ROZHODNUTÍ RADY č. 376/2014/EU
ze dne 12. června 2014,
kterým se Portugalsku povoluje uplatňovat snížené sazby spotřební daně na rum a likéry vyráběné a spotřebovávané místně v autonomní oblasti Madeira a na likéry a pálenky vyráběné a spotřebovávané místně v autonomní oblasti Azory
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 349 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského parlamentu,
v souladu se zvláštním legislativním postupem,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Rozhodnutí Rady 2009/831/ES (1) přijaté na základě čl. 299 odst. 2 Smlouvy o ES (nyní článek 349 Smlouvy o fungování Evropské unie) opravňuje Portugalsko k uplatňování snížené sazby spotřební daně na rum a likéry vyráběné a spotřebovávané místně v autonomní oblasti Madeira a a na likéry a pálenky vyráběné a spotřebovávané místně v autonomní oblasti Azory, jež může být nižší než minimální sazba spotřební daně stanovená směrnicí Rady 92/84/EHS (2), avšak ne o více než 75 % nižší, než je základní sazba spotřební daně z alkoholu na vnitrostátní úrovni.
(2)
Dne 30. července 2013 portugalské orgány požádaly Komisi, aby předložila návrh rozhodnutí Rady, kterým se za stejných podmínek prodlužuje použitelnost rozhodnutí 2009/831/ES do 31. prosince 2020. Tato žádost byla pozměněna dne 19. listopadu 2013, kdy Portugalsko požádalo o prodloužení použitelnosti rozhodnutí 2009/831/ES o šest měsíců do 30. června 2014 tak, aby se časově shodovalo se stávajícími pokyny k regionální podpoře; poté bude následovat další prodloužení použitelnosti na období od 1. července 2014 do 31. prosince 2020.
(3)
Udělení nového povolení je oprávněné, aby se zamezilo ohrožení rozvoje těchto nejvzdálenějších regionů. Jedinými možnými odbytišti těchto výrobků jsou regionální trhy, které se potýkají s potížemi při vývozu mimo dotyčné regiony.
(4)
V autonomních oblastech Azory a Madeira jsou suroviny zemědělského původu kvůli malé velikosti, roztříštěnosti a nízké mechanizaci zemědělských podniků dražší než při běžných podmínkách produkce. V případě Madeiry je mimoto výstup ze zpracování cukrové třtiny vzhledem k povrchu, podnebí, půdě a řemeslné produkci nižší než v ostatních nejvzdálenějších regionech. Doprava některých surovin a obalových materiálů, které se nevyrábějí místně, na ostrovy vede k dodatečným nákladům v porovnání s přepravou pouze hotového výrobku. V případě Azor je ostrovní povaha dvojí, jelikož ostrovy se rozkládají na velké ploše. Dodatečné náklady dále zvyšuje doprava a instalace zařízení v těchto vzdálených regionech ostrovní povahy. Totéž platí pro určité nezbytné cesty a zásilky na pevninu. Dodatečné náklady jsou nezbytné rovněž pro skladování hotových výrobků, jelikož místní spotřeba neabsorbuje výstup v okamžiku jeho vzniku, nýbrž je rozložena během roku. Jednotkové náklady různými způsoby zvyšuje malá velikost regionálního trhu, zejména kvůli nepříznivému poměru mezi fixními náklady a výstupem, a to s ohledem na zařízení i náklady nezbytné pro splnění ekologických norem. Výrobci rumu na Madeiře musí mimoto zpracovávat odpad ze zpracování cukrové třtiny, zatímco výrobci v ostatních regionech mohou tyto produkty recyklovat. Dotčení výrobci hradí rovněž dodatečné náklady, které nesou místní ekonomiky obecně, zejména vyšší náklady na práci a na energie.
(5)
Podrobné výpočty ve zprávě uvedené v článku 4 rozhodnutí 2009/831/ES potvrzují, že snížení sazby spotřební daně o 75 % zcela nekompenzuje znevýhodnění při hospodářské soutěži, s nímž se potýkají destilované alkoholické nápoje vyráběné na Madeiře a Azorách v důsledku vyšších nákladů na jejich výrobu a uvádění na trh. Proto by snížení sazby spotřební daně mělo být nadále povoleno na požadované úrovni.
(6)
Pečlivé ověření situace potvrzuje, že je nezbytné vyhovět žádosti Portugalska, aby zůstal v dotyčných nejvzdálenějších regionech zachován alkoholový průmysl.
(7)
Jelikož daňové zvýhodnění dosahuje pouze úrovně, jež je nezbytná k vyrovnání dodatečných nákladů, a jelikož dotyčné objemy jsou malé a daňové zvýhodnění je omezeno na spotřebu v dotyčných regionech, opatření nenarušuje integritu a soudržnost právního řádu Unie.
