PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1028/2014
ze dne 26. září 2014
o změně prováděcího nařízení (EU) č. 1207/2011, kterým se stanoví požadavky na výkonnost a interoperabilitu přehledu v jednotném evropském nebi
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 552/2004 ze dne 10. března 2004 o interoperabilitě evropské sítě řízení letového provozu (nařízení o interoperabilitě) (1), a zejména na čl. 3 odst. 5 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Prováděcí nařízení Komise (EU) č. 1207/2011 (2) stanoví požadavky na systémy, které přispívají k poskytování přehledových informací v zájmu zajištění harmonizace výkonnosti, interoperability a účinnosti těchto systémů v rámci Evropské sítě uspořádání letového provozu a pro účely civilně-vojenské koordinace.
(2)
Aby bylo možné zastavovat do nových letadel vybavení s novými schopnostmi, musí mít jejich provozovatelé k dispozici specifikace nezbytného vybavení nejméně 24 měsíců před předpokládaným datem použití. Příslušné certifikační specifikace však Evropská agentura pro bezpečnost letectví (EASA) přijala teprve v prosinci 2013. V důsledku toho nebudou provozovatelé schopni vybavit nová letadla do 8. ledna 2015 novou funkcí ADS-B OUT a mód S „Enhanced“. Prováděcí nařízení (EU) č. 1207/2011 by proto mělo být změněno tak, aby dotčeným provozovatelům za tímto účelem poskytlo dostatečně dlouhou dodatečnou lhůtu.
(3)
Bezproblémové dovybavení stávajícího letadlového parku nepříznivě ovlivňují zpoždění v certifikaci a v dostupnosti požadovaného vybavení, jakož i omezená kapacita odvětví vyčleněná na vybavení letadel. Funkcí ADS-B OUT má být do 1. ledna 2020 vybavena na základě pověření Federální leteckého úřadu (FAA) Spojených států amerických i řada letadel určených zejména pro transatlantický provoz. Datum pro dovybavení funkcí ADS-B OUT a mód S „Enhanced“ by proto mělo být odloženo a přiblíženo lhůtě, již úřad FAA stanovil pro splnění požadavků na funkci ADS-B.
(4)
Na provozovatele státních letadel by se měl vztahovat podobný odklad dat provedení jako na jiné provozovatele letadel. Lhůta pro dovybavení státních letadel novou funkcí ADS-B OUT a mód S „Enhanced“ by proto měla být rovněž odložena.
(5)
Prováděcí nařízení (EU) č. 1207/2011 by mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(6)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro jednotné nebe, zřízeného článkem 5 nařízení (ES) č. 549/2004,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Prováděcí nařízení (EU) č. 1207/2011 se mění takto:
1)
Článek 5 se mění takto:
a)
Odstavec 4 se nahrazuje tímto:
„4. Provozovatelé zajistí, aby:
a)
letadla provozovaná při letech uvedených v čl. 2 odst. 2 s individuálním osvědčením letové způsobilosti vydaným poprvé ke dni nebo po dni 8. ledna 2015 byla vybavena odpovídači sekundárního přehledového radaru, které mají schopnosti stanovené v části A přílohy II;
b)
letadla s maximální certifikovanou vzletovou hmotností převyšující 5 700 kg nebo se schopností maximální cestovní pravé vzdušné rychlosti větší než 250 uzlů, jež jsou provozována při letech uvedených v čl. 2 odst. 2 s individuálním osvědčením letové způsobilosti vydaným poprvé ke dni nebo po dni 8. června 2016, byla vybavena odpovídači sekundárního přehledového radaru, které mají kromě schopností stanovených v části A přílohy II navíc schopnosti stanovené v části B uvedené přílohy;
c)
letadla s pevnými křídly s maximální certifikovanou vzletovou hmotností převyšující 5 700 kg nebo se schopností maximální cestovní pravé vzdušné rychlosti větší než 250 uzlů, jež jsou provozována při letech uvedených v čl. 2 odst. 2 s individuálním osvědčením letové způsobilosti vydaným poprvé ke dni nebo po dni 8. června 2016, byla vybavena odpovídači sekundárního přehledového radaru, které mají kromě schopností stanovených v části A přílohy II navíc schopnosti stanovené v části C uvedené přílohy.“
b)
Odstavec 5 se nahrazuje tímto:
„5. Provozovatelé zajistí, aby:
a)
nejpozději do 7. prosince 2017 letadla provozovaná při letech uvedených v čl. 2 odst. 2 s individuálním osvědčením letové způsobilosti vydaným poprvé přede dnem 8. ledna 2015 byla vybavena odpovídači sekundárního přehledového radaru, které mají schopnosti stanovené v části A přílohy II;
b)
