ROZHODNUTÍ RADY 2013/768/SZBP
ze dne 16. prosince 2013
o činnostech Unie v rámci Evropské bezpečnostní strategie na podporu provádění Smlouvy o obchodu se zbraněmi
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o Evropské unii, a zejména na čl. 26 odst. 2 a čl. 31 odst. 1 této smlouvy,
s ohledem na návrh vysoké představitelky Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Dne 6. prosince 2006 přijalo Valné shromáždění OSN rezoluci č. 61/89 s názvem „Směrem ke smlouvě o obchodu se zbraněmi: stanovení společných mezinárodních norem pro dovoz, vývoz a převody konvenčních zbraní“, čímž byl zahájen proces OSN zaměřený na jednání o smlouvě o obchodu se zbraněmi; Valné shromáždění OSN přijalo dne 2. prosince 2009 rezoluci č. 64/48 s názvem „Smlouva o obchodu se zbraněmi“, v níž bylo uvedeno rozhodnutí svolat v roce 2012 konferenci OSN o smlouvě o obchodu se zbraněmi s cílem vypracovat právně závazný nástroj s co nejpřísnějšími společnými mezinárodními normami pro převody konvenčních zbraní.
(2)
Jelikož na konferenci OSN o smlouvě o obchodu se zbraněmi, která se konala v červenci roku 2012, se ve stanoveném časovém rámci nepodařilo dosáhnout dohody o závěrečném dokumentu, a na základě rezoluce č. 67/234 A přijaté dne 24. prosince 2012 Valným shromážděním OSN byla v březnu roku 2013 svolána závěrečná konference OSN o obchodu se zbraněmi. Na ní bylo vypracováno vyvážené a široce založené znění smlouvy, o němž však nebylo dosaženo shody v důsledku nesouhlasu tří členských států OSN. Záležitost byla poté předána Valnému shromáždění OSN, které dne 2. dubna 2013 Smlouvu o obchodu se zbraněmi přijalo naprostou většinou na základě hlasování o rezoluci A/RES/67/234 B. Smlouva byla poté dne 3. června 2013 otevřena k podpisu a vstoupí v platnost padesátou ratifikací. Všechny členské státy Unie smlouvu podepsaly.
(3)
Rada v závěrech ze dne 11. prosince 2006, 10. prosince 2007, 12. července 2010 a 25. června 2012 vyjádřila pevné odhodlání dosáhnout nového právně závazného mezinárodního nástroje, který by měl stanovit co nejpřísnější společné mezinárodní normy pro úpravu dovoleného obchodu s konvenčními zbraněmi a který by se měl týkat všech států, a mohl by proto být všeobecně platným.
(4)
S cílem podpořit otevřenost a význam procesu jednání o smlouvě o obchodu se zbraněmi přijala Rada rozhodnutí 2009/42/SZBP (1) a rozhodnutí 2010/336/SZBP (2), jež podpořila mimo jiné řadu regionálních seminářů po celém světě. V návaznosti na konferenci OSN v červenci roku 2012, na níž nebylo dosaženo konečného výsledku, byly činnosti Unie na podporu Smlouvy o obchodu se zbraněmi doplněny rozhodnutím Rady 2013/43/SZBP (3).
(5)
Prioritou je nyní podpořit brzký vstup v platnost a plné provádění této smlouvy. Unie může v souladu s podporou, kterou od počátku poskytovala procesu jednání o smlouvě, k dosažení tohoto cíle významně přispět, zejména na základě svých dlouhodobých zkušeností s financováním pomoci a informační činnosti v souvislosti s kontrolou vývozu. Jelikož vydávání licencí v oblasti zbraní a zboží dvojího užití zůstává v Unii v působnosti jednotlivých států, odborné znalosti v oblasti kontroly vývozu využívané na podporu programů pomoci a informační činnosti financovaných Unií závisejí z velké části na členských státech. Pro úspěch činností Unie souvisejících s poskytováním pomoci a informací v oblasti kontroly vývozu je proto zásadní, aby členské státy určily odborníky, kteří podpoří programy Unie.
(6)
Činnosti Unie související s poskytováním pomoci a informací v oblasti kontroly vývozu zbraní se provádějí na základě společné akce Rady 2008/230/SZBP (4) a rozhodnutí Rady 2009/1012/SZBP (5) a 2012/711/SZBP (6). Podniknuté činnosti byly zaměřeny na posílení systémů kontroly vývozu zbraní v řadě třetích zemí v blízkém sousedství Unie a dosažení větší odpovědnosti a transparentnosti.
