PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 461/2013
ze dne 21. května 2013,
kterým se ukládá konečné vyrovnávací clo na dovoz některých polyetylentereftalátů (PET) pocházejících z Indie po přezkumu před pozbytím platnosti podle článku 18 nařízení (ES) č. 597/2009
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 597/2009 ze dne 11. června 2009 o ochraně před dovozem subvencovaných výrobků ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na článek 18 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh předložený Evropskou komisí po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
A. POSTUP
1. Platná opatření
(1)
Nařízením (ES) č. 2603/2000 (2) uložila Rada konečné vyrovnávací clo z dovozu polyetylentereftalátů (dále jen „PET“) pocházejících mimo jiné z Indie. Nařízením (ES) č. 1645/2005 (3) změnila Rada míru platných vyrovnávacích opatření proti dovozu PET z Indie. Změny byly důsledkem zrychleného přezkumu zahájeného podle článku 20 základního nařízení. Po přezkumu před pozbytím platnosti uložila Rada nařízením (ES) č. 193/2007 (4) konečné vyrovnávací clo na dalších pět let. Vyrovnávací opatření byla po částečných prozatímních přezkumech následně změněna nařízením (ES) č. 1286/2008 (5) a prováděcím nařízením (EU) č. 906/2011 (6). Druhý částečný prozatímní přezkum byl ukončen beze změny platných opatření prováděcím nařízením (EU) č. 559/2012 (7). Rozhodnutím 2000/745/ES (8) přijala Komise závazky nabídnuté třemi vyvážejícími výrobci v Indii, které stanoví minimální dovozní cenu.
(2)
Vyrovnávací opatření mají podobu zvláštního cla. Celní sazba se pohybuje v rozmezí od 0 EUR do 106,5 EUR za tunu pro jednotlivě vyjmenované indické výrobce se zbytkovou sazbou 69,4 EUR za tunu uloženou na dovoz od všech ostatních výrobců.
2. Stávající antidumpingová opatření
(3)
Nařízením (ES) č. 2604/2000 (9) uložila Rada konečné antidumpingové clo z dovozu PET pocházejících mimo jiné z Indie. Po přezkumu před pozbytím platnosti uložila Rada nařízením (ES) č. 192/2007 (10) konečné antidumpingové clo na dalších pět let.
3. Žádost o přezkum před pozbytím platnosti
(4)
Po zveřejnění oznámení o nadcházejícím skončení platnosti (11) konečných vyrovnávacích opatření obdržela Komise dne 25. listopadu 2011 žádost o zahájení přezkumu podle článku 18 základního nařízení (dále jen „přezkum před pozbytím platnosti“). Tuto žádost podal výbor výrobců polyetylentereftalátů v Evropě (Committee of Polyethylene Terephthalate Manufacturers in Europe (CPME), dále jen „žadatel“) jménem výrobců, kteří představují téměř 95 % výroby polyetylentereftalátů v Unii.
(5)
Žádost byla odůvodněna tím, že by skončení platnosti stávajících opatření pravděpodobně vedlo k přetrvávání nebo obnovení subvencování a újmy pro výrobní odvětví Unie.
(6)
Před zahájením přezkumu před pozbytím platnosti a v souladu s čl. 22 odst. 1 a čl. 10 odst. 7 základního nařízení oznámila Komise indické vládě, že obdržela řádně doloženou žádost o přezkum, a vyzvala ji ke konzultacím zaměřeným na vyjasnění situace, pokud jde o obsah žádosti o přezkum a dosažení vzájemně přijatelného řešení. Komise však na svou nabídku konzultace od indické vlády neobdržela žádnou odpověď.
4. Zahájení přezkumu před pozbytím platnosti
(7)
Po konzultaci s poradním výborem byl vyvozen závěr, že pro zahájení přezkumu před pozbytím platnosti existují dostatečné důkazy, a Komise dne 24. února 2012 oznámila zveřejněním oznámení v Úředním věstníku Evropské unie (12) (dále jen „oznámení o zahájení přezkumu“) zahájení přezkumu před pozbytím platnosti v souladu s článkem 18 základního nařízení.
5. Souběžné šetření
(8)
Dne 24. února 2012 Komise rovněž zahájila přezkum podle čl. 11 odst. 2 nařízení (ES) č. 1225/2009 týkající se platných antidumpingových opatření uložených na dovoz PET pocházejících z Indie, Indonésie, Malajsie, Tchaj-wanu a Thajska (13).
6. Šetření
6.1. Období přezkumného šetření a posuzované období
(9)
Šetření pravděpodobnosti přetrvávání nebo obnovení subvencování se týkalo období od 1. ledna 2011 do 31. prosince 2011 (dále jen „období přezkumného šetření“). Zkoumání trendů, které mají význam pro posouzení pravděpodobnosti přetrvávání nebo obnovení újmy, se týkalo období od 1. ledna 2008 do konce období přezkumného šetření (dále jen „posuzované období“).
6.2. Strany dotčené šetřením
(10)
O zahájení přezkumu před pozbytím platnosti Komise oficiálně vyrozuměla žadatele, vyvážející výrobce v dotčené zemi, dovozce a uživatele, o nichž bylo známo, že se jich šetření týká, jakož i zástupce dotčené země.
(11)
Zúčastněným stranám byla poskytnuta příležitost, aby ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení přezkumu předložily písemně svá stanoviska a požádaly o slyšení. Všechny zúčastněné strany, které o to požádaly a prokázaly, že mají zvláštní důvody ke slyšení, byly vyslechnuty.
(12)
Vzhledem k zjevně velkému počtu indických vyvážejících výrobců a výrobců a dovozců v Unii se považovalo za vhodné prověřit, zda by měl být proveden výběr vzorku v souladu s článkem 27 základního nařízení. Aby Komise mohla rozhodnout, zda bude zapotřebí vybrat vzorek, a pokud ano, tento výběr provést, byli vyvážející výrobci a dovozci, kteří nejsou ve spojení, vyzváni, aby se přihlásili do patnácti dnů ode dne zahájení přezkumu a poskytli Komisi informace stanovené v oznámení o zahájení přezkumu.
(13)
Sedm vyvážejících výrobců odpovědělo na dotazník ohledně výběru vzorku a projevili ochotu spolupracovat při přezkumném šetření. Na základě toho byl vybrán vzorek tří vyvážejících výrobců na základě objemu vývozu do Unie. Samotní výrobci zařazení do vzorku, výrobci nezařazení do vzorku ani příslušné indické orgány k tomuto vzorku nevznesli žádné námitky.
(14)
Třem vyvážejícím výrobcům zařazeným do vzorku byly řádným způsobem zaslány dotazníky k vyplnění a všichni poskytli své odpovědi. Odpovědi na dotazník jednoho indického výrobce zařazeného do vzorku však odhalily, že během období přezkumného šetření vyvezl jen nevýznamné množství dotčeného výrobku, a proto pro výpočet sazby subvence pro uvedenou společnost nebyly relevantní. Byly dokončeny inspekce na místě u dvou zbývajících vyvážejících výrobců, kteří společně představovali 99 % celkového objemu dovozu z Indie do Unie v období přezkumného šetření.
(15)
Po zveřejnění zásadních skutečností a úvah (dále jen „zveřejnění informací“) požádal jeden indický spolupracující výrobce o výpočet rozpětí subvencí. V tomto ohledu bylo znovu potvrzeno, že vývoz této společnosti byl nevýznamný, a proto neměl v tomto přezkumu před pozbytím platnosti žádný dopad na určení pravděpodobnosti přetrvávání nebo obnovení subvencování. Tato žádost byla tedy odmítnuta.
(16)
Komise v oznámení o zahájení přezkumu uvedla, že předběžně vybrala vzorek výrobců v Unii. Tento vzorek sestává ze čtyř společností z celkem třináct výrobců v Unii známých před zahájením šetření, které byly vybrány na základě největšího reprezentativního objemu výroby a prodeje, který může být ve stanovené lhůtě přiměřeně přezkoumán. Vzorek představoval více než 50 % celkové odhadované výroby a celkového odhadovaného prodeje v Unii v období přezkumného šetření. Zúčastněné strany byly vyzvány, aby nahlédly do spisu a aby se do 15 dnů ode dne zveřejnění oznámení o zahájení přezkumu vyjádřily k vhodnosti tohoto výběru. Všechny zúčastněné strany, které o to požádaly a prokázaly, že mají zvláštní důvody ke slyšení, byly vyslechnuty.
(17)
Některé zúčastněné strany vznesly připomínky k výběru vzorku výrobců v Unii. Tvrdily, že: i) Komise by neměla provádět výběr vzorku, zejména z toho důvodu, že v předchozím šetření také nebyl použit výběr vzorku; ii) byla napadnuta metoda použitá pro výběr vzorku z toho důvodu, že „směšuje tři různé kroky“, tj. ověření postavení, definici výrobního odvětví Unie a výběr vzorku; iii) prozatímní vzorek byl stanoven na základě nesprávných a neúplných informací; iv) vybraný prozatímní vzorek není reprezentativní, protože zahrnuje subjekty a nikoli skupiny; rovněž byl vznesen argument, že zahrnutí společností, které v jednom případě prošly nedávným odprodejem nebo v jiném případě mají přidružené prodeje, snižuje reprezentativnost vzorku.
(18)
Reakce na argumenty vznesené těmito stranami byly tyto:
-
O použití vzorku výrobců v Unii se rozhoduje nezávisle v případě každého šetření v závislosti na konkrétních okolnostech každého případu a čl. 22 odst. 6 základního nařízení se nevztahuje na použití takového vzorku pro zjištění újmy v souvislosti s přezkumem před pozbytím platnosti. Narozdíl od předchozích šetření, kdy šetření všech společností, jež se přihlásily a spolupracovaly, bylo proveditelné, Komise při tomto přezkumu dospěla k závěru, že v době, která je k dispozici, nelze vzhledem ke značnému počtu výrobců v Unii přiměřeně přezkoumat všechny, a že proto byly splněny podmínky článku 27.
-
Komise „nesmísila“ určení postavení, určení výrobního odvětví Unie a výběr prozatímního vzorku, jelikož tyto tři kroky byly provedeny nezávisle na sobě a bylo o nich rozhodnuto odděleně. Nebylo prokázáno, do jaké míry ovlivnilo použití údajů o výrobě a prodeji, které poskytly výrobci v Unii v souvislosti s ověřením postavení, reprezentativnost vzorku.
-
Vzorek byl určen na základě informací dostupných v době výběru v souladu s článkem 27 základního nařízení. Reprezentativnost vzorku byla přezkoumána v návaznosti na připomínky stran ohledně údajů o konkrétních společnostech. Žádná z těchto připomínek nebyla shledána odůvodněnou.
-
Jak požaduje článek 27 základního nařízení, byl vzorek určen tak, aby představoval největší reprezentativní objem výroby a prodeje, který může být ve stanovené lhůtě přiměřeně přezkoumán. Subjekty, které patří k větším skupinám, u nichž bylo zjištěno, že fungují nezávisle na ostatních dceřiných společnostech téže skupiny, byly považovány za reprezentativní pro výrobní odvětví Unie, a proto nebylo třeba zkoumat skupinu jako celek. Zároveň byly tyto společnosti zařazeny do vzorku jako hospodářské subjekty, čímž je zajištěno, že všechny příslušné údaje mohly být ověřeny. Kromě toho odprodeje a existence přidružených prodejů byly součástí charakteristiky tohoto odvětví v posuzovaném období, a proto se žádný z těchto prvků nepovažoval za prvek, který by snižoval reprezentativnost vzorku.
(19)
Po zveřejnění informací zopakovaly strany výše uvedené argumenty, které již byly zodpovězeny.
(20)
Výběr vzorku dovozců, kteří nejsou ve spojení, byl plánován již v oznámení o zahájení přezkumu. Při tomto šetření nespolupracoval ani jeden z 24 oslovených dovozců, kteří nejsou ve spojení.
(21)
Všech pět známých dodavatelů surovin bylo kontaktováno při zahájení přezkumu a obdrželi příslušný dotazník. Dva dodavatelé se přihlásili a dotazník vyplnili.
(22)
Při zahájení přezkumu byli osloveni všichni známí uživatelé a sdružení uživatelů. Odpovědi na dotazník poskytlo 17 uživatelů. Přihlásilo se 20 sdružení uživatelů z 16 členských států a předložilo odpovědi na dotazník.
7. Ověření obdržených informací
(23)
Komise si opatřila a ověřila veškeré informace, které považovala za nezbytné pro účely stanovení pravděpodobnosti přetrvávání nebo obnovení subvencování a následné újmy a pro stanovení zájmu Unie. Inspekce na místě se uskutečnily na půdě indické vlády v Dillí a u těchto zúčastněných stran:
a)
Vyvážející výrobci
-
Dhunseri Petrochem and Tea Limited, Kalkata, Indie,
-
Reliance Industries Limited, Navi Mumbai, Indie.
b)
Výrobci v Unii
-
Indorama Polymers Europe, UAB, Nizozemsko,
-
Equipolymers, Itálie, Německo,
-
Neo Group, UAB, Litva,
-
Novapet SA, Španělsko.
c)
Uživatelé v Unii
-
Coca-Cola Europe, Belgie,
-
Nestle Waters France, Francie.
B. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
1. Dotčený výrobek
(24)
Výrobek dotčený tímto přezkumem je tentýž jako dotčený výrobek v původním šetření, tj. PET s viskozitním číslem nejméně 78 ml/g podle normy ISO 1628-5 pocházející z Indie. V současnosti spadá do kódu KN 3907 60 20.
2. Obdobný výrobek
(25)
Stejně jako v původním šetření a v přezkumných šetřeních bylo zjištěno, že dotčený výrobek, tedy PET vyráběné a prodávané na domácím trhu v dotčené zemi, i PET vyráběné a prodávané výrobci v Unii mají stejné základní fyzikální i chemické vlastnosti a použití. Tyto výrobky se proto považují za obdobné výrobky ve smyslu čl. 2 písm. c) základního nařízení.
C. PRAVDĚPODOBNOST PŘETRVÁVÁNÍ NEBO OBNOVENÍ SUBVENCOVÁNÍ
1. Úvod
(26)
Na základě informací obsažených v žádosti o přezkum a odpovědích na dotazník Komise byly prošetřovány následující režimy, které se údajně týkají poskytování subvencí.
Celostátní režimy
a)
režim „Duty Entitlement Passbook Scheme“ (dále jen „DEPBS“);
b)
režim navracení cla („Duty Drawback Scheme“, dále jen „DDS“);
c)
režim „Focus Market Scheme“ (dále jen „FMS“);
d)
režim „Focus Product Scheme“ (dále jen „FPS“);
e)
režim „Status Holder Incentive Scrip“ (dále jen „SHIS“);
f)
režim předběžného povolení („Advance Authorisation Scheme“, dále jen „AAS“);
g)
režim „Export Promotion Capital Goods Scheme“ (dále jen „EPCGS“);
h)
režim „Special Economic Zones/Export Oriented Units“ (zvláštní ekonomické zóny / jednotky orientované na vývoz, dále jen „SEZ/EOU“);
i)
režim vývozních úvěrů („Export Credit Scheme“, dále jen „ECS“);
j)
režim osvobození od daně z příjmu („Income Tax Exemption Scheme“, dále jen „ITES“).
Regionální režimy
k)
režim „West Bengal Incentive“ (dále jen „WBIS“);
l)
pobídkový režim vlády státu Gudžarát zaměřený na kapitálové investice;
m)
režim „Gujarat Sales Tax Incentive Scheme“ (dále jen „GSTIS“);
n)
režim „Gujarat Electricity Duty Exemption Scheme“ (dále jen „GEDES“);
o)
režim „Package Scheme of Incentives“ (dále jen „PSI“) vlády státu Maháráštra.
(27)
Režimy uvedené v 26. bodě odůvodnění písm. a) a c) až h) vycházejí ze zákona o rozvoji a regulaci zahraničního obchodu z roku 1992 (č. 22 z roku 1992), který vstoupil v platnost dne 7. srpna 1992 (dále jen „zákon o zahraničním obchodu“). Zákon o zahraničním obchodu indickou vládu opravňuje vydávat oznámení týkající se vývozní a dovozní politiky. Tato oznámení jsou shrnuta v dokumentech o politice zahraničního obchodu, které jsou každých pět let vydávány ministerstvem obchodu a pravidelně aktualizovány. Dokument o politice zahraničního obchodu, který se týká období přezkumného šetření v rámci tohoto šetření, je dokument „Foreign Trade Policy 2009-2014“ (dále jen „FTP 09-14“). Kromě toho indická vláda také stanoví postupy, jimiž se FTP 09-14 řídí, v publikaci „Příručka postupů, svazek I“ (dále jen „HOP I 09-14“). Příručka postupů je také pravidelně aktualizována.
(28)
Režim uvedený v 26. bodě odůvodnění písm. b) vychází z paragrafu 75 celního zákona z roku 1962, z paragrafu 37 zákona o spotřební dani z roku 1944, z paragrafů 93A a 94 finančního zákona z roku 1994 a z Pravidel pro výběr cel, spotřební daně a vracení daní za služby z roku 1995. Míry tohoto vracení jsou pravidelně zveřejňovány. Míry, které se vztahují na období přezkumného šetření, jsou ve výši všech uplatňovaných sazeb pro vracení cla za období 2011-2012, zveřejněné v oznámení č. 68 / 2011- Customs (N.T.) ze dne 22. září 2011. Režim navracení cla se v kapitole 4 dokumentu FTP 2009-2014 označuje rovněž jako režim promíjení cla.
(29)
Režim uvedený v 26. bodě odůvodnění písm. i) vychází z paragrafů 21 a 35A zákona o regulaci bankovnictví z roku 1949, který umožňuje Indické centrální bance dávat pokyny komerčním bankám v oblasti vývozních úvěrů.
(30)
Režim uvedený v 26. bodě odůvodnění písm. j) vychází ze zákona o dani z příjmu z roku 1961, který je každoročně novelizován finančním zákonem.
(31)
Režim uvedený v 26. bodě odůvodnění písm. k) je spravován vládou státu Západní Bengálsko a uveden v oznámení ministerstva obchodu a průmyslu vlády státu Západní Bengálsko č. 580-CI/H ze dne 22. června 1999, které bylo nahrazeno oznámením č. 134-CI/O/Incentive/17/03/I ze dne 24. března 2004.
(32)
Režim uvedený v 26. bodě odůvodnění písm. l) je spravován vládou státu Gudžarát a vychází z politiky státu Gudžarát týkající se průmyslových pobídek.
(33)
Režim uvedený v 26. bodě odůvodnění písm. m) je spravován vládou státu Gudžarát a vychází z jeho politiky týkající se průmyslových pobídek.
(34)
Režim uvedený v 26. bodě odůvodnění písm. n) vychází ze zákona o bombayské dani z elektřiny (Bombay Electricity Duty Act) z roku 1958.
(35)
Režim uvedený v 26. bodě odůvodnění písm. o) je spravován státem Maháráštra a vychází z rozhodnutí ministerstva průmyslu, energetiky a práce státu Maháráštra.
(36)
Šetřením bylo zjištěno, že během období přezkumného šetření poskytovaly výhody, pokud jde o dotčený výrobek, vyvážejícím výrobcům zařazeným do vzorku tyto režimy:
Celostátní režimy
a)
režim „Duty Entitlement Passbook Scheme“ („DEPBS“);
b)
režim navracení cla („DDS“);
c)
režim „Focus Market Scheme“ („FMS“);
d)
režim „Status Holder Incentive Scrip“ („SHIS“);
e)
režim předběžného povolení („AAS“).
Regionální režimy
f)
režim „West Bengal Incentive“ („WBIS“).
2. Režim „Duty Entitlement Passbook Scheme“ („DEPBS“)
a) Právní základ
(37)
Podrobný popis režimu DEPBS je uveden v kapitole 4.3 dokumentu FTP 09-14 a v kapitole 4 příručky HOP I 09-14.
b) Způsobilost
(38)
Pro tento režim jsou způsobilí všichni výrobci-vývozci a obchodníci-vývozci.
c) Provádění v praxi
(39)
Vývozce může zažádat o úvěry v rámci režimu DEPBS, které jsou vypočteny jako procento hodnoty výrobků vyvezených v rámci tohoto režimu. Tyto sazby režimu DEPBS byly stanoveny indickými orgány pro většinu výrobků včetně dotčeného výrobku. Jsou stanoveny na základě standardních norem vstupů a výstupů a berou v úvahu předpokládaný dovozní podíl ve vyváženém výrobku a daňové zatížení předpokládaného dovozního podílu bez ohledu na to, zda bylo dovozní clo skutečně zaplaceno, či nikoli. Sazba DEPBS pro dotčený výrobek během období přezkumného šetření v rámci stávajícího šetření činila 8 % s maximální hodnotou 58 INR/kg.
(40)
Aby mohla společnost využívat výhod tohoto režimu, musí vyvážet. V době uskutečnění vývozní transakce musí vývozce předložit indickým orgánům prohlášení, v němž uvede, že se vývoz uskutečňuje v rámci režimu DEPBS. Aby mohlo být zboží vyvezeno, vydají indické celní úřady během odeslání vývozní přepravní doklad. Ten obsahuje mimo jiné výši úvěru v rámci režimu DEPBS, který má být poskytnut pro danou vývozní transakci. V tomto okamžiku zná vývozce výši výhody, kterou obdrží. Jakmile celní úřady vydají vývozní přepravní doklad, je indická vláda povinna poskytnout úvěr DEPBS. Příslušná sazba režimu DEPBS pro výpočet výše výhody je sazba, která je použita v okamžiku podání vývozního prohlášení.
(41)
Bylo zjištěno, že v souladu s indickými účetními standardy mohou být úvěry DEPBS při splnění vývozní povinnosti zaúčtovány do komerčních účtů na základě časového rozlišení jako příjem. Tyto úvěry mohou být použity k zaplacení cla z následného dovozu jakéhokoliv zboží s výjimkou kapitálového zboží a zboží, pro něž existují dovozní omezení. Zboží dovezené na základě takových úvěrů může být prodáno na domácím trhu (přičemž podléhá dani z prodeje), nebo použito jinak. Úvěry v rámci režimu DEPBS jsou volně přenositelné a jsou platné po dobu 24 měsíců ode dne vydání.
(42)
Žádost o úvěry v rámci režimu DEPBS se vyplňují elektronicky a mohou se vztahovat na neomezený počet vývozních transakcí. Lhůta pro podání žádostí činí tři měsíce po vývozu, avšak, jak je jasně stanoveno v odstavci 9.3 příručky HOP I 09-14, žádosti obdržené po uplynutí lhůt pro podávání lze vždy přijmout a přitom uložit drobnou pokutu (tj. 10 % z nároku).
(43)
Bylo zjištěno, že obě společnosti zařazené do vzorku tohoto režimu využívaly v prvních třech čtvrtinách období přezkumného šetření.
d) Závěr k režimu DEPBS
(44)
Režim DEPBS poskytuje subvence ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) a odst. 2 základního nařízení. Úvěr v rámci režimu DEPBS je finančním příspěvkem indické vlády, protože bude nakonec použit ke kompenzaci dovozního cla, a sníží tak příjmy indické vlády z cla, které by bylo jinak splatné. Nadto úvěr v rámci režimu DEPBS poskytuje vývozci výhodu, protože zlepšuje jeho likviditu.
(45)
Režim DEPBS je kromě toho právně závislý na vývozní výkonnosti, a proto je považován za specifický a napadnutelný podle čl. 4 odst. 4 prvního pododstavce písm. a) základního nařízení.
(46)
Tento režim nelze považovat za povolený systém navracení cla nebo systém navracení u náhradních vstupů ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení. Nevyhovuje přísným pravidlům uvedeným v příloze I písm. i), příloze II (definice a pravidla pro navracení) a příloze III (definice a pravidla pro navracení u náhradních vstupů) základního nařízení. Vývozce nemá žádnou povinnost skutečně spotřebovat bezcelně dovezené zboží ve výrobním procesu a částka úvěru není vypočtena ve vztahu ke skutečně využitým vstupům. Navíc neexistuje systém nebo zavedený postup pro potvrzení, jaké vstupní materiály jsou spotřebovány ve výrobním procesu vyváženého výrobku nebo zda došlo k nadměrné platbě dovozního cla ve smyslu přílohy I písm. i) a příloh II a III základního nařízení. V neposlední řadě má vývozce nárok čerpat výhody režimu DEPBS bez ohledu na to, zda vůbec nějaké vstupy doveze. Pro získání výhody stačí, aby vývozce prostě vyvezl zboží, aniž by prokazoval, že byl dovezen nějaký vstupní materiál. Dokonce i vývozci, kteří nakupují veškeré své vstupní materiály na místě a nedovážejí žádné zboží, které lze použít jako vstupy, mají tedy nárok na čerpání výhod v rámci režimu DEPBS.
e) Zrušení režimu DEPBS a přechod k DDS
(47)
Veřejným oznámením č. 54 (RE-2010)/2009-2014 ze dne 17. června 2011 byl režim DEPBS naposledy prodloužen o tři měsíce, čímž se jeho použitelnost prodloužila do 30. září 2011. Vzhledem k tomu, že následně nebylo zveřejněno žádné další jeho prodloužení, režim DEPBS počínaje dnem 30. září 2011 účinně skončil. Proto bylo nutné ověřit, zda by mohla být uložena opatření s ohledem na čl. 15 odst. 1 základního nařízení.
(48)
Indická vláda vysvětlila Komisi, že při ukončení režimu DEPBS si mohly společnosti vybrat jiné režimy navrácení nebo prominutí cla uvedené v kapitole 4 dokumentu FTP 09-14, tj. režim „Advance Authorisation Scheme (AAS)“ nebo režim navracení cla (DDS).
(49)
Šetřením bylo zjištěno, že obě společnosti zařazené do vzorku začaly ihned po ukončení režimu DEPBS využívat režim DDS. Je třeba uvést, že režim DDS byl zaveden v roce 1995 a fungoval zároveň s režimem DEPBS během prvních tří čtvrtin období přezkumného šetření a řadu let před obdobím přezkumného šetření. Vývozci však nemohli využít DDS a DEPBS současně pro týž vývoz. Během prvních tří čtvrtin období přezkumného šetření činila sazba DDS 2,2 % s maximální hodnotou 1,5 INR/kg, což znamenalo, že režim DDS byl méně velkorysý, a tedy méně atraktivní než DEPBS. Je třeba uvést, že indická vláda zajistila plynulý přechod z režimu DEPBS na režim DDS, jak je uvedeno v oběžníku č. - 42 /2011-Cla ze dne 22. září 2011. V tomto oběžníku je vysvětleno, že „plán navracení [cla] pro tento rok zahrnuje položky, které dosud patřily do režimu DEPBS“. V tomtéž oběžníku je uvedeno, že odvětvím, která fungují v rámci režimu DEPBS, „bylo rozhodnuto poskytnout hladký přechod pro položky v těchto odvětvích a začlenit je do plánu navracení. Jako přechodné opatření budou u těchto položek mírně sníženy jejich sazby DEPBS, a sice v rozmezí od 1 % do 3 % u většiny položek.“ Jinými slovy tento oběžník uvádí, že míry vracení cla platné od 1. října 2011 byly určeny tak, aby poskytovaly podobnou výhodu jako ukončený režim DEPBS.
(50)
Míry DDS použitelné na dotčený výrobek se od 1. října 2011 zvýšily z 2,2 % na 5,5 % hodnoty FOB a související maximální hodnota se zvýšila z 1,5 INR/kg na 5,5 INR/kg. U této nové míry bylo zjištěno, že poskytuje podobné míry subvencování, jako poskytoval DEPBS do 30. září 2011 s 8 % mírou a maximální hodnotou 58 INR/kg. Pokud jde o ceny PET převládající během období přezkumného šetření, byla obecně použitelná maximální hodnota DEPBS a jejím výsledkem byla teoretická výhoda ve výši 4,64 INR/kg neboli 5,8 %. V případě DDS nebyla maximální hodnota použitelná, a teoretická výhoda tedy činila 5,5 %.
(51)
Šetřením byly potvrzeny úvahy předchozího bodu odůvodnění. Průměrná roční subvenční rozpětí společností zařazených do vzorku činila 5,5 % pro DEPBS a 6 % pro DDS.
(52)
Srovnání obou režimů rovněž ukazuje, že mají společné mnohé charakteristiky uplatňování.
(53)
Ve 47. až 51. bodě odůvodnění je prokázáno, že i přes ukončení režimu DEPBS byly zásadní výhody nadále a bez přerušení poskytovány na téměř totožné úrovni tím, že byl zajištěn hladký přechod k režimu navracení cla. Z tohoto důvodu se dospělo k závěru, že subvence nebyly zrušeny ve smyslu čl. 15 odst. 1 a že režim DEPBS je napadnutelný.
(54)
Po zveřejnění zásadních skutečností a úvah tvrdil jeden vyvážející výrobce, že režim DEPBS byl ukončen, a proto by neměl být vyrovnán. Jako odpověď na toto tvrzení je třeba uvést, že režim DEPBS byl ukončen dne 30. září 2011, jak je popsáno rovněž ve 47. bodě odůvodnění. Subvencování však pokračovalo a vývozci měli možnost místo DEPBS požádat o výhody například v rámci DDS nebo AAS a tyto výhody získat. Toto tvrzení bylo tedy odmítnuto.
f) Výpočet výše subvence
(55)
V souladu s čl. 3 odst. 2 a článkem 5 základního nařízení byla výše napadnutelných subvencí vypočtena na základě výhody u příjemce, která byla zjištěna za období přezkumného šetření. V tomto ohledu se mělo zato, že výhodu příjemce získá v okamžiku, kdy dojde k vývozní transakci uskutečněné v rámci tohoto režimu. V uvedeném okamžiku se musí indická vláda vzdát cla, které představuje finanční příspěvek ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení. Jakmile celní úřady vydají vývozní přepravní doklad uvádějící mimo jiné výši úvěru v rámci režimu DEPBS, který má být poskytnut pro danou vývozní transakci, nemůže indická vláda rozhodnutí o udělení či neudělení subvence nikterak ovlivnit. Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem se považuje za odpovídající stanovit výši výhody vyplývající z režimu DEPBS jako součet úvěrů získaných za vývozní transakce uskutečněné v rámci tohoto režimu v období přezkumného šetření.
(56)
V případě, že byly předloženy oprávněné argumenty, byly podle čl. 7 odst. 1 písm. a) základního nařízení poplatky nezbytně vynaložené na získání subvence odečteny z takto zjištěných úvěrů a výsledná částka byla použita jako čitatel pro výpočet výše subvence. V souladu s čl. 7 odst. 2 základního nařízení byla tato výše subvence přepočtena na celkový vývozní obrat dotčeného výrobku během období přezkumného šetření (jmenovatel), protože subvence závisí na vývozní výkonnosti a nebyla poskytnuta podle množství zhotovených, vyrobených, vyvezených nebo přepravených výrobků.
(57)
Na základě výše uvedených skutečností činí sazby subvence pro společnosti zařazené do vzorku zjištěné v souvislosti s tímto režimem 3,78 % a 4,42 %.
3. Režim navracení cla („Duty Drawback Scheme“, „DDS“)
a) Právní základ
(58)
Podrobný popis režimu DDS je obsažen v Pravidlech pro výběr cel a spotřební daně a vracení daní z roku 1995 ve znění následných oznámení.
b) Způsobilost
(59)
Pro tento režim jsou způsobilí všichni výrobci-vývozci a obchodníci-vývozci.
c) Provádění v praxi
(60)
Způsobilý vývozce může zažádat o navrácení částky, která je vypočtena jako procento hodnoty FOB výrobků vyvezených v rámci tohoto režimu. Tyto sazby navracení byly stanoveny indickou vládou pro řadu výrobků včetně dotčeného výrobku. Určují se na základě průměrného množství nebo průměrné hodnoty materiálů použitých jako vstupy při výrobě výrobku a na základě průměrné výše cla zaplaceného za vstupy. Jsou použitelné bez ohledu na to, zda bylo dovozní clo skutečně zaplaceno, či nikoli. Sazba DDS pro dotčený výrobek během období přezkumného šetření činila 5,5 % hodnoty FOB s maximální hodnotou 5,5 INR/kg.
(61)
Aby mohla společnost využívat výhod tohoto režimu, musí vyvážet. Jakmile jsou údaje o zásilce zaneseny na celní server (ICEGATE), je zde uvedeno, že vývoz probíhá v rámci režimu DDS a je neodvolatelně stanovena částka DDS. Předloží-li přepravní společnost obecné prohlášení o vývozu a celní úřad tento dokument srovná s údaji na přepravním dokladu s uspokojivým výsledkem, jsou splněny všechny podmínky pro povolení výplaty navráceného cla buď přímou platbou na bankovní účet vývozce, nebo příkazem k výplatě.
(62)
Vývozce musí rovněž prokázat, že k uskutečnění vývozu dochází prostřednictvím potvrzení banky o uskutečnění vývozu. Tento dokument může být poskytnut po vyplacení částky navráceného cla, ale indická vláda vyplacenou částku vymáhá zpět, pokud vývozce potvrzení banky o uskutečnění vývozu nepředloží ve stanovené lhůtě.
(63)
Částka navráceného cla může být použita pro jakékoli účely.
(64)
Bylo zjištěno, že v souladu s indickými účetními standardy může být částka navráceného cla při splnění vývozní povinnosti zaúčtována do komerčních účtů na základě časového rozlišení jako příjem.
(65)
Bylo zjištěno, že společnosti zařazené do vzorku využívaly režim DDS během poslední čtvrtiny období přezkumného šetření.
d) Závěr k režimu DDS
(66)
Režim DDS poskytuje subvence ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) a odst. 2 základního nařízení. Částka navráceného cla je finančním příspěvkem indické vlády. Kromě toho částka navráceného cla poskytuje vývozci výhodu, protože zlepšuje jeho likviditu.
(67)
Režim DDS je kromě toho právně závislý na vývozní výkonnosti, a proto je považován za specifický a napadnutelný podle čl. 4 odst. 4 prvního pododstavce písm. a) základního nařízení.
(68)
Tento režim nelze považovat za povolený systém navracení cla nebo systém navracení u náhradních vstupů ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení. Nevyhovuje přísným pravidlům uvedeným v příloze I písm. i), příloze II (definice a pravidla pro navracení) a příloze III (definice a pravidla pro navracení u náhradních vstupů) základního nařízení.
(69)
Neexistuje žádný zavedený režim nebo postup pro potvrzení, jaké vstupní materiály jsou spotřebovány ve výrobním procesu vyváženého výrobku nebo zda došlo k nadměrné platbě dovozního cla ve smyslu přílohy I písm. i) a příloh II a III základního nařízení. V neposlední řadě má vývozce nárok čerpat výhody režimu DDS bez ohledu na to, zda vůbec nějaké vstupy doveze. Pro získání výhody stačí, aby vývozce prostě vyvezl zboží, aniž by prokazoval, že byl dovezen nějaký vstupní materiál. Dokonce i vývozci, kteří nakupují veškeré své vstupní materiály na místě a nedovážejí žádné zboží, které lze použít jako vstupy, mají tedy nárok na čerpání výhod v rámci režimu DDS.
(70)
To potvrzuje i oběžník indické vlády č. 24/2001, který jasně uvádí, že „[sazby navráceného cla] nijak nesouvisejí se skutečnou spotřebou vstupů a se skutečným dopadem na vstupy konkrétního vývozce nebo jednotlivých zásilek […]“ a regionálním orgánům ukládá, aby „se netrvalo na důkazech o skutečných clech u dovezených nebo domácích vstupů […] kromě [žádosti o navrácení cla] podané vývozci.“
(71)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem se dospělo k závěru, že režim DDS je napadnutelný.
e) Výpočet výše subvence
(72)
V souladu s čl. 3 odst. 2 a článkem 5 základního nařízení byla výše napadnutelných subvencí vypočtena na základě výhody u příjemce, která byla zjištěna za období přezkumného šetření. V tomto ohledu se mělo zato, že výhodu příjemce získá v okamžiku, kdy dojde k vývozní transakci uskutečněné v rámci tohoto režimu. V tomto okamžiku musí indická vláda zaplatit částku navráceného cla, která představuje finanční příspěvek ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení. Jakmile celní úřady vydají vývozní přepravní doklad uvádějící mimo jiné částku navráceného cla, která má být poskytnuta pro danou vývozní transakci, nemůže indická vláda rozhodnutí o udělení či neudělení subvence nikterak ovlivnit. Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem se považuje za odpovídající stanovit výši výhody vyplývající z režimu DDS jako součet částek navráceného cla získaných za vývozní transakce uskutečněné v rámci tohoto režimu v období přezkumného šetření.
