NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) 2015/96
ze dne 1. října 2014,
kterým se doplňuje nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 167/2013, pokud jde o požadavky na environmentální výkonnost a výkonnost pohonné jednotky u zemědělských a lesnických vozidel
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 167/2013 ze dne 5. února 2013 o schvalování zemědělských a lesnických vozidel a dozoru nad trhem s těmito vozidly (1), a zejména na čl. 19 odst. 6 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Vnitřní trh zahrnuje prostor bez vnitřních hranic, v němž je zajištěn volný pohyb zboží, osob, služeb a kapitálu. K tomuto účelu byl nařízením (EU) č. 167/2013 zřízen komplexní systém EU pro schvalování typu a zesílený systém dozoru nad trhem pro zemědělská a lesnická vozidla a jejich systémy, konstrukční části a samostatné technické celky.
(2)
Pojem „zemědělská a lesnická vozidla“ zahrnuje celou řadu různých typů vozidel s jednou nebo několika nápravami a dvěma, čtyřmi nebo více koly nebo pásových vozidel, například kolové traktory, pásové traktory, přípojná vozidla a tažená zařízení, která se používají pro širokou škálu zemědělských a lesnických použití, včetně zvláštního určení.
(3)
Na žádost Evropského parlamentu a s cílem zjednodušit a urychlit schválení právních předpisů pro schvalování typu byl do právních předpisů Unie o schvalování typu vozidel zaveden nový regulativní přístup, podle kterého zákonodárce řádným legislativním postupem pouze stanoví základní pravidla a principy a přenáší pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci týkající se dalších technických detailů na Komisi. V souladu s touto zásadou obsahuje nařízení (EU) č. 167/2013 základní ustanovení o funkční bezpečnosti, bezpečnosti osádky a environmentální výkonnosti a přenáší na Komisi pravomoc stanovit odpovídající technické specifikace v aktech v přenesené pravomoci.
(4)
Proto by nyní měly být stanoveny technické požadavky na schvalování typu zemědělských a lesnických vozidel s ohledem na jejich environmentální výkonnost a výkonnost pohonné jednotky.
(5)
V roce 2010 přijala Komise evropskou strategii pro čistá a energeticky účinná vozidla (2). V této strategii bylo navrženo, aby Unie přijala opatření v oblastech, kde mohou mít zřetelnou přidanou hodnotu a doplňovat opatření přijatá průmyslem a vnitrostátními a regionálními orgány veřejné správy. Tato opatření by se měla zaměřit na zvyšování environmentální výkonnosti vozidel a zároveň posílit konkurenceschopnostautomobilového průmyslu Unie. Konkrétně je pro zlepšení kvality ovzduší a splnění mezních hodnot znečištění nutno výrazně omezit emise uhlovodíků u zemědělských a lesnických vozidel. Toho by mělo být dosaženo nejen omezením uhlovodíků ve výfukových plynech a emisí způsobených vypařováním z těchto vozidel, ale také přispěním k omezení množství polétavých částic.
(6)
S odkazem na ustanovení směrnice Evropského parlamentu a Rady 97/68/ES (3) stanoví toto nařízení mezní hodnoty pro emise plynných znečišťujících látek a znečišťujících částic, které mají být použity v postupných etapách, a zkušební postup pro spalovací motory určené k pohonu zemědělských a lesnických vozidel. Mezní hodnoty emisí etap IIIA, IIIB a IV pro motory zemědělských a lesnických vozidel představující ambiciózní mezní hodnoty pro emise plynných znečišťujících látek a znečišťujících částic, které jsou zároveň sladěny s mezinárodními normami, jsou jedním z opatření, jejichž cílem je omezit emise částic a prekurzorů ozonu, jako jsou oxidy dusíku a uhlovodíky.
(7)
Je zapotřebí standardizované metody měření spotřeby paliva a emisí oxidu uhličitého u motorů zemědělských a lesnických vozidel, aby se zajistilo, že nevzniknou žádné technické překážky obchodu mezi členskými státy. Dále je také vhodné zajistit, aby zákazníci a uživatelé dostávali objektivní a přesné informace.
(8)
Jedním z hlavních cílů právních předpisů Unie o schvalování vozidel je zajistit, aby nová vozidla, konstrukční části a samostatné technické celky uváděné na trh zajišťovaly vysokou úroveň ochrany životního prostředí. Dosažení tohoto cíle by nemělo být ztěžováno montáží určitých dílů nebo zařízení po uvedení vozidla na trh nebo do provozu. Proto by měla být přijata odpovídající opatření k zajištění toho, aby díly nebo zařízení, jež je možné montovat do zemědělských a lesnických vozidel a jež mohou významně ohrozit fungování systémů s významem pro ochranu životního prostředí, podléhaly před tím, než jsou uvedeny na trh, kontrole ze strany schvalovacího orgánu. Tato opatření by měla zahrnovat technické požadavky, jež musí uvedené díly a zařízení splnit.
(9)
Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/37/ES (4) stanovila ES schválení typu vozidla jako celku pro terénní vozidla a vozidla typu side-by-side jakožto zemědělská a lesnická vozidla. Toto nařízení by se proto mělo použít i na uvedené typy vozidel, pokud jde o jejich environmentální výkonnost a výkonnost pohonné jednotky, jestliže dotčený typ vozidla spadá do některé z kategorií vozidel uvedených v nařízení (EU) č. 167/2013.
(10)
Technický pokrok vyžaduje úpravu technických požadavků stanovených v přílohách uvedené směrnice. Kategorie motorů, mezní hodnoty a data provádění v tomto nařízení by měla být uvedena do souladu s budoucími změnami směrnice 97/68/ES v souladu s článkem 71 nařízení (EU) č. 167/2013.
(11)
Požadavky na environmentální výkonnost a výkonnost pohonné jednotky z hlediska emisí plynných znečišťujících látek a znečišťujících částic by se neměly použít na vozidla vybavená motory, na něž se nevztahuje oblast působnosti směrnice 97/68/ES, až do dne, kdy se na uvedené motory zmíněná směrnice vztahovat začne. Avšak vozidlům vybaveným motory, na které se nevztahuje oblast působnosti směrnice 97/68/ES, může být uděleno schválení typu celého vozidla podle tohoto nařízení.
