NAŘÍZENÍ EVROPSKÉ CENTRÁLNÍ BANKY (EU) č. 1374/2014
ze dne 28. listopadu 2014
o statistické zpravodajské povinnosti pojišťovacích společností
(ECB/2014/50)
RADA GUVERNÉRŮ EVROPSKÉ CENTRÁLNÍ BANKY,
s ohledem na statut Evropského systému centrálních bank a Evropské centrální banky, a zejména na článek 5 tohoto statutu,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 2533/98 ze dne 23. listopadu 1998 o shromažďování statistických informací Evropskou centrální bankou (1), a zejména na čl. 5 odst. 1 a čl. 6 odst. 4 uvedeného nařízení,
s ohledem na stanovisko Evropské komise (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Čl. 2 odst. 1 nařízení (ES) č. 2533/98 stanoví, že pro splnění statistické zpravodajské povinnosti vůči Evropské centrální bance (ECB) má ECB ve spolupráci s národními centrálními bankami právo shromažďovat statistické informace v rámci referenčního souboru zpravodajských jednotek a v mezích toho, co je nutné k provádění úkolů Evropského systému centrálních bank (ESCB). Z čl. 2 odst. 2 písm. a) nařízení (ES) č. 2533/98 vyplývá, že pojišťovací společnosti jsou součástí referenčního souboru zpravodajských jednotek pro účely plnění statistické zpravodajské povinnosti vůči ECB mimo jiné v oblasti měnové a finanční statistiky. Čl. 2 odst. 4 nařízení (ES) č. 2533/98 kromě toho stanoví, že v řádně odůvodněných případech má ECB právo shromažďovat statistické informace na konsolidovaném základě. Článek 3 nařízení (ES) č. 2533/98 vyžaduje, aby ECB blíže určila skutečný soubor zpravodajských jednotek v rámci referenčního souboru zpravodajských jednotek, a opravňuje ji, aby některé kategorie zpravodajských jednotek zčásti nebo zcela zprostila statistické zpravodajské povinnosti vůči ECB.
(2)
Účelem uložení statistické zpravodajské povinnosti pojišťovacím společnostem je poskytnout ECB přiměřenou statistiku o finanční činnosti subsektoru pojišťovacích společností v členských státech, jejichž měnou je euro (dále jen „členské státy eurozóny“), na které se hledí jako na jediný hospodářský prostor. Shromažďování statistických informací o pojišťovacích společnostech je nezbytné pro uspokojení potřeby pravidelných i ad hoc analýz, k podpoře ECB při provádění měnové a finanční analýzy a pro příspěvek ESCB ke stabilitě finančního systému.
(3)
Národní centrální banky by měly mít pravomoc shromažďovat informace o pojišťovacích společnostech od skutečného souboru zpravodajských jednotek v rámci širšího statistického zpravodajského rámce, pokud tím není ohroženo plnění statistických požadavků ECB. V těchto případech je vhodné v zájmu transparentnosti informovat zpravodajské jednotky o různých statistických účelech, pro něž jsou údaje shromažďovány.
(4)
S cílem minimalizovat zpravodajskou zátěž pro pojišťovací společnosti by národní centrální banky měly být oprávněny sloučit zpravodajskou povinnost podle tohoto nařízení se zpravodajskou povinností podle nařízení Evropské centrální banky (EU) č. 1011/2012 (ECB/2012/24) (3).
(5)
Údaje, které národní centrální banky na základě tohoto nařízení shromažďují pro statistické účely, úzce souvisejí s údaji, které shromažďují příslušné vnitrostátní orgány pro účely dohledu na základě rámce zavedeného směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2009/138/ES (4). S ohledem na obecný mandát ECB, zakotvený v článku 5.1 statutu Evropského systému centrálních bank a Evropské centrální banky (dále jen „statut ESCB“), spolupracovat v oblasti statistiky s ostatními orgány a s cílem omezit administrativní zatížení a zamezit duplicitnímu provádění úkolů mohou národní centrální banky odvozovat údaje, které mají být vykazovány podle tohoto nařízení, z údajů shromažďovaných podle směrnice 2009/138/ES (včetně vnitrostátních právních předpisů, kterými se tato směrnice provádí), a to s náležitým ohledem na podmínky jakékoli dohody o spolupráci mezi příslušnou národní centrální bankou a příslušným vnitrostátním orgánem. Podle článku 70 směrnice 2009/138/ES mohou příslušné vnitrostátní orgány předávat informace potřebné pro plnění svých úkolů na základě uvedené směrnice národním centrálním bankám nebo jiným subjektům s funkcí podobnou měnovým institucím.
(6)
Evropský systém účtů zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 549/2013 (5) (dále jen „ESA 2010“) vyžaduje, aby byla aktiva a pasiva institucionálních jednotek vykazována v zemi, v níž jsou tyto jednotky rezidenty. Pokud národní centrální banky odvozují údaje, které mají být vykazovány podle tohoto nařízení, z údajů shromažďovaných podle směrnice 2009/138/ES, mohou být aktiva a pasiva poboček pojišťovacích společností, jejichž ústředí se nachází v Evropském hospodářském prostoru (EHP), v zájmu minimalizace zpravodajské zátěže sloučena s aktivy a pasivy ústředí. O pobočkách pojišťovacích společností by měly být shromažďovány omezené informace pro účely sledování jejich velikosti a případných odchylek od systému ESA 2010.
(7)
Na shromažďování statistických informací podle tohoto nařízení by se měla vztahovat pravidla ochrany a využití důvěrných statistických informací stanovená v článku 8 nařízení Rady (ES) č. 2533/98.
(8)
Přestože se uznává, že nařízení přijatá ECB podle článku 34.1 statutu ESCB nezakládají práva ani neukládají povinnosti členským státům, jejichž měnou není euro (dále jen „členské státy mimo eurozónu“), článek 5 statutu ESCB se vztahuje jak na členské státy eurozóny, tak na členské státy mimo eurozónu. V 17. bodu odůvodnění nařízení (ES) č. 2533/98 se uvádí, že z článku 5 statutu ESCB spolu s čl. 4 odst. 3 Smlouvy o Evropské unii vyplývá povinnost členských států mimo eurozónu přijmout a provést na vnitrostátní úrovni veškerá opatření, která tyto členské státy považují za vhodná pro shromažďování statistických informací nezbytných ke splnění statistické zpravodajské povinnosti vůči ECB a pro včasnou přípravu v oblasti statistiky na to, aby se mohly stát členskými státy eurozóny.