(73)
V případě, že byly předloženy oprávněné argumenty, byly podle čl. 7 odst. 1 písm. a) základního nařízení poplatky nezbytně vynaložené na získání subvence odečteny z takto zjištěných úvěrů a výsledná částka byla použita jako čitatel pro výpočet výše subvence. V souladu s čl. 7 odst. 2 základního nařízení byly tyto výše subvence přepočteny na celkový vývozní obrat dotčeného výrobku v průběhu období přezkumného šetření (jmenovatel), protože subvence závisí na vývozní výkonnosti a nebyla poskytnuta podle množství zhotovených, vyrobených, vyvezených nebo přepravených výrobků.
(74)
Na základě výše uvedených skutečností činí sazby subvence pro dotčené společnosti zařazené do vzorku zjištěné v souvislosti s tímto režimem 1,65 % a 1,32 %.
4. Režim „Focus Market Scheme“ („FMS“)
a) Právní základ
(75)
Podrobný popis režimu FMS je uveden v odstavci 3.14 dokumentu FTP 09-14 a v odstavci 3.8 příručky HOP I 09-14.
b) Způsobilost
(76)
Pro tento režim jsou způsobilí všichni výrobci-vývozci a obchodníci-vývozci.
c) Provádění v praxi
(77)
Vývoz všech výrobků v rámci tohoto režimu do zemí uvedených v tabulkách 1 a 2 dodatku 37(C) příručky HOP I 09-14 má nárok na úvěry na clo rovnající se 3 % hodnoty FOB. Od 1. dubna 2011 má vývoz všech výrobků do zemí uvedených v tabulce 3 dodatku 37(C) („Special Focus Markets“) nárok na úvěry na clo rovnající se 4 % hodnoty FOB. Na určité typy vývozních činností, například na vývoz dováženého či překládaného zboží, domnělý vývoz, vývoz služeb a vývozní obrat jednotek působících v rámci zvláštních ekonomických zón / jednotek orientovaných na vývoz, se tento režim nevztahuje. Nevztahuje se ani na určité typy výrobků, například na diamanty, vzácné kovy, rudy, obilí, cukr a ropné produkty.
(78)
Úvěry na clo v rámci FMS jsou volně přenositelné a platné po dobu 24 měsíců ode dne vydání příslušného osvědčení o nároku na úvěr. Mohou být použity k zaplacení cla u následného dovozu jakéhokoliv vstupního materiálu nebo zboží včetně kapitálového zboží.
(79)
Osvědčení o nároku na úvěr se vydává v přístavu, ze kterého se vývoz uskutečňuje, po uskutečnění vývozu nebo po odeslání zboží. Pokud žadatel předloží orgánům kopie všech příslušných vývozních dokumentů (například příkazu k vývozu, faktur, přepravních dokladů, potvrzení banky o uskutečnění vývozu), nemůže indická vláda poskytnutí úvěrů na clo nikterak ovlivnit.
(80)
Bylo zjištěno, že společnosti zařazené do vzorku tohoto režimu v období přezkumného šetření využívaly.
d) Závěr k režimu FMS
(81)
Režim FMS poskytuje subvence ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) a odst. 2 základního nařízení. Úvěr na clo v rámci FMS je finančním příspěvkem indické vlády, protože bude nakonec použit ke kompenzaci dovozního cla, a bude tak snižovat výnosy indické vlády z cla, které by bylo jinak splatné. Nadto úvěr na clo v rámci FMS poskytuje vývozci výhodu, protože zlepšuje jeho likviditu.
(82)
Kromě toho FMS právně závisí na vývozní výkonnosti, a je proto považován za specifický a napadnutelný podle čl. 4 odst. 4 prvního pododstavce písm. a) základního nařízení.
(83)
Tento režim nelze považovat za povolený režim navracení cla nebo režim navracení u náhradních vstupů ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení. Nevyhovuje přísným pravidlům uvedeným v příloze I písm. i), příloze II (definice a pravidla pro navracení) a příloze III (definice a pravidla pro navracení u náhradních vstupů) základního nařízení. Vývozce nemá žádnou povinnost skutečně spotřebovat bezcelně dovezené zboží ve výrobním procesu a částka úvěru není vypočtena ve vztahu ke skutečně využitým vstupům. Neexistuje režim nebo zavedený postup pro potvrzení, jaké vstupní materiály jsou spotřebovány ve výrobním procesu vyváženého výrobku nebo zda došlo k nadměrné platbě dovozního cla ve smyslu přílohy I písm. i) a příloh II a III základního nařízení. Vývozce je způsobilý obdržet výhody FMS bez ohledu na to, zda vůbec nějaké vstupní materiály doveze. Pro získání výhody stačí, aby vývozce prostě vyvezl zboží, aniž by prokazoval, že byl dovezen nějaký vstupní materiál. Dokonce i vývozci, kteří nakupují veškeré své vstupní materiály v místě a nedovážejí žádné zboží, které lze použít jako vstupní materiál, mají tedy přesto nárok na výhodu z FMS. Kromě toho může vývozce využít úvěry na clo v rámci FMS k dovozu kapitálového zboží, ačkoliv kapitálové zboží nespadá do působnosti povolených režimů navracení cla, jak je uvedeno v příloze I písm. i) základního nařízení, protože není spotřebováno při výrobě vyvážených výrobků.
e) Výpočet výše subvence
(84)
Výše napadnutelných subvencí byla vypočtena na základě výhody, kterou získal příjemce a u které bylo zjištěno, že v období přezkumného šetření byla zaúčtována spolupracujícím vyvážejícím výrobcem na základě časového rozlišení jako příjem ve stadiu vývozní transakce. V souladu s čl. 7 odst. 2 a 3 základního nařízení byla tato výše subvence (čitatel) přepočtena na vývozní obrat v období přezkumného šetření (jmenovatel), protože subvence závisí na vývozní výkonnosti a nebyla poskytnuta podle množství zhotovených, vyrobených, vyvezených nebo přepravených výrobků.
(85)
Sazba subvence zjištěná pro tento režim v období přezkumného šetření pro společnosti zařazené do vzorku činí 0,19 % a 0,87 %.
5. Režim „Status Holder Incentive Scrip“ („SHIS“)
a) Právní základ
(86)
Podrobný popis režimu SHIS je uveden v kapitole 3.16 dokumentu FTP 09-14 a v odstavci 3.10 příručky HOP I 09-14. Podrobný popis kategorií statusu tohoto režimu je uveden v odstavcích 3.10.1 až 3.10.4 dokumentu FTP 09-14 a v odstavcích 3.1 až 3.5 příručky HOP I 09-14.
b) Způsobilost
(87)
Pro tento režim jsou způsobilí výrobci-vývozci a obchodníci-vývozci, kteří jsou uznaní jako tzv. „držitelé statusu“.
c) Provádění v praxi
(88)
Pro status jsou způsobilí obchodníci-vývozci i výrobci-vývozci. V závislosti na jejich vývozní výkonnosti během stávajícího roku a během několika předcházejících let je žadatelům udělen jeden z těchto statusů: Export House, Star Export House, Trading House, Star Trading House, Premier Trading House.
(89)
V rámci režimu SHIS mají držitelé statusu nárok na úvěr na clo ve výši 1 % hodnoty FOB vývozu v odvětvích uvedených v odstavci 3.16.4 dokumentu FTP 09-14, tj. kožedělné (kromě hotových usní) a textilní odvětví a odvětví juty, řemesla, strojní odvětví (vyjma některá pododvětví) a odvětví plastů a základních chemických látek (vyjma farmaceutické přípravky). Jelikož je dotčený výrobek druh plastu, tento režim se na něj vztahuje.
(90)
Úvěry na clo v rámci režimu SHIS nejsou přenositelné a musí být využity k zaplacení cla z dovozu kapitálového zboží použitého k výrobě výrobků, které spadají do jednoho z příslušných odvětví.
(91)
Pokud žadatel využil v průběhu roku nulovou sazbu v rámci EPCG, není způsobilý pro SHIS na vývoz uskutečněný v uvedeném roce.
(92)
Tento režim byl zaveden v roce 2009 pro vývoz uskutečněný v letech 2009-2010 a 2010-2011 a od té doby je každoročně prodlužován. Naposledy (viz oznámení č. 07/2012 - Cla ze dne 9. března 2012) byla platnost tohoto režimu prodloužena do 31. března 2013.
(93)
Bylo zjištěno, že v souladu s indickými účetními standardy může být úvěr na clo SHIS při splnění vývozní povinnosti zaúčtován do komerčních účtů na základě časového rozlišení jako příjem.
(94)
Šetřením bylo zjištěno, že jedna společnost zařazená do vzorku využívala tento režim během období přezkumného šetření a druhá nebyla způsobilá v důsledku ustanovení popsaného v 90. bodě odůvodnění.
d) Závěr k režimu SHIS
(95)
Režim SHIS poskytuje subvence ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) a odst. 2 základního nařízení. Úvěr na clo v rámci SHIS je finančním příspěvkem indické vlády, protože bude nakonec použit ke kompenzaci dovozního cla, a bude tak snižovat výnosy indické vlády z cla, které by bylo jinak splatné. Nadto úvěr na clo v rámci SHIS poskytuje vývozci výhodu, protože zlepšuje jeho likviditu.
(96)
Kromě toho SHIS právně závisí na vývozní výkonnosti, a je proto považován za specifický a napadnutelný podle čl. 4 odst. 4 prvního pododstavce písm. a) základního nařízení.
(97)
Tento režim nelze považovat za povolený režim navracení cla nebo režim navracení u náhradních vstupů ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení. Nevyhovuje přísným pravidlům uvedeným v příloze I písm. i), příloze II (definice a pravidla pro navracení) a příloze III (definice a pravidla pro navracení u náhradních vstupů) základního nařízení. Úvěr na clo bude nakonec použit k zaplacení cla z dovozu kapitálového zboží, které nespadá do působnosti povolených režimů navracení cla, jak je uvedeno v příloze I písm. i) základního nařízení, protože není spotřebováno při výrobě vyvážených výrobků.
e) Výpočet výše subvence
(98)
Výše napadnutelných subvencí byla vypočtena na základě výhody, kterou získal příjemce a u které bylo zjištěno, že v období přezkumného šetření byla zaúčtována spolupracujícím vyvážejícím výrobcem na základě časového rozlišení jako příjem ve stadiu vývozní transakce. V souladu s čl. 7 odst. 2 a 3 základního nařízení byla tato výše subvence (čitatel) přepočtena na vývozní obrat v období přezkumného šetření (jmenovatel), protože subvence závisí na vývozní výkonnosti a nebyla poskytnuta podle množství zhotovených, vyrobených, vyvezených nebo přepravených výrobků.
(99)
Sazba subvence zjištěná pro tento režim v období přezkumného šetření pro jedinou společnost zařazenou do vzorku, která tento režim využívá, činí 1 %.
6. Režim Export Promotion Capital Goods („EPCGS“)
a) Právní základ
(100)
Podrobný popis režimu EPCGS je uveden v kapitole 5 dokumentu FTP 09-14 a v kapitole 5 příručky HOP I 09-14.
b) Způsobilost
(101)
Pro tento režim jsou způsobilí výrobci-vývozci a obchodníci-vývozci „vázaní“ na podpůrné výrobce a poskytovatele služeb.
c) Provádění v praxi
(102)
Pod podmínkou vývozní povinnosti je společnosti dovoleno dovážet kapitálové zboží (nové i použité kapitálové zboží až deset let staré) za sníženou celní sazbu. Za tímto účelem indická vláda vydá na požádání a po zaplacení poplatku licenci EPCGS. Tento režim zajišťuje sníženou sazbu dovozního cla ve výši 3 % použitelnou na veškeré kapitálové zboží dovezené v rámci tohoto režimu. Aby byla splněna vývozní povinnost, musí být dovezené kapitálové zboží v průběhu určitého období využito k výrobě určitého množství zboží na vývoz. Podle FTP 09-14 může být kapitálové zboží dováženo v rámci EPCGS při sazbě v nulové výši, avšak v takovém případě je lhůta pro splnění vývozní povinnosti kratší.
(103)
Držitel licence EPCGS může také pořídit kapitálové zboží z domácích zdrojů. V takovém případě může domácí výrobce kapitálového zboží využít výhody bezcelního dovozu dílů nutných pro výrobu tohoto kapitálového zboží. Alternativně může domácí výrobce požadovat výhodu domnělého vývozu pro dodávky kapitálového zboží držiteli licence EPCGS.
d) Závěr k režimu EPCGS
(104)
Režim EPCGS poskytuje subvence ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) a odst. 2 základního nařízení. Snížení cla představuje finanční příspěvek indické vlády, neboť tato úleva snižuje příjmy indické vlády z cla, které by bylo jinak splatné. Nadto snížení cla poskytuje vývozci výhodu, protože ušetřením cla při dovozu se zvyšuje likvidita společnosti.
(105)
Navíc EPCGS právně závisí na vývozní výkonnosti, protože takové licence nelze získat bez závazku vyvážet. Je proto považován za specifický a napadnutelný podle čl. 4 odst. 4 prvního pododstavce písm. a) základního nařízení.
(106)
Režim EPCGS nelze považovat za povolený režim navracení cla nebo režim navracení cla u náhradních vstupů ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení. Kapitálové zboží není zahrnuto do působnosti takových povolených režimů, jak je uvedeno v příloze I písm. i) základního nařízení, protože není spotřebováno při výrobě výrobků určených na vývoz.
e) Výpočet výše subvence
(107)
Výše subvence byla vypočtena v souladu s čl. 7 odst. 3 základního nařízení rozložením nezaplaceného cla z dováženého kapitálového zboží na dobu odpovídající běžné době amortizace takového kapitálového zboží v dotčeném výrobním odvětví. Takto vypočtená částka, která připadá na období přezkumného šetření, byla upravena připočtením úroku v průběhu tohoto období, aby se zohlednila úplná hodnota výhody v čase. Za vhodnou pro tento účel byla považována komerční úroková sazba v Indii v průběhu období šetření. V případě, že byly předloženy oprávněné argumenty, byly v souladu s čl. 7 odst. 1 písm. a) základního nařízení od této částky odečteny poplatky, které byly nezbytně vynaloženy za účelem získání subvence.
(108)
V souladu s čl. 7 odst. 2 a 3 základního nařízení byla tato výše subvence přepočtena na příslušný vývozní obrat v průběhu období přezkumného šetření (jmenovatel), protože subvence závisí na vývozní výkonnosti a nebyla poskytnuta podle množství zhotovených, vyrobených, vyvezených nebo přepravených výrobků.
(109)
Sazba subvence zjištěná pro tento režim v období přezkumného šetření pro společnosti zařazené do vzorku činí 0,55 % a 0,56 %.
7. Režim předběžného povolení („AAS“)
(110)
Bylo zjištěno, že pouze jedna ze společností zařazených do vzorku tento režim během období přezkumného šetření využívala. Šetřením se však zjistilo, že výhody, které společnost získala, nebyly významné, a proto režim AAS není dále rozebírán.
8. Režim West Bengal Incentive 1999 („WBIS 1999“)
a) Právní základ
(111)
Podrobný popis tohoto režimu, jak je použit vládou státu Západní Bengálsko, je uveden v oznámení č. 580-CI/H ze dne 22. června 1999 ministerstva obchodu a průmyslu vlády státu Západní Bengálsko.
b) Způsobilost
(112)
Způsobilé pro využívání výhod v rámci tohoto režimu jsou společnosti zřizující nový průmyslový závod nebo provádějící rozsáhlé rozšíření již existujícího průmyslového závodu v zaostalých oblastech. Existují však kompletní seznamy nezpůsobilých výrobních odvětví (negativní seznam výrobních odvětví), které společnostem působícím v určitých hospodářských oblastech brání těchto pobídek využít.
c) Provádění v praxi
(113)
Stát Západní Bengálsko poskytuje způsobilým průmyslovým podnikům pobídky ve formě výhod, včetně osvobození od centrální daně z prodeje a prominutí centrální DPH uložené na prodej hotových výrobků, aby podpořil rozvoj průmyslu v hospodářsky zaostalých oblastech tohoto státu.
(114)
V rámci tohoto režimu musí společnosti investovat v zaostalých oblastech. Tyto oblasti, které reprezentují určité územní celky státu Západní Bengálsko, jsou rozděleny podle svého hospodářského rozvoje do různých kategorií, současně však existují rozvinuté oblasti, které jsou z využívání pobídkových režimů vyloučeny. Hlavními kritérii pro zjištění výše pobídek jsou velikost investice a oblast, ve které se podnik nachází nebo bude nacházet.
(115)
Bylo zjištěno, že jedna ze společností zařazených do vzorku tento režim během období přezkumného šetření využívala.
d) Závěr
(116)
Tento režim poskytuje subvence ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) a odst. 2 základního nařízení. Tvoří finanční příspěvek vlády státu Západní Bengálsko, neboť poskytnuté pobídky, v tomto případě osvobození od centrální daně z prodeje a prominutí centrální DPH uložené na prodej hotových výrobků, snižují výnosy z daní, které by jinak byly splatné. Kromě toho tyto pobídky poskytují společnosti výhody, protože vylepšují její finanční situaci, neboť daň, která by jinak byla splatná, se neplatí.
(117)
Tento režim je dále regionálně specifický ve smyslu čl. 4 odst. 2 písm. a) a odst. 3 základního nařízení, protože je dostupný pouze jistým společnostem, které investovaly v určitých vymezených územních oblastech v působnosti dotčeného státu. Není dostupný společnostem majícím sídlo mimo tyto oblasti a kromě toho se míra výhody liší podle příslušné oblasti.
(118)
Režim WBIS 1999 je proto napadnutelný.
e) Výpočet výše subvence
(119)
Výše subvence byla vypočtena na základě částky daně z prodeje a centrální DPH uložené na prodej hotových výrobků běžně splatné v období přezkumného šetření, která však podle tohoto režimu zůstala nezaplacena. V souladu s čl. 7 odst. 2 základního nařízení byla tato výše subvence (čitatel) přepočtena na celkový prodej v období přezkumného šetření (jmenovatel), neboť tato subvence není závislá na vývozu a nebyla poskytnuta podle množství zhotovených, vyrobených, vyvezených nebo přepravených výrobků. Získaná sazba subvence činila 1,36 %.
9. Výše napadnutelných subvencí
(120)
Výše napadnutelných subvencí v souladu s ustanoveními základního nařízení, vyjádřená podle hodnoty výrobku, činí u vyvážejících výrobců zařazených do vzorku 7,53 % a 8,17 %.
REŽIM
DEPB
DDS
FMS
SHIS
EPCGS
WBIS
Celkem
SPOLEČNOST
%
%
%
%
%
%
%
Dhunseri Petrochem & Tea Limited
3,78
1,65
0,19
nula
0,55
1,36
7,53
Reliance Industries Limited
4,42
1,32
0,87
1,0
0,56
nula
8,17
10. Závěry ohledně pravděpodobnosti přetrvávání nebo obnovení subvencování
(121)
V souladu s čl. 18 odst. 2 základního nařízení bylo zkoumáno, zda je pravděpodobné, že subvencování bude přetrvávat nebo se obnoví, pokud stávající opatření pozbudou platnosti.
(122)
Jak je uvedeno v 26. až 118. bodě odůvodnění, bylo zjištěno, že během období přezkumného šetření indičtí vývozci dotčeného výrobku nadále získávali výhody z napadnutelného subvencování od indických úřadů.
(123)
Režimy subvencí poskytují opakované výhody a neexistuje žádný náznak, že by tyto výhody měly být v blízké budoucnosti ukončeny. Každý vývozce je kromě toho způsobilý k využívání několika subvenčních režimů.
(124)
Rovněž se zkoumalo, zda by se v případě zrušení opatření uskutečňoval vývoz do Unie ve významném objemu.
(125)
Indie je významným výrobcem dotčeného výrobku. Na základě údajů shromážděných během šetření měla Indie během období přezkumného šetření výrobní kapacitu ve výši asi 700 000-900 000 tun a plánovala její rozšíření, jehož důsledkem by bylo dosažení celkové kapacity země ve výši 1 600 000-1 800 000 tun do roku 2014. Odhaduje se, že v důsledku toho by kapacita v roce 2014 přesáhla domácí poptávku o asi 600 000-700 000 tun, což by představovalo 21-25 % celkové spotřeby v Unii během období přezkumného šetření.
(126)
Za těchto okolností jsou indičtí výrobci dotčeného výrobku velmi závislí na prodeji na vývoz a existuje pravděpodobnost, že objem vývozu do Unie, který byl významný již během období přezkumného šetření, by v případě zrušení opatření ještě vzrostl.
(127)
Jeden vyvážející výrobce tvrdil, že se přebytečná kapacita po roce 2014 sníží, a proto situace týkající se přebytečné kapacity bude jen dočasná. Je třeba uvést, že bylo zjištěno, že údajný pokles přebytečné kapacity po roce 2014 je v souladu s výhledem vyplývajícím ze zprávy s informacemi o trhu. Proto se dospělo k závěru, že toto tvrzení nebylo takové povahy, aby změnilo analýzu, pokud jde o vývoj přebytečné kapacity.
(128)
Po zveřejnění informací tvrdil jeden vyvážející výrobce, že významné dočasné přebytečné kapacity byly nezbytné, jelikož nárůstu výrobní kapacity obecně může být dosaženo pouze velkými přírůstky, protože moderní výrobní závody pro PET mají určitou minimální velikost. Jako odpověď na toto tvrzení je třeba uvést, že během období přezkumného šetření a následujícího roku došlo k rozšíření výrobní kapacity v rozsahu nejméně 150 000-200 000 tun. Z toho vyplývá, že pouze uvedenými argumenty nelze odůvodnit přebytečnou kapacitu dostupnou pro vývoz uvedenou ve 125. bodě odůvodnění. V každém případě není v této souvislosti příčina přebytečné kapacity dostupné pro vývoz relevantní. Toto tvrzení bylo tedy odmítnuto.
(129)
Některé strany tvrdily, že přebytečná kapacita dostupná pro vývoz, která se vytváří v Indii, by mohla být absorbována i jinými třetími zeměmi, a že tedy tato přebytečná kapacita dostupná pro vývoz podle výpočtu Komise nebyla řádně posouzena. V žádném případě se nepředpokládalo, že celá přebytečná kapacita dostupná pro vývoz by byla směrována do Unie. Toto tvrzení bylo tedy odmítnuto.
(130)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem lze dospět k závěru, že přetrvávání subvencování je pravděpodobné.
D. DEFINICE VÝROBNÍHO ODVĚTVÍ UNIE
(131)
Obdobný výrobek vyrábí třináct známých výrobců v Unii. Představují výrobní odvětví Unie ve smyslu čl. 9 odst. 1 základního nařízení, a proto se na ně dále odkazuje jako na „výrobní odvětví Unie“.
(132)
Dvanáct známých výrobců v Unii, které v tomto případě zastupuje žadatel, spolupracovalo při šetření a poskytovalo podporu. Další jeden známý výrobce v Unii při tomto přezkumu nespolupracoval.
(133)
K určení celkové výroby v Unii za období přezkumného šetření byly použity veškeré dostupné informace o výrobním odvětví Unie, jako odpovědi na dotazníky, údaje z Eurostatu a žádost o přezkum.
(134)
Trh s PET v Evropské unii je charakterizován poměrně vysokým počtem výrobců, kteří obvykle patří do větších skupin se sídly mimo Unii. V letech 2000-2012 prošlo výrobní odvětví PET v Unii několika přechody. Trh prochází konsolidací s řadou nedávných případů akvizic a rušení podniků. Neustále se vyvíjejí nové výrobky, jako recyklované PET a bio PET, spolu s poměrně nedávným rozvojem odvětví recyklace.
(135)
Po zveřejnění informací některé strany tvrdily, že popis situace výrobního odvětví Unie nebyl přesný, jelikož pět výrobců ve skutečnosti patří do jedné velké nadnárodní skupiny a další tři výrobci jsou ve spojení se společnostmi vyrábějícími obaly z PET. Žádná z těchto skutečností není v rozporu s popisem poskytnutým ve 134. bodě odůvodnění, kde se výslovně uvádí, že výrobci v Unii obvykle patří do větších skupin, jak bylo zveřejněno. Dopad této koncentrace je rozebrán ve 207. bodě odůvodnění. Posouzení dopadu závislého trhu je analyzováno ve 202., 203. a 204. bodě odůvodnění.
(136)
Jak bylo uvedeno výše, byl vzhledem k poměrně vysokému počtu spolupracujících výrobců v Unii vybrán vzorek čtyř výrobců v Unii, kteří představují více než 50 % výroby a prodeje celkové výroby obdobného výrobku v Unii během období přezkumného šetření.
E. SITUACE NA TRHU UNIE
1. Spotřeba v Unii
(137)
Spotřeba v Unii byla stanovena na základě objemu prodeje výrobního odvětví Unie na trhu Unie, údajů o objemu dovozu získaných od Eurostatu, a pokud jde o nespolupracujícího výrobce v Unii, na základě odhadů založených na žádosti o přezkum.
(138)
Po počátečním nárůstu v letech 2009 a 2010 vykazovala spotřeba v období přezkumného šetření ve srovnání s rokem 2008 mírný pokles ve výši 2 %, celkem 2,802 milionu tun v období přezkumného šetření.
Tabulka 1
Spotřeba
2008
2009
2010
Období přezkumného šetření
Objem (v tunách)
Spotřeba
2 868 775
2 934 283
2 919 404
2 802 066
Index (2008 = 100)
100
102
102
98
Zdroj:
odpovědi na dotazník, Eurostat a žádost o přezkum.
2. Objem, podíl na trhu a ceny dovozu z Indie
(139)
I přes zavedená opatření se dovoz z Indie během posuzovaného období více než zdvojnásobil a z 46 313 tun v roce 2008 ze zvýšil na 96 678 v období přezkumného šetření.
(140)
Indický podíl na trhu se odpovídajícím způsobem zvýšil, a sice z 1,6 % v roce 2008 na 3,5 % v období přezkumného šetření, a dosáhl úrovně významně převyšující podíl na trhu, který byl zjištěn během posledního přezkumu před pozbytím platnosti (0,3 %).
(141)
Průměrná cena během období přezkumného šetření činila 1 285 EUR/tunu. To odráží 22 % nárůst ceny v posuzovaném období, ke kterému došlo v období přezkumného šetření po počátečním 21 % poklesu v roce 2009.
Tabulka 2
Dovoz z Indie
2008
2009
2010
Období přezkumného šetření
Objem dovozu (v tunách)
46 313
44 482
83 691
96 678
Index (2008 = 100)
100
96
181
209
Průměrná cena
1 054
834
1 031
1 285
Index (2008 = 100)
100
79
98
122
Podíl dovozu na trhu (v %)
1,6
1,5
2,9
3,5
Zdroj:
Eurostat
3. Dovoz z jiných třetích zemí
a) Dovoz z Thajska, Tchaj-wanu, Malajsie a Indonésie
(142)
Jak bylo uvedeno výše, byl zároveň s tímto šetřením proveden přezkum před pozbytím platnosti antidumpingových opatření, který se týkal dovozu z Indie, Indonésie, Malajsie, Tchaj-wanu a Thajska.
(143)
Dovoz z Indonésie, Malajsie, Tchaj-wanu a Thajska vzrostl během posuzovaného období o 56 %, i přes 59 % pokles do roku 2010. Celkový objem dovozu však zůstal pod zanedbatelnou úrovní.
(144)
Příslušný podíl na trhu se odpovídajícím způsobem zvýšil, a sice z 0,7 % v roce 2008 na 1,1 % v období přezkumného šetření.
(145)
Průměrná cena dosáhla 1 310 EUR/tunu v období přezkumného šetření, což je o 1,5 % pod průměrnou jednotkovou cenou výrobního odvětví Unie. To odráží 27 % nárůst ceny v posuzovaném období, ke kterému došlo v období přezkumného šetření po počátečním 18 % poklesu v roce 2009.
Tabulka 3
Dovoz z Indonésie, Malajsie, Tchaj-wanu a Thajska
2008
2009
2010
Období přezkumného šetření
Objem dovozu z Indonésie, Malajsie, Tchaj-wanu a Thajska (v tunách)
19 078
12 127
7 762
29 836
Index (2008 = 100)
100
64
41
156
Podíl dovozu z Indonésie, Malajsie, Tchaj-wanu a Thajska na trhu (v %)
0,7
0,4
0,3
1,1
Index (2008 = 100)
100
62
40
160
Cena dovozu (EUR/tunu)
1 030
843
1 055
1 310
Index (2008 = 100)
100
82
102
127
Zdroj:
Eurostat
b) Dovoz z Číny, Spojených arabských emirátů, Íránu a Pákistánu
(146)
Dovoz z jiných třetích zemí, pro něž byla zavedena antidumpingová opatření, se v posuzovaném období snížil o 69 % po 49 % nárůstu v roce 2009. Pouze dovoz z Číny zůstal na stejné úrovni.
(147)
Podíl na trhu v případě dotčených zemí se snížil z 8,2 % v roce 2008 na 2,6 % v období přezkumného šetření, zejména včetně Spojených arabských emirátů (1,7 % v období přezkumného šetření) a Číny (0,6 % v období přezkumného šetření).
(148)
Průměrná cena dosáhla v období přezkumného šetření 1 258 EUR/tunu, což je 5,5 % pod průměrnou jednotkovou cenou výrobního odvětví Unie. To odráží 24 % nárůst v posuzovaném období, ke kterému došlo v období přezkumného šetření po počátečním 22 % poklesu v roce 2009.
Tabulka 4
Dovoz z Číny, Spojených arabských emirátů, Íránu a Pákistánu
2008
2009
2010
Období přezkumného šetření
Objem dovozu z Číny, Spojených arabských emirátů, Íránu a Pákistánu (v tunách)
235 913
351 798
188 776
72 054
Index (2008 = 100)
100
149
80
31
Podíl dovozu z Číny, Spojených arabských emirátů, Íránu a Pákistánu na trhu (v %)
8,2
12,0
6,5
2,6
Index (2008 = 100)
100
146
79
31
Cena dovozu (EUR/tunu)
1 016
789
949
1 258
Index (2008 = 100)
100
78
93
124
Zdroj:
Eurostat
c) Dovoz z jiných třetích zemí, pro něž nebyla zavedena žádná opatření
(149)
Objem dovozu z jiných třetích zemí, pro něž nebyla zavedena žádná opatření, včetně Ománu, Jižní Korey, Ruska, Mexika a Saúdské Arábie, vzrostl během posuzovaného období o 59 % po 71 % nárůstu v roce 2009. Mezi rokem 2009 a obdobím přezkumného šetření se stal Omán nejvýznamnější zemí vyvážející do Unie.
(150)
Podíl na trhu v případě dotčených zemí se zvýšil z 9,7 % v roce 2008 na 15,8 % v období přezkumného šetření, zejména v důsledku nárůstu dovozu z Ománu ve výši 4,3 %. Podíl Jižní Korey na trhu činil v období přezkumného šetření 4 %, tj. 5 % pod jeho nejvyšší úrovní dosaženou v roce 2009.
(151)
Průměrná cena dosáhla 1 273 EUR/tunu, tj. 4,3 % pod průměrnou jednotkovou cenou výrobního odvětví Unie. To odráží 10 % nárůst v posuzovaném období, ke kterému došlo v roce 2010 a v období přezkumného šetření po počátečním 24 % poklesu v roce 2009. Průměrná cena dovozu z Ománu činila v období přezkumného šetření 1 310 EUR/tunu, tj. 1,5 % pod průměrnou jednotkovou cenou výrobního odvětví Unie. Průměrná cena dovozu z Jižní Korey činila 1 294 EUR/tunu, tj. 2,7 % pod průměrnou jednotkovou cenou výrobního odvětví Unie.
Tabulka 5
Dovoz z jiných třetích zemí
2008
2009
2010
Období přezkumného šetření
Objem dovozu z jiných třetích zemí (v tunách)
279 188
478 570
469 753
442 692
Index (2008 = 100)
100
171
168
159
Podíl dovozu z jiných třetích zemí na trhu (v %)
9,7
16,3
16,1
15,8
Index (2008 = 100)
100
168
165
162
Cena dovozu (EUR/tunu)
1 156
879
997
1 273
Index (2008 = 100)
100
76
86
110
Hlavní vývozci (v tunách)
Omán
0
52 632
95 646
120 286
Jižní Korea
177 341
254 451
183 801
114 346
Rusko
546
546
3
50 427
Mexiko
2 650
1 879
29 039
29 409
Saúdská Arábie
230
20 454
50 108
24 756
Ostatní
98 422
148 609
111 156
103 468
Zdroj:
Eurostat
4. Hospodářská situace výrobního odvětví Unie
(152)
Podle čl. 8 odst. 4 základního nařízení byly posuzovány všechny hospodářské faktory a ukazatele, které ovlivňovaly stav výrobního odvětví Unie během posuzovaného období.
(153)
Pro účely analýzy újmy byly stanoveny ukazatele újmy na těchto dvou úrovních:
-
makroekonomické ukazatele (výroba, výrobní kapacita, využití kapacity, objem prodeje, podíl na trhu, růst, zaměstnanost, produktivita, rozsah rozpětí subvencí, překonání účinků dřívějšího subvencování) byly posuzovány na úrovni celkové výroby v Unii pro všechny výrobce v Unii, a sice na základě informací získaných z výrobního odvětví Unie, žádosti o přezkum a veřejně dostupných statistik,
-
mikroekonomické ukazatele (zásoby, průměrné jednotkové ceny, mzdy, ziskovost, návratnost investic, peněžní tok, schopnost navýšit kapitál a investice) byly posuzovány u výrobců v Unii zařazených do vzorku na základě jimi dodaných informací.
(154)
Jeden výrobce v Unii zařazený do vzorku prodal v červnu 2010 svá výrobní zařízení. Tato zařízení získal jiný výrobce v Unii. Jelikož je analýza makroekonomických ukazatelů založena na údajích získaných ode všech výrobců v Unii, neměl tento prodej žádný dopad na rozsah nebo jednotlivé ukazatele analýzy újmy.
(155)
V úvodu této analýzy by mělo být vysvětleno, že určité celosvětové ekonomické události, ke kterým došlo na konci roku 2010 a na začátku roku 2011, měly dopad na situaci na trhu Unie, zejména na ceny a objem prodeje obdobného výrobku. V tomto období měl pokles nabídky bavlny na asijském trhu za následek zvýšení poptávky po polyesterovém vlákně. PET a polyesterové vlákno jsou na navazujícím trhu do značné míry závislé na téže surovině, tj. na přečištěné kyselině tereftalové (PTA). Zvýšená poptávka po polyesterovém vlákně způsobila nedostatečnou nabídku PTA, čímž se zvýšily ceny PET. Jelikož výrobci PET na Blízkém východě jsou rovněž závislí na PTA z Asie, došlo k náhlému snížení dovozu PET do Unie. Zároveň hlavní dodavatelé PTA v Unii prohlásili, že vyšší moc způsobila další omezení domácí výroby PET.
4.1 Připomínky zúčastněných stran
(156)
Některé strany zpochybnily platnost analýzy újmy z toho důvodu, že byla založena na neúplných informacích, což také mělo dopad na práva zúčastněných stran na obhajobu. Byly vzneseny zejména níže uvedené argumenty.
