PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ RADY
ze dne 17. prosince 2013,
kterým se Polské republice povoluje zavést opatření odchylující se od čl. 26 odst. 1 písm. a) a článku 168 směrnice 2006/112/ES o společném systému daně z přidané hodnoty
(2013/805/EU)
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Rady 2006/112/ES ze dne 28. listopadu 2006 o společném systému daně z přidané hodnoty (1), a zejména na čl. 395 odst. 1 uvedené směrnice,
s ohledem na návrh Evropské komise,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Dopisem zaevidovaným Komisí dne 18. června 2013 požádala Polská republika o povolení zavést zvláštní opatření odchylující se od čl. 26 odst. 1 písm. a) a článku 168 směrnice 2006/112/ES týkající se některých motorových silničních vozidel a výdajů s nimi spojených (dále jen „opatření“).
(2)
V souladu s čl. 395 odst. 2 druhým pododstavcem směrnice 2006/112/ES uvědomila Komise o žádosti o povolení Polska ostatní členské státy dopisem ze dne 10. října 2013. Dopisem ze dne 14. října 2013 oznámila Komise Polské republice, že má k dispozici všechny údaje potřebné k posouzení žádosti.
(3)
Článek 168 směrnice 2006/112/ES stanoví nárok osoby povinné k dani na odpočet DPH vyúčtované za dodání zboží a služby jí poskytnuté pro účely svých zdaněných plnění. Ustanovení čl. 26 odst. 1 písm. a) uvedené směrnice obsahuje požadavek vyúčtovat DPH, pokud je majetek podniku použit pro soukromé účely osoby povinné k dani nebo jejích zaměstnanců, popřípadě obecněji řečeno k jiným účelům než pro účely jejího podnikání.
(4)
Opatření požadované Polskou republikou se odchyluje od uvedeného ustanovení v tom smyslu, že požaduje omezení nároku na odpočet DPH v souvislosti s nákupem, pronájmem, nájmem nebo leasingem některých motorových silničních vozidel a s nimi spojených výdajů a osvobození osoby povinné k dani od účtování DPH v případě používání vozidel, na která se omezení vztahuje, k jiným účelům než pro účely podnikání.
(5)
Je složité přesně určit, kdy se jedná o používání motorových vozidel k jiným účelům než pro účely podnikání, a i v případech, kdy to možné je, je tento postup často obtížný. Podle požadovaných opatření by částka DPH na odpočitatelné výdaje spojené s motorovými vozidly, která nejsou užívána výlučně pro účely podnikání, měla být s některými výjimkami stanovena paušální procentní sazbou. Podle aktuálně dostupných informací zastává Polská republika názor, že sazba ve výši 50 % je opodstatněná. Aby se zároveň zabránilo dvojímu zdanění, měl by být požadavek na vyúčtování DPH z užití motorového vozidla k jiným účelům než pro účely podnikání zrušen, pokud se na něj vztahuje toto omezení. Tato opatření lze odůvodnit nutností zjednodušit postup pro vyměřování DPH a zabránit daňovým únikům na základě nesprávného vedení záznamů a nepravdivých daňových prohlášení.
(6)
Omezení nároku na odpočet daně podle zvláštních opatření by se mělo uplatnit na DPH vyúčtovanou při nákupu, pořízení uvnitř Společenství, dovozu, pronájmu nebo leasingu stanovených motorových silničních vozidel a v souvislosti s výdaji s nimi spojenými, včetně nákupu pohonných hmot.
(7)
Některé typy motorových vozidel by měly být z oblasti působnosti zvláštního opatření vyňaty, neboť - vzhledem ke své povaze nebo druhu podnikatelské činnosti, k níž jsou používány - jakékoli jejich užívání k jiným účelům než pro účely podnikání je považováno za zanedbatelné. Zvláštní opatření by se proto neměla vztahovat na vozidla s více než 9 sedadly (včetně sedadla pro řidiče) a s celkovou maximální hmotností vyšší než 3 500 kg. Omezení nároku na odpočet se kromě toho nevztahuje na DPH vyměřenou za veškeré výdaje, které jsou výlučně spojeny s podnikáním osoby povinné k dani.
