PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 17. září 2013,
kterým se zamítá poskytnutí odchylky od rozhodnutí Rady 2001/822/ES, pokud jde o pravidla původu pro cukr z Curaçaa
(oznámeno pod číslem C(2013) 5826)
(2013/460/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na rozhodnutí Rady 2001/822/ES ze dne 27. listopadu 2001 o přidružení zámořských zemí a území k Evropskému společenství („rozhodnutí o přidružení zámoří“) (1), a zejména na článek 37 přílohy III uvedeného rozhodnutí,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Příloha III rozhodnutí 2001/822/ES se týká definice pojmu „původní produkty“ a způsobů správní spolupráce. Článek 37 uvedeného rozhodnutí stanoví, že odchylky od těchto pravidel původu mohou být přijaty, jsou-li odůvodněny rozvojem stávajících odvětví nebo vznikem nových v dané zemi nebo na daném území.
(2)
Podle ustanovení čl. 5 odst. 1 písm. g), j), k) a o) přílohy III rozhodnutí 2001/822/ES se částečné nebo úplné mletí cukru, prosévání a plnění do pytlů považují za operace, které jsou nedostatečné k tomu, aby produktu udělily status původu.
(3)
Podle ustanovení čl. 6 odst. 4 přílohy III rozhodnutí 2001/822/ES se kumulace AKT/ES-ZZÚ pro všechny produkty z cukru zařazené do kapitoly 17 HS postupně zruší a množství, pro která se taková kumulace připouští, se postupně snižují. V rámci procesu postupného rušení bylo jako uvedené množství stanoveno nula tun, což nakonec vedlo k zákazu takové kumulace ke dni 1. ledna 2011.
(4)
V roce 2002 požádalo Nizozemsko o odchylku od pravidla původu pro produkty v odvětví cukru kódů KN 1701 11 90, 1701 99 10 a 1701 91 00 zpracovávané na Nizozemských Antilách v ročním množství 3 000 tun. Této žádosti bylo vyhověno a odchylka skončila dne 31. prosince 2007.
(5)
V roce 2009 předložilo Nizozemsko žádost o prodloužení odchylky poskytnuté v roce 2002 a tato žádost byla rozhodnutím Komise 2009/699/ES (2) zamítnuta. Uvedené rozhodnutí však vyhovělo nové žádosti o odchylku zahrnuté v žádosti o prodloužení, a to v mezích množství, pro která byly Nizozemským Antilám v letech 2009 a 2010 přiděleny dovozní licence na cukr.
(6)
V roce 2010 Nizozemsko požádalo o novou odchylku, pokud jde o produkty v odvětví cukru zpracovávané na Nizozemských Antilách v letech 2011 až 2013. Rozhodnutím Komise 2011/47/EU (3) byla odchylka povolena v souladu s čl. 37 odst. 1, 3 a 7 přílohy III rozhodnutí 2001/822/ES a za určitých podmínek stanovených za účelem vyvážení oprávněných zájmů subjektů ze zámořských zemí a území (ZZÚ) a cílů společné organizace trhu Unie pro cukr. U produktů, pro které byla povolena odchylka, bylo prováděno reálné zpracování na Nizozemských Antilách a hodnota přidaná k surovému cukru na Nizozemských Antilách byla považována za nejméně 45 % hodnoty konečného produktu.
(7)
Rozhodnutí 2011/47/EU vysvětlilo, že postupné rušení kumulace původu AKT/ES-ZZÚ, pokud jde o cukr, jak je stanoveno v čl. 6 odst. 4 přílohy III rozhodnutí 2001/822/ES, ukazuje, že Unie má v úmyslu zaměřit obchodní preference na hospodářskou činnost, která udržitelným způsobem přispívá k rozvoji ZZÚ a zároveň náležitě zohledňuje odvětví cukru v Unii. Tato zásada byla uplatněna pro účely stanovení množství, pro která byla rozhodnutím 2011/47/EU povolena odchylka. Žádost předložená v roce 2010 rovněž uváděla, že společnost v Curaçau, která využívala předchozí odchylky, má v úmyslu diverzifikovat svou činnost směrem od výroby cukru, což si vyžaduje další odchylku. Množství určená pro odchylku byla proto postupně rušena (5 000 tun na rok 2011, 3 000 tun na rok 2012 a 1 500 tun na rok 2013).
(8)
V žádosti předložené v roce 2010 Nizozemsko zdůraznilo, že uvedená společnost v Curaçau, která využívala předchozí odchylky, má v úmyslu diverzifikovat výrobu a produkovat směsi a „biocukr“, jež jsou určeny pro zřetelně odlišné trhy, než produkty v odvětví cukru, na něž se vztahuje žádost podaná v roce 2010. Odchylka vyžádaná v roce 2010 byla třeba k získání nezbytného kapitálu pro investice nutné pro tuto diverzifikaci. Při povolení odchylky rozhodnutím 2011/47/EU se proto očekávalo, že tato odchylka vygeneruje nezbytné výnosy k financování zmíněných investic do diverzifikace produktů a činností, takže společnost využívající odchylku již o další nebude muset žádat.
