NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 1263/2012
ze dne 21. prosince 2012,
kterým se mění nařízení (EU) č. 267/2012 o omezujících opatřeních vůči Íránu
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 215 této smlouvy,
s ohledem na společný postoj 2010/413/SZBP ze dne 26. července 2010 o omezujících opatřeních vůči Íránu (1),
s ohledem na společné návrhy vysoké představitelky Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku a Evropské komise,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízením (EU) č. 267/2012 (2) ze dne 23. března 2012 se provádí opatření upravená v rozhodnutí 2010/413/SZBP. Rada dne 15. října 2012 přijala rozhodnutí 2012/635/SZBP (3), kterým se mění rozhodnutí 2010/413/SZBP a stanoví dodatečná omezující opatření vůči Íránu.
(2)
Tato dodatečná omezující opatření zahrnují zejména zákaz vývozu klíčových námořních zařízení a technologií pro stavbu, údržbu a přestavbu lodí. Kromě toho by měl být zakázán obchod s grafitem, surovými či polozpracovanými kovy, jako je hliník a ocel, a softwarem pro určité průmyslové procesy.
(3)
Dodatečná omezující opatření zahrnují rovněž zákaz dovozu, nákupu nebo přepravy íránského zemního plynu. Účinné provádění tohoto zákazu se neobejde bez přijetí opatření zakazujících výměny zemního plynu, u kterých je známo nebo u kterých existují dostatečné důvody k domněnce, že zvyšují vývoz zemního plynu z Íránu při obcházení zákazu. Zákaz dovozů zemního plynu by se neměl vztahovat na smlouvy naplňované využíváním plynovodu přímo napojeného na síť Unie pro přepravu zemního plynu, která nedisponuje vstupem, který je určený k usnadnění nákupu nebo zvýšení dovozu zemního plynu pocházejícího z Íránu.
(4)
Rozhodnutí 2012/635/SZBP požaduje přezkum restriktivních opatření týkajících se zboží a technologií dvojího užití uvedených v příloze I nařízení Rady (ES) č. 428/2009 ze dne 5. května 2009, kterým se zavádí režim Společenství pro kontrolu vývozu, přepravy, zprostředkování a tranzitu zboží dvojího užití (4) tak, aby byly zahrnuty určité položky části 2 kategorie 5, které by mohly být důležité pro průmyslová odvětví přímo či nepřímo ovládaná islámskými revolučními gardami nebo pro jaderný a vojenský program Íránu či pro jeho program balistických raket, a aby byla zohledněna potřeba vyhnout se nezamýšleným dopadům na civilní obyvatelstvo v Íránu.
(5)
V zájmu zajištění účinného provádění zákazu prodeje, dodávek, předávání nebo vývozu do Íránu dalšího klíčového zařízení a technologií, jež by mohly být využity v klíčových průmyslových odvětvích ropy a zemního plynu a petrochemického průmyslu, by měl být k dispozici dodatečný seznam tohoto klíčového zařízení a technologií.
(6)
Ze stejného důvodu by měly být k dispozici seznamy položek, které podléhají omezení obchodu se zemním plynem, grafitem, surovými či polozpracovanými kovy, jako je hliník a ocel, a softwarem pro určité průmyslové procesy.
(7)
Rozhodnutím 2012/635/SZBP se rovněž zakazují transakce mezi unijními a íránskými bankami a finančními institucemi, pokud nebyly předem povoleny příslušným členským státem.
(8)
Rozhodnutím 2012/635/SZBP se dále zakazuje poskytování služeb označování vlajkou a klasifikace pro íránské ropné tankery a nákladní plavidla, jakož i služby týkající se dodávek plavidel určených pro přepravu či uskladnění ropy a petrochemických produktů íránským osobám nebo subjektům či jiným osobám a subjektům za účelem přepravy nebo uskladnění íránské ropy a petrochemických produktů.
(9)
Pro ochranu životního prostředí a zdraví a bezpečnosti pracovníků je nutné stanovit, aby příslušné orgány členských států mohly učinit opatření, které považují za nutné pro respektování právních závazků týkajících se zdraví a bezpečnosti pracovníků a životního prostředí. V naléhavých případech by měl mít členský stát možnost učinit opatření bez předchozího oznámení za předpokladu, že členské státy a Komisi uvědomí co nejdříve poté.
(10)
Pokud členský stát vydal určené osobě, subjektu či orgánu povolení na zapojení se do činností souvisejících s těžbou uhlovodíků předtím, než tato osoba, subjekt či orgán byl určen, příslušný orgán tohoto členského státu může povolit odchylku od určitých zákazů upravených v nařízení (EU) č. 267/2012, pokud je tato odchylka potřebná k zamezení nebo k sanaci poškození životního prostředí nebo trvalého poškození hodnoty povolení.
(11)
Tato opatření spadají do oblasti působnosti Smlouvy, a k jejich provádění je tedy nezbytné regulační opatření na úrovni Unie, zejména proto, aby bylo možné zajistit jejich jednotné uplatňování hospodářskými subjekty ve všech členských státech.
(12)
Nařízení (EU) č. 267/2012 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (EU) č. 267/2012 se mění takto:
1)
Článek 2 se mění takto:
a)
odstavec 2 se nahrazuje tímto:
„2. Příloha I obsahuje zboží a technologie, včetně softwaru, které jsou zbožím nebo technologiemi dvojího užití definovanými v nařízení (ES) č. 428/2009, s výjimkou zboží a technologií definovaných v části A přílohy I tohoto nařízení.“
b)
vkládá se nový odstavec, který zní:
„2a. Dotčený členský stát uvědomí ostatní členské státy a Komisi do čtyř týdnů o povoleních udělených v souladu s nařízením (ES) č. 428/2009, pokud jde o zboží a technologie uvedené v části A přílohy I tohoto nařízení.“
2)
V článku 6 se doplňují nová písmena, která znějí:
„d)
do 15. dubna 2013 plnění smluv uzavřených před 22. prosincem 2012, které se týkají prodeje, dodávek, převodu nebo vývozu zboží a technologií uvedených v části C přílohy I tohoto nařízení nebo doplňkových smluv nezbytných pro plnění uvedených smluv;
e)
do 15. dubna 2013 plnění smluv uzavřených před 22. prosincem 2012, které se týkají poskytování technické pomoci nebo financování či finanční pomoci související se zbožím a technologiemi uvedenými v části C přílohy I tohoto nařízení.“
Pokud jde o písmeno d), dotčený členský stát uvědomí ostatní členské státy a Komisi do čtyř týdnů o povoleních udělených v souladu s nařízením (ES) č. 428/2009.
3)
Článek 8 se nahrazuje tímto:
„Článek 8
1. Zakazuje se přímo či nepřímo prodávat, dodávat, převádět nebo vyvážet klíčové zařízení nebo technologie uvedené v přílohách VI a VIA jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu.
2. Přílohy VI a VIA obsahují klíčové zařízení a technologie pro tyto klíčové obory íránského odvětví ropy a zemního plynu:
a)
průzkum zaměřený na surovou ropu a zemní plyn,
b)
těžba surové ropy a zemního plynu,
c)
rafinace,
d)
zkapalňování zemního plynu.
3. Přílohy VI a VIA obsahují rovněž klíčové vybavení a technologie pro petrochemický průmysl v Íránu.
4. Přílohy VI a VIA nezahrnují položky uvedené ve společném vojenském seznamu nebo v přílohách I, II nebo III.“
4)
Článek 9 se nahrazuje tímto:
„Článek 9
Zakazuje se:
a)
přímo či nepřímo poskytovat technickou pomoc nebo zprostředkovatelské služby související s klíčovým zařízením a technologiemi, které jsou uvedeny v přílohách VI a VIA, nebo s poskytováním, výrobou, údržbou a používáním zboží uvedeného v přílohách VI a VIA jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu;
b)
přímo či nepřímo poskytovat financování nebo finanční pomoc v souvislosti s klíčovým zařízením a technologiemi uvedenými v přílohách VI a VIA jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu.“
5)
Článek 10 se nahrazuje tímto:
„Článek 10
1. Zákazy uvedené v článcích 8 a 9 se nevztahují:
a)
do 15. dubna 2013 na provádění operací vyžadovaných na základě obchodní smlouvy uzavřené před 27. říjnem 2010 týkající se klíčového zařízení a technologií souvisejících s průzkumem zaměřeným na ropu a zemní plyn, těžbou ropy a zemního plynu, rafinací nebo zkapalňováním zemního plynu, jak je uvedeno v příloze VI, nebo doplňkových smluv nezbytných k plnění takových smluv nebo na základě smlouvy či dohody uzavřené před 26. červencem 2010 a týkající se investic v Íránu uskutečněných před 26. červencem 2010, ani nebrání splnění z nich vyplývajících závazků;
b)
do 15. dubna 2013 na provádění operací vyžadovaných na základě obchodní smlouvy uzavřené před 24. březnem 2012 týkající se klíčového zařízení a technologií pro petrochemický průmysl uvedených v příloze VI nebo doplňkových smluv nezbytných k plnění takových smluv nebo na základě smlouvy či dohody uzavřené před 23. lednem 2012 a týkající se investic v Íránu uskutečněných před 23. lednem 2012, ani nebrání splnění z nich vyplývajících závazků;
c)
do 15. dubna 2013 na provádění operací vyžadovaných na základě obchodní smlouvy uzavřené před 16. říjnem 2012 týkající se klíčového zařízení a technologií souvisejících s průzkumem zaměřeným na ropu a zemní plyn, těžbou ropy a zemního plynu, rafinací nebo zkapalňováním zemního plynu, jak je uvedeno v příloze VIA, a týkající se investic v Íránu do průzkumu zaměřeného na surovou ropu a zemní plyn, těžby ropy a zemního plynu, rafinace nebo zkapalňování zemního plynu uskutečněných před 26. červencem 2010 nebo týkající se investic v Íránu do petrochemického průmyslu uskutečněných před 23. lednem 2012, ani nebrání splnění z nich vyplývajících závazků; nebo
d)
na poskytování technické pomoci výhradně za účelem instalace zařízení nebo technologií dodaných v souladu s písmeny a), b) a c),
za předpokladu, že fyzická nebo právnická osoba, subjekt či orgán, který se hodlá zapojit do takových operací nebo při takových operacích poskytnout pomoc, oznámí danou operaci nebo pomoc příslušnému orgánu členského státu usazení alespoň 20 pracovních dnů předem.
2. Zákazy v článcích 8 a 9 není dotčeno plnění povinností vyplývajících ze smluv uvedených v čl. 12 odst. 1 písm. b) a čl. 14 odst. 1 písm. b) za předpokladu, že tyto povinnosti vyplývají ze smluv o poskytování služeb nebo doplňkových smluv nezbytných k plnění takových smluv, a za předpokladu, že plnění těchto povinností bylo předem schváleno příslušným orgánem a dotčený členský stát informuje ostatní členské státy a Komisi o svém záměru povolení udělit.“
6)
Vkládají se nové články, které znějí:
„Článek 10a
1. Zakazuje se přímo či nepřímo prodávat, dodávat, převádět nebo vyvážet klíčové námořní zařízení nebo technologie uvedené v příloze VIB jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu.
2. V příloze VIB se uvádějí klíčová námořních zařízení a technologie pro stavbu, údržbu a přestavbu lodí, včetně zařízení a technologií používaných při výrobě ropných tankerů.
Článek 10b
1. Zakazuje se:
a)
přímo či nepřímo poskytovat technickou pomoc nebo zprostředkovatelské služby související s klíčovým zařízením a technologiemi, které jsou uvedeny v příloze VIB, nebo s poskytováním, výrobou, údržbou a používáním zboží uvedeného v příloze VIB jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu;
b)
přímo či nepřímo poskytovat financování nebo finanční pomoc v souvislosti s klíčovým zařízením a technologiemi uvedenými v příloze VIB jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu.
Článek 10c
1. Zákazy uvedenými v článcích 10a a 10b nejsou dotčeny dodávky klíčového námořního zařízení a technologií plavidlům, která nejsou vlastněna nebo ovládána íránskými osobami, subjekty či orgány a která byla vyšší mocí přinucena zakotvit v některém íránském přístavu nebo se ocitla v íránských teritoriálních vodách.