(157)
Některé strany tvrdily, že informace získané od výrobců v Unii nejsou v souladu s pokyny pro vyplnění dotazníku, který požadoval, aby údaje od různých společností nebyly sčítány. Proto byl vznesen argument, že shromážděné informace nebyly přesné ani úplné vzhledem k tomu, že vykázaná čísla byla sečtena pro každý subjekt zařazený do vzorku. Je třeba uvést, že informace byly shromážděny řádným způsobem a byly ověřeny na místě. Bylo shledáno, že shromážděné informace poskytují dostatečně přesný obrázek o výrobním odvětví Unie, a proto bylo nutné výše uvedené tvrzení odmítnout. Po zveřejnění informací strany své tvrzení zopakovaly. Nebyly předloženy žádné nové argumenty ani důkazy. Některé strany zopakovaly své tvrzení, že údaje poskytnuté jednou společností zařazenou do vzorku nebyly úplné, jelikož se netýkaly celé skupiny, ale jen vybraného subjektu v rámci skupiny. Tato připomínka byla rozebrána ve fázi výběru vzorku, jak je vysvětleno v 18. bodě odůvodnění.
(158)
Tytéž strany tvrdily, že se Komise pokoušela opravit údajné nedostatky ve shromážděných informacích tím, že zaslala dodatečné dotazníky. V tomto ohledu je třeba objasnit, že Komise skutečně zaslala dodatečné dotazníky, které však byly určeny pouze výrobcům v Unii nezařazeným do vzorku, aby shromáždila informace o makroekonomických ukazatelích, jež mají význam pro posouzení újmy, a tedy za účelem doplnění informací poskytnutých výrobci v Unii zařazenými do vzorku. Po zveřejnění informací některé strany toto tvrzení zopakovaly, aniž by předložily jakékoli nové argumenty nebo nové důkazy. Toto tvrzení uvedených stran tedy bylo nutné zamítnout.
(159)
Kromě toho tytéž strany tvrdily, že informace poskytnuté výrobci zařazenými do vzorku byly v rozporu s povinnostmi, jež ukládá článek 29 základního nařízení, protože informace, které nebyly důvěrné povahy, byly poskytnuty jako důvěrné informace, a proto byly vyřazeny z dostupné dokumentace. V tomto ohledu je třeba uvést, že tyto informace byly klasifikovány jako „vyhrazené“ v souladu s žádostí strany, která je předložila. Na žádost uvedených stran byl status důvěrnosti předložených informací přehodnocen a ve vhodných případech byly informace po schválení dotčenými společnostmi překlasifikovány jako „dostupné k nahlédnutí zúčastněným stranám“. I toto tvrzení tedy bylo zamítnuto.
4.2 Makroekonomické ukazatele
a) Výroba
(160)
V souvislosti se ztrátou podílu výrobního odvětví Unie na trhu (jak je uvedeno ve 164. bodě odůvodnění) se mezi rokem 2008 a obdobím přezkumného šetření snížila o 11 % i výroba v Unii. Pokles výroby v Unii byl přerušen pouze v roce 2010, kdy se výroba ve srovnání s rokem 2009 zvýšila, ale přesto zůstala na úrovni o 4 % pod úrovní z roku 2008. V období přezkumného šetření pak dále klesala.
Tabulka 6
Celková výroba v Unii
2008
2009
2010
Období přezkumného šetření
Výroba (v tunách)
2 327 169
2 107 792
2 239 313
2 068 717
Index (2008 = 100)
100
91
96
89
Zdroj:
odpovědi na dotazník, žádost o přezkum
b) Výrobní kapacita a využití kapacity
(161)
Výrobní kapacita výrobního odvětví Unie se mezi rokem 2008 a obdobím přezkumného šetření snížila o 23 %. Tento trend souvisí s uzavřením několika výrobních závodů, jež bylo částečně kompenzováno otevřením nových továren.
(162)
Využití kapacity se zvýšilo ze 75 % v roce 2008 na 86 % v období přezkumného šetření. Na toto zvýšené využití kapacity je třeba pohlížet v souvislosti s restrukturalizačním úsilím výrobního odvětví Unie, jak bylo vysvětleno ve 134. bodě odůvodnění.
Tabulka 7
Výrobní kapacita a využití kapacity
2008
2009
2010
Období přezkumného šetření
Výrobní kapacita (v tunách)
3 118 060
2 720 326
2 625 244
2 393 516
Index (2008 = 100)
100
87
84
77
Využití kapacity (v %)
75
77
85
86
Index (2008 = 100)
100
104
114
116
Zdroj:
odpovědi na dotazník, žádost o přezkum
c) Objem prodeje
(163)
Objem prodeje výrobního odvětví Unie na trhu Unie vykazoval tentýž vývoj jako výroba a během posuzovaného období se snížil o 6 %.
Tabulka 8
Celkový prodej výrobního odvětví Unie v Unii
2008
2009
2010
Období přezkumného šetření
Prodej (v tunách)
2 288 283
2 047 305
2 169 423
2 160 807
Index (2008 = 100)
100
89
95
94
Zdroj:
odpovědi na dotazník, žádost o přezkum.
d) Podíl na trhu
(164)
Po počátečním 13 % poklesu v roce 2009 získalo výrobní odvětví Unie zpět část svého podílu na trhu, o který přišly Spojené arabské emiráty, Jižní Korea, Írán a Pákistán, a to i přes zvyšující se objem dovozu z Indie, Ománu a jiných třetích zemí (Rusko, Mexiko a Saúdská Arábie) v témže období. Celkově se podíl výrobního odvětví Unie na trhu během posuzovaného období snížil o 3 %.
Tabulka 9
Podíl výrobního odvětví Unie na trhu
2008
2009
2010
Období přezkumného šetření
Podíl výrobního odvětví Unie na trhu (v %)
80
70
74
77
Index (2008 = 100)
100
87
93
97
Zdroj:
odpovědi na dotazník, žádost o přezkum a Eurostat.
e) Růst
(165)
Během posuzovaného období trh stagnoval. Výrobní odvětví Unie netěžilo z žádného růstu, naopak i přes restrukturalizační úsilí přišlo o další podíl na trhu v důsledku rostoucího dovozu, zejména ze zemí, pro něž nebyla zavedena žádná opatření. Na mírný pokles spotřeby v období přezkumného šetření je třeba pohlížet v souvislosti s dočasným nedostatkem suroviny (PTA) v Unii i na celosvětovém trhu.
f) Zaměstnanost a produktivita
(166)
Míra zaměstnanosti výrobního odvětví Unie vykázala mezi rokem 2008 a obdobím přezkumného šetření pokles o 41 %. Tento pokles byl konstantní během posuzovaného období, včetně roku 2010, kdy vzrostla výroba (viz 160. bod odůvodnění). Vzhledem ke zvýšené produktivitě je tento pokles odrazem restrukturalizačního úsilí řady výrobců v Unii.
(167)
Produktivita práce výrobního odvětví Unie, měřená jako objem výroby (v tunách) na zaměstnance a rok, vzrostla v posuzovaném období o 50 %. Promítá se v tom skutečnost, že výroba klesala pomalejším tempem než míra zaměstnanosti, a svědčí o zvýšené účinnosti výrobního odvětví Unie. To je obzvlášť patrné v roce 2010, kdy výroba vzrostla, míra zaměstnanosti poklesla a produktivita byla o 37 % vyšší než v roce 2008.
Tabulka 10
Zaměstnanost a produktivita
2008
2009
2010
Období přezkumného šetření
Počet zaměstnanců
2 060
1 629
1 449
1 218
Index (2008 = 100)
100
79
70
59
Produktivita (tuny/zaměstnanec)
1 130
1 294
1 545
1 698
Index (2008 = 100)
100
115
137
150
Zdroj:
odpovědi na dotazník, žádost o přezkum.
g) Rozsah skutečného rozpětí subvencí
(168)
Dopad skutečného rozpětí subvencí u dovozu z Indie na výrobní odvětví Unie nelze, s ohledem na cenovou citlivost trhu s tímto výrobkem, považovat za zanedbatelný. Je potřeba uvést, že tento ukazatel má větší význam v souvislosti s analýzou pravděpodobnosti obnovení újmy. Kdyby opatření pozbyla platnosti, je pravděpodobné, že by subvencovaný dovoz byl obnoven v takovém objemu a za takové ceny, že by dopad rozpětí subvencí byl značný.
h) Překonání účinků dřívějšího subvencování
(169)
Přestože ukazatele posuzované výše svědčí o tom, že po uložení konečných vyrovnávacích opatření v roce 2001 došlo k určitému zlepšení některých ekonomických ukazatelů výrobního odvětví Unie, dokazují rovněž, že výrobní odvětví Unie je stále citlivé.
4.3 Mikroekonomické ukazatele
a) Stav zásob
(170)
Úroveň zásob byla během období přezkumného šetření o 24 % vyšší ve srovnání s jejich úrovní v roce 2008. Ve srovnání s výkonem však zásoby zůstaly na dříve zjištěných úrovních, tj. mezi 5 a 6 %.
Tabulka 11
Stav zásob
2008
2009
2010
Období přezkumného šetření
Konečné zásoby
51 495
54 808
54 314
64 069
Index (2008 = 100)
100
106
105
124
Zdroj:
odpovědi na dotazník.
b) Vývoj cen
(171)
Pokud jde o vývoj cen, po počátečním poklesu v roce 2009 (- 16 %), který byl způsoben zejména hospodářskou krizí, se ceny v roce 2010 přiblížily k úrovni z roku 2008. Následovalo prudké zvýšení průměrné jednotkové ceny v období přezkumného šetření, které vedlo ke zvýšení o 25 % během posuzovaného období.
(172)
Na tento prudký nárůst cen v období přezkumného šetření je třeba pohlížet v souvislosti s neočekávaným vývojem na trhu s bavlnou na konci roku 2010 a v prvním čtvrtletí roku 2011. Jak je uvedeno ve 155. bodě odůvodnění, rekordní ceny bavlny způsobily přechod na polyesterové vlákno, které využívá stejnou surovinu jako PET. Zvýšená poptávka po této surovině, tj. po PTA, zvýšila ceny PET v Asii a na Blízkém východě, což mělo vedlejší účinek na ceny PET v Unii. Ke zvýšení cen v Unii v té době přispěl i krátkodobý nedostatek PTA v Unii v důsledku „vyšší moci“ deklarované jedním z výrobců PTA v Unii.
Tabulka 12
Jednotková prodejní cena v Unii
2008
2009
2010
Období přezkumného šetření
Jednotková prodejní cena v Unii (EUR/tunu)
1 066
891
1 045
1 330
Index (2008 = 100)
100
84
98
125
Zdroj:
odpovědi na dotazník.
c) Faktory ovlivňující prodejní ceny
(173)
Prodejní ceny PET obvykle sledují cenové tendence u jejich hlavních surovin (zejména PTA a monoethylenglykolu - MEG), jelikož ty tvoří až 90 % celkových nákladů PET. PTA je ropný derivát, jehož cena kolísá v závislosti na ceně ropy. To způsobuje velké kolísání cen PET.
(174)
Kromě toho PET využívá stejnou surovinu jako polyesterové vlákno, jehož výroba závisí na dostupnosti PTA ve stejné míře jako u PET. Jelikož je polyesterové vlákno pro textilní odvětví alternativou bavlny, je cena PET citlivá rovněž na vývoj na trhu s bavlnou.
d) Mzdy
(175)
Průměrná mzda se v posuzovaném období snížila o 7 %. K tomuto snížení došlo v období přezkumného šetření a přispělo ke zvýšení produktivity popsanému výše (viz 167. bod odůvodnění).
Tabulka 13
Mzdy
2008
2009
2010
Období přezkumného šetření
Mzdy (průměr na osobu)
54 512
56 014
54 876
50 784
Index (2008 = 100)
100
103
101
93
Zdroj:
odpovědi na dotazník.
e) Ziskovost a návratnost investic
(176)
Ziskovost a návratnost investic se mezi rokem 2008 a obdobím přezkumného šetření významně zlepšily. Zisk z prodeje na trhu Unie vzrostl z - 7,9 % v roce 2008 na 5,3 % v období přezkumného šetření a návratnost investic se zlepšila z - 9,6 % na 10,6 %. V roce 2008 byla výkonnost jednoho výrobce v Unii obzvlášť slabá. Zlepšení finanční situace výrobního odvětví Unie v letech 2009 a 2010, kdy ceny byly pod úrovní z roku 2008, však dokládá, že vztah mezi cenami a ziskovostí je jen volný. Naopak v případě zlepšení ziskovosti se zdá, že úzce souvisí se zlepšením využití kapacity a se zvýšením produktivity popsaným výše.
(177)
Díky vývoji na celosvětovém trhu na přelomu let 2010-2011 spolu s restrukturalizačním úsilím a zlepšením účinnosti popsaným výše bylo výrobní odvětví Unie schopné zlepšit v roce 2010 svou ziskovost a v období přezkumného šetření dosáhnout úrovně 5,3 %.
(178)
Jedna zúčastněná strana tvrdila, že tento vývoj byl neočekávaný a mimořádný a nelze jej považovat za reprezentativní pro celkovou situaci výrobního odvětví Unie.
(179)
V tomto ohledu je třeba uvést, že výrobní odvětví Unie mohlo využít nárůstu cen PET na konci roku 2011 a na začátku roku 2012, jelikož ustálilo cenu PTA ještě předtím, než došlo k popsaným událostem na trhu. Na základě statistických zdrojů týkajících se vývoje po období přezkumného šetření, které předložily zúčastněné strany, se ziskové rozpětí výrobců PET v roce 2012 podstatně snížilo. Tím se potvrzuje, že ziskovost v roce 2011 (období přezkumného šetření) byla opravdu do značné míry ovlivněna neočekávanými a dočasnými celosvětovými ekonomickými událostmi (155. bod odůvodnění), ke kterým pravděpodobně již znovu nedojde a nelze je považovat za trvalé a reprezentativní pro situaci výrobního odvětví Unie.
Tabulka 14
Ziskovost a návratnost investic
2008
2009
2010
Období přezkumného šetření
Ziskovost prodeje Unie (v %)
-7,9
1,6
4,8
5,3
Index (2008 = 100)
100
221
261
267
Návratnost investic (v %)
-9,6
2,3
8,9
10,6
Index (2008 = 100)
100
224
292
310
Zdroj:
odpovědi na dotazník.
f) Peněžní tok a schopnost získat kapitál
(180)
Peněžní tok se v posuzovaném období významně zlepšil a odrážel nedávné zlepšení ziskovosti výrobního odvětví Unie.
Tabulka 15
Peněžní tok
2008
2009
2010
Období přezkumného šetření
Peněžní tok (v EUR)
-59 419 394
40 940 883
96 614 649
103 761 169
Index (2008 = 100)
100
269
363
375
V % obratu
-5,9
4,5
8,3
7,5
Index (2008 = 100)
100
176
242
229
Zdroj:
odpovědi na dotazník.
(181)
Neexistovaly žádné konkrétní náznaky toho, že by se výrobní odvětví Unie potýkalo s potížemi při získávání kapitálu, zejména proto, že výrobci v Unii jsou organizováni ve větších skupinách.
g) Investice
(182)
Úroveň investic se v posuzovaném období celkově snížila o 35 %. Původní investice provedené v roce 2008 byly v roce 2009 prudce omezeny a od té doby ještě nebyly plně obnoveny.
Tabulka 16
Investice
2008
2009
2010
Období přezkumného šetření
Investice (v tis. EUR)
72 341 598
5 404 705
15 994 659
47 217 003
Index (2008 = 100)
100
7
22
65
Zdroj:
odpovědi na dotazník.
5. Závěr k situaci výrobního odvětví Unie
(183)
Z analýzy makroekonomických údajů vyplynulo, že výrobní odvětví Unie během posuzovaného období snížilo objem výroby a prodeje. Podíl výrobního odvětví Unie na trhu se po počátečním poklesu v roce 2009 ještě plně neobnovil a v posuzovaném období vykazoval celkový pokles o 3 procentní body (na 77 % v období přezkumného šetření). Pokles zaměstnanosti a kapacity je výsledkem probíhající restrukturalizace a je třeba na něj pohlížet v souvislosti se zvyšujícím se využitím kapacity a zvyšující se produktivitou.
(184)
Zároveň vykazovala většina příslušných mikroekonomických ukazatelů známky zlepšení. Ziskovost, návratnost investic a peněžní tok výrazně vzrostly, zejména v roce 2010 a v období přezkumného šetření. Naopak investice v roce 2009 prudce poklesly a od té doby se ještě neobnovily.
(185)
Celkově se hospodářská situace výrobního odvětví zlepšila. K tomuto zlepšení však došlo poměrně nedávno a je do určité míry založeno na neočekávaném a dočasném vývoji na trhu na přelomu let 2010-2011 (viz 155. bod odůvodnění). Zdá se, že tento závěr podporují také dostupné informace o vývoji rozpětí výrobního odvětví Unie v roce 2012 (viz 179. bod odůvodnění), které ve srovnání s obdobím přezkumného šetření vykazuje pokles.
(186)
Podle výše uvedené analýzy se situace výrobního odvětví Unie zlepšila a zdá se, že nedochází k žádné podstatné újmě. Situace výrobního odvětví Unie je však (navzdory zjevným pozitivním trendům a významnému restrukturalizačnímu úsilí) stále ještě nestabilní.
(187)
Po zveřejnění informací některé strany zpochybnily závěr, že výrobní odvětví Unie je stále ještě nestabilní, a tvrdily, že výrobní odvětví Unie je v dobrém stavu a od roku 1999 se významně transformovalo. Je třeba uvést, že, jak je vysvětleno ve 184. bodě odůvodnění, i přes celkové zlepšení a konsolidaci se ne všechny ekonomické ukazatele v posuzovaném období vyvíjely pozitivně. Například objem výroby a prodeje a rovněž podíl na trhu se snížily. Kromě toho došlo ke zlepšení poměrně nedávno a zdá se, že v důsledku propadu ziskovosti v roce 2012 mělo jen krátké trvání. Na tomto základě se dospělo k závěru, že v období přezkumného šetření sice nebyla prokázána žádná podstatná újma, ale výrobní odvětví Unie bylo stále v nestabilní situaci. Tento argument byl proto zamítnut.
(188)
Po zveřejnění informací některé strany zpochybnily použití údajů vztahujících se k době po období přezkumného šetření pro účely analýzy hospodářské situace výrobního odvětví Unie. Jako reakce na toto tvrzení se potvrzuje, že situace výrobního odvětví Unie se posuzovala za posuzované období a na tomto základě nebyla zjištěna žádná podstatná újma. Vývoj ziskovosti výrobního odvětví Unie po období přezkumného šetření je však v tomto případě relevantní, zejména v souvislosti s mimořádným vývojem na celosvětovém trhu na přelomu let 2010 a 2011. Ilustruje také kolísavost, která je pro toto odvětví typická. Tento argument se proto zamítá.
F. PRAVDĚPODOBNOST OBNOVENÍ ÚJMY
1. Dopad předpokládaného objemu dovozu a vliv na ceny v případě zrušení opatření
(189)
Šetřením se ukázalo, že dovoz z Indie je nadále subvencován a že neexistují žádné náznaky toho, že subvencování by se v budoucnu omezilo nebo zrušilo.
(190)
Výhledová analýza pravděpodobného objemu dovozu do Unie z Indie odhalila, že kdyby byla opatření zrušena, dovoz z Indie by se vzhledem k přebytečné kapacitě dostupné pro vývoz (viz 125. bod odůvodnění), cenám v Unii a atraktivitě trhu Unie pravděpodobně zvýšil na úroveň vyšší, než byly úrovně dosažené v období přezkumného šetření. Odhaduje se, že v důsledku plánovaného rozšíření kapacity by přebytečná kapacita dostupná pro vývoz v blízké budoucnosti dosáhla asi 600 000-700 000 tun, což by představovalo 21-25 % celkové spotřeby v Unii v období přezkumného šetření.
(191)
Vzhledem k přetrvávání subvencování se očekává, že by se ceny dovozu z Indie dále snižovaly, kdyby byla opatření proti ní zrušena. Jelikož vývozci budou muset také soutěžit s levným dovozem z jiných zemí, pravděpodobně budou své ceny dále snižovat, aby zvýšili svůj podíl na trhu Unie.
(192)
Na základě toho bude výrobní odvětví Unie pravděpodobně vystaveno významnému objemu dovozu z Indie za subvencované ceny nižší, než jsou průměrné ceny výrobního odvětví Unie, což by poškodilo jeho hospodářskou situaci, která se nedávno zlepšila. V důsledku toho by se pravděpodobně obnovila podstatná újma, kdyby opatření proti Indii byla zrušena.
2. Výrobní kapacita a přebytečná kapacita dostupná pro vývoz
(193)
Jak bylo uvedeno ve 125. bodě odůvodnění, jsou vyvážející výrobci v Indii schopni zvýšit svůj objem vývozu na trh Unie. Indie zaznamenala v posuzovaném období významný nárůst své výrobní kapacity (viz 125. bod odůvodnění). Podle dostupných informací se očekává, že svou kapacitu bude dále zvyšovat, čímž by v blízké budoucnosti vznikl rozdíl mezi domácí spotřebou a výrobní kapacitou dostupnou pro vývoz o velikosti 600 000-700 000 tun. Tuto přebytečnou kapacitu dostupnou pro vývoz je třeba považovat za významnou, jelikož představuje asi 21-25 % stávající spotřeby Unie v období přezkumného šetření.
(194)
I když byl tedy dovoz do Unie poměrně omezený, v posuzovaném období se více než zdvojnásobil a hrozí riziko, že by do Unie mohl být přesměrován významný objem vývozu z Indie.
3. Ztráta vývozních trhů
(195)
Opatření na ochranu obchodu zaměřená proti dovozu z Indie jsou v současnosti zavedena v Turecku a v Jižní Africe. Následná možná ztráta těchto vývozních trhů pro Indii je dalším ukazatelem toho, že kdyby opatření pozbyla platnosti, cílem by se pravděpodobně stal trh Unie.
(196)
Po zveřejnění informací některé strany zpochybnily závěry ohledně ztráty vývozních trhů pro Indii. Tvrdily, že oba trhy jsou jen okrajovými vývozními trhy, a že tedy z těchto trhů nelze přesměrovat žádný významný objem dovozu do Unie, kdyby opatření byla zrušena. Je třeba uvést, že pouhá existence opatření na ochranu obchodu na některých trzích vylučuje smysluplné srovnání relativního významu trhů s opatřeními a trhů bez opatření pro danou zemi. Kromě toho se v rozporu s uvedeným tvrzením nedospělo k závěru, že by objem vývozu z Indie určený pro tyto trhy byl přesměrován na trh Unie. Místo toho se dospělo k závěru, že existence opatření na ochranu obchodu na trzích jiných třetích zemí omezuje absorpční kapacitu trhů třetích zemí, pokud jde o předpokládaný nárůst přebytečné kapacity dostupné pro vývoz v Indii. Tento argument byl proto zamítnut.
(197)
Existence opatření na ochranu obchodu ve třetích zemích je také ukazatelem toho, že počínání při tvorbě cen indického vývozu se pravděpodobně bude opakovat na trhu Unie.
4. Atraktivita trhu Unie
(198)
Trh Unie s PET je atraktivní svou velikostí a cenami, jelikož se jedná o třetí největší trh na světě a má strukturální potřebu dovozu a vyšší ceny než ostatní trhy. V případě Indie bývají dovozní ceny pro Unii vyšší než ceny pro jiné třetí země, což svědčí o atraktivitě trhu Unie pro indický vývoz. To dobře dokládá skutečnost, že dovoz z Indie se v posuzovaném období zdvojnásobil, a to i přes zavedená opatření.
(199)
Atraktivitu trhu Unie pro dovozce potvrzuje i skutečnost, že výrobní odvětví Unie nadále ztrácelo podíl na trhu ve prospěch vzrůstajícího dovozu ze zemí, pro něž nebyla zavedena žádná opatření. Platí to zejména v případě Jižní Korey, která významně zvýšila svůj vývoz na trh Unie v roce 2012 poté, co opatření proti této zemi pozbyla platnosti.
5. Další faktory
(200)
Dopad dovozu z jiných třetích zemí, pro něž byla zavedena opatření, na situaci výrobního odvětví Unie se nepovažoval za významný, jelikož objem příslušného dovozu byl nízký a jejich podíl na trhu v období přezkumného šetření se významně snížil.
(201)
Objem dovozu z jiných třetích zemí, pro něž nebyla zavedena žádná opatření, se během posuzovaného období zvýšil, avšak průměrná dovozní cena zůstala na podobné úrovni jako průměrná cena výrobního odvětví Unie. Dopad dovozu z těchto zemí na situaci výrobního odvětví Unie se proto považuje pouze za omezený.
6. Závislý trh
(202)
Po zveřejnění informací některé strany tvrdily, že v důsledku vertikální integrace mezi výrobci a zpracovateli PET se významná část PET prodávala pro závislé využití, které není konkurencí pro dovoz. Rovněž tvrdily, že podíl závislého trhu byl významný a že ovlivnil výsledky analýzy.
(203)
Na základě informací shromážděných na úrovni výrobců v Unii zařazených do vzorku bylo zjištěno, že podíl závislého prodeje nebyl významný (méně než 10 %). Je třeba zdůraznit, že dané strany vyjádřily přítomnost výrobců PET v odvětví výroby obalů jako instalovanou výrobní kapacitu PET, a nikoli jako jejich podíl na trhu v odvětví výroby obalů. Bylo tedy zjištěno, že tvrzení o významném podílu závislého využití je neopodstatněné. Pokud jde o ceny, bylo zjištěno, že se ceny závislého a nesouvisejícího prodeje pohybovaly na stejných úrovních.
(204)
Na základě toho se dospělo k závěru, že rozlišovací analýza dopadu závislého prodeje není nutná, a tato tvrzení stran byla odmítnuta.
7. Připomínky zúčastněných stran
(205)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že během období přezkumného šetření nedocházelo k újmě způsobené dovozem z Indie, což potvrzuje relativní hospodářská životaschopnost a zisk výrobního odvětví Unie. Je třeba uvést, že v tomto případě opravdu nebylo zjištěno žádné přetrvávání újmy, a tvrzení těchto stran tedy odpovídá zjištěním šetření.
(206)
Některé strany tvrdily, že dopad na situaci výrobního odvětví Unie mohly mít jiné faktory, jako jsou strukturální nedostatky výrobního odvětví Unie a nedostatečné investice a rovněž sezónní a konjunkturální faktory (například špatné počasí a hospodářské krize). Pokud jde o první uvedený bod, je třeba uvést, že restrukturalizace výrobního odvětví Unie již probíhá a dosažené zlepšení účinnosti naznačuje, že toto tvrzení stran je nepodložené. Pokud jde o konjunkturální faktory, zdá se, že přestože hospodářské krize měly dopad na situaci výrobního odvětví Unie v roce 2009, jak je uvedeno ve 171. bodě odůvodnění, tyto účinky již v současnosti nejsou přítomné. Pokud jde o účinek špatného počasí, tím lze částečně vysvětlit klesající spotřebu v období přezkumného šetření, avšak jeho údajný dopad na situaci výrobního odvětví Unie jednak nebyl doložen a také se zdá, že mírný pokles v roce 2011 souvisel spíše s dočasným nedostatkem surovin v důsledku vývoje na celosvětovém trhu v roce 2011. Proto není žádné z těchto tvrzení vzhledem k zjištění šetření opodstatněné.
(207)
Kromě toho některé strany tvrdily, že kdyby opatření pozbyla platnosti, není obnovení újmy v tomto případě pravděpodobné, jelikož výrobní odvětví Unie je díky své struktuře (koncentrace a vertikální integrace) chráněno před účinky dovozu. Kromě toho byl vznesen argument, že přechod na dovážené PET není v blízké budoucnosti žádoucí ani možný, zejména proto, že smlouvy a strategie týkající se odběru a rovněž proces homologace velkých vlastníků značek (následných uživatelů) činí změny dodavatelů PET problematickými. Je třeba uvést, že na základě zjištění tohoto šetření ztrácelo výrobní odvětví Unie nadále svůj podíl na trhu ve prospěch dovozu během posuzovaného období. To dokládá, že výrobní odvětví Unie jednak není chráněno před účinky dovozu a také že přechod na dovoz není hypotetický, ale již k němu skutečně dochází. Tyto argumenty proto musely být zamítnuty.
(208)
Po zveřejnění informací zopakovaly některé strany tvrzení, že výrobní odvětví Unie je díky své struktuře chráněno před potenciální konkurencí dovozu. Zaprvé, pokud jde o tvrzení o dominantním postavení jedné z výrobních skupin na trhu Unie, která kontroluje pět výrobců, je třeba uvést, že trh Unie je otevřený trh s dalšími osmi výrobci, kteří působí mimo tuto skupinu, na němž narůstá konkurence dovozu ze třetích zemí, ať už se zavedenými opatřeními, nebo bez nich. Zadruhé, koncentrace je typická pro tento druh obchodu, který je založen na komoditě a jehož konkurenceschopnost závisí na úsporách z rozsahu. Zatřetí nebylo zjištěno, že by na trhu Unie existoval nějaký subjekt určující ceny. Kromě toho strany znovu zopakovaly, že nebyl analyzován dopad dovozu z dotčených tří zemí v souvislosti s vertikální integrací některých výrobců v Unii s odvětvím vyrábějícím obaly nebo s výrobci PTA. Jak bylo uvedeno ve 205. bodě odůvodnění, tyto aspekty byly analyzovány a byly shledány neopodstatněnými. Kromě toho ověření společností dotčených vertikální integrací s výrobci surovin potvrdilo, že neexistovala žádná komparativní výhoda, jelikož převody se uskutečňovaly za tržní cenu. Na základě výše uvedených skutečností bylo tvrzení, že výrobní odvětví Unie je chráněno před konkurencí, odmítnuto.
(209)
Kromě toho některé strany tvrdily, že žádné prvky nepodporují závěr, že indická vývozní kapacita se může zaměřit na trh Unie za „nízké ceny“, jelikož i) domácí poptávka v Indii roste a očekává se, že bude růst i nadále; ii) vzhledem k domácí spotřebě sice existuje přebytek PET, ale soutěž na vývozních trzích nezpůsobila abnormálně levný vývoz; iii) nárůst výrobní kapacity v Asii odpovídá očekávanému celosvětovému nárůstu poptávky. Je třeba uvést, že zjištění tohoto šetření prokazují, že předpokládaný růst kapacity ukazuje na vzrůstající přebytek výrobní kapacity nad domácí poptávkou. Kromě toho byly indické ceny na třetích trzích nižší než indické dovozní ceny pro Unii. Na základě zjištění popsaných ve 189. až 199. bodě odůvodnění je pravděpodobné, že pokud vyrovnávací opatření pozbudou platnosti, subvencovaný indický dovoz se zaměří na trh Unie ve významném objemu a za ceny nižší, než je průměrná cena výrobního odvětví Unie. Z těchto důvodů se tyto argumenty stran zamítají.
8. Závěr k obnovení újmy
(210)
Na základě výše uvedených skutečností se dospělo k závěru, že pokud vyrovnávací opatření budou zrušena, je pravděpodobné, že podstatný objem subvencovaného dovozu z Indie bude přesměrován do Unie. Díky pokračujícímu subvencování by ceny dovozu pravděpodobně představovaly cenové podbízení vůči cenám výrobního odvětví Unie. Kdyby se indičtí vyvážející výrobci pokoušeli zvýšit svůj podíl na trhu, ceny tohoto dovozu by se pravděpodobně snížily ještě více. Se vší pravděpodobností by to vedlo k dalšímu zesílení tlaku na snížení cen výrobního odvětví Unie, které by podle předpokladů nepříznivě ovlivnilo jeho situaci.
(211)
Během posuzovaného období se situace výrobního odvětví Unie zlepšila, zejména pokud jde o produktivitu a využití kapacity a také ziskové rozpětí, které v období přezkumného šetření dosáhlo úrovně, jež se blíží cílovému zisku určenému v původním šetření. Proto lze dospět k závěru, že výrobní odvětví Unie, třebaže je jeho situace stále nestabilní, během období přezkumného šetření neutrpělo podstatnou újmu. Vzhledem k pravděpodobnému podstatnému nárůstu subvencovaného dovozu z Indie, který pravděpodobně bude představovat cenové podbízení vůči prodejním cenám výrobního odvětví Unie, se však dospělo k závěru, že kdyby opatření pozbyla platnosti, situace by se velmi pravděpodobně zhoršila a podstatná újma by se obnovila.
G. ZÁJEM UNIE
(212)
V souladu s článkem 31 základního nařízení se ověřovalo, zda by zachování stávajících vyrovnávacích opatření bylo v rozporu se zájmem Unie jako celku. Určení zájmu Unie vycházelo ze zhodnocení jednotlivých dotčených zájmů. Všem zúčastněným stranám byla poskytnuta příležitost, aby předložily svá stanoviska podle čl. 31 odst. 2 základního nařízení.
(213)
Je třeba připomenout, že ani v původním šetření, ani v posledním přezkumu před pozbytím platnosti se nedospělo k závěru, že přijetí opatření by bylo v rozporu se zájmem Unie. Kromě toho byla analýza při posledním přezkumu před pozbytím platnosti provedena v situaci, kdy opatření byla již zavedena, a při posouzení se proto přihlíželo k jakémukoli nežádoucímu nepříznivému dopadu na strany dotčené danými opatřeními.
(214)
Na tomto základě se posuzovalo, zda i přes závěry o přetrvávání subvencování a pravděpodobnosti obnovení újmy neexistují přesvědčivé důkazy, které by vedly k závěru, že zachování opatření není v tomto konkrétním případě v zájmu Unie.
1. Zájem výrobního odvětví Unie
(215)
Zachování vyrovnávacích opatření uložených na dovoz z Indie by pomohlo výrobnímu odvětví Unie pokračovat s probíhající restrukturalizací a dále zlepšovat svou hospodářskou situaci, která se zlepšila teprve nedávno, jelikož by se tím zabránilo tomu, aby výrobní odvětví Unie bylo vystaveno významnému objemu subvencovaného dovozu z Indie, jemuž by nemohlo odolávat. Výrobní odvětví Unie by proto nadále mělo užitek ze zachování stávajících vyrovnávacích opatření.
(216)
Proto se dospělo k závěru, že zachování vyrovnávacích opatření proti Indii by bylo v zájmu výrobního odvětví Unie.
2. Zájem dovozců v Unii, kteří nejsou ve spojení
(217)
Žádný z dovozců, kteří nejsou ve spojení, při tomto přezkumu nespolupracoval. I přes platná opatření dovoz z Indie pokračoval a v posuzovaném období se téměř zdvojnásobil.
(218)
Docházelo rovněž k dovozu z jiných třetích zemí, pro něž nebyla zavedena žádná opatření, a tento dovoz dosáhl v období přezkumného šetření významného podílu na trhu (viz 149. bod odůvodnění). I přes zavedená opatření tedy měli dovozci přístup k alternativním zdrojům dodávek.
(219)
Vzhledem k tomu, že nebylo prokázáno, že by platná opatření dovozce značně postihla, má se za to, že zachování opatření nebude v rozporu se zájmy dovozců v Unii.
3. Zájem dodavatelů surovin v Unii
(220)
Surovinou pro výrobu dotčeného výrobku je PTA/MEG. Dva z pěti známých dodavatelů surovin (jeden dodavatel PTA a jeden dodavatel MEG) spolupracovali při šetření tím, že poskytli své odpovědi na dotazník. Oba dodavatelé surovin vyjádřili svou podporu pro zachování opatření.
(221)
Šetřením se ukázalo, že spolupracující výrobce PTA představoval během období přezkumného šetření mezi výrobci v Unii zařazenými do vzorku podstatnou část nákupů PTA. Vzhledem k tomu, že PTA nemá v Unii žádné jiné využití, než je výroba PET, je rozumné předpokládat, že výrobci PTA jsou do značné míry závislí na výrobním odvětví PET.