(9)
Dne 11. února 2013 požádalo Nizozemsko jménem vlády Curaçaa o novou odchylku od pravidel původu stanovených v příloze III rozhodnutí 2001/822/ES na období od 1. ledna 2013 do 31. prosince 2013, kdy končí platnost rozhodnutí 2001/822/ES. Žádost se vztahuje na celkové roční množství 5 500 tun produktů v odvětví cukru kódu KN 1701 14 90, označených jako „biocukr“, pocházejících ze třetích zemí a zpracovávaných v Curaçau na vývoz do Unie.
(10)
Nizozemsko tuto žádost dne 17. dubna 2013 oficiálně stáhlo, protože zpracování popsané v žádosti již není prováděno na Nizozemských Antilách. Společnost v Curaçau přesunula část své činnosti zpracování cukru, zejména výrobu kostkového cukru ze surového třtinového cukru v balení pro maloobchodní prodej, do Belgie, odkud v současnosti zásobuje supermarkety v Nizozemsku. Svou zbývající výrobní linku přeorientovala na prosévání, čištění, mletí a jednoduché mísení cukru z ekologické produkce a jeho balení do pytlů o 1 000 kg pro dopravu.
(11)
Dne 17. dubna 2013 předložilo Nizozemsko druhou žádost o odchylku pro 5 000 tun produktů v odvětví cukru, označených jako surový třtinový cukr z ekologické produkce, kódu KN 1701 14 90, na období od 1. ledna 2013 do 31. prosince 2013. Nizozemsko objasnilo, že z diskuse s orgány Curaçaa vyšlo najevo, že množství, pro která byla rozhodnutím 2011/47/EU povolena odchylka na rok 2013, nebudou dostatečná k tomu, aby společnost zpracovávající cukr v Curaçau pokračovala v činnosti.
(12)
Druhá žádost byla odůvodněna zejména novou situací dotčené společnosti, která změnila svou obchodní činnost na zpracování třtinového cukru z ekologické produkce, změnou na světovém trhu s cukrem, jelikož se EU stala čistým dovozcem cukru, skutečností, že hodnota přidaná k surovinám ze třetí země je vyšší než 45 % ceny ze závodu konečného produktu, a vytvořením přímých a nepřímých pracovních míst v Curaçau. Ve dnech 14. a 28. června 2013 Nizozemsko poskytlo dodatečné informace na podporu své žádosti ze dne 17. dubna 2013.
(13)
Dopisem ze dne 16. července 2013 Komise požádala, aby nizozemské orgány vzaly na vědomí posouzení žádosti ze strany Komise a její záměr doporučit zamítnutí žádosti. Komise rovněž požádala, aby nizozemské orgány toto hodnocení předaly společnosti, jíž se odchylka může týkat, aby Nizozemsko i dotčená společnost mohly upozornit na faktické nebo právní otázky potenciálně související se žádostí předtím, než Komise přijme své konečné rozhodnutí. Lhůta pro odpověď byla stanovena na 25. červenec 2013. Odpověď nizozemských orgánů byla obdržena dne 24. července 2013.
(14)
Podle čl. 37 odst. 7 přílohy III rozhodnutí 2001/822/ES se poskytne odchylka, pokud přidaná hodnota nepůvodních produktů použitých v dotyčné ZZÚ činí nejméně 45 % hodnoty konečného produktu, za předpokladu, že tato odchylka nezpůsobí vážnou újmu hospodářskému odvětví Unie nebo jednoho z členských států.
(15)
Informace obdržené od společnosti v Curaçau, které předalo Nizozemsko, týkající se výpočtu hodnoty vytvořené v roce 2013 v Curaçau v případě výroby „třtinového cukru z ekologické produkce“, uvádějí hodnotu přidanou zpracováním 5 000 tun „biocukru“. Společnost rovněž uvedla kupní cenu za jednu tunu surového „biocukru“ pocházejícího ze třetích zemí a cenu ze závodu, za niž se jedna tuna „biocukru“ prodává. Podle společnosti tato čísla dokládají přidanou hodnotu 52 % v porovnání s cenou ze závodu. Podle stejných informací by výroba 1 500 tun „biocukru“ vytvořila přidanou hodnotu 88 % v porovnání s cenou ze závodu.
(16)
Informace obdržené od společnosti, které předalo Nizozemsko, týkající se výpočtu hodnoty vytvořené k 1. lednu 2013 v Curaçau v případě výroby „hnědého krystalového cukru“, uvádějí hodnotu přidanou opracováním a zpracováním 5 500 tun „hnědého krystalového cukru“. Tam, kde je nejvyšší dostupná přidaná hodnota na tunu „hnědého krystalového cukru“ považována za realistickou, činí přidaná hodnota v porovnání s cenou ze závodu přibližně 52,4 %. Operace zpracování prováděné u „biocukru“ však zahrnují menší objem zpracování než u „krystalového cukru“ v balení pro maloobchodní prodej. Přidaná hodnota spojená s těmito operacemi a skutečné náklady na zpracování tedy mohou být nižší pouze u „biocukru“ baleného v pytlích o 1 000 kg pro dopravu, nikoli u „hnědého krystalového cukru“ v balení pro maloobchodní prodej.