2. Zákazy uvedené v článku 10a a 10b se do 15. února 2013 neuplatňují na provádění smluv uzavřených před 22. prosincem 2012 nebo doplňkových smluv nezbytných pro plnění uvedených smluv.
Článek 10d
1. Zakazuje se přímo či nepřímo prodávat, dodávat, převádět nebo vyvážet software uvedený v příloze VIIA jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu.
2. V příloze VIIA se uvádí software pro integraci průmyslových procesů, který je důležitý pro průmyslová odvětví přímo či nepřímo ovládaná islámskými revolučními gardami nebo pro jaderný a vojenský program Íránu či jeho program balistických raket.
Článek 10e
1. Zakazuje se:
a)
přímo či nepřímo poskytovat technickou pomoc nebo zprostředkovatelské služby související se softwarem uvedeným v příloze VIIA, nebo s poskytováním, výrobou, údržbou a používáním zboží uvedeného v příloze VIIA jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu;
b)
přímo či nepřímo poskytovat financování nebo finanční pomoc v souvislosti se softwarem uvedeným v příloze VIIA jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu.
Článek 10f
1. Zákazy uvedené v článcích 10d a 10e se do 15. ledna 2013 neuplatňují na provádění smluv uzavřených před 22. prosincem 2012 nebo doplňkových smluv nezbytných pro plnění uvedených smluv.“
7)
V článku 12 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Zákazy uvedené v článcích 11 se nepoužijí na:
a)
plnění obchodních smluv do 1. července 2012, uzavřených před 23. lednem 2012, nebo doplňkových smluv nezbytných pro plnění těchto smluv;
b)
plnění smluv uzavřených před 23. lednem 2012 nebo doplňkových smluv nezbytných pro plnění těchto smluv, pokud taková smlouva výslovně stanoví, že dodávka íránské surové ropy nebo ropných produktů nebo výnosy z dodávek těchto produktů jsou náhradou nezaplacených pohledávek osobám, subjektům nebo orgánům podléhajícím pravomoci členských států;
c)
surovou ropu nebo ropné produkty, které byly vyvezeny z Íránu před 23. lednem 2012, nebo pokud k vývozu došlo podle písmene a) do 1. července 2012 včetně nebo pokud k vývozu došlo podle písmene b);
d)
nákup ropných paliv vyráběných a dodávaných jinou třetí zemí než Íránem určených pro pohon lodních motorů;
e)
nákup ropných paliv pro pohon motoru plavidla, které bylo vyšší mocí přinuceno zakotvit v některém íránském přístavu nebo se ocitlo v íránských teritoriálních vodách,
za předpokladu, že osoba, subjekt či orgán, které hodlají plnit příslušnou smlouvu uvedenou v písmenech a) b) a c), oznámily danou činnost nebo operaci příslušnému orgánu členského státu usazení alespoň 20 pracovních dnů předem.“
8)
V čl. 14 odst. 1 se písmeno c) nahrazuje tímto:
„c)
dovoz, nákup a přepravu petrochemických produktů, které byly vyvezeny z Íránu před 23. lednem 2012, nebo pokud k vývozu došlo podle písmene a), do 1. května 2012 včetně, nebo pokud k vývozu došlo podle písmene b),“
9)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 14a
1. Zakazuje se:
a)
nakupovat, přepravovat nebo dovážet do Unie zemní plyn, který pochází z Íránu nebo byl vyvezen z Íránu;
b)
vyměňovat zemní plyn, pokud pochází z Íránu nebo byl vyvezen z Íránu;
c)
přímo či nepřímo poskytovat zprostředkovatelské služby, financování nebo finanční pomoc, včetně finančních derivátů, a pojištění a zajištění a zprostředkovatelské služby související s pojištěním a zajištěním v souvislosti s činnostmi uvedenými v písmenech a) nebo b);
2. Zákazy v odstavci 1 se nepoužijí na:
a)
zemní plyn, který byl vyvezen z jiného státu než Íránu, pokud byl vyvezený plyn smíchán s plynem pocházejícím z Íránu v rámci infrastruktury jiného státu než Íránu;
b)
nákup zemního plynu v Íránu státními příslušníky členských států pro civilní účely, včetně topení nebo elektřiny v obytných domech, nebo pro údržbu diplomatických misí; nebo
c)
plnění smluv o dodávkách zemního plynu pocházejícího z jiného státu než Íránu do Unie.
3. Pro účely tohoto nařízení se „zemním plynem“ rozumí produkty uvedené v příloze IVA.
4. Pro účely odstavce 1 se „výměnou“ rozumí vyměňovat proudy zemního plynu různého původu.“
10)
Vkládají se nové články, které znějí:
„Článek 15a
1. Zakazuje se přímo či nepřímo prodávat, dodávat, převádět nebo vyvážet grafit a surové či polozpracované kovy uvedené v příloze VIIB jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu.
2. V příloze VIIB se uvádí grafit a surové či polozpracované kovy, jako je hliník a ocel, které jsou důležité pro průmyslová odvětví přímo či nepřímo ovládaná islámskými revolučními gardami nebo pro jaderný a vojenský program Íránu či jeho program balistických raket.
3. Zákaz uvedený v odstavci 1 se nepoužije na zboží uvedené v přílohách I, II a III.
Článek 15b
1. Zakazuje se:
a)
přímo či nepřímo poskytovat technickou pomoc nebo zprostředkovatelské služby související se zbožím uvedeným v příloze VIIB, nebo s poskytováním, výrobou, údržbou a používáním zboží uvedeného v příloze VIIB jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu;
b)
přímo či nepřímo poskytovat financování nebo finanční pomoc v souvislosti se zbožím uvedeným v příloze VIIB jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo pro použití v Íránu.
2. Zákaz uvedený v odstavci 1 se nepoužije na zboží uvedené v přílohách I, II a III.
Článek 15c
Zákazy uvedené v článku 15a se do 15. dubna 2013 nepoužijí na provádění smluv uzavřených před 22. prosincem 2012 nebo doplňkových smluv nezbytných pro plnění uvedených smluv.“
11)
Článek 23 se mění takto:
a)
v odstavci 2 se písmena c) a d) nahrazují tímto:
„c)
osoby, které jsou příslušníky islámských revolučních gard, nebo právnické osoby, subjekty či orgány, které jsou vlastněny nebo ovládány islámskými revolučními gardami nebo jedním či více z jejich příslušníků, nebo fyzické či právnické osoby, které jednají jejich jménem nebo jim poskytují pojištění nebo jiné důležité služby;
d)
další osoby, subjekty nebo orgány, které poskytují íránské vládě podporu, například materiální, logistickou či finanční pomoc, nebo subjekty, které jsou jimi vlastněny nebo ovládány, nebo osoby a subjekty s nimi spojené;“
b)
odstavec 4 se nahrazuje tímto:
„4. Aniž jsou dotčeny odchylky stanovené v článcích 24, 25, 26, 27, 28, 28a nebo 29, zakazuje se poskytovat specializované služby předávání údajů o finančních transakcích, které jsou využívány k výměně finančních údajů, fyzickým či právnickým osobám, subjektům nebo orgánům uvedeným v přílohách VIII a IX.“
12)
V čl. 25 písm. a) se bod ii) nahrazuje tímto:
„ii)
platba nepřispěje k činnosti, kterou zakazuje toto nařízení. Pokud platba slouží jako protiplnění za obchodní činnost, která již byla poskytnuta, a pokud příslušný orgán jiného členského státu vydal předchozí potvrzení, že činnost nebyla zakázána v době, kdy byla provedena, má se prima facie za to, že platba nepřispívá k zakázané činnosti; a“
13)
V čl. 26 odst. 1 se písmeno a) nahrazuje tímto:
„a)
dotčený příslušný orgán shledá, že tyto finanční prostředky nebo hospodářské zdroje jsou:
i)
nezbytné pro uspokojení základních potřeb osob uvedených v příloze VIII nebo IX a na nich závislých rodinných příslušníků, včetně úhrad za potraviny, nájemného nebo hypotéky, plateb za léky a lékařské ošetření, daní, pojistného a poplatků za veřejné služby,
ii)
určeny výlučně k úhradě přiměřených poplatků za odborné výkony a náhradě výdajů vzniklých v souvislosti s poskytováním právních služeb,
iii)
určeny výlučně k úhradě poplatků nebo nákladů na běžné vedení nebo správu zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů, nebo
iv)
určeny výlučně k úhradě poplatků splatných v souvislosti se zrušením registrace plavidla, a“
14)
Článek 28 se nahrazuje tímto:
„Článek 28
Odchylně od čl. 23 odst. 2 mohou příslušné orgány za podmínek, které považují za vhodné, také povolit:
a)
uvolnění určitých zmrazených finančních prostředků či hospodářských zdrojů íránské centrální banky, jestliže rozhodnou, že tyto finanční prostředky nebo hospodářské zdroje jsou nutné pro účely poskytnutí likvidity úvěrovým nebo finančním institucím na financování obchodu nebo pro správu obchodních úvěrů, nebo
b)
uvolnění určitých zmrazených finančních prostředků či hospodářských zdrojů íránské centrální banky, jestliže rozhodnou, že tyto finanční prostředky nebo hospodářské zdroje jsou nutné k úhradě pohledávky splatné podle smlouvy nebo dohody uzavřené íránskou osobou, subjektem či orgánem před 16. říjnem 2012, pokud tato smlouva nebo dohoda stanoví náhradu nezaplacených pohledávek osobám, subjektům nebo orgánům podléhajícím pravomoci členských států,
za předpokladu, že dotčený členský stát oznámil ostatním členským státům a Komisi alespoň deset pracovních dnů před udělením povolení svůj úmysl toto povolení udělit.“
15)
Článek 30 se nahrazuje novými články, které znějí:
„Článek 30
1. Zakazuje se převod finančních prostředků mezi finančními a úvěrovými institucemi, které spadají do působnosti tohoto nařízení ve smyslu článku 49 na jedné straně, a na straně druhé:
a)
úvěrovými a finančními institucemi a směnárnami se sídlem v Íránu;
b)
pobočkami a dceřinými společnostmi, na které se vztahuje toto nařízení, úvěrových a finančních institucí a směnáren se sídlem v Íránu;
c)
pobočkami a dceřinými společnostmi, na které se nevztahuje toto nařízení, úvěrových a finančních institucí a směnáren se sídlem v Íránu; a
d)
úvěrovými a finančními institucemi a směnárnami, které nemají sídlo v Íránu, ale jsou ovládány osobami, subjekty nebo orgány se sídlem v Íránu,
pokud takové převody spadají do oblasti působnosti odstavce 2 a byly provedeny v souladu s odstavcem 3.
2. V souladu s odstavcem 3 mohou být povoleny tyto převody:
a)
převody, jež se týkají potravin, zdravotní péče, zdravotnického vybavení nebo jsou určeny pro zemědělské či humanitární účely;
b)
převody týkající se osobních remitencí;
c)
převody spojené s konkrétní obchodní smlouvou za předpokladu, že tento převod není zakázaný podle tohoto nařízení;
d)
převody týkající se diplomatických misí nebo konzulárních úřadů nebo mezinárodních organizací, které jsou chráněny imunitou podle mezinárodního práva, pokud jsou tyto převody zamýšleny k oficiálním účelům diplomatických misí nebo konzulárních úřadů nebo organizací, které jsou chráněny imunitou podle mezinárodního práva;
e)
případ od případu a pokud příslušný členský stát oznámil nejméně deset dní předem ostatním členským státům a Komisi svůj záměr udělit povolení, převody týkající se plnění nároků íránskými osobami a vůči íránským osobám, subjektům nebo orgánům nebo převody podobné povahy, které nepřispívají k činnostem zakázaným podle tohoto nařízení;
f)
převody nezbytné po plnění povinností ze smluv uvedených v čl. 12 odst. 1 písm. b).
3. Převody finančních prostředků, které mohou být schváleny podle odstavce 2, se provádějí takto:
a)
převody částek nižších než 100 000 EUR nebo ekvivalentu souvisejících s operacemi, jež se týkají potravin, zdravotní péče, zdravotnického vybavení nebo jsou určeny pro zemědělské či humanitárních účely, a převody částek nižších než 40 000 EUR nebo ekvivalentu souvisejících s operacemi týkajícími se osobních remitencí se provádějí bez předchozího povolení.
