NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 1417/2013
ze dne 17. prosince 2013,
kterým se stanoví vzor průkazu vydávaného Evropskou unií
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Protokol č. 7 o výsadách a imunitách Evropské unie připojený ke Smlouvě o Evropské unii, Smlouvě o fungování Evropské unie a Smlouvě o založení Evropského společenství pro atomovou energii, a zejména na čl. 6 první pododstavec tohoto protokolu,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Podle čl. 6 prvního pododstavce Protokolu č. 7 o výsadách a imunitách Evropské unie (dále jen „protokol“) stanoví Rada formu průkazu, který úřady členských států uznávají za platný cestovní doklad.
(2)
Připomíná se, že čl. 6 první pododstavec protokolu se vztahuje na členy orgánů Unie a zaměstnance Unie, na něž se vztahuje služební řád úředníků nebo pracovní řád ostatních zaměstnanců Evropské unie (1).
(3)
Článek 23 služebního řádu a články 11 a 81 pracovního řádu ostatních zaměstnanců Evropské unie stanoví podmínky, za nichž se průkazy zaměstnancům Unie vydávají.
(4)
V zájmu Unie a za účelem dodržení řádné péče mohou být výhody spojené s průkazem ve výjimečných a řádně odůvodněných případech rozšířeny na zvláštní žadatele.
(5)
Průkaz v žádném případě neposkytuje svému držiteli výsady ani imunity.
(6)
Úřady členských států mají průkaz uznávat za platný cestovní doklad. Komise by měla využít možnosti, kterou čl. 6 druhý pododstavec protokolu poskytuje, a uzavřít nezbytné dohody se třetími zeměmi za účelem uznání průkazu za cestovní doklad platný při překračování hranice i na území třetích zemí.
(7)
Vývoj na úrovni Unie, a zejména zřízení Evropské služby pro vnější činnost, dále posílily potřebu soudržného přístupu na mezinárodní a unijní úrovni.
(8)
Forma průkazu by měla být aktualizována, aby vyhovovala přísnějším bezpečnostním normám a přispěla k náležité úrovni ochrany před paděláním, pozměňováním a falšováním. Do průkazu by se měly zabudovat prvky společných bezpečnostních norem a interoperabilní biometrické identifikační prvky, aby bylo zaručeno důvěryhodné zjištění totožnosti oprávněného držitele průkazu pomocí dokladu, což také významně přispěje k předcházení jeho zneužívání.
(9)
Forma průkazu by konkrétně měla odpovídat bezpečnostním normám a technickým specifikacím platným pro vnitrostátní cestovní doklady vydávané členskými státy v souladu s nařízením Rady (ES) č. 2252/2004 (2). Tím se dosáhne souladu se specifikacemi Mezinárodní organizace pro civilní letectví (ICAO), zejména specifikacemi uvedenými v dokumentu ICAO 9303 o strojově čitelných cestovních dokladech, což přispěje k ochraně průkazu před jeho zneužitím a k jeho mezinárodnímu uznání za platný cestovní doklad. S cílem usnadnit celosvětové uznání platnosti průkazů by se Unie měla rovněž zapojit do adresáře veřejných klíčů ICAO a dodržovat platné normy ICAO a doporučené postupy.
(10)
Aby se zajistilo, že jednotné podmínky pro budoucí bezpečnostní normy a technické specifikace použitelné na pasy a cestovní doklady vydávané členskými státy se případně uplatní též na průkazy Unie, měly by být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci. Kromě toho by Komisi měly být svěřeny prováděcí pravomoci ke stanovení pravidel pro orgány, agentury či jiné subjekty Unie, jakož i Evropskou službu pro vnější činnost (dále jen „orgány“) pro případ ztráty, odcizení, vydání duplikátu a vracení průkazu. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (3).
(11)
K přijímání prováděcích aktů, jimiž se případně zajistí dodržení budoucích minimálních bezpečnostních norem a technických specifikací pro pasy a cestovní doklady vydávané členskými státy, které byly přijaty na základě nařízení (ES) č. 2252/2004 a které mohou zůstat utajené, aby se předešlo riziku padělání a falšování, by se mělo použít poradního postupu. Poradního postupu by se mělo použít rovněž k přijímání prováděcích aktů týkajících se způsobu, jakým orgány řeší případy ztráty, odcizení, vydání duplikátu a vrácení průkazu. V rámci poradního postupu by Komisi měl být nápomocen výbor zřízený článkem 6 nařízení Rady (ES) č. 1683/95 (4).
