PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) 2015/428
ze dne 10. března 2015,
kterým se mění nařízení (EHS) č. 2454/93 a nařízení (EU) č. 1063/2010, pokud jde o pravidla původu v souvislosti se systémem všeobecných celních preferencí a preferenčními celními opatřeními pro určité země a území
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (EHS) č. 2913/92 ze dne 12. října 1992, kterým se vydává celní kodex Společenství (1), a zejména na článek 247 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízením Komise (EHS) č. 2454/93 (2) ve znění nařízení (EU) č. 1063/2010 (3) a prováděcího nařízení (EU) č. 530/2013 (4) byl reformován způsob, jakým se pro účely unijního systému všeobecných celních preferencí (systému GSP) osvědčuje původ zboží. V rámci této reformy byl zaveden systém autocertifikace původu zboží vývozci, kteří jsou pro tyto účely registrováni zvýhodněnými zeměmi nebo členskými státy, přičemž zprovoznění tohoto systému bylo odloženo na 1. ledna 2017. Předmětná reforma vycházela ze skutečnosti, že vývozci nejlépe znají původ svých produktů, a je tak vhodné od nich vyžadovat, aby svým zákazníkům přímo poskytovali deklarace o původu. Aby mohly zvýhodněné země a členské státy vývozce registrovat, má Komise zavést elektronický systém registrovaných vývozců („systém REX“).
(2)
Došlo k vyjasnění dalších požadavků na systém REX. S ohledem na tyto požadavky je nutno upravit řadu ustanovení o pravidlech původu v rámci GSP.
(3)
Jednostranné celní preference na dovoz ze zvýhodněných zemí udělují i Norsko a Švýcarsko. V diskusích, které vedla Komise s Norskem a Švýcarskem v souladu se zmocněním, jež obdržela od Rady, aby s těmito dvěma zeměmi vyjednala nové znění stávajících dohod (5), pokud jde o vzájemné uznávání náhradních osvědčení o původu zboží a o rozšíření dvoustranné kumulace na materiály pocházející z Norska a Švýcarska, se strany dohodly, že systém registrovaných vývozců budou uplatňovat a používat i Norsko a Švýcarsko. Stejná možnost by se měla nabídnout Turecku, jakmile tato země splní určité podmínky stanovené v nařízení (EHS) č. 2454/93. S ohledem na výše uvedené by se měly provést potřebné úpravy, aby se zajistilo řádné fungování spolupráce mezi Unií, Norskem, Švýcarskem a Tureckem.
(4)
Dovozce používající deklaraci o původu by měl mít možnost si ověřit platnost čísla registrovaného vývozce, který tuto deklaraci vyhotovil. Údaje systému REX by proto měly být uvedeny na veřejně přístupných internetových stránkách.
(5)
Stávající pravidla ohledně systému registrovaných vývozců by měla být použitelná od 1. ledna 2017. Aby pravidla nebyla dotčena ve fázi jejich uplatňování, úpravy stanovené tímto nařízením by měly být použitelné před uvedeným datem.
(6)
Podle stávajících pravidel jsou k registraci způsobilí jen vývozci ve zvýhodněných zemích a v Unii. Jelikož Norsko, Švýcarsko a rovněž Turecko (až bude splňovat určité podmínky) mají uplatňovat systém registrovaných vývozců, jejich vývozci by také měli mít možnost se zaregistrovat, aby byli oprávněni vyhotovovat deklarace o původu v rámci dvoustranné kumulace nebo náhradní deklarace o původu v rámci přeposílání zboží.
(7)
Stávající pravidla týkající se lhůt pro zavedení systému REX dostatečně nezohledňují kapacitu zvýhodněných zemí, pokud jde o řízení registračního postupu a uplatňování systému od roku 2017. Proto by se měla až do 31. prosince 2019 (s možností prodloužení o šest měsíců) stanovit přechodná opatření a postupné zavádění. Od 30. června 2020 bude pro nárokování preferenčního celního zacházení v rámci systému GSP zapotřebí, aby byly součástí všech zásilek, jež budou obsahovat původní produkty a jejichž celková hodnota bude přesahovat 6 000 EUR, deklarace o původu vyhotovené registrovaným vývozcem.
(8)
Komise, příslušné orgány zvýhodněných zemí a celní orgány členských států, Norska, Švýcarska a Turecka (až tato země splní určité podmínky) potřebují mít přístup k údajům zaregistrovaným v systému. Aby se zajistila patřičná ochrana osobních údajů, měla by se stanovit podrobná pravidla, zejména pokud jde o rozsah přístupu k údajům a o účel jejich zpracovávání, a také právo vývozců na úpravu, výmaz či zablokování těchto údajů.
(9)
Toto nařízení by nemělo nijak ovlivnit úroveň ochrany fyzických osob v souvislosti se zpracováváním údajů podle ustanovení směrnice Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES (6) a vnitrostátních právních předpisů, jimiž se uvedená směrnice provádí, a zejména nemění povinnosti členských států spojené se zpracováváním údajů těmito státy podle směrnice 95/46/ES ani povinnosti orgánů a institucí Unie spojené se zpracováváním údajů těmito orgány a institucemi podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 (7) při plnění jejich úkolů.
(10)
Měla by být stanovena doba, po kterou se budou uchovávat údaje týkající se registrovaných vývozců, jejichž registrace bude zrušena, s přihlédnutím ke skutečné potřebě takové údaje uchovávat a k době pro uchovávání údajů, která je již vymezena v právních předpisech členských států.
(11)
Pravidla týkající se rozdělování zásilek by se měla upravit tak, aby bylo jasné, že rozdělování zásilek je možné jen tehdy, je-li prováděno vývozci nebo v jejich odpovědnosti.
(12)
Do podmínek pro zpětné vydávání osvědčení o původu zboží na tiskopise A by měla být doplněna situace, kdy se o konečném určení produktů rozhodne během přepravy či skladování produktů a po možném rozdělení.
(13)
Jelikož status některých zemí v rámci systému GSP se 1. ledna 2015 změnil ze zvýhodněné země na zemi způsobilou, příslušné orgány daných zemí již nebudou moci vydávat osvědčení na tiskopise A pro produkty pocházející z jiné země téhož regionálního sdružení, která je stále zvýhodněnou zemí, jak tomu bylo v souladu s čl. 86 odst. 4 druhým a třetím pododstavcem. Aby vývozci zboží ze zvýhodněných zemí mohli v období od 1. ledna 2015 až do vstupu tohoto nařízení v platnost dále nepřerušeně přepravovat své zboží po obvyklých obchodních trasách přes země se změněným statusem, změny pravidel týkajících se zpětného vydávání osvědčení na tiskopise A by se měly použít se zpětnou účinností od 1. ledna 2015.
(14)
Stávající pravidla, postupy a metody správní spolupráce použitelné až do okamžiku, kdy se začne uplatňovat systém registrovaných vývozců, stanoví, že pokud ověřovací postup nebo jiné dostupné informace naznačují, že jsou porušována pravidla původu, zvýhodněné země vývozu z vlastního podnětu nebo na žádost celních orgánů členských států provádí náležitá šetření. Stejná povinnost by měla dále platit i poté, co se systém registrovaných vývozců začne uplatňovat.
(15)
Za účelem zajištění právní jistoty by se měla přechodná pravidla ohledně uplatňování systému autocertifikace původu registrovanými vývozci, která jsou nyní stanovena v pozměňovacím nařízení (EU) č. 1063/2010, zapracovat přímo do nařízení (EHS) č. 2454/93.
(16)
Do části II přílohy 13a by se mělo vložit nové číslo harmonizovaného systému popisu a číselného označování zboží a pravidla s ním spojená, aby byly vzaty v úvahu oděvy jiné než pletené nebo háčkované (číslo 62), které však mají pletené nebo háčkované části.
(17)
Po doplnění španělštiny mezi jazyky, v nichž lze vyhotovovat deklaraci o původu, by měla být změněna příloha 13d, na niž se odkazuje v čl. 95 odst. 3 nařízení (EHS) č. 2454/93, tak aby v ní byla doplněna španělská verze deklarace o původu.
(18)
Příloha 17 by se měla změnit, aby byla zavedena tolerance v šířce, v jejíchž mezích nebude muset osvědčení o původu zboží na tiskopise A vyhovovat požadavkům na rozměry. Do seznamu zemí, které přijímají osvědčení o původu zboží na tiskopise A pro účely unijního systému všeobecných celních preferencí, by se kromě toho mělo doplnit Chorvatsko.
(19)
Do článku 109 by se mělo doplnit ustanovení ohledně potvrzování kolonky 7 průvodního osvědčení EUR.1 a prohlášení na faktuře, přičemž v tomto ustanovení by měly být obsaženy dodatečné odkazy objasňující právní rámec, podle něhož se takové doklady vydávají nebo vyhotovují.
(20)
Nařízení (EHS) č. 2454/93 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(21)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro celní kodex,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (EHS) č. 2454/93 se mění takto:
1)
Vkládá se nový článek 66a, který zní:
„Článek 66a
1. Články 68 až 71 a 90 až 97j se použijí od data, k němuž začne být ve zvýhodněných zemích a členských státech uplatňován systém autocertifikace původu registrovanými vývozci (‚systém registrovaných vývozců‘).
2. Články 97k až 97w se použijí, dokud budou zvýhodněné země vydávat osvědčení o původu zboží na tiskopise A a členské státy průvodní osvědčení EUR.1 nebo dokud budou jejich vývozci vyhotovovat prohlášení na faktuře, v souladu s články 91 a 91a.“
2)
Článek 67 se mění takto:
a)
v odstavci 1 se písmena m) a n) nahrazují tímto:
„m)
‚hodnotou materiálů‘ v seznamu v příloze 13a se rozumí celní hodnota v okamžiku dovozu použitých nepůvodních materiálů, nebo není-li známa a nelze-li ji určit, první ověřitelná cena zaplacená za tyto materiály v zemi výroby; pokud je třeba určit hodnotu použitých původních materiálů, použije se toto písmeno obdobně;
n)
‚cenou ze závodu‘ se rozumí cena zaplacená za produkt ze závodu výrobci, v jehož podniku došlo k poslednímu opracování nebo zpracování, pokud tato cena zahrnuje hodnotu veškerého použitého materiálu a veškeré další náklady související s jeho výrobou po odečtení případných vnitřních daní, které se vracejí nebo mohou být vráceny při vývozu získaného produktu.
V případě, že skutečná zaplacená cena neodráží veškeré náklady související s výrobou produktu, které byly skutečně vynaloženy v zemi výroby, rozumí se cenou ze závodu součet všech těchto nákladů po odečtení případných vnitřních daní, které se vracejí nebo mohou být vráceny při vývozu získaného produktu;“
;
b)
v odstavci 1 se písmena u) a v) nahrazují tímto:
„u)
‚registrovaným vývozcem‘ se rozumí:
i)
vývozce, který je usazen ve zvýhodněné zemi a je registrován u jejích příslušných orgánů pro účely vývozu produktů v rámci systému, ať už do Unie nebo do jiné zvýhodněné země, s níž je možná regionální kumulace, nebo
ii)
vývozce, který je usazen v některém z členských států a je registrován u jeho celních orgánů pro účely vývozu produktů, které pocházejí z Unie a mají být použity jako materiály v některé zvýhodněné zemi v rámci dvoustranné kumulace, nebo
iii)
přeposílatel zboží, který je usazen v některém z členských států a je registrován u jeho celních orgánů pro účely vyhotovování náhradních deklarací o původu za účelem přeposílání původních produktů jinam v rámci celního území Unie, případně do Norska, Švýcarska nebo Turecka (‚registrovaný přeposílatel‘);
v)
‚deklarací o původu‘ se rozumí deklarace vyhotovená vývozcem nebo přeposílatelem zboží, která uvádí, že produkty, na něž se vztahuje, splňují pravidla původu systému.“
;
c)
doplňuje se nový odstavec 3, který zní:
„3. Pro účely odst. 1 písm. u) platí, že je-li vývozce za účelem vyřizování vývozních formalit zastoupen a jeho zástupce je rovněž registrovaným vývozcem, tento zástupce nepoužije své vlastní číslo registrovaného vývozce.“
3)
V článku 68 se odstavec 3 nahrazuje tímto:
„3. Zvýhodněné země předloží Komisi závazek uvedený v odstavci 1 přinejmenším tři měsíce přede dnem, kdy hodlají zahájit registraci vývozců.“
4)
Článek 69 se nahrazuje tímto:
„Článek 69
1. Zvýhodněné země Komisi uvědomí o orgánech, které se nacházejí na jejich území a jsou:
a)
součástí vládních orgánů dotčené země nebo jednají z pověření vlády dané země a jsou příslušné k registrování vývozců v systému REX, k úpravě a aktualizaci registračních údajů a k rušení registrací;
b)
součástí vládních orgánů dotčené země a jsou odpovědné za zajišťování správní spolupráce s Komisí a s celními orgány členských států, jak je stanoveno v tomto oddíle.
Zvýhodněné země Komisi sdělí názvy, adresy a kontaktní údaje těchto orgánů. Sdělované informace musí být Komisi zaslány nejpozději tři měsíce přede dnem, kdy zvýhodněné země hodlají zahájit registraci vývozců.
Zvýhodněné země Komisi okamžitě informují o veškerých změnách v informacích poskytnutých podle prvního pododstavce.
2. Členské státy Komisi sdělí názvy, adresy a kontaktní údaje svých celních orgánů, které jsou:
a)
příslušné k registrování vývozců a přeposílatelů zboží v systému REX, k úpravě a aktualizaci registračních údajů a k rušení registrací;
b)
odpovědné za zajišťování správní spolupráce s příslušnými orgány zvýhodněných zemí, jak je stanoveno v tomto oddíle.
Sdělované informace musí být Komisi zaslány do 30. září 2016.
