NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 1026/2012
ze dne 25. října 2012
o některých opatřeních za účelem zachování populací ryb ve vztahu k zemím, které umožňují neudržitelný rybolov
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 43 odst. 2 a na článek 207 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Jak je uvedeno v Úmluvě Organizace spojených národů o mořském právu ze dne 10. prosince 1982 (dále jen „UNCLOS“) a v Dohodě Organizace spojených národů o provedení ustanovení Úmluvy Organizace spojených národů o mořském právu ze dne 10. prosince 1982 o zachování a řízení tažných populací ryb a vysoce stěhovavých rybích populací ze dne 4. srpna 1995 (dále jen „UNFSA“), řízení některých sdílených, tažných a vysoce stěhovavých rybích populací vyžaduje spolupráci všech zemí, v jejichž vodách se tyto populace vyskytují (pobřežní státy), a zemí, jejichž loďstva tyto populace loví (rybářské státy). Tato spolupráce může být navázána v rámci regionálních organizací pro řízení rybolovu, nebo nespadá-li dotčená populace do pravomoci takové organizace, prostřednictvím ujednání ad hoc mezi zeměmi, které mají na tomto rybolovu zájem.
(2)
V případech, kdy třetí země se zájmem na rybolovu zahrnujícím populaci společného zájmu pro tuto zemi a Unii umožňuje rybolovnou činnost ohrožující udržitelnost této populace, aniž by brala náležitý ohled na stávající rybolovné zvyklosti nebo práva, povinnosti a zájmy jiných zemí a Unie, a nespolupracuje s jinými zeměmi a Unií na jejím řízení, měla by být přijata konkrétní opatření, která by danou zemi motivovala, aby přispěla k zachování uvedené populace.
(3)
Stav populací ryb by měl být považován za neudržitelný, pokud se neustále neudržuje alespoň na úrovni, která umožňuje vyprodukovat maximální udržitelný výnos, nebo nelze-li tuto úroveň odhadnout, pokud se dané populace neustále neudržují v bezpečných biologických mezích.
(4)
Je nutné vymezit podmínky, za jakých lze určitou zemi považovat za zemi umožňující neudržitelný rybolov a zemi, na kterou se vztahují opatření uvedená v tomto nařízení, včetně procesu, který zajistí, aby dotčené země měly právo být slyšeny a aby dostaly příležitost přijmout nápravná opatření.
(5)
Dále je nutné určit druh opatření, která lze přijmout vůči zemím umožňujícím neudržitelný rybolov, a stanovit obecné podmínky pro přijetí těchto opatření tak, aby byla založena na objektivních kritériích a byla spravedlivá, hospodárná a v souladu s mezinárodním právem, zejména s Dohodou o zřízení Světové obchodní organizace.
(6)
Cílem těchto opatření by mělo být odstranění motivace, která vede země umožňující neudržitelný rybolov k lovu populace společného zájmu. Toho lze docílit mimo jiné omezením dovozu rybích produktů z úlovků plavidel, která provozují lov populací společného zájmu pod kontrolou země umožňující neudržitelný rybolov, omezením přístupu těchto plavidel do přístavů nebo znemožněním využívání rybářských plavidel Unie nebo rybářského vybavení Unie na lov populace společného zájmu pod kontrolou země umožňující neudržitelný rybolov.
(7)
Pro zajištění účinné a konzistentní činnosti Unie za účelem zachování populací ryb je důležité, aby bylo přihlédnuto k opatřením stanoveným nařízením Rady (ES) č. 1005/2008 ze dne 29. září 2008, kterým se zavádí systém Společenství pro předcházení, potírání a odstranění nezákonného, nehlášeného a neregulovaného rybolovu (3).
(8)
S cílem zaručit, aby byla opatření přijatá vůči určité zemi podle tohoto nařízení šetrná k životnímu prostředí, účinná, přiměřená a slučitelná s mezinárodními pravidly, je nezbytné, aby jejich přijetí předcházelo hodnocení jejich očekávaných ekologických, obchodních, hospodářských a sociálních účinků.