(9)
Podle čl. 7 odst. 1 nařízení (ES) č. 2533/98 má ECB pravomoc uložit sankce zpravodajským jednotkám, které poruší statistickou zpravodajskou povinnost stanovenou nařízeními nebo rozhodnutími ECB.
(10)
Rada guvernérů by měla nejpozději do roku 2020 posoudit přínosy a náklady: a) zvýšení pokrytí čtvrtletního vykazování z 80 % na 95 % celkového tržního podílu pojišťovacích společností v každém členském státě eurozóny; b) odděleného vykazování aktiv a pasiv poboček pojišťovacích společností v případech, kdy jsou pobočky rezidenty členských států eurozóny, a mateřské společnosti těchto poboček jsou rezidenty v EHP, a c) dalšího zkrácení lhůty pro předávání údajů zpravodajskými jednotkami na čtyři týdny po skončení čtvrtletí, k němuž se údaje vztahují,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Definice
Pro účely tohoto nařízení:
1.
„pojišťovací společností“ (S.128, ESA 2010) se rozumí finanční instituce nebo kvazikorporace, která se převážně zabývá finančním zprostředkováním v důsledku sdílení rizik, hlavně ve formě přímého pojištění nebo ve formě zajištění.
Tato definice zahrnuje:
a)
finanční instituce nebo kvazikorporace, které poskytují služby životního pojištění, v jejichž rámci pojistníci poukazují pravidelné nebo jednorázové platby pojistiteli a výměnou za to pojistitel zaručuje, že pojistníkům poskytne dohodnutou částku nebo anuitu, a to k určitému datu nebo dříve;
b)
finanční instituce nebo kvazikorporace, které poskytují služby neživotního pojištění na krytí takových rizik, jako jsou např. nehody, nemoc, požár nebo neschopnost splácet úvěr;
c)
finanční instituce nebo kvazikorporace, které poskytují služby zajištění, v jejichž rámci si pojištění kupuje pojistitel, aby se ochránil před neočekávaně vysokým počtem nároků na náhrady nebo mimořádně vysokými náhradami.
Tato definice nezahrnuje:
a)
investiční fondy ve smyslu článku 1 nařízení Evropské centrální banky (EU) č. 1073/2013 (ECB/2013/38) (6);
b)
účelové finanční společnosti pro sekuritizaci ve smyslu článku 1 nařízení Evropské centrální banky (EU) č. 1075/2013 (ECB/2013/40) (7);
c)
měnové finanční instituce ve smyslu článku 1 nařízení Evropské centrální banky (EU) č. 1071/2013 (ECB/2013/33) (8);
d)
penzijní fondy ve smyslu odstavce 2.105 ESA 2010.
2.
„pobočkou“ se rozumí v obchodním rejstříku nezapsané zastoupení nebo pobočka (nikoli však ústředí) pojišťovací společnosti nebo zajišťovny;
3.
„dceřinou společností“ se rozumí subjekt zapsaný v obchodním rejstříku, v němž jiný subjekt drží většinový podíl nebo všechny podíly;
4.
„zpravodajská jednotka“ má stejný význam jako v definici v článku 1 nařízení (ES) č. 2533/98;
5.
„rezident“ má stejný význam jako v definici v článku 1 nařízení (ES) č. 2533/98. Pro účely tohoto nařízení se rezidentská příslušnost právnické osoby, která nemá fyzický rozměr, určí podle hospodářského prostoru, podle jehož práva je zapsána do obchodního rejstříku. Není-li právnická osoba zapsána do obchodního rejstříku, její rezidentská příslušnost se určí podle jejího sídla, a to země, jejímž právním řádem se řídí vznik a pokračující existence této osoby;
6.
„příslušnou národní centrální bankou“ se rozumí národní centrální banka členského státu eurozóny, v němž je pojišťovací společnost rezidentem;
7.
„příslušným vnitrostátním orgánem“ se rozumí příslušný vnitrostátní orgán členského státu eurozóny, v němž je pojišťovací společnost rezidentem;
8.
„údaji podle jednotlivých cenných papírů“ se rozumí údaje členěné podle jednotlivých cenných papírů;
9.
„údaji podle jednotlivých položek“ se rozumí údaje členěné podle jednotlivých aktiv nebo pasiv;
10.
„agregovanými údaji“ se rozumí údaje, které nejsou členěny podle jednotlivých aktiv nebo pasiv;
11.
„finančními transakcemi“ se rozumí transakce, které vyplývají ze vzniku, zániku nebo změny vlastnictví finančních aktiv nebo pasiv, jak je podrobně uvedeno v části 5 přílohy II;
12.
„přeceněním v důsledku změn cen a směnných kurzů“ se rozumí změny ocenění aktiv a pasiv, k nimž dochází v důsledku změn v cenách aktiv a pasiv a/nebo vlivu směnných kurzů na hodnoty aktiv a pasiv denominovaných v cizí měně, vyjádřené v eurech, jak je podrobně uvedeno v části 5 přílohy II.
Článek 2
Skutečný soubor zpravodajských jednotek
1. Shromažďují-li národní centrální banky údaje podle systému ESA 2010, který vyžaduje, aby byla aktiva a pasiva institucionálních jednotek vykazována v zemi, v níž je daná jednotka rezidentem, sestává skutečný soubor zpravodajských jednotek z pojišťovacích společností, které jsou rezidenty na území příslušného členského státu eurozóny.
2. Pokud národní centrální banky odvozují údaje, které mají být vykazovány podle tohoto nařízení, z údajů shromážděných na základě ustanovení směrnice 2009/138/ES nebo vnitrostátních právních předpisů, kterými se tato směrnice provádí, sestává skutečný soubor zpravodajských jednotek z:
a)
pojišťovacích společností, které jsou zapsány v obchodním rejstříku v příslušném členském státě eurozóny a které jsou rezidenty na tomto území, včetně dceřiných společností, jejichž mateřské společnosti se nacházejí mimo toto území;
b)
poboček pojišťovacích společností uvedených v písmenu a), které jsou rezidenty mimo území příslušného členského státu eurozóny, a
c)
poboček pojišťovacích společností, které jsou rezidenty na území příslušného členského státu eurozóny, avšak jejichž ústředí se nachází mimo EHP.
Pobočky pojišťovacích společností, které jsou rezidenty na území členského státu eurozóny a jejichž ústředí se nachází v EHP, nejsou součástí skutečného souboru zpravodajských jednotek.
3. Pojišťovací společnosti ve skutečném souboru zpravodajských jednotek mají úplnou statistickou zpravodajskou povinnost, pokud se na ně nevztahuje výjimka podle článku 7.