(12)
Rozhodnutím Rady 97/836/ES (5) přistoupila Unie k Dohodě Evropské hospodářské komise Organizace spojených národů (dále jen „EHK/OSN“) o přijetí jednotných technických pravidel pro kolová vozidla, zařízení a části, které se mohou montovat nebo užívat na kolových vozidlech, a o podmínkách pro vzájemné uznávání schválení typu udělených na základě těchto pravidel (revidovaná dohoda z roku 1958). Ve svém sdělení s názvem „CARS 2020: Akční plán pro konkurenceschopný a udržitelný automobilový průmysl v Evropě“ Komise zdůraznila, že přijetí mezinárodních předpisů podle dohody EHK OSN z roku 1958 je tou nejlepší cestou k odstranění necelních překážek obchodu. Požadavky stanovené ve směrnicích zrušených nařízením (EU) č. 167/2013 by proto měly být v příslušných případech nahrazeny odkazy na odpovídající předpisy EHK OSN.
(13)
Možnost používat přepisy EHK OSN pro účely EU schvalování typu vozidel jako základ pro právní předpisy Unie je stanovena v nařízení (EU) č. 167/2013. V souladu s tímto nařízením se schválení typu v souladu s předpisy EHK OSN, které se použijí rovnocenným způsobem jako právní předpisy Unie, mají považovat za EU schválení typu v souladu s uvedeným nařízením a jeho akty v přenesené pravomoci a prováděcími akty.
(14)
Použití předpisů EHK OSN rovnocenným způsobem jako právní předpisy Unie umožní zamezit zdvojení, nejen pokud jde o technické požadavky, ale rovněž pokud jde o certifikaci a správní postupy. Schvalování typu přímo založené na mezinárodně dohodnutých normách by navíc zlepšilo přístup na trh ve třetích zemích, zejména v těch, které jsou smluvními stranami revidované dohody z roku 1958, čímž by se posílila konkurenceschopnost příslušného odvětví Unie.
(15)
Vzhledem k rozsahu a důsledkům navrhovaného opatření v této oblasti jsou opatření Unie obsažená v tomto nařízení nezbytná, pokud má být dosaženo vymezených cílů v oblasti životního prostředí a bezpečnosti, konkrétně schvalování typu vozidel v Unii. Těchto cílů nemůže být uspokojivě dosaženo na úrovni samotných členských států.
(16)
Jelikož požadavky na environmentální výkonnost a výkonnost pohonné jednotky u zemědělských a lesnických vozidel mají pro schvalování typu těchto vozidel zásadní význam, mělo by se toto nařízení použít ode dne použitelnosti nařízení (EU) č. 167/2013,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
PŘEDMĚT A DEFINICE
Článek 1
Předmět
Tímto nařízením se stanoví podrobné technické požadavky a zkušební postupy týkající se environmentální výkonnosti a výkonnosti pohonné jednotky z hlediska emisí znečišťujících látek a přípustné hladiny vnějšího akustického tlaku a schvalování a dozoru nad trhem u zemědělských a lesnických vozidel, jejich motorů a systémů, konstrukčních částí a samostatných technických celků v souladu s nařízením (EU) č. 167/2013.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se použijí definice uvedené v článku 3 nařízení (EU) č. 167/2013. Použijí se rovněž tyto definice:
1)
„emisemi znečišťujících látek“ se rozumí emise plynných znečišťujících látek a znečišťujících částic z výfuku;
2)
„systémem následného zpracování emisí znečišťujících látek z výfuku“ se rozumí průchod výfukových plynů zařízením nebo systémem, jehož účelem je změnit chemicky nebo fyzikálně emise znečišťujících látek před jejich vypuštěním do ovzduší, včetně katalyzátorů, filtrů částic nebo jakékoli jiné konstrukční části, systému nebo samostatného technického celku, za účelem omezení nebo zpracování emisí plynných znečišťujících látek a znečišťujících částic z výfuku;
3)
„systémem omezujícím emise vnějšího akustického tlaku“ se rozumí všechny konstrukční části a samostatné technické celky, které tvoří výfukový systém, včetně výfukového systému, systému sání vzduchu a tlumiče, nebo jakékoli systémy, konstrukční části a samostatné technické celky, které mají význam pro přípustné hladiny vnějšího akustického tlaku vydávaného zemědělským nebo lesnickým vozidlem, typu, který byl namontován do vozidla v době schválení typu nebo rozšíření schválení typu;
4)
„zařízením k regulaci znečišťujících látek“ se rozumí konstrukční část nebo samostatný technický celek, který je součástí systému následného zpracování emisí znečišťujících látek z výfuku;
5)
„náhradním zařízením k regulaci znečišťujících látek“ se rozumí konstrukční část nebo samostatný technický celek, který má zcela nebo částečně nahradit systém následného zpracování emisí znečišťujících látek z výfuku ve vozidle, jehož typ byl schválen v souladu s nařízením (EU) č. 167/2013 a tímto nařízením;
6)
„typem motoru“ se rozumí kategorie motorů nelišících se v podstatných vlastnostech motoru uvedených v dodatku 1 přílohy II směrnice 97/68/ES;
7)
„základním motorem“ se rozumí motor zastupující pohonnou jednotku nebo rodinu motorů, jak je stanoveno v bodě 7 přílohy I směrnice 97/68/ES;
8)
„rodinou motorů“ se rozumí výrobcem stanovená skupina motorů v souladu s bodem 6 přílohy I směrnice 97/68/ES, u nichž se vzhledem k jejich konstrukci očekává, že budou mít podobné vlastnosti, pokud jde o emise znečišťujících látek z výfuku, a které splňují požadavky tohoto nařízení;
9)
„náhradním motorem“ se rozumí nově vyrobený motor určený k nahrazení motoru v zemědělském nebo lesnickém vozidle, který byl dodán pouze za tímto účelem;
10)
„příslušenstvím“ se rozumí všechna zařízení, přístroje a prostředky uvedené v tabulce 1 přílohy 4 předpisu EHK OSN č. 120, série změn 01;
11)
„výkonem motoru“ se rozumí výkon dosažený na zkušebním stavu na konci klikového hřídele nebo rovnocenné části při odpovídajících otáčkách motoru;
12)
„netto výkonem motoru“ se rozumí výkon motoru dosažený na zkušebním stavu na konci klikového hřídele nebo rovnocenné části při odpovídajících otáčkách motoru spolu s příslušenstvím a zařízením uvedeným v tabulce 1 přílohy 4 předpisu EHK OSN č. 120, série změn 01 (6), přičemž se tento výkon stanoví za referenčních atmosférických podmínek.
