NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 592/2014
ze dne 3. června 2014,
kterým se mění nařízení (EU) č. 142/2011, pokud jde o používání vedlejších produktů živočišného původu a získaných produktů jako paliva ve spalovacích zařízeních
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1069/2009 ze dne 21. října 2009 o hygienických pravidlech pro vedlejší produkty živočišného původu a získané produkty, které nejsou určeny k lidské spotřebě, a o zrušení nařízení (ES) č. 1774/2002 (nařízení o vedlejších produktech živočišného původu) (1), a zejména na čl. 15 odst. 1 písm. d), čl. 15 odst. 1 písm. e), čl. 15 odst. 1 druhý pododstavec, čl. 27 první pododstavec písm. h), čl. 27 první pododstavec písm. i), čl. 27 druhý pododstavec a čl. 45 odst. 4 druhý pododstavec uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (ES) č. 1069/2009 stanoví hygienická a veterinární pravidla pro vedlejší produkty živočišného původu a získané produkty s cílem zabraňovat rizikům pro zdraví lidí a zvířat, která v souvislosti s těmito produkty vznikají, a snižovat je na minimum. Zařazuje tyto produkty do specifických kategorií, které odpovídají úrovni takových rizik, a stanoví požadavky na bezpečné používání a neškodné odstraňování těchto produktů.
(2)
Nařízení Komise (EU) č. 142/2011 (2) stanoví prováděcí pravidla pro nařízení (ES) č. 1069/2009, včetně pravidel pro používání a neškodné odstraňování hnoje.
(3)
Produkce drůbežího hnoje je nedílnou součástí provozu líhní a chovu drůbeže v zemědělských podnicích, přičemž tento hnůj lze v místě daného provozu bez předchozího ošetření použít jako palivo ke spalování pro energetické účely, pokud jsou splněny příslušné požadavky týkající se životního prostřední a ochrany zdraví a pokud takové použití nemá nepříznivý vliv na životní prostředí nebo zdraví lidí.
(4)
Spalovací zařízení využívající drůbeží hnůj jako palivo musí přijmout nezbytná hygienická opatření, aby zabránila šíření případných patogenů. Tato opatření musí také upravovat nakládání s odpadními vodami, jež v místě skladování drůbežího hnoje vznikají.
(5)
Zbytky ze spalování drůbežího hnoje, především popel, jsou bohatým zdrojem minerálů, jež lze využít při výrobě minerálních hnojiv, a Komise vytváří v současné době právní předpisy na úrovni Unie pro tyto zbytky. Je proto vhodné poskytnout možnost využít zbytky ze spalování, a neodstraňovat je jako odpad.
(6)
Komise má v této fázi rozsáhlé doklady o existenci technologie využívání hnoje jako paliva ke spalování pro energetické účely v hospodářstvích bez nepříznivých vlivů na životní prostředí a lidské zdraví k dispozici pouze v případě hnoje drůbežího. Pokud bude mít Komise doklady, z nichž vyplyne, že jako paliva ke spalování pro energetické účely lze při zajištění stejné úrovně ochrany zdraví a životního prostředí využít i hnůj ostatních druhů, bude možné provést přezkum příslušných ustanovení nařízení (EU) č. 142/2011.
(7)
S cílem zajistit legalitu dalšího využívání drůbežího hnoje jako paliva ve spalovacích zařízeních je v případě tohoto konkrétního použití třeba stanovit další požadavky na ochranu životního prostředí a zdraví, aby se předešlo nepříznivým vlivům na životní prostředí nebo lidské zdraví.
(8)
Harmonizované požadavky, které uceleně postihují problematiku zvládání rizik pro zdraví lidí a zvířat a pro životní prostředí, jež pramení z používání hnoje jako paliva ve spalovacích zařízeních v hospodářství, by také usnadnily vývoj technologií pro spalovací zařízení, jež využívají hnůj z provozu v hospodářství jako udržitelný zdroj paliva.
(9)
Je proto namístě změnit článek 6 nařízení (EU) č. 142/2011 tak, aby obsahoval dodatečné požadavky týkající se používání vedlejších produktů živočišného původu a získaných produktů jako paliva ve spalovacích zařízeních.
(10)
Příslušný orgán nebo orgán jednající jeho jménem by měl ověřit, že provozovatelé dodržují určité standardy v oblasti životního prostředí, na které se odkazuje v tomto nařízení.
