NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 1322/2014
ze dne 19. září 2014,
kterým se doplňuje a mění nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 167/2013, pokud jde o požadavky na konstrukci a obecné požadavky v souvislosti se schvalováním zemědělských a lesnických vozidel
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 167/2013 ze dne 5. února 2013 o schvalování zemědělských a lesnických vozidel a dozoru nad trhem s těmito vozidly (1), a zejména na čl. 18 odst. 4, čl. 20 odst. 8, čl. 27 odst. 6, čl. 28 odst. 6, čl. 49 odst. 3, čl. 53 odst. 12, čl. 60 odst. 1 a články 61 a 70 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Cílem tohoto nařízení je stanovit technické požadavky a zkušební metody, které jsou nezbytné pro konstrukci zemědělských a lesnických vozidel, aby se minimalizovalo riziko zranění osob pracujících na vozidle nebo s ním.
(2)
Rozhodnutím Rady 97/836/ES (2) přistoupila Unie k Dohodě Evropské hospodářské komise Organizace spojených národů (dále jen „EHK OSN“) o přijetí jednotných technických pravidel pro kolová vozidla, zařízení a části, které se mohou montovat nebo užívat na kolových vozidlech, a o podmínkách pro vzájemné uznávání schválení typu udělených na základě těchto pravidel (dále jen „revidovaná dohoda z roku 1958“). Ve svém sdělení CARS 2020: Akční plán pro konkurenceschopný a udržitelný automobilový průmysl v Evropě Komise zdůraznila, že přijetí mezinárodních předpisů podle dohody EHK OSN z roku 1958 je tou nejlepší cestou k odstranění necelních překážek obchodu.
(3)
Možnost používat předpisy EHK OSN pro účely EU schválení typu vozidel stanoví nařízení (EU) č. 167/2013. Skutečnost, že předpisy EHK OSN jsou součástí požadavků na EU schválení typu vozidel, pomáhá zamezit zdvojení, nejen pokud jde o technické požadavky, ale rovněž pokud jde o certifikaci a správní postupy. Schválení typu přímo založené na mezinárodně dohodnutých normách by navíc zlepšilo přístup na trh ve třetích zemích, zejména v těch, které jsou smluvními stranami revidované dohody z roku 1958, čímž by se posílila konkurenceschopnost příslušného odvětví Unie.
(4)
V zájmu jasnosti, předvídatelnosti, přehlednosti a zjednodušení a za účelem snížení zátěže výrobců vozidel, technických zkušeben a schvalovacích orgánů stanoví nařízení (EU) č. 167/2013 uznávání protokolů o zkouškách vypracovaných podle kodexů Organizace pro hospodářskou spolupráci a rozvoj (OECD) pro účely EU schválení typu jakožto alternativu k protokolům o zkouškách vypracovaným podle uvedeného nařízení nebo aktů v přenesené pravomoci přijatých podle uvedeného nařízení. Proto je vhodné stanovit seznam kodexů OECD, jejichž předmět spadá do oblasti působnosti tohoto nařízení a které mohou představovat základ pro protokoly o zkouškách uznané pro účely EU schválení typu.
(5)
S cílem přizpůsobit ustanovení o konstrukci zemědělských a lesnických vozidel technickému pokroku by se měly stát použitelnými poslední verze norem CEN/Cenelec nebo ISO, které jsou přístupné veřejnosti, pokud jde o některé požadavky.
(6)
S cílem snížit náklady výrobců tím, že již nebudou muset pro účely získání EU schválení typu vyrábět prototypy, stanoví toto nařízení podrobné podmínky, pokud jde o zkoušení se simulací a vlastní zkoušení prováděné výrobci. Výrobcům, kteří nechtějí využít výhod zkušebních metod se simulací, by mělo být i nadále dovoleno používat stávající metody fyzických zkoušek.
(7)
Zkušební metoda se simulací by měla zaručovat stejně spolehlivé výsledky jako fyzická zkouška. Proto je vhodné stanovit příslušné podmínky, které zajistí, aby výrobce nebo technická zkušebna mohli řádně validovat použité matematické modely.
(8)
Významnou částí postupu EU schvalování typu je kontrola shodnosti vozidel, konstrukčních částí nebo samostatných technických celků v průběhu celého výrobního procesu. Postupy shodnosti výroby u zemědělských a lesnických vozidel by měly být zdokonaleny a sladěny s podobnými postupy použitelnými na osobní automobily.
(9)
Pro účely zkoušení shodnosti výroby by neměly být povoleny zkušební metody se simulací, i když byly použity pro účely schválení typu, protože v této fázi nepředstavuje fyzická zkouška existujícího vozidla zbytečnou zátěž pro výrobce.
(10)
Ustanovení nařízení (EU) č. 167/2013 o přístupu k informacím o opravách a údržbě jsou z velké části založena na nařízeních Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 595/2009 (3). Aby bylo možné harmonizovat přístup k informacím o opravách a údržbě stanovený v tomto nařízení, je vhodné přenést do tohoto nařízení ustanovení o přístupu k informacím o opravách a údržbě stanovená v nařízení Komise (ES) č. 582/2011 (4), a přizpůsobit je specifičnosti odvětví zemědělských a lesnických vozidel.
(11)
Zejména je vhodné přijmout konkrétní požadavky a postupy pro přístup k informacím o opravách a údržbě vozidla v případě výroby v malém objemu, aby se zamezilo nepřiměřené zátěži. Rovněž je vhodné stanovit konkrétní postupy pro přístup k informacím o opravách a údržbě vozidla v případě vícestupňového schválení typu, aby se přihlédlo ke skutečnosti, že je zapojeno více výrobců.
(12)
Pokud jde o typy vozidel kategorií R a S, měly by hodnoty stanovené pro zařazení malých výrobců do kategorií zohledňovat skutečnost, že nařízení (EU) č. 167/2013 nestanoví vnitrostátní schválení typu malých sérií pro tyto typy vozidel, a tyto kategorie vozidel nelze plně osvobodit od povinnosti poskytovat informace o opravách a údržbě vozidla podle uvedeného nařízení. Pokud bude příloha II uvedeného nařízení změněna za účelem rozšíření možnosti udělit vnitrostátní schválení typu malých sérií pro kategorie R a S, měla by Komise zvážit snížení těchto hodnot.
(13)
Harmonizovaná ustanovení o přístupu k informacím palubního diagnostického systému vozidla (OBD) a k informacím o opravách a údržbě vozidla jsou nezbytné ke zlepšení účinnosti hospodářské soutěže na vnitřním trhu a jeho fungování, zejména pokud jde o volný pohyb zboží, svobodu usazování a volný pohyb služeb pro samostatné provozovatele v oblasti oprav a údržby vozidel. Velká část těchto informací se týká systémů OBD a jejich interakce s jinými systémy vozidla. Je vhodné stanovit technické specifikace, kterými by se měly řídit internetové stránky výrobců, a cílená opatření k zajištění přiměřeného přístupu malých a středních podniků.
(14)
Společné normy pro přeprogramování elektronických řídicích jednotek po dohodě s dotčenými zúčastněnými stranami mohou usnadnit výměnu informací mezi výrobci a poskytovateli služeb. Je proto vhodné, aby výrobci tyto společné normy používali. Nicméně aby se snížila zátěž výrobců vozidel, měla by být v tomto nařízení stanovena vhodná lhůta pro jejich zavádění.
(15)
Aby technické požadavky přenesené do tohoto nařízení Komise v přenesené pravomoci zůstaly sladěny s požadavky jednotlivých směrnic zrušených nařízením (EU) č. 167/2013 a s požadavky normalizovaných kodexů OECD, měly by vztažný bod sedadla (S) a vztažný bod sedadla (SIP) zůstat nezměněny.
