NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 1083/2013
ze dne 28. srpna 2013
o stanovení pravidel týkajících se postupu pro dočasné odnětí celních preferencí a přijetí obecných ochranných opatření podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 978/2012 o uplatňování systému všeobecných celních preferencí
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 207 této smlouvy,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 978/2012 ze dne 25. října 2012 o uplatňování systému všeobecných celních preferencí a o zrušení nařízení Rady (ES) č. 732/2008 (1), a zejména na čl. 15 odst. 12, čl. 19 odst. 14 a čl. 22 odst. 4 uvedeného nařízení,
vzhledem k tomu, že:
v zájmu zajištění transparentnosti a předvídatelnosti dočasného odnětí preferencí a přijetí obecných ochranných opatření byla Komise zmocněna Evropským parlamentem a Radou k přijetí aktu v přenesené pravomoci, kterým se stanoví pravidla týkající se zejména lhůt, práv zúčastněných stran, důvěrné povahy informací a přezkumu,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
PRAVIDLA PRO DOČASNÉ ODNĚTÍ CELNÍCH PREFERENCÍ
Článek 1
Přezkum informací
1. Komise si vyžádá veškeré informace, které považuje za nezbytné, mimo jiné včetně závěrů a doporučení příslušných monitorovacích orgánů. Při vypracování svých závěrů Komise posoudí všechny náležité informace.
2. Komise poskytne přiměřenou lhůtu, během níž mohou třetí strany písemně vyjádřit své stanovisko tím, že příslušné informace zašlou Komisi. Tato lhůta bude upřesněna v oznámení o zahájení postupu pro dočasné odnětí. Komise vezme v úvahu názory předložené uvedenými třetími stranami, pokud se opírají o dostatečné důkazy.
3. Jestliže Komise zjistí, že jí dotčená zvýhodněná země nebo jakákoli třetí strana, která se přihlásila v souladu s odstavcem 2, sdělila nesprávné nebo zavádějící informace, nebere tyto informace v úvahu.
Článek 2
Podkladový spis
1. Jestliže Komise zahájila postup pro dočasné odnětí celních preferencí, zřídí podkladový spis. Podkladový spis obsahuje dokumenty, které jsou důležité pro vyvození závěrů, včetně informací poskytnutých dotčenou zemí zvýhodněnou v rámci systému GSP, zemí zvýhodněnou v rámci režimu GSP+ nebo zemí zvýhodněnou v rámci režimu „Vše kromě zbraní“ (dále jen „zvýhodněná země“), informací poskytnutých třetími stranami, které se přihlásily v souladu s čl. 1 odst. 2, a všech příslušných informací, které Komise obdržela.
2. Zvýhodněná země a třetí strany, které předložily informace podložené dostatečnými důkazy v souladu s čl. 1 odst. 2, mají právo na přístup k podkladovému spisu na základě písemné žádosti. Mohou kontrolovat všechny informace obsažené v podkladovém spisu s výjimkou interních dokumentů vypracovaných orgány Unie nebo členských států a s náležitým ohledem na povinnosti týkající se důvěrného zacházení stanovené v článku 38 nařízení (EU) č. 978/2012 (nařízení o GSP).
3. Obsah podkladového spisu podléhá ustanovením o důvěrném zacházení podle článku 38 nařízení o GSP.
Článek 3
Povinnost zemí zvýhodněných v rámci režimu GSP+ spolupracovat
1. Jestliže Komise zahájila postup pro dočasné odnětí celních preferencí poskytovaných v rámci zvláštního pobídkového režimu pro udržitelný rozvoj a řádnou správu věcí veřejných (GSP+), předloží dotčená země zvýhodněná v rámci režimu GSP+ ve lhůtě stanovené v oznámení Komise veškeré nezbytné informace poskytující důkaz o splnění povinností vyplývajících z jejích závazků.
2. Nedostatečná spolupráce dotčené země zvýhodněné v rámci režimu GSP+ nenarušuje její právo na přístup k podkladovému spisu.
3. Pokud dotčená země zvýhodněná v rámci režimu GSP+ odmítá spolupracovat nebo v příslušné lhůtě neposkytne nezbytné informace nebo závažným způsobem brání postupu, mohou pozitivní či negativní zjištění Komise vycházet z dostupných údajů.
Článek 4
Slyšení
1. Dotčená zvýhodněná země a třetí strany, které předložily informace podložené dostatečnými důkazy v souladu s čl. 1 odst. 2, mají právo na slyšení před Komisí.
2. Předloží písemnou žádost, v níž uvedou důvody pro slyšení. Tato žádost musí být doručena Komisi nejpozději jeden měsíc po datu zahájení postupu pro dočasné odnětí preferencí.
Článek 5
Činnost úředníka pro slyšení
1. Dotčená zvýhodněná země a třetí strany, které předložily informace podložené dostatečnými důkazy v souladu s čl. 1 odst. 2, mohou rovněž požádat o intervenci úředníka pro slyšení. Úředník pro slyšení přezkoumává žádosti o přístup k podkladovému spisu, spory ohledně důvěrného zacházení s dokumenty, žádosti o prodloužení lhůt a žádosti o slyšení.
2. Třetí strany, které předložily informace podložené dostatečnými důkazy v souladu s čl. 1 odst. 2, mohou požádat o intervenci úředníka pro slyšení k ověření, zda jejich připomínky byly posouzeny Komisí. Písemná žádost musí být podána nejpozději 10 dnů po uplynutí lhůty pro vyjádření jejich stanoviska.
3. Pokud má dotčená zvýhodněná země nebo třetí strany, které předložily informace podložené dostatečnými důkazy v souladu s čl. 1 odst. 2, jednání s úředníkem pro slyšení, účastní se ho příslušný útvar Komise.
Článek 6
Poskytnutí informací týkajících se šetření podle článku 15 nařízení o GSP
1. Komise sdělí dotčené zemi zvýhodněné v rámci režimu GSP+ informace o podstatných skutečnostech a závěrech, na základě kterých má Komise v úmyslu přijmout rozhodnutí podle čl. 15 odst. 8 a čl. 15 odst. 9 nařízení o GSP.