(11)
Normy zpracování popsané v příloze IV kapitole IV oddíle 2 písmeni F nařízení (EU) č. 142/2011 pro kotle byly povoleny jako alternativní metoda v souladu s článkem 20 nařízení (ES) č. 1069/2009. Uvedené normy lze s nezbytnými úpravami použít i na spalování živočišných tuků jako paliva ve stacionárních motorech s vnitřním spalováním.
(12)
Příloha III nařízení (EU) č. 142/2011 by proto měla být odpovídajícím způsobem změněna.
(13)
Pro účely použití tohoto nařízení je nutné zavést požadavky pro úřední kontroly týkající se spalování živočišných tuků a drůbežího hnoje jako paliva pro energetické účely. Příloha XVI nařízení (EU) č. 142/2011 by proto měla být odpovídajícím způsobem změněna.
(14)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat a ani Evropský parlament, ani Rada vůči nim nevznesly námitky,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (EU) č. 142/2011 se mění takto:
1)
Článek 6 se mění takto:
a)
nadpis článku 6 se nahrazuje tímto:
„Článek 6
Neškodné odstraňování spalováním, odstraňování nebo využití spoluspalováním a použití jako palivo ke spalování pro energetické účely“;
b)
doplňují se nové odstavce, které znějí:
„6. Provozovatelé zajistí, aby spalovací zařízení jiná než spalovací zařízení uvedená v příloze IV kapitole IV oddíle 2, která podléhají jejich kontrole a v nichž se jako palivo používají vedlejší produkty živočišného původu nebo získané produkty, splňovala obecné podmínky a zvláštní požadavky stanovené v kapitole IV respektive V přílohy III a byla schválena příslušným orgánem v souladu s čl. 24 odst. 1 písm. d) nařízení (ES) č. 1069/2009.
7. Příslušný orgán schválí pouze spalovací zařízení uvedená v odstavci 6, která používají vedlejší produkty živočišného původu a získané produkty ke spalování pro energetické účely, pokud:
a)
spalovací zařízení spadají do oblasti působnosti kapitoly V přílohy III tohoto nařízení;
b)
spalovací zařízení splňují všechny příslušné obecné podmínky a zvláštní požadavky stanovené v kapitolách IV a V přílohy III tohoto nařízení;
c)
jsou zavedeny správní postupy, jež zajišťují, že požadavky na schválení spalovacího zařízení se každý rok kontrolují.
8. Kromě pravidel stanovených v odstavci 7 tohoto článku platí pro použití drůbežího hnoje jako paliva ke spalování pro energetické účely podle ustanovení kapitoly V přílohy III tato pravidla:
a)
v rámci žádosti o schválení, kterou předkládá provozovatel příslušnému orgánu v souladu s čl. 24 odst. 1 písm. d) nařízení (ES) č. 1069/2009, je třeba předložit důkazy s osvědčením příslušného orgánu nebo profesní organizace pověřené příslušnými orgány daného členského státu, že dotčené spalovací zařízení, které používá jako palivo drůbeží hnůj, zcela splňuje mezní hodnoty emisí a požadavky na monitorování stanovené v bodě 4 oddílu B kapitoly V přílohy III tohoto nařízení;
b)
schvalovací řízení stanovené v článku 44 nařízení (ES) č. 1069/2009 není skončeno, dokud neproběhnou alespoň dvě po sobě následující kontroly, z nichž jedna bude neohlášená, ze strany příslušného orgánu nebo profesní organizace tímto orgánem pověřené, přičemž tyto kontroly se provedou v prvních šesti měsících provozu spalovacího zařízení a jejich součástí budou nezbytná měření teplot a emisí. Poté, co z výsledků uvedených kontrol vyplyne, že byly splněny parametry podle bodu 4 oddílu B kapitoly V přílohy III tohoto nařízení, lze udělit plné schválení.“
2)
Přílohy III a XVI se mění v souladu s přílohou tohoto nařízení.
