PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) 2015/501
ze dne 24. března 2015
o uložení prozatímního antidumpingového cla na dovoz plochých za studena válcovaných výrobků z korozivzdorné oceli pocházejících z Čínské lidové republiky a Tchaj-wanu
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na článek 7 uvedeného nařízení,
po konzultaci s členskými státy,
vzhledem k těmto důvodům:
1. ŘÍZENÍ
1.1. Zahájení řízení
(1)
Dne 26. června 2014 Evropská komise (dále jen „Komise“) zahájila antidumpingové šetření týkající se dovozu plochých za studena válcovaných výrobků z korozivzdorné oceli pocházejících z Čínské lidové republiky (dále jen „ČLR“) a Tchaj-wanu (dále jen „dotčené země“) do Unie na základě článku 5 základního nařízení. V Úředním věstníku Evropské unie uveřejnila příslušné oznámení (2) (dále jen „oznámení o zahájení řízení“).
(2)
Komise zahájila toto šetření na základě podnětu podaného dne 13. května 2014 sdružením Eurofer (dále jen „žadatel“) jménem výrobců plochých za studena válcovaných výrobků z korozivzdorné oceli v Unii, kteří podali podnět. Žadatel představuje přibližně 50 % celkové výroby plochých za studena válcovaných výrobků z korozivzdorné oceli v Unii. Podnět obsahoval důkazy o dumpingu uvedeného výrobku a výsledné podstatné újmě, které byly dostatečné k zahájení šetření.
(3)
Dne 14. srpna 2014 Komise zahájila antisubvenční šetření týkající se dovozu plochých za studena válcovaných výrobků z korozivzdorné oceli z ČLR do Unie a zahájila samostatné šetření. Oznámení o zahájení antisubvenčního řízení zveřejnila v Úředním věstníku Evropské unie (3).
1.2. Celní evidence
(4)
Na základě podnětu žadatele podporovaného požadovanými důkazy přijala Komise dne 15. prosince 2014 prováděcí nařízení (EU) č. 1331/2014 (4), kterým se zavádí celní evidence dovozu plochých za studena válcovaných výrobků z korozivzdorné oceli pocházejících z ČLR a Tchaj-wanu, a to počínaje dnem 17. prosince 2014.
1.3. Zúčastněné strany
(5)
V oznámení o zahájení řízení vyzvala Komise zúčastněné strany, aby ji za účelem účasti v šetření kontaktovaly. Kromě toho Komise o zahájení šetření výslovně informovala žadatele, další známé výrobce v Unii, známé vyvážející výrobce a čínské a tchajwanské orgány, známé dovozce, dodavatele a uživatele, obchodníky, jakož i sdružení, o nichž je známo, že se jich šetření týká, a vyzvala je k účasti. Komise o zahájení šetření rovněž informovala výrobce ve Spojených státech amerických (dále jen „USA“) a Jihoafrické republice a vyzvala je k účasti. V oznámení o zahájení Komise zúčastněné strany informovala, že uvažuje o USA jako o třetí zemi s tržním hospodářstvím („srovnatelná země“) ve smyslu čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení.
(6)
Zúčastněné strany měly příležitost vyjádřit se k zahájení šetření a požádat o slyšení u Komise a/nebo u úředníka pro slyšení v obchodních řízeních.
a) Výběr vzorku
(7)
V oznámení o zahájení řízení Komise uvedla, že možná bude nutné vybrat vzorek zúčastněných stran v souladu s článkem 17 základního nařízení.
Výběr vzorku výrobců v Unii
(8)
V oznámení o zahájení řízení Komise uvedla, že vybrala prozatímní vzorek výrobců v Unii. Komise vybrala vzorek na základě objemu výroby. Tento vzorek sestával ze čtyř výrobců v Unii. Výrobci v Unii vybraní do vzorku představovali přibližně 50 % objemu výroby. Komise vyzvala zúčastněné strany, aby se k prozatímnímu vzorku vyjádřily. K prozatímnímu vzorku nebyly vzneseny žádné připomínky a prozatímní vzorek byl potvrzen. Vzorek je reprezentativní pro výrobní odvětví Unie.
Výběr vzorku dovozců
(9)
Aby mohla Komise rozhodnout, zda je výběr vzorku nutný, a pokud ano, vzorek vybrat, požádala dovozce, kteří nejsou ve spojení, aby poskytli informace stanovené v oznámení o zahájení řízení.
(10)
Požadované informace poskytlo a se zařazením do vzorku souhlasilo třicet jedna dovozců, kteří nejsou ve spojení. V souladu s čl. 17 odst. 1 základního nařízení Komise vybrala jako vzorek čtyři z nich na základě největšího objemu dovozu do Unie. V souladu s čl. 17 odst. 2 základního nařízení byly se všemi známými dotčenými dovozci vedeny ohledně výběru vzorku konzultace.
(11)
Komise obdržela připomínky týkající se vlastnické struktury jednoho z vybraných dovozců. Zúčastněné strany tvrdily, že jeden dovozce by do vzorku neměl být zahrnut, protože je ve spojení s jedním výrobcem v Unii. Tento dovozce však nebyl ve spojení s žádnými výrobci v Unii během období šetření, nýbrž až následně. Kromě toho pojem „dovozce, který není ve spojení“, znamená, že daný dovozce není ve spojení s vyvážejícími výrobci. Dovozce, který není ve spojení, totiž může být ve spojení s výrobcem v Unii.
Výběr vzorku vyvážejících výrobců na Tchaj-wanu
(12)
Aby mohla Komise rozhodnout, zda je výběr vzorku nutný, a pokud ano, vzorek vybrat, požádala všechny vyvážející výrobce na Tchaj-wanu, aby poskytli informace uvedené v oznámení o zahájení řízení. Kromě toho Komise požádala zástupce Tchaj-wanu při EU, aby našli a/nebo kontaktovali případné další vyvážející výrobce, kteří by mohli mít zájem o účast na šetření.
(13)
Požadované informace poskytlo a se zařazením do vzorku souhlasilo celkem devět údajných vyvážejících výrobců. V souladu s čl. 17 odst. 1 základního nařízení vybrala Komise vzorek čtyř vývozců (z nichž tři jsou ve spojení) na základě největšího reprezentativního objemu vývozu do Unie, který mohl být ve stanovené lhůtě přiměřeně prošetřen. Podle čl. 17 odst. 2 základního nařízení byli všichni známí dotčení vyvážející výrobci a orgány v dotčené zemi konzultováni ohledně výběru vzorku. Nebyly vzneseny žádné připomínky.
(14)
Šetření ukázalo, že dvě společnosti zařazené do vzorku a dvě spolupracující společnosti nezařazené do vzorku nesplňují definici vyvážejícího výrobce, jelikož působí pouze jako střediska služeb a dotčený výrobek používají jako výrobní vstup. Bylo zjištěno, že tyto společnosti nemají zařízení pro válcování za tepla ani za studena a jejich přidaná hodnota je s ohledem na náklady jejich vstupů nevýznamná. Ve skutečnosti kupují a prodávají různé druhy dotčeného výrobku (viz 26. až 28. bod odůvodnění níže).
(15)
Jedna z těchto společností je však ve spojení s vyvážejícím výrobcem zařazeným do vzorku. Proto byla v šetření považována za součást uvedené skupiny společností. Po vyloučení společnosti, jež neodpovídala definici vyvážejícího výrobce, ze vzorku představuje zbytek vzorku nejméně zhruba 48 % celkového objemu vývozu z Tchaj-wanu do Unie a přibližně 80 % domácího prodeje na Tchaj-wanu. Vzorek byl tudíž stále reprezentativní.
(16)
Komise vyloučila z výpočtu všech individuálních dumpingových rozpětí a úrovně pro odstranění újmy ostatní tři společnosti. V důsledku toho nebyla pro tyto tři společnosti stanovena žádná celní sazba.
Individuální zjišťování
(17)
Jeden vyvážející výrobce z Tchaj-wanu požádal o individuální zjišťování podle čl. 17 odst. 3 základního nařízení a toto individuální zjišťování mu bylo přiznáno.
Výběr vzorku vyvážejících výrobců v ČLR
(18)
Aby mohla rozhodnout, zda je výběr vzorku nutný, a pokud ano, vzorek vybrat, požádala Komise všechny vyvážející výrobce v ČLR, aby poskytli informace uvedené v oznámení o zahájení řízení. Kromě toho Komise požádala orgány ČLR, aby našly a/nebo kontaktovaly případné další vyvážející výrobce, kteří by mohli mít zájem o účast na šetření.
(19)
Požadované informace poskytlo a se zařazením do vzorku souhlasilo osm vyvážejících výrobců v ČLR. V souladu s čl. 17 odst. 1 základního nařízení Komise vybrala vzorek čtyř společností ze dvou skupin na základě největšího reprezentativního objemu vývozu do Unie, který mohl být ve stanovené lhůtě přiměřeně prošetřen. Podle čl. 17 odst. 2 základního nařízení byli všichni známí dotčení vyvážející výrobci a orgány v dotčené zemi konzultováni ohledně výběru vzorku. Nebyly vzneseny žádné připomínky.
b) Formuláře žádostí o zacházení jako v tržním hospodářství pro vyvážející výrobce v ČLR
(20)
Pro účely čl. 2 odst. 7 písm. b) základního nařízení zaslala Komise formuláře žádostí o zacházení jako v tržním hospodářství všem spolupracujícím vyvážejícím výrobcům v ČLR zařazeným do vzorku a spolupracujícím vyvážejícím výrobcům nezařazeným do vzorku, kteří si přáli požádat o individuální zjišťování podle čl. 17 odst. 3 základního nařízení, známému sdružení vyvážejících výrobců a orgánům ČLR. Žádný z vyvážejících výrobců o zacházení jako v tržním hospodářství nepožádal.
c) Dotazník
(21)
Komise zaslala dotazníky čínským a tchajwanským vyvážejícím výrobcům zařazeným do vzorku, vyvážejícím výrobcům, kteří si přáli požádat o individuální zjišťování, výrobcům ve dvou potenciálních srovnatelných zemích, jakož i výrobcům v Unii zařazeným do vzorku, dovozcům, kteří nejsou ve spojení, zařazeným do vzorku a rovněž uživatelům, kteří se přihlásili.
(22)
Na dotazník odpověděli čtyři čínští vyvážející výrobci zařazení do vzorku, čtyři tchajwanští vyvážející výrobci zařazení do vzorku (včetně dvou, kteří - jak se ukázalo - nebyli vyvážejícími výrobci), jeden tchajwanský vyvážející výrobce, který žádal o individuální zjišťování, dva výrobci v USA (srovnatelné zemi), čtyři výrobci v Unii zařazení do vzorku, čtyři dovozci, kteří nejsou ve spojení, zařazení do vzorku a šest uživatelů.
d) Inspekce na místě
(23)
Komise si vyžádala a ověřila všechny údaje, které považovala za nezbytné k předběžnému stanovení existence dumpingu, výsledné újmy a zájmu Unie. Inspekce na místě podle článku 16 základního nařízení se uskutečnily v prostorách těchto společností:
Výrobci v Unii
-
Acciai Speciali Terni S.P.A., Terni, Itálie
-
Acerinox Europa SAU, Palmones-Los Barrios a Madrid, Španělsko
-
Aperam Stainless Europe, La Plaine Saint Denis, Francie
Středisko služeb společnosti Acciai Speciali Terni S.P.A., které je ve spojení
-
Terninox, Ceriano Laghetto, Itálie
Žadatel
-
Eurofer, Brusel, Belgie
Vyvážející výrobci na Tchaj-wanu
-
Chia Far Industrial Factory Co., Ltd., Taipei city
-
Tang Eng Iron Works Co., Ltd., Kaohsiung city
-
YC Inox Co., Ltd., Chang-Hua Hsien city
-
Yieh Mau Corporation, Kaohsiung city
-
Yieh United Steel Corporation, Kaohsiung city
Vyvážející výrobci v ČLR
-
Baosteel Stainless Co., Ltd, Šanghaj
-
Ningbo Baoxin Stainless Co., Ltd, Ningbo
-
Shanxi Taigang Stainless Steel Co., Ltd, Taiyuan City
Dovozce v Unii, který je ve spojení s výrobcem
-
Baosteel Europe GmbH, Hamburk, Německo
(24)
Komise uspořádala slyšení, včetně slyšení u úředníka pro slyšení, s vyvážejícími výrobci, sdruženími a dovozci.
1.4. Období šetření a posuzované období
(25)
Šetření dumpingu a újmy se týkalo období od 1. ledna 2013 do 31. prosince 2013 (dále jen „období šetření“). Zkoumání trendů významných pro posouzení újmy se týkalo období od 1. ledna 2010 do konce období šetření (dále jen „posuzované období“).
2. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
2.1. Dotčený výrobek
(26)
Dotčeným výrobkem jsou ploché válcované výrobky z korozivzdorné oceli, dále již neupravené, pouze válcované za studena (úběrem za studena) pocházející z Číny a Tchaj-wanu, v současnosti kódů KN 7219 31 00, 7219 32 10, 7219 32 90, 7219 33 10, 7219 33 90, 7219 34 10, 7219 34 90, 7219 35 10, 7219 35 90, 7220 20 21, 7220 20 29, 7220 20 41, 7220 20 49, 7220 20 81 a 7220 20 89 (dále jen „dotčený výrobek“).
(27)
Ploché za studena válcované výrobky z korozivzdorné oceli mají širokou škálu použití, například při výrobě domácích spotřebičů (například vnitřních částí praček a myček nádobí), svařovaných trubek a zdravotnických prostředků, jakož i v odvětví zpracování potravin a v automobilovém průmyslu.
(28)
Šetřením bylo prokázáno, že různé druhy dotčeného výrobku mají stejné základní fyzické, chemické a technické vlastnosti a používají se v podstatě ke stejným účelům.
2.2. Obdobný výrobek
(29)
Bylo zjištěno, že ploché za studena válcované výrobky z korozivzdorné oceli vyráběné a prodávané v Unii výrobním odvětvím Unie a ploché za studena válcované výrobky z korozivzdorné oceli vyráběné a prodávané v dotčených zemích a ve srovnatelné zemi mají v podstatě stejné fyzické, chemické a technické vlastnosti a stejná základní použití jako ploché za studena válcované výrobky z korozivzdorné oceli vyráběné v dotčených zemích a prodávané na vývoz do Unie. Proto jsou považovány za obdobné ve smyslu čl. 1 odst. 4 základního nařízení.
2.3. Tvrzení týkající se definice výrobku
(30)
Zúčastněné strany tvrdily, že některé typy výrobku (včetně úzkých a precizních pásků) by měly být vyloučeny z oblasti působnosti šetření, protože výrobci v Unii nemohou plně zásobovat těmito segmenty trhu. Výrobní odvětví Unie však poskytlo důkazy, že jsou těmito segmenty trhu skutečně schopni plně zásobovat.
(31)
Pokud jde o precizní pásky, strany dále tvrdily, že Generální ředitelství pro hospodářskou soutěž Evropské komise rozhodlo o vyloučení tohoto typu výrobku z příslušného výrobkového trhu, a to ve své analýze týkající se spojení podniků Outokumpu/INOXUM (5). Nicméně definice trhu ve věci týkající se spojení podniků se zaměřuje na nahraditelnost na straně poptávky a na straně nabídky. V případě antidumpingu je trh definován fyzickými vlastnostmi výrobku, který je předmětem šetření. Proto se v případě antidumpingu mohou typy výrobku lišit v některých parametrech (šířka, tolerance, mechanické vlastnosti). Kromě toho tento typ výrobku byl od samého počátku součástí šetření, jelikož výrobci precizních pásků v Unii byli kontaktováni při ověření postavení.
(32)
Komise proto tvrzení odmítla a rozsah definice výrobku, který je předmětem šetření, ponechala beze změny.
3. DUMPING
3.1. ČLR
3.1.1. Běžná hodnota
3.1.1.1. Zacházení jako v tržním hospodářství
(33)
Podle čl. 2 odst. 7 písm. b) základního nařízení Komise určí běžnou hodnotu v souladu s čl. 2 odst. 1 až 6 uvedeného nařízení pro vyvážející výrobce v ČLR, kteří podali žádost a prokázali, že splňují kritéria uvedená v čl. 2 odst. 7 písm. c) uvedeného nařízení, a mohlo by jim být proto přiznáno zacházení jako v tržním hospodářství.
(34)
Za účelem určení, zda jsou kritéria v čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení splněna, si Komise vyžádala nezbytné informace tím, že požádala vyvážející výrobce o vyplnění formuláře žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství. Žádný z nich o zacházení jako v tržním hospodářství nepožádal.
3.1.1.2. Srovnatelná země
(35)
Podle čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení byla běžná hodnota pro vyvážející výrobce, jimž nebylo přiznáno zacházení jako v tržním hospodářství, určena na základě ceny nebo početně zjištěné hodnoty ve třetí zemi s tržním hospodářstvím. Pro tento účel bylo nutné vybrat srovnatelnou zemi.
(36)
V oznámení o zahájení Komise informovala zúčastněné strany, že jako o vhodné srovnatelné zemi uvažuje o USA, a vyzvala zúčastněné strany, aby se k tomu vyjádřily.
(37)
Komise kontaktovala řadu potenciálních srovnatelných zemích (Indii, Jižní Afriku, Jižní Koreu, Tchaj-wan a USA) a na základě obdržených informací požádala 32 známých výrobců obdobného výrobku v Jižní Africe, Jižní Koreji a USA o poskytnutí informací. O výrobcích v Indii neobdržela žádné informace, a Indie tudíž nemohla být považována za potenciální srovnatelnou zemi. Tchaj-wan je předmětem stejného šetření, a informace poskytnuté výrobci, jichž se šetření týkalo, byly tedy za tímto účelem zohledněny.
(38)
Pouze dva výrobci v USA odpověděli na dotazník pro výrobce ve srovnatelné zemi. Komise tedy musela vybrat mezi USA a Tchaj-wanem.
(39)
V USA existují alespoň čtyři velcí výrobci obdobného výrobku (tři jsou vertikálně integrovaní a jeden nikoli) a celková výroba a spotřeba jsou srovnatelné s ČLR. Na Tchaj-wanu existuje jedna velká vertikálně integrovaná skupina výrobců, která řídí trh bez ohledu na existenci několika malých neintegrovaných výrobců. Výrobní proces v USA je podobný jako na Tchaj-wanu a přinejmenším jako u některých vyvážejících výrobců v ČLR. Suroviny používané v USA a na Tchaj-wanu jsou v zásadě stejné. V USA existují antidumpingová cla namířená proti Japonsku, Jižní Koreji a Tchaj-wanu a na Tchaj-wanu cla namířená proti ČLR a Jižní Koreji. Nicméně dovoz obdobného výrobku do USA a na Tchaj-wan je významný a během období šetření představuje přibližně 17 %, resp. 37 % celkové spotřeby těchto států. Hlavními zeměmi vyvážejícími do USA jsou Mexiko, ČLR, Tchaj-wan, Francie, Finsko, Japonsko a Německo a na Tchaj-wan pak ČLR, Jižní Korea, Japonsko, Finsko a Vietnam.
(40)
S ohledem na tyto okolnosti jsou USA považovány za vhodnější srovnatelnou zemi ze dvou hlavních důvodů:
i)
zatímco trh v USA je velmi konkurenční, trh a ceny plochých za studena válcovaných výrobků z korozivzdorné oceli na Tchaj-wanu se do značné míry řídí jednou skupinou společností,
ii)
domácí trh na Tchaj-wanu je podstatně menší než v ČLR a USA.
(41)
Zúčastněné strany nesouhlasily s použitím USA jako srovnatelné země především kvůli údajnému rozdílnému výrobnímu postupu a rozdílnému druhu surovin používaných při výrobě. Tvrdily, že v tomto ohledu bude Tchaj-wan, který je rovněž zahrnut do tohoto šetření, vhodnější srovnatelnou zemí než USA.
(42)
Komise v této fázi dospěla k závěru, že USA jsou vhodnou srovnatelnou zemí podle čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení.
3.1.1.3. Běžná hodnota (srovnatelná země)
(43)
Informace obdržené od spolupracujících výrobců ve srovnatelné zemi byly použity jako základ pro stanovení běžné hodnoty pro vyvážející výrobce, jimž nebylo přiznáno zacházení jako v tržním hospodářství, v souladu s čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení.
(44)
Komise nejprve v souladu s čl. 2 odst. 2 základního nařízení zkoumala, zda je celkový objem domácího prodeje dvou spolupracujících výrobců ve srovnatelné zemi reprezentativní. Objem domácího prodeje je reprezentativní tehdy, když celkový objem domácího prodeje obdobného výrobku nezávislým odběratelům na domácím trhu představoval během období šetření alespoň 5 % celkového objemu vývozu dotčeného výrobku každého čínského vyvážejícího výrobce zařazeného do vzorku do Unie. Na základě tohoto kritéria byl celkový objem prodeje dvou spolupracujících výrobců obdobného výrobku na domácím trhu ve srovnatelné zemi reprezentativní.
(45)
Komise následně určila u vyvážejících výrobců zařazených do vzorku typy výrobku prodávané na domácím trhu, které byly shodné nebo srovnatelné s typy výrobku prodávanými na vývoz do Unie.
(46)
Dále Komise stanovila podíl ziskového prodeje nezávislým odběratelům na domácím trhu u každého typu výrobku během období šetření, aby mohla rozhodnout, zda pro účely výpočtu běžné hodnoty v souladu s čl. 2 odst. 4 základního nařízení použije skutečný domácí prodej.
(47)
Běžná hodnota je založena na skutečné ceně jednotlivých typů výrobku na domácím trhu bez ohledu na to, zda jejich prodej je, či není ziskový, pokud:
i)
objem prodeje typu výrobku, prodávaného za čistou prodejní cenu rovnou vypočteným výrobním nákladům nebo přesahující tyto náklady, představoval více než 80 % celkového objemu prodeje tohoto typu výrobku a
ii)
vážená průměrná prodejní cena tohoto typu výrobku se rovná jednotkovým výrobním nákladům nebo je vyšší.
(48)
V takovém případě je běžná hodnota vážený průměr cen veškerého domácího prodeje tohoto typu výrobku během období šetření. Komise zohlednila veškeré transakce vykázané jako domácí prodej, neboť nebyl důvod pochybovat o tom, že byl určen k domácí spotřebě.
(49)
Běžná hodnota je skutečná domácí cena jednotlivých typů výrobku pouze v případě ziskového prodeje daných typů výrobku na domácím trhu během období šetření, pokud:
i)
objem ziskového prodeje typu výrobku tvoří nejvýše 80 % celkového objemu prodeje tohoto typu nebo
ii)
vážená průměrná cena tohoto typu výrobku je nižší než jednotkové výrobní náklady.
3.1.2. Vývozní cena
(50)
Vyvážející výrobci zařazení do vzorku prodávali výrobek na vývoz do Unie buď přímo nezávislým odběratelům, nebo - v případě jednoho vyvážejícího výrobce - prostřednictvím společnosti ve spojení, která působila jako dovozce.
(51)
Jestliže vyvážející výrobci dotyčný výrobek prodávali na vývoz přímo nezávislým odběratelům v Unii, byla vývozní cena v souladu s čl. 2 odst. 8 základního nařízení stanovena na základě cen skutečně zaplacených nebo splatných za dotčený výrobek prodávaný na vývoz do Unie.
(52)
Pokud vyvážející výrobce prodával dotčený výrobek na vývoz do Unie prostřednictvím společnosti ve spojení, která působila jako dovozce, byly vývozní ceny v souladu s čl. 2 odst. 9 základního nařízení stanoveny na základě cen, za které byl dovezený výrobek v Unii poprvé znovu prodán nezávislému odběrateli. V tomto případě byly provedeny úpravy cen o všechny náklady vzniklé mezi dovozem a dalším prodejem, včetně prodejních, režijních a správních nákladů, a o dosažený zisk.
3.1.3. Srovnání
(53)
Komise srovnala běžné hodnoty a vývozní ceny výrobců zařazených do vzorku na základě ceny ze závodu.
(54)
Pokud to odůvodňovala potřeba zajistit spravedlivé srovnání, upravila Komise v souladu s čl. 2 odst. 10 základního nařízení běžnou hodnotu a/nebo vývozní cenu o rozdíly, které mají vliv na cenu a srovnatelnost ceny. Byly provedeny úpravy s ohledem na náklady na dopravu, pojištění, manipulaci a nakládku a vedlejší náklady, balení, úvěry, bankovní poplatky a provize.
3.1.4. Dumpingová rozpětí
(55)
U vyvážejících výrobců zařazených do vzorku Komise srovnávala váženou průměrnou běžnou hodnotu každého typu obdobného výrobku ve srovnatelné zemi (viz 43. až 49. bod odůvodnění výše) s váženou průměrnou vývozní cenou odpovídajícího typu dotčeného výrobku podle čl. 2 odst. 11 a 12 základního nařízení.
(56)
Na tomto základě prozatímní vážená průměrná dumpingová rozpětí vyjádřená jako procento z ceny CIF (zahrnující náklady, pojištění a přepravu zboží) na hranice Unie před proclením představují:
Tabulka 1
Dumpingová rozpětí, ČLR
Společnost
Prozatímní dumpingové rozpětí
(%)
Baosteel Group: Baosteel Stainless Steel Co., Ltd.; Ningbo Baoxin Stainless Steel Co., Ltd.
34,9
TISCO Group: Shanxi Taigang Stainless Steel Co., Ltd.; Tianjin TISCO & TPCO Stainless Steel Co Ltd.
29,2
(57)
U spolupracujících vyvážejících výrobců, kteří nebyli zařazeni do vzorku, vypočítala Komise vážené průměrné dumpingové rozpětí v souladu s čl. 9 odst. 6 základního nařízení. Toto rozpětí bylo tudíž stanoveno na základě váženého průměru dumpingových rozpětí stanovených pro vyvážející výrobce zařazené do vzorku.
(58)
Na tomto základě činí prozatímní dumpingové rozpětí spolupracujících vyvážejících výrobců, kteří nebyli zařazeni do vzorku, 30,0 %.
(59)
U všech ostatních vyvážejících výrobců v dotčené zemi stanovila Komise dumpingové rozpětí na základě dostupných údajů v souladu s článkem 18 základního nařízení. Za tímto účelem Komise určila úroveň spolupráce vyvážejících výrobců. Úroveň spolupráce je objem vývozu spolupracujících vyvážejících výrobců do Unie vyjádřený jako podíl na celkovém objemu vývozu - jak je uveden v dovozních statistikách Eurostatu - z dotčené země do Unie.
(60)
Úroveň spolupráce byla považována za vysokou a na tomto základě se Komise rozhodla použít pro určení dumpingového rozpětí pro zbývající podniky hodnotu té ze společností zařazených do vzorku, jejíž dumpingové rozpětí je nejvyšší.
(61)
Prozatímní dumpingová rozpětí vyjádřená jako procentní podíl z ceny CIF s dodáním na hranice Unie před proclením jsou následující:
Tabulka 2
Dumpingová rozpětí, ČLR
Společnost
Prozatímní dumpingové rozpětí
(%)
Baosteel Group: Baosteel Stainless Steel Co., Ltd.; Ningbo Baoxin Stainless Steel Co., Ltd.
34,9
TISCO Group: Shanxi Taigang Stainless Steel Co., Ltd.; Tianjin TISCO & TPCO Stainless Steel Co Ltd.
29,2
Ostatní spolupracující společnosti
30,0
Všechny ostatní společnosti
34,9
3.2. Tchaj-wan
3.2.1. Běžná hodnota
(62)
Komise nejprve v souladu s čl. 2 odst. 2 základního nařízení zkoumala, zda je celkový objem domácího prodeje u každého vyvážejícího výrobce, který je předmětem šetření, reprezentativní. Za vyvážející výrobce, kteří jsou předmětem šetření, Komise považovala vyvážející výrobce zařazené do vzorku a jednoho vyvážejícího výrobce, jemuž bylo přiznáno individuální zjišťování. Objem domácího prodeje je reprezentativní tehdy, když celkový objem domácího prodeje obdobného výrobku nezávislým odběratelům na domácím trhu připadající na vyvážejícího výrobce představoval alespoň 5 % celkového objemu prodeje dotčeného výrobku vyváženého během období šetření do Unie.
