NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) 2015/488
ze dne 4. září 2014,
kterým se mění nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 241/2014, pokud jde o kapitálové požadavky na podniky založené na fixních režijních nákladech
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 575/2013 ze dne 26. června 2013 o obezřetnostních požadavcích na úvěrové instituce a investiční podniky a o změně nařízení (EU) č. 648/2012 (1), a zejména na čl. 97 odst. 4 třetí pododstavec uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (EU) č. 575/2013 mimo jiné stanoví obezřetnostní požadavky na investiční podniky s cílem zajistit, aby byly investiční podniky bezpečné a zdravé a vždy splňovaly kapitálové požadavky. Kapitálové požadavky stanovené uvedeným nařízením mají zajistit, aby byla rizika vyplývající z činnosti podniku kryta dostatečnou výší kapitálu. Podle článku 97 nařízení (EU) č. 575/2013 mohou podniky, tj. investiční podniky uvedené v čl. 4 odst. 1 bodě 2 písm. c), používat k výpočtu celkového objemu rizikové expozice alternativní metodu založenou na fixních nákladech. Je tudíž nezbytné stanovit metodiku výpočtu fixních režijních nákladů a seznam položek, které jsou zahrnovány do výpočtů, s cílem dosáhnout jednotného postupu ve všech členských státech.
(2)
Aby bylo zajištěno, že podniky budou schopny zorganizovat řádné ukončení nebo restrukturalizaci své činnosti, měly by mít dostatečné finanční zdroje k tomu, aby po přiměřenou dobu pokryly provozní výdaje. Během ukončování nebo restrukturalizace činnosti musí podnik stále provozovat své podnikání a musí být schopen absorbovat ztráty, jež nejsou kryty dostatečným objemem zisků, aby ochránil investory. Zatímco některé náklady (například odměny zaměstnanců) se mohou snižovat, jiné náklady (například právní výdaje) mohou narůstat. S ohledem na to, že ne všechny podniky používají Mezinárodní standardy účetního výkaznictví (IFRS), a s cílem předejít regulatorní arbitráži je nezbytné dodržovat u podniků obezřetný přístup k výpočtu kapitálu, který automaticky přihlíží ke změnám účetního rámce a nemůže být předmětem arbitráže z důvodu změny účetní kategorizace. Aby byl přiměřeněji zohledněn účinek variabilních výdajů na kapitál, měla by se pravidla pro kapitál podniků opírat o přístup, který od celkových nákladů odečítá variabilní náklady.
(3)
Vzhledem k tomu, že podniky využívají smluvní zástupce a činnost provozovaná prostřednictvím smluvních zástupců vystavuje tyto podniky rizikům ve stejné míře jako činnost prováděná přímo těmito podniky, měla by vhodná pravidla pro kapitálové požadavky na podniky odvozená od fixních režijních nákladů stanovit zařazení nákladů týkajících se smluvních zástupců, aby tak uvedená rizika zohlednila. Nicméně vzhledem k tomu, že náklady spojené se smluvními zástupci obsahují určitý prvek variability, ačkoli je nelze považovat za plně variabilní položku nákladů, bylo by neúměrné započítávat do kapitálových požadavků plnou výši nákladů souvisejících se smluvními zástupci, a tato pravidla by měla tudíž stanovit, že do kapitálových požadavků budezařazen pouze určitý procentní podíl těchto nákladů. Kromě toho, aby se předešlo dvojímu započítávání částek týkajících se smluvních zástupců, měla by tato pravidla zajišťovat odečítání poplatků týkajících se smluvních zástupců před přičtením tohoto procentního podílu ke kapitálovým požadavkům.
(4)
Nařízení (EU) č. 575/2013 stanoví, že příslušné orgány mohou kapitálové požadavky upravit v případech, kdy dojde k podstatné změně činnosti podniku. S cílem zajistit uplatňování stejných podmínek v celé Unii je tudíž nutné stanovit kritéria, podle nichž se určí, co zakládá podstatnou změnu. Podniky se liší svou velikostí, existují tedy velmi malé podniky nebo začínající podniky, pro něž by bylo zbytečně zatěžující, kdyby jim byly ukládány změny kapitálových požadavků, jelikož změny jsou u nich nutně časté. Měly by tedy být stanoveny prahové hodnoty, díky nimž by takové podniky byly osvobozeny od změn jejich kapitálových požadavků v případech, kdy jejich kapitálové požadavky klesnou pod příslušnou prahovou hodnotu.
