PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 795/2012
ze dne 28. srpna 2012
o změně prováděcího nařízení (EU) č. 585/2012, kterým se ukládá konečné antidumpingové clo na dovoz určitých bezešvých trubek a dutých profilů ze železa nebo oceli pocházejících z Ruska a Ukrajiny, na základě částečného prozatímního přezkumu podle čl. 11 odst. 3 nařízení (ES) č. 1225/2009
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na čl. 9 odst. 4 a čl. 11 odst. 3, 5 a 6 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh předložený Evropskou komisí po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
1. POSTUP
1.1 Platná opatření
(1)
Nařízením (ES) č. 954/2006 (2) Rada v návaznosti na šetření (dále jen „původní šetření“) uložila konečné antidumpingové clo na dovoz určitých bezešvých trubek a dutých profilů ze železa nebo oceli pocházejících z Chorvatska, Ruska a Ukrajiny. Opatření měla podobu valorického antidumpingového cla v rozmezí od 12,3 % do 25,7 % uloženého na dovoz, od jednotlivě vyjmenovaných vyvážejících výrobců z Ukrajiny, se zbytkovou celní sazbou 25,7 % na dovoz od všech ostatních společností z Ukrajiny. Konečné antidumpingové clo pro vývozce, na kterého se vztahuje stávající přezkumné šetření, CJSC Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube a OJSC Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant, nyní pod názvem LLC Interpipe Niko Tube a OJSC Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant (dále též „žadatel“ či „společnost Interpipe“), bylo uloženo v sazbě 25,1 %.
(2)
V návaznosti na žalobní návrh na zrušení nařízení (ES) č. 954/2006 podaný společností Interpipe zrušil dne 10. března 2009 Soud prvního stupně Evropských společenství článek 1 uvedeného nařízení v rozsahu, v němž antidumpingové clo stanovené pro společnost Interpipe přesahovalo clo, které by bylo použito, kdyby nebyla provedena úprava vývozní ceny z důvodu provize, když prodeje byly uskutečněny prostřednictvím obchodníka ve spojení, Sepco SA (3). Soudní dvůr Evropské unie potvrdil dne 16. února 2012 rozsudek Soudu prvního stupně (4).
(3)
V důsledku těchto rozsudků Rada změnila nařízení (ES) č. 954/2006 prováděcím nařízením (EU) č. 540/2012 (5) za účelem opravy antidumpingového cla uloženého společnosti Interpole v rozsahu, v němž bylo chybně stanoveno. V souladu s tím je v současnosti platná sazba antidumpingového cla pro společnost Interpipe stanovena na 17,7 %.
(4)
Prováděcím nařízením (EU) č. 585/2012 (6) Rada na základě přezkumu před pozbytím platnosti zachovala opatření uložená nařízením (ES) č. 954/2006 na dovoz bezešvých trubek a dutých profilů ze železa nebo oceli pocházejících z Ruska a Ukrajiny (dále jen „šetření v rámci přezkumu před pozbytím platnosti“).
(5)
V souladu s tím jsou nyní platnými opatřeními ta, jež byla stanovena prováděcím nařízením (EU) č. 585/2012, tj. sazba v rozpětí 24,1 % až 35,8 % na dovoz z Ruska a v rozpětí 12,3 % až 25,7 % na dovoz z Ukrajiny, přičemž na společnost Interpipe se vztahuje sazba antidumpingového cla ve výši 17,7 %.
1.2 Žádost o částečný prozatímní přezkum
(6)
Oznámením zveřejněným v Úředním věstníku Evropské unie (dále jen „oznámení o zahájení přezkumu“) (7) Komise dne 29. července 2011 informovala o zahájení částečného prozatímního přezkumu antidumpingových opatření vztahujících se na dovoz určitých bezešvých trubek a dutých profilů ze železa nebo oceli pocházejících z Ukrajiny podle čl. 11 odst. 3 základního nařízení.
(7)
Přezkum, jehož rozsah je omezen na posouzení dumpingu, byl zahájen na základě odůvodněné žádosti podané společností Interpipe. V žádosti poskytl žadatel důkazy prima facie o tom, že k vyrovnání účinků dumpingu působícího újmu není nutno nadále zachovávat současnou úroveň opatření.
1.3 Šetření
(8)
Šetření úrovně dumpingu se týkalo období od 1. dubna 2010 do 31. března 2011 („období přezkumného šetření“).
(9)
Komise o zahájení částečného prozatímního přezkumu oficiálně informovala žadatele, orgány země vývozu a výrobní odvětví v Unii. Zúčastněným stranám byla poskytnuta příležitost k písemnému podání stanovisek a k podání žádosti o slyšení ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení přezkumu.
(10)
Aby Komise získala informace potřebné pro své šetření, zaslala dotazník žadateli, který odpověděl v dané lhůtě.
