ROZHODNUTÍ RADY
ze dne 26. května 2014
o systému vlastních zdrojů Evropské unie
(2014/335/EU, Euratom)
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 311 třetí pododstavec této smlouvy,
a na Smlouvu o založení Evropského společenství pro atomovou energii, a zejména na článek 106a této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského parlamentu,
v souladu se zvláštním legislativním postupem,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Systém vlastních zdrojů Unie musí zajistit dostatečné zdroje pro řádný rozvoj politik Unie při dodržení přísné rozpočtové kázně. Rozvoj systému vlastních zdrojů může a měl by také přispět k úsilí o širší rozpočtovou konsolidaci v členských státech a být v nejvyšší možné míře účasten na rozvoji politik Unie.
(2)
Toto rozhodnutí může vstoupit v platnost teprve tehdy, až bude schváleno všemi členskými státy v souladu s jejich ústavními předpisy při plném respektování státní suverenity.
(3)
Evropská rada se na zasedání ve dnech 7. a 8. února 2013 usnesla mimo jiné na tom, že by se úprava vlastních zdrojů měla řídit obecnými cíli jednoduchosti, transparentnosti a spravedlnosti. Uvedená úprava by proto v souladu s příslušnými závěry ze zasedání Evropské rady ve Fontainebleau v roce 1984 měla zajistit, aby žádný členský stát nenesl rozpočtové zatížení, které by bylo nadměrné v poměru k jeho relativní prosperitě. Je proto vhodné zavést ustanovení, která by se vztahovala na konkrétní členské státy.
(4)
Evropská rada se na zasedání ve dnech 7. a 8. února 2013 usnesla, že pouze v období 2014 až 2020 se budou v případě Německa, Nizozemska a Švédska uplatňovat u vlastního zdroje z daně z přidané hodnoty (DPH) snížené sazby. Rovněž se usnesla, že pouze v období 2014 až 2020 mají mít Dánsko, Nizozemsko a Švédsko nárok na hrubé snížení ročních příspěvků založených na hrubém národním důchodu (HND) a že pouze v období 2014 až 2016 má mít Rakousko nárok na hrubé snížení ročního příspěvku založeného na HND. Na témže zasedání se Evropská rada dále usnesla, že stávající mechanismus opravy pro Spojené království má zůstat v platnosti.
(5)
Evropská rada se na zasedání ve dnech 7. a 8. února 2013 usnesla, že se systém výběru tradičních vlastních zdrojů nemá změnit. Od 1. ledna 2014 si však členské státy mají jako náklady na výběr ponechávat 20 % částek, které vyberou.
(6)
Pro zajištění přísné rozpočtové kázně a s ohledem na sdělení Komise ze dne 16. dubna 2010 o přizpůsobení limitu vlastních zdrojů a limitu prostředků na závazky v souvislosti s rozhodnutím uplatňovat nepřímo měřené finanční zprostředkovatelské služby (FISIM) pro účely vlastních zdrojů by měl strop pro vlastní zdroje u přídělů na platby odpovídat 1,23 % součtu HND členských států v tržních cenách a u přídělů na závazky by měl být strop stanoven na 1,29 % součtu HND členských států. Tyto stropy jsou založeny na systému ESA 95, a to včetně nepřímo měřených finančních zprostředkovatelských služeb (FISIM), neboť v době přijímání tohoto rozhodnutí ještě nejsou k dispozici údaje vycházející z revidovaného Evropského systému účtů stanoveného nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 549/2013 (1) (dále jen „ESA 2010“). Za účelem zachování nezměněné částky finančních zdrojů, které jsou Unii dávány k dispozici, je vhodné tyto stropy vyjádřené procentním podílem HND upravit. Uvedené stropy by měly být upraveny, jakmile všechny členské státy předají své údaje na základě systému ESA 2010. V případě jakýchkoli změn ESA 2010, které představují podstatnou změnu úrovně HND, by stropy pro vlastní zdroje a prostředky na závazky měly být upraveny znovu.
(7)
Evropská rada na zasedání ve dnech 7. a 8. února 2013 vyzvala Radu, aby pokračovala v práci na návrhu Komise týkajícím se nového vlastního zdroje založeného na DPH s cílem učinit jej co možná nejjednodušším a nejtransparentnějším, posílit vazbu s politikou EU v oblasti DPH a skutečnými příjmy z DPH a zajistit rovné zacházení s daňovými poplatníky ve všech členských státech. Usnesla se na tom, že by nový vlastní zdroj z DPH mohl nahradit stávající vlastní zdroj založený na DPH. Evropská rada dále vzala na vědomí, že dne 22. ledna 2013 přijala Rada rozhodnutí, kterým se povoluje posílená spolupráce v oblasti daně z finančních transakcí (2). Vyzvala zúčastněné členské státy, aby posoudily, zda by se tato daň mohla stát základem pro nový vlastní zdroj rozpočtu EU. Usnesla se, že toto by nemělo dopad na nezúčastněné členské státy ani na výpočet opravy pro Spojené království.
