NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 508/2014
ze dne 15. května 2014
o Evropském námořním a rybářském fondu a o zrušení nařízení Rady (ES) č. 2328/2003, (ES) č. 861/2006, (ES) č. 1198/2006 a (ES) č. 791/2007 a nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1255/2011
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 42, čl. 43 odst. 2, čl. 91 odst. 1, čl. 100 odst. 2, čl. 173 odst. 3, články 175 a 188, čl. 192 odst. 1, čl. 194 odst. 2, čl. 195 odst. 2 a článek 349 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanoviska Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
s ohledem na stanovisko Výboru regionů (2),
v souladu s řádným legislativním postupem (3),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Sdělení Komise Evropskému parlamentu, Radě, Evropskému hospodářskému a sociálnímu výboru a Výboru regionů ze dne 13. července 2011 nazvané „Reforma společné rybářské politiky“ uvádí možné problémy, cíle a směry společné rybářské politiky po roce 2013. S ohledem na rozpravu následující po zveřejnění tohoto sdělení byla společná rybářská politika reformována nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1380/2013 (4). Reforma společné rybářské politiky zahrnuje všechny hlavní prvky společné rybářské politiky včetně finančních aspektů. Aby mohly být dosaženy cíle uvedené reformy, je vhodné zrušit nařízení Rady (ES) č. 2328/2003 (5), nařízení Rady (ES) č. 861/2006 (6), nařízení Rady (ES) č. 1198/2006 (7) a nařízení Rady (ES) č. 791/2007 (8) a nahradit je tímto nařízením.
Uznávajíce, že všechny záležitosti týkající se evropských oceánů a moří jsou vzájemně propojené, by toto nařízení mělo rovněž podporovat další rozvoj integrované námořní politiky podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1255/2011 (9).
(2)
Oblast působnosti Evropského námořního a rybářského fondu (ENRF) by měla zahrnovat podporu společné rybářské politiky pro zachování biologických mořských zdrojů, řízení rybolovu a loďstev využívajících těchto zdrojů a biologických sladkovodních zdrojů a akvakultury, jakož i na zpracování a uvádění produktů rybolovu a akvakultury na trh, pokud takové činnosti probíhají na území členských států nebo je provádí rybářská plavidla Unie nebo státní příslušníci členských států, aniž je dotčena prvořadá odpovědnost státu vlajky, vzhledem k ustanovením článku 117 Úmluvy Organizace spojených národů o mořském právu ze dne 10. prosince 1982 (10) (UNCLOS).
(3)
Úspěch společné rybářské politiky závisí na účinném systému pro kontrolu, inspekce a vynucování, jakož i na dostupnosti spolehlivých kompletních údajích, a to jak pro účely vědeckého poradenství, tak pro účely provádění a kontroly. ENRF by proto měl tyto politiky podporovat.
(4)
Oblast působnosti ENRF by měla zahrnovat podporu integrované námořní politiky, včetně rozvoje a provádění koordinovaných operací a rozhodování v souvislosti s oceány, moři, pobřežními regiony a námořními odvětvími jakožto doplňkem různých politik EU, které se jich dotýkají, zejména v rámci společné rybářské politiky a dopravy, průmyslu, územní soudržnosti, životního prostředí, energetiky a cestovního ruchu. Je nutné zajistit soudržnost a integraci v řízení různých odvětvových politik v rámci Baltského moře, Severního moře, Keltského moře, Biskajského zálivu, pobřeží Iberského poloostrova a povodí Středozemního a Černého moře.
(5)
Příjemci ENRF ve smyslu čl. 2 bodu 10 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1303/2013 (11) mohou být hospodářské subjekty podle definice uvedené v čl. 4 bodu 30 nařízení (EU) č. 1380/2013, rybáři nebo organizace rybářů, není-li v tomto nařízení stanoveno jinak.
(6)
V souladu se závěry Evropské rady ze dne 17. června 2010, jimiž byla přijata nová strategie Unie pro inteligentní a udržitelný růst podporující začlenění, vycházející ze sdělení Komise ze dne 3. března 2010 nazvaného „Evropa 2020 - Strategie pro inteligentní a udržitelný růst podporující začlenění“ (dále jen „strategie Evropa 2020“), by se Unie a členské státy měly snažit o provádění inteligentního a udržitelného růstu podporujícího začlenění a současně přispívat k harmonickému rozvoji Unie. Prostředky by měly být soustředěny na splnění cílů strategie Evropa 2020, a to především cílů souvisejících se zaměstnaností, změnou klimatu a energetickou udržitelností, bojem proti chudobě a sociálním začleněním, a měla by být zlepšena účinnost větším zaměřením na výsledky. Zahrnutí integrované námořní politiky do ENRF také přispívá k hlavním cílům politik stanoveným ve strategii Evropa 2020 a je v souladu s obecnými cíli zvýšení hospodářské, územní a sociální soudržnosti stanovenými ve Smlouvě o Evropské unii (dále jen „Smlouva o EU“) a Smlouvě o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“).
(7)
Aby bylo zajištěno, že ENRF bude přispívat k dosažení cílů společné rybářské politiky, integrované námořní politiky a strategie Evropa 2020, je zapotřebí se zaměřit na omezený počet hlavních priorit vztahujících se k podpoře rybolovu a akvakultury, jež jsou udržitelné z hlediska životního prostředí, účinně využívají zdroje, jsou inovativní, konkurenceschopné a založené na znalostech, k podpoře provádění společné rybářské politiky, zvyšování zaměstnanosti a územní soudržnosti, k podpoře uvádění na trh a zpracování, jakož i k podpoře provádění integrované námořní politiky.
(8)
Unie by měla ve všech fázích provádění ENRF usilovat o odstranění nerovností a podporu rovnosti žen a mužů, jakož i bojovat proti diskriminaci na základě pohlaví, rasového nebo etnického původu, náboženského vyznání nebo víry, zdravotního postižení, věku nebo sexuální orientace.
(9)
Hlavním cílem společné rybářské politiky je zajistit, aby činnosti v oblasti rybolovu a akvakultury přispívaly k vytvoření dlouhodobě udržitelných ekologických podmínek, které jsou nezbytné pro hospodářský a sociální rozvoj. Společná rybářská politika by kromě toho měla přispívat ke zvýšení produktivity, přiměřené životní úrovni odvětví rybolovu a stabilním trhům a měla by zajišťovat dostupnost zdrojů a dodávky potravin spotřebitelům za rozumné ceny.
(10)
Je nanejvýš důležité lépe integrovat environmentální hlediska do společné rybářské politiky, která by měla plnit cíle environmentální politiky Unie a strategie Evropa 2020. Cílem společné rybářské politiky je dosažení využívání živých mořských biologických zdrojů, které pokud možno do roku 2015 a v každém případě do roku 2020 obnoví a udrží rybí populace na úrovních zajišťujících maximální udržitelný výnos. Společná rybářská politika by měla zavést přístup předběžné opatrnosti a ekosystémový přístup v oblasti řízení rybolovu. ENRF by tudíž měl přispívat k ochraně mořského prostředí, jak je stanoveno ve směrnici Evropského parlamentu a Rady 2008/56/ES (12).
(11)
Financování výdajů společné rybářské politiky a integrované námořní politiky prostřednictvím jediného fondu, ENRF, by se mělo zaměřit na potřebu zjednodušení a mělo by posílit integraci obou politik. Rozšíření sdíleného řízení společných organizací trhu včetně vyrovnávacích plateb pro nejvzdálenější regiony, kontrolních činností a činností při shromažďování údajů by mělo dále přispět ke zjednodušení a snížení administrativní zátěže pro Komisi i členské státy a k dosažení větší soudržnosti a účinnosti poskytované podpory.
(12)
Rozpočet Unie by měl financovat výdaje společné rybářské politiky a integrované námořní politiky prostřednictvím jediného fondu, ENRF, a to buď přímo, nebo v rámci sdíleného řízení s členskými státy. Sdílené řízení s členskými státy by se nemělo vztahovat pouze na opatření na podporu rozvoje odvětví rybolovu, akvakultury a místního rozvoje se zapojením místních komunit, nýbrž také na zpracování a uvádění na trh a vyrovnávací platby pro nejvzdálenější regiony, kontrolní činnosti a činnosti při shromažďování údajů, jakož i na integrovanou námořní politiku. Přímé řízení by se mělo vztahovat na vědecká doporučení, konkrétní opatření v oblasti kontroly a vynucování, dobrovolné příspěvky na regionální organizace pro řízení rybolovu, poradní sbory, informace o trhu, operace při provádění integrované námořní politiky a komunikační činnosti. Měly by být upřesněny druhy operací, které jsou způsobilé pro financování z ENRF.
(13)
Je nutné rozlišovat mezi kategoriemi opatření v oblasti kontroly a vynucování, která jsou spolufinancována v rámci sdíleného řízení, a opatření spolufinancovaná v rámci přímého řízení. Je zásadně důležité vyčlenit zdroje, které mají být přiděleny na kontrolu a shromažďování údajů v rámci sdíleného řízení, a zároveň umožnit pružnost mezi těmito dvěma kategoriemi opatření.
(14)
Podle nařízení (EU) č. 1380/2013 má být finanční podpora Unie v rámci ENRF podmíněna dodržováním pravidel společné rybářské politiky členskými státy i hospodářskými subjekty. Tento požadavek má odrážet odpovědnost Unie zajišťovat ve veřejném zájmu zachování biologických mořských zdrojů v rámci společné rybářské politiky podle článku 3 Smlouvy o fungování EU.
(15)
Dosahování cílů společné rybářské politiky by bylo podrýváno, pokud by se finanční podpora Unie v rámci ENRF vyplácela hospodářským subjektům, které ex-ante nesplňují požadavky související s veřejným zájmem na zachování biologických mořských zdrojů. Proto by žádosti hospodářských subjektů měly být přípustné pro financování v rámci ENRF pouze za podmínky, že během určité doby před podáním žádosti o podporu se hospodářské subjekty nedopustily závažného porušení předpisů, trestného činu nebo podvodu a že nebyly zapojeny do provozu, řízení nebo vlastnictví rybářských plavidel zařazených na unijní seznam plavidel provádějících nezákonný, nehlášený a neregulovaný rybolov nebo plavidel plujících pod vlajkou zemí, které jsou určeny jako nespolupracující země podle tohoto.
(16)
Příjemci by navíc po podání žádosti o podporu měli nadále splňovat tyto požadavky na přípustnost, a to po celou dobu provádění činnosti a po dobu pěti let po uskutečnění poslední platby.
(17)
Pokud příjemce nesplní podmínky týkající se způsobilosti a trvanlivosti, měly by se uplatnit finanční důsledky a opravy. Pro určení výše takové finanční opravy, je třeba vzít v úvahu povahu, závažnost, délku trvání a opakování porušení předpisů, trestného činu nebo podvodu ze strany příjemce a význam příspěvku ENRF pro hospodářskou činnost příjemce.
(18)
Dosahování cílů společné rybářské politiky by bylo rovněž podrýváno, pokud by byla finanční podpora Unie v rámci ENRF vyplacena členským státům, které neplní své povinnosti vyplývající z pravidel společné rybářské politiky týkajících se veřejného zájmu zachování biologických mořských zdrojů, například povinností shromažďování údajů a provádění kontroly. Pokud tyto povinnosti nejsou plněny, existuje riziko, že by členské státy nezjistily nepřípustné žádosti nebo nezpůsobilé operace.
(19)
Za účelem zabránění nezpůsobilým platbám a poskytnutí stimulace členskému státu k dodržování pravidel společné rybářské politiky by mělo být upraveno přerušení platební lhůty a pozastavení plateb, coby preventivní opatření, která jsou dočasná a mají omezenou oblast působnosti. Finanční opravy, které mají konečné a neodvolatelné následky, by se měly použít pouze na výdaje, které jsou postiženy případy nedodržování.
(20)
Aby se zlepšila koordinace a harmonizované provádění fondů poskytujících podporu v rámci politiky soudržnosti, což je Evropský fond pro regionální rozvoj (EFRR), Evropský sociální fond (ESF) a Fond soudržnosti, s fondy pro rozvoj venkova a námořní a rybolovné odvětví, což je Evropský zemědělský fond pro rozvoj venkova (EZFRV) a ENRF, byla pro všechny tyto fondy (dále jen „fondy ESI“) přijata společná ustanovení v nařízení (EU) č. 1303/2013. Vzhledem ke zvláštnostem odvětví, na něž se vztahuje společná rybářská politika a integrovaná námořní politika, obsahuje toto nařízení navíc k nařízení (EU) č. 1303/2013 některá zvláštní doplňující ustanovení.
(21)
Na operační program a na celý programový cyklus by se s přihlédnutím k rozsahu státní správy členských států a celkové výši veřejných výdajů vyčleněných na daný operační program měla vztahovat zásada proporcionality.
(22)
Komise by na základě transparentních a objektivních kritérií měla vypracovat roční rozpis dostupných položek závazků pro jednotlivé členské státy Tato kritéria by měla zahrnovat ukazatele vyjadřující velikost odvětví rybolovu a akvakultury, rozsah odpovědností, které jsou předmětem kontroly a shromažďování údajů, historické přidělené prostředky podle nařízení (ES) č. 1198/2006 a historickou spotřebu podle nařízení (ES) č. 861/2006.
(23)
Splnění některých zvláštních předběžných podmínek je v kontextu společné rybářské politiky nanejvýš důležité, zejména pokud jde o předkládání zprávy o rybolovné kapacitě a víceletého vnitrostátního strategického plánu pro akvakulturu a prokázanou správní kapacitu, umožňující dosáhnout souladu s požadavky na údaje pro řízení rybolovu a prosadit provádění systému Unie pro kontrolu, inspekce a vynucování.
(24)
Ve shodě s cílem zjednodušení by měly všechny činnosti ENRF, které spadají do působnosti sdíleného řízení, včetně řízení a shromažďování údajů, probíhat formou jediného operačního programu pro každý členský stát, v souladu s vnitrostátním uspořádáním tohoto členského státu. Programové období by mělo zahrnovat dobu od 1. ledna 2014 do 31. prosince 2020. Členské státy by při přípravě jediného operačního programu měly zajistit, aby obsah a velikost jejich operačních programů odrážely záměr docílit zjednodušení. Každý program by měl určit strategii pro splnění cílů v souvislosti s prioritami Unie pro ENRF a výběr příslušných opatření. Je třeba, aby programování bylo v souladu s těmito prioritami Unie a zároveň přizpůsobeno podle vnitrostátního kontextu, přičemž by mělo doplňovat jiné politiky Unie, zejména politiku rozvoje venkova a politiku soudržnosti.
(25)
V zájmu podpory drobného pobřežního rybolovu by členské státy, u nichž drobný pobřežní rybolov představuje významnou složku, měly ke svým operačním programům připojit akční plán pro rozvoj, konkurenceschopnost a udržitelnost drobného pobřežního rybolovu.
(26)
Aby členské státy při provádění ENRF přispěly k cíli docílit zjednodušení a snížit náklady na kontrolu, jakož i a míru chyb, měly by co nejvíce využívat možností spočívajících v uplatňování zjednodušených forem grantů podle nařízení (EU) č. 1303/2013.
(27)
Za účelem vynucení povinnosti kontroly v rámci společné rybářské politiky by členské státy měly vypracovat oddíl o kontrole operačního programu v souladu s prioritami Unie přijatými Komisí pro tuto oblast politiky. S cílem přizpůsobit operační program vyvíjejícím se potřebám v oblasti kontroly a vynucování by měl být kontrolní oddíl operačních programů pravidelně revidován na základě změn priorit Unie v politice kontroly a vynucování v rámci společné rybářské politiky. Tyto změny by měla schvalovat Komise. V zájmu zachování pružnosti při programování činností v oblasti kontroly by revize kontrolního oddílu operačního programu měla být předmětem zjednodušeného postupu.
(28)
Členské státy by měly vypracovat oddíl operačního programu o shromažďování údajů, v souladu s víceletým programem Unie podle nařízení Rady (ES) č. 199/2008 (13). Členské státy by se rovněž měly přizpůsobit specifickým potřebám činností při shromažďování údajů tím, že v souladu s uvedeným nařízením vypracují pracovní plán, který by podléhal schválení Komisí.
(29)
Finanční prostředky podléhající přímému řízení s výjimkou technické pomoci Komise by měly být předběžně definovány na základě cílů s 5 % pružností a řízeny prostřednictvím ročních pracovních programů.
(30)
Za účelem zvýšení konkurenceschopnosti a ekonomické výkonnosti rybolovu je nezbytné stimulovat investice do inovací a poskytovat jim podporu. V zájmu dosažení vyšší úrovně účasti by měl být zjednodušen postup podávání žádostí o podporu pro inovace.
(31)
Pro zvýšení konkurenceschopnosti a ekonomické výkonnosti rybolovu a námořních činností je rovněž rozhodující investice do lidského kapitálu. ENRF by proto měl podporovat poradenské služby, spolupráci mezi vědci a rybáři, odbornou přípravu, celoživotní učení, povzbuzovat šíření znalostí přispívat ke zlepšování celkové výkonnosti a konkurenceschopnosti hospodářských subjektů a podporovat sociální dialog. Manželům, manželkám a životním partnerům samostatně výdělečně činných rybářů by jako uznání jejich úlohy v rybářských komunitách měla za určitých podmínek být rovněž být poskytnuta podpora pro odbornou přípravu, celoživotní učení, šíření znalostí a navazování kontaktů, přispívající k jejich odbornému rozvoji.
(32)
Ve snaze pomoci mladým lidem, kteří se setkávají s nesnázemi v přístupu na trh práce v odvětví rybolovu v době přetrvávající finanční krize, by ENRF měl podpořit program odborné přípravy a kurzy o udržitelných rybolovných postupech a zachování mořských biologických zdrojů.
(33)
S vědomím potenciálu, který rybářům věnujícím se drobnému pobřežnímu rybolovu nabízí diverzifikace a jejich zásadní role v pobřežních komunitách, by měl ENRF poskytovat podporu investicím přispívajícím k diverzifikaci příjmů rybářů rozvojem doplňkových činností, včetně investic do lodí, cestovního ruchu s nabídkou rybaření, restaurací, environmentálních služeb v oblasti rybolovu a výchovných činností v oblasti rybolovu.
(34)
Vytvoření a rozvoj nové hospodářské činnosti v odvětví rybolovu mladými rybáři jsou finančně náročné a představují prvek, který by měl být zohledněn při přidělování a směřování finančních prostředků v rámci ENRF. Tento vývoj má zásadní význam pro konkurenceschopnost odvětví rybolovu v Unii. Proto by měla být zavedena podpora pro mladé rybáře zahajující rybolovnou činnost, s cílem usnadnit jim zakládání podniků. Aby se zajistila životaschopnost nových hospodářských činností podporovaných ENRF, podpora by měla být podmíněna získáním nutných dovedností a schopností. Podpora zahájení podnikání by měla pouze přispět k pořízení prvního rybářského plavidla.
(35)
V zájmu splnění zdravotních a bezpečnostních požadavků na plavidlech je žádoucí, aby ENRF podporoval investice vztahující se k bezpečnosti, pracovním podmínkám, zdraví a hygieně na plavidlech, jestliže podporované investice přesahují rámec požadavků podle unijních a vnitrostátních právních předpisů.
(36)
Měla by být stanovena pravidla pro přidělování příspěvků a finančních náhrad pro rybáře a majitele rybářských plavidel v případě dočasného přerušení rybolovných činností, jestliže k tomuto přerušení došlo přímým důsledkem některých opatření pro zachování zdrojů, s výjimkou stanovení a přidělování rybolovných práv, jestliže je stanoveno v některých plánech řízení rybolovu Unie nebo jednotlivých států, nebo je důsledkem neobnovení dohod o partnerství v oblasti udržitelného rybolovu nebo protokolů k těmto dohodám. Tato pravidla by měla být stanovena rovněž v případech trvalého ukončení rybolovných činností.
(37)
Za určitých podmínek by mělo být možné přispívat z ENRF do vzájemných fondů, které rybářům poskytují náhrady za hospodářské ztráty způsobené nepříznivými klimatickými jevy, ekologickou katastrofou a náklady na záchrannou akci.
(38)
Za účelem přizpůsobení rybolovných činností rybolovným právům by mělo být možné podporovat z ENRF navržení, vývoj, sledování, hodnocení a řízení systémů pro přidělování rybolovných práv.
(39)
Je nanejvýš důležité do ENRF integrovat environmentální hlediska a podporovat provádění ochranných opatření v rámci společné rybářské politiky, je však nutné brát při tom ohled na různé podmínky ve vodách celé Unie. Pro tento účel je nezbytné přijmout regionalizovaný přístup k ochranným opatřením.
(40)
Podobně by měl ENRF podporovat snížení dopadu rybolovu na mořské prostředí, zejména podporou ekologických inovací, selektivnějších zařízení a vybavení, jakož i prostřednictvím opatření na ochranu a obnovu biologické rozmanitosti a ekosystémů a poskytovaných služeb, v souladu se strategií EU pro biologickou rozmanitost do roku 2020.
(41)
V souladu s hlavním cílem strategie Evropa 2020 souvisejícím se zmírňováním změny klimatu a energetickou účinností by mělo být možné podporovat z ENRF investice do lodí a energetických auditů.
(42)
S cílem zmírňování dopadů změny klimatu a zvyšování energetické účinnosti rybářských plavidel by mělo být možné poskytovat podporu na modernizaci hlavních nebo pomocných motorů a jejich nahrazení, pokud jsou při výběru upřednostněny hospodářské subjekty zabývající se drobným pobřežním rybolovem, aby se usnadnil jejich přístup k financování, a pokud větší vozidla přispívají ke snížení výkonu motoru.
(43)
Aby nedošlo k ohrožení cíle udržitelnosti reformy společné rybářské politiky, měl by být omezen objem finanční podpory, kterou lze věnovat na opatření týkající se loďstva, jako je dočasné nebo trvalé ukončení rybolovných činností, jakož i výměna motorů, a měla by být stanovena lhůta, během které lze udělit tuto finanční podporu v případě trvalého ukončení rybolovných činností.
(44)
V souladu se zákazem výmětů, který je součástí společné rybářské politiky, by měl ENRF podporovat investice do plavidel zaměřené na co nejlepší využití nežádoucích úlovků ryb a zhodnocení nedostatečně využívaných složek úlovků. S ohledem na nedostatek zdrojů je nutné maximalizovat hodnotu ulovených ryb, proto by měl ENRF podporovat rovněž investice do plavidel s cílem zvýšit obchodní hodnotu ulovených ryb.
(45)
S vědomím důležitosti rybářských přístavů, míst vykládky a přístřešků by měl ENRF podporovat příslušné investice, zejména zaměřené na zvýšení energetické účinnosti, ochrany životního prostředí, kvality vyložených produktů, a na zvýšení bezpečnosti a zlepšení pracovních podmínek.
(46)
Pro Unii je životně důležité, aby byla dosažena udržitelná rovnováha mezi zdroji pitné vody a jejich využíváním. Proto je třeba přijmout vhodná opatření pro podporu vnitrozemského rybolovu, při současném udržení ekonomické životaschopnosti těchto odvětví.
(47)
V souladu se sdělením Komise Radě a Evropskému parlamentu ze dne 19. září 2002 nazvaným „Strategie pro udržitelný rozvoj evropské akvakultury“ a sdělením Komise Evropskému parlamentu, Radě, Evropskému hospodářskému a sociálnímu výboru a Výboru regionů ze dne 29. dubna 2013 nazvaným „Strategické zásady udržitelného rozvoje akvakultury v EU“, cíli společné rybářské politiky a strategií Evropa 2020 by měl ENRF podporovat ekologicky, ekonomicky a sociálně udržitelný rozvoj odvětví akvakultury.
(48)
S ohledem na možný dopad úniku hospodářských zvířat z oblastí akvakultury na divoké mořské populace by ENRF neměla poskytovat pobídky k chovu geneticky modifikovaných organismů.
(49)
Akvakultura přispívá k růstu a zaměstnanosti v pobřežních a venkovských oblastech. Proto je zásadně důležité, aby byl ENRF přístupný zejména pro malé a střední podniky v odvětví akvakultury a podílel se na uvádění nových chovatelů v oblasti akvakultury do podnikání. Za účelem zvýšení konkurenceschopnosti a ekonomické výkonnosti akvakultury je nezbytné stimulovat inovace a podnikání. Proto by mělo být možné podporovat z ENRF inovativní operace, obchodní rozvoj podniků v oblasti akvakultury obecně, včetně nepotravinářské akvakultury a akvakultury na moři, a doplňkové činnosti, jako například cestovní ruch s nabídkou rybaření, environmentální služby týkající se oblasti akvakultury nebo vzdělávací činnosti.
(50)
Pro zvýšení konkurenceschopnosti a ekonomické výkonnosti činností v oblasti akvakultury je rovněž rozhodující investice do lidského kapitálu. Proto by mělo být možné podporovat z ENRF celoživotní učení a vytváření sítí povzbuzující šíření znalostí, jakož i poradenské služby napomáhající zlepšování celkové výkonnosti a konkurenceschopnosti subjektů.
(51)
S cílem přispět k rozvoji zařízení a infrastruktury pro akvakulturu by mělo být možné podporovat z ENRF strategická rozhodnutí celostátních a regionálních orgánů, především pokud jde o vymezování a mapování zón, jež mohou být pro rozvoj akvakultury považovány za nejvhodnější.
(52)
S cílem podporovat ekologicky, sociálně a hospodářsky udržitelnou akvakulturu by mělo být možné podporovat z ENRF činnosti v odvětví akvakultury, které jsou vysoce šetrné k životnímu prostředí, přechod podniků v odvětví akvakultury na environmentální řízení, využití systémů auditu, jakož i přechod na ekologickou akvakulturu. Ve stejném duchu by měl ENRF mít rovněž možnost podporovat akvakulturu poskytující zvláštní environmentální služby.
(53)
S vědomím důležitosti ochrany spotřebitele by mělo být možné z ENRF odpovídajícím způsobem podporovat chovatele s cílem vyloučit či zmírňovat rizika pro zdraví lidí a zvířat, která může chov v oblasti akvakultury vytvářet.
(54)
S poznáním rizik investic do činností akvakultury by ENRF měl mít možnost povzbuzovat bezpečnost podnikání příspěvky k pojištění populací akvakultury, a tím i zajištění příjmů producentů v případě mimořádných výrobních ztrát, zejména v důsledku přírodních katastrof, nepříznivých klimatických jevů, náhlých změn kvality vody, chorob nebo škůdců rostlin a zničení výrobních zařízení.
(55)
Vzhledem k tomu, že přístup k místnímu rozvoji se zapojením místních komunit po řadu let prokazuje svou užitečnost pro podporu rozvoje rybolovu a akvakultury, jakož i venkovských oblastí tím, že bere v potaz potřeby mnoha odvětví pro domácí rozvoj, je nutné poskytovat podporu i nadále a do budoucna ji posilovat.
(56)
V odvětví rybolovu a akvakultury by měl místní rozvoj se zapojením místních komunit podpořit inovační přístupy k vytváření růstu a pracovních míst, zejména poskytnutím přidané hodnoty k produktům rybolovu a diverzifikací místního hospodářství směrem k novým hospodářským činnostem, včetně činností nabízených „modrým růstem“ a širšími námořními odvětvími.
(57)
Udržitelný rozvoj odvětví rybolovu a akvakultury by měl přispívat k dosažení cílů strategie Evropa 2020 souvisejícím s podporou sociálního začleňování a snižování chudoby, s vytvářením pracovních míst a také s povzbuzováním inovací na místní úrovni. Mělo by to rovněž přispět k dosažení cíle posilování územní soudržnosti, který je hlavní prioritou zakotvenou ve Smlouvě o fungování EU.
(58)
Komunitně vedený místní rozvoj by měl být založen na přístupu zdola nahoru s využitím místních partnerství, která jsou složena ze zástupců veřejného, soukromého i občanského sektoru a odrážejí přesně složení místní společnosti. Tito místní aktéři mají nejlepší možnosti k tomu, aby vypracovali a prováděli integrované víceodvětvové strategie komunitně vedeného místního rozvoje, které budou plnit potřeby jejich místní rybolovné oblasti. Je důležité zajistit, aby žádná jednotlivá zájmová skupina neměla v rozhodovacích orgánech místních akčních skupin v oblasti rybolovu (dále jen „skupiny FLAG“) více než 49 % hlasovacích práv.
(59)
Základním rysem tohoto přístupu je vytváření sítí mezi místními partnerstvími. Spolupráce mezi místními partnerstvími je tedy důležitým rozvojovým nástrojem, který by měl být z ENRF podporován.
(60)
Podpora ENRF rybolovným oblastem by měla být koordinována s podporou místního rozvoje, kterou nabízejí další fondy Unie, a měla by zahrnovat všechny aspekty přípravy a provádění strategií komunitně vedeného místního rozvoje a činnosti skupin FLAG, jakož i náklady na oživení místní oblasti a provoz místního partnerství.
(61)
V zájmu zajištění životaschopnosti odvětví rybolovu a akvakultury na vysoce konkurenčním trhu je nezbytné přijmout ustanovení o poskytnutí podpory na provádění nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1379/2013 (14), a na činnosti zpracování a uvádění na trh prováděné hospodářskými subjekty ve snaze maximalizovat hodnotu produktů rybolovu a akvakultury. Zvláštní pozornost je třeba věnovat podpoře činností, které začleňují činnosti dodavatelského řetězce v oblasti produkce, zpracování a uvádění na trh nebo představují inovativní procesy nebo metody. Při udělování podpory by měly být upřednostňovány organizace producentů a sdružení organizací producentů. Pokud jde o plány produkce a uvádění produktů na trh, měly by pro podporu být způsobilé pouze tyto organizace a sdružení. Ve snaze přizpůsobit se nové politice zákazu výmětů by měl ENRF podporovat také zpracování nežádoucích úlovků.
(62)
Nařízení (EU) č. 1379/2013 stanoví mechanismus skladování produktů rybolovu určených k lidské spotřebě na podporu větší stability trhu. V zájmu zajištění přechodu z mechanizmů tržní intervence na nové zaměření na plánování a řízení činností produkce a uvádění na trh by do 31. prosince 2018 měla být ukončena veškerá podpora poskytovaná ze strany ENRF.
(63)
S uvědoměním rostoucí konkurence, které jsou vystaveni rybáři věnující se drobnému pobřežnímu rybolovu, by mělo být možné podporovat z ENRF podnikatelské iniciativy, kterými rybáři věnující se drobnému pobřežnímu rybolovu dodávají přidanou hodnotu uloveným rybám, a to zejména zpracováním a přímým prodejem svého úlovku.
(64)
Vzhledem k tomu, že se rybolovné činnosti v nejvzdálenějších regionech Unie potýkají s problémy způsobenými zejména jejich odlehlostí a specifickými klimatickými podmínkami, mělo by být možné zohlednit v rámci ENRF zvláštní obtíže těchto regionů, uznané v článku 349 Smlouvy o fungování EU.
(65)
Aby bylo možné udržet konkurenceschopnost určitých produktů rybolovu a akvakultury z nejvzdálenějších regionů Unie vůči podobným produktům z jiných regionů Unie, Unie zavedla v roce 1992 opatření k vyrovnání souvisejících dodatečných nákladů v odvětví rybolovu. Opatření vztahující se na období 2007-2013 jsou stanovena v nařízení (ES) č. 791/2007. Je nezbytné i nadále od 1. ledna 2014 poskytovat podporu na vyrovnání dodatečných nákladů lovu, chovu, výroby a pro uvádění některých produktů rybolovu a akvakultury z nejvzdálenějších regionů Unie na trh, tak aby toto vyrovnání přispělo k zachování hospodářské životaschopnosti hospodářských subjektů z těchto regionů.
(66)
S ohledem na rozdílné podmínky uvádění na trh v nejvzdálenějších regionech, na výkyvy v odlovu a populacích a na tržní poptávku je třeba ponechat na jednotlivých členských státech, aby stanovily nárok na vyrovnání pro produkty rybolovu, jejich příslušná maximální množství a částku vyrovnání v rámci celkových prostředků přidělených dotčeným členským státům.
(67)
Členské státy by měly být oprávněny určit seznam a množství dotčených produktů rybolovu a výši vyrovnání v rámci celkových prostředků přidělených příslušnému členskému státu. Je rovněž třeba, aby byly oprávněny upravit své plány vyrovnání, pokud to lze odůvodnit měnícími se podmínkami.
(68)
Členské státy by měly stanovit částku vyrovnání ve výši umožňující vhodné vyrovnání dodatečných nákladů vyplývajících ze zvláštních znevýhodnění nejvzdálenějších regionů. Aby se zabránilo nadměrnému vyrovnání, částka by měla být úměrná dodatečným nákladům, které podpora vyrovnává. Za tímto účelem je také třeba, aby se vzaly v potaz další typy veřejné intervence, které mají dopad na úroveň dodatečných nákladů.
(69)
Je nanejvýš důležité, aby členské státy a hospodářské subjekty měly nezbytné prostředky pro provádění kontrol na vysoké úrovni, a tak zaručit dodržování pravidel společné rybářské politiky a zároveň zabezpečit udržitelné využívání živých vodních zdrojů. Mělo by proto být možné podporovat z ENRF členské státy a provozovatele v souladu s nařízením Rady (ES) č. 1224/2009 (15). Vytvořením kultury dodržování pravidel by tato podpora měla přispívat k udržitelnému rozvoji.
(70)
V duchu logiky jediného fondu by se v rámci ENRF měla zvýšit podpora poskytovaná na základě nařízení (ES) č. 861/2006 členským státům s ohledem na výdaje vynaložené v souvislosti s prováděním systému Unie pro kontrolu ENRF.
(71)
V souladu s cíli politiky Unie pro kontrolu a vynucování se jako vhodné jeví při používání hlídkových plavidel, letadel a vrtulníků ke kontrole rybolovu přesně určit minimální dobu, která by poskytovala základ pro podporu v rámci ENRF.
(72)
S ohledem na význam spolupráce mezi členskými státy v oblasti kontroly by mělo být možné poskytovat z ENRF pro tento účel podporu.
(73)
Je třeba přijmout opatření na podporu shromažďování, správy a využívání údajů o rybolovu podle víceletého programu Unie, a to zejména na podporu vnitrostátních programů, správy a využívání údajů pro vědeckou analýzu a provádění společné rybářské politiky. V duchu logiky jediného fondu by měla v rámci ENRF pokračovat podpora poskytovaná členským státům podle nařízení (ES) č. 861/2006 na výdaje vynaložené v souvislosti se shromažďováním, správou a využíváním údajů o rybolovu v rámci ENRF.
(74)
Řádná a účinná rozhodnutí v oblasti řízení rybolovu v rámci společné rybářské politiky by měla být podpořena činnostmi v oblasti výzkumu a spolupráce a poskytováním vědeckých a socioekonomických stanovisek a doporučení potřebných pro provádění a rozvoj společné rybářské politiky, včetně biogeograficky citlivých oblastí.
(75)
Rovněž je nutné podporovat spolupráci mezi členskými státy, případně se třetími zeměmi, při shromažďování údajů v rámci stejného moře, jakož i s příslušnými mezinárodními vědeckými subjekty.
(76)
Cílem integrované námořní politiky je podpora udržitelného využívání moří a oceánů a rozvoj koordinovaného, soudržného a transparentního rozhodování ve vztahu k politikám týkajícím se oceánů, moří, ostrovů, pobřežních a nejvzdálenějších regionů a námořních odvětví, jak uvádí sdělení Komise Evropskému parlamentu, Radě, Evropskému hospodářskému a sociálnímu výboru a Výboru regionů ze dne 10. října 2007 nazvané „Integrovaná námořní politika pro Evropskou unii“.
(77)
Jak je uvedeno v nařízení (EU) č. 1255/2011, v závěrech Rady, v usneseních Evropského parlamentu a ve stanoviscích Výboru regionů, pro provádění a další rozvoj integrované námořní politiky Unie je potřebné trvalé financování. Očekává se, že rozvoj námořních záležitostí prostřednictvím finanční podpory opatření v rámci integrované námořní politiky bude mít významný dopad, pokud jde o ekonomickou, sociální a územní soudržnost.
(78)
ENRF by měl přispět k podpoře všech úrovní integrované námořní správy, zejména prostřednictvím výměny osvědčených postupů a dalšího rozvoje a provádění strategií pro oblasti jednotlivých moří. Tyto strategie jsou zaměřeny na vytvoření integrovaného rámce pro řešení společných problémů v oblastech jednotlivých evropských moří a na posílení spolupráce mezi zúčastněnými stranami s cílem maximalizovat využití finančních nástrojů a fondů Unie a přispívat k hospodářské, sociální a územní soudržnosti Unie. V této souvislosti mohou opatření a mechanismy zaměřené na lepší spolupráci mezi členskými státy zahrnovat přeshraniční a meziodvětvovou spolupráci mezi námořními službami, např. činnosti v rámci Evropského fóra pro služby pobřežní ochrany, s cílem podporovat výměnu zkušeností a osvědčených postupů v zájmu dosažení efektivnosti a soudržnosti, a to v rámci stávajících příslušných právních předpisů Unie.
(79)
Je třeba, aby měl ENRF možnost rovněž podporoval další rozvoj nástrojů pro vytváření synergií mezi iniciativami v různých odvětvích s dopadem na moře, oceány a pobřeží. To je případ integrovaného námořního dohledu, jehož cílem je zlepšit námořní situační uvědomování prostřednictvím posílené a bezpečné výměny informací mezi jednotlivými odvětvími. Z ENRF by však neměly být financovány operace související s námořním dohledem spadající do oblasti působnosti části třetí hlavy V Smlouvy o fungování EU.
(80)
Propojení informačních systémů řízených těmito odvětvími může vyžadovat mobilizaci vlastních mechanismů financování těchto systémů, a to soudržným způsobem a v souladu se Smlouvou o fungování EU. Územní plánování námořních prostor a integrovaná správa pobřežních oblastí zásadním způsobem přispívají k udržitelnému rozvoji mořských a pobřežních oblastí a k dosažení cílů ekosystémového řízení a rozvoje propojení země a moře. Tyto nástroje jsou také důležité pro řízení různých využití našich pobřeží, moří a oceánů s cílem umožnit jejich udržitelný hospodářský rozvoj a podpořit přeshraniční investice, zatímco provádění směrnice 2008/56/ES bude blíže vymezovat hranice udržitelnosti lidských činností majících dopad na mořské prostředí. Dále je nutné zlepšit znalosti mořského světa a povzbuzovat inovace usnadněním shromažďování, svobodného sdílení, šíření a opakovaného využití údajů o stavu oceánů a moří.
(81)
ENRF by měl rovněž podporovat udržitelný hospodářský růst, zaměstnanost, inovace a konkurenceschopnost v rámci námořních odvětví a pobřežních regionů. Je zvláště důležité rozpoznat regulativní překážky a nedostatky dovedností, které brání růstu v rozvíjejících se a perspektivních námořních odvětvích, jakož i operace zaměřené na podporu investic do technologických inovací nezbytných pro zlepšení podnikatelského potenciálu mořských a námořních aplikací.
(82)
ENRF by se měl doplňovat a zachovávat soulad s existujícími i budoucími finančními nástroji, které dávají k dispozici Unie a členské státy na celostátní a nižší úrovni, k podpoře udržitelného hospodářského, sociálního a územního rozvoje, ochrany a udržitelného využívání oceánů, moří a pobřeží, k posílení účinnosti spolupráce mezi členskými státy a jejich pobřežními, ostrovními a nejvzdálenějšími regiony, s přihlédnutím ke stanovení pořadí důležitosti a pokroku vnitrostátních a místních projektů. ERNF by měl navazovat na jiné politiky Unie, které mohou zahrnovat námořní prvek, zejména na EFRR, Fond soudržnosti a ESF, jakož i program Horizont 2020 zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1291/2013 (16).
(83)
V úsilí o dosažení cílů společné rybářské politiky na globální úrovni se Unie aktivně podílí na činnosti mezinárodních organizací. Proto je nezbytné, aby Unie přispívala na činnost organizací, které pomáhají zajistit zachování a udržitelné využívání rybolovných zdrojů na volném moři a ve vodách třetích zemí. V duchu logiky jediného fondu by měla v rámci ENRF pokračovat podpora poskytnutá mezinárodním organizacím na základě nařízení (ES) č. 861/2006.
(84)
Pro zlepšení správy v rámci společné rybářské politiky a zajištění účinného fungování poradních sborů je nezbytné, aby poradním sborům bylo poskytnuto dostatečné a trvalé financování, které by jim umožnilo účinně vykonávat jejich poradní roli v rámci společné rybářské politiky. V duchu logiky jediného fondu by měla podpora poskytnutá poradním sborům v rámci ENRF nahradit podporu poskytovanou regionálním poradním sborům na základě nařízení (ES) č. 861/2006.
(85)
Je potřeba, aby ENRF formou technické pomoci usnadnil provádění operačního programu a mimo jiné podporoval inovativní přístupy a postupy umožňující jednoduché a transparentní provádění. Technická pomoc by měla zahrnovat také vytvoření evropské sítě skupin FLAG se zaměřením na budování kapacit, šíření informací, výměnu zkušeností a podporu spolupráce mezi místními partnerstvími.
(86)
V zájmu dobrého pracovního partnerství a náležité podpory ze strany Unie je třeba zajistit co nejširší informovanost o podpoře Unie a její publicitu. Orgány odpovědné za řízení pomoci by měly být rovněž odpovědné za tato hlediska informovanosti a publicity i za průběžné informování Komise o příslušných přijatých opatřeních.
(87)
V souvislosti se všemi operacemi financovanými na základě tohoto nařízení, a to jak v rámci sdíleného, tak přímého řízení, je nezbytné zajistit ochranu finančních zájmů Unie řádným uplatňováním příslušných právních předpisů týkajících se ochrany těchto zájmů a náležitou kontrolou prováděnou členskými státy a Komisí.
(88)
Aby bylo možné řešit specifické podmínky společné rybářské politiky uvedené v nařízení (EU) č. 1380/2013 a přispívat k dodržování pravidel společné rybářské politiky, měla by být stanovena další ustanovení k pravidlům o přerušení platební lhůty stanoveným v nařízení (EU) č. 1303/2013. Pokud členský stát nebo subjekt nedodržel své povinnosti v rámci společné rybářské politiky nebo má-li Komise důkazy naznačující toto nedodržení, Komise by měla mít možnost v rámci preventivního opatření přerušit platby.
(89)
Aby se zabránilo zjevnému riziku vyplácení nezpůsobilých výdajů, Komise by měla mít kromě možnosti přerušení platební lhůty také možnost pozastavit platby v případě závažného nedodržení pravidel společné rybářské politiky členským státem.
(90)
Operační programy by měl být předmětem monitorování a hodnocení s cílem zlepšit jejich kvalitu a prokázat jejich splnění. Komise by měla vytvořit rámec pro společný systém monitorování a hodnocení, mimo jiné zajišťující, že příslušné údaje budou k dispozici včas. V této souvislosti je třeba, aby byl určen seznam ukazatelů a aby Komise vypracovala posouzení dopadů politiky ENRF ve vztahu ke specifickým cílům.
(91)
Odpovědnost za monitorování provádění operačního programu by měl společně nést řídící orgán a monitorovací výbor zřízený pro tento účel. K tomu by měly být určeny příslušné pravomoci řídícího orgánu a monitorovacího výboru. Monitorování operačního programu by mělo zahrnovat vypracování výroční zprávy o provádění, která se zasílá Komisi.
(92)
Aby se zlepšila dostupnost a transparentnost informací o možnostech financování a příjemcích podpory, měly by být v každém členském státě zpřístupněny jediné internetové stránky nebo internetový portál poskytující informace o operačním programu, včetně seznamu operací podporovaných v rámci každého operačního programu. Příslušné internetové stránky všech členských států by měly být přístupné rovněž z jediné oficiální webové stránky Unie, aby byl občanům z různých členských států usnadněn přístup k informacím zveřejňovaným členskými státy. Tyto informace by měly široké veřejnosti a zejména daňovým poplatníkům Unie poskytovat pochopitelnou, jasnou a konkrétní představu o tom, jak se vynakládají finanční prostředky Unie v rámci ENRF. Kromě tohoto cíle by mělo zveřejnění příslušných údajů sloužit k účelu další propagace možnosti žádat o finanční prostředky Unie. Aniž je dotčeno používání směrnice Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES (17), může toto zveřejnění v souladu s vnitrostátními právními předpisy zahrnovat jména fyzických osob.
(93)
Za účelem doplnění a změn některých jiných než podstatných prvků tohoto nařízení by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o určení doby trvání a příslušných počátečních nebo koncových dat doby ve vztahu ke kritériím přípustnosti žádostí, upravení procentuálních podílů týkajících se orientačního rozdělení finančních prostředků mezi cíle v rámci přímého řízení, vymezení způsobilých operací a nákladů pro investice do rybářských plavidel nebo jednotlivých zařízení, týkající se hygienických, zdravotních, bezpečnostních nebo pracovních podmínek, definice způsobilých nákladů podle opatření na ochranu a obnovu mořské biologické rozmanitosti a ekosystémů v rámci udržitelného provozování rybolovných činností, vymezení nákladů způsobilých pro podporu investic do zařízení nebo rybářských plavidel zaměřených na snížení emisí znečišťujících látek nebo skleníkových plynů a zvýšení energetické účinnosti rybářských plavidel, vymezení kritérií pro výpočet dodatečných nákladů vyplývajících ze zvláštních obtíží nejvzdálenějších regionů, vymezení případů nedodržení ze strany členských států, jež mohou způsobit přerušení platební lhůty nebo pozastavení plateb, vymezení kritérií pro určení úrovně finanční opravy, která má být použita, jakož i kritérií pro používání finančních oprav na základě paušálních sazeb nebo extrapolace a vymezení obsahu a vytvoření rámce společného systému monitorování a hodnocení.
(94)
Pro usnadnění hladkého přechodu ze systému zavedeného nařízením (ES) č. 1198/2006 na systém zavedený tímto nařízením by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU v souvislosti se stanovením přechodných ustanovení.
(95)
Při přijímání aktů v přenesené pravomoci podle tohoto nařízení je obzvláště důležité, aby Komise vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracovávání aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(96)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci, pokud jde o stanovení ročního rozpisu celkových zdrojů, které jsou k dispozici pro závazky v rámci sdíleného řízení, v členění podle členských států, schválení operačních programů a jejich změn, schválení pracovních plánů pro shromažďování údajů, schválení ročních pracovních programů týkajících se technické pomoci z podnětu Komise, konstatování toho, že existují důkazy poukazující na nedodržení povinností v rámci společné rybářské politiky, konstatování toho, že členský stát nesplnil své povinnosti v rámci společné rybářské politiky, úplné nebo částečné pozastavení vyplácení průběžných plateb týkajících se operačního programu a provedení finanční opravy zrušením celé podpory Unie na operační program nebo její části. Komise by měla přijímat tyto prováděcí akty bez použití nařízení (EU) č. 182/2011.
(97)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení by Komisi měly být rovněž svěřeny prováděcí pravomoci, pokud jde o předkládání jednotlivých částí operačního programu, jednací řád, formát a časové rozvrhy týkající se schvalování a předkládání operačního programu a jeho změn, roční pracovní program podle kapitol I a II hlavy VI, podobu plánu vyrovnání pro nejvzdálenější regiony, použití různých procentních bodů míry veřejné podpory, vzor, který má být členskými státy použit při předkládání finančních údajů Komisi, stanovení zvláštních ukazatelů pro priority Unie, pravidla pro informace zasílané členskými státy a údaje a synergie mezi možnými zdroji údajů, formu a předkládání výroční zprávy o provádění a jednotlivé části, které mají být zahrnuty do předběžných hodnocení. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením (EU) č. 182/2011 a měl by být použit přezkumný postup.
(98)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení by Komisi měly být dále svěřeny prováděcí pravomoci, pokud jde o přijetí skutečných priorit Unie pro vynucování a kontrolu, zahrnující podrobnosti o případných změnách těchto priorit, stanovení pravidel pro předkládání údajů poskytovaných řídícími orgány, technické vlastnosti informací a propagační opatření pro danou operaci a pokyny pro vytvoření znaku a určení standardních barev. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením (EU) č. 182/2011. V zájmu zajištění jednoduššího a rychlejšího postupu by měl být použit poradní postup.
(99)
Jelikož cílů tohoto nařízení nemůže být s ohledem strukturální obtíže, s nimiž se členské státy potýkají při rozvoji odvětví rybolovu, akvakultury a námořního odvětví, jakož i z důvodu omezených finančních prostředků členských států, dosaženo uspokojivě členskými státy, ale spíše jich z důvodu rozsahu a dopadu operací, které mají být financovány v rámci operačních programů, může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o EU. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení těchto cílů.
(100)
Režim podpory uvedený v tomto nařízení nahrazuje režimy podpory zřízené nařízením (ES) č. 2328/2003, nařízením (ES) č. 861/2006, nařízením (ES) č. 1198/2006, nařízením (ES) č. 791/2007, nařízením (EU) č. 1255/2011 a článkem 103 nařízení (ES) č. 1224/2009. Uvedená nařízení a ustanovení by proto měla být zrušena s účinkem od 1. ledna 2014. Tímto nařízením by však nemělo být dotčeno pokračování ani změny pomoci schválené Komisí na základě nařízení (ES) č. 1198/2006 nebo jiného právního předpisu, který se na takovou pomoc vztahuje ke dni 31. prosince 2013.
(101)
Je vhodné uvést do souladu dobu použitelnosti tohoto nařízení s dobou použitelnosti nařízení (EU) č. 1303/2013. Toto nařízení by se proto mělo použít od 1. ledna 2014,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
HLAVA I
PŘEDMĚT, OBLAST PŮSOBNOSTI A DEFINICE
Článek 1
Předmět
Toto nařízení vymezuje finanční opatření Unie pro provádění:
a)
společné rybářské politiky;
b)
příslušných opatření týkajících se mořského práva;
c)
udržitelného rozvoje rybolovných a akvakulturních oblast a vnitrozemského rybolovu; a
d)
integrované námořní politiky.
Článek 2
Územní působnost
Toto nařízení se vztahuje na operace prováděné na území Unie, není-li v tomto nařízení stanoveno jinak.
Článek 3
Definice
1. Pro účely tohoto nařízení, a aniž je dotčen odstavec 2 tohoto článku, se použijí definice uvedené v článku 4 nařízení (EU) č. 1380/2013, článku 5 nařízení (EU) č. 1379/13, článku 4 nařízení (ES) č. 1224/2009 a článku 2 nařízení (EU) č. 1303/2013.
2. Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
1)
„společným prostředím pro sdílení informací“ síť systémů s decentralizovanou strukturou, vyvinutá pro účely výměny informací mezi jednotlivými uživateli za účelem zlepšení situační informovanosti o činnostech na moři;
2)
„meziodvětvovými operacemi“ ty iniciativy, které jsou vzájemně výhodné pro různá odvětví nebo odvětvové politiky, jak jsou uvedeny ve Smlouvě o fungování EU, a kterých není možné zcela dosáhnout prostřednictvím opatření zahrnutých v příslušných oblastech politiky;
3)
„systémem pro elektronické zaznamenávání a hlášení“ systém pro elektronické zaznamenávání a předávání údajů podle nařízení (ES) č. 1224/2009;
4)
„Evropskou námořní sítí pro pozorování a sběr dat“ síť, která začleňuje příslušné vnitrostátní námořní programy pro pozorování a shromažďování údajů do společného a přístupného evropského zdroje;
5)
„rybolovnou a akvakulturní oblastí“ oblast, která zahrnuje pobřeží moře, břehy řeky či jezera nebo rybníky či povodí, s významnou úrovní zaměstnanosti v odvětví rybolovu nebo akvakultury, která je ze zeměpisného, hospodářského a sociálního hlediska funkčně stejnorodá a jež byla jako taková označena členským státem;
6)
„rybářem“ každá osoba, která provozuje komerční rybolov, jak je chápán členským státem;
7)
„vnitrozemským rybolovem“ rybolovné činnosti provozované pro obchodní účely ve vnitrozemských vodách prostřednictvím plavidel nebo jiných zařízení včetně zařízení používaných pro rybolov pod ledem;
8)
„integrovaným řízením pobřežních zón“ strategie a opatření, jaké jsou například uvedeny v doporučení Evropského parlamentu a Rady 2002/413/ES (18);
9)
„integrovanou námořní správou“ se rozumí koordinované řízení všech odvětvových politik na úrovni Unie týkajících se oceánů, moří a pobřežních regionů;
10)
„integrovanou námořní politikou“ politika Unie, jejímž cílem je podpořit koordinované a soudržné rozhodování za účelem maximalizace udržitelného rozvoje, hospodářského růstu a sociální soudržnosti členských států a zejména pobřežních, ostrovních a nejvzdálenějších regionů v Unii, jakož i námořních odvětví, a to prostřednictvím soudržných politik v námořní oblasti a příslušné mezinárodní spolupráce;
11)
„integrovaným námořním dohledem“ iniciativa Unie, jejímž cílem je zvýšit efektivitu a účelnost činností dohledu v evropských mořích prostřednictvím výměny informací a spolupráce napříč odvětvími a hranicemi;
12)
„územním plánováním námořních prostor“ proces, kterým příslušné orgány členských států analyzují a organizují lidské činnosti v mořských oblastech za účelem dosažení ekologických, ekonomických a sociálních cílů;
13)
„opatřením“ se rozumí soubor operací;
14)
„drobným pobřežním rybolovem“ rybolov prováděný rybářskými plavidly o celkové délce menší než 12 metrů, která nepoužívají vlečná rybolovná zařízení uvedená v tabulce 3 v příloze I nařízení Komise (ES) č. 26/2004 (19);
15)
„plavidly provozovanými výlučně ve vnitrozemských vodách“ se rozumí plavidla zabývající se obchodním rybolovem ve vnitrozemských vodách, která nejsou zahrnuta do rejstříku rybářského loďstva Unie.
HLAVA II
OBECNÝ RÁMEC
KAPITOLA I
Zřízení Evropského námořního a rybářského fondu a jeho cíle
Článek 4
Zřízení
Zřizuje se Evropský námořní a rybářský fond (ENRF).
