NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 1022/2013
ze dne 22. října 2013,
kterým se mění nařízení (EU) č. 1093/2010 o zřízení Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro bankovnictví), pokud jde o svěření zvláštních úkolů Evropské centrální bance podle nařízení Rady (EU) č. 1024/2013
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 114 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropské centrální banky (1),
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (2),
v souladu s řádným legislativním postupem (3),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Dne 29. června 2012 hlavy států a předsedové vlád zemí eurozóny vyzvali Komisi, aby předložila návrhy ustavující jednotný mechanismus dohledu, do kterého by byla zapojena Evropská centrální banka (dále jen „ECB“). V závěrech ze dne 29. června 2012 Evropská rada vyzvala svého předsedu, aby v úzké spolupráci s předsedou Komise, předsedou Euroskupiny a prezidentem ECB připravil konkrétní harmonogram pro dosažení skutečné hospodářské a měnové unie, jenž by obsahoval konkrétní návrhy na zachování jednoty a integrity vnitřního trhu finančních služeb.
(2)
Ustavení jednotného mechanismu dohledu je prvním krokem k vytvoření evropské bankovní unie, která je založena na skutečně jednotném souboru pravidel pro finanční služby a na nových rámcích pro pojištění vkladů a restrukturalizaci.
(3)
K naplnění jednotného mechanismu dohledu svěřuje nařízení Rady (EU) č. 1024/2013 (4) ECB zvláštní úkoly týkající se politik, které se vztahují k obezřetnostnímu dohledu nad úvěrovými institucemi v členských státech, jejichž měnou je euro a ostatním členským státům umožňuje navázat úzkou spolupráci s ECB.
(4)
Skutečnost, že jsou ECB ve vztahu k úvěrovým institucím v některých členských státech Unie svěřeny úkoly v oblasti dohledu, by neměla nijak narušit fungování vnitřního trhu finančních služeb. Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) (dále jen „orgán pro bankovnictví“) zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 (5) by si měl proto zachovat svou úlohu a ponechat si všechny stávající pravomoci a úkoly: měl by nadále rozvíjet jednotný soubor pravidel platný pro všechny členské státy a podporovat jeho důsledné uplatňování, jakož i sbližování postupů dohledu v celé Unii.
(5)
Je naprosto nezbytné, aby bankovní unie podléhala mechanismu demokratické odpovědnosti.
(6)
Orgán pro bankovnictví by měl při plnění svěřených úkolů, a s ohledem na cíl zajištění bezpečnosti a odolnosti úvěrových institucí, plně zohledňovat rozmanitost úvěrových institucí, jejich velikost a modely podnikání i systémové výhody plynoucí z rozmanitosti v evropském bankovním sektoru.
(7)
Mají-li být na vnitřním trhu podpořeny osvědčené postupy dohledu, je velmi důležité, aby byl jednotný soubor pravidel doplněn o evropskou příručku pro výkon dohledu nad finančními institucemi, kterou vypracuje orgán pro bankovnictví po konzultaci s příslušnými orgány. V příručce pro výkon dohledu by měly být uvedeny osvědčené metody a postupy dohledu v celé Unii s cílem zajistit dodržování klíčových mezinárodních a unijních zásad. Tato příručka by neměla mít podobu právně závazných aktů a neměla by omezovat dohled uložený na základě posouzení situace. Měla by pojednávat o všech otázkách spadajících do působnosti orgánu pro bankovnictví včetně oblastí, jako je ochrana spotřebitelů a boj proti praní špinavých peněz. Příručka by měla stanovit parametry a metodiku hodnocení rizik, způsob identifikace včasných varování a kritéria pro opatření v oblasti dohledu. Touto příručkou by se měly řídit příslušné orgány. Na používání příručky by se měl klást důraz i při hodnocení toho, jak jsou sbližovány postupy dohledu, a při srovnávacím hodnocení podle nařízení (EU) č. 1093/2010.
(8)
Orgán pro bankovnictví by měl mít možnost požadovat po finančních institucích informace v souladu s nařízením (EU) č. 1093/2010, týkající se jakýchkoli informací, k nimž mají tyto finanční instituce ze zákona přístup, včetně informací v držení osob, které dotčená finanční instituce odměňuje za výkon relevantních činností, auditů provedených pro finanční instituce externími auditory a kopií příslušných dokumentů, účetních knih a záznamů.
(9)
Žádosti orgánu pro bankovnictví o poskytnutí informací by měly být řádně odůvodněny. Námitky, že konkrétní žádosti o poskytnutí informací nesplňují požadavky nařízení (EU) č. 1093/2010, by měly být podávány v souladu s příslušnými postupy. Vznesení takové námitky adresátem žádosti o poskytnutí informací by nemělo tohoto adresáta zprostit povinnosti požadované informace poskytnout. O tom, zda konkrétní žádost orgánu pro bankovnictví o poskytnutí informací splňuje požadavky uvedeného nařízení, by měl rozhodnout Soudní dvůr Evropské unie v souladu s postupy stanovenými Smlouvou o fungování Evropské unie.
(10)
Je nutné zajistit vnitřní trh a soudržnost Unie a v této souvislosti by se měla věnovat patřičná pozornost otázkám, jako jsou pravidla řízení a hlasování v orgánu pro bankovnictví, a mělo by být zaručeno stejné zacházení s členskými státy, které se účastní jednotného mechanismu dohledu zřízeného nařízením Rady (EU) č. 1024/2013 a s ostatními členskými státy.
(11)
Vzhledem k tomu, že orgán pro bankovnictví, v němž všechny členské státy požívají stejná práva, byl zřízen s cílem vytvořit jednotný soubor pravidel a přispět k jejich jednotnému uplatňování a posílit soudržnost postupů dohledu v rámci Unie, a vzhledem k hlavní úloze ECB v jednotném mechanismu dohledu, je nezbytné, aby měl orgán pro bankovnictví k dispozici náležité nástroje, které mu umožní účinně vykonávat svěřené úkoly související s integritou vnitřního trhu.
(12)
Vzhledem k úkolům v oblasti dohledu, které jsou ECB svěřeny nařízením Rady (EU) č. 1024/2013, by měl orgán pro bankovnictví plnit své úkoly také ve vztahu k ECB stejným způsobem jako ve vztahu k jiným příslušným orgánům. Měly by být především odpovídajícím způsobem upraveny stávající mechanismy pro urovnávání sporů a opatření v mimořádných situacích, mají-li být i nadále účinné.
(13)
Aby mohl orgán pro bankovnictví vykonávat v mimořádných situacích svou podpůrnou a koordinační roli, měly by jej dotyčné příslušné orgány plně informovat o relevantním vývoji a zvát jej v roli pozorovatele na veškerá důležitá jednání, na nichž má právo vystoupit nebo předkládat jakékoli jiné příspěvky.
(14)
Měla by být upravena pravidla hlasování v radě orgánů dohledu, aby byly odpovídajícím způsobem zohledněny zájmy všech členských států a aby mohl orgán pro bankovnictví řádně fungovat v zájmu zachování a prohlubování vnitřního trhu finančních služeb.
(15)
Rozhodnutími týkajícími se porušení práva Unie a urovnávání sporů by se měla zabývat nezávislá odborná skupina složená z členů rady orgánů dohledu s hlasovacím právem, u nichž nedochází k žádnému střetu zájmů a které jmenuje rada orgánů dohledu. Rozhodnutí, která odborná skupina radě orgánů dohledu navrhne, by měla být přijímána prostou většinou rady orgánů dohledu, která by měla zahrnovat prostou většinu jejích členů zastupujících příslušné orgány členských států, které se jednotného mechanismu dohledu účastní (dále jen „zúčastněné členské státy“), a prostou většinou jejích členů zastupujících příslušné orgány členských států, které se mechanismu neúčastní (dále jen „nezúčastněné členské státy“).
(16)
Rozhodnutí týkající se opaření v mimořádných situacích by měla být přijímána prostou většinou rady orgánů dohledu, která by měla zahrnovat prostou většinu jejích členů zastupujících příslušné orgány zúčastněných členských států, a prostou většinu jejích členů zastupujících příslušné orgány nezúčastněných členských států.
(17)
Rozhodnutí týkající se aktů uvedených v článcích 10 až 16 nařízení (EU) č. 1093/2010 a opatření a rozhodnutí přijímaná podle čl. 9 odst. 5 třetího pododstavce a kapitoly VI uvedeného nařízení by měla být přijímána kvalifikovanou většinou členů rady orgánů dohledu, která by měla zahrnovat alespoň prostou většinu jejích členů zastupujících příslušné orgány zúčastněných členských států a prostou většinu jejích členů zastupujících příslušné orgány nezúčastněných členských států.
(18)
Orgán pro bankovnictví by měl vypracovat jednací řád odborné skupiny, který zajistí její nezávislost a objektivitu.
(19)
Složení správní rady by mělo být vyvážené a mělo by v ní být zajištěno řádné zastoupení nezúčastněných členských států.
(20)
Při jmenování členů vnitřních orgánů a výborů orgánu pro bankovnictví by měla být mezi členskými státy zajištěna zeměpisná rovnováha.
(21)
V zájmu řádného fungování orgánu pro bankovnictví a odpovídajícího zastoupení všech členských států by měly být pravidla hlasování, složení správní rady a složení nezávislé odborné skupiny průběžně sledovány. Po odpovídající době by měly být přehodnoceny s ohledem na získané zkušenosti a vývoj.
(22)
Žádný členský stát nebo skupina členských států by neměly být přímo ani nepřímo znevýhodněny jako místo poskytování finančních služeb.
