PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 18. března 2014
o uspořádání časově omezeného testu umožňujícího určité odchylky při uvádění populací rostlinných druhů pšenice, ječmene, ovsa a kukuřice na trh podle směrnice Rady 66/402/EHS
(oznámeno pod číslem C(2014) 1681)
(Text s významem pro EHP)
(2014/150/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Rady 66/402/EHS ze dne 14. června 1966 o uvádění osiva obilovin na trh (1), a zejména na článek 13a uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice 66/402/EHS stanoví zvláštní požadavky pro produkci osiva obilovin a jeho uvádění na trh. Ustanovení této směrnice brání uvádění na trh osiv, která nenáleží k určité odrůdě.
(2)
Nový výzkum v Unii týkající se rozmnožovacího materiálu rostlin, který nesplňuje definici odrůdy z hlediska uniformnosti, nicméně ukazuje, že by používání tohoto různorodého materiálu mohlo skýtat výhody, zejména co se týče ekologické produkce nebo produkce v zemědělství s nízkými vstupy například v zájmu omezení šíření chorob.
(3)
Aby bylo možné uvádět osivo těchto populací na trh, bylo by nezbytné změnit čl. 2 odst. 1 písm. E, F a G směrnice 66/402/EHS přidáním možnosti uvádět na trh osiva, jež nesplňují požadavky týkající se odrůdových hledisek. K rozhodnutí o takovéto změně směrnice 66/402/EHS je třeba shromáždit informace o uvádění osiv těchto populací na trh. Zejména je zapotřebí ověřit, zda lze na základě informací o metodách jejich šlechtění a pěstování zajistit identifikaci populací konkrétních druhů se zárukami podobnými těm, jež vyplývají z požadavků týkajících se odrůdových hledisek. Kromě toho je třeba v rámci tohoto testu posoudit, zda lze zajistit pravost osiva těchto populací, která jsou uváděna na trh, a informace pro uživatele se zárukami podobnými zárukám vyplývajícím z čl. 3 odst. 1 a článku 10, jež jsou založeny na požadavcích sledovatelnosti a určení míst produkce.
(4)
S ohledem na vlastnosti populací by mohlo uznávání osiva populací představovat pro orgány i hospodářské subjekty neúměrnou zátěž. Je tedy vhodné shromáždit informace o možnosti vytvořit systém kontrol produkce osiva populací, které nevyžaduje uznání, a jeho uvádění na trh.
(5)
Vzhledem k jejich významu pro odvětví trhu s obilovinami a k dostupným výsledkům výzkumu by druhy, jež budou předmětem tohoto testu, měly být pšenice, ječmen, oves a kukuřice.
(6)
V zájmu vyjasnění povahy populací ve srovnání s odrůdami je třeba stanovit požadavek týkající se počtu odrůd, jež byly použity při křížení k vyšlechtění populace.
(7)
Odpovědné úřední subjekty by měly tento test sledovat prostřednictvím úředních kontrol produkce osiva populací, jejich množství a jejich uvádění na trh, osob provádějících udržovací šlechtění těchto populací a výkonnost těchto populací v konkrétních oblastech.
(8)
Je třeba stanovit podmínky pro podávání žádostí a povolování populace na základě tohoto rozhodnutí, dále pro předkládání referenčních vzorků, název populace a registraci osob produkujících a uvádějících tuto populaci na trh. Důležité je, aby byly tyto podmínky posuzovány s cílem zajistit pravost a sledovatelnost těchto populací během produkce a jejich uvádění na trh, zajistit účinné kontroly ze strany odpovědných úředních subjektů a zamezit vytvoření trhu souběžného s trhem vytvořeným na základě směrnice 66/402/EHS.
(9)
Mimoto je vhodné stanovit pro produkci a uvádění na trh konkrétní požadavky, aby se zajistilo, že osivo populací bude splňovat stejné požadavky ve všech zúčastněných členských státech. Tyto požadavky by měly vycházet z podmínek stanovených v tomto rozhodnutí. V zájmu zajištění zdraví a jakosti osiva by měly být tyto požadavky podobné požadavkům, jež jsou stanoveny pro certifikované osivo ve směrnici 66/402/EHS, aby byla zajištěna srovnatelná úroveň jakosti.
(10)
Vzhledem k testovací povaze opatření stanoveného v tomto rozhodnutí by mělo být určeno maximální množství pro uvádění populací na trh, přičemž by se mělo přihlédnout k potřebě testovat různé druhy populací za využití stávajících zařízení. Toto množství by mělo být takové, aby umožňovalo spolehlivé a reprezentativní výsledky testu. Nemělo by však překročit určitou hranici, aby se zabránilo vytvoření trhu s osivem, jenž by byl souběžný s trhem vytvořeným na základě směrnice 66/402/EHS.
(11)
V zájmu zajištění transparentnosti a informovaného rozhodování uživatelů těchto populací a s cílem předejít podvodným praktikám by měly být přijaty pro uvádění osiva těchto populací na trh zvláštní podmínky označování návěskou platné po dobu provádění testu. Vzhledem ke zvláštní povaze populací by tyto podmínky měly být odchylné od ustanovení přílohy V směrnice 66/402/EHS. Je potřeba ověřit, zda lze pro uživatele materiálu zajistit dostatečné a odpovídající informace prostřednictvím požadavku, aby se v názvu populací jasně uvádělo, že jde o populace, a aby návěska uváděla oblast produkce.