(7)
Unie rovněž dlouhodobě poskytuje pomoc týkající se kontroly vývozu v oblasti zboží dvojího užití podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1717/2006 (7), které zřídilo nástroj stability, který zajišťuje pomoc při vytváření právního rámce a institucionálních kapacit pro zavedení a prosazování účinných kontrol vývozu zboží dvojího užití, včetně opatření regionální spolupráce. Dne 28. dubna 2004 přijala Rada bezpečnosti OSN rezoluci č. 1540 (2004) (dále jen „rezoluce č. 1540 (2004)“), kterou se stanoví účinné kontroly převodů zboží souvisejícího se zbraněmi hromadného ničení. Unie podpořila provádění rezoluce č. 1540 (2004) zejména prostřednictvím společné akce Rady 2006/419/SZBP (8), společné akce Rady 2008/368/SZBP (9) a rozhodnutí Rady 2013/391/SZBP (10), a pokud jde o rozměr kontroly vývozu v uvedené rezoluci, prostřednictvím programů poskytování pomoci při kontrole vývozu zboží dvojího užití.
(8)
Kromě konkrétní pomoci v oblasti kontroly vývozu zbraní tyto kontroly vytvořené za účelem provádění rezoluce č. 1540 (2004) a v rámci programů Unie pro poskytování pomoci při kontrole vývozu zboží dvojího užití přispívají k celkové schopnosti účinně provádět Smlouvu o obchodu se zbraněmi, jelikož právní předpisy, správní postupy a subjekty odpovědné za kontrolu vývozu zboží dvojího užití se v mnoha případech shodují s těmi, jimiž je spravována kontrola vývozu konvenčních zbraní. Pomoc poskytovaná v oblasti zboží dvojího užití tedy podporuje kapacity kontroly vývozu zbraní. Proto je velmi důležité zajistit důkladnou koordinaci činností prováděných v rámci kontrol vývozu zboží dvojího užití a činností podporujících provádění Smlouvy o obchodu se zbraněmi.
(9)
Z důvodu žádoucí koordinace pomoci týkající se kontroly vývozu poskytované v jiných příslušných oblastech je cílem činností podporovaných tímto rozhodnutím posílení kapacit kontroly převodů zbraní v řadě přijímajících zemí, a to za účelem podpory účinného a způsobilého provádění Smlouvy o obchodu se zbraněmi. Poněvadž dopad smlouvy bude záviset na míře její všeobecné platnosti a jejího dodržování, měly by být podporovány rovněž informační a osvětové činnosti s cílem posílit podporu Smlouvy o obchodu se zbraněmi příslušnými zúčastněnými stran a dalšími třetími zeměmi, jakož i podněcovat zájem na jejím skutečném provádění.
(10)
Rada pověřila technickým prováděním rozhodnutí 2009/1012/SZBP a 2012/711/SZBP německý Spolkový úřad pro hospodářství a kontrolu vývozu (dále jen „BAFA“). Úřad úspěšně završil organizaci veškerých činností stanovených v rozhodnutí Rady 2009/1012/SZBP. BAFA je rovněž agenturou, jenž má provádět projekty v oblasti kontrol vývozu zboží dvojího užití financované z nástroje stability. V této souvislosti je volba BAFA jako agentury, jenž má provádět činnosti Unie podporující provádění Smlouvy o obchodu se zbraněmi ve třetích zemích, odůvodněna jeho prokázanými zkušenostmi, kvalifikacemi a nezbytnými odbornými znalostmi ohledně celé řady příslušných činností Unie týkajících se kontroly vývozu, a to jak v oblasti zboží dvojího užití, tak v oblasti zbraní. Volba BAFA usnadní zjišťování součinnosti činností v oblasti kontroly vývozu zboží dvojího užití a zbraní, čímž se zajistí, aby pomoc v souvislosti se Smlouvou o obchodu se zbraněmi vhodně doplňovala pomoc, která je již poskytována v rámci stávajících programů pro poskytování pomoci při kontrole vývozu zboží dvojího užití a zbraní,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
1. Unie za účelem podpory brzkého vstupu v platnost a provádění Smlouvy o obchodu se zbraněmi provádí činnosti sledující tyto cíle:
-
podporovat některé státy, na jejich žádost, s cílem posílit jejich systémy kontroly převodů zbraní tak, aby byly schopny provádět Smlouvu o obchodu se zbraněmi;
-
zvyšovat na státní a regionální úrovni povědomí příslušných státních a regionálních orgánů a zúčastněných subjektů z občanské společnosti o Smlouvě o obchodu se zbraněmi a jejich odpovědnost za ní, aby tak byly více zapojeny do provádění této smlouvy.
