NAŘÍZENÍ RADY (EU) 2015/104
ze dne 19. ledna 2015,
kterým se pro rok 2015 stanoví rybolovná práva ve vodách Unie a rybolovná práva, jimiž disponují plavidla Unie v některých vodách mimo Unii, pro některé rybí populace a skupiny rybích populací, kterým se mění nařízení (EU) č. 43/2014 a kterým se zrušuje nařízení (EU) č. 779/2014
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 43 odst. 3 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V čl. 43 odst. 3 Smlouvy se stanoví, že Rada přijme na návrh Komise opatření týkající se stanovení a přidělení rybolovných práv.
(2)
Podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1380/2013 (1) mají být na základě dostupných vědeckých, technických a hospodářských doporučení, včetně případně zpráv vypracovaných Vědeckotechnickým a hospodářským výborem pro rybářství (VTHVR) a jinými poradními orgány, jakož i na základě doporučení vypracovaných poradními radami přijata opatření pro zachování zdrojů.
(3)
Rada má přijmout opatření ke stanovení a přidělení rybolovných práv, případně včetně některých podmínek, jež jsou s nimi funkčně spojeny. V souladu s čl. 16 odst. 4 nařízení (EU) č. 1380/2013 by rybolovná práva měla být stanovena v souladu s cíli společné rybářské politiky stanovenými v čl. 2 odst. 2 uvedeného nařízení. V souladu s čl. 16 odst. 1 uvedeného nařízení by rybolovná práva měla být rozdělena mezi jednotlivé členské státy způsobem, který každému členskému státu zajistí relativní stabilitu rybolovných činností pro každou populaci ryb nebo loviště.
(4)
Celkový přípustný odlov (TAC) by proto měl být stanoven v souladu s nařízením (EU) č. 1380/2013 na základě dostupných vědeckých doporučení s ohledem na biologické a sociálně-ekonomické aspekty a měl by všem odvětvím rybolovu zajistit spravedlivé zacházení; rovněž je nezbytné zohlednit názory vyjádřené v konzultacích se zúčastněnými stranami, zejména na jednáních poradních sborů.
(5)
Povinnost vykládky uvedená v článku 15 nařízení (EU) č. 1380/2013 je zaváděna individuálně pro jednotlivé druhy rybolovu. Pokud se na druh rybolovu v regionu, na který se vztahuje toto nařízení, vztahuje povinnost vykládky, měly by být vyloženy všechny druhy ulovené při tomto rybolovu, jehož se týká omezení odlovů. Od 1. ledna 2015 se povinnost vykládky vztahuje na drobný pelagický rybolov (tj. rybolov makrely obecné, sledě obecného, kranase obecného, tresky modravé, drsnatce obecného, sardele obecné, stříbrnice evropské, sardinky obecné a šprota obecného), na pelagický rybolov velkých druhů, (tj. rybolov tuňáka obecného, mečouna obecného, tuňáka křídlatého, tuňáka velkookého, marlína modrého a marlína bělavého) a na rybolov pro průmyslové účely (např. rybolov huňáčka severního, smačků rodu Ammodytes a tresky Esmarkovy). V čl. 16 odst. 2 nařízení (EU) č. 1380/2013 se stanoví, že je-li zavedena povinnost vykládky pro určitou rybí populaci, jsou rybolovná práva stanovena s ohledem na to, že ze způsobu stanovení rybolovných práv na základě vykládky se přešlo na způsob stanovení těchto práv na základě úlovků.
(6)
Již několik let jsou některé TAC týkající se populací příčnoústých (žraloci a rejnokovití) stanoveny na nulovou hodnotu a související ustanovení zakládají povinnost okamžitě vypustit náhodné úlovky těchto druhů. Důvodem tohoto zvláštního zacházení je špatný stav těchto populací z hlediska jejich zachování, a vzhledem k jejich vysoké míře přežití nepovedou výměty k vyšší míře úmrtnosti způsobené rybolovem; výměty se považují pro zachování těchto druhů za prospěšné. Od 1. ledna 2015 však budou muset být úlovky těchto druhů v pelagickém rybolovu vyloženy, ledaže se na ně vztahuje některá z výjimek z povinnosti vykládky stanovená v článku 15 nařízení (EU) č. 1380/2013. Ustanovení čl. 15 odst. 4 písm. a) uvedeného nařízení umožňuje tyto výjimky pro druhy, jejichž rybolov je zakázán a které jsou jako takové určeny v právním aktu Unie přijatém v oblasti společné rybářské politiky. Je proto vhodné zakázat rybolov těchto druhů v dotčených oblastech.
(7)
V posledních letech byl TAC pro sardel obecnou v Biskajském zálivu stanovován v samostatném nařízení o rybolovných právech, které platilo od 1. července jednoho roku do 30. června roku následujícího. V roce 2014 výbor VTHVR dospěl k závěru, že se změnou období řízení na normální kalendářní rok (leden až prosinec) výrazně sníží riziko v oblasti zachování této populace. Po konzultacích se Španělskem, Francií a Poradním sborem pro jihozápadní vody (SWWAC) byla tato změna, kterou navrhl VTHVR, přijata kladně. Na základě těchto skutečností je vhodné zrušit nařízení Rady (EU) č. 779/2014 (2) a zavést nový TAC pro populaci sardele obecné v Biskajském zálivu na rok 2015 v tomto nařízení.
(8)
Podle čl. 16 odst. 4 nařízení (EU) č. 1380/2013 by se kromě toho pro populace, na něž se vztahují zvláštní víceleté plány, měly TAC stanovit v souladu s pravidly stanovenými v těchto plánech. TAC pro populaci štikozubce novozélandského a humra severského, jazyka rodu Solea v západní části Lamanšského průlivu, platýse evropského a jazyka rodu Solea v Severním moři, sledě obecného v oblasti západně od Skotska, tresky obecné v Kattegatu, v oblasti západně od Skotska, v Irském moři, Severním moři, Skagerraku a ve východní části Lamanšského průlivu a tuňáka obecného ve východním Atlantiku a Středozemním moři by proto měly být stanoveny v souladu s pravidly uvedenými v nařízeních Rady (ES) č. 2166/2005 (3), (ES) č. 509/2007 (4), (ES) č. 676/2007 (5), (ES) č. 1300/2008 (6), (ES) č. 1342/2008 (7) („plán pro tresku obecnou“) a (ES) č. 302/2009 (8).
(9)
Pokud však jde o populaci štikozubce severního (nařízení Rady (ES) č. 811/2004 (9)) a jazyka rodu Solea v Biskajském zálivu (nařízení Rady (ES) č. 388/2006 (10)), minimálních cílů příslušných plánů obnovy a řízení již bylo dosaženo, a proto je vhodné řídit se poskytnutým vědeckým doporučením, aby TAC dosáhly úrovní maximálního udržitelného výnosu nebo aby se případně na těchto úrovních udržely.
(10)
Opatření pro řízení a úrovně TAC populací, pro něž neexistují dostatečné nebo spolehlivé údaje, které by umožnily odhad jejich velikosti, by se měly řídit přístupem předběžné opatrnosti v oblasti řízení rybolovu definované v čl. 4 odst. 1 bodu 8 nařízení (EU) č. 1380/2013, přičemž je třeba zohlednit faktory specifické pro jednotlivé populace, zejména dostupné informace o vývojových trendech populace a úvahy týkající se smíšených lovišť.
(11)
Nařízení Rady (ES) č. 847/96 (11) zavedlo dodatečné podmínky pro meziroční řízení TAC, včetně ustanovení o flexibilitě podle článku 3 pro populace, na něž se vztahuje preventivní TAC, a podle článku 4 pro populace, na něž se vztahuje analytický TAC. Podle článku 2 uvedeného nařízení Rada při stanovení TAC rozhodne, na jaké populace se nevztahují články 3 a 4, a to zejména na základě biologického stavu těchto populací. V nedávné době byl podle čl. 15 odst. 9 nařízení (EU) č. 1380/2013 zaveden mechanismus flexibility pro všechny úlovky, na něž se vztahuje povinnost vykládky. Ve snaze zabránit nadměrně vysoké flexibilitě, jež by ohrozila cíle zachovánízdrojů stanovené v rámci společné rybářské politiky, a aby se zabránilo negativním dopadům na biologický stav populací, články 3 a 4 nařízení (ES) č. 847/96 se mohou použít na TAC pouze tehdy, pokud členské státy nevyužijí meziroční flexibility stanovené v čl. 15 odst. 9 nařízení (EU) č. 1380/2013.
(12)
V souladu s výsledkem konzultací mezi Unií a Norskem může Unie povolit rybolov krevety severní v oblasti IIIa plavidly Unie až do deseti procent nad rámec kvóty připadající Unii, jestliže veškeré odlovy nad rámec kvóty připadající Unii budou odečteny od její kvóty pro rok 2015. Je vhodné umožnit takovou flexibilitu při stanovování těchto rybolovných práv za účelem zajištění rovných podmínek pro plavidla Unie, a to tak, že se dotčeným členským státům povolí rozhodnout se pro využití kvóty flexibility. Nařízení (ES) č. 43/2014 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(13)
V případech, kdy se TAC určité populace přidělí pouze jednomu členskému státu, je vhodné tento členský stát v souladu s čl. 2 odst. 1 Smlouvy zmocnit, aby určil úroveň tohoto odlovu. Je třeba přijmout ustanovení k zajištění toho, aby při stanovení úrovně TAC dotčený členský stát jednal v naprostém souladu se zásadami a pravidly společné rybářské politiky.
(14)
V souladu s článkem 8 nařízení (ES) č. 2166/2005, článkem 5 nařízení (ES) č. 509/2007, článkem 9 nařízení (ES) č. 676/2007, články 11 a 12 nařízení (ES) č. 1342/2008 a články 5 a 9 nařízení (ES) č. 302/2009 je třeba stanovit stropy intenzity rybolovu pro rok 2015, přičemž je třeba vzít v úvahu nařízení Rady (ES) 754/2009 (12).
(15)
V souladu s nejaktuálnějším vědeckým doporučením Mezinárodní rady pro průzkum moří (ICES) a v souladu s mezinárodními závazky v rámci Úmluvy pro rybolov v severovýchodním Atlantiku (NEAFC) je třeba omezit intenzitu rybolovu některých hlubinných druhů.
(16)
U některých druhů, jako jsou některé druhy žraloků, by i omezená rybolovná činnost mohla mít za následek závažné riziko pro jejich zachování. Rybolovná práva pro takové druhy by proto měla být zcela omezena prostřednictvím všeobecného zákazu lovu těchto druhů.
(17)
Na 11. zasedání konference stran Úmluvy o ochraně stěhovavých druhů volně žijících živočichů, která se konala v Quitu ve dnech 3. až 9. listopadu 2014, byla s účinností ode dne 8. února 2015 doplněna řada druhů na seznam chráněných druhů v dodatku I a II úmluvy. Je proto vhodné stanovit ochranu těchto druhů v souvislosti s činnostmi plavidel Unie provádějících rybolov ve všech vodách a plavidel třetích zemí provádějících rybolov ve vodách Unie.
(18)
Na využívání rybolovných práv stanovených v tomto nařízení, která jsou k dispozici plavidlům Unie, se vztahuje nařízení Rady (ES) č. 1224/2009 (13), zejména články 33 a 34 uvedeného nařízení, které se týkají zaznamenávání úlovků a intenzity rybolovu a oznamování údajů o vyčerpání rybolovných práv. Je tudíž nezbytné, aby členské státy, pokud zasílají Komisi údaje týkající se vykládky populace podle tohoto nařízení, uváděly kódy, které mají při zasílání údajů používat.
(19)
U některých TAC by členským státům mělo být umožněno přidělit dodatečné kvóty plavidlům účastnícím se zkoušek řádně zdokumentovaného rybolovu. Účelem těchto zkoušek je testování systému založeného na kvótách odlovu v rybolovu, na nějž se dosud nevztahuje povinnost vykládky stanovená v nařízení (EU) č. 1380/2013, tj. systému, kdy by se měly veškeré úlovky vykládat a započítávat do kvót, aby se zabránilo výmětům a plýtvání s jinak využitelnými zdroji ryb, které tyto výměty představují. Nekontrolované výměty ryb jsou hrozbou pro dlouhodobou udržitelnost ryb jako veřejného statku, a tím i pro cíle společné rybářské politiky. Naopak systémy založené na kvótách odlovu představují svou podstatou pro rybáře pobídku k optimalizaci selektivity úlovků získaných jejich rybolovnými činnostmi. Za účelem sledování dodržování podmínek zkoušek řádně zdokumentovaného rybolovu by členské státy měly zajistit podrobnou a přesnou dokumentaci všech rybářských výjezdů a přiměřenou kapacitu a prostředky, jako jsou pozorovatelé, televizní kamery s uzavřeným okruhem (CCTV) a jiné prostředky. Členské státy by přitom měly respektovat zásadu efektivity a proporcionality. Systémy CCTV by měly být používány v souladu s požadavky směrnice Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES (14).
(20)
Aby se zajistilo, že zkoušky řádně zdokumentovaného rybolovu umožní účinně posoudit potenciál systémů založených na kvótách odlovu v zájmu kontroly absolutní úmrtnosti způsobené rybolovem u dotčených populací, je nezbytné, aby veškeré ryby ulovené v rámci těchto zkoušek, včetně ryb nedosahujících minimální velikosti při vykládce, byly započítány do celkové kvóty přidělené zúčastněnému plavidlu a aby došlo k ukončení rybolovných činností, jakmile toto plavidlo celková práva plně vyčerpá. Je také vhodné umožnit převádění kvót mezi plavidly, jež se účastní zkoušek řádně zdokumentovaného rybolovu, a plavidly, jež se těchto zkoušek neúčastní, pokud lze prokázat, že se nezvyšují výměty plavidel, jež se zkoušek neúčastní.
(21)
Na základě doporučení ICES je vhodné zachovat zvláštní systém řízení smačků rodu Ammodytes ve vodách Unie oblastí ICES IIa a IIIa a podoblasti ICES IV. Vzhledem k tomu, že vědecké doporučení ICES má být k dispozici až v únoru roku 2015, je vhodné, aby až do zveřejnění tohoto doporučení byly TAC a kvóty prozatímně stanoveny na nulovou hodnotu.
(22)
S cílem zaručit plné využití rybolovných práv je vhodné umožnit pružné uspořádání mezi některými oblastmi TAC, pokud se jedná o stejný biologický zdroj.
(23)
Postupem podle dohod nebo protokolů o vztazích v oblasti rybolovu s Norskem (15) a Faerskými ostrovy (16) uskutečňuje Unie konzultace o rybolovných právech s těmito partnery. Postupem podle dohody a protokolu o vztazích v oblasti rybolovu s Grónskem (17) stanovil smíšený výbor úroveň rybolovných práv, která jsou Unii k dispozici ve vodách Grónska v roce 2015. Je proto nezbytné zahrnout do tohoto nařízení tato rybolovná práva.
(24)
Komise pro rybolov v severovýchodním Atlantiku (NEAFC) přijala na svém výročním zasedání v roce 2014 opatření na zachování populace okouníka v Irmingerově moři a stanovila pro rok 2015 TAC a kvóty pro smluvní strany, včetně Unie. Navíc budou v roce 2015 pokračovat konzultace mezi pobřežními státy zastoupenými v NEAFC o rybolovných právech na atlantsko-skandinávského sledě obecného v daném roce. Je proto vhodné stanovit prozatímní omezení odlovu atlantsko-skandinávského sledě obecného jako určité procento kvóty Unie z roku 2014, dokud nebude dohodnuta revize v návaznosti na výsledek konzultací pobřežních států zastoupených v NEAFC.
(25)
NEAFC nepřijala na svém výročním zasedání v roce 2014 žádné opatření na zachování populace okouníka v mezinárodních vodách oblastí ICES I a II, kterým by stanovila TAC a kvóty pro smluvní strany. Konzultace o rybolovných právech pro tuto populaci okouníků budou pokračovat v roce 2015. Vzhledem k tomu, že rybolov probíhá v druhé polovině roku, omezení odlovu této populace bude stanoveno v průběhu roku 2015 s přihlédnutím k výsledku konzultací mezi pobřežními státy zastoupenými v NEAFC.
(26)
Mezinárodní komise pro ochranu tuňáků v Atlantiku (ICCAT) na svém výročním zasedání v roce 2014 přijala zvýšení TAC a kvót pro tuňáka obecného pro období tří let a potvrdila stávající úroveň TAC a kvót pro mečouna obecného v severním Atlantiku, mečouna obecného v jižním Atlantiku, tuňáka křídlatého v jižním Atlantiku a tuňáka křídlatého v severním Atlantiku pro období let 2015 a 2016. Navíc, jak již bylo stanoveno v případě populace tuňáka obecného, je vhodné, aby odlovy v rámci rekreačního a sportovního rybolovu všech ostatních populací řízených ICCAT a zahrnutých v příloze ID rovněž podléhaly omezením odlovu přijatým touto organizací, aby bylo zajištěno, že Unie své kvóty nepřekročí. Všechna tato opatření by měla být provedena v právu Unie.
(27)
Strany Komise pro zachování živých mořských zdrojů v Antarktidě (CCAMLR) na svém výročním zasedání v roce 2014 přijaly omezení odlovů cílových druhů i druhů ulovených jako vedlejší úlovek, včetně kvóty na vedlejší úlovky pro roky 2015 a 2016 pro některé druhy průzkumného rybolovu v podoblasti 88.2. Při stanovení rybolovných práv pro rok 2016 by se mělo zvážit využívání této kvóty v průběhu roku 2015.
(28)
Na svém výročním zasedání v roce 2014 Komise pro tuňáky Indického oceánu (IOTC) nezměnila stávající opatření pro zachování a řízení zdrojů. Je však nezbytné stanovit omezení rybolovu v příloze VI tohoto nařízení s přihlédnutím k zahrnutí ostrova Mayotte jako nejvzdálenějšího regionu v příloze II nařízení (EU) č. 1380/2013 ve znění nařízení Rady (EU) č. 1385/2013 (18).
(29)
Třetí výroční zasedání Regionální organizace pro řízení rybolovu v jižním Tichomoří (SPRFMO) se bude konat v únoru 2015. Je vhodné, aby stávající opatření v oblasti úmluvy SPRFMO byla až do konání tohoto výročního zasedání prozatímně zachována. Populace kranase Murphyho by však neměla být do doby, než bude na tomto výročním zasedání stanoven TAC, lovena jako cílový druh.
(30)
Meziamerická komise pro tropické tuňáky (IATTC) na svém 87. výročním zasedání v roce 2014 rozhodla o zachování opatření na ochranu tuňáka žlutoploutvého, tuňáka velkookého a tuňáka pruhovaného. IATTC rovněž ponechala v platnosti usnesení o ochraně žraloka dlouhoploutvého. Tato opatření by se měla nadále provádět v právu Unie.
(31)
Organizace pro rybolov v jihovýchodním Atlantiku (SEAFO) přijala na svém výročním zasedání v roce 2014 doporučení ohledně nových dvouletých TAC pro pilonoše rodu Beryx, červenici obecnou a kostlivkovité, přičemž platnost stávajících TAC pro ledovku patagonskou a kraba hlubokomořského zůstala zachována. Stávající platná opatření týkající se přidělení rybolovných práv přijatá SEAFO by měla být provedena v právu Unie.