(222)
Pokud jde o spolupracujícího dodavatele MEG, MEG představoval v období přezkumného šetření jen poměrně malou část jeho celkového obratu. Pokud jde o MEG, nepředstavují PET jeho jediné ani nejdůležitější možné uplatnění a výrobci MEG jsou méně závislí na situaci výrobního odvětví PET. Proto se dospělo k závěru, že zachování opatření proti subvencovanému dovozu PET z Indie by mělo pozitivní, i když pravděpodobně omezený, dopad na dodavatele MEG.
(223)
Bylo vzneseno tvrzení, že dodavatelé surovin nejsou závislí na výrobcích PET v Unii. Zejména se tvrdilo, že dva ze čtyř výrobců v Unii zařazených do vzorku ve skutečnosti dováželi suroviny.
(224)
Pokud jde o toto tvrzení, šetřením se ukázalo, že dovezeným materiálem byl převážně MEG, jenž může být použit i pro jiné účely než pro PET. Nebyly zjištěny žádné náznaky, které by svědčily o více než zanedbatelném dovozu PTA do Unie. Proto tímto tvrzením nejsou dotčeny závěry přijaté v souvislosti se závislostí výrobců PTA na výrobě PET v Unii.
(225)
Proto se dospělo k závěru, že ze zachování opatření proti subvencovanému dovozu PET z Indie by měli prospěch výrobci PTA a rovněž, i když v menší míře, i dodavatelé MEG. Proto by zachování opatření proti dovozu z Indie nebylo v rozporu se zájmy dodavatelů surovin.
(226)
Po zveřejnění informací některé strany tvrdily, že docházelo k vývozu PTA, a proto výrobci PTA údajně nebyli závislí na výrobním odvětví Unie. Na podporu tohoto tvrzení nebyly předloženy žádné důkazy. Proto byl tento argument stran odmítnut jako neodůvodněný.
(227)
Kromě toho tytéž strany tvrdily, že zrušení opatření nebude mít žádný dopad na výrobce PTA, jelikož spolupracující uživatelé údajně nepřejdou na dovoz a budou nadále odebírat PET od výrobního odvětví Unie. Úroveň spotřeby PTA v Unii tedy zůstane tatáž. Na základě zjištění tohoto šetření ztrácelo výrobní odvětví Unie během posuzovaného období nadále svůj podíl na trhu ve prospěch dovozu. To ukazuje, že přechod na dovoz není hypotetický (viz 164. bod odůvodnění). Tento argument uvedených stran byl tedy zamítnut.
4. Zájem odvětví recyklace PET
(228)
Výrobní odvětví Unie tvrdilo, že situace odvětví recyklace závisí na udržitelné ceně prvotních PET (nerecyklovaných PET) na trhu Unie. Toto tvrzení bylo podloženo tiskovou zprávou sdružení podniků recyklujících plasty v Evropě, podle níž by potenciální zrušení opatření u prvotních PET mohlo ještě více zhoršit situaci odvětví recyklace.
(229)
Některé zúčastněné strany zpochybňovaly, že by situace odvětví recyklace závisela na udržitelné ceně prvotních PET na trhu Unie, a tvrdily, že ceny prvotních PET a recyklovaných PET spolu nesouvisejí. Tvrdily, že recyklované PET se převážně používají k výrobě polyesterového vlákna, a proto je nelze spojovat s vývojem cen prvotních PET. Kromě toho bylo uvedeno, že recyklované PET zcela podporují plnírny, a proto toto odvětví není závislé na výrobcích PET. Kromě toho bylo rovněž uvedeno, že odvětví recyklace se nepřihlásilo jako zúčastněná strana v tomto šetření.
(230)
Jelikož se odvětví recyklace v tomto šetření nepřihlásilo, nebylo možné žádné z výše uvedených tvrzení ověřit srovnáním se skutečnými čísly. Proto se dospělo k závěru, že obecně by platná opatření nebyla v rozporu se zájmem odvětví recyklace v Unii.
5. Zájem uživatelů
(231)
Dotčený výrobek se používá převážně k výrobě lahví na vodu a jiné nealkoholické nápoje. Jeho použití pro výrobu jiných obalů (pro potraviny, fólie atd.) zůstává poměrně omezené. Lahve z PET se vyrábějí ve dvou fázích: i) nejprve se vyrobí předtvarovaný polotovar vstřikem PET do šablony a ii) předtvarovaný polotovar se zahřeje a vyfoukne do tvaru lahve. Výroba lahví může být integrovaným procesem (tj. stejná společnost nakupuje PET, vyrábí předtvarované polotovary a foukáním je tvaruje na láhve), nebo omezena na druhou fázi (vyfukování předtvarovaných polotovarů do tvaru láhve). Předtvarované polotovary mohou být poměrně snadno přepravovány, neboť jsou malé a kompaktní, zatímco prázdné lahve jsou nestabilní a kvůli jejich velikosti je jejich přeprava finančně velmi náročná.
(232)
Na tomto základě byly určeny dvě hlavní skupiny následných uživatelů pro zjištění dopadu platných opatření: i) zpracovatelé nebo výrobci lahví, kteří transformují PET granule na předtvarované polotovary (nebo lahve) a prodávají je k následnému zpracování; a ii) stáčírny, které plní (a vyfukují) předtvarované polotovary do lahví; tato skupina zastupuje zejména výrobce minerálních vod a nealkoholických nápojů. Stáčírny se často účastní podnikání s PET buď pomocí integrovaných operací výroby lahví, nebo prostřednictvím dohod o zpracování s najatými zpracovateli nebo výrobci lahví, pro které vyjednávají cenu PET s výrobcem (měkké poplatky (soft tolling)), nebo dokonce kupují PET pro své vlastní lahve (tvrdé poplatky (hard tolling)).
(233)
Při šetření spolupracovalo a informace požadované v dotazníku poskytlo 17 uživatelů (pět zpracovatelů a dvanáct stáčíren). Spolupracující zpracovatelé představovali 22,7 % a stáčírny 13 % celkové spotřeby PET v Unii. Odpovědi od stáčíren pocházejí z různých poboček nadnárodních společností (známých jako vlastníci značek).
(234)
Bylo zjištěno, že spolupracující uživatelé získávali PET zejména od výrobců v Unii a pouze malá část byla získána z dovozu. Dovoz z Indie představoval asi polovinu tohoto dovozu, a tedy jen minimální podíl použitých PET. Docházelo však rovněž k dovozu z jiných třetích zemí, pro něž nebyla zavedena žádná opatření, a tento dovoz dosáhl v období přezkumného šetření významného podílu na trhu (viz 149. bod odůvodnění). I přes zavedená opatření tedy měli uživatelé přístup k alternativním zdrojům dodávek.
6. Připomínky uživatelského odvětví
(235)
Uživatelé tvrdili, že je významným způsobem ovlivnil podstatný nárůst ceny PET v posledních letech, který nemůže být za současné hospodářské situace přenesen na maloobchodníky a spotřebitele. Tvrdili, že tento nárůst cen způsobila akumulace mnohaletého používání opatření na ochranu obchodu, která chránila výrobce v Unii před konkurencí dovozu v době, kdy se výrobní odvětví PET v Unii stalo koncentrovanějším a integrovanějším. V důsledku toho uživatelé tvrdili, že jsou zavedená opatření kvůli jejich údajnému dopadu na cenu PET odpovědná za zhoršení zaměstnanosti v následných odvětvích, výzkumu a vývoje a konkurenceschopnosti na vývozních trzích, přičemž tento dopad je ještě citelnější pro malé a střední podniky. Rovněž se tvrdilo, že ztráta pracovních míst v důsledku zavedených opatření přesáhla počet osob, které jsou v současnosti zaměstnávány výrobním odvětvím PET v Unii.
6.1 Cenová citlivost a nákladová struktura uživatelů
(236)
Pokud jde o cenovou citlivost PET u zpracovatelů, bylo zjištěno, že PET představuje asi 80 % celkových nákladů. Proto se PET považuje při tomto typu činnosti za nejdůležitější složku nákladů. Kromě toho bylo zjištěno, že zpracovatelské odvětví je spíše fragmentované a má poměrně slabou vyjednávací pozici vůči velkým stáčírnám a potýká se s podstatnými strukturálními problémy, jež jsou typické pro odvětví založené na komoditách. V důsledku toho vykazovalo toto odvětví vzrůstající tendenci k vertikální integraci se stáčírnami a k používání dohod o zpracování, na jejichž základě jsou zaručeny poplatky za zpracování a cena PET je dojednána a zaplacena stáčírnami. Odhaduje se, že podstatnou část nákupů PET na trhu Unie kontrolují přímo velké stáčírny. Jelikož smlouvy na předtvarované polotovary často zahrnují mechanismus, který odráží kolísání cen PET, jsou zpracovatelé čím dál neutrálnější vůči vývoji cen PET.
(237)
Po zveřejnění informací zpochybnili někteří uživatelé závěr o nárůstu používání dohod o zpracování a cenových vzorců. Informace v dokumentaci existenci tohoto trendu potvrdily. Toto tvrzení bylo tedy odmítnuto.
(238)
Tvrdilo se, že zavedená opatření by zpracovatelům nezpůsobila žádnou škodu, kdyby se podobná opatření uplatnila i na dovoz předtvarovaných polotovarů do Unie. Tvrdilo se, že v oblastech blízko hranic Unie se třetími zeměmi, v nichž nejsou zavedena žádná opatření proti dovozu PET z Indie, existují podněty k přemístění výroby předtvarovaných polotovarů a k jejich dovozu bez vyrovnávacích opatření na PET do Unie. Uznává se, že do určité míry existuje ekonomické opodstatnění tohoto procesu. Avšak vzhledem k nákladům na dopravu k takovému přemístění pravděpodobně dojde jen na omezenou vzdálenost. Celkově se proto údajný negativní dopad daných opatření na některé zpracovatele považuje pouze za okrajový.
(239)
Pokud jde o dopad cen PET na stáčírny, podle vykázaných čísel se odhaduje, že PET představují na základě váženého průměru 9 % celkových nákladů u balených nealkoholických nápojů a 12 % celkových nákladů u balené minerální vody. To dokládá, že PET nejsou hlavní nákladovou složkou pro odvětví balíren.
(240)
Kromě toho šetření zjistilo, že PET byly pro stáčírny upřednostňovaným, ale nikoli jediným balicím materiálem. Výrobky z PET představovaly 75 % obratu stáčíren vod a 50 % obratu výrobců nealkoholických nápojů. Kromě toho se šetřením ukázalo, že smlouvy mezi mnoha velkými stáčírnami (vlastníky značek) a výrobci PET byly založeny na vzorci, kdy cena byla upravena tak, aby odrážela kolísání cen surovin pro PET. Tím se potvrzuje existence vyjednávací pozice velkých, a tedy nejreprezentativnějších stáčíren nad rozpětím konverze výrobců PET.
(241)
Po zveřejnění informací zopakovali někteří uživatelé svůj argument, že PET jsou základní složkou nákladů pro zpracovatele a odvětví nealkoholických nápojů a vody v lahvích a že zjištění v tomto ohledu byla nepřesná a nebyla založena na poskytnutých údajích. Je třeba uvést, že situace zpracovatelů se analyzovala odděleně a tato připomínka je v jejich případě neopodstatněná (viz 236. bod odůvodnění). Pokud jde o posouzení situace stáčíren, potvrzuje se, že poměr nákladů zjištěný během šetření je založen na číslech, která poskytly spolupracující stáčírny podle metodologie dostupné všem stranám. Zjištěný poměr nákladů byl v souladu se zjištěními předchozích šetření týkajících se téhož dotčeného výrobku (14). Tato tvrzení stran se proto považují za neodůvodněná.
(242)
Po zveřejnění informací někteří uživatelé tvrdili, že podstata údajů týkajících se jednotlivých společností a informace, které poskytli, nebyly při analýze zájmu Unie zohledněny. Potvrzuje se, že údaje byly použity v podobě, v jaké byly poskytnuty uživateli v jejich odpovědích na dotazník. Metodologie výpočtu byla zpřístupněna všem dotčeným stranám. Z tohoto důvodu bylo toto tvrzení odmítnuto.
(243)
Šetřením bylo rovněž zjištěno, že na základě očekávaného nebo žádoucího snížení cen PET by podle odhadu samotných ověřených stáčíren bylo výsledkem opatření jen zanedbatelné snížení nákladů pro stáčírny. Na základě těchto odhadů snížení cen PET a zjištěných poměrů nákladů bylo vypočteno, že odpovídající snížení nákladů je v rozmezí 0,3-0,7 % celkových nákladů stáčíren na jejich činnosti související s PET.
(244)
Po zveřejnění informací zpochybnili někteří uživatelé tento závěr a tvrdili, že jakékoli úspory nákladů by byly významné. Někteří uživatelé předložili ve svých podáních nové odhady, aniž však poskytli nějaké nové důkazy. Zdůrazňuje se, že výhledové úspory jsou hypotetické, jak připustili rovněž samotní uživatelé. Pokud jde o zpracovatele, nebyla pro toto odvětví předložena žádná kvantifikace výhledových úspor. Pokud jde o stáčírny, dospělo se k závěru, že kdyby opravdu došlo k údajnému snížení ceny PET, nelze vzhledem k nákladové struktuře stáčíren považovat úspory ve výši 0,3-0,7 % celkových nákladů za „významné“. Jelikož nebyly poskytnuty žádné nové důkazy, bylo toto tvrzení odmítnuto jakožto neopodstatněné.
(245)
Tvrdilo se, že někteří výrobci balené vody jsou významně zranitelní v důsledku právních požadavků uložených na zdroje vody, která má být balena u zdroje, a omezeného objemu čerpání. V tomto odvětví působí převážně malé a střední podniky, což má dopad na nákladovou strukturu daných společností. Byly rovněž pozorovány odchylky v cenách konečných výrobků v různých členských státech v závislosti na kupní síle místního obyvatelstva. Na základě toho se dospělo k závěru, že dopad případného snížení cen PET v případě zrušení opatření by byl výraznější u této části odvětví balíren.
6.2. Údajné prémiové ceny a zisk výrobního odvětví Unie
(246)
Některé strany tvrdily, že výrobci PET v Unii uplatňují prémiové ceny a prémiová rozpětí, které údajně způsobily nárůst cen v roce 2011. Toto tvrzení bylo také podpořeno srovnáním cen PET a rozložení surovin v Unii se situací na asijském trhu a v USA. Tvrdilo se, že tato situace je důsledkem akumulace nápravných opatření v oblasti obchodu.
(247)
Je třeba uvést, že nárůst cen PET v roce 2011 i jeho pokles v roce 2009 byly celosvětovým fenoménem, k němuž došlo v důsledku vývoje nákladů na suroviny (viz 155. bod odůvodnění). Údaje předložené stranami systematicky ukazovaly na těsnou souvislost mezi vývojem cen PET v Evropě, Asii a v USA. Existují však opravdu rozdíly v cenách PET ve světě, které souvisejí s různými důvody, zejména se specifickou nákladovou strukturou v každém regionu. Pokud jde o argument týkající se prémiových rozpětí v Unii, je třeba uvést, že i za výjimečných okolností na konci roku 2010 a na začátku roku 2011 výrobní odvětví Unie téměř dosáhlo ziskovosti, která se pro tento typ odvětví považuje za přiměřenou. Nebyly zjištěny žádné důkazy existence prémiových zisků. Proto bylo nutné argument o existenci „prémiových“ cen a „prémiových“ rozpětí u PET v Unii, k nimž došlo v důsledku existence daných opatření, odmítnout.
(248)
Po zveřejnění informací zopakovaly některé strany svůj argument, že ceny v Unii byly neodůvodněně vysoké a odrážely dopad akumulace antidumpingových opatření zavedených na trhu, kde existuje koncentrace mezi výrobci v Unii, vertikální integrace a omezená výroba, která nemůže uspokojit spotřebu. Tvrdily rovněž, že údaje o cenách také prokazují, že vyšší ceny v Unii neodrážejí vyšší náklady na suroviny. Je třeba uvést, že argumenty o koncentraci, vertikální integraci a výrobní kapacitě výrobního odvětví Unie byly projednány ve 207. a 259. bodě odůvodnění. Pokud jde o údajný dopad těchto faktorů na cenu PET v Unii, je třeba uvést, že vývoj ceny PET se řídí cenou surovin, která představuje až 90 % nákladů na PET (viz 173. bod odůvodnění). Nárůst cen PET v letech 2010-2011 byl také celosvětovým fenoménem (viz 172. bod odůvodnění). Tato tvrzení stran proto byla neodůvodněná.
(249)
Pokud jde o argument týkající se rozdílu mezi cenou PET v Unii a cenami v Asii a USA, bylo kromě zjištění uvedených ve 244. bodě odůvodnění zjištěno, že rozdíl v cenách na trhu USA a na trhu Unie byl kolísavý, ale mírný. Ceny v Unii nebyly systematicky vyšší, jak se tvrdí. Bylo zjištěno, že trh Unie a asijský trh jsou velmi rozdílné, pokud jde o nákladovou strukturu, zejména v souvislosti s velikostí trhu a s úsporami z rozsahu, s přístupem k surovinám a kapacitou. Srovnání průměrných cen mezi těmito dvěma trhy tedy nemělo smysl. Tento argument stran se tedy považuje za neopodstatněný.
(250)
Některé strany rovněž tvrdily, že ceny v Unii odrážejí ve srovnání s USA nebo Asií větší rozložení nákladů na suroviny. Srovnání rozložení se provádí podle stejné logiky jako srovnání cen na různých regionálních trzích s tím rozdílem, že se zohledňuje kolísání cen surovin mezi různými regionálními trhy. Avšak stávající strukturální rozdíly mezi trhy mohou odůvodnit rozdíly v poplatcích za zpracování. Mimořádný zisk, kterého dosáhlo výrobní odvětví Unie na přelomu let 2010 a 2011, byl vysvětlen ve 179. bodě odůvodnění. Bylo zjištěno, že v žádné z těchto situací nehrála opatření žádnou roli. Proto byl tento argument stran odmítnut.
(251)
Tytéž strany rovněž tvrdily, že největší výrobce v Unii si účtoval vyšší ceny v Unii než na jiných trzích a zaznamenal v roce 2010 v Unii vyšší příjmy než jinde. V této souvislosti se dospělo k závěru, že je z ekonomického hlediska odůvodnitelné, že nadnárodní společnost může mít rozdílnou nákladovou strukturu, a tedy rozdílné ceny na různých regionálních trzích. Výjimečné úrovně ziskovosti na přelomu let 2010 a 2011 byly vysvětleny ve 179. bodě odůvodnění. Z tohoto důvodu byl tento argument odmítnut.
6.3 Hospodářská situace uživatelů a údajný dopad opatření
(252)
Další tvrzení byla vznesena v souvislosti se zhoršující se hospodářskou situací uživatelského odvětví, jako je uzavírání zařízení a snižování zaměstnanosti. Tvrdilo se, že k tomu došlo v důsledku zvýšení cen PET. Kromě toho se tvrdilo, že konkurenceschopnost evropských předních značek byla oslabena, jelikož jejich vývoz do třetích zemí přímo konkuroval baleným výrobkům, jež využívají PET za mezinárodní ceny.
(253)
Je třeba uvést, že na základě informací poskytnutých spolupracujícími uživateli nebylo zjištěno, že by uživatelské odvětví bylo ztrátové, i když v období přezkumného šetření došlo k poklesu celkové úrovně ziskovosti. Podle metodologie, která byla zpřístupněna všem stranám, bylo zjištěno, že ziskové rozpětí uživatelského odvětví zjištěné na základě odpovědí na dotazník bylo na podobné úrovni jako ziskovost zjištěná u výrobního odvětví Unie v období přezkumného šetření. Dvě ověřené společnosti (stáčírny) oznámily v posuzovaném období další rozšíření objemu výroby a zvýšenou ziskovost. Bylo zjištěno, že někteří zpracovatelé pracují s velmi nízkým rozpětím a v některých případech se potýkají se strukturálními a finančními problémy. Nebylo však možné v tomto ohledu zjistit přímou souvislost se zavedenými opatřeními. Podobně souviselo určité zhoršení hospodářské situace stáčíren se stlačením způsobeným v roce 2011 náhlým nárůstem ceny PET, který nemohl být za stávajícího hospodářského útlumu přenesen na maloobchodníky. Bylo sice zjištěno, že situace uživatelského odvětví se v roce 2011 do určité míry zhoršila, avšak souvislost mezi poklesem a existencí opatření nebyla doložena, zejména vzhledem k tomu, že opatření byla zavedena od roku 2000.
(254)
Po zveřejnění informací nesouhlasily některé strany se závěrem, že uživatelské odvětví nebylo ztrátové. Tyto strany rovněž tvrdily, že zisková rozpětí uživatelů byla nižší než zisková rozpětí výrobního odvětví Unie. Pokud jde o posouzení ziskovosti uživatelského odvětví, informace získané od spolupracujících uživatelů tomuto tvrzení odporují. Metodologie byla zpřístupněna všem stranám. I když někteří spolupracující uživatelé mohli utrpět ztráty, bylo zjištěno, že uživatelské odvětví obecně bylo ziskové. V každém případě, i kdyby bylo zjištěno, že nárůst cen PET byl prvkem ovlivňujícím ziskovost uživatelů, nebyla prokázána žádná souvislost mezi opatřeními a ziskovostí daných společností. Pokud jde o srovnání ziskových rozpětí uživatelů a výrobního odvětví Unie, nebylo toto tvrzení opodstatněné. V důsledku kolísání ziskovosti výrobního odvětví Unie (viz 176. až 179. bod odůvodnění) se srovnání mezi těmito dvěma segmenty nepovažuje za přesvědčivé. V každém případě oba tyto segmenty vykazovaly v období přezkumného šetření podobné úrovně ziskovosti (viz 253. bod odůvodnění). Vzhledem k tomu byly tyto připomínky stran odmítnuty jako neopodstatněné.
(255)
Pokud jde o údajné oslabení konkurenceschopnosti vývozu výrobců balené minerální vody nebo nealkoholických nápojů v Unii, nebylo toto tvrzení doloženo ani nebyla prokázána souvislost s existencí zavedených opatření.
(256)
Po zveřejnění informací strany zopakovaly, že zvýšení cen PET mělo negativní dopad na konkurenceschopnost vývozu vody v lahvích. Uznává se, že nárůst cen PET mimo jiné může mít negativní dopad na konkurenceschopnost vývozu vody v lahvích. Jelikož však nebyla zjištěna žádná souvislost mezi nárůstem cen PET a danými opatřeními, jelikož se ceny PET odvozují především z cen surovin, údajný dopad opatření na slabší konkurenceschopnost byl odmítnut.
(257)
Kromě toho, pokud jde o údajný účinek těchto opatření na zaměstnanost, šetření prokázalo, že ověřená ztráta pracovních míst v uživatelském odvětví souvisela převážně se zlepšením produktivity a účinnosti a částečně s omezením počtu dočasných zaměstnanců.
(258)
Po zveřejnění informací některé strany zpochybnily toto zjištění z toho důvodu, že nebyla zohledněna situace celého odvětví. Kromě zjištění popsaných ve 254. bodě odůvodnění je třeba uvést, že se celkový počet pracovních míst podle údajů zpracovatelů významně zvýšil a žádný z nich neinformoval o ztrátách pracovních míst. Stáčírny tvrdily, že ztráta pracovních míst byla důsledkem zvýšení ceny PET. Jelikož však zvýšení ceny PET bylo celosvětovým fenoménem, nebyla zjištěna žádná souvislost mezi ztrátou pracovních míst a opatřeními. Kromě toho se podle údajů z odpovědí uživatelů na dotazník koncentrovalo 90 % ztrát pracovních míst u tří společností. Jedna z nich, ověřený uživatel, který představuje zásadní podíl hlášených ztracených pracovních míst, v posuzovaném období významně zvýšila svůj objem, a proto jsou tyto ztráty spojovány se zvýšením produktivity. Pokud jde o zbývající dvě společnosti, bylo zjištěno, že jejich rozpětí ziskovosti byla mezi nejvyššími u spolupracujících stran v jejich segmentu a nacházela se v tomto případě nad cílovým ziskem výrobního odvětví Unie. Tato tvrzení byla tedy odmítnuta.
6.4 Jiné argumenty
(259)
Po zveřejnění informací některé strany tvrdily, že výrobci v Unii neměli dostatečnou kapacitu pro uspokojení stávající poptávky. Je třeba uvést, že výrobní odvětví Unie pracovalo v období přezkumného šetření na 86 % své výrobní kapacity a mělo dostatečnou volnou kapacitu, aby pokrylo celou domácí spotřebu PET. Kromě toho nadále existoval dovoz z jiných zemí, pro něž byla zavedena opatření i pro něž nebyla zavedena žádná opatření, a projevoval vzrůstající tendenci. Kromě toho v případě Jižní Korey stávající opatření pozbyla platnosti a byla zrušena v případě dovozu dotčeného výrobku z Malajsie a Indonésie. Kromě toho může další zdroj PET pro pokrytí poptávky po PET v Unii představovat odvětví recyklace PET. Z těchto důvodů se problémy, se kterými se údajně potýkali uživatelé v důsledku údajně nedostatečné výroby v Unii, nepovažují za podložené.
(260)
Po zveřejnění informací tvrdili někteří uživatelé, že analýza se nezabývala údajným nepříznivým dopadem akumulace opatření uložených na dotčený výrobek v rámci tohoto přezkumu. Jako odpověď na tento argument je třeba uvést, že vyrovnávací opatření pouze odstraňují škodlivý účinek zjištěného subvencování. Existence údajného „akumulovaného“ účinku nebyla prokázána. Naopak, i přes zavedená opatření dovoz ze zemí, pro něž byla zavedena opatření, pokračuje a jeho objem se v posuzovaném období dokonce zvýšil. Také je k dispozici dovoz ze zemí, pro něž nebyla zavedena žádná opatření, a to se vzrůstající tendencí a ve významném objemu. Tento argument stran byl proto odmítnut.
7. Závěr ohledně zájmu Unie
(261)
Závěrem je třeba uvést, že se očekává, že rozšíření vyrovnávacích opatření na dovoz z Indie by poskytlo výrobnímu odvětví Unie příležitost zlepšit a stabilizovat svou hospodářskou situaci díky investicím a konsolidaci, jež byly provedeny v posledních letech.
(262)
Rovněž se dospělo k závěru, že lepší hospodářská situace výrobního odvětví Unie může být i v zájmu výrobců PTA a, v omezenější míře, výrobců MEG v Unii.
(263)
Hospodářská situace některých uživatelů se od posledního přezkumu zhoršila a bylo zjištěno, že zejména menší výrobci balené vody byli, zdá se, negativně ovlivněni mimo jiné nedávným nárůstem ceny PET, jelikož nebyli schopni přenést jej za stávající hospodářské situace na maloobchodníky. Bylo však zjištěno, že výjimečný vývoj cen a rozpětí výrobního odvětví Unie v roce 2011 byl celosvětovým fenoménem, k němuž došlo převážně v důsledku nárůstu cen surovin. Proto bylo shledáno, že tvrzení o existenci „prémiových“ cen a „prémiových“ rozpětí spojovaných s existencí daných opatření jsou neodůvodněná. Kromě toho je trh Unie nadále otevřeným trhem, na němž jsou k dispozici alternativní zdroje dodávek z jiných třetích zemí, pro něž nebyla zavedena žádná opatření.
(264)
V této souvislosti nebyla prokázána žádná souvislost mezi nárůstem ceny PET a stávajícími opatřeními. Bylo zjištěno, že hospodářská situace zpracovatelů je stabilní i přes platná opatření. Bylo zjištěno, že význam PET pro celkové náklady stáčíren je omezený. Kromě toho nebyla prokázána žádná souvislost mezi kolísáním ceny PET a opatřeními. Na základě toho bylo zjištěno, že opatření nemají na uživatele neúměrný účinek.
(265)
S přihlédnutím ke všem výše uvedeným faktorům nelze jasně vyvodit závěr, že není v zájmu Unie zachovat stávající vyrovnávací opatření.
H. VYROVNÁVACÍ OPATŘENÍ
(266)
Všechny strany byly informovány o podstatných skutečnostech a úvahách, na jejichž základě bylo rozhodnuto doporučit, aby byla současná opatření zachována. Byla jim rovněž poskytnuta lhůta, během níž mohly k těmto poskytnutým informacím vznést námitky. Podání a připomínky byly v odůvodněných případech náležitě vzaty v úvahu.
(267)
Na základě výše uvedených analýz by měla být vyrovnávací opatření použitelná na dovoz PET pocházejících z Indie zachována v souladu s čl. 18 odst. 1 základního nařízení. Jedná se o opatření spočívající ve zvláštních clech.
(268)
Sazby vyrovnávacího cla stanovené v tomto nařízení pro jednotlivé společnosti jsou použitelné výhradně na dovoz dotčeného výrobku vyráběného těmito společnostmi, a tedy konkrétně uvedenými právnickými osobami. Na dovoz dotčeného výrobku vyrobeného jakoukoli jinou společností, která není konkrétně uvedena v čl. 1 odst. 2 tohoto nařízení spolu s názvem a adresou, včetně subjektů ve spojení se společnostmi konkrétně uvedenými, se tyto sazby nevztahují a tento dovoz podléhá celní sazbě použitelné pro „všechny ostatní společnosti“.
(269)
Všechny žádosti o uplatňování těchto sazeb vyrovnávacích cel pro jednotlivé společnosti (například po změně názvu subjektu nebo po založení nových výrobních nebo prodejních subjektů) by měly být neprodleně zaslány Komisi se všemi náležitými údaji, zejména s údaji o jakýchkoli změnách činnosti společnosti, které se týkají výroby, domácího a vývozního prodeje a které souvisejí například s uvedenou změnou názvu nebo změnou výrobních a prodejních subjektů. V případě potřeby bude poté nařízení příslušným způsobem změněno a bude aktualizován seznam společností, na něž se vztahují individuální celní sazby.
(270)
Aby bylo zajištěno řádné vymáhání vyrovnávacího cla, platí zbytková celní sazba nejen pro nespolupracující vývozce, ale rovněž pro společnosti, které v období přezkumného šetření neuskutečnily žádný vývoz. Pokud však posledně jmenované společnosti splní požadavky stanovené v článku 20 základního nařízení, mohou podle tohoto článku předložit žádost o přezkum, aby byla jejich situace posouzena zvlášť,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Ukládá se konečné vyrovnávací clo na dovoz polyetylentereftalátů s viskozitou 78 ml/g nebo vyšší, podle normy ISO 1628-5, v současnosti kódu KN 3907 60 20 pocházejících z Indie.
2. Sazba konečného vyrovnávacího cla použitelná na výrobek popsaný v odstavci 1 a vyráběný níže uvedenými společnostmi se stanoví takto:
Země
Společnost
Vyrovnávací clo
(EUR/tunu)
Doplňkový kód TARIC
Indie
Reliance Industries Ltd
90,4
A181
Indie
Pearl Engineering Polymers Ltd
74,6
A182
Indie
Senpet Ltd
22,0
A183
Indie
Futura Polyesters Ltd
0
A184
Indie
Dhunseri Petrochem & Tea Limited
106,5
A585
Indie
Všechny ostatní společnosti
69,4
A999
3. V případech, kdy zboží bylo poškozeno před vstupem do volného oběhu a kdy je z tohoto důvodu skutečně zaplacená nebo splatná cena poměrně upravena za účelem určení celní hodnoty podle článku 145 nařízení Komise (EHS) č. 2454/93 ze dne 2. července 1993, kterým se provádí nařízení Rady (EHS) č. 2913/92, kterým se vydává celní kodex Společenství (15), se výše vyrovnávacího cla vypočtená na základě výše uvedených částek snižuje o procentní podíl odpovídající poměrné úpravě skutečně zaplacené nebo splatné ceny.
4. Aniž jsou dotčeny odstavce 1 a 2, nepoužije se konečné vyrovnávací clo na dovoz zboží propuštěného do volného oběhu v souladu s článkem 2.
5. Není-li stanoveno jinak, použijí se platné celní předpisy.
Článek 2
1. Dovoz je osvobozen od vyrovnávacího cla uloženého podle článku 1, pokud bylo dané zboží společnostmi, jejichž jména jsou uvedena v rozhodnutí 2000/745/ES ve znění pozdějších předpisů, vyrobeno a přímo vyvezeno (tj. fakturováno a zasláno) společnosti, která působí jako dovozce v Unii, je deklarován pod příslušným doplňkovým kódem TARIC a jsou splněny podmínky stanovené v odstavci 2.
2. Při podání žádosti o propuštění do volného oběhu je osvobození od cla podmíněno předložením platné „závazkové faktury“ vydané vyvážejícími společnostmi, jejichž závazky byly přijaty, a obsahující podstatné prvky uvedené v příloze celním orgánům dotčeného členského státu. Osvobození od cla je dále podmíněno prohlášením a předložením zboží přesně odpovídajícího popisu v „závazkové faktuře“ celním orgánům.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 21. května 2013.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 461/2013
z dnia 21 maja 2013 r.
nakładające ostateczne cło wyrównawcze na przywóz niektórych politereftalanów etylenu (PET) pochodzących z Indii w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 18 rozporządzenia (WE) nr 597/2009
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 18,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1. Obowiązujące środki
(1)
Rozporządzeniem (WE) nr 2603/2000 (2) Rada nałożyła ostateczne cło wyrównawcze na przywóz politereftalanów etylenu („PET”) pochodzących między innymi z Indii. Rozporządzeniem (WE) nr 1645/2005 (3) Rada zmieniła poziom środków wyrównawczych obowiązujących względem przywozu PET z Indii. Zmiany wynikały z przyspieszonego przeglądu wszczętego zgodnie z art. 20 rozporządzenia podstawowego. W następstwie przeglądu wygaśnięcia Rada nałożyła rozporządzeniem (WE) nr 193/2007 (4) ostateczne cło wyrównawcze na okres kolejnych pięciu lat. W następstwie częściowych przeglądów okresowych przedmiotowe środki wyrównawcze zmieniono następnie rozporządzeniem (WE) nr 1286/2008 (5) i rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 906/2011 (6). Ostatni częściowy przegląd okresowy został zakończony rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 559/2012 (7) bez wprowadzania zmian w obowiązujących środkach. Decyzją nr 2000/745/WE (8) Komisja przyjęła zobowiązania określające minimalną cenę importową oferowaną przez trzech producentów eksportujących z Indii.
(2)
Obowiązujące środki wyrównawcze mają formę cła specyficznego. Stawki cła ustalone dla producentów indywidualnych w Indiach wynoszą od 0 do 106,5 EUR za tonę, natomiast na przywóz od wszystkich pozostałych producentów nałożono stawkę rezydualną wynoszącą 69,4 EUR za tonę.
2. Obowiązujące środki antydumpingowe
(3)
Rozporządzeniem (WE) nr 2604/2000 (9) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz PET pochodzącego między innymi z Indii. W następstwie przeglądu wygaśnięcia Rada nałożyła rozporządzeniem (WE) nr 192/2007 (10) ostateczne cło antydumpingowe na okres kolejnych pięciu lat.
3. Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia
(4)
W następstwie opublikowania zawiadomienia o zbliżającym się wygaśnięciu (11) obowiązujących ostatecznych środków wyrównawczych, Komisja otrzymała w dniu 25 listopada 2011 r. wniosek o wszczęcie przeglądu zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego („przegląd wygaśnięcia”). Wniosek został złożony przez Komitet Producentów Politereftalanu Etylenu w Europie („wnioskodawcę”) w imieniu producentów reprezentujących blisko 95 % unijnej produkcji niektórych politereftalanów etylenu.
(5)
W uzasadnieniu wniosku podano, że w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji lub ponownego wystąpienia subsydiowania i szkody dla przemysłu unijnego.
(6)
Przed wszczęciem przeglądu wygaśnięcia i zgodnie z art. 22 ust. 1 i art. 10 ust. 7 rozporządzenia podstawowego Komisja powiadomiła rząd Indii o wpłynięciu należycie udokumentowanego wniosku o dokonanie przeglądu oraz zaprosiła rząd Indii do udziału w konsultacjach mających na celu wyjaśnienie sytuacji dotyczącej treści wniosku o przegląd oraz osiągnięcie rozwiązania zadowalającego dla obu stron. Komisja nie otrzymała jednak żadnej odpowiedzi ze strony rządu Indii na propozycję konsultacji.