Členské státy Komisi okamžitě informují o veškerých změnách v informacích poskytnutých podle prvního pododstavce.“
5)
Vkládají se nové články 69a, 69b a 69c, které znějí:
„Článek 69a
1. Komise zřídí systém REX a zajistí, aby byl k dispozici do 1. ledna 2017.
2. Příslušné orgány zvýhodněných zemí a celní orgány členských států po obdržení úplné žádosti uvedené v příloze 13c vývozci, popřípadě přeposílateli zboží neprodleně přiřadí číslo registrovaného vývozce a toto číslo spolu s registračními údaji a s datem, od něhož je registrace v souladu s čl. 92 odst. 5 platná, vloží do systému REX.
Pokud se příslušné orgány domnívají, že jsou informace uvedené v žádosti neúplné, daného vývozce o tom neprodleně vyrozumí.
Příslušné orgány zvýhodněných zemí a celní orgány členských států se starají o to, aby byly jimi zaregistrované údaje aktuální. Tyto údaje upravují bezprostředně poté, co jsou informovány registrovaným vývozcem v souladu s článkem 93.
Článek 69b
1. Komise zajistí, aby byl přístup k systému REX poskytován v souladu s tímto článkem.
2. Komise má přístup, který jí umožňuje nahlížet do všech údajů.
3. Příslušné orgány zvýhodněných zemí mají přístup, jenž jim umožňuje nahlížet do údajů o vývozcích, které registrovaly.
4. Celní orgány členských států mají přístup, jenž jim umožňuje nahlížet do údajů, které registrovaly ony samy, a do údajů, které registrovaly celní orgány ostatních členských států, příslušné orgány zvýhodněných zemí a orgány Norska, Švýcarska a Turecka. K těmto údajům přistupují za účelem ověřování celních prohlášení podle článku 68 celního kodexu nebo za účelem kontroly prohlášení podle čl. 78 odst. 2 uvedeného kodexu.
5. Komise zajistí příslušným orgánům zvýhodněných zemí bezpečný přístup do systému REX.
Jelikož Norsko a Švýcarsko prostřednictvím dohody zmiňované v článku 97 g s Unií ujednaly sdílení systému REX, zajistí Komise bezpečný přístup k systému REX i celním orgánům těchto zemí. Bezpečný přístup do systému REX se poskytne také Turecku, jakmile bude tato země splňovat určité podmínky.
6. Pokud budou některá země nebo některé území vyňaty z přílohy II nařízení (EU) č. 978/2012, příslušným orgánům dané zvýhodněné země zůstane zachován přístup do systému REX, dokud to bude zapotřebí, tak aby se jim umožnilo plnit jejich povinnosti vyplývající z článku 71.
7. Jestliže k tomu dá vývozce podpisem kolonky 6 ve formuláři stanoveném v příloze 13c souhlas, poskytne Komise veřejnosti následující údaje:
a)
jméno/název registrovaného vývozce;
b)
adresu, kde má registrovaný vývozce sídlo;
c)
kontaktní údaje vyplněné v kolonce 2 formuláře stanoveného v příloze 13c;
d)
orientační popis zboží způsobilého pro preferenční zacházení, včetně orientačního seznamu čísel či kapitol harmonizovaného systému, uvedený v kolonce 4 formuláře stanoveného v příloze 13c;
e)
číslo EORI nebo identifikační číslo (TIN) registrovaného vývozce.
Nepodepsání kolonky 6 není důvodem k tomu, aby byla registrace vývozce zamítnuta.
8. Tyto údaje Komise zpřístupňuje veřejnosti vždy:
a)
číslo registrovaného vývozce;
b)
datum, od něhož je registrace platná;
c)
v příslušných případech datum, k němuž byla registrace zrušena;
d)
informace o tom, zda registrace platí i pro vývoz do Norska, Švýcarska a Turecka (jakmile bude tato země splňovat určité podmínky);
e)
datum poslední synchronizace mezi systémem REX a veřejně přístupnými internetovými stránkami.
Článek 69c
1. Údaje registrované v systému REX se zpracovávají pouze za účelem uplatňování tohoto systému, tak jak je stanoveno v tomto oddíle.
2. Registrovaným vývozcům se poskytnou informace stanovené v čl. 11 odst. 1 písm. a) až e) nařízení (ES) č. 45/2001 nebo v článku 10 směrnice 95/46/ES. Registrovaní vývozci budou kromě toho informováni:
a)
o právním základu operací, v jejichž rámci se mají dané údaje zpracovávat;
b)
o lhůtě pro uchovávání údajů.
Registrovaným vývozcům se zmiňované informace poskytnou v upozornění připojeném k žádosti o registraci vývozce, jak je stanoveno v příloze 13c.
3. Každý příslušný orgán ve zvýhodněné zemi uvedený v čl. 69 odst. 1 písm. a) a každý celní orgán v členském státě uvedený v čl. 69 odst. 2 písm. a), který vloží údaje do systému REX, bude v souvislosti s jejich zpracováním považován za správce.
Aby byla registrovaným vývozcům zaručena jejich práva, Komise bude v souvislosti se zpracováváním všech údajů považována za společného správce.
4. Práva registrovaných vývozců, pokud jde zpracovávání údajů uložených v systému REX, uvedených v příloze 13c a zpracovávaných ve vnitrostátních systémech, se vykonávají v souladu s předpisy o ochraně údajů, kterými členský stát, jenž údaje vývozců uchovává, provádí směrnici 95/46/ES.
5. Členské státy, které ve svých vnitrostátních systémech duplikují údaje ze systému REX, k nimž mají přístup, tyto duplikované údaje aktualizují.
6. Práva registrovaných vývozců, pokud jde o zpracovávání jejich registračních údajů Komisí, se vykonávají v souladu s nařízením (ES) č. 45/2001.
7. Veškeré žádosti registrovaných vývozců o výkon práva na přístup k údajům nebo práva na jejich úpravu, výmaz či zablokování v souladu s nařízením (ES) č. 45/2001 se předkládají správci údajů, který je vyřizuje.
Jestliže registrovaný vývozce předloží takovou žádost Komisi, aniž by se pokusil domoci se svých práv u správce údajů, Komise předmětnou žádost postoupí správci údajů registrovaného vývozce.
Pokud registrovaný vývozce při domáhání se svých práv u správce údajů neuspěje, předloží svou žádost Komisi, která bude jednat jako správce. Komise má právo údaje upravovat, mazat či blokovat.
8. Vnitrostátní orgány dozoru pro ochranu údajů a evropský inspektor ochrany údajů, z nichž každý jedná v rozsahu svých příslušných pravomocí, spolupracují a zajišťují koordinovaný dozor nad registrovanými údaji.
Vnitrostátní orgány dozoru pro ochranu údajů a evropský inspektor ochrany údajů, z nichž každý jedná v rozsahu svých příslušných pravomocí, si podle potřeby vyměňují relevantní informace, napomáhají si při auditech a inspekcích, přezkoumávají potíže s výkladem či uplatňováním tohoto nařízení, zaobírají se problémy s výkonem nezávislého dozoru nebo s výkonem práv subjektů údajů, vypracovávají sladěné návrhy na společná řešení jakýchkoli problémů a zvyšují povědomí o právech na ochranu údajů.“
6)
Články 70 a 71 se nahrazují tímto:
„Článek 70
Komise na svých internetových stránkách zveřejní data, k nimž zvýhodněné země začnou uplatňovat systém registrovaných vývozců. Tyto informace bude Komise aktualizovat.
Článek 71
Jestliže bude z přílohy II nařízení (EU) č. 978/2012 odstraněna některá země nebo některé území, po dobu tří let ode dne jejich vyřazení z uvedené přílohy bude pro danou zemi či pro dané území dále platit povinnost správní spolupráce, jak je stanoveno v článcích 69 a 69a, v čl. 86 odst. 10 a v článku 97 g.“
7)
Článek 74 se nahrazuje tímto:
„Článek 74
1. Produkty deklarované k propuštění do volného oběhu v Evropské unii musí být stejné jako produkty vyvezené ze zvýhodněné země, která je považována za zemi jejich původu. Před jejich deklarováním k propuštění do volného oběhu nesmí být pozměněny, jakýmkoli způsobem přetvořeny nebo podrobeny jiným operacím než těm, které je mají uchovat v dobrém stavu nebo které spočívají v připojení nebo připevnění značek, štítků, pečetí či jakékoli jiné dokumentace, aby byl zajištěn soulad se specifickými domácími požadavky platnými v Unii.
2. Produkty dovezené do zvýhodněné země pro účely kumulace podle článků 84, 85 nebo 86 musí být stejné jako produkty vyvezené ze země, která je považována za zemi jejich původu. Před deklarováním k příslušnému celnímu režimu v zemi dovozu nesmí být pozměněny, jakýmkoli způsobem přetvořeny nebo podrobeny jiným operacím než těm, které je mají uchovat v dobrém stavu.
3. Produkty lze skladovat za předpokladu, že v zemi nebo zemích tranzitu zůstanou pod dohledem celních orgánů.
4. Rozdělování zásilek je možné, pokud ho provádí vývozce nebo pokud jsou zásilky rozdělovány na jeho odpovědnost a zboží zůstává v zemi nebo zemích tranzitu pod dohledem celních orgánů.
5. Splnění odstavců 1 až 4 se považuje za uspokojivé, pokud celní orgány nemají důvod k pochybnostem; v takových případech mohou celní orgány požádat deklaranta, aby poskytl důkaz splnění, který je možné poskytnout jakýmkoli způsobem, včetně smluvních přepravních dokumentů, jako jsou nákladní listy, nebo faktických či konkrétních důkazů založených na značení nebo číslování balíků nebo jakýchkoli důkazů týkajících se vlastního zboží.“
8)
V článku 84 se doplňuje druhý pododstavec, který zní:
„Pododdíly 2 a 7 se použijí obdobně na vývoz z Unie do zvýhodněné země pro účely dvoustranné kumulace.“
9)
Článek 86 se mění takto:
a)
v odstavci 2 se písmeno a) nahrazuje tímto:
„a)
země účastnící se kumulace jsou v okamžiku vývozu produktu do Unie zvýhodněnými zeměmi, které nebyly dočasně vyňaty z preferenčního režimu v souladu s nařízením (EU) č. 978/2012.“
;
b)
v odstavci 4 se třetí pododstavec nahrazuje tímto:
„Na dokladu o původu, který vyhotoví vývozce produktu do Unie nebo který (do zahájení uplatňování systému registrovaných vývozců) vystaví orgány zvýhodněné země vývozu, se jako země původu uvede:
-
u produktů vyvážených bez dalšího opracování nebo zpracování zvýhodněná země, jež figuruje na dokladech o původu zmiňovaných v čl. 95a odst. 1 nebo v čl. 97 m odst. 5 třetí odrážce,
-
u produktů vyvážených po dalším opracování nebo zpracování země určená podle druhého pododstavce.“
;
c)
doplňuje se nový odstavec 10, který zní:
„10. Pododdíl 2, články 90, 91, 92, 93, 94, 95 a pododdíl 7 se použijí obdobně na vývoz z jedné zvýhodněné země do druhé pro účely regionální kumulace.“
10)
Ustanovení čl. 88 odst. 1 se zrušuje.
11)
V části I hlavě IV kapitole 2 oddíle 1 se název pododdílu 5 nahrazuje tímto:
„Pododdíl 5
Postupy při vývozu ve zvýhodněné zemi a v Evropské unii použitelné ode dne, kdy začne být uplatňován systém registrovaných vývozců“
12)
Články 90 až 95 se nahrazují tímto:
„Článek 90
1. Systém se použije v těchto případech:
a)
v případě zboží, které splňuje požadavky tohoto oddílu a je vyváženo registrovaným vývozcem;
b)
v případě zásilky sestávající z jednoho nebo více balení obsahujících původní produkty vyvezené kterýmkoli vývozcem, pokud celková hodnota zasílaných původních produktů nepřesáhne 6 000 EUR.
2. Hodnotou původních produktů v zásilce se rozumí hodnota všech původních produktů v jedné zásilce, na niž se vztahuje deklarace o původu vyhotovená v zemi vývozu.
Článek 91
1. Zvýhodněné země zahájí registraci vývozců 1. ledna 2017.
Pokud však zvýhodněná země není v situaci, kdy by mohla registraci zahájit k uvedenému datu, Komisi do 1. července 2016 písemně vyrozumí, že registraci vývozců odkládá na 1. ledna 2018 nebo 1. ledna 2019.
2. Po dobu dvanácti měsíců ode dne, kdy zvýhodněná země zahájí registraci vývozců, budou příslušné orgány dané zvýhodněné země na žádost vývozců, kteří v době, kdy žádají o osvědčení, nejsou dosud registrováni, dále vydávat osvědčení o původu zboží na tiskopise A.
Aniž by bylo dotčeno ustanovení čl. 97k odst. 5, osvědčení o původu zboží na tiskopise A vydaná v souladu s prvním pododstavcem tohoto odstavce se v Unii připouští jako doklad o původu, jsou-li vydána před datem registrace dotčeného vývozce.
Příslušné orgány zvýhodněné země, které mají potíže s dokončením registračního procesu během výše uvedeného dvanáctiměsíčního období, mohou Komisi požádat o prodloužení lhůty. Prodloužení v takových případech nepřesáhne šest měsíců.
3. Vývozci ve zvýhodněné zemi, registrovaní i neregistrovaní, vyhotovují u zasílaných původních produktů ode dne, kdy zvýhodněná země hodlá zahájit registraci vývozců, deklarace o původu, jestliže celková hodnota produktů nepřesahuje 6 000 EUR.
Jakmile jsou registrováni, vyhotovují vývozci u zasílaných původních produktů ode dne, kdy začne platit jejich registrace v souladu s čl. 92 odst. 5, deklarace o původu, jestliže celková hodnota produktů přesahuje 6 000 EUR.
