NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) 2015/514
ze dne 18. prosince 2014
o informacích, které mají podávat příslušné orgány Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy v souladu s čl. 67 odst. 3 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2011/61/EU
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2011/61/EU ze dne 8. června 2011 o správcích alternativních investičních fondů a o změně směrnic 2003/41/ES a 2009/65/ES a nařízení (ES) č. 1060/2009 a (EU) č. 1095/2010 (1) a zejména s ohledem na čl. 67 odst. 5 této směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Je nezbytné upřesnit obsah informací, které příslušné orgány členských států musí čtvrtletně podávat Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy (ESMA) v souladu s čl. 67 odst. 3 směrnice 2011/61/EU, aby tak tento orgán mohl posoudit, jak funguje pas pro unijní správce alternativních investičních fondů (dále jen: unijní správci), kteří spravují nebo nabízejí unijní alternativní investiční fondy v Unii, podmínky provozování činnosti pro alternativní investiční fondy a jejich správce a případný dopad rozšíření působnosti pasu.
(2)
Je důležité zajistit, aby informace podávané příslušnými orgány byly věcné a umožňovaly provést informované posouzení. Všechny příslušné orgány by proto měly podávat informace, které umožňují soudržné posouzení v celé Unii, a zároveň by měla být zachována možnost poskytnout také jakékoli další informace, které by mohly považovat za užitečné, pokud jde o hodnocení celkového fungování pasu EU, vnitrostátních pravidel upravujících neveřejné nabízení a rovněž možného dopadu rozšíření působnosti pasu na fondy a správce ze třetích zemí. Aby bylo zajištěno, že se jednotný soubor požadavků na podávání zpráv uplatní přímo na všechny příslušné orgány, je nezbytné stanovit pravidla pro informace, jež mají být poskytovány orgánu pro cenné papíry a trhy, formou nařízení.
(3)
V zájmu posouzení využívání pasu EU je důležité shromažďovat kvantitativní údaje o správcích alternativních investičních fondů a o alternativních investičních fondech, jež využívají pasy uvedené v článcích 32 a 33 směrnice 2011/61/EU, údaje o jurisdikcích, v nichž dochází k přeshraničním činnostem, a rovněž o druzích přeshraničních činností.
(4)
Nezbytným prvkem celkového fungování pasu EU je účinná spolupráce mezi příslušnými orgány. Pro posouzení účinnosti je nezbytné shromáždit informace o spolupráci mezi příslušnými orgány při výkonu jejich pravomocí v souladu s články 45 a 50 směrnice 2011/61/EU. To znamená posouzení případů, kdy se překrývají různé pravomoci, přijatých opatření v reakci na tuto situaci a rovněž účinnosti spolupráce, pokud jde o načasování, věcnost a důkladnost.
(5)
Pas EU je založen na systému oznamování stanoveném v článcích 32 a 33 směrnice 2011/61/EU. Příslušné orgány by proto měly podávat informace o provozování tohoto systému, zvláště pokud jde o načasování, bezproblémovost, kvalitu oznámených informací a případné odchylky při jeho uplatňování.
(6)
Aby bylo možné provést objektivní posouzení, měly by mít příslušné orgány povinnost podávat informace o fungování pasu také z hlediska investorů, zvláště pokud jde o dopady na jejich ochranu. Příslušné orgány by měly také podávat informace o stížnostech, které podali investoři v souvislosti se správci alternativních investičních fondů nebo s těmito fondy usazenými v jiném členském státě, než ve kterém má investor bydliště, o dotazech investorů týkajících se rozdělení pravomocí mezi příslušnými orgány z různých členských států a o jakýchkoli záležitostech, které vyvstaly v souvislosti s opatřeními ohledně nabízení fondů.
(7)
Při posouzení fungování pasu je nutno náležitě zohledňovat úlohu Evropského orgánu pro cenné papíry a trhy při odstraňování rozdílného přístupu příslušných orgánů k přeshraniční správě a nabízení fondů. Příslušné orgány by proto měly sdělovat své názory na užitečnost, načasování, kvalitu a jakékoli další záležitosti týkající se zapojení orgánu pro cenné papíry a trhy.
(8)
V zájmu posouzení fungování nynějších vnitrostátních režimů, které umožňují mimounijním správcům a mimounijním alternativním investičním fondům působit v jednotlivých členských státech, je třeba znát beze zbytku podrobnosti týkající se právních rámců přijatých těmito jednotlivými členskými státy, jejich specifické rysy a odlišnosti ve srovnání s pravidly, jež se uplatňují na unijní správce a unijní alternativní investiční fondy. Rovněž je důležité shromažďovat kvantitativní informace o počtu mimounijních alternativních investičních fondů nabízených v členských státech a mimounijních správců, kteří v členských státech spravují nebo nabízejí alternativní investiční fondy. Tyto informace by měly rovněž obsahovat údaje o opatřeních v oblasti prosazování práva a dohledu a rovněž o doplňujících informacích, které dodaly mimounijní orgány dohledu na základě žádosti.
(9)
Příslušné orgány by poté, co se zapojí do vyjednávání mnohostranných memorand o porozumění, měly sdělovat informace o všech dohodách o spolupráci uzavřených s orgány dohledu třetích zemí, o nichž Evropský orgán pro cenné papíry a trhy dosud neví. Aby bylo možné posoudit fungování dohod o spolupráci, je důležité shromažďovat informace o účinnosti těchto dohod, např. kvantitativní i kvalitativní informace o využívání různých pravomocí stanovených v těchto dohodách. Mezi tyto informace patří i požadavky na informace, inspekce na místě a sdílení informací. Účinnost spolupráce by měla být posuzována z hlediska významnosti, důkladnosti, načasování a úplnosti poskytované pomoci.
(10)
Příslušné orgány by měly podávat informace o veškerých prvcích režimu třetí země, které de facto nebo de iure způsobují omezení nebo obtíže při výkonu dohledových funkcí příslušného orgánu členského státu nebo s ohledem na přímé přijímání informací od mimounijních subjektů. Kromě toho by měly být shromažďovány informace o stížnostech ze strany investorů, jakož i o opatřeních, jež příslušné orgány v reakci na tyto stížnosti přijaly.
