NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 114/2013
ze dne 6. listopadu 2012,
kterým se doplňuje nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 510/2011, pokud jde o pravidla podávání žádostí o výjimku z cílů pro specifické emise CO2 u lehkých užitkových vozidel
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 510/2011 ze dne 11. května 2011, kterým se stanoví výkonnostní emisní normy pro nová lehká užitková vozidla v rámci integrovaného přístupu Unie ke snižování emisí CO2 z lehkých vozidel (1), a zejména na čl. 11 odst. 7 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Podle článku 11 nařízení (EU) č. 510/2011 mohou malovýrobci (dále jen „žadatelé“) požádat o uplatňování alternativních cílů snižování emisí, které musí být v souladu s jejich potenciálem snížení emisí, včetně hospodářského a technologického potenciálu ke snížení specifických emisí CO2, s přihlédnutím k charakteristikám trhu pro příslušné nové typy lehkých užitkových vozidel.
(2)
Při zjišťování potenciálu snížení emisí žadatele by měl být posouzen jeho hospodářský a technologický potenciál. Za tímto účelem by měl žadatel poskytnout podrobné informace o svých hospodářských činnostech, jakož i informace o technologiích ke snížení emisí CO2, které v případě lehkých užitkových vozidel využívá. Požadované informace zahrnují údaje, které jsou žadateli snadno dostupné, a neměly by znamenat další administrativní zatížení.
(3)
Aby bylo možné poskytnout žadatelům jasnou základní úroveň ke stanovení cílů pro specifické emise, je vhodné použít nejnovější dostupné údaje o průměrných specifických emisích CO2 v roce 2010. Pokud tyto údaje nejsou k dispozici, cíl by měl být porovnán s údaji o průměrných specifických emisích CO2 v následujícím kalendářním roce, který je roku 2010 nejblíže.
(4)
S cílem usnadnit podání žádosti by měl být stanoven seznam výrobců a jejich průměrných specifických emisí CO2 v Unii v roce 2010. Tento seznam byl vytvořen po formální konzultaci s členskými státy a hlavními zúčastněnými stranami ve skupině odborníků pro rozvoj a provádění politiky v oblasti emisí CO2 ze silničních vozidel, která proběhla dne 9. července 2012.
(5)
Za účelem zohlednění omezeného množství výrobků nabízených některými žadateli a z toho plynoucí omezené možnosti rozložit úsilí o snižování průměrných specifických emisí CO2 na celý vozový park by mělo být žadatelům umožněno zvolit si mezi jednotným ročním cílem pro specifické emise na období platnosti výjimky a různými ročními cíli, což by na konci období platnosti výjimky vedlo ke snížení základní úrovně z roku 2010.
(6)
V souladu s výjimkou z práva na přístup veřejnosti k dokumentům stanovenou v čl. 4 odst. 2 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1049/2001 ze dne 30. května 2001 o přístupu veřejnosti k dokumentům Evropského parlamentu, Rady a Komise (2) by měl být k některým informacím uvedeným v žádosti o výjimku odepřen přístup veřejnosti, pokud by jejich zpřístupnění vedlo k porušení ochrany obchodního zájmu, zejména k informacím o plánování výroby žadatele, jeho předpokládaných nákladech a dopadech na ziskovost jeho společnosti. Rozhodnutí o udělení výjimek Komise zveřejní na internetu,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět
Toto nařízení uvádí informace, které mají poskytnout žadatelé s cílem prokázat splnění podmínek pro udělení výjimky podle čl. 11 odst. 1 nařízení (EU) č. 510/2011.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se kromě definic stanovených v článcích 2 a 3 nařízení (EU) č. 510/2011 použijí tyto definice:
1)
„žadatelem“ se rozumí výrobce ve smyslu čl. 11 odst. 1 nařízení (EU) č. 510/2011;
2)
„vlastnostmi vozidla“ se rozumějí základní charakteristiky vozidla, včetně hmotnosti, jeho specifických emisí CO2, počtu sedadel, výkonu motoru, poměru výkonu k hmotnosti a maximální rychlosti;
3)
„charakteristikami trhu“ se rozumějí informace o vlastnostech vozidel a názvy a cenová rozpětí lehkých užitkových vozidel, která přímo konkurují vozidlům, pro která se žádá výjimka;
4)
„vlastním výrobním závodem“ se rozumí výrobní nebo montážní závod využívaný pouze žadatelem za účelem výroby nebo montáže nových lehkých užitkových vozidel výhradně pro tohoto žadatele, případně včetně lehkých užitkových vozidel určených pro vývoz;
5)
„vlastním konstrukčním střediskem“ se rozumí závod, ve kterém je celé vozidlo konstruováno a vyvíjeno a který je pod dohledem uživatele a je určen pro jeho výhradní užívání.
