PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 30. října 2014
o rovnocennosti regulačního rámce Austrálie pro ústřední protistrany s požadavky nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 648/2012 o OTC derivátech, ústředních protistranách a registrech obchodních údajů
(2014/755/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 648/2012 ze dne 4. července 2012 o OTC derivátech, ústředních protistranách a registrech obchodních údajů (1), a zejména na čl. 25 odst. 6 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Cílem postupu uznávání ústředních protistran usazených v třetích zemích, který je stanoven v článku 25 nařízení (EU) č. 648/2012, je umožnit ústředním protistranám, které jsou usazeny a mají povolení v třetích zemích, jejichž právní normy jsou rovnocenné s normami stanovenými v uvedeném nařízení, poskytovat clearingové služby členům clearingového systému nebo obchodním systémům usazeným v Unii. Tento postup uznávání a rozhodnutí o rovnocennosti v něm stanovené tak přispívá k dosažení ústředního cíle nařízení (EU) č. 648/2012, jímž je snížit systémové riziko rozšířením používání bezpečných a spolehlivých ústředních protistran při clearingu smluv o mimoburzovních (OTC) derivátech, včetně případů, kdy jsou tyto ústřední protistrany usazeny a povoleny ve třetí zemi.
(2)
Aby byl právní režim třetí země považován za rovnocenný s právním režimem Unie pro ústřední protistrany, musí být účinek platných právních předpisů a předpisů o dohledu v podstatě rovnocenný s požadavky Unie, pokud jde o regulační cíle, kterých dosahují. Účelem tohoto posouzení rovnocennosti je tedy ověřit, zda právní předpisy a předpisy o dohledu Austrálie zajišťují, že ústřední protistrany usazené a povolené v Austrálii nevystavují členy clearingového systému a obchodní systémy usazené v Unii vyššímu riziku, než by tomu mohlo být ze strany ústředních protistran povolených v Unii, a tudíž nepředstavují nepřijatelnou míru systémového rizika v Unii.
(3)
Dne 1. září 2013 Komise obdržela odborný posudek Evropského orgánu pro cenné papíry a trhy (ESMA) k právním předpisům a předpisům o dohledu, které se vztahují na ústřední protistrany povolené v Austrálii. Ze závěru odborného posudku vyplývá, že všechna ustanovení hlavy IV nařízení (EU) č. 648/2012 mají svoji obdobu v odpovídajících právně závazných požadavcích, které se na úrovni jurisdikce vztahují na ústřední protistrany povolené v Austrálii.
(4)
V souladu s čl. 25 odst. 6 nařízení (EU) č. 648/2012 musejí být splněny tři podmínky, aby bylo možné určit, zda jsou právní předpisy a předpisy o dohledu třetí země pro ústřední protistrany povolené v dané třetí zemi rovnocenné s požadavky stanovenými v uvedeném nařízení.
(5)
Podle první podmínky musí ústřední protistrany povolené ve třetí zemi splňovat právně závazné požadavky, jež jsou rovnocenné požadavkům stanoveným v hlavě IV nařízení (EU) č. 648/2012.
(6)
K právně závazným požadavkům Austrálie na ústřední protistrany v ní povolené patří zákon Corporations Act 2001 (zákon o obchodních společnostech), který spolu s předpisy Corporations Regulations 2001 (předpisy o obchodních společnostech) tvoří právní rámec pro zúčtovací a vypořádací systémy. V části 7.3 zákona Corporations Act se stanoví, že před udělením povolení k vykonávání zúčtovacích nebo vypořádacích činností, se musí ministr mimo jiného ubezpečit o tom, že předmětná ústřední protistrana zavedla odpovídající provozní pravidla a postupy, které jsou v souladu s platnými právními předpisy, aby se v mezích možností zajistilo, že je omezeno systémové riziko a že ústřední protistrana vykonává svoji činnost řádným a účinným způsobem. Ústřední protistrana musí mít také zavedeny odpovídající mechanismy pro řešení střetu zájmů a pro prosazování svých vnitřních pravidel a postupů. V otázce udělování povolení pro zúčtovací a vypořádací systémy a změn jejich vnitřních pravidel a postupů radí ministrovi Australská komise pro cenné papíry a investice (Australian Securities and Investments Commission, ASIC) a australská centrální banka (Reserve Bank of Australia, RBA), které jsou pověřeny posuzováním (a v případě ASIC vymáháním) dodržování povinností, které ústředním protistranám vyplývají ze zákona Corporations Act.