Jestliže se převod týká částky 10 000 EUR nebo vyšší nebo jejího ekvivalentu, písemně se předem oznámí příslušnému orgánu dotčeného členského státu;
b)
převody částek 100 000 EUR nebo vyšších nebo jejich ekvivalentu souvisejících s operacemi, jež se týkají potravin, zdravotní péče, zdravotnického vybavení nebo jsou určeny pro zemědělské či humanitárních účely, a převody částek 40 000 EUR nebo vyšších nebo jejich ekvivalentu souvisejících s operacemi týkajícími se osobních remitencí musí být podle odstavce 2 předem schváleny příslušným orgánem dotčeného členského státu.
Členské státy se v tříměsíčních intervalech vzájemně informují o všech udělených povoleních;
c)
všechny ostatní převody týkající se částky 10 000 EUR nebo vyšší nebo jejího ekvivalentu musí být podle odstavce 2 předem schváleny příslušným orgánem dotčeného členského státu.
Členské státy se v tříměsíčních intervalech vzájemně informují o všech udělených povoleních.
4. Převody částek nižších než 10 000 EUR nebo ekvivalentu nemusí být předem schváleny ani oznámeny.
5. Oznámení a žádosti o povolení týkající se převodu finančních prostředků subjektu, na který se vztahuje odstavec 1 písm. a) až d), podává poskytovatel platebních služeb plátce nebo jeho zástupce příslušným orgánům členského státu, v němž je usazen poskytovatel platebních služeb.
Oznámení a žádosti o povolení týkající se převodu finančních prostředků od subjektu, na který se vztahuje odstavec 1 písm. a) až d), podává poskytovatel platebních služeb příjemce nebo jeho zástupce příslušným orgánům členského státu, v němž je usazen poskytovatel platebních služeb.
Pokud se na poskytovatele platebních služeb plátce nebo příjemce nevztahuje toto nařízení, podává oznámení a žádosti o povolení v případě převodu subjektu, na který se vztahuje odstavec 1 písm. a) až d), plátce příslušným orgánům členského státu, v němž má plátce sídlo, a v případě převodu od subjektu, na který se vztahuje odstavec 1 písm. a) až d), příjemce příslušným orgánům členského státu, v němž má příjemce sídlo.
6. Úvěrové a finanční instituce, na které se vztahuje toto nařízení, při výkonu svých činností se subjekty uvedenými v odstavci 1 písm. a) až d) a s cílem zabránit porušování ustanovení tohoto nařízení jednají se zvýšenou obezřetností následujícím způsobem:
a)
zachovávají neustálou obezřetnost vůči operacím na účtech, mimo jiné prostřednictvím svých programů hloubkové kontroly klienta;
b)
vyžadují, aby byly vyplněny všechny informační kolonky platebních příkazů, které se týkají příkazce a příjemce příslušné operace, a v případě neposkytnutí informací operaci odmítnou;
c)
po dobu pěti let uchovávají veškeré záznamy o operacích a na požádání je zpřístupní vnitrostátním orgánům;
d)
pokud mají dostatečné důvody k podezření, že činnosti s úvěrovými a finančními institucemi mohou porušovat ustanovení tohoto nařízení, své podezření neprodleně oznámí útvaru finančního zpravodajství nebo jinému příslušnému orgánu určenému daným členským státem, aniž jsou dotčeny články 5 a 23. Útvar finančního zpravodajství nebo jiný příslušný orgán slouží jako národní centrum pro oznamování a analýzu podezřelých operací v souvislosti s možným porušováním tohoto nařízení. Útvar finančního zpravodajství nebo jiný příslušný orgán má přímý či nepřímý přístup k aktuálním informacím z finanční a správní oblasti a z oblasti vymáhání práva, které potřebuje pro řádné plnění svých úkolů, včetně analýz zpráv o podezřelých operacích.
Článek 30a
1. Převody finančních prostředků íránské osobě, subjektu či orgánu a převody finančních prostředků od íránské osoby, subjektu či orgánu, na které se nevztahuje čl. 30 odst. 1, se provádějí takto:
a)
převody související s operacemi, jež se týkají potravin, zdravotní péče, zdravotnického vybavení nebo jsou určeny pro zemědělské či humanitárních účely, se provádějí bez předchozího povolení.
Jestliže se převod týká částky 10 000 EUR nebo vyšší nebo jejího ekvivalentu, písemně se předem oznámí příslušnému orgánu dotčeného členského státu;
b)
veškeré jiné převody částek nižších než 40 000 EUR nebo ekvivalentu se provádějí bez předchozího povolení.
Jestliže se převod týká částky 10 000 EUR nebo vyšší nebo jejího ekvivalentu, písemně se předem oznámí příslušnému orgánu dotčeného členského státu;
c)
převody týkající se částky 40 000 EUR nebo vyšší nebo jejího ekvivalentu musí být předem schváleny příslušným orgánem dotčeného členského státu.
Členské státy se v tříměsíčních intervalech vzájemně informují o všech zamítnutých povoleních.
2. Převody částek nižších než 10 000 EUR nebo ekvivalentu nemusí být předem schváleny ani oznámeny.
3. Oznámení a žádosti o povolení týkající se převodu finančních prostředků se zpracovávají takto:
a)
v případě elektronických převodů finančních prostředků zpracovávaných úvěrovými nebo finančními institucemi:
i)
oznámení a žádosti o povolení týkající se převodu finančních prostředků íránské osobě, subjektu či orgánu, jež se nacházejí mimo Unii, podává poskytovatel platebních služeb plátce nebo jeho zástupce příslušným orgánům členského státu, v němž je usazen poskytovatel platebních služeb;
ii)
oznámení a žádosti o povolení týkající se převodu finančních prostředků od íránské osoby, subjektu či orgánu, jež se nacházejí mimo Unii, podává poskytovatel platebních služeb příjemce nebo jeho zástupce příslušným orgánům členského státu, v němž je usazen poskytovatel platebních služeb;
iii)
jestliže se v případech podle bodu i) a ii) na poskytovatele platebních služeb plátce nebo příjemce nevztahuje toto nařízení, oznámení a žádosti o povolení v případě převodu íránské osobě, subjektu či orgánu zasílá plátce a v případě převodu od íránské osoby, subjektu či orgánu je zasílá příjemce, a to příslušným orgánům členského státu, v němž má daný plátce nebo příjemce sídlo;
iv)
oznámení a žádosti o povolení týkající se převodu finančních prostředků íránské osobě, subjektu či orgánu, jež se nacházejí uvnitř Unie, podává poskytovatel platebních služeb příjemce nebo jeho zástupce příslušným orgánům členského státu, v němž je usazen poskytovatel platebních služeb;
v)
oznámení a žádosti o povolení týkající se převodu finančních prostředků od íránské osoby, subjektu či orgánu, jež se nacházejí uvnitř Unie, podává poskytovatel platebních služeb plátce nebo jeho zástupce příslušným orgánům členského státu, v němž je usazen poskytovatel platebních služeb;
vi)
jestliže se v případech podle bodu iv) a v) na poskytovatele platebních služeb plátce nebo příjemce nevztahuje toto nařízení, oznámení a žádosti o povolení v případě převodu íránské osobě, subjektu či orgánu zasílá plátce a v případě převodu od íránské osoby, subjektu či orgánu je zasílá příjemce, a to příslušným orgánům členského státu, v němž má daný plátce nebo příjemce sídlo;
vii)
při převodu finančních prostředků íránské osobě, subjektu či orgánu nebo od íránské osoby, subjektu či orgánu, při němž se na plátce, příjemce ani na jejich poskytovatelé platebních služeb nevztahuje toto nařízení, ale při němž jako zprostředkovatel vystupuje poskytovatel platebních služeb, na něhož se toto nařízení vztahuje, musí tento poskytovatel platebních služeb splnit povinnost převod oznámit nebo případně požádat o jeho povolení, pokud ví nebo má dostatečné důvody se domnívat, že se jedná o převod íránské osobě, subjektu či orgánu nebo od íránské osoby, subjektu či orgánu. Jestliže je převod zprostředkován více než jedním poskytovatelem finančních služeb, musí povinnost převod oznámit nebo případně požádat o jeho povolení splnit pouze první poskytovatel platebních služeb, který převod zpracovává. Oznámení nebo žádost o povolení musí být zaslány příslušným orgánům členského státu, v němž je poskytovatel platebních služeb usazen;
viii)
jestliže je do řady souvisejících převodů finančních prostředků zapojen více než jeden poskytovatel platebních služeb, uvede se u převodů finančních prostředků uvnitř Unie odkaz na povolení udělené podle tohoto článku;
b)
v případě neelektronických převodů finančních prostředků se oznámení a žádosti o povolení týkající se převodu finančních prostředků zpracovávají takto:
i)
oznámení a žádosti o povolení týkající se převodů finančních prostředků íránské osobě, subjektu či orgánu podává plátce příslušným orgánům členského státu, v němž má plátce sídlo;
ii)
oznámení a žádosti o povolení týkající se převodů finančních prostředků od íránské osoby, subjektu či orgánu podává příjemce příslušným orgánům členského státu, v němž má příjemce sídlo.
Článek 30b
1. Pokud bylo uděleno povolení podle článku 24, 25, 26, 27, 28 nebo 28a, články 30 a 30a se nepoužijí.
Požadavkem předchozího povolení pro převody finančních prostředků stanoveným v čl. 30 odst. 3 písm. b) není dotčeno provedení převodů finančních prostředků předem oznámených příslušnému orgánu nebo předem povolených příslušným orgánem před 22. prosincem 2012. Takové převody finančních prostředků musí být provedeny před 15. dubnem 2013.
Články 30 a 30a se nepoužijí na převody finančních prostředků uvedené v článku 29.
2. Ustanovení čl. 30 odst. 3 a čl. 30a odst. 1 se použijí bez ohledu na to, zda je převod finančních prostředků prováděn jako jediná operace nebo v rámci několika zjevně spolu souvisejících operací. Pro účely tohoto nařízení výraz „zjevně spolu související operace“ zahrnuje:
a)
řadu následných převodů téže finanční nebo úvěrové instituci, na kterou se vztahuje čl. 30 odst. 1 písm. a) až d) od téže íránské osoby, subjektu či orgánu nebo téže íránské osobě, subjektu či orgánu, které se uskutečňují v souvislosti s jedinou povinností převést finanční prostředky, přičemž každý jednotlivý převod spadá pod odpovídající limit stanovený v článcích 30 a 30a, ale souhrn převodů splňuje kritéria pro oznámení nebo povolení, nebo
b)
řetězec převodů zahrnující různé poskytovatele platebních služeb nebo fyzické či právnické osoby, který souvisí s jedinou povinností provést převod finančních prostředků.
3. Pro účely čl. 30 odst. 3 písm. b) a c) a čl. 30a odst. 1 písm. c) udělí příslušné orgány za podmínek, které považují za vhodné, povolení, pokud nemají dostatečné důvody se domnívat, že převod finančních prostředků, o jehož povolení se žádá, by mohl porušit některý ze zákazů nebo povinností uvedených v tomto nařízení.
Příslušný orgán může posouzení žádostí o povolení zpoplatnit.
4. Pro účely čl. 30 odst. 1 písm. c) se povolení považuje za udělené, pokud příslušný orgán obdrží písemnou žádost o toto povolení a do čtyř týdnů nevznese proti převodu finančních prostředků písemnou námitku. Pokud je námitka vznesena v souvislosti s probíhajícím šetřením, příslušný orgán tuto skutečnost uvede ve svém rozhodnutí a neprodleně jej oznámí žadateli. Příslušné orgány mají přímý či nepřímý přístup k aktuálním informacím z finanční a správní oblasti a z oblasti vymáhání práva, které potřebují pro účely šetření.
