NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1072/2012
ze dne 14. listopadu 2012
o uložení prozatímního antidumpingového cla na dovoz keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní pocházejícího z Čínské lidové republiky
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na článek 7 uvedeného nařízení,
po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
A. POSTUP
1. Zahájení
(1)
Oznámením zveřejněným v Úředním věstníku Evropské unie (2) (dále jen „oznámení o zahájení řízení“) Komise dne 16. února 2012 informovala o zahájení antidumpingového řízení týkajícího se dovozu keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní pocházejícího z Čínské lidové republiky (dále jen „dotčená země“, „Čína“ nebo „ČLR“) do Unie.
(2)
Řízení bylo zahájeno na základě podnětu, který byl dne 3. ledna 2012 podán jménem výrobců v EU (dále jen „žadatelé“) představujících více než 30 % celkové výroby keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní v Unii. Podnět obsahoval důkazy prima facie o dumpingu uvedeného výrobku a o výsledné podstatné újmě, které byly uznány za dostačující pro zahájení řízení.
2. Strany dotčené řízením
(3)
O zahájení řízení Komise oficiálně vyrozuměla žadatele, další známé výrobce v Unii, známé vyvážející výrobce v ČLR, dovozce, obchodníky, uživatele, dodavatele a sdružení, o nichž bylo známo, že se jich řízení týká, jakož i zástupce ČLR. Komise vyrozuměla rovněž výrobce v Ruské federaci, která byla v oznámení o zahájení řízení navržena jako možná srovnatelná země. Zúčastněným stranám byla poskytnuta příležitost, aby ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení řízení předložily svá písemná stanoviska a požádaly o slyšení. Všechny zúčastněné strany, které o to požádaly a prokázaly, že mají zvláštní důvody ke slyšení, byly vyslechnuty.
(4)
Vzhledem k zjevně vysokému počtu vyvážejících výrobců a dovozců, kteří nejsou ve spojení, byli v oznámení o zahájení řízení vyvážející výrobci a dovozci, kteří nejsou ve spojení, požádáni, aby se Komisi přihlásili a aby uvedli základní údaje o svých činnostech souvisejících s dotčeným výrobkem v období od 1. ledna 2011 do 31. prosince 2011. Tyto informace Komisi umožňují v souladu s článkem 17 základního nařízení rozhodnout, zda je nutný výběr vzorku, a pokud ano, vzorky vybrat.
(5)
Vzhledem k vysokému počtu výrobců v Unii, kterých se týká toto řízení, bylo v oznámení o zahájení řízení oznámeno, že Komise v souladu s článkem 17 základního nařízení vybrala předběžně vzorek výrobců v Unii za účelem stanovení újmy. Při předběžném výběru byly použity informace, které měla Komise k dispozici ve fázi zahájení řízení a které se zakládaly na objemu prodeje, velikosti, zeměpisné poloze v Unii a segmentu výrobků dotyčných výrobců. Vzorek zahrnoval šest výrobců v Unii, kteří pokrývají všechny hlavní typy výrobku a kteří se nacházejí v pěti členských státech, přičemž dva výrobci patřili k malým a středním podnikům. Na tento předběžný vzorek připadalo více než 15 % odhadované celkové výroby v Unii. Jeden z výrobců zařazených do předběžného vzorku si však nepřál být součástí vzorku a několik zúčastněných stran uvedlo, že byl opomenut členský stát s velkými objemy výroby, který by měl být zařazen do reprezentativního vzorku. Vzhledem k těmto skutečnostem Komise předběžný vzorek změnila a výsledný konečný vzorek zahrnoval sedm výrobců v Unii, kteří pokrývají všechny hlavní typy výrobku a kteří se nacházejí v šesti členských státech, z toho dva výrobci byli malými a středními podniky. Tento vzorek představoval více než 20 % odhadované celkové výroby v Unii.
(6)
Požadované informace poskytlo a se zařazením do vzorku souhlasilo přibližně 400 vyvážejících výrobců v ČLR nebo jejich skupin, na něž připadá přes 60 % celkového vývozu. Na základě obdržených informací vybrala Komise předběžně vzorek pěti vyvážejících výrobců s největším objemem vývozu do Unie a vyzvala všechny vyvážející výrobce, kteří byli Komisi známi, aby se k navrhovanému vzorku vyjádřili. Dva vyvážející výrobci, kteří byli zařazeni do předběžného vzorku, poté své informace pro výběr vzorku opravili, takže jejich objem vývozu nepostačoval pro zařazení do vzorku. Komise posléze vybrala konečný vzorek s aktualizovanými pěti největšími společnostmi, pokud jde o objem vývozu. Na společnosti zařazené do vzorku připadá téměř 20 % vývozu všech spolupracujících vyvážejících výrobců do Unie.
(7)
Do konečného vzorku byly zařazeny tyto společnosti nebo jejich skupiny:
a)
Hunan Hualian China Industry Co., Ltd a společnosti, které jsou s ní ve spojení,
b)
Guangxi Sanhuan Enterprise Group Holding Co., Ltd a společnosti, které jsou s ní ve spojení,
c)
CHL International Ltd a společnosti, které jsou s ní ve spojení,
d)
Shandong Zibo Niceton-Marck Huaguang Ceramics Limited a společnosti, které jsou s ní ve spojení („Niceton“), a
e)
Guangxi Province Beiliu City Laotian Ceramics Co., Ltd.
(8)
Jedna společnost výběr společností zařazených do vzorku zpochybnila a uvedla, že měla být zahrnuta do vzorku. Tato společnost tvrdila, že její zařazení nepovede k nepřiměřenému počtu společností zařazených do vzorku, ani nezpůsobí průtahy při šetření, zejména vzhledem k tomu, že tato společnost je poměrně malým vývozcem. Společnost dále uvedla, že je v zahraničním vlastnictví a že v případě, že nebude do vzorku zařazena, nebude tento reprezentativní.
(9)
Komise připomíná, že se v souladu s čl. 17 odst. 1 základního nařízení výběr společností zařazených do vzorku uskutečnil na základě největších objemů s přihlédnutím k počtu výrobců, jenž mohl být v době, která byla k dispozici, přiměřeně přezkoumán. Vzhledem ke skutečnosti, že společnost je poměrně malým vývozcem, nemělo by její zařazení do vzorku žádný přínos pro jeho reprezentativnost, pokud jde o vyvážený objem. Podotýká se rovněž, že se společnost přihlásila velmi pozdě - čtyři měsíce poté, co byli všichni vyvážející výrobci informováni o výběru konečného vzorku, a rovněž po provedení inspekcí na místě v prostorách vybraných společností. Žádost o zařazení do vzorku byla proto zamítnuta.
(10)
Ve lhůtě pro zaslání odpovědí pro výběr vzorku odpovědělo a spolupráci při řízení nabídlo více než šedesát dovozců, kteří nejsou ve spojení. Z těchto společností bylo pět zařazeno do vzorku. Těchto pět dovozců, kteří nejsou ve spojení, bylo vybráno na základě objemu a hodnoty dovozu a dalšího prodeje v Unii, zeměpisné polohy, obchodního modelu a segmentu výrobků. Společnosti zařazené do vzorku odpovídaly největším reprezentativním objemům a nejvyšší hodnotě dovozu a dalšího prodeje v Unii, jež mohly být v době, která byla k dispozici, přiměřeně přezkoumány. Podle údajů nahlášených ve fázi výběru vzorku na ně připadalo přibližně 6 % dovozu dotčeného výrobku během období šetření.
(11)
Aby bylo vyvážejícím výrobcům v ČLR, kteří o to projeví zájem, umožněno předložit žádost o zacházení jako v tržním hospodářství nebo o individuální zacházení, zaslala Komise formuláře žádosti čínským vyvážejícím výrobcům, kteří o to požádali, a čínským orgánům.
(12)
O zacházení jako v tržním hospodářství podle čl. 2 odst. 7 základního nařízení, nebo o individuální zacházení v případě, že by šetření prokázalo, že podmínky pro zacházení jako v tržním hospodářství nesplňují, požádalo jedenáct čínských vyvážejících výrobců nebo jejich skupin. Do vzorku byli zařazeni tři z těchto žadatelů, zatímco zbylých osm nikoli. Jeden z těchto vyvážejících výrobců, který nebyl zařazen do vzorku, svou žádost o zacházení jako v tržním hospodářství následně stáhl, přičemž ponechal žádost o individuální zacházení. Zbývající dva vyvážející výrobci zařazení do vzorku a čtyři další společnosti, které nebyly do vzorku zařazeny, požádali pouze o individuální zacházení.
(13)
Komise zaslala dotazníky pěti vyvážejícím výrobcům v ČLR zařazeným do vzorku a téměř 300 dalším vyvážejícím výrobcům v ČLR, kteří o to požádali. Dotazníky byly mimoto zaslány sedmi výrobcům v Unii, kteří byli zařazeni do vzorku, pěti dovozcům zařazeným do vzorku, čtyřem sdružením maloobchodníků a distributorů a rovněž jednotlivým maloobchodníkům a distributorům, kteří o to požádali. Dotazníky byly zaslány taktéž vyvážejícím výrobcům v Indii, Turecku, Brazílii, Thajsku a Rusku, které byly zvažovány jako možné vhodné srovnatelné země.
(14)
Odpověď zaslalo třináct vyvážejících výrobců v ČLR nebo jejich skupin a tři výrobci z možných srovnatelných zemí (Brazílie, Thajsko a Rusko). Odpovědi na dotazník zaslalo rovněž sedm výrobců v Unii, kteří byli zařazeni do vzorku, a pět dovozců zařazených do vzorku. Odpověď na dotazník zaslal i jeden maloobchodník, jeden distributor a dvě sdružení maloobchodníků a distributorů.
(15)
Komise mimoto obdržela podání od více než 20 dovozců, kteří nejsou ve spojení s žádným vyvážejícím výrobcem, několika maloobchodníků, poskytovatele marketingových programů a čínské obchodní komory pro dovoz a vývoz lehkých průmyslových výrobků a umělecko-řemeslných výrobků (dále jen „CCCLA“).
(16)
Komise si vyžádala a ověřila všechny údaje, které považovala za nezbytné k předběžnému stanovení dumpingu, výsledné újmy a zájmu Unie. Inspekce na místě se uskutečnily v prostorách těchto společností:
a) Výrobci v Unii
(17)
Inspekce na místě se uskutečnily v prostorách sedmi výrobců v Unii, kteří byli zařazeni do vzorku.
(18)
Výrobci v Unii zařazeni do vzorku a rovněž ostatní spolupracující výrobci v Unii na základě ustanovení článku 19 základního nařízení požádali, aby byly údaje o jejich totožnosti považovány za důvěrné. Tvrdili, že by zveřejnění jejich totožnosti mohlo vést k riziku značných nepříznivých dopadů.
(19)
Někteří žádající výrobci v Unii zásobují odběratele v Unii, kteří pořizují výrobky rovněž z Číny, takže mají z tohoto dovozu přímý prospěch. Žadatelé proto měli za to, že se nacházejí v citlivém postavení, jelikož někteří jejich zákazníci by nemuseli s podáním podnětu týkajícího se údajného dumpingu působícího újmu či s jeho podporou souhlasit. Z tohoto důvodu se domnívali, že hrozí odvetná opatření ze strany některých jejich zákazníků. Někteří žádající výrobci v Unii mimoto vyváželi rovněž do Číny. Tyto společnosti usuzovaly, že by podání podnětu týkajícího se údajného dumpingu působícího újmu nebo jeho podpora mohly představovat hrozbu pro jejich obchodování v Číně. Žádosti bylo vyhověno, jelikož se považovala za dostatečně odůvodněnou.
(20)
Zástupci některých vyvážejících výrobců, CCCLA a někteří dovozci, kteří nejsou ve spojení, uvedli, že nemohli náležitě uplatnit své právo na obhajobu, jelikož nebyla zveřejněna totožnost žadatelů a subjektů, které podnět podpořily. Tvrdili, že za těchto okolností se strany nemohly vyjádřit k situaci, podstatné újmě, tomu, zda mohli být výrobci vyloučeni z výrobního odvětví Unie podle čl. 4 odst. 1 písm. a) základního nařízení, a/nebo reprezentativnosti vzorku. Podotýká se však, že Komise zajistila, aby bylo možné tyto otázky ověřit a zabývat se jimi ve spisech, do nichž mohly zúčastněné strany nahlížet, jako je korespondence se zúčastněnými stranami, prostřednictvím připomínek k situaci a výběru vzorku a vyžádáním si náležitě zdokumentovaných podání ostatních stran. Žádost byla proto zamítnuta.
b) Vyvážející výrobci v ČLR
-
Hunan Hualian China Industry Co, Ltd, Hunan Hualian Ebillion Industry Co., Ltd, Hunan Liling Hongguanyao China Industry Co., Ltd a Hunan Hualian Yuxiang China Industry Co., Ltd (dále jen „Hunan Hualian“)
-
Guangxi Sanhuan Enterprise Group Holding Co., Ltd a Guangxi Sanhuan Lucky Xinda Export & Import Co., Ltd (dále jen „Guangxi Sanhuan“)
-
CHL International Ltd a CHL Porcelain Industries Ltd (dále jen „CHL“)
-
Shandong Zibo Niceton-Marck Huaguang Ceramics Limited, Shandong Silver Phoenix Company Limited a obchodník, který je ve spojení s těmito společnostmi a který má sídlo v Hongkongu, Niceton International Limited (dále jen „Niceton“)
-
Guangxi Province Beiliu City Laotian Ceramics Co., Ltd
-
Fujian Dehua Hiap Huat Koyo Toki Co., Ltd
-
Shenzhen Baosanhe Ceramics Industrial Co., Ltd
-
Chaozhou Fairway Ceramics Manufacturing Co., Ltd
-
Chaozhou Mingyu Porcelain Industries Co., Ltd
-
Shenzhen Grand Collection Industrial Co., Ltd a Chaozhou Grand Collection Tableware Co., Ltd (dále jen „Grand Collection“)
-
Tienshan (Handan) Tableware Co., Ltd
-
Zibo Kun Yang Ceramic Corporation Limited
c) Dovozci v Unii
-
Symbol srl, Treviso, Itálie
-
Metro AG, Düsseldorf, Německo
-
Ritzenhoff & Breker GmbH & Co. KG, Bad Driburg, Německo
-
Joseph Maeser GmbH, Dornbirn, Rakousko
-
IKEA Supply AG, Pratteln, Švýcarsko
d) Vyvážející výrobce ve srovnatelné zemi
(21)
Spolupracující brazilský výrobce požádal, aby byly údaje o jeho totožnosti považovány za důvěrné, jelikož by jejich zveřejnění mohlo mít značné nepříznivé dopady na jeho podnikání. Žádost se považovala za odůvodněnou, a bylo jí tudíž vyhověno.
3. Období šetření
(22)
Šetření dumpingu a újmy se týkalo období od 1. ledna 2011 do 31. prosince 2011 (dále jen „období šetření“ nebo „OŠ“). Zkoumání trendů významných pro posouzení újmy se týkalo období od 1. ledna 2008 do konce období šetření (dále jen „posuzované období“).
(23)
Žadatelé uvedli, že by se období pro posouzení újmy mělo o rok prodloužit a mělo by začínat v roce 2007, zatímco CCCLA tvrdila, že by se mělo o rok zkrátit a začínat až v roce 2009. První žádosti nebylo vyhověno, jelikož nic ve spisu nedokládalo, že by posuzované období v délce pěti let lépe zohledňovalo trendy, jak uváděli žadatelé. Co se týká druhé žádosti, CCCLA odkázala obecně na judikaturu WTO, podle níž nemohou členové WTO zvolit základ, který vede k pouhému srovnání koncových stavů, a může-li změna základního roku snadno zvrátit zjištění týkající se újmy, může být pro člena WTO problematické zjistit existenci podstatné újmy. Šetřením však bylo prokázáno, že by zkrácení posuzovaného období v tomto případě vedlo k zbytečně krátkému období analýzy, jež by navíc vzhledem k dopadům hospodářské krize na některé ukazatele mohlo poskytnout zkreslenou představu o trendech významných pro posouzení újmy. Obě žádosti byly proto předběžně zamítnuty.
B. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
1. Dotčený výrobek
(24)
Dotčeným výrobkem je keramické stolní a kuchyňské nádobí a náčiní, v současnosti kódů KN ex 6911 10 00, ex 6912 00 10, ex 6912 00 30, ex 6912 00 50 a ex 6912 00 90, pocházející z Čínské lidové republiky (dále jen „dotčený výrobek“). Může být vyrobeno z porcelánu, běžné keramiky, kameniny, póroviny či jemné keramiky nebo z jiných materiálů. K hlavním surovinám patří nerosty jako kaolín, živec a křemen a složení použitých surovin určuje typ konečného keramického výrobku.
(25)
Keramické stolní a kuchyňské nádobí a náčiní se prodává ve velké řadě forem, jež se v průběhu času vyvíjejí. Používá se na řadě míst, například v domácnostech, hotelech, restauracích nebo pečovatelských zařízeních.
1.1. Žádosti o vyloučení
(26)
Během šetření bylo předloženo a analyzováno několik žádostí o vyloučení konkrétních výrobků z definice výrobku. Analýza těchto žádostí je shrnuta níže.
1.1.1. (Jemný) kostní porcelán
(27)
Ve svých podáních CCCLA uvedla, že by z definice výrobku v rámci tohoto šetření měl být vyloučen (jemný) kostní porcelán. Tento (jemný) kostní porcelán se údajně zásadně liší od ostatních druhů stolního a kuchyňského nádobí a náčiní vzhledem k rozdílům ve fyzických vlastnostech, výrobních procesech, konečném užití a vnímání spotřebitelů. Tento porcelán je vyroben z kostní moučky z kostí skotu a nápadná je jeho vysoká bělost a průsvitnost. Má velmi vysokou mechanickou pevnost a odolnost proti oštěpům, je mnohem tenčí a jeho výroba je důmyslnější a nákladnější, než je tomu obvykle u výrobců v Unii. Tento (jemný) kostní porcelán vyrábí jen několik málo výrobců v Unii.
(28)
Co se týká těchto tvrzení, při šetření bylo za prvé zjištěno, že neexistuje obecně uznávaná definice kostního porcelánu. Jedná se pouze o jednu z forem měkkého porcelánu, přičemž velký podíl surovin je stejný jako u ostatních keramických výrobků. Ve svých podáních si CCCLA sama protiřečí, pokud jde o kombinaci a podíl jednotlivých složek. Za druhé, při šetření nebylo možno potvrdit, že (jemný) kostní porcelán vyžaduje mnohem důmyslnější výrobní proces. Za třetí, použití (jemného) kostního porcelánu jako stolního nádobí je v Číně i v Unii totožné. Rovněž pevnost a odolnost nejsou specifické pro (jemný) kostní porcelán. Obzvláště pevné a odolné je například i keramické stolní nádobí a náčiní pro restaurace nebo služby společného stravování. V neposlední řadě vyrábí (jemný) kostní porcelán řada výrobců v Unii a tento porcelán soutěží s dovozem (jemného) kostního porcelánu pocházejícího z Číny. Žádosti o vyloučení (jemného) kostního porcelánu z definice výrobku, který je předmětem tohoto šetření, se proto předběžně zamítají.
1.1.2. Keramické (kuchyňské) nože
(29)
Dva vyvážející výrobci, CCCLA a různí dovozci tvrdili, že by z definice výrobku měly být vyloučeny keramické (kuchyňské) nože. Tato žádost se zakládá na tvrzení, že vzhledem k jejich specifickým vlastnostem nelze tyto nože a ostatní typy keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní považovat za jediný výrobek. Keramické (kuchyňské) nože mají obvykle keramickou čepel vyrobenou z oxidu zirkoničitého, který se u „běžného“ stolního nádobí a náčiní, jako jsou šálky a talíře, nepoužívá. Míra zaměnitelnosti s hlavními kategoriemi výrobku, jehož se týká toto šetření, je velmi omezená.
(30)
Šetřením bylo zjištěno, že keramické (kuchyňské) nože mají stejné fyzické vlastnosti (tvar a pevnost), průmyslový design a konečné užití (krájení) jako kovové (kuchyňské) nože. Liší se proto od ostatních výrobků, jichž se řízení týká, jelikož těmi jsou vzhledem k zvláštnímu designu a fyzickým vlastnostem především výrobky určené k uchovávání potravin.
(31)
Dále se uvádělo, že v Unii neexistuje technologie pro výrobu těchto keramických (kuchyňských) nožů, takže další šetření týkající se keramických (kuchyňských) nožů by porušilo právo Unie a WTO. Žadatelé potvrdili, že pokud jim je známo, v Unii takováto výroba neexistuje.
(32)
Bylo rovněž uvedeno, že se keramické (kuchyňské) nože prodávají pouze u výhradních prodejců, přičemž se liší rovněž distribuční kanály (distributoři kuchyňského náčiní) a reprezentativní sdružení (sdružení nožířů). Při šetření však nebylo možno potvrdit, že se tyto záležitosti rovnají odlišnému vnímání spotřebitelů v porovnání s ostatními typy keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní.
(33)
Dále se uvádělo, že opatření týkající se keramických nožů neobnoví spravedlivé podmínky na trhu pro stolní nádobí a náčiní, nýbrž spíše poškodí konečné spotřebitele (uživatele keramických (kuchyňských) nožů). Některé strany tvrdily, že jelikož se keramické (kuchyňské) nože v Unii nevyrábějí, není možné, aby byla v tomto ohledu výrobnímu odvětví Unie způsobena podstatná újma. Komise podřídila analýzu těchto tvrzení závěru ohledně toho, zda se má za to, že keramické (kuchyňské) nože a ostatní typy keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní tvoří jediný výrobek.
(34)
Na základě úvah uvedených v (30) bodě odůvodnění dospělo šetření k předběžnému závěru, že se keramické (kuchyňské) nože zásadně liší od ostatních druhů keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní kvůli rozdílům ve fyzických vlastnostech, výrobních procesech a konečném užití. Žádosti o jejich vyloučení z definice výrobku v rámci tohoto šetření se proto předběžně vyhovuje.
1.1.3. Výrobky čínského/orientálního vzhledu
(35)
Dva dovozci uvedli, že by z definice výrobku mělo být vyloučeno stolní a kuchyňské nádobí a náčiní čínského/orientálního vzhledu. Hlavním uváděným důvodem bylo to, že se tento druh výrobků v Unii nevyrábí, že v Unii byla poptávka po tomto zboží vždy uspokojována dovozem a že dovoz tohoto typu nemá negativní dopad na podíl výrobního odvětví Unie na trhu.
(36)
Šetřením bylo zjištěno, že neexistuje obecně uznávaná a objektivní definice této kategorie ani zvláštní znaky pro její identifikaci. Tento druh výrobku mohou mimoto vyrábět i výrobci v Unii. Stolní a kuchyňské nádobí a náčiní čínského/orientálního vzhledu navíc nemá jedinečné nebo odlišné konečné užití. V neposlední řadě šetření ukázalo, že se v mnoha asijských restauracích používá stolní nádobí a náčiní západního stylu a že dotyčné výrobky lze snadno zaměnit. Žádosti o vyloučení výrobků čínského/orientálního vzhledu z definice výrobku v rámci tohoto šetření se proto předběžně zamítají.
1.1.4. Odolný porcelán
(37)
Na jedné straně se uvádělo, že by z definice výrobku měl být vyloučen odolný porcelán vzhledem ke svým jedinečným fyzickým vlastnostem a výrobnímu procesu. Suroviny pro výrobu odolného porcelánu, který má vyšší odolnost a pevnost, zahrnují 6-10 % hliníkového prášku, přičemž proces přípravy surovin (kaolinu) je jedinečný. Odolný porcelán vyžaduje zručné pracovníky a v porovnání s tradičním stolním nádobím a náčiním má vyšší jakost a cenu. V Unii mimoto neexistují žádní výrobci tohoto porcelánu.
(38)
Na druhou stranu jeden dovozce uvedl, že odolné stolní nádobí a náčiní, které se používá obvykle v hotelech, tvoří značný podíl celkové čínské výroby keramiky, takže jeho nezahrnutí by vedlo k zavádějícím výsledkům při šetření.
(39)
Šetřením bylo zjištěno, že neexistuje obecně uznávaná a objektivní definice odolného porcelánu ani nesporné znaky pro jeho identifikaci. Tento typ stolního nádobí a náčiní mohou mimoto vyrábět i výrobci v Unii a výrobky zhotovené v Unii a čínské výrobky spolu přímo soutěží. Odolný porcelán navíc nemá jedinečné nebo odlišné konečné užití. Žádosti o vyloučení odolného porcelánu z definice výrobku v rámci tohoto šetření se proto předběžně zamítají.
1.1.5. Ručně vyráběný porcelán
(40)
Švédské sdružení zastupující příslušné švédské dovozce poskytlo informace podporující vyloučení ručně vyráběného porcelánu z definice výrobku, který je předmětem tohoto šetření. Dovolávalo se dlouhé historie této rukodělné výroby v Číně, cenové dostupnosti těchto výrobků a rozdílného vnímání spotřebitelů, pokud jde o ručně vyráběný čínský porcelán a zboží vyráběné sériově v Unii.
(41)
Při šetření však bylo prokázáno, že na straně jedné neexistuje obecně uznávaná/objektivní definice této kategorie a že na straně druhé zhotovuje ručně vyráběný porcelán řada výrobců v Unii. Šetření neprokázalo zásadně odlišné fyzické vlastnosti oproti ostatním druhům keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní ani odlišné vnímání spotřebitelů v porovnání s ručně vyráběným porcelánem pocházejícím z Unie. Žádost o vyloučení ručně vyráběného porcelánu z definice výrobku v rámci tohoto šetření se proto předběžně zamítá.
1.1.6. Ručně malované stolní nádobí a náčiní
(42)
Různí dovozci požádali o vyloučení ručně malovaného stolního nádobí a náčiní z definice výrobku v rámci tohoto šetření. Předložené argumenty se týkaly skutečnosti, že ručně malované stolní nádobí a náčiní je určeno určitému druhu zákazníků, že se může používat pro jiné účely než tradiční stolní nádobí a náčiní (např. jako dekorace), že se v Unii nevyrábí v komerčním množství, že přímo nesoutěží ani není zaměnitelné s ostatním kuchyňským/stolním nádobím a náčiním, rozdílného vnímání ze strany spotřebitelů, jeho luxusní povahy a větší křehkosti spolu se zvláštním výrobním procesem, který je náročnější na práci a vyžaduje vysoce kvalifikované pracovníky.
(43)
Šetření prokázalo, že až do fáze ručního malování je výrobek naprosto totožný se stolním nádobím a náčiním, které není ručně malované. Šetření rovněž ukázalo, že skutečnost, že výrobní proces vyžaduje více ruční práce, neznamená, že se jedná o jiný výrobek; pro většinu konečných uživatelů je ve skutečnosti obtížné (pokud vůbec možné) rozpoznat ručně malovaný porcelán od porcelánu, který není ručně malovaný. Šetřením bylo dále prokázáno, že ručně malované stolní nádobí a náčiní má obvykle stejné konečné užití jako ostatní typy keramického stolního nádobí a náčiní a že není nutně křehčí. Bylo rovněž zjištěno, že ručně malovaný porcelán vyrábí řada výrobců v Unii a že výrobky zhotovené v Unii a dovážené výrobky spolu přímo soutěží. Žádosti o vyloučení ručně malovaného stolního nádobí a náčiní z definice výrobku v rámci tohoto šetření se proto předběžně zamítají.
1.1.7. Stolní nádobí a náčiní s ruční malbou pod glazurou
(44)
Jeden dovozce požádal o vyloučení stolního nádobí a náčiní s ruční malbou pod glazurou z definice výrobku v rámci tohoto šetření. Předložené argumenty se týkaly skutečnosti, že stolní nádobí a náčiní s ruční malbou pod glazurou znamená jiný výrobní proces, jiné užití (pro jídlo a nápoje, zatímco výrobky s malbou na glazuře k tomu obvykle nejde použít) a jinou jakost a fyzické vlastnosti, a to pokud jde o bezpečnost potravin a 100 % vhodnost pro myčky a mikrovlnné trouby. Tato strana rovněž uvedla, že v Unii není žádný výrobce schopen a ochoten vyrábět komerční objemy stolního nádobí a náčiní s ruční malbou pod glazurou, a předpokládala, že v případě vyloučení stolního nádobí a náčiní s ruční malbou pod glazurou z definice výrobku, který je předmětem tohoto šetření, neexistuje riziko obcházení. Tato strana taktéž tvrdila, že spotřebitel vnímá tyto výrobky jinak, jelikož se nepovažují za součást značky, ale považují se spíše za sběratelský předmět/stylový výrobek a neprodávají se v úplných sadách.
(45)
Šetření však prokázalo, že na straně jedné neexistuje obecně uznávaná/objektivní definice této kategorie a že na straně druhé ji může vyrábět řada výrobců v Unii. Mimoto bylo zaznamenáno, že výrobky zhotovené v Unii a dovážené výrobky spolu přímo soutěží. Při šetření bylo zjištěno, že výrobek je fyzicky naprosto totožný se stolním nádobím a náčiním, které není ručně malované, a že průměrný spotřebitel nerozlišuje mezi stolním nádobím a náčiním s ruční malbou pod glazurou a ostatními typy zdobeného stolního nádobí a náčiní. Šetření rovněž ukázalo, že skutečnost, že výrobní proces vyžaduje kvalifikovanější pracovníky, neznamená, že se jedná o jiný výrobek, a že stolní nádobí a náčiní s ruční malbou pod glazurou má v zásadě stejné konečné užití jako ostatní typy keramického stolního nádobí a náčiní. Žádosti o vyloučení stolního nádobí a náčiní s ruční malbou pod glazurou z definice výrobku v rámci tohoto šetření se proto předběžně zamítají.
1.1.8. Stolní nádobí a náčiní, které se v EU nevyrábí
(46)
V podání některých dovozců se uvádělo, že by šetření mělo být omezeno na trhy, které v současnosti zásobují žádající výrobci v Unii. V opačném případě by cla poškodila určité „specializované“ dovozce, aniž by tito mohli pořizovat výrobky od výrobců v Unii. Rovněž se uvádělo, že výrobci v Unii se značkami nevyrábějí pro ostatní společnosti a že výrobci v Unii nezajišťují malé objednávky ani nepracují s licími formami, jak vyžadují některé tvary. Výrobci v Unii nejsou rovněž pružní a nenabízejí výrobky určené jako dárek.
(47)
Tato žádost se předběžně zamítá, jelikož je příliš obecná a není přesně vymezená a neexistuje objektivní základ pro toto vyloučení. Výrobci v Unii mají mimoto širokou škálu výrobků a pravidelně nabízejí nové výrobky, takže se kolekce a sortiment výrobků neustále mění. Typy výrobků a jakosti vyráběné výrobním odvětvím Unie se pravidelně nacházejí rovněž u vývozců. Šetření mimoto prokázalo, že v Unii existují výrobci, kteří vyrábějí zboží se značkami jiných stran. Bylo rovněž zjištěno, že výrobky zhotovené v Unii a výrobky dovážené z Číny spolu přímo soutěží, jsou snadno zaměnitelné a mají stejné konečné užití, obdobné výrobní procesy a vnímání ze strany spotřebitelů. Otázkou pružnosti se zabývá oddíl o zájmu Unie.
1.1.9. Kameninové výrobky
(48)
Jeden dovozce s výrobou v Číně požádal, aby byl z definice výrobku vyloučen dovoz kameninových výrobků, sestávající převážně z kuchyňského nádobí a náčiní. Podle této strany existuje v Unii pouze okrajová výroba kameninových výrobků a je velmi pravděpodobné, že žadatelé zahrnuli kameninové výrobky s cílem zamezit obcházení opatření. Dovozce rovněž tvrdil, že ceny účtované za dovážené výrobky jsou mnohem vyšší než ceny jakéhokoli jiného výrobce v Unii a že tento dovoz nezpůsobuje stlačování cen ani újmu.
(49)
Šetření však ukázalo, že výroba kameninových výrobků v Unii je značná. Dospělo rovněž k závěru, že kameninové výrobky zhotovené v Unii a kameninové výrobky dovážené z Číny spolu přímo soutěží, lze je snadno zaměnit a mají stejné konečné užití, obdobné výrobní procesy a vnímání spotřebitelů a fyzické vlastnosti. Tvrzeními týkajícími se cen se zabývá (240). bod odůvodnění. Žádost o vyloučení kameninových výrobků z definice výrobku v rámci tohoto šetření se proto předběžně zamítá.
(50)
Strana alternativně tvrdila, že by z definice výrobku v rámci tohoto šetření měly být vyloučeny glazované a/nebo smaltované kameninové výrobky či jiné než bílé a/nebo tříděné glazované a/nebo smaltované kameninové výrobky. V této fázi řízení však nebylo možné dospět v tomto ohledu k žádnému závěru.
1.1.10. Ostatní tvrzení
(51)
Jeden dovozce tvrdil, že definice výrobku, který je předmětem tohoto šetření, je příliš široká, než aby umožňovala smysluplné srovnání jednotlivých typů výrobku. Podobný názor vyslovil dovozce s výrobními zájmy v Číně. V tomto ohledu odkazovaly některé strany rovněž na čistě dekorativní předměty.
(52)
V této souvislosti se podotýká, že příslušná kritéria, která se používají k určení, zda lze výrobek, který je předmětem šetření, považovat za jediný výrobek, tj. jeho základní fyzické a technické vlastnosti, jsou podrobně objasněna níže. Čistě dekorativní předměty tudíž nejsou zahrnuty. Ačkoli různé typy keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní skutečně mohou mít určité odlišné specifické vlastnosti, šetření prokázalo, že s výjimkou keramických nožů jsou jejich základní vlastnosti totožné. Skutečnost, že dotčený výrobek lze vyrábět s určitými odchylkami ve výrobním procesu, nepředstavuje sama o sobě kritérium, které by mohlo vést k zjištění, že se jedná o dva či více odlišných výrobků. Šetřením bylo rovněž zjištěno, že se různé typy dotčeného výrobku prodávají obvykle prostřednictvím stejných prodejních kanálů. Ačkoli se některé specializované obchody mohou zaměřovat na určité konkrétní typy, velká část distributorů (maloobchodníci, obchodní domy, supermarkety) prodává různé typy keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní, aby svým zákazníkům nabídla široký sortiment. Tvrzení, že definice výrobku v rámci tohoto šetření je příliš široká, se proto předběžně zamítají.
(53)
Jedna strana tvrdila, že by z definice výrobku měly být vyloučeny některé keramické mlýnky na koření. Při šetření však nebylo možno dospět k závěru ohledně jejich zvláštností, takže toto tvrzení bylo předběžně zamítnuto.
1.2. Závěr ohledně dotčeného výrobku
(54)
Šetření prokázalo, že všechny typy keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní mají navzdory rozdílům z hlediska charakteristiky a stylu stejné základní fyzické a technické vlastnosti, tj. jedná se o keramické zboží, které je určeno především pro styk s potravinami, používá se v zásadě pro stejné účely a lze je považovat za různé typy téhož výrobku.
