NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1071/2012
ze dne 14. listopadu 2012,
kterým se ukládá prozatímní antidumpingové clo na dovoz příslušenství (fitinek) pro trouby nebo trubky z kujné (tvárné) litiny se závitem pocházejícího z Čínské lidové republiky a Thajska
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na článek 7 uvedeného nařízení,
po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
A. ŘÍZENÍ
1. Zahájení
(1)
Dne 16. února 2012 informovala Evropská komise (dále jen „Komise“) prostřednictvím zveřejnění oznámení v Úředním věstníku Evropské unie (2) (dále jen „oznámení o zahájení řízení“) o zahájení antidumpingového řízení týkajícího se dovozu příslušenství (fitinek) pro trouby nebo trubky z kujné (tvárné) litiny se závitem pocházejícího z Čínské lidové republiky, Thajska a Indonésie (dále jen „dotčené země“).
(2)
Řízení bylo zahájeno v důsledku podnětu, který podal dne 3. ledna 2012 Výbor na obranu výrobního odvětví Evropské unie vyrábějícího příslušenství (fitinky) pro trouby nebo trubky z kujné (tvárné) litiny se závitem (dále jen „žadatel“) jménem výrobců představujících více než 50 % celkové výroby příslušenství (fitinek) pro trouby nebo trubky z kujné (tvárné) litiny se závitem (dále jen „fitinky z kujné (tvárné) litiny se závitem“) v Unii. Podnět obsahoval prima facie důkazy o dumpingu uvedeného výrobku a o podstatné újmě z něj vyplývající, což bylo považováno za dostačující pro zahájení šetření.
2. Strany dotčené řízením
(3)
Komise o zahájení řízení úředně vyrozuměla žadatele, výrobce v Unii, vyvážející výrobce, dovozce, kteří nejsou ve spojení, uživatele a zástupce vyvážejících zemí. Komise rovněž vyrozuměla výrobce v Argentině, neboť byla navržena coby možná srovnatelná země. Zúčastněné strany měly možnost písemně předložit svá stanoviska a požádat o slyšení ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení řízení.
(4)
Všechny zúčastněné strany, které o to požádaly a které prokázaly, že mají zvláštní důvody ke slyšení, byly vyslechnuty.
(5)
Vzhledem k vysokému počtu vyvážejících výrobců v ČLR, výrobců v Unii a dovozců, kteří nejsou ve spojení, byl v oznámení o zahájení řízení v souladu s článkem 17 základního nařízení navržen výběr vzorku. Aby mohla Komise rozhodnout, zda bude výběr vzorku nutný, a pokud ano, vzorek vybrat, byli všichni vyvážející výrobci v ČLR, výrobci v Unii a dovozci, kteří nejsou ve spojení, požádáni, aby se přihlásili a ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení řízení poskytli Komisi základní informace o své činnosti související s fitinkami z kujné (tvárné) litiny se závitem (jak je vymezeno v části B níže) od 1. ledna 2011 do 31. prosince 2011. Pokud jde o další dvě dotčené země, Thajsko a Indonésii, sestavení vzorku nebylo pro vyvážející výrobce navrženo.
(6)
Aby bylo vyvážejícím výrobcům v ČLR, kteří o to projeví zájem, umožněno předložit žádost o zacházení jako v tržním hospodářství nebo o individuální zacházení, zaslala Komise formuláře žádosti čínským orgánům a vyvážejícím výrobcům v ČLR, o nichž bylo známo, že se jich řízení týká. Dvě společnosti požádaly v souladu s čl. 2 odst. 7 základního nařízení o zacházení jako v tržním hospodářství a čtyři společnosti požádaly v souladu s čl. 9 odst. 5 základního nařízení o individuální zacházení.
(7)
Komise dotčeným vyvážejícím výrobcům v ČLR, čínským orgánům a žadateli oficiálně sdělila výsledky zjištění týkající se zacházení jako v tržním hospodářství. Tito měli možnost písemně sdělit své připomínky.
(8)
Pokud jde o výrobce v Unii, a jak je blíže uvedeno v 29. bodě odůvodnění, požadované informace poskytlo a se zařazením do vzorku souhlasilo šest výrobců v Unii. Na základě informací získaných od spolupracujících výrobců v Unii vybrala Komise podle výše objemu jejich prodeje vzorek tří výrobců v Unii.
(9)
Jak je uvedeno níže v 31. bodě odůvodnění, požadované informace poskytlo a se zařazením do vzorku souhlasilo 33 dovozců, kteří nejsou ve spojení. Na základě informací poskytnutých těmito stranami Komise vybrala vzorek devíti dovozců, a to podle největšího objemu dovozu a jejich geografického umístění v Unii. Konečný vzorek se však skládal pouze z osmi dovozců, neboť jeden z dovozců nepředložil odpovědi na předložený dotazník.
(10)
Jak je uvedeno níže v 30. bodě odůvodnění, požadované informace poskytlo a se zařazením do vzorku souhlasilo dvanáct vyvážejících výrobců z ČLR. Na základě informací poskytnutých těmito stranami Komise vybrala vzorek tří vyvážejících výrobců z ČLR s největším objemem vývozu do Unie.
(11)
Komise zaslala dotazníky třem vybraným výrobcům v Unii, třem čínským vybraným vyvážejícím výrobcům, třem thajským vyvážejícím výrobcům, třem indonéským vyvážejícím výrobcům, devíti vybraným dovozcům, kteří nejsou ve spojení, a sedmi uživatelům.
(12)
Vyplněné dotazníky byly obdrženy od tří výrobců v Unii zařazených do vzorku, tří čínských vyvážejících výrobců zařazených do vzorku, dvou thajských vyvážejících výrobců, jednoho indonéského vyvážejícího výrobce a od osmi dovozců, kteří nejsou ve spojení. Žádný z uživatelů nepředložil vyplněný dotazník.
(13)
Komise si vyžádala a ověřila všechny údaje, které považovala za nezbytné k předběžnému stanovení dumpingu, výsledné újmy a zájmu Unie. Inspekce na místě se uskutečnily v prostorách těchto společností:
a)
výrobci v Unii
-
ATUSA Accesorios de Tuberia S.A., Salvatierra (Alava), Španělsko
-
Berg Montana Fittings EAD, Montana, Bulharsko
-
Georg Fischer Fittings GmbH, Traisen, Rakousko
b)
vyvážející výrobci v ČLR
-
Hebei Jianzhi Casting Group Ltd., Yutian County, Hebei, ČLR
-
Jinan Meide Casting Co., Ltd., Pingyin, Shandong, ČLR
-
Qingdao Madison Industrial Co., Ltd., Jimo, Shandong, ČLR
c)
vyvážející výrobci v Thajsku
-
Siam Fittings Co., Ltd., Samutsakorn, Thajsko
-
BIS Pipe Fitting Industry Co., Ltd, Samutsakorn, Thajsko
d)
vyvážející výrobce v Indonésii
-
PT. Tri Sinar Purnama, Semarang, Indonésie
e)
dovozci v Unii, kteří nejsou ve spojení
-
Crane Limited, Ipswich, Spojené království
-
GEBO Armaturen GmbH, Schwelm, Německo
-
Hitachi Metals Europe GmbH, Düsseldorf, Německo
-
MegaGroup Trade Holding B.V., Veghel, Nizozemsko
-
Raccorditalia s.r.l., Brugherio(MB), Itálie
(14)
Vzhledem k nutnosti stanovit běžnou hodnotu pro vyvážející výrobce v ČLR, kterým není zacházení jako v tržním hospodářství přiznáno, proběhla inspekce na místě s cílem stanovit běžnou hodnotu na základě údajů z Indie jako srovnatelné země v prostorách této společnosti:
-
Jainson Industries, Jalandhar, Paňdžáb, Indie
3. Období šetření a posuzované období
(15)
Šetření dumpingu a újmy se týkalo období od 1. ledna 2011 do 31. prosince 2011 (dále jen „období šetření“). Průzkum trendů významných pro posouzení újmy se týkal období od roku 2008 do konce období šetření (dále jen „posuzované období“).
B. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
1. Dotčený výrobek
(16)
Dotčeným výrobkem popsaným v oznámení o zahájení šetření je příslušenství (fitinky) pro trouby nebo trubky z kujné (tvárné) litiny se závitem (dále jen „dotčený výrobek“), v současnosti kódu KN ex 7307 19 10.
(17)
Hlavními vstupními surovinami jsou kovový šrot, koks/elektřina, písek (pro tvarování) a zinek (pro pozinkování). V první fázi výroby se kovový šrot taví v tavících pecích. Poté následuje tvarování a odlévání různých tvarů, které jsou následně odděleny na jednotlivé kusy. Výrobky musí projít zdlouhavým procesem žíhání, který má zajistit, že jsou dostatečně tvárné k použití pro následné úpravy, kde je např. vyžadována odolnost vůči nárazům, vibracím a náhlým změnám teplot. Je-li zapotřebí, mohou být fitinky pozinkovány. Poté dochází k řezání závitů.
(18)
Fitinky z kujné (tvárné) litiny se závitem se používají ke spojení dvou či více trubek nebo trub, připojení trubek k přístroji, změně toku kapaliny či k uzavření trubky. Fitinky z kujné (tvárné) litiny se závitem se používají zejména v plynových, vodních a topných rozvodech obytných a neobytných budov. Rovněž se používají v potrubních systémech ropných rafinérií. Fitinky z kujné (tvárné) litiny se závitem se vyrábějí v řadě podob, nejběžnější jsou devadesátistupňová kolena, profily tvaru T, spojky, křížení a napojení. Jsou vyráběny jak v černé (nepozinkované), tak i v pozinkované podobě.
2. Obdobný výrobek
(19)
Dotčený výrobek a výrobek vyráběný a prodávaný na domácím trhu v ČLR, Thajsku a Indonésii a na domácím trhu v Indii, která sloužila jako srovnatelná země, jakož i výrobek vyráběný a prodávaný v Unii výrobním odvětvím Unie mají stejné fyzické a technické vlastnosti. Předběžně se proto pokládají za obdobné výrobky ve smyslu čl. 1 odst. 4 základního nařízení (dále jen „obdobný výrobek“).
(20)
Několik tvrzení, která uvedli dovozci, ale i orgány členského státu, se týkalo vymezení výrobku. Tato jednotlivá tvrzení jsou posouzena níže.
(21)
Jeden z dovozců uváděl, že „elektricky pozinkované fitinky“ by měly být z definice fitinek z kujné (tvárné) litiny se závitem vyňaty. Opíral se při tom o tvrzení, že výroba elektricky pozinkovaných fitinek vyžaduje další výrobní kroky po vyřezání závitu, jako je např. mytí a následné elektrické pozinkování. To údajně vede k řadě kvalitativních zlepšení a výhodám oproti běžným fitinkám. Je však zjevné, že elektricky pozinkované fitinky jsou zcela zaměnitelné s běžnými, a tudíž mají totožné základní fyzikální a technické vlastnosti. Proto jsou považovány za dotčený výrobek.
(22)
Totožný dovozce dováží části kompresních fitinek, z nichž společně s dalšími díly sestavuje konečné kompresní fitinky. Zpochybnil, zda části kompresních fitinek náleží do definice dotčeného výrobku. I když tyto části vypadají obdobně jako fitinky a jsou opatřeny závitem, nelze je ke spojování potrubí použít přímo, neboť je nutné, aby byly předtím, než je možné spojit potrubí takto smontovanou fitinkou, sestaveny. I když jsou dražší, jsou zaměnitelné s jinými fitinkami se závitem, neboť se rovněž používají ke spojování trubek a trub, i když zejména při opravách, a nikoliv při montáži nového systému. Vzhledem k tomu byl učiněn předběžný závěr, že kompresní fitinky a jejich části spadají do definice dotčeného výrobku.
(23)
Některé strany uváděly, že fitinky z kujné (tvárné) litiny vyráběné a prodávané výrobci v Unii není možno považovat za srovnatelné s fitinkami, které jsou vyráběny a vyváženy do Unie dotčenými vyvážejícími zeměmi, neboť v případě výroby v Unii se používá materiál s jakostí bílého lomu, zatímco v případě materiálu vyvážených fitinek, jde o kujnou (tvárnou) litinu s černým lomem.
(24)
Jak již bylo vyřčeno v závěru uvedeném v nařízení Rady (ES) č. 1784/2000 (3) ohledně stejného výrobku, šetření prozatím prokázalo, že pokud jde o vnímání trhu, není rozdílů mezi fitinkami s bílým lomem a fitinkami s černým lomem, neboť kromě obsahu uhlíku mají velmi podobné vlastnosti, totožné koncové uživatele, a tudíž jsou zaměnitelné. To potvrdila skutečnost, kdy dovozci/obchodníci, kteří nakupují jak fitinky z tvárné (kujné) litiny s černým lomem z dotčených zemí, tak i fitinky z tvárné (kujné) litiny s bílým lomem vyráběné výrobním odvětvím Unie, prodávají tyto výrobky uživatelům, aniž by rozlišovali mezi oběma jakostmi materiálu. Pokud jde o uživatele dotyčného výrobku, šetření potvrdilo, že nedělají žádný podstatný rozdíl mezi fitinkami s bílým a černým lomem.
(25)
O tom napovídá rovněž skutečnost, že jak fitinky s bílým, tak i s černým lomem jsou zařazeny do evropské normy EN 10242 a mezinárodní normy ISO 49, které stanoví požadavky na návrh a provedení kujných (tvárných) fitinek. Co se konkrétně týče jakosti použitého materiálu, je přípustná tvárná litina s bílým i černým lomem.
(26)
Vzhledem k výše uvedenému se vyvozuje prozatímní závěr, že fitinky z kujné (tvárné) litiny vyráběné a prodávané výrobci z Unie by měly být považovány za výrobek srovnatelný s fitinkami z kujné (tvárné) litiny s černým lomem, které jsou vyráběny a vyváženy do Unie dotčenými vyvážejícími zeměmi.
(27)
Jeden dovozce dováží omezené množství nedokončených fitinek, které nejsou opatřeny závitem. Závit je vyřezán později dovozcem. Vzhledem k tomu, že dovážené zboží není opatřeno závitem, není považováno za dotčený výrobek.
(28)
Orgány jednoho členského státu uvedly, že podle vysvětlujících poznámek ke kombinované nomenklatuře (4) zahrnuje výraz „kujné (tvárné)“ litinu s kuličkovým grafitem (shodná s tvárnou litinou). I když během období šetření žádná ze zúčastněných stran neuvedla prodej fitinek z kujné (tvárné) litiny se závitem, existují indicie, že k tomu mohlo dojít. Vzhledem k tomu, že tyto fitinky mají stejné základní vlastnosti jako fitinky z kujné (tvárné) litiny se závitem, na něž se šetření vztahuje, považuje se za vhodné upřesnit, že řízení a opatření se vztahují rovněž na tvárné výrobky ze železa.
C. VÝBĚR VZORKU
1. Výběr vzorku výrobců v Unii
(29)
V souladu s článkem 17 základního nařízení vybrala Komise vzorek na základě největšího reprezentativního objemu prodeje fitinek z kujné (tvárné) litiny se závitem určeného zákazníkům v Unii, kteří nejsou v spojení, který lze ve stanovené lhůtě přiměřeně prošetřit. Vybraný vzorek se sestává ze tří výrobců, kteří jsou součástí dvou skupin společností, které představují 81 % prodeje fitinek z kujné (tvárné) litiny se závitem zákazníkům v Unii, z celkového počtu šesti výrobců v Unii, o nichž je známo, že obdobný výrobek vyrábějí. Podle čl. 17 odst. 2 základního nařízení byli v Unii konzultováni všichni výrobci a žadatelé a veškeré zúčastněné strany byly vyzvány, aby se k navrhovanému vzorku vyjádřily. K výběru vzorku nebyly vzneseny žádné připomínky.
2. Výběr vzorku vyvážejících výrobců v ČLR
(30)
V souladu s článkem 17 základního nařízení vybrala Komise vzorek na základě největšího reprezentativního objemu vývozu, který lze ve stanovené lhůtě přiměřeně prošetřit. Dvanáct vyvážejících výrobců, kteří představují 51 % čínského vývozu do Unie během období šetření, předložilo informace pro účely výběru vzorku požadované podle přílohy A oznámení o zahájení řízení. Vybraný vzorek tvoří tři společnosti představující 88 % objemu vývozu spolupracujících stran z ČLR do Unie. Podle čl. 17 odst. 2 základního nařízení proběhly konzultace se všemi dotčenými vyvážejícími výrobci a s čínskými orgány. K výběru vzorku nebyly vzneseny žádné připomínky.
3. Výběr vzorku dovozců, kteří nejsou ve spojení
(31)
V souladu s článkem 17 základního nařízení vybrala Komise vzorek na základě největšího reprezentativního objemu dovozu do Unie a geografické polohy společností, který mohl být ve stanovené lhůtě přiměřeně prošetřen. Informace pro účely výběru vzorku požadované podle přílohy B oznámení o zahájení řízení předložilo celkem 33 dovozců, kteří nejsou ve spojení. Prvotní vybraný vzorek tvořilo šest dovozců z pěti členských států, kteří představují 59 % dovozu fitinek z kujné (tvárné) litiny se závitem do Unie od spolupracujících dovozců. Podle čl. 17 odst. 2 základního nařízení proběhly konzultace se všemi dovozci. Po připomínkách byly do vzorku doplněny další tři společnosti, a tudíž se konečný vzorek skládal z devíti dovozců ze šesti členských států, kteří představují 67 % dovozu fitinek z kujné (tvárné) litiny se závitem do Unie od spolupracujících dovozců. K rozšířenému vzorku nebyly obdrženy žádné další připomínky. Konečný vzorek se však skládal pouze z osmi dovozců, neboť jeden z dovozců nepředložil odpovědi na předložený dotazník.
D. DUMPING
1. Čínská lidová republika
1.1. Zacházení jako v tržním hospodářství
(32)
Podle čl. 2 odst. 7 písm. b) základního nařízení se v rámci antidumpingového šetření dovozu z ČLR určí běžná hodnota podle čl. 2 odst. 1 až 6 pro výrobce, kteří splňují kritéria stanovená v čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení.
(33)
Tato kritéria jsou uvedena níže ve stručné a souhrnné podobě pouze pro orientaci:
1.
obchodní rozhodnutí se přijímají na základě tržních podmínek bez významných zásahů státu a náklady odrážejí tržní hodnoty;
2.
společnosti vedou jednoznačné a jasné účetnictví prověřené nezávislými auditory v souladu s mezinárodními účetními standardy a používané ve všech oblastech;
3.
nedochází k žádnému podstatnému zkreslení způsobenému bývalým systémem netržního hospodářství;
4.
právní předpisy o úpadku a o vlastnictví zajišťují právní jistotu a stabilitu; a
5.
měnové přepočty se provádějí podle tržních směnných kurzů.
(34)
Dva vyvážející výrobci požádali o status zacházení jako v tržním hospodářství podle čl. 2 odst. 7 písm. b) základního nařízení a ve stanovených lhůtách odpověděli na formulář žádosti o status tržního hospodářství.
(35)
Komise si vyžádala všechny informace, které považovala za nezbytné, a ověřila informace uvedené v žádosti o přiznání zacházení jako v tržním hospodářství v prostorách dotčených společností.
(36)
Na základě ověření bylo zjištěno, že ani jeden z vyvážejících výrobců, kteří žádají o přiznání zacházení jako v tržním hospodářství, nesplňuje podmínky stanovené v čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení.
(37)
Auditovaná účetní závěrka v případě obou vývozců nesplňovala mezinárodní účetní standardy a u jednoho z vývozců nebyla auditovaná účetní závěrka kompletní, neboť neobsahovala výkaz peněžních toků. Je tudíž zjevné, že tito vývozci nesplnili kritérium č. 2.
(38)
Jeden z vývozců nemohl doložit řádné ocenění kapitálových vkladů během jeho privatizace a druhý obdržel státní zvýhodnění v podobě preferenční sazby daně z příjmu. Proto nesplňují podmínky podle kritéria č. 3.
(39)
Jedna ze společností žádající o přiznání zacházení jako v tržním hospodářství uvedla připomínky týkající se oznámení prozatímních zjištění. Nezpochybnila žádnou ze skutečností uvedených v prozatímním zjištění, avšak ve svých připomínkách uvedla tři zásadní důvody.
(40)
Zaprvé uvedla, že určení týkající se zacházení jako v tržním hospodářství je protiprávní, neboť k němu došlo téměř dva měsíce po lhůtě stanovené v právních předpisech. V tomto ohledu je třeba uvést, že toto zpoždění bylo způsobeno tím, že k ověření přiznání zacházení jako v tržním hospodářství nemohlo dojít dříve, neboť čínští vývozci nebyli v uvedeném okamžiku k dispozici. Mělo by být zdůrazněno, že okamžik určení přiznání zacházení jako v tržním hospodářství neměl žádný dopad na výsledek.
(41)
Druhým uváděným důvodem bylo, že nedodržení podmínky auditovaných účetních závěrek bylo stanoveno výlučně na základě formálních důvodů. Dále bylo argumentováno tím, že „účetní postupy, které nejsou formálně zcela v souladu s mezinárodními účetními standardy, nejsou porušením druhého kritéria pro přiznání tržního zacházení, nebyly-li dotčeny finanční výsledky společnosti.“ V tomto ohledu je třeba uvést, že druhé kritérium neobsahuje žádný odkaz k finančním výsledkům společnosti. Výše zmíněné tvrzení je tedy nepodložené. Příslušné kritérium, které stanoví, že „účetní záznamy, které jsou ověřeny nezávislým auditem podle mezinárodních účetních standardů,“ je skutečně formálním požadavkem. Je však třeba uvést, že v případě všech porušení se jednalo o porušení závažné povahy, a to buď v důsledku rozsahu dotčených množství, nebo z důvodu závažnosti porušení (tj. nebyla provedena ani povinná analýza).