5. Tyto osoby, subjekty a orgány nespadají do působnosti článku 30 a 30a:
a)
osoby, subjekty a orgány, které pouze přeměňují dokumenty v listinné podobě na elektronická data a jednají na základě smlouvy s úvěrovou nebo finanční institucí;
b)
osoby, subjekty a orgány, které pouze poskytují úvěrovým nebo finančním institucím informační nebo podpůrné systémy pro převody finančních prostředků, nebo
c)
osoby, subjekty a orgány, které pouze poskytují úvěrovým nebo finančním institucím systémy pro zúčtování a vypořádání.“
16)
Článek 31 se nahrazuje tímto:
„Článek 31
1. Pobočky a dceřiné společnosti úvěrových a finančních institucí se sídlem v Íránu, které spadají do působnosti tohoto nařízení ve smyslu článku 49 oznámí příslušnému orgánu členského státu, v němž jsou usazeny, všechny převody finančních prostředků, které provedly nebo obdržely, jména účastníků operace, částku a datum operace, a to do pěti pracovních dnů od provedení nebo obdržení dotyčného převodu finančních prostředků. Pokud jsou příslušné informace k dispozici, musí být v prohlášení upřesněna povaha operace a případně i povaha zboží, jehož se operace týká, a musí v něm být zejména uvedeno, zda se na dotyčné zboží vztahují přílohy I, II, III, IV, IVA, V, VI, VIA, VIB, VII, VIIA nebo VIIB tohoto nařízení, a pokud je vývoz tohoto zboží podmíněn povolením, musí být uvedeno číslo udělené licence.
2. V závislosti na ujednáních o sdílení informací a v souladu s těmito ujednáními vyrozuměné příslušné orgány neprodleně předají dle potřeby tyto informace o oznámeních uvedených v odstavci 1 příslušným orgánům jiných členských států, v nichž jsou usazeny strany účastnící se těchto operací, s cílem zamezit jakékoli operaci, která by mohla přispět k jaderným činnostem, jež by mohly ohrozit nešíření, nebo k vývoji nosičů jaderných zbraní.“
17)
Článek 32 se zrušuje.
18)
V článcích 33 a 34 se odkazy na čl. 32 odst. 2 nahrazují odkazy na čl. 30a odst. 1.
19)
Vkládají se nové články, které znějí:
„Článek 37a
1. Zakazuje se poskytování těchto služeb souvisejících s ropnými tankery a nákladními plavidly, které plují pod vlajkou Íránské islámské republiky nebo které přímo či nepřímo vlastní, najímají či provozují íránské osoby, subjekty nebo orgány:
a)
poskytování služeb klasifikace všeho druhu, včetně, ale nikoli pouze:
i)
vypracování a uplatňování pravidel klasifikace nebo technických specifikací týkajících se designu, konstrukce, vybavení a údržby lodí a rovněž systémů řízení lodi,
ii)
provádění průzkumů a inspekcí v souladu s pravidly a postupy klasifikace,
iii)
přidělování klasifikační značky a vydávání, potvrzování nebo obnovování osvědčení o dodržování pravidel klasifikace nebo specifikací;
b)
dohled nad designem, stavbou a opravou lodí a jejich částí, včetně bloků, částí, strojů, elektrických a kontrolních zařízení a účast na nich, a rovněž související technická pomoc, financování či finanční pomoc;
c)
inspekce, zkoušení a certifikace námořního zařízení, materiálů a součástí, jakož i dohled nad jejich instalací na palubě a dohled nad systémovou integrací;
d)
provádění průzkumů, inspekcí, auditů a prohlídek a vydávání, obnovování a potvrzování příslušných osvědčení a dokumentů o dodržování jménem správy státu vlajky v souladu s Mezinárodní úmluvou o bezpečnosti lidského života na moři z roku 1974 v platném znění (SOLAS 1974) a s jejím protokolem z roku 1988, Mezinárodní úmluvou o zabránění znečišťování z lodí z roku 1973, ve znění protokolu z roku 1978 vztahujícího se k témuž tématu, v platném znění (MARPOL 73/78), Úmluvou o mezinárodních pravidlech pro zabránění srážkám na moři z roku 1972 v platném znění (COLREG 1972), Mezinárodní úmluvou o nákladové značce z roku 1966 (LL 1966) a jejím protokolem z roku 1988, Mezinárodní úmluvou o normách výcviku, kvalifikace a strážní služby námořníků z roku 1978 v platném znění (STCW) a Mezinárodní úmluvou o vyměřování lodí z roku 1969 (TONNAGE 1969).
2. Zákaz uvedený v odstavci 1 se použije od 15. ledna 2013.
Článek 37b
1. Zakazuje se zpřístupňovat plavidla určená pro přepravu nebo uskladnění ropy a petrochemických produktů:
i)
jakékoli íránské osobě, subjektu či orgánu nebo
ii)
jakékoli jiné osobě, subjektu či orgánu, pokud poskytovatelé plavidel nepřijali přiměřená opatření k zamezení tomu, aby byla plavidla využívána k přepravě nebo skladování ropy nebo petrochemických produktů, které pocházejí z Íránu nebo byly z Íránu vyvezeny.
2. Zákazem uvedeným v odstavci 1 není dotčeno plnění povinností vyplývajících z doplňkových smluv uvedených v čl. 12 odst. 1 písm. b) a v čl. 14 odst. 1 písm. b) a c) za předpokladu, že dovoz a přeprava surové ropy a ropných nebo petrochemických produktů byly oznámeny příslušnému orgánu podle čl. 12 odst. 1 nebo čl. 14 odst. 1.“
20)
Článek 41 se nahrazuje tímto:
„Článek 41
Zakazuje se vědomě a úmyslně se podílet na činnostech, jejichž cílem nebo výsledkem je obcházení opatření uvedených v článku 2, čl. 5 odst. 1, článcích 8, 9, 10a, 10b, 10d, 10e, 11, 13, 14a, 15a, 15b, 17, 22, 23,30, 30a, 34, 35, 37a nebo 37b.“
21)
V článku 43 se odstavec 3 nahrazuje tímto:
„3. Dotčený členský stát uvědomí ostatní členské státy a Komisi o rozhodnutí uvedeném v odstavci 1 a o svém záměru udělit povolení nejméně deset pracovních dnů před udělením takového povolení. V případě ohrožení životního prostředí nebo zdraví a bezpečnosti pracovníků v Unii, které vyžaduje naléhavé opatření, může dotyčný členský stát udělit povolení bez předchozího uvědomění ostatních členských států a Komise do tří pracovních dnů po udělení tohoto povolení.“
22)
Vkládá se nový článek, který zni:
„Článek 43a
1. Odchylně od článků 8, 9, čl. 17 odst. 1, pokud jde o íránské osoby, subjekty či orgány uvedené v čl. 17 odst. 2 písm. b), čl. 23 odst. 2 a 3, pokud odkazují na osoby, subjekty a orgány uvedené v příloze IX, článku 30 a 35, mohou příslušné orgány členského státu povolit za takových podmínek, které považují za vhodné, činnosti související s těžbou uhlovodíků a těžbu samotnou v Unii v souladu s povolením k tomuto průzkumu či těžbě vydaném členským státem osobě, subjektu či orgánu uvedenému v příloze IX při splnění následujících podmínek:
a)
povolení k průzkumu či těžbě uhlovodíků v rámci Unie bylo vydáno přede dnem, kdy byla určena tato osoba, subjekt či orgán uvedený v příloze IX; a
b)
povolení je nezbytné k zamezení nebo sanaci poškození životního prostředí v Unii nebo k zabránění trvalého zničení hodnoty povolení, včetně zabezpečení potrubí a infrastruktury používané v souvislosti s činností, na kterou je povolení vystavené, a to dočasně. Toto povolení může zahrnovat opatření přijatá v souladu s vnitrostátními právními předpisy.
2. Odchylku upravenou v odstavci 1 lze povolit na nezbytné období a jeho platnost nepřesáhne platnost povolení vydaného osobě, subjektu nebo orgánu uvedenému v příloze IX. V případě, že se příslušný orgán domnívá, že je nutný přechod práv ke smlouvám nebo poskytnutí náhrady škody, doba platnosti odchylky nepřesáhne pět let.
3. Dotčený členský stát oznámí ostatním členským státům a Komisi alespoň deset pracovních dnů před udělením povolení svůj úmysl toto povolení udělit. V případě ohrožení životního prostředí v Unii, které vyžaduje naléhavé opatření, aby se zabránilo poškození životního prostředí, může dotyčný členský stát udělit povolení bez předchozího uvědomění ostatních členských států a Komise do tří pracovních dnů po udělení tohoto povolení.“
23)
V názvu přílohy X se doplňuje odkaz na článek 43a.
24)
V článku 45 se písmeno b) nahrazuje tímto:
„b)
pozmění přílohy III, IV, IVA, V, VI, VIA, VIB, VII, VIIA, VIIB a X na základě informací poskytnutých členskými státy.“
25)
Příloha I nařízení (EU) č. 36/2012 se nahrazuje zněním uvedeným v příloze I tohoto nařízení.
26)
Znění uvedené v příloze II tohoto nařízení se vkládá jako příloha IVA.
27)
Znění uvedené v příloze III tohoto nařízení se vkládá jako příloha VIA.
28)
Znění uvedené v příloze IV tohoto nařízení se vkládá jako příloha VIB.
29)
Znění uvedené v příloze V tohoto nařízení se vkládá jako příloha VIIA.
30)
Znění uvedené v příloze VI tohoto nařízení se vkládá jako příloha VIIB.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 21. prosince 2012.
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 1263/2012
z dnia 21 grudnia 2012 r.
zmieniające rozporządzenie (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 215,
uwzględniając decyzję Rady 2010/413/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (1),
uwzględniając wspólne wnioski Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie (UE) nr 267/2012 (2) wprowadza w życie środki, o których mowa w decyzji 2010/413/WPZiB. Dnia 15 października 2012 r. Rada przyjęła decyzję 2012/635/WPZiB (3), która zmienia decyzję 2010/413/WPZiB i ustanawia dodatkowe środki ograniczające wobec Iranu.
(2)
Te dodatkowe środki ograniczające obejmują w szczególności zakaz wywozu kluczowego sprzętu morskiego i technologii wykorzystywanych w budownictwie okrętowym, konserwacji lub naprawie statków. Ponadto należy wprowadzić zakaz handlu grafitem, pewnymi surowymi lub częściowo wykończonymi metalami, takimi jak aluminium i stal, oraz oprogramowaniem do pewnych procesów przemysłowych.
(3)
Dodatkowe środki ograniczające obejmują także zakaz przywozu, zakupu lub transportu irańskiego gazu ziemnego. Skuteczne wdrożenie niniejszego zakazu wymaga także przyjęcia środków zakazujących wymiany gazu ziemnego, o której wiadomo, że powoduje zwiększenie wywozu gazu ziemnego z Iranu poprzez obejście zakazu lub że jest uzasadniony powód, by to podejrzewać. Zakaz przywozu gazu ziemnego nie powinien mieć wpływu na umowy realizowane poprzez użytkowanie rurociągów bezpośrednio połączonych z siecią przesyłu gazu naturalnego Unii nieposiadających żadnych punktów włączenia, mających na celu ułatwienie zakupu i zwiększenie wywozu gazu ziemnego z Iranu.
(4)
W decyzji 2012/635/WPZiB wezwano do przeglądu środków ograniczających dotyczących wszystkich towarów i technologii podwójnego zastosowania wymienionych w załączniku I do rozporządzenia Rady (WE) nr 428/2009 z dnia 5 maja 2009 r. ustanawiającego wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania (4), w celu uwzględnienia w jego kategorii 5 części 2 pewnych pozycji, które mogą mieć znaczenie dla branż kontrolowanych pośrednio lub bezpośrednio przez Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej lub które mogą mieć znaczenie dla irańskiego programu jądrowego, wojskowego lub dotyczącego pocisków balistycznych, przy uwzględnieniu potrzeby unikania niepożądanych skutków dla ludności cywilnej Iranu.
(5)
Aby zapewnić skuteczne wprowadzanie w życie zakazu sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu do Iranu dodatkowego kluczowego sprzętu lub technologii, które mogłyby być wykorzystywane w kluczowych sektorach w przemyśle naftowym, przemyśle gazu ziemnego oraz przemyśle petrochemicznym, dodatkowo należy sporządzić wykaz takiego kluczowego sprzętu i technologii.