(8)
Je třeba požadovat předložení zprávy v polovině období, aby Komise mohla posoudit, zda jsou nadále splněny podmínky odůvodňující udělení takovéto odchylky.
(9)
Tímto rozhodnutím není dotčeno možné použití článků 107 a 108 Smlouvy o fungování EU,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Odchylně od článku 110 Smlouvy o fungování EU se Portugalsku povoluje uplatňovat na rum a likéry vyráběné a spotřebovávané místně v autonomní oblasti Madeira a na likéry a pálenky vyráběné a spotřebovávané místně v autonomní oblasti Azory sazbu spotřební daně, která je nižší než plná sazba daně z alkoholu stanovená v článku 3 směrnice 92/84/EHS.
Článek 2
Výjimka uvedená v článku 1 je omezena:
1)
na Madeiře:
a)
na rum vymezený v kategorii 1 přílohy II nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 110/2008 (3) se zeměpisným označením „Rum da Madeira“ uvedeným v kategorii 1 přílohy III uvedeného nařízení;
b)
na likéry a „crème de“ vymezené v kategoriích 32 a 33 přílohy II nařízení (ES) č. 110/2008 vyráběné z regionálního ovoce nebo rostlin;
2)
na Azorách:
a)
na likéry a „crème de“ vymezené v kategoriích 32 a 33 přílohy II nařízení (ES) č. 110/2008 vyráběné z regionálního ovoce nebo surovin;
b)
na pálenky vyráběné z vína nebo matoliny s vlastnostmi a jakostí stanovenými v kategoriích 4 a 6 přílohy II nařízení (ES) č. 110/2008.
Článek 3
Snížená sazba spotřební daně vztahující se na výrobky uvedené v článku 1 může být nižší než minimální sazba spotřební daně z alkoholu stanovená ve směrnici 92/84/EHS, nesmí však být snížena o více než 75 % základní vnitrostátní sazby spotřební daně z alkoholu.
Článek 4
Do 30. září 2017 předloží Portugalsko Komisi zprávu, která jí umožní posoudit, zda přetrvávají důvody pro udělení snížené sazby.
Článek 5
Toto rozhodnutí se použije ode dne 1. července 2014 do dne 31. prosince 2020.
Článek 6
Toto rozhodnutí je určeno Portugalské republice.
V Lucemburku dne 12. června 2014.
DECYZJA RADY NR 376/2014/UE
z dnia 12 czerwca 2014 r.
zezwalająca Portugalii na stosowanie obniżonej stawki akcyzy w autonomicznym regionie Madery na lokalnie produkowane i spożywane likiery i rum oraz w autonomicznym regionie Azorów na lokalnie produkowane i spożywane likiery i okowitę
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 349,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Decyzja Rady 2009/831/WE (1), przyjęta na podstawie art. 299 ust. 2 Traktatu WE (obecnie art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE)), zezwalała Portugalii na stosowanie obniżonej stawki akcyzy w autonomicznym regionie Madery na lokalnie produkowane i spożywane likiery i rum oraz w autonomicznym regionie Azorów na lokalnie produkowane i spożywane likiery i okowitę, która to stawka może być niższa od minimalnej stawki akcyzy określonej w dyrektywie Rady 92/84/EWG (2), ale nie niższa o więcej niż 75 % od podstawowej krajowej stawki akcyzy na alkohol.
(2)
W dniu 30 lipca 2013 r. władze portugalskie zwróciły się do Komisji o przedłożenie wniosku dotyczącego decyzji Rady przedłużającej okres obowiązywania decyzji 2009/831/WE na tych samych warunkach do dnia 31 grudnia 2020 r. Wniosek ten został zmieniony w dniu 19 listopada 2013 r., gdy Portugalia wystąpiła z wnioskiem o przedłużenie obowiązywania decyzji 2009/831/WE o sześć miesięcy, do dnia 30 czerwca 2014 r., tak by zbiegało się to z obecnymi wytycznymi w sprawie pomocy regionalnej, które zostaną zastąpione nowym przedłużeniem na okres od dnia 1 lipca 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.
(3)
Udzielenie nowego zezwolenia jest uzasadnione w celu uniknięcia zagrożenia rozwoju tych najbardziej oddalonych regionów. W obliczu trudności związanych z wywozem poza te regiony rynki regionalne stanowią jedyne możliwe miejsca zbytu tych produktów.