Článek 3
Žádost o výjimku podle čl. 11 odst. 1 nařízení (EU) č. 510/2011
Žádost o výjimku podle čl. 11 odst. 1 nařízení (EU) č. 510/2011 podává žadatel ve formátu uvedeném v příloze I tohoto nařízení a zahrne do ní informace stanovené v článcích 4 a 5 tohoto nařízení.
Článek 4
Informace o kritériích způsobilosti
Žadatel poskytne tyto informace o kritériích způsobilosti:
a)
informace týkající se vlastnické struktury výrobce nebo skupiny spojených výrobců spolu s příslušným prohlášením uvedeným v příloze II;
b)
počet nových lehkých užitkových vozidel oficiálně zaregistrovaných v Unii za tři kalendářní roky předcházející dni podání žádosti, za něž žadatel odpovídá, nebo v případě, že tyto údaje nemá k dispozici, jednu z těchto informací:
i)
na ověřitelných údajích založený odhad počtu nových lehkých užitkových vozidel zaregistrovaných v období uvedeném v úvodní větě, za něž žadatel odpovídá,
ii)
pokud v období uvedeném v úvodní větě nebyla zaregistrována žádná nová lehká užitková vozidla, počet nových lehkých užitkových vozidel zaregistrovaných v posledním kalendářním roce, za který jsou tyto údaje k dispozici.
Článek 5
Cíl pro specifické emise a potenciál snížení emisí podle čl. 11 odst. 2 nařízení (EU) č. 510/2011
1. Žadatel poskytne průměrné specifické emise CO2 svých nových lehkých užitkových vozidel zaregistrovaných v roce 2010, nejsou-li průměrné specifické emise CO2 za uvedený rok uvedeny v příloze III. Pokud žadatel nemá tyto informace k dispozici, poskytne průměrné specifické emise CO2 svých nových lehkých užitkových vozidel zaregistrovaných v následujícím kalendářním roce, který je roku 2010 nejblíže.
2. Žadatel poskytne tyto informace o svých činnostech:
a)
za kalendářní rok předcházející dni podání žádosti počet zaměstnanců a velikost výrobního závodu v metrech čtverečních;
b)
provozní model výrobního závodu s upřesněním toho, které konstrukční a výrobní činnosti provádí žadatel a které jsou zajišťovány externě;
c)
v případě spojeného podniku informaci o tom, zda je technologie sdílená výrobci a které činnosti jsou zajišťovány externě;
d)
za pět kalendářních let předcházejících dni podání žádosti objemy prodeje, roční obrat, čistý zisk a výdaje na výzkum a vývoj technologií ke snížení emisí CO2 a v případě spojeného podniku čisté převody do mateřské společnosti;
e)
charakteristiky svého trhu;
f)
ceník všech verzí lehkých užitkových vozidel, na něž se má výjimka vztahovat, v kalendářním roce předcházejícím dni podání žádosti a předpokládaný ceník lehkých užitkových vozidel, která plánuje uvést na trh a na něž se má výjimka vztahovat.
K informacím uvedeným v prvním pododstavci písm. d) se přiloží oficiální účetní závěrka ověřená auditorem nebo se tyto informace ověří nezávislým auditorem.
3. Žadatel poskytne tyto informace o svém technologickém potenciálu snížit své specifické emise CO2:
a)
seznam technologií ke snížení CO2 používaných v jeho lehkých užitkových vozidlech uvedených na trh v roce 2010, nebo pokud tyto údaje nemá k dispozici, za následující rok, který je roku 2010 nejblíže, nebo v případě výrobců, kteří plánují vstoupit na trh, za rok, ve kterém začne výjimka platit;
b)
seznam technologií ke snížení emisí CO2 používaných v jeho lehkých užitkových vozidlech v rámci programu na snižování specifických emisí CO2 a vícenáklady na tyto technologie u každé verze vozidla, na niž se žádost vztahuje.