Článek 5
Cíle
ENRF přispívá k dosahování těchto cílů:
a)
podpora rybolovu a akvakultury, jež jsou konkurenceschopné, ekologicky udržitelné, hospodářsky životaschopné a sociálně odpovědné;
b)
podpora provádění společné rybářské politiky;
c)
podpora vyváženého a komplexního územního rozvoje rybolovných a akvakulturních oblastí;
d)
posilováním rozvoje a provádění integrované námořní politiky Unie, a to způsobem doplňujícím politiku soudržnosti a společnou rybářskou politiku;
Sledování těchto cílů nesmí vést ke zvyšování rybolovné kapacity.
Článek 6
Priority Unie
ENRF přispívá ke strategii Evropa 2020 a k provádění společné rybářské politiky. Naplňuje níže uvedené priority Unie v oblasti udržitelného rozvoje rybolovu a akvakultury a souvisejících činností, které odrážejí příslušné tematické cíle uvedené v nařízení (EU) č. 1303/2013:
1)
Podpora environmentálně udržitelného, inovativního a konkurenceschopného rybolovu založeného na znalostech a účinně využívajícího zdroje sledováním těchto specifických cílů:
a)
snížení dopadu rybolovu na mořské prostředí včetně předcházení nežádoucím úlovkům a jejich co nejvýraznějšího možného omezení;
b)
ochrana a obnova vodní biologické rozmanitosti a ekosystémů;
c)
zajištění rovnováhy mezi rybolovnou kapacitou a dostupnými rybolovnými právy;
d)
zvyšování konkurenceschopnosti a životaschopnosti podniků zabývajících se rybolovem včetně drobného pobřežního loďstva a zlepšení bezpečnosti nebo pracovních podmínek;
e)
poskytování podpory pro posilování technologického rozvoje, inovací včetně zvyšování energetické účinnosti a předávání znalostí;
f)
rozvoj odborné přípravy, nových profesních dovedností a celoživotního učení;
2)
Podpora environmentálně udržitelné, inovativní a konkurenceschopné akvakultury založené na znalostech a účinně využívající zdroje sledováním těchto specifických cílů:
a)
poskytování podpory pro posilování technologického rozvoje, inovací a předávání znalostí;
b)
zlepšování konkurenceschopnosti a životaschopnosti podniků akvakultury včetně zlepšení bezpečnosti nebo pracovních podmínek, zejména v případě malých a středních podniků;
c)
ochrana a obnova vodní biologické rozmanitosti a posílení ekosystémů souvisejících s akvakulturou a podpora akvakultury účinně využívající zdroje;
d)
podpora akvakultury s vysokou úrovní ochrany životního prostředí, zdraví a dobrých životních podmínek zvířat a veřejného zdraví a bezpečnosti;
e)
rozvoj odborné přípravy, nových profesních dovedností a celoživotního učení;
3)
Podpora provádění společné rybářské politiky sledováním těchto specifických cílů:
a)
zdokonalení a poskytování vědeckých poznatků, jakož i zlepšení shromažďování údajů a jejich správy;
b)
poskytnutí podpory pro monitorování, kontroly a vynucování, posílení institucionální kapacity a efektivní veřejné správy, aniž by se zvýšila administrativní zátěž;
4)
Zvyšování zaměstnanosti a územní soudržnosti sledováním tohoto specifického cíle: podpora hospodářského růstu, sociálního začleňování a vytváření pracovních míst a podpora uplatnitelnosti na trhu práce a mobility pracovních sil v pobřežních a vnitrozemských komunitách závislých na rybolovu a akvakultuře, včetně diverzifikace činností v rámci odvětví rybolovu a do dalších odvětví námořního hospodářství.
5)
Podpora uvádění na trh a zpracování sledováním těchto specifických cílů:
a)
zlepšování organizace trhu s produkty rybolovu a akvakultury;
b)
podpora investic do odvětví zpracování a uvádění na trh.
6)
Podpora provádění integrované námořní politiky.
KAPITOLA II
Sdílené a přímé řízení
Článek 7
Sdílené a přímé řízení
1. Opatření, na něž se vztahuje hlava V, jsou financována z ENRF v souladu se zásadou sdíleného řízení mezi Unií a členskými státy a společná pravidla stanovená v nařízení (EU) č. 1303/2013.
2. Opatření, na něž se vztahuje hlava VI, jsou financována z ENRF v souladu se zásadou přímého řízení.
KAPITOLA III
Obecné zásady pomoci v rámci sdíleného řízení
Článek 8
Státní podpora
1. Aniž je dotčen odstavec 2 tohoto článku, použijí se pro podporu poskytovanou členskými státy podnikům v odvětví rybolovu a akvakultury články 107, 108 a 109 Smlouvy o fungování EU.
2. Články 107, 108 a 109 Smlouvy o fungování EU se však nepoužijí na platby uskutečněné členskými státy podle tohoto nařízení a v souladu s ním, které spadají do působnosti článku 42 Smlouvy o fungování EU.
3. Vnitrostátní předpisy zavádějící financování z veřejných prostředků, které přesahuje ustanovení tohoto nařízení týkající se plateb uvedených v odstavci 2, se posuzují jako celek na základě odstavce 1.
4. U produktů rybolovu a akvakultury uvedených v příloze I Smlouvy o fungování EU, na něž se vztahují její články 107, 108 a 109, může Komise v souladu s článkem 108 Smlouvy o fungování EU schválit v nejvzdálenějších regionech uvedených v článku 349 Smlouvy o fungování EU provozní podporu v odvětví produkce, zpracování a uvádění těchto produktů na trh, aby se tím zmírnily zvláštní obtíže zemědělské produkce v uvedených regionech způsobené odlehlostí, ostrovní povahou a vzdálenou polohou.
Článek 9
Zvláštní předběžné podmínky
Pro ENRF se použijí zvláštní předběžné podmínky uvedené v příloze IV.
KAPITOLA IV
Přípustnost žádostí a nezpůsobilé operace
Článek 10
Přípustnost žádostí
1. Žádosti podané provozovatelem nejsou přípustné pro podporu z ENRF v určeném časovém období stanoveném podle odstavce 4 tohoto článku, pokud bylo příslušným orgánem zjištěno, že se dotčený provozovatel:
a)
dopustil závažného porušení předpisů podle článku 42 nařízení Rady (ES) č. 1005/2008 (20) nebo čl. 90 odst. 1 nařízení (ES) č. 1224/2009;
b)
podílel na provozu, řízení nebo vlastnictví rybářských plavidel uvedených na unijním seznamu plavidel provádějících nezákonný, nehlášený a neregulovaný rybolov podle čl. 40 odst. 3 nařízení (ES) č. 1005/2008 nebo plavidel plujících pod vlajkou zemí určených jako nespolupracující třetí země podle článku 33 uvedeného nařízení;
c)
dopustil závažných porušení pravidel společné rybářské politiky určených takto v jiných právních aktech přijatých Evropským parlamentem a Radou; nebo
d)
dopustil kteréhokoli z trestných činů uvedených v článcích 3 a 4 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/99/ES (21), pokud je podána žádost o podporu podle hlavy V kapitoly II tohoto nařízení.
2. Příjemce po podání žádosti musí nadále splňovat podmínky uvedené v odst. 1 písm. a) až d) po celou dobu provádění operace a po dobu pěti let po uskutečnění poslední platby tomuto příjemci.
3. Žádosti podané provozovatelem nejsou přípustné v určeném časovém období stanoveném podle odstavce 4 tohoto článku, pokud bylo příslušným orgánem zjištěno, že se dotčený provozovatel dopustil podvodu podle definice v článku 1 Úmluvy o ochraně finančních zájmů Evropských společenství (22) v rámci Evropského rybářského fondu nebo ENRF.
4. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 126, pokud jde o:
a)
určení doby uvedené v odstavcích 1 a 3 tohoto článku, která musí být přiměřená povaze, závažnosti, době trvání a opakování závažného porušení předpisů, trestného činu nebo podvodu a která nesmí být kratší než jeden rok;
b)
určení příslušných počátečních nebo koncových dat doby uvedené v odstavcích 1 a 3 tohoto článku.
5. Členské státy požadují, aby provozovatelé podávající žádost v rámci ENRF poskytli řídícímu orgánu podepsané prohlášení potvrzující, že splňují kritéria uvedená v odstavci 1 tohoto článku a že se v rámci Evropského námořního fondu nebo ENRF nedopustili podvodu, jak uvádí odstavec 3 tohoto článku. Členské státy před schválením operace ověří pravdivost tohoto prohlášení na základě informací dostupných podle vnitrostátního rejstříku porušení předpisů uvedeného v článku 93 nařízení (ES) č. 1224/2009 nebo na základě jiných dostupných údajů.
Pro účely prvního pododstavce členský stát poskytne na žádost jiného členského státu informace obsažené ve svém vnitrostátním rejstříku porušení předpisů, jak je uvedeno v článku 93 nařízení (ES) č. 1224/2009.
Článek 11
Nezpůsobilé operace
V rámci ENRF nejsou způsobilé tyto operace:
a)
operace zvyšující rybolovnou kapacitu plavidla nebo zařízení zvyšující schopnost plavidla vyhledat ryby;
b)
stavba nových rybářských plavidel nebo dovoz rybářských plavidel;
c)
dočasné nebo trvalé zastavení rybolovných činností, není-li v tomto nařízení stanoveno jinak;
d)
průzkumný rybolov;
e)
převod vlastnictví podniku;
f)
přímé vysazování ryb, pokud není výslovně stanoveno jako opatření na ochranu v právním předpisu Unie, nebo v případě experimentálního vysazování ryb.
HLAVA III
FINANČNÍ RÁMEC
Článek 12
Plnění rozpočtu
1. Rozpočet Unie přidělený ENRF podle hlavy V tohoto nařízení se plní v rámci sdíleného řízení v souladu s článkem 4 nařízení (EU) č. 1303/2013.
2. Rozpočet Unie přidělený ENRF podle hlavy VI tohoto nařízení plní přímo Komise v souladu s čl. 58 odst. 1 písm. a) nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 966/2012 (23).
3. Jakékoliv zrušení celého rozpočtového závazku v rámci přímého řízení nebo jeho části Komisí musí být v souladu s nařízením (EU, Euratom) č. 966/2012 a případně s článkem 123 tohoto nařízení.
4. V souladu s články 30 a 53 nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012 se použije zásada řádného finančního řízení.
Článek 13
Rozpočtové prostředky v rámci sdíleného řízení
1. Prostředky, které jsou k dispozici na závazky z ENRF pro období 2014 až 2020 v rámci sdíleného řízení, činí 5 749 331 600 EUR v běžných cenách v souladu s ročním rozpisem stanoveným v příloze II.
2. Částka 4 340 800 000 EUR z rozpočtových prostředků uvedených v odstavci 1 se přidělí na udržitelný rozvoj rybolovu, akvakultury a rybolovných oblastí, na uvádění na trh a zpracování a na technickou pomoc z podnětu členských států podle kapitol I, II, III, IV a VII hlavy V, s výjimkou článku 67.
3. Částka 580 000 000 EUR z rozpočtových prostředků uvedených v odstavci 1 se přidělí na kontrolní a vynucovací opatření podle článku 76.
4. Částka 520 000 000 EUR z rozpočtových prostředků uvedených v odstavci 1 se přidělí na shromažďování údajů podle článku 77.
5. Částka 192 500 000 EUR z rozpočtových prostředků uvedených v odstavci 1 se přidělí na vyrovnání pro nejvzdálenější regiony podle kapitoly V hlavy V. Toto vyrovnání nepřekročí za rok:
a)
6 450 000 EUR pro Azory a Madeiru,
b)
8 700 000 EUR pro Kanárské ostrovy,
c)
12 350 000 EUR pro francouzské nejvzdálenější regiony uvedené v článku 349 Smlouvy o fungování EU.
6. Částka 44 976 000 EUR z rozpočtových prostředků uvedených v odstavci 1 se přidělí na podporu skladování podle článku 67.
7. Částka 71 055 600 EUR z rozpočtových prostředků uvedených v odstavci 1 se přidělí na opatření týkající se integrované námořní politiky podle kapitoly VIII hlavy V.
8. Členské státy mají možnost využívat zaměnitelně finanční prostředky dostupné podle odstavců 3 a 4.
Článek 14
Rozpočtové prostředky v rámci přímého řízení
1. Prostředky, které jsou k dispozici na závazky z ENRF pro období 2014 až 2020 v rámci sdíleného řízení podle kapitoly I a III hlavy VI, činí 647 275 400 EUR v běžných cenách.
2. Pro účely hlavy VI kapitol I a II je orientační rozdělení finančních prostředků mezi cíle uvedené v článcích 82 a 85 stanoveno v příloze III.
3. Komise se může od orientačních procentuálních podílů uvedených v odstavci 2 v jednotlivých případech odchýlit maximálně o 5 % hodnoty finančního krytí.
4. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 126, pokud jde o úpravy procentuálních podílů stanovených v příloze III.
Článek 15
Přezkum v polovině období
Komise přezkoumá provádění hlavu VI kapitoly I a II včetně potřeby úprav orientačního rozdělení finančních prostředků stanoveného v příloze III a do 30. června 2017 předloží Evropskému parlamentu a Radě průběžnou hodnotící zprávu o dosažených výsledcích a kvalitativních a kvantitativních aspektech ERNF.
Článek 16
Finanční rozdělení pro sdílené řízení
1. Prostředky dostupné pro závazky členských států uvedené v čl. 13 odst. 2 až 7 pro období 2014 až 2020 v souladu s tabulkou v příloze II jsou stanoveny na základě těchto objektivních kritérií:
a)
pokud jde o hlavu V, s výjimkou článků 76 a 77:
i)
úroveň zaměstnanosti v odvětvích rybolovu a mořské a sladkovodní akvakultury včetně zaměstnanosti v oblasti souvisejícího zpracování,
ii)
úroveň produkce v odvětvích rybolovu a mořské a sladkovodní akvakultury včetně souvisejícího zpracování, a
iii)
podíl drobného pobřežního rybářského loďstva v rámci rybářského loďstva;
b)
pokud jde o články 76 a 77:
i)
rozsah kontrolních úkolů dotčeného členského státu, s přihlédnutím k velikosti rybářského loďstva členského státu a velikosti mořské oblasti, která má být kontrolována, objemu vykládek a hodnoty dovozu ze třetích zemí;
ii)
dostupné prostředky pro kontrolu vzhledem k rozsahu kontrolních úkolů členského státu, kdy jsou dostupné prostředky určeny s přihlédnutím k počtu kontrol provedených na moři a inspekcí vykládek;
iii)
rozsah úkolů dotčeného členského státu týkajících se shromažďování údajů, s přihlédnutím k velikosti rybářského loďstva členského státu, objemu vykládek a velikosti produkce akvakultury, rozsahu činností vědeckého sledování na moři a počtu průzkumů, jichž se členský stát účastní, a
iv)
dostupné zdroje pro sběr údajů ve srovnání s rozsahem úkolů členského státu týkajících se shromažďování údajů, kdy jsou dostupné prostředky určeny s přihlédnutím k lidským zdrojům a technickým prostředkům potřebným k provádění vnitrostátního programu odběru vzorků pro shromažďování údajů.
c)
pokud jde o všechna opatření, historická rozdělení finančních prostředků podle nařízení (ES) č. 1198/2006 a historická spotřeba podle nařízení (ES) č. 861/2006.
2. Komise přijme prostřednictvím prováděcího aktu rozhodnutí, kterým se stanoví roční rozpis celkových zdrojů v členění podle členských států.
HLAVA IV
PROGRAMOVÁNÍ
KAPITOLA I
Programování opatření financovaných v rámci sdíleného řízení
Článek 17
Příprava operačních programů
1. Každý členský stát vypracuje jediný operační program pro provádění priorit Unie stanovených v článku 6, které mají být spolufinancovány z ENRF.
2. Členský stát stanoví operační program v úzké spolupráci s partnery uvedenými v článku 5 nařízení (EU) č. 1303/2013.
3. Pro část operačního programu uvedeného v čl. 18 odst. 1 písm. o) Komise prostřednictvím prováděcích aktů přijme do 31. května 2014 konkrétní priority Unie pro politiku vynucování a kontroly. Tyto prováděcí akty se přijímají poradním postupem podle čl. 127 odst. 2.
Článek 18
Obsah operačního programu
1. Kromě prvků uvedených v článku 27 nařízení (EU) č. 1303/2013 operační program obsahuje:
a)
analýzu situace z hlediska silných a slabých stránek, příležitostí a hrozeb a určení potřeb, které je nutno řešit v dané zeměpisné oblasti, případně i včetně přímoří, na niž se program vztahuje.
Analýza se soustředí na příslušné priority Unie stanovené v článku 6 tohoto nařízení, a případně musí být v souladu s víceletým národním strategickým plánem pro akvakulturu uvedeným v článku 34 nařízení (EU) č. 1380/2013, a na pokrok v dosahování dobrého stavu prostředí vypracováním a prováděním strategie pro mořské prostředí podle článku 5 směrnice 2008/56/ES. Specifické potřeby týkající se pracovních míst, životního prostředí, zmírňování změny klimatu a přizpůsobení se této změně a podpory inovací jsou posuzovány ve vztahu k prioritám Unie, s cílem nalézt nejvhodnější odpovědi na úrovni jednotlivých priorit týkajících se příslušných oblastí;
b)
popis strategie ve smyslu článku 27 nařízení (EU) č. 1303/2013 dokládající, že:
i)
pro jednotlivé priority Unie zahrnuté v programu jsou stanoveny vhodné cíle na základě společných ukazatelů uvedených v článku 109 tohoto nařízení;
ii)
výběr příslušných opatření vyplývá logicky z jednotlivých priorit Unie zvolených v příslušném programu, přičemž se zohlední závěry předběžného hodnocení a analýzy podle písmene a) tohoto odstavce. V případě opatření za účelem trvalého zastavení rybolovných činností podle článku 34 tohoto nařízení popis strategie zahrnuje cíle a opatření, jež mají být přijata, v zájmu snížení rybolovné kapacity v souladu s článkem 22 nařízení (EU) č. 1380/2013. Rovněž se uvede popis metody pro výpočet prémie udělované podle článků 33 a 34 tohoto nařízení;
iii)
přidělení finančních prostředků na priority Unie zahrnuté v programu je odůvodnitelné a dostačuje k dosažení stanovených cílů;
c)
případně konkrétní potřeby oblastí Natura 2000, zavedených směrnicí Rady 92/43/EHS (24) a příspěvek programu ke zřízení ucelené sítě oblastí obnovy rybích populací podle článku 8 nařízení (EU) č. 1380/2013;
d)
posouzení konkrétních předběžných podmínek uvedených v článku 9 a příloze IV tohoto nařízení a v případě potřeby opatření uvedená v čl. 19 odst. 2 nařízení (EU) č. 1303/2013;
e)
popis výkonnostního rámce ve smyslu článku 22 a přílohy II nařízení (EU) č. 1303/2013;
f)
seznam vybraných opatření, uspořádaných podle priorit Unie;
g)
seznam kritérií používaných pro výběr rybolovných a akvakulturních oblastí podle hlavy V kapitoly III;
h)
seznam výběrových kritérií pro komunitně vedené strategie místního rozvoje podle hlavy V kapitoly III;
i)
v členských státech, kde lze více než 1 000 plavidel považovat za plavidla pro drobný pobřežní rybolov, akční plán pro rozvoj, konkurenceschopnost a udržitelnost drobného pobřežního rybolovu;
j)
požadavky na hodnocení a plán hodnocení podle článku 56 nařízení (EU) č. 1303/2013 a opatření, která mají být přijata pro řešení zjištěných potřeb;
k)
finanční plán, který má být navržen s ohledem na článek 20 nařízení (EU) č. 1303/2013 a v souladu s prováděcím aktem Komise podle čl. 16 odst. 2 tohoto nařízení a který zahrnuje:
i)
tabulku uvádějící celkový příspěvek ENRF plánovaný na každý rok,
ii)
tabulku uvádějící použitelné prostředky ENRF a míru spolufinancování v rámci priorit Unie stanovených v článku 6 tohoto nařízení, jakož i technickou pomoc; odchylně od obecného pravidla stanoveného v čl. 94 odst. 2 tohoto nařízení tato tabulka případně uvádí samostatně prostředky ENRF a míry spolufinancování, které se použijí pro podporu uvedenou v článcích 33 a 34, čl. 41 odst. 2, článcích 67 a 70, čl. 76 odst. 2 písm. a) až d) a f) až l), čl. 76 odst. 2 písm. e) a článku 77 tohoto nařízení.
l)
informace o doplňkovosti a koordinaci s fondy ESI a jinými příslušnými finančními nástroji Unie a členských států;
m)
prováděcí opatření k operačnímu programu včetně:
i)
určení orgánů uvedených v článku 123 nařízení (EU) č. 1303/2013 a pro informaci stručný popis systému řízení a kontroly;
ii)
popisu příslušných úloh místních akčních skupin v oblasti rybolovu (FLAG), řídícího orgánu nebo určeného subjektu pro veškeré úkoly v oblasti provádění komunitně vedené strategie místního rozvoje;
iii)
popisu postupů monitorování a hodnocení, jakož i obecného složení monitorovacího výboru uvedeného v článku 48 nařízení (EU) č. 1303/2013;
iv)
ustanovení k zajištění propagace programu v souladu s článkem 119 tohoto nařízení;
n)
seznam partnerů podle článku 5 nařízení (EU) č. 1303/2013 a výsledky konzultace s partnery;
o)
pro cíl zajištění zvýšené úrovně dodržování pravidel prostřednictvím kontroly uvedené v čl. 6 bodu 3 písm. b) a v souladu se skutečnými prioritami přijatými Komisí podle čl. 17 odst. 3:
i)
seznam subjektů, které provádějí systém kontroly, inspekce a vynucování, a stručný popis jejich dostupných lidských a finančních zdrojů pro kontrolu, inspekci a vynucování v oblasti rybolovu a jejich hlavní dostupné vybavení pro kontrolu, inspekci a vynucování v oblasti rybolovu, zejména počet lodí, letadel a vrtulníků,
ii)
hlavní cíle kontrolních opatření, která se mají provádět, s využitím ukazatelů dopadu, které budou stanoveny v souladu s článkem 109,
iii)
specifické cíle, kterých má být dosaženo v souladu s prioritami Unie podle článku 6, a podrobný popis podle kategorie po celé programové období;
p)
za účelem shromažďování údajů pro udržitelné řízení rybolovu podle čl. 6 bodu 3 písm. a) a v souladu s víceletým programem Unie uvedeným v článku 3 nařízení (ES) č. 199/2008:
i)
popis činností shromažďování údajů v souladu s čl. 25 odst. 1 nařízení (EU) č. 1380/2013;
ii)
popis postupů pro ukládání údajů, správy a využívání údajů;
iii)
popis způsobilosti pro dosahování řádného finančního a administrativního řízení shromážděných údajů;
Část operačního programu uvedená v písmenu p) je doplněna v souladu s článkem 21 tohoto nařízení.
2. Operační program zahrnuje metody pro výpočet zjednodušených nákladů podle čl. 67 odst. 1 písm. b), c) a d) nařízení (EU) č. 1303/2013 a dodatečných nákladů nebo ztráty příjmů v souladu s článkem 96 tohoto nařízení a metodu pro výpočet vyrovnání podle příslušných kritérií stanovených pro každou z využitých činností podle čl. 40 odst. 1 a článků 53, 54 a 55, čl. 56 odst. 1 písm. f) a článku 67 tohoto nařízení. V případě potřeby jsou zahrnuty rovněž informace o předběžných platbách pro skupiny FLAG podle článku 62 tohoto nařízení.
3. Komise přijme prostřednictvím prováděcích aktů pravidla pro prezentaci jednotlivých částí popsaných v odstavcích 1 a 2 tohoto článku. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 127 odst. 3.
Článek 19
Schválení operačního programu
1. S výhradou článku 29 nařízení (EU) č. 1303/2013 Komise přijímá prováděcí akty, jimiž schválí operační program.
2. Pro účely přijetí prováděcích aktů uvedených v odstavci 1 tohoto článku Komise přezkoumá, zda opatření uvedená v čl. 18 odst. 1 písm. b) bodu ii) mohou skutečně odstranit zjištěnou nadměrnou kapacitu.
Článek 20
Změna operačního programu
1. Komise přijímá prováděcí akty, jimiž schválí změnu operačního programu.
2. V zájmu přizpůsobení se vyvíjejícím se potřebám v oblasti kontroly může Komise přijmout každé dva roky prováděcí akty, jimž upřesní veškeré změny priorit Unie v oblasti politiky vynucování a kontroly uvedené v čl. 17 odst. 3 a odpovídajících způsobilých operací, které je třeba upřednostnit. Tyto prováděcí akty se přijímají s poradním postupem podle čl. 127 odst. 2.
3. Členské státy mohou předložit změnu svých operačních programů s ohledem na nové priority stanovené v prováděcích aktech uvedených v odstavci 2 tohoto článku. V souladu se zásadou proporcionality se pro tyto změny operačních programů použije zjednodušený postup přijatý v souladu s čl. 22 odst. 2.
Článek 21
Pracovní plány pro shromažďování údajů
1. Pro účely použití čl. 18 odst. 1 písm. p) tohoto nařízení předloží členské státy elektronicky Komisi pracovní plány shromažďování údajů podle čl. 4 odst. 4 nařízení (ES) č. 199/2008, a to do 31. října roku předcházejícího roku zahájení uplatňování pracovního plánu, ledaže dosud platí stávající plán, v kterémžto případě o tom uvědomí Komisi. Obsah těchto plánů musí být v souladu s čl. 4 odst. 2 uvedeného nařízení.
2. Komise přijme prováděcí akty, jimiž schválí pracovní plány uvedené v odstavci 1, do 31. prosince roku předcházejícího roku zahájení uplatňování pracovního plánu.
Článek 22
Pravidla týkající se postupů a harmonogramů
1. Komise může přijmout prostřednictvím prováděcích aktů pravidla pro postupy, formu a časové plány pro:
a)
schvalování operačních programů,
b)
předkládání a schvalování návrhů změn operačních programů včetně jejich vstupu v platnost a četnosti předkládání během programového období,
c)
předkládání a schvalování návrhů změn podle čl. 20 odst. 3,
d)
předkládání pracovních plánů pro shromažďování údajů.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 127 odst. 3.
2. Postupy a časové plány budou zjednodušeny v případě:
a)
změny operačních programů týkající se převodu finančních prostředků mezi prioritami Unie za podmínky, že nepřekračují 10 % částky přidělené na příslušnou prioritu Unie;
b)
změny operačních programů týkající se zavedení nebo zrušení opatření nebo typů příslušných operací a souvisejících informací a ukazatelů;
c)
změny operačních programů týkající se změn v popisu opatření včetně změn podmínek způsobilosti;
d)
změn uvedených v čl. 20 odst. 3, jakož i v případě dalších změn části operačního programu uvedené v čl. 18 odst. 1 písm. n).
3. Odstavec 2 se nepoužije na opatření uvedená v článcích 33, 34 a v čl. 41 odst. 2.
KAPITOLA II
Programování opatření financovaných v rámci přímého řízení
Článek 23
Roční pracovní program
1. Pro účely provádění hlavy VI přijme Komise prostřednictvím prováděcích aktů roční pracovní programy v souladu s cíli stanovenými v těchto kapitolách. V případě kapitol I a II hlavy VI se tyto prováděcí akty přijímají přezkumným postupem podle čl. 127 odst. 3.
2. Roční pracovní programy zahrnují:
a)
popis financovaných činností a cíle, jež jednotlivé činnosti sledují, které musí být v souladu s cíli stanovenými v článcích 82 a 85. Obsahuje také určení částky přidělené na každou činnost, orientační harmonogram provádění, jakož i informace o provádění těchto činností;
b)
pro granty a související opatření základní hodnotící kritéria, která se stanoví tak, aby bylo možno co nejlépe dosáhnout cílů sledovaných operačním programem, a maximální míru spolufinancování;
HLAVA V
OPATŘENÍ FINANCOVANÁ V RÁMCI SDÍLENÉHO ŘÍZENÍ
KAPITOLA I
Udržitelný rozvoj rybolovu
Článek 24
Specifické cíle
Podpora v rámci této kapitoly přispívá k plnění specifických cílů v rámci priority Unie stanovené v čl. 6 bodu 1.
Článek 25
Obecné podmínky
1. Majitel rybářského plavidla, který obdržel podporu podle této kapitoly, nepřevede toto plavidlo mimo Unii po dobu nejméně pěti let ode dne, kdy byla tato podpora příjemci skutečně vyplacena. Pokud by bylo plavidlo v průběhu tohoto období převedeno, vybere členský stát neoprávněně vyplacené částky určené na provoz zpět, a to v poměrné výši odpovídající období, během něhož nebyla podmínka stanovená v první větě tohoto odstavce splněna.
2. Provozní náklady nejsou způsobilé, pokud v této kapitole není výslovně stanoveno jinak.
3. Celkový finanční příspěvek z ENRF na opatření uvedená v článcích 33 a 34 a výměnu nebo modernizaci hlavních nebo pomocných motorů podle článku 41 nepřekročí vyšší z těchto prahových hodnot:
a)
6 000 000 EUR, nebo
b)
15 % finanční podpory Unie přidělené příslušným členským státem na priority Unie stanovené v čl. 6 bodech 1, 2 a 5.
4. Celkový finanční příspěvek z ENRF na opatření uvedená v čl. 29 odst. 4 nepřekročí 5 % finanční podpory Unie přidělené jednotlivým členským státům.
5. Podpora majitelům plavidel udělená podle článku 33 se odečte od podpory udělené majitelům plavidel podle článku 34 na totéž plavidlo.
Článek 26
Inovace
1. Za účelem povzbuzení inovací v oblasti rybolovu může ENRF podporovat projekty zaměřené na vývoj nebo zavádění nových nebo podstatně zdokonalených produktů a vybavení, nových nebo zdokonalených postupů a technik, nových nebo zdokonalených řídicích a organizačních systémů, a to i na úrovni zpracování a uvádění na trh.
2. Operace financované podle tohoto článku se provádějí ve spolupráci s vědeckým nebo technickým subjektem uznaným členským státem nebo Unií. Tento vědecký nebo technický subjekt ověřuje výsledky těchto operací, nebo prostřednictvím takového subjektu.
3. Výsledky operací financovaných v rámci tohoto článku jsou členským státem vhodně zveřejňovány v souladu s článkem 119.
Článek 27
Poradenské služby
1. V zájmu zlepšení celkové výkonnosti a konkurenceschopnosti provozovatelů a s cílem podpořit udržitelný rybolov může ENRF podporovat:
a)
studie proveditelnosti a poradenské služby posuzující životaschopnost projektů potenciálně způsobilých pro podporu podle této kapitoly;
b)
poskytování odborných doporučení v oblasti environmentální udržitelnosti, se zaměřením na omezení a pokud možno odstranění negativních dopadů rybolovných činností na mořské, suchozemské a sladkovodní ekosystémy;
c)
poskytování odborného poradenství v oblasti obchodních a marketingových strategií.
2. Studie proveditelnosti, poradenské služby a poradenství podle odstavce 1 jsou poskytovány vědeckými, akademickými, odbornými nebo technickými subjekty nebo subjekty poskytujícími ekonomické poradenství s požadovanými pravomocemi.
3. Podpora uvedená v odstavci 1 se poskytuje provozovatelům, organizacím rybářů, včetně organizací producentů nebo veřejnoprávních subjektů.
4. Pokud podpora podle odstavce 1 nepřekročí částku 4 000 EUR, může být příjemce vybrán prostřednictvím zrychleného řízení.
Článek 28
Partnerství mezi vědci a rybáři
1. S cílem podpořit předávání znalostí mezi vědci a rybáři může ENRF podporovat:
a)
vytváření sítí, dohod o partnerství či sdružení mezi jedním nebo více nezávislými vědeckými subjekty a rybáři nebo jednou nebo více organizacemi rybářů, a to s případnou účastí technických subjektů;
b)
činnosti prováděné v rámci sítí, dohod o partnerství či sdružení vytvořených v souladu s písmenem a).
2. Činnosti uvedené v odst. 1 písm. b) mohou zahrnovat činnosti v oblasti shromažďování a správy údajů, studie, pilotní projekty, šíření znalostí a výsledků výzkumu, semináře a osvědčené postupy.
3. Podpora uvedená v odstavci 1 může být poskytnuta veřejnoprávním subjektům, rybářům, organizacím rybářů, skupinám FLAG a nevládním organizacím.
Článek 29
Podpora lidského kapitálu, tvorby pracovních míst a sociálního dialogu
1. S cílem podpořit lidský kapitál, tvorbu pracovních míst a sociální dialog může ENRF podporovat:
a)
odbornou přípravu, celoživotní učení, společné projekty, šíření poznatků ekonomické, technické, regulační nebo vědecké povahy a inovačních postupů a osvojování nových odborných dovedností, zejména spojených s udržitelným řízením mořských ekosystémů, hygienou, zdravím, bezpečností, činnostmi v námořním odvětví, inovacemi a podnikáním;
b)
vytváření sítí a výměnu zkušeností a osvědčených postupů mezi zúčastněnými stranami, včetně organizací prosazujících rovné příležitosti mezi muži a ženami, podporu úlohy žen v rybářských komunitách a prosazování nedostatečně zastoupených skupin zapojených do drobného pobřežního rybolovu nebo rybolovu uskutečňovaného z břehu;
c)
sociální dialog na unijní, vnitrostátní, regionální nebo místní úrovni za účasti rybářů, sociálních partnerů a jiných příslušných zúčastněných stran.
2. Podpora uvedená v odstavci 1 může být rovněž poskytnuta manželkám nebo manželům samostatně výdělečně činných rybářů nebo - v míře odpovídající rozsahu jejich uznání vnitrostátními právními předpisy - životním partnerům samostatně výdělečně činných rybářů, za podmínek uvedených v čl. 2 písm. b) směrnice Evropského parlamentu a Rady 2010/41/EU (25).
3. Podporu podle odst. 1 písm. a) lze poskytnout pro účely odborné přípravy osob mladších 30 let, které jsou v daném členském státě uznány jako nezaměstnané (dále jen „stážisté“), a to po dobu nepřesahující dva roky. Tato podpora je omezena na stáže na palubě rybářské lodi provozující drobný pobřežní rybolov, která je ve vlastnictví profesionálního rybáře ve věku alespoň 50 let, kdy je stáž formalizována smlouvou mezi stážistou a vlastníkem plavidla, která je uznána dotčeným členským státem, včetně kurzů o udržitelných rybolovných postupech a zachování mořských biologických zdrojů v souladu s definicí obsaženou v nařízení (EU) č. 1380/2013. Stážisté musí být na palubě v doprovodu profesionálního rybáře ve věku alespoň 50 let.
4. Podpora podle odstavce 3 se poskytuje profesionálním rybářům na pokrytí platu stážisty a související poplatky a vypočítá se na základě čl. 65 odst. 4 nařízení (EU) č. 1303/2013 s přihlédnutím k hospodářské situaci a životní úrovni daného členského státu. Tato podpora nepřekročí maximální výši 40 000 EUR pro každého příjemce během programového období.
Článek 30
Diverzifikace a nové formy příjmů
1. ENRF může poskytovat podporu investicím přispívajícím k diverzifikaci příjmů rybářů rozvojem doplňkových činností, včetně investic do lodí, cestovního ruchu s nabídkou rybaření, restaurací, environmentálních služeb v oblasti rybolovu a výchovných činností v oblasti rybolovu.
2. Podpora podle odstavce 1 se poskytuje rybářům, kteří:
a)
předloží podnikatelský plán na rozvoj svých nových aktivit a
b)
mají odpovídající profesní dovednosti, které mohou být získány prostřednictvím operací financovaných podle čl. 29 odst. 1 písm. a).
3. Podpora podle odstavce 1 se poskytuje, pouze pokud se k hlavním činnostem rybáře váží doplňkové činnosti.
4. Částka podpory poskytnuté podle odstavce 1 nepřesáhne 50 % rozpočtu předpokládaného v podnikatelském plánu pro každou operaci a v případě žádného příjemce nepřekročí maximální výši 75 000 EUR.
Článek 31
Podpora zahájení podnikání mladých rybářů
1. ENRF může poskytovat podporu mladým rybářům na zahájení podnikání.
2. Podpora podle tohoto článku může být poskytnuta pouze na první pořízení rybářského plavidla:
a)
jehož celková délka je menší než 24 metrů,
b)
které je vybaveno pro rybolov na moři,
c)
jehož stáří je mezi 5 a 30 lety, a
d)
jež patří do skupiny loďstva, u které zpráva o rybolovné kapacitě podle čl. 22 odst. 2 nařízení (EU) č. 1380/2013 prokázala vyváženost s rybolovnými právy dostupnými pro tuto skupinu.
3. Pro účely tohoto článku se „mladými rybáři“ rozumí fyzické osoby, které si chtějí poprvé pořídit rybářské plavidlo a které jsou v okamžiku podání žádosti mladší než 40 let a odpracovaly nejméně pět let jako rybáři nebo získaly rovnocenný odborný výcvik. Členské státy mohou vymezit další objektivní kritéria pro mladé rybáře, aby byli způsobilí pro podporu podle tohoto článku.
4. Podpora podle tohoto článku nepřekročí 25 % nákladů na pořízení rybolovného plavidla a v žádném případě nesmí být vyšší než 75 000 EUR na jednoho mladého rybáře.
Článek 32
Zdraví a bezpečnost
1. S cílem zlepšit rybářům hygienické, zdravotní, bezpečnostní a pracovní podmínky může ENRF podporovat investice do rybářských plavidel nebo do jednotlivých zařízení za předpokladu, že tyto investice přesahují požadavky práva Unie nebo vnitrostátního práva.
2. Podpora podle tohoto článku se poskytuje rybářům nebo majitelům rybářských plavidel.
3. Pokud operace spočívá v investici do plavidla, podpora pro totéž rybářské plavidlo není poskytnuta více než jednou pro stejný druh investice během programového období. Pokud operace spočívá v investici do vybavení jednotlivců, podpora pro téhož příjemce není poskytnuta více než jednou pro stejný druh vybavení během programového období.
4. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 126, pokud jde o určení druhů operací způsobilých podle odstavce 1 tohoto článku.
Článek 33
Dočasné zastavení rybolovných činností
1. ENRF může podporovat opatření pro dočasné zastavení rybolovných činností v případech:
a)
provádění opatření Komise či mimořádných opatření členských států, jak jsou uvedeny v článcích 12 a 13 nařízení (EU) č. 1380/2013, nebo opatření pro zachování zdrojů podle článku 7 uvedeného nařízení, včetně období biologického klidu;
b)
neobnovení dohody o partnerství v oblasti udržitelného rybolovu nebo jejích protokolů;
c)
dočasného zastavení rybolovných činností podle plánu řízení přijatého v souladu s nařízením Rady (ES) č. 1967/2006 (26) nebo podle víceletého plánu přijatého podle článků 9 a 10 nařízení (EU) č. 1380/2013, pokud je na základě vědeckého poradenství nutné omezení intenzitu rybolovu v zájmu dosažení cílů uvedených v čl. 2 odst. 2 a čl. 2 odst. 5 písm. a) nařízení (EU) č. 1380/2013.
2. Podporu uvedenou v odstavci 1 lze v období 2014-2020 poskytnout na dobu nejvýše šesti měsíců na plavidlo.
3. Podpora uvedená v odstavci 1 se poskytuje pouze:
a)
majitelům rybářských plavidel Unie, jejichž plavidla jsou registrována jako aktivní plavidla a kteří prováděli rybolovnou činnost na moři po dobu nejméně 120 dnů během dvou kalendářních let předcházejících datu podání žádosti o podporu, nebo
b)
rybářům, kteří pracovali na moři na palubě rybářského plavidla Unie, kterého se týká dočasné zastavení, nejméně 120 dnů během dvou kalendářních let předcházejících datu podání žádosti o podporu.
4. Veškeré rybářské činnosti prováděné daným rybářským plavidlem nebo danými rybáři se reálně pozastavují. Příslušný orgán se ujistí, že dané rybářské plavidlo zastavilo veškeré rybolovné činnosti v daném období dočasného zastavení.
Článek 34
Trvalé zastavení rybolovných činností
1. ENRF může podporovat opatření pro trvalé zastavení rybolovných činností pouze prostřednictvím vrakování rybářských pravidel za předpokladu, že:
a)
toto vrakování je uvedeno v operačním programu uvedeném v článku 18; a
b)
trvalé zastavení je plánováno jako nástroj akčního plánu podle čl. 22 odst. 4 nařízení (EU) č. 1380/2013, který uvádí, že kapacita příslušné skupiny loďstva není efektivně vyvážena s rybolovnými právy dostupnými pro tuto skupinu.
2. Podpora podle odstavce 1 se poskytuje:
a)
majitelům rybářských plavidel Unie, jejichž plavidla jsou registrována jako aktivní plavidla a kteří prováděli rybolovnou činnost na moři po dobu nejméně 90 dnů za rok během dvou kalendářních let předcházejících datu podání žádosti o podporu, nebo
b)
rybářům, kteří pracovali na moři na palubě rybářského plavidla Unie, kterého se týká trvalé zastavení, nejméně 90 dnů za rok během dvou kalendářních let předcházejících datu podání žádosti o podporu.
3. Daní rybáři reálně zastaví veškeré rybářské činnosti. Důkaz skutečného zastavení rybářských činností předloží příjemci příslušnému orgánu. Vyrovnávací platba se vrací poměrně podle uplynulé doby, začne-li rybář znovu vykonávat rybářskou činnost v době kratší než dva roky ode dne podání žádosti o podporu.
4. Podpora podle tohoto článku se poskytuje do 31. prosince 2017.
5. Podpora podle tohoto článku se vyplatí pouze po trvalém odstranění rovnocenné kapacity z rejstříku rybářského loďstva Unie a po trvalém odejmutí licencí a povolení k rybolovu. Příjemce nemůže zaregistrovat nové rybářské plavidlo po dobu pěti let po obdržení této podpory. Snížení kapacity v důsledku trvalého zastavení rybolovné činnosti s přispěním veřejné podpory vede k trvalému rovnocennému snížení mezních hodnot rybolovných kapacit uvedených v příloze II nařízení (EU) č. 1380/2013.
6. Odchylně od odstavce 1 lze udělit pro podporu pro trvalé zastavení rybolovné činnosti, aniž by byla plavidla vrakována, a to za podmínky, že jsou přestavěna pro účely jiných činností než komerční rybolov.
Mimoto lze v zájmu zachování námořního dědictví udělit podporu pro trvalé zastavení rybolovné činnosti, aniž by byla plavidla vrakována, v případě tradičních dřevěných plavidel, a to za podmínky, že nadále plní funkci kulturního dědictví na souši.
Článek 35
Vzájemné fondy pro případy nepříznivých klimatických jevů a ekologických katastrof
1. ENRF může přispívat do vzájemných fondů pro účely platby finančních kompenzací rybářům za hospodářské ztráty způsobené nepříznivými klimatickými jevy, ekologickou nehodou a za náklady na záchrannou akci v případě rybářů či rybářských plavidel v případech nehody na moři během rybolovné činnosti.
2. Pro účely odstavce 1 se „vzájemným fondem“ rozumí systém akreditovaný členským státem v souladu s vnitrostátními právními předpisy, v jehož rámci se přidružení rybáři mohou pojistit a jsou jim vypláceny kompenzace za hospodářské ztráty způsobené okolnostmi stanovenými v odstavci 1.
3. Členské státy zajistí, aby se zabránilo nadměrné kompenzaci v důsledku kombinace podpory podle tohoto článku s jinými unijními nebo vnitrostátními nástroji nebo se systémy soukromého pojištění.
4. Aby byl vzájemný fond způsobilý pro podporu podle tohoto článku, musí:
a)
být akreditován příslušným orgánem členského státu v souladu s vnitrostátními právními předpisy;
b)
mít transparentní politiku, pokud jde o platby do fondu a výběry z fondu a
c)
mít jednoznačná pravidla pro přidělení odpovědnosti za vzniklé dluhy.
5. Členské státy stanoví pravidla pro zřízení a správu vzájemných fondů, zejména pokud jde o poskytování kompenzace a způsobilost rybářů pro tuto kompenzaci v případě nepříznivých klimatických jevů, ekologických nehod či nehod na moři podle odstavce 1, jakož i pro dohled nad dodržováním těchto pravidel. Členské státy zajistí, že se v podmínkách fondu stanoví sankce pro případy nedbalosti ze strany rybáře.
6. Nepříznivé klimatické jevy, ekologické nehody nebo nehody na moři podle odstavce 1 musí být příslušným orgánem dotčeného členského státu formálně uznány.
7. Finanční příspěvky uvedené v odstavci 1 se vztahují pouze na částky vyplacené vzájemným fondem jako finanční kompenzace rybářům. Správní náklady spojené se zřízením vzájemných fondů nejsou pro podporu způsobilé. Členské státy mohou náklady způsobilé pro podporu omezit uplatněním stropů pro každý jednotlivý vzájemný fond.
8. Příspěvky uvedené v odstavcie1 se poskytují pouze na pokrytí ztrát způsobených nepříznivými klimatickými jevy, ekologickými nehodami nebo nehodami na moři, které přesahují hodnotu 30 % ročního obratu dotčeného podniku, přičemž roční obrat je stanoven na základě průměrného obratu podniku během předešlých tří kalendářních let.
9. Z ENRF nelze přispět do počátečního základního kapitálu.
10. Pokud se členské státy rozhodnou omezit náklady způsobilé pro podporu uplatněním stropů pro jednotlivé vzájemné fondy, poskytnou ve svých operačních programech podrobné údaje a odůvodnění ohledně těchto stropů.
Článek 36
Podpora systémů pro přidělování rybolovných práv
1. Za účelem přizpůsobení rybolovných činností rybolovným právům může ENRF podpořit navržení, vývoj, sledování, hodnocení a řízení systémů pro přidělování rybolovných práv.
2. Podpora podle tohoto článku se poskytuje orgánům veřejné moci, právnickým nebo fyzickým osobám nebo organizacím rybářů uznaným příslušným členským státem, včetně uznaných organizací producentů zapojených do kolektivního řízení systémů uvedených v odstavci 1.
Článek 37
Podpora přípravy a provádění opatření pro zachování zdrojů a regionální spolupráce
1. V zájmu zajištění účinné přípravy a provádění opatření pro zachování zdrojů podle článků 7, 8 a 11 nařízení (EU) č. 1380/2013 a regionální spolupráce podle článku 18 uvedeného nařízení může ENRF podporovat:
a)
přípravu, vývoj a monitorování technických a administrativních prostředků nutných k vypracování a provádění opatření pro zachování zdrojů a regionalizaci;
b)
zapojení zúčastněných stran a spolupráci mezi členskými státy, pokud jde o přípravu a provádění opatření pro zachování zdrojů a regionalizaci.
2. ENRF může podporovat přímé obnovení populací podle odstavce 1 pouze v případě, že je toto obnovení plánováno coby opatření pro zachování zdrojů podle právního aktu Unie.
Článek 38
Omezení dopadu rybolovu na mořské prostředí a přizpůsobení rybolovu ochraně druhů
1. Za účelem snížení dopadu rybolovu na mořské prostředí, podpory postupného odstranění výmětů a usnadnění přechodu na udržitelné využívání živých mořských biologických zdrojů v souladu s čl. 2 odst. 2 nařízení (EU) č. 1380/2013 může ENRF podporovat investice do:
a)
vybavení zvyšujícího velikostní nebo druhovou selektivitu lovných zařízení;
b)
plavidel nebo vybavení odstraňujících výměty tím, že předcházejí nežádoucím úlovkům komerčních populací a omezují je, nebo nakládajících s nežádoucími úlovky, které mají být vyloženy v souladu s článkem 15 nařízení (EU) č. 1380/2013;
c)
vybavení omezujícího, a pokud možno eliminujícího fyzikální a biologické dopady rybolovu na ekosystém nebo mořské dno;
d)
vybavení chránícího lovná zařízení a úlovky proti savcům a ptákům chráněným směrnicí Rady 92/43/ES nebo směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2009/147/ES (27), za předpokladu, že tím není narušena selektivita rybolovných zařízení a že jsou zavedena všechna odpovídající opatření s cílem zabránit způsobení fyzické újmy predátorům.
2. Odchylně od čl. 11 písm. a) může být podpora uvedená v odstavci 1 poskytnuta v nejvzdálenějších regionech na ukotvená lovná zařízení s uzavíracím mechanismem pouze tehdy, pokud tato zařízení přispívají k udržitelnému a selektivnímu rybolovu.
3. Podpora se pro totéž rybářské plavidlo Unie a pro stejný typ zařízení neposkytne více než jednou během programového období.
4. Podpora je udělena pouze v případě, že zařízení nebo jiné vybavení uvedené v odstavci 1 má prokazatelně lepší výběr velikosti nebo prokazatelně nižší dopad na ekosystém a necílové druhy než standardní zařízení nebo jiné vybavení povolené podle práva Unie nebo příslušného vnitrostátního právního předpisu přijatého v rámci regionalizace podle nařízení (EU) č. 1380/2013.
5. Podpora se poskytuje:
a)
majitelům rybářských plavidel Unie, která jsou registrována jako aktivní plavidla a která prováděla rybolovnou činnost na moři po dobu nejméně 60 dnů během dvou kalendářních let předcházejících datu podání žádosti o podporu;
b)
rybářům, kteří vlastní zařízení, které má být vyměněno, a kteří pracovali na palubě rybářského plavidla Unie po dobu nejméně 60 dnů během dvou kalendářních let předcházejících datu podání žádosti o podporu;
c)
organizacím rybářů uznaným členským státem.
Článek 39
Inovace související se zachováním mořských biologických zdrojů
1. S cílem přispět k postupnému odstranění výmětů a vedlejších úlovků a usnadnit přechod na využívání živých mořských biologických zdrojů v souladu s čl. 2 odst. 2 nařízení (EU) č. 1380/2013, a za účelem snížení dopadu rybolovu na mořské prostředí, jakož i dopadu chráněných predátorů, může ENRF podporovat operace, jejichž cílem je vyvíjet nebo zavádět nové technické či organizační znalosti snižující dopady rybolovných činností na životní prostředí, včetně dokonalejších rybolovných technik a lepší selektivity lovných zařízení, nebo dosáhnout udržitelnějšího využívání mořských biologických zdrojů a koexistence s chráněnými predátory.
2. Operace financované podle tohoto článku se provádějí ve spolupráci s vědeckým nebo technickým subjektem uznaným členským státem, který ověřuje výsledky těchto operací, nebo prostřednictvím takového subjektu.
3. Výsledky operací financovaných v rámci tohoto článku jsou členským státem vhodně zveřejňovány v souladu s článkem 119.
4. Podíl rybářských plavidel zapojených do projektů financovaných v rámci tohoto článku nepřekročí 5 % počtu plavidel vnitrostátního loďstva nebo 5 % prostornosti vnitrostátního loďstva v hrubé prostornosti vypočtené v době podání žádosti. Na žádost členského státu za řádně zdůvodněných okolností a na základě doporučení Vědeckotechnického a hospodářského výboru pro rybářství (VTHVR) zřízeného rozhodnutím Komise 2005/629/ES (28) může Komise schválit projekty, které limity stanovené v tomto odstavci, překračují.
5. Operace, které nelze kvalifikovat jako rybolov pro vědecké účely v souladu s článkem 33 nařízení (ES) č. 1224/2009 a které spočívají v testování nových rybolovných zařízení nebo metod, se provádějí v mezích rybolovných práv přidělených dotčenému členskému státu.
6. Čisté příjmy vzniklé účastí rybářského plavidla na operaci se odečítají od způsobilých výdajů na operaci v souladu s čl. 68 odst. 6 nařízení (EU) č. 1303/2013.
7. Pro účely odstavce 6 se pojmem „čisté příjmy“ rozumí příjmy rybářů z prvního prodeje ryb nebo korýšů ulovených během zavádění a testování nových technických nebo organizačních poznatků po odečtení prodejních nákladů, jako jsou poplatky účtované aukčními síněmi.
Článek 40
Ochrana a obnova mořské biologické rozmanitosti a ekosystémů a režimy vyrovnání v rámci udržitelného provozování rybolovných činností
1. V zájmu ochrany a obnovy mořské biologické rozmanitosti a ekosystémů v rámci udržitelného provozování rybolovných činností a v příslušných případech za účasti rybářů může ENRF podporovat tyto operace:
a)
sběr odpadu z moře prováděný rybáři, jako například odstraňování ztracených rybolovných zařízení a znečišťujících předmětů;
b)
výstavba, instalace nebo modernizace statických nebo mobilních zařízení určených k ochraně a rozvoji mořských živočichů a rostlin, včetně jejich vědecké přípravy a hodnocení;
c)
přispívání k lepšímu řízení nebo zachování mořských biologických zdrojů;
d)
příprava včetně studií, vypracování, monitorování a aktualizace plánů pro ochranu a řízení pro činností souvisejících s rybolovem, týkajících se lokalit soustavy NATURA 2000 a územně chráněných oblastí uvedených ve směrnici 2008/56/ES a dalších zvláštních stanovišť;
e)
řízení, obnova a monitorování lokalit NATURA 2000 v souladu se směrnicemi 92/43/EHS a 2009/147/ES, v souladu s akčními rámci stanovujícími prioritní opatření podle směrnice 92/43/EHS;
f)
řízení, obnova a monitorování chráněných mořských oblastí s ohledem na provádění opatření územní ochrany uvedených v čl. 13 odst. 4 směrnice 2008/56/ES;
g)
zvýšení environmentálního povědomí se zapojením rybářů v oblasti ochrany a obnovy mořské biologické rozmanitosti;
h)
systémy pro náhradu škod na úlovcích způsobených savci a ptáky chráněnými směrnicemi 92/43/EHS a 2009/147/ES;
i)
účast na dalších opatřeních zaměřených na zachování a posílení biologické rozmanitosti a ekosystémových služeb, například obnovení specifických mořských a pobřežních stanovišť na podporu udržitelných rybích populací, včetně jejich vědecké přípravy a hodnocení;
2. Podpora podle odst. 1 písm. h) podléhá formálnímu uznání těchto systémů ze strany příslušných orgánů členských států. Členské státy dále zajistí, aby se zabránilo nadměrné kompenzaci škod v důsledku kombinace unijních, vnitrostátních a soukromých systémů náhrady škod.
3. Operace uvedené v tomto článku mohou provádět vědecké či technické veřejnoprávní subjekty, poradní sbory, rybáři nebo organizace rybářů uznané členským státem nebo nevládní organizace v partnerství s organizacemi rybářů nebo se skupinami FLAG.
4. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 126, pokud jde o vymezení nákladů způsobilých pro podporu podle odstavce 1 tohoto článku.