(11)
Posouzení vzájemného působení mezi oběma systémy zavedenými pro správu nebo nabízení alternativních investičních fondů by mělo vycházet z důkazů, které odrážejí celkovou situaci na vnitřním trhu, a také z krátkodobých i dlouhodobých posouzení vývoje na trhu, včetně možných narušení trhu či hospodářské soutěže. Posouzení, zda mají členské státy a jednotlivé třetí země rovné podmínky, například pokud jde o regulační zátěž, podmínky hospodářské soutěže nebo dohled, by měla být založena na důkazech. Příslušné orgány by měly podávat konkrétní informace o obecných nebo konkrétních záležitostech týkajících se třetích zemí a uvádět jejich příčiny.
(12)
Příslušné orgány by měly při podávání informací o možných narušeních trhu a hospodářské soutěže zohledňovat veškeré subjekty kolektivního financování a jejich správce. Je důležité určit, zda a do jaké míry jsou unijní alternativní investiční fondy a subjekty kolektivního investování do převoditelných cenných papírů zavedené podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/65/ES (2) a jejich správci potenciálně dotčeni zavedením pasu třetí země. Je to významné zvláště s ohledem na to, že se definice mimounijních správců alternativních investičních fondů ve směrnici 2011/61/EU vztahuje na všechny subjekty kolektivního investování usazené v třetích zemích, včetně těch, na které by se jinak vztahovala směrnice 2009/65/ES, pokud by byly usazeny v některém členském státě. Aby bylo možné zhodnotit celkový dopad na trh, je kromě toho nezbytné určit potenciální dopad na další zprostředkovatele působící v odvětví správy majetku, jako jsou depozitáři nebo poskytovatelé služeb,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Příslušné orgány podávají Evropskému orgánu pro cenné papíry a trhy (ESMA) v souladu s čl. 67 odst. 3 směrnice 2011/61/EU tyto informace:
a)
informace o fungování pasu EU pro unijní správce alternativních investičních fondů (dále jen: unijní správci), kteří spravují nebo nabízejí unijní alternativní investiční fondy, jak je stanoveno v článcích 2 až 7;
b)
informace o fungování nabízení mimounijních alternativních investičních fondů unijními správci v členských státech a o správě nebo nabízení alternativních investičních fondů mimounijními správci v členských státech v souladu s příslušnými vnitrostátními režimy, jak je stanoveno v článcích 8 až 13;
c)
informace o dopadu fungování systémů uvedených v písmenech a) a b) tohoto odstavce, jak je stanoveno v článku 14.
Článek 2
V souvislosti s využíváním pasu podávají příslušné orgány tyto informace:
a)
počet unijních správců alternativních investičních fondů povolených podle článku 7 směrnice 2011/61/EU;
b)
počet unijních správců, kteří nabízejí podílové jednotky nebo akcie unijních alternativních investičních fondů podle článku 32 směrnice 2011/61/EU, počet unijních alternativních investičních fondů a jejich podfondů, které jsou nabízeny podle článku 32 směrnice 2011/61/EU, a rozdělení těchto informací podle domovského a hostitelského členského státu;
c)
počet unijních správců, kteří spravují unijní alternativní investiční fondy podle článku 33 směrnice 2011/61/EU, počet unijních alternativních investičních fondů spravovaných podle článku 33 směrnice 2011/61/EU a rozdělení těchto informací podle domovského a hostitelského členského státu;
d)
počet unijních správců, kteří spravují unijní alternativní investiční fondy usazené v jiných členských státech prostřednictvím pobočky podle článku 33 směrnice 2011/61/EU a počet unijních správců, kteří spravují unijní alternativní investiční fondy usazené v jiném členském státě přímo podle článku 33 směrnice 2011/61/EU.
Článek 3
Pokud jde o problémy, které vyvstanou v souvislosti s účinnou spoluprací mezi příslušnými orgány, podávají příslušné orgány tyto informace:
a)
počet případů, kdy příslušný orgán oznámil příslušnému orgánu domovského členského státu správce alternativního investičního fondu situaci popsanou v čl. 45 odst. 5 směrnice 2011/61/EU, včetně uvedení druhu situace;
b)
počet případů, kdy příslušný orgán poté, co obdržel oznámení od příslušného orgánu hostitelského členského státu, jak je popsáno v čl. 45 odst. 5 směrnice 2011/61/EU, přijal opatření stanovená v čl. 45 odst. 5 uvedené směrnice, včetně uvedení druhu přijatých opatření;
c)
počet případů, kdy příslušný orgán poté, co obdržel oznámení od příslušného orgánu domovského členského státu správce alternativního investičního fondu o situaci popsané v čl. 45 odst. 5 směrnice 2011/61/EU, přijal opatření stanovená v čl. 45 odst. 6 uvedené směrnice, včetně uvedení druhu přijatých opatření;
d)
počet případů, kdy příslušný orgán oznámil příslušnému orgánu domovského členského státu správce alternativního investičního fondu situaci popsanou v čl. 45 odst. 7 směrnice 2011/61/EU, včetně uvedení druhu situace;
e)
počet případů, kdy příslušný orgán poté, co obdržel oznámení od příslušného orgánu hostitelského členského státu, jak je popsáno v čl. 45 odst. 7 směrnice 2011/61/EU, přijal opatření v souladu v čl. 45 odst. 7 této směrnice, včetně uvedení druhu přijatých opatření;
f)
počet případů, kdy příslušný orgán poté, co obdržel oznámení od příslušného orgánu domovského členského státu správce alternativního investičního fondu o situaci popsané v čl. 45 odst. 7 směrnice 2011/61/EU, přijal opatření stanovená v čl. 45 odst. 8 této směrnice, včetně uvedení druhu přijatých opatření;
g)
počet zaslaných a přijatých oznámení podle čl. 50 odst. 5 směrnice 2011/61/EU a uvedení opatření přijatých v důsledku oznámení;
h)
pokud jde o žádosti o pomoc vydané příslušným orgánem:
-
počet a druh žádostí,
-
počet zamítnutých žádostí a důvody zamítnutí,
-
míra spokojenosti s přijatou pomocí a obtíže, které vyvstaly,
-
průměrná doba do obdržení odpovědi;
i)
pokud jde o žádosti o pomoc, které obdržel příslušný orgán od příslušných orgánů v jiných členských státech:
-
počet a druh žádostí,
-
počet zamítnutých žádostí a důvody zamítnutí,
-
průměrná doba do vydání odpovědi;
j)
počet ověření na místě nebo šetření, která příslušný orgán provedl v jiném členském státě v souladu s čl. 54 odst. 1 směrnice 2011/61/EU a počet žádostí o ověření na místě nebo šetření v jiném členském státě, které byly zamítnuty.