(55)
Kromě skutečnosti, že mají stejné základní fyzické a technické vlastnosti, všechny tyto různé styly a typy spolu přímo soutěží a jsou do značné míry zaměnitelné. To jednoznačně dokládá skutečnost, že mezi nimi neexistují jasné dělicí čáry, tj. mezi jednotlivými typy výrobku dochází k značnému překrývání a hospodářské soutěži a běžní kupující často nerozlišují například mezi porcelánem a ostatním zbožím.
(56)
Jak však bylo objasněno v (29).-(34). bodě odůvodnění, považovalo se za vhodné zúžit definici výrobku oproti základu použitému při zahájení toto šetření, a to vyloučením keramických nožů. Dotčený výrobek je proto předběžně definován jako keramické stolní a kuchyňské nádobí a náčiní kromě keramických nožů pocházející z Čínské lidové republiky, v současnosti kódů KN ex 6911 10 00, ex 6912 00 10, ex 6912 00 30, ex 6912 00 50 a ex 6912 00 90.
(57)
Pro účely tohoto řízení se proto v souladu s obvyklou praxí v Unii má za to, že by se všechny výše popsané typy výrobku s výjimkou keramických nožů měly považovat za jediný výrobek.
2. Obdobný výrobek
(58)
Šetření prokázalo, že keramické stolní a kuchyňské nádobí a náčiní vyráběné a prodávané výrobním odvětvím Unie v Unii, keramické stolní nádobí a náčiní vyráběné a prodávané na domácím trhu ČLR a keramické stolní a kuchyňské nádobí a náčiní dovážené do Unie z ČLR a rovněž nádobí a náčiní vyráběné a prodávané v Brazílii, která se považuje za srovnatelnou zemi, má stejné základní fyzické a chemické vlastnosti a stejné základní konečné užití.
2.1. Tvrzení
(59)
V průběhu šetření určité zúčastněné strany tvrdily, že se keramické stolní a kuchyňské nádobí a náčiní vyráběné výrobním odvětvím Unie a prodávané na trhu Unie nepodobá dotčenému výrobku. Tyto strany uváděly, že to dokládají zejména rozdíly mezi výrobky z hlediska vlastností, kvality, vnímání spotřebitelů, prodejních kanálů a segmentace. Dále se uvádělo, že spotřebitelé v Unii obvykle vnímají dotčený výrobek jako levnější produkt a že tyto výrobky nemají žádné výhody značkového zboží.
(60)
Při šetření byla odhalena protichůdná tvrzení dovozců v tomto ohledu. Zatímco někteří z nich tvrdili, že dotčený výrobek je obvykle nižší kvality a v porovnání s výrobky zhotovenými v Unii je v jiné cenové kategorii, jiní dovozci uváděli, že značkové keramické stolní a kuchyňské nádobí a náčiní vyrobené v dotčené zemi se z Číny dováží za vyšší ceny.
(61)
Jeden dovozce nezařazený do vzorku na straně jedné uvedl, že němečtí výrobci kladou obzvláštní důraz na profil kvality „vyrobeno v Německu“. Tato strana uvedla, že kvalita plochého stolního nádobí dodávaného určitými německými značkami je kvůli výrobní metodě podstatně vyšší, zatímco jiní dovozci tvrdili, že zboží pořizují v Číně kvůli dobré jakosti, možnosti odlévání a kvalifikovaným pracovníkům. Šetření potvrdilo, že se v Unii vyrábí keramické stolní a kuchyňské nádobí a náčiní nízké i vysoké kvality a že se prodává prostřednictvím stejných distribučních kanálů jako dotčený výrobek, tj. prostřednictvím nezávislých maloobchodníků, nespecializovaných supermarketů, obchodních domů atd. Tyto výrobky proto soutěží na stejném trhu.
(62)
Na keramickém stolním a kuchyňském nádobí a náčiní není nutně uvedena země původu. Proto je pro spotřebitele často velmi obtížné rozlišit keramické stolní a kuchyňské nádobí a náčiní vyrobené v dotčené zemi a výrobky zhotovené v Unii.
2.2. Závěr
(63)
Z těchto důvodů se vyvozuje závěr, že i přes případné menší rozdíly má keramické stolní a kuchyňské nádobí a náčiní vyráběné v dotčené zemi a vyvážené z této země, keramické stolní a kuchyňské nádobí a náčiní vyráběné a prodávané v Brazílii a keramické stolní a kuchyňské nádobí a náčiní vyráběné a prodávané v Unii stejné základní fyzické vlastnosti a konečné užití, a považuje se proto za obdobné výrobky ve smyslu čl. 1 odst. 4 základního nařízení.
C. DUMPING
1. Zacházení jako v tržním hospodářství
(64)
Podle čl. 2 odst. 7 písm. b) základního nařízení se běžná hodnota v antidumpingových šetřeních týkajících se dovozu z ČLR stanoví v souladu s odstavci 1 až 6 uvedeného článku pro ty vyvážející výrobce, u kterých se zjistilo, že splňují kritéria stanovená v čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení. Tato kritéria jsou ve stručné a souhrnné podobě a pouze pro orientaci uvedena níže:
-
obchodní rozhodnutí se přijímají na základě tržních signálů, bez zásadních zásahů státu a náklady odrážejí tržní hodnotu,
-
společnosti vedou jednoznačné a jasné účetnictví prověřené nezávislými auditory v souladu s mezinárodními účetními standardy a používané ve všech oblastech,
-
nedochází k podstatnému zkreslení způsobenému bývalým systémem netržního hospodářství,
-
právní předpisy o úpadku a o vlastnictví zaručují právní jistotu a stabilitu a
-
měnové přepočty se provádějí podle tržních směnných kursů.
(65)
Jak je uvedeno v (12). bodě odůvodnění, jedenáct vyvážejících výrobců z ČLR nebo jejich skupin požádalo o zacházení jako v tržním hospodářství a ve stanovené lhůtě zaslalo vyplněný formulář žádosti. Jeden vyvážející výrobce však svou žádost o zacházení jako v tržním hospodářství následně stáhl.
(66)
Ve svém rozsudku ve věci C-249/10 P - Brosmann a další v. Rada Soudní dvůr rozhodl, že metoda výběru vzorku stanovená v článku 17 základního nařízení nesmí být používána pro účely stanovení nároků na individuální zacházení jako v tržním hospodářství podle čl. 2 odst. 7 písm. c) uvedeného nařízení. Soudní dvůr shledal, že podle čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení spolupracující výrobci, kteří nejsou součástí vzorku, mají právo na přezkoumání svého nároku na zacházení jako v tržním hospodářství bez ohledu na to, zda se pro tyto společnosti nezařazené do vzorku mělo vypočítat individuální dumpingové rozpětí (3). Vzhledem k tomuto rozsudku bylo rozhodnuto přezkoumat nejen žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství podané třemi vyvážejícími výrobci nebo jejich skupinami zařazenými do vzorku, nýbrž rovněž žádosti sedmi vyvážejících výrobců nebo jejich skupin nezařazených do vzorku. Komise si vyžádala všechny informace, které považovala za nezbytné, a ověřila informace uvedené v žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství v prostorách dotčených společností.
(67)
Podle zavedené a obvyklé praxe Unie se ověřuje, zda podmínky pro zacházení jako v tržním hospodářství splňuje celá skupina společností, které jsou ve spojení. V případech, kdy se určitá dceřiná společnost či jiná společnost ve spojení se žadatelem v ČLR podílí přímo nebo nepřímo na výrobě či prodeji dotčeného výrobku, se proto provádí zkoumání týkající se zacházení jako v tržním hospodářství u každé společnosti individuálně a rovněž u celé skupiny těchto společností.
(68)
V souladu s tím byly ověřeny žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství, které podalo deset vyvážejících výrobců sestávajících z šestnácti právních subjektů.
(69)
U žádného z deseti spolupracujících vyvážejících výrobců v ČLR nebo jejich skupin nebylo zjištěno splnění kritérií pro přiznání zacházení jako v tržním hospodářství. Při šetření týkajícím se zacházení jako v tržním hospodářství bylo zejména zjištěno, že žádný z vyvážejících výrobců, a to jednotlivě ani jako skupina, nemá jednoznačné a jasné účetnictví prověřené nezávislými auditory v souladu s mezinárodními účetními standardy. Při šetření bylo rovněž zjištěno, že sedm společností nebo jejich skupin nebylo s to Komisi prokázat, že nedochází k podstatnému zkreslení způsobenému bývalým systémem netržního hospodářství. Tři z deseti společností mimoto neprokázaly, že se obchodní rozhodnutí přijímají na základě tržních signálů, bez zásahů státu a že náklady odrážejí tržní hodnotu.
(70)
Při inspekci na místě u jedné z výše uvedených společností bylo mimoto zjištěno, že ve formuláři žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství tato společnost uvedla zavádějící a neúplné informace, zejména co se týká společnosti ve spojení. Její celková spolupráce byla nedostatečná, a společnost byla proto informována o případném použití čl. 18 odst. 1 základního nařízení a byla požádána, aby se k tomu vyjádřila. Obdržené připomínky potvrdily nedostatek spolupráce, zejména pokud jde o danou společnost, a proto je předběžně rozhodnuto, že tuto společnost již nelze považovat za spolupracujícího vyvážejícího výrobce a že případná předběžná nebo konečná zjištění budou v souladu s článkem 18 základního nařízení vycházet z dostupných údajů.
(71)
Komise dotčeným společnostem v ČLR, orgánům ČLR a žadateli oficiálně sdělila výsledky zjištění týkajících se zacházení jako v tržním hospodářství. Zúčastněným stranám byla dána možnost písemně se vyjádřit a požádat o slyšení, mají-li ke slyšení zvláštní důvody.
(72)
Několik společností tvrdilo, že Komise neodpověděla na jejich žádost o zacházení jako v tržním hospodářství do tří měsíců, jak se vyžaduje v čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení. Šetření proto mohlo být narušeno procesní chybou a Komise by měla v souladu s rozsudkem ve věci Brosmann (4) šetření ukončit.
(73)
Komise připouští, že kvůli vysokému počtu zkoumaných žádostí o zacházení jako v tržním hospodářství, které byly ověřeny na místě v Číně, nebylo možno v tomto konkrétním případě rozhodnout o žádostech o zacházení jako v tržním hospodářství ve stanovené lhůtě. Připomíná se však, že Tribunál nedávno rozhodl, že rozhodnutí o zacházení jako v tržním hospodářství přijaté po uplynutí tříměsíční lhůty stanovené v čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení samo o sobě nepostačuje k zrušení nařízení o uložení antidumpingových opatření (5). Žádost je proto zamítnuta.
(74)
Šest společností zpochybnilo hodnocení Komise, že nevedou jednoznačné a jasné účetnictví prověřené nezávislými auditory v souladu s mezinárodními účetními standardy. Komise tyto žádosti pečlivě přezkoumala a zjistila, že podaná vysvětlení nemohou vyvrátit celková zjištění učiněná na základě inspekcí na místě. V některých případech byly nové předložené informace v rozporu s dříve poskytnutými údaji, zatímco v některých jiných případech předložily společnosti nové důkazy, které nebyly poskytnuty či zpřístupněny při inspekci na místě.
(75)
Pět společností zpochybnilo rovněž zjištění Komise, že neprokázaly, že nedochází k podstatnému zkreslení způsobenému bývalým systémem netržního hospodářství. Obdržené připomínky však nemohly změnit zjištění Komise, která byla učiněna na základě inspekcí na místě. Společnosti zejména neposkytly žádné důkazy, které by mohly vyvrátit původní zjištění Komise, že zkreslení je způsobeno systémem netržního hospodářství, co se týká například majetku a práv na užívání pozemků.
(76)
Dvě společnosti zpochybnily zjištění, že neprokázaly, že se obchodní rozhodnutí přijímají na základě tržních signálů, bez zásahů státu a že náklady odrážejí tržní hodnotu. Obdržené připomínky jedné společnosti nemohly vyvrátit zjištění Komise, že stát zasahoval do její politiky náborů zaměstnanců, zatímco druhá společnost poskytla nové a protichůdné informace týkající se nákupu surovin.
(77)
Z výše uvedených skutečností vyplývá, že žádný z předložených argumentů nemůže změnit zjištění, co se týká rozhodnutí o zacházení jako v tržním hospodářství.
(78)
Na základě výše uvedených skutečností se žádnému z deseti spolupracujících vyvážejících výrobců v ČLR nebo jejich skupin žádajících o zacházení jako v tržním hospodářství nepodařilo prokázat, že jsou splněna kritéria stanovená v čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení.
2. Individuální zacházení
(79)
Podle čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení se pro země spadající pod uvedený článek případné clo ukládá s celostátní platností kromě případů, kdy jsou společnosti schopny prokázat, že splňují kritéria stanovená v čl. 9 odst. 5 základního nařízení. Tato kritéria jsou ve stručné a souhrnné podobě a pouze pro orientaci uvedena níže:
-
v případě plného nebo částečného zahraničního vlastnictví daných podniků nebo společných podniků (joint ventures) mohou vývozci svobodně repatriovat základní kapitál a zisky,
-
vývozní ceny a množství a prodejní a dodací podmínky byly svobodně určeny,
-
většinu akcií nebo podílů vlastní soukromé osoby a buď jsou státní úředníci zasedající ve správní radě nebo zastávající klíčové řídící funkce v menšině, nebo je společnost dostatečně nezávislá na státních zásazích,
-
měnové přepočty se provádějí podle tržních směnných kursů a
-
státní zásahy nejsou takového rozsahu, aby umožňovaly obcházení individuálních antidumpingových opatření.
(80)
Tři vyvážející výrobci zařazeni do vzorku a sedm vyvážejících výrobců nezařazených do vzorku, kteří požádali o zacházení v tržním hospodářství, požádali rovněž o individuální zacházení v případě, že by jim zacházení jako v tržním hospodářství nebylo přiznáno. Dva vyvážející výrobci zařazení do vzorku a čtyři vyvážející výrobci, kteří nebyli do vzorku zařazeni, požádali pouze o individuální zacházení. V souladu s čl. 17 odst. 1 základního nařízení byly přezkoumány žádosti o individuální zacházení podané pouze společnostmi, které byly zařazeny do vzorku.
(81)
Vzhledem ke skutečnosti, že všechny žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství byly předběžně zamítnuty, bylo na základě dostupných informací předběžně zjištěno, že všechny společnosti zařazené do vzorku, které požádaly o individuální zacházení, splňují kritéria pro jeho přiznání.
3. Individuální zjišťování
(82)
Žádosti o individuální zjišťování podle čl. 17 odst. 3 základního nařízení předložilo sedm spolupracujících vyvážejících výrobců nebo jejich skupin nezařazených do vzorku.
(83)
V této fázi řízení Komise o žádostech o individuální zjišťování nerozhodla a tato rozhodnutí budou přijata v příhodné době.
4. Běžná hodnota
4.1. Volba srovnatelné země
(84)
Podle čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení musí být běžná hodnota pro vyvážející výrobce, jimž nebylo přiznáno zacházení jako v tržním hospodářství, stanovena na základě domácích cen nebo početně zjištěné běžné hodnoty ve srovnatelné zemi.
(85)
V oznámení o zahájení řízení uvedla Komise záměr použít pro účely stanovení běžné hodnoty jako vhodnou srovnatelnou zemi Ruskou federaci a zúčastněné strany byly vyzvány, aby se k tomu vyjádřily.
(86)
Komise obdržela řadu podání, v nichž se uvádělo, že Rusko není vhodnou srovnatelnou zemí. V obdržených informacích se zejména uvádělo, že Rusko je trhem s porcelánem nejvyšší kvality, který se specializuje na ozdobný porcelán z drahých materiálů, přičemž domácí výroba dotčeného výrobku je v porovnání s domácí spotřebou poměrně malá. Ruský trh je mimoto chráněn necelními překážkami, například certifikačními systémy GHOST. Usuzovalo se tudíž, že Rusko není vhodnou srovnatelnou zemí.
(87)
Komise proto zkoumala, zda by přiměřenou volbou srovnatelné země mohly být i jiné země, a zaslala dopisy známým výrobcům v řadě zemí, včetně Thajska, Indie, Malajsie, Turecka, Brazílie, Ukrajiny, Indonésie, Egypta, Kolumbie, Jižní Koreje, Bangladéše a Argentiny, na jejichž základě výrobci z Indie, Turecka, Brazílie a Ruska potvrdili, že jsou ochotni s Komisí spolupracovat. Odpověď na dotazník však zaslali pouze tři výrobci z Brazílie, Thajska a Ruska. Šetřením bylo prokázáno, že Brazílie má konkurenční domácí trh pro keramické stolní a kuchyňské nádobí a náčiní s řadou výrobců a poměrně nízkými cly. Údaje, které poskytl spolupracující brazilský výrobce, byly analyzovány a bylo zjištěno, že se jedná o spolehlivé informace, na jejichž základě lze stanovit běžnou hodnotu.
(88)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem a s přihlédnutím ke všem informacím, které byly k dispozici v této fázi řízení, byla v souladu s čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení jako srovnatelná země předběžně vybrána Brazílie.
4.2. Stanovení běžné hodnoty
(89)
Jelikož byly všechny žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství zamítnuty, byla podle čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení běžná hodnota pro všechny čínské vyvážející výrobce stanovena na základě informací poskytnutých výrobcem ve srovnatelné zemi.
(90)
Komise v souladu s čl. 2 odst. 2 základního nařízení nejprve zkoumala, zda byl prodej obdobného výrobku v Brazílii nezávislým odběratelům reprezentativní. Bylo zjištěno, že spolupracující brazilský výrobce prodává obdobný výrobek na domácím brazilském trhu v reprezentativním množství v porovnání s dotčeným výrobkem vyváženým do Unie vyvážejícími výrobci zařazenými do vzorku.
(91)
Komise poté zkoumala, zda tento prodej může být považován za uskutečněný v běžném obchodním styku podle čl. 2 odst. 4 základního nařízení. Toto ověření proběhlo stanovením podílu ziskového prodeje nezávislým odběratelům. Prodejní transakce byly považovány za ziskové v případě, kdy se jednotková cena rovnala výrobním nákladům, nebo byla vyšší. Byly proto stanoveny výrobní náklady brazilského výrobce během období šetření.
(92)
U typů výrobků, u nichž se více než 80 % objemu prodeje daného typu na domácím trhu uskutečnilo za cenu vyšší, než jsou výrobní náklady, a vážený průměr prodejní ceny daného typu dosahoval nejméně výše jednotkových výrobních nákladů, byla běžná hodnota podle typu výrobku vypočítána jako vážený průměr skutečných cen veškerého prodeje daného typu na domácím trhu, bez ohledu na skutečnost, zda byl tento prodej ziskový, či nikoli.
(93)
Pokud objem ziskového prodeje určitého typu výrobku představoval nejvýše 80 % celkového objemu prodeje daného typu nebo pokud vážený průměr ceny daného typu nedosahoval jednotkových výrobních nákladů, vycházela běžná hodnota ze skutečné ceny na domácím trhu, která byla vypočítána jako vážený průměr ceny pouze ziskového domácího prodeje daného typu výrobku v období šetření.
(94)
Pokud jde o neziskové typy výrobku, běžná hodnota byla vypočítána za použití výrobních nákladů brazilského výrobce s připočtením prodejních, správních a režijních nákladů a ziskového rozpětí u typů výrobku brazilského výrobce, které jsou ziskové.
5. Vývozní ceny u vyvážejících výrobců, kterým bylo přiznáno individuální zacházení
(95)
Jelikož všichni spolupracující vyvážející výrobci, kterým bylo přiznáno individuální zacházení, prodávali na vývoz do Unie přímo nezávislým odběratelům v Unii, byly vývozní ceny v souladu s čl. 2 odst. 8 základního nařízení stanoveny na základě skutečně zaplacených cen nebo cen, které je třeba zaplatit za dotčený výrobek.
6. Srovnání
(96)
Běžná hodnota a vývozní cena byly srovnány na základě ceny ze závodu. Dumpingová rozpětí byla stanovena srovnáním jednotlivých cen ze závodu účtovaných vývozci zařazenými do vzorku s cenami výrobce ve srovnatelné zemi při prodeji na domácím trhu nebo případně s početně zjištěnou běžnou hodnotou.
(97)
Za účelem zajištění spravedlivého porovnání běžné hodnoty a vývozní ceny byly podle čl. 2 odst. 10 základního nařízení provedeny náležité úpravy o rozdíly ovlivňující ceny a srovnatelnost cen. Ve vhodných případech byly provedeny úpravy s ohledem na obchodní úroveň, rozdíly ve fyzických vlastnostech a jiné faktory ovlivňující srovnatelnost cen, zejména „značky“.
(98)
Nejprve bylo přezkoumáno, zda je odůvodněna úprava s ohledem na obchodní úroveň podle čl. 2 odst. 10 písm. d) základního nařízení. V této souvislosti bylo zjištěno, že se čínský vývoz v zásadě uskutečňuje na velkoobchodní úrovni, zatímco ve srovnatelné zemi se prodej uskutečňuje i na maloobchodní úrovni. Při šetření bylo dále zjištěno, že na obou trzích ovlivňují výši cen, a tudíž i spravedlivé srovnání vývozní ceny a běžné hodnoty, různé distribuční kanály. Šetření taktéž prokázalo, že se většina čínského vývozu uskutečňuje ve velkých objemech, zatímco se většina domácího prodeje ve srovnatelné zemi uskutečnila v menším množství, což mělo na těchto dvou relevantních trzích za následek cenové rozdíly na stejné obchodní úrovni. Za účelem spravedlivého srovnání vývozní ceny a běžné hodnoty byla proto běžná hodnota upravena na základě cenových rozdílů na stejné obchodní úrovni ve srovnatelné zemi a případných cenových rozdílů, které byly zjištěny s ohledem na množství prodávané na každé obchodní úrovni.
(99)
Za druhé se ověřovalo, zda je odůvodněna úprava s ohledem na rozdíly ve fyzických vlastnostech podle čl. 2 odst. 10 písm. a) základního nařízení. V této souvislosti bylo šetřením zjištěno, že čínští vyvážející výrobci zařazují své výrobky do pěti různých jakostních tříd od A do E se značnými cenovými rozdíly. Velká většina vývozu do Unie se však týká výrobků v jakostní třídě A, B nebo C či jejich kombinace. Tato klasifikace však není univerzální ani není založena na obecných odvětvových normách, nýbrž je spíše specifická pro jednotlivé společnosti a umožňuje rozdíly v cenách. Výrobce ve srovnatelné zemi prodává na druhou stranu na domácím brazilském trhu pouze výrobky odpovídající jakostní třídě A, a bylo tudíž zjištěno, že je tím dotčena srovnatelnost cen. Vývozní cena byla proto upravena na úroveň čínské jakostní třídy A, aby byla srovnatelná s výrobkem, který výrobce ve srovnatelné zemi prodává na brazilském trhu.
(100)
Při šetření bylo za třetí zjištěno, že brazilský výrobce prodává na brazilském trhu pouze značkové výrobky, zatímco čínští vyvážející výrobci neprodávají značkové výrobky, nýbrž tzv. výrobky „soukromých značek“ nebo neznačkové keramické stolní a kuchyňské nádobí a náčiní. Značkové výrobky pokládají zákazníci obvykle za výrobky, které mají určitou prestiž, zaručenou kvalitu a design, a vyžadují proto vyšší tržní ceny, zatímco neznačkové výrobky (výrobky soukromých značek) mají sice stejné fyzické a technické vlastnosti, obvykle se však prodávají za podstatně nižší ceny. Ačkoliv přidanou hodnotu značkového výrobku nelze obvykle přesně vyčíslit, jelikož závisí na mnoha různých činitelích, jako je vnímání spotřebitelů, rozpoznání značky a jiné nevyčíslitelné faktory, brazilský výrobce v tomto konkrétním případě potvrdil, že jeho značkové keramické výrobky mohou být na brazilském trhu prodávány za podstatně vyšší ceny než ostatní neznačkové výrobky. Byla proto provedena další úprava běžné hodnoty podle čl. 2 odst. 10 písm. k) základního nařízení.
(101)
Případně byly provedeny další úpravy s ohledem na náklady na dopravu, pojištění, manipulaci a vedlejší náklady, jakož i náklady spojené s balením, úvěry, bankovními poplatky a provizemi ve všech případech, kdy bylo zjištěno, že jsou přiměřené, správné a podložené důkazy.
7. Dumpingová rozpětí
(102)
Dumpingová rozpětí pro vyvážející výrobce, kterým bylo uděleno individuální zacházení, byla v souladu s čl. 2 odst. 11 a 12 základního nařízení určena na základě srovnání vážené průměrné běžné hodnoty stanovené pro srovnatelnou zemi, která byla upravena, s váženou průměrnou vývozní cenou každé společnosti, která byla upravena, a byla vyjádřena jako procentní podíl z ceny CIF na hranice Unie před proclením.
(103)
Pro spolupracující vyvážející výrobce, kteří nebyli zařazeni do vzorku, byl vypočítán vážený průměr dumpingových rozpětí vyvážejících výrobců zařazených do vzorku. Na tomto základě činí prozatímní dumpingové rozpětí pro vyvážející výrobce, kteří nebyli zařazeni do vzorku, vyjádřené jako procentní podíl z ceny CIF na hranice Unie před proclením 26,6 %.
(104)
Za účelem vypočtení celostátního dumpingového rozpětí použitelného na nespolupracující nebo neznámé vyvážející výrobce v ČLR byla nejprve stanovena úroveň spolupráce tím, že se objem vývozu do Unie, jak jej uvedli spolupracující vyvážející výrobci, porovnal s odpovídajícími statistikami Eurostatu.
(105)
V tomto šetření se úroveň spolupráce ze strany ČLR považovala u tak roztříštěného výrobního odvětví za vysokou, jelikož vyvážející výrobci, kteří se přihlásili, představovali více než 60 % celkového vývozu dotčeného výrobku z ČLR do Unie. Celostátní dumpingové rozpětí platné pro všechny ostatní vyvážející výrobce bylo proto určeno na základě váženého průměru nejvyšších dumpingových rozpětí, která byla stanovena u reprezentativních typů výrobku, a objemu vyvážejících výrobců zařazených do vzorku. Na tomto základě bylo prozatímní celostátní dumpingové rozpětí stanoveno ve výši 58,8 % ceny CIF na hranice Unie před proclením.
(106)
Na tomto základě činí prozatímní dumpingová rozpětí vyjádřená jako procentní podíl z ceny CIF na hranice Unie před proclením:
Společnost
Prozatímní dumpingové rozpětí
Hunan Hualian China Industry Co., Ltd; Hunan Hualian Ebillion Industry Co., Ltd; Hunan Liling Hongguanyao China Industry Co., Ltd a Hunan Hualian Yuxiang China Industry Co., Ltd
26,8 %
Guangxi Sanhuan Enterprise Group Holding Co., Ltd
31,2 %
CHL Porcelain Industries Ltd
30,0 %
Shandong Zibo Niceton-Marck Huaguang Ceramics Limited; Zibo Huatong Ceramics Co., Ltd; Shandong Silver Phoenix Co., Ltd; Niceton Ceramics (Linyi) Co., Ltd a Linyi Jingshi Ceramics Co., Ltd
17,6 %
Guangxi Province Beiliu City Laotian Ceramics Co., Ltd
23,0 %
Spolupracující vyvážející výrobci nezařazení do vzorku
26,6 %
Celostátní dumpingové rozpětí
58,8 %
D. ÚJMA
1. Výroba v Unii a výrobní odvětví Unie
(107)
Ke zjištění celkové výroby v Unii byly použity veškeré dostupné informace týkající se výrobců v Unii, včetně údajů uvedených v podnětu a následných podáních, pokud jde o výrobce, kteří se v tomto šetření nepřihlásili. Celková výroba obdobného výrobku v Unii byla odhadnuta pomocí extrapolace údajů, které poskytla evropská a vnitrostátní sdružení a které byly porovnány s údaji předloženými jednotlivými výrobci a rovněž s výzkumnými a statistickými zdroji.
(108)
Během období šetření vyrábělo v Unii obdobný výrobek více než 200 výrobců. Na základě uvedeném v předchozím bodě odůvodnění byla celková výroba v Unii během období šetření odhadnuta přibližně na 240 200 tun. Výrobci v Unii, kteří představují celkovou výrobu v Unii, tvoří výrobní odvětví Unie ve smyslu čl. 4 odst. 1 základního nařízení a dále se na ně odkazuje jako na „výrobní odvětví Unie“. Výrobní odvětví Unie bylo rozděleno na dva segmenty: malé a střední podniky a větší společnosti. Na malé a střední podniky připadalo v tomto období 42 % celkové výroby v Unii. Výroba v Unii je velmi roztříštěná, třebaže se soustředí v České republice, Francouzské republice (Francii), Německu, Itálii, Polské republice (Polsku), Portugalské republice (Portugalsku), Rumunsku, Španělském království (Španělsku) a Spojeném království Velké Británie a Severního Irska (Spojené království).
2. Spotřeba v Unii
(109)
Spotřeba v Unii byla stanovena na základě dovozních statistik Eurostatu pro výrobek, jehož se týká toto šetření, a informací o prodeji výrobního odvětví Unie na trhu Unie.
(110)
Na tomto základě se spotřeba v Unii vyvíjela takto:
Tabulka 1
Objem (v tunách)
2008
2009
2010
OŠ
Spotřeba v Unii
826 896
687 609
750 830
726 614
Index (2008 = 100)
100
83
91
88
(111)
V posuzovaném období se spotřeba keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní v Unii celkově snížila o 12 %. K největšímu poklesu o 17 % došlo mezi rokem 2008 a 2009.
(112)
Tento celkový pokles spotřeby v posuzovaném období je nutno posoudit ve spojení se zotavováním se po hospodářské krizi v roce 2009. Vyhlídky trhu s keramickým stolním a kuchyňským nádobím a náčiním jsou dobré (6).
3. Dovoz z dotčené země
3.1. Objem, cena a podíl dumpingového dovozu z dotčené země na trhu
(113)
Podle údajů Eurostatu se objem, podíl na trhu a průměrné ceny dovozu dotčeného výrobku vyvíjely takto:
Tabulka 2
Dovoz z ČLR
2008
2009
2010
OŠ
Objem dovozu (v tunách)
535 593
449 346
516 618
485 814
Index (2008 = 100)
100
84
96
91
Podíl na trhu
64,8 %
65,3 %
68,8 %
66,9 %
Průměrná dovozní cena (v EUR/t)
1 274
1 307
1 473
1 499
Index (2008 = 100)
100
103
116
118
(114)
Objem celkového dovozu z Číny během posuzovaného období klesl o 9 % a v období šetření činil 485 814 tun. Pokud však jde o procentní vyjádření, je třeba podotknout, že se dovoz z Číny snížil méně než celková spotřeba v EU. Při analýze z hlediska celého posuzovaného období vzrostl podíl čínského dovozu na trhu z 64,8 % v roce 2008 na 66,9 % v období šetření.
(115)
Dovozní cena během posuzovaného období vzrostla o 17,7 %, a to z 1 274 EUR/t na 1 499 EUR/t. Jedná se o průměrnou cenu veškerého dovozu dotčeného výrobku za tunu, a trend mohl být proto ovlivněn změnami v sortimentní skladbě.
3.2. Cenové podbízení
(116)
Pro účely stanovení cenového podbízení byly vážené průměrné prodejní ceny výrobců v Unii zařazených do vzorku účtované odběratelům na trhu Unie, kteří nejsou ve spojení, upravené na úroveň cen ze závodu, tj. po odečtení přepravních nákladů v Unii a slev z ceny a rabatů, porovnány s odpovídajícími váženými průměrnými cenami spolupracujících vývozců z ČLR účtovanými prvnímu nezávislému odběrateli na trhu Unie, tj. očištěnými od slev a v případě potřeby upravenými na cenu CIF na hranice Unie, které byly upraveny rovněž s ohledem na stávající cla, náklady na celní odbavení a náklady po dovozu. Ceny výrobků v nižších jakostních třídách byly upraveny na ceny v jakostní třídě A, jelikož se zjistilo, že z hlediska spotřebitele soutěží výrobky v nižších jakostních třídách s výrobky jakostní třídy A, jak bylo uvedeno rovněž v (61). bodě odůvodnění. Ceny výrobního odvětví Unie byly upraveny o rozdíly v obchodní úrovni a případně tak, aby se vyrovnaly rozdíly v ceně spojené se značkami.
(117)
Srovnání prokázalo, že během období šetření byly ceny dotčených dumpingových výrobků pocházejících z ČLR a prodávaných v Unii nižší než prodejní ceny výrobního odvětví Unie, v procentním vyjádření ve vztahu k těmto cenám, o 26,3 % až 47,6 %.
4. Situace výrobního odvětví Unie
4.1. Obecně
(118)
V souladu s čl. 3 odst. 5 základního nařízení Komise posoudila veškeré hospodářské činitele a ukazatele, které ovlivňují situaci výrobního odvětví Unie.
(119)
Makroekonomické ukazatele (výroba, výrobní kapacita, využití kapacity, objem prodeje, podíl na trhu, zaměstnanost, produktivita a velikost dumpingových rozpětí) byly posouzeny na úrovni celého výrobního odvětví Unie. Posouzení se zakládalo na informacích, které poskytla evropská a vnitrostátní sdružení a které byly srovnány s údaji předloženými výrobci v Unii a s dostupnými oficiálními statistikami.
(120)
Analýza mikroekonomických ukazatelů (zásoby, prodejní ceny, ziskovost, peněžní tok, investice, návratnost investic, schopnost získat kapitál, mzdy a výrobní náklady) byla provedena na úrovni výrobců v Unii, kteří byli zařazeni do vzorku. Posouzení se zakládalo na jejich údajích, které byly řádně ověřeny.
(121)
U některých mikroekonomických ukazatelů (prodejní cena, ziskovost, návratnost investic a výrobní náklady) byly výsledky společností z určitého segmentu, které byly zařazeny do vzorku, váženy podle podílu tohoto segmentu na celkové výrobě v Unii (s použitím specifické váhy s ohledem na objemy výroby každého segmentu v celém odvětví keramického stolního nádobí a náčiní - 42 % u malých a středních podniků, 58 % u ostatních společností). Takto bylo zajištěno, že výsledky velkých společností nenarušují analýzu újmy, nýbrž že byla pokud možno náležitě zohledněna situace menších společností, na něž společně připadá velká část výroby v Unii.
4.2. Makroekonomické ukazatele
4.2.1. Výroba, výrobní kapacita a využití kapacity
(122)
V posuzovaném období se výroba, výrobní kapacita a využití kapacity výrobního odvětví Unie vyvíjely takto:
Tabulka 3
2008
2009
2010
OŠ
Objem výroby (v tunách)
281 300
230 300
235 700
240 200
Index (2008 = 100)
100
82
84
85
Výrobní kapacita (v tunách)
371 540
361 253
326 573
324 072
Index (2008 = 100)
100
97
88
87
Využití kapacity
75,7 %
63,8 %
72,2 %
74,1 %
Index (2008 = 100)
100
84
95
98
(123)
V posuzovaném období se výroba výrobního odvětví Unie snížila o 15 %. Celkově byl pokles výraznější než snížení spotřeby v Unii v témže období. V roce 2010 se výroba nezvyšovala stejným tempem jako spotřeba.