(12)
Mělo by být zajištěno, že na elektronickém médiu průkazu nebudou uloženy jiné informace, než které jsou stanoveny na základě tohoto nařízení a jeho příloh.
(13)
Každý orgán odpovědný za zpracování osobních údajů svých zaměstnanců či jiných pracovníků, ať již samostatně nebo společně na základě interinstitucionální dohody, a Komise, která pro účely zpracování vystupuje jako ústřední místo, by měly zajistit dodržování nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 (5).
(14)
Za účelem zajištění toho, aby osobní údaje nebyly dostupné více osobám, než je nezbytné, je třeba, aby Komise koordinovala provádění tohoto nařízení a určila jediný subjekt, který by byl odpovědný za výrobu a personalizaci průkazů. Komise by měla konkrétně zvážit, jak zajistit bezpečný přístup pověřeného jediného subjektu k osobním údajům obsaženým v průkazu pro účely výroby a personalizace a zabezpečit přitom náležitou úroveň ochrany údajů.
(15)
Osobní údaje by měly být uchovávány v rejstříku nebo daným subjektem pouze po dobu nezbytně nutnou k dosažení účelu, k němuž byly shromážděny, a k zajištění toho, aby subjekty údajů měly ke svým osobním údajům přístup za účelem výkonu svých práv. Po uplynutí lhůty následující po ukončení postupu by osobní údaje měly být automaticky vymazány. Tato lhůta by měla být odůvodněná a opodstatněná.
(16)
Aby se zabránilo falšování a zneužívání průkazů, měl by být v souladu s ustanoveními použitelnými na zadávání zakázek, zejména v souladu s ustanoveními nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 966/2012 (6), vybrán jediný subjekt určený Komisí k výrobě a personalizaci průkazů, přičemž se náležitě zohlední citlivá povaha dokladů, jež mají být vyrobeny.
(17)
V souladu se zásadou proporcionality nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení cílů sledovaných v souladu s čl. 5 odst. 4 druhým pododstavcem Smlouvy o Evropské unii.
(18)
Toto nařízení by mělo nahradit nařízení Rady (ESUO, EHS, Euratom) č. 1826/69 (7). Nařízení (ESUO, EHS, Euratom) č. 1826/69 by proto mělo být zrušeno s účinkem od 25. listopadu 2015 po uplynutí přechodného období.
(19)
Je třeba stanovit přechodné období od vstupu tohoto nařízení v platnost do 24. listopadu 2015, v němž bude stále možné vydávat a používat průkazy podle nařízení (ESUO, EHS, Euratom) č. 1826/69. Toto přechodné období by se však mělo uplatňovat tak, aby od okamžiku, k němuž začnou být vydávány průkazy podle tohoto nařízení, přestaly být vydávány průkazy podle nařízení (ESUO, EHS, Euratom) č. 1826/69 a ty průkazy, které budou ještě v oběhu, byly do 24. listopadu 2015 systematicky nahrazovány. Tento přístup maximálně omezí období, během něhož budou obě formy průkazů v oběhu současně,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Oblast působnosti
1. Průkaz se uděluje výhradně v zájmu Unie členům orgánů Unie uvedených v odstavci 2 a jejich zaměstnancům. Vydává se zaměstnancům v souladu s podmínkami stanovenými v článku 23 služebního řádu úředníků a článcích 11 a 81 pracovního řádu ostatních zaměstnanců Evropské unie. Ve výjimečných a řádně odůvodněných případech lze v souladu s přílohou II průkaz vydat zvláštním žadatelům, a to výhradně v zájmu Unie.
2. Toto nařízení se vztahuje na orgány, agentury a jiné subjekty Evropské unie, jakož i na Evropskou službu pro vnější činnost (dále jen „orgány“).