(11)
Komise si opatřila a ověřila veškeré informace, které považovala za nezbytné pro zjištění úrovně dumpingu. V prostorách žadatele a jeho obchodních společností ve spojení LLC Interpipe Ukraine a Interpipe Europe SA byly provedeny inspekce.
2. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
2.1 Dotčený výrobek
(12)
Dotčený výrobek je stejný jako výrobek vymezený v prováděcím nařízení (EU) č. 585/2012, jímž byla uložena v současnosti platná opatření, tj. bezešvé trubky a duté profily ze železa nebo oceli („bezešvé trubky a duté profily“), kruhového průřezu, s vnějším průměrem nejvýše 406,4 mm, s hodnotou uhlíkového ekvivalentu (CEV) nejvýše 0,86 podle vzorce a chemického rozboru Světového svářečského institutu (IIW) (8), pocházející z Ukrajiny, v současnosti kódů KN ex 7304 11 00, ex 7304 19 10, ex 7304 19 30, ex 7304 22 00, ex 7304 23 00, ex 7304 24 00, ex 7304 29 10, ex 7304 29 30, ex 7304 31 80, ex 7304 39 58, ex 7304 39 92, ex 7304 39 93, ex 7304 51 89, ex 7304 59 92 a ex 7304 59 93 (dále jen „dotčený výrobek“).
2.2 Obdobný výrobek
(13)
Shodně s tím, co bylo zjištěno během původního šetření, jakož i během šetření v rámci přezkumu před pozbytím platnosti, potvrdilo stávající šetření, že výrobek vyráběný na Ukrajině a vyvážený do Unie, výrobek vyráběný a prodávaný na domácím trhu Ukrajiny a výrobek, který v Unii vyrábějí a prodávají výrobci z Unie, má stejné základní fyzikální a technické vlastnosti a stejná konečná použití. Proto se tyto výrobky považují za obdobné ve smyslu čl. 1 odst. 4 základního nařízení.
3. DUMPING
3.1 Předběžné poznámky
(14)
Společnost Interpipe zcela vlastní a ovládá dva vyvážející výrobce, společnost LLC Interpipe Niko Tube (Niko Tube) a OJSC Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant (Interpipe NTRP). V souladu s obvyklým postupem orgánů Unie bylo pro tyto dva vyvážející výrobce vypočteno jedno společné dumpingové rozpětí. Výše dumpingu byla před stanovením jednotné sazby váženého průměru dumpingu pro obě společnosti nejprve vypočtena pro každého z vyvážejících výrobců zvlášť.
(15)
Tato metodika se však lišila od metodiky použité v původním šetření, kde bylo společné dumpingové rozpětí vypočteno redukcí všech údajů týkajících se výroby, ziskovosti a prodejů v Unii u těchto dvou výrobních subjektů. Změna okolností, která odůvodňuje přijetí této změny v metodice, spočívá ve výrazné změně v podnikové struktuře skupiny, která umožňuje, pokud jde o prodej a výrobu, identifikaci dané výrobní společnosti v rámci skupiny, což nebylo v původním šetření možné.
(16)
Dále byla v rámci původního šetření provedena úprava podle čl. 2 odst. 5 základního nařízení, jež se týkala nákladů společnosti Interpipe na energie, s cílem přiměřeně zohlednit náklady související s výrobou a prodejem elektrické energie a zemního plynu na Ukrajině. Tato úprava se považovala za nutnou, neboť ceny zemního plynu a elektrické energie na Ukrajině byly v daném období výrazně nižší než průměrné ceny placené v Unii a neodrážely ceny na mezinárodním trhu. Úprava vycházela z průměrných cen zjištěných v Rumunsku, na které se v uvedeném období šetření rovněž vztahovalo.
(17)
Oproti původnímu šetření však není pro účely stávajícího prozatímního přezkumu považováno za nutné provádět úpravu v důsledku cen energií. Šetření prokázalo, že průměrné ceny energií na Ukrajině od původního šetření trvale narůstají, a to rychlejším tempem než průměrné ceny v Evropské unii, čímž dochází k jejich postupnému vyrovnávání. Značný rozdíl v ceně nákladů za energie, jenž byl zjištěn v původním šetření a odůvodňoval úpravu, v současnosti neexistuje.
(18)
Vzhledem k výše uvedenému se v rámci tohoto prozatímního přezkumu nepovažuje za vhodné provádět úpravu s ohledem na ceny energií.