(42)
Bylo rovněž uvedeno, že zvýhodnění obdržené v podobě preferenční sazby daně z příjmu nebylo v minulosti použito k zamítnutí žádosti o přiznání zacházení jako v tržním hospodářství. V této souvislosti je třeba uvést, že každý případ je posuzován jednotlivě s ohledem na jeho specifické okolnosti. Podle kritéria č. 3 týkajícího se žádosti o přiznání zacházení jako v tržním hospodářství se posuzuje, zda se čínských vývozců týkají podstatná zkreslení způsobená bývalým systémem netržního hospodářství. V tomto případě k tomu došlo z důvodu státních zvýhodnění v podobě zvýhodněné daňové sazby. Obecné připomínky vycházející z takových tvrzení, které předložil čínský vývozce, nejsou proto dostatečně odůvodněné.
(43)
Závěrem je, že ani jedním z vyvážejících výrobců nebylo prokázáno splnění kritérií č. 2 a 3 pro udělení zacházení jako v tržním hospodářství. Zacházení jako v tržním hospodářství proto těmto společnostem nemůže být uděleno.
1.2. Individuální zacházení
(44)
Podle čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení se pro země spadající pod uvedené ustanovení případné clo ukládá s celostátní platností kromě případů, kdy jsou společnosti schopny prokázat, že splňují kritéria stanovená v čl. 9 odst. 5 základního nařízení.
(45)
Tato kritéria jsou uvedena níže ve stručné a souhrnné podobě pouze pro orientaci:
1.
v případě plného nebo částečného zahraničního vlastnictví daných podniků nebo společných podniků (joint ventures) mohou vývozci svobodně repatriovat základní kapitál a zisk;
2.
vývozní ceny a množství a prodejní podmínky jsou svobodně určeny;
3.
většinu akcií nebo podílů vlastní soukromé osoby. Státní úředníci zasedající ve správní radě nebo zastávající klíčové řídící funkce jsou buď v menšině, nebo musí být prokázáno, že společnost je dostatečně nezávislá na státních zásazích; většinu akcií nebo podílů vlastní soukromé osoby a buď jsou státní úředníci zasedající ve správní radě nebo zastávající klíčové řídící funkce v menšině, nebo je společnost dostatečně nezávislá na státních zásazích;
4.
měnové přepočty se provádějí podle tržních směnných kursů; a
5.
státní zásahy nejsou takového rozsahu, aby umožňovaly obcházení opatření, pokud se jednotlivým vývozcům uloží rozdílné celní sazby.
(46)
Všichni vyvážející výrobci, kteří nesplnili kritéria udělení zacházení jako v tržním hospodářství, jakož i třetí výrobce zařazený do vzorku, požádali o individuální zacházení. Na základě dostupných informací bylo předběžně rozhodnuto, že tito všichni vyvážející výrobci zařazení do vzorku splňují požadavky stanovené v čl. 9 odst. 5 základního nařízení, a tudíž jim lze přiznat individuální zacházení.
1.3. Srovnatelná země
(47)
Podle čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení se u vyvážejících výrobců, kterým nebylo přiznáno zacházení jako v tržním hospodářství, určí běžná hodnota na základě ceny nebo početně zjištěné hodnoty ve třetí zemi s tržním hospodářstvím (srovnatelné země).
(48)
V oznámení o zahájení šetření Komise uvedla svůj záměr použít Argentinu jako vhodnou srovnatelnou zemi pro účely stanovení běžné hodnoty pro ČLR a vyzvala všechny zúčastněné strany, aby se k tomu vyjádřily.
(49)
K výběru srovnatelné země předložila vyjádření řada vývozců a dovozců, přičemž uváděli, že Argentina nebude vhodnou srovnatelnou zemí, a to zejména v důsledku nízké konkurence na argentinském domácím trhu a na ni navazující vysoké cenové hladiny na tomto trhu. Indicie opravdu svědčí o tomto rozdělení argentinského trhu mezi tři domácí výrobce. Podle argentinských statistických výkazů je dovoz na argentinský trh zanedbatelný, neboť Brazílie a Čína, tradičně největší zahraniční dodavatelé, podléhají vysokému antidumpingovému clu.
(50)
Titíž vývozci a dovozci navrhli, že vhodnější srovnatelné země budou představovat Thajsko, Indie a Indonésie. Vzhledem k připomínkám zúčastněných stran byli o spolupráci požádání výrobci z Argentiny a Indie, přičemž následně se spoluprací souhlasili jeden argentinský a jeden indický výrobce.
(51)
Analýza těchto odpovědí prokázala, že domácí ceny uvedené jediným spolupracujícím výrobcem z Argentiny byly opravdu velmi vysoké a značnou měrou převyšovaly cenu prodeje u vzorku vybraných výrobců v Unii a jejich cenu, v jejímž důsledku nedochází k žádné újmě.
(52)
Na druhou stranu se ukázalo, že v případě indického trhu se jedná o trh se silným konkurenčním prostředím, přičemž na něm podle odhadů působí 300 výrobců. Vzhledem k tomu lze považovat domácí ceny uvedené spolupracujícím výrobcem z Indie za přiměřené.
(53)
Stejné šetření se týká i Thajska a Indonésie, avšak v obou těchto zemích působí velmi nízký počet výrobců, a proto je na jejich domácích trzích oproti Indii slabší konkurenční prostředí. Proto bylo předběžně rozhodnuto, že Indie je vhodnou srovnatelnou zemí v souladu s čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení.
1.4. Běžná hodnota
(54)
Vzhledem k tomu, že žádnému z čínských vývozců nebylo uděleno zacházení jako v tržním hospodářství, byla stanovena podle čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení běžná hodnota, přičemž Indie byla použita coby srovnatelná třetí země s tržním hospodářstvím.
(55)
Nejprve bylo u každého dotčeného vyvážejícího výrobce stanoveno, zda celkové domácí prodeje fitinek z kujné (tvárné) litiny se závitem výrobce ze srovnatelné země byly dostatečně reprezentativní, tj. zda celkový objem tohoto prodeje představoval u každého vyvážejícího výrobce minimálně 5 % celkového objemu prodeje u vývozu dotčeného výrobku do Unie během období šetření. K tomu došlo v případě dvou ze tří vyvážejících výrobců zařazených do vzorku.
(56)
Následně byly určeny druhy výrobku prodávané na domácím trhu společnostmi, měl-li odpovídají výrobce ze srovnatelné země celkový reprezentativní domácí prodej stejný nebo přímo srovnatelný s druhy výrobků prodávanými na vývoz do Unie.
(57)
U každého typu výrobku, který výrobce ve srovnatelné zemi prodává na svém domácím trhu a u něhož byla zjištěna přímá srovnatelnost s druhem fitinek z kujné (tvárné) litiny se závitem prodávaným na vývoz do Unie, bylo stanoveno, zda je prodej na domácím trhu dostatečně reprezentativní. Prodej určitého druhu výrobku na tuzemském trhu byl považován za dostatečně reprezentativní tehdy, když objem prodeje tohoto typu výrobku na tuzemském trhu nezávislým odběratelům během období šetření představoval u vyvážejícího výrobce nejméně 5 % z celkového objemu prodeje srovnatelného druhu výrobku na vývoz do Unie.
(58)
Komise následně ve vztahu k výrobci ze srovnatelné země přezkoumala, zda by bylo možné domácí prodej každého srovnatelného výrobku prodávaného na domácím trhu v reprezentativním množství považovat za prodej uskutečněný v běžném obchodním styku. Toto ověření proběhlo na základě stanovení podílu ziskového prodeje každého druhu výrobku nezávislým odběratelům na domácím trhu v průběhu období šetření.
(59)
Pokud objem prodeje určitého typu výrobku prodávaného za čistou prodejní cenu odpovídající vypočteným výrobním nákladům nebo vyšší představoval více než 80 % celkového objemu prodeje tohoto typu výrobku a pokud se vážená průměrná cena tohoto typu rovnala výrobním nákladům nebo byla vyšší, byla běžná hodnota stanovena na základě skutečné ceny na domácím trhu. Tato cena byla vypočítána coby vážený průměr veškerého domácího prodeje tohoto typu během období šetření.
(60)
Jestliže objem ziskového prodeje určitého typu výrobku představoval 80 % nebo méně z celkového objemu prodeje tohoto typu, nebo byla-li vážená průměrná cena tohoto typu nižší než výrobní náklady, byla běžná hodnota stanovena na základě skutečné ceny na domácím trhu vypočtené jako vážený průměr pouze ziskového prodeje daného typu.
(61)
Pokud byly všechny typy výrobků prodány se ztrátou, mělo se za to, že nebyly prodány v běžném obchodním styku.
(62)
U prodeje těch typů výrobků, které se neuskutečnily v běžném obchodním styku, i u typů výrobků, které nebyly prodány v reprezentativním množství na domácím trhu, bylo třeba běžnou hodnotu vypočítat.
(63)
Za účelem početního zjištění běžné hodnoty byly k vlastním průměrným výrobním nákladům v průběhu období šetření připočteny vynaložené prodejní, správní a režijní náklady a vážený průměrný zisk dosažený v období šetření jediným spolupracujícím výrobcem ze srovnatelné země u domácího prodeje obdobného výrobku v běžném obchodním styku. Pro veškeré typy výrobku prodávané na domácím trhu v nereprezentativním množství byl ke stanovení běžné hodnoty použit vážený průměr zisku a prodejní, správní a režijní náklady na tento nereprezentativní prodej v běžném obchodním styku. V případě potřeby byly výrobní náklady a prodejní, správní a režijní náklady před posouzením běžného obchodního styku a při početním zjištění běžné hodnoty upraveny.
1.5. Vývozní cena
(64)
Protože výrobcům, kteří byli vybráni ve vzorku, bylo uděleno individuální zacházení a veškerý vývoz dotyčného výrobku do Unie byl uskutečněn přímo nezávislým odběratelům v Unii, byla vývozní cena stanovena v souladu s čl. 2 odst. 8 základního nařízení, zejména na základě vývozních cen skutečně zaplacených či splatných.
1.6. Srovnání
(65)
Srovnání mezi běžnou hodnotou a vývozní cenou bylo provedeno na základě ceny ze závodu.
(66)
Za účelem zajištění spravedlivého porovnání běžné hodnoty a vývozní ceny byly podle čl. 2 odst. 10 základního nařízení provedeny náležité úpravy o rozdíly ovlivňující ceny a srovnatelnost cen.
(67)
Příslušné úpravy týkající se charakteristických vlastností, nepřímých daní, dopravy, nakládky, pojištění, manipulačních a vedlejších nákladů, balení, úvěrových a bankovních poplatků byly provedeny ve všech případech, kdy byly přiměřené, přesné a podložené ověřenými podklady.
1.7. Dumpingová rozpětí
(68)
U společností zařazených do vzorku byla vážená průměrná běžná hodnota každého typu obdobného výrobku stanovená pro srovnatelnou zemi srovnána s váženou průměrnou vývozní cenou odpovídajícího typu dotčeného výrobku, jak je stanoveno v čl. 2 odst. 11 a 12 základního nařízení.
(69)
Na tomto základě prozatímní vážená průměrná dumpingová rozpětí vyjádřená jako procentní podíl z ceny CIF na hranice Unie před proclením činí:
Společnost
Dumpingové rozpětí
Hebei Jianzhi
67,8 %
Jinan Meide
39,3 %
Qingdao Madison
32,1 %
(70)
Vážené průměrné dumpingové rozpětí spolupracujících vyvážejících výrobců nezařazených do vzorku bylo vypočítáno podle ustanovení čl. 9 odst. 6 základního nařízení. Toto rozpětí bylo stanoveno na základě rozpětí stanovených pro vyvážející výrobce zařazené do vzorku.
(71)
Na tomto základě bylo dumpingové rozpětí pro spolupracující společnosti nezařazené do vzorku předběžně stanoveno na hodnotu 42,3 %.
(72)
Pokud jde o všechny ostatní vyvážející výrobce v ČLR, byla dumpingová rozpětí stanovena na základě dostupných skutečností v souladu s článkem 18 základního nařízení. Za tímto účelem byla nejprve stanovena úroveň spolupráce srovnáním objemu vývozu spolupracujících vyvážejících výrobců do Unie s odpovídajícími statistickými údaji Eurostatu o dovozu.
(73)
Vzhledem k tomu, že spolupráce představuje více než 50 % celkového čínského vývozu do Unie a průmyslové odvětví lze považovat za roztříštěné, neboť v ČLR působí značný počet vyvážejících výrobců, lze úroveň spolupráce považovat za vysokou. Vzhledem k tomu, že nebyl žádný důvod se domnívat, že by se jakýkoli vyvážející výrobce spolupráce neúčastnil, bylo zbývající dumpingové rozpětí stanoveno na úrovni společnosti vybrané ve vzorku s nejvyšším dumpingovým rozpětím. Vzhledem k tomu, že nebyly k dispozici žádné indicie, které by prokazovaly, že se dumping společností, které nespolupracovaly, pohybuje na nižší úrovní, a rovněž tak v zájmu zajištění účinnosti jakýchkoli opatření, bylo takové stanovení rozpětí považováno za odpovídající.
(74)
Na tomto základě prozatímní vážená průměrná dumpingová rozpětí vyjádřená jako procentní podíl z ceny CIF na hranice Unie před proclením činí:
Společnost
Dumpingové rozpětí
Hebei Jianzhi
67,8 %
Jinan Meide
39,3 %
Qingdao Madison
32,1 %
Ostatní spolupracující společnosti
42,3 %
Všechny ostatní společnosti
67,8 %
2. Thajsko a Indonésie
2.1. Běžná hodnota
(75)
V souladu s čl. 2 odst. 2 základního nařízení Komise u každého ze spolupracujících vyvážejících výrobců nejdříve stanovila, zda je jejich celkový domácí prodej obdobného výrobku reprezentativní, tj. zda celkový objem tohoto prodeje představuje alespoň 5 % jejich celkového objemu prodeje dotčeného výrobku na vývoz do Unie. Šetření stanovilo, že domácí prodej obdobného výrobku byl u všech spolupracujících vyvážejících výrobců v Thajsku a Indonésii reprezentativní.
(76)
Komise následně určila ty typy výrobků prodávané na domácím trhu společnostmi s celkově reprezentativním domácím prodejem, které byly shodné s typy prodávanými na vývoz do Unie nebo jim byly velmi podobné.
(77)
Dále bylo pro každý typ obdobného výrobku, který prodali vyvážející výrobci na svém domácím trhu a který je srovnatelný s typem dotčeného výrobku, jenž je prodáván na vývoz do Unie, zjištěno, zda byl domácí prodej dostatečně reprezentativní pro účely čl. 2 odst. 2 základního nařízení. Prodej určitého typu výrobku na tuzemském trhu byl považován za dostatečně reprezentativní tehdy, když objem prodeje tohoto typu výrobku na tuzemském trhu nezávislým odběratelům během období šetření představoval nejméně 5 % z celkového objemu prodeje srovnatelného typu výrobku na vývoz do Unie.
(78)
Komise následně přezkoumala, zda by bylo možné domácí prodej každého typu obdobného výrobku prodávaného na domácím trhu v reprezentativním množství považovat za prodej uskutečněný v běžném obchodním styku v souladu s čl. 2 odst. 4 základního nařízení. Tento přezkum proběhl tak, že byl pro každý typ výrobku stanoven podíl ziskového prodeje nezávislým odběratelům na domácím trhu během období šetření.
(79)
Pokud objem prodeje určitého typu výrobku prodávaného za čistou prodejní cenu nejméně ve výši vypočítaných výrobních nákladů představoval více než 80 % celkového objemu prodeje daného typu výrobku a pokud vážený průměr prodejní ceny dosahoval nejméně výše jednotkových výrobních nákladů, byla běžná hodnota podle typu výrobku vypočítána jako vážený průměr cen veškerého domácího prodeje daného typu výrobku.
(80)
Pokud objem ziskového prodeje určitého typu výrobku představoval nejvýše 80 % celkového objemu prodeje daného typu výrobku nebo pokud vážený průměr ceny daného typu výrobku nedosahoval jednotkových výrobních nákladů, vycházela běžná hodnota ze skutečné ceny na domácím trhu, která byla vypočítána jako vážený průměr ceny pouze ziskového domácího prodeje daného typu výrobku.
(81)
Pokud byly všechny typy výrobků prodány se ztrátou, mělo se za to, že nebyly prodány v běžném obchodním styku.
(82)
U prodeje těch typů výrobků, které se neuskutečnily v běžném obchodním styku, i u typů výrobků, které nebyly prodány v reprezentativním množství na domácím trhu, bylo třeba běžnou hodnotu vypočítat.
(83)
Za účelem početního zjištění běžné hodnoty byly k vlastním průměrným výrobním nákladům v průběhu období šetření připočteny vynaložené prodejní, správní a režijní náklady a vážený průměrný zisk dosažený v období šetření dotčenými spolupracujícími vyvážejícími výrobci u domácího prodeje obdobného výrobku v běžném obchodním styku. Pro veškeré typy výrobku prodávané na domácím trhu v nereprezentativním množství byl ke stanovení běžné hodnoty použit vážený průměr zisku a prodejní, správní a režijní náklady na tento nereprezentativní prodej v běžném obchodním styku.
2.2. Vývozní cena
(84)
Protože byl veškerý vývoz dotčeného výrobku ze strany spolupracujících thajských a indonéských vývozců uskutečněn přímo nezávislým odběratelům v Unii, byla vývozní cena stanovena v souladu s čl. 2 odst. 8 základního nařízení, zejména na základě vývozních cen skutečně zaplacených či splatných.
2.3. Srovnání
(85)
Srovnání mezi běžnou hodnotou a vývozní cenou bylo provedeno na základě ceny ze závodu.
(86)
Za účelem zajištění spravedlivého porovnání běžné hodnoty a vývozní ceny byly podle čl. 2 odst. 10 základního nařízení provedeny náležité úpravy o rozdíly ovlivňující ceny a srovnatelnost cen.
(87)
Příslušné úpravy týkající se objemu obchodu, dopravy, nakládky, pojištění, manipulačních a vedlejších nákladů, balení, úvěrových a bankovních poplatků byly provedeny ve všech případech, kdy byly přiměřené, přesné a podložené ověřenými podklady.
2.4. Dumpingová rozpětí
a) Thajsko
(88)
U dvou spolupracujících společností v Thajsku byla vážená průměrná běžná hodnota každého typu obdobného výrobku srovnána s váženou průměrnou vývozní cenou odpovídajícího typu dotčeného výrobku, jak je stanoveno v čl. 2 odst. 11 a 12 základního nařízení.
(89)
Vzhledem k tomu, že úroveň spolupráce byla považována za vysokou (objem vývozu dvou spolupracujících thajských společností představoval více než 80 % celkového thajského vývozu do Unie během období šetření), bylo dumpingové rozpětí stanoveno pro všechny vyvážející výrobce z Thajska na úrovni nejvyššího dumpingového rozpětí u dvou spolupracujících společností.
(90)
Na tomto základě prozatímní vážená průměrná dumpingová rozpětí pro thajské společnosti, vyjádřená jako procentní podíl z ceny CIF na hranice Unie před proclením, činí:
Společnost
Dumpingové rozpětí
BIS Pipe Fitting Industry Co., Ltd
15,9 %
Siam Fittings Co., Ltd
50,7 %
Všechny ostatní společnosti
50,7 %
b) Indonésie
(91)
U jediné spolupracující společnosti byla vážená průměrná běžná hodnota každého typu obdobného výrobku srovnána s váženou průměrnou vývozní cenou odpovídajícího typu dotčeného výrobku, jak je stanoveno v čl. 2 odst. 11 a 12 základního nařízení.
(92)
Vzhledem k tomu, že úroveň spolupráce byla považována za vysokou (objem vývozu jediné spolupracující indonéské společnosti představoval více než 80 % celkového indonéského vývozu do Unie během období šetření), bylo dumpingové rozpětí stanoveno pro všechny vyvážející výrobce z Indonésie na stejné úrovni jako u spolupracující společnosti.
(93)
Na tomto základě prozatímní vážená průměrná dumpingová rozpětí vyjádřená jako procentní podíl z ceny CIF na hranice Unie před proclením činí:
Společnost
Dumpingové rozpětí
PT. Tri Sinar Purnama
11,0 %
Všechny ostatní společnosti
11,0 %
E. ÚJMA
1. Výroba v Unii
(94)
V průběhu období šetření vyrábělo obdobný výrobek šest výrobců v Unii. Jak bylo uvedeno v 29. bodě odůvodnění, do vzorku byli zařazeni tři výrobci z Unie, kteří jsou součástí dvou skupin společností, které představují 81 % celkové výroby obdobného výrobku v Unii.
2. Definice výrobního odvětví Unie
(95)
Všech šest stávajících výrobců v Unii vyrábějících obdobný výrobek v období šetření představuje výrobní odvětví Unie ve smyslu čl. 4 odst. 1 a čl. 5 odst. 4 základního nařízení, a bude tudíž dále souhrnně označováno jako „výrobní odvětví Unie“.
3. Spotřeba v Unii
(96)
Spotřeba v Unii byla stanovena na základě objemu prodeje výrobního odvětví Unie na trhu Unie a objemu dovozu, který vykázal Eurostat, a byla upravena podle zjištění učiněných během šetření.
(97)
Spotřeba v Unii mezi roky 2008 a 2009 poklesla o 21 % a následně vzrostla o dvanáct procentních bodů na úroveň o 9 % nižší, než byla spotřeba na začátku posuzovaného období.