4. Všechny zvýhodněné země budou systém registrovaných vývozců uplatňovat nejpozději od 30. června 2020.
Článek 91a
1. Dne 1. ledna 2017 zahájí celní orgány členských států registraci vývozců a přeposílatelů zboží usazených na jejich území.
2. Od 1. ledna 2018 přestanou celní orgány ve všech členských státech vydávat průvodní osvědčení EUR.1 za účelem kumulace podle článku 84.
3. Do 31. prosince 2017 budou celní orgány členských států na žádost dosud neregistrovaných vývozců či přeposílatelů zboží vydávat průvodní osvědčení EUR.1 nebo náhradní osvědčení o původu zboží na tiskopise A. To platí i tehdy, jsou-li k původním produktům zasílaným do Unie připojovány deklarace o původu vyhotovené registrovaným vývozcem ve zvýhodněné zemi.
4. Vývozci v Unii, registrovaní i neregistrovaní, vyhotovují u zasílaných původních produktů od 1. ledna 2017 deklarace o původu, jestliže celková hodnota produktů nepřesahuje 6 000 EUR.
Jakmile jsou registrováni, vyhotovují vývozci u zasílaných původních produktů ode dne, kdy začne platit jejich registrace v souladu s čl. 92 odst. 5, deklarace o původu, jestliže celková hodnota produktů přesahuje 6 000 EUR.
5. Přeposílatelé zboží, kteří jsou registrováni, mohou ode dne, kdy začne platit jejich registrace v souladu s čl. 92 odst. 5, vyhotovovat náhradní deklarace o původu. To platí bez ohledu na to, zda jsou ke zboží připojována osvědčení o původu zboží na tiskopise A vydaná ve zvýhodněné zemi nebo prohlášení na faktuře či deklarace o původu vyhotovené vývozcem.
Článek 92
1. Aby se vývozce stal registrovaným vývozcem, musí podat žádost u příslušného orgánu zvýhodněné země, z níž se má zboží vyvážet a jež je považována za zemi jeho původu nebo v níž došlo ke zpracování, které se nepovažuje za splňující podmínky čl. 86 odst. 4 prvního pododstavce nebo čl. 86 odst. 6 písm. a).
Žádost se podává na formuláři stanoveném v příloze 13c a musí obsahovat všechny v něm požadované informace.
2. Aby se vývozce nebo přeposílatel zboží usazený v některém z členských států stal registrovaným vývozcem, musí podat žádost u celních orgánů daného členského státu, a to za použití formuláře stanoveného v příloze 13c.
3. Vývozci budou pro účely vývozu v rámci systému všeobecných celních preferencí Unie, Norska, Švýcarska a Turecka (jakmile tato země splní určité podmínky) registrováni jednotně.
Příslušné orgány zvýhodněné země přidělí vývozci pro účely vývozu v rámci systému GSP Unie, Norska, Švýcarska a Turecka (jakmile tato země splní určité podmínky) číslo registrovaného vývozce, a to za předpokladu, že uvedené státy uznaly zemi, kde k registraci došlo, jakožto zemi zvýhodněnou.
4. Žádost o registraci vývozce musí obsahovat všechny údaje zmiňované v příloze 13c.
5. Registrace platí ode dne, kdy příslušné orgány zvýhodněné země nebo celní orgány členského státu obdrží úplnou žádost o registraci v souladu s odstavcem 4.
6. Příslušné orgány zvýhodněné země nebo celní orgány členského státu sdělí vývozci nebo v příslušných případech přeposílateli zboží číslo registrovaného vývozce, které mu bylo přiděleno, a datum, od něhož je registrace platná.
Článek 92a
Bude-li na seznam zvýhodněných zemí v příloze II nařízení (EU) č. 978/2012 přidána některá země, Komise ve svém systému automaticky zaktivuje registrace všech vývozců, kteří jsou v dané zemi zaregistrováni, pakliže jsou registrační údaje o vývozcích v systému REX k dispozici a platí alespoň pro systém GSP Norska, Švýcarska, nebo Turecka (jakmile tato země splní určité podmínky).
Vývozce, který je již registrován alespoň v jednom systému GSP, a to buď v systému Norska, Švýcarska, nebo Turecka (jakmile tato země splní určité podmínky), v tomto případě nemusí u svých příslušných orgánů podávat žádost o registraci v systému Unie.
Článek 93
1. Registrovaní vývozci okamžitě informují příslušné orgány zvýhodněné země nebo celní orgány členského státu o změnách v údajích, které poskytli pro účely registrace.
2. Registrovaní vývozci, kteří přestanou splňovat podmínky pro vývoz zboží v rámci systému nebo kteří již zboží v rámci systému vyvážet nehodlají, o tom náležitě vyrozumí příslušné orgány ve zvýhodněné zemi nebo celní orgány v členském státě.
3. Příslušné orgány ve zvýhodněné zemi nebo celní orgány v členském státě zruší registraci vývozce, pokud daný registrovaný vývozce:
a)
již neexistuje;
b)
přestal splňovat podmínky pro vývoz zboží v rámci systému;
c)
sdělí příslušnému orgánu dané zvýhodněné země nebo celním orgánům daného členského státu, že již zboží v rámci systému vyvážet nehodlá;
d)
záměrně nebo z nedbalosti vyhotoví deklaraci o původu, která obsahuje nesprávné informace a vede k neoprávněnému získání výhod preferenčního celního zacházení, nebo vyhotovení takové deklarace zapříčiní.
4. Pokud registrovaný vývozce neaktualizuje údaje související s jeho registrací, příslušné orgány zvýhodněné země nebo celní orgány členského státu mohou jeho registraci zrušit.
5. Zrušení registrace nabývá účinnosti pouze do budoucna, tj. platí pouze ve vztahu k deklaracím o původu vyhotoveným po datu zrušení. Zrušení registrace nemá vliv na platnost deklarací o původu vyhotovených dříve, než byl registrovaný vývozce o zrušení vyrozuměn.
6. Příslušný orgán zvýhodněné země nebo celní orgány členského státu informují registrovaného vývozce o zrušení jeho registrace a o datu, od kterého toto zrušení nabude účinnosti.
7. Vývozce nebo přeposílatel zboží disponuje v případě zrušení registrace opravnými prostředky.
8. Zrušení registrovaného vývozce se anuluje v případě, že bylo nesprávné. Vývozce nebo přeposílatel zboží je oprávněn používat číslo registrovaného vývozce, jež mu bylo přiděleno v době registrace.
9. Vývozci nebo přeposílatelé zboží, jejichž registrace byla zrušena, mohou podat novou žádost o registraci v souladu s článkem 92. Vývozci nebo přeposílatelé zboží, jejichž registrace byla zrušena v souladu s odst. 3 písm. d) a odst. 4, mohou být znovu registrováni jen tehdy, prokáží-li příslušnému orgánu zvýhodněné země nebo celním orgánům členského státu, které je dříve zaregistrovaly, že napravili situaci, která vedla k tomu, že byla jejich registrace zrušena.
10. Údaje související se zrušenou registrací jsou v systému REX příslušným orgánem zvýhodněné země nebo celními orgány členského státu, které je do tohoto systému vložily, uchovávány po dobu nejvýše deseti kalendářních let od kalendářního roku, během něhož ke zrušení došlo. Po uplynutí těchto deseti kalendářních let příslušný orgán zvýhodněné země nebo celní orgány členského státu předmětné údaje vymažou.
Článek 93a
1. Bude-li některá zvýhodněná země vyňata ze seznamu zvýhodněných zemí v příloze II nařízení (EU) č. 978/2012 nebo bude-li jí dočasně odebrán nárok na celní preference v souladu s nařízením (EU) č. 978/2012, Komise zruší registraci všech vývozců, kteří jsou v této zemi registrováni.
2. Bude-li daná země do uvedeného seznamu opět zanesena nebo skončí-li dočasné odebrání nároku dané zvýhodněné země na celní preference, Komise znovu zaktivuje registrace všech vývozců, kteří jsou v dané zemi registrováni, pakliže jsou registrační údaje o těchto vývozcích v systému k dispozici a zůstaly platné alespoň pro systém GSP Norska, nebo Švýcarska, či Turecka (jakmile tato země splní určité podmínky). Pokud tomu tak není, vývozci se znovu zaregistrují v souladu s článkem 92.
3. V případě zrušení registrace všech registrovaných vývozců v některé zvýhodněné zemi v souladu s prvním odstavcem se údaje týkající se zrušených registrací uchovávají v systému REX alespoň po dobu deseti kalendářních let od kalendářního roku, během něhož ke zrušení došlo. Po tomto desetiletém období, a není-li již daná zvýhodněná země pro systém GSP Unie, Norska, Švýcarska ani Turecka (jakmile tato země splní určité podmínky) více než deset let zvýhodněnou zemí, Komise tyto údaje týkající se zrušených registrací ze systému REX vymaže.
Článek 94
1. Registrovaní i neregistrovaní vývozci dodržují tyto povinnosti:
a)
vedou příslušné obchodní účetní záznamy o výrobě a dodávkách zboží způsobilého pro preferenční zacházení;
b)
mají k dispozici veškeré doklady týkající se materiálu používaného při výrobě;
c)
uchovávají veškeré celní doklady týkající se materiálu používaného při výrobě;
d)
po dobu alespoň tří let od konce kalendářního roku, ve kterém byla vyhotovena deklarace o původu, popřípadě déle, pokud to vyžadují vnitrostátní právní předpisy, vedou záznamy:
i)
o deklaracích o původu, které vyhotovili,
ii)
o původních a nepůvodních materiálech, výrobě a skladovém účetnictví.
Tyto záznamy a deklarace o původu lze uchovávat v elektronické podobě, na jejich základě však musí být možné dohledat materiály použité při výrobě vyvezených produktů a potvrdit jejich status původu.
2. Povinnosti stanovené v odstavci 1 se také vztahují na dodavatele, kteří vývozcům poskytují prohlášení dodavatele, jež potvrzuje status původu zboží, které dodávají.
3. Registrovaní i neregistrovaní přeposílatelé zboží, kteří vyhotovují náhradní deklarace o původu zmiňované v článku 97d, uchovávají původní, jimi nahrazené deklarace o původu alespoň po dobu tří let od konce kalendářního roku, ve kterém byla náhradní deklarace vyhotovena, popřípadě déle, pokud to vyžadují vnitrostátní právní předpisy.
Článek 95
1. Vývozce vyhotoví deklaraci o původu při vývozu produktů, na něž se tato deklarace vztahuje, jestliže lze dotčené produkty považovat za pocházející z dané zvýhodněné země nebo z jiné zvýhodněné země v souladu s čl. 86 odst. 4 druhým pododstavcem nebo s čl. 86 odst. 6 prvním pododstavcem písm. b).
2. Deklaraci o původu lze vyhotovit i po vývozu dotčených produktů (‚zpětná deklarace‘). Takováto zpětná deklarace je přípustná, je-li předložena celním orgánům v členském státě deklarace k propuštění do volného oběhu nejpozději dva roky po vývozu.
Dojde-li k rozdělení zásilky v souladu s článkem 74 a je-li dodržena dvouletá lhůta uvedená v prvním pododstavci, může deklaraci o původu zpětně vyhotovit vývozce země, z níž byly dané produkty vyvezeny. To obdobně platí i tehdy, dojde-li k rozdělení zásilky v jiné zvýhodněné zemi nebo v Norsku, Švýcarsku, popřípadě Turecku.
3. Deklaraci o původu poskytne vývozce svému zákazníkovi v Unii a tato deklarace musí obsahovat náležitosti uvedené v příloze 13d. Deklarace se vyhotovuje v angličtině, francouzštině nebo španělštině.
Může být vyhotovena na kterémkoli obchodním dokladu, který umožní zjistit totožnost dotčeného vývozce a příslušného zboží.
4. Odstavce 1 až 3 se použijí obdobně na deklarace o původu vyhotovené v Unii za účelem dvoustranné kumulace.
Článek 95a
1. Při určování původu materiálů použitých v rámci dvoustranné či regionální kumulace se vývozce produktu, při jehož výrobě se používají materiály pocházející z některé země, s níž je povolena kumulace, spoléhá na deklaraci o původu poskytnutou dodavatelem těchto materiálů. Deklarace o původu vyhotovená vývozcem v těchto případech obsahuje podle okolností označení ‚EU cumulation‘, ‚Regional cumulation‘, ‚Cumul UE‘, ‚Cumul regional‘ nebo ‚Acumulación UE‘, ‚Acumulación regional‘.
2. Při určování původu materiálů použitých v rámci kumulace podle článku 85 se vývozce produktu, při jehož výrobě se používají materiály pocházející z některé země, s níž je povolena kumulace, spoléhá na doklad o původu poskytnutý dodavatelem těchto materiálů, a to za předpokladu, že tento doklad byl vydán v souladu s pravidly původu systému GSP Norska, Švýcarska, případně Turecka. Deklarace o původu vyhotovená vývozcem v tomto případě obsahuje označení ‚Norway cumulation‘, ‚Switzerland cumulation‘, ‚Turkey cumulation‘, ‚Cumul Norvège‘, ‚Cumul Suisse‘, ‚Cumul Turquie‘ nebo ‚Acumulación Noruega‘, ‚Acumulación Suiza‘, ‚Acumulación Turquía‘.
3. Při určování původu materiálů použitých v rámci rozšířené kumulace podle čl. 86 odst. 7 a 8 se vývozce produktu, při jehož výrobě se používají materiály pocházející z některé země, s níž je povolena rozšířená kumulace, spoléhá na doklad o původu poskytnutý dodavatelem těchto materiálů, a to za předpokladu, že tento doklad byl vydán v souladu s ustanoveními příslušných dohod o volném obchodu mezi Unií a předmětnou zemí.