Článek 2
Postup
1. Pro účely tohoto nařízení může každý orgán uzavřít s jiným orgánem dohodu s cílem dosáhnout součinnosti a snížit náklady. Tyto orgány jsou odpovědné za zpracování osobních údajů zaměstnanců či zvláštních žadatelů uvedených v čl. 1 odst. 1. Mezi tyto údaje patří biografické a biometrické údaje sloužící k jednoznačné identifikaci žadatele o průkaz, včetně zobrazení obličeje a dvou digitální otisky prstů coby biometrických prvků.
2. Pro účely tohoto nařízení vystupuje Komise jako ústřední místo s cílem přenášet osobní údaje zpracované orgány subjektu uvedenému v odstavci 3.
3. Komise určí subjekt, který je odpovědný za návrh, výrobu a personalizaci průkazů, s ohledem na citlivou povahu dokladů, jež mají být vyrobeny. Učiní tak v souladu s ustanovenými použitelnými na zadávání zakázek, zejména ustanoveními nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012. Jakékoli předávání osobních údajů v průběhu postupu probíhá v souladu s nařízením (ES) č. 45/2001.
4. Všechny průkazy jsou majetkem Unie.
Článek 3
Jazykový režim
Průkaz se vydává ve všech úředních jazycích orgánů Unie, jak je uvedeno v příloze I. Uvedení biografických údajů zohledňuje doporučení ICAO.
Článek 4
Platnost
1. Aniž je dotčen čl. 5 odst. 2, průkaz se vydává na dobu nejvýše šesti let a nejméně dvanácti měsíců s výhradou podmínek vrácení stanovených v prováděcích aktech přijatých podle čl. 6 odst. 4. Doba platnosti průkazu se přizpůsobí délce mandátu člena orgánu, délce pobytu či vyslání úředníka nebo délce smlouvy dočasného zaměstnance či smluvního zaměstnance.
2. Všechny průkazy, jejichž platnost skončila nebo jež nemají volné stránky pro vízové štítky, musí být vráceny vydávajícímu orgánu za účelem formálního zrušení či obnovení. Průkaz se rovněž vrací v případě, že jeho držitel opouští funkci či službu. Tento odstavec se použije rovněž na zvláštní žadatele uvedené v čl. 1 odst. 1. Vrací-li průkaz původní držitel, vrátí svůj průkaz v každém případě i závislý rodinný příslušník.
Článek 5
Osobní údaje - práva jednotlivce
1. Osoby, kterým je vydán průkaz, mají v souladu s nařízením (ES) č. 45/2001 právo ověřit si osobní údaje, které jsou v průkazu uvedeny, a v případě potřeby požádat o jejich opravu nebo vypuštění.
2. Osoby, u nichž je odebrání otisků prstů fyzicky nemožné, jsou vyňaty z povinnosti otisky prstů poskytnout. Pokud není dočasně možné pořídit otisky určených prstů, je možné odebrat otisk jiných prstů. Pokud není dočasně možné pořídit ani otisky jiných prstů, lze vydat dočasný průkaz s platností nejvýše dvanáct měsíců.
3. Průkaz nesmí obsahovat jiné strojově čitelné údaje než ty, které jsou stanoveny na základě tohoto nařízení.
4. Pro účely tohoto nařízení se biometrické prvky uvedené průkazu využívají pouze pro ověřování:
-
pravosti dokladu;
-
totožnosti držitele pomocí porovnatelných prvků, které jsou přímo k dispozici.
5. Osobní údaje jsou zabezpečené zejména proti nepovolenému přístupu a je zaručena jejich úplnost, pravost a důvěrnost.
6. Přístup k otiskům prstů na paměťovém médiu v průkazu umožní Komise třetím zemím pouze za podmínek stanovených v článku 9 nařízení (ES) č. 45/2001.