Spotřeba Unie (v tunách)
2008
2009
2010
OŠ
Spotřeba v Unii
72 231
57 398
59 190
65 460
Index
100
79
82
91
Zdroj:
údaje v podnětu, Eurostat a odpovědi na dotazník
4. Dovoz z dotčených zemí
4.1. Souhrnné posouzení účinků dovozu z dotčených zemí
(98)
Komise zjišťovala, zda lze dovoz fitinek z kujné (tvárné) litiny se závitem pocházejících z dotčených zemí hodnotit souhrnně v souladu s čl. 3 odst. 4 základního nařízení.
(99)
Dumpingová rozpětí stanovená ve vztahu k dovozu z každé dotčené země byla na úrovni minimální hranice definované v čl. 9 odst. 3 základního nařízení (viz 74., 90. a 93. bod odůvodnění výše).
(100)
Pokud jde o objem dumpingového dovozu z Indonésie, bylo zjištěno, že tvořil přibližně pouze 2,5 % veškerého dovozu obdobného výrobku do Unie během období šetření. Proto jej lze považovat za dovoz, který nepůsobí výrobnímu odvětví Unie závažnou újmu ve smyslu čl. 9 odst. 3 základního nařízení nebo ve smyslu ustanovení antidumpingové dohody WTO (5).
(101)
V této předběžné fázi šetření rovněž stanovilo, že většina dovozu z Indonésie mohla být rovněž vykazována pod jiným kódem KN, konkrétně pod 7307 99 10 místo 7307 19 10, jenž je obvykle používán pro příslušenství (fitinky) pro trouby nebo trubky z kujné (tvárné) litiny se závitem. Všechen nebo přinejmenším převážná většina tohoto pravděpodobně nesprávně vykázaného dovozu však již je zahrnuta v údaji 2,5 %, který je uveden v předchozím bodě odůvodnění.
(102)
Vzhledem k výše uvedenému bylo prozatímně rozhodnuto, že tento dovoz nebude přičítán k dumpingovému dovozu z Thajska a ČLR.
(103)
Pokud jde o objem dumpingového dovozu z Thajska a ČLR, nelze jej považovat za zanedbatelný, neboť v období šetření dosahuje tržního podílu 5,4 %, resp. 47,3 %.
(104)
Vzhledem ke srovnatelným podmínkám konkurenčního prostředí u dovozu z těchto dvou zemí a obdobného výrobku z Unie, tj. stejných prodejních kanálů a určení pro stejné kategorie zákazníků, bylo považováno za vhodné provést souhrnné posouzení. V řadě případů se skutečně prokázalo, že výrobky dovážené z ČLR a Thajska byly prodávány prostřednictvím stejných distributorů.
(105)
S ohledem na výše uvedené byl stanoven předběžný závěr, že všechna kritéria stanovená v čl. 3 odst. 4 základního nařízení jsou splněna. Dovoz z Thajska a ČLR byl proto posuzován souhrnně. Dále se na něj odkazuje jako na „dovoz ze dvou dotčených zemí“.
4.2. Objem dovozu ze dvou dotčených zemí a jeho podíl na trhu
(106)
Objem dovozu dotčeného výrobku z dotčených zemí na trh Unie v posuzovaném období vzrostl o 15 %. Zatímco dovoz nejprve v rozmezí let 2008 a 2009 v důsledku poklesu spotřeby poklesl o 16 %, jak je uvedeno v 97. bodě odůvodnění, došlo následně do období šetření k podstatnému nárůstu o 31 procentních bodů.
Objem dovozu do Unie (v tunách)
2008
2009
2010
OŠ
ČLR
26 188
22 413
22 065
30 786
Index
100
86
84
118
Thajsko
3 723
2 681
3 331
3 485
Index
100
72
89
94
Dvě dotčené země
29 911
25 094
25 396
34 271
Index
100
84
85
115
Zdroj:
Eurostat a zjištění v rámci šetření
(107)
Tržní podíl dumpingového dovozu ze dvou dotčených zemí vzrostl během posuzovaného období o 11 procentních bodů z 41,7 % na 52,7 %. K tomuto růstu tržního podílu došlo zejména mezi rokem 2010 a obdobím šetření, v němž došlo k oživení poptávky.
Podíl na trhu Unie
2008
2009
2010
OŠ
ČLR
36,5 %
39,3 %
37,7 %
47,3 %
Index
100
108
103
129
Thajsko
5,2 %
4,7 %
5,7 %
5,4 %
Index
100
91
110
103
Dvě dotčené země
41,7 %
44,0 %
43,4 %
52,7 %
Index
100
106
104
126
Zdroj:
údaje v podnětu, Eurostat a odpovědi na dotazník
4.3. Ceny dovozu ze dvou dotčených zemí a cenové podbízení
a) Vývoj cen
(108)
Níže uvedená tabulka udává průměrnou cenu dumpingového dovozu ze dvou dotčených zemí s dodáním na hranice Unie před proclením, a to na základě údajů Eurostatu. Během posuzovaného období průměrná cena dovozu ze dvou dotčených zemí průběžně rostla, a to celkem o 14 %.
Dovozní ceny (v EUR/t)
2008
2009
2010
OŠ
ČLR
1 428
1 557
1 631
1 676
Index
100
109
114
117
Thajsko
2 126
2 208
2 036
2 148
Index
100
104
96
101
Dvě dotčené země
1 515
1 626
1 679
1 721
Index
100
107
111
114
Zdroj:
Eurostat
b) Cenové podbízení
(109)
Bylo provedeno srovnání jednotlivých typů výrobků z hlediska prodejních cen vyvážejících výrobců a prodejních cen výrobců v Unii zařazených do vzorku v Unii. Za tímto účelem byly porovnány ceny účtované výrobci v Unii zařazenými do vzorku nezávislým odběratelům a ceny vyvážejících výrobců ze dvou dotčených zemí zařazených do vzorku. V případě potřeby byly provedeny úpravy zohledňující rozdíly v úrovni obchodu (zejména prodej na trhu výrobců původních výrobků) a v nákladech vynaložených po dovozu.
(110)
Z tohoto srovnání vyplynulo, že v období šetření se dotčené výrobky dovezené z Thajska a ČLR prodávaly v Unii za ceny, které se podbízely cenám výrobního odvětví Unie v procentním vyjádření ve vztahu k těmto cenám o 25 % až 55 %.
5. Situace výrobního odvětví Unie
(111)
V souladu s čl. 3 odst. 5 základního nařízení zahrnovalo posouzení účinků dumpingového dovozu na výrobní odvětví Unie posouzení všech hospodářských činitelů, které v posuzovaném období ovlivňovaly stav výrobního odvětví Unie. Níže uvedené údaje se týkají všech výrobců v Unii, pokud jde o výrobu, výrobní kapacitu, využití kapacity, prodej a tržní podíly, a výrobců v Unii zařazených do vzorku, pokud jde o zbývající ukazatele. Pokud jde o ukazatele vycházející od výrobců zařazených do vzorku, nemohly být z důvodu důvěrné povahy zveřejněny agregované údaje v příslušných níže uvedených tabulkách, neboť vzorek byl složen pouze ze dvou skupin výrobců. Místo toho jsou uvedeny pouze indexy, které dokládají vývoj těchto ukazatelů.
5.1. Výroba, výrobní kapacita a využití kapacity
(112)
Mezi rokem 2008 a 2009 došlo k prudkému poklesu objemu výroby v Unii o 39 %, po němž následoval opět mírný pokles i přes nárůst spotřeby o 12 procentních bodů v následujících letech, jak je uvedeno v 97. bodě odůvodnění výše.
Objem výroby v Unii (v tunách)
Všichni výrobci
2008
2009
2010
OŠ
Spotřeba v Unii
55 726
33 780
32 303
32 646
Index
100
61
58
59
Zdroj:
údaje v podnětu a odpovědi na dotazník
(113)
Během posuzovaného období, a zejména mezi rokem 2008 a 2009, poklesla výrobní kapacita průmyslového odvětví Unie o 21 %. Hlavním důvodem pro pokles výrobní kapacity bylo uzavření provozu u tří výrobců v Unii, ke kterému došlo v rámci posuzovaného období.
Výrobní kapacita výrobního odvětví Unie (v tunách)
Všichni výrobci
2008
2009
2010
OŠ
Výrobní kapacita
90 400
75 440
71 440
71 440
Index
100
83
79
79
Zdroj:
údaje v podnětu a odpovědi na dotazník
(114)
Kromě poklesu výrobní kapacity došlo v Unii i k poklesu využití kapacity výrobního odvětví Unie o 26 %, a to zejména mezi rokem 2008 a 2009.
Využití výrobní kapacity výrobního odvětví Unie
Všichni výrobci
2008
2009
2010
OŠ
Využití výrobní kapacity
62 %
45 %
45 %
46 %
Index
100
73
73
74
Zdroj:
údaje v podnětu a odpovědi na dotazník
5.2. Stav zásob
(115)
Během posuzovaného období poklesl objem zásob o 23 % ve shodě s poklesem objemu prodeje a výroby výrobního odvětví Unie.
Zásoby (v tunách)
vzorek
2008
2009
2010
OŠ
Index
100
91
75
77
Zdroj:
odpovědi výrobců v Unii zařazených do vzorku na dotazník
5.3. Objem prodeje a podíl na trhu
(116)
V důsledku poklesu poptávky došlo mezi rokem 2008 a 2009 na trhu Unie ke značnému poklesu objemu prodeje u všech výrobců v Unii, a to o 25 %. Po roce 2009 však došlo ke značnému nárůstu poptávky v Unii, jak je uvedeno v 97. bodě odůvodnění výše, avšak prodej v Unii zůstal až do konce posuzovaného období na nízké úrovni roku 2009.
Objem prodeje v Unii (v tunách)
Všichni výrobci
2008
2009
2010
OŠ
Prodej v Unii
34 210
25 702
26 717
25 333
Index
100
75
78
74
Zdroj:
odpovědi výrobců v Unii zařazených do vzorku na dotazník
(117)
Tržní podíl výrobního odvětví Unie v posuzovaném období trvale klesal o 9 procentních bodů, nebo jinak vyjádřeno o 18 %, zatímco dumpingový dovoz narostl ve stejném období o 11 procentních bodů, jak je uvedeno výše ve 107. bodě odůvodnění.
Podíl na trhu Unie
Všichni výrobci
2008
2009
2010
OŠ
Prodej v Unii
47,7 %
45,1 %
45,6 %
38,9 %
Index
100
95
96
82
Zdroj:
údaje v podnětu, Eurostat a odpovědi na dotazník
5.4. Ceny a faktory ovlivňující ceny
(118)
Během posuzovaného období mohli výrobci Unie zařazení do vzorku zvýšit své prodejní ceny pouze nepatrně, a to o 4 %. Tento nárůst ceny byl v důsledku narůstajícího množství dumpingového dovozu, který vstupoval na trh Unie, nižší než nárůst nákladů.
Průměrná cena za tunu v Unii
vzorek
2008
2009
2010
OŠ
Index
100
103
103
104
Zdroj:
odpovědi výrobců v Unii zařazených do vzorku na dotazník
5.5. Ziskovost, návratnost investic a peněžní tok
(119)
Ziskovost výrobního odvětví Unie byla stanovena tak, že čistý zisk z prodeje obdobného výrobku na trhu Unie odběratelům, kteří nejsou ve spojení, před zdaněním byl vyjádřen jako procentní podíl z obratu z tohoto prodeje. Zatímco ziskovost výrobního odvětví Unie byla na začátku posuzovaného období dostatečná, v roce 2009 nebyla téměř žádná. I když následně došlo k jejímu nárůstu, zůstala ziskovost během zbývající části posuzovaného období hluboko pod úrovní, jež by nezpůsobovala újmu.
(120)
Co se týká návratnosti investic, vyjádřené jako zisk v procentech z čisté účetní hodnoty investic, sledoval tento ukazatel stejnou tendenci jako ziskovost.
Ziskovost a návratnost investic
vzorek
2008
2009
2010
OŠ
Ziskovost (index)
100
8
38
37
Návratnost investic (index)
100
1
36
40
Zdroj:
odpovědi výrobců v Unii zařazených do vzorku na dotazník
(121)
Během posuzovaného období čisté peněžní toky z provozních činností trvale klesaly, a to o 64 %, a během období šetření klesly na velmi nízkou úroveň.
Peněžní tok (v EUR)
vzorek
2008
2009
2010
OŠ
Index
100
55
58
36
Zdroj:
odpovědi výrobců v Unii zařazených do vzorku na dotazník
5.6. Růst
(122)
Jak je uvedeno v 97. bodě odůvodnění výše, došlo mezi rokem 2009 a obdobím šetření ke značnému nárůstu spotřeby v Unii, a to o 8 000 tun, zatímco objem dumpingového dovozu narostl ve stejném období o 9 000 tun, jak je uvedeno výše ve 106. bodě odůvodnění. Celkový růst trhu Unie mezi rokem 2009 a obdobím šetření byl tudíž zcela absorbován dumpingovým dovozem, zatímco prodej výrobního odvětví Unie v Unii zůstal na velmi nízké úrovni roku 2009. Z toho plyne, že výrobní odvětví Unie nemohlo těžit z nedávného růstu spotřeby v Unii v důsledku narůstajícího tržního podílu dumpingového dovozu ze dvou dotčených zemí.
5.7. Investice a schopnost získávat kapitál
(123)
Během posuzovaného období se investice výrobců v Unii zařazených do vzorku vyvíjely takto:
Čisté investice (v EUR)
vzorek
2008
2009
2010
OŠ
Index
100
65
41
76
Zdroj:
odpovědi výrobců v Unii zařazených do vzorku na dotazník
(124)
Jak ukazuje výše uvedená tabulka, došlo u výrobců v Unii mezi rokem 2008 a 2010 ke značnému snížení investic. Tento vývoj byl zvrácen během období šetření, v němž došlo ke značnému oživení investic, avšak ani tak nebylo dosaženo úrovně z počátku posuzovaného období.
5.8. Schopnost získat kapitál
(125)
Někteří z výrobců v Unii zaznamenali v důsledku nedostatečné ziskovosti popsané výše ve 119. bodě odůvodnění těžkosti při získávání kapitálu pro další investice za stávajících podmínek. Obtíže při získávání kapitálu dále rovněž prohlubuje neuspokojivá návratnost investic.
5.9. Zaměstnanost, produktivita a mzdové náklady
(126)
Zaměstnanost počítaná v ekvivalentu plného pracovního úvazku z valné většiny sledovala vývoj objemu výroby (viz 112. bod odůvodnění výše), což naznačuje, že se výrobní odvětví Unie pokoušelo snížit své výrobní náklady, pokud to bylo nutné. Výrobní odvětví Unie se pokoušelo přizpůsobit svou pracovní sílu zhoršující se situaci na trhu, což vedlo během posuzovaného období k trvalému celkovému poklesu zaměstnanosti o 36 %.
Zaměstnanost (v ekvivalentech plného pracovního úvazku, FTE)
vzorek
2008
2009
2010
OŠ
Index
100
75
67
64
Zdroj:
odpovědi výrobců v Unii zařazených do vzorku na dotazník
(127)
Mezi rokem 2008 a 2009 i přes snahu výrobního odvětví Unie o přizpůsobení zaměstnanosti zhoršující se situaci na trhu značně poklesl výstup ekvivalentů plného pracovního úvazku u výrobců v Unii, a to o 19 %. Tento stav se průběžně následně zlepšil, avšak oproti začátku posuzovaného období byl o 9 % nižší.
Produktivita (t/FTE)
vzorek
2008
2009
2010
OŠ
Index
100
81
87
91
Zdroj:
odpovědi výrobců v Unii zařazených do vzorku na dotazník
(128)
Během posuzovaného období průměrné mzdové náklady u výrobního odvětví Unie trvale rostly, celkově o 12 %.
Mzdové náklady (EUR/FTE)
vzorek
2008
2009
2010
OŠ
Index
100
106
112
112
Zdroj:
odpovědi výrobců v Unii zařazených do vzorku na dotazník
5.10. Velikost dumpingového rozpětí
(129)
Dumpingové rozpětí u dovozu ze dvou dotčených zemí, jak je blíže uvedeno v 74. a 90. bodě odůvodnění, je vysoké. Vzhledem k objemu, podílu na trhu a cenám dumpingového dovozu nelze dopad dumpingových rozpětí pokládat za zanedbatelný.
5.11. Překonání účinků dřívějšího dumpingu
(130)
Na fitinky z kujné (tvárné) litiny se závitem pocházející z Brazílie, České republiky, Japonska, ČLR, Korejské republiky a Thajska se již v období 2000 až 2005 (6) vztahovala příslušná opatření (7) (dřívější opatření). Uspokojivá ziskovost výrobního odvětví Unie na počátku posuzovaného období (viz 119. bod odůvodnění výše) svědčí o tom, že tato opatření přinesla výrobnímu odvětví Unie dočasnou úlevu. Rostoucí objem dumpingového dovozu však toto převážně příznivé období ukončil. Rovněž se uvádí, že společný tržní podíl šesti zemí, na které se vztahovala předcházející opatření, nikdy nepřekročil 29 % (8), zatímco dvě země, na které se vztahuje stávající šetření, zaujímají během období šetření tržní podíl o velikosti 52,7%, jak je uvedeno ve 107. bodě odůvodnění.
6. Závěr ohledně újmy
(131)
Ukazatele újmy se v posuzovaném období vyvíjely negativně. To je obzvláště patrné u ukazatelů ziskovosti, objemů výroby, využití kapacity, objemů prodeje a podílu na trhu, které všechny vykazovaly jednoznačně se zhoršující tendenci.
(132)
Dovozy fitinek z kujné (tvárné) litiny se závitem pocházející ze dvou dotčených zemí zároveň cenovým podbízením ohrožovaly ceny výrobního odvětví Unie, a to během období šetření až o 55 % (viz 110. bod odůvodnění výše) a současně v jejich důsledku došlo ke značnému nárůstu jejich podílu na trhu (viz výše uvedený 107. bod odůvodnění).
(133)
S ohledem na výše uvedené se dospělo k prozatímnímu závěru, že výrobní odvětví Unie utrpělo podstatnou újmu ve smyslu čl. 3 odst. 5 základního nařízení.
F. PŘÍČINNÁ SOUVISLOST
1. Úvod
(134)
V souladu s čl. 3 odst. 6 a 7 základního nařízení bylo předmětem šetření, zda dumpingový dovoz z ČLR a Thajska způsobil podstatnou újmu, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie, a to v míře, kterou lze považovat za podstatnou. Byly zkoumány i jiné známé činitele, které by mohly vedle dumpingového dovozu současně způsobovat újmu výrobnímu odvětví Unie, aby se zajistilo, že případná újma způsobená těmito jinými činiteli nebude připsána dumpingovému dovozu.
2. Účinek dumpingového dovozu
(135)
Mezi rokem 2008 a obdobím šetření vzrostl objem dumpingového dovozu ze dvou dotčených zemí o 15 %, a to na trhu, který se zmenšil o 9 %, což mělo za následek zvýšení podílu na trhu Unie z 41,7 % na 52,7 %.
(136)
Nárůst dumpingového dovozu dotčeného výrobku ze dvou dotčených zemí v posuzovaném období se časově shodoval s klesající tendencí u většiny ukazatelů újmy výrobního odvětví Unie. Výrobní odvětví Unie utrpělo ztrátu 8,7 procentního bodu, pokud jde o jeho podíl na trhu, a bylo nuceno snížit svou výrobu o 41 %. Značné cenové podbízení znemožnilo výrobnímu odvětví Unie promítnout do prodejních cen v přijatelné míře vyšší výrobní náklady, což po většinu posuzovaného období vedlo k velmi nízké míře ziskovosti.
(137)
Na základě výše uvedených skutečností se vyvozuje předběžný závěr, že levný dumpingový dovoz ze dvou dotčených zemí, který v průběhu celého posuzovaného období vstupoval na trh Unie ve velkém a rostoucím objemu a jehož ceny byly podstatně nižší než ceny výrobního odvětví Unie, způsobuje výrobnímu odvětví Unie podstatnou újmu.
3. Účinky jiných činitelů
3.1. Dovoz z dalších třetích zemí
(138)
I když během celého posuzovaného období Eurostat uvádí značný dovoz z Indie za velmi nízké ceny, existují indicie svědčící o tom, že tento dovoz se netýká dotčeného výrobku, ale rozdílných výrobků vykázaných pod stejným kódem KN.
(139)
Pokud jde o další třetí země, byl v rámci celého posuzovaného období dovoz na velmi nízké úrovni. Celkový podíl dovozu z jiných zemí než dvou dotčených zemí na trhu se snížil o 2,1 procentního bodu, z 10,5 % na 8,4 %.
(140)
Druhým největším zdrojem dovozu byly během období šetření Indonésie, Brazílie a Turecko, jejichž podíl na trhu byl mezi 1,3 % a 1,6 %, a u všech těchto zemí došlo během posuzovaného období k poklesu podílu na trhu.
Podíl dovozu na trhu
2008
2009
2010
OŠ
Brazílie
3,6 %
3,8 %
4,0 %
1,5 %
Indonésie
1,8 %
2,5 %
1,9 %
1,6 %
Turecko
1,6 %
2,0 %
1,9 %
1,3 %
Ostatní země
3,6 %
2,5 %
3,2 %
4,0 %
Celkem
10,5 %
1 074,8 %
11,0 %
8,4 %
Index
100
105
104
80
Zdroj:
Eurostat
(141)
Vzhledem k malému objemu a klesajícím trendům lze dospět k závěru, že nelze u dovozu ze třetích zemí jiných než dotčených zemí předpokládat, že přispěl k újmě, kterou během období šetření utrpělo výrobní odvětví Unie.
3.2. Vývozní výkonnost výrobního odvětví Unie
(142)
Pokud jde o vývoj prodeje vývozu výrobního odvětví Unie, vývoz během posuzovaného období trvale klesal, a to celkem o 34 %.