Deklarace o původu vyhotovená vývozcem v tomto případě obsahuje označení ‚Extended cumulation with country x‘, ‚Cumul étendu avec le pays x‘ nebo ‚Acumulación ampliada con el país x‘.“
13)
V článku 96 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Deklarace o původu platí dvanáct měsíců od data jejího vyhotovení.“
14)
V pododdíle 6 se před článek 97 vkládá nový článek 96a, který zní:
„Článek 96a
Aby měli dovozci při předložení deklarace o původu nárok požadovat zvýhodnění v rámci systému, zboží musí být vyvezeno v den, kdy zvýhodněná země, z níž se zboží vyváží, zahájila registraci vývozců v souladu s článkem 91, nebo po tomto dni.“
15)
V části I hlavě IV kapitole 2 oddíle 1 se název pododdílu 6 nahrazuje tímto:
„Pododdíl 6
Postupy při propouštění do volného oběhu v Evropské unii použitelné ode dne, kdy začne být uplatňován systém registrovaných vývozců“
16)
V části I hlavě IV kapitole 2 oddíle 1 se název pododdílu 7 nahrazuje tímto:
„Pododdíl 7
Kontrola původu použitelná ode dne, kdy začne být uplatňován systém registrovaných vývozců“
17)
V části I hlavě IV kapitole 2 oddíle 1 se název pododdílu 8 nahrazuje tímto:
„Pododdíl 8
Jiná ustanovení použitelná ode dne, kdy začne být uplatňován systém registrovaných vývozců“
18)
Článek 97 se nahrazuje tímto:
„Článek 97
1. Požaduje-li deklarant preferenční zacházení v rámci systému, musí v celním prohlášení k propuštění zboží do volného oběhu uvést odkaz na deklaraci o původu. Na deklaraci o původu se odkazuje pomocí data jejího vydání, které se uvádí ve formátu rrrrmmdd, kde rrrr je rok, mm měsíc a dd den. Pokud celková hodnota zasílaných původních produktů přesahuje 6 000 EUR, uvede deklarant rovněž číslo registrovaného vývozce.
2. Požádá-li deklarant o uplatnění režimu v souladu s odstavcem 1, aniž by měl při přijetí celního prohlášení k propuštění do volného oběhu k dispozici deklaraci o původu, považuje se toto prohlášení za neúplné ve smyslu čl. 253 odst. 1 a podle toho se s ním nakládá.
3. Před deklarováním zboží k propuštění do volného oběhu se deklarant řádně ujistí, že zboží splňuje pravidla uvedená v tomto oddíle, a to zejména tím, že zkontroluje:
i)
na veřejně přístupných internetových stránkách, že vývozce je registrován v systému REX, pokud celková hodnota zasílaných původních produktů přesahuje 6 000 EUR, a
ii)
že deklarace o původu je vyhotovena v souladu s přílohou 13d.“
19)
Článek 97d se nahrazuje tímto:
„Článek 97d
1. Jestliže produkty dosud nebyly propuštěny do volného oběhu, lze deklaraci o původu nahradit jednou nebo několika náhradními deklaracemi o původu vyhotovenými přeposílatelem zboží za účelem zaslání všech nebo některých produktů na jiné místo v rámci celního území Unie nebo popřípadě do Norska, Švýcarska nebo Turecka (jakmile tato země splní určité podmínky).
Náhradní deklarace o původu lze vyhotovovat jen tehdy, byla-li původní deklarace o původu vyhotovena v souladu s články 95 a 96 a s přílohou 13d.
2. Pokud jde o původní produkty, které mají být zaslány jinam v rámci Unie, v případech, kdy celková hodnota původních produktů původní zásilky, která má být rozdělena, přesahuje 6 000 EUR, musí být přeposílatelé registrováni pro účely vyhotovování náhradních deklarací o původu.
Vyhotovování náhradních deklarací o původu v případech, kdy celková hodnota původních produktů původní zásilky, která má být rozdělena, přesahuje 6 000 EUR, se však povoluje i přeposílatelům, kteří registrováni nejsou, pokud tito přeposílatelé k náhradním deklaracím přiloží kopii původní deklarace o původu vyhotovené ve zvýhodněné zemi.
3. Pokud jde o původní produkty, jež mají být zaslány do Norska, Švýcarska nebo Turecka (jakmile tato země splní určité podmínky), náhradní deklarace o původu smějí vyhotovovat pouze přeposílatelé registrovaní v systému REX. To platí bez ohledu na hodnotu původních produktů obsažených v původní zásilce a bez ohledu na to, zda je země původu uvedena na seznamu v příloze II nařízení (EU) č. 978/2012.
4. Náhradní deklarace o původu platí dvanáct měsíců od data vyhotovení původní deklarace o původu.
5. V případě, že je deklarace o původu nahrazena, zaznamená přeposílatel do původní deklarace o původu:
a)
údaje o náhradní deklaraci/náhradních deklaracích o původu;
b)
jméno/název a adresu přeposílatele;
c)
jméno/název příjemce či příjemců v Unii, popřípadě v Norsku, ve Švýcarsku nebo v Turecku (jakmile tato země splní určité podmínky).
Původní deklarace o původu se označí slovem ‚Replaced‘, ‚Remplacée‘ nebo ‚Sustituida‘.
6. Do náhradní deklarace o původu zaznamená přeposílatel:
a)
veškeré údaje týkající se přeposílaných produktů;
b)
datum vyhotovení původní deklarace o původu;
c)
informace stanovené v příloze 13d;
d)
jméno/název a adresu přeposílatele produktů v Unii a popřípadě jeho číslo registrovaného vývozce;
e)
jméno/název a adresu příjemce v Unii, popřípadě v Norsku, ve Švýcarsku nebo v Turecku (jakmile tato země splní určité podmínky);
f)
datum a místo náhrady.
Náhradní deklarace o původu se označí slovy ‚Replacement statement‘, ‚Attestation de remplacement‘ nebo ‚Comunicación de sustitución‘.
7. Odstavce 1 až 6 se použijí na deklarace nahrazující náhradní deklarace o původu.
8. Pododdíl 7 tohoto oddílu se použije obdobně na náhradní deklarace o původu.
9. Pokud produkty využívají celních preferencí na základě odchylky udělené v souladu s článkem 89, náhradní deklarace stanovená v tomto článku může být vyhotovena jen tehdy, jsou-li tyto produkty určeny pro Unii.“
20)
V článku 97h se doplňuje nový odstavec 3, který zní:
„3. Pokud ověření podle odstavce 1 nebo jakékoli jiné dostupné informace naznačují, že jsou porušována pravidla původu, provede zvýhodněná země vývozu z vlastního podnětu nebo na žádost celních orgánů členských států či Komise náležitá šetření nebo provedení takovýchto šetření zajistí, a to dostatečně rychle, aby byly příslušné přestupky odhaleny a předcházelo se jim. Komise nebo celní orgány členských států se za tímto účelem mohou šetření účastnit.“
21)
Článek 97i se zrušuje.
22)
V části I hlavě IV kapitole 2 se název oddílu 1 A nahrazuje tímto:
„Oddíl 1 A
Postupy a metody správní spolupráce použitelné v případě vývozu za použití osvědčení o původu zboží na tiskopise A, prohlášení na faktuře a průvodních osvědčení EUR.1“
23)
V článku 97 l:
a)
odstavce 2, 3 a 4 se nahrazují tímto:
„2. Příslušné orgány zvýhodněných zemí předají osvědčení o původu zboží na tiskopise A vývozci, jakmile je vývoz skutečně proveden nebo zajištěn. Příslušné orgány zvýhodněných zemí však mohou toto osvědčení vydat i po vývozu produktů, jichž se týká, jestliže:
a)
nebylo vydáno při vývozu v důsledku omylů, neúmyslného opomenutí či zvláštních okolností nebo
b)
bylo příslušným orgánům uspokojivě prokázáno, že osvědčení o původu zboží na tiskopise A bylo vydáno, ale nebylo při dovozu přijato z technických příčin, nebo
c)
o konečném určení dotčených produktů bylo rozhodnuto během jejich přepravy či skladování a po možném rozdělení zásilky v souladu s článkem 74.
3. Příslušné orgány zvýhodněných zemí mohou vydat osvědčení zpětně jedině poté, co ověří, že informace poskytnuté v žádosti vývozce o zpětně vydané osvědčení o původu zboží na tiskopise A jsou v souladu s informacemi uvedenými v příslušné vývozní dokumentaci a že osvědčení o původu zboží na tiskopise A nebylo vydáno, když byly předmětné produkty vyváženy. Ve zpětně vydaném osvědčení o původu zboží na tiskopise A se v kolonce 4 uvedou slova ‚Issued retrospectively‘, ‚Délivré a posteriori‘ nebo ‚Emitido a posteriori‘.
4. V případě krádeže, ztráty nebo zničení osvědčení o původu zboží na tiskopise A může vývozce požádat příslušné orgány, které je vydaly, o vystavení duplikátu na základě dokladů o vývozu, které mají v držení. Duplikát osvědčení o původu zboží na tiskopise A musí v kolonce 4 obsahovat poznámku ‚Duplicate‘, ‚Duplicata‘ nebo ‚Duplicado‘ a musí být opatřen datem vydání a pořadovým číslem původního osvědčení. Duplikát platí od data vydání původního osvědčení.“
b)
odstavec 6 se nahrazuje tímto:
„6. Vyplnění kolonek 2 a 10 v osvědčení o původu zboží na tiskopise A není povinné. V kolonce 12 se uvede ‚Evropská unie‘ nebo název členského státu. Datum vydání osvědčení o původu zboží na tiskopise A se uvádí v kolonce 11. Podpis uváděný v této kolonce, který je vyhrazen příslušným vládním orgánům, jež osvědčení vystavují, a rovněž podpis osoby zmocněné vývozcem k podpisu, který se uvádí v kolonce 12, musí být vlastnoruční.“
24)
V článku 97p se odstavec 6 nahrazuje tímto:
„6. V případě produktů, které využívají celních preferencí na základě odchylky přiznané v souladu s článkem 89, se postup stanovený v tomto článku použije jen tehdy, jsou-li tyto produkty určeny pro Unii.“
25)
V článku 109 se doplňuje druhý pododstavec, který zní:
„V kolonce 7 v průvodních osvědčeních EUR.1 nebo v prohlášeních na faktuře je třeba uvést poznámku ‚Autonomous trade measures‘ nebo ‚Mesures commerciales autonomes‘.“
26)
Příloha 13a se mění v souladu s přílohou I tohoto nařízení.
27)
Přílohy 13c a 13d se nahrazují zněním uvedeným v příloze II tohoto nařízení.
28)
Příloha 17 se mění v souladu s přílohou III tohoto nařízení.
Článek 2
Nařízení (EU) č. 1063/2010 se mění takto:
1)
Článek 2 se zrušuje.
2)
V článku 3 se zrušují odstavce 3, 4 a 5.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost sedmým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Ustanovení čl. 1 bodu 7 a 23 se použijí od 1. ledna 2015.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 10. března 2015.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/428
z dnia 10 marca 2015 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 i rozporządzenie (UE) nr 1063/2010 w odniesieniu do reguł pochodzenia dotyczących ogólnego systemu preferencji taryfowych i preferencyjnych środków taryfowych dla określonych krajów lub terytoriów
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy kodeks celny (1), w szczególności jego art. 247,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2454/93 (2), zmienionym rozporządzeniem (UE) nr 1063/2010 (3), oraz w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 530/2013 (4) przewidziano reformę sposobu poświadczania pochodzenia towarów do celów unijnego ogólnego systemu preferencji taryfowych („GSP”). W ramach tej reformy wprowadzono system samodzielnego poświadczania pochodzenia towarów przez eksporterów zarejestrowanych w tym celu przez kraje korzystające z preferencji lub przez państwa członkowskie; wdrożenie tego systemu odroczono do dnia 1 stycznia 2017 r. Zgodnie z podstawową zasadą tej reformy eksporterzy są w stanie najlepiej określić, jakie jest pochodzenie ich produktów, dlatego należy od nich żądać, by bezpośrednio przedstawiali swoim klientom oświadczenia o pochodzeniu. W celu umożliwienia krajom korzystającym i państwom członkowskim rejestracji Komisja powinna ustanowić elektroniczny system zarejestrowanych eksporterów („system REX”).
(2)
Wyjaśniono dalsze wymogi systemu REX. Wymogi te powodują konieczność zmiany wielu przepisów odnoszących się do reguł pochodzenia w ramach GSP.
(3)
Norwegia i Szwajcaria również przyznają jednostronne preferencje taryfowe dla przywozu z państw korzystających z preferencji. W trakcie dyskusji prowadzonych przez Komisję z Norwegią i Szwajcarią zgodnie z upoważnieniem Komisji przez Radę do renegocjacji z tymi dwoma krajami obowiązujących porozumień (5) dotyczących wzajemnego uznawania zastępczych dowodów pochodzenia oraz rozszerzenia dwustronnej kumulacji na materiały pochodzące z Norwegii i Szwajcarii uzgodniono, że Norwegia i Szwajcaria również będą stosować system zarejestrowanych eksporterów oraz korzystać z systemu REX. Taką samą możliwość należy zaoferować Turcji po tym, jak kraj ten spełni pewne warunki określone w rozporządzeniu (EWG) nr 2454/93. Należy zatem wprowadzić niezbędne dostosowania w celu zapewnienia właściwego funkcjonowania współpracy między Unią, Norwegią, Szwajcarią i Turcją.
(4)
Importer wykorzystujący oświadczenie o pochodzeniu powinien być w stanie zweryfikować ważność numeru zarejestrowanego eksportera, który je sporządził. W związku z tym dane z systemu REX powinny być publikowane na ogólnodostępnej stronie internetowej.