(124)
Výrobní kapacita výrobního odvětví Unie se v posuzovaném období snížila o 13 %. Navzdory tomuto poklesu se míra využití kapacity výrobního odvětví v posuzovaném období dále snižovala, a to celkem o 2 % na 74,1 %.
4.2.2. Objem prodeje a podíl na trhu
(125)
V posuzovaném období klesal prodej výrobního odvětví Unie na trhu Unie odběratelům, kteří nejsou ve spojení, rychlejším tempem (o 8 % více) než spotřeba. Podotýká se, že mezi rokem 2009 a 2010 se objem prodeje dále snižoval, zatímco spotřeba v Unii vzrostla o 8 %.
Tabulka 4
Objem (v tunách)
2008
2009
2010
OŠ
Prodej v Unii
190 332
156 798
152 609
152 095
Index (2008 = 100)
100
82
80
80
(126)
Podíl výrobního odvětví Unie na trhu se v posuzovaném období snížil o 9 % neboli o 2,1 procentního bodu.
Tabulka 5
2008
2009
2010
OŠ
Podíl na trhu v Unii
23,0 %
22,8 %
20,3 %
20,9 %
Index (2008 = 100)
100
99
88
91
4.2.3. Zaměstnanost a produktivita
(127)
Zaměstnanost se v celém posuzovaném období snižovala a celkem klesla o 21 %. Tato tendence odpovídala poklesu objemu prodeje na trhu Unie odběratelům, kteří nejsou ve spojení.
Tabulka 6
2008
2009
2010
OŠ
Počet zaměstnanců
31 559
26 146
24 993
25 093
Index (2008 = 100)
100
83
79
79
(128)
Produktivita pracovníků výrobního odvětví Unie, měřená jako výstup na zaměstnance za rok, v posuzovaném období vzrostla o 8 %. To je částečně způsobeno snahou výrobního odvětví Unie reagovat na tlak, který vyvíjel dumpingový dovoz z Číny.
Tabulka 7
2008
2009
2010
OŠ
Produktivita (v tunách na zaměstnance)
8,9
8,8
9,4
9,6
Index (2008 = 100)
100
99
106
108
4.2.4. Velikost dumpingového rozpětí
(129)
Dumpingová rozpětí jsou uvedena výše v oddíle týkajícím se dumpingu. Všechna zjištěná dumpingová rozpětí jsou podstatně vyšší než nepatrná. Vzhledem k objemům a cenám dumpingového dovozu nelze dopad skutečného dumpingového rozpětí považovat za zanedbatelný.
4.3. Mikroekonomické ukazatele
4.3.1. Zásoby
(130)
Konečný stav zásob výrobního odvětví Unie se v posuzovaném období v absolutním vyjádření snížil o 14 %. Šetření ukázalo, že u tohoto druhu výrobního odvětví, které obvykle pracuje na zakázku, se nejedná o rozhodující ukazatel.
Tabulka 8
2008
2009
2010
OŠ
Zásoby (v tunách)
7 754
6 647
7 611
6 647
Index (2008 = 100)
100
86
98
86
4.3.2. Prodejní ceny
(131)
Prodejní ceny výrobního odvětví Unie na trhu Unie se v posuzovaném období snížily o 12 %.
Tabulka 9
2008
2009
2010
OŠ
Průměrná cena v EU při prodeji odběratelům, kteří nejsou ve spojení (v EUR/t)
4 103
3 818
3 811
3 615
Index (2008 = 100)
100
93
93
88
4.3.3. Ziskovost, peněžní tok, investice, návratnost investic, schopnost získat kapitál a mzdy
(132)
V posuzovaném období se ziskovost, peněžní tok, návratnost investic, schopnost získat kapitál, investice a mzdy ve výrobním odvětví Unie vyvíjely takto:
Tabulka 10
2008
2009
2010
OŠ
Čistý zisk při prodeji v Unii odběratelům, kteří nejsou ve spojení (v % z čistého obratu z prodeje)
4,2 %
2,2 %
0,1 %
3,5 %
Peněžní tok (v EUR)
10 531 970
6 205 824
9 267 381
11 998 647
Index (2008 = 100)
100
59
88
114
Čisté investice (v EUR)
13 686 363
9 423 983
10 805 215
9 690 923
Index (2008 = 100)
100
69
79
71
Návratnost investic (čistý zisk v % čisté účetní hodnoty investic)
19,2 %
14,8 %
-51,3 %
5,5 %
Index (2008 = 100)
100
77
- 267
29
Roční mzdové náklady na zaměstnance
20 436
20 526
21 619
20 832
Index (2008 = 100)
100
100
106
102
(133)
Ziskovost výrobního odvětví Unie se v posuzovaném období snížila o 0,7 procentního bodu. Ziskovost byla nejnižší v roce 2010, kdy pokles mezi rokem 2008 a 2010 dosáhl 4,1 procentního bodu.
(134)
Je třeba zdůraznit, že situace výrobního odvětví Unie byla nejistá již na počátku posuzovaného období, a to kvůli obrovskému objemu levného dovozu z Číny na trh Unie, který v období 2002-2004 prudce vzrostl a po zrušení dovozních kvót u tohoto dovozu od roku 2005 dosáhl velmi významného podílu na trhu. To bylo příčinou významné restrukturalizace odvětví, která byla na počátku posuzovaného období v závěrečné fázi.
(135)
Vzhledem k tomuto vývoji před posuzovaným obdobím nelze zisk, jehož bylo dosaženo na počátku posuzovaného období, považovat za běžný zisk. Jelikož v této souvislosti nebyly obdrženy žádné informace, usuzuje se, že jako vhodné srovnávací měřítko může předběžně sloužit běžná úroveň zisku u jiného široce používaného a důležitého spotřebního výrobku, který byl předmětem antidumpingového šetření, a to usňové obuvi. Tato úroveň zisku činí 6 % (7). Je tudíž zřejmé, že celkově nebylo výrobní odvětví Unie během celého posuzovaného období schopno dosáhnout úrovně zisku, kterou lze u tohoto výrobku považovat za přijatelnou.
(136)
Peněžní tok výrobního odvětví Unie se v posuzovaném období značně zvýšil. To však lze přičíst některým větším a zavedeným společnostem, u malých a středních podniků tomu tak nebylo. Výše čistých investic klesla o 33 %. Je však třeba podotknout, že do konce posuzovaného období investice u malých a středních podniků téměř neexistovaly. Pouze dvě společnosti, které nepatří k malým a středním podnikům, si mohly dovolit uskutečnit v posuzovaném období významné investice. V průběhu celého posuzovaného období se návratnost investic snižovala více než ziskovost.
(137)
Mezi rokem 2008 a obdobím šetření vzrostla průměrná mzda na zaměstnance o 2 %. Tento růst mzdových nákladů je podstatně nižší než celkový vývoj mzdových nákladů v Unii v průběhu posuzovaného období, což naznačuje, že se výrobní odvětví Unie snažilo zachovat mzdy na co nejnižší úrovni.
4.3.4. Výrobní náklady
(138)
V posuzovaném období se výrobní náklady snížily o 10 %.
Tabulka 11
2008
2009
2010
OŠ
Výrobní náklady (v EUR/t)
3 578
3 583
3 514
3 230
Index (2008 = 100)
100
100
98
90
5. Závěr ohledně újmy
(139)
Šetření prokázalo, že ukazatele újmy, jako je objem výroby, kapacita, prodej odběratelům, kteří nejsou ve spojení, a zaměstnanost, se v posuzovaném období zhoršily.
(140)
Ukazatele újmy týkající se finanční situace výrobců v Unii, jako je ziskovost, investice a návratnost investic, se v posuzovaném období vyvíjely negativně.
(141)
Ziskovost nejenže nedosáhla uspokojivé úrovně pro dané odvětví, nýbrž se v posuzovaném období zhoršila. Trvalé snižování prodejních cen výrobního odvětví Unie znamenalo, že výrobní odvětví nebylo schopno dosáhnout téměř žádného zisku.
(142)
Produktivita výrobního odvětví Unie se v posuzovaném období zvýšila, přičemž důvodem je především jeho značná snaha soutěžit s významným dumpingovým čínským dovozem.
(143)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem se vyvozuje předběžný závěr, že výrobnímu odvětví Unie byla způsobena podstatná újma ve smyslu čl. 3 odst. 5 základního nařízení.
E. PŘÍČINNÁ SOUVISLOST
1. Úvod
(144)
V souladu s čl. 3 odst. 6 a 7 základního nařízení bylo zkoumáno, zda dumpingový dovoz pocházející z ČLR způsobil výrobnímu odvětví Unie újmu v takové míře, že ji lze označit za podstatnou. Byly přezkoumány i jiné známé činitele, které mohly vedle dumpingového dovozu výrobnímu odvětví Unie způsobovat újmu, aby bylo zajištěno, že případná újma způsobená těmito jinými činiteli nebude připsána dumpingovému dovozu.
2. Účinek dumpingového dovozu
(145)
Šetření prokázalo, že se spotřeba v Unii během posuzovaného období snížila o 12 %. Zatímco objem dumpingového dovozu z Číny klesl přibližně o 9 %, jeho podíl na trhu současně vzrostl. Objem prodeje výrobního odvětví Unie klesl o 20 % a podíl na trhu se zmenšil z 23 % v roce 2008 na 20,9 % v období šetření.
(146)
V období od roku 2009 do konce období šetření spotřeba v Unii rostla, zatímco se podíl výrobního odvětví Unie na trhu snižoval, na rozdíl od dumpingového dovozu z Číny, jehož podíl na trhu se v tomto období značně zvýšil.
(147)
Ceny dumpingového dovozu z Číny v posuzovaném období rostly. I když se v posuzovaném období průměrná cena dovozu z Číny zvýšila o 18 %, tyto ceny byly trvale nižší než prodejní ceny výrobního odvětví Unie, zejména v období šetření, a vyvíjely tudíž tlak na ceny na trhu v Unii. Snižování prodejních cen výrobního odvětví Unie na trhu Unie a jeho ziskovosti lze proto přičíst stlačování cen, které na trhu Unie způsoboval dumpingový dovoz z Číny. Pokles výrobních nákladů výrobního odvětví Unie a snížení zaměstnanosti prokazuje snahu výrobního odvětví reagovat na tento dovoz.
(148)
Na základě výše uvedených skutečností se vyvozuje závěr, že existence čínského dovozu a zvýšení podílu dumpingového dovozu z Číny s cenami podstatně nižšími, než jsou ceny výrobního odvětví Unie, na trhu hrálo rozhodující roli v podstatné újmě způsobené výrobnímu odvětví Unie, která se projevuje zejména v jeho špatné finanční situaci a zhoršování u většiny ukazatelů újmy.
3. Účinky jiných činitelů
(149)
V rámci příčinné souvislosti byly zkoumány tyto jiné činitele: vývoj poptávky na trhu Unie a její segmentace, vývozní výkonnost výrobního odvětví Unie, dovoz výrobku, jehož se týká toto šetření, z ostatních zemí, protisoutěžní praktiky na trhu Unie, rozdíly ve výrobních metodách a trh s použitým zbožím. Analyzovány byly i další činitele.
3.1. Dovoz z jiných třetích zemí než z dotčené země
(150)
Objem dovozu z ostatních třetích zemí v posuzovaném období je uveden v následující tabulce. Trendy týkající se množství a cen vycházejí z údajů Eurostatu.
Tabulka 12
2008
2009
2010
OŠ
Objem dovozu ze všech ostatních třetích zemí (v tunách)
100 971
81 464
81 602
88 706
Index (2008 = 100)
100
81
81
88
Podíl na trhu
12,2 %
11,8 %
10,9 %
12,2 %
Průměrná dovozní cena (v EUR/t)
2 378
2 354
2 591
2 522
Index (2008 = 100)
100
99
109
106
Objem dovozu z Turecka (v tunách)
36 952
33 275
32 887
40 553
Index (2008 = 100)
100
90
89
110
Podíl na trhu
4,5 %
4,8 %
4,4 %
5,6 %
Průměrná dovozní cena (v EUR/t)
2 027
2 014
2 171
2 058
Index (2008 = 100)
100
99
107
102
(151)
Dovoz ze třetích zemí se v posuzovaném období snížil o 12 %, zatímco podíl tohoto dovozu na trhu byl poměrně stálý.
(152)
Je třeba podotknout, že průměrné ceny dovozu z ostatních třetích zemí v posuzovaném období vzrostly o 6 % a byly trvale vyšší než průměrná prodejní cena čínského vývozu (v období šetření o 68 %).
(153)
CCCLA uvedla, že se mezi rokem 2010 a 2011 dovoz z Turecka zvýšil o 8 % a že ceny dovozu z Turecka byly údajně vyšší než ceny dovozu z Číny přibližně pouze o 20 %.
(154)
Co se týká tohoto tvrzení, uvádí se, že při srovnání situace na počátku a na konci posuzovaného období vzrostl objem dovozu z Turecka o 10 % neboli o 1,1 procentního bodu, jeho průměrné ceny však byly trvale mnohem vyšší (od 37 % do 60 %) než ceny čínského dovozu. Na tento dovoz nikdy nepřipadal podíl na trhu vyšší než 5,6 %. Lze tudíž těžko dospět k závěru, že podstatnou újmu způsobil výrobnímu odvětví Unie turecký dovoz.
(155)
Z výše uvedených důvodů se vyvozuje závěr, že dovoz z ostatních třetích zemí neovlivnil podstatně situaci výrobního odvětví Unie.
3.2. Segmenty trhu
(156)
Sdružení dovozců se sídlem v Německu a někteří jeho členové uvedli, že na základě cen pro konečného spotřebitele, jakosti výrobku a prodejních kanálů je nutno trh s keramickými výrobky, kterých se týká toto šetření, rozdělit nejméně na tyto tři segmenty: špičkové výrobky (vysoká jakost, vysoké ceny), výrobky střední/nízké kategorie (střední/nízká jakost, střední/nízké ceny) a zvláštní výrobky (například dekorativní předměty, suvenýry, květináče a hotelový porcelán). Většina výroby v Unii je údajně prodávána na trhu špičkových výrobků a/nebo zvláštních výrobků, zatímco čínský dovoz patří převážně do segmentu trhu s levnými výrobky. Výrobní odvětví Unie se zaměřuje většinou spíše na prodej v malých obchodech než na místech, kde nakupují běžní spotřebitelé. Čínský dovoz proto nesoutěží přímo s výrobou v Unii.
(157)
Šetření však tato tvrzení nepotvrdilo. Za prvé se podotýká, že obdobný výrobek nezahrnuje některé předměty, na něž tyto strany odkazují, například čistě dekorativní předměty (viz (51). a (52). bod odůvodnění). Šetření za druhé prokázalo, že současná výroba v Unii zásobuje všechny trhy stejně jako čínský dovoz. Příslušná část čínského dovozu by ve skutečnosti spadala do segmentů špičkových nebo zvláštních výrobků. Jeden britský dovozce uvedl, že z Číny dováží špičkové výrobky, a skupina společností z EU s výrobními zájmy v Číně poukázala na velmi vysoké ceny, které na trhu Unie účtuje za své kameninové výrobky pocházející z Číny.
(158)
Závěrem se odkazuje na oddíl B.1.2, v němž byl vyvozen závěr, že se všechny typy dotčeného výrobku a obdobného výrobku považují za jediný výrobek. Analýzu je tudíž nutno provést na úrovni dotčeného výrobku a obdobného výrobku. Jakékoli tvrzení ohledně určitých segmentů proto nelze uznat.
3.3. Spotřeba a poptávka
(159)
Evropské sdružení dovozců a maloobchodníků a CCCLA poukázaly na snižování poptávky v Unii. Jeden dovozce nezařazený do vzorku uvedl, že se poptávka po porcelánu, zejména s ohledem na vedlejší a doplňkový sortiment a v soukromém sektoru, prudce snižuje a že ostatní poptávka je mimořádně diverzifikovaná. Několik stran obdobně tvrdilo, že kvůli měnící se módě nyní spotřebitelé hledají cenově dostupné keramické stolní a kuchyňské nádobí a náčiní. Podle názoru jednoho velkoobchodníka se trh pro špičkové výrobky zmenšuje a bude se zmenšovat i v dalších letech.
(160)
Podle výše uvedeného evropského sdružení dovozců a maloobchodníků vysvětluje pokles prodeje a výroby výrobců v Unii v posuzovaném období snižování poptávky.
(161)
CCCLA uvedla, že podnět ukazuje významné výkyvy ve výši spotřeby v Unii v průběhu posuzovaného období v souladu s celkovými makroekonomickými podmínkami. Podle CCCLA se v posuzovaném období vyvíjely faktory újmy v souladu s výkyvy v poptávce v Unii a na ostatních trzích a prodej výrobců v Unii i čínský dovoz sledovaly změny poptávky.
(162)
Sdružení dovozců se sídlem v Německu a někteří jeho členové uvedli, že údaje o čínském dovozu po rozšíření Unie v roce 2004 a zrušení dovozních kvót u tohoto výrobku ode dne 1. ledna 2005 naznačují obrovskou poptávku po levnějším stolním nádobí a náčiní na trhu Unie mezi rokem 2002 a 2005, načež mezi rokem 2005 a 2010 následoval pokles. Výrobci v Unii údajně nebyli ochotni a/nebo schopni tuto poptávku uspokojit.
(163)
Co se týká těchto tvrzení, za prvé se odkazuje na oddíl B.1.2, v němž byl vyvozen závěr, že se veškeré typy dotčeného výrobku a obdobného výrobku považují za jediný výrobek. Tvrzení týkající se určitého sortimentu proto není podstatné a analýzu je nutno provést na úrovni dotčeného výrobku a obdobného výrobku.
(164)
Za druhé, tvrzení, že se faktory újmy vyvíjely v souladu s výkyvy poptávky na ostatních vývozních trzích, je v rozporu se skutečností, že se vývozní výkonnost výrobců v Unii zařazených do vzorku vyvíjela v posuzovaném období kladně.
(165)
Za třetí, jak je vyvozeno v oddíle D.2, spotřeba se v posuzovaném období snižovala. Neexistovaly žádné důkazy, které by potvrzovaly, že výrobci v Unii nebyli ochotni a/nebo schopni uspokojit obrovskou poptávku po levnějším stolním nádobí a náčiní v Unii. Naopak, při šetření bylo zjištěno, že v celém posuzovaném období uspokojovali výrobci v Unii poptávku po různých typech, včetně levnějšího stolního nádobí a náčiní. I když v Unii během posuzovaného období existovaly výkyvy v úrovni spotřeby, které mohly v určité fázi přispět ke špatné situaci výrobního odvětví Unie, nelze mít celkově za to, že mají takový dopad, aby mohly narušit příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem a újmou, která byla výrobnímu odvětví způsobena v období šetření.
(166)
Tato tvrzení se proto zamítají.
3.4. Vývoz výrobního odvětví Unie
(167)
Podle údajů z Eurostatu (objem vývozu) a od výrobců v Unii zařazených do vzorku (průměrná vývozní cena) se vývoz výrobního odvětví Unie vyvíjel v posuzovaném období takto:
Tabulka 13
2008
2009
2010
OŠ
Objem vývozu (v tunách)
90 968
73 502
83 091
88 105
Index (2008 = 100)
100
81
91
97
Průměrná vývozní cena (v EUR/t)
3 136
2 983
3 462
3 125
Index (2008 = 100)
100
95
110
100
(168)
CCCLA podotkla, že podle údajů v podnětu se vývoz výrobců v Unii mezi rokem 2009 a 2011 podstatně zvýšil. Tato strana uvedla, že se faktory újmy vyvíjely negativně, když se vývozní výkonnost výrobců v Unii snížila. Újma byla proto způsobena nepříznivým vývojem vývozu výrobního odvětví Unie.
(169)
V této souvislosti je třeba za prvé podotknout, že se analýza újmy zaměřuje na situaci výrobního odvětví Unie na trhu Unie. Případné změny vývozní výkonnosti proto nemají žádný dopad na většinu ukazatelů, které byly analyzovány výše, jako je objem prodeje, podíl na trhu a ceny. Za druhé, vývoz výrobního odvětví Unie lze vykládat jako způsob kompenzace klesajícího prodeje na trhu Unie, tj. na trhu, na němž je způsobována újma. Za třetí, jak prokazuje výše uvedená tabulka, celkový vývoz z Unie se snížil o 3 %. Rovněž vývozní ceny spolupracujících vývozců, kteří byli zařazeni do vzorku, byly v posuzovaném období stálé.
(170)
Toto tvrzení se proto zamítá a vyvozuje se závěr, že vývozní výkonnost výrobního odvětví Unie nezpůsobila podstatnou újmu.
3.5. Zrušení dovozních kvót
(171)
Do dne 1. ledna 2005 platily v případě členských států, jež byly v té době členy Unie, pro výrobky kódů KN uvedených v (56). bodě odůvodnění pocházející z Číny množstevní kvóty, které v roce 2000 činily celkem 84 473 tun a do roku 2004 se postupně zvýšily na 147 744 tun. Z dostupných statistických údajů vyplývá, že v roce 2004 činil dovoz dotčeného výrobku ze strany 27 zemí, které jsou nyní členskými státy, 173 809 tun. O rok později, po zrušení kvót, tento dovoz vzrostl na 530 294 tun. Od té doby nebyl čínský dovoz nikdy nižší než 449 000 tun ročně.
(172)
Co se týká úlohy dovozních kvót v újmě zaznamenané v posuzovaném období, za prvé je třeba uvést, že vzhledem k tomu, že se kvóty postupně zvyšovaly a byly zrušeny 3 roky před začátkem posuzovaného období a 6 let před začátkem období šetření, docházelo na trhu Unie od roku 2002 k velké restrukturalizaci s cílem zohlednit tyto změněné tržní podmínky. To dokládají i informace o uzavírání podniků a platební neschopnosti evropských výrobců keramického stolního nádobí a náčiní, které poskytl žadatel. V důsledku toho bylo výrobní odvětví Unie do začátku posuzovaného období přeměněno na menší a výkonné odvětví.
(173)
Lze tudíž mít za to, že účinky zrušení dovozních kvót vztahujících se na dotčený výrobek v roce 2005 mohly mít před začátkem posuzovaného období negativní dopad na zdraví výrobního odvětví Unie. I kdyby tomu tak však bylo, újmu v období šetření působil dumpingový dovoz. Zrušení dovozních kvót od roku 2005 proto nenarušuje příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem a újmou, která byla výrobnímu odvětví Unie způsobena v posuzovaném období a v období šetření.
3.6. Protisoutěžní praktiky na trhu Unie
(174)
Řada stran tvrdila, že újma je způsobena protisoutěžními praktikami na trhu Unie, a rovněž se uvádělo, že toto antidumpingové řízení bylo zahájeno s cílem vzpamatovat se ze ztrát vyplývajících z pokut uložených za protiprávní kartely. CCCLA uvedla, že existence jednání ve vzájemné shodě na trhu Unie může vést k tomu, že údaje o újmě (konkrétně prodejní ceny, objemy prodeje, podíl na trhu a zisky) uvedené v podnětu a shromážděné v průběhu šetření nejsou spolehlivé, jelikož nepředstavují situaci, která odráží běžné fungování trhu.
(175)
Na straně jedné se uvádí, že v roce 2010 uložila Komise pokuty sedmnácti podnikům vyrábějícím koupelnové vybavení za kartel za účelem stanovování cen, který trval od roku 1992 do roku 2004 a který se týkal šesti členských států: Německa, Rakouska, Itálie, Francie, Belgického království (Belgie) a Nizozemského království (Nizozemsko) (8). K dotyčným praktikám docházelo před posuzovaným obdobím a týkaly se jiných výrobků. Jediný dotčený podnik, který v posuzovaném období působil rovněž v odvětví keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní, mimoto podal u Tribunálu Evropské unie žalobu na zrušení pokuty. Tato žaloba se dosud projednává. Německé orgány zahájily na druhou stranu v únoru 2011 u některých německých výrobců stolního nádobí a náčiní šetření týkající se kartelu. Výsledky tohoto šetření německé orgány dosud nezveřejnily, takže v tomto ohledu nelze vyvodit žádné závěry. Toto šetření se mimoto týká pouze jednoho členského státu, zatímco výrobní odvětví Unie je poměrně rozšířené. Tato tvrzení byla proto zamítnuta.
(176)
Co se týká poukázání některých stran na skutečnost, že někteří výrobci v Unii změnili své činnosti a stali se rovněž obchodníky s výrobky pocházejícími s Číny, jedná se o obchodní příležitost, kterou nelze označit za protisoutěžní.
3.7. Výrobní metody
(177)
Podle určitých stran přispěla k újmě, která byla způsobena výrobnímu odvětví Unie, jednoznačně rozhodnutí výrobců v Unii, pokud jde o výrobní metody. Tyto strany zdůrazňují, že výrobní metody v Unii nejsou ani zdaleka tak efektivní jako čínské výrobní metody - výrobní metody Unie jsou plně automatizované, což znamená vysoké náklady na přenastavení strojů v případě malých sérií, nákladné zhotovování forem, dražší suroviny a vyšší náklady na energii kvůli dvojímu výpalu. Na rozdíl od výrobců v Unii pracují čínští výrobci na základě objednávek, mají nižší náklady na skladování a prodávají celou výrobu v dávkách bez zařazování do jakostních tříd a slev z ceny. V Unii jsou rovněž téměř dvakrát tak vysoké náklady na obtisky při zdobení na glazuru. Některé strany naopak poukázaly na účinnost výrobních metod Unie, co se týká například delších pracovních cyklů.
(178)
Šetření prokázalo existenci převodu příslušných technologií na celosvětové úrovni. Nebylo možné zjistit souvislost mezi konkrétní výrobní metodou a úspěchem v podnikání. Rovněž nebylo možné zjistit, zda měla volba určité výrobní metody dostatečně významný dopad, aby mohl narušit příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem z dotčené země a újmou, která byla způsobena výrobnímu odvětví Unie.
3.8. Trhy s použitým zbožím
(179)
Podle jednoho dovozce, který nebyl zařazen do vzorku, se domácnosti v posledních desetiletích zmenšily a prodávají zbytečné předměty na bleších trzích, internetových aukcích nebo prostřednictvím jiných forem trhů s použitým zbožím. Podle této strany uspokojuje použité stolní a kuchyňské nádobí a náčiní značnou část stávající poptávky a přímo soutěží s nově vyrobeným stolním a kuchyňským nádobím a náčiním. Dovozce, který nebyl zařazen do vzorku, poskytl doklady o hodnotách několika skupin výrobků známých německých výrobců porcelánů při internetových aukcích.
(180)
Nebylo však možné nalézt spolehlivý základ pro extrapolaci objemů a cen velmi specifických kolekcí tří německých společností z německojazyčné platformy pro jiné země Unie nebo jiné výrobky. Nebylo tudíž možné tento trh vyčíslit a při šetření se nepodařilo zjistit, zda byl prodej použitého zboží dostatečně významný, aby narušil příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem z dotčené země a újmou, která byla způsobena výrobnímu odvětví Unie.
3.9. Hospodářská krize
(181)
Podle CCCLA je údajná újma způsobena dopadem finanční krize, hospodářské recese a krize státního dluhu na rozpočty spotřebitelů. Na provozní úrovni jsou údajně žadatelé ziskoví, CCCLA se proto domnívá, že nahlášené ztráty je nutno přičíst finančním spekulacím (jako jsou ztráty z investic do vlastního kapitálu nebo státních dluhopisů) a jiným než provozním výdajům souvisejícím s finanční krizí.
(182)
Hospodářská krize může vysvětlit klesající spotřebu během částí posuzovaného období. Je však třeba zmínit, že v situaci klesající spotřeby v posuzovaném období a v situaci rostoucí spotřeby mezi rokem 2009 a obdobím šetření kontrastuje výkonnost levného dumpingového dovozu s výkonností výrobního odvětví Unie.
(183)
Ze šetření jednoznačně vyplývá, že dumpingový dovoz z Číny zvýšil dopady hospodářského poklesu. I během celkového hospodářského oživování se výrobnímu odvětví Unie nepodařilo se zotavit a opět dosáhnout významných objemů prodeje a v průběhu posuzovaného období přišlo o významný podíl na trhu, zatímco čínský dumpingový dovoz získal větší podíl na trhu.
(184)
Ačkoli hospodářská krize mohla přispět ke špatné situaci výrobního odvětví Unie, nelze usuzovat, že měla takový dopad, aby narušila příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem a újmou, která byla výrobnímu odvětví způsobena v období šetření.
3.10. Další činitele
(185)
Jedno sdružení uvedlo, že podle jeho názoru narušují příčinnou souvislost další činitele. Tato strana odkázala na hospodářskou soutěž uvnitř Unie (na základě toho, že se ceny v Unii značně liší) a na požadavky Unie týkající se bezpečnosti a zdraví, které jsou stále přísnější, což zvyšuje výrobní náklady. K dalším uváděným činitelům patřilo napodobování výrobků ze strany některých čínských výrobců a existence necelních překážek na řadě trhů mimo Evropu, které brání vývozu výrobců v Unii.
(186)
Co se týká tvrzení ohledně hospodářské soutěže uvnitř Unie, šetření neprokázalo žádnou souvislost mezi újmou, umístěním výrobců v Unii a cenami v tomto členském státě. Pokud jde o požadavky Unie týkající se bezpečnosti a zdraví, uvádí se, že se vztahují na výrobky zhotovené v Unii i na dovážené výrobky, ovlivňují tudíž ceny všech hospodářských subjektů. Vzhledem ke skutečnosti, že nebyly předloženy žádné informace, které by doložily tvrzení o napodobování výrobků, nebylo možno analyzovat dopady tohoto tvrzení. Tvrzení ohledně existence necelních překážek na řadě trhů mimo EU nelze přijmout: tyto překážky mohly výrobcům v Unii bránit v tom, aby využili svůj vývozní potenciál, neměly však žádný dopad na snižující se prodej na trhu Unie, tj. na trhu, na němž je způsobována újma.
(187)
CCCLA poukázala na další činitele, konkrétně nedostatek kvalifikovaných pracovníků na trhu Unie a újmu, kterou si způsobilo výrobní odvětví samo, a to na základě toho, že někteří výrobci v Unii dovážejí dotčený výrobek. Na základě dostupných informací se však vyvozuje závěr, že celkově se celé výrobní odvětví Unie nacházelo ve špatné situaci, a skutečnost, že se zvýšil počet obchodních modelů, nezpůsobila výrobnímu odvětví Unie újmu a měla by se spíše vykládat jako způsob kompenzace klesajícího prodeje na trhu Unie. Co se týká nedostatku kvalifikovaných pracovníků v odvětví keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní v Unii, žádná zúčastněná strana se sídlem v Unii nepotvrdila, že by se jí to týkalo.
(188)
Jeden dovozce orgány vyzval, aby analyzovaly dopad ostatních typů stolního a kuchyňského nádobí a náčiní, například plastového, hliníkového, melaminového a skleněného. K doložení tohoto tvrzení však nebyly poskytnuty žádné informace. Při šetření nebylo možno učinit žádné zjištění ohledně této záležitosti.
(189)
Některé strany spojují újmu, která byla způsobena výrobnímu odvětví Unie, se situací výrobního odvětví Unie před posuzovaným obdobím. V této souvislosti několik dovozců tvrdilo, že zhoršování situace výrobního odvětví Unie začalo již v období 1975-2002. Analýza Komise však nemohla jít tak daleko, mimo jiné kvůli nedostupnosti spolehlivých údajů pro toto období. Stejně tak tomu bylo i u jiné události, k níž došlo dlouho před posuzovaným obdobím: státní podpory, kterou obdržel německý porcelánový průmysl a která podle jednoho dovozce, který nebyl zařazen do vzorku, prokazuje, že výrobní odvětví Unie nezvýšilo svou efektivnost (9).
(190)
Zkoumání jiných známých faktorů, které mohly způsobit výrobnímu odvětví Unie újmu, ukázalo, že tyto faktory nenarušují zjištěnou příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem z ČLR a újmou, která byla způsobena výrobnímu odvětví Unie.
4. Závěr ohledně příčinné souvislosti
(191)
Na základě výše uvedené analýzy, v jejímž rámci byly účinky všech známých činitelů na situaci výrobního odvětví Unie náležitě odlišeny a odděleny od účinků dumpingového vývozu působících újmu, se předběžně vyvozuje závěr, že dumpingový dovoz z Číny způsobil výrobnímu odvětví Unie podstatnou újmu ve smyslu čl. 3 odst. 6 základního nařízení.
F. ZÁJEM UNIE
1. Předběžné poznámky
(192)
V souladu s článkem 21 základního nařízení Komise zkoumala, zda navzdory předběžnému závěru o dumpingu působícím újmu neexistují přesvědčivé důvody pro závěr, že v tomto konkrétním případě není v zájmu Unie přijímat prozatímní antidumpingová opatření. Analýza zájmu Unie vycházela z posouzení všech různých relevantních zájmů, včetně zájmů výrobního odvětví Unie, dovozců a uživatelů dotčeného výrobku.
2. Zájem výrobního odvětví Unie
(193)
Výrobní odvětví Unie tvoří více než 200 výrobců s výrobními závody, které se nacházejí v různých členských státech Unie, a v období šetření tito výrobci v oblasti výroby a prodeje obdobného výrobku přímo zaměstnávali více než 25 000 osob.
(194)
Šetřením bylo zjištěno, že dumpingový dovoz z dotčené země způsoboval během období šetření výrobnímu odvětví Unie podstatnou újmu. Ukazatele újmy týkající se finanční situace výrobního odvětví Unie, jako je výroba, ziskovost a návratnost investic, vykazovaly v posuzovaném odvětví klesající tendenci. Nejvíce postiženy byly malé a střední podniky: v posuzovaném období vykazovaly od roku 2010 ztráty. Pokud by nebyla opatření přijata, usuzuje se, že úsilí, které již odvětví vynaložilo, nebude postačovat k zlepšení finanční situace výrobního odvětví Unie, která se může dále zhoršovat.
(195)
Zjištění v rámci tohoto šetření nezpochybňuje skutečnost, že si někteří výrobci v Unii vedou lépe než jiní, ani situace výrobního odvětví Unie před posuzovaným obdobím.
(196)
Očekává se, že uložení opatření obnoví účinné a spravedlivé podmínky obchodování na trhu Unie. To bude mít další pozitivní dopad na hospodářskou situaci a ziskovost výrobního odvětví Unie.
(197)
Někteří dovozci uvedli, že pokud budou opatření uložena, bude dotčený výrobek nahrazen jinými typy výrobků (než je keramické stolní a kuchyňské nádobí a náčiní vyráběné v Unii), například textilními výrobky (v případě dárkových předmětů) nebo plastovým stolním nádobím a náčiním, což přinese prospěch jiným odvětvím než keramickému průmyslu. Při šetření však nebylo možno potvrdit, že by toto nahrazování bylo významné.
