NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 176/2014
ze dne 25. února 2014,
kterým se mění nařízení (EU) č. 1031/2010 zejména s cílem stanovit objem povolenek na emise skleníkových plynů, které se mají dražit v období 2013-2020
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2003/87/ES ze dne 13. října 2003 o vytvoření systému pro obchodování s povolenkami na emise skleníkových plynů ve Společenství a o změně směrnice Rady 96/61/ES (1), a zejména na čl. 3d odst. 3 a čl. 10 odst. 4 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice 2003/87/ES upravuje způsoby stanovování harmonogramu, správy a jiných aspektů dražeb, aby byl zajištěn jejich otevřený, transparentní, harmonizovaný a nediskriminační průběh. Rovněž stanoví, že Komise bude monitorovat fungování evropského trhu s uhlíkem.
(2)
Nařízení Komise (EU) č. 1031/2010 (2) stanoví pro každý rok objemy povolenek určených k dražbě po odečtení povolenek přidělených bezplatně od celkového množství povolenek vydaných v daném roce pro celou Unii. Nařízení Komise (EU) č. 1210/2011 (3) rovněž stanovuje odchylku od tohoto harmonogramu s cílem určit objem povolenek, které se mají dražit v první fázi před rokem 2013, s tím, že objem dražeb pro roky 2013 a 2014 bude odpovídajícím způsobem snížen. Hlavním cílem při stanovení objemu je zajistit hladký přechod z druhého do třetího obchodovacího období, přičemž je třeba brát v úvahu potřebu zajistit soulad během prvních let třetího obchodovacího období. Tyto roční objemy byly stanoveny na základě faktorů určujících nabídku povolenek a poptávku po nich v době, kdy bylo provedeno posouzení a předpokládalo se pokračující ekonomické oživení.
(3)
Je třeba vzít v úvahu výjimečné změny týkající se faktorů, které ovlivňují rovnováhu mezi poptávkou a nabídkou povolenek, zejména opětovné hospodářské zpomalení, a také dočasné faktory přímo spojené s přechodem do třetí fáze, včetně narůstajícího objemu nevyužitých povolenek pro druhé obchodovací období, které byly nutné k zajištění souladu v daném období, narůstajících objemů certifikovaných snížení emisí a jednotek snížení emisí pocházejících z projektů snižování emisí v rámci mechanismu čistého rozvoje nebo společných prováděcích ustanovení, která jsou k dispozici subjektům zapojeným do systému Unie pro obchodování s emisemi k vyřazení a zpeněžení povolenek v rezervě pro nové účastníky na trhu pro třetí obchodovací období na podporu demonstračních projektů zachycování a sekvestrace uhlíku a inovativních technologií v oblasti obnovitelných zdrojů energie (NER300) podle rozhodnutí Komise 2010/670/EU (4), a uvolnění povolenek, které nejsou v rezervách pro nové účastníky na trhu v druhém obchodovacím období potřeba. Přestože u všech těchto faktorů existuje určitý stupeň nejistoty, je důležité, aby roční objemy pro dražby v období 2014-2020 byly včas odpovídajícím způsobem upraveny.
(4)
Důležitou součástí politiky EU týkající se klimatu je snižování rizika úniku uhlíku (zvýšení emisí skleníkových plynů v třetích zemích, jejichž průmyslová odvětví nejsou vázána srovnatelnými uhlíkovými omezeními) a snaha zabránit ekonomickému znevýhodnění určitých energeticky náročných odvětví a pododvětví v EU, jež čelí mezinárodní konkurenci. Komise proto analyzovala dopady přezkumu časového profilu dražeb (5) na konkurenceschopnost energeticky náročných průmyslových odvětví, přičemž vycházela z předpokladů, jež zůstávají platné i v období od ledna 2014. V rámci posouzení dopadů bylo zjištěno, že směrnicí 2003/87/ES byla zavedena opatření ke snížení rizika úniku uhlíku v energeticky náročných odvětvích, včetně pokračujícího bezplatného přidělování emisních povolenek a sestavení seznamu odvětví, u nichž se má za to, že jim hrozí únik uhlíku. Přezkumem časového profilu dražeb není dotčen objem bezplatných povolenek vydávaných v jednotlivých letech ani jejich celkové množství (emisní limity) pro období počínající rokem 2013. Ačkoliv potenciální dopady na náklady na snížení emisí uhlíku mohou být v čase rozloženy různě, podle posouzení dopadů se předpokládá, že zůstanou na úrovni očekávaných průměrných cen uhlíku uvedených v posouzení dopadů provedeném Komisí a připojeném k balíčku prováděcích opatření k cílům Unie v oblasti změny klimatu a obnovitelných zdrojů energie pro rok 2020 (6) a v následné analýze (7).
