NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 1379/2013
ze dne 11. prosince 2013
o společné organizaci trhů s produkty rybolovu a akvakultury a o změně nařízení Rady (ES) č. 1184/2006 a (ES) č. 1224/2009 a o zrušení nařízení Rady (ES) č. 104/2000
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 42 a čl. 43 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
s ohledem na stanovisko Výboru regionů (2),
v souladu s řádným legislativním postupem (3),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Oblast působnosti společné rybářské politiky se vztahuje na opatření na trzích s produkty rybolovu a akvakultury v Unii. Společná organizace trhů s produkty rybolovu a akvakultury (dále jen „společná organizace trhů“) je nedílnou součástí společné rybářské politiky a měla by přispívat k naplnění jejích cílů. Jelikož společná rybářská politika prochází revizí, měla by být odpovídajícím způsobem upravena i společná organizace trhů.
(2)
Nařízení Rady (ES) č. 104/2000 (4) je nutno revidovat, aby se zohlednily nedostatky, které byly zjištěny při uplatňování ustanovení, jež platí v současnosti, nejnovější vývoj na trhu Unie a světových trzích a vývoj činností v odvětví rybolovu a akvakultury.
(3)
Rybolov hraje obzvláště významnou úlohu v hospodářství pobřežních regionů Unie, včetně nejvzdálenějších regionů. Vzhledem k tomu, že tato činnost zajišťuje rybářům v těchto regionech jejich obživu, je třeba podniknout kroky na podporu stability trhu a pro užší vzájemný vztah mezi nabídkou a poptávkou.
(4)
Ustanovení společné organizace trhů by měla být prováděna v souladu s mezinárodními závazky Unie, zejména pokud jde o závazky podle předpisů Světové obchodní organizace. Při obchodování s produkty rybolovu a akvakultury se třetími zeměmi by měly být zajištěny podmínky pro spravedlivou hospodářskou soutěž, zejména respektováním požadavků na udržitelnost a používáním sociálních standardů rovnocenných s požadavky, které platí pro produkty z Unie.
(5)
Je důležité, aby řízení společné organizace trhů probíhalo v souladu se zásadami řádné správy společné rybářské politiky.
(6)
Pro úspěch společné organizace trhů má zásadní význam, aby byli spotřebitelé prostřednictvím marketingových a vzdělávacích kampaní informováni o důležitosti konzumace ryb, o široké škále dostupných druhů ryb a o tom, že je důležité být schopen porozumět informacím uvedeným na štítcích.
(7)
Organizace producentů v odvětví rybolovu a organizace producentů v odvětví akvakultury (dále jen „organizace producentů“) jsou klíčovými subjekty, pokud jde o dosažení cílů společné rybářské politiky a společné organizace trhů. Proto je nezbytné posílit jejich odpovědnost a poskytnout jim potřebnou finanční podporu, aby mohly hrát významnější roli v každodenním řízení rybolovu, a zároveň ctít rámec vymezený cíli společné rybářské politiky. Rovněž je nezbytné zajistit, aby jejich členové vykonávali činnosti v odvětví rybolovu a akvakultury udržitelným způsobem, zlepšovali uvádění produktů na trh, shromažďovali informace o akvakultuře a zvyšovali své příjmy. Při naplňování těchto cílů by měly organizace producentů zohlednit rozdílné podmínky v odvětvích rybolovu a akvakultury, které v Unii, včetně nejvzdálenějších regionů, převažují, a zejména zvláštnosti drobného rybolovu a extenzivní akvakultury. Příslušné vnitrostátní orgány by měly mít možnost převzít zodpovědnost za plnění těchto cílů a v souladu s potřebami každého druhu rybolovu úzce spolupracovat s organizacemi producentů v otázkách řízení, a to případně včetně přidělování kvót a řízení intenzity rybolovu.
(8)
Měla by být přijata opatření na podporu odpovídajícího a reprezentativního zastoupení drobných producentů.
(9)
V zájmu posílení konkurenceschopnosti a životaschopnosti organizací producentů by měla být jasně definována vhodná kritéria pro jejich zřizování.
(10)
Meziodvětvové organizace zahrnující různé kategorie hospodářských subjektů v odvětvích rybolovu a akvakultury mohou pomoci zlepšit koordinaci uvádění na trh v rámci celého dodavatelského řetězce a vypracovat opatření v zájmu celého odvětví.
(11)
Je vhodné stanovit společné podmínky pro uznávání organizací producentů a meziodvětvových organizací členskými státy, pro rozšíření působnosti pravidel přijatých organizacemi producentů a meziodvětvovými organizacemi a pro sdílení nákladů vyplývajících z tohoto rozšíření působnosti. Rozšířování působnosti pravidel by mělo podléhat povolení Komisí.
(12)
Protože populace ryb představují sdílené zdroje, mohou jejich udržitelného a účinného využívání v určitých případech lépe dosáhnout organizace složené z členů z různých členských států a různých regionů. Je proto nutné také podporovat možnost zřizování národních nebo nadnárodních organizací producentů a sdružení organizací producentů, založených případně na biogeografických oblastech. Tyto organizace by měly být partnerstvími zaměřenými na přijímání společných a závazných pravidel a na zajištění rovných podmínek pro všechny zúčastněné strany, které provádějí rybolovné činnosti. Při zřizování takových organizací je nutno zajistit, aby nadále podléhaly pravidlům hospodářské soutěže stanoveným tímto nařízením a aby byla respektována nutnost zachovat spojení jednotlivých pobřežních společenství s rybolovem a vodami, které v minulosti využívaly.
(13)
Komise by měla podpořit podpůrná opatření s cílem prosazovat účast žen v organizacích producentů v odvětví akvakultury.
(14)
Aby mohly organizace producentů nasměrovat své členy k udržitelným činnostem v odvětvích rybolovu a akvakultury, měly by vypracovat a předložit příslušným orgánům členských států plán produkce a uvádění na trh s potřebnými opatřeními ke splnění cílů těchto organizací producentů.
(15)
Aby bylo dosaženo cílů společné rybářské politiky, pokud jde o výměty, je nezbytné rozšířit využívání selektivních lovných zařízení, jež zabrání odlovu podměrečných ryb.
(16)
Vzhledem k nepředvídatelnosti rybolovných činností je vhodné vytvořit mechanismus pro skladování produktů rybolovu určených k lidské spotřebě, a to na podporu větší stability trhu a vyšších výnosů z produktů, zejména vytvořením přidané hodnoty. Tento mechanismus by měl přispět ke stabilizaci a sbližování místních trhů v Unii v zájmu dosažení cílů vnitřního trhu.
(17)
V zájmu zohlednění různých cen v Unii by měla být každá organizace producentů v odvětví rybolovu oprávněna navrhnout cenu za účelem spuštění mechanismu skladování. Tato spouštěcí cena by měla být stanovena tak, aby byla zachována spravedlivá hospodářská soutěž mezi hospodářskými subjekty.
(18)
Zavedení a používání společných obchodních norem by mělo umožnit zásobování trhu udržitelnými produkty a plné využití potenciálu vnitřního trhu s produkty rybolovu a akvakultury a mělo by usnadnit obchodování založené na spravedlivé hospodářské soutěži, a pomoci tak zvýšit ziskovost produkce. Za tímto účelem by se měly nadále uplatňovat platné obchodní normy.
(19)
Je nutno zajistit, aby dovážené produkty vstupující na trh Unie splňovaly stejné požadavky a obchodní normy, jaké musí dodržovat producenti Unie.
(20)
Za účelem zajištění vysoké úrovně ochrany lidského zdraví by měly produkty rybolovu a akvakultury uváděné na trh Unie splňovat platná pravidla v oblasti bezpečnosti potravin a hygieny, a to bez ohledu na svůj původ.
(21)
S cílem poskytnou spotřebitelům informovanou volbu je nezbytné, aby dostávali jasné a srozumitelné informace, zejména o původu produktů a způsobech jejich produkce.
(22)
Používání ekoznačky pro produkty rybolovu a akvakultury, ať pocházející z Unie nebo ze třetích zemí, umožňuje poskytování jasných informací o ekologické udržitelnosti těchto produktů. Proto je nutné, aby Komise posoudila možnost vypracování a zavedení minimálních kritérií pro vytvoření ekoznačky pro produkty rybolovu a akvakultury na úrovni celé Unie.
(23)
Za účelem ochrany spotřebitele by příslušné vnitrostátní orgány odpovědné za sledování a vymáhání plnění povinností stanovených v tomto nařízení měly plně využívat dostupné technologie, včetně testů DNA, aby odradily hospodářské subjekty od falešného značení odlovů.
(24)
Na produkci nebo uvádění produktů rybolovu a akvakultury na trh by se měla vztahovat pravidla hospodářské soutěže týkající se dohod, rozhodnutí a jednání podle článku 101 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen "Smlouva o fungování EU"), pokud jejich uplatňování nebrání fungování společné organizace trhů nebo neohrožuje dosažení cílů stanovených v článku 39 Smlouvy o fungování EU.
(25)
Je vhodné stanovit pravidla hospodářské soutěže, která se vztahují na produkci a uvádění produktů rybolovu a akvakultury na trh, s přihlédnutím ke zvláštním aspektům odvětví rybolovu a akvakultury, k nimž patří roztříštěnost odvětví, skutečnost, že ryby jsou sdíleným zdrojem, a velká míra dovozů, na něž by se měla vztahovat stejná pravidla, jako na unijní produkty rybolovu a akvakultury. V zájmu zjednodušení by se měla příslušná ustanovení nařízení Rady (ES) č. 1184/2006 (5) začlenit do tohoto nařízení. Nařízení (ES) č. 1184/2006 by se proto již na produkty rybolovu a akvakultury nemělo vztahovat.
(26)
Je nutné zlepšit shromažďování, zpracování a šíření ekonomických informací o trzích s produkty rybolovu a akvakultury v Unii.
(27)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení ustanovení tohoto nařízení, pokud jde o lhůty, postupy a formuláře žádostí o uznání organizací producentů a meziodvětvových organizací a pro odnětí tohoto uznání; formát, lhůty a postupy uplatňované členskými státy při informování o rozhodnutích o udělení nebo odnětí uznání; formát a postupy pro oznamování pravidel závazných pro všechny producenty nebo hospodářské subjekty členskými státy; formát a strukturu plánů produkce a uvádění na trh, jakož i postupy a lhůty pro jejich předkládání a schvalování; a formát, v němž členské státy zveřejňují spouštěcí ceny, by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (6).
(28)
Nařízení (ES) č. 104/2000 by mělo být zrušeno. V zájmu zajištění návaznosti ustanovení o informování spotřebitele by se však článek 4 uvedeného nařízení měl použít až do 12. prosince 2014.
(29)
Jelikož cíle tohoto nařízení, totiž zavedení společné organizace trhů s produkty rybolovu a akvakultury, nemůže být vzhledem k společné povaze trhu s produkty rybolovu a akvakultury uspokojivě dosaženo na úrovni členských států, a proto jej lze z důvodu jeho rozsahu a účinků a potřeby další společné činnosti lépe dosáhnout na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení těchto cílů.
(30)
Nařízení (ES) č. 1184/2006 a (ES) č. 1224/2009 by proto měla být odpovídajícím způsobem změněna,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
OBECNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Předmět
1. Zřizuje se společná organizace trhů s produkty rybolovu a akvakultury (dále jen „společná organizace trhů“).
2. Společná organizace trhů zahrnuje tyto prvky:
a)
profesní organizace;
b)
obchodní normy;
c)
informace pro spotřebitele;
d)
pravidla hospodářské soutěže;
e)
informace o trhu.
3. Společná organizace trhů se doplňuje, pokud jde o vnější aspekty, nařízením Rady (EU) č. 1220/2012 (7) a nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1026/2012 (8).
4. Provádění společné organizace trhů je způsobilé k získání finanční podpory Unie podle budoucího právního aktu Unie, jímž se stanoví podmínky finanční podpory námořní politiky a politiky rybolovu pro období 2014-2020.
Článek 2
Oblast působnosti
Společná organizace trhů se vztahuje na produkty rybolovu a akvakultury uvedené v příloze I tohoto nařízení, které jsou uváděny na trh v Unii.
Článek 3
Cíle
Cíle společné organizace trhů jsou shodné s cíli stanovenými v článku 35 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1380/2013 (9).
Článek 4
Zásady
Společná organizace trhů se řídí zásadami řádné správy, které jsou stanoveny v článku 3 nařízení (EU) č. 1380/2013.
Článek 5
Definice
Pro účely tohoto nařízení se použijí definice uvedené v článku 4 nařízení (EU) č. 1380/2013, jakož i definice uvedené v článku 4 nařízení Rady (ES) č. 1224/2009 (10), v článku 2 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1169/2011 (11), v článcích 2 a 3 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 178/2002 (12) a v článku 3 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1333/2008 (13). Dále se rozumí:
a)
„produkty rybolovu“ vodní organismy získané rybolovnou činností nebo produkty z nich odvozené, jak je uvedeno v příloze I;
b)
„produkty akvakultury“ vodní organismy v jakékoli fázi jejich životního cyklu získané činností v oblasti akvakultury nebo produkty z nich odvozené, jak je uvedeno v příloze I;
c)
„producentem“ fyzická nebo právnická osoba, která používá výrobní prostředky, aby získala produkty rybolovu nebo akvakultury za účelem jejich uvádění na trh;
d)
„odvětvím rybolovu a akvakultury“ odvětví hospodářství, které zahrnuje veškeré činnosti v oblasti produkce, zpracování a uvádění produktů rybolovu nebo akvakultury na trh;
e)
„dodáním na trh“ dodání produktu rybolovu nebo akvakultury k distribuci, spotřebě nebo použití na trhu Unie v rámci obchodní činnosti, ať už za úplatu nebo bezplatně;
f)
„uvedením na trh“ první dodání produktu rybolovu nebo akvakultury na trh Unie;
g)
„maloobchodem“ manipulace s potravinami nebo jejich zpracování a skladování v místě prodeje nebo dodávky konečnému spotřebiteli, včetně distribučních terminálů, provozů veřejného stravování, závodních jídelen, podnikových restauračních služeb, restaurací a dalších podobných stravovacích provozoven, obchodů, distribučních center supermarketů a velkoobchodních prodejen;
h)
„balenými produkty rybolovu a akvakultury“ produkty rybolovu a akvakultury, které jsou „balenou potravinou“ ve smyslu čl. 2 odst. 2 písm. e) nařízení (ES) č. 1169/2011.