Článek 3
Seznam pojišťovacích společností pro statistické účely
1. Výkonná rada vytváří a vede pro statistické účely seznam pojišťovacích společností, které tvoří skutečný soubor zpravodajských jednotek podle tohoto nařízení. Tento seznam může vycházet ze seznamů pojišťovacích společností, které v současné době sestavují vnitrostátní orgány (pokud jsou takové seznamy k dispozici), a mohou jej doplňovat další seznamy pojišťovacích společností spadajících pod definici „pojišťovací společnosti“ v článku 1.
2. Příslušná národní centrální banka může po zpravodajské jednotce uvedené v čl. 2 odst. 2 písm. a) požadovat poskytnutí nezbytných informací o jejích pobočkách, pokud jsou tyto informace zapotřebí pro účely seznamu.
3. Národní centrální banky a ECB tento seznam a jeho aktualizace vhodným způsobem zpřístupní, zejména pomocí elektronických prostředků, prostřednictvím internetu nebo pokud o to dotčené zpravodajské jednotky požádají, v tištěné podobě.
4. Je-li nejnovější elektronická verze seznamu podle tohoto článku nesprávná, ECB neuloží sankci zpravodajské jednotce, která řádně nesplnila zpravodajskou povinnost, pokud v dobré víře spoléhala na tento nesprávný seznam.
Článek 4
Statistická zpravodajská povinnost
1. Zpravodajské jednotky poskytují příslušné národní centrální bance přímo nebo prostřednictvím příslušného vnitrostátního orgánu podle místních ujednání o spolupráci a v souladu s přílohami I a II:
a)
čtvrtletně údaje o stavech aktiv a pasiv pojišťovacích společností ke konci čtvrtletí a v souladu s článkem 5 případně údaje o čtvrtletních úpravách z přecenění nebo finančních transakcích;
b)
čtvrtletně údaje o stavu technických rezerv neživotního pojištění ke konci čtvrtletí v členění podle druhu pojištění;
c)
ročně údaje o stavu technických rezerv neživotního pojištění ke konci roku v členění podle druhu pojištění a zeměpisné oblasti;
2. Kromě požadavků uvedených v odstavci 1 zpravodajské jednotky, které jsou pojišťovacími společnostmi zapsanými v obchodním rejstříku v členském státě eurozóny a rezidenty na jeho území, poskytují příslušné národní centrální bance (buď přímo, nebo prostřednictvím příslušného vnitrostátního orgánu v souladu s místními ujednáními o spolupráci) informace o předepsaném pojistném, nákladech na pojistná plnění a zaplacených provizích. Tyto informace se poskytují jednou ročně v souladu s přílohami I a II.
3. Národní centrální banky mohou údaje, které mají být vykazovány podle tohoto nařízení, získat z následujících údajů shromažďovaných na základě rámce zavedeného směrnicí 2009/138/ES:
a)
údajů obsažených v kvantitativních výkazech pro účely dohledu, které příslušné vnitrostátní orgány předávají národním centrálním bankám (ať už jsou národní centrální banka a příslušný vnitrostátní orgán zřízeny samostatně nebo integrovány v rámci téže instituce) v souladu s podmínkami místních ujednání o spolupráci mezi oběma subjekty; nebo
b)
údajů obsažených v kvantitativních výkazech pro účely dohledu, které zpravodajské jednotky předávají přímo a současně národní centrální bance a příslušnému vnitrostátnímu orgánu.
Jestliže kvantitativní výkaz pro účely dohledu obsahuje údaje nezbytné ke splnění statistické zpravodajské povinnosti podle tohoto nařízení, mají národní centrální banky přístup k celému výkazu a ke všem souvisejícím výkazům potřebným pro účely zajištění kvality údajů.
Členské státy mohou zavést mechanismy spolupráce, které umožní, aby příslušný vnitrostátní orgán centralizovaně shromažďoval informace jak v souvislosti s požadavky na shromažďování údajů na základě rámce zavedeného směrnicí 2009/138/ES, tak i v souvislosti s dodatečnými požadavky na shromažďování údajů stanovenými tímto nařízením, a to v souladu s vnitrostátním právem a harmonizovanými podmínkami, které může vymezit ECB.
4. Národní centrální banky uvědomí zpravodajské jednotky o různých účelech, pro něž jsou jejich údaje shromažďovány.
Článek 5
Úpravy z přecenění a finanční transakce
Informace o úpravách z přecenění a finančních transakcích, které jsou podrobně vymezeny v příloze I a popsány v příloze II, se získávají takto:
a)
zpravodajské jednotky vykazují agregované údaje o úpravách z přecenění a/nebo finančních transakcích podle pokynů příslušné národní centrální banky;
b)
Národní centrální banky buď odvozují přibližné odhady hodnoty obchodů s cennými papíry z údajů podle jednotlivých cenných papírů, nebo shromažďují údaje o těchto obchodech přímo od zpravodajských jednotek podle jednotlivých cenných papírů. Národní centrální banky mohou postupovat obdobně v případě aktiv, která nejsou cennými papíry, shromažďují-li údaje podle jednotlivých položek;
c)
přibližné odhady hodnoty finančních transakcí týkajících se pojistných technických rezerv v držení pojišťovacích společností odvozují:
i)
zpravodajské jednotky podle pokynů příslušné národní centrální banky na základě společných osvědčených postupů, které mohou být vymezeny na úrovni eurozóny, nebo
ii)
příslušná národní centrální banka na základě údajů poskytnutých pojišťovacími společnostmi.
Článek 6
Účetní pravidla
1. Nestanoví-li toto nařízení jinak, používají pojišťovací společnosti pro účely vykazování podle tohoto nařízení účetní pravidla stanovená v příslušných vnitrostátních předpisech, kterými se provádí směrnice 2009/138/ES, nebo v jakýchkoli jiných vnitrostátních či mezinárodních normách, kterými se mají pojišťovací společnosti řídit na základě pokynů poskytnutých národními centrálními bankami.
2. Kromě požadavků na používání účetních pravidel pojišťovacími společnostmi v souladu s odstavcem 1 se vklady a úvěry v držení pojišťovacích společností, které jsou v tabulce 2.1 a 2.2 přílohy I označeny jako vedené v „nominální hodnotě“, vykazují v zůstatkové hodnotě částky jistiny ke konci čtvrtletí. Tato částka nezahrnuje odpisy a snížení hodnoty podle příslušných účetních postupů.
3. Aniž jsou dotčeny účetní postupy a možnosti vzájemného započtení běžné v členských státech eurozóny, jsou veškerá finanční aktiva a pasiva pro statistické účely vykazována v hrubém vyjádření.