(5)
Istniejące przepisy dotyczące systemu zarejestrowanych eksporterów mają zacząć obowiązywać z dniem 1 stycznia 2017 r. Aby uniknąć wpływu na te przepisy na etapie ich wdrażania, zmiany wprowadzone niniejszym rozporządzeniem powinny zacząć obowiązywać przed tą datą.
(6)
Zgodnie z obowiązującymi przepisami jedynie eksporterzy w państwach korzystających i w Unii są uprawnieni do rejestracji. Jako że Norwegia, Szwajcaria, a także Turcja, kiedy kraj ten spełni pewne warunki, mają stosować system zarejestrowanych eksporterów, eksporterzy z tych krajów również powinni mieć możliwość rejestracji, aby być uprawnionymi do sporządzenia oświadczenia o pochodzeniu w kontekście kumulacji dwustronnej lub do sporządzenia zastępczego oświadczenia o pochodzeniu w kontekście ponownej wysyłki towarów.
(7)
Obecne zasady dotyczące terminów dla ustanowienia systemu REX nie uwzględniają w wystarczającym stopniu zdolności krajów korzystających do zarządzania procedurą rejestracji i do wdrożenia systemu, począwszy od 2017 r. W związku z tym należy przewidzieć środki przejściowe i podejście stopniowego wdrażania do dnia 31 grudnia 2019 r. z możliwością przedłużenia tego terminu o sześć miesięcy. Od dnia 30 czerwca 2020 r., aby być uprawnionym do preferencji taryfowych w ramach GSP, do wszystkich przesyłek zawierających produkty pochodzące, których łączna wartość przekracza 6 000 EUR, należy dołączyć oświadczenie o pochodzeniu sporządzone przez zarejestrowanego eksportera.
(8)
Komisja, właściwe organy krajów korzystających oraz organy celne państw członkowskich, oraz Norwegii, Szwajcarii i Turcji, gdy tylko kraj ten spełni pewne warunki, muszą mieć dostęp do danych zarejestrowanych w systemie. W celu zapewnienia właściwej ochrony danych osobowych należy określić szczegółowe przepisy dotyczące w szczególności zakresu dostępu do tych danych oraz celu ich przetwarzania, a także prawa eksporterów do zmiany, usunięcia lub zablokowania tych danych.
(9)
Niniejsze rozporządzenie nie powinno w żaden sposób zmieniać poziomu ochrony osób fizycznych w odniesieniu do przetwarzania danych na mocy przepisów dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (6) i przepisów krajowych wdrażających tę dyrektywę, a w szczególności pozostaje bez uszczerbku dla zobowiązań państw członkowskich w odniesieniu do przetwarzania przez nie danych na mocy dyrektywy 95/46/WE lub dla zobowiązań instytucji i organów Unii w odniesieniu do przetwarzania przez nie danych osobowych na mocy rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (7) w trakcie pełnienia ich obowiązków.
(10)
Okres przechowywania danych dotyczących zarejestrowanego eksportera, którego rejestracja została cofnięta, należy ustalić z uwzględnieniem rzeczywistej potrzeby przechowywania takich danych oraz okresu przechowywania określonego już w przepisach państw członkowskich.
(11)
Należy dostosować przepisy dotyczące podziału przesyłek, tak by wyjaśnić, że podział przesyłek może mieć miejsce jedynie, jeżeli dokonuje go eksporter lub inna osoba na jego odpowiedzialność.
(12)
Warunki dotyczące wystawiania z mocą wsteczną świadectw pochodzenia na formularzu A powinny przewidywać dodatkowy przypadek, w którym ostateczne miejsce przeznaczenia produktów jest ustalane podczas transportu lub składowania produktów i po ewentualnym podziale przesyłki.
(13)
Ponieważ status niektórych krajów objętych systemem GSP uległ zmianie z dniem 1 stycznia 2015 r. z kraju korzystającego na kraj kwalifikujący się, właściwe organy tych krajów nie będą już mogły wystawiać świadectw na formularzu A dla towarów pochodzących z innego kraju tego samego ugrupowania regionalnego, który nadal jest krajem korzystającym, jak miało to miejsce uprzednio zgodnie z art. 86 ust. 4 akapity drugi i trzeci. W celu umożliwienia eksporterom towarów z krajów korzystających dalszego transportu swoich towarów ich regularnymi trasami handlowymi przez kraje, których status uległ zmianie, bez zakłóceń od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zmiany przepisów dotyczących wydawania z mocą wsteczną świadectw na formularzu A powinny mieć zastosowanie z mocą wsteczną od dnia 1 stycznia 2015 r.
(14)
Obecne przepisy, procedury oraz metody współpracy administracyjnej obowiązujące do czasu zastosowania systemu zarejestrowanych eksporterów określają, że korzystające kraje wywozu z własnej inicjatywy lub na wniosek organów celnych państw członkowskich przeprowadzają odpowiednie dochodzenie, jeżeli procedura weryfikacji lub wszelkie inne dostępne informacje wskazują, że naruszone zostały reguły pochodzenia. Ten sam obowiązek powinien nadal obowiązywać po wprowadzeniu systemu zarejestrowanych eksporterów.
(15)
Aby zagwarantować pewność prawa, przepisy przejściowe dotyczące stosowania systemu samodzielnego poświadczania pochodzenia przez zarejestrowanych eksporterów, które są obecnie określone w zmieniającym rozporządzeniu (UE) nr 1063/2010, powinny zostać włączone bezpośrednio do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.
(16)
W części II załącznika 13a należy wprowadzić nowy dział Zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów wraz z odnośnymi regułami, aby uwzględnić odzież niedzianą (dział 62), lecz zawierającą części dziane.
(17)
W związku z dodaniem języka hiszpańskiego do grupy języków, w których można sporządzać oświadczenie o pochodzeniu, należy zmienić załącznik 13d, o którym mowa w art. 95 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 poprzez dodanie hiszpańskiej wersji oświadczenia o pochodzeniu.
(18)
Należy zmienić załącznik 17 w celu wprowadzenia tolerancji w zakresie szerokości, do której świadectwa pochodzenia na formularzu A mogą nie spełniać wymagań dotyczących wymiarów. Ponadto do wykazu państw, które akceptują świadectwa pochodzenia na formularzu A do celów ogólnego systemu preferencji taryfowych Unii, należy dodać Chorwację.
(19)
Art. 109 należy uzupełnić przepisem dotyczącym zatwierdzenia pola 7 świadectwa przewozowego EUR.1 i deklaracji na fakturze, które powinny zawierać dodatkowe informacje wyjaśniające ramy prawne, na podstawie których wydano lub sporządzono tego rodzaju dowody.
(20)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (EWG) nr 2454/93.
(21)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (EWG) nr 2454/93 wprowadza się następujące zmiany:
1)
dodaje się art. 66a w brzmieniu:
„Artykuł 66a
1. Art. 68-71 i art. 90-97j mają zastosowanie od dnia rozpoczęcia stosowania systemu samodzielnego poświadczania pochodzenia przez zarejestrowanych eksporterów (»system zarejestrowanych eksporterów«) przez kraje korzystające i państwa członkowskie.
2. Art. 97k-97w stosuje się tak długo, jak długo kraje korzystające i państwa członkowskie wystawiają odpowiednio świadectwa pochodzenia na formularzu A i świadectwa przewozowe EUR.1, lub ich eksporterzy sporządzają deklaracje na fakturze zgodnie z art. 91 i 91a.”
;
2)
w art. 67 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 lit. m) i n) otrzymują brzmienie:
„m)
»wartość materiałów« w wykazie w załączniku 13a oznacza wartość celną w chwili przywozu użytych materiałów niepochodzących lub, jeżeli nie jest ona znana bądź nie może być ustalona, pierwszą możliwą do ustalenia cenę zapłaconą za te materiały w kraju produkcji; przepisy niniejszego punktu stosuje się odpowiednio w przypadku potrzeby ustalenia wartości użytych materiałów pochodzących;
n)
»cena ex-works« oznacza cenę zapłaconą za produkt ex-works wytwórcy, w którego zakładzie przeprowadzono ostatnią obróbkę lub przetwarzanie, przy czym cena ta obejmuje sumę wartości wszystkich użytych materiałów oraz innych kosztów związanych z produkcją, pomniejszoną o wszystkie podatki wewnętrzne, które są zwracane lub mogą podlegać zwrotowi z chwilą wywozu uzyskanego produktu.
W przypadku gdy cena faktycznie zapłacona nie odzwierciedla wszystkich związanych z produkcją kosztów, które zostały rzeczywiście poniesione w kraju produkcji, cena ex-works oznacza sumę wszystkich tych kosztów pomniejszoną o wszystkie podatki wewnętrzne, które są zwracane lub mogą podlegać zwrotowi z chwilą wywozu uzyskanego produktu;”
;
b)
ust. 1 lit. u) i v) otrzymują brzmienie:
„u)
»zarejestrowany eksporter« oznacza:
(i)
eksportera, który ma siedzibę w kraju korzystającym i jest zarejestrowany przez właściwe organy tego kraju do celów wywozu produktów w ramach systemu do Unii lub innego kraju korzystającego, z którym możliwa jest kumulacja regionalna; lub
(ii)
eksportera, który ma siedzibę w państwie członkowskim i jest zarejestrowany przez organy celne tego państwa członkowskiego do celów wywozu produktów pochodzących z Unii, które mają zostać wykorzystane jako materiały w kraju korzystającym w ramach kumulacji dwustronnej; lub
(iii)
ponowny nadawca towarów, który ma siedzibę w państwie członkowskim i jest zarejestrowany przez organy celne tego państwa członkowskiego do celów sporządzenia zastępczego oświadczenia o pochodzeniu w celu ponownego wysłania pochodzących produktów do innego miejsca na obszarze celnym Unii lub w stosownych przypadkach do Norwegii, Szwajcarii lub Turcji (»zarejestrowany ponowny nadawca«);
v)
»oświadczenie o pochodzeniu« oznacza oświadczenie sporządzone przez eksportera lub ponownego nadawcę towarów, wskazujące, że objęte nim produkty spełniają reguły pochodzenia w ramach systemu.”
;
c)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„3. Do celów ust. 1 lit. u) w przypadku, gdy eksporter jest reprezentowany przez przedstawiciela do celów przeprowadzenia formalności wywozowych i ten przedstawiciel eksportera jest również zarejestrowanym eksporterem, przedstawiciel ten nie używa własnego numeru zarejestrowanego eksportera.”
;
3)
art. 68 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Kraje korzystające składają Komisji zobowiązanie, o którym mowa w ust. 1, co najmniej na trzy miesiące przed dniem, w którym zamierzają rozpocząć proces rejestracji eksporterów.”
;
4)
art. 69 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 69
1. Kraje korzystające informują Komisję o organach zlokalizowanych na ich terytorium, które są:
a)
częścią organów rządowych danego kraju lub działają z upoważnienia rządu tego kraju i są właściwe w zakresie rejestracji eksporterów w systemie REX, zmiany i aktualizacji danych rejestracyjnych oraz cofnięcia rejestracji;
b)
częścią organów rządowych danego kraju, odpowiedzialnych za zapewnienie współpracy administracyjnej z Komisją i organami celnymi państw członkowskich, jak przewidziano w niniejszej sekcji.
Powiadamiają one Komisję o nazwach, adresach i danych kontaktowych tych organów. Powiadomienia te przesyła się Komisji najpóźniej trzy miesiące przed dniem, w którym kraje korzystające planują rozpoczęcie rejestracji eksporterów.
Kraje korzystające niezwłocznie informują Komisję o wszelkich zmianach w informacjach przekazanych w powiadomieniach zgodnie z akapitem pierwszym.
2. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o nazwach, adresach i danych kontaktowych swoich organów celnych, które są:
a)
właściwe w zakresie rejestracji eksporterów i ponownych nadawców towarów w systemie REX, zmiany i aktualizacji danych rejestracyjnych oraz cofnięcia rejestracji;
b)
odpowiedzialne za zapewnienie współpracy administracyjnej z właściwymi organami krajów korzystających, jak przewidziano w niniejszej sekcji.
Powiadomienie musi być przesłane Komisji do dnia 30 września 2016 r.
Państwa członkowskie niezwłocznie informują Komisję o wszelkich zmianach w informacjach przekazanych w powiadomieniach zgodnie z akapitem pierwszym.”
;
5)
dodaje się art. 69a, 69b i 69c w brzmieniu:
„Artykuł 69a
1. Komisja ustanawia system REX i udostępnia go najpóźniej dnia 1 stycznia 2017 r.
2. Właściwe organy krajów korzystających oraz organy celne państw członkowskich, po otrzymaniu kompletnego wniosku, o którym mowa w załączniku 13c, przydzielają niezwłocznie numer zarejestrowanego eksportera eksporterowi lub w stosownych przypadkach ponownemu nadawcy towarów i wprowadzają do systemu REX numer zarejestrowanego eksportera, dane rejestracyjne i datę, od której rejestracja jest ważna zgodnie z art. 92 ust. 5.
Jeżeli właściwe organy uznają, że informacje podane we wniosku są niepełne, niezwłocznie informują one o tym fakcie eksportera.
Właściwe organy krajów korzystających oraz organy celne państw członkowskich na bieżąco aktualizują zarejestrowane przez siebie dane. Wprowadzają zmiany w tych danych niezwłocznie po uzyskaniu informacji od zarejestrowanego eksportera zgodnie z art. 93.
Artykuł 69b
1. Komisja zapewnia udzielenie dostępu do systemu REX zgodnie z niniejszym artykułem.
2. Komisja ma dostęp do wszystkich danych.
3. Właściwe organy kraju korzystającego mają dostęp do danych dotyczących eksporterów, których zarejestrowały.
4. Organy celne państw członkowskich mają dostęp do danych zarejestrowanych przez nie, przez organy celne innych państw członkowskich i przez właściwe organy krajów korzystających, a także Norwegii, Szwajcarii i Turcji. Dostęp do tych danych przysługuje w celu przeprowadzenia weryfikacji deklaracji zgodnie z art. 68 kodeksu lub zbadania deklaracji zgodnie z art. 78 ust. 2 kodeksu.