(7)
ASIC poskytuje regulovaným subjektům regulační pokyny, ve kterých jsou vysvětleny konkrétní otázky, na něž se již vztahují právní předpisy. ASIC zejména v prosinci 2012 přepracovala své regulační pokyny k vydávání povolení a výkonu dozoru nad zúčtovacími a vypořádacími systémy v rámci aktualizované příručky Regulatory Guide 211: „Clearing and settlement facilities: Australian and overseas operators“ (Zúčtovací a vypořádací systémy: australští a zahraniční operátoři, RG 2011). Příručka RG 211, kterou ASIC vypracovala, zavádí zásady pro infrastrukturu finančních trhů (Principles for Financial Market Infrastructures, PFMI), které v dubnu 2012 vydal Výbor pro platební a vypořádací systémy (2) (CPSS) a Mezinárodní organizace komisí pro cenné papíry (IOSCO), jež jsou důležité pro povinnosti zakotvené v zákoně Corporations Act, a dále tato příručka poskytuje ústředním protistranám pokyny, jak dostát svým povinnostem vyplývajícím ze zákona Corporations Act. Nedodržování zákona Corporations Act, jak je vysvětleno v příručce RG 211, by proto mohlo vést k vymáhání jeho ustanovení a k sankčním opatřením.
(8)
RBA má na základě zákona Corporations Act pravomoc stanovit normy finanční stability, aby se zajistilo, že ústřední protistrany vykonávají svou činnost takovým způsobem, jenž přináší nebo upevňuje celkovou stabilitu australského finančního systému. V listopadu 2012 rada RBA pro platební systémy zejména schválila stanovení nových norem finanční stability, tzv. norem finanční stability pro ústřední protistrany (Financial Stability Standards for Central Counterparties, FSS), které tvoří 21 norem pro ústřední protistrany spolu s dílčími normami a pokyny. FSS nabyly účinnosti v březnu 2013 s výjimkou několika dílčích norem, které nabyly účinnosti dne 31. března 2014. FSS musí dodržovat všechny ústřední protistrany, kterým bylo uděleno povolení.
(9)
Hlavní zásady pro zúčtovací a vypořádací systémy stanovené v části 7.3 zákona Corporations Act a předpisech Corporations Regulations, jak je vysvětleno v příručce RG 211 komise ASIC, a FSS stanovené RBA (společně tvoří „základní pravidla“) stanoví normy na vysoké úrovni, které musí ústřední protistrany dodržovat, aby získaly povolení poskytovat clearingové služby v Austrálii. Tato základní pravidla tvoří první stupeň právně závazných požadavků v Austrálii. Aby ústřední protistrany dodržovaly základní pravidla, musí mimo jiné přijmout vnitřní pravidla a postupy, které musí být v souladu se zvláštními požadavky, jež jsou stanoveny v zákoně Corporations Act a předpisech Corporations Regulations a jež jsou vysvětleny v příručce RG 211 a FSS, s tím, že tato vnitřní pravidla a postupy jsou předkládána ministrovi před tím, než může být vydáno povolení působit jako zúčtovací a vypořádací systém. Změny vnitřních pravidel a postupů ústředních protistran musí být oznámeny ministrovi. Ministr může změny vnitřních pravidel a postupů ústředních protistran zamítnout. Vnitřní pravidla a postupy ústředních protistran mají účinek smlouvy a jsou právně závazné pro ústřední protistrany a jejich účastníky.
(10)
Právně závazné požadavky stanovené v základních pravidlech, které se vztahují na ústřední protistrany povolené v Austrálii, vedou v podstatě k rovnocenným výsledkům jako požadavky stanovené v hlavě IV nařízení (EU) č. 648/2012.
(11)
Komise proto dospěla k závěru, že právní předpisy a předpisy o dohledu Austrálie zajišťují, že ústřední protistrany povolené v Austrálii splňují právně závazné požadavky, jež jsou rovnocenné požadavkům stanoveným v hlavě IV nařízení (EU) č. 648/2012.
(12)
Podle druhé podmínky v čl. 25 odst. 6 nařízení (EU) č. 648/2012 musí právní předpisy a předpisy o dohledu Austrálie pro ústřední protistrany povolené v Austrálii zajišťovat, že ústřední protistrany podléhají průběžnému účinnému dohledu a vynucování.
