NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 788/2014
ze dne 18. července 2014,
kterým se stanoví prováděcí pravidla pro ukládání pokut a penále a zrušení uznání subjektů pověřených inspekcemi a prohlídkami lodí podle článků 6 a 7 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 391/2009
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 391/2009 ze dne 23. dubna 2009, kterým se stanoví společná pravidla a normy pro subjekty pověřené inspekcemi a prohlídkami lodí (1), a zejména na čl. 14 odst. 2 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Články 6 a 7 nařízení (ES) č. 391/2009 zmocňují Komisi k ukládání pokut a penále uznaným subjektům definovaným v článku 2 uvedeného nařízení nebo ke zrušení uznání těchto subjektů v zájmu dodržování kritérií a povinností stanovených v uvedeném nařízení s jasným cílem odstranit každou potenciální hrozbu pro bezpečnost nebo životní prostředí.
(2)
V zájmu transparentnosti je třeba podle čl. 14 odst. 2 nařízení (ES) č. 391/2009 stanovit prováděcí pravidla pro rozhodovací postup a metodiku pro výpočet pokut a penále Komisí, aby byla dotčeným subjektům předem známa, včetně zvláštních kritérií, na jejichž základě Komise posuzuje závažnost případu a míru ohrožení bezpečnosti nebo ochrany životního prostředí.
(3)
Zavedením pokut a penále by Komise měla získat doplňkový nástroj, který jí umožní v porovnání se zrušením uznání přesněji, pružněji a diferencovaněji reagovat na porušování pravidel obsažených v nařízení (ES) č. 391/2009, kterého se dopouštějí uznané subjekty.
(4)
Penále by mělo být účinné, aby každé porušení povinností a požadavků stanovených v nařízení (ES) č. 391/2009 mohlo být rychle a náležitě napraveno. Nařízení (ES) č. 391/2009 proto zmocňuje Komisi uložit penále, pokud uznaný subjekt nepřijal preventivní a nápravná opatření vyžadovaná Komisí, a to po uplynutí přiměřené lhůty a do doby, než dotyčný uznaný subjekt vyžadovaná opatření přijme. V případě potřeby se podle okolností daného případu může denní částka penále postupně zvyšovat, aby odrážela naléhavost požadovaných opatření.
(5)
Výpočet pokut a penále jako zlomku obratu subjektu s přihlédnutím k maximálnímu stropu stanovenému v souladu s nařízením (ES) č. 391/2009 představuje jednoduchý způsob, jak zajistit, aby byly pokuty a penále odrazující a současně přiměřené jak závažnosti daného případu, tak i ekonomickým možnostem dotčeného subjektu, s ohledem na rozdíly ve velikosti uznaných subjektů.
(6)
V zájmu transparentnosti a právní jistoty by mělo být jednoznačně objasněno uplatňování maximálního stropu úhrnné částky pokut a penále případně s přihlédnutím k různým okolnostem. Z téhož důvodu se pro každý uznaný subjekt stanoví rovněž způsob výpočtu celkového průměrného obratu za předchozí tři roky v souvislosti s činnostmi spadajícími do oblasti působnosti nařízení (ES) č. 391/2009.
(7)
Je třeba, aby rozhodnutí o zrušení uznání subjektu na základě podmínek stanovených v čl. 7 odst. 1 nařízení (ES) č. 391/2009 zohledňovalo faktory související s obecným cílem, kterým je sledování činnosti uznaných subjektů a jejich celkové výkonnosti, včetně účinnosti případných pokut a penále, které již byly uloženy za opakovaná a závažná porušení uvedeného nařízení.
(8)
Je nutno stanovit zvláštní postup, aby Komise kromě svých pravomocí hodnotit uznané subjekty a ukládat pokuty a penále souvisejícími postupy stanovenými v tomto nařízení mohla z vlastního podnětu nebo na žádost některého členského státu či členských států zrušit uznání subjektu podle nařízení (ES) č. 391/2009.
(9)
Je důležité, aby rozhodnutí o uložení pokut, penále nebo zrušení uznání podle tohoto nařízení bylo založeno výhradně na důvodech, k nimž měl uznaný subjekt možnost se vyjádřit.
(10)
Toto nařízení respektuje základní práva a ctí zásady uznávané Listinou základních práv Evropské unie, zejména právo na obhajobu a zásady důvěrnosti údajů a zákazu dvojího trestu (ne bis in idem) v souladu s obecnými zásadami práva a judikatury Soudního dvora Evropské unie.
(11)
Rozhodnutí o uložení pokut a penále podle tohoto nařízení by měla být vykonatelná v souladu s článkem 299 Smlouvy o fungování Evropské unie a mohou podléhat přezkumu Soudního dvora Evropské unie.
(12)
V zájmu zajištění spravedlnosti a právní jistoty při provádění postupu je nezbytné stanovit podrobná pravidla pro výpočet lhůt stanovených Komisí v průběhu postupu a promlčecích lhůt, v jejichž rámci může Komise uložit a vymáhat pokuty a penále s přihlédnutím rovněž k datu vstupu nařízení (ES) č. 391/2009 v platnost.
(13)
Vykonatelnost tohoto nařízení vyžaduje účinnou spolupráci mezi dotčenými členskými státy, Komisí a Evropskou agenturou pro námořní bezpečnost. Za tímto účelem je nezbytné ujasnit práva a povinnosti každé z těchto stran v postupech stanovených v tomto nařízení, aby bylo možné zajistit účinné zkoumání, rozhodování a přijímání následných opatření podle článků 6 a 7 nařízení (ES) č. 391/2009.
(14)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro námořní bezpečnost a zabránění znečištění z lodí (COSS) zřízeného nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 2099/2002 (2),
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
OBECNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví pravidla, podle nichž Komise provádí články 6 a 7 nařízení (ES) č. 391/2009.
Toto nařízení určuje kritéria pro stanovení výše pokut a penále a postup rozhodování o uložení pokuty a penále nebo o zrušení uznání uznaného subjektu z podnětu Komise či na žádost určitého členského státu.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se použijí definice uvedené v článku 2 nařízení (ES) č. 391/2009.
Kromě toho se použije následující definice:
„dotčeným členským státem“ se rozumí členský stát, který uznaný subjekt pověřil inspekcemi lodí plujících pod jeho vlajkou, jejich prohlídkami a vydáváním lodních osvědčení v souladu s mezinárodními úmluvami podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/15/ES ze dne 23. dubna 2009, kterou se stanoví společná pravidla a normy pro subjekty pověřené inspekcemi a prohlídkami lodí a pro související činnosti námořní správy (3), a to i členský stát, který podal Komisi žádost o uznání uvedeného subjektu podle článku 3 nařízení (ES) č. 391/2009.
KAPITOLA II
POKUTY A PENÁLE
Článek 3
Zjištění nesplnění povinnosti
1. Komise zjišťuje, zda došlo k nesplnění povinnosti, postupem podle čl. 6 odst. 1 nařízení (ES) č. 391/2009, pokud:
a)
závažné či opakované neplnění minimálních kritérií stanovených v příloze I nařízení (ES) č. 391/2009 nebo nedodržování povinností podle čl. 8 odst. 4 a článků 9, 10 a 11 nařízení (ES) č. 391/2009 ze strany uznaného subjektu odhalí vážné nedostatky ve struktuře, systémech, postupech nebo vnitřní kontrole uznaného subjektu;
b)
zhoršující se výkonnost uznaného subjektu s přihlédnutím k rozhodnutí Komise 2009/491/ES (4) odhalí vážné nedostatky ve struktuře, systémech postupech nebo vnitřní kontrole daného subjektu;
c)
uznaný subjekt úmyslně poskytl Komisi v průběhu hodnocení nesprávné, neúplné nebo zavádějící informace nebo jiným způsobem mařil uvedené hodnocení.
2. Ve všech řízeních o nesplnění povinnosti podle tohoto nařízení břemeno důkazu o nesplnění povinnosti spočívá na Komisi.
Článek 4
Výpočet pokut
1. Za každé nesplnění povinnosti zjištěné na základě článku 6 odst. 1 nařízení (ES) č. 391/2009 bude nejprve uložena základní pokuta ve výši 0,6 % celkového průměrného obratu uznaného subjektu stanoveného podle článku 9.
2. Při výpočtu jednotlivé pokuty za každé nesplnění povinnosti se základní pokuta uvedená v odstavci 1 zvýší nebo sníží podle závažnosti a dopadů nesplnění povinnosti, zejména míry ohrožení bezpečnosti nebo ochrany životního prostředí, v souladu s článkem 5, resp. článkem 6.
3. Maximální částka jednotlivé pokuty nepřesáhne 1,8 % celkového průměrného obratu uznaného subjektu.
4. Pokud jedno jednání nebo opomenutí ze strany uznaného subjektu tvoří jediný základ pro dva či více případů nesplnění povinnosti podle čl. 6 odst. 1 písm. a) nařízení (ES) č. 391/2009 zjištěného v souladu s čl. 3 odst. 1 písm. a) tohoto nařízení, představuje souběžnou jednotlivou pokutu nejvyšší z jednotlivých pokut vypočítaných za příslušné případy nesplnění povinnosti.
5. Celkovou pokutu uloženou uznanému subjektu v jednom rozhodnutí představuje součet všech jednotlivých pokut vyplývajících z použití odstavců 1 až 4 tohoto článku, aniž by byl dotčen maximální strop stanovený v čl. 6 odst. 3 nařízení (ES) č. 391/2009, jak je podrobněji rozvedeno v článku 8 tohoto nařízení.