KAPITOLA II
POVINNOSTI VÝROBCŮ
Článek 3
Obecné povinnosti
1. Výrobce zajistí, aby všechna nová vozidla uváděná na trh, registrovaná nebo uváděná do provozu v Unii, všechny nové a náhradní motory uváděné na trh nebo do provozu v Unii a všechny nové systémy, konstrukční části a samostatné technické celky, které mohou mít vliv na environmentální výkonnost a výkonnost pohonné jednotky vozidla, které jsou uváděny na trh nebo do provozu v Unii, byly navrženy, konstruovány a namontovány tak, aby vozidlo při běžném použití a údržbě v souladu s pokyny výrobce splňovalo požadavky stanovené v tomto nařízení.
2. Výrobce vozidel, motorů, systémů, konstrukčních částí a samostatných technických celků musí schvalovacímu orgánu názornou demonstrací a zkouškami prokázat, že vozidla, motory, systémy, konstrukční části a samostatné technické celky, které jsou dodávány na trh, registrovány nebo uváděny do provozu v Unii, odpovídají podrobným technickým požadavkům a zkušebním postupům stanoveným v článcích 6 až 9a a v přílohách I a II směrnice 97/68/ES.
3. Tento článek se nepoužije na typy vozidel pro vývoz do třetích zemí.
Článek 4
Obecné požadavky na emise znečišťujících látek a hladinu vnějšího akustického tlaku
1. Výrobce musí splnit požadavky týkající se emisí znečišťujících látek stanovené v přílohách I a II.
Výrobce musí splnit požadavky týkající se hladiny vnějšího akustického tlaku stanovené v příloze III.
2. Schválení typu s ohledem na požadavky na emise znečišťujících látek z výfuku a hladinu vnějšího akustického tlaku může být ze strany orgánů schvalujících typ rozšířeno různé varianty a verze vozidel a typy a rodiny motorů pod podmínkou, že parametry varianty vozidla, pohonné jednotky a systému k regulaci znečišťujících látek mají tutéž výkonnost nebo nepřekračují mezní hodnoty stanovené v čl. 19 odst. 4 nařízení (EU) č. 167/2013.
3. Výrobce neprodleně oznámí schvalovacímu orgánu veškeré změny systémů, konstrukčních částí a samostatných technických celků, které mohou mít vliv na environmentální výkonnost a výkonnost pohonné jednotky u zemědělského a lesnického vozidla poté, co byl schválený typ vozidla uveden na trh v souladu s článkem 19 nařízení (EU) č. 167/2013. Povinná zpráva musí obsahovat tyto informace:
a)
parametry typu nebo rodiny motorů, jak je stanoveno v příloze I směrnice 97/68/ES a v bodě 9 přílohy I tohoto nařízení;
b)
systém následného zpracování emisí znečišťujících látek z výfuku podle bodu 6 přílohy I směrnice 97/68/ES, bodu 9.1 přílohy I a bodu 3.2 přílohy II tohoto nařízení;
c)
systém omezující emise vnějšího akustického tlaku vozidla v souladu s požadavky přílohy III.
4. Kromě ustanovení odstavců 1, 2 a 3 a článku 14 musí výrobce splnit tyto požadavky na životní prostředí a pohonnou jednotku:
d)
pokud jde o referenční paliva, požadavky stanovené v příloze 7 předpisu EHK OSN č. 120 série změn 01 a v příloze V směrnice 97/68/ES;
e)
pokud jde zařízení k regulaci znečišťujících látek a náhradní zařízení k regulaci znečišťujících látek, požadavky stanovené v dodatku 5 přílohy III směrnice 97/68/ES;
f)
pokud jde zkušební vybavení, požadavky stanovené v příloze III směrnice 97/68/ES.
5. Výrobce předloží schvalovacímu orgánu důkazy o tom, že změny uvedené v odstavci 3 nezhoršují environmentální výkonnost vozidla, pokud jde o environmentální výkonnost prokázanou při schválení typu.
6. Výrobce musí prokázat, že náhradní zařízení k regulaci znečišťujících látek, která vyžadují schválení typu podle článků 9 až 13 tohoto nařízení a která jsou uváděna na trh nebo do provozu v Unii, byla v příslušných případech schválena podle podrobných technických požadavků a zkušebních postupů stanovených v bodě 4.1.1 přílohy I směrnice 97/68/ES.
7. Vozidla vybavená náhradním zařízením k regulaci znečišťujících látek musí splňovat tytéž požadavky na environmentální zkoušky a mezní hodnoty emisí znečišťujících látek jako vozidla vybavená původním zařízením k regulaci znečišťujících látek.
Článek 5
Zvláštní povinnosti týkající se schválení typu vozidel nebo motorů
1. Výrobce zajistí, aby emise plynných znečišťujících látek a znečišťujících částic z výfuku u určitého typu motoru nepřekročily emise plynných znečišťujících látek a znečišťujících částic z výfuku, jak je specifikováno pro kategorie motorů a rozsah výkonu v oblasti působnosti směrnice 97/68/ES.
2. Výrobce zajistí, aby výkonnost pohonné jednotky odpovídala úrovni, která byla oznámena schvalovacímu orgánu v dokumentaci při dodání vozidla na trh nebo před jeho uvedením do provozu.
Použití odpojovacích zařízení vymezených v bodě 2.8c přílohy I směrnice 97/68/ES, která snižují účinnost zařízení k regulaci emisí, se zakazuje v souladu s bodem 4.1.1 přílohy III směrnice 97/68/ES.
3. Změny značky systému, části nebo samostatného technického celku, k nimž dojde po schválení typu, platnost tohoto schválení automaticky neruší, pokud nedojde ke změně původních vlastností či technických parametrů takovým způsobem, který ovlivní funkčnost motoru či systému k regulaci emisí.
Článek 6
Požadavky na schválení typu motorů jako samostatného technického celku
Za účelem získání EU schválení typu motoru nebo rodiny motorů jako samostatného technického celku musí výrobce v souladu s ustanoveními přílohy I tohoto nařízení prokázat, že motory jsou podrobeny zkouškám a jsou v souladu s požadavky, které jsou stanoveny v tomto nařízení a ve směrnici 97/68/ES.
KAPITOLA III
POVINNOSTI ČLENSKÝCH STÁTŮ
Článek 7
Rovnocennost alternativních schválení typu
1. Vnitrostátní orgány uznají alternativní schválení typu jako rovnocenné schválení typu podle tohoto nařízení v souladu s přílohou IV.
2. Aby alternativní schválení typu mohlo být uznáno za rovnocenné schválení typu podle tohoto nařízení, musí výrobce kromě splnění požadavků uvedených v prvním pododstavci poskytnout nediskriminační přístup k informacím o opravách a údržbě vozidla, jak požaduje kapitola XV nařízení (EU) č. 167/2013 a odpovídající akty v přenesené pravomoci.