2. Informace se poskytují v písemné podobě, obsahují zjištění Komise a odrážejí její prozatímní záměr, zda postup dočasného odnětí ukončit nebo dočasně odejmout celní preference
3. Poskytnutí informací se provádí s patřičným ohledem na ochranu důvěrných informací podle článku 38 nařízení o GSP co nejdříve, obvykle nejpozději 45 dnů před vydáním konečného rozhodnutí Komise o návrhu konečného postupu. Pokud Komise nemůže sdělit některé skutečnosti nebo úvahy ve stanovené době, sdělí je co nejdříve.
4. Poskytnutím informací není dotčeno žádné další rozhodnutí, které může být přijato, ale pokud toto rozhodnutí vychází z jiných skutečností a úvah, musí být tyto sděleny co nejdříve.
5. Podání učiněná poté, co byly informace poskytnuty, se zohlední pouze tehdy, budou-li doručena během lhůty stanovené Komisí v každém jednotlivém případě, která činí alespoň 14 dnů po poskytnutí informací, přičemž je nutno brát náležitý ohled na naléhavost dané záležitosti.
Článek 7
Přezkum
1. Jestliže byly celní preference zvýhodněné zemi dočasně odňaty, může dotčená zvýhodněná země předložit písemnou žádost o obnovení celních preferencí, pokud se domnívá, že důvody pro dočasné odnětí již nejsou aktuální.
2. Komise může přezkoumat potřebu dočasného odnětí preferencí, pokud se domnívá, že již nejsou splněny podmínky pro toto odnětí.
3. Ustanovení této kapitoly se použijí obdobně na přezkum dočasného odnětí celních preferencí.
KAPITOLA II
PRAVIDLA TÝKAJÍCÍ SE POSTUPU PRO PŘIJETÍ OBECNÝCH OCHRANNÝCH OPATŘENÍ
Článek 8
Zahájení šetření na žádost
1. Žádost o zahájení ochranného šetření se podává písemně, v důvěrném znění i ve znění bez důvěrných údajů. Musí obsahovat tyto informace, nakolik jsou žadateli obvykle dostupné:
a)
totožnost stěžujících si výrobců v Unii a uvedení objemu a hodnoty jejich výroby obdobného výrobku nebo přímo konkurujícího výrobku v Unii. Je-li písemná žádost podána jejich jménem, musí v ní být uvedeni výrobci v Unii, jejichž jménem se žádost podává. Žádost musí rovněž obsahovat seznam dalších známých výrobců v Unii (nebo sdružení výrobců obdobného výrobku v Unii), kteří žádost nepodávají, a uvedení objemu a hodnoty jejich výroby v Unii;
b)
úplný popis obdobného výrobku, název dotčené zvýhodněné země, totožnost všech známých vývozců nebo zahraničních výrobců a seznam známých osob dovážejících dotčený výrobek;
c)
informace o úrovních a tendencích vývoje objemu a cen dovozu obdobného výrobku pocházejícího z dotčené zvýhodněné země. Tato informace musí rozlišovat mezi preferenčním dovozem podle nařízení o GSP, jiným preferenčním dovozem a dovozem, který preferencí nevyužívá;
d)
informace o situaci stěžujících si výrobců v Unii na základě faktorů uvedených v článku 23 nařízení o GSP;
e)
informace o účinku dovozu podle písmene c) na výrobce v Unii, kteří podali podnět, přičemž je nutné zohlednit další faktory, které mají vliv na situaci výrobců v Unii.
2. Žádost se předkládá s připojenými dokumenty na podatelnu Komise na adresu:
Central mail service (Courrier central)
Bâtiment DAV1
Avenue du Bourget 1/Bourgetlaan 1
1140 Bruxelles/Brussel
BELGIQUE/BELGIË
Žádost se považuje za podanou v první pracovní den následující po doporučeném doručení Komisi nebo po vystavení potvrzení o jejím přijetí Komisí.
Poté, co Komise žádost obdrží, zašle její kopii členským státům.
3. Kromě vlastního podání žádosti v listinné podobě se žádost a přiložené dokumenty podávají rovněž v elektronické podobě. Pro účely tohoto nařízení však nebudou považovány za platné žádosti, jež byly učiněny výlučně v elektronické podobě.
4. Orgány nezveřejňují informace o žádosti o zahájení šetření, pokud nebylo učiněno rozhodnutí je zahájit. Co nejdříve po obdržení žádosti s náležitými podklady a před zahájením šetření však bude informována vláda příslušné země vývozu.
5. Žádost může být před zahájením šetření stažena; v tom případě se na ni hledí, jako by nebyla podána.
Článek 9
Zahájení šetření z moci úřední
Komise může zahájit šetření bez žádosti na základě dostatečných důkazů prima facie o splnění podmínek pro uložení ochranného opatření stanoveného v čl. 22 odst. 1 nařízení o GSP.
Článek 10
Informace o zahájení šetření
1. Oznámení o zahájení šetření zveřejněné v Úředním věstníku Evropské unie:
a)
obsahuje souhrn získaných informací a pokyn, že je nutno sdělit Komisi všechny užitečné informace;
b)
stanoví lhůtu, v níž mohou zúčastněné strany písemně vyjádřit své stanovisko a předat informace, aby toto stanovisko a informace mohly být při šetření vzaty v úvahu;
c)
stanoví období šetření, které obvykle zahrnuje dobu alespoň 3 let bezprostředně před zahájením řízení. K informacím, které se týkají pozdějšího období, se zpravidla nepřihlíží;
d)
stanoví lhůtu, během níž mohou zúčastněné strany požádat o slyšení před Komisí;
e)
stanoví lhůtu, během níž mohou zúčastněné strany požádat o intervenci úředníka pro slyšení.