(63)
Komise zjistila, že objem domácího prodeje vykázaný vyvážejícími výrobci, kteří jsou předmětem šetření, zahrnoval významné množství obdobného výrobku prodávaného distributorům, kteří jej dále vyváželi. Výpočet na základě dostupných údajů o výrobě od spolupracujících společností a statistik týkajících se dovozu a vývozu obdobného výrobku na Tchaj-wanu potvrdil, že domácí prodej vykázaný spolupracujícími vyvážejícími výrobci zahrnoval přibližně 50 % nepřímého prodeje na vývoz, který nebyl určen k domácí spotřebě.
(64)
Komise dále zjistila, že na domácím trhu na Tchaj-wanu existoval systém slev. Jeden z vyvážejících výrobců zařazených do vzorku vysvětlil, že tento systém byl vymyšlen s cílem poskytnout pobídku místním střediskům služeb (distributorům), která dále vyvážela jejich výrobky z oceli. Protože ceny stanovené na domácím trhu dvěma hlavními výrobci, včetně slev, jsou v širokém měřítku měsíčně sdělovány všem distributorům, bylo i při neexistenci slev poskytovaných jinými výrobci jejich odběratelům stanovování cen za zboží, jež končí na tuzemském trhu, i za dále vyvážené zboží značně ovlivněno tchajwanským systémem stanovování cen.
(65)
S ohledem na zjištění vyplývající z inspekcí na místě byli tři vyvážející výrobci požádáni, aby přezkoumali prodej, který vykázali pro domácí trh na Tchaj-wanu, a odstranili veškerý prodej, který nebyl určen k domácí spotřebě. Tito výrobci však pouze potvrdili, že neznali konečné místo určení obdobného výrobku, jejž prodávali svým zákazníkům.
(66)
Jak je vysvětleno výše v 63. bodě odůvodnění, a aby se zajistilo, že běžná hodnota se zakládala pouze na cenách stanovených pro domácí spotřebu, zaujala Komise k výpočtu prozatímního dumpingu konzervativní přístup a použila vykázaný prodej koncovým uživatelům na Tchaj-wanu. Komise považovala za koncové uživatele veškeré hospodářské subjekty, jež dále transformovaly obdobný výrobek na jiný výrobek, který již dále nebyl obdobným výrobkem. Z domácího prodeje byl vyloučen prodej distributorům nebo obchodníkům, protože Komise během šetření zjistila, že jeden z hlavních distributorů na Tchaj-wanu, který nakupoval velký objem obdobného výrobku, jejž jeho dodavatelé vykázali v rámci domácího prodeje, většinu takto zakoupeného objemu vyvážel.
(67)
Na základě tohoto kritéria byl celkový objem prodeje každého jednotlivého vyvážejícího výrobce obdobného výrobku, který je předmětem šetření, na domácím trhu reprezentativní.
(68)
Komise následně určila u vyvážejících výrobců, kteří jsou předmětem šetření, s reprezentativním domácím prodejem typy výrobku prodávané na domácím trhu, jež byly shodné nebo srovnatelné s typy výrobku prodávanými na vývoz do Unie.
(69)
Poté Komise prověřovala, zda jsou typy výrobku prodávané výrobci, kteří jsou předmětem šetření, na jejich domácím trhu ve srovnání s typy výrobku prodávanými na vývoz do Unie reprezentativní v souladu s čl. 2 odst. 2 základního nařízení. Objem domácího prodeje určitého typu výrobku je považován za reprezentativní tehdy, když celkový objem prodeje daného typu výrobku nezávislým odběratelům na domácím trhu představuje během období šetření alespoň 5 % celkového objemu prodeje shodného nebo srovnatelného typu výrobku vyváženého do Unie.
(70)
Dále Komise stanovila podíl ziskového prodeje nezávislým odběratelům na domácím trhu u každého typu výrobku během období šetření, aby mohla rozhodnout, zda pro účely výpočtu běžné hodnoty v souladu s čl. 2 odst. 4 základního nařízení použije skutečný domácí prodej.
(71)
Běžná hodnota je založena na skutečné ceně jednotlivých typů výrobku na domácím trhu bez ohledu na to, zda jejich prodej je, či není ziskový, pokud:
i)
objem prodeje typu výrobku, prodávaného za čistou prodejní cenu rovnou vypočteným výrobním nákladům nebo přesahující tyto náklady, představoval více než 80 % celkového objemu prodeje tohoto typu a
ii)
vážená průměrná prodejní cena tohoto typu výrobku se rovná jednotkovým výrobním nákladům nebo je vyšší.
(72)
V takovém případě je běžná hodnota vážený průměr cen veškerého domácího prodeje tohoto typu výrobku během období šetření.
(73)
Běžná hodnota je skutečná cena jednotlivých typů výrobku na domácím trhu pouze v případě ziskového prodeje daných typů výrobku na domácím trhu během období šetření, pokud:
i)
objem ziskového prodeje typu výrobku tvoří nejvýše 80 % celkového objemu prodeje tohoto typu nebo
ii)
vážená průměrná cena tohoto typu výrobku je nižší než jednotkové výrobní náklady.
(74)
Analýza domácího prodeje ukázala, že u některých typů výrobku byl domácí prodej ziskový a že vážená průměrná prodejní cena byla vyšší než výrobní náklady. Proto byla běžná hodnota vypočtena jako vážený průměr cen veškerého prodeje na domácím trhu uskutečněného v období šetření (v případě, že byly splněny podmínky uvedené výše v 71. bodě odůvodnění), nebo jako vážený průměr pouze ziskového prodeje (v případě, že tyto podmínky splněny nebyly). Jelikož prodej některých typů obdobného výrobku byl nulový nebo nedostatečný, anebo v případech, kdy v běžném obchodním styku nebyl zjištěn žádný prodej, vypočítala Komise běžnou hodnotu v souladu s čl. 2 odst. 3 a 6 základního nařízení.
(75)
Běžná hodnota byla vypočítána přidáním těchto položek k průměrným výrobním nákladům obdobného výrobku, jež vznikly vyvážejícím výrobcům, kteří jsou předmětem šetření, během období šetření:
i)
vážených průměrných prodejních, režijních a správních nákladů vynaložených během období šetření vyvážejícími výrobci, kteří jsou předmětem šetření, při domácím prodeji obdobného výrobku v běžném obchodním styku a
ii)
váženého průměrného zisku dosaženého během období šetření vyvážejícími výrobci, kteří jsou předmětem šetření, při domácím prodeji obdobného výrobku v běžném obchodním styku.
(76)
U jednoho z šetřených vyvážejících výrobců byly upraveny výrobní náklady. Jelikož značné množství vstupů používaných k výrobě obdobného výrobku bylo rovněž zajištěno prostřednictvím dodavatele ve spojení, nahradila Komise náklady na nákup těchto vstupů výrobními náklady vstupů šetřeného vyvážejícího výrobce.
(77)
U téhož vyvážejícího výrobce Komise rovněž zjistila, že byla dvakrát započtena úprava o hodnotu šrotu, protože množství vstupů přetvořených na konečné výrobky bylo vykázáno jako čisté množství bez šrotu. Komise proto zamítla odpočty hodnoty šrotu z výrobních nákladů konečného výrobku.
(78)
U typů výrobku, které se na domácím trhu neprodávají v reprezentativních množstvích, byly doplněny průměrné prodejní, režijní a správní náklady a zisk z běžných obchodních transakcí na domácím trhu pro tyto typy. U typů výrobku, které se na domácím trhu neprodávají vůbec, nebo jestliže nebyl zjištěn žádný prodej v běžném obchodním styku, byly doplněny vážené průměrné prodejní, režijní a správní náklady a zisk ze všech běžných obchodních transakcí na domácím trhu.
3.2.2. Vývozní cena
(79)
Šetření vyvážející výrobci prodávali dotčený výrobek na vývoz buď přímo nezávislým odběratelům v Unii, nebo prostřednictvím nezávislých distributorů na Tchaj-wanu. Vývozní cena byla proto stanovena na základě skutečně zaplacených nebo splatných cen v souladu s čl. 2 odst. 8 základního nařízení.
3.2.3. Srovnání
(80)
Komise srovnala běžné hodnoty a vývozní ceny šetřených vyvážejících výrobců na základě ceny ze závodu.
(81)
Pokud to odůvodňovala potřeba zajistit spravedlivé srovnání, upravila Komise v souladu s čl. 2 odst. 10 základního nařízení běžnou hodnotu a/nebo vývozní cenu o rozdíly, které mají vliv na cenu a srovnatelnost ceny. Byly provedeny úpravy s ohledem na náklady na dopravu, pojištění, manipulaci a nakládku a vedlejší náklady, balení, úvěry, bankovní poplatky a provize.
(82)
Vyvážející výrobci zařazení do vzorku nepoužili směnné kurzy uvedené v antidumpingových dotaznících, které jim byly zaslány před inspekcí na místě. Komise tudíž přepočítala transakce s použitím směnných kurzů uvedených v dotaznících.
3.2.4. Dumpingová rozpětí
(83)
U vyvážejících výrobců, kteří jsou předmětem šetření, včetně dvou společností ve spojení zařazených do vzorku a jedné společnosti, jíž bylo přiznáno individuální zjišťování, Komise srovnávala váženou průměrnou běžnou hodnotu každého typu obdobného výrobku s váženou průměrnou vývozní cenou odpovídajícího typu dotčeného výrobku podle čl. 2 odst. 11 a 12 základního nařízení.
(84)
Na tomto základě prozatímní vážená průměrná dumpingová rozpětí vyjádřená jako procentní podíl z ceny CIF s dodáním na hranice Unie před proclením činí:
Tabulka 3
Dumpingová rozpětí, Tchaj-wan
Společnost
Prozatímní dumpingové rozpětí
(%)
Chia Far Industrial Factory Co., Ltd. (individuální zjišťování)
12,0
Tang Eng Iron Works Co., Ltd. a Yieh United Steel Corporation
10,9
(85)
Pro spolupracující vyvážející výrobce, kteří nebyli zařazeni do vzorku, Komise vážené průměrné dumpingové rozpětí vypočetla v souladu s čl. 9 odst. 6 základního nařízení. Toto rozpětí bylo tudíž stanoveno na základě rozpětí stanovených pro vyvážející výrobce zařazené do vzorku.
(86)
Na tomto základě činí prozatímní dumpingové rozpětí spolupracujících vyvážejících výrobců, kteří nebyli zařazeni do vzorku, 10,9 %.
(87)
U všech ostatních společností v dotčené zemi stanovila Komise v souladu s článkem 18 základního nařízení dumpingové rozpětí na základě dostupných údajů. Za tímto účelem Komise určila úroveň spolupráce. Úroveň spolupráce je objem vývozu spolupracujících společností do Unie vyjádřený jako podíl na celkovém objemu vývozu - jak je uveden v dovozních statistikách Eurostatu - z dotčené země do Unie.
(88)
Úroveň spolupráce byla v tomto případě považována za vysokou a na tomto základě se Komise rozhodla použít pro určení dumpingového rozpětí pro zbývající podniky úroveň té ze společností, jejíž dumpingové rozpětí je nejvyšší.
(89)
Prozatímní dumpingová rozpětí vyjádřená jako procentní podíl z ceny CIF s dodáním na hranice Unie před proclením jsou následující:
Tabulka 4
Dumpingová rozpětí, Tchaj-wan
Společnost
Prozatímní dumpingové rozpětí
(%)
Chia Far Industrial Factory Co., Ltd.
12,0
Tang Eng Iron Works Co., Ltd. a Yieh United Steel Corporation
10,9
Ostatní spolupracující společnosti
10,9
Všechny ostatní společnosti
12,0
4. ÚJMA
4.1. Definice výrobního odvětví Unie a výroby v Unii
(90)
Během období šetření vyrábělo obdobný výrobek v Unii devět známých výrobců. Tyto společnosti představují výrobní odvětví Unie ve smyslu čl. 4 odst. 1 základního nařízení.
(91)
Celková výroba v Unii během období šetření byla stanovena na více než 3 miliony tun. Tento číselný údaj Komise stanovila na základě veškerých dostupných informací týkajících se výrobního odvětví Unie, například informací získaných od výrobců zařazených do vzorku a údajů uvedených v podnětu pro ostatní výrobce v Unii. Největší výrobce v Unii nespolupracoval, ani neměl proti podnětu výhrady. Při šetření spolupracovalo šest výrobců v Unii představujících přibližně 55 % prodeje a výroby v Unii. Jak je uvedeno v 8. bodě odůvodnění výše, do vzorku byli vybráni čtyři výrobci v Unii, kteří představují přibližně 50 % celkové výroby obdobného výrobku v Unii.
(92)
Zúčastněné strany tvrdily, že jeden výrobce v Unii zařazený do vzorku by měl být vyloučen z definice výrobního odvětví Unie, neboť podstatné množství dotčeného výrobku dovážel. Dovoz uskutečňovaný tímto výrobcem v Unii z dotčených zemí však představoval méně než 5 % celkového dovozu dotčeného výrobku a méně než 2 % objemu jeho prodeje v Unii. Na tomto základě se má v této fázi za to, že tento výrobce v Unii byl součástí výrobního odvětví Unie.
(93)
Zúčastněné strany tvrdily, že nezahrnutí největšího výrobce v Unii do vzorku činí vzorek nereprezentativním. Jak již bylo uvedeno, čtyři výrobci v Unii zařazení do vzorku představují přibližně 50 % celkové výroby obdobného výrobku v Unii. Komise tudíž dospěla k závěru, že vzorek je reprezentativní. V každém případě se tento největší výrobce nepřihlásil.
4.2. Spotřeba v Unii
(94)
Komise stanovila spotřebu v Unii na základě údajů o objemech prodeje vlastní produkce výrobního odvětví Unie shromážděných od výrobců zařazených do vzorku, údajů uvedených v podnětu pro ostatní výrobce v Unii a údajů o objemech dovozu na trh Unie získaných ze statistik Eurostatu.
(95)
Spotřeba v Unii se vyvíjela takto:
Tabulka 5
Spotřeba v Unii
2010
2011
2012
Období šetření
Spotřeba v Unii
3 161 737
3 250 977
3 256 438
3 300 127
Index
100
103
103
104
Zdroj: Výrobci v Unii zařazení do vzorku, podnět, Eurostat.
(96)
Spotřeba v Unii během posuzovaného období průběžně rostla o 4 %.
4.3. Dovoz z dotčených zemí
4.3.1. Souhrnné posouzení účinků dovozu z dotčených zemí
(97)
Komise zjišťovala, zda by dovoz dotčeného výrobku z dotčených zemí neměl být posouzen souhrnně v souladu s čl. 3 odst. 4 základního nařízení.
(98)
Dumpingové rozpětí stanovené s ohledem na dovoz z ČLR a Tchaj-wanu bylo vyšší než úroveň považovaná za nepatrnou podle čl. 9 odst. 3 základního nařízení. Objem dovozu z každé dotčené země nebyl zanedbatelný ve smyslu čl. 5 odst. 7 základního nařízení. Podíl na trhu během období šetření činil 5,1 % pro Tchaj-wan a 4,3 % pro ČLR.
(99)
Podmínky hospodářské soutěže mezi dumpingovým dovozem z ČLR a Tchaj-wanu a obdobným výrobkem byly podobné. Přesněji řečeno dovážené výrobky soutěžily spolu navzájem i s obdobným výrobkem vyráběným v Unii, neboť všechny výrobky splňují stejné celosvětové normy, a jsou tudíž vzájemně zaměnitelné. Rovněž jsou prodávány prostřednictvím stejných prodejních kanálů a podobným kategoriím odběratelů.
(100)
Tchajwanské sdružení odvětví železa a oceli (dále jen „TSIIA“) tvrdilo, že Komise by neměla souhrnně posuzovat účinky dumpingového dovozu z ČLR a Tchaj-wanu. Tvrdilo, že ačkoli ploché za studena válcované výrobky z korozivzdorné oceli lze považovat za obdobné ve smyslu základního nařízení, nevztahují se na tchajwanský prodej na trhu Unie stejné podmínky hospodářské soutěže jako na čínský dovoz. Zejména by se měly lišit, pokud jde o třídy a jakost, přičemž tchajwanské výrobky dosahují vyšší jakosti.
(101)
Tvrzení týkající se různých tříd se vztahuje pouze na speciální výrobky, jež představují méně než 1 % dovozu. Kromě toho všechny výrobky (z EU, ČLR i Tchaj-wanu) splňují stejné celosvětové normy a nebyla předložena žádná tvrzení, jež by kvantifikovala rozdíly ve fyzických vlastnostech mezi obdobným výrobkem vyráběným v Unii a dováženým výrobkem, takže tento argument je neopodstatněný. Námitka byla proto zamítnuta.
(102)
Všechna kritéria stanovená v čl. 3 odst. 4 základního nařízení byla tudíž splněna a dovoz z ČLR a Tchaj-wanu byl pro účely stanovení újmy posouzen souhrnně.
4.3.2. Objem dovozu z dotčených zemí a jeho podíl na trhu
(103)
Objem dovozu stanovila Komise na základě údajů o objemu dovozu ze statistik Eurostatu. Podíl dovozu na trhu byl stanoven na stejném základě.
(104)
Dovoz z dotčených zemí do Unie se vyvíjel takto:
Tabulka 6
Objem dovozu a podíl na trhu
2010
2011
2012
Období šetření
Objem dovozu z ČLR (tuny)
56 477
95 876
87 759
143 420
Index
100
170
155
254
Podíl na trhu (%)
1,8
2,9
2,7
4,3
Index
100
165
151
243
Objem dovozu z Tchaj-wanu (tuny)
127 664
173 968
132 392
169 097
Index
100
136
104
132
Podíl na trhu (%)
4,0
5,4
4,1
5,1
Index
100
133
101
127
Objem dovozu z dotčených zemí (tuny)
184 140
269 845
220 151
312 517
Index
100
147
120
170
Podíl na trhu (%)
5,8
8,3
6,8
9,5
Index
100
143
116
163
Zdroj: Eurostat.
(105)
Souhrnný dovoz z dotčených zemí vzrostl mezi rokem 2010 a obdobím šetření o 70 % ze 184 140 tun na 312 517 tun. Dovoz během celého posuzovaného období neustále rostl s výjimkou roku 2012, kdy byl objem dovozu vyšší než v roce 2010, ale pod úrovní roku 2011.
(106)
Souhrnný podíl na trhu se v posuzovaném období zvýšil o 63 % z 5,8 % na 9,5 %. Podobně jako objem dovozu během celého posuzovaného období neustále rostl i podíl na trhu, s výjimkou roku 2012.
4.3.3. Dovozní ceny u dovozu z dotčených zemí a cenové podbízení
(107)
Dovozní ceny stanovila Komise na základě údajů o hodnotě a objemu dovozu ze statistik Eurostatu. Cenové podbízení dovozu bylo stanoveno na základě odpovědí na dotazník poskytnutých výrobci v Unii zařazenými do vzorku, vyvážejícími výrobci zařazenými do vzorku a vyvážejícím výrobcem, jemuž bylo přiznáno individuální zjišťování, uvedenými v 17. bodě odůvodnění výše.
(108)
Vážená průměrná dovozní cena z dotčených zemí do Unie se vyvíjela takto:
Tabulka 7
Dovozní ceny
2010
2011
2012
Období šetření
ČLR (EUR/tuna)
2 175
2 280
2 253
2 008
Index
100
105
104
92
Tchaj-wan (EUR/tuna)
2 268
2 414
2 143
1 897
Index
100
106
94
84
Dotčené země (EUR/tuna)
2 239
2 366
2 187
1 948
Index
100
106
98
87
Zdroj: Eurostat.
(109)
Dovozní ceny z ČLR a Tchaj-wanu nejprve mezi rokem 2010 a 2011 vzrostly o 6 procentních bodů. Následně poklesly o 19 procentních bodů a celkový pokles činil 13 %. Dovozní ceny z ČLR a Tchaj-wanu sledovaly obdobný trend, s výjimkou roku 2012, kdy byly zaznamenány stále poměrně vysoké ceny pro ČLR, ale již poměrně nízké ceny pro Tchaj-wan. U obou zemí ceny dále klesly mezi rokem 2012 a obdobím šetření.
(110)
Cenové podbízení během období šetření stanovila Komise srovnáním:
i)
váženého průměru prodejních cen výrobců v Unii zařazených do vzorku účtovaných odběratelům na trhu Unie, kteří nejsou ve spojení, podle typu výrobku, upravených na úroveň ceny ze závodu, a
ii)
odpovídajících vážených průměrných cen jednotlivých typů výrobku z dovozu šetřených čínských a tchajwanských výrobců prvnímu nezávislému odběrateli na trhu Unie, stanovených na základě cen CIF s příslušnou úpravou o náklady po dovozu.
(111)
Toto srovnání cen bylo provedeno podle typu výrobku u jednotlivých transakcí, v případě potřeby s náležitou úpravou a po odečtení slev, provizí a nákladů na dodání. Výsledek srovnání byl vyjádřen jako procentní podíl obratu výrobců v Unii zařazených do vzorku v období šetření. Ukázal, že vážený průměr rozpětí cenového podbízení u dovozu z dotčených zemí na trh Unie činil 9,6 % až 11,3 %.
(112)
Šetření ukázalo, že vyvážející výrobci prodávají téměř výhradně nezávislým distributorům nebo střediskům služeb pro ocelářský průmysl, zatímco výrobní odvětví Unie prodávalo distributorům, střediskům služeb pro ocelářský průmysl a konečným uživatelům. Z šetření nicméně nevyplynulo, že by tento rozdíl v obchodní úrovni měl dopad na ceny. Nezávislí distributoři a střediska služeb pro ocelářský průmysl naopak tvrdili, že jim výrobci v Unii neposkytují příznivější podmínky prodeje než uživatelům.
4.4. Hospodářská situace výrobního odvětví Unie
4.4.1. Obecné poznámky
(113)
V souladu s čl. 3 odst. 5 základního nařízení zahrnovalo posouzení dopadu dumpingového dovozu na výrobní odvětví Unie posouzení všech hospodářských ukazatelů, které ovlivňovaly stav výrobního odvětví Unie v průběhu posuzovaného období.
(114)
Jak je uvedeno v 8. bodě odůvodnění výše, byl za účelem stanovení možné újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie proveden výběr vzorku. Do vzorku byli zařazeni čtyři výrobci.
(115)
Pro účely stanovení újmy rozlišovala Komise mezi makroekonomickými a mikroekonomickými ukazateli újmy. Komise posoudila makroekonomické ukazatele na základě údajů získaných od výrobců zařazených do vzorku a u ostatních výrobců v Unii na základě údajů uvedených v podnětu. Údaje se týkaly všech výrobců v Unii. Mikroekonomické ukazatele posuzovala Komise na základě údajů obsažených v odpovědích na dotazník od výrobců v Unii zařazených do vzorku. Údaje se týkaly výrobců v Unii zařazených do vzorku. Oba soubory údajů byly shledány jako reprezentativní pro hospodářskou situaci výrobního odvětví Unie.
(116)
Makroekonomickými ukazateli jsou: výroba, výrobní kapacita, využití kapacity, objem prodeje, podíl na trhu, růst, zaměstnanost, produktivita a výše dumpingového rozpětí.
(117)
Mikroekonomickými ukazateli jsou: průměrné jednotkové ceny, jednotkové náklady, pracovní náklady, zásoby, výnosnost, peněžní tok, investice, návratnost investic a schopnost navýšit kapitál.
(118)
Zúčastněné strany tvrdily, že pro posouzení újmy by měly být namísto rozdělení ukazatelů na makroekonomické a mikroekonomické ukazatele soustavně používány údaje týkající se výrobců v Unii zařazených do vzorku. Tvrdily, že samostatná analýza makroekonomických a mikroekonomických ukazatelů byla předmětem manipulace ze strany žadatele, jelikož žadatel mohl ovlivňovat shromažďování údajů na makroekonomické úrovni, neboť rozhodnutí, zda určitý ukazatel byl makroekonomickým nebo mikroekonomickým ukazatelem, se zakládalo na dostupnosti informací.
(119)
Komise stanovila makroekonomické ukazatele a analyzovala je ve stavu zjištěném na úrovni Unie, a nikoli pouze na úrovni výrobců v Unii zařazených do vzorku. Má se za to, že pokud jde o makroekonomické ukazatele, odrážejí úplné údaje za celé výrobní odvětví Unie, které zahrnují rovněž údaje od společností zařazených do vzorku, situaci během posuzovaného období lépe než údaje pouze za část tohoto odvětví.
(120)
Údaje poskytnuté žadatelem pro posouzení makroekonomických ukazatelů byly považovány za přesné a spolehlivé. Platnost údajů byla ověřena porovnáním s informacemi poskytnutými výrobci v Unii zařazenými do vzorku. Pro účely argumentace by analýza újmy soustavně používající pouze údaje poskytnuté výrobci v Unii zařazenými do vzorku ukázala makroekonomické ukazatele v nepříznivějším světle. Neexistovalo odůvodnění vedoucí k závěru, že by žadatel záměrně tajil informace s cílem manipulovat s analýzou újmy. Neexistuje tudíž důvod pro to, aby nebyl brán zřetel k informacím poskytnutým žadatelem, pokud jde o makroekonomické ukazatele. Tvrzení, že analýza všech ukazatelů újmy by se měla omezovat pouze na informace poskytnuté výrobci v Unii zařazenými do vzorku, proto nelze přijmout.
4.4.2. Makroekonomické ukazatele
4.4.2.1. Výroba, výrobní kapacita a využití kapacity
(121)
Celková výroba, výrobní kapacita (na úrovni válcování za studena) a využití kapacity v Unii se v průběhu posuzovaného období vyvíjely takto:
Tabulka 8
Výroba, výrobní kapacita a využití kapacity
2010
2011
2012
Období šetření
Objem výroby (v tunách)
3 195 908
3 159 359
3 222 857
3 036 688
Index
100
99
101
95
Výrobní kapacita (v tunách)
4 174 027
4 261 161
4 284 261
4 330 161
Index
100
102
103
104
Využití kapacity (%)
77
74
75
70
Index
100
97
98
92
Zdroj: Výrobci v Unii zařazení do vzorku, podnět.
(122)
Objem výroby byl v letech 2010 až 2012 konstantní. Mezi rokem 2012 a obdobím šetření se objem výroby výrazně snížil, a to o 6 procentních bodů, přičemž celkový pokles činil - navzdory stabilní poptávce - 5 %.
(123)
Výrobní kapacita v posuzovaném období současně mírně vzrostla o 4 %. Mírné zvýšení výrobní kapacity lze připsat lepšímu využívání strojů díky programům zaměřeným na zvýšení účinnosti, jež jsou ve výrobním odvětví Unie prováděny.
(124)
V důsledku toho se využití kapacity během posuzovaného období snížilo o 8 %. Je známo, že 100 % využití kapacity není v odvětví plochých za studena válcovaných výrobků z korozivzdorné oceli dosažitelné ani dlouhodobě udržitelné. Nicméně využití kapacity ve výrobním odvětví Unie během posuzovaného období bylo daleko nižší než 90 % využití kapacity, které lze považovat za dosažitelnou a dlouhodobě udržitelnou úroveň výroby. Jelikož je kromě toho rozdíl mezi výrobní kapacitou a dlouhodobě udržitelnou úrovní výroby nepatrný, nemohl mít dopad na klesající trend zaznamenaný výrobním odvětvím Unie.
4.4.2.2. Objem prodeje a podíl na trhu
(125)
Objem prodeje výrobního odvětví Unie a jeho podíl na trhu se v průběhu posuzovaného období vyvíjely takto:
Tabulka 9
Objem prodeje a podíl na trhu
2010
2011
2012
Období šetření
Objem prodeje na trhu Unie (v tunách)
2 641 033
2 637 819
2 732 237
2 631 508
Index
100
100
103
100
Podíl na trhu (%)
84
81
84
80
Index
100
97
100
95
Zdroj: Výrobci v Unii zařazení do vzorku, podnět.
(126)
Objem prodeje výrobního odvětví Unie byl během posuzovaného období stabilní, přičemž v roce 2012 byl mírně vyšší.
(127)
Vzhledem k tomu, že se spotřeba v Unii během posuzovaného období zvýšila, jak je uvedeno v 96. bodě odůvodnění výše, vedl poměrně stabilní objem prodeje ke snížení podílu výrobního odvětví Unie na trhu v průběhu posuzovaného období o 5 %. Podobně jako u objemu prodeje se rok 2012 jevil v pozitivnějším světle.
4.4.2.3. Růst
(128)
Jak bylo popsáno výše, v průběhu posuzovaného období byl objem prodeje výrobního odvětví Unie na rostoucím trhu poměrně stabilní. Současně výrazně vzrostl dovoz z dotčených zemí. V důsledku toho lze růst trhu v řádu přibližně 140 000 tun v průběhu posuzovaného období téměř výhradně připisovat dovozu z dotčených zemí, které během téhož období zvýšily jeho objem přibližně o 128 000 tun. Výrobní odvětví Unie proto vůbec nemohlo využívat růstu trhu.