Článek 41
Energetická účinnost a zmírňování změny klimatu
1. Za účelem zmírnění účinků změny klimatu a zlepšení energetické účinnosti rybářských plavidel může ENRF podporovat:
a)
investice do vybavení nebo plavidel zaměřené na snížení emisí znečišťujících látek nebo skleníkových plynů a zvýšení energetické účinnosti rybářských plavidel. Investice do rybolovných zařízení jsou rovněž způsobilé za předpokladu, že nenarušují selektivitu daného rybolovného zařízení;
b)
audity a programy energetické účinnosti;
c)
studie, jejichž cílem je posoudit přispění alternativních pohonných systémů a konstrukcí trupu k energetické účinnosti rybářských plavidel.
2. Podpora na výměnu nebo modernizaci hlavních nebo pomocných motorů může být poskytnuta pouze:
a)
pro plavidla o celkové délce nepřesahující 12 metrů, má-li nový nebo modernizovaný motor nejvýše stejný výkon v kW jako motor stávající;
b)
pro plavidla o celkové délce mezi 12 a 18 metry, má-li nový nebo modernizovaný motor výkon v kW alespoň o 20 % nižší než motor stávající;
c)
pro plavidla o celkové délce mezi 18 a 24 metry, má-li nový nebo modernizovaný motor výkon v kW alespoň o 30 % nižší než motor stávající.
3. Podpora podle odstavce 2 určená na výměnu nebo modernizaci hlavních nebo pomocných motorů může být poskytnuta pouze pro plavidla patřící do skupiny loďstva, u které byla ve zprávě o rybolovné kapacitě podle čl. 22 odst. 2 nařízení (EU) č. 1380/2013 prokázána vyváženost s rybolovnými právy dostupnými pro tuto skupinu.
4. Podpora podle odstavce 2 tohoto článku se poskytuje pouze na výměnu nebo modernizaci hlavních nebo pomocných motorů, které byly úředně ověřeny v souladu s čl. 40 odst. 2 nařízení (ES) č. 1224/2009. Tato podpora se vyplatí až poté, co je požadované snížení kapacity vyjádřené v kW trvale odstraněno z rejstříku rybářského loďstva Unie.
5. Pro rybářská plavidla, na která se nevztahuje ověření výkonu motoru, se podpora podle odstavce 2 tohoto článku poskytuje pouze při výměně nebo modernizaci hlavního nebo pomocného motoru, pro které byla shoda výkonu motoru ověřena v souladu s článkem 41 nařízení (ES) č. 1224/2009 a které byly fyzicky zkontrolovány s cílem zajistit, aby výkon motoru nepřekračoval výkon stanovený v licencích k rybolovu.
6. Snížení výkonu motoru podle odst. 2 písm. b) a c) může být dosaženo u skupiny plavidel v každé kategorii plavidel uvedených v těchto písmenech.
7. Aniž je dotčen čl. 25 odst. 3, podpora z ENRF podle odstavce 2 tohoto článku nepřekročí vyšší z těchto prahových hodnot:
a)
1 500 000 EUR, nebo
b)
3 % finanční podpory Unie přidělené příslušným členským státem na priority Unie stanovené v čl. 6 bodech 1, 2 a 5.
8. Prioritně se řeší žádosti hospodářských subjektů činných v odvětví drobného pobřežního rybolovu, a to až do výše 60 % celkové podpory poskytnuté za účelem výměny nebo modernizace hlavních či pomocných motorů podle odstavce 2 za celé programové období.
9. Podpora podle odstavců 1 a 2 se poskytuje pouze majitelům rybářských plavidel a během programového období nesmí být pro totéž rybářské plavidlo poskytnuta víckrát než jednou pro stejný druh investice.
10. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 126, pokud jde o vymezení nákladů způsobilých pro podporu podle odst. 1 písm. a) tohoto článku.
Článek 42
Přidaná hodnota, kvalita produktů a využívání nežádoucích úlovků
1. V zájmu zlepšení přidané hodnoty nebo jakosti ulovených ryb může ENRF podporovat:
a)
investice poskytující produktům rybolovu přidanou hodnotu, a to zejména tím, že umožňují rybářům provádět zpracování, uvádění na trh a přímý prodej vlastních úlovků;
b)
inovativní investice do plavidel zlepšující jakost produktů rybolovu.
2. Podpora uvedená v odst. 1 písm. b) je podmíněna používáním selektivních lovných zařízení, která mají minimalizovat nežádoucí úlovky, a poskytuje se pouze majitelům rybářských plavidel Unie, která prováděla rybolovnou činnost na moři po dobu nejméně 60 dnů během dvou kalendářních let předcházejících datu podání žádosti o podporu.
Článek 43
Rybářské přístavy, místa vykládky, aukční síně a přístřešky
1. Za účelem posilování kvality, kontroly a sledovatelnosti vyložených produktů, zvyšování energetické účinnosti, přispívání k ochraně životního prostředí nebo zlepšování bezpečnosti a pracovních podmínek může ENRF podporovat investice vylepšující infrastrukturu rybářských přístavů, aukčních síní nebo míst vykládky a přístřešků, včetně investicí do zařízení na vybírání odpadu a znečišťujících předmětů z moře.
2. Za účelem usnadnění plnění povinnosti vykládky všech úlovků v souladu s článkem 15 nařízení (EU) č. 1380/2013 a čl. 8 odst. 2 písm. b) nařízení (EU) č. 1379/2013, jakož i dodání přidané hodnoty nedostatečně využívaným složkám úlovků může ENRF podporovat investice do rybářských přístavů, aukčních síní, míst vykládky a přístřešků.
3. Za účelem zlepšení bezpečnosti rybářů může ENRF podporovat investice do výstavby nebo modernizace přístřešků.
4. Podpora se nevztahuje na výstavbu nových přístavů, nových míst vykládky nebo nových aukčních síní.
Článek 44
Vnitrozemský rybolov a vnitrozemští vodní živočichové a rostliny
1. Za účelem snížení dopadu vnitrozemského rybolovu na životní prostředí, zvýšení energetické účinnosti, zvýšení hodnoty nebo jakosti vyložených ryb nebo zlepšení zdravotních, bezpečnostních a pracovních podmínek, lidského kapitálu a odborné přípravy může ENRF podporovat investice:
a)
do podpory lidského kapitálu, vytváření pracovních míst a sociálního dialogu podle článku 29, za podmínek stanovených v uvedeném článku;
b)
do plavidel nebo do jednotlivých zařízení podle článku 32, za podmínek stanovených v uvedeném článku;
c)
do zařízení a typů operací podle článků 38 a 39, za podmínek stanovených v uvedených článcích;
d)
do zlepšování energetické účinnosti a zmírňování účinků změny klimatu podle článku 41, za podmínek stanovených v uvedeném článku;
e)
do zvýšení hodnoty nebo jakosti ulovených ryb podle článku 42, za podmínek stanovených v uvedeném článku;
f)
do rybářských přístavů, přístřešků a míst vykládky podle článku 43, za podmínek stanovených v uvedeném článku.
2. ENRF může poskytovat podporu na investice související se zahájením podnikání pro mladé rybáře podle článku 31 a za stejných podmínek stanovených v uvedeném článku, s výjimkou požadavku podle odst. 2 písm. b) uvedeného článku.
3. ENRF může podporovat rozvoj a usnadňování inovací v souladu s článkem 26, poradenské služby v souladu s článkem 27 a partnerství mezi vědci a rybáři v souladu s článkem 28.
4. S cílem podpořit diverzifikaci uskutečňovanou vnitrozemskými rybáři může ENRF podporovat diverzifikaci vnitrozemských rybolovných činností na doplňkové činnosti za podmínek stanovených v článku 30.
5. Pro účely odstavce 1 se rozumí:
a)
odkazy na rybářská plavidla v článcích 30, 32, 38, 39, 41 a 42 odkazy na plavidla působící výhradně ve vnitrozemských vodách;
b)
odkazy na mořské prostředí v článku 38 odkazy na prostředí, ve kterém působí vnitrozemské rybářské plavidlo.
6. Za účelem ochrany a rozvoje vodních živočichů a rostlin může ENRF podporovat:
a)
řízení, obnovu a monitorování lokalit soustavy NATURA 2000, na něž mají vliv rybolovné činnosti, a obnovu vnitrozemských vod v souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2000/60/ES (29), včetně míst pro tření ryb a migračních tras pro stěhovavé druhy ryb, aniž je dotčen čl. 40 odst. 1 písm. e) tohoto nařízení a případně za účasti vnitrozemských rybářů;
b)
výstavbu, modernizaci nebo instalaci statických nebo mobilních zařízení určených k ochraně a rozvoji vodních živočichů a rostlin, včetně jejich vědecké přípravy, monitorování a hodnocení.
7. Členské státy zajistí, aby plavidla, která obdrží podporu podle tohoto článku, i nadále působila výhradně ve vnitrozemských vodách.
KAPITOLA II
Udržitelný rozvoj akvakultury
Článek 45
Specifické cíle
Podpora podle této kapitoly přispívá k plnění specifických cílů Unie stanovených v čl. 6 bodu 2.
Článek 46
Obecné podmínky
1. Podpora v rámci této kapitoly je omezena na podniky akvakultury, pokud není v tomto nařízení výslovně uvedeno jinak.
2. Pro účely tohoto článku předloží podnikatelé vstupující do tohoto odvětví podnikatelský plán, a pokud je výše investic vyšší než 50 000 EUR, studii proveditelnosti zahrnující hodnocení dopadů operací na životní prostředí. Podpora podle této kapitoly se poskytne pouze v případě, že se na základě nezávislé marketingové zprávy jasně prokáže, že daný produkt má slibné a udržitelné vyhlídky na trhu.
3. Pokud operace spočívají v investicích do zařízení nebo infrastruktury pro zajištění souladu s budoucími požadavky na životní prostředí, zdraví lidí a zvířat, hygienu nebo dobré životní podmínky zvířat podle právních předpisů Unie, může být podpora poskytována až do dne, kterým se tyto požadavky stanou pro podniky závaznými.
4. Nepodporují se činnosti v oblasti chovu geneticky upravených organismů.
5. Nepodporují se operace v oblasti akvakultury prováděné v chráněných mořských oblastech, dospěl-li na základě hodnocení dopadu na životní prostředí příslušný orgán členského státu k závěru, že by daná operace měla výrazné negativní dopady na životní prostředí, které nelze patřičně zmírnit.
Článek 47
Inovace
1. S cílem stimulovat inovace v oblasti akvakultury může ENRF podporovat operace, jejichž cílem je:
a)
rozvíjet v akvakulturních hospodářstvích technické, vědecké nebo organizační znalosti, které zejména snižují dopad na životní prostředí, snižují závislost na rybím mase a oleji, podporují udržitelné využívání zdrojů v akvakultuře, zlepšují životní podmínky zvířat nebo usnadňují nové udržitelné metody produkce;
b)
vyvíjet nebo uvádět na trh nové akvakulturní druhy s dobrým tržním potenciálem, nové nebo podstatně zdokonalené produkty, nové nebo zdokonalené postupy a nové nebo zdokonalené řídicí a organizační systémy;
c)
zkoumat technickou nebo ekonomickou proveditelnost inovativních produktů nebo procesů.
2. Operace podle tohoto článku se provádějí prostřednictvím veřejných nebo soukromých vědeckých nebo technických subjektů, které jsou uznány každým členským státem a které ověřují výsledky těchto operací, nebo ve spolupráci s takovými subjekty.
3. Výsledky operací, které získaly podporu, jsou členským státem vhodně zveřejňovány v souladu s článkem 119.
Článek 48
Produktivní investice do akvakultury
1. ENRF může podporovat:
a)
produktivní investice do akvakultury;
b)
diverzifikaci produkce akvakultury a chovaných druhů;
c)
modernizaci akvakulturních jednotek včetně zlepšování pracovních a bezpečnostních podmínek pracovníků v odvětví akvakultury;
d)
zlepšování a modernizaci související se zdravím a dobrými životními podmínkami zvířat včetně nákupu zařízení zaměřeného na ochranu hospodářství před volně žijícími predátory;
e)
investice snižující negativní dopad nebo posilující pozitivní účinky na životní prostředí a zvyšující účinnost využívání zdrojů;
f)
investice do zvyšování jakosti produktů akvakultury nebo do dodávání přidané hodnoty těmto produktům;
g)
obnovu stávajících rybníků nebo lagun využívaných pro akvakulturu prostřednictvím odbahnění nebo investice s cílem zabránit usazování bahna;
h)
diverzifikaci příjmů pocházejících z podniků akvakultury prostřednictvím rozvoje doplňkových aktivit.
i)
investice umožňující podstatné omezení dopadu podniků akvakultury na využívání a kvalitu vody, zejména díky snížení množství použité vody nebo použitých chemikálií, antibiotik a dalších léčiv nebo zlepšení kvality vody na výstupu, a to včetně nasazení multi-trofických systémů akvakultury;
j)
prosazování uzavřených systémů akvakultury, v nichž jsou produkty akvakultury chovány v uzavřených systémech s recirkulací, a tím je minimalizováno použití vody;
k)
investice zvyšující energetickou účinnost a podporující přechod podniků akvakultury na obnovitelné zdroje energie.
2. Podpora podle odst. 1 písm. h) se poskytuje pouze podnikům akvakultury, a to za předpokladu, že doplňkové činnosti souvisí s hlavní činností podniku akvakultury, včetně cestovního ruchu s nabídkou rybaření, environmentálních služeb v oblasti akvakultury nebo vzdělávacích činností týkajících se oblasti akvakultury.
3. Podpora podle odstavce 1 může být poskytována na zvýšení produkce nebo modernizaci existujících podniků akvakultury nebo výstavbu nových za předpokladu, že takový rozvoj je v souladu s víceletým vnitrostátním strategickým plánem rozvoje akvakultury uvedeným v článku 34 nařízení (EU) č. 1380/2013.
Článek 49
Řídicí, pomocné a poradenské služby pro akvakulturní hospodářství
1. V zájmu zlepšení celkové výkonnosti a konkurenceschopnosti akvakulturních hospodářství a snížení negativního dopadu jejich provozu na životní prostředí může ENRF podporovat:
a)
zavedení řídicích, pomocných a poradenských služeb pro akvakulturní hospodářství;
b)
nákup poradenských služeb technické, vědecké, právní, ekologické a ekonomické povahy pro hospodářství.
2. Poradenské služby uvedené v odst. 1 písm. b) se vztahují na:
a)
potřeby v oblasti řízení za účelem zajištění souladu akvakulturních hospodářství s právními předpisy Unie a členských států v oblasti životního prostředí, jakož i s požadavky územního plánování námořních prostor;
b)
posuzování vlivů na životní prostředí podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2001/42/ES (30) a směrnice 92/43/EHS;
c)
potřeby v oblasti řízení akvakultury za účelem zajištění souladu akvakulturních hospodářství s právními předpisy jednotlivých států a Unie a s právními předpisy v oblasti zdraví a dobrých životních podmínek vodních živočichů nebo veřejného zdraví;
d)
zdravotní a bezpečnostní normy vycházející z právních předpisů Unie a vnitrostátních právních předpisů;
e)
obchodní a marketingové strategie.
3. Poradenské služby uvedené v odst. 1 písm. b) poskytují vědecké nebo technické subjekty i subjekty poskytující právnické nebo ekonomické poradenství a mající požadované pravomoci, které jsou uznávané členskými státy.
4. Podpora podle odst. 1 písm. a) se poskytuje pouze veřejnoprávním nebo jiným subjektům vybraným příslušným členským státem za účelem zřízení poradenských služeb pro hospodářství. Podpora podle odst. 1 písm. b) se poskytuje pouze malým a středním podnikům činným v oblasti akvakultury nebo organizacím činným v oblasti akvakultury včetně organizací producentů v této oblasti a včetně sdružení takových organizací producentů.
5. Pokud podpora nepřekročí částku 4 000 EUR, může být příjemce vybrán prostřednictvím zrychleného řízení.
6. Příjemci neobdrží podporu více než jednou za rok pro každou z kategorií poradenských služeb uvedených v odstavci 2.
Článek 50
Podpora lidského kapitálu a vytváření sítí
1. S cílem podpořit lidský kapitál a vytváření sítí v akvakultuře může ENRF podporovat:
a)
odbornou přípravu, celoživotní učení, šíření poznatků vědecké a technické povahy a inovačních postupů, osvojování nových odborných dovedností v oblasti akvakultury a s ohledem na snižování dopadu operací v oblasti akvakultury na životní prostředí;
b)
zlepšování pracovních podmínek a prosazování bezpečnosti při práci;
c)
vytváření sítí a výměnu zkušeností a osvědčených postupů mezi podniky akvakultury nebo profesními organizacemi a dalšími zúčastněnými stranami, včetně vědeckých a technických subjektů a subjektů podporujících rovné příležitosti mezi muži a ženami.
2. Podpora uvedená v odst. 1 písm. a) se neuděluje velkým podnikům činným v oblasti akvakultury, ledaže se účastní sdílení znalostí s malými a středními podniky.
3. Odchylně od článku 46 se podpora podle tohoto článku poskytuje rovněž veřejným nebo poloveřejným organizacím a jiným organizacím uznaným příslušným členským státem.
4. Podpora podle tohoto článku se rovněž poskytuje manželkám nebo manželům samostatně výdělečně činných chovatelů v oblasti akvakultury nebo - v míře odpovídající rozsahu jejich uznání vnitrostátními právními předpisy - životním partnerům samostatně výdělečně činných chovatelů v oblasti akvakultury, za podmínek uvedených v čl. 2 písm. b) směrnice 2010/41/EU.
Článek 51
Zvyšování potenciálu zařízení pro akvakulturu
1. S cílem přispět k rozvoji zařízení a infrastruktury pro akvakulturu a snížit negativní dopad jejich provozu na životní prostředí může ENRF podporovat:
a)
určení a mapování nejvhodnějších oblastí pro rozvoj akvakultury, s případným přihlédnutím k procesům územního plánování, a určení a mapování oblastí, kde by akvakultura měla být v zájmu zachování úlohy těchto oblastí ve fungování ekosystémů vyloučena;
b)
zlepšování a rozvoj podpůrných zařízení a infrastruktur nezbytných pro zvýšení potenciálu zařízení pro akvakulturu a snížení negativních dopadů akvakultury na životní prostředí, včetně investic do pozemkových úprav, dodávek energie či správy vodních zdrojů;
c)
opatření přijatá a provedená příslušnými orgány v souladu s čl. 9 odst. 1 směrnice 2009/147/ES nebo čl. 16 odst. 1 směrnice 92/43/EHS s cílem předcházet závažným škodám na akvakultuře;
d)
opatření přijatá a provedená příslušnými orgány v návaznosti na zjištění zvýšeného úhynu nebo nákaz podle článku 10 směrnice Rady 2006/88/ES (31). Tato opatření mohou zahrnovat přijetí akčních plánů týkajících se korýšů, jejichž účelem je ochrana, obnovení a řízení, včetně podpory producentů korýšů za účelem ochrany přírodních výskytišť a oblastí lovu korýšů.
2. Příjemci podpory podle tohoto článku jsou pouze veřejnoprávní subjekty nebo soukromé subjekty, kterým příslušný členský stát svěřil plnění úkolů uvedených v odstavci 1.
Článek 52
Podpora nových chovatelů uskutečňujících udržitelnou akvakulturu
1. S cílem podpořit podnikání v oblasti akvakultury může ENRF podporovat zřizování podniků udržitelné akvakultury nově začínajícími chovateli.
2. Podpora podle odstavce 1 se poskytuje chovatelům v oblasti akvakultury zahajujícím podnikání v odvětví za předpokladu, že:
a)
mají odpovídající odborné schopnosti a způsobilost;
b)
zřizují poprvé mikropodniky nebo malé podniky akvakultury jakožto vedoucí tohoto podniku; a
c)
předloží podnikatelský plán pro rozvoj svých aktivit v oblasti akvakultury.
3. Při získávání odpovídajících odborných schopností mohou chovatelé v oblasti akvakultury zahajující podnikání v odvětví využívat podporu podle čl. 50 odst. 1 písm. a).
Článek 53
Přechod na systémy řízení podniků a auditu z hlediska ochrany životního prostředí a na ekologickou akvakulturu
1. S cílem podpořit rozvoj ekologické nebo energeticky účinné akvakultury může ENRF podporovat:
a)
přechod produkce akvakultury z konvenčních metod na ekologickou akvakulturu ve smyslu nařízení Rady (ES) č. 834/2007 (32) a v souladu s nařízením Komise (ES) č. 710/2009 (33);
b)
účast v systémech Unie pro environmentální řízení podniků a audit (EMAS) zavedených nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 761/2001 (34).
2. Podpora se poskytuje pouze příjemcům, kteří se zaváží k účasti v systému EMAS na dobu nejméně tří let nebo k dodržování požadavků ekologické produkce na dobu minimálně pěti let.
3. Podpora se poskytuje ve formě finančního vyrovnání nejvýše za dobu tří let během období přechodu podniku na ekologickou produkci nebo během přípravy na účast v systému EMAS. Členské státy vycházejí při výpočtu vyrovnání ze:
a)
ztráty příjmů nebo dodatečných nákladů vynaložených v období přechodu z konvenční na ekologickou produkci pro operace způsobilé podle odst. 1 písm. a); nebo
b)
dodatečných nákladů vyplývajících z přihlášení k účasti a přípravy na účast v systému EMAS v případě operací způsobilých podle odst. 1 písm. b).
Článek 54
Akvakultura poskytující environmentální služby
1. S cílem podpořit rozvoj akvakultury poskytující environmentální služby může ENRF podporovat:
a)
metody akvakultury slučitelné s určitými environmentálními potřebami a podmíněné určitými požadavky na řízení vyplývajícími z vymezení oblastí NATURA 2000 v souladu se směrnicemi 92/43/EHS a 2009/147/ES;
b)
náklady přímo spojené s účastí na zachovávání a rozmnožování vodních živočichů ex-situ v rámci programů pro ochranu a obnovu biologické rozmanitosti vypracovaných veřejnými orgány nebo pod jejich dohledem;
c)
operace v oblasti akvakultury zahrnující ochranu a zlepšování životního prostředí, biologické rozmanitosti a udržování krajiny a tradičních charakteristik akvakulturních oblastí.
2. Podpora podle odst. 1 písm. a) má formu ročního vyrovnání za vynaložené dodatečné náklady nebo ušlé příjmy v důsledku požadavků na řízení v dotčených oblastech souvisejících s prováděním směrnic 92/43/EHS nebo 2009/147/ES.
3. Podpora podle odst. 1 písm. c) se poskytuje pouze v případě, že se příjemci zaváží plnit po dobu nejméně pěti let požadavky na ochranu vodního prostředí, které přesahují pouhé uplatňování právních předpisů Unie a vnitrostátních právních předpisů. Environmentální přínosy operace se prokazují předchozím posouzením dopadu prováděným příslušnými subjekty určenými členským státem, nejsou-li environmentální přínosy dané operace již uznané.
4. Podpora podle odst. 1 písm. c) má formu ročního vyrovnání za vynaložené dodatečné náklady nebo ušlé příjmy.
5. Výsledky operací, které získaly podporu, jsou členským státem vhodně zveřejňovány v souladu s článkem 119.
Článek 55
Opatření na ochranu veřejného zdraví
1. ENRF může podporovat finanční vyrovnání chovatelům měkkýšů za dočasné přerušení sběru chovaných měkkýšů, pokud k tomuto omezení dojde výhradně z důvodů ochrany veřejného zdraví.
2. Podpora může být přiznána pouze v případě, že přerušení sběru v důsledku kontaminace měkkýšů vyplývá z šíření planktonu produkujícího toxiny nebo přítomnosti planktonu obsahujícího biotoxiny a pokud:
a)
kontaminace trvá po dobu více než čtyř po sobě jdoucích měsíců; nebo
b)
ztráta vyplývající z přerušení sběru přesahuje hodnotu 25 % ročního obratu dotčeného podniku, vypočteného na základě průměrného obratu podniku během tří kalendářních let, které předcházejí roku, kdy došlo k přerušení sběru.
Pro účely prvního pododstavce písm. b) mohou členské státy pro společnosti s kratší dobou činnosti, než jsou tři roky, stanovit zvláštní pravidla výpočtu.
3. Maximální doba, za kterou může být vyrovnání poskytnuto, je 12 měsíců v celém programovém období. V řádně opodstatněných případech lze tuto dobu jednou prodloužit nejvýše o dalších 12 měsíců na maximální spojenou délku 24 měsíců.
Článek 56
Opatření pro zajištění zdraví a dobrých životních podmínek zvířat
1. Za účelem podpory zdraví a dobrých životních podmínek zvířat v podnicích akvakultury, mimo jiné pokud jde o prevenci a biologickou bezpečnost, může ENRF podporovat:
a)
náklady na tlumení a eradikaci chorob v akvakultuře v souladu s rozhodnutím Rady 2009/470/ES (35) o některých výdajích ve veterinární oblasti, včetně provozních nákladů nezbytných k plnění povinností v rámci eradikačního plánu;
b)
rozvoj osvědčených postupů a kodexů chování, obecných i specifických pro určité druhy, v oblasti biologické bezpečnosti nebo zdraví a dobrých životních podmínek zvířat v akvakultuře;
c)
iniciativy zaměřené na snižování závislosti akvakultury na veterinárních léčivých přípravcích;
d)
veterinární nebo farmaceutické studie a šíření a výměna informací a osvědčených postupů v oblasti veterinárních chorob v akvakultuře s cílem prosazovat správné používání veterinárních léčivých přípravků;
e)
zřizování a provozování sdružení na ochranu zdraví v odvětví akvakultury, uznaných členskými státy;
f)
finanční vyrovnání chovatelům měkkýšů za dočasné přerušení činnosti z důvodu výjimečné masové úmrtnosti, pokud úmrtnost přesáhne hodnotu 20 % nebo pokud ztráta vyplývající z přerušení činnosti přesahuje hodnotu 35 % ročního obratu dotčeného podniku, přičemž roční obrat je stanoven na základě průměrného obratu tohoto podniku během tří let, které předcházejí roku, kdy došlo k pozastavení aktivit.
2. Podpora podle odst. 1 písm. d) se nevztahuje na nákup veterinárních léčivých přípravků.
3. Výsledky studií financovaných podle odst. 1 písm. d) jsou členským státem vhodně zveřejňovány v souladu s článkem 119.
4. Podpora může být poskytnuta také veřejnoprávním subjektům.
Článek 57
Pojištění populace akvakultury
1. V zájmu zajištění příjmů producentů akvakultury může ENRF přispívat na pojištění populací akvakultury, které kryje hospodářské ztráty způsobené alespoň jedním z těchto faktorů:
a)
přírodními katastrofami;
b)
nepříznivými klimatickými jevy;
c)
náhlými změnami kvality a kvantity vody, za něž není příslušný provozovatel odpovědný;
d)
chorobami postihujícími akvakulturu nebo závadami nebo zničením produkčních zařízení, za něž není příslušný provozovatel odpovědný.
2. Výskyt okolností uvedených v odstavci 1 formálně uznává příslušný orgán dotčeného členského státu.
3. Členské státy mohou případně předem stanovit kritéria, na jejichž základě je formální uznání uvedené v odstavci 2 považováno za udělené.
4. Podpora se poskytuje pouze na smlouvy o pojištění populací akvakultury, které kryjí hospodářské ztráty podle odstavce 1 přesahující 30 % průměrného ročního obratu chovatele v oblasti akvakultury, vypočtené na základě průměrného obratu chovatele v oblasti akvakultury během tří kalendářních let předcházejících roku, v němž k hospodářským ztrátám došlo.
KAPITOLA III
Trvale udržitelný rozvoj rybolovných a akvakulturních oblastí
Oddíl 1
Oblast působnosti a cíle
Článek 58
Oblast působnosti
ENRF podporuje udržitelný rozvoj rybolovných oblastí a akvakultury s využitím přístupu k místnímu rozvoji se zapojením místních komunit podle článku 32 nařízení (EU) č. 1303/2013.
Článek 59
Specifické cíle
Podpora podle této kapitoly přispívá k plnění specifických cílů Unie stanovených v čl. 6 bodu 4.
Oddíl 2
Strategie komunitně vedeného místního rozvoje a místní akční skupiny v oblasti rybolovu
Článek 60
Strategie komunitně vedeného místního rozvoje
1. Ve snaze přispět k dosažení cílů uvedených v článku 59 strategie komunitně vedeného místního rozvoje:
a)
maximalizuje účast odvětví rybolovu a akvakultury na udržitelném rozvoji pobřežních a vnitrozemských oblastí rybolovu a akvakultury;
b)
zajišťuje, aby místní komunity plně ke svému prospěchu využívaly příležitostí, které nabízí námořní a pobřežní rozvoj a rozvoj vnitrozemských vod, a zejména napomáhá malým a upadajícím rybářským přístavům využít co nejvíce svůj námořní potenciál rozvíjením rozmanitých druhů infrastruktury.
2. Strategie musí být v souladu s možnostmi a potřebami zjištěnými v této oblasti a prioritami Unie stanovenými v článku 6. Rozsah strategií může sahat od strategií, které se zaměřují na rybolov, až po širší strategie zaměřené na diverzifikaci rybolovných oblastí. Strategie musí jít nad rámec pouhé sbírky operací nebo srovnání odvětvových opatření.
Článek 61
Místní akční skupiny v oblasti rybolovu
1. Pro účely ENRF se místní akční skupiny uvedené v čl. 32 odst. 2 písm. b) nařízení (EU) č. 1303/2013 označují jako místní akční skupiny v oblasti rybolovu (dále jen „skupiny FLAG“).
2. Skupiny FLAG navrhnou strategii komunitně vedeného místního rozvoje založenou alespoň na prvcích stanovených v článku 60 tohoto nařízení, a jsou zodpovědné za její realizaci.
3. Skupiny FLAG:
a)
do značné míry odrážejí hlavní zaměření své strategie a socioekonomické složení oblasti prostřednictvím vyváženého zastoupení hlavních zúčastněných stran včetně soukromého sektoru, veřejného sektoru a občanské společnosti;
b)
zajišťují významné zastoupení odvětví rybolovu nebo akvakultury.
4. Pokud je strategie komunitně vedeného místního rozvoje podporována i z jiných fondů než ENRF, výběrová komise skupin FLAG pro projekty podporované ENRF musí rovněž splňovat požadavky uvedené v odstavci 3.
5. Skupiny FLAG mohou provádět i další úkoly, které jdou nad rámec minimálních úkolů uvedených v čl. 34 odst. 3 nařízení (EU) č. 1303/2013, pokud jsou jim tyto úkoly svěřeny řídícím orgánem.
Oddíl 3
Způsobilé operace
Článek 62
Podpora z ENRF na komunitně vedený místní rozvoj
1. Níže uvedené operace jsou způsobilé pro podporu podle tohoto oddílu v souladu s článkem 35 nařízení (EU) č. 1303/2013:
a)
předběžná podpora;
b)
provádění strategií komunitně vedeného místního rozvoje;
c)
spolupráce;
d)
provozní náklady a náklady na oživení.
2. Skupiny FLAG mohou požádat o zaplacení zálohy řídící orgán, pokud je tato možnost ustanovena v operačním programu. Výše záloh nesmí překročit 50 % veřejné podpory na provozní náklady a oživení.
Článek 63
Provádění strategií komunitně vedeného místního rozvoje
1. Podpora pro provádění strategií komunitně vedeného místního rozvoje může být poskytnuta na tyto cíle:
a)
přidávání hodnoty, vytváření pracovních míst, přilákání mladých lidí a podpora inovací ve všech článcích dodavatelského řetězce produktů rybolovu a akvakultury;
b)
podpora diverzifikace v rámci komerčního rybolovu i mimo něj, celoživotní učení a podpora diverzifikace a vytváření pracovních míst v rybolovných a akvakulturních oblastech;
c)
znásobení přírodního bohatství rybolovných oblastí a oblastí akvakultury a jeho zužitkování, včetně operací pro zmírnění změny klimatu;
d)
podpora sociálního blahobytu a kulturního dědictví v rybolovných oblastech a v oblastech akvakultury, včetně kulturního dědictví v oblasti rybolovu a akvakultury a námořního kulturního dědictví;
e)
posílení zapojení rybářských komunit do místního rozvoje a řízení místních rybolovných zdrojů a námořních činností.
2. Do podpory podle odstavce 1 mohou patřit opatření uvedená v kapitolách I, II a IV této hlavy, s výjimkou článků 66 a 67, pokud existují jednoznačné důvody pro jejich řízení na místní úrovni. Pokud je podpora poskytována na operace odpovídající těmto opatřením, použijí se příslušné podmínky a výše příspěvku na jednotlivé operace uvedené v kapitolách I, II a IV této hlavy.
Článek 64
Spolupráce
1. Podpora uvedená v čl. 35 odst. 1 písm. c) nařízení (EU) č. 1303/2013 může být poskytnuta:
a)
na projekty spolupráce mezi územími nebo nadnárodní spolupráce;
b)
na přípravnou technickou podporu pro projekty spolupráce mezi územími a nadnárodní spolupráce za podmínky, že skupiny FLAG mohou prokázat, že připravují provádění projektu.
Pro účely tohoto článku se „spoluprací mezi územími“ rozumí spolupráce v rámci členského státu a „nadnárodní spoluprací“ se rozumí spolupráce mezi územími v několika členských státech nebo spolupráce mezi alespoň jedním územím členského státu a jedním či více územími ve třetích zemích.
2. Pro účely tohoto článku mohou kromě jiných skupin FLAG mezi partnery skupiny FLAG v rámci ENRF patřit místní partnerství veřejného a soukromého sektoru, která provádějí strategii komunitně vedeného místního rozvoje v rámci Unie nebo mimo ni.
3. V případech, kdy se skupiny FLAG pro projekty spolupráce nerozhodnou, členské státy zavedou vhodný systém pro účely podpory projektů spolupráce. Nejpozději do dvou let ode dne schválení svého operačního programu zveřejní členské státy vnitrostátní nebo regionální správní řízení o výběru projektů nadnárodní spolupráce a seznam způsobilých nákladů.
4. Správní rozhodnutí ohledně projektů založených na spolupráci se přijmou nejpozději do čtyř měsíců ode dne předložení projektu.
5. Členské státy sdělí Komisi schválené projekty založené na nadnárodní spolupráci v souladu s článkem 110.
KAPITOLA IV
Opatření související s uváděním na trh a zpracováním
Článek 65
Specifické cíle
Podpora podle této kapitoly přispívá k plnění specifických cílů v rámci priorit Unie stanovených v čl. 6 bodu 5.
Článek 66
Plány produkce a uvádění produktů na trh
1. ENRF podporuje přípravu a provádění plánů produkce a plánů uvádění produktů na trh podle článku 28 nařízení (EU) č. 1379/2013.
2. Výdaje spojené s plány produkce a plány uvádění produktů na trh jsou způsobilé pro podporu z ENRF až poté, co příslušné orgány v členském státě schválí výroční zprávu uvedenou v čl. 28 odst. 5 nařízení (EU) č. 1379/2013.
3. Podpora poskytovaná na jednu organizaci producentů jednou ročně v rámci tohoto článku nepřesáhne 3 % průměrné roční hodnoty produkce uvedené jednotlivými organizacemi producentů na trh příslušnou organizací producentů během předcházejících tří kalendářních let. Pro žádnou nově uznanou organizaci producentů nepřesáhne taková podpora 3 % průměrné roční hodnoty produkce uvedené jejími členy na trh během předcházejících tří kalendářních let.
4. Dotčený členský stát může v souladu s čl. 28 odst. 3 nařízení (EU) č. 1379/2013 poskytnout zálohu ve výši 50 % finanční podpory po schválení produkce a plánu uvádění produktů na trh.
5. Podpora uvedená v odstavci 1 se poskytuje pouze organizacím producentů a sdružením organizací producentů.
Článek 67
Podpora skladování
1. ENRF může podporovat vyrovnání uznaných organizací producentů a sdružení organizací producentů, které skladují produkty rybolovu uvedené v příloze II nařízení (EU) č. 1379/2013 za předpokladu, že tyto produkty jsou skladovány v souladu s články 30 a 31 uvedeného nařízení, a s výhradou těchto podmínek:
a)
výše podpory skladování nepřesahuje výši technických a finančních nákladů na činnosti nutné pro stabilizaci a skladování dotčených produktů;
b)
objemy způsobilé pro podporu skladování nepřesahují 15 % ročních objemů dotčených produktů daných do prodeje organizací producentů;
c)
finanční podpora za rok nepřesahuje 2 % průměrné roční hodnoty produkce, která byla členy organizace producentů uvedena na trh v období 2009-2011.
Pro účely prvního pododstavce písm. c) se v případě, že členové organizace producentů neměli v období 2009 až 2011 žádnou produkci uvedenou na trh, vezme v úvahu průměrná roční hodnota produkce uvedené na trh v prvních třech letech produkce těchto členů.
2. Do 31. prosince 2018 se podpora uvedená v odstavci 1 ukončí.
3. Podpora uvedená v odstavci 1 se poskytne pouze tehdy, jsou-li produkty uvolněny k lidské spotřebě.
4. Členské státy stanoví použitelnou výši technických a finančních nákladů na svém území takto:
a)
technické náklady se počítají každý rok na základě přímých nákladů souvisejících s činnostmi nezbytnými pro stabilizaci a skladování dotčených produktů;
b)
finanční náklady se počítají každý rok s použitím úrokové sazby stanovené každoročně v každém členském státě;
Tyto technické a finanční náklady jsou zpřístupněny veřejnosti.
5. Členské státy provádějí kontroly, aby zajistily, že produkty využívající podpory skladování splňují podmínky stanovené v tomto článku. Pro účely těchto kontrol vedou příjemci podpory skladování skladní účetnictví pro každou kategorii produktů uskladněných a později znovu uvedených na trh k lidské spotřebě.
Článek 68
Opatření týkající se uvádění na trh
1. ENRF může podporovat opatření pro uvádění produktů rybolovu a akvakultury na trh, jejichž cílem je:
a)
vytvářet organizace producentů, sdružení organizací producentů nebo mezioborové organizace uznané podle kapitoly II oddílu II nařízení (EU) č. 1379/2013;
b)
nalézat nové trhy a zlepšovat podmínky pro uvádění na trh produktů rybolovu a akvakultury, k nimž patří:
i)
druhy s tržním potenciálem;
ii)
nežádoucí úlovky komerčních populací vyložené v souladu s technickými opatřeními, článkem 15 nařízení (EU) č. 1380/2013 a čl. 8 odst. 2 písm. b) nařízení (EU) č. 1379/2013;
iii)
produkty rybolovu a akvakultury získané s využitím metod s malým dopadem na životní prostředí nebo produkty ekologické akvakultury ve smyslu nařízení (ES) č. 834/2007;
c)
podporovat jakost a přidanou hodnotu tím, že se usnadní:
i)
žádost o registraci daného produktu a přizpůsobení se daných provozovatelů příslušným požadavkům na shodu a certifikaci podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1151/2012 (36);
ii)
certifikace a podpora produktů udržitelného rybolovu a akvakultury, včetně produktů drobného pobřežního rybolovu, a metody zpracování šetrné k životnímu prostředí;
iii)
přímý prodej produktů rybolovu prováděného rybáři věnujícími se drobnému pobřežnímu rybolovu nebo rybolovu ze břehu;
iv)
prezentace a balení produktů;
d)
přispívat k transparentnosti produkce a trhů a provádění průzkumů trhu a studií o závislosti Unie na dovozech;
e)
přispívat k sledovatelnosti produktů rybolovu a akvakultury, včetně rozvoje celounijní ekoznačky pro produkty rybolovu a akvakultury, jak je uvedeno v nařízení (EU) č. 1379/2013;
f)
vypracovávat standardní smlouvy pro malé a střední podniky slučitelné s právem Unie;
g)
vést regionální, celostátní nebo nadnárodní komunikační a propagační kampaně s cílem zvyšovat povědomí veřejnosti o produktech udržitelného rybolovu a akvakultury.
2. Operace uvedené v odstavci 1 mohou zahrnovat činnosti dodavatelského řetězce v oblasti produkce, zpracování a uvádění na trh.
Operace uvedené v odst. 1 písm. g) nejsou zaměřeny na obchodní značky.
Článek 69
Zpracování produktů rybolovu a akvakultury
1. ENRF může podporovat investice do zpracování produktů rybolovu a akvakultury:
a)
přispívající k úspoře energie nebo snížení dopadu na životní prostředí, včetně nakládání s odpady;
b)
zlepšující bezpečnost, hygienu, zdravotní a pracovní podmínky;
c)
podporující zpracování úlovků komerčních populací ryb, které nemohou být určeny pro lidskou spotřebu;
d)
týkající se zpracování vedlejších produktů, vzešlých z hlavních zpracovatelských činností;
e)
týkající se zpracování produktů ekologické akvakultury podle článků 6 a 7 nařízení (ES) č. 834/2007;
f)
vedoucí k novým nebo zdokonaleným produktům, novým nebo zdokonaleným postupům či k novým nebo zdokonaleným řídícím a organizačním systémům.
2. Pokud jde o podniky jiné, než jsou malé a střední podniky, podpora uvedená v odstavci 1 je poskytována výhradně prostřednictvím finančních nástrojů stanovených v části druhé hlavě IV nařízení (EU) č. 1303/2013.
KAPITOLA V
Vyrovnání dodatečných nákladů v nejvzdálenějších regionech pro produkty rybolovu a akvakultury
Článek 70
Režim vyrovnání
1. ENRF může podporovat vyrovnání dodatečných nákladů vynaložených provozovateli v odvětví rybolovu, chovu, zpracování a uvádění na trh v případě určitých produktů rybolovu a akvakultury z nejvzdálenějších regionů, uvedených v článku 349 Smlouvy o fungování EU.
2. Každý dotčený členský stát určí pro oblasti uvedené v odstavci 1 seznam produktů rybolovu a akvakultury a objem těchto produktů způsobilých pro vyrovnání.
3. Při sestavování seznamu a objemů podle odstavce 2 členské státy vezmou v úvahu všechny příslušné faktory, zejména potřebu zajistit, aby vyrovnání bylo plně v souladu s pravidly společné rybářské politiky.
4. Vyrovnání nebude poskytnuto za produkty rybolovu a akvakultury:
a)
ulovené plavidly třetích zemí, s výjimkou rybářských plavidel plujících pod vlajkou Venezuely a operujících ve vodách Unie;
b)
ulovené rybářskými plavidly Unie, která nejsou registrovaná v přístavu jednoho z regionů uvedených v odstavci 1;
c)
dovezené ze třetích zemí.
5. Ustanovení odst. 4 písm. b) se nepoužije, pokud stávající kapacita zpracovatelského odvětví v dotčeném nejodlehlejším regionu překročí množství suroviny dodané podle plánu vyrovnání dotčeného regionu.
6. Pro vyrovnání nejsou způsobilí tito provozovatelé:
a)
fyzické nebo právnické osoby, které používají výrobní prostředky, aby získaly produkty rybolovu nebo akvakultury za účelem jejich uvedení na trh;
b)
vlastníci nebo provozovatelé plavidel registrovaných v přístavech regionů uvedených v odstavci 1, kteří v těchto regionech vykonávají svou rybolovnou činnost, nebo sdružení vlastníků nebo provozovatelů;
c)
provozovatelé v odvětví zpracování nebo uvádění na trh nebo sdružení takových provozovatelů.
Článek 71
Výpočet vyrovnání
Vyrovnání je vypláceno provozovatelům, uvedeným v čl. 70 odst. 6, vykonávajícím činnosti v regionech uvedených v čl. 70 odst. 1 a:
a)
u každého produktu rybolovu nebo akvakultury nebo kategorie produktů zohledňuje dodatečné náklady vyplývající ze zvláštních znevýhodnění dotčených regionů a
b)
zohledňuje rovněž jakýkoli jiný typ veřejné intervence ovlivňující úroveň dodatečných nákladů.
Článek 72
Plán vyrovnání
1. Dotčené členské státy předloží Komisi pro každý region uvedený v čl. 70 odst. 1 plán vyrovnání. Tento plán obsahuje seznam a objemy produktů rybolovu a akvakultury a typ provozovatelů podle článku 70, úroveň vyrovnání podle článku 71 a řídící orgán uvedený v článku 97. Komise přijme prostřednictvím prováděcích aktů rozhodnutí, zda tyto plány vyrovnání schválí.
2. Členské státy mohou pozměnit obsah plánu vyrovnání uvedený v odstavci 1. Tyto změny předloží Komisi. Komise přijme prostřednictvím prováděcích aktů rozhodnutí, zda tyto změny plánu vyrovnání schválí.
3. Komisi je svěřena přijme prováděcí akty, jimiž vymezí strukturu plánu vyrovnání. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 127 odst. 3.
4. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 126, pokud jde o stanovení kritérií pro výpočet dodatečných nákladů vyplývajících ze zvláštních znevýhodnění dotčených regionů.
Článek 73
Státní podpora na provádění plánů vyrovnání
Členské státy mohou poskytnout dodatečné financování pro provádění plánů vyrovnání podle článku 72. V takových případech členské státy oznámí Komisi státní podporu, kterou Komise může schválit v souladu s tímto nařízením jako součást těchto plánů. Takto oznámená státní podpora se považuje za oznámenou ve smyslu čl. 108 odst. 3 první věty Smlouvy o fungování EU.
KAPITOLA VI
Doprovodná opatření pro společnou rybářskou politiku v rámci sdíleného řízení
Článek 74
Územní působnost
Odchylně od článku 2 může být tato kapitola použita také na operace prováděné mimo území Unie.
Článek 75
Specifické cíle
Podpora podle této kapitoly přispívá k plnění specifických cílů v rámci priority Unie stanovené v čl. 6 bodu 3.
Článek 76
Kontrola a vynucování
1. ENRF může podporovat provádění systému Unie pro kontrolu, inspekci a vynucování uvedeného v článku 36 nařízení (EU) č. 1380/2013 a upřesněného v nařízení (ES) č. 1224/2009.
2. Způsobilé jsou zejména tyto druhy operací:
a)
nákup, instalace a vývoj technologií, včetně počítačového hardwaru a softwaru, systémů detekce plavidel (VDS), kamerových systémů a IT sítí, které umožňují shromažďování, správu, validaci, analýzu, řízení rizik, prezentaci (prostřednictvím internetových stránek souvisejících s kontrolou) a výměnu údajů týkajících se rybolovu a vývoj metod odběru vzorků pro tyto údaje, jakož i propojení s meziodvětvovými systémy pro výměnu údajů;
b)
vývoj, nákup a instalace prvků, včetně počítačového hardwaru a softwaru, které jsou nezbytné pro zajištění přenosu dat dotčenému členskému státu a orgánům Unie od aktérů působících v oblasti rybolovu a uvádění produktů rybolovu na trh, a to včetně nezbytných prvků pro systémy pro elektronické zaznamenávání a hlášení (ERS), systémy sledování plavidel (VMS) a systémy automatické identifikace (AIS) používané pro účely kontroly;
c)
vývoj, nákup a instalace komponentů, včetně počítačového hardwaru a softwaru, které jsou nezbytné k zajištění sledovatelnosti produktů rybolovu a akvakultury, uvedených v článku 58 nařízení (ES) č. 1224/2009;
d)
provádění programů zaměřených na výměnu údajů mezi členskými státy a jejich analýzu;
e)
modernizace a nákup hlídkových lodí, letadel a vrtulníků, pokud jsou použity pro kontrolu rybolovu alespoň 60 % celkové doby svého provozu za rok;
f)
nákup jiných kontrolních prostředků, včetně zařízení umožňujících měření výkonu motoru a hmotnosti zařízení;
g)
vývoj inovativních kontrolních systémů a provádění pilotních projektů týkajících se kontroly rybolovu, včetně analýzy DNA ryb a vývoje internetových stránek souvisejících s kontrolou;
h)
školení a výměnné programy, včetně výměny mezi členskými státy, pro osoby odpovědné za monitorování, kontrolu a sledování rybolovných činností;
i)
analýza poměru nákladů a přínosů a posouzení auditů provedených a výdajů vynaložených příslušnými orgány při provádění monitorování, kontroly a sledování;
j)
iniciativy, včetně seminářů a mediálních nástrojů, se zaměřením na posílení povědomí rybářů a jiných zúčastněných osob, jako jsou inspektoři, státní zástupci a soudci, jakož i povědomí široké veřejnosti o nutnosti bojovat proti nezákonnému, neohlášenému a neregulovanému rybolovu a o provádění pravidel společné rybářské politiky;
k)
provozní náklady vynaložené při provádění přísnější kontroly populací, na které se vztahují kontrolní a inspekční programy stanovené v souladu s článkem 95 nařízení (ES) č. 1224/2009 a koordinace kontroly v souladu s článkem 15 nařízení Rady (ES) č. 768/2005 (37);
l)
programy související s prováděním akčního plánu vypracovaného v souladu s čl. 102 odst. 4 nařízení (ES) č. 1224/2009, včetně jakýchkoli vzniklých provozních nákladů.
3. Opatření uvedená v odst. 2 písm. h) až l) jsou způsobilá pro podporu pouze vztahují-li se ke kontrolním činnostem orgánu veřejné moci.
4. V případě opatření uvedených v odst. 2 písm. d) a h) určí dotčené členské státy řídící orgány odpovědné za daný projekt.
Článek 77
Shromažďování údajů
1. ENRF podporuje shromažďování, správu a využívání údajů, jak je stanoveno v čl. 25 odst. 1 a 2 nařízení (EU) č. 1380/2013 a dále upřesněno v nařízení (ES) č. 199/2008.
2. Způsobilé jsou zejména tyto druhy operací:
a)
shromažďování, správa a využívání údajů pro účely vědecké analýzy a provádění společné rybářské politiky;
b)
celostátní a nadnárodní víceleté programy odběru vzorků, včetně programů na nižší než celostátní úrovni, za předpokladu, že všechny tyto programy se týkají populací, na které se vztahuje společná rybářská politika;
c)
monitorování komerčního a rekreačního rybolovu na moři, včetně monitorování vedlejších úlovků mořských organismů, jako např. mořských savců a ptáků;
d)
výzkumná šetření na moři;
e)
účast zástupců členských států a regionálních orgánů na regionálních koordinačních schůzkách, setkání regionálních organizací pro řízení rybolovu, jejichž je Unie smluvní stranou nebo pozorovatelem, nebo na zasedáních mezinárodních orgánů zodpovědných za poskytování vědeckého poradenství.
f)
zlepšení systémů shromažďování a správy údajů a realizace pilotních studií s cílem zlepšit stávající systémy shromažďování a správy údajů.
KAPITOLA VII
Technická pomoc z podnětu členských států
Článek 78
Technická pomoc z podnětu členských států
1. ENRF může podporovat z podnětu členského státu a až do výše stropu 6 % z celkové částky operačního programu:
a)
opatření technické pomoci uvedená v čl. 59 odst. 1 nařízení (EU) č. 1303/2013;
b)
vytváření národních sítí zaměřených na šíření informací, budování kapacit, výměnu osvědčených postupů a podporu spolupráce mezi skupinami FLAG na území členského státu.
2. V řádně odůvodněných případech může být hranice uvedená v odstavci 1 výjimečně překročena.
KAPITOLA VIII
Opatření týkající se integrované námořní politiky financovaná v rámci sdíleného řízení
Článek 79
Specifické cíle
1. Podpora podle této kapitoly přispívá k plnění specifických cílů v rámci priority Unie stanovené v čl. 6 bodu 6, včetně:
a)
integrovaného námořního dohledu a zejména rozvoje společného prostředí pro sdílení informací pro dohled nad námořní oblastí Unie;
b)
podpory ochrany mořského prostředí, zejména jeho biologické rozmanitosti a chráněných mořských oblastí, jako například lokalit Natura 2000, aniž je dotčen článek 37 tohoto nařízení, jakož i udržitelného využívání mořských a pobřežních zdrojů, a bližšího vymezení hranic udržitelnosti lidských činností, které mají dopad na mořské prostředí, a to zejména v rámci směrnice 2008/56/ES.
2. Změny operačního programu v souvislosti s opatřeními uvedenými v odstavci 1 nesmí mít za následek zvýšení celkového finančního přídělu podle čl. 13 odst. 7.
Článek 80
Způsobilé operace
1. ENRF může podporovat operace v souladu s cíli stanovenými v článku 79, jako například operace, které:
a)
umožňují dosažení cílů integrovaného námořního dohledu, a zejména cílů společného prostředí pro sdílení informací;
b)
chrání mořské prostředí, zejména jeho biologické rozmanitosti a chráněných mořských oblastí, jako např. lokalit Natura 2000, v souladu s povinnostmi stanovenými ve směrnicích 92/43/EHS a 2009/14/ES;
c)
zlepšují znalosti o stavu mořského prostředí s cílem zavést monitorovací programy a programy opatření uvedené ve směrnici 2008/56/ES, v souladu s povinnostmi stanovenými v uvedené směrnici.
2. Náklady na mzdy zaměstnanců vnitrostátních správních orgánů se nepovažují za způsobilé provozní náklady.
HLAVA VI
OPATŘENÍ FINANCOVANÁ V RÁMCI PŘÍMÉHO ŘÍZENÍ
KAPITOLA I
Integrovaná námořní politika
Článek 81
Územní působnost
Odchylně od článku 2 se tato kapitola použije také na operace prováděné mimo území Unie.
