PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 749/2014
ze dne 30. června 2014
o struktuře, formátu, postupech předkládání a přezkumu informací vykázaných členskými státy podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 525/2013
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 525/2013 ze dne 21. května 2013 o mechanismu monitorování a vykazování emisí skleníkových plynů a podávání dalších informací na úrovni členských států a Unie vztahujících se ke změně klimatu a o zrušení rozhodnutí č. 280/2004/ES (1), a zejména na čl. 7 odst. 7 a 8, čl. 8 odst. 2, čl. 12 odst. 3, čl. 17 odst. 4 a čl. 19 odst. 5 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Informace vykazované Komisi podle nařízení (EU) č. 525/2013 jsou nezbytné, aby bylo možno posoudit skutečný pokrok při plnění závazků Unie a členských států týkajících se omezení nebo snížení veškerých emisí skleníkových plynů podle Rámcové úmluvy Organizace spojených národů o změně klimatu (dále jen „úmluva UNFCCC“) schválené rozhodnutím Rady 94/69/ES (2), jejího Kjótského protokolu schváleného rozhodnutím Rady 2002/358/ES (3) a souboru právních aktů Unie, který byl přijat v roce 2009, na něž se společně odkazuje jako na „klimaticko-energetický balíček“. Tyto informace umožňují Unii rovněž vyhotovovat výroční zprávy v souladu s jejími povinnostmi podle úmluvy UNFCCC a Kjótského protokolu.
(2)
Mělo by se uplatňovat rozhodnutí 19/CMP.1 přijaté na konferenci smluvních stran UNFCCC jednající jako shromáždění smluvních stran Kjótského protokolu, které stanoví metodiku pro systémy národní inventury skleníkových plynů smluvních stran úmluvy. V rozhodnutí 24/CP.19 konference smluvních stran UNFCCC o revizi pokynů pro vykazování ročních inventur podle úmluvy UNFCCC, které jsou obsaženy v příloze I úmluvy UNFCCC, konference smluvních stran UNFCCC schválila uplatňování metodik Mezivládního panelu pro změnu klimatu (IPCC) pro národní inventury skleníkových plynů z roku 2006 a používání nových hodnot potenciálů globálního oteplování stanovených IPCC a revidovaných tabulek společného formátu vykazování uvedených v příloze zmíněného rozhodnutí smluvními stranami úmluvy UNFCCC.
(3)
Po nahrazení rozhodnutí č. 280/2004/ES (4) nařízením (EU) č. 525/2013 je třeba aktualizovat rozhodnutí Komise 2005/166/ES (5), kterým se stanoví prováděcí pravidla k rozhodnutí č. 280/2004/ES, aby se zohlednily změny v mezinárodně dohodnutých metodikách a zajistily jednotné podmínky pro uplatňování ustanovení, která jsou v nařízení (EU) č. 525/2013 v porovnání s rozhodnutím č. 280/2004/ES nová. Tyto jednotné prováděcí předpisy by se měly vztahovat na podávání zpráv o inventuře skleníkových plynů, přibližné inventuře skleníkových plynů, systémech pro politiky a opatření a odhady, použití výnosů z dražeb a projektových kreditů a pro účely rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 529/2013/EU (6). Vzhledem k počtu změn, které je nutno v rozhodnutí 2005/166/ES provést, je vhodné zmíněné rozhodnutí zrušit a nahradit.
(4)
Aby bylo zajištěno důvěryhodné, jednotné, transparentní a včasné posouzení souladu s rozhodnutím Evropského parlamentu a Rady č. 406/2009/ES (7), stanoví nařízení (EU) č. 525/2013 na úrovni Unie proces přezkumu inventur skleníkových plynů předložených členskými státy. Aby bylo zajištěno včasné a účinné provedení procesu přezkumu, je nutné stanovit harmonogram a jednotlivé kroky pro provádění komplexního a každoročního přezkumu inventur skleníkových plynů předkládaných členskými státy.
(5)
Nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) č. C(2014) 1539 (8) stanoví základní požadavky na inventurní systém Unie za účelem plnění povinností stanovených v rozhodnutí 19/CMP.1 konference smluvních stran UNFCCC jednající jako shromáždění smluvních stran Kjótského protokolu. Aby bylo zajištěno včasné a účinné plnění těchto povinností, je nutné stanovit lhůty pro spolupráci a koordinaci mezi Komisí a členskými státy při přípravě zprávy o inventuře skleníkových plynů Unie.
(6)
V zájmu zajištění právní jistoty ohledně povinností Unie a členských států podávat zprávy po skončení dodatečného období pro splnění závazků stanovených v Kjótském protokolu by měl být zachován účinek článků 18, 19 a 24 rozhodnutí 2005/166/ES.
(7)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro změnu klimatu,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
PŘEDMĚT A DEFINICE
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví prováděcí pravidla k nařízení (EU) č. 525/2013, pokud jde o:
a)
podávání zpráv o inventurách skleníkových plynů, přibližných inventurách skleníkových plynů, politikách a opatřeních a odhadech, použití výnosů z dražeb a projektových kreditů podle článků 7, 8, 12, 13, 14 a 17 nařízení (EU) č. 525/2013 ze strany členských států;
b)
podávání zpráv ze strany členských států pro účely rozhodnutí č. 529/2013/EU;
c)
stanovení harmonogramu a kroků pro provádění komplexních a každoročních přezkumů inventur skleníkových plynů členských států podle článku 19 nařízení (EU) č. 525/2013;
d)
lhůty pro spolupráci a koordinaci mezi Komisí a členskými státy při přípravě zprávy o inventuře skleníkových plynů Unie.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
1)
„tabulkou společného formátu vykazování“ tabulka pro informace o antropogenních emisích skleníkových plynů ze zdrojů a pohlcení pomocí propadů uvedené v příloze II rozhodnutí 24/CP.19 konference smluvních stran Rámcové úmluvy Organizace spojených národů o změně klimatu (UNFCCC) (dále jen „rozhodnutí 24/CP.19“) a v příloze rozhodnutí 6/CMP.9 konference smluvních stran UNFCCC jednající jako shromáždění smluvních stran Kjótského protokolu;
2)
„referenčním přístupem“ referenční přístup podle metodiky Mezivládního panelu pro změnu klimatu (IPCC), jak je uvedena v metodickém manuálu IPCC pro národní inventury skleníkových plynů z roku 2006, které jsou použitelné podle článku 6 nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. C(2014) 1539;
3)
„prvním přístupem“ základní metoda uvedená v metodickém manuálu IPCC z roku 2006 nebo v pokynech IPCC pro správnou praxi z roku 2003;
4)
„klíčovou kategorií“ kategorie, která má významný vliv na celkovou inventuru skleníkových plynů členského státu nebo Unie z hlediska absolutní úrovně emisí a pohlcení, trendu emisí a pohlcení nebo nejistoty ohledně emisí a pohlcení;
5)
„sektorovým přístupem“ sektorový přístup IPCC, jak je stanoven v metodice IPCC z roku 2006.
KAPITOLA II
PODÁVÁNÍ ZPRÁV ZE STRANY ČLENSKÝCH STÁTŮ
Článek 3
Obecná pravidla pro podávání zpráv o inventurách skleníkových plynů
1. Členské státy předloží Komisi informace uvedené v čl. 7 odst. 1 až 5 nařízení (EU) č. 525/2013 s kopií pro Evropskou agenturu pro životní prostředí tak, že v souladu s článkem 6 nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. C(2014) 1539 a pravidly stanovenými v tomto nařízení vyplní:
a)
tabulky společného formátu vykazování předložením úplného souboru tabulek nebo souborů ve formátu XML (Extensible Markup Language) v závislosti na dostupnosti příslušného softwaru, které pokrývají územní rozsah daného členského státu podle nařízení (EU) č. 525/2013;
b)
standardní elektronický formulář pro vykazování jednotek podle Kjótského protokolu a souvisejících instrukcí pro vykazování přijaté konferencí smluvních stran UNFCCC jednající jako shromáždění smluvních stran Kjótského protokolu;
c)
přílohy I až VIII a X až XV tohoto nařízení.
2. Úplná zpráva o národní inventuře uvedená v čl. 7 odst. 3 nařízení (EU) č. 525/2013 musí být vyhotovena podle struktury stanovené v dodatku k metodice pro podávání zpráv o ročních inventurách skleníkových plynů podle úmluvy UNFCCC, které jsou obsaženy v příloze I rozhodnutí 24/CP.19, a v souladu s pravidly stanovenými v tomto nařízení.
Článek 4
Vykazování informací ve zprávě o národní inventuře nebo v příloze zprávy o národní inventuře
1. Členské státy uvedou informace a tabulky vyžadované v článcích 6, 7, 9 až 16 ve zprávě o národní inventuře nebo ve zvláštní příloze zprávy o národní inventuře, jak je stanoveno v příloze I.
2. Pokud se členské státy mohou rozhodnout, zda budou informace a tabulky, které mají být předloženy, uvedeny ve zprávě o národní inventuře nebo ve zvláštní příloze zprávy o národní inventuře, musí jednoznačně uvést, kde jsou informace poskytnuty, a to vyplněním přílohy I.
Článek 5
Postupy podávání informací
Pro podávání informací podle článků 4, 5, 7, 8, 12 až 17 nařízení (EU) č. 525/2013 použijí členské státy nástroje platformy ReportNet Evropské agentury pro životní prostředí poskytnuté podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 401/2009 (9).
Článek 6
Podávání informací o národních inventurních systémech
1. Členské státy předloží informace o svých národních inventurních systémech uvedených v čl. 5 odst. 1 nařízení (EU) č. 525/2013 v textové podobě s upřesněním:
a)
názvu a kontaktních údajů vnitrostátního subjektu, který nese celkovou odpovědnost za národní inventuru daného členského státu;
b)
úlohy a povinností jednotlivých orgánů a subjektů ve vztahu k procesu plánování, přípravy a řízení inventury a rovněž institucionálních, právních a procesních opatření, která byla přijata za účelem sestavení inventury;
c)
popisu postupu shromažďování údajů o činnostech, volby emisních faktorů a metod a vypracování odhadů emisí;
d)
popisu použitých přístupů a výsledků určení klíčových kategorií;
e)
popisu procesů, které stanoví, kdy se provádějí přepočty dříve předložených inventurních údajů;
f)
popisu plánu zajištění kvality a kontroly kvality, jeho provádění a stanovení cílů kvality a informací o postupech interního a externího hodnocení a přezkumu a jejich výsledcích v souladu s pokyny pro národní systémy stanovenými v příloze rozhodnutí 19/CMP.1 konference smluvních stran UNFCCC jednající jako shromáždění smluvních stran Kjótského protokolu;
g)
popisu postupů oficiálního posouzení a schválení inventury.
2. Členské státy předloží popis opatření přijatých s cílem zajistit přístup příslušných inventurizačních orgánů k informacím uvedeným v čl. 5 odst. 2 nařízení (EU) č. 525/2013, včetně informací o organizacích, které informace poskytly, pravidelného plánování přístupu k informacím, úrovni rozčlenění a úplnosti informací, k nimž je umožněn přístup.
Článek 7
Podávání informací o souladu vykázaných údajů o látkách znečišťujících ovzduší
1. Členské zprávy předloží textové informace o výsledcích kontrol uvedených v čl. 7 odst. 1 písm. m) bodě i) nařízení (EU) č. 525/2013 a o souladu údajů podle čl. 7 odst. 1 písm. b) nařízení (EU) č. 525/2013 včetně:
a)
stručného posouzení, zda jsou odhady emisí oxidu uhelnatého (CO), oxidu siřičitého (SO2), oxidů dusíku (NOx) a těkavých organických sloučenin v inventurách předložených členskými státy podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2001/81/ES (10) a podle Úmluvy EHK OSN o dálkovém znečišťování ovzduší přecházejícím hranice států v souladu s příslušnými odhady emisí v inventurách skleníkových plynů podle nařízení (EU) č. 525/2013;
b)
dat předložení zpráv podle směrnice 2001/81/ES a podle Úmluvy EHK OSN o dálkovém znečišťování ovzduší přecházejícím hranice států, která byla porovnána s předloženou inventurou podle nařízení (EU) č. 525/2013.
