PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE (EU) 2015/450
ze dne 16. března 2015,
kterým se stanoví požadavky na testování členských států, které se začleňují do Schengenského informačního systému druhé generace (SIS II) nebo podstatně mění svůj vnitrostátní systém, který s ním přímo souvisí
(oznámeno pod číslem C(2015) 1612)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1987/2006 ze dne 20. prosince 2006 o zřízení, provozu a využívání Schengenského informačního systému druhé generace (SIS II) (1), a zejména na čl. 8 odst. 4, čl. 9 odst. 1, čl. 20 odst. 3, čl. 22 písm. a), čl. 36 odst. 4 a čl. 37 odst. 7 uvedeného nařízení, a
s ohledem na rozhodnutí Rady 2007/533/SVV ze dne 12. června 2007 o zřízení, provozování a využívání Schengenského informačního systému druhé generace (SIS II) (2), a zejména na čl. 8 odst. 4, čl. 9 odst. 1, čl. 20 odst. 4, čl. 22 písm. a), čl. 51 odst. 4 a čl. 52 odst. 7 uvedeného rozhodnutí,
po konzultaci s evropským inspektorem ochrany údajů,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Schengenský informační systém byl zřízen v souladu s ustanoveními hlavy IV Úmluvy ze dne 19. června 1990 k provedení Schengenské dohody ze dne 14. června 1985 mezi vládami států Hospodářské unie Beneluxu, Spolkové republiky Německo a Francouzské republiky o postupném odstraňování kontrol na společných hranicích (3). Tento systém představoval nezbytný nástroj pro uplatňování ustanovení schengenského acquis začleněného do rámce Evropské unie.
(2)
Dne 9. dubna 2013, kdy se staly použitelnými nařízení (ES) č. 1987/2006 a rozhodnutí 2007/533/SVV, byl Schengenský informační systém nahrazen Schengenským informačním systémem druhé generace (SIS II). Stejně jako předchozí systém představuje i SIS II podstatný doplněk zrušení kontrol na vnitřních hranicích, jakož i zásadní příspěvek k udržení vysokého stupně bezpečnosti v rámci prostoru svobody, bezpečnosti a práva.
(3)
Technická architektura systému SIS II zahrnuje centrální systém (dále jen „centrální SIS II“), vnitrostátní aplikace komunikační infrastrukturu mezi centrálním SIS II a vnitrostátními aplikacemi.
(4)
Bylo a zůstává nezbytné provádět testování s cílem zhodnotit, zda SIS II funguje v souladu s technickými a funkčními požadavky vymezenými v nařízení (ES) č. 1987/2006 a rozhodnutí 2007/533/SVV.
(5)
Požadavky na testování, jež platí pro hlavní fáze testů technického vývoje SIS II, byly stanoveny v nařízení Rady (ES) č. 189/2008 (4) a rozhodnutí Rady 2008/173/SVV (5) a dále v nařízení Rady (ES) č. 1104/2008 (6) a rozhodnutí Rady 2008/839/SVV (7). Tyto nástroje definovaly, jak má být organizováno a jaké jsou základnípožadavky na testování centrálního systému SIS II, vnitrostátních systémů SIS II, interakci mezi nimi, jakož i testování týkající se komunikační infrastruktury. Jelikož se uvedené nástroje týkaly technického vývoje SIS II, po zprovoznění SIS II dne 9. dubna 2013 pozbyly právní účinek. Nařízení (ES) č. 1104/2008 a rozhodnutí 2008/839/SVV pozbyla platnosti dne 8. května 2013, navíc první z nich bylo zrušeno nařízením Rady (EU) č. 1273/2012 (8) a druhé nařízením Rady (EU) č. 1272/2012 (9). Zrušení nařízení (ES) č. 189/2008 a rozhodnutí 2008/173/SVV bylo navrženo v roce 2014 (10).
