PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 643/2014
ze dne 16. června 2014,
kterým se stanoví prováděcí technické normy, pokud jde o oznamování vnitrostátních předpisů týkajících se obezřetnostních požadavků v oblasti plánů zaměstnaneckého penzijního pojištění podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/41/ES
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2003/41/ES ze dne 3. června 2003 o činnostech institucí zaměstnaneckého penzijního pojištění a dohledu nad nimi (1), a zejména na čl. 20 odst. 11 čtvrtý pododstavec uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice 2003/41/ES požaduje, aby členské státy oznámily Evropskému orgánu pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění (EIOPA) své vnitrostátní předpisy týkající se obezřetnostních požadavků v oblasti plánů zaměstnaneckého penzijního pojištění, které nejsou zahrnuty v odkazu na vnitrostátní sociální a pracovněprávní předpisy v čl. 20 odst. 1 uvedené směrnice (dále jen „vnitrostátní obezřetnostní předpisy“). Požadavky stanovenými tímto nařízením nejsou dotčeny pravomoci členských států, jak je stanoví směrnice 2003/41/ES, pokud jde o vnitrostátní sociální a pracovněprávní předpisy použitelné na instituce zaměstnaneckého penzijního pojištění.
(2)
Je vhodné, aby orgán EIOPA informace poskytnuté podle tohoto nařízení zpřístupnil na své internetové stránce, a vytvořil tak centralizovaný zdroj informací o vnitrostátních obezřetnostních předpisech na úrovni Unie.
(3)
Je zřejmé, že členské státy mohou mít ustanovení týkající se plánů zaměstnaneckého penzijního pojištění v oblastech, jako je právo společností, svěřenské právo a insolvenční právo, které jdou nad rámec vnitrostátních obezřetnostních předpisů. Účelem oznamovací povinnosti podle tohoto nařízení není poskytnout vyčerpávající seznam všech právních a regulačních pravidel, jimiž se plány zaměstnaneckého penzijního pojištění řídí.
(4)
V souladu s článkem 4 směrnice 2003/41/ES se členské státy mohou rozhodnout, že budou uplatňovat články 9 až 16 a články 18, 19 a 20 uvedené směrnice na činnosti v oblasti zaměstnaneckého penzijního pojištění provozované pojišťovnami, na které se vztahuje směrnice Evropského parlamentu a Rady 2002/83/ES (2). Členské státy, které využily této možnosti, používají na pojišťovny soubor vnitrostátních obezřetnostních předpisů, které se liší od předpisů použitelných na plány zaměstnaneckého penzijního pojištění. Pro členské státy, které tuto možnost využily, by oznamovací povinnost měla zahrnovat rovněž informace týkající se aktiv a pasiv uvedených v čl. 7 druhém pododstavci směrnice 2003/41/ES.
(5)
Za účelem jednotnosti oznamování by měla být stanovena šablona, kterou by měly příslušné orgány při předávání požadovaných informací orgánu EIOPA používat. Aby byl umožněn snadný přístup k předaným informacím a jejich srovnatelnost, měl by seznam v šabloně odpovídat příslušným ustanovením směrnice 2003/41/ES. Šablona by měla rovněž umožnit oznámení vnitrostátních obezřetnostních předpisů, které nejsou zahrnuty v seznamu, jsou obezřetnostní povahy, ale nejsou přímo spojeny s provedením směrnice 2003/41/ES do vnitrostátního práva.
(6)
Vzhledem k tomu, že právo Unie neharmonizuje strukturu institucí zaměstnaneckého penzijního pojištění, existuje napříč členskými státy řada struktur, v nichž je poskytování penzijního pojištění organizováno. Příslušné orgány by měly sdělit názvy těchto institucí a případně uvést, které vnitrostátní obezřetnostní předpisy se na různé typy struktur vztahují.
(7)
Oznamovací povinnost uložená příslušným orgánům ohledně míry solventnosti a garančního fondu, jak je stanoví články 17a až 17d směrnice 2003/41/ES, je v šabloně pro podávání oznámení zahrnuta do čl. 17 odst. 2 uvedené směrnice.
8)
V některých členských státech nemají vnitrostátní obezřetnostní předpisy působnost na celém území daného členského státu. Příslušné orgány by proto měly v šabloně uvést, zda se vnitrostátní obezřetnostní předpisy vztahují na různá území členského státu a jaká je územní působnost oznámených předpisů.