Objem prodeje vývozu (v tunách)
vzorek
2008
2009
2010
OŠ
Objem prodeje vývozu
7 134
5 043
4 969
4 700
Index
100
71
70
66
Zdroj:
odpovědi výrobců v EU zařazených do vzorku na dotazník
(143)
Během celého posuzovaného období však prodej vývozu představoval pouze 13 až 15 % výroby výrobního odvětví Unie. Vzhledem k tomu se nezdá, že by podstatným způsobem přispěl k jakékoli závažné míře újmy, kterou během období šetření utrpělo výrobní odvětví Unie.
3.3. Vývoj spotřeby v Unii
(144)
Jak je uvedeno v 97. bodě odůvodnění výše, mezi roky 2008 a 2009 poklesla spotřeba v Unii o 21 %, což vedlo ve stejném období k poklesu prodeje výrobního odvětví Unie o 25 %. Po roce 2009 však došlo ke značnému nárůstu spotřeby v Unii, a to přibližně o 8 000 tun, zatímco objem dumpingového dovozu narostl ve stejném období o 9 000 tun, jak je uvedeno výše ve 106. bodě odůvodnění. Celkový růst trhu Unie mezi rokem 2009 a obdobím šetření byl tudíž zcela absorbován dumpingovým dovozem, zatímco prodej výrobního odvětví Unie v Unii zůstal na velmi nízké úrovni roku 2009.
(145)
Zúčastněné strany uváděly, že významnou příčinou újmy byla krize španělského trhu v oblasti stavebnictví, která údajně podstatnou měrou dopadla na španělskou společnost ATUSA, která je jedním z hlavních žadatelů. Společnost ATUSA však uskutečňuje prodej ve většině členských států EU, a proto se vlastní dopad španělské krize ve stavebnictví projevil pouze u prodeje této společnosti ve Španělsku, přičemž tento prodej nikdy nezaujímal většinový podíl veškerého prodeje společnosti. Vysledovaný rozsah újmy je kromě toho jasný jak ve vztahu ke skupinám společností vybraných do vzorku, tak ve vztahu ke všem žadatelům, jakož i ve vztahu k celému výrobnímu odvětví Unie. Analýza újmy se proto netýkala pouze výsledků jednoho výrobce v Unii či jednoho národního trhu, ale vzala v úvahu celé výrobní odvětví Unie.
(146)
Zúčastněné strany rovněž uváděly, že újma způsobená záporným vývojem spotřeby v Unii nebyla způsobena dumpingovým dovozem, ale došlo k ní v důsledku substituce. V tomto ohledu se uvádí, že záporný vývoj spotřeby v Unii mohl způsobit újmu výrobcům v Unii. Tato újma však byla prohloubena trvalým nárůstem dumpingového dovozu na zmenšující se trh. Jak je uvedeno výše, z nedávného oživení spotřeby Unie těžil výlučně dumpingový dovoz, zatímco výrobci Unie nemohly dosáhnout nárůstu svého objemu prodeje.
3.4. Strukturální problémy výrobců Unie
(147)
Zúčastněné strany uváděly skutečnost, že společnost Georg Fischer („GF“) i přes své vyšší ceny byla i nadále zisková, zatímco jiní výrobci v Unii nedosáhli úspěšných výsledků, což svědčí o tom, že újmu, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie, nezpůsobil dumpingový dovoz, ale strukturální problémy. Nepříznivými dopady však byla postižena i společnost GF, neboť ztratila podíl na trhu a určitou část ze své ziskové marže. Došlo u ní k poklesu zaměstnanosti, jakož i k poklesu výroby. Tvrzení, že společnost GF újmu neutrpěla, tudíž nelze přijmout.
(148)
Tlaku na ceny vyvolanému dumpingovým dovozem byli dále vystaveni všichni výrobci v Unii, včetně společnosti GF.
(149)
Obdobně zúčastněné strany uváděly, že újmu nezpůsobil dumpingový dovoz, ale jiné příčiny, neboť společnost Berg Montana, bulharská dceřiná společnost skupiny ATUSA, rovněž i nadále vykazovala ziskovost. Společnost Berg Montana však byla rovněž nepříznivě dotčena čínským dovozem, neboť u ní došlo ke značnému poklesu výroby, využití kapacity a zaměstnanosti. Vzhledem k tomu, že většina prodeje společnosti Berg Montana směřuje spřízněným společnostem v rámci skupiny ATUSA, není možné tuto záležitost posuzovat výlučně pohledem na ziskovost společnosti Berg Montana, aniž by byly vzaty v úvahu finanční výsledky celé skupiny, neboť ziskovost společnosti Berg Montana je ovlivněna cenovými přesuny, přičemž ve skutečnosti vykazuje skupina ATUSA celkově ztrátu. Tvrzení, že společnost Berg Montana újmu neutrpěla, tudíž rovněž nelze přijmout.
(150)
Je možné tvrdit, že 9% pokles produktivity práce mezi rokem 2008 a obdobím šetření, jak je uvedeno ve 127. bodě odůvodnění, svědčí o strukturálním problému. K tomuto poklesu však došlo v období, v němž výrobní odvětví Unie snížilo celkově pracovní sílu o 36 % a výrobu o 41 %. Tato snížení svědčí o tom, že výrobci v Unii byli neustále nuceni přizpůsobovat své činnosti tržnímu tlaku, který byl vyvoláván dumpingovým dovozem a dočasným oslabením poptávky. S ohledem na tyto nepříznivé hospodářské podmínky lze považovat 9% snížení produktivity práce za velmi mírné.
4. Závěr týkající se příčinné souvislosti
(151)
Závěrem se uvádí, že výše uvedená analýza prokázala, že dovoz ze dvou dotčených zemí v posuzovaném období vzrostl, pokud jde o množství, a získal značný podíl na trhu. Toto vyšší množství se mimoto dostávalo na trh Unie za dumpingové ceny, které byly podstatně nižší než ceny výrobního odvětví Unie.
(152)
Analyzovány byly rovněž jiné faktory, které mohly výrobnímu odvětví Unie způsobit újmu. V této záležitosti bylo zjištěno, že dovoz z dalších třetích zemí, vývozní výkonnost výrobního odvětví Unie a vývoj spotřeby v Unii pravděpodobně nedosáhly takového významu, aby mohly přerušit příčinnou souvislost, která byla zjištěna mezi dumpingovým dovozem a újmou, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie v období šetření.
(153)
Na základě výše uvedené analýzy, v jejímž rámci byly účinky všech známých činitelů na situaci výrobního odvětví Unie náležitě odlišeny a odděleny od účinků dumpingového dovozu působících újmu, se předběžně vyvozuje závěr, že dumpingový dovoz z ČLR a Thajska způsobil výrobnímu odvětví Unie podstatnou újmu ve smyslu čl. 3 odst. 6 základního nařízení.
G. ZÁJEM UNIE
1. Předběžná poznámka
(154)
V souladu s článkem 21 základního nařízení bylo zkoumáno, zda navzdory předběžnému závěru o dumpingu působícím újmu neexistují přesvědčivé důvody pro závěr, že v tomto konkrétním případě není v zájmu Unie přijímat prozatímní antidumpingová opatření. Za tímto účelem byl v souladu s čl. 21 odst. 1 základního nařízení posouzen pravděpodobný dopad možných opatření na všechny strany, které jsou účastníky tohoto řízení, jakož i pravděpodobné důsledky nepřijetí opatření, a to na základě veškerých předložených důkazů.
2. Výrobní odvětví Unie
(155)
Všichni známí výrobci v Unii podporují uložení antidumpingových opatření. Připomíná se, že většina ukazatelů újmy vykazovala negativní tendenci a že velmi nepříznivě byly dotčeny zejména ukazatele újmy týkající se objemu výroby a prodeje a podílu na trhu, a rovněž i finanční situace výrobního odvětví Unie, jako je ziskovost a návratnost investic.
(156)
V případě uložení opatření se očekává, že se pokles cen a úbytek podílu na trhu zmírní a že se prodejní ceny výrobního odvětví Unie začnou zvyšovat, což povede k významnému zlepšení finanční situace výrobního odvětví Unie.
(157)
Pokud by na druhou stranu antidumpingová opatření uložena nebyla, je pravděpodobné, že bude pokračovat zhoršování tržní a finanční situace výrobního odvětví Unie. Při takovém vývoji by výrobní odvětví Unie dále ztrácelo podíl na trhu, jelikož není schopno držet krok s tržními cenami určovanými dumpingovým dovozem ze dvou dotčených zemí. Pravděpodobným dopadem by bylo další omezování výroby a zavírání výrobních zařízení v Unii a následný značný úbytek pracovních míst.
(158)
S přihlédnutím ke všem výše uvedeným činitelům se vyvozuje předběžný závěr, že by uložení antidumpingových opatření bylo v zájmu výrobního odvětví Unie.
3. Dovozci
(159)
Jak je uvedeno výše ve 31. bodě odůvodnění, v rámci vyšetřování spolupracovalo 32 dovozců, kteří nejsou ve spojení, jejichž dovoz představuje přibližně 45 % celkového dovozu ze dvou dotčených zemí. Dovozci jsou obecně proti uložení antidumpingových opatření. Ve většině případů se však dopad opatření jeví jako nízký. V řadě případů však z hlediska veškerých podnikatelských činností dovozce představuje dotčený výrobek pouze menšinový podíl. Někteří dovozci rovněž již nakoupili fitinky z kujné (tvárné) litiny se závitem z jiných zdrojů a dovozci, kteří v současnosti nakupují pouze ze dvou dotčených zemí, mohou rovněž využít jiné zdroje, včetně výrobního odvětví Unie. Na základě těchto skutečností se vyvozuje předběžný závěr, že uložení prozatímních opatření nebude mít na zájem dovozců významné nepříznivé dopady.
4. Uživatelé
(160)
Jak je uvedeno výše v 18. bodě odůvodnění, fitinky z kujné (tvárné) litiny se závitem se používají zejména v plynových, vodních a topných rozvodech obytných a jiných budov. Fitinky z kujné (tvárné) litiny se závitem tedy používají převážně instalatéři. V rámci šetření však nespolupracovala žádná sdružení uživatelů či spotřebitelů. Hodnota fitinek z kujné (tvárné) litiny se závitem rovněž představuje pouze malou část celkových nákladů na rozvody plynu, vody či topné soustavy. Na základě těchto skutečností se vyvozuje předběžný závěr, že uložení prozatímních opatření nebude mít na zájem uživatelů významné nepříznivé dopady.
(161)
Při posouzení celkových dopadů antidumpingových opatření se zdá, že kladné dopady na výrobní odvětví Unie jednoznačně vyvažují možné negativní dopady na ostatní zájmové skupiny. Vyvozuje se proto předběžný závěr, že uložení antidumpingových cel není v rozporu se zájmem Unie.
5. Aspekty hospodářské soutěže
(162)
Zúčastněné strany tvrdí, že v případě zavedení antidumpingových opatření se na trhu Unie může vytvořit duopol, který by byl ovládán dvěma hlavními žadateli, tj. společností ATUSA a GF. V této souvislosti by mělo být nejprve uvedeno, že stávající podíl těchto dvou skupin na trhu je po porovnání malý, neboť údajný „duopol“ by zaujímal podíl na trhu o poměrně umírněné velikosti 30 %. To by mělo být srovnáno s podílem dvou dotčených zemí na trhu, který dosahuje 52,7 %, zatímco dovoz z jiných třetích zemí představuje podíl na trhu o velikosti 8,4 %. Další výrobci v Unii rovněž zaujímají podíl na trhu o velikosti 7,5 %.
(163)
Účelem antidumpingového cla dále není zakázat veškerý dovoz, ale obnovit rovné podmínky. Je třeba uvést, že předcházející opatření, která platila v období 2000 až 2005, dovoz nezastavila. ČLR naopak vyvážela v letech 2002, 2003 a 2004 vyšší množství než před uložením opatření, kterým bylo antidumpingové clo ve výši 49,4 %. Skutečnost, že na trhu Unie působí značné množství aktérů, kromě toho svědčí o tom, že riziko duopolu zabraňujícího hospodářské soutěži, jenž by ovládl trh Unie, je velmi nízké.
6. Závěr ohledně zájmu Unie
(164)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem se vyvozuje předběžný závěr, že celkově neexistují podle dostupných informací o zájmu Unie žádné přesvědčivé důvody proti uložení prozatímních opatření na dovoz fitinek z kujné (tvárné) litiny se závitem pocházejících z ČLR a Thajska.
H. PROZATÍMNÍ ANTIDUMPINGOVÁ OPATŘENÍ
1. Úroveň pro odstranění újmy
(165)
S ohledem na závěry týkající se dumpingu, výsledné újmy, příčinných souvislostí a zájmu Unie by měla být uložena prozatímní opatření, aby se zabránilo působení další újmy výrobnímu odvětví Unie dumpingovým dovozem ze dvou dotčených zemí.
(166)
Pro účely stanovení úrovně těchto opatření byla vzata v úvahu zjištěná dumpingová rozpětí a výše cla nezbytného pro odstranění újmy způsobené výrobcům v Unii.
(167)
Při výpočtu výše cla nezbytného pro odstranění účinků dumpingu působícího újmu se mělo za to, že případná opatření by měla výrobcům v Unii umožnit pokrýt výrobní náklady a dosáhnout zisku před zdaněním, kterého by mohli v tomto odvětví výrobci tohoto druhu výrobku přiměřeně dosáhnout z prodeje obdobného výrobku v Unii za běžných podmínek hospodářské soutěže, tzn. bez dumpingového dovozu.
(168)
V předcházejícím šetření, které se týkalo totožného výrobku, byl tento přiměřený zisk stanoven na úrovni 7 % (9). Vzhledem k tomu, že výrobci v Unii zařazení do vzorku tento zisk na počátku posuzovaného období mohli dosáhnout, nic nenasvědčuje tomu, že by toto ziskové rozpětí nebylo již přiměřené.
(169)
Na tomto základě byla vypočtena cena obdobného výrobku nepůsobící újmu výrobcům v Unii. Cena, která nepůsobí újmu, byla získána připočtením výše uvedeného ziskového rozpětí ve výši 7 % k výrobním nákladům.
(170)
Nezbytné zvýšení cen pak bylo stanoveno na základě srovnání váženého průměru dovozní ceny s váženým průměrem ceny nepůsobící újmu obdobného výrobku prodávaného výrobním odvětvím Unie na trhu Unie. Všechny rozdíly vyplývající z tohoto srovnání byly pak vyjádřeny jako procento vážené průměrné dovozní CIF hodnoty.
2. Prozatímní opatření
(171)
Vzhledem k výše uvedenému se má za to, že by se v souladu s čl. 7 odst. 2 základního nařízení měla uložit prozatímní antidumpingová opatření z dovozu pocházejícího z ČLR a Thajska, a to na úrovni nižší z hodnot odpovídajících dumpingovému rozpětí a rozpětí újmy podle pravidla nižšího cla.
(172)
Vzhledem k vysoké úrovni spolupráce od spolupracujících vyvážejících výrobců z Číny a Thajska bylo clo pro ostatní společnosti v obou zemích stanoveno na úrovni nejvyššího cla, jež má být uloženo společnostem, které byly buď v rámci příslušné země zařazeny do vzorku nebo během šetření spolupracovaly. Clo pro všechny ostatní společnosti bude použito na společnosti, které v rámci šetření nespolupracovaly.
(173)
Pro spolupracující čínské společnosti nezařazené do vzorku, které jsou uvedeny v příloze, je prozatímní sazba cla stanovena jako vážený průměr sazeb pro společnosti zařazené do vzorku.
(174)
Navrhují se proto tyto sazby prozatímního antidumpingového cla:
Čínská lidová republika
Společnost
Dumpingové rozpětí
Rozpětí újmy
Celní sazba
Hebei Jianzhi Casting Group Ltd.
67,8 %
136,5 %
67,8 %
Jinan Meide Casting Co., Ltd.
39,3 %
122,4 %
39,3 %
Qingdao Madison Industrial Co., Ltd.
32,1 %
128,4 %
32,1 %
Ostatní spolupracující společnosti
42,3 %
124,7 %
42,3 %
Všechny ostatní společnosti
67,8 %
Thajsko
Společnost
Dumpingové rozpětí
Rozpětí újmy
Celní sazba
BIS Pipe Fitting Industry Co., Ltd
15,9 %
86,2 %
15,9 %
Siam Fittings Co., Ltd
50,7 %
39,7 %
39,7 %
Všechny ostatní společnosti
39,7 %
(175)
Výše uvedená antidumpingová opatření se prozatímně stanoví ve formě valorických cel.
(176)
Individuální sazby antidumpingového cla pro jednotlivé společnosti uvedené v tomto nařízení byly stanoveny na základě zjištění současného šetření. Odrážejí tedy stav týkající se těchto společností zjištěný během šetření. Tyto celní sazby (oproti celostátnímu clu použitelnému pro „všechny ostatní společnosti“) jsou proto použitelné výlučně pro dovoz výrobků pocházejících z Čínské lidové republiky a Thajska vyráběných uvedenými společnostmi, tedy konkrétně uvedenými právnickými osobami. Dovezené výrobky vyrobené jakoukoli jinou společností, jejíž název není konkrétně uveden v normativní části tohoto nařízení, včetně subjektů ve spojení s konkrétně uvedenými subjekty, nemohou tyto sazby využívat a podléhají celní sazbě uplatňované na „všechny ostatní společnosti“.
(177)
S veškerými žádostmi o použití těchto antidumpingových celních sazeb pro jednotlivé společnosti (např. po změně názvu subjektu nebo po vzniku nových výrobních či prodejních subjektů) je třeba se neprodleně obrátit na Komisi (10) a připojit veškeré příslušné informace, zejména pak o jakékoli změně v činnostech společnosti souvisejících s výrobou či domácím a vývozním prodejem, která je spojena například s takovou změnou názvu nebo takovou změnou výrobních či prodejních subjektů. Bude-li to vhodné, bude nařízení odpovídajícím způsobem změněno formou aktualizace seznamu společností, na něž se vztahují individuální celní sazby.
(178)
Aby bylo zajištěno řádné vymáhání antidumpingového cla, neměla by se výše cla stanovená pro všechny ostatní společnosti vztahovat jen na nespolupracující vyvážející výrobce, nýbrž rovněž na výrobce, kteří během období šetření neuskutečnili žádný vývoz do Unie.
(179)
Pokud však v případě Thajska posledně jmenované společnosti splní požadavky stanovené v čl. 11 odst. 4 druhém pododstavci základního nařízení, mohou podle uvedeného článku předložit žádost o přezkum, aby byla jejich situace posouzena individuálně.
I. ZÁVĚREČNÉ USTANOVENÍ
(180)
V zájmu řádného úředního postupu se stanoví lhůta, ve které mohou zúčastněné strany, jež se samy přihlásily ve lhůtě uvedené v nařízení, písemně předložit svá stanoviska a požádat o slyšení. Dále je třeba uvést, že závěry o uložení cla učiněné pro účely tohoto nařízení jsou prozatímní a mohou být přezkoumány za účelem uložení jakéhokoliv konečného cla,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Ukládá se prozatímní antidumpingové clo na dovoz příslušenství (fitinek) pro trouby nebo trubky z kujné (tvárné) litiny se závitem, v současnosti kódu KN ex 7309 19 10 (kód TARIC 7307191010), pocházejícího z Čínské lidové republiky a Thajska.
2. Sazba prozatímního antidumpingového cla, která se vztahuje na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením, pro výrobek popsaný v odstavci 1 a vyrobený níže uvedenými společnostmi činí:
Země
Společnost
Celní sazba
Doplňkový kód TARIC
Čínská lidová republika
Hebei Jianzhi Casting Group Ltd. - Yutian County
67,8 %
B335
Jinan Meide Casting Co., Ltd. - Jinan
39,3 %
B336
Qingdao Madison Industrial Co., Ltd. -Qingdao
32,1 %
B337
Hebei XinJia Casting Co., Ltd. - XuShui County
42,3 %
B338
Shijiazhuang Donghuan Malleable Iron Castings Co., Ltd. - Xizhaotong Town
42,3 %
B339
Linyi Oriental Pipe Fittings Co., Ltd. - Linyi City
42,3 %
B340
China Shanxi Taigu County Jingu Cast Co., Ltd. - Taigu County
42,3 %
B341
Yutian Yongli Casting Factory Co., Ltd. - Yutian County
42,3 %
B342
Langfang Pannext Pipe Fitting Co., Ltd. - LangFang, Hebei
42,3 %
B343
Tangshan Daocheng Casting Co., Ltd. -Hongqiao Town, Yutian County
42,3 %
B344
Tangshan Fangyuan Malleable Steel Co., Ltd. - Tangshan
42,3 %
B345
Taigu Tongde Casting Co., Ltd. - Nanyang Village, Taigu
42,3 %
B346
Všechny ostatní společnosti
67,8 %
B999
Thajsko
BIS Pipe Fitting Industry Co., Ltd - Samutsakorn
15,9 %
B347
Siam Fittings Co., Ltd - Samutsakorn
39,7 %
B348
Všechny ostatní společnosti
39,7 %
B 999
3. Propuštění výrobku uvedeného v odstavci 1 do volného oběhu v Unii je podmíněno složením jistoty odpovídající výši prozatímního cla.
4. Není-li stanoveno jinak, použijí se platné celní předpisy.
Článek 2
Aniž je dotčen článek 20 nařízení Rady (ES) č. 1225/2009, mohou zúčastněné strany požádat o poskytnutí informací o nejdůležitějších skutečnostech a úvahách, na jejichž základě bylo toto nařízení přijato, předložit písemně svá stanoviska a požádat o ústní slyšení před Komisí ve lhůtě jednoho měsíce ode dne vstupu tohoto nařízení v platnost.