2. Komise o zahájení šetření uvědomí známé dotčené vývozce, dovozce a reprezentativní sdružení dovozců nebo vývozců, zástupce příslušné zvýhodněné země a žádající výrobce v Unii a sdělí s náležitým ohledem na ochranu důvěrných informací známým vývozcům, orgánům země vývozu a na požádání i jiným účastníkům řízení plné znění písemného podnětu. Pokud se šetření týká zvláště vysokého počtu vývozců, může být plné znění písemného podnětu předáno pouze orgánům země vývozu nebo příslušnému obchodnímu sdružení.
Článek 11
Šetření
1. Komise si vyžádá veškeré informace, které považuje za nezbytné k provedení šetření.
2. Zúčastněné strany mohou písemně vyjádřit své stanovisko tím, že příslušné informace zašlou Komisi. Jejich stanoviska budou zohledněna, pokud se opírají o dostatečné důkazy. Komise může obdržené informace ověřit u dotčené zvýhodněné země a u jakékoli zúčastněné strany.
3. Stranám, které v rámci šetření obdrží dotazníky, se k jejich zodpovězení poskytne lhůta nejméně 30 dnů. Tato třicetidenní lhůta může být prodloužena s náležitým ohledem na lhůty pro provedení šetření, pokud příslušná strana může toto prodloužení náležitě odůvodnit zvláštními okolnostmi.
4. Komise může požádat členské státy, aby jí poskytly informace, a členské státy učiní veškerá nezbytná opatření, aby její žádosti vyhověly.
5. Komise může požádat členské státy, aby uskutečnily veškeré nezbytné kontroly a inspekce, zejména u dovozců, obchodníků a výrobců v Unii, a aby provedly šetření ve třetích zemích, pokud s tím dotčené hospodářské subjekty souhlasí a pokud o tom byla oficiálně informována vláda dané země a nevznesla námitky. Členské státy učiní veškerá nezbytná opatření, aby žádosti Komise vyhověly. Úředníci Komise jsou na žádost Komise nebo některého členského státu nápomocni úředníkům členských států při plnění jejich úkolů.
6. V případech, kdy je počet zúčastněných stran, vývozců nebo dovozců, typů výrobků nebo obchodů příliš velký, může být šetření omezeno na přiměřený počet stran, výrobků nebo obchodů, který se vybere jako statisticky reprezentativní vzorek na základě informací dostupných v době výběru nebo jako největší reprezentativní objem výroby, prodeje nebo vývozu, který může být v době, která je k dispozici, přiměřeně přezkoumán. Konečný výběr stran, typů výrobků nebo obchodů podle tohoto článku provádí Komise, avšak nejvhodnější je výběr vzorku po projednání s dotčenými stranami a s jejich souhlasem, pokud se tyto strany přihlásí a poskytnou dostatek informací, aby mohl být proveden výběr reprezentativního vzorku. Pokud se provádí výběr reprezentativního vzorku a některé nebo všechny vybrané strany nejsou ochotny spolupracovat do té míry, že může být podstatně ovlivněn výsledek šetření, může být proveden nový výběr. Pokud je spolupráce i nadále v podstatné míře nedostatečná nebo pokud z časových důvodů nelze vybrat nový reprezentativní vzorek, použijí se příslušná ustanovení článku 13.
Článek 12
Inspekce na místě
1. Komise může provádět inspekce na místě, aby prozkoumala písemnosti dovozců, vývozců, obchodníků, zástupců, výrobců, obchodních sdružení a organizací a ostatních zúčastněných stran a ověřila informace o výrobcích, jež mohou vyžadovat ochranná opatření.
2. Komise může v případě potřeby provádět šetření ve třetích zemích, pokud s tím dotčené hospodářské subjekty souhlasí a pokud o tom byla oficiálně informována vláda dané země a nevznesla námitky. Jakmile Komise obdrží souhlas dotčených hospodářských subjektů, měla by oznámit orgánům země vývozu názvy a adresy hospodářských subjektů, v nichž budou inspekce na místě probíhat, a dohodnuté termíny.
3. Dotčeným hospodářským subjektům se oznámí, jaké druhy informací budou při inspekci na místě ověřovány a jaké informace je nutno během inspekce poskytnout. Mohou být požadovány další informace.
4. Při šetření podle odstavců 1, 2 a 3 jsou Komisi nápomocni zaměstnanci těch členských států, které o to požádají.
Článek 13
Nedostatečná spolupráce
1. Pokud účastník řízení odmítne umožnit přístup k nezbytným informacím nebo je neposkytne ve lhůtě stanovené tímto nařízením nebo pokud klade závažným způsobem překážky šetření, mohou pozitivní nebo negativní zjištění vycházet z dostupných údajů. Pokud se zjistí, že zúčastněná strana předložila nepravdivé nebo zavádějící informace, nepřihlédne se k nim a je možné vycházet z dostupných údajů. Účastníci řízení budou seznámeni s důsledky nedostatečné spolupráce.
2. Nejsou-li informace předložené účastníkem řízení zcela bezchybné, přesto se k nim přihlédne, pokud nedostatky neúměrně neztěžují učinění přiměřeně správných závěrů, pokud jsou informace předloženy včas, je možné je ověřit a pokud účastník řízení jednal podle svého nejlepšího vědomí a svědomí.
3. Pokud nejsou důkazy nebo informace přijaty, je účastník řízení, který je předložil, okamžitě zpraven o důvodech jejich odmítnutí a je mu dána možnost podat dodatečná vysvětlení ve stanovené lhůtě. Pokud vysvětlení nejsou považována za dostatečná, je třeba uvést důvody pro odmítnutí důkazů nebo informací a uvést je ve zveřejněných závěrech.
4. Pokud závěry vycházejí z ustanovení odstavce 1, včetně informací obsažených v žádosti, musí být tyto informace, je-li to proveditelné a s ohledem na lhůty pro šetření, ověřeny na základě informací z jiných dostupných nezávislých zdrojů, jako jsou zveřejněné ceníky, úřední dovozní statistiky a celní výkazy, nebo na základě informací získaných v průběhu šetření od jiných účastníků řízení.