(8)
Tato odchylující se opatření by měla být časově omezena, aby se umožnilo zhodnocení jejich účinnosti a příslušné procentní sazby, jelikož navržená procentní sazba je založena na počátečních zjištěních o využití pro účely podnikání.
(9)
Pokud by Polská republika považovala za nezbytné další prodloužení odchylujících se opatření po roce 2016, měla by Komisi nejpozději 1. dubna 2016 spolu se žádostí o prodloužení předložit zprávu o uplatňování dotyčných opatření, v níž bude uveden přezkum uplatňovaného procentního omezení.
(10)
Dne 29. října 2004 přijala Komise návrh směrnice Rady, kterou se mění směrnice Rady 77/388/EHS (2), nyní směrnice 2006/112/ES, v němž byly sjednoceny kategorie výdajů, které lze vyloučit z nároku na odpočet daně. Podle tohoto návrhu lze z nároku na odpočet vyjmout motorová silniční vozidla. Odchylující se opatření podle tohoto rozhodnutí by měla pozbýt platnosti dnem vstupu takové pozměňující směrnice v platnost, pokud k němu dojde před uplynutím doby platnosti tohoto rozhodnutí.
(11)
Odchylující se opatření bude mít pouze zanedbatelný dopad na celkovou výši daně vybírané na úrovni konečné spotřeby a nebude mít nepříznivý dopad na vlastní zdroje Unie pocházející z DPH,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
1. Odchylně od článku 168 směrnice 2006/112/ES se Polské republice povoluje omezit na 50 % nárok na odpočet DPH při nákupu, pořízení uvnitř Společenství, dovozu, nájmu nebo leasingu motorových silničních vozidel, jakož i DPH vyúčtované v souvislosti s výdaji spojenými s těmito vozidly, pokud vozidlo není používáno výlučně pro účely podnikání.
2. Omezení na 50 % uvedené v odstavci 1 se nevztahuje na motorová vozidla s celkovou maximální hmotností vyšší než 3 500 kg nebo na motorová vozidla s více než devíti sedadly, včetně sedadla řidiče.
3. Omezení na 50 % uvedené v odstavci 1 se nevztahuje na DPH vyměřenou za veškeré výdaje, které jsou výlučně spojeny s podnikáním osoby povinné k dani.
Článek 2
Odchylně od čl. 26 odst. 1 písm. a) směrnice 2006/112/ES se Polské republice povoluje nepovažovat za poskytnutí služeb za úplatu použití vozidla, na které se vztahuje mezení na 50 % uvedené v článku 1 tohoto rozhodnutí, k soukromým účelům osobou povinnou k dani či jejími zaměstnanci nebo obecněji k účelům jiným než pro účely jejího podnikání.
Článek 3
1. Toto rozhodnutí nabývá účinku dnem oznámení.
Toto rozhodnutí se použije ode dne 1. ledna 2014 a pozbývá platnosti dne 31. prosince 2016, nebo dnem, kdy vstoupí v platnost předpisy Unie, které vymezují, jaké výdaje týkající se motorových silničních vozidel nejsou způsobilé pro úplný odpočet DPH, podle toho, co nastane dříve.
2. Žádost o prodloužení opatření podle tohoto rozhodnutí se předloží Komisi nejpozději 1. dubna 2016. Tato žádost musí být doplněna zprávou, která obsahuje přezkum procentního omezení uplatňovaného na nárok na odpočet DPH na základě tohoto rozhodnutí.
Článek 4
Toto rozhodnutí je určeno Polské republice.
V Bruselu dne 17. prosince 2013.
