NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 524/2014
ze dne 12. března 2014,
kterým se doplňuje směrnice Evropského parlamentu a Rady 2013/36/EU, pokud jde o regulační technické normy upřesňující informace, které si vzájemně poskytují příslušné orgány domovského a hostitelského členského státu
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2013/36/EU ze dne 26. června 2013 o přístupu k činnosti úvěrových institucí a o obezřetnostním dohledu nad úvěrovými institucemi a investičními podniky, o změně směrnice 2002/87/ES a zrušení směrnic 2006/48/ES a 2006/49/ES (1), a zejména na čl. 50 odst. 6 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V zájmu zajištění efektivní spolupráce mezi příslušnými orgány domovského a hostitelského členského státu by výměna informací měla být obousměrná, v rámci příslušných dohledových pravomocí těchto orgánů. Je proto nezbytné upřesnit, které informace týkající se institucí, případně týkající provozování činnosti jejich poboček, by měly příslušné orgány domovského členského státu poskytovat příslušným orgánům hostitelského členského státu, jakož i to, které informace týkající se poboček mají příslušné orgány hostitelských členských států poskytovat příslušným orgánům domovského členského státu.
(2)
Na výměnu informací mezi příslušnými orgány domovského a hostitelského členského státu je třeba pohlížet v širším kontextu dohledu nad přeshraničními bankovními skupinami; je-li to na místě, měly by být informace poskytovány na konsolidované úrovni. Konkrétně pokud má instituce vrcholný mateřský podnik v členském státě, v němž se nachází její skutečné sídlo, a dotčený příslušný orgán vykonává rovněž dohled na konsolidovaném základě, mělo by být umožněno poskytovat informace na konsolidované úrovni, a nikoli na úrovni instituce provozující svou činnost prostřednictvím pobočky. V takovém případě by však měl příslušný orgán oznámit příslušným orgánům hostitelských členských států, že jsou informace poskytovány na konsolidované úrovni.
(3)
Výměna informací mezi příslušnými orgány domovského a hostitelského členského státu není omezena na druhy informací uvedené v článku 50 směrnice 2013/36/EU, a není tedy omezena na druhy informací uvedené v tomto nařízení. Konkrétně články 35, 36, 39, 43 a 52 směrnice 2013/36/EU obsahují zvláštní ustanovení pro výměnu informací týkajících se kontroly na místě v pobočkách, oznámení uplatnění práva na usazování a svobody poskytování služeb a opatření včetně preventivních, přijímaných příslušnými orgány ve vztahu k pobočkám a jejich mateřským podnikům. Toto nařízení by proto nemělo upřesňovat požadavky na výměnu informací v uvedených oblastech.
(4)
Je třeba stanovit požadavky na informace, které si mají vyměňovat příslušné orgány domovského a hostitelského členského státu za účelem harmonizace regulačních a dohledových postupů v celé Unii. Tyto informace by měly zahrnovat všechny oblasti stanovené v článku 50 směrnice 2013/36/EU, tj. řízení a vlastnictví, včetně linií podnikání, jako jsou ty uvedené v článku 317 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 575/2013 (2), likvidita a zjištění vyplývající z dohledu nad likviditou, platební schopnost, pojištění vkladů, velké expozice, systémová rizika, správní a účetní postupy a mechanismy vnitřní kontroly. S cílem usnadnit monitorování institucí by se příslušné orgány hostitelských i domovských členských států měly vzájemně informovat o situacích nedodržení právních předpisů členských států nebo Unie, jakož i o dohledových opatřeních a sankcích uložených institucím. Do rámce informací, které si mají vyměňovat příslušné orgány domovských a hostitelských členských států, by také měly být zahrnuty další informace týkající se pákového efektu a přípravy na krizové situace, aby mohly uvedené orgány instituce efektivně monitorovat.
(5)
Potýká-li se instituce s nedostatkem likvidity nebo se taková situace očekává, příslušné orgány hostitelských členských států potřebují situaci jasně porozumět, aby mohly přijmout předběžná opatření podle podmínek stanovených v článku 43 směrnice 2013/36/EU. Toto nařízení by proto mělo stanovit jasná pravidla ohledně toho, jaké druhy informací si mají orgány vyměňovat, nastane-li nedostatek likvidity. Je rovněž nezbytné upřesnit informace, které mají být vyměňovány, aby byly orgány s dostatečným předstihem připraveny na naléhavé situace, jako jsou např. situace uvedené v čl. 114 odst. 1 směrnice 2013/36/EU.
(6)
Vzhledem k rozdílům ve velikosti, složitosti a významu poboček působících v hostitelských členských státech je důležité uplatňovat při výměně informací zásadu proporcionality. Za tímto účelem by mělo mezi domovskými a hostitelskými příslušnými orgány docházet k rozsáhlejší výměně informací, pokud jsou příslušné orgány hostitelských členských států odpovědné za pobočky, které jsou v souladu s článkem 51 směrnice 2013/36/EU považovány za významné pobočky.
(7)
Aby bylo zajištěno, že příslušné informace budou vyměňovány v přiměřeném rozsahu, přičemž se zamezí situacím, kdy musí příslušné orgány domovského členského státu předat jakékoli informace o instituci, nehledě na jejich povahu a význam, všem příslušným orgánům hostitelských členských států, měly by být ve specifických případech informace relevantní pro konkrétní pobočku předávány výlučně příslušným orgánům odpovědným za dohled nad touto pobočkou. Z podobných důvodů by v řadě konkrétních oblastí měly být mezi příslušnými orgány domovských a hostitelských členských států vyměňovány pouze informace odhalující případy porušování, což znamená, že by informace neměly být vyměňovány v případě institucí, jež dodržují právní předpisy členských států a Unie.
(8)
Toto nařízení by rovněž mělo řešit výměnu informací týkající se výkonu činností v hostitelském členském státě prostřednictvím poskytování přeshraničních služeb. Vzhledem k povaze přeshraničních služeb se příslušné orgány hostitelských členských států potýkají s nedostatkem informací týkajících se operací prováděných v jejich jurisdikci, a proto je nezbytné podrobně upřesnit, jaké informace musí být vyměňovány pro účely zajištění finanční stability a monitorování podmínek povolení, zejména monitorování toho, zda instituce poskytuje služby v souladu s předloženými oznámeními. Toto nařízení vychází z návrhů regulačních technických norem, které Komisi předložil Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví - EBA).
(9)
Orgán EBA uskutečnil otevřené veřejné konzultace o návrzích regulačních technických norem, z nichž toto nařízení vychází, analyzoval potenciální související náklady a přínosy a požádal o stanovisko skupinu subjektů působících v bankovnictví zřízenou podle článku 37 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 (3),
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
OBECNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Předmět a oblast působnosti
1. Toto nařízení upřesňuje informace, které si příslušné orgány hostitelského a domovského členského státu vzájemně poskytují v souladu s článkem 50 směrnice 2013/36/EU.