Článek 8
Měření emisí znečišťujících látek
Technické zkušebny měří emise znečišťujících látek z výfuku u zemědělských a lesnických vozidel a motorů v souladu s ustanoveními směrnice 97/68/ES s úpravami podle požadavků přílohy I tohoto nařízení.
Článek 9
Měření hladiny vnějšího akustického tlaku
1. Technické zkušebny měří hladinu vnějšího akustického tlaku u zemědělských a lesnických vozidel kategorie T vybavených pneumatikami a kategorie C vybavených pryžovými pásy pro účely schvalování typu v souladu se zkušebními podmínkami a metodami stanovenými v bodě 1.3.1 přílohy III.
2. Musí být rovněž splněny zkušební podmínky a metody stanovené v bodě 1.3.2 přílohy III a výsledky musí technické zkušebny zaznamenávat podle ustanovení bodu 1.3.2.4 přílohy III.
3. Technické zkušebny měří hladinu vnějšího akustického tlaku u zemědělských a lesnických vozidel kategorie C vybavených kovovými pásy pro účely schvalování typu v souladu se zkušebními podmínkami a metodami pro stojící vozidla stanovenými v bodě 1.3.2 přílohy III.
4. Musí být rovněž splněny zkušební podmínky a metody stanovené v bodě 1.3.3 přílohy III a výsledky musí technické zkušebny zaznamenat.
Článek 10
Požadavky na výkonnost pohonné jednotky
Pro účely hodnocení výkonnosti pohonné jednotky zemědělských a lesnických vozidel se provede měření netto výkonu motoru, točivého momentu motoru a specifické spotřeby paliva podle předpisu EHK OSN č. 120 série změn 01.
Článek 11
Zvláštní ustanovení týkající se schválení typu vozidel nebo motorů
1. Schválení typu lze udělit vozidlům vybaveným motory, na které se nevztahuje oblast působnosti směrnice 97/68/ES.
2. Po uplynutí 24 měsíců ode dne vstupu v platnost právního předpisu, kterým se rozšiřuje oblast působnosti směrnice 97/68/ES na vozidla vybavená motory, na které se v současné době oblast působnosti uvedené směrnice nevztahuje, [nebo nejpozději dne 1. ledna 2018] odmítnou členské státy udělit schválení typu podle tohoto nařízení vozidlům, která nesplňují všechny požadavky tohoto nařízení.
3. Schválení typu udělená podle odstavce 1 pozbývají platnost tři roky po dni vstupu právního předpisu, kterým se rozšiřuje oblast působnosti směrnice 97/68/ES na uvedené motory, v platnost [nebo nejpozději dne 31. prosince 2018].
S účinností od 1. ledna 2019 považují členské státy prohlášení o shodě pro nová vozidla za neplatná pro účely článku 38 nařízení (EU) č. 167/2013 a zakážou registraci, prodej a uvádění těchto vozidel do provozu.
4. Pro účely schvalování typu se lhůty stanovené v čl. 9 odst. 3c, čl. 9 odst. 3d a čl. 9 odst. 4a směrnice 97/68/ES v případě zemědělských a lesnických vozidel kategorií T2, T4.1 a C2 podle definic v čl. 4 odst. 3, 6 a 9 a čl. 2 odst. 2 nařízení (EU) č. 167/2013, která jsou vybavena motory kategorií L až R, odkládají o tři roky. Přechodná ustanovení a ustanovení o odchylkách v čl. 9 odst. 4a a čl. 10 odst. 5 směrnice 97/68/ES a článku 39 nařízení (EU) č. 167/2013 se rovněž odpovídajícím způsobem odloží.
5. Náhradní motory musí splňovat tytéž mezní hodnoty, které musel splňovat nahrazovaný motor, když byl původně uveden na trh.
6. Náhradní motory musí být označeny podle požadavků dodatku přílohy I.
Článek 12
Postupy EU schvalování typu
Aniž je dotčen článek 11 a s výhradou vstupu prováděcích opatření uvedených v článku 68 nařízení (EU) č. 167/2013 v platnost, pokud o to výrobce zažádá, nesmí vnitrostátní orgány z důvodů týkajících se emisí vozidel odmítnout udělit EU schválení typu či vnitrostátní schválení typu pro nový typ vozidla či motoru, ani zakázat registraci, prodej nebo uvedení nového vozidla do provozu či zakázat prodej nebo používání nových motorů, pokud dotčené vozidlo nebo motory jsou v souladu s tímto nařízením a jeho prováděcími opatřeními.
Článek 13
Dodávání náhradních zařízení k regulaci znečišťujících látek na trh nebo jejich montáž na vozidle
Náhradní zařízení k regulaci znečišťujících látek, na něž se rovněž vztahuje schválení typu pro systém související s vozidlem, nepodléhají v souladu s čl. 26 odst. 3 nařízení (EU) č. 167/2013 žádnému dalšímu schválení konstrukční části nebo samostatného technického celku.
Článek 14
Přechodný režim
1. Odchylně od čl. 10 odst. 3 umožní členské státy uvedení na trh omezeného počtu vozidel vybavených motory splňujícími požadavky článku 9 směrnice 97/68/ES v rámci přechodného režimu v souladu s ustanoveními přílohy V na žádost výrobce a pod podmínkou, že schvalovací orgán udělil příslušné povolení pro uvedení do provozu.
2. Přechodný režim stanovený v odstavci 1 se použije od okamžiku začátku každé etapy a má tutéž délku trvání jako uvedená etapa.
Přechodný režim uvedený v bodě 1.2 přílohy V je omezen na dobu trvání etapy IIIB nebo na dobu tří let v případech, kdy následná etapa neexistuje.
3. Typy vozidel uváděné do provozu v rámci přechodného režimu musí být vybaveny typy motorů, které jsou v souladu s ustanoveními přílohy V.
KAPITOLA IV
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 15
Vstup v platnost a použitelnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2016.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve členských státech v souladu se Smlouvami.
V Bruselu dne 1. října 2014.
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2015/96
z dnia 1 października 2014 r.
uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 167/2013 w odniesieniu do wymogów dotyczących efektywności środowiskowej i osiągów jednostki napędowej pojazdów rolniczych i leśnych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 167/2013 z dnia 5 lutego 2013 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów rolniczych i leśnych (1), w szczególności jego art. 19 ust. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rynek wewnętrzny obejmuje obszar bez granic wewnętrznych, w którym zapewniono swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału. W tym celu rozporządzeniem (UE) nr 167/2013 wprowadzono kompleksową homologację typu UE oraz wzmocniony system nadzoru rynku pojazdów rolniczych i leśnych oraz ich układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych.