(12)
Při určování hospodářské, agronomické a environmentální hodnoty ustanovení, která představují lepší alternativu k výše uvedeným ustanovením směrnice 66/402/EHS, je důležité zajistit komplexní posouzení několika prvků a výsledků tohoto testu. Za tím účelem by měly členské státy zaznamenávat příslušné informace, jmenovitě druhy a názvy používané pro testované populace, druh populací, způsoby povolování populací a související náklady, výsledky zkoušek, výkonnostní výsledky, velikost zapojených hospodářských subjektů, druh uživatelů a jejich zkušenosti.
(13)
Aby členské státy mohly ověřit, že není překročeno maximální množství osiva populací, měly by hospodářské subjekty, jež mají v úmyslu tyto populace produkovat, sdělit dotčeným členským státům množství, která hodlají vyprodukovat.
(14)
Aby bylo hospodářským subjektům umožněno produkovat a uvádět na trh dostatečné množství osiva a příslušným orgánům umožněno kontrolovat uvedený materiál a shromáždit dostatečné a porovnatelné informace pro přípravu zprávy, měl by test probíhat alespoň po dobu tří období, kdy je osivo uváděno na trh.
(15)
Opatření stanovená v tomto rozhodnutí jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro osivo a sadbu v zemědělství, zahradnictví a lesnictví,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Předmět
1. Na úrovni Unie se pořádá časově omezený test za účelem posouzení, zda může produkce osiva populací uvedených v článku 2 a náležejících k druhům Avena spp., Hordeum spp., Triticum spp. a Zea mays L. určeného k uvedení na trh a jeho uvádění na trh za určitých podmínek představovat lepší alternativu k vyloučení uvádění na trh osiva, jež nesplňuje požadavky čl. 2 odst. 1 písm. E, F a G směrnice 66/402/EHS týkající se odrůdových hledisek osiva určitých druhů, a k požadavkům čl. 3 odst. 1 týkajícím se uvádění na trh s úředním uznáním jako „certifikované osivo“, „certifikované osivo první generace“ nebo „certifikované osivo druhé generace“.
2. Posoudí se tyto prvky:
a)
zda může identifikace populací těchto druhů proběhnout na základě informací o metodách jejich šlechtění a produkce, odrůdách použitých při křížení a hlavních vlastnostech těchto populací, a
b)
zda může být pravost osiva těchto populací uváděného na trh založena na požadavcích pro sledovatelnost a určení oblasti produkce.
Článek 2
Oblast působnosti
Toto rozhodnutí se vztahuje na skupiny rostlin, které splňují tyto požadavky:
a)
jsou výsledkem určité kombinace genotypů;
b)
jsou považovány za jednotky vzhledem ke své schopnost množit se v nezměněné podobě, jakmile jsou zavedeny v určité oblasti produkce se specifickými agroklimatickými podmínkami;
c)
vznikly jedním z těchto postupů:
i)
křížením pěti čí více odrůd ve všech kombinacích, po němž následuje spojení potomstva a vystavení populace přírodnímu výběru v po sobě následujících generacích,
ii)
společným pěstováním alespoň pěti odrůd převážně cizosprašných druhů, spojením potomstva, opakovaným výsevem a vystavením populace přírodnímu výběru, dokud se rostliny původních odrůd již nebudou vyskytovat,
iii)
vzájemným křížením odrůd za použití jiných protokolů křížení, než jsou protokoly uvedené v bodě i) nebo ii), s cílem vyprodukovat podobně odlišnou populaci, jež neobsahuje odrůdy.
Dále budou tyto skupiny rostlin označovány jako „populace“.
Článek 3
Účast členských států
1. Testu se může účastnit kterýkoli členský stát. Posledním datem, k němuž mohou členské státy zahájit svou účast, je leden 2017.
2. Členské státy, které se rozhodnou účastnit se testu (dále jen „zúčastněné členské státy“), uvědomí Komisi a ostatní členské státy o své účasti, přičemž uvedou druhy a oblasti, jichž se jejich účast týká, a opatření uplatněná podle tohoto rozhodnutí.
3. Zúčastněné členské státy mohou svou účast v testech kdykoli ukončit tak, že o této skutečnosti uvědomí Komisi.
Článek 4
Osvobození od povinností
Zúčastněné členské státy jsou osvobozeny od povinností stanovených v čl. 2 odst. 1 písm. E, F a G, v čl. 3 odst. 1 a v článku 10 směrnice 66/402/EHS, pokud jde o produkci populací určených k uvedení na trh a jejich uvádění na trh.
Článek 5
Identifikace populací
Populaci lze identifikovat na základě těchto prvků:
a)
odrůdy, jež byly použity při křížení k vytvoření populace;
b)
systémy šlechtění, jak jsou definovány příslušnými protokoly;
c)
oblast produkce;
d)
stupeň heterogenity, zejména u samosprašných druhů, a
e)
vlastnosti populací uvedené v čl. 7 odst. 2 písm. f).
