ROZHODNUTÍ RADY č. 377/2014/EU
ze dne 12. června 2014
o dani AIEM uplatňované na Kanárských ostrovech
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 349 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
s ohledem na stanovisko Evropského parlamentu,
v souladu se zvláštním legislativním postupem,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Podle článku 349 Smlouvy o fungování Evropské unie Rada s ohledem na strukturální sociální a hospodářskou situaci nejvzdálenějších regionů, která je prohlubována jejich odlehlostí, ostrovní povahou, malou rozlohou, složitým povrchem a podnebím a hospodářskou závislostí na malém množství produktů, přijímá konkrétní opatření zaměřená zejména na vytvoření podmínek pro uplatnění Smluv v těchto regionech, včetně společných politik.
(2)
Je proto třeba přijmout konkrétní opatření s cílem stanovit podmínky pro uplatnění Smlouvy o fungování EU v těchto regionech. Tato opatření musí brát v úvahu zvláštní charakter a omezení nejvzdálenějších regionů, aniž by narušila integritu a soudržnost právního řádu Unie, který zahrnuje i vnitřní trh a společné politiky.
(3)
Nejvýznačnějším znevýhodněním zjištěným na Kanárských ostrovech je závislost hospodářství Kanárských ostrovů na odvětví služeb, zejména turistického ruchu, a malý podíl průmyslu na HDP Kanárských ostrovů.
(4)
Na druhém místě je izolovanost souostroví, která brání volnému pohybu osob, zboží a služeb. Zvyšuje se závislost na některých typech dopravy, letecké a námořní, protože tyto obory dopravy ještě nebyly plně liberalizovány. Kromě toho jsou výrobní náklady vyšší, protože tyto typy dopravy jsou méně efektivní a nákladnější než silniční nebo železniční doprava.
(5)
Tato izolovanost se projevuje i ve vyšších výrobních nákladech v důsledku závislosti na surovinách a energii, nutnosti vytvářet zásoby a obtížích ovlivňujících dodávky výrobních zařízení.
(6)
Malý rozsah trhu a nízká úroveň vývozní činnosti, zeměpisná roztříštěnost souostroví a nutnost zachování diverzifikovaných, avšak malých výrobních oborů splňujících požadavky malého trhu omezují možností úspor z rozsahu.
(7)
V mnoha případech je obtížnější nebo nákladnější zajistit specializované služby a údržbu a školení pro vedoucí a technické pracovníky nebo zadávat zakázky a podporovat hospodářskou expanzi mimo hranice trhu Kanárských ostrovů. Úzký rozsah metod distribuce vede k vytváření nadměrných zásob.
(8)
Pokud jde o životní prostředí, odstraňování průmyslových odpadů a zpracování toxického odpadu zvyšují náklady na ochranu životního prostředí. Růst těchto nákladů je způsoben skutečností, že neexistují recyklační závody, s výjimkou těch, které jsou určeny pro konkrétní produkty, odpad musí být převážen na pevninu a toxické odpady musí být zpracovány mimo Kanárské ostrovy.
(9)
Na základě výše uvedených informací a oznámení španělských orgánů Komisi ze dne 4. března 2013 by měla být prodloužena platnost povolení k uplatnění daně vztahující se na seznam výrobků, pro které platí osvobození od daně pro místní produkty.
(10)
Rozhodnutím Rady 2002/546/ES (1), přijatým na základě článku 299 Smlouvy o ES, bylo Španělsku do 31. prosince 2011 povoleno uplatňovat osvobození od daně nebo její snížení, označované jako „Arbitrio sobre Importaciones y Entregas de Mercancías en las Islas Canarias“ (AIEM), u některých produktů, které byly vyprodukovány na Kanárských ostrovech. Seznam produktů, na které se vztahuje výše uvedené osvobození od daně nebo její snížení, je uveden v příloze uvedeného rozhodnutí. Rozdíl ve zdanění produktů z místní produkce a ostatních produktů nesmí podle druhu produktu překročit 5, 15 nebo 25 procentních bodů.
(11)
Rozhodnutí Rady č. 895/2011/EU (2) změnilo rozhodnutí 2002/546/ES a prodloužilo dobu jeho použitelnosti do 31. prosince 2013.
(12)
Rozhodnutí Rady č. 1413/2013/EU (3) opět změnilo rozhodnutí Rady 2002/546/ES a prodloužilo dobu jeho použitelnosti do 30. června 2014.
(13)
Daň AIEM slouží cíli autonomního rozvoje průmyslové výroby a diverzifikace hospodářství Kanárských ostrovů.
(14)
Maximální výše osvobození, které mohou být uplatněny na dané průmyslové výrobky, se liší podle odvětví a podle produktů v rozpětí od 5 % do 15 %.