(17)
Podle zprávy „Global Sugar Outlook - 2013 Report“ (4) činí výrobní náklady na třtinový cukr v Brazílii, která je nejkonkurenceschopnějším regionem pro produkci cukru na světě, 224,7 USD za tunu na výrobu třtiny a 95 USD za tunu na zpracování třtiny na surový cukr. Celkové náklady, včetně administrativních nákladů, činí 367,8 USD za tunu, což při směnném kurzu 1 EUR = 1,3 USD představuje 283 EUR za tunu surového třtinového cukru. S ohledem na zemědělské a zpracovatelské operace zahrnuté ve výrobě surového cukru z třtiny se zdá nepravděpodobné, že by náklady na pouhé čištění, mletí a balení třtinového cukru z ekologické produkce, jež jsou jen zlomkem výrobního procesu, byly vyšší. Při použití hodnoty 283 EUR za tunu jako reálných výrobních nákladů pro výpočet přidané hodnoty vytvořené čištěním, mletím a balením surového třtinového cukru z ekologické produkce v dotyčné společnosti v Curaçau činí cena ze závodu 1 020,19 EUR za tunu a přidaná hodnota v porovnání s cenou ze závodu představuje pouze 32,2 %.
(18)
V simulaci srovnatelných nákladů v 17. bodě odůvodnění by přidaná hodnota nedosáhla 45 %. Je proto nereálné, že by takovou přidanou hodnotu mohla dotyčná společnost v Curaçau vytvořit jednoduchým zpracováním. Namísto toho je třeba dospět k závěru, že údaje předložené Komisi obsahují jiné režijní náklady a zisky, které nepředstavují částky, z nichž mají prospěch obyvatelé Curaçaa.
(19)
Podle čl. 37 odst. 3 písm. c) přílohy III rozhodnutí 2001/822/ES by posuzování žádostí o odchylky mělo zohlednit případy, kdy lze jasně prokázat, že pravidla původu by mohla odrazovat od významných investic v některém z odvětví a kde by odchylka ve prospěch uskutečnění investičního programu umožnila plnit tato pravidla po etapách.
(20)
Postupné zrušení kumulace původu AKT/ZZÚ-ES pro cukr ke dni 1. ledna 2011 bylo společnosti v Curaçau předem známo a měla dostatek času na přípravu a diverzifikaci směrem k výrobě produktů, které odchylku nevyžadují.
(21)
V době od roku 2009 do roku 2013 měla společnost v Curaçau prospěch z odchylek, které jí pomáhaly generovat nezbytné výnosy pro investice do diverzifikace směrem k výrobě produktů, které nevyžadují odchylku od pravidel původu. Podle informací získaných od této společnosti byly investice v roce 2009 velmi nízké a v letech 2010 až 2012 nebyly realizovány žádné investice. Odchylky tak pouze napomohly zachování stávající činnosti společnosti v Curaçau, aniž by udržitelným způsobem přispěly k rozvoji stávajícího odvětví nebo k vytvoření nového. Dá se proto pochybovat o tom, že by nová odchylka společnost povzbudila k novým investicím.
(22)
Aby bylo možné cukerné směsi čísla HS 2106, obsahující pektin nebo kasein, považovat za pocházející z Curaçaa, což by jim umožnilo preferenční přístup do Unie, nesmí hodnota nepůvodního cukru používaného při výrobě konečného produktu překročit 30 % ceny produktu ze závodu. I pro diverzifikaci směrem k produkci takových směsí, kterou navrhuje v současné žádosti, by společnost musela požádat o odchylku, aby mohla dodržet pravidla původu.
(23)
Podle čl. 37 odst. 3 písm. b) přílohy III rozhodnutí 2001/822/ES by posuzování žádostí o odchylky mělo zohlednit případy, kdy by používání stávajících pravidel původu značně postihlo schopnost stávajícího odvětví ZZÚ pokračovat ve vývozu do Unie, se zvláštním ohledem na případy, které by mohly vyústit v ukončení jeho činnosti.
(24)
Komise vypracovává bilanci za účelem analýzy trhu s cukrem a zjištění, zda jsou zásoby cukru dostatečné, zda je třeba dodatečný objem cukru nebo zda je třeba cukr z trhu odebrat v zájmu zachování cenové hladiny blízké referenční ceně. Tato bilance kontinuálně vykazuje množství 50 000 až 60 000 tun cukru dováženého s plným clem.
(25)
Na produkty z cukru kódu KN 1701 14 90 je v Unii je uplatňováno clo ve výši 419 EUR za tunu. Vzhledem k tomu, že světová tržní cena zahrnující náklady na rafinaci dosahuje u bílého cukru obchodovaného na londýnské termínové burze přibližně 380 EUR na tunu a k tomu, že se uplatňuje clo ve výši 419 EUR za tunu, cena tohoto cukru by po dodání do Unie s úhradou cla dosahovala nejméně 800 EUR za tunu. Podle informací členských států poskytnutých v souladu s článkem 9 nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 (5) dosahuje průměrná cena takových produktů v odvětví cukru vyrobených v Unii přibližně 725 EUR za tunu. Za těchto podmínek je nepravděpodobné, že by tyto produkty v odvětví cukru bylo možné se ziskem dovážet do Unie, pokud by nešlo o prémiový cukr typu cukru z ekologické produkce nebo cukru fair trade, jenž se prodává za mnohem vyšší ceny než ostatní produkty z odvětví cukru.
(26)
Je proto pravděpodobné, že podstatnou část dovozu do Unie s plnými celními sazbami představuje cukr z ekologické produkce nebo cukr fair trade, jelikož takový cukr lze v maloobchodním sektoru prodat až za 3 000 EUR za tunu. Objem dovozu třtinového cukru z ekologické produkce do Unie s plným clem ukazuje, že vývozci cukru z celého světa jsou na současném trhu schopni přežít.