Článek 6
Podmínky produkce osiva populací a jeho uvádění na trh
Pro účely tohoto testu členské státy zajistí, aby mohlo být osivo populace určené k uvedení na trh produkováno a uváděno na trh, pokud jsou splněny tyto podmínky:
a)
osivo náleží k povolené populaci;
b)
osivo je v souladu s ustanoveními článku 9;
c)
název populace je v souladu s ustanoveními článku 8;
d)
populace je šlechtěna a osivo je produkováno osobami registrovanými podle článku 10.
Článek 7
Povolování populací
1. Členské státy povolí populace v souladu s odstavci 2, 3 a 4 tohoto článku.
2. Žádost o povolení se podává orgánu příslušnému k uznávání osiva. Tato žádost musí obsahovat tyto prvky:
a)
jméno (název) a adresa žadatele;
b)
druh a název populace;
c)
popis druhu techniky použité k vytvoření populace, případně s odkazem na čl. 2 písm. c) bod i), ii) nebo iii);
d)
cíle šlechtitelského programu;
e)
metoda šlechtění a produkce: systém šlechtění definovaný příslušnými protokoly, odrůdy použité k šlechtění a produkci populace a program kontroly vlastní produkce používaný dotčeným hospodářským subjektem;
f)
popis vlastností populace:
i)
dokumentace vlastností populace, které žadatel považuje za důležité, pokud jde o výnos, jakost, výkonnost, využitelnost pro systémy s nízkými vstupy, odolnost vůči chorobám, stabilitu výnosu, chuť nebo barvu,
ii)
výsledky experimentálních zkoušek týkající se vlastností uvedených v bodě i);
g)
oblast produkce;
h)
prohlášení žadatele týkající se pravdivosti prvků uvedených v čl. 5 odst. 1;
i)
reprezentativní vzorek populace;
j)
jméno a adresa osoby odpovědné za šlechtění, produkci a udržovací šlechtění.
3. Orgán příslušný k uznávání osiva ověří tyto prvky:
a)
soulad žádosti s odstavcem 2, a
b)
soulad populace s požadavky na identifikaci uvedenými v článku 5.
O souladu s požadavky na identifikaci uvedenými v článku 5 je rozhodnuto na základě předložené dokumentace a inspekcí v prostorách, kde je populace produkována.
4. Povolení populace a prvky uvedené v odstavci 2 jsou oznámeny ostatním členským státům a Komisi.
Článek 8
Názvy populací
1. Populace musí mít název. Pro názvy populací se odpovídajícím způsobem použijí pravidla pro názvy odrůd stanovená v čl. 9 odst. 6 směrnice Rady 2002/53/ES (2).
2. V každém názvu se na konec doplní slovo „populace“.
Článek 9
Požadavky týkající se množitelského porostu, osiva a hmotnosti partií a vzorků
1. Použijí se body 1 a 6 přílohy I směrnice 66/402/EHS.
2. Během produkce osiva populací a jeho uvádění na trh musí osivo splňovat požadavky stanovené v bodech 2 a 3 přílohy II směrnice 66/402/EHS týkající se druhé generace certifikovaného osiva populací Avena nuda L., Avena sativa L., Avena strigosa Schreb., Hordeum vulgare L., Triticum aestivum L., Triticum durum L. a Triticum spelta L. a certifikovaného osiva v případě populací Zea mays L.
3. Během produkce osiva populací a jeho uvádění na trh musí hmotnost partií a vzorků splňovat požadavky stanovené v příloze III směrnice 66/402/EHS a v případě Zea mays L. požadavky stanovené v ustanoveních uvedené přílohy, jež se týkají certifikovaného osiva tohoto druhu.
Článek 10
Registrace šlechtitelů, producentů a osob odpovědných za udržovací šlechtění populací
1. Každý členský stát zaznamená do registru osoby, které šlechtí populace nebo produkují či provádí udržovací šlechtění osiva populací na území daného státu, pokud splňují požadavky stanovené v odstavci 2.
2. Šlechtitelé, producenti a osoby odpovědné za udržovací šlechtění populací předloží orgánu příslušnému k uznávání osiva žádost o zápis do registru. Tato žádost zahrnuje tyto prvky:
a)
jejich jméno, adresa a kontaktní údaje;
b)
název dotčené populace.
3. Registr obsahuje tyto údaje:
a)
jméno, adresa a kontaktní údaje stanovené v odst. 2 písm. a);
b)
název populace, jež má být produkována či udržována, uvedený v odst. 2 písm. b).
Článek 11
Označování
Obaly nebo nádoby s osivem musí být opatřeny návěskou, kterou upevní producent. Tato návěska musí obsahovat informace stanovené v příloze I.
Článek 12
Množstevní omezení
1. Množství na trh uváděného osiva povolené populace každého druhu nesmí pro každý zúčastněný členský stát za rok překročit 0,1 % osiva téhož druhu vyprodukovaného v tomto roce v zúčastněném členském státě.
2. Každý producent ohlásí orgánu příslušnému k uznávání osiva množství každé populace, které hodlá za každý rok vyprodukovat.
3. Zúčastněný členský stát může zakázat uvádění osiva populace na trh, jestliže má za to, že vzhledem k účelu testu není vhodné, aby byla na trh uvedena dodatečná množství osiva dotčené populace. Okamžitě o tom uvědomí dotčeného producenta nebo dotčené producenty.