KAPITOLA II
PROFESNÍ ORGANIZACE
ODDÍL I
Zřizování, cíle a opatření
Článek 6
Zřízení organizací producentů v odvětví rybolovu a organizací producentů v odvětví akvakultury
1. Z podnětu producentů produktů rybolovu nebo produktů akvakultury lze zřizovat v jednom či více členských státech organizace producentů v odvětví rybolovu a organizace producentů v odvětví akvakultury (společně dále jen „organizace producentů“) a uznávat je v souladu s oddílem II.
2. V případě potřeby se při zřizování organizací producentů zohlední zvláštní situace drobných producentů.
3. Organizace producentů, která zastupuje odvětví rybolovu i akvakultury, může být zřízena jako společná organizace producentů v odvětvích rybolovu a akvakultury.
Článek 7
Cíle organizací producentů
1. Organizace producentů v odvětví rybolovu sledují tyto cíle:
a)
prosazovat životaschopné a udržitelné rybolovné činnosti svých členů v plném souladu s politikou zachování zdrojů, vymezené zejména v nařízení (EU) č. 1380/2013 a v právu životního prostředí, při respektování sociální politiky a pokud tak příslušný členský stát stanoví, za účasti na řízení mořských biologických zdrojů;
b)
co nejvíce zamezit a snížit nežádoucí úlovky komerčních populací a v případě potřeby optimálně využívat takové úlovky, aniž by se vytvořil trh s úlovky, které nedosahují minimální referenční velikosti pro zachování zdrojů, v souladu s článkem 15 nařízení (EU) č. 1380/2013;
c)
přispívat ke sledovatelnosti produktů rybolovu a k přístupu spotřebitelů k jasným a srozumitelným informacím;
d)
přispívat k vyloučení nezákonného, nehlášeného a neregulovaného rybolovu.
2. Organizace producentů v odvětví akvakultury sledují tyto cíle:
a)
prosazovat udržitelné činnosti svých členů v oblasti akvakultury poskytováním příležitosti pro jejich rozvoj v plném souladu zejména s nařízením (EU) č. 1380/2013 a právem životního prostředí, při respektování sociální politiky;
b)
zajišťovat, aby činnosti jejich členů byly v souladu s vnitrostátními strategickými plány uvedenými v článku 34 nařízení (EU) č. 1380/2013;
c)
snažit se zajišťovat, aby krmiva vyráběná z produktů rybolovu a používaná v akvakultuře pocházela z udržitelně řízeného rybolovu.
3. Organizace producentů sledují vedle cílů uvedených v odstavcích 1 a 2 dva nebo více z těchto cílů:
a)
zlepšovat podmínky pro uvádění produktů rybolovu a akvakultury pocházejících od členů těchto organizací na trh;
b)
zlepšovat hospodářské výnosy;
c)
stabilizovat trhy;
d)
přispívat k zásobování potravinami a prosazovat přísné normy pro jakost a bezpečnost potravin a současně přispívat k zaměstnanosti v pobřežních a venkovských oblastech;
e)
zmenšovat environmentální dopad rybolovu, zejména prostřednictvím opatření ke zlepšení selektivity lovných zařízení.
4. Organizace producentů mohou sledovat i jiné, doplňkové cíle.
Článek 8
Opatření přijímaná organizacemi producentů
1. K dosažení cílů stanovených v článku 7 mohou organizace producentů využít mimo jiné tato opatření:
a)
přizpůsobení produkce požadavkům trhu;
b)
usměrňování nabídky a uvádění produktů svých členů na trh;
c)
propagace unijních produktů rybolovu a akvakultury svých členů nediskriminačním způsobem, s využitím například osvědčování, a zejména označení původu, značek ověřené kvality, zeměpisných označení, zaručených tradičních specialit a významu pro udržitelnost;
d)
kontrolování, zda jsou činnosti jejich členů v souladu s pravidly stanovenými dotyčnou organizací producentů, a přijímání opatření pro zajištění takového souladu;
e)
podpora odborné učňovské přípravy a programů spolupráce na podporu mladých lidí vstupujících do tohoto odvětví;
f)
zmenšování dopadu rybolovu na životní prostředí, zejména prostřednictvím opatření ke zlepšení selektivity rybolovných zařízení;
g)
podpora používání informačních a komunikačních technologií s cílem zlepšit uvádění produktů rybolovu na trh a jejich ceny;
h)
usnadnění přístupu spotřebitelů k informacím o produktech rybolovu a akvakultury.
2. Organizace producentů v odvětví rybolovu mohou rovněž využít tato opatření:
a)
kolektivně plánovat a řídit rybolovné činnosti svých členů, s výhradou organizace řízení mořských biologických zdrojů členskými státy, včetně vypracování a provádění opatření ke zlepšení selektivnosti rybolovných činností a poskytování poradenství příslušným orgánům;
b)
zamezení a minimalizování nežádoucích úlovků účastí na vývoji a používání technických opatření a optimální využití nežádoucích úlovků komerčních populací, aniž by se vytvořil trh s úlovky, které nedosahují minimální referenční velikosti pro zachování zdrojů, v souladu s čl. 15 odst. 11 nařízení (EU) č. 1380/2013 a případně s čl. 34 odst. 2 tohoto nařízení;
c)
řízení dočasného skladování pro produkty rybolovu v souladu s články 30 a 31 tohoto nařízení.
3. Organizace producentů v odvětví akvakultury mohou rovněž využít tato opatření:
a)
prosazování udržitelných činností v oblasti akvakultury, zejména s ohledem na ochranu životního prostředí, zdraví a dobré životní podmínky zvířat;
b)
shromažďování informací o produktech uváděných na trh, včetně ekonomických informací o prvním prodeji a o odhadech produkce;
c)
shromažďování informací o životním prostředí;
d)
plánování řízení činností svých členů v odvětví akvakultury;
e)
podpora programů pro odborníky za účelem propagace produktů udržitelné akvakultury.
Článek 9
Zřízení sdružení organizací producentů
1. Z podnětu organizací producentů uznaných v jednom či více členských státech lze zřizovat sdružení organizací producentů.
2. Není-li stanoveno jinak, ustanovení tohoto nařízení vztahující se na organizace producentů se použijí rovněž na sdružení organizací producentů.
Článek 10
Cíle sdružení organizací producentů
1. Sdružení organizací producentů sledují tyto cíle:
a)
provádět účinnějším a udržitelnějším způsobem cíle organizací producentů, které jsou členy sdružení, uvedené v článku 7;
b)
koordinovat a rozvíjet činnosti ve společném zájmu organizací producentů, které jsou členy sdružení.
2. Sdružení organizací producentů jsou způsobilá pro finanční podporu v souladu s budoucím právním aktem Unie, jímž se stanoví podmínky finanční podpory námořní politiky a politiky rybolovu pro období 2014-2020.
Článek 11
Zřízení meziodvětvových organizací
Z podnětu producentů v odvětví rybolovu a akvakultury v jednom či více členských státech lze zřizovat meziodvětvové organizace a uznávat je v souladu s oddílem II.
Článek 12
Cíle meziodvětvových organizací
Meziodvětvové organizace zlepšují koordinaci a podmínky pro dodávání produktů rybolovu a akvakultury na trh Unie.
Článek 13
Opatření uplatňovaná meziodvětvovými organizacemi
K dosažení cílů uvedených v článku 12 mohou meziodvětvové organizace využít tato opatření:
a)
vypracování vzorových smluv slučitelných s právem Unie;
b)
propagace unijních produktů rybolovu a akvakultury nediskriminačním způsobem, využíváním například osvědčování, a zejména označení původu, značek ověřené kvality, zeměpisných označení, zaručených tradičních specialit a významu pro udržitelnost;
c)
stanovení pravidel týkajících se produkce a uvádění produktů rybolovu a akvakultury na trh, která jsou přísnější než pravidla obsažená v právních předpisech Unie nebo členských států;
d)
zlepšení kvality, znalostí a transparentnosti, pokud jde o produkci a trh, jakož i provádění činností v oblasti profesní a učňovské odborné přípravy, například pokud jde o otázky jakosti a sledovatelnosti, bezpečnosti potravin a za účelem podpory výzkumu;
e)
provádění výzkumu a studií trhu a rozvíjení metod, které optimalizují fungování trhu, včetně využívání informačních a komunikačních technologií, jakož i shromažďování socioekonomických údajů;
f)
poskytování informací a provádění výzkumu potřebného k zajištění udržitelných dodávek v množství, jakosti a ceně, které odpovídají požadavkům trhu a očekáváním spotřebitelů;
g)
propagace druhů získaných z rybích populací, které jsou v udržitelném stavu, mají cennou výživovou hodnotu a nejsou konzumovány ve velké míře, mezi spotřebiteli;
h)
kontrolování, zda jsou činnosti jejich členů v souladu s pravidly stanovenými dotyčnou meziodvětvovou organizací, a přijímání opatření pro zajištění takového souladu.
ODDÍL II
Uznávání
Článek 14
Uznávání organizací producentů
1. Členské státy mohou za organizace producentů uznat veškerá seskupení zřízená z podnětu producentů v odvětví rybolovu nebo akvakultury, která požádají o toto uznání, za podmínky, že:
a)
dodržují zásady uvedené v článku 17 a pravidla přijatá k jejich provedení;
b)
na území dotčeného členského státu či jeho části vykonávají dostatečnou ekonomickou činnost, zejména s ohledem na počet členů nebo objem obchodovatelné produkce;
c)
mají právní subjektivitu podle vnitrostátního práva daného členského státu, jsou v něm usazena a mají své úřední sídlo na jeho území;
d)
jsou schopna sledovat cíle stanovené v článku 7;
e)
dodržují pravidla hospodářské soutěže uvedená v kapitole V;
f)
nezneužívají dominantní postavení na daném trhu; a
g)
poskytují příslušné podrobné informace o svých členech, o svém řízení a o svých zdrojích financování.
2. Organizace producentů uznané před 29. prosince 2013 se pro účely tohoto nařízení považují za organizace producentů a jsou vázány jeho ustanoveními.
Článek 15
Finanční podpora organizacím producentů nebo sdružením organizací producentů
Opatření týkající se uvádění produktů rybolovu a akvakultury na trh, jejichž cílem je vytvořit nebo restrukturalizovat organizace producentů nebo sdružení organizací producentů, lze finančně podpořit v souladu s budoucím právním aktem Unie, jímž se stanoví podmínky finanční podpory námořní politiky a politiky rybolovu pro období 2014-2020.
Článek 16
Uznání meziodvětvových organizací
1. Členské státy mohou za meziodvětvové organizace uznat seskupení hospodářských subjektů usazená na jejich území, která o toto uznání požádají, za podmínky, že:
a)
dodržují zásady uvedené v článku 17 a s pravidla přijatá k jejich provedení;
b)
zastupují významnou část činnosti v oblasti produkce a zpracování nebo uvádění na trh, pokud jde o produkty rybolovu a akvakultury nebo produkty zpracované z produktů rybolovu a akvakultury;
c)
sama neprodukují, nezpracovávají ani neuvádějí na trh produkty rybolovu a akvakultury nebo produkty zpracované z produktů rybolovu a akvakultury;
d)
mají právní subjektivitu podle vnitrostátního práva daného členského státu, jsou v něm usazena a mají své úřední sídlo na jeho území;
e)
jsou schopna sledovat cíle stanovené v článku 12;
f)
přihlížejí k zájmům spotřebitelů;
g)
nebrání řádnému fungování společné organizace trhů, a
h)
dodržují pravidla hospodářské soutěže uvedená v kapitole V.
2. Organizace zřízené před 29. prosince 2013 mohou být uznány za meziodvětvové organizace pro účely tohoto nařízení za předpokladu, že má dotčený členský stát za to, že dodržují ustanovení tohoto nařízení o meziodvětvových organizacích.
3. Meziodvětvové organizace uznané před 29. prosince 2013 se pro účely tohoto nařízení považují za meziodvětvové organizace a jsou vázány jeho ustanoveními.
Článek 17
Vnitřní fungování organizací producentů a meziodvětvových organizací
Vnitřní fungování organizací producentů a meziodvětvových organizací uvedených v článcích 14 a 16 je založeno na těchto zásadách:
a)
jejich členové dodržují pravidla přijatá těmito organizacemi v oblastech využívání rybolovu, produkce a uvádění na trh;
b)
zákaz diskriminace mezi členy, především z důvodu státní příslušnosti nebo místa usazení;
c)
výběr finančních příspěvků od členů za účelem financování organizace;
d)
demokratické fungování, umožňující členům kontrolovat svou organizaci a její rozhodnutí;
e)
ukládání účinných, odrazujících a přiměřených sankcí za porušování povinností stanovených vnitřními pravidly dané organizace, zejména v případě neplacení finančních příspěvků.;
f)
vymezení pravidel pro přijímání nových členů a pro rušení členství;
g)
vymezení účetních a rozpočtových pravidel nezbytných pro řízení organizace.
Článek 18
Kontroly a odnětí uznání členskými státy
1. Členské státy provádějí v pravidelných intervalech kontroly, aby ověřily, že organizace producentů a meziodvětvové organizace dodržují podmínky pro uznání uvedené v článcích 14 a 16. Nedodržování podmínek může mít za následek odnětí uznání.
2. Členský stát, v němž se nachází úřední sídlo organizace producentů nebo meziodvětvové organizace, jejíž členové pocházejí z různých členských států, nebo sdružení organizací producentů uznaných v různých členských státech, naváže společně s ostatními dotčenými členskými státy správní spolupráci, která je nezbytná k provádění kontrol činností dotyčných organizací nebo sdružení.