(23)
Orgánu pro bankovnictví by měly být poskytnuty dostatečné finanční a lidské zdroje potřebné k náležitému plnění všech dodatečných úkolů, které mu svěřuje toto nařízení. Tyto dodatečné úkoly by měly být náležitě zohledněny v postupu pro sestavení, plnění a kontrolu jeho rozpočtu stanoveném v článcích 63 a 64 nařízení (EU) č. 1093/2010. Orgán pro bankovnictví by měl zajistit, aby bylo dosaženo co nejvyšší účinnosti.
(24)
Jelikož cílů tohoto nařízení, totiž zajištění vysoké úrovně efektivní a jednotné obezřetnostní regulace a dohledu ve všech členských státech, ochrany integrity, účinnosti a řádného fungování vnitřního trhu a udržování stability finančního systému, nemůže být dosaženo uspokojivě členskými státy, ale spíče jich z důvodu rozsahu tohoto nařízení může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení těchto cílů.
(25)
Nařízení (EU) č. 1093/2010 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (EU) č. 1093/2010 se mění takto:
1)
Článek 1 se mění takto:
a)
odstavec 2 se nahrazuje tímto:
„2. Orgán pro bankovnictví jedná v rámci pravomocí, které mu byly svěřeny tímto nařízením, a v rozsahu působnosti směrnice 94/19/ES, směrnice 2002/87/ES, nařízení (ES) č. 1781/2006, nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 575/2013 ze dne 26. června 2013 o obezřetnostních požadavcích na úvěrové instituce a investiční podniky (6), směrnice Evropského parlamentu a Rady 2013/36/EU ze dne ze dne 26. června 2013 o přístupu k činnosti úvěrových institucí a o obezřetnostním dohledu nad úvěrovými institucemi a investičními podniky (7) a relevantních částí směrnice 2002/65/ES, směrnice 2005/60/ES, směrnice 2007/64/ES a směrnice 2009/110/ES, pokud se tyto akty použijí na úvěrové a finanční instituce a příslušné orgány, které nad nimi vykonávají dohled, včetně všech směrnic, nařízení a rozhodnutí vycházejících z uvedených aktů, a v rozsahu působnosti dalších právně závazných aktů Unie, které stanoví úkoly orgánu pro bankovnictví. Orgán pro bankovnictví rovněž jedná v souladu s nařízením Rady (EU) 1024/2013 (8).;
b)
v odstavci 5 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Za tímto účelem přispívá orgán pro bankovnictví k zajištění jednotného, účinného a efektivního uplatňování aktů uvedených v odstavci 2, podporuje sbližování dohledu, předkládá stanoviska Evropskému parlamentu, Radě a Komisi a provádí ekonomické analýzy trhů na podporu dosažení svého cíle.“;
c)
v odstavci 5 se čtvrtý pododstavec nahrazuje tímto:
„Při plnění svých úkolů jedná orgán pro bankovnictví nezávisle, objektivně a nediskriminačně v zájmu Unie jako celku.“
2)
V čl. 2 odst. 2 se písmeno f) nahrazuje tímto:
„f)
příslušné orgány nebo orgány dohledu vymezené v aktech Unie uvedených v čl. 1 odst. 2 tohoto nařízení, včetně Evropské centrální banky v případě úkolů, které jí byly svěřeny nařízením Rady (EU) č. 1024/2013, v čl. 1 odst. 2 nařízení Rady (EU) č. 1094/2010 a v čl. 1 odst. 2nařízení Rady (EU) č. 1095/2010.“
3)
Článek 3 se nahrazuje tímto:
„Článek 3
Odpovědnost orgánů dohledu
Orgány uvedené v čl. 2 odst. 2 písm. a) až d) jsou odpovědné Evropskému parlamentu a Radě. Evropská centrální banka je při provádění úkolů dohledu, které jí byly svěřeny nařízením (EU) č. 1024/2013, odpovědná Evropskému parlamentu a Radě v souladu s uvedeným nařízením.“;
4)
V článku 4 se bod 2 podbod i) se nahrazuje tímto:
„i)
příslušné orgány vymezené v čl. 4 odst. 1 bodě 40 nařízení (EU) č. 575/2013, včetně Evropské centrální banky ve vztahu k záležitostem týkajícím se úkolů, které jsou jí svěřeny nařízením (EU) č. 1024/2013, ve směrnici 2007/64/ES a uvedené ve směrnici 2009/110/ES;“.
5)
Článek 8 se mění takto:
a)
odstavec 1 se mění takto:
i)
písmeno a) se nahrazuje tímto:
„a)
přispívat k vytváření vysoce kvalitních společných norem a postupů regulace a dohledu, zejména předkládáním stanovisek orgánům Unie a vypracováváním obecných pokynů, doporučení, návrhů regulačních technických norem a prováděcích technických norem a dalších opatření, které vycházejí z legislativních aktů Unie uvedených v čl. 1 odst. 2;
aa)
vypracovávat a s ohledem na mimo jiné měnící se obchodní postupy a modely finančních institucí aktualizovat evropskou příručku pro výkon dohledu nad finančními institucemi v celé Unii, která stanoví osvědčené postupy dohledu z hlediska metodiky a souvisejících postupů;“
ii)
písmeno c) se nahrazuje tímto:
„c)
usnadňovat přenášení úkolů a povinností mezi příslušnými orgány;“
iii)
písmeno i) se nahrazuje tímto:
„i)
podporovat v souladu s články 21 až 26 jednotné a konzistentní působení kolegií orgánů dohledu, sledování, posuzování a měření systémového rizika, vypracování a koordinaci ozdravných plánů a plánů řešení úpadků, zajišťování vysoké úrovně ochrany vkladatelů a investorů v celé Unii a rozvoj metod řešení úpadků finančních institucí a posuzování toho, zda jsou zapotřebí vhodné nástroje financování, s cílem podpořit spolupráci mezi příslušnými orgány zapojenými do řešení krizí v souvislosti s přeshraničními institucemi, které mohou představovat systémové riziko;“
iv)
písmeno l) se zrušuje;
b)
vkládá se nový odstavec, který zní:
„1a. Orgán pro bankovnictví při plnění svých úkolů podle tohoto nařízení:
a)
plně využívá své pravomoci, a
b)
se zřetelem na cíl zajištění bezpečnosti a odolnosti úvěrových institucí plně zohledňuje různé typy, modely podnikání a velikost úvěrových institucí.“;
c)
vkládá se nový odstavec, který zní:
„2a. Orgán pro bankovnictví při plnění úkolů uvedených v odstavci 1 a při výkonu pravomocí uvedených v odstavci 2 řádně zohledňuje zásady zlepšování právní úpravy i výsledky analýz nákladové efektivnosti vypracovaných v souladu s tímto nařízením.“;
6)
Článek 9 se mění takto:
a)
odstavec 4 se nahrazuje tímto:
„4. Orgán pro bankovnictví zřídí jako svou nedílnou součást výbor pro finanční inovace, který bude sdružovat všechny příslušné orgány dohledu s cílem dosáhnout koordinovaného přístupu při stanovování pravidel pro nové nebo inovativní finanční činnosti a vykonávání dohledu nad nimi a poskytovat orgánu pro bankovnictví poradenství určené k předložení Evropskému parlamentu, Radě a Komisi.“;
b)
v odstavci 5 se čtvrtý pododstavec nahrazuje tímto:
„Orgán pro bankovnictví může rovněž posoudit, zda je nutné zakázat nebo omezit určité typy finančních činností, a v případě, že to skutečně nutné je, informovat Komisi a příslušné orgány, aby usnadnil přijetí takového zákazu či omezení.“;
7)
Článek 18 se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. V případě nepříznivého vývoje, který může vážně ohrozit řádné fungování a integritu finančních trhů nebo stabilitu celého finančního systému Unie nebo jeho části, orgán pro bankovnictví aktivně podporuje a v případě nutnosti koordinuje veškerá opatření přijatá dotyčnými příslušnými orgány dohledu.