Tyto informace mohou případně obsahovat relevantní údaje týkající se světového trhu nebo jiných reprezentativních trhů.
5. Nespolupracuje-li účastník řízení vůbec nebo jen částečně a následkem toho nejsou některé podstatné informace sděleny, může to vést k výsledku, který pro něj bude méně příznivý, než kdyby při šetření spolupracoval.
Článek 14
Podkladový spis
1. Zahájila-li Komise v souladu s čl. 24 odst. 2 nařízení o GSP šetření, zřídí podkladový spis. Podkladový spis obsahuje informace předložené členskými státy, zvýhodněnou zemí, účastníky řízení a příslušné informace, které Komise získala, a to s náležitým ohledem na povinnosti týkající se důvěrného zacházení stanovené v článku 38 nařízení o GSP.
2. Dotčená zvýhodněná země a zúčastněné strany, které se přihlásily v souladu s čl. 11 odst. 2, mají právo na přístup k podkladovému spisu na základě písemné žádosti. Mohou kontrolovat všechny informace obsažené v podkladovém spisu s výjimkou interních dokumentů vypracovaných orgány EU nebo členských států a s náležitým ohledem na povinnosti týkající se důvěrného zacházení stanovené v článku 38 nařízení o GSP. Mohou se k těmto informacím vyjádřit a k jejich stanoviskům se přihlédne, pokud jsou řádně doložena.
3. Obsah podkladového spisu podléhá ustanovením o důvěrném zacházení podle článku 38 nařízení o GSP.
Článek 15
Slyšení
1. Dotčená zvýhodněná země a zúčastněné strany, které se přihlásily v souladu s čl. 11 odst. 2, mají právo na slyšení před Komisí.
2. Předloží písemnou žádost ve lhůtě stanovené oznámením v Úředním věstníku Evropské unie a prokáží, že mohou být výsledkem šetření skutečně dotčeni a že existují zvláštní důvody pro jejich slyšení.
Článek 16
Zapojení úředníka pro slyšení
1. Zvýhodněná země a zúčastněné strany, které se přihlásily v souladu s čl. 11 odst. 2, mohou rovněž požádat o intervenci úředníka pro slyšení. Úředník pro slyšení přezkoumává žádosti o přístup k podkladovému spisu, spory ohledně důvěrného zacházení s dokumenty, žádosti o prodloužení lhůt a žádosti o slyšení.
2. Koná-li se slyšení u úředníka pro slyšení, účastní se ho příslušný útvar Komise.
Článek 17
Poskytnutí informací
1. Komise poskytne podrobné informace, z nichž vycházejí podstatné skutečnosti a úvahy, na jejichž základě rozhoduje.
2. Informace se poskytují v písemné podobě. Zpráva obsahuje zjištění Komise a odráží její záměr znovu zavést běžná cla společného celního sazebníku, či nikoli.
3. Poskytnutí informací se provádí s patřičným ohledem na ochranu důvěrných informací co nejdříve, obvykle nejpozději 45 dnů před vydáním konečného rozhodnutí Komise o návrhu konečného postupu a v každém případě v přiměřené době, aby strany mohly vyjádřit svá stanoviska a aby Komise tato stanoviska zvážila. Pokud Komise nemůže sdělit některé skutečnosti nebo úvahy v tomto okamžiku, sdělí je co nejdříve.
4. Poskytnutím informací není dotčeno žádné další rozhodnutí, které může být přijato, ale pokud toto rozhodnutí vychází z jiných skutečností a úvah, musí být tyto sděleny co nejdříve.
5. Podání učiněná poté, co byly informace poskytnuty, se zohlední pouze tehdy, budou-li doručena během lhůty stanovené Komisí v každém jednotlivém případě, která činí alespoň 14 dnů, přičemž je nutno brát náležitý ohled na naléhavost dané záležitosti.
Článek 18
Přezkum
1. Jestliže byla znovu zavedena běžná cla společného celního sazebníku, může kterákoli zúčastněná strana předložit písemnou žádost o obnovení celních preferencí s předložením důkazů prima facie o tom, že důvody pro znovuzavedení běžných cel již nejsou platné. Výrobci v Unii mohou podat písemnou žádost o prodloužení lhůty pro znovuzavedení běžných cel s předložením důkazů prima facie o tom, že důvody pro znovuzavedení běžných cel i nadále přetrvávají.
2. Komise může přezkoumat potřebu obnovení běžných cel společného celního sazebníku, pokud takový přezkum považuje za odůvodněný.
3. Ustanovení této kapitoly se použijí obdobně na přezkum ochranných opatření.
Článek 19
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 28. srpna 2013.
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 1083/2013
z dnia 28 sierpnia 2013 r.
ustanawiające zasady dotyczące procedury tymczasowego wycofania preferencji taryfowych oraz wprowadzenia ogólnych środków ochronnych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 wprowadzającego ogólny system preferencji taryfowych
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 z dnia 25 października 2012 r. wprowadzające ogólny system preferencji taryfowych i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 732/2008 (1), w szczególności jego art. 15 ust. 12, art. 19 ust. 14 oraz art. 22 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
W celu zapewnienia pewności prawnej i stabilności tymczasowego wycofania preferencji i wprowadzenia ogólnych środków ochronnych Parlament Europejski i Rada powierzyły Komisji przyjmowanie aktów delegowanych w celu ustanowienia zasad dotyczących w szczególności terminów, praw przysługujących stronom, poufności oraz przeglądu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
ZASADY DOTYCZĄCE PROCEDURY TYMCZASOWEGO WYCOFANIA PREFERENCJI HANDLOWYCH
Artykuł 1
Analiza informacji
1. Komisja stara się uzyskać wszelkie informacje, jakie uzna za niezbędne, w tym między innymi wnioski i zalecenia właściwych organów monitorujących. Przy formułowaniu swoich wniosków Komisja ocenia wszystkie istotne informacje.