2. K dosažení cílů uvedených v odstavci 1 uskuteční Unie tyto projekty:
a)
poskytování pomoci přijímajícím zemím při případném vypracovávání, aktualizaci a provádění příslušných legislativních a správních opatření zaměřených na zavedení a vytvoření účinného systému kontroly převodů zbraní v souladu s požadavky Smlouvy o obchodu se zbraněmi;
b)
zlepšování odborných znalostí a kapacit úředníků přijímajících zemí vydávajících licence a pověřených vymáháním práva, zejména na základě sdílení osvědčených postupů, odborné přípravy a přístupu ke zdrojům důležitých informací, s cílem zajistit náležité provádění a prosazování kontrol převodů zbraní;
c)
prosazování transparentnosti mezinárodního obchodu se zbraněmi na základě požadavků na transparentnost podle Smlouvy o obchodu se zbraněmi;
d)
prosazování trvalého dodržování Smlouvy o obchodu se zbraněmi přijímajícími zeměmi při zapojování příslušných celostátních a regionálních zúčastněných stran, jako jsou vnitrostátní parlamenty, příslušné regionální organizace a zástupci občanské společnosti, jež mají dlouhodobý zájem na sledování účinného provádění smlouvy;
e)
podpora širšího zájmu o Smlouvu o obchodu se zbraněmi zapojením zemí, které nepodnikly žádné kroky o připojení se k této smlouvě, s cílem podpořit její všeobecnou platnost.
Podrobný popis projektů uvedených v tomto odstavci je uveden v příloze.
Článek 2
1. Za provádění tohoto rozhodnutí odpovídá vysoký představitel Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku (dále jen „vysoký představitel“).
2. Technickým prováděním projektů uvedených v čl. 1 odst. 2 se pověřuje německý Spolkový úřad pro hospodářství a kontrolu vývozu (dále jen „BAFA“).
3. BAFA plní své úkoly pod vedením vysokého představitele. Za tímto účelem uzavře vysoký představitel s BATA nezbytná ujednání.
Článek 3
1. Finanční referenční částka pro provádění projektů uvedených v čl. 1 odst. 2 se stanoví na 5 200 000 EUR. Celkový odhadovaný rozpočet na celý projekt činí 6 445 000 EUR. Část odhadovaného rozpočtu nezahrnutá v referenční částce se poskytuje na základě spolufinancování ze strany vlády Spolkové republiky Německo.
2. Výdaje financované částkou stanovenou v odstavci 1 jsou spravovány v souladu s postupy a pravidly použitelnými na souhrnný rozpočet Unie.
3. Na řádnou správu výdajů uvedených v odstavci 1 dohlíží Komise. Za tímto účelem uzavře s BAFA dohodu o grantu. Tato dohoda stanoví, že úřad zajistí zviditelnění příspěvku Unie úměrné jeho výši.
4. Komise usiluje o uzavření dohody o grantu uvedené v odstavci 3 co nejdříve po vstupu tohoto rozhodnutí v platnost. Informuje Radu o veškerých potížích v tomto procesu a o dni uzavření uvedené dohody o grantu.
Článek 4
1. Vysoký představitel informuje Radu o provádění tohoto rozhodnutí prostřednictvím pravidelných zpráv vypracovávaných BAFA. Rada na základě těchto zpráv provádí hodnocení.
2. Komise informuje o finančních aspektech provádění projektů uvedených v čl. 1 odst. 2.
Článek 5
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem přijetí.
Pozbývá platnosti 36 měsíců ode dne uzavření dohody o grantu podle čl. 3 odst. 3. Pozbude však platnosti dne 17. června 2014, pokud nebude dohoda o grantu uzavřena před tímto dnem.
V Bruselu dne 16. prosince 2013.