V souladu s čl. 21 odst. 4 nařízení (ES) č. 1225/2009 se zúčastněné strany mohou vyjádřit k uplatňování tohoto nařízení ve lhůtě jednoho měsíce ode dne jeho vstupu v platnost.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 1 tohoto nařízení se použije po dobu šesti měsíců.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 14. listopadu 2012.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1071/2012
z dnia 14 listopada 2012 r.
nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 7,
po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1. Wszczęcie postępowania
(1)
W dniu 16 lutego 2012 r. Komisja Europejska („Komisja”) powiadomiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2) („zawiadomienie o wszczęciu”) o wszczęciu postępowania antydumpingowego w odniesieniu do przywozu do Unii gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”), Tajlandii i Indonezji („państwa, których dotyczy postępowanie”).
(2)
Postępowanie zostało wszczęte w następstwie skargi złożonej w dniu 3 stycznia 2012 r. przez Komitet obrony przemysłu Unii Europejskiej łączników rur lub przewodów rurowych z żeliwa ciągliwego („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących ponad 50 % całkowitej unijnej produkcji gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego („gwintowane łączniki z żeliwa ciągliwego”). Skarga zawierała dowody prima facie wskazujące na dumping wymienionego produktu i wynikającą z niego istotną szkodę, które uznano za wystarczające uzasadnienie wszczęcia dochodzenia.
2. Strony zainteresowane postępowaniem
(3)
Komisja oficjalnie powiadomiła skarżącego, producentów unijnych, producentów eksportujących, importerów niepowiązanych, użytkowników i przedstawicieli państw eksportujących o wszczęciu dochodzenia. Komisja powiadomiła również producentów w Argentynie, ponieważ przewidziano ewentualne wykorzystanie Argentyny w charakterze państwa analogicznego. Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu.
(4)
Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.
(5)
Ze względu na dużą liczbę producentów eksportujących w ChRL, producentów unijnych i importerów niepowiązanych, w zawiadomieniu o wszczęciu przewidziano kontrolę wyrywkową zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego. Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji, czy kontrola wyrywkowa jest konieczna, a w razie stwierdzenia takiej konieczności - aby umożliwić dobór próby, zwrócono się do wszystkich producentów eksportujących w ChRL, producentów unijnych oraz importerów niepowiązanych o zgłoszenie się do Komisji oraz o dostarczenie, jak określono w zawiadomieniu o wszczęciu, podstawowych informacji o ich działalności związanej z gwintowanymi łącznikami z żeliwa ciągliwego (jak określono w części B poniżej) w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. Nie przewidziano kontroli wyrywkowej dotyczącej producentów eksportujących w dwóch pozostałych państwach, których dotyczy postępowanie, Tajlandii i Indonezji.
(6)
Aby umożliwić zainteresowanym producentom eksportującym w ChRL złożenie wniosku o traktowanie na zasadach rynkowych („MET”) lub o indywidualne traktowanie („IT”), Komisja przesłała zainteresowanym producentom eksportującym w ChRL i władzom Chin formularze wniosków. Dwa przedsiębiorstwa wnioskowały o MET zgodnie z art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, a cztery przedsiębiorstwa wnioskowały o IT zgodnie z art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
(7)
Komisja oficjalnie poinformowała objętych postępowaniem producentów eksportujących w ChRL, władze Chin oraz skarżącego o ustaleniach w sprawie MET. Otrzymali oni również możliwość wyrażenia swoich opinii na piśmie.
(8)
W odniesieniu do producentów unijnych, jak należycie wyjaśniono w motywie (29) poniżej, sześciu producentów unijnych przedstawiło wymagane informacje i zgodziło się na włączenie do próby. Na podstawie informacji otrzymanych od współpracujących producentów unijnych Komisja dobrała próbę złożoną z trzech producentów unijnych, kierując się ich wielkością sprzedaży.
(9)
Jak wyjaśniono w motywie (31) poniżej, 33 importerów niepowiązanych przesłało wymagane informacje i zgodziło się na włączenie do próby. Na podstawie informacji otrzymanych od tych stron Komisja wybrała do próby dziewięciu importerów o największej wielkości przywozu do Unii oraz mających swoją siedzibę na terenie Unii. Jeden importer nie dostarczył odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, w związku z czym ostateczna próba obejmowała pozostałych ośmiu importerów.
(10)
Jak wyjaśniono w motywie (30) poniżej, 12 producentów eksportujących w ChRL przedstawiło wymagane informacje i zgodziło się na włączenie do próby. Na podstawie informacji otrzymanych od tych stron Komisja wybrała do próby trzech producentów eksportujących w ChRL o największej wielkości wywozu do Unii.
(11)
Komisja przesłała kwestionariusze do trzech objętych próbą producentów unijnych, trzech objętych próbą chińskich producentów eksportujących, trzech tajlandzkich producentów eksportujących, trzech indonezyjskich producentów eksportujących, dziewięciu objętych próbą importerów niepowiązanych oraz siedmiu użytkowników.
(12)
Odpowiedzi otrzymano od trzech objętych próbą producentów unijnych, trzech chińskich producentów eksportujących, dwóch tajlandzkich producentów eksportujących, jednego indonezyjskiego producenta eksportującego oraz ośmiu importerów niepowiązanych. Na pytania zawarte w kwestionariuszu nie udzielił odpowiedzi żaden użytkownik.
(13)
Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do wstępnego określenia dumpingu, wynikającej z niego szkody oraz interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:
a)
producenci unijni
-
ATUSA Accesorios de Tuberia S.A., Salvatierra (Alava), Hiszpania
-
Berg Montana Fittings EAD, Montana, Bułgaria
-
Georg Fischer Fittings GmbH, Traisen, Austria
b)
producenci eksportujący w ChRL
-
Hebei Jianzhi Casting Group Ltd., powiat Yutian, Hebei, ChRL
-
Jinan Meide Casting Co., Ltd., Pingyin, Shandong, ChRL
-
Qingdao Madison Industrial Co., Ltd., Jimo, Shandong, ChRL
c)
producenci eksportujący w Tajlandii
-
Siam Fittings Co., Ltd., Samutsakorn, Tajlandia
-
BIS Pipe Fitting Industry Co., Ltd, Samutsakorn, Tajlandia
d)
producent eksportujący w Indonezji
-
PT. Tri Sinar Purnama, Semarang, Indonezja
e)
importerzy niepowiązani w Unii
-
Crane Limited, Ipswich, Zjednoczone Królestwo
-
GEBO Armaturen GmbH, Schwelm, Niemcy
-
Hitachi Metals Europe GmbH, Düsseldorf, Niemcy
-
MegaGroup Trade Holding B.V., Veghel, Niderlandy
-
Raccorditalia s.r.l., Brugherio(MB), Włochy
(14)
Biorąc pod uwagę potrzebę ustanowienia wartości normalnej dla producentów eksportujących w ChRL, którym nie przyznano MET, w celu ustalenia wartości normalnej na podstawie danych z państwa analogicznego, którym w tym przypadku były Indie, przeprowadzono weryfikację w siedzibie następującego przedsiębiorstwa:
-
Jainson Industries, Jalandhar, Punjab, Indie
3. Okres objęty dochodzeniem i okres badany
(15)
Dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od 2008 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).
B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
1. Produkt objęty postępowaniem
(16)
Produkt objęty postępowaniem, zgodnie z opisem w zawiadomieniu o wszczęciu, to gwintowane łączniki rur lub przewodów rurowych, odlewane z żeliwa ciągliwego („produkt objęty postępowaniem”), obecnie objęte kodem CN ex 7307 19 10.
(17)
Główne surowce wykorzystywane do produkcji to złom metalowy, koks/elektryczność, piach (do formowania) oraz cynk (do cynkowania). Pierwszym etapem procesu wytwarzania jest topienie złomu metalowego w żeliwiakach. Następnie dokonywany jest proces formowania i odlewanie różnych kształtów, dzielonych następnie na pojedyncze sztuki. Produkty muszą przejść przez długi proces wyżarzania, który gwarantuje, że są one w wystarczającym stopniu ciągliwe i mogą być wykorzystane tam, gdzie wymagana jest odporność na wstrząsy i wibracje, oraz że są w stanie wytrzymać szybkie zmiany temperatur. Następnie łączniki mogą być, w razie potrzeby, poddane cynkowaniu. Później odbywa się gwintowanie produktów.
(18)
Gwintowane łączniki z żeliwa ciągliwego są wykorzystywane w celu połączenia dwóch lub więcej rur lub przewodów rurowych, połączenia rury z urządzeniem, dokonania zmiany kierunku przepływu płynu lub zamknięcia rury. Gwintowane łączniki z żeliwa ciągliwego są przede wszystkim wykorzystywane w instalacjach gazowych, wodnych i grzewczych w budynkach mieszkalnych i niemieszkalnych. Są również wykorzystywane w rurociągach w rafineriach ropy naftowej. Łączniki z żeliwa ciągliwego są dostępne w różnych konfiguracjach, najpowszechniejsze z nich to kolanka 90-stopniowe, trójniki, złączki nakrętne, krzyżaki oraz dwuzłączki. Są produkowane w formie czarnej (nieocynkowanej) i formie ocynkowanej.
2. Produkt podobny
(19)
Stwierdzono, że produkt objęty postępowaniem i produkt produkowany i sprzedawany na rynku krajowym w ChRL, Tajlandii i Indonezji oraz na rynku krajowym w Indiach - państwie, które posłużyło jako państwo analogiczne, a także produkt produkowany i sprzedawany w Unii przez przemysł unijny mają te same podstawowe cechy fizyczne i techniczne. Uznaje się je zatem tymczasowo za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego („produkt podobny”).
(20)
Przedstawiono szereg argumentów dotyczących zakresu definicji produktu, zwłaszcza przez importerów, ale również przez organy jednego z państw członkowskich. Argumenty zostały indywidualnie rozpatrzone poniżej.
(21)
Jeden z importerów przedstawił argument, że z zakresu definicji gwintowanych łączników z żeliwa ciągliwego powinny zostać wyłączone „łączniki cynkowane elektrolitycznie”. Argumentował on, że produkcja łączników cynkowanych elektrolitycznie wymaga dodatkowych etapów produkcji po gwintowaniu, takich jak mycie i dodatkowe cynkowanie elektrolityczne. Prowadzą one niewątpliwie do szeregu ulepszeń jakościowych i korzyści w porównaniu z łącznikami tradycyjnymi. Jednak oczywiste jest, że łączniki cynkowane elektrolitycznie są w pełni zamienne z łącznikami tradycyjnymi, a zatem mają te same podstawowe właściwości fizyczne i techniczne. Uznaje się je zatem za produkt objęty postępowaniem.
(22)
Ten sam importer przywozi elementy podstawowe łączników zaciskowych, które w następnej kolejności składa z innymi częściami, wytwarzając gotowe łączniki zaciskowe. Podano w wątpliwość, czy elementy podstawowe łączników zaciskowych mogą być objęte zakresem definicji produktu objętego postępowaniem. Elementy te wyglądają jak łączniki i są gwintowane, jednak nie mogą być wykorzystywane bezpośrednio do łączenia rur - muszą zostać złożone, zanim gotowy łącznik połączy rury. Są wprawdzie droższe, jednak są zamienne z innymi gwintowanymi łącznikami, ponieważ są również wykorzystywane do łączenia rur i przewodów rurowych, aczkolwiek przede wszystkim raczej w przypadku prac naprawczych niż nowych instalacji. Tymczasowo zakłada się zatem, że łączniki zaciskowe i ich elementy podstawowe wchodzą w zakres definicji produktu objętego postępowaniem.
(23)
Kilka stron argumentowało, że nie można uznać łączników z żeliwa ciągliwego produkowanych i sprzedawanych przez producentów unijnych za porównywalne z tymi, które są produkowane i wywożone do Unii przez państwa eksportujące, których dotyczy postępowanie, ponieważ gatunek materiału wykorzystywanego w łącznikach produkowanych w Unii to, ogólnie rzecz biorąc, białe żeliwo ciągliwe, zaś gatunek materiału wykorzystywanego w łącznikach wywożonych, to czarne żeliwo ciągliwe.
(24)
Jak już stwierdzono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1784/2000 (3) dotyczącym tego samego produktu, dochodzenie tymczasowo pokazało, że jeżeli chodzi o postrzeganie produktu na rynku, nie ma różnicy między łącznikami z żeliwa ciągliwego białego a łącznikami z żeliwa ciągliwego czarnego, ponieważ produkty te mają pod każdym względem - z wyjątkiem zawartości węgla - ściśle zbliżone właściwości, takie same końcowe przeznaczenia, a zatem są zamienne. Potwierdza to fakt, że importerzy/przedsiębiorstwa handlowe kupują zarówno łączniki z żeliwa ciągliwego czarnego pochodzące z państw, których dotyczy postępowanie, jak i łączniki z żeliwa ciągliwego białego produkowane przez przemysł unijny, a następnie sprzedają je użytkownikom bez różnicowania tych łączników ze względu na rodzaj materiału. Jeśli chodzi o użytkowników produktu objętego postępowaniem, dochodzenie potwierdziło, że nie dokonują oni w istotnym stopniu rozróżnienia między łącznikami z żeliwa ciągliwego białego a łącznikami z żeliwa ciągliwego czarnego.
(25)
Sugeruje to także fakt, że norma europejska EN 10242 i międzynarodowa norma ISO 49, które określają wymagania konstrukcyjne i eksploatacyjne łączników z żeliwa ciągliwego, odnoszą się do łączników z żeliwa ciągliwego białego i czarnego. Jeżeli chodzi w szczególności o rodzaj używanego materiału, zarówno łączniki z żeliwa ciągliwego białego, jak i czarnego są dopuszczone.
(26)
Biorąc pod uwagę powyższe, przyjmuje się tymczasowo, że łączniki z żeliwa ciągliwego białego produkowane i sprzedawane przez część producentów unijnych należy uznać za produkt podobny do łączników z żeliwa ciągliwego czarnego produkowanych i wywożonych do Unii przez państwa eksportujące, których dotyczy postępowanie.
(27)
Jeden importer przywozi niewielkie ilości niewykończonych łączników, które nie są gwintowane. Gwintowanie stosuje następnie importer. Ponieważ przywożone produkty nie są gwintowane, nie uznaje się ich za produkt objęty postępowaniem.
(28)
Władze jednego z państw członkowskich wskazały na fakt, że zgodnie z notami wyjaśniającymi do Nomenklatury Scalonej (4) wyrażenie „ciągliwe” obejmuje żeliwo z grafitem sferoidalnym (identyczne z żeliwem sferoidalnym). Wprawdzie żadna ze stron zainteresowanych postępowaniem nie zgłosiła w OD sprzedaży gwintowanych łączników z żeliwa sferoidalnego, jednak istnieją dowody na to, że jest to możliwe. Jako że łączniki te mają te same podstawowe właściwości fizyczne jak gwintowane łączniki z żeliwa ciągliwego objęte dochodzeniem, uznaje się za właściwe wyjaśnienie, że produkty z żeliwa sferoidalnego są objęte zakresem postępowania i zakresem środków.
C. KONTROLA WYRYWKOWA
1. Kontrola wyrywkowa producentów unijnych
(29)
Zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego Komisja dokonała doboru próby na podstawie największej reprezentatywnej wielkości sprzedaży gwintowanych łączników z żeliwa ciągliwego klientom niepowiązanym w Unii, jaką można rozsądnie zbadać w dostępnym czasie. Próbą objęci zostali trzej producenci należący do dwóch grup przedsiębiorstw, reprezentujący 81 % sprzedaży gwintowanych łączników z żeliwa ciągliwego klientom niepowiązanym w Unii, wybrani z grupy sześciu producentów unijnych, o których wiedziano, że wytwarzają produkt podobny. Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego przeprowadzono konsultacje ze wszystkimi producentami unijnymi i ze skarżącym oraz zaproszono wszystkie zainteresowane strony do zgłoszenia uwag dotyczących proponowanej próby. Nie złożono żadnych uwag odnośnie do wyboru próby.
2. Kontrola wyrywkowa producentów eksportujących w ChRL
(30)
Zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego Komisja dokonała doboru próby na podstawie największej reprezentatywnej wielkości wywozu, która mogła zostać właściwie zbadana w dostępnym czasie. Dwunastu producentów eksportujących stanowiących 51 % wywozu z Chin do Unii w OD dostarczyło informacje umożliwiające dobór próby, o które proszono w załączniku A do zawiadomienia o wszczęciu. Próbą objęte zostały trzy przedsiębiorstwa, reprezentujące 88 % wielkości wywozu współpracujących stron z ChRL do Unii. Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego przeprowadzono konsultacje z wszystkimi zainteresowanymi producentami eksportującymi oraz władzami Chin. Nie złożono żadnych uwag odnośnie do wyboru próby.
3. Kontrola wyrywkowa importerów niepowiązanych
(31)
Zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego Komisja dokonała doboru próby na podstawie największej reprezentatywnej wielkości przywozu do Unii, jak również geograficznego położenia przedsiębiorstw, jakie można rozsądnie zbadać w dostępnym czasie. Łącznie 33 producentów niepowiązanych dostarczyło informacje umożliwiające dobór próby, o które proszono w załączniku B do zawiadomienia o wszczęciu. Pierwotnie dobraną próbą objęto sześciu importerów w pięciu państwach członkowskich, reprezentujących 59 % przywozu gwintowanych łączników z żeliwa ciągliwego przez importerów współpracujących do Unii. Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego dokonano konsultacji z wszystkimi importerami. W następstwie uwag, próbą objęto trzy dalsze przedsiębiorstwa, co spowodowało, że ostateczną próbą objęto dziewięciu importerów w sześciu państwach członkowskich, reprezentujących 67 % przywozu gwintowanych łączników z żeliwa ciągliwego przez importerów współpracujących do Unii. Nie otrzymano dalszych uwag odnośnie do poszerzonej próby. Jeden importer nie dostarczył odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, w związku z czym ostateczna próba obejmowała pozostałych ośmiu importerów.
D. DUMPING
1. Chińska Republika Ludowa
1.1. Traktowanie na zasadach rynkowych
(32)
Na podstawie art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego w dochodzeniu antydumpingowym dotyczącym przywozu z ChRL normalną wartość ustala się zgodnie z art. 2 ust. 1-6 w odniesieniu do producentów, wobec których stwierdzono, że spełniają kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego.
(33)
W skrócie i wyłącznie w celu ułatwienia wyszukiwania informacji, kryteria te są podsumowane poniżej:
1.
decyzje gospodarcze są odpowiedzią na warunki panujące na rynku i brak jest znacznej ingerencji ze strony państwa, zaś koszty są odzwierciedleniem wartości rynkowych;
2.
przedsiębiorstwa posiadają jeden pełny zestaw podstawowej dokumentacji księgowej, która jest niezależnie kontrolowana zgodnie z międzynarodowymi standardami rachunkowości oraz jest stosowana do wszystkich celów;
3.
nie występują znaczne zniekształcenia przeniesione z poprzedniego systemu gospodarki nierynkowej;
4.
prawo upadłościowe i prawo rzeczowe gwarantują pewność i stabilność prawa; oraz
5.
wymiany walut dokonuje się po kursie rynkowym.
(34)
Dwóch producentów eksportujących wnioskowało o przyznanie MET na mocy art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego i odesłało wniosek o MET w wyznaczonym terminie.
(35)
Komisja zgromadziła wszelkie niezbędne informacje, które uznała za potrzebne, i zweryfikowała wszelkie informacje dostarczone we wnioskach o MET w lokalach przedsiębiorstw, o których mowa.
(36)
W wyniku weryfikacji ustalono, że żaden z producentów eksportujących, którzy wnioskowali o przyznanie MET, nie spełnił wymogów zawartych w kryteriach określonych w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego.
(37)
Skontrolowana dokumentacja tych dwóch eksporterów nie była zgodna z międzynarodowymi standardami rachunkowości, zaś w przypadku jednego eksportera skontrolowana dokumentacja nie była kompletna, ponieważ nie obejmowała rachunku przepływów pieniężnych. Oczywiste jest zatem, że eksporterzy nie zdołali spełnić kryterium 2.
(38)
Jeden z eksporterów nie zdołał dowieść, że kapitał wniesiony podczas jego prywatyzacji został poddany właściwemu oszacowaniu, natomiast drugi eksporter otrzymał korzyści ze strony państwa, przede wszystkim w postaci preferencyjnej stawki podatku dochodowego. Nie zdołali zatem spełnić kryterium 3.
(39)
Jedno z przedsiębiorstw wnioskujących o przyznanie MET złożyło uwagi odnośnie do ujawnienia. Nie podało ono w wątpliwość żadnego z faktów objętych ujawnieniem, jednak w swoich uwagach podniosło trzy zasadnicze kwestie.
(40)
Po pierwsze, argumentowało ono, że decyzja w sprawie MET jest bezprawna, ponieważ została podjęta niemal dwa miesiące po ustanowionym przepisami terminie. W tym względzie należy stwierdzić, że opóźnienie to było spowodowane przede wszystkim faktem, iż weryfikacja MET nie mogła odbyć się wcześniej, jako że eksporterzy chińscy nie byli w tym czasie dostępni. Należy podkreślić, że czas podjęcia decyzji nie miał żadnego wpływu na jej wynik.
(41)
Po drugie, argumentowano, że niezgodność ze skontrolowaną dokumentacją jest oparta wyłącznie na przesłankach formalnych. Ponadto przedstawiono argument, że „praktyka księgowa, która nie jest w pełni formalnie zgodna z międzynarodowymi standardami rachunkowości, nie stanowi naruszenia drugiego kryterium MET, o ile nie ma to wpływu na wyniki finansowe danego przedsiębiorstwa.” W tym kontekście warto odnotować, że kryterium 2 nie ma żadnego odniesienia do wyniku finansowego przedsiębiorstwa. Argument ten jest zatem bezpodstawny. Przedmiotowe kryterium mówiące o „dokumentacji księgowej, która jest niezależnie kontrolowana zgodnie z międzynarodowymi standardami rachunkowości” jest w rzeczywistości wymogiem formalnym. Niemniej jednak warto wspomnieć, że wszystkie naruszenia miały charakter znaczący, czy to w związku z wielkością przedmiotowych kwot czy też znaczeniem naruszenia (np. po prostu nie przeprowadzono obowiązkowej analizy).