(9)
Pokud jsou opatření přijatá vůči určité zemi podle tohoto nařízení neúčinná a daná země je i nadále považována za zemi umožňující neudržitelný rybolov, mohou být přijata další opatření v souladu s tímto nařízením.
(10)
Opatření přijatá vůči určité zemi podle tohoto nařízení by se měla přestat používat, pokud země umožňující neudržitelný rybolov přijme opatření nezbytná k tomu, aby přispěla k zachování populace společného zájmu.
(11)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci, pokud jde o označení země umožňující neudržitelný rybolov, přijímání opatření vůči této zemi a rozhodnutí, že by tato opatření měla pozbýt použitelnosti. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 ze dne 16. února 2011, kterým se stanoví pravidla a obecné zásady způsobu, jakým členské státy kontrolují Komisi při výkonu prováděcích pravomocí (4).
(12)
Je-li to nezbytné v závažných, naléhavých a řádně odůvodněných případech týkajících se ukončení použitelnosti opatření přijatých podle tohoto nařízení, měla by Komise přijmout okamžitě použitelné prováděcí akty,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět a oblast působnosti
1. Tímto nařízením se stanoví rámec pro přijímání určitých opatření týkajících se činností a politik třetích zemí souvisejících s rybolovem, s cílem zajistit dlouhodobé zachování rybích populací společného zájmu Unie a těchto třetích zemí.
2. Opatření přijatá podle tohoto nařízení se mohou použít ve všech případech, kdy je ke společnému řízení populací společného zájmu nutná spolupráce mezi třetími zeměmi a Unií, včetně případů, kdy spolupráce probíhá v rámci regionální organizace pro řízení rybolovu nebo obdobného subjektu.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
a)
„populací společného zájmu“ rybí populace, která je vzhledem ke svému zeměpisnému rozšíření dostupná jak pro Unii, tak pro třetí země, a jejíž řízení vyžaduje spolupráci mezi těmito zeměmi a Unií, a to v rámci dvoustranného či mnohostranného uspořádání;
b)
„přidruženými druhy“ všechny druhy ryb, které patří do stejného ekosystému jako populace společného zájmu a které se touto populací živí, jsou pro ni potravou, soupeří s ní o potravu a životní prostor nebo se s ní společně vyskytují v téže rybolovné oblasti a jsou loveny nebo náhodně zachycovány při výlovu v tomtéž lovišti nebo lovištích;
c)
„regionální organizací pro řízení rybolovu“ subregionální, regionální nebo obdobná organizace s pravomocí podle mezinárodního práva přijímat opatření na zachování a řízení živých mořských zdrojů, za které odpovídá podle úmluvy nebo dohody o svém zřízení;
d)
„dovozem“ vstup ryb nebo produktů rybolovu na území Unie, včetně vstupu za účelem překládky v přístavech na jejím území;
e)
„překládkou“ vykládka všech nebo některých ryb nebo produktů rybolovu z paluby jednoho rybářského pravidla na palubu jiného rybářského plavidla;
f)
„neudržitelným stavem“ situace, kdy se populace neustále neudržuje alespoň na úrovni, která umožňuje vyprodukovat maximální udržitelný výnos, nebo nelze-li tuto úroveň odhadnout, pokud se daná populace neustále neudržuje v bezpečných biologických mezích; úroveň populace určující, zda je daná populace v neudržitelném stavu, se stanoví na základě nejlepších dostupných vědeckých doporučení;
g)
„bezpečnými biologickými mezemi“ hranice velikosti určité populace, v jejichž rámci je tato populace s vysokou pravděpodobností schopna dostatečné reprodukce, přičemž zároveň umožňuje vysoký výnos rybolovu;
h)
„zemí“ třetí země, včetně území majících statut samosprávy a pravomoci v oblasti zachovávání a řízení živých mořských zdrojů.