nejpozději do 7. června 2020 letadla s maximální certifikovanou vzletovou hmotností převyšující 5 700 kg nebo se schopností maximální cestovní pravé vzdušné rychlosti větší než 250 uzlů, jež jsou provozována při letech uvedených v čl. 2 odst. 2 s individuálním osvědčením letové způsobilosti vydaným poprvé přede dnem 8. června 2016, byla vybavena odpovídači sekundárního přehledového radaru, které mají kromě schopností stanovených v části A přílohy II navíc schopnosti stanovené v části B uvedené přílohy;
c)
nejpozději do 7. června 2020 letadla s pevnými křídly s maximální certifikovanou vzletovou hmotností převyšující 5 700 kg nebo se schopností maximální cestovní pravé vzdušné rychlosti větší než 250 uzlů, jež jsou provozována při letech uvedených v čl. 2 odst. 2 s individuálním osvědčením letové způsobilosti vydaným poprvé přede dnem 8. června 2016, byla vybavena odpovídači sekundárního přehledového radaru, které mají kromě schopností stanovených v části A přílohy II navíc schopnosti stanovené v části C uvedené přílohy.“
2)
V článku 8 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Členské státy nejpozději do 7. června 2020 zajistí, aby státní letadla přepravního typu s maximální certifikovanou vzletovou hmotností převyšující 5 700 kg nebo se schopností maximální cestovní pravé vzdušné rychlosti větší než 250 uzlů, jež jsou provozována v souladu s čl. 2 odst. 2, byla vybavena odpovídači sekundárního přehledového radaru, které mají kromě schopností stanovených v části A přílohy II navíc schopnosti stanovené v části B a části C uvedené přílohy.“
3)
V článku 14 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Letadlům určitých typů s prvním osvědčením letové způsobilosti vydaným přede dnem 8. června 2016, jejichž maximální vzletová hmotnost převyšuje 5 700 kg, nebo jejichž maximální cestovní pravá vzdušná rychlost je větší než 250 uzlů a na jejichž palubní digitální sběrnici není dostupný úplný soubor parametrů stanovených v části C přílohy II, může být udělena výjimka z plnění požadavků uvedených v čl. 5 odst. 5 písm. c).“
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 26. září 2014.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1028/2014
z dnia 26 września 2014 r.
zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1207/2011 ustanawiające wymogi dotyczące skuteczności działania i interoperacyjności systemów dozorowania w jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 552/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie interoperacyjności Europejskiej Sieci Zarządzania Ruchem Lotniczym (rozporządzenie w sprawie interoperacyjności) (1), w szczególności jego art. 3 ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 1207/2011 (2) ustanawia się wymogi w odniesieniu do systemów służących dostarczaniu danych dozorowania w celu zapewnienia harmonizacji skuteczności działania, interoperacyjności i efektywności tych systemów w ramach Europejskiej sieci zarządzania ruchem lotniczym oraz na potrzeby koordynacji cywilno-wojskowej.
(2)
Aby być w stanie wyposażyć nowe statki powietrzne w nowe funkcje, operatorzy muszą posiadać niezbędne specyfikacje wyposażenia na co najmniej 24 miesiące przed przewidywaną datą rozpoczęcia stosowania. Odpowiednie specyfikacje certyfikacyjne zostały jednak przyjęte przez Europejską Agencję Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA) dopiero w grudniu 2013 r. W rezultacie operatorzy nie będą w stanie wyposażyć nowych statków powietrznych w nowe funkcje „ADS-B Out” czy rozszerzonego modu S (ang. Mode S Enhanced) przed dniem 8 stycznia 2015 r. Należy zatem zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1207/2011, tak aby zapewnić zainteresowanym operatorom wystarczająco dużo dodatkowego czasu na realizację powyższego celu.
(3)
Sprawne doposażenie istniejącej floty utrudniają opóźnienia w procedurze certyfikacji i dostawach wymaganego wyposażenia, jak również ograniczone zdolności przemysłu do dostarczania wyposażenia dla statków powietrznych. Pewna liczba statków powietrznych, głównie tych wykorzystywanych do obsługi operacji transatlantyckich, ma także zostać wyposażona w funkcję „ADS-B Out” do dnia 1 stycznia 2020 r., zgodnie z wymaganiem Federalnej Administracji Lotnictwa Cywilnego Stanów Zjednoczonych (FAA). Dlatego też należy odroczyć termin doposażenia w funkcje „ADS-B Out” i rozszerzonego modu S oraz przyjąć termin bardziej zbliżony do terminu ustanowionego dla wymagań FAA w zakresie ADS-B.
(4)
Operatorzy państwowych statków powietrznych powinni móc skorzystać z podobnych odroczeń terminów wdrożenia, co pozostali operatorzy statków powietrznych. Termin doposażenia państwowych statków powietrznych w funkcje „ADS-B Out” i rozszerzonego modu S należy zatem odroczyć.