4. Wszczęcie przeglądu wygaśnięcia
(7)
Ustaliwszy, po konsultacji z Komitetem Doradczym, że istnieją wystarczające dowody do wszczęcia przeglądu wygaśnięcia, Komisja ogłosiła w dniu 24 lutego 2012 r., w drodze zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (12) („zawiadomienie o wszczęciu”), wszczęcie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.
5. Równoległe dochodzenie
(8)
Dnia 24 lutego 2012 r. Komisja rozpoczęła również przegląd zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 w sprawie obowiązujących środków antydumpingowych na przywóz PET pochodzącego z Indii, Indonezji, Malezji, Tajlandii i Tajwanu (13).
6. Dochodzenie
6.1. Okres objęty dochodzeniem przeglądowym i okres badany
(9)
Dochodzenie dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia subsydiowania obejmowało okres od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2011 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”). Badanie tendencji istotnych dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2008 r. do zakończenia ODP (dalej zwany „okresem badanym”).
6.2. Strony zainteresowane postępowaniem
(10)
Komisja oficjalnie zawiadomiła wnioskodawcę, producentów eksportujących w państwie, którego dotyczy postępowanie, importerów, znanych zainteresowanych użytkowników, a także przedstawicieli państwa, którego dotyczy postępowanie, o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia.
(11)
Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu. Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.
(12)
Ze względu na dużą liczbę producentów eksportujących w Indiach, a także producentów i importerów unijnych, za właściwe uznano zbadanie, zgodnie z art. 27 rozporządzenia podstawowego, czy należy przeprowadzić kontrolę wyrywkową. Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji o konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej, a jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, producenci eksportujący i importerzy niepowiązani zostali poproszeni o zgłoszenie się do Komisji w ciągu 15 dni od wszczęcia przeglądu i dostarczenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu.
(13)
Siedmiu producentów eksportujących wyraziło gotowość do wzięcia udziału w kontroli wyrywkowej i chęć współpracy w dochodzeniu przeglądowym. Na tej podstawie, w oparciu o wielkości wywozu do Unii dobrano próbę, obejmującą trzech producentów eksportujących. Producenci objęci próbą ani producenci nieobjęci próbą, ani też właściwe organy Indii nie zgłosiły zastrzeżeń co do doboru tej próby.
(14)
Trzem producentom eksportującym objętym próbą przesłano kwestionariusze do wypełnienia; wszyscy trzej przesłali na nie odpowiedzi. Odpowiedzi na pytania w kwestionariuszu otrzymane od jednego z objętych próbą producentów indyjskich ujawniły jednak, że wywoził on jedynie nieznaczne ilości produktu objętego postępowaniem w ODP, a zatem obliczenie stawki subsydiowania w przypadku tego przedsiębiorstwa nie było zasadne. Ostatecznie przeprowadzono wizyty weryfikacyjne u dwóch pozostałych producentów eksportujących, którzy łącznie reprezentowali 99 % łącznej wielkości przywozu z Indii do Unii w trakcie ODP.
(15)
Po ujawnieniu zasadniczych faktów i okoliczności („ujawnienie”) jeden ze współpracujących producentów indyjskich wniósł o wyliczenie marginesu subsydium. W tym kontekście ponownie potwierdzono, że wywóz z tego przedsiębiorstwa był nieznaczny i w związku z tym nie miał wpływu na określenie prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia subsydiowania w ramach niniejszego przeglądu wygaśnięcia. Wniosek ten został zatem odrzucony.
(16)
W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja poinformowała, że dokonała wstępnego doboru próby producentów unijnych. Próba objęła cztery przedsiębiorstwa spośród trzynastu unijnych producentów znanych przed wszczęciem postępowania; dobrano je na postawie największej reprezentatywnej wielkości produkcji i sprzedaży, która mogła zostać należycie zbadana w dostępnym czasie. Próba ta reprezentowała ponad 50 % szacowanej łącznej wielkości unijnej produkcji i sprzedaży w ODP. Zainteresowane strony zostały poproszone o zapoznanie się z dokumentacją i wypowiedzenie się na temat stosowności tego wyboru w terminie 15 dni od daty opublikowania zawiadomienia o wszczęciu. Wszystkie zainteresowane strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.
(17)
Niektóre zainteresowane strony zgłosiły zastrzeżenia dotyczące doboru próby unijnych producentów. Stwierdziły, że: (i) Komisja nie powinna stosować kontroli wyrywkowej, w szczególności ze względu na to, że nie zastosowano jej w poprzednim dochodzeniu; (ii) metoda doboru próby została zakwestionowana ze względu na „pomieszanie trzech różnych etapów”, tj. badania sytuacji, zdefiniowania przemysłu unijnego oraz doboru próby; (iii) wstępnego doboru próby dokonano na podstawie niepoprawnych i niepełnych informacji; (iv) wstępnie dobrana próba nie jest reprezentatywna, gdyż obejmuje podmioty zamiast grup; stwierdzono też, że reprezentatywność próby zmniejszało uwzględnienie przedsiębiorstw, które w jednym przypadku niedawno były stroną w transakcji zbycia lub w innym przypadku prowadziły sprzedaż powiązaną.
(18)
Do argumentów przedstawionych przez strony ustosunkowano się w następujący sposób:
-
Decyzję o zastosowaniu kontroli wyrywkowej wśród producentów unijnych podejmuje się niezależnie w odniesieniu do każdego dochodzenia w oparciu o szczególne okoliczności każdego przypadku. Artykuł 22 ust. 6 rozporządzenia podstawowego nie określa zastosowania tego typu kontroli do określenia szkody w kontekście przeglądu wygaśnięcia. W przypadku poprzednich dochodzeń zbadanie wszystkich przedsiębiorstw, które zgłosiły się do nawiązania współpracy, było wykonalne; jednakże w przypadku niniejszego przeglądu Komisja uznała, że z uwagi na dużą liczbę unijnych producentów nie wszyscy mogą zostać należycie zbadani w dostępnym czasie, w związku z czym warunki określone w art. 27 zostały spełnione.
-
Komisja nie „pomieszała” określenia sytuacji, zdefiniowania przemysłu unijnego oraz doboru wstępnej próby - te trzy etapy były od siebie niezależne, a decyzje w ich sprawie podejmowano osobno. Nie wykazano, w jakim stopniu wykorzystanie danych dotyczących produkcji i sprzedaży przedstawionych przez producentów unijnych w kontekście badania sytuacji miało wpływ na reprezentatywność próby.
-
Próbę stworzono na podstawie informacji dostępnych w momencie doboru zgodnie z art. 27 rozporządzenia podstawowego. W następstwie uwag stron dotyczących określonych danych o przedsiębiorstwach reprezentatywność próby przeanalizowano ponownie. Uznano, że żadna ze zgłoszonych uwag nie była uzasadniona.
-
Zgodnie z wymogami art. 27 rozporządzenia podstawowego próbę dobrano tak, by odpowiadała największej reprezentatywnej wielkości produkcji i sprzedaży, która może zostać właściwie zbadana w dostępnym czasie Podmioty należące do większych grup, co do których stwierdzono, że działają niezależnie od innych jednostek zależnych tej samej grupy, uznano za reprezentatywne dla przemysłu unijnego, w związku z czym nie było potrzeby badania całej grupy w ujęciu skonsolidowanym. Jednocześnie przedsiębiorstwa obejmowano próbą jako podmioty gospodarcze, zapewniając możliwość zweryfikowania wszelkich odpowiednich danych. Ponadto zbycia i istnienie powiązanej sprzedaży należały do charakterystycznych cech sektora w okresie badanym; w związku z tym uznano, że żaden z tych elementów nie zmniejsza reprezentatywności próby.
(19)
Po ujawnieniu strony podtrzymały przedstawione powyżej argumenty, do których już się ustosunkowano.
(20)
W zawiadomieniu o wszczęciu przewidziano kontrolę wyrywkową niepowiązanych importerów. Żaden z dwudziestu czterech niepowiązanych importerów, z którymi się skontaktowano, nie nawiązał współpracy w ramach niniejszego dochodzenia.
(21)
Po wszczęciu skontaktowano się ze wszystkimi pięcioma znanymi dostawcami surowców i przesłano im odpowiedni kwestionariusz z pytaniami. Odpowiedzi udzieliło dwóch z nich.
(22)
Po wszczęciu skontaktowano się ze wszystkimi znanymi użytkownikami i stowarzyszeniami użytkowników. Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu przedłożyło siedemnastu użytkowników. Zgłosiło się też i przedłożyło swoje odpowiedzi dwadzieścia stowarzyszeń użytkowników z 16 państw członkowskich.
7. Weryfikacja otrzymanych informacji
(23)
Komisja przeprowadziła badanie i weryfikację wszelkich informacji uważanych za niezbędne do ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia subsydiowania i wynikającej z niego szkody oraz określenia interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne zostały przeprowadzone w lokalach rządu Indii w Delhi oraz na terenie następujących zainteresowanych stron:
a)
producenci eksportujący
-
Dhunseri Petrochem and Tea Limited, Kalkuta, Indie;
-
Reliance Industries Limited, Navi Mumbai, Indie;
b)
producenci unijni
-
Indorama Polymers Europe, UAB, Niderlandy;
-
Equipolymers, Włochy, Niemcy;
-
Neo Group, UAB, Litwa;
-
Novapet SA, Hiszpania;
c)
użytkownicy w Unii
-
Coca-Cola Europe, Belgia;
-
Nestle Waters France, Francja.
B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
1. Produkt objęty postępowaniem
(24)
Produktem objętym niniejszym przeglądem jest ten sam produkt, którego dotyczyło pierwotne dochodzenie, tj. PET o liczbie lepkościowej 78 ml/g lub wyższej, według normy ISO 1628-5, pochodzący z Indii. Obecnie jest on objęty kodem CN 3907 60 20.
2. Produkt podobny
(25)
Podobnie jak w ramach dochodzenia pierwotnego i dochodzenia przeglądowego stwierdzono, że produkt objęty postępowaniem, tj. PET wytwarzany i sprzedawany na rynku krajowym w państwie, którego dotyczy postępowanie, oraz PET wytwarzany i sprzedawany przez producentów unijnych posiadają te same podstawowe właściwości fizyczne i chemiczne oraz zastosowanie. Uznano je zatem za produkty podobne w rozumieniu art. 2 lit. c) rozporządzenia podstawowego.
C. PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI LUB PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SUBSYDIOWANIA
1. Wprowadzenie
(26)
Na podstawie informacji zawartych we wniosku o dokonanie przeglądu i na podstawie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu Komisji przebadano następujące programy, co do których istnieje domniemanie, że są subsydiowane:
Programy ogólnokrajowe
a)
Program „paszportowy” uprawnienia celnego („DEPBS”)
b)
Program zwrotu ceł („DDS”)
c)
Program „Focus Market” („FMS”)
d)
Program „Focus Product” („FPS”)
e)
Program zachęt dla posiadaczy statusu („SHIS”)
f)
Program „Advance Authorisation” („AA”)
g)
Program wspierania wywozu dóbr inwestycyjnych („EPCGS”)
h)
Specjalne strefy ekonomiczne/Jednostki zorientowane na wywóz („SEZ/EOU”)
i)
Program „Export Credit” („ECS”)
j)
Program „Income Tax Exemption” („ITES”)
Programy regionalne
k)
Program bodźców gospodarczych dla Bengalu Zachodniego („WBIS”)
l)
Program „Capital Investment Incentive” („CIIS”) władz publicznych stanu Gudźarat
m)
Program zachęt stanu Gudźarat dotyczący podatku od sprzedaży („GSTIS”)
n)
Program stanu Gudźarat dotyczący zwolnień z podatków od energii elektrycznej („GEDES”)
o)
Pakietowy program zachęt („PSI”) rządu stanu Maharasztra
(27)
Programy wymienione w lit. a) i c)-h) powyżej opierają się na Ustawie o rozwoju i regulacji handlu zagranicznego z 1992 r. (nr 22 z 1992 r.), która weszła w życie w dniu 7 sierpnia 1992 r. („Ustawa o handlu zagranicznym”). W Ustawie o handlu zagranicznym upoważnia się rząd Indii do publikowania zawiadomień dotyczących polityki eksportowej i importowej. Ich streszczenia publikowane są w dokumentach „Foreign Trade Policy” („Polityka handlu zagranicznego” - „FTP”), które ministerstwo handlu wydaje co pięć lat i regularnie uaktualnia. Dokument „Polityka handlu zagranicznego” odnoszący się do ODP niniejszego dochodzenia to „Foreign Trade Policy 2009-2014” („FTP 09-14”). Ponadto rząd Indii w „Podręczniku procedur, tom I” („HOP I 09-14”) przedstawił również procedury, które regulują „FTP 09-14”. „Podręcznik procedur” jest również regularnie uaktualniany.
(28)
Program wymieniony wyżej pod lit. b) opiera się na dziale 75 ustawy o cłach z 1962 r., dziale 37 ustawy o podatku akcyzowym z 1944 r., działach 93A i 94 ustawy o finansach z 1994 oraz przepisach dotyczących ceł, podatków akcyzowych oraz zwrotu podatku od usług z 1995 r. Stawki zwrotu należności są regularnie publikowane; stawki mające zastosowanie w odniesieniu do ODP to „stawki dla wszystkich branż” („AIR”) w ramach zwrotu stawek celnych w latach 2011-12, opublikowane w zawiadomieniu nr 68 / 2011- Customs (N.T.) z dnia 22 września 2011 r. W rozdziale 4 FTP 2009-2014 program zwrotu należności celnych nazywany jest również programem umarzania należności celnych.
(29)
Program wymieniony wyżej pod lit. i) opiera się na sekcji 21 i 35A indyjskiej Ustawy o regulacji bankowości z 1949 r., która zezwala Indyjskiemu Bankowi Rezerw (Reserve Bank of India, „RBI”) na kierowanie bankami komercyjnymi w dziedzinie kredytów eksportowych.
(30)
Program wymieniony wyżej pod lit. j) opiera się na Ustawie o podatku dochodowym z 1961 r., która jest corocznie modyfikowana Ustawą o finansach.
(31)
Program wymieniony wyżej pod lit. k) jest zarządzany przez rząd Bengalu Zachodniego i ustanowiony w drodze komunikatu Departamentu Handlu i Przemysłu rządu Bengalu Zachodniego nr 580-CI/H z dnia 22 czerwca 1999 r., zastąpionego ostatnio komunikatem nr 134-CI/O/Incentive/17/03/I z dnia 24 marca 2004 r.
(32)
Programem wymienionym wyżej pod lit. l) zarządzają władze publiczne stanu Gudźarat, opierając się na polityce zachęt dla przemysłu prowadzonej przez ten stan.
(33)
Programem wymienionym wyżej pod lit. m) zarządzają władze publiczne stanu Gudźarat, opierając się na polityce zachęt dla przemysłu prowadzonej przez ten stan.
(34)
Program wymieniony wyżej pod lit. n) opiera się na ustawie o podatku za energię elektryczną w Bombaju z 1958 r.
(35)
Programem wymienionym wyżej pod lit. o) zarządza stan Maharasztra, opierając się na rezolucjach Departamentu ds. Przemysłu, Energetyki i Pracy rządu tego stanu.
(36)
W trakcie dochodzenia ujawniono, że w czasie ODP objęci próbą producenci eksportujący uzyskali korzyści w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem dzięki następującym programom:
Program ogólnokrajowy
a)
Program „paszportowy” uprawnienia celnego („DEPBS”)
b)
Program zwrotu ceł („DDS”)
c)
Program „Focus Market” („FMS”)
d)
Program zachęt dla posiadaczy statusu („SHIS”)
e)
Program „Advance Authorisation” („AA”)
Programy regionalne
f)
Program bodźców gospodarczych dla Bengalu Zachodniego („WBIS”).
2. Program „paszportowy” uprawnienia celnego („DEPBS”)
a) Podstawa prawna
(37)
Szczegółowy opis „DEPBS” znajduje się w rozdziale 4.3 FTP 09-14 oraz w rozdziale 4 HOP I 09-14.
b) Kwalifikowalność
(38)
Do korzystania z tego programu kwalifikuje się każdy producent eksportujący i każdy eksportujący podmiot handlowy.
c) Praktyczne stosowanie
(39)
Eksporter może złożyć wniosek o przyznanie mu w ramach DEPBS kredytów, które są obliczane jako procent od wartości produktów wywiezionych w ramach tego programu. Stawki w ramach DEPBS zostały ustalone przez władze indyjskie dla większości produktów, w tym dla produktu objętego postępowaniem. Są one ustalane w oparciu o standardowe normy nakładów i wyników (Standard Input Output Norms, „SION”) z uwzględnieniem domniemanego udziału przywiezionych surowców w wywożonym produkcie oraz wartości należności celnych za domniemany przedmiot przywozu, niezależnie od tego, czy cła przywozowe zostały rzeczywiście uiszczone, czy nie. Stawka DEPBS w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem w ODP niniejszego dochodzenia wyniosła 8 % przy maksymalnym limicie wartości 58 INR/kg.
(40)
Aby kwalifikować się do korzystania z tego programu, przedsiębiorstwo musi dokonać wywozu produktu. W momencie dokonywania transakcji wywozowej eksporter musi przedłożyć władzom indyjskim oświadczenie o dokonywaniu wywozu w ramach programu DEPBS. Aby towary mogły zostać wywiezione, indyjskie organy celne wydają w trakcie wysyłki wywozowy dokument przewozowy. Dokument ten wskazuje między innymi kwotę kredytu w ramach DEPBS, jaki ma zostać przyznany tej transakcji wywozowej. W tym momencie eksporter wie, jakie korzyści uzyska. Po wystawieniu wywozowego dokumentu przewozowego przez organy celne rząd Indii nie może odmówić przyznania kredytu w ramach DEPBS. Przy obliczaniu korzyści stosuje się stawkę DEPBS obowiązującą w dniu złożenia oświadczenia o dokonywaniu wywozu.
(41)
Ustalono, że zgodnie z zasadami rachunkowości obowiązującymi w Indiach kredyty w ramach DEPBS mogą być księgowane na zasadzie rachunkowości memoriałowej jako dochód na rachunkach bankowych podmiotu gospodarczego po wywiązaniu się ze zobowiązania wywozowego. Środki te mogą być przeznaczone na zapłatę ceł związanych z późniejszym przywozem jakichkolwiek towarów, z wyjątkiem dóbr inwestycyjnych i towarów objętych ograniczeniami przywozowymi. Towary przywożone z wykorzystaniem tak uzyskanych kredytów mogą być sprzedawane na rynku krajowym (podlegają wtedy podatkowi od sprzedaży) lub wykorzystane do innych celów. Kredyty w ramach DEPBS są zbywalne bez ograniczeń i zachowują ważność przez okres 24 miesięcy od daty wydania.
(42)
Wnioski o kredyty w ramach DEPBS przesyła się drogą elektroniczną; mogą one obejmować nieograniczoną liczbę transakcji wywozowych. Wnioski należy składać w ciągu 3 miesięcy od daty wywozu, jednak, jak zostało to wyraźnie określone w pkt 9.3 HOP 09-14, wnioski, które wpłynęły po upływie terminu ich składania, mogą nadal być rozpatrywane pod warunkiem uiszczenia niewielkiej opłaty karnej (10 % wartości uprawnienia).
(43)
Stwierdzono, że obydwa przedsiębiorstwa objęte próbą korzystały z tego programu w czasie pierwszych trzech kwartałów ODP.
d) Wnioski dotyczące DEPBS
(44)
W ramach DEPBS zapewniane są subsydia w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Kredyt w ramach DEPBS stanowi wkład finansowy rządu Indii, gdyż ostatecznie jest on wykorzystywany jako wyrównanie należności celnych przywozowych, tym samym zmniejszając przychód z uzyskiwanych przez te władze ceł, które w innym przypadku byłyby należne. Ponadto środki otrzymywane w ramach DEPBS przynoszą korzyści eksporterowi, gdyż poprawiają jego płynność finansową.
(45)
Poza tym korzyści w ramach DEPBS są prawnie uzależnione od dokonania wywozu i tym samym są uważane za szczególne i stanowiące podstawę środków wyrównawczych zgodnie z art. 4 ust. 4 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia podstawowego.
(46)
Program ten nie może być uznany za dopuszczalny system zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji lub system substytucji ceł zwrotnych w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Nie odpowiada on rygorystycznym zasadom określonym w lit. i) załącznika I, załączniku II (definicja i zasady systemu ceł zwrotnych) oraz załączniku III (definicja i zasady zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze) do rozporządzenia podstawowego. Eksporter nie jest zobowiązany do rzeczywistego wykorzystania towarów przywożonych na zasadach bezcłowych w procesie produkcji, a kwota przyznanego kredytu nie jest obliczana w powiązaniu z rzeczywiście wykorzystaną ilością takich materiałów. Ponadto nie istnieje żaden system ani procedura służące potwierdzeniu, które materiały są zużywane w procesie produkcyjnym wywożonego produktu, lub czy miała miejsce nadmierna płatność należności celnych przywozowych w rozumieniu lit. i) załącznika I oraz załączników II i III do rozporządzenia podstawowego. Wreszcie eksporter kwalifikuje się do korzystania z DEPBS niezależnie od tego, czy przywozi jakiekolwiek komponenty. Aby uzyskać korzyści, wystarczy, aby eksporter dokonał jedynie wywozu produktów, bez potrzeby wykazywania, że którykolwiek z użytych materiałów do produkcji pochodził z przywozu. Stąd też nawet eksporterzy, którzy nabywają wszystkie materiały do produkcji ze źródeł lokalnych i nie przywożą żadnych towarów, które można użyć jako materiały do produkcji, kwalifikują się do korzystania z DEPBS.
e) Zniesienie programu DEPBS i przejście do programu DDS
(47)
W drodze zawiadomienia publicznego nr 54 (RE-2010)/2009-2014 z dnia 17 czerwca 2011 r. obowiązywanie programu DEPBS zostało po raz ostatni przedłużone o trzy miesiące - do dnia 30 września 2011 r. Ponieważ nie poinformowano o żadnych kolejnych przedłużeniach, DEPBS został faktycznie wycofany od dnia 30 września 2011 r. Konieczne było zatem zweryfikowanie, czy możliwe jest wprowadzenie środków na podstawie art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
(48)
Rząd Indii wyjaśnił Komisji, że z chwilą wycofania programu DEPBS przedsiębiorstwa mogły wybrać inne programy zwolnienia lub umorzenia ceł określone w rozdziale 4 FTP 09-14, tj. Program „Advance Authorisation” („AAS”) lub program zwrotu ceł (DDS).
(49)
W toku dochodzenia ujawniono, że obydwa przedsiębiorstwa objęte próbą zaczęły korzystać z DDS bezpośrednio po wycofaniu DEPBS. Należy zauważyć, że DDS został wprowadzony w 1995 r. i współistniał z DEPBS przez trzy pierwsze kwartały ODP, a także przez szereg lat przed ODP. Nie było jednak możliwe równoczesne korzystanie z DDS i DEPBS w odniesieniu do tego samego wywozu. Przez pierwsze trzy kwartały ODP stawka DDS wynosiła 2,2 % przy maksymalnym limicie wysokości 1,5 INR/kg, co sprawiało, że DDS przynosił mniejsze korzyści, a więc był mniej atrakcyjny niż DEBPS. Należy zauważyć, że rząd Indii podjął kroki w celu zorganizowania płynnego przejścia z DEPBS do DDS, co wykazano w okólniku nr 42/2011 - Customs z dnia 22 września 2011 r. W okólniku tym wyjaśniono, że „program zwrotu ceł obejmuje w tym roku elementy, które były wcześniej objęte programem DEPB[S]”. W tym samym okólniku stwierdzono, że w odniesieniu do sektorów funkcjonujących w ramach DEPBS „zdecydowano się zapewnić płynne przejście elementów w tych sektorach poprzez uwzględnienie ich w programie zwrotu ceł. W ramach ustaleń przejściowych elementy te zostaną objęte nieznacznym obniżeniem stawek DEPB[S], wynoszącym od 1 % do 3 % dla większości elementów.” Innymi słowy okólnik wskazuje, że stawki zwrotu ceł obowiązujące od 1 października 2011 r. zostały ustalone tak, by przynosiły podobne korzyści, jak wycofywany DEPBS.
(50)
Stawkę DDS mającą zastosowanie do produktu objętego postępowaniem podniesiono od dnia 1 października 2011 r. z 2,2 % do 5,5 % wartości FOB, a związany z nią limit wartości wzrósł z 1,5 INR/kg do 5,5 INR/kg. Stwierdzono, że ta nowa stawka zapewnia poziomy subsydiowania podobne do tych, które do 30 września 2011 r. zapewniał DEPBS, którego stawka wynosiła 8 % przy maksymalnym limicie wartości 58 INR/kg. W zależności od cen PET obowiązujących podczas ODP maksymalny limit wartości DEPBS zazwyczaj obowiązywał, co dawało teoretyczną korzyść wynoszącą 4,64 INR/kg, tj. 5,8 %. W przypadku DDS maksymalny limit wartości nie miał zastosowania, a zatem teoretyczna korzyść wynosiła 5,5 %.
(51)
Dochodzenie potwierdziło rozumowanie przedstawione w poprzednim motywie. Średnie roczne marginesy subsydiów przedsiębiorstw objętych próbą wyniosły odpowiednio 5,5 % i 6 % dla DEPB i DDS.
(52)
Porównanie obydwu programów również pokazuje, że posiadają wiele wspólnych cech dotyczących sposobu wdrażania.
(53)
W motywach 47 i 48-51 powyżej wykazano, że chociaż program DEPBS został wycofany, wynikające z niego korzyści były w dalszym ciągu bez przerwy oferowane, i to na prawie identycznym poziomie, dzięki płynnemu przejściu na program zwrotu ceł. Z tego powodu stwierdza się, że subsydiowanie nie zostało zakończone w rozumieniu art. 15 ust. 1 i że DEPBS stanowi podstawę środków wyrównawczych.
(54)
Po ujawnieniu zasadniczych faktów i okoliczności jeden z producentów eksportujących argumentował, że ponieważ program DEPBS został wycofany, nie powinien on pociągać za sobą wprowadzenia środków wyrównawczych. W odpowiedzi na to twierdzenie należy zauważyć, że jak wyjaśniono również w motywie 47 powyżej, DEPBS zakończył się w dniu 30 września 2011 r. Subsydiowanie było jednak kontynuowane, gdyż eksporterzy mają w miejsce DEPBS możliwość składania wniosków np. w ramach programu DDS lub AAS. W związku z tym argument ten został odrzucony.
f) Obliczanie wysokości subsydiów
(55)
Zgodnie z art. 3 ust. 2 oraz art. 5 rozporządzenia podstawowego kwota subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych została obliczona jako kwota korzyści przeniesionych na ich odbiorcę, którą ustalono w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. W tym kontekście uznano, że przeniesienie korzyści na odbiorcę dokonuje się w momencie realizacji transakcji wywozowej na warunkach określonych w tym programie. Od tego momentu rząd Indii ponosi odpowiedzialność z tytułu rezygnacji z opłat celnych, co stanowi wkład finansowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Gdy tylko organy celne wystawią eksportowy dokument przewozowy, określający między innymi wysokość kredytu przyznanego w ramach DEPBS w odniesieniu do tej konkretnej transakcji wywozowej, rząd Indii nie może już decydować o przyznaniu subsydium. W świetle powyższego za właściwe uznaje się dokonanie wyceny korzyści z DEPBS jako sumy kredytów przyznanych na transakcje wywozowe dokonane w ramach tego programu w ODP.
(56)
W przypadkach uzasadnionych roszczeń opłaty poniesione jako warunek konieczny uzyskania subsydium zostały odjęte od ustalonej tą metodą kwoty uzyskanych kredytów, aby otrzymać kwotę subsydiów wyrażoną w liczniku, w myśl art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego te kwoty subsydium zostały przydzielone ponad łączną wartość obrotów z wywozu produktu objętego postępowaniem w ODP jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium jest uzależnione od dokonania wywozu i nie zostało przyznane w odniesieniu do wyprodukowanych, wywożonych czy transportowanych ilości.
(57)
W związku z powyższym stopy subsydiowania przedsiębiorstw objętych próbą ustalone w odniesieniu do tego programu wynoszą odpowiednio 3,78 % i 4,42 %.
3. Program zwrotu ceł („DDS”)
a) Podstawa prawna
(58)
Szczegółowy opis „DDS” znajduje się w zasadach zwrotu należności celnych i podatku akcyzowego z 1995 r. zmienionych kolejnymi zawiadomieniami.
b) Kwalifikowalność
(59)
Do korzystania z tego programu kwalifikuje się każdy producent eksportujący i każdy eksportujący podmiot handlowy.
c) Praktyczne zastosowanie
(60)
Kwalifikujący się eksporter może złożyć wniosek o zwrot kwoty cła, która jest obliczana jako procent od wartości FOB produktów wywiezionych w ramach tego programu. Stawki zwrotu cła zostały ustalone przez rząd Indii dla szeregu produktów, w tym dla produktu objętego postępowaniem. Są one ustalane na podstawie średniej ilości lub wartości materiałów użytych jako komponentu podczas wytwarzania produktu i średniej kwoty ceł zapłaconej od tych komponentów. Są one stosowane niezależnie od tego, czy cła przywozowe zostały rzeczywiście zapłacone. Stawka DDS w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem w ODP wyniosła 5,5 % wartości FOB przy maksymalnym limicie wartości 5,5 INR/kg.
(61)
Aby kwalifikować się do korzystania z tego programu, przedsiębiorstwo musi dokonać wywozu produktu. Z chwilą wprowadzenia danych o przesyłce do serwera celnego (ICEGATE) następuje wskazanie, że wywóz odbywa się w ramach DDS i kwota DDS zostaje nieodwołalnie ustalona. Po przedłożeniu przez przedsiębiorstwo przewozowe informacji wywozowej (Export General Manifest - EGM) i porównaniu tego dokumentu z danymi w dokumencie przewozowym przez urząd celny, zostają spełnione wszystkie warunki do udzielenia zgody na wypłatę kwoty zwrotu w drodze bądź to bezpośredniego przelewu na konto bankowe eksportera bądź też polecenia zapłaty.
(62)
Eksporter musi również przedstawić dowód na uzyskanie wpływów z wywozu w postaci zaświadczenia banku o uzyskaniu wpływów (BRC). Dokument ten można dostarczyć po tym, jak kwota zwrotu została wypłacona, jednak rząd Indii odzyska wypłaconą kwotę, jeżeli eksporter nie przedstawi BRC w podanym terminie.
(63)
Kwota zwrotu może być wykorzystana w dowolnym celu.
(64)
Stwierdzono, że zgodnie z zasadami rachunkowości obowiązującymi w Indiach kwota zwrotu należności celnych może być księgowana na zasadzie rachunkowości memoriałowej jako dochód na rachunkach bankowych podmiotu gospodarczego po wywiązaniu się ze zobowiązania wywozowego.
(65)
Stwierdzono, że przedsiębiorstwa objęte próbą korzystały z DDS w ostatnim kwartale ODP.
d) Wnioski dotyczące DDS
(66)
W ramach DDS zapewniane są subsydia w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Kwota zwrotu należności celnych stanowi wkład finansowy ze strony rządu Indii. Ponadto kwota zwrotu należności celnych zapewnia korzyści eksporterowi, gdyż poprawia jego płynność finansową.
(67)
Poza tym korzyści w ramach DDS są prawnie uzależnione od dokonania wywozu i tym samym są uważane za szczególne i stanowiące podstawę środków wyrównawczych zgodnie z art. 4 ust. 4 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia podstawowego.
(68)
Program ten nie może być uznany za dopuszczalny system zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji lub system substytucji ceł zwrotnych w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Nie odpowiada on rygorystycznym zasadom określonym w lit. i) załącznika I, załączniku II (definicja i zasady systemu ceł zwrotnych) oraz załączniku III (definicja i zasady zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze) do rozporządzenia podstawowego.
(69)
Nie istnieje żaden system ani procedura służące potwierdzeniu, które materiały są zużywane w procesie produkcyjnym wywożonego produktu, lub czy miała miejsce nadmierna płatność należności celnych przywozowych w rozumieniu lit. i) załącznika I oraz załączników II i III do rozporządzenia podstawowego. Wreszcie eksporter kwalifikuje się do korzystania z DDS niezależnie od tego, czy przywozi jakiekolwiek komponenty. Aby uzyskać korzyści, wystarczy, aby eksporter dokonał jedynie wywozu produktów, bez potrzeby wykazywania, że którykolwiek z użytych materiałów do produkcji pochodził z przywozu. Stąd też nawet eksporterzy, którzy nabywają wszystkie materiały do produkcji ze źródeł lokalnych i nie przywożą żadnych towarów, które można użyć jako materiały do produkcji, kwalifikują się do korzystania z DDS.
(70)
Potwierdza to okólnik rządu Indii nr 24/2001, w którym jasno zapisano, że „[stawki zwrotu ceł] nie mają związku z rzeczywistym sposobem wykorzystania komponentów i rzeczywistymi kosztami poniesionymi w związku z komponentami przez danego eksportera lub w przypadku pojedynczych przesyłek […]” i poinstruowano władze regionalne, że „miejscowe urzędy nie powinny nalegać na załączanie do [wniosków o zwrot cła] składanych przez importerów dowodów faktycznego opłacenia należności od przywiezionych lub krajowych komponentów”.
(71)
W świetle powyższego stwierdza się, że DDS stanowi podstawę środków wyrównawczych.
e) Obliczanie wysokości subsydiów
(72)
Zgodnie z art. 3 ust. 2 oraz art. 5 rozporządzenia podstawowego kwota subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych została obliczona jako kwota korzyści przeniesionych na ich odbiorcę, którą ustalono w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. W tym kontekście uznano, że przeniesienie korzyści na odbiorcę dokonuje się w momencie realizacji transakcji wywozowej na warunkach określonych w tym programie. Od tego momentu rząd Indii jest prawnie zobowiązany do wypłaty kwoty zwrotu, co stanowi wkład finansowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Gdy tylko władze celne wystawią wywozowy dokument przewozowy określający, między innymi, kwotę zwrotu przyznaną w odniesieniu do tej konkretnej transakcji wywozu, rząd Indii nie może już decydować o przyznaniu subsydium. W świetle powyższego za właściwe uznaje się dokonanie wyceny korzyści z DDS jako sumy kwot zwrotu przyznanych na transakcje wywozowe dokonane w ramach tego programu w ODP.
(73)
W przypadkach uzasadnionych roszczeń opłaty poniesione jako warunek konieczny uzyskania subsydium zostały odjęte od ustalonej tą metodą kwoty uzyskanych kredytów, aby otrzymać kwotę subsydiów wyrażoną w liczniku, w myśl art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego wspomniane kwoty subsydium zostały przydzielone ponad łączną wartość obrotów z wywozu produktu objętego postępowaniem podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym jako właściwy mianownik, gdyż subsydium jest uzależnione od dokonania wywozu i nie było udzielane w odniesieniu do wyprodukowanych, wywożonych czy transportowanych ilości.
(74)
W związku z powyższym stopy subsydiowania przedsiębiorstw objętych próbą ustalone w odniesieniu do tego programu wynoszą odpowiednio 1,65 % i 1,32 %.