DECYZJA RADY 2013/768/WPZiB
z dnia 16 grudnia 2013 r.
w sprawie działań UE wspierających wdrożenie traktatu o handlu bronią w ramach europejskiej strategii bezpieczeństwa
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 26 ust. 2 i art. 31 ust. 1,
uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dniu 6 grudnia 2006 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło rezolucję 61/89 zatytułowaną „Ku traktatowi o handlu bronią: ustanowienie wspólnych międzynarodowych standardów przywozu, wywozu i przekazywania broni konwencjonalnej”, co rozpoczęło działania ONZ dotyczące traktatu o handlu bronią („działania na rzecz traktatu o handlu bronią”). W dniu 2 grudnia 2009 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło rezolucję 64/48 zatytułowaną „Traktat o handlu bronią”, na mocy której postanowiono zwołać w 2012 r. konferencję ONZ poświęconą traktatowi o handlu bronią, aby opracować prawnie wiążący instrument dotyczący jak najwyższych wspólnych standardów międzynarodowych w zakresie transferu broni konwencjonalnej.
(2)
Ponieważ konferencja ONZ poświęcona traktatowi o handlu bronią zwołana na lipiec 2012 r. nie była w stanie uzgodnić w ustalonym terminie dokumentu końcowego oraz zgodnie z rezolucją 67/234 A przyjętą w dniu 24 grudnia 2012 r. przez Zgromadzenie Ogólne ONZ, ostateczną konferencję ONZ poświęconą traktatowi o handlu bronią zwołano na marzec 2013 r. Opracowano na niej zrównoważony i oparty na szerokich podstawach tekst traktatu, który jednak nie został zatwierdzony z powodu sprzeciwu trzech członków ONZ. Sprawę przekazano zatem Zgromadzeniu Ogólnemu ONZ, które przyjęło w dniu 2 kwietnia 2013 r., znaczną większością głosów, traktat o handlu bronią w głosowaniu rezolucji A/RES/67/234 B. Traktat został następnie otwarty do podpisu w dniu 3 czerwca 2013 r. i wejdzie w życie po pięćdziesiątej ratyfikacji. Wszystkie państwa członkowskie Unii podpisały traktat.
(3)
W konkluzjach z 11 grudnia 2006 r., 10 grudnia 2007 r., 12 lipca 2010 r. i 25 czerwca 2012 r. Rada wyraziła swoje zdecydowane zaangażowanie na rzecz nowego, prawnie wiążącego instrumentu międzynarodowego, który powinien ustanowić jak najwyższe wspólne międzynarodowe standardy regulujące legalny handel bronią konwencjonalną i który powinien być do zaakceptowania dla wszystkich państw, a zatem - uniwersalny.
(4)
Aby propagować powszechność i znaczenie działań na rzecz traktatu o handlu bronią, Rada przyjęła decyzję 2009/42/WPZiB (1) i decyzję 2010/336/WPZiB (2), które wspierają, między innymi, zorganizowanie wielu regionalnych seminariów poświęconym kwestiom globalnym. Po zorganizowanej w lipcu 2012 r. konferencji ONZ, która nie przyniosła rozstrzygnięcia, działania Unii na rzecz wsparcia traktatu o handlu bronią zostały uzupełnione decyzją Rady 2013/43/WPZiB (3).
(5)
Aktualnym priorytetem jest wspieranie szybkiego wejścia w życie i pełnej realizacji traktatu. Zgodnie z wcześniej zadeklarowanym wsparciem dla działań na rzecz traktatu o handlu bronią, Unia może znacznie przyczynić się do realizacji tego celu, w szczególności wykorzystując swoje wieloletnie doświadczenie w finansowaniu wsparcia kontroli eksportu i finansowaniu działań informacyjnych. Z uwagi na fakt, że licencje dotyczące broni i produktów podwójnego zastosowania pozostają w Unii w zakresie odpowiedzialności krajowej, wiedza dotycząca kontroli eksportu wykorzystywana do wsparcia finansowanej przez Unię pomocy i programów informacyjnych zależy w dużym stopniu od państw członkowskich. Podstawowe znaczenie dla sukcesu unijnej pomocy na rzecz kontroli eksportu i działań informacyjnych ma to, by państwa członkowskie wyznaczyły ekspertów, którzy zajmą się programami Unii.
(6)
Jeżeli chodzi o kontrolę eksportu broni, unijną pomoc i działania informacyjne prowadzono na podstawie wspólnego działania Rady 2008/230/WPZiB (4) oraz decyzji Rady 2009/1012/WPZiB (5) i 2012/711/WPZiB (6). Podjęte działania dotyczyły różnych państw trzecich w bliskim sąsiedztwie Unii, a ich celem było wzmocnienie ich systemów kontroli eksportu broni oraz zapewnienie większej wiarygodności i przejrzystości.