(6)
Z tych samych powodów należy również sporządzić wykaz towarów objętych ograniczeniami w handlu gazem ziemnym, grafitem, surowymi lub częściowo wykończonymi metalami, takimi jak aluminium i stal, oraz oprogramowaniem do integracji procesów przemysłowych.
(7)
Decyzja 2012/635/WPZiB zabrania również transakcji między unijnymi a irańskimi bankami i instytucjami finansowymi, o ile dane państwo członkowskie nie udzieli uprzednio zezwolenia.
(8)
Ponadto decyzja 2012/635/WPZiB ustanawia zakaz świadczenia usług z zakresu przyznawania bandery i klasyfikacji irańskim zbiornikowcom i statkom towarowym oraz dostarczania statków przeznaczonych do transportu lub przechowywania ropy naftowej i wyrobów petrochemicznych osobom i podmiotom z Iranu lub innym osobom i podmiotom w celu transportu lub przechowywania irańskiej ropy naftowej i irańskich wyrobów petrochemicznych.
(9)
Jeśli państwo członkowskie podejmuje działania mające zagwarantować przestrzeganie zobowiązań prawnych w odniesieniu do bezpieczeństwa i zdrowia pracowników oraz ochrony środowiska w zakresie, w jakim rozporządzenie to może dotyczyć współpracy z osobami, podmiotami lub organami z Iranu, państwo członkowskie powinno mieć w nagłych przypadkach prawo do podjęcia takich działań bez uprzedniego zgłoszenia, o ile powiadomi o nich w możliwie najkrótszym czasie pozostałe państwa członkowskie i Komisję.
(10)
Jeśli państwo członkowskie wydało osobie, podmiotowi lub organowi, które wskazano (tzn. które wymieniono w załączniku IX i których aktywa podlegają zamrożeniu) koncesję na prowadzenie działań w zakresie wydobycia węglowodorów, zanim dana osoba, dany podmiot lub organ zostały wskazane, właściwy organ tego państwa członkowskiego może zezwolić na odstępstwo od określonych zakazów, o których mowa w rozporządzeniu, jeśli takie odstępstwo jest konieczne, by uniknąć szkód w środowisku lub trwałego zniszczenia wartości koncesji lub je naprawić.
(11)
Środki te wchodzą w zakres Traktatu, zatem do ich wdrożenia konieczne jest podjęcie działań regulacyjnych na szczeblu Unii, w szczególności w celu zapewnienia ich jednolitego stosowania tego przez podmioty gospodarcze we wszystkich państwach członkowskich.
(12)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 267/2012,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (UE) nr 267/2012 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Załącznik I obejmuje towary i technologię, w tym oprogramowanie, które należą do towarów lub technologii podwójnego zastosowania, zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu (WE) nr 428/2009, z wyjątkiem niektórych towarów i technologii wyszczególnionych w części A załącznika I do niniejszego rozporządzenia.”;
b)
dodaje się następujący ustęp:
„2a. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie i Komisję, w terminie czterech tygodni, o zezwoleniach udzielonych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 428/2009, w odniesieniu do towarów i technologii, określonych części A, załącznika I do niniejszego rozporządzenia.”.
2)
w art. 6, dodaje się następujące litery:
„d)
wykonywania do dnia 15 kwietnia 2013 r. umów zawartych przed dniem 22 grudnia 2012 r. dotyczących sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu towarów lub technologii określonych w części C załącznika I do niniejszego rozporządzenia lub umów dodatkowych niezbędnych do wykonania takich umów;
e)
wykonywania do dnia 15 kwietnia 2013 r. umów zawartych przed dniem 22 grudnia 2012 r. dotyczących świadczenia pomocy technicznej lub udzielania finansowania lub pomocy finansowej związanej z towarami i technologiami określonymi w części C załącznika I do niniejszego rozporządzenia.”
W odniesieniu do lit. d), odnośne państwa członkowskie informują inne państwa członkowskie i Komisję, w terminie czterech tygodni, o zezwoleniach udzielonych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 428/2009.
3)
art. 8 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 8
1. Zakazuje się sprzedaży, dostarczania, przekazywania lub wywozu sprzętu lub technologii wyszczególnionych w załącznikach VI i VIA, bezpośrednio lub pośrednio, na rzecz osób, podmiotów lub organów, z Iranu albo do użytku w tym państwie.
2. W załącznikach VI i VIA wyszczególniono kluczowy sprzęt i technologię wykorzystywane w następujących kluczowych sektorach przemysłu naftowo-gazowego w Iranie:
a)
poszukiwanie ropy naftowej i gazu ziemnego;
b)
produkcja ropy naftowej i gazu ziemnego;
c)
rafinacja;
d)
skraplanie gazu ziemnego.
3. W załącznikach VI i VIA wyszczególniono kluczowy sprzęt i technologię wykorzystywane w przemyśle petrochemicznym w Iranie.
4. W załącznikach VI i VIA nie zamieszcza się pozycji zawartych we wspólnym wykazie uzbrojenia lub w załączniku I, II lub III.”;
4)
art. 9 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 9
Zakazuje się:
a)
świadczenia, bezpośrednio lub pośrednio, na rzecz jakichkolwiek osób, podmiotów lub organów, z Iranu lub do użytku w tym państwie, pomocy technicznej lub usług pośrednictwa związanych z kluczowym sprzętem i technologiami wymienionymi w załączniku VI i VIA lub związanych z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i użytkowaniem towarów wymienionych w załączniku VI i VIA;
b)
zapewniania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej związanych z kluczowym sprzętem i technologiami wymienionymi w załączniku VI i VIA, na rzecz jakichkolwiek osób, podmiotów lub organów, z Iranu lub do użytku w tym państwie.”;
5)
art. 10 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 10
1. Zakazy ustanowione w art. 8 i 9 nie mają zastosowania do:
a)
wykonywania do dnia 15 kwietnia 2013 r. transakcji wymaganych przez umowę handlową dotyczącą kluczowego sprzętu lub technologii wykorzystywanych do poszukiwania ropy naftowej i gazu ziemnego, produkcji ropy naftowej i gazu ziemnego, rafinacji lub skraplania gazu ziemnego wymienionych w załączniku VI zawartą przed dniem 27 października 2010 r., lub umów powiązanych niezbędnych do wykonania takich umów, lub przez umowę bądź porozumienie zawarte przed dniem 26 lipca 2010 r. i dotyczące inwestycji w Iranie dokonanych przed dniem 26 lipca 2010 r., ani nie uniemożliwiają one wypełnienia zobowiązań, które z nich wynikają;
b)
wykonywania do dnia 15 kwietnia 2013 r. transakcji wymaganych przez umowę handlową dotyczącą kluczowego sprzętu lub technologii dla przemysłu petrochemicznego wymienionych w załączniku VI zawartą przed dniem 24 marca 2012 r., lub przez umowy powiązane niezbędne do wykonania takich umów, lub przez umowę bądź porozumienie zawarte przed dniem 23 stycznia 2012 r. i dotyczące inwestycji w Iranie dokonanych przed dniem 23 stycznia 2012 r., ani nie uniemożliwiają one wypełnienia zobowiązań, które z nich wynikają;
c)
wykonywania do dnia 15 kwietnia 2013 r. transakcji wymaganych przez umowę handlową dotyczącą kluczowego sprzętu lub technologii wykorzystywanych do poszukiwania ropy naftowej i gazu ziemnego, produkcji ropy naftowej i gazu ziemnego, rafinacji, skraplania gazu ziemnego oraz dla przemysłu petrochemicznego wymienionych w załączniku VIA zawartej przed dniem 16 października 2012 r. i dotyczące inwestycji w Iranie dotyczących poszukiwania ropy naftowej i gazu ziemnego, produkcji ropy naftowej i gazu ziemnego, rafinacji, skraplania gazu ziemnego dokonanych przed 26 lipca 2010 r. lub dotyczące inwestycji w Iranie w przemyśle petrochemicznym dokonanych przed dniem 23 stycznia 2012 r., ani nie uniemożliwiają one wypełnienia zobowiązań, które z nich wynikają; lub
d)
przepisów dotyczących pomocy technicznej przeznaczonych jedynie do instalacji sprzętu lub technologii dostarczonego zgodnie z lit. a), b) i c),
pod warunkiem że osoba fizyczna lub prawna, podmiot lub organ zamierzające zawrzeć takie transakcje lub udzielić pomocy w związku z takimi transakcjami, z wyprzedzeniem co najmniej 20 dni roboczych powiadomiły o tej transakcji lub pomocy właściwe organy państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę.
2. Zakazy w art. 8 i 9 pozostają bez uszczerbku dla wykonywania zobowiązań wynikających z umów, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b) oraz art. 14 ust. 1 lit. b), o ile zobowiązania te wynikają z umów o świadczenie usług lub umów powiązanych niezbędnych do ich wykonania i o ile odpowiednie organy zezwoliły wcześniej na wykonanie tych zobowiązań oraz poinformowały inne odnośne państwa członkowskie i Komisję o swoim zamiarze udzielenia zezwolenia.”;
6)
dodaje się artykuły w brzmieniu:
„Artykuł 10a
1. Zakazuje się sprzedaży, dostarczania, przekazywania lub wywozu kluczowego sprzętu morskiego lub technologii wyszczególnionych w załączniku VIB, bezpośrednio lub pośrednio, na rzecz osób, podmiotów lub organów, z Iranu albo do użytku w tym państwie.
2. Załącznik VIB obejmuje kluczowy sprzęt morski i technologię dla budownictwa okrętowego, konserwacji lub naprawy statków, w tym sprzęt i technologię wykorzystywane do budowy zbiornikowców.
Artykuł 10b
1. Zakazuje się:
a)
świadczenia, bezpośrednio lub pośrednio, na rzecz osób, podmiotów lub organów, z Iranu, albo do użytku w tym państwie, pomocy technicznej lub usług pośrednictwa związanych z kluczowym sprzętem i technologiami wymienionymi w załączniku VIB lub związanych z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i użytkowaniem towarów wymienionych w załączniku VIB;
b)
udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej związanych z kluczowym sprzętem i technologiami wymienionymi w załączniku VIB, na rzecz osób, podmiotów lub organów, z Iranu albo do użytku w tym państwie.
Artykuł 10c
1. Zakazy ustanowione w art. 10a i 10b pozostają bez uszczerbku dla dostawy kluczowego sprzętu morskiego i technologii na rzecz statku, który nie jest własnością osób, podmiotów lub organów z Iranu ani nie jest przez nie kontrolowany i który musiał zawinąć do portu w Iranie lub wpłynąć na wody terytorialne Iranu z powodu siły wyższej.
2. Zakazy ustanowione w art. 10a i 10b pozostają bez uszczerbku dla wykonywania do dnia 15 lutego 2013 r. umów zawartych przed dniem 22 grudnia 2012 r. lub umów dodatkowych niezbędnych do realizacji takich umów.”;
„Artykuł 10d
1. Zakazuje się sprzedaży, dostarczania, przekazywania lub wywozu oprogramowania wymienionego w załączniku VIIA, bezpośrednio lub pośrednio, na rzecz osób, podmiotów lub organów, z Iranu albo do użytku w tym państwie;
2. Załącznik VIIA obejmuje oprogramowanie do integracji procesów przemysłowych mające znaczenie dla branż kontrolowanych pośrednio lub bezpośrednio przez Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej lub mającego znaczenie dla irańskiego programu jądrowego, wojskowego i dotyczącego pocisków balistycznych.
Artykuł 10e
1. Zakazuje się:
a)
świadczenia, bezpośrednio lub pośrednio, na rzecz jakichkolwiek osób, podmiotów lub organów, z Iranu lub do użytku w tym państwie, pomocy technicznej lub usług pośrednictwa związanych z oprogramowaniem wymienionym w załączniku VIIA lub związanych z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i użytkowaniem towarów wymienionych w załączniku VIIA;
b)
udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej związanych z oprogramowaniem wymienionym w załączniku VIIA, na rzecz osób, podmiotów lub organów z Iranu albo do użytku w tym państwie.
