NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 957/2014
ze dne 10. září 2014,
kterým se mění příloha II nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1333/2008 a příloha nařízení Komise (EU) č. 231/2012, pokud jde o vynětí esterů kyseliny montanové (E 912)
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1333/2008 ze dne 16. prosince 2008 o potravinářských přídatných látkách (1), a zejména na čl. 10 odst. 3 a článek 14 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Příloha II nařízení (ES) č. 1333/2008 obsahuje seznam potravinářských přídatných látek Unie schválených pro použití v potravinách a podmínky jejich použití.
(2)
Nařízení Komise (EU) č. 231/2012 (2) stanoví specifikace pro potravinářské přídatné látky uvedené v přílohách II a III nařízení (ES) č. 1333/2008.
(3)
Estery kyseliny montanové (E 912) jsou vosky schválené jako lešticí látky pro povrchové ošetření citrusových plodů, melounů, papáji, manga, avokáda a ananasu v souladu s přílohou II nařízení (ES) č. 1333/2008.
(4)
V čl. 32 odst. 1 nařízení (ES) č. 1333/2008 se stanoví, že všechny potravinářské přídatné látky, které byly v Unii ke dni 20. ledna 2009 již povoleny, podrobí Evropský úřad pro bezpečnost potravin (dále jen „úřad“) novému posouzení rizika.
(5)
Za tímto účelem nařízení Komise (EU) č. 257/2010 (3) stanoví program pro přehodnocení potravinářských přídatných látek. V souladu s nařízením (EU) č. 257/2010 se přehodnocení potravinářských přídatných látek jiných než barviv a náhradních sladidel musí dokončit do 31. prosince 2018. Některé potravinářské přídatné látky, včetně esterů kyseliny montanové (E 912), však mají vyšší prioritu a měly by být vyhodnoceny dříve.
(6)
V souladu s čl. 6 odst. 1 nařízení (EU) č. 257/2010 předloží zúčastněný provozovatel podniku/zúčastnění provozovatelé podniků a jiné zúčastněné strany údaje týkající se přehodnocení potravinářské přídatné látky ve lhůtě stanovené úřadem v jeho výzvě k předložení údajů.
(7)
Úřad dne 15. února 2012 vyhlásil veřejnou výzvu k předložení vědeckých údajů týkajících se esterů kyseliny montanové (E 912) (4), ve které vyzval zúčastněné strany a subjekty, aby do 1. června 2012 předložily požadované údaje nebo poskytly informace.
(8)
Úřad dne 7. června 2013 vydal vědecké stanovisko týkající se přehodnocení esterů kyseliny montanové (E 912) jako potravinářských přídatných látek (5). V tomto stanovisku bylo uvedeno, že nejsou k dispozici žádné údaje o toxikokinetice a reprodukční a vývojové toxicitě esterů kyseliny montanové. Dostupné údaje o krátkodobé a subchronické toxicitě, genotoxicitě a chronické toxicitě a karcinogenitě esterů kyseliny montanové byly omezené. Nebyly předloženy žádné údaje týkající se použití. Na základě těchto omezených údajů došel úřad k závěru, že estery kyseliny montanové jako potravinářské přídatné látky nelze vyhodnotit.
(9)
V čl. 6 odst. 5 nařízení (EU) č. 257/2010 se stanoví, že nepředloží-li zúčastněný provozovatel podniku/zúčastnění provozovatelé podniků a jiná zúčastněná strana úřadu ve stanovené lhůtě informace potřebné pro dokončení přehodnocení konkrétní potravinářské přídatné látky, může být potravinářská přídatná látka vyňata ze seznamu schválených potravinářských přídatných látek Unie v souladu s postupem podle čl. 10 odst. 3 nařízení (ES) č. 1333/2008. Specifikace pro tuto potravinářskou přídatnou látku by tedy měly být z nařízení (EU) č. 231/2012 vyňaty.
(10)
V souladu s čl. 10 odst. 3 nařízení (ES) č. 1333/2008 by měl být seznam schválených potravinářských přídatných látek Unie pozměněn postupem podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1331/2008 (6).
(11)
V čl. 3 odst. 1 nařízení (ES) č. 1331/2008 se stanoví, že seznam potravinářských přídatných látek Unie může být aktualizován buď z podnětu Komise, nebo na základě podání žádosti.
(12)
Příloha II nařízení (ES) č. 1333/2008 a příloha nařízení (EU) č. 231/2012 by proto měly být pozměněny vynětím esterů kyseliny montanové (E 912) ze seznamu schválených potravinářských přídatných látek Unie, protože jejich zahrnutí do seznamu již není s ohledem na nedostupnost nejnovějších vědeckých důkazů opodstatněné.
(13)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Příloha II nařízení (ES) č. 1333/2008 se mění v souladu s přílohou I tohoto nařízení.