(9)
Informace o vnitrostátních obezřetnostních předpisech je třeba aktualizovat, aniž by to však příslušným orgánům způsobilo nepřiměřenou zátěž. Proto by frekvence oznamování měla být omezena na jednou ročně. Aby se posílil soulad zveřejňovaných informací, mělo by být stanoveno datum, k němuž se oznámení vztahuje, a lhůta pro předání informací orgánu EIOPA. Příslušné orgány by měly mít možnost informace mezi jednotlivými lhůtami dobrovolně aktualizovat.
(10)
K zajištění toho, aby informace o vnitrostátních obezřetnostních předpisech byly k dispozici co nejdříve po vstupu tohoto nařízení v platnost, by se první předání informací mělo uskutečnit do šesti měsíců po vstupu tohoto nařízení v platnost.
(11)
Jak uvádí 32. bod odůvodnění směrnice Evropského parlamentu a Rady 2010/78/EU (3), technickými normami navrženými orgánem EIOPA by neměly být dotčeny pravomoci členských států, pokud jde o obezřetnostní požadavky na předmětné instituce podle směrnice 2003/41/ES.
(12)
Toto nařízení vychází z návrhu prováděcích technických norem předložených Komisi orgánem EIOPA.
(13)
Orgán EIOPA uskutečnil otevřené veřejné konzultace o návrzích regulačních technických norem, ze kterých toto nařízení vychází, analyzoval potenciální související náklady a přínosy a požádal o stanovisko skupinu subjektů působících v oblasti zaměstnaneckého penzijního pojištění zřízenou článkem 37 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1094/2010 (4),
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Postupy předávání informací
1. Příslušné orgány předají informace o vnitrostátních obezřetnostních předpisech orgánu EIOPA poprvé do šesti měsíců ode dne vstupu tohoto nařízení v platnost a poté s roční frekvencí do 30. června každého kalendářního roku po roce, v němž končí uvedené období šesti měsíců.
2. První oznámení se týká vnitrostátních obezřetnostních předpisů, které jsou účinné ke dni vstupu tohoto nařízení v platnost. Jednotlivá každoroční oznámení se týkají vnitrostátních obezřetnostních předpisů, které jsou účinné ke dni 1. března příslušného kalendářního roku.
3. Příslušné orgány mohou orgánu EIOPA kdykoli dobrovolně předat aktualizované informace o svých vnitrostátních obezřetnostních předpisech.
Článek 2
Formát a šablony pro předávání informací
1. Pro oznámení a aktualizaci informací o vnitrostátních obezřetnostních předpisech používají příslušné orgány šablonu připojenou v příloze, v níž uvedou:
a)
název příslušného orgánu, název členského státu a datum předání informací orgánu EIOPA;
b)
zda se jedná o první, dobrovolné nebo každoroční oznámení;
c)
zda se oznámení týká pojišťoven uvedených v článku 4 směrnice 2003/41/ES a typ těchto pojišťoven;
d)
zda v členském státě existuje více než jeden typ struktury institucí zaměstnaneckého penzijního pojištění, a pokud ano, názvy těchto typů struktur a vnitrostátní obezřetnostní předpisy, které se na ně vztahují;
e)
zda se oznámené předpisy vztahují na různá území členského státu, a pokud ano, jejich územní působnost;
f)
odkaz na příslušné úřední názvy a čísla právních aktů a případně jiných relevantních nástrojů včetně názvu a čísla relevantních oddílů nebo článků;
g)
hypertextový odkaz na příslušnou část internetových stránek obsahujících úplné znění právních aktů a jiných relevantních nástrojů, je-li k dispozici.
2. Pokud v členském státě existují vnitrostátní obezřetnostní předpisy, které nejsou zahrnuty do seznamu v šabloně stanovené v příloze, uvede příslušný orgán tyto předpisy v šabloně v kolonce „Jiné předpisy“.
