ROZHODNUTÍ RADY 2013/43/SZBP
ze dne 22. ledna 2013
o pokračování v činnostech Unie na podporu jednání o smlouvě o obchodu se zbraněmi v rámci Evropské bezpečnostní strategie
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o Evropské unii, a zejména na článek 26 odst. 2 a čl. 31 odst. 1 této smlouvy,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Evropská rada přijala dne 12. prosince 2003 Evropskou bezpečnostní strategii, která vyzývá k mezinárodnímu řádu založenému na účinném multilateralismu. Evropská bezpečnostní strategie uznává jako základní rámec pro mezinárodní vztahy Chartu Organizace spojených národů (OSN). Posílení OSN a její vybavení prostředky nezbytnými k plnění jejích úkolů a k účinnému jednání patří mezi priority Unie.
(2)
Dne 6. prosince 2006 přijalo Valné shromáždění OSN rezoluci č. 61/89 s názvem „Směrem ke smlouvě o obchodu se zbraněmi: stanovení společných mezinárodních norem pro dovoz, vývoz a převody konvenčních zbraní“, jejímž cílem bylo zjistit stanoviska členských států OSN ohledně případné smlouvy, zřídilo skupinu vládních odborníků s cílem pokračovat v diskusi o této smlouvě, a zahájilo tak proces OSN směřující ke smlouvě o obchodu se zbraněmi.
(3)
Valné shromáždění OSN přijalo dne 2. prosince 2009 rezoluci č. 64/48 s názvem „Smlouva o obchodu se zbraněmi“, kterou se rozhodla svolat v roce 2012 konferenci OSN ke smlouvě o obchodu se zbraněmi s cílem vypracovat právně závazný nástroj s co nejpřísnějšími společnými mezinárodními normami pro převody konvenčních zbraní.
(4)
Rada v závěrech ze dne 11. prosince 2006, 10. prosince 2007, 12. července 2010 a 25. června 2012 uvítala jednotlivé fáze procesu jednání o smlouvě o obchodu se zbraněmi a uvedla, že je pevně odhodlána dosáhnout úspěchu v jednání o novém právně závazném mezinárodním nástroji, který by měl stanovit co nejpřísnější společné mezinárodní normy pro úpravu dovoleného obchodu s konvenčními zbraněmi a který by se měl týkat všech členských států OSN, a mohl by proto být univerzálním.
(5)
S cílem podpořit otevřenost a význam procesu jednání o smlouvě o obchodu se zbraněmi přijala Rada dne 19. ledna 2009 rozhodnutí 2009/42/SZBP na podporu činností Evropské unie s cílem prosazovat mezi třetími zeměmi proces vedoucí ke smlouvě o obchodu se zbraněmi (1) a dne 14. června 2010 rozhodnutí 2010/336/SZBP o činnostech EU na podporu smlouvy o obchodu se zbraněmi v rámci Evropské bezpečnostní strategie (2), jež stanovila uspořádání řady regionálních seminářů po celém světě. Cílem těchto informačních akcí bylo podpořit proces přípravy konference OSN o smlouvě o obchodu se zbraněmi naplánované na rok 2012 tím, že jednání budou vedena na širším základě a že budou předkládána konkrétní doporučení, a rovněž podpořit členské státy OSN při získávání a zdokonalování odborných znalostí umožňujících provádění účinných kontrol převodů zbraní, jakmile smlouva vstoupí v platnost.
(6)
Konference OSN o smlouvě o obchodu se zbraněmi byla svolána do sídla OSN v New Yorku na dny 2. až 27. července 2012 s cílem vypracovat právně závazný nástroj s co nejpřísnějšími společnými mezinárodními normami pro převody konvenčních zbraní. Na konferenci se ve stanoveném časovém rámci nepodařilo dosáhnout dohody o závěrečném dokumentu. Během jednání však bylo dosaženo značného pokroku, což dokazuje návrh smlouvy, který předložil předseda konference dne 26. července 2012.