(8)
Evropská rada se na zasedání ve dnech 7. a 8. února 2013 usnesla na tom, že bude vypracováno nařízení Rady, kterým se stanoví prováděcí opatření, jak je uvedeno v čl. 311 čtvrtém pododstavci Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“). Do uvedeného nařízení by proto měla být začleněna ustanovení obecné povahy, jež se uplatňují na všechny druhy vlastních zdrojů a u nichž je vyžadován náležitý parlamentní dohled, jak je uvedeno ve Smlouvách, jako jsou zejména postup pro výpočet ročního rozpočtového zůstatku a jeho zahrnutí do rozpočtu a aspekty kontroly příjmů a dohledu nad nimi.
(9)
Z důvodů soudržnosti, kontinuity a právní jistoty by měla být přijata ustanovení, jež se budou týkat přechodu od systému zavedeného rozhodnutím Rady 2007/436/ES, Euratom (3) k systému postavenému na tomto rozhodnutí.
(10)
Rozhodnutí 2007/436/ES, Euratom by mělo být zrušeno.
(11)
Pro účely tohoto rozhodnutí by všechny peněžní částky měly být uváděny v eurech.
(12)
Evropský účetní dvůr a Evropský hospodářský a sociální výbor byly konzultovány a vydaly svá stanoviska (4).
(13)
S cílem zajistit přechod k revidovanému systému vlastních zdrojů a shodu s rozpočtovým rokem by se toto rozhodnutí mělo používat od 1. ledna 2014,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Předmět
Toto rozhodnutí stanoví pravidla pro přidělování vlastních zdrojů Unie, aby bylo podle článku 311 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“) zajištěno financování ročního rozpočtu Unie.
Článek 2
Kategorie vlastních zdrojů a specifické způsoby jejich výpočtu
1. Vlastní zdroje rozpočtu Unie tvoří tyto příjmy:
a)
tradiční vlastní zdroje sestávající z dávek, prémií, doplňkových nebo vyrovnávacích částek, dodatkových částek nebo položek, cel stanovených ve společném celním sazebníku a dalších poplatků, současných i budoucích, zavedených orgány Unie v obchodě se třetími zeměmi a cel na výrobky spadající do působnosti Smlouvy o založení Evropského společenství uhlí a oceli, která pozbyla platnosti, jakož i dávek a dalších poplatků stanovených v rámci společné organizace trhu s cukrem;
b)
aniž je dotčen odst. 4 druhý pododstavec, příjmy z použití jednotné sazby pro všechny členské státy na harmonizovaný vyměřovací základ DPH, který se určuje podle pravidel Unie. Vyměřovací základ pro tyto účely pro každý členský stát nepřesahuje 50 % hrubého národního důchodu (HND), jak je definován v odstavci 7;
c)
aniž je dotčen odst. 5 druhý pododstavec, příjmy z použití jednotné sazby, která se určí v rámci rozpočtového procesu s ohledem na celkovou výši všech ostatních příjmů, na součet HND všech členských států.
2. Vlastní zdroje rozpočtu Unie tvoří rovněž příjmy z jakýchkoliv nových poplatků zavedených v rámci některé společné politiky v souladu se Smlouvou o fungování EU, pokud je dodržen postup podle článku 311 Smlouvy o fungování EU.
3. Členské státy si ponechávají k pokrytí nákladů na výběr 20 % z částek uvedených v odst. 1 písm. a).
4. Jednotná sazba uvedená v odst. 1 písm. b) činí 0,30 %.
Pouze pro období 2014 až 2020 se sazba uplatňovaná u vlastního zdroje z DPH stanoví v případě Německa, Nizozemska a Švédska na 0,15 %.
5. Jednotná sazba podle odst. 1 písm. c) se použije na HND každého členského státu.
Pouze v období 2014 až 2020 využívá Dánsko hrubého snížení svých ročních příspěvků založených na HND v rozsahu 130 milionů EUR, Nizozemsko hrubého snížení ročních příspěvků založených na HND v rozsahu 695 milionů EUR a Švédsko hrubého snížení ročních příspěvků založených na HND v rozsahu 185 milionů EUR. Rakousko využívá hrubého snížení svého ročního příspěvku založeného na HND v roce 2014 v rozsahu 30 milionů EUR, v roce 2015 v rozsahu 20 milionů EUR a v roce 2016 v rozsahu 10 milionů EUR. Tyto částky jsou vyjádřeny v cenách roku 2011 a upravují se na běžné ceny použitím nejaktuálnějšího deflátoru HDP pro EU vyjádřeného v eurech, který stanoví Komise a který je k dispozici při sestavování příslušného návrhu rozpočtu. Tato hrubá snížení jsou přiznána po provedení výpočtu opravy ve prospěch Spojeného království a po jejím financování podle článků 4 a 5 tohoto rozhodnutí a nemají na ni žádný dopad. Jsou financována všemi členskými státy.
6. Pokud není rozpočet na počátku rozpočtového roku přijat, zůstává až do vstupu nových sazeb v platnost použitelná stávající sazba pro zdroj z DPH a stávající sazba pro HND.