(5)
Vzhledem k tomu, že objem povolenek, které mají být draženy v jednotlivých letech období 2014-2016, byl snížen, měly by být odpovídajícím způsobem sníženy rovněž hraniční objemy jednotlivých dražeb konaných prostřednictvím dražební platformy jmenované členským státem, který se neúčastní společného postupu.
(6)
Nařízení (EU) č. 1031/2010 proto musí být odpovídajícím způsobem změněno.
(7)
Aby se toto nařízení vztahovalo na dražby konané v roce 2014 a později a aby bylo zajištěno řádné fungování trhu s uhlíkem a předvídatelné dražby, mělo by vstoupit v platnost co nejdříve.
(8)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro změnu klimatu,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (EU) č. 1031/2010 se mění takto:
1)
Za čl. 10 odst. 2 druhý pododstavec se vkládají nové pododstavce, které znějí:
„Objem povolenek, které mají být draženy v daném roce, určený podle prvního nebo druhého pododstavce tohoto odstavce v letech 2014-2016 se sníží o množství povolenek pro daný rok uvedené v druhém sloupci tabulky v příloze IV tohoto nařízení.
Jestliže snížení v rozsahu stanoveném v příloze IV nelze v roce 2014 rozložit do období delšího než 9 měsíců, sníží se o 100 milionů povolenek a poté o stejné množství pro každé čtvrtletí daného roku. Rozsah snížení pro roky 2015 a 2016 se v takovém případě odpovídajícím způsobem upraví o rovnoměrné počty.
Objem povolenek, které mají být draženy v daném roce, určený podle prvního nebo druhého pododstavce tohoto odstavce v letech 2019-2020 se zvýší o množství povolenek pro daný rok uvedené v třetím sloupci tabulky v příloze IV tohoto nařízení.
Pokud jde o členské státy, které uplatňují článek 10c směrnice, a aniž by byl dotčen čl. 10c odst. 2 první věta směrnice, nebude celkové množství povolenek, které mají být po úpravě podle druhého sloupce tabulky v příloze IV tohoto nařízení draženy v daném roce, nižší než množství povolenek, které mají být v témže roce přechodně bezplatně přiděleny zařízením na výrobu elektrické energie.
Pokud to bude nutné, zvýší se odpovídajícím způsobem celkové množství povolenek, které mají být členským státem uplatňujícím článek 10c směrnice draženy v daném roce v letech 2014-2016. Pokud dojde ke zvýšení celkového množství povolenek, které mají být draženy, podle předchozí věty, sníží se následně tak, aby bylo dodrženo rozložení podle prvního pododstavce tohoto odstavce. Objemy povolenek, které mají být draženy, uvedené v druhém a třetím sloupci tabulky v příloze IV tohoto nařízení se upraví tak, aby bylo toto případné zvýšení a snížení zohledněno.“
2)
Poslední věta čl. 32 odst. 1 se nahrazuje tímto:
„Objem povolenek, na které se vztahuje kapitola III směrnice 2003/87/ES a které jsou v letech 2014-2016 draženy v jednotlivých dražbách pořádaných uvedenými dražebními platformami, však nesmí být nižší než 2 miliony povolenek.“
3)
Za přílohu III se doplňuje nová příloha, která zní:
„PŘÍLOHA IV
Úpravy objemů povolenek (v milionech), které mají být draženy v letech 2013-2020 podle čl. 10 odst. 2
Rok
Objem snížení
Objem zvýšení
2013
2014
400
2015
300
2016
200
2017
2018
2019
300
2020
600“
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 25. února 2014.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 176/2014
z dnia 25 lutego 2014 r.
zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1031/2010 w szczególności w celu określenia wolumenów uprawnień do emisji gazów cieplarnianych, które mają zostać sprzedane na aukcji w latach 2013-2020
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE (1), w szczególności jej art. 3d ust. 3 i art. 10 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Dyrektywa 2003/87/WE przewiduje ustalenie harmonogramu, kwestii administracyjnych oraz pozostałych aspektów sprzedaży na aukcji, aby zapewnić przeprowadzanie tej sprzedaży w sposób otwarty, przejrzysty, zharmonizowany i niedyskryminujący. Przewiduje również, że Komisja monitoruje funkcjonowanie europejskiego rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla.