2. Komisja zapewnia rozsądny czas, w którym osoby trzecie mogą przedstawić swoje opinie na piśmie, przesyłając odpowiednie informacje Komisji. Ten okres powinien być wskazany w zawiadomieniu o wszczęciu procedury tymczasowego wycofania. Komisja uwzględnia opinie przedkładane przez te osoby trzecie, jeżeli są one poparte wystarczającymi dowodami.
3. Jeżeli Komisja ustali, że dany kraj korzystający lub jakakolwiek osoba trzecia zgłosili się zgodnie z ust. 2 i przedstawili fałszywe lub wprowadzające w błąd informacje, nie uwzględnia ona takich informacji.
Artykuł 2
Akta
1. Jeżeli Komisja wszczęła procedurę tymczasowego wycofania preferencji handlowych, gromadzi ona akta. Akta zawierają dokumenty mające znaczenie dla wyciągnięcia wniosków, włącznie z informacjami przedłożonymi przez dany kraj korzystający z systemu GSP, kraj korzystający z systemu GSP+ lub kraj korzystający z EBA („kraj korzystający”), informacjami przedłożonymi przez osoby trzecie, które zgłosiły się zgodnie z art. 1 ust. 2, oraz wszelkimi innymi informacjami uzyskanymi przez Komisję.
2. Kraj korzystający i osoby trzecie, którzy przedłożyli informacje poparte wystarczającymi dowodami zgodnie z art. 1 ust. 2, mają prawo dostępu do akt po złożeniu pisemnego wniosku. Mogą oni badać wszystkie informacje zawarte w aktach, z wyjątkiem dokumentów wewnętrznych przygotowanych przez instytucje Unii lub władze państw członkowskich oraz pod warunkiem należytego poszanowania obowiązku poufności zawartego w art. 38 rozporządzenia (UE) nr 978/2012 (rozporządzenie w sprawie GSP).
3. Zawartość akt spełnia wymogi poufności zgodnie z art. 38 rozporządzenia w sprawie GSP.
Artykuł 3
Obowiązek współpracy ze strony krajów korzystających z GSP+
1. Jeżeli Komisja wszczęła procedurę tymczasowego wycofania preferencji handlowych w ramach szczególnego rozwiązania motywacyjnego dotyczącego zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów (GSP+), dany kraj korzystający z GSP+ przedkłada wszelkie niezbędne informacje, dostarczając dowód zgodności z obowiązkami wynikającymi z wiążących go zobowiązań, w terminie ustalonym w zawiadomieniu Komisji.
2. Brak współpracy danego kraju korzystającego z GSP+ nie uniemożliwia praw dostępu do akt.
3. Jeżeli dany kraj korzystający z GSP + odmawia współpracy lub nie przedkłada niezbędnych informacji w odpowiednim terminie lub znacząco utrudnia procedurę, ustalenia Komisji, potwierdzające lub zaprzeczające, mogą zostać poczynione na podstawie dostępnych faktów.
Artykuł 4
Wysłuchanie stron
1. Dany kraj korzystający i osoby trzecie, którzy przedłożyli informacje poparte wystarczającymi dowodami zgodnie z art. 1 ust. 2, mają prawo dostępu do bycia wysłuchanymi przez Komisję.
2. Przedkładają one pisemny wniosek wskazujący powody, dla których powinny zostać wysłuchane. Komisja otrzymuje taki wniosek najpóźniej miesiąc po terminie wszczęcia procedury tymczasowego wycofania.
Artykuł 5
Rzecznik praw stron
1. Dany kraj korzystający i osoby trzecie, którzy przedłożyli informacje poparte wystarczającymi dowodami zgodnie z art. 1 ust. 2, mogą zwrócić się o interwencję rzecznika praw stron. Rzecznik praw stron rozpatruje wnioski o dostęp do akt, spory dotyczące poufności dokumentów, wnioski o przedłużenie terminów i wnioski o przesłuchanie.
2. Osoby trzecie, które przedłożyły informacje poparte wystarczającymi dowodami, zgodnie z art. 1 ust. 2, mogą zwrócić się o interwencję rzecznika praw stron, aby sprawdzić, czy ich uwagi zostały rozpatrzone przez Komisję. Pisemny wniosek zostaje przedłożony nie później niż 10 dni po wygaśnięciu terminu przewidzianego na przedkładanie uwag.
3. Jeżeli dany kraj korzystający i osoby trzecie, którzy przedłożyli informacje poparte wystarczającymi dowodami zgodnie z art. 1 ust. 2, są wysłuchane przez rzecznika praw stron, odpowiednie służby Komisji uczestniczą w takim wysłuchaniu.
Artykuł 6
Ujawnienie informacji dotyczących dochodzeń na podstawie art. 15 rozporządzenia w sprawie GSP
1. Komisja ujawnia danemu krajowi korzystającemu z GSP+ informacje na temat istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których Komisja zamierza podjąć decyzje zgodnie z art. 15 ust. 8 i art. 15 ust. 9 rozporządzenia w sprawie GSP.
2. Ujawnienie informacji jest dokonywane na piśmie. Zawiera ono ustalenia Komisji i odzwierciedla jej wstępne zamiary dotyczące zakończenia procedury tymczasowego wycofania lub dotyczące tymczasowego wycofania preferencji handlowych.
3. Ujawnienie jest dokonywane niezwłocznie, z poszanowaniem zasad ochrony informacji poufnych zgodnie z art. 38 rozporządzenia w sprawie GSP, zwykle nie później niż 45 dni przed podjęciem ostatecznej decyzji przez Komisję w sprawie propozycji ostatecznych działań. Jeśli Komisja nie jest w stanie ujawnić pewnych faktów i okoliczności w danym momencie, ujawniane są one jak najszybciej w późniejszym czasie.
4. Ujawnienie nie przesądza o żadnej dalszej decyzji, która może zostać podjęta, ale w przypadku gdy decyzja taka będzie oparta na innych faktach i ustaleniach, są one niezwłocznie ujawniane.