5. Komisja zapewnia bezpieczny dostęp do systemu REX właściwym organom krajów korzystających.
W zakresie, w jakim w porozumieniu, o którym mowa w art. 97g, Norwegia i Szwajcaria uzgodniły z Unią ich udział w systemie REX, Komisja zapewnia bezpieczny dostęp do systemu REX organom celnym tych państw. Bezpieczny dostęp do systemu REX zostanie również zapewniony Turcji, gdy kraj ten spełni określone warunki.
6. W przypadku gdy państwo lub terytorium zostało usunięte z załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 978/2012, właściwe organy kraju korzystającego zachowują dostęp do systemu REX tak długo, jak to konieczne w celu umożliwienia im wypełnienia ich obowiązków wynikających z art. 71.
7. Komisja podaje następujące dane do wiadomości publicznej za zgodą eksportera wyrażoną poprzez złożenie podpisu w polu 6 formularza zamieszczonego w załączniku 13c:
a)
nazwa zarejestrowanego eksportera;
b)
adres miejsca, w którym znajduje się siedziba zarejestrowanego eksportera;
c)
dane kontaktowe podane w polu 2 formularza zamieszczonego w załączniku 13c;
d)
orientacyjny opis towarów kwalifikujących się do preferencyjnego traktowania, w tym orientacyjny wykaz pozycji lub działów systemu zharmonizowanego, w sposób określony w polu 4 formularza zamieszczonego w załączniku 13c;
e)
numer EORI lub numer identyfikacyjny przedsiębiorcy zarejestrowanego eksportera.
Odmowa złożenia podpisu w polu 6 nie stanowi podstawy do odmowy rejestracji eksportera.
8. Komisja zawsze udostępnia publicznie następujące dane:
a)
numer zarejestrowanego eksportera;
b)
datę, od której rejestracja jest ważna;
c)
w stosownym przypadku datę cofnięcia rejestracji;
d)
informacje o tym, czy rejestracja ma zastosowanie również w odniesieniu do wywozu do Norwegii, Szwajcarii i Turcji, kiedy kraj ten spełni pewne warunki;
e)
datę ostatniej synchronizacji danych między systemem REX a ogólnodostępną stroną internetową.
Artykuł 69c
1. Dane zarejestrowane w systemie REX są przetwarzane wyłącznie do celów stosowania tego systemu, jak określono w niniejszej sekcji.
2. Zarejestrowanym eksporterom udostępnia się informacje określone w art. 11 ust. 1 lit. a)-e) rozporządzenia (WE) nr 45/2001 lub art. 10 dyrektywy 95/46/WE. Ponadto udostępnia się im również następujące informacje dotyczące:
a)
podstawy prawnej operacji przetwarzania, dla której dane są przeznaczone;
b)
okresu przechowywania danych.
Zarejestrowanym eksporterom udostępnia się te informacje za pośrednictwem noty załączonej do wniosku o rejestrację eksportera, jak określono w załączniku 13c.
3. Każdy właściwy organ w kraju korzystającym, o którym mowa w art. 69 ust. 1 lit. a), oraz każdy organ celny w państwie członkowskim, o którym mowa w art. 69 ust. 2 lit. a), który wprowadził dane do systemu REX, uznawany jest za administratora tych danych w odniesieniu do ich przetwarzania.
Komisja jest uważana za wspólnego administratora w odniesieniu do przetwarzania wszystkich danych, aby zagwarantować ochronę praw przysługujących zarejestrowanym eksporterom.
4. Prawa zarejestrowanych eksporterów w odniesieniu do przetwarzania danych przechowywanych w systemie REX wymienionych w załączniku 13c i przetwarzanych w systemach krajowych są wykonywane zgodnie z przepisami dotyczącymi ochrony danych wdrażającymi dyrektywę 95/46/WE w państwie członkowskim, które przechowuje te dane.
5. Państwa członkowskie, które powielają w swoich systemach krajowych dane z systemu REX, do których mają dostęp, aktualizują te powielone dane.
6. Prawa zarejestrowanych eksporterów w odniesieniu do przetwarzania ich danych rejestracyjnych przez Komisję są wykonywane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.
7. Wszelkie wnioski zarejestrowanego eksportera składane w celu skorzystania z prawa do dostępu, poprawienia, usunięcia lub zablokowania danych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 są składane do administratora danych i są one przez niego rozpatrywane.
W przypadku gdy zarejestrowany eksporter złoży taki wniosek do Komisji bez uprzedniej próby dochodzenia swoich praw u administratora danych, Komisja przekazuje ten wniosek do administratora danych zarejestrowanego eksportera.
Jeżeli zarejestrowany eksporter nie zdoła dojść swoich praw u administratora danych, przedkłada taki wniosek Komisji pełniącej funkcję administratora danych. Komisja ma prawo do poprawienia, usunięcia lub zablokowania tych danych.
8. Krajowe organy nadzorujące ochronę danych oraz Europejski Inspektor Ochrony Danych, działając w ramach swoich kompetencji, współpracują i zapewniają skoordynowany nadzór nad danymi rejestracyjnymi.
Organy te, każdy działając w ramach swoich kompetencji, w stosownych przypadkach wymieniają się odnośnymi informacjami, wspierają się przy przeprowadzaniu audytów i inspekcji, badają trudności związane z interpretacją lub stosowaniem niniejszego rozporządzenia, analizują problemy związane ze sprawowaniem niezależnego nadzoru lub wykonywaniem praw osób, których dane dotyczą, opracowują zharmonizowane propozycje wspólnych rozwiązań różnych problemów i podnoszą świadomość na temat praw dotyczących ochrony danych.”
;
6)
art. 70 i 71 otrzymują brzmienie:
„Artykuł 70
Komisja opublikuje na swojej stronie internetowej daty rozpoczęcia przez kraje korzystające stosowania systemu zarejestrowanych eksporterów. Komisja będzie na bieżąco aktualizować te informacje.
Artykuł 71
W przypadku gdy państwo lub terytorium zostało usunięte z załącznika II do rozporządzenie (UE) nr 978/2012, obowiązek zapewnienia współpracy administracyjnej określony w art. 69, art. 69a, art. 86 ust. 10 i art. 97g stosuje się nadal wobec tego kraju lub terytorium przez okres trzech lat od daty jego usunięcia z tego załącznika.”
;
7)
art. 74 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 74
1. Produkty zgłoszone do dopuszczenia do swobodnego obrotu w Unii Europejskiej muszą być dokładnie tymi samymi produktami, co wywiezione z kraju korzystającego, uznanego za kraj ich pochodzenia. Nie mogą one zostać zmienione, przekształcone w jakikolwiek sposób ani poddane czynnościom innym niż czynności służące zachowaniu ich w dobrym stanie lub dodawaniu lub przymocowywaniu znaków, etykiet, pieczęci lub innej dokumentacji w celu zapewnienia zgodności z określonymi wymogami krajowymi obowiązującymi w Unii, zanim zostaną zgłoszone do dopuszczenia do swobodnego obrotu.
2. Produkty przywożone do kraju korzystającego do celów kumulacji zgodnie z art. 84, 85 lub 86 muszą być dokładnie tymi samymi produktami, co produkty wywiezione z kraju uznanego za kraj ich pochodzenia. Nie mogą one zostać zmienione, przekształcone w jakikolwiek sposób ani poddane czynnościom innym niż czynności służące zachowaniu ich w dobrym stanie, zanim nie zostaną zgłoszone do poddania odpowiedniej procedurze celnej w kraju przywozu.
3. Możliwe jest przechowywanie produktów, pod warunkiem że pozostają one pod dozorem celnym w kraju lub krajach tranzytu.
4. Możliwe jest dzielenie przesyłek, jeżeli dokonuje go eksporter lub inna osoba na jego odpowiedzialność, pod warunkiem że towary pozostają pod dozorem celnym w kraju lub krajach tranzytu.
5. Wymogi ust. 1-4 uznaje się za spełnione, chyba że organy celne mają powody, by przyjąć przeciwne domniemanie; w takich przypadkach, organy celne mogą zażądać od zgłaszającego udokumentowania zgodności, przy czym można ją udowodnić za pomocą wszelkich środków, włącznie z umownym dokumentem przewozowym w rodzaju listu przewozowego, albo też dowodami faktycznymi lub materialnymi, jak oznakowanie lub numeracja opakowań lub jakiekolwiek inne dowody związane z samymi towarami.”
;
8)
w art. 84 dodaje się akapit drugi w brzmieniu:
„podsekcje 2 i 7 stosuje się odpowiednio do wywozu z Unii do kraju korzystającego do celów kumulacji dwustronnej.”
;
9)
w art. 86 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:
„a)
kraje uczestniczące w kumulacji są, w momencie wywozu produktów do Unii, krajami korzystającymi, w odniesieniu do których nie wycofano tymczasowo preferencyjnego traktowania zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 978/2012.”
;
b)
w ust. 4 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
„Następujący kraj podaje się jako kraj pochodzenia na dowodzie pochodzenia wystawionym przez eksportera produktu do Unii lub, do czasu wprowadzenia systemu zarejestrowanych eksporterów, wydanym przez organy kraju korzystającego będącego krajem wywozu:
-
w przypadku produktów wywiezionych bez dalszej obróbki lub przetwarzania, kraj korzystający podany na dowodach pochodzenia, o których mowa w art. 95a ust. 1 lub w art. 97m ust. 5 tiret trzecie,
-
w przypadku produktów wywiezionych po przeprowadzeniu dalszej obróbki lub przetwarzania, kraj pochodzenia ustalony zgodnie z akapitem drugim.”
;
c)
dodaje się ust. 10 w brzmieniu:
„10. podsekcję 2, art. 90, 91, 92, 93, 94 i 95 i podsekcję 7 stosuje się odpowiednio do wywozu z jednego kraju korzystającego do innego kraju korzystającego do celów kumulacji regionalnej.”
;
10)
w art. 88 skreśla się ust. 1;
11)
w części I tytuł IV rozdział 2 sekcja 1 nagłówek podsekcji 5 otrzymuje brzmienie:
„Podsekcja 5
Procedury wywozowe w kraju korzystającym i w Unii Europejskiej, mające zastosowanie od daty rozpoczęcia stosowania systemu zarejestrowanych eksporterów”
;
12)
art. 90-95 otrzymują brzmienie:
„Artykuł 90
1. System stosuje się w następujących przypadkach:
a)
towarów spełniających wymogi niniejszej sekcji, wywożonych przez zarejestrowanego eksportera;
b)
wszelkich przesyłek składających się z jednej lub więcej niż z jednej paczki, zawierających produkty pochodzące wywożone przez dowolnego eksportera, gdy całkowita wartość wchodzących w skład przesyłki produktów pochodzących nie przekracza 6 000 EUR.
2. Wartość produktów pochodzących w danej przesyłce jest wartością wszystkich produktów pochodzących w jednej przesyłce objętych jednym oświadczeniem o pochodzeniu sporządzonym w kraju wywozu.
Artykuł 91
1. Kraje korzystające rozpoczynają rejestrację eksporterów w dniu 1 stycznia 2017 r.
Jednakże w przypadku gdy kraj korzystający nie jest w stanie rozpocząć rejestracji w tym dniu, powiadamia on Komisję pisemnie do dnia 1 lipca 2016 r., że odracza rozpoczęcie rejestracji eksporterów do dnia 1 stycznia 2018 r. lub do dnia 1 stycznia 2019 r.
2. W okresie 12 miesięcy następujących po dacie rozpoczęcia przez kraj korzystający rejestracji eksporterów właściwe władze tego kraju kontynuują wystawianie świadectw pochodzenia na formularzu A na wniosek eksporterów, którzy nie są jeszcze zarejestrowani w czasie składania wniosku o wydanie świadectwa.
Bez uszczerbku dla art. 97k ust. 5 świadectwa pochodzenia na formularzu A wydane zgodnie z akapitem pierwszym niniejszego ustępu są dopuszczalne w Unii jako dowód pochodzenia, jeżeli są one wystawione przed datą rejestracji danego eksportera.
Właściwe organy kraju korzystającego mające trudności z ukończeniem procesu rejestracji we wspomnianym powyżej terminie 12 miesięcy mogą zwrócić się do Komisji o jego przedłużenie. Takie przedłużenie nie może przekraczać sześciu miesięcy.
3. Eksporterzy w kraju korzystającym, zarejestrowani lub nie, sporządzają oświadczenia o pochodzeniu dla wchodzących w skład przesyłki produktów pochodzących, w przypadku gdy ich całkowita wartość nie przekracza 6 000 EUR, począwszy od dnia, w którym dany kraj korzystający zamierza rozpocząć rejestrację eksporterów.
Eksporterzy, którzy są już zarejestrowani, sporządzają oświadczenia o pochodzeniu dla wchodzących w skład przesyłki produktów pochodzących, w przypadku gdy ich całkowita wartość przekracza 6 000 EUR, począwszy od dnia, od którego ich rejestracja jest ważna zgodnie z art. 92 ust. 5.
4. Wszystkie kraje korzystające stosują system zarejestrowanych eksporterów najpóźniej od dnia 30 czerwca 2020 r.
Artykuł 91a
1. W dniu 1 stycznia 2017 r. organy celne państw członkowskich rozpoczynają rejestrację eksporterów i ponownych nadawców towarów, mających siedzibę na ich terytorium.
2. Od dnia 1 stycznia 2018 r. organy celne wszystkich państw członkowskich zaprzestają wystawiania świadectw przewozowych EUR.1 do celów kumulacji zgodnie z art. 84.