Aby mohl orgán pro bankovnictví vykonávat svou podpůrnou a koordinační roli, musí jej dotyčné příslušné orgány dohledu plně informovat o relevantním vývoji a zvát v roli pozorovatele na veškerá důležitá jednání.“;
b)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Jestliže Rada přijala rozhodnutí podle odstavce 2, a za výjimečných okolností, kdy jsou nutná koordinovaná opatření příslušných orgánů pro řešení nepříznivého vývoje, který by mohl v Unii vážně ohrozit řádné fungování a integritu finančních trhů nebo stabilitu celého finančního systému či jeho části, může orgán pro bankovnictví přijímat individuální rozhodnutí, v nichž bude po příslušných orgánech vyžadovat přijetí nezbytných opatření v souladu s právními předpisy uvedenými v čl. 1 odst. 2, s cílem reagovat na takovýto vývoj tím, že zajistí, aby finanční instituce a příslušné orgány plnily požadavky stanovené těmito právními předpisy.“;
8)
V čl. 19 odst. 1 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„1. Aniž jsou dotčeny pravomoci stanovené v článku 17, jestliže příslušný orgán nesouhlasí s postupem nebo obsahem opatření či s nečinností jiného příslušného orgánu v případech stanovených v aktech Unie uvedených v čl. 1 odst. 2, může orgán pro bankovnictví na žádost jednoho nebo více dotčených příslušných orgánů pomoci příslušným orgánům dosáhnout dohody postupem stanoveným v odstavcích 2 až 4 tohoto článku.“
9)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 20a
Sbližování postupů dohledu
Orgán pro bankovnictví podporuje v rámci svých pravomocí sbližování postupů dohledu a hodnocení v souladu se směrnicí 2013/36/ EU s cílem vytvořit v Unii přísné normy dohledu.“;
10)
Článek 21 se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Orgán pro bankovnictví podporuje v rámci svých pravomocí účinné, účelné a jednotné působení kolegií orgánů dohledu podle nařízení (EU) č. 575/2013 a směrnice 2013/36/EU a prosazuje jednotné uplatňování práva Unie mezi nimi. V zájmu sbližování osvědčených postupů dohledu podporuje orgán pro bankovnictví společné plány dohledu a společné kontroly a zaměstnanci orgánu pro bankovnictví se mohou účastnit činností kolegií orgánů dohledu, včetně kontrol na místě, jež společně provádějí nejméně dva příslušné orgány.“;
b)
v odstavci 2 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„2. Orgán pro bankovnictví hraje rozhodující úlohu při zajišťování jednotného fungování kolegií orgánů dohledu nad přeshraničními finančními institucemi v celé Unii a zohledňuje přitom systémové riziko, které by mohly představovat finanční instituce uvedené v článku 23, a je-li to vhodné, svolá schůzi některého kolegia.“;
11)
V článku 22 se vkládá nový odstavec, který zní:
„1a. Orgán pro bankovnictví alespoň jednou ročně zváží, zda má být v celé Unii posouzena odolnost finančních institucí v souladu s článkem 32, a své odůvodnění sdělí Evropskému parlamentu, Radě a Komisi. Pokud se takové posouzení vypracovává pro celou Unii, orgán pro bankovnictví, považuje-li to za vhodné, zveřejní výsledky každé hodnocené finanční instituce.“;
12)
V článku 25 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Orgán pro bankovnictví přispívá k vytváření a koordinaci účinných, konzistentních a aktualizovaných ozdravných plánů a plánů řešení úpadků finančních institucí a aktivně se na vytváření těchto plánů podílí. Orgán pro bankovnictví se rovněž v případech, kdy je tak stanoveno v aktech Unie uvedených v čl. 1 odst. 2, podílí na vypracování postupů pro mimořádné situace a preventivních opatření k minimalizaci systémového dopadu případných úpadků.“;
13)
V čl. 27 odst. 2 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„2. Orgán pro bankovnictví posuzuje nezbytnost systému konzistentních, stabilních a důvěryhodných mechanismů financování, které zahrnují vhodné nástroje financování spojené se souborem koordinovaných opatření pro řízení krizí.“;
14)
V čl. 29 odst. 2 se doplňuje nový pododstavec, který zní:
„Za účelem vytvoření společné kultury dohledu orgán pro bankovnictví vypracuje a s ohledem mimo jiné na měnící se obchodní postupy a modely podnikání finančních institucí aktualizuje evropskou příručku pro výkon dohledu nad finančními institucemi v celé Unii. Evropská příručka pro výkon dohledu stanoví osvědčené postupy dohledu z hlediska metodiky a souvisejících postupů.“
15)
V článku 30 se odstavec 3 nahrazuje tímto:
„3. Na základě srovnávacího hodnocení může orgán pro bankovnictví vydávat obecné pokyny a doporučení podle článku 16. V souladu s čl. 16 odst. 3 se příslušné orgány vynasnaží těmito obecnými pokyny a doporučeními řídit. Při vypracovávání návrhů regulačních technických norem nebo prováděcích technických norem v souladu s články 10 až 15 zohlední orgán pro bankovnictví výsledky srovnávacího hodnocení spolu s veškerými dalšími informacemi, které získal při provádění svých úkolů, aby zajistil sbližování norem a postupů nejvyšší kvality.
3a. Kdykoli se na základě srovnávacího hodnocení nebo jakýchkoli dalších informací, které orgán pro bankovnictví získá při provádění svých úkolů, ukáže, že k zajištění další harmonizace definic a pravidel týkajících se obezřetnosti je nutný zákonodárný podnět, vydá k tomu orgán pro bankovnictví své stanovisko, které předloží Komisi.“;
16)
V článku 31 se druhý pododstavec mění takto
a)
písmeno b) se nahrazuje tímto:
„b)
určuje rozsah a, tam kde je to vhodné, ověřuje spolehlivost informací, které by měly být poskytnuty všem dotčeným příslušným orgánům;“;
b)
písmena d) e) a f) se nahrazují tímto:
„d)
neprodleně informuje ESRB, Radu a Komisi o jakékoliv potenciální mimořádné situaci;
e)
přijímá veškerá vhodná opatření v případě vývoje, který může ohrozit fungování finančních trhů, v zájmu koordinace opatření přijatých dotyčnými příslušnými orgány;
f)
shromažďuje informace, které získá od příslušných orgánů v souladu s články 21 a 35 v rámci plnění oznamovací povinnosti institucí. Orgán pro bankovnictví sdílí tyto informace s dalšími dotčenými příslušnými orgány;“.
17)
Článek 32 se mění takto:
a)
odstavec 2 se nahrazuje tímto:
„2. Ve spolupráci s ESRB orgán pro bankovnictví v rámci celé Unie iniciuje a koordinuje posuzování odolnosti finančních institucí vůči nepříznivému tržnímu vývoji. Za tímto účelem vypracuje:
a)
společné metodiky pro posuzování vlivu hospodářských scénářů na finanční postavení instituce,
b)
společné přístupy ke sdělování výsledků těchto posouzení odolnosti finančních institucí,
c)
společné metodiky pro posuzování účinku určitých produktů nebo distribučních procesů na určitou instituci a
d)
společné metodiky pro hodnocení aktiv, je-li to nezbytné pro účely zátěžového testování.“;
b)
vkládají se nové odstavce, které znějí:
„3a. Pro účely provádění celounijního posouzení odolnosti finančních institucí, podle tohoto článku, může orgán pro bankovnictví v souladu s podmínkami stanovenými v článku 35 požadovat veškeré potřebné informace přímo od uvedených finančních institucí. Může rovněž požadovat, aby příslušné orgány prováděly zvláštní přezkumy. Může po příslušných orgánech žádat, aby prováděly kontroly na místě, a to i za účasti orgánu pro bankovnictví v souladu s podmínkami stanovenými v čl. 21, aby byla zajištěna srovnatelnost a spolehlivost metod, postupů a výsledků.
3b. Orgán pro bankovnictví může požadovat, aby příslušné orgány nechaly u finančních institucí provést nezávislý audit informací, které mají být finančními institucemi poskytnuty podle odstavce 3a.“;
18)
Článek 35 se mění takto:
a)
odstavce 1, 2 a 3 se nahrazují tímto:
„1. Příslušné orgány poskytnou orgánu pro bankovnictví na jeho žádost veškeré informace, ve stanoveném formátu, které jsou nezbytné pro plnění jeho úkolů, které mu byly svěřeny tímto nařízením, za předpokladu, že mají zákonný přístup k příslušným informacím. Tyto informace musí být, pravdivé, celistvé, úplné a včasné.
2. Orgán pro bankovnictví může také požádat o předkládání informací v pravidelném intervalu a ve stanoveném formátu nebo prostřednictvím srovnatelných šablon, které schválil. Pro tyto žádosti se pokud možno použijí jednotné formáty pro předkládání zpráv.
3. Na řádně odůvodněnou žádost příslušného orgánu mu orgán pro bankovnictví poskytne veškeré informace, které jsou nezbytné k tomu, aby mohl plnit své úkoly v souladu s povinností zachovávat služební tajemství, kterou stanoví příslušné odvětvové právní předpisy a článek 70.“
b)
v odstavci 6 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„6. Pokud nejsou k dispozici úplné či pravdivé informace nebo nejsou poskytnuty včas v souladu s odstavci 1 či 5, může orgán pro bankovnictví na základě řádně odůvodněné žádosti požadovat informace přímo od:
a)
příslušných finančních institucí,
b)
holdingových společností nebo poboček příslušné finanční instituce,
c)
neregulovaných provozních jednotek v rámci finanční skupiny nebo konglomerátu, které jsou významné ve vztahu k finančním činnostem příslušných finančních institucí.
Adresáti této žádosti poskytnou orgánu pro bankovnictví ihned a bez zbytečného prodlení srozumitelné, pravdivé a, úplné informace.”
c)
doplňuje se nový odstavec, který zní:
„7a. Pokud adresát žádosti podle odstavce 6 neposkytne srozumitelné, pravdivé a úplné informace, orgán pro bankovnictví případně sdělí tuto skutečnost Evropské centrální bance a informuje příslušné orgány dotčených členských států, které v souladu s vnitrostátním právem s orgánem pro bankovnictví spolupracují s cílem zajistit neomezený přístup k těmto informacím a k veškerým dokumentům, účetním knihám či záznamům, k nimž má adresát zákonný přístup, aby bylo možné tyto informace ověřit.“
19)
Článek 36 se mění takto:
a)
v odstavci 4 se třetí pododstavec nahrazuje tímto:
„Jestliže orgán pro bankovnictví nejedná v souladu s doporučením, vysvětlí Radě a ESRB důvody pro toto jednání. ESRB informuje Evropský parlament v souladu s čl. 19 odst. 5 nařízení (EU) č. 1092/2010.“;
b)
v odstavci 5 se třetí pododstavec nahrazuje tímto:
„Pokud příslušný orgán informuje v souladu s čl. 17 odst.1 nařízení (EU) č. 1092/2010 Radu a ESRB o opatřeních přijatých v reakci na doporučení ESRB, vezme při tom náležitě v úvahu názory rady orgánů dohledu. a informuje rovněž Komisi.“;
20)
Článek 37 se mění takto:
a)
v odstavci 1 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Skupina subjektů působících v bankovnictví zasedá z vlastního podnětu, kdykoli to považuje za nutné, avšak alespoň čtyřikrát ročně.“;
b)
v odstavci 4 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„4. Orgán pro bankovnictví poskytne veškeré nezbytné informace, s výhradou služebního tajemství podle článku 70, a pro skupinu subjektů působících v bankovnictví zajistí potřebnou podporu sekretariátu. Členům skupiny subjektů působících v bankovnictví zastupujícím neziskové organizace, s výjimkou zástupců finančních institucí, je poskytnuta odpovídající náhrada. Výše této náhrady je přinejmenším stejná jako sazby náhrad pro úředníky v souladu s Hlavou V kapitolou 1 oddílem 2 služebního řádu úředníků a pracovního řádu ostatních zaměstnanců Evropské unie stanovených nařízením Rady (EHS, Euratom, ESUO) č. 259/68 (9) (dále jen„služební řád“). Skupina subjektů působících v bankovnictví může zřizovat pracovní skupiny k technickým otázkám. Funkční období členů skupiny subjektů působících v bankovnictví je dva a půl roku a po jeho uplynutí proběhne nové výběrové řízení.