Článek 5
Posouzení závažnosti nesplnění povinnosti
Při posuzování závažnosti každého nesplnění povinnosti vezme Komise v úvahu všechny příslušné přitěžující a polehčující okolnosti, zejména:
a)
zda subjekt jednal z nedbalosti nebo úmyslně;
b)
počet případů jednání nebo opomenutí ze strany uznaného subjektu, která vedou k nesplnění povinnosti;
c)
zda se nesplnění povinnosti týká ojedinělých úřadů, zeměpisných oblastí nebo celého subjektu;
d)
opakované jednání nebo opomenutí ze strany uznaného subjektu vedoucí k nesplnění povinnosti;
e)
dobu trvání nesplnění povinnosti;
f)
zkreslení skutečného stavu lodí v lodních osvědčeních a dokladech o shodě vydaných uznaným subjektem nebo uvedení nesprávných či zavádějících informací v těchto dokumentech;
g)
předchozí sankce, včetně pokut, které byly uloženy témuž uznanému subjektu;
h)
zda nesplnění povinnosti vyplývá z dohody mezi uznanými subjekty nebo jednání ve vzájemné shodě, které mělo za cíl nebo za následek porušení kritérií a povinností stanovených v nařízení (ES) č. 391/2009;
i)
míru obezřetnosti a spolupráce uznaného subjektu při odhalování příslušného jednání nebo opomenutí, jakož i určování nesplnění povinnosti ze strany Komise.
Článek 6
Posouzení dopadů nesplnění povinnosti
Při posuzování dopadů každého nesplnění povinnosti, zejména míry ohrožení bezpečnosti a ochrany životního prostředí, vezme Komise v úvahu všechny příslušné přitěžující i polehčující okolnosti, zejména:
a)
povahu a rozsah nedostatků, které se skutečně nebo potenciálně dotýkají lodí, jimž dotyčný subjekt vydal osvědčení, a které zmíněný subjekt v důsledku nesplnění povinnosti neodhalil nebo nemůže odhalit či jejichž včasnou nápravu nevyžadoval nebo nemůže vyžadovat, zejména s přihlédnutím ke kritériím pro zadržení lodi stanoveným v příloze X směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/16/ES (5) o státní přístavní inspekci;
b)
počet lodí, kterým dotyčný subjekt vydal osvědčení a které jsou skutečně nebo potenciálně dotčeny;
c)
jakékoli jiné okolnosti, které představují zvláštní identifikovatelná rizika, jako je druh lodí, které jsou skutečně nebo potenciálně dotčeny.
Článek 7
Penále
1. Komise může dotčenému subjektu uložit penále podle čl. 6 odst. 2 nařízení (ES) č. 391/2009, aniž jsou dotčeny pokuty uložené podle článku 3, s cílem zajistit přijetí preventivních a nápravných opatření vyžadovaných Komisí v průběhu hodnocení uznaného subjektu.
2. V rozhodnutí o uložení pokut podle článku 3 může Komise stanovit rovněž penále, které bude uznanému subjektu uloženo, pokud nápravné opatření neprovede nebo pokud při uzavírání nesplnění povinnosti jedná s neopodstatněným zpožděním.
3. V rozhodnutí o uložení penále je stanovena lhůta, v níž musí uznaný subjekt požadované opatření provést.
4. Penále se použije ode dne následujícího po dni uplynutí lhůty stanovené podle odstavce 3 až do dne, kdy subjekt provedl náležité nápravné opatření, pokud toto nápravné opatření považuje Komise za uspokojivé.
5. Základní denní částka penále za každé nesplnění povinnosti činí 0,0033 % celkového průměrného obratu uznaného subjektu vypočítaného podle článku 9. Pro výpočet jednotlivé částky penále za každé nesplnění povinnosti se každá základní částka upraví podle závažnosti nesplnění povinnosti a s ohledem na míru ohrožení bezpečnosti nebo ochrany životního prostředí podle článků 5 a 6 tohoto nařízení.
6. S ohledem na okolnosti daného případu, zejména naléhavost nápravného opatření, které má dotčený subjekt provést, může Komise denní částku penále zvýšit až do této výše:
a)
pokud uznaný subjekt překročí lhůtu stanovenou podle odstavce 3 o více než 120 dnů, od 121. do 300. dne od uplynutí lhůty 0,005 % celkového průměrného obratu subjektu vypočítaného podle článku 9 za každý den;
b)
pokud uznaný subjekt překročí lhůtu stanovenou podle odstavce 3 o více než 300 dnů, od 301. dne od uplynutí lhůty 0,01 % celkového průměrného obratu subjektu vypočítaného podle článku 9 za každý den.
7. Celková částka penále uloženého podle tohoto článku individuálně nebo navíc k pokutám nesmí přesáhnout maximální strop stanovený v čl. 6 odst. 3 nařízení (ES) č. 391/2009, jak je podrobněji rozvedeno v článku 8 tohoto nařízení.
Článek 8
Stanovení maximální úhrnné částky pokut a penále
Maximální úhrnná částka pokut a penále uložených uznanému subjektu, jak je uvedena v čl. 6 odst. 3 nařízení (ES) č. 391/2009, se stanoví takto:
a)
úhrnná částka pokut uložených uznanému subjektu v souladu s článkem 4 během jednoho hospodářského roku daného subjektu s přihlédnutím ke dni vydání rozhodnutí o uložení pokut a v případě více než jednoho rozhodnutí o uložení pokut danému subjektu ke dni vydání prvního rozhodnutí o uložení pokuty dotčenému subjektu nesmí přesáhnout 5 % celkového průměrného obratu tohoto subjektu, který byl vypočítán podle článku 9;
b)
úhrnná částka pokut uložených uznanému subjektu v souladu s článkem 4 během jednoho hospodářského roku daného subjektu stanovená podle odstavce 1 a penále, které bylo uloženo v týchž rozhodnutích podle čl. 7 odst. 2 a které vznikne do doby, než uznaný subjekt přijme náležitá nápravná opatření, nesmí přesáhnout 5 % celkového průměrného obratu tohoto subjektu, který byl vypočítán podle článku 9. Aniž je dotčen článek 21, nesmí penále vymáhané Komisí přesáhnout 5 % strop;
c)
úhrnná částka penále, které bylo uznanému subjektu uloženo podle čl. 7 odst. 1 a které vznikne do doby, než subjekt přijme náležitá preventivní nebo nápravná opatření, nesmí přesáhnout 5 % celkového průměrného obratu subjektu, který byl vypočítán podle článku 9. Aniž je dotčen článek 21, nesmí penále vymáhané Komisí přesáhnout 5 % strop.
Článek 9
Výpočet obratu
1. Pro účely tohoto nařízení představuje celkový průměrný obrat dotčeného uznaného subjektu jednu třetinu částky získané sečtením celkového obratu mateřské společnosti, jíž bylo uděleno uznání, a všech právnických osob, na které se toto uznání vztahuje na konci každého roku, za tři hospodářské roky předcházející rozhodnutí Komise.
2. V případě skupiny s osvědčenou konsolidovanou účetní závěrkou představují obrat uvedený v odstavci 1 s ohledem na mateřskou společnost a všechny právnické osoby zahrnuté v této skupině, na které se uznání vztahuje na konci každého hospodářského roku, konsolidované příjmy těchto subjektů.
3. Při použití odstavců 1 a 2 se berou v úvahu pouze činnosti, které spadají do oblasti působnosti nařízení (ES) č. 391/2009.
KAPITOLA III
ZRUŠENÍ UZNÁNÍ
Článek 10
Zrušení uznání
1. Komise může z vlastního podnětu či na žádost určitého členského státu přijmout rozhodnutí o zrušení uznání subjektu v případech uvedených v čl. 7 odst. 1 písm. a) až e) nařízení (ES) č. 391/2009.
2. Aby bylo možné určit, zda opakované a závažné nesplnění povinnosti představuje nepřijatelnou hrozbu pro bezpečnost nebo životní prostředí podle čl. 7 odst. 1 písm. a) a b) nařízení (ES) č. 391/2009, vezmou se v úvahu:
a)
informace a okolnosti uvedené v čl. 7 odst. 2 nařízení (ES) č. 391/2009, zejména s přihlédnutím k okolnostem uvedeným v článcích 5 a 6 tohoto nařízení;
b)
kritéria a případně prahové hodnoty stanovené v rozhodnutí Komise 2009/491/ES.
3. Dosáhnou-li pokuty a penále uložené uznanému subjektu maximálního stropu stanoveného podle čl. 6 odst. 3 nařízení (ES) č. 391/2009 a nebyla-li uznaným subjektem přijata náležitá nápravná opatření, může Komise usoudit, že tato opatření nedosáhla svého cíle odstranění potenciální hrozby pro bezpečnost nebo životní prostředí.
Článek 11
Postup pro zrušení uznání na žádost členského státu
1. Pokud členský stát požaduje, aby Komise zrušila uznání určitého subjektu v souladu s čl. 7 odst. 3 nařízení (ES) č. 391/2009, zašle tuto žádost Komisi písemně.
2. Dožadující členský stát svou žádost podrobně odůvodní a případně odkáže na kritéria uvedená v čl. 7 odst. 1 a okolnosti uvedené v čl. 7 odst. 2 nařízení (ES) č. 391/2009, jakož i okolnosti uvedené v čl. 10 odst. 2 a 3 tohoto nařízení.
3. Na podporu své žádosti poskytne dožadující členský stát Komisi veškeré potřebné písemné doklady, které jsou řádně označeny a očíslovány.