Článek 6
Technické specifikace a bezpečnostní normy
1. Aby se zaručila srovnatelná úroveň bezpečnosti, splňuje průkaz minimální bezpečnostní normy stanovené v nařízení (ES) č. 2252/2004 a v rozhodnutí Komise C(2005) 409 ze dne 28. února 2005, kterým se stanoví technické specifikace norem pro bezpečnostní a biometrické prvky v cestovních pasech a cestovních dokladech vydávaných členskými státy, rozhodnutí Komise C(2006) 2909 ze dne 28. června 2006, kterým se stanoví technické specifikace norem pro bezpečnostní a biometrické prvky v cestovních pasech a cestovních dokladech vydávaných členskými státy, rozhodnutí Komise C(2008) 8657 ze dne 22. prosince 2008, kterým se stanoví certifikační politika požadovaná v rámci technických specifikací norem pro bezpečnostní a biometrické prvky v cestovních pasech a cestovních dokladech vydávaných členskými státy a kterým se aktualizují normativní referenční dokumenty, rozhodnutí Komise C(2009) 7476 ze dne 5. října 2009, kterým se mění rozhodnutí Komise (C( 2008) 8657 v konečném znění), kterým se stanoví certifikační politika požadovaná v rámci technických specifikací norem pro bezpečnostní a biometrické prvky v cestovních pasech a cestovních dokladech vydávaných členskými státy, rozhodnutí Komise C(2011) 5499 ze dne 4. srpna 2011, kterým se mění rozhodnutí Komise C(2006) 2909 v konečném znění, kterým se stanoví technické specifikace norem pro bezpečnostní a biometrické prvky v cestovních pasech a cestovních dokladech vydávaných členskými státy, a prováděcí rozhodnutí Komise C(2013) 6181 ze dne 30. září 2013, kterým se mění rozhodnutí Komise C(2006) 2909 v konečném znění, kterým se stanoví technické specifikace norem pro bezpečnostní a biometrické prvky v cestovních pasech a cestovních dokladech vydávaných členskými státy.
2. S cílem případně zajistit, aby průkaz splňoval budoucí minimální bezpečnostní normy přijaté podle nařízení (ES) č. 2252/2004, stanoví Komise prostřednictvím prováděcích aktů další technické specifikace, které budou v souladu s mezinárodními normami, zejména normami a doporučenými postupy ICAO pro průkazy, pokud jde o:
a)
další bezpečnostní prvky a požadavky, včetně přísnějších norem na ochranu před paděláním, pozměňováním a falšováním;
b)
technické specifikace paměťového média pro uchovávání biometrických prvků a jejich zabezpečení, včetně předcházení nedovolenému přístupu a snazšího schvalování;
c)
požadavky na kvalitu a společné technické normy pro zobrazení obličeje a otisky prstů.
Tyto prováděcí akty se přijímají poradním postupem podle čl. 7 odst. 2.
3. Poradním postupem podle čl. 7 odst. 2 může být rozhodnuto, že specifikace uvedené v odstavci 2 tohoto článku jsou tajné a nezveřejňují se. V takovém případě jsou k dispozici pouze jedinému subjektu určenému Komisí podle čl. 2 odst. 3 a za podmínky, že tento jediný subjekt zajistí odpovídající úroveň ochrany.
4. Komise prostřednictvím prováděcích aktů stanoví pravidla pro orgány pro případ ztráty, odcizení, vydání duplikátu a vracení průkazu. Tyto prováděcí akty se použijí na všechny průkazy. Přijímají se poradním postupem podle čl. 7 odst. 2.
Článek 7
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen výbor zřízený článkem 6 nařízení (ES) č. 1683/95. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 4 nařízení (EU) č. 182/2011.
Článek 8
Zrušení a přechodná ustanovení
1. Nařízení (ESUO, EHS, Euratom) č. 1826/69 se zrušuje s účinkem ode dne 25. listopadu 2015. V období od 1. ledna 2014 do 24. listopadu 2015 se nadále použije nařízení (ESUO, EHS, Euratom) č. 1826/69.
2. Platnost všech průkazů vydaných podle nařízení (ESUO, EHS, Euratom) č. 1826/69 končí dnem 25. listopadu 2015.
Článek 9
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost čtvrtým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 17. prosince 2013.
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 1417/2013
z dnia 17 grudnia 2013 r.
ustanawiające formę dokumentu laissez-passer wydawanego przez Unię Europejską
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Protokół nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej załączony do Traktatu o Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 6 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Art. 6 akapit pierwszy Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej (zwanego dalej „protokołem”) przewiduje, że Rada określa postać dokumentu laissez-passer, a władze państw członkowskich uznają go za ważny dokument podróży.
(2)
Przypomina się, że art. 6 akapit pierwszy protokołu ma zastosowanie do członków instytucji Unii i pracowników Unii, którzy podlegają regulaminowi pracowniczemu urzędników lub warunkom zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej (1).