7. HND uvedeným v odst. 1 písm. c) se rozumí roční HND v tržních cenách, stanovený Komisí za použití nařízení (EU) č. 549/2013 (dále jen „ESA 2010“).
Pokud by změny ESA 2010 vedly k podstatným změnám HND uvedeného v odst. 1 písm. c), rozhodne Rada na návrh Komise a po konzultaci s Evropským parlamentem jednomyslně, zda se tyto změny mají použít i pro účely tohoto rozhodnutí.
Článek 3
Strop pro vlastní zdroje
1. Celková výše vlastních zdrojů přidělených Unii na pokrytí ročních přídělů na platby nesmí překročit 1,23 % ze součtu HND všech členských států.
2. Celková roční výše přídělů na závazky zahrnutých do rozpočtu Unie nesmí překročit 1,29 % ze součtu HND všech členských států.
Mezi příděly na závazky a příděly na platby se zachovává řádný poměr, aby byla zajištěna jejich slučitelnost a aby bylo umožněno dodržování stropu podle odstavce 1 v následujících letech.
3. Jakmile všechny členské státy předají své údaje na základě systému ESA 2010, přepočítá Komise pro účely tohoto rozhodnutí stropy uvedené v odstavcích 1 a 2 podle tohoto vzorce:
V tomto vzorci označuje „t“ poslední úplný rok, za který jsou údaje pro výpočet HND k dispozici.
4. Jestliže vlivem změn v ESA 2010 dojde k podstatným změnám úrovně HND, přepočítá Komise stropy uvedené v odstavcích 1 a 2, přepočtené v souladu s odstavcem 3, podle tohoto vzorce:
V tomto vzorci označuje „t“ poslední úplný rok, za který jsou údaje pro výpočet HND k dispozici.
Proměnné „x“ a „y“ označují příslušné stropy přepočtené podle odstavce 3.
Článek 4
Mechanismus opravy ve prospěch Spojeného království
Spojenému království je poskytována oprava rozpočtových nevyvážeností.
Tato oprava se určuje:
a)
výpočtem rozdílu za předchozí rozpočtový rok mezi:
-
procentním podílem Spojeného království na výši nelimitovaného vyměřovacího základu DPH a
-
procentním podílem Spojeného království na celkových přidělených výdajích;
b)
vynásobením takto získaného rozdílu celkovými přidělenými výdaji;
c)
vynásobením výsledku podle písmene b) koeficientem 0,66;
d)
odečtením od výsledku podle písmene c) důsledků, které má pro Spojené království přechod na limitovanou DPH a na platby uvedené v čl. 2 odst. 1 písm. c), tj. rozdílu mezi:
-
tím, co by Spojené království muselo zaplatit na částkách financovaných ze zdrojů uvedených v čl. 2 odst. 1 písm. b) a c), pokud by jednotná sazba byla použita na nelimitovaný základ DPH, a
-
platbami Spojeného království podle čl. 2 odst. 1 písm. b) a c);
e)
odečtením čistých příjmů Spojeného království ze zvýšení procentního podílu zdrojů uvedených v čl. 2 odst. 1 písm. a), které si členské státy ponechávají k pokrytí nákladů na výběr a dalších souvisejících nákladů, od výsledku podle písmene d);
f)
úpravou výpočtu snížením celkových přidělených výdajů o celkové výdaje přidělené v členských státech, které k Unii přistoupily po dni 30. dubna 2004, s výjimkou přímých zemědělských plateb a zemědělských výdajů souvisejících s trhem, jakož i části výdajů na rozvoj venkova pocházejících ze záruční sekce EZOZF.
Článek 5
Financování mechanismu opravy ve prospěch Spojeného království
1. Náklady na opravu uvedenou v článku 4 nesou jiné členské státy než Spojené království podle tohoto postupu:
a)
rozdělení nákladů se nejprve vypočítá úměrně k podílu každého členského státu na platbách uvedených v čl. 2 odst. 1 písm. c), s výjimkou Spojeného království, a aniž by se bral ohled na hrubá snížení příspěvků Dánska, Nizozemska, Rakouska a Švédska založených na HND podle čl. 2 odst. 5;
b)
poté se rozdělení nákladů upraví tak, aby byl podíl Německa, Nizozemska, Rakouska a Švédska na financování omezen na jednu čtvrtinu jejich běžného příspěvku vyplývajícího z tohoto výpočtu.
2. Oprava se Spojenému království poskytuje snížením jeho plateb vyplývajících z uplatňování čl. 2 odst. 1 písm. c). Náklady nesené ostatními členskými státy se přičítají k jejich platbám vyplývajícím pro každý členský stát z uplatňování čl. 2 odst. 1 písm. c).
3. Výpočty nezbytné k uplatňování čl. 2 odst. 5, článku 4 a tohoto článku provádí Komise.
4. Pokud není rozpočet na počátku rozpočtového roku přijat, zůstávají použitelné opravy poskytované Spojenému království a náklady, které nesou ostatní členské státy, jak byly zahrnuty do posledního přijatého rozpočtu.