(2)
Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1031/2010 (2) określa wolumeny uprawnień, które mają być sprzedawane na aukcji każdego roku, po odjęciu środków przydzielonych bezpłatnie z ogólnounijnej ilości uprawnień wydanych w tym samym roku. O odstąpieniu od tego harmonogramu zdecydowano również w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1210/2011 (3) w celu określenia wolumenów uprawnień, które mają być sprzedawane na aukcji wcześniej, przed 2013 r., z uwzględnieniem odpowiedniego obniżenia wolumenów uprawnień sprzedawanych na aukcji w 2013 i 2014 r., a głównym celem jest zapewnienie płynnego przejścia z drugiego do trzeciego okresu rozliczeniowego, z należytym uwzględnieniem zabezpieczenia zgodności w początkowych latach trzeciego okresu rozliczeniowego. Przedmiotowe roczne wolumeny zostały ustalone na podstawie czynników podaży uprawnień i popytu na nie w momencie oceny i przy założeniu trwającego ożywienia gospodarczego.
(3)
Należy uwzględnić wyjątkowe zmiany czynników określających równowagę między popytem na uprawnienia i ich podażą, w szczególności ponowne spowolnienie gospodarcze, jak również elementy tymczasowe bezpośrednio związane z przejściem do etapu trzeciego, w tym wzrastający niewykorzystany wolumen uprawnień ważnych w drugim okresie rozliczeniowym w celu zapewnienia zgodności w tym okresie, wzrastające wolumeny poświadczonej redukcji emisji i jednostek redukcji emisji będące wynikiem projektów w zakresie redukcji emisji w ramach mechanizmu czystego rozwoju lub przepisów wspólnego wdrażania dotyczących umarzania uprawnień operatorów objętych programem, monetyzację uprawnień z rezerwy dla nowych instalacji w trzecim okresie rozliczeniowym w celu wsparcia projektów demonstracyjnych w zakresie wychwytywania dwutlenku węgla i jego sekwestracji oraz innowacyjnych technologii energetyki odnawialnej („NER300”) na mocy decyzji Komisji 2010/670/UE (4) oraz uwolnienie uprawnień, które okazały się niepotrzebne jako rezerwa dla nowych instalacji w drugim okresie rozliczeniowym. Chociaż powyższe czynniki charakteryzuje różny stopień niepewności, ważne jest terminowe określenie odpowiednich korekt rocznych wolumenów uprawnień, które mają być sprzedawane na aukcji w latach 2014-2020.
(4)
Istotnymi czynnikami, które należy uwzględnić w unijnej polityce przeciwdziałania zmianie klimatu, są zmniejszenie ryzyka ucieczki emisji (wzrost emisji gazów cieplarnianych w państwach trzecich, w których przemysł nie podlega porównywalnym ograniczeniom w zakresie emisji dwutlenku węgla) oraz uniknięcie postawienia niektórych energochłonnych sektorów i podsektorów w UE, podlegających konkurencji międzynarodowej, w niekorzystnej sytuacji ekonomicznej. W związku z tym Komisja przeanalizowała wpływ energochłonnych sektorów przemysłu na konkurencję, jakiego można się spodziewać w wyniku przeglądu harmonogramu aukcji (5), przy zastosowaniu założeń, które zachowują ważność w styczniu 2014 r. W ocenie skutków zauważono, że dyrektywa 2003/87/WE wprowadziła środki, w tym dalsze przydziały bezpłatnych uprawnień do emisji oraz przyjęcie wykazu sektorów uważanych za zagrożone ryzykiem ucieczki emisji, celem ograniczenia ryzyka związanego z ucieczką emisji w energochłonnych sektorach przemysłu. Przegląd harmonogramu aukcji nie ma wpływu na poziom bezpłatnych przydziałów wydawanych corocznie ani na całkowitą liczbę uprawnień (limit) na okres rozpoczynający się w 2013 r. Ewentualne konsekwencje dla kosztów związanych z emisjami dwutlenku węgla mogą rozkładać się w czasie w różny sposób, jednak z oceny skutków wynika, że powinny one utrzymać się w granicach średnich cen emisji dwutlenku węgla prognozowanych w ocenie skutków Komisji towarzyszącej pakietowi środków wykonawczych dotyczących celów Unii związanych ze zmianą klimatu i energią ze źródeł odnawialnych na rok 2020 (6) oraz w kolejnej analizie (7).