Článek 2
Členské státy mohou v přechodném období o délce dvou let ode dne uvedeného v čl. 3 prvním pododstavci i nadále umožnit provoz spalovacích zařízení, jež jako palivo používají tavené/škvařené tuky nebo drůbeží hnůj a která byla schválena v souladu s vnitrostátními právními předpisy.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 15. července 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 3. června 2014.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 592/2014
z dnia 3 czerwca 2014 r.
zmieniające rozporządzenie (UE) nr 142/2011 w odniesieniu do wykorzystania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych jako paliwa w obiektach energetycznego spalania
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (1), w szczególności jego art. 15 ust. 1 lit. d), art. 15 ust. 1 lit. e), art. 15 ust. 1 akapit drugi, art. 27 akapit pierwszy lit. h), art. 27 akapit pierwszy lit. i), art. 27 akapit drugi oraz art. 45 ust. 4 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W rozporządzeniu (WE) nr 1069/2009 ustanowiono przepisy dotyczące ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt w odniesieniu do produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych, aby zapobiec zagrożeniu stwarzanemu przez te produkty dla zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt oraz zminimalizować to zagrożenie. W rozporządzeniu podzielono wspomniane produkty na określone kategorie odzwierciedlające poziom takiego zagrożenia i przewidziano wymogi w zakresie ich bezpiecznego wykorzystania i usuwania.
(2)
W rozporządzeniu Komisji (UE) nr 142/2011 (2) ustanowiono przepisy wykonawcze w odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, w tym przepisy dotyczące wykorzystania i usuwania obornika.
(3)
Obornik pochodzący od drobiu jest integralną częścią hodowli i chowu drobiu w gospodarstwie rolnym; można go wykorzystywać na miejscu bez wcześniejszej obróbki jako paliwo do spalania, o ile spełnione są odpowiednie wymogi w zakresie ochrony środowiska i ochrony zdrowia i o ile określone wykorzystanie nie będzie miało niepożądanych skutków dla środowiska lub dla zdrowia ludzkiego.
(4)
W obiektach energetycznego spalania wykorzystujących obornik pochodzący od drobiu jako paliwo należy stosować odpowiednie środki z zakresu higieny, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się potencjalnych patogenów. Środki te muszą obejmować postępowanie ze ściekami pochodzącymi z miejsca składowania obornika pochodzącego od drobiu.
(5)
Pozostałości ze spalania obornika pochodzącego od drobiu, głównie popioły, są bogatym źródłem minerałów, które można pozyskać w celu produkcji nawozów mineralnych. Komisja opracowuje obecnie przepisy unijne w odniesieniu do tego rodzaju pozostałości. Należy zatem zapewnić możliwość wykorzystywania pozostałości spalania, zamiast usuwać je jako odpady.
(6)
Na tym etapie Komisja otrzymała jedynie wyczerpujące dowody, na podstawie których opracowano technologie pozwalające wykorzystywać obornik pochodzący od drobiu jako paliwo do spalania na terenie gospodarstwa bez niepożądanych skutków dla środowiska lub zdrowia ludzkiego. W przypadku gdy Komisja otrzyma dowody potwierdzające, że wykorzystanie obornika pochodzącego od innych gatunków jako paliwa do spalania jest możliwe przy zachowaniu takiego samego poziomu ochrony zdrowia i środowiska, będzie można poddać przeglądowi właściwe przepisy rozporządzenia (UE) nr 142/2011.
(7)
Aby zapewnić, by dalsze wykorzystywanie obornika pochodzącego od drobiu jako paliwa w obiektach energetycznego spalania było zgodne z prawem, należy ustanowić dodatkowe wymogi w zakresie ochrony środowiska i zdrowia, aby zapobiec niepożądanym skutkom dla środowiska lub zdrowia ludzkiego.
(8)
Zharmonizowane wymogi dotyczące w sposób całościowy zwalczania ryzyka dla zdrowia ludzkiego, zdrowia zwierząt i dla środowiska, wynikającego z wykorzystywania obornika jako paliwa w znajdujących się na terenie gospodarstwa obiektach energetycznego spalania, ułatwiłyby również rozwój technologii wykorzystywanych w znajdujących się na terenie gospodarstwa rolnego obiektach energetycznego spalania, w których stosuje się obornik pochodzący od drobiu jako zrównoważone źródło paliwa.
(9)
Należy zatem zmienić art. 6 rozporządzenia (UE) nr 142/2011 w celu zapewnienia dodatkowych wymogów dotyczących wykorzystania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych jako paliwa w obiektach energetycznego spalania.
(10)
Zapewnianie przez podmioty zgodności z określonymi normami środowiskowymi, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, powinno być kontrolowane przez właściwy organ lub inny podmiot działający w jego imieniu.