2. Stanoví pravidla týkající se informací, které mají být vyměňovány ve vztahu k instituci, která vykonává svou činnost prostřednictvím pobočky nebo na základě svobody poskytování služeb v jednom nebo více z členských států jiných než je členský stát, v němž se nachází její skutečné sídlo.
Článek 2
Informace na konsolidovaném základě
Pokud je vrcholný mateřský podnik instituce zřízen v tomtéž členském státě, ve kterém má instituce skutečné sídlo, a příslušný orgán domovského členského státu instituce vykonává rovněž dohled na konsolidovaném základě, tento příslušný orgán, případně v souladu s požadavky stanovenými v nařízení (EU) č. 575/2013 a ve směrnici 2013/36/EU, poskytuje informace týkající se této instituce na konsolidované úrovni a informuje příslušné orgány hostitelských členských států o této úrovni poskytování informací.
KAPITOLA II
VÝMĚNA INFORMACÍ TÝKAJÍCÍ SE INSTITUCÍ VYKONÁVAJÍCÍCH SVOU ČINNOST PROSTŘEDNICTVÍM POBOČKY
Článek 3
Informace týkající se řízení a vlastnictví
1. Příslušné orgány domovského členského státu poskytnou příslušným orgánům hostitelského členského státu informace o organizační struktuře instituce včetně jejích linií podnikání a jejích vztahů se subjekty v rámci skupiny.
2. Navíc k informacím uvedeným v odstavci 1 příslušné orgány domovského členského státu poskytnou příslušným orgánům hostitelského členského státu, které vykonávají dohled nad významnou pobočkou ve smyslu článku 51 směrnice 2013/36/EU, ve vztahu k instituci tyto informace:
a)
struktura vedoucího orgánu a vrcholného vedení, včetně příslušnosti pro dohled nad pobočkou;
b)
seznam akcionářů a společníků držících kvalifikované účasti na základě informací poskytnutých úvěrovou institucí v souladu s čl. 26 odst. 1 směrnice 2013/36/EU.
Článek 4
Informace týkající se likvidity a zjištění vyplývajících z dohledu
1. Příslušné orgány domovského členského státu poskytnou příslušným orgánům hostitelského členského státu tyto informace:
a)
veškeré podstatné nedostatky v řízení rizika likvidity instituce, které jsou příslušným orgánům známy a které by mohly ovlivnit pobočky, veškerá související opatření dohledu, která byla v souvislosti s těmito nedostatky přijata, a rozsah, v jakém instituce uvedená opatření dohledu dodržuje;
b)
celkové posouzení rizika likvidity a řízení rizik instituce provedené příslušnými orgány domovského členského státu, zejména ve vztahu k pobočce;
c)
ukazatele instituce zachycující její likviditu a stabilitu financování na vnitrostátní úrovni či na úrovni Unie v domácí měně domovského členského státu instituce a ve všech jiných měnách, jež jsou pro instituce významné;
d)
složky rezerv instituce v oblasti likvidity;
e)
míra zatížení aktiv instituce;
f)
poměr úvěrů instituce k jejím vkladům;
g)
případné domácí ukazatele likvidity, které platí pro instituci v rámci makroobezřetnostních opatření příslušných orgánů nebo určeného orgánu, ať už jako závazné požadavky, pokyny, doporučení, upozornění nebo jinak, včetně definic těchto ukazatelů;
h)
jakékoli zvláštní požadavky na likviditu uplatňované v souladu s článkem 105 směrnice 2013/36/EU;
i)
jakékoli překážky pro převod hotovosti a kolaterálu na pobočky nebo z poboček instituce.
2. Jestliže příslušné orgány zcela nebo částečně upustily od uplatňování části šesté nařízení (EU) č. 575/2013 na instituci v souladu s článkem 8 uvedeného nařízení, příslušné orgány domovského členského státu poskytnou informace uvedené v odstavci 1 na subkonsolidované úrovni nebo v souladu s článkem 2 tohoto nařízení na konsolidované úrovni.
3. Navíc k informacím uvedeným v odstavci 1 příslušné orgány domovského členského státu poskytnou příslušným orgánům hostitelského členského státu, které vykonávají dohled nad významnou pobočkou, tyto informace:
a)
postupy pro likviditu a financování instituce, včetně popisů režimů financování jejích poboček, veškerá ujednání ohledně podpory uvnitř skupiny a postupy pro centralizované sloučení hotovosti;
b)
pohotovostní plány instituce pro likviditu a financování, včetně informací o předpokládaných krizových scénářích.
Článek 5
Informace týkající se platební schopnosti
1. Příslušné orgány domovského členského státu poskytnou příslušným orgánům hostitelského členského státu informace o tom, zda instituce splňuje tyto požadavky:
a)
požadavky na kapitál stanovené článkem 92 nařízení (EU) č. 575/2013, přičemž zohlední veškerá opatření přijatá nebo uznaná v souladu s článkem 458 uvedeného nařízení, a případně také přechodná ustanovení podle části desáté uvedeného nařízení;
b)
jakékoli dodatečné požadavky na kapitál uplatňované v souladu s článkem 104 směrnice 2013/36/EU;
c)
požadavky na kapitálové rezervy stanovené v kapitole 4 hlavy VII směrnice 2013/36/EU.
2. Navíc k informacím uvedeným v odstavci 1 příslušné orgány domovského členského státu poskytnou příslušným orgánům hostitelského členského státu, které vykonávají dohled nad významnou pobočkou instituce, na niž se vztahují požadavky na kapitál, tyto informace:
a)
poměr kmenového kapitálu tier 1 instituce ve smyslu čl. 92 odst. 2 písm. a) nařízení (EU) č. 575/2013;
b)
kapitálový poměr tier 1 instituce ve smyslu čl. 92 odst. 2 písm. b) nařízení (EU) č. 575/2013;
c)
celkový kapitálový poměr instituce ve smyslu čl. 92 odst. 2 písm. c) nařízení (EU) č. 575/2013;
d)
celkový objem rizikové expozice instituce ve smyslu čl. 92 odst. 3 nařízení (EU) č. 575/2013;
e)
požadavky na kapitál použitelné v domovském členském státě v souladu s článkem 92 nařízení (EU) č. 575/2013, přičemž zohlední veškerá opatření přijatá nebo uznaná v souladu s článkem 458 uvedeného nařízení a případně také přechodná ustanovení podle části desáté uvedeného nařízení;
f)
úroveň bezpečnostní kapitálové rezervy, kterou je instituce povinna udržovat v souladu s článkem 129 směrnice 2013/36/EU;
g)
úroveň případné proticyklické kapitálové rezervy stanovené konkrétně pro danou instituci, kterou je instituce povinna udržovat v souladu s článkem 130 směrnice 2013/36/EU;
h)
úroveň případné kapitálové rezervy pro krytí systémového rizika, kterou je instituce povinna udržovat v souladu s článkem 133 směrnice 2013/36/EU;
i)
úroveň případné rezervy pro G-SVI nebo J-SVI, kterou je instituce povinna udržovat v souladu s čl. 131 odst. 4 a 5 směrnice 2013/36/EU;
j)
úroveň jakýchkoli dodatečných požadavků na kapitál stanovených v souladu s čl. 104 odst. 1 písm. a) směrnice 2013/36/EU a jakýchkoli dalších stanovených požadavků týkajících se platební schopnosti instituce v souladu s uvedeným článkem.