4. Žadatel v souladu se svým potenciálem snížení emisí navrhne jeden z těchto cílů:
a)
cíl pro specifické emise, který zajistí, aby průměrné specifické emise CO2 po uplynutí období platnosti výjimky byly v porovnání s průměrnými specifickými emisemi CO2 uvedenými v odstavci 1 sníženy;
b)
roční cíl pro specifické emise za každý rok období platnosti výjimky, který se stanoví tak, aby průměrné specifické emise CO2 během celého období platnosti výjimky byly v porovnání s průměrnými specifickými emisemi CO2 uvedenými v odstavci 1 sníženy.
5. Cíl pro specifické emise nebo roční cíle pro specifické emise navržené žadatelem musí být doplněny programem na snižování specifických emisí CO2 nového vozového parku.
V programu na snižování specifických emisí CO2 jsou uvedeny tyto údaje:
a)
časový harmonogram pro zavedení technologií ke snížení emisí CO2 ve vozovém parku žadatele;
b)
odhadovaný počet nových lehkých užitkových vozidel zaregistrovaných v Unii za každý rok období platnosti výjimky a předpokládané průměrné specifické emise CO2 a průměrná hmotnost;
c)
v případě ročních cílů pro specifické emise roční zlepšení specifických emisí CO2 těch verzí vozidel, u nichž jsou zavedeny technologie ke snížení emisí CO2.
6. Splnění cíle pro specifické emise nebo ročních cílů pro specifické emise žadatelem je posuzováno v souladu s článkem 9 nařízení (EU) č. 510/2011 v každém roce období platnosti výjimky.
Článek 6
Posouzení Komisí
1. Pokud Komise nevznese žádné námitky do devíti měsíců poté, co úřední cestou obdrží úplnou žádost podle čl. 11 odst. 1 nařízení (EU) č. 510/2011, jsou příslušné podmínky pro uplatnění výjimky považovány za splněné.
Jestliže Komise shledá, že je žádost neúplná, může si vyžádat další informace. Pokud doplňující informace nejsou předloženy v časové lhůtě stanovené v žádosti, Komise může žádost zamítnout.
V případě zamítnutí žádosti z důvodu její neúplnosti nebo z důvodu, že Komise shledá, že navržený cíl pro specifické emise není v souladu s potenciálem snížení emisí žadatele, může žadatel předložit úplnou nebo přepracovanou žádost o výjimku.
2. Žádosti se předkládají v tištěné nebo elektronické podobě. Tištěná verze se zasílá generálnímu sekretariátu Evropské komise na adresu 1049 Brusel, Belgie, s označením „Derogation under Regulation (EU) No 510/2011“ („Výjimka podle nařízení (EU) č. 510/2011“). Elektronická verze se zasílá do funkční e-mailové schránky uvedené v příloze I.
3. Jsou-li informace uvedené v žádosti nesprávné nebo nepřesné, rozhodnutí o udělení výjimky se zruší.
Článek 7
Přístup veřejnosti k informacím
1. Žadatel, který se domnívá, že informace předložené v žádosti by v souladu s čl. 11 odst. 8 nařízení (EU) č. 510/2011 neměly být zveřejněny, tuto skutečnost uvede v žádosti a zdůvodní, proč by zveřejnění narušilo ochranu jeho obchodních zájmů, včetně duševního vlastnictví.
2. Výjimku z práva na přístup veřejnosti k dokumentům stanovenou v čl. 4 odst. 2 nařízení (ES) č. 1049/2001 lze uplatnit ve vztahu k těmto typům informací:
a)
podrobným údajům o programu na snižování specifických emisí CO2 uvedeném v článku 5, a zejména podrobným údajům týkajícím se vývoje portfolia výrobků žadatele;
b)
předpokládaným dopadům technologií ke snížení emisí CO2 na výrobní náklady, nákupní ceny vozidel a ziskovost společnosti.
Článek 8
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 6. listopadu 2012.
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 114/2013
z dnia 6 listopada 2012 r.
uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2011 w odniesieniu do zasad dotyczących wniosków o odstępstwo od indywidualnych docelowych poziomów emisji CO2 dla nowych lekkich samochodów dostawczych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 510/2011 z dnia 11 maja 2011 r. określające normy emisji dla nowych lekkich samochodów dostawczych w ramach zintegrowanego podejścia Unii na rzecz zmniejszenia emisji CO2 z lekkich pojazdów dostawczych (1), w szczególności jego art. 11 ust. 7,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z art. 11 rozporządzenia (UE) nr 510/2011 drobni producenci (zwani dalej „wnioskodawcami”) mogą ubiegać się o alternatywne docelowe poziomy emisji zgodne z ich możliwościami zmniejszenia emisji, w tym z ekonomicznymi i technologicznymi możliwościami zmniejszenia ich indywidualnego poziomu emisji CO2 oraz z uwzględnieniem cech charakterystycznych rynku dla przedmiotowych typów nowych lekkich samochodów dostawczych.