21)
Článek 40 se mění takto:
a)
v odstavci 1 se písmeno d) nahrazuje tímto:
„d)
jeden zástupce jmenovaný Radou dohledu Evropské centrální banky, který nemá hlasovací právo;“;
b)
vkládá se nový odstavec, který zní:
„4a. Při účasti na diskuzích, které se netýkají jednotlivých finančních institucí, jak je stanoveno v čl. 44 odst. 4, může být zástupce jmenovaný Radou dohledu Evropské centrální banky doprovázen zástupcem Evropské centrální banky s odbornými znalostmi v oblasti úkolů centrálního bankovnictví.“
22)
V článku 41 se odstavce 2,3 a 4 nahrazují tímto:
„1a. Pro účely článku 17 svolá rada orgánů dohledu nezávislou odbornou skupinu, kterou budou tvořit předseda rady orgánů dohledu a šest dalších členů, kteří nezastupují příslušný orgán, jenž údajně porušil právo Unie, a kteří na dané záležitosti nemají žádný zájem ani nejsou nijak přímo spjati s dotčeným příslušným orgánem.
Každý člen odborné skupiny má jeden hlas.
Rozhodnutí odborné skupiny je přijato, pokud pro něj hlasují alespoň čtyři členové.
2. Pro účely článku 19 svolá rada orgánů dohledu nezávislou odbornou skupinu, kterou budou tvořit předseda rady orgánů dohledu a šest dalších členů, kteří nezastupují příslušné orgány, jež jsou účastníky sporu, a kteří na sporu nemají žádný zájem ani nejsou nijak přímo spjati s dotčenými příslušnými orgány.
Každý člen odborné skupiny má jeden hlas.
Rozhodnutí odborné skupiny je přijato, pokud pro něj hlasují alespoň čtyři její členové.
3. Odborné skupiny uvedené v tomto článku navrhují rozhodnutí podle článku 17 nebo článku 19 ke konečnému přijetí radou orgánů dohledu.
4. Rada orgánů dohledu přijme jednací řád odborných skupin uvedených v tomto článku.“;
23)
V článku 42 se doplňuje nový pododstavec, který zní:
„Prvním ani druhým pododstavcem nejsou dotčeny úkoly, které jsou Evropské centrální bance svěřeny nařízením (EU) č. 1024/2013.“;
24)
Článek 44 se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Rozhodnutí rady orgánů dohledu jsou přijímána prostou většinou členů. Každý člen má jeden hlas.
Pokud jde o akty uvedené v článcích 10 až 16 a opatření a rozhodnutí přijímaná podle čl. 9 odst. 5 třetího pododstavce a kapitoly VI, přijímá rada orgánů dohledu, odchylně od prvního pododstavce tohoto odstavce, rozhodnutí kvalifikovanou většinou svých členů v souladu s čl. 16 odst. 4 Smlouvy o Evropské unii a článkem 3 Protokolu č. 36 o přechodných ustanoveních, která zahrnuje alespoň prostou většinu jejích členů zastupujících příslušné orgány ze členských států ve smyslu čl. 2 bodu 1 nařízení (EU) č. 1024/2013 (dále jen „zúčastněný členský stát“) a prostou většinu jejích členů zastupujících příslušné orgány členských států, které nejsou zúčastněnými členskými státy ve smyslu čl. 2 bodu 1 nařízení (EU) č. 1024/2013 (dále jen „nezúčastněný členský stát“).
Pokud jde o rozhodnutí podle článků 17 a 19, je rozhodnutí navržené odbornou skupinou přijímáno prostou většinou členů rady orgánů dohledu s hlasovacím právem, která by měla zahrnovat prostou většinu jejích členů zastupujících příslušné orgány ze zúčastněných členských států a prostou většinu jejích členů zastupujících příslušné orgány z nezúčastněných členských států.
Ode dne, kdy se počet členů s hlasovacím právem z nezúčastněných členských států, sníží na čtyři nebo méně, je odchylně od třetího pododstavce rozhodnutí navržené odbornou skupinou přijímáno prostou většinou členů rady orgánů dohledu s hlasovacím právem, která zahrnuje alespoň jeden hlas členů zastupujících příslušné orgány z nezúčastněných členských států.
Každý člen s hlasovacím právem má jeden hlas.
Pokud jde o složení odborné skupiny podle čl. 41 odst. 2, usiluje rada orgánů dohledu o dosažení obecné shody. Jestliže se jí dosáhnout nepodaří, přijímá rada orgánů dohledu rozhodnutí tříčtvrtinovou většinou hlasů svých členů s hlasovacím právem. Každý člen s hlasovacím právem má jeden hlas.
Pokud jde o rozhodnutí přijímaná podle čl. 18 odst. 3 a 4, přijímá rada orgánů dohledu, odchylně od prvního pododstavce tohoto odstavce, rozhodnutí prostou většinou členů zastupujících příslušné orgány ze zúčastněných členských států a prostou většinou členů zastupujících příslušné orgány z nezúčastněných členských států.“;
b)
odstavec 4 se nahrazuje tímto:
„4. Členové bez hlasovacího práva a pozorovatelé, s výjimkou předsedy, výkonného ředitele a zástupce Evropské Centrální banky jmenovaného její Radou dohledu, se neúčastní diskuzí rady orgánů dohledu o jednotlivých finančních institucích, pokud čl. 75 odst. 3 nebo akty uvedené v čl. 1 odst. 2 nestanoví jinak.“;
c)
doplňuje se nový odstavec, který zní:
„4a. Předseda orgánu pro bankovnictví může kdykoli požádat o hlasování. Aniž je dotčeno toto právo a účinnost rozhodovacích postupů orgánu pro bankovnictví, usiluje rada orgánů dohledu při rozhodování o dosažení obecné shody.“;
25)
V čl. 45 odst. 1 se třetí pododstavec nahrazuje tímto:
„Funkční období členů volených radou orgánů dohledu je dva a půl roku. Toto období může být jednou prodlouženo. Složení správní rady musí být vyvážené a úměrné a musí odrážet složení Unie jako celku. Správní radu tvoří alespoň dva zástupci nezúčastněných členských států. Mandáty se musejí překrývat a použije se vhodný systém rotace členů.“;
26)
V článku 47 se odst. 4 nahrazuje tímto:
„4. Správní rada přijme plán personální politiky orgánu pro bankovnictví a v souladu s čl. 68 odst. 2 nezbytná prováděcí opatření ke služebnímu řádu.“
27)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 49a
Výdaje
Předseda zveřejňuje informace o konaných schůzkách a výdajích na pohoštění. Výdaje se veřejně evidují v souladu se služebním řádem“;
28)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 52a
Výdaje
Výkonný ředitel zveřejňuje informace o konaných schůzkách a výdajích na pohoštění. Výdaje se veřejně evidují v souladu se služebním řádem.“;
29)
V článku 63 se zrušuje odstavec 7.
30)
V článku 81 se odstavec 3 nahrazuje tímto:
„3. V souvislosti s přímým dohledem nad institucemi nebo infrastrukturami s celoevropskou působností a s ohledem na vývoj na trhu, stabilitu vnitřního trhu a soudržnost Unie jako celku vypracuje Komise výroční zprávu, v níž vyhodnotí, zda je vhodné svěřovat orgánu pro bankovnictví další pravomoci dohledu v této oblasti.“
31)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 81a
Přezkum pravidel hlasování
Ode dne, kdy se počet nezúčastněných členských států sníží na čtyři, přezkoumá Komise pravidla hlasování stanovená v článcích 41 a 44 a podá o jejich fungování zprávu Evropskému parlamentu, Evropské radě a Radě, přičemž zohlední zkušenosti získané při uplatňování tohoto nařízení.“
Článek 2
Aniž je dotčen článek 81 nařízení (EU) č. 1093/2010, Komise do 31. prosince 2015 zveřejní zprávu o použití ustanovení tohoto nařízení, pokud jde o:
a)
složení správní rady; a
b)
složení nezávislých odborných skupin uvedených v článku 41 nařízení (EU) č. 1093/2010, které připravuje rozhodnutí pro účely článků 17 a 19 uvedeného nařízení.