(27)
Přičteme-li k nákupní ceně surového cukru sdělené společností 283 EUR za tunu jako realistické výrobní náklady pro výpočet přidané hodnoty z mletí a balení surového třtinového cukru z ekologické produkce ve společnosti z Curaçaa, ziskové rozpětí a náklady na dopravu sdělené společností a dovozní cla, která mají být uhrazena v Unii, měla by být společnost z Curaçaa stále schopna vyvážet „biocukr“ do Unie nákladově efektivním způsobem, aniž by musela využívat odchylky, která dovozce do Unie osvobodí od placení platných dovozních cel. Výši prodejní ceny za tunu „biocukru“ pro kupujícího v Nizozemsku, uvedenou v žádosti Nizozemska, lze navíc považovat za dostatečnou ke kompenzaci dopadů uplatněného plného cla.
(28)
Jako subjekt ze ZZÚ společnost z Curaçaa zpracovávající produkty z odvětví cukru vstupuje na světový trh a má možnost vyvážet své produkty do kterékoli části světa, včetně Unie. Společnost proto lze srovnávat s ostatními hospodářskými subjekty na celém světě provádějícími stejnou činnost. Konkrétně náklady na přepravu ze ZZÚ do Unie, které podle informací získaných od společnosti činí 42,59 EUR za tunu, nestavějí společnost z Curaçaa do nevýhodné pozice v soutěži s ostatními subjekty na trhu, protože společnost může své produkty prodávat na trzích, které jsou jejímu místu podnikání blíže než Unie.
(29)
Vývoz cukru, melasy a medu představuje pouze 6 % celkového vývozu zboží z Curaçaa, s výjimkou ropných produktů. Činnosti odbavení kontejnerů v souvislosti s dovozem a vývozem produktů v odvětví cukru představují pouze 2 % všech činností odbavení kontejnerů spojených s dovozem a vývozem. Přínos tohoto vývozu k rozvoji dotyčného území je tedy malý.
(30)
Co se týče zaměstnanosti, očekává se, že odchylka by vytvořila 10 nových pracovních míst, což je nepřiměřeně málo ve srovnání s požadovaným navýšením objemu výroby. Kromě toho očekávaných 10 vytvořených nových pracovních míst je méně než 20 pracovních míst, jež byla zrušena v době mezi žádostí z roku 2010, kdy Nizozemsko uvedlo, že ve společnosti z Curaçaa pracuje 35 osob, a druhou žádostí z roku 2013, v níž se uvádí, že ve společnosti pracuje 15 osob.
(31)
Dopad zamítnutí nové odchylky požadované dne 17. dubna 2013 by byl minimální. Zamítnutí by společnosti ani nebránilo pokračovat ve vývozu produktů z odvětví cukru do Unie, ani by neodrazovalo od investic do cukerného odvětví v Curaçau, protože ziskové rozpětí by bylo stále dostatečné k umožnění investic, a to i v případě, že je v Unii hrazena plná celní sazba.
(32)
Vzhledem k tomu není požadovaná odchylka odůvodněna s ohledem na čl. 37 odst. 1, odst. 3 písm. b) a c) a odst. 7 přílohy III rozhodnutí 2001/822/ES.
(33)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro celní kodex,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Žádost o odchylku od rozhodnutí 2001/822/ES týkající se pravidel původu pro cukr z Curaçaa, předložená Nizozemskem dne 17. dubna 2013 a doplněná ve dnech 14. a 28. června 2013, se zamítá.
Článek 2
Toto rozhodnutí je určeno členským státům.
V Bruselu dne 17. září 2013.
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI
z dnia 17 września 2013 r.
w sprawie odmowy przyznania odstępstwa od decyzji Rady 2001/822/WE w odniesieniu do reguł pochodzenia dla cukru z Curaçao
(notyfikowana jako dokument nr C(2013) 5826)
(2013/460/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając decyzję Rady 2001/822/WE z dnia 27 listopada 2001 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich ze Wspólnotą Europejską („decyzja o stowarzyszeniu zamorskim”) (1), w szczególności art. 37 załącznika III do tej decyzji,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Załącznik III do decyzji 2001/822/WE odnosi się do definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej. Art. 37 tego załącznika stanowi, że odstępstwa od reguł pochodzenia można przyjąć, jeżeli uzasadnia je rozwój istniejących gałęzi przemysłu lub tworzenie nowych gałęzi w danym kraju bądź na danym terytorium.
(2)
Lit. g), j), k) i o) ust. 1 art. 5 załącznika III do decyzji 2001/822/WE stanowią, że częściowe lub całkowite mielenie cukru, jego przesiewanie i umieszczanie w workach uważa się za działania, które są niewystarczające dla nadania statusu produktów pochodzących.
(3)
Art. 6 ust. 4 załącznika III do decyzji 2001/822/WE stanowi, że kumulacja AKP/WE-KTZ dla wszystkich produktów cukrowniczych objętych działem 17 Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów („HS”) jest stopniowo wycofywana, a ilości, w odniesieniu do których kumulacja taka jest dozwolona, będą stopniowo zmniejszane. Poprzez ustalenie ilości na poziomie zerowym stopniowe wycofywanie doprowadziło do całkowitego zakazu takiej kumulacji od dnia 1 stycznia 2011 r.