(16)
Aby bylo možné udělovat EU schválení typu týmž typům traktorů podle každé z příloh uvedených na seznamu v příloze II, jako jsou typy schválené podle odpovídajících kodexů OECD, a aby bylo možné účinně uznávat protokoly o zkouškách OECD pro účely EU schválení typu, měla by být technická oblast použití požadavků EU sladěna s oblastí použití normalizovaných kodexů OECD.
(17)
Aby bylo vyjasněno, že určité požadavky právních předpisů Unie jsou plně sladěny s požadavky stanovenými v normalizovaných kodexech OECD, mělo by být znění požadavků a číslování stanovené v určitých přílohách totožné se zněním a číslováním odpovídajícího normalizovaného kodexu OECD.
(18)
Aby se omezil počet zranění a smrtelných nehod způsobených opomenutím zdvihnout přední skládací ROPS u úzkorozchodných traktorů v potenciálně nebezpečných situacích, měly by být do přílohy IX zařazeny nové požadavky založené na ergonomickém přístupu, které mají zjednodušit a podpořit zdvihání ROPS v případě potřeby.
(19)
Jelikož při použití v lesnictví jsou traktory často konfrontovány s vyššími úrovněmi energie z padajících a pronikajících předmětů, než je tomu u použití v zemědělství, měly by se u traktorů vybavených pro použití v lesnictví vyžadovat přísnější požadavky na konstrukce ochrany proti těmto předmětům.
(20)
Jelikož značná část požadavků stanovených v tomto nařízení byla přenesena ze zrušených směrnic, měly by být v případě nutnosti zavedeny významné změny za účelem aktualizace v důsledku technického pokroku, rozšíření oblasti působnosti na další kategorie vozidel nebo zvýšení úrovně bezpečnosti, například pokud jde o přístup k místu řidiče, nouzové východy, ovládací zařízení a jejich polohu, návod k obsluze, varování, symboly a piktogramy, ochranu proti horkým povrchům, místa mazání, body zvedání, kapotu motoru, rychlost hoření materiálu, z něhož je zhotovena kabina, izolátory baterií atd.
(21)
Jelikož do oblasti působnosti směrnice Rady 80/720/EHS (5) nespadaly traktory kategorie T2 a traktory kategorie T.4.3 s odsazením kabiny větším než 100 mm, měly by být požadavky na pracovní prostor a počet nouzových východů upraveny tak, aby se vztahovaly na všechny kategorie traktorů.
(22)
Jelikož se mnohé požadavky a zkušební metody přenesené ze zrušených směrnic použijí pouze na traktory vybavené pneumatikami, měly by být stanoveny specifické požadavky a zkušební metody pro pásové traktory. To se týká řidičem vnímané hladiny hluku, přístupu k místu řidiče, ovládacích zařízení atd.
(23)
Totéž platí pro vozidla kategorií R a S, pro něž by měly být předepsány požadavky a zkušební metody, pokud jde o kryty a ochranná zařízení, informace v návodu k obsluze, varování a označení a ochranu proti jiným mechanickým nebezpečím, jako jsou operace vyklápění přípojných vozidel.
(24)
Kromě toho by vozidla kategorií R a S měla v příslušných případech splňovat požadavky směrnice Evropského parlamentu a Rady 2006/42/ES (6).
(25)
Pokud bude zachována úroveň bezpečnosti, měly by být povoleny alternativní požadavky a zkušební postupy pro traktory vybavené sedlem a řídítky, aby se přihlédlo k jejich zvláštním technickým charakteristikám. To se týká některých požadavků a zkušebních postupů pro sedadlo řidiče, ovládací zařízení a ochranu konstrukčních částí pohonu.
(26)
Odkaz na požadavky v právních předpisech týkajících se osobních automobilů, pokud jde o body ukotvení bezpečnostních pásů a bezpečnostní pásy, stanovené ve zrušené směrnici 2003/37/ES (7) by měl být nahrazen požadavky přizpůsobenými zvláštním charakteristikám zemědělských a lesnických traktorů.
(27)
Aby schvalovací orgány mohly posuzovat shodu s požadavky na ochranu proti nebezpečným látkám stanovenými v tomto nařízení, měly by být tyto požadavky založeny na úrovni ochrany, kterou poskytuje daný typ traktoru, a nikoli na možném použití daného vozidla. Úroveň ochrany požadovaná pro každé konkrétní použití každé z nebezpečných látek by měla být stanovena v souladu s příslušnými právními předpisy EU a/nebo vnitrostátními právními předpisy.
(28)
Aby se zajistilo, že technické zkušebny budou splňovat stejně vysokou úroveň výkonnostních norem ve všech členských státech, mělo by toto nařízení stanovit normy, jež musí technické zkušebny splňovat, a rovněž postup posuzování uvedené shody a akreditace uvedených zkušeben.
(29)
Pro účely vnitrostátního schválení typu udělovaného v souladu s nařízením (EU) č. 167/2013 by členské státy měly mít možnost stanovit požadavky na konstrukci, které se liší od požadavků stanovených v tomto nařízení. Měly by však mít povinnost schvalovat typy vozidel, systémů, konstrukčních částí a samostatných technických celků, které jsou v souladu s požadavky stanovenými v tomto nařízení.
(30)
Některé položky v příloze I nařízení (EU) č. 167/2013 by měly být změněny, aby bylo možné v případě potřeby stanovit požadavky pro další kategorie vozidel.
(31)
Toto nařízení by se mělo použít od data použitelnosti nařízení (EU) č. 167/2013,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
PŘEDMĚT A DEFINICE
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví podrobné technické požadavky a zkušební postupy týkající se návrhu, konstrukce a montáže vozidel pro účely schvalování zemědělských a lesnických vozidel a jejich systémů, konstrukčních částí a samostatných technických celků, podrobné podmínky a požadavky týkající se postupů schválení typu, zkoušek se simulací a shodnosti výroby, technické specifikace ohledně přístupu k informacím o opravách a údržbě vozidla a výkonnostní normy a kritéria pro posuzování technických zkušeben v souladu s nařízením (EU) č. 167/2013.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se použijí tyto definice:
1)
„Vztažným bodem sedadla (S)“ se rozumí bod ve střední podélné rovině sedadla, ve kterém se tečná rovina spodní části čalouněného opěradla protíná s vodorovnou rovinou. Tato vodorovná rovina protíná povrch sedáku ve vzdálenosti 150 mm před vztažným bodem sedadla, jak je stanoven v dodatku 8 k příloze XIV.
2)
„Ovládacím zařízením“ se rozumí jakékoliv zařízení, jehož bezprostřední ovládání umožňuje změnit stav nebo fungování traktoru nebo jakéhokoli zařízení připojeného na traktor.
3)
„Clonou“ se rozumí ochranné zařízení, které je umístěno bezprostředně před nebezpečným místem a které samo nebo ve spojení s dalšími částmi stroje ze všech stran zabraňuje dosažení nebezpečného místa.
4)
„Zábranou“ se rozumí ochranné zařízení, které prostřednictvím mříže, sítě nebo podobného zařízení zajišťuje bezpečnou vzdálenost od nebezpečného místa tak, že s ním nelze přijít do styku.
5)
„Kapotou“ se rozumí ochranné zařízení, které je umístěno bezprostředně před nebezpečným místem a které zabraňuje jeho dosažení z kryté strany.
6)
„Pevně spojeno“ znamená, že ochranné zařízení lze odstranit pouze s užitím nástrojů.
7)
„Horkým povrchem“ se rozumí jakýkoli kovový povrch traktoru, který při běžném použití předpokládaném výrobcem dosahuje teploty vyšší než 85 °C, nebo jakýkoli plastový povrch, který dosahuje teploty vyšší než 100 °C.