Článek 13
Sledovatelnost
1. Každá osoba, která uvádí osivo populací na trh, zajistí sledovatelnost tohoto osiva.
2. Osoby, které uvádějí osivo populací na trh, uchovávají informace, jež jim umožňují určit osoby, které jim dodaly osivo populací, a osoby, kterým dodaly osivo populací.
3. Tyto informace musí být na požádání poskytnuty orgánu příslušnému k uznávání osiva.
Článek 14
Úřední kontroly
Orgány příslušné k uznávání osiva zúčastněných členských států provádí úřední kontroly produkce osiva populací a jeho uvádění na trh. Úřední kontroly zahrnují alespoň:
a)
inspekce v terénu, odběr vzorků a kontroly populací stanovené v bodě 1 přílohy II;
b)
dohled nad pořádáním srovnávacích testů v terénních podmínkách stanovených k tomuto účelu v bodě 2 přílohy II;
c)
produkovaná množství a množství uvedená na trh;
d)
soulad producenta nebo jakékoli osoby uvádějící osivo na trh podle tohoto rozhodnutí.
Kontrola uvedená v písmenu d) se provede alespoň jednou ročně. Zahrnuje inspekce prostor dotčených osob a polí využívaných k produkci populací.
Článek 15
Udržovací šlechtění populací
1. Osoba odpovědná za udržovací šlechtění populací udržuje populaci po dobu trvání tohoto testu.
Toto udržovací šlechtění musí být v souladu s přijímanými postupy udržovacího šlechtění pro dotčený druh.
2. Osoba odpovědná za udržovací šlechtění populace vede záznamy týkající se udržovacího šlechtění populací a kdykoli tyto záznamy poskytne ke kontrole odpovědnému úřednímu subjektu.
3. Odpovědný úřední subjekt provádí kontroly způsobu, jakým jsou tyto populace udržovány, a může za tím účelem odebírat vzorky osiva dotčených populací.
Článek 16
Oznamovací povinnosti producentů
Producenti každoročně oznámí orgánům příslušným k uznávání osiva informace stanovené v písmenech a), b), c), f), g), h) a i) přílohy III.
Článek 17
Záznam údajů
Zúčastněné členské státy zaznamenávají údaje uvedené v příloze III, které se týkají produkce populací a jejich uvádění na trh. Na požádání si vzájemně poskytují pomoc při zaznamenávání těchto údajů.
Článek 18
Povinnosti podávat zprávy
1. Zúčastněné členské státy předloží za každý rok do 31. března následujícího roku Komisi a ostatním členským státům výroční zprávu zahrnující tyto prvky:
a)
informace o druzích a počtu populací povolených pro jednotlivé druhy, jež jsou produkovány a uváděny na trh v rámci testu, a
b)
množství, jež byla vyprodukována a uvedena na trh za každou populaci a druh, a případně členský stát, pro který bylo osivo určeno.
Zúčastněné členské státy se mohou rozhodnout, že do zprávy zahrnou jakékoli jiné relevantní informace.
2. Zúčastněné členské státy předloží do 31. března 2018 Komisi a ostatním členským státům zprávu obsahující informace uvedené v příloze III. Tato zpráva zahrnuje posouzení podmínek testu a případně posouzení zájmu na jeho prodloužení s ohledem na každý jednotlivý druh. Tato zpráva může zahrnovat jakoukoli jinou informaci, kterou členské státy pokládají za relevantní vzhledem k účelu testu.
3. Členský stát, který ukončí svou účast před 31. prosincem 2017, předloží svou zprávu do 31. března roku následujícího po ukončení své účasti.
Článek 19
Trvání testu
Test započne dne 1. března 2014 a skončí dne 31. prosince 2018.
Článek 20
Určení
Toto rozhodnutí je určeno členským státům.
V Bruselu dne 18. března 2014.
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI
z dnia 18 marca 2014 r.
w sprawie organizacji tymczasowego doświadczenia przewidującego pewne odstępstwa dotyczące obrotu populacjami pszenicy, jęczmienia, owsa i kukurydzy na podstawie dyrektywy Rady 66/402/EWG
(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 1681)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2014/150/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 66/402/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin zbożowych (1), w szczególności jej art. 13a,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dyrektywie 66/402/EWG określono szczegółowe wymogi dotyczące produkcji materiału siewnego zbóż i obrotu nim. Przepisy te zapobiegają wprowadzaniu do obrotu materiału siewnego nienależącego do odmiany.
(2)
Nowe badania naukowe przeprowadzone w Unii w odniesieniu do materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin, który nie jest zgodny z definicją odmiany pod względem wyrównania, wskazują jednak, że wykorzystywanie takiego różnorodnego materiału może być korzystne, w szczególności w odniesieniu do produkcji ekologicznej lub w rolnictwie niskonakładowym, na przykład w celu ograniczenia szerzenia się chorób.