Článek 6
Zásada univerzálnosti
Příjmy uvedené v článku 2 se využívají bez rozdílu na financování veškerých výdajů ročního rozpočtu Unie.
Článek 7
Přenos přebytku
Případné přebytky příjmů Unie nad celkovými skutečnými výdaji během rozpočtového roku se přenášejí do následujícího rozpočtového roku.
Článek 8
Výběr vlastních zdrojů a jejich poskytování Komisi
1. Vlastní zdroje Unie uvedené v čl. 2 odst. 1 písm. a) vybírají členské státy v souladu se svými právními předpisy a správními opatřeními, které případně upraví tak, aby splňovaly požadavky právní úpravy Unie.
Komise pravidelně prověřuje příslušné vnitrostátní právní předpisy, které jí sdělí členské státy, oznamuje členským státům úpravy, které považuje za nezbytné k dosažení souladu s právní úpravou Unie, a podává v případě potřeby zprávy rozpočtovému orgánu.
2. Členské státy poskytují Komisi zdroje stanovené v čl. 2 odst. 1 písm. a), b) a c) v souladu s předpisy přijatými podle čl. 322 odst. 2 Smlouvy o fungování EU.
Článek 9
Prováděcí opatření
Rada přijme postupem stanoveným v čl. 311 čtvrtém pododstavci Smlouvy o fungování EU prováděcí opatření pro tyto prvky systému vlastních zdrojů:
a)
postup pro výpočet ročního rozpočtového zůstatku a jeho zahrnutí do rozpočtu, jak je stanoveno v článku 7;
b)
ustanovení a opatření potřebná pro kontrolu příjmů uvedených v článku 2 a dohled nad nimi, včetně veškerých příslušných požadavků na podávání zpráv.
Článek 10
Závěrečná a přechodná ustanovení
1. S výhradou odstavce 2 se zrušuje rozhodnutí 2007/436/ES, Euratom. Veškeré odkazy na rozhodnutí Rady 70/243/ESUO, EHS, Euratom (5), na rozhodnutí Rady 85/257/EHS, Euratom (6), na rozhodnutí Rady 88/376/EHS, Euratom (7), na rozhodnutí Rady 94/728/ES, Euratom (8), na rozhodnutí Rady 2000/597/ES, Euratom (9) nebo na rozhodnutí 2007/436/ES, Euratom se považují za odkazy na toto rozhodnutí a je nutno je číst v souladu se srovnávací tabulkou obsaženou v příloze tohoto rozhodnutí.
2. Články 2, 4, a 5 rozhodnutí 94/728/ES, Euratom, 2000/597/ES, Euratom a 2007/436/ES, Euratom se nadále používají pro výpočet a úpravu příjmů vycházejících z použití sazby na jednotně určený základ DPH omezený na rozpětí 50 % až 55 % HNP nebo HND každého členského státu, v závislosti na daném roce, a pro výpočet opravy rozpočtových nevyvážeností poskytované Spojenému království pro období od roku 1995 do roku 2013.
3. U částek uvedených v čl. 2 odst. 1 písm. a), které měly členské státy v souladu s platnými pravidly Unie poskytnout do 28. února 2001, si členské státy i nadále ponechávají k pokrytí nákladů na výběr 10 % těchto částek.
U částek uvedených v čl. 2 odst. 1 písm. a), které měly členské státy v souladu s platnými pravidly Unie poskytnout mezi 1. březnem 2001 a 28. únorem 2014, si členské státy i nadále ponechávají k pokrytí nákladů na výběr 25 % těchto částek.
4. Pro účely tohoto rozhodnutí jsou všechny peněžní částky uváděny v eurech.
Článek 11
Vstup v platnost
Toto rozhodnutí oznámí členským státům generální tajemník Rady.
Členské státy oznámí neprodleně generálnímu tajemníku Rady dokončení postupu nezbytného pro přijetí tohoto rozhodnutí v souladu se svými ústavními předpisy.
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost prvním dnem měsíce následujícího po obdržení posledního oznámení podle druhého pododstavce.
Použije se od 1. ledna 2014.
Článek 12
Zveřejnění
Toto rozhodnutí bude zveřejněno v Úředním věstníku Evropské unie.
V Bruselu dne 26. května 2014.
DECYZJA RADY
z dnia 26 maja 2014 r.
w sprawie systemu zasobów własnych Unii Europejskiej
(2014/335/UE, Euratom)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 311 akapit trzeci,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
System zasobów własnych Unii musi zapewniać odpowiednie zasoby na kształtowanie poszczególnych polityk Unii w sposób uporządkowany, przy uwzględnieniu potrzeby ścisłej dyscypliny budżetowej. Rozwój systemu zasobów własnych może i powinien włączać się również w szersze wysiłki na rzecz konsolidacji budżetowej podejmowane w państwach członkowskich i mieć - w najszerszym możliwym zakresie - swój udział w kształtowaniu polityk Unii.