Článek 82
Oblast působnosti a cíle
Podpora v rámci této hlavy přispívá k posílení rozvoje a provádění integrované námořní politiky Unie. Jejím cílem je:
a)
podporovat rozvoj a uplatňovat integrovanou správu námořních a pobřežních záležitostí, a to zejména:
i)
prosazováním opatření, která podpoří snahu členských států a jejich regionů o rozvoj, zavedení nebo provádění integrované námořní správy,
ii)
podporou dialogu a spolupráce s příslušnými orgány členských států a zúčastněnými subjekty i mezi nimi v oblasti mořských a námořních záležitostí, včetně rozvoje a provádění integrovaných strategií na úrovni jednotlivých moří, při zohlednění vyváženého přístupu ve všech mořských oblastech i s ohledem na zvláštní rysy mořských a podmořských oblastí, jakož i případných relevantních makroregionálních strategií;
iii)
prosazováním platforem a sítí meziodvětvové spolupráce, zahrnujících zástupce veřejných orgánů na celostátní, regionální a místní úrovni, jednotlivých odvětví včetně odvětví cestovního ruchu, zúčastněných stran v oblasti výzkumu, občanů, organizací občanské společnosti a sociálních partnerů;
iv)
zlepšováním spolupráce mezi členskými státy prostřednictvím výměny informací a osvědčených postupů mezi jejich příslušnými orgány;
v)
podporou výměny osvědčených postupů a dialogu na mezinárodní úrovni, včetně dvoustranného dialogu se třetími zeměmi, se zohledněním Úmluvy OSN o mořském právu (UNCLOS) a příslušných mezinárodních úmluv vycházejících z této úmluvy, aniž jsou dotčeny jiné dohody nebo ujednání, které mohou existovat mezi Unií a dotčenými třetími zeměmi. Takový dialog zahrnuje případně i efektivní jednání o ratifikaci a provádění UNCLOS;
vi)
posílením viditelnosti integrovaného přístupu k námořním záležitostem a zvyšováním povědomí veřejných orgánů, soukromého sektoru a široké veřejnosti o tomto přístupu;
b)
přispívat k rozvoji meziodvětvových iniciativ, které jsou vzájemně výhodné pro různá námořní odvětví nebo odvětvové politiky, přičemž bere v úvahu stávající nástroje a iniciativy a vychází z nich; těmito nástroji jsou například:
i)
integrovaný námořní dohled v zájmu posílení bezpečného, zajištěného a udržitelného využívání mořského prostoru, zejména zvýšením efektivity a účinnosti prostřednictvím meziodvětvové a přeshraniční výměny informací, s řádným zohledněním stávajících i budoucích mechanismů a systémů spolupráce;
ii)
postupy v rámci územního plánování námořních prostor a integrovaného řízení pobřežních zón;
iii)
postupný vývoj komplexní, veřejně přístupné a vysoce kvalitní základny námořních údajů a znalostí, která usnadňuje sdílení, opakované využívání a šíření těchto údajů a znalostí mezi různými skupinami uživatelů, a tím zabraňuje zdvojování úsilí; za tímto účelem je třeba co nejlépe využívat stávající programy Unie a členských států;
c)
podporovat udržitelný hospodářský růst, zaměstnanost, inovace a nové technologie v rámci rozvíjejících se a perspektivních námořních odvětví, jakož i v pobřežních, ostrovních a nejvzdálenějších regionech Unie, a to jako doplněk zavedených odvětvových a celostátních činností;
d)
prosazovat ochranu mořského prostředí, zejména jeho biologické rozmanitosti a chráněných mořských oblastí, například lokalit NATURA 2000, a udržitelné využívání mořských a pobřežních zdrojů a blíže vymezit hranice udržitelnosti lidských činností, které mají dopad na mořské prostředí, a to v souladu s cílem dosáhnout dobrého stavu životního prostředí a tento stav udržet, jak stanoví směrnice 2008/56/ES.
Článek 83
Způsobilé operace
1. ERNF může podporovat operace v souladu s cíli stanovenými v článku 82, jako například:
a)
studie;
b)
projekty, včetně zkušebních projektů a projektů spolupráce;
c)
informování veřejnosti a sdílení osvědčených postupů, osvětové kampaně a související činnosti na poli komunikace a šíření informací, včetně propagačních kampaní, akcí, tvorby a správy internetových stránek a platforem zúčastněných stran;
d)
konference, semináře, fóra a pracovní setkání;
e)
koordinační činnosti včetně sítí pro sdílení informací a podpora rozvoje strategií na úrovni jednotlivých moří;
f)
vývoj, provoz a údržbu IT systémů a sítí, které umožňují sběr, správu, ověřování, analýzu a výměnu údajů, vývoj metod odběru vzorků pro tyto údaje, jakož i vzájemné propojení systémů výměny dat napříč odvětvími;
g)
projekty odborné přípravy zaměřené na rozvoj znalostí a profesní kvalifikace a opatření na podporu profesního rozvoje v námořním odvětví.
2. Za účelem dosažení specifického cíle rozvoje přeshraničních a meziodvětvových operací podle čl. 82 písm. b) může ERNF podporovat:
a)
vývoj a provádění technických nástrojů pro integrovaný námořní dohled, a to zejména na podporu zavádění, provozu a údržby decentralizovaného systému pro výměnu informací v námořní oblasti (CISE), s cílem podporovat meziodvětvovou a přeshraniční výměnu informací týkající se dohledu a propojující všechny uživatelské komunity, se zohledněním relevantního vývoje v odvětvových politikách, pokud jde o dohled a případné přispívání k jejich nezbytnému vývoji;
b)
činnosti v oblasti koordinace a spolupráce mezi členskými státy nebo regiony za účelem rozvoje územního plánování námořních prostor a integrovaného řízení pobřežních zón, včetně výdajů souvisejících se systémy a postupy pro sdílení údajů a monitorování, hodnotícími činnostmi, zřízením a provozováním sítě odborníků a vytvořením programu zaměřeného na budování kapacit členských států umožňujících provádění územního plánování námořních prostor;
c)
iniciativy, jejichž předmětem je spolufinancování, nákup a údržba systémů pro pozorování moře a technických nástrojů pro přípravu, zřízení a provoz operačního systému Evropské námořní sítě pro pozorování a sběr dat, jejímž cílem je usnadnit shromažďování údajů a poznatků o mořích, jejich získávání, sestavování, zpracování, kontrolu kvality, opakované použití a distribuci prostřednictvím spolupráce mezi dotčenými členskými státy nebo mezinárodními institucemi.
KAPITOLA II
Doprovodná opatření pro společnou rybářskou politiku a integrovanou námořní politiku v rámci přímého řízení
Článek 84
Územní působnost
Odchylně od článku 2 se tato kapitola použije také na operace prováděné mimo území Unie.
Článek 85
Specifické cíle
Opatření podle této kapitoly usnadňují provádění společné rybářské politiky a integrované námořní politiky, zejména pokud jde o:
a)
shromažďování, správu a šíření vědeckého poradenství v rámci společné rybářské politiky;
b)
specifická opatření pro kontrolu a vynucování v rámci společné rybářské politiky;
c)
dobrovolné příspěvky mezinárodním organizacím;
d)
poradní sbory;
e)
informace o trhu;
f)
komunikační činnosti v rámci společné rybářské politiky a integrované námořní politiky.
Článek 86
Vědecké poradenství a znalosti
1. ERNF může podporovat zajišťování vědeckých výsledků, a to zejména u projektů aplikovaného výzkumu přímo spojených s poskytováním vědeckého poradenství, vědeckých a socioekonomických stanovisek a doporučení pro účely řádného a účinného rozhodování při řízení rybolovu v rámci společné rybářské politiky.
2. Způsobilé jsou zejména tyto druhy operací:
a)
studie a pilotní projekty potřebné pro provádění a rozvoj společné rybářské politiky, včetně studií a projektů zabývajících se alternativními způsoby řízení udržitelného rybolovu a akvakultury, a to i v rámci poradních sborů;
b)
příprava a poskytování vědeckých stanovisek a doporučení vědeckými institucemi, včetně mezinárodních poradních orgánů odpovědných za posuzování populací, odborníky a výzkumnými institucemi;
c)
účast odborníků na zasedáních pracovních skupin o vědeckých a technických problémech týkajících se rybolovu, například ve VTHVR, jakož i v mezinárodních poradních orgánech a na zasedáních, kde jsou vyžadovány příspěvky odborníků na oblast rybolovu a akvakultury;
d)
výzkumná šetření na moři podle č. 12 odst. 2 nařízení (ES) č. 199/2008 v oblastech, kde plavidla Unie působí na základě dohod o partnerství v oblasti udržitelného rybolovu, v souladu s článkem 31 nařízení (EU) č. 1380/2013;
e)
výdaje vynaložené Komisí na služby spojené se shromažďováním, správou a využíváním údajů na uspořádání a řízení zasedání odborníků na oblast rybolovu a řízení ročních pracovních programů týkajících se vědeckých a technických odborných znalostí v oblasti rybolovu, na zpracování datových volání a datových souborů a na přípravné práce zaměřené na poskytování vědeckých stanovisek a doporučení;
f)
činnosti spolupráce mezi členskými státy v oblasti shromažďování údajů se zapojením různých regionálních aktérů a včetně zřízení a provozu jednotlivých regionalizovaných databází pro ukládání, správu a využívání údajů, které budou napomáhat regionální spolupráci a zlepšovat shromažďování údajů a řídicí činnosti i vědecké znalosti při podpoře řízení rybolovu.
Článek 87
Kontrola a vynucování
1. ERNF může podporovat provádění systému Unie pro kontrolu, inspekci a vynucování uvedeného v článku 36 nařízení (EU) č. 1380/2013 a dále upřesněného v nařízení (ES) č. 1224/2009.
2. Způsobilé jsou zejména tyto druhy operací:
a)
společný nákup nebo nájem hlídkových plavidel, letadel a vrtulníků několika členskými státy patřícími do stejné zeměpisné oblasti, pokud jsou tyto prostředky použity na kontrolu rybolovu alespoň 60 % celkové doby využití během roku;
b)
výdaje související s posuzováním a rozvojem nových kontrolních technologií a s procesy výměny údajů;
c)
veškeré provozní výdaje týkající se kontrol a hodnocení provádění společné rybářské politiky, a to zejména ověřovacích, inspekčních a auditních misí, vybavení a odborné přípravy úředníků Komise, uspořádání zasedání nebo účasti na nich, včetně výměn informací a osvědčených postupů, studií, služeb a dodavatelů IT mezi členskými státy, jakož i nájmu nebo nákupu inspekčních prostředků Komisí, a to podle hlav IX a X nařízení (ES) č. 1224/2009.
3. Za účelem posílení a sjednocení kontrol může ERNF podporovat provádění nadnárodních projektů, jejichž cílem je vytvářet a testovat systémy pro mezistátní kontrolu, inspekci a vynucování uvedené v článku 36 nařízení (EU) č. 1380/2013, které jsou blíže stanoveny v nařízení (ES) č. 1224/2009.
Způsobilé jsou zejména tyto druhy operací:
a)
mezinárodní programy odborné přípravy pro osoby odpovědné za monitorování a kontrolu rybolovných činností a dohled nad nimi;
b)
iniciativy, včetně seminářů a mediálních nástrojů, jejichž cílem je sjednotit výklad nařízení a souvisejících kontrol v Unii.
4. V případě operací uvedených v odst. 2 písm. a) se jako příjemce určí pouze jeden z dotčených členských států.
Článek 88
Dobrovolné finanční příspěvky mezinárodním organizacím
ERNF může podporovat tyto druhy operací v oblasti mezinárodních vztahů:
a)
finanční příspěvky poskytované organizacím Organizace spojených národů, jakož i dobrovolné financování jakékoli mezinárodní organizace, která je činná v oblasti mořského práva;
b)
finanční příspěvky na přípravu nových mezinárodních organizací nebo přípravu nových mezinárodních smluv, které jsou předmětem zájmu Unie;
c)
finanční příspěvky na práci nebo programy, které provádějí mezinárodní organizace a které jsou předmětem zvláštního zájmu Unie;
d)
finanční příspěvky na libovolnou činnost (včetně pracovních, neformálních nebo mimořádných setkání smluvních stran), která obhajuje zájmy Unie v mezinárodních organizacích a posiluje spolupráci s jejími partnery v těchto organizacích. V této souvislosti může ERNF nést náklady účasti zástupců třetích zemí na jednáních a zasedáních v rámci mezinárodních fór a organizací, je-li jejich přítomnost nezbytná pro zájmy Unie.
Článek 89
Poradní sbory
1. ERNF přispívá na provozní náklady poradních sborů zřízených podle článku 43 nařízení (EU) č. 1380/2013.
2. Poradní sbor mající právní subjektivitu může požádat o podporu Unie jakožto subjekt sledující cíl obecného evropského zájmu.
Článek 90
Informace o trhu
ERNF může podporovat vypracování a šíření informací o trhu, pokud jde o produkty rybolovu a akvakultury, které provádí Komise v souladu s článkem 42 nařízení (EU) č. 1379/2013.
Článek 91
Komunikační činnosti v rámci společné rybářské politiky a integrované námořní politiky
ERNF může podporovat:
a)
náklady na informační a komunikační činnosti související se společnou rybářskou politikou a integrovanou námořní politikou včetně:
i)
nákladů na vytvoření, překlad a šíření materiálů uzpůsobených specifickým potřebám jednotlivých cílových skupin v písemné, audiovizuální a elektronické podobě,
ii)
nákladů na přípravu a organizaci akcí a setkání, které mají informovat jednotlivé dotčené strany v rámci společné rybářské politiky a integrované námořní politiky a shromažďovat jejich názory;
b)
cestovní výdaje a výdaje na ubytování odborníků a zástupců zúčastněných stran pozvaných Komisí na zasedání;
c)
náklady na komunikační činnosti týkající se politických priorit Unie, souvisejí-li s obecnými cíli tohoto nařízení.
KAPITOLA III
Technická pomoc
Článek 92
Technická pomoc z podnětu Komise
ERNF může z podnětu Komise podpořit v mezích stropu ve výši 1,1 % ERNF:
a)
opatření technické pomoci uvedená v článku 58 nařízení (EU) č. 1303/2013;
b)
příprava, monitorování a hodnocení dohod o udržitelném rybolovu a účasti Unie v regionálních organizacích pro řízení rybolovu. Mezi tato opatření patří studie, zasedání, zapojení odborníků, náklady na dočasné zaměstnance, informační činnost a veškeré další administrativní náklady nebo náklady vzniklé v souvislosti s vědeckou nebo technickou pomocí ze strany Komise;
c)
vytvoření evropské sítě skupin FLAG zaměřené na budování kapacit, šíření informací, výměnu zkušeností a osvědčených postupů a podporu spolupráce mezi skupinami FLAG. Tato síť spolupracuje se subjekty zajišťujícími vytváření sítí a poskytujícími technickou pomoc pro místní rozvoj, jež byly zřízeny EFRR, ESF a EZFRV, pokud jde o jejich činnosti v oblasti místního rozvoje a nadnárodní spolupráci.
HLAVA VII
PROVÁDĚNÍ V RÁMCI SDÍLENÉHO ŘÍZENÍ
KAPITOLA I
Obecná ustanovení
Článek 93
Oblast působnosti
Tato hlava se vztahuje na opatření financovaná v rámci sdíleného řízení podle hlavy V.
KAPITOLA II
Prováděcí mechanismus
Oddíl 1
Podpora z ERNF
Článek 94
Určení míry spolufinancování
1. Při přijímání prováděcích aktů podle článku 19, kterými se schvaluje operační program, Komise stanoví maximální příspěvek ERNF tomuto programu.
2. Příspěvek ERNF se vypočte na základě výše způsobilých veřejných výdajů.
Operační program stanoví sazbu příspěvku ERNF použitelnou pro priority Unie stanovené v článku 6. Maximální sazba příspěvku ERNF činí 75 % způsobilých veřejných výdajů a minimální sazba příspěvku ERNF činí 20 % způsobilých veřejných výdajů.
3. Odchylně od odstavce 2 je příspěvek ERNF:
a)
100 % způsobilých veřejných výdajů u podpory v rámci podpory skladování podle článku 67;
b)
100 % způsobilých veřejných výdajů u režimu vyrovnání uvedeného v článku 70;
c)
50 % způsobilých veřejných výdajů u podpory uvedené v článcích 33 a 34 a čl. 41 odst. 2;
d)
70 % způsobilých veřejných výdajů u podpory uvedené v čl. 76 odst. 2 písm. e);
e)
90 % způsobilých veřejných výdajů u podpory uvedené v čl. 76 odst. 2 písm. a) až d) a f) až l);
f)
80 % způsobilých výdajů u podpory uvedené v článku 77.
4. Odchylně od odstavce 2 se maximální sazba příspěvku ERNF použitelná pro specifické cíle v rámci priority Unie zvyšuje o deset procentních bodů, jestliže se celá priorita Unie uvedená v čl. 6 bodu 4 provádí prostřednictvím komunitně vedeného místního rozvoje.
Článek 95
Míra veřejné podpory
1. Členské státy uplatňují maximální míru veřejné podpory ve výši 50 % celkových způsobilých výdajů na danou operaci.
2. Odchylně od odstavce 1 mohou členské státy uplatnit míru veřejné podpory ve výši 100 % způsobilých výdajů na danou operaci, pokud:
a)
příjemcem je veřejnoprávní subjekt nebo podnik pověřený poskytováním služeb obecného hospodářského zájmu podle čl. 106 odst. 2 Smlouvy o fungování EU, je-li pomoc poskytnuta na poskytování takových služeb;
b)
operace souvisí s podporou skladování uvedenou v článku 67;
c)
operace souvisí s režimem vyrovnání uvedeným v článku 70;
d)
operace souvisí se shromažďováním údajů uvedeným v článku 77;
e)
operace souvisí s podporou podle článku 33 nebo 34 nebo s vyrovnáním podle článku 54, 55 nebo 56;
f)
operace souvisí s opatřeními integrované námořní politiky uvedenými v článku 80.
3. Odchylně od odstavce 1 mohou členské státy uplatnit míru veřejné podpory ve výši od 50 % do 100 % způsobilých výdajů na danou operaci, pokud:
a)
operace je prováděna podle hlavy V kapitol I, II nebo IV a splňuje všechna tato kritéria:
i)
jedná se o společný zájem;
ii)
jedná se o společného příjemce;
iii)
má případně inovativní funkce na místní úrovni;
b)
operace je prováděna podle hlavy V kapitoly III, splňuje jedno z kritérií uvedených v písm. a) bodech i), ii) nebo a iii) tohoto odstavce a poskytuje veřejnosti přístup k jejím výsledkům.
4. Odchylně od odstavce 1 se pro specifické typy operací uvedené v příloze I použijí dodatečné procentní body míry veřejné podpory podle přílohy I.
5. Komise přijme prováděcí akty, jimiž stanoví způsob, jakým se použijí různé procentní body míry veřejné podpory v případě, že je splněno několik podmínek z přílohy I. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 127 odst. 3.
Článek 96
Výpočet dodatečných nákladů nebo ušlých příjmů
Pokud je podpora udělena na základě dodatečných nákladů nebo ušlých příjmů, členské státy zajistí, aby byly příslušné výpočty postačující, přesné a stanovené předem na základě přiměřeného, spravedlivého a ověřitelného výpočtu.
KAPITOLA III
Řídicí a kontrolní systémy
Článek 97
Řídící orgán
1. Kromě obecných pravidel stanovených v článku 125 nařízení (EU) č. 1303/2013 řídící orgán:
a)
každoročně do 31. března předkládá Komisi příslušné souhrnné údaje o operacích vybraných k financování do konce předcházejícího kalendářního roku, včetně hlavních charakteristik příjemce a samotné operace;
b)
zajišťuje propagaci operačního programu, a to informováním potenciálních příjemců, profesních organizací, hospodářských a sociálních partnerů, subjektů podílejících se na prosazování rovnosti žen a mužů a dotčených nevládních organizací, včetně ekologických organizací, o možnostech, které program nabízí, a o pravidlech pro získání přístupu k financování na základě programu;
c)
zajišťuje propagaci operačního programu informováním příjemců příspěvku Unie a široké veřejnosti o úloze, kterou Unie v programu plní.
2. Komise přijme prováděcí akty, jimiž stanoví pravidla předkládání údajů uvedených v odst. 1 písm. a). Tyto prováděcí akty se přijímají s poradním postupem podle čl. 127 odst. 2.
Článek 98
Předávání finančních údajů
1. Do 31. ledna a 31. července předloží členské státy Komisi v elektronické podobě prognózu týkající se částky, v jejíž výši předpokládají, že předloží žádosti o platby na stávající a následující rozpočtový rok.
2. Komise přijme prováděcí akt, jímž stanoví vzor, který má být při předkládání finančních údajů Komisi použit. Tento prováděcí akt se přijme přezkumným postupem podle čl. 127 odst. 3.
KAPITOLA IV
Kontrola prováděná členskými státy
Článek 99
Finanční opravy prováděné členskými státy
1. Kromě finančních oprav podle článku 143 nařízení (EU) č. 1303/2013 provedou členské státy finanční opravy, pokud příjemce neplní povinnosti stanovené v čl. 10 odst. 2 tohoto nařízení.
2. Pro případy finančních oprav podle odstavce 1 určí členské státy částku opravy, která je přiměřená s ohledem na povahu, závažnost, délku trvání a opakování porušení povinností nebo trestného činu ze strany příjemce a na význam příspěvku ERNF pro hospodářskou činnost příjemce.
KAPITOLA V
Kontroly prováděné Komisí
Oddíl 1
Přerušení a pozastavení
Článek 100
Přerušení platební lhůty
1. Kromě kritérií umožňujících přerušení, jež jsou uvedena v čl. 83 odst. 1 písm. a), b) a c) nařízení (EU) č. 1303/2013, může pověřená schvalující osoba ve smyslu nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012 přerušit platební lhůtu týkající se žádosti o průběžnou platbu v případě, že členský stát neplní své povinnosti v rámci společné rybářské politiky, může-li toto neplnění ovlivnit výdaje obsažené v certifikovaném výkazu výdajů, pro které je průběžná platba požadována.
2. Před přerušením lhůty pro průběžnou platbu podle odstavce 1 přijme Komise prováděcí akty, jimiž konstatuje, že existují důkazy poukazující na zjištěné závažné neplnění povinností v rámci společné rybářské politiky. Před přijetím takových prováděcích aktů Komise neprodleně informuje dotčený členský stát o daných důkazech nebo spolehlivých informacích a členskému státu je poskytnuta příležitost, aby se k záležitosti v přiměřené lhůtě vyjádřil.
3. Úplné či částečné přerušení průběžných plateb týkajících se výdajů podle odstavce 1, na něž se vztahuje žádost o platbu, musí být přiměřené s ohledem na povahu, závažnost, délku trvání a opakování neplnění povinností.
Článek 101
Pozastavení plateb
1. Kromě okolností uvedených v článku 142 nařízení (EU) č. 1303/2013 může Komise přijmout prováděcí akty, jimiž zcela nebo zčásti pozastaví vyplácení průběžných plateb týkajících se operačního programu v případě, že členský stát závažným způsobem neplní své povinnosti v rámci společné rybářské politiky, může-li toto neplnění ovlivnit výdaje obsažené v certifikovaném výkazu výdajů, pro které je průběžná platba požadována.
2. Před pozastavením průběžné platby podle odstavce 1 přijme Komise prováděcí akt, jímž konstatuje, že členský stát nesplnil své povinností v rámci společné rybářské politiky. Před přijetím takového prováděcího aktu Komise neprodleně informuje dotčený členský stát o daných zjištěních nebo spolehlivých informacích a členskému státu je poskytnuta příležitost, aby se k záležitosti v přiměřené lhůtě vyjádřil.
3. Úplné či částečné pozastavení průběžných plateb týkajících se výdajů podle odstavce 1, na něž se vztahuje žádost o platbu, musí být přiměřené s ohledem na povahu, závažnost, délku trvání a opakování neplnění povinností.
Článek 102
Pravomoci Komise
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 126, pokud jde o vymezení případů neplnění povinností podle článku 100 a případů závažného neplnění povinností podle čl. 101 odst. 1, a to na základě příslušných pravidel společné rybářské politiky, která jsou nezbytná pro zachování biologických mořských zdrojů.
Oddíl 2
Výměna informací a finanční opravy
Článek 103
Přístup k informacím
Členské státy sdělí Komisi na její žádost právní a správní předpisy, které přijaly k provádění aktů Unie týkajících se společné rybářské politiky, pokud tyto akty mají finanční důsledky pro ERNF.
Článek 104
Důvěrnost
1. Členské státy a Komise přijmou veškerá nezbytná opatření, aby zajistily důvěrnost informací sdělených nebo získaných v rámci kontrol na místě nebo při schvalování účetní závěrky prováděných podle tohoto nařízení.
2. Na informace uvedené v odstavci 1 tohoto článku se vztahují zásady uvedené v článku 8 nařízení Rady (Euratom, ES) č. 2185/96 (38).
Článek 105
Finanční opravy prováděné Komisí
1. Kromě případů uvedených v čl. 22 odst. 7, článku 85 a čl. 144 odst. 1 nařízení (EU) č. 1303/2013 Komise přijme prováděcí akty, jimiž provede finanční opravy zrušením celého příspěvku Unie na operační program nebo jeho části, pokud po provedení nezbytného přezkumu dojde k závěru, že:
a)
výdaje obsažené v certifikovaném výkazu výdajů jsou ovlivněny případy, ve kterých příjemce neplní povinnosti podle čl. 10 odst. 2 tohoto nařízení, a tyto výdaje nebyly členským státem opraveny před zahájením opravného řízení podle tohoto odstavce;
b)
výdaje obsažené v certifikovaném výkazu výdajů jsou ovlivněny případy, v nichž členský stát závažným způsobem nedodržel pravidla společné rybářské politiky, což mělo za následek pozastavení platby podle článku 101 tohoto nařízení, a v nichž dotčený členský stát dosud neprokázal, že přijal nezbytná nápravná opatření pro zajištění dodržování a vynucování použitelných pravidel v budoucnosti.
2. Komise rozhodne o výši opravy s přihlédnutím k povaze, závažnosti, délce trvání a opakování závažného nedodržení pravidel společné rybářské politiky ze strany členského státu nebo příjemce a k významu příspěvku ERNF pro hospodářskou činnost dotčeného příjemce.
3. Pokud není možné přesně kvantifikovat výši výdajů spojených s nedodržováním pravidel společné rybářské politiky členským státem, Komise použije finanční opravu na základě paušální sazby nebo extrapolace podle odstavce 4.
4. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 126, pokud jde o stanovení kritérií pro určení úrovně finanční opravy, která má být použita, a kritérií pro uplatnění paušálních sazeb nebo finančních oprav na základě extrapolace.
Článek 106
Postup
Navrhuje-li Komise finanční opravu podle článku 105 tohoto nařízení, použije se obdobně článek 145 nařízení (EU) č. 1303/2013.
KAPITOLA VI
Monitorování, hodnocení, informace a komunikace
Oddíl 1
Zavedení společného systému monitorování a hodnocení a cíle tohoto systému
Článek 107
Systém monitorování a hodnocení
1. Zavádí se společný systém monitorování a hodnocení pro operace ERNF v rámci sdíleného řízení za účelem posuzování výkonnosti ERNF. K zajištění účinného posuzování výkonnosti je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 126, pokud jde o obsah a tvorbu uvedeného systému.
2. Celkový dopad ERNF se posuzuje ve vztahu k prioritám Unie stanoveným v článku 6.
Komise může přijmout prováděcí akty, jimiž stanoví soubor ukazatelů specifických pro tyto priority Unie. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 127 odst. 3.
3. Členské státy poskytnou Komisi veškeré nezbytné informace, které umožní monitorování a hodnocení dotčených opatření. Komise zohlední potřeby týkající se údajů a synergie mezi možnými zdroji údajů, a zejména jejich případné použití pro statistické účely. Komise přijme prováděcí akty, jimiž stanoví pravidla pro informace zasílané členskými státy, jakož i pro potřeby týkající se údajů a synergie mezi možnými zdroji údajů. Tyto prováděcí akty se přijímají v souladu s přezkumným postupem uvedeným v čl. 127 odst. 3.
4. Komise předloží každé čtyři roky Evropskému parlamentu a Radě zprávu o provádění tohoto článku. První zpráva musí být předložena do 31. prosince 2017.
Článek 108
Cíle
Cíli společného systému monitorování a hodnocení je:
a)
prokázat pokrok a dosažené výsledky společné rybářské politiky a integrované námořní politiky, posoudit celkový dopad a zhodnotit účinnost, účelnost a relevantnost operací ERNF;
b)
přispět k cílenější podpoře společné rybářské politiky a integrované námořní politiky;
c)
podpořit proces společného učení v souvislosti s monitorováním a hodnocením;
d)
zajistit kvalitní, empiricky podložená hodnocení operací ERNF, která se promítnou do rozhodovacího procesu.
Oddíl 2
Technická ustanovení
Článek 109
Společné ukazatele
1. V systému monitorování a hodnocení podle článku 107 je za účelem shromažďování údajů na úrovni Unie uveden seznam společných ukazatelů týkajících se výchozí situace a rovněž finančního plnění, výstupů a výsledků operačního programu, které se použijí pro každý operační program.
2. Společné ukazatele jsou spojeny s milníky a cíli stanovenými v operačních programech v souladu s prioritami Unie stanovenými v článku 6. Tyto společné ukazatele se použijí pro přezkum výkonnosti uvedený v čl. 21 odst. 1 nařízení (EU) č. 1303/2013 a umožní posouzení pokroku, účelnosti a účinnosti provádění politiky na základě cílů na úrovni Unie a jednotlivých programů.
Článek 110
Elektronický informační systém
1. Hlavní informace o provádění operačního programu, o každé operaci vybrané pro financování a o dokončených operacích, které jsou zapotřebí pro monitorování a hodnocení, včetně hlavních charakteristik příjemce a projektu, se zaznamenávají a uchovávají elektronickými prostředky.
2. Komise zajistí, aby existoval vhodný a bezpečný elektronický systém pro záznam, uchovávání a správu hlavních informací a podávání zpráv o monitorování a hodnocení.
Článek 111
Poskytování informací
Příjemci podpory v rámci ERNF včetně skupin FLAG se zaváží, že řídícímu orgánu nebo určeným hodnotitelům či jiným subjektům pověřeným vykonáváním funkcí jeho jménem poskytnou veškeré údaje a informace, které jsou potřebné k monitorování a hodnocení operačního programu, zejména ve vztahu k plnění specifických cílů a priorit.
Oddíl 3
Monitorování
Článek 112
Postupy monitorování
1. Řídící orgán uvedený v článku 97 tohoto nařízení a monitorovací výbor uvedený v článku 47 nařízení (EU) č. 1303/2013 monitorují kvalitu provádění programu.
2. Řídící orgán a monitorovací výbor monitorují operační program prostřednictvím finančních ukazatelů a ukazatelů pro výstupy a výsledky.
Článek 113
Funkce monitorovacího výboru
Kromě funkcí uvedených v článku 49 nařízení (EU) č. 1303/2013 monitorovací výbor ověří plnění operačního programu a účinnost jeho provádění. Za tímto účelem monitorovací výbor:
a)
je konzultován a do šesti měsíců od rozhodnutí o schválení programu schvaluje kritéria pro výběr financovaných operací, přičemž výběrová kritéria se upravují podle potřeb programování;
b)
přezkoumává činnosti a výstupy spojené s plánem hodnocení programu;
c)
přezkoumává opatření v rámci programu spojená s plněním specifických předběžných podmínek;
d)
přezkoumává a schvaluje výroční zprávy o provádění před jejich odesláním Komisi;
e)
posuzuje opatření na podporu rovnosti žen a mužů, rovných příležitostí a nediskriminace, včetně přístupnosti pro osoby se zdravotním postižením.
Monitorovací výbor není konzultován ohledně pracovních plánů pro shromažďování údajů uvedených v článku 21.
Článek 114
Výroční zpráva o provádění
1. Do 31. května 2016 a do 31. května každého následujícího roku až do roku 2023 a včetně tohoto roku předloží členské státy Komisi výroční zprávu o provádění operačního programu v předcházejícím kalendářním roce. Zpráva předložená v roce 2016 zahrnuje kalendářní roky 2014 a 2015.
2. Kromě toho, co je uvedeno v článku 50 nařízení (EU) č. 1303/2013, výroční zprávy o provádění obsahují:
a)
informace o finančních závazcích a výdajích podle jednotlivých opatření;
b)
přehled činností vykonávaných v souvislosti s plánem hodnocení;
c)
informace o opatřeních přijatých v případech závažných porušeních pravidel uvedených v čl. 10 odst. 1 tohoto nařízení, o nedodržení podmínek stanovených v čl. 10 odst. 2 tohoto nařízení a o nápravných opatřeních;
d)
informace o opatřeních přijatých v zájmu dodržení ustanovení čl. 41 odst. 10 tohoto nařízení;
e)
informace o opatřeních přijatých s cílem zajistit zveřejnění příjemců v souladu s přílohou V tohoto nařízení, a to v případě fyzických osob v souladu s vnitrostátními právními předpisy včetně jakékoli použitelné prahové hodnoty.
3. Komise prostřednictvím prováděcích aktů přijme pravidla týkající se formy a předkládání výročních zpráv o provádění. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 127 odst. 3.
Oddíl 4
Hodnocení
Článek 115
Obecná ustanovení
1. Komise přijme prováděcí akty, jimiž stanoví prvky, které mají obsahovat zprávy o předběžném hodnocení podle článku 55 nařízení (EU) č. 1303/2013, a stanoví minimální požadavky na plán hodnocení uvedený v článku 56 uvedeného nařízení. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 127 odst. 3 tohoto nařízení.
2. Členské státy zajistí, aby hodnocení vyhovovala společnému systému monitorování a hodnocení dohodnutému v souladu s článkem 107, zajistí vypracování a shromažďování nezbytných údajů a předloží hodnotitelům jednotlivé informace poskytnuté systémem monitorování.
3. Členské státy zpřístupní hodnotící zprávy na internetu a Komise na internetových stránkách Unie.
Článek 116
Předběžné hodnocení (ex ante)
Členské státy zajistí, aby se hodnotitel zapojený do předběžného hodnocení podílel od počátku na procesu vypracování operačního programu ERNF, včetně vypracování analýzy uvedené v čl. 18 odst. 1 písm. a), návrhu intervenční logiky programu a stanovení cílů programu.
Článek 117
Následné hodnocení (ex-post)
V souladu s článkem 57 nařízení (EU) č. 1303/2013 Komise v úzké spolupráci se členskými státy vyhotoví zprávu o následném hodnocení.
Článek 118
Shrnutí hodnocení
Za vypracování shrnutí zpráv o předběžném hodnocení na úrovni Unie odpovídá Komise. Shrnutí hodnotících zpráv se provede nejpozději do 31. prosince roku následujícího po předložení příslušných hodnocení.
Oddíl 5
Informace a komunikace
Článek 119
Poskytování informací a propagace
1. V souladu s čl. 97 odst. 1 písm. b) řídící orgán zodpovídá za:
a)
zajištění toho, že budou vytvořeny jediné internetové stránky nebo jediný internetový portál poskytující informace o operačním programu v členském státu, jakož i přístup k nim;
b)
informování potenciálních příjemců o možnostech financování v rámci operačního programu;
c)
informování občanů Unie o úloze a dosažených výsledcích ERNF prostřednictvím informačních a komunikačních opatření seznamujících s výsledky a dopady dohod o partnerství, operačních programů a operací;
d)
zajištění toho, že je uveřejněn přehled opatření k zajištění dodržování pravidel společné rybářské politiky, včetně případů neplnění povinností ze strany členských států nebo příjemců, a přijatých nápravných opatření, například finančních oprav.
2. Za účelem zajištění transparentnosti podpory z ERNF vedou členské státy seznam operací ve formátu CSV nebo XML, který je dostupný prostřednictvím jediné internetové stránky nebo jediného internetového portálu poskytujících seznam operací a přehled operačního programu.
Seznam operací se aktualizuje nejméně jednou za šest měsíců.
Minimální informace, které mají být uvedeny v seznamu operací, včetně konkrétních informací o operacích podle článků 26, 39, 47, 54 a 56, jsou stanoveny v příloze V.
3. Podrobná pravidla týkající se informačních a propagačních opatření pro veřejnost a informačních opatření pro žadatele a příjemce jsou stanovena v příloze V.
4. Komise přijme prováděcí akty, jimiž stanoví technické vlastnosti informačních a propagačních opatření k určité operaci, pokyny pro vytvoření znaku a vymezení standardních barev. Tyto prováděcí akty se přijímají poradním postupem podle čl. 127 odst. 2.
HLAVA VIII
PROVÁDĚNÍ V RÁMCI PŘÍMÉHO ŘÍZENÍ
KAPITOLA I
Obecná ustanovení
Článek 120
Oblast působnosti
Tato hlava se použije na opatření financovaná v rámci přímého řízení uvedeného v hlavě VI.
KAPITOLA II
Kontrola
Článek 121
Ochrana finančních zájmů Unie
1. Komise přijme vhodná opatření k zajištění toho, aby finanční zájmy Unie byly při provádění operací financovaných podle tohoto nařízení chráněny prevencí podvodů, korupce a jiného protiprávního jednání, účinnými kontrolami, a jsou-li zjištěny nesrovnalosti, zpětným získáním neoprávněně vyplacených částek a případně účinnými, přiměřenými a odrazujícími sankcemi.
2. Komise nebo její zástupci a Účetní dvůr mají pravomoc provádět na základě kontroly dokumentů i kontroly na místě audit u všech příjemců grantů, zhotovitelů, dodavatelů nebo poskytovatelů a subdodavatelů, kteří podle obdrželi finanční prostředky Unie.
Evropský úřad pro boj proti podvodům (OLAF) může provádět kontroly a inspekce na místě u hospodářských subjektů, jichž se toto financování Unií přímo nebo nepřímo týká, postupy stanovenými v nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 883/2013 (39) a v nařízení (Euratom, ES) č. 2185/96 s cílem zjistit, zda v souvislosti s grantovou dohodou, rozhodnutím o grantu nebo smlouvou o financování Unií nedošlo k podvodu, korupci nebo jinému protiprávnímu jednání ohrožujícímu finanční zájmy Unie
3. Aniž jsou dotčeny odstavce 1 a 2, dohody o spolupráci se třetími zeměmi a mezinárodními organizacemi, grantové dohody, rozhodnutí o grantu a smlouvy vyplývající z provádění tohoto nařízení musí výslovně zmocňovat Komisi, Účetní dvůr a OLAF k provádění auditů, kontrol a inspekcí na místě uvedených ve zmíněných odstavcích, v souladu s jejich příslušnými pravomocemi.
Článek 122
Audity
1. Úředníci Komise nebo Účetního dvora nebo jejich zástupci mohou provádět audity na místě u operací financovaných podle tohoto nařízení kdykoli za podmínky oznámení nejméně deset pracovních dnů předem, s výjimkou naléhavých případů, po dobu nejvýše tří let po konečné platbě provedené Komisí.
2. Úředníci Komise a Účetního dvora nebo jejich zástupci řádně zmocnění k provádění auditů na místě mají přístup k účetnictví a všem dalším dokladům, včetně dokumentů a metadat vytvořených nebo obdržených a uchovávaných v elektronické podobě a souvisejících s výdaji financovanými podle tohoto nařízení.
3. Auditními pravomocemi uvedenými v odstavci 2 není dotčeno uplatňování vnitrostátních předpisů, jež vyhrazují některé úkony činitelům zvlášť určeným vnitrostátními právními předpisy. Úředníci Komise a Účetního dvora nebo jejich zástupci se neúčastní mimo jiné domovních prohlídek ani úředních výslechů osob podle vnitrostátního práva dotčeného členského státu. Mají však přístup k takto získaným informacím.
4. Pokud je jakákoli finanční podpora Unie poskytnutá na základě tohoto nařízení následně přidělena třetí osobě coby konečnému příjemci pomoci, poskytne původní příjemce, jakožto příjemce finanční podpory Unie, Komisi veškeré významné informace ohledně totožnosti tohoto konečného příjemce.
Článek 123
Pozastavení plateb, omezení a zrušení finančního příspěvku
1. Pokud Komise dojde k závěru, že finanční prostředky Unie nebyly použity v souladu s podmínkami stanovenými v tomto nařízení nebo v jakémkoli jiném použitelném právním předpisu Unie, oznámí tuto skutečnost příjemcům, a ti ve lhůtě jednoho měsíce od tohoto oznámení předloží Komisi své připomínky.
2. Pokud příjemci neodpovědí ve lhůtě stanovené v odstavci 1 tohoto článku nebo pokud nejsou jejich připomínky považovány za uspokojivé, Komise sníží nebo zruší poskytnutou finanční podporu nebo pozastaví platby. Veškeré neoprávněně vyplacené částky se vracejí do souhrnného rozpočtu Unie. Z částek, které nejsou vráceny včas, se účtuje úrok z prodlení za podmínek stanovených v nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012.
KAPITOLA III
Hodnocení a podávání zpráv
Článek 124
Hodnocení
1. Operace financované na základě tohoto nařízení jsou pravidelně monitorovány s cílem sledovat jejich provádění.
2. Komise zajistí pravidelné nezávislé a externí hodnocení financovaných operací.
Článek 125
Podávání zpráv
Komise předloží Evropskému parlamentu a Radě:
a)
do 31. března 2017 zprávu o prozatímním hodnocení získaných výsledků a o kvalitativních a množstevních aspektech provádění operací financovaných podle tohoto nařízení;
b)
do 31. srpna 2018 sdělení o pokračování operací financovaných na základě tohoto nařízení.
HLAVA IX
PROCESNÍ USTANOVENÍ
Článek 126
Výkon přenesení pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v článcích 10, 14, 32, 40, 41, 72, 102, 105, 107 a 129 je svěřena Komisi do dne 31. prosince 2020.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomocí uvedená v článcích 10, 14, 32, 40, 41, 72, 102, 105, 107 a 129 kdykoliv zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle článků 10, 14, 32, 40, 41, 72, 102, 105, 107 a 129 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
Článek 127
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen Výbor pro Evropský námořní a rybářský fond. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 4 nařízení (EU) č. 182/2011.
3. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
Pokud výbor nevydá žádné stanovisko k návrhu prováděcího aktu, který má být přijat podle čl. 95 odst. 5, Komise navrhovaný prováděcí akt nepřijme a použije se čl. 5 odst. 4 třetí pododstavec nařízení (EU) č. 182/2011.
HLAVA X
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 128
Zrušení
1. Aniž je dotčen čl. 129 odst. 2, nařízení (ES) č. 2328/2003, (ES) č. 861/2006, (ES) č. 1198/2006, (ES) č. 791/2007, (EU) č. 1255/2011 a článek 103 nařízení (ES) č. 1224/2009 se zrušují s účinkem ode dne 1. ledna 2014.
2. Odkazy na zrušená nařízení se považují za odkazy na toto nařízení.
Článek 129
Přechodná ustanovení
1. Aby se usnadnil přechod z režimů podpory zavedených nařízeními (ES) č. 861/2006, (ES) č. 1198/2006, (ES) č. 791/2007 a (EU) č. 1255/2011 na systém zavedený tímto nařízením, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 126, jimiž stanoví podmínky, za kterých může být podpora schválená Komisí podle těchto nařízení začleněna do podpory poskytované podle tohoto nařízení, včetně technické pomoci a následných hodnocení.
2. Tímto nařízením není dotčeno pokračování ani změny dotčených projektů, včetně jejich úplného nebo částečného zrušení, až do jejich uzavření nebo pomoci schválené Komisí na základě nařízení (ES) č. 2328/2003, (ES) č. 861/2006, (ES) č. 1198/2006, (ES) č. 791/2007, (EU) č. 1255/2011 a článku 103 nařízení (ES) č. 1224/2009 nebo jakéhokoli jiného právního předpisu, který se na takovou pomoc ke dni 31. prosince 2013 vztahuje, a na tyto projekty nebo pomoc se nadále použijí uvedené předpisy.
3. Žádosti podané podle nařízení (ES) č. 1198/2006 zůstávají v platnosti.
Článek 130
Vstup v platnost a použitelnost
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 15. května 2014.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 508/2014
z dnia 15 maja 2014 r.
w sprawie Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2328/2003, (WE) nr 861/2006, (WE) nr 1198/2006 i (WE) nr 791/2007 oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1255/2011
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 42, art. 43 ust. 2, art. 91 ust. 1, art. 100 ust. 2, art. 173 ust. 3, art. 175 i 188, art. 192 ust. 1, art. 194 ust. 2, art. 195 ust. 2 i art. 349,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinie Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W komunikacie Komisji zatytułowanym „Reforma wspólnej polityki rybołówstwa” skierowanym do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów z dnia 13 lipca 2011 r. przedstawiono potencjalne wyzwania, cele i kierunki wspólnej polityki rybołówstwa („WPRyb”) po 2013 r. W świetle debaty, która odbyła się po publikacji tego komunikatu WPRyb została zreformowana rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (4). Reforma ta obejmuje wszystkie główne elementy WPRyb, w tym jej aspekty finansowe. Aby zrealizować cele tej reformy, należy uchylić rozporządzenie Rady (WE) nr 2328/2003 (5), rozporządzenie Rady (WE) nr 861/2006 (6), rozporządzenie Rady (WE) nr 1198/2006 (7), rozporządzenie Rady (WE) nr 791/2007 (8), oraz zastąpić je niniejszym rozporządzeniem.
W związku z tym, że wszystkie kwestie dotyczące europejskich oceanów i mórz są wzajemnie powiązane, niniejsze rozporządzenie powinno również wspierać dalszy rozwój zintegrowanej polityki morskiej (ZPM), o której mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1255/2011 (9).
(2)
Zakres Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (EFMR) powinien obejmować wsparcie dla WPRyb na ochronę żywych zasobów morza, zarządzanie zasobami i flotami eksploatującymi te zasoby oraz na żywe zasoby słodkowodne i akwakultury, a także przetwarzanie i obrót produktów rybołówstwa i akwakultury, w przypadku gdy taka działalność jest prowadzona na terytorium państw członkowskich, przez unijne statki rybackie lub też przez obywateli państw członkowskich, bez uszczerbku dla głównej odpowiedzialności państwa bandery, z uwzględnieniem przepisów art. 117 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. (10) (UNCLOS).
(3)
Powodzenie WPRyb wymaga efektywnego systemu kontroli, inspekcji i egzekwowania prawa, a także dostępności wiarygodnych i kompletnych danych, zarówno na potrzeby opinii naukowych, jak i do celów wdrażania oraz kontroli W związku z tym EFMR powinien wspierać te obszary polityki.
(4)
Zakres EFMR powinien obejmować wsparcie dla ZPM, które dotyczy opracowywania i wdrażania skoordynowanych operacji i procesów decyzyjnych związanych z oceanami, morzami, regionami przybrzeżnymi i sektorami gospodarki morskiej, uzupełniających różne obszary polityki unijnej związane z tymi dziedzinami, zwłaszcza WPRyb oraz polityki dotyczące transportu, przemysłu, spójności terytorialnej, środowiska, energii i turystyki. Należy zapewnić spójność i integrację w zarządzaniu poszczególnymi rodzajami polityki sektorowej w obrębie basenów Morza Bałtyckiego, Morza Północnego, Morza Celtyckiego, Zatoki Biskajskiej i wybrzeża Półwyspu Iberyjskiego, Morza Śródziemnego i Morza Czarnego.
(5)
Beneficjentami EFMR w rozumieniu art. 2 pkt 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego (UE) nr 1303/2013 (11) mogą być podmioty w rozumieniu art. 4 pkt 30 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, rybacy lub organizacje rybaków, o ile nie określono inaczej w niniejszym rozporządzeniu.
(6)
Zgodnie z konkluzjami Rady Europejskiej z dnia 17 czerwca 2010 r., na podstawie których przyjęto nową unijną strategię na rzecz zatrudnienia i inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego, opartą na komunikacie Komisji z dnia 3 marca 2010 r.. zatytułowanym „»Europa 2020« - strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” („strategia »Europa 2020«”), Unia i państwa członkowskie powinny dążyć do inteligentnego, zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu, jednocześnie wspierając harmonijny rozwój w Unii. Należy dążyć do koncentracji zasobów w celu realizacji założeń i celów strategii „Europa 2020”, w szczególności tych związanych z zatrudnieniem, zmianą klimatu, zrównoważeniem energetycznym, zwalczaniem ubóstwa i wykluczenia społecznego, oraz do poprawy skuteczności polityki przy jednoczesnym zwiększonym nacisku na wyniki. Włączenie ZPM do EFMR przyczynia się również do realizacji głównych celów polityki określonych w strategii „Europa 2020” oraz odpowiada określonym w Traktacie o Unii Europejskiej (TUE) oraz w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) ogólnym celom dotyczącym zwiększenia spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej.
(7)
Aby zapewnić, by EFMR przyczyniła się do realizacji celów WPRyb, ZPM i strategii „Europa 2020”, należy określić niewielką liczbę kluczowych priorytetów związanych ze wspieraniem rybołówstwa oraz akwakultury, które są środowiskowo zrównoważone, zasobooszczędne, innowacyjne, konkurencyjne i oparte na wiedzy, wspieraniem realizacji WPRyb, zwiększaniem zatrudnienia i spójności terytorialnej, wspieraniem obrotu i przetwarzania, a także wspieraniem realizacji ZPM.
(8)
Unia powinna na wszystkich etapach wdrażania EFMR dążyć do zniesienia nierówności i wspierania równości kobiet i mężczyzn, jak również zwalczania dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną.
(9)
Ogólnym celem WPRyb jest zapewnienie, aby działalność w dziedzinie rybołówstwa i akwakultury przyczyniała się do tworzenia długoterminowych zrównoważonych warunków środowiskowych niezbędnych dla rozwoju gospodarczego i społecznego. Ponadto polityka ta powinna przyczyniać się do większej wydajności, odpowiedniego poziomu życia w sektorze rybołówstwa, stabilnych rynków oraz powinna zapewniać dostępność zasobów oraz zaopatrywanie konsumentów w żywność po rozsądnych cenach.
(10)
Kluczowe znaczenie ma lepsze uwzględnianie w WPRyb problemów związanych z ochroną środowiska, jako że WPRyb powinna realizować cele i założenia polityki środowiskowej Unii oraz strategii „Europa 2020”. Celem WPRyb jest taka eksploatacja żywych zasobów morza, która odbudowuje zasoby ryb i utrzymuje je powyżej poziomów umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu do - w miarę możliwości - 2015 r., a najpóźniej do 2020 r. WPRyb powinna realizować podejście ostrożnościowe i podejście ekosystemowe do zarządzania rybołówstwem. Dlatego też EFMR powinien przyczyniać się do ochrony środowiska morskiego zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE (12).
(11)
Finansowanie wydatków w ramach WPRyb i ZPM z jednego funduszu - EFMR - powinno uwzględniać potrzebę uproszczenia oraz zwiększania integracji obu obszarów polityki. Objęcie zarządzaniem dzielonym przetwarzania i obrotu, w tym rekompensat dla regionów najbardziej oddalonych, oraz działań związanych z kontrolą i gromadzeniem danych oraz zarządzaniem nimi, a także ZPM, powinno w dalszym ciągu przyczyniać się do uproszczenia procedur administracyjnych i zmniejszenia obciążenia administracyjnego w przypadku zarówno Komisji, jak i państw członkowskich, a także powinno wiązać się z większą spójnością i efektywnością przyznawanego wsparcia.
(12)
Wydatki w ramach WPRyb i ZPM powinny być finansowane z budżetu unijnego w ramach jednego funduszu - EFMR - albo w sposób bezpośredni, albo na zasadzie zarządzania dzielonego z państwami członkowskimi. Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi należy stosować nie tylko w odniesieniu do środków wspierających rybołówstwo, akwakulturę i rozwój lokalny kierowany przez społeczność, ale również w odniesieniu do przetwarzania i obrotu, rekompensat dla regionów najbardziej oddalonych oraz do działań związanych z kontrolą i gromadzeniem danych, a także ZPM. Zarządzanie bezpośrednie należy stosować w odniesieniu do doradztwa naukowego, szczególnych środków kontroli i egzekwowania, dobrowolnych wkładów na rzecz regionalnych organizacji ds. rybołówstwa, komitetów doradczych, rozpoznania rynku, operacji na rzecz wdrożenia ZPM oraz działań komunikacyjnych. Należy określić rodzaje operacji, które kwalifikują się do finansowania w ramach EFMR.
(13)
Konieczne jest rozróżnienie kategorii środków kontroli i egzekwowania, które są współfinansowane w ramach zarządzania dzielonego, i tych, które są współfinansowane w ramach zarządzania bezpośredniego. Kluczowe jest wyodrębnienie zasobów, które mają zostać przydzielone na potrzeby kontroli i gromadzenia danych w ramach zarządzania dzielonego zezwalając na elastyczność między tymi dwiema kategoriami środków.
(14)
Zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013 przyznawanie unijnego wsparcia finansowego w ramach EFMR ma być uzależnione od przestrzegania przepisów WPRyb przez państwa członkowskie i podmioty. Wymóg ten ma na celu odzwierciedlenie obowiązku Unii do zapewnienia w ramach WPRyb, w interesie publicznym, ochrony żywych zasobów morza zgodnie z art. 3 TFUE.
(15)
Realizacja celów WPRyb byłaby zagrożona, jeżeli unijne wsparcie finansowe w ramach EFMR otrzymałyby podmioty, które ex ante nie spełniły wymogów związanych z interesem publicznym dotyczącym ochrony żywych zasobów morza. W związku z powyższym wnioski złożone przez podmioty powinny zostać dopuszczone do pomocy w ramach EFMR tylko pod warunkiem że w ciągu konkretnego okresu przed złożeniem wniosku o przyznanie wsparcia dane podmioty nie dopuściły się poważnego naruszenia, przestępstwa lub nadużycia ani nie uczestniczyły w działalności statków rybackich znajdujących się w unijnym wykazie statków zaangażowanych w nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy (NNN) lub statków pływających pod banderą państw uznanych za niewspółpracujące państwa trzecie, określonych w niniejszym rozporządzeniu.
(16)
Ponadto beneficjenci po złożeniu wniosku o przyznanie wsparcia powinni przez cały okres realizacji operacji oraz w okresie 5 lat po otrzymaniu końcowej płatności przez danego beneficjenta nadal spełniać te wymogi związane z dopuszczalnością.
(17)
Jeżeli beneficjent nie spełnia warunków odnoszących się do kwalifikowalności i trwałości, należy stosować konsekwencje i korekty finansowe. W celu określenia kwoty takiej korekty finansowej należy uwzględnić charakter, wagę, czas trwania i powtarzalność naruszenia, przestępstwa lub nadużycia popełnionego przez beneficjenta i znaczenie wkładu z EFMR w działalność gospodarczą beneficjenta.
(18)
Realizacja celów WPRyb byłaby również zagrożona, jeżeli unijne wsparcie finansowe w ramach EFMR wypłacano by państwom członkowskim, które nie spełniają swoich obowiązków wynikających z przepisów WPRyb związanych z interesem publicznym dotyczącym ochrony żywych zasobów morza, takich jak gromadzenie danych i realizacja obowiązków dotyczących kontroli. Ponadto niespełnianie takich obowiązków niesie ze sobą ryzyko, że państwa członkowskie nie wykryją wniosków, które są niedopuszczalne lub operacji niekwalifikowalnych.