(11)
Normy przetwarzania opisane w rozdziale IV sekcja 2 pkt F w załączniku IV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011 w odniesieniu do kotłów cieplnych zostały zatwierdzone jako alternatywna metoda zgodnie z art. 20 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009. Normy te po niezbędnym dostosowaniu można stosować również w odniesieniu do spalania tłuszczów zwierzęcych jako paliwo w stacjonarnych silnikach spalinowych wewnętrznego spalania.
(12)
Należy w związku z tym odpowiednio zmienić załącznik III do rozporządzenia (UE) nr 142/2011.
(13)
W celu stosowania niniejszego rozporządzenia należy wprowadzić wymogi urzędowych kontroli dotyczące spalania tłuszczów zwierzęcych i obornika pochodzącego od drobiu jako paliwa. Należy w związku z tym odpowiednio zmienić załącznik XVI do rozporządzenia (UE) nr 142/2011.
(14)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły wobec nich sprzeciwu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (UE) nr 142/2011 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:
a)
tytuł art. 6 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 6
Usuwanie poprzez spalanie, usuwanie lub odzyskiwanie poprzez współspalanie i wykorzystywanie jako paliwo do spalania”;
b)
dodaje się ustępy w brzmieniu:
„6. Podmioty zapewniają, by podlegające im obiekty energetycznego spalania inne niż te, o których mowa w załączniku IV rozdział IV sekcja 2 i w których wykorzystuje się produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne jako paliwo, spełniały ogólne warunki i szczególne wymogi określone odpowiednio w załączniku III rozdziały IV i V i były zatwierdzone przez właściwy organ zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009.
7. Właściwy organ zatwierdza wyłącznie obiekty energetycznego spalania, o których mowa w ust. 6 i w których wykorzystuje się produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego i produkty pochodne jako paliwo do spalania, jeśli spełnione są następujące warunki:
a)
obiekty energetycznego spalania wchodzą w zakres zastosowania rozdziału V załącznika III do niniejszego rozporządzenia;
b)
obiekty energetycznego spalania spełniają wszystkie odpowiednie ogólne warunki i szczególne wymogi określone w rozdziałach IV i V załącznika III do niniejszego rozporządzenia;
c)
wprowadzono procedury administracyjne zapewniające, by spełnianie wymogów w zakresie zatwierdzania obiektów energetycznego spalania było sprawdzane corocznie.
8. W przypadku wykorzystania obornika pochodzącego od drobiu jako paliwa do spalania zgodnie z załącznikiem III rozdział V oprócz zasad, o których mowa w ust. 7 niniejszego artykułu, zastosowanie mają następujące zasady:
a)
wniosek o zatwierdzenie składany przez podmiot właściwemu organowi zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 musi zawierać dowody, potwierdzone przez właściwy organ lub przez organizację zawodową upoważnione przez właściwe organy państwa członkowskiego, świadczące o tym, że obiekt energetycznego spalania, w którym wykorzystuje się obornik pochodzący od drobiu jako paliwo, w pełni spełnia wymogi dotyczące dopuszczalnej wielkości emisji oraz wymogi w zakresie monitorowania określone w rozdziale V sekcja B pkt 4 w załączniku III do niniejszego rozporządzenia;
b)
procedura zatwierdzenia przewidziana w art. 44 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 nie jest zakończona, dopóki w ciągu pierwszych sześciu miesięcy działania obiektu energetycznego spalania nie zostaną przeprowadzone przez właściwy organ lub przez organizację zawodową upoważnioną przez ten organ co najmniej dwie następujące po sobie kontrole, przy czym jedna z nich musi być niezapowiedziana, a wszystkie muszą obejmować niezbędne pomiary temperatury i emisji. Ostateczne zatwierdzenie może zostać przyznane po stwierdzeniu, że wyniki tych kontroli wykazują zgodność z parametrami określonymi w rozdziale V sekcja B pkt 4 załącznika III do niniejszego rozporządzenia.”;
2)
w załącznikach III i XVI wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Przez trwający dwa lata okres przejściowy, licząc od daty, o której mowa w art. 3 akapit pierwszy, państwa członkowskie nadal mogą zezwalać na eksploatację obiektów energetycznego spalania, które wykorzystują tłuszcze wytopione lub obornik pochodzący od drobiu jako paliwo i zostały zatwierdzone zgodnie z prawodawstwem krajowym.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 15 lipca 2014 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 3 czerwca 2014 r.