(2)
Przy określaniu możliwości zmniejszenia emisji wnioskodawcy należy ocenić jego możliwości ekonomiczne i technologiczne. W tym celu wnioskodawca powinien przedstawić szczegółowe informacje na temat swojej działalności gospodarczej oraz informacje na temat technologii ograniczania emisji CO2 stosowanych w lekkich samochodach dostawczych. Wymagane informacje dotyczą między innymi danych, do których wnioskodawca ma łatwy dostęp, i nie powinny wiązać się z dodatkowym obciążeniem administracyjnym.
(3)
Aby udostępnić wnioskodawcom wyraźnie określony poziom bazowy stosowany do określenia indywidualnych docelowych poziomów emisji, należy wykorzystać najnowsze dostępne dane dotyczące średnich indywidualnych emisji CO2 w 2010 r. W przypadku braku takich danych docelowy poziom należy porównać z danymi dotyczącymi średniego indywidualnego poziomu emisji CO2 w najbliższym roku kalendarzowym następującym po 2010 r.
(4)
Aby ułatwić składanie wniosków należy udostępnić wykaz producentów i ich średnich indywidualnych poziomów emisji CO2 w Unii w 2010 r. Wykaz został sporządzony w następstwie przeprowadzonych w dniu 9 lipca 2012 r. formalnych konsultacji z państwami członkowskimi i głównymi zainteresowanymi stronami w ramach grupy ekspertów ds. opracowania i wdrożenia polityki w zakresie emisji CO2 z pojazdów drogowych.
(5)
W celu uwzględnienia ograniczonej ilości produktów oferowanych przez niektórych wnioskodawców i wynikających z niej ograniczonych możliwości rozłożenia wysiłków na rzecz zmniejszenia średnich indywidualnych emisji CO2 na flotę, wnioskodawcom należy zezwolić na wybór w okresie odstępstwa jednego rocznego docelowego indywidualnego poziomu emisji dla okresu odstępstwa lub różnych docelowych poziomów na poszczególne lata, tak by na końcu okresu odstępstwa osiągnąć redukcję w porównaniu z bazowym poziomem z 2010 r.
(6)
Zgodnie z wyjątkiem dotyczącym publicznego dostępu do dokumentów określonym w art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (2), niektóre informacje zawarte we wniosku o odstępstwo należy zwolnić z wymogu w zakresie publicznego dostępu, jeśli ujawnienie takich informacji naruszyłoby ochronę interesów handlowych, w szczególności w odniesieniu do informacji dotyczących planów produkcyjnych wnioskodawcy, przewidywanych kosztów oraz wpływu na rentowność przedsiębiorstwa. Decyzje w sprawie przyznania odstępstw będą publikowane przez Komisję w internecie,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie określa informacje, jakie powinni przekazać wnioskodawcy w celu wykazania, że spełnione są warunki przyznania odstępstwa na mocy art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 510/2011.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia, poza definicjami określonymi w art. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 510/2011, stosuje się następujące definicje:
1)
„wnioskodawca” oznacza producenta w rozumieniu art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 510/2011;
2)
„cechy charakterystyczne pojazdu” oznaczają właściwości pojazdu, w tym masę, indywidualne emisje CO2, liczbę siedzeń, wydajność silnika, stosunek mocy do masy i maksymalną prędkość;
3)
„cechy charakterystyczne rynku” oznaczają informacje dotyczące cech charakterystycznych pojazdu oraz nazw i rozpiętości cen lekkich samochodów dostawczych bezpośrednio konkurujących z pojazdami, w odniesieniu do których wystąpiono o odstępstwo;
4)
„własny zakład produkcyjny” oznacza zakład produkcyjny lub montażowy wykorzystywany wyłącznie przez wnioskodawcę do celów produkcji lub montażu nowych lekkich samochodów dostawczych wyłącznie dla tego wnioskodawcy, w tym, w stosownych przypadkach, lekkich samochodów dostawczych przeznaczonych na eksport;
5)
„własny ośrodek projektowy” oznacza zakład, w którym projektuje się i opracowuje cały pojazd i który znajduje się pod kontrolą wnioskodawcy i jest użytkowany wyłącznie przez niego.