(32)
Na svém 9. výročním zasedání přijala Komise pro rybolov v západním a středním Tichém oceánu (WCPFC) opatření pro zachování a řízení na ochranu veležralokovitých před rybolovem pomocí košelkových nevodů. Na svém 10. výročním zasedání přijala WCPFC omezení odlovu tuňáka velkookého plavidly pro rybolov na dlouhou lovnou šňůru. Na svém 11. výročním zasedání konaném v roce 2014 WCPFC nezměnila svá opatření, která přijala v roce 2013 s ohledem na rybolovná práva. Všechna tato opatření by měla být provedena v právu Unie.
(33)
Smluvní strany Úmluvy o zachování a řízení populací tresky tmavé ve střední části Beringova moře na svém výročním zasedání v roce 2013 nezměnily opatření týkající se rybolovných práv. Tato opatření by měla být provedena v právu Unie.
(34)
Na svém 36. výročním zasedání v roce 2014 přijala Organizace pro rybolov v severozápadním Atlantiku (NAFO) řadu rybolovných práv na rok 2015 pro některé populace v podoblastech 1-4 oblasti úmluvy NAFO. V této souvislosti přijala NAFO moratorium na lov krevet v divizi 3L, s cílem zahrnout některé vedlejší úlovky zvýšila TAC pro okouníka v divizi 3M a znovu povolila rybolov platýse protaženého v divizi 3NO.
(35)
Některá mezinárodní opatření, kterými se vytváří či omezují rybolovná práva Unie, jsou příslušnými regionálními organizacemi pro řízení rybolovu přijímána na konci roku a vstoupí v platnost před vstupem tohoto nařízení v platnost. Je tedy nutné, aby se ustanovení, kterými se taková opatření provádí do práva Unie, používala zpětně. Zejména proto, že rybářská sezóna v oblasti úmluvy CCAMLR probíhá od 1. prosince do 30. listopadu, a některá rybolovná práva nebo zákazy v oblasti úmluvy CCAMLR jsou tudíž stanoveny na období počínající dnem 1. prosince 2014, je vhodné, aby se příslušná ustanovení tohoto nařízení použila od téhož dne. Touto zpětnou působností není dotčena zásada oprávněných očekávání, jelikož členové CCAMLR mají zakázáno lovit v oblasti úmluvy CCAMLR bez oprávnění.
(36)
V souladu s prohlášením Unie určeným Bolívarovské republice Venezuele o udělení rybolovných práv ve vodách EU rybářským plavidlům plujícím pod vlajkou Bolívarovské republiky Venezuely ve výlučné hospodářské zóně při pobřeží Francouzské Guyany (19) je třeba stanovit rybolovná práva pro chňapalovité pro Venezuelu ve vodách Unie.
(37)
Za účelem zajištění jednotných podmínek udělování povolení jednotlivým členským státům řídit přidělování intenzity rybolovu na základě systému založeného na kilowattdnech by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci.
(38)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci, pokud jde o přidělení dodatečných dní na moři za účelem trvalého ukončení rybolovných činností a k posílení přítomnosti vědeckých pozorovatelů a pokud jde o stanovení tabulkových formátů proshromažďování a přenos informací týkajících se převodu dní na moři mezi rybářskými plavidly plujícími pod vlajkou jednoho členského státu. Tyto pravomoci by měly být uplatňovány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (20).
(39)
Aby se předešlo přerušení rybářských činností a zajistil se výdělek rybářům Unie, mělo by se toto nařízení použít ode dne 1. ledna 2015, s výjimkou ustanovení týkajících se omezení intenzity rybolovu, která by se měla použít od 1. února 2015, a zvláštních ustanovení v určitých oblastech, která by měla mít zvláštní datum použitelnosti. Z důvodu naléhavosti by mělo toto nařízení vstoupit v platnost ihned po svém vyhlášení.
(40)
Při využívání rybolovných práv by mělo být plně dodržováno platné právo Unie,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
HLAVA I
OBECNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Předmět
1. Toto nařízení stanoví rybolovná práva ve vodách Unie a rybolovná práva, jimiž disponují plavidla Unie v některých vodách mimo Unii, pro některé rybí populace a skupiny rybích populací.
2. Rybolovná práva uvedená v odstavci 1 zahrnují:
a)
omezení odlovu pro rok 2015 a tam, kde je to uvedeno v tomto nařízení, pro rok 2016;
b)
omezení intenzity rybolovu v období od 1. února 2015 do 31. ledna 2016, vyjma případů, kdy jsou pro omezení intenzity rybolovu stanovena v článcích 9, 29 a 31 jiná období;
c)
rybolovná práva pro období od 1. prosince 2014 do 30. listopadu 2015 pro některé rybí populace v oblasti úmluvy CCAMLR;
d)
rybolovná práva pro některé populace v oblasti úmluvy IATTC uvedená v článku 32 pro období v letech 2015 a 2016 stanovená v uvedeném ustanovení.
Článek 2
Oblast působnosti
Toto nařízení se vztahuje na tato plavidla:
a)
plavidla Unie;
b)
plavidla třetích zemí ve vodách Unie.
Článek 3
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
a)
„plavidlem Unie“ rybářské plavidlo Unie podle definice v čl. 4 odst. 1 bodu 5 nařízení (EU) č. 1380/2013;
b)
„plavidlem třetí země“ rybářské plavidlo podle definice v čl. 4 odst. 1 bodu 4 nařízení (EU) č. 1380/2013 plující pod vlajkou třetí země a zaregistrované ve třetí zemi;
c)
„vodami Unie“ vody Unie podle definice v čl. 4 odst. 1 bodu 1 nařízení (EU) č. 1380/2013;
d)
„mezinárodními vodami“ vody, které nepodléhají svrchovanosti ani jurisdikci žádného státu;
e)
„populací“ populace podle definice v čl. 4 odst. 1 bodu 14 nařízení (EU) č. 1380/2013;
f)
„celkovým přípustným odlovem“ (TAC):
i)
v rybolovu, na nějž se vztahuje povinnost vykládky podle článku 15 nařízení (EU) č. 1380/2013, množství, které lze každoročně z každé populace odlovit;
ii)
ve všech ostatních druzích rybolovu množství, které lze každoročně z každé populace vyložit;
g)
„kvótou“ část TAC přidělená Unii, členskému státu nebo třetí zemi;
h)
„analytickým posouzením“ kvantitativní posouzení trendů dané populace založené na údajích o biologii a využívání této populace, které mají podle vědeckého přezkumu dostatečnou kvalitu, aby z nich vycházela vědecká doporučení o možnostech budoucích úlovků;
i)
„přístupem předběžné opatrnosti v oblasti řízení rybolovu“ přístup předběžné opatrnosti v oblasti řízení rybolovu podle definice v čl. 4 odst. 1 bodu 8 nařízení (EU) č. 1380/2013;
j)
„velikostí oka“ velikost oka rybářských sítí určená v souladu s nařízením Komise (ES) č. 517/2008 (21);
k)
„rejstříkem rybářského loďstva Unie“ rejstřík zřízený Komisí v souladu s čl. 24 odst. 3 nařízení (EU) č. 1380/2013;
l)
„lodním deníkem rybolovu“ lodní deník uvedený v článku 14 nařízení (ES) č. 1224/2009.
Článek 4
Rybolovné oblasti
Pro účely tohoto nařízení se příslušnými oblastmi rozumí:
a)
„oblastí ICES“ (Mezinárodní rada pro průzkum moří) zeměpisné oblasti vymezené v příloze III nařízení (ES) č. 218/2009 (22);
b)
„Skagerrakem“ zeměpisná oblast, která je na západě ohraničena linií vedoucí od majáku Hanstholm k majáku Lindesnes a na jihu hranicí vedoucí od majáku Skagen k majáku Tistlarna a dále k nejbližšímu bodu na švédském pobřeží;
c)
„Kattegatem“ zeměpisná oblast vymezená na severu linií vedoucí od majáku Skagen k majáku Tistlarna a dále k nejbližšímu bodu na švédském pobřeží a na jihu hranicí vedoucí od Hasenøre ke Gnibens Spids, od Korshage ke Spodsbjergu a od Gilbjerg Hoved ke Kullenu;
d)
„funkční jednotkou 16 podoblasti ICES VII“ zeměpisná oblast vymezená loxodromami, které postupně spojují tyto souřadnice:
-
53° 30′ s. š., 15° 00′ z. d.,
-
53° 30′ s. š., 11° 00′ z. d.,
-
51° 30′ s. š., 11° 00′ z. d.,
-
51° 30′ s. š., 13° 00′ z. d.,
-
51° 00′ s. š., 13° 00′ z. d.,
-
51° 00′ s. š., 15° 00′ z. d.,
-
53° 30′ s. š., 15° 00′ z. d.;
e)
„funkční jednotkou 26 divize ICES IXa“ zeměpisná oblast vymezená loxodromami, které postupně spojují tyto souřadnice:
-
43° 00′ s. š., 8° 00′ z. d.,
-
43° 00′ s. š., 10° 00′ z. d.,
-
42° 00′ s. š., 10° 00′ z. d.,
-
42° 00′ s. š., 8° 00′ z. d.;
f)
„funkční jednotkou 27 divize ICES IXa“ zeměpisná oblast vymezená loxodromami, které postupně spojují tyto souřadnice:
-
42° 00′ s. š., 8° 00′ z. d.,
-
42° 00′ s. š., 10° 00′ z. d.,
-
38° 30′ s. š., 10° 00′ z. d.,
-
38° 30′ s. š., 9° 00′ z. d.,
-
40° 00′ s. š., 9° 00′ z. d.,
-
40° 00′ s. š., 8° 00′ z. d.;
g)
„Cádizským zálivem“ zeměpisná oblast divize ICES IXa východně od 7° 23′ 48″ z. d.;
h)
„oblastmi CECAF“ (Výbor pro rybolov ve středovýchodním Atlantiku) zeměpisné oblasti vymezené v příloze II nařízení Evropského Parlamentu a Rady (ES) č. 216/2009 (23);
i)
„oblastí NAFO“ (Organizace pro rybolov v severozápadním Atlantiku) zeměpisné oblasti vymezené v příloze III nařízení Evropského Parlamentu a Rady (ES) č. 217/2009 (24);
j)
„oblastí úmluvy SEAFO“ (Organizace pro rybolov v jihovýchodním Atlantiku) zeměpisná oblast vymezená v Úmluvě o ochraně a řízení rybolovných zdrojů v jihovýchodním Atlantiku (25);
k)
„oblastí úmluvy ICCAT“ (Mezinárodní komise pro ochranu tuňáků v Atlantiku) zeměpisná oblast vymezená v Mezinárodní úmluvě na ochranu tuňáků v Atlantiku (26);
l)
„oblastí úmluvy CCAMLR“ (Komise pro zachování živých mořských zdrojů v Antarktidě) zeměpisná oblast vymezená v čl. 2 písm. a) nařízení (ES) č. 601/2004 (27);
m)
„oblastí úmluvy IATTC“ (Meziamerická komise pro tropické tuňáky) zeměpisná oblast vymezená v Úmluvě o posílení Meziamerické komise pro tropické tuňáky zřízené úmluvou mezi Spojenými státy americkými a Kostarickou republikou z roku 1949 (dále jen „Antigujská úmluva“) (28);
n)
„oblastí úmluvy IOTC“ (Komise pro tuňáky Indického oceánu) zeměpisná oblast vymezená v Dohodě o zřízení Komise pro tuňáky Indického oceánu (29);
o)
„oblastí úmluvy SPRFMO“ (Regionální organizace pro řízení rybolovu v jižním Tichomoří) zeměpisná oblast na volném moři jižně od 10° s. š., severně od oblasti úmluvy CCAMLR, východně od oblasti úmluvy SIOFA vymezené v Dohodě o rybolovu v jižním Indickém oceánu (30) a západně od oblastí pod rybářskou jurisdikcí států Jižní Ameriky;
p)
„oblastí úmluvy WCPFC“ (Komise pro rybolov v západním a středním Tichém oceánu) zeměpisná oblast vymezená v Úmluvě o zachování a řízení vysoce stěhovavých rybích populací v západním a středním Tichém oceánu (31);
q)
„oblastí volného moře Beringova moře“ zeměpisná oblast volného moře Beringova moře vzdálená více než 200 námořních mil od základních linií, odkud se měří šířka teritoriálních vod pobřežních států Beringova moře;
r)
„oblastí překrývajících se kompetencí mezi IATTC a WCPFC“ zeměpisná oblast vymezená těmito hranicemi:
-
zeměpisnou délkou 150° z. d.,
-
zeměpisnou délkou 130° z. d.,
-
zeměpisnou šířkou 4° j. š.,
-
zeměpisnou šířkou 50° j. š.
HLAVA II
RYBOLOVNÁ PRÁVA PRO PLAVIDLA UNIE
KAPITOLA I
Obecná ustanovení
Článek 5
TAC a jejich rozdělení
1. TAC pro plavidla Unie ve vodách Unie nebo v některých vodách mimo Unii, jejich rozdělení mezi členské státy a případné podmínky funkčně spojené s užíváním těchto práv jsou stanoveny v příloze I.
2. Plavidla Unie jsou oprávněna k odlovu v mezích TAC stanovených v příloze I ve vodách podléhajících rybářské jurisdikci Faerských ostrovů, Grónska, Islandu a Norska a v rybolovné oblasti kolem ostrova Jan Mayen, a to za podmínek stanovených v článku 19 a v příloze III tohoto nařízení a v nařízení (ES) č. 1006/2008 (32) a v prováděcích předpisech k němu.
3. Pro účely zvláštní podmínky stanovené v příloze IA pro populace smačků rodu Ammodytes ve vodách Unie oblastí ICES IIa, IIIa a IV se použijí oblasti řízení vymezené v příloze IID.
Článek 6
TAC, které určí členské státy
1. TAC pro některé populace ryb určí dotčený členský stát. Tyto populace jsou uvedeny v příloze I.
2. TAC, které určí členský stát:
a)
jsou v souladu se zásadami a pravidly společné rybářské politiky, zejména se zásadou udržitelného využívání populací, a
b)
musí vést:
i)
s největší pravděpodobností k využívání populací v souladu s maximálním udržitelným výnosem od roku 2015, jsou-li k dispozici analytická posouzení;
ii)
k využívání populací v souladu s přístupem předběžné opatrnosti v oblasti řízení rybolovu, nejsou-li analytická posouzení k dispozici nebo jsou-li neúplná.
3. Do 15. března 2015 předloží každý dotčený členský stát Komisi tyto informace:
a)
přijaté TAC;
b)
údaje shromážděné a posouzené dotčeným členským státem, z nichž přijaté TAC vycházejí;
c)
údaje o tom, jakým způsobem jsou přijaté TAC v souladu s odstavcem 2.
Článek 7
Podmínky vykládky úlovků a vedlejších úlovků
1. Na ryby z populací, pro které jsou stanoveny TAC a které byly uloveny při rybolovu uvedeném v čl. 15 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1380/2013, se vztahuje povinnost vykládky stanovená v článku 15 uvedeného nařízení (dále jen „povinnost vykládky“).
2. Ryby z jiných populací, pro které jsou stanoveny TAC, smějí být uchovávány na palubě nebo vyloženy, pouze pokud:
a)
odlov byl proveden plavidly plujícími pod vlajkou členského státu, jenž má kvótu, která dosud nebyla vyčerpána, nebo
b)
odlov představuje tu část kvóty Unie, která nebyla v podobě kvót rozdělena mezi členské státy, a uvedená kvóta Unie není vyčerpána.
3. V příloze I jsou pro účely výjimky z povinnosti započítat úlovky do příslušných kvót stanovených v uvedeném článku uvedeny populace necílových druhů nacházejících se v bezpečných biologických mezích podle čl. 15 odst. 8 nařízení (EU) č. 1380/2013.
Článek 8
Omezení intenzity rybolovu
V obdobích uvedených v čl. 1 odst. 2 písm. b) se použijí tato omezení intenzity rybolovu:
a)
omezení stanovená v příloze IIA pro řízení některých populací tresky obecné, jazyka rodu Solea a platýse evropského v oblastech Kattegat, Skagerrak, v části divize ICES IIIa, která nepatří do Skagerraku nebo Kattegatu, v podoblasti ICES IV a divizích ICES VIa, VIIa a VIId a ve vodách Unie divizí ICES IIa a Vb;
b)
omezení stanovená v příloze IIB na obnovu populací štikozubce obecného a humra severského v divizích ICES VIIIc a IXa, s výjimkou Cádizského zálivu;
c)
omezení stanovená v příloze IIC pro řízení populace jazyka rodu Solea v divizi ICES VIIe.
Článek 9
Omezení odlovu a intenzity v hlubinném rybolovu
1. Ustanovení čl. 3 odst. 1 nařízení (ES) č. 2347/2002 (33), kterým se zavádí požadavek na uchovávání hlubinných druhů na palubě, se použije v případě platýse černého. Odlov, uchovávání na palubě, překládka a vykládka platýse černého se řídí podmínkami danými uvedeným článkem.
2. Členské státy zajistí, aby úroveň intenzity rybolovu plavidel majících povolení k hlubinnému rybolovu uvedená v čl. 3 odst. 1 nařízení (ES) č. 2347/2002, měřená v kilowattdnech strávených mimo přístav, nepřekročila v roce 2015 úroveň 65 % průměrné roční intenzity rybolovu vynaložené plavidly daného členského státu v roce 2003 při rybářských výjezdech s povolením k hlubinnému rybolovu, nebo při kterých byly odloveny hlubinné druhy uvedené v přílohách I a II daného nařízení. Tento odstavec se vztahuje pouze na rybářské výjezdy, při nichž se odloví více než 100 kg hlubinných druhů jiných než stříbrnice atlantská.
Článek 10
Zvláštní ustanovení o rozdělení rybolovných práv
1. Rozdělením rybolovných práv mezi členské státy stanoveným v tomto nařízení nejsou dotčeny:
a)
výměny provedené podle čl. 16 odst. 8 nařízení (EU) č. 1380/2013;
b)
odpočty a přerozdělení provedené podle článku 37 nařízení (ES) č. 1224/2009;
c)
přerozdělení provedená podle čl. 10 odst. 4 nařízení (ES) č. 1006/2008;
d)
vykládky dodatečných množství povolené podle článku 3 nařízení (ES) č. 847/96 a podle čl. 15 odst. 9 nařízení (EU) č. 1380/2013;
e)
množství převedená podle článku 4 nařízení (ES) č. 847/96 a čl. 15 odst. 9 nařízení (EU) č. 1380/2013;
f)
odpočty provedené podle článků 105, 106 a 107 nařízení (ES) č. 1224/2009;
g)
převody a výměny kvót podle článku 19 tohoto nařízení;
h)
dodatečné kvóty podle článku 14 tohoto nařízení.