(7)
Dne 7. listopadu 2012 přijal první výbor Valného shromáždění OSN návrh rezoluce nazvané „Smlouva o obchodu se zbraněmi“, v níž bylo rozhodnuto svolat do New Yorku na dny 18. až 28. března 2013 závěrečnou konferenci OSN o smlouvě o obchodu se zbraněmi; na tuto březnovou konferenci se bude vztahovat jednací řád přijatý pro konferenci konanou v červenci roku 2012, a to s cílem dokončit smlouvu o obchodu se zbraněmi na základě návrhu, který dne 26. července 2012 předložil předseda předchozí konference OSN.
(8)
Vzhledem k výsledku konference OSN konané v červenci roku 2012, k výše uvedeným činnostem stanoveným v rozhodnutích 2009/42/SZBP a 2010/336/SZBP a k potřebě přispět k úspěšnému završení jednání by Unie měla proces jednání o smlouvě o obchodu se zbraněmi nadále podporovat a zajistit tak, že povede k neprodlenému přijetí účinné a proveditelné právně závazné smlouvy. Pokračující podpora, již Unie procesu jednání o smlouvě o obchodu se zbraněmi poskytuje, by měla přispět k úspěšnému zakončení jednání na konferenci OSN, která se bude konat ve dnech 18. až 28. března 2013, a podpořit třetí země, které by měly budoucí smlouvu o obchodu se zbraněmi dodržovat, v jejich úsilí o provádění smlouvy,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
1. Unie se za účelem podpory smlouvy o obchodu se zbraněmi zaměří na činnosti sledující tyto cíle:
-
podpořit úspěšné uzavření jednání OSN o smlouvě o obchodu se zbraněmi,
-
podpořit členské státy OSN, aby získaly a zdokonalily národní a regionální odborné znalosti umožňující provádět účinné kontroly převodů zbraní, s cílem zajistit, aby budoucí smlouva o obchodu se zbraněmi byla, poté co vstoupí v platnost, co nejúčinnější.
2. K dosažení cílů uvedených v odstavci 1 uskuteční Unie tento projekt:
-
uspořádání dvou seminářů pro vládní odborníky, které přispějí k uzavření jednání o smlouvě o obchodu se zbraněmi a k jejímu budoucímu provádění.
Podrobný popis výše uvedeného projektu je uveden v příloze.
Článek 2
1. Za provádění tohoto rozhodnutí odpovídá vysoký představitel Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku (dále jen „vysoký představitel“).
2. Technickým prováděním projektu uvedeného v čl. 1 odst. 2 se pověřuje Konsorcium EU pro nešíření (dále jen „konsorcium“).
3. Konsorcium plní své úkoly pod vedením vysokého představitele. Za tímto účelem uzavře vysoký představitel s konsorciem nezbytná ujednání.
Článek 3
1. Finanční referenční částka na provádění projektu uvedeného v čl. 1 odst. 2 činí 160 800 EUR.
2. Výdaje financované částkou stanovenou v odstavci 1 jsou spravovány v souladu s postupy a pravidly použitelnými na rozpočet Unie.
3. Komise dohlíží nad řádnou správou výdajů uvedených v odstavci 1. Za tímto účelem uzavře finanční dohodu s konsorciem. V této dohodě bude stanoveno, že konsorcium zajistí zviditelnění příspěvku Unie.
4. Komise usiluje o uzavření finanční dohody uvedené v odstavci 3 co nejdříve po vstupu tohoto rozhodnutí v platnost. Komise informuje Radu o veškerých potížích v tomto procesu a o datu uzavření finanční dohody.
Článek 4
1. Vysoký představitel informuje Radu o provádění tohoto rozhodnutí prostřednictvím pravidelných zpráv předkládaných po uspořádání jednotlivých seminářů. Zprávy jsou vypracovávány konsorciem a představují základ pro hodnocení prováděné Radou.
2. Komise informuje o finančních aspektech provádění projektu uvedeného v čl. 1 odst. 2.
Článek 5
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem přijetí.
Pozbývá platnosti 24 měsíců ode dne uzavření finanční dohody podle čl. 3 odst. 3, nebo šest měsíců od jeho přijetí, pokud v této lhůtě nebude uzavřena uvedená finanční dohoda.
V Bruselu dne 22. ledna 2013.