(5)
Ponieważ wolumen uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji w każdym roku w okresie 2014-2016 jest obniżony, należy odpowiednio zmniejszyć progi dla tych wolumenów w ramach poszczególnych aukcji prowadzonych przez platformę aukcyjną wyznaczoną przez państwo członkowskie nieuczestniczące we wspólnym działaniu.
(6)
W związku z powyższym należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 1031/2010.
(7)
W celu zastosowania przepisów niniejszego rozporządzenia do aukcji prowadzonych począwszy od 2014 r. i dla zapewnienia prawidłowego funkcjonowania rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla oraz przewidywalności aukcji, powinno ono wejść w życie niezwłocznie.
(8)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Zmian Klimatu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (UE) nr 1031/2010 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 10 ust. 2 po drugim akapicie dodaje się akapity w brzmieniu:
„W latach 2014-2016 wolumen uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji w danym roku, ustalony na podstawie akapitu pierwszego lub drugiego niniejszego ustępu, zmniejsza się o ilość uprawnień na dany rok określoną w drugiej kolumnie tabeli w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia.
W przypadku gdy w 2014 r. wielkość zmniejszenia określona w załączniku IV nie może być rozłożona na okres dłuższy niż 9 miesięcy, zostaje ona pomniejszona o 100 milionów uprawnień, a następnie o tę samą liczbę dla każdego kwartału roku. W takim przypadku wielkości zmniejszenia dla 2015 i 2016 r. dostosowuje się odpowiednio w regularnych odstępach.
W latach 2019-2020 wolumen uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji w danym roku, ustalony na podstawie akapitu pierwszego lub drugiego niniejszego ustępu zwiększa się o ilość uprawnień na dany rok określoną w trzeciej kolumnie tabeli w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia.
W odniesieniu do państw członkowskich stosujących art. 10c dyrektywy oraz nie naruszając art. 10c ust. 2 zdanie pierwsze dyrektywy, łączna liczba uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji w danym roku po dostosowaniu określonym w drugiej kolumnie tabeli w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia, nie może być niższa niż liczba bezpłatnych uprawnień przydzielonych przejściowo instalacjom wytwarzającym energię elektryczną w tym samym roku.
W razie potrzeby łączna liczba uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji w danym roku w okresie 2014-2016 przez państwo członkowskie stosujące art. 10c dyrektywy, jest odpowiednio zwiększana. W zakresie, w jakim łączna liczba uprawnień, które mają zostać sprzedane na aukcji, jest zwiększona zgodnie z poprzednim zdaniem, zostaje ona następnie obniżona, aby zapewnić przestrzeganie podziału na mocy niniejszego ustępu akapit pierwszy. Ilości uprawnień, które mają być sprzedane na aukcji, o których mowa w drugiej i trzeciej kolumnie tabeli w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia, zostają dostosowane w celu uwzględnienia takiego zwiększenia i zmniejszenia.”;
2)
w art. 32 ust. 1 ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie:
„W latach 2014-2016 wolumen uprawnień objętych przepisami rozdziału III dyrektywy 2003/87/WE sprzedawanych na poszczególnych aukcjach prowadzonych przez te platformy aukcyjne jest nie mniejszy niż 2 miliony uprawnień.”;
3)
po załączniku III dodaje się załącznik w brzmieniu:
„ZAŁĄCZNIK IV
Korekty wolumenów uprawnień (w milionach), które mają zostać sprzedane na aukcji w latach 2013-2020, o których mowa w art. 10 ust. 2
Rok
Wielkość zmniejszenia
Wielkość zwiększenia
2013
2014
400
2015
300
2016
200
2017
2018
2019
300
2020
600”
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 25 lutego 2014 r.