(2)
Termin „pojazdy rolnicze i leśne” obejmuje szeroki wachlarz różnych typów pojazdów posiadających jedną lub wiele osi oraz dwa, cztery lub większą liczbę kół lub pojazdów gąsienicowych, np. ciągników kołowych, ciągników gąsienicowych, przyczep i urządzeń ciągniętych, stosowanych do rozmaitych celów rolniczych i leśnych, w tym do prac specjalistycznych.
(3)
W odpowiedzi na wniosek Parlamentu Europejskiego oraz w celu uproszczenia i przyspieszenia przyjmowania przepisów dotyczących homologacji typu w ustawodawstwie Unii dotyczącym homologacji typu pojazdów wprowadzono nowe podejście regulacyjne, zgodnie z którym prawodawca w zwykłej procedurze ustawodawczej określa jedynie podstawowe przepisy i zasady oraz przekazuje Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych dotyczących dalszych szczegółów technicznych. Zgodnie z tą zasadą rozporządzenie (UE) nr 167/2013 określa podstawowe przepisy dotyczące bezpieczeństwa funkcjonalnego, bezpieczeństwa pracy i efektywności środowiskowej oraz przekazuje Komisji uprawnienia do określenia odpowiednich specyfikacji technicznych w aktach delegowanych.
(4)
Dlatego należy obecnie określić wymagania techniczne dla homologacji typu pojazdów rolniczych i leśnych w odniesieniu do ich efektywności środowiskowej i osiągów jednostki napędowej.
(5)
W 2010 r. Komisja ustanowiła Europejską strategię na rzecz ekologicznie czystych i energooszczędnych pojazdów (2). W strategii zaproponowano działania Unii w dziedzinach, w których może ona przynieść określoną wartość dodaną i uzupełniać działania podejmowane przez branżę oraz władze publiczne na szczeblu krajowym i regionalnym. Działania te powinny zmierzać do poprawy efektywności środowiskowej pojazdów, a jednocześnie wzmacniać konkurencyjność przemysłu motoryzacyjnego Unii. W szczególności w celu poprawy jakości powietrza i przestrzegania dopuszczalnych wartości emisji zanieczyszczeń konieczna jest znaczna redukcja emisji węglowodorów z pojazdów rolniczych i leśnych. Należy to osiągnąć nie tylko poprzez zmniejszenie emisji węglowodorów z rury wydechowej i emisji par z tych pojazdów, ale również przyczyniając się do zmniejszenia poziomów cząstek lotnych.
(6)
Odwołując się do przepisów dyrektywy 97/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3), niniejsze rozporządzenie ustanawia wartości dopuszczalne emisji zanieczyszczeń gazowych i cząstek stałych stosowanych w kolejnych etapach oraz procedurę badania dla silników spalinowych przeznaczonych do napędu ciągników rolniczych lub leśnych. Etapy IIIA, IIIB i IV ograniczania emisji dla pojazdów rolniczych i leśnych, poprzez wytyczenie ambitnych wartości granicznych emisji zanieczyszczeń gazowych i cząstek stałych przy jednoczesnym dostosowaniu do norm międzynarodowych, są jednym ze środków służących ograniczaniu emisji cząstek stałych oraz prekursorów ozonu, takich jak tlenki azotu i węglowodory.
(7)
Wprowadzenie znormalizowanej metody pomiaru zużycia paliwa i emisji dwutlenku węgla pochodzących z silników pojazdów rolniczych i leśnych jest niezbędne, aby zapobiec powstawaniu barier technicznych dla handlu między państwami członkowskimi. Ponadto należy również zapewnić, aby klienci i użytkownicy otrzymywali obiektywne i dokładne informacje.
(8)
Jednym z głównych celów ustawodawstwa Unii w zakresie homologacji pojazdów jest zapewnienie, aby nowe pojazdy, komponenty i oddzielne zespoły techniczne wprowadzone do obrotu zapewniały wysoki poziom ochrony środowiska. Osiągnięciu tego celu nie powinien szkodzić montaż pewnych części lub wyposażenia po wprowadzeniu pojazdów do obrotu lub po ich dopuszczeniu. Należy zatem przyjąć odpowiednie środki w celu zapewnienia, aby części lub wyposażenie, które mogą być zamontowane w pojazdach rolniczych i leśnych, a przy tym znacząco zakłócać funkcjonowanie układów mających zasadnicze znaczenie dla ochrony środowiska, były kontrolowane przez organ udzielający homologacji, zanim zostaną wprowadzone do obrotu. Środki te powinny obejmować przepisy techniczne dotyczące wymagań, które muszą spełniać te części lub to wyposażenie.
(9)
Dyrektywa 2003/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4) przewiduje homologację typu WE całego pojazdu w odniesieniu do pojazdów terenowych i pojazdów typu side-by-side wykorzystywanych jak pojazdy rolnicze i leśne. W związku z tym niniejsze rozporządzenie powinno obejmować również te typy pojazdów w odniesieniu do ich efektywności środowiskowej i osiągów jednostki napędowej, pod warunkiem że dany typ pojazdu należy do jednej z kategorii pojazdów, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 167/2013.
(10)
Postęp techniczny wymaga dostosowywania wymagań technicznych wymienionych w załącznikach do tej dyrektywy. Kategorie silnika, wartości graniczne oraz daty wdrożenia należy dostosować do przyszłych zmian w dyrektywie 97/68/WE zgodnie z art. 71 rozporządzenia (UE) nr 167/2013.
(11)
Wymogi dotyczące efektywności środowiskowej i osiągów jednostki napędowej w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń gazowych i cząstek stałych nie powinny mieć zastosowania do pojazdów wyposażonych w silniki nieobjęte zakresem stosowania dyrektywy 97/68/WE do dnia ich objęcia tą dyrektywą. Jednak pojazdom wyposażonym w silniki nieobjęte zakresem stosowania dyrektywy 97/68/WE można udzielić homologacji typu całego pojazdu na mocy niniejszego rozporządzenia.
(12)
Decyzją Rady 97/836/WE (5) Unia przystąpiła do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań („zrewidowane porozumienie z 1958 r.”). W komunikacie „CARS 2020: Plan działania na rzecz konkurencyjnego i zrównoważonego przemysłu motoryzacyjnego w Europie” Komisja podkreśliła, że przyjęcie przepisów międzynarodowych w ramach Porozumienia EKG ONZ z 1958 r. jest najlepszym sposobem usunięcia barier pozataryfowych w handlu. W związku z tym wymogi określone w dyrektywach uchylonych rozporządzeniem (UE) nr 167/2013 należy zastąpić, w stosownych przypadkach, odniesieniami do odpowiednich regulaminów EKG ONZ.