Artykuł 10f
1. Zakazy ustanowione w art. 10d i 10e pozostają bez uszczerbku dla wykonywania do dnia 15 stycznia 2013 r. umów zawartych przed dniem 22 grudnia 2012 r. lub umów powiązanych niezbędnych do realizacji takich umów.”
7)
w art. 12 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Zakazy ustanowione w art. 11 nie mają zastosowania do:
a)
wykonania, do dnia 1 lipca 2012 r., umów handlowych zawartych przed dniem 23 stycznia 2012 r., lub umów dodatkowych niezbędnych do wykonania tych umów;
b)
wykonania umów zawartych przed dniem 23 stycznia 2012 r., lub umów dodatkowych niezbędnych do wykonania tych umów, w przypadku gdy umowa taka w sposób szczególny przewiduje, że dostawa irańskiej ropy naftowej i produktów naftowych lub dochody z ich dostawy są przeznaczone na zwrot należnych kwot osobom, podmiotom lub organom podlegającym jurysdykcji państw członkowskich;
c)
ropy naftowej lub produktów naftowych wywiezionych z Iranu przed dniem 23 stycznia 2012 r. lub, w przypadku gdy wywozu dokonano na mocy lit. a), w dniu lub przed dniem 1 lipca 2012 r., lub w przypadku gdy wywozu dokonano na mocy lit. b); ”;
d)
zakupu paliwa bunkrowego produkowanego i dostarczanego przez kraje trzecie inne niż Iran, przeznaczonego do napędzania silników statków;
e)
zakupu paliwa bunkrowego do napędzania silników statków, które przymusowo wpłynęły do portu w Iranie lub na irańskie wody terytorialne, pod wpływem siły wyższej;
pod warunkiem że osoba, podmiot lub organ zamierzające wykonać umowę, o której mowa w lit. a), b) i c) powiadomiły, z wyprzedzeniem co najmniej 20 dni roboczych, o tej działalności lub transakcji właściwy organ państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę.”;
8)
w art. 14 ust. 1 lit. c) otrzymuje brzmienie:
„c)
przywozu, zakupu i transportu produktów petrochemicznych wywiezionych z Iranu przed dniem 23 stycznia 2012 r., lub w przypadku gdy wywozu dokonano na mocy lit. a), w dniu lub przed dniem 1 maja 2012 r., lub w przypadku gdy wywozu dokonano na mocy lit. b),”;
9)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 14a
1. Zakazuje się:
a)
zakupu, transportu lub przywozu do Unii gazu ziemnego, który pochodzi z Iranu lub który został wywieziony z Iranu;
b)
wymiany gazu ziemnego, jeśli pochodzi z Iranu lub został wywieziony z Iranu;
c)
świadczenia, bezpośrednio lub pośrednio, usług pośrednictwa, i udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej, w tym pochodnych instrumentów finansowych, a także ubezpieczenia i reasekuracji oraz usług pośrednictwa związanych z ubezpieczeniem i reasekuracją, związanych z działalnością określoną w lit. a) lub b).
2. Zakazy ustanowione w ust. 1 nie mają zastosowania do:
a)
sytuacji, gdy gaz ziemny został wywieziony z państwa innego niż Iran, jeśli wywieziony gaz został połączony z gazem pochodzącym z Iranu w ramach infrastruktury państwa innego niż Iran;
b)
zakupu gazu ziemnego w Iranie przez obywateli państw członkowskich do celów cywilnych, włączając do ogrzewania mieszkań lub używania siły lub do utrzymywania misji dyplomatycznych; lub
c)
wykonywania umów o dostawy gazu ziemnego pochodzącego z państwa innego niż Iran do Unii.
3. Do celów niniejszego rozporządzenia „gaz ziemny” oznacza produkty wymienione w załączniku IVA.
4. Do celów ust. 1, „wymiana” oznacza wymianę strumieni gazu ziemnego różnego pochodzenia.”
10)
dodaje się artykuły w brzmieniu:
„Artykuł 15a
1. Zabrania się sprzedaży, dostarczania, przekazywania lub wywozu grafitu i surowych lub częściowo wykończonych metali wyszczególnionych w załączniku VIIB, bezpośrednio lub pośrednio, na rzecz osób, podmiotów lub organów, z Iranu albo do użytku w tym państwie.
2. Załącznik VIIB obejmuje grafit oraz surowe lub częściowo wykończone metale, takie jak aluminium i stal, które mają znaczenie dla branż kontrolowanych pośrednio lub bezpośrednio przez Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej lub mają znaczenie dla irańskiego programu jądrowego, wojskowego oraz dotyczącego pocisków balistycznych.
3. Zakaz ustanowiony w ust. 1 nie ma zastosowania do towarów wymienionych w załącznikach I, II i III.
Artykuł 15b
1. Zakazuje się:
a)
świadczenia, bezpośrednio lub pośrednio, na rzecz jakichkolwiek osób, podmiotów lub organów, z Iranu lub do użytku w tym państwie, pomocy technicznej lub usług pośrednictwa związanych z towarami wymienionymi w załączniku VIIB lub związanych z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i użytkowaniem towarów wymienionych w załączniku VIIB;
b)
udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej związanych z towarami wyszczególnionymi w załączniku VIIB, na rzecz osób, podmiotów lub organów, z Iranu albo do użytku w tym państwie.
2. Zakazy ustanowione w ust. 1 nie mają zastosowania w odniesieniu do towarów wymienionych w załącznikach I, II i III.
Artykuł 15c
Zakazy ustanowione w art. 15a pozostają bez uszczerbku dla wykonywania do dnia 15 kwietnia 2013 r. umów zawartych przed dniem 22 grudnia 2012 r. lub umów dodatkowych niezbędnych do realizacji takich umów.”
11)
w art. 23 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 2 lit. c) i d) otrzymują brzmienie:
„c)
członkowie Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej lub osoby prawne, podmioty lub organy będące w posiadaniu lub pod kontrolą Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej albo jednego lub większej liczby jego członków lub osoby fizyczne lub prawne działające w ich imieniu lub zapewniające im ubezpieczenie lub inne podstawowe usługi;
d)
inne osoby, podmioty lub organy udzielające wsparcia, takiego jak wsparcie materialne, logistyczne lub finansowe, rządowi Iranu oraz podmiotom będącym ich własnością lub przez nie kontrolowanym, lub osobom i podmiotom z nimi związanym;”;
b)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Bez uszczerbku dla odstępstw przewidzianych w art. 24, 25, 26, 27, 28, 28a lub 29 zabrania się świadczenia specjalistycznych usług w zakresie komunikatów finansowych, wykorzystywanych do wymiany danych finansowych, na rzecz osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w załącznikach VIII i IX.”;
11)
w art. 25, lit. a) ppkt (ii) otrzymuje brzmienie:
„(ii)
płatność nie będzie finansować działalności zakazanej na mocy niniejszego rozporządzenia. Jeżeli płatność stanowi wynagrodzenie za dokonaną już działalność handlową oraz odpowiednie organy innego państwa członkowskiego potwierdziły wcześniej, że działalność ta nie była zakazana w momencie jej dokonywania, uznaje się, prima facie, że płatność ta nie będzie się przyczyniała do zakazanej działalności; oraz”;
12)
w art. 26 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:
„a)
dany właściwy organ ustalił, że środki finansowe lub zasoby gospodarcze są:
(i)
niezbędne do zaspokojenia podstawowych potrzeb osób wymienionych w załączniku VIII lub IX oraz pozostających na ich utrzymaniu członków rodziny, w tym do opłacenia artykułów spożywczych, czynszu lub kredytu hipotecznego, lekarstw i kosztów leczenia, podatków, składek na ubezpieczenie i opłat za usługi użyteczności publicznej;
(ii)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych honorariów i zwrot wydatków związanych ze świadczeniem usług prawniczych;
(iii)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie kosztów opłat lub usług związanych ze zwykłym przechowywaniem lub utrzymywaniem zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych; lub
(iv)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie kosztów należnych w związku z wyrejestrowaniem statku oraz".
14)
art. 28 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 28
Na zasadzie odstępstwa od art. 23 ust. 2 właściwe organy mogą również zezwolić, na warunkach jakie uznają za stosowne, na:
a)
uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych Centralnego Banku Iranu po ustaleniu, że środki finansowe lub zasoby gospodarcze są niezbędne w celu zapewnienia instytucjom kredytowym lub finansowym płynności środków na finansowanie działalności handlowej, lub na obsługę pożyczki handlowej; lub
b)
uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych Centralnego Banku Iranu po ustaleniu, że środki finansowe lub zasoby gospodarcze są niezbędne w celu zwrotu należnych roszczeń na mocy umowy lub porozumienia zawartego przez osobę, podmiot lub organ z Iranu przed dniem 16 października 2012 r., jeśli taka umowa lub porozumienie stanowi o zwrocie zaległych kwot osobom, podmiotom lub organom podlegającym jurysdykcji państw członkowskich.
pod warunkiem, że dane państwo członkowskie powiadomiło inne państwa członkowskie i Komisję o zamiarze udzielenia zezwolenia na co najmniej dziesięć dnia roboczych przed wydaniem zezwolenia.”;
15)
art. 30 zastępuje się artykułami w brzmieniu:
„Artykuł 30
1. Zakazane jest przekazywanie środków finansowych między, z jednej strony, instytucjami finansowymi i kredytowymi objętymi zakresem niniejszego rozporządzenia, w rozumieniu art. 49, a z drugiej strony
a)
instytucjami kredytowymi i finansowymi oraz kantorami wymiany walut (bureaux de change), z siedzibą w Iranie;
b)
oddziałami i podmiotami zależnymi - w przypadku gdy objęte są zakresem niniejszego rozporządzenia - instytucji kredytowych i finansowych oraz kantorami wymiany walut (bureaux de change) z siedzibą w Iranie;
c)
oddziałami i podmiotami zależnymi - w przypadku gdy nie są objęte zakresem niniejszego rozporządzenia - instytucji kredytowych i finansowych oraz kantorami wymiany walut (bureaux de change) z siedzibą w Iranie; oraz
d)
instytucjami kredytowymi i finansowymi oraz kantorami wymiany walut (bureaux de change), niemającymi siedziby w Iranie, ale kontrolowanymi przez osoby, podmioty i organy mające siedzibę w Iranie,
chyba, że takie przekazywanie jest objęte zakresem ust. 2 i odbywa się zgodnie z ust. 3
2. Zezwala się na następujące przekazy, zgodnie z ust. 3:
a)
przekazy dotyczące żywności, opieki zdrowotnej, sprzętu medycznego, lub służące celom rolnym lub humanitarnym;
b)
przekazy dotyczące osobistych przekazów pieniężnych;
c)
przekazy związane z konkretną umową handlową, pod warunkiem że taki przekaz nie jest zakazany na mocy niniejszego rozporządzenia;
d)
przekazy dotyczące misji dyplomatycznych lub urzędów konsularnych lub organizacji międzynarodowych posiadających immunitet na mocy prawa międzynarodowego, w zakresie, w jakim przekazy te są przeznaczone na oficjalne cele misji dyplomatycznych lub urzędów konsularnych lub organizacji międzynarodowych posiadających immunitet na mocy prawa międzynarodowego;
e)
przekazy dotyczące płatności mających na celu zaspokojenie roszczeń osób, podmiotów lub organów z Iranu lub przeciwko nim, lub przekazy o podobnych charakterze, pod warunkiem że nie przyczyniają się one do działań zakazanych na mocy niniejszego rozporządzenia, w indywidualnych przypadkach, jeżeli dane państwo członkowskie powiadomiło inne państwo członkowskie i Komisję, co najmniej z dziesięciodniowym wyprzedzeniem, o swoim zamiarze udzielenia zezwolenia.;
f)
przekazy niezbędne do wykonania zobowiązań powstałych na mocy umów, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b).
3. Przekazywanie środków finansowych, na które może zostać wydane zezwolenie zgodnie z ust. 2, odbywa się w następujący sposób:
a)
przekazy związane z transakcjami dotyczącymi żywności, opieki zdrowotnej, sprzętu medycznego lub służące celom rolnym lub humanitarnym na kwoty poniżej 100 000 EUR lub stanowiących równowartość tej kwoty, a także osobiste przekazy pieniężne na kwoty poniżej 40 000 EUR lub stanowiących równowartość tej kwoty nie wymagają uprzedniego zezwolenia.