(42)
Przedstawiono również argument, że w przeszłości nie przywoływano korzyści otrzymanych w postaci preferencyjnej stawki podatku dochodowego, aby oddalić wniosek o przyznanie MET. W tym względzie zwraca się uwagę na fakt, że każdy przypadek jest oceniany osobno. Jeżeli chodzi o trzecie kryterium MET, dokonuje się oceny, czy eksporterzy chińscy są przedmiotem znacznych zniekształceń przeniesionych z poprzedniego systemu gospodarki nierynkowej Ma to miejsce w przedmiotowym przypadku w odniesieniu do korzyści ze strony państwa, które przyjęły formę przede wszystkim preferencyjnej stawki podatku. Uwagi ogólne w rodzaju tych, które zgłosił eksporter chiński, nie są zatem dostatecznie uzasadnione.
(43)
Podsumowując, nie dowiedziono, że którykolwiek z dwóch producentów eksportujących wypełnił kryterium MET 2 i 3. W związku z powyższym nie można przyznać MET przedmiotowym przedsiębiorstwom.
1.2. Indywidualne traktowanie
(44)
Na podstawie art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego dla państw, których dotyczy ten przepis, ustalana jest ogólnokrajowa stawka celna, z wyjątkiem przedsiębiorstw, które mogą udowodnić, że spełniają wszystkie kryteria określone w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
(45)
W skrócie i wyłącznie w celu ułatwienia wyszukiwania informacji, kryteria te są podsumowane poniżej:
1.
w przypadku przedsiębiorstw, będących całkowicie lub częściowo własnością spółek zagranicznych lub spółek „joint venture”, eksporterzy mają swobodę wycofywania do kraju kapitału i zysków;
2.
ceny eksportowe i wywożone ilości oraz warunki sprzedaży są swobodnie ustalane;
3.
większość udziałów znajduje się w posiadaniu osób prywatnych, a urzędnicy państwowi znajdujący się w zarządzie lub zajmujący kluczowe stanowiska kierownicze są w mniejszości, lub należy wykazać, że spółka jest wystarczająco niezależna od interwencji państwa;
4.
przeliczanie walut odbywa się po kursie rynkowym; oraz
5.
interwencja państwa nie pozwala na obejście środków antydumpingowych, jeżeli indywidualni eksporterzy korzystają z różnych stawek celnych.
(46)
O IT wnioskowali producenci eksportujący, którzy nie spełnili kryteriów MET, jak również trzeci producent objęty próbą. W oparciu o dostępne informacje ustalono tymczasowo, że wszyscy objęci próbą producenci eksportujący spełnili wymogi przewidziane w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, a tym samym można im przyznać IT.
1.3. Państwo analogiczne
(47)
Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego wartość normalną dla producentów eksportujących, którym nie przyznano MET, ustala się na podstawie cen lub wartości skonstruowanej w państwie trzecim o gospodarce rynkowej („państwo analogiczne”).
(48)
W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja poinformowała o swoim zamiarze uznania Argentyny za odpowiednie państwo analogiczne do celów ustalenia wartości normalnej dla ChRL i zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie uwag na ten temat.
(49)
Uwagi odnośnie do wyboru państwa analogicznego zgłosiło szereg eksporterów i importerów. Argumentowali oni, że Argentyna nie jest odpowiednim państwem analogicznym, głównie ze względu na niski poziom konkurencji krajowej oraz wysoki poziom cen na argentyńskim rynku krajowym, który jest następstwem tej sytuacji. Istnieją istotnie wskazania, że rynek argentyński jest w dużej mierze podzielony między trzech producentów krajowych. Dane statystyczne Argentyny wskazują, że przywóz na rynek argentyński jest znikomy, jako że tradycyjnie najwięksi dostawcy zagraniczni - Brazylia i Chiny - są przedmiotem wysokich ceł antydumpingowych.
(50)
Wspomniani eksporterzy i importerzy zaproponowali Tajlandię, Indie oraz Indonezję jako bardziej odpowiednie państwa analogiczne. Po uwzględnieniu uwag zgłoszonych przez strony zainteresowane postępowaniem postarano się o współpracę ze strony producentów argentyńskich i indyjskich. Ostatecznie na współpracę zgodził się jeden producent argentyński i jeden producent indyjski.
(51)
Analiza odpowiedzi pokazała, że ceny krajowe zgłoszone przez jedynego współpracującego producenta argentyńskiego były w rzeczywistości bardzo wysokie, znacznie wyższe niż ceny sprzedaży objętych próbą producentów unijnych czy też ich cena niewyrządzająca szkody.
(52)
Z drugiej strony okazało się, że rynek indyjski jest wysoce konkurencyjny; liczbę producentów szacuje się na 300. W związku z powyższym można uznać, że ceny krajowe, które zgłasza współpracujący eksporter indyjski, są wiarygodne.
(53)
W to samo dochodzenie zaangażowane są Tajlandia i Indonezja, jednak w obydwu państwach działalność prowadzi jedynie bardzo ograniczona liczba producentów, co powoduje, że ich rynki krajowe są w porównaniu z Indiami mniej konkurencyjne. Wstępnie uznano zatem, że odpowiednim państwem analogicznym zgodnie z art. 2 ust. 7 lit a) rozporządzenia podstawowego są Indie.
1.4. Wartość normalna
(54)
W związku z tym, że żadnemu z objętych próbą eksporterów chińskich nie przyznano MET, wartość normalną ustalono na podstawie przepisów art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego, przy czym za analogiczne państwo trzecie o gospodarce rynkowej uznano Indie.
(55)
Najpierw w odniesieniu do każdego producenta eksportującego objętego postępowaniem ustalono, czy całkowita wielkość sprzedaży gwintowanych łączników z żeliwa ciągliwego przez producenta w państwie analogicznym była reprezentatywna, tzn. czy całkowita wielkość takiej sprzedaży stanowiła co najmniej 5 % całkowitej wielkości sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem realizowanej przez każdego producenta eksportującego do Unii w OD. Tak było w przypadku dwóch z trzech objętych próbą producentów eksportujących.
(56)
Następnie ustalono typy produktu sprzedawane na rynku krajowym, w przypadku których producent z państwa analogicznego odnotował ogólną reprezentatywną sprzedaż krajową, która była identyczna lub bezpośrednio porównywalna z typami produktu sprzedawanymi na wywóz do Unii.
(57)
W odniesieniu do każdego typu produktu sprzedawanego przez producenta z państwa analogicznego na rynku krajowym i uznanego za bezpośrednio porównywalny z typem gwintowanych łączników z żeliwa ciągliwego sprzedawanym na wywóz do Unii przez producentów eksportujących ustalono, czy sprzedaż krajowa jest wystarczająco reprezentatywna. Krajową sprzedaż danego typu produktu uznano za wystarczająco reprezentatywną, jeśli całkowita wielkość sprzedaży krajowej tego typu produktu klientom niezależnym w OD stanowiła co najmniej 5 % całkowitej wielkości sprzedaży na wywóz do Unii porównywalnego typu produktu, realizowanej przez producenta eksportującego.
(58)
Następnie Komisja sprawdziła w odniesieniu do producenta z państwa analogicznego, czy każdy typ produktu podobnego sprzedawanego na rynku krajowym w ilościach reprezentatywnych można uznać za sprzedawany w zwykłym obrocie handlowym. Dokonano tego poprzez ustalenie dla każdego typu produktu proporcji sprzedaży z zyskiem niezależnym klientom na rynku krajowym w OD.
(59)
W przypadkach gdy wielkość sprzedaży danego typu produktu, sprzedawanego po cenie sprzedaży netto równej lub wyższej od obliczonych kosztów produkcji, przekraczała 80 % całkowitej wielkości sprzedaży tego typu, a średnia ważona cena sprzedaży tego typu była równa kosztom produkcji lub wyższa od nich, wartość normalną oparto na rzeczywistej cenie krajowej. Cena ta została ustalona jako średnia ważona cen całej sprzedaży krajowej tego typu produktu, jaka miała miejsce w OD.
(60)
W przypadkach gdy wielkość sprzedaży z zyskiem danego typu produktu stanowiła 80 % lub mniej całkowitej wielkości sprzedaży tego typu produktu lub gdy średnia ważona ceny danego typu produktu była niższa od kosztów produkcji, wartość normalną oparto na rzeczywistej cenie krajowej, obliczonej jako średnia ważona sprzedaży z zyskiem wyłącznie tego typu produktu.
(61)
Jeżeli dane typy produktu były sprzedawane ze stratą, uznawano, że nie były one sprzedawane w zwykłym obrocie handlowym.
(62)
W odniesieniu do typów produktu, które nie były sprzedawane w zwykłym obrocie handlowym, a także tych, które nie były sprzedawane w reprezentatywnych ilościach na rynku krajowym, zastosowano skonstruowaną wartość normalną.
(63)
W celu skonstruowania wartości normalnej poniesione średnie ważone koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne (SG&A) oraz średni ważony zysk osiągnięty przez jedynego współpracującego producenta z państwa analogicznego z krajowej sprzedaży produktu podobnego dokonanej w zwykłym obrocie handlowym w okresie objętym dochodzeniem dodano do średnich kosztów produkcji tego producenta w okresie objętym dochodzeniem. W odniesieniu do wszelkich typów produktu sprzedawanych w niereprezentatywnej ilości na rynku krajowym, do skonstruowania wartości normalnej wykorzystano średnią ważoną zysku i kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych w zwykłym obrocie handlowym tej niereprezentatywnej sprzedaży. W razie konieczności koszty produkcji, koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne zostały odpowiednio dostosowane przed wykorzystaniem ich do badania zwykłego obrotu handlowego i konstruowania wartości normalnych.
1.5. Cena eksportowa
(64)
Ponieważ objętym próbą producentom przyznano IT, zaś całkowita sprzedaż eksportowa produktu objętego postępowaniem do Unii odbywała się bezpośrednio do niezależnych klientów w Unii, cenę eksportową określono zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, mianowicie na podstawie cen eksportowych faktycznie zapłaconych lub należnych.
1.6. Porównanie
(65)
Wartość normalną i cenę eksportową porównywano na podstawie ceny ex-works.
(66)
Aby zapewnić rzetelne porównanie między wartością normalną a ceną eksportową, wzięto pod uwagę, w formie dostosowań, różnice wpływające na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego.
(67)
Wprowadzono odpowiednie dostosowania wynikające z właściwości fizycznych, podatków pośrednich, kosztów transportu, ubezpieczenia, przeładunku i załadunku, kosztów dodatkowych, kosztów opakowań, kredytów, zleceń i opłat bankowych we wszystkich przypadkach, w których uznano je za uzasadnione, dokładne oraz poparte zweryfikowanymi dowodami.
1.7. Margines dumpingu
(68)
W przypadku przedsiębiorstw objętych próbą, średnią ważoną wartość normalną każdego typu produktu podobnego ustaloną dla państwa analogicznego porównano ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiadającego typu produktu objętego postępowaniem, zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego.
(69)
Na tej podstawie tymczasowe średnie ważone marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:
Przedsiębiorstwo
Margines dumpingu
Hebei Jianzhi
67,8 %
Jinan Meide
39,3 %
Qingdao Madison
32,1 %
(70)
Średni ważony margines dumpingu współpracujących producentów eksportujących niewłączonych do próby został obliczony zgodnie z przepisami art. 9 ust. 6 rozporządzenia podstawowego. Margines ten został ustalony na podstawie marginesu ustalonego dla producentów eksportujących objętych próbą.
(71)
Na tej podstawie margines dumpingu obliczony dla przedsiębiorstw współpracujących niewłączonych do próby ustalono tymczasowo na 42,3 %.
(72)
W odniesieniu do wszystkich pozostałych producentów eksportujących w ChRL marginesy dumpingu ustalono na podstawie dostępnych faktów, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. W tym celu ustalono najpierw poziom współpracy, poprzez porównanie wielkości wywozu do Unii zgłoszonego przez współpracujących producentów eksportujących, z odpowiednimi danymi Eurostatu dotyczącymi przywozu.
(73)
W związku z tym, że współpraca stanowiła więcej niż 50 % całkowitego chińskiego wywozu do Unii, zaś przemysł można uznać za rozdrobniony ze względu na wysoką ilość producentów eksportujących w ChRL, można przyjąć, że poziom współpracy jest wysoki. Jako że nie ma powodu, aby uznać, iż jakikolwiek producent eksportujący celowo odstąpił od współpracy, rezydualny margines dumpingu został ustalony na poziomie objętego próbą przedsiębiorstwa o najwyższym marginesie dumpingu. Uznano to za stosowne, ponieważ nie było wskazań, iż przedsiębiorstwa niewspółpracujące realizowały dumping na niższym poziomie, a także w celu zapewnienia skuteczności wszelkich środków.
(74)
Na tej podstawie tymczasowe średnie ważone marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:
Przedsiębiorstwo
Margines dumpingu
Hebei Jianzhi
67,8 %
Jinan Meide
39,3 %
Qingdao Madison
32,1 %
Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące
42,3 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
67,8 %
2. Tajlandia i Indonezja
2.1. Wartość normalna
(75)
Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała w pierwszej kolejności, czy całkowita wielkość sprzedaży krajowej produktu podobnego dla każdego ze współpracujących producentów eksportujących była reprezentatywna, tzn. czy całkowita wielkość takiej sprzedaży stanowiła przynajmniej 5 % całkowitej wielkości sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem do Unii. Dochodzenie wykazało, że sprzedaż krajowa produktu podobnego była reprezentatywna w przypadku wszystkich współpracujących producentów eksportujących w Tajlandii i Indonezji.
(76)
Następnie Komisja określiła, które typy produktu sprzedawane na rynku krajowym przez przedsiębiorstwa odnotowujące ogólnie reprezentatywną wielkość sprzedaży krajowej były identyczne z typami sprzedawanymi na wywóz do Unii lub też bardzo do nich podobne.
(77)
Ustalono, w odniesieniu do każdego typu produktu podobnego sprzedawanego przez producentów eksportujących na ich rynku krajowym i porównywalnego z rodzajem produktu objętego postępowaniem sprzedawanym na wywóz do Unii, czy sprzedaż krajowa była wystarczająco reprezentatywna do celów art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Krajową sprzedaż danego typu produktu uznano za wystarczająco reprezentatywną, jeśli całkowita wielkość sprzedaży krajowej tego typu produktu klientom niezależnym w OD stanowiła co najmniej 5 % całkowitej wielkości sprzedaży na wywóz do Unii porównywalnego typu produktu.
(78)
Komisja zbadała następnie, czy sprzedaż krajową reprezentatywnych ilości każdego rodzaju produktu podobnego można uznać za sprzedaż dokonaną w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Dokonano tego poprzez ustalenie, dla każdego typu produktu, jaka część sprzedaży niezależnym odbiorcom na rynku krajowym w okresie objętym dochodzeniem przynosiła zyski.
(79)
W przypadkach gdy wielkość sprzedaży danego typu produktu, sprzedawanego po cenie sprzedaży netto równej obliczonym kosztom produkcji lub wyższej od nich, przekraczała 80 % całkowitej wielkości sprzedaży tego typu produktu, a średnia ważona cena sprzedaży była równa jednostkowym kosztom lub wyższa od nich, wartość normalną dla poszczególnych typów produktu obliczono jako średnią ważoną cen sprzedaży krajowej ogółem tego typu produktu.
(80)
W przypadkach gdy wielkość sprzedaży z zyskiem danego typu produktu stanowiła 80 % lub mniej całkowitej wielkości sprzedaży tego typu produktu lub gdy średnia ważona ceny tego typu produktu była niższa niż koszty jednostkowe, wartość normalną oparto na rzeczywistej cenie krajowej, którą obliczono jako średnią ważoną ceny w krajowej sprzedaży, wyłącznie z zyskiem, danego typu produktu.
(81)
Jeżeli dane typy produktu były sprzedawane ze stratą, uznawano, że nie były one sprzedawane w zwykłym obrocie handlowym.
(82)
W odniesieniu do typów produktu, które nie były sprzedawane w zwykłym obrocie handlowym, a także tych, które nie były sprzedawane w reprezentatywnych ilościach na rynku krajowym, zastosowano skonstruowaną wartość normalną.
(83)
W celu skonstruowania wartości normalnej poniesione średnie ważone koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz średni ważony zysk osiągnięty przez współpracujących producentów eksportujących objętych postępowaniem z krajowej sprzedaży produktu podobnego dokonanej w zwykłym obrocie handlowym w okresie objętym dochodzeniem dodano do średnich kosztów produkcji tych producentów w okresie objętym dochodzeniem. W odniesieniu do wszelkich typów produktu sprzedawanych w niereprezentatywnej ilości na rynku krajowym, do skonstruowania wartości normalnej wykorzystano średnią ważoną zysku i kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych w zwykłym obrocie handlowym tej niereprezentatywnej sprzedaży.
2.2. Cena eksportowa
(84)
W związku z tym, że całość wywozu produktu objętego postępowaniem realizowanego przez współpracujących eksporterów tajlandzkich i indonezyjskich była sprzedawana niezależnym klientom w Unii, cena eksportowa została ustalona zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, mianowicie na podstawie faktycznie zapłaconych lub należnych cen eksportowych.
2.3. Porównanie
(85)
Wartość normalną i cenę eksportową porównywano na podstawie ceny ex-works.
(86)
Aby zapewnić rzetelne porównanie między wartością normalną a ceną eksportową, wzięto pod uwagę, w formie dostosowań, różnice wpływające na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego.
(87)
Wprowadzono odpowiednie dostosowania wynikające z poziomu kosztów handlu, transportu, ubezpieczenia, przeładunku i załadunku, kosztów dodatkowych, kosztów opakowań, kredytów, zleceń i opłat bankowych we wszystkich przypadkach, w których uznano je za uzasadnione, dokładne oraz poparte zweryfikowanymi dowodami.
2.4. Marginesy dumpingu
a) Tajlandia
(88)
W przypadku dwóch przedsiębiorstw współpracujących w Tajlandii średnią ważoną wartość normalną każdego typu produktu porównano ze średnią ważoną ceną eksportową podobnego typu produktu, jak stanowi art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego.
(89)
Biorąc pod uwagę, że poziom współpracy był uważany za wysoki (wielkość wywozu dwóch współpracujących przedsiębiorstw tajlandzkich stanowiła więcej niż 80 % całości tajlandzkiego wywozu do Unii w OD), margines dumpingu dla wszystkich pozostałych tajlandzkich producentów eksportujących ustalono na poziomie najwyższego marginesu dumpingu dwóch współpracujących przedsiębiorstw.
(90)
Na tej podstawie tymczasowe średnie ważone marginesy dumpingu dla przedsiębiorstw tajlandzkich, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:
Przedsiębiorstwo
Margines dumpingu
BIS Pipe Fitting Industry Co., Ltd
15,9 %
Siam Fittings Co., Ltd
50,7 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
50,7 %
b) Indonezja
(91)
W przypadku jedynego współpracującego przedsiębiorstwa średnią ważoną wartość normalną każdego typu produktu podobnego porównano ze średnią ważoną ceną eksportową podobnego typu produktu objętego postępowaniem, jak stanowi art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego.
(92)
Biorąc pod uwagę, że poziom współpracy był uważany za wysoki (wielkość wywozu jedynego współpracującego przedsiębiorstwa indonezyjskiego stanowiła więcej niż 80 % całości indonezyjskiego wywozu do Unii w OD), margines dumpingu dla wszystkich pozostałych indonezyjskich producentów eksportujących ustalono na takim samym poziomie jak w przypadku współpracującego przedsiębiorstwa.
(93)
Na tej podstawie tymczasowe średnie ważone marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:
Przedsiębiorstwo
Margines dumpingu
PT. Tri Sinar Purnama
11,0 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
11,0 %
E. SZKODA
1. Produkcja unijna
(94)
W OD produkt podobny był wytwarzany przez sześciu producentów w Unii. Jak wskazano powyżej w motywie (29), do próby wybrano dwie grupy producentów unijnych składające się z trzech producentów unijnych, na które przypada 81 % całkowitej produkcji unijnej produktu podobnego.
2. Definicja przemysłu unijnego
(95)
W rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego wszystkich sześciu producentów unijnych wytwarzających produkt podobny w OD stanowi przemysł unijny, w związku z czym są oni dalej zwani „przemysłem unijnym”.
3. Konsumpcja w Unii
(96)
Konsumpcję w Unii ustalono na podstawie wielkości sprzedaży na rynku unijnym przez przemysł unijny, a także danych Eurostatu dotyczących wielkości przywozu, po dostosowaniu według ustaleń dochodzenia.
(97)
W latach 2008-2009 konsumpcja w Unii obniżyła się znacząco, a mianowicie o 21 %; następnie konsumpcja wzrosła o 12 punktów procentowych do 9 % poniżej poziomu konsumpcji odnotowanego na początku okresu badanego.
Konsumpcja w Unii (w tonach)
2008
2009
2010
OD
Konsumpcja w Unii
72 231
57 398
59 190
65 460
Indeks
100
79
82
91
Źródło:
dane zawarte w skardze, Eurostat i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
4. Przywóz z państw, których dotyczy postępowanie
4.1. Łączna ocena skutków przywozu z państw, których dotyczy postępowanie
(98)
Komisja rozważała, czy przywóz gwintowanych łączników z żeliwa ciągliwego pochodzących z państw, których dotyczy postępowanie, powinien być oceniany w sposób łączny zgodnie z art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
(99)
Margines dumpingu ustalony w odniesieniu do przywozu z każdego z państw, których dotyczy postępowanie, znajdował się powyżej progu de minimis, jak określono w art. 9 ust. 3 rozporządzenia podstawowego (zob. motywy (74), (90) i (93) powyżej).