Článek 3
Země umožňující neudržitelný rybolov
Země může být označena za zemi umožňující neudržitelný rybolov v případě, že:
a)
nespolupracuje na řízení populace společného zájmu zcela v souladu s ustanoveními UNCLOS a UNFSA nebo jakékoli jiné mezinárodní dohody nebo normy mezinárodního práva a
b)
buď:
i)
nepřijala potřebná opatření na řízení rybolovu, nebo
ii)
přijala opatření na řízení rybolovu bez náležitého ohledu na práva, zájmy a povinnosti jiných zemí a Unie a tato opatření na řízení rybolovu, posuzovaná ve spojení s opatřeními přijatými jinými zeměmi a Unií, vedou k rybolovné činnosti, která by u populace mohla mít za následek vznik neudržitelného stavu. Tato podmínka se považuje za splněnou také tehdy, když opatření na řízení rybolovu přijatá touto zemí nevedla u populace ke vzniku neudržitelného stavu pouze díky opatřením přijatým jinými subjekty.
Článek 4
Opatření vůči zemím umožňujícím neudržitelný rybolov
1. Komise může přijmout prostřednictvím prováděcích aktů vůči zemi umožňující neudržitelný rybolov opatření, která:
a)
označují danou zemi za zemi umožňující neudržitelný rybolov;
b)
v případě potřeby určují konkrétní plavidla nebo loďstva této země, na něž se mají vztahovat určitá opatření;
c)
stanoví množstevní omezení na dovoz ryb, které pocházejí z populace společného zájmu a byly uloveny pod kontrolou dané země, a na dovoz produktů rybolovu, které byly z takových ryb vyrobeny nebo takové ryby obsahují;
d)
stanoví množstevní omezení na dovoz ryb patřících k jakémukoli přidruženému druhu, pokud byly uloveny při lovu populace společného zájmu pod kontrolou dané země, a produktů rybolovu, které byly z takových ryb vyrobeny nebo takové ryby obsahují; při přijímání tohoto opatření Komise v souladu s čl. 5 odst. 4 tohoto nařízení a s uplatněním zásady proporcionality určí, které druhy a jejich odlovy spadají do oblasti působnosti tohoto opatření;
e)
omezují používání přístavů Unie plavidly plujícími pod vlajkou dané země, která loví populaci společného zájmu nebo přidružené druhy, a plavidly, která přepravují ryby a produkty rybolovu pocházející z populace společného zájmu nebo z přidružených druhů, jež byly uloveny buď plavidly plujícími pod vlajkou dané země nebo plavidly, která mají od této země povolení, ačkoliv plují pod vlajkou jiné země; tato omezení se nepoužijí v případech vyšší moci nebo nouze ve smyslu článku 18 UNCLOS na služby nezbytně nutné pro řešení těchto situací;
f)
zakazují nákup rybářského plavidla plujícího pod vlajkou dané země hospodářskými subjekty Unie;
g)
zakazují výměnu vlajky rybářského plavidla plujícího pod vlajkou členského státu za vlajku dané země;
h)
zakazují členským státům povolit uzavírání dohod o pronájmu rybářských plavidel, na jejichž základě hospodářské subjekty Unie pronajímají svá plavidla hospodářským subjektům dané země;
i)
zakazují vývoz rybářských plavidel plujících pod vlajkou členského státu nebo rybářského vybavení a rybářských potřeb nutných k lovu populace společného zájmu do dané země;
j)
zakazují uzavírání soukromých obchodních ujednání mezi hospodářskými subjekty Unie a dané země, která umožňují rybářskému plavidlu plujícímu pod vlajkou členského státu využívat rybolovná práva dané země;
k)
zakazují společné rybolovné operace rybářských plavidel plujících pod vlajkou členského státu a rybářských plavidel plujících pod vlajkou dané země.
2. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 8 odst. 2.
Článek 5
Obecné požadavky týkající se opatření přijatých podle tohoto nařízení
1. Opatření uvedená v článku 4:
a)
souvisí se zachováním populace společného zájmu;
b)
platí současně s omezeními rybolovu plavidly Unie nebo omezeními produkce nebo spotřeby v Unii, jež se vztahují na ryby patřící k druhům, pro které byla opatření přijata, a na produkty rybolovu, které byly z takových ryb vyrobeny nebo takové ryby obsahují;
c)
jsou úměrná sledovaným cílům a v souladu s povinnostmi vyplývajícími z mezinárodních dohod, jichž je Unie stranou, a dalších příslušných norem mezinárodního práva.