(4)
W autonomicznych regionach Azorów i Madery surowce pochodzenia rolniczego są droższe niż w normalnych warunkach produkcji, co wynika z niewielkiego rozmiaru, rozdrobnienia i niskiego poziomu mechanizacji gospodarstw rolnych. Dodatkowo w przypadku Madery - ze względu na topografię, klimat, glebę i rzemieślniczy charakter produkcji - produkcja w przetwórstwie trzciny cukrowej jest niższa niż w innych najbardziej oddalonych regionach. Transport na wyspy niektórych surowców i opakowań, które nie są produkowane lokalnie, powoduje dodatkowe koszty w porównaniu z transportem samych produktów gotowych. W przypadku Azorów charakter wyspiarski jest podwójny, ponieważ wyspy są rozrzucone na dużej przestrzeni. Transport i instalacja urządzeń w tych oddalonych, wyspiarskich regionach jeszcze bardziej zwiększają dodatkowe koszty. To samo dotyczy niektórych niezbędnych podróży i wysyłek na kontynent. Konieczne jest również ponoszenie dodatkowych kosztów przechowywania produktów gotowych, gdyż są one spożywane lokalnie nie tylko zaraz po wytworzeniu, lecz w ciągu całego roku. Niewielki rozmiar rynku regionalnego zwiększa na różne sposoby koszty jednostkowe, zwłaszcza przez niekorzystną relację między kosztami stałymi a wielkością produkcji, zarówno w odniesieniu do urządzeń, jak i kosztów niezbędnych do spełnienia norm ochrony środowiska. Ponadto producenci rumu na Maderze muszą ponosić koszty utylizacji odpadów z przetwarzania trzciny cukrowej, podczas gdy producenci z innych regionów mogą poddawać te produkty uboczne recyklingowi. Wspomniani producenci muszą także ponosić dodatkowe koszty ogólne wynikające z charakteru lokalnej gospodarki, w szczególności zwiększone koszty pracy i energii.
(5)
Ze szczegółowych obliczeń przedstawionych w sprawozdaniach, o których mowa w art. 4 decyzji 2009/831/WE, wynika, że zmniejszenie o 75 % stawki akcyzy nie kompensuje całkowicie niekorzystnych czynników konkurencyjnych, jakim podlegają destylowane napoje alkoholowe produkowane na Maderze i Azorach wskutek wyższych kosztów produkcji i wprowadzania do obrotu. W związku z tym zezwolenie na obniżenie stawki akcyzy powinno nadal być stosowane na wnioskowanym poziomie.
(6)
Dogłębna analiza sytuacji wskazuje, że niezbędne jest przychylenie się do wniosku Portugalii w celu podtrzymania przemysłu alkoholowego w przedmiotowych najbardziej oddalonych regionach.
(7)
Ponieważ korzyść podatkowa nie wykracza ponad to, co jest konieczne do wyrównania dodatkowych kosztów, a przedmiotowe ilości pozostają niewielkie i korzyść podatkowa ogranicza się do spożycia w odnośnych regionach, środek nie podważa integralności i spójności porządku prawnego Unii.
(8)
Należy wprowadzić wymóg przedstawienia sprawozdania śródokresowego umożliwiającego Komisji dokonanie oceny, czy warunki uzasadniające przyznanie odstępstwa są nadal spełnione.
(9)
Niniejsza decyzja nie stanowi uszczerbku dla ewentualnego stosowania art. 107 i 108 TFUE,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W drodze odstępstwa od art. 110 TFUE niniejszym zezwala się Portugalii na stosowanie stawki akcyzy niższej od pełnej stawki na alkohol określonej w art. 3 dyrektywy 92/84/EWG w autonomicznym regionie Madery na lokalnie produkowane i spożywane likiery i rum oraz w autonomicznym regionie Azorów na lokalnie produkowane i spożywane likiery i okowitę.
Artykuł 2
Odstępstwo, o którym mowa w art. 1, ogranicza się do:
1.
na Maderze
a)
rumu określonego w kategorii 1 w załączniku II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 (3), posiadającego oznaczenie geograficzne „Rum da Madeira”, o którym mowa w kategorii 1 w załączniku III do tego rozporządzenia;
b)
likierów i „crème de” określonych odpowiednio w kategoriach 32 i 33 w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 110/2008 produkowanych z regionalnych owoców lub roślin;
2.
na Azorach
a)
likierów i „crème de” określonych odpowiednio w kategoriach 32 i 33 w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 110/2008 produkowanych z regionalnych owoców lub surowców;
b)
okowity wytwarzanej z wina gronowego lub wytłoków z winogron, posiadającej cechy charakterystyczne i właściwości określone w ramach kategorii 4 i 6 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 110/2008.
Artykuł 3
Obniżona stawka akcyzy mająca zastosowanie do produktów, o których mowa w art. 1, może być niższa od minimalnej stawki akcyzy na alkohol określonej w dyrektywie 92/84/EWG, ale nie może być niższa od podstawowej krajowej stawki akcyzy na alkohol o więcej niż 75 %.
Artykuł 4
Do dnia 30 września 2017 r. Portugalia przesyła Komisji sprawozdanie umożliwiające Komisji dokonanie oceny, czy nadal istnieją przyczyny uzasadniające przyznanie obniżonej stawki.
Artykuł 5
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 lipca 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.
Artykuł 6
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Portugalskiej.
Sporządzono w Luksemburgu dnia 12 czerwca 2014 r.