PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1099/2013
ze dne 5. listopadu 2013,
kterým se mění nařízení (EHS) č. 2454/93, kterým se provádí nařízení Rady (EHS) č. 2913/92, kterým se vydává celní kodex Společenství (posílení pravidelných námořních linek)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (EHS) č. 2913/92 ze dne 12. října 1992, kterým se vydává celní kodex Společenství (1), a zejména na článek 247 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Klíčové opatření č. 2 sdělení Komise Evropskému parlamentu, Radě, Evropskému hospodářskému a sociálnímu výboru a Výboru regionů „Akt o jednotném trhu II - společně pro nový růst“ (2) vyzývá k vytvoření skutečně jednotného trhu v oblasti námořní dopravy, v rámci kterého by zboží Unie přepravované mezi námořními přístavy Unie již nepodléhalo administrativním a celním formalitám, jaké platí pro zboží ze zámořských přístavů.
(2)
Komise se v tomto ohledu zavázala k vypracování balíčku „Modré pásmo“, který obsahuje soubor legislativních a nelegislativních iniciativ ke snížení administrativní zátěže pro hospodářské subjekty působící v námořní dopravě v rámci Unie na úroveň srovnatelnou s jinými obory dopravy (leteckou, železniční a silniční).
(3)
Toto nařízení je součástí balíčku „Modré pásmo“.
(4)
Podle čl. 313 odst. 2 písm. a) nařízení Komise (EHS) č. 2454/93 (3) se zboží, které vstoupilo na celní území Společenství v souladu s článkem 37 nařízení (EHS) č. 2913/92 nepovažuje za zboží Společenství, není-li prokázáno, že má status zboží Společenství.
(5)
Ustanovení čl. 313 odst. 3 písm. b) nařízení (EHS) č. 2454/93 uvádí, že zboží dopravované mezi přístavy na celním území Společenství povolenou pravidelnou linkou se považuje za zboží Společenství, není-li stanoveno jinak. Plavidla na pravidelných linkách mohou rovněž přepravovat zboží, které není zbožím Společenství, pokud je zboží propuštěno do režimu vnějšího tranzitu Společenství. Kromě toho použitím pravidelných námořních linek pro přepravu zboží, které není zbožím Společenství, není dotčeno uplatňování kontrol pro jiné účely, včetně opatření týkajících se ohrožení zdravotního stavu zvířat, rostlin nebo veřejného zdraví.
(6)
Schvalující celní orgán je povinen před vydáním povolení pro pravidelnou linku konzultovat celní orgány ostatních členských států, kterých se tato linka bude týkat. Pokud by si držitel tohoto povolení (dále jen „držitel“) poté, co mu bylo uděleno povolení, přál následně rozšířit linku do dalších členských států, byly by nutné nové konzultace s celními orgány těchto členských států. Aby se v maximální možné míře zabránilo nutnosti dalších konzultací poté, co bylo povolení uděleno, mělo by být stanoveno, že lodní společnosti žádající o povolení mohou vedle seznamu členských států, kterých se linka ve skutečnosti týká, rovněž uvést členské státy, kterých by se případně mohla týkat a o nichž prohlásí, že s nimi počítají v budoucnu.
(7)
Od roku 2010 činí povolená lhůta pro konzultace s celními orgány ostatních členských států 45 dnů. Zkušenosti však ukazují, že tato lhůta je zbytečně dlouhá a měla by být zkrácena.
(8)
Díky používání elektronického informačního a komunikačního systému je příloha 42A nařízení (EHS) č. 2454/93 bezpředmětná.
(9)
Na žádost držitele by povolení pravidelných linek, která existovala před vstupem tohoto nařízení v platnost, měla být přezkoumána, aby byly zohledněny všechny členské státy, kterých by se linky případně mohly týkat a o nichž držitel prohlásí, že s nimi počítá do budoucna.
(10)
Elektronický informační a komunikační systém, v současnosti používaný k uchovávání informací a k tomu, aby uvědomil celní orgány ostatních členských států o povolení pravidelných námořních linek, není systémem uvedeným v článku 14x nařízení (EHS) č. 2454/93. Odkazy na tento systém by měly být opraveny.