2. Pokud kontroly uvedené v odstavci 1 tohoto článku vedou k rozdílům mezi celkovými emisemi bez využívání půdy, změn ve využívání půdy a lesnictví (dále jen „LULUCF“) u konkrétní látky znečišťující ovzduší vykázané podle nařízení (EU) č. 525/2013 respektive podle směrnice 2001/81/ES nebo Úmluvy EHK OSN o dálkovém znečišťování ovzduší přecházejícím hranice států za rok X-2 větším než +/-5 %, podá dotyčný členský stát pro tuto látku znečišťující ovzduší kromě textových informací podle odstavce 1 tohoto článku i zprávu v souladu s tabulkou stanovenou v příloze II tohoto nařízení.
3. Členské státy mohou předložit pouze textové informace v případě, že rozdíl větší než +/-5 % uvedený v odstavci 2 vyplývá z opravy chyb údajů nebo rozdílů mezi příslušnými právními nástroji v územním rozsahu či v oblasti působnosti.
Článek 8
Podávání informací o přepočtech
Členské státy uvedou důvod přepočtů pro referenční rok nebo období a pro rok X-3, jak je uvedeno v čl. 7 odst. 1 písm. e) nařízení (EU) č. 525/2013, v tabulce stanovené v příloze III tohoto nařízení.
Článek 9
Podávání informací o provedení doporučení a úprav
1. Podle čl. 7 odst. 1 písm. j) nařízení (EU) č. 525/2013 předloží členské státy informace o stavu provádění jednotlivých úprav a doporučení uvedených v poslední zveřejněné individuální zprávě o přezkumu v rámci úmluvy UNFCCC, včetně důvodů neprovedení takového doporučení, a to v souladu s tabulkou stanovenou v příloze IV tohoto nařízení.
2. Členské státy předloží informace o stavu provádění jednotlivých doporučení uvedených v poslední zprávě o přezkumu podle čl. 35 odst. 2 v souladu s tabulkou stanovenou v příloze IV.
Článek 10
Podávání informací o souladu vykázaných emisí s údaji ze systému obchodování s emisemi
1. Členské státy předloží informace uvedené v čl. 7 odst. 1 písm. k) nařízení (EU) č. 525/2013 v souladu s tabulkou stanovenou v příloze V tohoto nařízení.
2. Členské státy předloží textové informace o výsledcích kontrol provedených podle čl. 7 odst. 1 písm. l) nařízení (EU) č. 525/2013.
Článek 11
Podávání informací o souladu vykázaných údajů o fluorovaných skleníkových plynech
Členské státy předloží textové informace o výsledcích kontrol uvedených v čl. 7 odst. 1 písm. m) bodě ii) nařízení (EU) č. 525/2013 včetně:
a)
popisu kontrol, které členský stát provedl s ohledem na úroveň podrobnosti, soubory údajů a porovnání předložených údajů;
b)
popisu hlavních výsledků kontrol a vysvětlení hlavních nesrovnalostí;
c)
informací o tom, zda a jak byly využity údaje shromažďované provozovateli podle čl. 3 odst. 6 nařízení (ES) č. 842/2006 (11);
d)
v případě, že kontroly nebyly provedeny, vysvětlení důvodů, proč se kontroly nepovažovaly za důležité.
Článek 12
Podávání informací o souladu s energetickými údaji
1. Podle čl. 7 odst. 1 písm. m) bodu iii) nařízení (EU) č. 525/2013 předloží členské státy textové informace o porovnání mezi referenčním přístupem vypočítaným na základě údajů uvedených v inventuře skleníkových plynů a referenčním přístupem vypočítaným na základě údajů vykazovaných v souladu s článkem 4 a přílohou B nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1099/2008 (12).
2. Členské státy poskytnou kvantitativní údaje a vysvětlení týkající se rozdílů větších než +/-2 % v celkové vnitrostátní zjevné spotřebě fosilních paliv na agregované úrovni pro všechny kategorie fosilních paliv za rok X-2 v souladu s tabulkou stanovenou v příloze VI.
Článek 13
Podávání informací o změnách popisů národních inventurních systémů nebo registrů
Členské státy v příslušných kapitolách zprávy o národní inventuře jednoznačně uvedou, zda od předložení předchozí zprávy o národní inventuře došlo ke změnám popisu jejich národních inventurních systémů nebo registrů, jak je uvedeno v čl. 7 odst. 1 písm. n) a o) nařízení (EU) č. 525/2013.
Článek 14
Podávání informací o nejistotě a úplnosti
1. Pro účely podávání informací o nejistotě podle čl. 7 odst. 1 písm. p) nařízení (EU) č. 525/2013 předloží členské státy odhady nejistoty na základě prvního přístupu pro
a)
úrovně a trendy emisí a
b)
údaje o činnostech a emisní faktory nebo jiné parametry odhadů, které se používají na úrovni příslušné kategorie, a to pomocí tabulky stanovené v příloze VII tohoto nařízení.
2. Obecné posouzení úplnosti uvedené v čl. 7 odst. 1 písm. p) nařízení (EU) č. 525/2013 zahrnuje:
a)
přehled kategorií, které byly vykázány jako neodhadnuté (NE), jak je definováno v pokynech pro vykazování ročních inventur skleníkových plynů podle úmluvy UNFCCC obsažených v příloze I rozhodnutí 24/CP.19, a podrobné vysvětlení použití tohoto označení, zejména v případě, že metodický manuál IPCC pro národní inventury skleníkových plynů z roku 2006 poskytuje příslušné metody odhadu skleníkových plynů;
b)
popis územního rozsahu inventury skleníkových plynů.
3. Pokud členský stát předloží inventury s rozdílným územním rozsahem podle úmluvy UNFCCC a Kjótského protokolu a podle nařízení (EU) č. 525/2013, poskytne tento členský stát stručný popis zásad a metod, které byly při sestavování inventury pro území příslušného členského státu náležející do Unie použity k rozlišení emisí a pohlcení vykázaných pro území Unie od emisí a pohlcení vykázaných pro území mimo Unii.
Článek 15
Podávání informací o ostatních prvcích pro přípravu zprávy o inventuře skleníkových plynů v Unii
1. Aby bylo možné připravit zprávu o inventuře skleníkových plynů v Unii, jak je uvedeno v čl. 7 odst. 1 písm. p) nařízení (EU) č. 525/2013, předloží členské státy informace o metodách a emisních faktorech použitých pro kategorie určené jako klíčové kategorie Unie v příslušných souborech XML a v tabulkách společného formátu vykazování.
2. Pro účely odstavce 1 poskytne Komise do 31. října roku, který předchází předložení inventury, seznam nejnovějších klíčových kategorií Unie.
3. Členské státy objasní a vysvětlí historické trendy emisí a meziroční odchylky na agregované úrovni v každém sektoru, včetně odkazu na hlavní zjištěné příčiny, které měly významný dopad na trendy. Pozornost se zaměří na vysvětlení změn v posledním roce inventury v porovnání s rokem 1990 a na vysvětlení významných meziročních odchylek u posledních vykazovaných roků, zejména mezi rokem X-3 a rokem X-2.
Článek 16
Podávání informací o významných změnách metodických popisů
Do 15. března každého roku předloží členské státy informace o významných změnách metodických popisů ve zprávě o národní inventuře v porovnání se zprávou, která měla být předložena dne 15. dubna předchozího roku, a to v tabulce stanovené v příloze VIII.
Článek 17
Podávání zpráv o přibližných inventurách skleníkových plynů
1. Členské státy předloží přibližné inventury skleníkových plynů uvedené v čl. 8 odst. 1 nařízení (EU) č. 525/2013 v souladu s tabulkou společného formátu vykazování (souhrnnou tabulkou č. 2), a to:
a)
na úrovni rozčlenění podle kategorií zdrojů se zohledněním údajů o činnostech a metod dostupných pro vypracování odhadů za rok X-1;
b)
bez celkových přibližných emisí a pohlcení vyjádřených ekvivalentem CO2 z LULUCF;
c)
s připojením dvou sloupců pro vykázání rozdělení na emise zahrnuté v systému Unie pro obchodování s emisemi, který byl vytvořen směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2003/87/ES (13), a emise, na něž se vztahuje rozhodnutí č. 406/2009/ES, a to podle kategorie zdroje, jsou-li tyto informace k dispozici.
2. Členské státy poskytnou vysvětlení, včetně hlavních příčin trendů emisí vykázaných v souhrnné tabulce č. 2 v porovnání s již předloženou inventurou. Toto vysvětlení zohledňuje pouze informace, které jsou k dispozici pro vypracování odhadů za rok X-1.
Článek 18
Lhůty pro spolupráci a koordinaci při přípravě zprávy o inventuře skleníkových plynů Unie
Při přípravě zprávy o inventuře skleníkových plynů Unie a zprávy o inventuře Unie členské státy a Komise vzájemně spolupracují a postupují koordinovaně a dodržují lhůty stanovené v příloze IX.
Článek 19
Podávání zpráv o určení přiděleného množství
Členské státy předloží Komisi zprávu s informacemi, které jsou nezbytné k usnadnění výpočtu společného přiděleného množství a přiděleného množství Unie podle čl. 3 odst. 7a, 8 a 8a Kjótského protokolu za druhé závazkové období v souladu s přílohou I rozhodnutí 2/CMP.8 vztahujícího se k této zprávě, a to tři měsíce před lhůtou pro předložení této zprávy úmluvě UNFCCC.
Článek 20
Podávání zpráv o národních systémech pro politiky a opatření a odhady
Členské státy podávají zprávy o národních systémech pro politiky a opatření a odhady podle čl. 13 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 525/2013, včetně:
a)
informací o příslušných institucionálních, právních a procesních opatřeních, včetně určení příslušného vnitrostátního subjektu či subjektů, kterým je svěřena celková odpovědnost za hodnocení politiky dotyčného členského státu a za odhady antropogenních emisí skleníkových plynů;
b)
popisu příslušných institucionálních, právních a procesních opatření stanovených v daném členském státě za účelem hodnocení politiky a provádění odhadů antropogenních emisí skleníkových plynů ze zdrojů a pohlcení pomocí propadů;
c)
popisu příslušných procesních opatření a lhůt pro zajištění včasnosti, transparentnosti, přesnosti, jednotnosti, srovnatelnosti a úplnosti předložených informací o politikách a opatřeních a předložených informací o odhadech;
d)
popisu celkového postupu shromažďování a používání údajů společně s posouzením, zda se při hodnocení politik, opatření a tvorbě projekcí, jakož i při tvorbě projekcí pro jednotlivé sektory vychází z jednotných postupů shromažďování a používaní údajů;
e)
popisu postupu výběru předpokladů, metodik a modelů pro hodnocení politiky a pro vypracování odhadů antropogenních emisí skleníkových plynů;
f)
popisu činností v oblasti zajištění kvality a kontroly kvality a analýzy citlivosti provedených odhadů.
Článek 21
Podávání informací o aktualizacích týkajících se strategií členských států v oblasti rozvoje nízkouhlíkového hospodářství
Členské státy poskytnou aktualizace týkající se strategií členských států v oblasti rozvoje nízkouhlíkového hospodářství uvedené v čl. 13 odst. 1 písm. b) nařízení (EU) č. 525/2013, včetně:
a)
cíle a stručného popisu provedené aktualizace;
b)
právního statusu strategie rozvoje nízkouhlíkového hospodářství a její aktualizace;
c)
změn a očekávaných dopadů aktualizace na provádění strategie rozvoje nízkouhlíkového hospodářství;
d)
lhůty a popisu pokroku při provádění strategie rozvoje nízkouhlíkového hospodářství a její aktualizace a případně posouzení předpokládaných nákladů a přínosů spojených s aktualizací;
e)
způsobu zveřejnění informací podle čl. 4 odst. 3 nařízení (EU) č. 525/2013.
Článek 22
Podávání zpráv o politikách a opatřeních
1. Členské státy předloží informace o politikách a opatřeních uvedené v čl. 13 odst. 1 písm. c), d) a e) nařízení (EU) č. 525/2013 v souladu s tabulkou stanovenou v příloze XI tohoto nařízení prostřednictvím poskytnuté šablony pro podávání zpráv a podle postupu předkládání zavedeného Komisí.
2. Členské státy poskytnou kvalitativní údaje o vazbách mezi jednotlivými politikami a opatřeními oznámenými podle odstavce 1 a o tom, jak tyto politiky a opatření přispívají k různým scénářům odhadů, včetně posouzení jejich přispění k dosažení strategie rozvoje nízkouhlíkového hospodářství, a to kromě tabulky uvedené v odstavci 1 i v textové podobě.