KAPITOLA II
POŽADAVKY NA KONSTRUKCI VOZIDLA A OBECNÉ POŽADAVKY NA SCHVÁLENÍ TYPU
Článek 3
Obecné povinnosti výrobce ohledně konstrukce vozidla
1. Výrobci vybaví zemědělská a lesnická vozidla systémy, konstrukčními částmi a samostatnými technickými celky ovlivňujícími bezpečnost osádky, které jsou konstruovány, vyráběny a montovány takovým způsobem, aby vozidlo bylo při běžném provozu a údržbě podle pokynů výrobce v souladu s podrobnými technickými požadavky a zkušebními postupy stanovenými v článcích 4 až 32.
2. Výrobci prokážou schvalovacímu orgánu pomocí fyzické prokazovací zkoušky, že zemědělská a lesnická vozidla dodávaná na trh, registrovaná nebo uváděná do provozu v Unii splňují podrobné technické požadavky a zkušební postupy stanovené v článcích 4 až 32.
3. Výrobci zajistí, aby náhradní díly a zařízení, které jsou dodávány na trh nebo uváděny do provozu v Unii, splňovaly podrobné technické požadavky a zkušební postupy uvedené v tomto nařízení. Schválené zemědělské a lesnické vozidlo vybavené takovým náhradním dílem nebo zařízením musí splňovat tytéž požadavky na zkoušky a tytéž mezní hodnoty výkonnosti jako vozidlo vybavené původním dílem.
4. Výrobci zajistí, aby byly dodrženy postupy schválení typu pro ověření shodnosti výroby, pokud jde o podrobné požadavky na konstrukci vozidla stanovené v tomto nařízení.
Článek 4
Uplatňování předpisů EHK OSN
Předpisy EHK OSN a jejich změny uvedené v příloze I tohoto nařízení se použijí na schválení typu zemědělských a lesnických vozidel podléhajících podmínkám stanoveným v tomto nařízení.
Článek 5
Uznávání protokolů o zkouškách vystavených na základě kodexů OECD pro účely EU schválení typu
V souladu s článkem 50 nařízení (EU) č. 167/2013 se protokoly o zkouškách vystavené na základě kodexů OECD podle přílohy II tohoto nařízení uznají pro účely EU schválení typu jako alternativa k protokolu o zkoušce vystavenému na základě tohoto nařízení.
Článek 6
Uspořádání týkající se postupů schválení typu, včetně požadavků na zkoušky se simulací
Uspořádání týkající se postupů schválení typu podle čl. 20 odst. 8 nařízení (EU) č. 167/2013 a požadavky týkající se zkoušek se simulací podle čl. 27 odst. 6 uvedeného nařízení jsou stanoveny v příloze III tohoto nařízení.
Článek 7
Uspořádání týkající se shodnosti výroby
Uspořádání týkající se shodnosti výroby podle čl. 28 odst. 6 nařízení (EU) č. 167/2013 jsou stanovena v příloze IV tohoto nařízení.
Článek 8
Požadavky týkající se přístupu k informacím o opravách a údržbě
Požadavky týkající se přístupu k informacím o opravách a údržbě podle čl. 53 odst. 12 nařízení (EU) č. 167/2013 jsou stanoveny v příloze V tohoto nařízení.
Článek 9
Požadavky použitelné na konstrukce ochrany při převrácení (dynamické zkoušky)
Zkušební postupy a požadavky použitelné na konstrukce ochrany při převrácení, pokud jde o dynamické zkoušky, pro vozidla kategorií T1, T4.2 a T4.3 podle čl. 18 odst. 2 písm. a) nařízení (EU) č. 167/2013 se provádějí a ověřují v souladu s přílohou VI tohoto nařízení.
Článek 10
Požadavky použitelné na konstrukce ochrany při převrácení (pásové traktory)
Zkušební postupy a požadavky použitelné na konstrukce ochrany při převrácení, pokud jde o pásové traktory, pro vozidla kategorií C1, C4.2 a C4.3 podle čl. 18 odst. 2 písm. a) nařízení (EU) č. 167/2013 se provádějí a ověřují v souladu s přílohou VII tohoto nařízení.
Článek 11
Požadavky použitelné na konstrukce ochrany při převrácení (statické zkoušky)
Jako alternativu k požadavkům stanoveným v článku 9 a článku 10 si výrobci mohou zvolit, že splní požadavky tohoto článku, pokud daný typ vozidla spadá do oblasti použitelnosti stanovené v příloze VIII tohoto nařízení. Zkušební postupy a požadavky použitelné na konstrukce ochrany při převrácení, pokud jde o statické zkoušky, pro vozidla kategorií T1/C1, T4.2/C4.2 a T4.3/C4.3 podle čl. 18 odst. 2 písm. a) nařízení (EU) č. 167/2013 se provádějí a ověřují v souladu s přílohou VIII tohoto nařízení.
Článek 12
Požadavky použitelné na konstrukce ochrany při převrácení (přední konstrukce ochrany při převrácení u úzkorozchodných traktorů)
Zkušební postupy a požadavky použitelné na přední konstrukce ochrany při převrácení, pokud jde o úzkorozchodné traktory, pro vozidla kategorií T2, T3 a T4.3 podle čl. 18 odst. 2 písm. a) nařízení (EU) č. 167/2013 se provádějí a ověřují v souladu s přílohou IX tohoto nařízení.
Článek 13
Požadavky použitelné na konstrukce ochrany při převrácení (zadní konstrukce ochrany při převrácení u úzkorozchodných traktorů)
Zkušební postupy a požadavky použitelné na zadní konstrukce ochrany při převrácení, pokud jde o úzkorozchodné traktory, pro vozidla kategorií T2/C2, T3/C3 a T4.3/C4.3 podle čl. 18 odst. 2 písm. a) nařízení (EU) č. 167/2013 se provádějí a ověřují v souladu s přílohou X tohoto nařízení.
Článek 14
Požadavky použitelné na ochranné konstrukce proti padajícím předmětům
Zkušební postupy a požadavky použitelné na ochranné konstrukce proti padajícím předmětům pro vozidla kategorií T a C podle čl. 18 odst. 2 písm. b) nařízení (EU) č. 167/2013 se provádějí a ověřují v souladu s přílohou XI tohoto nařízení.
Článek 15
Požadavky použitelné na sedadla spolujezdců
Zkušební postupy a požadavky použitelné na sedadla spolujezdců pro vozidla kategorií T a C podle čl. 18 odst. 2 písm. c) nařízení (EU) č. 167/2013 se provádějí a ověřují v souladu s přílohou XII tohoto nařízení.
Článek 16
Požadavky použitelné na vystavení řidiče hladině hluku
Zkušební postupy a požadavky použitelné na vystavení řidiče hladině hluku pro vozidla kategorií T a C podle čl. 18 odst. 2 písm. d) nařízení (EU) č. 167/2013 se provádějí a ověřují v souladu s přílohou XIII tohoto nařízení.
Článek 17
Požadavky použitelné na sedadlo řidiče
Zkušební postupy a požadavky použitelné na sedadlo řidiče pro vozidla kategorií T a C podle čl. 18 odst. 2 písm. e) nařízení (EU) č. 167/2013 se provádějí a ověřují v souladu s přílohou XIV tohoto nařízení.
Článek 18
Požadavky použitelné na pracovní prostor a přístup k místu řidiče
Zkušební postupy a požadavky použitelné na pracovní prostor a přístup k místu řidiče pro vozidla kategorií T a C podle čl. 18 odst. 2 písm. f) nařízení (EU) č. 167/2013 se provádějí a ověřují v souladu s přílohou XV tohoto nařízení.
Článek 19
Požadavky použitelné na vývodové hřídele
Zkušební postupy a požadavky použitelné na vývodové hřídele pro vozidla kategorií T a C podle čl. 18 odst. 2 písm. g) nařízení (EU) č. 167/2013 se provádějí a ověřují v souladu s přílohou XVI tohoto nařízení.