3.2 Dumping dovozu během období přezkumného šetření
3.2.1 Běžná hodnota
(19)
V souladu s čl. 2 odst. 2 základního nařízení bylo nejdříve u každého vyvážejícího výrobce přezkoumáno, zda byl celkový objem jeho domácího prodeje obdobného výrobku nezávislým odběratelům reprezentativní ve srovnání s celkovým objemem jeho vývozu do Unie, tj. zda celkový objem tohoto prodeje představoval alespoň 5 % celkového objemu vývozu dotčeného výrobku do Unie. Šetření prokázalo, že domácí prodeje byly u obou vyvážejících výrobců reprezentativní.
(20)
Dále bylo posuzováno, zda byl prodej každého typu obdobného výrobku prodávaného vyvážejícím výrobcem na jeho domácím trhu dostatečně reprezentativní pro účely čl. 2 odst. 2 základního nařízení. Prodej konkrétního typu výrobku na domácím trhu byl považován za dostatečně reprezentativní, pokud celkový objem tohoto typu výrobku prodaného žadatelem na domácím trhu nezávislým odběratelům v období přezkumného šetření představoval alespoň 5 % celkového objemu jeho prodeje srovnatelného typu výrobku na vývoz do Unie.
(21)
Podle čl. 2 odst. 4 základního nařízení bylo následně zkoumáno, zda lze domácí prodej každého typu výrobku, jenž byl prodáván v reprezentativním množství, považovat za prodej uskutečněný v běžném obchodním styku. Za tímto účelem se u každého vyváženého typu výrobku určil podíl ziskového prodeje nezávislým odběratelům na domácím trhu za období přezkumného šetření.
(22)
V případě těch typů výrobku, u nichž se více než 80 % objemu prodeje na domácím trhu uskutečnilo za cenu vyšší než náklady a jejichž vážená průměrná prodejní cena byla rovna výrobním nákladům na jednotku nebo vyšší, byla běžná hodnota jednotlivých typů výrobku určena jako vážený průměr skutečných cen veškerého prodeje daného typu na domácím trhu bez ohledu na to, zda šlo o prodej ziskový, či nikoli.
(23)
Pokud objem ziskového prodeje určitého typu výrobku nepřesahoval 80 % celkového objemu prodeje daného typu výrobku nebo pokud vážená průměrná cena výrobku nedosahovala výrobních nákladů na jednotku, byla běžná hodnota založena na skutečné ceně na domácím trhu, která byla určena jako vážená průměrná cena pouze ziskového domácího prodeje daného typu výrobku uskutečněného během období přezkumného šetření.
(24)
Běžná hodnota pro nereprezentativní typy (tj. ty, jejichž domácí prodej představoval méně než 5 % prodeje na vývoz do Unie, nebo ty, jež nebyly na domácím trhu prodávány vůbec) byla vypočtena na základě výrobních nákladů na typ výrobku, k nimž byla přičtena částka za prodejní, správní a režijní náklady a za zisky. V případě existence domácího prodeje byl pro dotčené typy výrobků použit zisk z běžných obchodních transakcí na domácím trhu pro daný typ výrobku. V případě, že se domácí prodej neuskutečnil, byl použit průměrný zisk. K této změně metodiky došlo v důsledku zprávy týkající se sporu „ES - Losos (Norsko)“ (9), kterou v období po původním šetření vydal panel WTO a následně přijal i orgán WTO pro řešení sporů, a v níž se stanoví, že u typů výrobků, pro něž musí být běžná hodnota početně zjištěna, je třeba přihlédnout ke skutečnosti ziskového rozpětí transakcí uskutečněných v běžném obchodním styku.
(25)
Po zveřejnění konečných závěrů namítli dva vyvážející výrobci, že do jejich celkových nákladů na výrobu dotčeného výrobku během přezkumného období šetření neměly být započítávány náklady spojené s omezením výroby, neboť to podle nich bylo v rozporu s čl. 2 odst. 5 základního nařízení a v rozporu s účetními zásadami stanovenými podle mezinárodních účetních standardů (IAS) a zejména IAS 2. S ohledem na čl. 2 odst. 5 základního nařízení je třeba připomenout, že se podle uvedeného článku náklady spojené s výrobou dotčeného výrobku upraví, má-li se za to, že nejsou přiměřeně odráženy v záznamech dotčené strany. Skutečnost, že společnost nevyužívala svou plnou kapacitu, vypovídá o tom, že náklady byly přesto vynaloženy. Tyto náklady byly ve výsledovce obou vyvážejících společností zaznamenány jako náklady a mohly být uvedeny do přímé souvislosti s obdobným výrobkem. Kromě toho se ukázalo, že odkaz na IAS 2 je irelevantní, neboť cílem IAS 2 je stanovit způsob účetního zobrazení zásob, a nikoli stanovit, co má být považováno za výrobní náklady. Toto tvrzení proto bylo zamítnuto.