(19)
W ramach środków zapobiegawczych stosowanych w celu uniknięcia niekwalifikowalnych płatności, a także aby zachęcić państwa członkowskie do przestrzegania przepisów WPRyb, należy stworzyć przepisy dotyczące wstrzymania biegu terminu płatności i zawieszenia płatności, środki, które są ograniczone pod względem czasu i zakresu stosowania. Korekty finansowe o określonych i nieodwracalnych konsekwencjach, powinny mieć zastosowanie wyłącznie do tych wydatków, na które miały wpływ przypadki nieprzestrzegania.
(20)
Aby wdrażanie funduszy zapewniających wsparcie w ramach polityki spójności, czyli Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR), Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) i Funduszu Spójności, było lepiej skoordynowane i zharmonizowane z funduszami na rzecz rozwoju obszarów wiejskich oraz w sektorze morskim i rybołówstwa, czyli odpowiednio Europejskim Funduszem Rolnym na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFFROW), oraz EFMR, dla wszystkich tych funduszy („fundusze EFSI”) ustanowiono wspólne przepisy w rozporządzeniu (UE) nr 1303/2013. Oprócz rozporządzania (UE) nr 1303/2013 niniejsze rozporządzenie obejmuje przepisy szczegółowe i uzupełniające związane ze szczególnymi cechami sektorów objętych WPRyb i ZPM.
(21)
Zasada proporcjonalności powinna być stosowana do programu operacyjnego i w całym cyklu programu przy uwzględnieniu rozmiaru odpowiednich administracji państw członkowskich i łącznej kwoty wydatków publicznych przydzielonych dla danego programu operacyjnego.
(22)
Komisja powinna dokonać podziału dostępnych środków na zobowiązania corocznie dla każdego państwa członkowskiego, przy zastosowaniu obiektywnych i przejrzystych kryteriów. Kryteria te powinny obejmować wskaźniki mierzące wielkość sektora rybołówstwa i akwakultury, zakres obowiązków w ramach kontroli i gromadzenia danych, środki finansowe przydzielone w przeszłości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1198/2006 oraz uprzednie ich wykorzystanie zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 861/2006.
(23)
W kontekście WPRyb spełnienie pewnych szczególnych uwarunkowań ex ante ma kluczowe znaczenie, zwłaszcza w odniesieniu do przedłożenia sprawozdania dotyczącego zdolności oraz wieloletniego krajowego planu strategicznego dotyczącego akwakultury oraz sprawdzonego potencjału administracyjnego do spełnienia wymogów w zakresie danych dotyczących zarządzania rybołówstwem oraz do wprowadzenia w życie unijnego systemu kontroli, inspekcji i egzekwowania.
(24)
Zgodnie z celem zakładającym uproszczenie wszystkie działania w ramach EFMR, które podlegają zarządzaniu dzielonemu, w tym gromadzenie danych i kontrola, powinny mieć formę jednego pojedynczego programu operacyjnego dla każdego państwa członkowskiego, zgodnie ze strukturą krajową danego państwa członkowskiego. Programowanie powinno obejmować okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. Każde państwo członkowskie opracowując jeden program operacyjny powinno zapewnić, aby treść i objętość ich programów operacyjnych odzwierciedlały cel polegający na uproszczeniu. W każdym programie należy określić strategię osiągania celów w odniesieniu do priorytetów Unii związanych z EFMR oraz wybór środków. Programowanie powinno być zgodne z tymi priorytetami unijnymi, a jednocześnie dostosowane do kontekstu krajowego, oraz powinno uzupełniać inne obszary polityki unijnej, w szczególności politykę rozwoju obszarów wiejskich i politykę spójności.
(25)
W celu propagowania łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego państwa członkowskie mające znaczny sektor łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego powinny załączać do swoich programów operacyjnych plan działania na rzecz rozwoju, konkurencyjności i zrównoważonego charakteru łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego.
(26)
Aby przyczynić się do realizacji celu uproszczenia podczas wdrażania EFMR oraz aby zmniejszyć koszty kontroli i wskaźnik błędów, państwa członkowskie powinny w jak największym stopniu wykorzystać możliwość stosowania uproszczonych form dotacji określonych w rozporządzeniu (UE) nr 1303/2013.
(27)
W celu egzekwowania obowiązków dotyczących kontroli w ramach WPRyb państwa członkowskie powinny opracować w ramach programu operacyjnego część dotyczącą kontroli, zgodnie z priorytetami Unii przyjętymi przez Komisję dla tego obszaru polityki. W celu dostosowania programu operacyjnego do zmieniających się potrzeb pod względem kontroli i egzekwowania część programu operacyjnego dotycząca kontroli powinna podlegać regularnym przeglądom w związku ze zmianami w priorytetach Unii dotyczących polityki kontroli i egzekwowania w ramach WPRyb. Takie zmiany powinny zostać zatwierdzone przez Komisję. Aby zachować elastyczność przy programowaniu działań z dziedziny kontroli, przegląd części kontrolnej programu operacyjnego powinien odbywać się zgodnie z procedurą uproszczoną.
(28)
Państwa członkowskie powinny opracować część programu operacyjnego dotyczącą gromadzenia danych, zgodnie z wieloletnim programem Unii, o którym mowa w rozporządzeniu Rady (WE) nr 199/2008 (13). Aby uwzględnić konkretne potrzeby związane z działaniami dotyczącymi gromadzenia danych, państwa członkowskie powinny, zgodnie z tym rozporządzeniem, opracować plan prac który powinien podlegać zatwierdzeniu przez Komisję.
(29)
Środki finansowe w ramach zarządzania bezpośredniego z wyjątkiem pomocy technicznej udzielanej przez Komisję powinny być ustalone wcześniej w podziale na cele i z dopuszczalną elastycznością w wysokości 5 % oraz powinny być zarządzane w ramach rocznych programów prac.
(30)
Aby poprawić konkurencyjność i wynik gospodarczy działalności połowowej, konieczne jest stymulowanie inwestycji w innowacje i zapewnianie im wsparcia. Aby zachęcić do wyższego poziomu udziału, należy uprościć procedurę składania wniosków o wsparcie na rzecz innowacji.
(31)
Aby poprawić konkurencyjność i wynik gospodarczy działalności połowowej i morskiej, konieczne jest także inwestowanie w kapitał ludzki. Dlatego też EFMR powinien wspierać usługi doradcze, współpracę między naukowcami a rybakami, szkolenie zawodowe, uczenie się przez całe życie, oraz stymulować upowszechnianie wiedzy, pomagać poprawić ogólne wyniki i konkurencyjność podmiotów oraz promować dialog społeczny. Uznaje się rolę małżonków i partnerów życiowych rybaków pracujących na własny rachunek, dlatego pod pewnymi warunkami także oni powinni otrzymać wsparcie na szkolenie zawodowe, uczenie się przez całe życie i upowszechnianie wiedzy oraz tworzenie sieci kontaktów, które przyczyniają się do ich rozwoju zawodowego.
(32)
Aby pomóc młodym ludziom napotykającym trudności w dostępie do rynku pracy w sektorze rybołówstwa w latach utrzymującego się kryzysu finansowego, EFMR powinien wspierać program staży i kursy w zakresie zrównoważonych praktyk połowowych i ochrony żywych zasobów morza.
(33)
Ze względu na potencjał, jaki rybakom zajmującym się łodziowym rybołówstwem przybrzeżnym oferuje różnicowanie działalności, oraz w związku z ich kluczową rolą w społecznościach obszarów przybrzeżnych EFMR powinien przewidzieć wsparcie na rzecz inwestycji przyczyniających się do zróżnicowania dochodu rybaków przez rozwój działalności uzupełniającej, w tym inwestycji na statku, turystyki wędkarskiej, restauracji, usług środowiskowych w rybołówstwie oraz działań edukacyjnych związanych z połowami.
(34)
Zakładanie i rozwijanie nowej działalności gospodarczej w sektorze rybołówstwa przez młodych rybaków jest wyzwaniem pod względem finansowym i stanowi element, który należy rozważyć przy przydziale i ukierunkowywaniu środków finansowych w ramach EFMR. Taki rozwój jest kluczowy dla konkurencyjności sektora rybołówstwa w Unii. Z tego względu należy przewidzieć wsparcie dla młodych rybaków rozpoczynających swoją działalność w rybołówstwie, tak by ułatwić im początki działalności. W celu zapewnienia rentowności nowej działalności gospodarczej wspieranej w ramach EFMR wsparcie powinno być uzależnione od zdobycia koniecznych umiejętności i kompetencji. Wsparcie na rozpoczęcie działalności powinno dotyczyć wyłącznie nabycia pierwszego statku rybackiego.
(35)
Aby uwzględnić potrzeby związane ze zdrowiem i bezpieczeństwem na statku, EFMR powinien wspierać inwestycje dotyczące bezpieczeństwa, warunków pracy, zdrowia i higieny na statku, pod warunkiem że wspierane inwestycje wykraczają poza wymogi prawne Unii lub krajowe.
(36)
Należy ustalić zasady przyznawania świadczeń i rekompensat finansowych rybakom i właścicielom statków rybackich w przypadku tymczasowego zaprzestania działalności połowowej, jeżeli takie zaprzestanie działalności jest bezpośrednim skutkiem pewnych środków ochrony, z wyłączeniem ustalania i przydzielania uprawnień do połowów, jest przewidziane w pewnych unijnych lub krajowych planach zarządzania rybołówstwem lub wynika z nieprzedłużenia ważności umów o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów lub protokołów do tych umów. Należy także ustanowić takie zasady w przypadkach trwałego zaprzestania działalności połowowej.
(37)
Z zastrzeżeniem pewnych warunków powinna istnieć możliwość dokonywania z EFMR wkładów do wspólnych funduszy, z których przyznawane są rekompensaty finansowe dla rybaków za straty ekonomiczne spowodowane niekorzystnymi zjawiskami klimatycznymi, incydentem środowiskowym lub kosztami ratowania.
(38)
W celu dostosowania działalności połowowej do uprawnień do połowów powinna istnieć możliwość wspierania przez EFMR opracowywania, rozwijania, monitorowania i oceny systemów przydzielania uprawnień do połowów, a także zarządzania tymi systemami.
(39)
Istotne jest, aby do EFMR włączyć kwestie związane ze środowiskiem oraz wspierać wdrażanie środków ochrony w ramach WPRyb, z uwzględnieniem różnych uwarunkowań wód unijnych. W tym celu konieczne jest opracowanie regionalnego podejścia do środków ochrony.
(40)
Podobnie w ramach EFMR powinno być możliwe wspieranie zmniejszania oddziaływania połowów na środowisko morskie, zwłaszcza przez propagowanie innowacji ekologicznych oraz używanie bardziej selektywnych narzędzi i sprzętu, a także poprzez środki mające na celu ochronę i odbudowę morskiej różnorodności biologicznej i ekosystemów morskich oraz usług, jakie takie ekosystemy zapewniają, zgodnie z unijną strategią ochrony różnorodności biologicznej do 2020 r.
(41)
Zgodnie z głównym celem strategii „Europa 2020” związanym z łagodzeniem zmiany klimatu i z efektywnością energetyczną, EFMR powinien mieć możliwość wspierania inwestycji na statku i audyty energetyczne.
(42)
Aby złagodzić skutki zmian klimatu oraz poprawić efektywność energetyczną statków rybackich powinna istnieć możliwość udzielania wsparcia modernizacji i wymiany głównych i dodatkowych silników, pod warunkiem że podmioty działające w łodziowym rybołówstwie przybrzeżnym będą traktowane priorytetowo w procedurze wyboru, tak aby poprawić ich dostęp do finansowania, oraz pod warunkiem że większe statki przyczynią się do zmniejszania mocy silników.
(43)
Aby nie zagrozić realizacji celu reformy WPRyb dotyczącego zrównoważoności, należy wprowadzić górny limit kwoty wsparcia finansowego, która może zostać przyznana na środki dotyczące floty, takie jak tymczasowe i trwałe zaprzestanie działalności, a także wymiana silników, należy również ograniczyć czas, w którym można przyznać takie wsparcie finansowe na trwałe zaprzestanie działalności.
(44)
Zgodnie z zakazem odrzutów, wprowadzonym przez WPRyb, EFMR powinien wspierać inwestycje na statku mające na celu jak najlepsze wykorzystanie niechcianych połowów i waloryzowanie niedostatecznie wykorzystywanych elementów złowionych ryb. Ze względu na niewielką ilość zasobów oraz w celu zmaksymalizowania wartości złowionych ryb EFMR powinien także wspierać inwestycje na statku mające na celu zwiększenie wartości handlowej złowionych ryb.
(45)
Ze względu na znaczenie portów rybackich, miejsc wyładunku i przystani EFMR powinien wspierać odpowiednie inwestycje mające na celu zwłaszcza zwiększenie efektywności energetycznej i ochrony środowiska, podniesienie jakości wyładowanych produktów, a także poprawę bezpieczeństwa i warunków pracy.
(46)
Kluczowe znaczenie ma dla Unii osiągnięcie trwałej równowagi między zasobami słodkowodnymi a ich eksploatacją. Zatem należy przewidzieć odpowiednie środki w celu wspierania rybołówstwa śródlądowego, z należytym uwzględnieniem jego oddziaływania na środowisko i przy jednoczesnym utrzymaniu rentowności tych sektorów.
(47)
Zgodnie z komunikatem Komisji adresowanym do Rady i Parlamentu Europejskiego z dnia 19 września 2002 r.„Strategia zrównoważonego rozwoju europejskiej akwakultury” oraz z komunikatem Komisji adresowanym do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomicznego -Społecznego i Komitetu Regionów z dnia 29 kwietnia 2013 r. zatytułowanym „Strategiczne wytyczne na rzecz zrównoważonego rozwoju unijnej akwakultury”, celami WPRyb i strategią „Europa 2020” EFMR powinien wspierać środowiskowo, gospodarczo i społecznie zrównoważony rozwój sektora akwakultury.
(48)
Ze względu na potencjalny wpływ zwierząt hodowlanych, które uciekły z terenów hodowli akwakultury na dzikie populacje morskie, EFMR nie powinien stwarzać zachęt do hodowli organizmów zmodyfikowanych genetycznie.
(49)
Akwakultura przyczynia się do wzrostu gospodarczego i powstawania miejsc pracy w regionach przybrzeżnych i wiejskich. W związku z tym kluczowe jest, by EFMR był dostępny dla przedsiębiorstw z sektora akwakultury, zwłaszcza dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), oraz przyczyniał się do przyciągania do sektora akwakultury nowych hodowców. Aby poprawić konkurencyjność i wynik gospodarczy działalności w dziedzinie akwakultury, konieczne jest stymulowanie innowacji i przedsiębiorczości. W związku z tym możliwe powinno być dla EFMR wspieranie operacji innowacyjnych, rozwoju działalności gospodarczej przedsiębiorstw z sektora akwakultury ogólnie, w tym akwakultury niezwiązanej z żywnością i prowadzoną na morzu, a także działalności uzupełniającej, takiej jak turystyka wędkarska, usługi środowiskowe dotyczące akwakultury lub działania edukacyjne.
(50)
Inwestowanie w kapitał ludzki ma kluczowe znaczenie dla poprawy konkurencyjności i wyniku gospodarczego działalności w dziedzinie akwakultury. Dlatego też możliwe powinno być dla EFMR wspieranie uczenia się przez całe życie i tworzenia sieci kontaktów w celu stymulowania procesu upowszechniania wiedzy, a także usług doradczych pomagających poprawić ogólne wyniki i konkurencyjność podmiotów.
(51)
Aby przyczynić się do rozwoju miejsc i infrastruktury hodowli akwakultury, w ramach EFMR powinna istnieć możliwość wspierania organów krajowych i regionalnych w ich strategicznych wyborach, zwłaszcza w odniesieniu do określania stref, które można uznać za najodpowiedniejsze do rozwoju akwakultury, i tworzenia map takich stref.
(52)
W celu propagowania środowiskowo, społecznie i gospodarczo zrównoważonej akwakultury w ramach EFMR powinna istnieć możliwość wspierania działalności w dziedzinie akwakultury, która jest w wysokim stopniu przyjazna dla środowiska naturalnego, przekształcania przedsiębiorstw z sektora akwakultury na przedsiębiorstwa oparte na ekozarządzaniu, wykorzystywania systemów audytu, a także przechodzenia na akwakulturę organiczną. Podobnie w ramach EFMR powinna istnieć również możliwość wspierania także akwakultury zapewniającej szczególne usługi środowiskowe.
(53)
Ze względu na znaczenie ochrony konsumentów w ramach EFMR powinna istnieć możliwość zapewniania hodowcom odpowiedniego wsparcia, aby zapobiegać zagrożeniom dla zdrowia ludzi i zwierząt, jakie mogą wiązać się z akwakulturą, oraz by łagodzić takie zagrożenia.
(54)
W odpowiedzi na ryzyko związane z inwestycjami w działalność w dziedzinie akwakultury, EFMR powinien promować bezpieczeństwo przedsiębiorstw poprzez wsparcie składek do ubezpieczeń zasobów akwakultury, a przez to ochrony dochodu producentów w przypadku nadzwyczajnych strat w produkcji wynikających w szczególności z klęsk żywiołowych, niekorzystnych zjawisk klimatycznych, nagłych zmian jakości wody, chorób lub inwazji szkodników, a także zniszczenia obiektów produkcyjnych.
(55)
Zważywszy że w ciągu kilku lat podejście do rozwoju lokalnego oparte na społeczności udowodniło swoją użyteczność w propagowaniu rozwoju rybołówstwa i akwakultury, a także obszarów wiejskich poprzez pełne uwzględnienie wielosektorowych potrzeb w zakresie rozwoju endogenicznego, należy w przyszłości kontynuować i zwiększyć takie wsparcie.
(56)
W ramach rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność sektorów rybackich i akwakultury należy zachęcać do innowacyjnego podejścia do wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy, zwłaszcza przez zwiększanie wartości produktów rybołówstwa i różnicowanie lokalnej gospodarki w kierunku nowych rodzajów działalności gospodarczej, w tym działalności oferowanej przez „niebieski wzrost” oraz szersze sektory gospodarki morskiej.
(57)
Zrównoważony rozwój sektora rybackiego i akwakultury powinien przyczyniać się do realizacji celów strategii „Europa 2020” w zakresie promowania włączenia społecznego i ograniczania ubóstwa, tworzenia miejsc pracy oraz wspierania innowacyjności na szczeblu lokalnym. Powinien on przyczyniać się również do osiągnięcia celu spójności terytorialnej, która stanowi jeden z głównych priorytetów zapisany w TFUE.
(58)
Rozwój lokalny kierowany przez społeczność należy realizować w drodze oddolnych metod stosowanych przez lokalne partnerstwa złożone z przedstawicieli sektora publicznego i prywatnego oraz społeczeństwa obywatelskiego i wiernie odzwierciedlające społeczność lokalną. Takie lokalne podmioty są najlepiej przygotowane do opracowania i wdrożenia wielosektorowych strategii rozwoju lokalnego kierowanych przez społeczność, mających na celu zaspokojenie potrzeb ich lokalnego obszaru rybackiego. Należy zapewnić, aby żadna z grup interesów nie posiadała więcej niż 49 % praw głosu w organach decyzyjnych rybackich lokalnych grup działania (RLGD).
(59)
Niezbędną cechą tego podejścia jest tworzenie sieci kontaktów między lokalnymi partnerstwami. Współpraca między lokalnymi partnerstwami stanowi zatem ważne narzędzie rozwoju, które należy wspierać w ramach EFMR.
(60)
Wsparcie dla obszarów rybackich przyznawane w ramach EFMR powinno być skoordynowane ze wsparciem na rzecz rozwoju lokalnego oferowanym w ramach pozostałych unijnych funduszy oraz powinno obejmować wszystkie aspekty przygotowywania i wdrażania lokalnych strategii rozwoju kierowanych przez społeczność i operacji RLGD, a także koszty aktywizacji mieszkańców obszaru i koszty prowadzenia lokalnego partnerstwa.
(61)
Aby zapewnić rentowność rybołówstwa i akwakultury na wysoce konkurencyjnym rynku, konieczne jest ustanowienie przepisów umożliwiających przyznawanie wsparcia dla wdrażania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 (14) oraz dla prowadzonych przez podmioty działań związanych z obrotem i przetwarzaniem w celu zmaksymalizowania wartości produktów rybołówstwa i akwakultury. Szczególny nacisk należy położyć na propagowanie operacji, które integrują działalność w ramach łańcucha dostaw związane z produkcją, przetwarzaniem i obrotem lub które obejmują innowacyjne procesy lub metody. Przyznając wsparcie należy traktować w sposób priorytetowy organizacje producentów i stowarzyszenia organizacji producentów. Aby dostosować się do nowej polityki zakazu odrzutów, EFMR powinien także wspierać przetwarzanie niechcianych połowów.
(62)
Rozporządzenie (UE) nr 1379/2013 przewiduje mechanizm składowania produktów rybołówstwa przeznaczonych do spożycia przez ludzi w celu wsparcia stabilizacji rynków. Aby zapewnić przejście od mechanizmów interwencji rynkowej do nowego założenia skupiającego się na planowaniu działalności w zakresie produkcji i obrotu oraz zarządzaniu tą działalnością, wszelkie wsparcie przyznawane przez EFMR należy zakończyć do dnia 31 grudnia 2018 r.
(63)
W odpowiedzi na rosnącą konkurencję, z jaką zmagają się rybacy zajmujący się łodziowym rybołówstwem przybrzeżnym, w ramach EFMR powinno być możliwie wsparcie przedsiębiorczych inicjatyw rybaków zajmujących się łodziowym rybołówstwem przybrzeżnym zwiększające wartość złowionych przez nich ryb, zwłaszcza w drodze przetwarzania takich ryb lub ich bezpośredniego obrotu.
(64)
Biorąc pod uwagę, że działalność połowowa prowadzona w najbardziej oddalonych regionach Unii napotyka trudności, zwłaszcza z powodu ich oddalenia i szczególnych warunków klimatycznych, w ramach EFMR powinno być możliwe uwzględnienie tych szczególnych utrudnień w takich regionach określonych w art. 349 TFUE.
(65)
Aby utrzymać konkurencyjność niektórych produktów rybołówstwa i akwakultury pochodzących z najbardziej oddalonych regionów Unii względem podobnych produktów z innych regionów Unii, w 1992 r. Unia wprowadziła środki w celu rekompensaty takich dodatkowych kosztów ponoszonych przez sektor rybołówstwa. Środki mające zastosowanie w latach 2007-2013 określono w rozporządzeniu (WE) nr 791/2007. Należy kontynuować przyznawanie wsparcia w celu zrównoważenia dodatkowych kosztów rybołówstwa, rolnictwa, przetwórstwa i obrotu niektórymi produktami rybołówstwa i akwakultury z najbardziej oddalonych regionów Unii w okresie po dniu 1 stycznia 2014 r., tak aby rekompensata przyczyniła się do utrzymania rentowności ekonomicznej podmiotów z tych regionów.
(66)
W obliczu innych warunków obrotu w konkretnych najbardziej oddalonych regionach oraz ze względu na wahania połowów i stad, a także popytu, ustalenie, które produkty rybołówstwa kwalifikują się do rekompensaty, powinno leżeć w gestii zainteresowanych państw członkowskich, podobnie jak ustalenie odpowiednich maksymalnych ilości oraz kwot rekompensaty w ramach całkowitego przydziału środków finansowych dla danego państwa członkowskiego.
(67)
Należy upoważnić państwa członkowskie do różnicowania wykazu i ilości takich produktów rybołówstwa oraz kwoty rekompensaty w ramach całkowitego przydziału środków finansowych dla danego państwa członkowskiego. Ponadto należy upoważnić państwa członkowskie do dostosowywania planów rekompensat, jeżeli uzasadniają to zmieniające się warunki.
(68)
Państwa członkowskie powinny ustalić kwotę rekompensaty na poziomie, który pozwala na odpowiednie zrównoważenie dodatkowych kosztów wynikających ze szczególnych utrudnień w regionach najbardziej oddalonych. Aby uniknąć nadmiernych rekompensat, kwota ta powinna być proporcjonalna do dodatkowych kosztów, jakie taka pomoc ma zrównoważyć. W tym celu należy również wziąć pod uwagę inne rodzaje interwencji publicznej, które mają wpływ na poziom dodatkowych kosztów.
(69)
Istotne jest, aby państwa członkowskie i podmioty były wyposażone w środki niezbędne do przeprowadzania kontroli na wysokim poziomie, tym samym przestrzegając przepisów WPRyb, jednocześnie umożliwiając zrównoważoną eksploatację żywych zasobów wodnych. Powinno być zatem możliwe w ramach EFMR wsparcie państw członkowskich i podmiotów zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1224/2009 (15). Takie wspieranie tworzenia kultury przestrzegania prawa powinno przyczynić się do zrównoważonego wzrostu.
(70)
W ramach EFMR, zgodnie z koncepcją jednego funduszu, należy zwiększyć przyznawanie państwom członkowskim wsparcia na podstawie rozporządzenia (WE) nr 861/2006 w związku z wydatkami poniesionymi w wyniku wdrażania unijnego systemu kontroli.
(71)
Zgodnie z celami unijnej polityki dotyczącej kontroli i egzekwowania, właściwym jest poświęcenie minimalnego czasu na kontrolę rybołówstwa w ramach wykorzystywania statków patrolowych, statków powietrznych i śmigłowców; ten minimalny czas należy dokładnie określić, aby zapewnić podstawę przyznawania wsparcia w ramach EFMR.
(72)
Zważywszy na znaczenie współpracy między państwami członkowskimi w obszarze kontroli, w ramach EFMR powinna istnieć możliwość wsparcia na rzecz tego celu.
(73)
Należy przyjąć środki umożliwiające wspieranie gromadzenia danych dotyczących rybołówstwa, zarządzania takimi danymi i wykorzystywania ich, zgodnie z wieloletnim programem Unii, w szczególności w celu wspierania programów krajowych, zarządzania takimi danymi i wykorzystywania ich do analiz naukowych i wdrażania WPRyb. W ramach EFMR, zgodnie z koncepcją jednego funduszu, należy kontynuować przyznawanie państwom członkowskim wsparcia na podstawie rozporządzenia (WE) nr 861/2006 w związku z wydatkami ponoszonymi w wyniku gromadzenia danych dotyczących rybołówstwa, zarządzania takimi danymi i ich wykorzystywania.
(74)
Działania w zakresie badań i współpracy, zapewnienie opinii i doradztwa naukowego i społeczno-ekonomicznego na potrzeby realizacji i rozwoju WPRyb, w tym na obszarach wrażliwych pod względem biogeograficznym, powinny stanowić wsparcie przy podejmowaniu rzetelnych i efektywnych decyzji dotyczących zarządzania rybołówstwem w ramach WPRyb.
(75)
Konieczne jest również wspieranie współpracy między państwami członkowskimi, a także, w stosownych przypadkach, z państwami trzecimi w zakresie gromadzenia danych dotyczących tego samego basenu morskiego, a także współpracy między odpowiednimi międzynarodowymi organami naukowymi.
(76)
Celem ZPM jest wspieranie zrównoważonego wykorzystywania mórz i oceanów oraz rozwijanie skoordynowanego, spójnego i przejrzystego procesu decyzyjnego w tych obszarach polityki, które mają wpływ na oceany, morza, wyspy, regiony przybrzeżne i najbardziej oddalone oraz sektory gospodarki morskiej, co znajduje odzwierciedlenie w komunikacie Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów z dnia 10 października 2007 r. zatytułowanym „Zintegrowana polityka morska Unii Europejskiej”.
(77)
Konieczne jest trwałe finansowanie wdrażania i dalszego rozwijania ZPM Unii, co znajduje odzwierciedlenie w rozporządzeniu (UE) nr 1255/2011 oraz w konkluzjach Rady, rezolucjach Parlamentu Europejskiego oraz opiniach Komitetu Regionów. Oczekuje się, że postęp w dziedzinie spraw morskich przez wsparcie finansowe ZPM będzie miał znaczny wpływ na spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną.
(78)
EFMR powinien wspierać propagowanie zintegrowanego zarządzania morskiego na wszystkich szczeblach, zwłaszcza w drodze wymiany sprawdzonych rozwiązań i dalszego rozwijania i wdrażania strategii na rzecz basenów morskich. Strategie te mają na celu ustanowienie zintegrowanych ram umożliwiających zajęcie się wspólnymi wyzwaniami związanymi z basenami morskimi w Europie, zacieśnienie współpracy między zainteresowanymi stronami w celu maksymalnego wykorzystania unijnych instrumentów finansowych oraz funduszy, a także przyczynienia się do większej spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej Unii. W świetle doświadczeń ze wspólnym mechanizmem wymiany informacji (CISE) działania i mechanizmy ukierunkowane na usprawnioną współpracę między państwami członkowskimi mogą obejmować transgraniczną i międzysektorową współpracę między służbami infrastruktury morskiej, na przykład działania w ramach Europejskiego Forum Służb Straży Wybrzeża, służące propagowaniu wymiany doświadczeń i sprawdzonych rozwiązań w celu uzyskania skuteczności i spójności, w ramach istniejącego odpowiedniego prawa unijnego.
(79)
EFMR powinien wspierać dalszy rozwój narzędzi służących tworzeniu synergii między inicjatywami realizowanymi w różnych sektorach i mających wpływ na morza, oceany i wybrzeża. Zastosowanie znajduje tu zintegrowany nadzór morski (ZNM), którego celem jest poprawa świadomości w stosunku do sytuacji na morzu przez zintensyfikowaną i bezpieczną wymianę informacji między sektorami. W ramach EFMR nie należy jednak finansować operacji związanych z nadzorem morskim wchodzących w zakres tytułu V część trzecia TFUE.
(80)
Wzajemne powiązanie niektórych systemów informacji prowadzonych przez te sektory może wymagać uruchomienia mechanizmów finansowania tych systemów, w spójny sposób i zgodnie z TFUE. Morskie planowanie przestrzenne i zintegrowane zarządzanie obszarami przybrzeżnymi mają kluczowe znaczenie dla zrównoważonego rozwoju obszarów morskich i regionów przybrzeżnych oraz przyczyniają się do realizacji celów dotyczących zarządzania opartego na ekosystemie i rozwoju powiązań między lądem a morzem. Narzędzia te są również ważne dla zarządzania różnymi sposobami wykorzystywania wybrzeży, mórz i oceanów w celu umożliwienia ich zrównoważonego rozwoju gospodarczego oraz stymulowania inwestycji transgranicznych, zaś wdrożenie dyrektywy 2008/56/WE zapewni jeszcze ściślejsze określenie granic zrównoważonego rozwoju działalności człowieka, która oddziałuje na środowisko morskie. Ponadto konieczne jest poszerzenie wiedzy na temat świata morskiego oraz stymulowanie innowacji przez ułatwianie gromadzenia, swobodnej wymiany, wielokrotnego wykorzystywania i upowszechniania danych dotyczących stanu oceanów i mórz.
(81)
EFMR powinien wspierać trwały wzrost gospodarczy, zatrudnienie i innowacje w sektorach gospodarki morskiej oraz regionach przybrzeżnych, a także konkurencyjność takich sektorów i regionów. Szczególnie ważne jest zidentyfikowanie barier regulacyjnych i braków w umiejętnościach, które utrudniają wzrost w powstających i potencjalnych sektorach gospodarki morskiej, jak również zidentyfikowanie operacji mających na celu wspieranie inwestycji w technologiczne innowacje niezbędne do zwiększenia potencjału przedsiębiorstw do działania na obszarach morskich i w sektorach gospodarki morskiej.
(82)
EFMR powinien mieć funkcję uzupełniającą wobec istniejących i przyszłych instrumentów finansowych udostępnianych przez Unię i państwa członkowskie na szczeblu krajowym i niższym niż krajowy oraz zachować spójność z takimi instrumentami, aby propagować zrównoważony rozwój gospodarczy, społeczny i terytorialny, ochronę oceanów, mórz i wybrzeży oraz zrównoważone gospodarowanie ich zasobami, jednocześnie pomagając wspierać skuteczniejszą współpracę między państwami członkowskimi a ich regionami przybrzeżnymi, wyspami i regionami najbardziej oddalonymi, a także z uwzględnieniem priorytetów i postępów w realizacji projektów krajowych i lokalnych. EFMR powinien zostać powiązany z innymi obszarami polityki Unii, które są w stanie obejmować wymiar morski, zwłaszcza z EFRR, Funduszem Spójności i EFS, jak również programem w zakresie badań naukowych „Horyzont 2020” i ustanowionym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1291/2013 (16).
(83)
Aby osiągnąć cele WPRyb na szczeblu globalnym, Unia bierze aktywny udział w pracach organizacji międzynarodowych. Dlatego też Unia powinna przyczyniać się do powodzenia działań tych organizacji, które pomagają zapewnić ochronę i zrównoważoną eksploatację zasobów rybnych na otwartym morzu i wodach państw trzecich. W ramach EFMR, zgodnie z koncepcją jednego funduszu, należy kontynuować przyznawanie wsparcia organizacjom międzynarodowym na podstawie rozporządzenia (WE) nr 861/2006.
(84)
Aby usprawnić zarządzanie w ramach WPRyb i zapewnić skuteczne działanie komitetów doradczych, komitety doradcze powinny otrzymywać odpowiednie i stałe finansowanie, tak by mogły nadal skutecznie pełnić swoją rolę doradczą w ramach WPRyb. Zgodnie z koncepcją jednego funduszu wsparcie przyznawane komitetom doradczym w ramach EFMR powinno zastąpić wsparcie przyznawane regionalnym komitetom doradczym na podstawie rozporządzenia (WE) nr 861/2006.
(85)
EFMR powinien, przez zapewnianie pomocy technicznej, ułatwiać wdrażanie programu operacyjnego, między innymi propagując innowacyjne podejście i praktyki przyczyniające się do prostego i przejrzystego wdrażania. Pomoc techniczna powinna również obejmować ustanowienie europejskiej sieci RLGD, których celem jest budowanie potencjału, upowszechnianie informacji, wymiana doświadczeń i wspieranie współpracy między lokalnymi partnerstwami.
(86)
W interesie dobrze funkcjonującego partnerstwa i właściwego propagowania pomocy unijnej należy ustanowić przepisy dotyczące prowadzenia jak najszerszej działalności informacyjnej i promocyjnej na temat wsparcia unijnego. Odpowiedzialne za taką działalność informacyjną i promocyjną powinny być także organy zarządzające pomocą, które powinny również powiadamiać Komisję o środkach podjętych w tym względzie.
(87)
W odniesieniu do wszystkich operacji finansowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia, zarówno w ramach zarządzania dzielonego, jak i bezpośredniego, konieczne jest zapewnienie ochrony interesów finansowych Unii w drodze prawidłowego stosowania odpowiedniego prawodawstwa dotyczącego ochrony tych interesów, a także zapewnienie, aby państwa członkowskie i Komisja przeprowadzały odpowiednie kontrole.
(88)
W celu uwzględnienia szczególnych warunków związanych z WPRyb, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013, i przyczynienia się do przestrzegania przepisów WPRyb, należy ustanowić dodatkowe przepisy dotyczące wstrzymania biegu terminu płatności oprócz przepisów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 1303/2013. W przypadku gdy państwo członkowskie lub podmiot nie spełnia swoich obowiązków wynikających z WPRyb lub w przypadku gdy Komisja ma dowody sugerujące takie nieprzestrzeganie przepisów, Komisja, w ramach środka zapobiegawczego, powinna mieć możliwość wstrzymania terminów płatności.
(89)
Oprócz możliwości wstrzymania terminów płatności, w celu uniknięcia realnego ryzyka dokonania płatności w związku z wydatkiem niekwalifikowalnym, Komisja powinna mieć możliwość zawieszenia płatności w przypadku poważnego nieprzestrzegania przepisów WPRyb przez państwo członkowskie
(90)
Programy operacyjne powinny być przedmiotem monitorowania i oceny w celu poprawy ich jakości oraz zaprezentowania ich osiągnięć. Komisja powinna ustanowić ramy wspólnego monitorowania i oceny systemu, zapewniając między innymi dostępność odpowiednich danych we właściwym czasie. W tym kontekście należy ustanowić listę wskaźników a ocena wpływu EFMR powinna być dokonana przez Komisję w odniesieniu do poszczególnych celów szczegółowych.
(91)
Odpowiedzialność za monitorowanie wdrażania programu operacyjnego powinna być podzielona pomiędzy instytucję zarządzającą i utworzony w tym celu komitet monitorujący. W tym celu należy określić zakres obowiązków instytucji zarządzającej i komitetu monitorującego. Monitorowanie programu operacyjnego powinno obejmować sporządzenie rocznego sprawozdania z realizacji, które należy przesyłać Komisji.
(92)
W celu zwiększenia dostępności i przejrzystości informacji o możliwościach finansowania i beneficjentach projektu należy uruchomić jedną stronę internetową lub portal internetowy zawierający informacje na temat programu operacyjnego, w tym wykaz operacji wspieranych w ramach każdego programu operacyjnego w każdym państwie członkowskim. Poświęcone temu strony internetowe wszystkich państw członkowskich powinny być również dostępne z jedynej oficjalnej strony internetowej Unii, aby ułatwić dostęp do informacji publikowanych we wszystkich państwach członkowskich obywatelom z różnych państw członkowskich. Takie informacje powinny przekazywać szerokiemu kręgowi odbiorców, a w szczególności podatnikom w Unii, rozsądny, rzeczywisty i konkretny obraz tego, jak w ramach EFMR wydatkuje się unijne środki finansowe. W tym celu również publikacje odpowiednich danych powinny służyć dalszemu upowszechnianiu informacji na temat możliwości starania się o finansowanie przez Unię. Bez uszczerbku dla stosowania dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (17) taka publikacja może objąć nazwiska osób fizycznych, zgodnie z prawem krajowym.
(93)
W celu uzupełnienia i zmiany elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia należy przekazać Komisji uprawnienia, zgodnie z art. 290 TFUE do przyjmowania aktów dotyczących: ustalania okresu i odpowiednich dat początku lub końca tego okresu w odniesieniu do kryteriów dopuszczalności wniosków, dostosowania odsetek dotyczących orientacyjnego rozdziału środków finansowych w ramach zarządzania bezpośredniego, określenia kwalifikowalnych operacji i kosztów higieny, inwestycji dotyczących zdrowia i bezpieczeństwa oraz inwestycji dotyczących warunków pracy, na statku lub inwestycji w sprzęt indywidualny, określenia kwalifikowalnych kosztów operacji mających na celu ochronę i odbudowę morskiej różnorodności biologicznej i ekosystemów morskich w ramach zrównoważonej działalności połowowej, określenia kwalifikowalnych kosztów na wsparcie inwestycji w sprzęt lub na statku służących zmniejszeniu emisji substancji zanieczyszczających lub gazów cieplarnianych oraz zwiększaniu efektywności energetycznej statków rybackich, określenia kryteriów do obliczenia dodatkowych kosztów wynikających ze szczególnych ułomności regionów najbardziej oddalonych, określenia tych przypadków nieprzestrzegania przez państwa członkowskie, które mogą spowodować wstrzymanie terminu płatności lub zawieszenie płatności, określania kryteriów ustanawiania poziomu korekty finansowej, którą należy zastosować, i kryteriów stosowania stawek zryczałtowanych lub ekstrapolowanych korekt finansowych oraz określenia treści struktury wspólnego systemu monitorowania i oceny.
(94)
W celu ułatwienia sprawnego przejścia z systemu ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr 1198/2006 na system ustanowiony niniejszym rozporządzeniem należy przekazać Komisji uprawnienia zgodnie z art. 290 Traktatu TFUE do przyjmowania aktów w odniesieniu do ustanawiania przepisów przejściowych.
(95)
Przyjmując akty delegowane na podstawie niniejszego rozporządzenia, jest szczególnie ważne, aby Komisja dokonała odpowiednich konsultacji w trakcie prac przygotowawczych, w tym na szczeblu ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane Komisja powinna zapewnić równoczesne, terminowe i właściwe przekazywanie odpowiednich dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(96)
W celu zapewnienia jednolitych warunków wdrażania niniejszego rozporządzenia Komisja powinna być uprawniona do przyjmowania, w drodze aktów wykonawczych, decyzji dotyczących rocznego podziału dla każdego państwa członkowskiego, globalnych zasobów dostępnych na zobowiązania w ramach zarządzania dzielonego, decyzji zatwierdzających programy operacyjne i ich zmiany, decyzji zatwierdzającej plany prac dotyczące gromadzenia danych, decyzji przyjmujących roczny program prac dotyczących technicznej pomocy z inicjatywy Komisji” decyzji uznających, że istnieją dowody nieprzestrzegania obowiązków w ramach WPRyb, decyzji uznających, że dane państwo członkowskie nie przestrzega swoich obowiązków w ramach WPRyb zawieszenia całości lub części płatności okresowych w ramach programu operacyjnego oraz decyzji dokonujących korekt finansowych w drodze odwołania całości lub części wsparcia unijnego w dany program operacyjny. Komisja powinna przyjąć te akty wykonawcze bez stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (18).
(97)
W celu zapewnienia jednolitych warunków wdrażania niniejszego rozporządzenia Komisji należy przyznać uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do prezentacji elementów programu operacyjnego, zasad dotyczących procedur, formatu i harmonogramów dotyczących zatwierdzania i przedkładania programów operacyjnych i zatwierdzania zmian do programów operacyjnych, rocznego programu prac na podstawie tytułu VI rozdziały I i II, struktury planu rekompensat dla najbardziej oddalonych regionów, zastosowania różnych punktów procentowych intensywności pomocy publicznej, modelu, który państwa członkowskie powinny użyć przy przekazywaniu Komisji danych finansowych, ustalania wskaźników właściwych dla priorytetów unijnych, zasad dotyczących informacji, które mają być przesyłane przez państwa członkowskie oraz potrzeb dotyczących danych i synergii między potencjalnymi źródłami danych, formatu i prezentacji rocznych sprawozdań z realizacji oraz elementów, które należy włączyć do sprawozdań ocen ex ante. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011 oraz należy stosować procedurę sprawdzającą.
(98)
Aby zapewnić jednolite warunki wdrażania niniejszego rozporządzenia, Komisji należy przyznać również uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do przyjęcia i doprecyzowania wszelkich zmian faktycznych priorytetów Unii w zakresie egzekwowania i kontroli, ustalające zasady prezentacji danych dostarczanych przez organy zarządzające, technicznych cech środków informacyjnych i promocyjnych w odniesieniu do operacji i instrukcji w zakresie stworzenia emblematu i określenia standardowej kolorystyki powinny być przyjmowane zgodnie z procedurą doradczą określoną zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011. Aby zapewnić łatwiejszą i szybszą procedurę, należy stosować procedurę sprawdzającą.
(99)
Ponieważ cele zawarte w niniejszym rozporządzeniu nie mogą zostać w wystarczającym stopniu osiągnięte przez państwa członkowskie ze względu na problemy strukturalne występujące w związku z rozwojem sektorów rybołówstwa, akwakultury i gospodarki morskiej, jak również ograniczone zasoby finansowe państw członkowskich, mogą natomiast, z uwagi na skalę i skutki operacji, które mają być finansowane w ramach programów operacyjnych, zostać w większym stopniu osiągnięte na szczeblu Unii przez zapewnienie wieloletniego wsparcia finansowego ukierunkowanego na odpowiednie priorytety, Unia może więc przyjąć środki, zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 TUE. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.
(100)
Program wsparcia określony w niniejszym rozporządzeniu zastępuje program wsparcia ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 2328/2003, rozporządzeniem (WE) nr 861/2006, rozporządzeniem (WE) nr 1198/2006, rozporządzeniem (WE) nr 791/2007, rozporządzeniem (UE) nr 1255/2011, i art. 103 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. W związku z tym wymienione rozporządzenia i przepisy należy uchylić z dniem 1 stycznia 2014 r. Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć jednak wpływu na kontynuację ani modyfikację pomocy zatwierdzonej przez Komisję na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1198/2006 lub jakichkolwiek innych aktów prawnych mających zastosowanie do tej pomocy w dniu 31 grudnia 2013 r. Aby zapewnić ciągłość, datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia powinien być także dzień 1 stycznia 2014 r., niezależnie od daty wejścia w życie.
(101)
Należy dostosować okres stosowania niniejszego rozporządzenia do okresu stosowania rozporządzenia (UE) nr 1303/2013. W związku z tym, niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od dnia 1 stycznia 2014 r.,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
TYTUŁ I
PRZEDMIOT, ZAKRES I DEFINICJE
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie określa unijne środki finansowe na rzecz wdrażania:
a)
wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb);
b)
odpowiednich środków związanych z prawem morza;
c)
zrównoważonego rozwoju obszarów rybackich i obszarów akwakultury oraz rybołówstwa śródlądowego; oraz
d)
zintegrowanej polityki morskiej (ZPM).
Artykuł 2
Zakres geograficzny
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do operacji prowadzonych na terytorium Unii, chyba że niniejsze rozporządzenie stanowi inaczej.
Artykuł 3
Definicje
1. Do celów niniejszego rozporządzenia oraz bez uszczerbku dla ust. 2 niniejszego artykułu stosuje się definicje, o których mowa w art. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, art. 5 rozporządzenia (UE) nr 1379/2013, art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 oraz art. 2 rozporządzenia nr (UE) nr 1303/2013.
2. Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1)
„wspólny mechanizm wymiany informacji” (CISE) oznacza sieć systemów o zdecentralizowanej strukturze stworzonych na potrzeby wymiany informacji między użytkownikami w celu poprawy znajomości sytuacji działań na morzu;
2)
„operacje międzysektorowe” oznaczają inicjatywy, które przynoszą wzajemne korzyści różnym sektorom lub politykom sektorowym, o których mowa w TFUE, oraz których nie można w pełni zrealizować wyłącznie za pomocą środków w ramach odpowiedniego obszaru polityki;
3)
„system elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania” oznacza system elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania danych, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1224/2009;
4)
„europejska sieć informacji i obserwacji środowiska morskiego” oznacza sieć, która łączy odpowiednie krajowe programy dotyczące informacji i obserwacji środowiska morskiego we wspólne i dostępne zasoby europejskie;
5)
„obszar rybacki i obszar akwakultury” oznacza obszar obejmujący brzeg morza, rzeki lub jeziora, obejmujący stawy lub dorzecze i charakteryzujący się wysokim poziomem zatrudnienia w sektorze rybołówstwa lub akwakultury, który to obszar jest funkcjonalnie spójny pod względem geograficznym, gospodarczym i społecznym oraz określony jest w ten sposób przez dane państwo członkowskie;
6)
„rybak” oznacza każdą osobę zajmującą się zarobkową działalnością połowową uznaną przez dane państwo członkowskie;
7)
„rybołówstwo śródlądowe” oznacza działalność połowową prowadzoną w celach zarobkowych na wodach śródlądowych przez statki lub inne urządzenia, w tym stosowane do połowów pod lodem;
8)
„zintegrowane zarządzanie obszarami przybrzeżnymi” oznacza strategie i środki takie, jak te opisane w zaleceniu Parlamentu Europejskiego i Rady (2002/413/WE) (19);
9)
„zintegrowane zarządzanie morskie” oznacza skoordynowane zarządzanie wszystkimi rodzajami polityki sektorowej na szczeblu Unii mającymi wpływ na oceany, morza i regiony przybrzeżne;
10)
„zintegrowana polityka morska” lub „ZPM” oznacza politykę unijną, której celem jest wspieranie skoordynowanego i spójnego procesu decyzyjnego, by zmaksymalizować zrównoważony rozwój, wzrost gospodarczy i spójność społeczną państw członkowskich, a zwłaszcza unijnych regionów przybrzeżnych, wyspiarskich i najbardziej oddalonych, jak również sektorów gospodarki morskiej, poprzez spójną politykę dotyczącą spraw morskich oraz odpowiednią współpracę międzynarodową;
11)
„zintegrowany nadzór morski” (ZNM) oznacza inicjatywę Unii mającą na celu podniesienie skuteczności i efektywności działań w dziedzinie nadzoru europejskich mórz w drodze międzysektorowej i transgranicznej wymiany informacji i współpracy;
12)
„morskie planowanie przestrzenne” oznacza proces realizowany przez właściwe organy państw członkowskich, polegający na analizie i organizacji działalności ludzkiej na obszarach morskich, służący osiągnięciu celów ekologicznych, gospodarczych i społecznych;
13)
„środek” oznacza zestaw operacji;
14)
„łodziowe rybołówstwo przybrzeżne” oznacza połowy prowadzone przez statki rybackie o długości całkowitej poniżej 12 metrów i niekorzystające z rybackich narzędzi ciągnionych, wyszczególnionych w tabeli 3 załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 26/2004 (20);
15)
„statki operujące wyłącznie na wodach śródlądowych” oznaczają statki wykorzystywane do połowów prowadzonych w celach zarobkowych na wodach śródlądowych i nieuwzględnione w rejestrze floty rybackiej Unii.
TYTUŁ II
OGÓLNE RAMY
ROZDZIAŁ I
Ustanowienie i cele Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego
Artykuł 4
Ustanowienie
Niniejszym ustanawia się Europejski Fundusz Morski i Rybacki (EFMR).
Artykuł 5
Cele
EFMR przyczynia się do realizacji następujących celów:
a)
promowanie konkurencyjnych, zrównoważonych środowiskowo, rentownych ekonomicznie i odpowiedzialnych społecznie rybołówstwa i akwakultury;
b)
wspieranie procesu wdrażania WPRyb;
c)
promowanie zrównoważonego i sprzyjającego włączeniu społecznemu rozwoju terytorialnego obszarów rybackich i obszarów akwakultury;
d)
wspieranie procesu opracowywania i wdrażania unijnej ZPM w sposób uzupełniający politykę spójności i WPRyb.
Realizacja tych celów nie może skutkować zwiększaniem zdolności połowowej.
Artykuł 6
Priorytety Unii
EFMR przyczynia się do realizacji strategii „Europa 2020” oraz do wdrażania WPRyb. Dąży do realizacji następujących priorytetów Unii w zakresie zrównoważonego rozwoju rybołówstwa i akwakultury i działań z nimi związanych, które stanowią odzwierciedlenie odpowiednich celów tematycznych, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 1303/2013:
1)
promowanie rybołówstwa zrównoważonego środowiskowo, zasobooszczędnego, innowacyjnego, konkurencyjnego i opartego na wiedzy przez realizację następujących celów szczegółowych:
a)
zmniejszenie wpływu rybołówstwa na środowisko morskie, w tym unikanie i redukcja, w jak największym stopniu, niechcianych połowów;
b)
ochrona i odbudowa ekosystemów wodnych i ich różnorodności biologicznej;
c)
zapewnienie równowagi pomiędzy zdolnością połowową a dostępnymi uprawnieniami do połowów;
d)
podnoszenie konkurencyjności i rentowności przedsiębiorstw z sektora rybołówstwa, w tym floty łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego, oraz poprawa bezpieczeństwa i warunków pracy;
e)
wspieranie wzmacniania rozwoju technologicznego oraz innowacji, w tym zwiększania efektywności energetycznej, i transferu wiedzy;
f)
rozwój szkoleń zawodowych, nowych umiejętności zawodowych i uczenia się przez całe życie;
2)
wspieranie akwakultury zrównoważonej środowiskowo, zasobooszczędnej, innowacyjnej, konkurencyjnej i opartej na wiedzy przez realizację następujących celów szczegółowych:
a)
wspieranie wzmacniania rozwoju technologicznego, innowacji i transferu wiedzy;
b)
zwiększenie konkurencyjności i rentowności przedsiębiorstw z sektora akwakultury, w tym poprawa bezpieczeństwa i warunków pracy, w szczególności w MŚP;
c)
ochrona i odbudowa wodnej różnorodności biologicznej oraz wspieranie ekosystemów związanych z akwakulturą i promowanie zasobooszczędnej akwakultury;
d)
propagowanie akwakultury o wysokim poziomie ochrony środowiska oraz o wysokim poziomie zdrowia i dobrostanu zwierząt oraz promowanie zdrowia i bezpieczeństwa publicznego;
e)
rozwój szkoleń zawodowych, nowych umiejętności zawodowych i uczenia się przez całe życie;
3)
wspieranie wdrażania WPRyb przez realizację następujących celów szczegółowych:
a)
poprawa i dostarczanie wiedzy naukowej oraz gromadzenie danych i zarządzanie nimi;
b)
wspieranie monitorowania, kontroli i egzekwowania, zwiększanie potencjału instytucjonalnego oraz skuteczności administracji publicznej, bez zwiększania obciążenia administracyjnego;
4)
zwiększenie zatrudnienia i spójności terytorialnej przez realizację następującego celu szczegółowego: promowanie wzrostu gospodarczego, włączenia społecznego oraz tworzenia miejsc pracy oraz wspieranie zdolności do zatrudnienia i mobilności na rynku pracy w społecznościach obszarów przybrzeżnych i śródlądowych zależnych od rybołówstwa i akwakultury, w tym dywersyfikacja działalności w ramach rybołówstwa, a także w kierunku innych sektorów gospodarki morskiej;
5)
wspieranie obrotu i przetwarzania przez realizację następujących celów szczegółowych:
a)
lepszą organizację rynku produktów rybołówstwa i akwakultury;
b)
zachęcanie do inwestowania w sektor przetwarzania i obrotu;
6)
wspieranie wdrażania ZPM.
ROZDZIAŁ II
Zarządzanie dzielone i bezpośrednie
Artykuł 7
Zarządzanie dzielone i bezpośrednie
1. Środki wymienione w tytule V finansuje się w ramach EFMR zgodnie z zasadą zarządzania dzielonego między Unię a państwa członkowskie oraz zgodnie ze wspólnymi zasadami określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 1303/2013.
2. Środki wymienione w tytule VI finansuje się w ramach EFMR zgodnie z zasadą zarządzania bezpośredniego.
ROZDZIAŁ III
Ogólne zasady pomocy w ramach zarządzania dzielonego
Artykuł 8
Pomoc państwa
1. Bez uszczerbku dla ust. 2 niniejszego artykułu do pomocy przyznawanej przez państwa członkowskie przedsiębiorstwom z sektora rybołówstwa i akwakultury zastosowanie mają art. 107, 108 i 109 TFUE.
2. Artykuły 107, 108 i 109 TFUE nie mają jednak zastosowania do płatności dokonywanych przez państwa członkowskie zgodnie z niniejszym rozporządzeniem w ramach zakresu stosowania art. 42 TFUE.