Článek 23
Vykazování odhadů
1. Členské státy předloží informace o odhadech antropogenních emisí skleníkových plynů ze zdrojů a jejich pohlcení pomocí propadů, jak je uvedeno v článku 14 nařízení (EU) č. 525/2013, v souladu s tabulkami stanovenými v příloze XII tohoto nařízení prostřednictvím poskytnuté šablony pro podávání zpráv a podle postupu předkládání zavedeného Komisí.
2. Členské státy poskytnou doplňkové informace v textové podobě týkající se:
a)
výsledků analýzy citlivosti u celkových vykázaných emisí skleníkových plynů společně se stručným vysvětlením toho, které parametry se lišily a jak;
b)
výsledků analýzy citlivosti v rozdělení na celkové emise, na něž se vztahuje rozhodnutí č. 406/2009/ES, celkové emise zahrnuté v systému Unie pro obchodování s emisemi vytvořeném směrnicí 2003/87/ES a celkové emise z LULUCF, jsou-li tyto údaje k dispozici;
c)
roku inventurních údajů (referenčního roku) a roku zprávy o inventuře použité jako výchozí bod pro vypracování odhadů;
d)
metodik použitých k vypracování odhadů, včetně stručného popisu použitých modelů a jejich odvětvového, územního a časového rozsahu, odkazů na další informace o modelech a údajů o použitých klíčových vnějších předpokladech a parametrech.
3. Devět měsíců před lhůtou pro předložení zprávy o odhadech podle čl. 14 odst. 1 nařízení č. 525/2013 doporučí Komise po konzultaci s členskými státy v zájmu zajištění jednotnosti souhrnných odhadů pro Unii harmonizované hodnoty pro klíčové parametry stanovené na nadnárodní úrovni, včetně cen uhlíku v rámci systému pro obchodování s emisemi a mezinárodních cen ropy a uhlí při dovozu.
Článek 24
Podávání zpráv o použití výnosů z dražeb
Členské státy předloží informace o použití výnosů z dražeb, jak je uvedeno v čl. 17 odst. 1 písm. b) a c) a odst. 2 nařízení (EU) č. 525/2013, v souladu s tabulkami stanovenými v příloze XIII tohoto nařízení.
Článek 25
Podávání zpráv o projektových kreditech použitých k zajištění souladu s rozhodnutím č. 406/2009/ES
Členské státy předloží informace o projektových kreditech použitých k zajištění souladu s rozhodnutím č. 406/2009/ES, jak je uvedeno v čl. 17 odst. 1 písm. a) a d) nařízení (EU) č. 525/2013, v souladu s tabulkou stanovenou v příloze XIV tohoto nařízení.
Článek 26
Podávání souhrnných informací o uzavřených převodech
1. Členské státy předloží souhrnné informace o uzavřených převodech podle čl. 3 odst. 4 a 5 rozhodnutí č. 406/2009/ES v souladu s tabulkou stanovenou v příloze XV tohoto nařízení.
2. Útvary Komise vyhotoví a zpřístupní elektronickými prostředky zprávu, v níž jsou shrnuty informace, které členské státy každoročně předkládají. Tato zpráva obsahuje pouze souhrnné údaje a nejsou v ní zveřejněny informace z jednotlivých členských států týkající se cen za jednotku ročního emisního přídělu.
KAPITOLA III
ODBORNÝ PŘEZKUM EMISÍ SKLENÍKOVÝCH PLYNŮ PROVÁDĚNÝ UNIÍ
Článek 27
Organizace přezkumů
1. Při provádění přezkumů uvedených v čl. 19 odst. 1 a 2 nařízení (EU) č. 525/2013 podporuje Komisi a Evropskou agenturu pro životní prostředí tým technických odborníků na přezkum.
2. S ohledem na přezkumy jedná Evropská agentura pro životní prostředí jako sekretariát.
3. Komise a Evropská agentura pro životní prostředí vyberou dostatečný počet odborníků na přezkum pokrývající příslušná odvětví, pro něž se provádí inventura, aby zajistily náležitý přezkum inventur skleníkových plynů ve lhůtě, která je k dispozici.
4. Odborníci na přezkum vybraní podle odstavce 3 mají zkušenosti v oblasti sestavování inventur skleníkových plynů a podílejí se pokud možno na procesech přezkumu skleníkových plynů.
5. Člen týmu technických odborníků na přezkum, který přispěl k sestavení inventury skleníkových plynů jednotlivého členského státu, nebo který je státním příslušníkem členského státu, o jehož inventuru se jedná, se přezkumu této inventury neúčastní.
6. Komise a Evropská agentura pro životní prostředí se vynasnaží zajistit, aby byl přezkum inventur skleníkových plynů prováděn ve všech dotčených členských státech jednotným a objektivním způsobem v zájmu zajištění vysoké kvality výsledných technických hodnocení.
7. Přezkumy se provádějí na základě dokladů nebo jako centralizované přezkumy.
8. Sekretariát může rozhodnout, že zorganizuje:
a)
přezkum na základě dokladů a centralizovaný přezkum v témže roce;
b)
kromě přezkumu na základě dokladů nebo centralizovaného přezkumu i návštěvu v dané zemi podle doporučení týmu technických odborníků na přezkum a po konzultaci s dotčeným členským státem.
Článek 28
Úkoly sekretariátu
K úkolům sekretariátu uvedeného v čl. 27 odst. 2 patří:
a)
vyhotovení pracovního plánu pro přezkum;
b)
sestavení a poskytnutí informací potřebných pro práci týmu technických odborníků na přezkum;
c)
koordinace činností v rámci přezkumu, jak je stanoveno v tomto nařízení, včetně komunikace mezi týmem technických odborníků na přezkum a určenou kontaktní osobou nebo osobami z členského státu, jehož se přezkum týká, a přijímání jiných praktických opatření;
d)
potvrzení případů, kdy jsou v inventurách skleníkových plynů členského státu zjištěny významné skutečnosti ve smyslu článku 31, a to po konzultaci s Komisí;
e)
sestavení a úprava konečných a průběžných zpráv o přezkumu a jejich předání dotyčnému členskému státu a Komisi.
Článek 29
První krok každoročního přezkumu
Kontroly za účelem ověření transparentnosti, přesnosti, jednotnosti, srovnatelnosti a úplnosti informací uvedené v čl. 19 odst. 3 písm. a) nařízení (EU) č. 525/2013 mohou zahrnovat:
a)
posouzení, zda byly vykázány všechny kategorie zdrojů emisí a plyny, jak se vyžaduje v nařízení (EU) č. 525/2013;
b)
posouzení, zda jsou časové řady emisí skleníkových plynů konzistentní;
c)
posouzení, zda jsou implicitní emisní faktory v členských státech srovnatelné s přihlédnutím ke standardním emisním faktorům IPCC pro rozdílné vnitrostátní situace;
d)
posouzení používání označení „neodhadnuté“, pokud existují metodiky IPCC úrovně 1 (tier 1) a není-li použití tohoto označení odůvodněné v souladu s bodem 37 pokynů pro podávání zpráv o ročních inventurách skleníkových plynů podle úmluvy UNFCCC, které jsou obsaženy v příloze I rozhodnutí 24/CP.19;
e)
analýzu přepočtů provedených u předložených inventur, zejména v případě, jsou-li přepočty založeny na změnách užité metodiky;
f)
srovnání ověřených emisí vykázaných v systému Unie pro obchodování s emisemi skleníkových plynů vykázanými podle článku 7 nařízení (EU) č. 525/2013 za účelem určení oblastí, v nichž se údaje o emisích a trendy předložené členským státem, jehož se přezkum týká, značně liší od údajů a trendů ostatních členských států;
g)
srovnání výsledků referenčního přístupu Eurostatu s referenčním přístupem členských států;
h)
srovnání výsledků sektorového přístupu Eurostatu se sektorovým přístupem členských států;
i)
posouzení, zda mohou doporučení z předchozích přezkumů prováděných Unií nebo přezkumů v rámci úmluvy UNFCCC, která členský stát neprovedl, vést k technické opravě;
j)
posouzení, zda v inventuře daného členského státu existují potenciální nadhodnocené nebo podhodnocené údaje související s některou klíčovou kategorií.
Článek 30
Událost vedoucí k druhému kroku každoročního přezkumu
V rámci každoročního přezkumu jsou kontroly uvedené v článku 32 provedeny v případě, že při kontrolách podle článku 29 byly zjištěny významné skutečnosti ve smyslu článku 31, na žádost členského státu, v případě pozdního předložení inventury, jež znemožňuje provést kontroly v rámci prvního kroku přezkumu ve stanovené lhůtě uvedené v příloze XVI, nebo v případě nereagování na výsledky prvního kroku přezkumu.
Článek 31
Práh významnosti
1. Doporučení z dřívějších přezkumů provedených Unií nebo v rámci úmluvy UNFCCC, která nebyla provedena, představují významnou skutečnost podle čl. 19 odst. 4 písm. a) nařízení (EU) č. 525/2013 tehdy, pokud se doporučení nebo otázka týká nadhodnocených či podhodnocených údajů v inventurách skleníkových plynů, jež by mohly vést k technické opravě, a pokud dotyčný členský stát neposkytl uspokojivé vysvětlení, proč toto doporučení neprovedl.
2. Za významnou skutečnost podle čl. 19 odst. 4 písm. b) nařízení (EU) č. 525/2013 se nepokládají podhodnocené nebo nadhodnocené údaje v inventurách, které představují méně než 0,05 procenta celkových národních emisí skleníkových plynů daného členského státu bez LULUCF za rok inventury, jež je předmětem přezkumu, nebo které nepřesahují 500 kt ekvivalentu CO2 podle toho, která hodnota je nižší.
Článek 32
Druhý krok každoročního přezkumu
1. Kontroly za účelem zjištění případů, kdy jsou údaje inventur připravovány způsobem, který není v souladu s pokyny úmluvy UNFCCC nebo pravidly Unie, jak je uvedeno v čl. 19 odst. 3 písm. b) nařízení (EU) č. 525/2013, mohou zahrnovat:
a)
podrobné přezkoumání odhadů inventur, včetně metodik, které členský stát použil při sestavování inventur;
b)
podrobnou analýzu toho, jak členský stát provedl doporučení související se zlepšením odhadů inventur, která jsou uvedena v poslední zprávě o každoročním přezkumu v rámci úmluvy UNFCCC, jež byla členskému státu zpřístupněna před předložením informací, které jsou předmětem přezkumu, nebo v konečné zprávě o přezkumu podle čl. 35 odst. 2 tohoto nařízení; pokud doporučení nebyla dosud provedena, podrobnou analýzu odůvodnění, které členský stát předložil s ohledem na neprovedení těchto doporučení;
c)
podrobné posouzení konzistentnosti časových řad odhadů emisí skleníkových plynů;
d)
podrobné posouzení, zda jsou přepočty, které členský stát v dotyčné inventuře provedl v porovnání s předchozí inventurou, vykázány transparentně a provedeny v souladu s metodickým manuálem IPCC pro národní inventury skleníkových plynů z roku 2006;
e)
opatření přijatá v návaznosti na výsledky kontrol uvedených v článku 29 tohoto nařízení a případné doplňkové informace, které členský stát, jehož se přezkum týká, poskytl v reakci na dotazy týmu technických odborníků na přezkum, a jiné příslušné kontroly.
2. Členský stát, který chce podstoupit kontroly uvedené v odstavci 1 na žádost, vyrozumí Komisi do 31. října roku předcházejícího roku, v němž se příslušný přezkum uskuteční.
Článek 33
Komplexní přezkum
1. Komplexní přezkum uvedený v čl. 19 odst. 1 nařízení (EU) č. 525/2013 zahrnuje kontroly podle článků 29 a 32 tohoto nařízení týkající se celé inventury.
2. Komplexní přezkum může zahrnovat kontroly za účelem zjištění, zda problémy, které byly při přezkumu v rámci úmluvy UNFCCC nebo přezkumu prováděném Unií zjištěny u jednoho členského státu, mohou představovat problém i u ostatních členských států.
Článek 34
Technické opravy
1. Technická oprava se považuje za nutnou ve smyslu čl. 19 odst. 3 písm. c) nařízení (EU) č. 525/2013 tehdy, pokud podhodnocené nebo nadhodnocené údaje přesahují práh významnosti stanovený v článku 31 tohoto nařízení. V konečné zprávě o přezkumu uvedené v čl. 35 odst. 2 tohoto nařízení, k níž je připojeno odůvodnění založené na důkazech, budou uvedeny pouze technické opravy, které se pokládají za nutné.