5. Dokumenty złożone po dokonaniu ujawnienia uwzględnia się wyłącznie w przypadku, gdy zostaną one przekazane w terminie określonym przez Komisję odrębnie dla każdej sprawy, co najmniej 14 dni po ujawnieniu informacji, przy należytym uwzględnieniu pilności sprawy.
Artykuł 7
Przegląd
1. W przypadku gdy preferencje taryfowe zostały tymczasowe wycofane wobec kraju korzystającego, dany kraj korzystający może przedłożyć pisemny wniosek dotyczący przywrócenia preferencji taryfowych, jeżeli uważa on, że powody uzasadniające tymczasowe wycofanie nie mają już zastosowania.
2. Komisja może dokonać przeglądu potrzeby tymczasowego wycofania preferencji, jeżeli uważa, że warunki takiego wycofania nie są już spełnione.
3. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do przeglądu tymczasowego wycofania preferencji taryfowych.
ROZDZIAŁ II
ZASADY DOTYCZĄCE PROCEDURY WPROWADZENIA OGÓLNYCH ŚRODKÓW OCHRONNYCH
Artykuł 8
Wszczęcie dochodzenia na wniosek
1. Wniosek o wszczęcie dochodzenia w sprawie środków ochronnych jest przedkładany na piśmie w formie poufnej i niepoufnej. Zawiera on informacje, których znajomości można oczekiwać od wnioskodawcy, w następujących sprawach:
a)
tożsamość producentów unijnych, występujących jako skarżący, oraz opis wielkości i wartości ich unijnej produkcji produktu podobnego lub produktu bezpośrednio konkurującego. Jeżeli pisemny wniosek jest złożony w ich imieniu, skarga zawiera wskazanie tożsamości producentów unijnych, w których imieniu została ona przedłożona. W skardze wymienia się również innych znanych producentów (lub stowarzyszenia unijnych producentów produktu podobnego) w Unii, którzy nie występują jako skarżący, oraz określa się wielkość i wartość ich produkcji unijnej;
b)
pełny opis produktu podobnego, nazwę danego kraju korzystającego, tożsamość każdego znanego eksportera lub zagranicznego producenta oraz wykaz znanych osób dokonujących przywozu omawianego produktu;
c)
informacje na temat poziomu i tendencji dotyczących wielkości i cen przywozu produktu podobnego pochodzącego z danego kraju korzystającego. Te informacje zawierają rozróżnienie między przywozem preferencyjnym na podstawie rozporządzenia w sprawie GSP, innymi rodzajami przywozu preferencyjnego oraz przywozem niepreferencyjnym;
d)
informacje na temat sytuacji producentów unijnych, występujących jako skarżący, na podstawie wykazu czynników w art. 23 rozporządzenia w sprawie GSP;
e)
informacje na temat wpływu przywozu opisanego w lit. c) na producentów unijnych, występujących jako skarżący, z należytym uwzględnieniem innych dodatkowych czynników wpływających na sytuację producentów unijnych.
2. Wniosek wraz z dokumentami towarzyszącymi jest przesyłany do działu korespondencji Komisji:
Central mail service (Courrier central)
Bâtiment DAV1
Avenue du Bourget 1/Bourgetlaan 1
1140 Bruxelles/Brussel
BELGIQUE/BELGIË
Wniosek uznaje się za złożony pierwszego dnia roboczego po dostarczeniu go Komisji przesyłką poleconą lub za potwierdzeniem odbioru przez Komisję.
Komisja wysyła państwu członkowskiemu kopię wniosku, po jego otrzymaniu.
3. Oprócz oficjalnego złożenia dokumentów na piśmie, wniosek i dokumenty towarzyszące są składane również w formie elektronicznej. Wniosek złożony wyłącznie w formie elektronicznej zostanie uznany za nieważny do celów niniejszego rozporządzenia.
4. O ile nie podjęto decyzji o wszczęciu dochodzenia, władze unikają podawania do wiadomości publicznej wniosku o wszczęcie dochodzenia. Jednak po otrzymaniu prawidłowo udokumentowanego wniosku i przed wszczęciem dochodzenia, informują one rząd zainteresowanego państwa wywozu.
5. Wniosek może zostać wycofany przed wszczęciem dochodzenia, w takim przypadku uznaje się, że nie został on złożony.
Artykuł 9
Wszczęcie dochodzenia z urzędu
Komisja może wszcząć dochodzenie bez wniosku na podstawie wystarczających dowodów prima facie wskazujących, iż spełnione są warunki wprowadzenia środka ochronnego określone w art. 22 ust. 1 rozporządzenia w sprawie GSP.
Artykuł 10
Informacje na temat wszczęcia dochodzenia
1. Zawiadomienie o wszczęciu publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej:
a)
zawiera streszczenie uzyskanych informacji oraz nakłada wymóg przekazania Komisji wszystkich odpowiednich informacji;
b)
wskazuje okres, w którym zainteresowane strony mogą zgłosić na piśmie swoje opinie i przedłożyć informacje, aby mogły one zostać uwzględnione podczas dochodzenia;
c)
określa okres objęty dochodzeniem, który zwykle obejmuje okres wynoszący przynajmniej 3 lata poprzedzające bezpośrednio wszczęcie dochodzenia. Informacje dotyczące okresu następującego po okresie objętym dochodzeniem nie są zazwyczaj brane pod uwagę;
d)
wskazuje termin, w którym zainteresowane strony mogą składać wnioski o przesłuchanie przez Komisję;
e)
wskazuje termin, w którym zainteresowane strony mogą składać wnioski o interwencję rzecznika praw stron.
2. Komisja informuje eksporterów, importerów i reprezentatywne stowarzyszenia importerów lub eksporterów, o których wie, że są zainteresowani, a także przedstawicieli danego kraju korzystającego oraz producentów unijnych, występujących jako skarżący, o wszczęciu dochodzenia oraz, z należytym uwzględnieniem ochrony informacji poufnych, przedstawia pełny tekst pisemnej skargi znanym eksporterom i władzom państwa wywozu, a także udostępnia go na wniosek innym zainteresowanym stronom. Jeżeli liczba zaangażowanych eksporterów jest wyjątkowo duża, pełny tekst pisemnej skargi może zostać przedstawiony wyłącznie władzom państwa wywozu lub odpowiedniemu stowarzyszeniu handlowemu.