Článek 19
Přidělování rybolovných práv
Při plnění svých úkolů organizace producentů, jejímiž členy jsou státní příslušníci různých členských států, nebo sdružení organizací producentů uznaných v různých členských státech dodržuje předpisy upravující přidělování rybolovných práv mezi členské státy v souladu s článkem 16 nařízení (EU) č. 1380/2013.
Článek 20
Kontroly prováděné Komisí
1. Aby bylo zajištěno dodržování podmínek pro uznání organizací producentů nebo meziodvětvových organizací stanovených v článcích 14 a 16, může Komise provádět kontroly a případně požádá, aby členské státy organizacím producentů nebo meziodvětvovým organizacím odejmuly uznání.
2. Členské státy sdělí Komisi elektronickými prostředky veškerá rozhodnutí o udělení nebo odnětí uznání. Komise veškeré takové informace zpřístupní veřejnosti.
Článek 21
Prováděcí akty
1. Komise přijímá prováděcí akty týkající se:
a)
lhůt, postupů a formulářů žádostí o uznání organizací producentů a meziodvětvových organizací podle článků 14 a 16 nebo pro odnětí tohoto uznání podle článku 18;
b)
formátu, lhůt a postupů uplatňovaných členskými státy při informování Komise o rozhodnutích o udělení nebo odnětí uznání podle čl. 20 odst. 2.
Prováděcí akty přijaté podle písmene a) se případně přizpůsobují zvláštním znakům drobného rybolovu a akvakultury.
2. Prováděcí akty uvedené v odstavci 1 se přijímají přezkumným postupem podle čl. 43 odst. 2.
ODDÍL III
Rozšíření působnosti pravidel
Článek 22
Rozšíření působnosti pravidel organizací producentů
1. Členský stát může učinit pravidla dohodnutá v rámci určité organizace producentů závaznými pro producenty, kteří nejsou členy této organizace a kteří uvádějí na trh produkty v oblasti, v níž je daná organizace producentů reprezentativní, a to za podmínky, že:
a)
organizace producentů byla zřízena na dobu alespoň jednoho roku a je v jednom členském státě považována za reprezentativní s ohledem na produkci a uvádění produktů na trh, včetně případně odvětví drobného rybolovu, a podá žádost příslušným vnitrostátním orgánům;
b)
pravidla, jejichž působnost má být rozšířena, se týkají kteréhokoli z opatření pro organizace producentů, jež jsou stanovena v čl. 8 odst. 1 písm. a), b) a c), čl. 8 odst. 2 písm. a) a b) a čl. 8 odst. 3 písm. a) až e);
c)
jsou dodržena pravidla hospodářské soutěže uvedená v kapitole V.
2. Pro účely odst. 1 písm. a) se organizace producentů v odvětví rybolovu považuje za reprezentativní, pokud na ni připadá alespoň 55 % množství příslušného produktu uvedeného na trh v předchozím roce v oblasti, v níž se navrhuje rozšíření působnosti pravidel.
3. Pro účely odst. 1 písm. a) se organizace producentů v odvětví akvakultury považuje za reprezentativní, pokud na ni připadá alespoň 40 % množství příslušného produktu uvedeného na trh v předchozím roce v oblasti, v níž se navrhuje rozšíření působnosti pravidel;
4. Pravidla, jejichž působnost má být rozšířena na nečleny, se použijí po dobu 60 dnů až 12 měsíců.
Článek 23
Rozšíření působnosti pravidel meziodvětvových organizací
1. Členský stát může učinit některé dohody, rozhodnutí nebo jednání ve vzájemné shodě, jež byly dohodnuty v rámci určité meziodvětvové organizace, závaznými v určité oblasti nebo určitých oblastech pro ostatní hospodářské subjekty, které nepatří do této organizace, a to za podmínky, že:
a)
meziodvětvová organizace pokrývá alespoň 65 % v každé z nejméně dvou následujících činností: produkce, zpracování nebo uvádění na trh příslušného produktu v předchozím roce v dotyčné oblasti nebo oblastech členského státu a tato organizace podá žádost příslušným vnitrostátním orgánům; a
b)
pravidla, jejichž působnost má být rozšířena na ostatní hospodářské subjekty, se týkají kteréhokoli z opatření pro meziodvětvové organizace, jež jsou stanovena v čl. 13 písm. a) až g), a ostatním hospodářským subjektům v dotyčném členském státě nebo v Unii nezpůsobují škodu.
2. Pravidla, jejichž působnost je rozšířena, lze učinit závaznými nejvýše na dobu tří let, aniž je dotčen čl. 25 odst. 4.
Článek 24
Odpovědnost
Je-li podle článků 22 a 23 rozšířena působnost pravidel na nečleny, může dotyčný členský stát rozhodnout, že nečlenové uhradí organizaci producentů nebo meziodvětvové organizaci ekvivalent veškerých nákladů nebo jejich části, hrazených členy v důsledku uplatňování pravidel, jejichž působnost byla rozšířena na nečleny.
Článek 25
Povolení Komisí
1. Členské státy oznámí Komisi pravidla, která podle článků 22 a 23 zamýšlí učinit závaznými pro všechny producenty nebo hospodářské subjekty v určité oblasti nebo určitých oblastech.
2. Komise přijme rozhodnutí, kterým povolí rozšíření působnosti pravidel podle odstavce 1, pokud:
a)
jsou dodržena ustanovení článků 22 a 23;
b)
jsou dodržena pravidla hospodářské soutěže uvedená v kapitole V;
c)
rozšíření působnosti neohrožuje volný obchod; a
d)
není ohroženo dosažení cílů článku 39 Smlouvy o fungování EU.
3. Do jednoho měsíce od přijetí oznámení Komise přijme rozhodnutí, kterým rozšíření působnosti pravidel povolí nebo zamítne, a informuje o tom členské státy. Nepřijme-li Komise rozhodnutí do jednoho měsíce od přijetí oznámení, má se za to, že Komise rozšíření působnosti pravidel povolila.
4. Povolené rozšíření působnosti pravidel může být po uplynutí počáteční doby používáno i nadále, a to i na základě tichého souhlasu bez výslovného dalšího povolení, pokud dotyčný členský stát oznámil další dobu používání Komisi alespoň jeden měsíc před uplynutím počáteční doby a Komise toto další používání buď povolila, nebo k němu nevznesla námitky do jednoho měsíce ode dne přijetí uvedeného oznámení.
Článek 26
Odnětí povolení
Komise může provádět kontroly a odejmout povolení rozšíření působnosti pravidel, pokud zjistí, že není splněn některý z požadavků pro povolení rozšíření působnosti. Komise o takovém odnětí informuje členské státy.
Článek 27
Prováděcí akty
Komise přijímá prováděcí akty stanovící pravidla týkající se formátu a postupu oznamování podle čl. 25 odst. 1. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 43 odst. 2.
ODDÍL IV
Plánování produkce a uvádění na trh
Článek 28
Plán produkce a uvádění na trh
1. Každá organizace producentů předloží svým příslušným vnitrostátním orgánům ke schválení plán produkce a uvádění na trh alespoň pro hlavní druhy, které uvádí na trh. Tyto plány produkce a uvádění na trh jsou zaměřeny na dosažení cílů stanovených v článcích 3 a 7.
2. Plán produkce a uvádění na trh zahrnuje:
a)
plán produkce pro lovené nebo chované druhy;
b)
strategii uvádění produktů na trh zaměřenou na přizpůsobení množství, jakosti a obchodní úpravy nabídky požadavkům trhu;
c)
opatření přijímaná organizací producentů s cílem přispět k plnění cílů stanovených v článku 7;
d)
zvláštní preventivní opatření pro úpravu nabídky druhů, u kterých se během roku obvykle objevují obtíže s uváděním na trh;
e)
sankce pro členy, kteří porušují rozhodnutí přijatá k provádění dotyčného plánu.
3. Příslušné vnitrostátní orgány schválí plán produkce a uvádění na trh. Po jeho schválení organizace producentů plán neprodleně provede.
4. Organizace producentů mohou plán produkce a uvádění na trh revidovat a v takovém případě jej předloží příslušným vnitrostátním orgánům ke schválení.
5. Organizace producentů vypracuje výroční zprávu o svých činnostech na základě plánu produkce a uvádění na trh a předloží ji svým příslušným vnitrostátním orgánům ke schválení.
6. Organizace producentů mohou obdržet finanční podporu na přípravu a plnění plánů produkce a uvádění na trh v souladu s budoucím právním aktem Unie, jímž se stanoví podmínky finanční podpory námořní politiky a politiky rybolovu pro období 2014-2020.
7. Členské státy provádějí kontroly, aby zajistily, že každá organizace producentů plní povinnosti stanovené v tomto článku. Neplnění povinností může mít za následek odnětí uznání.
Článek 29
Prováděcí akty
1. Komise přijímá prováděcí akty týkající se:
a)
formátu a struktury plánu produkce a uvádění na trh uvedeného v článku 28;
b)
postupu a lhůt pro předkládání plánů produkce a uvádění na trh uvedených v článku 28 organizacemi producentů a pro jejich schvalování členskými státy.
2. Prováděcí akty uvedené v odstavci 1 se přijímají přezkumným postupem podle čl. 43 odst. 2.
ODDÍL V
Stabilizace trhů
Článek 30
Mechanismus skladování
Organizace producentů v odvětví rybolovu mohou obdržet finanční podporu pro skladování produktů rybolovu uvedených v příloze II, pokud:
a)
jsou splněny podmínky pro skladování stanovené v budoucím právním aktu Unie, jímž se stanoví podmínky finanční podpory námořní politiky a politiky rybolovu pro období 2014-2020;
b)
produkty byly organizacemi producentů v odvětví rybolovu uvedeny na trh a při spouštěcí ceně uvedené v článku 31 se pro ně nenašel žádný kupující;
c)
produkty splňují společné obchodní normy zavedené v souladu s článkem 33 a jejich jakost vyhovuje lidské spotřebě;
d)
produkty jsou konzervovány nebo zpracovány a uchovávány v nádržích nebo klecích, prostřednictvím zmrazování, ať na palubě plavidla nebo v zařízeních na pevnině, solení, sušení, nakládání či případně vaření nebo pasterace, rovněž za použití filetování, sekání nebo případně odstranění hlav;
e)
produkty jsou z uskladnění později znovu uvedeny na trh k lidské spotřebě;
f)
produkty zůstanou v uskladnění nejméně pět dnů.
Článek 31
Ceny spouštějící mechanismus skladování
1. Před začátkem každého roku může každá organizace producentů v odvětví rybolovu sama předložit návrh ceny, kterou se spustí mechanismus skladování podle článku 30 pro produkty rybolovu uvedené v příloze II.
2. Spouštěcí cena nepřekročí 80 % vážené průměrné ceny zaznamenané u dotyčného produktu v oblasti činnosti dané organizace producentů během tří let bezprostředně předcházejících roku, pro nějž je spouštěcí cena stanovena.
3. Při stanovení spouštěcí ceny se berou v úvahu tyto okolnosti:
a)
vývoj produkce a poptávky;
b)
stabilizace tržních cen;
c)
sbližování trhů;
d)
příjmy producentů;
e)
zájmy spotřebitelů.
4. Členské státy po přezkoumání návrhů organizací producentů, jež jsou uznány na jejich území, stanoví spouštěcí ceny, které organizace producentů použijí. Tyto ceny se stanovují na základě kritérií uvedených v odstavcích 2 a 3. Ceny se zveřejní.
Článek 32
Prováděcí akty
Komise přijímá prováděcí akty týkající se formátu, v němž členské státy zveřejňují spouštěcí ceny podle čl. 31 odst. 4. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 43 odst. 2.
KAPITOLA III
SPOLEČNÉ OBCHODNÍ NORMY
Článek 33
Stanovení společných obchodních norem
1. Aniž je dotčen článek 47, je možné stanovit společné obchodní normy pro produkty rybolovu, které jsou uvedeny v příloze I, bez ohledu na jejich původ (z Unie nebo dovezené), a které jsou určeny pro lidskou spotřebu.
2. Normy uvedené v odstavci 1 se mohou týkat jakosti, velikosti, hmotnosti, balení, obchodní úpravy nebo označování produktů, a zejména:
a)
minimálních velikostí pro uvedení na trh, s přihlédnutím k nejlepším dostupným vědeckým stanoviskům; tyto minimální velikosti pro uvedení na trh v příslušných případech odpovídají minimálním referenčním velikostem pro zachování zdrojů v souladu s čl. 15 odst. 10 nařízení (EU) č. 1380/2013,
b)
specifikací pro konzervované produkty v souladu s požadavky týkajícími se zachování zdrojů a mezinárodními závazky.
3. Odstavce 1 a 2 se použijí, aniž jsou dotčeny:
a)
nařízení (ES) č. 178/2002;
b)
nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 852/2004 (14);
c)
nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 853/2004 (15);
d)
nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 854/2004 (16);
e)
nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 882/2004 (17);
f)
nařízení Rady (ES) č. 1005/2008 (18); a
g)
nařízení (ES) č. 1224/2009.
Článek 34
Dodržování společných obchodních norem
1. Produkty určené k lidské spotřebě, pro něž jsou stanoveny společné obchodní normy, lze uvádět na trh Unie pouze v souladu s těmito normami.
2. Veškeré vyložené produkty rybolovu, včetně těch, které nesplňují společné obchodní normy, mohou být použity k jiným účelům než přímé lidské spotřebě, zejména na rybí moučku, rybí tuk, krmiva pro zvířata v zájmovém chovu, potravinářské přídatné látky, léčivé přípravky nebo kosmetické výrobky.