(198)
Vyvozuje se proto závěr, že uložení prozatímních antidumpingových opatření na dovoz keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní pocházejícího z Číny je v zájmu výrobního odvětví Unie.
3. Zájem dovozců, kteří nejsou ve spojení
(199)
Jak bylo uvedeno v (4). bodě odůvodnění, vzhledem k zjevně vysokému počtu dovozců, kteří nejsou ve spojení, byl použit výběr vzorku.
(200)
Během období šetření pořizovali dovozci zařazení do vzorku své dodávky především z dotčené země a v oblasti dovozu a dalšího prodeje keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní zaměstnávali přibližně 350 osob. Dováželi různé druhy výrobků sahající od dárkových porcelánových předmětů přes značkové hliněné výrobky po obyčejné stolní nádobí a náčiní pro domácnosti. Úroveň spolupráce ze strany těchto dovozců byla různá. Dva největší dovozci zařazení do vzorku, kteří vykonávají rovněž důležité maloobchodní činnosti, například neposkytli úplné údaje o ziskovosti a rozpětí mezi kupní cenou a cenou při dalším prodeji odběratelům, kteří nejsou ve spojení, a jeden z nich dokonce odmítl zpřístupnit své účetní záznamy. Tyto strany poskytly pouze vnitropodnikové kupní ceny a/nebo vnitropodnikové prodejní ceny. Přes opakované žádosti nebyly tudíž poskytnuty žádné smysluplné informace, které by umožnily provést pro celý vzorek odhad hrubého a čistého rozpětí reprezentativních dovozců u dotčeného výrobku.
(201)
Obdobně údaje, které předložili dva dovozci/maloobchodníci zařazení do vzorku, byly v mnoha ohledech nedostatečné a neumožnily provést odhad hrubého a čistého ziskového rozpětí maloobchodníků u dotčeného výrobku. Na základě spolupráce dovozců zařazených do vzorku nebylo proto možné určit schopnost dodavatelského řetězce v EU absorbovat navrhované antidumpingové clo, a tudíž dopad tohoto cla na maloobchodní cenu, potažmo spotřebitele.
(202)
Za prvé, co se týká dovozců, velká většina dovozců, kteří zaslali odpovědi na dotazník pro výběr vzorku dovozců, nahlásila hrubé rozpětí mezi kupní cenou a cenou při dalším prodeji v rozmezí od 50 % do 200 %. Ověřené číselné údaje čistých dovozců zařazených do vzorku potvrzují, že tato hrubá rozpětí jsou reprezentativní. Za druhé, z veřejně přístupné dokumentace vyplývá, že dodavatelský řetězec v Unii (tj. dovozci a následné kanály) je naprosto schopen absorbovat antidumpingové clo v navrhované výši, aniž by to ohrozilo životaschopnost dotčených hospodářských subjektů. Podle nedávno zveřejněného článku (10) se čínský keramický džbánek, který distributoři z EU nakupují za 0,70 USD, prodává na maloobchodní úrovni v EU za 3,50 USD - s přirážkou u distributora/maloobchodníka vyšší než 150 %. Podle tohoto scénáře by navrhovaná antidumpingová cla vedla v dodavatelském řetězci EU u většiny dovozu k přirážce ve výši 0,16 EUR (a u nespolupracujících výrobců o 0,36 EUR), což by u tohoto konkrétního výrobku představovalo hrubé rozpětí ve výši 2,08 EUR. Průzkum trhu CBI z roku 2009 týkající se „trhu se stolním a kuchyňským nádobím a náčiním a jinými domácími potřebami“ zmíněný v (112). bodě odůvodnění navíc uvádí poměr ceny CIF na hranice Unie - spotřebitelské ceny v rozmezí od 2,6 do 5,3. Dovozci/maloobchodníci zařazení do vzorku mimoto nikdy neuvedli, že v případě uložení antidumpingového cla vyloučí keramické stolní a kuchyňské nádobí a náčiní z dovozu nebo prodeje.
(203)
S přihlédnutím k výše uvedeným skutečnostem a kvůli neexistenci jakýchkoli jiných spolehlivých informací získaných při tomto šetření se vyvozuje předběžný závěr, že distribuční kanál obecně, včetně dovozců, bude pravděpodobně schopen absorbovat bez větších problémů zvýšení cen CIF v navrhované výši a že spotřebitelé pravděpodobně nezaznamenají růst cen. Zúčastněné strany se však znovu výslovně vyzývají, aby předložily dodatečné, úplné a ověřitelné údaje týkající se této záležitosti, které by umožnily analyzovat v další fázi tohoto řízení dopad opatření na dodavatelský řetězec a na spotřebitele.
(204)
Informace o zájmu Unie byly obdrženy od více než 20 dovozců, kteří nebyli zařazeni do vzorku, většinou malých podniků, od sdružení evropského a mezinárodního obchodu, švédského sdružení dovozců a maloobchodníků, nizozemského sdružení dovozců z Dálného východu a německého sdružení a sítě dovozců. Společnou obavou dovozců bylo to, že opatření povedou k zvýšení dovozních cen, (částečnému) omezení jejich činnosti, a budou mít tudíž na ně negativní dopad, mimo jiné z hlediska rozpětí a ziskovosti. Na základě závěrů vyvozených v dalším bodě odůvodnění a v (202). bodě odůvodnění však tato tvrzení nebylo možno uznat.
(205)
Několik dovozců uvedlo, že v případě uložení opatření zanikne u dovozců více pracovních míst, než jich bude zachováno u výrobců v Unii. To je však v rozporu s jinými podáními dovozců, v nichž uváděli, že mohou keramické výrobky nahradit jinými (například textilními výrobky v případě dárků) nebo že budou ochotni pořizovat více výrobků v Unii.
(206)
Švédské sdružení se domnívalo, že opatření budou mít na dovozce negativní hospodářský dopad, pokud jde o významné náklady na hledání nových zdrojů a správní náklady, budou-li dovozci muset hledat alternativy čínského dovozu. Sdružení evropského a mezinárodního obchodu uvedlo, že změny dodavatelů jsou obtížné, jelikož dovozci do nich silně investovali. Nezdá se však, že to je hlavní obavou některých dovozců, kteří upřednostňují možnost změnit zdroje dodávek. Skutečnost, že se nabízené výrobky a spotřeba v Unii mění podle módních trendů, mimoto naznačuje, že vznik nákladů na vývoj nových výrobků (od nových dodavatelů) je v tomto odvětví neodmyslitelný.
(207)
Několik dovozců, kteří nebyli zařazeni do vzorku, uvedlo, že výrobní závody v Unii nemají zájem o výrobu značkových výrobků někoho jiného. To však popírá výsledek šetření, co se týká výrobců v Unii zařazených do vzorku (kteří prokázali, že vyrábějí značkové zboží pro třetí strany), podání jiného dovozce a skutečnost, že řada dovozců, kteří distribuují výrobky pod vlastní značkou, pořizuje část svého sortimentu v Unii.
(208)
Jeden dovozce nezařazený do vzorku uvedl, že není ochoten sdílet výrobní nápady, design výrobků a vnitropodnikový vývoj s některými konkurenčními výrobci keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní v Unii. Šetření však neprokázalo, že to je obecná obava dovozců. Je třeba zmínit, že dotyčný dovozce má právní spory s některými německými výrobci a že část jeho kolekce přímo soutěží s kolekcí výrobců v Unii.
(209)
Určití dovozci tvrdili, že dodávky nemohou pořizovat u výrobců v Unii kvůli jejich vyšším nákladům, nedostatečné kapacitě pro řemeslné výrobky, neschopnosti nabízet malé výrobní série, nepružnosti, nepřiměřené organizaci pro náležité zásobování velkých maloobchodníků, kteří nabízejí mnoho výrobků, a/nebo neexistenci některých výrobních procesů, jakostí, druhů ozdob nebo tvarů. Tyto strany uvedly, že problémy jsou obzvláště významné, co se týká řemeslných výrobků a výrobků určených k propagaci (např. hrnčířského zboží), určitých značkových výrobků prodávaných na základě licence, výroby některých zapsaných užitných vzorů a zvláštních vedlejších výrobků nebo výrobků pro služby společného stravování (např. velkoobjemové porcelánové výrobky). Některé strany tvrdily, že nemají jinou alternativu než dovoz z Číny. Při šetření však bylo zjištěno, že většina dovozců, kteří se přihlásili, pořizuje keramické stolní a/nebo kuchyňské nádobí a náčiní z několika zdrojů, včetně výrobců v Unii, a to v široké škále druhů a jakostí. Výrobci v Unii mimoto nabízejí širokou škálu výrobků a mají výrobní kapacitu pro větší prodej na trhu Unie.
(210)
Lze proto vyvodit závěr, že uložení opatření může mít skutečně negativní dopad na finanční situaci některých dovozců. V průměru se však neočekává, že by tento negativní účinek měl významný finanční dopad na celkovou situaci dovozců. Celkově se předpokládá, že budou schopni (částečně) podpořit růst cen a/nebo (částečně) přenést clo na své odběratele (tj. velkoobchodníky, distributory, maloobchodníky), o to více, že se cla týkají významného zdroje na trhu. U dovozců, kteří se přihlásili a kteří jsou současně maloobchodníky, šetření prokázalo, že dotčený výrobek představuje pouze velmi malou část jejich celkového podnikání. Informace, které tyto strany poskytly, neumožnily náležité vyčíslení rozsahu, v jakém budou schopni absorbovat růst kupních cen v důsledku navrhované výše cla, jak je však objasněno v(202). a (203). bodě odůvodnění, dosud shromážděné informace nenaznačují, že by nebyli schopni tak učinit.
(211)
Vyvozuje se proto předběžný závěr, že uložení opatření v navrhované výši nemá významný nepříznivý dopad na situaci dovozců dotčeného výrobku, kteří nejsou ve spojení.
4. Zájem ostatních hospodářských odvětví
(212)
Řada dovozců tvrdila, že uložení případných opatření bude mít pravděpodobně negativní dopad na obchodní partnery dovozců, a to od podniků provádějících konečnou úpravu a zdobení po velkoobchodníky, distributory nebo maloobchodníky. V tomto ohledu uváděli, že uložení opatření může vést k většímu úbytku pracovních míst v jejich „satelitních podnicích“, jako jsou návrháři nebo logistika, než je počet zachovaných/vytvořených pracovních míst ve výrobním odvětví Unie. Někteří dovozci rovněž uvedli, že nedostatkem výrobků bude přímo dotčeno i odvětví dárkových předmětů, reklamní průmysl, hotelnictví a pohostinství, skupinové stravování a komerční zákazníci obecně. V krátkodobém horizontu to povede k zvýšení cenové soutěže na úrovni velkých diskontních prodejen. Postiženy budou rovněž instituce, které obvykle bojují se svými rozpočty, jako jsou pečovatelská zařízení. Některé strany mimoto uvedly, že antidumpingová opatření budou znamenat nedostatek surovin pro uměleckou a tvůrčí práci, například pro malíře na porcelán nebo řemeslné dílny.
(213)
Bylo zjištěno, že všechna tato tvrzení jsou neodůvodněná. Na straně jedné se zdá, že tvrzení těchto dovozců jsou v rozporu s těmi body v jejich podáních, v nichž uvádějí, že mohou keramické výrobky nahradit jinými (například textilními výrobky v případě dárků), takže se každopádně obrátí na své obvyklé obchodní partnery, kteří byli uvedeni výše. Mimoto lze očekávat, že „satelitní podniky“ výrobního odvětví Unie budou mít prospěch z uložení opatření. Šetření nemohlo na jedné straně dospět k závěru, že bude existovat nedostatek výrobků, bude-li dovoz z Číny soutěžit s cenami, které nejsou dumpingové. Opatření jsou navržena tak, aby podle očekávání vytvořila rovné podmínky pro všechny dodavatele keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní, a nikoli neoprávněně omezovala dovoz z dotčené země. Pokud jde o předpokládané zvýšení cenové soutěže, to lze považovat také za kladný dopad například u těch institucí, které obvykle bojují se svými rozpočty, jako jsou pečovatelská zařízení.
(214)
Švédské sdružení se domnívalo, že opatření budou mít negativní hospodářský dopad na velkoobchod a maloobchod ve Švédsku. Sdružení předpokládalo snížení zaměstnanosti o 2-3 % (větší u mladých lidí) a dovozu o 20 %. Zdá se však, že předpokládaný dopad je nadhodnocen. V tomto ohledu je třeba zmínit, že žádný z dovozců, kteří jsou současně maloobchodníky a kteří v rámci šetření podali připomínky, neuvedl, že v případě uložení antidumpingových cel bude celý výrobek vyloučen z jejich sortimentu. Odhady počtu pracovních míst provedené jedním z dovozců jsou při uložení opatření v zásadě stejné jako v případě, že by opatření uložena nebyla.
(215)
CCCLA poukázala na dánskou studii, podle níž musí uživatelské společnosti v Unii za každé euro, které výrobci v Unii získají v důsledku ochrany obchodu, zaplatit více než 60násobek. Toto tvrzení je však velmi obecné, nesouvisí konkrétně s tímto šetřením a neexistují žádné důkazy, které by prokazovaly, že to má v tomto šetření skutečně význam.
(216)
Společnost, která pro významné maloobchodníky z celého světa zajišťuje zvláštní maloobchodní reklamní akce, uvedla, že pro maloobchodní reklamní akce, které probíhají po dobu několika málo měsíců, vyžaduje její podnikání velké množství zboží během krátkého období. Podle této strany, která pořizuje přibližně dvě třetiny výrobků z Asie, především z Číny, naruší v budoucnu značné clo její schopnost prodávat za reklamní ceny. Je nutno uznat, že antidumpingová cla mohou mít negativní dopad na tento druh podnikání. Účelem cel však není vyloučit čínské zboží z trhu. V minulých třech letech mimoto výrobci v Unii pokryli 33 % toho, co tato strana označila jako kolísající poptávku.
(217)
V této předběžné fázi se proto vyvozuje závěr, že potenciálně negativní dopad na některá jiná hospodářská odvětví nemůže převážit přínosy, jichž bude docíleno tím, že uložením prozatímních opatření na dovoz dotčeného výrobku bude po zbývající část tohoto šetření zabráněno újmě.
5. Zájem spotřebitelů (domácností)
(218)
Žádná strana přímo zastupující zájmy konečných kupujících, jako sdružení spotřebitelů, nepodala připomínky.
(219)
Vzhledem k veřejně přístupným údajům (jak je zmíněno v (202). bodě odůvodnění) se však vyvozuje předběžný závěr, že dodavatelský řetězec absorbuje opatření s navrhovanou výši cla, a opatření tudíž nebudou mít za následek vyšší maloobchodní ceny pro spotřebitele.
(220)
Podle CCCLA a několika stran zastupujících zájmy dovozců a maloobchodníků budou v případě uložení antidumpingových cel nejvíce postiženi spotřebitelé v EU. V Unii představují největší část spotřebitelů spotřebitelé s nízkými příjmy a spotřebitelé budou čelit omezenějšímu výběru a vyšším cenám bez jakékoli dodatečné hodnoty, a to v době, kdy je hospodářství EU nestabilní. Tento výrobek má údajně psychologické hranice ceny, po jejichž překročení jej nebudou spotřebitelé kupovat. Některé typy výrobku z trhu zmizí, nebo budou nahrazeny jinými materiály, jako je plast, melamin, kov nebo dřevo. Tyto možnosti budou obecně představovat výrobky, které jsou méně šetrné k životnímu prostředí. Uvádělo se rovněž, že výběr bude omezen, jelikož z trhu Unie bude odstraněn dotčený dovoz uspokojující více než 60 % poptávky, přičemž nedostatečná nabídka bude tlačit ceny nahoru. Některé strany současně uvedly, že spotřebitelé nakupují v nejbližším okolí, výrobci v Unii však nejsou schopni a ochotni dodávat levné výrobky místním zásobovacím podnikům. Skutečnost, že němečtí výrobci mohou nabízet větší standardní objemy za nízké ceny, neuspokojí trh Unie, který požaduje rozmanitý sortiment v souladu s měnící se módou a trendy. Některá podání zdůrazňují, že pokud čínský dovoz zůstane na trhu Unie, bude jeho objem pravděpodobně podstatně nižší a ceny značně vyšší, a to kvůli vyšším mzdám v Číně a dodatečnému clu. Uvádělo se rovněž, že není-li výrobek cenově dostupný, nové generace si na něj nenavyknou.
(221)
Co se týká tvrzení ohledně omezenějšího výběru, podotýká se, že šetření ukázalo, že výrobní odvětví Unie nabízí velmi širokou škálu výrobků určených pro různé segmenty trhu a distribuční kanály. Očekává se, že opatření výrobnímu odvětví Unie umožní, aby plně využilo svůj potenciál a trh dále obohatilo o své výrobky. Žádný z dovozců, kteří jsou současně maloobchodníky, mimoto neuvedl, že případně zváží úplné stažení výrobku ze svého sortimentu, budou-li uložena antidumpingová opatření.
(222)
Pokud jde o tvrzení týkající se vyšších cen, cílem šetření je vytvoření rovných podmínek, a nikoli vyloučení čínského zboží z trhu Unie. Nebylo možné objektivně stanovit žádné hranice ceny, po jejichž překročení by spotřebitelé tento druh výrobku nekupovali. Vzhledem ke skutečnosti, že dovozci jsou často vázáni ceníky nejméně po dobu jednoho roku, se obecně neočekává, že by mohli v krátkodobém horizontu přenést vyšší ceny na své odběratele. Co je důležitější, vzhledem k úrovni opatření a značnému rozdílu mezi dovozní cenou a cenou při dalším prodeji není pravděpodobné, že uživatelé a spotřebitelé budou platit podstatně vyšší ceny - clo je vypočítáno na základě dovozní ceny CIF a maloobchodní ceny jsou násobkem dovozní ceny. Clo bude proto s největší pravděpodobností absorbovat dodavatelský řetězec od dovozce po konečného spotřebitele. Pokud by došlo k určitému růstu cen, tento bude malý a nebude mít dopad na výběr pro spotřebitele. Nepředpokládá se, že antidumpingová opatření povedou k tomu, že nové generace nebudou nakupovat keramické stolní a kuchyňské nádobí a náčiní. Dále se podotýká, že šetření ukázalo, že výrobní odvětví Unie je s to nabídnout konkurenceschopné ceny.
(223)
Nebylo možno vyvodit závěr, že opatření budou mít významný dopad na materiál používaný k výrobě kuchyňského a stolního nádobí a náčiní. Druh materiálu není vždy hlavním důvodem například při výběru keramického výrobku určeného jako dárek. Je však zřejmé, že zaměnitelnost materiálů není vždy možná: právní předpisy Unie o materiálech přicházejících do styku s potravinami například ukládají určité požadavky vztahující se na materiály, které mají přijít do styku s potravinami. Je třeba rovněž zmínit, že zavedený dovozce, který je současně i maloobchodníkem, se také domnívá, že lidé budou nadále jíst raději z keramických talířů než z talířů vyrobených z jiných materiálů, a tomu jsou přizpůsobeny jeho plány na rozšíření činnosti.
(224)
Tvrzení týkající se problémů s dodávkami nelze uznat, jelikož na straně jedné se vytvoření rovných podmínek se spravedlivými cenami nerovná úplnému zrušení dovozu z Číny. Naopak se očekává, že prospěch ze spravedlivějších obchodních podmínek budou mít všichni světoví aktéři. Na druhé straně bylo konstatováno, že skutečnost, že v současnosti je výrobní odvětví Unie s to uspokojit jednu třetinu celkové spotřeby Unie, nenarušuje skutečnost, že by dovoz z Číny měl vstupovat na trh Unie s cenami, které nejsou dumpingové. Vývozní výkonnost výrobního odvětví Unie i skutečnost, že výrobní odvětví nevyužívalo v posuzovaném období plně svou výrobní kapacitu, naznačují, že výrobci v Unii mohou prodávat na trhu Unie více výrobků, pokud by byl dumpingový dovoz zrušen. V neposlední řadě Čína není jediným zdrojem dovozu do Unie.
(225)
Dánská studie, kterou zmínila CCCLA, a švédský výzkum, na nějž poukázalo švédské sdružení, naznačují, že antidumpingová opatření jsou obecně pro spotřebitele nákladná. Tato tvrzení jsou však velmi obecná, nesouvisí konkrétně s tímto šetřením a neexistují žádné důkazy, které by prokazovaly, že to má v tomto šetření skutečně význam.
(226)
Na základě výše uvedených skutečností se vyvozuje předběžný závěr, že uložení opatření nebude mít celkově významný dopad na spotřebitele, jako jsou domácnosti.
6. Závěr ohledně zájmu Unie
(227)
Vzhledem k výše uvedenému byl učiněn předběžný závěr, že na základě dostupných informací o zájmu Unie neexistují přesvědčivé důvody proti uložení prozatímních opatření na dovoz keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní pocházejícího z Číny.
(228)
Tento závěr nemohou převážit aspekty, které předložila řada stran, konkrétně že antidumpingová opatření jsou obecně výměnou za jejich snahu přenést do třetích zemí některé hodnoty Unie, jako je zlepšení sociálních norem dodavatelů, zákaz dětské práce nebo programy ochrany životního prostředí a celkového rozvoje. Tyto záležitosti nemohou narušit cíl spočívající v dosažení otevřeného a spravedlivého obchodu ochranou výroby v Unii před narušením mezinárodního obchodu, jako je dumping, a uplatňováním nástrojů na ochranu obchodu v souladu právem EU a pravidly WTO.
(229)
Bez ohledu na výše uvedené skutečnosti může toto předběžné posouzení vyžadovat další pečlivou analýzu na základě připomínek zúčastněných stran.
G. PROZATÍMNÍ ANTIDUMPINGOVÁ OPATŘENÍ
1. Úroveň pro odstranění újmy
(230)
Vzhledem k dosaženým závěrům ohledně dumpingu, újmy, příčinných souvislostí a zájmu Unie by měla být uložena prozatímní antidumpingová opatření, aby se předešlo vzniku další újmy, kterou výrobnímu odvětví Unie způsobuje dumpingový dovoz.
(231)
Za účelem stanovení výše těchto opatření byla vzata v úvahu zjištěná dumpingová rozpětí a výše cla nezbytná pro odstranění újmy, která je působena výrobnímu odvětví Unie.
(232)
Při výpočtu výše cla nezbytného k odstranění účinků dumpingu působícího újmu se mělo za to, že by případná opatření měla výrobnímu odvětví Unie umožnit pokrýt výrobní náklady a dosáhnout zisku před zdaněním, kterého mohou přiměřeně dosáhnout výrobci ve výrobním odvětví tohoto typu za běžných podmínek hospodářské soutěže, tj. bez dumpingového dovozu, u prodeje obdobného výrobku v Unii. Jak je objasněno v (135). bodě odůvodnění, předběžně se má za to, že za přiměřené minimum, kterého by mohlo výrobní odvětví Unie pravděpodobně dosáhnout, pokud by neexistoval dumping působící újmu, lze považovat ziskové rozpětí ve výši 6 % obratu.
(233)
Na tomto základě byla vypočtena cena obdobného výrobku nepůsobící újmu výrobnímu odvětví Unie. Cena nepůsobící újmu byla získána odečtením skutečného zisku od ceny ze závodu a připočtením výše zmíněného 6 % ziskového rozpětí k takto vypočítané prodejní ceně výrobního odvětví Unie, která nezpůsobuje ztrátu.
(234)
Na základě porovnání váženého průměru dovozní ceny spolupracujících vyvážejících výrobců v ČLR, zjištěné při výpočtech cenového podbízení, s cenou výrobků prodávaných výrobním odvětvím Unie na trhu Unie v období šetření, která nezpůsobuje újmu, se potom stanovilo potřebné zvýšení ceny. Veškeré rozdíly, jež byly výsledkem tohoto srovnání, pak byly vyjádřeny jako procento průměrné celkové hodnoty CIF dovozu.
2. Prozatímní opatření
(235)
Vzhledem k výše uvedenému se má za to, že by se v souladu s čl. 7 odst. 2 základního nařízení měla uložit prozatímní antidumpingová opatření na dovoz pocházející z ČLR, a to na úrovni nižší z hodnot dumpingového rozpětí a rozpětí újmy podle pravidla nižšího cla.
(236)
Na základě výše uvedených skutečností byly v tomto případě sazby antidumpingového cla stanoveny na úrovni dumpingových rozpětí.
(237)
Individuální sazby antidumpingového cla pro jednotlivé společnosti uvedené v tomto nařízení byly stanoveny na základě zjištění tohoto šetření. Odrážejí tedy situaci těchto společností zjištěnou během tohoto šetření. Tyto celní sazby (na rozdíl od celostátního cla platného na „všechny ostatní společnosti“) se tedy vztahují výlučně na dovoz výrobků pocházejících z Čínské lidové republiky a vyrobených uvedenými společnostmi, tedy konkrétně uvedenými právnickými osobami. Na dovážené výrobky vyrobené jakoukoli jinou společností, která není konkrétně uvedena v normativní části tohoto nařízení, včetně subjektů ve spojení se společnostmi konkrétně uvedenými, se tyto sazby nevztahují a tyto výrobky podléhají celní sazbě použitelné na „všechny ostatní společnosti“.
(238)
Každou žádost o použití těchto individuálních sazeb antidumpingového cla pro jednotlivé společnosti (například po změně názvu subjektu nebo po vytvoření nových výrobních nebo obchodních subjektů) je třeba předložit Komisi (11) spolu se všemi příslušnými informacemi, zejména pokud jde o jakékoli změny v činnostech příslušné společnosti v souvislosti s výrobou, domácím prodejem a prodejem na vývoz, například spojených s takovou změnou názvu nebo změnou týkající se výrobních a obchodních subjektů. Bude-li to vhodné, bude nařízení odpovídajícím způsobem pozměněno formou aktualizace seznamu společností, na něž se vztahují individuální celní sazby.
(239)
Aby bylo zajištěno řádné vymáhání antidumpingového cla, neměla by se zbytková celní sazba vztahovat jen na nespolupracující vyvážející výrobce, nýbrž rovněž na výrobce, kteří v období šetření neuskutečnili žádný vývoz do Unie.
(240)
Jedna strana požádala, aby byla případná opatření uložena ve formě minimální ceny. Tato strana uvedla, že by valorická cla postihla zejména spotřebitele, kteří kupují vysoce kvalitní dovážené výrobky a/nebo výrobky s vysokou hmotností. Šetření však ukázalo, že s přihlédnutím k šíři položek spadajících do definice výrobku by nebyla vhodnější jiná forma opatření.
(241)
Na základě výše uvedeného se dumpingové rozpětí, rozpětí újmy a prozatímní antidumpingové clo se stanoví takto:
Společnost
Dumpingové rozpětí
Rozpětí újmy
Prozatímní clo
Hunan Hualian China Industry Co., Ltd; Hunan Hualian Ebillion Industry Co., Ltd; Hunan Liling Hongguanyao China Industry Co., Ltd a Hunan Hualian Yuxiang China Industry Co., Ltd
26,8 %
45,3 %
26,8 %
Guangxi Sanhuan Enterprise Group Holding Co., Ltd a Guangxi Sanhuan Lucky Xinda Import & Export Co., Ltd
31,2 %
85,3 %
31,2 %
CHL International Ltd a CHL Porcelain Industries Ltd
30,0 %
109,3 %
30,0 %
Shandong Zibo Niceton-Marck Huaguang Ceramics Limited; Zibo Huatong Ceramics Co., Ltd; Shandong Silver phoenix Co., Ltd; Niceton Ceramics (Linyi) Co., Ltd a Linyi Jingshi Ceramics Co., Ltd
17,6 %
76,0 %
17,6 %
Guangxi Province Beiliu City Laotian Ceramics Co., Ltd
23,0 %
44,8 %
23,0 %
Všichni ostatní spolupracující vyvážející výrobci
26,6 %
76,1 %
26,6 %
Všechny ostatní společnosti
58,8 %
109,3 %
58,8 %
H. ZÁVĚREČNÉ USTANOVENÍ
(242)
V zájmu řádného úředního postupu je nutno stanovit období, během kterého mohou zúčastněné strany, které se přihlásily ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení řízení, písemně předložit svá stanoviska a požádat o slyšení. Rovněž je třeba uvést, že zjištění týkající se uložení cel, k nimž se dospělo pro účely tohoto nařízení, jsou prozatímní a pro účely jakýchkoli konečných opatření mohou být znovu přehodnocena,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Ukládá se prozatímní antidumpingové clo na dovoz keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní kromě keramických nožů, v současnosti kódů KN ex 6911 10 00, ex 6912 00 10, ex 6912 00 30, ex 6912 00 50 a ex 6912 00 90 (kódy TARIC 6911100090, 6912001011, 6912001091, 6912003010, 6912005010 a 6912009010), pocházejícího z Čínské lidové republiky.
2. Sazba prozatímního antidumpingového cla, která se použije na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením, pro výrobek popsaný v odstavci 1 a vyráběný níže uvedenými společnostmi činí:
Společnost
Clo
Doplňkový kód TARIC
Hunan Hualian China Industry Co., Ltd;
Hunan Hualian Ebillion Industry Co., Ltd;
Hunan Liling Hongguanyao China Industry Co., Ltd;
Hunan Hualian Yuxiang China Industry Co., Ltd
26,8 %
B349
Guangxi Sanhuan Enterprise Group Holding Co., Ltd
31,2 %
B350
CHL Porcelain Industries Ltd
30,0 %
B351
Shandong Zibo Niceton-Marck Huaguang Ceramics Limited;
Zibo Huatong Ceramics Co., Ltd;
Shandong Silver Phoenix Co., Ltd;
Niceton Ceramics (Linyi) Co., Ltd;
Linyi Jingshi Ceramics Co., Ltd
17,6 %
B352
Guangxi Province Beiliu City Laotian Ceramics Co., Ltd
23,0 %
B353
Společnosti uvedené v příloze I
26,6 %
B354
Všechny ostatní společnosti
58,8 %
B999
3. Použití prozatímních sazeb antidumpingového cla stanovených pro společnosti uvedené v odstavci 2 je podmíněno předložením platné obchodní faktury, která splňuje požadavky stanovené v příloze II, celním orgánům členských států. Není-li tato faktura předložena, použije se celní sazba platná pro všechny ostatní společnosti.
4. Propuštění výrobku uvedeného v odstavci 1 do volného oběhu v Unii je podmíněno složením jistoty odpovídající výši prozatímního cla.
5. Není-li stanoveno jinak, použijí se platné celní předpisy.
Článek 2
1. Aniž je dotčen článek 20 nařízení Rady (ES) č. 1225/2009, mohou zúčastněné strany požádat o poskytnutí informací o nejdůležitějších skutečnostech a úvahách, na jejichž základě bylo toto nařízení přijato, předložit písemně svá stanoviska a požádat o ústní slyšení před Komisí ve lhůtě jednoho měsíce ode dne vstupu tohoto nařízení v platnost.
2. V souladu s čl. 21 odst. 4 nařízení (ES) č. 1225/2009 se mohou zúčastněné strany vyjádřit k uplatnění tohoto nařízení ve lhůtě jednoho měsíce ode dne jeho vstupu v platnost.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 1 tohoto nařízení se použije po dobu šesti měsíců.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 14. listopadu 2012.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1072/2012
z dnia 14 listopada 2012 r.
nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 7,
po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1. Wprowadzenie
(1)
Dnia 16 lutego 2012 r. Komisja Europejska ogłosiła wszczęcie postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu do Unii ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („państwo, którego dotyczy postępowanie”, „Chiny” lub „ChRL”), publikując zawiadomienie o wszczęciu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2) („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”).
(2)
Postępowanie wszczęto w wyniku skargi złożonej w dniu 3 stycznia 2012 r. w imieniu producentów UE („skarżący”), reprezentujących ponad 30 % ogólnej unijnej produkcji ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych. Wspomniana skarga zawierała dowody prima facie wskazujące na przywóz wymienionego produktu po cenach dumpingowych i wynikającą z niego istotną szkodę, co uznano za wystarczające uzasadnienie wszczęcia postępowania.
2. Strony objęte postępowaniem
(3)
Komisja oficjalnie zawiadomiła o wszczęciu postępowania skarżących, innych znanych producentów unijnych, znanych producentów eksportujących z ChRL, importerów, przedsiębiorców, użytkowników, dostawców, a także zainteresowane stowarzyszenia, jak również przedstawicieli ChRL. Komisja powiadomiła również producentów w Federacji Rosyjskiej, którą wskazano w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania jako ewentualne państwo analogiczne. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały, że istnieją szczególne powody, dla których powinny zostać przesłuchane, uzyskały taką możliwość.
(4)
Z uwagi na wyraźnie dużą liczbą producentów eksportujących i importerów niepowiązanych, w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania zwrócono się do producentów eksportujących i niepowiązanych importerów o zgłoszenie się do Komisji i dostarczenie podstawowych informacji na temat ich działalności mającej związek z produktem objętym postępowaniem w dniach od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2011 r. Informacje te umożliwiłyby Komisji, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego, podjęcie decyzji o konieczności dokonania kontroli wyrywkowej oraz - w razie stwierdzenia takiej konieczności - dokonania doboru próby.
(5)
Z powodu dużej liczby unijnych producentów, których dotyczy postępowanie, w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania ogłoszono, iż Komisja dokonała tymczasowego doboru próby producentów unijnych w celu ustalenia szkody, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego. Wstępnego doboru dokonano na podstawie informacji, do których Komisja miała dostęp na etapie wszczęcia postępowania, przy czym o doborze decydowały takie czynniki, jak wartość sprzedaży producenta, wielkość producenta, jego lokalizacja geograficzna w Unii i segment produktów. Próba obejmowała sześciu unijnych producentów, którzy dostarczają wszystkie najważniejsze rodzaje produktów i mają siedziby w pięciu państwach członkowskich, z czego dwóch z nich to małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP). Tymczasowo dobrana próba stanowiła ponad 15 % szacowanej ogólnej produkcji Unii. Jeden ze wstępnie wybranych producentów nie wyraził jednak zgody na włączenie go do próby, natomiast kilka zainteresowanych stron stwierdziło, że jedno państwo członkowskie, wytwarzające produkt w bardzo dużych ilościach, nie zostało uwzględnione, a powinno znaleźć się w reprezentatywnej próbie. W związku z tym Komisja zmieniła dobraną tymczasowo próbę i w ten sposób ostateczna próba objęła siedmiu producentów unijnych, wytwarzających wszystkie główne rodzaje produktów i mających siedzibę w sześciu państwach członkowskich, z czego dwóch producentów zaliczało się do MŚP. Próba stanowiła ponad 20 % szacowanej łącznej produkcji Unii.