(5)
Nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 241/2014 (2) stanoví regulační technické normy pro kapitálové požadavky na instituce. Toto nařízení určuje metodiku výpočtu fixních režijních nákladů pro podniky. Za účelem zajištění souladu a usnadnění komplexního pohledu a jednoduchého přístupu ke všem ustanovením týkajícím se kapitálu pro osoby, na něž se tyto povinnosti vztahují, je vhodné zařadit všechny regulační technické normy týkající se kapitálu vyžadované nařízením (EU) č. 575/2013 do jednoho nařízení. Nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 241/2014 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(6)
Toto nařízení vychází z návrhů regulačních technických norem, které Evropský orgán pro bankovnictví předložil Komisi.
(7)
Evropský orgán pro bankovnictví uskutečnil otevřené veřejné konzultace o návrzích regulačních technických norem, z nichž toto nařízení vychází, analyzoval potenciální související náklady a přínosy a požádal o stanovisko skupinu subjektů působících v bankovnictví zřízenou podle článku 37 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 (3). Před vlastním předložením návrhů technických norem, z nichž toto nařízení vychází, vedl Evropský orgán pro bankovnictví rovněž konzultace s Evropským orgánem pro cenné papíry a trhy (ESMA),
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Do nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 241/2014 se vkládá nová kapitola Va, která zní:
„KAPITOLA Va
KAPITÁLOVÝ POŽADAVEK ZALOŽENÝ NA FIXNÍCH REŽIJNÍCH NÁKLADECH
Článek 34b
Výpočet použitelného kapitálu ve výši alespoň jedné čtvrtiny fixních režijních nákladů za předchozí rok pro účely čl. 97 odst. 1 nařízení (EU) č. 575/2013
1. Pro účely této kapitoly se ‚podnikem‘ rozumí subjekt uvedený v čl. 4 odst. 1 bodě 2 písm. c) nařízení (EU) č. 575/2013, který poskytuje investiční služby a činnosti uvedené v oddíle A bodech 2 a 4 přílohy I směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/39/ES (4), nebo investiční podnik.
2. Pro účely čl. 97 odst. 1 nařízení (EU) č. 575/2013 podniky vypočítají své fixní režijní náklady za předchozí rok pomocí údajů vyplývajících z platného účetního rámce, a to odečtením následujících položek od celkových nákladů po rozdělení zisku akcionářům uvedených v jejich poslední auditované roční účetní závěrce, nebo (pokud auditovaná účetní závěrka není k dispozici) v roční účetní závěrce ověřené vnitrostátními orgány dohledu:
a)
odměny zaměstnanců vyplácené plně na základě volného uvážení podniku;
b)
podíly zaměstnanců, řídících pracovníků a společníků na zisku, pokud jsou vypláceny plně na základě volného uvážení podniku;
c)
jiná rozdělení zisku a ostatní variabilní odměny, pokud jsou vypláceny plně na základě volného uvážení podniku;
d)
závazky ze sdílených provizí a poplatků, které se přímo týkají pohledávek z provizí a poplatků, jež jsou začleněny v celkových příjmech, pokud je platba závazků z provizí a poplatků podmíněna skutečným obdržením platby pohledávky z provizí a poplatků;
e)
poplatky, provize makléřům a jiné platby hrazené zúčtovacím střediskům, burzám a zprostředkujícím makléřům za účelem realizace, registrace nebo zúčtování transakcí;
f)
případné poplatky smluvním zástupcům definovaným v čl. 4 bodě 25 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/39/ES;
g)
úrok z peněz klientů placený zákazníkům;
h)
jednorázové výdaje vyplývající z jiné než běžné činnosti.