KAPITOLA IV
INFORMACE PRO SPOTŘEBITELE
Článek 35
Povinné informace
1. Aniž je dotčeno nařízení (EU) č. 1169/2011, produkty rybolovu a akvakultury uvedené v příloze I písm. a), b), c) a e) tohoto nařízení, které jsou uváděny na trh v Unii, mohou být bez ohledu na svůj původ nebo způsob uvádění na trh nabízeny k prodeji konečnému spotřebiteli nebo zařízení společného stravování pouze tehdy, pokud příslušná etiketa nebo štítek uvádějí:
a)
obchodní označení příslušného druhu a jeho vědecký název;
b)
způsob produkce, vyjádřený především slovy „…odlov…“ nebo „…odlov ve sladkých vodách …“ nebo „… chov…“;
c)
oblast, v níž byl produkt odloven nebo odchován, a kategorii lovného zařízení použitého při rybolovu v souladu s prvním sloupcem přílohy III tohoto nařízení;
d)
zda byl produkt rozmražen;
e)
případně datum minimální trvanlivosti.
Požadavek uvedený v písmeni d) se nevztahuje na:
a)
složky přítomné v konečném výrobku;
b)
potraviny, jejichž zmrazení je z technologického hlediska nezbytnou součástí výrobního procesu;
c)
produkty rybolovu a akvakultury dříve zmrazené z důvodu bezpečnosti z hlediska zdraví v souladu s přílohou III oddílem VIII nařízení (ES) č. 853/2004;
d)
produkty rybolovu a akvakultury, které byly rozmraženy před uzením, solením, vařením, nakládáním, sušením nebo kombinací některých z těchto postupů.
2. Pro nebalené produkty rybolovu a akvakultury mohou být povinné údaje uvedené v odstavci 1 poskytovány při maloobchodním prodeji prostřednictvím obchodních informací, například billboardů nebo plakátů.
3. Pokud se k prodeji konečnému spotřebiteli nebo zařízení společného stravování nabízí smíšený produkt složený z téhož druhu, který byl však získán různými způsoby produkce, uvede se způsob produkce u každé šarže. Pokud se k prodeji konečnému spotřebiteli nebo zařízení společného stravování nabízí smíšený produkt složený z téhož druhu, který však pochází z různých oblastí odlovu nebo zemí chovu, uvede se alespoň oblast šarže, která je z hlediska množství nejreprezentativnější, a rovněž údaje o tom, že produkty pocházejí rovněž z jiných oblastí odlovu nebo chovu.
4. Členské státy mohou osvobodit od požadavků uvedených v odstavci 1 malá množství produktů prodávaná přímo z rybářských plavidel spotřebitelům za předpokladu, že jejich hodnota nepřekročí hodnotu uvedenou v čl. 58 odst. 8 nařízení (ES) č. 1224/2009.
5. Produkty rybolovu a akvakultury a jejich balení opatřená etiketou nebo štítkem před 13. prosincem 2014, které nejsou v souladu s tímto článkem, je možné uvádět na trh až do vyčerpání zásob.
Článek 36
Informování o ekoznačce
Po konzultaci s členskými státy a zúčastněnými subjekty předloží Komise do 1. ledna 2015 Evropskému parlamentu a Radě zprávu o proveditelnosti týkající se možností systému ekoznačky pro produkty rybolovu a akvakultury, zejména zavedení takového systému v celé Unii a stanovení minimálních požadavků na používání ekoznačky Unie členskými státy.
Článek 37
Obchodní označení
1. Pro účely čl. 35 odst. 1 členské státy vyhotoví a zveřejní seznam obchodních označení, která jsou přijímána na jejich území, společně s jejich vědeckými názvy. V seznamu se uvádějí tyto údaje:
a)
vědecký název každého druhu podle informačního systému FishBase, nebo případně podle databáze ASFIS Organizace pro výživu a zemědělství (FAO);
b)
obchodní označení:
i)
název druhu v úředním jazyce nebo jazycích dotyčného členského státu;
ii)
případně jiný název nebo názvy, které jsou přijímány nebo povoleny na místní či regionální úrovni.
2. Všechny druhy ryb, které tvoří složku jiné potraviny, lze označovat jako „ryby“, pokud název a obchodní úprava takové potraviny neodkazují na konkrétní druh.
3. Veškeré změny seznamu obchodních označení přijímaných členským státem se bez prodlení oznámí Komisi, která o nich informuje ostatní členské státy.
Článek 38
Uvedení oblasti odlovu nebo produkce
1. Údaje o oblasti odlovu nebo produkce podle čl. 35 odst. 1 písm. c) sestávají z těchto informací:
a)
v případě produktů rybolovu odlovených na moři písemný název podoblasti nebo divize uvedené v rybolovných oblastech FAO, jakož i název takové oblasti vyjádřený způsobem srozumitelným pro spotřebitele nebo mapa či piktogram zobrazující tuto oblast, nebo odchylně od tohoto požadavku, u produktů rybolovu odlovených v jiných vodách než v severovýchodním Atlantiku (rybolovná oblast FAO 27) a Středozemním a Černém moři (rybolovná oblast FAO 37) uvedení názvu rybolovné oblasti FAO;
b)
v případě produktů rybolovu odlovených ve sladkých vodách odkaz na vodní útvar ležící v členském státě nebo třetí zemi původu produktu;
c)
v případě produktů akvakultury odkaz na členský stát nebo třetí zemi, v níž produkt dosáhl více než poloviny své konečné hmotnosti nebo strávil více než polovinu chovného období nebo v případě mlžů prošel závěrečnou fází chovu nebo pěstování v délce nejméně šesti měsíců.
2. Kromě informací uvedených v odstavci 1 mohou hospodářské subjekty uvést přesnější údaje o oblasti odlovu nebo produkce.
Článek 39
Doplňkové dobrovolné informace
1. Vedle povinných informací požadovaných podle článku 35 lze dobrovolně poskytnout následující informace, jsou-li uvedeny jasně a jednoznačně:
a)
datum odlovu produktů rybolovu nebo datum získání produktů akvakultury;
b)
datum vykládky produktů rybolovu nebo informace o přístavu, v němž byly produkty vyloženy;
c)
podrobnější informace o druhu lovného zařízení uvedeného v druhém sloupci přílohy III;
d)
v případě produktů rybolovu odlovených na moři údaje o státu vlajky plavidla, které produkty odlovilo;
e)
informace o životním prostředí;
f)
informace etického nebo sociálního charakteru;
g)
informace o způsobech a postupech produkce;
h)
informace o nutričním obsahu produktu.
2. Lze použít kód pro rychlou odpověď (QR) uvádějící všechny informace uvedené v čl. 35 odst. 1 nebo jejich část.
3. Dobrovolné informace nesmí být uváděny na úkor prostoru na etiketě nebo štítku, který je vyhrazen pro povinné informace.
4. Neuvádí se dobrovolné informace, které nelze ověřit.
KAPITOLA V
PRAVIDLA HOSPODÁŘSKÉ SOUTĚŽE
Článek 40
Uplatňování pravidel hospodářské soutěže
Na dohody, rozhodnutí a jednání podle čl. 101 odst. 1 a článku 102 Smlouvy o fungování EU, které se týkají produkce nebo uvádění produktů rybolovu a akvakultury na trh, se vztahují články 101 až 106 Smlouvy o fungování EU a předpisy přijaté k jejich provedení.
Článek 41
Výjimky z uplatňování pravidel hospodářské soutěže
1. Bez ohledu na článek 40 tohoto nařízení se čl. 101 odst. 1 Smlouvy o fungování EU nevztahuje na dohody, rozhodnutí a jednání organizací producentů, které se týkají produkce nebo prodeje produktů rybolovu a akvakultury či využívání společných zařízení pro skladování, úpravu či zpracování těchto produktů a které:
a)
jsou nezbytné k dosažení cílů stanovených v článku 39 Smlouvy o fungování EU;
b)
neobsahují povinnost účtovat stejné ceny;
c)
nevedou k rozdělování trhů uvnitř Unie v jakékoli formě;
d)
nevylučují hospodářskou soutěž; a
e)
nevylučují hospodářskou soutěž u podstatné části dotyčných produktů.
2. Bez ohledu na článek 40 tohoto nařízení se čl. 101 odst. 1 Smlouvy o fungování EU nevztahuje na dohody, rozhodnutí a jednání meziodvětvových organizací, které:
a)
jsou nezbytné k dosažení cílů stanovených v článku 39 Smlouvy o fungování EU;
b)
neobsahují povinnost uplatňovat stanovenou cenu;
c)
nevedou k rozdělování trhů uvnitř Unie v jakékoli formě;
d)
neuplatňují při rovnocenných obchodech s ostatními obchodními partnery rozdílné podmínky, čímž je znevýhodňují v hospodářské soutěži;
e)
nevylučují hospodářskou soutěž u podstatné části dotyčných produktů; a
f)
neomezují hospodářskou soutěž způsoby, které nejsou nezbytné k dosažení cílů společné rybářské politiky.
KAPITOLA VI
INFORMACE O TRHU
Článek 42
Informace o trhu
1. Komise:
a)
shromažďuje, analyzuje a šíří ekonomické poznatky a znalosti týkající se trhu Unie s produkty rybolovu a akvakultury v celém dodavatelském řetězci, s přihlédnutím k mezinárodním souvislostem;
b)
poskytuje praktickou podporu organizacím producentů a meziodvětvovým organizacím za účelem lepší koordinace informací mezi účastníky trhu a zpracovateli;
c)
pravidelně zkoumá ceny produktů rybolovu a akvakultury na trhu Unie v celém dodavatelském řetězci a provádí analýzy vývoje trhu;
d)
provádí ad hoc studie trhu a stanoví metodiku pro průzkumy tvorby cen.
2. K provádění odstavce1 využívá Komise tato opatření:
a)
usnadnění přístupu k dostupným údajům o produktech rybolovu a akvakultury, které byly shromážděny podle práva Unie;
b)
zpřístupnění informací o trhu, jako jsou například cenové průzkumy, tržní analýzy a studie, všem zúčastněným subjektům a široké veřejnosti přístupným a srozumitelným způsobem, s výhradou nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 (19).
3. Členské státy přispívají k dosažení cílů uvedených v odstavci 1.
KAPITOLA VII
PROCESNÍ USTANOVENÍ
Článek 43
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen výbor. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
KAPITOLA VIII
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 44
Změna nařízení (ES) č. 1184/2006
Článek 1 nařízení (ES) č. 1184/2006 se nahrazuje tímto:
„Článek 1
Toto nařízení stanoví pravidla pro použití článků 101 až 106 a čl. 108 odst. 1 a 3 Smlouvy o fungování Evropské unie na produkci produktů uvedených v příloze I Smlouvy o fungování EU nebo obchod s nimi, s výjimkou produktů, na něž se vztahuje nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 (20) a nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1379/2013 (21)
Článek 45
Změna nařízení (ES) č. 1224/2009
Nařízení (ES) č. 1224/2009 se mění takto:
1)
v čl. 57 odst. 1 se doplňují nové věty, které znějí:
„Členské státy provádí kontroly s cílem zajistit dodržování předpisů. Kontroly se mohou uskutečnit ve všech fázích uvádění produktů na trh a během přepravy.“;
2)
v článku 58 se odstavec 5 mění takto:
a)
písmeno g) se nahrazuje tímto:
„g)
informace pro spotřebitele stanovené v článku 35 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1379/2013 (22)
b)
písmeno h) se zrušuje.
Článek 46
Zrušení
Nařízení (ES) č. 104/2000 se zrušuje. Článek 4 se však použije do dne 12. prosince 2014.
Odkazy na zrušené nařízení se považují za odkazy na toto nařízení v souladu se srovnávací tabulkou uvedenou v příloze IV.
Článek 47
Pravidla zavádějící společné obchodní normy
Nadále se použijí pravidla zavádějící společné obchodní normy, zejména nařízení Rady (EHS) č. 2136/89 (23), nařízení Rady (EHS) č. 1536/92 (24) a nařízení Rady (ES) č. 2406/96 (25), jakož i další pravidla přijatá pro provádění společných obchodních norem, jako je nařízení Komise (EHS) č. 3703/85 (26).
Článek 48
Přezkum
Do 31. prosince 2022 předloží Komise Evropskému parlamentu a Radě zprávu o výsledcích uplatňování tohoto nařízení.
Článek 49
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2014, s výjimkou kapitoly IV a článku 45, jež se použijí ode dne 13. prosince 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 11. prosince 2013.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 1379/2013
z dnia 11 grudnia 2013 r.
w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1184/2006 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 42 i art. 43 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zakres wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb) obejmuje środki dotyczące rynków produktów rybołówstwa i akwakultury w Unii. Wspólna organizacja rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (WOR) jest integralną częścią WPRyb i powinna przyczyniać się do osiągnięcia jej celów. Ponieważ WPRyb jest zmieniana, należy odpowiednio dostosować WOR.
(2)
Aby uwzględnić niedociągnięcia wykryte przy wdrażaniu obecnie obowiązujących przepisów, zmiany na rynku unijnym i światowym, a także rozwój działalności połowowej i w zakresie akwakultury, należy zmienić rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 (4).
(3)
Rybołówstwo odgrywa szczególnie ważną rolę w gospodarkach regionów przybrzeżnych Unii, w tym regionów najbardziej oddalonych. Mając na uwadze, że zapewnia ono środki do życia rybakom z tych regionów, należy podjąć działania w celu zwiększenia stabilności rynku i zapewnienia lepszej relacji między podażą a popytem.
(4)
Przepisy WOR należy wdrożyć zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami Unii, w szczególności w odniesieniu do jej zobowiązań na mocy przepisów Światowej Organizacji Handlu. Należy zapewnić warunki uczciwej konkurencji w handlu produktami rybołówstwa i akwakultury z państwami trzecimi, w szczególności poprzez poszanowanie zrównoważonego rozwoju i stosowanie norm społecznych odpowiadających normom, które mają zastosowanie do produktów unijnych.
(5)
Ważne jest, aby zarządzanie WOR było zgodne z zasadą dobrego rządzenia, zawartą w WPRyb.
(6)
Aby WOR odniosła sukces, podstawowe znaczenie ma informowanie konsumentów za pośrednictwem kampanii marketingowych i edukacyjnych o wartości spożywania ryb i dużej różnorodności dostępnych gatunków, a także o znaczeniu, jakie ma zrozumienie informacji umieszczonych na etykietach.