Tato zpráva zejména zohlední jakýkoli vývoj počtu zúčastněných členských států a zjistí, zda na základě takového vývoje nejsou nezbytné případné další úpravy uvedených ustanovení, aby bylo zajištěno, že orgán pro bankovnictví přijímá rozhodnutí v zájmu udržení a posílení vnitřního trhu finančních služeb.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 22. října 2013.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 1022/2013
z dnia 22 października 2013 r.
zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego) w odniesieniu do powierzenia Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególnych zadań zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) nr 1024/2013
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (1),
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dniu 29 czerwca 2012 r. szefowie państw lub rządów strefy euro wezwali Komisję do przedstawienia wniosków w sprawie ustanowienia jednolitego mechanizmu nadzorczego z udziałem Europejskiego Banku Centralnego (EBC). W swoich konkluzjach z dnia 29 czerwca 2012 r. Rada Europejska wezwała swojego przewodniczącego do opracowania, w ścisłej współpracy z przewodniczącym Komisji, przewodniczącym Eurogrupy i prezesem EBC, konkretnego harmonogramu działań na rzecz urzeczywistnienia prawdziwej unii gospodarczej i walutowej, obejmującego konkretne propozycje zachowania jedności i integralności wewnętrznego rynku usług finansowych.
(2)
Ustanowienie jednolitego mechanizmu nadzorczego jest pierwszym krokiem do utworzenia europejskiej unii bankowej, której podstawą będzie prawdziwy jednolity zbiór przepisów dotyczących usług finansowych, a także nowe ramy gwarantowania depozytów i działań naprawczych.
(3)
W celu ustanowienia jednolitego mechanizmu nadzorczego rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 (4) powierza EBC szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi w państwach członkowskich, których walutą jest euro i zezwala innym państwom członkowskim na ustanowienie ścisłej współpracy z EBC.
(4)
Powierzenie EBC zadań nadzorczych w sektorze bankowym w odniesieniu do niektórych państw członkowskich nie powinno w żaden sposób zakłócać funkcjonowania rynku wewnętrznego w dziedzinie usług finansowych. W związku z tym Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) („EUNB”) ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (5) powinien utrzymać pełnioną rolę i zachować wszystkie dotychczasowe uprawnienia i zadania: powinien on kontynuować opracowywanie jednolitego zbioru przepisów mającego zastosowanie do wszystkich państw członkowskich oraz przyczyniać się do jego spójnego wdrażania, a także zwiększania konwergencji praktyk nadzorczych w całej Unii.
(5)
Kluczowe znaczenie ma istnienie w unii bankowej mechanizmów odpowiedzialności demokratycznej.
(6)
Wykonując powierzone mu zadania oraz z należytym uwzględnieniem celu, jakim jest zapewnienie bezpieczeństwa i dobrej kondycji instytucji kredytowych, EUNB powinien w pełni uwzględniać różnorodność instytucji kredytowych oraz ich wielkość i model biznesowy, a także korzyści systemowe dla europejskiego sektora bankowego płynące z różnorodności.
(7)
Dla wspierania najlepszych praktyk nadzorczych na rynku wewnętrznym podstawowe znaczenie ma uzupełnienie jednolitego zbioru przepisów o europejski podręcznik nadzoru dotyczący nadzoru nad instytucjami finansowymi, opracowany przez EUNB po konsultacji i we współpracy z właściwymi organami. W podręczniku nadzoru należy wskazać najlepsze praktyki z całej Unii w zakresie metodologii i procesów nadzoru w celu zapewnienia przestrzegania podstawowych zasad międzynarodowych i unijnych. Podręcznik nie powinien przyjmować formy aktów prawnie wiążących ani ograniczać nadzoru uznaniowego. Powinien on obejmować wszystkie sprawy objęte zakresem kompetencji EUNB, w tym ochronę konsumenta i przeciwdziałanie praniu pieniędzy. Powinien określać wskaźniki i metodologie oceny ryzyka, wczesnego ostrzeganie oraz kryteria dotyczące działań nadzorczych. Z podręcznika powinny korzystać właściwe organy. Korzystanie z podręcznika należy uznać za istotny element w ocenie konwergencji w zakresie praktyk nadzorczych i we wzajemnych ocenach, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 1093/2010.
(8)
EUNB powinien mieć możliwość zażądania informacji od instytucji finansowych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1093/2010 w odniesieniu do wszelkich informacji, do których te instytucje finansowe mają dostęp zgodnie z prawem, w tym informacji będących w posiadaniu osób wynagradzanych przez te instytucje finansowe za prowadzenie stosownej działalności, audytów prowadzonych na rzecz tych instytucji finansowych przez audytorów zewnętrznych i kopii określonych dokumentów, ksiąg i zapisów.
(9)
Kierowane przez EUNB wnioski o informacje powinny być należycie uzasadnione i umotywowane. Zastrzeżenia co do zgodności konkretnych wniosków o informacje z rozporządzeniem (UE) nr 1093/2010 powinny być zgłaszane zgodnie z odpowiednimi procedurami. Wniesienie takiego zastrzeżenia przez adresata wniosku o informacje nie powinno go zwalniać z obowiązku dostarczenia żądanej informacji. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej powinien być właściwy do stwierdzenia, zgodnie z procedurami określonymi w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, czy dany wniosek EUNB o informacje jest zgodny z tym rozporządzeniem.
(10)
Należy zagwarantować funkcjonowanie rynku wewnętrznego i spójność Unii, a co za tym idzie należy starannie rozważyć zagadnienia dotyczące ustaleń w zakresie zarządzania i głosowania w EUNB, a także zagwarantować równe traktowanie państw członkowskich uczestniczących w jednolitym mechanizmie nadzorczym, ustanowionym rozporządzeniem (UE) nr 1024/2013 i innych państw członkowskich.
(11)
Ponieważ EUNB, w którego pracach uczestniczą na równych prawach wszystkie państwa członkowskie, został utworzony w celu opracowania jednolitego zbioru przepisów oraz przyczynienia się do ich spójnego stosowania, a także poprawy spójności praktyk nadzorczych w obrębie Unii, a także ze względu na wiodącą rolę EBC w jednolitym mechanizmie nadzorczym, EUNB powinien dysponować odpowiednimi instrumentami umożliwiającymi mu efektywne wykonywanie powierzonych zadań dotyczących integralności rynku wewnętrznego.
(12)
W związku z zadaniami nadzorczymi powierzonymi EBC na mocy rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 EUNB powinien mieć możliwość wykonywania swoich zadań również w odniesieniu do EBC w taki sam sposób, jak w odniesieniu do pozostałych właściwych organów. Należy w szczególności odpowiednio dostosować istniejące mechanizmy rozstrzygania sporów i podejmowania działań w sytuacjach nadzwyczajnych, aby utrzymać ich skuteczność.
(13)
Aby EUNB był w stanie wykonywać w sytuacjach nadzwyczajnych zadania z zakresu wspierania i koordynacji, powinien on być w pełni informowany o wszelkich istotnych zmianach, a także zapraszany do udziału w charakterze obserwatora we wszelkich istotnych spotkaniach przez odpowiednie właściwe organy, włącznie z prawem do zabierania głosu lub wnoszenia jakiegokolwiek innego wkładu.
(14)
Aby zapewnić odpowiednie uwzględnienie interesów wszystkich państw członkowskich oraz umożliwić prawidłowe funkcjonowanie EUNB w celu utrzymania i pogłębienia rynku wewnętrznego usług finansowych, należy dostosować ustalenia w zakresie głosowania w jego Radzie Organów Nadzoru.
(15)
Decyzje dotyczące naruszenia prawa Unii i rozstrzygania sporów powinny być rozpatrywane przez niezależny zespół złożony z posiadających prawo głosu członków Rady Organów Nadzoru, niebędących w sytuacji konfliktu interesów, wyznaczonych przez Radę Organów Nadzoru. Decyzje zaproponowane Radzie Organów Nadzoru przez zespół powinny być przyjmowane zwykłą większością głosów członków Rady Organów Nadzoru posiadających prawo głosu, w tym zwykłą większością głosów jej członków z właściwych organów państw członkowskich uczestniczących w jednolitym mechanizmie nadzorczym („uczestniczące państwa członkowskie”) i zwykłą większością głosów członków z właściwych organów państw członkowskich, które nie są uczestniczącymi państwami członkowskimi („nieuczestniczące państwa członkowskie”).
(16)
Decyzje dotyczące działań w sytuacjach nadzwyczajnych powinny być przyjmowane zwykłą większością głosów Rady Organów Nadzoru, w tym zwykłą większością głosów jej członków z właściwych organów uczestniczących państw członkowskich i zwykłą większością głosów członków z właściwych organów nieuczestniczących państw członkowskich.
(17)
Decyzje dotyczące aktów określonych w art. 10-16 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 oraz środki i decyzje przyjmowane na mocy art. 9 ust. 5 akapit trzeci oraz przepisów rozdziału VI tego rozporządzenia powinny być przyjmowane kwalifikowaną większością głosów członków Rady Organów Nadzoru, w tym co najmniej zwykłą większością głosów członków z właściwych organów uczestniczących państw członkowskich i zwykłą większością głosów członków właściwych organów z nieuczestniczących państw członkowskich.
(18)
EUNB powinien opracować regulamin prac zespołu zapewniający jego niezależność i obiektywizm.
(19)
Skład Zarządu powinien być wyważony i zapewniać odpowiednią reprezentację nieuczestniczących państw członkowskich.
(20)
Mianując członków organów wewnętrznych i komitetów EUNB, należy zapewnić równowagę geograficzną wśród państw członkowskich.
(21)
Aby zapewnić prawidłowe funkcjonowanie EUNB i odpowiednią reprezentację wszystkich państw członkowskich, należy monitorować ustalenia w zakresie głosowania, składu Zarządu oraz składu niezależnego zespołu. Po upływie określonego czasu i z uwzględnieniem nabytych doświadczeń oraz wydarzeń należy dokonać ich przeglądu.