4.4.2.4. Zaměstnanost a produktivita
(129)
Zaměstnanost a produktivita se v průběhu posuzovaného období vyvíjely takto:
Tabulka 10
Zaměstnanost a produktivita
2010
2011
2012
Období šetření
Počet zaměstnanců
13 223
12 978
12 471
11 820
Index
100
98
94
89
Produktivita (tuny/zaměstnanec)
242
235
258
257
Index
100
97
107
106
Zdroj: Výrobci v Unii zařazení do vzorku, podnět.
(130)
Počet zaměstnanců výrobního odvětví Unie se v roce 2011 snížil o 2 procentní body, v roce 2012 o další 4 procentní body a v období šetření ještě o dalších 5 procentních bodů, což jasně ukazovalo klesající tendenci. Racionalizace počtu zaměstnanců by mohla souviset s prováděním různých plánů na zvýšení účinnosti výrobci v Unii a se snížením objemu výroby.
(131)
Obecně se má za to, že odvětví plochých za studena válcovaných výrobků z korozivzdorné oceli má vysoké nároky na kapitál. Nicméně počet zaměstnanců ve výrobním odvětví Unie je významný. Mzdové náklady jsou rovněž druhým nejdůležitějším nákladovým faktorem po surovinách a v průměru představují přibližně 10 % až 15 % celkových nákladů. Zaměstnanost je v tomto odvětví tudíž významným ukazatelem újmy.
(132)
Produktivita výrobního odvětví Unie v roce 2011 mírně klesla o 3 procentní body, poté v roce 2012 vzrostla o 10 procentních bodů a během období šetření opět klesla o 1 procentní bod. Celkově se v dotčeném období zvýšila o 6 procentních bodů z 242 tun na zaměstnance na 257 tun na zaměstnance, a to navzdory snížení počtu zaměstnanců, což svědčí o vyšší účinnosti.
4.4.2.5. Velikost dumpingového rozpětí a překonání účinků dřívějšího dumpingu
(133)
Všechna dumpingová rozpětí byla podstatně vyšší než nepatrná. Vzhledem k objemu a cenám dovozu z dotčených zemí byl dopad rozsahu skutečných dumpingových rozpětí na výrobní odvětví Unie zásadní.
(134)
Jedná se o druhé antidumpingové šetření týkající se dotčeného výrobku. Dovoz téhož výrobku pocházejícího z ČLR, Jižní Koreje a Tchaj-wanu byl již předmětem šetření v letech 2008 až 2009 (6). Ačkoliv toto šetření nemělo za následek uložení antidumpingových opatření, byla na jeho základě již tehdy předběžně zjištěna existence dumpingu (7).
4.4.3. Mikroekonomické ukazatele
4.4.3.1. Ceny a faktory ovlivňující ceny
(135)
Vážený průměr jednotkových prodejních cen výrobců v Unii zařazených do vzorku účtovaných odběratelům v Unii, kteří nejsou ve spojení, se v průběhu posuzovaného období vyvíjel takto:
Tabulka 11
Prodejní ceny v Unii
2010
2011
2012
Období šetření
Průměrná jednotková prodejní cena v Unii (EUR za tunu)
2 428
2 572
2 358
2 159
Index
100
106
97
89
Jednotkové výrobní náklady (v EUR za tunu)
2 247
2 345
2 149
1 939
Index
100
104
96
86
Zdroj: Výrobci v Unii zařazení do vzorku.
(136)
Prodejní ceny výrobců v Unii zařazených do vzorku účtované odběratelům, kteří nejsou ve spojení, se v posuzovaném období snížily o 11 %. Zatímco v roce 2011 ceny vzrostly o 6 %, následně do konce posuzovaného období poklesly o 17 procentních bodů.
(137)
Jednotkové výrobní náklady u celkové výroby plochých za studena válcovaných výrobků z korozivzdorné oceli (včetně zboží, jež bylo nakonec vyvezeno) do značné míry sledovaly trend prodejních cen a v průběhu posuzovaného období klesly o 14 %. Prodejní ceny a jednotkové výrobní náklady však nejsou přímo srovnatelné, protože existuje určitý časový rozdíl mezi výrobou a prodejem. Jelikož průměrná úroveň zásob výrobního odvětví Unie představovala přibližně 15 % obratu, existuje mezi výrobou a prodejem časová prodleva v průměru téměř 2 měsíce.
(138)
Výrobní náklady i prodejní ceny jsou obecně ovlivněny vývojem cen surovin, zejména chromu a niklu. Ceny účtované výrobním odvětvím Unie sledují tzv. mechanismus „přirážky za slévání“. V rámci tohoto mechanismu ceny sestávají z pevně stanovené „základní ceny“ a „přirážky za slévání“, která kolísá v závislosti na chemickém složení dané třídy oceli a kotacích cen slitin na Londýnské burze kovů (London Metal Exchange - LME). Ceny jsou tedy vázány na třídu oceli a odpovídající ceny surovin.
(139)
Zúčastněné strany uvedly, že trend vývoje prodejních cen výrobního odvětví Unie by měl být analyzován s vyloučením „přirážky za slévání“. Vzhledem k tomu, že výrobní odvětví Unie neovlivňuje cenu niklu, zúčastněné strany tvrdily, že Komise by měla posuzovat pouze „základní cenu“.
(140)
Celková cena skutečně sestává ze základní ceny a z přirážky za slévání, přičemž odběratelé si jsou obvykle tohoto dělení vědomi. Šetření však ukázalo, že během období šetření tyto dva prvky ceny zpravidla nebyly na faktuře uvedeny zvlášť. V takových případech ani obchodní doklady, jež byly vystaveny k dřívějšímu datu než faktura, např. objednávka nebo potvrzení objednávky, tyto dva prvky obvykle neuvádějí samostatně.
(141)
Proto byl vývoj základní ceny analyzován na základě veřejně dostupných informací předložených zúčastněnými stranami. Tyto informace poskytují podrobné rozdělení celkové ceny účtované za výrobky z komodity třídy 304 (8) v Německu (9) podle základní ceny a přirážky za slévání. Zatímco přirážka za slévání kolísala v závislosti na vývoji cen surovin, základní cena během posuzovaného období průběžně klesla asi o 20 % z přibližně 1 200 EUR za tunu v roce 2010 na přibližně 1 000 EUR za tunu v období šetření. Zatímco úroveň snížení nemusí být nutně reprezentativní pro všechny výrobky a všechny výrobce v Unii, rozsah snížení podporuje závěr, že klesající tendenci nevykazovala pouze výše přirážky za slévání, ale také výše základní ceny.
4.4.3.2. Náklady práce
(142)
Průměrné náklady práce u výrobců v Unii zařazených do vzorku se v posuzovaném období vyvíjely takto:
Tabulka 12
Průměrné náklady práce na zaměstnance
2010
2011
2012
Období šetření
Průměrné náklady práce na zaměstnance (v EUR)
57 071
58 068
59 684
61 826
Index
100
102
105
108
Zdroj: Výrobci v Unii zařazení do vzorku.
(143)
Průměrné náklady práce na zaměstnance se během celého posuzovaného období zvyšovaly a mezi rokem 2010 a obdobím šetření vzrostly celkem o 8 %.
4.4.3.3. Zásoby
(144)
Úroveň zásob výrobců v Unii zařazených do vzorku se v posuzovaném období vyvíjela takto:
Tabulka 13
Zásoby
2010
2011
2012
Období šetření
Stav zásob na konci roku (v tunách)
242 166
238 818
208 021
225 418
Index
100
99
86
93
Konečný stav zásob vyjádřený jako procento výroby
15
16
14
15
Index
100
103
90
99
Zdroj: Výrobci v Unii zařazení do vzorku.
(145)
Objem zásob zůstal mezi roky 2010 a 2011 poměrně stabilní, poté se v roce 2012 snížil o 13 procentních bodů a v období šetření se mírně zvýšil, a to o 7 procentních bodů. Celkově za posuzované období poklesl o 7 %. Jelikož se většina výroby uskutečňuje na objednávku, zásoby nejsou v tomto odvětví významným ukazatelem.
4.4.3.4. Ziskovost, peněžní tok, investice, návratnost investic a schopnost získávat kapitál
(146)
Ziskovost, peněžní tok, investice a návratnost investic se u výrobců v Unii zařazených do vzorku v posuzovaném období vyvíjely takto:
Tabulka 14
Ziskovost, peněžní tok, investice a návratnost investic
2010
2011
2012
Období šetření
Ziskovost prodeje v Unii odběratelům, kteří nejsou ve spojení (procentní podíl na obratu z prodeje)
- 0,6
- 1,3
- 2,1
- 1,6
Index
- 100
- 214
- 330
- 253
Peněžní tok (v milionech EUR)
- 199
107
- 10
- 39
Index
- 100
54
- 5
- 20
Investice (v milionech EUR)
1 504
1 375
1 279
1 244
Index
100
91
85
83
Návratnost investic (%)
- 1,2
- 2,9
- 4,3
- 3,1
Index
- 100
- 246
- 370
- 269
Zdroj: Výrobci v Unii zařazení do vzorku.
(147)
Komise stanovila ziskovost výrobců v Unii zařazených do vzorku tak, že čistý zisk před zdaněním z prodeje obdobného výrobku odběratelům v Unii, kteří nejsou ve spojení, vyjádřila jako procentní podíl z obratu tohoto prodeje. Ziskovost výrobců zařazených do vzorku byla po celé posuzované období záporná - mezi rokem 2010 a 2012 se snížila o 1,5 procentního bodu a v období šetření došlo k mírnému zlepšení o 0,5 procentního bodu, kdy činila -1,6 %. Jak je vysvětleno ve 141. bodě odůvodnění výše, záporná hodnota ziskovosti byla způsobena především neustále klesající základní cenou, a nikoli v důsledku kolísání cen surovin, jako je nikl.
(148)
Čistý peněžní tok je schopnost výrobního odvětví Unie financovat svoji činnost z vlastních zdrojů. Peněžní tok byl záporný ve třech ze čtyř posuzovaných let - v roce 2011 se zlepšil, poté však začal opět klesat. Dočasné zlepšení v roce 2011 bylo způsobeno zejména významným snížením stavu zásob polotovarů.
(149)
Investice vykazovaly klesající tendenci - v roce 2011 se snížily o 9 %, v roce 2012 o dalších 6 % a během období šetření o další 2 %. Celkově se v průběhu posuzovaného období snížily o 17 procentních bodů.
(150)
Návratnost investic je zisk vyjádřený v procentech ve vztahu k čisté účetní hodnotě investic. Ve všech čtyřech posuzovaných letech byla negativní. V roce 2011 se snížila o 146 %, v roce 2012 o dalších 124 % a v období šetření dosáhla hodnoty -3,1 %.
(151)
Schopnost získávat kapitál byla u všech čtyř výrobců zařazených do vzorku negativně ovlivněna tím, že z důvodu negativních údajů o ziskovosti nebyly schopni získat financování od bank. Výrobci byli nuceni využívat finanční prostředky poskytnuté jinými společnostmi ze skupiny.
4.4.4. Závěr ohledně újmy
(152)
Většina ukazatelů újmy výrobního odvětví Unie vykazovala v posuzovaném období negativní trend. Objem výroby se snížil o 5 %, což způsobilo pokles využití kapacity o 8 %. Stabilní objem prodeje na rostoucím trhu vedl k poklesu podílu na trhu o 5 %. Zaměstnanost se snížila o 11 %, zatímco náklady práce vzrostly o 8 %. Investice se snížily o 17 %, zatímco návratnost investic zůstala během posuzovaného období záporná a prokázala zhoršující se tendenci.
(153)
Jedinými činiteli týkajícími se újmy, jež jasně vykazovaly mírně kladný trend, jsou výrobní kapacita a produktivita. V každém případě je toto zvýšení výrobní kapacity v souladu se zvýšením spotřeby během posuzovaného období. Zvýšení produktivity bylo důsledkem snížení počtu zaměstnanců.
(154)
V roce 2011 nebo 2012 prošly některé činitele týkající se újmy oproti předchozím letům dočasně pozitivnějším vývojem, načež se opět zhoršily - např. podíl na trhu, prodejní ceny a výrobní náklady. Ziskovost byla záporná všechny čtyři roky, peněžní tok tři roky ze čtyř.
(155)
Na základě výše uvedených skutečností dospěla Komise v této fázi k závěru, že výrobní odvětví Unie utrpělo podstatnou újmu ve smyslu čl. 3 odst. 5 základního nařízení.
5. PŘÍČINNÉ SOUVISLOSTI
(156)
V souladu s čl. 3 odst. 6 základního nařízení Komise zkoumala, zda dumpingový dovoz z dotčených zemí způsobil výrobnímu odvětví Unie podstatnou újmu. V souladu s čl. 3 odst. 7 základního nařízení Komise rovněž zkoumala, zda výrobní odvětví Unie mohlo být souběžně s tím poškozeno i jinými známými činiteli. Komise dbala o to, aby případná újma, kterou mohly způsobit jiné činitele než dumpingový dovoz z dotčených zemí, nebyla přičítána na vrub tomuto dumpingovému dovozu. Těmito činiteli jsou: dovoz ze třetích zemí, vývozní výkonnost výrobního odvětví Unie, ceny energie, nadměrná kapacita a hospodářská soutěž uvnitř Unie.
5.1. Účinky dumpingového dovozu
(157)
Spotřeba v Unii vzrostla během posuzovaného období o 4 %, zároveň se však objem dovozu z dotčených zemí zvýšil o 70 %, zatímco podíl výrobního odvětví Unie na trhu vykazoval klesající trend. Bylo zjištěno, že způsob, jakým dovoz získal podíl na trhu a výrobní odvětví Unie ztratilo podíl na trhu, se shodoval. Rostoucí podíl dovozu na trhu v roce 2012 zpomalil a během období šetření vzrostl, zatímco zmenšující se trh výrobního odvětví Unie v roce 2012 rovněž zpomalil svůj vývoj a během období šetření opět poklesl. Je proto zřejmé, že ztracený podíl na trhu výrobního odvětví Unie souvisel s nárůstem dumpingového dovozu.
(158)
Dovozní ceny z dotčených zemí klesly během posuzovaného období o 13 %. V témže období se pak také snížily ceny výrobního odvětví Unie o 11 %. Během období šetření se dumpingový dovoz z dotčených zemí podbízel vůči cenám výrobního odvětví Unie o 9,6 % - 11,3 %, což vyvíjelo cenový tlak na výrobní odvětví Unie. Cenová politika spojená s rostoucím dumpingovým dovozem z dotčených zemí neumožnila výrobnímu odvětví Unie udržet si svůj podíl na trhu anebo ziskovost.
(159)
Zúčastněné strany tvrdily, že dovážené výrobky z dotčených zemí nesoutěží s výrobky prodávanými výrobním odvětvím Unie. Dovoz z dotčených zemí údajně představují převážně tenké výrobky o tloušťce menší než 2 mm, zatímco výrobky dodávané výrobním odvětvím Unie mají většinou tloušťku větší. Toto tvrzení však nebylo skutečnostmi zjištěnými při šetření potvrzeno. Ve skutečnosti vyvážející výrobci a výrobní odvětví Unie prodávají silné výrobky o tloušťce větší než 2 mm i tenké výrobky o menší tloušťce. Mimoto průměrný vzájemný poměr silných výrobků a tenkých výrobků je podobný a činí přibližně 30 % - 35 % jak u výrobního odvětví Unie, tak u vyvážejících výrobců z dotčených zemí zařazených do vzorku.
(160)
Zúčastněné strany tvrdily, že neexistuje souvislost mezi množstvím a cenami dovozu z ČLR a ziskovostí výrobního odvětví Unie. Konkrétně se odvolávaly na pokles dovozu z ČLR a stabilní ceny v období 2011-2012, což údajně nemohlo způsobit pokles průměrných cen na trhu Unie. Současně se zvýšily ztráty výrobního odvětví Unie a objem prodeje byl poměrně stabilní.
(161)
Tato analýza se však selektivně zaměřuje pouze na dva samostatné roky, a nikoli na celé posuzované období. Z analýzy celého období jasně vyplývá, že výrazné zvýšení dumpingového dovozu vedlo nejenom ke zhoršení ziskovosti, ale také ke ztrátě podílu výrobního odvětví Unie na trhu a ke snížení výroby, využití kapacity, zaměstnanosti, investic a návratnosti investic. Ačkoli rok 2012 nesledoval důsledně celkový trend, daný trend byl i nadále záporný. Účelem posouzení ukazatelů újmy během delšího období čtyř let je zejména vyhnout se případným závěrům na základě izolovaného vývoje. V každém případě byly účinky dumpingového dovozu z obou dotčených zemí posuzovány souhrnně z důvodů objasněných v 97. až 102. bodě odůvodnění výše. Proto nebylo vhodné posuzovat nezávislé účinky dumpingového dovozu z ČLR samostatně.
(162)
Zúčastněné strany tvrdily, že podíl na trhu, který ztratilo výrobní odvětví Unie kvůli dovozu z Tchaj-wanu, nebyl významný. Tchajwanský dovoz podle informací uvedených v podnětu představoval během období šetření podíl na trhu ve výši 4,98 % a mezi rokem 2010 a obdobím šetření se zvýšil o 1,09 %. Zúčastněné strany tvrdily, že tedy bylo nemožné, aby tchajwanský vývoz způsobil újmu, kterou žadatelé údajně utrpěli.
(163)
Podle závěrů šetření se podíl tchajwanského dovozu na trhu v posuzovaném období celkově zvýšil a v období šetření dosáhl 5,1 %. Při šetření se rovněž jednoznačně zjistilo, že tento dumpingový dovoz se významně podbízel prodejním cenám výrobního odvětví Unie. Proto v rozporu s tvrzením zúčastněných stran vytvořil dumpingový dovoz z Tchaj-wanu cenový tlak a spolu s čínským dumpingovým dovozem způsobil újmu výrobnímu odvětví Unie, jak je uvedeno výše. Je třeba připomenout, že účinky dovozu z obou dotčených zemí byly z důvodů objasněných v 97. až 102. bodě odůvodnění výše posuzovány souhrnně. Účinky dumpingového dovozu pouze z Tchaj-wanu tudíž nebyly posuzovány samostatně.
(164)
Zúčastněné strany tvrdily, že objem tchajwanského dovozu byl nadhodnocen, neboť údajně zahrnoval významné množství plochých za studena válcovaných výrobků z korozivzdorné oceli, jež pocházely z Číny nebo z Koreje, avšak byly nesprávně vykázány jako pocházející z Tchaj-wanu. Toto tvrzení však nebylo podloženo důkazy.
(165)
Nicméně spolupracující tchajwanské společnosti (výrobci a další spolupracující strany) vykázaly vývoz představující převážnou část celkového dovozu z Tchaj-wanu. Otázka údajně nesprávně vykázaných výrobků jiného než tchajwanského původu mohla tedy mít maximálně jen velmi omezený dopad.
(166)
Zúčastněné strany uvedly, že ceny čínských a tchajwanských vyvážejících výrobců stejně jako ceny výrobního odvětví Unie kopírovaly cenu niklu. Je sice možné, že v průběhu času vývoj cen vyvážejících výrobců kopíroval vývoj cen surovin, to se však netýká absolutní úrovně cen. V tomto ohledu bylo při šetření zjištěno, že jak čínské, tak tchajwanské ceny se podbízely ceně výrobního odvětví Unie o 9,6 % až 11,3 %. Pokud by platil argument, že čínské a tchajwanské ceny a ceny výrobního odvětví Unie se v průběhu posuzovaného období vyvíjely obdobně, vedlo by to pouze k závěru, že čínský a tchajwanský vývoz se během celého posuzovaného období podbízel cenám výrobního odvětví Unie s podobným rozpětím.
(167)
Zúčastněné strany tvrdily, že údajně vyšší investice neprokazují, že by výrobní odvětví Unie utrpělo podstatnou újmu. Toto tvrzení však nebylo během šetření potvrzeno. Ve skutečnosti investice během posuzovaného období soustavně klesaly o 17 %, jak je uvedeno ve 149. bodě odůvodnění výše.
(168)
Komise v této fázi dospěla k závěru, že nárůst levného dumpingového dovozu z dotčených zemí způsobil výrobnímu odvětví Unie podstatnou újmu.
5.2. Účinky jiných činitelů
5.2.1. Dovoz ze třetích zemí
(169)
Objem dovozu z dalších třetích zemí se v posuzovaném období vyvíjel takto:
Tabulka 15
Dovoz ze třetích zemí
Země
2010
2011
2012
Období šetření
Indie
Objem (v tunách)
17 568
29 437
33 763
61 855
Index
100
168
192
352
Podíl na trhu (%)
0,6
0,9
1,0
1,9
Průměrná cena (EUR/t)
1 912
2 421
2 218
2 098
Index
100
127
116
110
Jižní Korea
Objem (v tunách)
72 256
70 297
62 047
92 189
Index
100
97
86
128
Podíl na trhu (%)
2,3
2,2
1,9
2,8
Průměrná cena (EUR/t)
1 932
2 112
1 891
1 839
Index
100
109
98
95
Jižní Afrika
Objem (v tunách)
66 142
51 788
50 718
51 907
Index
100
78
77
78
Podíl na trhu (%)
2,1
1,6
1,6
1,6
Průměrná cena (EUR/t)
2 302
2 355
2 102
1 943
Index
100
102
91
84
USA
Objem (v tunách)
94 923
82 387
82 624
90 947
Index
100
87
87
96
Podíl na trhu (%)
3,0
2,5
2,5
2,8
Průměrná cena (EUR/t)
2 695
2 943
2 646
2 304
Index
100
109
98
85
Ostatní třetí země
Objem (v tunách)
85 674
109 406
74 897
59 204
Index
100
128
87
69
Podíl na trhu (%)
2,7
3,4
2,3
1,8
Průměrná cena (EUR/t)
2 450
2 659
2 715
2 669
Index
100
109
111
109
Celkový dovoz ze všech třetích zemí kromě dotčených zemí
Objem (v tunách)
336 564
343 313
304 049
356 102
Index
100
102
90
106
Podíl na trhu (%)
10,6
10,6
9,3
10,8
Průměrná cena (EUR/t)
2 351
2 549
2 371
2 156
Index
100
108
101
92
Zdroj: Eurostat.
(170)
Třetími zeměmi s největším objemem dovozu byly Indie, Jižní Korea, Jižní Afrika a Spojené státy americké, přičemž podíly těchto zemí na trhu během období šetření činily 1,6 % až 2,8 %. Podíl všech ostatních třetích zemí na trhu činil 10,8 %.
(171)
Dovoz z Indie byl zanedbatelný a po většinu posuzovaného období odpovídal 1 % nebo méně. Práh 1 % byl překročen pouze jednou, a to během období šetření, kdy byl podíl na trhu 1,9 %.
(172)
Podíl Jižní Koreje na trhu byl v posuzovaném období poměrně stabilní: v letech 2010 až 2012 poklesl z 2,3 % na 1,9 % a během období šetření se zvýšil pouze na 2,8 %.
(173)
Dovoz z Jižní Afriky a Spojených států amerických vykazoval v průběhu posuzovaného období klesající trend. Podíl dovozu z Jižní Afriky na trhu se snížil z 2,1 % na 1,6 %, zatímco podíl dovozu ze Spojených států amerických na trhu klesl z 3,0 % na 2,8 %.
(174)
Pokud jde o ceny na základě údajů Eurostatu, lze konstatovat, že pouze dovozní cena u dovozu z Jižní Koreje byla nižší než dovozní cena u dovozu z ČLR a Tchaj-wanu, zatímco dovoz z Jižní Afriky vykazoval podobné ceny a dovoz z Indie a ze Spojených států amerických vyšší ceny. Je však třeba mít na paměti, že dotčený/obdobný výrobek zahrnuje rozličné třídy oceli, což má za následek významné cenové rozdíly, které v průměrných cenách podle údajů Eurostatu nemohly být zohledněny.
(175)
Zúčastněné strany se odvolávaly na dovoz z jiných třetích zemí, včetně USA, Jižní Koreje, Indie a Jižní Afriky. Tvrdily, že tento dovoz musel mít vliv na situaci výrobního odvětví Unie a že jelikož existuje významný dovoz z ostatních třetích zemí, který není předmětem šetření Komise, neměla by být dovozu z ČLR a Tchaj-wanu připisována žádná újma způsobená dovozem z ostatních zemí.
(176)
Jak je uvedeno výše, během období šetření měly z jiných zemí, jež jsou zdrojem dovozu plochých za studena válcovaných výrobků z korozivzdorné oceli do Unie, největší podíl na trhu Tchaj-wan a ČLR (5,1 %, resp. 4,3 %). Dovoz z žádné jiné země nepřekročil během posuzovaného období 3 % podíl na trhu. Navíc zatímco podíl dovozu z dotčených zemí na trhu vzrostl během posuzovaného období o 3,7 procentního bodu, podíl dovozu z jiných třetích zemí než z dotčené země na trhu byl stabilní a během posuzovaného období se zvýšil pouze o 0,2 procentního bodu.
(177)
Vzhledem k stabilnímu trendu ve vývoji objemu dovozu proto Komise dospěla k předběžnému závěru, že dovoz z jiných třetích zemí nepřispěl významnou měrou k újmě, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie.
5.2.2. Vývozní výkonnost výrobního odvětví Unie
(178)
Objem vývozu výrobců v Unii zařazených do vzorku se v posuzovaném období vyvíjel takto:
Tabulka 16
Vývozní výkonnost výrobců v Unii zařazených do vzorku
2010
2011
2012
Období šetření
Objem vývozu (v tunách)
185 377
188 431
182 370
178 010
Index
100
102
98
96
Průměrná cena (v EUR za tunu)
2 148
2 353
2 082
1 915
Index
100
110
97
89
Zdroj: Výrobci v Unii zařazení do vzorku.
(179)
Objem vývozu u výrobců v Unii zařazených do vzorku se po jediném zvýšení v roce 2011 snižuje, a to jak co se týče objemu, tak i prodejních cen. Celkový objem vývozu výrobců zařazených do vzorku představoval přibližně 12 % jejich kombinované výroby. I když pokles vývozu mohl přispět ke snížení výroby, vzhledem k nízké úrovni vývozu v porovnání s prodejem v Unii byl podíl vývozu na újmě způsobené výrobnímu odvětví Unie velmi omezený.
5.2.3. Ceny energie, nadměrná kapacita
(180)
Zúčastněné strany tvrdily, že příčinou újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie byly vysoké ceny energie, které jsou údajně o 20 % vyšší než v ČLR. Energie je však při výrobě plochých za studena válcovaných výrobků z korozivzdorné oceli pouze menším nákladovým faktorem, přičemž obvykle představuje méně než 10 % celkových nákladů. Ponecháme-li stranou otázku, zda ceny energie v ČLR odrážejí tržní hodnoty, rozdíl mezi cenami energie nemůže být příčinou újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie.
(181)
Zúčastněné strany tvrdily, že v rozporu s tím, co je uvedeno v podnětu, bylo výrobní odvětví Unie poznamenáno výraznou nadměrnou kapacitou. Komise zjistila, že využití kapacity výrobního odvětví Unie se snížilo ze 77 % v roce 2010 na 70 % během posuzovaného období. Ovšem výrobní kapacita výrobního odvětví Unie a spotřeba na trhu Unie se vyvíjely souběžně a v obou případech došlo během posuzovaného období ke zvýšení o 4 %. Pokles využití kapacity je tudíž způsoben neschopností výrobního odvětví Unie využít rostoucího trhu, neboť tento růst byl absorbován dumpingovým dovozem z dotčených zemí. Výsledná údajná nadměrná kapacita je tedy spíše důsledkem dumpingového dovozu než příčinou újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie.
(182)
Komise dospěla k závěru, že jak náklady na energii výrobního odvětví Unie, tak jeho údajná nadměrná kapacita nemohly způsobit újmu, kterou utrpělo.
5.3. Obavy z narušení hospodářské soutěže
(183)
Zúčastněné strany tvrdily, že dovoz plochých za studena válcovaných výrobků z korozivzdorné oceli z ČLR vzrostl v reakci na koncentraci kapacity v Unii do malého počtu dodavatelů, kdy uživatelé v Unii měli k dispozici pouze omezený počet výrobců. Nicméně v posledních 10 letech se na trhu Unie vždy vyskytovali čtyři středně velcí a řada menších dodavatelů. Zatímco vlastnictví některých z těchto společností se během tohoto období změnilo, počet dodavatelů byl stabilní. Nárůst dumpingového čínského dovozu tudíž nemohl nastat v důsledku snížení počtu dodavatelů v Unii.