(6)
Nařízení (ES) č. 189/2008, rozhodnutí 2008/173/ES, nařízení (ES) č. 1104/2008 a rozhodnutí 2008/839/SVV stanovila povinnost testování komunikační infrastruktury, testování shody vnitrostátních systémů, souhrnných testů i testů výměny doplňujících informací pro členské státy, které přešly ze SIS 1+ na SIS II. Nezbytným předpokladem k zahájení souhrnného testu bylo úspěšné testování centrálního SIS II, shody vnitrostátních systémů, jakož i testování komunikační infrastruktury. Komise musela jako nezbytný předpoklad pro uplatňování nařízení (ES) č. 1987/2006 a rozhodnutí 2007/533/SVV oznámit úspěšné dokončení souhrnného testu.
(7)
V souvislosti s rozšířením Unie, a zejména s rozšířením prostoru svobody, bezpečnosti a práva, je nezbytné stanovit testy, které prokáží technickou připravenost jednotlivých členských států na začlenění do SIS II. Pro posílení právní jistoty je nezbytné definovat požadavky na testování. Tyto testy by měly prokázat, že daný členský stát je schopen provádět výměnu doplňujících informací, že jeho vnitrostátní systém je plně ve shodě s centrálním SIS II, že je schopen vkládat, aktualizovat, mazat a vyhledávat údaje, nahrávat fotografie a otisky prstů v požadované kvalitě a zpracovávat údaje o zneužití totožnosti.
(8)
Členské státy, které mají v úmyslu provést zásadní změny ve svém vnitrostátním systému SIS II (N.SIS II) nebo ve své aplikaci SIRENE, jak stanoví nařízení (ES) č. 1987/2006 a rozhodnutí 2007/533/SVV, by měly rovněž absolvovat testy stanovené řídícím orgánem za účelem prokázání plné shody s centrálním SIS II nebo prokázat, že jsou schopny provádět výměnu doplňujících informací. Nařízení (ES) č. 1987/2006 a rozhodnutí 2007/533/SVV ve spojení s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1077/2011 (11) svěřilo pravomoci řídícího orgánu Evropské agentuře pro provozní řízení rozsáhlých informačních systémů v rámci prostoru svobody, bezpečnosti a práva.
(9)
S přihlédnutím k zásadě, že pro všechny členské státy by měly platit stejné technické požadavky, je vhodné u členských států, které se hodlají začlenit do SIS II, použít stejné fáze testování, jaké musely členské státy provést za účelem přechodu ze SIS 1+ na SIS II.
(10)
Je také vhodné využít zkušenosti získané během vývoje SIS II a doplnit testy, které nebyly obsaženy v žádném právním nástroji, ale jež si přidaly členské státy v rámci přípravných orgánů Rady, zejména testy výměny formulářů SIRENE.
(11)
Testy by měly být vypracovány, definovány a prováděny řídícím orgánem za pomoci členských států.
(12)
Jelikož nařízení (ES) č. 1987/2006 navazuje na schengenské acquis, v souladu s článkem 5 Protokolu o postavení Dánska připojeného ke Smlouvě o Evropské unii a ke Smlouvě o založení Evropského společenství oznámilo Dánsko dopisem ze dne 15. června 2007, že toto acquis provedlo ve svém vnitrostátním právu. Dánsko se účastní rozhodnutí 2007/533/SVV. Dánsko je proto povinno toto rozhodnutí provést.
(13)
Na Spojené království se toto rozhodnutí vztahuje v rozsahu, který se netýká výměny doplňujících informací v souvislosti s články 24 a 25 nařízení (ES) č. 1987/2006, podle článku 5 Protokolu o schengenském acquis začleněném do rámce Evropské unie, připojeného ke Smlouvě o Evropské unii a ke Smlouvě o fungování Evropské unie, a podle čl. 8 odst. 2 rozhodnutí Rady 2000/365/ES (12).