(22)
Nie należy pośrednio ani bezpośrednio dyskryminować żadnego państwa członkowskiego ani grupy państw członkowskich jako miejsca świadczenia usług finansowych.
(23)
EUNB powinien dysponować odpowiednimi zasobami finansowymi i ludzkimi, aby właściwie wykonywać wszelkie dodatkowe zadania powierzone mu na mocy niniejszego rozporządzenia. Te dodatkowe zadania powinny zostać należycie uwzględnione w procedurze sporządzania, wykonania i kontroli jego budżetu, określonej w art. 63 i 64 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010. EUNB powinien zapewniać przestrzeganie najwyższych standardów efektywności.
(24)
Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, mianowicie zapewnienie wysokiego poziomu skuteczności i spójności regulacji ostrożnościowej i nadzoru ostrożnościowego we wszystkich państwach członkowskich, ochrona integralności, efektywności i prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego usług finansowych, oraz utrzymanie stabilności systemu finansowego, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary działania możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tych celów.
(25)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (EU) nr 1093/2010,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (UE) nr 1093/2010 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Urząd działa w ramach uprawnień przyznanych niniejszym rozporządzeniem i zgodnie z zakresem dyrektywy 94/19/WE, dyrektywy 2002/87/WE, rozporządzenia (WE) nr 1781/2006, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych (6), dyrektywy 2013/36/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi (7) oraz, w stopniu, w jakim akty te mają zastosowanie do instytucji kredytowych i finansowych oraz właściwych organów, które je nadzorują, zgodnie z zakresem stosownych części dyrektywy 2002/65/WE, dyrektywy 2005/60/WE, dyrektywy 2007/64/WE i dyrektywy 2009/110/WE, w tym wszystkich dyrektyw, rozporządzeń i decyzji wydanych na podstawie tych aktów oraz wszelkich przyszłych prawnie wiążących aktów unijnych powierzających zadania Urzędowi. Urząd działa również zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) nr 1024/2013 (8)
b)
ust. 5 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„W związku z powyższymi celami Urząd przyczynia się do spójnego, efektywnego i skutecznego stosowania aktów, o których mowa w ust. 2, wspiera konwergencję praktyk nadzorczych, przedstawia opinie Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji oraz prowadzi analizy ekonomiczne rynków, dążąc do osiągnięcia wyznaczonego mu celu.”;
c)
ust. 5 akapit czwarty otrzymuje brzmienie:
„Wykonując swoje zadania, Urząd działa niezależnie, obiektywnie i w sposób niedyskryminujący, mając na względzie interesy całej Unii.”;
2)
art. 2 ust. 2 lit. f) otrzymuje brzmienie:
„f)
właściwe organy lub organy nadzoru wymienione w aktach unijnych, o których mowa w art. 1 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, w tym EBC w odniesieniu do zadań powierzonych mu rozporządzeniem (UE) nr 1024/2013, rozporządzeniem (UE) nr 1094/2010 i rozporządzeniem (UE) nr 1095/2010.”;
3)
art. 3 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 3
Odpowiedzialność organów
Organy, o których mowa w art. 2 ust. 2 lit. a)-d), odpowiadają przed Parlamentem Europejskim i Radą. Europejski Bank Centralny odpowiada przed Parlamentem Europejskim i Radą w odniesieniu do wykonywania zadań nadzorczych powierzonych mu rozporządzeniem (EU) nr 1024/2013, zgodnie z tym rozporządzeniem.”;
4)
art. 4 pkt 2) ppkt (i) otrzymuje brzmienie:
„(i)
właściwe organy określone w art. 4 ust. 1 pkt 40 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w tym Europejski Bank Centralny w odniesieniu do spraw dotyczących zadań powierzonych mu rozporządzeniem Rady (UE) nr 1024/2013, w dyrektywie 2007/64/WE, oraz organy o których mowa w dyrektywie 2009/110/WE;”;
5)
w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany
(i)
lit. a) otrzymuje brzmienie:
„a)
przyczyniać się do ustanowienia wspólnych standardów i praktyk regulacyjnych i nadzorczych wysokiej jakości, w szczególności przez przedstawianie opinii instytucjom Unii oraz przez opracowywanie wytycznych, zaleceń, projektów regulacyjnych i wykonawczych standardów technicznych, i innych środków opartych na aktach prawnych, o których mowa w art. 1 ust. 2;
aa)
opracowywać i aktualizować - biorąc pod uwagę między innymi zmieniające się praktyki i modele biznesowe instytucji finansowych - europejski podręcznik nadzoru dotyczący nadzoru nad instytucjami finansowymi w całej Unii, który określa najlepsze praktyki nadzorcze w zakresie metodologii i procesów;”;
(ii)
lit. c) otrzymuje brzmienie:
„c)
ułatwiać delegowanie zadań i kompetencji pomiędzy właściwymi organami;”
(iii)
lit. i) otrzymuje brzmienie:
„i)
wspierać konsekwentne i spójne funkcjonowanie kolegiów organów nadzoru, monitorowanie, ocenianie i mierzenie ryzyka systemowego, opracowywanie i koordynowanie planów naprawczych, zapewniając wysoki poziom ochrony deponentów i inwestorów w całej Unii oraz opracowując metody prowadzenia postępowania naprawczego wobec upadających instytucji finansowych, a także oceny zapotrzebowania na odpowiednie instrumenty finansowe, z myślą o wspieraniu współpracy między właściwymi organami zaangażowanymi w zarządzanie kryzysowe dotyczące transgranicznych instytucji finansowych mogących potencjalnie wywołać ryzyko systemowe, zgodnie z art. 21-26;”;
(iv)
lit. l) zostaje skreślona;
b)
dodaje się ustępy w brzmieniu:
„1a. Wykonując swoje zadania zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, Urząd:
a)
w pełni wykorzystuje dostępne mu uprawnienia; oraz
b)
z należytym uwzględnieniem celu, jakim jest zapewnienie bezpieczeństwa i dobrej kondycji instytucji kredytowych, w pełni uwzględnia różnorodność instytucji kredytowych oraz ich wielkość i modele biznesowe.”;
c)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„2a. Wykonując zadania, o których mowa w ust. 1, oraz wykonując uprawnienia, o których mowa w ust. 2, Urząd należycie uwzględnia zasady lepszego stanowienia prawa, w tym wyniki analizy kosztów i korzyści przeprowadzonej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.”;
6)
w art. 9 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Urząd powołuje komisję ds. innowacji finansowych, stanowiącą jego nieodłączną część organizacyjną, w skład której wchodzą wszystkie odpowiednie właściwe organy nadzoru, w celu osiągnięcia skoordynowanego podejścia regulacyjnego i nadzorczego w stosunku do nowych lub innowacyjnych rodzajów działalności finansowej oraz udzielania porad, które Urząd przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji.”;
b)
ust. 5 akapit czwarty otrzymuje brzmienie:
„Urząd może również oceniać potrzebę zakazania lub ograniczenia pewnych typów działalności finansowej, a w razie potrzeby informować Komisję i właściwe organy, aby ułatwić przyjęcie wszelkich takich zakazów lub ograniczeń.”;
7)
w art. 18 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. W przypadku niekorzystnego rozwoju sytuacji, który może poważnie zagrozić prawidłowemu funkcjonowaniu rynków finansowych i ich integralności lub stabilności całego systemu finansowego w Unii lub jego części, Urząd aktywnie ułatwia i w razie potrzeby koordynuje wszelkie działania podejmowane przez odpowiednie właściwe organy nadzoru.