3. Jestliže bylo upuštěno od uplatňování příslušných ustanovení nařízení (EU) č. 575/2013 v souladu s články 7, 10 nebo 15 uvedeného nařízení nebo jestliže bylo upuštěno od uplatňování požadavků stanovených články 10 a 12 a čl. 13 odst. 1 směrnice 2013/36/EU v souladu s článkem 21 uvedené směrnice nebo jestliže instituce obdržela povolení uplatňovat postup podle čl. 9 odst. 1 nařízení (EU) č. 575/2013, poskytnou příslušné orgány domovského členského státu informace uvedené v odstavci 2 subkonsolidované úrovni, nebo v souladu s článkem 2 tohoto nařízení na konsolidované úrovni.
Článek 6
Informace týkající se systémů pojištění vkladů
1. Příslušné orgány domovského členského státu sdělí příslušným orgánům hostitelského členského státu název systému pojištění vkladů, jehož členem je instituce v souladu s čl. 3 odst. 1 směrnice Evropského parlamentu a Rady 94/19/ES (4).
2. Příslušné orgány domovského členského státu poskytnou příslušným orgánům hostitelského členského státu ve vztahu k systému pojištění vkladů uvedenému v odstavci 1 tyto informace:
a)
maximální krytí systému pojištění vkladů pro způsobilého vkladatele;
b)
rozsah krytí a druhy vkladů, na něž se vztahuje;
c)
případné výluky z krytí, včetně produktů a druhů vkladatelů;
d)
ujednání ohledně financování systému pojištění vkladů, zejména zda je systém financován ex ante nebo ex post a velikost systému;
e)
kontaktní údaje správce systému.
3. Informace uvedené v odstavci 2 se příslušným orgánům hostitelského členského státu ve vztahu ke každému dotčenému systému pojištění vkladů poskytnou pouze jednou. Pokud dojde ke změně poskytnutých informací, příslušné orgány domovského členského státu poskytnou příslušným orgánům hostitelského členského státu aktualizované informace.
Článek 7
Informace týkající se omezení velkých expozic
Příslušné orgány domovského členského státu poskytnou příslušným orgánům hostitelského členského státu informace o jakékoli situaci, kdy příslušné orgány domovského členského státu stanovily, že instituce nedodržuje použitelné požadavky a omezení týkající se velkých expozic stanovené v části čtvrté nařízení (EU) č. 575/2013. Informace, které mají být poskytnuty, vysvětlí situaci a přijatá nebo zamýšlená opatření dohledu.
Článek 8
Informace týkající se systémového rizika, které představuje instituce
Příslušné orgány domovského členského státu informují příslušné orgány hostitelského členského státu, pokud byla instituce určena jako globální systémově významné instituce (G-SVI) nebo jako jiná systémově významná instituce (J-SVI) v souladu s čl. 131 odst. 1 směrnice 2013/36/EU. Pokud byla instituce určena jako G-SVI, poskytnuté informace uvedou podkategorii, do níž je zařazena.
Článek 9
Informace týkající se správních a účetních postupů
1. Příslušné orgány domovského členského státu poskytnou příslušným orgánům hostitelského členského státu informace o jakékoli situaci, kdy příslušné orgány domovského členského státu stanovily, že instituce nedodržuje použitelné účetní standardy a postupy, jež se na ni vztahují v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1606/2002 (5). Informace, které mají být poskytnuty, vysvětlí situaci a přijatá nebo zamýšlená opatření dohledu.
2. Pokud se informace uvedené v odstavci 1 týkají pouze určité pobočky, příslušné orgány domovského členského státu poskytnou uvedené informace pouze příslušným orgánům hostitelského členského státu, ve kterém je uvedená pobočka usazena.
Článek 10
Informace týkající se mechanismů vnitřní kontroly
1. Příslušné orgány domovského členského státu poskytnou příslušným orgánům hostitelského členského státu informace o jakékoli situaci, kdy příslušné orgány domovského členského státu stanovily, že instituce nedodržuje požadavky týkající se mechanismů vnitřní kontroly včetně řízení rizika, kontroly rizika a organizace interního auditu podle nařízení (EU) č. 575/2013 a směrnice 2013/36/EU. Informace, které mají být poskytnuty, vysvětlí situaci a přijatá nebo zamýšlená opatření dohledu.
2. Pokud se informace uvedené v odstavci 1 týkají pouze určité pobočky, příslušné orgány domovského členského státu poskytnou uvedené informace pouze příslušným orgánům hostitelského členského státu, ve kterém je uvedená pobočka usazena.
Článek 11
Informace týkající se finanční páky
1. Příslušné orgány domovského členského státu poskytnou příslušným orgánům hostitelského členského státu informace o jakékoli situaci, kdy příslušné orgány domovského členského státu stanovily, že instituce nedodržuje požadavky týkající se pákových poměrů podle části sedmé nařízení (EU) č. 575/2013, případně s přihlédnutím k přechodným ustanovením článku 499 uvedeného nařízení. Informace, které mají být poskytnuty, vysvětlí situaci a přijatá nebo zamýšlená opatření dohledu.
2. Příslušné orgány domovského členského státu poskytnou příslušným orgánům hostitelského členského státu veškeré informace, které instituce v souladu s článkem 451 nařízení (EU) č. 575/2013 zpřístupní o svém pákovém poměru a o tom, jak řídí riziko nadměrné páky.
Článek 12
Informace týkající se obecného nedodržení předpisů
1. Příslušné orgány domovského členského státu poskytnou příslušným orgánům hostitelského členského státu informace o jakékoli situaci, kdy příslušné orgány domovského členského státu stanovily, že instituce nedodržuje právní předpisy členských států či Unie nebo požadavky týkající se obezřetnostního dohledu nebo dohledu nad tržním chováním institucí, včetně požadavků stanovených nařízením (EU) č. 575/2013 a směrnicí 2013/36/EU jiných než požadavků uvedených v článcích 3 až 11 tohoto nařízení. Informace, které mají být poskytnuty, vysvětlí situaci a přijatá nebo zamýšlená opatření dohledu.