(3)
Aby umożliwić obrót materiałem siewnym tych populacji, należałoby zmienić art. 2 ust. 1 pkt E, F i G dyrektywy 66/402/EWG poprzez dodanie możliwości obrotu materiałem siewnym, który nie spełnia wymogów dotyczących aspektów odmianowych. Aby móc zdecydować o wprowadzeniu takiej zmiany do dyrektywy 66/402/EWG, należy zebrać informacje na temat obrotu materiałem siewnym populacji. W szczególności należy sprawdzić, czy można zapewnić identyfikację populacji poszczególnych gatunków przy gwarancjach podobnych do gwarancji wynikających z wymogów dotyczących aspektów odmianowych, na podstawie informacji dotyczących metod ich hodowli i produkcji. Ponadto w ramach tego doświadczenia należy ocenić, czy można zapewnić tożsamość materiału siewnego wprowadzonego do obrotu jako materiału należącego do tych populacji oraz czy można zapewnić informacje dla użytkownika, przy gwarancjach podobnych do gwarancji wynikających z art. 3 ust. 1 i art. 10, w oparciu o wymagania w zakresie identyfikowalności i identyfikacji miejsc produkcji.
(4)
Ze względu na cechy populacji kwalifikacja materiału siewnego populacji może stwarzać nieproporcjonalne obciążenie dla organów i podmiotów. Dlatego należy zebrać informacje na temat możliwości ustanowienia systemu kontroli produkcji materiału siewnego populacji oraz obrotu takim materiałem siewnym, który to system nie wymaga przeprowadzenia kwalifikacji.
(5)
Doświadczenie powinno dotyczyć pszenicy, jęczmienia, owsa i kukurydzy, z uwagi na znaczenie tych gatunków dla rynku zbóż i dostępne wyniki badań.
(6)
Aby sprecyzować charakter populacji w porównaniu z odmianami, należy ustanowić wymóg dotyczący liczby odmian wykorzystanych do krzyżowania w celu wyhodowania populacji.
(7)
Odpowiedzialne organy urzędowe powinny monitorować doświadczenie poprzez urzędowe kontrole produkcji materiału siewnego populacji i obrotu nim, a także kontrole ilości takiego materiału siewnego, osób utrzymujących takie populacje i wydajności uzyskiwanej dla tych populacji w określonych obszarach.
(8)
Należy ustanowić warunki składania wniosków i dopuszczania populacji na podstawie niniejszej decyzji, przekazywania próbki referencyjnej, nadawania nazwy populacji i rejestracji osób zajmujących się produkcją takich populacji i obrotem nimi. Ważne jest, aby warunki te zostały ocenione w celu zapewnienia identyfikacji i identyfikowalności w czasie produkcji takiej populacji i obrotu nią, skutecznych kontroli przeprowadzanych przez odpowiedzialne organy urzędowe oraz w celu uniknięcia tworzenia rynku równoległego do rynku ustanowionego na podstawie dyrektywy 66/402/EWG.
(9)
Ponadto należy ustanowić szczegółowe wymagania w odniesieniu do produkcji i obrotu w celu zapewnienia, by nasiona populacji spełniały te same wymogi we wszystkich zaangażowanych państwach członkowskich. Wymagania te powinny być opracowane na podstawie warunków określonych w niniejszej decyzji. W celu zapewnienia zdrowia i jakości materiału siewnego wymogi te powinny być podobne do wymogów określonych dla kwalifikowanego materiału siewnego w dyrektywie 66/402/EWG w celu zapewnienia porównywalnego poziomu jakości.
(10)
Biorąc pod uwagę doświadczalny charakter środka przewidzianego w niniejszej decyzji, należy ustalić maksymalną ilość dla obrotu populacjami, uwzględniając potrzebę przebadania różnych typów populacji przy użyciu istniejącej infrastruktury. Ilość ta powinna być taka, aby umożliwić uzyskanie wiarygodnych i reprezentatywnych wyników doświadczenia. Nie powinna ona jednak przekraczać pewnego progu, tak aby nie doszło do powstania rynku nasion równoległego do rynku ustanowionego na podstawie dyrektywy 66/402/EWG.
(11)
Aby zapewnić przejrzystość i możliwość dokonywania świadomych wyborów przez użytkowników tych populacji oraz aby zapobiec nieuczciwym praktykom, należy przyjąć specjalne warunki dotyczące etykietowania w celu obrotu materiałem siewnym tych populacji podczas tego doświadczenia. Z uwagi na szczególny charakter populacji warunki te powinny stanowić odstępstwo od przepisów załącznika V do dyrektywy 66/402/EWG. Należy zbadać, czy można zapewnić wystarczające i odpowiednie informacje użytkownikowi materiału poprzez wymogi określające, że nazwa populacji wyraźnie wskazuje, że są to populacje, oraz że na etykiecie wskazano region produkcji.
(12)
Aby określić wartość gospodarczą, agronomiczną i środowiskową ulepszonych alternatyw dla powyższych przepisów dyrektywy 66/402/EWG, ważne jest zapewnienie kompleksowej oceny kilku elementów i wyników tego doświadczenia. W tym celu państwa członkowskie powinny rejestrować odpowiednie informacje, a mianowicie informacje dotyczące gatunków i nazw wykorzystanych w odniesieniu do populacji objętych doświadczeniem, typu populacji, warunków i kosztów dopuszczenia populacji, wyników badań, wyników w zakresie wydajności, wielkości zaangażowanych podmiotów, rodzaju użytkowników i ich doświadczeń.