(13)
Ústřední protistrany povolené v Austrálii podléhají průběžnému dohledu a dozoru ze strany ASIC a RBA. ASIC odpovídá za vymáhání toho, aby ústřední protistrany plnily své povinnosti vyplývající ze zákona Corporations Act, a v tomto ohledu provádí pravidelné hodnocení souladu ústředních protistran s jejich povinnostmi, které jim vyplývají z povolení, kromě povinností týkajících se FSS a snížení systémového rizika, a zejména s jejich povinností vykonávat svou činnost řádným a účinným způsobem v přiměřené míře, a poté předkládá zprávu ministrovi, která se zveřejňuje. RBA sleduje, zda ústřední protistrany plní své povinnosti vyplývající z příslušných povolení a povinnosti týkající se finanční stability a snížení systémového rizika, pravidelně hodnotí, zda každá ústřední protistrana dodržuje FSS, a překládá zprávu ministrovi, která se rovněž zveřejňuje. Ústřední protistrany povolené v Austrálii mohou obdržet písemné pokyny od ministra a od ASIC. Pokud ústřední protistrana písemný pokyn nesplní, může se ASIC obrátit na soud, který může ústřední protistraně nařídit, aby písemný pokyn splnila.
(14)
Komise proto dospěla k závěru, že právní předpisy a předpisy o dohledu Austrálie pro ústřední protistrany povolené v Austrálii zajišťují průběžný účinný dohled a vynucování.
(15)
Podle třetí podmínky v čl. 25 odst. 6 nařízení (EU) č. 648/2012 musí právní předpisy a předpisy o dohledu Austrálie zahrnovat účinný rovnocenný systém pro uznávání ústředních protistran povolených podle právních režimů třetích zemí.
(16)
Ústřední protistrany z třetích zemí mohou podat žádost o „overseas clearing and settlement facility licence“ (povolení působit jako zahraniční zúčtovací a vypořádací systém), které jim umožní poskytovat v Austrálii některé nebo všechny clearingové služby, pro něž jsou držiteli povolení ve své domovské zemi.
(17)
Kritéria vztahující se na ústřední protistrany z třetích zemí, které žádají o povolení působit jakožto zahraniční ústřední protistrana v Austrálii, jsou srovnatelné s těmi, které se vztahují na ústřední protistrany z třetích zemí žádající o uznání podle článku 25 nařízení (EU) č. 648/2012. Předpokladem uznání je, že regulační režim třetí země, v níž ústřední protistrana získala povolení, je z hlediska stupně ochrany před systémovým rizikem a z hlediska míry účinnosti a řádného výkonu služby, kterou poskytuje, považován za „dostatečně rovnocenný“ s australským regulačním režimem pro srovnatelné tuzemské ústřední protistrany. Posouzení „dostatečné rovnocennosti“ zahrnuje podobné úvahy jako ty, které se posuzují podle nařízení (EU) č. 648/2012. Před tím, než je zahraniční ústřední protistraně vydáno povolení, vyžaduje se zavedení mechanismů spolupráce mezi australskými orgány a příslušnými zahraničními orgány dohledu.
(18)
Je proto nutné konstatovat, že právní předpisy a předpisy o dohledu Austrálie zajišťují účinný rovnocenný systém pro uznávání ústředních protistran z třetích zemí.
(19)
Je tedy na místě se domnívat, že právní předpisy a předpisy o dohledu Austrálie pro ústřední protistrany povolené v Austrálii splňují podmínky stanovené v čl. 25 odst. 6 nařízení (EU) č. 648/2012, a tyto právní předpisy a předpisy o dohledu lze tudíž považovat za rovnocenné s požadavky stanovenými v nařízení (EU) č. 648/2012. Na základě informací od ESMA by měla Komise i nadále sledovat vývoj australského právního a dohledového rámce pro ústřední protistrany a plnění podmínek, na jejichž základě bylo toto rozhodnutí přijato.
(20)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem Evropského výboru pro cenné papíry,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Pro účely článku 25 nařízení (EU) č. 648/2012 se právní předpisy a předpisy o dohledu Austrálie, které se vztahují na ústřední protistrany povolené v Austrálii a které tvoří část 7.3 zákona Corporations Act 2001 a předpisy Corporations Regulations 2001spolu s jejich příslušným vysvětlením v Regulatory Guidance 211 „Clearing and settlement facilities: Australian and overseas operators“ a v normách Financial Stability Standards for Central Counterparties, považují za rovnocenné s požadavky stanovenými v nařízení (EU) č. 648/2012.
Článek 2
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dvacátým dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie.