(7)
Organizacje producentów sektora rybołówstwa i organizacje producentów sektora akwakultury (zwane dalej „organizacjami producentów”) mają kluczowe znaczenie dla osiągnięcia celów WPRyb i WOR. Konieczne zatem jest wzmocnienie ich działań oraz zapewnienie niezbędnego wsparcia finansowego, aby umożliwić tym organizacjom odgrywanie większej roli w zakresie bieżącego zarządzania zasobami rybołówstwa, z poszanowaniem ram określonych przez cele WPRyb. Należy także zapewnić, aby ich członkowie prowadzili działalność połowową i w zakresie akwakultury w sposób zrównoważony, ulepszali sposób wprowadzania produktów do obrotu, gromadzili informacje o akwakulturze oraz zwiększali swoje dochody. Przy realizacji tych celów organizacje producentów powinny uwzględniać różne warunki sektorów rybołówstwa i akwakultury panujące w Unii, w tym w regionach najbardziej oddalonych, a zwłaszcza specyfikę działalności na niewielką skalę w dziedzinie rybołówstwa i specyfikę akwakultury ekstensywnej. Właściwe organy krajowe powinny mieć możliwość wzięcia odpowiedzialności za realizację tych celów w ścisłej współpracy z organizacjami producentów w zakresie kwestii dotyczących zarządzania, w tym - w stosownych przypadkach - w zakresie przydziału kwot i zarządzania nakładem połowowym, stosownie do potrzeb poszczególnych łowisk.
(8)
Należy podjąć środki zachęcające do odpowiedniego i reprezentatywnego udziału drobnych producentów.
(9)
W celu zwiększenia konkurencyjności i rentowności organizacji producentów należy jasno określić odpowiednie kryteria tworzenia takich organizacji.
(10)
Organizacje międzybranżowe zrzeszające różne kategorie podmiotów gospodarczych w sektorze rybołówstwa i akwakultury mają możliwości udzielania pomocy w poprawieniu koordynacji działalności związanej z obrotem w łańcuchu dostaw i w opracowywaniu środków będących przedmiotem zainteresowania całego sektora.
(11)
Zasadne jest ustanowienie wspólnych warunków uznawania przez państwa członkowskie organizacji producentów i organizacji międzybranżowych, rozszerzania zasad przyjętych przez organizacje producentów i organizacje międzybranżowe, a także dotyczących podziału kosztów wynikających z takiego rozszerzenia. Rozszerzenie zasad powinno wymagać zezwolenia Komisji.
(12)
Ponieważ stada ryb stanowią wspólne zasoby, zrównoważona i efektywna eksploatacja tych stad może być w niektórych przypadkach lepiej realizowana przez organizacje, w których skład wchodzą członkowie z różnych państw członkowskich i różnych regionów. Należy zatem również zachęcać do zakładania organizacji producentów i związków organizacji producentów na szczeblu krajowym lub transnarodowym, w oparciu - w stosownych przypadkach - o regiony biogeograficzne. Takie organizacje powinny tworzyć partnerstwa dążące do opracowania wspólnych i wiążących przepisów, a także zapewnienia wszystkim podmiotom działającym w sektorze rybołówstwa jednakowych warunków. Przy zakładaniu takich organizacji należy zapewnić, aby podlegały one regułom konkurencji przewidzianym w niniejszym rozporządzeniu oraz uwzględniały potrzebę utrzymania powiązania pomiędzy poszczególnymi społecznościami stref przybrzeżnych a rybołówstwem i wodami, na których tradycyjnie prowadziły działalność.
(13)
Komisja powinna promować środki wsparcia, aby zwiększyć udział kobiet w organizacjach producentów sektora akwakultury.
(14)
Aby organizacje producentów mogły ukierunkowywać swoich członków na zrównoważoną działalność w zakresie rybołówstwa i akwakultury, organizacje te powinny opracować i przedłożyć właściwym organom ich państw członkowskich plan produkcji i obrotu, zawierający środki konieczne do realizacji celów danych organizacji producentów.
(15)
Aby osiągnąć cele WPRyb w odniesieniu do odrzutów, należy wykorzystywać w szerokim zakresie selektywne narzędzia połowowe, które zapobiegną połowom ryb niewymiarowych.
(16)
Nieprzewidywalność działalności połowowej sprawia, że stosowne jest ustanowienie mechanizmu składowania produktów rybołówstwa przeznaczonych do spożycia przez ludzi, mając na uwadze wspieranie większej stabilności rynku i zwiększenie zysku z produktów, w szczególności poprzez tworzenie wartości dodanej. Mechanizm ten powinien przyczynić się do stabilizacji i ujednolicenia lokalnych rynków w Unii z myślą o osiągnięciu celów rynku wewnętrznego.
(17)
Aby uwzględnić zróżnicowanie cen w całej Unii, każda organizacja producentów sektora rybołówstwa powinna być uprawniona do składania oferty na cenę progową dla mechanizmu składowania. Ta cena progowa powinna być ustalana w taki sposób, by utrzymać uczciwą konkurencję między podmiotami gospodarczymi.
(18)
Ustanowienie i stosowanie wspólnych norm handlowych powinno umożliwić zaopatrzenie rynków w zrównoważone produkty i zrealizowanie pełnego potencjału rynku wewnętrznego produktów rybołówstwa i akwakultury, a także powinno ułatwiać funkcjonowania działalności handlowej opartej na zasadach uczciwej konkurencji, poprawiając w ten sposób rentowność produkcji. W tym celu należy nadal stosować istniejące normy handlowe.
(19)
Należy zapewnić, by produkty przywożone, wprowadzane na rynek w Unii, były zgodne z tymi samymi wymogami i normami handlowymi, które muszą spełniać producenci unijni.
(20)
W celu zagwarantowania wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego produkty rybołówstwa i akwakultury wprowadzane do obrotu w Unii, niezależnie od ich pochodzenia, powinny spełniać obowiązujące przepisy dotyczące bezpieczeństwa żywności i higieny.
(21)
Aby umożliwić konsumentom podejmowanie świadomych wyborów, konieczne jest, aby otrzymywywali oni jasne i obszerne informacje dotyczące m.in. pochodzenia produktów i metody ich wytworzenia.
(22)
Stosowanie oznakowania ekologicznego w przypadku produktów rybołówstwa i akwakultury, bez względu na to czy pochodzą z państw należących do Unii, czy spoza Unii, daje możliwość przekazania jasnych informacji na temat ekologicznej zrównoważoności takich produktów. W związku z tym Komisja powinna zbadać możliwość opracowania i ustanowienia minimalnych kryteriów dotyczących opracowania ogólnounijnego oznakowania ekologicznego produktów rybołówstwa i akwakultury.
(23)
W celu zapewnienia ochrony konsumentów właściwe organy krajowe odpowiedzialne za monitorowanie i egzekwowanie wypełniania zobowiązań określonych w niniejszym rozporządzeniu powinny w pełni wykorzystywać dostępne technologie, w tym testy DNA, w celu powstrzymania podmiotów gospodarczych od fałszywego etykietowania połowów.
(24)
Reguły konkurencji odnoszące się do porozumień, decyzji i praktyk, o których mowa w art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), należy stosować do produkcji produktów rybołówstwa i akwakultury lub obrotu nimi o tyle, o ile ich stosowanie nie utrudnia funkcjonowania WOR ani nie zagraża osiągnięciu celów określonych w art. 39 TFUE.
(25)
Należy ustanowić reguły konkurencji dotyczące produkcji produktów rybołówstwa i akwakultury i obrotu nimi z uwzględnieniem specyfiki sektora rybołówstwa i akwakultury, w tym jego fragmentacji, faktu, że ryby stanowią wspólny zasób oraz znaczącej wielkości przywozu, który powinien podlegać tym samym regułom co unijne produkty rybołówstwa i akwakultury. W trosce o uproszczenie do niniejszego rozporządzenia należy włączyć stosowne przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1184/2006 (5). Rozporządzenia (WE) nr 1184/2006 nie należy już zatem stosować do produktów rybołówstwa i akwakultury.
(26)
Zachodzi konieczność ulepszenia procesów gromadzenia, przetwarzania i rozpowszechniania informacji gospodarczych na temat rynków produktów rybołówstwa i akwakultury w Unii.
(27)
W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania przepisów niniejszego rozporządzenia dotyczących: terminów, procedur i formularzy wniosków w zakresie uznawania organizacji producentów i organizacji międzybranżowych oraz w zakresie wycofywania takiego uznania; formatu, terminów i procedur obowiązujących państwa członkowskie w zakresie informowania o decyzjach o udzieleniu lub wycofaniu uznania; formatu i procedury powiadomienia przez państwa członkowskie o zasadach wiążących dla wszystkich producentów lub podmiotów gospodarczych; formatu i struktury planów produkcji i obrotu, a także procedury i terminów ich przedkładania i zatwierdzania; formatu komunikatu o cenach progowych publikowanego przez państwa członkowskie, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (6).
(28)
Rozporządzenie (WE) nr 104/2000 należy uchylić. Jednak w celu zapewnienia ciągłości dostarczania informacji konsumentom, art. 4 tego rozporządzenia powinien być nadal stosowany do dnia 12 grudnia 2014 r.
(29)
Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie ustanowienie wspólnej organiacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie z uwagi na wspólny charakter rynku produktów rybołówstwa i akwakultury, natomiast ze względu na jego zakres i skutki oraz na potrzebę wspólnego działania możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.
(30)
Rozporządzenia (WE) nr 1184/2006 i (WE) nr 1224/2009 powinny zatem zostać odpowiednio zmienione,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Przedmiot
1. Niniejszym ustanawia się wspólną organizację rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (WOR).
2. WOR obejmuje następujące elementy:
a)
organizacje zawodowe;
b)
normy handlowe;
c)
informacje dla konsumentów;
d)
reguły konkurencji;
e)
rozpoznanie rynku.
3. WOR jest, jeżeli chodzi o aspekty zewnętrzne, uzupełniona rozporządzeniem Rady (UE) nr 1220/2012 (7) i rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1026/2012 (8).
4. Realizacja WOR kwalifikuje się do unijnego wsparcia finansowego zgodnie z przyszłym aktem prawnym Unii ustanawiającym warunki wsparcia finansowego dla polityki morskiej i rybołówstwa w latach 2014-2020.
Artykuł 2
Zakres stosowania
WOR stosuje się do produktów rybołówstwa i akwakultury wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, które podlegają obrotowi w Unii.
Artykuł 3
Cele
Celami WOR są cele określone w art. 35 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (9).
Artykuł 4
Zasady
WOR jest prowadzona zgodnie z zasadami dobrego rządzenia, określonymi w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.
Artykuł 5
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje, o których mowa w art. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, a także definicje, o których mowa w art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 (10), w art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 (11), w art. 2 i 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 178/2002 (12) oraz w art. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 (13). Ponadto stosuje się następujące definicje:
a)
„produkty rybołówstwa” oznaczają organizmy wodne pochodzące z dowolnej działalności połowowej lub otrzymywane z nich produkty, wymienione w załączniku I;
b)
„produkty akwakultury” oznaczają organizmy wodne na dowolnym etapie ich cyklu życia, pochodzące z dowolnej działalności w zakresie akwakultury lub otrzymywane z nich produkty, wymienione w załączniku I;
c)
„producent” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która wykorzystuje środki produkcji do uzyskania produktów rybołówstwa lub akwakultury z zamiarem wprowadzenia ich do obrotu;
d)
„sektor rybołówstwa i akwakultury” oznacza sektor gospodarki, który obejmuje wszelką działalność związaną z produkcją i przetwarzaniem produktów rybołówstwa lub akwakultury oraz obrotem nimi;
e)
„udostępnianie na rynku” oznacza każde dostarczenie produktu rybołówstwa lub akwakultury w celu jego dystrybucji, spożycia lub używania na rynku unijnym w ramach działalności handlowej, odpłatnie lub nieodpłatnie;
f)
„wprowadzenie do obrotu” oznacza udostępnienie produktu rybołówstwa lub akwakultury na rynku unijnym po raz pierwszy;
g)
„handel detaliczny” oznacza obsługę lub przetwarzanie żywności i jej przechowywanie w punkcie sprzedaży lub w punkcie dostaw dla konsumenta finalnego; obejmuje terminale dystrybucyjne, działalność cateringową, stołówki zakładowe, catering instytucjonalny, restauracje i podobne działania związane z usługami żywieniowymi, sklepy, centra dystrybucji w supermarketach i hurtownie;
h)
„opakowany produkt rybołówstwa i akwakultury” oznacza produkty rybołówstwa i akwakultury, które są „żywnością opakowaną”, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 1169/2011.
ROZDZIAŁ II
ORGANIZACJE ZAWODOWE
SEKCJA I
Ustanawianie, cele i środki
Artykuł 6
Ustanawianie organizacji producentów sektora rybołówstwa i organizacji producentów sektora akwakultury
1. Organizacje producentów sektora rybołówstwa i organizacje producentów sektora akwakultury (zwane dalej „organizacjami producentów”) mogą być ustanawiane z inicjatywy producentów produktów rybołówstwa lub produktów akwakultury w jednym lub w wielu państwach członkowskich i uznawane zgodnie z przepisami Sekcji II.
2. Przy ustanawianiu organizacji producentów uwzględnia się, w razie potrzeby, szczególną sytuację drobnych producentów.
3. Organizacja producentów, która reprezentuje zarówno działalność w zakresie rybołówstwa, jak i akwakultury, może zostać ustanowiona jako wspólna organizacja producentów sektorów rybołówstwa i akwakultury.
Artykuł 7
Cele organizacji producentów
1. Organizacje producentów sektora rybołówstwa realizują następujące cele:
a)
promowanie rentownej i zrównoważonej działalności połowowej swoich członków w pełnej zgodności z polityką ochrony, określoną w szczególności w rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013 i w przepisach dotyczących środowiska, przy przestrzeganiu polityki społecznej, a w przypadku gdy zainteresowane państwo członkowskie tak postanowi, uczestniczenie w zarządzaniu żywymi zasobami morza;
b)
unikanie i ograniczenie w jak największym stopniu przypadkowych połowów stad handlowych i, w razie konieczności, jak najlepsze wykorzystanie takich połowów bez tworzenia rynku dla połowów, które są poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;
c)
przyczynianie się do identyfikowalności produktów rybołówstwa oraz do dostępu konsumentów do jasnych i obszernych informacji;
d)
przyczynianie się do wyeliminowania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów.