DECYZJA WYKONAWCZA RADY
z dnia 17 grudnia 2013 r.
upoważniająca Rzeczpospolitą Polską do stosowania środków stanowiących odstępstwo od art. 26 ust. 1 lit. a) i art. 168 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
(2013/805/UE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1), w szczególności jej art. 395 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Pismem zarejestrowanym przez Komisję w dniu 18 czerwca 2013 r. Rzeczpospolita Polska wniosła o upoważnienie jej do wprowadzenia szczególnych środków stanowiących odstępstwo od art. 26 ust. 1 lit. a) i art. 168 dyrektywy 2006/112/WE w odniesieniu do niektórych silnikowych pojazdów drogowych i związanych z nimi wydatków (zwanych dalej „środkami”).
(2)
Zgodnie z art. 395 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE Komisja przekazała wniosek o zastosowanie odstępstwa pozostałym państwom członkowskim pismem z dnia 10 października 2013 r. Pismem z dnia 14 października 2013 r. Komisja powiadomiła Rzeczpospolitą Polską, że posiada wszystkie informacje konieczne do rozpatrzenia wniosku.
(3)
Art. 168 dyrektywy 2006/112/WE ustanawia prawo podatnika do odliczenia podatku od wartości dodanej (VAT) naliczonego od dostarczonych mu towarów i świadczonych na jego rzecz usług, które są wykorzystywane na potrzeby jego opodatkowanych transakcji. Art. 26 ust. 1 lit. a) tej dyrektywy zawiera wymóg rozliczania się z VAT w przypadku użycia składników majątku przedsiębiorstwa do celów prywatnych podatnika lub jego pracowników lub, bardziej ogólnie, do celów innych niż działalność jego przedsiębiorstwa.
(4)
Środki stanowiące przedmiot wniosku Rzeczpospolitej Polskiej zawierają odstępstwo od wspomnianych przepisów, gdyż ograniczają prawo odliczania VAT od zakupu, wynajmu lub leasingu niektórych silnikowych pojazdów drogowych oraz wydatków z nimi związanych, oraz zwalniają podatnika z obowiązku rozliczenia się z VAT od wykorzystania pojazdów objętych ograniczeniem do celów niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.
(5)
Trudne jest dokładne określenie zakresu wykorzystywania pojazdów silnikowych do celów niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, a nawet jeśli jest to możliwe, związana z tym procedura jest często uciążliwa. W ramach środków, których dotyczy wniosek, kwota odliczenia VAT w przypadku wydatków związanych z pojazdami silnikowymi, które nie są używane wyłącznie do celów działalności gospodarczej, powinna, z pewnymi wyjątkami, być ustalana na podstawie procentowej stawki zryczałtowanej. Na podstawie dostępnych informacji władze Rzeczpospolitej Polskiej uważają, że stawka 50 % jest uzasadniona. Jednocześnie w celu uniknięcia podwójnego opodatkowania wymóg rozliczenia się z VAT w przypadku użycia pojazdu silnikowego do celów niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej powinien być zawieszony, jeśli pojazd ten podlega takiemu ograniczeniu. Środki te mogłyby być uzasadnione potrzebą uproszczenia procedury poboru VAT i zapobieżenia uchylaniu się od płacenia podatków wynikającemu z niewłaściwego prowadzenia dokumentacji oraz składania fałszywych deklaracji podatkowych.
(6)
Ograniczenie prawa do odliczenia w ramach środków powinno dotyczyć VAT płaconego od zakupu, nabycia wewnątrzwspólnotowego, przywozu, leasingu lub wynajmu określonych silnikowych pojazdów drogowych oraz związanych z nimi wydatków, w tym zakupu paliwa.
(7)
Niektóre typy pojazdów silnikowych powinny zostać wyłączone z zakresu stosowania środków, ponieważ - ze względu na swój charakter lub rodzaj działalności gospodarczej, do jakiej są wykorzystywane - ich ewentualne użycie do celów niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej uznaje się za nieistotne. W związku z tym środki nie powinny mieć zastosowania do pojazdów posiadających (łącznie z siedzeniem kierowcy) więcej niż dziewięć miejsc siedzących lub pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3 500 kg. Ponadto ograniczenie prawa do odliczenia nie ma zastosowania do VAT naliczonego od wydatków, które są w całości związane z działalnością gospodarczą podatnika.