Artykuł 11
Dochodzenie
1. Komisja stara się uzyskać wszelkie informacje, jakie uzna za niezbędne do przeprowadzenia dochodzenia.
2. Zainteresowane strony mogą przedstawić swoje opinie na piśmie, przesyłając odpowiednie informacje Komisji. Te opinie mogą zostać uwzględnione, jeżeli są one poparte wystarczającymi dowodami. Komisja może zweryfikować otrzymane informacje z danym krajem korzystającym oraz z każdą zainteresowaną stroną.
3. Strony otrzymujące kwestionariusze wykorzystywane w dochodzeniu mają przynajmniej 30 dni na przedstawienie odpowiedzi. Wskazany okres 30 dni może zostać przedłużony, z należytym uwzględnieniem terminów dochodzenia, pod warunkiem że strona odpowiednio uzasadni takie przedłużenie w świetle szczególnych okoliczności.
4. Komisja może wezwać państwa członkowskie do dostarczenia informacji, a państwa członkowskie podejmują wszelkie konieczne działania w celu pozytywnego rozpatrzenia takich wniosków.
5. Komisja może wezwać państwa członkowskie do przeprowadzenia wszelkich koniecznych kontroli i inspekcji, zwłaszcza wśród importerów, przedsiębiorstw handlowych i producentów unijnych oraz do przeprowadzenia dochodzeń w państwach trzecich, pod warunkiem że zainteresowane podmioty gospodarcze wyrażą na to zgodę oraz że rząd danego państwa zostanie oficjalnie powiadomiony i nie zgłosi sprzeciwu. Państwa członkowskie podejmują wszelkie konieczne działania w celu pozytywnego rozpatrzenia takich wniosków. Urzędnicy Komisji są upoważnieni, jeżeli zażąda tego Komisja lub państwo członkowskie, do towarzyszenia urzędnikom państwa członkowskiego w wypełnianiu ich obowiązków.
6. Jeżeli liczba zainteresowanych stron, rodzajów produktu lub transakcji jest duża, dochodzenie może zostać ograniczone do rozsądnej liczby stron, produktów lub transakcji poprzez wykorzystanie próby, która jest odpowiednia pod względem statystycznym na podstawie informacji dostępnych w momencie jej doboru, lub do największej reprezentatywnej wielkości produkcji, sprzedaży lub wywozu, która może zostać rozsądnie zbadana w dostępnym czasie. Ostateczny wybór stron, rodzajów produktu lub transakcji dokonany w ramach wskazanych przepisów o doborze próby pozostaje w gestii Komisji, aczkolwiek preferowany jest dobór próby w konsultacji z zainteresowanymi stronami oraz za ich zgodą, pod warunkiem że takie strony zgłoszą się i udostępnią wystarczające informacje, by umożliwić dobór reprezentatywnej próby. Jeżeli podjęto decyzję o doborze próby, a brak współpracy ze strony niektórych lub wszystkich stron objętych próbą jest na tyle istotny, że może mieć znaczący wpływ na wynik dochodzenia, można dokonać doboru nowej próby. Jednak jeżeli utrzymuje się znaczący poziom braku współpracy lub nie ma wystarczającego czasu, by dokonać doboru nowej próby, zastosowanie mają odpowiednie przepisy art. 13.
Artykuł 12
Wizyty weryfikacyjne
1. Komisja może przeprowadzić wizyty w celu zbadania rejestrów importerów, eksporterów, przedsiębiorstw handlowych, agentów, producentów, stowarzyszeń handlowych i organizacji oraz innych zainteresowanych stron, aby sprawdzić informacje na temat produktów, które mogą wymagać wprowadzenia środków ochronnych.
2. Komisja może prowadzić dochodzenia w państwach trzecich, jeżeli zachodzi taka potrzeba, pod warunkiem że uzyska zgodę zainteresowanego podmiotu gospodarczego oraz powiadomi przedstawicieli rządu danego państwa, którzy nie zgłoszą sprzeciwu wobec dochodzenia. Gdy tylko Komisja uzyska zgodę zainteresowanego podmiotu gospodarczego, powinna ona poinformować władze państwa wywozu o nazwach i adresach podmiotów gospodarczych, u których mają się odbyć wizyty oraz o terminach tych wizyt.
3. Zainteresowane podmioty gospodarcze są powiadomione o charakterze informacji, które będą weryfikowane podczas wizyty, oraz o wszelkich informacjach, które muszą zostać dostarczone podczas takiej wizyty. Dodatkowe informacje mogą być wymagane.
4. W toku dochodzeń prowadzonych na podstawie ust. 1, 2 i 3 Komisja jest wspomagana przez urzędników państwa członkowskiego, które złoży odpowiedni wniosek.
Artykuł 13
Brak współpracy
1. W przypadkach, w których zainteresowana strona odmawia dostępu do niezbędnych informacji, nie dostarcza ich w terminach określonych w niniejszym rozporządzeniu albo znacznie utrudnia dochodzenie, istnieje możliwość dokonania ustaleń, potwierdzających lub zaprzeczających, na podstawie dostępnych faktów. W przypadku ustalenia, że zainteresowana strona dostarczyła nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd informacje, informacje te zostają pominięte, a ustalenia mogą być dokonywane na podstawie dostępnych faktów. Zainteresowane strony są poinformowane o konsekwencjach braku współpracy.
2. Jeżeli informacje przedłożone przez zainteresowaną stronę nie są odpowiednie pod każdym względem, nie zostają one jednak pominięte, pod warunkiem że braki nie są tak duże, by spowodować nieuzasadnione trudności w poczynieniu prawidłowego ustalenia, oraz że takie informacje zostały właściwie i terminowo przedłożone oraz można je zweryfikować, a także że strona działała, dokładając wszelkich starań.