3. Przepisy krajowe ustanawiające finansowanie ze środków publicznych w szerszym zakresie, niż wynika to z przepisów niniejszego rozporządzenia dotyczących płatności, o których mowa w w ust. 2, podlegają w całości ust. 1.
4. W odniesieniu do produktów rybołówstwa i akwakultury wymienionych w załączniku I TFUE, do których stosuje się jego art. 107, 108 i 109, Komisja może zgodnie z art. 108 TFUE zezwolić na udzielanie pomocy operacyjnej w regionach najbardziej oddalonych, o których mowa w art. 349 TFUE, w sektorach produkcji i przetwarzania wspomnianych produktów rybołówstwa i akwakultury, a także obrotu nimi, w celu zaradzenia konkretnym ograniczeniom w tych regionach, wynikającym z ich oddalenia, wyspiarskiego charakteru i najbardziej oddalonego położenia.
Artykuł 9
Szczególne uwarunkowania ex ante
W odniesieniu do EFMR stosuje się szczególne uwarunkowania ex ante, o których mowa w załączniku IV.
ROZDZIAŁ IV
Dopuszczalność wniosków i operacje niekwalifikowalne
Artykuł 10
Dopuszczalność wniosków
1. W wyznaczonym okresie, ustalonym zgodnie z ust. 4 niniejszego artykułu, do wsparcia w ramach EFMR nie dopuszcza się żadnych wniosków składanych przez podmiot, jeżeli właściwa instytucja stwierdziła, że dany podmiot:
a)
dopuścił się poważnego naruszenia określonego w art. 42 rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 (21) lub art. 90 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009;
b)
był zaangażowany w działalność statków rybackich znajdujących się w unijnym wykazie statków NNN zgodnie z art. 40 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 lub statków pod banderą państw uznanych za niewspółpracujące państwa trzecie zgodnie z art. 33 tego rozporządzenia, zarządzał takimi statkami lub był ich właścicielem;
c)
dopuścił się poważnych naruszeń zasad WPRyb określonych jako takie w innym prawodawstwie przyjętym przez Parlament Europejski i Radę; lub
d)
popełnił którekolwiek z przestępstw określonych w art. 3 i 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/99/WE (22), w przypadku gdy składany wniosek dotyczy wsparcia na mocy rozdziału II, tytułu V niniejszego rozporządzenia.
2. Beneficjent po złożeniu wniosku jest nadal zobowiązany do spełniania warunków, o których mowa w ust. 1 lit. a)-d) przez cały okres realizacji operacji oraz okres 5 lat po otrzymaniu końcowej płatności przez tego beneficjenta.
3. W wyznaczonym okresie, określonym w ust. 4 niniejszego artykułu nie są dopuszczalne jakiekolwiek wnioski składane przez podmiot, co do którego właściwa instytucja stwierdziła, że podmiot ten jest winny nadużycia finansowego w rozumieniu art. 1 Konwencji o ochronie interesów finansowych Wspólnot Europejskich (23) w ramach Europejskiego Funduszu Rybackiego (EFR) lub EFMR.
4. Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 126 aktów delegowanych dotyczących:
a)
ustalenia okresu, o którym mowa w ust. 1 i 3 niniejszego artykułu, który to okres będzie proporcjonalny do charakteru, wagi, czasu trwania i powtarzalności poważnego naruszenia, przestępstwa lub nadużycia finansowego i który wynosi co najmniej jeden rok;
b)
odpowiednich dat rozpoczęcia lub zakończenia okresu, o którym mowa w ust. 1 i 3 niniejszego artykułu.
5. Państwa członkowskie wymagają, aby podmioty składające wniosek w ramach EFMR dostarczyły instytucji zarządzającej podpisane oświadczenie potwierdzające, że spełniają kryteria wymienione w ust. 1 niniejszego artykułu i nie dopuściły się nadużycia finansowego dotyczącego EFR lub EFMR, o którym mowa w ust. 3 niniejszego artykułu. Państwa członkowskie przed zatwierdzeniem operacji weryfikują prawdziwość tego oświadczenia w oparciu o dostępne informacje w krajowym rejestrze naruszeń, o którym mowa w art. 93 rozporządzenia (WE) nr 1442/2009 lub w oparciu o jakiekolwiek inne dostępne dane.
Do celów akapitu pierwszego państwo członkowskie przekazuje, na wniosek innego państwa członkowskiego, informacje zawarte w swoim krajowym rejestrze naruszeń, o którym mowa w art. 93 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.
Artykuł 11
Operacje niekwalifikowalne
Następujące operacje nie kwalifikują się do wsparcia z EFMR:
a)
zwiększające zdolność połowową statku lub sprzęt zwiększający zdolność statku do wyszukiwania ryb;
b)
budowa nowych statków rybackich lub przywóz statków rybackich;
c)
tymczasowe lub trwałe zaprzestanie działalności połowowej, o ile nie zostało postanowione inaczej w niniejszym rozporządzeniu;
d)
zwiad rybacki;
e)
przeniesienie własności przedsiębiorstwa;
f)
bezpośrednie zarybianie, o ile nie zostało wyraźnie przewidziane w unijnym akcie prawnym jako środek ochrony lub w przypadku zarybiania eksperymentalnego.
TYTUŁ III
RAMY FINANSOWE
Artykuł 12
Wykonywanie budżetu
1. Budżet unijny przeznaczony na EFMR na podstawie tytułu V niniejszego rozporządzenia wykonuje się w ramach zarządzania dzielonego zgodnie z art. 4 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.
2. Budżet unijny przeznaczony na EFMR na podstawie tytułu VI niniejszego rozporządzenia wykonuje bezpośrednio Komisja zgodnie z art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (24).
3. Wszelkie anulowanie całości lub części zobowiązań budżetowych dokonywane przez Komisję w ramach zarządzania bezpośredniego są zgodne z rozporządzeniem (UE, Euratom nr 966/2012 i, w odpowiednich przypadkach, z art. 123 niniejszego rozporządzenia.
4. Zastosowanie ma zasada należytego zarządzania finansami zgodnie z art. 30 i 53 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012.
Artykuł 13
Zasoby budżetowe w ramach zarządzania dzielonego
1. Zasoby dostępne na zobowiązania w ramach EFMR na okres od 2014 do 2020 podlegające zarządzaniu dzielonemu wynoszą 5 749 331 600 EUR, według cen bieżących, zgodnie z rocznym podziałem przedstawionym w załączniku II.
2. Kwotę w wysokości 4 340 800 000 EUR z zasobów budżetowych, o których mowa w ust. 1, przeznacza się na zrównoważony rozwój rybołówstwa, akwakultury i obszarów rybackich, na obrót i środki związane z przetwarzaniem i na pomoc techniczną z inicjatywy państw członkowskich zgodnie z tytułem V rozdziały I, II, III, IV i VII z wyjątkiem art. 67.
3. Kwotę w wysokości 580 000 000 EUR z zasobów budżetowych, o których mowa w ust. 1, przeznacza się na środki kontroli i egzekwowania, o których mowa w art. 76.
4. Kwotę w wysokości 520 000 000 EUR z zasobów budżetowych, o których mowa w ust. 1, przeznacza się na środki związane z gromadzeniem danych, o których mowa w art. 77.
5. Kwotę w wysokości 192 500 000 EUR z zasobów budżetowych, o których mowa w ust. 1, przeznacza się na rekompensatę dla regionów najbardziej oddalonych na podstawie tytułu V rozdział V. Rekompensata ta nie można rocznie przekroczyć:
a)
kwoty 6 450 000 EUR dla Azorów i Madery;
b)
kwoty 8 700 000 EUR dla Wysp Kanaryjskich;
c)
kwoty 12 350 000 EUR dla francuskich regionów najbardziej oddalonych, o których mowa w art. 349 TFUE.
6. Kwotę w wysokości 44 976 000 EUR z zasobów budżetowych, o których mowa w ust. 1, przeznacza się na dopłaty do składowania, o której mowa w art. 67.
7. Kwotę w wysokości 71 055 600 EUR z zasobów budżetowych, o których mowa w ust. 1, przeznacza się na środki dotyczące ZPM, o których mowa w tytule V rozdział VIII.
8. Państwa członkowskie mają możliwość zamiennego wykorzystywania zasobów dostępnych na mocy ust. 3 i 4.
Artykuł 14
Zasoby budżetowe w ramach zarządzania bezpośredniego
1. Zasoby dostępne na zobowiązania z EFMR na okres 2014-2020 dotyczące środków podlegających zarządzaniu bezpośredniemu zgodnie z tytułem VI rozdziały I-III wynoszą 647 275 400 EUR, według cen bieżących.
2. Do celów tytułu VI rozdziały I i II ustala się w załączniku III orientacyjny podział środków finansowych na cele określone w art. 82 i 85.
3. Komisja może odstąpić od orientacyjnych wartości procentowych, o których mowa w ust. 2, o nie więcej niż 5 % wartości puli środków finansowych w każdym przypadku.
4. Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 126 aktów delegowanych dostosowujących wartości procentowe określone w załączniku III.
Artykuł 15
Przegląd śródokresowy
Komisja dokona przeglądu wdrażania tytułu VI rozdziały I i II, w tym potrzeby dostosowań orientacyjnego podziału środków finansowych określonego w załączniku III, i do dnia 30 czerwca 2017 r. przekaże Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z oceny okresowej dotyczące uzyskanych wyników oraz jakościowych i ilościowych aspektów EFMR.
Artykuł 16
Podział zasobów finansowych w ramach zarządzania dzielonego
1. Zasoby dostępne na zobowiązania podjęte przez państwa członkowskie, o których mowa w art. 13 ust. 2-7, na okres od 2014 do 2020, jak określono w tabeli w załączniku II, ustala się na podstawie następujących obiektywnych kryteriów:
a)
w odniesieniu do tytułu V, z wyjątkiem art. 76 i 77:
(i)
poziom zatrudnienia w sektorach rybołówstwa oraz akwakultury morskiej i słodkowodnej, w tym zatrudnienia w powiązanym z nimi przetwarzaniu,
(ii)
poziom produkcji w sektorach rybołówstwa oraz akwakultury morskiej i słodkowodnej, w tym powiązanego z nimi przetwarzania, oraz
(iii)
udział floty łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego w całej flocie rybackiej;
b)
w odniesieniu do art. 76 i 77:
(i)
zakres zadań z obszaru kontroli wykonywanych przez zainteresowane państwo członkowskie, biorąc pod uwagę wielkość krajowej floty rybackiej oraz wielkość obszaru morskiego, który ma podlegać kontroli, ilość wyładunków i wartość towarów przywożonych z państw trzecich;
(ii)
dostępne środki kontroli w porównaniu z zakresem zadań z obszaru kontroli wykonywanych przez dane państwo członkowskie, przy czym dostępne środki ustala się biorąc pod uwagę liczbę kontroli przeprowadzonych na morzu i liczbę inspekcji wyładunków;
(iii)
zakres zadań z obszaru gromadzenia danych wykonywanych przez zainteresowane państwo członkowskie, biorąc pod uwagę wielkość krajowej floty rybackiej, ilość wyładunków i wielkość produkcji akwakultury, liczbę działań z zakresu monitorowania naukowego przeprowadzanych na morzu oraz liczby badań, w których uczestniczy dane państwo członkowskie; oraz
(iv)
dostępne zasoby w zakresie gromadzenia danych w porównaniu z zakresem zadań z obszaru gromadzenia danych wykonywanych przez dane państwo członkowskie, przy czym dostępne środki ustala się biorąc pod uwagę zasoby ludzkie i środki techniczne niezbędne do wdrożenia krajowego programu pobierania próbek na potrzeby gromadzenia danych;
c)
w odniesieniu do wszystkich środków - środki finansowe przyznane w przeszłości zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1198/2006 i środki wykorzystane w przeszłości zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 861/2006.
2. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające roczny podział całkowitych zasobów między państwa członkowskie.
TYTUŁ IV
PROGRAMOWANIE
ROZDZIAŁ I
Programowanie środków finansowanych w ramach zarządzania dzielonego
Artykuł 17
Opracowanie programów operacyjnych
1. Każde państwo członkowskie opracowuje jeden program operacyjny w celu wdrożenia priorytetów Unii, określonych w art. 6, które mają być współfinansowane przez EFMR.
2. Państwo członkowskie ustanawia program operacyjny na podstawie ścisłej współpracy z partnerami, o których mowa w art. 5 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.
3. W odniesieniu do części programu operacyjnego, o której mowa w art. 18 ust. 1 lit. n), Komisja przyjmie do dnia 31 maja 2014 r. akty wykonawcze określające faktyczne priorytety Unii dotyczące polityki egzekwowania i kontroli. Te akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 127 ust. 2.
Artykuł 18
Treść programu operacyjnego
1. Oprócz elementów, o których mowa w art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, program operacyjny zawiera:
a)
analizę sytuacji pod względem mocnych i słabych stron, szans i zagrożeń oraz określenie potrzeb obszaru geograficznego objętego programem, w tym, w stosownym przypadku, basenów morskich.
Analiza ta opiera się na odnośnych priorytetach Unii określonych w art. 6 niniejszego rozporządzenia i w stosownych przypadkach jest spójna z wieloletnim krajowym planem strategicznym dla akwakultury, o którym mowa w art. 34 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, oraz na postępach w osiągnięciu dobrego stanu środowiska za pomocą opracowania i realizacji strategii morskiej, o której mowa w art. 5 dyrektywy 2008/56/WE. W odniesieniu do priorytetów Unii dokonuje się oceny szczególnych potrzeb związanych z zatrudnieniem, środowiskiem, łagodzeniem zmiany klimatu i przystosowywaniem się do niej oraz propagowaniem innowacji, aby określić najbardziej odpowiednie rozwiązania na poziomie każdego z priorytetów związanych z tymi obszarami;
b)
opis strategii w rozumieniu art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, który wykazuje, że:
(i)
dla każdego priorytetu Unii uwzględnionego w programie określono odpowiednie cele na podstawie wspólnych wskaźników, o których mowa w art. 109 niniejszego rozporządzenia;
(ii)
wybór odpowiednich środków wynika logicznie z każdego z priorytetów Unii wybranych do programu, z uwzględnieniem wniosków oceny ex ante oraz analizy, o której mowa w lit. a) niniejszego ustępu. W przypadku środków dotyczących trwałego zaprzestania działalności połowowej na mocy art. 34 niniejszego rozporządzenia opis strategii zawiera cele i środki, które należy przyjąć, w zakresie zmniejszenia zdolności połowowej zgodnie z art. 22 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Ujęty jest również opis metody obliczania premii przyznawanej na mocy art. 33 i 34 niniejszego rozporządzenia;
(iii)
przydział zasobów finansowych na priorytety Unii uwzględnione w programie jest uzasadniony i odpowiedni, by osiągnąć wyznaczone cele;
c)
w stosownych przypadkach, szczególne potrzeby obszarów Natura 2000 ustanowionych dyrektywą Rady 92/43/EWG i wkład programu w ustanowienie spójnej sieci obszarów odbudowy stad ryb określonych w art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;
d)
ocenę szczególnych uwarunkowań ex ante, o których mowa w art. 9 i załączniku IV do niniejszego rozporządzenia, oraz - tam gdzie to konieczne - działań, o których mowa w art. 19 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013;
e)
opis ram wykonania w rozumieniu art. 22 i załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 1303/2013;
f)
wykaz wybranych środków w podziale na priorytety Unii;
g)
wykaz kryteriów stosowanych przy wyborze obszarów rybackich i obszarów akwakultury na podstawie tytułu V rozdział III;
h)
wykaz kryteriów wyboru strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność przewidzianych w tytule V rozdział III;
i)
w państwach członkowskich, w których ponad 1 000 statków można uznać za statki rybackie zajmujące się łodziowym rybołówstwem przybrzeżnym - plan działania dotyczący rozwoju, konkurencyjności i zrównoważonego charakteru łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego;
j)
wymogi oceny i plan oceny, o których mowa w art. 56 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, oraz działania, które należy podjąć w celu zaspokojenia zidentyfikowanych potrzeb;
k)
plan finansowania opracowany z uwzględnieniem przepisów art. 20 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 oraz - zgodnie z aktem wykonawczym Komisji, o którym mowa w art. 16 ust. 2 niniejszego rozporządzenia - zawierający:
(i)
tabelę określającą całkowity wkład w ramach EFMR planowany na każdy rok;
(ii)
tabelę określającą mające zastosowanie zasoby i poziom współfinansowania w ramach EFMR w ramach priorytetów Unii określonych w art. 6 niniejszego rozporządzenia i dla pomocy technicznej. W drodze odstępstwa od ogólnej zasady określonej w art. 94 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, tabela ta wskazuje osobno zasoby i poziomy współfinansowania w ramach EFMR, które mają zastosowanie dla wsparcia, o którym mowa w art. 33, 34, art. 41 ust. 2, art. 67 i 70, art. 76 ust. 2 lit. a) do d) i f) do l), art. 76 ust. 2 lit. e) oraz art. 77 niniejszego rozporządzenia;
l)
informacje na temat komplementarności i koordynacji z europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi (EFSI) i innymi odpowiednimi unijnymi i krajowymi instrumentami finansowania;
m)
rozwiązania dotyczące realizacji programu operacyjnego, w tym:
(i)
określenie organów, o których mowa w art. 123 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, oraz, w celach informacyjnych, skrócony opis systemu zarządzania i kontroli;
(ii)
opis roli pełnionej przez RLGD, organ zarządzający lub wyznaczony organ w odniesieniu do wszystkich zadań wykonawczych dotyczących strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność;
(iii)
opis procedur monitorowania i oceny, a także ogólny skład komitetu monitorującego, o którym mowa w art. 48 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013;
(iv)
przepisy zapewniające upowszechnienie programu zgodnie z art. 119 niniejszego rozporządzenia;
n)
wykaz partnerów, o których mowa w art. 5 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, oraz wyniki konsultacji przeprowadzonych z partnerami;
o)
w celu zapewnienia lepszego przestrzegania przepisów dzięki kontroli, o której mowa w art. 6 ust. 3 lit. b), i zgodnie z faktycznymi priorytetami przyjętymi przez Komisję zgodnie z art. 17 ust. 3:
(i)
wykaz organów wdrażających system kontroli, inspekcji i egzekwowania oraz krótki opis ich zasobów ludzkich i finansowych dostępnych na potrzeby kontroli, inspekcji i egzekwowania przepisów w odniesieniu do rybołówstwa, oraz ich głównego sprzętu, którym dysponują w celu wykonania tych zadań, w szczególności liczbę statków, statków powietrznych i śmigłowców;
(ii)
ogólne cele środków kontroli realizowanych z wykorzystaniem wspólnych wskaźników, które należy określić zgodnie z art. 109;
(iii)
cele szczegółowe, które należy osiągnąć zgodnie z priorytetami Unii określonymi w art. 6, i szczegółowe wskazanie - według kategorii - w trakcie całego okresu programowania;
p)
w celu gromadzenia danych na potrzeby zrównoważonego zarządzania rybołówstwem, o których to danych mowa w art. 6 ust. 3 lit. a), oraz zgodnie z wieloletnim programem Unii, o którym mowa w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 199/2008:
(i)
opis działań dotyczących gromadzenia danych, zgodnie z art. 25 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;
(ii)
opis dotyczący metod przechowywania danych, zarządzania nimi i ich wykorzystywania;
(iii)
opis potencjału do zapewnienia należytego zarządzania zgromadzonymi danymi pod względem finansowym i administracyjnym.
Część programu operacyjnego, o której mowa w lit. p), uzupełnia się zgodnie z art. 21 niniejszego rozporządzenia.
2. Program operacyjny zawiera ponadto metody obliczania kosztów uproszczonych, o których mowa w art. 67 ust. 1 lit. b), c) i d) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, oraz kosztów dodatkowych lub utraty dochodów zgodnie z art. 96 niniejszego rozporządzenia oraz metodę obliczania rekompensaty zgodnie z odpowiednimi kryteriami określonymi dla każdego z działań przewidzianych w art. 40 ust. 1, art. 53, 54 i 55, art. 56 ust. 1 lit. f) oraz art. 67 niniejszego rozporządzenia. W stosownych przypadkach należy także uwzględnić informację o zaliczkach na rzecz RLGD zgodnie z art. 62 niniejszego rozporządzenia.
3. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające przepisy dotyczące przedstawiania elementów opisanych w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 127 ust. 3.
Artykuł 19
Zatwierdzanie programu operacyjnego
1. Z zastrzeżeniem art. 29 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 Komisja przyjmuje akty wykonawcze zatwierdzające program operacyjny.
2. W celu przyjęcia aktów wykonawczych, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, Komisja analizuje, czy środki, o których mowa w art. 18 ust. 1 lit. b) ppkt (ii), są w stanie skutecznie zlikwidować stwierdzoną nadmierną zdolność.
Artykuł 20
Zmiany programu operacyjnego
1. Komisja przyjmuje akty wykonawcze zatwierdzające jakiekolwiek zmiany programu operacyjnego.
2. Aby dostosowywać się do zmieniających się potrzeb z zakresu kontroli, Komisja może przyjmować co dwa lata akty wykonawcze wyszczególniające wszelkie zmiany w priorytetach Unii dotyczących polityki egzekwowania i kontroli, o których mowa w art. 17 ust. 3, oraz odpowiednie kwalifikowalne operacje, którym należy nadać priorytet. Te akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 127 ust. 2.
3. Państwa członkowskie mogą przedłożyć zmianę do swojego programu operacyjnego z uwagi na nowe priorytety określone w akcie wykonawczym, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, takie zmiany w programach operacyjnych, podlegają procedurze uproszczonej, która ma zostać przyjęta zgodnie z art. 22 ust. 2.
Artykuł 21
Plany pracy dotyczące gromadzenia danych
1. Na użytek stosowania art. 18 ust. 1 lit. p) niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie przedkładają Komisji drogą elektroniczną plany prac dotyczące gromadzenia danych zgodnie z art. 4 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 199/2008 do dnia 31 października roku poprzedzającego rok, od którego ma mieć zastosowanie plan prac, chyba że nadal zastosowanie ma istniejący plan, w którym to przypadku powiadamiają o tym Komisję. Treść tych planów jest spójna z art. 4 ust. 2 tego rozporządzenia.
2. Komisja przyjmuje akty wykonawcze zatwierdzające plany prac, o których mowa w ust. 1, do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rok, od którego ma mieć zastosowanie plan prac.
Artykuł 22
Przepisy dotyczące procedur i harmonogramów
1. Komisja może w drodze aktów wykonawczych przyjmować przepisy dotyczące procedur, formatu i harmonogramów odnoszących się do:
a)
zatwierdzania programów operacyjnych;
b)
składania i zatwierdzania zmian w programach operacyjnych, w tym ich wejścia w życie i częstotliwości składania tych wniosków w trakcie okresu programowania;
c)
składania i zatwierdzania zmian, o których mowa w art. 20 ust. 3;
d)
przedkładania planów prac dotyczących gromadzenia danych.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 127 ust. 3.
2. Procedury i harmonogramy upraszcza się w przypadku:
a)
zmian do programów operacyjnych dotyczących transferu środków finansowych między priorytetami Unii, o ile transferowane środki nie przekraczają 10 % kwoty przeznaczonej na dany priorytet Unii;
b)
zmian do programów operacyjnych dotyczących wprowadzenia lub wycofania środków lub rodzajów odpowiednich operacji oraz odnośnych informacji i wskaźników;
c)
zmian do programów operacyjnych dotyczących zmian w opisie środków, w tym zmian warunków kwalifikowalności;
d)
zmian, o których mowa w art. 20 ust. 3, a także w przypadku jakichkolwiek innych zmian wprowadzanych do części programu operacyjnego, o której mowa w art. 18 ust. 1 lit. n).
3. ust. 2 nie stosuje się do środków, o których mowa w art. 33, 34 i art. 41 ust. 2.
ROZDZIAŁ II
Programowanie środków finansowanych w ramach zarządzania bezpośredniego
Artykuł 23
Roczny program prac
1. W celu wdrożenia tytułu VI Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające roczne programy prac zgodnie z celami określonymi w odpowiednich rozdziałach. Do celów tytułu VI rozdziały I i II te akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 127 ust. 3.
2. Roczny program prac określa:
a)
opis działań podlegających finansowaniu oraz cele realizowane w ramach każdego działania, które są zgodne z celami określonymi w art. 82 i 85. Zawiera on także wskazanie kwoty przeznaczonej na poszczególne działania, orientacyjny harmonogram realizacji działań, jak również informacje na temat ich realizacji;
b)
w przypadku dotacji i powiązanych z nimi środków: najważniejsze kryteria oceny, które są ustalane tak, aby jak najbardziej przyczyniać się do osiągania celów programu operacyjnego, oraz maksymalny poziom współfinansowania.
TYTUŁ V
ŚRODKI FINANSOWANE W RAMACH ZARZĄDZANIA DZIELONEGO
ROZDZIAŁ I
Zrównoważony rozwój rybołówstwa
Artykuł 24
Cele szczegółowe
Wsparcie przyznawane na podstawie niniejszego rozdziału przyczynia się do realizacji celów szczególnych w ramach priorytetu Unii określonego w art. 6 ust. 1.
Artykuł 25
Warunki ogólne
1. Po otrzymaniu wsparcia przewidzianego w niniejszym rozdziale właściciel statku rybackiego nie przekazuje tego statku poza Unię przez co najmniej 5 lat od daty wypłacenia takiego wsparcia beneficjentowi. W przypadku gdyby statek został przekazany w tym czasie, nienależnie wpłacone kwoty za tę operację zostaną odzyskane przez państwo członkowskie proporcjonalnie do okresu, w którym warunek określony w pierwszym zdaniu niniejszego ustępu nie został spełniony.
2. Koszty operacyjne nie są kwalifikowalne, o ile przepisy niniejszego rozdziału wyraźnie nie stanowią inaczej.
3. Całkowity wkład finansowy z EFMR w zakresie środków, o których mowa w art. 33 i 34, i w wymianę lub modernizację głównych lub dodatkowych silników, o której mowa w art. 41, nie przekracza wyższego z dwóch następujących progów:
a)
6 000 000 EUR; lub
b)
15 % unijnego wsparcia finansowego przyznanego przez państwo członkowskie na priorytety Unii, określone w art. 6 ust. 1, 2 i 5.
4. Całkowity wkład finansowy z EFMR w środki, o których mowa w art. 29 ust. 4, nie przekracza 5 % unijnego wsparcia finansowego przydzielonego na państwo członkowskie.
5. Wsparcie dla właścicieli statków przyznane na mocy art. 33 jest odliczane od wsparcia przyznawanego właścicielom statków na mocy art. 34 dla tego samego statku.
Artykuł 26
Innowacje
1. W celu motywowania do innowacji w sektorze rybołówstwa wsparcie w ramach EFMR mogą otrzymać projekty mające na celu rozwijanie lub wprowadzanie nowych lub ulepszonych produktów i sprzętu, nowych lub ulepszonych procesów i technik, oraz nowych lub ulepszonych systemów zarządzania i organizacji, również na poziomie przetwarzania i obrotu.
2. Operacje finansowane na podstawie niniejszego artykułu prowadzone są przez uznany przez państwo członkowskie lub Unię organ naukowy lub techniczny. Ten organ naukowy lub techniczny zatwierdza wyniki takich operacji, lub we współpracy z nim.
3. Wyniki operacji finansowanych na podstawie niniejszego artykułu są odpowiednio upowszechniane przez państwo członkowskie zgodnie z art. 119.
Artykuł 27
Usługi doradcze
1. W celu poprawy ogólnych wyników i konkurencyjności podmiotów i w celu propagowania zrównoważonego rybołówstwa, w ramach EFMR można wspierać:
a)
studia wykonalności i usługi doradcze oceniające rentowność projektów potencjalnie kwalifikowalnych do wsparcia na podstawie niniejszego rozdziału;
b)
zapewnianie profesjonalnego doradztwa dotyczącego zrównoważonego środowiska, z naciskiem na ograniczanie oraz - w miarę możliwości - eliminowanie negatywnego wpływu działalności połowowej na ekosystemy morskie, lądowe i słodkowodne;
c)
zapewnianie profesjonalnego doradztwa dotyczącego strategii biznesowych i handlowych.
2. Studia wykonalności, usługi doradcze oraz doradztwo, o których mowa w ust. 1, są realizowane przez organy naukowe, akademickie, profesjonalne lub techniczne lub podmioty zapewniające doradztwo ekonomiczne, posiadające wymagane kompetencje.
3. Wsparcie, o którym mowa w ust. 1, przyznaje się podmiotom, organizacjom rybaków, w tym organizacjom producentów lub podmiotom prawa publicznego.
4. W przypadku gdy wsparcie, o którym mowa w ust. 1, nie przekracza kwoty 4 000 EUR, wybór beneficjenta może zostać dokonany w drodze procedury przyspieszonej.
Artykuł 28
Partnerstwa między naukowcami a rybakami
1. W celu wspierania transferu wiedzy między naukowcami a rybakami EFMR może wspierać:
a)
tworzenie sieci, porozumień o partnerstwie lub stowarzyszeń przez jeden lub większą liczbę niezależnych organów naukowych i rybaków lub też jedną lub większą liczbę organizacji rybaków, w których mogą uczestniczyć organy techniczne;
b)
działania prowadzone w ramach sieci, porozumień o partnerstwie lub stowarzyszeń, o których mowa w lit. a).
2. Działania, o których mowa w ust. 1 lit. b), mogą obejmować działania związane z gromadzeniem danych i zarządzaniem nimi, analizy, projekty pilotażowe, upowszechnianie wiedzy oraz wyniki badań, seminaria i sprawdzone rozwiązania.
3. Wsparcie, o którym mowa w ust. 1, przyznaje się podmiotom prawa publicznego, rybakom, organizacjom rybaków, RLGD oraz organizacjom pozarządowym.
Artykuł 29
Propagowanie kapitału ludzkiego, tworzenie miejsc pracy i dialog społeczny
1. W celu propagowania kapitału ludzkiego, tworzenia miejsc pracy i dialogu społecznego EFMR może wspierać:
a)
szkolenie zawodowe, uczenie się przez całe życie, wspólne projekty obejmujące upowszechnianie wiedzy o charakterze ekonomicznym, technicznym, regulacyjnym lub naukowym oraz innowacyjnych praktyk, zdobywanie nowych umiejętności zawodowych, zwłaszcza związanych ze zrównoważonym zarządzaniem ekosystemami morskimi, higieną, zdrowiem, bezpieczeństwem, działaniami w sektorze gospodarki morskiej, innowacjami i przedsiębiorczością;
b)
tworzenie sieci kontaktów i wymianę doświadczeń oraz sprawdzonych rozwiązań między zainteresowanymi stronami, także między organizacjami promującymi równość szans dla mężczyzn i kobiet, propagowanie roli kobiet w społecznościach rybackich i propagowanie niedostatecznie reprezentowanych grup biorących udział w łodziowym rybołówstwie przybrzeżnym lub połowach ręcznych;
c)
dialog społeczny na szczeblu unijnym, krajowym, regionalnym lub lokalnym, z udziałem rybaków, partnerów społecznych i innych odpowiednich zainteresowanych stron.
2. Wsparcie, o którym mowa w ust. 1, można udzielać również małżonkom pracujących na własny rachunek rybaków lub - w przypadkach i zakresie przewidzianym w prawie krajowym - partnerom życiowym pracujących na własny rachunek rybaków na warunkach określonych w art. 2 lit. b) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/41/UE (25).
3. Wsparcie, o którym mowa w ust. 1 lit. a), może zostać przyznane, na maksymalny okres dwóch lat, na szkolenie osób poniżej 30. roku życia, uznanych za bezrobotne przez dane państwo członkowskie („stażyści”). Takie wsparcie jest ograniczone do szkolenia na pokładzie statku floty łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego należącego do zawodowego rybaka w wieku co najmniej 50 lat, sformalizowane za pomocą umowy między stażystą a właścicielem statku, w przypadku uznania jej przez dane państwo członkowskie, w tym kursy w zakresie praktyk zrównoważonych połowów i ochrony żywych zasobów morza określonych w rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013. Stażyście towarzyszy na statku zawodowy rybak w wieku co najmniej 50 lat.
4. Wsparcie na mocy ust. 3 jest przyznawane zawodowym rybakom na wypłatę wynagrodzenia stażysty i pokrycie powiązanych kosztów i obliczane jest zgodnie z art. 67 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 przy uwzględnieniu sytuacji gospodarczej i poziomu życia w danym państwie członkowskim. Wsparcie to nie przekracza maksymalnej kwoty w wysokości 40 000 EUR na każdego beneficjenta w okresie programowania.
Artykuł 30
Różnicowanie i nowe formy dochodów
1. W ramach EFMR można udzielać wsparcia na rzecz inwestycji przyczyniających się do różnicowania dochodu rybaków przez rozwój działalności uzupełniającej, w tym inwestycji na statku, turystyki wędkarskiej, restauracji, usług środowiskowych dotyczących rybołówstwa oraz działań edukacyjnych związanych z połowami.
2. Wsparcia na podstawie ust. 1 udziela się rybakom, którzy:
a)
przedkładają plan biznesowy dotyczący rozwoju swojej nowej działalności; oraz
b)
mają odpowiednie umiejętności zawodowe, które mogą zostać zdobyte dzięki operacjom finansowanym na podstawie art. 29 ust. 1 lit. a).
3. Wsparcia na podstawie ust. 1 udziela się wyłącznie w przypadku, gdy działalność uzupełniająca wiąże się z podstawową działalnością rybaków związaną z rybołówstwem.
4. Kwota wsparcia przyznawana na podstawie ust. 1 nie przekracza 50 % budżetu przewidzianego w planie biznesowym na każdą operację ani maksymalnej kwoty wynoszącej 75 000 EUR dla każdego beneficjenta.
Artykuł 31
Wsparcie dla młodych rybaków rozpoczynających działalność
1. EFMR może udzielać wsparcia przeznaczonego na nowo powstające przedsiębiorstwa młodych rybaków.
2. Wsparcie na mocy niniejszego artykułu może być przyznane wyłącznie w odniesieniu do pierwszego nabycia statku rybackiego:
a)
którego długość całkowita wynosi mniej niż 24 metry;
b)
który jest wyposażony w sprzęt do połowów morskich;
c)
którego wiek wynosi od 5 do 30 lat; oraz
d)
który należy do segmentu floty, w stosunku do którego sprawozdanie dotyczące zdolności, o którym mowa w art. 22 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, wykazało równowagę z uprawnieniami do połowów dostępnymi dla tego segmentu.
3. Na użytek niniejszego artykułu termin „młody rybak” oznacza osobę fizyczną, która po raz pierwszy chce nabyć statek rybacki i która w momencie składania wniosku ma mniej niż 40 lat i która co najmniej od pięciu lat pracowała jako rybak lub przeszła równoważne szkolenie zawodowe. Państwa członkowskie mogą określić dalsze obiektywne kryteria dla młodych rybaków dotyczące ich kwalifikowalności do wsparcia na mocy niniejszego artykułu.
4. Wsparcie na mocy niniejszego artykułu nie przekracza 25 % kosztów nabycia statku rybackiego, a w żadnym razie nie może być wyższe niż 75 000 EUR na młodego rybaka.
Artykuł 32
Zdrowie i bezpieczeństwo
1. W celu poprawy higieny, zdrowia, bezpieczeństwa i warunków pracy rybaków EFMR może wspierać inwestycje na statku rybackim lub w sprzęt indywidualny, pod warunkiem że takie inwestycje wykraczają poza wymogi ustanowione w prawie unijnym lub krajowym.
2. Wsparcie na mocy niniejszego artykułu przyznaje się rybakom lub właścicielom statków rybackich.
3. Jeżeli operacja polega na inwestycji na statku, wsparcie na ten sam rodzaj inwestycji na tym samym statku rybackim przyznaje się tylko raz w trakcie okresu programowania. Jeżeli operacja polega na inwestycji w sprzęt indywidualny, wsparcie na ten sam rodzaj sprzętu i dla tego samego beneficjenta przyznaje się tylko raz w trakcie okresu programowania.
4. Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 126 aktów delegowanych w celu określenia rodzajów kwalifikowalnych operacji na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu.
Artykuł 33
Tymczasowe zaprzestanie działalności połowowej
1. EFMR może wspierać finansowanie środków na rzecz tymczasowego zaprzestania działalności połowowej w następujących przypadkach:
a)
wdrażania środków Komisji lub środków nadzwyczajnych państw członkowskich, o których mowa w art. 12 i 13 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, lub środków ochrony, o których mowa w art. 7 tego rozporządzenia, w tym okresów ochronnych,
b)
nieprzedłużenia ważności umów o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów lub protokołów do tych umów;
c)
gdy tymczasowe zaprzestanie zostało określone w planie zarządzania przyjętym zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1967/2006 lub w planie wieloletnim przyjętym na mocy art. 9 i 10 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, gdy, na podstawie informacji naukowych, zmniejszenie nakładu połowowego jest konieczne do osiągnięcia celów, o których mowa w art. 2 ust. 2 i art. 2 ust. 5 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.
2. Wsparcie, o którym mowa w ust. 1, może być udzielane na okres maksymalnie 6 miesięcy na statek w latach 2014-2020.
3. Wsparcia, o którym mowa w ust. 1, udziela się jedynie:
a)
właścicielom unijnych statków rybackich, które są zarejestrowane jako aktywne oraz które w ostatnich dwóch latach kalendarzowych poprzedzających datę złożenia wniosku o wsparcie przez co najmniej 120 dni prowadziły działalność połowową na morzu; lub
b)
rybakom, którzy w ostatnich dwóch latach kalendarzowych poprzedzających datę złożenia wniosku o wsparcie przez co najmniej 120 dni pracowali na morzu na pokładzie unijnego statku rybackiego, którego dotyczy tymczasowe zaprzestanie.
4. Cała działalność połowowa prowadzona przez statek rybacki lub danego rybaka zostaje skutecznie zawieszona. Właściwa instytucja upewnia się, że dany statek rybacki zaprzestał wszelkiej działalności połowowej w okresie, którego dotyczy tymczasowe zaprzestanie.
Artykuł 34
Trwałe zaprzestanie działalności połowowej
1. EFMR może wspierać finansowanie środków na rzecz trwałego zaprzestania działalności połowowej wyłącznie w drodze złomowania statków rybackich i pod warunkiem że:
a)
takie złomowanie zostało ujęte w programie operacyjnym, o którym mowa w art. 18; oraz
b)
trwałe zaprzestanie zostało przewidziane jako narzędzie planu działania, o którym mowa w art. 22 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, wskazującego, że dany segment floty nie jest skutecznie równoważony uprawnieniami do połowów, którymi dysponuje.
2. Wsparcia na podstawie ust. 1 udziela się:
a)
właścicielom unijnych statków rybackich, które są zarejestrowane jako aktywne oraz które w ciągu dwóch lat kalendarzowych poprzedzających datę złożenia wniosku o wsparcie prowadziły działalność połowową na morzu przez co najmniej 90 dni w roku; lub
b)
rybakom, którzy w ciągu dwóch lat kalendarzowych poprzedzających datę złożenia wniosku o wsparcie przez co najmniej 90 dni w roku pracowali na morzu na pokładzie unijnego statku rybackiego, którego dotyczy trwałe zaprzestanie.
3. Dani rybacy skutecznie zaprzestają wszelkiej działalności połowowej. Beneficjent dostarcza właściwemu organowi dowód skutecznego zaprzestania działalności połowowej. W przypadku gdy rybak wróci do działalności połowowej w okresie krótszym niż dwa lata od daty złożenia wniosku o wsparcie, rekompensata zostaje zwrócona na podstawie pro rata temporis.
4. Wsparcie udzielane na mocy niniejszego artykułu może być przyznawana do dnia 31 grudnia 2017 r.
5. Wsparcie na mocy niniejszego artykułu wypłaca się wyłącznie po trwałym usunięciu równoważnej zdolności z rejestru floty rybackiej Unii, a także po trwałym odebraniu licencji połowowych i upoważnień do połowów. Beneficjent nie może zarejestrować nowego statku rybackiego w ciągu pięciu lat od otrzymania takiego wsparcia. Wynikiem zmniejszenia zdolności w rezultacie trwałego zaprzestania działalności połowowej z pomocą publiczną jest trwałe równoważne zmniejszenie pułapów zdolności połowowej określonych w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.
6. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 statki mogą otrzymać wsparcie na rzecz trwałego zaprzestania działalności połowowej bez złomowania, pod warunkiem że statki te zostaną doposażone z myślą o działalności innej niż połowy przemysłowe.
Dodatkowo, z uwagi na ochronę dziedzictwa morskiego, tradycyjne statki drewniane mogą otrzymać wsparcie na rzecz trwałego zaprzestania działalności połowowej bez złomowania, pod warunkiem że takie statki zachowają na lądzie funkcję związaną z dziedzictwem.
Artykuł 35
Fundusze wspólnego inwestowania w związku z niekorzystnymi zjawiskami klimatycznymi i incydentami środowiskowymi
1. W ramach EFMR można wnosić wkład do funduszy wspólnego inwestowania służących wypłacania rekompensat finansowych rybakom za straty ekonomiczne spowodowane niekorzystnymi zjawiskami klimatycznymi lub zdarzeniami środowiskowymi lub w związku z kosztami ratowania rybaków lub statków rybackich, w przypadku wypadków na morzu podczas ich działalności rybackiej.
2. Do celów ust. 1 termin „fundusz wspólnego inwestowania ” oznacza system akredytowany przez państwo członkowskie zgodnie z jego prawem krajowym, umożliwiający ubezpieczenie należących do niego rybaków, który przewiduje wypłacanie rekompensaty rybakom do niego należącym za straty ekonomiczne spowodowane zdarzeniami określonymi w ust. 1.
3. Państwa członkowskie zapewniają, aby nie wystąpiła nadmierna rekompensata w wyniku połączenia wsparcia na podstawie niniejszego artykułu z innymi unijnymi lub krajowymi instrumentami lub prywatnymi systemami ubezpieczeń.
4. Aby kwalifikować się do wsparcia na mocy niniejszego artykułu, dane fundusze wspólnego inwestowania:
a)
są akredytowane przez właściwą instytucję państwa członkowskiego zgodnie z prawem krajowym;
b)
prowadzą przejrzystą politykę w odniesieniu do wpłat do funduszu i wypłat z niego; oraz
c)
mają jasne zasady podziału odpowiedzialności za długi.
5. Państwa członkowskie określają zasady tworzenia funduszy wspólnego inwestowania i zarządzania nimi, w szczególności w zakresie przyznawania wypłat rekompensat i kwalifikowalności rybaków do takiej rekompensaty w przypadku niekorzystnych zjawisk klimatycznych, zdarzeń środowiskowych lub wypadków na morzu, o których mowa w ust. 1, a także w zakresie zarządzania zgodnością z tymi zasadami i jej monitorowania. Państwa członkowskie zapewniają, aby ustalenia dotyczące funduszy przewidywały sankcje w przypadku zaniedbania ze strony rybaka.
6. Niekorzystne zjawiska klimatyczne, zdarzenia środowiskowe lub wypadki na morzu, o których mowa w ust. 1, to te, które zostały formalnie uznane przez właściwą instytucję zainteresowanego państwa członkowskiego.
7. Wkłady, o których mowa w ust. 1, dotyczą wyłącznie kwot wypłaconych przez fundusz wspólnego inwestowania jako finansowa rekompensata dla rybaków. Koszty administracyjne tworzenia funduszy wspólnego inwestowania nie jest kwalifikowalne do wsparcia. Państwa członkowskie mogą ograniczyć koszty, które są kwalifikowalne do wsparcia, przez zastosowanie górnych pułapów dla funduszy wspólnego inwestowania.
8. Wkłady, o których mowa w ust. 1, są przyznawane wyłącznie na pokrycie strat spowodowanych przez niekorzystne zjawiska klimatyczne, zdarzenia środowiskowe lub wypadki na morzu, które wynoszą ponad 30 % rocznego obrotu danego przedsiębiorstwa, obliczonego na podstawie średniego obrotu przedsiębiorstwa z poprzednich trzech lat kalendarzowych.
9. Początkowy kapitał podstawowy nie jest zasilany z wkładu z EFMR.
10. W przypadku, gdy państwa członkowskie decydują o ograniczeniu kosztów, które kwalifikują się do wsparcia przez zastosowanie górnych pułapów dla funduszy wspólnego inwestowania podają one szczegóły i uzasadnienia dotyczące tego w ich programach operacyjnych.
Artykuł 36
Wsparcie na rzecz systemów przyznawania uprawnień do połowów
1. W celu dostosowania działalności połowowej do uprawnień do połowów w ramach EFMR można wspierać opracowywanie, rozwijanie, monitorowanie i ocenę systemów przyznawania uprawnień do połowów, a także zarządzanie tymi systemami.
2. Wsparcie na podstawie niniejszego artykułu przyznaje się organom publicznym, osobom prawnym lub fizycznym lub organizacjom rybaków, uznanym przez dane państwo członkowskie, w tym uznanym organizacjom producentów uczestniczącym w zbiorowym zarządzaniu systemami, o których mowa w ust. 1.
Artykuł 37
Wsparcie na rzecz opracowywania i wdrażania środków ochrony oraz współpraca regionalna
1. W celu zapewnienia skutecznego opracowywania i wdrażania środków ochrony na podstawie art. 7, 8 i 11 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 oraz współpracy regionalnej na podstawie art. 18 tego rozporządzenia w ramach EFMR można wspierać:
a)
opracowywanie, rozwijanie i monitorowanie technicznych oraz administracyjnych środków niezbędnych do rozwijania i wdrażania środków ochrony oraz regionalizację;
b)
udział zainteresowanych stron w opracowywaniu i wdrażaniu środków ochrony i współpracę między państwami członkowskimi w tym zakresie oraz regionalizację.
2. W ramach EFMR można wspierać na podstawie ust. 1 bezpośrednie zarybianie, wyłącznie gdy jest ono uznane za środek ochrony w akcie prawnym Unii.
Artykuł 38
Zmniejszanie oddziaływania rybołówstwa na środowisko morskie i dostosowanie połowów do ochrony gatunków
1. Aby zmniejszyć negatywne oddziaływanie rybołówstwa na środowisko morskie, wspierać stopniową eliminację odrzutów i ułatwić przejście do zrównoważonej eksploatacji żywych zasobów morza zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, EFMR może wspierać inwestycje:
a)
w sprzęt poprawiający selektywność narzędzi połowowych pod względem wielkości lub pod względem gatunków;
b)
na statku lub w sprzęt, które eliminują odrzuty przez unikanie i redukcję niechcianych połowów stad handlowych lub które zajmują się niechcianymi połowami, które mają być wyładowane zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;
c)
w sprzęt ograniczający i, w miarę możliwości, eliminujący fizyczne i biologiczne oddziaływanie połowów na ekosystem lub dno morskie;
d)
w sprzęt zabezpieczający narzędzia i połowy przed ssakami i ptakami chronionymi na podstawie dyrektywy Rady 92/43/EWG lub dyrektywy Rady i Parlamentu Europejskiego 2009/147/WE (26), pod warunkiem że nie narusza to selektywności narzędzi połowowych i że wprowadzono wszystkie odpowiednie środki pozwalające zapobiec fizycznym szkodom wśród drapieżników.
2. Na zasadzie odstępstwa od art. 11 lit. a) w regionach najbardziej oddalonych wsparcie, o którym mowa w ust. 1, może być przyznane dla zakotwiczonych urządzeń do sztucznej koncentracji ryb, o ile przyczyniają się one do zrównoważonych i selektywnych połowów.
3. Wsparcie to przyznaje się na rzecz tego samego rodzaju sprzętu dla tego samego statku rybackiego Unii tylko raz w trakcie okresu programowania.
4. Wsparcie to przyznaje się tylko wtedy, gdy narzędzia lub inny sprzęt, o którym mowa w ust. 1, charakteryzują się wyraźnie lepszą selektywnością pod względem wielkości lub oddziałują na ekosystem i na gatunki niedocelowe w mniejszym stopniu niż standardowe narzędzia lub inny sprzęt dozwolony przez prawo unijne lub odpowiednie prawo krajowe przyjęte w kontekście regionalizacji, mowa jak określono w rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013.
5. Wsparcie przyznaje się:
a)
właścicielom unijnych statków rybackich, które są zarejestrowane jako aktywne i które prowadziły działalność połowową na morzu przez co najmniej 60 dni w ciągu dwóch lat kalendarzowych poprzedzających datę złożenia wniosku o wsparcie;
b)
rybakom posiadającym narzędzie podlegające wymianie, którzy pracowali na pokładzie unijnego statku rybackiego przez co najmniej 60 dni w ciągu dwóch lat kalendarzowych poprzedzających datę złożenia wniosku o wsparcie;
c)
organizacjom rybaków uznanym przez dane państwo członkowskie.
Artykuł 39
Innowacje związane z ochroną żywych zasobów morza
1. W celu przyczyniania się do stopniowej eliminacji odrzutów i przyłowów oraz ułatwiania przejścia do eksploatacji żywych zasobów morza zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, a także zmniejszenia negatywnego oddziaływania połowów na środowisko morskie i oddziaływania chronionych drapieżników, EFMR może wspierać operacje mające na celu rozwijanie lub wprowadzanie nowej wiedzy technicznej lub organizacyjnej, zmniejszające oddziaływanie działalności połowowej na środowisko - w tym ulepszonych technik połowowych i ulepszonej selektywności narzędzi połowowych - lub mające na celu osiągnięcie bardziej zrównoważonego wykorzystywania żywych zasobów morza i współistnienia z chronionymi drapieżnikami.
2. Operacje finansowane na podstawie niniejszego artykułu prowadzone są przez uznany przez państwo członkowskie organ naukowy lub techniczny, który zatwierdza wyniki takich operacji, lub we współpracy z nim.
3. Wyniki operacji finansowanych na podstawie niniejszego artykułu są upowszechniane przez państwo członkowskie zgodnie z art. 119.
4. Statki rybackie uczestniczące w projektach finansowanych na podstawie niniejszego artykułu nie mogą stanowić więcej niż 5 % liczby statków floty krajowej lub 5 % pojemności brutto floty krajowej, według stanu w chwili złożenia wniosku. Na wniosek państwa członkowskiego, w należycie uzasadnionych okolicznościach oraz na podstawie zalecenia Komitetu Naukowo-Technicznego i Ekonomicznego ds. Rybołówstwa (STECF), ustanowionego decyzją Komisji 2005/629/WE (27), Komisja może zatwierdzić projekty, które przekraczają limity określone w niniejszym ustępie.
5. Operacje, które nie kwalifikują się jako połowy do celów naukowych zgodnie z art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 i które polegają na testowaniu nowych narzędzi lub technik połowowych, przeprowadza się z uwzględnieniem ograniczeń wyznaczonych przez uprawnienia do połowów przyznane danemu państwu członkowskiemu.
6. Dochody netto wygenerowane w związku z udziałem statku rybackiego w danej operacji odejmuje się od wydatków kwalifikowalnych operacji zgodnie z art. 65 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.
7. Na użytek ust. 6, termin „dochody netto” oznacza dochód uzyskany rybaków z pierwszej sprzedaży ryb lub skorupiaków lub mięczaków złowionych w okresie wdrażania i testowania nowej wiedzy technicznej lub organizacyjnej, pomniejszony o koszty sprzedaży, takie jak opłata za korzystanie z miejsca sprzedaży.
Artykuł 40
Ochrona i odbudowa morskiej różnorodności biologicznej i ekosystemów morskich oraz systemy rekompensat w ramach zrównoważonej działalności połowowej
1. W celu ochrony i odbudowy morskiej różnorodności biologicznej i ekosystemów morskich w ramach zrównoważonej działalności połowowej z udziałem rybaków, w stosownych przypadkach, EFMR może wspierać następujące operacje:
a)
zbieranie przez rybaków odpadów z morza, jak na przykład usuwanie utraconych narzędzi połowowych i innych odpadów morskich;
b)
budowę, instalację lub modernizację stałych lub ruchomych urządzeń służących ochronie i rozwojowi fauny i flory morskiej, w tym ich przygotowanie pod względem naukowym, oraz ocenę;
c)
przyczynianie się do lepszego zarządzania żywymi zasobami morza lub do ich lepszej ochrony;
d)
przygotowanie obejmujące analizy, opracowywanie, monitorowanie i aktualizowanie planów w zakresie ochrony i zarządzania do celów działań związanych z rybołówstwem i odnoszących się do obszarów sieci Natura 2000 i obszarów ochrony przestrzennej, o których mowa w dyrektywie 2008/56/WE, oraz innych specjalnych siedlisk;
e)
zarządzanie obszarami sieci Natura 2000, ich odbudowę i monitorowanie, zgodnie z dyrektywami 92/43/EWG i 2009/147/WE, zgodnie z traktowanymi priorytetowo ramowymi programami ustalonymi na podstawie dyrektywy 92/43/EWG;
f)
zarządzanie morskimi obszarami chronionymi, ich odbudowę i monitorowanie celem wdrażania środków ochrony przestrzennej, o których mowa w art. 13 ust. 4 dyrektywy 2008/56/WE;
g)
zwiększanie świadomości w kwestiach środowiska, włączające rybaków, w odniesieniu do ochrony i odbudowy morskiej różnorodności biologicznej;
h)
systemy rekompensaty za szkody wyrządzone połowom przez ssaki i ptaki chronione na mocy dyrektyw 92/43/EWG oraz 2009/147/WE;
i)
udział w innych działaniach mających na celu zachowanie i zwiększenie różnorodności biologicznej oraz usług ekosystemowych, takich jak odbudowa szczególnych siedlisk morskich i przybrzeżnych w celu wspierania zrównoważonych stad ryb, w tym ich przygotowanie pod względem naukowym, oraz ocenę.
2. Wsparcie na mocy ust. 1 lit. h) zależy od formalnego uznania takich systemów przez właściwe organy państw członkowskich. Państwa członkowskie zapewniają także, aby nie wystąpiła nadmierna rekompensata w wyniku połączenia unijnych, krajowych i prywatnych systemów rekompensat.
3. Operacje, o których mowa w niniejszym artykule, mogą być wdrażane przez naukowe lub techniczne podmioty prawa publicznego, komitety doradcze, rybaków lub organizacje rybaków, uznane przez państwo członkowskie, lub organizacje pozarządowe we współpracy z organizacjami rybaków lub RLGD.
4. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 126 określające koszty kwalifikujące się do wsparcia na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu.