(26)
Titíž vyvážející výrobci rovněž uvedli, že některé finanční výdaje plynoucí z půjček a zahrnuté mezi prodejní, správní a režijní náklady neměly být započítány. Uvedli, že tyto půjčky byly určeny na zajištěná likvidity a krátkodobého financování společnosti a nesouvisely s výrobou dotčeného výrobku. Při inspekci na místě se zjistilo, že úrokové výdaje souvisely převážně s financováním provozního kapitálu. Proto byly úrokové náklady rozděleny mezi všechny výrobky. Vyvážející výrobci nemohli prokázat, že úrokové výdaje byly specificky určeny k jiným účelům než k financování provozního kapitálu. Oba vyvážející výrobci nemohli předložit žádný další důkaz pro své tvrzení, a proto bylo jejich tvrzení zamítnuto.
3.2.2 Vývozní cena
(27)
Veškerý vývoz dotčeného výrobku zmíněnými vyvážejícími výrobci do Unie se uskutečňoval prostřednictvím obchodní společnosti ve spojení se sídlem ve Švýcarsku a byl určen nezávislým odběratelům v Unii. Vývozní cena byla proto stanovena na základě skutečně zaplacených nebo splatných cen v souladu s čl. 2 odst. 8 základního nařízení.
3.2.3 Srovnání
(28)
Je nutné opětovně připomenout, že v rámci původního šetření byla podle čl. 2 odst. 10 písm. i) základního nařízení vývozní cena upravena, zprostředkoval-li prodej obchodník ve spojení. V rámci tohoto prozatímního přezkumu se však této úpravy nepoužilo, a to v souladu s rozsudkem Soudního dvora uvedeným v 2. bodě odůvodnění, ve kterém bylo rozhodnuto o její neoprávněnosti.
(29)
Běžná hodnota a vývozní cena u uvedených dvou vyvážejících výrobců byly srovnány na základě ceny ze závodu. V zájmu zajištění spravedlivého srovnání běžné hodnoty a vývozní ceny byly podle čl. 2 odst. 10 základního nařízení provedeny náležité úpravy o rozdíly ovlivňující ceny a srovnatelnost cen. Na tomto základě byly provedeny úpravy v případě nákladů na přepravu, slev a rabatů, provizí a nákladů na poskytnutí úvěru.
3.2.4 Dumpingové rozpětí
(30)
Podle čl. 2 odst. 11 a 12 základního nařízení byl srovnán vážený průměr běžné hodnoty a vážený průměr vývozní ceny podle typu výrobku na základě ceny ze závodu odděleně pro každého z obou vyvážejících výrobců. Jak bylo uvedeno ve 14. bodě odůvodnění, bylo pro společnost Interpipe následně stanoveno společné dumpingové rozpětí, které bylo vypočítáno coby jediný vážený průměr sazby dumpingu pro oba vyvážející výrobce v rámci společnosti Interpipe.
(31)
Na základě toho dumpingové rozpětí, vyjádřené jako procentní podíl z ceny CIF na hranice Unie před proclením, činí 13,8 %.
4. TRVALÁ POVAHA ZMĚNĚNÝCH OKOLNOSTÍ
(32)
Žadatel ve své žádosti o částečný prozatímní přezkum uváděl, že změny ve struktuře společnosti a v organizaci výroby, jakož i restrukturalizace organizace prodeje na domácím i vývozním trhu ovlivnily strukturu jeho nákladů, a tudíž stávající sazba antidumpingového cla již není nadále k vyrovnání újmy způsobené dumpingem nezbytná.
(33)
Vzhledem k tomu bylo posuzováno, zda je odůvodněné považovat změnu okolností, která vedla k zahájení tohoto prozatímního šetření, a její důsledky za změnu a důsledky trvalé povahy.
(34)
Šetřením se zjistilo, že hlavním faktorem nižšího dumpingového rozpětí zjištěného v tomto přezkumném šetření jsou změny ve struktuře společnosti, jež zahrnují sloučení dvou výrobních společností a restrukturalizaci organizace prodeje, jež byla zjednodušena. Tyto změny, jež ovlivnily strukturu nákladů žadatele, pokud jde o výrobu a prodej dotčeného výrobku, mají strukturální povahu, a tudíž není pravděpodobné, že by se v dohledné době změnily. Kromě toho nebyly zjištěny žádné indicie, které by svědčily o výraznějším kolísání cen žadatele.