Článek 2
Příloha nařízení (EU) č. 231/2012 se mění v souladu s přílohou II tohoto nařízení.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Potraviny obsahující estery kyseliny montanové (E 912), které byly v souladu s právními předpisy uvedeny na trh před tím, než toto nařízení vstoupilo v platnost, mohou být nadále prodávány až do vyčerpání zásob.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 10. září 2014.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 957/2014
z dnia 10 września 2014 r.
zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 oraz załącznik do rozporządzenia Komisji (UE) nr 231/2012 w odniesieniu do usunięcia estrów kwasu montanowego (E 912)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (1), w szczególności jego art. 10 ust. 3 i art. 14,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 ustanowiono unijny wykaz dodatków do żywności dopuszczonych do stosowania w żywności oraz warunki ich stosowania.
(2)
W rozporządzeniu Komisji (UE) nr 231/2012 (2) ustanowiono specyfikacje dla dodatków do żywności wymienionych w załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008.
(3)
Estry kwasu montanowego (E 912) są woskami dopuszczonymi jako substancja glazurująca w celu stosowania na powierzchnię owoców cytrusowych, melonów, papai, mango, awokado i ananasów zgodnie z załącznikiem II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008.
(4)
W art. 32 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 przewidziano, że wszystkie dodatki do żywności, które zostały już dopuszczone w Unii przed dniem 20 stycznia 2009 r., podlegają ponownej ocenie ryzyka przeprowadzanej przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”).
(5)
W tym celu w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 257/2010 (3) ustanowiono program ponownej oceny dodatków do żywności. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 257/2010 ponowną ocenę dodatków do żywności innych niż barwniki i substancje słodzące należy przeprowadzić do dnia 31 grudnia 2018 r. Niektóre dodatki do żywności, w tym estry kwasu montanowego (E 912), mają jednak większe znaczenie i powinny zostać wcześniej poddane ocenie.
(6)
Zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 257/2010 zainteresowany(-e) pomiot(-y) gospodarczy(-e) oraz każda inna zainteresowana strona przedkłada(-ją) dane związane z ponowną oceną dodatku do żywności w terminie ustalonym przez Urząd w jego zaproszeniu do przedstawienia danych.
(7)
W dniu 15 lutego 2012 r. Urząd ogłosił publiczne zaproszenie do przedstawienia danych naukowych dotyczących estrów kwasu montanowego (E 912) (4), zapraszając zainteresowane strony i podmioty do przedstawienia wspomnianych danych lub przedłożenia informacji do dnia 1 czerwca 2012 r.
(8)
W dniu 7 czerwca 2013 r. Urząd wydał opinię naukową w sprawie ponownej oceny estrów kwasu montanowego (E 912) jako dodatku do żywności (5). Stwierdzono w niej, że brak jest danych na temat toksykokinetyki oraz toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej estrów kwasu montanowego. Dostępne dane na temat toksyczności krótkoterminowej i podprzewlekłej, genotoksyczności i toksyczności przewlekłej oraz rakotwórczości estrów kwasu montanowego są ograniczone. Nie przedstawiono danych na temat stosowania. W obliczu wspomnianych ograniczeń Urząd stwierdził, że nie można dokonać oceny estrów kwasu montanowego jako dodatku do żywności.
(9)
Art. 6 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 257/2010 przewiduje, że w przypadku gdy informacje niezbędne do zakończenia ponownej oceny danego dodatku do żywności nie zostały przedłożone do Urzędu przez zainteresowany(-e) pomiot(-y) gospodarczy(-e) oraz każdą inną zainteresowaną stronę w ustalonym terminie, dodatek do żywności może być usunięty z unijnego wykazu dopuszczonych dodatków do żywności zgodnie z procedurą określoną w art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1333/2008. W związku z tym również specyfikacje tego dodatku do żywności należy usunąć z rozporządzenia (UE) nr 231/2012.
(10)
Zgodnie z art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 unijny wykaz dopuszczonych dodatków do żywności podlega zmianie zgodnie z procedurą, o której mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1331/2008 (6).
(11)
Art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008 stanowi, że unijny wykaz dodatków do żywności może być aktualizowany z inicjatywy Komisji albo na podstawie wniosku.
(12)
W związku z tym należy zmienić załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 oraz załącznik do rozporządzenia (UE) nr 231/2012 poprzez usunięcie estrów kwasu montanowego (E 912) z unijnego wykazu dopuszczonych dodatków do żywności, ponieważ ze względu na brak najnowszych dowodów naukowych nie mogą one już być ujęte w wykazie.
(13)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 231/2012 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Środki spożywcze zawierające estry kwasu montanowego (E 912), które zostały legalnie wprowadzone do obrotu przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, mogą być nadal sprzedawane aż do wyczerpania zapasów.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 10 września 2014 r.