2. Pokud technická oprava překračuje práh významnosti alespoň u jednoho roku inventury, která je předmětem přezkumu, nikoli však u všech roků v časové řadě, vypočítá se technická oprava pro všechny ostatní roky, které jsou předmětem přezkumu, aby byla zajištěna konzistentnost časové řady.
Článek 35
Zprávy o přezkumu
1. Do 20. dubna každého roku, pro který se provádí každoroční přezkum, informuje sekretariát dotyčný členský stát o případných významných skutečnostech podle článků 30 a 31 prostřednictvím předběžné zprávy o přezkumu. Tato zpráva se zabývá skutečnostmi, jež byly předloženy nejpozději do 31. března.
2. Sekretariát dotyčný členský stát informuje o ukončení přezkumu prostřednictvím konečné zprávy o přezkumu, a to následovně:
a)
do 20. dubna v případě, že nebyla zaslána průběžná zpráva podle odstavce 1;
b)
do 30. června na konci druhého kroku každoročního přezkumu;
c)
do 30. srpna na konci komplexního přezkumu.
Článek 36
Spolupráce s členskými státy
1. Členské státy:
a)
se účastní všech kroků přezkumu podle harmonogramu stanoveného v příloze XVI;
b)
určí vnitrostátní kontaktní místo pro přezkum prováděný Unií;
c)
v případě potřeby se v úzké spolupráci se sekretariátem podílejí na organizaci návštěvy dané země a usnadňují ji;
d)
poskytnou odpovědi a doplňkové informace a případně připomínky ke zprávám o přezkumu.
2. Na žádost členských států jsou připomínky k zjištěním přezkumu zahrnuty v konečné zprávě o přezkumu.
3. Komise členské státy informuje o složení týmu technických odborníků na přezkum.
Článek 37
Harmonogram přezkumů
Komplexní přezkum a každoroční přezkum se provádí podle harmonogramů stanovených v příloze XVI.
KAPITOLA IV
PODÁVÁNÍ ZPRÁV PRO ÚČELY ROZHODNUTÍ č. 529/2013/EU
Článek 38
Zamezení dvojímu vykazování
Pokud členský stát uvede ve své zprávě o národní inventuře v souladu s článkem 3 tohoto nařízení informace, které se vyžadují rovněž podle rozhodnutí č. 529/2013/EU, má se za to, že tento členský stát splnil své příslušné povinnosti týkající se podávání zpráv podle zmíněného rozhodnutí.
Článek 39
Požadavky na podávání zpráv o systémech obhospodařování orné půdy a obhospodařování pastvin
1. Pokud členský stát ve své zprávě o národní inventuře neuvedl informace stanovené v článku 38 tohoto nařízení, předloží textové informace o zavedených a vyvíjených systémech pro odhad emisí a pohlcení v důsledku obhospodařování orné půdy nebo obhospodařování pastvin, jak je uvedeno v čl. 3 odst. 2 písm. a) druhém pododstavci rozhodnutí č. 529/2013/EU, včetně těchto prvků:
a)
popis institucionálních, právních a procesních opatření přijatých v souladu s požadavky vztahujícími se na vnitrostátní systémy podle Kjótského protokolu, které jsou stanoveny v příloze rozhodnutí 19/CMP.1, a v souladu s požadavky vztahujícími se na vnitrostátní předpisy podle pokynů pro národní inventury skleníkových plynů podle úmluvy UNFCCC, které jsou stanoveny v příloze I rozhodnutí 24/CP.19;
b)
popis toho, nakolik jsou zavedené systémy v souladu s metodickými požadavky uvedenými ve zprávě IPCC z roku 2013 s názvem „Revidované doplňkové metody a Pokyny pro správnou praxi vyplývající z Kjótského protokolu“ (Revised Supplementary Methods and Good Practice Guidance Arising from the Kyoto Protocol), v „Metodickém manuálu IPCC pro národní inventury skleníkových plynů z roku 2006“ a případně v „Dodatku z roku 2013 k metodice IPCC pro národní inventury skleníkových plynů z roku 2006: Mokřady“.
2. Členské státy předloží Komisi informace uvedené v odstavci 1 jako zvláštní zprávu podle tohoto harmonogramu:
a)
první zprávu v roce 2016 za vykazovaný rok 2014, včetně vývoje ode dne 1. ledna 2013,
b)
druhou zprávu v roce 2017 za vykazovaný rok 2015 a
c)
třetí zprávu v roce 2018 za vykazovaný rok 2016.
3. Ve zprávách následujících po první zprávě zaměří členské státy informace na změny a vývoj, k nimž u jejich systémů došlo v porovnání s informacemi uvedenými v předchozí zprávě.
Článek 40
Požadavky na vykazování ročních odhadů emisí a pohlcení v důsledku obhospodařování orné půdy a obhospodařování pastvin
1. Členské státy, které si nezvolily obhospodařování orné půdy nebo obhospodařování pastvin podle Kjótského protokolu, předloží počáteční, předběžné a nezávazné roční odhady emisí a pohlcení v důsledku obhospodařování orné půdy a obhospodařování pastvin, jak je uvedeno v čl. 3 odst. 2 písm. b) druhého pododstavce rozhodnutí č. 529/2013/EU, prostřednictvím informací za příslušný referenční rok nebo období stanovené v příloze VI rozhodnutí č. 529/2013/EU.
2. První výroční zpráva musí být předložena v roce 2015 za vykazovaný rok 2013.
3. Členské státy, na něž se vztahuje odstavec 1 tohoto článku, předloží konečné roční odhady emisí a pohlcení v důsledku obhospodařování orné půdy a obhospodařování pastvin podle čl. 3 odst. 2 písm. c) druhého pododstavce rozhodnutí č. 529/2013/EU pro všechny vykazované roky za období od 1. ledna 2013 do 31. prosince 2020 prostřednictvím konečných informací za příslušný referenční rok nebo období stanovené v příloze VI rozhodnutí č. 529/2013/EU.
4. Při poskytování informací uvedených v odstavcích 1 a 2 tohoto článku dodržují členské státy tyto požadavky:
a)
pro příslušnou činnost podle Kjótského protokolu vyplní všechny příslušné tabulky společného formátu vykazování uvedené v příloze rozhodnutí 6/CMP.9 za druhé závazkové období, včetně průřezových tabulek o zahrnutých činnostech, matice změn využití půdy a informační tabulky o započítávání, a
b)
uvedou vysvětlující informace o použitých metodikách a údajích, jak se vyžaduje ve zprávě o národní inventuře v souladu s rozhodnutím 2/CMP.8 podle Kjótského protokolu a jeho přílohou II.
Článek 41
Zvláštní požadavky na vykazování
1. Odchylně od článku 38 tohoto nařízení předloží členský stát pro činnosti související s obhospodařováním lesů a odlesňováním v případě, že s ohledem na svou povinnost započítávání podle Kjótského protokolu podává informace v souladu s ustanoveními o lesních kulturách uvedenými v bodech 37 až 39 přílohy rozhodnutí 2/CMP.7, za účelem splnění svých povinností podle rozhodnutí č. 529/2013/EU zvláštní tabulky společného formátu vykazování, které jsou vyplněny, aniž by se použila ustanovení uvedená v bodech 37 až 39 přílohy rozhodnutí 2/CMP.7.
2. Odchylně od článku 38 tohoto nařízení předloží členský stát, který si nezvolil obhospodařování orné půdy nebo obhospodařování pastvin podle Kjótského protokolu, informace o odvodňování a zavodňování mokřadů pro započítávání podle zmíněného protokolu, a pokud tento členský stát uplatňuje čl. 3 odst. 3 rozhodnutí č. 529/2013/EU, předloží pro tyto činnosti zvláštní tabulky společného formátu vykazování, které jsou vyplněny v souladu se zmíněným rozhodnutím.
Článek 42
Předkládání informací
1. Informace odpovídající požadavkům na vykazování uvedeným v článcích 39, 40 a 41 tohoto nařízení se Komisi předkládají jako zvláštní příloha zprávy o národní inventuře uvedené v čl. 7 odst. 3 nařízení (EU) č. 525/2013.
2. Pokud se nepoužije článek 38 tohoto nařízení, předloží členské státy s ohledem na své povinnosti týkající se podávání zpráv podle čl. 3 odst. 2 prvního pododstavce a odst. 3 rozhodnutí č. 529/2013/EU informace v souladu s článkem 3 tohoto nařízení a uvedou příslušné údaje v příloze zprávy o národní inventuře uvedené v čl. 7 odst. 3 nařízení (EU) č. 525/2013.
Článek 43
Vykazování na konci období započítávání
Pro účely čl. 7 odst. 2 nařízení (EU) č. 525/2013 předloží členské státy informace v souladu s článkem 3 tohoto nařízení a podle ustanovení obsažených v této kapitole.
KAPITOLA V
PŘECHODNÁ A ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 44
Zrušení a přechodné ustanovení
Rozhodnutí č. 2005/166/ES se zrušuje. Účinky článků 18, 19 a 24 jsou zachovány.
Článek 45
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 30. června 2014.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 749/2014
z dnia 30 czerwca 2014 r.
w sprawie struktury, formatu, procesu przekazywania i przeglądu informacji zgłaszanych przez państwa członkowskie zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz zgłaszania innych informacji na poziomie krajowym i unijnym, mających znaczenie dla zmiany klimatu, oraz uchylające decyzję nr 280/2004/WE (1), w szczególności jego art. 7 ust. 7, art. 7 ust. 8, art. 8 ust. 2, art. 12 ust. 3, art. 17 ust. 4 i art. 19 ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Informacje przekazywane Komisji zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 525/2013 są niezbędne dla przeprowadzenia oceny faktycznie poczynionych postępów w wypełnianiu zobowiązań Unii i państw członkowskich w zakresie ograniczenia lub redukcji wszystkich emisji gazów cieplarnianych wynikających z Ramowej konwencji ONZ w sprawie zmian klimatu (UNFCCC) zatwierdzonej decyzją Rady 94/69/WE (2), protokołu z Kioto zatwierdzonego decyzją Rady 2002/358/WE (3) i pakietu unijnych aktów prawnych przyjętego w 2009 r., zbiorczo określanego jako „pakiet klimatyczno-energetyczny”. Umożliwiają także przygotowanie przez Unię sprawozdań rocznych zgodnie z obowiązkami wynikającymi z UNFCCC i protokołu z Kioto.
(2)
W decyzji 19/CMP.1 Konferencji Stron UNFCCC służącej jako spotkanie stron protokołu z Kioto określono wytyczne dotyczące krajowych systemów wykazów gazów cieplarnianych, które powinny stosować strony konwencji. W decyzji 24/CP.19 Konferencji Stron UNFCCC w sprawie zmiany wytycznych UNFCCC dotyczących sprawozdawczości w zakresie rocznych wykazów dla stron wymienionych w załączniku I do UNFCCC Konferencja Stron UNFCCC wyraziła zgodę na stosowanie przez strony UNFCCC wytycznych Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu (IPCC) z 2006 r. dla krajowych wykazów gazów cieplarnianych, stosowanie nowych wartości współczynnika ocieplania globalnego IPCC i zmienionych tabel stanowiących wspólny format sprawozdawczy uwzględnionych w załączniku do tejże decyzji.
(3)
Po zastąpieniu decyzji nr 280/2004/WE (4) rozporządzeniem (UE) nr 525/2013 należy zaktualizować decyzję Komisji 2005/166/WE (5) ustanawiającą zasady wykonania decyzji 280/2004/WE w celu uwzględnienia zmian w wytycznych uzgodnionych na szczeblu międzynarodowym oraz zapewnienia jednolitych warunków wykonywania przepisów, które w rozporządzeniu (UE) nr 525/2013 są nowymi przepisami w porównaniu z decyzją 280/2004/WE. Jednolite przepisy wykonawcze powinny obejmować sprawozdawczość w zakresie wykazów gazów cieplarnianych, przybliżonych wykazów gazów cieplarnianych, informacji dotyczących systemów rozwiązań i środków politycznych oraz prognoz, wykorzystania dochodów ze sprzedaży na aukcji oraz jednostek pochodzących z projektów, a także sprawozdawczość do celów decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 529/2013/UE (6). Uwzględniając liczbę koniecznych zmian w decyzji 2005/166/WE, decyzję tę należy uchylić i zastąpić.