2. Není-li v příloze I tohoto nařízení uvedeno jinak, použije se článek 3 nařízení (ES) č. 847/96 na populace, na které se vztahuje preventivní TAC, a čl. 3 odst. 2 a 3 a článek 4 uvedeného nařízení se použije na populace, na které se vztahuje analytický TAC. Články 3 a 4 nařízení (ES) č. 847/96 se použijí pouze v případě, že členské státy nevyužijí meziroční flexibility podle čl. 15 odst. 9 nařízení (EU) č. 1380/2013.
Článek 11
Období zákazu rybolovu
1. V období od 1. května do 31. května 2015 je v oblasti Porcupine Bank zakázáno lovit nebo uchovávat na palubě ryby těchto druhů: treska obecná, pakambala rodu Lepidorhombus, ďasovití, treska jednoskvrnná, treska bezvousá, štikozubec obecný, humr severský, platýs evropský, treska sajda, treska tmavá, rejnokovití, jazyk obecný, mníkovec bělolemý, mník modrý, mník mořský a ostroun obecný.
Pro účely tohoto článku zahrnuje oblast Porcupine Bank zeměpisnou oblast vymezenou loxodromami, které postupně spojují tyto souřadnice:
Bod
Zeměpisná šířka
Zeměpisná délka
1
52° 27′ s. š.
12° 19′ z. d.
2
52° 40′ s. š.
12° 30′ z. d.
3
52° 47′ s. š.
12° 39,600′ z. d.
4
52° 47′ s. š.
12° 56′ z. d.
5
52° 13,5′ s. š.
13° 53,830′ z. d.
6
51° 22′ s. š.
14° 24′ z. d.
7
51° 22′ s. š.
14° 03′ z. d.
8
52° 10′ s. š.
13° 25′ z. d.
9
52° 32′ s. š.
13° 07,500′ z. d.
10
52° 43′ s. š.
12° 55′ z. d.
11
52° 43′ s. š.
12° 43′ z. d.
12
52° 38,800′ s. š.
12° 37′ z. d.
13
52° 27′ s. š.
12° 23′ z. d.
14
52° 27′ s. š.
12° 19′ z. d.
Odchylně od prvního pododstavce se plavidlům, která mají na palubě druhy uvedené ve zmíněném odstavci, povoluje průjezd oblastí Porcupine Bank v souladu s čl. 50 odst. 3, 4 a 5 nařízení (ES) č. 1224/2009.
2. V divizích ICES IIa, IIIa a podoblasti ICES IV je od 1. ledna do 31. března 2015 a od 1. srpna do 31. prosince 2015 zakázán obchodní rybolov smačků rodu Ammodytes vlečnou sítí pro lov při dně, nevody a podobnými vlečnými zařízeními o velikosti ok menší než 16 mm.
Zákaz stanovený v prvním pododstavci platí i pro plavidla třetích zemí s oprávněním k rybolovu smačků rodu Ammodytes ve vodách Unie podoblasti ICES IV.
Článek 12
Zákazy
1. Plavidla Unie mají zakázáno lovit, uchovávat na palubě, překládat a vykládat tyto druhy:
a)
rejnoka hvězdnatého (Amblyraja radiata) ve vodách Unie divizí ICES IIa, IIIa a VIId a podoblasti ICES IV;
b)
tyto druhy pilounů ve všech vodách:
i)
piloun asijský (Anoxypristis cuspidata);
ii)
piloun queenslandský (Pristis clavata);
iii)
piloun mnohozubý (Pristis pectinata);
iv)
piloun obecný (Pristis pristis);
v)
piloun zelenavý (Pristis zijsron);
c)
žraloka velikého (Cetorhinus maximus) a žraloka bílého (Carcharodon carcharias) ve všech vodách;
d)
soubor druhů (Dipturus cf. flossada a Dipturus cf. intermedia) zahrnovaných pod rejnoka hladkého (Dipturus batis) ve vodách Unie divize ICES IIa a podoblastí ICES III, IV, VI, VII, VIII, IX a X;
e)
psohlava obecného (Galeorhinus galeus) loveného na dlouhé lovné šňůry ve vodách Unie divize ICES IIa a podoblasti ICES IV a ve vodách Unie a v mezinárodních vodách podoblastí ICES I, V, VI, VII, VIII, XII a XIV;
f)
světlouna malého (Etmopterus pusillus) ve vodách Unie divize ICES IIa a podoblasti IV a ve vodách Unie a mezinárodních vodách podoblastí ICES I, V, VI, VII, VIII, XII a XIV;
g)
světlouna Bonnaterrova (Dalatias licha), bezkýlovce lopatonosého (Deania calcea), bezkýlovce listošupinatého (Centrophorus squamosus), světlouna velkého (Etmopterus princeps) a světlouna bělookého (Centroscymnus coelolepis) ve vodách Unie divize ICES IIa a podoblasti IV a ve vodách Unie a mezinárodních vodách podoblastí ICES I a XIV;
h)
žraloka nosatého (Lamna nasus) ve všech vodách;
i)
mantu Alfredovu (Manta alfredi) ve všech vodách;
j)
mantu obrovskou (Manta birostris) ve všech vodách;
k)
tyto druhy mant ve všech vodách:
i)
manta velká (Mobula mobular);
ii)
manta senegalská (Mobula rochebrunei);
iii)
manta japonská (Mobula japanica);
iv)
manta Thurstonova (Mobula thurstoni);
v)
manta kambodžská (Mobula eregoodootenkee);
vi)
manta mexická (Mobula munkiana);
vii)
manta chilská (Mobula tarapacana);
viii)
manta Kuhlova (Mobula kuhlii);
ix)
manta malá (Mobula hypostoma);
l)
rejnoka ostnatého (Raja clavata) ve vodách Unie divize ICES IIIa;
m)
rejnoka norského (Raja (Dipturus) nidarosiensis) ve vodách Unie divizí ICES VIa, VIb, VIIa, VIIb, VIIc, VIIe, VIIf, VIIg, VIIh a VIIk;
n)
rejnoka vlnitého (Raja undulata) ve vodách Unie podoblastí ICES VI a X a rejnoka bílého (Raja alba) ve vodách Unie podoblastí ICES VI, VII, VIII, IX a X;
o)
pilohřbetovité (Rhinobatidae) ve vodách Unie podoblastí ICES I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X a XII;
p)
polorejnoka křídlatého (Squatina squatina) ve vodách Unie.
2. Při náhodném ulovení nesmějí být druhy uvedené v odstavci 1 poraněny. Jedinci se neprodleně vypouštějí.
Článek 13
Předávání údajů
Předkládají-li členské státy podle článků 33 a 34 nařízení (ES) č. 1224/2009 Komisi údaje vztahující se k vykládkám objemů odlovených populací, použijí kódy populací stanovené v příloze I tohoto nařízení.
KAPITOLA II
Dodatečné kvóty přidělené plavidlům účastnícím se zkoušek řádně zdokumentovaného rybolovu
Článek 14
Dodatečné kvóty
1. Členský stát může plavidlům plujícím pod jeho vlajkou a účastnícím se zkoušek řádně zdokumentovaného rybolovu přidělit dodatečné kvóty pro některé populace. Tyto populace jsou uvedeny v příloze I.
2. Dodatečné kvóty uvedené v odstavci 1 nesmějí překročit celkové množství stanovené v příloze I jako procentuální podíl z kvóty přidělené dotyčnému členskému státu.
Článek 15
Podmínky pro přidělení dodatečných kvót
1. Dodatečné kvóty uvedené v článku 14 musí splňovat tyto podmínky:
a)
Členské státy zajistí podrobnou a přesnou dokumentaci všech rybářských výjezdů a přiměřenou kapacitu a prostředky, jako jsou pozorovatelé, televizní kamery s uzavřeným okruhem (CCTV) a jiné prostředky. Členské státy přitom respektují zásadu efektivity a proporcionality;
b)
dodatečné kvóty přidělené jednomu plavidlu účastnícímu se zkoušek řádně zdokumentovaného rybolovu nepřesáhnou žádný z těchto limitů:
i)
75 % výmětů populace, které podle odhadu příslušného členského státu produkuje typ plavidla, k němuž patří plavidlo, kterému byla přidělena dodatečná kvóta;
ii)
30 % individuální kvóty plavidla před započetím účasti na zkouškách;
c)
veškeré úlovky plavidla z populace, na niž se vztahuje dodatečná kvóta, včetně ryb nedosahujících minimální velikosti při vykládce určené v příloze XII nařízení Rady (ES) č. 850/98 (34), se započítají do individuální kvóty plavidla stanovené po přidělení jakékoli dodatečné kvóty podle článku 14 tohoto nařízení;
d)
jakmile plavidlo plně využilo individuální kvótu pro kteroukoli populaci, na niž se vztahuje dodatečná kvóta, musí v příslušné oblasti TAC ukončit veškerou rybolovnou činnost;
e)
u populací, pro něž lze použít tento článek, mohou členské státy povolit převody individuálních kvót či jejich částí z plavidel, jež se neúčastní zkoušek řádně zdokumentovaného rybolovu, na plavidla, jež se těchto zkoušek účastní, za předpokladu, že lze prokázat, že tím nedojde ke zvýšení výmětů produkovaných plavidly, jež se neúčastní zkoušek řádně zdokumentovaného rybolovu.
2. Bez ohledu na odst. 1 písm. b) bod i) může členský stát výjimečně přidělit plavidlu plujícímu pod jeho vlajkou dodatečnou kvótu překračující 75 % výmětů populace odhadovaných u typu plavidla, k němuž patří plavidlo, kterému byla přidělena dodatečná kvóta, za těchto podmínek:
a)
míra výmětů populace odhadovaná pro příslušný druh plavidla je nižší než 10 %;
b)
zařazení tohoto typu plavidla je důležité pro posouzení potenciálu sledovacích prostředků používaných podle čl. 15 odst. 1 písm. a);
c)
není překročen celkový limit 75 % odhadovaných výmětů populace ze všech plavidel, které se účastní zkoušek.
3. Členské státy před přidělením dodatečných kvót podle článku 14 předloží Komisi tyto informace:
a)
seznam plavidel plujících pod jejich vlajkou a účastnících se zkoušek řádně zdokumentovaného rybolovu;
b)
specifikace zařízení pro dálkové elektronické sledování umístěného na palubě těchto plavidel;
c)
kapacitu, typ a specifikace lovných zařízení používaných těmito plavidly;
d)
odhadované výměty pro každý typ plavidla, které se účastní zkoušek;
e)
množství úlovků populace, na niž se vztahuje příslušný TAC, odlovené v roce 2014 plavidly, které se účastní zkoušek.
Článek 16
Zpracovávání osobních údajů
Záznamy získané v souladu s čl. 15 odst. 1 písm. a) tohoto nařízení se zpracovávají v souladu se směrnicí 95/46/ES do té míry, do jaké se na tyto údaje uvedená směrnice vztahuje.
Článek 17
Odejmutí dodatečných kvót
Jestliže členský stát zjistí, že plavidlo, které se účastní zkoušek řádně zdokumentovaného rybolovu, neplní podmínky stanovené v článku 15, okamžitě mu odejme přidělené dodatečné kvóty a pro zbytek roku 2015 je vyloučí z další účasti na uvedených zkouškách.
Článek 18
Vědecký přezkum míry výmětů
Komise si může vyžádat od jakéhokoli členského státu, který používá tuto kapitolu, aby předložil své posouzení výmětů vypracované pro jednotlivé typy plavidel k přezkumu vědeckému poradnímu orgánu, aby mohla sledovat provádění požadavků zavedených čl. 15 odst. 1 písm. b) bodem i). V případě neexistence posouzení, které takové výměty potvrzuje, přijme dotčený členský stát veškerá příslušná opatření, aby zajistil splnění tohoto požadavku, a informuje o nich Komisi.
KAPITOLA III
Oprávnění k rybolovu ve vodách třetích zemí
Článek 19
Oprávnění k rybolovu
1. Maximální počet oprávnění k rybolovu pro plavidla Unie provádějící rybolov ve vodách třetí země je stanoven v příloze III.
2. Pokud členský stát převede na základě čl. 16 odst. 8 nařízení (EU) č. 1380/2013 kvótu jinému členskému státu (dále jen „výměna“) v rybolovných oblastech vymezených v příloze III tohoto nařízení, musí být součástí převodu také odpovídající převod oprávnění k rybolovu a převod musí být oznámen Komisi. Celkový počet oprávnění k rybolovu pro každou rybolovnou oblast, který je stanoven ve zmíněné příloze, však nesmí být překročen.
KAPITOLA IV
Rybolovná práva ve vodách regionálních organizací pro řízení rybolovu
Článek 20
Převody a výměny kvót
1. Pokud jsou podle pravidel regionální organizace pro řízení rybolovu povoleny převody nebo výměny kvót mezi smluvními stranami této organizace, členský stát („dotčený členský stát“) může jednat se smluvní stranou organizace a případně stanovit možný návrh zamýšleného převodu nebo výměny kvót.
2. Na základě oznámení Komisi, které provede dotčený členský stát, může Komise potvrdit návrh zamýšleného převodu nebo výměny kvót, který členský stát projednal s příslušnou smluvní stranou regionální organizace pro řízení rybolovu. Poté Komise a příslušná smluvní strana regionální organizace bez zbytečného prodlení vyjádří navzájem souhlas s tím, že budou vázány tímto převodem nebo výměnou kvót. Komise oznámí dohodnutý převod nebo výměnu kvót v souladu s pravidly dané regionální organizace pro řízení rybolovu sekretariátu této organizace.
3. Komise informuje o dohodnutém převodu nebo výměně kvót členské státy.
4. Rybolovná práva získaná od příslušné smluvní strany regionální organizace pro řízení rybolovu nebo převedená na tuto stranu v rámci převodu nebo výměny kvót se považují za kvóty přidělené dotčenému členskému státu nebo odečtené od přídělu, a to od okamžiku, kdy se převod nebo výměna kvót uskuteční v souladu s podmínkami dohody dosažené s příslušnou smluvní stranou regionální organizace nebo případně s pravidly příslušné regionální organizace. Tímto rozdělením se nemění stávající rozdělovací klíč pro účely rozdělování rybolovných práv mezi členské státy v souladu se zásadou relativní stability rybolovných činností.
Oddíl 1
Oblast úmluvy ICCAT
Článek 21
Omezení rybolovu, kapacity chovu a výkrmu tuňáka obecného
1. Počet návnadových člunů a člunů s vlečnými šňůrami Unie oprávněných aktivně lovit tuňáka obecného o velikosti v rozpětí od 8 kg nebo 75 cm do 30 kg nebo 115 cm ve východním Atlantiku je omezen podle ustanovení přílohy IV bodu 1.
2. Počet plavidel drobného pobřežního rybolovu Unie oprávněných aktivně lovit tuňáka obecného o velikosti v rozpětí od 8 kg nebo 75 cm do 30 kg nebo 115 cm ve Středozemním moři je omezen podle ustanovení přílohy IV bodu 2.
3. Počet plavidel Unie, která loví tuňáka obecného v Jaderském moři pro účely chovu a jsou oprávněna aktivně lovit tuňáka obecného o velikosti v rozpětí od 8 kg nebo 75 cm do 30 kg nebo 115 cm, je omezen podle ustanovení přílohy IV bodu 3.
4. Počet a celková hrubá prostornost rybářských plavidel oprávněných lovit, uchovávat na palubě, překládat, přepravovat nebo vykládat tuňáka obecného ve východním Atlantiku a Středozemním moři jsou omezeny podle ustanovení přílohy IV bodu 4.
5. Počet vězenců používaných ve východním Atlantiku a Středozemním moři pro lov tuňáka obecného je omezen podle ustanovení přílohy IV bodu 5.
6. Kapacita chovu, kapacita výkrmu tuňáka obecného a maximální vysazení uloveného volně žijícího tuňáka obecného přidělené chovům ve východním Atlantiku a Středozemním moři jsou omezeny podle ustanovení přílohy IV bodu 6.
Článek 22
Rekreační a sportovní rybolov
Členské státy případně udělí zvláštní kvótu pro rekreační a sportovní rybolov ze svých kvót přidělených v příloze ID.
Článek 23
Žraloci
1. U všech druhů rybolovu se zakazuje uchovávat na palubě, překládat nebo vykládat upravená těla liškouna velkookého (Alopias superciliosus) nebo části jejich upravených těl.
2. Zakazuje se provádět cílený rybolov liškounů rodu Alopias.
3. U rybolovu v oblasti úmluvy ICCAT se zakazuje uchovávat na palubě, překládat nebo vykládat upravená těla kladivounů rodu Sphyrnidae (vyjma druhu Sphyrna tiburo) nebo části jejich upravených těl.
4. U všech druhů rybolovu se zakazuje uchovávat na palubě, překládat nebo vykládat upravená těla žraloků dlouhoploutvých (Carcharhinus longimanus) nebo části jejich upravených těl.
5. U všech druhů rybolovu se zakazuje uchovávat na palubě žraloky hedvábné (Carcharhinus falciformis).
Oddíl 2
Oblast úmluvy CCAMLR
Článek 24
Zákazy a omezení rybolovu
1. Cílený rybolov druhů uvedených v příloze V části A je v oblastech a obdobích v ní uvedených zakázán.
2. Pokud jde o průzkumný rybolov, vztahují se TAC a omezení vedlejších úlovků uvedené v příloze V části B na podoblasti v ní uvedené.
Článek 25
Průzkumný rybolov
1. Pouze členské státy, které jsou členy komise CCAMLR, se mohou účastnit průzkumného rybolovu ledovek rodu Dissostichus pomocí dlouhých lovných šňůr v podoblastech FAO 88.1 a 88.2 a rovněž v divizích 58.4.1, 58.4.2 a 58.4.3a, které v roce 2015 nepatří do oblastí vnitrostátní jurisdikce. Pokud se daný členský hodlá takového rybolovu zúčastnit, oznámí to sekretariátu CCAMLR a Komisi v souladu s článkem 7 a 7a nařízení (ES) č. 601/2004 a v každém případě nejpozději 1. června 2015.
2. Pro podoblasti FAO 88.1 a 88.2 a divize 58.4.1, 58.4.2 a 58.4.3a jsou TAC a omezení vedlejších úlovků pro jednotlivé podoblasti a divize a jejich rozdělení mezi malé výzkumné jednotky (SSRU) v rámci jednotlivých podoblastí a divizí stanoveny v příloze V části B. Rybolov v každé SSRU se zastaví, jakmile ohlášené úlovky dosáhnou stanovených TAC, a v dané SSRU se po zbytek sezóny rybolov zakáže.
3. Rybolov se provádí v takovém zeměpisném rozsahu a v takových hloubkách, které jsou nezbytné k získání informací potřebných pro stanovení rybolovného potenciálu a k zamezení nadměrné koncentrace odlovu a intenzity rybolovu. V podoblastech FAO 88.1 a 88.2. a divizích FAO 58.4.1, 58.4.2 a 58.4.3a je však rybolov zakázán v hloubkách menších než 550 m.