Článek 4
Pokud jde o problémy, jež vyvstaly v souvislosti s účinným fungováním systému oznamování stanoveném v článcích 32 a 33 směrnice 2011/61/EU, poskytnou příslušné orgány tyto informace:
a)
průměrná doba, která uplyne mezi přijetím oznámení se všemi nezbytnými dokumenty od správce alternativního investičního fondu a okamžikem, kdy přijímající příslušný orgán podá oznámení příslušnému orgánu hostitelského členského státu;
b)
průměrná doba, která uplyne, než příslušný orgán domovského členského státu správce alternativního investičního fondu tomuto správci oznámí, že může provádět přeshraniční činnosti; tato doba se počítá od data předání oznámení s dokumenty příslušnému orgánu hostitelského členského státu;
c)
počet žádostí příslušného orgánu hostitelské země o objasnění skutečností, které se týkají oznámení;
d)
počet sporů příslušných orgánů domovského a hostitelského členského státu týkajících se postupu oznamování.
Článek 5
Pokud jde o záležitosti ochrany investorů týkající se alternativních investičních fondů nabízených nebo spravovaných z jiného členského státu a rovněž alternativních investičních fondů nabízených podle článku 43 směrnice 2011/61/EU, podají příslušné orgány tyto informace:
a)
počet a druh stížností investorů podaných příslušnému orgánu týkajících se alternativních investičních fondů nabízených nebo spravovaných správcem usazeným v jiném členském státě, uváděné důvody a způsob, jakým byly tyto stížnosti vyřízeny;
b)
důkazy o nejasnostech ze strany investorů, pokud jde o rozdělení úkolů dohledu mezi příslušné orgány domovské a hostitelské země;
c)
veškeré záležitosti týkající se fungování opatření přijatých správcem a týkajících se nabízení alternativních investičních fondů a opatření, která byla přijata, aby se zabránilo nabízení podílových jednotek nebo akcií alternativních investičních fondů neprofesionálním investorům, jak je požadováno v příloze IV písm. h) směrnice 2011/61/EU.
Článek 6
Pokud jde o zprostředkování ze strany orgánu pro cenné papíry a trhy, příslušné orgány podají informace o míře spokojenosti se zprostředkováním provedeným tímto orgánem ve věcech týkajících se fungování pasu pro unijní správce spravující nebo nabízející unijní alternativní investiční fondy.
Článek 7
Pokud jde o účinnost shromažďování a sdílení informací o sledování systémových rizik, poskytnou příslušné orgány tyto informace:
a)
počet případů, kdy příslušný orgán obdržel informaci od jiného příslušného orgánu, která se týkala sledování systémového rizika, přičemž se rozliší tyto informace:
-
opakované informace poskytované v souladu s první větou čl. 25 odst. 2 směrnice 2011/61/EU,
-
informace získané na dvoustranném základě o významných zdrojích rizika u protistrany předané v souladu s druhou větou čl. 25 odst. 2 směrnice 2011/61/EU,
-
informace podle aktuální potřeby, které jsou sdíleny na dvoustranném základě v souladu s článkem 53 směrnice 2011/61/EU;
b)
počet situací, kdy příslušný orgán sdílel s jiným příslušným orgánem informace, které se týkaly sledování systémového rizika, přičemž se rozliší tyto informace:
-
informace podávané pravidelně podle článku 25 směrnice 2011/61/EU,
-
informace podle aktuální potřeby, které jsou sdíleny na dvoustranném základě v souladu s článkem 53 směrnice 2011/61/EU.
Článek 8
Pokud jde o nabízení mimounijních alternativních investičních fondů unijními správci v souladu s čl. 36 odst. 1 směrnice 2011/61/EU, příslušné orgány poskytnou tyto informace:
a)
právní ustanovení, na jejichž základě je takové nabízení povoleno, včetně popisu uplatňovaných zvláštních podmínek;
b)
počet unijních správců, jimž příslušný orgán povolil nabízet ve své jurisdikci mimounijní alternativní investiční fondy v souladu s článkem 36 směrnice 2011/61/EU, a počet nabízených mimounijních alternativních investičních fondů;
c)
počet žádostí o informace, které podal příslušný orgán unijním správcům ohledně nabízení mimounijních alternativních investičních fondů;
d)
vymáhání nebo opatření dohledu nebo sankce uložené unijním správcům v souvislosti s nabízením mimounijních alternativních investičních fondů.
Článek 9
Pokud jde o nabízení alternativních investičních fondů mimounijními správci v souladu s čl. 42 odst. 1 směrnice 2011/61/EU, příslušné orgány poskytnou tyto informace:
a)
právní ustanovení, na jejichž základě je takové nabízení povoleno, včetně popisu uplatňovaných zvláštních podmínek;
b)
počet mimounijních správců, kteří nabízejí alternativní investiční fondy v jurisdikci příslušného orgánu v souladu s čl. 42 odst. 1 směrnice 2011/61/EU, a počet nabízených alternativních investičních fondů;
c)
počet žádostí o informace, které podal příslušný orgán mimounijním správcům ohledně nabízení alternativních investičních fondů podle čl. 42 odst. 1 směrnice 2011/61/EU;
d)
vymáhání nebo opatření dohledu nebo sankce uložené příslušným orgánem mimounijním správcům alternativních investičních fondů v souvislosti s povinnostmi stanovenými v článcích 22, 23, 24 a 26 až 30 směrnice 2011/61/EU.
Článek 10
Pokud jde o správu unijních alternativních investičních fondů mimounijními správci na základě příslušných vnitrostátních režimů, příslušné orgány poskytnou tyto informace:
a)
právní ustanovení, na jejichž základě je taková správa povolena, včetně popisu uplatňovaných zvláštních podmínek;
b)
počet mimounijních správců, kteří spravují unijní alternativní investiční fondy v jurisdikci příslušného orgánu, a počet spravovaných unijních alternativních investičních fondů;
c)
počet žádostí o informace, které podal příslušný orgán mimounijním správcům ohledně správy unijních alternativních investičních fondů.