3. Jestliže fixní výdaje vznikly v zastoupení podniků třetím stranám, které nejsou smluvními zástupci, a tyto fixní výdaje již nejsou zahrnuty do celkových výdajů uvedených v odstavci 2, podniky provedou jeden z těchto kroků:
a)
pokud je k dispozici členění nákladů těchto třetích stran, podniky určí částku fixních nákladů, které těmto třetím stranám vznikly v jejich zastoupení, a tuto částku přičtou k částce, která je výsledkem odstavce 2;
b)
pokud členění uvedené v písmenu a) není k dispozici, podniky určí částku fixních nákladů, které těmto třetím stranám vznikly v jejich zastoupení, na základě obchodních plánů podniků a tuto částku přičtou k částce, která je výsledkem odstavce 2.
4. Jestliže podnik využívá smluvní zástupce, přičte k částce, která je výsledkem odstavce 2, částku rovnou 35 % všech poplatků týkajících se těchto smluvních zástupců.
5. Jestliže poslední auditovaná účetní závěrka podniku nevykazuje období dvanácti měsíců, vydělí podnik výsledek výpočtu položek podle odstavců 2 až 4 počtem měsíců, které daná účetní závěrka vykazuje, a následně výsledek vynásobí dvanácti, aby získal ekvivalentní roční částku.
Článek 34c
Podmínky, podle nichž příslušné orgány upravují požadavek na držení použitelného kapitálu ve výši alespoň jedné čtvrtiny fixních režijních nákladů za předchozí rok v souladu s čl. 97 odst. 2 nařízení (EU) č. 575/2013
1. U podniků uvedených ve druhém pododstavci se změna činnosti podniku považuje za podstatnou, je-li naplněna kterákoli z následujících podmínek:
a)
změna činnosti podniku vede ke změně odhadovaných fixních režijních nákladů podniku o nejméně 20 %;
b)
změna činnosti podniku vede ke změnám kapitálových požadavků podniku na základě odhadovaných fixních režijních nákladů ve výši nejméně 2 miliony EUR.
Podniky uvedené v prvním pododstavci jsou podniky, které naplňují kteroukoli z následujících podmínek:
a)
jejich aktuální kapitálové požadavky založené na fixních režijních nákladech činí nejméně 125 000 EUR;
b)
jejich kapitálové požadavky splňují obě následující podmínky:
i)
na základě aktuálních fixních režijních nákladů činí méně než 125 000 EUR,
ii)
na základě odhadovaných fixních režijních nákladů činí nejméně 150 000 EUR.
2. U podniků uvedených ve druhém pododstavci se změna činnosti podniku považuje za podstatnou, jestliže změna činnosti podniku vede ke změně odhadovaných fixních režijních nákladů podniku o nejméně 100 %.
Podniky uvedené v prvním pododstavci jsou podniky, které naplňují obě následující podmínky:
a)
jejich kapitálové požadavky na základě aktuálních fixních režijních nákladů činí méně než 125 000 EUR;
b)
jejich kapitálové požadavky na základě odhadovaných fixních režijních nákladů činí méně než 150 000 EUR.
Článek 34d
Výpočet odhadovaných fixních režijních nákladů v případě podniku, který dosud neprovozuje činnost po dobu jednoho roku, v souladu s čl. 97 odst. 3 nařízení (EU) č. 575/2013
Jestliže podnik dosud neprovozuje činnost po dobu jednoho roku od data zahájení obchodování, použije k výpočtu položek podle čl. 34b odst. 2 písm. a) až h) odhadované fixní režijní náklady uvedené v jeho rozpočtu obchodování na prvních dvanáct měsíců, který předložil se svou žádostí o povolení.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 4. září 2014.