Artykuł 3
Wniosek o odstępstwo na mocy art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 510/2011
Wniosek o odstępstwo na mocy art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 510/2011 jest składany przez wnioskodawcę zgodnie ze wzorem określonym w załączniku I do niniejszego rozporządzenia i zawiera informacje określone w art. 4 i art. 5 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 4
Informacje dotyczące kryteriów kwalifikowalności
Wnioskodawca przedstawia następujące informacje dotyczące kryteriów kwalifikowalności:
a)
informacje dotyczące struktury własności producenta lub grupy producentów powiązanych, wraz z odpowiednim oświadczeniem określonym w załączniku II;
b)
liczbę nowych lekkich samochodów dostawczych oficjalnie zarejestrowanych w Unii w ciągu trzech lat kalendarzowych poprzedzających datę wniosku, za które odpowiedzialność ponosi wnioskodawca lub, w przypadku braku takich danych, jedno z poniższych:
(i)
szacunkową liczbę - w oparciu o weryfikowalne dane - nowych lekkich samochodów dostawczych zarejestrowanych w okresie, o którym mowa w zdaniu wprowadzającym, za które odpowiedzialność ponosi wnioskodawca;
(ii)
jeżeli w okresie, o którym mowa w zdaniu wprowadzającym nie zarejestrowano żadnych nowych lekkich samochodów dostawczych, liczbę nowych lekkich samochodów dostawczych zarejestrowanych w ostatnim roku kalendarzowym, dla którego dostępne są dane.
Artykuł 5
Docelowy indywidualny poziom emisji i możliwości zmniejszenia emisji na mocy art. 11 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 510/2011
1. Wnioskodawca przedkłada informacje dotyczące średnich indywidualnych emisji CO2 nowych lekkich samochodów dostawczych zarejestrowanych w 2010 r., chyba że średnie indywidualne emisje CO2 za ten rok są wymienione w załączniku III. Jeśli informacje te nie są dostępne, wnioskodawca przedstawia średni indywidualny poziom emisji CO2 swoich nowych lekkich samochodów dostawczych zarejestrowanych w najbliższym roku kalendarzowym następującym po 2010 r.
2. Wnioskodawca przedstawia następujące informacje dotyczące swojej działalności:
a)
w odniesieniu do roku kalendarzowego poprzedzającego datę złożenia wniosku - liczbę pracowników i wielkość zakładu produkcyjnego w metrach kwadratowych;
b)
model operacyjny zakładu produkcyjnego określający, które działania w zakresie projektowania i produkcji są wykonywane przez wnioskodawcę, a które zlecane na zewnątrz;
c)
w przypadku przedsiębiorstw powiązanych - czy producenci korzystają ze wspólnej technologii oraz które z działań są zlecane na zewnątrz;
d)
w odniesieniu do pięciu lat kalendarzowych poprzedzających datę złożenia wniosku - wielkość sprzedaży, roczny obrót, zysk netto i wydatki na badania i rozwój w odniesieniu do technologii ograniczenia emisji CO2, zaś w przypadku przedsiębiorstw powiązanych - transfery netto do spółki dominującej;
e)
cechy charakterystyczne jego rynku;
f)
cennik wszystkich wersji lekkich samochodów dostawczych, w odniesieniu do których wystąpiono o odstępstwo, w roku kalendarzowym poprzedzającym datę złożenia wniosku, oraz przewidywany cennik lekkich samochodów dostawczych, w odniesieniu do których wystąpiono o odstępstwo i które planuje się wprowadzić na rynek.
Do informacji, o których mowa w lit. d) akapitu pierwszego, należy dołączyć urzędowo poświadczone księgi rachunkowe lub poświadczyć je przez niezależnego audytora.
3. Wnioskodawca przedkłada następujące informacje dotyczące technologicznych możliwości zmniejszenia indywidualnych emisji CO2:
a)
wykaz technologii ograniczania emisji CO2 stosowanych w jego lekkich samochodach dostawczych wprowadzonych na rynek w 2010 r. lub - jeśli dane te nie są dostępne - w najbliższym roku następującym po 2010 r., lub - w przypadku producentów zamierzających wejść na rynek - w roku, w którym odstępstwo zaczyna obowiązywać;
b)
wykaz technologii ograniczania emisji CO2 stosowanych w jego lekkich samochodach dostawczych w ramach programu ograniczania indywidualnych emisji CO2 oraz dodatkowe koszty tych technologii dla każdej wersji pojazdu objętej wnioskiem.