(11)
Nařízení (EHS) č. 2454/93 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(12)
Změny v délce lhůty povolené pro konzultace s celními orgány ostatních členských států a počet členských států, které mohou být uvedené v žádosti, vyžadují změny elektronického informačního a komunikačního systému o pravidelných námořních linkách a odklad použitelnosti příslušných ustanovení tohoto nařízení.
(13)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro celní kodex,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (EHS) č. 2454/93 se mění takto:
1.
Článek 313b se mění takto:
a)
Za odstavec 2 se vkládá nový odstavec 2a, který zní:
„2a. Komise a celní orgány členských států prostřednictvím elektronického informačního a komunikačního systému o pravidelných námořních linkách ukládají a zpřístupňují tyto informace:
a)
údaje obsažené v žádostech;
b)
povolení pravidelných námořních linek a případně jejich změny nebo zrušení;
c)
jména přístavů, které jsou obsluhovány, a názvy lodí přidělených na pravidelnou linku;
d)
veškeré další relevantní informace.“;
b)
odstavec 3 se mění takto:
i)
první pododstavec se nahrazuje tímto:
„V žádosti o povolení pravidelné linky se uvedou členské státy, kterých se linka ve skutečnosti týká, a mohou zde být uvedeny členské státy, kterých by se případně mohla týkat, o nichž žadatel prohlásí, že s nimi počítá do budoucna. Celní orgány členského státu, u nichž byla žádost o povolení podána (schvalující celní orgán), o tom uvědomí celní orgány ostatních členských států, kterých se pravidelná linka ve skutečnosti nebo potenciálně týká (příslušné celní orgány), prostřednictvím elektronického informačního a komunikačního systému o pravidelných námořních linkách, na který odkazuje odstavec 2a.“;
ii)
V druhém pododstavci se číslovka „45“ nahrazuje číslovkou „15“;
iii)
Ve druhém pododstavci se slova „elektronický informační a komunikační systém uvedený v článku 14x“ nahrazují slovy „elektronický informační a komunikační systém o pravidelných námořních linkách uvedený v odstavci 2a.“;
iv)
Ve třetím pododstavci se slova „elektronický informační a komunikační systém uvedený v článku 14x“ nahrazují slovy „elektronický informační a komunikační systém o pravidelných námořních linkách uvedený v odstavci 2a.“;
2.
V čl. 313c odst. 2 druhém pododstavci se slova „prostřednictvím elektronického informačního a komunikačního systému uvedeného v článku 14x“ nahrazují slovy „prostřednictvím elektronického informačního a komunikačního systému o pravidelných námořních linkách uvedeného v čl. 313b odst. 2a.“;
3.
V čl. 313d odst. 2 prvním pododstavci se slova „v elektronickém informačním a komunikačním systému uvedeném v článku 14x“ nahrazují slovy „v elektronickém informačním a komunikačním systému o pravidelných námořních linkách uvedeném v čl. 313b odst. 2a.“;
4.
V čl. 313f odst. 2 se slova „prostřednictvím elektronického informačního a komunikačního systému uvedeného v článku 14x“ nahrazují slovy „prostřednictvím elektronického informačního a komunikačního systému o pravidelných námořních linkách uvedeného v čl. 313b odst. 2a.“;
5.
Příloha 42A se zrušuje.
Článek 2
Schvalující celní orgány na žádost držitele přezkoumají povolení pro pravidelné námořní linky, která již existují ke dni použitelnosti tohoto nařízení stanoveného v čl. 3 druhém pododstavci, aby zohlednily členské státy, kterých by se linky případně mohly týkat a o nichž držitel prohlásí, že s nimi počítá do budoucna.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Ustanovení čl. 1 odst. 1 písm. b) bodu i) a ii) se použije od 1. března 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 5. listopadu 2013.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1099/2013
z dnia 5 listopada 2013 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (poprawa działania regularnych linii żeglugowych)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (1), w szczególności jego art. 247,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Podstawowe działanie 2 komunikatu Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Akt o jednolitym rynku II - Razem na rzecz nowego wzrostu gospodarczego” (2) wymaga ustanowienia prawdziwego jednolitego rynku transportu morskiego poprzez uchylenie wobec unijnych towarów transportowanych między portami morskimi w UE formalności administracyjnych i celnych, które mają zastosowanie do towarów przybywających z portów pozaunijnych.