Artykuł 41
Efektywność energetyczna i łagodzenie skutków zmiany klimatu
1. W celu łagodzenia skutków zmiany klimatu i poprawy efektywności energetycznej statków rybackich EFMR może wspierać:
a)
inwestycje w sprzęt lub inwestycje na statku mające na celu zmniejszanie emisji substancji zanieczyszczających lub gazów cieplarnianych oraz zwiększanie efektywności energetycznej statków rybackich. Inwestycje w narzędzia połowowe są także kwalifikowalne, pod warunkiem że nie naruszają selektywności tych narzędzi;
b)
audyty efektywności energetycznej i programy związane z efektywnością energetyczną;
c)
analizy służące ocenie wkładu alternatywnych systemów napędzania i projektów kadłubów w efektywność energetyczną statków rybackich.
2. Wsparcie na wymianę lub modernizację głównych lub dodatkowych silników może zostać przyznane wyłącznie:
a)
statkom o długości całkowitej do 12 m, pod warunkiem że nowy lub zmodernizowany silnik ma moc nie większą niż moc obecnego silnika;
b)
statkom o długości całkowitej między 12 m a 18 m, pod warunkiem że moc w kW nowego lub zmodernizowanego silnika jest co najmniej o 20 % mniejsza niż moc obecnego silnika;
c)
statkom o długości całkowitej między 18 m a 24 m, pod warunkiem że moc w kW nowego lub zmodernizowanego silnika jest co najmniej o 30 % mniejsza niż moc obecnego silnika.
3. Wsparcie na mocy ust. 2 na wymianę lub modernizację głównych lub dodatkowych silników może zostać przyznane wyłącznie w odniesieniu do statków należących do segmentu floty, co do którego sprawozdanie dotyczące zdolności połowowych, o którym mowa w art. 22 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, wykazuje równowagę z uprawnieniami do połowów dostępnymi dla tego segmentu.
4. Wsparcie na mocy ust. 2 niniejszego artykułu przyznawane jest wyłącznie na wymianę lub modernizację głównych lub dodatkowych silników, które zostały oficjalnie certyfikowane zgodnie z art. 40 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. Wypłacane jest one dopiero po tym, gdy wymagane zmniejszenie zdolności w kW zostanie na trwałe usunięte z rejestru floty rybackiej Unii.
5. Dla statków rybackich niepodlegających certyfikacji mocy silnika wsparcie na mocy ust. 2 niniejszego artykułu przyznawane jest wyłącznie na wymianę lub modernizację głównych lub dodatkowych silników, w odniesieniu do których zgodność mocy silnika została zweryfikowana zgodnie z art. 41 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 i fizycznie sprawdzona, aby zapewnić, aby moc silnika nie przekraczała mocy określonej w licencjach połowowych.
6. Zmniejszenie mocy silnika, o którym mowa w ust. 2 lit. b) i c), może zostać osiągnięte przez grupę statków dla każdej kategorii statków, o których mowa w tych literach.
7. Bez uszczerbku dla art. 25 ust. 3 wsparcie z EFMR na podstawie ust. 2 niniejszego artykułu nie przekracza wyższego z następujących dwóch progów:
a)
1 500 000 EUR; lub
b)
3 % unijnego wsparcia finansowego przyznanego przez dane państwo członkowskie na priorytety Unii określone w art. 6 ust. 1, 2 i 5.
8. Wnioski składane przez podmioty z sektora łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego są rozpatrywane priorytetowo do wysokości 60 % całkowitego wsparcia przyznanego na wymianę lub modernizację głównych lub dodatkowych silników, o którym mowa w ust. 2, w odniesieniu do całego okresu programowania.
9. Wsparcie na podstawie ust. 1 i 2 przyznaje się wyłącznie właścicielom statków rybackich i przyznaje się je tylko raz na ten sam rodzaj inwestycji w trakcie okresu programowania dla tego samego statku rybackiego.
10. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 126 w celu ustalenia kosztów kwalifikowalnych do wsparcia na podstawie ust. 1 lit. a) niniejszego artykułu.
Artykuł 42
Wartość dodana, jakość produktów i wykorzystywanie niechcianych połowów
1. W celu poprawy wartości dodanej lub jakości złowionych ryb EFMR może wspierać:
a)
inwestycje podnoszące wartość produktów rybołówstwa, w szczególności przez umożliwianie rybakom przetwarzania, obrotu oraz bezpośredniej sprzedaży własnych połowów;
b)
innowacyjne inwestycje na statku poprawiające jakość produktów rybołówstwa.
2. Wsparcie, o którym mowa w ust. 1 lit. b), jest uzależnione od używania selektywnych narzędzi w celu zminimalizowania niechcianych połowów i jest przyznawane wyłącznie właścicielom unijnych statków rybackich, którzy prowadzili działalność połowową na morzu przez co najmniej 60 dni w ciągu dwóch lat kalendarzowych poprzedzających datę złożenia wniosku o wsparcie.
Artykuł 43
Porty rybackie, miejsca wyładunku, giełdy rybne i przystanie
1. W celu podnoszenia jakości, kontroli i identyfikowalności wyładowanych produktów, zwiększania efektywności energetycznej, przyczyniania się do ochrony środowiska oraz poprawy bezpieczeństwa i warunków pracy EFMR może wspierać inwestycje mające na celu poprawę infrastruktury portów rybackich, giełd rybnych, miejsc wyładunku i przystani, w tym inwestycje w obiekty do zbiórki odpadów i odpadów morskich.
2. Aby ułatwić przestrzeganie obowiązku dotyczącego wyładunku wszystkich połowów zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 i art. 8 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1379/2013, a także podniesienia wartości niewykorzystanych elementów połowu, EFMR może wspierać inwestycje w porty rybackie, giełdy rybne, miejsca wyładunku i przystanie.
3. W celu poprawy bezpieczeństwa rybaków EFMR może również wspierać inwestycje związane z budową lub modernizacją przystani morskich.
4. Wsparcie nie obejmuje budowy nowych portów, nowych miejsc wyładunku lub nowych giełd rybnych.
Artykuł 44
Rybołówstwo śródlądowe oraz śródlądowa fauna i flora wodna
1. W celu zmniejszenia oddziaływania rybołówstwa śródlądowego na środowisko, zwiększenia efektywności energetycznej, podniesienia wartości lub jakości wyładowanych ryb lub poprawy zdrowia, bezpieczeństwa, warunków pracy, kapitału ludzkiego i szkoleń EFMR może wspierać następujące inwestycje:
a)
propagowanie kapitału ludzkiego, tworzenia miejsc pracy i dialogu społecznego, o których mowa w art. 29, i zgodnie z warunkami określonymi w tym artykule;
b)
inwestycje na statku lub w sprzęt indywidualny, o których mowa w art. 32, i zgodnie z warunkami określonymi w tym artykule;
c)
inwestycje w sprzęt i rodzaje operacji, o których mowa w art. 38 i 39, i zgodnie z warunkami określonymi w tych artykułach;
d)
poprawa efektywności energetycznej oraz łagodzenie zmian klimatu, o których mowa w art. 41, i na mocy warunków określonych w tym artykule;
e)
poprawa wartości lub jakości złowionych ryb, o czym mowa w art. 42, i zgodnie z warunkami określonymi w tym artykule;
f)
inwestycje w porty rybackie, przystanie i miejsca wyładunku, o których mowa w art. 43, i zgodnie z warunkami określonymi w tym artykule.
2. EFMR może wspierać inwestycje związane z rozpoczynaniem działalności przez młodych rybaków, o czym mowa w art. 31, zgodnie z warunkami określonymi w tym artykule, z wyjątkiem wymogu, o którym mowa w ust. 2 lit. b) tego artykułu.
3. EFMR może udzielać wsparcia na rozwój i ułatwianie realizacji innowacji zgodnie z art. 26, usługi doradcze zgodnie z art. 27 i partnerstwa między naukowcami a rybakami zgodnie z art. 28.
4. W celu zachęcania do prowadzenia zróżnicowanej działalności przez rybaków zajmujących się rybołówstwem śródlądowym EFMR może wspierać dywersyfikację działalności w zakresie rybołówstwa śródlądowego w kierunku działalności uzupełniającej, zgodnie z warunkami określonymi w art. 30.
5. Na użytek ust. 1:
a)
odniesienia do statków rybackich zawarte w art. 30, 32, 38, 39, 41 i 42 uznaje się za odniesienia do statków operujących wyłącznie na wodach śródlądowych;
b)
odniesienia do środowiska morskiego zawarte w art. 38 uznaje się za odniesienia do środowiska, w którym działają statki rybackie wykorzystywane do rybołówstwa śródlądowego.
6. W celu ochrony oraz rozwoju fauny i flory wodnej EFMR może wspierać:
a)
zarządzanie obszarami sieci Natura 2000, ich odbudowę i monitorowanie, gdy jej obszary są związane z działalnością połowową, oraz rekultywację wód śródlądowych zgodnie z dyrektywą 2000/60/UE Parlamentu Europejskiego i Rady (28), w tym na tarliskach i szlakach migracyjnych gatunków migrujących, bez uszczerbku dla art. 40 ust. 1 lit. e) niniejszego rozporządzenia i w stosownych przypadkach z udziałem rybaków śródlądowych;
b)
budowę, modernizację lub instalację stałych lub ruchomych urządzeń służących ochronie i rozwojowi fauny i flory wodnej, w tym ich przygotowanie pod względem naukowym, monitorowanie i ocenę.
7. Państwa członkowskie zapewniają, aby statki otrzymujące wsparcie na podstawie niniejszego artykułu nadal działały wyłącznie na wodach śródlądowych.
ROZDZIAŁ II
Zrównoważony rozwój akwakultury
Artykuł 45
Cele szczegółowe
Wsparcie przyznawane na podstawie niniejszego rozdziału przyczynia się do realizacji szczególnego celu w ramach priorytetu Unii określonego w art. 6 ust. 2.
Artykuł 46
Warunki ogólne
1. Wsparcie przyznawane na podstawie niniejszego rozdziału ogranicza się do przedsiębiorstw z sektora akwakultury, o ile w niniejszym rozporządzeniu nie określono inaczej.
2. Do celów niniejszego artykułu, przedsiębiorcy rozpoczynający działalność w tym sektorze przedstawiają plan biznesowy i - w przypadku gdy koszt inwestycji jest wyższy niż 50 000 EUR - studium wykonalności, w tym ocenę środowiskową działań. Wsparcia przyznawanego na podstawie niniejszego rozdziału udziela się wyłącznie w przypadku, gdy niezależne sprawozdanie z obrotu wyraźnie wykaże, że dany produkt ma dobre, zrównoważone perspektywy rynkowe.
3. W przypadku gdy operacje polegają na inwestycjach w sprzęt lub infrastrukturę zapewniające spełnianie przyszłych wymogów dotyczących środowiska, zdrowia ludzi lub zwierząt, higieny lub dobrostanu zwierząt, przewidzianych prawem Unii, wsparcie można przyznawać do dnia, w którym takie wymogi staną się obowiązkowe dla przedsiębiorstw.
4. Nie udziela się wsparcia na hodowlę organizmów modyfikowanych genetycznie.
5. Nie udziela się wsparcia na operacje z obszaru akwakultury prowadzone w morskich obszarach chronionych, jeżeli właściwa instytucja państwa członkowskiego ustaliła na podstawie oceny oddziaływania na środowisko, że dana operacja miałaby znaczne negatywne oddziaływanie na środowisko, którego nie można odpowiednio złagodzić.
Artykuł 47
Innowacje
1. W celu stymulowania innowacji w sektorze akwakultury EFMR może wspierać operacje mające na celu:
a)
rozwijanie w gospodarstwach akwakultury wiedzy technicznej, naukowej lub organizacyjnej, która, w szczególności, ograniczy oddziaływanie na środowisko, zmniejszy uzależnienie od mączki rybnej i oleju rybnego, będzie wspierać zrównoważone gospodarowanie zasobami w sektorze akwakultury, poprawi dobrostan zwierząt lub ułatwi nowe zrównoważone metody produkcji;
b)
rozwijanie lub wprowadzanie do obrotu nowych gatunków akwakultury o dobrym potencjale rynkowym, nowych lub znacznie ulepszonych produktów, nowych lub ulepszonych procesów, lub nowych lub ulepszonych systemów zarządzania i organizacji;
c)
badanie innowacyjnych produktów lub procesów pod względem ich wykonalności technicznej lub ekonomicznej.
2. Operacje finansowane na podstawie niniejszego artykułu prowadzone są przez naukowe lub techniczne organy publiczne lub prywatne uznane przez państwo członkowskie, które zatwierdzają wyniki takich operacji, lub we współpracy z nimi.
3. Wyniki operacji otrzymujących wsparcie są odpowiednio upowszechniane przez państwo członkowskie zgodnie z art. 119.
Artykuł 48
Inwestycje produkcyjne w akwakulturę
1. EFMR może wspierać:
a)
inwestycje produkcyjne w akwakulturę;
b)
różnicowanie produkcji akwakultury i hodowanych gatunków;
c)
modernizację jednostek akwakultury, w tym poprawę warunków pracy i bezpieczeństwa pracowników sektora akwakultury;
d)
usprawnienia i modernizację w odniesieniu do zdrowia i dobrostanu zwierząt, w tym zakup sprzętu służącego ochronie gospodarstw przed dzikimi drapieżnikami;
e)
inwestycje zmniejszające negatywne lub zwiększające pozytywne oddziaływanie na środowisko oraz poprawę efektywnego gospodarowania zasobami;
f)
inwestycje służące poprawie jakości produktów akwakultury lub stanowiące dla nich wartość dodaną;
g)
odbudowę istniejących stawów lub zalewów w sektorze akwakultury przez usuwanie mułu lub inwestycje mające na celu zapobieganie odkładaniu się mułu;
h)
różnicowanie dochodów przedsiębiorstw z sektora akwakultury przez rozwój działalności uzupełniającej;
i)
inwestycje skutkujące znacznym zmniejszeniem oddziaływania przedsiębiorstw z sektora akwakultury na zużycie i jakość wody, w szczególności przez zmniejszanie ilości wykorzystywanych wody lub chemikaliów, antybiotyków i innych leków lub poprzez poprawę jakości wody wyjściowej, w tym przez zakładanie multitroficznych systemów dla akwakultury;
j)
propagowanie akwakultury z zamkniętym obiegiem, w przypadku której produkty akwakultury są hodowane w zamkniętych systemach recyrkulacyjnych, minimalizując tym samym zużycie wody;
k)
inwestycje zwiększające efektywność energetyczną i propagowanie przejścia przedsiębiorstw z sektora akwakultury na korzystanie z odnawialnych źródeł energii.
2. Wsparcie na podstawie w ust. 1 lit. h) udziela się wyłącznie przedsiębiorstwom z sektora akwakultury, jeżeli że ta działalność uzupełniająca wiąże się z podstawową działalnością przedsiębiorstwa dotyczącą akwakultury i obejmuje turystykę wędkarską, usługi środowiskowe dotyczące akwakultury lub działania edukacyjne dotyczące akwakultury.
3. Wsparcie na podstawie ust. 1 można udzielać na zwiększenie produkcji lub na modernizację istniejących przedsiębiorstw z sektora akwakultury lub na budowę nowych, pod warunkiem że rozwój ten jest zgodny z krajowym wieloletnim planem strategicznym rozwoju akwakultury, o którym mowa w art. 34 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.
Artykuł 49
Usługi z zakresu zarządzania, zastępstw i doradztwa dla gospodarstw akwakultury
1. W celu poprawy ogólnych wyników i konkurencyjności gospodarstw akwakultury oraz aby zmniejszyć negatywne oddziaływanie ich operacji na środowisko EFMR może wspierać:
a)
zapewnianie usług z zakresu zarządzania, zastępstw i doradztwa dla gospodarstw akwakultury;
b)
zakup usług doradczych o charakterze technicznym, naukowym, prawnym, środowiskowym lub gospodarczym, związanych z prowadzeniem gospodarstwa.
2. Usługi doradcze, o których mowa w ust. 1 lit. b), obejmują:
a)
potrzeby związane z zarządzaniem mające na celu umożliwienie gospodarstwom akwakultury przestrzeganie przepisów prawa unijnego i krajowego dotyczących środowiska, a także wymogów wynikających z planowania przestrzennego obszarów morskich;
b)
ocenę oddziaływania na środowisko, o której mowa w dyrektywach 2001/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (29) i 92/43/EWG;
c)
potrzeby związane z zarządzaniem mające na celu umożliwienie gospodarstwom akwakultury przestrzeganie przepisów prawa unijnego i krajowego dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt wodnych lub zdrowia publicznego;
d)
standardy bezpieczeństwa i higieny pracy wynikające z prawa unijnego i krajowego;
e)
strategie dotyczące obrotu i strategie biznesowe.
3. Usługi doradcze, o których mowa w ust. 1 lit. b), są świadczone przez organy naukowe lub techniczne, a także podmioty zapewniające doradztwo prawne lub ekonomiczne, posiadające niezbędne kompetencje uznane przez państwo członkowskie.
4. Wsparcie na podstawie ust. 1 lit. a) przyznaje się wyłącznie podmiotom prawa publicznego lub innym podmiotom, wybranym przez państwo członkowskie do celów zapewniania usług doradczych dla gospodarstw akwakultury. Wsparcie na podstawie ust. 1 lit. b) przyznaje się wyłącznie MŚP z sektora akwakultury lub organizacjom z sektora akwakultury, w tym organizacjom producentów z sektora akwakultury i stowarzyszeniom organizacji producentów z sektora akwakultury.
5. W przypadku gdy wsparcie nie przekracza kwoty 4 000 EUR, wybór beneficjenta może zostać dokonany w drodze procedury przyspieszonej.
6. Beneficjenci mogą otrzymać wsparcie tylko jeden raz w roku w przypadku każdej kategorii usług doradczych, o których mowa w ust. 2.
Artykuł 50
Propagowanie kapitału ludzkiego i tworzenia sieci kontaktów
1. W celu propagowania kapitału ludzkiego i tworzenia sieci kontaktów w sektorze akwakultury EFMR może wspierać:
a)
szkolenie zawodowe, uczenie się przez całe życie, upowszechnianie wiedzy naukowej i technicznej oraz innowacyjnych praktyk, a także zdobywanie nowych umiejętności zawodowych związanych z sektorem akwakultury i w odniesieniu do zmniejszenia środowiskowego oddziaływania operacji w sektorze akwakultury;
b)
poprawę warunków pracy i promowanie bezpieczeństwa pracy;
c)
tworzenie sieci kontaktów i wymianę doświadczeń oraz sprawdzonych rozwiązań między przedsiębiorstwami lub organizacjami zawodowymi z sektora akwakultury i innymi zainteresowanymi stronami, w tym organami naukowymi i technicznymi lub organami propagującymi równe szanse mężczyzn i kobiet.
2. Wsparcia, o którym mowa w ust. 1 lit. a), nie udziela się dużym przedsiębiorstwom z sektora akwakultury, chyba że angażują się one w dzielenie się wiedzą z MŚP.
3. Na zasadzie odstępstwa od art. 46 wsparcia udziela się także organizacjom publicznym lub półpublicznym oraz innym organizacjom uznanym przez dane państwo członkowskie.
4. Wsparcia, na podstawie niniejszego artykułu, udziela się również małżonkom pracujących na własny rachunek hodowców z sektora akwakultury lub - w przypadkach i zakresie przewidzianych w prawie krajowym - partnerom życiowym pracujących na własny rachunek hodowców z sektora akwakultury na warunkach określonych w art. 2 lit. b) dyrektywy 2010/41/UE.
Artykuł 51
Zwiększanie potencjału miejsc hodowli akwakultury
1. W celu przyczyniania się do rozwoju miejsc hodowli i infrastruktury akwakultury oraz w celu zmniejszenia negatywnego oddziaływania operacji na środowisko EFMR może wspierać:
a)
identyfikowanie i tworzenie map obszarów o warunkach najlepiej dopasowanych do rozwoju akwakultury, z uwzględnieniem, w stosownych przypadkach, procesów związanych z planowaniem przestrzennym, oraz identyfikowanie i tworzenie map obszarów, na których akwakultura powinna być wykluczona, aby utrzymać rolę takich obszarów w funkcjonowaniu ekosystemu;
b)
poprawę i rozwijanie urządzeń i infrastruktur wspierających, niezbędnych do zwiększenia potencjału terenów hodowli w ramach akwakultury i zmniejszenia negatywnego oddziaływania akwakultury na środowisko, w tym inwestycje w scalanie gruntów, dostawy energii lub gospodarkę wodną;
c)
działania podejmowane i wdrażane przez właściwe instytucje na podstawie art. 9 ust. 1 dyrektywy 2009/147/WE lub art. 16 ust. 1 dyrektywy 92/43/WE w celu zapobiegania poważnemu szkodliwemu oddziaływaniu na akwakulturę;
d)
działania przyjmowane i realizowane przez właściwe instytucje w następstwie wykrycia podwyższonej śmiertelności lub chorób określonych w art. 10 dyrektywy Rady 2006/88/WE (30). Działania te mogą obejmować przyjęcie planów działania dotyczących skorupiaków lub mięczaków i służących ochronie, odbudowie i zarządzaniu, w tym wsparciu producentów skorupiaków lub mięczaków na rzecz utrzymania naturalnych stanowisk skorupiaków lub mięczaków i miejsc połowu.
2. Beneficjentami wsparcia przyznawanego na podstawie niniejszego artykułu są wyłącznie podmioty prawa publicznego lub podmioty prywatne, którym dane państwo członkowskie powierzyło zadania, o których mowa w ust. 1.
Artykuł 52
Zachęcanie nowych hodowców do rozpoczęcia działalności w sektorze zrównoważonej akwakultury
1. W celu wspierania przedsiębiorczości w sektorze akwakultury EFMR może wspierać zakładanie zrównoważonych przedsiębiorstw w sektorze akwakultury przez hodowców rozpoczynających działalność w sektorze akwakultury.
2. Wsparcie zgodnie z ust. 1 przyznaje się hodowcom rozpoczynającym działalność w sektorze akwakultury, pod warunkiem że:
a)
mają oni odpowiednie umiejętności i kompetencje zawodowe;
b)
po raz pierwszy zakładają w sektorze akwakultury mikroprzedsiębiorstwo lub małe przedsiębiorstwo w charakterze osoby zarządzającej takim przedsiębiorstwem; oraz
c)
przedkładają plan biznesowy dotyczący rozwoju swojej działalności w sektorze akwakultury.
3. Aby zdobyć odpowiednie umiejętności zawodowe, hodowcy rozpoczynający działalność w sektorze akwakultury mogą korzystać ze wsparcia oferowanego na podstawie art. 50 ust. 1 lit. a).
Artykuł 53
Przejście na systemy ekozarządzania i audytu oraz na akwakulturę ekologiczną
1. W celu propagowania rozwoju akwakultury ekologicznej lub energooszczędnej EFMR może wspierać:
a)
przejście od tradycyjnych metod produkcji stosowanych w akwakulturze do akwakultury ekologicznej w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 (31) oraz zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 710/2009 (32);
b)
udział w unijnych systemach ekozarządzania i audytu (EMAS) ustanowionych rozporządzeniem (WE) nr 761/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (33).
2. Wsparcie przyznaje się wyłącznie tym beneficjentom, którzy zobowiązują się, że przez co najmniej trzy lata będą uczestniczyć w systemie EMAS lub że przez co najmniej pięć lat będą spełniać wymogi produkcji ekologicznej.
3. Wsparcie ma formę rekompensaty przez maksymalny okres trzech lat w okresie, w którym przedsiębiorstwo przechodzi na produkcję ekologiczną lub przygotowuje się do udziału w systemie EMAS. Państwa członkowskie obliczają kwoty rekompensaty na podstawie:
a)
utraty dochodu lub dodatkowych kosztów poniesionych w trakcie okresu przechodzenia od tradycyjnej produkcji do produkcji ekologicznej - w przypadku kwalifikowalnych operacji na podstawie ust. 1 lit. a); lub
b)
dodatkowych kosztów wynikających z zastosowania systemu EMAS i przygotowania się do udziału w systemie EMAS - w przypadku kwalifikowalnych operacji na podstawie ust. 1 lit. b).
Artykuł 54
Akwakultura świadcząca usługi środowiskowe
1. W celu wspierania rozwoju akwakultury świadczącej usługi środowiskowe EFMR może wspierać:
a)
metody akwakultury zgodne ze szczególnymi potrzebami środowiskowymi i podlegające szczególnym wymogom w zakresie zarządzania wynikającym z wyznaczenia obszarów sieci Natura 2000, zgodnie z dyrektywą 92/43/EWG oraz 2009/147/WE;
b)
udział, w odniesieniu do kosztów bezpośrednio z nim związanych, w ochronie i rozmnażaniu ex situ zwierząt wodnych w ramach programów ochrony środowiska i odbudowy różnorodności biologicznej, opracowanych przez organy publiczne lub prowadzonych pod ich nadzorem;
c)
operacje w ramach akwakultury, obejmujące ochronę i poprawę środowiska i różnorodności biologicznej, a także zarządzanie krajobrazem i tradycyjne cechy terenów akwakultury.
2. Wsparcie przewidziane w ust. 1 lit. a) przyjmuje formę wypłacanej rocznie rekompensaty poniesionych kosztów dodatkowych lub dochodów utraconych na skutek zastosowania się do wymogów dotyczących zarządzania na danych obszarach, w związku z wdrażaniem dyrektywy 92/43/EWG lub 2009/147/WE.
3. Wsparcie przewidziane w ust. 1 lit. c) przyznaje się tylko tym beneficjentom, którzy zobowiązują się do spełniania przez okres co najmniej pięciu lat wymogów związanych ze środowiskiem wodnym wykraczających poza zwykłe stosowanie prawa unijnego i krajowego. Korzyści dla środowiska płynące z danej operacji są wykazywane w ocenie przeprowadzonej uprzednio przez właściwe organy wyznaczone przez państwo członkowskie, o ile takie korzyści dla środowiska płynące z tej operacji nie zostały już wcześniej uznane.
4. Wsparcie na podstawie ust. 1 lit. c) ma formę rocznej rekompensaty poniesionych kosztów dodatkowych lub utraconych dochodów.
5. Wyniki operacji finansowanych na podstawie niniejszego artykułu są odpowiednio upowszechniane przez państwo członkowskie zgodnie z art. 119.
Artykuł 55
Środki dotyczące zdrowia publicznego
1. EFMR może wspierać rekompensatę kosztów ponoszonych przez hodowców mięczaków w związku z czasowym zawieszeniem zbiorów hodowanych mięczaków, gdy takie zawieszenie następuje wyłącznie z powodu kwestii związanych ze zdrowiem publicznym.
2. Wsparcie można przyznać tylko w przypadku, gdy zawieszenie zbiorów spowodowane zanieczyszczeniem mięczaków wynika z rozprzestrzenienia się planktonu wytwarzającego toksyny lub obecności planktonu zawierającego biotoksyny, oraz pod warunkiem że:
a)
takie zanieczyszczenie trwa dłużej niż cztery następujące po sobie miesiące; lub
b)
strata poniesiona w wyniku zawieszenia zbiorów wynosi więcej niż 25 % rocznego obrotu takiego przedsiębiorstwa, obliczanego na podstawie średniego obrotu danego przedsiębiorstwa z okresu trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok, w którym nastąpiło zawieszenie zbiorów.
Na użytek akapitu pierwszego lit. b) państwa członkowskie mogą wprowadzić szczególne zasady obliczania dla przedsiębiorstw działających krócej trzy lata.
3. Maksymalny okres, w odniesieniu do którego można przyznać rekompensatę, wynosi 12 miesięcy w trakcie całego okresu programowania. W należycie uzasadnionych przypadkach okres ten można przedłużyć jednokrotnie o maksymalnie dodatkowych 12 miesięcy, łącznie nie więcej niż 24 miesiące.
Artykuł 56
Środki dotyczące zdrowia i dobrostanu zwierząt
1. W celu wspierania zdrowia i dobrostanu zwierząt w przedsiębiorstwach z sektora akwakultury, między innymi w kontekście profilaktyki i bezpieczeństwa biologicznego, EFMR może wspierać:
a)
koszty kontroli i zwalczania chorób w sektorze akwakultury zgodnie z warunkami decyzji Rady 2009/470/WE (34), w tym koszty operacyjne niezbędne do wypełnienia obowiązków zawartych w planie zwalczania;
b)
opracowanie ogólnych i zorientowanych na poszczególne gatunki sprawdzonych rozwiązań lub kodeksów postępowania dotyczących bezpieczeństwa biologicznego lub potrzeb w zakresie zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt w akwakulturze;
c)
inicjatywy mające na celu zmniejszenie zależności akwakultury od leków weterynaryjnych;
d)
badania weterynaryjne lub farmaceutyczne oraz upowszechnianie i wymianę informacji i sprawdzonych rozwiązań w zakresie chorób weterynaryjnych w akwakulturze, mając na uwadze propagowanie odpowiedniego korzystania z leków weterynaryjnych;
e)
ustanawianie i funkcjonowanie grup ochrony zdrowia w sektorze akwakultury, uznawanych przez państwa członkowskie;
f)
rekompensaty dla hodowców mięczaków za tymczasowe zawieszenie ich działalności z powodu wyjątkowej masowej śmiertelności, gdy wskaźnik śmiertelności przekracza 20 % lub gdy strata spowodowana zawieszeniem działalności wynosi ponad 35 % rocznego obrotu danego przedsiębiorstwa, obliczanego na podstawie średniego obrotu przedsiębiorstwa z trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok, w którym nastąpiło zawieszenie działalności.
2. Wsparcie przyznawane na podstawie ust. 1 lit. d) nie obejmuje zakupu leków weterynaryjnych.
3. Wyniki badań finansowanych na podstawie ust. 1 lit. d) podlegają odpowiednim wymogom dotyczącym sprawozdawczości i upowszechniania przez państwo członkowskie zgodnie z art. 119.
4. Wsparcie można również przyznawać podmiotom prawa publicznego.
Artykuł 57
Ubezpieczenie zasobów akwakultury
1. W celu ochrony dochodów producentów z sektora akwakultury EFMR może wspierać ubezpieczenie zasobów akwakultury pokrywające straty ekonomiczne powstałe w związku z co najmniej jednym z poniższych przypadków:
a)
klęskami żywiołowymi;
b)
niekorzystnymi zjawiskami klimatycznymi;
c)
nagłymi zmianami jakości i ilości wody, za które dany podmiot nie jest odpowiedzialny;
d)
chorobami w akwakulturze, awarią lub zniszczeniem obiektów produkcyjnych, za które dany podmiot nie ponosi odpowiedzialności.
2. Wystąpienie okoliczności, o których mowa w ust. 1, w akwakulturze w sposób formalny uznaje zainteresowane państwo członkowskie.
3. W stosownych przypadkach państwa członkowskie mogą z wyprzedzeniem ustanowić kryteria, na podstawie których będzie można stwierdzić, że miało miejsce formalne uznanie, o którym mowa w ust. 2.
4. Wsparcie przyznaje się wyłącznie dla umów ubezpieczenia dotyczących zasobów akwakultury, które obejmują straty ekonomiczne, o których mowa w ust. 1, przekraczające 30 % średniego rocznego obrotu danego hodowcy akwakultury, obliczane na podstawie średniego rocznego obrotu hodowcy z sektora akwakultury w przeciągu trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok, w którym wystąpiła strata.
ROZDZIAŁ III
Zrównoważony rozwój obszarów rybackich i obszarów akwakultury
Sekcja 1
Zakres stosowania i cele
Artykuł 58
Zakres stosowania
W ramach EFMR wspiera się zrównoważony rozwój obszarów rybackich i obszarów akwakultury z zastosowaniem podejścia do rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność określonego w art. 32 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.
Artykuł 59
Cele szczegółowe
Wsparcie przyznawane na podstawie niniejszego rozdziału przyczynia się do realizacji szczególnych celów priorytetu Unii określonego w art. 6 ust. 4.
Sekcja 2
Lokalne strategie rozwoju kierowane przez społeczność i rybackie lokalne grupy działania
Artykuł 60
Lokalne strategie rozwoju kierowane przez społeczność
1. Aby przyczynić się do realizacji celów, o których mowa w art. 59, w ramach lokalnych strategii rozwoju kierowanych przez społeczność dąży się do:
a)
maksymalizowania udziału sektorów rybołówstwa i akwakultury w zrównoważonym rozwoju przybrzeżnych i śródlądowych obszarów rybackich i obszarów akwakultury;
b)
zapewnienia, aby lokalne społeczności w pełni wykorzystywały możliwości oferowane przez rozwój gospodarki morskiej i śródlądowej oraz obszarów przybrzeżnych, a także czerpały z tych możliwości korzyści, w szczególności udzielały małym i upadającym portom rybackim pomocy w celu maksymalizacji ich potencjału morskiego poprzez rozwój zróżnicowanej infrastruktury.
2. Strategie są spójne z możliwościami i potrzebami określonymi dla danego obszaru oraz priorytetami Unii, określonymi w art. 6. Strategie mogą być różne - od takich, które ukierunkowane są na rybołówstwo, po strategie o szerszym zakresie, ukierunkowane na różnicowanie na obszarach rybackich. Strategie mają zakres szerszy niż zwykły zbiór operacji lub zestawienie środków sektorowych.
Artykuł 61
Rybackie lokalne grupy działania
1. Na potrzeby EFMR lokalne grupy działania, o których mowa w art. 32 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, nazywane są rybackimi lokalnymi grupami działania („RLGD”).
2. RLGD proponują lokalną strategię rozwoju kierowaną przez społeczność opartą co najmniej na elementach określonych w art. 60 niniejszego rozporządzenia i odpowiadają za jej realizację.
3. RLGD:
a)
w szerokim ujęciu odzwierciedlają główny nacisk swoich strategii i społeczno-gospodarczy układ obszaru przez zrównoważoną reprezentację głównych zainteresowanych stron, w tym stron z sektora prywatnego, sektora publicznego i społeczeństwa obywatelskiego;
b)
zapewniają istotną reprezentację sektorów rybołówstwa lub akwakultury.
4. Jeżeli oprócz wsparcia z EFMR lokalna strategia rozwoju kierowana przez społeczność otrzymuje wsparcie z innych funduszy, organ RLGD ds. wyboru projektów wspieranych w ramach EFMR spełnia wymogi określone w ust. 3.
5. RLGD mogą także realizować zadania wykraczające poza zadania minimalne określone w art. 34 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, gdy zadania te zostały im zlecone przez instytucję zarządzającą.
Sekcja 3
Kwalifikowalne operacje
Artykuł 62
Wsparcie z EFMR na rzecz rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność
1. Następujące operacje są kwalifikowalne do wsparcia na podstawie tej sekcji zgodnie z art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013:
a)
wsparcie przygotowawcze;
b)
realizacja lokalnych strategii rozwoju kierowanych przez społeczność;
c)
działania prowadzone w ramach współpracy;
d)
koszty bieżące i aktywizacja.
2. RLGD mogą do instytucji zarządzającej złożyć wniosek o wypłatę zaliczki, jeżeli taka możliwość została przewidziana w programie operacyjnym. Kwota zaliczki nie przekracza 50 % wsparcia publicznego związanego z kosztami bieżącymi i aktywizacją.
Artykuł 63
Realizacja lokalnych strategii rozwoju kierowanych przez społeczność
1. Wsparcie na rzecz realizacji lokalnych strategii rozwoju kierowanych przez społeczność można przyznawać na następujące cele:
a)
podnoszenie wartości produktów, tworzenie miejsc pracy, zachęcanie młodych ludzi i propagowanie innowacji na wszystkich etapach łańcucha dostaw produktów w sektorze rybołówstwa i akwakultury;
b)
wspieranie różnicowania działalności w ramach rybołówstwa przemysłowego i poza nim, wspieranie uczenia się przez całe życie i tworzenia miejsc pracy na obszarach rybackich i obszarach akwakultury;
c)
wspieranie i wykorzystywanie atutów środowiska na obszarach rybackich i obszarach akwakultury, w tym operacje na rzecz łagodzenia zmiany klimatu;
d)
propagowanie dobrostanu społecznego i dziedzictwa kulturowego na obszarach rybackich i obszarach akwakultury, w tym dziedzictwa kulturowego rybołówstwa i akwakultury oraz morskiego dziedzictwa kulturowego;
e)
powierzenie społecznościom rybackim ważniejszej roli w rozwoju lokalnym oraz zarządzaniu lokalnymi zasobami rybołówstwa i działalnością morską.
2. Wsparcie, o którym mowa w ust. 1 może obejmować środki przewidziane w rozdziałach I, II i IV niniejszego tytułu, z wyłączeniem art. 66 i 67, pod warunkiem że istnieje wyraźne uzasadnienie dla zarządzania nimi na szczeblu lokalnym. Do wsparcia przyznawanego dla operacji odpowiadających tym środkom stosuje się odpowiednie warunki i poziomy udziału na operację określone w rozdziałach I, II i IV niniejszego tytułu.
Artykuł 64
Działania z zakresu współpracy
1. Wsparcia, o którym mowa w art. 35 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, można udzielać na:
a)
projekty współpracy międzyterytorialnej lub transnarodowej;
b)
techniczne wsparcie przygotowawcze dla projektów współpracy międzyterytorialnej i transnarodowej, pod warunkiem że RLGD mogą wykazać, iż planują realizację konkretnego projektu.
Na użytek niniejszego artykułu termin „współpraca międzyterytorialna” oznacza współpracę w ramach państwa członkowskiego, a termin „współpraca transnarodowa” oznacza współpracę między terytoriami w kilku państwach członkowskich lub współpracę pomiędzy przynajmniej jednym terytorium państwa członkowskiego i przynajmniej jednym terytorium w państwach trzecich.
2. Do celów niniejszego artykułu poza innymi RLGD partnerami RLGD w ramach EFMR mogą być lokalne partnerstwa publiczno-prywatne, które realizują lokalną strategię rozwoju kierowaną przez społeczność na terytorium Unii lub poza nim.
3. W przypadku gdy projekty współpracy nie są wybierane przez RLGD, państwa członkowskie ustanawiają odpowiedni system do celów ułatwienia projektów współpracy. Najpóźniej w terminie dwóch lat od daty zatwierdzenia ich programu operacyjnego państwa członkowskie podają do wiadomości publicznej krajowe lub regionalne procedury administracyjne dotyczące wyboru projektów współpracy transnarodowej oraz wykaz kosztów kwalifikowalnych.
4. Decyzje administracyjne dotyczące projektów współpracy podejmuje się nie później niż cztery miesiące od daty złożenia projektu.
5. Państwa członkowskie informują Komisję o zatwierdzonych projektach współpracy transnarodowej zgodnie z art. 110.
ROZDZIAŁ IV
Środki dotyczące obrotu i przetwarzania
Artykuł 65
Cele szczegółowe
Wsparcie przyznawane na podstawie niniejszego rozdziału przyczynia się do osiągnięcia celów szczegółowych w ramach priorytetu Unii określonego w art. 6 ust. 5.
Artykuł 66
Plany produkcji i obrotu
1. EFMR wspiera opracowywanie i realizację planów produkcji i obrotu, o których mowa w art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1379/2013.
2. Wydatki związane z planami produkcji i obrotu kwalifikują się do uzyskania wsparcia z EFMR wyłącznie po zatwierdzeniu przez właściwe instytucje w państwie członkowskim rocznego sprawozdania, o którym mowa w art. 28 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1379/2013.
3. Wsparcie przyznawane rocznie na organizację producentów na podstawie niniejszego artykułu nie przekracza 3 % średniej rocznej wartości produkcji wprowadzonej do obrotu przez tę organizację producentów w poprzedzających trzech latach kalendarzowych. Dla nowo uznanej organizacji producentów wsparcie to nie przekracza 3 % średniej rocznej wartości produkcji wprowadzonej do obrotu przez członków tej organizacji w poprzedzających trzech latach kalendarzowych.
4. Zainteresowane państwo członkowskie może przyznać zaliczkę w wysokości 50 % wsparcia finansowego po zatwierdzeniu planu produkcji i obrotu zgodnie z art. 28 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1379/2013.
5. Wsparcie, o którym mowa w ust. 1, przyznaje się wyłącznie organizacjom producentów i stowarzyszeniom organizacji producentów.
Artykuł 67
Dopłaty do składowania
1. EFMR może wspierać rekompensaty przyznawane uznanym organizacjom producentów i stowarzyszeniom organizacji producentów, które przechowują produkty rybołówstwa wymienione w załączniku II do rozporządzania (UE) nr 1379/2013, pod warunkiem że produkty te przechowuje się zgodnie z art. 30 i 31 tego rozporządzenia:
a)
kwota dopłat do składowania nie przekracza kwoty technicznych i finansowych kosztów działań koniecznych do stabilizacji i składowania danych produktów;
b)
ilości kwalifikowalne do dopłat do składowania nie przekraczają 15 % rocznych ilości danych produktów przeznaczonych do sprzedaży przez organizację producentów;
c)
wsparcie finansowe przyznawana rocznie nie przekracza 2 % średniej rocznej wartości produkcji wprowadzonej do obrotu przez członków organizacji producentów w okresie 2009-2011.
Na użytek akapitu pierwszego lit. c) jeżeli członkowie organizacji producentów nie wprowadzili do obrotu żadnych produktów w okresie 2009 do 2011, pod uwagę bierze się średnią roczną wartość produkcji wprowadzonej do obrotu w ciągu pierwszych trzech lat produkcji prowadzonej przez tego członka.
2. Wsparcie, o którym mowa w ust. 1, zostanie zakończone najpóźniej do dnia 31 grudnia 2018 r.
3. Wsparcie, o którym mowa w ust. 1 przyznaje się wyłącznie po przekazaniu produktów do spożycia przez ludzi.
4. Państwa członkowskie ustalają kwotę technicznych i finansowych kosztów obowiązujących na ich terytoriach w następujący sposób:
a)
koszty techniczne oblicza się każdego roku na podstawie bezpośrednich kosztów związanych z działaniami wymaganymi do stabilizacji i składowania danych produktów;
b)
koszty finansowe oblicza się każdego roku na podstawie stopy procentowej określanej co roku w każdym państwie członkowskim.
Te koszty techniczne i finansowe podaje się do wiadomości publicznej.
5. Państwa członkowskie przeprowadzają kontrole w celu zapewnienia, aby produkty objęte dopłatami do składowania spełniały warunki określone w niniejszym artykule. Na potrzeby takich kontroli beneficjenci dopłat do składowania prowadzą ewidencję towarową dla każdej kategorii produktów przyjętych do składowania, a następnie ponownie wprowadzonych do obrotu celem ich spożycia przez ludzi.
Artykuł 68
Środki dotyczące obrotu
1. EFMR może wspierać środki dotyczące obrotu produktami rybołówstwa i akwakultury, których celem jest:
a)
tworzenie organizacji producentów, stowarzyszeń organizacji producentów lub organizacji międzysektorowych, które mają być uznane na podstawie rozdziału II sekcja II rozporządzenia (UE) nr 1379/2013;
b)
znalezienie nowych rynków i poprawa warunków wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa i akwakultury, w tym również:
(i)
gatunków o potencjale handlowym;
(ii)
wyładowanych niechcianych połowów stad handlowych zgodnie ze środkami technicznymi, art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 i art. 8 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1379/2013;
(iii)
produktów rybołówstwa i akwakultury uzyskanych za pomocą metod o niewielkim oddziaływaniu na środowisko lub produktów akwakultury ekologicznej w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 834/2007;
c)
propagowanie jakości i wartości dodanej przez ułatwianie:
(i)
składania wniosków o rejestrację danego produktu i dostosowywania danych podmiotów do odpowiednich wymogów zgodności i certyfikacji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (35);
(ii)
certyfikacji i propagowania produktów zrównoważonego rybołówstwa i zrównoważonej akwakultury, w tym produktów pochodzących z łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego, oraz metod przetwarzania przyjaznych dla środowiska;
(iii)
bezpośredniego obrotu produktami rybołówstwa przez rybaków zajmujących się łodziowym rybołówstwem przybrzeżnym, lub rybaków łowiących z brzegu;
(iv)
prezentacji i pakowania produktów;
d)
przyczynianie się do przejrzystości produkcji i rynków oraz przeprowadzanie badań rynku i analiz zależności Unii od przywozu;
e)
przyczynianie się do identyfikowalności produktów rybołówstwa lub akwakultury i, w stosownych przypadkach, rozwój ogólnounijnego ekologicznego oznakowania produktów rybołówstwa i akwakultury, o którym mowa w rozporządzeniu (UE) nr 1379/2013;
f)
sporządzanie standardowych, zgodnych z prawem Unii, umów dla MŚP;
g)
prowadzenie regionalnych, krajowych lub transnarodowych kampanii komunikacyjnych i promocyjnych służących podniesieniu poziomu publicznej świadomości na temat zrównoważonych produktów rybołówstwa i akwakultury.
2. Operacje, o których mowa w ust. 1, mogą obejmować działania związane z produkcją, przetwarzaniem i obrotem prowadzone w ramach łańcucha dostaw.
Operacje, o których mowa w ust. 1 lit. g), nie mogą dotyczyć marek handlowych.
Artykuł 69
Przetwarzanie produktów rybołówstwa i akwakultury
1. EFMR może wspierać inwestycje związane z przetwarzaniem produktów rybołówstwa i akwakultury, które:
a)
przyczyniają się do oszczędzania energii lub zmniejszania oddziaływania na środowisko, w tym unieszkodliwianie odpadów;
b)
poprawiają bezpieczeństwo, higienę, zdrowie i warunki pracy;
c)
wspierają przetwarzanie połowów ryb ze stad przemysłowych, które nie mogą być przeznaczone do spożycia przez ludzi;
d)
dotyczą przetwarzania produktów ubocznych powstałych na skutek głównej działalności związanej z przetwarzaniem;
e)
dotyczą przetwarzania produktów akwakultury ekologicznej zgodnie z art. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 834/2007;
f)
powstanie nowych lub udoskonalonych produktów, nowych lub udoskonalonych procesów lub też nowych lub udoskonalonych systemów zarządzania i organizacji.
2. W odniesieniu do przedsiębiorstw innych niż MŚP, wsparcie, o którym mowa w ust. 1, przyznaje się wyłącznie za pośrednictwem instrumentów finansowych przewidzianych w części 2 tytuł IV rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.
ROZDZIAŁ V
Rekompensata za dodatkowe koszty związane z produktami rybołówstwa i akwakultury z regionów najbardziej oddalonych
Artykuł 70
System rekompensat
1. EFMR może wspierać rekompensaty za dodatkowe koszty ponoszone przez podmioty zajmujące się połowami, uprawą, i przetwarzaniem niektórych produktów rybołówstwa i akwakultury z regionów najbardziej oddalonych, o których mowa w art. 349 TFUE, a także obrotem tymi produktami.
2. Każde zainteresowane państwo członkowskie określa dla regionów, o których mowa w ust. 1, wykaz produktów rybołówstwa i akwakultury oraz ilości tych produktów, które kwalifikują się do rekompensaty.
3. Przy ustalaniu wykazu i ilości, o których mowa w ust. 2, państwa członkowskie uwzględniają wszystkie istotne czynniki, w szczególności konieczność zapewniania, aby rekompensata była w pełni zgodna z przepisami WPRyb.
4. Rekompensaty nie przyznaje się dla produktów rybołówstwa i akwakultury:
a)
złowionych przez statki państw trzecich z wyjątkiem statków rybackich pływających pod banderą Wenezueli i prowadzących działalność na wodach Unii;
b)
złowionych przez statki rybackie Unii, które nie są zarejestrowane w jednym z portów znajdujących się w regionach, o których mowa w ust. 1;
c)
przywiezionych z państw trzecich.
5. ust. 4 lit. b) nie ma zastosowania, w przypadku gdy istniejący potencjał przemysłu przetwórczego w danym regionie najbardziej oddalonym jest większy niż ilość surowca dostarczonego zgodnie z planem rekompensat dla tego regionu..
6. Do rekompensaty kwalifikują się następujące podmioty:
a)
osoby fizyczne lub prawne wykorzystujące środki produkcji do uzyskania produktów rybołówstwa lub akwakultury z zamiarem obrotu nimi;
b)
właściciele lub operatorzy statków zarejestrowanych w portach regionów, o których mowa w ust. 1, i działających w tych regionach lub stowarzyszenia takich właścicieli lub operatorów;
c)
podmioty w sektorze przetwarzania i obrotu lub stowarzyszenia takich podmiotów.
Artykuł 71
Obliczanie rekompensaty
Rekompensata jest wypłacana podmiotom, o których mowa w art. 70 ust. 6, a które prowadzą działalność w regionach, o których mowa w art. 70 ust. 1, i uwzględnia:
a)
dla każdego produktu rybołówstwa lub akwakultury lub kategorii produktów - dodatkowe koszty wynikające ze szczególnych utrudnień występujących w danych regionach, oraz
b)
wszelkie inne rodzaje interwencji publicznej mające wpływ na poziom dodatkowych kosztów.
Artykuł 72
Plan rekompensat
1. Zainteresowane państwa członkowskie przedkładają Komisji plan rekompensat dla każdego z regionów, o których mowa w art. 70 ust. 1. Plan ten obejmuje wykaz i ilości produktów rybołówstwa i akwakultury oraz rodzaj podmiotów, o których mowa w art. 70, poziom rekompensat, o którym mowa w art. 71, oraz organ zarządzający, o którym mowa w art. 97. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające jej decyzję w przedmiocie zatwierdzenia takich planów rekompensat.
2. Państwa członkowskie mogą wprowadzać zmiany treści planu rekompensat, o którym mowa w ust. 1. Państwa członkowskie przedkładają takie zmiany Komisji. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające jej decyzję w przedmiocie zatwierdzenia takich zmian.
3. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające struktury planu rekompensat. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 127 ust. 3.
4. Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 126 aktów delegowanych, określających kryteria obliczania dodatkowych kosztów wynikających ze szczególnych utrudnień występujących w danych regionach.
Artykuł 73
Pomoc państwa na realizację planów rekompensat
Państwa członkowskie mogą przyznać dodatkowe środki finansowe na realizację planów rekompensat, o których mowa w art. 72. W takich przypadkach państwa członkowskie zgłaszają Komisji pomoc państwa, którą Komisja może zatwierdzić zgodnie z niniejszym rozporządzeniem jako część tych planów. Pomoc państwa, o której w ten sposób powiadomiono, uznaje się za pomoc zgłoszoną w rozumieniu art. 108 ust. 3 zdanie pierwsze TFUE.
ROZDZIAŁ VI
Środki towarzyszące WPRyb w ramach zarządzania dzielonego
Artykuł 74
Zakres geograficzny
Na zasadzie odstępstwa od art. 2 niniejszy rozdział ma zastosowanie również do operacji prowadzonych poza terytorium Unii.
Artykuł 75
Cele szczegółowe
Wsparcie przyznawane na podstawie niniejszego rozdziału przyczynia się do osiągnięcia celów szczegółowych w ramach priorytetu Unii określonego w art. 6 ust. 3.
Artykuł 76
Kontrola i egzekwowanie
1. EFMR może wspierać wdrażanie unijnego systemu kontroli, inspekcji i egzekwowania, zgodnie z przepisami art. 36 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 oraz następnie szczegółowo określonego w rozporządzeniu (WE) nr 1224/2009.
2. Do wsparcia kwalifikują się w szczególności następujące rodzaje operacji:
a)
zakup, instalacja i opracowywanie technologii, w tym sprzętu komputerowego i oprogramowania, systemów wykrywania statków (VDS), systemów telewizji przemysłowej (CCTV) oraz sieci informatycznych umożliwiających gromadzenie danych dotyczących rybołówstwa, administrowanie nimi, ich zatwierdzanie, analizowanie, zarządzanie ryzykiem w odniesieniu do tych danych, ich prezentowanie (na stronach internetowych dotyczących kontroli) i ich wymianę, a także opracowywanie metod pobierania próbek takich danych, oraz wzajemne połączenia z międzysektorowymi systemami wymiany danych;
b)
opracowanie, zakup i instalacja podzespołów, w tym sprzętu i oprogramowania komputerowego, niezbędnych do zapewnienia transmisji danych od podmiotów zajmujących się połowami i wprowadzaniem do obrotu produktów rybołówstwa do odpowiednich organów państw członkowskich i Unii, w tym niezbędnych podzespołów do systemów elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania (ERS), systemów monitorowania statków (VMS) oraz systemów automatycznej identyfikacji (AIS) stosowanych na potrzeby kontroli;
c)
opracowanie, zakup i instalacja podzespołów, w tym sprzętu i oprogramowania komputerowego, niezbędnych do zapewnienia identyfikowalności produktów rybołówstwa i akwakultury, o których mowa w art. 58 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009;
d)
wdrażanie programów służących wymianie danych między państwami członkowskimi oraz ich analizie;
e)
modernizacja i zakup statków patrolowych, statków powietrznych i śmigłowców, pod warunkiem że używa się ich na potrzeby kontroli rybołówstwa przez co najmniej 60 % całkowitego okresu użytkowania w roku;
f)
zakup innych środków kontroli, w tym urządzeń umożliwiających pomiar mocy silnika i sprzętu ważącego;
g)
opracowanie innowacyjnych systemów kontroli i monitorowania oraz realizacja pilotażowych projektów dotyczących kontroli rybołówstwa, w tym analiza DNA ryb lub tworzenie stron internetowych dotyczących kontroli;
h)
szkolenia i programy wymiany - także pomiędzy państwami członkowskimi - personelu odpowiedzialnego za działania w zakresie monitorowania, kontroli i nadzorowania działalności połowowej;
i)
analizy kosztów i korzyści, oraz oceny poniesionych wydatków i audytów dokonanych przez właściwe instytucje w ramach monitorowania, kontroli i nadzoru;
j)
inicjatywy, łącznie z seminariami i narzędziami medialnymi, skierowane zarówno do rybaków, jak i innych uczestników, takich jak inspektorzy, prokuratura i sędziowie, jak również do ogółu społeczeństwa, prowadzone w celu lepszego uświadomienia im konieczności zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów oraz stosowania przepisów WPRyb;
k)
koszty operacyjne poniesione w trakcie wykonywania wzmocnionej kontroli stad podlegających indywidulanym programom kontroli i inspekcji ustanowionym zgodnie z art. 95 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, a także z zastrzeżeniem koordynacji kontroli zgodnie z art. 15 rozporządzenia Rady (WE) nr 768/2005 (36);
l)
programy związane z wdrożeniem planu działania ustanowionego zgodnie z art. 102 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, w tym również wszelkie poniesione koszty operacyjne.