(6)
Około 400 producentów eksportujących lub grup producentów eksportujących w ChRL, którzy mają ponad 60 % udziału w ogólnym wywozie, dostarczyło wymagane informacje i zgodziło się na włączenie do próby. Na podstawie uzyskanych informacji Komisja dokonała tymczasowego doboru próby pięciu producentów eksportujących, którzy mają największy udział w wywozie do Unii, i zwróciła się do wszystkich znanych jej producentów o przedstawienie uwag odnośnie do zaproponowanej próby. Dwóch eksportujących producentów, którzy zostali włączeni do wstępnej próby, wprowadziło zmiany do informacji dostarczonych na potrzeby kontroli wyrywkowej, w wyniku czego okazało się, że wielkość ich wywozu nie była na tyle duża, aby można było włączyć ich do próby. Komisja wybrała następnie ostateczną próbę obejmującą pięć nowo wyznaczonych największych pod względem wielkości wywozu przedsiębiorstw. Przedsiębiorstwa wybrane do próby mają blisko 20 % udziału w wywozie do Unii wszystkich współpracujących producentów eksportujących.
(7)
Przedsiębiorstwa lub grupy przedsiębiorstw ostatecznie wybrane w celu włączenia ich do próby to:
a)
Hunan Hualian China Industry Co., Ltd i jej spółki powiązane,
b)
Guangxi Sanhuan Enterprise Group Holding Co., Ltd i jej spółki powiązane,
c)
CHL International Ltd i jej spółki powiązane,
d)
Shandong Zibo Niceton-Marck Huaguang Ceramics Limited i jej spółki powiązane („Niceton”), oraz
e)
Guangxi Province Beiliu City Laotian Ceramics Co., Ltd.
(8)
Jedna spółka zakwestionowała wybór spółek do próby, utrzymując, że powinna zostać do niej włączona. Twierdziła, że włączenie jej nie zwiększyłoby nadmiernie liczby przedsiębiorstw w próbie ani nie opóźniłoby dochodzenia, zwłaszcza że spółka ta jest stosunkowo niewielkim eksporterem. Ponadto twierdziła, że jest przedsiębiorstwem będącym w posiadaniu kapitału zagranicznego i że bez niej próba nie będzie reprezentatywna.
(9)
Komisja przypomina, że doboru próby przedsiębiorstw dokonano na podstawie największych wielkości zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, uwzględniając przy tym liczbę producentów, która może być właściwe zbadana w dostępnym czasie. Biorąc pod uwagę, że spółka jest stosunkowo niewielkim eksporterem, włączenie jej nie zwiększyłoby poziomu reprezentatywności próby pod względem wielkości wywozu. Ponadto należy zauważyć, że spółka zgłosiła się bardzo późno - cztery miesiące od chwili powiadomienia wszystkich producentów eksportujących o ostatecznym doborze próby, a także po wizytach weryfikacyjnych w wybranych siedzibach przedsiębiorstw. Wniosek o włączenie do próby został więc odrzucony.
(10)
Ponad sześćdziesięciu niepowiązanych importerów odpowiedziało w terminie na pytania zadane na potrzeby kontroli wyrywkowej i zaoferowało współpracę w postępowaniu. Spośród tych przedsiębiorstw wybrano pięć w celu utworzenia próby. Tych pięciu niepowiązanych importerów wybrano na podstawie wielkości i wartości przywozu i odsprzedaży w Unii, ich lokalizację geograficzną, model biznesowy i segment produktów. Przedsiębiorstwa włączone do próby odpowiadały największym reprezentatywnym ilościom i wartościom przywozu i odsprzedaży w Unii, które można było właściwie zbadać w dostępnym czasie. Zgodnie z danymi liczbowymi zgłoszonymi na etapie kontroli wyrywkowej odpowiadały one około 6 % przywozu danego wyrobu w okresie objętym dochodzeniem (OD).
(11)
W celu umożliwienia producentom eksportującym w ChRL ewentualnego przedłożenia wniosku o traktowanie na zasadach rynkowych („MET”) lub o indywidualne traktowanie („IT”), Komisja przesłała formularze wniosków do chińskich producentów eksportujących, którzy się o takie formularze zwrócili, oraz do chińskich władz.
(12)
Jedenastu chińskich producentów eksportujących lub grup producentów eksportujących złożyło wniosek o MET zgodnie z art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, lub o IT, jeśli w trakcie dochodzenia zostałoby ustalone, że nie spełniały warunków MET. Trzech z tych wnioskodawców włączono do próby, natomiast pozostałych ośmiu nie uwzględniono w próbie. Jeden z eksportujących producentów, niewłączony do próby, wycofał później wniosek o MET, a pozostawił wniosek o IT. Pozostałych dwóch producentów eksportujących włączonych do próby i cztery inne przedsiębiorstwa, niewłączone do próby, złożyły jedynie wniosek o IT.
(13)
Komisja przesłała kwestionariusze do pięciu producentów eksportujących w ChRL włączonych do próby, a także do niemal 300 innych producentów eksportujących w ChRL, którzy się o takie kwestionariusze zwrócili. Ponadto kwestionariusze przesłano do siedmiu unijnych producentów włączonych do próby, pięciu importerów włączonych do próby, czterech stowarzyszeń detalistów i dystrybutorów, a także do indywidualnych detalistów i dystrybutorów, którzy zwrócili się o takie kwestionariusze. Ponadto kwestionariusze przesłano do producentów eksportujących w Indiach, Turcji, Brazylii, Tajlandii i Rosji, które uznano za kandydatów w doborze odpowiedniego państwa analogicznego.
(14)
Odpowiedzi uzyskano od trzynastu producentów eksportujących lub grup producentów eksportujących w ChRL oraz od trzech producentów z ewentualnych państw analogicznych (Brazylii, Tajlandii i Rosji). Ponadto odpowiedzi na kwestionariusz otrzymano od siedmiu producentów unijnych włączonych do próby oraz od pięciu importerów włączonych do próby. Odpowiedzi na kwestionariusz uzyskano również od jednego detalisty, jednego dystrybutora i dwóch stowarzyszeń detalistów i dystrybutorów.
(15)
Ponadto Komisja otrzymała odpowiedzi od ponad 20 importerów niepowiązanych z producentem eksportującym, kilku detalistów, dostawcy programów sprzedażowych oraz od Chińskiej Izby Produktów Przemysłu Lekkiego i Rzemiosła (ang. Chinese Chamber of Light Industrial Products and Arts-Crafts - CCCLA).
(16)
Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do wstępnego stwierdzenia dumpingu, wynikającej z niego szkody oraz interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:
a) Producenci unijni
(17)
Wizyty weryfikacyjne przeprowadzono w siedzibach siedmiu producentów unijnych włączonych do próby.
(18)
Producenci unijni włączeni do próby, jak również pozostali współpracujący producenci unijni, zwrócili się o nieujawnianie ich tożsamości zgodnie z przepisami art. 19 rozporządzenia podstawowego. Twierdzili oni, że ujawnienie ich tożsamości mogłoby mieć poważne niekorzystne skutki.
(19)
Niektórzy skarżący producenci unijni zaopatrują w Unii klientów, którzy również sprowadzają swoje produkty z ChRL, a zatem odnoszą bezpośrednią korzyść z tego przywozu. Skarżący ci twierdzą więc, że znaleźli się w delikatnej sytuacji, gdyż niektórzy spośród ich klientów mogą odczuwać niezadowolenie z faktu złożenia lub wspierania przez te podmioty skargi przeciwko szkodliwemu dumpingowi, którego dotyczy zarzut. Z tych powodów uznali, że istnieje ryzyko odwetu ze strony niektórych z ich klientów. Ponadto niektórzy skarżący producenci unijni również eksportują do Chin. Przedsiębiorstwa te uznały, że złożenie lub popieranie skargi przeciwko szkodliwemu dumpingowi, którego dotyczy zarzut, może stanowić zagrożenie dla ich działalności w Chinach. Wniosek został przyjęty, ponieważ był wystarczająco uzasadniony.
(20)
Przedstawiciele niektórych producentów eksportujących, CCCLA oraz niektórych niepowiązanych importerów utrzymywali, że nie mogli należycie skorzystać z prawa do obrony, ponieważ nie ujawniono tożsamości skarżących i popierających skargę. Twierdzili, że w tych okolicznościach strony nie miały możliwości przedstawienia uwag w sprawie badanej sytuacji, istotnej szkody, faktu czy producentów można będzie wyłączyć z przemysłu unijnego zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego lub z próby jako producentów niereprezentatywnych. Należy jednak zauważyć, że Komisja zapewniła możliwość sprawdzenia i wyjaśnienia tych problemów na podstawie akt udostępnionych zainteresowanym stronom do wglądu, takich jak korespondencja skierowana do zainteresowanych stron, za pośrednictwem pism dotyczących badanej sytuacji oraz doboru próby oraz poprzez wystąpienie o odpowiednio udokumentowane odpowiedzi innych stron. Argument został zatem odrzucony.
b) Producenci eksportujący w ChRL
-
Hunan Hualian China Industry Co., Ltd, Hunan Hualian Ebillion Industry Co., Ltd, Hunan Liling Hongguanyao China Industry Co., Ltd oraz Hunan Hualian Yuxiang China Industry Co., Ltd („Hunan Hualian”)
-
Guangxi Sanhuan Enterprise Group Holding Co., Ltd oraz Guangxi Sanhuan Lucky Xinda Export & Import Co., Ltd („Guangxi Sanhuan”)
-
CHL International Ltd oraz CHL Porcelain Industries Ltd („CHL”)
-
Shandong Zibo Niceton-Marck Huaguang Ceramics Limited, Shandong Silver Phoenix Company Limited oraz powiązany przedsiębiorca z siedzibą w Hongkongu, Niceton International Limited („Niceton”)
-
Guangxi Province Beiliu City Laotian Ceramics Co., Ltd.
-
Fujian Dehua Hiap Huat Koyo Toki Co., Ltd
-
Shenzhen Baosanhe Ceramics Industrial Co., Ltd
-
Chaozhou Fairway Ceramics Manufacturing Co., Ltd
-
Chaozhou Mingyu Porcelain Industries Co., Ltd
-
Shenzhen Grand Collection Industrial Co., Ltd oraz Chaozhou Grand Collection Tableware Co., Ltd („Grand Collection”)
-
Tienshan (Handan) Tableware Co., Ltd
-
Zibo Kun Yang Ceramic Corporation Limited
c) Importerzy unijni
-
Symbol srl, Treviso, Włochy;
-
Metro AG, Düsseldorf, Niemcy;
-
Ritzenhoff & Breker GmbH & Co. KG, Bad Driburg, Niemcy;
-
Joseph Maeser GmbH, Dornbirn, Austria;
-
IKEA Supply AG, Pratteln, Szwajcaria
d) Producent eksportujący w państwie analogicznym
(21)
Współpracujący producent brazylijski zwrócił się o nieujawnianie jego tożsamości, ponieważ mogłoby to mieć poważne niekorzystne skutki dla jego działalności. Wniosek uznano za uzasadniony i został on przyjęty.
3. Okres objęty dochodzeniem
(22)
Dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2008 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).
(23)
Skarżący twierdzili, że okres oceny szkody powinno się wydłużyć o rok z początkiem w 2007 r., natomiast wg CCCLA należało go skrócić o rok i rozpocząć dopiero w 2009 r. Jeśli chodzi o pierwszy wniosek, nie został on uznany, ponieważ nic w aktach sprawy nie wskazywało, by okres badany pięciu lat odzwierciedlał tendencje w lepszy sposób, jak sugerowali skarżący. Jeśli chodzi o drugi wniosek, CCCLA odwołała się w sposób ogólny do orzecznictwa WTO, zgodnie z którym członkowie WTO nie mogą przyjąć sposobu odniesienia, które doprowadzi jedynie do porównania okresu między dwoma punktami czasowymi, i jeśli zmiana roku odniesienia może łatwo odwrócić wyniki dochodzenia, członek WTO może mieć trudności w ustaleniu istnienia istotnej szkody. W toku dochodzenia wykazano jednak, że ograniczenie danego okresu w tej sprawie spowodowałoby zbytnie skrócenie okresu analizy, co mogłoby doprowadzić do wypaczonego obrazu tendencji w zakresie szkody z uwagi na wpływ kryzysu ekonomicznego na niektóre wskaźniki. Stąd oba wnioski tymczasowo odrzucono.
B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
1. Produkt objęty postępowaniem
(24)
Produkt objęty postępowaniem to ceramiczne zastawy stołowe i naczynia kuchenne objęte kodami CN6911 10 00, ex 6912 00 10, ex 6912 00 30, ex 6912 00 50 i ex 6912 00 90, pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej („produkt objęty postępowaniem”). Może być wykonany z porcelany, w tym chińskiej, ceramiki zwykłej, kamionki, ceramiki porowatej lub szlachetnej porcelany, lub innych materiałów. Głównymi surowcami są minerały, takie jak kaolin, skaleń i kwarc, a skład stosowanych surowców decyduje o rodzaju końcowego produktu ceramicznego.
(25)
Ceramiczne zastawy stołowe i naczynia kuchenne są sprzedawane w różnych formach, które z czasem ulegały zmianie. Są stosowane w różnych miejscach, np. gospodarstwach domowych, hotelach, restauracjach i placówkach opieki zdrowotnej.
1.1. Wnioski o wyłączenia
(26)
W toku dochodzenia rozpatrzono kilka złożonych wniosków o wyłączenia określonych produktów z zakresu produktu. Analizę tych wniosków streszczono poniżej.
1.1.1. (Szlachetna) porcelana kostna
(27)
W swoich oświadczeniach CCCLA twierdziła, że (szlachetna) porcelana kostna powinna zostać wyłączona z zakresu produktu objętego postępowaniem. (Szlachetna) porcelana kostna rzekomo różni się zasadniczo od pozostałych rodzajów zastaw stołowych i naczyń kuchennych ze względu na różnice w fizycznych cechach charakterystycznych, procesach produkcji, przeznaczeniu końcowym i sposobie, w jaki postrzegają ją klienci. Porcelana ta, wykonana ze sproszkowanych kości wołowych, charakteryzuje się wysokim wskaźnikiem bieli i przezroczystości. Dzięki bardzo wysokiej wytrzymałości i odporności na wyszczerbienia może być wytwarzana w postaci wyrobów o dużo cieńszych przekrojach i w bardziej złożonym i kosztownym procesie produkcji, raczej niestosowanym przez producentów unijnych. Ponadto jedynie kilku producentów unijnych produkuje (szlachetną) porcelanę kostną.
(28)
W odniesieniu do tych zapewnień w toku dochodzenie wykazano przede wszystkim, że nie istnieje powszechnie przyjęta definicji kostnej porcelany. (Szlachetna) porcelana kostna jest tylko jedną z form porcelany miękkiej, w przypadku której znaczna część surowców jest taka sama jak w przypadku innych artykułów ceramicznych. W swoich argumentach CCCLA podała sprzeczne informacje na temat składu i udziału poszczególnych składników. Po drugie, w toku dochodzenia nie można było potwierdzić, że (szlachetna) porcelana kostna wymaga znacznie bardziej złożonego procesu produkcji. Po trzecie, użycie (szlachetnej) porcelany kostnej jako zastawy stołowej jest wszędzie takie samo, czy to w Chinach, czy Unii. Twardość i odporność również nie są cechami charakterystycznymi (szlachetnej) porcelany kostnej. Przykładowo ceramiczne zastawy stołowe przeznaczone dla restauracji i gastronomii są również wyjątkowo twarde i odporne. Na koniec należy dodać, że (szlachetna) porcelana kostna jest produkowana przez kilku producentów unijnych i konkuruje z (szlachetną) porcelaną kostną przywożoną z Chin. Żądania wyłączenia (szlachetnej) porcelany kostnej z zakresu produktu objętego postępowaniem zostają więc tymczasowo odrzucone.
1.1.2. Ceramiczne noże (kuchenne)
(29)
Dwóch producentów eksportujących, CCCLA i różni importerzy twierdzili, że ceramiczne noże (kuchenne) należałoby wyłączyć z zakresu produktu. Wniosek ten został oparty na zarzucie, że ze względu na specyficzność noży, nie można ich uznać za taki sam produkt jak inne rodzaje ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych. Głownie ceramicznych noży (kuchennych) zazwyczaj są wykonane z tlenku cyrkonu, który nie jest stosowany w przypadku „standardowych” zastaw stołowych, takich jak filiżanki i talerze. Ich stopień wymienności z głównymi kategoriami produktu objętego postępowaniem jest więc ograniczony.
(30)
W toku dochodzenia stwierdzono, że ceramiczne noże (kuchenne) mają takie same fizyczne cechy charakterystyczne (kształt i twardość), wzór przemysłowy i przeznaczenie końcowe (cięcie) jak metalowe noże (kuchenne). W konsekwencji różnią się od pozostałych produktów objętych postępowaniem, ponieważ te ostatnie, ze względu na ich określony wzór i właściwości fizyczne, są głównie przeznaczone do przechowywania w nich środków spożywczych.
(31)
Ponadto twierdzono, że technologia produkcji tych ceramicznych noży (kuchennych) nie istnieje w Unii, tak więc kontynuowanie dochodzenia w zakresie tych ceramicznych noży (kuchennych) naruszyłoby przepisy Unii i WTO. Skarżący przyznają, że według ich wiedzy nie ma takiej produkcji w Unii.
(32)
Dodano również, że ceramiczne noże (kuchenne) są sprzedawane jedynie w ekskluzywnych miejscach i inne są również kanały dystrybucji (dystrybutorzy narzędzi kuchennych) i stowarzyszenie przedstawicielskie (stowarzyszenie producentów sztućców). W toku dochodzenia nie można było jednak potwierdzić, czy kwestie te były równoznaczne z innym postrzeganiem tych noży przez konsumenta niż pozostałych rodzajów ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych.
(33)
Ponadto twierdzono, że środki dotyczące noży kuchennych nie przywróciłyby sprawiedliwych warunków rynkowych dla zastaw stołowych, a raczej działałaby na szkodę konsumentów końcowych (ceramicznych noży (kuchennych)). Niektóre strony stwierdziły, że niemożliwe jest istnienie istotnej szkody dla przemysłu unijnego w tym względzie, ponieważ ceramiczne noże (kuchenne) nie są produkowane w Unii. Komisja podporządkowała analizę tych twierdzeń rozstrzygnięciu, czy ceramiczne noże (kuchenne) i inne rodzaje ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych uznaje się za stanowiące jeden produkt.
(34)
W oparciu o rozważania w motywie (30) powyżej w toku dochodzenia tymczasowo uznano, że ceramiczne noże (kuchenne) zasadniczo różnią się od innych rodzajów ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych ze względu na cechy fizyczne, procesy produkcji i przeznaczenie końcowe. Stąd wniosek o wyłączenie ich z zakresu produktu objętego niniejszym postępowaniem został tymczasowo przyjęty.
1.1.3. Artykuły w stylu chińskim/orientalnym
(35)
Dwóch importerów twierdziło, że zastawy stołowe i naczynia kuchenne w stylu chińskim/orientalnym należy wyłączyć z zakresu produktu. Głównym podawanym powodem był fakt, że artykuły tego rodzaju nie są produkowane w Unii, że w Unii zapotrzebowanie na te dobra zaspokajał zawsze przywóz i że tego rodzaju przywóz nie ma żadnego negatywnego wpływu na jakikolwiek udział przemysłu unijnego w rynku.
(36)
W toku dochodzenia ustalono, że nie istnieje powszechnie przyjęta i obiektywna definicja tej kategorii ani specyficzne cechy, które pozwoliłby ją zidentyfikować. Ponadto producenci unijni mogą również wytwarzać wyroby w tym stylu. Co więcej zastawy stołowe i naczynia kuchenne w stylu chińskim/orientalnym nie mają niepowtarzalnego lub innego przeznaczenia końcowego. Na koniec należy dodać, że w toku dochodzenia dokładnie określono, że w wielu azjatyckich restauracjach korzysta się z zastaw stołowych w zachodnim stylu i że odnośny produkt można łatwo zastąpić. Wnioski o wyłączenie artykułów w stylu chińskim/orientalnym z zakresu produktu objętego postępowaniem zostają więc tymczasowo odrzucone.
1.1.4. Trwała porcelana
(37)
Z jednej strony twierdzono, że trwała porcelana powinna zostać wyłączona z zakresu produktu ze względu na jej niepowtarzalne fizyczne cechy charakterystyczne i proces produkcji. Trwała porcelana, charakteryzująca się większa odpornością i wytrzymałością, zawiera od 6 do 10 % sproszkowanego tlenku glinu, natomiast proces przygotowania surowców (kaolinu) jest niepowtarzalny. Produkcja trwałej porcelany wymaga wykwalifikowanych pracowników, a sama porcelana charakteryzuje się wyższą jakością i ceną w porównaniu z tradycyjnymi zastawami stołowymi. Ponadto nie ma unijnych producentów takiej porcelany.
(38)
Z drugiej strony, pewien importer zgłosił, że trwała porcelana, zazwyczaj używana jako zastawy hotelowe, stanowi znaczną część ogólnej chińskiej produkcji ceramicznej, a więc nieuwzględnienie jej prowadziłoby do mylnych wyników w dochodzeniu.
(39)
W toku dochodzenia wykazano, że nie ma powszechnie przyjętej i obiektywnej definicji trwałej porcelany ani niepodważalnych cech, które pozwoliłyby ją zidentyfikować. Ponadto producenci unijni mogą również wytwarzać ten rodzaj zastawy stołowej i w związku tym produkty wytworzone w Unii i produkty chińskie stanowią dla siebie nawzajem bezpośrednią konkurencję. Co więcej trwała porcelana nie ma niepowtarzalnego lub innego przeznaczenia końcowego. Wnioski o wyłączenie trwałej porcelany z zakresu produktu objętego postępowaniem zostają więc tymczasowo odrzucone.
1.1.5. Porcelana wytwarzana ręcznie
(40)
Szwedzkie stowarzyszenie reprezentujące odpowiednich szwedzkich importerów złożyło oświadczenia na rzecz wyłączenia ręcznie wytwarzanej porcelany z zakresu produktu objętego postępowaniem. Stowarzyszenie powołało się na długą historię tych wyrobów rękodzieła w Chinach, jego przystępność oraz różny sposób postrzegania przez konsumentów chińskich ręcznie wykonanych artykułów w stosunku do artykułów produkowanych w Unii metodami innymi niż ręczne.
(41)
W toku dochodzenia wykazano jednak, że z jednej strony nie istnieje powszechnie przyjęta/obiektywna definicja tej kategorii, a z drugiej strony, kilku producentów unijnych produkuje prowadzi działalność w zakresie ręcznej produkcji porcelany. W toku dochodzenia nie wykazano innych charakterystycznych cech fizycznych znacznie ją różniących od innych rodzajów ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych ani innego sposobu postrzegania wśród konsumentów w porównaniu z wykonaną ręcznie porcelaną produkowaną w Unii. Wniosek o wyłączenie ręcznie wykonanej porcelany z zakresu produktu objętego postępowaniem zostaje więc tymczasowo odrzucony.
1.1.6. Ręcznie malowane zastawy stołowe
(42)
Różni importerzy składali oświadczenia dotyczące wyłączenia ręcznie malowanych zastaw stołowych z zakresu produktu objętego postępowaniem. Przedstawiane argumenty odnosiły się do faktu, iż malowane ręcznie zastawy stołowe są przeznaczone dla pewnej grupy konsumentów, że mogą być używane do innych celów niż tradycyjne zastawy stołowe (np. jako dekoracja), że nie są produkowane w komercyjnych ilościach w Unii, nie są bezpośrednio konkurencyjne ani wymienialne z innymi zastawami stołowymi czy naczyniami kuchennymi, że są w inny sposób postrzegane przez konsumentów, są luksusowe i delikatniejsze, że ich proces produkcji jest specyficzny, bardziej pracochłonny i wymaga wysoce wykwalifikowanych pracowników.
(43)
W toku dochodzenia wykazano, że do etapu malowania produkt jest całkowicie identyczny z mechanicznie malowanymi zastawami stołowymi. Wykazano też, że fakt iż proces produkcji wymaga większego udziału obróbki ręcznej nie powoduje zmiany produktu na inny; większości konsumentów końcowych trudno jest odróżnić ręcznie malowaną porcelanę od porcelany malowanej mechanicznie, o ile w ogóle jest to możliwe. W toku dochodzenia wykazano ponadto, że ręcznie malowane zastawy stołowe mają zasadniczo takie same przeznaczenie końcowe jak inne rodzaje ceramicznych zastaw stołowych i że niekoniecznie są one bardziej delikatne. Stwierdzono również, że kilku producentów unijnych produkuje ręcznie malowaną porcelanę i że produkty wytworzone w Unii i produkty przywożone są bezpośrednią konkurencją dla siebie nawzajem. Wnioski o wyłączenie ręcznie malowanych zastaw stołowych z zakresu produktu objętego postępowaniem zostają więc tymczasowo odrzucone.
1.1.7. Zastawy stołowe zdobione ręcznie kompozycjami figuratywnymi techniką podszkliwną
(44)
Jeden importer złożył oświadczenie dotyczące wyłączenia zastaw stołowych zdobionych ręcznie kompozycjami figuratywnymi techniką podszkliwną z zakresu produktu objętego postępowaniem. Przedstawione argumenty dotyczyły faktu, że z zastawami stołowymi zdobionymi ręcznie kompozycjami figuratywnymi techniką podszkliwną wiąże się inny proces produkcji, inne zastosowanie (takie zastawy stołowe są używane do podawania posiłków i napojów, natomiast zastawy zdobione naszkliwnie zazwyczaj nie mogą być używane do tego celu) oraz inna jakość i charakterystyczne cechy fizyczne, a mianowicie bezpieczeństwo dla żywności i stuprocentowa odporność na działanie zmywarki do naczyń i kuchenki mikrofalowej. Strona również stwierdziła, że żaden producent unijny nie może ani nie ma zamiaru produkować zastaw stołowych zdobionych ręcznie kompozycjami figuratywnymi techniką podszkliwną w ilościach komercyjnych i uznała, że nie ma ryzyka obchodzenia prawa w razie wykluczenia takich zastaw stołowych z zakresu produktu objętego postępowaniem. Stwierdziła również, że konsument postrzega takie artykuły w inny sposób, ponieważ są one raczej odbierane jako przedmioty kolekcjonerskie/luksusowe, a nie jako część marki, i nie są sprzedawane w pełnych zestawach.
(45)
W toku dochodzenia wykazano jednak, że, z jednej strony, nie istnieje powszechnie przyjęta/obiektywna definicja tej kategorii, a z drugiej strony kilku producentów unijnych produkuje takie zastawy. Zauważono ponadto, że produkty wykonane w Unii i produkty przywożone są bezpośrednią konkurencją dla siebie nawzajem. W toku dochodzenia ujawniono, że z fizycznego punktu widzenia produkt jest całkowicie identyczny z mechanicznie malowanymi zastawami stołowymi i że przeciętny konsument nie odróżnia zastaw stołowych zdobionych ręcznie kompozycjami figuratywnymi techniką podszkliwną od innych rodzajów zdobionych zastaw stołowych. Wskazano również, że fakt, iż proces produkcji wymaga bardziej wykwalifikowanej siły roboczej, nie zmienia produktu w inny produkt i że zastawy stołowe zdobione ręcznie kompozycjami figuratywnymi techniką podszkliwną mają zasadniczo takie samo przeznaczenie końcowe jak inne rodzaje ceramicznych zastaw stołowych. Wnioski o wyłączenie zastaw stołowych zdobionych ręcznie kompozycjami figuratywnymi techniką podszkliwną z zakresu produktu objętego postępowaniem zostają więc tymczasowo odrzucone.
1.1.8. Zastawy stołowe wyprodukowane poza UE
(46)
Zgodnie z niektórymi oświadczeniami importerów dochodzenie powinno ograniczać się do rynków obecnie obsługiwanych przez skarżących producentów unijnych. W przeciwnym razie cła mogłyby zaszkodzić niektórym „wyspecjalizowanym” importerom, którzy nie byliby wtedy w stanie zaopatrywać się u unijnych producentów. Stwierdzono również, że producenci unijni posiadający znaki towarowe nie produkują dla innych przedsiębiorstw i że producenci unijni nie obsługują małych zamówień ani nie stosują odlewów, czego wymagają niektóre kształty. Producenci unijni nie są elastyczni i nie oferują wyrobów upominkowych.
(47)
Tę skargę tymczasowo odrzucono, ponieważ jest zbyt obszerna i niejasna oraz brak jest obiektywnej podstawy dla takiego wykluczenia. Ponadto producenci unijni dysponują szerokim asortymentem produktów i regularnie oferują nowe produkty, przez co kolekcje i asortyment produktów nieustannie ulegają zmianom. Takie same rodzaje produktów i jakość, jakie oferuje przemysł unijny są również regularnie oferowane przez eksporterów. Ponadto w toku dochodzenia ujawniono, że istnieją producenci unijni produkujący artykuły pod markami innych stron. Stwierdzono również, że produkty wyprodukowane w Unii i produkty przywożone z Chin są bezpośrednią konkurencją dla siebie nawzajem, można łatwo je zastępować i mają takie samo końcowe przeznaczenie, nie różnią się procesem produkcji i sposobem postrzegania wśród konsumentów. Kwestia elastyczności została omówiona w części poświęconej interesowi Unii.
1.1.9. Wyroby kamionkowe
(48)
Importer zaangażowany w produkcję w Chinach stwierdził, że przywóz produktów kamionkowych, na które składają się głównie naczynia kuchenne, powinien zostać wyłączony z zakresu produktu. Według tej strony w Unii produkcja wyrobów kamionkowych ma charakter marginalny i istnieje także duże prawdopodobieństwo, że skarżący włączyli produkty kamionkowe, aby zapobiec obejściu ceł. Importer utrzymywał również, że stosowane przez niego ceny przywożonych produktów były znacznie wyższe od cen stosowanych przez innego producenta w Unii i że ten przywóz nie powodował obniżki cen ani szkody.
(49)
W toku dochodzenia wykazano jednak, że wielkość unijnej produkcji wyrobów kamionkowych jest znaczna. Okazało się również, że produkty kamionkowe wytwarzane w Unii i produkty kamionkowe przywożone z Chin są bezpośrednią konkurencją dla siebie nawzajem, można je łatwo zastąpić i mają takie samo końcowe przeznaczenie, nie różnią się procesem produkcji, sposobem postrzegania przez konsumentów i cechami fizycznymi. Zarzuty dotyczące ceny omówiono w motywie (240). Wniosek o wyłączenie wyrobów kamionkowych z zakresu produktu objętego postępowaniem zostaje więc tymczasowo odrzucony.
(50)
Strona twierdziła też, że glazurowane lub emaliowane wyroby kamionkowe lub wyroby kamionkowe kolorowe, z wyjątkiem koloru białego, lub o kolorach przechodzących w różne odcienie, glazurowane lub emaliowane, powinny zostać wykluczone z zakresu produktu objętego postępowaniem. Na tym etapie postępowania nie można było jednak podjąć decyzji w tej sprawie.
1.1.10. Pozostałe wnioski
(51)
Jeden z importerów twierdził, że zakres produktu objętego postępowaniem był zbyt obszerny, aby możliwe było racjonalne porównanie rodzajów produktów. Inny importer zaangażowany w produkcję w Chinach wyraził podobną opinię. W tym względzie niektóre strony również odniosły się do czysto dekoracyjnych artykułów.
(52)
W związku z tym należy zauważyć, że odpowiednie kryteria zastosowane w celu określenia, czy produkt będący przedmiotem dochodzenia można uznać za jeden produkt, tj. pod względem jego podstawowych cech fizycznych i charakterystyki technicznej, określono szczegółowo poniżej. Czysto dekoracyjne artykuły nie są więc objęte postępowaniem. Ponadto, chociaż różne rodzaje ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych mogą rzeczywiście różnić się od siebie pewnymi cechami szczególnymi, w toku dochodzenia wykazano, że z wyłączeniem noży ceramicznych ich podstawowe cechy charakterystyczne pozostają takie same. Ponadto fakt, że produkt objęty postępowaniem może być wytwarzany w pewnych wariantach w procesie produkcji, sam w sobie nie jest kryterium, które mogłoby prowadzić do ustalenia dwóch lub kilku odrębnych produktów. Na koniec w toku dochodzenia wykazano także, iż różne typy produktu objętego postępowaniem były na ogół sprzedawane poprzez te same kanały sprzedaży. Niektóre wyspecjalizowane sklepy mogą skupiać się na pewnych określonych rodzajach produktu, jednak znaczna część dystrybutorów (detalistów, domów towarów, supermarketów) sprzedaje różne rodzaje ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych w celu zaoferowania szerszego wyboru klientom. Twierdzenia, że zakres produktu objętego postępowaniem jest zbyt szeroki, zostają więc tymczasowo odrzucone.
(53)
Jedna ze stron stwierdziła, że niektóre ceramiczne młynki do przypraw powinny zostać wyłączone z zakresu produktu. W toku dochodzenia nie można było jednak rozstrzygnąć o ich specyfice, wniosek został więc tymczasowo odrzucony.
1.2. Wniosek w sprawie produktu objętego postępowaniem
(54)
W toku dochodzenia wykazano, że wszystkie rodzaje zastaw ceramicznych i naczyń kuchennych, mimo różnic pod względem właściwości i stylu, posiadają takie same podstawowe fizyczne cechy charakterystyczne i charakterystykę techniczną, tj. ich ceramika jest przede wszystkim przeznaczona do kontaktu z żywnością, są one zasadniczo stosowane do tych samych celów i można je odbierać jako różne rodzaje tego samego produktu.
(55)
Oprócz faktu, iż posiadają one jednakowe podstawowe cechy charakterystyczne i charakterystykę techniczną, wszystkie te różne modele i typy są bezpośrednią konkurencją dla siebie nawzajem i są bardzo dużym zakresie wymienne. Obrazowo ilustruje to brak wyraźnych linii podziału pomiędzy nimi, tzn. poszczególne rodzaje produktu nakładają się na siebie i są konkurencyjne wobec siebie, a typowi nabywcy często nie odróżniają na przykład wyrobów porcelanowych od nieporcelanowych.
(56)
Jak jednak wyjaśniono w motywach (29)-(34) powyżej, za właściwe uznano zawężenie definicji zakresu produktu, który stanowił podstawę dla wszczęcia niniejszego dochodzenia, wyłączając z niego noże ceramiczne. W związku z tym produkt objęty postępowaniem został tymczasowo zdefiniowany jako ceramiczne zastawy stołowe i naczynia kuchenne, z wyłączeniem noży ceramicznych, pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej, obecnie objęte kodami CN ex 6911 10 00, ex 6912 00 10, ex 6912 00 30, ex 6912 00 50 i ex 6912 00 90.
(57)
Podsumowując, do celów niniejszego postępowania i w zgodzie ze stałą praktyką Unii uznaje się zatem, że wszystkie rodzaje produktu opisanego powyżej, z wyjątkiem noży ceramicznych, powinny być uważane za jeden produkt.
2. Produkt podobny
(58)
W toku dochodzenia wykazano, że ceramiczne zastawy stołowe i naczynia kuchenne produkowane i sprzedawane przez przemysł unijny w Unii, ceramiczne zastawy stołowe produkowane i sprzedawane na krajowym rynku ChRL oraz ceramiczne zastawy stołowe i naczynia kuchenne przywożone do Unii z ChRL, a także produkowane i sprzedawane w Brazylii, która pełni rolę państwa analogicznego, posiadają takie same podstawowe charakterystyczne cechy fizyczne i chemiczne oraz takie samo podstawowe przeznaczenie końcowe.