2. Pokud se informace uvedené v odstavci 1 týkají pouze určité pobočky, příslušné orgány domovského členského státu poskytnou uvedené informace pouze příslušným orgánům hostitelského členského státu, ve kterém je uvedená pobočka usazena.
Článek 13
Komunikace ohledně opatření dohledu a sankcí
1. Příslušné orgány domovského členského státu informují příslušné orgány hostitelského členského státu o veškerých níže uvedených sankcích nebo opatřeních, které byly uloženy instituci nebo uplatňovány vůči instituci a které ovlivňují operace pobočky:
a)
správní sankce uložené nebo jiná správní opatření uplatňovaná podle článků 64 až 67 směrnice 2013/36/EU;
b)
opatření dohledu uložená podle článků 104 nebo 105 směrnice 2013/36/EU;
c)
uložené trestní sankce v souvislosti s porušením nařízení (EU) č. 575/2013 nebo vnitrostátních právních předpisů, jimiž se provádí směrnice 2013/36/EU.
2. Pokud se informace uvedené v odstavci 1 týkají pouze určité pobočky, příslušné orgány domovského členského státu jsou povinny poskytnout uvedené informace pouze příslušným orgánům hostitelského členského státu, ve kterém je uvedená pobočka usazena.
Článek 14
Informace týkající se přípravy na krizové situace
Příslušné orgány domovského členského státu a příslušné orgány hostitelského členského státu si vyměňují informace týkající se přípravy na krizové situace. Zejména se vzájemně informují o:
a)
kontaktních údajích osob, které jsou v rámci příslušných orgánů odpovědné za zvládání krizových situací, pro případ nouze;
b)
komunikačních postupech, které se použijí v krizových situacích.
Článek 15
Informace od orgánů hostitelského členského státu
Aniž jsou dotčeny požadavky na výměnu informací v návaznosti na kontroly poboček podle čl. 52 odst. 3 směrnice 2013/36/EU, poskytnou příslušné orgány hostitelského členského státu příslušným orgánům domovského členského státu tyto informace:
a)
popis veškerých situací, kdy příslušné orgány stanovily, že instituce nedodržuje právní předpisy členských států či Unie nebo požadavky týkající se obezřetnostního dohledu nebo dohledu nad tržním chováním institucí, včetně požadavků stanovených nařízením (EU) č. 575/2013 a vnitrostátními právními předpisy provádějícími směrnici 2013/36/EU, spolu s vysvětlením opatření dohledu přijatých nebo zamýšlených k řešení uvedeného nedodržení;
b)
popis veškerých případů nedodržení podmínek, za nichž mají být v hostitelském členském státě v obecném zájmu vykonávány činnosti pobočky;
c)
veškeré případy stanovení systémového rizika představovaného pobočkou nebo její činností v hostitelském členském státě, včetně případného posouzení pravděpodobného dopadu pozastavení nebo ukončení operací pobočky na:
i)
systémovou likviditu;
ii)
platební systémy;
iii)
clearingové a vypořádací systémy;
d)
tržní podíl pobočky, pokud přesahuje 2 % celkového trhu v hostitelském členském státě v některé z následujících kategorií:
i)
vklady;
ii)
úvěry;
e)
jakékoli překážky pro převod hotovosti a kolaterálu na pobočku nebo z pobočky.
KAPITOLA III
VÝMĚNA INFORMACÍ TÝKAJÍCÍ SE POSKYTOVATELŮ PŘESHRANIČNÍCH SLUŽEB
Článek 16
Informace týkající se poskytovatelů přeshraničních služeb
Poté, co od příslušných orgánů hostitelského členského státu obdrží žádost o informace ve vztahu k instituci, která v uvedeném hostitelském členském státu vykonává činnost v rámci poskytování služeb, příslušné orgány domovského členského státu poskytnou tyto informace:
a)
popis veškerých situací, kdy příslušné orgány domovského členského státu stanovily, že instituce nedodržuje právní předpisy členských států či Unie nebo požadavky týkající se obezřetnostního dohledu nebo dohledu nad tržním chováním institucí, včetně požadavků stanovených nařízením (EU) č. 575/2013 a vnitrostátními právními předpisy provádějícími směrnici 2013/36/EU, spolu s vysvětlením opatření dohledu přijatých nebo zamýšlených k řešení uvedeného nedodržení;
b)
objem vkladů přijatých od rezidentů hostitelského členského státu;
c)
objem úvěrů poskytnutých rezidentům hostitelského členského státu;
d)
ve vztahu k činnostem uvedeným v příloze I směrnice 2013/36/EU, u nichž instituce oznámila svůj záměr vykonávat je v hostitelském členském státě v rámci poskytování služeb:
i)
formu, v níž instituce vykonává uvedené činnosti;
ii)
nejvýznamnější činnosti instituce v hostitelském členském státě;
iii)
potvrzení toho, zda instituce vykonává činnosti označené v oznámení poskytnutém institucí podle článku 39 směrnice 2013/36/EU jako hlavní obchodní činnosti.
KAPITOLA IV
VÝMĚNA INFORMACÍ TÝKAJÍCÍ SE INSTITUCÍ VYKONÁVAJÍCÍCH SVOU ČINNOST PROSTŘEDNICTVÍM POBOČKY V PŘÍPADĚ, ŽE SE INSTITUCE NEBO SAMA POBOČKA POTÝKÁ S NEDOSTATKEM LIKVIDITY
Článek 17
Rozsah výměny informací v situaci nedostatku likvidity
1. Pokud se příslušné orgány domovského členského státu domnívají, že u instituce nastal nedostatek likvidity nebo je možno rozumně očekávat, že takový nedostatek nastane, ihned uvědomí příslušné orgány hostitelského členského státu a poskytnou informace uvedené v odstavci 3.
2. Pokud se příslušné orgány hostitelského členského státu domnívají, že u pobočky usazené v uvedeném členském státě nastal nedostatek likvidity nebo je možno rozumně očekávat, že takový nedostatek nastane, ihned uvědomí příslušné orgány domovského členského státu a poskytnou informace uvedené v odstavci 3.
3. Příslušné orgány poskytnou tyto informace:
a)
popis situace, k níž došlo, včetně příčin krizové situace, očekávaného dopadu nedostatku likvidity na instituci a vývoje ohledně transakcí uvnitř skupiny;
b)
vysvětlení opatření přijatých nebo zamýšlených příslušnými orgány či institucí, včetně případných požadavků, které instituci uložily příslušné orgány za účelem zmírnění nedostatku likvidity;
c)
výsledky posouzení systémových důsledků nedostatku likvidity;
d)
nejnovější dostupné kvantitativní informace týkající se likvidity uvedené v čl. 4 odst. 1 písm. c) až h).
KAPITOLA V
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 18
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 12. března 2014.