Článek 20
Požadavky použitelné na ochranu konstrukčních částí pohonu
Zkušební postupy a požadavky použitelné na ochranu konstrukčních částí pohonu pro vozidla kategorií T a C podle čl. 18 odst. 2 písm. h) nařízení (EU) č. 167/2013 se provádějí a ověřují v souladu s přílohou XVII tohoto nařízení.
Článek 21
Požadavky použitelné na body ukotvení bezpečnostních pásů
Zkušební postupy a požadavky použitelné na body ukotvení bezpečnostních pásů pro vozidla kategorií T a C podle čl. 18 odst. 2 písm. i) nařízení (EU) č. 167/2013 se provádějí a ověřují v souladu s přílohou XVIII tohoto nařízení.
Článek 22
Požadavky použitelné na bezpečnostní pásy
Zkušební postupy a požadavky použitelné na bezpečnostní pásy pro vozidla kategorií T a C podle čl. 18 odst. 2 písm. j) nařízení (EU) č. 167/2013 se provádějí a ověřují v souladu s přílohou XIX tohoto nařízení.
Článek 23
Požadavky použitelné na ochranu proti pronikajícím předmětům
Zkušební postupy a požadavky použitelné na ochranu proti pronikajícím předmětům pro vozidla kategorií T a C podle čl. 18 odst. 2 písm. k) nařízení (EU) č. 167/2013 se provádějí a ověřují v souladu s přílohou XX tohoto nařízení.
Článek 24
Požadavky použitelné na výfukové systémy
Zkušební postupy a požadavky použitelné na výfukové systémy pro vozidla kategorií T a C podle čl. 18 odst. 2 písm. l) nařízení (EU) č. 167/2013 se provádějí a ověřují v souladu s přílohou XXI tohoto nařízení.
Článek 25
Požadavky použitelné na návod k obsluze
Požadavky použitelné na návod k obsluze, včetně hledisek souvisejících s ochranou proti nebezpečným látkám a provozem a údržbou vozidla, pro vozidla kategorií T, C, R a S podle čl. 18 odst. 2 písm. l), n) a q) nařízení (EU) č. 167/2013 jsou stanovena v příloze XXII tohoto nařízení.
Článek 26
Požadavky použitelné na ovládací zařízení, včetně bezpečnosti a spolehlivosti ovládacích systémů a zařízení pro nouzové a automatické zastavení
Zkušební postupy a požadavky použitelné na ovládací zařízení, včetně bezpečnosti a spolehlivosti ovládacích systémů a zařízení pro nouzové a automatické zastavení, pro vozidla kategorií T a C podle čl. 18 odst. 2 písm. o) nařízení (EU) č. 167/2013 se provádějí a ověřují v souladu s přílohou XXIII tohoto nařízení.
Článek 27
Požadavky použitelné na ochranu proti jinému mechanickému nebezpečí
Zkušební postupy a požadavky použitelné na ochranu proti mechanickému nebezpečí, včetně hledisek souvisejících s ochranou před drsnými povrchy, ostrými hranami a rohy, prasknutím potrubí pro tekutiny a nekontrolovaným pohybem vozidla, jiného druhu, než je uvedeno v článcích 9 až 14, 19 a 23, pro vozidla kategorií T, C, R a S podle čl. 18 odst. 2 písm. p) nařízení (EU) č. 167/2013 se provádějí a ověřují v souladu s přílohou XXIV tohoto nařízení.
Článek 28
Požadavky použitelné na kryty a ochranná zařízení
Zkušební postupy a požadavky použitelné na kryty a ochranná zařízení pro vozidla kategorií T, C, R a S podle čl. 18 odst. 2 písm. r) nařízení (EU) č. 167/2013 se provádějí a ověřují v souladu s přílohou XXV tohoto nařízení.
Článek 29
Požadavky použitelné na informace, varování a označení
Zkušební postupy a požadavky použitelné na informace, varování a označení, včetně hledisek souvisejících s varovnými signály, pokud jde o brzdění, a provozem a údržbou vozidla, pro vozidla kategorií T, C, R a S podle čl. 18 odst. 2 písm. s) nařízení (EU) č. 167/2013 se provádějí a ověřují v souladu s přílohou XXVI tohoto nařízení.
Článek 30
Požadavky použitelné na materiály a produkty
Zkušební postupy a požadavky použitelné na materiály a produkty pro vozidla kategorií T a C podle čl. 18 odst. 2 písm. t) nařízení (EU) č. 167/2013 se provádějí a ověřují v souladu s přílohou XXVII tohoto nařízení.
Článek 31
Požadavky použitelné na baterie
Zkušební postupy a požadavky použitelné na baterie pro vozidla kategorií T a C podle čl. 18 odst. 2 písm. u) nařízení (EU) č. 167/2013 se provádějí a ověřují v souladu s přílohou XXVIII tohoto nařízení.
Článek 32
Požadavky použitelné na ochranu proti nebezpečným látkám
Zkušební postupy a požadavky použitelné na ochranu proti nebezpečným látkám pro vozidla kategorií T a C podle čl. 18 odst. 2 písm. l) nařízení (EU) č. 167/2013 se provádějí a ověřují v souladu s přílohou XXIX tohoto nařízení.
KAPITOLA III
POŽADAVKY TÝKAJÍCÍ SE TECHNICKÝCH ZKUŠEBEN
Článek 33
Výkonnostní normy a posuzování technických zkušeben
Technické zkušebny musí vyhovět výkonnostním normám a postupu jejich posuzování uvedeným v článku 61 nařízení (EU) č. 167/2013, které musí být ověřeny v souladu s přílohou XXX tohoto nařízení.
Článek 34
Přípustnost vlastního zkoušení
Vlastní zkoušení interními technickými zkušebnami podle čl. 60 odst. 1 nařízení (EU) č. 167/2013 lze provádět pouze v případech povolených podle přílohy III tohoto nařízení.
KAPITOLA IV
VNITROSTÁTNÍ SCHVALOVÁNÍ TYPU VOZIDEL, SYSTÉMŮ, KONSTRUKČNÍCH ČÁSTÍ NEBO SAMOSTATNÝCH TECHNICKÝCH CELKŮ
Článek 35
Vnitrostátní schválení typu vozidel, systémů, konstrukčních částí nebo samostatných technických celků
Vnitrostátní orgány neodmítnou udělit vnitrostátní schválení typu pro typ vozidla, systému, konstrukční části nebo samostatného technického celku z důvodů týkajících se požadavků na konstrukci, pokud vozidlo, systém, konstrukční část nebo samostatný technický celek splňuje požadavky stanovené v tomto nařízení.
KAPITOLA V
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 36
Změny přílohy I nařízení (EU) č. 167/2013
Příloha I nařízení (EU) č. 167/2013 se mění takto:
1)
v řádku č. 39 se položky odpovídající kategoriím vozidel Ca a Cb nahrazují výrazem „X“;
2)
v řádku č. 41 se položky odpovídající kategoriím vozidel T2a a T2b nahrazují výrazem „X“;
3)
v řádku č. 43 se položky odpovídající kategoriím vozidel Ca a Cb nahrazují výrazem „X“;
4)
v řádku č. 44 se položky odpovídající kategoriím vozidel Ca a Cb nahrazují výrazem „X“.
Článek 37
Vstup v platnost a použitelnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2016.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 19. září 2014.