(14)
Na Irsko se toto rozhodnutí vztahuje v rozsahu, který se netýká výměny doplňujících informací v souvislosti s články 24 a 25 nařízení (ES) č. 1987/2006, podle článku 5 Protokolu o schengenském acquis začleněném do rámce Evropské unie, připojeného ke Smlouvě o Evropské unii a ke Smlouvě o fungování Evropské unie, a podle čl. 6 odst. 2 rozhodnutí Rady 2002/192/ES (13).
(15)
Pokud jde o Kypr, toto rozhodnutí představuje akt navazující na schengenské acquis nebo s ním jinak související ve smyslu čl. 3 odst. 2 aktu o přistoupení z roku 2003.
(16)
Pokud jde o Chorvatsko, toto rozhodnutí představuje akt navazující na schengenské acquis nebo s ním jinak související ve smyslu čl. 4 odst. 1 aktu o přistoupení z roku 2012.
(17)
Pokud jde o Island a Norsko, rozvíjí toto rozhodnutí ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu dohody uzavřené mezi Radou Evropské unie a Islandskou republikou a Norským královstvím o přidružení těchto dvou států k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (14), která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodě G rozhodnutí Rady 1999/437/ES (15).
(18)
Pokud jde o Švýcarsko, rozvíjí toto rozhodnutí ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu Dohody mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o přidružení Švýcarské konfederace k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (16), která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodě G rozhodnutí 1999/437/ES ve spojení s čl. 4 odst. 1 rozhodnutí Rady 2004/860/ES (17).
(19)
Pokud jde o Lichtenštejnsko, rozvíjí toto rozhodnutí ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu protokolu mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím, Švýcarskou konfederací a Lichtenštejnským knížectvím o přistoupení Lichtenštejnského knížectví k Dohodě mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o přidružení Švýcarské konfederace k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (18), která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodě G rozhodnutí 1999/437/ES ve spojení s článkem 3 rozhodnutí Rady 2011/350/EU (19).
(20)
Opatření podle tohoto rozhodnutí jsou v souladu se stanoviskem výboru zřízeného podle článku 51 nařízení Rady (ES) č. 1987/2006 a podle článku 67 rozhodnutí 2007/533/SVV,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
1. Před začleněním do Schengenského informačního systému druhé generace (SIS II) členské státy provedou a absolvují testy a postup testování stanovené v příloze tohoto rozhodnutí.
2. Členské státy, které mají v úmyslu provést zásadní změny ve svém N.SIS II nebo ve své aplikaci SIRENE, požádají řídící orgán, aby určil, které z testů uvedených v příloze tohoto rozhodnutí musí být provedeny, a absolvují postup testování stanovený v příloze tohoto rozhodnutí. Dotyčné členské státy provedou tyto změny až poté, co tyto testy úspěšně proběhnou.
Článek 2
Toto rozhodnutí je určeno členským státům.
V Bruselu dne 16. března 2015.
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2015/450
z dnia 16 marca 2015 r.
ustanawiająca wymagania dotyczące testów przeprowadzanych w państwach członkowskich, które zostają włączone do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) lub które zasadniczo zmieniają bezpośrednio powiązane systemy krajowe
(notyfikowana jako dokument nr C(2015) 1612)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (1), w szczególności jego art. 8 ust. 4, art. 9 ust. 1, art. 20 ust. 3, art. 22 lit. a), art. 36 ust. 4 oraz art. 37 ust. 7,
uwzględniając decyzję Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (2), w szczególności jej art. 8 ust. 4, art. 9 ust. 1, art. 20 ust. 4, art. 22 lit. a), art. 51 ust. 4 oraz art. 52 ust. 7,
po konsultacji z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
System informacyjny Schengen został ustanowiony na mocy postanowień tytułu IV konwencji wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 roku między rządami państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach (3). System ten stanowił podstawowe narzędzie do stosowania przepisów dorobku Schengen włączonego do ram prawnych Unii.