Článek 26
Lov krunýřovky krilové během rybářské sezóny 2015/2016
1. Během rybářské sezóny 2015/2016 mohou lovit krunýřovku krilovou (Euphausia superba) v oblasti úmluvy CCAMLR pouze ty členské státy, které jsou členy komise CCAMLR. Pokud členský stát hodlá lovit krunýřovku krilovou v oblasti úmluvy CCAMLR, oznámí Komisi nejpozději 1. května 2015 za použití formuláře uvedeného v příloze V části C tohoto nařízení svůj úmysl lovit krunýřovku krilovou. Na základě informací poskytnutých členskými státy Komise předloží tato oznámení sekretariátu CCAMLR nejpozději do 30. května 2015.
2. Oznámení uvedené v odstavci 1 tohoto článku zahrnuje informace stanovené v článku 3 nařízení (ES) č. 601/2004 pro všechna plavidla, kterým členský stát udělí oprávnění účastnit se lovu krunýřovky krilové.
3. Členský stát, který má v úmyslu lovit krunýřovku krilovou v oblasti úmluvy CCAMLR, oznámí svůj záměr v tomto směru, pouze pokud jde o plavidla s oprávněním k rybolovu plující v době oznámení buď pod jeho vlajkou, nebo pod vlajkou jiné členské země CCAMLR, přičemž se předpokládá, že v době uskutečnění rybolovu budou plout pod vlajkou uvedeného členského státu.
4. Členským státům se umožní, aby udělily oprávnění k účasti na lovu krunýřovky krilové jiným plavidlům než plavidlům, která byla v souladu s odstavci 1, 2 a 3 tohoto článku oznámena sekretariátu CCAMLR, pokud je některému oprávněnému plavidlu zabráněno účastnit se lovu z legitimních provozních důvodů nebo z důvodu vyšší moci. Za takových okolností dotyčný členský stát okamžitě uvědomí sekretariát CCAMLR a Komisi a poskytne jim:
a)
úplné údaje o předpokládaném náhradním plavidle nebo plavidlech, včetně informací stanovených v článku 3 nařízení (ES) č. 601/2004;
b)
úplný výčet důvodů, které vedly k nahrazení plavidla, a příslušné podklady nebo odkazy.
5. Členské státy neudělí oprávnění k účasti na lovu krunýřovky krilové žádnému plavidlu uvedenému na seznamech plavidel provozujících nezákonný, nehlášený a neregulovaný rybolov.
Oddíl 3
Oblast úmluvy IOTC
Článek 27
Omezení rybolovné kapacity plavidel lovících v oblasti úmluvy IOTC
1. Maximální počet plavidel Unie lovících tropické tuňáky v oblasti úmluvy IOTC a odpovídající kapacita hrubé prostornosti jsou stanoveny v příloze VI bodu 1.
2. Maximální počet plavidel Unie lovících mečouna obecného (Xiphias gladius) a tuňáka křídlatého (Thunnus alalunga) v oblasti úmluvy IOTC a odpovídající kapacita hrubé prostornosti jsou stanoveny v příloze VI bodu 2.
3. Členské státy mohou změnit přidělení plavidel mezi oběma druhy rybolovu uvedenými v odstavcích 1 a 2, pokud mohou Komisi prokázat, že tato změna nezvýší intenzitu rybolovu dotyčných populací ryb.
4. Členské státy zajistí, že tam, kde je navrhován převod kapacity na jejich loďstvo, jsou plavidla, jež se převedou, v evidenci plavidel IOTC nebo v evidenci plavidel jiných regionálních organizací pro rybolov tuňáků. Dále se nesmí převést žádné z plavidel zapsaných na seznamu plavidel, která provozují nezákonný, nehlášený a neregulovaný rybolov, vedeném kteroukoli regionální organizací pro řízení rybolovu.
5. Členské státy mohou zvýšit svou rybářskou kapacitu nad stropy uvedené v odstavcích 1 a 2 v zájmu zohlednění provádění rozvojových plánů předložených IOTC pouze v rámci omezení stanovených v těchto plánech.
Článek 28
Žraloci
1. U všech druhů rybolovu se zakazuje uchovávat na palubě, překládat či vykládat upravená těla liškounů všech druhů čeledi Alopiidae nebo části jejich upravených těl.
2. U všech druhů rybolovu se zakazuje uchovávat na palubě, překládat nebo vykládat upravená těla nebo jakoukoli část upravených těl žraloků dlouhoploutvých (Carcharhinus longimanus), kromě plavidel kratších než 24 metrů provádějících rybolov pouze ve výlučné hospodářské zóně členského státu, pod jehož vlajkou plují, a za předpokladu, že jejich úlovky jsou určeny výhradně k místnímu odbytu.
3. Při náhodném ulovení nesmějí být druhy uvedené v odstavcích 1 a 2 poraněny. Jedinci se neprodleně vypouštějí.
Oddíl 4
Oblast úmluvy SPRFMO
Článek 29
Omezení kapacity pelagického rybolovu
Členské státy, které v oblasti úmluvy SPRFMO v letech 2007, 2008 a 2009 aktivně prováděly pelagický rybolov, omezí v roce 2015 v této oblasti celkovou úroveň hrubé prostornosti plavidel plujících pod jejich vlajkou a lovících pelagické populace na celkovou úroveň 78 600 hrubé prostornosti.
Článek 30
TAC pelagického rybolovu
1. Pouze členské státy, které aktivně prováděly pelagický rybolov v oblasti úmluvy SPRFMO v letech 2007, 2008 a 2009 ve smyslu článku 29, mohou v této oblasti lovit pelagické populace v souladu s TAC stanovenými v příloze IJ.
2. Rybolovná práva stanovená v příloze IJ mohou být využita pouze pod podmínkou, že členské státy zašlou Komisi seznam plavidel aktivně provozujících rybolov nebo podílejících se na překládkách v oblasti úmluvy, záznamy ze systémů sledování pravidel, měsíční hlášení o úlovcích, a pokud jsou tyto údaje k dispozici, i zastávky v přístavech, a to nejpozději pátý den následujícího měsíce, aby je Komise mohla dále předat sekretariátu SPRFMO.
Článek 31
Rybolov při dně
Členské státy, které mají záznam o odlovu nebo intenzitě rybolovu při dně v oblasti úmluvy SPRFMO v období od 1. ledna 2002 do 31. prosince 2006, omezí svůj odlov nebo intenzitu rybolovu při dně v roce 2015 v oblasti úmluvy na ty části oblasti úmluvy, v nichž došlo k rybolovu při dně v uvedeném období, a na úroveň, která nepřesáhne roční průměrnou úroveň odlovu nebo parametrů intenzity za období od 1. ledna 2002 do 31. prosince 2006.
Oddíl 5
Oblast úmluvy IATTC
Článek 32
Rybolov pomocí košelkových nevodů
1. Lov tuňáka žlutoploutvého (Thunnus albacares), tuňáka velkookého (Thunnus obesus) a tuňáka pruhovaného (Katsuwonus pelamis) pomocí plavidel s košelkovými nevody se zakazuje:
a)
od 29. července do 28. září 2015 nebo od 18. listopadu 2015 do 18. ledna 2016 v oblasti vymezené těmito hranicemi:
-
tichomořským pobřežím Ameriky,
-
zeměpisnou délkou 150° z. d.,
-
zeměpisnou šířkou 40° s. š.,
-
zeměpisnou šířkou 40° j. š.;
b)
od 29. září do 29. října 2015 v oblasti vymezené těmito hranicemi:
-
zeměpisnou délkou 96° z. d.,
-
zeměpisnou délkou 110° z. d.,
-
zeměpisnou šířkou 4° s. š.,
-
zeměpisnou šířkou 3° j. š.
2. Dotčené členské státy oznámí Komisi před 1. dubnem 2015, pro které období zákazu uvedené v odstavci 1 se rozhodly. Během vymezeného období musí všechna plavidla dotčených členských států lovící s košelkovými nevody v oblastech stanovených v odstavci 1 tento druh rybolovu ukončit.
3. Plavidla s košelkovými nevody lovící tuňáky v oblasti úmluvy IATTC uchovávají na palubě a následně vykládají nebo překládají všechny ulovené tuňáky žlutoploutvé, velkooké a pruhované.
4. Odstavec 3 se nepoužije v těchto případech:
a)
pokud jsou ryby shledány jako nevhodné pro lidskou spotřebu z jiných důvodů, než je velikost, nebo
b)
během posledního výjezdu, pokud není na plavidle dostatečný prostor pro uložení všech tuňáků ulovených při tomto výjezdu.
Článek 33
Zákaz lovu žraloka dlouhoploutvého
1. Je zakázáno lovit žraloka dlouhoploutvého (Carcharhinus longimanus) v oblasti úmluvy IATTC a uchovávat na palubě, překládat, skladovat, nabízet k prodeji, prodávat nebo vykládat upravená těla nebo části upravených těl žraloka dlouhoploutvého odloveného v této oblasti.
2. Při náhodném ulovení nesmí být druh uvedený v odstavci 1 poraněn. Provozovatelé plavidel jedince neprodleně vypustí a zároveň:
a)
zaznamenají počet vypuštěných jedinců s uvedením stavu (uhynulý nebo živý);
b)
zašlou údaje určené v písmeni a) členskému státu, jehož jsou státními příslušníky. Členské státy předají informace shromážděné za předchozí rok Komisi do 31. ledna 2015.
Oddíl 6
Oblast úmluvy SEAFO
Článek 34
Zákaz lovu hlubinných druhů žraloků
V oblasti úmluvy SEAFO se zakazuje cílený rybolov níže uvedených hlubinných žraloků:
-
rejnokovitých (Rajidae),
-
ostrouna obecného (Squalus acanthias),
-
světlouna Bigelowova (Etmopterus bigelowi),
-
světlouna krátkoocasého (Etmopterus brachyurus),
-
světlouna velkého (Etmopterus princeps),
-
světlouna malého (Etmopterus pusillus),
-
máčky přízračné (Apristurus manis),
-
světlouna šupinkatého (Scymnodon squamulosus),
-
hlubinných žraloků nadřádu Selachimorpha.
Oddíl 7
Oblast úmluvy WCPFC
Článek 35
Podmínky pro rybolov tuňáka velkookého, tuňáka žlutoploutvého, tuňáka pruhovaného a tuňáka křídlatého
1. Členské státy zajistí, aby počet dnů rybolovu přidělený plavidlům s košelkovými nevody provozujícím rybolov tuňáka velkookého (Thunnus obesus), tuňáka žlutoploutvého (Thunnus albacares) a tuňáka pruhovaného (Katsuwonus pelamis) v části oblasti úmluvy WCPFC nalézající se na volném moři mezi 20° s. š. a 20° j. š. nepřekročil 403 dnů. U tohoto rybolovu se zakazuje nasadit košelkový nevod na hejno tuňáků přidružené ke žraloku obrovskému (Rhincodon typus), jestliže je tento živočich spatřen před zahájením nasazení.
2. Plavidla Unie nesmí v oblasti úmluvy WCPFC položené jižně od 20° j. š. lovit tuňáka křídlatého (Thunnus alalunga).
3. Členské státy zajistí, že odlovy tuňáka velkookého (Thunnus obesus) plavidly pro rybolov na dlouhou lovnou šňůru nepřekročí v roce 2015 množství 2 000 tun.
Článek 36
Oblast uzavřená pro rybolov pomocí lovného zařízení s uzavíracím mechanismem (FAD)
1. V části oblasti úmluvy WCPFC nalézající se mezi 20° s. š. a 20° j. š. se zakazují rybolovné činnosti plavidel s košelkovými nevody používajících lovná zařízení s uzavíracím mechanismem (FAD) od 1. července 2015 00:00 hodin do 31. října 2015 24:00 hodin. Během tohoto období se může plavidlo s košelkovými nevody účastnit rybolovných činností v této části oblasti úmluvy WCPFC pouze v případě, že má na palubě pozorovatele, který monitoruje, že dané plavidlo nikdy:
a)
nepoužilo ani neobsluhovalo FAD nebo související elektronické zařízení;
b)
neprovádělo rybolov za použití FAD v hejnech ryb.
2. Všechna plavidla s košelkovými nevody provozující rybolov v části oblasti úmluvy WCPFS uvedené v odstavci 1 uchovávají na palubě a vykládají nebo překládají všechny ulovené tuňáky velkooké, žlutoploutvé a pruhované.
3. Odstavec 2 se nepoužije v těchto případech:
a)
během posledního výjezdu, pokud dotyčnému plavidlu nezbývá dostatek místa pro uskladnění všech ryb;
b)
pokud jsou ryby nevhodné pro lidskou spotřebu z jiných důvodů, než je velikost, nebo
c)
pokud nastane závažná porucha mrazicího zařízení.
Článek 37
Oblasti překrývajících se kompetencí mezi IATTC a WCPFC
1. Plavidla uvedená výhradně v rejstříku vedeném komisí WCPFC použijí při rybolovu v oblasti překrývajících se kompetencí mezi IATTC a WCPFC ve smyslu čl. 4 písm. r) opatření stanovená v článcích 35 až 38.
2. Plavidla uvedená jak v rejstříku komise WCPFC, tak v rejstříku komise IATTC a plavidla uvedená výhradně v rejstříku IATTC použijí při rybolovu v oblasti překrývajících se kompetencí mezi IATTC a WCPFC ve smyslu čl. 4 písm. r) opatření stanovená v čl. 32 odst. 1 písm. a) a v odst. 2 až 4 a v článku 33.
Článek 38
Omezení počtu plavidel Unie oprávněných lovit mečouna obecného
Maximální počet plavidel Unie oprávněných lovit mečouna obecného (Xiphias gladius) v oblastech jižně od 20° j. š. oblasti úmluvy WCPFC je stanoven v příloze VII.
Článek 39
Žralok hedvábný a žralok dlouhoploutvý
1. V oblasti úmluvy WCPFC se zakazuje uchovávat na palubě, překládat, skladovat nebo vykládat upravená těla nebo části upravených těl těchto druhů:
a)
žraloka hedvábného (Carcharhinus falciformis);
b)
žraloka dlouhoploutvého (Carcharhinus longimanus).
2. Při náhodném ulovení nesmějí být druhy uvedené v odstavci 1 poraněny. Jedinci se neprodleně vypouštějí.
Oddíl 8
Beringovo moře
Článek 40
Zákaz rybolovu v oblasti volného moře Beringova moře
Rybolov tresky pestré (Theragra chalcogramma) v oblasti volného moře Beringova moře se zakazuje.
HLAVA III
RYBOLOVNÁ PRÁVA PRO PLAVIDLA TŘETÍCH ZEMÍ VE VODÁCH EU
Článek 41
TAC
Rybářská plavidla plující pod vlajkou Norska a rybářská plavidla registrovaná na Faerských ostrovech jsou oprávněna lovit ve vodách Unie v rámci TAC stanovených v příloze I tohoto nařízení a za podmínek stanovených v tomto nařízení a v kapitole III nařízení (ES) č. 1006/2008.
Článek 42
Oprávnění k rybolovu
Maximální počet oprávnění k rybolovu pro plavidla třetích zemí provádějící rybolov ve vodách Unie je stanoven v příloze VIII.
Článek 43
Podmínky vykládky úlovků a vedlejších úlovků
Podmínky uvedené v článku 7 se použijí na úlovky a vedlejší úlovky plavidel třetí země lovících na základě oprávnění podle článku 42.
Článek 44
Zákazy
1. Plavidla třetích zemí mají zakázáno lovit, uchovávat na palubě, překládat nebo vykládat tyto druhy, nacházejí-li se ve vodách Unie:
a)
rejnoka hvězdnatého (Amblyraja radiata) ve vodách Unie divizí ICES IIa, IIIa a VIId a podoblasti ICES IV;
b)
tyto druhy pilounů ve všech vodách Unie:
i)
piloun asijský (Anoxypristis cuspidata);
ii)
piloun queenslandský (Pristis clavata);
iii)
piloun mnohozubý (Pristis pectinata);
iv)
piloun obecný (Pristis pristis);
v)
piloun zelenavý (Pristis zijsron);
c)
žraloka velikého (Cetorhinus maximus) a žraloka bílého (Carcharodon carcharias) ve vodách Unie;
d)
soubor druhů (Dipturus cf. flossada a Dipturus cf. intermedia) zahrnovaných pod rejnoka hladkého (Dipturus batis) ve vodách Unie divize ICES IIa a podoblastech ICES III, IV, VI, VII, VIII, IX a X;
e)
psohlava obecného (Galeorhinus galeus) loveného na dlouhé lovné šňůry ve vodách Unie divize ICES IIa a v podoblastech ICES I, IV, V, VI, VII, VIII, XII a XIV;
f)
světlouna malého (Etmopterus pusillus) ve vodách Unie divize ICES IIa a podoblastí ICES I, IV, V, VI, VII, VIII, XII a XIV;
g)
světlouna Bonnaterrova (Dalatias licha), bezkýlovce lopatonosého (Deania calcea), bezkýlovce listošupinatého (Centrophorus squamosus), světlouna velkého (Etmopterus princeps) a světlouna bělookého (Centroscymnus coelolepis) ve vodách Unie divize ICES IIa a podoblasti ICES I, IV a XIV;
h)
žraloka nosatého (Lamna nasus) ve vodách Unie;
i)
mantu Alfredovu (Manta alfredi) ve vodách Unie;
j)
mantu obrovskou (Manta birostris) ve vodách Unie;
k)
tyto druhy mant ve vodách Unie:
i)
manta velká (Mobula mobular);
ii)
manta senegalská (Mobula rochebrunei);
iii)
manta japonská (Mobula japanica);
iv)
manta Thurstonova (Mobula thurstoni);
v)
manta kambodžská (Mobula eregoodootenkee);
vi)
manta mexická (Mobula munkiana);
vii)
manta chilská (Mobula tarapacana);
viii)
manta Kuhlova (Mobula kuhlii);
ix)
manta malá (Mobula hypostoma);
l)
rejnoka ostnatého (Raja clavata) ve vodách Unie divize ICES IIIa;
m)
rejnoka norského (Raja (Dipturus) nidarosiensis) ve vodách Unie divizí ICES VIa, VIb, VIIa, VIIb, VIIc, VIIe, VIIf, VIIg, VIIh a VIIk;
n)
rejnoka vlnitého (Raja undulata) ve vodách Unie podoblastí ICES VI, IX a X a rejnoka bílého (Raja alba) ve vodách Unie podoblastí ICES VI, VII, VIII, IX a X;
o)
pilohřbetovité (Rhinobatidae) ve vodách Unie podoblastí ICES I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X a XII;
p)
polorejnoka křídlatého (Squatina squatina) ve vodách Unie.
2. Při náhodném ulovení nesmí být druh uvedený v odstavci 1 poraněn. Jedinci se neprodleně vypouštějí.
HLAVA IV
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 45
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen Výbor pro rybolov a akvakulturu zřízený nařízením (EU) č. 1380/2013. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
Článek 46
Změna nařízení (EU) č. 43/2014
V čl. 18a odst. 1 nařízení (EU) č. 43/2014 se doplňuje nové písmeno, které zní:
„o)
kreveta severní v oblasti IIIa.“
Článek 47
Zrušení
Nařízení Rady (EU) č. 779/2014 se zrušuje s účinkem ode dne 1. ledna 2015.
Článek 48
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2015.
Článek 8 se však použije ode dne 1. února 2015.
Článek 12 písm. b), i) a k) a čl. 44 písm. b), i), a k) se použijí ode dne 8. února 2015.