Článek 11
Pokud jde o existenci a účinnost dohod o spolupráci mezi příslušným orgánem členského státu a orgánem dohledu mimounijní země pro účely dohledu nad systémovými riziky, příslušné orgány poskytnou tyto informace:
a)
existence dvoustranných dohod o spolupráci mezi příslušným orgánem a orgány dohledu v třetích zemích jiných než těch, které byly sjednány a schváleny pod záštitou Evropského orgánu pro cenné papíry a trhy a dotčených třetích zemí;
b)
pokud jde o žádosti o informace nebo pomoc, které podá příslušný orgán orgánům třetí země v souladu s dohodami o spolupráci:
-
počet a druh žádostí,
-
počet zamítnutých žádostí a důvody zamítnutí,
-
míra spokojenosti s přijatou pomocí, včetně obtíží, které vyvstaly,
-
průměrná doba do obdržení odpovědi;
c)
počet návštěv na místě, o jejichž vykonání svým jménem požádal příslušný orgán v souladu s dohodami o spolupráci orgán dohledu třetí země, a rovněž počet žádostí o inspekce na místě, které byly zamítnuty;
d)
počet situací, kdy orgán dohledu třetí země podal v souladu s dohodami o spolupráci nevyžádanou informaci ohledně:
-
jakékoli významné události, která by mohla mít negativní vliv na subjekt, nad nímž je vykonáván dohled,
-
vymáhání nebo regulačních opatření či sankcí, včetně zrušení, přerušení nebo úpravy příslušných licencí nebo registrací, jež se týkají nebo mají nějaký vztah k mimounijním správcům, kteří nabízejí nebo spravují alternativní investiční fondy v jurisdikci příslušného orgánu;
e)
počet případů, kdy příslušný orgán sdílel s jinými příslušnými orgány informaci, kterou obdržel v souladu s dohodami o spolupráci od orgánů dohledu třetí země pro účely sledování systémového rizika.
Článek 12
Pokud jde o záležitosti ochrany investorů ve vztahu k nabízení a správě fondů podle příslušných vnitrostátních režimů, příslušné orgány poskytnou tyto informace:
a)
počet a druh stížností investorů podaných příslušnému orgánu, které se týkají alternativních investičních fondů nabízených v dané jurisdikci podle příslušného vnitrostátního režimu;
b)
vymáhání nebo regulační opatření či sankce uložené příslušným orgánem, včetně zrušení, pozastavení nebo změny příslušných licencí nebo registrací, jež se týkají nebo mají nějaký vztah k mimounijním správcům, kteří nabízejí nebo spravují alternativní investiční fondy v dané jurisdikci, nebo k mimounijním alternativním investičním fondům nabízeným v dané jurisdikci unijními správci.
Článek 13
Pokud jde o vlastnosti regulačního a dohledového rámce třetí země, které by mohly bránit účinnému výkonu dohledových pravomocí příslušného orgánu, příslušné orgány poskytnou tyto informace:
a)
problémy nebo překážky při uplatňování regulačního a dohledového rámce, se kterými se příslušný orgán setkal při výkonu svých dohledových pravomocí nad mimounijními správci alternativních investičních fondů nebo mimounijními alternativními investičními fondy;
b)
problémy při získávání informací přímo od mimounijních správců alternativních investičních fondů.
Článek 14
Pokud jde o dopad fungování systémů uvedených v čl. 1 písm. a) a b), příslušné orgány poskytnou tyto informace:
a)
důkazy, že správci alternativních investičních fondů, kteří byli usazeni v jejich jurisdikci, se přesunuli do třetích zemí, přičemž upřesní souhrnné údaje o počtu alternativních investičních fondů a majetku ve správě za každou třetí zemi a důvody tohoto přesunu;
b)
podrobné informace o jakémkoli zjištěném nebo očekávaném narušení trhu nebo hospodářské soutěže mezi unijními a mimounijními subjekty kolektivního investování a rovněž unijními a mimounijními správci těchto subjektů;
c)
důkazy, že unijní správci subjektů kolektivního investování povolených v jejich jurisdikci se setkali s obtížemi nebo omezeními při usazování nebo při nabízení subjektů kolektivního investování, které spravují, v jakékoliv třetí zemi, přičemž příslušné orgány uvedou tuto třetí zemi;
d)
důkazy, že v třetích zemích existují obtíže nebo omezení, jež ve svém důsledku odrazují unijní správce subjektů kolektivního investování povolených v jejich jurisdikci od rozhodnutí usadit se nebo nabízet subjekty kolektivního investování, které spravují, v jakékoli třetí zemi, přičemž příslušné orgány uvedou tuto třetí zemi;
e)
informace uvádějící jakékoli všeobecné nebo konkrétní obtíže, s nimiž se unijní správci subjektů kolektivního investování setkávají při usazování nebo nabízení subjektů kolektivního investování, které spravují, v třetích zemích, přičemž příslušné orgány uvedou tuto třetí zemi.
Článek 15
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 18. prosince 2014.
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2015/514
z dnia 18 grudnia 2014 r.
w sprawie informacji, które mają być przekazywane przez właściwe organy Europejskiemu Organowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych zgodnie z art. 67 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zmiany dyrektyw 2003/41/WE i 2009/65/WE oraz rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010 (1), w szczególności jej art. 67 ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Konieczne jest określenie treści informacji, które właściwe organy państw członkowskich mają dostarczać raz na kwartał Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) zgodnie z art. 67 ust. 3 dyrektywy 2011/61/UE, aby umożliwić mu przeprowadzenie oceny funkcjonowania paszportu zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi z UE (ZAFI z UE), którzy zarządzają alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi z UE (AFI z UE) lub wprowadzają je do obrotu w Unii, warunków prowadzenia działalności przez AFI i ich zarządzających oraz potencjalnego wpływu rozszerzenia zakresu paszportu.