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 1322/2014
z dnia 19 września 2014 r.
uzupełniające i zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 167/2013 w odniesieniu do konstrukcji pojazdów i wymogów ogólnych dotyczących homologacji pojazdów rolniczych i leśnych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 167/2013 z dnia 5 lutego 2013 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów rolniczych i leśnych (1), w szczególności jego art. 18 ust. 4, art. 20 ust. 8, art. 27 ust. 6, art. 28 ust. 6, art. 49 ust. 3, art. 53 ust. 12, art. 60 ust. 1, art. 61 i art. 70,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Celem niniejszego rozporządzenia jest określenie wymogów technicznych oraz metod badania wymaganych dla konstrukcji pojazdów rolniczych i leśnych w celu zminimalizowania ryzyka urazów u osób pracujących w pojeździe lub przy użyciu pojazdu.
(2)
Decyzją Rady 97/836/WE (2) Unia przystąpiła do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ), dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymogów („zrewidowane porozumienie z 1958 r.”). W komunikacie „CARS 2020: Plan działania na rzecz konkurencyjnego i zrównoważonego przemysłu motoryzacyjnego w Europie” Komisja podkreśliła, że przyjęcie przepisów międzynarodowych w ramach Porozumienia EKG ONZ z 1958 r. jest najlepszym sposobem usunięcia barier pozataryfowych w handlu.
(3)
Możliwość stosowania regulaminów EKG ONZ na potrzeby homologacji typu UE pojazdów przewidziano w rozporządzeniu (UE) nr 167/2013. Regulaminy EKG ONZ, które stanowią część wymogów w odniesieniu do homologacji typu UE pojazdu, pozwalają uniknąć dublowania nie tylko wymogów technicznych, ale również procedur certyfikacji i procedur administracyjnych. Ponadto homologacja typu oparta bezpośrednio na normach ustalonych na szczeblu międzynarodowym powinna poprawić dostęp do rynku w państwach trzecich, zwłaszcza w tych, które są umawiającymi się stronami zrewidowanego porozumienia z 1958 r., podnosząc tym samym konkurencyjność przemysłu Unii.
(4)
W interesie przejrzystości, przewidywalności, racjonalności i uproszczenia oraz w celu zmniejszenia obciążeń dla producentów pojazdów, służb technicznych i organów udzielających homologacji typu, rozporządzenie (UE) nr 167/2013 przewiduje uznawanie sprawozdań z badań sporządzanych na podstawie kodeksów opracowanych przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) do celów homologacji typu UE jako alternatywy dla sprawozdań z badań sporządzanych zgodnie z tym rozporządzeniem lub aktami delegowanymi przyjętymi na mocy tego rozporządzenia. Należy zatem ustanowić wykaz kodeksów OECD, których przedmiot wchodzi w zakres stosowania niniejszego rozporządzenia i które mogą stanowić podstawy sprawozdań z badań uznawane do celów homologacji typu UE.
(5)
W celu dostosowania przepisów dotyczących konstrukcji pojazdów rolniczych i leśnych do postępu technicznego, najnowsze wersje norm CEN/CENELEC lub ISO, które są dostępne publicznie, powinny zostać zastosowane w odniesieniu do pewnych wymogów.
(6)
W celu zmniejszenia kosztów ponoszonych przez producentów, nie zobowiązując ich już do budowy prototypów do celów uzyskania homologacji typu UE, w niniejszym rozporządzenie określono szczegółowe warunki w odniesieniu do badań wirtualnych i samotestowania przez producentów. Producentom, którzy nie chcą korzystać z wirtualnych metod testowania, należy zezwolić na dalsze stosowanie istniejących metod badań fizycznych.
(7)
Wirtualna metoda testowania powinna gwarantować taki sam poziom wiarygodności wyników jak badanie fizyczne. Dlatego też należy określić odpowiednie warunki, aby zapewnić możliwość właściwego zatwierdzania stosowanych modeli matematycznych przez producenta lub służbę techniczną.
(8)
Weryfikacja zgodności pojazdów, komponentów lub oddzielnych zespołów technicznych w trakcie całego procesu produkcji stanowi podstawowy element procesu homologacji typu UE. Procedury zgodności produkcji w przypadku pojazdów rolniczych i leśnych, należy dalej usprawniać i dostosowywać do podobnych procedur dotyczących samochodów osobowych.
(9)
Metody wirtualne nie powinny być dozwolone do celów badania zgodności produkcji, nawet jeśli były one używane do celów homologacji typu, ponieważ na tym etapie badanie fizyczne istniejącego pojazdu nie pociąga za sobą niepotrzebnych obciążeń dla producenta.
(10)
Przepisy rozporządzenia (UE) nr 167/2013 w zakresie dostępu do informacji dotyczących naprawy i konserwacji są w dużej mierze oparte na rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 (3). W celu przyjęcia zharmonizowanego podejścia do dostępu do informacji dotyczących naprawy i konserwacji pojazdów, przewidzianego w wymienionym rozporządzeniu, należy przenieść do niniejszego rozporządzenia przepisy w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 582/2011 (4) oraz dostosować je do specyfiki sektora pojazdów rolniczych i leśnych.
(11)
W szczególności należy przyjąć szczegółowe wymogi i procedury dostępu do informacji dotyczących naprawy i konserwacji pojazdów w przypadku produkcji małoseryjnej w celu uniknięcia nieproporcjonalnych obciążeń. Należy również ustanowić szczegółowe procedury dostępu do informacji dotyczących naprawy i konserwacji pojazdów w przypadku wielostopniowej homologacji typu w celu uwzględnienia faktu, że dotyczy ona więcej niż jednego producenta.
(12)
W odniesieniu do typów pojazdów kategorii R i S dane liczbowe wprowadzone w celu określenia kategorii producentów małoseryjnych powinny uwzględniać fakt, że rozporządzenie (UE) nr 167/2013 nie przewiduje krajowej homologacji typu dla takich typów pojazdów produkowanych w małych seriach, a takich kategorii pojazdów nie można w pełni zwolnić z obowiązku zapewnienia informacji dotyczących naprawy i konserwacji zgodnie ze wspomnianym rozporządzeniem. Jeżeli załącznik II do wspomnianego rozporządzenia zostanie zmieniony, aby rozszerzyć możliwości udzielania krajowej homologacji typu w odniesieniu do pojazdów produkowanych w małych seriach do kategorii R i S, Komisja powinna rozważyć limity liczbowe.
(13)
Zharmonizowane przepisy w zakresie dostępu do informacji z diagnostyki pokładowej (OBD) oraz informacji dotyczących naprawy i obsługi technicznej pojazdów są niezbędne do zwiększenia skutecznej konkurencji w ramach rynku wewnętrznego i poprawy jego funkcjonowania, szczególnie w odniesieniu do swobodnego przepływu towarów, swobody przedsiębiorczości oraz swobody świadczenia usług przez niezależne podmioty gospodarcze prowadzące działalność w zakresie naprawy i obsługi technicznej pojazdów. Duża część takich informacji wiąże się z układami OBD oraz ich współdziałaniem z innymi układami w pojeździe. Należy określić specyfikacje techniczne, którym powinny odpowiadać strony internetowe producentów, a także środki nakierowane na zapewnienie dostępu dla małych i średnich przedsiębiorstw.
(14)
Wspólne normy w zakresie przeprogramowywania elektronicznych jednostek sterujących uzgodnione z zainteresowanymi stronami mogą ułatwić wymianę informacji między producentami a usługodawcami. Jest zatem rzeczą właściwą, aby producenci korzystali z tych wspólnych norm. Niemniej jednak, w celu zmniejszenia obciążeń dla producentów pojazdów, w niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć odpowiedni czas na ich wdrożenie.
(15)
Aby utrzymać jednolitość wymagań technicznych przeniesionych do niniejszego rozporządzenia delegowanego Komisji z wymogami określonymi we właściwych oddzielnych dyrektywach uchylonych rozporządzeniem (UE) nr 167/2013 i z wymogami standardowych kodeksów OECD, punkt odniesienia siedzenia (S) i punkt bazowy siedziska (SIP) powinny zostać utrzymane w postaci niezmienionej.