(7)
Unia dostarcza także od wielu lat pomocy na rzecz kontroli eksportu w przypadku produktów podwójnego zastosowania na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1717/2006 (7), w którym ustanowiono Instrument na rzecz Stabilności, z którego świadczy się pomoc na rozwój ram prawnych i zdolności instytucjonalnych w zakresie ustanawiania i egzekwowania skutecznej kontroli eksportu produktów podwójnego zastosowania, co obejmuje również środki współpracy regionalnej. W dniu 28 kwietnia 2004 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ przyjęła rezolucję nr 1540 (2004) („rezolucja RB ONZ nr 1540 (2004)”), zgodnie z którą należy skutecznie kontrolować transfery towarów związanych z bronią masowego rażenia. Unia wsparła wdrażanie rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004), w szczególności poprzez wspólne działanie Rady 2006/419/WPZiB (8), wspólne działanie Rady 2008/368/WPZiB (9) oraz decyzję Rady 2013/391/WPZiB (10), a w przypadku wymiaru kontroli eksportu zamieszczonego w rezolucji RB ONZ nr1540 (2004) - poprzez swoje programy wsparcia dotyczące kontroli eksportu produktów podwójnego zastosowania.
(8)
Oprócz konkretnej pomocy w zakresie kontroli eksportu broni, kontrole przygotowane w ramach wdrażania rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) i na mocy programów pomocy unijnej w zakresie kontroli eksportu produktów podwójnego zastosowania, przyczyniają się do ogólnej zdolności skutecznego wdrażania traktatu o handlu bronią, gdyż w wielu przypadkach przepisy, procedury administracyjne i agencje odpowiedzialne za kontrolę eksportu produktów podwójnego zastosowania pokrywają się z tymi odpowiedzialnymi za kontrolę eksportu broni konwencjonalnej. Zatem pomoc świadczona w dziedzinie produktów podwójnego zastosowania wspiera zdolności w zakresie kontroli eksportu broni. Podstawowe znaczenie ma więc zapewnienie ścisłej koordynacji działań prowadzonych w ramach kontroli eksportu produktów podwójnego zastosowania i tych wspierających wdrożenie traktatu o handlu bronią.
(9)
Z uwagi na tę pożądaną koordynację pomocy na rzecz kontroli eksportu zapewnianej w innych stosownych obszarach, działania wspierane na mocy niniejszej decyzji mają na celu wzmocnienie zdolności w zakresie kontroli transferu broni w wielu państwach beneficjentach, tak aby wesprzeć skuteczne i produktywne wdrożenie traktatu o handlu bronią. Ponieważ wpływ traktatu będzie zależał od stopnia jego uniwersalizacji i poziomu jego przestrzegania, należy również wspierać działania informacyjne i podnoszące świadomość, tak aby zwiększyć wsparcie właściwych podmiotów i innych państw trzecich dla traktatu oraz zwiększyć zainteresowanie jego wdrożeniem.
(10)
Rada powierzyła techniczne aspekty wykonania decyzji 2009/2012/WPZiB i 2012/711/WPZiB Niemieckiemu Federalnemu Biuru Gospodarki i Kontroli Wywozu (zwanemu dalej „BAFA”). Zakończyło ono z sukcesem organizowanie wszystkich działań, o których mowa w decyzji Rady 2009/1012/WPZiB. BAFA jest również agencja wykonawczą dla projektów dotyczących kontroli eksportu produktów podwójnego zastosowania finansowanych w ramach Instrumentu na rzecz Stabilności. W związku z tym wybór BAFA na agencję wykonawczą w przypadku działań Unii wspierających wdrożenie traktatu o handlu bronią w państwach trzecich jest uzasadniony jej sprawdzonym doświadczeniem, kwalifikacjami i konieczną wiedzą dotyczącą całego przekroju unijnych działań w zakresie kontroli eksportu, zarówno w przypadku kontroli eksportu produktów podwójnego zastosowania, jak i kontroli eksportu broni. Wybór BAFA ułatwi określenie synergii między działaniami kontrolnymi w zakresie eksportu produktów podwójnego zastosowania, jak i eksportu broni, by upewnić się, że pomoc związana z traktatem o handlu bronią właściwie uzupełnia pomoc już świadczoną na mocy istniejących programów pomocy w zakresie kontroli eksportu produktów podwójnego zastosowania i kontroli eksportu broni,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. W celu wsparcia szybkiego wejścia w życie i wdrożenia traktatu o handlu bronią Unia podejmuje działania mające następujące cele:
-
wspieranie wielu państw na ich wniosek w celu wzmocnienia ich systemów kontroli transferu broni, tak aby były w stanie wdrożyć traktat o handlu bronią;
-
zwiększanie poziomu wiedzy i zakresu odpowiedzialności w przypadku traktatu o handlu bronią, na szczeblu krajowym i regionalnym, odpowiednich organów krajowych i regionalnych oraz podmiotów społeczeństwa obywatelskiego, tak aby były one dalej zaangażowane we wdrażanie traktatu o handlu bronią.