3. Do dnia 31 grudnia 2017 r. organy celne państw członkowskich wystawiają świadectwa przewozowe EUR.1 lub zastępcze świadectwa pochodzenia na formularzu A na wniosek eksporterów lub ponownych nadawców towarów, którzy nie są jeszcze zarejestrowani. Czynią to również w przypadku, gdy produktom pochodzącym wysłanym do Unii towarzyszą oświadczenia o pochodzeniu sporządzone przez zarejestrowanego eksportera w kraju korzystającym.
4. Eksporterzy unijni, zarejestrowani lub nie, sporządzają oświadczenia o pochodzeniu dla wchodzących w skład przesyłki produktów pochodzących, w przypadku gdy ich całkowita wartość nie przekracza 6 000 EUR, począwszy od dnia 1 stycznia 2017 r.
Eksporterzy, którzy są już zarejestrowani, sporządzają oświadczenia o pochodzeniu dla wchodzących w skład przesyłki produktów pochodzących, w przypadku gdy ich całkowita wartość przekracza 6 000 EUR, począwszy od dnia, od którego ich rejestracja jest ważna zgodnie z art. 92 ust. 5.
5. Zarejestrowani ponowni nadawcy towarów mogą sporządzać zastępcze oświadczenia o pochodzeniu począwszy od dnia, od którego ich rejestracja jest ważna zgodnie z art. 92 ust. 5. Przepis ten stosuje się niezależnie od tego, czy towarom towarzyszy świadectwo pochodzenia na formularzu A wystawione w kraju korzystającym, deklaracja na fakturze czy też oświadczenie o pochodzeniu sporządzone przez eksportera.
Artykuł 92
1. Aby uzyskać status zarejestrowanego eksportera, eksporter składa wniosek do właściwych organów kraju korzystającego, z którego towary mają zostać wywiezione i który uznaje się za kraj pochodzenia tych towarów lub ich przetwarzania uznanego za niespełniające warunki określone w art. 86 ust. 4 akapit pierwszy lub w art. 86 ust. 6 lit. a).
Wniosek składa się na formularzu znajdującym się w załączniku 13c i zawiera on wszystkie informacje wymagane w tym formularzu.
2. Aby uzyskać status zarejestrowanego eksportera, eksporter lub ponowny nadawca towarów mający siedzibę w danym państwie członkowskim składa wniosek do organów celnych tego państwa członkowskiego, na formularzu znajdującym się w załączniku 13c.
3. Eksporterzy są wspólnie rejestrowani do celów wywozu w ramach ogólnego systemu preferencji Unii, Norwegii i Szwajcarii, a także Turcji, gdy kraj ten spełni pewne warunki.
Właściwe organy kraju korzystającego przyznają eksporterowi numer zarejestrowanego eksportera do celów wywozu w ramach systemów GSP Unii, Norwegii i Szwajcarii, a także Turcji, gdy kraj ten spełni pewne warunki, w zakresie, w jakim państwa te uznały kraj dokonania rejestracji jako kraj korzystający.
4. Wniosek o rejestrację eksportera zawiera wszystkie dane, o których mowa w załączniku 13c.
5. Rejestracja jest ważna od dnia, w którym właściwe organy kraju korzystającego lub organy celne państwa członkowskiego otrzymały kompletny wniosek rejestracyjny, zgodnie z ust. 4.
6. Właściwe organy kraju korzystającego lub organy celne państwa członkowskiego informują eksportera lub w stosownym przypadku ponownego nadawcę towarów o nadanym temu eksporterowi lub ponownemu nadawcy towarów numerze zarejestrowanego eksportera, a także o dacie, od której rejestracja jest ważna.
Artykuł 92a
W przypadku gdy dany kraj dodaje się do wykazu krajów korzystających, zamieszczonego w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 978/2012, Komisja automatycznie aktywuje dla jego systemu rejestracje wszystkich eksporterów zarejestrowanych w tym kraju, pod warunkiem że dane rejestracyjne tych eksporterów są dostępne w systemie REX i są ważne co najmniej dla systemu GSP Norwegii, Szwajcarii lub Turcji, gdy kraj ten spełni pewne warunki.
W takim przypadku eksporter, który został już zarejestrowany co najmniej w systemie GSP Norwegii, Szwajcarii lub Turcji, gdy kraj ten spełni pewne warunki, nie musi składać wniosku u właściwych organów w swoim kraju, aby zostać zarejestrowanym w systemie Unii.
Artykuł 93
1. Zarejestrowani eksporterzy niezwłocznie informują właściwe organy kraju korzystającego lub organy celne państwa członkowskiego o wszelkich zmianach dotyczących informacji, które podali do celów swojej rejestracji.
2. Zarejestrowani eksporterzy, którzy nie spełniają już warunków wywozu towarów w ramach systemu lub nie mają już zamiaru prowadzić wywozu towarów w ramach systemu, informują odpowiednio właściwe organy odnośnego kraju korzystającego lub organy celne odnośnego państwa członkowskiego.
3. Właściwe organy kraju korzystającego lub organy celne państwa członkowskiego cofają rejestrację, jeżeli zarejestrowany eksporter:
a)
już nie istnieje;
b)
nie spełnia już warunków wywozu towarów w ramach systemu;
c)
powiadomił właściwe organy kraju korzystającego lub organy celne państwa członkowskiego, że nie zamierza już prowadzić wywozu towarów w ramach systemu;
d)
umyślnie lub w wyniku zaniedbania sporządza lub przyczynia się do sporządzenia oświadczenia o pochodzeniu, które zawiera nieprawidłowe informacje i prowadzi do nieuprawnionego korzystania z preferencyjnego traktowania taryfowego.
4. Właściwe organy kraju korzystającego lub organy celne państwa członkowskiego mogą cofnąć rejestrację, jeżeli zarejestrowany eksporter nie aktualizuje danych dotyczących jego rejestracji.
5. Cofnięcie rejestracji ma skutek wyłącznie w odniesieniu do przyszłości, tj. w odniesieniu do oświadczeń o pochodzeniu złożonych po dacie cofnięcia rejestracji. Cofnięcie rejestracji nie ma wpływu na ważność oświadczeń o pochodzeniu sporządzonych przed poinformowaniem zarejestrowanego eksportera o cofnięciu jego rejestracji.
6. Właściwe organy kraju korzystającego lub organy celne państwa członkowskiego informują zarejestrowanego eksportera o cofnięciu jego rejestracji oraz o dacie, od której cofnięcie staje się skuteczne.
7. W przypadku cofnięcia rejestracji eksporterowi lub ponownemu nadawcy towarów przysługują sądowe środki odwoławcze.
8. Cofnięcie rejestracji zarejestrowanego eksportera unieważnia się w przypadku nieprawidłowego cofnięcia rejestracji. Eksporter lub ponowny nadawca towarów jest uprawniony do korzystania z numeru zarejestrowanego eksportera nadanego mu w momencie rejestracji.
9. Eksporterzy lub ponowni nadawcy towarów, których rejestracja została cofnięta, mogą złożyć nowy wniosek o rejestrację eksportera zgodnie z art. 92. Eksporterzy lub ponowni nadawcy towarów, których rejestrację cofnięto zgodnie z ust. 3 lit. d) i ust. 4, mogą zostać ponownie zarejestrowani, jedynie jeżeli udowodnią właściwym organom kraju korzystającego lub organom celnym państwa członkowskiego, które ich zarejestrowało, że podjęły konieczne działania naprawcze w odniesieniu do stanu, który doprowadził do cofnięcia rejestracji.
10. Dane dotyczące cofniętej rejestracji są przechowywane w systemie REX przez właściwe organy kraju korzystającego lub przez organy celne państwa członkowskiego, które wprowadziło je do tego systemu, maksymalnie przez okres dziesięciu lat kalendarzowych po upływie roku kalendarzowego, w którym nastąpiło cofnięcie rejestracji. Po upływie tych 10 lat kalendarzowych właściwe organy kraju korzystającego lub organy celne państwa członkowskiego usuwają te dane.
Artykuł 93a
1. Komisja cofa rejestrację wszystkich eksporterów zarejestrowanych w danym kraju korzystającym w przypadku usunięcia tego kraju z wykazu krajów korzystających, zamieszczonego w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 978/2012, lub w przypadku tymczasowego wycofania zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 978/2012 preferencji taryfowych przyznanych krajowi korzystającemu.
2. W przypadku gdy kraj dodaje się ponownie do wykazu krajów korzystających lub w przypadku zakończenia okresu tymczasowego wycofania preferencyjnego traktowania przyznanego krajowi korzystającemu, Komisja ponownie aktywuje rejestracje wszystkich eksporterów zarejestrowanych w tym kraju, pod warunkiem że dane rejestracyjne tych eksporterów są dostępne w systemie i pozostają ważne co najmniej dla systemu GSP Norwegii, Szwajcarii lub Turcji, gdy kraj ten spełni pewne warunki. W przeciwnym razie eksporterzy muszą zostać ponownie zarejestrowani zgodnie z art. 92.
3. W przypadku cofnięcia rejestracji wszystkich zarejestrowanych eksporterów w kraju korzystającym zgodnie z ustępem pierwszym, dane dotyczące cofniętych rejestracji będą przechowywane w systemie REX przez okres co najmniej dziesięciu lat kalendarzowych po upływie roku kalendarzowego, w którym nastąpiło cofnięcie rejestracji. Po upływie wspomnianego dziesięcioletniego okresu oraz w przypadku, gdy dany kraj nie jest przez ponad dziesięć lat krajem korzystającym z systemu GSP Norwegii, Szwajcarii ani Turcji, kiedy kraj ten spełni pewne warunki, Komisja usuwa z systemu REX dane dotyczące cofniętych rejestracji.
Artykuł 94
1. Eksporterzy, zarejestrowani lub nie, spełniają następujące obowiązki:
a)
prowadzą prawidłową handlową ewidencję księgową dotyczącą produkcji i dostaw towarów kwalifikujących się do preferencyjnego traktowania;
b)
przechowują i udostępniają wszelką dokumentację związaną z materiałami użytymi do wytwarzania;
c)
przechowują wszelką dokumentację celną związaną z materiałami użytymi do wytwarzania;
d)
przechowują przez co najmniej trzy lata od zakończenia roku kalendarzowego, w którym sporządzono oświadczenie o pochodzeniu, lub - w przypadku, gdy wymaga tego prawodawstwo krajowe - dłużej:
(i)
sporządzone przez siebie oświadczenia o pochodzeniu;
(ii)
ewidencję produkcji i zapasów wszystkich materiałów pochodzących i niepochodzących.
Wspomnianą ewidencję i oświadczenia o pochodzeniu można przechowywać w formacie elektronicznym, musi być jednak możliwe ustalenie materiałów użytych do wytworzenia wywiezionych produktów oraz potwierdzenie ich statusu pochodzenia.
2. Obowiązki wynikające z ust. 1 mają również zastosowanie w przypadku dostawców zaopatrujących eksporterów w deklaracje dostawców potwierdzające status pochodzenia dostarczanych przez nich towarów.
3. Ponowni nadawcy towarów, bez względu na to, czy są zarejestrowani, którzy sporządzili zastępcze oświadczenia o pochodzeniu, o których mowa w art. 97d, przechowują początkowe, zastąpione przez nich oświadczenia o pochodzeniu przez okres co najmniej trzech lat od końca roku kalendarzowego, w którym sporządzone zostało zastępcze oświadczenie o pochodzeniu, lub dłużej, jeżeli wymagają tego przepisy krajowe.
Artykuł 95
1. Eksporter sporządza oświadczenie o pochodzeniu z chwilą wywozu towarów, do których się ono odnosi, o ile przedmiotowe produkty można uznać za pochodzące z danego kraju korzystającego, albo też z innego kraju korzystającego zgodnie z art. 86 ust. 4 akapit drugi lub z art. 86 ust. 6 akapit pierwszy lit. b).
2. Oświadczenie o pochodzeniu może również zostać sporządzone po dokonaniu wywozu przedmiotowych produktów (»oświadczenie z mocą wsteczną«). Takie oświadczenie z mocą wsteczną jest dopuszczalne, jeżeli zostanie przedstawione organom celnym państwa członkowskiego, w którym złożono zgłoszenie celne o dopuszczenie do swobodnego obrotu, nie później niż dwa lata po dokonaniu przywozu.
W przypadku gdy podział przesyłki odbywa się zgodnie z art. 74, i pod warunkiem dotrzymania terminu dwóch lat, o którym mowa w akapicie pierwszym, oświadczenie o pochodzeniu może być sporządzone z mocą wsteczną przez eksportera z kraju wywozu produktów. Dotyczy to odpowiednio przypadku gdy podział przesyłki odbywa się w innym kraju korzystającym lub w Norwegii, Szwajcarii lub w stosownym przypadku w Turcji.
3. Oświadczenie o pochodzeniu eksporter przedstawia swojemu odbiorcy w Unii; zawiera ono dane określone w załączniku 13d. Sporządza się je w językach angielskim, francuskim lub hiszpańskim.
Może być ono sporządzone na dowolnym dokumencie handlowym umożliwiającym identyfikację przedmiotowego eksportera oraz towarów, które obejmuje.
4. Ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do oświadczeń o pochodzeniu sporządzonych w Unii do celów kumulacji dwustronnej.
Artykuł 95a
1. Do celów ustalania pochodzenia materiałów używanych w ramach kumulacji dwustronnej lub regionalnej eksporter produktu wytworzonego przy użyciu materiałów pochodzących z kraju, z którym dopuszcza się kumulację, opiera się na oświadczeniu o pochodzeniu przedstawionemu przez dostawcę tych materiałów. W takim przypadku oświadczenie o pochodzeniu sporządzone przez eksportera zawiera odpowiednio oznaczenie: »EU cumulation«, »regional cumulation«, »Cumul UE«, »cumul regional« lub »Acumulación UE«, »Acumulación regional«.
