SMĚRNICE RADY 2013/61/EU
ze dne 17. prosince 2013,
kterou se mění směrnice 2006/112/ES a 2008/118/ES, pokud jde o francouzské nejvzdálenější regiony, a zejména Mayotte
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 113 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského parlamentu (1),
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (2),
v souladu se zvláštním legislativním postupem,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Evropská rada svým rozhodnutím 2012/419/EU (3), rozhodla, že Mayotte bude mít od 1. ledna 2014 namísto statusu zámořské země nebo území ve smyslu čl. 355 odst. 2 Smlouvy o fungování EU status nejvzdálenějšího regionu ve smyslu článku 349 Smlouvy o fungování EU. Po změně tohoto statusu se budou na Mayotte vztahovat daňové předpisy Unie.
(2)
Pokud jde o daň z přidané hodnoty (DPH) a spotřební daně, Mayotte se nachází v podobné situaci jako ostatní francouzské nejvzdálenější regiony (Guadeloupe, Francouzská Guyana, Martinik, Réunion a Svatý Martin), které jsou vyloučeny z územní působnosti směrnice Rady 2006/112/ES (4) a směrnice Rady 2008/118/ES (5), a měl by být proto vyloučen z územní působnosti uvedených směrnic ode dne změny jeho statusu podle Smlouvy o fungování EU. Příslušná ustanovení směrnice 2006/112/EC a směrnice 2008/118/EC by proto měly být upraveny a současně by měla být vyjasněna jejich použitelnost na francouzská zámořská území.
(3)
Aby bylo jasné, že Mayotte a ostatní francouzské nejvzdálenější regiony jsou vyloučeny z působnosti směrnic 2006/112/ES a 2008/118/ES bez ohledu na případné změny jejich statusu podle francouzského práva, je třeba ohledně těchto regionů použít v uvedených směrnicích odkaz na článek 349 a čl. 355 odst. 1 Smlouvy o fungování EU.
(4)
Směrnice 2006/112/ES a 2008/118/ES by proto měly být odpovídajícím způsobem změněny,
PŘIJALA TUTO SMĚRNICI:
Článek 1
V čl. 6 odst. 1 směrnice 2006/112/ES se písmeno c) nahrazuje tímto:
„c)
francouzská území uvedená v článku 349 a čl. 355 odst. 1 Smlouvy o fungování Evropské unie,“.
Článek 2
Článek 5 směrnice 2008/118/ES se mění takto:
a)
v odstavci 2 se písmeno b) nahrazuje tímto:
„b)
francouzská území uvedená v článku 349 a čl. 355 odst. 1 Smlouvy o fungování Evropské unie,“;
b)
odstavec 5 se nahrazuje tímto:
„Francie může svým prohlášením oznámit, že se tato směrnice a směrnice uvedené v článku 1 vztahují na území uvedená v odst. 2 písm. b) - s výhradou opatření k přizpůsobení mimořádné odlehlosti těchto území - s ohledem na veškeré zboží podléhající spotřební dani uvedené v článku 1 či jeho část, a to od prvního dne druhého měsíce po uložení tohoto prohlášení.“
Článek 3
1. Členské státy uvedou v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s touto směrnicí s účinkem od 1. ledna 2014. Sdělí Komisi jejich znění do 1. ledna 2015.
Tyto předpisy přijaté členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Způsob odkazu si stanoví členské státy.
2. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních ustanovení vnitrostátních právních předpisů, které přijmou v oblasti působnosti této směrnice.
Článek 4
Tato směrnice vstupuje v platnost dnem 1. ledna 2014.
Článek 5
Tato směrnice je určena členským státům.
V Bruselu dne 17. prosince 2013.
DYREKTYWA RADY 2013/61/UE
z dnia 17 grudnia 2013 r.
zmieniająca dyrektywy 2006/112/WE i 2008/118/WE w odniesieniu do francuskich regionów najbardziej oddalonych, a w szczególności Majotty
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 113,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),
stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W drodze decyzji Rady Europejskiej 2012/419/UE (3) Rada Europejska postanowiła, że od dnia 1 stycznia 2014 r. Majotta będzie posiadała status regionu najbardziej oddalonego w rozumieniu art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) zamiast statusu kraju i terytorium zamorskiego (KTZ) w rozumieniu art. 355 ust. 2 TFUE. Po tej zmianie statusu do Majotty stosować się będą unijne przepisy podatkowe.
(2)
Jeśli chodzi o podatek od wartości dodanej (VAT) i akcyzę, sytuacja Majotty jest podobna do sytuacji innych francuskich regionów najbardziej oddalonych (Gwadelupy, Gujany Francuskiej, Martyniki, Reunionu i Saint-Martin), które znajdują się poza terytorialnym zakresem stosowania dyrektywy Rady 2006/112/WE (4) oraz dyrektywy Rady 2008/118/WE (5) i Majotta powinna być zatem wyłączona z terytorialnego zakresu stosowania tych dyrektyw od daty zmiany jej statusu na mocy TFUE. W związku z tym odpowiednie przepisy dyrektywy 2006/112/WE i dyrektywy 2008/118/WE należy dostosować i jednocześnie doprecyzować ich stosowanie do francuskich terytoriów zamorskich.
(3)
W celu doprecyzowania, że Majotta i pozostałe francuskie regiony najbardziej oddalone są wyłączone z zakresu stosowania dyrektyw 2006/112/WE i 2008/118/WE niezależnie od ewentualnych zmian ich statusu w prawodawstwie francuskim, dla tych regionów należy stosować w tych dyrektywach odniesienie do art. 349 i art. 355 ust. 1 TFUE.
(4)
Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywy 2006/112/WE i 2008/118/WE,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Art. 6 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2006/112/WE otrzymuje brzmienie:
„c)
francuskie terytoria, o których mowa w art. 349 i art. 355 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;”.
Artykuł 2
W art. 5 dyrektywy 2008/118/WE wprowadza się następujące zmiany:
1)
ust. 2 lit. b) otrzymuje brzmienie:
„b)
francuskie terytoria, o których mowa w art. 349 i art. 355 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;”;
2)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„Francja może powiadomić w drodze oświadczenia, że niniejsza dyrektywa oraz dyrektywy, o których mowa w art. 1, mają zastosowanie do terytoriów, o których mowa w ust. 2 lit. b) - pod warunkiem działań dostosowujących w związku z bardzo odległym położeniem tych terytoriów - w stosunku do wszystkich lub niektórych wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 1, począwszy od pierwszego dnia drugiego miesiąca po złożeniu takiego oświadczenia.”.
Artykuł 3
1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r. Przekazują one Komisji tekst tych przepisów przed dniem 1 stycznia 2015 r.
Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.
2. Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dnia 1 stycznia 2014 r.
Artykuł 5
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2013 r.