3. Środki wymienione w ust. 2 lit. h) do l) kwalifikują się do wsparcia tylko wówczas, jeżeli dotyczą działań w zakresie kontroli prowadzonych przez organ publiczny.
4. W przypadku środków wymienionych w ust. 2 lit. d) i h) dane państwa członkowskie wyznaczają instytucje zarządzające odpowiedzialne za projekt.
Artykuł 77
Gromadzenie danych
1. EFMR wspiera gromadzenie danych zgodnie z art. 25 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, wyszczególnionych dalej w rozporządzeniu (WE) nr 199/2008, a także zarządzanie nimi i ich wykorzystywanie.
2. Do wsparcia kwalifikują się w szczególności następujące rodzaje operacji:
a)
gromadzenie danych, zarządzanie nimi i ich wykorzystywanie na potrzeby analizy naukowej i wdrażania WPRyb;
b)
krajowe, transnarodowe i realizowane na szczeblu niższym niż krajowy wieloletnie programy pobierania próbek, pod warunkiem że odnoszą się one do stad objętych WPRyb;
c)
prowadzone na morzu monitorowanie rybołówstwa przemysłowego i połowów rekreacyjnych, w tym monitorowanie przyłowów organizmów morskich, takich jak ssaki i ptaki morskie;
d)
prowadzenie badań na morzu;
e)
udział przedstawicieli państw członkowskich, a także przedstawicieli władz regionalnych, w regionalnych posiedzeniach koordynujących” posiedzeniach regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem, w których Unia jest umawiającą się stroną lub ma status obserwatora lub w posiedzeniach międzynarodowych gremiów odpowiedzialnych za zapewnianie doradztwa naukowego;
f)
usprawnienie gromadzenia danych i systemów zarządzania danymi oraz realizacja badań pilotażowych w celu usprawnienia istniejących systemów gromadzenia danych i zarządzania danymi.
ROZDZIAŁ VII
Pomoc techniczna z inicjatywy państw członkowskich
Artykuł 78
Pomoc techniczna z inicjatywy państw członkowskich
1. EFMR może wspierać, z inicjatywy państwa członkowskiego, oraz z zastrzeżeniem pułapu w wysokości 6 % całkowitej kwoty przewidzianej w ramach programu operacyjnego:
a)
środki pomocy technicznej, o których mowa w art. 59 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013;
b)
ustanowienie krajowych sieci, których celem jest upowszechnianie informacji, budowanie potencjału, wymiana sprawdzonych rozwiązań i wspieranie współpracy między RLGD na terytorium państwa członkowskiego.
2. W odpowiednio uzasadnionych okolicznościach próg, o którym mowa w ust. 1, może zostać wyjątkowo przekroczony.
ROZDZIAŁ VIII
Środki dotyczące zintegrowanej polityki morskiej |finansowane w ramach zarządzania dzielonego
Artykuł 79
Cele szczegółowe
1. Wsparcie na mocy niniejszego rozdziału przyczynia się do osiągnięcia celów szczegółowych w ramach priorytetu Unii ustanowionego w art. 6 ust. 6, w tym:
a)
integrację nadzoru morskiego (ZNM), a w szczególności wprowadzenie wspólnego mechanizmu wymiany informacji (CISE) dla obszarów morskich Unii;
b)
propagowanie ochrony środowiska morskiego, w szczególności jego różnorodności biologicznej i morskich obszarów chronionych, takich jak obszary Natura 2000, bez uszczerbku dla art. 37 niniejszego rozporządzenia, oraz zrównoważonej eksploatacji zasobów morskich i przybrzeżnych, a także określenie w sposób bardziej szczegółowy granic zrównoważonego charakteru działalności człowieka, która oddziałuje na środowisko morskie, w szczególności w ramach dyrektywy 2008/56/WE.
2. Zmiany w programie operacyjnym w odniesieniu do środków, o których mowa w ust. 1, nie mogą powodować wzrostu łącznego przydziału środków finansowych, o którym mowa w art. 13 ust. 7.
Artykuł 80
Kwalifikowalne operacje
1. EFMR może wspierać operacje zgodnie z celami przedstawionymi w art. 79, takie jak operacje:
a)
umożliwiające osiągnięcie celów ZNM, a w szczególności CISE;
b)
ochrona środowiska morskiego, w szczególności jego różnorodności biologicznej i morskich obszarów chronionych, takich jak obszary Natura 2000 zgodnie z obowiązkami ustanowionymi w dyrektywach 92/43/EWG i 2009/14/WE;
c)
poprawa wiedzy na temat stanu środowiska morskiego z myślą o ustanowieniu programów monitorujących i programów środków określonych w dyrektywie 2008/56/WE, zgodnie z obowiązkami ustanowionymi w tej dyrektywie.
2. Koszty wynagrodzenia personelu administracji krajowych nie uważa się za kwalifikowalne koszty operacyjne.
TYTUŁ VI
ŚRODKI FINANSOWANE W RAMACH ZARZĄDZANIA BEZPOŚREDNIEGO
ROZDZIAŁ I
Zintegrowana polityka morska
Artykuł 81
Zakres geograficzny
Na zasadzie odstępstwa od art. 2 niniejszy rozdział ma zastosowanie również do operacji prowadzonych poza terytorium Unii.
Artykuł 82
Zakres stosowania i cele
Wsparcie przyznawane na podstawie niniejszego rozdziału przyczynia się do wzmocnienia rozwoju i wdrażania ZPM Unii. W ramach wsparcia:
a)
promuje się rozwój i realizację zintegrowanego zarządzania kwestiami dotyczącymi obszarów morskich i przybrzeżnych, w szczególności przez:
(i)
propagowanie działań służących zachęcaniu państw członkowskich i ich regionów do rozwijania, wprowadzania lub realizacji zintegrowanego zarządzania morskiego;
(ii)
promowanie dialogu i współpracy między właściwymi instytucjami państw członkowskich i zainteresowanymi stronami w zakresie spraw morskich, obejmujące opracowywanie i wdrażanie zintegrowanych strategii na rzecz basenów morskich, z uwzględnieniem zrównoważonego podejścia we wszystkich basenach morskich, a także specyfiki basenów morskich i ich podobszarów, a także, w stosownych przypadkach, właściwych strategii makroregionalnych;
(iii)
wspieranie międzysektorowych platform i sieci współpracy, z udziałem przedstawicieli organów publicznych na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym, przemysłu, w tym turystyki, zainteresowanych stron z sektora badań naukowych, obywateli, organizacji społeczeństwa obywatelskiego i partnerów społecznych;
(iv)
poprawia się współpracę między państwami członkowskimi poprzez wymianę informacji i sprawdzonych rozwiązań wśród właściwych organów;
(v)
propagowanie wymiany sprawdzonych rozwiązań i dialogu na szczeblu międzynarodowym, w tym dwustronnego dialogu z państwami trzecimi - z uwzględnieniem UNCLOS i odpowiednich konwencji międzynarodowych opartych na niej - bez uszczerbku dla innych ewentualnych porozumień lub ustaleń między Unią a zainteresowanymi państwami trzecimi. Taki dialog obejmuje, w odpowiednich przypadkach, skuteczne dyskusje dotyczące ratyfikacji i wdrażania UNCLOS;
(vi)
zwiększanie widoczności spraw morskich oraz podnoszenie świadomości morskiej wśród organów publicznych, sektora prywatnego i ogółu społeczeństwa;
b)
przyczynia się do rozwoju międzysektorowych inicjatyw przynoszących wzajemne korzyści różnym sektorom gospodarki morskiej lub politykom sektorowym, z uwzględnieniem i wykorzystaniem istniejących narzędzi i inicjatyw, takich jak:
(i)
ZNM - z myślą o wzmocnieniu bezpiecznego, pewnego i zrównoważonego wykorzystywania przestrzeni obszarów morskich, w szczególności przez zwiększenie skuteczności i wydajności w drodze wymiany informacji między różnymi sektorami i ponad granicami, przy uwzględnieniu obecnych i przyszłych mechanizmów i systemów współpracy;
(ii)
promowanie procesów morskiego planowania przestrzennego i zintegrowanego zarządzania obszarami przybrzeżnymi;
(iii)
stały rozwój wszechstronnej i powszechnie dostępnej wysokiej jakości bazy wiedzy i danych o morzu, która umożliwia wymianę, wielokrotne wykorzystywanie i rozpowszechnianie tych danych i wiedzy między różnymi grupami użytkowników, zapobiegając w ten sposób powielaniu wysiłków; w tym celu jak najlepiej wykorzystuje się istniejące programy Unii i państw członkowskich;
c)
wspiera się trwały wzrost gospodarczy, zatrudnienie, innowacje i nowe technologie w powstających i przyszłych sektorach gospodarki morskiej, a także w regionach przybrzeżnych, wyspiarskich i najbardziej oddalonych w Unii, w sposób uzupełniający ustalone działania sektorowe i krajowe;
d)
promuje się ochronę środowiska morskiego, w szczególności jej różnorodność biologiczną i chronione obszary morskie, takie jak obszary Natura 2000, oraz zrównoważoną eksploatację zasobów morskich i przybrzeżnych, a także w sposób bardziej szczegółowy określa się granice zrównoważonego charakteru działań prowadzonych przez ludzi, które mają wpływ na środowisko morskie, zgodnie z celami polegającymi na osiągnięciu i utrzymaniu dobrego stanu środowiska zgodnie z wymogami dyrektywy 2008/56/WE.
Artykuł 83
Kwalifikowalne operacje
1. EFMR może wspierać operacje zgodne z celami określonymi w art. 82, takie jak:
a)
badania;
b)
projekty, w tym projekty testowe i projekty współpracy,
c)
powszechne udostępnianie informacji i wymiana najlepszych praktyk, kampanie służące podnoszeniu świadomości i pokrewne działania w zakresie komunikacji i upowszechniania informacji, w tym kampanie promocyjne, jak również imprezy oraz opracowywanie i prowadzenie stron internetowych, i platformy zainteresowanych stron;
d)
konferencje, seminaria, fora i warsztaty;
e)
działania w zakresie koordynacji, w tym sieci umożliwiające wymianę informacji, i wsparcie w zakresie rozwoju dla strategii na rzecz basenu morskiego;
f)
rozwój, funkcjonowanie i utrzymanie systemów i sieci informatycznych umożliwiających gromadzenie danych, administrowanie nimi, ich zatwierdzanie, analizowanie i wymianę, a także rozwój metod pobierania próbek danych i połączenia między międzysektorowymi systemami wymiany danych;
g)
projekty szkoleniowe na rzecz rozwijania wiedzy, zdobywania kwalifikacji zawodowych i działania sprzyjające rozwojowi zawodowemu w sektorze morskim.
2. W celu realizacji szczegółowego celu zakładającego rozwijanie operacji transgranicznych i międzysektorowych określonych w art. 82 lit. b) EFMR może wspierać:
a)
opracowywanie i wdrażanie narzędzi technicznych służących ZMP, w szczególności w celu wspierania uruchomienia, funkcjonowania i utrzymania CISE, z myślą o propagowaniu międzysektorowej i transgranicznej wymiany informacji o nadzorze, obejmującej wzajemne połączenie wszystkich społeczności użytkowników, przy uwzględnieniu postępów polityk sektorowych w odniesieniu do nadzoru oraz, w stosownych przypadkach, wnoszeniu wkładu w ich niezbędną ewolucję;
b)
działania związane z koordynacją i współpracą w obrębie państw członkowskich lub regionów i między nimi służące rozwojowi morskiego planowania przestrzennego i zintegrowanego zarządzania obszarami przybrzeżnymi, w tym wydatki związane z systemami i praktykami w dziedzinie wymiany i monitorowania danych, działania związane z oceną, zakładanie i obsługa sieci ekspertów, oraz tworzenie programu mającego na celu budowanie potencjału państw członkowskich w zakresie wdrażania morskiego planowania przestrzennego;
c)
inicjatywy na rzecz współfinansowania, zakupu i utrzymywania systemów obserwacji morskiej i narzędzi technicznych służących projektowaniu, ustanawianiu i obsłudze operacyjnej systemu europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska morskiego mającej na celu ułatwianie gromadzenia, nabywania, składania, przetwarzania, kontroli jakości, wielokrotnego wykorzystania i dystrybucji danych morskich i wiedzy w drodze współpracy między danymi instytucjami państw członkowskich lub instytucjami międzynarodowymi.
ROZDZIAŁ II
Środki towarzyszące WPRyb i ZPM podlegające zarządzaniu bezpośredniemu
Artykuł 84
Zakres geograficzny
Na zasadzie odstępstwa od art. 2 niniejszy rozdział ma zastosowanie również do operacji prowadzonych poza terytorium Unii.
Artykuł 85
Cele szczegółowe
Środki przewidziane w niniejszym rozdziale ułatwiają wdrażanie WPRyb i ZPM w szczególności w odniesieniu do:
a)
gromadzenia i upowszechniania doradztwa naukowego w ramach WPRyb oraz zarządzania nim;
b)
szczególnych środków kontroli i egzekwowania w ramach WPRyb;
c)
dobrowolnych wkładów na rzecz organizacji międzynarodowych;
d)
komitetów doradczych;
e)
rozpoznania rynku;
f)
działań komunikacyjnych dotyczących WPRyb i ZPM.
Artykuł 86
Doradztwo naukowe i wiedza naukowa
1. EFMR może wspierać zapewnianie rezultatów naukowych, w szczególności projektów badań stosowanych związanych bezpośrednio z zapewnieniem opinii i doradztwa naukowego i społeczno-gospodarczego, na potrzeby podejmowania rzetelnych i efektywnych decyzji dotyczących zarządzania rybołówstwem w ramach WPRyb.
2. Do wsparcia kwalifikują się w szczególności następujące rodzaje operacji:
a)
badania i projekty pilotażowe konieczne do wdrożenia i rozwoju WPRyb, w tym alternatywne rodzaje zrównoważonych technik zarządzania rybołówstwem i akwakulturą, w tym w ramach komitetów doradczych;
b)
przygotowanie i zapewnienie opinii i ekspertyz naukowych przez organy naukowe, w tym międzynarodowe organy doradcze odpowiedzialne za sporządzanie ocen zasobów, przez niezależnych ekspertów i instytucje badawcze;
c)
udział ekspertów w eksperckich grupach roboczych dotyczących kwestii naukowych i technicznych w zakresie rybołówstwa takich jak STECF” a także w międzynarodowych organach doradczych oraz w posiedzeniach, podczas których wymagany jest wkład ekspertów w dziedzinie rybołówstwa i akwakultury;
d)
połowy kontrolne na morzu, o których mowa w art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 199/2008, w obszarach, na których statki unijne działają w ramach umów o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów, o których mowa w art. 31 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;
e)
wydatki ponoszone przez Komisję w zakresie usług związanych z gromadzeniem danych, zarządzaniem nimi i ich wykorzystywaniem, z organizowaniem posiedzeń ekspertów w dziedzinie rybołówstwa i zarządzaniem nimi, a także zarządzaniem rocznymi programami prac związanymi z wiedzą naukową i techniczną w zakresie rybołówstwa, z przetwarzaniem połączeń w celu transmisji danych i przetwarzaniem zbiorów danych oraz z pracami przygotowawczymi mającymi na celu dostarczenie opinii i doradztwa naukowego;
f)
działania w zakresie współpracy między państwami członkowskimi w dziedzinie gromadzenia danych, z uwzględnieniem różnych zainteresowanych stron na szczeblu regionalnym oraz z uwzględnieniem ustanawiania i obsługi regionalnych baz danych do przechowywania danych, zarządzania nimi i ich wykorzystywania, które przyniosą korzyści dla współpracy regionalnej i poprawią skuteczność działań z zakresu gromadzenia danych i zarządzania nimi, jak również poprawa ekspertyz naukowych wspierających zarządzanie rybołówstwem.
Artykuł 87
Kontrola i egzekwowanie
1. EFMR może wspierać wdrażanie unijnego systemu kontroli, inspekcji i egzekwowania określonego w art. 36 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 i określonego dalej w rozporządzeniu (WE) nr 1224/2009.
2. Do wsparcia kwalifikują się w szczególności następujące rodzaje operacji:
a)
wspólny zakup lub czarter przez kilka państw członkowskich o terytoriach znajdujących się na tym samym obszarze geograficznym statków patrolowych, statków powietrznych i śmigłowców, pod warunkiem że używane są do celów kontroli rybołówstwa przez co najmniej 60 % całkowitego okresu użytkowania w roku;
b)
wydatki związane z oceną i rozwojem nowych technologii kontroli, a także procesami służącymi wymianie danych;
c)
wszystkie wydatki operacyjne związane z kontrolą i oceną wdrażania WPRyb, przeprowadzanymi przez Komisję, w szczególności z misjami związanymi z weryfikacją, inspekcją i audytem, sprzętem i szkoleniami urzędników Komisji, organizacją spotkań lub udziałem w nich, w tym wymianą między państwami członkowskimi informacji i sprawdzonych rozwiązań, badaniami, usługami i dostawcami informatycznymi, oraz z czarterem lub zakupem przez Komisję środków dotyczących inspekcji określonych w tytułach IX i X rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.
3. W celu wzmocnienia i ujednolicenia kontroli EFMR może wspierać realizację projektów transnarodowych mających na celu wprowadzenie i testowanie międzypaństwowych systemów kontroli, inspekcji i egzekwowania zgodnie z przepisami art. 36 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, określonych dalej w rozporządzeniu (WE) nr 1224/2009.
4. Do wsparcia kwalifikują się w szczególności następujące rodzaje operacji:
a)
międzynarodowe programy szkoleń pracowników odpowiedzialnych za zadania polegające na monitorowaniu, kontroli i nadzorowaniu działalności połowowej;
b)
inicjatywy, w tym seminaria i narzędzia medialne mające na celu ujednolicenie w Unii interpretacji regulacji i wynikających z nich kontroli.
5. W przypadku operacji, o których mowa w ust. 2 lit. a), jako beneficjenta wyznacza się tylko jedno z danych państw członkowskich.
Artykuł 88
Dobrowolne wkłady finansowe na rzecz organizacji międzynarodowych
EFMR może wspierać następujące rodzaje operacji w dziedzinie stosunków międzynarodowych:
a)
dobrowolne wkłady finansowe na rzecz ONZ, organizacji, jak również dobrowolne finansowanie członkostwa w dowolnej organizacji międzynarodowej aktywnie działającej w dziedzinie prawa morza;
b)
dobrowolne wkłady finansowe na rzecz przygotowania powstania nowych organizacji międzynarodowych lub sporządzania nowych traktatów międzynarodowych będących przedmiotem zainteresowania Unii;
c)
dobrowolne wkłady finansowe na rzecz prac lub programów przeprowadzanych przez organizacje międzynarodowe i będących przedmiotem szczególnego zainteresowania Unii;
d)
wkłady finansowe na rzecz dowolnych działań (w tym roboczych, nieformalnych lub nadzwyczajnych posiedzeń zainteresowanych stron), które wspierają interesy Unii w organizacjach międzynarodowych i wzmacniają współpracę z jej partnerami w ramach tych organizacji. W związku z tym, gdy uczestnictwo przedstawicieli z państw trzecich w negocjacjach i posiedzeniach forów i organizacji międzynarodowych jest niezbędne w interesie Unii, koszty takiego uczestnictwa mogą być pokrywane ze środków EFMR.
Artykuł 89
Komitety doradcze
1. EFMR wspiera koszty operacyjne funkcjonowania komitetów doradczych tworzonych zgodnie z art. 43 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.
2. Komitet doradczy mający osobowość prawną może ubiegać się o wsparcie unijne jako organ dążący do realizacji celu leżącego w ogólnym interesie europejskim.
Artykuł 90
Rozpoznanie rynku
EFMR może wspierać opracowywanie i upowszechnianie przez Komisję rozpoznania rynku produktów rybołówstwa i akwakultury zgodnie z art. 42 rozporządzenia (UE) nr 1379/2013.
Artykuł 91
Działania komunikacyjne dotyczące WPRyb i ZPM
EFMR może wspierać:
a)
koszty działań informacyjnych i komunikacyjnych związanych WPRyb i ZPM, w tym:
(i)
koszty produkcji, tłumaczenia i upowszechniania materiałów opracowanych specjalnie po to, by spełnić określone potrzeby różnych grup docelowych, i sporządzonych w formie pisemnej, audiowizualnej i elektronicznej;
(ii)
koszty przygotowania i organizacji wydarzeń i spotkań mających na celu upowszechnianie informacji lub poznawanie opinii różnych stron, których dotyczy WPRyb i ZPM;
b)
koszty podróży i zakwaterowania ekspertów i przedstawicieli zainteresowanych stron zaproszonych przez Komisję na spotkania;
c)
koszty komunikacji instytucjonalnej w zakresie priorytetów politycznych Unii, o ile są one związane z ogólnymi celami niniejszego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ III
Pomoc techniczna
Artykuł 92
Pomoc techniczna z inicjatywy Komisji
EFMR może wspierać, z inicjatywy Komisji, oraz z zastrzeżeniem pułapu 1,1 % EFMR:
a)
środki pomocy technicznej wyszczególnione w art. 58 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013;
b)
przygotowanie, monitorowanie i ocenę porozumień w sprawie zrównoważonego zarządzania rybołówstwem i uczestnictwo Unii w regionalnych organizacjach ds. rybołówstwa. Odnośne środki obejmują badania, posiedzenia, zaangażowanie ekspertów, koszty personelu tymczasowego, działania informacyjne oraz wszelkie inne koszty administracyjne lub koszty wynikające z pomocy naukowej lub technicznej, zapewnianej przez Komisję;
c)
utworzenie europejskiej sieci RLGD, której celem jest budowanie potencjału, upowszechnianie informacji, wymiana doświadczeń i sprawdzonych rozwiązań oraz wspieranie współpracy między RLGD. Sieć ta współpracuje z podmiotami zaangażowanymi w tworzenie sieci kontaktów i pomoc techniczną w dziedzinie rozwoju lokalnego, utworzonymi przez EFRR, EFS i EFRROW w odniesieniu do ich działań w zakresie rozwoju lokalnego i współpracy transnarodowej.
TYTUŁ VII
WDRAŻANIE W RAMACH ZARZĄDZANIA DZIELONEGO
ROZDZIAŁ I
Przepisy ogólne
Artykuł 93
Zakres stosowania
Niniejszy tytuł ma zastosowanie do środków finansowanych w ramach zarządzania dzielonego, jak określono w tytule V.
ROZDZIAŁ II
Mechanizm realizacji
Sekcja 1
Wsparcie z EFMR
Artykuł 94
Określenie stopy współfinansowania
1. Przyjmując akty wykonawcze zatwierdzające program operacyjny zgodnie z art. 19, Komisja ustala maksymalny wkład z EFMR dla tego programu.
2. Wkład z EFMR oblicza się na podstawie kwoty kwalifikowalnych wydatków publicznych.
W programie operacyjnym ustala się stawkę wkładu z EFMR obowiązującą zgodnie z priorytetami Unii określonymi w art. 6. Maksymalny poziom wkładu z EFMR wynosi 75 %, zaś minimalny poziom wkładu z EFMR wynosi 20 % kwalifikowalnych wydatków publicznych.
3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 wkład z EFMR wynosi:
a)
100 % kwalifikowalnych wydatków publicznych w przypadku wsparcia w ramach dopłat do składowania, o którym mowa w art. 67;
b)
100 % kwalifikowalnych wydatków publicznych w przypadku systemu rekompensat, o którym mowa w art. 70;
c)
50 % kwalifikowalnych wydatków publicznych w przypadku wsparcia, o którym mowa w art. 33, 34 i art. 41 ust. 2;
d)
70 % kwalifikowalnych wydatków publicznych w przypadku wsparcia, o którym mowa w art. 76 ust. 2 lit. e);
e)
90 % kwalifikowalnych wydatków publicznych w przypadku wsparcia, o którym mowa w art. 76 ust. 2 lit. a)-d) oraz f)-l);
f)
80 % kwalifikowalnych wydatków w przypadku wsparcia, o którym mowa w art. 77.
4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 maksymalny poziom wkładu z EFRM obowiązujący dla każdego z celów szczegółowych określonych zgodnie z priorytetami Unii zwiększa się o dziesięć punktów procentowych, w przypadku gdy realizacja całości priorytetów Unii, o których mowa w art. 6 ust. 4, dokonuje się poprzez rozwój lokalny kierowany przez społeczność.
Artykuł 95
Intensywność pomocy publicznej
1. Państwa członkowskie stosują maksymalną intensywność pomocy publicznej w wysokości 50 % całkowitych kwalifikowalnych wydatków związanych z daną operacją.
2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie mogą stosować intensywność pomocy publicznej w wysokości 100 % kwalifikowalnych wydatków związanych z daną operacją, w przypadku gdy:
a)
beneficjent jest podmiotem prawa publicznego lub przedsiębiorstwem zobowiązanym do zarządzania usługami świadczonymi w ogólnym interesie gospodarczym, o którym mowa w art. 106 ust. 2 TFUE, gdy pomoc jest przyznawana na zarządzanie takimi usługami;
b)
operacja dotyczy dopłat do składowania, o których mowa w art. 67;
c)
operacja dotyczy systemu rekompensat, o którym mowa w art. 70;
d)
operacja dotyczy gromadzenia danych, o którym mowa w art. 77;
e)
operacja dotyczy wsparcia na mocy art. 33 lub art. 34 lub rekompensaty na mocy art. 54, 55 lub 56;
f)
operacja dotyczy środków ZPM, o których mowa w art. 80.
3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie mogą stosować intensywność pomocy publicznej w wysokości między 50 % a 100 % całkowitych kwalifikowalnych wydatków gdy:
a)
operację przeprowadza się na podstawie tytułu V rozdziały I, II, lub IV i spełnia ona wszystkie poniższe kryteria:
(i)
jest w interesie zbiorowym;
(ii)
ma zbiorowego beneficjenta;
(iii)
projekt ma innowacyjne właściwości, w stosownych przypadkach, na szczeblu lokalnym.
b)
operację przeprowadza się na podstawie tytułu V rozdział III, spełnia ona jedno z kryteriów, o których mowa lit. a) ppkt (i), (ii) lub (iii) niniejszego ustępu, a także zapewnia publiczny dostęp do jej wyników.
4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 do szczególnych typów operacji określonych w załączniku I stosuje się dodatkowe punkty procentowe intensywności pomocy publicznej.
5. Komisja przyjmuje akty wykonawcze, ustalające, w jaki sposób różne punkty procentowe intensywności pomocy publicznej stosuje się w przypadkach spełniania kilku warunków określonych w załączniku I. Te akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą w art. 127 ust. 3.
Artykuł 96
Obliczanie kosztów dodatkowych lub utraconych dochodów
W przypadku gdy pomocy udziela się na podstawie dodatkowych kosztów lub utraconych dochodów, państwa członkowskie zapewniają, aby odpowiednie obliczenia były właściwe, dokładne oraz ustalone z wyprzedzeniem na podstawie rzetelnych, sprawiedliwych i weryfikowalnych wyliczeń.
ROZDZIAŁ III
System zarządzania i kontroli
Artykuł 97
Instytucja zarządzająca
1. W uzupełnieniu ogólnych zasad określonych w art. 125 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 instytucja zarządzająca odpowiada za
a)
do dnia 31 marca każdego roku przekazywanie Komisji odpowiednich zbiorczych danych dotyczących operacji wybranych do finansowania do końca poprzedniego roku kalendarzowego, w tym najważniejszych cech beneficjenta i samej operacji;
b)
zapewnienie reklamy programu operacyjnego poprzez informowanie potencjalnych beneficjentów, organizacji zawodowych, partnerów gospodarczych i społecznych, podmiotów zaangażowanych w propagowanie równości kobiet i mężczyzn oraz zainteresowanych organizacji pozarządowych, w tym organizacji zajmujących się kwestiami środowiska naturalnego, o możliwościach oferowanych przez program i zasadach uzyskania dostępu do finansowania w ramach programu;
c)
zapewnienie reklamy programu operacyjnego przez informowanie beneficjentów o wkładzie Unii oraz ogółu społeczeństwa - o roli odgrywanej przez Unię w programie.
2. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające przepisy dotyczące sposobu prezentacji danych, o których mowa w ust. 1 lit. a). Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 127 ust. 2.
Artykuł 98
Przekazywanie danych finansowych
1. Do dnia 31 stycznia i 31 lipca państwa członkowskie przekazują Komisji drogą elektroniczną prognozę kwot wniosków o płatność przewidzianych do złożenia w obecnym i kolejnym roku budżetowym.
2. Komisja przyjmuje akt wykonawczy ustanawiający wzór stosowany na potrzeby przekazywania Komisji danych finansowych. Ten akt wykonawczy przyjmowany jest zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 127 ust. 3.
ROZDZIAŁ IV
Kontrola sprawowana przez państwa członkowskie
Artykuł 99
Korekty finansowe dokonywane przez państwa członkowskie
1. Oprócz korekt finansowych, o których mowa w art. 143 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, państwa członkowskie dokonują korekt finansowych, jeżeli beneficjent nie przestrzega obowiązków, o których mowa w art. 10 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
2. W przypadku korekt finansowych, o których mowa w ust. 1, państwa członkowskie ustalają kwotę korekty proporcjonalną do charakteru, wagi, czasu trwania i powtarzalności naruszenia lub przestępstwa popełnionego przez beneficjenta, i znaczenia wkładu z EFMR w działalność gospodarczą beneficjenta.
ROZDZIAŁ V
Kontrola sprawowana przez Komisję
Sekcja 1
Wstrzymanie i zawieszenie
Artykuł 100
Wstrzymanie biegu terminu płatności
1. Oprócz wymienionych w art. 83 ust. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 kryteriów pozwalających na wstrzymanie, termin płatności dla wniosku o płatność okresową może zostać wstrzymany przez urzędnika zatwierdzającego w rozumieniu rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 w przypadku nieprzestrzegania przez państwo członkowskie zobowiązań wynikających z WPRyb, które mają wpływ na wydatki zawarte w poświadczonej deklaracji wydatków, w związku z którymi wnioskowano o płatność okresową.
2. Przed wstrzymaniem biegu terminu płatności okresowej, o którym mowa w ust. 1, Komisja przyjmuje akty wykonawcze uznające, że dane państwo członkowskie nie wypełniło swoich zobowiązań wynikających z WPRyb. Przed przyjęciem takich aktów Komisja niezwłocznie informuje państwo członkowskie o takich dowodach lub wiarygodnych informacjach, a państwa członkowskie mają możliwość przedstawienia swoich uwag w rozsądnym terminie.
3. Wstrzymanie całości lub części płatności okresowych dotyczących wydatków, o których mowa w ust. 1, objętych wnioskiem o płatność jest proporcjonalne oraz uwzględnia charakter, wagę, czasu trwania i powtarzalność nieprzestrzegania zobowiązań.
Artykuł 101
Zawieszenie płatności
1. W uzupełnieniu art. 142 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 Komisja może przyjąć akty wykonawcze zawieszające całość lub część płatności okresowych w ramach programu operacyjnego, w przypadku poważnego nieprzestrzegania przez państwo członkowskie jego zobowiązań wynikających WPRyb, które mają wpływ na wydatki zawarte w poświadczonej deklaracji wydatków, których dotyczy wniosek o płatność okresową.
2. Przed zawieszeniem płatności okresowej, o którym mowa w ust. 1, Komisja przyjmuje akt wykonawczy uznający, że dane państwo członkowskie nie wypełniło swoich zobowiązań wynikających z WPRyb. Przed przyjęciem takiego aktu wykonawczego Komisja niezwłocznie informuje odnośne państwa członkowskie o takich ustaleniach lub wiarygodnych informacjach, zapewniając państwu członkowskiemu możliwość wniesienia uwag na ten temat.
3. Zawieszenie całości lub części płatności okresowych, o którym mowa w ust. 1, dotyczących wydatków objętych wnioskiem o płatność jest proporcjonalne oraz uwzględnia charakter, wagę, czasu trwania i powtarzalność poważnego nieprzestrzegania zobowiązań.
Artykuł 102
Uprawnienia Komisji
1. Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 126 aktów delegowanych określających przypadki nieprzestrzegania, o których mowa w art. 100, oraz przypadki poważnego nieprzestrzegania, o których mowa w art. 101 ust. 1, w odniesieniu do odpowiednich zasad WPRyb, które mają podstawowe znaczenie dla ochrony żywych zasobów morza.
Sekcja 2
Wymiana informacji i korekty finansowe
Artykuł 103
Dostęp do informacji
Na żądanie Komisji, państwa członkowskie przekazują jej przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne, które przyjęły w celu wdrożenia aktów prawnych Unii dotyczących WPRyb, w przypadku gdy akty te mają konsekwencje finansowe dla EFMR.
Artykuł 104
Poufność
1. Państwa członkowskie i Komisja podejmują wszelkie działania niezbędne do zapewnienia poufności informacji przekazywanych lub otrzymywanych podczas kontroli na miejscu lub w ramach rozliczania rachunków, prowadzonych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
2. Do informacji, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, stosuje się zasady określone w art. 8 rozporządzenia Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 (37).
Artykuł 105
Korekty finansowe dokonywane przez Komisję
1. Oprócz przypadków, o których mowa w art. 22 ust. 7, art. 85 i art. 144 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 Komisja przyjmuje akty wykonawcze dokonujące korekt finansowych poprzez anulowanie całości lub części wkładu unijnego na rzecz programu operacyjnego, w przypadku gdy w wyniku niezbędnych analiz stwierdzi, że:
a)
wydatek ujęty w poświadczonej deklaracji wydatków jest związany z przypadkami, gdy beneficjent nie przestrzega obowiązków, o których mowa w art. 10 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, i nie został skorygowany przez państwo członkowskie przed wszczęciem procedury korekty na podstawie niniejszego ustępu;
b)
wydatek ujęty w poświadczonej deklaracji wydatków jest związany z innymi przypadkami poważnego nieprzestrzegania przez państwo członkowskie przepisów WPRyb, które skutkowały zawieszeniem płatności na mocy art. 101 niniejszego rozporządzenia i gdy dane państwo członkowskie nadal nie jest w stanie wykazać, że podjęło konieczne działania naprawcze, by zapewnić zgodność z mającymi zastosowanie przepisami i ich egzekwowanie w przyszłości.
2. Komisja podejmuje decyzję o kwocie korekty, uwzględniając charakter, wagę, czas trwania i powtarzalność poważnego nieprzestrzegania przepisów WPRyb przez państwo członkowskie lub beneficjenta i znaczenie wkładu z EFMR w działalność gospodarczą danego beneficjenta.
3. Gdy nie jest możliwe precyzyjne określenie kwoty wydatków związanych z nieprzestrzeganiem przepisów WPRyb przez państwo członkowskie, Komisja stosuje stawkę zryczałtowaną lub ekstrapolowaną korektę finansową zgodnie z ust. 4.
4. Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 126 aktu delegowanego określającego kryteria ustalania poziomu korekty finansowej, który ma być zastosowany, i kryteria stosowania stawek zryczałtowanych lub ekstrapolowanych korekt finansowych.
Artykuł 106
Procedura
W przypadku gdy Komisja zaproponuje korektę finansową, o której mowa w art. 105 niniejszego rozporządzenia, stosuje się odpowiednio art. 145 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.
ROZDZIAŁ VI
Monitorowanie, ewaluacja, informacje i komunikacja
Sekcja 1
Ustanowienie i cele wspólnego systemu monitorowania i ewaluacji
Artykuł 107
System monitorowania i ewaluacji
1. Ustanawia się wspólny system monitorowania i ewaluacji operacji finansowanych przez EFMR w ramach zarządzania dzielonego, w celu oceny wykonania EFMR. Celem zapewnienia skutecznej oceny wykonania, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych, zgodnie z art. 126 określających w odniesieniu do treści i struktury tego systemu.
2. Ogólne oddziaływanie EFMR rozpatruje się w odniesieniu do priorytetów Unii określonych w art. 6.
Komisja może przyjmować akty wykonawcze ustanawiające zestaw wskaźników właściwych dla tych priorytetów Unii. Te akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 127 ust. 3.
3. Państwa członkowskie dostarczają Komisji wszelkich informacji koniecznych do umożliwienia oceny i monitorowania przedmiotowych środków. Komisja bierze pod uwagę zapotrzebowanie na dane oraz synergie pomiędzy potencjalnymi źródłami danych, w szczególności w odniesieniu do ich wykorzystania w celach statystycznych w stosownych przypadkach. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające przepisy dotyczące informacji przekazywanych przez państwa członkowskie, jak również przepisy dotyczące zapotrzebowania na dane oraz przepisy dotyczące synergii między potencjalnymi źródłami danych. Te akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 127 ust. 3.
4. Co cztery lata Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące wdrażania niniejszego artykułu. Pierwsze sprawozdanie zostanie przedstawione nie później niż dnia 31 grudnia 2017 r.
Artykuł 108
Cele
Celami wspólnego systemu monitorowania i oceny są:
a)
zaprezentowanie postępów i osiągnięć w dziedzinie WPRyb i ZPM, rozważenie ogólnego wpływu oraz dokonanie oceny efektywności, skuteczności i znaczenia operacji w ramach EFMR;
b)
przyczynianie się do lepszego ukierunkowania wsparcia na rzecz WPRyb i ZPM;
c)
wspieranie wspólnego procesu uczenia się w odniesieniu do monitorowania i oceny;
d)
zapewnienie solidnych, opartych na dowodach ocen operacji w ramach EFMR, które zostaną uwzględnione w procesie decyzyjnym.
Sekcja 2
Przepisy techniczne
Artykuł 109
Wspólne wskaźniki
1. Celem umożliwienia gromadzenia danych na poziomie Unii, ustala się w ramach systemu monitorowania i ewaluacji określonego w art. 107, wykaz wspólnych wskaźników mających zastosowanie do każdego programu operacyjnego, dotyczących sytuacji początkowej, jak również realizacji finansowej, wytworzonych produktów i osiągniętych wyników programu operacyjnego.
2. Wspólne wskaźniki połączone są z celami pośrednimi i końcowymi, ustalonymi w programach operacyjnych zgodnie z priorytetami Unii określonymi w art. 6. Takich wspólnych wskaźników używa się do przeglądu wyników, o którym mowa w art. 21 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013; ponadto umożliwiają one ocenę postępów, skuteczności i efektywności w zakresie realizacji polityki w stosunku do założeń i celów na poziomie unijnym i na poziomie programu.
Artykuł 110
Elektroniczny system informacji
1. Dla każdej operacji wybranej do finansowania, a także operacji ukończonej, kluczowe informacje na temat wdrażania programu operacyjnego potrzebne do monitorowania i ewaluacji, w tym najważniejsze charakterystyki beneficjenta i projektu, są rejestrowane i przechowywane w wersji elektronicznej.
2. Komisja zapewnia istnienie odpowiedniego bezpiecznego systemu elektronicznego do rejestrowania i przechowywania najważniejszych informacji oraz zarządzania nimi, a także do celów sprawozdawczości w zakresie monitorowania i ewaluacji.
Artykuł 111
Przekazywanie informacji
Beneficjenci wsparcia w ramach EFMR, w tym RLGD, przekazują instytucji zarządzającej lub wyznaczonym ewaluatorom lub innym podmiotom wyznaczonym do pełnienia funkcji w ich imieniu wszystkie dane i informacje niezbędne do umożliwienia monitorowania i oceny programu operacyjnego, szczególnie w odniesieniu do realizacji określonych celów i priorytetów.
Sekcja 3
Monitorowanie
Artykuł 112
Procedury monitorowania
1. Instytucja zarządzająca, o której mowa w art. 97 niniejszego rozporządzenia, oraz komitet monitorujący, o którym mowa w art. 41 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, monitorują jakość realizacji programu.
2. Instytucja zarządzająca oraz komitet monitorujący prowadzą monitorowanie programu operacyjnego poprzez wskaźniki finansowe oraz wskaźniki dotyczące produktów i wyników.
Artykuł 113
Funkcje komitetu monitorującego
Poza funkcjami przewidzianymi w art. 49 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 komitet monitorujący weryfikuje wyniki programu operacyjnego i skuteczności jego realizacji. W tym celu komitet monitorujący:
a)
w terminie sześciu miesięcy od wydania decyzji zatwierdzającej program, uczestniczy w konsultacjach i zatwierdza kryteria wyboru dla finansowanych operacji kryteria wyboru podlegają weryfikacji zgodnie z potrzebami programowania;
b)
bada działania i produkty związane z planem ewaluacji programu;
c)
bada działania w ramach programu związane ze spełnieniem konkretnych uwarunkowań ex ante;
d)
bada i zatwierdza roczne sprawozdania z realizacji przed wysłaniem ich do Komisji;
e)
bada działania mające na celu propagowanie równouprawnienia mężczyzn i kobiet, równych szans i niedyskryminacji, w tym dostępności dla osób niepełnosprawnych.
Komitet monitorujący nie uczestniczy w konsultacjach na temat planów prac dotyczących gromadzenia danych, o których mowa w art. 21.
Artykuł 114
Roczne sprawozdanie z realizacji
1. Do dnia 31 maja 2016 r., a następnie do dnia 31 maja każdego kolejnego roku do 2023 r. włącznie, państwa członkowskie przesyłają do Komisji roczne sprawozdania z realizacji dotyczące wdrażania programu operacyjnego w poprzednim roku kalendarzowym. Sprawozdanie przedłożone w 2016 r. obejmuje lata kalendarzowe 2014 i 2015.
2. Poza elementami, o których mowa w art. 50 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, roczne sprawozdanie z realizacji zawiera:
a)
informacje na temat zobowiązań finansowych i wydatków w podziale na środki;
b)
podsumowanie działań podjętych w odniesieniu do planu ewaluacji;
c)
informacje o działaniach podjętych w przypadkach poważnych naruszeń, o których mowa w art. 10 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, oraz o nieprzestrzeganiu warunków, określonych w ust. 10 ust. 2 niniejszego rozporządzenia i o działaniach naprawczych;
d)
informacje na temat działań podjętych w celu spełnienia art. 41 ust. 10 niniejszego rozporządzenia;
e)
informacje na temat działań podjętych w celu zapewnienia publikacji beneficjentów zgodnie z załącznikiem V do niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do osób fizycznych zgodnie z krajowym ustawodawstwem, w tym z uwzględnieniem wszelkich obowiązujących progów.
3. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające przepisy dotyczące formy i prezentacji rocznych sprawozdań z realizacji. Te akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 127 ust. 3.
Sekcja 4
Ocena
Artykuł 115
Przepisy ogólne
1. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające elementy, które należy zawrzeć w sprawozdaniach z oceny ex ante, o których mowa w art. 55 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, oraz ustanawiające minimalne wymogi dotyczące planu oceny, o którym mowa w art. 56 tego rozporządzenia. Te akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 127 ust. 3 niniejszego rozporządzenia.
2. Państwa członkowskie zapewniają, aby oceny były zgodne ze wspólnym systemem monitorowania i ewaluacji ustalonym zgodnie z art. 107, organizują wytwarzanie i gromadzenie koniecznych danych oraz udostępniają ewaluatorom różne informacje dostarczane przez system monitorowania.
3. Państwa członkowskie udostępniają z oceny w internecie, a Komisja udostępnia je na stronie internetowej Unii.
Artykuł 116
Ocena ex ante
Państwa członkowskie zapewniają, by ewaluator ex ante był od wczesnego etapu zaangażowany w proces opracowywania programu operacyjnego, w tym w opracowywanie analizy, o której mowa w art. 18 ust. 1 lit. a), projektowanie logiki interwencji programu i ustalanie celów programu.
Artykuł 117
Ocena ex post
Zgodnie z art. 57 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 Komisja w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi przygotowuje sprawozdanie z oceny ex post.
Artykuł 118
Synteza ocen
Na poziomie Unii w ramach odpowiedzialności Komisji podejmowane są syntezy sprawozdań z oceny ex ante. Syntezy sprawozdań z oceny należy zakończyć najpóźniej do dnia 31 grudnia roku przypadającego po roku przedłożenia odpowiednich ocen.
Sekcja 5
Informacja i komunikacja
Artykuł 119
Informacja i promocja
1. Zgodnie z art. 97 ust. 1 lit. b) instytucja zarządzająca jest odpowiedzialna za:
a)
zapewnienie stworzenia jednej strony internetowej lub jednego portalu internetowego dostarczającego informacje na temat programu operacyjnego w każdym państwie członkowskim oraz dostępu do niego;
b)
informowanie potencjalnych beneficjentów o możliwościach finansowania w ramach programu operacyjnego;
c)
upowszechnianie wśród obywateli Unii roli i osiągnięć EFMR przez działania informacyjne i komunikacyjne na temat rezultatów i oddziaływania umów partnerstwa, programów operacyjnych i operacji;
d)
zapewnienie, aby do publicznej wiadomości podane zostało podsumowanie dotyczące środków mających na celu zapewnienie zgodności z przepisami WPRyb, w tym przypadków nieprzestrzegania przez państwa członkowskie lub beneficjentów, a także działań naprawczych, takich jak korekty finansowe.
2. W celu zapewnienia przejrzystości dotyczącej wsparcia z EFMR państwa członkowskie prowadzą wykaz operacji w formacie CSV lub XML, który jest dostępny za pośrednictwem jednej strony internetowej lub jednego portalu internetowego przedstawiających wykaz operacji oraz krótki opis programu operacyjnego.
Wykaz operacji jest aktualizowany co najmniej raz na sześć miesięcy.
Minimum informacji, jakie mają być zawarte w wykazie operacji, w tym szczegółowe informacje dotyczące operacji prowadzonych na podstawie art. 26, 39, 47, 54 i 56 określono w załączniku V.
3. Szczegółowe zasady dotyczące działań informacyjnych i promocyjnych dla ogółu społeczeństwa oraz działań informacyjnych dla wnioskodawców i beneficjentów określono w załączniku V.
4. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające charakterystykę techniczną działań informacyjnych i promocyjnych w odniesieniu do operacji, wytyczne dotyczące stworzenia symbolu oraz określenia standardowej kolorystyki. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 127 ust. 2.
TYTUŁ VIII
WDRAŻANIE W RAMACH ZARZĄDZANIA BEZPOŚREDNIEGO
ROZDZIAŁ I
Przepisy ogólne
Artykuł 120
Zakres stosowania
Niniejszy tytuł stosuje się do środków finansowanych w ramach zarządzania bezpośredniego określonych w tytule VI.
ROZDZIAŁ II
Kontrola
Artykuł 121
Ochrona interesów finansowych Unii Europejskiej
1. Komisja przyjmuje odpowiednie środki zapewniające w trakcie realizacji operacji finansowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia ochronę interesów finansowych Unii przez stosowanie środków zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji i innym nielegalnym działaniom, poprzez skuteczne kontrole oraz, w razie wykrycia nieprawidłowości, przez odzyskiwanie kwot nienależnie wypłaconych, a także, w stosownych przypadkach, przez skuteczne, proporcjonalne i odstraszające sankcje.
2. Komisja lub jej przedstawiciele oraz Trybunał Obrachunkowy mają uprawnienia do audytu, zarówno na podstawie dokumentów jak i kontroli na miejscu, wobec wszystkich beneficjentów, wykonawców i podwykonawców, którzy otrzymują od Unii środki.
Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) może przeprowadzać kontrole i inspekcje na miejscu u podmiotów gospodarczych, których takie finansowanie unijne bezpośrednio lub pośrednio dotyczy, zgodnie z procedurami określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 (38) i w rozporządzeniu (Euratom, WE) nr 2185/96, w celu ustalenia, czy miały miejsce nadużycia finansowe, korupcja lub jakiekolwiek inne nielegalne działania naruszające interesy finansowe Unii w związku z umową o udzielenie dotacji, decyzją o udzieleniu dotacji lub zamówieniem dotyczącym finansowania przez Unię.
3. Bez uszczerbku dla ust. 1 i 2, w umowach dotyczących współpracy z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi, umowach o udzielenie dotacji, decyzjach o udzieleniu dotacji i zamówieniach wynikających z wdrażania niniejszego rozporządzenia wyraźnie zamieszcza się przepisy uprawniające Komisję, Trybunał Obrachunkowy i OLAF do prowadzenia audytów, kontroli i inspekcji na miejscu, o których mowa w tych ustępach, zgodnie z ich odpowiednimi kompetencjami.
Artykuł 122
Audyty
1. Urzędnicy Komisji i Trybunału Obrachunkowego lub ich przedstawiciele mogą w okresie do trzech lat po dokonaniu przez Komisję końcowej płatności, w każdej chwili przeprowadzić audyt na miejscu, powiadamiając o tym na co najmniej 10 dni roboczych wcześniej, w zakresie operacji finansowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia po uprzednim zawiadomieniu, z wyjątkiem pilnych przypadków..
2. Urzędnicy Komisji i Trybunału Obrachunkowego lub ich przedstawiciele, mający odpowiednie uprawnienia do przeprowadzania audytów na miejscu, mają dostęp do ksiąg i wszelkich innych dokumentów, w tym dokumentów i metadanych sporządzonych lub otrzymanych i zapisanych na nośnikach elektronicznych, dotyczących wydatków finansowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia.
3. Uprawnienia do przeprowadzania audytów, o których mowa w ust. 2, nie naruszają stosowania przepisów krajowych, które zastrzegają dostęp do niektórych aktów dla osób specjalnie wyznaczonych na podstawie ustawodawstwa krajowego. Urzędnicy Komisji i Trybunału Obrachunkowego lub ich przedstawiciele nie uczestniczą, między innymi, w wizytach domowych ani w formalnych przesłuchaniach osób w ramach ustawodawstwa krajowego danego państwa członkowskiego. Mają oni jednak dostęp do uzyskanych w ten sposób informacji.
4. Jeżeli jakiekolwiek wsparcie finansowe Unii przyznane na podstawie niniejszego rozporządzenia zostanie następnie przyznane stronie trzeciej jako beneficjentowi końcowemu, beneficjent pierwotny otrzymujący wsparcie finansowe Unii przekazuje Komisji wszystkie istotne informacje dotyczące tożsamości tego beneficjenta końcowego.
Artykuł 123
Zawieszenie płatności, zmniejszenie i wycofanie wkładu finansowego
1. Jeżeli Komisja uzna, że fundusze Unii nie zostały wykorzystane zgodnie z warunkami określonymi w niniejszym rozporządzeniu lub w jakimkolwiek innym mającym zastosowanie akcie prawnym Unii, powiadamia beneficjentów, którzy w terminie jednego miesiąca od daty takiego powiadomienia przekazują swoje uwagi Komisji.
2. Jeżeli beneficjenci nie odpowiedzą w terminie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu lub jeżeli ich uwagi nie zostaną uznane za zadowalające, Komisja zmniejsza lub cofa przyznany wkład finansowy lub zawiesza płatności. Wszelkie nienależnie wypłacone kwoty są zwracane do budżetu ogólnego Unii. Do wszelkich kwot, które nie zostaną zwrócone we właściwym czasie, dolicza się odsetki zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu (UE, Euratom) nr 966/2012.
ROZDZIAŁ III
Ocena i sprawozdawczość
Artykuł 124
Ocena
1. Operacje finansowane w ramach niniejszego rozporządzenia monitoruje się regularnie w celu śledzenia ich realizacji.
2. Komisja zapewnia regularną, niezależną i zewnętrzną ocenę finansowanych operacji.
Artykuł 125
Sprawozdawczość
Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie:
a)
nie później niż do dnia 31 marca 2017 r., sprawozdanie z oceny okresowej dotyczące uzyskanych wyników oraz jakościowych i ilościowych aspektów realizacji operacji finansowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia;
b)
nie później niż do dnia 31 sierpnia 2018 r. komunikat na temat kontynuacji operacji finansowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia.
TYTUŁ IX
PRZEPISY PROCEDURALNE
Artykuł 126
Wykonywanie przekazywanych uprawnień
1. Komisji powierza się uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych na warunkach określonych w niniejszym artykule.
2. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 10, 14, 32, 40, 41, 72, 102, 105, 107 i 129, powierza się do dnia 31 grudnia 2020 r.
3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 10, 14, 32, 40, 41, 72, 102, 105, 107 i 129, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Staje się ona skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub od określonej w niej późniejszej daty. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
5. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 10, 14, 32, 40, 41, 72, 102, 105, 107 i 129, wchodzi w życie tylko wówczas, jeżeli ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub jeżeli, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Artykuł 127
Procedura komitetowa
1. Komisję wspomaga Komitet ds. Funduszu Morskiego i Rybackiego. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
3. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
W przypadku gdy komitet nie wyda opinii w sprawie projektu aktu wykonawczego, który ma zostać przyjęty zgodnie z art. 95 ust. 5 niniejszego rozporządzenia, Komisja nie przyjmuje projektu aktu wykonawczego i stosuje się art. 5 ust. 4 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
TYTUŁ X
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 128
Uchylenie
1. Nie naruszając przepisów art. 129 ust. 2, rozporządzenia (WE) nr 2328/2003 (WE) nr 861/2006, (WE) nr 1198/2006, (WE) nr 791/2007, (UE) nr 1255/2011, i art. 103 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 uchyla się z dniem 1 stycznia 2014 r.
2. Odesłania do uchylonych rozporządzeń traktuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 129
Przepisy przejściowe
1. W celu ułatwienia przejścia z systemu wsparcia ustanowionego rozporządzeniami (WE) nr 861/2006, (WE) nr 1198/2006, (WE) nr 791/2007 i (UE) nr 1255/2011 na system ustanowiony niniejszym rozporządzeniem Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 126 aktów delegowanych określających warunki, na jakich wsparcie zatwierdzone przez Komisję na podstawie wspomnianych rozporządzeń może być połączone ze wsparciem udzielonym na podstawie niniejszego rozporządzenia, w tym w odniesieniu do pomocy technicznej i oceny ex post.
2. Niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na kontynuację ani modyfikację, w tym całkowite lub częściowe wycofanie, takich przedsięwzięć, do czasu ich zamknięcia, lub pomocy zatwierdzonej przez Komisję na podstawie rozporządzeń (WE) nr 2328/2003, (WE) nr 861/2006, (WE) nr 1198/2006, (WE) nr 791/2007 i (UE) nr 1255/2011 oraz art. 103 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 lub jakichkolwiek innych przepisów mających zastosowanie do takiej pomocy w dniu 31 grudnia 2013 r., które mają nadal zastosowanie do takich projektów lub pomocy.
3. Wnioski złożone na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1198/2006 zachowują ważność.
Artykuł 130
Wejście w życie i data stosowania
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 15 maja 2014 r.