Článek 46 se použije ode dne 1. ledna 2014.
Ustanovení článků 23, 24 a 25 a příloh IE a V týkající se rybolovných práv stanovených pro oblast úmluvy CCAMLR se použijí od dat v nich uvedených.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 19. ledna 2015.
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) 2015/104
z dnia 19 stycznia 2015 r.
ustalające uprawnienia do połowów na 2015 rok dla niektórych stad ryb i grup stad ryb, stosowane w wodach Unii oraz - w odniesieniu do statków unijnych - w niektórych wodach nienależących do Unii, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 43/2014 oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 779/2014
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Art. 43 ust. 3 Traktatu stanowi, że Rada, na wniosek Komisji, przyjmuje środki dotyczące ustalania i przydziału wielkości dopuszczalnych połowów.
(2)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (1) zawiera wymóg przyjmowania środków ochronnych przy uwzględnieniu dostępnych opinii naukowych, technicznych i ekonomicznych, w tym w stosownych przypadkach sprawozdań sporządzanych przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) i inne organy doradcze, jak również w świetle porad otrzymywanych od komitetów doradczych.
(3)
Rada zobowiązana jest do przyjęcia środków dotyczących ustalenia i przydziału uprawnień do połowów, w tym - w stosownych przypadkach - określonych warunków funkcjonalnie z nimi związanych. Zgodnie z art. 16 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 uprawnienia do połowów należy ustalać zgodnie z celami wspólnej polityki rybołówstwa określonymi w art. 2 ust. 2 tego rozporządzenia. Zgodnie z art. 16 ust. 1 tego rozporządzenia uprawnienia do połowów należy przydzielić państwom członkowskim w taki sposób, by zapewnić względną stabilność działalności połowowej każdego państwa członkowskiego w odniesieniu do każdego stada lub rodzaju rybołówstwa.
(4)
Całkowity dopuszczalny połów (TAC) należy zatem ustalać, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013, na podstawie dostępnych opinii naukowych, z uwzględnieniem aspektów biologicznych i społeczno-gospodarczych, przy jednoczesnym zapewnieniu sprawiedliwego traktowania poszczególnych sektorów rybołówstwa, jak również w świetle opinii wyrażanych podczas konsultacji z zainteresowanymi stronami, w szczególności podczas spotkań z komitetami doradczymi.
(5)
Obowiązek wyładunku, o którym mowa w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, jest wprowadzany dla poszczególnych rodzajów rybołówstwa. W regionie objętym niniejszym rozporządzeniem, jeżeli dany rodzaj rybołówstwa podlega obowiązkowi wyładunku, wyładowywać należy wszystkie gatunki podlegające limitom połowowym w tym rodzaju rybołówstwa. Od dnia 1 stycznia 2015 r. obowiązek wyładunku ma zastosowanie do połowów małych gatunków pelagicznych (tj. połowów makreli, śledzia atlantyckiego, ostroboków, błękitka, kaprosza, sardeli, srebrzyka smukłego, sardynki i szprota), połowów dużych gatunków pelagicznych (tj. połowów tuńczyka błękitnopłetwego, włócznika, tuńczyka białego, opastuna oraz marlina błękitnego i białego), do połowów do celów przemysłowych (np. połowów gromadnika, dobijaków i okowiela). Art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 przewiduje, że w sytuacji gdy wprowadzony zostaje obowiązek wyładunku w odniesieniu do danego stada ryb, uprawnienia do połowów ustala się przy uwzględnieniu przejścia od ustalania uprawnień do połowów, które odzwierciedlają wyładunki, do ustalania uprawnień do połowów, które odzwierciedlają połowy.
(6)
Niektóre TAC dla stad ryb spodoustych (rajokształtne, rekiny) zostały ustalone na kilka lat na poziomie 0, z czym związany jest przepis ustanawiający obowiązek natychmiastowego uwalniania przypadkowo złowionych ryb. Powodem szczególnego traktowania tych stad jest zły stan ich ochrony oraz fakt, że ze względu na ich wysoki wskaźnik przeżywalności odrzuty nie spowodują wzrostu ich wskaźników śmiertelności połowowej; odrzuty uznaje się za korzystne dla ochrony tych gatunków. Od dnia 1 stycznia 2015 r. jednak połowy tych gatunków w ramach połowów gatunków pelagicznych trzeba będzie wyładowywać, chyba że są one objęte jednym z odstępstw od obowiązku wyładunku przewidzianych w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Art. 15 ust. 4 lit. a) tego rozporządzenia dopuszcza takie odstępstwa w odniesieniu do gatunków, których poławianie jest zabronione i które są jako takie określone w akcie prawnym Unii przyjętym w ramach wspólnej polityki rybołówstwa. Należy zatem zakazać połowów tych gatunków w przedmiotowych obszarach.
(7)
W ciągu ostatnich lat TAC dla sardeli w Zatoce Biskajskiej określano w osobnym rozporządzeniu dotyczącym uprawnień do połowów, mającym zastosowanie od dnia 1 lipca danego roku do dnia 30 czerwca roku następnego. W 2014 r. STECF stwierdził, że zmiana okresu zarządzania na normalny rok kalendarzowy (od stycznia do grudnia) znacznie zmniejszy ryzyko związane z ochroną tego stada. Po konsultacjach z Hiszpanią, Francją i Komitetem Doradczym ds. Wód Południowo-Zachodnich (SWWAC) pozytywnie oceniono zmianę zaproponowaną przez STECF. Na tej podstawie należy uchylić rozporządzenie Rady (UE) nr 779/2014 (2) i ustanowić w niniejszym rozporządzeniu nowy TAC na 2015 r. dla stada sardeli w Zatoce Biskajskiej.
(8)
Ponadto, zgodnie z art. 16 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, w odniesieniu do stad objętych szczegółowymi planami wieloletnimi TAC należy ustalać zgodnie z zasadami określonymi w tych planach. W związku z powyższym TAC w odniesieniu do południowego stada morszczuka, stada homarca, soli w zachodniej części kanału La Manche, gładzicy i soli w Morzu Północnym, śledzia atlantyckiego w wodach na zachód od Szkocji, dorsza atlantyckiego w cieśninie Kattegat, wodach na zachód od Szkocji, w Morzu Irlandzkim, Morzu Północnym, cieśninie Skagerrak i wschodniej części kanału La Manche oraz tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i Morzu Śródziemnym należy ustanowić zgodnie z przepisami rozporządzeń Rady (WE) nr 2166/2005 (3), (WE) nr 509/2007 (4), (WE) nr 676/2007 (5), (WE) nr 1300/2008 (6), (WE) nr 1342/2008 (7) („plan dotyczący dorsza”) oraz (WE) nr 302/2009 (8).
(9)
Jednakże w odniesieniu do północnego stada morszczuka (rozporządzenie Rady (WE) nr 811/2004 (9)) i soli w Zatoce Biskajskiej (rozporządzenie Rady (WE) nr 388/2006 (10)) uzyskano cele minimalnej odnowy tych stad oraz planów zarządzania, należy zatem zastosować się do przedłożonych opinii naukowych w celu osiągnięcia lub utrzymania wielkości TAC na poziomach maksymalnego podtrzymywalnego połowu, zależnie od przypadku.
(10)
W przypadku stad, dla których nie ma wystarczających lub rzetelnych danych pozwalających na oszacowanie ich wielkości, środki w zakresie zarządzania i poziomy TAC powinny być zgodne z zasadą podejścia ostrożnościowego do zarządzania rybołówstwem, określoną w art. 4 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, przy jednoczesnym uwzględnieniu czynników charakterystycznych dla danego stada, w tym, w szczególności, dostępnych informacji o tendencjach zachodzących w stadzie i kwestii związanych z połowami wielogatunkowymi.
(11)
W rozporządzeniu Rady (WE) nr 847/96 (11) wprowadzono dodatkowe warunki dotyczące corocznego zarządzania TAC, w tym przepisy dotyczące elastyczności określone w art. 3 i 4 w odniesieniu do zasobów objętych, odpowiednio, przezornościowymi i analitycznymi TAC. Na podstawie art. 2 tego rozporządzenia, ustalając TAC, Rada określa stada, w odniesieniu do których art. 3 i 4 nie mają zastosowania, w szczególności na podstawie biologicznego stanu stad. Ostatnio mechanizm elastyczności został wprowadzony dla wszystkich połowów objętych obowiązkiem wyładunku na podstawie art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. W związku z tym, w celu uniknięcia nadmiernej elastyczności, która zagroziłaby realizacji celów ochrony określonych we wspólnej polityce rybołówstwa, oraz w celu zapobieżenia negatywnemu wpływowi na stan biologiczny stad, art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 mogą obowiązywać w odniesieniu do TAC tylko wówczas, gdy państwa członkowskie nie korzystają z obejmującej kolejny rok elastyczności przewidzianej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.
(12)
Zgodnie z wynikami konsultacji między Unią a Norwegią Unia może zezwolić na prowadzenie przez statki unijne połowów krewetki północnej w obszarze IIIa w ilościach do 10 % powyżej kwoty dostępnej dla Unii, pod warunkiem że wszelkie ilości wykraczające poza kwotę dostępną Unii zostaną odjęte od tej kwoty w 2015 r. Należy zatem umożliwić taką elastyczność w ustalaniu tych uprawnień do połowów w celu zapewnienia równych szans statkom unijnym poprzez zezwolenie zainteresowanym państwom członkowskim na podjęcie decyzji o skorzystaniu z elastycznej kwoty. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 43/2014.
(13)
W przypadku gdy TAC w odniesieniu do danego stada przydzielany jest tylko jednemu państwu członkowskiemu, należy upoważnić to państwo członkowskie zgodnie z art. 2 ust. 1 Traktatu do ustalenia poziomu tego TAC. Należy ustanowić przepisy w celu zapewnienia, aby przy ustalaniu poziomu TAC dane państwo członkowskie działało w sposób w pełni zgodny z zasadami i przepisami wspólnej polityki rybołówstwa.
(14)
Konieczne jest ustalenie pułapów nakładu połowowego na 2015 r. zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 2166/2005, art. 5 rozporządzenia (WE) nr 509/2007, art. 9 rozporządzenia (WE) nr 676/2007, art. 11 i 12 rozporządzenia (WE) nr 1342/2008 oraz art. 5 i 9 rozporządzenia (WE) nr 302/2009, z uwzględnieniem rozporządzenia Rady (WE) nr 754/2009 (12).
(15)
W świetle najnowszej opinii naukowej przedstawionej przez Międzynarodową Radę Badań Morza (ICES) i zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami w ramach konwencji w sprawie rybołówstwa na północno-wschodnim Atlantyku (NEAFC) należy ograniczyć nakład połowowy w odniesieniu do niektórych gatunków głębinowych.
(16)
W przypadku niektórych gatunków, takich jak pewne gatunki rekinów, nawet ograniczona działalność połowowa mogłaby stanowić poważne zagrożenie dla ich ochrony. Uprawnienia do połowów takich gatunków powinny zatem zostać całkowicie ograniczone poprzez wprowadzenie ogólnego zakazu ich połowów.
(17)
Na 11. konferencji stron Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt, która odbyła się w Quito w dniach 3-9 listopada 2014 r., do wykazów gatunków chronionych w dodatkach I i II do konwencji dodano pewne gatunki ze skutkiem od dnia 8 lutego 2015 r. Dlatego - w odniesieniu do statków unijnych prowadzących połowy we wszystkich wodach i statków spoza Unii prowadzących połowy w wodach Unii - należy zapewnić ochronę tych gatunków.
(18)
Korzystanie z uprawnień do połowów dostępnych dla statków unijnych i ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu podlega przepisom rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 (13), a w szczególności art. 33 i 34 tego rozporządzenia, dotyczącym zapisu połowów i nakładu połowowego oraz przekazywania danych dotyczących wyczerpania uprawnień do połowów. Należy zatem ustalić kody stosowane przez państwa członkowskie podczas przesyłania Komisji danych dotyczących wyładunków stad objętych zakresem niniejszego rozporządzenia.
(19)
W ramach niektórych TAC państwa członkowskie powinny móc przyznawać dodatkowe przydziały statkom, które uczestniczą w testach dotyczących w pełni udokumentowanych połowów. Celem tych testów jest sprawdzenie systemu kwot połowowych przy rodzajach rybołówstwa, które nie są jeszcze objęte obowiązkiem wyładunku określonym w rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013, tzn. systemu, w którego ramach wszystkie połowy powinny podlegać wyładunkowi i wliczaniu do kwot, aby zapobiegać odrzutom oraz marnowaniu złowionych zasobów ryb, które można wykorzystać w inny sposób. Niekontrolowane odrzuty ryb stanowią zagrożenie dla długoterminowego zrównoważenia zasobów ryb jako dobra publicznego, a zatem dla celów wspólnej polityki rybołówstwa. Systemy kwot połowowych z kolei zachęcają rybaków, z natury rzeczy, do optymalizacji selektywności w ramach ich działalności połowowej. Do celów monitorowania zgodności z warunkami, którym podlegają testy dotyczące w pełni udokumentowanych połowów, państwa członkowskie powinny zapewnić szczegółowe i dokładne dokumentowanie wszystkich rejsów połowowych oraz odpowiednie zdolności i środki, takie jak obserwatorzy, telewizja przemysłowa (CCTV) i inne. Państwa członkowskie powinny przy tym przestrzegać zasady efektywności i proporcjonalności. Przy stosowaniu systemów CCTV powinny być przestrzegane wymogi dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 95/46/WE (14).
(20)
W celu zapewnienia, aby testy dotyczące w pełni udokumentowanych połowów rzeczywiście umożliwiały skuteczną ocenę potencjału systemów kwot połowowych w zakresie kontrolowania bezwzględnej śmiertelności połowowej odnośnych stad, niezbędne jest wliczenie wszystkich ryb złowionych w wyniku tych testów, także tych poniżej minimalnego rozmiaru do celów wyładunku, do łącznego przydziału przyznanego statkowi uczestniczącemu w testach oraz zakończenie operacji połowowej w momencie wyczerpania tego łącznego przydziału przez dany statek. Należy też umożliwić transfery przydziałów między statkami, które uczestniczą w takich testach dotyczących w pełni udokumentowanych połowów, a statkami, które nie biorą w nich udziału, pod warunkiem że możliwe jest wykazanie, że nie zwiększy to odrzutów dokonywanych przez statki nieuczestniczące w takich połowach.
(21)
Zgodnie z opinią ICES należy utrzymać szczególny system zarządzania dobijakami w wodach Unii rejonów ICES IIa i IIIa oraz w podobszarze ICES IV. Zważywszy, że opinia naukowa ICES będzie prawdopodobnie dostępna dopiero w lutym 2015 r., TAC i kwoty należy tymczasowo ustalić na poziomie zero do czasu wydania opinii.
(22)
W celu zagwarantowania pełnego wykorzystania uprawnień do połowów należy zezwolić na wdrażanie elastycznych ustaleń pomiędzy niektórymi obszarami TAC, gdy dotyczy to tych samych stad biologicznych.
(23)
Zgodnie z procedurą przewidzianą w umowach lub protokołach w sprawie stosunków w dziedzinie rybołówstwa z Norwegią (15) i Wyspami Owczymi (16) Unia przeprowadziła konsultacje z tymi partnerami w sprawie praw połowowych. Zgodnie z procedurą przewidzianą w umowie i protokole w sprawie stosunków w dziedzinie rybołówstwa z Grenlandią (17) wspólny komitet ustalił poziom uprawnień do połowów dostępnych w 2015 r. dla Unii w wodach Grenlandii. Te uprawnienia do połowów należy zatem uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu.
(24)
Na corocznym posiedzeniu w 2014 r. NEAFC przyjęła środek ochronny dotyczący stada karmazyna w Morzu Irmingera ustalający TAC i kwoty na 2015 r. dla umawiających się stron, w tym Unii. Ponadto w 2015 r. kontynuowane będą konsultacje między państwami nadbrzeżnymi NEAFC dotyczące uprawnień do połowów śledzia stada atlantycko-skandynawskiego na ten rok. Należy zatem ustalić tymczasowe limity połowowe dla śledzia stada atlantycko-skandynawskiego jako odsetek kwoty unijnej obowiązującej na 2014 r., w oczekiwaniu na zmianę w wyniku konsultacji państw nadbrzeżnych NEAFC.
(25)
Na corocznym posiedzeniu w 2014 r. NEAFC nie przyjęła środka ochronnego dotyczącego stada karmazyna w wodach międzynarodowych obszarów ICES I i II ustalającego TAC i kwoty dla umawiających się stron. W 2015 r. będą trwały dalsze konsultacje dotyczące uprawnień do połowów w odniesieniu do tego stada karmazyna. Ponieważ połowy te odbywają się w drugiej połowie roku, limity połowowe dla tego stada zostaną ustalone w trakcie 2015 r., z uwzględnieniem wyników konsultacji między państwami nadbrzeżnymi NEAFC.
(26)
Na corocznym posiedzeniu w 2014 r. Międzynarodowa Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) przyjęła zwiększenie TAC i kwot w odniesieniu do tuńczyka błękitnopłetwego w okresie trzech lat oraz potwierdziła TAC i kwoty w odniesieniu do północno-atlantyckiego włócznika, południowo-atlantyckiego włócznika, południowo-atlantyckiego tuńczyka białego i północno-atlantyckiego tuńczyka białego na obecnym poziomie na okres 2015-2016. Ponadto, podobnie jak w przypadku stada tuńczyka błękitnopłetwego, połowy prowadzone w ramach połowów rekreacyjnych i sportowych w odniesieniu do wszystkich pozostałych stad ICCAT, zawartych w załączniku ID, powinny również podlegać limitom połowowym przyjętym przez tę organizację w celu zagwarantowania nieprzekroczenia przez Unię jej kwot. Wszystkie te środki należy wprowadzić do prawa Unii.
(27)
Na corocznym posiedzeniu w 2014 r. strony Komisji do spraw Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki (CCAMLR) przyjęły limity połowowe zarówno w odniesieniu do gatunków docelowych, jak i tych stanowiących przyłowy, w tym kwoty przyłowu na lata 2015 i 2016 w odniesieniu do niektórych zwiadów rybackich w podobszarze 88.2. Przy ustalaniu uprawnień do połowów na 2016 r. należy uwzględnić wykorzystanie tych kwot podczas 2015 r.
(28)
Na corocznym posiedzeniu w 2014 r. Komisja ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC) nie zmieniła obowiązujących środków ochrony i zarządzania. Należy jednak ustalić limity zdolności w załączniku VI do niniejszego rozporządzenia przy wzięciu pod uwagę uznania Majotty za region najbardziej oddalony w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 zmienionego rozporządzeniem Rady (UE) nr 1385/2013 (18).
(29)
Trzecie coroczne posiedzenie Regionalnej Organizacji ds. Zarządzania Rybołówstwem na Południowym Pacyfiku (SPRFMO) odbędzie się w lutym 2015 r. Do czasu tego corocznego posiedzenia należy tymczasowo utrzymać obowiązujące środki w obszarze objętym konwencją SPRFMO. Nie należy jednak prowadzić ukierunkowanych połowów stada ostroboka do czasu ustalenia TAC w wyniku tego corocznego posiedzenia.