4. Komise přijetí žádosti členského státu potvrdí písemně.
5. Pokud se Komise domnívá, že pro vydání rozhodnutí jsou zapotřebí doplňkové informace, vysvětlení nebo důkazy, vyrozumí o tom dožadující členský stát a vyzve jej, aby ve stanovené lhůtě, která nesmí být kratší než čtyři týdny, své podání náležitě doplnil. Žádost členského státu se nepovažuje za úplnou, dokud nebyly poskytnuty všechny potřebné informace.
6. Dospěje-li Komise k závěru, že žádost členského státu je opodstatněná, zašle do jednoho roku od obdržení úplné žádosti dotyčnému subjektu prohlášení o námitkách podle článku 12 za účelem zrušení jeho uznání podle tohoto nařízení. V tomto případě je dožadujícímu členskému státu zaručeno zacházení a práva dotčeného členského státu podle kapitoly IV tohoto nařízení.
Pokud Komise v téže lhůtě dospěje k závěru, že žádost členského státu není opodstatněná, vyrozumí o tom dožadující členský stát s uvedením důvodů a vyzve jej, aby ve stanovené lhůtě, která nesmí být kratší než tři měsíce, podal své připomínky. Do šesti měsíců od obdržení těchto připomínek Komise žádost potvrdí jako neopodstatněnou, nebo vydá prohlášení o námitkách podle prvního pododstavce.
7. Dospěje-li Komise k závěru, že žádost členského státu je neopodstatněná nebo neúplná po uplynutí lhůty uvedené v odstavci 5, může se rozhodnout, že celou žádost nebo její část a připojené důkazy zahrne do hodnocení uznaného subjektu, které se provádí podle článku 8 nařízení (ES) č. 391/2009.
8. Komise podává výboru COSS každoročně zprávu o žádostech o zrušení, které předložily členské státy, a rovněž o probíhajících řízeních o zrušení uznání, jež zahájila Komise.
KAPITOLA IV
SPOLEČNÁ USTANOVENÍ
Článek 12
Prohlášení o námitkách
1. Pokud se Komise domnívá, že existují důvody pro uložení pokuty a penále uznanému subjektu podle článku 6 nařízení (ES) č. 391/2009 nebo pro zrušení uznání subjektu podle článku 7 uvedeného nařízení, zašle dotyčnému subjektu prohlášení o námitkách a vyrozumí dotčené členské státy.
2. Prohlášení o námitkách obsahuje:
a)
podrobný výčet jednání a opomenutí uznaného subjektu, včetně popisu příslušných skutečností a určení ustanovení nařízení (ES) č. 391/2009, která uznaný subjekt podle názoru Komise porušil;
b)
určení důkazů, na nichž se zakládají příslušná zjištění, včetně odkazu na zprávy o inspekcích, hodnotící zprávy nebo jiné příslušné dokumenty, které již dříve dotyčnému subjektu předala Komise nebo Evropská agentura pro námořní bezpečnost jednající jménem Komise;
c)
oznámení, že Komise může uložit pokuty a penále nebo zrušit uznání v souladu s články 6 nebo 7 nařízení (ES) č. 391/2009.
3. Při oznamování prohlášení o námitkách Komise uznaný subjekt a dotčené členské státy vyzve, aby ve stanovené lhůtě, která nesmí být kratší než šest týdnů ode dne obdržení prohlášení o námitkách, podaly písemné připomínky. Komise není povinna vzít v úvahu podání, která obdržela po uplynutí této lhůty, aniž jsou dotčena ustanovení čl. 24 odst. 4 tohoto nařízení.
4. Oznámením prohlášení o námitkách není odloženo hodnocení dotyčného subjektu. Kdykoli před přijetím rozhodnutí o uložení pokuty a penále nebo o zrušení uznání podle tohoto nařízení se Komise může rozhodnout, že provede dodatečné kontroly kanceláří a zařízení subjektu, navštíví lodě, jimž subjekt vydal osvědčení, nebo uznaný subjekt písemně požádá, aby poskytl doplňkové informace týkající se dodržování kritérií a povinností podle nařízení (ES) č. 391/2009 z jeho strany.
5. Kdykoli před přijetím rozhodnutí o uložení pokuty a penále nebo o zrušení uznání podle tohoto nařízení může Komise změnit své hodnocení dotyčného uznaného subjektu. Je-li nové hodnocení jiné než hodnocení, které vedlo k prohlášení o námitkách, jelikož byly odhaleny nové skutečnosti nebo zjištěny nové případy nesplnění povinnosti či nové okolnosti týkající se závažnosti nesplnění povinnosti nebo jeho dopadů na bezpečnost a životní prostředí, vydá Komise nové prohlášení o námitkách.
Článek 13
Žádosti o informace
K objasnění skutečností pro účely článku 12 může Komise uznaný subjekt písemně požádat, aby podal písemné nebo ústní vysvětlení či předložil určité informace nebo dokumenty ve stanovené lhůtě, která v žádném případě nesmí být kratší než čtyři týdny. V tomto případě Komise informuje uznaný subjekt o pokutách a penále, které mohou být uloženy, pokud žádosti nevyhoví nebo pokud poskytne informace s neopodstatněným zpožděním či pokud Komisi poskytne úmyslně nesprávné, neúplné nebo zavádějící informace.
Článek 14
Ústní slyšení
1. Na žádost uznaného subjektu, jemuž bylo zasláno prohlášení o námitkách, poskytne Komise tomuto subjektu možnost, aby svá tvrzení předložil při ústním slyšení.
2. Komise vyzve příslušné orgány dotčených členských států a z vlastního podnětu či na žádost dotčených členských států může vyzvat jakékoli jiné osoby, které mají oprávněný zájem ve věci nesplnění povinnosti, aby se zúčastnily ústního slyšení. Komise se může rozhodnout, že jí bude nápomocna Evropská agentura pro námořní bezpečnost.
3. Fyzické osoby nebo soukromé právnické osoby přizvané na jednání se dostaví osobně, nebo jsou zastoupeny právními či zplnomocněnými zástupci. Členské státy zastupují úředníci daného členského státu.
4. Ústní slyšení není veřejné. Každá osoba, která je přizvána na jednání, může být vyslechnuta zvlášť, nebo v přítomnosti jiných přizvaných osob, přičemž se přihlédne k oprávněnému zájmu uznaného subjektu a jiných stran ve věci ochrany jejich obchodního tajemství a jiných důvěrných údajů.
5. Výpovědi každé vyslechnuté osoby jsou zaznamenány. Osobám, které se jednání zúčastnily, a dotčeným členským státům je na požádání poskytnut záznam jednání.
Článek 15
Penále za nedostatečnou spolupráci
1. Pokud Komise zamýšlí přijmout rozhodnutí o uložení penále podle čl. 7 odst. 1 uznanému subjektu, který nepřijal preventivní a nápravná opatření vyžadovaná Komisí nebo který při přijímání těchto opatření jednal s neopodstatněným zpožděním, vyrozumí uznaný subjekt nejprve písemně.
2. Oznámení Komise podle odstavce 1 odkazuje na konkrétní preventivní a nápravná opatření, která uznaný subjekt neprovedl, a podpůrné důkazy, a uznaný subjekt rovněž informuje o penále, které Komise v této souvislosti zvažuje.
3. Komise stanoví lhůtu, v níž může uznaný subjekt podat Komisi písemné připomínky. Komise není povinna vzít v úvahu písemné připomínky, které obdrží po uplynutí této lhůty.
Článek 16
Přístup ke spisu
1. Na žádost uznaného subjektu, jemuž bylo zasláno prohlášení o námitkách, udělí Komise přístup ke spisu, který obsahuje dokumenty a jiné důkazy týkající se údajného nesplnění povinnosti, které Komise shromáždila.
2. Komise stanoví datum a přijme příslušná praktická opatření pro přístup uznaného subjektu ke spisu, který může být umožněn pouze v elektronické podobě.
3. Na požádání zpřístupní Komise dotyčnému uznanému subjektu seznam všech dokumentů, které jsou ve spisu obsaženy.
4. Dotyčný uznaný subjekt má právo na přístup k dokumentům a informacím obsaženým ve spisu. Při udělování tohoto přístupu zohlední Komise náležitě obchodní tajemství, důvěrné údaje nebo interní povahu dokumentů, které vydala Komise nebo Evropská agentura pro námořní bezpečnost.
5. Pro účely odstavce 4 mohou interní dokumenty Komise a Evropské agentury pro námořní bezpečnost zahrnovat:
a)
dokumenty nebo části dokumentů, které se týkají interních porad Komise a jejích útvarů a Evropské agentury pro námořní bezpečnost, včetně stanovisek a doporučení, která Komisi zaslala Evropská agentura pro námořní bezpečnost;
b)
dokumenty nebo části dokumentů, které jsou součástí korespondence mezi Komisí a Evropskou agenturou pro námořní bezpečnost nebo mezi Komisí a členskými státy.
Článek 17
Právní zastoupení
Uznaný subjekt má právo na právní zastoupení ve všech fázích řízení podle tohoto nařízení.
Článek 18
Důvěrnost informací, služební tajemství a právo zachovat mlčenlivost
1. Řízení podle tohoto nařízení se vede s dodržením zásady důvěrnosti informací a služebního tajemství.