(16)
Aby móc uzyskać homologację typu UE tych samych typów ciągników zgodnie z każdym z załączników wymienionych w załączniku II, jak te homologowane na podstawie odpowiednich kodeksów OECD, a także aby mieć możliwość uznania sprawozdań z badań OECD do celów homologacji typu UE, dziedziny techniczne stosowania wymogów UE należy dostosować do zakresu stosowania standardowych kodeksów OECD.
(17)
W celu wyjaśnienia, że pewne wymogi prawodawstwa Unii są w pełni zgodne z wymogami określonymi w standardowych kodeksach OECD, brzmienie wymogów oraz numeracja określone w niektórych załącznikach powinny być identyczne z brzmieniem i numeracją odpowiedniego standardowego kodeksu OECD.
(18)
W celu zmniejszenia liczby obrażeń i wypadków śmiertelnych spowodowanych niemożliwością otwarcia montowanej z przodu składanej konstrukcji zabezpieczającej przed skutkami przewrócenia się pojazdu w przypadku ciągników o wąskim rozstawie kół należy uwzględnić w załączniku IX opierające się na ergonomicznym podejściu nowe wymogi ułatwiające i wspomagające podnoszenie, w razie potrzeby, konstrukcji zabezpieczającej przed skutkami przewrócenia się pojazdu.
(19)
Ponieważ ciągniki stosowane w leśnictwie są narażone na wyższe poziomy energii ze strony przedmiotów upadających i przedostających się do wnętrza kabiny niż w przypadku zastosowań rolniczych, dla konstrukcji zabezpieczających przed takimi przedmiotami należy przewidzieć bardziej rygorystyczne wymogi w przypadku ciągników przeznaczonych do zastosowań w leśnictwie.
(20)
Chociaż znaczna część wymogów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu została przeniesiona z uchylonych dyrektyw, niemniej jednak należy wprowadzić, w razie konieczności, istotne zmiany w celu ich dostosowania do postępu technicznego, rozszerzenia ich zakresu na dalsze kategorie pojazdów lub zwiększenia poziomu bezpieczeństwa odnośnie do, np. dostępu do stanowiska kierowcy, wyjść awaryjnych, urządzeń sterujących i ich położenia, instrukcji obsługi, ostrzeżeń, symboli i piktogramów, ochrony przed gorącymi powierzchniami, miejsc smarowania, punktów przyłożenia podnośnika, maski silnika, szybkości spalania materiału, z którego wykonana jest kabina, izolatorów akumulatora itp.
(21)
Ponieważ zakres dyrektywy Rady 80/720/EWG (5) nie obejmował ciągników kategorii T2 i ciągników kategorii T.4.3 o uchybie kabiny większym niż 100 mm, wymogi dotyczące przestrzeni roboczej i liczby wyjść awaryjnych należy dostosować w celu objęcia wszystkich kategorii ciągników.
(22)
Ponieważ wiele wymogów i metod badania przeniesionych z uchylonych dyrektyw stosuje się jedynie do ciągników wyposażonych w opony pneumatyczne, dla ciągników gąsienicowych należy ustanowić szczegółowe wymogi i metody badania. Dotyczy to: poziomu hałasu odczuwanego przez kierowcę, dostępu do stanowiska kierowcy, urządzeń sterujących itp.
(23)
To samo dotyczy pojazdów kategorii R i S, dla których wymogi i metody badania należy określić w odniesieniu do osłon i urządzeń ochronnych, informacji zawartych w instrukcji obsługi, ostrzeżeń i oznaczeń oraz ochrony przed innymi zagrożeniami mechanicznymi, takimi jak przechylanie przyczepy.
(24)
Ponadto, w stosownych przypadkach, pojazdy kategorii R i S, powinny spełniać wymogi dyrektywy 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (6).
(25)
Pod warunkiem zachowania poziomu bezpieczeństwa należy dopuścić alternatywne wymogi i procedury badań w przypadku ciągników wyposażonych w siodło i kierownicę typu rowerowego w celu uwzględnienia ich specyficznych cech technicznych. Powyższe dotyczy pewnych wymogów i procedur badań odnośnie do siedzenia kierowcy, urządzeń sterujących i ochrony komponentów napędowych.
(26)
Odniesienie do wymogów prawodawstwa dotyczącego samochodów osobowych w zakresie punktów kotwiczenia pasów bezpieczeństwa oraz pasów bezpieczeństwa, określonych w uchylonej dyrektywie 2003/37/WE (7) należy zastąpić wymogami dostosowanymi do specyfiki ciągników rolniczych i leśnych.
(27)
W celu umożliwienia organom udzielającym homologacji typu oceny zgodności z wymogami dotyczącymi ochrony przed substancjami niebezpiecznymi określonymi w niniejszym rozporządzeniu, wymogi te należy opracować na podstawie poziomu ochrony zapewnianego przez dany typ ciągnika, zamiast ewentualnego użycia danego pojazdu. Poziomu ochrony wymagany dla każdego zastosowania każdej substancji niebezpiecznej należy określić zgodnie z odpowiednimi przepisami europejskimi lub krajowymi.
(28)
W celu zapewnienia, aby służby techniczne spełniały ten sam wysoki poziom norm efektywności we wszystkich państwach członkowskich, w niniejszym rozporządzeniu należy określić normy, które muszą spełniać służby techniczne, oraz procedurę oceny zgodności i akredytacji takich usług.
(29)
Do celów krajowej homologacji typu udzielanej zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 167/2013, państwom członkowskim należy pozostawić swobodę stanowienia wymogów w zakresie konstrukcji odbiegających od tych, które przewidziano w niniejszym rozporządzeniu. Jednak organy te powinny mieć obowiązek homologowania typów pojazdów, układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych, które spełniają wymogi przewidziane w niniejszym rozporządzeniu.
(30)
Kilka pozycji w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 167/2013 należy zmienić, aby umożliwić ustanowienie wymogów dotyczących dodatkowych kategorii pojazdów, gdy jest to konieczne.
(31)
Niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od daty rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) nr 167/2013,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEDMIOT I DEFINICJE
Artykuł 1
Przedmiot
W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się szczegółowe wymogi techniczne i procedury badań w zakresie projektowania pojazdów, ich konstrukcji i montażu do celów homologacji pojazdów rolniczych i leśnych oraz ich układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych, szczegółowe warunki i wymogi w odniesieniu do procedur homologacji typu, badania wirtualnego i zgodności produkcji, specyfikacje techniczne w zakresie dostępu do informacji dotyczących naprawy i konserwacji pojazdów oraz normy efektywności i kryteria oceny służb technicznych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 167/2013.
Artykuł 2
Definicje
Stosuje się następujące definicje:
1)
„punkt odniesienia siedzenia” (S) oznacza punkt znajdujący się na środkowej wzdłużnej płaszczyźnie siedzenia w punkcie przecięcia płaszczyzny stycznej oparcia z płaszczyzną poziomą. Ta płaszczyzna pozioma przecina się z niższą powierzchnią siedzenia w odległości 150 mm przed punktem odniesienia siedzenia (S), jak określono w dodatku 8 to załącznika XIV;
2)
„urządzenie sterujące” oznacza każde urządzenie, którego bezpośrednie uruchomienie umożliwia zmianę stanu bądź działania ciągnika lub jakiegokolwiek wyposażenia połączonego z ciągnikiem;
3)
„tarcza” oznacza urządzenie ochronne umieszczone bezpośrednio przed częścią niebezpieczną, które, samo lub w połączeniu z innymi częściami maszyny, chroni ze wszystkich stron przed kontaktem z niebezpieczną częścią;
4)
„osłona” oznacza urządzenie ochronne, które za pomocą szyny, kraty lub podobnego urządzenia zapewnia niezbędną bezpieczną odległość zabezpieczającą przed kontaktem z niebezpieczną częścią;
5)
„maska” oznacza urządzenie ochronne umieszczone bezpośrednio przed niebezpieczną częścią, które zabezpiecza przed kontaktem z nią od strony zakrytej;
6)
„trwałe zamocowanie” oznacza, że usunięcie takich urządzeń byłoby możliwe tylko przy użyciu narzędzi;
7)
„gorąca powierzchnia” oznacza każdą powierzchnię metalową ciągnika, która w ramach normalnego użytkowania przewidzianego przez producenta osiąga temperaturę przekraczającą 85 °C, lub każdą powierzchnię z tworzywa sztucznego, która osiąga temperaturę wyższą niż 100 °C.