(13)
Możliwość stosowania regulaminów EKG ONZ do celów homologacji typu UE pojazdu jako podstawa przepisów Unii jest przewidziana w rozporządzeniu (UE) nr 167/2013. Zgodnie z tym rozporządzeniem homologację typu zgodnie z regulaminami EKG ONZ, które obowiązują na równych zasadach z przepisami Unii, należy uznać za homologację typu UE zgodnie z tym rozporządzeniem oraz przyjętymi na jego podstawie aktami delegowanymi i wykonawczymi.
(14)
Stosowanie regulaminów EKG ONZ na równych warunkach z przepisami Unii pozwala uniknąć dublowania nie tylko wymagań technicznych, ale również procedur certyfikacji i procedur administracyjnych. Ponadto homologacja typu oparta bezpośrednio na normach ustalonych na szczeblu międzynarodowym powinna poprawić dostęp do rynku w państwach trzecich, zwłaszcza w tych, które są umawiającymi się stronami zrewidowanego porozumienia z 1958 r., podnosząc tym samym konkurencyjność przemysłu Unii.
(15)
Z uwagi na skalę i wpływ działań proponowanych w tej dziedzinie środki unijne przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są niezbędne do osiągnięcia celów w zakresie bezpieczeństwa i ochrony środowiska, a mianowicie homologacji pojazdów w Unii. Państwa członkowskie działające indywidualnie nie mogą samodzielnie osiągnąć tych celów w stopniu wystarczającym.
(16)
Ponieważ wymogi dotyczące efektywności środowiskowej i osiągów jednostki napędowej pojazdów rolniczych i leśnych mają zasadnicze znaczenie dla homologacji typu tych pojazdów, niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od daty rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) nr 167/2013,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEDMIOT I DEFINICJE
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie ustanawia szczegółowe wymagania techniczne i procedury badań dotyczące efektywności środowiskowej i osiągów jednostki napędowej w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń i dopuszczalnych poziomów hałasu zewnętrznego oraz homologacji i nadzoru rynku pojazdów rolniczych i leśnych, ich silników oraz ich układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 167/2013.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje zawarte w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 167/2013. Stosuje się również następujące definicje:
1)
„emitowane zanieczyszczenia” oznaczają emisje zanieczyszczeń gazowych i cząstek stałych zawartych w spalinach;
2)
„układ oczyszczania spalin z zanieczyszczeń” oznacza przejście gazów spalinowych poprzez urządzenie lub układ, którego celem jest modyfikacja chemiczna lub fizyczna emitowanych zanieczyszczeń przed ich wypuszczeniem do atmosfery, w tym katalizatory, filtry cząstek stałych lub inne komponenty, układy lub oddzielne zespoły techniczne umożliwiające oczyszczenie emitowanych z silnika spalin z zanieczyszczeń gazowych i cząstek stałych lub ograniczenie tych zanieczyszczeń;
3)
„układ redukcji emisji hałasu zewnętrznego” oznacza wszystkie komponenty i oddzielne zespoły techniczne, które obejmują układ wydechowy i układ tłumiący, w tym układ wydechowy, układ dolotowy silnika, tłumik lub inne układy, komponenty i oddzielne zespoły techniczne wpływające na dopuszczalne poziomy hałasu zewnętrznego emitowanego przez pojazd rolniczy lub leśny, takiego samego typu, jak ten w który pojazd był wyposażony w chwili homologacji typu lub rozszerzenia homologacji typu;
4)
„urządzenie kontrolujące emisję zanieczyszczeń” oznacza układ, komponent lub oddzielny zespół techniczny, który jest częścią układu oczyszczania spalin z zanieczyszczeń;
5)
„zamienne urządzenie kontrolujące emisję zanieczyszczeń” oznacza układ, komponent lub oddzielny zespół techniczny przeznaczony do zastąpienia, częściowo lub w całości, układu oczyszczania spalin z zanieczyszczeń w pojeździe homologowanym zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 167/2013 oraz niniejszym rozporządzeniem;
6)
„typ silnika” oznacza kategorię silników, które nie różnią się pod względem podstawowych cech charakterystycznych określonych w dodatku 1 do załącznika II do dyrektywy 97/68/WE;
7)
„silnik macierzysty” oznacza silnik reprezentatywny dla jednostki napędowej lub rodziny silników zgodnie z pkt 7 załącznika I do dyrektywy 97/68/WE;
8)
„rodzina silników” oznacza grupę silników określoną przez producenta zgodnie z pkt 6 załącznika I do dyrektywy 97/68/WE, które ze względu na swoją konstrukcję powinny mieć podobną charakterystykę emisji zanieczyszczeń spalinowych i które spełniają wymagania niniejszego rozporządzenia;
9)
„silnik zamienny” oznacza fabrycznie nowy silnik przeznaczony do zastąpienia silnika w pojeździe rolniczym lub leśnym i który został dostarczony wyłącznie w tym celu;
10)
„urządzenia pomocnicze” oznaczają wszelkie wyposażenie, aparaturę i urządzenia wymienione w tabeli 1 załącznika 4 do regulaminu EKG ONZ nr 120 zmienionego serią poprawek 01;
11)
„moc silnika” oznacza moc uzyskaną na stanowisku badawczym na końcu wału korbowego lub jego odpowiednika przy odpowiedniej prędkości silnika;
12)
„moc netto silnika” oznacza moc silnika uzyskaną na stanowisku badawczym na końcu wału korbowego lub jego odpowiednika przy odpowiedniej prędkości silnika z urządzeniami pomocniczymi i wyposażeniem wymienionymi w tabeli 1 załącznika 4 do regulaminu EKG ONZ nr 120 zmienionego serią poprawek 01 (6), ustaloną w warunkach atmosferycznych odniesienia.
ROZDZIAŁ II
OBOWIĄZKI PRODUCENTÓW
Artykuł 3
Obowiązki ogólne
1. Producent zapewnia, aby wszystkie nowe pojazdy wprowadzane do obrotu, rejestrowane lub dopuszczane w Unii, wszystkie nowe i zamienne silniki wprowadzane do obrotu lub dopuszczane w Unii i wszystkie nowe układy, komponenty i oddzielne zespoły techniczne, które mogą mieć wpływ na efektywność środowiskową i osiągi jednostki napędowej pojazdu, które są wprowadzane do obrotu lub dopuszczane w Unii, były tak zaprojektowane, zbudowane i zmontowane, aby w trakcie normalnego użytkowania pojazd utrzymywany zgodnie z zaleceniami producenta mógł spełniać wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu.