2. Opatření uvedená v článku 4 zohledňují opatření, která již byla přijata podle nařízení (ES) č. 1005/2008.
3. Opatření uvedená v článku 4 nesmějí být uplatňována způsobem, který by vedl ke svévolné nebo neodůvodněné diskriminaci mezi zeměmi, ve kterých převládají shodné podmínky, nebo zastřenému omezení mezinárodního obchodu.
4. V zájmu zajištění toho, aby byla opatření uvedená v článku 4 šetrná k životnímu prostředí, účinná, přiměřená a slučitelná s mezinárodními pravidly, zhodnotí Komise při jejich přijímání ekologické, obchodní, hospodářské a sociální účinky těchto opatření v krátkodobém a dlouhodobém horizontu a administrativní zátěž související s jejich prováděním.
5. Opatření uvedená v článku 4 stanoví vhodný systém pro jejich prosazování příslušnými orgány.
Článek 6
Postup před přijetím opatření vůči zemím umožňujícím neudržitelný rybolov
1. Považuje-li Komise za nutné přijmout opatření uvedená v článku 4, oznámí dotčené zemi svůj záměr označit ji za zemi umožňující neudržitelný rybolov. V takovém případě je neprodleně informován Evropský parlament a Rada.
2. Uvedené oznámení obsahuje informace o důvodech pro označení této země za zemi umožňující neudržitelný rybolov a popis možných opatření, která lze vůči ní přijmout podle tohoto nařízení.
3. Před přijetím opatření uvedených v článku 4 poskytne Komise dotčené zemi přiměřenou příležitost na oznámení písemně odpovědět a situaci do jednoho měsíce od obdržení uvedeného oznámení napravit.
Článek 7
Doba použitelnosti opatření vůči zemím umožňujícím neudržitelný rybolov
1. Opatření uvedená v článku 4 pozbývají použitelnosti, jakmile země umožňující neudržitelný rybolov přijme vhodná nápravná opatření, která jsou potřebná k zachování a řízení populace společného zájmu, a tato nápravná opatření:
a)
byla buď přijata nezávisle, nebo byla sjednána v rámci konzultací s Unií a případně s jinými dotčenými zeměmi, a
b)
neohrožují účinek opatření, která byla přijata Unií buď nezávisle, nebo ve spolupráci s jinými zeměmi za účelem zachování dotčených populací ryb.
2. Komise přijme prováděcí akty určující, zda byly splněny podmínky stanovené v odstavci 1, a v případě potřeby stanovující, že opatření přijatá vůči dotčené zemi podle článku 4 pozbývají použitelnosti. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 8 odst. 2.
V závažných, naléhavých a řádně odůvodněných případech týkajících se nepředvídaného narušení hospodářské nebo sociální situace přijme Komise postupem podle čl. 8 odst. 3 okamžitě použitelné prováděcí akty stanovující, že opatření přijatá podle článku 4 pozbývají použitelnosti.
Článek 8
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen výbor. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
3. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 8 nařízení (EU) č. 182/2011 ve spojení s článkem 5 uvedeného nařízení.
4. Výsledky hodnocení uvedeného v čl. 5 odst. 4 se poskytnou Evropskému parlamentu a Radě v souladu s postupem stanoveným v čl. 10 odst. 4 nařízení (EU) č. 182/2011, spolu s dokumenty zmíněnými v uvedeném ustanovení.
Článek 9
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 25. října 2012.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 1026/2012
z dnia 25 października 2012 r.
w sprawie określonych środków podejmowanych w celu ochrony stad ryb względem państw pozwalających na niezrównoważone połowy
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 oraz art. 207,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z postanowieniami Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. („UNCLOS”) oraz Umowy Narodów Zjednoczonych w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r., odnoszących się do ochrony i zarządzania zasobami rybnymi międzystrefowymi i zasobami rybnymi masowo migrującymi z dnia 4 sierpnia 1995 r. („Umowa Narodów Zjednoczonych o zasobach ryb”), zarządzanie niektórymi wspólnymi, międzystrefowymi i masowo migrującymi stadami ryb wymaga współpracy wszystkich państw, w których wodach stada te występują (państwa przybrzeżne), oraz państw, których floty eksploatują te stada (państwa prowadzące połowy). Współpracę tę można nawiązać w ramach regionalnych organizacji ds. rybołówstwa lub - w przypadku gdy organizacje te nie mają kompetencji w odniesieniu do danego stada - w drodze ustaleń ad hoc pomiędzy państwami zainteresowanymi danymi połowami.