2.1. Wnioski stron
(59)
W trakcie dochodzenia niektóre zainteresowane strony utrzymywały, że ceramiczne zastawy stołowe i naczynia kuchenne produkowane przez przemysł unijny i sprzedawane na unijnym rynku nie są podobne do produktu objętego postępowaniem. Strony utrzymywały, że dowodzą tego w szczególności różnice pomiędzy produktami pod względem właściwości, jakości, postrzegania przez konsumentów, kanałów sprzedaży i segmentacji. Ponadto utrzymywano, że konsumenci w Unii zwykle postrzegają produkt objęty postępowaniem jako produkt tańszy oraz że z produktami tymi nie wiążą się żadne dodatkowe korzyści wynikające ze sprzedaży pod określoną marką.
(60)
Pod tym względem w toku dochodzenia ujawniono sprzeczności w twierdzeniach importerów. Niektórzy twierdzili, że produkt objęty postępowaniem jest zazwyczaj niższej jakości i w porównaniu z produktami wytworzonymi w Unii zalicza się do innej kategorii cenowej, według innych natomiast markowe ceramiczne zastawy stołowe i naczynia kuchenne produkowane w państwie, którego dotyczy postępowanie, są przywożone po wyższych cenach z Chin.
(61)
Jeden niewłączony do próby importer twierdził, że niemieccy producenci przywiązują szczególną wagę do jakości, której odzwierciedleniem jest informacja „wyprodukowano w Niemczech (made in Germany)”. Strona stwierdziła, że jakość naczyń płaskich dostarczanych przez niektóre niemieckie marki jest znacznie wyższa ze względu na metodę produkcji, natomiast inni importerzy stwierdzili, że zaopatrują się w Chinach ze względu na dobrą jakość, możliwości w zakresie odlewania i wykwalifikowanych pracowników. W toku dochodzenia potwierdzono, że w Unii ceramiczne zastawy stołowe i naczynia kuchenne niskiej i wysokiej jakości są produkowane i sprzedawane przez te same kanały dystrybucji jak produkt objęty postępowaniem, tj. za pośrednictwem niezależnych detalistów, niewyspecjalizowanych supermarketów, domów towarowych itp. Konkurują one zatem na tym samym rynku.
(62)
Ponadto ceramiczne zastawy stołowe i naczynia kuchenne niekoniecznie wskazują na swój kraj pochodzenia. Często więc bardzo trudno rozróżnić klientowi pomiędzy ceramicznymi zastawami stołowymi i naczyniami kuchennymi produkowanymi w państwie, którego dotyczy postępowanie, a produktami wyprodukowanymi w Unii.
2.2. Wniosek
(63)
Z tych względów stwierdza się, że choć istnieją pewne drobne różnice, ceramiczne zastawy stołowe i naczynia kuchenne wyprodukowane w państwie, którego dotyczy postępowanie, i wywożone z niego, ceramiczne zastawy stołowe i naczynia kuchenne wyprodukowane i sprzedawane na brazylijskim rynku oraz ceramiczne zastawy stołowe i naczynia kuchenne wyprodukowane i sprzedawane w Unii mają takie same podstawowe fizyczne cechy charakterystyczne i przeznaczenia końcowe, uznaje się je więc za podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
C. DUMPING
1. Traktowanie na zasadach rynkowych („MET”)
(64)
Na mocy art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego, w dochodzeniu antydumpingowym dotyczącym przywozu z ChRL, wartość normalną należy ustalić zgodnie z ust. 1-6 wyżej wymienionego artykułu w odniesieniu do producentów, co do których stwierdzono, że spełniają kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego. W skrócie i wyłącznie w celu ułatwienia wyszukiwania informacji, kryteria te są podsumowane poniżej:
-
decyzje gospodarcze są odpowiedzią na warunki panujące na rynku, bez znacznej ingerencji ze strony państwa, a koszty odzwierciedlają wartości rynkowe;
-
przedsiębiorstwa posiadają jeden przejrzysty zestaw podstawowej dokumentacji księgowej, która jest niezależnie kontrolowana zgodnie z międzynarodowymi standardami rachunkowości oraz jest stosowana do wszystkich celów;
-
nie występują znaczne zniekształcenia przeniesione z poprzedniego systemu gospodarki nierynkowej;
-
prawo upadłościowe i prawo własności gwarantują stabilność i pewność prawną; oraz
-
przeliczanie walut odbywa się po kursie rynkowym.
(65)
Jak ustalono w motywie (12) powyżej, jedenastu producentów eksportujących lub grup producentów eksportujących z ChRL wniosło o traktowanie na zasadach rynkowych („MET”) i odpowiedziało na formularz wniosku o MET w podanym terminie. Jednakże jeden producent eksportujący wycofał później swój wniosek o MET.
(66)
W swoim wyroku w sprawie C-249/10 P - Brosmann i inni przeciwko Radzie, Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że technika przeprowadzania kontroli wyrywkowej ustanowiona w art. 17 rozporządzenia podstawowego nie może być stosowana do celów rozpatrywania wniosków o traktowanie na zasadach rynkowych na podstawie art. 2 ust. 7 lit. c) tego rozporządzenia. Trybunał uznał też, że zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. c), współpracujący producenci, którzy nie zostali włączeni do kontroli wyrywkowej, mają prawo do tego, aby ich wniosek o traktowanie na zasadach rynkowych został rozpatrzony, niezależnie od tego, czy zachodziła potrzeba obliczenia dla tych przedsiębiorstw indywidualnego marginesu dumpingu poza grupą ujętą w próbie (3). W świetle tego wyroku postanowiono rozpatrzyć nie tylko wnioski o MET trzech eksportujących producentów lub grup eksportujących producentów włączonych do próby, ale również siedmiu eksportujących producentów lub grup eksportujących producentów, którzy nie zostali włączeni do próby. Komisja zgromadziła wszelkie informacje, które uznała za potrzebne, i zweryfikowała wszelkie informacje dostarczone we wniosku o MET w siedzibach przedsiębiorstw, o których mowa.
(67)
Zgodnie z utrwaloną i stałą praktyką Unii sprawdza się, czy grupa powiązanych przedsiębiorstw jako całość spełnia warunki MET. W przypadkach, w których spółka zależna czy inna spółka powiązana z wnioskodawcą w ChRL jest zaangażowana, bezpośrednio lub pośrednio, w produkcję lub sprzedaż produktu objętego postępowaniem, analiza pod kątem MET jest zatem przeprowadzana w odniesieniu do każdej spółki indywidualnie oraz do grupy spółek jako całości.
(68)
Wnioski o MET dziesięciu eksportujących producentów, składających się z szesnastu podmiotów prawnych, zostały odpowiednio zweryfikowane.
(69)
Okazało się, że żaden z dziesięciu współpracujących eksportujących producentów lub grup producentów w ChRL nie spełnia kryteriów MET. W toku dochodzenia w sprawie MET wykazano w szczególności, że żaden z eksportujących producentów, ani indywidualnie ani jako grupa, nie posiada przejrzystego zestawu podstawowej dokumentacji księgowej, która jest niezależnie kontrolowana zgodnie z międzynarodowymi standardami rachunkowości. W toku dochodzenia ustalono również, że siedem spółek, lub grup spółek, nie jest w stanie dowieść Komisji, że nie występują znaczne zniekształcenia przeniesione z poprzedniego systemu gospodarki nierynkowej. Ponadto trzy z dziesięciu spółek nie wykazały, że decyzje gospodarcze są odpowiedzią na warunki panujące na rynku, bez ingerencji ze strony państwa, a koszty odzwierciedlają wartości rynkowe.
(70)
Ponadto w trakcie wizyty weryfikacyjnej w jednej z powyższych spółek ustalono, że podała w swoim formularzu wniosku o MET informacje mylące i niepełne, w szczególności w odniesieniu do spółki powiązanej. Ogólna współpraca z tą spółką przebiegała wyjątkowo mało sprawnie, dlatego poinformowano ją o możliwości zastosowania art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego i zwrócono się do niej o przedstawienie uwag. Otrzymane uwagi potwierdziły brak współpracy, w szczególności w odniesieniu do kwestii spółki powiązanej. W związku z tym postanowiono tymczasowo, że nie będzie ona odtąd uznawana za współpracującego eksportującego producenta i że wstępne lub ostateczne ustalenia będą oparte na dostępnych faktach zgodnie art. 18 rozporządzenia podstawowego.
(71)
Komisja oficjalnie poinformowała przedsiębiorstwa objęte postępowaniem w ChRL, władze ChRL oraz skarżącego o wynikach ustaleń w sprawie MET. Dano im również możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz złożenia wniosku o przesłuchanie, w przypadku zaistnienia szczególnych powodów, dla których powinni zostać przesłuchani.
(72)
Kilka spółek twierdziło, że Komisja nie odpowiedziała na ich wnioski o MET w ciągu trzech miesięcy, jak tego wymaga art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego. Dochodzenie obarczone jest zatem błędem proceduralnym i Komisja powinna je zakończyć zgodnie z wyrokiem w sprawie Brosmann (4).
(73)
Komisja przyznała, że z powodu ogromnej liczby wniosków o MET, rozpatrzonych i zweryfikowanych na miejscu w Chinach, w tej konkretnej sprawie nie można było rozstrzygnąć wniosków o MET w wyznaczonym okresie. Należy jednak przypomnieć, że Sąd niedawno uznał, że rozstrzygnięcie o MET po okresie trzech miesięcy, o którym mowa w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego, nie jest samo w sobie wystarczające, by doprowadzić do unieważnienia rozporządzenia nakładającego środki antydumpingowe (5). Wniosek został zatem odrzucony.
(74)
Ponadto sześć przedsiębiorstw zakwestionowało ocenę Komisji, według której nie posiadają przejrzystego zestawu podstawowej dokumentacji księgowej, która jest niezależnie kontrolowana zgodnie z międzynarodowymi standardami rachunkowości. Komisja dokładnie przeanalizowała te wnioski i uznała, że przedstawione wyjaśnienia nie są w stanie obalić ogólnych ustaleń dokonanych w wyniku kontroli na miejscu. W szczególności, w niektórych przypadkach nowe dostarczone informacje były sprzeczne z informacjami przedstawionymi wcześniej, natomiast w niektórych innych przypadkach spółki przedłożyły nowy potwierdzający dowód, którego nie dostarczono lub nie udostępniono w trakcie kontroli na miejscu.
(75)
Pięć spółek również zakwestionowało ustalenia Komisji, zgodnie z którymi nie wykazały one, iż nie występują znaczne zniekształcenia przeniesione z poprzedniego systemu gospodarki nierynkowej. Dostarczone uwagi nie są jednak w stanie wpłynąć na zmianę ustaleń Komisji dokonanych w wyniku kontroli na miejscu. W szczególności spółki nie dostarczyły dowodu, który mógłby unieważnić wstępne ustalenia Komisji, zgodnie z którymi występują znaczne zniekształcenia przeniesione z poprzedniego systemu gospodarki nierynkowej, w odniesieniu do na przykład do aktywów i praw użytkowania gruntu.
(76)
Ponadto dwie spółki kwestionują ustalenia, zgodnie z którymi nie wykazały one, że decyzje gospodarcze są odpowiedzią na warunki panujące na rynku bez ingerencji ze strony państwa, a koszty odzwierciedlają wartości rynkowe. W szczególności uwagi otrzymane od jednej spółki nie były w stanie obalić ustaleń Komisji, zgodnie z którymi państwo ingerowało w politykę zatrudnienia, natomiast druga spółka dostarczyła nowe i sprzeczne informacje na temat zakupów surowca.
(77)
Z powyższego wynika, że żaden z wysuniętych argumentów nie był w stanie odmienić ustaleń dotyczących rozstrzygnięcia o MET.
(78)
Na podstawie powyższego można stwierdzić, że żaden z dziesięciu współpracujących eksportujących producentów, którzy złożyli wniosek o MET, ani żadna z grup eksportujących producentów w ChRL, które złożyły taki wniosek, nie mogli wykazać, że spełniają kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego.
2. Indywidualne traktowanie (IT)
(79)
Na mocy art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego, dla państw, których dotyczy ten artykuł, ustalana jest ogólnokrajowa stawka celna, z wyjątkiem przedsiębiorstw, które mogą udowodnić, że spełniają kryteria określone w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. W skrócie i wyłącznie w celu ułatwienia wyszukiwania informacji, kryteria te są podsumowane poniżej:
-
w przypadku przedsiębiorstw, będących całkowicie lub częściowo własnością spółek zagranicznych lub spółek „joint venture”, eksporterzy mają swobodę wycofywania do kraju kapitału i zysków;
-
ceny eksportowe i wywożone ilości oraz warunki sprzedaży są swobodnie ustalane;
-
większość udziałów znajduje się w posiadaniu osób prywatnych, a urzędnicy państwowi znajdujący się w zarządzie lub zajmujący kluczowe stanowiska kierownicze są w mniejszości, lub należy wykazać, że spółka jest wystarczająco niezależna od interwencji państwa;
-
przeliczanie walut odbywa się po kursie rynkowym; oraz
-
interwencja państwa nie pozwala na obejście środków, jeżeli indywidualni eksporterzy korzystają z różnych stawek celnych.
(80)
Trzech eksportujących producentów, którzy zostali ujęci w próbie, i siedmiu eksportujących producentów, którzy nie zostali ujęci w próbie, a którzy złożyli wnioski o MET, również ubiegali się o IT w razie nieprzyznania im MET. Ponadto dwóch eksportujących producentów w próbie i czterech eksportujących producentów niewłączonych do próby złożyło wnioski wyłącznie o IT. Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego rozpatrywane są jedynie wnioski o IT przedsiębiorstw włączonych do próby.
(81)
Biorąc pod uwagę, że wszystkie wnioski o MET zostały tymczasowo odrzucone, oraz w oparciu o dostępne informacje ustalono tymczasowo, że wszystkie przedsiębiorstwa włączone do próby, które złożyły wnioski o IT, spełniają kryteria przyznania IT.
3. Indywidualne badanie („IE”)
(82)
Wnioski o indywidualne badanie zgodnie z art. 17 ust. 3 rozporządzenia podstawowego zostały złożone przez siedmiu współpracujących eksportujących producentów lub grup eksportujących producentów nieujętych w próbie.
(83)
Na tym etapie postępowania Komisja nie podjęła żadnej decyzji w kwestii wniosków o indywidualne badanie, zostaną one podjęte we właściwym czasie.
4. Wartość normalna
4.1. Wybór państwa analogicznego
(84)
Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego normalną wartość w odniesieniu do producentów eksportujących, którym nie przyznano MET, należy ustalić na podstawie krajowych cen lub normalnej wartości skonstruowanej w państwie analogicznym.
(85)
W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja wskazała swój zamiar wykorzystania Federacji Rosyjskiej jako odpowiedniego państwa analogicznego w celu ustalenia wartości normalnej i wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag w tej kwestii.
(86)
Komisja otrzymała wiele odpowiedzi stwierdzających, że Rosja nie jest odpowiednim państwem analogicznym. W szczególności uzyskane informacje wskazywały, że Rosja to rynek porcelany wysokiej klasy, specjalizujący się w porcelanie dekoracyjnej wykonanej z drogich materiałów, natomiast krajowa produkcja produktu objętego postępowaniem jest stosunkowo niewielka w porównaniu z krajową konsumpcją. Ponadto rosyjski rynek chronią bariery pozataryfowe, np. systemy certyfikacji GOST. Uznano zatem, że Rosja nie jest odpowiednim państwem analogicznym.
(87)
Komisja przeanalizowała zatem, czy istnieją inne państwa, które mogłyby należycie pełnić rolę państwa analogicznego, i przesłała pisma do znanych jej producentów w kilku państwach, w tym Tajlandii, Indiach, Malezji, Turcji, Brazylii, na Ukrainie, w Indonezji, Egipcie, Kolumbii, Korei Południowej, Bangladeszu i Argentynie, w wyniku czego producenci z Indii, Turcji, Brazylii i Rosji potwierdzili chęć współpracy z Komisją. Tylko trzech producentów odpowiednio z Brazylii, Tajlandii i Rosji przedłożyło jednak odpowiedzi na kwestionariusz. W toku dochodzenia wykazano, że Brazylia ma konkurencyjny krajowy rynek ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych charakteryzujący się obecnością wielu producentów i stosunkowo niskimi należnościami celnymi. Ponadto dane przedłożone przez współpracującego brazylijskiego producenta zostały przeanalizowane i uznane za wiarygodne informacje, które mogą stanowić podstawę dla normalnej wartości.
(88)
W świetle powyższego i uwzględniając wszystkie informacje dostępne na tym etapie postępowania Brazylia została tymczasowo wybrana na odpowiednie i uzasadnione państwo analogiczne zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego.
4.2. Określenie wartości normalnej
(89)
W świetle faktu, że wszystkie wnioski o MET zostały odrzucone, wartość normalna dla wszystkich chińskich eksportujących producentów została ustalona w oparciu o informacje uzyskane od producenta w państwie analogicznym, zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego.
(90)
Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała najpierw, czy sprzedaż produktu podobnego w Brazylii niezależnym klientom była reprezentatywna. Sprzedaż produktu podobnego przez brazylijskiego współpracującego producenta została uznana za reprezentatywną na krajowym rynku w Brazylii w stosunku do produktu objętego postępowaniem wywożonego do Unii przez eksportujących producentów ujętych w próbie.
(91)
Następnie Komisja zbadała, czy sprzedaż ta może być uznana za prowadzoną w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Stwierdzono to poprzez ustalenie odsetka sprzedaży z zyskiem niezależnym klientom. Transakcje sprzedaży uznawano za przynoszące zysk, jeżeli cena jednostkowa była równa lub wyższa niż koszt produkcji. W związku z tym określono koszty produkcji brazylijskiego producenta w OD.
(92)
W odniesieniu do tych rodzajów produktu, w przypadku których ponad 80 % wielkości sprzedaży danego rodzaju produktu na rynku krajowym zostało zrealizowane powyżej kosztów, a średnia ważona cena sprzedaży danego rodzaju była równa lub wyższa od jednostkowego kosztu produkcji, wartość normalna dla każdego rodzaju produktu została wyliczona jako średnia ważona rzeczywistych cen krajowych całej sprzedaży rozpatrywanego rodzaju, niezależnie od tego, czy była to sprzedaż z zyskiem czy nie.
(93)
W przypadkach gdy wielkość sprzedaży danego rodzaju produktu z zyskiem stanowiła 80 % lub mniej całkowitej wielkości sprzedaży tego rodzaju, lub gdy średnia ważona cena danego rodzaju była niższa niż jednostkowy koszt produkcji, wartość normalna oparta była na rzeczywistej cenie krajowej, obliczonej jako średnia ważona cena wyłącznie sprzedaży krajowej z zyskiem dla danego rodzaju w OD.
(94)
Jeśli chodzi o rodzaje produktu, które nie przynosiły zysków, wartość normalna została skonstruowana przy użyciu kosztów produkcji brazylijskiego producenta, powiększonych o koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne i zysk ze sprzedaży rentownych rodzajów produktów brazylijskiego producenta.
5. Ceny eksportowe dla producentów eksportujących, którym przyznano IT
(95)
Z uwagi na to, że wszyscy współpracujący producenci eksportujący, którym przyznano IT, dokonywali sprzedaży eksportowej do Unii bezpośrednio na rzecz niezależnych odbiorców w Unii, ceny eksportowe określono zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego na podstawie cen faktycznie płaconych lub należnych za produkt objęty postępowaniem.
6. Porównanie
(96)
Wartość normalną i ceny eksportowe porównywano na podstawie ceny ex-works. Marginesy dumpingu zostały ustalone przez porównanie indywidualnych cen ex-works eksporterów włączonych do próby z krajowymi cenami sprzedaży analogicznego producenta lub ewentualnie ze skonstruowaną wartością normalną.
(97)
Aby zapewnić rzetelne porównanie między wartością normalną a ceną eksportową, uwzględniono, w formie dostosowań, różnice wpływające na ceny i ich porównywalność zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. W stosownych przypadkach dostosowania zostały przeprowadzone w odniesieniu do poziomu handlu, różnic w fizycznych cechach charakterystycznych produktów oraz innych czynników wpływających na porównywalność cen, w szczególności „efekt marki”.
(98)
W pierwszej kolejności zbadano, czy uzasadnione było dostosowanie poziomu handlu zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. d) rozporządzenia podstawowego. Uznano, że pod tym względem przywóz z Chin był zasadniczo prowadzony na poziomie hurtowym, natomiast sprzedaż w państwie analogicznym była prowadzona również na poziomie detalicznym. W toku dochodzenia wykazano ponadto, że na obu rynkach różne kanały dystrybucji wpływają na poziom ceny, wpływając tym samym na rzetelną porównywalność cen pomiędzy ceną eksportową a wartością normalną. Ponadto w toku dochodzenia również ujawniono, że większość sprzedaży przywozu z Chin była dokonywana w dużych ilościach, natomiast większość sprzedaży krajowej w państwie analogicznym była dokonywana w niewielkich ilościach, co prowadzi do różnic w cenie na tym samym poziomie handlu na dwóch odpowiednich rynkach. Zatem w celu rzetelnego porównania ceny eksportowej i wartości normalnej wartość normalną dostosowano na podstawie różnic w cenach w obrębie tego samego poziomu handlu w państwie analogicznym oraz, w stosownych przypadkach, różnic w cenie ustalonych w odniesieniu do ilości sprzedanych na każdym poziomie handlu.
(99)
Po drugie sprawdzono, czy uzasadnione jest dostosowanie, o którym mowa w art. 2 ust. 10 lit. a) rozporządzenia podstawowego, ze względu na różnice w cechach fizycznych produktów. W toku dochodzenia wykazano, że pod tym względem chińscy producenci eksportujący klasyfikowali swoje produkty nawet w pięciu różnych klasach od A do E ze znacznymi różnicami w cenach. Ogromna większość przywozu do Unii składała się jednak z produktów klasy A, klasy B lub klasy C, lub ich kombinacji. Ta klasyfikacja nie jest jednak powszechna ani oparta na ogólnych normach stosowanych w całej branży, a jest raczej charakterystyczna dla danej firmy i pozwala na zróżnicowanie cen. Z drugiej strony producent z państwa analogicznego sprzedaje jedynie produkt równoważny produktowi klasy A na krajowym rynku w Brazylii, co wpływa na porównywalność cen. Zatem dostosowano cenę eksportową, podwyższając ją do ceny chińskich produktów klasy A, by była porównywalna z produktem sprzedawanym przez analogicznego producenta na brazylijskim rynku.
(100)
Po trzecie, w toku dochodzenia wykazano, że brazylijski producent sprzedaje jedynie markowe produkty na brazylijskim rynku, natomiast chińscy producenci eksportujący nie sprzedają markowych produktów, lecz raczej tzw. produkty „własnej marki” lub ceramiczne zastawy stołowe i naczynia kuchenne bez nazwy handlowej. Produkty markowe są zazwyczaj postrzegane przez konsumentów jako produkty oznaczające pewien prestiż, zagwarantowaną jakość i wzór, wymagające więc wyższej ceny rynkowej, natomiast produkty nieoznakowane (własnej marki), choć posiadają te same fizyczne cechy charakterystyczne i charakterystykę techniczną, zazwyczaj są sprzedawane po znacznie niższych cenach. Choć zasadniczo nie można dokładnie oszacować dodatkowej wartości markowego produktu, ponieważ zależy ona od wielu różnych czynników, takich jak postrzeganie przez konsumentów, uznanie marki i innych trudnych do oszacowania wskaźników, brazylijski producent potwierdził w tym konkretnym przypadku, że jego ceramiczne markowe produkty można sprzedawać po znacznie wyższych cenach na rynku brazylijskim niż produkty niemarkowe (nieoznakowane). Wartość normalna podlegała zatem dalszemu dostosowaniu na mocy art. 2 ust. 10 lit. k) rozporządzenia podstawowego.
(101)
W stosownych przypadkach dokonano dalszych dostosowań w odniesieniu do kosztów transportu, ubezpieczenia, kosztów manipulacyjnych i dodatkowych, opakowania, opłat związanych z kredytem, opłat bankowych i prowizji we wszystkich przypadkach, w których uznano je za uzasadnione, prawidłowe i poparte materiałami dowodowymi.
7. Marginesy dumpingu
(102)
Zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego marginesy dumpingu dla producentów eksportujących, którym przyznano IT, ustalono na podstawie porównania średniej ważonej dostosowanej wartości normalnej ustalonej dla państwa analogicznego z dostosowaną średnią ważoną ceną eksportową dla każdego przedsiębiorstwa, wyrażoną jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem.
(103)
Średnią ważoną marginesów dumpingu producentów eksportujących objętych próbą obliczono dla współpracujących producentów eksportujących niewłączonych do próby. Na tej podstawie tymczasowy margines dumpingu dla producentów eksportujących niewłączonych do próby, wyrażony jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, wynosi 26,6 %.
(104)
Aby obliczyć ogólnokrajowy margines dumpingu mający zastosowanie do niewspółpracujących lub nieznanych producentów eksportujących w ChRL, ustalono najpierw poziom współpracy przez porównanie wielkości wywozu do Unii zgłoszonego przez współpracujących producentów eksportujących z odpowiednimi danymi statystycznymi Eurostatu.
(105)
W przypadku tego dochodzenia uznano, że współpraca z ChRL była na wysokim poziomie jak na tak rozdrobniony przemysł, ponieważ eksportujący producenci, którzy zgodzili się na współpracę, odpowiadali za ponad 60 % całkowitego wywozu produktu objętego postępowaniem, z ChRL do Unii. W związku z tym ogólnokrajowy margines, mający zastosowanie do wszystkich pozostałych eksportujących producentów, ustalono za pomocą średniej ważonej najwyższych marginesów dumpingu ustalonych dla reprezentatywnych rodzajów produktu i wielkości wywozu eksportujących producentów objętych próbą. Na tej podstawie poziom dumpingu dla całego kraju został tymczasowo ustalony jako 58,8 % ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem.
(106)
Na tej podstawie wstępne marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:
Przedsiębiorstwo
Wstępny margines dumpingu
Hunan Hualian China Industry Co., Ltd; Hunan Hualian Ebillion Industry Co., Ltd; Hunan Liling Hongguanyao China Industry Co., Ltd oraz Hunan Hualian Yuxiang China Industry Co., Ltd
26,8 %
Guangxi Sanhuan Enterprise Group Holding Co., Ltd
31,2 %
CHL Porcelain Industries Ltd
30,0 %
Shandong Zibo Niceton-Marck Huaguang Ceramics Limited; Zibo Huatong Ceramics Co., Ltd; Shandong Silver Phoenix Co., Ltd; Niceton Ceramics (Linyi) Co., Ltd i Linyi Jingshi Ceramics Co., Ltd
17,6 %
Guangxi Province Beiliu City Laotian Ceramics Co., Ltd
23,0 %
Współpracujący producenci eksportujący nieobjęci próbą
26,6 %
Ogólnokrajowy margines dumpingu
58,8 %
D. SZKODA
1. Produkcja unijna i przemysł unijny
(107)
W celu określenia ogólnej produkcji unijnej wykorzystano wszelkie dostępne informacje dotyczące producentów unijnych, w tym dane przekazane w skardze i w później składanych dokumentach w odniesieniu do producentów, którzy nie podjęli współpracy w tym dochodzeniu. Ogólną produkcję unijną produktu podobnego oszacowano poprzez ekstrapolację danych dostarczonych przez europejskie i krajowe stowarzyszenia, porównanych z danymi dostarczonymi przez indywidualnych producentów, a także ze źródłami naukowymi i statystycznymi.
(108)
W trakcie OD produkt podobny wytwarzało ponad 200 producentów w Unii. W oparciu o informacje zawarte w poprzednim motywie ogólną produkcję unijną oszacowano na około 240 200 ton w OD. Producenci unijni, których produkcja stanowi ogólną produkcję Unii, tworzą przemysł unijny w myśl art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego i będą poniżej określani jako „przemysł unijny”. Przemysł unijny podzielono na dwa segmenty: MŚP oraz większe przedsiębiorstwa. MŚP odpowiadają za 42 % ogólnej produkcji unijnej w tym okresie. Produkcja unijna jest bowiem mocno rozdrobniona, chociaż koncentruje się w Republice Czeskiej, Republice Francuskiej (Francji), Niemczech, Włoszech, Rzeczypospolitej Polskiej (Polsce), Republice Portugalskiej (Portugalii), Rumunii, Królestwie Hiszpanii (Hiszpanii) oraz Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (Zjednoczonym Królestwie).
2. Konsumpcja w Unii
(109)
Konsumpcję w Unii ustalono w oparciu o statystyki przywozowe Eurostatu dla produktu objętego dochodzeniem i dostarczone dokumenty na temat sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym.
(110)
Na tej podstawie sporządzono następujące zestawienie, obrazujące konsumpcję w Unii:
Tabela 1
Wielkość (w tonach)
2008
2009
2010
OD
Konsumpcja w Unii
826 896
687 609
750 830
726 614
Indeks (2008 = 100)
100
83
91
88
(111)
W okresie badanym ogólna konsumpcja ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych w Unii uległa zmniejszeniu o 12 %. Główny spadek, wynoszący 17 %, miał miejsce w latach 2008-2009.
(112)
This overall decrease in consumption during the period considered has to be seen in conjunction with a recovery situation following the 2009 economic crisis. There are good prospects for the market for ceramic tableware and kitchenware (6).
3. Przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie
3.1. Wielkość, cena i udział w rynku przywozu po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie
(113)
Na podstawie danych Eurostatu sporządzono następujące zestawienie, obrazujące wielkość, udział w rynku i średnie ceny przywozu produktu objętego postępowaniem:
Tabela 2
Przywóz z ChRL
2008
2009
2010
OD
Wielkość przywozu (w tonach)
535 593
449 346
516 618
485 814
Indeks (2008 = 100)
100
84
96
91
Udział w rynku
64,8 %
65,3 %
68,8 %
66,9 %
Średnia cena importowa (EUR/tona)
1 274
1 307
1 473
1 499
Indeks (2008 = 100)
100
103
116
118
(114)
Wielkość całkowitego przywozu z Chin zmalała o 9 % w okresie badanym i wyniosła 485 814 ton w OD. Należy jednak zauważyć, że w ujęciu procentowym przywóz z Chin zmalał w mniejszym stopniu niż ogólna konsumpcja UE. Analiza udziału przywozu z Chin w rynku z perspektywy całego okresu badanego wskazuje, że faktycznie wzrósł on z 64,8 % w 2008 r. do 66,9 % w OD.
(115)
Cena importowa wzrosła o 17,7 % w okresie badanym, z 1 274 EUR/tona do 1 499 EUR/tona. Jest to średnia cena importowa za tonę całego przywozu produktu objętego postępowaniem, a zatem na trend mogły mieć wpływ zmiany w asortymencie produktu.
3.2. Podcięcie cenowe
(116)
Do celów podcięcia cenowego średnie ważone ceny, po jakich producenci unijni objęci próbą sprzedają swoje produkty niepowiązanym klientom na rynku unijnym, dostosowane do poziomu ex-works, tj. z wyłączeniem kosztów frachtu w Unii oraz po odliczeniu zniżek i rabatów, zostały porównane z odpowiednimi średnimi ważonymi cenami współpracujących eksporterów z ChRL stosowanymi w odniesieniu do pierwszego niezależnego klienta na rynku unijnym, tj. cenami bez zniżek i dostosowanymi w odpowiednich przypadkach do ceny CIF na granicy Unii, a także po właściwym uwzględnieniu istniejących należności celnych, kosztów odprawy celnej i kosztów poniesionych po przywozie. Ceny produktów niższych klas dostosowano do cen produktów klasy A, ponieważ uznano, że produkty niższej klasy, z perspektywy klienta, konkurują z produktami klasy A, co również stwierdzono w motywie (61) powyżej. Ceny przemysłu unijnego również dostosowano pod kątem różnic w poziomie handlu, a w odpowiednich przypadkach zneutralizowano składnik ceny związany z marką.
(117)
Porównanie pokazało, że w OD produkty objęte postępowaniem pochodzące z ChRL i sprzedawane w Unii po cenie dumpingowej powodują podcięcie cen sprzedaży przemysłu unijnego o 26,3 % - 47,6 % cen przemysłu unijnego.
4. Sytuacja przemysłu unijnego
4.1. Uwagi ogólne
(118)
Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała wszystkie istotne czynniki i wskaźniki gospodarcze mające wpływ na sytuację przemysłu unijnego.
(119)
Wskaźniki makroekonomiczne (produkcja, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, udział w rynku, zatrudnienie, wydajność i wielkość marginesów dumpingu) oceniono na poziomie całego przemysłu unijnego. Ocenę oparto na informacjach przedstawionych przez stowarzyszenia europejskie i krajowe, porównanych z danymi przedstawionymi przez producentów unijnych i dostępnymi oficjalnymi statystykami.
(120)
Analiza wskaźników mikroekonomicznych (zapasy, ceny sprzedaży, rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje, zwrot z inwestycji, zdolność do podwyższenia kapitału, płace i koszty produkcji) została przeprowadzona na poziomie producentów unijnych objętych próbą. Ocenę przeprowadzono na podstawie pochodzących od nich informacji, które zostały należycie zweryfikowane.
(121)
W przypadku niektórych wskaźników mikroekonomicznych (ceny sprzedaży, rentowność, zwrot z inwestycji i koszty produkcji) wyniki przedsiębiorstw objętych próbą w określonym segmencie ważono zgodnie z udziałem tego segmentu w ogólnej produkcji unijnej (przy użyciu określonej wagi dla wielkości produkcji każdego segmentu w odniesieniu do całego sektora ceramicznych zastaw stołowych - 42 % dla MŚP, 58 % dla pozostałych przedsiębiorstw). W efekcie dopilnowano, aby wyniki dużych przedsiębiorstw nie zaburzyły analizy szkody, a jednocześnie, na ile to możliwe, aby należycie została uwzględniona sytuacja małych przedsiębiorstw, które łącznie mają duży udział w produkcji unijnej.
4.2. Wskaźniki makroekonomiczne
4.2.1. Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
(122)
W okresie badanym sporządzono następujące zestawienie obrazujące produkcję, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych w przemyśle unijnym:
Tabela 3
2008
2009
2010
OD
Wielkość produkcji (w tonach)
281 300
230 300
235 700
240 200
Indeks (2008 = 100)
100
82
84
85
Moce produkcyjne (w tonach)
371 540
361 253
326 573
324 072
Indeks (2008 = 100)
100
97
88
87
Wykorzystanie mocy produkcyjnych
75,7 %
63,8 %
72,2 %
74,1 %
Indeks (2008 = 100)
100
84
95
98
(123)
Produkcja przemysłu unijnego spadła w okresie badanym o 15 %. Spadek ten jest zasadniczo wyraźniejszy niż spadek konsumpcji w Unii w tym samym okresie. Produkcja nie poprawiła się w taki sam sposób jak konsumpcja w 2010 r.