Článek 7
Výjimky
1. Výjimky lze udělit malým pojišťovacím společnostem, a to v následujících případech:
a)
národní centrální banky mohou udělit výjimky nejmenším pojišťovacím společnostem z hlediska podílu na trhu ve smyslu čl. 35 odst. 6 směrnice 2009/138/ES, a to za předpokladu, že pojišťovací společnosti přispívající ke čtvrtletní agregované rozvaze představují alespoň 80 % celkového tržního podílu pojišťovacích společností v každém členském státě eurozóny;
b)
pojišťovací společnost, které byla udělena výjimka podle písmene a), plní zpravodajskou povinnost stanovenou v článku 4 na roční bázi, tak aby pojišťovací společnosti přispívající k roční agregované rozvaze představovaly alespoň 95 % celkového tržního podílu pojišťovacích společností v každém členském státě eurozóny;
c)
pojišťovací společnost, která není povinna vykazovat žádné údaje podle písmen a) a b), vykazuje omezený soubor informací, který vymezí příslušná národní centrální banka.
d)
národní centrální banky každoročně kontrolují plnění podmínek uvedených v písmenech a) a b), a to včas tak, aby mohly udělit nebo v případě nutnosti zrušit výjimku s účinností od počátku následujícího kalendářního roku.
2. Národní centrální banky mohou udělit výjimky pojišťovacím společnostem, pokud jde o vykazování držby oběživa a vkladů v nominální hodnotě.
Pokud údaje shromážděné na vyšší úrovni agregace ukazují, že rezidentské pojišťovací společnosti drží oběživo a vklady představující méně než 10 % celkového národního úhrnu rozvah pojišťovacích společností a méně než 10 % celkového objemu oběživa a vkladů držených pojišťovacími společnosti eurozóny z hlediska stavů, může příslušná národní centrální banka rozhodnout, že nebude vyžadovat vykazování držby oběživa a vkladů v nominální hodnotě. Příslušná národní centrální banka oznámí každé takové rozhodnutí zpravodajským jednotkám.
3. Pojišťovací společnosti se mohou rozhodnout, že výjimky nevyužijí a že budou namísto toho plnit úplnou statistickou zpravodajskou povinnost uvedenou v článku 4. Pokud pojišťovací společnost zvolí tuto možnost, musí před každým následným využitím této výjimky obdržet souhlas příslušné národní centrální banky.
Článek 8
Lhůty
1. Za rok 2016 předávají zpravodajské jednotky příslušné národní centrální bance a/nebo příslušnému vnitrostátnímu orgánu v souladu s místními ujednáními o spolupráci požadované čtvrtletní údaje nejpozději osm týdnů po skončení čtvrtletí, ke kterému se údaje vztahují. Tato lhůta se v každém následujícím roce zkracuje o jeden týden a v případě čtvrtletí končících v roce 2019 činí pět týdnů.
2. Za rok 2016 předávají zpravodajské jednotky příslušné národní centrální bance a/nebo příslušnému vnitrostátnímu orgánu v souladu s místními ujednáními o spolupráci požadované roční údaje nejpozději 20 týdnů po skončení roku, ke kterému se údaje vztahují. Tato lhůta se v každém následujícím roce zkracuje o dva týdny a v v roce 2019 činí 14 týdnů.
Článek 9
Minimální standardy a vnitrostátní zpravodajské postupy
1. Zpravodajské jednotky plní statistickou zpravodajskou povinnost v souladu s minimálními standardy pro přenos, přesnost, pojmovou shodu a opravy, jak jsou stanoveny v příloze III.
2. Národní centrální banky stanoví a zavedou zpravodajské postupy, kterými se mají řídit zpravodajské jednotky, v souladu s vnitrostátními požadavky. Národní centrální banky zabezpečí, aby tyto zpravodajské postupy poskytovaly požadované statistické informace a umožňovaly přesnou kontrolu dodržování minimálních standardů pro přenos, přesnost, pojmovou shodu a opravy, jak jsou uvedeny v příloze III.
Článek 10
Fúze, rozdělení a reorganizace
V případě fúze, rozdělení nebo reorganizace, která by mohla ovlivnit splnění jejich statistických povinností, informují dotčené zpravodajské jednotky příslušnou národní centrální banku, buď přímo nebo prostřednictvím příslušného vnitrostátního orgánu v souladu s místními ujednáními o spolupráci, jakmile byl záměr takovou operaci provést zveřejněn a před jejím uskutečněním, o postupech, které plánují použít ke splnění statistické zpravodajské povinnosti stanovené tímto nařízením.
Článek 11
Ověřování a nucené shromažďování
Národní centrální banky vykonávají právo ověřovat nebo vynuceně shromažďovat informace, které jsou zpravodajské jednotky povinny poskytovat podle tohoto nařízení, aniž je dotčeno právo ECB ověřovat nebo vynuceně shromažďovat tyto informace sama. Národní centrální banky vykonávají toto právo zejména tehdy, jestliže některá zpravodajská jednotka neplní minimální standardy pro přenos, přesnost, pojmovou shodu nebo opravy stanovené v příloze III.
Článek 12
První vykazování
1. Poprvé se vykazují čtvrtletní údaje za první čtvrtletí roku 2016 a roční údaje za rok 2016.
2. Pojišťovací společnosti uvedené v čl. 7 odst. 1 písm. b) vykazují roční údaje od referenčního roku 2016. Kromě toho tyto pojišťovací společnosti vykáží úplný soubor údajů v souladu s čl. 4 odst. 1 písm. a) za první čtvrtletí roku 2016, aby bylo možné sestavovat statistické informace o subsektoru pojišťovacích společností od počátku roku 2016.
Článek 13
Závěrečné ustanovení
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné v členských státech v souladu se Smlouvami.
Ve Frankfurtu nad Mohanem dne 28. listopadu 2014.