(2)
W przypadku gdy państwo trzecie zainteresowane połowami obejmującymi stado będące przedmiotem wspólnego zainteresowania tego państwa i Unii pozwala, bez należytego uwzględnienia istniejących sposobów prowadzenia połowów lub praw, obowiązków i interesów innych państw i Unii, na prowadzenie działań połowowych zagrażających zrównoważonemu charakterowi tego stada oraz nie współpracuje z innymi państwami i z Unią w zarządzaniu nim, należy przyjąć specjalne środki mające na celu zachęcenie tego państwa do podjęcia działań na rzecz ochrony tego stada.
(3)
Stada ryb należy uznać za mające niezrównoważony charakter, gdy nie są stale utrzymywane na poziomie zapewniającym maksymalny podtrzymywalny połów lub powyżej tego poziomu, lub - jeżeli poziomu tego nie da się oszacować - gdy stada nie są stale utrzymywane w bezpiecznych granicach biologicznych.
(4)
Konieczne jest zdefiniowanie warunków, na jakich dane państwo może zostać uznane za państwo pozwalające na niezrównoważone połowy i podlegające środkom na mocy niniejszego rozporządzenia, w tym procedury przyznającej zainteresowanym państwom prawo do przedstawienia uwag oraz umożliwiającej im podjęcie działań naprawczych.
(5)
Ponadto konieczne jest zdefiniowanie rodzaju środków, które można podjąć w odniesieniu do państw pozwalających na niezrównoważone połowy, oraz ustanowienie warunków ogólnych podejmowania takich środków, tak aby były one oparte na obiektywnych kryteriach, sprawiedliwe, opłacalne i zgodne z prawem międzynarodowym, w szczególności z Porozumieniem ustanawiającym Światową Organizację Handlu.
(6)
Środki takie powinny mieć na celu zlikwidowanie zachęt dla państw pozwalających na niezrównoważone połowy do poławiania stad będących przedmiotem wspólnego zainteresowania. Można to osiągnąć między innymi poprzez ograniczenie przywozu produktów z ryb złowionych przez statki poławiające stada będące przedmiotem wspólnego zainteresowania znajdujące się pod kontrolą państwa pozwalającego na niezrównoważone połowy, poprzez ograniczenie dostępu do portów dla tych statków lub zapobieganie sytuacji, w której unijne statki rybackie lub unijny sprzęt rybacki mogą być wykorzystane do połowów stada będącego przedmiotem wspólnego zainteresowania znajdującego się pod kontrolą państwa pozwalającego na niezrównoważone połowy.
(7)
Aby zapewnić skuteczne i spójne działanie Unii na rzecz ochrony stad ryb, ważne jest, aby uwzględnić środki ustanowione w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania (3).
(8)
Aby zagwarantować ekologiczny charakter, skuteczność i proporcjonalność środków przyjętych wobec państwa na mocy niniejszego rozporządzenia oraz ich zgodność z zasadami międzynarodowymi, konieczne jest poprzedzenie ich przyjęcia oceną przewidywanych skutków środowiskowych, handlowych, gospodarczych i społecznych.
(9)
Jeżeli środki przyjęte wobec państwa na mocy niniejszego rozporządzenia nie przynoszą skutków i państwo to nadal jest uważane za państwo pozwalające na niezrównoważone połowy, możliwe jest przyjęcie dalszych środków zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
(10)
Należy wstrzymać stosowanie środków przyjętych wobec państwa na mocy niniejszego rozporządzenia w przypadku, gdy państwo pozwalające na niezrównoważone połowy podejmie działania niezbędne dla przyczynienia się przez to państwo do ochrony stada będącego przedmiotem wspólnego zainteresowania.