(184)
Zúčastněné strany uvedly, že trh Unie je velmi koncentrovaný a dovoz z dotčených zemí nemohl způsobit újmu, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie. Tvrdily, že objem dovozu z Asie nebyl dostatečně vysoký na to, aby omezil hospodářskou soutěž, a nemohl bránit výrobnímu odvětví Unie zvyšovat ceny. V této souvislosti se tytéž strany odvolávaly na rozhodnutí Komise o schválení spojení podniků Outokumpu a Inoxum (10) (s výhradou závazků) v listopadu 2012 (dále jen „rozhodnutí o spojení společností Outokumpu a Inoxum“).
(185)
Analýza v rámci řízení o spojování podniků a antidumpingové šetření se však týkají různých právních rámců, které mají odlišné cíle. Zatímco v řízení o spojování podniků se analyzuje, zda by navrhované spojení vyvolalo obavy z narušení hospodářské soutěže, antidumpingové šetření analyzuje, zda je výrobní odvětví Unie vystaveno dumpingu působícímu újmu.
(186)
V každém případě bylo v rámci rozhodnutí o spojení společností Outokumpu a Inoxum zkoumáno, zda nabytí společnosti Inoxum společností Outokumpu by vedlo ke vzniku podniku s dominantním postavením na trhu Unie. Subjekt vzniklý spojením společností Outokumpu a Inoxum by měl kombinovaný podíl na trhu přesahující 50 % a vedl by ke snížení počtu hlavních výrobců ze čtyř na tři. Toto rozhodnutí o spojení podniků zavazovalo společnost Outokumpu odprodat část společnosti Inoxum včetně výrobní společnosti Acciai Speciali Terni (dále jen „AST“). Cílem tohoto odprodeje bylo právě zachovat v Unii hospodářskou soutěž na trhu s plochými za studena válcovanými výrobky z korozivzdorné oceli a vznik plánovaného subjektu (spojením společnosti Outokumpu a veškerých aktiv společnosti Inoxum včetně AST), jehož tržní podíl na trhu Unie by byl vyšší než 50 %, se nikdy neuskutečnil. Namísto toho stále existují čtyři středně velké subjekty a několik menších subjektů, které si navzájem konkurují, aniž by některá z těchto stran dosahovala úrovně tržní síly, jíž by dosahoval navrhovaný subjekt vzniklý spojením podniků analyzovaným ve věci týkající se spojení společností Outokumpu a Inoxum.
(187)
Zúčastněné strany se rovněž odvolávaly na diskusi v rámci rozhodnutí o spojení společností Outokumpu a Inoxum ohledně skutečnosti, že výrobci v Unii nebyli omezeni asijským dovozem během těch období, kdy byl asijský dovoz z důvodu kolísání cen niklu, směnných kurzů a nízkých cen niklu na Londýnské burze kovů méně konkurenceschopný. V rozhodnutí o spojení společností Outokumpu a Inoxum bylo poznamenáno, že „i když omezení spojená s dovozem nemusí být v současnosti silná, je možné, že by se v budoucnosti zvýšila“ (11), což následně vedlo k posouzení pravděpodobného vývoje trhu. Ze současného šetření vyplývá následující: dumpingový dovoz z dotčených zemí dosáhl během období šetření 9,5 % podílu na trhu a v porovnání s rokem 2010 vzrostl o 70 %. Rovněž bylo zjištěno, že tento dumpingový dovoz se podbízel cenám výrobního odvětví Unie o 9,6 % až 11,3 %.
(188)
Kromě toho skutečnost, že poptávka na trhu Unie je relativně stabilní, a to i v případě významného kolísání cen, neznamená, že kupující nejsou citliví na cenu. Zatímco nižší ceny, jež nabízejí vývozci, nevedou ke zvýšení spotřeby na trhu Unie, šetření jasně ukázalo, že kupující jsou ochotni nakupovat větší množství levného zboží z dovozu. Vzhledem k tomu, že tento levný dovoz nevytváří další poptávku, jde tento prodej na úkor prodeje ostatních účastníků trhu, a to hlavně na úkor výrobního odvětví Unie.
(189)
Šetření potvrdilo, že výrobní odvětví Unie prodává širší sortiment výrobků než spolupracující vyvážející výrobci. Avšak během období šetření se přibližně 75 % prodeje výrobního odvětví Unie týkalo čtyř nejčastějších tříd oceli (304, 304L, 316L a 430). Všechny tyto třídy prodávají vývozci z dotčených zemí v řadě různých šířek, tlouštěk a úprav. I výrobky z komodit, které nepatří do těchto tříd, spolu přímo soutěží, jelikož byly rovněž prodávány vývozci z dotčených zemí.
(190)
Žádná ze zúčastněných stran v tomto šetření nevznesla žádné námitky týkající se jakosti výrobku. V rozhodnutí o spojení společností Outokumpu a Inoxum bylo na jedné straně uvedeno, že jakost výrobků neevropských výrobců lze v průměru považovat za srovnatelnou s jakostí u evropských výrobců (12), na druhé straně v něm bylo konstatováno, že odběratelé se zvláštními požadavky nemohou nakupovat v Asii (13). Jak však bylo popsáno výše, převážnou část prodeje výrobního odvětví Unie představují komoditní výrobky, u kterých je jakost srovnatelná.
(191)
Další faktory, které brání některým odběratelům nakupovat dovážené ploché za studena válcované výrobky z korozivzdorné oceli, jsou dlouhé dodací lhůty z důvodu dlouhé přepravy z dotčených zemí a méně příznivé platební podmínky, které nabízejí výrobci v dotčených zemích. Nicméně tyto faktory jsou relevantní především pro odběratele nakupující přímo od ocelárny, kteří představují zhruba pouze třetinu trhu Unie.
(192)
Zároveň většina prodeje probíhala prostřednictvím středisek služeb pro ocelářský průmysl, přičemž tento prodej představoval přibližně dvě třetiny trhu Unie. Téměř veškerý vývoz z dotčených zemí ve skutečnosti probíhá prostřednictvím nezávislých středisek služeb pro ocelářský průmysl, jež také nakupují od výrobního odvětví Unie. V tomto případě jsou platební podmínky, které nabízí distributor, pro uživatele relevantní. Jelikož se tento prodej obvykle uskutečňuje ze zásob distributora, odpovídá příslušná dodací lhůta rovněž době potřebné pro zaslání zboží od distributora uživateli. Proto většina prodeje není těmito faktory ovlivněna.
(193)
Většina prodeje uskutečňovaného výrobním odvětvím Unie je tedy přímo ovlivněna dumpingovým dovozem z dotčených zemí.
(194)
Komise proto dospěla k závěru, že podmínky hospodářské soutěže v Unii nemohly zabránit tomu, aby dumpingový dovoz z dotčených zemí výrobnímu odvětví Unie působil újmu.
5.4. Účinek cen surovin
(195)
Zúčastněné strany tvrdily, že rozhodnutí, zda si koupí dotčený výrobek pocházející z dotčených zemí, nebo obdobný výrobek vyráběný výrobním odvětvím Unie, je ovlivněno vývojem cen surovin, zejména niklu. Je tomu tak proto, že vývozci si účtují jednotnou cenu a výrobní odvětví Unie si účtuje základní cenu plus přirážku za slévání.
(196)
Proto by údajně bylo pro dovozce výhodnější v dotčených zemích nakupovat, když ceny surovin rostou (neboť ceny výrobního odvětví Unie budou upraveny směrem nahoru, zatímco ceny vývozců zůstanou stabilní). Na druhé straně, pokud by se ceny surovin snížily, údajně by pro dovozce bylo nakupovat v dotčených zemích méně výhodné (neboť ceny výrobního odvětví Unie se sníží, zatímco ceny vývozců zůstanou stabilní).
(197)
V rozhodnutí o spojení společností Outokumpu a Inoxum byl analyzován dopad očekávaného vývoje ceny niklu na rozhodování dovozců o nákupu (14). V současném šetření bylo analyzováno, zda vývoj dovozu opravdu sledoval vývoj skutečných cen niklu podle výše popsaného trendu. Ceny niklu klesly (15) o 31 % z 16 453 EUR za tunu v roce 2010 na 11 327 EUR za tunu během období šetření. Podle tvrzení zúčastněných stran uvedeného ve 196. bodě odůvodnění výše mělo toto snížení cen niklu vést k poklesu dovozu z dotčených zemí. Šetření však ukázalo, že i přes značné snížení cen niklu se vývoz z dotčených zemí během stejného období zvýšil o 70 %, jak je popsáno v 104. bodě odůvodnění výše.
(198)
Vývoj cen surovin sice mohl mít určitý vliv na vývoj objemů dovozu, ale další faktory jako nízká úroveň cen vyvážejících výrobců nad tímto účinkem jasně převážily. Má se tedy za to, že vývoj cen niklu neměl na celkově rostoucí trend dumpingového dovozu z dotčených zemí během posuzovaného období trvalý vliv.
5.5. Změny ve spotřebním vzorci
(199)
V rozhodnutí o spojení společností Outokumpu a Inoxum bylo stanoveno, že jak absolutní úroveň cen niklu, tak kolísání cen niklu pravděpodobně sníží atraktivitu korozivzdorné oceli jako materiálu a budou stimulovat poptávku po korozivzdorné oceli neobsahující nikl (16).
(200)
Co se týče atraktivity korozivzdorné oceli jako materiálu, objevil se též argument, že substituci korozivzdorné oceli mohla ovlivnit řada trendů, jako je potřeba využívání lehčích materiálů, např. v automobilech (negativní dopad na korozivzdornou ocel; přechod z oceli na kompozity), kratší životní cykly výrobků u spotřebního zboží (negativní dopad na korozivzdornou ocel; používají se levnější materiály), vyšší potřeba úpravy vody a výroba zelené energie (pozitivní dopad na korozivzdornou ocel; problém náhrady v mnohých použitích) a vývoj cen případných konkurenčních materiálů (železná ruda, hliník, měď) (17).
(201)
V tomto ohledu toto šetření potvrdilo závěry rozhodnutí o spojení společností Outokumpu a Inoxum (18), že poptávka po korozivzdorné oceli obecně a po plochých za studena válcovaných výrobcích z korozivzdorné oceli konkrétně je poměrně nepružná. K největšímu růstu spotřeby došlo mezi lety 2010 a 2011, kdy ceny rostly. Během období klesajících cen od roku 2011 až do období šetření zůstala spotřeba stabilní a zvýšila se pouze o 1 %. Substituce korozivzdorné oceli, včetně výše uvedených faktorů, tudíž neměla na celkovou spotřebu plochých za studena válcovaných výrobků z korozivzdorné oceli měřitelný dopad.
(202)
Co se týče přesunu poptávky směrem k třídám korozivzdorné oceli neobsahujícím nikl, které jsou rovněž obdobným výrobkem, podrobná analýza prodejních transakcí, jež vykázali výrobci v Unii zařazení do vzorku, potvrzuje závěry rozhodnutí o spojení společností Outokumpu a Inoxum.
(203)
Jak je však popsáno ve 138. bodě odůvodnění výše, ceny účtované výrobním odvětvím Unie jsou přímo vázány na třídu oceli a odpovídající ceny surovin. Přesun poptávky od jedné třídy oceli k jiné proto nemá žádný dopad na výkonnost výrobního odvětví Unie.
(204)
V této fázi byl tudíž vyvozen závěr, že změny ve spotřebním vzorci neměly na výkonnost výrobního odvětví Unie negativní dopad.
5.6. Závěr ohledně příčinné souvislosti
(205)
Levný dumpingový dovoz z dotčených zemí se zvýšil jak v absolutním, tak v relativním vyjádření v porovnání se spotřebou v Unii v době, kdy se zhoršila většina ukazatelů újmy výrobního odvětví Unie (výroba, využití kapacity, podíl na trhu, zaměstnanost, prodejní ceny, náklady práce, ziskovost, investice, návratnost investic). Dumpingový dovoz z dotčených zemí se během období šetření podbízel cenám výrobního odvětví Unie o 9,6 % až 11,3 %.
(206)
Ostatní faktory, jako jsou ceny energie, kapacita a podmínky hospodářské soutěže na trhu Unie, k újmě způsobené výrobnímu odvětví Unie nepřispěly. Faktory jako dovoz z jiných třetích zemí a vývoz výrobního odvětví Unie mohly k újmě přispět, avšak ve velmi omezené míře.
(207)
Na základě výše uvedených skutečností dospěla Komise k předběžnému závěru, že příčinou podstatné újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie je dumpingový dovoz z dotčených zemí a že ostatní faktory posuzované jednotlivě tuto příčinnou souvislost nenarušují. Újma spočívá především v křehké finanční situaci výrobního odvětví Unie a v poklesu výroby, využití kapacity, zaměstnanosti a podílu na trhu.
(208)
Komise rozlišila a oddělila účinky všech známých činitelů na situaci výrobního odvětví Unie od účinků dumpingového dovozu působícího újmu. Účinek jiného dovozu, vývozu výrobního odvětví Unie, cen energie, kapacity a podmínek hospodářské soutěže na nepříznivý vývoj výrobního odvětví Unie, pokud jde o jeho finanční situaci, výrobu a podíl na trhu, byl buď velmi omezený, nebo žádný.
6. ZÁJEM UNIE
(209)
V souladu s článkem 21 základního nařízení Komise zkoumala, zda navzdory zjištění, že újmu způsobuje dumping, může učinit jednoznačný závěr, že v tomto případě není v zájmu Unie přijímat příslušná opatření. Zájem Unie byl stanoven na základě posouzení všech různých relevantních zájmů, včetně zájmů výrobního odvětví Unie, dovozců a uživatelů.
6.1. Zájem výrobního odvětví Unie
(210)
Většina výrobního odvětví Unie podporuje uložení opatření. Největší výrobce v Unii při šetření nespolupracoval, neměl však proti podnětu výhrady. Šest výrobců v Unii představujících přibližně 55 % prodeje a výroby v Unii při šetření spolupracovalo a podpořilo podnět.
(211)
Výrobní odvětví Unie utrpělo podstatnou újmu. Všechny finanční ukazatele (ziskovost, peněžní tok, návratnost investic) byly v průběhu celého posuzovaného období většinou záporné. Ostatní ukazatele, jako je výroba, využití kapacity, zaměstnanost a podíl na trhu, se v průběhu celého posuzovaného období vyvíjely negativně. Výrobnímu odvětví Unie se podařilo jen udržet nízký objem prodeje po krizi a nemohlo těžit z růstu trhu.
(212)
Pokud by nebyla přijata opatření, bude dumpingový dovoz z dotčených zemí i nadále nutit výrobní odvětví Unie prodávat za ztrátové ceny. Toto hromadění dalších ztrát povede k dalšímu zhoršení situace výrobního odvětví Unie. Je proto v zájmu výrobního odvětví Unie opatření uložit.
6.2. Zájem dovozců a distributorů, kteří nejsou ve spojení
(213)
Dovozci a distributoři (včetně středisek služeb pro ocelářský průmysl) byli při tomto šetření velmi aktivní. Přihlásilo se 31 dovozců a distributorů, kteří vyjádřili nesouhlas s uložením opatření.
(214)
Dovozci a distributoři tvrdili, že uložením opatření se omezí jejich možné zdroje dodávek. Uvedli, že pokud budou opatření uložena, nebudou již dále moci odebírat ploché za studena válcované výrobky z korozivzdorné oceli z ČLR a Tchaj-wanu.
(215)
Šetření však ukázalo, že všichni dovozci a distributoři nakupují z různých zdrojů, včetně výrobního odvětví Unie, dotčených zemí a jiných třetích zemí. Na dodávky z dotčených zemí jsou tudíž odkázáni pouze do určité míry.
(216)
Tyto strany mohou i nadále nakupovat ploché za studena válcované výrobky z korozivzdorné oceli od výrobního odvětví Unie a jiných zemí, kterých se toho šetření netýká (například Indie, Jižní Afrika, Jižní Korea nebo USA) a jejichž celkový podíl na trhu dosahuje 11 %. Jak výrobní odvětví Unie, tak dovoz z jiných třetích zemí proto představují věrohodnou alternativu k dovozu z Číny a Tchaj-wanu.
(217)
Proto se v této fázi vyvozuje závěr, že uložení opatření může mít na situaci dovozců a distributorů, kteří nejsou ve spojení, pouze malý negativní dopad.
6.3. Zájem uživatelů
(218)
Řada zúčastněných stran, včetně vyvážejících výrobců a distributorů, vyjádřila obavy ohledně možných negativních účinků opatření na uživatele. Samotní uživatelé tyto obavy nemají. Míra zapojení uživatelů do této věci byla velmi nízká. Stanovisko vyjádřilo šest uživatelů (včetně jedné skupiny čtyř společností), z nichž pouze jeden byl proti uložení opatření. Ostatní uživatelé a jejich sdružení se buď nezapojili, nebo se výslovně zdrželi jakéhokoli postoje.
(219)
Proto se vyvozuje předběžný závěr, že uložení opatření není proti zájmu uživatelů.
6.4. Obavy z narušení hospodářské soutěže
(220)
V rozhodnutí o spojení společností Outokumpu a Inoxum dospěla Komise k závěru, že navrhované spojení společností Outokumpu a Inoxum by pravděpodobně vedlo k zásadnímu narušení účinné hospodářské soutěže kvůli nekoordinovaným účinkům z důvodu vytvoření dominantního postavení na trhu Evropského hospodářského prostoru (EHP) s plochými za studena válcovanými výrobky z korozivzdorné oceli (19). Komise s cílem vyhnout se takovému narušení uznala, že balíček týkající se odprodeje zahrnující AST postačuje k odstranění obav z narušení hospodářské soutěže (20). Nápravné opatření schválené Komisí zachovalo počet středně velkých výrobců v Unii (tj. 4).
(221)
Toto nápravné opatření již bylo provedeno a nyní je plně účinné. Mimoto se uložením antidumpingových opatření nesnižuje počet středně velkých výrobců v Unii. V této fázi se proto dospělo k závěru, že uložením opatření se nesníží ani neodstraní účinek závazku přijatého Komisí v rozhodnutí o spojení společností Outokumpu a Inoxum.
6.5. Závěr ohledně zájmu Unie
(222)
Na základě výše uvedených skutečností dospěla Komise k závěru, že neexistují žádné přesvědčivé důvody se domnívat, že uložení opatření na dovoz dotčeného výrobku pocházejícího z ČLR a Tchaj-wanu v této fázi šetření není v zájmu Unie.
7. PROZATÍMNÍ ANTIDUMPINGOVÁ OPATŘENÍ
(223)
Na základě závěrů, k nimž Komise v otázce dumpingu, újmy, příčinné souvislosti a zájmu Unie dospěla, by měla být zavedena prozatímní opatření, jež zabrání tomu, aby dumpingový dovoz způsoboval výrobnímu odvětví Unie další újmu.
7.1. Úroveň pro odstranění újmy (rozpětí újmy)
(224)
Za účelem stanovení úrovně těchto opatření určila Komise nejprve výši cla potřebnou k odstranění újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie.
(225)
Újma by byla odstraněna v případě, že výrobní odvětví Unie by dokázalo pokrýt své výrobní náklady a dosáhnout takového zisku před zdaněním, jakého lze v tomto výrobním odvětví přiměřeně dosáhnout z prodeje obdobného výrobku na trhu Unie za běžných podmínek hospodářské soutěže, tj. bez dumpingového dovozu.
(226)
Ziskovost výrobního odvětví Unie byla v průběhu celého posuzovaného období, tj. v letech 2010 až 2013, záporná. Předchozí roky 2008 a 2009 byly postiženy poklesem poptávky v době celosvětové hospodářské krize, a zisk dosažený v těchto letech tudíž nelze považovat za zisk dosažený za běžných podmínek hospodářské soutěže. Jak je uvedeno výše ve 134. bodě odůvodnění, předchozí šetření předběžně zjistilo existenci dumpingu v roce 2007, avšak mezi tímto dovozem a situací výrobního odvětví Unie nemohla být stanovena věcná spojitost.Proto byl cílový zisk stanoven na 8,1 %, což byl zisk, kterého dosáhlo výrobní odvětví Unie v roce 2007. To byl poslední reprezentativní rok, který se vyznačoval běžnými podmínkami hospodářské soutěže před poklesem poptávky v letech 2008 a 2009. Velikost trhu v roce 2013 téměř dosáhla úrovně spotřeby v roce 2007.
(227)
Na tomto základě Komise vypočítala pro výrobní odvětví Unie cenu obdobného výrobku nepůsobící újmu, a to tak, že od prodejních cen Unie odečetla skutečné ztráty utrpěné během období šetření a připočetla výše uvedené ziskové rozpětí ve výši 8,1 %.
(228)
Úroveň pro odstranění újmy poté Komise určila na základě porovnání vážené průměrné dovozní ceny spolupracujících vyvážejících výrobců v dotčených zemích zařazených do vzorku, jež byla stanovena pro účely výpočtů v souvislosti s cenovým podbízením, s váženou průměrnou cenou obdobného výrobku prodávaného v období šetření na trhu Unie výrobci v Unii zařazenými do vzorku, která nepůsobí újmu. Veškeré rozdíly, jež byly výsledkem tohoto srovnání, pak byly vyjádřeny jako procento vážené průměrné hodnoty dovozu zahrnující CIF.
(229)
Úroveň pro odstranění újmy pro „ostatní spolupracující společnosti“ a pro „všechny ostatní společnosti“ je definována stejným způsobem jako dumpingové rozpětí pro tyto společnosti (viz výše 57., 60., 85. a 88. bod odůvodnění).
7.2. Prozatímní opatření
(230)
Prozatímní antidumpingová opatření by měla být na dovoz plochých za studena válcovaných výrobků z korozivzdorné oceli pocházejících z ČLR a Tchaj-wanu uvalena podle pravidla nižšího cla, které stanoví čl. 7 odst. 2 základního nařízení. Komise provedla srovnání rozpětí újmy a rozpětí dumpingu. Výše celních sazeb by měla být stanovena tak, aby byla na úrovni nižší z hodnot dumpingového rozpětí a rozpětí újmy.
(231)
Jak již bylo uvedeno ve 4. bodě odůvodnění výše, Komise zavedla celní evidenci dovozu dotčeného výrobku pocházejícího z ČLR a Tchaj-wanu nařízením (EU) č. 1331/2014 s ohledem na možné zpětné uplatnění antidumpingových a vyrovnávacích opatření podle čl. 10 odst. 4 základního nařízení a čl. 16 odst. 4 nařízení Rady (ES) č. 597/2009 ze dne 11. června 2009 o ochraně před dovozem subvencovaných výrobků ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (21) (dále jen „základní antisubvenční nařízení“).
(232)
Pokud jde o současné antidumpingové šetření, a vzhledem k výše uvedeným zjištěním by celní evidence dovozu za účelem antidumpingového šetření v souladu s čl. 14 odst. 5 základního nařízení měla být zastavena.
(233)
Co se týká souběžného antisubvenčního šetření (viz 3. bod odůvodnění výše), celní evidence dovozu z ČLR podle čl. 24 odst. 5 základního antisubvenčního nařízení by měla pokračovat.
(234)
V této fázi řízení nelze přijmout rozhodnutí o možném zpětném uplatnění antidumpingových opatření.
(235)
Prozatímní antidumpingové clo by na základě výše uvedených skutečností mělo mít tyto sazby, vyjádřené v cenách CIF na hranici Unie před proclením:
Země
Společnost
Dumpingové rozpětí
(%)
Rozpětí újmy
(%)
Prozatímní antidumpingové clo
(%)
ČLR
Baosteel Stainless Steel Co., Ltd.
34,9
25,2
25,2
Ningbo Baoxin Stainless Steel Co., Ltd.
34,9
25,2
25,2
Shanxi Taigang Stainless Steel Co., Ltd.
29,2
24,3
24,3
Tianjin TISCO & TPCO Stainless Steel Co Ltd.
29,2
24,3
24,3
Ostatní spolupracující společnosti
30,0
24,5
24,5
Všechny ostatní společnosti
34,9
25,2
25,2
Tchaj-wan
Chia Far Industrial Factory Co., Ltd.
12,0
23,9
12,0
Tang Eng Iron Works Co., Ltd.
10,9
22,9
10,9
Yieh United Steel Corporation
10,9
22,9
10,9
Ostatní spolupracující společnosti
10,9
22,9
10,9
Všechny ostatní společnosti
12,0
23,9
12,0
(236)
Sazby antidumpingových cel pro jednotlivé společnosti uvedené v tomto nařízení byly stanoveny na základě zjištění tohoto šetření. Odrážejí proto situaci zjištěnou při tomto šetření, pokud jde o tyto společnosti. Tyto celní sazby jsou použitelné výlučně na dovoz dotčeného výrobku pocházejícího z dotčených zemí a vyráběného uvedenými právnickými osobami. Na dovoz dotčeného výrobku vyrobeného jakoukoli jinou společností, která není konkrétně uvedena v normativní části tohoto nařízení, včetně subjektů ve spojení s těmito konkrétně uvedenými společnostmi, by se měla vztahovat celní sazba platná pro „všechny ostatní společnosti“. Neměla by se na ně vztahovat žádná z uvedených individuálních antidumpingových celních sazeb.
(237)
Pokud společnost následně změní název svého subjektu, může požádat o uplatnění těchto individuálních antidumpingových celních sazeb. Tato žádost musí být předložena Komisi (22). Žádost musí obsahovat veškeré příslušné informace umožňující prokázat, že daná změna nemá vliv na právo dotyčné společnosti využívat celní sazbu, která se na ni vztahuje. Pokud změna názvu společnosti nemá vliv na její právo využívat celní sazbu, která se na ni vztahuje, bude oznámení o změně názvu zveřejněno v Úředním věstníku Evropské unie.
(238)
Aby bylo zajištěno řádné vymáhání antidumpingového cla, sazba antidumpingového cla pro všechny ostatní společnosti by se neměla vztahovat pouze na vyvážející výrobce, kteří při tomto šetření nespolupracovali, ale i na výrobce, kteří v období šetření neuskutečnili žádný vývoz do Unie.
(239)
Od 26. března 2015 je ochrana před dumpingovým dovozem zajištěna prozatímním antidumpingovým clem. Celní evidence dovozu pro účely ochrany před dumpingovým dovozem proto již není nutná. Ustanovení čl. 1 odst. 1 nařízení (EU) č. 1331/2014 proto musí být odpovídajícím způsobem změněno.
8. ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
(240)
Komise v zájmu řádné správy vyzve zúčastněné strany k tomu, aby v pevně stanovené lhůtě předložily písemné připomínky a/nebo aby požádaly o slyšení u Komise a/nebo úředníka pro slyšení v obchodních řízeních.
(241)
Zjištění týkající se uložení prozatímního cla jsou prozatímní a mohou být v konečné fázi šetření změněna,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Ukládá se prozatímní antidumpingové clo na dovoz plochých válcovaných výrobků z korozivzdorné oceli, dále již neupravených, pouze válcovaných za studena (úběrem za studena), v současnosti kódů KN 7219 31 00, 7219 32 10, 7219 32 90, 7219 33 10, 7219 33 90, 7219 34 10, 7219 34 90, 7219 35 10, 7219 35 90, 7220 20 21, 7220 20 29, 7220 20 41, 7220 20 49, 7220 20 81 a 7220 20 89, pocházejících z Čínské lidové republiky a Tchaj-wanu.
2. Sazby prozatímního antidumpingového cla, které se použijí na čistou cenu s dodáním na hranice Unie, před proclením, jsou pro výrobek popsaný v odstavci 1 a vyrobený níže uvedenými společnostmi stanoveny takto:
Země
Společnost
Prozatímní antidumpingové clo
(%)
Doplňkový kód TARIC
Čínská lidová republika
Baosteel Stainless Steel Co., Ltd., Šanghaj
25,2
C022
Ningbo Baoxin Stainless Steel Co., Ltd., Ningbo
25,2
C023
Shanxi Taigang Stainless Steel Co., Ltd., Taiyuan City
24,3
C024
Tianjin TISCO & TPCO Stainless Steel Co Ltd., Tianjin City
24,3
C025
Ostatní spolupracující společnosti uvedené v příloze I
24,5
Všechny ostatní společnosti
25,2
C999
Tchaj-wan
Chia Far Industrial Factory Co., Ltd., Taipei City
12,0
C030
Tang Eng Iron Works Co., Ltd., Kaohsiung City
10,9
C031
Yieh United Steel Corporation, Kaohsiung City
10,9
C032
Ostatní spolupracující společnosti uvedené v příloze II
10,9
Všechny ostatní společnosti
12,0
C999
3. Propuštění výrobku uvedeného v odstavci 1 do volného oběhu v Unii podléhá složení jistoty odpovídající výši prozatímního cla.