ROZPORZĄDZENIE EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) NR 1374/2014
z dnia 28 listopada 2014 r.
w sprawie wymogów sprawozdawczości statystycznej w odniesieniu do instytucji ubezpieczeniowych
(EBC/2014/50)
RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 5,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny (1), w szczególności art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 4,
uwzględniając opinię Komisji Europejskiej (2),
a także mając na uwadze co następuje:
(1)
Art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2533/98 stanowi, że do celów spełnienia wymogów dotyczących sprawozdawczości statystycznej, Europejski Bank Centralny (EBC), wspomagany przez krajowe banki centralne (KBC), ma prawo do zbierania informacji statystycznych od referencyjnej populacji sprawozdawczej oraz tego, co jest konieczne do realizacji zadań Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC). Z art. 2 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2533/98 wynika, iż instytucje ubezpieczeniowe stanowią część referencyjnej populacji sprawozdawczej na potrzeby realizacji wymogów sprawozdawczości statystycznej EBC, między innymi w obszarze statystyki monetarnej i finansowej. Dodatkowo art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2533/98 stanowi, że w należycie uzasadnionych przypadkach EBC ma prawo do zbierania informacji statystycznych w formie skonsolidowanej. Art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2533/98 wymaga, aby EBC w ramach referencyjnej populacji sprawozdawczej określił rzeczywistą populację sprawozdawczą oraz uprawnia EBC do całkowitego lub częściowego zwolnienia określonych kategorii podmiotów sprawozdających z wymogów sprawozdawczości statystycznej.
(2)
Nałożenie wymogów sprawozdawczości statystycznej na instytucje ubezpieczeniowe ma na celu zapewnienie EBC odpowiednich statystyk dotyczących działalności finansowej podsektora instytucji ubezpieczeniowych państw członkowskich, których walutą jest euro (dalej zwanych „państwami członkowskimi strefy euro”), postrzeganych jako jeden obszar gospodarczy. Zbieranie informacji statystycznych dotyczących instytucji ubezpieczeniowych niezbędne jest do zaspokojenia stałych i doraźnych potrzeb analitycznych, wspomagania EBC w zakresie prowadzenia analizy monetarnej i finansowej oraz stanowi wkład ESBC w utrzymanie stabilności systemu finansowego.
(3)
O ile nie zagraża to spełnianiu wymogów statystycznych EBC, KBC powinny posiadać uprawnienia do zbierania informacji dotyczących instytucji ubezpieczeniowych zaliczanych do rzeczywistej populacji sprawozdawczej w ramach szerszych ram sprawozdawczości statystycznej. W takich przypadkach należy zagwarantować przejrzystość poprzez informowanie podmiotów sprawozdających o różnych potrzebach statystycznych, na jakie zbierane są dane.
(4)
W celu ograniczenia obciążeń sprawozdawczych dla instytucji ubezpieczeniowych KBC powinny mieć prawo do połączenia wymogów sprawozdawczych określonych niniejszym rozporządzeniem z wymogami sprawozdawczości określonymi rozporządzeniem Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1011/2012 (EBC/2012/24) (3).
(5)
Istnieje ścisłe powiązanie pomiędzy danymi zbieranymi przez KBC na potrzeby statystyczne na mocy niniejszego rozporządzenia, a danymi zbieranymi przez właściwe organy krajowe na potrzeby nadzorcze na mocy dyrektywy 2009/138/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4). W świetle ogólnych uprawnień EBC, określonych w art. 5 ust. 1 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwanego dalej „Statutem ESBC”), do współpracy z innymi organami w zakresie statystyki oraz w celu ograniczenia obciążeń administracyjnych i uniknięcia powielania zadań, KBC mogą pozyskiwać dane wymagane na mocy niniejszego rozporządzenia z danych zbieranych na mocy dyrektywy 2009/138/WE, w tym również z danych zbieranych na podstawie przepisów prawa krajowego wprowadzającego w życie tę dyrektywę, przy należytym uwzględnieniu warunków wszelkich uzgodnień dotyczących współpracy istniejących pomiędzy właściwym KBC a właściwym organem krajowym. Zgodnie z art. 70 dyrektywy 2009/138/WE właściwe organy krajowe mogą przekazywać informacje przeznaczone do wykonywania swoich zadań, określonych na mocy tej dyrektywy, KBC i innym podmiotom o podobnej funkcji w ramach ich właściwości jako władz monetarnych.
(6)
Europejski system rachunków ustanowiony na mocy rozporządzenia (UE) nr 549/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady (5) (dalej zwany „ESA 2010”) wymaga, aby aktywa i pasywa jednostek instytucjonalnych sprawozdawane były w kraju siedziby. W celu ograniczenia obciążeń sprawozdawczych, w przypadku gdy KBC pozyskują dane wymagane na mocy niniejszego rozporządzenia z danych zbieranych na mocy dyrektywy 2009/138/WE, aktywa i pasywa oddziałów instytucji ubezpieczeniowych, których centrale są rezydentami Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG), mogą być agregowane z aktywami i pasywami central. Na potrzeby monitorowania wielkości oddziałów instytucji ubezpieczeniowych oraz wszelkich odstępstw od ESA 2010 zbierany jest ograniczony zakres informacji dotyczących oddziałów instytucji ubezpieczeniowych.
(7)
W procesie zbierania informacji statystycznych na mocy niniejszego rozporządzenia zastosowanie powinny mieć standardy ochrony i wykorzystania poufnych informacji statystycznych, określone w art. 8 rozporządzenia (WE) nr 2533/98.
(8)
Pomimo tego, że rozporządzenia przyjmowane na mocy art. 34 ust. 1 Statutu ESBC nie przyznają praw i nie nakładają obowiązków na państwa członkowskie, których walutą nie jest euro (dalej zwane „państwami członkowskimi spoza strefy euro”), art. 5 Statutu ESBC stosuje się zarówno do państw członkowskich strefy euro, jak i państw członkowskich spoza strefy euro. Motyw 17 rozporządzenia (WE) nr 2533/98 powołuje się na to, że art. 5 Statutu ESBC, łącznie z art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, zobowiązuje państwa członkowskie spoza strefy euro do zaprojektowania i wdrożenia na poziomie krajowym wszelkich środków uznanych przez nie za właściwe w celu zbierania informacji statystycznych niezbędnych do wypełniania wymogów EBC w zakresie sprawozdawczości statystycznej oraz zapewnienia terminowych przygotowań w dziedzinie statystyki do uzyskania statusu państw członkowskich strefy euro.
(9)
Art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2533/98 stanowi, że EBC ma uprawnienia do nakładania sankcji na podmioty sprawozdające, które nie wypełniają wymogów sprawozdawczości statystycznej określonych w rozporządzeniach lub decyzjach EBC.