(2)
Niniejsza decyzja powinna wejść w życie dopiero po jej zatwierdzeniu przez wszystkie państwa członkowskie, zgodnie z ich odpowiednimi wymogami konstytucyjnymi i tym samym w pełnym poszanowaniu suwerenności państw.
(3)
W dniach 7 i 8 lutego 2013 r. Rada Europejska stwierdziła m.in., że ustaleniami dotyczącymi zasobów własnych powinny kierować ogólne cele prostoty, przejrzystości i sprawiedliwości. Ustalenia te powinny zatem zapewniać, zgodnie z odpowiednimi konkluzjami Rady Europejskiej z Fontainebleau w 1984 r., że żadne państwo członkowskie nie ponosi obciążenia budżetowego, które byłoby nadmierne w stosunku do jego względnej zamożności. Właściwe jest zatem wprowadzenie przepisów obejmujących określone państwa członkowskie.
(4)
W dniach 7 i 8 lutego 2013 r. Rada Europejska stwierdziła, że Niemcy, Niderlandy i Szwecja mają korzystać ze zmniejszonych stawek poboru w odniesieniu do zasobów własnych opartych na podatku od wartości dodanej (VAT) wyłącznie w okresie 2014-2020. Stwierdziła również, że Dania, Niderlandy i Szwecja mają korzystać z obniżek brutto ich rocznych wkładów opartych na dochodzie narodowym brutto (DNB) wyłącznie w okresie 2014-2020 oraz że Austria ma korzystać z obniżek brutto jej rocznych wkładów opartych na DNB wyłącznie w okresie 2014-2016. W dniach 7 i 8 lutego 2013 r. Rada Europejska stwierdziła, że obecny mechanizm korekty na rzecz Zjednoczonego Królestwa ma mieć nadal zastosowanie.
(5)
W dniach 7 i 8 lutego 2013 r. Rada Europejska stwierdziła, że system poboru tradycyjnych zasobów własnych ma pozostać niezmieniony. Jednak od dnia 1 stycznia 2014 r. państwa członkowskie mają zatrzymywać, na poczet kosztów poboru, 20 % pobranych przez siebie kwot.
(6)
W celu zapewnienia ścisłej dyscypliny budżetowej, przy uwzględnieniu komunikatu Komisji z dnia 16 kwietnia 2010 r. w sprawie dostosowania pułapu zasobów własnych i pułapu środków na zobowiązania zgodnie z decyzją o stosowaniu FISIM do celów zasobów własnych, pułap zasobów własnych powinien być równy 1,23 % sumy DNB państw członkowskich według cen rynkowych w przypadku środków na płatności, a w przypadku środków na zobowiązania należy określić pułap równy 1,29 % sumy DNB państw członkowskich. Pułapy te oparte są na ESA 95, w tym usługach pośrednictwa finansowego mierzonych pośrednio (FISIM), jako że dane oparte na zmienionym europejskim systemie rachunków ustanowionym w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 549/2013 (1) („ESA 2010”) nie były dostępne w momencie przyjmowania niniejszej decyzji. W celu utrzymania niezmienionych kwot zasobów finansowych przekazywanych do dyspozycji Unii należy dostosować te pułapy, wyrażone jako odsetek DNB. Pułapy te powinny zostać dostosowane, gdy tylko wszystkie państwa członkowskie przekażą swoje dane na podstawie ESA 2010.W przypadku, gdyby do ESA 2010 zostały wprowadzone jakiekolwiek zmiany, które wiążą się z istotną zmianą poziomu DNB, pułapy zasoby własnych i środków na zobowiązania należy ponownie dostosować.
(7)
W dniach 7 i 8 lutego 2013 r. Rada Europejska zaapelowała do Rady o kontynuowanie prac nad wnioskiem Komisji w sprawie nowego rodzaju zasobów własnych opartych na VAT, aby uczynić go jak najprostszym i jak najbardziej przejrzystym, aby wzmocnić związek z unijną polityką VAT i faktycznymi wpływami z VAT oraz aby zapewnić równe traktowanie podatników we wszystkich państwach członkowskich. Rada Europejska stwierdziła, że nowy rodzaj zasobów własnych opartych na VAT mógłby zastąpić obecny rodzaj zasobów własnych opartych na VAT. Rada Europejska odnotowała również, że w dniu 22 stycznia 2013 r. Rada przyjęła decyzję Rady upoważniającą do podjęcia wzmocnionej współpracy w dziedzinie podatku od transakcji finansowych (2). Zwróciła się do uczestniczących państw członkowskich o zbadanie, czy podatek ten mógłby stać się podstawą nowego rodzaju zasobów własnych w budżecie UE. Stwierdziła, że przepis ten nie miałby wpływu na nieuczestniczące państwa członkowskie ani na obliczanie korekty na rzecz Zjednoczonego Królestwa.