4. Není-li stanoveno jinak, použijí se příslušná platná ustanovení o clech.
Článek 2
1. Do 25 kalendářních dnů ode dne vstupu tohoto nařízení v platnost mohou zúčastněné strany:
a)
požádat o poskytnutí informací o podstatných skutečnostech a důvodech, na jejichž základě bylo toto nařízení přijato;
b)
předložit Komisi své písemné připomínky a
c)
požádat o slyšení u Komise a/nebo úředníka pro slyšení v obchodních řízeních.
2. Strany uvedené v čl. 21 odst. 4 nařízení (ES) č. 1225/2009 se mohou vyjádřit k uplatňování prozatímních opatření do 25 kalendářních dnů ode dne vstupu tohoto nařízení v platnost.
Článek 3
Ustanovení čl. 1 odst. 1 prováděcího nařízení (EU) č. 1331/2014 se nahrazuje tímto:
„1. Celní orgány se vyzývají, aby podle čl. 24 odst. 5 nařízení (ES) č. 597/2009 přijaly vhodná opatření k zavedení celní evidence dovozu plochých válcovaných výrobků z korozivzdorné oceli, dále již neupravených, pouze válcovaných za studena (úběrem za studena), v současnosti kódů KN 7219 31 00, 7219 32 10, 7219 32 90, 7219 33 10, 7219 33 90, 7219 34 10, 7219 34 90, 7219 35 10, 7219 35 90, 7220 20 21, 7220 20 29, 7220 20 41, 7220 20 49, 7220 20 81 a 7220 20 89, pocházejících z Čínské lidové republiky do Unie.“
Článek 4
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 1 se použije po dobu šesti měsíců.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 24. března 2015.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/501
z dnia 24 marca 2015 r.
w sprawie wszczęcia postępowania antydumpingowego w odniesieniu do przywozu płaskich wyrobów ze stali nierdzewnej walcowanych na zimno pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajwanu
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 7,
po konsultacji z państwami członkowskimi,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. PROCEDURA
1.1. Wszczęcie postępowania
(1)
W dniu 26 czerwca 2014 r. Komisja Europejska („Komisja”) wszczęła dochodzenie antydumpingowe w odniesieniu do przywozu do Unii płaskich wyrobów ze stali nierdzewnej walcowanych na zimno pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”) oraz Tajwanu („państwa, których dotyczy postępowanie”) na podstawie art. 5 rozporządzenia podstawowego. Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2).
(2)
Komisja wszczęła postępowanie w następstwie skargi złożonej w dniu 13 maja 2014 r. przez EUROFER („skarżący”) w imieniu występujących jako skarżący unijnych producentów płaskich wyrobów ze stali nierdzewnej walcowanych na zimno. Skarżący reprezentuje około 50 % łącznej produkcji unijnej płaskich wyrobów ze stali nierdzewnej walcowanych na zimno. Skarga zawierała dowody wskazujące na dumping i wynikającą z niego istotną szkodę, które uznano za wystarczające uzasadnienie wszczęcia dochodzenia.
(3)
W dniu 14 sierpnia 2014 r. Komisja wszczęła dochodzenie antysubsydyjne w odniesieniu do przywozu do Unii pochodzących z ChRL płaskich wyrobów ze stali nierdzewnej walcowanych na zimno i rozpoczęła odrębne dochodzenie. Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu przeglądu w zakresie postępowań antysubsydyjnych, w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3).
1.2. Rejestracja
(4)
W następstwie wniosku skarżącego popartego wymaganymi dowodami Komisja przyjęła w dniu 15 grudnia 2014 r. rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1331/2014 (4), zgodnie z którym przywóz płaskich wyrobów ze stali nierdzewnej walcowanych na zimno pochodzących z ChRL i Tajwanu podlega rejestracji od dnia 17 grudnia 2014 r.
1.3. Zainteresowane strony
(5)
W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja wezwała zainteresowane strony do skontaktowania się z nią w celu wzięcia udziału w dochodzeniu. Ponadto Komisja wyraźnie poinformowała skarżącego, innych znanych producentów unijnych, znanych producentów eksportujących, władze chińskie i tajwańskie, znanych importerów, dostawców i użytkowników, przedsiębiorstwa handlowe, a także stowarzyszenia, o których wiadomo, że są zainteresowane, o wszczęciu obydwu dochodzeń i zaprosiła te podmioty do wzięcia w nich udziału. Komisja poinformowała również producentów ze Stanów Zjednoczonych Ameryki („USA”) oraz z Republiki Południowej Afryki o wszczęciu postępowania i zaprosiła ich do wzięcia w nim udziału. W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja poinformowała zainteresowane strony, że zamierza wybrać USA jako państwo trzecie o gospodarce rynkowej („państwo analogiczne”) w rozumieniu art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego.
(6)
Zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia uwag na temat wszczęcia dochodzenia oraz możliwość wnioskowania o przesłuchanie przed Komisją lub rzecznikiem praw stron w postępowaniach handlowych.
a) Dobór próby
(7)
W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja oznajmiła, że może dokonać doboru próby zainteresowanych stron zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.
Dobór próby producentów unijnych
(8)
W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja poinformowała, że dokonała wstępnego doboru próby producentów unijnych. Komisja dokonała doboru próby na podstawie wielkości produkcji. Próba składała się z czterech producentów unijnych. Produkcja producentów unijnych objętych próbą stanowiła około 50 % wielkości produkcji. Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie opinii w sprawie wstępnie dobranej próby. Nie otrzymano żadnych uwag na temat zaproponowanej próby i próba tymczasowa została potwierdzona. Próba jest reprezentatywna dla przemysłu unijnego.
Dobór próby importerów
(9)
Aby podjąć decyzję, czy dobór próby jest konieczny, i ewentualnie dokonać odpowiedniego wyboru, Komisja zwróciła się do niepowiązanych importerów o udzielenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.
(10)
Trzydziestu jeden niepowiązanych importerów dostarczyło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego Komisja wybrała próbę złożoną z czterech niepowiązanych importerów, kierując się najwyższą wielkością przywozu do Unii. Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zasięgnięto opinii wszystkich znanych importerów w kwestii doboru próby.
(11)
Otrzymano uwagi dotyczące struktury własności jednego z wybranych importerów. Zainteresowane strony twierdziły, że jeden z importerów nie powinien zostać włączony do próby, ponieważ jest powiązany z producentem unijnym. Importer ten nie był jednak powiązany z żadnym z producentów unijnych w okresie objętym dochodzeniem, a powiązanie nastąpiło dopiero później. Ponadto termin „importer niepowiązany” oznacza podmiot niepowiązany z producentami eksportującymi. Niepowiązany importer faktycznie może być powiązany z producentem unijnym.
Dobór próby producentów eksportujących z Tajwanu
(12)
Aby podjąć decyzję, czy dobór próby jest konieczny, i ewentualnie dokonać odpowiedniego wyboru, Komisja zwróciła się do wszystkich producentów eksportujących z Tajwanu o informacje określone w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Poza tym Komisja zwróciła się do przedstawicieli Tajwanu przy UE o wskazanie innych producentów eksportujących, którzy mogliby być zainteresowani udziałem w dochodzeniu, i skontaktowanie się z nimi.
(13)
Łącznie dziewięciu rzekomych producentów eksportujących z państwa, którego dotyczy postępowanie, przedstawiło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego Komisja dobrała próbę czterech producentów eksportujących (w tym trzech powiązanych), opierając się na największej reprezentatywnej wielkości wywozu do Unii, którą można było odpowiednio zbadać w dostępnym czasie. Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego dobór próby został skonsultowany z wszystkimi znanymi producentami eksportującymi zainteresowanymi sprawą oraz z władzami państwa, którego dotyczy postępowanie. Żaden z tych podmiotów nie zgłosił uwag.
(14)
Dochodzenie wykazało, że dwa przedsiębiorstwa objęte próbą oraz dwa współpracujące przedsiębiorstwa niewłączone do próby nie spełniają definicji producenta eksportującego, ponieważ działają jedynie jako centra usług i wykorzystują produkty objęte postępowaniem jako materiał. Ustalono, że przedsiębiorstwa te nie mają żadnych urządzeń do walcowania na gorąco ani na zimno, a wnoszona przez nie wartość dodana jest nieznaczna w stosunku do ich kosztów produkcji. W rzeczywistości kupują one i sprzedają różne rodzaje produktu objętego postępowaniem (zob. motywy 26-28 poniżej).
(15)
Jedno z tych przedsiębiorstw jest jednak powiązane z objętym próbą producentem eksportującym. W związku z tym w ramach dochodzenia uznano je za należące do tej grupy przedsiębiorstw. Po wykluczeniu z próby przedsiębiorstwa niespełniającego wymogów definicji producenta eksportującego pozostała próba reprezentuje co najmniej około 48 % łącznej wielkości wywozu z Tajwanu do UE i około 80 % sprzedaży krajowej na Tajwanie. Dlatego próba pozostała reprezentatywna.
(16)
Komisja wyłączyła pozostałe trzy przedsiębiorstwa z wszelkich obliczeń indywidualnego marginesu dumpingu i poziomu usuwającego szkodę. W rezultacie w odniesieniu do tych trzech przedsiębiorstw nie ustalono żadnej stawki celnej.
Badanie indywidualne
(17)
Jeden producent eksportujący z Tajwanu zwrócił się o badanie indywidualne zgodnie z art. 17 ust. 3 rozporządzenia podstawowego i zostało mu ono przyznane.
Dobór próby producentów eksportujących z ChRL
(18)
Aby podjąć decyzję, czy dobór próby jest konieczny, i ewentualnie dokonać odpowiedniego wyboru, Komisja zwróciła się do wszystkich producentów eksportujących z ChRL o udzielenie informacji określonych w zawiadomieniach o wszczęciu postępowania. Poza tym Komisja zwróciła się do władz ChRL o wskazanie innych producentów eksportujących, którzy mogliby być zainteresowani udziałem w dochodzeniu, i skontaktowanie się z nimi.
(19)
Ośmiu producentów eksportujących z ChRL przedstawiło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego Komisja dobrała próbę czterech producentów należących do dwóch grup, opierając się na największej reprezentatywnej wielkości wywozu do Unii, którą można było odpowiednio zbadać w dostępnym czasie. Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego dobór próby został skonsultowany z wszystkimi znanymi producentami eksportującymi zainteresowanymi sprawą oraz z władzami państwa, którego dotyczy postępowanie. Żaden z tych podmiotów nie zgłosił uwag.
b) Formularze wniosków o traktowanie na zasadach rynkowych („MET”) dla producentów eksportujących z ChRL
(20)
Do celów stosowania art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego Komisja przesłała formularze wniosku o MET do wszystkich współpracujących producentów eksportujących z ChRL wybranych do próby oraz do nieobjętych próbą współpracujących producentów eksportujących, którzy chcieli wystąpić o badanie indywidualne na podstawie art. 17 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, do znanych zrzeszeń producentów eksportujących oraz do władz ChRL. Żaden z producentów eksportujących nie wystąpił o MET.
c) Kwestionariusz
(21)
Komisja przesłała kwestionariusze do objętych próbą chińskich i tajwańskich producentów eksportujących; do producentów eksportujących, którzy chcą złożyć wniosek o badanie indywidualne; do producentów w dwóch potencjalnych państwach analogicznych, jak również do objętych próbą producentów unijnych; objętych próbą importerów niepowiązanych oraz do użytkowników, którzy sami się zgłosili.
(22)
Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od czterech objętych próbą producentów eksportujących z ChRL, czterech objętych próbą producentów eksportujących z Tajwanu (w tym od dwóch, którzy - jak się okazało - nie byli producentami eksportującymi), jednego producenta eksportującego z Tajwanu wnioskującego o badanie indywidualne, dwóch producentów ze Stanów Zjednoczonych (państwo analogiczne), czterech objętych próbą producentów unijnych, czterech objętych próbą importerów niepowiązanych oraz sześciu użytkowników.
d) Wizyty weryfikacyjne
(23)
Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszystkie informacje, które uznała za niezbędne do tymczasowego stwierdzenia dumpingu oraz określenia wynikającej z niego szkody oraz interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne na podstawie art. 16 rozporządzenia podstawowego odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:
Producenci unijni
-
Acciai Speciali Terni S.P.A., Terni, Włochy,
-
Acerinox Europa SAU, Palmones-Los Barrios i Madryt, Hiszpania,
-
Aperam Stainless Europe, La Plaine Saint Denis, Francja;
Centrum usług powiązanych Acciai Speciali Terni S.P.A.
-
Terninox, Ceriano Laghetto, Włochy;
Skarżący
-
Eurofer, Bruksela, Belgia;
Producenci eksportujący z Tajwanu
-
Chia Far Industrial Factory Co., Ltd., Taipei city,
-
Tang Eng Iron Works Co., Ltd., Kaohsiung city,
-
YC Inox Co., Ltd., Chang-Hua Hsien city,
-
Yieh Mau Corporation, Kaohsiung city,
-
Yieh United Steel Corporation, Kaohsiung city;
Producenci eksportujący z ChRL
-
Baosteel Stainless Co., Ltd, Szanghaj,
-
Ningbo Baoxin Stainless Co., Ltd, Ningbo,
-
Shanxi Taigang Stainless Steel Co., Ltd, Taiyuan City;
Powiązani importerzy w Unii
-
Baosteel Europe GmbH, Hamburg, Niemcy.
(24)
Komisja przeprowadziła przesłuchania - w tym z udziałem rzecznika praw stron - producentów eksportujących, zrzeszeń i importerów.
1.4. Okres objęty dochodzeniem i okres badany
(25)
Dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. („okres objęty dochodzeniem”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2010 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).
2. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
2.1. Produkt objęty postępowaniem
(26)
Postępowanie dotyczy płaskich wyrobów walcowanych ze stali nierdzewnej, nieobrobionych więcej niż walcowane na zimno, obecnie objętych kodami CN 7219 31 00, 7219 32 10, 7219 32 90, 7219 33 10, 7219 33 90, 7219 34 10, 7219 34 90, 7219 35 10, 7219 35 90, 7220 20 21, 7220 20 29, 7220 20 41, 7220 20 49, 7220 20 81 i 7220 20 89, pochodzących z Chin i Tajwanu („produkt objęty postępowaniem”).
(27)
Płaskie wyroby ze stali nierdzewnej walcowane na zimno są szeroko wykorzystywane do różnych zastosowań, np. do produkcji urządzeń gospodarstwa domowego (wnętrza pralek i zmywarek do naczyń itp.), rur spawanych i wyrobów medycznych, jak również w przetwórstwie spożywczym i przemyśle motoryzacyjnym.
(28)
W trakcie dochodzenia wykazano, że różne rodzaje produktu objętego postępowaniem mają wspólne podstawowe cechy fizyczne, chemiczne i techniczne i są wykorzystywane w zasadzie do tych samych celów.
2.2. Produkt podobny
(29)
Płaskie wyroby ze stali nierdzewnej walcowane na zimno produkowane i sprzedawane w Unii przez przemysł unijny oraz płaskie wyroby ze stali nierdzewnej walcowane na zimno produkowane i sprzedawane w państwach, których dotyczy postępowanie, oraz w państwie analogicznym mają te same podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne oraz te same podstawowe zastosowania co płaskie wyroby ze stali nierdzewnej walcowane na zimno, wytwarzane w państwach, których dotyczy postępowanie, i sprzedawane na wywóz do Unii. Dlatego uważa się, że są to produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
2.3. Argumenty dotyczące zakresu definicji produktu
(30)
Zainteresowane strony utrzymywały, że niektóre rodzaje produktu (w tym taśmy i paski mocujące) powinny być wyłączone z zakresu dochodzenia, ponieważ producenci unijni nie mogą w pełni zapewnić dostaw w tych segmentach rynku. Przemysł unijny przedstawił jednak dowody na to, że jest w stanie w pełni zapewnić dostawy w tych segmentach rynku.
(31)
W odniesieniu do pasków mocujących te same strony twierdziły również, że Dyrekcja Generalna ds. Konkurencji Komisji Europejskiej podjęła decyzję o wykluczeniu tego typu produktu z właściwego rynku produktowego w swojej analizie połączenia przedsiębiorstw Outokumpu/Inoxum (5). Definicja rynku w sprawie połączenia przedsiębiorstw koncentrowała się jednak na zastępowalności od strony popytu i podaży. W sprawie antydumpingowej rynek określa się na podstawie cech fizycznych produktu objętego dochodzeniem. W związku z tym w sprawie antydumpingowej rodzaje produktu mogą się różnić pod względem niektórych parametrów (szerokość, tolerancja, właściwości mechaniczne). Ponadto ten rodzaj produktu wchodził od samego początku w zakres dochodzenia, ponieważ z producentami unijnymi pasków mocujących kontaktowano się na etapie badania sytuacji.
(32)
W związku z tym Komisja odrzuciła ten argument i zakres produktu objętego postępowaniem nie uległ zmianie.
3. DUMPING
3.1. ChRL
3.1.1. Wartość normalna
3.1.1.1. Traktowanie na zasadach rynkowych („MET”)
(33)
Na podstawie art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego Komisja ustala wartość normalną zgodnie z art. 2 ust. 1-6 tego rozporządzenia w odniesieniu do producentów eksportujących z ChRL, którzy stwierdzili i wykazali, że spełniają kryteria zawarte w art. 2 ust.7 lit. c) tego rozporządzenia, i którym w związku z tym można było przyznać MET.
(34)
W celu określenia, czy kryteria art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego są spełnione, Komisja poprosiła producentów eksportujących, których to dotyczyło, o wypełnienie formularza wniosku o MET. Żaden z nich nie wnioskował o przyznanie MET.
3.1.1.2. Państwo analogiczne
(35)
Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego wartość normalną określono na podstawie ceny lub wartości konstruowanej dla państwa trzeciego o gospodarce rynkowej dla producentów eksportujących, którym nie przyznano MET. W tym celu należało dokonać wyboru państwa analogicznego.
(36)
W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja poinformowała zainteresowane strony, że planuje wybrać USA jako odpowiednie państwo analogiczne, i wezwała zainteresowane strony do zgłaszania uwag.
(37)
Komisja zwróciła się do szeregu potencjalnych państw analogicznych (Indie, Republika Południowej Afryki, Korea Południowa, Tajwan i USA) i na podstawie otrzymanych informacji wystąpiła do 32 znanych producentów produktu podobnego w Republice Południowej Afryki, Korei Południowej i USA o udzielenie informacji. Nie otrzymano informacji dotyczących producentów w Indiach i w związku z tym Indie nie mogły zostać uznane za potencjalne państwo analogiczne. Tajwan jest objęty tym samym dochodzeniem, a zatem wzięto pod uwagę informacje dostarczone przez producentów objętych dochodzeniem.
(38)
Tylko dwóch producentów z USA udzieliło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu skierowanym do producentów z państwa analogicznego. Komisja musiała zatem dokonać wyboru między USA a Tajwanem.
(39)
W USA istnieje co najmniej czterech dużych producentów produktu podobnego (trzej są zintegrowani pionowo, a jeden nie jest), przy czym całkowita produkcja i konsumpcja są porównywalne z występującymi w ChRL. Na Tajwanie istnieje jedna duża zintegrowana pionowo grupa producentów, która stanowi siłę napędową rynku, niezależnie od obecności małych niezintegrowanych producentów. Proces produkcji w USA jest podobny do tego na Tajwanie i do procesu stosowanego przez przynajmniej niektórych producentów eksportujących z ChRL. Surowce wykorzystywane w USA i na Tajwanie są zasadniczo takie same. W USA obowiązują cła antydumpingowe w obrocie z Japonią, Koreą Południową i Tajwanem, na Tajwanie zaś - w obrocie z ChRL i Koreą Południową. Wielkość przywozu produktu podobnego do USA i na Tajwan jest jednak znaczna i w okresie objętym dochodzeniem stanowiła odpowiednio około 17 % i 37 % całkowitej konsumpcji w tych państwach. Do głównych państw eksportujących do USA należą: Meksyk, ChRL, Tajwan, Japonia, Francja, Finlandia i Niemcy, natomiast na Tajwan - ChRL, Korea Południowa, Japonia, Finlandia i Wietnam.
(40)
W świetle powyższych okoliczności uznaje się, że USA są odpowiedniejsze jako państwo analogiczne z dwóch głównych powodów:
(i)
rynek w USA jest wysoce konkurencyjny, a rynek i ceny płaskich wyrobów ze stali nierdzewnej walcowanych na zimno na Tajwanie pozostają w znacznym stopniu pod wpływem jednej grupy przedsiębiorstw;
(ii)
rynek krajowy na Tajwanie jest o wiele mniejszy niż w ChRL i USA.
(41)
Zainteresowane strony sprzeciwiły się wykorzystaniu USA jako państwa analogicznego, głównie z powodu rzekomo różnych procesów produkcji i różnych rodzajów surowców wykorzystywanych w produkcji. W związku z tym twierdziły one, że Tajwan, będący również przedmiotem niniejszego dochodzenia, będzie lepszym państwem analogicznym niż USA.
(42)
Na tym etapie Komisja stwierdziła, że USA jest odpowiednim państwem analogicznym zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego.
3.1.1.3. Wartość normalna (państwo analogiczne)
(43)
Informacje otrzymane od współpracujących producentów z państwa analogicznego posłużyły jako podstawa do ustalenia wartości normalnej dla producentów eksportujących, którym nie przyznano MET, zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego.
(44)
Komisja najpierw przeanalizowała, czy łączna wartość sprzedaży krajowej dwóch współpracujących producentów eksportujących w państwie analogicznym jest reprezentatywna zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajową uznaje się za reprezentatywną, jeśli łączna wielkość sprzedaży krajowej produktu podobnego niezależnym klientom na rynku krajowym na jednego chińskiego producenta eksportującego stanowiła co najmniej 5 % łącznej wielkości sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem do Unii w okresie objętym dochodzeniem. Na tej podstawie łączna sprzedaż produktu podobnego na rynku krajowym dokonana przez dwóch współpracujących producentów eksportujących była reprezentatywna.
(45)
Następnie Komisja określiła te rodzaje produktu sprzedawane na rynku krajowym, które były identyczne lub porównywalne z rodzajami produktów sprzedawanymi na wywóz do Unii w odniesieniu do objętych próbą producentów eksportujących.
(46)
Następnie Komisja określiła w przypadku każdego rodzaju produktu udział sprzedaży z zyskiem niezależnym klientom na rynku krajowym w okresie objętym dochodzeniem, by móc zdecydować, czy do obliczenia wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego należy zastosować rzeczywistą sprzedaż krajową.
(47)
Wartość normalna opiera się na rzeczywistej cenie krajowej każdego rodzaju produktu niezależnie od tego, czy sprzedaż ta jest dokonywana z zyskiem, jeżeli:
(i)
wielkość sprzedaży danego rodzaju produktu, sprzedawanego po cenie sprzedaży netto równej lub wyższej od obliczonych kosztów produkcji, stanowiła ponad 80 % łącznej wielkości sprzedaży tego rodzaju produktu; oraz
(ii)
średnia ważona cena sprzedaży tego rodzaju produktu jest równa jednostkowym kosztom produkcji lub od nich wyższa.
(48)
W tym przypadku wartość normalna jest średnią ważoną cen całej sprzedaży krajowej tego rodzaju produktu w okresie objętym dochodzeniem. Komisja wzięła pod uwagę wszystkie transakcje zgłoszone jako sprzedaż krajowa, gdyż nie było powodów, by wątpić, że produkty były przeznaczone do konsumpcji na rynku krajowym.
(49)
Za wartość normalną przyjmuje się rzeczywistą cenę krajową danego rodzaju produktu wyłącznie dla krajowej sprzedaży z zyskiem w okresie objętym dochodzeniem, jeżeli:
(i)
wielkość sprzedaży z zyskiem tego rodzaju produktu odpowiada nie więcej niż 80 % całkowitej wielkości sprzedaży tego rodzaju; lub
(ii)
średnia ważona cena tego rodzaju produktu jest niższa od jednostkowych kosztów produkcji.
3.1.2. Cena eksportowa
(50)
Objęci próbą producenci eksportujący prowadzili sprzedaż na wywóz do Unii bezpośrednio do niezależnych klientów lub - w przypadku jednego producenta eksportującego - przez powiązane przedsiębiorstwo działające jako importer.
(51)
Jeżeli wywóz produktu objętego postępowaniem był dokonywany bezpośrednio do niezależnych klientów w Unii, ceny eksportowe zostały ustalone na podstawie cen zapłaconych lub należnych za produkt objęty postępowaniem przy jego wywozie do Unii zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.
(52)
W przypadku gdy producenci eksportujący wywozili produkt objęty postępowaniem do Unii za pośrednictwem przedsiębiorstwa powiązanego działającego jako importer, cena eksportowa została ustalona na podstawie ceny, za którą przywieziony produkt został po raz pierwszy odsprzedany niezależnym klientom w Unii, zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego. W tym przypadku dokonano dostosowań ceny z uwzględnieniem wszystkich kosztów poniesionych między przywozem a odsprzedażą, w tym kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz z uwzględnieniem osiągniętych zysków.
3.1.3. Porównanie
(53)
Komisja porównała wartość normalną i cenę eksportową wybranych do próby producentów eksportujących na podstawie ceny ex-works.
(54)
W przypadkach uzasadnionych potrzebą zapewnienia uczciwego porównania Komisja dostosowała wartość normalną lub cenę eksportową, uwzględniając różnice mające wpływ na ceny i ich porównywalność, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Dostosowań dokonano w odniesieniu do kosztów transportu, ubezpieczenia, przeładunku, załadunku, kosztów dodatkowych, kosztów opakowania i kosztów kredytów, opłat bankowych oraz prowizji.
3.1.4. Marginesy dumpingu
(55)
W przypadku wybranych do próby producentów eksportujących Komisja porównała średnią ważoną wartość normalną każdego rodzaju produktu podobnego w państwie analogicznym (zob. motywy 43-49) ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiedniego rodzaju produktu objętego postępowaniem, zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego.
(56)
Na tej podstawie tymczasowe marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny kosztu, ubezpieczenia i frachtu („ceny CIF”) na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:
Tabela 1
Margines dumpingu - ChRL
Przedsiębiorstwo
Tymczasowy margines dumpingu
(%)
Grupa Baosteel: Baosteel Stainless Steel Co., Ltd.; Ningbo Baoxin Stainless Steel Co., Ltd.
34,9
Grupa TISCO: Shanxi Taigang Stainless Steel Co., Ltd.; Tianjin TISCO & TPCO Stainless Steel Co Ltd.
29,2
(57)
W odniesieniu do współpracujących producentów eksportujących nieobjętych próbą Komisja dokonała obliczenia średniego ważonego marginesu dumpingu zgodnie z art. 9 ust. 6 rozporządzenia podstawowego. Margines ten określono zatem na podstawie marginesu ustalonego dla producentów eksportujących objętych próbą.
(58)
Na tej podstawie tymczasowy margines dumpingu współpracujących producentów eksportujących nieobjętych próbą wynosi 30,0 %.
(59)
W odniesieniu do wszystkich innych producentów w państwie, którego dotyczy postępowanie, Komisja określiła margines dumpingu na podstawie dostępnych faktów zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. W tym celu Komisja określiła poziom współpracy producentów eksportujących. Poziom współpracy to wielkość wywozu współpracujących producentów eksportujących do Unii, wyrażona procentowo w stosunku do całkowitej wielkości wywozu - określonej w statystykach Eurostatu dotyczących przywozu - z państwa, którego dotyczy postępowanie, do Unii.
(60)
Poziom współpracy został uznany za wysoki i na tej podstawie Komisja postanowiła przyjąć rezydualny margines dumpingu na poziomie przedsiębiorstwa objętego próbą, które miało najwyższy margines dumpingu.
(61)
Tymczasowe marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:
Tabela 2
Margines dumpingu - ChRL
Przedsiębiorstwo
Tymczasowy margines dumpingu
(%)
Grupa Baosteel: Baosteel Stainless Steel Co., Ltd.; Ningbo Baoxin Stainless Steel Co., Ltd.