Aby umożliwić Urzędowi takie ułatwianie i koordynowanie działań, jest on dokładnie informowany o wszelkich istotnych zmianach, a także zapraszany do udziału w charakterze obserwatora we wszelkich stosownych spotkaniach odpowiednich właściwych organów nadzoru.”;
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. W przypadku przyjęcia przez Radę decyzji na mocy ust. 2 i w wyjątkowych okolicznościach, kiedy niezbędne są skoordynowane działania właściwych organów w związku z niekorzystnym rozwojem sytuacji, który może poważnie zagrozić prawidłowemu funkcjonowaniu rynków finansowych i ich integralności lub stabilności całego systemu finansowego w Unii lub jego części, Urząd może przyjąć indywidualne decyzje zobowiązujące właściwe organy do podjęcia niezbędnych działań zgodnie z aktami prawnymi, o których mowa w art. 1 ust. 2, w celu zaradzenia takiemu rozwojowi sytuacji przez zapewnienie spełniania przez instytucje finansowe i właściwe organy wymogów ustanowionych w tych aktach prawnych.”;
8)
art. 19 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„1. Bez uszczerbku dla uprawnień określonych w art. 17, jeżeli właściwy organ nie zgadza się z procedurą lub treścią działania lub zaniechania działania przez inny właściwy organ w przypadkach określonych w aktach unijnych, o których mowa w art. 1 ust. 2, na wniosek co najmniej jednego zainteresowanego właściwego organu Urząd może udzielić właściwym organom wsparcia w osiągnięciu porozumienia zgodnie z procedurą określoną w ust. 2-4 niniejszego artykułu.”;
9)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 20a
Konwergencja procesu przeglądu nadzorczego
W ramach swoich uprawnień Urząd wspiera konwergencję procesów przeglądu nadzorczego i oceny z dyrektywą 2013/36/UE, aby wprowadzić mocne standardy nadzorcze w Unii.”;
10)
w art. 21 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. W ramach swoich uprawnień Urząd wspiera efektywne, skuteczne i spójne funkcjonowanie kolegiów organów nadzoru, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013, dyrektywie 2013/36/UE, a także wspiera spójność stosowania prawa unijnego w kolegiach organów nadzoru. Mając na celu konwergencję najlepszych praktyk nadzorczych, Urząd wspiera wspólne plany nadzorcze i wspólne kontrole, a personel Urzędu może uczestniczyć w działaniach kolegiów organów nadzoru, w tym w kontrolach na miejscu, prowadzonych wspólnie przez co najmniej dwa właściwe organy.”;
b)
ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„2. Urząd odgrywa wiodącą rolę w zapewnianiu konsekwentnego funkcjonowania kolegiów organów nadzorczych w odniesieniu do transgranicznych instytucji finansowych w całej Unii, z uwzględnieniem ryzyka systemowego stwarzanego przez instytucje finansowe, o których mowa w art. 23, i w stosownych przypadkach zwołują posiedzenie kolegium.”;
11)
w art. 22 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„1a. Co najmniej raz w roku Urząd rozważa zasadność przeprowadzenia ogólnounijnych ocen odporności instytucji finansowych zgodnie z art. 32 i informuje Parlament Europejski, Radę i Komisję o swoich wnioskach. W przypadku przeprowadzenia takich ogólnounijnych ocen Urząd, jeżeli uzna to za stosowne, ujawnia wyniki dotyczące poszczególnych uczestniczących instytucji finansowych.”;
12)
art. 25 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Urząd przyczynia się do opracowywania i koordynowania skutecznych, spójnych i aktualnych planów działań naprawczych dla instytucji finansowych, jak również aktywnie uczestniczy w wykonaniu tych planów. W przypadkach przewidzianych w aktach unijnych, o których mowa w art. 1 ust. 2, Urząd wspiera również opracowanie procedur mających zastosowanie w sytuacjach nadzwyczajnych oraz środków zapobiegawczych służących zminimalizowaniu systemowych skutków wszelkich przypadków upadłości.”;
13)
art. 27 ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„2. Urząd dostarcza swoją ocenę w zakresie potrzeby systemu spójnych, solidnych i wiarygodnych mechanizmów finansowania obejmujących odpowiednie instrumenty finansowe powiązane z pakietem skoordynowanych uzgodnień w zakresie zarządzania w sytuacjach kryzysowych.”;
14)
w art. 29 ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:
„W celu budowania wspólnej kultury nadzoru Urząd opracowuje i aktualizuje - biorąc pod uwagę między innymi zmieniające się praktyki i modele biznesowe instytucji finansowych - europejski podręcznik nadzoru na temat nadzoru instytucji finansowych dla całej Unii. Europejski podręcznik nadzoru określa najlepsze praktyki nadzorcze w zakresie metodologii i procesów.”;
15)
art. 30 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Na podstawie wzajemnej oceny Urząd może wydawać wytyczne i zalecenia zgodnie z art. 16. Zgodnie z art. 16 ust. 3 właściwe organy dokładają starań, aby zastosować się do tych wytycznych i zaleceń. Przy opracowywaniu projektów regulacyjnych lub wykonawczych standardów technicznych zgodnie z art. 10-15 Urząd bierze pod uwagę wynik wzajemnej oceny wraz z wszelkimi innymi informacjami uzyskanymi podczas wykonywania swoich zadań w celu zapewnienia konwergencji standardów i praktyk najwyższej jakości.
3a. Urząd przedkłada opinię Komisji, jeżeli wzajemna ocena lub inne informacje uzyskane podczas wykonywania jego zadań wykazują, że do zapewnienia dalszej harmonizacji norm ostrożnościowych niezbędna jest inicjatywa ustawodawcza.”;
16)
W art. 31 akapit drugi wprowadza się następujące zmiany:
a)
lit. b) otrzymuje brzmienie:
„b)
określanie zakresu i sprawdzanie w odpowiednich przypadkach wiarygodności informacji, które powinny być udostępnione wszystkim zainteresowanym właściwym organom;”;
b)
lit. d) e) i f) otrzymują brzmienie:
„d)
niezwłoczne powiadamianie ERRS, Rady i Komisji o wszelkich potencjalnych sytuacjach nadzwyczajnych;
e)
podejmowanie wszelkich odpowiednich działań w przypadku rozwoju sytuacji, który może zagrozić funkcjonowaniu rynków finansowych, celem koordynacji działań podejmowanych przez odpowiednie właściwe organy;
f)
centralne gromadzenie informacji otrzymanych od właściwych organów zgodnie z art. 21 i 35 będących wynikiem wypełniania przez instytucje ich regulacyjnych obowiązków. Urząd dzieli się tymi informacjami z pozostałymi zainteresowanym właściwymi organami.”;
17)
w art. 32 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Urząd inicjuje i koordynuje, we współpracy z ERRS, ogólnounijne oceny odporności instytucji finansowych na niekorzystne zmiany na rynku. W tym celu opracowuje on:
a)
wspólną metodologię oceny wpływu scenariuszy gospodarczych na sytuację finansową instytucji;
b)
wspólne podejścia w zakresie informowania o wynikach tych ocen odporności instytucji finansowych;
c)
wspólną metodologię oceny wpływu określonych produktów lub procesów dystrybucji na daną instytucję; oraz
d)
wspólną metodologię wyceny aktywów niezbędną do przeprowadzania testów warunków skrajnych.”;
b)
dodaje się ustępy w brzmieniu:
„3a. W celu przeprowadzenia ogólnounijnych ocen odporności instytucji finansowych na mocy niniejszego artykułu Urząd może zwrócić się do tych instytucji finansowych o informacje zgodnie z art. 35 i na warunkach przewidzianych w tym artykule. Może on również wymagać od właściwych organów przeprowadzenia szczególnych przeglądów. Urząd może wymagać od właściwych organów przeprowadzenia bezpośrednich inspekcji oraz może w nich uczestniczyć zgodnie z art. 21 i na warunkach przewidzianych w tym artykule w celu zapewnienia porównywalności i wiarygodności metod, praktyk i wyników.
3b. Urząd może zwrócić się do właściwych organów, aby poddały informacje, które mają zostać przekazane przez instytucje finansowe na mocy ust. 3a, niezależnej kontroli”;
18)
w art. 35 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1, 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„1. Na wniosek Urzędu właściwe organy przekazują Urzędowi, w określonych formatach, wszelkie informacje niezbędne do wykonywania zadań nałożonych na Urząd niniejszym rozporządzeniem, pod warunkiem że mają one na mocy prawa dostęp do odpowiednich informacji. Informacje te muszą być dokładne, spójne, kompletne i terminowe.
2. Urząd może również zwrócić się o przekazywanie informacji w regularnych odstępach czasu i w określonych formatach lub przy użyciu porównywalnych wzorców zatwierdzonych przez Urząd. W miarę możliwości we wnioskach o informacje wykorzystuje się wspólne formaty sprawozdawcze.
3. Na podstawie należycie uzasadnionego wniosku właściwego organu Urząd przekazuje mu wszelkie niezbędne informacje umożliwiające właściwemu organowi wypełnianie swoich zadań, przy zachowaniu obowiązku zachowania tajemnicy służbowej określonym w prawodawstwie sektorowym i w art. 70 niniejszego rozporządzenia.”
b)
w ust. 6 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„6. W przypadku gdy kompletne lub dokładne informacje nie są dostępne lub nie są udostępniane w sposób terminowy na mocy ust. 1 lub 5, Urząd może zwrócić się o informacje w drodze należycie uzasadnionego i umotywowanego wniosku bezpośrednio do:
a)
stosownych instytucji finansowych;
b)
spółek holdingowych lub oddziałów odnośnych instytucji finansowych;
c)
nieregulowanych podmiotów operacyjnych w grupie lub konglomeracie finansowym, istotnych dla działalności finansowej odnośnych instytucji finansowych.
Adresaci takiego wniosku udzielają Urzędowi szybko i bez zbędnej zwłoki jasnych, dokładnych, i kompletnych informacji.”;
c)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„7a. Jeżeli adresaci wniosku wystosowanego na mocy ust. 6 nie dostarczą szybko jasnych, dokładnych i kompletnych informacji, Urząd informuje Europejski Bank Centralny, w stosownym przypadku, oraz właściwe organy w zainteresowanych państwach członkowskich, które zgodnie z prawem krajowym współpracują z Urzędem w celu zapewnienia pełnego dostępu do informacji i do wszelkich dokumentów, ksiąg lub zapisów, do których adresaci mają dostęp na mocy prawa, w celu sprawdzenia informacji.”;
19)
w art. 36 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 4 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
„Jeżeli Urząd nie podejmuje działań w związku z zaleceniem, informuje on Radę i ERRS o powodach takiego zaniechania. ERRS informuje o tym Parlament Europejski zgodnie z art. 19 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1092/2010.”;
b)
w ust. 5 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
„Informując Radę i ERRS o działaniach podjętych w odpowiedzi na zalecenie ERSB zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1092/2010, właściwy organ należycie uwzględnia opinie Rady Organów Nadzoru oraz odpowiednio informuje Komisję.”;
20)
w art. 37 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Bankowa Grupa Interesariuszy zbiera się z własnej inicjatywy w razie zaistnienia konieczności, jednak nie rzadziej niż co najmniej cztery razy w roku.”;
b)
ust. 4 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„4. Urząd dostarcza Bankowej Grupie Interesariuszy wszystkie niezbędne informacje, z zastrzeżeniem zachowania tajemnicy służbowej zgodnie z art. 70, i zapewnia jej odpowiednią pomoc sekretariatu. Członkom Bankowej Grupy Interesariuszy reprezentującym organizacje typu non profit - z wyjątkiem przedstawicieli z branży - zapewnia się odpowiedni zwrot kosztów. Taki zwrot kosztów jest co najmniej równy stawkom zwrotu kosztów przysługującego urzędnikom zgodnie z tytułem V, rozdział 1, sekcja 2 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej i warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, ustanowionych rozporządzeniem Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (9). Bankowa Grupa Interesariuszy może utworzyć grupy robocze do spraw technicznych. Kadencja członków Bankowej Grupy Interesariuszy wynosi dwa i pół roku, a po tym okresie przeprowadza się nową procedurę wyboru.
