ROZHODNUTÍ RADY (SZBP) 2015/335
ze dne 2. března 2015,
kterým se mění rozhodnutí 2010/231/SZBP o omezujících opatřeních vůči Somálsku
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o Evropské unii, a zejména na článek 29 této smlouvy,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Dne 26. dubna 2010 přijala Rada rozhodnutí 2010/231/SZBP (1).
(2)
Dne 24. října 2014 přijala Rada bezpečnosti Organizace spojených národů rezoluci č. 2182 (2014) o situaci v Somálsku a Eritreji, v níž mimo jiné znovu potvrzuje zbrojní embargo vůči Somálsku.
(3)
Rezoluce Rady bezpečnosti OSN č. 2182 (2014) opravňuje členské státy OSN, aby v somálských teritoriálních vodách a na volném moři u pobřeží Somálska kontrolovaly plavidla směřující do Somálska nebo odplouvající ze Somálska, jestliže existují oprávněné důvody k domněnce, že přepravují dřevěné uhlí v rozporu s embargem na dřevěné uhlí, nebo zbraně či vojenské vybavení v rozporu se zbrojním embargem nebo zbraně či vojenské vybavení určené osobám či subjektům, které jsou uvedeny na seznamu.
(4)
Rozhodnutí 2010/231/SZBP by mělo být odpovídajícím způsobem změněno,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
V rozhodnutí 2010/231/SZBP se vkládá nový článek, který zní:
„Článek 4a
1. Členské státy mohou v souladu s body 15 až 21 rezoluce Rady bezpečnosti OSN č. 2182 (2014) jednotlivě nebo prostřednictvím dobrovolných nadnárodních námořních partnerství, jako jsou ‚smíšené námořní síly‘, kontrolovat ve spolupráci s federální vládou Somálska v somálských teritoriálních vodách a na volném moři u pobřeží Somálska až k Arabskému moři a Perskému zálivu a včetně těchto vod plavidla směřující do Somálska nebo odplouvající ze Somálska, u nichž mají oprávněné důvody se domnívat, že:
i)
přepravují ze Somálska dřevěné uhlí v rozporu s embargem na dřevěné uhlí;
ii)
přepravují do Somálska zbraně či vojenské vybavení, a to přímo či nepřímo, v rozporu se zbrojním embargem vůči Somálsku;
iii)
přiváží zbraně či vojenské vybavení určené osobám či subjektům označeným Výborem pro sankce.
2. Při provádění kontroly uvedené v odstavci 1 členské státy nejprve v dobré víře usilují o to, aby před provedením kontrol získaly souhlas příslušného státu vlajky plavidla.
3. Při provádění kontroly uvedené v odstavci 1 mohou členské státy použít veškerá nezbytná opatření, jež jsou přiměřená okolnostem, při plném dodržování příslušného mezinárodního humanitárního práva nebo příslušných mezinárodních právních předpisů v oblasti lidských práv, přičemž vynakládají maximální úsilí, aby zabránily zbytečnému prodlení či nepřípustnému zásahu, pokud jde o výkon práva pokojného proplutí či svobodu plavby.
4. Pokud členské státy objeví jakékoli věci, jejichž dodávka, dovoz či vývoz jsou zakázány zbrojním embargem vůči Somálsku či embargem na dřevěné uhlí, zajistí je a odstraní například tím, že je zničí, znehodnotí či učiní nepoužitelnými, uskladní nebo převedou k odstranění do státu, který není státem původu ani určení. Členské státy mohou v průběhu kontroly shromažďovat důkazy, které se přímo týkají přepravy těchto věcí. Členské státy mohou odstranit zajištěné dřevěné uhlí prostřednictvím dalšího prodeje, který je monitorován Monitorovací skupinou pro Somálsko a Eritreu (SEMG). Odstranění by mělo být učiněno způsobem odpovědným k životnímu prostředí. Členské státy mohou plavidlům a jejich posádkám povolit odplutí do vhodného přístavu k usnadnění takového odstranění,pokud s tím stát přístavu souhlasí. Členský stát, který spolupracují na odstranění předmětných věcí, předloží Výboru pro sankce nejpozději 30 dnů po vstupu těchto věcí na své území písemnou zprávu o opatřeních přijatých k odstranění či zničení těchto věcí.
5. Členské státy Výboru pro sankce neprodleně oznámí jakékoli kontroly uvedené v odstavci 1, mimo jiné tím, že předloží zprávu o kontrole obsahující veškeré příslušné podrobné informace, včetně odůvodnění kontroly a jejích výsledků a pokud možno i vlajky plavidla, názvu plavidla, jména a identifikačních údajů velitele plavidla, majitele plavidla a původního prodejce nákladu, jakož i popisu úsilí vynaloženého za účelem získání souhlasu státu vlajky dotyčného plavidla.
6. Odstavcem 1 nejsou ve vztahu k jakékoli jiné situaci než té, která je v uvedeném odstavci zmíněna, dotčeny práva a povinnosti nebo odpovědnost členských států podle mezinárodního práva, včetně jakýchkoli práv a povinností podle Úmluvy OSN o mořském právu, včetně obecné zásady výlučné jurisdikce státu vlajky nad svými plavidly na volném moři.“
Článek 2
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
V Bruselu dne 2. března 2015.
DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/335
z dnia 2 marca 2015 r.
zmieniająca decyzję 2010/231/WPZiB dotyczącą środków ograniczających wobec Somalii
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dniu 26 kwietnia 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/231/WPZiB (1).
(2)
W dniu 24 października 2014 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) przyjęła rezolucję nr 2182 (2014) dotyczącą sytuacji w Somalii i Erytrei, która między innymi potwierdza embargo na broń dotyczące Somalii.
(3)
Rezolucja RB ONZ nr 2182 (2014) upoważnia państwa członkowskie ONZ do dokonywania na wodach terytorialnych Somalii oraz na pełnym morzu u jej wybrzeży inspekcji statków zmierzających do Somalii lub opuszczających ten kraj, jeśli są uzasadnione podstawy, by podejrzewać, że przewożą one węgiel drzewny wbrew zakazowi, którym jest on objęty, lub też broń lub sprzęt wojskowy, łamiąc tym samym embargo na dostarczanie broni lub sprzętu wojskowego wskazanym osobom lub podmiotom.
(4)
Należy odpowiednio zmienić decyzję 2010/231/WPZiB,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W decyzji 2010/231/WPZiB dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 4a
1. Zgodnie z pkt 15-21 rezolucji RB ONZ 2182 (2014) państwa członkowskie mogą dokonywać na wodach terytorialnych Somalii oraz na pełnym morzu u jej wybrzeży, aż po Morze Arabskie i Zatokę Perską i włącznie z nimi, działając w pojedynkę lub w ramach dobrowolnego wielonarodowego partnerstwa morskiego, takiego jak Koalicja Sił Morskich, we współpracy z rządem federalnym Somalii, inspekcji statków zmierzających do Somalii lub opuszczających ten kraj, jeśli są uzasadnione podstawy, by podejrzewać, że:
(i)
przewożą one węgiel drzewny z Somalii, naruszając tym samym zakaz, którym objęty jest ten węgiel;
(ii)
przewożą broń lub sprzęt wojskowy do Somalii, bezpośrednio lub pośrednio, łamiąc tym samym embargo na broń dotyczące Somalii;
(iii)
przewożą broń lub sprzęt woskowy przeznaczony dla osób lub podmiotów wskazanych przez Komitet Sankcji.
2. Przeprowadzając inspekcje, o których mowa w ust. 1, państwa członkowskie podejmują w dobrej wierze starania, by przed przeprowadzeniem inspekcji uzyskać zgodę państwa, pod jakiego banderą pływa statek.
3. Przeprowadzając inspekcje, o których mowa w ust. 1, państwa członkowskie mogą wykorzystywać wszelkie niezbędne środki współmierne do okoliczności, w pełni zgodne z mogącym mieć zastosowanie międzynarodowym prawem humanitarnym i prawem międzynarodowym dotyczącym praw człowieka, oraz dokładają wszelkich możliwych starań, by zapobiec nieuzasadnionym opóźnieniom lub utrudnieniom w korzystaniu z prawa nieszkodliwego przepływu lub wolności żeglugi.
4. W przypadku wykrycia towarów, których dostawa, przywóz lub wywóz są zabronione zgodnie z nałożonym na Somalię embargiem na broń lub zakazem dotyczącym węgla drzewnego, państwa członkowskie mogą dokonać ich zajęcia i likwidacji, na przykład poprzez ich zniszczenie, pozbawienie możliwości działania lub używania, umieszczenie ich w magazynie lub przekazanie państwu innemu niż państwo pochodzenia lub przeznaczenia w celu likwidacji. W trakcie inspekcji państwa członkowskie mogą gromadzić dowody bezpośrednio związane z przewożeniem takich towarów. Państwa członkowskie mogą dokonać likwidacji węgla drzewnego poprzez jego odsprzedaż, monitorowaną przez Grupę Monitorującą ds. Somalii i Erytrei (SEMG). Likwidacja powinna być przeprowadzona w sposób przyjazny dla środowiska. Państwa członkowskie mogą zezwolić statkom i ich załogom na zawinięcie do odpowiedniego portu w celu ułatwienia takiej likwidacji, za zgodą państwa portu. W terminie 30 dni od momentu, gdy towary takie znalazły się na terytorium państwa członkowskiego współpracującego przy ich likwidacji, państwo to przedstawia Komitetowi Sankcji pisemne sprawozdanie dotyczące kroków podjętych w celu ich likwidacji lub zniszczenia.
5. Państwa członkowskie niezwłocznie informują Komitet Sankcji o wszelkich inspekcjach, o których mowa w ust. 1, w tym poprzez przedstawienie sprawozdania z inspekcji, zawierającego wszelkie niezbędne szczegóły, w tym wyjaśnienie podstaw i wyników inspekcji oraz, jeśli to możliwe, informacje o banderze statku, jego nazwie, nazwisku i tożsamości kapitana, właścicielu statku oraz pierwotnym sprzedawcy ładunku, a także informacje o staraniach podjętych w celu uzyskania zgody państwa, pod którego banderą pływał statek.
6. Ust. 1 nie ma wpływu na prawa, obowiązki lub zobowiązania państw członkowskich wynikające z prawa międzynarodowego, w tym na prawa lub obowiązki na mocy Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, w tym na ogólną zasadę wyłącznej jurysdykcji państwa bandery nad jego statkami na pełnym morzu, w odniesieniu do każdej sytuacji innej niż określona w tym ustępie.”
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 2 marca 2015 r.