3. Jeżeli dowody lub informacje nie zostają przyjęte, dostarczająca je strona zostaje niezwłocznie poinformowana o powodach oraz ma możliwość przedłożenia dalszych wyjaśnień w określonym terminie. Jeżeli wyjaśnienia są uznane za niesatysfakcjonujące, powody odrzucenia takich dowodów lub informacji są ujawniane i podawane w publikowanych ustaleniach.
4. Jeżeli ustalenia są poczynione na podstawie przepisów ust. 1, włącznie z informacjami dostarczonymi we wniosku, sprawdza się je, o ile to możliwe i z uwzględnieniem terminów dochodzenia, poprzez odniesienie do informacji pochodzących z innych niezależnych źródeł, które są dostępne, takich jak opublikowane cenniki, urzędowe statystyki dotyczące przywozu i zwrotów ceł lub informacji uzyskanych od innych zainteresowanych stron podczas dochodzenia.
Takie informacje mogą zawierać istotne dane związane z rynkiem światowym lub z innymi reprezentatywnymi rynkami, gdy jest to właściwe.
5. Jeżeli zainteresowana strona nie współpracuje lub współpracuje częściowo, uniemożliwiając ujawnienie istotnych informacji, wynik może być dla tej strony mniej korzystny niż gdyby współpracowała.
Artykuł 14
Akta
1. Jeżeli Komisja wszczęła dochodzenie, zgodnie z art. 24 ust. 2 rozporządzenia w sprawie GSP, gromadzi ona akta. Akta zawierają informacje przedłożone przez państwo członkowskie, kraj korzystający, zainteresowane strony oraz odpowiednie informacje uzyskane przez Komisję z należytym poszanowaniem obowiązku poufności zawartego w art. 38 rozporządzenia w sprawie GSP.
2. Dany kraj korzystający i osoby zainteresowane, którzy zgłosili się zgodnie z art. 11 ust. 2, mają prawo dostępu do akt po złożeniu pisemnego wniosku. Mogą oni badać wszystkie informacje zawarte w aktach, z wyjątkiem dokumentów wewnętrznych przygotowanych przez instytucje Unii lub władze państw członkowskich oraz pod warunkiem należytego poszanowania obowiązku poufności zawartego w art. 38 rozporządzenia w sprawie GSP. Mogą oni przedkładać uwagi do takich informacji, a ich uwagi są uwzględniane, gdy tylko są wystarczająco uzasadnione.
3. Zawartość akt spełnia wymogi poufności zgodnie z art. 38 rozporządzenia w sprawie GSP.
Artykuł 15
Wysłuchanie stron
1. Dany kraj korzystający i osoby zainteresowane, którzy zgłosili się zgodnie z art. 11 ust. 2, mają prawo do bycia wysłuchanymi przez Komisję.
2. Składają oni pisemny wniosek w terminie wskazanym w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, wskazując, że wynik dochodzenia może mieć na nich wpływ oraz że istnieją szczególne powody, aby ich wysłuchać.
Artykuł 16
Rzecznik praw stron
1. Kraj korzystający i osoby zainteresowane, którzy zgłosili się zgodnie z art. 11 ust. 2, mogą zwrócić się o interwencję rzecznika praw stron. Rzecznik praw stron rozpatruje wnioski o dostęp do akt, spory dotyczące poufności dokumentów, wnioski o przedłużenie terminów i wnioski o przesłuchanie.
2. Jeżeli przeprowadzone zostaje wysłuchanie stron przez rzecznika praw stron, odpowiednie służby Komisji uczestniczą w takim spotkaniu.
Artykuł 17
Ujawnianie informacji
1. Komisja ujawnia informacje na temat istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których podejmowane są decyzje Komisji.
2. Ujawnienie informacji jest dokonywane na piśmie. Zawiera ono ustalenia Komisji i odzwierciedla jej zamiary dotyczące ewentualnego ponownego wprowadzenia zwykłej wspólnej taryfy celnej.
3. Ujawnienie informacji jest dokonywane z należytym poszanowaniem informacji poufnych, tak szybko jak jest to możliwe i zazwyczaj nie później niż 45 dni przed podjęciem ostatecznej decyzji przez Komisję w sprawie propozycji ostatecznych działań, a w każdym przypadku w odpowiednim momencie dla stron, by mogły one przedstawić uwagi oraz by te uwagi mogły zostać uwzględnione przez Komisję. Jeżeli Komisja nie jest w stanie ujawnić pewnych faktów i okoliczności w danym momencie, ujawniane są one jak najszybciej w późniejszym czasie.
4. Ujawnienie nie przesądza o żadnej dalszej decyzji, która może zostać podjęta, ale w przypadku gdy decyzja taka będzie oparta na innych faktach i ustaleniach, są one niezwłocznie ujawniane.
5. Dokumenty złożone po dokonaniu ujawnienia uwzględnia się wyłącznie w przypadku, gdy zostaną one przekazane w terminie określonym przez Komisję dla każdego przypadku, co najmniej 14 dni, przy należytym uwzględnieniu pilności sprawy.
Artykuł 18
Przegląd
1. W przypadku gdy zwykła wspólna taryfa celna została ponownie wprowadzona, jakakolwiek zainteresowana strona może przedłożyć pisemny wniosek o przywrócenie preferencji taryfowych, dostarczając dowody prima facie, wskazujące, że powody, które uzasadniały ponowne wprowadzenie zwykłych ceł nie mają już zastosowania. Producenci unijni mogą przedłożyć pisemny wniosek o przedłużenie okresu ponownego wprowadzania zwykłych ceł, przedstawiając dowody prima facie, wskazujące, że powody, które uzasadniały ponowne wprowadzenie zwykłych ceł nadal mają zastosowanie.
2. Komisja może dokonać przeglądu potrzeby przywrócenia ceł w ramach zwykłej wspólnej taryfy celnej, jeżeli uważa, że taki przegląd jest uzasadniony.
3. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do przeglądu środków ochronnych.
Artykuł 19
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 28 sierpnia 2013 r.