SMĚRNICE EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY 2013/58/EU
ze dne 11. prosince 2013,
kterou se mění směrnice 2009/138/ES (Solventnost II), pokud jde o den jejího provedení, den její použitelnosti a den zrušení některých směrnic (Solventnost I)
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 53 odst. 1 a článek 62 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
v souladu s řádným legislativním postupem (1),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/138/ES (2) stanoví moderní systém vycházející z rizik pro regulaci pojišťoven a zajišťoven Unie a dohled nad nimi. Tento systém je nezbytný pro zajištění bezpečného a stabilního pojišťovnictví, schopného poskytovat udržitelné pojistné produkty a podporovat reálnou ekonomiku pomocí podpory dlouhodobých investic a větší stability.
(2)
Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2011/89/EU (3) zavádí určité změny článků 212 až 262 směrnice 2009/138/ES, které mají být použitelné od 10. června 2013.
(3)
Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2012/23/EU (4) pozměňuje směrnici 2009/138/ES tím, že prodlužuje lhůtu pro provedení z 31. října 2012 na 30. června 2013, odkládá den použitelnosti z 1. listopadu 2012 na 1. ledna 2014 a den zrušení stávajících směrnic o pojišťovnictví a zajišťovnictví (5) (společně označovaných „Solventnost I“) z 1. listopadu 2012 na 1. ledna 2014.
(4)
Dne 19. ledna 2011 přijala Komise návrh (dále jen „návrh Omnibus II“) na změnu, mimo jiné, směrnice 2009/138/ES, aby zohlednila novou architekturu dohledu v oblasti pojišťovnictví, zejména zřízení evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění - EIOPA). Návrh Omnibus II obsahuje rovněž ustanovení o odložení dne provedení a dne použitelnosti směrnice 2009/138/ES a o odložení dne zrušení Solventnosti I a slouží rovněž jako prostředek k přizpůsobení směrnice 2009/138/ES vstupu Smlouvy o fungování Evropské unie v platnost tím, že přeměňuje ustanovení zmocňující Komisi přijímat prováděcí opatření na ustanovení zmocňující Komisi přijímat akty v přenesené pravomoci a prováděcí akty.
(5)
Vzhledem ke složitosti návrhu Omnibus II hrozí, že tento návrh nevstoupí v platnost před dnem provedení a dnem použitelnosti směrnice 2009/138/ES. Pokud by tato data nebyla změněna, byla by směrnice 2009/138/ES provedena před vstupem v platnost přechodných pravidel a významných úprav, včetně dalšího vyjasnění týkajícího se zmocnění k přijímání aktů v přenesené pravomoci a prováděcích aktů, stanovených návrhem Omnibus II.
(6)
Aby se předešlo příliš zatěžujícím legislativním povinnostem členských států podle směrnice 2009/138/ES a následně podle nové architektury dohledu, již předpokládá návrh Omnibus II, je vhodné odložit den provedení a den použitelnosti směrnice 2009/138/ES a poskytnout tak orgánům dohledu, pojišťovnám a zajišťovnám dostatek času pro přípravu na uplatňování této nové architektury.
(7)
Z časové posloupnosti událostí je zřejmé, že odložení dne provedení a dne použitelnosti směrnice 2009/138/ES by se mělo vztahovat rovněž na její změny, které byly provedeny směrnicí 2011/89/ES.
(8)
V zájmu právní jistoty by měl být odpovídajícím způsobem odložen i den zrušení Solventnosti I.
(9)
Vzhledem k velmi krátké době zbývající do příslušných dnů stanovených ve směrnici 2009/138/ES by tato směrnice měla vstoupit v platnost neprodleně.
(10)
V důsledku toho je tudíž opodstatněné uplatnit výjimku pro případ naléhavosti stanovenou v článku 4 Protokolu č. 1 o úloze vnitrostátních parlamentů v Evropské unii, pokud jde o postoupení návrhu této směrnice vnitrostátním parlamentům,
PŘIJALY TUTO SMĚRNICI:
Článek 1
Směrnice 2009/138/ES se mění takto:
1)
V článku 309 se odstavec 1 mění takto:
a)
v prvním pododstavci se datum „30. června 2013“ nahrazuje datem „31. března 2015“;
b)
v druhém pododstavci se datum „1. ledna 2014“ nahrazuje datem „1. ledna 2016“.
2)
V čl. 310 prvním pododstavci se datum „1. ledna 2014“ nahrazuje datem „1. ledna 2016“.
3)
V čl. 311 druhém pododstavci se datum „1. ledna 2014“ nahrazuje datem „1. ledna 2016“.
Článek 2
Tato směrnice vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 3
Tato směrnice je určena členským státům.
Ve Štrasburku dne 11. prosince 2013.
DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2013/58/UE
z dnia 11 grudnia 2013 r.
zmieniająca dyrektywę 2009/138/WE (Wypłacalność II) w odniesieniu do terminu jej transpozycji i daty rozpoczęcia jej stosowania oraz daty uchylenia niektórych dyrektyw (Wypłacalność I)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 53 ust. 1 i art. 62,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE (2) przewiduje nowoczesny, oparty na analizie ryzyka system regulacji i nadzoru zakładów ubezpieczeń i reasekuracji w Unii. Ten system jest konieczny w celu zapewnienia bezpiecznego i solidnego sektora ubezpieczeń, będącego w stanie dostarczać zrównoważone produkty ubezpieczeniowe i wspierać sferę realnej gospodarki poprzez zachęcanie do długoterminowch inwestycji oraz zapewnienie dodatkowej stabilności.
(2)
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/89/UE (3) wprowadza pewne zmiany w art. 212-262 dyrektywy 2009/138/WE, które mają stosować się od dnia 10 czerwca 2013 r.
(3)
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/23/UE (4) zmienia dyrektywę 2009/138/WE poprzez odroczenie terminu jej transpozycji z dnia 31 października 2012 r. na dzień 30 czerwca 2013 r., daty rozpoczęcia jej stosowania z dnia 1 listopada 2012 r. na dzień 1 stycznia 2014 r. oraz daty uchylenia obowiązujących dyrektyw dotyczących ubezpieczeń i reasekuracji (5) (określanych łącznie jako „Wypłacalność I”) z dnia 1 listopada 2012 r. na dzień 1 stycznia 2014 r.
(4)
Dnia 19 stycznia 2011 r. Komisja przyjęła wniosek (dotyczący „drugiej dyrektywy zbiorczej”) w sprawie m.in. zmiany dyrektywy 2009/138/WE, w celu uwzględnienia nowego systemu nadzoru w odniesieniu do ubezpieczeń, mianowicie utworzenia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) (EIOPA). Wniosek dotyczący drugiej dyrektywy zbiorczej zawiera również przepisy dotyczące odroczenia terminu transpozycji i daty rozpoczęcia stosowania dyrektywy 2009/138/WE i daty uchylenia dyrektyw „Wypłacalność I” oraz służy jako środek umożliwiający dostosowanie dyrektywy 2009/138/WE do wejścia w życie Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej poprzez zmianę przepisów dających Komisij uprawnienia do przyjęcia środków wykonawczych w przepisy dające Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych i aktów wykonawczych.
(5)
Biorąc pod uwagę złożoność wniosku dotyczącego drugiej dyrektywy zbiorczej, istnieje ryzyko, że nie wejdzie ona w życie przed upływem terminu transpozycji i datą rozpoczęcia stosowania dyrektywy 2009/138/WE. Pozostawienie tych terminów bez zmian spowodowałoby, że dyrektywa 2009/138/WE musiałaby zostać wdrożona przed wejściem w życie przepisów przejściowych oraz odpowiednich dostosowań, w tym dalszych doprecyzowań uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych i aktów wykonawczych, przewidzianych we wniosku dotyczącym drugiej dyrektywy zbiorczej.
(6)
W celu uniknięcia zbyt uciążliwych obowiązków prawodawczych dla państw członkowskich na mocy dyrektywy 2009/138/WE i później w ramach nowego systemu przewidzianego we wniosku dotyczącym drugiej dyrektywy zbiorczej, należy zatem odroczyć termin transpozycji i datę rozpoczęcia stosowania dyrektywy 2009/138/WE, tak by zapewnić organom nadzoru oraz zakładom ubezpieczeń i zakładom reasekuracji wystarczający okres czasu na przygotowanie się na stosowanie nowego systemu.
(7)
Z chronologii wydarzeń wynika, że odroczony termin transpozycji i odroczona data rozpoczęcia stosowania dyrektywy 2009/138/WE powinny również obowiązywać w stosunku do zmian tej dyrektywy, które zostały dokonane dyrektywą 2011/89/WE.
(8)
Ze względu na konieczność zapewnienia pewności prawa należy odpowiednio odroczyć datę uchylenia dyrektyw „Wypłacalność I”.
(9)
Ze względu na bardzo krótki okres, jaki pozostał do upływu terminów określonych w dyrektywie 2009/138/WE, niniejsza dyrektywa powinna wejść w życie bezzwłocznie.
(10)
W związku z tym, w kwestii przekazania niniejszego wniosku w sprawie dyrektywy parlamentom narodowym uzasadnione jest zastosowanie wyjątku dla pilnych przypadków przewidzianego w art. 4 Protokołu nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W dyrektywie 2009/138/WE wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 309 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w akapicie pierwszym datę „30 czerwca 2013 r.” zastępuje się datą „31 marca 2015 r.”;
b)
w akapicie drugim datę „1 stycznia 2014 r.” zastępuje się datą „1 stycznia 2016 r.”;
2)
w art. 310 akapit pierwszy datę „1 stycznia 2014 r.” zastępuje się datą „1 stycznia 2016 r.”;
3)
w art. 311 akapit drugi datę „1 stycznia 2014 r.” zastępuje się datą „1 stycznia 2016 r.”.
Artykuł 2
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 11 grudnia 2013 r.