34,9
Grupa TISCO: Shanxi Taigang Stainless Steel Co., Ltd.; Tianjin TISCO & TPCO Stainless Steel Co Ltd.
29,2
Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące
30,0
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
34,9
3.2. Tajwan
3.2.1. Wartość normalna
(62)
Komisja najpierw przeanalizowała, czy łączna wielkość sprzedaży krajowej w przypadku każdego producenta eksportującego objętego postępowaniem jest reprezentatywna zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Za producentów eksportujących objętych postępowaniem Komisja uznała producentów eksportujących wybranych do próby oraz jednego producenta eksportującego, któremu przyznano badanie indywidualne. Sprzedaż krajową uznaje się za reprezentatywną, jeśli łączna wielkość sprzedaży krajowej produktu podobnego niezależnym klientom na rynku krajowym na jednego producenta eksportującego stanowi co najmniej 5 % łącznej wielkości sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem do Unii w okresie objętym dochodzeniem.
(63)
Komisja ustaliła, że sprzedaż krajowa zgłoszona przez producentów eksportujących objętych dochodzeniem obejmowała znaczne ilości produktu podobnego sprzedawanego dystrybutorom, którzy dokonywali ich dalszego wywozu. Wyliczenie na podstawie dostępnych danych pochodzących z przedsiębiorstw współpracujących i statystyk dotyczących przywozu i wywozu produktu podobnego z Tajwanu potwierdziły, że sprzedaż krajowa zgłoszona przez współpracujących producentów eksportujących obejmowała około 50 % sprzedaży pośredniej nieprzeznaczonej do konsumpcji krajowej.
(64)
Komisja stwierdziła ponadto, że na rynku krajowym na Tajwanie istnieje system bonifikat. Jeden z producentów eksportujących objętych próbą wyjaśnił, że system ten został wynaleziony w celu zapewnienia zachęt dla lokalnych centrów usług (dystrybutorów), dokonujących dalszego wywozu wyrobów stalowych. Ponieważ wysokość cen ustalanych na rynku krajowym przez dwóch głównych producentów, w tym bonifikat, jest co miesiąc podawana do wiadomości wszystkim dystrybutorom, nawet w przypadku nieudzielenia bonifikat przez innych producentów ich odbiorcom, ustalanie cen towarów zarówno przeznaczonych docelowo na rynek wewnętrzny, jak też kierowanych do dalszego wywozu, pozostawało w znacznym stopniu pod wpływem systemu cen istniejącego na Tajwanie.
(65)
W świetle ustaleń weryfikacji na miejscu poproszono trzech producentów eksportujących o ponowne zbadanie zgłoszonej sprzedaży na rynku krajowym na Tajwanie i wyeliminowanie wszelkiej sprzedaży nieprzeznaczonej do konsumpcji krajowej. Potwierdzili oni jednak jedynie, że nie wiedzieli o ostatecznym przeznaczeniu produktu podobnego, który sprzedają swoim klientom.
(66)
Jak wyjaśniono w motywie 63 powyżej i aby zagwarantować, że wartość normalna została oparta na cenach ustanowionych jedynie w odniesieniu do konsumpcji krajowej, Komisja przyjęła ostrożne podejście przy tymczasowych obliczeniach dumpingu, wykorzystując zgłoszoną sprzedaż użytkownikom końcowym na Tajwanie. Komisja uznała za użytkownika końcowego każdego operatora, dokonującego dalszego przetworzenia produktu podobnego w inny produkt, który nie jest już produktem podobnym. Sprzedaż dystrybutorom lub pośrednikom została wyłączona ze sprzedaży krajowej, Komisja stwierdziła bowiem w toku dochodzenia, iż jeden z głównych dystrybutorów na Tajwanie, który pozyskał znaczną ilość produktu podobnego zgłoszonego przez jego dostawców jako sprzedaż krajowa, dokonał wywozu większości zakupionego produktu.
(67)
Na tej podstawie łączna sprzedaż produktu podobnego na rynku krajowym dokonana przez każdego producenta eksportującego objętego postępowaniem była reprezentatywna.
(68)
Następnie Komisja określiła te rodzaje produktu sprzedawane na rynku krajowym, które były identyczne lub porównywalne z rodzajami produktów sprzedawanymi na wywóz do Unii, w odniesieniu do objętych postępowaniem producentów eksportujących, z reprezentatywną sprzedażą krajową.
(69)
W dalszej kolejności Komisja przeanalizowała, czy rodzaje produktu sprzedawane przez objętych postępowaniem producentów eksportujących na rynku krajowym są reprezentatywne w zestawieniu z rodzajami produktu sprzedawanymi na wywóz do Unii, zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajowa danego rodzaju produktu jest reprezentatywna, jeżeli całkowita wielkość sprzedaży krajowej tego rodzaju produktu niezależnym klientom w okresie objętym dochodzeniem stanowi co najmniej 5 % całkowitej sprzedaży eksportowej identycznego lub porównywalnego rodzaju produktu do Unii.
(70)
Następnie Komisja określiła w odniesieniu do każdego rodzaju produktu udział sprzedaży z zyskiem niezależnym klientom na rynku krajowym w okresie objętym dochodzeniem, by móc zdecydować, czy do obliczenia wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego należy zastosować rzeczywistą sprzedaż krajową.
(71)
Wartość normalna opiera się na rzeczywistej cenie krajowej każdego rodzaju produktu niezależnie od tego, czy sprzedaż ta jest dokonywana z zyskiem, jeżeli:
(i)
wielkość sprzedaży danego rodzaju produktu, sprzedawanego po cenie sprzedaży netto równej lub wyższej od obliczonych kosztów produkcji, stanowiła ponad 80 % łącznej wielkości sprzedaży tego rodzaju produktu; oraz
(ii)
średnia ważona cena sprzedaży tego rodzaju produktu jest równa jednostkowym kosztom produkcji lub od nich wyższa.
(72)
W tym przypadku wartość normalna jest średnią ważoną cen całej sprzedaży krajowej tego rodzaju produktu w okresie objętym dochodzeniem.
(73)
Za wartość normalną przyjmuje się rzeczywistą cenę krajową danego rodzaju produktu wyłącznie dla krajowej sprzedaży z zyskiem w okresie objętym dochodzeniem, jeżeli:
(i)
wielkość sprzedaży z zyskiem tego rodzaju produktu odpowiada nie więcej niż 80 % całkowitej wielkości sprzedaży tego rodzaju produktu; lub
(ii)
średnia ważona cena tego rodzaju produktu jest niższa od jednostkowych kosztów produkcji.
(74)
Analiza sprzedaży krajowej wykazała, że w przypadku niektórych rodzajów produktu sprzedaż krajowa przynosiła zysk, a średnia ważona cena sprzedaży była wyższa od kosztów produkcji. W związku z tym wartość normalną obliczono albo jako średnią ważoną cen całej sprzedaży krajowej w okresie dochodzenia, jeżeli warunki określone w motywie 71 powyżej były spełnione, albo jako średnią ważoną tylko sprzedaży z zyskiem, jeżeli warunki te nie były spełnione. W sytuacji gdy sprzedaż niektórych rodzajów produktu lub produktu podobnego nie miała miejsca lub była niedostateczna, bądź w przypadku gdy nie stwierdzono sprzedaży w zwykłym obrocie handlowym Komisja konstruowała wartość normalną zgodnie z art. 2 ust. 3 i 6 rozporządzenia podstawowego.
(75)
Wartość normalną skonstruowano poprzez dodanie do średniego kosztu produkcji produktu podobnego wytwarzanego przez producentów eksportujących objętych postępowaniem w okresie dochodzenia następujących elementów:
(i)
średniej ważonej kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych ponoszonych przez producentów eksportujących objętych postępowaniem przy krajowej sprzedaży produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym w okresie objętym dochodzeniem; oraz
(ii)
średniej ważonej zysku osiąganego przez producentów eksportujących objętych postępowaniem z tytułu krajowej sprzedaży produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym w okresie objętym dochodzeniem.
(76)
W przypadku jednego z producentów eksportujących objętych dochodzeniem koszt produkcji został poddany dostosowaniu. Ponieważ dostawca powiązany dostarczał także znaczne ilości surowca wykorzystywanego do produkcji produktu podobnego, Komisja zastąpiła koszty zakupu tego surowca kosztami jego produkcji przez producenta eksportującego objętego dochodzeniem.
(77)
W odniesieniu do tego samego producenta eksportującego Komisja ustaliła także, że dostosowanie wartości złomu było liczone podwójnie, ponieważ ilość surowca przekształconego w produkty gotowe została obliczona bez uwzględnienia złomu. W związku z tym Komisja odrzuciła odliczenie wartości złomu od kosztu produkcji produktu gotowego.
(78)
W przypadku rodzajów produktu, które nie były sprzedawane w reprezentatywnych ilościach na rynku krajowym, dodano średnie koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zysk z transakcji dokonywanych w zwykłym obrocie handlowym tymi rodzajami produktu na rynku krajowym. W odniesieniu do rodzajów produktu w ogóle niesprzedawanych na rynku krajowym lub w przypadku gdy nie stwierdzono sprzedaży w zwykłym obrocie handlowym, dodano średnie ważone koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zysk z tytułu wszystkich transakcji dokonywanych w zwykłym obrocie handlowym na rynku krajowym.
3.2.2. Cena eksportowa
(79)
Producenci eksportujący objęci dochodzeniem sprzedawali produkt objęty postępowaniem na wywóz albo bezpośrednio niezależnym klientom w Unii, albo za pośrednictwem niezależnych dystrybutorów na Tajwanie. Cenę eksportową określono zatem na podstawie faktycznie zapłaconych lub należnych cen eksportowych, zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.
3.2.3. Porównanie
(80)
Komisja porównała wartość normalną i cenę eksportową wybranych do próby producentów eksportujących na podstawie ceny ex-works.
(81)
W przypadkach uzasadnionych potrzebą zapewnienia uczciwego porównania Komisja dostosowała wartość normalną lub cenę eksportową, uwzględniając różnice mające wpływ na ceny i ich porównywalność, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Dostosowań dokonano w odniesieniu do kosztów transportu, ubezpieczenia, przeładunku, załadunku, kosztów dodatkowych, kosztów opakowania i kosztów kredytów, opłat bankowych oraz prowizji.
(82)
Producenci eksportujący objęci próbą nie zastosowali kursów walutowych przekazanych im w kwestionariuszach antydumpingowych przesłanych przed rozpoczęciem wizyt weryfikacyjnych. W związku z powyższym Komisja dokonała ponownego obliczenia wartości transakcji, stosując kursy podane w kwestionariuszach.
3.2.4. Marginesy dumpingu
(83)
W przypadku przedsiębiorstw eksportujących objętych postępowaniem, w tym dwóch przedsiębiorstw powiązanych objętych próbą i jednego przedsiębiorstwa, któremu przyznano badanie indywidualne, Komisja porównała średnią ważoną wartość normalną każdego rodzaju produktu podobnego ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiedniego rodzaju produktu objętego postępowaniem, zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego.
(84)
Na tej podstawie wyliczono następujące tymczasowe średnie ważone marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem:
Tabela 3
Margines dumpingu - Tajwan
Przedsiębiorstwo
Tymczasowy margines dumpingu
(%)
Chia Far Industrial Factory Co., Ltd. (badanie indywidualne)
12,0
Tang Eng Iron Works Co., Ltd. i Yieh United Steel Corporation
10,9
(85)
W odniesieniu do współpracujących producentów eksportujących nieobjętych próbą Komisja dokonała obliczenia średniego ważonego marginesu dumpingu, zgodnie z art. 9 ust. 6 rozporządzenia podstawowego. Margines ten określono zatem na podstawie marginesu ustalonego dla producentów eksportujących objętych próbą.
(86)
Na tej podstawie tymczasowy margines dumpingu współpracujących producentów eksportujących nieobjętych próbą wynosi 10,9 %.
(87)
W odniesieniu do wszystkich innych producentów z państwa, którego dotyczy postępowanie, Komisja określiła margines dumpingu na podstawie dostępnych faktów zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. W tym celu Komisja określiła poziom współpracy. Poziom współpracy to wielkość wywozu współpracujących przedsiębiorstw do Unii, wyrażona procentowo w stosunku do całkowitej wielkości wywozu - określonej w statystykach Eurostatu dotyczących przywozu - z państwa, którego dotyczy postępowanie, do Unii.
(88)
Poziom współpracy w tej sprawie został uznany za wysoki i na tej podstawie Komisja postanowiła przyjąć rezydualny margines dumpingu na poziomie przedsiębiorstwa, które miało najwyższy margines dumpingu.
(89)
Tymczasowe marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:
Tabela 4
Margines dumpingu - Tajwan
Przedsiębiorstwo
Tymczasowy margines dumpingu
(%)
Chia Far Industrial Factory Co., Ltd.
12,0
Tang Eng Iron Works Co., Ltd. i Yieh United Steel Corporation
10,9
Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące
10,9
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
12,0
4. SZKODA
4.1. Definicja przemysłu unijnego i produkcji unijnej
(90)
Produkt podobny był wytwarzany w okresie objętym dochodzeniem przez dziewięciu znanych producentów w Unii. Producenci ci reprezentują przemysł unijny w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
(91)
Zgodnie z ustaleniami całkowita produkcja unijna w okresie objętym dochodzeniem wyniosła ponad 3 mln ton. Komisja ustaliła tę wartość w oparciu o wszystkie dostępne informacje dotyczące przemysłu unijnego, takie jak informacje zebrane od objętych próbą producentów oraz - w odniesieniu do pozostałych producentów unijnych - dane zawarte w skardze. Najwięksi producenci unijni ani nie współpracowali, ani nie sprzeciwili się skardze. Sześciu producentów unijnych, których udział w sprzedaży i produkcji w Unii wynosił około 55 %, współpracowało w ramach dochodzenia. Jak wskazano w motywie 8, do próby wybrano czterech producentów unijnych, reprezentujących ponad 50 % łącznej unijnej produkcji produktu podobnego.
(92)
Zainteresowane strony twierdziły, że jednego z producentów unijnych objętych próbą należy wyłączyć z definicji przemysłu unijnego, ponieważ przedsiębiorstwo to dokonuje przywozu znacznych ilości produktu objętego postępowaniem. Przywóz dokonywany przez producentów unijnych z państw, których dotyczy postępowanie, stanowił jednak mniej niż 5 % całkowitego przywozu produktu objętego postępowaniem, a mniej niż 2 % ich wielkości sprzedaży w Unii. Na tej podstawie na obecnym etapie podtrzymuje się zatem założenie, że ów producent unijny stanowił część przemysłu unijnego.
(93)
Zainteresowane strony twierdziły, że pominięcie w próbie największego producenta unijnego sprawia, iż staje się ona niereprezentatywna. Jak już wskazano, czterech objętych próbą producentów unijnych reprezentuje około 50 % łącznej unijnej produkcji produktu podobnego. W związku z tym Komisja doszła do wniosku, że próba jest reprezentatywna. W każdym razie największy producent sam się nie zgłosił.
4.2. Konsumpcja unijna
(94)
Komisja ustaliła wielkość konsumpcji unijnej na podstawie wielkości sprzedaży produkcji własnej przemysłu unijnego uzyskanej od producentów objętych próbą, danych zawartych w skardze w odniesieniu do pozostałych producentów unijnych i z danych Eurostatu na temat wielkości przywozu na rynek unijny.
(95)
Wielkość konsumpcji unijnej kształtowała się następująco:
Tabela 5
Konsumpcja unijna
2010
2011
2012
Okres objęty dochodzeniem
Konsumpcja unijna (w tonach)
3 161 737
3 250 977
3 256 438
3 300 127
Indeks
100
103
103
104
Źródło: Producenci unijni objęci próbą, skarga, Eurostat.
(96)
Konsumpcja unijna stale rosła o 4 % w okresie badanym.
4.3. Przywóz z państw, których dotyczy postępowanie
4.3.1. Łączna ocena skutków przywozu z państw, których dotyczy postępowanie
(97)
Komisja zbadała, czy przywóz produktów objętych postępowaniem pochodzących z państw, których dotyczy postępowanie, należy oceniać w sposób łączny zgodnie z art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
(98)
Margines dumpingu ustalony w odniesieniu do przywozu z ChRL i Tajwanu był powyżej progu de minimis, określonego w art. 9 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Wielkość przywozu z każdego z tych państw nie była nieznaczna w rozumieniu art. 5 ust. 7 rozporządzenia podstawowego. Udział w rynku w okresie dochodzenia wynosił 5,1 % w przypadku Tajwanu i 4,3 % w przypadku ChRL.
(99)
Warunki konkurencji między przywozem po cenach dumpingowych z ChRL i Tajwanu a produktem podobnym były zbliżone. Ujmując to bardziej szczegółowo, przywożone produkty konkurowały ze sobą oraz z produktem podobnym wytwarzanym w Unii, ponieważ wszystkie produkty spełniają takie same normy światowe, a zatem mogą być stosowane zamiennie. Ponadto są one sprzedawane za pośrednictwem tych samych kanałów sprzedaży i podobnym kategoriom klientów.
(100)
Tajwański podmiot Taiwan Steel & Iron Industries Association („TSIIA”) utrzymywał, że Komisja nie powinna łącznie oceniać skutków przywozu po cenach dumpingowych z ChRL i Tajwanu. Twierdził on, że chociaż płaskie wyroby ze stali nierdzewnej walcowane na zimno mogą być uznane za produkty podobne w rozumieniu rozporządzenia podstawowego, tajwańska sprzedaż na rynku unijnym nie ma takich samych warunków konkurencji jak produkt przywożony z Chin. Produkty te różnią się głównie pod względem kategorii i jakości, przy czym jakość tajwańskich produktów jest wyższa.
(101)
Argument dotyczący różnych kategorii odnosi się tylko do produktów specjalnych, stanowiących mniej niż 1 % przywozu. Ponadto wszystkie produkty (unijne, chińskie i tajwańskie) są zgodne z tym samymi ogólnoświatowymi normami i nie zgłaszano roszczeń w zakresie różnic we właściwościach fizycznych między produktem podobnym wytwarzanym w Unii a produktem przywożonym, w związku z czym argument ten jest bezprzedmiotowy. W związku z powyższym argument ten został odrzucony.
(102)
Dlatego też wszystkie kryteria określone w art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego zostały spełnione, a przywóz z ChRL i Tajwanu został dla celów ustalenia szkody zbadany w sposób łączny.
4.3.2. Wielkość i udział w rynku przywozu z państw, których dotyczy postępowanie
(103)
Komisja określiła wielkość przywozu na podstawie danych Eurostatu dotyczących wielkości przywozu. Udział w rynku przywozu ustalono na tej samej podstawie.
(104)
Przywóz do Unii z państw, których dotyczy postępowanie, kształtował się następująco:
Tabela 6
Wielkość przywozu i udział w rynku
2010
2011
2012
Okres objęty dochodzeniem
Wielkość przywozu z ChRL (w tonach)
56 477
95 876
87 759
143 420
Indeks
100
170
155
254
Udział w rynku (%)
1,8
2,9
2,7
4,3
Indeks
100
165
151
243
Wielkość przywozu z Tajwanu (w tonach)
127 664
173 968
132 392
169 097
Indeks
100
136
104
132
Udział w rynku (%)
4,0
5,4
4,1
5,1
Indeks
100
133
101
127
Wielkość przywozu z państw, których dotyczy postępowanie (w tonach)
184 140
269 845
220 151
312 517
Indeks
100
147
120
170
Udział w rynku (%)
5,8
8,3
6,8
9,5
Indeks
100
143
116
163
Źródło: Eurostat.
(105)
Łączny przywóz z państw, których dotyczy postępowanie, między 2010 r. a okresem objętym dochodzeniem wzrósł o 70 % z 184 140 ton do 312 517 ton. Wielkość przywozu stale rosła w całym okresie badanym, z wyjątkiem 2012 r., kiedy to wielkość przywozu była wyższa niż w 2010 r., ale poniżej poziomu z 2011 r.
(106)
Łączny udział w rynku w okresie badanym zwiększył się o 63 %: z 5,8 % do 9,5 %. Podobnie jak wielkość przywozu, udział w rynku stale rósł w okresie badanym, z wyjątkiem 2012 r.
4.3.3. Ceny produktów przywożonych z państw, których dotyczy postępowanie, oraz podcięcie cenowe
(107)
Komisja określiła ceny przywozu na podstawie danych Eurostatu dotyczących wartości i wielkości przywozu. Podcięcie cenowe przywozu ustalono na podstawie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, przedstawionych przez objętych próbą producentów unijnych, objętych próbą producentów eksportujących i producenta eksportującego, któremu przyznano badanie indywidualne, o którym mowa w motywie 17.
(108)
Średnia ważona cena przywozu do Unii z państw, których dotyczy postępowanie, kształtowała się następująco:
Tabela 7
Ceny importowe
2010
2011
2012
Okres objęty dochodzeniem
ChRL (EUR/t)
2 175
2 280
2 253
2 008
Indeks
100
105
104
92
Tajwan (EUR/t)
2 268
2 414
2 143
1 897
Indeks
100
106
94
84
Państwa, których dotyczy postępowanie (EUR/t)
2 239
2 366
2 187
1 948
Indeks
100
106
98
87
Źródło: Eurostat.
(109)
Ceny przywozu z ChRL i Tajwanu początkowo wzrosły o 6 punktów procentowych między 2010 a 2011 r. Następnie zmniejszyły się o 19 punktów procentowych, osiągając łączny spadek w wysokości 13 %. Ceny importowe z ChRL i Tajwanu wykazywały podobne tendencje, z wyjątkiem 2012 r., w którym nadal występowały stosunkowo wysokie ceny w przypadku ChRL, ale już stosunkowo niskie w przypadku Tajwanu. W obu tych państwach ceny nadal spadały między 2012 r. a okresem objętym dochodzeniem.
(110)
Komisja określiła podcięcie cenowe w okresie objętym dochodzeniem przez porównanie:
(i)
średnich ważonych cen sprzedaży poszczególnych rodzajów produktu stosowanych przez objętych próbą producentów unijnych wobec niepowiązanych klientów na rynku unijnym, dostosowanych do poziomu cen ex-works; oraz
(ii)
odnośnych średnich ważonych cen przywozu poszczególnych rodzajów produktu, dokonywanego przez chińskich i tajwańskich producentów objętych dochodzeniem na rzecz pierwszego niezależnego klienta na rynku unijnym, ustalonych na podstawie CIF (koszt, ubezpieczenie i fracht) z odpowiednimi korektami uwzględniającymi koszty ponoszone po przywozie.
(111)
Porównania cen dokonano w oparciu o rozróżnienie na rodzaje produktu w odniesieniu do transakcji, w razie potrzeby odpowiednio dostosowanych, oraz po odliczeniu bonifikat, prowizji i kosztów dostawy. Wynik porównania wyrażono jako odsetek obrotów producentów unijnych objętych próbą w okresie objętym dochodzeniem. Pokazał on średni ważony margines podcięcia od 9,6 % do 11,3 % w przywozie z państw, których dotyczy postępowanie, na rynek unijny.
(112)
Dochodzenie wykazało, że producenci eksportujący prowadzili sprzedaż niemal wyłącznie niezależnym dystrybutorom lub centrom usług stalowych, podczas gdy przemysł unijny sprzedawał swoje produkty dystrybutorom, centrom usług stalowych i użytkownikom końcowym. W toku dochodzenia nie wykazano jednak, że różnica w poziomie handlu miała wpływ na ceny. Wręcz przeciwnie, niezależni dystrybutorzy i centra usług stalowych oświadczyły, że nie korzystają z korzystniejszych niż użytkownicy warunków sprzedaży od producentów unijnych.
4.4. Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego
4.4.1. Uwagi ogólne
(113)
Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego badanie wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych na przemysł unijny zawierało ocenę wszystkich wskaźników gospodarczych oddziałujących na przemysł unijny w okresie badanym.
(114)
Jak wspomniano w motywie 8, w celu ustalenia ewentualnej szkody poniesionej przez przemysł unijny dokonano doboru próby. Do próby wybrano czterech producentów.
(115)
W celu określenia szkody Komisja wprowadziła rozróżnienie między makroekonomicznymi i mikroekonomicznymi wskaźnikami szkody. Komisja przeprowadziła analizę wskaźników makroekonomicznych na podstawie danych zebranych od producentów objętych próbą oraz danych zawartych w skardze w odniesieniu do pozostałych producentów unijnych. Dane odnosiły się do wszystkich producentów unijnych. Komisja oceniła wskaźniki mikroekonomiczne na podstawie danych przedstawionych w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu, udzielonych przez objętych próbą producentów unijnych. Dane dotyczyły producentów unijnych objętych próbą. Oba zestawy danych uznano za reprezentatywne dla sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego.
(116)
Do wskaźników makroekonomicznych zalicza się: wielkość produkcji, zdolności produkcyjne, wykorzystanie zdolności produkcyjnych, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wzrost, zatrudnienie, wydajność i wielkość marginesu dumpingu.
(117)
Do wskaźników mikroekonomicznych zalicza się: średnie ceny jednostkowe, koszt jednostkowy, koszt pracy, zapasy, rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskiwania kapitału.
(118)
Zainteresowane strony argumentowały, że dane dotyczące producentów unijnych objętych próbą powinny być konsekwentnie wykorzystywane do oceny szkody, bez podziału wskaźników na makroekonomiczne i mikroekonomiczne. Argumentowano, że odrębna analiza wskaźników makroekonomicznych i mikroekonomicznych mogła być przedmiotem manipulacji przez skarżącego, ponieważ skarżący mógł sterować gromadzeniem danych na poziomie makroekonomicznym; podstawą decyzji, czy dany wskaźnik jest makroekonomiczny czy mikroekonomiczny, była bowiem dostępność informacji.
(119)
Komisja określiła i przeanalizowała wskaźniki makroekonomiczne, jakie zostały stwierdzone na poziomie unijnym, a nie tylko na poziomie objętych próbą producentów unijnych. Uważa się, że w przypadku wskaźników makroekonomicznych pełne dane dotyczące całego przemysłu unijnego, obejmujące również dane z przedsiębiorstw objętych próbą, lepiej odzwierciedlają sytuację w okresie badanym niż dane odnoszące się jedynie do części przemysłu.
(120)
Dane dostarczone przez skarżącego w celu dokonania oceny wskaźników makroekonomicznych uznano za dokładne i wiarygodne. Ważność danych sprawdzono w zestawieniu z informacjami dostarczonymi przez objętych próbą producentów unijnych. Dokonana na potrzeby argumentacji analiza szkody z konsekwentnym zastosowaniem danych dostarczonych przez objętych próbą producentów unijnych wykazałaby bardziej negatywny obraz wskaźników makroekonomicznych. Nie było podstaw do stwierdzenia, że skarżący celowo zataił informacje w celu manipulowania analizą szkody. Nie ma zatem żadnego powodu, aby nie uwzględniać informacji przedstawionych przez skarżącego w odniesieniu do wskaźników makroekonomicznych. W związku z tym nie można przyjąć argumentu, że analizę wszystkich wskaźników szkody należy ściśle ograniczyć do informacji dostarczonych przez objętych próbą producentów unijnych.
4.4.2. Wskaźniki makroekonomiczne
4.4.2.1. Produkcja, zdolności produkcyjne i wykorzystanie zdolności produkcyjnych
(121)
Całkowita produkcja unijna, zdolności produkcyjne (na poziomie walcowania na zimno) i wykorzystanie zdolności produkcyjnych kształtowały się w okresie badanym następująco:
Tabela 8
Produkcja, zdolności produkcyjne i wykorzystanie zdolności produkcyjnych
2010
2011
2012
Okres objęty dochodzeniem
Wielkość produkcji (w tonach)
3 195 908
3 159 359
3 222 857
3 036 688
Indeks
100
99
101
95
Zdolności produkcyjne (w tonach)
4 174 027
4 261 161
4 284 261
4 330 161
Indeks
100
102
103
104
Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)
77
74
75
70
Indeks
100
97
98
92
Źródło: Producenci unijni objęci próbą, skarga, Eurostat.
(122)
Wielkość zapasów w latach 2010-2012 utrzymywała się na niezmienionym poziomie. Między 2012 r. a okresem objętym dochodzeniem wielkość produkcji znacznie spadła: o 6 punktów procentowych, przy ogólnym spadku o 5 % mimo stabilnego popytu.
(123)
Jednocześnie zdolności produkcyjne nieznacznie wzrosły o 4 % w okresie badanym. Niewielki wzrost zdolności produkcyjnych można przypisać lepszemu wykorzystaniu maszyn w wyniku wprowadzenia przez przemysł unijny programów wydajnościowych.