(35)
Proto byl učiněn závěr, že tyto změny jsou trvalé povahy a že zachování stávajících opatření na jejich současné výši již není nutné,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Položka týkající se společnosti LLC Interpipe Niko Tube a OJSC Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant (Interpipe NTRP) v tabulce v čl. 1 odst. 2 prováděcího nařízení (EU) č. 585/2012 se nahrazuje tímto:
LLC Interpipe Niko Tube a OJSC Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant (Interpipe NTRP)
13,8 %
A743
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 28. srpna 2012.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 795/2012
z dnia 28 sierpnia 2012 r.
zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 585/2012 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub ze stali pochodzących z Rosji i Ukrainy w następstwie przeglądu wygaśnięcia, zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9 ust. 4 oraz art. 11 ust. 3, 5 i 6,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. PROCEDURA
1.1. Obowiązujące środki
(1)
W następstwie dochodzenia („dochodzenie pierwotne”) Rada nałożyła, rozporządzeniem (WE) nr 954/2006 (2), ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub ze stali, pochodzących z Chorwacji, Rosji i Ukrainy. Środki przyjęły formę cła antydumpingowego ad valorem wynoszącego od 12,3 % do 25,7 % nałożonego na przywóz pochodzący od indywidualnie wskazanych producentów eksportujących na Ukrainie, ze stawką cła rezydualnego w wysokości 25,7 % nałożoną na przywóz od wszystkich innych przedsiębiorstw na Ukrainie. Ostateczne cło antydumpingowe dotyczące eksportera objętego obecnym dochodzeniem przeglądowym - CJSC Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube oraz OJSC Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant, zwanych obecnie LLC Interpipe Niko Tube oraz OJSC Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant („wnioskodawca” lub „Interpipe”), wynosiło 25,1 %.
(2)
W następstwie wniosku Interpipe o unieważnienie rozporządzenia (WE) nr 954/2006, w dniu 10 marca 2009 r. Sąd Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich unieważnił art. 1 tego rozporządzenia w zakresie, w jakim cło antydumpingowe ustalone dla Interpipe przekraczało cło, które byłoby stosowane, gdyby nie dokonano korekty ceny eksportowej z tytułu prowizji w przypadkach sprzedaży dokonywanej za pośrednictwem powiązanego przedsiębiorstwa handlowego Sepco SA (3). W dniu 16 lutego 2012 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej utrzymał wyrok Sądu Pierwszej Instancji (4).
(3)
W konsekwencji tych wyroków Rada zmieniła, rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 540/2012 (5), rozporządzenie (WE) nr 954/2006, aby skorygować cło antydumpingowe dotyczące Interpipe, w zakresie w jakim zostało ono błędnie ustalone. W związku z powyższym cło antydumpingowe stosowane obecnie wobec Interpipe wynosi 17,7 %.
(4)
W następstwie przeglądu wygaśnięcia Rada utrzymała, rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 585/2012 (6), środki wprowadzone rozporządzeniem (WE) nr 954/2006 wobec przywozu rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub ze stali, pochodzących z Rosji i Ukrainy („dochodzenie w ramach przeglądu wygaśnięcia”).
(5)
A zatem obowiązującymi środkami są środki wprowadzone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 585/2012, tj. od 24,1 % do 35,8 % dla przywozu z Rosji oraz od 12,3 % do 25,7 % dla przywozu z Ukrainy, a Interpipe objęty jest cłem antydumpingowym wynoszącym 17,7 %.
1.2. Wniosek o dokonanie częściowego przeglądu okresowego
(6)
W dniu 29 lipca 2011 r. Komisja ogłosiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej („zawiadomienie o wszczęciu”) (7) wszczęcie częściowego przeglądu okresowego, zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu niektórych rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub ze stali, pochodzących z Ukrainy.
(7)
Przegląd ten, którego zakres ograniczony jest do zbadania dumpingu, został wszczęty po złożeniu uzasadnionego wniosku przez Interpipe. Interpipe przedstawił we wniosku dowody prima facie świadczące o tym, iż utrzymywanie środków na dotychczasowym poziomie nie jest już konieczne do zrównoważenia skutków dumpingu wyrządzającego szkodę.
1.3. Dochodzenie
(8)
Dochodzenie w sprawie poziomu dumpingu obejmowało okres od dnia 1 kwietnia 2010 r. do dnia 31 marca 2011 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”).
(9)
Komisja oficjalnie powiadomiła wnioskodawcę, władze państwa wywozu oraz przemysł unijny o wszczęciu częściowego przeglądu okresowego. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu.
(10)
W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla dochodzenia, Komisja przesłała kwestionariusz do wnioskodawcy, który udzielił odpowiedzi w wyznaczonym terminie.
(11)
Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do celów określenia poziomu dumpingu. Wizyty weryfikacyjne przeprowadzono na terenie wnioskodawcy i jego powiązanych przedsiębiorstw handlowych - LLC Interpipe Ukraine oraz Interpipe Europe SA.
2. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
2.1. Produkt objęty postępowaniem
(12)
Produkt objęty postępowaniem jest taki sam jak produkt zdefiniowany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 585/2012, którym wprowadzono obecnie obowiązujące środki, tzn. są to rury i przewody bez szwu (seamless pipes and tubes - SPT) z żelaza lub ze stali o okrągłym przekroju poprzecznym, o średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 406,4 mm, w których wartość ekwiwalentu węgla (Carbon Equivalent Value - CEV) nie przekracza 0,86 zgodnie ze wzorem oraz analizą chemiczną Międzynarodowego Instytutu Spawalnictwa (8), pochodzące z Ukrainy, obecnie objęte kodami CN 7304 11 00, ex 7304 19 10, ex 7304 19 30, ex 7304 22 00, ex 7304 23 00, ex 7304 24 00, ex 7304 29 10, ex 7304 29 30, ex 7304 31 80, ex 7304 39 58, ex 7304 39 92, ex 7304 39 93, ex 7304 51 89, ex 7304 59 92 oraz ex 7304 59 93 („produkt objęty postępowaniem”).
2.2. Produkt podobny
(13)
Zgodnie z tym co wskazano w dochodzeniu pierwotnym oraz w dochodzeniu w ramach przeglądu wygaśnięcia, również w toku obecnego dochodzenia potwierdzono, że produkt produkowany na Ukrainie i wywożony do Unii, produkt produkowany i sprzedawany na rynku krajowym Ukrainy oraz produkt produkowany i sprzedawany w Unii przez producentów unijnych mają takie same podstawowe cechy fizyczne i techniczne oraz końcowe zastosowania. Produkty te uznaje się zatem za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
3. DUMPING
3.1. Uwagi wstępne
(14)
Interpipe dysponuje pełnymi prawami własności i kontroli w odniesieniu do dwóch producentów eksportujących LLC Interpipe Niko Tube (Niko Tube) i OJSC Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant (Interpipe NTRP). Zgodnie ze standardowymi praktykami instytucji Unii jeden wspólny margines dumpingu został obliczony dla tych dwóch producentów eksportujących. Wielkość dumpingu została najpierw obliczona osobno dla każdego producenta eksportującego, a następnie ustalono jedną średnią ważoną stawkę dumpingu dla obu przedsiębiorstw.
(15)
Metodyka ta różniła się od metodyki zastosowanej w dochodzeniu pierwotnym, gdzie obliczenia wspólnego marginesu dumpingu dokonano przez połączenie wszystkich danych dotyczących produkcji, rentowności oraz sprzedaży w Unii dokonywanej przez dwie jednostki produkcyjne. Zmiana okoliczności, która uzasadnia modyfikację metodyki, wynika ze zmian w strukturze organizacyjnej grupy umożliwiających identyfikację właściwego przedsiębiorstwa produkcyjnego w odniesieniu do sprzedaży i produkcji, czego nie można było dokonać w dochodzeniu pierwotnym.
(16)
Ponadto w toku dochodzenia pierwotnego dokonano korekty, na podstawie art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, dotyczącej kosztów energii ponoszonych przez Interpipe, aby właściwie odzwierciedlić koszty związane z produkcją i sprzedażą elektryczności i gazu na Ukrainie. Ta korekta została uznana za niezbędną, ponieważ ówczesne ukraińskie ceny gazu i elektryczności były znacznie niższe od średnich cen płaconych w Unii i nie odzwierciedlały cen na rynkach międzynarodowych. Korekta została dokonana na podstawie średnich cen odnotowanych w Rumunii, która była wtedy objęta dochodzeniem.
(17)
Jednak w przeciwieństwie do ustaleń w dochodzeniu pierwotnym, uznaje się, że do celów obecnego przeglądu okresowego korekta dotycząca energii nie jest konieczna. W dochodzeniu wykazano, że średnie ukraińskie ceny energii stale rosły od czasu dochodzenia pierwotnego, a tempo tego wzrostu znacznie przewyższało tempo wzrostu średnich cen w Unii Europejskiej - w konsekwencji różnice między tymi cenami stopniowo zanikały. Znaczne różnice cen energii, które stwierdzono podczas dochodzenia pierwotnego i które uzasadniały korektę, nie występują obecnie.
(18)
W związku z tym, w niniejszym przeglądzie okresowym nie uznaje się za konieczne dokonanie korekty dotyczącej energii.
3.2. Przywóz dumpingowy w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym
3.2.1. Wartość normalna
(19)
Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego w pierwszej kolejności zbadano, czy całkowita wielkość sprzedaży produktu podobnego dokonywana przez każdego producenta eksportującego na rynku krajowym na rzecz klientów niezależnych była reprezentatywna w porównaniu z całkowitą wielkością jego sprzedaży eksportowej do Unii, tzn. czy całkowita wielkość takiej sprzedaży wynosiła przynajmniej 5 % całkowitej wielkości sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem do Unii. W wyniku badania ustalono, że sprzedaż krajowa była reprezentatywna dla obu producentów eksportujących.