ROZDZIAŁ II
WYMOGI DOTYCZĄCE KONSTRUKCJI POJAZDU I OGÓLNE WYMOGI DOTYCZĄCE HOMOLOGACJI TYPU
Artykuł 3
Ogólne obowiązki producenta odnośnie do konstrukcji pojazdów
1. Producenci wyposażają pojazdy rolnicze i leśne w układy, komponenty i oddzielne zespoły techniczne mające wpływ na bezpieczeństwo pracy, które zostały zaprojektowane, zbudowane i zmontowane w taki sposób, aby umożliwić spełnienie szczegółowych wymagań technicznych i procedur badawczych przez pojazd normalnie użytkowany i utrzymywany zgodnie z zaleceniami producenta, określonych w art. 4-32.
2. Producenci wykazują za pomocą fizycznych badań demonstracyjnych organowi udzielającemu homologacji, że pojazdy rolnicze i leśne udostępniane na rynku, rejestrowane lub dopuszczane w Unii są zgodne ze szczegółowymi wymaganiami technicznymi i procedurami badań określonymi w art. 4-32.
3. Producenci zapewniają zgodność części zamiennych i wyposażenia udostępnianych na rynku lub dopuszczanych w Unii ze szczegółowymi wymaganiami technicznymi i procedurami badań, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu. Homologowany pojazd rolniczy lub leśny wyposażony w takie części zamienne lub wyposażenie musi spełniać te same wymogi dotyczące badań i wartości granicznych parametrów co pojazd wyposażony w części oryginalne.
4. Producenci zapewniają przestrzeganie procedur homologacji typu w zakresie kontroli zgodności produkcji w odniesieniu do szczegółowych wymogów dotyczących konstrukcji pojazdów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 4
Stosowanie regulaminów EKG ONZ
Regulaminy EKG ONZ i poprawki do nich, określone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia stosuje się do homologacji typu pojazdów rolniczych i leśnych, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 5
Uznanie sprawozdań z badań wydanych na podstawie kodeksów OECD do celów homologacji typu UE
Zgodnie z art. 50 rozporządzenia (UE) nr 167/2013 sprawozdania z badań wydane na podstawie kodeksów OECD określonych w załączniku II do niniejszego rozporządzenia, uznaje się do celów homologacji typu UE za alternatywne dla sprawozdań z badań wydanych na podstawie niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 6
Ustalenia dotyczące procedur homologacji typu, w tym wymogi dotyczące testowania wirtualnego
Ustalenia dotyczące procedur homologacji typu, o których mowa w art. 20 ust. 8 rozporządzenie (UE) nr 167/2013, i wymogi dotyczące badań wirtualnych, o których mowa w art. 27 ust. 6 tego rozporządzenia, ustanawia się w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 7
Ustalenia dotyczące zgodności produkcji
Ustalenia dotyczące zgodności produkcji, o których mowa w art. 28 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 167/2013, ustanawia się w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 8
Wymogi w zakresie dostępu do informacji dotyczących naprawy i konserwacji
Wymogi w zakresie dostępu do informacji dotyczących naprawy i konserwacji, o których mowa w art. 53 ust. 12 rozporządzenia (UE) nr 167/2013, ustanawia się w załączniku V do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 9
Wymogi dotyczące konstrukcji zabezpieczających przed skutkami przewrócenia się pojazdu (badania dynamiczne)
Procedury badań i wymogi dotyczące konstrukcji zabezpieczających przed skutkami przewrócenia się pojazdu w odniesieniu do badań dynamicznych pojazdów kategorii T1, T4.2 i T4.3, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 167/2013, przeprowadza się i weryfikuje zgodnie z przepisami załącznika VI do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 10
Wymogi dotyczące konstrukcji zabezpieczających przed skutkami przewrócenia się pojazdu (ciągniki gąsienicowe)
Procedury badań i wymogi dotyczące konstrukcji zabezpieczających przed skutkami przewrócenia się pojazdu, jeżeli chodzi o ciągniki gąsienicowe kategorii C1, C2, C4.2 i C4.3, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 167/2013, przeprowadza się i weryfikuje zgodnie z przepisami załącznika VII do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 11
Wymogi dotyczące konstrukcji zabezpieczających przed skutkami przewrócenia się pojazdu (badania statyczne)
Alternatywnie do wymogów określonych w art. 9 i art. 10, producenci mogą zdecydować się na przestrzeganie wymogów niniejszego artykułu, jeżeli typ pojazdu, wchodzi w zakres stosowania określony w załączniku VIII do niniejszego rozporządzenia. Procedury badań i wymogi dotyczące konstrukcji zabezpieczających przed skutkami przewrócenia się pojazdu, jeżeli chodzi o badania statyczne pojazdów kategorii T1/C1, T4.2/C4.2 i T4.3/C4.3, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 167/2013, przeprowadza się i weryfikuje zgodnie z przepisami załącznika VIII do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 12
Wymogi dotyczące konstrukcji zabezpieczających przed skutkami przewrócenia się pojazdu (konstrukcji zabezpieczających przed skutkami przewrócenia się pojazdu montowanych z przodu w ciągnikach o wąskim rozstawie kół)
Procedury badań i wymogi dotyczące zamontowanych z przodu konstrukcji zabezpieczających przed skutkami przewrócenia się pojazdu, w odniesieniu do badań dynamicznych ciągników o wąskim rozstawie kół, dla pojazdów kategorii T2, T3 i T4.3, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 167/2013, przeprowadza się i weryfikuje zgodnie z przepisami załącznika IX do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 13
Wymogi dotyczące konstrukcji zabezpieczających przed skutkami przewrócenia się pojazdu (konstrukcji zabezpieczających przed skutkami przewrócenia się pojazdu montowanych z tyłu w ciągnikach o wąskim rozstawie kół)
Procedury badań i wymogi dotyczące zamontowanych z tyłu konstrukcji zabezpieczających przed skutkami przewrócenia się pojazdu w odniesieniu do badań dynamicznych ciągników o wąskim rozstawie kół, dla pojazdów kategorii T2/C2, T3/C3 i T4.3/C4.3, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 167/2013, przeprowadza się i weryfikuje zgodnie z przepisami załącznika X do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 14
Wymogi dotyczące konstrukcji zabezpieczających przed spadającymi przedmiotami
Procedury badań i wymogi dotyczące konstrukcji zabezpieczających przed spadającymi przedmiotami pojazdów kategorii T i C, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 167/2013, przeprowadza się i weryfikuje zgodnie z przepisami załącznika XI do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 15
Wymogi dotyczące siedzeń pasażerów
Procedury badań i wymogi dotyczące siedzeń pasażerów dla pojazdów kategorii T i C, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 167/2013, przeprowadza się i weryfikuje zgodnie z przepisami załącznika XII do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 16
Wymogi dotyczące narażenia kierowcy na hałas
Procedury badań i wymogi dotyczące narażenia kierowcy na hałas dla pojazdów kategorii T i C, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 167/2013, przeprowadza się i weryfikuje zgodnie z przepisami załącznika XIII do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 17
Wymogi dotyczące siedzenia kierowcy
Procedury badań i wymogi dotyczące siedzenia kierowcy dla pojazdów kategorii T i C, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 167/2013, przeprowadza się i weryfikuje zgodnie z przepisami załącznika XIV do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 18
Wymogi dotyczące przestrzeni roboczej i dostępu do miejsca kierowcy
Procedury badań i wymogi dotyczące przestrzeni roboczej oraz dostępu do miejsca kierowcy oraz wyjścia awaryjnego dla pojazdów kategorii T i C, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 167/2013, przeprowadza się i weryfikuje zgodnie z przepisami załącznika XV do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 19