(3)
Art. 23 regulaminu pracowniczego urzędników oraz art. 11 i 81 warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej ustanawia warunki, na których pracownikom Unii wydaje się dokument laissez-passer.
(4)
W interesie Unii i w celu wywiązania się z obowiązku należytej troski przywilej posiadania dokumentu laissez-passer można rozszerzyć - na zasadzie wyjątku i z zastrzeżeniem odpowiedniego uzasadnienia - na wnioskodawców specjalnych.
(5)
Dokument laissez-passer w żadnym wypadku nie nadaje posiadaczowi przywilejów ani immunitetów.
(6)
Władze państw członkowskich uznają dokument laissez-passer za ważny dokument podróży. Komisja powinna skorzystać z możliwości przewidzianej w art. 6 akapit drugi protokołu i zawrzeć niezbędne umowy z państwami trzecimi umożliwiające uznawanie dokumentu laissez-passer za ważny dokument podróży pozwalający przekraczać granice państw trzecich i poruszać się na ich terytorium.
(7)
Wydarzenia mające miejsce na szczeblu Unii, zwłaszcza ustanowienie Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych, zwiększyły konieczność uspójnienia podejścia na szczeblu międzynarodowym i unijnym.
(8)
Formę dokumentu laissez-passer należy uaktualnić, aby osiągnąć wyższe normy bezpieczeństwa i pomóc zapewnić właściwy stopień ochrony przed przerobieniem, podrobieniem i sfałszowaniem. W dokumencie laissez-passer należy uwzględnić wspólne normy bezpieczeństwa i interoperacyjne identyfikatory biometryczne, po to by ustanowić weryfikowalny związek między nim a jego prawowitym posiadaczem, a tym samym w istotny sposób zwiększyć jego ochronę przed bezprawnym użyciem.
(9)
W szczególności forma laissez-passer powinna być zgodna z normami bezpieczeństwa i specyfikacjami technicznymi mającymi zastosowanie do krajowych dokumentów podróży wydawanych przez państwa członkowskie - zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2252/2004 (2). Pozwoli to dostosować się do specyfikacji Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego („ICAO”) - zwłaszcza do tych, które znajdują się w dokumencie ICAO 9303 w sprawie dokumentów podróży przeznaczonych do odczytu maszynowego - te zaś pomogą chronić dokument laissez-passer przed bezprawnym użyciem i będą sprzyjać jego uznawaniu za ważny dokument podróży na szczeblu międzynarodowym. Unia powinna też uczestniczyć w katalogu kluczy publicznych ICAO, stosując odpowiednie normy ICAO i przestrzegając zalecanych przez nią praktyk, po to by umożliwić łatwiejsze zatwierdzanie laissez-passer na całym świecie.
(10)
W celu zapewnienia, aby jednolite warunki, które będą mieć zastosowanie do przyszłych norm bezpieczeństwa i specyfikacji technicznych dla paszportów i dokumentów podróży wydawanych przez państwa członkowskie, miały w stosownym przypadku zastosowanie również do unijnych laissez-passer, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Ponadto należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze do ustanowienia zasad mających obowiązywać instytucje, agencje lub inne organy Unii oraz Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (zwane dalej „instytucjami”) w przypadku utraty, kradzieży, wydawania duplikatów oraz zwrotu dokumentu laissez-passer. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (3).
(11)
Do przyjmowania aktów wykonawczych zapewniających w stosownym przypadku przestrzeganie przyszłych norm bezpieczeństwa i specyfikacji technicznych - przyjętych na mocy rozporządzenia (WE) nr 2252/2004 - dla paszportów i dokumentów podróży wydawanych przez państwa członkowskie, należy stosować procedurę doradczą; mogą one pozostać tajne, aby przeciwdziałać zagrożeniom w postaci podrobienia i sfałszowania. Procedurę doradczą należy stosować również do przyjmowania aktów wykonawczych w sprawie postępowania instytucji w przypadku utraty, kradzieży, wydawania duplikatów oraz zwrotu dokumentów laissez-passer. W ramach procedury doradczej Komisja powinna być wspomagana przez komitet ustanowiony w art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 1683/95 (4).
(12)
Należy zapewnić, aby na elektronicznym nośniku laissez-passer były przechowywane wyłącznie informacje przewidziane na podstawie niniejszego rozporządzenia i załączników do niego.