V Bruselu dne 30. října 2014.
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI
z dnia 30 października 2014 r.
w sprawie równoważności ram regulacyjnych Australii dotyczących kontrahentów centralnych z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji
(2014/755/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (1), w szczególności jego art. 25 ust. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Procedura uznawania kontrahentów centralnych (dalej „CCP”) z siedzibą w państwach trzecich określonych w art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 ma umożliwić CCP mającym siedzibę i posiadającym zezwolenie w państwach trzecich, których standardy regulacyjne są równoważne standardom ustanowionym we wskazanym rozporządzeniu, świadczenie usług rozliczeniowych na rzecz członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii. Przewidziana w rozporządzeniu procedura uznawania kontrahentów oraz decyzja o równoważności przyczyniają się do osiągnięcia nadrzędnego celu rozporządzenia (UE) nr 648/2012, jakim jest zmniejszenie ryzyka systemowego poprzez rozszerzenie zakresu wykorzystania bezpiecznych i solidnych CCP do rozliczania kontraktów dotyczących instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym również wówczas, gdy CCP mają swoją siedzibę i uzyskali zezwolenie na prowadzenie działalności w państwie trzecim.
(2)
Aby system prawny państwa trzeciego mógł zostać uznany za równoważny systemowi prawnemu Unii w odniesieniu do CCP, zasadnicze skutki obowiązujących rozwiązań prawnych i nadzorczych powinny być równoważne z wymogami Unii pod względem osiąganych celów regulacyjnych. Celem niniejszej oceny równoważności jest zatem sprawdzenie, czy rozwiązania prawne i nadzorcze Australii gwarantują, że kontrahenci centralni mający siedzibę i posiadający zezwolenie w tym kraju nie narażają członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii na wyższy poziom ryzyka niż ten, na jaki mogliby być oni narażeni w przypadku korzystania z usług kontrahentów centralnych posiadających zezwolenie w Unii, a co za tym idzie, że nie powodują niedopuszczalnego poziomu ryzyka systemowego w Unii.
(3)
W dniu 1 września 2013 r. Komisja zasięgnęła opinii technicznej Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (dalej „ESMA”) w sprawie rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do CCP, którzy uzyskali zezwolenie w Australii. Zgodnie z uzyskaną opinią techniczną wszystkie przepisy ujęte w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012 są odzwierciedlone w odpowiednich prawnie wiążących wymogach mających zastosowanie, na poziomie jurysdykcyjnym, do CCP posiadających zezwolenie w Australii.
(4)
Zgodnie z art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, aby ramy prawne i nadzorcze w państwie trzecim dotyczące dopuszczonych w nim CCP zostały uznane za równoważne z przepisami tego rozporządzenia, muszą być spełnione trzy warunki.
(5)
Po pierwsze, CCP, którzy uzyskali zezwolenie w państwie trzecim, muszą spełniać prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012.
(6)
Prawnie wiążące wymogi dotyczące CCP, którzy uzyskali zezwolenie w Australii, określone są w ustawie o spółkach z 2001 r. (Corporations Act), która wraz z odnośnymi regulacjami z 2001 r. (Corporations regulations) ustanawia ramy prawne dotyczące systemów rozliczeniowych i rozrachunkowych. Część 7.3 ustawy o spółkach przewiduje, że przed udzieleniem licencji na prowadzenie działalności w zakresie rozliczania i rozrachunków, odpowiedni minister musi mieć pewność m.in. co do tego, że dany CCP posiada odpowiednie procedury i zasady działania zgodne z mającymi zastosowanie przepisami ustawowymi i wykonawczymi w celu zagwarantowania, w możliwie największym zakresie, że ryzyko systemowe zostało ograniczone oraz że dany CCP działa w uczciwy i skuteczny sposób. CCP zobowiązany jest również posiadać odpowiednie rozwiązania w zakresie konfliktu interesów oraz umożliwiające egzekwowanie wewnętrznych zasad i procedur. Australijska komisja ds. papierów wartościowych i inwestycji (Australian Securities and Investments Commission, dalej „ASIC”) oraz australijski bank centralny (Reserve Bank of Australia, dalej „RBA”) pełnią funkcję doradczą wobec ministra w odniesieniu do wydawania licencji dotyczących systemów rozliczeniowych i rozrachunkowych oraz zmian odnośnych zasad i procedur wewnętrznych; są również odpowiedzialne za ocenę zgodności działania CCP z wymogami określonymi w ustawie o spółkach, przy czym ASIC jest także odpowiedzialna za egzekwowanie tych przepisów.