(4)
W celu zapewnienia, aby zgodność z decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2009/406/WE (7) oceniana była w sposób wiarygodny, spójny, przejrzysty i terminowy w rozporządzeniu (UE) nr 525/2013 ustanowiono na poziomie Unii proces przeglądu wykazów gazów cieplarnianych przedłożonych przez państwa członkowskie. Należy określić terminy i czynności w zakresie przeprowadzania kompleksowych i rocznych przeglądów wykazów gazów cieplarnianych w państwach członkowskich w celu zapewnienia terminowego i skutecznego wdrażania procesu przeglądu.
(5)
W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr C(2014) 1539 (8) ustanowiono wymogi materialne dotyczące unijnego systemu wykazów w celu wypełnienia obowiązków określonych w decyzji 19/CMP.1 Konferencji Stron UNFCCC służącej jako spotkanie stron protokołu z Kioto. W celu zapewnienia terminowej i skutecznej realizacji zobowiązań należy określić harmonogramy współpracy i koordynacji między Komisją a państwami członkowskimi w odniesieniu do przygotowywania sprawozdania dotyczącego unijnego wykazu gazów cieplarnianych.
(6)
W celu zapewnienia pewności prawa dotyczącej obowiązków sprawozdawczych Unii i państw członkowskich po upływie dodatkowego okresu przeznaczonego na wypełnienie zobowiązań wynikających z protokołu z Kioto należy utrzymać w mocy skutki artykułów 18, 19 i 24 decyzji nr 2005/166/WE.
(7)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Zmiany Klimatu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ
PRZEDMIOT I DEFINICJE
Artykuł 1
Przedmiot
W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się przepisy wykonawcze do rozporządzenia (UE) nr 525/2013 w odniesieniu do:
a)
sprawozdawczości państw członkowskich w zakresie wykazów gazów cieplarnianych, przybliżonych wykazów gazów cieplarnianych oraz informacji dotyczących systemów rozwiązań i środków politycznych oraz prognoz, wykorzystania dochodów ze sprzedaży na aukcji oraz jednostek pochodzących z projektów zgodnie z art. 7, 8, 12, 13, 14 i 17 rozporządzenia (UE) nr 525/2013;
b)
sprawozdawczości państw członkowskich do celów decyzji nr 529/2013/UE;
c)
terminów i czynności w zakresie przeprowadzania kompleksowych i rocznych przeglądów wykazów gazów cieplarnianych w państwach członkowskich zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 525/2013;
d)
harmonogramów współpracy i koordynacji między Komisją a państwami członkowskimi w odniesieniu do przygotowywania sprawozdania dotyczącego unijnego wykazu gazów cieplarnianych.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1)
„tabela stanowiąca wspólny format sprawozdawczy” oznacza tabelę zawierającą informacje dotyczące antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych ze źródeł i pochłaniania przez pochłaniacze, ujęte w załączniku II do decyzji 24/CP.19 Konferencji Stron Ramowej konwencji ONZ w sprawie zmian klimatu (UNFCCC) (decyzja 24/CP.19) i w załączniku do decyzji 6/CMP.9 Konferencji Stron UNFCCC służącej jako spotkanie stron protokołu z Kioto;
2)
„podejście referencyjne” oznacza podejście referencyjne Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu (IPCC) ujęte w wytycznych IPCC z 2006 r. dotyczących krajowych wykazów gazów cieplarnianych mających zastosowanie zgodnie z art. 6 rozporządzenia delegowanego (UE) nr C(2014) 1539;
3)
„podejście 1” oznacza podstawową metodę uwzględnioną w wytycznych IPCC z 2006 r. lub w wytycznych IPCC z 2003 r. w sprawie dobrych praktyk;
4)
„kluczowa kategoria” oznacza kategorię, która ma znaczny wpływ na łączny wykaz gazów cieplarnianych w państwie członkowskim lub w Unii pod względem bezwzględnego poziomu emisji i pochłaniania, trendów w zakresie emisji i pochłaniania lub niepewności pod względem emisji i pochłaniania;
5)
„podejście sektorowe” oznacza podejście sektorowe IPCC zawarte w wytycznych IPCC z 2006 r.
ROZDZIAŁ II
SPRAWOZDAWCZOŚĆ PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
Artykuł 3
Ogólne zasady dotyczące sprawozdawczości w zakresie wykazów gazów cieplarnianych
1. Państwa członkowskie przekazują Komisji, z kopią do Europejskiej Agencji Środowiska, informacje, o których mowa w art. 7 ust. 1-5 rozporządzenia (UE) nr 525/2013, wypełniając, zgodnie z art. 6 rozporządzenia delegowanego (UE) nr C(2014) 1539 i z zasadami przewidzianymi w niniejszym rozporządzeniu:
a)
tabele stanowiące wspólny format sprawozdawczy, dostarczając kompletny zestaw arkuszy kalkulacyjnych lub plików w formacie Extensible Markup Language (XML), w zależności od dostępności odpowiedniego oprogramowania, i obejmujące zakres geograficzny państwa członkowskiego na podstawie rozporządzenia (UE) nr 525/2013;
b)
znormalizowany elektroniczny format raportowania stanu posiadania jednostek protokołu z Kioto oraz związane z nim instrukcje dotyczące sprawozdawczości przyjęte przez Konferencję Stron UNFCCC służącą jako spotkanie stron protokołu z Kioto;
c)
załączniki I-VIII i X-XV do niniejszego rozporządzenia.
2. Kompletne sprawozdanie dotyczące krajowego wykazu, o którym mowa w art. 7 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 525/2013, sporządza się na podstawie struktury określonej w dodatku do wytycznych UNFCCC dotyczących sprawozdawczości w zakresie rocznych wykazów gazów cieplarnianych zawartych w załączniku I do decyzji 24/CP.19 i zgodnie z zasadami przewidzianymi w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 4
Zgłaszanie informacji w sprawozdaniu dotyczącym krajowego wykazu lub w załączniku do sprawozdania dotyczącego krajowego wykazu
1. Państwa członkowskie zamieszczają informacje i formaty tabelaryczne wymagane na podstawie art. 6, 7, 9-16 w sprawozdaniu dotyczącym krajowego wykazu lub w oddzielnym załączniku do sprawozdania dotyczącego krajowego wykazu, jak określono w załączniku I.
2. W przypadku gdy państwa członkowskie mogą dokonać wyboru, czy zamieścić informacje i formaty tabelaryczne, które należy zgłosić, w sprawozdaniu dotyczącym krajowego wykazu czy w oddzielnym załączniku do sprawozdania dotyczącego krajowego wykazu, państwa członkowskie wskazują wyraźnie gdzie informacje zostały zamieszczone, wypełniając w tym celu załącznik I.
Artykuł 5
Procedury sprawozdawczości
Państwa członkowskie stosują narzędzia ReportNet Europejskiej Agencji Środowiska, udostępnione zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 401/2009 (9), w celu zgłaszania informacji na podstawie art. 4, 5, 7, 8, 12-17 rozporządzenia (UE) nr 525/2013.
Artykuł 6
Sprawozdawczość w zakresie krajowych systemów wykazów
1. Państwa członkowskie przekazują informacje dotyczące swoich krajowych systemów wykazów, o których mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 525/2013, w formacie tekstowym, określając:
a)
nazwę i dane kontaktowe podmiotu krajowego odpowiedzialnego całościowo za krajowy wykaz państwa członkowskiego;
b)
role i obowiązki różnych agencji i podmiotów w odniesieniu do procesu planowania i przygotowywania wykazu oraz zarządzania nim, jak również rozwiązania instytucjonalne, prawne i proceduralne zastosowane w celu przygotowania wykazu;
c)
opis procesu gromadzenia danych dotyczących działalności, wybierania współczynników emisji i metod oraz przygotowywania oszacowań emisji;
d)
opis zastosowanych rodzajów podejścia i wyników identyfikacji kluczowej kategorii;
e)
opis procesów, które określają, kiedy przeprowadza się ponowne obliczenia przedłożonych wcześniej danych z wykazów;
f)
opis planu zapewnienia jakości i kontroli jakości, jego wdrażania i ustanowionych celów dotyczących jakości, a także informacje dotyczące procesów kontroli wewnętrznej i zewnętrznej oraz przeglądu i ich wyników zgodnie z wytycznymi dotyczącymi systemów krajowych określonymi w załączniku do decyzji 19/CMP.1 Konferencji Stron UNFCCC służącej jako spotkanie stron protokołu z Kioto;
g)
opis procedur oficjalnego rozpatrywania i zatwierdzania wykazu.
2. Państwa członkowskie zgłaszają opis rozwiązań zastosowanych w celu zapewnienia właściwym organom ds. wykazów dostępu do informacji, o których mowa w art. 5 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 525/2013, w tym dane dotyczące organizacji dostarczających informacje, harmonogramu dostępu do informacji, poziomu dezagregacji i kompletności dostępu.
Artykuł 7
Sprawozdawczość w zakresie spójności zgłoszonych danych dotyczących zanieczyszczeń powietrza
1. Państwa członkowskie przekazują informacje tekstowe dotyczące wyników kontroli, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. m) ppkt (i) rozporządzenia (UE) nr 525/2013, oraz spójności danych zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 525/2013, w tym:
a)
krótką ocenę, czy szacunkowe dane dotyczące emisji tlenku węgla (CO), dwutlenku siarki (SO2), tlenków azotu (NOx) i lotnych związków organicznych w wykazach przedłożonych przez państwo członkowskie na podstawie dyrektywy 2001/81/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (10) oraz Konwencji EKG ONZ w sprawie transgranicznego zanieczyszczenia powietrza na dalekie odległości są zgodne z odpowiednimi szacunkowymi danymi dotyczącymi emisji w wykazach gazów cieplarnianych na podstawie rozporządzenia (UE) nr 525/2013;
b)
daty przedkładania sprawozdań na podstawie dyrektywy 2001/81/WE i Konwencji EKG ONZ w sprawie transgranicznego zanieczyszczenia powietrza na dalekie odległości, które porównano z przedłożonym wykazem na podstawie rozporządzenia (UE) nr 525/2013.
2. Jeżeli kontrole, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, wykażą w odniesieniu do roku X-2 różnice wynoszące ponad +/- 5 % między łącznymi emisjami konkretnego zanieczyszczenia zgłoszonego na podstawie rozporządzenia (UE) nr 525/2013 i, odpowiednio, dyrektywy 2001/81/WE lub Konwencji EKG ONZ w sprawie transgranicznego zanieczyszczenia powietrza na dalekie odległości, z wyłączeniem emisji związanych z użytkowaniem gruntów, zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem (LULUCF), zainteresowane państwo członkowskie, oprócz informacji tekstowych zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, składa sprawozdanie w odniesieniu do danego zanieczyszczenia powietrza, zgodne z formatem tabelarycznym określonym w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
3. Państwa członkowskie mogą podawać tylko informacje tekstowe, jeżeli różnica wynosząca ponad +/- 5 %, o której mowa w ust. 2, wynika z korekty błędów w danych, różnic zasięgu geograficznego lub zakresu stosowania odpowiednich instrumentów prawnych.
Artykuł 8
Sprawozdawczość w zakresie ponownych obliczeń
Państwa członkowskie zgłaszają powód przeprowadzenia ponownych obliczeń w odniesieniu do roku lub okresu bazowego i do roku X-3, o którym mowa w art. 7 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 525/2013, w formacie tabelarycznym określonym w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 9
Sprawozdawczość w zakresie wdrażania zaleceń i korekt
1. Na podstawie art. 7 ust. 1 lit. j) rozporządzenia (UE) nr 525/2013 państwa członkowskie informują o statusie wdrożenia każdej korekty i każdego zalecenia wymienionego w ostatnio opublikowanym indywidualnym sprawozdaniu UNFCCC z przeglądu, w tym o powodach, dla których takie zalecenie nie zostało wdrożone, zgodnie z formatem tabelarycznym określonym w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia.
2. Państwa członkowskie informują o statusie wdrożenia każdego zalecenia wymienionego w ostatnim sprawozdaniu z przeglądu zgodnie z art. 35 ust. 2 w formacie tabelarycznym określonym w załączniku IV.
Artykuł 10
Sprawozdawczość w zakresie spójności zgłoszonych emisji z danymi z systemu handlu uprawnieniami do emisji
1. Państwa członkowskie przekazują informacje, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. k) rozporządzenia (UE) nr 525/2013, zgodnie z formatem tabelarycznym określonym w załączniku V do niniejszego rozporządzenia.