2. Organizacje producentów sektora akwakultury realizują następujące cele:
a)
promowanie zrównoważonej działalności swoich członków w zakresie akwakultury poprzez stwarzanie im możliwości rozwoju w pełnej zgodności z, w szczególności, rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013 i przepisami dotyczącymi środowiska, przy przestrzeganiu polityki społecznej;
b)
zapewnienie zgodności działalności swoich członków z krajowymi planami strategicznymi, o których mowa w art. 34 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;
c)
dążenie do zapewnienia, aby produkty paszowe pochodzenia rybnego na potrzeby akwakultury pochodziły z łowisk zarządzanych w sposób zrównoważony.
3. Oprócz celów określonych w ust. 1 i 2 organizacje producentów realizują co najmniej dwa z następujących celów:
a)
poprawienie warunków wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa i akwakultury wyprodukowanych przez swoich członków;
b)
poprawienie zyskowności;
c)
stabilizowanie rynków;
d)
przyczynianie się do zaopatrzenia w żywność i propagowanie wysokich norm jakości i bezpieczeństwa żywności, przy jednoczesnym udziale w tworzeniu miejsc pracy na obszarach przybrzeżnych i wiejskich;
e)
ograniczenie oddziaływania połowów na środowisko, w tym poprzez realizację środków służących poprawie selektywności narzędzi połowowych.
4. Organizacje producentów mogą realizować inne cele uzupełniające.
Artykuł 8
Środki stosowane przez organizacje producentów
1. Do osiągnięcia celów określonych w art. 7 organizacje producentów mogą wykorzystywać między innymi następujące środki:
a)
dostosowanie produkcji do wymogów rynkowych;
b)
kierowanie podażą produktów swoich członków i obrotem tymi produktami;
c)
promowanie unijnych produktów rybołówstwa i akwakultury swoich członków w sposób niedyskryminacyjny, poprzez wykorzystanie np. certyfikatów, a w szczególności nazwy pochodzenia, znaków jakości, oznaczeń geograficznych, gwarantowanych tradycyjnych specjalności i zalet zrównoważonego rozwoju;
d)
kontrolowanie i podejmowanie środków w celu zapewnienia zgodności działalności swoich członków z zasadami określonymi przez daną organizację producentów;
e)
propagowanie programów szkolenia zawodowego i współpracy w celu zachęcenia młodych ludzi do podjęcia działalności w tym sektorze;
f)
ograniczenie oddziaływania połowów na środowisko, w tym poprzez realizację środków służących poprawie selektywności narzędzi połowowych;
g)
promowanie wykorzystania technologii informacyjno-komunikacyjnych w celu poprawy obrotu i kształtowania cen;
h)
ułatwienie konsumentom dostępu do informacji dotyczących produktów rybołówstwa i akwakultury.
2. Organizacje producentów sektora rybołówstwa mogą również wykorzystywać następujące środki:
a)
wspólne planowanie działalności połowowej swoich członków i wspólne zarządzanie tą działalnością, w zależności od stosowanej przez państwa członkowskie organizacji zarządzania żywymi zasobami morza, w tym opracowywanie i realizacja środków poprawy selektywności działalności połowowej i doradzanie właściwym organom;
b)
unikanie i minimalizowanie przypadkowych połowów poprzez zaangażowanie w rozwój i stosowanie środków technicznych oraz jak najlepsze wykorzystanie przypadkowych połowów stad handlowych bez tworzenia rynku dla połowów, które są poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony, zgodnie z art. 15 ust. 11 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 oraz z art. 34 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, stosownie do przypadku;
c)
zarządzanie miejscem tymczasowego składowania produktów rybołówstwa zgodnie z art. 30 i 31 niniejszego rozporządzenia.
3. Organizacje producentów sektora akwakultury mogą również wykorzystywać następujące środki:
a)
promowanie zrównoważonej działalności w zakresie akwakultury, szczególnie w kategoriach ochrony środowiska, zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt;
b)
gromadzenie informacji o produktach podlegających obrotowi, w tym informacji gospodarczych o pierwszej sprzedaży, oraz o prognozach dotyczących produkcji;
c)
gromadzenie informacji środowiskowych;
d)
planowanie zarządzania działalnością w zakresie akwakultury swoich członków;
e)
wspieranie programów zawodowych w celu promowania produktów zrównoważonej akwakultury.
Artykuł 9
Ustanawianie związków organizacji producentów
1. Związek organizacji producentów może być ustanowiony z inicjatywy organizacji producentów uznawanych w jednym lub w wielu państwach członkowskich.
2. Przepisy niniejszego rozporządzenia mające zastosowanie do organizacji producentów stosuje się także do związków organizacji producentów, o ile nie określono inaczej.
Artykuł 10
Cele związków organizacji producentów
1. Związki organizacji producentów realizują następujące cele:
a)
bardziej efektywne i zrównoważone osiąganie określonych w art. 7 celów danych organizacji producentów;
b)
koordynowanie i rozwijanie działalności stanowiącej przedmiot wspólnego zainteresowania danych organizacji producentów.
2. Związki organizacji producentów kwalifikują się do wsparcia finansowego zgodnie z przyszłym aktem prawnym Unii ustanawiającym warunki wsparcia finansowego dla polityki morskiej i rybołówstwa w latach 2014-2020.
Artykuł 11
Ustanawianie organizacji międzybranżowych
Organizacje międzybranżowe mogą być ustanawiane z inicjatywy podmiotów gospodarczych zajmujących się produktami rybołówstwa i akwakultury w jednym lub w wielu państwach członkowskich i uznawane zgodnie z przepisami sekcji II.
Artykuł 12
Cele organizacji międzybranżowych
Organizacje międzybranżowe poprawiają koordynację i warunki udostępniania produktów rybołówstwa i akwakultury na rynku unijnym.
Artykuł 13
Środki stosowane przez organizacje międzybranżowe
Do osiągnięcia celów, o których mowa w art. 12, organizacje międzybranżowe mogą wykorzystywać następujące środki:
a)
opracowywanie standardowych umów zgodnych z prawodawstwem Unii;
b)
promowanie unijnych produktów rybołówstwa i akwakultury w sposób niedyskryminacyjny, poprzez wykorzystanie na przykład certyfikatów, a w szczególności nazwy pochodzenia, znaków jakości, oznaczeń geograficznych, gwarantowanych tradycyjnych specjalności i zalet zrównoważonego rozwoju;
c)
ustanawianie bardziej restrykcyjnych zasad dotyczących produkcji produktów rybołówstwa i akwakultury i obrotu nimi, niż te zawarte w prawodawstwie Unii lub w prawodawstwie krajowym;
d)
poprawianie jakości, pogłębianie wiedzy oraz zwiększanie przejrzystości zagadnień związanych z produkcją i rynkiem, a także prowadzenie działań związanych z programami szkolenia zawodowego, na przykład w odniesieniu do kwestii jakości i identyfikowalności, bezpieczeństwa żywności oraz w celu zachęcania do inicjatyw badawczych;
e)
prowadzenie badań i analiz rynku oraz rozwijanie technik wspomagających optymalizację funkcjonowania rynku, w tym poprzez stosowanie technologii informacyjno-komunikacyjnych, jak również gromadzenie danych społeczno-ekonomicznych;
f)
dostarczanie informacji i przeprowadzanie badań niezbędnych do zapewniania zrównoważonych dostaw, których ilość, jakość i cena odpowiadałyby wymogom rynku oraz oczekiwaniom konsumentów;
g)
promowanie wśród konsumentów gatunków ze stad ryb znajdujących się w zrównoważonym stanie, które mają cenne wartości odżywcze i nie są powszechnie spożywane;
h)
kontrolowanie i podejmowanie środków w celu uzyskania zgodności działalności swoich członków z zasadami określonymi przez daną organizację międzybranżową.
SEKCJA II
Uznawanie
Artykuł 14
Uznawanie organizacji producentów
1. Państwa członkowskie mogą uznać za organizacje producentów wszystkie grupy utworzone z inicjatywy producentów sektora rybołówstwa lub akwakultury, które wystąpią o takie uznanie, pod warunkiem że grupy te:
a)
przestrzegają zasad określonych w art. 17 oraz zasad przyjętych w odniesieniu do ich stosowania;
b)
są wystarczająco aktywne gospodarczo na terytorium danego państwa członkowskiego lub jego części, szczególnie w odniesieniu do liczby członków lub wielkości produkcji zbywalnej;
c)
mają osobowość prawną na mocy przepisów krajowych danego państwa członkowskiego, prowadzą działalność i posiadają swoją oficjalną siedzibę główną na terytorium tego państwa członkowskiego;
d)
są w stanie realizować cele określone w art. 7;
e)
przestrzegają reguł konkurencji, o których mowa w rozdziale V;
f)
nie nadużywają dominującej pozycji na danym rynku; oraz
g)
przekazują odpowiednie informacje szczegółowe dotyczące ich członkostwa, zarządzania i źródeł finansowania.
2. Organizacje producentów uznane przed dniem 29 grudnia 2013 r. uważa się za organizacje producentów do celów niniejszego rozporządzenia i za związane jego przepisami.
Artykuł 15
Wsparcie finansowe dla organizacji producentów lub związków organizacji producentów
Środki handlowe dotyczące produktów rybołówstwa i akwakultury, które służą tworzeniu lub restrukturyzacji organizacji producentów lub związków organizacji producentów, mogą otrzymywać wsparcie finansowe zgodnie z przyszłym aktem prawnym Unii ustanawiającym warunki wsparcia finansowego dla polityki morskiej i rybołówstwa w latach 2014-2020.
Artykuł 16
Uznawanie organizacji międzybranżowych
1. Państwa członkowskie mogą uznać za organizacje międzybranżowe grupy podmiotów gospodarczych prowadzące działalność na ich terytorium, które wystąpią o takie uznanie, pod warunkiem że grupy te:
a)
przestrzegają zasad określonych w art. 17 oraz zasad przyjętych w odniesieniu do ich stosowania;
b)
odpowiadają za znaczną część działalności produkcyjnej oraz działalności przetwórczej lub handlowej, lub obu tych działalności, w dziedzinie produktów rybołówstwa i akwakultury lub produktów będących wynikiem przetwarzania produktów rybołówstwa i akwakultury;
c)
same nie są zaangażowane w produkcję i przetwarzanie produktów rybołówstwa i akwakultury oraz produktów przetworzonych z produktów rybołówstwa i akwakultury lub obrót nimi;
d)
mają osobowość prawną na mocy przepisów krajowych państwa członkowskiego, prowadzą tam działalność i posiadają swoją oficjalną siedzibę główną na jego terytorium;
e)
są w stanie realizować cele określone w art. 12;
f)
uwzględniają interesy konsumentów;
g)
nie utrudniają prawidłowego funkcjonowania WOR; oraz
h)
przestrzegają reguł konkurencji, o których mowa w rozdziale V.
2. Organizacje ustanowione przed dniem 29 grudnia 2013 r. mogą być uważane za organizacje międzybranżowe do celów niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że dane państwo członkowskie uznaje, że spełniają one przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące organizacji międzybranżowych.
3. Organizacje międzybranżowe uznane przed dniem 29 grudnia 2013 r. uważa się za organizacje międzybranżowe do celów niniejszego rozporządzenia i za związane jego przepisami.
Artykuł 17
Wewnętrzne funkcjonowanie organizacji producentów i organizacji międzybranżowych
Wewnętrzne funkcjonowanie organizacji producentów i organizacji międzybranżowych, o których mowa w art. 14 i 16, opiera się na następujących zasadach:
a)
przestrzeganie przez ich członków zasad przyjętych przez daną organizację, jeżeli chodzi o eksploatację i produkcję produktów rybołówstwa i obrót nimi;
b)
brak dyskryminacji wśród członków, zwłaszcza ze względu na narodowość lub siedzibę;
c)
nałożenie obowiązku składek finansowych od członków w celu finansowania organizacji;
d)
demokratyczne funkcjonowanie umożliwiające członkom nadzór nad ich organizacją i jej decyzjami;
e)
nakładanie skutecznych, odstraszających i proporcjonalnych sankcji za naruszenia obowiązków określonych w przepisach wewnętrznych danej organizacji, w szczególności w przypadku braku uiszczania składek finansowych;
f)
określenie zasad dotyczących przyjmowania nowych członków oraz wykluczania członków;
g)
określenie zasad rachunkowych i budżetowych niezbędnych do zarządzania organizacją.
Artykuł 18
Kontrole i wycofanie uznania przez państwa członkowskie
1. Państwa członkowskie przeprowadzają w regularnych odstępach czasu kontrole, aby sprawdzić, czy organizacje producentów i organizacje międzybranżowe spełniają warunki uznania określone, odpowiednio, w art. 14 i 16. Stwierdzenie niezgodności może skutkować wycofaniem uznania.
2. Państwo członkowskie, w którym znajduje się oficjalna siedziba główna organizacji producentów lub organizacji międzybranżowej skupiającej członków z różnych państw członkowskich lub związku organizacji producentów uznanego w różnych państwach członkowskich, nawiązuje współpracę administracyjną konieczną do przeprowadzenia kontroli działalności danej organizacji lub danego związku we współpracy z innymi zainteresowanymi państwami członkowskimi.
Artykuł 19
Przydział uprawnień do połowów
Organizacja producentów, której członkowie są obywatelami różnych państw członkowskich, lub związek organizacji producentów uznane w różnych państwach członkowskich, realizują swoje zadania zgodnie z przepisami określającymi przydział uprawnień do połowów państwom członkowskim zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.