(8)
W dniach 7 i 8 lutego 2013 r. Rada Europejska stwierdziła, że opracowane zostanie rozporządzenie Rady ustanawiające środki wykonawcze w odniesieniu do systemu zasobów własnych Unii, zgodnie z art. 311 akapit czwarty Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Dlatego też przepisy o charakterze ogólnym, które mają zastosowanie do wszystkich rodzajów zasobów własnych i w przypadku których, zgodnie z Traktatami, wymagany jest odpowiedni nadzór parlamentu, powinny być ujęte w tym rozporządzeniu, zwłaszcza takie jak procedura obliczania i ujmowania w budżecie rocznego salda budżetowego oraz aspekty kontroli dochodów i nadzoru nad nimi.
(9)
Dla zachowania spójności, ciągłości i pewności prawa powinny zostać ustanowione przepisy obejmujące przejście z systemu wprowadzonego decyzją Rady 2007/436/WE, Euratom (3) do systemu wynikającego z niniejszej decyzji.
(10)
Należy uchylić decyzję 2007/436/WE, Euratom.
(11)
Do celów niniejszej decyzji wszystkie kwoty pieniężne należy wyrazić w euro.
(12)
Przeprowadzono konsultacje z Europejskim Trybunałem Obrachunkowym i Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Społecznym, które przyjęły swoje opinie (4).
(13)
Aby zapewnić przejście do zmienionego systemu zasobów własnych i zbieżność w czasie z rokiem budżetowym, niniejsza decyzja powinna mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2014 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Przedmiot
W niniejszej decyzji ustanawia się zasady przydziału zasobów własnych Unii w celu zapewnienia, na mocy art. 311 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), finansowania rocznego budżetu Unii.
Artykuł 2
Kategorie zasobów własnych i specjalne metody ich obliczania
1. Na zasoby własne zapisane w budżecie Unii składają się dochody pochodzące z następujących źródeł:
a)
tradycyjne zasoby własne składające się z opłat, składek, kwot dodatkowych lub wyrównawczych, kwot lub czynników dodatkowych, ceł pobieranych na podstawie Wspólnej Taryfy Celnej i innych ceł, które zostały lub zostaną ustanowione przez instytucje Unii w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi, ceł na produkty objęte nieobowiązującym już Traktatem ustanawiającym Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, a także wkładów i innych opłat przewidzianych w ramach wspólnej organizacji rynków cukru;
b)
bez uszczerbku dla ust. 4 akapit drugi, zastosowanie stawki jednolitej obowiązującej wszystkie państwa członkowskie w odniesieniu do zharmonizowanych podstaw VAT określonych zgodnie z przepisami unijnymi. Podstawa brana pod uwagę w tym celu nie może przekraczać 50 % dochodu narodowego brutto (DNB) dla każdego państwa członkowskiego, jak określono w ust. 7;
c)
bez uszczerbku dla ust. 5 akapit drugi, zastosowanie stawki jednolitej - która zostanie określona zgodnie z procedurą budżetową z uwzględnieniem łącznej kwoty wszystkich innych dochodów - do sumy DNB wszystkich państw członkowskich.
2. Dochody pochodzące z wszelkich nowych opłat wprowadzonych w ramach wspólnej polityki - zgodnie z TFUE - pod warunkiem zastosowania procedury określonej w art. 311 TFUE, także stanowią zasoby własne zapisane w budżecie Unii.
3. Państwa członkowskie zatrzymują - na poczet kosztów poboru - 20 % kwot, o których mowa w ust. 1 lit. a).
4. Stawkę jednolitą, o której mowa w ust. 1 lit. b), ustala się na 0,30 %.
Wyłącznie w okresie 2014-2020 stawka poboru zasobów własnych opartych na VAT dla Niemiec, Niderlandów i Szwecji jest ustalona na poziomie 0,15 %.
5. Stawkę jednolitą, o której mowa w ust. 1 lit. c), stosuje się do DNB każdego państwa członkowskiego.
Wyłącznie w okresie 2014-2020 Dania, Niderlandy i Szwecja korzystają z obniżek brutto swoich rocznych wkładów opartych na DNB w wysokości, odpowiednio, 130 mln EUR, 695 mln EUR i 185 mln EUR. Austria korzysta z obniżek brutto swoich rocznych wkładów opartych na DNB w wysokości 30 mln EUR w 2014 r., 20 mln EUR w 2015 r. i 10 mln EUR w 2016 r. Kwoty te mierzone są w cenach z 2011 r. i są dostosowywane do cen bieżących poprzez zastosowanie najnowszego deflatora PKB dla UE wyrażonego w euro i podanego przez Komisję, który dostępny jest po sporządzeniu projektu budżetu. Te obniżki brutto przyznawane są po obliczeniu korekty na rzecz Zjednoczonego Królestwa oraz jej finansowania, o którym mowa w art. 4 i 5 niniejszej decyzji, i nie mają żadnego wpływu na tę korektę. Te obniżki brutto finansowane są przez wszystkie państwa członkowskie.
6. Jeżeli na początku roku budżetowego budżet nie został jeszcze przyjęty, do czasu wejścia w życie nowych stawek nadal stosuje się obowiązujące stawki poboru zasobów opartych na VAT i DNB.