21)
w art. 40 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 lit. d) otrzymuje brzmienie:
„d)
jeden przedstawiciel mianowany przez radę nadzorczą Europejskiego Banku Centralnego, któremu nie przysługuje prawo głosu;”;
b)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„4a. W obradach niezwiązanych z poszczególnymi instytucjami finansowymi, jak określono w art. 44 ust. 4, przedstawicielowi mianowanemu przez radę nadzorczą Europejskiego Banku Centralnego może towarzyszyć przedstawiciel Europejskiego Banku Centralnego posiadający wiedzę fachową na temat zadań związanych z bankowością centralną.”;
22)
w art. 41 ust. 2, 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„1a. Do celów art. 17 Rada Organów Nadzoru zwołuje niezależny zespół, w skład którego wchodzi Przewodniczący Rady Organów Nadzoru i sześciu innych członków niebędących przedstawicielami właściwego organu, któremu zarzuca się naruszenie prawa Unii, i niemających żadnego interesu w sprawie ani bezpośrednich związków z zainteresowanym właściwym organem.
Każdy członek niezależnego zespołu ma jeden głos.
Niezależny zespół przyjmuje decyzję, gdy co najmniej czterech jego członków głosuje za jej przyjęciem
2. Do celów art. 19 Rada Organów Nadzoru zwołuje niezależny zespół, w skład którego wchodzi Przewodniczący Rady Organów Nadzoru i sześciu innych członków, którzy nie są przedstawicielami właściwych organów będących stroną sporu i nie mają żadnego interesu w sporze ani bezpośrednich związków z zainteresowanymi właściwymi organami.
Każdy członek niezależnego zespołu ma jeden głos.
Niezależny zespół przyjmuje decyzję, gdy co najmniej czterech jego członków głosuje za jej przyjęciem.
3. Niezależne zespoły, o których mowa w niniejszym artykule proponują decyzje zgodnie z art. 17 lub 19 do ostatecznego przyjęcia przez Radę Organów Nadzoru.
4. Rada Organów Nadzoru przyjmuje regulamin prac niezależnych zespołów, o którym mowa w niniejszym artykule.”;
23)
w art. 42 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„Ustępy pierwszy i drugi pozostają bez uszczerbku dla zadań powierzonych Europejskiemu Bankowi Centralnemu na mocy rozporządzenia (UE) nr 1024/2013].”;
24)
w art. 44 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Decyzje Rady Organów Nadzoru podejmowane są zwykłą większością głosów jej członków. Każdy członek ma jeden głos.
W odniesieniu do aktów określonych w art. 10-16 oraz środków i decyzji przyjmowanych na mocy art. 9 ust. 5 akapit trzeci oraz przepisów rozdziału VI i na zasadzie odstępstwa od przepisów akapitu pierwszego niniejszego ustępu Rada Organów Nadzoru podejmuje decyzje kwalifikowaną większością głosów swoich członków, jak określono w art. 16 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej oraz w art. 3 Protokołu nr 36 w sprawie postanowień przejściowych, przy czym większość ta obejmuje co najmniej zwykłą większość głosów jej członków z właściwych organów państw członkowskich, które są uczestniczącymi państwami członkowskimi, w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 („uczestniczące państwa członkowskie”), i zwykłą większość głosów jej członków z właściwych organów państw członkowskich, które nie są uczestniczącymi państwami członkowskimi, w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 („nieuczestniczące państwa członkowskie”).
W odniesieniu do decyzji zgodnie z art. 17 i 19, decyzję zaproponowaną przez zespół przyjmuje się zwykłą większością głosów członków Rady Organów Nadzoru posiadających prawo głosu, w tym zwykłą większością głosów jej członków z właściwych organów uczestniczących państw członkowskich,, i zwykłą większością głosów jej członków z właściwych organów nieuczestniczących państw członkowskich.
Na zasadzie odstępstwa od akapitu trzeciego, od dnia, od którego cztery lub mniejsza liczba członków posiadających prawo głosu pochodzi z właściwych organów nieuczestniczących państw członkowskich, decyzję zaproponowaną przez zespół przyjmuje się zwykłą większością głosów członków Rady Organów Nadzoru posiadających prawo głosu, która obejmuje co najmniej jeden głos członków z właściwych organów nieuczestniczących państw członkowskich.
Każdy członek posiadający prawo głosu ma jeden głos.
W odniesieniu do składu zespołu zgodnie z art. 41 ust. 2, Rada Organów Nadzoru dąży do uzyskania konsensusu. W braku konsensusu decyzje Rady Organów Nadzoru są podejmowane większością trzech czwartych głosów jej członków posiadających prawo głosu. Każdy członek posiadający prawo głosu ma jeden głos.
W odniesieniu do decyzji przyjmowanych na mocy art. 18 ust. 3 i 4 oraz na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego niniejszego ustępu, Rada Organów Nadzoru podejmuje decyzje zwykłą większością głosów jej członków posiadających prawo głosu, w tym zwykłą większością głosów jej członków z właściwych organów uczestniczących państw członkowskich i zwykłą większością głosów jej członków z właściwych organów nieuczestniczących państw członkowskich.”;
b)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Członkowie bez prawa głosu i obserwatorzy, z wyjątkiem przewodniczącego, dyrektora wykonawczego i przedstawiciela Europejskiego Banku Centralnego mianowanego przez jego radę nadzorczą, nie uczestniczą w obradach Rady Organów Nadzoru poświęconych poszczególnym instytucjom finansowym, chyba że art. 75 ust. 3 lub akty, o których mowa w art. 1 ust. 2, stanowią inaczej.”;
c)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„4a. Przewodniczący Urzędu może w każdej chwili zarządzić głosowanie. Bez uszczerbku dla tego uprawnienia i dla skuteczności procedur decyzyjnych Urzędu podczas podejmowania decyzji Rada Organów Nadzoru Urzędu dąży do osiągnięcia konsensusu.”;
25)
art. 45 ust. 1 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
„Kadencja członków wybranych przez Radę Organów Nadzoru wynosi dwa i pół roku. Kadencja może zostać odnowiona jednokrotnie. Skład Zarządu jest wyważony i proporcjonalny oraz odzwierciedla całą Unię. W skład Zarządu wchodzi co najmniej dwóch przedstawicieli nieuczestniczących państw członkowskich. Kadencje zachodzą na siebie i mają zastosowanie odpowiednie ustalenia dotyczące rotacji.”;
26)
w art. 47 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Zarząd przyjmuje plan polityki kadrowej oraz, zgodnie z art. 68 ust. 2, niezbędne przepisy wykonawcze do regulaminu pracowniczego.”;
27)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 49a
Wydatki
Przewodniczący podaje do wiadomości publicznej informacje o odbytych spotkaniach i przyjętych zaproszeniach. Wydatki są jawnie rejestrowane zgodnie z regulaminem pracowniczym.”;
28)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 52a
Wydatki
Dyrektor wykonawczy podaje do wiadomości publicznej informacje o odbytych spotkaniach i przyjętych zaproszeniach. Wydatki są jawnie rejestrowane zgodnie z regulaminem pracowniczym.”;
29)
w art. 63 skreśla się ust. 7;
30)
art. 81 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. W odniesieniu do bezpośredniego nadzoru nad instytucjami lub infrastrukturami o zasięgu ogólnoeuropejskim i z uwzględnieniem zmian rynkowych, stabilności rynku wewnętrznego oraz spójności całej Unii Komisja sporządza roczne sprawozdanie w sprawie zasadności powierzenia Urzędowi dalszych obowiązków nadzorczych w tej dziedzinie.”;
31)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 81a
Przegląd ustaleń dotyczących głosowania
Od dnia, w którym liczba nieuczestniczących państw członkowskich osiągnie cztery, Komisja dokonuje przeglądu działania ustaleń dotyczących głosowania opisanych w art. 41 i 44 i składa Parlamentowi Europejskiemu, Radzie Europejskiej i Radzie sprawozdanie na ten temat, uwzględniając wszelkie doświadczenia nabyte w trakcie stosowania niniejszego rozporządzenia.”.
Artykuł 2
Bez uszczerbku dla art. 81 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, do dnia 31 grudnia 2015 r. Komisja opublikuje sprawozdanie dotyczące stosowania przepisów niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do:
a)
składu Zarządu; oraz
b)
składu niezależnych zespołów, o których mowa w art. 41 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, przygotowujących decyzje do celów art. 17 i 19 tego rozporządzenia.
Sprawozdanie będzie uwzględniać w szczególności wszelkie wydarzenia w szeregu uczestniczących państw członkowskich, i będzie zawierać analizę, czy w świetle tych wydarzeń konieczne są dalsze dostosowania tych przepisów w celu zapewnienia, by decyzje Urzędu były podejmowane w interesie utrzymania i wzmocnienia rynku wewnętrznego usług finansowych.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 22 października 2013 r.