2. Komise, Evropská agentura pro námořní bezpečnost a orgány dotčených členských států, jakož i jejich úředníci a další osoby pracující pod jejich dohledem nesmí sdělovat informace, které získali nebo které si vyměnili podle tohoto nařízení a na něž se vztahuje povinnost ochrany služebního tajemství a důvěrnosti informací.
3. Uznaný subjekt nebo jiná osoba, která poskytne informace nebo podá připomínky podle tohoto nařízení, jasně označí jakýkoli materiál, který považuje za důvěrný, s uvedením důvodů a ve lhůtě stanovené Komisí poskytne zvláštní verzi, která nemá důvěrný charakter.
4. Komise může uznaný subjekt nebo jiné zúčastněné strany rovněž požádat, aby označily určitou část zprávy, prohlášení o námitkách nebo rozhodnutí Komise, která podle jejich názoru obsahuje obchodní tajemství.
5. Pokud k označení uvedenému v odstavcích 3 a 4 nedojde, může mít Komise za to, že dotyčné dokumenty nebo připomínky neobsahují důvěrné údaje.
6. Aniž je dotčen článek 9 nařízení (ES) č. 391/2009, mají uznané subjekty právo zachovat mlčenlivost v situacích, kdy by byly nuceny poskytovat odpovědi, z nichž by vyplývalo, že mají podíl na tom, že došlo k porušení předpisů.
Článek 19
Rozhodnutí
1. Rozhodnutí o uložení pokut a penále nebo o zrušení uznání podle tohoto nařízení se zakládá výhradně na důvodech, k nimž měl uznaný subjekt možnost podat připomínky.
2. Rozhodnutí o uložení pokuty nebo penále a stanovení příslušné částky se řídí zásadou, že pokuty a penále mají být účinné, přiměřené a odrazující.
3. Při přijímání opatření podle tohoto nařízení a rozhodování o závažnosti a dopadu příslušného jednání či opomenutí na bezpečnost a životní prostředí vezme Komise v úvahu vnitrostátní opatření, která již byla proti dotyčnému uznanému subjektu přijata na základě stejných skutečností, zejména v případě, bylo-li proti dotyčnému subjektu již vedeno soudní řízení nebo řízení o výkonu rozhodnutí.
4. Na jednání nebo opomenutí uznaného subjektu, na jehož základě byla přijata opatření podle tohoto nařízení, se nesmí vztahovat další opatření. Toto jednání nebo opomenutí však může být vzato v úvahu v následných rozhodnutích přijatých podle tohoto nařízení, aby bylo možné posoudit jejich opakování.
5. Rozhodnutí o uložení penále nebo rozhodnutí o uložení pokut a penále přijme Komise postupem podle čl. 12 odst. 2 nařízení (ES) č. 391/2009.
6. Rozhodnutí o zrušení uznání uznaného subjektu přijme Komise postupem podle čl. 12 odst. 3 nařízení (ES) č. 391/2009.
Článek 20
Opravné prostředky, oznamování a zveřejňování
1. Komise dotčený uznaný subjekt informuje o dostupných opravných prostředcích.
2. O přijetí rozhodnutí vyrozumí Komise pro informaci Evropskou agenturu pro námořní bezpečnost a členské státy.
3. V odůvodněných případech, zejména z důvodu bezpečnosti nebo ochrany životního prostředí, může Komise své rozhodnutí zveřejnit. Při zveřejňování podrobností svého rozhodnutí nebo informování členských států zohledňuje Komise oprávněné zájmy dotyčného uznaného subjektu a jiných zúčastněných osob.
Článek 21
Vymáhání pokut a penále
Komise přistoupí k vymáhání pokut a penále vystavením inkasního příkazu a vydáním výzvy k úhradě zaslaným dotyčnému uznanému subjektu v souladu s články 78 až 80 a 83 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 966/2012 (6) a články 80 až 92 nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 1268/2012 (7).
Článek 22
Promlčecí lhůty v případě ukládání pokut a penále
1. Právo Komise uložit uznanému subjektu pokuty a/nebo penále podle tohoto nařízení zaniká po uplynutí pěti let ode dne, kdy došlo k jednání nebo opomenutí ze strany uznaného subjektu, které mělo za následek nesplnění povinnosti zjištěné podle článku 3 tohoto nařízení. V případě trvajícího nebo opakovaného jednání či opomenutí, které má za následek nesplnění povinnosti, však začíná lhůta běžet dnem, kdy bylo toto jednání nebo opomenutí ukončeno.
Právo Komise uložit uznanému subjektu penále podle článku 15 tohoto nařízení zaniká po uplynutí tří let ode dne, kdy došlo k jednání nebo opomenutí ze strany uznaného subjektu, na něž se vztahovala náležitá preventivní a nápravná opatření požadovaná Komisí.
2. Promlčecí lhůty uvedené v odstavci 1 se přerušují každým opatřením, které Komise nebo Evropská agentura pro námořní bezpečnost přijme za účelem hodnocení nebo řízení o nesplnění povinnosti v souvislosti s jednáním či opomenutím uznaného subjektu. Promlčecí lhůta se přerušuje s účinkem ode dne, kdy je opatření Komise nebo agentury oznámeno uznanému subjektu.
3. Každým přerušením začíná promlčecí lhůta běžet znovu. Promlčecí lhůta však nesmí přesáhnout dobu rovnající se dvojnásobku původní lhůty, s výjimkou případů, kdy je promlčení pozastaveno podle odstavce 4.
4. Promlčecí lhůta pro uložení penále se pozastavuje po dobu, kdy je rozhodnutí Komise předmětem řízení před Soudním dvorem Evropské unie.
Článek 23
Promlčecí lhůty v případě výběru pokut a penále
1. Právo na zahájení vymáhání pokut a/nebo penále zaniká po uplynutí jednoho roku od dne, kdy rozhodnutí podle článku 19 nabude právní moci.
2. Promlčecí lhůta uvedená v odstavci 1 se přerušuje každým opatřením Komise nebo členského státu jednajícího na základě žádosti Komise, jehož cílem je vymoci úhradu pokut a/nebo penále.
3. Každý přerušením počíná lhůta běžet znovu.
4. Promlčecí lhůty uvedené v odstavcích 1 a 2 se pozastaví:
a)
po dobu lhůty pro zaplacení;
b)
po dobu, po kterou je vymáhání pozastaveno na základě rozhodnutí Soudního dvora Evropské unie.
Článek 24
Počítání lhůt
1. Lhůty stanovené v tomto nařízení začínají běžet prvním dnem po obdržení sdělení Komise nebo po jeho osobním převzetí.
2. V případě sdělení určeného Komisi se má za to, že příslušné lhůty byly dodrženy, pokud bylo sdělení zasláno doporučeně před uplynutím příslušné lhůty.
3. Při stanovování lhůt zohledňuje Komise jak právo na řádný proces, tak zvláštní okolnosti každého rozhodovacího postupu podle tohoto nařízení.
4. V případě potřeby a na základě odůvodněné žádosti podané před uplynutím původní lhůty mohou být lhůty prodlouženy.
Článek 25
Spolupráce s příslušnými vnitrostátními orgány
Informace poskytnuté příslušnými vnitrostátními orgány v odpovědi na žádost Komise použije Komise pouze k těmto účelům:
a)
plnění úkolů, které jí byly svěřeny podle nařízení (ES) č. 391/2009 v souvislosti s uznáváním uznaných subjektů a dohledem nad nimi;
b)
jako důkazy pro účely rozhodování podle tohoto nařízení, aniž jsou dotčeny články 16 a 18 tohoto nařízení.
KAPITOLA V
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 26
Použití
Události, k nimž došlo před vstupem nařízení (ES) č. 391/2009 v platnost, nezakládají důvod k opatřením přijatým podle tohoto nařízení.
Článek 27
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 18. července 2014.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 788/2014
z dnia 18 lipca 2014 r.
ustanawiające szczegółowe zasady nakładania grzywien i okresowych kar pieniężnych na organizacje dokonujące inspekcji i przeglądów na statkach oraz cofnięcia uznania tym organizacjom, zgodnie z art. 6 i 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach (1), w szczególności jego art. 14 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Na mocy art. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 391/2009 upoważniono Komisję do nakładania grzywien i okresowych kar pieniężnych na uznane organizacje, zgodnie z definicją w art. 2 tego rozporządzenia, lub do cofnięcia uznania danej organizacji w celu zapewnienia przestrzegania kryteriów i obowiązków ustanowionych na mocy tego rozporządzenia, tak aby jednoznacznie wyeliminować wszelkie potencjalne zagrożenia dla bezpieczeństwa lub dla środowiska.
(2)
W interesie przejrzystości leży ustanowienie, zgodnie z art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 391/2009, szczegółowych przepisów odnośnie do procedur dotyczących podejmowania decyzji, jak również sposobu obliczania grzywien i okresowych kar pieniężnych przez Komisję, tak aby były one z góry znane organizacjom, których to dotyczy, w tym także szczególnych kryteriów dokonywania przez Komisję oceny wagi danego przypadku oraz zakresu, w jakim zagrożone zostało bezpieczeństwo lub ochrona środowiska.
(3)
Dzięki wprowadzeniu grzywien i okresowych kar pieniężnych Komisja powinna otrzymać dodatkowe narzędzie, umożliwiające jej bardziej zróżnicowane, elastyczne i stopniowe reagowanie na naruszanie przepisów zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 391/2009 przez uznaną organizację niż cofnięcie jej uznania.