(2)
Ważne jest zapewnienie, by informacje dostarczane przez właściwe organy były adekwatne i wspierały świadomą ocenę. Wszystkie właściwe organy powinny w związku z tym dostarczać informacje, które umożliwiają przeprowadzenie spójnej oceny w całej Unii, przy jednoczesnym utrzymaniu możliwości przekazywania wszelkich dodatkowych informacji, które uznają za przydatne do oceny ogólnego funkcjonowania paszportu UE, krajowych przepisów dotyczących ofert na rynku niepublicznym, a także ewentualnego wpływu, jaki rozszerzenie zakresu paszportu na może mieć na fundusze i zarządzających funduszami z państw trzecich. W celu zapewnienia, by jednolity zestaw wymogów sprawozdawczych miał bezpośrednie zastosowanie do wszystkich właściwych organów, przepisy dotyczące informacji, które mają być dostarczane ESMA, muszą zostać przyjęte w formie rozporządzenia.
(3)
W celu przeprowadzenia oceny wykorzystywania paszportu UE ważne jest zgromadzenie danych ilościowych dotyczących ZAFI i AFI wykorzystujących paszporty przewidziane w art. 32 i 33 dyrektywy 2011/61/UE, danych dotyczących jurysdykcji, w których prowadzona jest działalność transgraniczna, jak również informacji dotyczących rodzajów działalności transgranicznej.
(4)
Skuteczna współpraca między właściwymi organami jest zasadniczym elementem ogólnego funkcjonowania paszportu UE. W celu przeprowadzenia oceny skuteczności konieczne jest zgromadzenie informacji na temat współpracy między właściwymi organami w ramach wypełniania ich zobowiązań zgodnie z art. 45 i 50 dyrektywy 2011/61/UE. Oznacza to konieczność oceny przypadków, w których wykorzystano poszczególne kompetencje, zastosowanych środków oraz skuteczności współpracy pod względem terminowości, celowości i szczegółowości.
(5)
Paszport UE opiera się na systemie powiadamiania przewidzianym w art. 32 i 33 dyrektywy 2011/61/UE. Właściwe organy powinny zatem udostępniać informacje dotyczące funkcjonowania takiego systemu, szczególnie pod względem terminowości, regularności, jakości przekazywanych informacji i wszelkich potencjalnych rozbieżności wynikających ze stosowania tego systemu
(6)
W celu umożliwienia przeprowadzenia obiektywnej oceny właściwe organy powinny być zobowiązane do przekazywania również informacji otrzymanych od inwestorów na temat funkcjonowania paszportu, zwłaszcza w odniesieniu do wpływu na ochronę inwestorów. Właściwe organy powinny również dostarczać informacje dotyczące skarg złożonych przez inwestorów na ZAFI lub AFI z siedzibą w innych państwach członkowskich niż państwo, w którym siedzibę ma inwestor, zapytań od inwestorów dotyczących podziału kompetencji między właściwymi organami z różnych państw członkowskich oraz wszelkich kwestii podniesionych w odniesieniu do ustaleń dotyczących wprowadzenia do obrotu.
(7)
Ocena funkcjonowania paszportu musi uwzględniać rolę ESMA w rozstrzyganiu kwestii spornych między właściwymi organami w odniesieniu do transgranicznego zarządzania lub wprowadzania do obrotu. Właściwe organy powinny zatem przedstawiać swoje opinie na temat przydatności, terminowości, jakości lub wszelkich innych kwestii związanych z przypadkami zaangażowania ESMA.
(8)
Do przeprowadzenia oceny funkcjonowania istniejących systemów krajowych umożliwiających ZAFI spoza UE oraz AFI spoza UE prowadzenie działalności w poszczególnych państwach członkowskich, konieczne jest uzyskanie szczegółowej wiedzy na temat ram prawnych przyjętych przez poszczególne państwa członkowskie, ich szczególnych cech i różnic w porównaniu z przepisami mającymi zastosowanie do ZAFI z UE i AFI z UE. Ważne jest również, aby zgromadzić informacje ilościowe dotyczące liczby AFI spoza UE wprowadzanych do obrotu w państwach członkowskich oraz ZAFI spoza UE zarządzających AFI lub wprowadzających je do obrotu w państwach członkowskich. Informacje te powinny również zawierać dane dotyczące egzekwowania przepisów i działań nadzorczych, a także dodatkowe informacje uzyskane od organów nadzoru spoza UE po przedłożeniu odpowiedniego wniosku.
(9)
Właściwe organy powinny przekazywać informacje na temat wszelkich ustaleń dotyczących współpracy z organami nadzoru państw trzecich, o których ESMA jeszcze nie dowiedział się w ramach swojego udziału w negocjacjach dotyczących wielostronnych protokołów ustaleń. Aby móc ocenić funkcjonowanie ustaleń dotyczących współpracy, ważne jest zbieranie informacji o skuteczności tych ustaleń dotyczących współpracy, takich jak informacje jakościowe i ilościowe dotyczące korzystania z różnych uprawnień przewidzianych w tych ustaleniach. Obejmuje to wnioski o udzielenie informacji, kontrole na miejscu i wymianę informacji. Skuteczność współpracy powinna być oceniana pod względem przydatności, szczegółowości, terminowości i kompletności otrzymanej pomocy.
(10)
Właściwe organy powinny przekazywać informacje na temat cech systemu państwa trzeciego, które de facto lub de iure, powodują ograniczenia lub trudności w odniesieniu do wykonywania funkcji nadzorczych przez właściwe organy państwa członkowskiego lub bezpośredniego otrzymywania informacji od podmiotów spoza UE. Ponadto należy gromadzić informacje dotyczące skarg inwestorów, jak również działań podjętych przez właściwe organy w odpowiedzi na te skargi.
(11)
Ocena powiązań między dwoma systemami ustanowionymi do celów zarządzania AFI lub wprowadzania ich do obrotu powinna być oparta na dowodach, które odzwierciedlają ogólną sytuację na rynku wewnętrznym, a także na krótkoterminowych i długoterminowych ocenach dotyczących rozwoju rynku, w tym ewentualnych zakłóceń rynku lub zakłóceń konkurencji. Oceny powinny być przeprowadzane na podstawie dowodów dotyczących tego, czy istnieją równe warunki działania w państwach członkowskich i w poszczególnych państwach trzecich, na przykład w zakresie obciążeń regulacyjnych, warunków konkurencji i nadzoru. Właściwe organy powinny dostarczać konkretne informacje na temat ogólnych i szczegółowych zagadnień dotyczących poszczególnych państw trzecich i wskazywać źródła takich problemów.