(124)
W rezultacie wykorzystanie zdolności produkcyjnych zmalało w okresie badanym o 8 %. Wiadomo, że stuprocentowe wykorzystanie zdolności produkcyjnych w sektorze płaskich wyrobów ze stali nierdzewnej walcowanych na zimno nie jest osiągalne ani możliwe do utrzymania w dłuższym okresie. Wykorzystanie zdolności produkcyjnych uzyskane przez przemysł unijny w okresie badanym jest jednak dalece poniżej poziomu przekraczającego 90 %, uważanego za osiągalny przy trwałym długofalowym poziomie produkcji. Ponadto, ponieważ różnica między wykorzystaniem zdolności produkcyjnych a trwałym długofalowym poziomem produkcji jest nieznaczna, nie mogła ona wpłynąć na tendencję spadkową wykazaną przez przemysł unijny.
4.4.2.2. Wielkość sprzedaży i udział w rynku
(125)
Wielkość sprzedaży i udział w rynku przemysłu unijnego kształtowały się w okresie badanym następująco:
Tabela 9
Wielkość sprzedaży i udział w rynku
2010
2011
2012
Okres objęty dochodzeniem
Wielkość sprzedaży na rynku unijnym (w tonach)
2 641 033
2 637 819
2 732 237
2 631 508
Indeks
100
100
103
100
Udział w rynku (%)
84
81
84
80
Indeks
100
97
100
95
Źródło: Producenci unijni objęci próbą, skarga.
(126)
Wielkość sprzedaży przemysłu unijnego utrzymywała się na stałym poziomie w całym okresie badanym, nieco wyższe wielkości sprzedaży zanotowano w 2012 r.
(127)
Ze względu na fakt, że konsumpcja unijna wzrosła w okresie badanym, jak wskazano w motywie 96, dość stabilne wielkości sprzedaży doprowadziły do zmniejszenia o 5 % udziału w rynku przemysłu unijnego w okresie badanym. Podobne jak w przypadku wielkości sprzedaży, w 2012 r. odnotowano bardziej pozytywne wyniki.
4.4.2.3. Wzrost
(128)
Jak opisano powyżej, w okresie badanym wielkość sprzedaży przemysłu unijnego była stosunkowo stabilna na rozwijającym się rynku. W tym samym czasie przywóz z państw, których dotyczy postępowanie, znacząco wzrósł. W rezultacie wzrost rynku na poziomie około 140 000 ton w całym okresie badanym niemal wyłącznie korzystał z przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, który zwiększył się o około 128 000 ton w tym samym okresie. W związku z tym przemysł unijny nie mógł w ogóle odnieść korzyści ze wzrostu rynku.
4.4.2.4. Zatrudnienie i wydajność
(129)
Zatrudnienie i wydajność w okresie badanym kształtowały się następująco:
Tabela 10
Zatrudnienie i wydajność
2010
2011
2012
Okres objęty dochodzeniem
Liczba pracowników
13 223
12 978
12 471
11 820
Indeks
100
98
94
89
Wydajność (w tonach/pracownika)
242
235
258
257
Indeks
100
97
107
106
Źródło: Producenci unijni objęci próbą, skarga.
(130)
Liczba pracowników w przemyśle unijnym zmniejszyła się o 2 punkty procentowe w 2011 r., o kolejne 4 punkty procentowe w 2012 r. i o dalsze 5 punktów procentowych w okresie objętym dochodzeniem, co wyraźnie pokazało tendencję spadkową. Racjonalizację liczby pracowników można było przypisać wdrażaniu przez producentów unijnych różnych planów wydajnościowych oraz spadkowi wielkości produkcji.
(131)
Sektor płaskich wyrobów ze stali nierdzewnej walcowanych na zimno generalnie uważa się za przemysł kapitałochłonny. Niemniej liczba miejsc pracy zapewnianych przez przemysł unijny jest znaczna. Koszty pracy są też drugim co do ważności czynnikiem kosztotwórczym po surowcach i stanowią średnio od 10 % do 15 % kosztów całkowitych. Zatrudnienie jest zatem istotnym wskaźnikiem szkody w przypadku tego sektora.
(132)
Wydajność przemysłu unijnego nieco spadła w 2011 r. o 3 punkty procentowe, a następnie w 2012 r. wzrosła o 10 punktów procentowych i odnotowała kolejny spadek o 1 punkt procentowy w okresie objętym dochodzeniem. Ogólnie rzecz biorąc, wzrost wydajności wyniósł 6 punktów procentowych - z 242 ton na pracownika do 257 ton na pracownika w okresie badanym, pomimo zmniejszenia liczby pracowników, co świadczy o wzroście wydajności.
4.4.2.5. Wielkość marginesu dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu
(133)
Wszystkie marginesy dumpingu znacznie przekraczały poziom de minimis. Wpływ wielkości rzeczywistego marginesu dumpingu na przemysł unijny był znaczny, jeśli weźmie się pod uwagę wielkość i ceny przywozu z państw, których dotyczy postępowanie.
(134)
Jest to drugie dochodzenie antydumpingowe dotyczące produktu objętego postępowaniem. Przywozy tego samego produktu pochodzącego z ChRL, Korei Południowej i Tajwanu były już przedmiotem dochodzenia przeprowadzonego w 2008 i 2009 r. (6). Mimo że to dochodzenie nie doprowadziło do nałożenia środków antydumpingowych, w toku dochodzenia już wówczas tymczasowo stwierdzono istnienie dumpingu (7).
4.4.3. Wskaźniki mikroekonomiczne
4.4.3.1. Ceny i czynniki oddziałujące na ceny
(135)
Średnia ważona jednostkowych cen sprzedaży naliczanych przez producentów unijnych objętych próbą klientom niepowiązanym w Unii kształtowała się w okresie badanym następująco:
Tabela 11
Ceny sprzedaży w Unii
2010
2011
2012
Okres objęty dochodzeniem
Średnia jednostkowa cena sprzedaży na rynku unijnym (EUR/t)
2 428
2 572
2 358
2 159
Indeks
100
106
97
89
Jednostkowy koszt produkcji (EUR/t)
2 247
2 345
2 149
1 939
Indeks
100
104
96
86
Źródło: Producenci unijni objęci próbą.
(136)
Ceny sprzedaży klientom niepowiązanym w Unii przez objętych próbą producentów unijnych spadły w okresie badanym o 11 %. Chociaż ceny wzrosły o 6 % w 2011 r., do końca okresu badanego spadły one następnie o 17 punktów procentowych.
(137)
Jednostkowe koszty produkcji łącznej produkcji płaskich wyrobów ze stali nierdzewnej walcowanych na zimno (w tym wyrobów ostatecznie wywożonych) zasadniczo odzwierciedlały tendencje w zakresie cen sprzedaży, zmniejszając się o 14 % w okresie badanym. Ceny sprzedaży i jednostkowe koszty produkcji nie są jednak bezpośrednio porównywalne, gdyż istnieje pewne przesunięcie czasowe między produkcją a sprzedażą. Ponieważ średni poziom zapasów przemysłu unijnego pokrywa około 15 % obrotów, przesunięcie czasowe między produkcją a sprzedażą wynosi przeciętnie prawie dwa miesiące.
(138)
Ogólnie rzecz biorąc, zarówno koszty produkcji, jak i ceny sprzedaży są napędzane zmianami cen surowców, zwłaszcza chromu i niklu. Ceny stosowane przez przemysł unijny kształtują się zatem pod wpływem tzw. mechanizmu dopłaty do stopu. W ramach tego mechanizmu cena składa się z ustalonej ceny bazowej oraz dopłaty do stopu, która zmienia się w zależności od składu chemicznego gatunku stali i notowań stopów na londyńskiej giełdzie metali („LME”). W związku z tym ceny są powiązane z gatunkiem stali oraz odpowiadającymi jej kosztami surowca.
(139)
Zainteresowane strony zasugerowały, że tendencje w zakresie cen sprzedaży przemysłu unijnego należy analizować z wyłączeniem dopłaty do stopu. Ponieważ przemysł unijny nie ma wpływu na ceny niklu, zainteresowane strony twierdziły, że Komisja powinna koncentrować się tylko na cenie bazowej.
(140)
Łączna cena rzeczywiście składa się z ceny bazowej i dopłaty do stopu, a klienci są zwykle świadomi tego rozbicia. Dochodzenie wykazało jednak, że w okresie nim objętym te dwa elementy nie były zwykle wyszczególniane osobno na fakturze. W takich przypadkach na dokumentach handlowych wystawionych przed datą wystawienia faktury, takich jak zamówienie lub potwierdzenie zamówienia, zwykle również nie wykazywano odrębnie tych dwóch elementów.
(141)
Dlatego zmiany ceny bazowej analizowano w oparciu o powszechnie dostępne informacje dostarczone przez zainteresowane strony. W informacjach tych wskazano szczegółowe rozbicie ogólnej ceny za towary kategorii 304 (8) w Niemczech (9) na cenę bazową i dopłatę do stopu. Podczas gdy opłata do stopu podlegała wahaniom zależnie od zmian kosztów surowca, cena bazowa stale spadała w okresie badanym o około 20 %: z około 1 200 EUR/t w 2010 r. do około 1 000 EUR/t w okresie badanym. Poziom tego spadku ceny niekoniecznie jest reprezentatywny dla wszystkich produktów i wszystkich producentów unijnych, ale skala tego spadku potwierdza wniosek, że nie tylko w przypadku poziomu dopłaty do stopu, ale także poziomu ceny bazowej występowała tendencja spadkowa.
4.4.3.2. Koszty pracy
(142)
Średnie koszty pracy producentów unijnych objętych próbą kształtowały się w okresie badanym następująco:
Tabela 12
Średnie koszty pracy na pracownika
2010
2011
2012
Okres objęty dochodzeniem
Średnie koszty pracy na pracownika (EUR)
57 071
58 068
59 684
61 826
Indeks
100
102
105
108
Źródło: Producenci unijni objęci próbą.
(143)
Średnie koszty pracy na pracownika rosły w okresie badanym i ogólnie wzrosły o 8 % między 2010 r. a okresem objętym dochodzeniem.
4.4.3.3. Zapasy
(144)
Stan zapasów objętych próbą producentów unijnych kształtował się w okresie badanym następująco:
Tabela 13
Zapasy
2010
2011
2012
Okres objęty dochodzeniem
Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego (w tonach)
242 166
238 818
208 021
225 418
Indeks
100
99
86
93
Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego jako wartość procentowa produkcji
15
16
14
15
Indeks
100
103
90
99
Źródło: Producenci unijni objęci próbą.
(145)
Wielkość zapasów w 2010 i 2011 r. utrzymywała się na niezmienionym poziomie, następnie zmniejszyła się o 13 punktów procentowych w 2012 r., po czym nieco wzrosła o 7 punktów procentowych w okresie objętym dochodzeniem. Ogółem zapasy zmniejszyły się w okresie badanym o 7 %. Z uwagi na fakt, że większość produkcji odbywa się na zamówienie, zapasy nie są konkretnym wskaźnikiem w tym sektorze.
4.4.3.4. Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału
(146)
Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje oraz zwrot z inwestycji objętych próbą producentów unijnych kształtowały się w okresie badanym następująco:
Tabela 14
Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje i zwrot z inwestycji
2010
2011
2012
Okres objęty dochodzeniem
Rentowność sprzedaży klientom niepowiązanym w Unii (% obrotu ze sprzedaży)
- 0,6
- 1,3
- 2,1
- 1,6
Indeks
- 100
- 214
- 330
- 253
Przepływy pieniężne (mln EUR)
- 199
107
- 10
-39
Indeks
- 100
54
- 5
- 20
Inwestycje (mln EUR)
1 504
1 375
1 279
1 244
Indeks
100
91
85
83
Zwrot z inwestycji (%)
- 1,2
- 2,9
- 4,3
- 3,1
Indeks
- 100
- 246
- 370
- 269
Źródło: Producenci unijni objęci próbą.
(147)
Komisja określiła rentowność producentów unijnych objętych próbą, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego klientom niepowiązanym w Unii jako odsetek obrotów z tej sprzedaży. Rentowność producentów objętych próbą była ujemna w trakcie całego okresu badanego - zmniejszyła się o 1,5 punktu procentowego między 2010 a 2012 r., a w okresie objętym dochodzeniem nieznacznie wzrosła: o 0,5 punktu procentowego do poziomu -1,6 %. Jak wyjaśniono w motywie 141, ujemna rentowność była głównie wynikiem stałego spadku ceny bazowej, a nie podlegających zmianom cen surowców, takich jak nikiel.
(148)
Przepływy środków pieniężnych netto to zdolność producentów unijnych do samofinansowania swojej działalności. Przepływy środków pieniężnych były ujemne w trzech z czterech badanych lat - w 2011 r. sytuacja uległa poprawie, ale następnie ponownie zaczęła się pogarszać. Chwilowy wzrost w 2011 r. był spowodowany w głównej mierze znacznym zmniejszeniem zapasów półproduktów.
(149)
W inwestycjach odnotowano tendencję spadkową: w 2011 r. spadły one o 9 %, w 2012 r. o kolejne 6 % i o dalsze 2 % w okresie objętym dochodzeniem. Ogółem spadek wyniósł 17 punktów procentowych podczas okresu badanego.
(150)
Zwrot z inwestycji to procentowy stosunek zysku do wartości księgowej netto inwestycji. Jego wartość była ujemna we wszystkich czterech latach okresu badanego. W 2011 r. zmniejszyła się o 146 %, a w 2012 r. o kolejne 124 % i osiągnęła poziom -3,1 % w okresie objętym dochodzeniem.
(151)
Zdolność do pozyskania kapitału przez wszystkich czterech objętych próbą producentów ucierpiała, ponieważ ze względu na negatywne dane dotyczące rentowności nie byli oni w stanie uzyskać finansowania z banków. Producenci musieli korzystać ze środków zapewnianych przez inne przedsiębiorstwa należące do grupy.
4.4.4. Wnioski dotyczące szkody
(152)
Większość czynników szkody przemysłu unijnego wykazywała w okresie badanym tendencję spadkową. Wielkość produkcji spadła o 5 %, co doprowadziło do obniżenia wykorzystania zdolności produkcyjnych o 8 %. Stabilne wielkości sprzedaży na rosnącym rynku doprowadziły do zmniejszenia o 5 % udziału w rynku. Zatrudnienie spadło o 11 %, a koszty pracy wzrosły o 8 %. Inwestycje spadły o 17 %, a zwrot z inwestycji pozostał ujemny w okresie badanym i wykazywał pogarszającą się tendencję.
(153)
Jedynymi czynnikami szkody, w których wyraźnie zauważono nieznacznie pozytywną tendencję, były zdolności produkcyjne i wydajność. W każdym przypadku ten wzrost zdolności produkcyjnych jest zgodny ze wzrostem konsumpcji w okresie badanym. Wzrost wydajności pracy był wynikiem redukcji liczby pracowników.
(154)
W przypadku niektórych czynników szkody, takich jak udział w rynku, ceny sprzedaży i koszty produkcji, odnotowano tymczasowy bardziej pozytywny rozwój sytuacji w 2011 lub 2012 r. w porównaniu do poprzedniego roku, a następnie ponowny spadek. Rentowność była ujemna we wszystkich czterech latach, a przepływy środków pieniężnych - w trzech z tych czterech lat.
(155)
W związku z powyższym Komisja stwierdziła na tym etapie, że przemysł unijny poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
5. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
(156)
Zgodnie z art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy przywóz po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, spowodował istotną szkodę dla przemysłu unijnego. Zgodnie z art. 3 ust. 7 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała także, czy inne znane czynniki mogły w tym samym czasie również spowodować szkodę dla przemysłu unijnego. Komisja dopilnowała, aby wszelkie ewentualne szkody spowodowane przez czynniki inne niż przywóz po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, nie zostały powiązane z tym przywozem. Czynnikami tymi są: przywóz z państw trzecich, wyniki wywozu przemysłu unijnego, koszty energii, nadmiar zdolności produkcyjnych oraz konkurencja w Unii.
5.1. Wpływ przywozu towarów po cenach dumpingowych
(157)
Konsumpcja unijna wzrosła w okresie badanym o 4 %, ale w tym samym czasie wielkość przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, wzrosła o 70 %, podczas gdy udział w rynku przemysłu unijnego wykazywał tendencję spadkową. Za odpowiadający sytuacji uznano model, w którym zwiększył się udział przywozu w rynku, a zmalał udział w rynku przemysłu unijnego. Wzrost udziału przywozu w rynku w 2012 r. uległ spowolnieniu, a przyspieszył w okresie objętym dochodzeniem, podczas gdy na kurczącym się rynku przemysłu unijnego także odnotowano spowolnienie w 2012 r. i ponowny spadek w okresie objętym dochodzeniem. Jest zatem jasne, że utracony udział w rynku przemysłu unijnego pozostawał w korelacji ze wzrostem przywozu po cenach dumpingowych.
(158)
W okresie badanym ceny importowe w przywozie z państw, których dotyczy postępowanie, zmniejszyły się o 13 %. Ceny przemysłu unijnego spadły w tym samym okresie o 11 %. W okresie objętym dochodzeniem przywóz towarów po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, powodował podcięcie cen przemysłu unijnego o 9,6 %-11,3 %, wywierając tym samym na przemysł unijny presję cenową. Kształtowanie się cen zwiększającego się przywozu towarów po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, nie pozwoliło przemysłowi unijnemu na zachowanie udziału w rynku ani na uzyskanie rentowności.
(159)
Zainteresowane strony twierdziły, że produkty przywożone z państw, których dotyczy postępowanie, nie konkurują z produktami sprzedawanymi przez przemysł unijny. Przywóz z państw, których dotyczy postępowanie, to rzekomo przede wszystkim cienkie wyroby o grubości poniżej 2 mm, natomiast wyroby grubsze są w większości dostarczane przez przemysł unijny. Fakty ustalone w toku dochodzenia nie potwierdziły tego domniemania. W rzeczywistości producenci eksportujący i przemysł unijny prowadzą sprzedaż wyrobów zarówno grubości przekraczającej 2 mm, jak i cienkich wyrobów o mniejszej grubości. Ponadto średni stosunek wyrobów grubych do cienkich jest podobny zarówno w odniesieniu do przemysłu unijnego, jak i objętych próbą producentów eksportujących z państw, których dotyczy postępowanie, i kształtuje się na poziomie od 30 % do 35 %.
(160)
Zainteresowane strony twierdziły, że nie istnieje powiązanie pomiędzy poziomem i cenami przywozu z ChRL a rentownością przemysłu unijnego. W szczególności odniosły się one do spadku przywozu z ChRL i stabilnych cen w 2011 i 2012 r., które rzekomo nie mogły spowodować spadku średnich cen na rynku unijnym. Jednocześnie straty przemysłu unijnego wzrosły, a wielkość sprzedaży pozostała raczej stabilna.
(161)
Ta analiza koncentruje się jednak w sposób wybiórczy na zaledwie dwóch wyizolowanych latach, nie dotyczy zaś całego okresu badanego. Podczas analizy całego okresu było oczywiste, że silny wzrost przywozu towarów po cenach dumpingowych doprowadził nie tylko do pogorszenia rentowności, lecz także do utraty udziału w rynku przez przemysł unijny oraz spadku produkcji i zmniejszenia wykorzystania zdolności produkcyjnych, spadku zatrudnienia, inwestycji oraz zwrotu z inwestycji. Mimo że 2012 r. nie był ściśle zgodny z ogólną tendencją, tendencja ta pozostawała negatywna. Celem oceny wskaźników szkody w dłuższym okresie czterech lat jest właśnie uniknięcie wyciągania wniosków na podstawie pojedynczych wydarzeń. W każdym przypadku skutki dumpingowego przywozu z obu państw, których dotyczy postępowanie, oceniono w sposób łączny z powodów wyjaśnionych w motywach 97-102. W związku z tym dokonanie niezależnej oceny skutków przywozu towarów po cenach dumpingowych jedynie z ChRL nie było uzasadnione.
(162)
Zainteresowane strony twierdziły, że udział w rynku stracony przez przemysł unijny w wyniku przywozu z Tajwanu był nieznaczny. Przywóz z Tajwanu według informacji dostarczonych w skardze stanowił 4,98 % udziału w rynku w okresie objętym dochodzeniem, a jego wzrost między 2010 r. a okresem objętym dochodzeniem wyniósł 1,09 %. Zainteresowane strony twierdziły, że nie było zatem możliwe, aby wywóz z Tajwanu spowodował szkodę, której poniesienie zgłaszał skarżący.
(163)
Zgodnie z ustaleniami dochodzenia udział w rynku przywozu z Tajwanu ogólnie wzrósł w okresie badanym i osiągnął 5,1 % w okresie objętym dochodzeniem. W toku dochodzenia wyraźnie wykazano także, iż przywóz towarów po cenach dumpingowych w znaczący sposób podcinał ceny sprzedaży przemysłu unijnego. W związku z tym, w przeciwieństwie do argumentu zainteresowanej strony, przywóz towarów po cenach dumpingowych z Tajwanu wywierał presję cenową, a w połączeniu z przywozem z Chin towarów po cenach dumpingowych wyrządził omówioną powyżej szkodę przemysłowi unijnemu. W każdym przypadku skutki przywozu towarów po cenach dumpingowych z obu państw, których dotyczy postępowanie, oceniono w sposób łączny z powodów wyjaśnionych w motywach 97-102. W związku z tym skutki przywozu towarów po cenach dumpingowych wyłącznie z Tajwanu nie były oceniane w sposób odrębny.
(164)
Zainteresowane strony twierdziły, że wielkość przywozu z Tajwanu była zawyżona, ponieważ rzekomo ujęto w niej znaczne ilości chińskich i koreańskich płaskich wyrobów ze stali nierdzewnej walcowanych na zimno niesłusznie zgłoszonych jako pochodzące z Tajwanu. To twierdzenie również nie zostało jednak poparte dowodami.
(165)
Współpracujące tajwańskie przedsiębiorstwa (producenci i inne współpracujące strony) zgłosiły wywóz odpowiadający znacznej większości przywozu z Tajwanu. W związku z tym kwestia rzekomo nienależnie zgłoszonych produktów niepochodzących z Tajwanu mogła mieć bardzo ograniczony - jeśli w ogóle jakikolwiek - wpływ.
(166)
Zainteresowane strony twierdziły, że ceny chińskich i tajwańskich producentów eksportujących, podobnie jak ceny przemysłu unijnego, odzwierciedlały zmiany cen niklu. Mimo że może się faktycznie zdarzyć, iż tendencje cenowe producentów eksportujących odzwierciedlały zmieniające się tendencje w zakresie cen surowców, nie rozwiązuje to jednak kwestii bezwzględnego poziomu cen. W tym zakresie w toku dochodzenia ustalono, że zarówno ceny chińskie, jak i tajwańskie powodowały podcięcie cen przemysłu unijnego o 9,6 %-11,3 %. Argument, że ceny producentów chińskich i tajwańskich oraz ceny przemysłu unijnego kształtowały się zgodnie z podobnymi tendencjami w okresie badanym - o ile zostałby uznany za ważny - mógł co najwyżej prowadzić do wniosku, że wywóz z Chin i Tajwanu powodował podcięcie cen przemysłu unijnego o podobną marżę w całym okresie badanym.
(167)
Zainteresowane strony twierdziły, że rzekome zwiększenie inwestycji nie dowodzi, jakoby przemysł unijny poniósł istotną szkodę. To twierdzenie również nie zostało jednak potwierdzone w toku dochodzenia. W rzeczywistości inwestycje stale ulegały zmniejszeniu o 17 % w okresie badanym, jak wskazano w motywie 149.
(168)
Na tym etapie Komisja stwierdziła, że wzrost taniego przywozu towarów po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, spowodował poniesienie przez przemysł unijny istotnej szkody.
5.2. Wpływ pozostałych czynników
5.2.1. Przywóz z państw trzecich
(169)
Wielkość przywozu z pozostałych państw trzecich w okresie badanym kształtowała się następująco:
Tabela 15
Przywóz z państw trzecich
Państwo
2010
2011
2012
Okres objęty dochodzeniem
Indie
Wielkość (w tonach)
17 568
29 437
33 763
61 855
Indeks
100
168
192
352
Udział w rynku (%)
0,6
0,9
1,0
1,9
Średnia cena (EUR/t)
1 912
2 421
2 218
2 098
Indeks
100
127
116
110
Korea Południowa
Wielkość (w tonach)
72 256
70 297
62 047
92 189
Indeks
100
97
86
128
Udział w rynku (%)
2,3
2,2
1,9
2,8
Średnia cena (EUR/t)
1 932
2 112
1 891
1 839
Indeks
100
109
98
95
Republika Południowej Afryki
Wielkość (w tonach)
66 142
51 788
50 718
51 907
Indeks
100
78
77
78
Udział w rynku (%)
2,1
1,6
1,6
1,6
Średnia cena (EUR/t)
2 302
2 355
2 102
1 943
Indeks
100
102
91
84
USA
Wielkość (w tonach)
94 923
82 387
82 624
90 947
Indeks
100
87
87
96
Udział w rynku (%)
3,0
2,5
2,5
2,8
Średnia cena (EUR/t)
2 695
2 943
2 646
2 304
Indeks
100
109
98
85
Pozostałe państwa trzecie
Wielkość (w tonach)
85 674
109 406
74 897
59 204
Indeks
100
128
87
69
Udział w rynku (%)
2,7
3,4
2,3
1,8
Średnia cena (EUR/t)
2 450
2 659
2 715
2 669
Indeks
100
109
111
109
Państwa trzecie ogółem z wyjątkiem państw, których dotyczy postępowanie
Wielkość (w tonach)
336 564
343 313
304 049
356 102
Indeks
100
102
90
106
Udział w rynku (%)
10,6
10,6
9,3
10,8
Średnia cena (EUR/t)
2 351
2 549
2 371
2 156
Indeks
100
108
101
92
Źródło: Eurostat.
(170)
Państwami trzecimi o najwyższej wielkości przywozu były Indie, Korea Południowa, Republika Południowej Afryki i USA, z udziałem w rynku w wysokości od 1,6 % do 2,8 % w okresie objętym dochodzeniem. Udział w rynku wszystkich pozostałych państw trzecich wynosił 10,8 %.
(171)
Przywóz z Indii był nieznaczny, na poziomie 1 % lub niższym, przez większość okresu badanego. Tylko jeden raz przekroczył próg 1 % w okresie objętym dochodzeniem, kiedy to Indie miały 1,9 % udziału w rynku.
(172)
Udział Korei Południowej w rynku utrzymywał się na raczej stałym poziomie w okresie badanym, zmniejszając się z 2,3 % do 1,9 % w latach 2010-2012, a następnie rosnąc do 2,8 % w okresie objętym dochodzeniem.
(173)
Przywóz z Republiki Południowej Afryki i USA wykazywał tendencję spadkową w okresie badanym. Udział przywozu z Republiki Południowej Afryki w rynku zmniejszył się z 2,1 % do 1,6 %, podczas gdy udział w rynku przywozu z USA zmniejszył się z 3,0 % do 2,8 %.
(174)
Na podstawie danych Eurostatu dotyczących cen można zauważyć, że jedynie ceny przywozu z Korei Południowej były niższe niż ceny przywozu z ChRL i Tajwanu, podczas gdy przywóz z Republiki Południowej Afryki odbywał się po zbliżonych cenach, a ceny przywozu z Indii i Stanów Zjednoczonych były wyższe. Należy jednak zauważyć, że w przypadku produktu objętego postępowaniem/produktu podobnego mamy do czynienia z różnymi gatunkami stali, co prowadzi do znacznych różnic cen, które nie mogły zostać uwzględnione w średniej cenie uzyskanej z danych Eurostatu.
(175)
Zainteresowane strony odniosły się do przywozu z innych państw trzecich, w tym z USA, Korei Południowej, Indii i Republiki Południowej Afryki. Twierdziły one, że przywóz ten musiał wywrzeć wpływ na sytuację przemysłu unijnego, a z uwagi na znaczny przywóz z innych państw trzecich nieobjęty dochodzeniem Komisji nie należy obarczać przywozu z ChRL i Tajwanu odpowiedzialnością za jakiekolwiek szkody spowodowane przez przywóz z innych państw.