(4)
Okresowe kary pieniężne powinny skutecznie zapewniać niezwłoczne i prawidłowe usuwanie wszelkich naruszeń zobowiązań oraz wymagań ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 391/2009. Dlatego rozporządzenie (WE) nr 391/2009 upoważnia Komisję do stosowania okresowych kar pieniężnych - w przypadku gdy uznana organizacja nie podjęła działań zapobiegawczych i zaradczych wymaganych przez Komisję - po upływie odpowiedniego czasu i do momentu podjęcia niezbędnych działań przez uznaną organizację, której to dotyczy. W razie potrzeby, w świetle okoliczności sprawy, dzienna stawka okresowej kary pieniężnej może stopniowo wzrastać, aby odzwierciedlić pilność wymaganych działań.
(5)
Wobec znacznego zróżnicowania uznanych organizacji pod względem ich wielkości obliczanie grzywien i okresowych kar pieniężnych jako ułamka obrotów organizacji, z uwzględnieniem maksymalnego pułapu ustanowionego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 391/2009, jest prostym sposobem uczynienia z grzywien i okresowych kar pieniężnych narzędzia odstraszającego, a zarazem zachowania ich proporcjonalności do powagi danego przypadku oraz do zdolności ekonomicznej danej organizacji.
(6)
Stosowanie maksymalnej łącznej kwoty pułapu dla grzywien i okresowych kar pieniężnych powinno być w interesie przejrzystości i pewności prawa wyraźnie określone, z uwzględnieniem różnych okoliczności ich zastosowania. Z tych samych powodów należy również ustanowić sposób, w jaki obliczany jest łączny średni obrót każdej uznanej organizacji w poprzednich trzech latach gospodarczych w odniesieniu do działalności objętej zakresem rozporządzenia (WE) nr 391/2009.
(7)
Właściwe jest, aby decyzja o cofnięciu uznania organizacji na podstawie warunków ustanowionych w art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 391/2009 uwzględniała wszystkie czynniki związane z nadrzędnym celem monitorowania działalności uznanych organizacji oraz ogólnych wyników, w tym skuteczność wszelkich grzywien i okresowych kar pieniężnych, które zostały już nałożone za powtarzalne i poważne naruszenia tego rozporządzenia.
(8)
Należy ustanowić szczególną procedurę w celu umożliwienia Komisji, czy to z własnej inicjatywy, czy też na wniosek państwa członkowskiego lub państw członkowskich, cofnięcia uznania organizacji zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 391/2009, zgodnie z uprawnieniami Komisji do dokonywania oceny uznanych organizacji oraz do nakładania grzywien i okresowych kar pieniężnych przy zastosowaniu powiązanych procedur określonych w niniejszym rozporządzeniu.
(9)
Ważne jest, aby decyzja o nałożeniu grzywien, okresowych kar pieniężnych lub cofnięciu uznania zgodnie z niniejszym rozporządzeniem była oparta wyłącznie na podstawach, w odniesieniu do których uznana organizacja, której to dotyczy, miała możliwość przedstawić swoje uwagi.
(10)
Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności w odniesieniu do prawa do obrony oraz zasady poufności, a także zasady unikania podwójnego karania za to samo wykroczenie, zgodnie z ogólnymi zasadami prawa oraz orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
(11)
Decyzje o nałożeniu grzywien i okresowych kar pieniężnych zgodnie z tym rozporządzeniem powinny stanowić tytuł egzekucyjny zgodnie z art. 299 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz mogą podlegać przeglądowi przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
(12)
W celu zagwarantowania uczciwości i pewności prawa w toku postępowania należy ustanowić szczegółowe zasady obliczania terminów ustalonych przez Komisję w czasie postępowania oraz terminów przedawnienia obowiązujących Komisję w odniesieniu do nakładania i egzekwowania grzywien i okresowych kar pieniężnych, biorąc pod uwagę datę wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 391/2009.
(13)
Wykonanie niniejszego rozporządzenia wymaga skutecznej współpracy między zainteresowanymi państwami członkowskimi, Komisją i Europejską Agencją ds. Bezpieczeństwa Morskiego. W tym celu konieczne jest wyjaśnienie praw i obowiązków każdej ze stron w procedurach ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu, aby zapewnić skuteczne prowadzenie dochodzeń, podejmowanie decyzji oraz działania następcze zgodnie z art. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 391/2009.
(14)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniu Morza przez Statki (COSS), ustanowionego na mocy rozporządzenia (WE) nr 2099/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (2),
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Przedmiot
W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się przepisy w celu wykonania przez Komisję art. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 391/2009.
Określa się w nim kryteria ustalania wysokości grzywien i okresowych kar pieniężnych, procedury podejmowania decyzji o nałożeniu grzywny i okresowej kary pieniężnej lub o cofnięciu uznania uznanej organizacji, z inicjatywy Komisji lub na wniosek państwa członkowskiego.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje podane w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 391/2009.
Dodatkowo zastosowanie ma następująca definicja:
„zainteresowane państwo członkowskie” oznacza każde państwo członkowskie, które powierzyło uznanej organizacji zadania kontroli i inspekcji statków oraz wydawania świadectw statkom pływającym pod jego banderą, w celu zapewnienia zgodności z międzynarodowymi konwencjami, zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/15/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach oraz odpowiednich działań administracji morskich (3), w tym państwo członkowskie, które przedłożyło Komisji wniosek o uznanie takiej organizacji zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 391/2009.
ROZDZIAŁ II
GRZYWNY I OKRESOWE KARY PIENIĘŻNE
Artykuł 3
Stwierdzenie naruszenia przepisów
1. Komisja stwierdza naruszenie zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 391/2009, w przypadku gdy:
a)
poważna lub powtarzająca się niezgodność uznanej organizacji z co najmniej jednym spośród minimalnych kryteriów określonych w załączniku I rozporządzenia (WE) nr 391/2009 lub zobowiązań określonych w art. 8 ust. 4 oraz art. 9, 10 i 11 rozporządzenia (WE) nr 391/2009 ujawniające poważne niedociągnięcia w strukturze uznanej organizacji, jej systemach, procedurach lub kontrolach wewnętrznych;
b)
pogarszająca się skuteczność uznanej organizacji, biorąc pod uwagę decyzję Komisji 2009/491/WE (4), wskazuje na poważne uchybienia w strukturze tej organizacji, jej systemach, procedurach lub kontrolach wewnętrznych;
c)
w toku oceny uznana organizacja rozmyślnie podała Komisji błędne, niepełne lub wprowadzające w błąd informacje bądź w inny sposób utrudniała przeprowadzenie tej oceny.
2. We wszelkich postępowaniach w sprawie naruszenia na mocy niniejszego rozporządzenia obowiązek udowodnienia naruszenia spoczywa na Komisji.
Artykuł 4
Obliczanie wysokości grzywien
1. Grzywnę w podstawowym wymiarze w wysokości 0,6 % całkowitych średnich obrotów uznanej organizacji, określonych zgodnie z art. 9, należy początkowo nałożyć za każde naruszenie stwierdzone na podstawie art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 391/2009.
2. W celu obliczenia indywidualnej grzywny w przypadku każdego naruszenia podstawowy wymiar grzywny, o którym mowa w ust. 1, zostaje zwiększony lub zmniejszony w oparciu o wagę i skutki naruszenia, w szczególności zakres, w jakim zagrożone zostało bezpieczeństwo lub ochrona środowiska, odpowiednio zgodnie z art. 5 i 6.
3. Maksymalna kwota każdej pojedynczej grzywny nie przekracza 1,8 % całkowitych średnich obrotów uznanej organizacji.
4. W przypadku gdy jedno działanie uznanej organizacji lub zaniechanie przez nią działania stanowi jedyną podstawę dwóch lub większej liczby naruszeń na podstawie art. 6 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 391/2009 stwierdzonych zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. a) niniejszego rozporządzenia, kwota jednocześnie nałożonej grzywny jest równa wysokości najwyższej indywidualnej grzywny obliczonej w odniesieniu do danych naruszeń.
5. Łączna kwota grzywny nałożonej na uznaną organizację na mocy jednej decyzji jest równa sumie wszystkich indywidualnych grzywien wynikających z zastosowania ust. 1-4 niniejszego artykułu, bez uszczerbku dla maksymalnego pułapu ustanowionego na mocy art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 391/2009, jak określono w art. 8 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 5
Ocena wagi naruszenia
Przy ocenie wagi każdego naruszenia Komisja bierze pod uwagę wszystkie istotne okoliczności obciążające i łagodzące, a w szczególności:
a)
czy działanie organizacji wynikało z zaniedbania czy z działania umyślnego;
b)
liczbę działań lub zaniechań uznanej organizacji, które stanowią przyczynę naruszenia;
c)
czy naruszenie dotyczyło pojedynczych biur, obszarów geograficznych czy całej organizacji;
d)
czy doszło do ponownego wystąpienia działania uznanej organizacji lub zaniechania przez nią działania, które były przyczyną naruszenia;
e)
czas trwania uchybienia;
f)
czy doszło do wprowadzenia w błąd w odniesieniu do faktycznego stanu statków w świadectwach i poświadczeniach zgodności wydanych przez uznaną organizację lub do włączenia do nich informacji nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd;
g)
uprzednie sankcje, w tym kary finansowe, nałożone na tę samą uznaną organizację;
h)
czy naruszenie wynika z umowy między uznanymi organizacjami lub uzgodnionej praktyki, które mają na celu lub których skutkiem jest naruszenie kryteriów i obowiązków przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 391/2009;
i)
stopień staranności i wolę współpracy uznanej organizacji w zakresie ujawniania odnośnych działań lub zaniechań, jak również przy ustalaniu naruszeń przez Komisję.