(8)
Środki stanowiące odstępstwo powinny być ograniczone w czasie, aby można było ocenić ich skuteczność oraz stwierdzić, czy wskaźnik procentowy jest odpowiedni, ponieważ proponowana wysokość opiera się na wstępnych ustaleniach dotyczących użycia do celów działalności gospodarczej.
(9)
Jeśli Rzeczpospolita Polska uzna za konieczne przedłużenie stosowania środków na kolejny okres po roku 2016, najpóźniej do dnia 1 kwietnia 2016 r. powinna przedłożyć Komisji, wraz z wnioskiem dotyczącym przedłużenia, sprawozdanie dotyczące stosowania przedmiotowego środka, zawierające przegląd stosowanego wskaźnika procentowego.
(10)
W dniu 29 października 2004 r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę Rady 77/388/EWG (2), obecnie dyrektywę 2006/112/WE, obejmujący harmonizację kategorii wydatków, w odniesieniu do których mogą mieć zastosowanie wyjątki od prawa do odliczenia. Zgodnie z tym wnioskiem wyjątki od prawa do odliczenia można stosować do silnikowych pojazdów drogowych. Przewidziane w niniejszej decyzji środki stanowiące odstępstwo powinny wygasnąć w dniu wejścia w życie takiej dyrektywy zmieniającej, jeśli data ta będzie wcześniejsza niż data wygaśnięcia niniejszej decyzji.
(11)
Odstępstwo będzie miało jedynie niewielki wpływ na ogólną kwotę podatku pobieranego w końcowym etapie konsumpcji i nie wpłynie negatywnie na zasoby własne Unii z tytułu VAT,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. W drodze odstępstwa od art. 168 dyrektywy 2006/112/WE, Rzeczpospolita Polska zostaje niniejszym upoważniona do ograniczenia do wysokości 50 % prawa do odliczenia VAT od zakupu, nabycia wewnątrzwspólnotowego, przywozu, wynajmu lub leasingu silnikowych pojazdów drogowych, a także VAT naliczanego od wydatków związanych z tymi pojazdami, jeśli pojazd nie jest używany wyłącznie do celów działalności gospodarczej.
2. Ograniczenie do wysokości 50 %, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania do pojazdów silnikowych o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3 500 kg lub pojazdów silnikowych posiadających łącznie z siedzeniem kierowcy więcej niż dziewięć miejsc siedzących.
3. Ponadto ograniczenie do wysokości 50 %, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania do VAT naliczonego od wydatków, które są w całości związane z działalnością gospodarczą podatnika.
Artykuł 2
W drodze odstępstwa od art. 26 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE Rzeczpospolita Polska zostaje upoważniona do nietraktowania jako świadczenia usług za wynagrodzeniem prywatnego wykorzystania przez podatnika lub jego pracowników, lub bardziej ogólnie, wykorzystania do celów innych niż prowadzona przez podatnika działalność, pojazdu, do którego zastosowanie ma ograniczenie do wysokości 50 %, o którym mowa w art. 1 niniejszej decyzji.
Artykuł 3
1. Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej notyfikacji.
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r. Niniejsza decyzja wygasa dnia 31 grudnia 2016 r. lub w dniu wejścia w życie przepisów unijnych określających wydatki związane z silnikowymi pojazdami drogowymi, które nie dają prawa do pełnego odliczenia podatku VAT, jeśli data ta będzie wcześniejsza.
2. Wniosek o przedłużenie środków określonych w niniejszej decyzji, przedkłada się Komisji do dnia 1 kwietnia 2016 r. Do tego wniosku załącza się sprawozdanie obejmujące przegląd stosowanego ograniczenia procentowego dotyczącego prawa do odliczenia VAT na podstawie niniejszej decyzji.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja skierowana jest do Rzeczpospolitej Polskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2013 r.