(100)
Jeżeli chodzi o wielkość przywozu produktu po cenach dumpingowych z Indonezji, stwierdzono, że stanowił on jedynie około 2,5 % łącznego przywozu produktu podobnego do Unii w OD. Dlatego można uznać, że nie stanowił on istotnej szkody dla przemysłu unijnego w rozumieniu art. 9 ust. 3 rozporządzenia podstawowego lub porozumienia antydumpingowego WTO (5).
(101)
Jednocześnie w wyniku dochodzenia stwierdzono na tym tymczasowym etapie, że istnieje prawdopodobieństwo, że większość przywozu z Indonezji została niepoprawnie zgłoszona: pod innym kodem CN, a mianowicie 7307 99 10 zamiast 7307 19 10, który zazwyczaj jest właściwy dla gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego. Jednak całość lub co najmniej większa część tego niepoprawnie zgłoszonego przywozu została już uwzględniona w wartości 2,5 %, o której mowa w poprzednim motywie.
(102)
W świetle powyższego podjęto tymczasową decyzję o niełączeniu tego przywozu z przywozem po cenach dumpingowych z Tajlandii oraz ChRL.
(103)
Jeżeli chodzi o wielkość przywozu po cenach dumpingowych z Tajlandii oraz z ChRL, nie można uznać jej za znikomą, ponieważ udział tego przywozu w rynku osiągnął w OD odpowiednio 5,4 % i 47,3 %.
(104)
Łączna ocena została tymczasowo uznana za odpowiednią w świetle porównywalnych warunków konkurencji między przywozem z tych dwóch państw oraz podobnym produktem unijnym, tzn. występują te same kanały sprzedaży i przeznaczenie dla tej samej kategorii klientów. W rzeczywistości, w szeregu przypadków stwierdzono, że przywożone produkty z ChRL i Tajlandii były sprzedawane za pośrednictwem tych samych dystrybutorów.
(105)
W świetle powyższych ustaleń tymczasowo uznano, że wszystkie kryteria określone w art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego zostały spełnione. W związku z tym przywóz z Tajlandii i ChRL poddano łącznej ocenie. Będzie on niniejszym przywoływany jako „przywóz z dwóch państw, których dotyczy postępowanie”.
4.2. Wielkość i udział w rynku przywozu z dwóch państw, których dotyczy postępowanie
(106)
W okresie badanym wielkość przywozu produktu objętego postępowaniem z dwóch państw, których dotyczy postępowanie, na rynek unijny zwiększyła się o 15 %. W latach 2008-2009 przywóz początkowo zmalał o 16 % ze względu na zmniejszenie się konsumpcji, o czym mowa w motywie (97) powyżej, jednak w dalszym okresie poprzedzającym OD znacznie wzrósł - o 31 punktów procentowych.
Wielkość przywozu do Unii (tony)
2008
2009
2010
OD
ChRL
26 188
22 413
22 065
30 786
Indeks
100
86
84
118
Tajlandia
3 723
2 681
3 331
3 485
Indeks
100
72
89
94
Dwa państwa, których dotyczy postępowanie
29 911
25 094
25 396
34 271
Indeks
100
84
85
115
Źródło:
Eurostat i ustalenia poczynione w trakcie dochodzenia
(107)
Udział w rynku przywozu towarów po cenach dumpingowych z dwóch państw, których dotyczy postępowanie, wzrósł w badanym okresie o 11 punktów procentowych - z 41,7 % do 52,7 %. Ten wzrost udziału w rynku miał miejsce przede wszystkim między 2010 r. a OD, w okresie odradzającego się popytu.
Udział w rynku unijnym
2008
2009
2010
OD
ChRL
36,5 %
39,3 %
37,7 %
47,3 %
Indeks
100
108
103
129
Tajlandia
5,2 %
4,7 %
5,7 %
5,4 %
Indeks
100
91
110
103
Dwa państwa, których dotyczy postępowanie
41,7 %
44,0 %
43,4 %
52,7 %
Indeks
100
106
104
126
Źródło:
dane zawarte w skardze, Eurostat i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
4.3. Ceny produktów przywożonych do Unii z dwóch państw, których dotyczy postępowanie, oraz podcięcie cenowe
a) Zmiany cen
(108)
Poniższa tabela pokazuje średnią cenę produktów przywożonych po cenach dumpingowych z dwóch państw, których dotyczy postępowanie, na granicy Unii przed ocleniem, zgodnie z danymi Eurostatu. W okresie badanym średnia cena produktów przywożonych po cenach dumpingowych z dwóch państw, których dotyczy postępowanie, stale rosła - łącznie o 14 %.
Ceny przywozu (EUR/tonę)
2008
2009
2010
OD
ChRL
1 428
1 557
1 631
1 676
Indeks
100
109
114
117
Tajlandia
2 126
2 208
2 036
2 148
Indeks
100
104
96
101
Dwa państwa, których dotyczy postępowanie
1 515
1 626
1 679
1 721
Indeks
100
107
111
114
Źródło:
Eurostat
b) Podcięcie cenowe
(109)
Dokonano porównania cen poszczególnych typów produktu między ceną sprzedaży producentów eksportujących a ceną sprzedaży stosowaną w Unii przez objętych próbą producentów unijnych. W tym celu porównano ceny objętych próbą producentów unijnych stosowane dla klientów niepowiązanych z cenami objętych próbą producentów eksportujących z dwóch państw, których dotyczy postępowanie. Tam, gdzie to było konieczne, wprowadzono dostosowania w celu uwzględnienia różnic w poziomie handlu (zwłaszcza sprzedaży OEM) i kosztach poprzywozowych.
(110)
Porównanie to wykazało, że w OD przywożony produkt objęty postępowaniem pochodzący z Tajlandii i ChRL był sprzedawany w Unii po cenach podcinających ceny przemysłu unijnego o 25 % do 55 % cen przemysłu unijnego.
5. Sytuacja przemysłu unijnego
(111)
Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, badanie wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych na przemysł unijny zawierało ocenę wszystkich czynników gospodarczych, które wywierają wpływ na przemysł unijny w okresie badanym. Przedstawione poniżej dane dotyczą wszystkich producentów unijnych - jeżeli chodzi o produkcję, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, sprzedaż i udział w rynku, jak również objętych próbą producentów unijnych - jeżeli chodzi o wszystkie pozostałe wskaźniki. Ponieważ próba obejmowała tylko dwie grupy producentów, ze względu na poufność wskaźniki odnoszące się do objętych próbą producentów nie mogły zostać ujawnione w poniższych tabelach w postaci zagregowanych danych; w zamian przedstawiono jedynie dane zindeksowane w celu ukazania istniejących tendencji.
5.1. Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
(112)
Wielkość produkcji unijnej spadła gwałtownie o 39 % w latach 2008-2009, a następnie lekko się zmniejszyła poniżej niskiego już poziomu, mimo że w kolejnych latach popyt wzrósł o 12 punktów procentowych, jak wskazano w motywie (97) powyżej.
Wielkość produkcji w Unii (tony)
Wszyscy producenci
2008
2009
2010
OD
Konsumpcja w Unii
55 726
33 780
32 303
32 646
Indeks
100
61
58
59
Źródło:
dane zawarte w skardze i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
(113)
Moce produkcyjne przemysłu Unii spadły w okresie badanym, zwłaszcza w latach 2008-2009, o 21 %. Główną przyczyną spadku mocy produkcyjnych było zamknięcie trzech producentów unijnych, które miało miejsce w okresie badanym.
Moce produkcyjne Unii (tony)
Wszyscy producenci
2008
2009
2010
OD
Moce produkcyjne
90 400
75 440
71 440
71 440
Indeks
100
83
79
79
Źródło:
dane zawarte w skardze i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
(114)
Mimo spadku mocy produkcyjnych wykorzystanie mocy produkcyjnych przemysłu unijnego spadło, przede wszystkim w latach 2008-2009, o 26 %.
Wykorzystanie unijnych mocy produkcyjnych
Wszyscy producenci
2008
2009
2010
OD
Wykorzystanie mocy produkcyjnych
62 %
45 %
45 %
46 %
Indeks
100
73
73
74
Źródło:
dane zawarte w skardze i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
5.2. Zapasy
(115)
Wielkość zapasów spadła w badanym okresie o 23 %, wraz ze spadkiem sprzedaży i wielkości produkcji przemysłu unijnego.
Zapasy (tony)
Próba
2008
2009
2010
OD
Indeks
100
91
75
77
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez producentów unijnych objętych próbą
5.3. Wielkość sprzedaży i udział w rynku
(116)
W latach 2008-2009 wielkość sprzedaży wszystkich producentów unijnych na rynku unijnym spadła znacząco - o 25 %, co było następstwem spadającego popytu. Po 2009 r. popyt w Unii zdecydowanie wzrósł, o czym wspomniano w motywie (97) powyżej. Mimo tego do końca okresu badanego sprzedaż unijna pozostała na niskim poziomie, odnotowanym w 2009 r.
Wielkość sprzedaży w Unii (tony)
Wszyscy producenci
2008
2009
2010
OD
Sprzedaż unijna
34 210
25 702
26 717
25 333
Indeks
100
75
78
74
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez producentów unijnych objętych próbą
(117)
Udział przemysłu unijnego w rynku nieustannie spadała w okresie badanym - łącznie o 9 punktów procentowych lub 18 %; w tym samym okresie przywóz towarów po cenach dumpingowych zyskał 11 punktów procentowych udziału w rynku, na co wskazano w motywie (107) powyżej.
Udział w rynku unijnym
Wszyscy producenci
2008
2009
2010
OD
Sprzedaż unijna
47,7 %
45,1 %
45,6 %
38,9 %
Indeks
100
95
96
82
Źródło:
dane zawarte w skardze, Eurostat i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
5.4. Ceny i czynniki wpływające na ceny
(118)
W okresie badanym objęci próbą producenci unijni byli w stanie dokonać jedynie niewielkiej - czteroprocentowej - podwyżki cen sprzedaży. Ze względu na rosnące ilości produktów przywożonych na rynek unijny po cenach dumpingowych, wspomniany wzrost cen był niższy niż wzrost kosztów.
Średnia cena unijna za tonę
Próba
2008
2009
2010
OD
Indeks
100
103
103
104
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez producentów unijnych objętych próbą
5.5. Rentowność, zwrot z inwestycji i przepływy środków pieniężnych
(119)
Rentowność przemysłu unijnego ustalono, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego na rynku unijnym klientom niepowiązanym jako odsetek obrotów w ramach tej sprzedaży. Na początku okresu badanego rentowność przemysłu unijnego była wprawdzie zadowalająca, jednak w 2009 r. została ona niemal całkowicie wyeliminowana. W pewnym stopniu rentowność ta została następnie przywrócona, jednak przez całą pozostałą część okresu badanego pozostała na poziomie znacznie niższym niż poziom niewyrządzający szkody.
(120)
Co się tyczy zwrotu z inwestycji wyrażonego jako procentowy stosunek zysku do wartości księgowej netto inwestycji, wskaźnik ten był zasadniczo zgodny z tendencją dotyczącą rentowności.
Rentowność i zwrot z inwestycji
Próba
2008
2009
2010
OD
Rentowność (indeks)
100
8
38
37
Zwrot z inwestycji (indeks)
100
1
36
40
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez producentów unijnych objętych próbą
(121)
Przepływy pieniężne netto z działalności operacyjnej w okresie badanym nieustannie spadały, łącznie o 64 %, osiągając w OD bardzo niski poziom.
Przepływy pieniężne (EUR)
Próba
2008
2009
2010
OD
Indeks
100
55
58
36
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez producentów unijnych objętych próbą
5.6. Wzrost
(122)
Jak wskazano w motywie (97) powyżej, w okresie między 2009 r. a OD konsumpcja w Unii znacząco wzrosła - o 8 000 ton; w tym samym okresie wielkość przywozu towarów po cenach dumpingowych wzrosła o 9 000 ton, co przedstawiono w motywie (106) powyżej. Całkowity wzrost rynku unijnego w okresie między 2009 r. a OD został zatem wchłonięty przez przywóz towarów po cenach dumpingowych, podczas gdy sprzedaż unijna przemysłu unijnego pozostała na bardzo niskim poziomie z 2009 r. Wykazano zatem, że przemysł unijny nie mógł odnieść korzyści z niedawnego wzrostu konsumpcji w Unii ze względu na rosnący udział w rynku towarów przywożonych po cenach dumpingowych z dwóch państw, których dotyczy postępowanie.
5.7. Inwestycje i zdolność do pozyskania kapitału
(123)
W okresie badanym inwestycje producentów unijnych objętych próbą ulegały następującym zmianom:
Inwestycje netto (EUR)
Próba
2008
2009
2010
OD
Indeks
100
65
41
76
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez producentów unijnych objętych próbą
(124)
Jak pokazuje tabela powyżej, w latach 2008-2010 producenci unijni znacząco ograniczyli swoje inwestycje. Tendencja ta odwróciła się w OD, gdy inwestycje znów znacząco wzrosły; nie osiągnięto jednak poziomu z początku okresu badanego.
5.8. Zdolność do pozyskania kapitału
(125)
Ze względu na niedostateczną rentowność, o której mowa w motywie (119) powyżej, w bieżących okolicznościach niektórzy producenci unijni napotkali trudności w pozyskiwaniu kapitału na przyszłe inwestycje. Dodatkowym problemem w pozyskiwaniu kapitału jest również niezadowalająca stopa zwrotu z inwestycji.
5.9. Zatrudnienie, wydajność i koszty pracy
(126)
Zatrudnienie wyrażone w ekwiwalencie pełnego czasu pracy („EPC”) w dużej mierze odzwierciedlało zmiany wielkości produkcji (zob. motyw (112) powyżej), co wskazuje na próbę racjonalizacji kosztów produkcji przemysłu unijnego w sytuacji, gdy było to konieczne. Przemysł unijny próbował dostosować swoją siłę roboczą do pogarszającej się sytuacji na rynku, co doprowadziło do stałego, ogólnego spadku zatrudnienia o 36 % w okresie badanym.
Zatrudnienie w EPC
Próba
2008
2009
2010
OD
Indeks
100
75
67
64
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez producentów unijnych objętych próbą
(127)
Mimo powyższych prób, podejmowanych przez przemysł unijny w celu dostosowania zatrudnienia do pogarszającej się sytuacji na rynku, w latach 2008-2009 wyniki producentów unijnych przeliczone na EPC znacznie spadły - o 19 %. Następnie miała miejsce stała poprawa sytuacji, jednak wartości pozostały na poziomie 9 % poniżej stanu odnotowanego na początku okresu badanego.
Wydajność (tona/EPC)
Próba
2008
2009
2010
OD
Indeks
100
81
87
91
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez producentów unijnych objętych próbą
(128)
W okresie badanym średnie koszty pracy w przemyśle unijnym stale rosły; łączna stopa wzrostu wyniosła 12 %.
Koszty pracy (EUR/EPC)
Próba
2008
2009
2010
OD
Indeks
100
106
112
112
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez producentów unijnych objętych próbą
5.10. Wielkość marginesu dumpingu
(129)
Marginesy dumpingu dla przywozu produktów z dwóch państw, których dotyczy postępowanie, są - jak wyszczególniono w motywach (74) i (90) - wysokie. Biorąc pod uwagę wielkość, udział w rynku i ceny przywozu po cenach dumpingowych, wpływ marginesów dumpingu należy uznać za znaczący.
5.11. Poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu
(130)
Gwintowane łączniki z żeliwa ciągliwego, pochodzące z Brazylii, Republiki Czeskiej, Japonii, ChRL, Republiki Korei i Tajlandii, były już objęte środkami (6) w latach 2000-2005 r. (7) („poprzednie środki”). Zadowalająca rentowność przemysłu unijnego na początku okresu badanego (zob. motyw (119) powyżej) sugeruje, że środki te przyniosły przemysłowi unijnemu przejściową ulgę. Rosnąca wielkość przywozu po cenach dumpingowych zakończyła jednak ten raczej dobry okres. Odnotowano również, że łączny udział w rynku sześciu państw, których dotyczyły poprzednie środki, nigdy nie przekroczył 29 % (8), natomiast udział w rynku dwóch państw, których dotyczy bieżące dochodzenie, wyniósł w OD 52,7 %, co wskazano w motywie (107) powyżej.
6. Wnioski dotyczące szkody
(131)
Wskaźniki szkody uległy w okresie badanym pogorszeniu. Jest to szczególnie wyraźne w przypadku wskaźników dotyczących rentowności, wielkości produkcji, wykorzystania mocy produkcyjnych, wielkości sprzedaży i udziału w rynku, które wskazują na wyraźne pogorszenie tendencji.
(132)
Jednocześnie przywóz gwintowanych łączników z żeliwa ciągliwego z dwóch państw, których dotyczy postępowanie, podcinał w OD ceny przemysłu unijnego nawet do 55 % (zob. motyw (110) powyżej); w tym samym czasie udział tych dwóch państw w rynku uległ znaczącemu zwiększeniu (zob. motyw (107) powyżej).
(133)
W związku z powyższym tymczasowo uznaje się, że przemysłowi unijnemu została wyrządzona znacząca szkoda, w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
F. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
1. Wprowadzenie
(134)
Zgodnie z art. 3 ust. 6 i 7 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy przywóz po cenach dumpingowych pochodzący z ChRL oraz Tajlandii wyrządził szkodę przemysłowi unijnemu w takim stopniu, iż można ją sklasyfikować jako istotną. Oprócz przywozu towarów po cenach dumpingowych zbadano również inne znane czynniki, które w tym samym czasie mogły działać na szkodę przemysłu unijnego, aby sprawdzić, czy nie przypisano temu przywozowi ewentualnej szkody spowodowanej innymi czynnikami.
2. Wpływ przywozu towarów po cenach dumpingowych
(135)
Między rokiem 2008 i OD wielkość przywozu towarów po cenach dumpingowych z dwóch państw, których dotyczy postępowanie, wzrosła o 15% na rynku, który skurczył się o 9%, co doprowadziło do zwiększenia udziału w rynku unijnym z 41,7 % do 52,7 %.
(136)
W okresie badanym wzrostowi wielkości przywozu z dwóch państw, których dotyczy postępowanie, po cenach dumpingowych produktu, którego dotyczy postępowanie, towarzyszyła ujemna tendencja w odniesieniu do większości wskaźników szkody dotyczących przemysłu unijnego. Przemysł unijny stracił 8,7 punktów procentowych udziału w rynku i musiał ograniczyć swoją produkcję o 41 %. Znaczne podcięcie cenowe uniemożliwiło przemysłowi unijnemu przełożenie zwiększonych kosztów produkcji na ceny sprzedaży na akceptowalnym poziomie, co doprowadziło do bardzo niskiego poziomu rentowności przez większą część okresu badanego.
(137)
W oparciu o powyższe ustalenia uznaje się tymczasowo, że tani przywóz po cenach dumpingowych z dwóch państw, których dotyczy postępowanie, wprowadzany na rynek unijny w dużych i stale rosnących ilościach, który znacznie podcinał ceny przemysłu unijnego w całym okresie badanym, powoduje istotną szkodę dla przemysłu unijnego.
3. Wpływ innych czynników
3.1. Przywóz z innych państw trzecich
(138)
Eurostat odnotowuje wprawdzie znaczny przywóz z Indii po bardzo niskich cenach przez cały okres badany, są jednak wskazania, że przywóz ten nie obejmuje produktu, którego dotyczy postępowanie, lecz różnych produktów zgłaszanych pod tym samym kodem CN.
(139)
Jeżeli chodzi o inne państwa trzecie, przez cały okres badany występował przywóz ograniczonej ilości produktów. Łączny udział w rynku przywozu produktów z państw innych niż dwa państwa, których dotyczy postępowanie, spadł o 2,1 punktu procentowego - z 10,5 % do 8,4 %.
(140)
Kolejnym największym źródłem przywozu w OD były Indonezja, Brazylia i Turcja, których udział w rynku wynosił odpowiednio od 1,3 % do 1,6 %; w okresie badanym wszystkie te państwa straciły udział w rynku.
Udział przywozu w rynku
2008
2009
2010
OD
Brazylia
3,6 %
3,8 %
4,0 %
1,5 %
Indonezja
1,8 %
2,5 %
1,9 %
1,6 %
Turcja
1,6 %
2,0 %
1,9 %
1,3 %
Inne państwa
3,6 %
2,5 %
3,2 %
4,0 %
Ogółem
10,5 %
10,8 %
11,0 %
8,4 %
Indeks
100
105
104
80
Źródło:
Eurostat
(141)
Ze względu na ograniczoną wielkość i tendencje spadkowe, można wywnioskować, że przywóz z państw trzecich innych niż państwa, których dotyczy postępowanie, raczej nie przyczynił się w OD do poniesienia szkody przez przemysł unijny.
3.2. Wyniki eksportowe przemysłu unijnego
(142)
Jeżeli chodzi o rozwój sprzedaży eksportowej przemysłu unijnego, wywóz nieustannie spadał w całym okresie badanym; łączny spadek wyniósł 34 %.
Sprzedaż eksportowa (w tonach)
Próba
2008
2009
2010
OD
Sprzedaż eksportowa
7 134
5 043
4 969
4 700
Indeks
100
71
70
66
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez producentów unijnych objętych próbą
(143)
W całym okresie badanym sprzedaż eksportowa wynosiła jedynie od 13 % do 15 % produkcji przemysłu unijnego. W związku z powyższym nie wydaje się, aby w znacznym stopniu przyczyniła się ona do szkody poniesionej przez przemysł unijny w OD.