(4)
W 2002 r. Niderlandy wystąpiły z wnioskiem o przyznanie odstępstwa od reguł pochodzenia dla produktów cukrowniczych objętych kodami CN 1701 11 90, 1701 99 10 i 1701 91 00 przetworzonych w Antylach Holenderskich w odniesieniu do rocznej ilości 3 000 ton. Wniosek ten został pozytywnie rozpatrzony, a odstępstwo zakończyło się w dniu 31 grudnia 2007 r.
(5)
W 2009 r. Niderlandy złożyły wniosek o przedłużenie odstępstwa przyznanego w 2002 r., jednak wniosek ten został odrzucony decyzją Komisji 2009/699/WE (2). W decyzji tej rozpatrzono jednak pozytywnie nowy wniosek o przyznanie odstępstwa zawarty we wniosku w sprawie przedłużenia, w granicach ilości cukru, na które Antyle Holenderskie uzyskały pozwolenia na przywóz w 2009 i 2010 r.
(6)
W 2010 r. Niderlandy złożyły wniosek o przyznanie nowego odstępstwa w odniesieniu do produktów cukrowniczych przetworzonych w Antylach Holenderskich na okres 2011-2013 r. Decyzją Komisji 2011/47/UE (3) odstępstwo zostało przyznane, zgodnie z ust. 1, 3 i 7 art. 37 załącznika III do decyzji 2001/822/WE oraz pod pewnymi warunkami, które miały na celu utrzymanie równowagi między uzasadnionymi interesami podmiotów gospodarczych z krajów i terytoriów zamorskich (KTZ) oraz celami Unii w zakresie wspólnej organizacji rynku cukru. Produkty, w stosunku do których udzielono odstępstwa, były przedmiotem faktycznych działań przetwórczych na terenie Antyli Holenderskich, a wartość dodaną do surowego cukru w Antylach Holenderskich oceniono na co najmniej 45 % wartości produktu gotowego.
(7)
W decyzji 2011/47/UE wyjaśniono, że stopniowe znoszenie kumulacji pochodzenia AKP/WE-KTZ w odniesieniu do cukru, przewidziane w art. 6 ust. 4 załącznika III do decyzji 2001/822/WE, wskazuje iż Unia zamierza skupić preferencje handlowe na dziedzinach działalności gospodarczej, które przyczyniają się w sposób zrównoważony do rozwoju KTZ, przy jednoczesnym należytym uwzględnieniu interesów unijnego sektora cukru. Zasadę tą zastosowano dla celów określenia ilości, odnośnie do których przyznano odstępstwo decyzją 2011/47/UE. Wniosek złożony w 2010 r. wskazywał również, że przedsiębiorstwo z Curaçao korzystające z poprzedniego odstępstwa podejmowało działania zmierzające do zróżnicowania produkcji i odejścia od produkcji cukru wymagającej przyznawania dalszych odstępstw. W związku z tym ilości przewidziane w odstępstwie były przedmiotem stopniowej redukcji (5 000 ton na rok 2011, 3 000 ton na rok 2012 oraz 1 500 ton na rok 2013).
(8)
We wniosku złożonym w 2010 r. Niderlandy podkreśliły, że przedsiębiorstwo w Curaçao korzystające z poprzedniego odstępstwa dąży do dywersyfikacji swojej produkcji poprzez wprowadzenie produkcji mieszanin oraz produkcji „cukru ekologicznego” (ang. „bio-sugar”), które przeznaczone są na wyraźnie odmienne rynki niż produkty cukrownicze objęte wnioskiem złożonym w 2010 r. Odstępstwo wnioskowane w 2010 r. było niezbędne do akumulacji środków finansowych na inwestycje niezbędne do takiej dywersyfikacji. W związku z powyższym, przyznając odstępstwo decyzją 2011/47/UE, oczekiwano, że odstępstwo to zapewni przychód niezbędny do sfinansowania wspomnianych inwestycji związanych z dywersyfikacją produktów i rodzajów działalności, tak aby przedsiębiorstwo korzystające z odstępstwa nie było zmuszone wnioskować o przyznanie kolejnych odstępstw.
(9)
Dnia 11 lutego 2013 r. Niderlandy wystąpiły w imieniu rządu w Curaçao o przyznanie nowego odstępstwa od reguł pochodzenia określonych w załączniku III do decyzji 2001/822/WE na okres od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., tj. do daty wygaśnięcia decyzji 2001/822/WE. Wniosek dotyczył całkowitej rocznej ilości wynoszącej 5 500 ton produktów cukrowniczych objętych kodem CN 1701 14 90, określanych jako „cukier ekologiczny” (ang. „bio-sugar”), pochodzących z państw trzecich oraz przetworzonych w Curaçao w celu wywozu do Unii.
(10)
Wniosek ten został oficjalnie wycofany przez Niderlandy w dniu 17 kwietnia 2013 r., ponieważ działalność związana z przetwarzaniem opisana we wniosku nie była już prowadzona w Antylach Niderlandzkich. Przedsiębiorstwo z Curaçao przeniosło część swojej działalności przetwórstwa cukru (w szczególności produkcję kostek cukru wytwarzanych z surowego cukru trzcinowego i pakowanych do sprzedaży detalicznej) do Belgii, skąd zaopatruje obecnie supermarkety w Niderlandach. Przedsiębiorstwo to dostosowało pozostałą linię produkcyjną do operacji przesiewania, czyszczenia, mielenia, a także zwykłego mieszania ekologicznego cukru oraz pakowanie go do transportu w worki o wadze 1 000 kg.