(2)
W dniu 9 kwietnia 2013 r., wraz z rozpoczęciem obowiązywania rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 i decyzji 2007/533/WSiSW, system informacyjny Schengen został zastąpiony systemem informacyjnym Schengen drugiej generacji (SIS II). SIS II stanowi - podobnie jak poprzedzający go system - istotny czynnik na rzecz znoszenia kontroli na granicach wewnętrznych, a ponadto w decydujący sposób przyczynia się do zachowania wysokiego poziomu bezpieczeństwa w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości.
(3)
Struktura techniczna SIS II obejmuje system centralny (centralny SIS II), aplikacje krajowe oraz infrastrukturę łączności między centralnym SIS II i aplikacjami krajowymi.
(4)
Koniecznym było w i dalszym ciągu konieczne jest przeprowadzanie testów w celu dokonania oceny, czy SIS II może funkcjonować zgodnie z wymaganiami technicznymi i funkcjonalnymi określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1987/2006 i w decyzji 2007/533/WSiSW.
(5)
Wymagania dotyczące testów, które mają zastosowanie do głównych faz badania technicznego rozwoju SIS II, zostały określone w rozporządzeniu Rady (WE) nr 189/2008 (4) oraz decyzji Rady 2008/173/WSiSW (5), jak również w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1104/2008 (6) i w decyzji Rady 2008/839/WSiSW (7). W wymienionych instrumentach określono podstawowe wymagania i organizację testów centralnego systemu SIS II, krajowych systemów SIS II, interakcji między nimi, jak również testów dotyczących infrastruktury łączności. W związku z tym, że instrumenty te dotyczyły technicznego rozwoju SIS II, wyczerpały one swoje skutki prawne wraz z rozpoczęciem funkcjonowania SIS II w dniu 9 kwietnia 2013 r. Rozporządzenie (WE) nr 1104/2008 i decyzja 2008/839/WSiSW wygasły dnia 8 maja 2013 r., a ponadto zostały uchylone odpowiednio rozporządzeniem Rady (UE) nr 1273/2012 (8) i rozporządzeniem Rady (UE) nr 1272/2012 (9). Wniosek dotyczący uchylenia rozporządzenia (WE) nr 189/2008 i decyzji 2008/173/WE złożono w 2014 r. (10).
(6)
Na podstawie rozporządzenia (WE) nr 189/2008, decyzji 2008/173/WSiSW, rozporządzenia (WE) nr 1104/2008 i decyzji 2008/839/WSiSW państwa członkowskie migrujące z systemu SIS 1+ do systemu SIS II miały obowiązek przeprowadzenia testów infrastruktury łączności, testów zgodności systemów krajowych, testów kompleksowych oraz testów wymiany informacji uzupełniających. Pomyślne zakończenie testowania centralnego systemu SIS II, testów zgodności systemów krajowych oraz testów związanych z infrastrukturą łączności było niezbędnym warunkiem do rozpoczęcia realizacji testu kompleksowego. Niezbędnym warunkiem dla zastosowania rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 i decyzji 2007/533/WSiSW było oświadczenie Komisji o pomyślnym zakończeniu testu kompleksowego.
(7)
W świetle rozszerzenia Unii, a przede wszystkim rozszerzenia przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, niezbędne jest określenie testów, które wykażą gotowość techniczną poszczególnych państw członkowskich do połączenia się z systemem SIS II. Dla wzmocnienia pewności prawa konieczne jest zdefiniowanie wymagań dotyczących testów. Testy te powinny dowieść, że dane państwo członkowskie może dokonywać wymiany informacji uzupełniających, jego krajowy system jest w pełni zgodny z centralnym SIS II, że jest ono w stanie wprowadzać, aktualizować, usuwać i przeszukiwać dane, załączać fotografie i odciski palców wymaganej jakości oraz przetwarzać dane dotyczące przywłaszczenia tożsamości.