4. Program „Focus Market” („FMS”)
a) Podstawa prawna
(75)
Szczegółowy opis „FMS” znajduje się w pkt 3.14 FTP 09-14 oraz w pkt 3.8 HOP I 09-14.
b) Kwalifikowalność
(76)
Do korzystania z tego programu kwalifikuje się każdy producent eksportujący i każdy eksportujący podmiot handlowy.
c) Praktyczne zastosowanie
(77)
W tym programie wywóz wszystkich produktów do państw wymienionych w tabelach 1 i 2 w załączniku 37(C) dokumentu HOP I 09-14 może być objęty kredytem celnym odpowiadającym 3 % wartości FOB. Od dnia 1 kwietnia 2011 r. wywóz wszystkich produktów do państw wymienionych w tabeli 3 w załączniku 37(C) („Special Focus Markets”) może być objęty kredytem celnym odpowiadającym 4 % wartości FOB. Niektóre rodzaje działalności wywozowej są wyłączone z programu, np. wywóz towarów przywiezionych lub przeładowanych, uznanych za wywóz, wywóz usług oraz obrót w wywozie podmiotów działających w specjalnych strefach ekonomicznych lub jednostkach eksportowych. Wyłączone z programu są także niektóre typy produktów, np. diamenty, metale szlachetne, rudy, zboża, cukier i produkty ropopochodne.
(78)
Kredyty celne w ramach FMS są zbywalne bez ograniczeń i ważne w okresie 24 miesięcy od daty wydania zaświadczenia o uprawnieniach do odpowiedniego kredytu. Mogą być one wykorzystane do uiszczenia należności celnych z tytułu późniejszego przywozu dowolnych materiałów do produkcji lub towarów, włącznie z dobrami inwestycyjnymi.
(79)
Zaświadczenie o uprawnieniach do kredytu jest wydawane w porcie, z którego dokonany został wywóz, po dokonaniu wywozu lub przesyłki towarów. Jeśli wnioskodawca dostarczy władzom kopie całej odpowiedniej dokumentacji wywozowej (np. zamówień na wywóz, faktur, dokumentów przewozowych, zaświadczeń banku o dokonaniu wywozu), rząd Indii nie może już odmówić przyznania kredytu celnego.
(80)
Stwierdzono, że przedsiębiorstwa objęte próbą korzystały z tego programu w ODP.
d) Wnioski dotyczące FMS
(81)
W ramach FMS zapewniane są subsydia w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Kredyt celny w ramach FMS stanowi wkład finansowy rządu Indii, gdyż ostatecznie jest on wykorzystywany jako wyrównanie należności celnych przywozowych, tym samym zmniejszając przychód z uzyskiwanych przez te władze ceł, które w przeciwnym przypadku byłyby należne. Ponadto kredyt celny w ramach FMS zapewnia korzyści eksporterowi, gdyż poprawia jego płynność finansową.
(82)
Poza tym korzyści w ramach FMS są prawnie uzależnione od dokonania wywozu, i tym samym są uważane za szczególne i stanowiące podstawę środków wyrównawczych zgodnie z art. 4 ust. 4 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia podstawowego.
(83)
Program ten nie może być uznany za dopuszczalny system zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji czy system zwrotu ceł za składniki zastępcze w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Nie odpowiada on rygorystycznym zasadom określonym w lit. i) załącznika I, załączniku II (definicja i zasady systemu ceł zwrotnych) oraz załączniku III (definicja i zasady zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze) do rozporządzenia podstawowego. Eksporter nie jest zobowiązany do rzeczywistego wykorzystania towarów przywożonych na zasadach bezcłowych w procesie produkcji, a kwota przyznanego kredytu nie jest obliczana w powiązaniu z rzeczywiście wykorzystaną ilością takich materiałów. Nie istnieje żaden system ani procedura służące potwierdzeniu, które materiały są zużywane w procesie produkcyjnym wywożonego produktu, lub czy miała miejsce nadmierna płatność należności celnych przywozowych w rozumieniu lit. i) załącznika I oraz załączników II i III do rozporządzenia podstawowego. Eksporter kwalifikuje się do korzystania z programu FMS niezależnie od tego, czy dokonuje przywozu jakichkolwiek materiałów. Aby uzyskać korzyści, wystarczy, aby eksporter dokonał jedynie wywozu produktów, bez potrzeby wykazywania, że którykolwiek z użytych materiałów do produkcji pochodził z przywozu. Stąd też nawet eksporterzy, którzy nabywają wszystkie materiały do produkcji ze źródeł lokalnych i nie przywożą żadnych towarów, które można użyć jako materiały do produkcji, kwalifikują się do korzystania z programu FMS. Ponadto eksporter może korzystać z kredytów celnych w ramach FMS w celu przywozu dóbr kapitałowych, choć dobra kapitałowe nie wchodzą w zakres dopuszczalnych systemów zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji określonych w lit. i) załącznika I do rozporządzenia podstawowego, ponieważ nie są one zużywane do wytworzenia produktów wywożonych.
e) Obliczanie wysokości subsydiów
(84)
Kwota subsydiów stanowiących podstawę zastosowania środków wyrównawczych została obliczona na podstawie korzyści, co do których ustalono, że odbiorca uzyskał je w trakcie ODP, zaksięgowanych przez współpracującego producenta eksportującego na zasadzie rachunkowości memoriałowej jako dochód na etapie transakcji wywozowej. Zgodnie z art. 7 ust. 2 i 3 rozporządzenia podstawowego ta kwota subsydium (licznik) została przydzielona do obrotu z tytułu wywozu podczas ODP jako odpowiedni mianownik, ponieważ subsydium jest uzależnione od dokonania wywozu i nie zostało przyznane w odniesieniu do ilości wytworzonych, wyprodukowanych, wywożonych lub transportowanych.
(85)
Stopy subsydiowania przedsiębiorstw objętych próbą ustalone w odniesieniu do tego programu w ODP wynoszą odpowiednio 0,19 % i 0,87 %.
5. Program zachęt dla posiadaczy statusu (SHIS)
a) Podstawa prawna
(86)
Szczegółowy opis „SHIS” znajduje się w rozdziale 3.16 FTP 09-14 oraz w pkt 3.10 HOP I 09-14. Szczegółowy opis kategorii statusu znajduje się w pkt 3.10.1 do 3.10.4 FTP 09-14 i w pkt 3.1 do 3.5 HOP I 09-14.
b) Kwalifikowalność
(87)
Do korzystania z tego programu kwalifikują się producenci eksportujący i eksportujące podmioty handlowe, uznawani za tzw. posiadaczy statusu.
c) Praktyczne zastosowanie
(88)
Producenci eksportujący i eksportujące podmioty handlowe kwalifikują się do otrzymania statusu. W zależności od wyników eksportowych w bieżącym roku i w kilku wcześniejszych latach, wnioskodawcom przyznaje się jeden z poniższych statusów: Export House, Star Export House, Trading House, Star Trading House, Premier Trading House.
(89)
W ramach SHIS posiadacze statusu są uprawnieni do otrzymania kredytu celnego równego 1 % wartości FOB wywozu w sektorach podanych w pkt 3.16.4 FTP 09-14, tj. sektorze skórzanym (z wyłączeniem skór wykończonych), sektorze tekstyliów i produktów z juty, sektorze rzemiosła, sektorze inżynieryjnym (z wyjątkiem niektórych podsektorów), sektorze tworzyw sztucznych i chemikaliów podstawowych (z wyłączeniem produktów farmaceutycznych). Produkt objęty postępowaniem, jako rodzaj tworzywa sztucznego, jest objęty tym programem.
(90)
Kredyty celne SHIS nie podlegają przekazywaniu i muszą być wykorzystane do zapłacenia cła z tytułu przywozu dóbr kapitałowych używanych do wytwarzania produktów należących do jednego z powyższych sektorów.
(91)
W przypadku, gdy wnioskodawca skorzystał w ciągu danego roku z zerowego cła w ramach programu EPCG, nie kwalifikuje się w tym samym roku w korzystania z SHIS w odniesieniu do wywozu.
(92)
Program został wprowadzony w 2009 r. w odniesieniu do wywozu dokonanego w latach 2009-2010 i 2010-2011 i od tego czasu był corocznie przedłużany. Ostatnio (zawiadomieniem nr 07/2012 - Customs z dnia 9 marca 2012 r.) przedłużono okres obowiązywania programu do dnia 31 marca 2013 r.
(93)
Stwierdzono, że zgodnie z zasadami rachunkowości obowiązującymi w Indiach kredyt celny w ramach SHIS może być księgowany na zasadzie rachunkowości memoriałowej jako dochód na rachunkach bankowych podmiotu gospodarczego po wywiązaniu się ze zobowiązania wywozowego.
(94)
W trakcie dochodzenia ujawniono, że jedno przedsiębiorstwo objęte próbą korzystało z tego programu w ODP, podczas gdy drugie nie kwalifikowało się do tego na podstawie przepisu opisanego w motywie 90.
d) Wnioski dotyczące SHIS
(95)
W ramach SHIS zapewniane są subsydia w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Kredyt celny w ramach SHIS stanowi wkład finansowy rządu Indii, gdyż ostatecznie jest on wykorzystywany jako wyrównanie należności celnych przywozowych, tym samym zmniejszając przychód z uzyskiwanych przez te władze ceł, które w przeciwnym przypadku byłyby należne. Ponadto kredyt celny w ramach SHIS zapewnia korzyści eksporterowi, gdyż poprawia jego płynność finansową.
(96)
Poza tym korzyści w ramach SHIS są prawnie uzależnione od dokonania wywozu i tym samym są uważane za szczególne i stanowiące podstawę środków wyrównawczych zgodnie z art. 4 ust. 4 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia podstawowego.
(97)
Program ten nie może być uznany za dopuszczalny system zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji czy system zwrotu ceł za składniki zastępcze w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Nie odpowiada on rygorystycznym zasadom określonym w lit. i) załącznika I, załączniku II (definicja i zasady systemu ceł zwrotnych) oraz załączniku III (definicja i zasady zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze) do rozporządzenia podstawowego. Kredyt zostanie ostatecznie wykorzystany do zapłacenia ceł od przywozu dóbr kapitałowych, które nie wchodzą w zakres dopuszczalnego zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji określonego w lit. i) załącznika I do rozporządzenia podstawowego, ponieważ nie są one zużywane do wytworzenia produktów wywożonych.
e) Obliczanie wysokości subsydiów
(98)
Kwota subsydiów stanowiących podstawę zastosowania środków wyrównawczych została obliczona na podstawie korzyści, co do których ustalono, że odbiorca uzyskał je w trakcie ODP, zaksięgowanych przez współpracującego producenta eksportującego na zasadzie rachunkowości memoriałowej jako dochód na etapie transakcji wywozowej. Zgodnie z art. 7 ust. 2 oraz art. 7 ust. 3 rozporządzenia podstawowego ta kwota subsydium (licznik) została przydzielona do obrotu z tytułu wywozu podczas ODP, stanowiącego odpowiedni mianownik, ponieważ subsydium jest uzależnione od dokonania wywozu i nie zostało przyznane w odniesieniu do ilości wytworzonych, wyprodukowanych, wywożonych lub transportowanych.
(99)
Stopa subsydiowania jedynego przedsiębiorstwa objętego próbą korzystającego z tego programu ustalona w odniesieniu do tego programu w ODP wynosi 1 %.
6. Program „Export Promotion Capital Goods” („EPCGS”)
a) Podstawa prawna
(100)
Szczegółowy opis „EPCGS” znajduje się w rozdziale 5 FTP 09-14 oraz w rozdziale 5 HOP I 09-14.
b) Kwalifikowalność
(101)
Do korzystania z tego programu kwalifikują się producenci eksportujący oraz eksportujące podmioty handlowe „powiązane” z producentami pomocniczymi i dostawcami usług.
c) Praktyczne stosowanie
(102)
Pod warunkiem spełnienia obowiązku wywozu przedsiębiorstwo może dokonywać przywozu dóbr kapitałowych (nowych oraz używanych dóbr kapitałowych mających do 10 lat) według obniżonej stawki cła. W tym celu rząd Indii, na wniosek i za opłatą, wydaje pozwolenie w ramach programu EPCGS. W programie przewidziano obniżoną stawkę cła przywozowego wynoszącą 3 %, która ma zastosowanie do wszystkich dóbr kapitałowych przywożonych w ramach tego programu. Aby spełnić zobowiązanie wywozowe, przywożone dobra kapitałowe muszą zostać wykorzystane do wyprodukowania określonej ilości dóbr na wywóz w danym okresie. Zgodnie z FTP 09-14 dobra kapitałowe mogą być przywożone w ramach EPCGS ze stawką celną 0 %, ale okres na wypełnienie obowiązku wywozu jest w tym przypadku krótszy.
(103)
Posiadacze zezwolenia w ramach EPCGS mogą również zaopatrywać się w dobra kapitałowe lokalnie. W takim wypadku lokalny producent dóbr kapitałowych może sam skorzystać z bezcłowego przywozu komponentów potrzebnych do produkcji takich dóbr kapitałowych. Lokalny producent może również ubiegać się o korzyści z tytułu uznania za wywóz w związku z dostawą dóbr kapitałowych do posiadacza zezwolenia w ramach EPCGS.
d) Wnioski dotyczące EPCGS
(104)
W ramach EPCGS zapewniane są subsydia w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Redukcja ceł stanowi finansowy wkład rządu Indii, ponieważ ulga ta zmniejsza jego wpływy z cła, które w innym przypadku byłoby należne. Dodatkowo obniżenie cła przynosi korzyść eksporterowi, gdyż kwota tak zaoszczędzona na przywozie poprawia płynność przedsiębiorstwa.
(105)
Ponadto korzystanie z EPCGS jest prawnie uzależnione od dokonania wywozu, ponieważ takich pozwoleń nie można uzyskać bez zobowiązania się do wywozu. Program ten został zatem uznany za szczególny i stanowiący podstawę środków wyrównawczych w myśl art. 4 ust. 4 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia podstawowego.
(106)
EPCGS nie może być uznany za dopuszczalny system zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji lub system zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Dobra kapitałowe nie wchodzą w zakres takich dopuszczalnych systemów określonych w lit. i) załącznika I do rozporządzenia podstawowego, ponieważ nie zostały one wykorzystane do wytworzenia wywiezionych produktów.
e) Obliczanie wysokości subsydiów
(107)
Kwota subsydium została obliczona, zgodnie z art. 7 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, na podstawie niezapłaconego cła od przywiezionych dóbr kapitałowych, rozłożonego na okres, który odzwierciedla normalny okres amortyzacji dla takiej kategorii dóbr kapitałowych w branży objętej postępowaniem. Tak obliczona kwota, którą można przyporządkować do ODP, została dostosowana poprzez dodanie odsetek z tego okresu w celu odzwierciedlenia całkowitej wartości korzyści odniesionych w tym czasie. Uznano, iż komercyjna stopa procentowa obowiązująca w Indiach w okresie objętym dochodzeniem była właściwa dla tego celu. W przypadkach złożenia uzasadnionych roszczeń odjęte zostały niezbędne opłaty poniesione na uzyskanie subsydium, zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego.
(108)
Zgodnie z art. 7 ust. 2 i 3 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium została przydzielona do właściwej kwoty obrotów z tytułu wywozu uzyskanych w ODP jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium jest prawnie uzależnione od dokonania wywozu i nie zostało przyznane w odniesieniu do wytworzonych, wyprodukowanych, wywożonych czy transportowanych ilości.
(109)
Stopy subsydiowania przedsiębiorstw objętych próbą ustalone w odniesieniu do tego programu w ODP wynoszą odpowiednio 0,55 % i 0,56 %.
7. Program „Advance Authorisation” („AAS”)
(110)
Stwierdzono, że tylko jedno przedsiębiorstwo objęte próbą korzystało z tego programu podczas ODP. W toku dochodzenia ustalono jednak, że korzyść uzyskana przez przedsiębiorstwo nie była znaczna i dlatego też AAS nie zostanie poddany dalszej analizie.
8. Program „West Bengal Incentive 1999” („WBIS 1999”)
a) Podstawa prawna
(111)
Szczegółowy opis tego programu stosowanego przez rząd Bengalu Zachodniego znajduje się w komunikacie nr 580-CI/H Departamentu Handlu i Przemysłu rządu Bengalu Zachodniego z dnia 22 czerwca 1999 r.
b) Kwalifikowalność
(112)
Do uzyskania korzyści w ramach tego programu kwalifikują się przedsiębiorstwa zakładające nowe zakłady przemysłowe lub rozbudowujące na szeroką skalę zakłady już istniejące w regionach zacofanych. Istnieje jednak wyczerpujący wykaz niekwalifikujących się gałęzi przemysłu (negatywny wykaz gałęzi przemysłu), który uniemożliwia przedsiębiorstwom działającym w określonych obszarach korzystanie z tych zachęt.
c) Praktyczne zastosowanie
(113)
Stan Bengal Zachodni udziela kwalifikującym się przedsiębiorstwom przemysłowym zachęt w formie szeregu korzyści, w tym zwolnienia z centralnego podatku od sprzedaży („CST”) i umorzenia centralnego podatku VAT („CENVAT”) od sprzedaży wyrobów gotowych, aby promować rozwój przemysłowy zacofanych gospodarczo obszarów tego stanu.
(114)
W ramach omawianych programów przedsiębiorstwa muszą inwestować w rejonach zacofanych. Takie obszary, odpowiadające określonym jednostkom terytorialnym w Bengalu Zachodnim, są sklasyfikowane pod względem rozwoju gospodarczego w różnych kategoriach, a równocześnie istnieją obszary rozwinięte wykluczone z programu zachęt. Głównymi kryteriami dla ustalenia kwoty zachęt jest wielkość inwestycji oraz rejon, w którym przedsiębiorstwo jest lub będzie zlokalizowane.
(115)
Stwierdzono, że jedno przedsiębiorstwo objęte próbą korzystało z tego programu podczas ODP.
d) Wniosek
(116)
W omawianym programie zapewniane są subsydia w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Stanowi on wkład finansowy rządu Bengalu Zachodniego, ponieważ przyznane zachęty, w omawianym przypadku zwolnienie CST i umorzenie CENVAT od sprzedaży wyrobów gotowych, obniżają dochody z podatków, które w innym przypadku byłyby należne. Dodatkowo takie zachęty stanowią korzyść na rzecz przedsiębiorstwa, ponieważ poprawiają jego sytuację finansową przez to, że podatki, które w innym przypadku byłyby należne, nie podlegają zapłacie.
(117)
Co więcej, niniejszy program jest regionalnie szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) oraz art. 4 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, ponieważ jest on dostępny wyłącznie dla niektórych przedsiębiorstw, które zainwestowały w obrębie określonych obszarów geograficznych podlegających jurysdykcji stanu przyznającego. Program ten nie jest dostępny dla przedsiębiorstw zlokalizowanych poza tymi obszarami i, dodatkowo, poziom świadczenia jest zróżnicowany w zależności od rozpatrywanego obszaru.
(118)
WBIS 1999 stanowi zatem podstawę środków wyrównawczych.
e) Obliczanie wysokości subsydiów
(119)
Kwota subsydium została obliczona na podstawie wielkości podatku od sprzedaży i centralnego podatku VAT od sprzedaży wyrobów gotowych, które byłyby normalnie należne w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, lecz które pozostały niezapłacone zgodnie z omawianym programem. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium (licznik) została następnie przydzielona ponad łączną sprzedaż zrealizowaną w okresie dochodzenia, stanowiącą odpowiedni mianownik, ponieważ subsydium nie jest uzależnione od dokonania wywozu i nie zostało udzielone w odniesieniu do wyprodukowanych, wywożonych czy transportowanych ilości. Stopa subsydiowania, którą uzyskano, wynosi 1,36 %.
9. Kwota subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych
(120)
Kwota subsydiów stanowiących podstawę dla środków wyrównawczych, zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego, określona ad valorem w odniesieniu do producentów eksportujących objętych próbą, wyniosła odpowiednio 7,53 % i 8,17 %.
PROGRAM
DEPB
DDS
FMS
SHIS
EPCGS
WBIS
Ogółem
PRZEDSIĘBIORSTWO
%
%
%
%
%
%
%
Dhunseri Petrochem & Tea Limited
3,78
1,65
0,19
Zero
0,55
1,36
7,53
Reliance Industries Limited
4,42
1,32
0,87
1,0
0,56
Zero
8,17
10. Wnioski dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia subsydiowania
(121)
Zgodnie z art. 18 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy wygaśnięcie aktualnie obowiązujących środków prowadziłoby do kontynuacji lub też ponownego wystąpienia subsydiowania.
(122)
Zgodnie ze szczegółowym opisem zawartym w motywach 26-118 powyżej ustalono, że w ODP indyjscy eksporterzy produktu objętego postępowaniem korzystali nadal z subsydiowania będącego podstawą środków wyrównawczych, przyznanego im przez indyjskie władze.
(123)
Programy subsydiów dostarczają powtarzających się korzyści i nie ma przesłanek, aby sądzić, że korzyści te wygasną w przewidywalnej przyszłości. Ponadto każdy eksporter jest uprawniony do korzystania z kilku programów subsydiów.
(124)
Zbadano również, czy w przypadku zniesienia środków wywóz do Unii następowałby w znacznych ilościach.
(125)
Indie są znaczącym producentem produktu objętego postępowaniem. Na podstawie danych zebranych podczas dochodzenia stwierdzono, że Indie posiadały w trakcie ODP zdolność produkcyjną na poziomie ok. 700 000-900 000 ton, natomiast w planach jest zwiększenie do 2014 r. całkowitej krajowej zdolności produkcyjnej do 1 600 000-1 800 000 ton. W związku z tym szacuje się, że w 2014 r. nadwyżka zdolności produkcyjnej nad popytem krajowym osiągnie ok. 600 000-700 000 ton, co stanowiłoby 21-25 % łącznej konsumpcji Unii w trakcie ODP.
(126)
W tych okolicznościach indyjscy producenci produktu objętego postępowaniem są w znacznym stopniu zależni od sprzedaży eksportowej, w związku z czym istnieje prawdopodobieństwo, że wielkość wywozu do Unii, już znaczna podczas ODP, zwiększyłaby się w przypadku uchylenia środków.
(127)
Jeden z producentów eksportujących twierdził, że po 2014 r. nadwyżka zdolności produkcyjnej spadnie i dlatego też jej istnienie będzie jedynie sytuacją tymczasową. Ustalono, że domniemany spadek nadwyżki zdolności produkcyjnej po 2014 r. odpowiadał przewidywaniom zawartym w sprawozdaniu z badań rynkowych. Uznano w związku z tym, że twierdzenie producenta nie ma wpływu na analizę dotyczącą rozwoju zdolności produkcyjnej.
(128)
Po ujawnieniu jeden z producentów eksportujących twierdził, że istnienie znacznej tymczasowej nadwyżki zdolności produkcyjnej było nieuniknione, gdyż na ogół wzrost zdolności produkcyjnej można osiągnąć wyłącznie skokowo ze względu na minimalną wielkość, jaką muszą mieć nowoczesne fabryki PET. W odpowiedzi na to twierdzenie należy zauważyć, że pomiędzy ODP i kolejnym rokiem wystąpiły przypadki zwiększenia zdolności produkcyjnej o co najmniej 150 000-200 000 ton. Wynika z tego, że przywołane argumenty nie mogą samodzielnie uzasadnić nadwyżki zdolności produkcyjnej dostępnej do celów wywozowych, o której mowa w motywie 125. W każdym razie w tym kontekście przyczyna wystąpienia nadwyżki zdolności produkcyjnej jest nieistotna. W związku z tym twierdzenie to zostało odrzucone.
(129)
Niektóre strony twierdziły, że indyjska nadwyżka zdolności produkcyjnej dostępna do celów wywozowych może trafić również na rynki innych państw trzecich i w związku z tym nadwyżka zdolności produkcyjnej dostępna do celów wywozowych wyliczona przez Komisję nie została poprawnie oceniona. Nie zakładano jednak, że cała nadwyżka zdolności produkcyjnej dostępna do celów wywozowych zostanie skierowana do Unii. W związku z tym twierdzenie to zostało odrzucone.
(130)
W związku z powyższym można stwierdzić, że istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji subsydiowania.
D. DEFINICJA PRZEMYSŁU UNIJNEGO
(131)
Produkt podobny wytwarza 13 znanych producentów w Unii. Reprezentują oni unijny przemysł w rozumieniu art. 9 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, w związku z czym zwani są dalej „przemysłem unijnym”.
(132)
Dwunastu znanych producentów unijnych, reprezentowanych w niniejszej sprawie przez skarżącego, podjęło współpracę w ramach dochodzenia i wspierało je. Jeden znany producent unijny nie podjął współpracy w ramach niniejszego przeglądu.
(133)
Do ustalenia łącznej unijnej produkcji w ODP wykorzystano wszystkie dostępne informacje dotyczące przemysłu unijnego, takie jak odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, dane Eurostatu i wniosek o dokonanie przeglądu.
(134)
Rynek PET w Unii cechuje się względnie dużą liczbą producentów należących zwykle do większych grup, których siedziby mieszczą się poza Unią. W latach 2000-2012 w unijnym przemyśle PET zaszło kilka zmian. Obecnie rynek przechodzi proces konsolidacji, w związku z czym odnotowano ostatnio szereg przypadków przejęcia i likwidacji. We współpracy z niedawno wydzieloną częścią przemysłu recyklingowego opracowywane są nadal nowe produkty, np. PET pochodzący z recyklingu i PET ekologiczny.
(135)
Po ujawnieniu niektóre strony twierdziły, że opis sytuacji unijnego przemysłu jest nieprawidłowy, gdyż pięciu producentów należy do jednej międzynarodowej grupy, a kolejnych trzech jest powiązanych z przedsiębiorstwami zajmującymi się opakowaniami z PET. Żaden z tych faktów nie stoi w sprzeczności z opisem zawartym w motywie 134, w którym wyraźnie stwierdzono, że producenci unijni zwykle należą do większych grup. O wpływie takiej koncentracji mowa w motywie 207 poniżej. Analiza oceny wpływu rynku sprzedaży wewnętrznej znajduje się w motywach 202-204 poniżej.
(136)
Jak określono powyżej, z uwagi na stosunkowo dużą liczbę współpracujących producentów unijnych dobrano próbę czterech unijnych producentów, którzy reprezentują ponad 50 % łącznej produkcji i sprzedaży unijnej produkcji produktu podobnego w ODP.
E. SYTUACJA NA RYNKU UNIJNYM
1. Konsumpcja w Unii
(137)
Konsumpcję w Unii określono na podstawie wielkości sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym, danych dotyczących wielkości przywozu uzyskanych z Eurostatu i, w odniesieniu do producenta unijnego, który nie podjął współpracy, na podstawie szacunków opartych na wniosku o dokonanie przeglądu.
(138)
Po początkowym wzroście w latach 2009 i 2010, w ODP konsumpcja nieznacznie spadła o 2 % w porównaniu do 2008 r. i wyniosła 2 802 mln ton w ODP.
Tabela 1
Konsumpcja
2008
2009
2010
ODP
Wielkość (w tonach)
Konsumpcja
2 868 775
2 934 283
2 919 404
2 802 066
Indeks (2008=100)
100
102
102
98
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, Eurostat, wniosek o dokonanie przeglądu
2. Wielkość, udział w rynku i ceny przywozu z Indii
(139)
Pomimo obowiązujących środków przywóz z Indii wzrósł ponaddwukrotnie w okresie badanym - z 46 313 ton w 2008 r. do 96 678 ton w ODP.
(140)
Udział Indii w rynku wzrósł zatem z 1,6 % w 2008 r. do 3,5 % w ODP, osiągając poziom znacząco przekraczający udział w rynku stwierdzony w ostatnim przeglądzie wygaśnięcia (0,3 %).
(141)
Średnia cena w ODP wyniosła 1 285 EUR za tonę. Stanowi to wzrost cen o 22 % w okresie badanym, który to wzrost nastąpił w ODP po początkowym spadku o 21 % w 2009 r.
Tabela 2
Przywóz z Indii
2008
2009
2010
ODP
Wielkość przywozu (w tonach)
46 313
44 482
83 691
96 678
Indeks (2008 = 100)
100
96
181
209
Średnia cena
1 054
834
1 031
1 285
Indeks (2008 = 100)
100
79
98
122
Udział przywozu w rynku (%)
1,6
1,5
2,9
3,5
Źródło:
Eurostat
3. Przywóz z innych państw trzecich
a) Przywóz z Tajlandii, Tajwanu, Malezji i Indonezji
(142)
Jak wspomniano powyżej, równolegle z niniejszym dochodzeniem przeprowadzono przegląd wygaśnięcia środków antydumpingowych dotyczący przywozu z Indii, Indonezji, Malezji, Tajwanu i Tajlandii.
(143)
Przywóz z Indonezji, Malezji, Tajwanu i Tajlandii wzrósł o 56 % w ciągu okresu badanego, pomimo iż do 2010 r. spadł on o 59 %. Całkowita wielkość importu pozostała jednak poniżej poziomu de minimis.
(144)
Udział w rynku w tym przypadku zwiększył się w związku z tym z 0,7 % w 2008 r. do 1,1 % w ODP.
(145)
Średnia cena wynosiła w ODP 1 310 EUR za tonę, czyli o 1,5 % mniej niż średnia cena jednostkowa przemysłu unijnego. Stanowi to wzrost cen o 27 % w okresie badanym, który to wzrost nastąpił w ODP po początkowym spadku o 18 % w 2009 r.
Tabela 3
Przywóz z Indonezji, Malezji, Tajwanu i Tajlandii
2008
2009
2010
ODP
Wielkość przywozu z Indonezji, Malezji, Tajwanu i Tajlandii (w tonach)
19 078
12 127
7 762
29 836
Indeks (2008 = 100)
100
64
41
156
Udział przywozu z Indonezji, Malezji, Tajwanu i Tajlandii w rynku (%)
0,7
0,4
0,3
1,1
Indeks (2008 = 100)
100
62
40
160
Cena importowa (w EUR/t)
1 030
843
1 055
1 310
Indeks (2008 = 100)
100
82
102
127
Źródło:
Eurostat
b) Przywóz z Chin, Zjednoczonych Emiratów Arabskich (ZEA), Iranu i Pakistanu
(146)
Przywóz z innych państw trzecich, w odniesieniu do których obowiązują środki antydumpingowe, spadł w okresie badanym o 69 %, po wzroście o 49 % w 2009 r. Jedynie przywóz z Chin utrzymywał się na stabilnym poziomie.
(147)
Udział ww. krajów w rynku spadł z 8,2 % w 2008 r. do 2,6 % w ODP. Udział ten obejmuje przede wszystkim ZEA (1,7 % w ODP) i Chiny (0,6 % w ODP).
(148)
Średnia cena wynosiła w ODP 1 258 EUR za tonę, tj. o 5,5 % mniej niż średnia cena jednostkowa przemysłu unijnego. Stanowi to wzrost o 24 % w okresie badanym, który nastąpił w ODP po początkowym spadku o 22 % w 2009 r.
Tabela 4
Przywóz z Chin, ZEA, Iranu i Pakistanu
2008
2009
2010
ODP
Wielkość przywozu z Chin, ZEA, Iranu i Pakistanu (w tonach)
235 913
351 798
188 776
72 054
Indeks (2008 = 100)
100
149
80
31
Udział przywozu z Chin, ZEA, Iranu i Pakistanu w rynku (%)
8,2
12,0
6,5
2,6
Indeks (2008 = 100)
100
146
79
31
Cena importowa (w EUR/t)
1 016
789
949
1 258
Indeks (2008 = 100)
100
78
93
124
Źródło:
Eurostat
c) Przywóz z innych państw trzecich, w odniesieniu do których nie obowiązują żadne środki
(149)
Wielkość przywozu z innych państw trzecich, w odniesieniu do których nie obowiązują żadne środki, w tym z Omanu, Korei Południowej, Rosji, Meksyku i Arabii Saudyjskiej, wzrosła o 59 % w całym okresie badanym, przy czym w 2009 r. wzrost wyniósł 71 %. Pomiędzy 2009 r. i ODP Oman został największym eksporterem do Unii.
(150)
Udział przedmiotowych państw w rynku wzrósł z 9,7 % w 2008 r. do 15,8 % w ODP, głównie ze względu na wzrost udziału przywozu z Omanu o 4,3 punktu procentowego. Udział Korei Południowej w rynku wyniósł 4 % w ODP, o 5 % mniej niż w 2009 r., kiedy osiągnął najwyższą wartość.
(151)
Średnia cena wynosiła 1 273 EUR za tonę, czyli o 4,3 % mniej niż średnia cena jednostkowa przemysłu unijnego. Stanowi to wzrost o 10 % w okresie badanym; wzrost ten nastąpił w 2010 r. i w ODP po początkowym spadku o 24 % w 2009 r. Średnia cena importowa w przywozie z Omanu wynosiła 1 310 EUR za tonę w ODP, czyli o 1,5 % mniej niż średnia cena jednostkowa przemysłu unijnego. Średnia cena importowa w przywozie z Korei Południowej wynosiła 1 294 EUR za tonę, czyli o 2,7 % mniej niż średnia cena jednostkowa przemysłu unijnego.
Tabela 5
Przywóz z innych państw trzecich
2008
2009
2010
ODP
Wielkość przywozu z innych państw trzecich (w tonach)
279 188
478 570
469 753
442 692
Indeks (2008 = 100)
100
171
168
159
Udział przywozu z innych państw trzecich w rynku (%)
9,7
16,3
16,1
15,8
Indeks (2008 = 100)
100
168
165
162
Cena importowa (w EUR/t)
1 156
879
997
1 273
Indeks (2008 = 100)
100
76
86
110
Główni eksporterzy (w tonach)
Oman
0
52 632
95 646
120 286
Korea Południowa
177 341
254 451
183 801
114 346
Rosja
546
546
3
50 427
Meksyk
2 650
1 879
29 039
29 409
Arabia Saudyjska
230
20 454
50 108
24 756
Inni
98 422
148 609
111 156
103 468
Źródło:
Eurostat.
4. Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego
(152)
Zgodnie z art. 8 ust. 4 rozporządzenia podstawowego zbadano wszystkie czynniki ekonomiczne i wskaźniki mające wpływ na stan przemysłu unijnego w okresie badanym.
(153)
Do celów analizy szkody ustanowiono wskaźniki szkody na następujących dwóch poziomach:
-
wskaźniki makroekonomiczne (produkcję, zdolność produkcyjną, wykorzystanie zdolności produkcyjnej, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wzrost, zatrudnienie, wydajność, wielkość marginesów subsydiów i poprawę sytuacji po wcześniejszym subsydiowaniu) oceniono na poziomie całej unijnej produkcji w odniesieniu do wszystkich unijnych producentów na podstawie informacji uzyskanych od unijnego przemysłu, informacji zawartych we wniosku o dokonanie przeglądu oraz publicznie dostępnych statystyk;
-
wskaźniki mikroekonomiczne (zapasy, średnią cenę jednostkową, wynagrodzenia, rentowność, zwrot z inwestycji, przepływy pieniężne, zdolność do pozyskiwania kapitału i inwestycje) oceniono w odniesieniu do producentów unijnych objętych próbą na podstawie przedłożonych przez nich informacji.
(154)
W czerwcu 2010 r. jeden z unijnych producentów objętych próbą zbył jeden ze swoich zakładów produkcyjnych. Nabył go inny unijny producent. Jako że analizę wskaźników makroekonomicznych oparto na danych uzyskanych od wszystkich unijnych producentów, zbycie nie miało wpływu na zakres analizy lub poszczególne czynniki w analizie szkody.
(155)
W ramach wstępu do analizy należy wyjaśnić, że niektóre światowe wydarzenia gospodarcze pod koniec 2010 r. i na początku 2011 r. miały wpływ na sytuację na unijnym rynku, a w szczególności na ceny i wielkość sprzedaży produktu podobnego. W tym okresie spadła podaż bawełny, co doprowadziło do wzrostu popytu na włókno poliestrowe na azjatyckim rynku. Na wczesnych etapach produkcji PET i włókno poliestrowe są w znacznym stopniu zależne od tego samego surowca, tj. oczyszczonego kwasu tereftalowego (PTA). Zwiększenie popytu na włókno poliestrowe doprowadziło do niedostatecznej podaży PTA, co z kolei pociągnęło za sobą wzrost cen PET. Ponieważ producenci PET na Bliskim Wschodzie również są uzależnieni od dostaw PTA z Azji, doprowadziło to do nagłego spadku przywozu PET do Unii. Jednocześnie główni dostawcy PTA do Unii powołali się na siłę wyższą, co spowodowało dodatkowe ograniczenie wewnętrznej produkcji PET.