(11)
W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w zakresie identyfikowania państwa pozwalającego na niezrównoważone połowy, przyjmowania środków w stosunku do takiego państwa oraz decydowania o zaprzestaniu stosowania tych środków. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (4).
(12)
Komisja powinna przyjąć akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, jeżeli, w uzasadnionych przypadkach związanych z zaprzestaniem stosowania środków podjętych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot i zakres stosowania
1. W niniejszym rozporządzeniu określa się ramy dla przyjmowania określonych środków dotyczących związanych z rybołówstwem działań i praktyk państw trzecich w celu zapewnienia długoterminowej ochrony stad ryb będących przedmiotem wspólnego zainteresowania Unii i tych państw trzecich.
2. Środki przyjęte zgodnie z niniejszym rozporządzeniem mogą mieć zastosowanie we wszystkich przypadkach, w których wymagana jest współpraca pomiędzy państwami trzecimi a Unią przy wspólnym zarządzaniu stadami będącymi przedmiotem wspólnego zainteresowania, w tym również w przypadku, gdy współpraca ma miejsce w ramach regionalnej organizacji ds. rybołówstwa lub podobnej instytucji.
Artykuł 2
Definicje
Na potrzeby niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
a)
„stado będące przedmiotem wspólnego zainteresowania” oznacza stado ryb, które przez swoje położenie geograficzne jest dostępne zarówno dla Unii, jak i państw trzecich, i zarządzanie którym wymaga dwu- lub wielostronnej współpracy między takimi państwami a Unią;
b)
„gatunki powiązane” oznaczają wszelkie ryby należące do tego samego ekosystemu co stado będące przedmiotem wspólnego zainteresowania, które żerują na tym stadzie lub stanowią żer dla tego stada lub konkurują z nim o żywność i przestrzeń życiową lub współegzystują na tym samym obszarze połowowym i są eksploatowane bądź poławiane przypadkiem w ramach tych samych połowów;
c)
„regionalna organizacja ds. rybołówstwa” oznacza organizację subregionalną, regionalną lub podobną, właściwą w rozumieniu prawa międzynarodowego do ustanawiania środków ochrony i zarządzania w odniesieniu do żywych zasobów morskich, za które jest odpowiedzialna na mocy konwencji lub porozumienia, na mocy którego powstała;
d)
„przywóz” oznacza wprowadzanie ryb lub produktów rybołówstwa na terytorium Unii, w tym w celu przeładunku w portach znajdujących się na jej terytorium;
e)
„przeładunek” oznacza rozładowanie wszystkich lub pewnej części ryb lub produktów rybołówstwa znajdujących się na statku rybackim na inny statek rybacki;
f)
„niezrównoważony charakter” oznacza stan, w którym stado nie jest stale utrzymywane na poziomie zapewniającym maksymalny podtrzymywalny połowów lub powyżej tego poziomu lub - jeżeli poziomu tego nie da się oszacować - gdy stado nie jest stale utrzymywane w bezpiecznych granicach biologicznych; liczebność stada decydująca o tym, czy stado ma charakter niezrównoważony, określa się w oparciu o najlepsze dostępne opinie naukowe;
g)
„bezpieczne granice biologiczne” oznaczają granice rozmiarów stada, w których obrębie stado to może z dużym prawdopodobieństwem odnowić się, zapewniając jednocześnie wysoki poziom połowów;
h)
„państwo” oznacza państwo trzecie, w tym terytoria posiadające status autonomiczny i posiadające uprawnienia w dziedzinie ochrony żywych zasobów morskich i zarządzania nimi.