(12)
Przy przekazywaniu informacji na temat ewentualnych zakłóceń rynku i konkurencji właściwe organy powinny wziąć pod uwagę wszystkie przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania i zarządzających tymi przedsiębiorstwami. Ważne jest, aby ustalić, czy i w jakim stopniu wprowadzenie paszportu dotyczącego państw trzecich może potencjalnie wpłynąć zarówno na AFI z UE i przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe ustanowione na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE (2), jak i na ich zarządzających. Jest to szczególnie ważne z uwagi na fakt, że definicja ZAFI spoza UE w dyrektywie 2011/61/UE obejmuje wszystkie przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania mające siedzibę w państwach trzecich, w tym przedsiębiorstwa, które byłyby objęte dyrektywą 2009/65/WE, gdyby miały siedzibę w państwie członkowskim. Ponadto, aby moc ocenić ogólny wpływ na rynek, niezbędne jest zidentyfikowanie potencjalnego wpływu na innych pośredników działających w branży zarządzania aktywami, takich jak depozytariusze lub usługodawcy,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zgodnie z art. 67 ust. 3 dyrektywy 2011/61/UE właściwe organy przekazują Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) następujące informacje:
a)
informacje dotyczące funkcjonowania paszportu UE dla zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (ZAFI) z UE, którzy zarządzają alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (AFI) z UE lub wprowadzają je do obrotu, jak określono w art. 2-7;
b)
informacje dotyczące funkcjonowania wprowadzania do obrotu AFI spoza UE przez ZAFI z UE w państwach członkowskich oraz zarządzania AFI lub wprowadzania ich do obrotu przez ZAFI spoza UE w państwach członkowskich zgodnie z mającymi zastosowanie systemami krajowymi, jak określono w art. 8-13;
c)
informacje dotyczące wpływu funkcjonowania systemów, o których mowa w lit. a) i b) niniejszego akapitu, jak określono w art. 14.
Artykuł 2
W odniesieniu do wykorzystania paszportów właściwe organy przekazują następujące informacje:
a)
liczba ZAFI z UE, które uzyskały zezwolenie zgodnie z art. 7 dyrektywy 2011/61/UE;
b)
liczba ZAFI z UE, którzy wprowadzają do obrotu jednostki uczestnictwa lub udziały AFI z UE zgodnie z art. 32 dyrektywy 2011/61/UE, liczba AFI z UE i subfunduszy AFI wprowadzanych do obrotu zgodnie z art. 32 dyrektywy 2011/61/UE oraz ich podział według rodzimego i przyjmującego państwa członkowskiego;
c)
liczba ZAFI z UE, którzy zarządzają AFI z UE zgodnie z art. 33 dyrektywy 2011/61/UE, liczba AFI z UE zarządzanych zgodnie z art. 33 dyrektywy 2011/61/UE oraz ich podział według rodzimego i przyjmującego państwa członkowskiego;
d)
liczba ZAFI z UE, którzy zarządzają AFI z UE mającymi siedzibę w innych państwach członkowskich zgodnie z art. 33 dyrektywy 2011/61/UE za pośrednictwem nowoutworzonego oddziału oraz liczba ZAFI z UE, którzy zarządzają AFI z UE mającymi siedzibę w innych państwach członkowskich bezpośrednio, zgodnie z art. 33 dyrektywy 2011/61/UE.
Artykuł 3
W odniesieniu do problemów dotyczących skutecznej współpracy między właściwymi organami właściwe organy przekazują następujące informacje:
a)
liczba przypadków, w których właściwy organ powiadomił właściwy organ rodzimego państwa członkowskiego ZAFI o sytuacji opisanej w art. 45 ust. 5 dyrektywy 2011/61/UE, ze wskazaniem rodzaju sytuacji;
b)
liczba przypadków, w których właściwy organ, po otrzymaniu powiadomienia, o którym mowa w art. 45 ust. 5 dyrektywy 2011/61/UE, od właściwego organu przyjmującego państwa członkowskiego, zastosował środki określone w art. 45 ust. 5 tej dyrektywy, ze wskazaniem rodzaju zastosowanych środków;
c)
liczba przypadków, w których właściwy organ, po powiadomieniu właściwego organu rodzimego państwa członkowskiego ZAFI o sytuacji opisanej w art. 45 ust. 5 dyrektywy 2011/61/UE, zastosował środki określone w art. 45 ust. 6 tej dyrektywy, ze wskazaniem rodzaju zastosowanych środków;
d)
liczba przypadków, w których właściwy organ powiadomił właściwy organ rodzimego państwa członkowskiego ZAFI o sytuacji opisanej w art. 45 ust. 7 dyrektywy 2011/61/UE.
e)
liczba przypadków, w których właściwy organ, po otrzymaniu powiadomienia, o którym mowa w art. 45 ust. 7 dyrektywy 2011/61/UE, od właściwego organu przyjmującego państwa członkowskiego, zastosował środki zgodnie z art. 45 ust. 7 tej dyrektywy, ze wskazaniem rodzaju zastosowanych środków;
f)
liczba przypadków, w których właściwy organ, po powiadomieniu właściwego organu rodzimego państwa członkowskiego ZAFI o sytuacji opisanej w art. 45 ust. 7 dyrektywy 2011/61/UE, zastosował środki określone w art. 45 ust. 8 tej dyrektywy, ze wskazaniem rodzaju zastosowanych środków;
g)
liczba powiadomień wysłanych i otrzymanych zgodnie z art. 50 ust. 5 dyrektywy 2011/61/UE, ze wskazaniem działań podjętych w wyniku powiadomień;
h)
w odniesieniu do wniosków o udzielenie pomocy wystosowanych przez właściwy organ:
-
liczba i rodzaj wniosków,
-
liczba wniosków odrzuconych i przyczyny odrzucenia,
-
stopień zadowolenia z otrzymanej pomocy i napotkane trudności,
-
średni czas potrzebny na otrzymanie odpowiedzi;
i)
w odniesieniu do wniosków o udzielenie pomocy otrzymanych przez właściwy organ od właściwych organów innych państw członkowskich:
-
liczba i rodzaj wniosków,
-
liczba wniosków odrzuconych i przyczyny odrzucenia,
-
średni czas potrzebny na udzielenie odpowiedzi;
j)
liczba kontroli na miejscu lub dochodzeń, które właściwy organ przeprowadził w innym państwie członkowskim zgodnie z art. 54 ust. 1 dyrektywy 2011/61/UE, oraz liczba wniosków o przeprowadzenie kontroli na miejscu lub dochodzeń w innym państwie członkowskim, które zostały odrzucone.