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 524/2014
z dnia 12 marca 2014 r.
uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających informacje, które właściwe organy państw członkowskich pochodzenia i przyjmujących państw członkowskich przekazują sobie nawzajem
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniającą dyrektywę 2002/87/WE i uchylającą dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (1), w szczególności jej art. 50 ust. 6
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Aby zapewnić skuteczną współpracę między właściwymi organami państw członkowskich pochodzenia i przyjmujących państw członkowskich wymiana informacji powinna być dwukierunkowa, w ramach stosownych kompetencji nadzorczych tych organów. Konieczne jest zatem określenie, które informacje dotyczące instytucji i, w stosownych przypadkach, dotyczące funkcjonowania ich oddziałów właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia powinny przekazać właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego oraz które informacje dotyczące oddziałów właściwe organy przyjmujących państw członkowskich muszą przekazać właściwym organom państwa członkowskiego pochodzenia.
(2)
Wymianę informacji między właściwymi organami państw członkowskich pochodzenia i przyjmujących państw członkowskich należy postrzegać w szerszym kontekście nadzoru nad transgranicznymi grupami bankowymi, a w stosownych przypadkach informacje te mogą być przekazywane na poziomie skonsolidowanym. W szczególności, jeżeli instytucja posiada jednostkę dominującą najwyższego szczebla w państwie członkowskim, w którym znajduje się siedziba zarządu, a dany właściwy organ jest również organem sprawującym nadzór skonsolidowany, należy zapewnić możliwości przekazywania informacji na poziomie skonsolidowanym, a nie na poziomie instytucji prowadzącej działalność za pośrednictwem oddziału. W tym przypadku jednak właściwy organ powinien powiadomić właściwe organy przyjmujących państw członkowskich o tym, że dane informacje są przekazywane na poziomie skonsolidowanym.
(3)
Wymiana informacji między właściwymi organami państw członkowskich pochodzenia i przyjmujących państw członkowskich nie ogranicza się do rodzajów informacji określonych w art. 50 dyrektywy 2013/36/UE, a więc do rodzajów informacji określonych w niniejszym rozporządzeniu. W art. 35, 36, 39, 43 i 52 dyrektywy 2013/36/UE ustanowiono w szczególności oddzielny przepis w odniesieniu do wymiany informacji na temat przeprowadzanych w oddziałach kontrolach na miejscu, powiadomień dotyczących korzystania ze swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług oraz środków, w tym środków zapobiegawczych, podejmowanych przez właściwe organy w odniesieniu do oddziałów i ich jednostek dominujących. W niniejszym rozporządzeniu nie należy zatem określać wymogów w zakresie wymiany informacji w tych dziedzinach.
(4)
Konieczne jest określenie wymogów dotyczących informacji wymienianych między właściwymi organami państw członkowskich pochodzenia i przyjmujących państw członkowskich w celu ujednolicenia praktyk w zakresie regulacji i nadzoru w całej Unii. Informacje te powinny obejmować wszystkie dziedziny określone w art. 50 dyrektywy 2013/36/UE, a mianowicie zarządzanie i stosunki właścicielskie, w tym linie biznesowe takie jak te, o których mowa w art. 317 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (2), płynność i ustalenia dotyczące nadzoru płynnościowego, wypłacalność, gwarantowanie depozytów, duże ekspozycje, ryzyko systemowe, procedury administracyjne i księgowe oraz mechanizmy kontroli wewnętrznej. Aby ułatwić monitorowanie instytucji, właściwe organy przyjmujących państw członkowskich i państw członkowskich pochodzenia powinny informować się wzajemnie o przypadkach nieprzestrzegania prawa krajowego lub unijnego oraz o środkach nadzorczych i sankcjach nałożonych na instytucje. Ponadto do zakresu informacji wymienianych między właściwymi organami państw członkowskich pochodzenia i przyjmujących państw członkowskich należy włączyć dodatkowe informacje na temat dźwigni finansowej i przygotowań na wypadek sytuacji nadzwyczajnych, tak aby te drugie organy mogły skutecznie monitorować instytucje.
(5)
Jeżeli zaburzenie płynności wpływa lub istnieje przypuszczenie, że będzie mieć wpływ na instytucję, właściwe organy przyjmujących państw członkowskich muszą dobrze rozumieć sytuację, aby móc podjąć środki zapobiegawcze na warunkach określonych w art. 43 dyrektywy 2013/36/UE. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem ustanowić jasne przepisy dotyczące rodzajów informacji, jakimi muszą się wymieniać organy w przypadku wystąpienia zaburzenia płynności. Konieczne jest również określenie informacji, które mają być wymieniane, tak aby organy były przygotowane z dużym wyprzedzeniem na wypadek sytuacji nadzwyczajnych, takich jak te, o których mowa w art. 114 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE.
(6)
Z uwagi na różnice w wielkości, złożoności i znaczeniu oddziałów działających w przyjmujących państwach członkowskich ważne jest stosowanie zasady proporcjonalności w wymianie informacji. W tym celu właściwe organy państw członkowskich pochodzenia i przyjmujących państwach członkowskich powinny wymieniać informacje o szerszym zakresie w przypadku, w którym właściwe organy w przyjmujących państwach członkowskich są odpowiedzialne za oddziały uznane za istotne zgodnie z art. 51 dyrektywy 2013/36/UE.
(7)
Aby zapewnić wymianę istotnych informacji w rozsądnych granicach, jednocześnie unikając sytuacji, w których właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia są zobowiązane do przekazania wszelkich informacji na temat instytucji, bez względu na ich charakter i znaczenie, wszystkim właściwym organom przyjmujących państw członkowskich, w określonych przypadkach tylko informacje, które są istotne dla danego oddziału, powinny być przekazywane wyłącznie właściwym organom odpowiedzialnym za nadzór nad tym oddziałem. Z podobnych względów w szeregu określonych dziedzin właściwe organy państw członkowskich pochodzenia i przyjmujących państw członkowskich powinny wymieniać jedyne informacje, które dotyczą przypadków nieprzestrzegania przepisów, co oznacza, że nie należy wymieniać żadnych informacji, gdy dana instytucja przestrzega prawa krajowego i unijnego.
(8)
W niniejszym rozporządzeniu należy również uwzględnić wymianę informacji dotyczących prowadzenia działalności w przyjmującym państwie członkowskim na zasadzie świadczenia usług transgranicznych. Z uwagi na charakter usług transgranicznych właściwe organy przyjmujących państw członkowskich nie posiadają informacji na temat operacji prowadzonych w ich jurysdykcjach, w związku z czym niezbędne jest szczegółowe określenie, jakie informacje należy wymieniać w celu ochrony stabilności finansowej i monitorowania warunków udzielania zezwoleń, w szczególności monitorowania, czy instytucja świadczy usługi zgodnie z przekazanymi powiadomieniami. Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowią projekty regulacyjnych standardów technicznych przedstawione Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) (EUNB).