(13)
Każda instytucja - indywidualnie lub wspólnie na podstawie umów międzydziałowych - odpowiedzialna za przetwarzanie danych osobowych swoich urzędników lub innych pracowników oraz Komisja, jako punkt centralny na potrzeby przetwarzania, powinny zapewnić przestrzegania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 45/2001 (5).
(14)
Aby dane osobowe nie były udostępnianie większej liczbie osób, niż jest to konieczne, Komisja musi koordynować wdrażanie niniejszego rozporządzenia i wyznaczyć jeden podmiot odpowiedzialny za wyrabianie i personalizowanie dokumentów laissez-passer. Komisja powinna zwrócić szczególną uwagę, by temu jednemu upoważnionemu podmiotowi zapewnić bezpieczny dostęp do danych osobowych zamieszczonych w dokumencie laissez-passer do celów wyrabiania i personalizowania, zapewniając odpowiedni poziom ochrony danych.
(15)
Dane osobowe powinny być przechowywanie w rejestrze lub przez wspomniany podmiot wyłącznie przez okres niezbędny do realizacji celów, w których zostały zebrane, oraz niezbędny do zapewnienia podmiotom danych dostępu do ich danych, tak by mogły korzystać ze swoich praw. Po zakończeniu postępowania i upływie pewnego okresu dane osobowe powinny zostać automatycznie usunięte. Okres ten powinien być uzasadniony i umotywowany.
(16)
Aby zapobiegać fałszowaniu i bezprawnemu używaniu dokumentów laissez-passer, należy wspomniany jeden podmiot wyznaczany przez Komisję do ich wyrabiania i personalizowania wybrać zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie do udzielania zamówień, zwłaszcza z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6) oraz z należytym uwzględnieniem szczególnego charakteru dokumentów, które mają być wyrabiane.
(17)
Zgodnie z zasadą proporcjonalności niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia zakładanych celów - zgodnie z art. 5 ust. 4 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej.
(18)
Niniejsze rozporządzenie powinno zastąpić rozporządzenie Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1862/69 (7). Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1862/69 należy zatem, po okresie przejściowym, uchylić ze skutkiem od dnia 25 listopada 2015 r.
(19)
Należy przewidzieć okres przejściowy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia do dnia 24 listopada 2015 r., kiedy to wciąż będzie można wydawać i stosować dokument laissez-passer zgodnie z rozporządzeniem (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1862/69. Z rozwiązań przejściowych należy jednak korzystać w taki sposób, by od momentu gdy dokumenty laissez-passer zaczną być wydawane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, dokumenty laissez-passer nie były już wydawane zgodnie z rozporządzeniem (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1862/69, a te z nich, które wciąż są w obiegu, były do dnia 24 listopada 2015 r. systematycznie zastępowane nowymi. Założenie to w możliwie największym stopniu skróci okres, w którym obie formy dokumentu laissez-passer będą w obiegu równocześnie,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zakres zastosowania
1. Dokument laissez-passer jest przyznawany wyłącznie w interesie Unii członkom instytucji Unii, o których mowa w ust. 2, oraz jej pracownikom. Jest on wydawany pracownikom zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 23 regulaminu pracowniczego urzędników oraz w art. 11 i 81 warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej. W wyjątkowych, należycie uzasadnionych przypadkach, wyłącznie w interesie Unii, dokument laissez-passer można wydać wnioskodawcom specjalnym zgodnie z załącznikiem II.
2. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do instytucji, agencji i innych organów Unii Europejskiej oraz do Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (zwanych dalej „instytucjami”).
Artykuł 2
Proces
1. Do celów niniejszego rozporządzenia każda instytucja może zawrzeć umowę z inną instytucją w celu osiągnięcia synergii i obniżenia kosztów. Instytucje te odpowiadają za przetwarzanie danych osobowych personelu lub wnioskodawców specjalnych, o których mowa w art. 1 ust. 1. Takie dane obejmują dane personalne i biometryczne potrzebne do jednoznacznego zidentyfikowania wnioskodawcy ubiegającego się o dokument laissez-passer, w tym wizerunek i odciski dwóch palców w formie cyfrowej jako identyfikatory biometryczne.