(13)
Aby umożliwić państwom członkowskim sprawdzenie, czy maksymalna ilość materiału siewnego populacji nie została przekroczona, podmioty mające zamiar produkować takie populacje powinny przekazać danemu państwu członkowskiemu dane dotyczące ilości, które zamierzają produkować.
(14)
Aby podmioty mogły wyprodukować i wprowadzić do obrotu wystarczającą ilość materiału siewnego, a właściwe organy mogły przeprowadzić kontrolę tego materiału i zebrać wystarczającą ilość porównywalnych informacji w celu przygotowania sprawozdania, doświadczenie powinno trwać przynajmniej trzy sezony handlowe.
(15)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Przedmiot
1. Na poziomie unijnym organizuje się tymczasowe doświadczenie mające na celu ocenę, czy produkcja z przeznaczeniem do wprowadzenia do obrotu oraz obrót, pod pewnymi warunkami, materiałem siewnym populacji, o których mowa w art. 2, należących do gatunków Avena spp., Hordeum spp., Triticum spp. i Zea mays L., mogą stanowić ulepszoną możliwość wobec wyłączenia z obrotu materiału siewnego niespełniającego wymogów art. 2 ust. 1 pkt E, F i G dyrektywy 66/402/EWG dotyczących aspektów odmianowych nasion niektórych gatunków oraz wymogów art. 3 ust. 1 dotyczących wprowadzania do obrotu z urzędową kwalifikacją jako „kwalifikowany materiał siewny”, „kwalifikowany materiał siewny, pierwsze pokolenie”, lub „kwalifikowany materiał siewny, drugie pokolenie”.
2. Ocenia się następujące elementy:
a)
to, czy identyfikacja populacji tych gatunków może odbywać się na podstawie informacji dotyczących metod ich hodowli i produkcji, odmian wykorzystanych do krzyżowania i głównych cech tych populacji; oraz
b)
to, czy tożsamość nasion tych populacji wprowadzonych do obrotu może opierać się na wymaganiach w zakresie identyfikowalności i identyfikacji regionu produkcji.
Artykuł 2
Zakres
Niniejsza decyzja obejmuje grupy roślin, które spełniają wszystkie następujące wymogi:
a)
są wynikiem danej kombinacji genotypów;
b)
są uważane za jednostki w odniesieniu do ich przydatności do rozmnażania w niezmienionej formie w danym regionie produkcyjnym o określonych warunkach rolno-klimatycznych;
c)
powstały w wyniku zastosowania jednej z następujących technik:
(i)
krzyżowanie pięciu lub więcej odmian we wszystkich kombinacjach, po którym następuje grupowanie potomstwa i wystawienie roślin na selekcję naturalną w kolejnych pokoleniach;
(ii)
wspólna uprawa co najmniej pięciu odmian gatunku zasadniczo obcopylnego, grupowanie potomstwa, wielokrotne wysiewanie i wystawianie roślin na selekcję naturalną aż do momentu, gdy rośliny należące do pierwotnych odmian przestaną być obecne;
(iii)
krzyżowanie ze sobą odmian z wykorzystaniem protokołów krzyżowania innych niż protokoły w ppkt (i) lub (ii) w celu wyprodukowania podobnie zróżnicowanej populacji, która nie zawiera odmian.
Takie grupy roślin są zwane dalej „populacjami”.
Artykuł 3
Uczestnictwo państw członkowskich
1. W doświadczeniu może uczestniczyć każde państwo członkowskie. Uczestnictwo można rozpocząć najpóźniej w styczniu 2017 r.
2. Państwa członkowskie, które zdecydują się na uczestnictwo w doświadczeniu (zwane dalej „uczestniczącymi państwami członkowskimi”), informują o tym Komisję i pozostałe państwa członkowskie, wskazując gatunki i regiony objęte tym uczestnictwem oraz środki stosowane na mocy niniejszej decyzji.
3. Uczestniczące państwa członkowskie mogą w każdej chwili zakończyć uczestnictwo poprzez poinformowanie o tym Komisji.
Artykuł 4
Zwolnienie ze zobowiązań
Uczestniczące państwa członkowskie są zwolnione ze zobowiązań przewidzianych w art. 2 ust. 1 pkt E, F i G oraz w art. 3 ust. 1 i art. 10 dyrektywy 66/402/EWG w odniesieniu do produkcji populacji z przeznaczeniem do wprowadzenia do obrotu oraz w odniesieniu do obrotu populacjami.
Artykuł 5
Identyfikacja populacji
Populacje są identyfikowane na podstawie następujących elementów:
a)
odmian wykorzystanych do krzyżowania w celu stworzenia populacji;
b)
systemów hodowli określonych przez odpowiednie protokoły;
c)
regionu produkcji;
d)
stopnia heterogeniczności, szczególnie w przypadku gatunków samopylnych; oraz
e)
cech populacji, o których mowa w art. 7 ust. 2 lit. f).
Artykuł 6
Warunki produkcji materiału siewnego populacji i obrotu nim
Do celów tego doświadczenia państwa członkowskie zapewniają możliwość produkcji materiału siewnego populacji z przeznaczeniem do wprowadzenia go do obrotu oraz obrotu tym materiałem siewnym, jeżeli spełnione zostaną następujące warunki:
a)
materiał siewny należy do dopuszczonej populacji;
b)
materiał siewny jest zgodny z przepisami art. 9;
c)
nazwa populacji jest zgodna z przepisami art. 8;
d)
populacja jest hodowana, a materiał siewny jest produkowany przez osoby zarejestrowane na podstawie art. 10.