7. DNB, o którym mowa w ust. 1 lit. c), oznacza roczny DNB w cenach rynkowych, podany przez Komisję w ramach stosowania rozporządzenia (UE) nr 549/2013 („ESA 2010”).
Gdyby zmiany wprowadzone do ESA 2010 miały spowodować istotne zmiany w DNB, o którym mowa w ust. 1 lit. c), Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji i po konsultacji z Parlamentem Europejskim, decyduje o tym, czy zmiany te mają mieć zastosowanie do celów niniejszej decyzji.
Artykuł 3
Pułap zasobów własnych
1. Łączna kwota zasobów własnych przydzielonych Unii na pokrycie rocznych środków na płatności nie przekracza 1,23 % sumy DNB wszystkich państw członkowskich.
2. Łączna kwota rocznych środków na zobowiązania zapisana w budżecie Unii nie przekracza 1,29 % sumy DNB wszystkich państw członkowskich.
Zachowuje się odpowiedni stosunek środków na zobowiązania do środków na płatności dla zagwarantowania ich kompatybilności i umożliwienia przestrzegania w kolejnych latach pułapu zgodnie z ust. 1.
3. Do celów niniejszej decyzji, gdy tylko wszystkie państwa członkowskie przekażą swoje dane na podstawie ESA 2010, Komisja przeliczy pułapy określone w ust. 1 i 2 według następującego wzoru:
We wzorze tym „t” oznacza ostatni pełny rok, dla którego dostępne są dane dotyczące wyliczenia DNB.
4. W przypadku gdy zmiany wprowadzone do ESA 2010 spowodują istotne zmiany poziomu DNB, Komisja przeliczy pułapy określone w ust. 1 i 2, przeliczone zgodnie z ust. 3, według następującego wzoru:
We wzorze tym „t” oznacza ostatni pełny rok, dla którego dostępne są dane dotyczące wyliczenia DNB.
We wzorze tym „x” i „y” oznaczają, odpowiednio, pułapy przeliczone zgodnie z ust. 3.
Artykuł 4
Mechanizm korekty na rzecz Zjednoczonego Królestwa
Zjednoczonemu Królestwu przyznana zostaje korekta w odniesieniu do zakłóceń równowagi budżetowej.
Korektę tę ustala się przez:
a)
obliczenie różnicy, w poprzednim roku budżetowym, między:
-
procentowym udziałem Zjednoczonego Królestwa w sumie nieograniczonych podstaw VAT, a
-
procentowym udziałem Zjednoczonego Królestwa w sumie wydatków na rzecz państw członkowskich;
b)
pomnożenie tak obliczonej różnicy przez sumę wydatków na rzecz państw członkowskich;
c)
pomnożenie wyniku z lit. b) przez 0,66;
d)
odjęcie od wyniku z lit. c) skutków wynikających dla Zjednoczonego Królestwa z przejścia na ograniczoną podstawę VAT oraz płatności, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. c), a mianowicie różnicy między:
-
tym, co Zjednoczone Królestwo musiałoby wpłacić na kwoty finansowane z zasobów, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. b) i c), gdyby stawka jednolita została zastosowana do nieograniczonych podstaw VAT, a
-
płatnościami Zjednoczonego Królestwa zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. b) i c);
e)
odjęcie od wyniku z lit. d) zysków netto Zjednoczonego Królestwa wynikających ze wzrostu udziału procentowego zasobów, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a), zatrzymywanych przez państwa członkowskie na pokrycie kosztów poboru i kosztów pokrewnych;
f)
dostosowanie obliczenia przez zmniejszenie sumy wydatków na rzecz państw członkowskich o sumę wydatków na rzecz państw członkowskich w odniesieniu do tych z nich, które przystąpiły do Unii po dniu 30 kwietnia 2004 r., z wyjątkiem płatności bezpośrednich w rolnictwie oraz wydatków związanych z rynkiem, jak również tej części wydatków na rozwój obszarów wiejskich, która pochodzi z EFOGR, Sekcja Gwarancji.
Artykuł 5
Finansowanie mechanizmu korekty na rzecz Zjednoczonego Królestwa
1. Koszt korekty ustalonej w art. 4 ponoszą państwa członkowskie inne niż Zjednoczone Królestwo zgodnie z następującymi ustaleniami:
a)
rozkład kosztów oblicza się najpierw przez odniesienie do udziału każdego państwa członkowskiego w płatnościach, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. c), z wyłączeniem Zjednoczonego Królestwa i bez uwzględnienia przyznanych Danii, Niderlandom, Austrii i Szwecji obniżek brutto wkładów opartych na DNB, o których mowa w art. 2 ust. 5;
b)
następnie rozkład kosztów dostosowuje się w taki sposób, aby ograniczyć udział Niemiec, Niderlandów, Austrii i Szwecji w finansowaniu tej korekty do jednej czwartej ich normalnego udziału wynikającego z tego obliczenia.