(11)
W dniu 17 kwietnia 2013 r. Niderlandy przedłożyły drugi wniosek o przyznanie odstępstwa dla 5 000 ton produktów cukrowniczych opisanych jako ekologiczny surowy cukier trzcinowy objęty kodem CN 1701 14 90 na okres od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. Władze niderlandzkie wyjaśniły, że z dyskusji prowadzonych z władzami Curaçao wynikało, iż ilości, w odniesieniu do których udzielono odstępstwa na 2013 r. decyzją 2011/47/UE, są niewystarczające, aby przedsiębiorstwo zajmujące się przetwórstwem cukru w Curaçao mogło kontynuować działalność.
(12)
Drugi wniosek został uzasadniony głównie następującymi czynnikami: zmianą okoliczności dotyczącą przedsiębiorstwa (zmieniło ono profil swojej działalności gospodarczej, koncentrując się na przetwarzaniu ekologicznego cukru trzcinowego), zmianą na światowym rynku cukru (ponieważ UE stała się importerem netto cukru), faktem, że wartość dodana surowców pochodzących z państwa trzeciego przekraczała 45 % ceny ex-works produktu końcowego, a także tworzeniem bezpośrednich i pośrednich miejsc pracy w Curaçao. W dniu 14 czerwca 2013 r. oraz 28 czerwca 2013 r. Niderlandy przekazały dodatkowe informacje na poparcie swojego wniosku z dnia 17 kwietnia 2013 r.
(13)
Pismem z dnia 16 lipca 2013 r. Komisja zwróciła się do władz niderlandzkich z prośbą o zapoznanie się z jej oceną wniosku oraz odnotowanie jej zamiaru wydania zalecenia w sprawie odrzucenia wniosku. Komisja zwróciła się również do władz niderlandzkich z prośbą o przekazanie tej oceny przedsiębiorstwu potencjalnie zainteresowanemu odstępstwem w celu umożliwienia zarówno władzom niderlandzkim, jak i zainteresowanemu przedsiębiorstwu przekazania informacji na temat wszelkich kwestii faktycznych lub prawnych dotyczących wniosku przed podjęciem ostatecznej decyzji przez Komisję. Termin udzielenia odpowiedzi został ustalony na 25 lipca 2013 r. Władze niderlandzkie przesłały odpowiedź w dniu 24 lipca 2013 r.
(14)
Ust. 7 art. 37 załącznika III do decyzji 2001/822/WE stanowi, że odstępstwa są przyznawane, jeśli wartość dodana do produktów niepochodzących wykorzystanych w danym państwie lub państwach AKP stanowi przynajmniej 45 % wartości produktu gotowego, pod warunkiem że odstępstwo nie powoduje poważnego zagrożenia dla sektora gospodarki Unii ani dla jednego lub większej liczby państw członkowskich.
(15)
Informacje uzyskane od przedsiębiorstwa z Curaçao przekazane przez władze niderlandzkie oraz dotyczące obliczania wartości dodanej wytworzonej w Curaçao przy produkcji „ekologicznego cukru trzcinowego” w 2013 r. wskazują wartość dodaną w wyniku przetworzenia 5 000 ton cukru ekologicznego. Przedsiębiorstwo wskazało również cenę zakupu jednej tony nieprzetworzonego cukru ekologicznego pochodzącego z państw trzecich oraz cenę ex-works, po której sprzedawana jest jedna tona cukru ekologicznego. Według przedsiębiorstwa z danych tych wynika, że wartość dodana wynosi 52 % w stosunku do ceny ex-works. Zgodnie z tymi samymi informacjami produkcja 1 500 ton cukru ekologicznego wygenerowałaby wartość dodaną wynoszącą 88 % w stosunku do ceny ex-works.
(16)
Informacje uzyskane od przedmiotowego przedsiębiorstwa przekazane przez władze niderlandzkie oraz dotyczące obliczania wartości dodanej, wytworzonej w Curaçao przy produkcji „brązowego cukru kryształu” w dniu 1 stycznia 2013 r., wskazują wartość dodaną w wyniku obróbki i przetworzenia 5 500 ton „brązowego cukru kryształu”. W przypadkach gdy najwyższą możliwą wartość dodaną przypadającą na tonę „brązowego cukru kryształu” uznano za realistyczną, wartość ta wynosi około 52,4 % w stosunku do ceny ex-works. Jednakże operacje przetwarzania wykonywane w odniesieniu do cukru ekologicznego wymagają mniej przetwarzania niż w przypadku „cukru kryształu” pakowanego do sprzedaży detalicznej. Wartość dodana nieodłącznie związana z tymi operacjami oraz rzeczywiste koszty przetwarzania muszą zatem być niższe dla „cukru ekologicznego” pakowanego w worki o wadze 1 000 kg do transportu niż dla „brązowego cukru kryształu” pakowanego do sprzedaży detalicznej.