Artykuł 4
W odniesieniu do napotkanych problemów dotyczących skutecznego funkcjonowania systemu powiadomień przewidzianego w art. 32 i 33 dyrektywy 2011/61/UE właściwe organy przekazują następujące informacje:
a)
średni okres upływający między otrzymaniem wszystkich dokumentów notyfikacyjnych od ZAFI a powiadomieniem właściwego organu przyjmującego państwa członkowskiego przez właściwy organ, który otrzymał te dokumenty;
b)
średni okres upływający do czasu powiadomienia ZAFI, że może on podjąć działalność transgraniczną, przez właściwy organ jego rodzimego państwa członkowskiego, liczony od dnia przekazania dokumentów notyfikacyjnych właściwemu organowi przyjmującego państwa członkowskiego;
c)
liczba wniosków o udzielenie wyjaśnień wystosowanych przez właściwy organ przyjmującego państwa w odniesieniu do powiadomienia;
d)
liczba sporów między właściwymi organami rodzimego państwa członkowskiego i przyjmującego państwa członkowskiego dotyczących procedury powiadamiania.
Artykuł 5
W odniesieniu do kwestii ochrony inwestorów dotyczących AFI wprowadzanych do obrotu lub zarządzanych z innego państwa członkowskiego i AFI wprowadzanych do obrotu zgodnie z art. 43 dyrektywy 2011/61/UE właściwe organy przekazują następujące informacje:
a)
liczbę i rodzaj skarg inwestorów skierowanych do właściwego organu w sprawie AFI wprowadzanych do obrotu lub zarządzanych przez ZAFI mających siedzibę w innym państwie członkowskim, uzasadnienie tych skarg i sposób ich rozstrzygnięcia;
b)
dowody na brak jasności wśród inwestorów w sprawie podziału zadań nadzorczych między właściwymi organami w państwie rodzimym i przyjmującym;
c)
wszelkie kwestie związane z funkcjonowaniem ustaleń przyjętych przez ZAFI w odniesieniu do wprowadzania do obrotu AFI oraz ustaleń dokonanych w celu zapobiegania wprowadzaniu do obrotu jednostek uczestnictwa lub udziałów AFI wśród inwestorów detalicznych, zgodnie z wymogiem przewidzianym w załączniku IV lit. h) dyrektywy 2011/61/UE.
Artykuł 6
W odniesieniu do mediacji ESMA właściwe organy przekazują informacje na temat stopnia zadowolenia z mediacji ESMA w sprawach dotyczących funkcjonowania paszportu dla ZAFI z UE zarządzających AFI z UE lub wprowadzających je do obrotu.
Artykuł 7
W odniesieniu do skuteczności gromadzenia i wymiany informacji dotyczących monitorowania ryzyka systemowego właściwe organy przekazują następujące informacje:
a)
liczbę przypadków, w których właściwy organ otrzymał od innego właściwego organu informacje dotyczące monitorowania ryzyka systemowego, ze wskazaniem:
-
powtarzających się informacji udostępnianych zgodnie z art. 25 ust. 2 zdanie pierwsze dyrektywy 2011/61/UE,
-
informacji wymienianych dwustronnie na temat źródeł poważnego ryzyka kontrahenta zgodnie z art. 25 ust. 2 zdanie drugie dyrektywy 2011/61/UE,
-
informacji wymienianych dwustronnie ad hoc zgodnie z art. 53 dyrektywy 2011/61/UE;
b)
liczbę przypadków, w których właściwy organ udostępnił innemu właściwemu organowi informacje dotyczące monitorowania ryzyka systemowego, ze wskazaniem:
-
informacji przekazywanych regularnie zgodnie z art. 25 dyrektywy 2011/61/UE,
-
informacji wymienianych dwustronnie ad hoc zgodnie z art. 53 dyrektywy 2011/61/UE.
Artykuł 8
W odniesieniu do wprowadzania do obrotu AFI spoza UE przez ZAFI z UE zgodnie z art. 36 ust. 1 dyrektywy 2011/61/UE właściwe organy przekazują następujące informacje:
a)
przepisy prawne, na podstawie których takie wprowadzenie do obrotu jest dozwolone, w tym opis szczególnych warunków mających zastosowanie;
b)
liczbę ZAFI z UE, którzy uzyskali zezwolenie właściwego organu na wprowadzanie do obrotu AFI spoza UE w jurysdykcji tego właściwego organu zgodnie z art. 36 dyrektywy 2011/61/UE oraz liczba AFI spoza UE wprowadzanych do obrotu;
c)
liczbę wniosków o udzielenie informacji skierowanych przez właściwy organ do ZAFI z UE w związku z wprowadzaniem do obrotu AFI spoza UE;
d)
działania egzekwujące przepisy, działania nadzorcze lub sankcje wprowadzone wobec ZAFI z UE w związku z wprowadzaniem do obrotu AFI spoza UE.
Artykuł 9
W odniesieniu do wprowadzania do obrotu AFI przez ZAFI spoza UE zgodnie z art. 42 ust. 1 dyrektywy 2011/61/UE właściwe organy przekazują następujące informacje:
a)
przepisy prawne, na podstawie których takie wprowadzenie do obrotu jest dozwolone, w tym opis szczególnych warunków mających zastosowanie;
b)
liczbę ZAFI spoza UE, którzy wprowadzają AFI do obrotu w jurysdykcji danego właściwego organu zgodnie z art. 42 ust. 1 dyrektywy 2011/61/UE, oraz liczba AFI wprowadzanych do obrotu;
c)
liczbę wniosków o udzielenie informacji skierowanych przez właściwy organ do ZAFI spoza UE w związku z wprowadzaniem do obrotu AFI zgodnie z art. 42 ust. 1 dyrektywy 2011/61/UE;
d)
działania egzekwujące przepisy, działania nadzorcze lub sankcje wprowadzone przez właściwy organ wobec ZAFI spoza UE w związku z obowiązkami ustanowionymi w art. 22, 23, 24 i art. 26-30 dyrektywy 2011/61/UE.