(10)
Najpóźniej do roku 2020 Zarząd powinien ocenić korzyści i koszty: a) wzrostu zakresu sprawozdawczości kwartalnej z 80 % do 95 % udziału instytucji ubezpieczeniowych w rynku ogółem w każdym państwie członkowskim strefy euro; b) przekazywania odrębnej sprawozdawczości dotyczącej aktywów i pasywów oddziałów instytucji ubezpieczeniowych, w przypadku gdy oddziały są rezydentami państw członkowskich strefy euro, a jednostki dominujące takich oddziałów są rezydentami EOG; oraz c) dalszego skrócenia terminu przekazywania danych przez instytucje sprawozdające do czterech tygodni po zakończeniu kwartału, którego dane dotyczą,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Definicje
Użyte w niniejszym rozporządzeniu określenia oznaczają:
1)
„instytucja ubezpieczeniowa” oraz „IU” (podsektor 128 ESA 2010) finansowe przedsiębiorstwo lub jednostkę typu przedsiębiorstwo, której podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe jako konsekwencja gromadzenia funduszy dla ochrony przed ryzykiem przede wszystkim w formie ubezpieczenia bezpośredniego lub reasekuracji.
Definicja obejmuje następujące podmioty:
a)
finansowe przedsiębiorstwo lub jednostkę typu przedsiębiorstwo świadczące usługi w zakresie ubezpieczeń na życie, w których posiadacz polisy ubezpieczeniowej dokonuje regularnych lub jednorazowych wpłat na rzecz ubezpieczyciela, w zamian za co ubezpieczyciel gwarantuje posiadaczowi polisy wypłatę ustalonej sumy lub renty w określonym terminie bądź wcześniej;
b)
finansowe przedsiębiorstwo lub jednostkę typu przedsiębiorstwo świadczące usługi w zakresie ubezpieczeń innych, niż na życie od ryzyka w rodzaju wypadku, choroby, pożaru lub kredytu;
c)
finansowe przedsiębiorstwo lub jednostkę typu przedsiębiorstwo świadczące usługi w zakresie reasekuracji, w której ubezpieczenie jest wykupione przez ubezpieczyciela dla ochrony przed wypłatą nadspodziewanie wielu odszkodowań i świadczeń lub wyjątkowo wysokich odszkodowań i świadczeń.
Definicja nie obejmuje:
a)
funduszy inwestycyjnych w rozumieniu art. 1 rozporządzenia Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1073/2013 (EBC/2013/38) (6);
b)
podmiotów sekurytyzacyjnych w rozumieniu art. 1 rozporządzenia Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1075/2013 (EBC/2013/40) (7);
c)
monetarnych instytucji finansowych w rozumieniu art. 1 rozporządzenia Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1071/2013 (EBC/2013/33) (8);
d)
funduszy emerytalno-rentowych w rozumieniu par. 2.105 ESA 2010;
2)
„oddział” nieposiadającą osobowości prawnej instytucję lub oddział, ale nie centralę, instytucji ubezpieczeniowej lub reasekuracyjnej;
3)
„jednostka zależna” podmiot posiadający osobowość prawną, w którym inny podmiot posiada większość lub całość udziałów;
4)
„podmiot sprawozdający” podmiot sprawozdający w rozumieniu art. 1 rozporządzenia (WE) nr 2533/98;
5)
„rezydent” rezydenta w rozumieniu art. 1 rozporządzenia (WE) nr 2533/98. W rozumieniu niniejszego rozporządzenia, wobec braku fizycznego wymiaru podmiotu posiadającego osobowość prawną jego siedzibę ustala się na podstawie terytorium ekonomicznego, w którym założono lub zarejestrowano dany podmiot. Jeśli podmiot nie posiada osobowości prawnej, jego siedzibę ustala się na podstawie jego siedziby prawnej, a mianowicie kraju, którego system prawny określa zasady powstania i prowadzenia działalności tego podmiotu;
6)
„właściwy KBC” właściwy KBC państwa członkowskiego strefy euro, którego rezydentem jest instytucja ubezpieczeniowa;
7)
„właściwy organ krajowy” właściwy organ krajowy państwa członkowskiego strefy euro, którego rezydentem jest instytucja ubezpieczeniowa;
8)
„dane papier po papierze” dane w podziale na pojedyncze papiery wartościowe;
9)
„dane pozycja po pozycji” dane w podziale na pojedyncze aktywa lub pasywa;
10)
„dane zagregowane” dane nie wykazywane w podziale na pojedyncze aktywa lub pasywa;
11)
„transakcje finansowe” transakcje wynikające z utworzenia, likwidacji lub zmiany własności aktywów finansowych lub zobowiązań, opisane w załączniku II część 5;
12)
„zmiany wyceny z tytułu zmiany cen i kursów walut” zmiany wyceny aktywów i pasywów wynikające ze zmian ceny aktywów i pasywów lub wpływu kursów walut na wyrażoną w euro wartość aktywów i pasywów denominowanych w walucie obcej, opisane w załączniku II część 5.
Artykuł 2
Rzeczywista populacja sprawozdawcza
1. W przypadku gdy KBC zbierają dane na mocy ESA 2010, zgodnie z którym aktywa i pasywa jednostek instytucjonalnych powinny być wykazywane w kraju, którego jednostki te są rezydentami, rzeczywista populacja sprawozdawcza obejmuje instytucje ubezpieczeniowe będące rezydentami na terytorium właściwego państwa członkowskiego strefy euro.
2. W przypadku gdy KBC pozyskują dane, które powinny być przekazywane na mocy niniejszego rozporządzenia, z danych zbieranych na mocy postanowień dyrektywy 2009/138/WE lub z danych zbieranych na mocy przepisów prawa krajowego wdrażających tę dyrektywę, rzeczywista populacja sprawozdawcza obejmuje:
a)
instytucje ubezpieczeniowe utworzone na terytorium właściwego państwa członkowskiego strefy euro i będące jego rezydentami, w tym jednostki zależne, których jednostki dominujące znajdują się poza tym terytorium;
b)
oddziały instytucji ubezpieczeniowych, określone w pkt a), będące rezydentami poza terytorium właściwego państwa członkowskiego strefy euro; oraz
c)
oddziały instytucji ubezpieczeniowych będące rezydentami na terytorium właściwego państwa członkowskiego strefy euro, ale których centrale znajdują się poza EOG.
Oddziały instytucji ubezpieczeniowych będące rezydentami na terytorium państwa członkowskiego strefy euro, których centrale znajdują się na terenie EOG, nie są częścią rzeczywistej populacji sprawozdawczej.
3. Instytucje ubezpieczeniowe należące do rzeczywistej populacji sprawozdawczej podlegają pełnym wymogom sprawozdawczości statystycznej, chyba że zastosowanie mają wyłączenia przyznane zgodnie z art. 7.