DECYZJA RADY 2013/43/WPZiB
z dnia 22 stycznia 2013 r.
w sprawie dalszych działań Unii wspierających negocjacje dotyczące traktatu o handlu bronią w ramach europejskiej strategii bezpieczeństwa
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 26 ust. 2 i art. 31 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła europejską strategię bezpieczeństwa, postulującą wprowadzenie porządku międzynarodowego opartego na skutecznym multilateralizmie. Za zasadniczy dokument, na którym opierają się stosunki międzynarodowe, europejska strategia bezpieczeństwa uznaje Kartę Narodów Zjednoczonych. Jednym z priorytetów Unii jest wzmocnienie Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) dzięki dostarczeniu instrumentów, które umożliwią jej spełnianie obowiązków oraz skuteczne działanie.
(2)
W dniu 6 grudnia 2006 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło rezolucję 61/89 zatytułowaną „Ku traktatowi o handlu bronią: ustanowienie wspólnych międzynarodowych standardów przywozu, wywozu i przekazywania broni konwencjonalnej”, przez którą starało się poznać stanowiska państw członkowskich ONZ w sprawie ewentualnego traktatu oraz ustanowiło grupę ekspertów rządowych w celu dalszego analizowania tej kwestii, rozpoczynając tym w ramach ONZ prace nad traktatem o handlu bronią.
(3)
W dniu 2 grudnia 2009 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło rezolucję 64/48 zatytułowaną „Traktat o handlu bronią”, na mocy której postanowiono zwołać w 2012 r. konferencję ONZ poświęconą traktatowi o handlu bronią, aby opracować prawnie wiążący instrument dotyczący najwyższych możliwych wspólnych standardów międzynarodowych w zakresie transferu broni konwencjonalnej.
(4)
W konkluzjach z dnia 11 grudnia 2006 r., 10 grudnia 2007 r., 12 lipca 2010 r. i 25 czerwca 2012 r. Rada z aprobatą przyjęła różne etapy prac nad traktatem o handlu bronią i wyraziła swoje maksymalne zaangażowanie na rzecz powodzenia negocjacji dotyczących nowego prawnie wiążącego instrumentu międzynarodowego, który powinien ustanowić najwyższe możliwe wspólne standardy międzynarodowe w celu uregulowania legalnego handlu bronią konwencjonalną; traktat ten powinien dotyczyć wszystkich państw członkowskich ONZ i z tego względu mógłby być powszechnie stosowany.
(5)
Aby propagować powszechność i znaczenie prac nad traktatem o handlu bronią, Rada przyjęła w dniu 19 stycznia 2009 r. decyzję 2009/42/WPZiB w sprawie wspierania, w ramach europejskiej strategii bezpieczeństwa, działań UE mających na celu promowanie w krajach trzecich procesu prowadzącego do zawarcia traktatu o handlu bronią (1), a w dniu 14 czerwca 2010 r. decyzję 2010/336/WPZiB w sprawie działań UE wspierających traktat o handlu bronią w ramach europejskiej strategii bezpieczeństwa (2), zakładające zorganizowanie szeregu regionalnych seminariów poświęconym kwestiom globalnym. Celem tych działań informacyjnych było wspieranie działań przygotowawczych do planowanej na 2012 r. konferencji ONZ w sprawie traktatu o handlu bronią przez rozszerzenie zakresu dyskusji i przedstawienie konkretnych zaleceń, a także wspieranie państw członkowskich ONZ w rozwijaniu i pogłębianiu wiedzy fachowej w celu wprowadzenia skutecznych środków kontroli transferu broni po wejściu w życie traktatu.
(6)
Konferencję ONZ poświęconą traktatowi o handlu bronią zorganizowano w siedzibie ONZ w Nowym Jorku w dniach 2-27 lipca 2012 r., aby opracować prawnie wiążący instrument dotyczący najwyższych możliwych wspólnych standardów międzynarodowych w zakresie transferu broni konwencjonalnej. Konferencja nie była w stanie uzgodnić w ustalonym terminie dokumentu końcowego. Podczas tych negocjacji poczyniono jednak istotne postępy, co znalazło odbicie w projekcie tekstu traktatu przedłożonym w dniu 26 lipca 2012 r. przez przewodniczącego konferencji.