(30)
Na 87. corocznym posiedzeniu w 2014 r. Międzyamerykańska Komisja ds. Tuńczyka Tropikalnego (IATTC) utrzymała środki ochronne dla tuńczyka żółtopłetwego, opastuna oraz bonito. Ponadto IATTC podtrzymała także swoją rezolucję w sprawie ochrony żarłacza białopłetwego. Należy nadal wprowadzać te środki do prawa Unii.
(31)
Na corocznym posiedzeniu w 2014 r. Organizacja Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku (SEAFO) przyjęła zalecenie w sprawie nowych dwuletnich TAC dla beryksów, gardłosza atlantyckiego i pancerzykowców; utrzymano obowiązujące TAC dla antara patagońskiego i krabów z gatunków należących do Chaceon spp. Obowiązujące obecnie środki dotyczące przydziału uprawnień do połowów przyjęte przez SEAFO należy wprowadzić do prawa Unii.
(32)
Na 9. corocznym posiedzeniu Komisja ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku (WCPFC) przyjęła środek ochrony i zarządzania dotyczący ochrony rekinów wielorybich przed połowami okrężnicami. Na 10. corocznym posiedzeniu WPCFC przyjęła limity połowowe dla taklowców poławiających opastuna. Na 11. corocznym posiedzeniu w 2014 r. WCPFC nie zmieniła swoich środków przyjętych w 2013 r. dotyczących uprawnień do połowów. Wszystkie te środki należy wprowadzić do prawa Unii.
(33)
Na corocznym posiedzeniu w 2013 r. strony Konwencji o ochronie i zarządzaniu zasobami mintaja w centralnej części Morza Beringa nie zmieniły środków dotyczących uprawnień do połowów. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.
(34)
Na 36. corocznym posiedzeniu w 2014 r. Organizacja Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku (NAFO) przyjęła na 2015 r. szereg uprawnień do połowów dla określonych stad w podobszarach 1-4 obszaru objętego konwencją NAFO. W związku z powyższym NAFO przyjęła moratorium w odniesieniu do połowów krewetek w rejonie 3L, zwiększyła TAC dla karmazyna w rejonie 3M w celu objęcia niektórych przyłowów i ponownie otworzyła połowy szkarłacicy w rejonie 3NO.
(35)
Niektóre środki międzynarodowe, które ustanawiają lub ograniczają uprawnienia do połowów dla Unii, są przyjmowane przez stosowne regionalne organizacje ds. rybołówstwa (RFMO) pod koniec roku i zaczną obowiązywać przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia. Przepisy wprowadzające te środki do prawa Unii powinny mieć zatem zastosowanie z mocą wsteczną. W szczególności - ze względu na to, że okres połowu w obszarze objętym konwencją CCAMLR trwa od dnia 1 grudnia do dnia 30 listopada, a co za tym idzie, niektóre uprawnienia do połowów lub zakazy na obszarze objętym konwencją CCAMLR ustanawia się na okres rozpoczynający się dnia 1 grudnia 2014 r. - odpowiednie przepisy niniejszego rozporządzenia powinny mieć zastosowanie od tej daty. Takie zastosowanie z mocą wsteczną pozostanie bez uszczerbku dla zasady uzasadnionych oczekiwań, ponieważ członkowie CCAMLR nie mogą poławiać w obszarze objętym konwencją CCAMLR bez upoważnienia.
(36)
Zgodnie z deklaracją Unii skierowaną do Boliwariańskiej Republiki Wenezueli w sprawie przyznania uprawnień do połowów na wodach UE w wyłącznej strefie ekonomicznej u wybrzeży Gujany Francuskiej statkom rybackim pływającym pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli (19), niezbędne jest ustalenie uprawnień do połowów dostępnych dla Wenezueli w wodach Unii w odniesieniu do lucjanowatych.
(37)
W celu zapewnienia jednolitych warunków udzielania poszczególnym państwom członkowskim upoważnień do korzystania z systemu zarządzania przydziałami nakładu połowowego według systemu opartego na kilowatodniach, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze.
(38)
W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do przyznawania dodatkowych dni przebywania na morzu za trwałe zaprzestanie działalności połowowej oraz za zwiększenie obecności obserwatorów naukowych, a także w odniesieniu do ustanowienia formatu arkusza kalkulacyjnego służącego do gromadzenia i przekazywania informacji dotyczących transferu dni przebywania na morzu między statkami pływającymi pod banderą państwa członkowskiego. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (20).
(39)
Aby uniknąć przerwania działalności połowowej i zapewnić rybakom unijnym środki do życia, niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2015 r., z wyjątkiem przepisów dotyczących limitów nakładów połowowych, które powinny mieć zastosowanie od dnia 1 lutego 2015 r., oraz niektórych przepisów w poszczególnych regionach, które powinny mieć określoną datę rozpoczęcia stosowania. W związku z pilnym charakterem niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie natychmiast po jego opublikowaniu.
(40)
Uprawnienia do połowów należy stosować w pełnej zgodności z mającym zastosowanie prawem Unii,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
TYTUŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Przedmiot
1. W niniejszym rozporządzeniu ustala się uprawnienia do połowów dostępne w wodach Unii oraz - dla statków unijnych - w określonych wodach nienależących do Unii w odniesieniu do pewnych stad ryb i grup stad ryb.
2. Uprawnienia do połowów, o których mowa w ust. 1, obejmują:
a)
limity połowowe na 2015 r. oraz, w przypadkach określonych w niniejszym rozporządzeniu, na 2016 r.;
b)
limity nakładu połowowego na okres od dnia 1 lutego 2015 r. do dnia 31 stycznia 2016 r., z wyjątkiem przypadków, dla których w art. 9, 29 i 31 ustanowiono limity nakładu w odniesieniu do innych okresów;
c)
uprawnienia do połowów na okres od dnia 1 grudnia 2014 r. do dnia 30 listopada 2015 r. dla niektórych stad obszaru objętego konwencją CCAMLR;
d)
uprawnienia do połowów dla niektórych stad w obszarze objętym konwencją IATTC określone w art. 32 dla wyszczególnionych w tym przepisie okresów w latach 2015 i 2016.
Artykuł 2
Zakres stosowania
Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do następujących statków:
a)
statków unijnych;
b)
statków państw trzecich na wodach Unii.
Artykuł 3
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
a)
„statek unijny” oznacza unijny statek rybacki zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;
b)
„statek państwa trzeciego” oznacza statek rybacki zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, pływający pod banderą państwa trzeciego oraz zarejestrowany w tym państwie;
c)
„wody Unii” oznaczają wody Unii zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;
d)
„wody międzynarodowe” oznaczają wody niepodlegające suwerenności lub jurysdykcji żadnego państwa;
e)
„stado” oznacza stado zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;
f)
„całkowity dopuszczalny połów” (TAC) oznacza:
(i)
w przypadku połowów podlegających obowiązkowi wyładunku, o którym mowa w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 - ilość, którą można odłowić każdego roku z poszczególnych stad;
(ii)
w przypadku wszystkich pozostałych połowów - ilość ryb, którą można wyładować każdego roku z poszczególnych stad;
g)
„kwota” oznacza część TAC przydzieloną Unii, państwu członkowskiemu lub państwu trzeciemu;
h)
„ocena analityczna” oznacza ilościową ocenę tendencji zachodzących w obrębie określonego stada, opartą na danych dotyczących biologii i eksploatacji stada, których jakość w świetle analizy naukowej okazała się wystarczająco wysoka, by możliwe było wydanie opinii naukowej dotyczącej przyszłych połowów;
i)
„podejście ostrożnościowe do zarządzania rybołówstwem” oznacza podejście ostrożnościowe do zarządzania rybołówstwem zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;
j)
„rozmiar oczek sieci” oznacza rozmiar oczek sieci rybackich ustalony zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 517/2008 (21);
k)
„unijny rejestr floty rybackiej” oznacza rejestr utworzony przez Komisję zgodnie z art. 24 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;
l)
„dziennik połowowy” oznacza dziennik, o którym mowa w art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.
Artykuł 4
Obszary połowowe
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje obszarów:
a)
„obszary ICES” (Międzynarodowej Rady Badań Morza) oznaczają obszary geograficzne określone w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 218/2009 (22);
b)
„cieśnina Skagerrak” oznacza obszar geograficzny ograniczony od zachodu linią biegnącą od latarni morskiej Hantsholm do latarni morskiej Lindesnes oraz od południa linią biegnącą od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji;
c)
„cieśnina Kattegat” oznacza obszar geograficzny ograniczony od północy linią biegnącą od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji, a od południa ograniczony linią biegnącą od Hasenøre do Gnibens Spids, od Korshage do Spodsbjerg oraz od Gilbjerg Hoved do Kullen;
d)
„jednostka 16 podobszaru ICES VII” oznacza obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje:
-
53° 30′ N 15° 00′ W,
-
53° 30′ N 11° 00′ W,
-
51° 30′ N 11° 00′ W,
-
51° 30′ N 13° 00′ W,
-
51° 00′ N 13° 00′ W,
-
51° 00′ N 15° 00′ W,
-
53° 30′ N 15° 00′ W;
e)
„jednostka 26 rejonu ICES IXa” oznacza obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje:
-
43° 00′ N 8° 00′ W,
-
43° 00′ N 10° 00′ W,
-
42° 00′ N 10° 00′ W,
-
42° 00′ N 8° 00′ W;
f)
„jednostka 27 rejonu ICES IXa” oznacza obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje:
-
42° 00′ N 8° 00′ W,
-
42° 00′ N 10° 00′ W,
-
38° 30′ N 10° 00′ W,
-
38° 30′ N 9° 00′ W,
-
40° 00′ N 9° 00′ W,
-
40° 00′ N 8° 00′ W;
g)
„Zatoka Kadyksu” oznacza obszar geograficzny w ramach rejonu ICES IXa na wschód od 7° 23′ 48″ W;
h)
„obszary CECAF” (Komitetu ds. Rybołówstwa na Środkowym i Wschodnim Atlantyku) oznaczają obszary geograficzne określone w załączniku II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2009 (23);
i)
„obszary NAFO” (Organizacji Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku) oznaczają obszary geograficzne określone w załączniku III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 217/2009 (24);
j)
„obszar objęty konwencją SEAFO” (Organizacji Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku) oznacza obszar geograficzny określony w Konwencji w sprawie ochrony i zarządzania zasobami połowowymi w południowo-wschodnim Oceanie Atlantyckim (25);
k)
„obszar objęty konwencją ICCAT” (Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego) oznacza obszar geograficzny określony w Międzynarodowej konwencji o ochronie tuńczyka atlantyckiego (26);
l)
„obszar objęty konwencją CCAMLR” (Komisji do spraw Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki) oznacza obszar geograficzny określony w art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 601/2004 (27);
m)
„obszar objęty konwencją IATTC” (Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego) oznacza obszar geograficzny określony w Konwencji na rzecz wzmocnienia Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego ustanowionej Konwencją pomiędzy Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Republiką Kostaryki z 1949 r. („konwencja z Antigui”) (28);
n)
„obszar objęty konwencją IOTC” (Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim) oznacza obszar geograficzny określony w Umowie o utworzeniu Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (29);
o)
„obszar objęty konwencją SPRFMO” (Regionalnej Organizacji ds. Zarządzania Rybołówstwem na Południowym Pacyfiku) oznacza obszar pełnomorski na południe od 10° N, na północ od obszaru konwencji CCAMLR, na wschód od obszaru konwencji SIOFA zgodnie z definicją w Porozumieniu w sprawie połowów na południowym obszarze Oceanu Indyjskiego (30) oraz na zachód od obszarów połowowych znajdujących się pod jurysdykcją państw Ameryki Południowej;
p)
„obszar objęty konwencją WCPFC” (Komisji ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku) oznacza obszar geograficzny określony w Konwencji o ochronie i zarządzaniu zasobami ryb masowo migrujących w zachodnim i środkowym Pacyfiku (31);
q)
„obszar pełnomorski Morza Beringa” oznacza pełnomorski obszar geograficzny Morza Beringa leżący poza zasięgiem 200 mil morskich od linii podstawowych, od których mierzy się szerokość wód terytorialnych państw nadbrzeżnych leżących nad Morzem Beringa;
r)
„obszar podlegający jednocześnie IATTC i WCPFC” oznacza obszar geograficzny wyznaczony przez następujące granice:
-
150° długości geograficznej zachodniej,
-
130° długości geograficznej zachodniej,
-
4° szerokości geograficznej południowej,
-
50° szerokości geograficznej południowej.
TYTUŁ II
UPRAWNIENIA DO POŁOWÓW DLA STATKÓW UNIJNYCH
ROZDZIAŁ I
Przepisy ogólne
Artykuł 5
TAC i przydziały
1. TAC dla statków unijnych w wodach Unii lub w pewnych wodach nienależących do Unii oraz podział tych TAC między państwa członkowskie, a także - w stosownych przypadkach - warunki funkcjonalnie z nimi związane, określono w załączniku I.
2. Zezwala się statkom unijnym na dokonywanie połowów w granicach TAC określonych w załączniku I w wodach, na których jurysdykcję w zakresie rybołówstwa sprawują Wyspy Owcze, Grenlandia, Islandia i Norwegia, oraz w wodach obszaru połowowego wokół Jan Mayen, z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 19 niniejszego rozporządzenia, w załączniku III do niniejszego rozporządzenia oraz w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1006/2008 (32) i jego przepisach wykonawczych.
3. Na potrzeby specjalnego warunku ustanowionego w załączniku IA dla stada dobijaków w wodach Unii obszarów ICES IIa, IIIa i IV stosuje się obszary zarządzania określone w załączniku IID.
Artykuł 6
Wielkości TAC ustalane przez państwa członkowskie
1. TAC dla pewnych stad ryb są ustalane przez odnośne państwo członkowskie. Stada te określono w załączniku I.
2. TAC, które mają być ustalone przez państwo członkowskie muszą:
a)
być zgodne z zasadami i przepisami wspólnej polityki rybołówstwa, w szczególności z zasadą zrównoważonej eksploatacji stada; oraz
b)
prowadzić:
(i)
jeżeli dostępne są oceny analityczne - z jak największym prawdopodobieństwem do eksploatacji stada zgodnej z maksymalnym podtrzymywalnym połowem, począwszy od 2015 r.;
(ii)
jeżeli oceny analityczne nie są dostępne lub są niepełne - do eksploatacji stada zgodnej z podejściem ostrożnościowym do zarządzania rybołówstwem.
3. Do dnia 15 marca 2015 r. każde odnośne państwo członkowskie przedłoży Komisji następujące informacje:
a)
przyjęte TAC;
b)
zgromadzone i ocenione przez odnośne państwo członkowskie dane, na których oparto wysokość przyjętych TAC;
c)
szczegółowe wyjaśnienie zgodności przyjętych TAC z ust. 2.
Artykuł 7
Warunki wyładunku połowów i przyłowów
1. Ryby ze stad, w odniesieniu do których ustalono TAC, które złowiono w ramach połowów określonych w art. 15 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, podlegają obowiązkowi wyładunku ustanowionemu w art. 15 tego rozporządzenia („obowiązek wyładunku”).
2. Ryby z pozostałych stad, w odniesieniu do których ustalono TAC, są zatrzymywane na statku lub wyładowywane wyłącznie wtedy, gdy:
a)
połowów dokonały statki pływające pod banderą państwa członkowskiego dysponującego określoną kwotą, która nie została wyczerpana; lub
b)
połowy stanowią część kwoty unijnej, której nie przydzielono państwom członkowskim w ramach kwot i która nie została wyczerpana.
3. Stada gatunków niedocelowych w bezpiecznych granicach biologicznych, o których mowa w art. 15 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, określono w załączniku I do celów odstępstwa od obowiązku odliczania połowów od odpowiednich kwot, o których mowa w tym artykule.
Artykuł 8
Limity nakładu połowowego
Do okresów, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. b), stosuje się następujące środki dotyczące nakładu połowowego:
a)
załącznik IIA - do zarządzania niektórymi stadami dorsza atlantyckiego, soli i gładzicy w cieśninach Kattegat i Skagerrak, części rejonu ICES IIIa poza cieśninami Skagerrak i Kattegat, podobszarze ICES IV i rejonach ICES VIa, VIIa i VIId oraz wodach Unii rejonów ICES IIa i Vb;
b)
załącznik IIB - do odbudowy stad morszczuka i homarca w rejonach ICES VIIIc i IXa, z wyjątkiem Zatoki Kadyksu;
c)
załącznik IIC - do zarządzania stadem soli w rejonie ICES VIIe.
Artykuł 9
Limity połowowe i limity nakładu połowowego przy połowach głębinowych
1. Art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 2347/2002 (33) ustanawiający wymóg posiadania pozwolenia na połowy głębinowe ma zastosowanie do halibuta niebieskiego. Połów, zatrzymywanie na statku, przeładunek i wyładunek halibuta niebieskiego podlegają warunkom, o których mowa w tym artykule.
2. Państwa członkowskie zapewniają, aby poziomy nakładu połowowego na 2015 r., mierzone w kilowatodniach spędzonych poza portem, dla statków mających dalekomorskie zezwolenia połowowe, o których mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2347/2002, nie przekraczały 65 % średniego rocznego nakładu połowowego wykorzystanego przez statki danego państwa członkowskiego w 2003 r. podczas rejsów, w trakcie których statki te miały dalekomorskie zezwolenia połowowe lub w trakcie których złowiono gatunki głębinowe wymienione w załącznikach I oraz II do tego rozporządzenia. Niniejszy ustęp ma zastosowanie wyłącznie do rejsów połowowych, podczas których złowiono ponad 100 kg gatunków głębinowych innych niż argentyna wielka.
Artykuł 10
Przepisy szczególne dotyczące przydziału uprawnień do połowów
1. Przydział uprawnień do połowów dla państw członkowskich określony w niniejszym rozporządzeniu pozostaje bez uszczerbku dla:
a)
wymian dokonywanych na podstawie art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;
b)
odliczeń i przeniesień dokonywanych na podstawie art. 37 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009;
c)
ponownych przydziałów dokonywanych na podstawie art. 10 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1006/2008;
d)
dodatkowych wyładunków dozwolonych na podstawie art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96 i art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;
e)
ilości zatrzymanych zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 i art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;
f)
potrąceń dokonywanych na podstawie art. 105, 106 i 107 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009;
g)
transferów i wymian kwot na podstawie art. 19 niniejszego rozporządzenia;
h)
dodatkowych przydziałów na podstawie art. 14 niniejszego rozporządzenia.
2. O ile w załączniku I do niniejszego rozporządzenia nie określono inaczej, art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96 stosuje się do stad, w odniesieniu do których obowiązuje TAC przezornościowy, a art. 3 ust. 2 i 3 oraz art. 4 tego rozporządzenia - do stad, w odniesieniu do których obowiązuje TAC analityczny. Art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 nie mają zastosowania w przypadku gdy państwo członkowskie korzysta z obejmującej kolejny rok elastyczności, przewidzianej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.