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2015/488
z dnia 4 września 2014 r.
zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) nr 241/2014 w odniesieniu do obowiązujących firmy wymogów w zakresie funduszy własnych opartych na stałych kosztach pośrednich
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (1), w szczególności jego art. 97 ust. 4 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 ustanowiono, między innymi, wymogi ostrożnościowe obowiązujące firmy inwestycyjne, tak by zapewnić, by firmy te były bezpieczne i solidne i w każdym momencie spełniały wymogi w zakresie funduszy własnych. Wymogi w zakresie funduszy własnych ustanowione w tym rozporządzeniu służą zagwarantowaniu, że ryzyka wynikające z prowadzonej działalności gospodarczej są zabezpieczone wystarczającą kwotą funduszy własnych. Zgodnie z art. 97 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 firmy (tj. firmy inwestycyjne i firmy, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 lit. c)) mogą w celu obliczenia łącznej ekspozycji na ryzyko stosować metodę alternatywną opartą na stałych kosztach pośrednich. Konieczne jest zatem ustanowienie metodyki obliczania stałych kosztów pośrednich oraz wykazu pozycji, które należy uwzględniać w tych obliczeniach, tak aby we wszystkich państwach członkowskich obowiązywało jednolite podejście.
(2)
Aby sprawić, by firmy były w stanie sprawnie przeprowadzić likwidację lub restrukturyzację swojej działalności, powinny one posiadać zasoby finansowe wystarczające na pokrycie kosztów operacyjnych przez odpowiednio długi okres. W trakcie likwidacji lub restrukturyzacji firma nadal musi kontynuować działalność i być w stanie pokrywać straty, które nie są równoważone wystarczającą wielkością zysków, tak by chronić inwestorów. W okresie tym niektóre koszty (np. premie dla pracowników) mogą ulec zmniejszeniu, podczas gdy inne koszty (np. koszty prawne) mogą wzrosnąć. Biorąc pod uwagę fakt, że nie wszystkie firmy stosują Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) oraz w celu uniknięcia arbitrażu regulacyjnego istotne jest zastosowanie podejścia opartego na zasadzie ostrożności w odniesieniu do obliczania funduszy własnych dla firm, podczas gdy zmiany standardów rachunkowości są uwzględniane automatycznie i nie mogą być przedmiotem arbitrażu poprzez zmianę kategoryzacji w ramach rachunkowości. Aby lepiej uwzględnić wpływ kosztów zmiennych na fundusze własne, przepisy dotyczące funduszy własnych firm powinny opierać się na podejściu, zgodnie z którym koszty zmienne są odliczane od łącznych kosztów.
(3)
Z uwagi na fakt, że firmy korzystają z przedstawicieli i działalność prowadzona za pośrednictwem tych przedstawicieli naraża te firmy na ryzyko w taki sam sposób jak działalność prowadzona przez nie samodzielnie, odpowiednie przepisy dotyczące obowiązujących firmy wymogów w zakresie funduszy własnych opartych na stałych kosztach pośrednich powinny obejmować uwzględnienie kosztów związanych z przedstawicielami celem odzwierciedlenia tego ryzyka. Jednakże uwzględniając fakt, że koszty związane z przedstawicielami mają do pewnego stopnia charakter zmienny i choć nie mogą zostać uznane za koszty w pełni zmienne, to nieproporcjonalne byłoby uwzględnienie całkowitej kwoty kosztów związanych z przedstawicielami w wymogach w zakresie funduszy własnych, w przepisach tych należy przewidzieć uwzględnienie jedynie pewnego odsetka tych kosztów w wymogach w zakresie funduszy własnych. Ponadto aby uniknąć dwukrotnego uwzględniania kwot związanych z opłatami przedstawicieli, w przepisach tych należy przewidzieć odliczenie opłat związanych z przedstawicielami przed dodaniem wspomnianego odsetka do wymogów w zakresie funduszy własnych.
(4)
Rozporządzenie (UE) nr 575/2013 stanowi, że właściwe organy mogą dokonać korekt w wymogach w zakresie funduszy własnych, jeżeli nastąpiła istotna zmiana działalności firmy. W celu zapewnienia, by właściwe organy w całej Unii stosowały te same warunki, konieczne jest ustanowienie kryteriów umożliwiających określenie, co stanowi istotną zmianę. Ponieważ firmy różnią się pod względem wielkości, istnieją również bardzo małe firmy lub firmy w fazie rozruchu, w przypadku których niepotrzebnie uciążliwe byłoby dokonywanie korekt w obowiązujących je wymogach w zakresie funduszy własnych, biorąc pod uwagę, że w przypadku tych firm zmiany te byłyby zapewne częste. W związku z tym należy określić progi minimalne, tak by firmy te nie były objęte korektami wymogów w zakresie funduszy własnych, jeżeli ich wymogi w zakresie funduszy własnych spadną poniżej progu.