Artykuł 3
Państwa pozwalające na niezrównoważone połowy
Państwo może być uznane za państwo pozwalające na niezrównoważone połowy, jeżeli:
a)
nie współpracuje w zarządzaniu stadami będącymi przedmiotem wspólnego zainteresowania przy zachowaniu pełnej zgodności z postanowieniami UNCLOS i Umowy Narodów Zjednoczonych o zasobach ryb lub wszelkich innych umów międzynarodowych lub norm prawa międzynarodowego; oraz
b)
państwo to:
(i)
nie przyjęło niezbędnych środków zarządzania zasobami rybnymi; albo
(ii)
przyjęło środki zarządzania zasobami rybnymi bez należytego uwzględnienia praw, interesów i obowiązków innych państw i Unii i te środki zarządzania zasobami rybnymi, brane pod uwagę w połączeniu ze środkami podejmowanymi przez inne państwa i Unię, prowadzą do takiej działalności połowowej, która mogłaby spowodować niezrównoważony charakter stada. Uznaje się, że warunek ten został spełniony również w przypadku, gdy środki zarządzania zasobami rybnymi przyjęte przez to państwo nie doprowadziły do niezrównoważonego charakteru wyłącznie na skutek środków przyjętych przez innych.
Artykuł 4
Środki wobec państw pozwalających na niezrównoważone połowy
1. Komisja może przyjąć, w drodze aktów wykonawczych, następujące środki wobec państwa pozwalającego na niezrównoważone połowy:
a)
uznające to państwo za państwo pozwalające na niezrównoważone połowy;
b)
określające, w razie potrzeby, konkretne statki lub floty tego państwa, do których mają zastosowanie dane środki;
c)
nakładające ograniczenia ilościowe na przywóz ryb pochodzących ze stada będącego przedmiotem wspólnego zainteresowania, których złowienie podlegało kontroli tego państwa, i na przywóz produktów rybołówstwa wytworzonych lub zawierających takie ryby;
d)
nakładające ograniczenia ilościowe na przywóz ryb należących do jakiegokolwiek gatunku powiązanego oraz produktów rybołówstwa wytworzonych z takich ryb lub je zawierających, jeżeli ryby te pochodzą z połowów stada będącego przedmiotem wspólnego zainteresowania, prowadzonych pod kontrolą tego państwa; podejmując taki środek Komisja określa, zgodnie z art. 5 ust. 4 niniejszego rozporządzenia, stosując zasadę proporcjonalności, które gatunki i ich połowy są objęte zakresem tego środka;
e)
nakładające ograniczenia na korzystanie z portów unijnych dla statków pływających pod banderą tego państwa, poławiających stado będące przedmiotem wspólnego zainteresowania lub gatunki powiązane oraz dla statków przewożących ryby i produkty rybołówstwa pochodzące ze stada będącego przedmiotem wspólnego zainteresowania lub gatunków powiązanych, złowione przez statki pływające pod banderą tego państwa albo przez statki upoważnione do połowów przez to państwo, a pływające pod inną banderą; ograniczenia te nie mają zastosowania w przypadkach siły wyższej lub niebezpieczeństwa w rozumieniu art. 18 UNCLOS w zakresie usług niezbędnych w tych sytuacjach;
f)
zakazujące kupowania przez unijne podmioty gospodarcze statków rybackich pływających pod banderą tego państwa;
g)
zakazujące zmiany bandery statkom rybackim pływającym pod banderą państwa członkowskiego na banderę tego państwa;
h)
zakazujące zezwalania przez państwa członkowskie na zawieranie umów czarterowych, na podstawie których unijne podmioty gospodarcze czarterują swe statki podmiotom gospodarczym tego państwa;
i)
zakazujące wywozu do tego państwa statków rybackich pływających pod banderą państwa członkowskiego lub narzędzi połowowych i materiałów potrzebnych do połowów stada będącego przedmiotem wspólnego zainteresowania;
j)
zakazujące zawierania prywatnych umów handlowych między unijnymi podmiotami gospodarczymi a tym państwem, które umożliwiają statkom rybackim pływającym pod banderą państwa członkowskiego wykorzystanie uprawnień do połowów przysługujących temu państwu;
k)
zakazujące wspólnych operacji połowowych z udziałem statków rybackich pływających pod banderą państwa członkowskiego i statków rybackich pływających pod banderą tego państwa.
2. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8 ust. 2.