O przekazach o wartości równej lub wyższej niż 10 000 EUR lub stanowiących równowartość tej kwoty należy uprzednio powiadomić właściwe organy danego państwa członkowskiego na piśmie;
b)
przekazy związane z transakcjami dotyczącymi żywności, opieki zdrowotnej, sprzętu medycznego lub służące celom rolnym lub humanitarnym na kwoty równe lub wyższe niż 100 000 EUR lub stanowiące równoważność tej kwoty, a także przekazy dotyczące transakcji związanych z osobistymi przekazami pieniężnymi na kwoty równe lub wyższe niż 40 000 EUR lub stanowiące równoważność tej kwoty, wymagają uprzedniego zezwolenia właściwych organów danego państwa członkowskiego zgodnie z ust. 2.
Państwa członkowskie informują się wzajemnie o wszelkich udzielonych zezwoleniach co trzy miesiące;
c)
wszelkie inne przekazy o wartości równej lub wyższej niż 10 000 EUR lub stanowiące równoważność tej kwoty wymagają uprzedniego zezwolenia właściwych organów danego państwa członkowskiego zgodnie z ust. 2.
Państwa członkowskie informują się wzajemnie o wszelkich udzielonych zezwoleniach co trzy miesiące.
4. Przekazy środków pieniężnych w wysokości 10 000 EUR lub stanowiących równowartość tej kwoty nie wymagają wcześniejszego zezwolenia ani powiadomienia.
5. Powiadomienia i wnioski o zezwolenie dotyczące przekazywania środków podmiotowi, objętemu zakresem ust. 1 lit. a) do d) są kierowane przez dostawcę usług płatniczych zleceniodawcy lub w jego imieniu do właściwych organów państwa członkowskiego, w którym dostawca usług płatniczych ma siedzibę.
Powiadomienia i wnioski o zezwolenie dotyczące przekazywania środków finansowych od podmiotu, objętego zakresem ust. 1 lit a) do d) są kierowane przez dostawcę usług płatniczych odbiorcy lub w jego imieniu do właściwych organów państwa członkowskiego, w którym dostawca usług płatniczych ma siedzibę.
Jeżeli dostawca usług płatniczych zleceniodawcy lub odbiorcy nie jest objęty zakresem niniejszego rozporządzenia, powiadomienia i wnioski o zezwolenie są kierowane, w przypadku przekazu do podmiotu, objętego zakresem ust. 1 lit. a) do d) przez zleceniodawcę, a w przypadku przekazu pochodzącego od podmiotu, objętego zakresem ust. 1 lit. a) do d), przez odbiorcę właściwym organom państw członkowskich, w których odpowiednio, zleceniodawca lub odbiorca mają miejsce zamieszkania.
6. Instytucje kredytowe i finansowe, objęte zakresem niniejszego rozporządzenia w ramach działalności prowadzonej z podmiotami, o których mowa w ust. 1 ust. a) do d), oraz aby zapobiegać naruszeniom postanowień niniejszego rozporządzenia, prowadzą zwiększony nadzór w taki sposób, że:
a)
stale nadzorują operacje prowadzone na rachunkach, w szczególności poprzez programy umożliwiające należyte nadzorowanie klientów;
b)
wymagają, aby na blankietach zleceń płatniczych wypełniane były wszystkie rubryki dotyczące zleceniodawcy i beneficjenta danej transakcji, a jeżeli informacje te nie są wpisane - odmawiają przeprowadzenia operacji;
c)
przechowują całą dokumentację transakcji przez pięć lat i na żądanie udostępniają ją organom krajowym;
d)
jeśli mają uzasadnione podstawy, by podejrzewać, że działalność prowadzona z instytucjami kredytowymi i finansowymi może naruszać przepisy niniejszego rozporządzenia, niezwłocznie zawiadamiają o swoich podejrzeniach jednostkę analityki finansowej (FIU) lub inny właściwy organ wskazany przez dane państwo członkowskie, bez uszczerbku dla art. 5 i 23. FIU lub taki inny właściwy organ będą działały jako krajowe centrum otrzymujące i analizujące zawiadomienia o transakcjach, co do których istnieje podejrzenie, że mogą naruszać przepisy niniejszego rozporządzenia. FIU lub taki inny właściwy organ mają bezpośredni lub pośredni terminowy dostęp do informacji finansowych i administracyjnych oraz do informacji związanych z egzekwowaniem prawa, które uznają za niezbędne do odpowiedniego wypełniania tej funkcji, w tym do analizy zawiadomienia o podejrzanych transakcjach.
Artykuł 30a
1. Przekazywanie środków finansowych na rzecz i od osób, podmiotów i organów z Iranu, które nie są objęte zakresem art. 30 ust. 1, musi odbywać się w następujący sposób:
a)
przekazy związane z transakcjami obejmującymi środki spożywcze, opiekę medyczną, sprzęt medyczny lub służące celom rolnym lub humanitarnym nie wymagają uprzedniego zezwolenia;
O przekazach o wartości równej lub wyższej niż 10 000 EUR lub stanowiących równowartość tej kwoty należy uprzednio powiadomić właściwe organy danego państwa członkowskiego na piśmie;
b)
wszelkie inne przekazy na kwoty mniejsze niż 40 000 EUR lub stanowiących równowartość tej kwoty nie wymagają uprzedniego zezwolenia;
O przekazach o wartości równej lub wyższej niż 10 000 EUR lub stanowiących równowartość tej kwoty należy uprzednio powiadomić właściwe organy danego państwa członkowskiego na piśmie;
c)
wszelkie inne przekazy o wartości równej lub wyższej niż 40 000 EUR lub stanowiące równowartość tej kwoty wymagają uprzedniego zezwolenia właściwych organów danego państwa członkowskiego.
Państwa członkowskie informują się wzajemnie o wszelkich odmowach udzielenia zezwolenia co trzy miesiące.
2. Przekazy środków pieniężnych w wysokości poniżej 10 000 EUR lub równoważnej nie wymagają wcześniejszego zezwolenia ani powiadomienia.
3. Powiadomienia i wnioski o zezwolenie dotyczące przekazywania środków finansowych przetwarzane są w następujący sposób:
a)
w przypadku elektronicznych przekazów środków finansowych przeprowadzanych przez instytucje kredytowe lub finansowe,
(i)
powiadomienia i wnioski o zezwolenie dotyczące przekazywania środków finansowych do osób, podmiotów lub organów z Iranu, które znajdują się poza Unią, są kierowane przez dostawcę usług płatniczych zleceniodawcy lub w jego imieniu do właściwych organów państwa członkowskiego, w którym dostawca usług płatniczych ma siedzibę;
(ii)
powiadomienia i wnioski o zezwolenie dotyczące przekazywania środków finansowych od osób, podmiotów lub organów z Iranu, które znajdują się poza Unią, są kierowane przez dostawcę usług płatniczych odbiorcy lub w jego imieniu do właściwych organów państwa członkowskiego, w którym dostawca usług płatniczych ma siedzibę;
(iii)
jeśli, w przypadku (i) i (ii) dostawca usług płatniczych zleceniodawcy lub odbiorcy nie jest objęty zakresem niniejszego rozporządzenia, powiadomienia i wnioski o zezwolenia kierowane są przez zleceniodawcę w przypadku przekazywania na rzecz osoby, podmiotu lub organu z Iranu lub odbiorcę, w przypadku przekazu od osoby, podmiotu lub organu z Iranu do właściwych organów państwa członkowskiego, w którym, odpowiednio, zleceniodawca lub odbiorca zamieszkują;
(iv)
powiadomienia i wnioski o zezwolenie dotyczące przekazywania środków finansowych do osób, podmiotów lub organów z Iranu, które znajdują się w Unii, są kierowane przez dostawcę usług płatniczych odbiorcy lub w jego imieniu do właściwych organów państwa członkowskiego, w którym dostawca usług płatniczych ma siedzibę;
(v)
powiadomienia i wnioski o zezwolenie dotyczące przekazywania środków finansowych od osób, podmiotów lub organów z Iranu, które znajdują się w Unii, są kierowane przez dostawcę usług płatniczych zleceniodawcy lub w jego imieniu do właściwych organów państwa członkowskiego, w którym dostawca usług płatniczych ma siedzibę;
(vi)
jeśli, w przypadku (iv) i (v) dostawca usług płatniczych zleceniodawcy lub odbiorcy nie jest objęty zakresem niniejszego rozporządzenia, powiadomienia i wnioski o zezwolenia kierowane są przez zleceniodawcę w przypadku przekazywania na rzecz osoby, podmiotu lub organu z Iranu lub odbiorcę, w przypadku przekazu od osoby, podmiotu lub organu z Iranu do właściwych organów państwa członkowskiego, w którym, odpowiednio, zleceniodawca lub odbiorca zamieszkują;
(vii)
w odniesieniu do przekazywania środków finansowych do lub od osoby, podmiotu lub organu z Iranu w przypadku, gdy ani zleceniodawca ani odbiorca ani ich odpowiedni dostawcy usług płatniczych nie są objęci zakresem niniejszego rozporządzenia, lecz dostawca usług płatniczych, który jest objęty zakresem niniejszego rozporządzenia, działa jako pośrednik, ten dostawca usług płatniczych musi spełnić obowiązek powiadomienia lub wystąpienia o zezwolenie, w zależności od przypadku, jeśli wie lub ma uzasadniony powód, by podejrzewać, że przekazywanie odbywa się do lub od osoby, podmiotu lub organu z Iranu. W przypadku gdy kilku dostawców usług płatniczych działa w charakterze pośredników, jedynie ten dostawca usług płatniczych, który jako pierwszy dokonał przekazania, musi spełnić, odpowiednio, obowiązek powiadomienia lub uzyskania zezwolenia. Wszelkie powiadomienia lub wioski o zezwolenie muszą być kierowane do właściwych organów państwa członkowskiego, w którym dostawca usług płatniczych ma siedzibę
(viii)
w przypadku gdy w szereg powiązanych przekazów środków finansowych zaangażowanych jest kilku dostawców usług płatniczych, przekazy w Unii zawierają odniesienie do zezwolenia udzielonego na mocy niniejszego artykułu;
b)
w przypadku przekazów dokonywanych poprzez środki inne niż elektroniczne, powiadomienia i wnioski o zezwolenie dotyczące przekazywania środków finansowych przetwarzane są w następujący sposób:
(i)
powiadomienia i wnioski o zezwolenie dotyczące przekazów do osób, podmiotów lub organów z Iranu są kierowane przez zleceniodawcę do właściwych organów państwa członkowskiego, w którym zleceniodawca zamieszkuje;
(ii)
powiadomienia i wnioski o zezwolenie dotyczące przekazów od osób, podmiotów lub organów z Iranu są kierowane przez odbiorcę do właściwych organów państwa członkowskiego, w którym odbiorca zamieszkuje.
Artykuł 30b
1. Jeśli zezwolenie zostało przyznane zgodnie z art. 24, 25, 26, 27, 28 lub 28a, art. 30 i30a nie mają zastosowania.
Wymóg uzyskania wcześniejszego zezwolenia na przekaz środków finansowych, jak określono w art. 30 ust. 3 lit. b) i c), pozostaje bez uszczerbku dla dokonywania przekazów środków finansowych notyfikowanych z wyprzedzeniem odpowiedniemu organowi lub dokonywanych po uzyskaniu zezwolenia odpowiedniego organu przed dniem 22 grudnia 2012 r. Taki przekaz środków finansowych powinien być dokonany przed dniem 15 kwietnia 2013 r.
Art. 30 i 30a nie mają zastosowania w odniesieniu do przekazu środków finansowych, o których mowa w art. 29.