2. Producent pojazdów, silników, układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych wykazuje organowi udzielającemu homologacji za pomocą demonstracji fizycznej i badań, że pojazdy, silniki, układy, komponenty i oddzielne zespoły techniczne udostępnione na rynku, rejestrowane lub dopuszczane w Unii spełniają szczegółowe wymagania techniczne i procedury badawcze określone w art. 6-9a i załącznikach I i II do dyrektywy 97/68/WE.
3. Niniejszego artykułu nie stosuje się do typów pojazdów przeznaczonych na wywóz do państw trzecich.
Artykuł 4
Ogólne wymagania dotyczące emisji zanieczyszczeń i poziomów hałasu zewnętrznego
1. Producent spełnia wymogi dotyczące emisji zanieczyszczeń określone w załącznikach I i II.
Producent spełnia wymogi dotyczące poziomu hałasu zewnętrznego określone w załączniku III.
2. Organy udzielające homologacji typu mogą rozszerzyć homologację typu w zakresie emisji zanieczyszczeń spalinowych i wymagań dotyczących poziomu hałasu zewnętrznego na różne warianty i wersje pojazdu oraz typy i rodziny silników, pod warunkiem że wariant pojazdu, napęd jednostki i parametry układu kontrolującego emisję mają identyczną efektywność lub nie przekraczają poziomów określonych w art. 19 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 167/2013.
3. Producent zgłasza bezzwłocznie organowi udzielającemu homologacji wszelkie modyfikacje układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych, które mogą mieć wpływ na efektywność środowiskową i osiągi jednostki napędowej pojazdu rolniczego lub leśnego po wprowadzeniu do obrotu homologowanego typu pojazdu zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 167/2013. Należy przekazywać obowiązkowo informacje dotyczące:
a)
parametrów typu lub rodziny silników, jak określono w załączniku II do dyrektywy 97/68/WE i w pkt 9 załącznika I do niniejszego rozporządzenia;
b)
układów oczyszczania spalin z zanieczyszczeń, jak określono w pkt 6 załącznika I do dyrektywy 97/68/WE i w pkt 9.1 załącznika I oraz w pkt 3.2 załącznika II do niniejszego rozporządzenia;
c)
układu redukcji emisji hałasu zewnętrznego pojazdu, zgodnie z wymogami załącznika III.
4. W uzupełnieniu przepisów ust. 1, 2 i 3 oraz art. 14 producent stosuje się do następujących wymogów dotyczących efektywności środowiskowej i osiągów jednostki napędowej:
d)
w odniesieniu do paliw wzorcowych, wymogów określonych w załączniku 7 do regulaminu EKG ONZ nr 120 - seria poprawek 01 oraz w załączniku V do dyrektywy 97/68/WE;
e)
w odniesieniu do urządzeń kontrolujących emisję zanieczyszczeń oraz zamiennych urządzeń kontrolujących emisję zanieczyszczeń, wymogów określonych w dodatku 5 do załącznika III do dyrektywy 97/68/WE;
f)
w odniesieniu do wyposażenia badawczego, wymogów określonych w załączniku III do dyrektywy 97/68/WE.
5. Producent przedstawia organowi udzielającemu homologacji dowody, że zmiany, o których mowa w ust. 3, nie pogarszają efektywności środowiskowej pojazdu w stosunku do efektywności środowiskowej wykazanej w ramach homologacji typu.
6. Producent wykazuje, że zamienne urządzenia kontrolujące emisję zanieczyszczeń wymagające homologacji typu zgodnie z art. 9-13 niniejszego rozporządzenia, które są wprowadzane do obrotu lub dopuszczane w Unii, są homologowane zgodnie ze szczegółowymi wymaganiami technicznymi i procedurami badań określonymi w pkt 4.1.1 załącznika I do dyrektywy 97/68/WE, w stosownych przypadkach.
7. Pojazdy wyposażone w zamienne urządzenia kontrolujące emisję zanieczyszczeń spełniają te same wymagania w zakresie badań środowiskowych i dopuszczalnych wartości granicznych emisji co pojazdy wyposażone w oryginalne urządzenie kontrolujące emisję zanieczyszczeń.
Artykuł 5
Szczególne obowiązki dotyczące homologacji typu pojazdów lub silników
1. Producent zapewnia, aby emisje zanieczyszczeń gazowych i cząstek stałych dla danego typu silnika nie przekraczały poziomu zanieczyszczeń gazowych i cząstek stałych zgodnie z wyszczególnieniem dla kategorii silnika i przedziałów mocy objętych dyrektywą 97/68/WE.
2. Producent zapewnia, aby osiągi jednostki napędowej odpowiadały poziomowi zgłoszonemu organowi udzielającemu homologacji w folderze informacyjnym podczas udostępniania pojazdu na rynku lub przed jego wejściem do eksploatacji.
Stosowanie urządzeń ograniczających skuteczność działania, zgodnie z definicją przedstawioną w pkt 2.8c załącznika I do dyrektywy 97/68/WE, które obniżają skuteczność działania układów kontrolujących emisję, jest zabronione zgodnie z pkt 4.1.1 załącznika III do dyrektywy 97/68/WE.
3. Zmiany marki układu, komponentu lub oddzielnego zespołu technicznego wprowadzone po udzieleniu homologacji typu nie skutkują jej automatycznym unieważnieniem, chyba że pierwotne właściwości lub parametry techniczne zostały zmienione w sposób mający wpływ na funkcjonalność silnika lub układu kontroli emisji zanieczyszczeń.
Artykuł 6
Wymogi w zakresie homologacji typu silnika jako odrębnego zespołu technicznego
Aby uzyskać homologację typu silnika lub rodziny silników jako oddzielnego zespołu technicznego, producent, zgodnie z przepisami załącznika I do niniejszego rozporządzenia, wykazuje, że silniki podlegają badaniom i spełniają wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu i w dyrektywie 97/68/WE.
ROZDZIAŁ III
OBOWIĄZKI PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
Artykuł 7
Równoważność alternatywnych homologacji typu
1. Organy krajowe uznają alternatywne homologacje typu za równoważne z homologacją na mocy niniejszego rozporządzenia zgodnie z załącznikiem IV.
2. Oprócz wymogów, o których mowa w akapicie pierwszym, aby alternatywna homologacja typu była uznana za równoważną z homologacją udzieloną na mocy niniejszego rozporządzenia, producent musi zapewnić niedyskryminacyjny dostęp do informacji dotyczących naprawy i konserwacji pojazdów zgodnie z wymogami rozdziału XV rozporządzenia (UE) nr 167/2013 oraz odpowiedniego aktu delegowanego.