Wymogi dotyczące wałów odbioru mocy
Procedury badań i wymogi dotyczące wałów odbioru mocy dla pojazdów kategorii T i C, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 167/2013, przeprowadza się i weryfikuje zgodnie z przepisami załącznika XVI do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 20
Wymogi dotyczące ochrony komponentów napędowych
Procedury badań i wymogi dotyczące ochrony komponentów napędowych dla pojazdów kategorii T i C, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. h) rozporządzenia (UE) nr 167/2013, przeprowadza się i weryfikuje zgodnie z przepisami załącznika XVII do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 21
Wymogi dotyczące mocowania pasów bezpieczeństwa
Procedury badań i wymogi dotyczące mocowania pasów bezpieczeństwa dla pojazdów kategorii T i C, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. i) rozporządzenia (UE) nr 167/2013, przeprowadza się i weryfikuje zgodnie z przepisami załącznika XVIII do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 22
Wymogi dotyczące pasów bezpieczeństwa
Procedury badań i wymogi dotyczące pasów bezpieczeństwa dla pojazdów kategorii T i C, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. j) rozporządzenia (UE) nr 167/2013, przeprowadza się i weryfikuje zgodnie z przepisami załącznika XIX do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 23
Wymogi dotyczące zabezpieczenia przed przedmiotami przedostającymi się do wnętrza kabiny
Procedury badań i wymogi dotyczące zabezpieczenia przed przedmiotami przedostającymi się do wnętrza kabiny dla pojazdów kategorii T i C, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. k) rozporządzenia (UE) nr 167/2013, przeprowadza się i weryfikuje zgodnie z przepisami załącznika XX do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 24
Wymogi dotyczące układu wydechowego
Procedury badań i wymogi dotyczące układu wydechowego dla pojazdów kategorii T i C, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. l) rozporządzenia (UE) nr 167/2013, przeprowadza się i weryfikuje zgodnie z przepisami załącznika XXI do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 25
Wymogi dotyczące instrukcji obsługi
Wymogi dotyczące instrukcji obsługi, z uwzględnieniem aspektów związanych z ochroną przed substancjami niebezpiecznymi i użytkowaniem oraz utrzymaniem pojazdu, dla pojazdów kategorii T, C, R i S, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. l), n) i q) rozporządzenia (UE) nr 167/2013 ustanawia się w załączniku XXII do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 26
Wymogi dotyczące urządzeń sterujących, w tym bezpieczeństwa i niezawodności układów kontroli, urządzeń alarmowych i wyłączników samoczynnych
Procedury badań i wymogi dotyczące urządzeń sterujących, w tym bezpieczeństwa i niezawodności układów kontroli, urządzeń alarmowych i wyłączników samoczynnych dla pojazdów kategorii T i C, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. o) rozporządzenia (UE) nr 167/2013, przeprowadza się i weryfikuje zgodnie z przepisami załącznika XXIII do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 27
Wymogi dotyczące zabezpieczenia przed innymi zagrożeniami mechanicznymi
Procedury badań i wymogi dotyczące zabezpieczenia przed zagrożeniami mechanicznymi, z uwzględnieniem aspektów dotyczących ochrony przed szorstkimi powierzchniami, ostrymi krawędziami i kątami, przerwaniem przewodów zawierających ciecze oraz niekontrolowanymi ruchami pojazdu, innych niż wymienione w art. 9-14, 19 i 23 dla pojazdów kategorii T, C, R i S, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. p) rozporządzenia (UE) nr 167/2013, przeprowadza się i weryfikuje zgodnie z załącznikiem XXIV do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 28
Wymogi dotyczące osłon i urządzeń ochronnych
Procedury badań i wymogi dotyczące osłon i urządzeń ochronnych dla pojazdów kategorii T, C, R i S, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. r) rozporządzenia (UE) nr 167/2013, przeprowadza się i weryfikuje zgodnie z przepisami załącznika XXV do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 29
Wymogi dotyczące informacji, ostrzeżeń i oznaczeń
Procedury badań i wymogi dotyczące informacji, ostrzeżeń i oznaczeń, z uwzględnieniem aspektów związanych z sygnałami ostrzegawczymi dotyczącymi hamowania, użytkowania oraz utrzymania pojazdu, dla pojazdów kategorii T, C, R i S, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. s) rozporządzenia (UE) nr 167/2013 przeprowadza się i weryfikuje zgodnie z przepisami załącznika XXVI do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 30
Wymogi dotyczące materiałów i produktów
Procedury badań i wymogi dotyczące materiałów i produktów dla pojazdów kategorii T i C, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. t) rozporządzenia (UE) nr 167/2013, przeprowadza się i weryfikuje zgodnie z przepisami załącznika XXVII do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 31
Wymogi dotyczące akumulatorów
Procedury badań i wymogi dotyczące akumulatorów dla pojazdów kategorii T i C, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. u) rozporządzenia (UE) nr 167/2013, przeprowadza się i weryfikuje zgodnie z przepisami załącznika XXVIII do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 32
Wymogi dotyczące ochrony przed substancjami niebezpiecznymi
Procedury badań i wymogi dotyczące ochrony przed substancjami niebezpiecznymi dla pojazdów kategorii T i C, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. l) rozporządzenia (UE) nr 167/2013, przeprowadza się i weryfikuje zgodnie z przepisami załącznika XXIX do niniejszego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ III
WYMOGI DOTYCZĄCE SŁUŻB TECHNICZNYCH
Artykuł 33
Normy efektywności i ocena służb technicznych
Służby techniczne muszą spełniać normy efektywności i procedury ich oceny, o których mowa w art. 61 rozporządzenia (UE) nr 167/2013, co sprawdza się zgodnie z załącznikiem XXX do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 34
Dopuszczalność samotestowania
Samotestowanie przez wewnętrzne służby techniczne, o których mowa w art. 60 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 167/2013, można przeprowadzać jedynie, jeżeli jest ono dozwolone w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ IV
KRAJOWA HOMOLOGACJA TYPU POJAZDÓW, UKŁADÓW, KOMPONENTOW I ODDZIELNYCH ZESPOŁÓW TECHNICZNYCH
Artykuł 35
Krajowa homologacja typu pojazdów, układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych
Organy krajowe nie mogą odmówić udzielenia krajowej homologacji typu w odniesieniu do typu pojazdu, układu, komponentu lub oddzielnego zespołu technicznego na podstawie odniesienia do wymogów konstrukcyjnych, jeżeli pojazd, układ, komponent lub oddzielny zespół techniczny jest zgodny z wymogami określonymi w niniejszym rozporządzeniu.
ROZDZIAŁ V
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 36
Zmiany załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 167/2013
W załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 167/2013 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w wierszu 39 pozycje odpowiadające kategoriom pojazdów Ca i Cb zastępuje się znakiem „X”;
2)
w wierszu 41 pozycje odpowiadające kategoriom pojazdów T2a i T2b zastępuje się znakiem „X”;
3)
w wierszu 43 pozycje odpowiadające kategoriom pojazdów Ca i Cb zastępuje się znakiem „X”;
4)
w wierszu 44 pozycje odpowiadające kategoriom pojazdów Ca i Cb zastępuje się znakiem „X”.
Artykuł 37
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 19 września 2014 r.