Artykuł 20
Kontrole przeprowadzane przez Komisję
1. W celu zapewnienia przestrzegania warunków uznania organizacji producentów lub organizacji międzybranżowych określonych, odpowiednio, w art. 14 i 16 Komisja może przeprowadzać kontrole i, w stosownych przypadkach, zażądać od państw członkowskich wycofania uznania organizacji producentów lub organizacji międzybranżowych.
2. Państwa członkowskie informują Komisję środkami elektronicznymi o wszelkich decyzjach o udzieleniu lub wycofaniu uznania. Komisja podaje wszystkie te informacje do wiadomości publicznej.
Artykuł 21
Akty wykonawcze
1. Komisja przyjmuje akty wykonawcze dotyczące:
a)
terminów i procedur oraz formularzy wniosków w zakresie uznawania organizacji producentów i organizacji międzybranżowych zgodnie z, odpowiednio, art. 14 i 16 lub w zakresie wycofywania uznania zgodnie z art. 18;
b)
formatu, terminów i procedur obowiązujących państwa członkowskie w zakresie informowania Komisji o wszelkich decyzjach o udzieleniu lub wycofaniu uznania zgodnie z art. 20 ust. 2.
Akty wykonawcze przyjęte na mocy lit. a) dostosowuje się, w odpowiednich przypadkach, do specyfiki działalności na niewielką skalę w dziedzinie rybołówstwa i akwakultury.
2. Akty wykonawcze, o których mowa w ust. 1, przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 43 ust. 2.
SEKCJA III
Rozszerzenie zasad
Artykuł 22
Rozszerzenie zasad organizacji producentów
1. Państwo członkowskie może uczynić zasady uzgodnione w ramach organizacji producentów wiążącymi dla producentów, którzy nie są członkami tej organizacji, a którzy zajmują się obrotem dowolnego z produktów w obrębie obszaru, na którym dana organizacja producentów jest reprezentatywna, pod warunkiem że:
a)
organizacja producentów została ustanowiona na okres przynajmniej jednego roku oraz jest uważana za reprezentatywną w zakresie produkcji i obrotu, w tym, w stosownych przypadkach, sektora działalności na niewielką skalę i tradycyjnej, w jednym państwie członkowskim i składa wniosek do właściwych organów krajowych;
b)
zasady, które mają być rozszerzone, dotyczą dowolnego środka dla organizacji producentów określonego w art. 8 ust. 1 lit. a), b) i c), art. 8 ust. 2 lit. a) i b) i art. 8 ust. 3 lit. a) - e);
c)
przestrzegane są reguły konkurencji, o których mowa w rozdziale V.
2. Do celów ust. 1 lit. a) organizację producentów sektora rybołówstwa uznaje się za reprezentatywną, jeżeli odpowiada ona za co najmniej 55 % ilości danego produktu podlegającego obrotowi w trakcie poprzedniego roku na obszarze, dla którego proponuje się rozszerzenie zasad.
3. Do celów ust. 1 lit. a) organizację producentów sektora akwakultury uznaje się za reprezentatywną, jeżeli odpowiada ona za co najmniej 40 % ilości danego produktu podlegającego obrotowi w trakcie poprzedniego roku na obszarze, dla którego proponuje się rozszerzenie zasad.
4. Zasady, które mają być rozszerzone na podmioty niebędące członkami, obowiązują przez okres od 60 dni do 12 miesięcy.
Artykuł 23
Rozszerzenie zasad organizacji międzybranżowych
1. Państwo członkowskie może uczynić niektóre porozumienia, decyzje lub uzgodnione praktyki przyjęte w ramach organizacji międzybranżowej wiążącymi na danym obszarze lub na danych obszarach dla innych podmiotów gospodarczych, które nie należą do tej organizacji, pod warunkiem że:
a)
organizacja międzybranżowa obejmuje przynajmniej 65 % każdego z co najmniej dwóch z następujących rodzajów działalności: produkcji, przetwórstwa danego produktu lub obrotu nim w poprzednim roku na danym obszarze lub na danych obszarach państwa członkowskiego i składa wniosek do właściwych organów krajowych; oraz
b)
zasady, które mają zostać rozszerzone na inne podmioty gospodarcze, dotyczą dowolnego środka dla organizacji międzybranżowych określonego w art. 13 lit. a)-g) i nie powodują żadnych szkód dla innych podmiotów gospodarczych w danym państwie członkowskim ani w Unii.
2. Rozszerzenie zasad może być wiążące przez okres nie dłuższy niż trzy lata bez uszczerbku dla art. 25 ust. 4.
Artykuł 24
Odpowiedzialność
Jeżeli zgodnie z art. 22 i 23 zasady są rozszerzane na podmioty niebędące członkami, zainteresowane państwo członkowskie może zdecydować, że podmioty te są zobowiązane wobec organizacji producentów lub organizacji międzybranżowej do poniesienia równowartości całości lub części kosztów ponoszonych przez członków wskutek stosowania zasad rozszerzonych na podmioty niebędące członkami.
Artykuł 25
Zatwierdzanie przez Komisję
1. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o zasadach, które na podstawie art. 22 i 23 zamierzają ustanowić jako wiążące dla wszystkich producentów lub podmiotów gospodarczych na określonym obszarze lub na określonych obszarach.
2. Komisja przyjmuje decyzję zatwierdzającą rozszerzenie zasad, o których mowa w ust. 1, pod warunkiem że:
a)
przestrzegane są przepisy art. 22 i 23;
b)
przestrzegane są reguły konkurencji, o których mowa w rozdziale V;
c)
rozszerzenie to nie zagraża zasadom wolnego handlu; oraz
d)
osiągnięcie celów określonych w art. 39 TFUE nie jest zagrożone.
3. W terminie jednego miesiąca od otrzymania powiadomienia Komisja podejmuje decyzję o zatwierdzeniu lub odmowie zatwierdzenia rozszerzenia zasad i informuje o tym państwa członkowskie. Jeżeli Komisja nie podejmie decyzji w terminie jednego miesiąca od otrzymania powiadomienia, uznaje się, że zatwierdziła ona rozszerzenie zasad.
4. Zatwierdzone rozszerzenie zasad może być dalej stosowane po upływie pierwotnego terminu również na podstawie automatycznego przedłużenia bez wyraźnego odnawiania zatwierdzenia, pod warunkiem że zainteresowane państwo członkowskie powiadomiło Komisję o dodatkowym okresie stosowania przynajmniej jeden miesiąc przed upływem pierwotnego terminu, a Komisja albo zatwierdziła takie dalsze stosowanie, albo w terminie jednego miesiąca od otrzymania takiego powiadomienia nie wyraziła sprzeciwu wobec dalszego stosowania.
Artykuł 26
Wycofanie zatwierdzenia
Komisja może przeprowadzać kontrole i może wycofać zatwierdzenie rozszerzenia zasad, w przypadku gdy stwierdzi, że którykolwiek z wymogów dla tego zatwierdzenia nie jest spełniony. Komisja informuje o tym wycofaniu państwa członkowskie.
Artykuł 27
Akty wykonawcze
Komisja przyjmuje akty wykonawcze dotyczące formatu i procedury powiadomienia przewidzianego w art. 25 ust. 1. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 43 ust. 2.
SEKCJA IV
Planowanie produkcji i obrotu
Artykuł 28
Plan produkcji i obrotu
1. Każda organizacja producentów przedkłada do zatwierdzenia swoim właściwym organom krajowym plan produkcji i obrotu dotyczący przynajmniej głównych gatunków podlegających obrotowi. Takie plany produkcji i obrotu służą osiągnięciu celów określonych w art. 3 i 7.
2. Plan produkcji i obrotu obejmuje:
a)
program produkcji poławianych lub hodowanych gatunków;
b)
strategię marketingową, która ma dopasować ilość, jakość i prezentację podaży do wymogów rynkowych;
c)
środki, które mają podjąć organizacje producentów, aby przyczynić się do realizacji celów określonych w art. 7;
d)
specjalne środki zapobiegawcze służące dostosowaniu podaży gatunków sprawiających zazwyczaj trudności związane z obrotem w danym roku;
e)
sankcje stosowane wobec członków, którzy naruszają decyzje przyjęte w celu wdrożenia danego planu.
3. Właściwe organy krajowe zatwierdzają plan produkcji i obrotu. Organizacja producentów wdraża plan niezwłocznie po jego zatwierdzeniu.
4. Organizacje producentów mogą zmienić plan produkcji i obrotu, a w takim przypadku przedkładają go do zatwierdzenia właściwym organom krajowym.
5. Organizacja producentów sporządza roczne sprawozdanie ze swojej działalności w ramach planu produkcji i obrotu i przedkłada je do zatwierdzenia swoim właściwym organom krajowym.
6. Organizacje producentów mogą otrzymywać wsparcie finansowe na przygotowanie i wdrażanie planów produkcji i obrotu zgodnie z przyszłym aktem prawnym Unii ustanawiającym warunki wsparcia finansowego dla polityki morskiej i rybołówstwa w latach 2014-2020.
7. Państwa członkowskie przeprowadzają kontrole w celu zapewnienia, aby każda organizacja producentów wypełniała obowiązki przewidziane w niniejszym artykule. Stwierdzenie ich nieprzestrzegania może skutkować wycofaniem uznania.
Artykuł 29
Akty wykonawcze
1. Komisja przyjmuje akty wykonawcze dotyczące:
a)
formatu i struktury planu produkcji i obrotu, o którym mowa w art. 28;
b)
procedury i terminów przedkładania przez organizacje producentów i zatwierdzania przez państwa członkowskie planów produkcji i obrotu, o których mowa w art. 28.
2. Akty wykonawcze, o których mowa w ust. 1, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 43 ust. 2.
SEKCJA V
Stabilizacja rynków
Artykuł 30
Mechanizm składowania
Organizacje producentów rybołówstwa mogą otrzymywać wsparcie finansowe na składowanie produktów rybołówstwa wymienionych w załączniku II, pod warunkiem że:
a)
spełnione są warunki uzyskania dopłat do składowania określone w przyszłym akcie prawnym Unii ustanawiającym warunki wsparcia finansowego dla polityki morskiej i rybołówstwa w latach 2014-2020;
b)
produkty zostały wprowadzone do obrotu przez organizacje producentów sektora rybołówstwa i nie znaleziono na nie kupca po cenie progowej, o której mowa w art. 31;
c)
produkty odpowiadają wspólnym normom handlowym ustanowionym zgodnie z art. 33, a ich jakość jest odpowiednia do spożycia przez ludzi;
d)
produkty zostały zakonserwowane lub przetworzone i są składowane w zbiornikach lub skrzynkach przez zamrożenie, albo na pokładzie statków, albo w obiektach lądowych, przez solenie, suszenie, marynowanie lub, w stosownych przypadkach, gotowanie i pasteryzację, niezależnie od tego, czy podlegały filetowaniu, porcjowaniu lub, w stosownych przypadkach, odgławianiu;
e)
składowane produkty są ponownie wprowadzane na rynek z przeznaczeniem do spożycia przez ludzi na późniejszym etapie;
f)
produkty pozostają w składzie przez co najmniej pięć dni.
Artykuł 31
Ceny progowe dla mechanizmu składowania
1. Przed rozpoczęciem każdego roku każda organizacja producentów sektora rybołówstwa może złożyć indywidualną propozycję ceny progowej dla mechanizmu składowania, o którym mowa w art. 30, odnośnie do produktów rybołówstwa wymienionych w załączniku II.
2. Cena progowa nie może przekraczać 80 % średniej ważonej ceny odnotowanej dla danego produktu na obszarze prowadzenia działalności przez daną organizację producentów w ciągu trzech lat bezpośrednio poprzedzających rok, dla którego ustalana jest cena progowa.
3. Przy określaniu ceny progowej bierze się pod uwagę:
a)
tendencje w zakresie produkcji i popytu;
b)
stabilizację cen rynkowych;
c)
konwergencję rynków;
d)
dochody producentów;
e)
interesy konsumentów.
4. Po przeanalizowaniu propozycji złożonych przez organizacje producentów uznane na ich terytorium, państwa członkowskie określają ceny progowe, które mają być stosowane przez te organizacje producentów. Ceny te są ustalane na podstawie kryteriów, o których mowa w ust. 2 i 3. Zostają one podane do wiadomości publicznej.
Artykuł 32
Akty wykonawcze
Komisja przyjmuje akty wykonawcze dotyczące formatu komunikatu o cenach progowych publikowanego przez państwa członkowskie zgodnie z art. 31 ust. 4. Te akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 43 ust. 2.
ROZDZIAŁ III
WSPÓLNE NORMY HANDLOWE
Artykuł 33
Ustanawianie wspólnych norm handlowych
1. Bez uszczerbku dla art. 47 dla produktów rybołówstwa wymienionych w załączniku I, niezależnie od ich pochodzenia (z Unii lub z importu), przeznaczonych do spożycia przez ludzi, można ustanowić wspólne normy handlowe.
2. Normy, o których mowa w ust. 1, mogą dotyczyć jakości, rozmiaru, wagi, pakowania, prezentacji lub etykietowania produktów, a w szczególności:
a)
minimalnych rozmiarów do celów obrotu, z uwzględnieniem najlepszych dostępnych opinii naukowych; takie minimalne rozmiary do celów obrotu odpowiadają, w odpowiednich przypadkach, minimalnym rozmiarom odniesienia do celów ochrony, zgodnie z art. 15 ust. 10 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;
b)
specyfikacji produktów konserwowanych, zgodnie z wymogami dotyczącymi ochrony i zobowiązaniami międzynarodowymi.
3. Ust. 1 i 2 stosuje się bez uszczerbku dla:
a)
rozporządzenia (WE) nr 178/2002;
b)
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 852/2004 (14);
c)
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 853/2004 (15);
d)
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 (16);
e)
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 882/2004 (17);
f)
rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 (18); oraz
g)
rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.
Artykuł 34
Przestrzeganie wspólnych norm handlowych
1. Przeznaczone do spożycia przez ludzi produkty, dla których ustalono wspólne normy handlowe, mogą być udostępniane na rynku w Unii wyłącznie zgodnie z tymi normami.