(2)
W tym celu Komisja zobowiązała się do przedstawienia pakietu inicjatyw ustawodawczych i nieustawodawczych pod nazwą „Niebieski pas” służących zmniejszeniu obciążeń administracyjnych dla podmiotów zaangażowanych w wewnątrzunijny transport morski do porównywalnego poziomu, jakiemu podlegają inne środki transportu (transport lotniczy, kolejowy, drogowy).
(3)
Niniejsze rozporządzenie stanowi część pakietu „Niebieski pas”.
(4)
Zgodnie z art. 313 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (3) towary wprowadzone na obszar celny Wspólnoty zgodnie z art. 37 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 nie są uznawane za towary wspólnotowe, chyba że ich status wspólnotowy został potwierdzony.
(5)
Artykuł 313 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 stanowi, że towary przewożone między portami znajdującymi się na obszarze celnym Wspólnoty regularną linią żeglugową, na którą zostało wydanie pozwolenie, uznaje się za towary wspólnotowe, o ile nie zostanie ustalone inaczej. Statki regularnej linii żeglugowej mogą również przewozić towary niewspólnotowe, pod warunkiem że są one objęte procedurą zewnętrznego tranzytu wspólnotowego. Ponadto wykorzystanie regularnej linii żeglugowej do przewozu towarów niewspólnotowych nie ogranicza podejmowania kontroli do innych celów, w tym dotyczących zagrożenia zdrowia zwierząt i roślin oraz zdrowia publicznego.
(6)
Przed wydaniem pozwolenia na utworzenie regularnej linii żeglugowej zezwalający organ celny ma obowiązek zasięgnięcia opinii organów celnych pozostałych państw członkowskich, których linia będzie dotyczyć. Jeżeli po uzyskaniu pozwolenia na utworzenie regularnej linii żeglugowej posiadacz takiego pozwolenia (dalej „posiadacz”) zamierza w późniejszym terminie rozszerzyć działanie linii na inne państwa członkowskie, konieczne będą dalsze konsultacje z organami celnymi tych państw członkowskich. W celu uniknięcia w stopniu, w jakim jest to możliwe, konieczności prowadzenia dalszych konsultacji po uzyskaniu pozwolenia, należy zadbać o to, by przedsiębiorstwa żeglugowe ubiegające się o zezwolenie mogły w wykazie państw członkowskich, których faktycznie to dotyczy, wskazać dodatkowo państwa członkowskie, których mogłoby to potencjalnie dotyczyć i w stosunku do których przedsiębiorstwa żeglugowe deklarują działanie linii żeglugowej w przyszłości.
(7)
Od 2010 r. okres przeznaczony na konsultacje z organami celnymi innych państw członkowskich wynosi 45 dni. Doświadczenie pokazało jednak, że okres ten jest niepotrzebnie długi i powinien ulec skróceniu.
(8)
Dzięki wykorzystaniu elektronicznego systemu służącego do przekazywania i wymiany informacji załącznik 42a do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 stał się zbyteczny.
(9)
Pozwolenia na utworzenie regularnych linii żeglugowych istniejące przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, na wniosek posiadacza, powinny zostać poddane przeglądowi w celu uwzględnienia każdego państwa członkowskiego, którego mogłoby to potencjalnie dotyczyć i w stosunku do którego posiadacz deklaruje działanie linii żeglugowych w przyszłości.
(10)
Elektroniczny system służący do przekazywania i wymiany informacji wykorzystywany obecnie do przechowywania informacji oraz powiadamiania organów celnych innych państw członkowskich o pozwoleniach na utworzenie regularnej linii żeglugowej nie jest systemem, o którym mowa w art. 14x rozporządzenia (EWG) nr 2454/93. Odniesienia do tego systemu powinny zostać poprawione.
(11)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (EWG) nr 2454/93.
(12)
Zmiany w długości okresu przeznaczonego na konsultację z organami celnymi innych państw członkowskich oraz w kilku państwach członkowskich, które mogą być wymienione we wniosku, wymagają wprowadzenia zmian do elektronicznego systemu służącego do przekazywania i wymiany informacji w odniesieniu do regularnych linii żeglugowych i odroczenia stosowania odpowiednich przepisów niniejszego rozporządzenia.