(20)
Zbadano następnie, czy każdy typ produktu podobnego sprzedawany przez producentów eksportujących na ich rynku krajowym był wystarczająco reprezentatywny do celów art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajowa danego typu produktu uznawana była za wystarczająco reprezentatywną, jeśli całkowita wielkość sprzedaży danego typu produktu na rzecz klientów niezależnych dokonana na rynku krajowym przez wnioskodawcę w ODP wynosiła co najmniej 5 % całkowitej wielkości sprzedaży porównywalnego typu produktu wywożonego do Unii.
(21)
Zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego zbadano następnie, czy sprzedaż krajowa każdego typu produktu, który był sprzedawany w ilościach reprezentatywnych, mogła być uznana za sprzedaż dokonaną w zwykłym obrocie handlowym. Badanie to przeprowadzono poprzez ustalenie odsetka krajowej sprzedaży z zyskiem każdego wywożonego typu produktu objętego postępowaniem na rzecz niezależnych klientów na rynku krajowym w ODP.
(22)
W odniesieniu do tych typów produktu, w przypadku których ponad 80 % wielkości sprzedaży danego typu produktu na rynku krajowym dokonano powyżej kosztów, i dla których średnia ważona cena sprzedaży była równa jednostkowemu kosztowi produkcji lub od niego wyższa, wartość normalną dla każdego typu produktu obliczono jako średnią ważoną rzeczywistych cen krajowych całej sprzedaży rozpatrywanego typu, bez względu na to, czy była to sprzedaż z zyskiem.
(23)
W przypadkach gdy wielkość sprzedaży danego typu produktu z zyskiem stanowiła 80 % lub mniej całkowitej wielkości sprzedaży danego typu, lub gdy średnia ważona ceny danego typu była niższa niż jednostkowy koszt produkcji, wartość normalna oparta była na rzeczywistej cenie krajowej, obliczonej jako średnia ważona ceny wyłącznie w krajowej sprzedaży z zyskiem dla danego typu w ODP.
(24)
Wartość normalna dla niereprezentatywnych typów (tj. tych, których sprzedaż na rynku krajowym stanowiła mniej niż 5 % sprzedaży eksportowej do Unii lub które nie były w ogóle sprzedawane na rynku krajowym) została obliczona na podstawie kosztu wytworzenia przypadającego na typ produktu, powiększonego o koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz o zyski. W przypadku istniejącej sprzedaży krajowej wykorzystano zysk z transakcji dokonywanych w zwykłym obrocie handlowym na rynku krajowym w podziale na typy produktu objętego postępowaniem. W przypadku braku sprzedaży krajowej zastosowano średni zysk ze sprzedaży. Ta zmiana metodyki wynikała z tego, że po dochodzeniu pierwotnym, panel WTO i Organ Rozstrzygania Sporów WTO przyjęły sprawozdanie w sprawie „WE - Łosoś (Norwegia)” (9), w którym stwierdzono, że nie można zignorować rzeczywistej marży zysku ustalonej dla transakcji w zwykłym obrocie handlowym dotyczących tych typów produktu, dla których należy skonstruować wartość normalną.
(25)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń, dwóch eksportujących producentów stwierdziło, że koszty związane z przestojami w pracy sprzętu nie powinny być ujęte w ich łącznych kosztach produkcji produktu objętego postępowaniem w ODP oraz utrzymywali, że takie ujęcie stanowiło naruszenie art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego oraz było sprzeczne z zasadami rachunkowości ustalonymi w międzynarodowych standardach rachunkowości (IAS) oraz w szczególności IAS 2. W odniesieniu do art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego należy odnotować, że zgodnie z tym artykułem, jeżeli zostanie stwierdzone, że koszty związane z produkcją produktu objętego postępowaniem nie są w sposób uzasadniony odzwierciedlone w zapisach księgowych zainteresowanej strony, koszty te są dostosowywane. Fakt, że przedsiębiorstwo nie wykorzystywało w pełni swoich mocy produkcyjnych, spowodował jednak poniesienie kosztów. Koszty takie zostały zaksięgowane jako koszt na rachunku zysków i strat dwóch przedsiębiorstw eksportujących oraz mogły być bezpośrednio powiązane z produktem podobnym. Ponadto odesłanie do IAS 2 zostało uznane za bezzasadne, ponieważ celem IAS 2 jest uregulowanie sposobu księgowania zapasów, a nie określanie tego, co powinno być uznawane za koszt produkcji. Wobec tego wniosek został odrzucony.