(7)
W dniu 7 listopada 2012 r. Pierwszy Komitet Zgromadzenia Ogólnego ONZ przyjął projekt rezolucji zatytułowanej „Traktat o handlu bronią”, w której postanowiono zwołać w dniach 18-28 marca 2013 r. w Nowym Jorku ostateczną konferencję ONZ w sprawie traktatu o handlu bronią, która ma się odbywać zgodnie z regulaminem przyjętym na konferencję w lipcu 2012 r., aby sfinalizować prace nad traktatem o handlu bronią na podstawie projektu tekstu traktatu, który został przedłożony przez przewodniczącego poprzedniej konferencji ONZ w dniu 26 lipca 2012 r.
(8)
Zważywszy na wyniki konferencji ONZ z lipca 2012 r., na działania ustanowione przez decyzje 2009/42/WPZiB i decyzję 2010/336/WPZiB oraz na potrzebę przyczynienia się do pomyślnego zakończenia negocjacji, Unia powinna nadal wspierać prace nad traktatem o handlu bronią, aby zapewnić doprowadzenie do bezzwłocznego przyjęcia skutecznego i możliwego do wdrożenia prawnie wiążącego traktatu. Dalsze wsparcie, którego Unia udziela pracom na rzecz traktatu o handlu bronią powinno się przyczynić do pomyślnego zakończenia negocjacji na konferencji ONZ w dniach 18-28 marca 2013 r. oraz do propagowania działań na rzecz wdrożenia w państwach trzecich, które musiałyby przestrzegać przyszłego traktatu o handlu bronią,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. W celu wsparcia traktatu o handlu bronią Unia podejmuje działania mające następujące cele:
-
wspieranie pomyślnego zakończenia negocjacji ONZ w sprawie traktatu o handlu bronią,
-
wspieranie państw członkowskich ONZ w rozwijaniu i pogłębianiu wiedzy fachowej, aby wprowadzić skuteczne środki kontroli transferu broni w celu zapewnienia, aby przyszły traktat o handlu bronią miał po wejściu w życie jak największą skuteczność.
2. Aby osiągnąć cele, o których mowa w ust. 1, Unia realizuje następujący projekt:
-
zorganizowanie dwóch seminariów dla ekspertów rządowych w celu ułatwienia finalizacji negocjacji w sprawie przyszłego wprowadzenia w życie traktatu o handlu bronią.
Szczegółowy opis projektu, o którym mowa w niniejszym ustępie, znajduje się w załączniku.
Artykuł 2
1. Za wdrożenie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa („Wysoki Przedstawiciel”).
2. Techniczną realizacją projektu, o którym mowa w art. 1 ust. 2, zajmuje się Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji („konsorcjum”).
3. Konsorcjum wykonuje to zadanie pod kierownictwem Wysokiego Przedstawiciela. W tym celu Wysoki Przedstawiciel dokonuje z konsorcjum niezbędnych uzgodnień.
Artykuł 3
1. Finansowa kwota odniesienia na realizację projektu, o którym mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 160 800 EUR.
2. Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu Unii.
3. Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 1. W tym celu zawiera umowę o finansowaniu z konsorcjum. Umowa ta zobowiązuje konsorcjum do zapewnienia wyeksponowania wkładu Unii stosownie do jego wielkości.
4. Komisja dąży do zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w ust. 3, w możliwie najszybszym terminie po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje ona Radę o wszelkich trudnościach z tym związanych i o dacie zawarcia umowy o finansowaniu.
Artykuł 4
1. Wysoki Przedstawiciel informuje Radę o wykonaniu niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań składanych po zorganizowaniu każdego z seminariów. Sprawozdania przygotuje konsorcjum; stanowią one podstawę do dokonania przez Radę oceny.
2. Komisja dostarcza informacji na temat aspektów finansowych realizacji projektu, o którym mowa w art. 1 ust. 2.
Artykuł 5
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem przyjęcia.
Niniejsza decyzja wygasa 24 miesiące po dniu zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w art. 3 ust. 3, lub sześć miesięcy po dniu jej przyjęcia, jeżeli w tym okresie nie zostanie zawarta umowa o finansowaniu.
Sporządzono w Brukseli dnia 22 stycznia 2013 r.