2. Państwa członkowskie przekazują informacje tekstowe dotyczące wyników kontroli przeprowadzonych zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. l) rozporządzenia (UE) nr 525/2013.
Artykuł 11
Sprawozdawczość w zakresie spójności zgłoszonych danych na temat fluorowanych gazów cieplarnianych
Państwa członkowskie przekazują informacje tekstowe dotyczące wyników kontroli, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. m) ppkt (ii) rozporządzenia (UE) nr 525/2013, w tym:
a)
opis kontroli przeprowadzonych przez państwo członkowskie w odniesieniu do poziomu szczegółowości, zestawów danych i porównanych przekazanych informacji;
b)
opis głównych wyników kontroli i wyjaśnienia dotyczące głównych niespójności;
c)
informacje, czy wykorzystano dane gromadzone przez operatorów na podstawie art. 3 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 842/2006 (11) i informacje na temat sposobu ich wykorzystania;
d)
jeżeli kontrole nie zostały przeprowadzone, wyjaśnienie powodów, dla których nie uznano przeprowadzenia kontroli za istotne.
Artykuł 12
Sprawozdawczość w zakresie spójności z danymi dotyczącymi energii
1. Na podstawie art. 7 ust. 1 lit. m) ppkt (iii) rozporządzenia (UE) nr 525/2013 państwa członkowskie przekazują informacje tekstowe dotyczące porównania podejścia referencyjnego obliczonego na podstawie danych zawartych w wykazie gazów cieplarnianych z podejściem referencyjnym obliczonym na podstawie danych zgłoszonych zgodnie z art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1099/2008 (12) i załącznikiem B do wspomnianego rozporządzenia.
2. Państwa członkowskie przekazują informacje ilościowe i wyjaśnienia dotyczące różnic w zakresie łącznego krajowego rzeczywistego zużycia paliw kopalnych na poziomie zagregowanym, wynoszących ponad +/- 2 % dla wszystkich kategorii paliw kopalnych w odniesieniu do roku X-2 zgodnie z formatem tabelarycznym określonym w załączniku VI.
Artykuł 13
Sprawozdawczość w zakresie zmian w opisach krajowych systemów wykazów lub rejestrów
Państwa członkowskie wyraźnie wskazują w odpowiednich rozdziałach sprawozdania dotyczącego krajowego wykazu, czy nie wprowadzono żadnych zmian w opisie ich krajowych systemów wykazów lub ich rejestrów krajowych, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. n) i o) rozporządzenia (UE) nr 525/2013, od poprzedniego przedłożenia sprawozdania dotyczącego krajowego wykazu.
Artykuł 14
Sprawozdawczość w zakresie niepewności i kompletności
1. Do celów sprawozdawczości w zakresie niepewności na podstawie art. 7 ust. 1 lit. p) rozporządzenia (UE) nr 525/2013 państwa członkowskie przekazują oszacowania niepewności zgodnie z podejściem 1 w odniesieniu do:
a)
poziomów emisji i tendencji w zakresie emisji oraz
b)
danych dotyczących działalności i współczynników emisji lub innych parametrów oszacowania stosowanych na poziomie odpowiedniej kategorii z wykorzystaniem formatu tabelarycznego określonego w załączniku VII do niniejszego rozporządzenia.
2. Ogólna ocena kompletności, o której mowa w art. 7 ust. 1 lit. p) rozporządzenia (UE) nr 525/2013, obejmuje:
a)
przegląd kategorii, które zgłoszono jako nieoszacowane (NE), zdefiniowanych w wytycznych UNFCCC dotyczących sprawozdawczości w zakresie rocznych wykazów gazów cieplarnianych zawartych w załączniku I do decyzji 24/CP.19, i szczegółowe wyjaśnienia dotyczące stosowania danego klucza zapisu, w szczególności w przypadku, gdy w wytycznych IPCC z 2006 r. dotyczących krajowych wykazów gazów cieplarnianych przedstawiono metody szacowania gazów cieplarnianych;
b)
opis zasięgu geograficznego wykazów gazów cieplarnianych.
3. W przypadku przedłożenia przez państwo członkowskie wykazów o innym zasięgu geograficznym na podstawie UNFCCC i protokołu z Kioto oraz rozporządzenia (UE) nr 525/2013, państwo członkowskie przedstawia krótki opis zasad i metod zastosowanych w celu odróżnienia emisji i pochłaniania zgłoszonych w odniesieniu do terytorium należącego do Unii od emisji i pochłaniania zgłoszonych w odniesieniu do terytoriów nienależących do Unii podczas sporządzania wykazu w odniesieniu do terytorium odpowiedniego państwa członkowskiego w Unii.
Artykuł 15
Sprawozdawczość w zakresie innych elementów potrzebnych do przygotowania sprawozdania dotyczącego unijnego wykazu gazów cieplarnianych
1. W celu umożliwienia przygotowania sprawozdania dotyczącego unijnego wykazu gazów cieplarnianych, o którym mowa w art. 7 ust. 1 lit. p) rozporządzenia (UE) nr 525/2013, państwa członkowskie przekazują informacje dotyczące metod i współczynników emisji wykorzystanych w odniesieniu do kategorii uznanych za unijną kategorię kluczową w odpowiednich plikach w formacie XML i tabelach stanowiących wspólny format sprawozdawczy.
2. Do celów ust. 1 Komisja dostarcza listę ostatnich unijnych kategorii kluczowych do dnia 31 października roku poprzedzającego rok przedłożenia wykazu.
3. Państwa członkowskie wyjaśniają i interpretują tendencje w zakresie emisji występujące w przeszłości i różnice na przestrzeni lat na poziomie zagregowanym w każdym sektorze, w tym odniesienie do głównych czynników, które mają istotny wpływ na tendencje. Należy skoncentrować się na wyjaśnieniu zmian w ostatnim roku, w którym przedłożono wykaz, w porównaniu z 1990 r. i na wyjaśnieniach dotyczących znacznych różnic na przestrzeni lat w przypadku ostatnich lat sprawozdawczości, w szczególności między rokiem X-3 i X-2.
Artykuł 16
Sprawozdawczość w zakresie głównych zmian w opisach metodologicznych
Do dnia 15 marca każdego roku państwa członkowskie zgłaszają istotne zmiany w opisach metodologicznych w sprawozdaniu dotyczącym krajowego wykazu od jego przedłożenia, które przewidziano na dzień 15 kwietnia poprzedniego roku, w formacie tabelarycznym określonym w załączniku VIII.
Artykuł 17
Sprawozdawczość w zakresie przybliżonych wykazów gazów cieplarnianych
1. Państwa członkowskie zgłaszają przybliżone wykazy gazów cieplarnianych, o których mowa w art. 8 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 525/2013, zgodnie z tabelami stanowiącymi wspólny format sprawozdawczy - Tabela zbiorcza 2, zgodnie z poniższym:
a)
na poziomie dezagregacji kategorii źródeł odzwierciedlających dane dotyczące działalności i dostępne metody przygotowywania oszacowań w odniesieniu do roku X-1;
b)
wyłączając łączne przybliżone emisje i pochłanianie ekwiwalentu CO2 z LULUCF;
c)
dodając dwie kolumny przeznaczone do zgłaszania podziału między emisjami włączonymi w zakres unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji ustanowionego dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (13) i emisjami objętymi decyzją nr 406/2009/WE według kategorii źródła, w miarę dostępności informacji.
2. Państwa członkowskie przedstawiają wyjaśnienia obejmujące główne czynniki tendencji w zakresie emisji zgłoszone w Tabeli zbiorczej 2 w porównaniu z już zgłoszonym wykazem. Takie wyjaśnienie odzwierciedla tylko informacje dostępne do celów przygotowania oszacowań w odniesieniu do roku X-1.
Artykuł 18
Harmonogramy współpracy i koordynacji w odniesieniu do przygotowywania sprawozdania dotyczącego unijnego wykazu gazów cieplarnianych
Państwa członkowskie i Komisja współpracują w zakresie przygotowywania unijnego wykazu gazów cieplarnianych i sprawozdania dotyczącego unijnego wykazu oraz koordynują ich przygotowywanie zgodnie z terminami określonymi w załączniku IX.
Artykuł 19
Sprawozdawczość w zakresie określania liczby jednostek przyznanej emisji
Na trzy miesiące przed terminem przedstawienia sprawozdania UNFCCC państwa członkowskie przedkładają Komisji sprawozdanie zawierające informacje niezbędne do celów ułatwienia obliczenia wspólnej liczby jednostek przyznanej emisji i jednostek przyznanej emisji Unii zgodnie z art. 3 ust. 7a, 8 i 8a protokołu z Kioto w odniesieniu do drugiego okresu rozliczeniowego zgodnie z załącznikiem I do decyzji 2/CMP.8 w odniesieniu do danego sprawozdania.
Artykuł 20
Sprawozdawczość w zakresie krajowych systemów polityk i środków oraz prognoz
Państwa członkowskie zgłaszają krajowe systemy polityk i środków oraz prognoz, o których mowa w art. 13 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 525/2013, w tym:
a)
informacje dotyczące odpowiednich rozwiązań instytucjonalnych, prawnych i proceduralnych, w tym wyznaczenie odpowiedniego podmiotu krajowego lub odpowiednich podmiotów krajowych, którym powierzono całościową odpowiedzialność za ocenę polityki zainteresowanego państwa członkowskiego i za prognozy antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych;
b)
opis odpowiednich rozwiązań instytucjonalnych, prawnych i proceduralnych ustanowionych w państwie członkowskim na potrzeby oceny polityki i sporządzania prognoz dotyczących antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych według źródeł i usuwania przez pochłaniacze;
c)
opis odpowiednich rozwiązań proceduralnych i harmonogramów mających zapewnić terminowość, przejrzystość, dokładność, spójność, porównywalność i kompletność informacji przekazywanych w odniesieniu do polityk i środków oraz informacji przekazywanych w odniesieniu do prognoz;
d)
opis ogólnego procesu gromadzenia i wykorzystywania danych, wraz z oceną, czy ocena polityk i środków oraz sporządzanie prognoz są dokonywane na podstawie spójnych procesów gromadzenia i wykorzystywania danych, jak również różnych sektorów, które uwzględniono podczas sporządzania prognoz;
e)
opis procesu wybierania założeń, metodyki i modeli stosowanych do celów oceny polityki oraz sporządzenia prognoz antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych;
f)
opis działań w zakresie zapewniania jakości i kontroli jakości oraz analizy wrażliwości w odniesieniu do sporządzonych prognoz.
Artykuł 21
Sprawozdawczość w zakresie aktualizacji strategii rozwoju niskoemisyjnego w państwach członkowskich
Państwa członkowskie zgłaszają aktualizacje swoich strategii rozwoju niskoemisyjnego, o których mowa w art. 13 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 525/2013, w tym informacje odnoszące się do:
a)
celu przeprowadzonych aktualizacji wraz z ich krótkim opisem;
b)
statusu prawnego strategii rozwoju niskoemisyjnego i jej aktualizacji;
c)
zmian i oczekiwanych skutków aktualizacji w zakresie wdrażania strategii rozwoju niskoemisyjnego;
d)
harmonogramu i opisu postępów w zakresie wdrażania strategii rozwoju niskoemisyjnego i jej aktualizacji, oraz, o ile jest dostępna, oceny prognozowanych kosztów i korzyści związanych z aktualizacją;
e)
sposobu podawania informacji do wiadomości publicznej, zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 525/2013.
Artykuł 22
Sprawozdawczość w zakresie polityk i środków
1. Państwa członkowskie przekazują informacje dotyczące polityk i środków, o których mowa w art. 13 ust. 1 lit. c), d) i e) rozporządzenia (UE) nr 525/2013, zgodnie z formatami tabelarycznymi określonymi w załączniku XI do niniejszego rozporządzenia i korzystając z przekazanego wzoru sprawozdania i procedury zgłaszania informacji wprowadzonej przez Komisję.
2. Państwa członkowskie zgłaszają informacje jakościowe dotyczące powiązań między różnymi politykami i środkami zgłoszonymi zgodnie z ust. 1 oraz sposobu, w jaki dane polityki i środki przyczyniają się do uzyskania różnych scenariuszy prognoz, w tym ocenę ich wkładu w osiągnięcie strategii rozwoju niskoemisyjnego, w formie tekstowej, oprócz formatu tabelarycznego, o którym mowa w ust. 1.