Artykuł 6
Ocena skutków naruszenia
Podczas dokonywania oceny skutków każdego naruszenia, zwłaszcza zakresu, w jakim zagrożone zostało bezpieczeństwo i ochrona środowiska, Komisja bierze pod uwagę wszystkie istotne okoliczności obciążające i łagodzące, a w szczególności:
a)
charakter i zakres uchybień rzeczywiście lub potencjalnie odnoszących się do jednostek, którym dana organizacja wystawia świadectwa, których to uchybień wyżej wymieniona organizacja w wyniku danego naruszenia przepisów nie wykryła lub może nie być w stanie wykryć, lub w odniesieniu do których nie zażądała lub może nie być w stanie zażądać terminowej korekty, biorąc pod uwagę w szczególności kryteria dotyczące zatrzymania statku, określone w załączniku X do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE (5) w sprawie kontroli państwa portu;
b)
liczbę jednostek, którym dana organizacja wystawia świadectwa, rzeczywiście lub potencjalnie objętych naruszeniem;
c)
wszelkie inne okoliczności stwarzające konkretne zagrożenia, takie jak rodzaj statków faktycznie lub potencjalnie objętych naruszeniem.
Artykuł 7
Okresowe kary pieniężne
1. Komisja może nałożyć na organizację, której to dotyczy, okresowe kary pieniężne, o których mowa w art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 391/2009, bez uszczerbku dla grzywien nakładanych na mocy art. 3, w celu zapewnienia, że zostaną podjęte działania zapobiegawcze i naprawcze wymagane przez Komisję w wyniku przeprowadzonej przez nią oceny uznanej organizacji.
2. W decyzji o nałożeniu grzywien na mocy art. 3 Komisja może również ustanowić okresowe kary pieniężne nakładane na uznaną organizację w przypadku gdy i na czas dopóty, dopóki nie dokona ona działań naprawczych lub występują nieuzasadnione opóźnienia w usuwaniu naruszenia.
3. W decyzji o nałożeniu okresowych kar pieniężnych ustala się termin, w którym uznana organizacja musi wykonać wymagane działania.
4. Okresowe kary pieniężne stosuje się od dnia następującego po wygaśnięciu terminu ustalonego zgodnie z ust. 3 do dnia, w którym organizacja podjęła odpowiednie działania naprawcze, pod warunkiem że Komisja uznała czynności naprawcze za zadowalające.
5. Podstawowa kwota dzienna okresowych kar pieniężnych w przypadku każdego naruszenia wynosi 0,0033 % całkowitych średnich obrotów uznanej organizacji, obliczonych zgodnie z art. 9. W celu obliczenia indywidualnej kwoty okresowych kar pieniężnych za każde naruszenie, kwotę podstawową dostosowuje się na podstawie wagi naruszenia i z uwzględnieniem zakresu, w jakim zostało zagrożone bezpieczeństwo lub ochrona środowiska, w świetle art. 5 i 6 niniejszego rozporządzenia.
6. Komisja może zdecydować, biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, a w szczególności w świetle pilności działań naprawczych, które mają zostać podjęte przez daną organizację, o zwiększeniu kwoty dziennej okresowych kar pieniężnych do następujących poziomów:
a)
w przypadku gdy uznana organizacja przekracza termin ustanowiony w ust. 3 o więcej niż 120 dni: za każdy dzień, licząc od sto dwudziestego pierwszego do trzechsetnego dnia od upływu terminu o 0,005 % całkowitych średnich obrotów danej organizacji, obliczonych zgodnie z art. 9;
b)
w przypadku gdy uznana organizacja przekracza termin ustanowiony na mocy pkt 3 o więcej niż 300 dni: za każdy dzień, licząc od trzysta pierwszego dnia od upływu terminu o 0,01 % całkowitych średnich obrotów danej organizacji, obliczonych zgodnie z art. 9.
7. Całkowita kwota okresowych kar pieniężnych nałożonych na mocy niniejszego artykułu, samodzielnie lub w uzupełnieniu do grzywien, nie może przekraczać maksymalnego pułapu ustanowionego zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 391/2009, jak określono w art. 8 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 8
Ustalenie maksymalnej łącznej kwoty grzywien i okresowych kar pieniężnych
Maksymalną łączną kwotę grzywien i okresowych kar pieniężnych nałożonych na uznaną organizację, zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 391/2009, ustala się w następujący sposób:
a)
łączna kwota grzywien nałożonych na uznaną organizację zgodnie z art. 4 w ciągu jednego roku obrotowego tej organizacji, biorąc pod uwagę datę wydania decyzji o nałożeniu grzywny, oraz, w przypadku wydania więcej niż jednej decyzji o nałożeniu grzywien na tę organizację, pierwszej decyzji nakładającej grzywnę na wspomnianą organizację, nie przekracza 5 % całkowitych średnich obrotów danej organizacji, obliczonych zgodnie z art. 9;
b)
łączna kwota grzywien nałożonych na uznaną organizację zgodnie z art. 4 w ciągu jednego roku obrotowego tej organizacji ustalona zgodnie z ust. 1 i okresowych kar pieniężnych nakładanych w tej samej decyzji zgodnie z art. 7 ust. 2 oraz zwiększonych za czas niepodejmowania odpowiednich działań naprawczych przez organizację nie przekracza 5 % całkowitych średnich obrotów tej organizacji, obliczonych zgodnie z art. 9. Nie naruszając przepisów art. 21, wysokość okresowych kar pieniężnych ściąganych przez Komisję nie przekracza pułapu 5 %;
c)
łączna kwota okresowych kar pieniężnych nałożonych na uznaną organizację zgodnie z art. 7 ust. 1 oraz zwiększonych za czas niepodejmowania odpowiednich działań naprawczych przez organizację nie przekracza 5 % całkowitych średnich obrotów tej organizacji, obliczonych zgodnie z art. 9. Nie naruszając przepisów art. 21, wysokość okresowych kar pieniężnych ściąganych przez Komisję nie przekracza pułapu 5 %.
Artykuł 9
Obliczanie obrotu
1. Do celów niniejszego rozporządzenia całkowite średnie obroty danej uznanej organizacji wynoszą jedną trzecią kwoty uzyskanej na drodze zsumowania, w ciągu trzech lat obrotowych poprzedzających decyzję Komisji, łącznych obrotów jednostki macierzystej, która dysponuje uznaniem, i wszystkich podmiotów prawnych objętych tym uznaniem na koniec każdego roku.
2. W przypadku grupy składającej potwierdzone skonsolidowane sprawozdania obrót, o którym mowa w ust. 1, odpowiada w odniesieniu do jednostki macierzystej oraz wszystkich podmiotów prawnych należących do tej grupy, które są objęte tym uznaniem na koniec każdego roku obrotowego, skonsolidowanym przychodom tych podmiotów.
3. W zastosowaniu ust. 1 i 2 pod uwagę bierze się jedynie działania wchodzące w zakres stosowania rozporządzenia (WE) nr 391/2009.
ROZDZIAŁ III
COFNIĘCIE UZNANIA
Artykuł 10
Cofnięcie uznania
1. Z inicjatywy własnej lub na wniosek państwa członkowskiego Komisja może przyjąć decyzję o cofnięciu uznania organizacji w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. a)-e) rozporządzenia (WE) nr 391/2009.
2. W celu ustalenia, czy powtarzające się i rażące uchybienie stanowi niedopuszczalne zagrożenie dla bezpieczeństwa lub środowiska naturalnego zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia (WE) nr 391/2009, należy uwzględnić następujące elementy:
a)
informacje i okoliczności, o których mowa w art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 391/2009, zwłaszcza w świetle okoliczności, o których mowa w art. 5 i 6 niniejszego rozporządzenia;
b)
kryteria i, w zależności od przypadku, progi określone w decyzji Komisji 2009/491/WE.
3. W przypadku gdy grzywny i okresowe kary pieniężne nałożone na uznaną organizację osiągną maksymalny pułap ustanowiony zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 391/2009, a uznana organizacja nie podjęła odpowiednich działań naprawczych, Komisja może uznać, że cel zastosowania tych środków w postaci usunięcia wszelkich potencjalnych zagrożeń dla bezpieczeństwa lub środowiska nie został osiągnięty.
Artykuł 11
Procedura cofnięcia uznania na wniosek państwa członkowskiego
1. W przypadku gdy państwo członkowskie wnosi do Komisji o cofnięcie uznania organizacji zgodnie z art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 391/2009, kieruje ono ten wniosek do Komisji z zachowaniem formy pisemnej.
2. Wnioskujące państwo członkowskie przedstawia uzasadnienie swojego wniosku w szczegółach i, w stosownych przypadkach, poprzez odniesienie do kryteriów wymienionych w art. 7 ust. 1 oraz okoliczności, o których mowa w art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 391/2009, a także okoliczności wyszczególnionych w art. 10 ust. 2 i 3 niniejszego rozporządzenia.
3. Wnioskujące państwo członkowskie dostarcza Komisji wszelkie niezbędne dokumenty dowodowe, które uzasadniają jego wniosek, odpowiednio sklasyfikowane i ponumerowane.
4. Komisja potwierdza na piśmie odbiór wniosku państwa członkowskiego.
5. Jeżeli Komisja uzna, że do podjęcia decyzji niezbędne są dodatkowe informacje, wyjaśnienia i dowody, niezwłocznie informuje o tym wnioskujące państwo członkowskie i zwraca się do niego o uzupełnienie jego wniosku, w razie konieczności w wyznaczonym terminie, który nie może być krótszy niż cztery tygodnie. Wniosku państwa członkowskiego nie uznaje się za kompletny do czasu przedłożenia wszystkich niezbędnych informacji.