4.1. Uwagi stron
(156)
Niektóre strony zakwestionowały trafność analizy szkody, twierdząc, że przeprowadzono ją w oparciu o niepełne informacje, co z kolei miało wpływ na prawo zainteresowanych stron do obrony. W szczególności przywołano argumenty przedstawione poniżej.
(157)
Niektóre strony uznały, że informacje uzyskane od unijnych producentów są niezgodnie z instrukcjami wypełniania kwestionariusza, według których dane od różnych przedsiębiorstw nie powinny być sumowane. Stwierdzono w związku z tym, że zgromadzone informacje są niedokładne i niepełne, gdyż zgłoszone dane liczbowe zsumowano w odniesieniu do poszczególnych podmiotów ujętych w próbie. Należy zauważyć, że informacje zostały należycie zgromadzone i zweryfikowane na miejscu. Stwierdzono, że zebrane informacje dają wystarczająco dokładny obraz unijnego przemysłu i w związku z tym odrzucono powyższe twierdzenie. Po ujawnieniu strony ponowiły swoje twierdzenie. Nie przedstawiono jednak nowych argumentów ani dowodów. Te same strony ponowiły swoje twierdzenie, że dane przedłożone przez jedno z przedsiębiorstw objętych próbą były niekompletne i nie dotyczyły całej grupy, tylko wybranej jednostki wewnątrz grupy. Do tego twierdzenia ustosunkowano się na etapie doboru próby, o czym mowa w motywie 18 powyżej.
(158)
Te same strony utrzymywały, że Komisja próbowała usunąć rzekome braki w zgromadzonych informacjach poprzez rozsyłanie dodatkowych kwestionariuszy. Należy tutaj wyjaśnić, że Komisja faktycznie rozesłała dodatkowe kwestionariusze, jednak ich adresatami byli wyłącznie unijni producenci nieuwzględnieni w próbie, a ich celem było zebranie informacji dotyczących wskaźników makroekonomicznych istotnych dla oceny szkody. Dodatkowe kwestionariusze wykorzystano więc do uzupełnienia informacji przedłożonych przez unijnych producentów objętych próbą. Po ujawnieniu niektóre strony ponowiły swoje twierdzenie, nie przedstawiając jednak żadnych nowych argumentów ani dowodów. W związku z tym powyższe twierdzenie stron należy odrzucić.
(159)
Ponadto te same strony stwierdziły, że informacje przedłożone przez producentów objętych próbą były niezgodne z wymogami określonymi w art. 29 rozporządzenia podstawowego, gdyż informacje niebędące z natury rzeczy poufnymi przedstawiono jako informacje poufne i tym samym wyłączono je z akt jawnych. Należy tutaj wyjaśnić, że informacje te sklasyfikowano jako poufne zgodnie z wnioskiem strony przekazującej dane. Na wniosek stron ponownie przeanalizowano poufny status przedłożonych informacji i w stosownych przypadkach informacje przeklasyfikowano jako otwarte do wglądu dla zainteresowanych stron po uzyskaniu zgody przedsiębiorstw, których to dotyczyło. Również to twierdzenie zostało zatem odrzucone.
4.2. Wskaźniki makroekonomiczne
a) Produkcja
(160)
Pomiędzy 2008 r. a ODP, wraz ze spadkiem udziału przemysłu unijnego w rynku (o którym mowa w motywie 164 poniżej), unijna produkcja spadła o 11 %. Spadek unijnej produkcji został powstrzymany tylko w 2010 r., kiedy to produkcja wzrosła w porównaniu do 2009 r., jednak utrzymała się na poziomie o 4 % niższym niż w 2008 r. W ODP unijna produkcja nadal spadała.
Tabela 6
Produkcja unijna ogółem
2008
2009
2010
ODP
Produkcja (w tonach)
2 327 169
2 107 792
2 239 313
2 068 717
Indeks (2008 = 100)
100
91
96
89
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, wniosek o dokonanie przeglądu.
b) Zdolność produkcyjna i wykorzystanie mocy produkcyjnych
(161)
Między 2008 r. i ODP zdolność produkcyjna unijnego przemysłu spadła o 23 %. Tendencja ta wiąże się z zamknięciem kilku zakładów produkcyjnych, które częściowo zrekompensowano otwarciem nowych fabryk.
(162)
Wykorzystanie mocy produkcyjnych wzrosło z 75 % w 2008 r. do 86 % w ODP. Wyższe wykorzystanie mocy produkcyjnych należy rozpatrywać w kontekście podejmowanych przez unijny przemysł działań restrukturyzacyjnych, co wyjaśniono w motywie 134 powyżej.
Tabela 7
Zdolność produkcyjna i wykorzystanie mocy produkcyjnych
2008
2009
2010
ODP
Zdolność produkcyjna (w tonach)
3 118 060
2 720 326
2 625 244
2 393 516
Indeks
100
87
84
77
Wykorzystanie mocy produkcyjnych (%)
75
77
85
86
Indeks (2008=100)
100
104
114
116
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, wniosek o dokonanie przeglądu.
c) Wielkość sprzedaży
(163)
Wielkość sprzedaży przemysłu unijnego na unijnym rynku rozwijała się podobnie jak produkcja i w okresie badanym spadła o 6 %.
Tabela 8
Całkowita sprzedaż przemysłu unijnego w Unii
2008
2009
2010
ODP
Sprzedaż (w tonach)
2 288 283
2 047 305
2 169 423
2 160 807
Indeks (2008=100)
100
89
95
94
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, wniosek o dokonanie przeglądu.
d) Udział w rynku
(164)
Po początkowym spadku o 13 % w 2009 r. unijny przemysł odzyskał część udziału w rynku utraconego przez ZEA, Koreę Południową, Iran i Pakistan pomimo rosnącej wielkości przywozu z Indii, Omanu i innych państw trzecich (Rosji, Meksyku i Arabii Saudyjskiej) w tym samym okresie. Ogólnie udział przemysłu unijnego w rynku spadł w okresie badanym o 3 %.
Tabela 9
Udział przemysłu unijnego w rynku
2008
2009
2010
ODP
Udział przemysłu unijnego w rynku (%)
80
70
74
77
Indeks (2008=100)
100
87
93
97
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, wniosek o dokonanie przeglądu i Eurostat.
e) Wzrost
(165)
W okresie badanym rynek znajdował się w stagnacji. Brakowało wzrostu, z którego mógłby odnieść korzyści unijny przemysł; wręcz przeciwnie - pomimo działań restrukturyzacyjnych unijny przemysł wciąż tracił udział w rynku na rzecz rosnącego przywozu, w szczególności z państw, w odniesieniu do których nie obowiązywały żadne środki. Nieznaczny spadek konsumpcji w ODP należy rozpatrywać w kontekście tymczasowego niedoboru surowca (PTA) w Unii oraz na światowym rynku.
f) Zatrudnienie i wydajność
(166)
Poziom zatrudnienia w przemyśle unijnym zmniejszył się o 41 % w okresie pomiędzy 2008 r. a ODP. Zatrudnienie w okresie badanym stale spadało, również w 2010 r., kiedy produkcja wzrosła (zob. motyw 160 powyżej). W kontekście rosnącej wydajności spadek ten odzwierciedla działania restrukturyzacyjne podjęte przez szereg unijnych producentów.
(167)
Wydajność siły roboczej przemysłu unijnego mierzona jako roczna produkcja (w tonach) na osobę zatrudnioną wzrosła w okresie badanym o 50 %. Dane te świadczą o tym, że spadek produkcji następował wolniej niż spadek poziomu zatrudnienia, i pokazują zwiększoną wydajność unijnego przemysłu. Jest to szczególnie wyraźne w 2010 r., gdy produkcja wzrosła, podczas gdy poziom zatrudnienia obniżył się, a wydajność była o 37 % wyższa niż w 2008 r.
Tabela 10
Zatrudnienie i wydajność
2008
2009
2010
ODP
Liczba pracowników
2 060
1 629
1 449
1 218
Indeks
100
79
70
59
Wydajność (ton/pracownika)
1 130
1 294
1 545
1 698
Indeks (2008=100)
100
115
137
150
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, wniosek o dokonanie przeglądu.
g) Wielkość rzeczywistego marginesu subsydiowania
(168)
Jeżeli chodzi o wpływ wielkości rzeczywistego marginesu subsydiowania przywozu z Indii na przemysł unijny, to, biorąc pod uwagę, jak bardzo rynek tego produktu jest wrażliwy na ceny, nie można stwierdzić, by wpływ ten był znikomy. Należy zwrócić uwagę, że wskaźnik ten jest bardziej istotny w kontekście analizy prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia szkody. Najprawdopodobniej w przypadku wygaśnięcia środków doszłoby do nawrotu przywozu subsydiowanego w takich ilościach i cenach, przy których wpływ wielkości marginesu subsydiowania byłby znaczny.
h) Poprawa sytuacji po wcześniejszym subsydiowaniu
(169)
Chociaż wskaźniki będące przedmiotem powyższej analizy wskazują, że niektóre wskaźniki ekonomiczne dotyczące unijnego przemysłu uległy poprawie po nałożeniu ostatecznych środków wyrównawczych w 2001 r., to są one również dowodem na to, iż sytuacja unijnego przemysłu nadal jest podatna na zagrożenia.
4.3. Wskaźniki mikroekonomiczne
a) Zapasy
(170)
W ODP zapasy były o 24 % wyższe niż w 2008 r., jednak utrzymywały się na uprzednio ustalonym poziomie w stosunku do produkcji, tj. 5-6 %.
Tabela 11
Zapasy
2008
2009
2010
ODP
Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego
51 495
54 808
54 314
64 069
Indeks (2008=100)
100
106
105
124
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
b) Kształtowanie się cen
(171)
W zakresie kształtowania się cen, po początkowym spadku w 2009 r. (-16 %), spowodowanym głównie przez kryzys gospodarczy, w 2010 r. ceny zbliżyły się do poziomu z 2008 r. Następnie średnia cena jednostkowa gwałtownie wzrosła w ODP, przez co wzrost cen w okresie badanym wyniósł 25 %.
(172)
Gwałtowny wzrost cen w ODP należy rozpatrywać w kontekście nieoczekiwanego rozwoju sytuacji na rynku bawełny pod koniec 2010 r. i w pierwszym kwartale 2011 r. Jak wspomniano powyżej (w motywie 155), rekordowe ceny bawełny spowodowały przerzucenie się na włóko poliestrowe, które konkuruje z PET o ten sam surowiec. Wzrost popytu na surowiec, w szczególności PTA, spowodował wzrost cen PET w Azji i na Bliskim Wschodzie, czego skutkiem ubocznym był wzrost cen PET w Unii. Wzrost cen w Unii w tamtym okresie był dodatkowo spotęgowany krótkotrwałym niedoborem PTA w Unii, będącym wynikiem siły wyższej, na którą powołał się jeden z unijnych producentów tego surowca.
Tabela 12
Jednostkowa cena sprzedaży w Unii
2008
2009
2010
ODP
Jednostkowa cena sprzedaży w Unii (EUR/t)
1 066
891
1 045
1 330
Indeks (2008 = 100)
100
84
98
125
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
c) Czynniki mające wpływ na ceny sprzedaży
(173)
Ceny sprzedaży PET zwykle zależą od trendów cenowych jego podstawowych surowców (głównie PTA i glikolu etylenowego - MEG), ponieważ stanowią one do 90 % całkowitego kosztu PET. PTA jest pochodną ropy naftowej, jego cena zmienia się więc w zależności od jej ceny. Z tego powodu ceny PET są bardzo zmienne.
(174)
Ponadto PET konkuruje o ten sam surowiec z włóknem poliestrowym, którego produkcja jest uzależniona od dostępności PTA w takim samym stopniu, jak produkcja PET. Ponieważ w przemyśle włókienniczym włókno poliestrowe stanowi alternatywę dla bawełny, cena PET jest też wrażliwa na rozwój sytuacji na rynku bawełny.
d) Wynagrodzenia
(175)
W okresie badanym średni spadek wynagrodzeń wyniósł 7 %. Spadek ten nastąpił w ODP i spotęgował wzrost wydajności, o którym mowa w motywie 167 powyżej.
Tabela 13
Wynagrodzenia
2008
2009
2010
ODP
Wynagrodzenie (średnia na osobę)
54 512
56 014
54 876
50 784
Indeks (2008=100)
100
103
101
93
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
e) Rentowność i zwrot z inwestycji
(176)
Pomiędzy 2008 r. i ODP rentowność i zwrot z inwestycji znacznie się poprawiły. Zysk ze sprzedaży na unijnym rynku wzrósł z -7,9 % w 2008 do 5,3 % w ODP, a zwrot z inwestycji - z -9,6 % do 10,6 %. Na sytuację w 2008 r. miały wpływ wyjątkowo słabe wyniki jednego z producentów unijnych. Jednak poprawa sytuacji finansowej unijnego przemysłu w 2009 r. i 2010 r. - kiedy to ceny były niższe niż w 2008 r. - dowodzi, że ceny nie są silnie powiązane z rentownością. Wręcz przeciwnie, wydaje się, że wzrost rentowności jest blisko związany z lepszym wykorzystaniem mocy produkcyjnych i opisanym powyżej wzrostem wydajności.
(177)
Rozwój sytuacji na światowym rynku na przełomie lat 2010/2011 oraz działania restrukturyzacyjne i opisany powyżej wzrost wydajności wspólnie umożliwiły unijnemu przemysłowi zwiększenie rentowności w 2010 r. i osiągnięcie poziomu 5,3 % w ODP.
(178)
Jedna z zainteresowanych stron dowodziła, że wyżej opisany rozwój sytuacji był nieoczekiwany i wyjątkowy, nie należy więc go uznawać za charakterystyczną cechę ogólnej sytuacji unijnego przemysłu.
(179)
W tym kontekście należy zauważyć, że unijny przemysł mógł odnieść korzyści ze wzrostu cen PET pod koniec 2011 r. i na początku 2012 r., gdyż ustalił cenę PTA przed opisanymi wydarzeniami na rynku. Według źródeł statystycznych dotyczących rozwoju sytuacji po ODP, przedłożonych przez strony, marże zysku producentów PET znacznie się obniżyły w 2012 r. Potwierdza to, że na rentowność w 2011 r. (ODP) rzeczywiście miały znaczny wpływ nieoczekiwane i krótkotrwałe zdarzenia w światowej gospodarce (motyw 155), które raczej się nie powtórzą i których nie można uznać za trwałe i charakterystyczne cechy sytuacji unijnego przemysłu.
Tabela 14
Rentowność i zwrot z inwestycji
2008
2009
2010
ODP
Rentowność sprzedaży unijnej (%)
-7,9
1,6
4,8
5,3
Indeks
100
221
261
267
Zwrot z inwestycji (%)
-9,6
2,3
8,9
10,6
Indeks (2008=100)
100
224
292
310
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
f) Przepływy pieniężne i zdolność do pozyskania kapitału
(180)
W okresie badanym przepływy pieniężne znacznie się poprawiły. Odzwierciedla to niedawny wzrost rentowności unijnego przemysłu.
Tabela 15
Przepływy pieniężne
2008
2009
2010
ODP
Przepływy pieniężne (w EUR)
-59 419 394
40 940 883
96 614 649
103 761 169
Indeks (2008 = 100)
100
269
363
375
Odsetek obrotu (%)
-5,9
4,5
8,3
7,5
Indeks (2008 = 100)
100
176
242
229
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(181)
Nie ma żadnych szczególnych przesłanek sugerujących, że unijny przemysł miał trudności z pozyskaniem kapitału, przede wszystkim ze względu na fakt, że unijni producenci należą do większych grup.
g) Inwestycje
(182)
W okresie badanym łączny poziom inwestycji spadł o 35 %. Początkowe inwestycje z 2008 r. znacznie obniżono w 2009 r. i od tamtej pory nie powróciły one do poprzedniego poziomu.
Tabela 16
Inwestycje
2008
2009
2010
ODP
Inwestycje (w tys. EUR)
72 341 598
5 404 705
15 994 659
47 217 003
Indeks (2008=100)
100
7
22
65
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
5. Wnioski dotyczące sytuacji przemysłu unijnego
(183)
Analiza danych makroekonomicznych pokazuje, że w okresie badanym przemysł unijny zmniejszył produkcję i sprzedaż. Udział przemysłu unijnego w rynku nie powrócił do poziomu sprzed początkowego spadku w 2009 r. i w okresie badanym łącznie spadł o 3 punkty procentowe (do 77 % w ODP). Spadek zatrudnienia i zdolności produkcyjnej jest wynikiem trwającej restrukturyzacji i należy rozpatrywać go w kontekście zwiększającego się wykorzystania mocy produkcyjnych i rosnącej wydajności.
(184)
Jednocześnie większość istotnych wskaźników mikroekonomicznych wykazuje oznaki poprawy. Rentowność, zwrot z inwestycji i przepływy pieniężne znacznie się zwiększyły, w szczególności w 2010 r. i w ODP. Z drugiej strony inwestycje gwałtownie spadły w 2009 r. i od tamtej pory nie powróciły do poprzedniego poziomu.
(185)
Ogólna sytuacja gospodarcza branży uległa poprawie. Jednak zmiany na lepsze zaszły stosunkowo niedawno i do pewnego stopnia wyniknęły z nieoczekiwanego i tymczasowego rozwoju sytuacji rynkowej na przełomie lat 2010 i 2011 (zob. motyw 155 powyżej). Wydaje się, że potwierdzają to dostępne informacje dotyczące zmian wysokości marży unijnego przemysłu w 2012 r. (zob. motyw 179 powyżej), która spadła w porównaniu do ODP.
(186)
Powyższa analiza wykazała, że sytuacja unijnego przemysłu poprawiła się; nie stwierdzono też występowania istotnej szkody. Jednak mimo wyraźnych pozytywnych tendencji i szerokich działań restrukturyzacyjnych stan przemysłu unijnego jest nadal niestabilny.
(187)
Po ujawnieniu niektóre strony zakwestionowały wniosek, że unijny przemysł nadal jest niestabilny, twierdząc, że jest on w dobrym stanie i od 1999 r. bardzo się zmienił. Jak wyjaśniono powyżej w motywie 184, pomimo ogólnej poprawy sytuacji i konsolidacji nie wszystkie wskaźniki ekonomiczne uległy w okresie badanym poprawie. Spadły np. produkcja, wielkość sprzedaży i udział w rynku. Ponadto poprawa sytuacji nastąpiła stosunkowo niedawno, a spadek rentowności w 2012 r. sugeruje, że mogła ona być tymczasowa. Na tej podstawie uznano, że chociaż w ODP nie stwierdzono występowania istotnej szkody, przemysł unijny wciąż znajdował się w niestabilnej sytuacji. Argument ten został więc odrzucony.
(188)
Po ujawnieniu niektóre strony zakwestionowały wykorzystanie danych dotyczących okresu po ODP do celów analizy sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego. W odpowiedzi potwierdza się, że sytuację unijnego przemysłu oceniono w odniesieniu do okresu badanego i na tej podstawie nie stwierdzono występowania istotnej szkody. Jednak w tym przypadku zmiany dotyczące rentowności unijnego przemysłu po ODP są istotne, głównie w kontekście wyjątkowego charakteru rozwoju sytuacji na światowym rynku na przełomie lat 2010 i 2011. Ukazuje to też zmienność charakterystyczną dla tego sektora. Argument ten zostaje zatem odrzucony.
F. PRAWDOPODOBIEŃSTWO PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SZKODY
1. Skutki przewidywanej wielkości przywozu oraz wpływ na ceny w przypadku uchylenia środków
(189)
W ramach dochodzenia wykazano, że przywóz z Indii nadal jest subsydiowany i nic nie wskazuje na ograniczenie lub zaniechanie subsydiowania w przyszłości.
(190)
Analiza prawdopodobnych wielkości przywozu z Indii do Unii wykazała, że z uwagi na nadwyżkę zdolności produkcyjnej dostępną do celów wywozowych (zob. motyw 125 powyżej), poziomy cen w Unii i atrakcyjność unijnego rynku, w przypadku zniesienia środków przywóz z Indii prawdopodobnie wzrośnie do poziomu znacznie przekraczającego poziom osiągnięty w ODP. W związku z planowanym powiększeniem zdolności produkcyjnych szacuje się, że w bliskiej przyszłości nadwyżka zdolności produkcyjnej dostępna do celów wywozowych osiągnie ok. 600 000-700 000 ton, co stanowiłoby ok. 21-25 % łącznej konsumpcji Unii w ODP.
(191)
Biorąc pod uwagę dalsze subsydiowanie oczekuje się, że jeśli środki przeciwko Indiom zostaną zniesione, to ceny przywozu z tego państwa będą dalej spadać. Ponadto ponieważ eksporterzy będą musieli konkurować z tanim przywozem z innych państw, prawdopodobnie obniżą ceny jeszcze bardziej, aby zwiększyć swój udział w unijnym rynku.
(192)
Z tego względu unijny przemysł może zostać narażony na dokonywany w znacznych ilościach przywóz z Indii po cenach subsydiowanych, niższych od cen średnich przemysłu unijnego, co miałoby negatywny wpływ na jego sytuację gospodarczą, która niedawno uległa poprawie. Z tego względu w razie zniesienia środków obejmujących Indie istnieje prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia znacznej szkody.
2. Zdolność produkcyjna i nadwyżka zdolności produkcyjnej dostępna do celów wywozowych
(193)
Jak wskazano powyżej w motywie 125, producenci eksportujący w Indiach mają potencjał pozwalający na zwiększenie ilości wywozu na rynek unijny. W okresie badanym wzrost zdolności produkcyjnych Indii był znaczny (zob. motyw 125 powyżej). Według dostępnych informacji przewiduje się, że zdolności produkcyjne będą dalej zwiększane, co w bliskiej przyszłości stworzy między krajową konsumpcją a wielkością zdolności produkcyjnych dostępnych do celów wywozowych różnicę wynoszącą 600 000-700 000 ton. Taką nadwyżkę zdolności produkcyjnych dostępnych do celów wywozowych trzeba uznać za istotną, gdyż stanowi ona ok. 21-25 % obecnej unijnej konsumpcji w ODP.
(194)
Co za tym idzie, chociaż przywóz do Unii był stosunkowo mały, w okresie badanym zwiększył się ponaddwukrotnie i istnieje ryzyko, że znaczący wywóz z Indii mógłby zostać skierowany do Unii.
3. Utrata rynków eksportowych
(195)
Środki ochrony handlu przeciwko przywozowi z Indii obowiązują obecnie w Turcji i RPA. Możliwa w konsekwencji utrata tych rynków eksportowych przez Indie także wskazuje na to, że rynek unijny może stać się celem przywozu w przypadku wygaśnięcia środków.
(196)
Po ujawnieniu niektóre strony zakwestionowały wnioski dotyczące utraty rynków eksportowych przez Indie. Twierdzono, że obydwa rynki mają marginalne znaczenie jako rynki eksportowe, w związku z czym przekierowanie znacznych wielkości wywozu dokonywanego obecnie na te rynki do Unii w przypadku zniesienia środków jest niemożliwe. Należy zauważyć, że dopiero istnienie środków ochrony handlu na niektórych rynkach wyklucza miarodajne porównanie względnego znaczenia rynków, na których obowiązują bądź nie obowiązują środki obejmujące dane państwo. Ponadto, wbrew powyższemu twierdzeniu, nie zakładano, że wywóz z Indii kierowany na powyższe rynki będzie przekierowywany na rynek unijny. Uznano, że istnienie środków ochrony handlu na innych rynkach trzecich ogranicza zdolność absorpcyjną rynków trzecich, jeśli chodzi o przewidywany wzrost nadwyżki zdolności produkcyjnej dostępnej do celów wywozowych. Twierdzenie to zostało zatem odrzucone.
(197)
Istnienie środków ochrony handlu w państwach trzecich sugeruje również, że polityka cenowa Indii w odniesieniu do wywozu na rynek unijny może być podobna.
4. Atrakcyjność rynku unijnego
(198)
Rynek unijny PET jest atrakcyjny pod względem rozmiaru i cen. Jest trzecim co do wielkości rynkiem na świecie, występuje na nim strukturalne zapotrzebowanie na przywóz, a ceny są wyższe niż na innych rynkach. W przypadku Indii ceny importowe w przywozie do Unii zwykle są wyższe od cen w przywozie do innych państw trzecich. Pokazuje to, że unijny rynek jest atrakcyjnym kierunkiem wywozu z Indii. Sytuację tę dobrze ilustruje fakt, iż przywóz z Indii podwoił się w okresie badanym pomimo obowiązujących środków.
(199)
Atrakcyjność unijnego rynku dla eksporterów potwierdza też fakt, że unijny przemysł tracił w dalszym ciągu część udziału w rynku na rzecz rosnącego przywozu z państw, w odniesieniu do których nie obowiązują żadne środki. Dotyczy to w szczególności Korei Południowej, która znacznie zwiększyła wywóz na unijny rynek w 2012 r. po wygaśnięciu środków dotyczących tego państwa.
5. Pozostałe czynniki
(200)
Wpływu przywozu z innych państw trzecich objętych środkami na sytuację unijnego przemysłu nie uznano za znaczny, gdyż przywóz z tych państw jest niewielki, a ich udział w rynku znacznie spadł w ODP.
(201)
Wielkość przywozu z innych państw trzecich nieobjętych żadnymi środkami wzrosła w okresie badanym, jednak odpowiednia średnia cena importowa utrzymała się na poziomie zbliżonym do średniej ceny unijnego przemysłu. W związku z tym wpływ przywozu z tych krajów na sytuację unijnego przemysłu uznaje się za ograniczony.
6. Rynek sprzedaży wewnętrznej
(202)
Po ujawnieniu niektóre strony stwierdziły, że ze względu na integrację pionową producentów i przetwórców PET znaczną część PET sprzedawano na użytek własny, który nie konkurował z PET pochodzącym z przywozu. Twierdzono również, że udział rynku sprzedaży wewnętrznej był znaczny, co miało wpływ na wyniki analizy.
(203)
Na podstawie informacji zgromadzonych na szczeblu unijnych producentów objętych próbą ustalono, że odsetek sprzedaży zmonopolizowanej był niewielki (poniżej 10 %). Należy podkreślić, że przedmiotowe strony wyraziły udział producentów PET w działalności w zakresie opakowań jako dostępną zdolność produkcyjną PET, a nie jako ich udział w rynku opakowań. W związku z tym uznano, że twierdzenie dotyczące znacznego odsetka użytku własnego jest nieuzasadnione. Jeżeli chodzi o poziom cen, ustalono, że ceny sprzedaży na rzecz przedsiębiorstw powiązanych i niepowiązanych były zbliżone.
(204)
Na tej podstawie uznano, że osobna analiza wpływu sprzedaży zmonopolizowanej nie jest niezbędna, i twierdzenie stron odrzucono.
7. Uwagi stron
(205)
Niektóre strony dowodziły, że szkoda spowodowana przez przywóz z Indii nie występowała w ODP, czego dowodem jest stosunkowo dobra kondycja gospodarcza i zyski unijnego przemysłu. Należy zauważyć, że faktycznie w niniejszym przypadku nie stwierdzono utrzymywania się szkody, w związku z czym twierdzenie ww. stron odpowiada ustaleniom poczynionym w ramach dochodzenia.
(206)
Niektóre strony dowodziły, że wpływ na sytuację unijnego przemysłu mogły mieć inne czynniki, takie jak problemy strukturalne unijnego przemysłu powodujące jego niską efektywność, brak inwestycji oraz czynniki sezonowe i koniunkturalne (np. niekorzystne warunki atmosferyczne, kryzysy gospodarcze). Jeżeli chodzi o pierwszą z ww. kwestii, należy zauważyć, że restrukturyzacja unijnego przemysłu już się rozpoczęła, a osiągnięty wzrost wydajności sugeruje, że twierdzenie stron jest nieuzasadnione. Jeżeli chodzi o czynniki koniunkturalne, to chociaż kryzysy gospodarcze miały wpływ na sytuację unijnego przemysłu w 2009 r., jak określono powyżej (zob. motyw 171 powyżej), to obecnie jego skutki nie są już odczuwalne. Z kolei wpływ złych warunków atmosferycznych częściowo może wyjaśniać spadek konsumpcji w ODP, jednak z jednej strony ich rzekomy wpływ na sytuację unijnego przemysłu nie został udowodniony, a z drugiej strony niewielki spadek w 2011 r. był raczej związany z tymczasowym niedoborem surowców wynikającym z rozwoju sytuacji na światowym rynku w 2011 r. W związku z tym w świetle ustaleń poczynionych w ramach dochodzenia żadne z powyższych twierdzeń nie jest uzasadnione.
(207)
Ponadto niektóre strony uważały, że w przypadku wygaśnięcia środków prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody jest niewielkie, ponieważ struktura unijnego przemysłu (koncentracja i integracja pionowa) chroni go przed skutkami przywozu. Twierdzono ponadto, że w najbliższej przyszłości przejście na PET z przywozu nie jest ani pożądane, ani możliwe, w szczególności ze względu na fakt, że w przypadku dużych właścicieli marek (dalszych użytkowników) umowy kupna, polityka zakupów i proces homologacji utrudniają zmianę dostawcy PET. Należy zauważyć, że w ramach dochodzenia ustalono, że w okresie badanym unijny przemysł stale tracił swój udział w rynku na rzecz przywozu; pokazuje to, że z jednej strony unijny przemysł nie jest odporny na skutki przywozu, a z drugiej strony przechodzenie na PET z przywozu nie jest możliwością czysto hipotetyczną, ale procesem, który trwa. Powyższe twierdzenia należy zatem odrzucić.
(208)
Po ujawnieniu niektóre strony ponowiły swoje twierdzenie, że struktura unijnego przemysłu chroni go przed potencjalną konkurencją ze strony przywozu. Po pierwsze, w odniesieniu do twierdzenia dotyczącego dominującej pozycji jednej z grup producenckich na unijnym rynku, kontrolującej pięciu producentów, należy zauważyć, że rynek unijny jest rynkiem otwartym - poza wspomnianą grupą działa na nim ośmiu innych producentów, rośnie też konkurencja ze strony przywozu z państw trzecich, zarówno objętych, jak i nieobjętych środkami. Po drugie, koncentracja jest charakterystyczną cechą tego rodzaju działalności, opartej o produkt towarowy, którego konkurencyjność zależy od korzyści skali. Po trzecie, nie stwierdzono, by na unijnym rynku istniał lider cenowy. Strony ponowiły wreszcie swoje twierdzenie, że nie przeanalizowano wpływu przywozu z trzech przedmiotowych państw w kontekście integracji pionowej niektórych unijnych producentów z branżą opakowaniową lub z producentami PTA. Jednak aspekty te przeanalizowano i uznano za nieuzasadnione, o czym mowa w motywie 205 powyżej. Ponadto kontrola przedsiębiorstw, których dotyczy integracja pionowa z producentami surowców, potwierdziła brak przewagi komparatywnej, gdyż transfery odbywały się po cenach rynkowych. W związku z powyższym twierdzenie, że unijny przemysł jest chroniony przed konkurencją, odrzucono.
(209)
Kilka stron twierdziło wreszcie, że brakuje czynników uzasadniających wniosek, że indyjskie możliwości eksportowe mogą zostać skierowane na unijny rynek po „niskich cenach”, gdyż (i) popyt krajowy w Indiach rośnie i zgodnie z prognozami będzie nadal wzrastać; (ii) nadwyżka PET nad konsumpcją krajową istnieje, jednak konkurencja na rynkach wywozowych nie doprowadziła do wywozu po nienaturalnie niskich cenach; (iii) wzrost zdolności produkcyjnej w Azji odzwierciedla prognozowany na całym świecie wzrost popytu. Należy zauważyć, że według ustaleń poczynionych w ramach niniejszego dochodzenia prognozowany wzrost zdolności produkcyjnej będzie powodował rosnącą nadwyżkę zdolności produkcyjnej nad popytem wewnętrznym. Ponadto ceny oferowane przez Indie na rynkach państw trzecich były niższe od cen importowych w przywozie z Indii do Unii. Ustalenia przedstawione w motywach od 189 do 199 sugerują, że w przypadku wygaśnięcia środków wyrównawczych subsydiowany przywóz z Indii może zostać skierowany na unijny rynek w znacznych ilościach i po cenach niższych od średnich cen przemysłu unijnego. Na tej postawie argumenty stron należy odrzucić.
8. Wnioski dotyczące ponownego wystąpienia szkody
(210)
W związku z powyższym uznano, że w przypadku uchylenia środków wyrównawczych do Unii skierowano by prawdopodobnie znaczne ilości subsydiowanego przywozu z Indii. Utrzymujące się subsydiowanie najprawdopodobniej spowodowałoby podcięcie cen przemysłu unijnego przez ceny importowe. Ponadto ceny tego przywozu prawdopodobnie spadną jeszcze bardziej, jeśli indyjscy producenci eksportujący będą starać się zwiększyć swój udział w rynku. Należy przyjąć, że skutkowałoby to zwiększeniem presji cenowej na przemysł unijny, co z kolei odbiłoby się negatywnie na jego sytuacji.
(211)
W okresie badanym sytuacja unijnego przemysłu uległa poprawie, w szczególności pod względem wydajności, wykorzystania zdolności produkcyjnych, a także marż zysku, które w ODP osiągnęły poziom zbliżony do docelowej marży zysku określonej w ramach pierwotnego dochodzenia. W związku z tym można uznać, że przemysł unijny, pomimo swojej niestabilnej sytuacji, nie odniósł istotnej szkody w ODP. Jednak z uwagi na prawdopodobny znaczny wzrost subsydiowanego przywozu z Indii, który może podciąć ceny sprzedaży przemysłu unijnego, uznano, że wygaśnięcie środków może z dużym prawdopodobieństwem doprowadzić do pogorszenia się sytuacji i ponownego wystąpienia istotnej szkody.
G. INTERES UNII
(212)
Zgodnie z art. 31 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy utrzymanie istniejących środków wyrównawczych nie zaszkodzi interesowi Unii jako całości. Interes Unii określono na podstawie analizy wszystkich zaangażowanych interesów. Wszystkie zainteresowane strony otrzymały możliwość przedstawienia swoich opinii zgodnie z art. 31 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
(213)
Należy przypomnieć, że wprowadzenia środków nie uznano za działanie wbrew interesom Unii ani w dochodzeniu pierwotnym, ani w ostatnim przeglądzie wygaśnięcia. Ponadto analiza dokonana w ramach ostatniego przeglądu wygaśnięcia została przeprowadzona już w czasie obowiązywania środków, w związku z czym w ocenie uwzględniono nieuzasadniony negatywny wpływ przedmiotowych środków na zainteresowane strony.
(214)
Na tej podstawie zbadano, czy mimo wniosków dotyczących kontynuacji subsydiowania i prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia szkody istnieją istotne powody pozwalające na stwierdzenie, że utrzymanie środków w tym konkretnym przypadku nie leży w interesie Unii.
1. Interes przemysłu unijnego
(215)
Utrzymanie środków wyrównawczych dotyczących przywozu z Indii pomogłoby unijnemu przemysłowi w kontynuowaniu trwającej restrukturyzacji oraz poprawiłoby jego sytuację gospodarczą, która dopiero niedawno uległa poprawie, gdyż pomogłoby uniknąć sytuacji, w której unijny przemysł byłby narażony na znaczne ilości subsydiowanego przywozu z Indii, któremu to przemysł unijny mógłby nie sprostać. W związku z powyższym przemysł unijny nadal odnosiłby korzyści z utrzymania obecnych środków wyrównawczych.
(216)
Stwierdza się zatem, że utrzymanie środków wyrównawczych wobec Indii leżałoby w interesie przemysłu unijnego.