Artykuł 23
Sprawozdawczość w zakresie prognoz
1. Państwa członkowskie przekazują informacje dotyczące prognoz antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych według źródeł i usuwania przez pochłaniacze, o których mowa w art. 14 rozporządzenia (UE) nr 525/2013, zgodnie z formatami tabelarycznymi określonymi w załączniku XII do niniejszego rozporządzenia, korzystając z przekazanego wzoru sprawozdania i procedury zgłaszania informacji wprowadzonej przez Komisję.
2. Państwa członkowskie przekazują dodatkowe informacje w formie tekstowej dotyczące:
a)
wyników analizy wrażliwości w odniesieniu do łącznych zgłoszonych emisji gazów cieplarnianych, wraz z krótkim wyjaśnieniem, które parametry się różniły i w jaki sposób;
b)
wyników analizy wrażliwości w podziale na łączne emisje objęte decyzją nr 406/2009/WE, łączne emisje włączone do zakresu unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji ustanowionego dyrektywą 2003/87/WE i łączne emisje z LULUCF, o ile takie informacje są dostępne;
c)
roku danych z wykazu (roku bazowego) i roku sprawozdania dotyczącego wykazu wykorzystanego jako początkowy rok dla prognoz;
d)
metodyki wykorzystanej w celu sporządzenia prognoz, w tym krótki opis zastosowanych modeli oraz ich zasięgu sektorowego, geograficznego i czasowego, odniesienia do dalszych informacji dotyczących modeli i informacji dotyczących wykorzystanych kluczowych zewnętrznych założeń i parametrów.
3. Dziewięć miesięcy przed terminem przedstawienia sprawozdania w sprawie prognoz zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 525/2013 i w porozumieniu z państwami członkowskimi Komisja wydaje zalecenia dotyczące zharmonizowanych wartości kluczowych parametrów określonych na szczeblu ponadnarodowym, w tym cen węgla w ramach systemu handlu uprawnieniami do emisji i międzynarodowych cen importowych ropy naftowej i węgla, w celu zapewnienia spójności zagregowanych prognoz unijnych.
Artykuł 24
Sprawozdawczość w zakresie wykorzystania dochodów ze sprzedaży na aukcji
Państwa członkowskie przekazują informacje dotyczące wykorzystania dochodów ze sprzedaży na aukcji, o których mowa w art. 17 ust. 1 lit. b) i c) i art. 17 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 525/2013, zgodnie z formatami tabelarycznymi określonymi w załączniku XIII do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 25
Sprawozdawczość w zakresie jednostek pochodzących z projektów wykorzystywanych w celu zapewnienia zgodności z decyzją nr 406/2009/WE
Państwa członkowskie przekazują informacje dotyczące jednostek pochodzących z projektów wykorzystywanych w celu zapewnienia zgodności z decyzją nr 406/2009/WE, o których mowa w art. 17 ust. 1 lit. a) i d) rozporządzenia (UE) nr 525/2013, zgodnie z formatami tabelarycznymi określonymi w załączniku XIV do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 26
Sprawozdawczość w zakresie zestawienia informacji dotyczących zakończonego przekazania
1. Państwa członkowskie zgłaszają informacje dotyczące zakończonego przekazania na mocy art. 3 ust. 4 i 5 decyzji nr 406/2009/WE zgodnie z formatami tabelarycznymi określonymi w załączniku XV do niniejszego rozporządzenia.
2. Służby Komisji zestawiają i udostępniają drogą elektroniczną sprawozdanie podsumowujące informacje przekazywane co roku przez państwa członkowskie. Wspomniane sprawozdanie przedstawia tylko dane zagregowane i nie ujawnia informacji pochodzących z poszczególnych państw członkowskich, dotyczących cen jednostkowych rocznego limitu emisji.
ROZDZIAŁ III
UNIJNY PRZEGLĄD EKSPERCKI EMISJI GAZÓW CIEPLARNIANYCH
Artykuł 27
Organizacja przeglądów
1. W przeprowadzaniu przeglądów, o których mowa w art. 19 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 525/2013, Komisję i Europejską Agencję Środowiska wspomaga zespół ekspertów technicznych ds. przeglądu.
2. Europejska Agencja Środowiska pełni funkcję sekretariatu ds. przeglądów.
3. Komisja i Europejska Agencja Środowiska wybierają wystarczającą liczbę ekspertów ds. przeglądu, zajmujących się odpowiednimi sektorami objętymi wykazem, w celu zapewnienia odpowiedniego przeglądu przedmiotowych wykazów gazów cieplarnianych w dostępnych ramach czasowych.
4. Eksperci ds. przeglądu wybrani zgodnie z ust. 3 dysponują doświadczeniem w zakresie zestawiania wykazów gazów cieplarnianych i w miarę możliwości uczestniczą aktywnie w procesach przeglądu gazów cieplarnianych.
5. Członek zespołu ekspertów technicznych ds. przeglądu, który brał udział w zestawieniu wykazu gazów cieplarnianych w konkretnym państwie członkowskim lub który jest obywatelem państwa członkowskiego, o którego wykaz chodzi, nie uczestniczy w przeglądzie danego wykazu.
6. Komisja i Europejska Agencja Środowiska dążą do zapewnienia spójnego i obiektywnego przeprowadzania przeglądu wykazów gazów cieplarnianych we wszystkich zainteresowanych państwach członkowskich w celu zapewnienia wysokiej jakości uzyskanych ocen technicznych.
7. Przeglądy mają formę przeglądu dokumentów lub przeglądu scentralizowanego.
8. Sekretariat może podjąć decyzję o zorganizowaniu:
a)
przeglądu dokumentów i przeglądu scentralizowanego w tym samym roku;
b)
wizyty w państwie, oprócz przeglądu dokumentów lub przeglądu scentralizowanego, na zalecenie zespołu ekspertów technicznych ds. przeglądu i w porozumieniu z zainteresowanym państwem członkowskim.
Artykuł 28
Zadania sekretariatu
Zadania sekretariatu, o którym mowa w art. 27 ust. 2, obejmują:
a)
przygotowywanie planu prac w ramach przeglądu;
b)
zestawianie i przedstawianie informacji niezbędnych do pracy zespołu ekspertów technicznych ds. przeglądu;
c)
koordynowanie działań w ramach przeglądu określonych w niniejszym rozporządzeniu, w tym komunikacji między zespołem ekspertów technicznych ds. przeglądu i osobą lub osobami wyznaczonymi do kontaktowania się w państwie członkowskim będącym przedmiotem przeglądu, jak również wprowadzanie innych rozwiązań praktycznych;
d)
potwierdzanie, w porozumieniu z Komisją, przypadków, w których wykazy gazów cieplarnianych w państwie członkowskim stwarzają poważne problemy w rozumieniu art. 31;
e)
zestawianie i edytowanie końcowych i okresowych sprawozdań z przeglądu oraz przekazywanie ich zainteresowanemu państwu członkowskiemu i Komisji.
Artykuł 29
Pierwszy etap przeglądu rocznego
Kontrole w celu zweryfikowania przejrzystości, dokładności, spójności, porównywalności i kompletności przedłożonych informacji, o których mowa w art. 19 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 525/2013, mogą obejmować:
a)
ocenę, czy zgłoszono wszystkie kategorie źródeł emisji i gazy wymagane na podstawie rozporządzenia (UE) nr 525/2013;
b)
ocenę spójności szeregów czasowych danych dotyczących emisji;
c)
ocenę porównywalności implikowanych współczynników emisji we wszystkich państwach członkowskich, uwzględniając domyślne współczynniki emisji IPCC dla różnych okoliczności krajowych;
d)
ocenę stosowania kluczy zapisu „nieoszacowane”, w przypadku istnienia metodyk poziomu 1 IPCC i jeżeli stosowanie klucza zapisu jest nieuzasadnione zgodnie z pkt 37 wytycznych UNFCCC dotyczących sprawozdawczości w zakresie rocznych wykazów gazów cieplarnianych zawartych w załączniku I do decyzji 24/CP.19;
e)
analizę ponownych obliczeń przeprowadzonych do celów przedłożenia wykazu, w szczególności w przypadku ponownych obliczeń opartych na zmianach metodologicznych;
f)
porównanie zweryfikowanych emisji zgłoszonych na podstawie unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji z emisjami gazów cieplarnianych zgłoszonymi zgodnie z art. 7 rozporządzenia (UE) nr 525/2013 w celu zidentyfikowania obszarów, w których dane dotyczące emisji i tendencje w zakresie emisji przedstawione przez państwo członkowskie będące przedmiotem przeglądu odbiegają znacząco od danych i tendencji w innych państwach członkowskich;
g)
porównanie wyników podejścia referencyjnego Eurostatu z podejściem referencyjnym państw członkowskich;
h)
porównanie wyników podejścia sektorowego Eurostatu z podejściem sektorowym państw członkowskich;
i)
ocenę, czy zalecenia z wcześniejszych przeglądów unijnych lub przeglądów UNFCCC, niewdrożone przez państwo członkowskie, mogą prowadzić do korekty technicznej;
j)
ocenę, czy mogą istnieć zbyt wysokie lub zbyt niskie oszacowania dotyczące jednej z kluczowych kategorii w wykazie państwa członkowskiego.
Artykuł 30
Powody przeprowadzenia drugiego etapu przeglądu rocznego
W ramach przeglądu rocznego, jeżeli w wyniku kontroli przeprowadzonych na podstawie art. 29 zidentyfikowane zostaną znaczące problemy w rozumieniu art. 31, w przypadku przekazania wykazu po terminie, co uniemożliwia przeprowadzenie kontroli w ramach pierwszego etapu przeglądu zgodnie z harmonogramem określonym w załączniku XVI lub w przypadku braku reakcji na wyniki pierwszego etapu przeglądu, na wniosek państwa członkowskiego przeprowadza się kontrole określone w art. 32.
Artykuł 31
Próg znaczenia
1. W myśl art. 19 ust. 4 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 525/2013 znaczący problem stanowią zalecenia z wcześniejszych przeglądów unijnych lub przeglądów UNFCCC, których nie wdrożono, jeżeli zalecenie lub kwestia dotyczy zawyżenia lub zaniżenia danych szacunkowych w wykazach gazów cieplarnianych, co może prowadzić do korekty technicznej i jeżeli dane państwo członkowskie nie przedstawiło zadowalającego wyjaśnienia braku wdrożenia danego zalecenia.
2. Zaniżenie lub zawyżenie danych szacunkowych w wykazach gazów cieplarnianych, które wynosi poniżej 0,05 procenta łącznych krajowych emisji gazów cieplarnianych w państwie członkowskim bez uwzględniania LULUCF w odniesieniu do roku, którego dotyczy wykaz będący przedmiotem przeglądu, lub które nie przekracza 500 kt ekwiwalentu CO2, w zależności od tego, która z tych wartości jest mniejsza, nie uważa się za znaczący problem w myśl art. 19 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 525/2013.
Artykuł 32
Drugi etap przeglądu rocznego
1. Kontrole mające na celu zidentyfikowanie przypadków, w których dane inwentaryzacyjne są przygotowane w sposób niespójny z wytycznymi UNFCCC lub przepisami unijnymi, o których mowa w art. 19 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 525/2013, mogą obejmować:
a)
szczegółowe sprawdzenie danych szacunkowych zamieszczonych w wykazie, w tym metod zastosowanych przez państwo członkowskie w celu przygotowania wykazów;
b)
szczegółową analizę wdrożenia przez państwo członkowskie zaleceń dotyczących ulepszenia danych szacunkowych wykazu, wymienionych w ostatnim rocznym sprawozdaniu UNFCCC z przeglądu udostępnionym danemu państwu członkowskiemu przed przekazaniem wykazu będącego przedmiotem przeglądu lub w końcowym sprawozdaniu z przeglądu zgodnie z art. 35 ust. 2 niniejszego rozporządzenia; a także szczegółową analizę przedstawionego przez państwo członkowskie uzasadnienia braku wdrożenia zaleceń, jeżeli zalecenia nie zostały wdrożone;
c)
szczegółową ocenę spójności szeregów czasowych danych szacunkowych dotyczących emisji gazów cieplarnianych;
d)
szczegółową ocenę, czy ponowne obliczenia dokonane przez państwo członkowskie w odniesieniu do danego przekazanego wykazu, w porównaniu z poprzednim wykazem, zostały zgłoszone w sposób przejrzysty i dokonane zgodnie z wytycznymi IPCC z 2006 r. dotyczącymi krajowych wykazów gazów cieplarnianych;
e)
wykorzystanie wyników kontroli, o których mowa w art. 29 niniejszego rozporządzenia, i wszelkich dodatkowych informacji przekazanych przez państwo członkowskie będące przedmiotem przeglądu w odpowiedzi na pytania zespołu ekspertów technicznych ds. przeglądu i inne odpowiednie kontrole.