6. Jeżeli Komisja uzna, iż wniosek państwa członkowskiego jest uzasadniony, w terminie jednego roku od otrzymania kompletnego wniosku kieruje ona pisemne zgłoszenie zastrzeżeń do organizacji, której to dotyczy, zgodnie z art. 12, w celu cofnięcia jej uznania zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. W tym przypadku wnioskującemu państwu członkowskiemu przyznawany jest status i prawa zainteresowanego państwa członkowskiego, określone w rozdziale IV niniejszego rozporządzenia.
Jeżeli w tym samym terminie Komisja stwierdza, że wniosek państwa członkowskiego jest nieuzasadniony, informuje o tym wnioskujące państwo członkowskie, podając przyczyny takiego stwierdzenia, oraz wzywa do przedłożenia uwag w wyznaczonym terminie, który nie może być krótszy niż trzy miesiące. W terminie sześciu miesięcy po otrzymaniu tych uwag Komisja albo potwierdza, że wniosek jest nieuzasadniony, albo kieruje pisemne zgłoszenie zastrzeżeń, zgodnie z akapitem pierwszym.
7. Jeżeli Komisja stwierdzi, że wniosek państwa członkowskiego jest nieuzasadniony lub że pozostaje niekompletny po upływie terminu, o którym mowa w ust. 5, może ona zadecydować o włączeniu całości lub części tego wniosku oraz towarzyszącej mu dokumentacji do oceny uznanej organizacji, podejmowanej zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 391/2009.
8. Komisja informuje corocznie komitet COSS o wnioskach dotyczących cofnięcia uznania przedłożonych przez państwa członkowskie, jak również o trwających procedurach cofnięcia zapoczątkowanych przez Komisję.
ROZDZIAŁ IV
PRZEPISY WSPÓLNE
Artykuł 12
Zgłoszenie zastrzeżeń
1. W przypadku gdy Komisja uzna, że istnieją podstawy do nałożenia grzywny i okresowych kar pieniężnych na uznaną organizację zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 391/2009, lub do cofnięcia uznania organizacji zgodnie z art. 7 tego rozporządzenia, kieruje ona pisemne zgłoszenie zastrzeżeń do tej organizacji i informuje o tym zainteresowane państwa członkowskie.
2. Zgłoszenie zastrzeżeń zawiera:
a)
szczegółowy opis działań i zaniechań uznanej organizacji, włącznie z opisem stanu faktycznego oraz wskazanie, w stosownych przypadkach, przepisów rozporządzenia (WE) nr 391/2009, które zdaniem Komisji zostały naruszone przez uznaną organizację;
b)
wskazanie odpowiednich dowodów, na których oparte są odnośne ustalenia, w tym w odniesieniu do sprawozdania z kontroli, sprawozdania z oceny oraz wszelkich innych stosownych dokumentów, które zostały wcześniej przekazane organizacji przez Komisję lub Europejską Agencję Bezpieczeństwa Morskiego, działającą w imieniu Komisji;
c)
pouczenie, że Komisja może nałożyć grzywny i okresowe kary pieniężne lub cofnąć uznanie zgodnie z art. 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 391/2009.
3. Przekazując zgłoszenie zastrzeżeń, Komisja zwróci się do uznanej organizacji i zainteresowanych państw członkowskich o przedłożenie uwag na piśmie w wyznaczonym terminie, który nie może w żadnym przypadku być krótszy niż sześć tygodni, licząc od daty otrzymania pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń. Komisja nie jest zobowiązana do uwzględnienia wniosków otrzymanych po upływie tego terminu, bez uszczerbku dla przepisów art. 24 ust. 4 niniejszego rozporządzenia.
4. Przedłożenie zgłoszenia zastrzeżeń nie ma skutku zawieszającego w odniesieniu do oceny organizacji, której to dotyczy. W dowolnym momencie przed przyjęciem decyzji w sprawie nałożenia grzywny i okresowych kar pieniężnych lub cofnięciem uznania zgodnie z niniejszym rozporządzeniem Komisja może przeprowadzić dodatkowe inspekcje biur i obiektów organizacji, dokonać wizytacji statków dopuszczonych przez organizację lub zażądać od uznanej organizacji w formie pisemnej dostarczenia dodatkowych informacji odnoszących się do spełniania przez nią kryteriów i obowiązków zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 391/2009.
5. W dowolnym momencie przed przyjęciem decyzji w sprawie nałożenia grzywny i okresowych kar pieniężnych lub cofnięciem uznania zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, Komisja może zmienić swoją ocenę uznanej organizacji, której to dotyczy. Jeżeli nowa ocena uznanej organizacji różni się od oceny, która doprowadziła do pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń, ponieważ odkryto nowe fakty lub z powodu nowych naruszeń bądź nowych okoliczności dotyczących wagi naruszenia lub jego skutków dla bezpieczeństwa i środowiska naturalnego, Komisja wydaje nowe oświadczenie o zastrzeżeniach.
Artykuł 13
Wnioski o udzielenie informacji
Aby uzyskać wyjaśnienie faktów do celów art. 12, Komisja może zażądać na piśmie od uznanej organizacji przedstawienia ustnych lub pisemnych wyjaśnień, szczegółowych informacji lub dokumentów w określonym terminie, który w żadnym wypadku nie może być krótszy niż cztery tygodnie. W takim przypadku Komisja informuje uznaną organizację o okresowych karach pieniężnych oraz grzywnach, które mogą zostać nałożone z tytułu niezastosowania się do wniosku lub w przypadku nieuzasadnionych opóźnień w dostarczaniu informacji bądź przekazania Komisji informacji celowo nieprawdziwych, niepełnych lub wprowadzających w błąd.
Artykuł 14
Rozprawa
1. Na wniosek uznanej organizacji, do której skierowano pisemne zgłoszenie zastrzeżeń, Komisja oferuje tej organizacji możliwość przedstawienia argumentów podczas rozprawy.
2. Komisja wezwie właściwe władze zainteresowanych państw członkowskich i może, z własnej inicjatywy lub na wniosek zainteresowanych państw członkowskich, zaprosić wszelkie inne podmioty mające uzasadniony interes w przedmiotowych naruszeniach, do wzięcia udziału w rozprawie. Komisja może zdecydować, że będzie ją wspierać Europejska Agencja Bezpieczeństwa Morskiego.
3. Osoby fizyczne lub prawne zaproszone do udziału w rozprawie uczestniczą w niej osobiście lub są reprezentowane przez swych prawnych lub upoważnionych przedstawicieli. Państwa członkowskie są reprezentowane przez urzędników danego państwa członkowskiego.
4. Rozprawy są niejawne. Każda osoba zaproszona do uczestnictwa może być przesłuchiwana oddzielnie lub w obecności innych osób zaproszonych do stawienia się, z uwzględnieniem uzasadnionego interesu uznanej organizacji oraz innych stron w zakresie ochrony ich tajemnic handlowych i innych poufnych informacji.
5. Zeznania każdej wysłuchiwanej osoby są rejestrowane. Na żądanie zapis rozprawy udostępnia się osobom, które w niej uczestniczyły, i zainteresowanym państwom członkowskim.
Artykuł 15
Okresowe kary pieniężne z tytułu braku współpracy
1. Jeżeli Komisja zamierza przyjąć decyzję o nałożeniu okresowych kar pieniężnych, o których mowa w art. 7 ust. 1, na uznaną organizację, która nie podjęła lub z nieuzasadnionego powodu opóźniła podjęcie działań zapobiegawczych i naprawczych, o które wnioskowała Komisja, uprzednio powiadamia ona o tym daną uznaną organizację na piśmie.
2. Powiadomienie przez Komisję zgodnie z ust. 1 zawiera odniesienie do szczegółowych działań zapobiegawczych i naprawczych, które nie zostały podjęte przez uznaną organizację, i dokumentacji dowodowej, a także informację o okresowych karach pieniężnych, których nałożenie na uznaną organizację Komisja w związku z tym obecnie rozważa.
3. Komisja ustala termin, w którym uznana organizacja może przedstawić Komisji na piśmie swoje uwagi. Komisja nie jest zobowiązana do uwzględniania pisemnych uwag otrzymanych po upływie tego terminu.
Artykuł 16
Dostęp do akt
1. Na wniosek uznanej organizacji, do której skierowano pisemne zgłoszenie zastrzeżeń, Komisja umożliwia dostęp do akt zawierających dokumenty i inne dowody zebrane przez Komisję w sprawie domniemanego naruszenia.
2. Komisja ustala datę i wydaje stosowne uzgodnienia praktyczne dotyczące dostępu uznanej organizacji do akt, który może być udzielony wyłącznie w formie elektronicznej.
3. Na żądanie uznanej organizacji, której dotyczy postępowanie, Komisja udostępnia wykaz wszystkich dokumentów zawartych w aktach.
4. Uznana organizacja, której dotyczy postępowanie, ma prawo dostępu do dokumentów i informacji w nich zawartych. Przy udzielaniu takiego dostępu Komisja należycie bierze pod uwagę tajemnice handlowe, informacje poufne lub wewnętrzny charakter dokumentów wydanych przez Komisję lub Europejską Agencję Bezpieczeństwa Morskiego.