Artykuł 11
Okres zamknięty dla połowów
1. W okresie od dnia 1 maja do dnia 31 maja 2015 r. zakazuje się połowów w Porcupine Bank lub zatrzymywania na statku w tym obszarze wszystkich niżej wymienionych gatunków: dorsz atlantycki, smuklice, żabnicowate, plamiak, witlinek, morszczuk, homarzec, gładzica, rdzawiec, czarniak, rajokształtne, sola, brosma, molwa niebieska, molwa i koleń.
Na użytek niniejszego ustępu Porcupine Bank obejmuje obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje:
Punkt
Szerokość geograficzna
Długość geograficzna
1
52° 27′ N
12° 19′ W
2
52° 40′ N
12° 30′ W
3
52° 47′ N
12° 39,600′ W
4
52° 47′ N
12° 56′ W
5
52° 13,5′ N
13° 53,830′ W
6
51° 22′ N
14° 24′ W
7
51° 22′ N
14° 03′ W
8
52° 10′ N
13° 25′ W
9
52° 32′ N
13° 07,500′ W
10
52° 43′ N
12° 55′ W
11
52° 43′ N
12° 43′ W
12
52° 38,800′ N
12° 37′ W
13
52° 27′ N
12° 23′ W
14
52° 27′ N
12° 19′ W
Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego tranzyt przez Porcupine Bank, gdy na statku są gatunki, o których mowa w tym ustępie, jest dozwolony zgodnie z art. 50 ust. 3, 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.
2. Połowy przemysłowe dobijaków włokiem dennym, niewodem lub podobnymi narzędziami ciągnionymi o rozmiarze oczek sieci wynoszącym mniej niż 16 mm są zabronione w rejonach ICES IIa, IIIa oraz podobszarze ICES IV od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2015 r. oraz od dnia 1 sierpnia do dnia 31 grudnia 2015 r.
Zakaz określony w akapicie pierwszym stosuje się również do statków państw trzecich uprawnionych do połowów dobijaków w wodach Unii podobszaru ICES IV.
Artykuł 12
Zakazy
1. Statkom unijnym zabrania się połowów, zatrzymywania na statku, przeładowywania lub wyładowywania następujących gatunków:
a)
rai promienistej (Amblyraja radiata) w wodach Unii rejonów ICES IIa, IIIa i VIId oraz podobszarze ICES IV;
b)
następujących gatunków pił we wszystkich wodach:
(i)
Anoxypristis cuspidata;
(ii)
piły karłowatej (Pristis clavata);
(iii)
piły drobnozębnej (Pristis pectinata);
(iv)
piły zwyczajnej (Pristis pristis);
(v)
Pristis zijsron;
c)
długoszpara (Cetorhinus maximus) i żarłacza białego (Carcharodon carcharias) we wszystkich wodach;
d)
kompleksu gatunków (Dipturus cf. flossada i Dipturus cf. intermedia) rai gładkiej (Dipturus batis) w wodach Unii rejonu ICES IIa i podobszarach ICES III, IV, VI, VII, VIII, IX oraz X;
e)
rekina szarego (Galeorhinus galeus) w przypadku połowów taklami w wodach Unii rejonu ICES IIa oraz podobszarze ICES IV oraz w wodach Unii i międzynarodowych podobszarów ICES I, V, VI, VII, VIII, XII i XIV;
f)
kolczaka smukłego (Etmopterus pusillus) w wodach Unii rejonu ICES IIa oraz podobszarze ICES IV oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES I, V, VI, VII, VIII, XII i XIV;
g)
liksy (Dalatias licha), kolenia kolcobrodego (Deania calcea), kolenia czerwonego (Centrophorus squamosus), kolenia długopłetwego (Etmopterus princeps) i kolenia iberyjskiego (Centroscymnus coelolepis) w wodach Unii rejonu ICES IIa oraz podobszarze ICES IV oraz w wodach Unii i międzynarodowych podobszarów ICES I i XIV;
h)
żarłacza śledziowego (Lamna nasus) we wszystkich wodach;
i)
manty z gatunku Manta alfredi we wszystkich wodach;
j)
manty z gatunku Manta birostris we wszystkich wodach;
k)
następujących gatunków z rodzaju Mobula we wszystkich wodach:
(i)
mobuli (Mobula mobular);
(ii)
Mobula rochebrunei;
(iii)
Mobula japanica;
(iv)
Mobula thurstoni;
(v)
Mobula eregoodootenkee;
(vi)
Mobula munkiana;
(vii)
Mobula tarapacana;
(viii)
Mobula kuhlii;
(ix)
Mobula hypostoma;
l)
rai nabijanej (Raja clavata) w wodach Unii rejonu ICES IIIa;
m)
rai czarnobrzuchej (Raja (Dipturus) nidarosiensis) w wodach Unii rejonów ICES VIa, VIb, VIIa, VIIb, VIIc, VIIe, VIIf, VIIg, VIIh oraz VIIk;
n)
rai bruzdowanej (Raja undulata) w wodach Unii podobszarów ICES VI i X i rai siwej (Raja alba) w wodach Unii podobszarów ICES VI, VII, VIII, IX oraz X;
o)
rochowatych (Rhinobatidae) w wodach Unii podobszarów ICES I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X oraz XII;
p)
anioła morskiego (Squatina squatina) w wodach Unii.
2. Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1, nie wolno okaleczać. Muszą one zostać niezwłocznie uwolnione.
Artykuł 13
Przekazywanie danych
Państwa członkowskie, przedkładając Komisji, zgodnie z art. 33 i 34 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, dane odnoszące się do wyładunków ilości złowionych ze stad, stosują kody stad określone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ II
Dodatkowe przydziały dla statków uczestniczących w testach dotyczących w pełni udokumentowanych połowów
Artykuł 14
Dodatkowe przydziały
1. W przypadku niektórych stad państwo członkowskie może przyznać dodatkowy przydział statkom pływającym pod jego banderą, które uczestniczą w testach dotyczących w pełni udokumentowanych połowów. Stada te określono w załączniku I.
2. Dodatkowy przydział, o którym mowa w ust. 1, nie może przekraczać ogólnego limitu określonego w załączniku I jako odsetek kwoty przyznanej temu państwu członkowskiemu.
Artykuł 15
Warunki dodatkowych przydziałów
1. Dodatkowy przydział, o którym mowa w art. 14, musi spełniać następujące warunki:
a)
państwa członkowskie zapewniają szczegółowe i dokładne dokumentowanie wszystkich rejsów połowowych oraz odpowiednie zdolności i środki, takie jak obserwatorzy, telewizja przemysłowa (CCTV) i inne. Państwa członkowskie przestrzegają przy tym zasady efektywności i proporcjonalności;
b)
dodatkowy przydział przyznany pojedynczemu statkowi uczestniczącemu w testach dotyczących w pełni udokumentowanych połowów nie przekracza żadnego z wymienionych niżej limitów:
(i)
75 % odrzutów ze stada określonych szacunkowo przez dane państwo członkowskie dla typu statku, do którego należy określony statek, któremu przyznano dodatkowy przydział;
(ii)
30 % indywidualnego przydziału dla danego statku ustalonego przed przystąpieniem do udziału w testach;
c)
wszystkie połowy ze stad objętych dodatkowym przydziałem, jakich dokona statek, w tym także połowy ryb o rozmiarach mniejszych niż minimalny rozmiar do celów wyładunku określonych w załączniku XII do rozporządzenia Rady (WE) nr 850/98 (34), odlicza się od indywidualnego przydziału dla tego statku jako uzyskane z dodatkowego przydziału przyznanego na podstawie art. 14 niniejszego rozporządzenia;
d)
po całkowitym wykorzystaniu przez dany statek indywidualnego przydziału, przyznanego w odniesieniu do któregokolwiek ze stad objętych dodatkowym przydziałem, statek ten musi przerwać wszelką działalność połowową w danym obszarze TAC;
e)
w odniesieniu do stad, do których niniejszy artykuł może być stosowany, państwa członkowskie mogą zezwolić na przekazanie indywidualnego przydziału lub dowolnej jego części przez statki nieuczestniczące w testach dotyczących w pełni udokumentowanych połowów na rzecz statków, które w tych testach uczestniczą, pod warunkiem że można wykazać, że nie wzrosną odrzuty dokonywane przez statki nieuczestniczące w takich połowach.
2. Niezależnie od ust. 1 lit. b) ppkt (i) państwo członkowskie może wyjątkowo przyznać statkowi pływającemu pod jego banderą dodatkowy przydział przewyższający 75 % odrzutów ze stada szacowanych dla typu statku, do którego należy określony statek, któremu przyznano dodatkowy przydział, pod warunkiem że:
a)
wskaźnik odrzutów ze stada szacowanych dla danego typu statku wynosi poniżej 10 %;
b)
włączenie tego typu statku jest ważne dla oceny możliwości środków monitorowania używanych zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. a);
c)
wszystkie statki uczestniczące w testach nie przekroczą łącznie ogólnego limitu 75 % szacowanych odrzutów ze stad.
3. Przed przyznaniem dodatkowego przydziału, o którym mowa w art. 14, państwo członkowskie przedkłada Komisji następujące informacje:
a)
wykaz statków pływających pod jego banderą uczestniczących w testach dotyczących w pełni udokumentowanych połowów;
b)
specyfikacje zdalnych elektronicznych urządzeń monitorowania zainstalowanych na tych statkach;
c)
zdolności, rodzaj i specyfikację narzędzi połowowych używanych przez te statki;
d)
szacowaną wielkość odrzutów dla każdego typu statku uczestniczącego w testach;
e)
wielkość połowów ze stada objętego odpowiednim TAC, dokonanych w 2014 r. przez statki uczestniczące w testach.
Artykuł 16
Przetwarzanie danych osobowych
W zakresie, w jakim zapisy uzyskane zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. a) niniejszego rozporządzenia wiążą się z przetwarzaniem danych osobowych w rozumieniu dyrektywy 95/46/WE, dyrektywa ta ma zastosowanie do przetwarzania takich danych.
Artykuł 17
Cofanie dodatkowych przydziałów
W przypadku gdy państwo członkowskie wykryje, że statek uczestniczący w testach dotyczących w pełni udokumentowanych połowów nie spełnia warunków określonych w art. 15, natychmiast cofa dodatkowy przydział przyznany temu statkowi oraz wyklucza go z uczestnictwa w przedmiotowych testach na pozostałą część 2015 r.
Artykuł 18
Naukowy przegląd ocen odrzutów
Komisja może zażądać od każdego państwa członkowskiego, które korzysta z możliwości określonych w niniejszym rozdziale, przedłożenia do przeglądu naukowemu organowi doradczemu oceny odrzutów dla każdego typu statku w celu monitorowania wdrażania wymogów określonych w art. 15 ust. 1 lit. b) ppkt (i). W przypadku braku oceny potwierdzającej taką wielkość odrzutów dane państwo członkowskie podejmuje wszelkie właściwe środki w celu zapewnienia spełnienia tego wymogu i informuje o nich Komisję.
ROZDZIAŁ III
Upoważnienia do połowów w wodach państw trzecich
Artykuł 19
Upoważnienia do połowów
1. Maksymalną liczbę upoważnień do połowów dla statków unijnych poławiających w wodach państwa trzeciego określono w załączniku III.
2. W przypadku gdy jedno państwo członkowskie przekazuje kwotę innemu państwu członkowskiemu („swap”) w odniesieniu do obszarów połowowych określonych w załączniku III do niniejszego rozporządzenia na podstawie art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, taki transfer obejmuje przekazanie odpowiednich upoważnień do połowów i jest zgłaszany Komisji. Nie można jednak przekroczyć całkowitej liczby upoważnień do połowów dla każdego obszaru połowowego, określonej w tym załączniku.
ROZDZIAŁ IV
Uprawnienia do połowów w wodach regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem
Artykuł 20
Transfery i wymiany kwot
1. W przypadku gdy na podstawie przepisów regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO) dozwolone są transfery lub wymiany kwot między umawiającymi się stronami tej RFMO, dane państwo członkowskie („zainteresowane państwo członkowskie”) może prowadzić rozmowy z umawiającą się stroną RFMO i - w stosownych przypadkach - ustalać możliwe zakresy planowanych transferów lub wymian kwot.
2. Po powiadomieniu Komisji przez zainteresowane państwo członkowskie Komisja może zatwierdzić zakres planowanych transferów lub wymian kwot, które były przedmiotem rozmów tego państwa członkowskiego z odpowiednią umawiającą się stroną RFMO. Następnie Komisja bez zbędnej zwłoki przekazuje swoją zgodę na dokonanie takiego transferu lub takiej wymiany kwot odpowiedniej umawiającej się stronie RFMO i uzyskuje od niej podobną zgodę. Komisja powiadamia następnie o uzgodnionym transferze lub uzgodnionej wymianie kwot sekretariat RFMO zgodnie z przepisami tej organizacji.
3. Komisja informuje państwa członkowskie o uzgodnionym transferze lub uzgodnionej wymianie kwot.
4. Uprawnienia do połowów otrzymane od odpowiedniej umawiającej się strony RFMO lub przekazane jej w ramach transferu lub wymiany kwot uznawane są za kwoty przydzielone zainteresowanemu państwu członkowskiemu lub odliczane od przydziału tego państwa członkowskiego od momentu, w którym transfer lub wymiana kwot zostaną dokonane zgodnie z warunkami porozumienia osiągniętego z odpowiednią umawiającą się stroną RFMO lub zgodnie z przepisami odpowiedniej RFMO, zależnie od przypadku. Taki przydział nie zmienia istniejącego klucza podziału do celów przydzielania uprawnień do połowów między państwami członkowskimi zgodnie z zasadą względnej stabilności działalności połowowej.
Sekcja 1
Obszar objęty konwencją ICCAT
Artykuł 21
Ograniczenia połowów oraz możliwości chowu, hodowli i tuczu tuńczyka błękitnopłetwego
1. Liczbę unijnych kliprów tuńczykowych oraz statków do połowu wędami holowanymi, upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm we wschodnim Atlantyku, ogranicza się zgodnie z załącznikiem IV pkt 1.
2. Liczbę unijnych łodzi uprawiających tradycyjne rybołówstwo przybrzeżne, upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm w Morzu Śródziemnym, ogranicza się zgodnie z załącznikiem IV pkt 2.
3. Liczbę statków unijnych dokonujących połowów tuńczyka błękitnopłetwego w Morzu Adriatyckim do celów hodowlanych, upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm, ogranicza się zgodnie z załącznikiem IV pkt 3.
4. Liczbę statków upoważnionych do poławiania, zatrzymywania na statku, przeładunku, transportu lub wyładunku tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym, oraz ich całkowitą zdolność połowową wyrażoną jako pojemność brutto ogranicza się zgodnie z załącznikiem IV pkt 4.
5. Liczbę tonarów służących do połowów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym ogranicza się zgodnie z załącznikiem IV pkt 5.
6. Możliwości w zakresie chowu, hodowli i tuczu tuńczyka błękitnopłetwego oraz maksymalną wprowadzaną ilość złowionego dzikiego tuńczyka błękitnopłetwego rozdzielaną między miejsca hodowli we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym ogranicza się zgodnie z załącznikiem IV pkt 6.
Artykuł 22
Połowy rekreacyjne i sportowe
W stosownych przypadkach państwa członkowskie ustalają w ramach swoich kwot przydzielonych w załączniku ID szczególną kwotę z przeznaczeniem na połowy rekreacyjne i sportowe.
Artykuł 23
Rekiny
1. Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy alopiasa (Alopias superciliosus) podczas jakiegokolwiek połowu.
2. Zabrania się ukierunkowanych połowów gatunków kosogonów należących do rodzaju Alopias.
3. Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy głowomłotów pospolitych z rodziny Sphyrnidae (z wyjątkiem Sphyrna tiburo) w związku z połowami w obszarze objętym konwencją ICCAT.
4. Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy żarłaczy białopłetwych (Carcharhinus longimanus) złowionych podczas jakiegokolwiek połowu.
5. Zabrania się zatrzymywania na statku żarłaczy jedwabistych (Carcharhinus falciformis) złowionych podczas jakiegokolwiek połowu.
Sekcja 2
Obszar objęty konwencją CCAMLR
Artykuł 24
Zakazy oraz ograniczenia połowowe
1. Ukierunkowane połowy gatunków określonych w załączniku V część A są zakazane we wskazanych tam obszarach i okresach.
2. W odniesieniu do zwiadów rybackich, TAC oraz limity przyłowów określone w załączniku V część B mają zastosowanie we wskazanych tam podobszarach.
Artykuł 25
Zwiady rybackie
1. Wyłącznie państwa członkowskie będące członkami Komisji CCAMLR mogą uczestniczyć w 2015 r. w zwiadach rybackich przy użyciu takli w odniesieniu do antarów (Dissostichus spp.) na podobszarach FAO 88.1 i 88.2 oraz w rejonach 58.4.1, 58.4.2 i 58.4.3a poza obszarami podlegającymi jurysdykcji krajowej. O zamiarze uczestnictwa w takich połowach państwo członkowskie powiadamia sekretariat CCAMLR zgodnie z art. 7 i 7a rozporządzenia (WE) nr 601/2004, a w każdym razie nie później niż dnia 1 czerwca 2015 r.
2. W odniesieniu do podobszarów FAO 88.1 i 88.2 oraz rejonów 58.4.1, 58.4.2 i 58.4.3a - TAC oraz limity przyłowów przypadające na podobszar i rejon, a także ich rozdział między małe obszary badawcze (SSRU) w ramach każdego z nich, określono w załączniku V część B. Połowy w jakimkolwiek SSRU wstrzymuje się, jeśli raportowany połów osiąga określony TAC, a odnośny SSRU zostaje zamknięty dla połowów na pozostałą część okresu połowu.
3. Połowy odbywają się na możliwie jak największym obszarze geograficznym oraz batymetrycznym w celu uzyskania informacji niezbędnych do ustalenia możliwości prowadzenia połowów oraz w celu uniknięcia nadmiernej koncentracji połowów i nakładu połowowego. Jednakże połowy w podobszarach FAO 88.1 i 88.2, a także w rejonach 58.4.1, 58.4.2 i 58.4.3a są zabronione na głębokości mniejszej niż 550 m.
Artykuł 26
Połowy kryla antarktycznego w okresie połowu 2015/2016
1. Wyłącznie państwa członkowskie będące członkami Komisji CCAMLR mogą w okresie połowu 2015/2016 poławiać kryla antarktycznego (Euphausia superba) w obszarze objętym konwencją CCAMLR. Jeśli takie państwo członkowskie zamierza poławiać kryla antarktycznego w obszarze objętym konwencją CCAMLR, powiadamia ono nie później niż dnia 1 maja 2015 r. o swoim zamiarze poławiania kryla antarktycznego Komisję, przy użyciu formularza przedstawionego w załączniku V część C do niniejszego rozporządzenia. Na podstawie informacji przekazanych przez państwa członkowskie Komisja przekazuje powiadomienia Sekretariatowi CCAMLR nie później niż dnia 30 maja 2015 r.
2. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zawiera informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 601/2004 w odniesieniu do każdego statku, któremu państwo członkowskie zamierza zezwolić na uczestnictwo w połowach kryla antarktycznego.