2. Interes niepowiązanych importerów w Unii
(217)
Żaden z niepowiązanych importerów nie podjął współpracy w ramach niniejszego przeglądu. Pomimo obowiązujących środków przywóz z Indii był kontynuowany i zwiększył się niemal dwukrotnie w okresie badanym.
(218)
Dostępny był również przywóz z innych państw trzecich, wobec których nie obowiązywały żadne środki; w ODP osiągnął on znaczny udział w rynku (zob. motyw 149 powyżej). W związku z tym pomimo obowiązywania środków importerzy mieli dostęp do alternatywnych źródeł dostaw.
(219)
Biorąc pod uwagę brak dowodów świadczących o tym, że obowiązujące środki miały istotny wpływ na działalność importerów, stwierdza się, że utrzymanie środków nie będzie niezgodne z interesem unijnych importerów.
3. Interes dostawców surowców w Unii
(220)
W produkcji produktu objętego postępowaniem wykorzystuje się jako surowce PTA i MEG. Dwóch z pięciu znanych dostawców surowców (jeden dostawca PTA i jeden dostawca MEG) podjęło współpracę w ramach niniejszego dochodzenia i przedłożyło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Obaj dostawcy surowców wyrazili swoje poparcie dla utrzymania środków.
(221)
Dochodzenie wykazało, że współpracujący producent PTA odpowiadał za znaczną część zakupów PTA dokonywanych przez producentów unijnych objętych próbą w ODP. Jako że PTA nie ma w Unii innych zastosowań niż produkcja PET, można przyjąć, że producenci PTA są w znacznym stopniu zależni od branży PET.
(222)
Jeżeli chodzi o współpracującego dostawcę MEG, surowiec ten stanowił stosunkowo niewielką część jego łącznego obrotu w ODP. W przypadku MEG PET nie jest ani jedynym, ani nawet głównym z możliwych zastosowań tego surowca, zatem producenci MEG są w mniejszym stopniu uzależnieni od sytuacji w branży PET. W związku z tym uznaje się, że utrzymanie środków przeciwko subsydiowanemu przywozowi z Indii miałoby dla dostawców MEG skutki pozytywne, chociaż prawdopodobnie ograniczone.
(223)
Twierdzono, że dostawcy surowca nie są uzależnieni od unijnych producentów PET, w szczególności ze względu na przytaczany fakt, że dwóch z czterech unijnych producentów objętych próbą prowadzi przywóz surowców.
(224)
W odniesieniu do tego twierdzenia dochodzenie wykazało, że przywożonym surowcem był głównie MEG, który może być wykorzystany do innych celów niż produkcja PET. Nie znaleziono żadnych przesłanek sugerujących, że przywóz PTA do Unii odbywa się w ilościach większych niż znikome. Powyższe twierdzenie nie ma więc wpływu na wyciągnięte wnioski dotyczące zależności producentów PTA od produkcji PET w Unii
(225)
W związku z tym uznaje się, że utrzymanie środków przeciwko subsydiowanemu przywozowi z Indii przyniosłoby korzyść producentom PTA, a także, chociaż w mniejszym stopniu, dostawcom MEG. Co za tym idzie utrzymanie środków przeciwko przywozowi z Indii nie byłoby niezgodne z interesem dostawców surowca.
(226)
Po ujawnieniu niektóre strony stwierdziły, że PTA wywożono i w związku z tym producenci PTA nie byli uzależnieni od unijnego przemysłu. Nie przedstawiono jednak dowodów potwierdzających powyższe twierdzenie. W związku z tym twierdzenie stron odrzucono jako bezzasadne.
(227)
Ponadto te same strony uznały, że zniesienie środków nie wpłynie na producentów PTA, gdyż współpracujący użytkownicy rzekomo nie przerzucą się na PET z przywozu i w dalszym ciągu będą stosować PET wytwarzany przez unijny przemysł. W związku z tym konsumpcja PTA w Unii utrzyma się na tym samym poziomie. W ramach dochodzenia ustalono, że w okresie badanym unijny przemysł stale tracił swój udział w rynku na rzecz przywozu. Pokazuje to, że przechodzenie na PET z przywozu nie jest możliwością czysto hipotetyczną (zob. motyw 164 powyżej). Argument stron został zatem odrzucony.
4. Interes branży recyklingu PET
(228)
Przemysł unijny twierdził, że sytuacja branży recyklingu jest uzależniona od stabilności cen pierwotnego PET (PET niepochodzącego z recyklingu) na unijnym rynku. Twierdzenie to uzasadniano komunikatem pasowym stowarzyszenia europejskich podmiotów zajmujących się recyklingiem tworzyw sztucznych, zgodnie z którym potencjalne zniesienie środków obejmujących pierwotny PET może pogorszyć sytuację w branży recyklingu.
(229)
Niektóre zainteresowane strony zakwestionowały twierdzenie, że branża recyklingu jest uzależniona od stabilności cen pierwotnego PET na unijnym rynku, i dowodziły, że ceny PET pierwotnego i pochodzącego z recyklingu nie są ze sobą związane. Przekonywano, że PET pochodzący z recyklingu jest stosowany głównie do produkcji włóka poliestrowego, a zatem nie ma związku z kształtowaniem się cen pierwotnego PET. Ponadto zauważono, że branża PET pochodzącego z recyklingu jest wspierana wyłącznie przez rozlewnie, w związku z czym nie jest zależna od producentów PET. Zauważono wreszcie, że branża recyklingu nie zgłosiła się jako zainteresowana strona podczas niniejszego dochodzenia.
(230)
Jako że branża recyklingu nie zgłosiła się podczas dochodzenia, zweryfikowanie powyższych twierdzeń w odniesieniu do faktycznych danych liczbowych było niemożliwe. W związku z tym uznano, że obowiązujące środki nie są niezgodne z interesem unijnej branży recyklingu.
5. Interes użytkowników
(231)
Produkt objęty postępowaniem jest stosowany głównie do produkcji butelek na wodę i inne napoje bezalkoholowe. Jego zastosowanie do produkcji innych opakowań (na żywność, arkuszy itp.) jest stosunkowo niewielkie. Produkcja butelek z PET przebiega w dwóch etapach: (i) najpierw przygotowuje się preformę poprzez wstrzyknięcie PET do formy, (ii) następnie preformę rozgrzewa się i wydmuchuje się z niej butelkę. Wytwarzanie butelek może być procesem zintegrowanym (tzn. to samo przedsiębiorstwo kupuje PET, produkuje preformę i wydmuchuje butelkę) lub ograniczonym do drugiego etapu (wydmuchiwania butelki z preformy). Preformy można stosunkowo łatwo przewozić, ponieważ są małe i zwarte, natomiast puste butelki są niestabilne i ich transport, ze względu na wielkość, jest bardzo kosztowny.
(232)
Na tej podstawie, dla celów związanych z analizą wpływu obowiązujących środków, dalszych użytkowników podzielono na dwie główne grupy: (i) przetwórców lub wytwórców butelek, przetwarzających wióry PET na preformy (lub butelki) i sprzedających je do dalszego przetwarzania; oraz (ii) rozlewnie, napełniające butelki (i ewentualnie wcześniej wydmuchujące je z preform); w skład tej grupy wchodzą głównie producenci wody mineralnej i napojów bezalkoholowych. Rozlewnie często są zaangażowane w przemysł PET albo przez zintegrowane wytwarzanie butelek, albo poprzez zawieranie umów o przerób z przetwórcami lub wytwórcami butelek, dla których negocjują oni cenę PET z producentem (miękka umowa o przerób usługowy - soft tolling) lub nawet sami kupują PET na własne butelki (twarda umowa o przerób usługowy - hard tolling).
(233)
Siedemnastu użytkowników (pięciu przetwórców i dwanaście rozlewni) podjęło współpracę w ramach dochodzenia i udzieliło informacji, których dotyczył kwestionariusz. Współpracujący przetwórcy reprezentowali 22,7 %, a współpracujące rozlewnie 13 % łącznej konsumpcji PET w Unii. Odpowiedzi rozlewni pochodziły z różnych gałęzi przedsiębiorstw wielonarodowych (znanych jako właściciele marek).
(234)
Ustalono, że współpracujący użytkownicy pozyskiwali PET głównie od producentów unijnych, a tylko w niewielkiej części z przywozu. Przywóz z Indii stanowił około połowę tego przywozu, a zatem minimalny odsetek pozyskiwanego PET. Niemniej jednak dostępny był również przywóz z innych państw trzecich, wobec których nie obowiązywały żadne środki; w ODP osiągnął on znaczny udział w rynku (zob. motyw 149 powyżej). W związku z tym pomimo obowiązywania środków użytkownicy mieli dostęp do alternatywnych źródeł dostaw.
6. Argumenty przemysłu wykorzystującego produkt objęty postępowaniem
(235)
Użytkownicy twierdzili, że w ostatnich latach silnie odczuli znaczny wzrost cen PET, który w obecnych warunkach gospodarczych nie może zostać przerzucony na detalistów i konsumentów. Twierdzono, że wzrost cen był wynikiem wieloletniego stosowania środków ochrony handlu, które chroniły unijnych producentów przed konkurencją ze strony przywozu w czasie, gdy unijna branża PET stawała się bardziej skoncentrowana i zintegrowana. W związku z tym użytkownicy stwierdzili, że obowiązujące środki, poprzez swój rzekomy wpływ na cenę PET, są przyczyną pogarszania się sytuacji w gałęziach przemysłu będących odbiorcami tego produktu w zakresie zatrudnienia, badań i rozwoju i konkurencyjności na rynkach eksportowych. Szczególnie silnie odczuwają to małe i średnie przedsiębiorstwa. Dowodzono również, że liczba miejsc pracy zlikwidowanych w wyniku obowiązywania przedmiotowych środków przekracza liczbę osób obecnie zatrudnionych w unijnej branży PET.
6.1. Wrażliwość cenowa i struktura kosztów użytkowników
(236)
Jeżeli chodzi o wrażliwość przetwórców na cenę PET, to ustalono, że PET stanowi ok. 80 % łącznych kosztów. W związku z tym PET uznaje się za kluczowy składnik kosztów w odniesieniu do działalności tego typu. Ponadto ustalono, że przemysł przetwórczy jest dość podzielony, a jego pozycja negocjacyjna wobec dużych rozlewni jest słaba. Przemysł ten boryka się z też nieuniknionymi problemami strukturalnymi charakterystycznymi dla branży towarowej. W związku z tym sektor wykazuje rosnącą tendencję do integracji pionowej z rozlewniami i korzystania z umów o przerób, które gwarantują wysokość opłaty za konwersję. Na podstawie ww. umów cenę PET ostatecznie negocjują i uiszczają rozlewnie. Szacuje się, że znaczna część zakupów PET na unijnym rynku jest kontrolowana bezpośrednio przez duże rozlewnie. Ponieważ umowy dotyczące preform często obejmują mechanizm odzwierciedlający wahania cen PET, przetwórcy są coraz bardziej niezależni od zmian cen PET.
(237)
Po ujawnieniu niektórzy użytkownicy zakwestionowali wniosek dotyczący szerszego wykorzystania umów o przerób i wzorów dostosowania cen. Jednak informacje zawarte w aktach potwierdzają występowanie takiej tendencji. W związku z tym zarzut ten został odrzucony.
(238)
Dowodzono, że obowiązujące środki nie wyrządzałyby szkody przetwórcom, gdyby podobne środki stosowano w odniesieniu do przywozu preform do Unii. Dowodzono, że na obszarach leżących przy granicy Unii z państwami trzecimi, w których nie obowiązują środki wobec przywozu PET z Indii, istnieją bodźce do przenoszenia produkcji preform do tych państw trzecich i przywożenia ich do Unii z pominięciem środków wyrównawczych obejmujących PET. Trzeba przyznać, że do pewnego stopnia występowanie tego procesu jest ekonomicznie uzasadnione. Jednak ze względu na koszty transportu prawdopodobne jest przeniesienie produkcji wyłącznie na ograniczone odległości. Uznano zatem, że ogółem domniemany negatywny wpływ przedmiotowych środków na niektórych przetwórców jest marginalny.
(239)
Jeżeli chodzi o wpływ cen PET na rozlewnie, w oparciu o zgłoszone dane liczbowe oszacowano, że na podstawie średniej ważonej PET stanowi 9 % łącznych kosztów butelkowanych napojów bezalkoholowych i 12 % łącznych kosztów butelkowanej wody mineralnej. Pokazuje to, że PET nie jest głównym składnikiem kosztów w branży rozlewczej.
(240)
Ponadto dochodzenie wykazało, że PET jest preferowanym, ale nie jedynym materiałem, z którego można wytwarzać opakowania stosowane przez rozlewnie. Produkty w opakowaniach z PET stanowiły 75 % obrotu rozlewni wody i 50 % obrotu producentów napojów bezalkoholowych. Ponadto dochodzenie wykazało, że umowy pomiędzy wieloma dużymi rozlewniami (właścicielami marek) i producentami PET były oparte o wzór, w którym cena była dostosowywana, aby odzwierciedlić wahania cen surowców PET. Potwierdza to, że duże - a zatem najbardziej reprezentatywne - rozlewnie posiadają silną pozycję negocjacyjną w odniesieniu do marży przetwórczej producentów PET.
(241)
Po ujawnieniu niektóre strony ponowiły swoje twierdzenie, że PET jest podstawowym składnikiem kosztów dla przetwórców oraz branży napojów bezalkoholowych i wody butelkowanej oraz że ustalenia w tym zakresie były niedokładne i że poczyniono je nie na podstawie przekazanych danych. Należy zauważyć, że sytuację przetwórców przeanalizowano osobno i twierdzenie to jest w ich przypadku bezzasadne (zob. motyw 236 powyżej). Jeżeli chodzi o ocenę sytuacji rozlewni, potwierdza się, że wskaźniki ustalone w ramach dochodzenia oparto o dane liczbowe przekazane przez współpracujące rozlewnie i obliczono na podstawie metod udostępnionych wszystkim stronom. Ustalone wskaźniki kosztów były zgodne z ustaleniami w ramach poprzednich dochodzeń dotyczących tego samego produktu objętego postępowaniem (14). Twierdzenie stron zostało zatem uznane za bezzasadne.
(242)
Po ujawnieniu niektórzy użytkownicy stwierdzili, że istota przedłożonych przez nich danych i informacji dotyczących poszczególnych przedsiębiorstw nie znalazła odzwierciedlenia w analizie interesu Unii. Trzeba tutaj potwierdzić, że wykorzystano dane przekazane przez użytkowników w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu. Metodę obliczeń udostępniono wszystkim zainteresowanym stronom. Na tej podstawie powyższe twierdzenie zostało odrzucone.
(243)
W ramach dochodzenia ustalono również, w oparciu o prognozowany lub pożądany spadek cen PET - oszacowany przez same skontrolowane rozlewnie - że obniżka kosztów, którą przyniosłoby rozlewniom zniesienie środków, byłaby nieznaczna. W oparciu o ww. szacunki dotyczące spadku ceny PET i ustalone wskaźniki kosztów obliczono, że odpowiednia obniżka kosztów wyniosłaby 0,3-0,7 % łącznego kosztu ponoszonego przez rozlewnie na działania związane z PET.
(244)
Po ujawnieniu niektórzy użytkownicy zakwestionowali ten wniosek, twierdząc, że znaczenie mają wszelkie oszczędności kosztów. Niektórzy użytkownicy przedłożyli nowe szacunki, nie dostarczając jednak żadnych nowych dowodów. Należy podkreślić, że potencjalne oszczędności są hipotetyczne, co przyznali również niektórzy użytkownicy. Jeżeli chodzi o przetwórców, nie przedłożono kwantyfikacji potencjalnych oszczędności w tym segmencie. Jeżeli chodzi o rozlewnie, uznano, że w przypadku faktycznego osiągnięcia domniemanej obniżki cen PET i w świetle struktury kosztów rozlewni oszczędności rzędu 0,3-0,7 % łącznych kosztów nie można uznać za znaczne. Jako że nie przedłożono nowych dowodów, twierdzenie oddalono jako bezzasadne.
(245)
Twierdzono, że niektórzy producenci wody butelkowanej są w nieunikniony sposób narażeni na trudności wynikające z wymogów prawnych, zgodnie z którymi woda źródlana musi być rozlewana u źródła i wydobywana w ograniczonych ilościach. Sektor ten jest zdominowany przez małe i średnie przedsiębiorstwa, co wpływa na strukturę kosztów przedmiotowych przedsiębiorstw. Zaobserwowano też różnice w poziomie cen produktów końcowych w różnych państwach członkowskich w zależności od siły nabywczej miejscowej ludności. Na tej podstawie uznano, że w przypadku zniesienia środków wpływ potencjalnej obniżki cen PET byłby wyraźniejszy w tej części branży rozlewczej.
6.2. Domniemane wyższe ceny i zyski przemysłu unijnego
(246)
Niektóre strony twierdziły, że producenci PET w Unii stosują wyższe ceny i wyższe marże, które miałyby leżeć u podstaw wzrostu cen w 2011 r. Twierdzenie to uzasadniono porównaniem cen PET i marż od ceny surowców w Unii z sytuacją na rynku azjatyckim i w USA. Twierdzono, że powyższa sytuacja wynika z nagromadzenia środków ochrony handlu.
(247)
Należy zauważyć, że wzrost cen PET w 2011 r. oraz ich spadek w 2009 r. były zjawiskiem o zasięgu ogólnoświatowym wynikającym ze zmian kosztu surowców (zob. motyw 155). Dane przedłożone przez strony systematycznie wykazywały bliski związek pomiędzy ewolucją cen PET w Europie, Azji i USA. Istnieją jednak różnice w cenach PET w różnych częściach świata. Wynika to z szeregu przyczyn, a w szczególności ze specyficznej struktury kosztów w każdym regionie. Jeżeli chodzi o argument dotyczący wyższych marż w Unii, zauważono, że nawet w wyjątkowych okolicznościach panujących pod koniec 2010 r. i na początku 2011 r. przemysł unijny osiągnął zaledwie poziom rentowności uznawany za właściwy w przemyśle tego typu. Nie znaleziono dowodów potwierdzających osiąganie zawyżonych zysków. W związku z tym twierdzenie, że w unijnym handlu PET istnieją „wyższe” ceny i „wyższe” marże wynikające ze stosowania przedmiotowych środków, należy odrzucić.
(248)
Po ujawnieniu niektóre strony ponowiły swoje twierdzenie, że ceny w Unii są bezzasadnie wysokie, co odzwierciedla wpływ wywierany przez nagromadzenie środków antydumpingowych na rynku charakteryzującym się koncentracją unijnych producentów, integracją pionową i ograniczoną produkcją, która nie jest w stanie pokryć konsumpcji. Twierdzono, że dane dotyczące cen wykazały, iż wyższe ceny w Unii nie odzwierciedlają wyższych kosztów surowców. Do argumentów dotyczących koncentracji, integracji pionowej i zdolności produkcyjnej unijnego przemysłu ustosunkowano się w motywach 207 i 259. Jeżeli chodzi o domniemany wpływ tych czynników na cenę PET w Unii, należy przypomnieć, że zmiany cen PET odzwierciedlają zmiany cen surowców, które stanowią do 90 % kosztu PET (zob. motyw 173 powyżej). Ponadto wzrost cen PET w latach 2010-2011 był zjawiskiem o zasięgu ogólnoświatowym (zob. motyw 172 powyżej). Twierdzenie stron zostało zatem uznane za nieuzasadnione.
(249)
Jeżeli chodzi o argument dotyczący różnicy pomiędzy ceną PET w Unii i w Azji i USA, oprócz ustaleń, o których mowa w motywie 244 powyżej, stwierdzono, że różnica cen pomiędzy rynkami USA i UE była zmienna, ale umiarkowana. Wbrew twierdzeniom ceny w Unii nie były systematycznie wyższe. Ustalono, że rynek unijny i rynek azjatycki bardzo się od siebie różnią pod względem struktury kosztów, w szczególności tych związanych z rozmiarem rynku i korzyścią skali, dostępem do surowców i zdolnością produkcyjną. W związku z tym porównywanie średnich cen na tych dwóch rynkach było bezzasadne. Argument stron uznano zatem za nieuzasadniony.
(250)
Niektóre strony twierdziły też, że ceny w Unii są wynikiem stosowania wyższej marży od cen surowców niż marża w USA i Azji. Marże porównano na takich samych zasadach, jak ceny na różnych rynkach regionalnych, z tą różnicą, że uwzględniono różnice cen surowców na różnych rynkach regionalnych. Jednak istnienie różnic strukturalnych pomiędzy rynkami może uzasadniać różnicę opłat za konwersję. Nadzwyczajne zyski osiągnięte przez unijny przemysł na przełomie lat 2010 i 2011 wyjaśniono w motywie 179 powyżej. Ustalono, że środki nie miały wpływu na żadną z tych sytuacji. W związku z tym argument stron odrzucono.
(251)
Te same strony twierdziły też, że największy unijny producent stosował wyższe ceny w Unii niż na innych rynkach i że w 2010 r. odnotował wyższe przychody w Unii niż gdzie indziej. W tym kontekście uznaje się, że stosowanie różnych cen na różnych rynkach regionalnych przez przedsiębiorstwo ponadnarodowe, mające różną strukturą kosztów na różnych rynkach, jest uzasadnione. Nadzwyczajny poziom rentowności na przełomie lat 2010 i 2011 wyjaśniono w motywie 179 powyżej. W związku z powyższym argument ten został odrzucony.
6.3. Sytuacja gospodarcza użytkowników i rzekomy wpływ środków
(252)
Zgłaszano także argumenty dotyczące pogorszenia się sytuacji gospodarczej w branży użytkowników, np. zamykania zakładów i zmniejszania zatrudnienia. Twierdzono, że jest to wynikiem wzrostu ceny PET. Ponadto utrzymywano, że konkurencyjność wiodących europejskich marek została nadwyrężona, gdyż ich towary wywożone do państw trzecich konkurowały bezpośrednio z produktami w butelkach, które wytworzono z PET zakupionego po cenach międzynarodowych.
(253)
Należy zauważyć, że zgodnie z informacjami przedstawionymi przez współpracujących użytkowników nie stwierdzono, aby segment użytkowników ponosił straty, nawet jeżeli ogólny poziom rentowności spadł w ODP. Ustalono, że marża zysku w branży użytkowników, określona na podstawie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu za pomocą metod udostępnionych wszystkim stronom, znajduje się na poziomie zbliżonym do rentowności ustalonej dla unijnego przemysłu w ODP. Dwa skontrolowane przedsiębiorstwa (rozlewnie) zgłosiły dalsze zwiększenie wielkości produkcji i wzrost rentowności w okresie badanym. Ustalono, że niektórzy przetwórcy stosowali bardzo niskie marże i w niektórych przypadkach borykali się z problemami strukturalnymi i finansowymi. Jednak ustalenie bezpośredniego związku tej sytuacji z obowiązującymi środkami było niemożliwe. Również pewne pogorszenie się sytuacji gospodarczej rozlewni łączono z zawężeniem marży spowodowanym w 2011 r. przez nagły wzrost ceny PET, który w obecnej sytuacji pogarszającej się koniunktury gospodarczej nie mógł zostać przerzucony na detalistów. Ustalono, że w 2011 r. sytuacja w branży użytkowników do pewnego stopnia się pogorszyła, jednak nie wykazano związku pomiędzy tym pogorszeniem a obowiązującymi środkami, w szczególności w świetle faktu, że przedmiotowe środki obowiązują od 2000 r.
(254)
Po ujawnieniu niektóre strony zakwestionowały wniosek, że branża użytkowników nie przynosiła strat. Strony stwierdziły również, że marże zysku użytkowników były niższe niż marże zysku przemysłu unijnego. Jeżeli chodzi o ocenę rentowności w branży użytkowników, informacje uzyskane od współpracujących użytkowników zaprzeczyły powyższemu twierdzeniu. Metody dokonywania tej oceny udostępniono stronom. Być może niektórzy współpracujący użytkownicy ponosili straty, ustalono jednak, że ogólnie rzecz biorąc branża użytkowników przynosi zyski. W każdym razie, mimo iż ustalono, że wzrost cen PET jest jednym z elementów wpływających na rentowność użytkowników, to nie wykazano związku pomiędzy środkami a rentownością przedmiotowych przedsiębiorstw. Jeżeli chodzi o porównanie marży zysku użytkowników i przemysłu unijnego, twierdzenie to nie zostało uzasadnione. Rentowność przemysłu unijnego jest bardzo zmienna (zob. motywy 176-179 powyżej), w związku z czym porównania tych dwóch segmentów nie uznano za rozstrzygające. W każdym razie w ODP rentowność w obu segmentach była podobna (zob. motyw 253). W związku z tym uwagi stron odrzucono jako bezzasadne.
(255)
Jeżeli chodzi o domniemane nadwyrężenie konkurencyjności unijnych producentów w zakresie wywozu butelkowanej wody mineralnej i napojów bezalkoholowych, to twierdzenia tego nie uzasadniono, nie wykazano też jego związku z istnieniem obowiązujących środków.
(256)
Po ujawnieniu strony ponowiły swoje twierdzenie, że wzrost cen PET ma negatywny wpływ na konkurencyjność wywozu wody butelkowanej. Trzeba przyznać, że wzrost cen PET jest jednym z czynników, które mogą mieć negatywny wpływ na konkurencyjność wywozu wody butelkowanej. Ponieważ jednak nie stwierdzono występowania związku pomiędzy wzrostem cen PET i przedmiotowymi środkami - gdyż ceny PET wynikają głównie z cen surowców - domniemany wpływ środków na nadwyrężenie konkurencyjności uznano za bezzasadny.
(257)
Wreszcie, w odniesieniu do domniemanego wpływu środków na zatrudnienie, dochodzenie wykazało, że potwierdzona likwidacja miejsc pracy w branży użytkowników była związana przede wszystkim ze wzrostem wydajności i efektywności i częściowo dotyczyła personelu zatrudnionego na czas określony.
(258)
Po ujawnieniu niektóre strony zakwestionowały te ustalenia, twierdząc, że nie odzwierciedlają one sytuacji całego sektora. Oprócz ustaleń opisanych w motywie 254 powyżej należy zauważyć, że zgodnie z informacjami przekazanymi przez przetwórców łączna liczba miejsc pracy znacznie wzrosła; żaden z przetwórców nie zgłosił likwidacji miejsc pracy. Rozlewnie twierdziły, że wzrost cen PET doprowadził do likwidacji miejsc pracy. Jednak wzrost cen PET był zjawiskiem o zasięgu ogólnoświatowym, w związku z czym nie ustalono związku pomiędzy utratą likwidacją miejsc pracy i środkami. Ponadto 90 % zlikwidowanych miejsc pracy zgłoszonych przez użytkowników w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu dotyczyło trzech przedsiębiorstw. Jednym z tych przedsiębiorstw był skontrolowany użytkownik, odpowiadający za znaczną część zgłoszonych zlikwidowanych miejsc pracy, który w okresie badanym znacznie zwiększył produkcję; likwidacja miejsc pracy była zatem związana ze wzrostem wydajności. Ustalono też, że pozostałe dwa przedsiębiorstwa mają jedne z najwyższych marż rentowności spośród stron współpracujących w tym segmencie - wyższe od docelowych marż zysku przemysłu unijnego w tym przypadku. Dlatego też twierdzenia te zostały oddalone.
6.4. Inne argumenty
(259)
Po ujawnieniu niektóre strony stwierdziły, że producenci unijni nie mają wystarczającej zdolności produkcyjnej, by zaspokoić istniejący popyt. Należy zauważyć, że w ODP przemysł unijny wykorzystywał 86 % swojej zdolności produkcyjnej i ma wystarczające wolne moce produkcyjne, by pokryć całość wewnętrznej konsumpcji PET. Ponadto wciąż istnieje - i rośnie - przywóz z innych państw, objętych i nieobjętych środkami. Oprócz tego istniejące środki wygasły w odniesieniu do Korei Południowej i są uchylane w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem z Malezji i Indonezji. Również branża recyklingu PET może stanowić dodatkowe źródło PET, które umożliwi zaspokojenie popytu na PET w Unii. W związku z tym rzekome problemy użytkowników związane z domniemaną niewystarczającą produkcją w Unii uznano za nieuzasadnione.
(260)
Po ujawnieniu niektórzy użytkownicy stwierdzili, że w analizie nie zajęto się problemem domniemanego negatywnego wpływu nagromadzenia środków na produkt objęty postępowaniem w ramach niniejszego przeglądu. W odpowiedzi na to twierdzenie należy zauważyć, że środki wyrównawcze służą tylko do zniwelowania szkodliwego wpływu stwierdzonego subsydiowania. Nie wykazano istnienia rzekomego efektu „nagromadzenia”. Wręcz przeciwnie, pomimo obowiązywania środków przywóz z państw, wobec których obowiązują środki, nadal się odbywa, a jego wielkość w okresie badanym nawet wzrosła. Dostępny jest również przywóz z państw, wobec których nie obowiązują żadne środki. Przywóz wykazuje się tendencją wzrostową i znacznymi rozmiarami. Argument stron został zatem odrzucony.
7. Wnioski dotyczące interesu Unii
(261)
Podsumowując, oczekuje się, że przedłużenie środków wyrównawczych obejmujących przywóz z Indii umożliwi przemysłowi unijnemu poprawienie i ustabilizowanie swojej sytuacji gospodarczej dzięki inwestycjom i działaniom konsolidacyjnym, które miały miejsce w ostatnich latach.
(262)
Uznano też, że poprawa sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego może leżeć w interesie producentów PTA i, w mniejszym zakresie, producentów MEG w Unii.
(263)
Od czasu ostatniego przeglądu pogorszyła się sytuacja gospodarcza niektórych użytkowników; stwierdzono, że szczególnie mali producenci wody butelkowanej boleśnie odczuli m.in. ostatni wzrost cen PET, gdyż w obecnej sytuacji gospodarczej nie mogli przerzucić go na detalistów. Stwierdzono jednak, że niestandardowe zmiany cen i marż w przemyśle unijnym w 2011 r. były zjawiskiem globalnym wynikającym przede wszystkim ze wzrostu cen surowców. W związku z tym uznano, że domniemanie stosowania „wyższych” cen i „wyższych” marż związanych z obowiązywaniem przedmiotowych środków jest nieuzasadnione. Jednocześnie unijny rynek wciąż jest rynkiem otwartym - istnieją na nim alternatywne źródła dostaw z innych państw trzecich, w odniesieniu do których nie obowiązują żadne środki.
(264)
W tym kontekście nie wykazano związku pomiędzy wzrostem cen PET i obowiązującymi środkami. Ustalono, że pomimo obowiązywania środków sytuacja gospodarcza przetwórców była stabilna. Stwierdzono, że waga PET w łącznych kosztach ponoszonych przez rozlewnie była ograniczona. Ponadto nie wykazano związku pomiędzy wahaniami cen PET i środkami. Na tej podstawie uznano, że środki nie mają nieproporcjonalnego wpływu na użytkowników.
(265)
Uwzględniając wszystkie czynniki przedstawione powyżej, nie można wyraźnie stwierdzić, że utrzymanie obecnych środków wyrównawczych nie leży w interesie Unii.
H. ŚRODKI WYRÓWNAWCZE
(266)
Wszystkie strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierza się zalecić utrzymanie obowiązujących środków. Oprócz tego stronom wyznaczono okres, w którym mogły przedstawić uwagi związane z ujawnieniem tych informacji. Przedstawione uwagi i komentarze, o ile były uzasadnione, zostały należycie uwzględnione.
(267)
Na podstawie powyższych analiz środki wyrównawcze stosowane wobec przywozu PET pochodzącego z Indii powinny zostać utrzymane zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Przypomina się, że środki mają postać szczególnych ceł.
(268)
Indywidualne stawki ceł wyrównawczych dla przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu są stosowane wyłącznie do przywozu produktu objętego postępowaniem, wyprodukowanego przez te przedsiębiorstwa, a zatem przez określone wskazane osoby prawne. Przywóz produktu objętego postępowaniem wytwarzanego przez jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo, które nie jest wymienione z podaniem nazwy i adresu w art. 1 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, w tym przez jednostki powiązane z wymienionymi przedsiębiorstwami, nie może korzystać z tych stawek i podlega stawce celnej mającej zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.
(269)
Wszelkie wnioski dotyczące stosowania tych indywidualnych stawek ceł wyrównawczych (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po założeniu nowych podmiotów produkcyjnych lub handlowych) należy niezwłocznie kierować do Komisji wraz ze wszystkimi odnośnymi informacjami, w szczególności na temat wszelkich zmian w działalności przedsiębiorstwa w zakresie produkcji, sprzedaży krajowej i eksportowej, związanych na przykład z powyższą zmianą nazwy lub zmianą dotyczącą podmiotów produkcyjnych i handlowych. W razie potrzeby rozporządzenie zostanie wówczas odpowiednio zmienione przez uaktualnienie wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek celnych.
(270)
W celu zapewnienia właściwego egzekwowania cła wyrównawczego poziom cła dla pozostałych podmiotów powinien dotyczyć nie tylko eksporterów niewspółpracujących, ale także tych przedsiębiorstw, które nie prowadziły żadnego wywozu w ODP. Przedsiębiorstwa te - po spełnieniu przez nie wymogów określonych w art. 20 rozporządzenia podstawowego - mogą złożyć wniosek o przeprowadzenie postępowania przeglądowego na mocy tego artykułu w celu indywidualnej oceny ich sytuacji,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym nakłada się ostateczne cło wyrównawcze na przywóz politereftalanu etylenu o liczbie lepkościowej równej 78 ml/g lub wyższej, zgodnie z normą ISO 1628-5, obecnie objętego kodem CN 3907 60 20, pochodzącego z Indii.
2. Stawkę ostatecznego cła wyrównawczego stosowaną dla produktu określonego w ust. 1 i wytwarzanego przez wymienione poniżej przedsiębiorstwa ustala się następująco:
Państwo
Przedsiębiorstwo
Stawka cła wyrównawczego
(EUR/t)
Dodatkowy kod TARIC
Indie
Reliance Industries Ltd
90,4
A181
Indie
Pearl Engineering Polymers Ltd
74,6
A182
Indie
Senpet Ltd
22,0
A183
Indie
Futura Polyesters Ltd
0
A184
Indie
Dhunseri Petrochem & Tea Limited
106,5
A585
Indie
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
69,4
A999
3. W przypadkach, gdy towary zostały uszkodzone przed wprowadzeniem do swobodnego obrotu i dlatego cena rzeczywiście zapłacona bądź należna jest przeliczana proporcjonalnie w celu określenia wartości celnej na mocy art. 145 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (15), wysokość cła wyrównawczego wyliczona na podstawie kwot ustalonych powyżej jest pomniejszona o procent, który odpowiada proporcjonalnemu przeliczeniu ceny rzeczywiście zapłaconej lub należnej.
4. Niezależnie od ust. 1 i 2, ostatecznego cła wyrównawczego nie stosuje się do przywozu dopuszczonego do swobodnego obrotu zgodnie z art. 2.
5. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
1. Przywóz jest zwolniony z ceł wyrównawczych nałożonych artykułem 1, jeżeli dotyczy towarów produkowanych i bezpośrednio wywożonych (tj. zafakturowanych i wysłanych) do przedsiębiorstwa działającego jako importer w Unii przez przedsiębiorstwa wymienione w decyzji nr 2000/745/WE ze zmianami, zgłoszonych pod właściwym kodem dodatkowym TARIC i przy spełnieniu warunków określonych w ust. 2.
2. Przy przedstawieniu wniosku o dopuszczenie do swobodnego obrotu zwolnienie z cła jest uzależnione od przedstawienia organom celnym danego państwa członkowskiego ważnej faktury w ramach zobowiązania wystawionej przez przedsiębiorstwa eksportujące, od których przyjęto zobowiązania, zawierającej zasadnicze elementy wymienione w załączniku. Zwolnienie z cła jest również uzależnione od tego, czy towary zgłoszone i przedstawione organom celnym odpowiadają dokładnie opisowi zawartemu w fakturze w ramach zobowiązania.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 21 maja 2013 r.