(7)
ASIC zapewnia wytyczne regulacyjne podmiotom objętym regulacjami, dostarczając wyjaśnień na temat konkretnych kwestii objętych przepisami. W szczególności w grudniu 2012 r. ASIC dokonała przeglądu swoich wytycznych regulacyjnych dotyczących licencjonowania i nadzoru nad licencjami dotyczącymi systemów rozliczeniowych i rozrachunkowych w ramach aktualizacji przewodnika regulacyjnego 211 pt. „Systemy rozliczeniowe i rozrachunku: podmioty australijskie i zamorskie” (Regulatory Guide 211 „Clearing and settlement facilities: Australian and overseas operators”). Przyjęty przez ASIC przewodnik wdraża zasady dotyczące infrastruktury rynku finansowego (dalej „PFMI”) wydane w kwietniu 2012 r. przez Komitet ds. Systemów Płatności i Rozliczeniowych (2) (dalej „CPSS”) oraz Międzynarodową Organizację Komisji Papierów Wartościowych (dalej „IOSCO”), które to zasady są istotne z perspektywy obowiązków przewidzianych w ustawie o spółkach, oraz zawiera wskazówki dla CCP dotyczące dopełnienia tych obowiązków. Nieprzestrzeganie obowiązków wynikających z ustawy o spółkach, której przepisy wyjaśniono w przewodniku regulacyjnym 211, może zatem skutkować działaniami egzekucyjnymi i sankcjami.
(8)
Na mocy ustawy o spółkach RBA jest uprawniony do ustalania standardów stabilności finansowej w celu zagwarantowania takiego sposobu działania CCP, który sprzyja ogólnej stabilności australijskiego systemu finansowego lub ją wspiera. W szczególności w listopadzie 2012 r. rada ds. systemów płatniczych RBA zatwierdziła nowe standardy stabilności finansowej dotyczące kontrahentów centralnych (Financial Stability Standards for Central Counterparties, dalej „FSS”), obejmujące 21 standardów, wraz z towarzyszącymi im normami szczegółowymi i wskazówkami. FSS weszły w życie w marcu 2013 r., poza pewnymi normami uszczegóławiającymi, które zaczęły obowiązywać z dniem 31 marca 2014 r. Wszyscy CCP posiadający licencję muszą spełniać standardy FSS.
(9)
Podstawowe zasady dotyczące systemów rozliczeniowych i rozrachunkowych określone w części 7.3 ustawy o spółkach i regulacjach korporacyjnych, wyjaśnione w przewodniku regulacyjnym 211 przygotowanym przez ASIC, oraz FSS określone przez RBA (zwane razem „zasadami naczelnymi”) ustanawiają wysokie standardy, do których CCP mają obowiązek się zastosować, aby uzyskać zezwolenie na świadczenie usług rozliczeniowych w Australii. Wspomniane zasady naczelne stanowią pierwszy poziom prawnie wiążących wymogów w Australii. Aby dopełnić wymogów określonych w zasadach naczelnych, CCP przyjmują ponadto wewnętrzne zasady i procedury, które muszą być zgodne z wymogami szczegółowymi określonymi w ustawie o spółkach i regulacjach korporacyjnych, wyjaśnionymi w przewodniku regulacyjnym 211, oraz z FSS; owe wewnętrzne zasady i procedury są przedkładane odpowiedniemu ministrowi przed uzyskaniem zezwolenia na prowadzenie działalności jako system rozliczeniowy i rozrachunku. CCP mają obowiązek zgłaszać ministrowi zmiany w swoich zasadach i procedurach wewnętrznych. Minister może nie wyrazić na nie zgody. Zasady i procedury wewnętrzne CCP mają takie same skutki jak umowy i są prawnie wiążące dla CCP oraz ich uczestników.
(10)
Zasadnicze skutki prawnie wiążących wymogów określonych w zasadach naczelnych mających zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w Australii są równoważne ze skutkami wymogów określonych w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012.
(11)
Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze Australii dają gwarancję, że CCP, którzy uzyskali zezwolenie w tym kraju, spełniają prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012.
(12)
Zgodnie z drugim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Australii dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju muszą przewidywać prowadzony na bieżąco skuteczny nadzór i egzekwowanie prawa w odniesieniu do tych CCP.