(15)
Maximální výše osvobození, kterou lze uplatnit na konečné tabákové výrobky, je však vyšší, neboť odvětví tabáku je výjimečný případ. Tabákový průmysl, který dříve na Kanárských ostrovech zaznamenal velký rozmach, po několik let významně upadá. Příčinou poklesu místní produkce tabáku na Kanárských ostrovech jsou tradiční znevýhodnění související s ostrovní povahou, jak jsou uvedena výše. Existují důvody pro zachování výrazného osvobození tabáku. Osvobození od daně je v přímé souvislosti s cílem udržet produkci na Kanárských ostrovech.
(16)
Cíle na podporu socioekonomického rozvoje Kanárských ostrovů se odrážejí na vnitrostátní úrovni v účelu daně a rozdělování příjmů, které vytváří. Začlenění příjmů z této daně do zdrojů hospodářského a daňového systému Kanárských ostrovů a jeho použití v rámci strategie hospodářského a sociálního rozvoje, včetně podpory místních činností, je zákonnou povinností.
(17)
Osvobození od daně AIEM nebo její snížení se má použít po dobu 6,5 roku. Bude však nutné vyhodnotit výsledky tohoto osvobození a snížení. Španělské orgány by proto měly předložit Komisi nejpozději do 30. září 2017 zprávu o uplatňování osvobození od daně AIEM či jejího snížení za účelem ověření dopadu přijatých opatření a jejich přínosu pro podporu nebo zachování místních hospodářských činností, přičemž se vezme v úvahu znevýhodnění postihující nejvzdálenější regiony. Na tomto základě budou oblast působnosti a osvobození povolené podle pravidel Unie případně pozměněny.
(18)
Daňové zvýhodnění související s AIEM musí zůstat přiměřené, aby nebyla narušena integrita a soudržnost právního řádu Unie, včetně ochrany hospodářské soutěže na vnitřním trhu a politiky státní podpory před vlivy, které by je mohly ohrozit.
(19)
Tímto rozhodnutím není dotčeno možné použití článků 107 a 108 Smlouvy o fungování EU,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
1. Odchylně od článků 28, 30 a 110 Smlouvy o fungování EU se španělským orgánům povoluje do 31. prosince 2020 stanovit v případě produktů uvedených v příloze, které byly vyprodukovány na Kanárských ostrovech, úplné osvobození od daně nebo částečné snížení daně označované jako „Arbitrio sobre las Importaciones y Entregas de Mercancias en las Islas Canarias“ (AIEM). Tato osvobození nebo snížení musí být součástí strategie hospodářského a sociálního rozvoje Kanárských ostrovů a musí přispívat k podpoře místních činností.
2. Uplatňování úplných osvobození nebo snížení uvedených v odstavci 1 nesmí vést k rozdílům vyšším než:
a)
5 % u produktů uvedených v příloze v oddílu A;
b)
10 % u produktů uvedených v příloze v oddílu B;
c)
15 % u produktů uvedených v příloze v oddílu C;
d)
25 % u produktů uvedených v příloze v oddílu D. Španělské orgány však mohou stanovit minimální daň z cigaret, která nesmí být vyšší než 18 EUR z 1 000 cigaret a kterou lze uplatnit pouze tehdy, pokud je daň AIEM vyplývající z uplatnění obecných druhů zdanění nižší než tato hodnota.
Článek 2
Španělské orgány předloží Komisi do 30. září 2017 zprávu o uplatňování opatření uvedených v článku 1 za účelem ověření dopadu přijatých opatření a jejich přínosu pro podporu nebo zachování místních hospodářských činností, přičemž se vezme v úvahu znevýhodnění postihující nejvzdálenější regiony.
Na tomto základě Komise předloží Radě zprávu obsahující úplnou analýzu hospodářských a sociálních aspektů a případně návrh na změnu ustanovení tohoto rozhodnutí.
Článek 3
Toto rozhodnutí se použije od 1. července 2014.
Článek 4
Toto rozhodnutí je určeno Španělskému království.
V Lucemburku dne 12. června 2014.
DECYZJA RADY NR 377/2014/UE
z dnia 12 czerwca 2014 r.
w sprawie stosowania podatku AIEM na Wyspach Kanaryjskich
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 349,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) Rada, biorąc pod uwagę strukturalną sytuację gospodarczą i społeczną regionów najbardziej oddalonych, którą pogarszają ich oddalenie, charakter wyspiarski, niewielkie rozmiary, trudna topografia i klimat oraz zależność gospodarcza od niewielkiej liczby produktów, przyjmuje specyficzne środki zmierzające w szczególności do określenia warunków stosowania Traktatów do tych regionów, w tym wspólnych polityk.