(17)
Według sprawozdania „Globalne perspektywy rynku cukru za 2013 r.” (4) (Global Sugar Outlook - 2013 Report) koszty produkcji cukru trzcinowego w Brazylii, która jest najbardziej konkurencyjnym regionem dla produkcji cukru na świecie, wynoszą odpowiednio 224,7 USD za tonę dla produkcji trzciny cukrowej oraz 95 USD za tonę dla przetwarzania trzciny na surowy cukier. Łączne koszty, wliczając koszty administracyjne, wynoszą zatem 367,8 USD za tonę surowego cukru trzcinowego, co przy kursie wymiany 1 EUR = 1,3 USD daje kwotę 283 EUR za tonę. Biorąc pod uwagę operacje związane z uprawą i przetwarzaniem w procesie produkcji surowego cukru trzcinowego, wydaje się nieprawdopodobne, by koszty związane wyłącznie z operacjami czyszczenia, mielenia i pakowania ekologicznego cukru trzcinowego (stanowiącymi tylko ułamek procesu produkcji) były od nich wyższe. Przyjmując kwotę 283 EUR za tonę za realistyczne koszty produkcji przy obliczaniu wartości dodanej operacji czyszczenia, mielenia i pakowania surowego ekologicznego cukru trzcinowego przeprowadzanych w przedsiębiorstwie z Curaçao, cena ex-works wynosi 1 020,19 EUR na tonę, a wartość dodana w stosunku do ceny ex-works wynosi zaledwie 32,2 %.
(18)
W symulacji porównywalnych kosztów w motywie 17 wartość dodana nie osiągnęłaby pułapu 45 %. Jest więc mało prawdopodobne, że taką wartość dodaną może uzyskiwać przedsiębiorstwo z Curaçao wykonujące proste operacje przetworzenia. Należy zatem uznać, że dane przekazane Komisji zawierają inne ogólne koszty oraz zyski, które nie stanowią kwot przysparzających korzyści dla ludności w Curaçao.
(19)
Zgodnie z art. 37 ust. 3 lit. c) załącznika III do decyzji 2001/822/WE przy rozpatrywaniu wniosków o odstępstwa bierze się pod uwagę przypadki, w których można wyraźnie wykazać, że ważna inwestycja w dany przemysł mogłaby zostać powstrzymana wskutek reguł pochodzenia, oraz w których odstępstwo na korzyść realizacji programu inwestycji umożliwiłoby spełnienie tych reguł etapami.
(20)
Przedsiębiorstwo z Curaçao z wyprzedzeniem wiedziało o stopniowym zniesieniu kumulacji pochodzenia AKP/KTZ-WE w odniesieniu do cukru w dniu 1 stycznia 2011 r. i miało wystarczająco dużo czasu, aby się do tego przygotować i zdywersyfikować swoją produkcję w kierunku produktów niewymagających odstępstwa.
(21)
W latach 2009-2013 przedsiębiorstwo w Curaçao korzystało z odstępstw, które pomogły mu w uzyskaniu obrotu niezbędnego do przeprowadzenia inwestycji w dywersyfikację w kierunku wytwarzania produktów niewymagających odstępstwa od reguł pochodzenia. Zgodnie z informacjami otrzymanymi od przedsiębiorstwa poziom inwestycji w 2009 r. był bardzo niski, a w latach 2010-2012 nie dokonano żadnych inwestycji. W związku z tym odstępstwa przyczyniły się jedynie do utrzymania obecnej działalności przedsiębiorstwa z Curaçao, nie przekładając się na trwały rozwój istniejącego przemysłu lub powstanie nowego. Można zatem wątpić, czy nowe odstępstwo zachęci przedsiębiorstwo do podjęcia nowych inwestycji.
(22)
Aby można było uznać, że mieszaniny cukru z pozycji HS 2106 zawierające pektynę lub kazeinę pochodzą z Curaçao i tym samym korzystają z preferencyjnego dostępu do Unii, wartość cukru niepochodzącego wykorzystanego podczas wytwarzania produktu końcowego nie może przekraczać 30 % ceny ex-works produktu. Dywersyfikując produkcję w kierunku tego typu mieszanin zgodnie z propozycją zawartą w obecnie rozpatrywanym wniosku, przedsiębiorstwo nadal musiałoby wystąpić z wnioskiem o odstępstwo, aby być w stanie spełnić reguły pochodzenia.
(23)
Zgodnie z art. 37 ust. 3 lit. b) załącznika III do decyzji 2001/822/WE przy rozpatrywaniu wniosków o odstępstwa bierze się pod uwagę przypadki, w których zastosowanie istniejących reguł pochodzenia mogłoby w sposób znaczący wpłynąć na możliwości kontynuowania wywozu do Unii przez daną gałąź przemysłu w KTZ, ze szczególnym uwzględnieniem przypadków, w których doprowadziłoby to do zakończenia działalności.
(24)
Komisja prowadzi bilans, aby dokonać analizy rynku cukru i sprawdzić, czy zapasy cukru są wystarczające, czy niezbędne jest pozyskanie dodatkowego cukru, czy też wycofanie cukru z rynku w celu utrzymania poziomu cen zbliżonego do ceny referencyjnej. Bilans stale wykazuje przywóz 50 000-60 000 ton cukru z zastosowaniem pełnej stawki celnej.