(13)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (EWG) nr 2454/93 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 313b wprowadza się następujące zmiany:
a)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„2a. Komisja i organy celne państw członkowskich, stosując elektroniczny system służący do przekazywania i wymiany informacji w odniesieniu do regularnych linii żeglugowych, przechowują i mają dostęp do następujących informacji:
a)
danych dotyczących wniosków;
b)
pozwoleń na utworzenie regularnej linii żeglugowej i, w stosownych przypadkach, ich zmiany lub cofnięcia;
c)
nazw portów zawinięcia oraz nazw statków, które mają obsługiwać linię;
d)
wszelkich innych istotnych informacji.”;
b)
w ust. 3 wprowadza się następujące zmiany:
(i)
akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„Wniosek o wydanie pozwolenia na utworzenie regularnej linii żeglugowej określa, w jakich państwach członkowskich faktycznie będzie działać wymieniona linia, oraz może wskazywać państwa członkowskie, których mogłoby to potencjalnie dotyczyć i w stosunku do których wnioskodawca deklaruje działanie linii żeglugowej w przyszłości. Organy celne państwa członkowskiego, które otrzymały wniosek (zezwalające organy celne), informują o tym organy celne pozostałych państw członkowskich, których regularna linia żeglugowa faktycznie dotyczy lub będzie dotyczyć potencjalnie (organy celne opiniujące), poprzez elektroniczny system służący do przekazywania i wymiany informacji w odniesieniu do regularnych linii żeglugowych, o którym mowa w ust. 2a.”;
(ii)
w akapicie drugim liczbę „45” zastępuje się liczbą „15”;
(iii)
w akapicie drugim wyrazy „elektroniczny system służący do przekazywania i wymiany informacji, o którym mowa w art. 14x” zastępuje się wyrazami „elektroniczny system służący do przekazywania i wymiany informacji w odniesieniu do regularnych linii żeglugowych, o którym mowa w ust. 2a”;
(iv)
w akapicie trzecim wyrazy „elektroniczny system służący do przekazywania i wymiany informacji, o którym mowa w art. 14x” zastępuje się wyrazami „elektroniczny system służący do przekazywania i wymiany informacji w odniesieniu do regularnych linii żeglugowych, o którym mowa w ust. 2a”;
2)
w art. 313c ust. 2 akapit drugi wyrazy „elektroniczny system służący do przekazywania i wymiany informacji, o którym mowa w art. 14x” zastępuje się wyrazami „elektroniczny system służący do przekazywania i wymiany informacji w odniesieniu do regularnych linii żeglugowych, o którym mowa w art. 313b ust. 2a”;
3)
w art. 313d ust. 2 akapit pierwszy wyrazy „elektronicznym systemie służącym do przekazywania i wymiany informacji, o którym mowa w art. 14x” zastępuje się wyrazami „elektronicznym systemie służącym do przekazywania i wymiany informacji w odniesieniu do regularnych linii żeglugowych, o którym mowa w art. 313b ust. 2a”;
4)
w art. 313f ust. 2 wyrazy „elektroniczny system służący do przekazywania i wymiany informacji, o którym mowa w art. 14x” zastępuje się wyrazami „elektroniczny system służący do przekazywania i wymiany informacji w odniesieniu do regularnych linii żeglugowych, o którym mowa w art. 313b ust. 2a”;
5)
załącznik 42a skreśla się.
Artykuł 2
Zezwalające organy celne, na wniosek posiadacza, dokonują przeglądu pozwoleń na utworzenie regularnych linii żeglugowych, które istniały na dzień wejścia w życie niniejszego rozporządzenia określony w art. 3 ust. 2, w celu uwzględnienia państw członkowskich, których mogłoby potencjalnie dotyczyć działanie danej linii i w stosunku do których posiadacz deklaruje działanie linii żeglugowych w przyszłości.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Punkt 1 lit. b) ppkt (i) oraz (ii) artykułu 1 stosuje się od dnia 1 marca 2014 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 5 listopada 2013 r.