3. Příslušné orgány předkládají vyplněné šablony orgánu EIOPA v elektronické podobě.
Článek 3
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 16. června 2014.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 643/2014
z dnia 16 czerwca 2014 r.
ustanawiające wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do zgłaszania krajowych przepisów o charakterze ostrożnościowym dotyczących obszaru pracowniczych programów emerytalnych zgodnie z dyrektywą 2003/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę 2003/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie działalności instytucji pracowniczych programów emerytalnych oraz nadzoru nad takimi instytucjami (1), w szczególności jej art. 20 ust. 11 akapit czwarty,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Dyrektywa 2003/41/WE nakłada na państwa członkowskie obowiązek przekazywania Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych („EIOPA”) sprawozdań odnoszących się do krajowych przepisów o charakterze ostrożnościowym dotyczących obszaru pracowniczych programów emerytalnych nieobjętych odniesieniem do krajowego prawa socjalnego i prawa pracy zawartym w art. 20 ust. 1 tej dyrektywy (zwanych dalej „krajowymi przepisami ostrożnościowymi”). Wymagania ustanowione w niniejszym rozporządzeniu nie wpływają na przewidziane w dyrektywie 2003/41/WE kompetencje państw członkowskich w odniesieniu do krajowego prawa socjalnego i prawa pracy mającego zastosowanie do instytucji pracowniczych programów emerytalnych.
(2)
EIOPA powinien udostępniać na swojej stronie internetowej informacje zgłoszone zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, aby stworzyć na poziomie unijnym scentralizowane źródło informacji o krajowych przepisach ostrożnościowych.
(3)
Uznaje się, że państwa członkowskie mogą posiadać przepisy mające zastosowanie do pracowniczych programów emerytalnych w takich obszarach, jak prawo spółek, prawo powiernicze i prawo dotyczące niewypłacalności, które to przepisy wykraczają poza krajowe przepisy ostrożnościowe. Celem obowiązku sprawozdawczego ustanowionego w niniejszym rozporządzeniu nie jest stworzenie wyczerpującego wykazu wszystkich norm prawnych i regulacyjnych, zgodnie z którymi działają pracownicze programy emerytalne.
(4)
Zgodnie z art. 4 dyrektywy 2003/41/WE państwa członkowskie mogą wybrać stosowanie przepisów art. 9-16 i art. 18, 19 i 20 tej dyrektywy do działalności w zakresie pracowniczych programów emerytalnych prowadzonej przez zakłady ubezpieczeń objęte dyrektywą 2002/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2). Państwa członkowskie, które skorzystały z tej możliwości, stosują w odniesieniu do zakładów ubezpieczeń szereg krajowych przepisów ostrożnościowych różniących się od przepisów stosowanych wobec pracowniczych programów emerytalnych. W przypadku państw członkowskich, które wykorzystują tę możliwość, obowiązek sprawozdawczy powinien również obejmować informacje o aktywach i pasywach, o których mowa w art. 7 akapit drugi dyrektywy 2003/41/WE.
(5)
W celu zapewnienia jednolitej sprawozdawczości właściwym władzom należy udostępnić wzór formularza do wykorzystania przy przekazywaniu do EIOPA wymaganych informacji. Aby umożliwić łatwy dostęp do przekazywanych informacji i ich porównywalność, wykaz we wzorze formularza powinien odpowiadać stosownym przepisom dyrektywy 2003/41/WE. Wzór formularza powinien również ułatwiać zgłaszanie krajowych przepisów ostrożnościowych nieujętych w wykazie, mających charakter ostrożnościowy, lecz niepowiązanych bezpośrednio z transpozycją dyrektywy 2003/41/WE.
(6)
Z uwagi na to, że prawo Unii nie harmonizuje struktury instytucji pracowniczych programów emerytalnych, istnieją liczne rodzaje struktur organizacyjnych, w ramach których działają programy emerytalne w poszczególnych państwach członkowskich. W stosownych przypadkach właściwe władze powinny zgłaszać nazwy tych instytucji i wskazywać krajowe przepisy ostrożnościowe mające zastosowanie do różnych typów strukturalnych.
(7)
Obowiązek sprawozdawczy nałożony na właściwe władze w odniesieniu do marginesów wypłacalności i funduszu gwarancyjnego, ustanowionych w art. 17a-17d dyrektywy 2003/41/WE, jest uwzględniony we wzorze formularza sprawozdawczego poprzez art. 17 ust. 2 tej dyrektywy.
(8)
W niektórych państwach członkowskich krajowe przepisy ostrożnościowe nie mają zastosowania do całego terytorium danego państwa członkowskiego. Właściwe władze powinny zatem wskazywać we wzorze formularza, czy ich krajowe przepisy ostrożnościowe mają zastosowanie do różnych terytoriów w obrębie ich państwa członkowskiego, oraz określać zasięg terytorialny zgłaszanych przepisów.