5. Do celów ust. 4 wewnętrzne dokumenty Komisji i Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego mogą obejmować:
a)
dokumenty lub części dokumentów dotyczące wewnętrznych obrad Komisji i jej służb oraz Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego, w tym opinie i zalecenia Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego skierowane do Komisji;
b)
dokumenty lub części dokumentów stanowiące część korespondencji pomiędzy Komisją i Europejską Agencją Bezpieczeństwa Morskiego lub między Komisją a państwami członkowskimi.
Artykuł 17
Reprezentacja prawna
Uznana organizacja ma prawo do reprezentacji prawnej na wszystkich etapach postępowania na mocy niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 18
Poufność, tajemnica zawodowa i prawo do zachowania milczenia
1. Postępowanie na mocy niniejszego rozporządzenia przeprowadza się zgodnie z zasadami poufności i tajemnicy zawodowej.
2. Komisja, Europejska Agencja Bezpieczeństwa Morskiego i władze zainteresowanych państw członkowskich, a także ich urzędnicy, pracownicy i inne osoby pracujące pod ich nadzorem, nie mogą ujawniać informacji, które zostały uzyskane lub są wymieniane na podstawie niniejszego rozporządzenia, i które, z uwagi na swój charakter, są objęte obowiązkiem zachowania poufności zawodowej i tajemnicy zawodowej.
3. Każda uznana organizacja lub inne osoby przekazujące informacje lub uwagi zgodnie z niniejszym rozporządzeniem wyraźnie wskazują, z odpowiednim uzasadnieniem, materiał uznany za poufny oraz przedstawiają osobną wersję nieobjętą klauzulą poufności w terminie ustalonym przez Komisję.
4. Komisja może również wymagać od uznanych organizacji i innych zainteresowanych stron wskazania, które części sprawozdania, pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń lub decyzji wydanej przez Komisję zawierają - ich zdaniem - tajemnice handlowe.
5. W przypadku braku wskazania, o którym mowa w ust. 3 i 4, Komisja może uznać, że dane dokumenty lub uwagi nie zawierają poufnych informacji.
6. Nie naruszając przepisów art. 9 rozporządzenia (WE) nr 391/2009, uznana organizacja ma prawo do zachowania milczenia w sytuacjach, w których byłaby zmuszona do udzielenia odpowiedzi mogących się wiązać z uznaniem przez nią zaistnienia naruszenia.
Artykuł 19
Decyzja
1. Decyzja o nałożeniu grzywien, okresowych kar pieniężnych lub cofnięciu uznania zgodnie z niniejszym rozporządzeniem jest oparta wyłącznie na podstawach, w odniesieniu do których uznana organizacja, której to dotyczy, miała możliwość przedstawić swoje uwagi.
2. W decyzji dotyczącej nałożenia grzywny lub okresowej kary pieniężnej oraz ustalania ich właściwej wysokości uwzględnia się zasady skuteczności, proporcjonalności oraz funkcji odstraszającej.
3. Przyjmując środki zgodnie z niniejszym rozporządzeniem oraz podejmując decyzję o wadze odnośnych działań lub zaniechań oraz ich skutkach dla bezpieczeństwa i środowiska naturalnego, Komisja bierze pod uwagę już podjęte na podstawie tych samych faktów środki krajowe wobec danej uznanej organizacji, w szczególności w przypadkach gdy organizacja ta była już przedmiotem postępowania sądowego lub postępowania egzekucyjnego.
4. Działania i zaniechania uznanej organizacji, na których podstawie podjęto środki zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, nie mogą być przedmiotem innych środków. Te działania lub zaniechania mogą być jednakże brane pod uwagę w kolejnych decyzjach przyjmowanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem w celu dokonania oceny ich ponownego wystąpienia.
5. Decyzję o nałożeniu okresowych kar pieniężnych lub decyzję o nałożeniu grzywien i okresowych kar pieniężnych Komisja przyjmuje zgodnie z procedurą mającą zastosowanie na mocy art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 391/2009.
6. Decyzję o cofnięciu uznania uznanej organizacji Komisja przyjmuje zgodnie z procedurą mającą zastosowanie na mocy art. 12 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 391/2009.
Artykuł 20
Środki odwoławcze, powiadomienia i publikacja
1. Komisja informuje uznaną organizację o przysługujących jej środkach odwoławczych.
2. Komisja powiadamia o swojej decyzji Europejską Agencję Bezpieczeństwa Morskiego i państwa członkowskie w celach informacyjnych.
3. W uzasadnionych przypadkach, w szczególności ze względu na bezpieczeństwo lub ochronę środowiska, Komisja może podać swoją decyzję do publicznej wiadomości. Publikując szczegóły decyzji oraz informując państwa członkowskie, Komisja uwzględnia uzasadniony interes uznanej organizacji oraz innych osób.
Artykuł 21
Egzekucja grzywien i kar pieniężnych
Komisja przystępuje do egzekucji grzywien i kar pieniężnych poprzez ustanowienie nakazu egzekucyjnego oraz wydanie noty debetowej skierowanej do uznanej organizacji, zgodnie z przepisami art. 78-80 i 83 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE, Euratom) nr 966/2012 (6) oraz art. 80-92 Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1268/2012 (7).
Artykuł 22
Terminy przedawnienia dotyczące nakładania grzywien i okresowych kar pieniężnych
1. Prawo Komisji do nakładania grzywien i okresowych kar pieniężnych na uznaną organizację zgodnie z niniejszym rozporządzeniem wygasa po upływie pięciu lat od dnia, w którym doszło do popełnienia przez uznaną organizację działania lub zaniechania, które doprowadziło do naruszenia stwierdzonego zgodnie z art. 3 niniejszego rozporządzenia. Jednakże w przypadku ciągłych lub powtarzających się działań lub zaniechań, które doprowadzają do naruszenia, bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia zaprzestania działania lub zaniechania.
Prawo Komisji do nałożenia okresowych kar pieniężnych na uznaną organizację zgodnie z art. 15 niniejszego rozporządzenia wygasa po trzech latach od dnia, w którym doszło do popełnienia przez uznaną organizację działania lub zaniechania, w odniesieniu do których Komisja zwróciła się o podjęcie odpowiednich działań zapobiegawczych i naprawczych.
2. Wszelkie działania, podejmowane przez Komisję lub Europejską Agencję Bezpieczeństwa Morskiego w celu dokonania oceny lub postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w odniesieniu do działania lub zaniechania ze strony uznanej organizacji, przerywają dany termin przedawnienia określony w ust. 1. Przerwanie biegu przedawnienia następuje ze skutkiem od dnia powiadomienia uznanej organizacji o podjętym działaniu Komisji.
3. Każde przerwanie biegu powoduje, że termin przedawnienia zaczyna biec od nowa. Termin przedawnienia nie może jednak przekraczać dwukrotności początkowego terminu przedawnienia, z wyjątkiem przypadku, gdy bieg przedawnienia został zawieszony zgodnie z ust. 4.
4. Bieg przedawnienia dotyczącego nałożenia okresowych kar pieniężnych zostaje zawieszony na okres, w którym decyzja Komisji jest przedmiotem postępowania toczącego się przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Artykuł 23
Terminy przedawnienia dotyczące ściągania grzywien i okresowych kar pieniężnych
1. Prawo do wszczęcia procedury egzekucji grzywien i okresowych kar pieniężnych wygasa po upływie roku od czasu uprawomocnienia się decyzji podjętej na podstawie art. 19.
2. Bieg terminu przedawnienia, o którym mowa w ust. 1, zostaje przerwany przez podjęcie przez Komisję lub państwo członkowskie działające na wniosek Komisji jakiegokolwiek działania w celu wyegzekwowania zapłacenia grzywien lub okresowych kar pieniężnych.
3. Każde przerwanie biegu powoduje, że termin przedawnienia zaczyna biec od nowa.
4. Okresy przedawnienia, o których mowa w ust. 1 i 2, zostają zawieszone:
a)
do upływu terminu przyznanego na zapłatę;
b)
na czas zawieszenia egzekucji płatności na podstawie postanowienia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Artykuł 24
Stosowanie terminów
1. Terminy określone w niniejszym rozporządzeniu biegną od dnia następującego po otrzymaniu lub osobistym dostarczeniu powiadomienia Komisji.
2. W przypadku korespondencji kierowanej do Komisji odnośny termin uważa się za spełniony, jeżeli została ona wysłana przesyłką poleconą przed upływem tego terminu.
3. Ustalając terminy, Komisja uwzględnia zarówno prawa do rzetelnego procesu sądowego, jak i konkretne okoliczności każdej procedury podejmowania decyzji na podstawie niniejszego rozporządzenia.
4. W stosownych przypadkach i na uzasadniony wniosek złożony przed upływem pierwotnie wyznaczonego terminu, terminy mogą zostać przedłużone.
Artykuł 25
Współpraca z właściwymi organami krajowymi
Informacje przekazane przez właściwe organy krajowe w odpowiedzi na żądanie Komisji są wykorzystywane przez Komisję jedynie w następujących celach:
a)
do wykonania zadań powierzonych jej w celu udzielania uznanym organizacjom uznania oraz sprawowania nad nimi nadzoru na mocy rozporządzenia (WE) nr 391/2009;
b)
jako dowody na potrzeby procesu decyzyjnego na mocy niniejszego rozporządzenia, nie naruszając przepisów jego art. 16 i 18.
ROZDZIAŁ V
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 26
Stosowanie
Wydarzenia, które nastąpiły przed datą wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 391/2009, nie skutkują podjęciem jakichkolwiek środków zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Artykuł 27
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 18 lipca 2014 r.