2. Do celów ustalania pochodzenia materiałów wykorzystywanych w ramach kumulacji zgodnie z art. 85, eksporter produktu wytworzonego przy użyciu materiałów pochodzących od strony, z którą dopuszcza się kumulację, opiera się na dowodzie pochodzenia przedstawionym przez dostawcę tych materiałów, pod warunkiem że dowód ten został wydany zgodnie z przepisami dotyczącymi reguł pochodzenia dla systemu GSP Norwegii, Szwajcarii lub w stosownym przypadku Turcji. W takim przypadku oświadczenie o pochodzeniu sporządzone przez eksportera zawiera oznaczenie: »Norway cumulation«, »Switzerland cumulation«, »Turkey cumulation«, »Cumul Norvège«, »Cumul Suisse«, »Cumul Turquie« lub »Acumulación Noruega«, »Acumulación Suiza«, »Acumulación Turquía«.
3. Do celów ustalania pochodzenia materiałów wykorzystywanych w ramach kumulacji rozszerzonej zgodnie z art. 86 ust. 7 i 8, eksporter produktu wytworzonego przy użyciu materiałów pochodzących od strony, z którą dopuszcza się kumulację rozszerzoną, opiera się na dowodzie pochodzenia przedstawionym przez dostawcę tych materiałów, pod warunkiem że dowód ten został wydany zgodnie z postanowieniami odnośnych porozumień o wolnym handlu zawartych między Unią a tą stroną.
W takim przypadku oświadczenie o pochodzeniu sporządzone przez eksportera zawiera oznaczenie: »extended cumulation with country x«, »cumul étendu avec le pays x« lub »Acumulación ampliada con el país x«”
;
13)
art. 96 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Oświadczenie o pochodzeniu ważne jest przez 12 miesięcy od daty jego sporządzenia.”
;
14)
w podsekcji 6 przed art. 97 dodaje się art. 96a w brzmieniu:
„Artykuł 96a
Aby importerzy byli uprawnieni do korzystania z systemu po przedłożeniu oświadczenia o pochodzeniu, towary muszą zostać wywiezione w dniu lub po dniu, w którym kraj korzystający, z którego towary są wywożone, rozpoczął rejestrację eksporterów zgodnie z art. 91.”
;
15)
w części I tytuł IV rozdział 2 sekcja 1 nagłówek podsekcji 6 otrzymuje brzmienie:
„Podsekcja 6
Procedury przy dopuszczeniu do swobodnego obrotu w Unii Europejskiej, mające zastosowanie od dnia rozpoczęcia stosowania systemu zarejestrowanych eksporterów”
;
16)
w części I tytuł IV rozdział 2 sekcja 1 nagłówek podsekcji 7 otrzymuje brzmienie:
„Podsekcja 7
Kontrola pochodzenia mająca zastosowanie od dnia rozpoczęcia stosowania systemu zarejestrowanych eksporterów”
;
17)
w części I tytuł IV rozdział 2 sekcja 1 nagłówek podsekcji 8 otrzymuje brzmienie:
„Podsekcja 8
Inne przepisy mające zastosowanie od dnia rozpoczęcia stosowania systemu zarejestrowanych eksporterów”
;
18)
art. 97 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 97
1. W przypadku gdy zgłaszający zwraca się o preferencyjne traktowanie w ramach systemu, umieszcza on odniesienie do oświadczenia o pochodzeniu w zgłoszeniu celnym o dopuszczenie do swobodnego obrotu. Odniesieniem do oświadczenia o pochodzeniu jest data jego wydania w formacie yyyymmdd, gdzie yyyy oznacza rok, mm miesiąc, a dd dzień. W przypadku gdy całkowita wartość wchodzących w skład przesyłki produktów pochodzących przekracza 6 000 EUR, zgłaszający podaje również numer zarejestrowanego eksportera.
2. Jeżeli zgłaszający wystąpi z wnioskiem o zastosowanie systemu zgodnie z ust. 1, nie posiadając oświadczenia o pochodzeniu w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego o dopuszczenie do swobodnego obrotu, zgłoszenie to uznaje się za niekompletne w rozumieniu art. 253 ust. 1 i traktuje się je odpowiednio.
3. Przed zgłoszeniem towarów do dopuszczenia do swobodnego obrotu zgłaszający dokłada należytych starań, by towary spełniały wszelkie reguły ustanowione w niniejszej sekcji, w szczególności sprawdzając:
(i)
na ogólnodostępnej stronie internetowej, czy eksporter jest zarejestrowany w systemie REX, gdy całkowita wartość wchodzących w skład przesyłki produktów pochodzących przekracza 6 000 EUR; oraz
(ii)
czy oświadczenie o pochodzeniu zostało sporządzone zgodnie z załącznikiem 13d.”
;
19)
art. 97d otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 97d
1. W przypadku produktów, które nie zostały jeszcze dopuszczone do swobodnego obrotu, oświadczenie o pochodzeniu można zastąpić jednym lub większą liczbą zastępczych oświadczeń o pochodzeniu sporządzonych przez ponownego nadawcę towarów, do celów wysyłki wszystkich tych produktów lub niektórych z nich do innego miejsca przeznaczenia na obszarze celnym Unii lub, w stosownych przypadkach, do Norwegii, Szwajcarii lub Turcji, gdy kraj ten spełni pewne warunki.
Zastępcze oświadczenia o pochodzeniu można sporządzać wyłącznie w przypadku, gdy początkowe oświadczenie o pochodzeniu zostało sporządzone zgodnie z art. 95 i 96 oraz z załącznikiem 13d.
2. Ponowni nadawcy są zarejestrowani do celów sporządzenia zastępczego oświadczenia o pochodzeniu w odniesieniu do produktów pochodzących przeznaczonych do wysyłki do innego miejsca na terytorium Unii, w przypadku gdy całkowita wartość produktów pochodzących znajdujących się w pierwotnej przesyłce podlegającej podziałowi przekracza 6 000 EUR.
Ponowni nadawcy, którzy nie są zarejestrowani, mogą jednak sporządzać zastępcze oświadczenia o pochodzeniu, w przypadku gdy całkowita wartość produktów pochodzących znajdujących się w pierwotnej przesyłce podlegającej podziałowi przekracza 6 000 EUR, jeżeli załączą kopię pierwotnego oświadczenia o pochodzeniu sporządzonego w kraju korzystającym.
3. Jedynie ponowni nadawcy zarejestrowani w systemie REX mogą sporządzać zastępcze oświadczenia o pochodzeniu w odniesieniu do produktów pochodzących, które mają zostać wysłane do Norwegii, Szwajcarii lub Turcji, gdy kraj ten spełni pewne warunki. Ma to zastosowanie niezależnie od wartości produktów pochodzących zawartych w pierwotnej przesyłce i niezależnie od tego, czy państwo pochodzenia jest wymienione w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 978/2012.
4. Zastępcze oświadczenie o pochodzeniu ważne jest przez 12 miesięcy od daty sporządzenia pierwotnego oświadczenia o pochodzeniu.
5. W przypadku zastąpienia oświadczenia o pochodzeniu ponowny nadawca umieszcza następujące informacje na pierwotnym oświadczeniu o pochodzeniu:
a)
dane zastępczego oświadczenia lub zastępczych oświadczeń o pochodzeniu;
b)
nazwa i adres ponownego nadawcy;
c)
odbiorca lub odbiorcy w Unii lub w stosownych przypadkach w Norwegii, Szwajcarii lub Turcji, gdy kraj ten spełni pewne warunki.
Pierwotne oświadczenie o pochodzeniu oznacza się dopiskiem »Replaced«, »Remplacée« lub »Sustituida«.
6. Ponowny nadawca umieszcza następujące informacje na zastępczym oświadczeniu o pochodzeniu:
a)
wszystkie dane ponownie wysyłanych produktów;
b)
data sporządzenia pierwotnego oświadczenia o pochodzeniu;
c)
informacje określone w załączniku 13d;
d)
nazwa i adres ponownego nadawcy produktów w Unii oraz w stosownych przypadkach jego numer zarejestrowanego eksportera;
e)
nazwa i adres odbiorcy w Unii lub w stosownych przypadkach w Norwegii, Szwajcarii lub Turcji, gdy kraj ten spełni pewne warunki;
f)
data i miejsce zastąpienia.
Zastępcze oświadczenie o pochodzeniu oznacza się dopiskiem »Replacement statement«, »Attestation de remplacement« lub »Comunicación de sustitución«.
7. Ust. 1-6 stosuje się do oświadczeń zastępujących zastępcze oświadczenia o pochodzeniu.
8. Podsekcja 7 niniejszej sekcji ma zastosowanie odpowiednio do zastępczych oświadczeń o pochodzeniu.
9. W przypadku produktów korzystających z preferencji taryfowych na mocy odstępstwa udzielonego zgodnie z przepisami art. 89, zastąpienia przewidzianego w niniejszym artykule można dokonać wyłącznie w odniesieniu do produktów przeznaczonych do Unii Europejskiej.”
;
20)
w art. 97h dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„3. W przypadku gdy - w wyniku weryfikacji, o której mowa w ust. 1, lub na podstawie jakichkolwiek innych dostępnych informacji - okaże się, że naruszane są reguły pochodzenia, korzystający kraj wywozu, z własnej inicjatywy lub na wniosek organów celnych państw członkowskich lub Komisji przeprowadza odpowiednie dochodzenie lub zleca przeprowadzenie dochodzenia w trybie pilnym, w celu potwierdzenia takich naruszeń i zapobiegania im w przyszłości. W tym celu w przedmiotowym dochodzeniu mogą uczestniczyć Komisja lub organy celne państw członkowskich.”
;
21)
skreśla się art. 97i;
22)
w części I, tytuł IV, rozdział 2, nagłówek sekcji 1A otrzymuje brzmienie:
„Sekcja 1A
Procedury i metody współpracy administracyjnej stosowane w odniesieniu do wywozu z zastosowaniem świadectw pochodzenia na formularzu A, deklaracji na fakturze i świadectw przewozowych EUR.1”
;
23)
w art. 97l:
a)
ust. 2, 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„2. Właściwe organy krajów korzystających udostępniają eksporterowi świadectwo pochodzenia na formularzu A niezwłocznie po dokonaniu wywozu lub jego zapewnieniu. Właściwe organy krajów korzystających mogą jednak także wystawić świadectwo pochodzenia na formularzu A po dokonaniu wywozu objętych nim produktów, jeżeli:
a)
nie zostało wystawione w chwili dokonywania wywozu z powodu błędów lub nieumyślnych pominięć lub zaistnienia szczególnych okoliczności; lub
b)
zgodnie z wymogami właściwych organów wykazano, że świadectwo pochodzenia na formularzu A zostało wystawione, ale nie zostało z przyczyn technicznych przyjęte przy przywozie; lub
c)
ostateczne miejsce przeznaczenia produktów zostało określone w trakcie ich transportu lub przechowywania i po ewentualnym podziale przesyłki, zgodnie z art. 74.
3. Właściwe organy krajów korzystających mogą wystawić świadectwo z mocą wsteczną wyłącznie po sprawdzeniu, czy informacje zawarte we wniosku eksportera o wydanie świadectwa pochodzenia na formularzu A z mocą wsteczną są zgodne z danymi znajdującymi się w odpowiedniej dokumentacji wywozowej oraz czy świadectwo pochodzenia na formularzu A nie zostało wystawione przy wywozie odnośnych produktów. W polu 4 świadectwa pochodzenia na formularzu A wystawionego z mocą wsteczną umieszcza się dopisek »Issued retrospectively«, »Délivré a posteriori« lub »emitido a posteriori«.
4. W przypadku kradzieży, utraty lub zniszczenia świadectwa pochodzenia na formularzu A eksporter może wystąpić do właściwych organów, które je wystawiły, o wystawienie duplikatu sporządzonego na podstawie dokumentów wywozowych będących w ich posiadaniu. W polu 4 duplikatu świadectwa pochodzenia na formularzu A umieszcza się dopisek »Duplicate«, »Duplicata« lub »Duplicado«, datę wystawienia i numer seryjny oryginału świadectwa. Duplikat jest ważny od daty wystawienia oryginału świadectwa.”
;
b)
ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„6. Wypełnienie pól 2 i 10 świadectwa pochodzenia na formularzu A jest nieobowiązkowe. W polu 12 umieszcza się dopisek »European Union« lub nazwę jednego z państw członkowskich. W polu 11 umieszcza się datę wystawienia świadectwa pochodzenia na formularzu A. Podpis wymagany w tym polu, zastrzeżonym do użytku właściwych organów rządowych, które wystawiają świadectwo, jak również podpis osoby upoważnionej reprezentującej eksportera składa się odręcznie w polu 12.”
;
24)
art. 97p ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„6. W przypadku produktów, które korzystają z preferencji taryfowych na mocy odstępstwa udzielonego zgodnie z przepisami art. 89, przewidzianą w niniejszym artykule procedurę stosuje się wyłącznie do produktów przeznaczonych do Unii.”
;
25)
w art. 109 dodaje się akapit drugi w brzmieniu:
„Pole 7 świadectw przewozowych EUR.1 lub deklaracji na fakturze zawiera dopisek »Autonomous trade measures« lub »Mesures commerciales autonomes« (Autonomiczne środki handlowe).”
;
26)
w załączniku 13a wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia;
27)
załączniki 13c i 13d zastępuje się tekstem załącznika II do niniejszego rozporządzenia;
28)
w załączniku 17 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem III do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
W rozporządzeniu (UE) nr 1063/2010 wprowadza się następujące zmiany:
1)
skreśla się art. 2;
2)
w art. 3 skreśla się ust. 3, 4 i 5.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Przepisy art. 1 ust. 7 oraz art. 1 ust. 23 stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 10 marca 2015 r.