2. Wszystkie wyładowane produkty rybołówstwa, w tym produkty niezgodne ze wspólnymi normami handlowymi, mogą zostać wykorzystane do celów innych niż bezpośrednie spożycie przez ludzi, w tym jako mączka rybna, olej z ryb, karma dla zwierząt domowych, dodatki do żywności, produkty farmaceutyczne lub kosmetyki.
ROZDZIAŁ IV
INFORMACJE DLA KONSUMENTÓW
Artykuł 35
Informacje obowiązkowe
1. Bez uszczerbku dla rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 produkty rybołówstwa i akwakultury, o których mowa w lit. a), b), c) i e) załącznika I do niniejszego rozporządzenia, podlegające obrotowi w Unii, niezależnie od ich pochodzenia lub metody obrotu nimi, mogą być oferowane do sprzedaży konsumentowi finalnemu lub zakładowi żywienia zbiorowego jedynie wtedy, gdy odpowiednie oznaczenie lub etykietowanie zawiera:
a)
handlowe oznaczenie gatunku i jego nazwę systematyczną;
b)
metodę produkcji, w szczególności następujące sformułowania: „…złowione…” lub „…złowione w wodach śródlądowych…” lub „…wyhodowane…”;
c)
obszar, na którym produkt został złowiony lub wyhodowany, oraz kategorię narzędzia połowowego używego do połowów, jak określono w pierwszej kolumnie w załączniku III do niniejszego roporządzenia;
d)
informację czy produkt został rozmrożony;
e)
datę minimalnej trwałości, w stosownych przypadkach.
Wymóg określony w lit. d) nie ma zastosowania do:
a)
składników obecnych w produkcie końcowym;
b)
żywności, dla której mrożenie jest niezbędnym z technologicznego punktu widzenia etapem procesu produkcji;
c)
produktów rybołówstwa i akwakultury zamrożonych wcześniej z uwagi na kwestie dotyczące zdrowia i bezpieczeństwa, zgodnie z sekcją VIII załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004;
d)
produktów rybołówstwa i akwakultury, które rozmrożono przed poddaniem ich procesowi wędzenia, solenia, gotowania, marynowania, suszenia lub kombinacji tych procesów.
2. W odniesieniu do nieopakowanych produktów rybołówstwa i akwakultury obowiązkowe informacje wymienione w ust. 1 mogą być dostarczane w przypadku sprzedaży detalicznej za pomocą informacji handlowych, takich jak tablice ogłoszeniowe lub plakaty.
3. Jeżeli do sprzedaży konsumentowi finalnemu lub zakładowi żywienia zbiorowego oferowany jest produkt mieszany składający się z tych samych gatunków, ale otrzymanych różnymi metodami produkcji, dla każdej partii wskazuje się metodę produkcji. Jeżeli do sprzedaży konsumentowi finalnemu lub zakładowi żywienia zbiorowego oferowany jest produkt mieszany składający się z takich samych gatunków, ale otrzymanych z różnych obszarów połowów lub z różnych państw, w których hodowane są ryby, wskazuje się co najmniej pochodzenie geograficzne partii, która jest najbardziej reprezentatywna pod względem ilości, łącznie ze wskazaniem, że produkty pochodzą także z innych obszarów połowów lub obszarów hodowli ryb.
4. Państwa członkowskie mogą zwolnić z wymogów, o których mowa w ust. 1, małe ilości produktów sprzedawanych konsumentom bezpośrednio ze statków rybackich, pod warunkiem że wartość tych produktów nie przekroczy wartości określonej w art. 58 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.
5. Produkty rybołówstwa i akwakultury oraz ich opakowania etykietowane lub oznaczone przed dniem 13 grudnia 2014 r., które nie są zgodne z niniejszym artykułem, mogą znajdować się w obrocie do wyczerpania zapasów.
Artykuł 36
Sprawozdawczość dotycząca oznakowania ekologicznego
Po konsultacji z państwami członkowskimi i zainteresowanymi podmiotami Komisja do dnia 1 stycznia 2015 r. przekaże Parlamentowi Europejskiemu i Radzie studium wykonalności dotyczące opcji wdrożenia systemu oznakowania ekologicznego produktów rybołówstwa i akwakultury, w szczególności w sprawie ustanowienia takiego systemu jako systemu ogólnounijnego i w sprawie określenia minimalnych wymogów dotyczących stosowania unijnego oznakowania ekologicznego przez państwa członkowskie.
Artykuł 37
Oznaczenie handlowe
1. Do celów art. 35 ust. 1 państwa członkowskie sporządzają i publikują wykaz oznaczeń handlowych zaakceptowanych na ich terytorium wraz z ich nazwami systematycznymi. Wykaz ten obejmuje:
a)
nazwę systematyczną każdego gatunku zgodnie z systemem informacyjnym FishBase lub - w odpowiednich przypadkach - zgodnie z bazą danych ASFIS Organizacji ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO);
b)
oznaczenie handlowe:
(i)
nazwę gatunku w języku urzędowym lub w językach urzędowych danego państwa członkowskiego;
(ii)
w stosownych przypadkach, każdą inną nazwę lub nazwy zaakceptowane lub dopuszczone lokalnie lub regionalnie.
2. Wszystkie gatunki ryb, które stanowią składnik innego środka spożywczego, mogą być oznaczone jako „ryby”, pod warunkiem że nazwa i prezentacja takiego środka spożywczego nie odnosi się do określonego gatunku.
3. O wszelkich zmianach w wykazie oznaczeń handlowych zaakceptowanych przez państwo członkowskie powiadamiana jest Komisja, która informuje o nich inne państwa członkowskie.
Artykuł 38
Oznaczenie obszaru połowu lub produkcji
1. Oznaczenie obszaru połowu lub produkcji zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt c) obejmuje:
a)
w przypadku produktów rybołówstwa pochodzących z połowów na morzu - zapisaną nazwę podobszaru lub rejonu wymienionego w obszarach rybołówstwa FAO, a także nazwę takiej strefy przy zastosowaniu terminologii zrozumiałej dla konsumenta, lub mapę lub piktogram pokazujące tę strefę, lub, w drodze odstępstwa od niniejszego wymogu, w odniesieniu do produktów rybołówstwa pochodzących z połowów na wodach innych niż Atlantyk Północno-Wschodni (obszar rybołówstwa FAO 27) oraz Morze Śródziemne i Morze Czarne (obszar rybołówstwa FAO 37), wskazanie nazwy obszaru rybołówstwa FAO;
b)
w przypadku produktów rybołówstwa pochodzących z połowów na wodach śródlądowych - odniesienie do jednolitej części wód pochodzenia w państwie członkowskim lub w państwie trzecim będącym krajem pochodzenia produktu;
c)
w przypadku produktów akwakultury - odniesienie do państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, w którym produkt osiągnął ponad połowę swojej ostatecznej wagi lub pozostawał przez ponad połowę okresu chowu lub - w przypadku skorupiaków, mięczaków i innych bezkręgowców wodnych - przeszedł końcowy etap chowu lub hodowli trwający przynajmniej sześć miesięcy.
2. Poza informacjami, o których mowa w ust. 1, podmioty gospodarcze mogą precyzyjniej wskazać obszar połowu lub produkcji.
Artykuł 39
Dodatkowe dobrowolne informacje
1. Poza informacjami obowiązkowymi wymaganymi zgodnie z art. 35, następujące informacje mogą być przekazywane na zasadzie dobrowolności, pod warunkiem że będą jasne i jednoznaczne:
a)
data złowienia produktów rybołówstwa lub zbioru produktów akwakultury;
b)
data wyładunku produktów rybołówstwa lub informacje dotyczące portu, w którym te produkty zostały wyładowane;
c)
bardziej szczegółowe informacje dotyczące kategorii narzędzia połowowego, zgodnie z wykazem w drugiej kolumnie w załączniku III;
d)
w przypadku produktów rybołówstwa pochodzących z połowów na morzu, państwo bandery statku, który dokonał połowu tych produktów;
e)
informacje o środowisku;
f)
informacje o charakterze etycznym lub społecznym;
g)
informacje o technologii produkcji i praktykach produkcyjnych;
h)
informacje o zawartości składników odżywczych w produkcie.
2. Do wskazania części lub całości informacji wymienionych w art. 35 ust. 1 można stosować fotokod (kod QR).
3. Dobrowolnych informacji nie podaje się, jeżeli miałoby to ograniczyć przestrzeń dostępną dla obowiązkowych informacji na oznaczeniu lub etykiecie.
4. Nie można podawać informacji dobrowolnych, które nie mogą zostać zweryfikowane.
ROZDZIAŁ V
REGUŁY KONKURENCJI
Artykuł 40
Stosowanie reguł konkurencji
Art. 101-106 TFUE oraz przepisy wykonawcze do nich stosuje się do porozumień, decyzji i praktyk, o których mowa w art. 101 ust. 1 i art. 102 TFUE, które dotyczą produkcji produktów rybołówstwa i akwakultury lub obrotu nimi.
Artykuł 41
Wyjątki od stosowania reguł konkurencji
1. Niezależnie od art. 40 niniejszego rozporządzenia, art. 101 ust. 1 TFUE nie ma zastosowania do porozumień, decyzji i praktyk organizacji producentów, które dotyczą produkcji lub sprzedaży produktów rybołówstwa i akwakultury lub wykorzystywania wspólnych obiektów do składowania, obrabiania lub przetwarzania produktów rybołówstwa i akwakultury oraz które:
a)
są niezbędne do realizacji celów określonych w art. 39 TFUE;
b)
nie zakładają istnienia obowiązku stosowania identycznych cen;
c)
nie prowadzą do podziału rynków w Unii w jakiejkolwiek formie;
d)
nie wykluczają konkurencji; oraz
e)
nie eliminują konkurencji w odniesieniu do znacznej części danych produktów.
2. Niezależnie od art. 40 niniejszego rozporządzenia, art. 101 ust. 1 TFUE nie ma zastosowania do porozumień, decyzji i praktyk organizacji międzybranżowych, które:
a)
są niezbędne do realizacji celów określonych w art. 39 TFUE;
b)
nie pociągają za sobą jakiegokolwiek obowiązku stosowania cen stałych;
c)
nie prowadzą do podziału rynków w Unii w jakiejkolwiek formie;
d)
nie stosują wobec partnerów handlowych nierównych warunków w ramach takich samych transakcji i nie stwarzają im przez to niekorzystnych warunków konkurencji;
e)
nie eliminują konkurencji w odniesieniu do znacznej części danych produktów; oraz
f)
nie ograniczają konkurencji w sposób, który nie byłby niezbędny do osiągnięcia celów WPRyb.
ROZDZIAŁ VI
BADANIE RYNKOWE
Artykuł 42
Badanie rynkowe
1. Komisja:
a)
gromadzi, analizuje i rozpowszechnia wiedzę gospodarczą i zrozumienie unijnego rynku produktów rybołówstwa i akwakultury w ramach całego łańcucha dostaw, uwzględniając kontekst międzynarodowy;
b)
zapewnia praktyczne wsparcie organizacjom producentów i organizacjom międzybranżowym w celu lepszej koordynacji informacji między podmiotami gospodarczymi i przetwórcami;
c)
regularnie bada ceny produktów rybołówstwa i akwakultury w ramach całego łańcucha dostaw w Unii i prowadzi analizy tendencji na rynku;
d)
przeprowadza analizy rynku ad hoc i zapewnia metodykę na potrzeby badania kształtowania się cen.
2. Aby wdrożyć ust. 1, Komisja korzysta z następujących środków:
a)
ułatwienie dostępu do dostępnych danych dotyczących produktów rybołówstwa i akwakultury, zgromadzonych zgodnie z prawem Unii;
b)
udostępnianie informacji rynkowych, takich jak badania cen, analizy i badania rynkowe, wszystkim zainteresowanym podmiotom i ogółowi społeczeństwa w dostępny i zrozumiały sposób, z zastrzeżeniem rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 45/2001 (19).
3. Państwa członkowskie przyczyniają się do osiągnięcia celów, o których mowa w ust. 1.
ROZDZIAŁ VII
PRZEPISY PROCEDURALNE
Artykuł 43
Procedura komitetowa
1. Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
ROZDZIAŁ VIII
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 44
Zmiana w rozporządzeniu (WE) nr 1184/2006
Art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1184/2006 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 1
Niniejsze rozporządzenie ustanawia przepisy dotyczące stosowania art. 101-106 oraz art. 108 ust. 1 i 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w związku z wytwarzaniem produktów wymienionych w załączniku I do TFUE, lub handlem tymi produktami, z wyjątkiem produktów objętych (20) oraz rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury (21).
Artykuł 45
Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1224/2009
W rozporządzeniu (WE) nr 1224/2009 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 57 ust. 1 dodaje się zdania w brzmieniu:
„Państwa członkowskie przeprowadzają kontrole służące zagwarantowaniu zgodności. Kontrole te mogą być dokonywane na każdym etapie wprowadzania do obrotu i podczas transportu.”;
2)
w art. 58 ust. 5 wprowadza się następujące zmiany:
a)
lit. g) otrzymuje brzmienie:
„g)
informacje dla konsumentów przewidziane w art. 35 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 (22);
b)
uchyla się lit. h).
Artykuł 46
Uchylenie
Rozporządzenie (WE) nr 104/2000 traci moc. Art. 4 obowiązuje jednak do dnia 12 grudnia 2014 r.
Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji zawartą w załączniku IV.
Artykuł 47
Zasady ustanawiające wspólne normy handlowe
Nadal obowiązują zasady ustanawiające wspólne normy handlowe, w szczególności rozporządzenie Rady (EWG) nr 2136/89 (23), rozporządzenie Rady (EWG) nr 1536/92 (24), rozporządzenie Rady (WE) nr 2406/96 (25), a także inne zasady przyjęte w odniesieniu do stosowania wspólnych norm handlowych, takie jak rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3703/85 (26).
Artykuł 48
Przegląd
Do dnia 31 grudnia 2022 r. Komisja złoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wyników stosowania niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 49
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r. z wyjątkiem rozdziału IV i art. 45, które stosuje się od dnia 13 grudnia 2014 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 11 grudnia 2013 r.