(26)
Wymienieni powyżej producenci eksportujący stwierdzili również, że niektóre wydatki finansowe wynikające z pożyczek, które były wliczone do kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych, powinny zostać wyłączone. Twierdzili oni, że te pożyczki zostały zaciągnięte, aby zaspokoić potrzeby związane z płynnością i krótkoterminowym finansowaniem przedsiębiorstwa i nie były powiązane z produkcją produktu objętego postępowaniem. Podczas wizyty weryfikacyjnej faktycznie ustalono, że wydatki związane z odsetkami były głównie powiązane z finansowaniem kapitału obrotowego. W związku z powyższym koszty odsetek rozłożono na wszystkie produkty. Producenci eksportujący nie mogli wykazać, że wydatki związane z odsetkami były przeznaczone na cele inne niż finansowanie kapitału obrotowego. Dwóch producentów eksportujących nie mogło przedstawić żadnych dalszych dowodów uzasadniających ich wniosek, a zatem został on odrzucony.
3.2.2. Cena eksportowa
(27)
Cały wywóz produktu objętego postępowaniem do Unii realizowany przez dwóch producentów eksportujących był dokonywany bezpośrednio na rzecz niezależnych klientów w Unii za pośrednictwem powiązanego przedsiębiorstwa handlowego zlokalizowanego w Szwajcarii. Cenę eksportową określono zatem na podstawie faktycznie zapłaconych lub należnych cen eksportowych, zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.
3.2.3. Porównanie
(28)
Należy przypomnieć, że w dochodzeniu pierwotnym dokonano korekty ceny eksportowej na podstawie art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego, w przypadku gdy sprzedaż była realizowana za pośrednictwem powiązanych przedsiębiorstw handlowych. Jednak w niniejszym przeglądzie okresowym nie wprowadzono takiej korekty zgodnie z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości, o którym mowa w motywie 2, w którym stwierdzono, że korekta nie była uzasadniona.
(29)
Porównanie wartości normalnej z ceną eksportową dwóch producentów eksportujących zostało dokonane na podstawie ceny ex-works. Aby zapewnić rzetelne porównanie wartości normalnej z ceną eksportową, wzięto pod uwagę, w formie korekt, różnice wpływające na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Na tej podstawie wprowadzono korekty dotyczące kosztów transportu, rabatów i bonifikat oraz kosztów prowizji i kredytu.
3.2.4. Margines dumpingu
(30)
Zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego średnia ważona wartość normalna została porównana ze średnią ważoną ceną eksportową każdego typu produktu na podstawie ceny ex-works osobno dla każdego z dwóch przedsiębiorstw eksportujących. Jak wskazano w motywie 14 ustalono jeden wspólny margines dumpingu dla Interpipe poprzez obliczenie jednej ważonej średniej stawki dumpingu dla obu producentów eksportujących w ramach Interpipe.
(31)
Na tej podstawie margines dumpingu, wyrażony jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, wynosi 13,8 %.
4. TRWAŁY CHARAKTER ZMIENIONYCH OKOLICZNOŚCI
(32)
We wniosku o częściowy przegląd okresowy wnioskodawca stwierdził, że zmiany w strukturze organizacyjnej i organizacji produkcji, a także restrukturyzacja organizacji sprzedaży na rynku krajowym i eksportowym, wywarły wpływ na jego strukturę kosztów i w związku z tym istniejący poziom cła antydumpingowego nie jest już konieczny, aby zrównoważyć skutki dumpingu wyrządzającego szkodę.
(33)
Zbadano zatem, czy zmienione okoliczności, które doprowadziły do wszczęcia przeglądu okresowego oraz ustaleń wynikających z niego, mogą być w uzasadniony sposób uznane za trwałe.
(34)
W toku dochodzenia wskazano, że głównym czynnikiem prowadzącym do ustalenia niższego marginesu dumpingu w dochodzeniu przeglądowym są zmiany w strukturze organizacyjnej obejmujące połączenie dwóch przedsiębiorstw produkcyjnych oraz restrukturyzację organizacji sprzedaży, która została usprawniona. Zmiany te, które wywarły wpływ na strukturę kosztów wnioskodawcy w zakresie produkcji i sprzedaży produktu objętego postępowaniem, mają strukturalny charakter, a zatem najprawdopodobniej utrzymają się w przewidywalnej przyszłości. Ponadto nie odnotowano znaczącej zmienności cen wnioskodawcy.
(35)
Dlatego też stwierdzono, że zmiana okoliczności ma trwały charakter, a stosowanie obowiązujących środków na obecnym poziomie nie jest już uzasadnione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wpis dotyczący LLC Interpipe Niko Tube i OJSC Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant (Interpipe NTRP) w tabeli w art. 1 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 585/2012 zastępuje się następującym wpisem:
LLC Interpipe Niko Tube i OJSC Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant (Interpipe NTRP)
13,8 %
A743
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 28 sierpnia 2012 r.