Artykuł 7
Dopuszczenie populacji
1. Państwa członkowskie dopuszczają populacje zgodnie z ust. 2, 3 i 4.
2. Wniosek o dopuszczenie jest składany do organu zajmującego się kwalifikacją materiału siewnego. Wniosek ten obejmuje następujące elementy:
a)
imię i nazwisko lub nazwę oraz adres wnioskodawcy;
b)
gatunek i nazwę populacji;
c)
opis rodzaju techniki wykorzystanej do utworzenia populacji z odniesieniem, w zależności od przypadku, do art. 2 lit. c) ppkt (i), (ii) lub (iii);
d)
cele programu hodowlanego;
e)
metodę hodowli i produkcji: system hodowli określony w odpowiednich protokołach, odmiany wykorzystane do hodowli i wyprodukowania populacji oraz wewnętrzny program kontroli produkcji stosowany przez dany podmiot;
f)
opis cech populacji:
(i)
dokumentację dotyczącą cech, które wnioskodawca uważa za istotne w odniesieniu do plonów, jakości, wydajności, użyteczności dla systemów niskonakładowych, odporności na choroby, stabilności plonów, smaku lub barwy;
(ii)
wyniki badań doświadczalnych dotyczących cech, o których mowa w ppkt (i);
g)
region produkcji;
h)
oświadczenie wnioskodawcy dotyczące prawdziwości informacji, o których mowa w art. 5 ust. 1;
i)
reprezentatywną próbkę populacji;
j)
imię i nazwisko lub nazwę oraz adres osoby odpowiedzialnej za hodowlę, produkcję i utrzymanie.
3. Właściwy organ zajmujący się kwalifikacją materiału siewnego sprawdza następujące elementy:
a)
zgodność wniosku z przepisami ust. 2; oraz
b)
zgodność populacji z wymogami dotyczącymi identyfikacji w art. 5.
Zgodność z wymogami dotyczącymi identyfikacji w art. 5 stwierdza się na podstawie przedłożonych dokumentów oraz inspekcji w miejscach, w których produkowana jest populacja.
4. Powiadomienie o dopuszczeniu oraz informacje dotyczące elementów określonych w ust. 2 przekazuje się pozostałym państwom członkowskim i Komisji.
Artykuł 8
Nadawanie nazw populacjom
1. Populacje otrzymują nazwy. Zasady dotyczące nadawania nazw odmianom określone w art. 9 ust. 6 dyrektywy Rady 2002/53/WE (2) stosuje się odpowiednio dla nadawania nazw populacjom.
2. Na końcu każdej nazwy dodaje się słowo „populacja”.
Artykuł 9
Wymogi dotyczące uprawy, materiału siewnego oraz wagi partii i próbek
1. Zastosowanie mają pkt 1 i 6 załącznika I do dyrektywy 66/402/EWG.
2. Podczas produkcji materiału siewnego należącego do populacji i obrotu nim materiał siewny musi być zgodny z pkt 2 i 3 załącznika II do dyrektywy 66/402/EWG w odniesieniu do drugiego pokolenia kwalifikowanego materiału siewnego w przypadku populacji Avena nuda L., Avena sativa L., Avena strigosa Schreb., Hordeum vulgare L., Triticum aestivum L., Triticum durum L. i Triticum spelta L. oraz w odniesieniu do kwalifikowanego materiału siewnego w przypadku populacji Zea mays L.
3. Podczas produkcji materiału siewnego należącego do populacji i obrotu nim waga partii i próbek musi być zgodna z załącznikiem III do dyrektywy 66/402/EWG oraz, w przypadku Zea mays L., z przepisami tego załącznika dotyczącymi kwalifikowanego materiału siewnego tego gatunku.
Artykuł 10
Rejestracja hodowców, producentów i osób odpowiedzialnych za utrzymanie populacji
1. Każde państwo członkowskie rejestruje osoby zajmujące się hodowlą populacji lub produkcją bądź utrzymaniem materiału siewnego populacji na terytorium tego państwa, jeśli osoby te spełniają wymogi określone w ust. 2.
2. Hodowcy, producenci i osoby odpowiedzialne za utrzymanie populacji składają wniosek do organu zajmującego się kwalifikacją materiału siewnego w celu włączenia ich do rejestru. Wniosek ten obejmuje następujące elementy:
a)
imię i nazwisko lub nazwę, adres i dane kontaktowe;
b)
nazwę przedmiotowej populacji.
3. Rejestr zawiera następujące elementy:
a)
imię i nazwisko lub nazwę, adres i dane kontaktowe, jak określono w ust. 2 lit. a);
b)
nazwę populacji, o której mowa w ust. 2 lit. b), która ma być produkowana lub utrzymywana.
Artykuł 11
Etykietowanie
Opakowania lub pojemniki z nasionami są opatrzone etykietą przez producenta. Na etykiecie znajdują się informacje określone w załączniku I.