2. Aby osiągnąć cele, o których mowa w ust. 1, Unia realizuje następujące działania prowadzone w ramach projektu:
a)
pomoc państwom beneficjentom w przygotowywaniu, uaktualnianiu i wdrażaniu, odpowiednio, właściwych środków legislacyjnych i administracyjnych mających na celu ustanowienie i rozwijanie skutecznego systemu kontroli transferu broni zgodnie z wymogami traktatu o handlu bronią;
b)
zwiększanie wiedzy fachowej i zdolności państw beneficjentów w zakresie licencji i urzędników egzekwujących wykonanie, w szczególności dzięki wymianie najlepszych praktyk, szkoleniom i dostępowi do właściwych źródeł informacji, tak aby zapewnić odpowiednie wdrożenie i egzekwowanie w przypadku kontroli transferu broni;
c)
propagowanie przejrzystości w międzynarodowym handlu bronią dzięki zawartym w traktacie o handlu bronią wymogom dotyczącym przejrzystości;
d)
propagowanie trwałego przystępowania przez państwa beneficjentów do traktatu o handlu bronią w ramach angażowania właściwych podmiotów krajowych i regionalnych, takich jak parlamenty narodowe, właściwe organizacje regionalne i przedstawiciele społeczeństwa obywatelskiego, którzy od dawna zainteresowani są monitorowaniem skutecznego wdrażania traktatu o handlu bronią;
e)
propagowanie szerszego zainteresowania traktatem o handlu bronią poprzez angażowanie się we współpracę z państwami, które nie podjęły żadnych kroków, by przyjąć traktat o handlu bronią, co ma wspierać jego uniwersalizację.
Szczegółowy opis działań prowadzonych w ramach projektu, o których mowa w niniejszym ustępie, przedstawiono w załączniku.
Artykuł 2
1. Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa („Wysoki Przedstawiciel”).
2. Realizacja techniczna działań prowadzonych w ramach projektu, o których mowa w art. 1 ust. 2, jest prowadzona przez Niemieckie Federalne Biuro Gospodarki i Kontroli Wywozu (BAFA).
3. BAFA wykonuje swoje zadanie pod kierownictwem Wysokiego Przedstawiciela. W tym celu Wysoki Przedstawiciel dokonuje niezbędnych ustaleń z BAFA.
Artykuł 3
1. Finansowa kwota odniesienia na realizację działań prowadzonych w ramach projektu, o których mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 5 200 000 EUR. Ogólny szacunkowy budżet całego projektu wynosi 6 445 000 EUR. Część szacunkowego budżetu, która nie zostanie pokryta z kwoty odniesienia, jest zapewniana poprzez współfinansowanie przez rząd Republiki Federalnej Niemiec.
2. Wydatkami pokrywanymi z kwoty odniesienia określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
3. Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 1. W tym celu Komisja zawiera umowę o udzielenie dotacji z BAFA. Umowa ta zawiera zobowiązanie BAFA do zapewnienia wyeksponowania wkładu Unii stosownie do jego wielkości.
4. Komisja dokłada starań, aby umowę o udzielenie dotacji, o której mowa w ust. 3, zawarto jak najszybciej po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje ona Radę o wszelkich trudnościach z tym związanych i o dacie zawarcia umowy o udzielenie dotacji.
Artykuł 4
1. Wysoki Przedstawiciel składa Radzie sprawozdania z wykonywania niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań przygotowywanych przez BAFA. Sprawozdania te stanowią dla Rady podstawę do przeprowadzenia oceny.
2. Komisja dostarcza informacji na temat aspektów finansowych realizacji działań prowadzonych w ramach projektu, o których mowa w art. 1 ust. 2.
Artykuł 5
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
Niniejsza decyzja traci moc 36 miesięcy po dacie zawarcia umowy o udzielenie dotacji, o której mowa w art. 3 ust. 3. Niniejsza decyzja traci jednak moc dnia 17 czerwca 2014, jeśli przed tą datą nie zawarto żadnej umowy o udzielenie dotacji.
Sporządzono w Brukseli dnia 16 grudnia 2013 r.