2. Państwo członkowskie, które chce zostać poddane kontrolom, o których mowa w ust. 1, na swój wniosek, powiadamia Komisję do dnia 31 października roku poprzedzającego rok, w którym odbywa się stosowny przegląd.
Artykuł 33
Kompleksowy przegląd
1. Kompleksowy przegląd, o którym mowa w art. 19 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 525/2013, obejmuje kontrole dokonywane zgodnie z art. 29 i 32 niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do całego wykazu.
2. Kompleksowy przegląd może obejmować kontrole mające na celu ustalenie, czy problemy zidentyfikowane w przeglądzie UNFCCC lub w przeglądzie unijnym w odniesieniu do jednego państwa członkowskiego mogą także stanowić problem w przypadku innych państw członkowskich.
Artykuł 34
Korekty techniczne
1. W rozumieniu art. 19 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 525/2013 korektę techniczną uznaje się za niezbędną, jeżeli zaniżone lub zawyżone dane szacunkowe przekraczają próg znaczenia zgodnie z art. 31 niniejszego rozporządzenia. W końcowym sprawozdaniu z przeglądu, o którym mowa w art. 35 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, wprowadza się tylko korekty techniczne uznane za niezbędne wraz z uzasadnieniem popartym dowodami.
2. Gdyby korekta techniczna przekroczyła próg znaczenia w odniesieniu do co najmniej jednego roku, którego dotyczy wykaz będący przedmiotem przeglądu, ale nie w odniesieniu do wszystkich lat szeregów czasowych, korektę techniczną oblicza się w odniesieniu do wszystkich pozostałych lat będących przedmiotem przeglądu w celu zapewnienia spójności szeregów czasowych.
Artykuł 35
Sprawozdania z przeglądu
1. Do dnia 20 kwietnia każdego roku, w którym przeprowadza się przegląd roczny, sekretariat informuje zainteresowane państwo członkowskie o znaczących problemach, o których mowa w art. 30 i 31, za pośrednictwem okresowego sprawozdania z przeglądu. Wspomniane sprawozdanie odnosi się kwestii, które poruszono nie później niż do dnia 31 marca.
2. Sekretariat informuje zainteresowane państwo członkowskie o zakończeniu przeglądu za pośrednictwem końcowego sprawozdania z przeglądu w następujący sposób:
a)
do dnia 20 kwietnia w przypadku niewysłania sprawozdania okresowego zgodnie z ust. 1;
b)
do dnia 30 czerwca po zakończeniu drugiego etapu przeglądu rocznego;
c)
do dnia 30 sierpnia po zakończeniu kompleksowego przeglądu.
Artykuł 36
Współpraca z państwami członkowskimi
1. Państwa członkowskie:
a)
uczestniczą we wszystkich etapach przeglądu zgodnie z harmonogramem określonym w załączniku XVI;
b)
wyznaczają krajowy punkt kontaktowy ds. przeglądu unijnego;
c)
w razie potrzeby uczestniczą w organizacji wizyty w państwie w ścisłej współpracy z sekretariatem i ułatwiają jej organizację;
d)
w stosownym przypadku udzielają odpowiedzi i dodatkowych informacji oraz zgłaszają uwagi do sprawozdań z przeglądu.
2. Na wniosek państw członkowskich uwagi dotyczące ustaleń przeglądu włącza się do końcowego sprawozdania z przeglądu.
3. Komisja informuje państwa członkowskie o składzie zespołu ekspertów technicznych ds. przeglądu.
Artykuł 37
Harmonogram przeglądów
Kompleksowe i roczne przeglądy przeprowadza się zgodnie z harmonogramami określonymi w załączniku XVI.
ROZDZIAŁ IV
SPRAWOZDAWCZOŚĆ DO CELÓW DECYZJI NR 529/2013/UE
Artykuł 38
Unikanie podwójnej sprawozdawczości
W zakresie, w jakim państwo członkowskie zamieszcza informacje w swoim sprawozdaniu dotyczącym krajowego wykazu i zgodnie z art. 3 niniejszego rozporządzenia, jaki jest również wymagany zgodnie z decyzją nr 529/2013/UE, uznaje się, że to państwo członkowskie wypełniło spoczywające na nim odpowiednie obowiązki w zakresie sprawozdawczości na podstawie przedmiotowej decyzji.
Artykuł 39
Wymogi dotyczące sprawozdawczości w odniesieniu do systemów gospodarki gruntami ornymi i gospodarki pastwiskami
1. W zakresie, w jakim państwo członkowskie nie zamieściło informacji w swoim sprawozdaniu dotyczącym krajowego wykazu, jak określono w art. 38 niniejszego rozporządzenia, przekazuje ono informacje tekstowe dotyczące obowiązujących i opracowywanych systemów w celu szacowania emisji i pochłaniania w wyniku gospodarki gruntami ornymi i gospodarki pastwiskami, o których mowa w art. 3 ust. 2 akapit drugi lit. a) decyzji nr 529/2013/UE, w tym następujące elementy:
a)
opis rozwiązań instytucjonalnych, prawnych i proceduralnych ustanowionych zgodnie z wymogami odnoszącymi się do systemów krajowych na podstawie protokołu z Kioto, określonymi w załączniku do decyzji 19/CMP.1, i zgodnie z wymogami odnoszącymi się do rozwiązań krajowych na podstawie wytycznych UNFCCC dotyczących sprawozdawczości w zakresie krajowych wykazów gazów cieplarnianych, jak określono w załączniku I do decyzji 24/CP.19;
b)
opis, w jaki sposób wdrożone systemy są spójne z wymogami metodycznymi sprawozdania IPCC z 2013 r. odnoszącego się do zmienionych metod uzupełniających i wytycznych dotyczących dobrych praktyk wynikających z protokołu z Kioto, wytycznymi IPCC z 2006 r. dotyczącymi krajowych wykazów gazów cieplarnianych i, w stosownych przypadkach, z suplementem z 2013 r. do wytycznych IPCC z 2006 r. dotyczących krajowych wykazów gazów cieplarnianych: tereny podmokłe.
2. Państwa członkowskie przedstawiają Komisji informacje określone w ust. 1 w formie oddzielnego sprawozdania zgodnie z następującym harmonogramem:
a)
pierwsze sprawozdanie w 2016 r. w odniesieniu do roku sprawozdawczego 2014, obejmujące wszystkie zmiany od dnia 1 stycznia 2013 r.,
b)
drugie sprawozdanie w 2017 r. w odniesieniu do roku sprawozdawczego 2015 oraz
c)
trzecie sprawozdanie w 2018 r. w odniesieniu do roku sprawozdawczego 2016.
3. Informacje zamieszczane przez państwa członkowskie w sprawozdaniach przygotowywanych po pierwszym sprawozdaniu dotyczą głownie wszelkich zmian, które nastąpiły w ich systemach w stosunku do informacji zawartych w poprzednim sprawozdaniu.
Artykuł 40
Wymogi dotyczące sprawozdawczości w odniesieniu do rocznych danych szacunkowych w zakresie emisji i pochłaniania związanych z gospodarką gruntami ornymi i gospodarką pastwiskami
1. Państwa członkowskie, które nie wybrały gospodarki gruntami ornymi lub gospodarki pastwiskami w ramach protokołu z Kioto, przekazują początkowe, wstępne i niewiążące roczne oszacowania emisji i pochłaniania w wyniku gospodarki gruntami ornymi i gospodarki pastwiskami, o których mowa w art. 3 ust. 2 akapit drugi lit. b) decyzji nr 529/2013/UE, dołączając informacje dotyczące odpowiedniego roku lub okresu bazowego określonego w załączniku VI do decyzji nr 529/2013/UE.
2. Pierwsze sprawozdanie roczne przekazuje się w 2015 r. w odniesieniu do roku sprawozdawczego 2013.
3. Państwa członkowskie do których ma zastosowanie ust. 1 niniejszego artykułu, przekazują ostateczne roczne dane szacunkowe w zakresie emisji i pochłaniania w wyniku gospodarki gruntami ornymi i gospodarki pastwiskami, o których mowa w art. 3 ust. 2 akapit drugi lit. c) decyzji nr 529/2013/UE, w odniesieniu do wszystkich lat sprawozdawczych w okresie od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2020 r., dołączając informacje końcowe dotyczące odpowiedniego roku lub okresu bazowego określonego w załączniku VI do decyzji nr 529/2013/UE.
4. Przedstawiając informacje określone w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, państwa członkowskie spełniają następujące wymogi:
a)
wypełnienie wszystkich stosownych tabel zawierających wspólny format sprawozdawczy zamieszczonych w załączniku do decyzji 6/CMP.9, dotyczących odpowiedniej działalności na podstawie protokołu z Kioto w odniesieniu do drugiego okresu rozliczeniowego, w tym tabel przekrojowych poświęconych zakresowi działalności, macierzy zmiany gruntów i tabeli informacyjnej dotyczącej rachunkowości, oraz
b)
załączenie informacji wyjaśniających, dotyczących wykorzystanych metod i danych zgodnie z wymogami zawartymi w sprawozdaniu dotyczącym krajowego wykazu zgodnie z decyzją 2/CMP.8 na podstawie protokołu z Kioto i załącznika II do protokołu.
Artykuł 41
Szczególne wymogi dotyczące sprawozdawczości
1. W drodze odstępstwa od art. 38 niniejszego rozporządzenia w przypadku przekazywania przez państwo członkowskie informacji w ramach obowiązku w zakresie rozliczania na podstawie protokołu z Kioto zgodnie z przepisami dotyczącymi plantacji leśnych określonymi w pkt 37-39 załącznika do decyzji 2/CMP.7, w celu wypełnienia swoich obowiązków na mocy decyzji nr 529/2013/UE państwo członkowskie przekazuje oddzielne tabele zawierające wspólny format sprawozdawczy w odniesieniu do działalności w zakresie gospodarki leśnej i wylesiania wypełnione bez zastosowania przepisów z pkt 37-39 załącznika do decyzji 2/CMP.7.
2. W drodze odstępstwa od art. 38 niniejszego rozporządzenia w przypadku przekazywania przez państwo członkowskie, które nie wybrało gospodarki gruntami ornymi lub gospodarki pastwiskami w ramach protokołu z Kioto, informacji dotyczących osuszania i ponownego nawadniania terenów podmokłych w ramach prowadzenia rachunkowości na podstawie wspomnianego protokołu i w przypadku stosowania przez nie art. 3 ust. 3 decyzji nr 529/2013/UE, państwo członkowskie przekazuje oddzielne tabele zawierające wspólny format sprawozdawczy w odniesieniu do danej działalności wypełnione zgodnie ze wspomnianą decyzją.
Artykuł 42
Przekazywanie informacji
1. Informacje odpowiadające wymogom dotyczącym sprawozdawczości określonym w art. 39, 40 i 41 niniejszego rozporządzenia przekazuje się Komisji w formie oddzielnego załącznika do sprawozdania dotyczącego krajowego wykazu, o którym mowa w art. 7 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 525/2013.
2. W zakresie, w jakim nie ma zastosowania art. 38 niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do obowiązków w zakresie sprawozdawczości zgodnie z art. 3 ust. 2 akapit pierwszy i art. 3 ust. 3 decyzji nr 529/2013/UE, państwa członkowskie składają sprawozdania zgodnie z art. 3 niniejszego rozporządzenia i umieszczają odpowiednie informacje w załączniku do sprawozdania dotyczącego krajowego wykazu, o którym mowa w art. 7 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 525/2013.
Artykuł 43
Sprawozdawczość po zakończeniu okresu rozliczeniowego
Do celów art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 525/2013 państwa członkowskie przekazują informacje zgodnie z art. 3 niniejszego rozporządzenia i zgodnie z przepisami określonymi w niniejszym rozdziale.
ROZDZIAŁ V
PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE
Artykuł 44
Uchylenie i przepisy przejściowe
Decyzja 2005/166/WE traci moc. Utrzymuje się w mocy skutki art. 18, 19 i 24.
Artykuł 45
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 30 czerwca 2014 r.