(5)
Należy odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1207/2011.
(6)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Jednolitej Przestrzeni Powietrznej ustanowionego na mocy art. 5 rozporządzenia (WE) nr 549/2004,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 1207/2011 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ustęp 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Operatorzy zapewniają:
a)
wyposażenie statków powietrznych wykonujących loty, o których mowa w art. 2 ust. 2, z indywidualnymi certyfikatami zdatności do lotu wydanymi po raz pierwszy w dniu 8 stycznia 2015 r. lub później, w transpondery wtórnego radaru dozorowania posiadające funkcje określone w części A załącznika II;
b)
wyposażenie statków powietrznych z indywidualnymi certyfikatami zdatności do lotu wydanymi po raz pierwszy w dniu 8 czerwca 2016 r. lub później, o maksymalnej certyfikowanej masie startowej powyżej 5 700 kg lub zdolnych rozwinąć rzeczywistą prędkość przelotową ponad 250 węzłów, wykonujących loty, o których mowa w art. 2 ust. 2, w transpondery wtórnego radaru dozorowania posiadające, oprócz funkcji określonych w części A załącznika II, funkcje określone w części B tego załącznika;
c)
wyposażenie stałopłatów z indywidualnymi certyfikatami zdatności do lotu wydanymi po raz pierwszy w dniu 8 czerwca 2016 r. lub później, o maksymalnej certyfikowanej masie startowej powyżej 5 700 kg lub zdolnych rozwinąć rzeczywistą prędkość przelotową ponad 250 węzłów, wykonujących loty, o których mowa w art. 2 ust. 2, w transpondery wtórnego radaru dozorowania posiadające, oprócz funkcji określonych w części A załącznika II, funkcje określone w części C tego załącznika.”
;
b)
ustęp 5 otrzymuje brzmienie:
„5. Operatorzy zapewniają:
a)
najpóźniej do dnia 7 grudnia 2017 r.: wyposażenie statków powietrznych wykonujących loty, o których mowa w art. 2 ust. 2, z indywidualnymi certyfikatami zdatności do lotu wydanymi po raz pierwszy przed dniem 8 stycznia 2015 r., w transpondery wtórnego radaru dozorowania posiadające funkcje określone w części A załącznika II;
b)
najpóźniej do dnia 7 czerwca 2020 r.: wyposażenie statków powietrznych z indywidualnymi certyfikatami zdatności do lotu wydanymi po raz pierwszy przed dniem 8 czerwca 2016 r., o maksymalnej certyfikowanej masie startowej powyżej 5 700 kg lub zdolnych rozwinąć rzeczywistą prędkość przelotową ponad 250 węzłów, wykonujących loty, o których mowa w art. 2 ust. 2, w transpondery wtórnego radaru dozorowania posiadające, oprócz funkcji określonych w części A załącznika II, funkcje określone w części B tego załącznika;
c)
najpóźniej do dnia 7 czerwca 2020 r.: wyposażenie stałopłatów z indywidualnymi certyfikatami zdatności do lotu wydanymi po raz pierwszy przed dniem 8 czerwca 2016 r., o maksymalnej certyfikowanej masie startowej powyżej 5 700 kg lub zdolnych rozwinąć rzeczywistą prędkość przelotową ponad 250 węzłów, wykonujących loty, o których mowa w art. 2 ust. 2, w transpondery wtórnego radaru dozorowania posiadające, oprócz funkcji określonych w części A załącznika II, funkcje określone w części C tego załącznika.”
;
2)
art. 8 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Państwa członkowskie zapewniają, najpóźniej do dnia 7 czerwca 2020 r., wyposażenie państwowych transportowych statków powietrznych, o maksymalnej certyfikowanej masie startowej powyżej 5 700 kg lub zdolnych rozwinąć maksymalną rzeczywistą prędkość przelotową ponad 250 węzłów, eksploatowanych zgodnie z art. 2 ust. 2, w transpondery wtórnego radaru dozorowania posiadające oprócz funkcji określonych w części A załącznika II funkcje określone w części B i części C tego załącznika.”
;
3)
art. 14 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Statki powietrzne określonego typu z certyfikatem zdatności do lotu wydanym po raz pierwszy przed dniem 8 czerwca 2016 r., o maksymalnej masie startowej powyżej 5 700 kg lub zdolne rozwinąć maksymalną rzeczywistą prędkość przelotową ponad 250 węzłów, które nie posiadają kompletnego zestawu parametrów wymienionych w części C załącznika II dostępnego na pokładowej magistrali cyfrowej, mogą zostać zwolnione z obowiązku spełnienia wymogów art. 5 ust. 5 lit. c).”
.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 26 września 2014 r.