4. Wnioskodawca proponuje jeden z poniższych poziomów docelowych zgodnie z możliwościami zmniejszenia emisji:
a)
indywidualny poziom docelowy emisji gwarantujący, że średni indywidualny poziom emisji CO2 na końcu okresu odstępstwa będzie mniejszy w porównaniu ze średnim indywidualnym poziomem emisji CO2, o którym mowa w ust. 1;
b)
roczny indywidualny poziom docelowy emisji dla każdego roku okresu odstępstwa ustalony tak, aby średni indywidualny poziom emisji CO2 w całym okresie odstępstwa był mniejszy w porównaniu ze średnim indywidualnym poziomem emisji CO2, o którym mowa w ust. 1.
5. Docelowy indywidualny poziom emisji lub roczne docelowe indywidualne poziomy emisji zaproponowane przez wnioskodawcę zostają uzupełnione programem ograniczania indywidualnego poziomu emisji CO2 w nowej flocie pojazdów.
Program ograniczania indywidualnego poziomu emisji CO2 określa:
a)
harmonogram wprowadzania technologii ograniczania emisji CO2 we flocie wnioskodawcy;
b)
szacunkową roczną liczbę nowych lekkich samochodów dostawczych zarejestrowanych w Unii w okresie odstępstwa oraz przewidywany średni indywidualny poziom emisji CO2 i średnią masę;
c)
w przypadku rocznych docelowych indywidualnych poziomów emisji - roczną poprawę w zakresie indywidualnych emisji CO2 w odniesieniu do wersji pojazdów, w przypadku których wprowadzono technologie ograniczania emisji CO2.
6. Osiągnięcie przez wnioskodawcę docelowego indywidualnego poziomu emisji lub rocznych docelowych indywidualnych poziomów emisji jest oceniane każdego roku w okresie odstępstwa zgodnie z art. 9 rozporządzenia (UE) nr 510/2011.
Artykuł 6
Ocena przez Komisję
1. Jeśli Komisja nie wniosła żadnych zastrzeżeń w ciągu dziewięciu miesięcy od oficjalnego otrzymania kompletnego wniosku na mocy art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 510/2011, uznaje się, że odpowiednie warunki stosowania odstępstwa zostały spełnione.
Jeśli Komisja stwierdzi, że wniosek jest niekompletny, może zażądać dodatkowych informacji. Jeśli dodatkowe informacje nie zostaną przedłożone w terminie określonym w żądaniu, Komisja może odrzucić wniosek.
W przypadku odrzucenia wniosku ze względu na jego niekompletność lub jeśli Komisja stwierdziła, że proponowany docelowy indywidualny poziom emisji nie odpowiada możliwościom zmniejszenia emisji wnioskodawcy, wnioskodawca może przedłożyć uzupełniony lub zmieniony wniosek o odstępstwo.
2. Wnioski składa się w wersji papierowej i elektronicznej. Wersję papierową opatrzoną dopiskiem „Derogation under Regulation (EU) No 510/2011” (odstępstwo na mocy rozporządzenia (UE) nr 510/2011) przesyła się Sekretariatu Generalnego Komisji Europejskiej: Secretariat General of the European Commission, 1049 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË. Wersję elektroniczną wniosku przesyła się na przeznaczony do tego celu adres poczty elektronicznej określony w załączniku I.
3. Jeśli stwierdzono, że informacje zawarte we wniosku są błędne lub niedokładne, uchyla się decyzję o przyznaniu odstępstwa.
Artykuł 7
Publiczny dostęp do informacji
1. Wnioskodawca, który uważa, że informacje przedstawione we wniosku nie powinny być ujawniane zgodnie z art. 11 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 510/2011, wskazuje to we wniosku i uzasadnia, dlaczego ujawnianie informacji zagrażałoby ochronie interesów handlowych wnioskodawcy, w tym własności intelektualnej.
2. Uznaje się, że wyjątek od prawa publicznego dostępu do dokumentów określony w art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 ma zastosowanie do następujących rodzajów informacji:
a)
szczegółowych informacji dotyczących programu ograniczania indywidualnych emisji CO2, o którym mowa w art. 5, w szczególności szczegółowych informacji dotyczących rozwoju asortymentu produktów wnioskodawcy;
b)
przewidywanego wpływu technologii ograniczania emisji CO2 na koszty produkcji, ceny zakupu pojazdów i dochodowość przedsiębiorstwa.
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 6 listopada 2012 r.