3.3. Zmiany w konsumpcji unijnej
(144)
Jak wskazano w motywie (97) powyżej, konsumpcja unijna spadła w latach 2008-2009 o 21 %, co spowodowało w tym samym okresie spadek sprzedaży unijnej przemysłu unijnego o 25 %. Jak wskazano w motywie (106) powyżej, po 2009 r. konsumpcja w Unii zaczęła zdecydowanie rosnąć - o około 8 000 ton; w tym samym okresie o około 9 000 ton wzrosła wielkość przywozu towarów po cenach dumpingowych. Całkowity wzrost rynku unijnego w okresie między 2009 r. a OD został zatem wchłonięty przez przywóz towarów po cenach dumpingowych, podczas gdy sprzedaż unijna przemysłu unijnego pozostała na bardzo niskim poziomie, odnotowanym w 2009 r.
(145)
Strony zainteresowane postępowaniem argumentowały, że istotną przyczyną szkody był kryzys na hiszpańskim rynku budowlanym, który rzekomo poważnie dotknął hiszpańskie przedsiębiorstwo ATUSA, będące jednym z głównych skarżących. Jednak przedsiębiorstwo ATUSA sprzedaje w większości państw członkowskich UE, zaś rzeczywiste oddziaływanie hiszpańskiego kryzysu budowlanego było ograniczone do sprzedaży na rynku hiszpańskim, która nigdy nie stanowiła większej części jego sprzedaży ogółem. Ponadto obraz szkody jest wyraźny, jeżeli chodzi o objęte próbą grupy przedsiębiorstw, całość skarżących, a także całość przemysłu unijnego. W każdym razie analiza szkody nie była ograniczona do osiągnięć jednego producenta unijnego lub jednego rynku krajowego, lecz dotyczyła całości przemysłu unijnego.
(146)
Strony zainteresowane postępowaniem argumentowały również, że szkoda spowodowana ujemnym rozwojem konsumpcji unijnej nie była wywołana przywozem towarów po cenach dumpingowych lecz efektem substytucyjnym. W tym kontekście zauważa się, że negatywny rozwój konsumpcji unijnej mógł spowodować szkodę na niekorzyść producentów unijnych. Skutki tej szkody pogorszył jednak jeszcze stały wzrost przywozu towarów po cenach dumpingowych na kurczącym się rynku. Jak wskazano powyżej, niedawne odnowienie się konsumpcji unijnej przyniosło korzyści wyłącznie przywozowi towarów po cenach dumpingowych. Producenci unijni nie byli natomiast w stanie zwiększyć swojej sprzedaży.
3.4. Problemy strukturalne producentów unijnych
(147)
Strony zainteresowane postępowaniem argumentowały, że fakt, iż przedsiębiorstwo Georg Fischer („GF”) w dalszym ciągu odnosiło korzyści, mimo stosowanych przez nie wyższych cen, podczas gdy inni producenci unijni nie byli w stanie osiągnąć zadowalających wyników, wskazuje na to, iż szkodę, jaką poniósł przemysł unijny, spowodowały raczej problemy strukturalne, nie zaś przywóz towarów po cenach dumpingowych. Jednakże również przedsiębiorstwo GF ucierpiało, tracąc udział w rynku i część marginesu zysku. Zmniejszyło się zatrudnienie w przedsiębiorstwie, podobnie jak jego wyniki. Nie można zatem przyjąć argumentu, że GF nie odniosło szkody.
(148)
Ponadto wszyscy producenci unijni, również GF, byli poddani presji cenowej, wywieranej przez przywóz towarów po cenach dumpingowych.
(149)
Strony zainteresowane postępowaniem argumentowały podobnie, że skoro Berg Montana, bułgarska jednostka zależna grupy ATUSA, w dalszym ciągu odnotowywała zyski, szkodę spowodowały raczej inne przyczyny, nie zaś przywóz towarów po cenach dumpingowych. Jednakże przywóz z Chin w negatywny sposób wpłynął również na przedsiębiorstwo Berg Montana: znacznie spadła produkcja i wykorzystanie mocy produkcyjnych, podobnie jak zatrudnienie. Jako że większość sprzedaży przedsiębiorstwa Berg Montana jest realizowana na rzecz przedsiębiorstw powiązanych grupy ATUSA, nie jest stosowne wyizolowane spojrzenie na rentowność Berg Montana, bez przyjrzenia się finansowym wynikom całej grupy. Na rentowność Berg Montana wpływ mają bowiem ceny transferowe - a grupa ATUSA jako całość odnotowuje w rzeczywistości straty. Nie można zatem przyjąć również argumentu, że Berg Montana nie odniosło szkody.
(150)
Można byłoby podnieść argument, że spadek wydajności siły roboczej o 9 % w okresie między 2008 r. a OD, o którym mowa w motywie (127) powyżej, jest oznaką problemu strukturalnego. Jednak spadek ten wystąpił w okresie, w którym przemysł unijny zmniejszył swoją siłę roboczą łącznie o 36 %, zaś wyniki o 41 %. Zmniejszenie to wskazuje, że producenci unijni byli nieustannie zmuszani do dostosowywania swoich operacji przez presję rynkową wynikającą z przywozu towarów po cenach dumpingowych oraz przejściowo słabszego popytu. Biorąc pod uwagę te niekorzystne warunki gospodarcze, spadek wydajności siły roboczej o 9 % można uznać za raczej łagodny.
4. Wnioski w sprawie związku przyczynowego
(151)
Wnioskując, powyższa analiza wykazała, że w okresie badanym wielkość przywozu z dwóch państw, których dotyczy postępowanie, znacznie wzrosła i osiągnęła znaczny udział w rynku. Ponadto przywóz na rynek unijny zwiększonych ilości towarów po cenach dumpingowych spowodował znaczne podcięcie cen przemysłu unijnego.
(152)
Przeanalizowano także inne czynniki, które mogły wyrządzić szkodę przemysłowi unijnemu. W tym względzie ustalono, że przywóz z pozostałych państw trzecich, wynik eksportowy przemysłu unijnego oraz rozwój konsumpcji unijnej nie wydają się być wystarczające, aby przełamać związek przyczynowy, jaki powstał między przywozem towarów po cenach dumpingowych a szkodą, jakiej w OD doznał przemysł unijny.
(153)
Na podstawie powyższej analizy, w której odpowiednio rozróżniono i oddzielono wpływ wszystkich znanych czynników na sytuację przemysłu unijnego od szkodliwego wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych, tymczasowo stwierdza się, że przywóz z ChRL i z Tajlandii spowodował istotną szkodę dla przemysłu unijnego w rozumieniu art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.
G. INTERES UNII
1. Uwaga wstępna
(154)
Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego sprawdzono, czy pomimo wstępnego ustalenia wystąpienia szkodliwego dumpingu istnieją przekonujące powody dla stwierdzenia, że wprowadzenie tymczasowych środków antydumpingowych w tym szczególnym przypadku nie leży w interesie Unii. W tym celu i zgodnie z art. 21 ust. 1 rozporządzenia podstawowego na podstawie wszystkich przedłożonych dowodów rozpatrzono prawdopodobny wpływ ewentualnych środków na wszystkie strony zaangażowane w postępowanie, a także prawdopodobne konsekwencje powstrzymania się od wprowadzenia takich środków.
2. Przemysł unijny
(155)
Wszyscy znani producenci unijni wspierają nałożenie środków antydumpingowych. Należy przypomnieć, że większość wskaźników szkody wykazywała negatywny trend i że znacznemu pogorszeniu uległy zwłaszcza wskaźniki szkody związane z wielkością produkcji i sprzedaży oraz udziałem w rynku i wynikami finansowymi przemysłu unijnego, takie jak rentowność i zwrot z inwestycji.
(156)
Jeśli środki zostaną nałożone, należy spodziewać się zahamowania spadku cen i utraty udziału w rynku oraz poprawy sytuacji w odniesieniu do cen sprzedaży przemysłu unijnego, w wyniku czego sytuacja finansowa przemysłu unijnego znacznie się polepszy.
(157)
Z drugiej strony, jeżeli środki antydumpingowe nie zostaną nałożone, jest prawdopodobne, że sytuacja rynkowa i finansowa przemysłu unijnego nadal będzie się pogarszać. W takim przypadku przemysł unijny traciłby dalszy udział w rynku, gdyż nie będzie już mógł sprostać cenom rynkowym wyznaczanym przez przywóz po cenach dumpingowych z dwóch państw, których dotyczy postępowanie. Prawdopodobnym skutkiem tego będzie dalsze ograniczenie produkcji i zamknięcie zakładów produkcyjnych w Unii, co doprowadzi do istotnej redukcji zatrudnienia.
(158)
Biorąc pod uwagę wszystkie wyżej wymienione czynniki, wstępnie stwierdza się, że nałożenie środków antydumpingowych leży w interesie przemysłu unijnego.
3. Importerzy
(159)
Jak wskazano w motywie (31) powyżej, w dochodzeniu współpracowało 32 niepowiązanych importerów; ich przywóz stanowił około 45 % łącznego przywozu z dwóch państw, których dotyczy postępowanie. Ogólnie rzecz biorąc, importerzy są przeciwni nałożeniu środków antydumpingowych. Jednak w większości przypadków wpływ środków wydaje się być ograniczony. W wielu przypadkach produkt, którego dotyczy postępowanie, stanowi mniejszą część łącznej działalności importerów. Ponadto niektórzy importerzy już nabywają gwintowane łączniki z żeliwa ciągliwego z innych źródeł, zaś importerzy obecnie nabywający jedynie z dwóch państw, których dotyczy postępowanie, również mogą przejść na inne źródła, w tym przemysł unijny. Na tej podstawie uznaje się tymczasowo, że nałożenie środków tymczasowych nie będzie miało istotnych negatywnych skutków dla interesu importerów.
4. Użytkownicy
(160)
Jak wskazano w motywie (18) powyżej, gwintowane łączniki z żeliwa ciągliwego są przede wszystkim wykorzystywane w instalacjach gazowych, wodnych i grzewczych w budynkach mieszkalnych i niemieszkalnych. Użytkownikami gwintowanych łączników z żeliwa ciągliwego są więc hydraulicy. W dochodzeniu nie współpracowało żadne stowarzyszenie użytkowników lub konsumentów. Ponadto wartość gwintowanych łączników z żeliwa ciągliwego stanowi jedynie niewielką część łącznych kosztów instalacji gazowych, wodnych lub grzewczych. Na tej podstawie uznaje się tymczasowo, że nałożenie środków tymczasowych nie będzie miało istotnych negatywnych skutków dla interesu użytkowników.
(161)
W ostatecznym rozrachunku z rozważenia ogólnych skutków środków antydumpingowych wynika, że ich pozytywne skutki dla przemysłu unijnego wydają się wyraźnie przeważać nad ewentualnymi negatywnymi skutkami dla innych zainteresowanych grup. Z tego względu stwierdza się wstępnie, że cła antydumpingowe nie są sprzeczne z interesem Unii.
5. Konkurencja
(162)
Zainteresowane strony argumentowały, że w przypadku nałożenia środków antydumpingowych może powstać na rynku unijnym duopol, który byłby zdominowany przez dwóch głównych skarżących: przedsiębiorstwa ATUSA i GF. W tym względzie należy najpierw zauważyć, że bieżący udział w rynku tych dwóch grup jest stosunkowo niski, co daje rzekomemu „duopolowi” raczej niewielki udział w rynku - na poziomie około 30 %. Należałoby to porównać do udziału w rynku dwóch państw, których dotyczy postępowanie. Wynosi on niemal 52,7 %, podczas gdy przywóz z innych państw trzecich kształtuje się na poziomie 8,4 % udziału w rynku. Udział w rynku innych producentów unijnych wynosi 7,5 %.
(163)
Ponadto celem ceł antydumpingowych nie jest zakazanie całego przywozu, lecz przywrócenie równych reguł gry. Warto odnotować, że wcześniejsze środki, które obowiązywały w latach 2000-2005 nie wstrzymały przywozu. Przeciwnie, ChRL przywoziła w 2002 r., 2003 r. i w 2004 r. większe ilości towarów niż przed wprowadzeniem środków w postaci 49,4 % cła antydumpingowego. Podsumowując, obecność takiej znaczącej ilości graczy na rynku unijnym wskazuje, że ryzyko duopolu zakłócającego konkurencję i dominującego rynek unijny jest niskie.
6. Wnioski dotyczące interesu Unii
(164)
W związku z powyższym stwierdzono wstępnie, że - ogólnie rzecz biorąc i na podstawie dostępnych informacji dotyczących interesu Unii - nie ma istotnych argumentów przeciwko wprowadzeniu tymczasowych środków na przywóz gwintowanych łączników z żeliwa ciągliwego pochodzących z ChRL i Tajlandii.
H. TYMCZASOWE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
1. Poziom usuwający szkodę
(165)
Biorąc pod uwagę wnioski dotyczące dumpingu, szkody, związku przyczynowego i interesu Unii, należy nałożyć środki tymczasowe, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi unijnemu przez przywóz towarów po cenach dumpingowych z dwóch państw, których dotyczy postępowanie.
(166)
W celu ustalenia poziomu tych środków wzięto pod uwagę stwierdzone marginesy dumpingu i kwotę cła niezbędnego do usunięcia szkody poniesionej przez producentów unijnych.
(167)
Przy obliczaniu poziomu opłat celnych niezbędnych do usunięcia skutków dumpingu wyrządzającego szkodę uznano, że środki powinny umożliwić producentom unijnym pokrycie kosztów produkcji oraz osiągnięcie ze sprzedaży produktu podobnego w Unii takiego zysku przed opodatkowaniem, jaki byłby możliwy dla tego rodzaju producenta w takim sektorze w normalnych warunkach konkurencji, czyli gdyby nie istniał przywóz towarów po cenach dumpingowych.
(168)
W poprzednim dochodzeniu dotyczącym tego samego produktu ustalono taki rozsądny poziom zysku na poziomie 7 % (9). W związku z tym, że objęci próbą producenci unijni byli w stanie osiągnąć podobne zyski na początku okresu badanego, nie ma wskazań do przyjęcia, że ten margines zysku nie jest już uzasadniony.
(169)
Na tej podstawie obliczono niewyrządzającą szkody cenę produktu podobnego na potrzeby producentów unijnych. Niewyrządzającą szkody cenę uzyskano, dodając do kosztów produkcji wspomnianą wyżej marżę zysku wynoszącą 7 %.
(170)
Niezbędną podwyżkę cen ustalono następnie na podstawie porównania średniej ważonej ceny importowej ze średnią ważoną i niewyrządzającą szkody ceną produktu podobnego sprzedawanego przez przemysł unijny na rynku unijnym. Wszelkie różnice wynikające z tego porównania zostały wyrażone w postaci odsetka średniej ważonej wartości importowej CIF.
2. Środki tymczasowe
(171)
W świetle powyższych wniosków i zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, stwierdza się, iż tymczasowe środki antydumpingowe powinny zostać wprowadzone w odniesieniu do przywozu pochodzącego z ChRL i Tajlandii na poziomie niższego ustalonego marginesu dumpingu i szkody, zgodnie z zasadą niższego cła.
(172)
Biorąc pod uwagę wysoki poziom współpracy chińskich i tajlandzkich producentów eksportujących, cło dla wszystkich pozostałych przedsiębiorstw w obydwu państwach zostało ustalone na poziomie najwyższego cła, jakie ma być nałożone na przedsiębiorstwa z danego państwa, odpowiednio, objęte próbą lub współpracujące w dochodzeniu. Cło dla wszystkich pozostałych przedsiębiorstw będzie miało zastosowanie w odniesieniu do tych przedsiębiorstw, które nie współpracowały w dochodzeniu.
(173)
Dla wymienionych w załączniku chińskich przedsiębiorstw współpracujących nieobjętych próbą ustala się tymczasową stawkę cła na poziomie średniej ważonej stawek dla przedsiębiorstw objętych próbą.
(174)
Proponowane stawki tymczasowych ceł antydumpingowych są następujące:
Chińska Republika Ludowa
Przedsiębiorstwo
Margines dumpingu
Margines szkody
Stawka celna
Hebei Jianzhi Casting Group Ltd.
67,8 %
136,5 %
67,8 %
Jinan Meide Casting Co., Ltd.
39,3 %
122,4 %
39,3 %
Qingdao Madison Industrial Co., Ltd.
32,1 %
128,4 %
32,1 %
Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące
42,3 %
124,7 %
42,3 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
67,8 %
Tajlandia
Przedsiębiorstwo
Margines dumpingu
Margines szkody
Stawka celna
BIS Pipe Fitting Industry Co., Ltd
15,9 %
86,2 %
15,9 %
Siam Fittings Co., Ltd
50,7 %
39,7 %
39,7 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
39,7 %
(175)
Powyższe środki antydumpingowe ustalono tymczasowo w formie ceł ad valorem.
(176)
Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały ustanowione na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną podczas dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Wspomniane stawki celne (w odróżnieniu od ogólnokrajowego cła stosowanego do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”) mają wyłączne zastosowanie do przywozu towarów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii i wyprodukowanych przez dane przedsiębiorstwa tj. przez konkretne wymienione podmioty prawne. Przywożone produkty wytworzone przez inne przedsiębiorstwa, których nazwa nie została wymieniona w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, łącznie z podmiotami powiązanymi z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, nie mogą korzystać z tych stawek i podlegają stawce cła stosowanej względem „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.
(177)
Wszelkie wnioski o zastosowanie wspomnianych indywidualnych stawek cła antydumpingowego dla przedsiębiorstw (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po utworzeniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) należy kierować do Komisji (10) wraz z wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności dotyczącymi wszelkich zmian w zakresie działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją, sprzedażą krajową i eksportową, wynikających np. z wyżej wspomnianej zmiany nazwy lub zmiany podmiotu zajmującego się produkcją lub sprzedażą. W razie potrzeby rozporządzenie zostanie odpowiednio zmienione poprzez uaktualnienie wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek cła.
(178)
Aby zapewnić prawidłowe stosowanie cła antydumpingowego, poziom cła dla wszystkich pozostałych przedsiębiorstw powinien mieć zastosowanie nie tylko do niewspółpracujących producentów eksportujących, ale również do tych producentów, którzy nie dokonywali wywozu do Unii w OD.
(179)
Jednakże w przypadku Tajlandii te ostatnie przedsiębiorstwa, jeżeli spełniają wymagania art. 11 ust. 4 akapit drugi rozporządzenia podstawowego, wzywa się do złożenia wniosku o dokonanie przeglądu, na mocy tego artykułu, w celu indywidualnego zbadania ich sytuacji.
I. PRZEPISY KOŃCOWE
(180)
Aby zapewnić dobre zarządzanie należy ustalić okres, w którym zainteresowane strony, które zgłosiły się w terminie określonym w rozporządzeniu, mogłyby przedstawić swoje opinie na piśmie oraz złożyć wniosek o przesłuchanie. Ponadto należy podkreślić, iż ustalenia w sprawie nałożenia ceł dokonane na potrzeby niniejszego rozporządzenia mają charakter tymczasowy i mogą zostać ponownie rozważone przy nakładaniu wszelkiego ostatecznego cła.
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym nakłada się tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, obecnie objętych kodem CN ex 7307 19 10 (kod TARIC 7307191010) i pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej oraz Tajlandii.
2. Stawka tymczasowego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, jest następująca dla produktu opisanego w ust. 1 i wytworzonego przez wyszczególnione poniżej przedsiębiorstwa:
Państwo
Przedsiębiorstwo
Stawka celna
Dodatkowy kod TARIC
Chińska Republika Ludowa
Hebei Jianzhi Casting Group Ltd. - powiat Yutian
67,8 %
B335
Jinan Meide Casting Co., Ltd. - Jinan
39,3 %
B336
Qingdao Madison Industrial Co., Ltd. -Qingdao
32,1 %
B337
Hebei XinJia Casting Co., Ltd. - powiat XuShui
42,3 %
B338
Shijiazhuang Donghuan Malleable Iron Castings Co., Ltd. - miasto Xizhaotong
42,3 %
B339
Linyi Oriental Pipe Fittings Co., Ltd. - miasto Linyi
42,3 %
B340
China Shanxi Taigu County Jingu Cast Co., Ltd. - powiat Taigu
42,3 %
B341
Yutian Yongli Casting Factory Co., Ltd. - powiat Yutian
42,3 %
B342
Langfang Pannext Pipe Fitting Co., Ltd. - LangFang, Hebei
42,3 %
B343
Tangshan Daocheng Casting Co., Ltd. -Hongqiao Town, powiat Yutian
42,3 %
B344
Tangshan Fangyuan Malleable Steel Co., Ltd. - Tangshan
42,3 %
B345
Taigu Tongde Casting Co., Ltd. - miejscowość Nanyang, Taigu
42,3 %
B346
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
67,8 %
B999
Tajlandia
BIS Pipe Fitting Industry Co., Ltd - Samutsakorn
15,9 %
B347
Siam Fittings Co., Ltd - Samutsakorn
39,7 %
B348
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
39,7 %
B999
3. Dopuszczenie do swobodnego obrotu na terenie Unii produktu, o którym mowa w ust. 1, uwarunkowane jest wpłaceniem zabezpieczenia w wysokości kwoty cła tymczasowego.
4. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
Nie naruszając przepisów art. 20 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009, zainteresowane strony mogą zwrócić się o ujawnienie szczegółów leżących u źródła istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których przyjęto niniejsze rozporządzenie, przedstawić swoje opinie na piśmie i wystąpić o możliwość złożenia przed Komisją ustnych wyjaśnień w ciągu jednego miesiąca od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Zgodnie z art. 21 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 zainteresowane strony mogą przedstawiać uwagi dotyczące zastosowania niniejszego rozporządzenia przez okres jednego miesiąca od daty jego wejścia w życie.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 1 niniejszego rozporządzenia obowiązuje przez okres sześciu miesięcy.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 14 listopada 2012 r.