Artykuł 3
Lista instytucji ubezpieczeniowych dla celów statystycznych
1. Zarząd EBC sporządza i prowadzi dla celów statystycznych listę instytucji ubezpieczeniowych zaliczanych na mocy niniejszego rozporządzenia do rzeczywistej populacji sprawozdawczej. Lista ta może bazować na listach instytucji ubezpieczeniowych sporządzonych przez władze krajowe, jeśli takie listy są dostępne, i być uzupełniona na podstawie innych list instytucji ubezpieczeniowych, które spełniają kryteria definicji „instytucji ubezpieczeniowej” określone w art. 1.
2. Właściwy KBC może zwrócić się do podmiotu sprawozdającego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 lit. a), o przekazanie niezbędnych informacji o jego oddziałach, jeśli takie informacje wymagane są na potrzeby listy.
3. KBC i EBC udostępniają tę listę oraz jej aktualizacje w odpowiedni sposób, w tym drogą elektroniczną, przez internet lub - na wniosek podmiotów sprawozdających - w formie papierowej.
4. Jeżeli ostatnia elektroniczna wersja listy, o której mowa w niniejszym artykule, jest nieprawidłowa, EBC nie nakłada sankcji na podmiot sprawozdający, który nie wypełnił właściwie wymogów sprawozdawczości w zakresie, w jakim korzystał on z nieprawidłowej listy w dobrej wierze.
Artykuł 4
Wymogi sprawozdawczości statystycznej
1. Podmioty sprawozdające przekazują właściwemu KBC, bezpośrednio albo poprzez właściwy organ krajowy, zgodnie z lokalnymi uzgodnieniami dotyczącymi współpracy, oraz zgodnie z załącznikami I i II:
a)
z częstotliwością kwartalną - stany na koniec kwartału dotyczące aktywów i pasywów instytucji ubezpieczeniowych oraz, zgodnie z art. 5, kwartalne korekty z tytułu zmiany wyceny lub, odpowiednio, transakcje finansowe;
b)
z częstotliwością kwartalną - stany na koniec kwartału dotyczące rezerw technicznych ubezpieczeń innych niż na życie w podziale według linii biznesowych;
c)
z częstotliwością roczną - stany na koniec roku dotyczące rezerw technicznych ubezpieczeń innych, niż na życie w podziale według linii biznesowych i obszaru geograficznego.
2. Poza wymogami określonymi w ust. 1, podmioty sprawozdające będące instytucjami ubezpieczeniowymi utworzonymi na terytorium państwa członkowskiego strefy euro i będące rezydentami tego terytorium, przekazują właściwemu KBC informacje o składkach przypisanych, odszkodowaniach należnych i prowizjach zapłaconych, bezpośrednio albo poprzez właściwy organ krajowy, zgodnie z lokalnymi uzgodnieniami dotyczącymi współpracy. Informacje te należy przekazywać z częstotliwością roczną zgodnie z załącznikami I i II.
3. KBC mogą pozyskiwać dane wymagane na mocy niniejszego rozporządzenia z następujących danych zebranych na mocy dyrektywy 2009/138/WE:
a)
danych zawartych w liczbowych formularzach sprawozdawczych sprawozdawczości nadzorczej przekazywanych KBC przez właściwe organy krajowe, niezależnie od tego, czy KBC i właściwy organ krajowy są odrębnymi jednostkami czy są częścią tej samej instytucji, zgodnie z warunkami lokalnych uzgodnień dotyczących współpracy zawartych pomiędzy obydwoma organami; lub
b)
danych zawartych w liczbowych formularzach sprawozdawczych sprawozdawczości nadzorczej przekazywanych przez instytucje sprawozdające bezpośrednio lub jednocześnie KBC i właściwemu organowi krajowemu.
Jeśli określony liczbowy formularz sprawozdawczy sprawozdawczości nadzorczej zawiera dane niezbędne do realizacji wymogów sprawozdawczości statystycznej niniejszego rozporządzenia, KBC mają dostęp do całego takiego formularza oraz wszystkich stosownych formularzy koniecznych do zapewnienia odpowiedniej jakości danych.
Państwa członkowskie mogą przyjąć uzgodnienia dotyczące współpracy, które przewidują scentralizowane zbieranie przez właściwy organ krajowy informacji obejmujących zarówno wymogi określone na mocy dyrektywy 2009/138/WE jak i dodatkowe wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu, zgodnie z prawem krajowym oraz zharmonizowanymi założeniami, jakie mogą być określone przez EBC.
4. KBC informują podmioty sprawozdające o różnych celach, dla jakich zbierane są ich dane.
Artykuł 5
Korekty z tytułu zmiany wyceny i transakcje finansowe
Informacje dotyczące korekt z tytułu zmiany wyceny i transakcji finansowych, określone w załączniku I i opisane w załączniku II, pozyskiwane są w następujący sposób:
a)
podmioty sprawozdające przekazują zagregowane dane dotyczące korekt z tytułu zmiany wyceny lub transakcji finansowych w zależności od instrukcji właściwego KBC;
b)
KBC albo wyliczają przybliżone wartości transakcji finansowych papierami wartościowymi na podstawie danych „papier po papierze” albo zbierają dane dotyczące takich transakcji bezpośrednio od podmiotów sprawozdających na zasadzie „papier po papierze”. KBC zbierające dane „pozycja po pozycji” mogą stosować podobne podejście w odniesieniu do aktywów innych niż papiery wartościowe;
c)
przybliżone wartości transakcji finansowych dotyczących rezerw techniczno-ubezpieczeniowych utrzymywanych przez instytucje ubezpieczeniowe wyliczane są:
(i)
przez podmioty sprawozdające, zgodnie ze wskazówkami właściwego KBC bazującymi na wspólnych najlepszych praktykach istniejących w strefie euro; oraz
(ii)
przez właściwy KBC w oparciu o dane przekazane przez instytucje ubezpieczeniowe.
Artykuł 6
Standardy rachunkowości
1. O ile niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej, standardy rachunkowości stosowane przez instytucje ubezpieczeniowe na potrzeby sprawozdawczości określonej niniejszym rozporządzeniem zostały określone w drodze wdrożenia dyrektywy 2009/138/WE lub we wszelkich innych standardach krajowych lub międzynarodowych, które, zgodnie z instrukcjami KBC, instytucje ubezpieczeniowe powinny stosować.
2. Poza wymogami standardów rachunkowości stosowanych przez instytucje ubezpieczeniowe zgodnie z ust. 1, depozyty oraz kredyty i pożyczki instytucji ubezpieczeniowych, oznaczone w tabeli 2.1 i tabeli 2.2 załącznika I jako „wartość nominalna”, wykazuje się w wartości kapitału na koniec kwartału. Wykazywaną kwotę pomniejsza się o odpisy z tytułu całkowitej i częściowej utraty wartości, ustalone zgodnie z przyjętymi praktykami rachunkowości.