(9)
EUNB przeprowadził otwarte konsultacje społeczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, które stanowią podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zwrócił się o wydanie opinii do Bankowej Grupy Interesariuszy ustanowionej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (3),
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Przedmiot i zakres
1. W niniejszym rozporządzeniu określa się informacje, jakie właściwe organy przyjmujących państw członkowskich i państw członkowskich pochodzenia przekazują sobie nawzajem zgodnie z art. 50 dyrektywy 2013/36/UE.
2. W niniejszym rozporządzeniu określa się przepisy dotyczące informacji, jakie mają być wymieniane w odniesieniu do instytucji, która prowadzi działalność za pośrednictwem oddziału lub korzysta ze swobody świadczenia usług w innym państwie członkowskim lub w innych państwach członkowskich niż państwo, w którym znajduje się siedziba instytucji.
Artykuł 2
Informacje wymieniane na zasadzie skonsolidowanej
W przypadku gdy jednostka dominująca najwyższego szczebla dla danej instytucji jest ustanowiona w tym samym państwie członkowskim, w którym znajduje się siedziba instytucji, a właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia instytucji jest również organem sprawującym nadzór skonsolidowany, dany właściwy organ, w stosownych przypadkach zgodnie z wymogami określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i dyrektywie 2013/36/UE, przekazuje informacje dotyczące tej instytucji na poziomie skonsolidowanym i powiadamia właściwe organy przyjmujących państw członkowskich o przekazaniu informacji na tym poziomie.
ROZDZIAŁ II
WYMIANA INFORMACJI NA TEMAT INSTYTUCJI PROWADZĄCYCH DZIAŁALNOŚĆ ZA POŚREDNICTWEM ODDZIAŁU
Artykuł 3
Informacje dotyczące zarządzania i stosunków właścicielskich
1. Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego strukturę organizacyjną instytucji, w tym jej linie biznesowe i jej powiązania z podmiotami w ramach grupy.
2. Oprócz informacji określonych w ust. 1 właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego sprawującym nadzór nad istotnym oddziałem, jak określono w art. 51 dyrektywy 2013/36/UE, następujące informacje na temat instytucji:
a)
strukturę organu zarządzającego i kadry kierowniczej wyższego szczebla, w tym podział odpowiedzialności w zakresie nadzoru nad oddziałem;
b)
wykaz akcjonariuszy i udziałowców posiadających znaczne pakiety akcji na podstawie informacji przekazanych przez instytucję kredytową zgodnie z art. 26 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE.
Artykuł 4
Informacje na temat płynności i ustaleń wynikających z nadzoru
1. Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego następujące informacje:
a)
wszelkie istotne niedociągnięcia w zarządzaniu ryzykiem płynności instytucji, które są znane właściwym organom i które mogą wpływać na oddziały, wszelkie powiązane środki nadzorcze, które podjęto w odniesieniu do tych niedociągnięć oraz poziom zgodności instytucji z tymi środkami nadzorczymi;
b)
ogólna ocena profilu ryzyka płynności instytucji i zarządzania ryzykiem, w szczególności dotycząca oddziału, przeprowadzona przez właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia;
c)
wskaźniki instytucji wskazujące na jej płynność i stabilną pozycję płynności na poziomie krajowym lub unijnym w walucie krajowej instytucji państwa członkowskiego pochodzenia i we wszystkich pozostałych walutach, które są istotne dla instytucji;
d)
elementy buforu płynnościowego stosowanego przez instytucję;
e)
stopień obciążenia aktywów instytucji;
f)
relacja kredytów instytucji do jej depozytów;
g)
wszelkie krajowe wskaźniki płynności, które mają zastosowanie do instytucji w ramach środków z zakresu polityki makroostrożnościowej stosowanych przez właściwe organy lub wyznaczony organ, niezależnie od tego, czy stanowią one obowiązujące wymogi, wytyczne, zalecenia, ostrzeżenia czy inne środki, w tym definicje tych wskaźników;
h)
wszelkie szczególne wymogi w zakresie płynności stosowane zgodnie z art. 105 dyrektywy 2013/36/UE;
i)
wszelkie przeszkody w dokonywaniu przekazów pieniężnych i zabezpieczeń do oddziałów instytucji lub z tych oddziałów.
2. W przypadku gdy właściwe organy całkowicie lub częściowo zaniechały stosowania części szóstej rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w stosunku do instytucji zgodnie z art. 8 tego rozporządzenia, właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują informacje, o których mowa w ust. 1, na poziomie subskonsolidowanym lub zgodnie z art. 2 tego rozporządzenia na poziomie skonsolidowanym.
3. Oprócz informacji określonych w ust. 1 właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego, które sprawują nadzór na istotnym oddziałem, informacje dotyczące:
a)
polityki instytucji z zakresu płynności i finansowania, w tym opisy mechanizmów finansowania w odniesieniu do jej oddziałów, wszelkie wewnątrzgrupowe mechanizmy wsparcia i procedury w zakresie scentralizowanych środków pieniężnych;
b)
planów awaryjnych instytucji z zakresu płynności i finansowania, w tym informacje na temat zakładanych scenariuszy warunków skrajnych.
Artykuł 5
Informacje na temat wypłacalności
1. Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia powiadamiają właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego o tym, czy instytucja przestrzega poniższych wymogów:
a)
wymogów w zakresie funduszy własnych określonych w art. 92 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, uwzględniając wszelkie środki przyjęte lub uznane zgodnie z art. 458 tego rozporządzenia i w stosownych przypadkach uwzględniając przepisy przejściowe określone w części dziesiątej tego rozporządzenia;
b)
wszelkich dodatkowych wymogów w zakresie funduszy własnych nałożonych zgodnie z art. 104 dyrektywy 2013/36/UE;
c)
wymogów w zakresie bufora kapitałowego określonych w tytule VII rozdział 4 dyrektywy 2013/36/UE.