(5)
W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 241/2014 (2) ustanowiono regulacyjne standardy techniczne dotyczące wymogów w zakresie funduszy własnych obowiązujących instytucje. Niniejsze rozporządzenie ustanawia metodykę obliczania stałych kosztów pośrednich dla firm. Celem zapewnienia spójności oraz ułatwienia całościowego oglądu wszystkich przepisów dotyczących funduszy własnych i sprawnego do nich dostępu osobom podlegającym stosownym obowiązkom, pożądane jest włączenie do jednego rozporządzenia wszystkich regulacyjnych standardów technicznych w zakresie funduszy własnych wymaganych na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie delegowane (UE) nr 241/2014.
(6)
Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.
(7)
Europejski Urząd Nadzoru Bankowego przeprowadził otwarte konsultacje społeczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych związanych z nim kosztów i korzyści oraz zasięgnął opinii Bankowej Grupy Interesariuszy powołanej na podstawie art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (3). Przed przedłożeniem projektu standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, Europejski Urząd Nadzoru Bankowego skonsultował się również z Europejskim Urzędem Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA).
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu delegowanym (UE) nr 241/2014 dodaje się rozdział Va w brzmieniu:
„ROZDZIAŁ Va
FUNDUSZE WŁASNE OPARTE NA STAŁYCH KOSZTACH POŚREDNICH
Artykuł 34b
Obliczanie uznanego kapitał na poziomie co najmniej jednej czwartej stałych kosztów pośrednich poniesionych w roku poprzednim do celów art. 97 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013
1. Do celów niniejszego rozdziału »firma« oznacza jednostkę, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 usług inwestycyjnych i rodzajów działalności inwestycyjnej, o których mowa w pkt 2 i 4 sekcji A załącznika I do dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4) lub firmę inwestycyjną.
2. Do celów art. 97 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 firmy obliczają swoje stałe koszty pośrednie poniesione w roku poprzednim, wykorzystując dane liczbowe wynikające z mających zastosowanie standardów rachunkowości, poprzez odjęcie następujących pozycji od łącznych kosztów po wypłacie zysków udziałowcom wykazanych w najnowszym zbadanym rocznym sprawozdaniu finansowym, lub, w przypadku gdy zbadane sprawozdanie finansowe nie jest dostępne, w rocznym sprawozdaniu finansowym zatwierdzonym przez krajowe organy nadzoru:
a)
premie dla pracowników o w pełni uznaniowym charakterze;
b)
udziały pracowników, dyrektorów i partnerów w zyskach w zakresie, w jakim mają one w pełni uznaniowy charakter;
c)
inne przyznane zyski oraz inne zmienne składniki wynagrodzenia w zakresie, w jakim mają one w pełni uznaniowy charakter;
d)
dzielone przypadające do zapłaty prowizje i opłaty, które są bezpośrednio powiązane z należnymi prowizjami i opłatami, które są uwzględnione w przychodach ogółem, jeżeli płatność przypadających do zapłaty prowizji i opłat jest uzależniona od faktycznego otrzymania należnych prowizji i opłat;
e)
opłaty, koszty pośrednictwa i inne obciążenia zapłacone izbom rozliczeniowym, giełdom i pośredniczącym maklerom w celu wykonania, zarejestrowania lub rozliczenia transakcji;
f)
w stosownych przypadkach opłaty na rzecz przedstawicieli zgodnie z definicją w art. 4 pkt 25 dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady;
g)
odsetki wypłacone klientom od ich środków pieniężnych;
h)
jednostkowe koszty z tytułu innej niż zwykła działalności.