3. Z zastrzeżeniem przyjętych praktyk rachunkowości oraz zasad saldowania obowiązujących w państwach członkowskich strefy euro, dla celów statystycznych wszystkie aktywa finansowe i zobowiązania wykazuje się w ujęciu brutto.
Artykuł 7
Wyłączenia
1. Małym instytucjom ubezpieczeniowym mogą być przyznane następujące wyłączenia:
a)
KBC mogą przyznawać wyłączenia najmniejszym instytucjom ubezpieczeniowym ze względu na udział w rynku, jak określono w art. 35 ust. 6 dyrektywy 2009/138/WE, pod warunkiem że udział instytucji ubezpieczeniowych w kwartalnym bilansie zagregowanym stanowi co najmniej 80 % rynku instytucji ubezpieczeniowych ogółem w każdym państwie członkowskim strefy euro;
b)
instytucja ubezpieczeniowa, której przyznano wyłączenie zgodnie z lit. a) realizuje wymogi sprawozdawczości określone w art. 4 z częstotliwością roczną, tak aby instytucje ubezpieczeniowe, które mają udział w rocznym bilansie zagregowanym, stanowiły co najmniej 95 % rynku instytucji ubezpieczeniowych ogółem w każdym państwie członkowskim strefy euro;
c)
instytucja ubezpieczeniowa, która zgodnie z lit. a) i b), nie ma obowiązku przekazywania żadnych danych, przekazuje ograniczony zestaw informacji określony przez właściwy KBC.
d)
KBC sprawdzają corocznie i w odpowiednim czasie realizację warunków określonych w lit. a) i b), w celu przyznania lub cofnięcia - jeśli to konieczne - wyłączeń ze skutkiem od początku następnego roku kalendarzowego.
2. KBC mogą przyznawać wyłączenia instytucjom ubezpieczeniowym w odniesieniu do przekazywania danych dotyczących posiadanej gotówki i depozytów w wartości nominalnej.
Jeśli dane zebrane na wyższym poziomie agregacji wskazują, że gotówka i depozyty znajdujące się w posiadaniu instytucji ubezpieczeniowych będących rezydentami stanowią mniej niż 10 % krajowej sumy bilansowej ogółem instytucji ubezpieczeniowych oraz mniej niż 10 % gotówki i depozytów ogółem instytucji ubezpieczeniowych strefy euro wyrażonych jako stan, właściwy KBC może odstąpić od nakładania wymogu sprawozdawczego w odniesieniu do danych dotyczących gotówki i depozytów w wartości nominalnej. Właściwy KBC informuje podmioty sprawozdające o takiej decyzji.
3. Instytucje ubezpieczeniowe mogą nie skorzystać z wyłączenia i wypełniać wymogi sprawozdawczości statystycznej określone w art. 4. Jeśli instytucja ubezpieczeniowa dokona takiego wyboru, przed każdym późniejszym skorzystaniem z wyłączenia otrzymuje ona uprzednią zgodę właściwego KBC.
Artykuł 8
Terminy przekazywania danych
1. Za rok 2016 podmioty sprawozdające przekazują właściwemu KBC lub właściwemu organowi krajowemu, albo obu instytucjom, zgodnie z lokalnymi uzgodnieniami dotyczącymi współpracy, wymagane dane kwartalne najpóźniej osiem tygodni po zakończeniu kwartału, którego dane dotyczą. Następnie termin ten będzie skracany co roku o jeden tydzień i wyniesie pięć tygodni dla kwartałów roku 2019.
2. Za rok 2016 podmioty sprawozdające przekazują właściwemu KBC lub właściwemu organowi krajowemu, albo obu instytucjom, zgodnie z lokalnymi uzgodnieniami dotyczącymi współpracy, wymagane dane roczne najpóźniej 20 tygodni po zakończeniu roku, którego dane dotyczą. Następnie termin ten będzie skracany co roku o dwa tygodnie i w roku 2019 wyniesie 14 tygodni.
Artykuł 9
Wymogi minimum i krajowa organizacja sprawozdawczości
1. Podmioty sprawozdające spełniają wymogi sprawozdawczości statystycznej zgodnie z określonymi w załączniku III wymogami minimum w zakresie przekazywania danych, dokładności, zgodności metodologicznej i wprowadzania korekt.
2. KBC definiują i wdrażają zasady sprawozdawczości, które mają być stosowane przez podmioty sprawozdające zgodnie z wymogami krajowymi. KBC zapewniają, aby te zasady sprawozdawczości pozwalały na pozyskiwanie wymaganych informacji statystycznych oraz umożliwiały dokładne sprawdzenie zgodności z określonymi w załączniku III wymogami minimum w zakresie przekazywania danych, dokładności, zgodności metodologicznej i wprowadzania korekt.
Artykuł 10
Połączenia, podziały i przekształcenia
W przypadku połączenia, podziału lub przekształcenia mogącego wpłynąć na realizację obowiązków statystycznych, podmioty sprawozdające uczestniczące w tym procesie informują właściwy KBC, bezpośrednio lub poprzez właściwy organ krajowy, zgodnie z lokalnymi uzgodnieniami dotyczącymi współpracy, natychmiast po ogłoszeniu zamiaru przeprowadzenia takiej operacji i przed jej przeprowadzeniem, o planowanych procedurach mających na celu spełnienie wymogów sprawozdawczości statystycznej określonych w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 11
Weryfikacja i obowiązkowe zbieranie danych
Z zastrzeżeniem uprawnień EBC w tym zakresie, uprawnienie do weryfikowania lub obowiązkowego zbierania informacji, które podmioty sprawozdające przekazują zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, jest wykonywane przez KBC. Uprawnienie to KBC wykonują w szczególności wówczas, gdy podmiot sprawozdający nie przestrzega określonych w załączniku III wymogów minimum w zakresie przekazywania danych, dokładności, zgodności metodologicznej i wprowadzania korekt.
Artykuł 12
Pierwsze sprawozdanie
1. Pierwsze sprawozdanie dotyczy danych kwartalnych za pierwszy kwartał 2016 r. i danych rocznych za rok 2016.
2. Instytucje ubezpieczeniowe, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. b), przekazują dane roczne począwszy od danych za rok 2016. Ponadto, na potrzeby sporządzania statystyki podsektora instytucji ubezpieczeniowych od początku 2016 r., te instytucje ubezpieczeniowe przekazują pełne dane, zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. a), za pierwszy kwartał 2016 r.
Artykuł 13
Przepis końcowy
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.
Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 28 listopada 2014 r.