2. Korekta zostaje przyznana Zjednoczonemu Królestwu przez obniżenie jego płatności wynikających z zastosowania art. 2 ust. 1 lit. c). Koszty ponoszone przez pozostałe państwa członkowskie dodaje się do ich płatności wynikających z zastosowania art. 2 ust. 1 lit. c) w odniesieniu do każdego państwa członkowskiego.
3. Komisja przeprowadza obliczenia wymagane w celu stosowania art. 2 ust. 5, art. 4 oraz niniejszego artykułu.
4. Jeżeli na początku roku budżetowego budżet nie został jeszcze przyjęty, zastosowanie ma nadal korekta przyznana Zjednoczonemu Królestwu oraz koszty poniesione przez pozostałe państwa członkowskie zgodnie z zapisami w ostatnim ostatecznie przyjętym budżecie.
Artykuł 6
Zasada uniwersalności
Dochody, o których mowa w art. 2, wykorzystywane są, bez rozróżniania, na finansowanie wszystkich wydatków zapisanych w rocznym budżecie Unii.
Artykuł 7
Przenoszenie nadwyżek
Wszelkie nadwyżki dochodów Unii w stosunku do całkowitych rzeczywistych wydatków podczas roku budżetowego przenosi się na następny rok budżetowy.
Artykuł 8
Pobór zasobów własnych i udostępnianie ich Komisji
1. Zasoby własne Unii, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a), pobierane są przez państwa członkowskie zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi, wykonawczymi lub administracyjnymi, które w stosownych przypadkach zostają dostosowane tak, aby spełniały wymagania określone w przepisach unijnych.
Komisja analizuje odpowiednie przepisy krajowe przekazywane jej przez państwa członkowskie, przekazuje państwom członkowskim dostosowania, które uważa za niezbędne w celu zapewnienia zgodności tych przepisów z przepisami unijnymi, oraz - w razie potrzeby - składa sprawozdania władzy budżetowej.
2. Państwa członkowskie udostępniają Komisji zasoby przewidziane w art. 2 ust. 1 lit. a), b) i c), zgodnie z rozporządzeniami przyjętymi na mocy art. 322 ust. 2 TFUE.
Artykuł 9
Środki wykonawcze
Rada, zgodnie z procedurą określoną w art. 311 akapit czwarty TFUE, ustanawia środki wykonawcze w odniesieniu do następujących elementów systemu zasobów własnych:
a)
procedury obliczania i zapisywania w budżecie rocznego salda budżetowego zgodnie z art. 7;
b)
przepisów i ustaleń koniecznych do kontrolowania i nadzorowania dochodów, o których mowa w art. 2, w tym wszelkich odpowiednich wymogów sprawozdawczych.
Artykuł 10
Przepisy końcowe i przejściowe
1. Z zastrzeżeniem ust. 2, uchyla się decyzję 2007/436/WE, Euratom. Wszelkie odniesienia do: decyzji Rady 70/243/EWWiS, EWG, Euratom (5), decyzji Rady 85/257/EWG, Euratom (6), decyzji Rady 88/376/EWG, Euratom (7), decyzji Rady 94/728/WE, Euratom (8), decyzji Rady 2000/597/WE, Euratom (9) lub decyzji 2007/436/WE, Euratom uznaje się za odniesienia do niniejszej decyzji i odczytuje zgodnie z tabelą korelacji zawartą w załączniku do niniejszej decyzji.
2. Artykuły 2, 4 i 5 decyzji 94/728/WE, Euratom, 2000/597/WE, Euratom i 2007/436/WE, Euratom stosuje się nadal do obliczania i dostosowywania dochodów pochodzących ze stosowania stawki poboru do podstawy VAT określanej w sposób jednolity i mieszczącej się w przedziale od 50 % do 55 % PNB lub DNB każdego państwa członkowskiego, zależnie od danego roku, oraz do obliczania rabatu przyznanego Zjednoczonemu Królestwu z tytułu zakłóceń równowagi budżetowej na lata od 1995 do 2013 r.
3. Państwa członkowskie zatrzymują nadal na poczet kosztów poboru 10 % kwot, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a) i które powinny były zostać udostępnione przez państwa członkowskie przed dniem 28 lutego 2001 r., zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami unijnymi.
Państwa członkowskie zatrzymują nadal na poczet kosztów poboru 25 % kwot, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a) i które powinny były zostać udostępnione przez państwa członkowskie między dniem 1 marca 2001 r. a dniem 28 lutego 2014 r., zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami unijnymi.
4. Na potrzeby niniejszej decyzji wszystkie kwoty pieniężne muszą być wyrażone w euro.
Artykuł 11
Wejście w życie
Sekretarz Generalny Rady powiadamia o niniejszej decyzji państwa członkowskie.
Państwa członkowskie bezzwłocznie powiadamiają Sekretarza Generalnego Rady o zakończeniu procedur związanych z przyjęciem niniejszej decyzji zgodnie z ich odpowiednimi wymogami konstytucyjnymi.
Niniejsza decyzja wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po otrzymaniu ostatniego z powiadomień, o których mowa w akapicie drugim.
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.
Artykuł 12
Publikacja
Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 26 maja 2014 r.