Artykuł 10
W odniesieniu do zarządzania AFI z UE przez ZAFI spoza UE zgodnie z mającymi zastosowanie systemami krajowymi właściwe organy przekazują następujące informacje:
a)
przepisy prawne, na podstawie których takie zarządzanie jest dozwolone, w tym opis szczególnych warunków mających zastosowanie;
b)
liczbę ZAFI spoza UE zarządzających AFI z UE w jurysdykcji danego właściwego organu oraz liczba zarządzanych AFI z UE;
c)
liczbę wniosków o udzielenie informacji skierowanych przez właściwy organ do ZAFI spoza UE w związku z zarządzaniem AFI z UE.
Artykuł 11
W odniesieniu do istnienia i skuteczności ustaleń dotyczących współpracy do celów nadzoru ryzyka systemowego zawartych między właściwym organem państwa członkowskiego a organem nadzoru państwa nienależącego do UE właściwe organy przekazują następujące informacje:
a)
czy istnieją dwustronne ustalenia dotyczące współpracy pomiędzy właściwym organem a organami nadzoru w państwach trzecich inne niż te, które zostały wynegocjowane i uzgodnione pod auspicjami ESMA i zainteresowanych państw trzecich;
b)
w odniesieniu do wniosków o udzielenie informacji lub pomocy złożonych przez właściwy organ do organów państwa trzeciego zgodnie z ustaleniami dotyczącymi współpracy:
-
liczbę i rodzaj wniosków,
-
liczbę wniosków odrzuconych i przyczyny odrzucenia,
-
stopień zadowolenia z otrzymanej pomocy, w tym napotkane trudności,
-
średni czas potrzebny na otrzymanie odpowiedzi;
c)
liczbę kontroli na miejscu, o których przeprowadzenie w jego imieniu właściwy organ zwrócił się do organu nadzoru państwa trzeciego zgodnie z ustaleniami dotyczącymi współpracy oraz liczba wniosków o przeprowadzenie kontroli na miejscu, które zostały odrzucone;
d)
liczbę przypadków, w których zgodnie z ustaleniami dotyczącymi współpracy od organu nadzoru państwa trzeciego otrzymano niezamówione informacje na temat:
-
wszelkie istotne zdarzenia, które mogłyby mieć niekorzystny wpływ na nadzorowaną jednostkę,
-
działania egzekwujące przepisy, działania regulacyjne lub sankcje, w tym cofnięcia, zawieszenia lub zmiany odpowiednich zezwoleń lub rejestracji, dotyczące ZAFI spoza UE, którzy wprowadzają do obrotu AFI lub zarządzają nimi w jurysdykcji danego właściwego organu, lub związane z takimi ZAFI;
e)
liczba przypadków, w których właściwy organ udostępnił innym właściwym organom informacje otrzymane od organów nadzoru państwa trzeciego do celów monitorowania ryzyka systemowego, zgodnie z ustaleniami dotyczącymi współpracy.
Artykuł 12
W odniesieniu do kwestii ochrony inwestorów dotyczących wprowadzania do obrotu i zarządzania zgodnie z mającymi zastosowanie systemami krajowymi właściwe organy przekazują następujące informacje:
a)
liczbę i rodzaj skarg skierowanych do właściwego organu przez inwestorów w sprawie AFI wprowadzanych do obrotu w danej jurysdykcji zgodnie z mającym zastosowanie systemem krajowym;
b)
działania egzekwujące przepisy, działania regulacyjne lub sankcje wprowadzone przez właściwy organ, w tym cofnięcia, zawieszenia lub zmiany odpowiednich zezwoleń lub rejestracji, dotyczące ZAFI spoza UE, którzy wprowadzają do obrotu AFI lub zarządzają nimi w danej jurysdykcji, lub związane z takimi ZAFI, albo dotyczące AFI spoza UE wprowadzanych do obrotu w tej jurysdykcji przez ZAFI z UE lub związanych z takimi AFI.
Artykuł 13
W odniesieniu do cech ram regulacyjnych i nadzorczych państwa trzeciego, które mogłyby uniemożliwiać skuteczne sprawowanie przez właściwe organy ich funkcji nadzorczych, właściwe organy przekazują następujące informacje:
a)
problemy lub przeszkody utrudniające stosowanie ram regulacyjnych i nadzorczych, które właściwy organ napotkał podczas wykonywania funkcji nadzorczych nad ZAFI spoza UE lub AFI spoza UE;
b)
problemy z otrzymywaniem informacji bezpośrednio od ZAFI spoza UE.
Artykuł 14
W odniesieniu do wpływu funkcjonowania systemów, o których mowa w art. 1 lit. a) i b), właściwe organy przekazują następujące informacje:
a)
dowód świadczący o tym, że ZAFI, który posiadał siedzibę w ich jurysdykcji, przeniósł swoją siedzibę do państwa trzeciego, z podaniem zbiorczych danych dotyczących liczby zarządzanych AFI i zarządzanych aktywów w podziale na państwa trzecie oraz przyczyny takiej zmiany siedziby;
b)
szczegółowe informacje na temat wszelkich stwierdzonych lub spodziewanych zakłóceń rynku lub konkurencji między przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania z UE i spoza UE, a także między zarządzającymi przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania z UE i spoza UE;
c)
dowód świadczący o tym, że zarządzający przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania z UE posiadający zezwolenie w ich jurysdykcji napotkali w jakimkolwiek państwie trzecim trudności lub ograniczenia w podejmowaniu działalności lub wprowadzaniu do obrotu przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, którymi zarządzają, z podaniem danego państwa trzeciego;
d)
dowód świadczący o istnieniu w państwach trzecich trudności lub ograniczeń, które zniechęcają zarządzających przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania z UE posiadających zezwolenie w ich jurysdykcji do podjęcia decyzji o podjęciu działalności w jakimkolwiek państwie trzecim lub wprowadzeniu do obrotu w jakimkolwiek państwie trzecim przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, którymi zarządzają, z podaniem danego państwa trzeciego;
e)
informacje świadczące o wszelkich innych ogólnych lub szczególnych trudnościach, które zarządzający przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania z UE napotykają w jakimkolwiek państwie trzecim przy podejmowaniu działalności lub wprowadzaniu do obrotu przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, którymi zarządzają, z podaniem danego państwa trzeciego.
Artykuł 15
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2014 r.