(124)
Moce produkcyjne przemysłu unijnego spadły w okresie badanym o 13 %. Mimo tego wskaźnik wykorzystania mocy produkcyjnych przemysłu zmalał w okresie badanym ogólnie o 2 % do poziomu 74,1 %.
4.2.2. Wielkość sprzedaży i udział w rynku
(125)
Sprzedaż przemysłu unijnego na rynku unijnym na rzecz niepowiązanych klientów spadała szybciej (o 8 % więcej) niż konsumpcja w okresie badanym. Należy zauważyć, że okresie od 2009 r. do 2010 r. wielkość sprzedaży nadal spadała, natomiast konsumpcja w Unii wzrosła o 8 %.
Tabela 4
Wielkość (w tonach)
2008
2009
2010
OD
Sprzedaż w Unii
190 332
156 798
152 609
152 095
Indeks (2008 = 100)
100
82
80
80
(126)
Udział w rynku przemysłu unijnego spadł o 9 % w okresie badanym, tj. o 2,1 punktu procentowego.
Tabela 5
2008
2009
2010
OD
Udział w rynku w Unii
23,0 %
22,8 %
20,3 %
20,9 %
Indeks (2008 = 100)
100
99
88
91
4.2.3. Zatrudnienie i wydajność
(127)
Zatrudnienie spadało w całym okresie badanym, obniżając się o 21 %. Trend ten odpowiada spadkowi wielkości sprzedaży na rynku unijnym na rzecz niepowiązanych klientów.
Tabela 6
2008
2009
2010
OD
Liczba pracowników
31 559
26 146
24 993
25 093
Indeks (2008 = 100)
100
83
79
79
(128)
Wydajność siły roboczej przemysłu unijnego, mierzona jako roczna produkcja na osobę zatrudnioną, wzrosła w okresie badanym o 8 %. Jest to częściowo wynik starań przemysłu unijnego chcącego sprostać presji wywieranej przez przywóz z Chin po cenach dumpingowych.
Tabela 7
2008
2009
2010
OD
Wydajność (tony/pracownik)
8,9
8,8
9,4
9,6
Indeks (2008 = 100)
100
99
106
108
4.2.4. Wielkość marginesu dumpingu
(129)
Marginesy dumpingu przedstawiono powyżej w części poświęconej dumpingowi. Wszystkie ustalone marginesy znacznie przekraczają poziom de minimis. Ponadto, biorąc pod uwagę wielkości i ceny przywozu po cenach dumpingowych, nie można uznać, że wpływ rzeczywistego marginesu dumpingu jest nieistotny.
4.3. Wskaźniki mikroekonomiczne
4.3.1. Zapasy
(130)
Stan zapasów przemysłu unijnego na koniec okresu sprawozdawczego spadł w ujęciu bezwzględnym o 14 % w okresie badanym. W toku dochodzenia wykazano, że nie jest to kluczowy wskaźnik dla tego rodzaju przemysłu, który opiera swoją działalność głównie na zamówieniach.
Tabela 8
2008
2009
2010
OD
Zapasy (tony)
7 754
6 647
7 611
6 647
Indeks (2008 = 100)
100
86
98
86
4.3.2. Ceny sprzedaży
(131)
Ceny sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym spadły o 12 % w okresie badanym.
Tabela 9
2008
2009
2010
OD
Średnia cena sprzedaży w UE na rzecz niepowiązanych klientów (EUR/tona)
4 103
3 818
3 811
3 615
Indeks (2008 = 100)
100
93
93
88
4.3.3. Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje, zwrot z inwestycji, zdolność do podwyższenia kapitału i płace
(132)
Sporządzono następujące zestawienie obrazujące rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje, zwrot z inwestycji, zdolność do podwyższenia kapitału i płace przemysłu unijnego w okresie badanym:
Tabela 10
2008
2009
2010
OD
Zysk netto sprzedaży niepowiązanym klientom w Unii (% przychodów ze sprzedaży netto)
4,2 %
2,2 %
0,1 %
3,5 %
Przepływy pieniężne (EUR)
10 531 970
6 205 824
9 267 381
11 998 647
Indeks (2008 = 100)
100
59
88
114
Inwestycje netto (EUR)
13 686 363
9 423 983
10 805 215
9 690 923
Indeks (2008 = 100)
100
69
79
71
Zwrot z inwestycji (zysk netto w ujęciu procentowym wartości księgowej netto inwestycji)
19,2 %
14,8 %
-51,3 %
5,5 %
Indeks (2008 = 100)
100
77
- 267
29
Roczne koszty pracy w przeliczeniu na pracownika
20 436
20 526
21 619
20 832
Indeks (2008 = 100)
100
100
106
102
(133)
Rentowność przemysłu unijnego spadła o 0,7 punktu procentowego w okresie badanym. Rentowność była najniższa w 2010 r., gdy spadek osiągnął poziom 4,1 punktu procentowego pomiędzy 2008 r. a 2010 r.
(134)
Należy podkreślić, że przemysł unijny był już w trudnej sytuacji na początku okresu badanego, ze względu na duże ilości przywozu z Chin towarów po niskich cenach na rynek unijny, które zwiększyły się znacznie w latach 2002-2004 i osiągnęły bardzo poważny udział w rynku po usunięciu kontyngentu przywozowego dla takiego przywozu w 2005 r. To doprowadziło do znaczącej zmiany struktury sektora, której zakończenie przypadło na początek okresu badanego.
(135)
W związku z tym, zysku osiągniętego na początku okresu badanego nie można uznać za normalny zysk ze względu na rozwój wydarzeń poprzedzających okres badany. Wobec braku jakichkolwiek dokumentów w tym względzie uznaje się, że poziom normalnego zysku dla innego szeroko stosowanego i ważnego produktu konsumpcyjnego, który był przedmiotem dochodzenia antydumpingowego - skórzanego obuwia - może zastępczo i tymczasowo posłużyć jako właściwe odniesienie. Poziom zysku wynosi 6 % (7). Jest zatem jasne, że przez cały okres badany ogólnie przemysł unijny nie był w stanie osiągnąć poziomu zysku, który można uznać za możliwy do przyjęcia dla tego produktu.
(136)
Ogólnie przepływy pieniężne przemysłu unijnego znacznie zwiększyły się w okresie badanym. Należy to jednak przypisać niektórym większym przedsiębiorstwom o ugruntowanej pozycji - w przypadku MŚP taka sytuacja nie miała miejsca. Poziom inwestycji netto spadł o 33 %. Należy jednak zauważyć, że pod koniec okresu badanego poziom inwestycji w przypadku MŚP zmalał niemal do zera. Jedynie dwa przedsiębiorstwa, niezaliczające się do MŚP, mogły pozwolić sobie na znaczne inwestycje w okresie badanym. Spadek zwrotu z inwestycji był wyższy niż spadek rentowności w całym okresie badanym.
(137)
Między 2008 r. a OD średnia płaca na pracownika zwiększyła się o 2 %. Ten wzrost kosztów pracy jest znacznie niższy od ogólnego przyrostu kosztów pracy w Unii w okresie badanym, co sugeruje, że przemysł unijny starał się utrzymać płace na jak najniższym poziomie.
4.3.4. Koszty produkcji
(138)
W okresie badanym koszty produkcji spadły o 10 %.
Tabela 11
2008
2009
2010
OD
Koszty produkcji (EUR/tona)
3 578
3 583
3 514
3 230
Indeks (2008 = 100)
100
100
98
90
5. Wnioski dotyczące szkody
(139)
W toku dochodzenia wykazano, że wskaźniki szkody, takie jak wielkość produkcji, moce produkcyjne, sprzedaż niepowiązanym klientom i zatrudnienie, pogorszyły się w okresie badanym.
(140)
Ponadto wskaźniki szkody odnoszące się do wyników finansowych producentów unijnych, takie jak rentowność, inwestycje i zwrot z inwestycji, wykazywały tendencje zniżkowe w okresie badanym.
(141)
Podsumowując, rentowność nie tylko nigdy nie osiągnęła zadowalającego poziomu zysku w sektorze, ale również uległa spadkowi w okresie badanym. Stały spadek cen sprzedaży przemysłu unijnego powodował, że w pewnym momencie przemysł niemal nie był w stanie osiągnąć jakiegokolwiek zysku.
(142)
Wydajność przemysłu unijnego wzrosła w okresie badanym, było to jednak wynikiem usilnych prób konkurowania z wszechobecnym przywozem z Chin po cenach dumpingowych.
(143)
Uwzględniając powyższe uwagi, tymczasowo stwierdza się, że przemysł unijny odniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
E. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
1. Wprowadzenie
(144)
Zgodnie z art. 3 ust. 6 i ust. 7 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy przywóz po cenach dumpingowych z Chin spowodował szkodę dla przemysłu unijnego w takim stopniu, aby można było ją sklasyfikować jako istotną. Ponadto zbadano znane czynniki, inne niż przywóz towarów po cenach dumpingowych, które mogły spowodować jakąkolwiek szkodę dla przemysłu unijnego, aby sprawdzić, czy nie przypisano temu przywozowi ewentualnej szkody spowodowanej przez inne czynniki.
2. Wpływ przywozu towarów po cenach dumpingowych
(145)
W toku dochodzenia wykazano, że konsumpcja w Unii spadła w okresie badanym o 12 %. Jednocześnie wraz ze spadkiem wielkości przywozu towarów po cenach dumpingowych z Chin o około 9 % zwiększył się jego udział w rynku. Ponadto wielkość sprzedaży przemysłu unijnego zmniejszyła się o 20 %, a udział w rynku spadł z 23 % w 2008 r. do 20,9 % w OD.
(146)
W okresie od 2009 r. do końca OD, konsumpcja w Unii wzrosła, natomiast udział przemysłu unijnego w rynku zmniejszył się w odróżnieniu od wzrostu przywozu towarów po cenach dumpingowych z Chin, co przyczyniło się do znacznego wzrostu udziału w rynku tych towarów w tym okresie.
(147)
Ceny towarów przywożonych po cenach dumpingowych z Chin wzrosły w okresie badanym. Pomimo że w okresie badanym średnia cena importowa z Chin wzrosła o 18 %, ceny te nadal pozostawały znacząco niższe od cen sprzedaży przemysłu unijnego, szczególnie w OD, co utrzymywały presję na ceny na rynku unijnym. W konsekwencji spadek cen sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym oraz spadek jego rentowności można przypisać obniżce cen wywołanej na rynku unijnym przywozem towarów po cenach dumpingowych z Chin. Obniżenie kosztów produkcji i poziomu zatrudnienia w przemyśle unijnym wskazuje na starania czynione przez przemysł w odpowiedzi na ten przywóz.
(148)
Na podstawie powyższego stwierdzono, że obecność przywozu z Chin oraz wzrost udziału w rynku przywozu po cenach dumpingowych z Chin po cenach stale podcinających ceny oferowane przez przemysł unijny, odegrały decydującą rolę jeśli chodzi o spowodowanie istotnej szkody, którą poniósł przemysł unijny, co znajduje szczególne odzwierciedlenie w jego słabej kondycji finansowej oraz pogorszeniu większości wskaźników szkody.
3. Wpływ innych czynników
(149)
W kontekście związku przyczynowego przeanalizowano następujące inne czynniki: rozwój popytu na rynku unijnym i jego segmentacja, wyniki wywozu przemysłu unijnego, przywóz produktu objętego dochodzeniem z innych państw, antykonkurencyjne praktyki na rynku unijnym, różnice w metodach produkcji oraz rynek towarów używanych. Analizie poddano również inne czynniki.
3.1. Przywóz z państw trzecich innych niż państwo, którego dotyczy postępowanie
(150)
Wielkość przywozu z innych państw trzecich w okresie badanym przedstawiono w poniższej tabeli. Informacje o tendencjach dotyczących wielkości i tendencjach cenowych oparte są na danych Eurostatu.
Tabela 12
2008
2009
2010
OD
Wielkość przywozu ze wszystkich innych państw trzecich (w tonach)
100 971
81 464
81 602
88 706
Indeks (2008 = 100)
100
81
81
88
Udział w rynku
12,2 %
11,8 %
10,9 %
12,2 %
Średnia cena importowa (EUR/tona)
2 378
2 354
2 591
2 522
Indeks (2008 = 100)
100
99
109
106
Wielkość przywozu z Turcji (w tonach)
36 952
33 275
32 887
40 553
Indeks (2008 = 100)
100
90
89
110
Udział w rynku
4,5 %
4,8 %
4,4 %
5,6 %
Średnia cena importowa (EUR/tona)
2 027
2 014
2 171
2 058
Indeks (2008 = 100)
100
99
107
102
(151)
Przywóz z państw trzecich zmniejszył się o 12 % w okresie badanym, natomiast udział tego przywozu w rynku utrzymywał się na raczej stałym poziomie.
(152)
Należy zauważyć, że w okresie badanym średnie ceny importowe produktów z innych państw trzecich wzrosły o 6 % i stale utrzymywały się na wyższym poziomie niż średnia cena sprzedaży przywozu z Chin (o 68 % w OD).
(153)
CCCLA zauważyła, że przywóz z Turcji wzrósł o 8 % między 2010 r. a 2011 r., przy czym ceny importowe z Turcji były rzekomo o około 20 % wyższe od cen importowych z Chin.
(154)
W odniesieniu do tej uwagi należy zauważyć, porównując sytuację na początku i na końcu okresu badanego, że wielkość przywozu z Turcji wzrosła o 10 % lub o 1,1 punktu procentowego, ale również średnie ceny tego przywozu utrzymywały się systematycznie na znacząco wyższym poziomie (od 37 % do 60 %) niż ceny przywozu z Chin. Co więcej, wielkość przywozu nie stanowiła nigdy więcej niż 5,6 % udziału w rynku. Tym samym trudno jest wnioskować o istotnej szkodzie poniesionej przez unijny przemysł w związku z przywozem z Turcji.
(155)
Z powyższych powodów uznaje się, że przywóz z innych państw trzecich nie miał istotnego negatywnego wpływu na sytuację przemysłu unijnego.
3.2. Segmenty rynku
(156)
Niemieckie stowarzyszenie importerów i część jego członków twierdziło, na podstawie cen dla klienta końcowego, jakości produktów oraz kanałów sprzedaży, że rynek produktów ceramicznych objęty postępowaniem może być podzielony na co najmniej trzy następujące segmenty: najwyższa klasa (wysoka jakość, wysokie ceny), średnia/niska klasa (średnia lub niska jakość, średnie lub niskie ceny) oraz produkty specjalne (takie jak produkty dekoracyjne, pamiątki, donice i porcelana hotelowa). Większość produkcji unijnej sprzedaje się rzekomo na rynku produktów wysokiej klasy lub na rynku produktów specjalnych, natomiast przywóz z Chin dominuje w segmencie rynkowym produktów średniej i niskiej klasy. Przemysł unijny specjalizuje się w sprzedaży do butików, a nie w sprzedaży do obiektów, w których zakupy robią standardowi konsumenci. W związku z tym przywóz z Chin nie konkuruje bezpośrednio z produkcją unijną.
(157)
W toku dochodzenia nie potwierdzono jednak tych zarzutów. Po pierwsze zauważono, że pojęcie produktu podobnego nie obejmuje niektórych wyrobów, do których odnoszą się te strony, w tym wyrobów czysto dekoracyjnych (zobacz motyw (51) i (52)). Po drugie, w toku dochodzenia wykazano, że obecnie unijna produkcja obsługuje wszystkie segmenty rynku, podobnie jak przywóz z Chin. Odpowiednią część przywozu z Chin można faktycznie zakwalifikować do tzw. segmentów produktów wysokiej klasy i produktów specjalnych. Brytyjski importer wskazał, że importuje produkty segmentu wysokiej klasy z Chin, natomiast grupa spółek z UE zaangażowana w produkcję w Chinach również wskazała na bardzo wysokie ceny, jakie stosuje na rynku unijnym na wyroby kamionkowe z Chin.
(158)
Na koniec należy odnieść się do rozdziału B.1.2 powyżej, w którym wykazano, że wszystkie rodzaje produktu objętego postępowaniem i produkt podobny zostały uznane za jeden produkt. Tym samym, analizę powinno się przeprowadzić na poziomie produktu objętego postępowaniem i produktu podobnego. W związku z tym żadna skarga odnosząca się do wybranych segmentów nie mogła zostać przyjęta.
3.3. Konsumpcja i popyt
(159)
Europejskie stowarzyszenie importerów i detalistów oraz CCCLA wskazały na kurczenie się popytu w Unii. Jeden z importerów nieujętych w próbie wskazał, że popyt na porcelanę, w szczególności w ubocznych i pomocniczych asortymentach oraz w sektorze prywatnym, gwałtownie się zmniejszył i że pozostały popyt jest bardzo zróżnicowany. Podobnie kilka stron wskazało, że ze względu na zmieniającą się modę konsumenci szukają obecnie tańszych ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych. W opinii hurtownika rynek produktów wysokiej klasy kurczy się i będzie dalej się kurczył w kolejnych latach.
(160)
Według wspomnianego wyżej europejskiego stowarzyszenia importerów i detalistów, spadek popytu wyjaśnia spadek sprzedaży i produkcji unijnych producentów w okresie badanym.
(161)
CCCLA stwierdziła, że skarga wskazuje na istotne wahania w poziomie konsumpcji na terenie Unii w okresie badanym, zgodnie z ogólnym otoczeniem makroekonomicznym. Według CCCLA, w okresie badanym czynniki szkody występowały równolegle z wahaniami popytu na terenie Unii i na innych rynkach, a zarówno sprzedaż unijnych producentów, jak i chińskich importerów, zmieniała się w zależności od popytu.
(162)
Niemieckie stowarzyszenie importerów i niektórzy z jego członków wskazywali, że liczbowe wartości przywozu z Chin po rozszerzeniu Unii w 2004 r. oraz po zniesieniu kontyngentów przywozowych dla tych produktów w dniu 1 stycznia 2005 r. wskazują na ogromny popyt na tańsze ceramiczne zastawy stołowe na rynku unijnym w latach 2002-2005, a następnie na spadek tego popytu w latach 2005-2010. Unijni producenci rzekomo nie byli skłonni lub nie byli w stanie zaspokoić takiego popytu.
(163)
W odniesieniu do tych zarzutów należy, po pierwsze, odnieść się do rozdziału B.1.2 powyżej, w którym wykazano, że wszystkie rodzaje produktu objętego postępowaniem i produkt podobny zostały uznane za jeden produkt. W związku z tym wszelkie zarzuty odnoszące się do pewnych asortymentów nie mają zastosowania, a analiza powinna być wykonywana na poziomie produktu objętego postępowaniem i produktu podobnego.
(164)
Po drugie, twierdzeniu o występowaniu czynników szkody równolegle do wahań popytu w odniesieniu do innych rynków eksportowych przeczy fakt, że wyniki eksportowe producentów unijnych w próbie były pozytywne w okresie badanym.
(165)
Po trzecie, jak wskazano w rozdziale D.2 powyżej, w okresie badanym konsumpcja uległa zmniejszeniu. Nie ma dowodów potwierdzających, że unijni producenci nie byli skłonni lub nie byli w stanie zaspokoić ogromnego popytu na tańsze ceramiczne zastawy stołowe na terenie Unii. Przeciwnie, w toku dochodzenia wykazano, że w okresie badanym producenci unijni zaspokajali popyt różnego typu, w tym popyt na tańsze zastawy stołowe. Nawet jeśli występowały wahania w poziomie konsumpcji na terenie Unii w okresie badanym, które na pewnym etapie mogłyby przyczynić się do słabych wyników unijnego przemysłu, nie można wykazać, że wahania te miały wpływ, który podważałby związek przyczynowy pomiędzy przywozem po cenach dumpingowych a sytuacją powodującą szkodę dla tego przemysłu w OD.
(166)
W związku z tym wnioski te zostały odrzucone.
3.4. Wywóz przemysłu unijnego
(167)
Według danych Eurostatu (wielkość wywozu) i producentów unijnych objętych próbą (średnia cena wywozu), wywóz przemysłu unijnego w okresie badanym kształtował się następująco:
Tabela 13
2008
2009
2010
OD
Wielkość wywozu (w tonach)
90 968
73 502
83 091
88 105
Indeks (2008 = 100)
100
81
91
97
Średnia cena wywozu (EUR/tona)
3 136
2 983
3 462
3 125
Indeks (2008 = 100)
100
95
110
100
(168)
W skardze CCCLA wskazywała, że wywóz unijnych producentów w latach 2009-2011 znacząco wzrósł. Strona ta stwierdziła, że czynniki szkody zwiększały się w okresach, w których wyniki eksportowe producentów unijnych pogarszały się. Tym samym szkoda miałaby być spowodowana niekorzystnymi tendencjami sprzedaży eksportowej przemysłu unijnego.
(169)
W tym kontekście należy po pierwsze zauważyć, że analiza szkód skupia się na sytuacji przemysłu unijnego na rynku unijnym. W związku z tym zmiany wyników wywozowych, o ile mają miejsce, nie mają żadnego wpływu na większość wyżej analizowanych wskaźników, takich jak wielkość sprzedaży, udziały w rynku i ceny. Po drugie, wywóz przemysłu unijnego może być interpretowany jako sposób na zrekompensowanie zmniejszającej się sprzedaży na rynku unijnym, tj. tym, na którym wystąpiła szkoda. Po trzecie, zgodnie z powyższymi tabelami, łączny wywóz z Unii zmniejszył się o 3 %. Wreszcie ceny eksportowe współpracujących producentów objętych próbą pozostawały stabilne w okresie badanym.
(170)
Skarga została więc odrzucona i uznaje się, że wyniki osiągane w wywozie przez przemysł unijny nie spowodowały żadnej istotnej szkody.
3.5. Eliminacja kontyngentów przywozowych
(171)
Do dnia 1 stycznia 2005 r., dla państw członkowskich, które były członkami Unii w tym czasie, produkty pochodzące z Chin, objęte kodami CN, o których mowa w motywie (56), podlegały ilościowym kontyngentom, które łącznie wynosiły 84 473 ton w 2000 r. i które systematycznie zwiększano do 147 744 ton w 2004 r. Dostępne dane statystyczne wskazują, że w 2004 r. przywóz produktu objętego postępowaniem do 27 państw, które są obecnie państwami członkowskimi, wynosił 173 809 ton. Rok później, po zniesieniu kontyngentów, przywóz produktu wzrósł do 530 294 ton. Od tego czasu przywóz z Chin nigdy nie był niższy niż 449 000 ton rocznie.
(172)
Rozważając wpływ kontyngentów przywozowych na powstanie szkody w okresie badanym w pierwszej kolejności należy zauważyć, że w świetle stopniowego podnoszenia kontyngentów i ich likwidacji na 3 lata przed rozpoczęciem tego okresu oraz na 6 lat przed rozpoczęciem OD, od 2002 r. nastąpiła głęboka restrukturyzacja rynku unijnego i to ona spowodowała zmianę warunków rynkowych. Potwierdzają to również informacje przekazane przez skarżących, dotyczące zamknięć i braku płynności europejskich producentów ceramicznych zastaw stołowych. W rezultacie przemysł unijny w momencie rozpoczęcia okresu badanego był już zmniejszonym i dobrze działającym sektorem.
(173)
W konsekwencji można byłoby twierdzić, że zakończenie kontyngentów przywozowych dla produktów objętych postępowaniem w 2005 r. mogło negatywnie wpłynąć na stan unijnego przemysłu przed rozpoczęciem okresu badanego. Nawet jednak jeśli tak było, to jednak właśnie przywóz po cenach dumpingowych spowodował szkody w OD. Tym samym wyeliminowanie kontyngentów przywozowych od 2005 r. nie podważa związku przyczynowego pomiędzy przywozem po cenach dumpingowych a szkodą poniesioną przez przemysł w okresie badanym oraz w OD.
3.6. Praktyki antykonkurencyjne na rynku unijnym
(174)
Niektóre ze stron utrzymywały, że szkoda jest powodowana antykonkurencyjnymi praktykami występującymi na rynku unijnym. Wskazano również, że przedmiotowe postępowanie antydumpingowe zostało wszczęte w celu odrobienia strat związanych z karami za udział w nielegalnych kartelach. CCCLA stwierdziła, że występowanie praktyk kartelowych na rynku unijnym może powodować, że dane o szkodzie (konkretnie ceny sprzedaży, wielkości sprzedaży, udziały w rynku i zyski), zarówno przekazane przez skarżących, jak i zebrane z rynku podczas dochodzenia, mogą być niewiarygodne i mogą nie odzwierciedlać sytuacji normalnego działania rynku.
(175)
Z jednej strony zauważono, że w 2010 r. Komisja nałożyła grzywny na siedemnaście przedsiębiorstw z branży instalacji sanitarnych, które utworzyły kartel cenowy w latach 1992-2004 na terenie sześciu państw członkowskich: Niemiec, Austrii, Włoch, Francji, Królestwa Belgii (Belgii) oraz Królestwa Niderlandów (Niderlandów) (8). Omawiane praktyki miały miejsce przed badanym okresem i dotyczyły innych produktów. Ponadto jedyne przedsiębiorstwo objęte postępowaniem, które działało również w sektorze ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych w okresie badanym, wystąpiło do Sądu Unii Europejskiej o anulowanie omawianej kary. Postępowanie w tej sprawie nie zostało zakończone. Z drugiej strony, w lutym 2011 r. niemieckie władze rozpoczęły dochodzenie w sprawie utworzenia kartelu przez niektórych niemieckich producentów ceramicznych zastaw stołowych. Wyniki tego dochodzenia nie zostały do tej pory opublikowane przez niemieckie władze, dlatego na obecnym etapie nie można wyciągać wniosków w tym zakresie. Ponadto powyższe dochodzenie dotyczy tylko jednego z państw członkowskich, natomiast unijny przemysł jest rozległy. W związku z tym wnioski te zostały odrzucone.
(176)
W odniesieniu do uwagi poczynionej przez niektóre ze stron, że niektórzy z unijnych producentów zmienili swoją działalność i rozpoczęli również handel produktami chińskiego pochodzenia, należy stwierdzić, że taka opcja biznesowa nie może być uznana za antykonkurencyjną.
3.7. Metody produkcji
(177)
Według niektórych stron wybory poczynione przez unijnych producentów w odniesieniu do metod produkcji w jasny sposób przyczyniły się do poniesienia szkody przez przemysł unijny. Strony te podkreślają, że unijne metody produkcji są o wiele mniej efektywne od chińskich - unijne metody produkcji są w pełni zautomatyzowane, co powoduje wysokie koszty przestawiania linii produkcyjnych w przypadku krótkich serii, wysokie koszty produkcji form, konieczność stosowania droższych surowców oraz, z uwagi na proces podwójnego wypalania, wyższe koszty energii. Ponadto w odróżnieniu od producentów unijnych, chińscy producenci pracują na podstawie zamówień, co skutkuje niższymi kosztami magazynowania, a także sprzedają całą produkcję w partiach, bez różnicowania pod względem jakości i łącznie z obniżkami cenowymi. Wreszcie koszty kalkomanii przeznaczonych do dekoracji wszkliwnych są prawie dwa razy wyższe w Unii. Z drugiej strony, niektóre ze stron wskazały na efektywność unijnych metod produkcji, przykładowo w przypadku dłuższych serii.
(178)
W toku dochodzenia wykazano występowanie odpowiedniego transferu technologii na całym świecie. Nie można ustalić związku pomiędzy różnymi metodami produkcji a sukcesami biznesowymi. Nie można również ustalić, czy wybór poszczególnych metod produkcji był dostatecznie istotny, aby podważyć związek przyczynowy pomiędzy przywozem po cenach dumpingowych z państwa objętego dochodzeniem a szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
3.8. Rynek produktów używanych
(179)
Według jednego z importerów nieobjętych próbą, w ostatnich dziesięcioleciach gospodarstwa domowe stały się mniejsze i pozbywały się zbędnych przedmiotów na pchlim targu, za pośrednictwem aukcji w internecie oraz innych form rynków produktów używanych. Zdaniem tej strony rynek używanych ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych zaspokaja istotną część popytu i w bezpośredni sposób konkuruje z nowymi ceramicznymi zastawami stołowymi i naczyniami kuchennymi. Wskazany importer nieobjęty próbą przekazał odpowiednią dokumentację dotyczącą wartości aukcji internetowych dla kilku asortymentów produktów znanych niemieckich producentów porcelany.
(180)
Jednakże nie udało się znaleźć rozsądnej podstawy dla ekstrapolowania ilości i cen z niemieckojęzycznej platformy z bardzo specyficznymi kolekcjami trzech niemieckich firm na inne kraje unijne i inne asortymenty produktów. W związku z tym ilościowe oszacowanie tego rynku okazało się niemożliwe i w toku dochodzenia nie można było ustalić, czy rynek produktów używanych jest dostateczne istotny, aby mógł podważyć związek przyczynowy pomiędzy przywozem po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie, a szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
3.9. Kryzys gospodarczy
(181)
Według CCCLA domniemana szkoda spowodowana jest wpływem kryzysu finansowego, gospodarczej recesji oraz kryzysu zadłużeniowego na budżety konsumentów. Zdaniem CCCLA skarżący mieli być rentowni na poziomie operacyjnym, natomiast ponoszone straty powinny zostać przypisane spekulacji finansowej (takie jak straty na kapitale lub na obligacjach skarbowych) oraz nieoperacyjnym wydatkom związanym z kryzysem finansowym.
(182)
Kryzys gospodarczy może tłumaczyć kurczenie się konsumpcji podczas części okresu badanego. Jednakże warto zwrócić uwagę, że w sytuacji zmniejszającej się konsumpcji w okresie badanym oraz sytuacji zwiększającej się konsumpcji pomiędzy 2009 r. i OD wyniki odnoszące się do przywozu po niskich cenach dumpingowych stoją w sprzeczności z wynikami unijnego przemysłu.
(183)
W toku dochodzenia wyraźnie wykazano, że przywóz po cenach dumpingowych z Chin zintensyfikował efekt spowolnienia gospodarczego. Nawet w czasie ogólnej poprawy gospodarczej przemysł unijny nie był w stanie poprawić swojej sytuacji i uzyskać istotnych wielkości sprzedaży oraz utraconych w czasie okresu badanego udziałów w rynku, natomiast przywóz z Chin po cenach dumpingowych zwiększał udziały w rynku.
(184)
W związku z tym, mimo że kryzys gospodarczy mógł mieć wpływ na słabe wyniki przemysłu unijnego, ogólnie rzecz biorąc nie można uznać, że miał on wpływ, który podważyłby związek przyczynowy między przywozem towarów po cenach dumpingowych a sytuacją powodującą szkodę dla tego przemysłu w OD.
3.10. Pozostałe czynniki
(185)
Pewne stowarzyszenie wskazało na inne czynniki, które jego zdaniem podważają związek przyczynowy. Strona ta odniosła się do wewnątrzunijnej konkurencji (powołując się na znaczne różnice cen w obrębie Unii) oraz do wymogów unijnych w dziedzinie bezpieczeństwa i zdrowia, które stają się coraz bardziej rygorystyczne, prowadząc tym samym do zwiększenia kosztów produkcji. Inne przywołane czynniki obejmowały podrabianie towarów przez niektórych chińskich producentów oraz istnienie barier pozataryfowych na kilku pozaunijnych rynkach, które utrudniają wywóz unijnym producentom.
(186)
W odniesieniu do argumentu dotyczącego wewnątrzunijnej konkurencji w toku dochodzenia nie wykazano żadnego związku pomiędzy szkodą, lokalizacją unijnych producentów a cenami w danym państwie członkowskim. W odniesieniu do wymogów unijnych w dziedzinie bezpieczeństwa i zdrowia należy zauważyć, że mają one zastosowanie do produktów zarówno wyprodukowanych w Unii, jak i przywiezionych, przez co wpływają na ceny wszystkich podmiotów. Ponieważ nie dostarczono żadnych informacji na poparcie twierdzenia o podrabianiu towarów, nie można było przeanalizować skutków takiego twierdzenia. Nie sposób było przyjąć twierdzenia o istnieniu barier pozataryfowych na kilku pozaunijnych rynkach: takie bariery mogłyby uniemożliwiać unijnym producentom wykorzystanie ich potencjału eksportowego, nie mają jednak wpływu na spadające ceny na unijnym rynku, tj. tam gdzie zaistniała szkoda.
(187)
CCCLA wskazała na inne czynniki, tj. brak wykwalifikowanej siły roboczej na rynku unijnym i szkoda powstała z własnej winy, ponieważ niektórzy unijni producenci importują produkt objęty postępowaniem. W oparciu o dostępne informacje należy jednak stwierdzić, że cały przemysł unijny był ogólnie w złej kondycji i fakt, że kilka modeli działalności rozpowszechniło się, nie stanowił szkody dla przemysłu unijnego i należy go raczej interpretować jako sposób na zaradzenie spadającej sprzedaży na unijnym rynku. W odniesieniu do braku wykwalifikowanej siły roboczej w sektorze ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych w Unii, żadna z zainteresowanych stron nie wskazała na taką kwestię.
(188)
Jeden z importerów zwrócił się do instytucji o przeanalizowanie wpływu zastaw stołowych i naczyń kuchennych wykonanych z innych materiałów, takich jak tworzywa sztuczne, aluminium, melamina i szkło. Wniosku nie uzasadniono jednak żadnymi informacjami. W toku dochodzenia nie można było dokonać żadnych ustaleń w tej sprawie.
(189)
Niektóre strony widzą związek pomiędzy szkodą poniesioną przez przemysł unijny a sytuacją przemysłu unijnego sprzed okresu badanego. W tym względzie kilku importerów twierdziło, że pogorszenie sytuacji przemysłu unijnego rozpoczęło się już w latach 1975-2002. Analiza Komisji nie może jednak w żadnym razie sięgać tak daleko, między innymi ze względu na niedostępność wiarygodnych danych z tego okresu. Dotyczy to również innego zdarzenia, które miało miejsce na długo przed okresem badanym: pomoc państwa, jaką otrzymał niemiecki przemysł porcelany, a która zdaniem jednego importera nieujętego w próbie miałaby dowodzić, że przemysł unijny nie zwiększył swojej wydajności (9).
(190)
Analiza pozostałych znanych czynników, które mogły spowodować szkodę poniesioną przez przemysł unijny, pokazała, że czynniki te nie są w stanie podważyć związku przyczynowego między przywozem po cenach dumpingowych z ChRL a szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
4. Wnioski w sprawie związku przyczynowego
(191)
Na podstawie powyższej analizy, w której odpowiednio rozróżniono i oddzielono wpływ wszystkich znanych czynników na sytuację przemysłu unijnego od szkodliwego wpływu przywozu po cenach dumpingowych, tymczasowo stwierdza się, że przywóz po cenach dumpingowych z Chin przynosi istotną szkodę przemysłowi unijnemu w rozumieniu art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.