2. Oprócz informacji określonych w ust. 1 właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego, które sprawują nadzór nad istotnym oddziałem instytucji objętej wymogami w zakresie funduszy własnych, informacje dotyczące:
a)
współczynnika kapitału podstawowego Tier I instytucji w rozumieniu art. 92 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
b)
współczynnika kapitału Tier I instytucji w rozumieniu art. 92 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
c)
łącznego współczynnika kapitałowego instytucji w rozumieniu art. 92 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
d)
łącznej kwoty ekspozycji instytucji na ryzyko w rozumieniu art. 92 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
e)
wymogów w zakresie funduszy własnych obowiązujących w państwie członkowskim pochodzenia zgodnie z art. 92 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, uwzględniając wszelkie środki przyjęte lub uznane zgodnie z art. 458 tego rozporządzenia i w stosownych przypadkach uwzględniając przepisy przejściowe określone w części dziesiątej tego rozporządzenia;
f)
poziomu bufora zabezpieczającego, który instytucja jest zobowiązana utrzymywać zgodnie z art. 129 dyrektywy 2013/36/UE;
g)
poziomu każdego specyficznego dla instytucji bufora antycyklicznego, który instytucja jest zobowiązana utrzymywać zgodnie z art. 130 dyrektywy 2013/36/UE;
h)
poziomu każdego bufora ryzyka systemowego, który instytucja jest zobowiązana utrzymywać zgodnie z art. 133 dyrektywy 2013/36/UE;
i)
poziomu każdego bufora globalnych instytucji o znaczeniu systemowym lub bufora innych instytucji o znaczeniu systemowym, które instytucja jest zobowiązana utrzymywać zgodnie z art. 131 ust. 4 i 5 dyrektywy 2013/36/UE;
j)
poziomu wszelkich wymogów dodatkowych w zakresie funduszy własnych nałożonych zgodnie z art. 104 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE i wszelkich innych nałożonych wymogów dotyczących wypłacalności instytucji zgodnie z tym artykułem.
3. W przypadku zaniechania stosowania istotnych przepisów rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zgodnie z art. 7, 10 lub 15 tego rozporządzenia lub zaniechania stosowania wymogów określonych w art. 10 i 12 oraz w art. 13 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE zgodnie z art. 21 tej dyrektywy lub jeżeli instytucja otrzymała pozwolenie na stosowanie metody, o której mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują informacje określone w ust. 2 na poziomie subskonsolidowanym lub zgodnie z art. 2 tego rozporządzenia na poziomie skonsolidowanym.
Artykuł 6
Informacje na temat systemów gwarantowania depozytów
1. Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia powiadamiają właściwe organy przyjmujących państw członkowskich o nazwie systemu gwarantowania depozytów, do którego należy instytucja zgodnie z art. 3 ust. 1 dyrektywy 94/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4).
2. Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego następujące informacje dotyczące systemu gwarantowania depozytów, o którym mowa w ust. 1:
a)
maksymalny poziom gwarancji z systemu gwarantowania depozytów na kwalifikującego się deponenta;
b)
zakres poziomu gwarancji i rodzaje gwarantowanych depozytów;
c)
wszelkie wykluczenia z gwarancji, w tym produkty i rodzaje deponentów;
d)
mechanizmy finansowania systemu gwarantowania depozytów, w szczególności określenie, czy system finansowany jest ex ante lub ex post, oraz wielkość systemu;
e)
dane kontaktowe administratora systemu.
3. Informacje określone w ust. 2 przekazuje się wyłącznie właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego tylko raz w odniesieniu do danego systemu gwarantowania depozytów. W przypadku zmiany przekazywanych informacji właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują zaktualizowane informacje właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego.
Artykuł 7
Informacje na temat ograniczenia dużych ekspozycji
Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego informacje dotyczące każdej sytuacji, w odniesieniu do której właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia ustaliły, że instytucja nie przestrzegała obowiązujących ograniczeń dużych ekspozycji i wymogów określonych w części czwartej rozporządzenia (UE) nr 575/2013. W przekazanych informacjach wyjaśnia się sytuację i podjęte lub planowane środki nadzorcze.
Artykuł 8
Informacje na temat ryzyka systemowego stwarzanego przez instytucję
Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia powiadamiają właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego, w którym daną instytucję wyznaczono na globalną instytucję o znaczeniu systemowym lub inną instytucję o znaczeniu systemowym zgodnie z art. 131 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE. Jeżeli instytucja została zidentyfikowana jako globalna instytucja o znaczeniu systemowym, przekazane informacje obejmują podkategorię, do której instytucja została zakwalifikowana.
Artykuł 9
Informacje na temat procedur administracyjnych i księgowych
1. Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują właściwym organom przyjmujących państw członkowskich informacje dotyczące każdej sytuacji, w odniesieniu do której właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia ustaliły, że instytucja nie przestrzegała obowiązujących standardów rachunkowości i procedur księgowych, które jest zobowiązana stosować zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (5). W przekazanych informacjach wyjaśnia się sytuację i podjęte lub planowane środki nadzorcze.
2. W przypadku gdy informacje określone w ust. 1 są istotne wyłącznie dla danego oddziału, właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują informacje jedynie właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego, w którym dany oddział ma siedzibę.
Artykuł 10
Informacje na temat mechanizmów kontroli wewnętrznej
1. Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego informacje dotyczące każdej sytuacji, w odniesieniu do której właściwe organy państw członkowskich pochodzenia ustaliły, że instytucja nie przestrzegała wymogów w zakresie mechanizmów kontroli wewnętrznej, w tym ustaleń dotyczących zarządzania ryzykiem, kontroli ryzyka i audytu wewnętrznego zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 i dyrektywą 2013/36/UE. W przekazanych informacjach wyjaśnia się sytuację i podjęte lub planowane środki nadzorcze.
2. W przypadku gdy informacje określone w ust. 1 są istotne wyłącznie dla danego oddziału, właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują informacje jedynie właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego, w którym dany oddział ma siedzibę.
Artykuł 11
Informacje na temat dźwigni finansowej
1. Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego informacje dotyczące każdej sytuacji, w odniesieniu do której właściwe organy państw członkowskich pochodzenia ustaliły, że instytucja nie przestrzegała wymogów dotyczących wskaźników dźwigni zgodnie z częścią siódmą rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i w stosownych przypadkach uwzględniając przepisy przejściowe zawarte w art. 499 tego rozporządzenia. W przekazanych informacjach wyjaśnia się sytuację i podjęte lub planowane środki nadzorcze.
2. Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego wszystkie informacje ujawnione przez instytucję zgodnie z art. 451 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, które dotyczą jej wskaźnika dźwigni i zarządzania ryzykiem nadmiernej dźwigni.
Artykuł 12
Informacje na temat ogólnego nieprzestrzegania
1. Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego informacje dotyczące każdej sytuacji, w odniesieniu do której właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia ustaliły, że instytucja nie przestrzegała przepisów krajowych lub unijnych bądź wymogów dotyczących nadzoru ostrożnościowego lub nadzoru praktyk rynkowych instytucji, w tym wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i dyrektywie 2013/36/UE, innych niż wymogi, o których mowa w art. 3-11 tego rozporządzenia. W przekazanych informacjach wyjaśnia się sytuację i podjęte lub planowane środki nadzorcze.
2. W przypadku gdy informacje określone w ust. 1 są istotne wyłącznie dla danego oddziału, właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują informacje jedynie właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego, w którym dany oddział ma siedzibę.