(9)
Informacje o krajowych przepisach ostrożnościowych należy aktualizować bez nakładania niewspółmiernych obciążeń na właściwe władze. Sprawozdań nie powinno się zatem składać częściej niż raz w roku. Aby zwiększyć spójność ujawnianych informacji, należy ustalić datę, do której odnoszą się sprawozdania, oraz datę przekazywania informacji do EIOPA. Właściwe władze powinny mieć możliwość dobrowolnej aktualizacji informacji między datami składania sprawozdań.
(10)
Aby zapewnić, by informacje dotyczące krajowych przepisów ostrożnościowych były dostępne niedługo po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, pierwsze przekazanie informacji powinno mieć miejsce w okresie sześciu miesięcy od jego wejścia w życie.
(11)
Jak określono w motywie 32 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/78/UE (3), standardy techniczne opracowywane przez EIOPA powinny pozostawać bez uszczerbku dla kompetencji państw członkowskich w zakresie wymogów ostrożnościowych dotyczących wspomnianych instytucji, zgodnie z dyrektywą 2003/41/WE.
(12)
Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowią projekty wykonawczych standardów technicznych przedłożone Komisji przez EIOPA.
(13)
EIOPA przeprowadził otwarte konsultacje publiczne dotyczące projektów wykonawczych standardów technicznych stanowiących podstawę niniejszego rozporządzenia, przeanalizował koszty i korzyści, które mogą być z nimi związane, oraz wystąpił o ich zaopiniowanie do Grupy Interesariuszy z Sektora Pracowniczych Programów Emerytalnych powołanej w art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (4),
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Procedury sprawozdawcze
1. Właściwe władze przekazują do EIOPA informacje o krajowych przepisach ostrożnościowych po raz pierwszy w ciągu sześciu miesięcy od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, a następnie co roku, do dnia 30 czerwca każdego roku kalendarzowego następującego po roku, w którym upływa ten sześciomiesięczny okres.
2. Informacje przekazywane po raz pierwszy dotyczą krajowych przepisów ostrożnościowych obowiązujących w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Informacje przekazywane corocznie dotyczą krajowych przepisów ostrożnościowych obowiązujących w dniu 1 marca danego roku kalendarzowego.
3. Właściwe władze mogą w dowolnym czasie dobrowolnie przekazywać do EIOPA zaktualizowane informacje dotyczące ich krajowych przepisów ostrożnościowych.
Artykuł 2
Format i wzory sprawozdań
1. Przy zgłaszaniu i aktualizowaniu informacji o swoich krajowych przepisach ostrożnościowych właściwe władze korzystają ze wzoru formularza określonego w załączniku, podając następujące informacje:
a)
nazwę właściwej władzy, nazwę państwa członkowskiego i datę przekazania informacji do EIOPA;
b)
czy jest to pierwsze, dobrowolne czy coroczne przekazanie informacji;
c)
czy przekazywane informacje dotyczą zakładów ubezpieczeń, o których mowa w art. 4 dyrektywy 2003/41/WE, oraz jakiego rodzaju jest dany zakład ubezpieczeń;
d)
czy w danym państwie członkowskim istnieje więcej niż jeden typ strukturalny instytucji pracowniczych programów emerytalnych, a jeśli tak, nazwy typów strukturalnych i krajowe przepisy ostrożnościowe mające do nich zastosowanie;
e)
czy zgłaszane przepisy mają zastosowanie do różnych terytoriów w obrębie danego państwa członkowskiego, a jeśli tak, zasięg terytorialny tych zgłaszanych przepisów;
f)
odniesienia do odpowiednich nazw urzędowych i numerów aktów oraz innych właściwych instrumentów, w tym tytułów i numerów odpowiednich części lub artykułów, w stosownych przypadkach;
g)
odsyłacz do odpowiedniej części strony internetowej zawierającej pełny tekst aktów i innych właściwych instrumentów, w stosownych przypadkach.
2. Jeżeli w danym państwie członkowskim istnieją krajowe przepisy ostrożnościowe, które nie są ujęte w wykazie znajdującym się we wzorze formularza określonym w załączniku, odpowiednie właściwe władze wykazują te przepisy w kategorii „Pozostałe” we wzorze formularza.
3. Właściwe władze przekazują wypełnione formularze do EIOPA w formacie elektronicznym.
Artykuł 3
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 16 czerwca 2014 r.