(25)
Dla produktów cukrowniczych oznaczonych kodem CN 1701 14 90 w Unii stosuje się taryfę celną w wysokości 419 EUR za tonę. Mając na uwadze, że cena cukru białego na rynku światowym, która obejmuje koszty rafinacji, sprzedawanego na londyńskiej giełdzie transakcji terminowych, wynosi ok. 380 EUR za tonę, a obowiązująca stawka celna - 419 EUR za tonę, to cena tego cukru po dostarczeniu do Unii i opłaceniu należnych ceł wynosiłaby co najmniej 800 EUR na tonę. Średnia cena takich produktów cukrowniczych wytwarzanych w Unii przekazana przez państwa członkowskie zgodnie z art. 9 rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (5) wynosi ok. 725 EUR za tonę. W takich warunkach prawdopodobieństwo prowadzenia przywozu takich produktów cukrowniczych do Unii z zyskiem jest niewielkie, chyba że chodzi o cukier wysokiej klasy, np. cukier ekologiczny lub cukier pochodzący ze sprawiedliwego handlu - którego cena jest znacznie wyższa niż cena innych produktów cukrowniczych.
(26)
Istnieje więc prawdopodobieństwo, że znaczną część przywozu do Unii po pełnej stawce celnej stanowi cukier ekologiczny lub cukier ze sprawiedliwego handlu, gdyż cena takiego cukru w sektorze detalicznym może osiągnąć do 3 000 EUR za tonę. Wielkość przywozu ekologicznego cukru trzcinowego po pełnej stawce celnej do Unii pokazuje, że eksporterzy cukru na całym świecie mogą przetrwać na aktualnym rynku.
(27)
Jeżeli do ceny zakupu cukru surowego przekazanej przez przedsiębiorstwo doliczymy 283 EUR za tonę jako realistyczny koszt produkcji w celu obliczenia wartości dodanej za mielenie i pakowanie surowego ekologicznego cukru trzcinowego w przedsiębiorstwie z Curaçao, marżę zysku i koszt dostawy przekazane przez przedsiębiorstwo oraz cła importowe, które należy opłacić w Unii, to przedsiębiorstwo w Curaçao nadal powinno być w stanie prowadzić opłacalny wywóz cukru ekologicznego do Unii, bez konieczności korzystania z odstępstwa, które zwolniłoby importera w Unii z płatności obowiązujących ceł importowych. Ponadto wskazany we wniosku Niderlandów poziom cen sprzedaży za tonę cukru ekologicznego płaconych przez nabywcę w Niderlandach można uznać za wystarczający, aby zrównoważyć wpływ pełnej obowiązującej stawki celnej.
(28)
Jako przedsiębiorca z KTZ przedsiębiorstwo z Curaçao, prowadzące działalność polegającą na przetwarzaniu produktów cukrowniczych, samo wchodzi na rynek światowy i może wywozić swoje produkty do jakiejkolwiek części świata, w tym do Unii. Przedsiębiorstwo to można zatem porównywać z innymi podmiotami z całego świata prowadzącymi taką samą działalność. W szczególności poziom kosztów transportu z KTZ do Unii, które - zgodnie z informacjami otrzymanymi od przedsiębiorstwa - wynosiły 42,59 EUR za tonę, nie stawia przedsiębiorstwa z Curaçao w niekorzystnej sytuacji w kontekście konkurencji z innymi uczestnikami rynku, ponieważ przedsiębiorstwo może sprzedać swoje produkty na rynki, które znajdują się bliżej jego miejsca prowadzenia działalności niż rynek unijny.
(29)
Wywóz cukru, melasy i miodu stanowi tylko 6 % całkowitego wywozu towarów z Curaçao, z wyjątkiem produktów naftowych. Działalność przeładunkowa związana z przywozem i wywozem produktów cukrowniczych stanowi tylko 2 % łącznej działalności przeładunkowej związanej z przywozem i wywozem. Wkład ww. wywozu w rozwój terytorium jest w najlepszym wypadku niewielki.
(30)
Pod względem zatrudnienia oczekuje się, że przyznanie odstępstwa stworzyłoby 10 nowych miejsc pracy, co stanowi liczbę niewspółmiernie niską w porównaniu z wnioskowanym zwiększeniem wielkości produkcji. W szczególności te 10 oczekiwanych dodatkowych miejsc pracy stanowi zaledwie połowę 20 miejsc pracy utraconych od złożenia wniosku w 2010 r. (wówczas władze niderlandzkie wskazały, że w przedsiębiorstwie z Curaçao pracuje 35 osób, natomiast w drugim wniosku w 2013 r. liczba ta wynosiła już tylko 15 osób).
(31)
Wpływ odmowy przyznania nowego odstępstwa, będącego przedmiotem wniosku z dnia 17 kwietnia 2013 r., byłby minimalny. Odmowa nie utrudniałaby przedsiębiorstwu dalszego wywozu produktów cukrowniczych do Unii ani też nie zniechęcałaby do podejmowania inwestycji w przemyśle cukrowniczym w Curaçao, ponieważ marża zysku nadal byłyby wystarczająca, aby umożliwić inwestycje, nawet w przypadku zapłaty pełnej stawki celnej w Unii.
(32)
W związku z powyższym wnioskowane odstępstwo nie jest uzasadnione w świetle art. 37 ust. 1, ust. 3 lit. b) i c) oraz ust. 7 załącznika III do decyzji 2001/822/WE.
(33)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Wniosek złożony przez Niderlandy w dniu 17 kwietnia 2013 r. i uzupełniony w dniach 14 i 28 czerwca 2013 r., w sprawie przyznania odstępstwa od decyzji 2001/822/WE w zakresie reguł pochodzenia dla cukru z Curaçao, zostaje niniejszym odrzucony.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 17 września 2013 r.