Artykuł 13
Powiadomienie o środkach i sankcjach nadzorczych
1. Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia powiadamiają właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego o wszelkich wymienionych poniżej karach lub środkach, które zostały nałożone na instytucję lub były stosowane w odniesieniu do instytucji i które wpływają na działalność oddziału:
a)
nałożone kary administracyjne lub inne środki administracyjne stosowane zgodnie z art. 64-67 dyrektywy 2013/36/UE;
b)
środki nadzorcze nałożone zgodnie z art. 104 lub art. 105 dyrektywy 2013/36/UE;
c)
nałożone sankcje karne odnoszące się do naruszeń rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub naruszeń przepisów krajowych transponujących dyrektywę 2013/36/UE.
2. W przypadku gdy informacje określone w ust. 1 są istotne wyłącznie dla danego oddziału, właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia są zobowiązane przekazać informacje jedynie właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego, w którym dany oddział ma siedzibę.
Artykuł 14
Informacje na temat przygotowań na wypadek sytuacji nadzwyczajnych
Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia i właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego wymieniają się informacjami na temat przygotowań na wypadek sytuacji nadzwyczajnych. W szczególności wymieniają się informacjami dotyczącymi:
a)
danych kontaktowych osób we właściwych organach, które są odpowiedzialne za zajmowanie się sytuacjami nadzwyczajnymi;
b)
procedur komunikacji, które stosuje się w sytuacjach nadzwyczajnych.
Artykuł 15
Informacje od organów przyjmującego państwa członkowskiego
Bez uszczerbku dla wymogów w zakresie wymiany informacji po przeprowadzeniu inspekcji oddziałów zgodnie z art. 52 ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE, właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego przekazują właściwym organom państwa członkowskiego pochodzenia następujące informacje dotyczące:
a)
opisu każdej sytuacji, w odniesieniu do której właściwe organy ustaliły, że instytucja nie przestrzegała przepisów krajowych lub unijnych bądź wymogów dotyczących nadzoru ostrożnościowego lub nadzoru praktyk rynkowych instytucji, w tym wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i wymogów w zakresie przepisów krajowych transponujących dyrektywę 2013/36/UE wraz z wyjaśnieniem środków nadzorczych podjętych lub planowanych w celu rozwiązania problemu nieprzestrzegania przepisów;
b)
opisu wszystkich przypadków nieprzestrzegania warunków, na jakich ze względu na dobro ogólne prowadzona jest działalność oddziału w przyjmującym państwie członkowskim;
c)
identyfikacji ryzyka systemowego stwarzanego przez oddział lub jego działalność w przyjmującym państwie członkowskim, w tym wszelkich ocen prawdopodobnego wpływu zawieszenia lub zamknięcia działalności oddziału na:
(i)
płynność systemową;
(ii)
systemy płatnicze;
(iii)
systemy rozliczeń i rozrachunku;
d)
udziału w rynku danego oddziału, jeżeli przekracza on 2 % całego rynku w przyjmującym państwie członkowskim w jednej z następujących kategorii:
(i)
depozyty;
(ii)
kredyty;
e)
wszelkich przeszkód w dokonywaniu przekazów pieniężnych i zabezpieczeń do oddziału lub z takiego oddziału.
ROZDZIAŁ III
WYMIANA INFORMACJI NA TEMAT DOSTAWCÓW USŁUG TRANSGRANICZNYCH
Artykuł 16
Informacje na temat dostawców usług transgranicznych
Po otrzymaniu wniosku od właściwych organów przyjmującego państwa członkowskiego w sprawie udzielenia informacji na temat instytucji, która prowadzi swoją działalność w tym przyjmującym państwie członkowskim na zasadzie świadczenia usług, właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują następujące informacje dotyczące:
a)
każdej sytuacji, w odniesieniu do której właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia ustaliły, że instytucja nie przestrzegała przepisów krajowych lub unijnych bądź wymogów dotyczących nadzoru ostrożnościowego lub nadzoru praktyk rynkowych instytucji, w tym wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i wymogów w zakresie przepisów krajowych transponujących dyrektywę 2013/36/UE wraz z wyjaśnieniem środków nadzorczych podjętych lub planowanych w celu rozwiązania problemu nieprzestrzegania przepisów;
b)
wielkości depozytów przyjętych od rezydentów przyjmującego państwa członkowskiego;
c)
wielkości kredytów przyznanych rezydentom przyjmującego państwa członkowskiego;
d)
rodzajów działalności wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2013/36/UE, w odniesieniu do których instytucja zgłosiła chęć ich prowadzenia w przyjmującym państwie członkowskim na zasadzie świadczenia usług:
(i)
formy, w jakiej instytucja prowadzi działalność;
(ii)
rodzajów działalności, które mają największe znaczenie, jeżeli chodzi o działalność instytucji w przyjmującym państwie członkowskim;
(iii)
potwierdzenia, czy instytucja prowadzi rodzaje działalności określone jako podstawowa działalność w powiadomieniu przekazanym przez instytucję zgodnie z art. 39 dyrektywy 2013/36/UE.
ROZDZIAŁ IV
WYMIANA INFORMACJI NA TEMAT INSTYTUCJI PROWADZĄCYCH DZIAŁALNOŚĆ ZA POŚREDNICTWEM ODDZIAŁU W PRZYPADKU WYSTĄPIENIA ZABURZENIA PŁYNNOŚCI MAJĄCEGO WPŁYW NA INSTYTUCJĘ LUB NA SAM ODDZIAŁ
Artykuł 17
Zakres wymiany informacji w sytuacji zaburzenia płynności
1. Jeżeli właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia uważają, że wystąpiło zaburzenie płynności, lub gdy zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że takie zaburzenie płynności wystąpi w odniesieniu do instytucji, niezwłocznie powiadamiają właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego i przekazują informacje określone w ust. 3.
2. Jeżeli właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego uważają, że wystąpiło zaburzenie płynności lub gdy zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że takie zaburzenie płynności wystąpi w odniesieniu do oddziału mającego siedzibę w tym państwie członkowskim, niezwłocznie powiadamiają właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia i przekazują informacje określone w ust. 3.
3. Właściwe organy przekazują następujące informacje:
a)
opis sytuacji, która wystąpiła, w tym podstawową przyczynę sytuacji zaburzenia, oczekiwany wpływ zaburzenia płynności na instytucję i zmiany dotyczące transakcji wewnątrz grupy;
b)
wyjaśnienie podjętych lub planowanych środków, czy to przez właściwe organy czy przez instytucję, w tym wszelkie wymogi nałożone na instytucję przez właściwe organy w celu złagodzenia zaburzenia płynności;
c)
wyniki oceny systemowych skutków zaburzenia płynności;
d)
najnowsze dostępne informacje ilościowe dotyczące płynności określone w art. 4 ust. 1 lit. c)-h).
ROZDZIAŁ V
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 18
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 12 marca 2014 r.