F. INTERES UNII
1. Uwagi wstępne
(192)
Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy pomimo wstępnego stwierdzenia szkodliwego dumpingu istnieją istotne powody, aby stwierdzić, że wprowadzenie tymczasowych środków antydumpingowych w tym konkretnym przypadku nie leży w interesie Unii. Analiza interesu Unii oparta została na ocenie wszystkich wchodzących w grę interesów, w tym interesu przemysłu unijnego, importerów i użytkowników produktu objętego postępowaniem.
2. Interes przemysłu unijnego
(193)
Przemysł unijny składa się z ponad 200 producentów, których zakłady produkcyjne są zlokalizowane w różnych państwach członkowskich, zatrudniających ponad 25 000 osób w OD przy produkcji i sprzedaży podobnych produktów.
(194)
W toku dochodzenia wykazano, że przemysł unijny odniósł istotną szkodę w związku z przywozem po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie, w okresie objętym dochodzeniem. W szczególności wskaźniki szkody odnoszące się do wyników finansowych przemysłu unijnego, takie jak produkcja, rentowność i zwrot z inwestycji, charakteryzowały się spadkową tendencją w okresie badanym. Najbardziej ucierpiały MŚP: w okresie badanym odnotowywały straty od 2010 r. Uwzględniając brak środków, uznaje się, że działania już podjęte w sektorze nie będą wystarczające, by umożliwić uzdrowienie sytuacji finansowej przemysłu unijnego, która może nadal się pogarszać.
(195)
Ustaleń dokonanych w toku niniejszego dochodzenia nie podważa fakt, że niektórzy producenci unijni są w lepszej kondycji niż inni, ani sytuacja przemysłu unijnego sprzed okresu badanego.
(196)
Oczekuje się, że nałożenie środków przywróci warunki skutecznego i sprawiedliwego handlu na unijnym rynku. Miałoby to z kolei dalszy pozytywny wpływ na jego sytuację ekonomiczną i rentowność.
(197)
Niektórzy importerzy twierdzili, że jeśli środki zostaną nałożone, produkt objęty postępowaniem zostanie zastąpiony innymi rodzajami produktów (niż produkowane w Unii ceramiczne zastawy stołowe i naczynia kuchenne), takimi jak wyroby włókiennicze (np. w przypadku zakupów przeznaczonych na prezenty) lub plastikowe zastawy stołowe, co będzie wspierać sektory nieceramiczne. W toku dochodzenia nie można było jednak potwierdzić, że taka zamiana będzie istotna.
(198)
W związku z tym stwierdzono, że nałożenie tymczasowych środków antydumpingowych na przywóz ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych pochodzących z Chin będzie leżało w interesie producentów unijnych.
3. Interes niepowiązanych importerów
(199)
Jak wspomniano w motywie (4) powyżej, w związku z niewątpliwie wysoką liczbą importerów niepowiązanych zastosowano kontrolę wyrywkową.
(200)
Ogólnie rzecz ujmując, w OD importerzy włączeni do próby zaopatrywali się głównie w państwie, którego dotyczy postępowanie, i zatrudniali ponad 350 osób w sektorze przywozu i odsprzedaży ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych. Ich działalność obejmowała różnego rodzaju produkty, od porcelany przeznaczonej na prezent poprzez markową ceramikę porowatą, po proste zastawy stołowe przeznaczone dla gospodarstw domowych. Ich poziom współpracy był różny. Przykładowo dwóch największych importerów w próbie, którzy prowadzą również szeroko zakrojoną sprzedaż detaliczną, nie dostarczyło pełnych danych na temat rentowności i marży pomiędzy cenami nabycia i odsprzedaży niepowiązanym klientom, a jeden z nich odmówił nawet dostępu do swoich ksiąg. Strony te dostarczyły jednie ceny transferowe zakupu lub ceny transferowe sprzedaży. Stąd, mimo ponagleń nie uzyskano istotnych informacji, które umożliwiłyby oszacowanie reprezentatywnej marży netto i brutto importerów nakładanej na produkt objęty postępowaniem, dla próby jako całości.
(201)
Podobnie dane dostarczone przez dwóch importerów/detalistów z próby nie umożliwiły oszacowania marży zysku netto i brutto detalistów nakładanej na produkt objęty postępowaniem, ponieważ pod wieloma względami były one niedostateczne. W związku z tym w oparciu o współpracę importerów objętych próbą nie sposób było określić zdolności unijnego łańcucha dostaw do wchłonięcia zaproponowanego cła antydumpingowego, a tym samym wpływu takiego cła na cenę detaliczną, a więc na konsumentów.
(202)
Jednakże po pierwsze, w odniesieniu do importerów ogromna większość tych, którzy odpowiedzieli na pytania kontroli wyrywkowej dla importerów, zgłosiła marżę brutto pomiędzy ceną sprzedaży a ceną odsprzedaży w przedziale od 50 % do 200 %. Sprawdzone dane liczbowe wyłącznie dla importerów z próby potwierdzają, że takie marże brutto są reprezentatywne. Po drugie, z dostępnej publicznie dokumentacji wynika, że łańcuch dostaw w Unii (tj. importerzy i kolejne kanały) jest jak najbardziej w stanie przyjąć cło antydumpingowe na zaproponowanym poziomie bez szkody dla rentowności odnośnych podmiotów gospodarczych. Zgodnie z najnowszą publikacją (10) chiński kubek ceramiczny kupowany przez dystrybutorów unijnych za 0,70 USD będzie sprzedawany detalicznie w UE za 3,50 USD, tj. z marżą w wysokości ponad 150 % dla dystrybutora/detalisty. W takim wariancie cła antydumpingowe w proponowanej postaci dla większości przywozu obciążyłyby dodatkowym kosztem 0,16 EUR (i 0,36 EUR w przypadku niewspółpracujących producentów) łańcuch dostaw UE, który ogólnie posiadałby marżę brutto 2,08 EUR na tym konkretnym produkcie. Ponadto analiza rynku przeprowadzona przez CBI w 2009 r. dotycząca „zastaw stołowych, naczyń kuchennych i innych rynków gospodarstw domowych”, o której mowa w motywie (112) powyżej, zawiera ceny CIF na granicy UE - ceny konsumpcyjne w przedziale od 2,6 do 5,3 (11). Poza tym importerzy/detaliści ujęci w próbie nigdy nie stwierdzili, że wyłączą ceramiczne zastawy stołowe i naczynia kuchenne ze swojego przywozu lub sprzedaży w razie nałożenia ceł antydumpingowych.
(203)
Biorąc pod uwagę powyższe oraz przy braku innych wiarygodnych informacji zebranych do tej pory w toku dochodzenia, tymczasowo stwierdza się, że łańcuch dystrybucji w ogólności, w tym importerzy, prawdopodobnie wchłonie podwyżkę cen CIF na zaproponowanych poziomach bez większych trudności i że konsumenci prawdopodobnie nie staną w obliczu wzrostu cen. Tym razem również strony zainteresowane są stanowczo proszone o przedstawienie w tej sprawie dodatkowych, całościowych i potwierdzalnych danych, które umożliwią dalszą analizę wpływu środków na łańcuch dostaw i ewentualnie na konsumentów na dalszym etapie niniejszego postępowania.
(204)
Odpowiedzi dotyczące interesu Unii otrzymano od ponad 20 importerów nieobjętych próbą, głównie od małych przedsiębiorstw, jednego stowarzyszenia na rzecz europejskiego i międzynarodowego handlu, szwedzkiego stowarzyszenia importerów i detalistów, holenderskiego stowarzyszenia importerów z Dalekiego Wschodu oraz ze stowarzyszenia i sieci importerów z siedzibą w Niemczech. Główna obawa importerów dotyczyła ewentualnego wzrostu ceny importowej w wyniku wprowadzenia środków, a także (częściowego) ograniczenia ich działalności, a więc negatywnego wpływu środków na te podmioty w ogólności pod względem marż, rentowności itp. Argumentów tych nie sposób przyjąć w o oparciu o wnioski wysunięte w kolejnym motywie i motywie (202).
(205)
Kilku importerów twierdziło, że w razie wprowadzenia środków więcej miejsc pracy zostanie utraconych u importerów niż zachowanych wśród producentów unijnych. Jest to jednak sprzeczne z innymi oświadczeniami importerów, według których mogą oni zastąpić wyroby ceramiczne wyrobami nieceramicznymi (takimi jak wyroby włókiennicze przeznaczone na prezenty) lub będą zainteresowani większymi zleceniami w obrębie Unii.
(206)
Szwedzkie stowarzyszenie uznało, że środki miałyby negatywne skutki ekonomiczne dla importerów w formie znacznych kosztów administracyjnych i kosztów wiążących się ze zmianą dostawców, gdyby musieli oni znaleźć alternatywę dla przywozu z Chin. Stowarzyszenie na rzecz europejskiego i międzynarodowego handlu wyraźnie zaznaczyło, że zmiana dostawców jest trudna, ponieważ importerzy wiele w nich zainwestowali. Wydaje się jednak, że nie jest to główne zmartwienie niektórych importerów, którzy wolą mieć możliwość zmiany źródła zaopatrzenia. Ponadto fakt, że oferowane produkty i konsumpcja w Unii ulegają zmianie pod wpływem mody, sugeruje, że ponoszenie kosztów na potrzeby rozwijania sprzedaży nowych produktów (od nowych dostawców) jest naturalne dla tego sektora.
(207)
Kilku importerów nieobjętych próbą twierdziło, że fabryki w Unii nie są zainteresowane produkcją markowych produktów innych producentów. Zaprzeczają temu jednak wyniki dochodzenia w odniesieniu do producentów unijnych objętych próbą (które wykazało, że produkowali markowe wyroby dla stron trzecich), skarga złożona przez innego importera oraz z fakt, że wielu importerów, którzy dystrybuują produkty pod własną marką, nabywa część swojego asortymentu w obrębie Unii.
(208)
Jeden importer nieobjęty próbą wyraził sprzeciw wobec dzielenia się koncepcją produkcji, wzorem przemysłowym i wewnątrzzakładowymi osiągnięciami z niektórymi konkurencyjnymi producentami unijnymi ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych. W toku dochodzenia nie wykazano jednak, że był to powód do niepokoju wśród wszystkich importerów. Należy zauważyć, że odnośny importer prowadzi spory sądowe z niektórymi niemieckimi producentami i że część jego kolekcji bezpośrednio konkuruje z produkcją unijnych producentów.
(209)
Niektórzy importerzy twierdzili, że nie mogą zaopatrywać się u unijnych producentów ze względu na ich wyższe koszty, brak mocy w zakresie produkcji rękodzieł, brak możliwości dostarczania niewielkich ilości, nieelastyczność, brak odpowiedniej organizacji, by odpowiednio obsłużyć dużych detalistów oferujących różne produkty lub brak pewnych procesów produkcyjnych, jakości, rodzajów dekoracji lub kształtów. Strony te twierdziły, że trudności napotykano szczególnie w przypadku rękodzieł i artykułów przeznaczonych na promocję (np. wyroby garncarskie), niektórych markowych produktów sprzedawanych na licencji, wytwarzania niektórych zarejestrowanych wzorów użytkowych oraz wyrobów nietypowych lub przeznaczonych dla gastronomii (np. wyroby porcelanowe o dużych rozmiarach). Niektórzy twierdzili, że nie mają innej możliwości oprócz przywozu z Chin. W toku dochodzenia wykazano jednak, że większość importerów, którzy zaoferowali współpracę, dostarcza ceramiczne zastawy stołowe lub naczynia kuchenne z kilku źródeł, w tym od producentów unijnych w różnych rodzajach i różnej jakości. Ponadto unijni producenci oferują szeroki wachlarz produktów i mają moce produkcyjne pozwalające na zwiększenie sprzedaży na unijnym rynku.
(210)
Podsumowując można stwierdzić, że nałożenie środków może faktycznie mieć ewentualny negatywny wpływ na sytuację finansową niektórych importerów. Jednak ogólnie rzecz biorąc, ten negatywny wpływ nie powinien mieć znaczącego finansowego wpływu na ogólną sytuację importerów. Zasadniczo oczekuje się, że są oni w stanie (częściowo) sprostać wzrostowi cen lub (częściowo) przenieść cło na swoich klientów (tj. hurtowników, dystrybutorów, detalistów), tym bardziej, że cła mają wpływ na główne źródło na rynku. W przypadku importerów, którzy podjęli współpracę i którzy jednocześnie są detalistami, w toku dochodzenia wykazano, że produkt objęty postępowaniem ma bardzo niewielki udział w ich całej działalności. Informacje przedstawione przez te strony nie pozwoliły na właściwe oszacowanie, w jakim zakresie byłyby one w stanie wchłonąć podwyżkę ceny nabywczej o zaproponowane stawki cła, jak wyjaśniono w motywach (202)-(203), zgromadzone dotychczas informacje nie sugerują, by nie były one w stanie tego uczynić.
(211)
Stwierdza się więc tymczasowo, że nałożenie środków na proponowanych poziomach nie ma istotnego niekorzystnego wpływu na sytuację niepowiązanych importerów produktu objętego postępowaniem.
4. Interes innych sektorów gospodarczych
(212)
Kilku importerów twierdziło, że nałożenie środków prawdopodobnie odbije się negatywnie na partnerach biznesowych importerów, tj. przedsiębiorstwach oferujących usługi wykończeniowe, dekoracyjne, hurtownikach, dystrybutorach lub detalistach. Twierdzili, że nałożenie środków może doprowadzić do likwidacji większej liczby miejsc pracy w „branżach satelickich”, takich jak projektanci lub podmioty zajmujące się logistyką, niż liczba miejsc pracy utrzymanych/utworzonych przez przemysł unijny. Niektórzy importerzy również wnosili, że sektor wyrobów upominkowych, przemysł reklamowy, przemysł hotelowy i cateringowy, catering grupowy i inni odbiorcy instytucjonalni w ogólności również odczuliby brak produktów. To prowadziłoby w krótkim okresie do wzrostu konkurencji cenowej, na poziomie dużych punktów sprzedaży rabatowej. Instytucje, które zazwyczaj borykają się z problemami budżetowymi, takie jak placówki opieki zdrowotnej, również by na tym ucierpiały. Ponadto niektóre strony twierdziły, że środki antydumpingowe doprowadziłyby do niedoboru surowców do prac artystycznych i kreatywnych, takich jak surowce dla zdobników porcelany lub dla warsztatów rękodzielniczych.
(213)
Wszystkie te twierdzenia uznano za nieuzasadnione. Z jednej strony, twierdzenia tych importerów zdają się być sprzeczne z tymi fragmentami ich oświadczeń, w których zaznaczają, że mogą zastąpić ceramiczne wyroby wyrobami nieceramicznymi (takimi jak wyroby włókiennicze na prezenty), tym samym zwracając się w razie czego do swoich typowych partnerów biznesowych, o których mowa powyżej. Ponadto można oczekiwać, że „przedsiębiorstwa okołobranżowe” wobec przemysłu unijnego skorzystają na wprowadzeniu środków. Z jednej strony, w toku dochodzenia nie można było rozstrzygnąć, czy nastąpiłby niedobór produktów, gdyby przywóz z Chin konkurował po cenach niedumpingowych. Środki opracowano z zamiarem stworzenia równych warunków działania dla wszystkich dostawców ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych, a nie w celu nadmiernego ograniczenia przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie. Jeśli chodzi o sugerowany wzrost konkurencji cenowej, można go również postrzegać jako pozytywny skutek, na przykład dla instytucji, które zazwyczaj borykają się z problemami budżetowymi, takich jak placówki opieki zdrowotnej.
(214)
Szwedzkie stowarzyszenie uznało, że środki miałyby negatywny wpływ ekonomiczny na sektor hurtowy i detaliczny w Szwecji. Oszacowało, że nastąpi spadek zatrudnienia o 2-3 % (większy w przypadku osób młodych) i spadek przywozu o 20 %. Sugerowany wpływ wydaje się jednak przeszacowany. Należy tu zauważyć, że żaden z importerów, którzy są jednocześnie detalistami i którzy złożyli wnioski w ramach dochodzenia, nie stwierdził, że cały produkt zostanie wyłączony z ich asortymentu w razie wprowadzenia środków antydumpingowych. Prognozy zatrudnienia, jakie opracował jeden z nich na wypadek nałożenia środków, są zasadniczo takie same jak w przypadku nienałożenia takich środków.
(215)
CCCLA wskazała na duńskie badanie, zgodnie z którym za każde euro, jakie producenci unijni zyskują z ochrony handlu, przedsiębiorstwa wykorzystujące produkty objęte postępowaniem w Unii muszą zapłacić ponad 60 razy tyle. Stwierdzenie to jest jednak bardzo ogólne, nie jest konkretnie związane z tym dochodzeniem i brak dowodów wskazujących, że taki jest właśnie skutek w niniejszym dochodzeniu.
(216)
Organizator specjalnych działań promocyjnych w sektorze detalicznym na rzecz głównych detalistów na całym świecie stwierdził, że jego działalność wymaga dużych ilości na przestrzeni krótkich okresów czasu w przypadku promocji detalicznych trwających kilka miesięcy. Według tej strony, która pozyskuje około dwóch trzecich produktów z Azji, głównie z Chin, wysokie cło uniemożliwiłoby jej sprzedaż po cenach promocyjnych w przyszłości. Należy uznać, że cła antydumpingowe mogą negatywnie wpłynąć na tego rodzaju działalność. Jednak celem tych ceł nie jest wykluczenie chińskich towarów z rynku. Ponadto przez ostatnie trzy lata unijni producenci pokrywali 33 % zapotrzebowania określanego przez tę stronę jako zmienny popyt.
(217)
Na tym wstępnym etapie należy więc stwierdzić, że potencjalne negatywne skutki dla niektórych innych sektorów gospodarczych nie mogą przeważyć nad korzyściami, jakie uzyskano by w wyniku zapobiegania szkodzie w pozostałym okresie tego dochodzenia poprzez nałożenie tymczasowych środków na przywóz produktu objętego postępowaniem.
5. Interes konsumentów (gospodarstw domowych)
(218)
Nie otrzymano wniosków od żadnej strony bezpośrednio reprezentującej interesy nabywców końcowych, takich jak stowarzyszenia konsumentów.
(219)
Jednak w świetle publicznie dostępnych danych, zgodnie z motywem (202) powyżej, stwierdza się tymczasowo, że środki z zaproponowanym poziomem cła zostaną wchłonięte przez łańcuch dostaw, a więc nie doprowadzą do wzrostu cen dla konsumentów na poziomie detalicznym.
(220)
Według CCCLA i kilku stron reprezentujących interesy importerów i detalistów w razie nałożenia ceł antydumpingowych najbardziej ucierpią konsumenci UE. W Unii konsumenci o niskich dochodach mają największy udział wśród wszystkich konsumentów i staną w obliczu mniejszego wyboru i wyższych cen, które nie wiążą się z jakąkolwiek dodatkową wartością, i to w tych trudnych czasach dla gospodarki UE. Strony te twierdzą, że produkt ten ma psychologiczny limit cenowy, powyżej którego konsumenci nie zdecydują się na zakup. Niektóre rodzaje produktu znikną z rynku lub zostaną zastąpione przez inne materiały, takie jak tworzywo sztuczne, melamina, metal lub drewno. Ogólnie opcje te będą bardziej nieprzyjazne dla środowiska. Stwierdzono również, że zmniejszy się również wybór, ponieważ przywóz objęty dochodzeniem, zaspokajający ponad 60 % zapotrzebowania, zostanie usunięty z unijnego rynku, a niedobór po stronie podaży górę spowoduje podwyżki cen. Podobnie niektóre strony twierdzą, że klienci robią zakupy w swoim bliskim sąsiedztwie, natomiast producenci unijni nie są w stanie ani nie mają zamiaru oferować niskokosztowych produktów w lokalnych punktach zaopatrzenia. Fakt, że niemieccy producenci mogą zaoferować większe standardowe ilości za niższą cenę, nie zaspokoi unijnego rynku, który wymaga różnorodności zgodnie ze zmieniającą się modą i trendami. W niektórych wnioskach podkreślano, że jeśli przywóz z Chin nadal pozostanie na unijnym rynku, będzie występował w znacznie niższych ilościach po znacznie wyższych cenach z powodu wyższych płac w Chinach i dodatkowych ceł. Stwierdzono również, że jeśli produkt jest niedostępny cenowo, nowe pokolenia nie nabędą nawyku używania go.
(221)
W odniesieniu do twierdzeń związanych z bardziej ograniczonym wyborem należy zauważyć, że w toku dochodzenia wykazano, iż przemysł unijny oferuje bardzo szeroki asortyment produktów przeznaczonych na różne segmenty rynku i dla różnych kanałów dystrybucji. Środki mają umożliwić przemysłowi unijnemu pełne wykorzystanie potencjału i dalsze wzbogacanie rynku swoimi produktami. Ponadto żaden z importerów, którzy są jednocześnie detalistami, nie wskazał, że mógłby rozważyć wycofanie produktu ze swojego asortymentu w razie wprowadzenia ceł antydumpingowych.
(222)
Jeśli chodzi o twierdzenia dotyczące wyższych cen, dochodzenie ma na celu tworzenie równych warunków działania, a nie wyłączenie chińskiego towaru z unijnego rynku. Nie sposób było ustalić limitów cenowych, powyżej których konsumenci zrezygnowaliby z zakupu tego rodzaju produktu. Ponadto, biorąc pod uwagę, że tabele cen często obowiązują importerów przez co najmniej jeden rok, nie oczekuje się zasadniczo, by mogli oni przenieść wzrost cen na klientów w krótkim okresie. Co ważniejsze, biorąc pod uwagę poziom środków i znaczną różnicę pomiędzy ceną importową a ceną odsprzedaży, jest mało prawdopodobne, by użytkownicy i konsumenci płacili znacznie wyższe ceny - cło jest obliczane w oparciu o cenę importową CIF, a ceny detaliczne są wielokrotnością ceny importowej. Tym samym cło zostanie wchłonięte przez łańcuch dostaw rozciągający się od importera po końcowego konsumenta. Gdyby wystąpiły jakieś wzrosty cen, będą one niewielkie i nie wpłyną na wybór konsumentów. Środki antydumpingowe nie powinny skłaniać nowych pokoleń do rezygnacji z zakupu ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych. Należy ponadto zauważyć, że w toku dochodzenia wykazano, że przemysł unijny może oferować konkurencyjne ceny.
(223)
Nie można było również stwierdzić, czy środki miałyby znaczny wpływ na materiały stosowane w naczyniach kuchennych i zastawach stołowych. Rodzaj materiału nie zawsze jest głównym bodźcem dla wyboru ceramicznego wyrobu przeznaczonego na przykład na prezent. Oczywiste jest jednak że materiały nie zawsze można zamienić: na przykład przepisy unijne dotyczące materiałów pozostających w kontakcie z żywnością nakładają pewne wymogi w odniesieniu do materiałów, które mają mieć kontakt ze środkami spożywczymi. Należy również zwrócić uwagę, że importer mający ugruntowaną pozycję i będący zarazem detalistą także uważa, że do podawania posiłków nadal będą wykorzystywane ceramiczne talerze, a nie talerze wykonane z innych rodzajów materiałów i jego plany rozszerzenia działalności są odpowiednio dostosowane.
(224)
Wniosków dotyczących problemów z podażą nie można przyjąć, ponieważ z jednej strony tworzenie równych warunków działania ze sprawiedliwymi cenami nie jest równoważne z całkowitym wyeliminowaniem przywozu z Chin. Wręcz przeciwnie - wszystkie podmioty na globalnym rynku powinny zyskać na bardziej sprawiedliwej sytuacji handlowej. Z drugiej strony, uznano, że chociaż obecnie przemysł unijny jest w stanie zaspokoić jedną trzecią całej konsumpcji w Unii, nie zmienia to faktu, że przywóz z Chin nie powinien wchodzić na rynek unijny po dumpingowych cenach. Zarówno wyniki eksportowe przemysłu unijnego jak i fakt, że nie wykorzystywał on pełnych mocy w okresie badanym sugerują, że producenci unijni mogliby w rzeczywistości sprzedać większe ilości produktów na rynku unijnym, gdyby wyeliminowano przywóz po cenach dumpingowych. Ponadto Chiny nie są jedynym źródłem przywozu do Unii.
(225)
Zarówno duńskie badanie, o którym mówi CCCLA, i szwedzka analiza, na którą powołało się stowarzyszenie szwedzkie, sugerują, że środki antydumpingowe w ogólności mają cenowe skutki dla konsumentów. Stwierdzenie to jest jednak bardzo ogólne, nie jest konkretnie powiązane z tym dochodzeniem i brakuje dowodów wskazujących, że taki byłby faktycznie wpływ w niniejszym dochodzeniu.
(226)
W związku z powyższym stwierdza się tymczasowo, że nałożenie środków nie miałoby w ujęciu ogólnym znacznego wpływu na konsumentów, takich jak gospodarstwa domowe.
6. Wnioski dotyczące interesu Unii
(227)
Uwzględniając powyższe ustalenia, stwierdza się tymczasowo, że ogólnie rzecz biorąc, na podstawie dostępnych informacji dotyczących interesu Unii, nie ma istotnych argumentów przemawiających przeciwko wprowadzeniu tymczasowych środków w odniesieniu do przywozu ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych pochodzących z Chin.
(228)
Wniosku tego nie mogą przekreślić względy przedstawiane przez szereg stron, a mianowicie że ogólnie rzecz biorąc cła antydumpingowe są kompromisem wobec ich wysiłków zmierzających do przeszczepienia pewnych wartości unijnych do państw spoza Unii, takich jak ulepszenie społecznych norm dostawców, zapobieganie pracy dzieci czy programy na rzecz środowiskowego lub ogólnego rozwoju. Kwestie te nie mogą przysłaniać celu, jakim jest osiągnięcie otwartego i sprawiedliwego handlu dzięki ochronie produkcji unijnej przed zakłóceniami w handlu międzynarodowym, takimi jak dumping, poprzez stosowanie instrumentów ochrony handlu zgodnych z prawem UE i zasadami WTO.
(229)
Bez uszczerbku dla powyższego, taka wstępna ocena może wymagać dalszej dogłębnej analizy w oparciu o uwagi zainteresowanych stron.
G. TYMCZASOWE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
1. Poziom usuwający szkodę
(230)
Biorąc pod uwagę wnioski wyciągnięte w odniesieniu do dumpingu, wynikającej z niego szkody, związku przyczynowego i interesu Unii, należy wprowadzić tymczasowe środki antydumpingowe, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi unijnemu w wyniku przywozu towarów po cenach dumpingowych.
(231)
Do celów określenia poziomu wspomnianych środków pod uwagę wzięto ustalone marginesy dumpingu oraz kwotę opłat celnych niezbędną do usunięcia szkody ponoszonej przez przemysł unijny.
(232)
Przy obliczaniu poziomu opłat celnych niezbędnych do usunięcia skutków dumpingu wyrządzającego szkodę uznano, że środki powinny umożliwić przemysłowi unijnemu pokrycie kosztów produkcji oraz osiągnięcie ze sprzedaży produktu podobnego w Unii takiego zysku przed opodatkowaniem, jaki byłby możliwy do osiągnięcia dla tego rodzaju przemysłu w takim sektorze w normalnych warunkach konkurencji, czyli gdyby nie istniał przywóz towarów po cenach dumpingowych. Zgodnie z motywem (135) powyżej marżę zysku w wysokości 6 % obrotu uznaje się tymczasowo za odpowiednie minimum, jakiego spodziewałby przemysł unijny, gdyby nie istniał wyrządzający szkodę przywóz po cenach dumpingowych.
(233)
Na tej podstawie obliczono cenę produktu podobnego niewyrządzającą szkody przemysłowi unijnemu. Cenę niewyrządzającą szkody uzyskano poprzez odliczenie faktycznego zysku od ceny ex-works i dodatnie wyższej wspomnianej marży zysku 6 % do tak obliczonej ceny sprzedaży będącej progiem rentowności dla przemysłu unijnego.
(234)
Niezbędną podwyżkę cen ustalono następnie na podstawie porównania średniej ważonej ceny importowej współpracujących producentów eksportujących w ChRL, ustalonej na potrzeby obliczeń podcięcia cenowego, z niewyrządzającą szkody ceną produktów sprzedawanych przez przemysł unijny na rynku unijnym w OD. Wszelkie różnice wynikające z tego porównania zostały wyrażone w postaci odsetka średniej całkowitej wartości importowej CIF.
2. Środki tymczasowe
(235)
W związku z powyższym uznaje się, że zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego należy nałożyć tymczasowe środki antydumpingowe na przywóz pochodzący z ChRL na poziomie marginesu dumpingu lub marginesu szkody, w zależności od tego, która wartość jest niższa, zgodnie z zasadą niższego cła.
(236)
W oparciu o powyższe ustalono stawki cła antydumpingowego, w niniejszym przypadku na poziomie marginesów dumpingu.
(237)
Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały ustanowione na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną podczas dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Wspomniane stawki celne (w odróżnieniu od ogólnokrajowego cła stosowanego do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”) mają wyłączne zastosowanie do przywozu towarów pochodzących z ChRL i wyprodukowanych przez dane przedsiębiorstwa tj. przez konkretne wymienione podmioty prawne. Przywożone produkty wytworzone przez inne przedsiębiorstwa, które nie zostały konkretnie wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, łącznie z podmiotami powiązanymi z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, nie mogą korzystać z tych stawek i do ich produktów stosowane są stawki dla „wszystkich innych przedsiębiorstw”.
(238)
Wszelkie wnioski o zastosowanie wspomnianych indywidualnych stawek cła antydumpingowego dla przedsiębiorstw (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po utworzeniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) należy kierować do Komisji (12) wraz z wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności dotyczącymi wszelkich zmian w zakresie działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją, sprzedażą krajową i eksportową, wynikających np. z wyżej wspomnianej zmiany nazwy lub zmiany podmiotu zajmującego się produkcją lub sprzedażą. W razie potrzeby rozporządzenie zostanie odpowiednio zmienione poprzez uaktualnienie wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek cła.
(239)
Aby zapewnić należyte egzekwowanie cła antydumpingowego, poziom cła rezydualnego powinien mieć zastosowanie nie tylko do niewspółpracujących producentów eksportujących, lecz również do tych producentów, którzy nie wywozili towarów do Unii w OD.
(240)
Jedna ze stron zwróciła się o nałożenie ewentualnych środków w formie ceny minimalnej. Strona stwierdziła, że stawka celna ad valorem godziłaby wyjątkowo w klientów kupujących przywożone produkty wysokiej jakości lub o dużym ciężarze. W toku dochodzenia wykazano jednak, że żadna inna forma środków nie jest bardziej odpowiednia, biorąc pod uwagę wyroby mieszczące się w zakresie produktu.
(241)
Na podstawie powyższego margines dumpingu i szkody oraz tymczasowe stawki celne zostały ustalone następująco:
Przedsiębiorstwo
Margines dumpingu
Margines szkody
Tymczasowa stawka celna
Hunan Hualian China Industry Co., Ltd; Hunan Hualian Ebillion Industry Co., Ltd; Hunan Liling Hongguanyao China Industry Co., Ltd oraz Hunan Hualian Yuxiang China Industry Co., Ltd
26,8 %
45,3 %
26,8 %
Guangxi Sanhuan Enterprise Group Holding Co., Ltd oraz Guangxi Sanhuan Lucky Xinda Import & Export Co., Ltd
31,2 %
85,3 %
31,2 %
CHL International Ltd i CHL Porcelain Industries Ltd
30,0 %
109,3 %
30,0 %
Shandong Zibo Niceton-Marck Huaguang Ceramics Limited; Zibo Huatong Ceramics Co., Ltd; Shandong Silver phoenix Co., Ltd; Niceton Ceramics (Linyi) Co., Ltd i Linyi Jingshi Ceramics Co., Ltd
17,6 %
76,0 %
17,6 %
Guangxi Province Beiliu City Laotian Ceramics Co., Ltd
23,0 %
44,8 %
23,0 %
Wszyscy pozostali współpracujący producenci eksportujący
26,6 %
76,1 %
26,6 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
58,8 %
109,3 %
58,8 %
H. PRZEPISY KOŃCOWE
(242)
Aby zapewnić dobre zarządzanie należy ustalić okres, w którym zainteresowane strony, które zgłosiły się w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu, mogłyby przedstawić swoje opinie na piśmie oraz złożyć wniosek o przesłuchanie. Ustalenia dotyczące nałożenia ceł, dokonane na potrzeby niniejszego rozporządzenia, mają charakter tymczasowy i mogą wymagać ponownego rozważenia w celu nałożenia wszelkich środków ostatecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym nakłada się tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych, z wyłączeniem noży ceramicznych, obecnie objętych kodami CN ex 6911 10 00, ex 6912 00 10, ex 6912 00 30, ex 6912 00 50 i ex 6912 00 90 (kody TARIC 6911100090, 6912001011, 6912001091, 6912003010, 6912005010 i 6912009010) i pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.
2. Stawki tymczasowego cła antydumpingowego, mające zastosowanie do ceny netto produktu opisanego w ust. 1 i wytworzonego przez poniższe przedsiębiorstwa na granicy Unii, przed ocleniem, są następujące:
Przedsiębiorstwo
Cło
Dodatkowy kod TARIC
Hunan Hualian China Industry Co., Ltd;
Hunan Hualian Ebillion Industry Co., Ltd;
Hunan Liling Hongguanyao China Industry Co., Ltd;
Hunan Hualian Yuxiang China Industry Co., Ltd
26,8 %
B349
Guangxi Sanhuan Enterprise Group Holding Co., Ltd
31,2 %
B350
CHL Porcelain Industries Ltd
30,0 %
B351
Shandong Zibo Niceton-Marck Huaguang Ceramics Limited;
Zibo Huatong Ceramics Co., Ltd;
Shandong Silver Phoenix Co., Ltd;
Niceton Ceramics (Linyi) Co., Ltd
Linyi Jingshi Ceramics Co., Ltd
17,6 %
B352
Guangxi Province Beiliu City Laotian Ceramics Co., Ltd
23,0 %
B353
Przedsiębiorstwa wymienione w załączniku I
26,6 %
B354
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
58,8 %
B999
3. Stosowanie tymczasowych antydumpingowych stawek celnych ustalonych dla przedsiębiorstw wymienionych w ust. 2 uwarunkowane jest przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi być zgodna z wymogami określonymi w załączniku II. W razie braku takiej faktury stosuje się cło mające zastosowanie do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw.
4. Dopuszczenie do swobodnego obrotu na terenie Unii produktu, o którym mowa w ust. 1, uwarunkowane jest wpłaceniem zabezpieczenia w wysokości kwoty cła tymczasowego.
5. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
1. Nie naruszając przepisów art. 20 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009, zainteresowane strony mogą zwrócić się o ujawnienie istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których przyjęto niniejsze rozporządzenie, przedstawić swoje opinie na piśmie i wystąpić o możliwość złożenia przed Komisją ustnych wyjaśnień w ciągu jednego miesiąca od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
2. Zgodnie z art. 21 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 zainteresowane strony mogą przedstawiać uwagi dotyczące zastosowania niniejszego rozporządzenia przez okres jednego miesiąca od daty jego wejścia w życie.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 1 niniejszego rozporządzenia obowiązuje przez okres sześciu miesięcy.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 14 listopada 2012 r.