Artykuł 12
Ograniczenia ilościowe
1. Ilości wprowadzonego do obrotu materiału siewnego dopuszczonej populacji każdego gatunku dla każdego uczestniczącego państwa członkowskiego nie przekraczają rocznie 0,1 % materiału siewnego tego samego gatunku wyprodukowanego w danym roku w uczestniczącym państwie członkowskim.
2. Każdy producent zgłasza organowi zajmującemu się kwalifikacją materiału siewnego ilość każdej populacji, którą zamierza wyprodukować w każdym roku.
3. Uczestniczące państwo członkowskie może zakazać wprowadzenia do obrotu materiału siewnego populacji, jeśli uzna, że zważywszy na cel doświadczenia, nie należy wprowadzać do obrotu dodatkowych ilości materiału siewnego tej populacji. Państwo członkowskie niezwłocznie informuje o tym zainteresowanego producenta lub producentów.
Artykuł 13
Identyfikowalność
1. Każda osoba zajmująca się obrotem nasionami populacji zapewnia identyfikowalność tych nasion.
2. Osoba zajmująca się obrotem nasionami populacji przechowuje informacje umożliwiające identyfikację osób, które dostarczyły jej i którym ona dostarczyła nasiona populacji.
3. Informacje te są udostępniane na żądanie organu zajmującego się kwalifikacją materiału siewnego.
Artykuł 14
Kontrole urzędowe
Organy uczestniczących państw członkowskich zajmujące się kwalifikacją materiału siewnego przeprowadzają urzędowe kontrole produkcji nasion populacji i obrotu nimi. Urzędowe kontrole obejmują co najmniej:
a)
inspekcję polową, pobieranie próbek i kontrole populacji, jak określono w załączniku II pkt 1;
b)
nadzór nad organizacją porównawczych doświadczeń polowych w tym celu, jak określono w załączniku II pkt 2;
c)
ilości wyprodukowane oraz ilości będące przedmiotem obrotu;
d)
zgodność producenta oraz każdej osoby zajmującej się obrotem materiałem siewnym z przepisami niniejszej decyzji.
Kontrola, o której mowa w lit. d), odbywa się co najmniej raz na rok. Kontrola taka obejmuje inspekcje pomieszczeń osób zainteresowanych oraz pól wykorzystywanych do produkcji populacji.
Artykuł 15
Utrzymanie populacji
1. Osoba odpowiedzialna za utrzymanie populacji utrzymuje populację przez cały czas trwania doświadczenia.
Utrzymanie to jest zgodne z praktykami przyjętymi dla danego gatunku.
2. Osoba odpowiedzialna za utrzymanie populacji przechowuje dokumentację dotyczącą utrzymania populacji i udostępnia ją do wglądu odpowiedzialnego organu urzędowego w dowolnym momencie.
3. Odpowiedzialny organ urzędowy przeprowadza kontrole dotyczące sposobu, w jaki populacje są utrzymywane, i może w tym celu pobierać próbki materiału siewnego przedmiotowych populacji.
Artykuł 16
Obowiązki producentów dotyczące powiadamiania
Producenci przekazują co roku organom zajmującym się kwalifikacją materiału siewnego informacje określone w załączniku III lit. a), b), c), f), g), h) i i).
Artykuł 17
Rejestrowanie informacji
Uczestniczące państwa członkowskie rejestrują informacje wskazane w załączniku III, dotyczące produkcji i wprowadzania do obrotu populacji. Na żądanie państwa członkowskie udzielają sobie wzajemnej pomocy w zakresie rejestracji tych informacji.
Artykuł 18
Obowiązki sprawozdawcze
1. Uczestniczące państwa członkowskie w odniesieniu do każdego roku przedstawiają Komisji i pozostałym państwom członkowskim, do dnia 31 marca następnego roku, sprawozdanie roczne zawierające następujące elementy:
a)
informacje dotyczące typów i liczby populacji dopuszczonych dla poszczególnych gatunków, wyprodukowanych i wprowadzonych do obrotu w ramach doświadczenia; oraz
b)
informacje dotyczące ilości wyprodukowanych i wprowadzonych do obrotu z podziałem na populacje i gatunki oraz, w stosownych przypadkach, państwa członkowskiego, do którego materiał siewny był przeznaczony.
Uczestniczące państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o włączeniu do sprawozdania innych istotnych informacji.
2. Do dnia 31 marca 2018 r. uczestniczące państwa członkowskie przedstawiają Komisji i pozostałym państwom członkowskim sprawozdanie zawierające informacje, o których mowa w załączniku III. Sprawozdanie to zawiera ocenę warunków doświadczenia i w stosownych przypadkach korzyści wynikających z przedłużenia okresu jego trwania, w odniesieniu do każdego gatunku. Sprawozdanie może obejmować inne informacje, które państwa członkowskie uznają za istotne w związku z celem doświadczenia.
3. Państwo członkowskie kończące swoje uczestnictwo przed dniem 31 grudnia 2017 r. przedkłada swoje sprawozdanie do dnia 31 marca roku następującego po zakończeniu uczestnictwa.
Artykuł 19
Czas trwania doświadczenia
Doświadczenie rozpoczyna się dnia 1 marca 2014 r., a kończy dnia 31 grudnia 2018 r.
Artykuł 20
Adresaci
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 18 marca 2014 r.