Artykuł 5
Wymogi ogólne dotyczące środków przyjmowanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem
1. Środki, o których mowa w art. 4, muszą być:
a)
związane z ochroną stada będącego przedmiotem wspólnego zainteresowania;
b)
skuteczne w powiązaniu z ograniczeniami dla statków Unii dotyczącymi połowów gatunków, w zakresie których przyjęto środki, lub ograniczeniami dotyczącymi unijnej produkcji lub konsumpcji ryb i produktów rybnych wytworzonych z takich ryb lub je zawierających;
c)
proporcjonalne do realizowanych celów i zgodne z zobowiązaniami wynikającymi z umów międzynarodowych, których Unia jest stroną, oraz z innymi odpowiednimi normami prawa międzynarodowego.
2. Środki, o których mowa w art. 4, muszą uwzględniać środki podjęte już zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1005/2008.
3. Środki, o których mowa w art. 4, nie mogą być stosowane w sposób, który prowadziłby do arbitralnej lub nieuzasadnionej dyskryminacji państw, w których panują te same warunki, lub do ukrytych ograniczeń w handlu międzynarodowym.
4. Przyjmując środki, o których mowa w art. 4, Komisja, w celu zapewnienia, by środki te były ekologiczne, skuteczne, proporcjonalne i zgodne z zasadami międzynarodowymi, dokonuje oceny skutków tych środków środowiskowych, handlowych, gospodarczych i społecznych w perspektywie krótko- i długoterminowej oraz obciążeń administracyjnych związanych z ich wdrażaniem.
5. Środki, o których mowa w art. 4, muszą przewidywać odpowiedni system ich egzekwowania przez właściwe organy.
Artykuł 6
Procedury poprzedzające przyjęcie środków względem państw pozwalających na niezrównoważone połowy
1. Jeżeli Komisja uzna za konieczne przyjęcie środków, o których mowa w art. 4, powiadamia zainteresowane państwo o zamiarze uznania je za państwo pozwalające na niezrównoważone połowy. W takich przypadkach powiadamia się niezwłocznie Parlament Europejski i Radę.
2. Powiadomienie to zawiera informacje o powodach uznania tego państwa za państwo pozwalające na niezrównoważone połowy oraz opis środków, które zgodnie z niniejszym rozporządzeniem można w związku z tym przyjąć.
3. Przed przyjęciem środków, o których mowa w art. 4, Komisja zapewnia zainteresowanemu państwu stosowną możliwość udzielenia pisemnej odpowiedzi i naprawienia sytuacji w terminie jednego miesiąca od otrzymania powiadomienia.
Artykuł 7
Okres stosowania środków względem państw pozwalających na niezrównoważone połowy
1. Środki, o których mowa w art. 4, przestają mieć zastosowanie, gdy państwo pozwalające na niezrównoważone połowy przyjmie odpowiednie środki naprawcze niezbędne w celu ochrony stada będącego przedmiotem wspólnego zainteresowania oraz zarządzania nim, a wspomniane środki naprawcze:
a)
zostały przyjęte w sposób niezależny albo zostały uzgodnione w ramach konsultacji z Unią oraz - w stosownych przypadkach - z innymi zainteresowanymi państwami; oraz
b)
nie osłabiają skutków środków podjętych przez Unię samodzielnie albo we współpracy z innymi państwami w celu ochrony danych stad ryb.
2. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające, czy warunki określone w ust. 1 zostały spełnione, oraz, w razie potrzeby, przewidujące zaprzestanie stosowania środków przyjętych w stosunku do danego kraju zgodnie z art. 4. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 8 ust. 2.
W przypadku należycie uzasadnionej szczególnie pilnej potrzeby związanej z nieprzewidzianymi zakłóceniami gospodarczymi lub społecznymi Komisja przyjmuje akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 8 ust. 3, przewidujące zaprzestanie stosowania środków przyjętych zgodnie z art. 4.
Artykuł 8
Procedura komitetowa
1. Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
3. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 5.
4. Wyniki oceny, o której mowa w art. 5 ust. 4, są udostępniane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 10 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 wraz z przewidzianymi w nim dokumentami.
Artykuł 9
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 25 października 2012 r.