(2)
Należy zatem przyjąć specyficzne środki w celu stworzenia warunków dla stosowania TFUE do tych regionów. Środki te mają uwzględniać szczególne cechy charakterystyczne i niedogodności tych regionów, nie podważając integralności i spójności porządku prawnego Unii, w tym rynku wewnętrznego i wspólnych polityk.
(3)
Największą niedogodnością stwierdzoną na Wyspach Kanaryjskich jest wysoka zależność ich gospodarki od sektora usług, a w szczególności turystyki, a także niewielki udział przemysłu w PKB Wysp Kanaryjskich.
(4)
Na drugim miejscu plasuje się odosobnienie będące nieodłączną cechą archipelagu, które utrudnia swobodny przepływ osób, towarów i usług. Zależność od niektórych rodzajów transportu, transportu lotniczego i morskiego, zwiększa się, ponieważ są to rodzaje transportu, które nie zostały jeszcze w pełni zliberalizowane. Ponadto koszty produkcji są wyższe, ponieważ te rodzaje transportu są mniej efektywne i bardziej kosztowne niż transport drogowy lub kolejowy.
(5)
Dalszym skutkiem tego odosobnienia są wyższe koszty produkcji wynikające z uzależnienia pod względem surowców i energii, z obowiązku tworzenia zapasów i z trudności dotyczących dostaw sprzętu do produkcji.
(6)
Mały rozmiar rynku i słabo rozwinięta działalność eksportowa, rozproszenie geograficzne archipelagu oraz konieczność utrzymywania zróżnicowanych, lecz niewielkich linii produkcyjnych w celu zaspokojenia potrzeb małego rynku ograniczają możliwości uzyskania korzyści skali.
(7)
W wielu przypadkach trudniejsze lub bardziej kosztowne jest też korzystanie ze specjalistycznych usług i usług konserwacji, szkoleń dla kadry kierowniczej i technicznej, udzielanie zleceń podwykonawcom czy promowanie rozszerzenia działalności poza rynek Wysp Kanaryjskich. Ograniczony wachlarz metod dystrybucji skutkuje również koniecznością tworzenia zbyt dużych zapasów.
(8)
Jeśli chodzi o środowisko, usuwanie odpadów przemysłowych i unieszkodliwianie odpadów toksycznych generują wyższe koszty ochrony środowiska. Koszty te są wyższe, gdyż nie ma zakładów recyklingu, z wyjątkiem niektórych produktów, w związku z czym odpady muszą być przewożone na kontynent, a odpady toksyczne unieszkodliwiane poza terytorium Wysp Kanaryjskich.
(9)
W związku z powyższym i w oparciu o notyfikację skierowaną przez władze hiszpańskie do Komisji dnia 4 marca 2013 r. należy przedłużyć zezwolenie dotyczące stosowania w odniesieniu do objętych wykazem produktów podatku, z którego zwolnienie może być dozwolone w odniesieniu do produktów lokalnych.
(10)
Decyzją Rady 2002/546/WE (1), przyjętą na podstawie art. 299 Traktatu WE, Hiszpania została wstępnie upoważniona do stosowania do dnia 31 grudnia 2011 r. zwolnień z podatku znanego jako „Arbitrio sobre Importaciones y Entregas de Mercancías en las Islas Canarias” (zwanego dalej „podatkiem AIEM”) lub obniżek tego podatku w odniesieniu do niektórych produktów wytwarzanych lokalnie na Wyspach Kanaryjskich. Załącznik do wyżej wymienionej decyzji zawiera wykaz produktów, których mogą dotyczyć zwolnienia lub obniżki podatku. W zależności od produktu różnica w opodatkowaniu między produktami wytwarzanymi lokalnie a innymi produktami nie może przekraczać 5, 15 lub 25 punktów procentowych.
(11)
Decyzją Rady nr 895/2011/UE (2) zmieniono decyzję 2002/546/WE, przedłużając okres jej stosowania do dnia 31 grudnia 2013 r.
(12)
Decyzją Rady nr 1413/2013/UE (3) zmieniono po raz kolejny decyzję 2002/546/WE, przedłużając okres jej stosowania do dnia 30 czerwca 2014 r.
(13)
Podatek AIEM służy celom autonomicznego rozwoju sektorów produkcji przemysłowej Wysp Kanaryjskich oraz dywersyfikacji gospodarki Wysp Kanaryjskich.
(14)
Maksymalne zwolnienia, jakie mogą być stosowane w odniesieniu do przedmiotowych produktów przemysłowych, wynoszą od 5 % do 15 %, w zależności od sektora i produktu.