(13)
CCP posiadający zezwolenie w Australii podlegają nadzorowi prowadzonemu na bieżąco przez ASIC i RBA. ASIC jest odpowiedzialne za egzekwowanie przestrzegania przez CCP ich zobowiązań wynikających z ustawy o spółkach i w tym zakresie przeprowadza okresowe oceny zgodności działania CCP z ich obowiązkami określonymi w licencji, oprócz obowiązków wynikających z FSS oraz dotyczących zmniejszenia ryzyka systemowego, a w szczególności ocenia, czy CCP wywiązują się z ciążącego na nich obowiązku działania w uczciwy i skuteczny sposób w możliwym zakresie; ASIC przedstawia również odpowiedniemu ministrowi sprawozdanie, które jest publikowane. RBA monitoruje, czy CCP wywiązują się ze swoich zobowiązań wynikających z odnośnych licencji oraz dotyczących stabilności finansowej i ograniczenia ryzyka systemowego, przeprowadzają okresowe oceny zgodności poszczególnych CCP ze standardami FSS oraz przedstawiają ministrowi sprawozdanie, które również jest publikowane. CCP posiadający zezwolenie w Australii mogą otrzymać pisemne wskazówki przygotowane przez ministra lub ASIC. Jeśli CCP nie przestrzega pisemnych wskazówek, ASIC może wystąpić na drogę sądową, a sąd może nakazać CCP ich przestrzegania.
(14)
Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze w Australii dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju przewidują skuteczny bieżący nadzór i egzekwowanie prawa.
(15)
Zgodnie z trzecim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Australii muszą przewidywać skuteczny równoważny system uznawania CCP, którzy uzyskali zezwolenie na mocy systemów prawnych państw trzecich (dalej „CCP z państw trzecich”).
(16)
CCP z państw trzecich mogą wystąpić o licencję dla podmiotów zamorskich świadczących usługi rozliczeniowe i rozrachunkowe (dalej „licencja CCP dla podmiotów zamorskich”) umożliwiającą im świadczenie w Australii niektórych lub wszystkich usług rozliczeniowych, do których świadczenia są uprawnieni we własnym kraju.
(17)
Kryteria stosowane w odniesieniu do CCP z państw trzecich ubiegających się o licencję CCP dla podmiotów zamorskich są porównywalne do kryteriów dotyczących CCP z państw trzecich ubiegających się o uznanie przewidzianych w art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012. Warunkiem wstępnym uznania jest wystarczająca równoważność - pod względem stopnia ochrony przed ryzykiem systemowym oraz pod względem poziomu osiąganej skuteczności i uczciwości usług - systemu regulacyjnego państwa trzeciego, w którym CCP posiada zezwolenie, z australijskim systemem regulacyjnym dotyczącym porównywalnych CCP krajowych. Ocena „wystarczającej równoważności” obejmuje aspekty podobne do tych, które są oceniane na mocy rozporządzenia (UE) nr 648/2012. Do udzielenia licencji CCP dla podmiotów zamorskich wymagane jest również ustanowienie ram współpracy pomiędzy organami australijskimi oraz odnośnymi organami nadzoru za granicą.
(18)
Należy zatem uznać, że rozwiązania prawne i nadzorcze obowiązujące w Australii przewidują skuteczny równoważny system uznawania CCP z państw trzecich.
(19)
Należy zatem uznać, że ramy prawne i nadzorcze Australii dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju spełniają warunki określone w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 oraz że ramy te są równoważne wymogom ustanowionym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Komisja, informowana przez ESMA, powinna w dalszym ciągu monitorować zmiany ram prawnych i nadzorczych Australii odnoszących się do CCP oraz spełnianie warunków, na których podstawie podjęto niniejszą decyzję.
(20)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Do celów art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 ramy prawne i nadzorcze Australii mające zastosowanie do CCP posiadających zezwolenie w tym kraju - na które składają się: część 7.3 ustawy o spółkach z 2001 r. (Corporations Act 2001) oraz regulacje korporacyjne z 2001 r. (Corporations Regulations 2001) wraz z wyjaśnieniami zawartymi w przewodniku regulacyjnym 211 pt. „Systemy rozliczeniowe i rozrachunkowe: podmioty australijskie i zamorskie” (Regulatory Guide 211 „Clearing and settlement facilities: Australian and overseas operators”), a także standardy stabilności finansowej dotyczące kontrahentów centralnych (Financial Stability Standards for Central Counterparties) - uznaje się za równoważne wymogom określonym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 30 października 2014 r.