3. Jeżeli stałe koszty zostały poniesione w imieniu firm przez osoby trzecie inne niż przedstawiciele oraz te stałe koszty nie są już uwzględnione w łącznych kosztach, o których mowa w ust. 2, firmy podejmują jedno z następujących działań:
a)
jeżeli dostępny jest podział kosztów tych osób trzecich, firmy określają kwotę stałych kosztów, które te osoby trzecie poniosły w ich imieniu, oraz dodają tę kwotę do kwoty wynikającej z zastosowania ust. 2;
b)
jeżeli podział kosztów, o którym mowa w lit. a), nie jest dostępny, firmy określają kwotę kosztów poniesionych w ich imieniu przez te osoby trzecie zgodnie z planami biznesowymi firm i dodają tę kwotę do kwoty wynikającej z zastosowania ust. 2.
4. Jeżeli firma korzysta z przedstawicieli, dodaje kwotę równą 35 % wszystkich opłat związanych z przedstawicielami do kwoty wynikającej z zastosowania ust. 2.
5. Jeżeli najnowsze zbadane roczne sprawozdanie finansowe firmy nie obejmuje okresu 12 miesięcy, firma dzieli wynik obliczeń dokonanych zgodnie z ust. 2 do 4 przez liczbę miesięcy uwzględnionych w tym sprawozdaniu finansowym, a następnie mnoży uzyskany wynik przez dwanaście, tak aby uzyskać odpowiednią kwotę dla całego roku.
Artykuł 34c
Warunki korygowania przez właściwe organy wymogu posiadania uznanego kapitału w wysokości co najmniej jednej czwartej stałych kosztów pośrednich poniesionych w roku poprzednim zgodnie z art. 97 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013
1. W przypadku firm, o których mowa w akapicie drugim, zmianę działalności firmy uznaje się za istotną, jeżeli spełniony jest którykolwiek z następujących warunków:
a)
zmiana działalności firmy prowadzi do zmiany prognozowanych stałych kosztów pośrednich firmy o co najmniej 20 %;
b)
zmiana działalności firmy prowadzi do zmian wymogów w zakresie funduszy własnych firmy opartych na prognozowanych stałych kosztach pośrednich, które to zmiany są równe co najmniej 2 mln EUR.
Firmy, o których mowa w akapicie pierwszym, są to firmy, które spełniają jeden z następujących warunków:
a)
ich aktualne wymogi w zakresie funduszy własnych oparte na stałych kosztach pośrednich wynoszą co najmniej 125 000 EUR;
b)
ich wymogi w zakresie funduszy własnych spełniają oba następujące warunki:
(i)
w oparciu o aktualne stałe koszty pośrednie wynoszą one mniej niż 125 000 EUR;
(ii)
w oparciu o prognozowane stałe koszty pośrednie wynoszą one co najmniej 150 000 EUR.
2. W przypadku firm, o których mowa w akapicie drugim, zmianę działalności firmy uznaje się za istotną, jeżeli zmiana działalności firmy prowadzi do zmiany prognozowanych stałych kosztów pośrednich firmy o co najmniej 100 %.
Firmy, o których mowa w akapicie pierwszym, są to firmy, które spełniają oba następujące warunki:
a)
ich wymogi w zakresie funduszy własnych w oparciu o aktualne stałe koszty pośrednie wynoszą mniej niż 125 000 EUR;
b)
ich wymogi w zakresie funduszy własnych w oparciu o prognozowane stałe koszty pośrednie wynoszą mniej niż 150 000 EUR.
Artykuł 34d
Obliczanie prognozowanych stałych kosztów pośrednich w przypadku firmy inwestycyjnej, która nie prowadzi jeszcze działalności przez pełny rok, zgodnie z art. 97 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013
Jeżeli firma nie prowadzi jeszcze działalności przez pełny rok, licząc od dnia, w którym rozpoczęła obrót, wykorzystuje ona, do obliczenia pozycji w art. 34b ust. 2 lit. a)-h), prognozowane stałe koszty pośrednie zawarte w jej budżecie na pierwsze 12 miesięcy obrotu przedłożonym wraz z wnioskiem o wydanie zezwolenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 4 września 2014 r.