3. Państwo członkowskie zamierzające poławiać kryla antarktycznego w obszarze objętym konwencją CCAMLR zgłasza swój zamiar dotyczący tego połowu wyłącznie w odniesieniu do upoważnionych statków pływających pod jego banderą w momencie powiadomienia lub pływających pod banderą innego członka CCAMLR, co do których oczekuje, że w momencie dokonywania połowów będą pływały pod banderą tego państwa członkowskiego.
4. Państwa członkowskie są uprawnione do zezwolenia na uczestnictwo w połowach kryla antarktycznego innemu statkowi niż statek zgłoszony Sekretariatowi CCAMLR zgodnie z ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu, jeśli upoważniony statek nie może uczestniczyć w połowach z uzasadnionych przyczyn operacyjnych lub z powodu siły wyższej. W takiej sytuacji zainteresowane państwa członkowskie niezwłocznie informują Sekretariat CCAMLR i Komisję, przedstawiając:
a)
wszystkie szczegółowe informacje dotyczące statku zastępującego (statków zastępujących), w tym informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 601/2004;
b)
wyczerpujące wyliczenie powodów uzasadniających zastąpienie i wszelkie odpowiednie dokumenty lub informacje potwierdzające.
5. Państwa członkowskie nie zezwalają na połowy kryla antarktycznego statkowi figurującemu w jakimkolwiek wykazie CCAMLR dotyczącym statków prowadzących nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy (połowy NNN).
Sekcja 3
Obszar objęty konwencją IOTC
Artykuł 27
Ograniczenie zdolności połowowej statków poławiających w obszarze objętym konwencją IOTC
1. Maksymalną liczbę statków unijnych poławiających tuńczyki tropikalne w obszarze objętym konwencją IOTC oraz odpowiadającą im zdolność połowową wyrażoną w pojemności brutto określono w załączniku VI pkt 1.
2. Maksymalną liczbę statków unijnych poławiających włócznika (Xiphias gladius) oraz tuńczyka białego (Thunnus alalunga) w obszarze objętym konwencją IOTC oraz odpowiadającą im zdolność połowową wyrażoną w pojemności brutto określono w załączniku VI pkt 2.
3. Państwa członkowskie mogą dokonać ponownego przydziału statków przypisanych do jednego z dwóch rodzajów połowów, o których mowa w ust. 1 i 2, do drugiego rodzaju połowu, pod warunkiem że mogą wykazać Komisji, że taka zmiana nie prowadzi do zwiększenia nakładu połowowego w odniesieniu do danych stad ryb.
4. Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku propozycji transferu zdolności połowowej na rzecz ich floty statki, które mają zostać objęte transferem, figurowały w rejestrze statków IOTC lub w rejestrze statków innej regionalnej organizacji ds. rybołówstwa zajmującej się połowami tuńczyka. Ponadto statki figurujące w wykazie statków prowadzących połowy NNN (statków NNN) jakiejkolwiek regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem nie mogą zostać objęte transferem.
5. Aby uwzględnić realizację planów rozwoju przedstawionych IOTC, państwa członkowskie mogą zwiększyć swoją zdolność połowową, przekraczając pułapy, o których mowa w ust. 1 i 2, jedynie w ramach limitów przedstawionych w tych planach rozwoju.
Artykuł 28
Rekiny
1. Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakichkolwiek części lub całej tuszy kosogonów wszystkich gatunków z rodziny Alopiidae podczas jakiegokolwiek połowu.
2. Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy żarłacza białopłetwego (Carcharhinus longimanus) podczas jakiegokolwiek połowu, z wyjątkiem statków o długości całkowitej poniżej 24 m prowadzących wyłącznie operacje połowowe w wyłącznej strefie ekonomicznej (w.s.e.) państwa członkowskiego, pod którego banderą pływają, oraz pod warunkiem że ich połowy są przeznaczone wyłącznie do spożycia lokalnego.
3. Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1 i 2, nie wolno okaleczać. Muszą one zostać niezwłocznie uwolnione.
Sekcja 4
Obszar objęty konwencją SPRFMO
Artykuł 29
Połowy gatunków pelagicznych - ograniczenie zdolności połowowej
Państwa członkowskie, które prowadziły aktywnie połowy gatunków pelagicznych w obszarze objętym konwencją SPRFMO w latach 2007, 2008 lub 2009, ograniczają całkowitą pojemność brutto statków pływających pod ich banderą i prowadzących w 2015 r. połowy gatunków pelagicznych do łącznego poziomu dla Unii wynoszącego 78 600 ton pojemności brutto w tym obszarze.
Artykuł 30
Połowy gatunków pelagicznych - TAC
1. Tylko państwa członkowskie, które prowadziły aktywnie połowy gatunków pelagicznych w obszarze objętym konwencją SPRFMO w latach 2007, 2008 lub 2009, jak określono w art. 29, mogą dokonywać połowów tych gatunków w tym obszarze zgodnie z TAC określonymi w załączniku IJ.
2. Uprawnienia do połowów określone w załączniku IJ można wykorzystywać wyłącznie pod warunkiem, że państwa członkowskie wyślą Komisji, w celu przekazania sekretariatowi SPRFMO, wykaz statków prowadzących aktywnie połowy lub zaangażowanych w przeładunek w obszarze objętym konwencją SPRFMO, zapisy z systemów monitorowania statków (VMS), miesięczne raporty połowowe oraz, jeżeli są one dostępne, dane na temat zawinięć do portów, najpóźniej do piątego dnia następnego miesiąca.
Artykuł 31
Połowy denne
Państwa członkowskie, które mają doświadczenia w związku z połowami lub nakładem połowowym w odniesieniu do połowów dennych w obszarze objętym konwencją SPRFMO w okresie od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2006 r., ograniczają w 2015 r. połowy lub nakład połowowy w odniesieniu do połowów dennych do tych części obszaru objętego konwencją, gdzie prowadzono połowy denne we wspomnianym okresie, i do poziomu, który nie przekracza średniego rocznego poziomu parametrów połowów lub nakładów połowowych w okresie od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2006 r.
Sekcja 5
Obszar objęty konwencją IATTC
Artykuł 32
Połowy przy użyciu okrężnic
1. Połowy tuńczyka żółtopłetwego (Thunnus albacares), opastuna (Thunnus obesus) oraz bonito (Katsuwonus pelamis) dokonywane przez statki łowiące przy użyciu okrężnic są zabronione:
a)
od dnia 29 lipca do dnia 28 września 2015 r. lub od dnia 18 listopada 2015 r. do dnia 18 stycznia 2016 r. w obszarze wyznaczonym przez następujące granice:
-
linie brzegowe Ameryk od strony Oceanu Spokojnego,
-
150° długości geograficznej zachodniej,
-
40° szerokości geograficznej północnej,
-
40° szerokości geograficznej południowej;
b)
od dnia 29 września do dnia 29 października 2015 r. w obszarze wyznaczonym przez następujące granice:
-
96° długości geograficznej zachodniej,
-
110° długości geograficznej zachodniej,
-
4° szerokości geograficznej północnej,
-
3° szerokości geograficznej południowej.
2. Przed dniem 1 kwietnia 2015 r. zainteresowane państwa członkowskie zgłaszają Komisji wybrany okres zamknięcia, o którym mowa w ust. 1. Wszystkie statki rybackie danego państwa członkowskiego łowiące przy użyciu okrężnic wstrzymują połowy przy użyciu okrężnic na obszarach, o których mowa w ust. 1, podczas wybranego okresu.
3. Statki łowiące tuńczyka przy użyciu okrężnic w obszarze objętym konwencją IATTC zatrzymują na statku, a następnie wyładowują lub przeładowują wszystkie złowione tuńczyki żółtopłetwe, opastuny i bonito.
4. Ust. 3 nie ma zastosowania w następujących przypadkach:
a)
jeżeli ryby uznano za nienadające się do spożycia przez ludzi z powodów innych niż rozmiar; lub
b)
podczas ostatniej części rejsu, gdy na statku może nie być już wystarczająco dużo miejsca, aby pomieścić cały połów tuńczyka złowiony podczas tej części rejsu.
Artykuł 33
Zakaz połowów żarłaczy białopłetwych
1. Zabrania się połowów żarłacza białopłetwego (Carcharhinus longimanus) w obszarze objętym konwencją IATTC, a także zatrzymywania na statku, przeładunku, przechowywania, wystawiania na sprzedaż, sprzedaży lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy żarłaczy białopłetwych w tym obszarze.
2. Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1, nie wolno okaleczać. Operatorzy statku muszą niezwłocznie uwolnić takie osobniki, a także:
a)
odnotować liczbę uwolnień z oznaczeniem stanu ryb (martwe lub żywe);
b)
zgłosić informacje określone w lit. a) państwu członkowskiemu, którego są obywatelami. Do dnia 31 stycznia 2015 r. państwa członkowskie przekazują Komisji informacje zgromadzone w trakcie poprzedniego roku.
Sekcja 6
Obszar objęty konwencją SEAFO
Artykuł 34
Zakaz połowów rekinów głębinowych
Zabrania się ukierunkowanych połowów wymienionych poniżej rekinów głębinowych w obszarze objętym konwencją SEAFO:
-
rajowate (Rajidae),
-
koleń (Squalus acanthias),
-
kolczak (Etmopterus bigelowi),
-
Etmopterus brachyurus,
-
koleń długopłetwy (Etmopterus princeps),
-
kolczak smukły (Etmopterus pusillus),
-
Apristurus manis,
-
Scymnodon squamulosus,
-
rekiny głębinowe z nadrzędu Selachimorpha.
Sekcja 7
Obszar objęty konwencją WCPFC
Artykuł 35
Warunki połowów opastuna, tuńczyka żółtopłetwego, bonito i tuńczyka białego z południowego Pacyfiku
1. Państwa członkowskie zapewniają, by liczba dni połowowych przydzielonych statkom łowiącym przy użyciu okrężnic opastuna (Thunnus obesus), tuńczyka żółtopłetwego (Thunnus albacares) i bonito (Katsuwonus pelamis) w części obszaru objętego konwencją WCPFC na pełnym morzu oraz położonej pomiędzy 20° N a 20° S nie przekraczała 403 dni. W połowach tych zakazane jest zarzucanie okrężnic na ławicę tuńczyka, której towarzyszy rekin wielorybi (Rhincodon typus), jeśli zwierzę to zostanie dostrzeżone przed rozpoczęciem zarzucania sieci.
2. Statki unijne nie prowadzą ukierunkowanych połowów tuńczyka białego z południowego Pacyfiku (Thunnus alalunga) w obszarze objętym konwencją WCPFC na południe od 20° S.
3. Państwa członkowskie zapewniają, by połowy opastuna (Thunnus obesus) przez taklowce nie przekroczyły w 2015 r. 2 000 ton.
Artykuł 36
Obszar zamknięty dla połowów przy użyciu urządzeń do sztucznej koncentracji ryb
1. W części obszaru objętego konwencją WCPFC położonej między 20° N a 20° S między godz. 00:00 dnia 1 lipca 2015 r. a godz. 24:00 dnia 31 października 2015 r. zabrania się działalności połowowej statkom łowiącym przy użyciu okrężnic, korzystającym z urządzeń do sztucznej koncentracji ryb (FAD). W tym okresie statki łowiące przy użyciu okrężnic mogą prowadzić operacje połowowe w tej części obszaru objętego konwencją WCPFC jedynie wówczas, gdy na ich pokładzie przebywa obserwator kontrolujący, czy dany statek w jakimkolwiek momencie:
a)
nie stosuje FAD ani powiązanych urządzeń elektronicznych ani nie obsługuje takich urządzeń;
b)
nie prowadzi połowów w ławicach przy pomocy FAD.
2. Wszystkie statki łowiące przy użyciu okrężnic, prowadzące połowy w części obszaru objętego konwencją WCPFC, o której mowa w ust. 1, zatrzymują na statku i wyładowują lub przeładowują wszystkie złowione opastuny, tuńczyki żółtopłetwe i bonito.
3. Ust. 2 nie ma zastosowania w następujących przypadkach:
a)
podczas ostatniej części rejsu, jeżeli na statku nie ma już wystarczająco dużo miejsca, aby pomieścić wszystkie ryby;
b)
jeżeli ryby nie nadają się do spożycia przez ludzi z powodów innych niż rozmiar; lub
c)
gdy wystąpi poważna awaria urządzeń do zamrażania.
Artykuł 37
Obszar podlegający jednocześnie IATTC i WCPFC
1. Statki wpisane wyłącznie do rejestru WCPFC stosują środki, o których mowa w art. 35-38, kiedy dokonują połowów w obszarze podlegającym jednocześnie IATTC oraz WCPFC zgodnie z definicją w art. 4 lit. r).
2. Statki wpisane jednocześnie do rejestru WCPFC i IATTC oraz statki wpisane wyłącznie do rejestru IATTC stosują środki określone w art. 32 ust. 1 lit. a) i art. 32 ust. 2-4 oraz art. 33, kiedy dokonują połowów w obszarze podlegającym jednocześnie IATTC i WCPFC zgodnie z definicją w art. 4 lit. r).
Artykuł 38
Ograniczenia liczby statków unijnych upoważnionych do połowów włócznika
Maksymalną liczbę statków unijnych upoważnionych do połowów włócznika (Xiphias gladius) w obszarach na południe od 20° S w obszarze objętym konwencją WCPFC określono w załączniku VII.
Artykuł 39
Żarłacze jedwabiste i żarłacze białopłetwe
1. W obszarze objętym konwencją WCPFC zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku, przechowywania lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy osobników następujących gatunków:
a)
żarłacze jedwabiste (Carcharhinus falciformis);
b)
żarłacze białopłetwe (Carcharhinus longimanus).
2. Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1, nie wolno okaleczać. Muszą one zostać niezwłocznie uwolnione.
Sekcja 8
Morze beringa
Artykuł 40
Zakaz połowów w obszarach pełnomorskich Morza Beringa
Zabrania się połowów mintaja (Theragra chalcogramma) w obszarach pełnomorskich Morza Beringa.
TYTUŁ III
UPRAWNIENIA DO POŁOWÓW DLA STATKÓW PAŃSTW TRZECICH POŁAWIAJĄCYCH W WODACH UNII
Artykuł 41
TAC
Statkom rybackim pływającym pod banderą Norwegii oraz statkom rybackim zarejestrowanym na Wyspach Owczych zezwala się na dokonywanie połowów w wodach Unii w granicach TAC określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia oraz z zastrzeżeniem warunków określonych w niniejszym rozporządzeniu oraz w rozdziale III rozporządzenia (WE) nr 1006/2008.
Artykuł 42
Upoważnienia do połowów
Maksymalną liczbę upoważnień do połowów dla statków państw trzecich poławiających w wodach Unii określono w załączniku VIII.
Artykuł 43
Warunki wyładunku połowów i przyłowów
Warunki określone w art. 7 mają zastosowanie do połowów i przyłowów statków państw trzecich poławiających na podstawie upoważnień określonych w art. 42.
Artykuł 44
Zakazy
1. Statkom państw trzecich zabrania się połowów, zatrzymywania na statku, przeładowywania lub wyładowywania następujących gatunków, jeżeli zostały znalezione w wodach Unii:
a)
rai promienistej (Amblyraja radiata) w wodach Unii rejonów ICES IIa, IIIa i VIId oraz podobszarze ICES IV;
b)
następujących gatunków pił w wodach Unii:
(i)
Anoxypristis cuspidata;
(ii)
piły karłowatej (Pristis clavata);
(iii)
piły drobnozębnej (Pristis pectinata);
(iv)
piły zwyczajnej (Pristis pristis);
(v)
Pristis zijsron;
c)
długoszpara (Cetorhinus maximus) i żarłacza białego (Carcharodon carcharias) w wodach Unii;
d)
kompleksu gatunków (Dipturus cf. flossada i Dipturus cf. intermedia) rai gładkiej (Dipturus batis) w wodach Unii rejonu ICES IIa i podobszarach ICES III, IV, VI, VII, VIII, IX oraz X;
e)
rekina szarego (Galeorhinus galeus) w przypadku połowów taklami w wodach Unii rejonu ICES IIa oraz podobszarach ICES I, IV, V, VI, VII, VIII, XII i XIV;
f)
kolczaka smukłego (Etmopterus pusillus) w wodach Unii rejonu ICES IIa oraz podobszarach ICES I, IV, V, VI, VII, VIII, XII i XIV;
g)
liksy (Dalatias licha), kolenia kolcobrodego (Deania calcea), kolenia czerwonego (Centrophorus squamosus), kolenia długopłetwego (Etmopterus princeps) i kolenia iberyjskiego (Centroscymnus coelolepis) w wodach Unii rejonu ICES IIa oraz podobszarach ICES I, IV i XIV;
h)
żarłacza śledziowego (Lamna nasus) w wodach Unii;
i)
manty z gatunku Manta alfredi w wodach Unii;
j)
manty z gatunku Manta birostris w wodach Unii;
k)
następujących gatunków z rodzaju Mobula w wodach Unii:
(i)
mobuli (Mobula mobular);
(ii)
Mobula rochebrunei;
(iii)
Mobula japanica;
(iv)
Mobula thurstoni;
(v)
Mobula eregoodootenkee;
(vi)
Mobula munkiana;
(vii)
Mobula tarapacana;
(viii)
Mobula kuhlii;
(ix)
Mobula hypostoma;
l)
rai nabijanej (Raja clavata) w wodach Unii rejonu ICES IIIa;
m)
rai czarnobrzuchej (Raja (Dipturus) nidarosiensis) w wodach Unii rejonów ICES VIa, VIb, VIIa, VIIb, VIIc, VIIe, VIIf, VIIg, VIIh oraz VIIk;
n)
rai bruzdowanej (Raja undulata) w wodach Unii podobszarów ICES VI, IX i X i rai siwej (Raja alba) w wodach Unii podobszarów ICES VI, VII, VIII, IX oraz X;
o)
rochowatych (Rhinobatidae) w wodach Unii podobszarów ICES I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X oraz XII;
p)
anioła morskiego (Squatina squatina) w wodach Unii.
2. Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1, nie wolno okaleczać. Muszą one zostać niezwłocznie uwolnione.
TYTUŁ IV
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 45
Procedura komitetowa
1. Komisję wspomaga Komitet ds. Rybołówstwa i Akwakultury ustanowiony rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
Artykuł 46
Zmiana rozporządzenia (UE) nr 43/2014
W art. 18a ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 43/2014 dodaje się literę w brzmieniu:
„o)
krewetka północna w obszarze IIIa.”
Artykuł 47
Uchylenie
Z dniem 1 stycznia 2015 r. rozporządzenie Rady (UE) nr 779/2014 traci moc.
Artykuł 48
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r.
Jednakże art. 8 stosuje się od dnia 1 lutego 2015 r.
Art. 12 lit. b), i) i k) oraz art. 44 lit. b), i) i k) stosuje się od dnia 8 lutego 2015 r.
Art. 46 stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.
Przepisy dotyczące uprawnień do połowów określonych w art. 23, 24 oraz 25 i w załącznikach IE oraz V w odniesieniu do obszaru objętego konwencją CCAMLR stosuje się od wskazanych w nich dat.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 19 stycznia 2015 r.