2. Art. 30 ust. 3 i art. 30a ust. 1 mają zastosowanie niezależnie od tego, czy przekazania środków finansowych dokonano poprzez jedną operację czy szereg operacji, które wydają się być ze sobą powiązane. Do celów niniejszego rozporządzenia, „operacje, które wydają się być ze sobą powiązane” obejmują:
a)
szereg kolejnych przekazów od lub do tej samej instytucji finansowej lub kredytowej, objętej zakresem art. 30 ust. 1 lit. a) do d) lub od lub do tej samej osoby, podmiotu lub organu z Iranu, dokonywanych w związku z jednorazowym obowiązkiem przekazania środków finansowych, gdzie każdy indywidualny przekaz nie przekracza odpowiedniego progu określonego w art. 30 i art. 30a, lecz przekazy łącznie spełniają kryteria powiadomienia lub zezwolenia; lub
b)
łańcuch przekazów obejmujących różnych dostawców usług płatniczych lub osób fizycznych lub prawnych, który stanowi wypełnienie jednorazowego obowiązku przekazania środków finansowych.
3. Do celów art. 30 ust. 3lit. b), art. 30 ust. 3 lit. c) oraz art. 30a ust. 1 lit. c) właściwe organy państw członkowskich udzielają, na warunkach jakie uznają za stosowne, zezwolenia, chyba że mają uzasadnione powody, by stwierdzić, że dany przekaz środków finansowych, który wymaga zezwolenia, wiązałby się z naruszeniem jakiegokolwiek zakazu lub obowiązków w niniejszym rozporządzeniu.
Właściwe organy mogą wymagać opłaty za rozpatrzenie wniosków o udzielenie zezwolenia.
4. Do celów art. 30a ust. 1 lit. c) zezwolenie uznaje się za udzielone, jeżeli właściwy organ otrzymał wniosek na piśmie o udzielenie zezwolenia i, w terminie czterech tygodni, nie sprzeciwił się na piśmie przekazaniu środków finansowych. Jeżeli sprzeciw wniesiono ze względu na toczące się dochodzenie, właściwy organ stwierdza ten fakt i niezwłocznie powiadamia o swojej decyzji. Właściwe organy mają bezpośredni lub pośredni terminowy dostęp do informacji finansowych, administracyjnych i związanych z egzekwowaniem prawa, które są niezbędne do przeprowadzenia dochodzenia.
5. Następujące osoby, podmioty lub organy nie są objęte zakresem art. 30 oraz 30a:
a)
osoby, podmioty lub organy, które dokonują jedynie konwersji dokumentów papierowych na dane w formie elektronicznej i działają na podstawie umowy z instytucją kredytową lub instytucją finansową;
b)
osoby, podmioty lub organy, które jedynie dostarczają instytucjom kredytowym lub finansowym systemy informacyjne lub inne systemy wspierające przekazywanie środków finansowych; lub
c)
osoby, podmioty lub organy, które jedynie dostarczają instytucjom kredytowym lub finansowym systemy rozliczeniowe i rozrachunkowe.”
16)
art. 31 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 31
1. Oddziały i podmioty zależne instytucji kredytowych i finansowych mających siedzibę w Iranie, objęte zakresem niniejszego rozporządzenia, w rozumieniu art. 49 powiadamiają właściwy organ państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę, o wszystkich dokonanych lub otrzymanych przez nie przekazach środków finansowych, o nazwach/imionach i nazwiskach stron, kwocie i dacie transakcji, w terminie pięciu dni roboczych od dokonania lub otrzymania danego przekazu środków. Jeżeli dostępna jest taka informacja, powiadomienie musi określać rodzaj transakcji oraz, w stosownych przypadkach, rodzaj towarów, których ona dotyczy, a zwłaszcza musi wskazać, czy dotyczy ona towarów objętych zakresem załącznika I, II, III, IVA, V, VI, VIA, VIB, VII, VIIA lub VIIB niniejszego rozporządzenia, a także - jeżeli wywóz tych towarów wymaga zezwolenia - wskazywać numer udzielonego zezwolenia.
2. Z zastrzeżeniem ustaleń odnoszących się do wymiany informacji i zgodnie z tymi ustaleniami, powiadomione właściwe organy niezwłocznie przekazują informacje o powiadomieniach, o których mowa w ust. 1, stosownie do potrzeb, aby uniemożliwić jakąkolwiek transakcję, która mogłaby przyczyniać się do działań stwarzających zagrożenie rozprzestrzeniania broni jądrowej lub tworzenia systemów przenoszenia broni jądrowej, właściwym organom pozostałych państw członkowskich, w których mają siedzibę strony takich transakcji.”;
17)
skreśla się art. 32;
18)
w art. 33 i 34 odesłania do art. 32 ust. 2 zastępuje się odesłaniami do art. 30 ust. 1;
19)
dodaje się artykuły w brzmieniu:
„Artykuł 37a
1. Zakazane jest świadczenie następujących usług w odniesieniu do zbiornikowców i statków towarowych pod banderą Islamskiej Republiki Iranu lub posiadanych, czarterowanych lub obsługiwanych, bezpośrednio lub pośrednio, przez osoby, podmioty lub organy z Iranu:
a)
świadczenie wszelkiego rodzaju usług klasyfikacji, w tym, ale nie tylko:
(i)
opracowanie i stosowanie zasad klasyfikacji lub specyfikacji technicznych dotyczących projektowania, budowy, wyposażenia i konserwacji statków, jak również pokładowych systemów zarządzania;
(ii)
przeprowadzanie badań i kontroli zgodnie z zasadami i procedurami klasyfikacji,
(iii)
nadawanie znaku klasy oraz wydawanie, zatwierdzanie lub odnawianie certyfikatów zgodności z zasadami klasyfikacji lub specyfikacjami;
b)
nadzór nad projektowaniem, budową lub naprawą statków lub ich części, w tym bloków, elementów, maszyn, instalacji elektrycznych i instalacji kontrolnych oraz uczestniczenie w nim, a także odnośna pomoc techniczna, w finansowaniu lub pomoc finansowa
c)
kontrola, testowanie i certyfikacja sprzętu morskiego, materiałów i części składowych, jak również nadzór nad ich instalacją na pokładzie oraz nadzór nad integracją systemów;
d)
przeprowadzanie badań, kontroli, audytów i wizyt oraz wydawanie, odnawianie lub zatwierdzanie odpowiednich certyfikatów i dokumentów zgodności, w imieniu administracji państwa bandery, zgodnie z Międzynarodową konwencją o bezpieczeństwie życia na morzu z 1974 r., w brzmieniu poprawionym (SOLAS 1974), wraz z Protokołem z 1988 r.; Międzynarodową konwencją o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki, 1973 r., zmienioną Protokołem z 1978 r. dotyczącym tej konwencji, w brzmieniu poprawionym (MARPOL 73/78); Konwencją o międzynarodowych przepisach w sprawie zapobiegania zderzeniom na morzu z 1972 r., w brzmieniu zmienionym (COLREG 1972); Międzynarodową konwencją o liniach ładunkowych, 1966 r. (1966) oraz jej Protokołem z 1988 r.; Międzynarodową konwencją o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht, 1978 r., w brzmieniu poprawionym (STCW); oraz Międzynarodowa konwencja o pomierzaniu pojemności statków, 1969 (TONNAGE 1969);
2. zakaz ustanowiony w ust. 1 stosuje się od dnia 15 stycznia 2013 r.
Artykuł 37b
1. Zabrania się udostępniania statków przeznaczonych do transportu lub przechowywania ropy naftowej i wyrobów petrochemicznych:
(i)
osobom, podmiotom i organom z Iranu; lub
(ii)
osobom, podmiotom lub organom, chyba że podmiot udostępniający statek przedsięwziął środki zapobiegające używanie statku do transportu lub przechowywania ropy naftowej lub produktów petrochemicznych pochodzących z Iranu lub wywiezionych z Iranu.
2. Zakaz ustanowiony w ust. 1 pozostaje bez uszczerbku dla wykonywania zobowiązań wynikających z umów lub umów dodatkowych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b), oraz w art. 14 ust. 1 lit. b) i c), o ile o przywozie i transporcie irańskiej ropy naftowej lub produktów naftowych zostały powiadomione odpowiednie organy, zgodnie z art. 12 ust. 1 lub art. 14 ust. 1. ”;
20)
art. 41 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 41
Zakazuje się świadomego i umyślnego uczestnictwa w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie środków, o których mowa w art. 2, 5 ust. 1, 8, 9, 10a, 10b, 10d, 10e, 11, 13, 14a, 15a, 15b, 17, 22, 23, 30, 30a, 34, 35, 37a lub 37b.”;
21)
w artykule 43 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
“3. Dane państwo członkowskie powiadamia pozostałe państwa członkowskie i Komisję o ustaleniu, o którym mowa w ust. 1, oraz o swoim zamiarze udzielenia zezwolenia, na co najmniej dziesięć dni roboczych przed wydaniem zezwolenia. W przypadku zagrożenia dla środowiska lub zdrowia i bezpieczeństwa pracowników w Unii wymagającego pilnych działań dane państwo członkowskie może udzielić zezwolenia bez uprzedniego zgłoszenia i powiadamia pozostałe państwa członkowskie i Komisję w ciągu trzech dni roboczych od wydania zezwolenia.”;
22)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 43a
1. W drodze odstępstwa od art. 8, 9, art. 17 ust. 1 w odniesieniu do osób, podmiotów lub organów z Iranu, o których mowa w art. 17 ust. 2 lit. b), art. 23 ust. 2 i 3, o ile dotyczą one osób, podmiotów lub organów wymienionych w załączniku IX, art. 30 i 35, właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na warunkach, jakie uznają za stosowne, na działania w zakresie poszukiwania lub wydobycia węglowodorów w Unii podejmowane na podstawie koncesji na takie poszukiwania lub wydobycie wydanej przez państwo członkowskie osobie, podmiotowi lub organowi wymienionym w załączniku IX, jeśli spełnione są następujące warunki:
a)
koncesję na poszukiwanie lub wydobycie węglowodorów w Unii wydano przed dniem, w którym osoba, podmiot lub organ wymienione w załączniku IX zostały wskazane; oraz
b)
zezwolenie jest niezbędne, aby uniknąć lub zapobiec szkód w środowisku w Unii lub zapobiec trwałemu zniszczeniu wartości koncesji, włączjąc poprzez zabezpieczenie rurociągiu oraz infrastruktury wykorzystywananej tymczasowo w związku z działalnością objętą koncesją. Takie zezwolenie może obejmować środki podjęte na podstawie ustawodawstwa krajowego.
2. Odstępstwo, o którym mowa w ust. 1, przyznaje się jedynie na niezbędny okres, a jego ważność nie może przekraczać ważności koncesji wydanej osobie, podmiotowi lub organowi wymienionym w załączniku IX. Jeśli właściwy organ uzna za konieczne subrogację lub nałożenie odszkodowania, okres ważności odstępstwa nie może przekraczać pięciu lat.
3. Dane państwo członkowskie powiadamia inne państwa członkowskie i Komisję o zamiarze udzielenia zezwolenia na co najmniej dziesięć dni roboczych przed wydaniem zezwolenia. W przypadku zagrożenia dla środowiska w Unii wymagającego pilnych działań mających zapobiec szkodom w środowisku dane państwo członkowskie może udzielić zezwolenia bez uprzedniego zgłoszenia i powiadamia pozostałe państwa członkowskie i Komisję w ciągu trzech dni roboczych od wydania zezwolenia.”;
23)
w tytule załącznika X dodaje się odesłanie do art. 43a;
24)
w art. 45, lit. b otrzymuje brzmienie:
„b)
zmienia załączniki III, IV, IVA, V, VI, VIA, VIB, VII, VIIA, VIIB i X na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie.”;
25)
załącznik I zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;
26)
tekst znajdujący się w załączniku II niniejszego rozporządzenia zostaje dodany jako załącznik IVA;
27)
tekst znajdujący się w załączniku III niniejszego rozporządzenia zostaje dodany jako załącznik VIA;
28)
tekst znajdujący się w załączniku IV niniejszego rozporządzenia zostaje dodany jako załącznik VIB;
29)
tekst znajdujący się w załączniku V niniejszego rozporządzenia zostaje dodany jako załącznik VIIA;
30)
tekst znajdujący się w załączniku VI niniejszego rozporządzenia zostaje dodany jako załącznik VIIB.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli 21 grudnia 2012 r.