(8)
Państwa członkowskie, które zamierzają dokonać znaczącej zmiany w swoich systemach krajowych SIS II (N.SIS II) lub aplikacjach SIRENE, jak stanowi rozporządzenie (WE) nr 1987/2006 i decyzja 2007/533/WSiSW, również powinny zostać poddane testom, określonym przez organ zarządzający, i wykazać pełną zgodność z centralnym SIS II lub wykazać zdolność do wymiany informacji uzupełniających. Na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 i decyzji 2007/533/WSiSW w połączeniu z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1077/2011 (11) uprawnienia organu zarządzającego nadano Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości.
(9)
Biorąc pod uwagę zasadę, w myśl której do wszystkich państw członkowskich zastosowanie powinny mieć te same wymagania techniczne, wskazane jest zastosowanie w przypadku państw członkowskich planujących podłączenie do SIS II tych samych faz testów, które musiały zostać przeprowadzone w państwach członkowskich migrujących z SIS 1+ do SIS II.
(10)
Należy również skorzystać z doświadczeń zgromadzonych na etapie rozwoju SIS II i dodać testy, których wprawdzie nie przewidziano w żadnych instrumentach prawnych, lecz które zostały dodane przez państwa członkowskie działające w ramach organów przygotowawczych Rady, w szczególności testy dotyczące wymiany formularzy SIRENE.
(11)
Testy powinny być organizowane, definiowane i przeprowadzane przez organ zarządzający, przy wsparciu państw członkowskich.
(12)
Ze względu na fakt, że rozporządzenie (WE) nr 1987/2006 stanowi rozwinięcie dorobku Schengen, zgodnie z art. 5 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania pismem z dnia 15 czerwca 2007 r. notyfikowała transpozycję tego dorobku do swojego prawa krajowego. Dania uczestniczy w decyzji Rady 2007/533/WSiSW. W związku z powyższym ma ona obowiązek wprowadzenia w życie przepisów niniejszej decyzji.
(13)
Zjednoczone Królestwo uczestniczy w niniejszej decyzji w zakresie, w jakim nie dotyczy ona wymiany informacji uzupełniających w związku z art. 24 i 25 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006, zgodnie z art. 5 Protokołu w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz z art. 8 ust. 2 decyzji Rady 2000/365/WE (12).
(14)
Irlandia uczestniczy w niniejszej decyzji w zakresie, w jakim nie dotyczy ona wymiany informacji uzupełniających w związku z art. 24 i 25 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006, zgodnie z art. 5 Protokołu w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz z art. 6 ust. 2 decyzji Rady 2002/192/WE (13).
(15)
W odniesieniu do Cypru niniejsza decyzja stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany w rozumieniu art. 3 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2003 r.
(16)
W odniesieniu do Chorwacji niniejsza decyzja stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany w rozumieniu art. 4 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2012 r.
(17)
W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej, Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (14), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt G decyzji Rady 1999/437/WE (15).
(18)
W odniesieniu do Szwajcarii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu umowy zawartej między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (16), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt G decyzji 1999/437/WE w związku z art. 4 ust. 1 decyzji Rady 2004/860/WE (17).
(19)
W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsza decyzja stanowi rozszerzenie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu protokołu podpisanego między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (18), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt G decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE (19).
(20)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu powołanego na mocy art. 51 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 i art. 67 decyzji 2007/533/WSiSW,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
(1) Przed włączeniem do systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) państwa członkowskie przeprowadzają testy i poddają się procedurze testów, które określono w załączniku do niniejszej decyzji.
(2) Państwa członkowskie, które zamierzają dokonać znaczącej zmiany w swoich systemach N.SIS II lub aplikacjach SIRENE, zwracają się organu zarządzającego z wnioskiem o określenie, które testy - spośród testów określonych w załączniku do niniejszej decyzji - muszą zostać przeprowadzone, a następnie poddają się procedurze testów określonej w załączniku do niniejszej decyzji. Zainteresowane państwa członkowskie nie wdrażają zmian przed pomyślnym zakończeniem testów.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 16 marca 2015 r.