2. Do celów niniejszego rozporządzenia Komisja pełni funkcję punktu centralnego na potrzeby przekazywania podmiotowi, o którym mowa w ust. 3, danych osobowych przetworzonych przez instytucje.
3. Komisja wyznacza podmiot odpowiedzialny za opracowanie, wyrabianie i personalizowanie dokumentów laissez-passer, z uwzględnieniem szczególnego charakteru dokumentów, które mają być wyrabiane. Czyni to zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie do udzielania zamówień, w szczególności z przepisami rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012. Wszelkie przekazywanie danych osobowych podczas tego procesu odbywa się zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.
4. Każdy dokument laissez-passer pozostaje własnością Unii.
Artykuł 3
Języki
Dokument laissez-passer jest wydawany we wszystkich językach urzędowych instytucji Unii, jak wskazano w załączniku I. Sposób prezentowania danych personalnych musi uwzględniać zalecenia ICAO.
Artykuł 4
Okres ważności
1. Bez uszczerbku dla art. 5 ust. 2 dokument laissez-passer jest wydawany na maksymalny okres sześciu lat, nie krótszy niż dwanaście miesięcy, z zastrzeżeniem warunków zwrotu określonych w aktach wykonawczych przyjętych zgodnie z art. 6 ust. 4. Okres ważności zostaje dostosowany do okresu obowiązywania mandatu członka instytucji, okresu pobytu lub oddelegowania urzędnika lub okresu obowiązywania umowy pracownika zatrudnionego na czas określony lub pracownika kontraktowego.
2. Wszystkie dokumenty laissez-passer, które utraciły ważność lub nie mają już wolnych stron na naklejki wizowe, muszą zostać zwrócone organowi wydającemu do formalnego unieważnienia lub przedłużenia jego ważności. Dokument laissez-passer jest również zwracany wtedy, gdy jego posiadacz przestaje pełnić swoją funkcji lub odchodzi ze służby. Niniejszy ustęp ma również zastosowanie do wnioskodawców specjalnych, o których mowa w art. 1 ust. 1.W każdym przypadku gdy pierwotny posiadacz zwraca swój dokument laissez-passer, członek rodziny pozostający na jego utrzymaniu również zwraca swój dokument laissez-passer.
Artykuł 5
Dane osobowe - prawa osób indywidualnych
1. Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 osoby, którym wydawany jest dokument laissez-passer, mają prawo sprawdzić dane osobowe w nim zawarte, a w stosownym przypadku - wystąpić o ich sprostowanie lub usunięcie.
2. Osoby, od których pobranie odcisków palców jest fizycznie niemożliwe, są zwolnione z obowiązku ich złożenia. Jeżeli pobranie odcisków wyznaczonych palców jest chwilowo niemożliwe, dopuszcza się pobranie odcisków innych palców. Jeżeli pobranie odcisków któregokolwiek z innych palców również jest chwilowo niemożliwe, można wydać tymczasowy dokument laissez-passer o ważności 12 miesięcy lub krótszej.
3. Dokument laissez-passer zawiera wyłącznie te informacje przeznaczone do odczytu maszynowego, które zostały określone na podstawie niniejszego rozporządzenia.
4. Do celów niniejszego rozporządzenia identyfikatory biometryczne umieszczone w dokumencie laissez-passer są stosowane wyłącznie do sprawdzenia:
-
autentyczności dokumentu;
-
tożsamości posiadacza poprzez porównanie bezpośrednio dostępnych cech.
5. Dane osobowe zostają zabezpieczone, w szczególności przed nieupoważnionym dostępem; zostaje także zagwarantowana ich integralność, autentyczność i poufność.
6. Komisja udziela państwom trzecim dostępu do odcisków palców znajdujących się na nośniku w dokumencie laissez-passer wyłącznie na warunkach określonych w art. 9 rozporządzenia (WE) nr 45/2001.