Artykuł 8
Pomiar emisji zanieczyszczeń
Służby techniczne dokonują pomiaru emisji zanieczyszczeń spalinowych z pojazdów rolniczych i leśnych oraz z silników tych pojazdów zgodnie z przepisami dyrektywy 97/68/WE dostosowanymi do wymogów załącznika I do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 9
Pomiar poziomu hałasu zewnętrznego
1. Służby techniczne dokonują pomiaru poziomu hałasu zewnętrznego pojazdów rolniczych i leśnych kategorii T wyposażonych w ogumienie pneumatyczne i kategorii C wyposażonych w gumowe gąsienice, do celów homologacji typu, zgodnie z warunkami badania i metodami określonymi w pkt 1.3.1 załącznika III.
2. Służby techniczne przestrzegają również warunków przeprowadzania badania i metod określonych w załączniku III pkt 1.3.2 oraz zapisują wyniki zgodnie z przepisami załącznika III pkt 1.3.2.4.
3. Służby techniczne dokonują pomiaru poziomu hałasu zewnętrznego pojazdów rolniczych i leśnych kategorii C wyposażonych w metalowe gąsienice, do celów homologacji typu, zgodnie z warunkami badania nieruchomego pojazdu i metodami określonymi w pkt 1.3.2 załącznika III.
4. Służby techniczne przestrzegają również warunków przeprowadzania badania i metod określonych w załączniku III pkt 1.3.3 oraz zapisują wyniki.
Artykuł 10
Wymogi dotyczące osiągów jednostki napędowej
W celu oceny osiągów jednostki napędowej pojazdów rolniczych i leśnych przeprowadza się pomiary mocy netto silnika, momentu obrotowego silnika i jednostkowego zużycia paliwa zgodnie z regulaminem EKG ONZ nr 120 zmienionego serią poprawek 01.
Artykuł 11
Przepisy szczegółowe dotyczące homologacji typu pojazdów lub silników
1. Homologacji typu można udzielać pojazdom wyposażonym w silniki nieobjęte zakresem stosowania dyrektywy 97/68/WE.
2. Po upływie 24 miesięcy od daty wejścia w życie aktu prawnego rozszerzającego zakres dyrektywy 97/68/WE na pojazdy wyposażone w silniki, które nie są obecnie objęte zakresem stosowania tej dyrektywy [lub najpóźniej w dniu 1 stycznia 2018 r.], państwa członkowskie odmawiają udzielenia homologacji typu na podstawie niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do pojazdów niespełniających wszystkich wymogów niniejszego rozporządzenia.
3. Homologacje typu udzielone zgodnie z ustępem pierwszym przestają obowiązywać trzy lata od daty wejścia w życie aktu prawnego rozszerzającego zakres dyrektywy 97/68/WE na te silniki [lub najpóźniej w dniu 31 grudnia 2018 r.].
Ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2019 r. państwa członkowskie uznają świadectwa zgodności w odniesieniu do nowych pojazdów za nieważne do celów art. 38 rozporządzenia (UE) nr 167/2013 i zabraniają rejestracji, sprzedaży i dopuszczania takich pojazdów.
4. Do celów homologacji typu terminy określone w art. 9 ust. 3c, 3d i 4a dyrektywy 97/68/WE, w odniesieniu do pojazdów rolniczych i leśnych kategorii T2, T4.1 i C2 zdefiniowanych w art. 4 ust. 3, 6 i 9 oraz w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 167/2013 i wyposażonych w silniki kategorii L-R, zostają odroczone o 3 lata. Klauzule przejściowe i klauzule odstępstwa w art. 9 ust. 4a i w art. 10 ust. 5 dyrektywy 97/68/WE oraz w art. 39 rozporządzenia (UE) nr 167/2013 zostają również odpowiednio odroczone.
5. Silniki zamienne muszą spełniać wartości graniczne, które zamieniany silnik musiał spełniać, gdy został pierwotnie wprowadzony do obrotu.
6. Silniki zastępcze są znakowane zgodnie z dodatkiem do załącznika I.
Artykuł 12
Procedury homologacji typu UE
Nie naruszając przepisów art. 11 i pod warunkiem wejścia w życie przepisów wykonawczych, o których mowa w art. 68 rozporządzenia (UE) nr 167/2013, jeśli producent wystąpi z takim wnioskiem, krajowe organy nie mogą, ze względów dotyczących emisji zanieczyszczeń przez pojazdy, odmówić udzielenia homologacji typu UE lub homologacji krajowej typu nowemu typowi pojazdu lub silnika ani zakazać rejestracji, sprzedaży lub dopuszczenia nowego pojazdu oraz sprzedaży lub używania nowych silników, w przypadku gdy ten pojazd lub silniki są zgodne z niniejszym rozporządzeniem i przepisami wykonawczymi do niego.
Artykuł 13
Udostępnienie na rynku lub montaż w pojeździe zamiennych urządzeń kontrolujących emisję zanieczyszczeń
Zamienne urządzenia kontrolujące emisję zanieczyszczeń, które są również objęte homologacją typu układu w odniesieniu do pojazdu, nie podlegają żadnej dodatkowej homologacji komponentu lub oddzielnego zespołu technicznego zgodnie z art. 26 ust. 3 rozporządzenia UE nr 167/2013.
Artykuł 14
Formuła elastyczna
1. W drodze odstępstwa od art. 10 ust. 3 państwa członkowskie zezwalają na wprowadzanie do obrotu ograniczonej liczby pojazdów wyposażonych w silniki spełniające wymogi art. 9 dyrektywy 97/68/WE według formuły elastycznej, zgodnie z przepisami załącznika V, na wniosek producenta i pod warunkiem że organ udzielający homologacji udzielił odpowiedniego zezwolenia na dopuszczenie.
2. Formułę elastyczną określoną w ust. 1 stosuje się od chwili rozpoczęcia każdego etapu, a czas jej trwania jest taki sam jak czas trwania danego etapu.
Formuła elastyczna, o której mowa w pkt 1.2 załącznika V, jest ograniczona do czasu trwania etapu III B lub do trzech lat, jeżeli nie następuje kolejny etap.
3. Typy pojazdów dopuszczane według formuły elastycznej muszą być wyposażone w typy silników zgodne z postanowieniami załącznika V.
ROZDZIAŁ IV
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 15
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.
Sporządzono w Brukseli dnia 1 października 2014 r.