(15)
Maksymalne zwolnienie dotyczące gotowych wyrobów tytoniowych jest jednak wyższe, gdyż sektor tytoniowy stanowi przypadek szczególny. Przemysł tytoniowy, który rozwinął się na Wyspach Kanaryjskich do znaczącej gałęzi gospodarki, w ostatnich latach przeżywa wyraźny spadek. U podstaw spadku lokalnej produkcji tytoniu na Wyspach Kanaryjskich leżą tradycyjne problemy wynikające z wyspiarskiego charakteru opisanego powyżej. Istnieje podstawa do utrzymania znaczącego zwolnienia dla tytoniu. Zwolnienie z podatku jest bezpośrednio związane z celem utrzymania produkcji na Wyspach Kanaryjskich.
(16)
Wspieranie gospodarczego i społecznego rozwoju Wysp Kanaryjskich znajduje swoje odzwierciedlenie na szczeblu krajowym w celu omawianego podatku i dystrybucji pochodzących z niego dochodów. Włączenie dochodów z tego podatku do zasobów systemu gospodarczego i podatkowego Wysp Kanaryjskich oraz ich wykorzystanie na rzecz strategii rozwoju gospodarczego i społecznego, w tym promocji lokalnej działalności gospodarczej, jest obowiązkiem prawnym.
(17)
Zwolnienia z podatku AIEM lub obniżki tego podatku powinny być stosowane przez 6,5 roku. Konieczne będzie jednak przeprowadzenie oceny rezultatów tych zwolnień lub obniżek. Władze hiszpańskie powinny zatem przedstawić Komisji najpóźniej do dnia 30 września 2017 r. sprawozdanie na temat stosowania zwolnień z podatku AIEM lub obniżek tego podatku, w celu oceny skutków podjętych środków i ich wkładu w promowanie lub utrzymanie lokalnej działalności gospodarczej z uwzględnieniem utrudnień, z którymi borykają się regiony najbardziej oddalone. Na tej podstawie w razie potrzeby zostanie dokonana zmiana zakresu oraz zwolnień, na które zezwolono na mocy przepisów unijnych.
(18)
Korzyść podatkowa wynikająca z AIEM musi pozostać proporcjonalna, aby nie podważać integralności i spójności porządku prawnego Unii, której niezbędnym elementem jest zapewnienie niezakłóconej konkurencji na rynku wewnętrznym i polityki w zakresie pomocy państwa.
(19)
Niniejsza decyzja nie narusza ewentualnego stosowania art. 107 i 108 TFUE,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. W drodze odstępstwa od art. 28, 30 i 110 TFUE upoważnia się władze hiszpańskie do przyznania do dnia 31 grudnia 2020 r. całkowitych zwolnień z podatku znanego jako „Arbitrio sobre las Importaciones y Entregas de Mercancías en las Islas Canarias” (AIEM) lub częściowych obniżek tego podatku w odniesieniu do produktów wymienionych w załączniku, które są produkowane lokalnie na Wyspach Kanaryjskich. Te zwolnienia lub obniżki muszą stanowić część strategii rozwoju gospodarczego i społecznego Wysp Kanaryjskich i przyczyniać się do wspierania lokalnej działalności gospodarczej.
2. Zastosowanie całkowitych zwolnień lub obniżek, o których mowa w ust. 1, nie może prowadzić do powstania różnic przekraczających:
a)
5 % w przypadku produktów wymienionych w załączniku w sekcji A;
b)
10 % w przypadku produktów wymienionych w załączniku w sekcji B;
c)
15 % w przypadku produktów wymienionych w załączniku w sekcji C;
d)
25 % w przypadku produktów wymienionych w załączniku w sekcji D. Niemniej jednak w przypadku papierosów władze hiszpańskie mogą określić minimalny podatek w wysokości nieprzekraczającej 18 EUR za 1 000 papierosów, stosowany tylko wówczas, gdy stawka podatku AIEM wynikająca ze stosowania ogólnych rodzajów opodatkowania jest niższa od tej wartości.
Artykuł 2
Władze hiszpańskie przedstawią Komisji najpóźniej do dnia 30 września 2017 r. sprawozdanie na temat stosowania środków, o których mowa w art. 1, w celu oceny skutków podjętych środków i ich wkładu w promowanie lub utrzymanie lokalnej działalności gospodarczej z uwzględnieniem utrudnień, z którymi borykają się regiony najbardziej oddalone.
Na tej podstawie Komisja przedstawi Radzie sprawozdanie zawierające pełną analizę aspektów gospodarczych i społecznych, a w stosownym przypadku wniosek mający na celu dostosowanie przepisów niniejszej decyzji.
Artykuł 3
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 2014 r.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Hiszpanii.
Sporządzono w Luksemburgu dnia 12 czerwca 2014 r.