Artykuł 6
Specyfikacje techniczne i normy bezpieczeństwa
1. W celu zagwarantowania równorzędnego poziomu bezpieczeństwa dokument laissez-passer musi być zgodny z minimalnymi normami bezpieczeństwa przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 2252/2004 oraz w decyzji Komisji C(2005) 409 z dnia 28 lutego 2005 r. ustanawiającej specyfikacje techniczne w odniesieniu do norm dotyczących zabezpieczeń i danych biometrycznych w paszportach i dokumentach podróży wydawanych przez państwa członkowskie; w decyzji Komisji C(2006) 2909 z dnia 28 czerwca 2006 r. ustanawiającej specyfikacje techniczne w odniesieniu do norm dotyczących zabezpieczeń i danych biometrycznych w paszportach i dokumentach podróży wydawanych przez państwa członkowskie; w decyzji Komisji C(2008) 8657 z dnia 22 grudnia 2008 r. ustanawiającej politykę certyfikacji wymaganej w związku ze specyfikacjami technicznymi w odniesieniu do norm dotyczących zabezpieczeń i danych biometrycznych w paszportach i dokumentach podróży wydawanych przez państwa członkowskie oraz uaktualniającej normatywne dokumenty referencyjne; w decyzji Komisji C(2009) 7476 z dnia 5 października 2009 r. zmieniającej decyzję Komisji (C(2008) 8657 final) ustanawiającą politykę certyfikacji wymaganej w związku ze specyfikacjami technicznymi w odniesieniu do norm dotyczących zabezpieczeń i danych biometrycznych w paszportach i dokumentach podróży wydawanych przez państwa członkowskie; w decyzji Komisji C(2011) 5499 z dnia 4 sierpnia 2011 r. zmieniającej decyzję Komisji C(2006) 2909 final ustanawiającą specyfikacje techniczne w odniesieniu do norm dotyczących zabezpieczeń i danych biometrycznych w paszportach i dokumentach podróży wydawanych przez państwa członkowskie; oraz w decyzji wykonawczej Komisji C(2013) 6181 z dnia 30 września 2013 r. zmieniającej decyzję Komisji C(2006) 2909 final ustanawiającą specyfikacje techniczne w odniesieniu do norm dotyczących zabezpieczeń i danych biometrycznych w paszportach i dokumentach podróży wydawanych przez państwa członkowskie.
2. Aby w stosownym przypadku zapewnić zgodność dokumentu laissez-passer z przyszłymi minimalnymi normami bezpieczeństwa przyjętymi na mocy rozporządzenia (WE) nr 2252/2004, Komisja ustanawia w drodze aktów wykonawczych dodatkowe specyfikacje techniczne zgodnie ze standardami międzynarodowymi, w tym w szczególności standardami i zalecanymi praktykami ICAO dla dokumentów laissez-passer, odnośnie do następujących kwestii:
a)
dodatkowe zabezpieczenia i wymagania, w tym normy dotyczące wzmocnionej ochrony przed przerabianiem, podrabianiem oraz fałszowaniem;
b)
specyfikacje techniczne nośnika identyfikatorów biometrycznych i ich zabezpieczenia, w tym uniemożliwienie nieuprawnionego dostępu i łatwiejsze zatwierdzanie;
c)
wymagania jakości oraz wspólne normy techniczne wizerunku i odcisków palców.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 7 ust. 2.
3. Zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 7 ust. 2, można zdecydować, że specyfikacje, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, będą tajne i nie zostaną opublikowane. W takim przypadku są one udostępniane wyłącznie jednemu podmiotowi wyznaczonemu przez Komisję zgodnie z art. 2 ust. 3, pod warunkiem że podmiot ten zagwarantuje odpowiedni poziom ochrony.
4. Komisja ustanawia w drodze aktów wykonawczych przepisy dla instytucji na wypadek utraty, kradzieży, wydawania duplikatów oraz zwrotu dokumentu laissez-passer. Te akty wykonawcze mają zastosowanie do wszystkich dokumentów laissez-passer. Przyjmuje się je zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 7 ust. 2.
Artykuł 7
Procedura komitetowa
1. Komisję wspomaga komitet ustanowiony na mocy art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1683/95. Komitet jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
Artykuł 8
Uchylenie i przepisy przejściowe
1. Rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1826/69 traci moc ze skutkiem od dnia 25 listopada 2015 r. W okresie od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 24 listopada 2015 r. rozporządzenie (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1826/69 jest nadal stosowane.
2. Dokumenty laissez-passer wydane zgodnie z rozporządzeniem (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1826/69 tracą ważność ze skutkiem od dnia 25 listopada 2015 r.
Artykuł 9
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie czwartego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2013 r.