(176)
Jak opisano powyżej, w okresie objętym dochodzeniem wśród innych państw stanowiących źródło przywozu do Unii płaskich wyrobów ze stali nierdzewnej walcowanych na zimno Tajwan i ChRL miały największy udział w rynku (odpowiednio 5,1 % i 4,3 %). Przywóz z żadnego innego państwa nie przekroczył 3 % udziału w rynku w okresie badanym. Ponadto, podczas gdy udział w rynku przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, wzrósł o 3,7 punktów procentowych w okresie badanym, łączny udział w rynku przywozu z państw trzecich innych niż państwa, których dotyczy postępowanie, utrzymywał się na stabilnym poziomie, zwiększając się zaledwie o 0,2 punktu procentowego w okresie badanym.
(177)
Ze względu na stabilne tendencje wielkości przywozu Komisja przyjęła zatem tymczasowy wniosek, że przywóz z innych państw trzecich nie przyczyniał się w znacznym stopniu do szkody poniesionej przez przemysł unijny.
5.2.2. Wyniki eksportowe przemysłu unijnego
(178)
Wielkość wywozu producentów unijnych objętych próbą w okresie badanym kształtowała się następująco:
Tabela 16
Wyniki wywozu producentów unijnych objętych próbą
2010
2011
2012
Okres objęty dochodzeniem
Wielkość wywozu (w tonach)
185 377
188 431
182 370
178 010
Indeks
100
102
98
96
Średnia cena (EUR/t)
2 148
2 353
2 082
1 915
Indeks
100
110
97
89
Źródło: Producenci unijni objęci próbą.
(179)
Wielkość wywozu producentów unijnych objętych próbą zmniejszała się po jednorazowym wzroście w 2011 r. zarówno w zakresie wielkości, jak i cen sprzedaży. Całkowita wielkość wywozu producentów objętych próbą stanowiła około 12 % ich połączonej produkcji. Chociaż zmniejszenie wywozu mogło przyczynić się do zmniejszenia produkcji, zważywszy na niski poziom wywozu w odniesieniu do sprzedaży w Unii, wszelki wkład eksportu w szkodę poniesioną przez przemysł unijny byłby bardzo ograniczony.
5.2.3. Koszt energii, nadwyżka zdolności produkcyjnych
(180)
Zainteresowane strony twierdziły, że szkoda poniesiona przez przemysł unijny była spowodowana wysokimi kosztami energii, które są, jak twierdziły strony, o 20 % wyższe niż w ChRL. Energia jest jednak jedynie niewielkim czynnikiem kosztowym w produkcji płaskich wyrobów ze stali nierdzewnej walcowanych na zimno i zazwyczaj stanowi mniej niż 10 % całkowitych kosztów. Abstrahując od kwestii, czy koszty energii w ChRL odzwierciedlają wartości rynkowe, czy też nie, różnica cen energii nie mogła być przyczyną szkody poniesionej przez przemysł unijny.
(181)
Zainteresowane strony twierdziły, że w przeciwieństwie do informacji zawartych w skardze, przemysł unijny odnotował znaczną nadwyżkę zdolności produkcyjnych. Komisja zauważyła zmniejszenie wykorzystania zdolności produkcyjnych przemysłu unijnego z 77 % w 2010 r. do 70 % w okresie badanym. Zdolności produkcyjne przemysłu unijnego i konsumpcja na rynku unijnym rozwijały się jednak równolegle i oba wskaźniki zwiększyły się o 4 % w okresie badanym. Spadek wykorzystania zdolności produkcyjnych jest zatem spowodowany niezdolnością unijnego przemysłu do czerpania korzyści z rozwijającego się rynku, a wzrost ten został wchłonięty przez przywóz towarów po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie. Wynikająca z tego rzekoma nadwyżka zdolności produkcyjnych jest raczej wynikiem przywozu towarów po cenach dumpingowych niż przyczyną szkody poniesionej przez przemysł unijny.
(182)
Komisja uznała, że zarówno koszty energii przemysłu unijnego, jak i rzekoma nadwyżka zdolności produkcyjnych, nie mogły spowodować poniesionej przez ten przemysł szkody.
5.3. Kwestie związane z konkurencją
(183)
Zainteresowane strony argumentowały, że przywóz z ChRL płaskich wyrobów ze stali nierdzewnej walcowanych na zimno wzrósł w odpowiedzi na koncentrację unijnych zdolności produkcyjnych u niewielkiej liczby dostawców, przez co użytkownicy w Unii mieli dostęp do ograniczonej liczby unijnych dostawców. W ciągu minionych 10 lat na rynku unijnym było jednak zawsze czterech średniej wielkości dostawców i pewna liczba mniejszych dostawców. Mimo zmian w zakresie własności niektórych z tych firm w tym okresie liczba dostawców pozostawała stabilna. Dlatego wzrost chińskiego przywozu towarów po cenach dumpingowych nie mógł być spowodowany zmniejszeniem liczby dostawców w Unii Europejskiej.
(184)
Zainteresowane strony twierdziły, że rynek unijny jest bardzo skoncentrowany, a przywóz z państw, których dotyczy postępowanie, nie mógł wyrządzić żadnej szkody przemysłowi unijnemu. Twierdziły one, że wielkość przywozu z Azji była niewystarczająca, aby ograniczyć konkurencję, i nie mogłaby zapobiec podniesieniu cen przez przemysł unijny. W związku z tym te same strony odniosły się do decyzji Komisji w sprawie zatwierdzenia połączenia przedsiębiorstw (z zastrzeżeniem zobowiązań) Outokumpu i Inoxum (10) w listopadzie 2012 r. („decyzji w sprawie połączenia Outokumpu”).
(185)
Analizy w procedurze kontroli połączeń i w postępowaniu antydumpingowym objęte są jednak różnymi ramami prawnymi, które mają różne cele. Podczas gdy w procedurze kontroli połączeń przedmiotem analizy jest kwestia, czy proponowane połączenie wzbudzi obawy związane z konkurencją, w ramach postępowania antydumpingowego badane jest narażenie przemysłu unijnego na dumping wyrządzający szkodę.
(186)
W każdym razie w ramach decyzji w sprawie połączenia Outokumpu badano, czy pozyskanie przez Outokumpu firmy Inoxum doprowadzi do pojawienia się na rynku unijnym dominującego podmiotu. Wspólny udział w rynku podmiotu powstałego z połączenia Outokumpu z Inoxum wynosiłby ponad 50 %, a jego pojawienie się ograniczyłoby liczbę głównych producentów z czterech do trzech. Decyzja w sprawie połączenia zobowiązywała Outokumpu do zbycia części Inoxum, w tym przedsiębiorstwa produkcyjnego Acciai Speciali Terni („AST”). Celem tego zbycia było właśnie utrzymanie konkurencji na rynku płaskich wyrobów ze stali nierdzewnej walcowanych na zimno w Unii, a zaplanowane w wyniku koncentracji powstanie podmiotu (Outokumpu i wszystkie aktywa Inoxum łącznie z AST) posiadającego udział w rynku powyżej 50 % na rynku unijnym nigdy nie doszło do skutku. Tymczasem nadal działają cztery podmioty średniej wielkości i pewna liczba mniejszych podmiotów konkurujących ze sobą, przy czym żaden z nich nie dysponuje władzą rynkową na poziomie, jaki uzyskałby podmiot powstały w wyniku proponowanego połączenia poddany analizie w ramach procedury kontroli połączeń.
(187)
Zainteresowane strony nawiązywały także do analizy w decyzji w sprawie połączenia Outokumpu dotyczącej kwestii, że producenci unijni nie byli ograniczeni przywozem z Azji w okresach, gdy wahania cen niklu, kursy wymiany walut i niskie ceny niklu na LME obniżały konkurencyjność azjatyckiego importu. W decyzji w sprawie połączenia Outokumpu zauważono, że „nawet jeśli przeszkody stwarzane przez przywóz nie są obecnie silne, istnieje możliwość ich wzrostu w przyszłości” (11), co doprowadziło dalej do oceny możliwego rozwoju sytuacji na rynku. W wyniku bieżącego dochodzenia ustalono, że przywóz towarów po cenach dumpingowych z państw objętych postępowaniem uzyskał w okresie objętym postępowaniem udział w rynku na poziomie 9,5 % i wzrósł w porównaniu z 2010 r. o 70 %. Stwierdzono również, że ten przywóz towarów po cenach dumpingowych powodował podcięcie cen przemysłu unijnego o 9,6 %-11,3 %.
(188)
Ponadto stosunkowo stabilny popyt na rynku unijnym nawet w przypadku znaczących wahań cen nie oznacza, że kupujący nie są wrażliwi na zmiany cen. Niższe ceny oferowane przez eksporterów nie prowadzą wprawdzie do zwiększonej konsumpcji na rynku unijnym, ale dochodzenie wyraźnie wykazało, że kupujący skłaniają się do zakupów zwiększonych ilości importowanych towarów po niskiej cenie. Ten tani przywóz nie kreuje dodatkowego popytu, zatem sprzedaż ta odbywa się kosztem sprzedaży oferowanej przez inne podmioty na rynku, głównie przemysł unijny.
(189)
W toku dochodzenia stwierdzono, że przemysł unijny prowadzi sprzedaż szerszego wachlarza wyrobów niż współpracujący producenci eksportujący. W okresie objętym dochodzeniem około 75 % sprzedaży przemysłu unijnego dotyczyło jednak czterech najpopularniejszych kategorii stali (304, 304L, 316L i 430). Eksporterzy z państw, których dotyczy postępowanie, sprzedają wszystkie te kategorie stali w szerokim wachlarzu szerokości, grubości i wykończenia. Także wyroby spoza tych kategorii towarowych konkurują bezpośrednio, były one bowiem również sprzedawane przez eksporterów z państw objętych postępowaniem.
(190)
Żadna z zainteresowanych stron nie zgłosiła w ramach obecnego dochodzenia żadnych kwestii odnoszących się do jakości produktów. W decyzji w sprawie połączenia Outokumpu stwierdzono, że wprawdzie przeciętną jakość oferowaną przez producentów spoza Europy można uznać za porównywalną z jakością wyrobów producentów europejskich (12), ale klienci mający szczególne wymagania nie mogą dokonywać zakupów w Azji (13). Jednakże jak opisano powyżej, przeważającą część sprzedaży przemysłu unijnego stanowią towary o porównywalnej jakości.
(191)
Innymi kwestiami, które powstrzymują niektórych klientów od zakupu przywożonych płaskich wyrobów ze stali nierdzewnej walcowanych na zimno, są: wydłużone okresy realizacji wskutek długiego czasu transportu z państw, których dotyczy postępowanie, oraz mniej korzystne warunki płatności oferowane przez producentów w tych państwach. Te kwestie mają jednak znaczenie głównie dla klientów dokonujących zakupów bezpośrednio w stalowniach, co stanowi jedynie około jednej trzeciej rynku unijnego.
(192)
Jednocześnie większość sprzedaży odbywa się za pośrednictwem centrów usług stalowych, które stanowią około dwóch trzecich rynku unijnego. W rzeczywistości prawie cała sprzedaż z państw objętych postępowaniem odbywa się za pośrednictwem niezależnych centrów usług, które dokonują zakupów także od przemysłu unijnego. W tym przypadku warunki płatności oferowane przez dystrybutorów mają znaczenie dla użytkowników. Ponieważ sprzedaż ta odbywa się z reguły z zasobów dystrybutora, odnośnym czasem realizacji jest także czas potrzebny na przetransportowanie towaru od dystrybutora do użytkownika. Dlatego powyższe kwestie nie dotyczą większości tej sprzedaży.
(193)
W związku z tym przywóz towarów po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, oddziałuje bezpośrednio na większość sprzedaży przemysłu unijnego.
(194)
Dlatego Komisja doszła do wniosku, że warunki konkurencji w Unii Europejskiej nie były w stanie zapobiec spowodowaniu szkody dla przemysłu unijnego przez przywóz towarów po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie.
5.4. Wpływ cen surowców
(195)
Zainteresowane strony twierdziły, że motywem decyzji o zakupie produktów objętych postępowaniem w państwach, których dotyczy postępowanie, bądź produktów podobnych wytwarzanych przez przemysł unijny są zmiany cen surowców, w szczególności niklu. Jest tak, ponieważ eksporterzy naliczają jednolitą cenę, a przemysł unijny pobiera cenę bazową i dopłatę do stopu.
(196)
Dlatego wydaje się, że korzystniejsze dla importerów byłoby dokonywanie zakupów w państwach objętych postępowaniem, w czasie gdy ceny surowców rosną (gdyż ceny przemysłu unijnego wzrosną, a ceny eksporterów pozostaną stabilne). Równocześnie, jeśli ceny surowców spadają, zakupy w państwach objętych postępowaniem są mniej korzystne dla importerów (gdyż ceny przemysłu unijnego spadną, a ceny eksporterów pozostaną stabilne).
(197)
W decyzji w sprawie połączenia Outokumpu poddano analizie wpływ spodziewanych zmian cen niklu na decyzje importerów o zakupach (14). W ramach obecnego badania przeanalizowano, czy sytuacja w zakresie przywozu rzeczywiście przebiegała zgodnie z wahaniami faktycznych cen niklu i odpowiadała opisanemu powyżej schematowi. Ceny niklu (15) spadły o 31 % z 16 453 EUR/t w 2010 r. do 11 327 EUR/t w okresie objętym dochodzeniem. Zgodnie z twierdzeniem przedstawionym przez zainteresowane strony, opisanym w motywie 196, spadek cen niklu powinien był doprowadzić do spadku wielkości przywozu z państw, których dotyczy postępowanie. Dochodzenie wykazało jednak, że mimo znacznego spadku cen niklu przywóz z państw, których dotyczy postępowanie, wzrósł w tym samym okresie o 70 %, jak opisano w motywie 104.
(198)
Jeśli nawet ceny surowców mogły wywrzeć jakiś wpływ na zmianę wielkości przywozu, to inne czynniki, takie jak niski poziom cen producentów eksportujących, przeważyły wyraźnie nad tym wpływem. Uważa się zatem, że ceny niklu nie wywarły trwałego wpływu na ogólnie wzrostową tendencję przywozów w cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, w okresie badanym.
5.5. Zmiany w modelu konsumpcji
(199)
W decyzji w sprawie połączenia Outokumpu stwierdzono, że zarówno bezwzględny poziom cen niklu, jak i płynność tych cen, mogą obniżać atrakcyjność stali nierdzewnej jako materiału i przesuwać popyt w kierunku stali nierdzewnej bezniklowej (16).
(200)
W odniesieniu do atrakcyjności stali nierdzewnej jako materiału podnoszono też argument, że niektóre tendencje mogły wywrzeć wpływ na zastępowanie materiałów stalą nierdzewną lub stosowanie jej zamienników, w tym: potrzeba stosowania lżejszych materiałów, np. w samochodach (negatywny wpływ na stal nierdzewną; odejście od stali na rzecz materiałów kompozytowych); krótsze cykle życia wyrobów w obszarze dóbr konsumpcyjnych (negatywny wpływ na stal nierdzewną; zastosowanie tańszych materiałów); zwiększone zapotrzebowanie na oczyszczanie wody i wytwarzanie zielonej energii (pozytywny wpływ na stal nierdzewną; trudna do zastąpienia w wielu zastosowaniach) oraz zmiany cen potencjalnie konkurujących materiałów (ruda żelaza, aluminium, miedź) (17).
(201)
W tym zakresie w wyniku obecnego dochodzenia potwierdzono twierdzenia zawarte w decyzji w sprawie połączenia Outokumpu (18), zgodnie z którymi popyt na stal nierdzewną ogółem i na płaskie wyroby ze stali nierdzewnej walcowane na zimno w szczególności jest dość mało elastyczny. Szczyt wzrostu konsumpcji wystąpił między 2010 a 2011 r., gdy ceny rosły. W okresie spadku cen od 2011 r. do okresu objętego dochodzeniem konsumpcja pozostawała stabilna i wzrosła jedynie o 1 %. Zastępowanie materiałów stalą nierdzewną lub stosowanie jej zamienników, z uwzględnieniem wyszczególnionych wyżej czynników, nie miało zatem wymiernego wpływu na łączną konsumpcję płaskich wyrobów ze stali nierdzewnej walcowanych na zimno.
(202)
W odniesieniu do przesunięcia popytu w kierunku bezniklowych kategorii stali nierdzewnej, które są również produktem podobnym, szczegółowa analiza transakcji sprzedaży zgłoszonych przez producentów unijnych objętych próbą potwierdza ustalenia zawarte w decyzji w sprawie połączenia Outokumpu.
(203)
Jednakże jak opisano w motywie 138, ceny naliczane przez przemysł unijny są bezpośrednio powiązane z gatunkiem stali i odpowiadającymi kosztami surowców. Przesunięcie popytu z jednego gatunku stali do drugiego ma w związku z tym neutralny wpływ na wyniki przemysłu unijnego.
(204)
Na tym etapie stwierdza się zatem, że zmiany w modelu konsumpcji nie miały negatywnego wpływu na wyniki przemysłu unijnego.
5.6. Wnioski w sprawie związku przyczynowego
(205)
Przywóz towarów po niskich cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, wzrósł zarówno w wartościach bezwzględnych, jak i w relacji do konsumpcji unijnej, w czasie gdy większość wskaźników szkody przemysłu unijnego (produkcja, wykorzystanie zdolności produkcyjnych, udział w rynku, zatrudnienie, koszty pracy, ceny sprzedaży, rentowność, inwestycje, zwrot z inwestycji) uległy pogorszeniu. Przywóz towarów po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, podcinał ceny przemysłu unijnego o 9,6 %-11,3 % w okresie objętym dochodzeniem.
(206)
Inne czynniki, takie jak koszty energii, możliwości i warunki konkurencji na rynku unijnym nie przyczyniły się do szkody poniesionej przez przemysł unijny. Czynniki takie jak przywóz z innych państw trzecich i wywóz dokonywany przez przemysł unijny mogły przyczynić się do powstania szkody, ale w bardzo ograniczonym stopniu.
(207)
Uwzględniając powyższe, Komisja stwierdziła tymczasowo, że istotna szkoda dla przemysłu unijnego została spowodowana przez przywóz towarów po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, a inne czynniki rozpatrywane indywidualnie nie przerwały związku przyczynowego. Szkoda polega głównie na trudnej sytuacji finansowej przemysłu unijnego oraz spadku produkcji, zmniejszeniu wykorzystania zdolności produkcyjnych, zatrudnienia i udziału w rynku.
(208)
Komisja odróżniła i oddzieliła wpływ wszystkich znanych czynników na sytuację przemysłu unijnego od szkodliwych skutków przywozu towarów po cenach dumpingowych. Wpływ pozostałego przywozu, wywozu dokonywanego przez przemysł unijny, kosztów energii oraz możliwości i warunków konkurencji na ujemny rozwój przemysłu unijnego w odniesieniu do jego sytuacji finansowej, produkcji i udziału w rynku był bardzo ograniczony lub w ogóle nie zaistniał.
6. INTERES UNII
(209)
Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy można jasno stwierdzić, że wprowadzenie środków w tym przypadku wyraźnie nie leży w interesie Unii, mimo iż stwierdzono wystąpienie wyrządzającego szkodę dumpingu. Interes Unii określono na podstawie oceny wszystkich różnorodnych interesów, których dotyczy sprawa, w tym interesu przemysłu unijnego, interesu importerów oraz interesu użytkowników.
6.1. Interes przemysłu unijnego
(210)
Większość przemysłu unijnego popiera nałożenie środków. Największy producent unijny nie podjął współpracy w ramach dochodzenia, ale nie wyraził sprzeciwu wobec skargi. Sześciu producentów unijnych, których udział w sprzedaży i produkcji w Unii wynosił około 55 %, współpracowało w ramach dochodzenia i poparło skargę.
(211)
Przemysł unijny poniósł istotną szkodę. Wszystkie wskaźniki finansowe (rentowność, przepływy środków pieniężnych, zwrot z inwestycji) w przeważającej mierze były ujemne w okresie badanym. Inne wskaźniki, takie jak: wielkość produkcji, wykorzystanie zdolności produkcyjnych, zatrudnienie i udział w rynku, kształtowały się negatywnie w okresie badanym. Przemysł unijny zaledwie zdołał utrzymać niską tuż po kryzysie wielkość sprzedaży i nie był w stanie skorzystać ze wzrostu na rynku.
(212)
W przypadku braku środków przywóz towarów po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, będzie nadal wymuszał na przemyśle unijnym sprzedaż ze stratą. Narastanie takich dodatkowych strat będzie prowadzić do dalszego pogarszania się sytuacji przemysłu unijnego. Dlatego też w interesie przemysłu unijnego jest nałożenie środków.
6.2. Interes niepowiązanych importerów i dystrybutorów
(213)
Importerzy i dystrybutorzy (w tym centra usług stalowych) bardzo aktywnie uczestniczyli w obecnym dochodzeniu. Trzydziestu jeden importerów i dystrybutorów zgłosiło się i wyraziło sprzeciw wobec wprowadzenia środków.
(214)
Importerzy i dystrybutorzy twierdzili, że nałożenie środków spowoduje ograniczenie ich potencjalnych źródeł zaopatrzenia. Twierdzili oni, że w przypadku nałożenia środków nie będą mogli pozyskiwać płaskich wyrobów ze stali nierdzewnej walcowanych na zimno z ChRL i Tajwanu.
(215)
Dochodzenie wykazało jednak, że wszyscy importerzy i dystrybutorzy dokonują zakupów z wielu źródeł, w tym od przemysłu unijnego, z państw, których dotyczy postępowanie, i z innych państw trzecich. W związku z tym tylko w pewnym stopniu są uzależnieni od dostaw z państw, których dotyczy postępowanie.
(216)
Strony te mogą w dalszym ciągu kupować płaskie wyroby ze stali nierdzewnej walcowane na zimno od przemysłu unijnego i z innych państw, które nie są objęte tym dochodzeniem (np. z Indii, Republiki Południowej Afryki, Korei Południowej i USA), które łącznie posiadają 11 % udziału w rynku. Zarówno przemysł unijny, jak i przywóz z innych państw trzecich, są zatem wiarygodną alternatywą wobec przywozu z Chin i Tajwanu.
(217)
W związku z tym na obecnym etapie stwierdza się, że nałożenie środków może mieć jedynie niewielki negatywny wpływ na sytuację niepowiązanych importerów i dystrybutorów.
6.3. Interes użytkowników
(218)
Pewna liczba zainteresowanych stron, w tym producentów i dystrybutorów, zgłosiła obawy dotyczące ewentualnego negatywnego wpływu środków na użytkowników. Sami użytkownicy nie podzielają tych obaw. W istocie stopień uczestnictwa użytkowników w tej sprawie był bardzo niski. Sześciu użytkowników (w tym jedna grupa czterech przedsiębiorstw) wyraziło opinie, z których tylko jedna zawierała sprzeciw wobec nałożenia środków. Inni użytkownicy oraz ich stowarzyszenia nie uczestniczyli w postępowaniu lub wyraźnie powstrzymali się od zajęcia stanowiska.
(219)
W związku z powyższym tymczasowo stwierdza się, że nałożenie środków nie jest sprzeczne z interesem użytkowników.
6.4. Kwestie związane z konkurencją
(220)
W decyzji w sprawie połączenia Outokumpu Komisja stwierdziła, że zaproponowane połączenie Outokumpu z Inoxum doprowadziłoby prawdopodobnie do istotnego ograniczenia skutecznej konkurencji w wyniku skutków nieskoordynowanych poprzez wytworzenie pozycji dominującej na rynku płaskich wyrobów ze stali nierdzewnej walcowanych na zimno Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) (19). Aby uniknąć takiego ograniczenia konkurencji, Komisja zgodziła się, że pakiet zbycia obejmujący AST w wystarczającym stopniu rozwieje obawy w zakresie konkurencji (20). Dzięki rozwiązaniu zaakceptowanemu przez Komisję faktycznie utrzymano liczbę czterech średniej wielkości producentów unijnych.
(221)
Rozwiązanie to zostało już wdrożone i jest obecnie w pełni stosowane. Nałożenie środków antydumpingowych nie zmniejsza także liczby średniej wielkości unijnych producentów. W związku z tym na obecnym etapie stwierdza się, że nałożenie środków nie ogranicza ani nie eliminuje skutku zobowiązań przyjętych przez Komisję w decyzji w sprawie połączenia Outokumpu.
6.5. Wnioski dotyczące interesu Unii
(222)
Na podstawie powyższego Komisja doszła do wniosku, że na obecnym etapie dochodzenia nie ma przekonujących powodów, aby stwierdzić, iż wprowadzenie środków w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem z ChRL i Tajwanu nie leży w interesie Unii.
7. TYMCZASOWE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
(223)
Biorąc pod uwagę wnioski Komisji dotyczące dumpingu, wynikającej z niego szkody, związku przyczynowego i interesu Unii, należy wprowadzić środki tymczasowe, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi unijnemu przez przywóz towarów po cenach dumpingowych.
7.1. Poziom usuwający szkodę (margines szkody)
(224)
W celu określenia poziomu środków Komisja najpierw ustaliła kwotę cła niezbędną do usunięcia szkody ponoszonej przez przemysł unijny.
(225)
Szkoda zostałaby usunięta, gdyby przemysł unijny był w stanie pokryć koszty produkcji oraz osiągnąć zysk przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego na rynku unijnym, jaki tego rodzaju przemysł może zazwyczaj osiągnąć w tym sektorze w normalnych warunkach konkurencji, tj. przy braku przywozu towarów po cenach dumpingowych.
(226)
Rentowność przemysłu unijnego była ujemna przez cały okres, którego dotyczy postępowanie, czyli w latach 2010-2013. Na 2008 i 2009 r., poprzedzające ten okres, przypadał spadek popytu związany ze światowym kryzysem gospodarczym i dlatego zysku osiąganego w tych latach nie można uznać za osiągnięty w normalnych warunkach konkurencji. Poprzednie dochodzenie opisane w motywie 134 tymczasowo wykazało wprawdzie istnienie dumpingu w odniesieniu do 2007 r., nie można było jednak stwierdzić istotnego związku między tym przywozem a sytuacją przemysłu unijnego. W tym celu ustalono docelowy poziom zysku w wysokości 8,1 %, który przemysł unijny osiągał w 2007 r. Był to ostatni reprezentatywny rok charakteryzujący się normalnymi warunkami konkurencji przed załamaniem popytu w 2008 i 2009 r. Wielkość rynku w 2013 r. prawie powróciła do poziomu konsumpcji z 2007 r.
(227)
Na tej podstawie Komisja obliczyła niewyrządzającą szkody cenę produktu podobnego dla przemysłu unijnego, usuwając z unijnych cen sprzedaży faktyczną stratę poniesioną w okresie objętym dochodzeniem i dodając wspomniany wyżej zysk w wysokości 8,1 %.
(228)
Komisja ustaliła następnie poziom usuwający szkodę poprzez porównanie średniej ważonej ceny importowej objętych próbą producentów eksportujących w państwach, których dotyczy postępowanie, ustalonej na potrzeby obliczeń podcięcia cenowego, ze średnią ważoną niewyrządzającej szkody ceny produktu podobnego sprzedawanego przez objętych próbą producentów unijnych na rynku Unii w okresie objętym dochodzeniem. Wszelkie różnice wynikające z tego porównania zostały wyrażone w postaci odsetka całkowitej wartości importowej CIF.
(229)
Poziom usuwający szkodę dla „innych przedsiębiorstw współpracujących” oraz dla „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw” obliczono w ten sam sposób co margines dumpingu dla tych przedsiębiorstw (zob. motywy 57, 60, 85 i 88).
7.2. Środki tymczasowe
(230)
W odniesieniu do przywozu płaskich wyrobów ze stali nierdzewnej walcowanych na zimno pochodzących z ChRL i Tajwanu należy wprowadzić tymczasowe środki antydumpingowe zgodnie z zasadą niższego cła określoną w art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Komisja porównała margines szkody z marginesem dumpingu. Stawka należności celnej powinna być ustalona na poziomie marginesu dumpingu albo marginesu szkody, zależnie od tego, który z nich jest niższy.
(231)
Jak wspomniano w motywie 4, rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1331/2014 Komisja poddała przywóz produktu objętego postępowaniem pochodzącego z ChRL i Tajwanu obowiązkowi rejestracji w celu możliwości retroaktywnego stosowania wszelkich środków antydumpingowych i wyrównawczych zgodnie z art. 10 ust. 4 rozporządzenia podstawowego i art. 16 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z państw niebędących członkami Wspólnoty Europejskie (21) („podstawowe rozporządzenie antysubsydyjne”).
(232)
Jeżeli chodzi o bieżące dochodzenie antydumpingowe oraz w świetle powyższych ustaleń, do celów dochodzenia antydumpingowego należy znieść rejestrację przywozu zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
(233)
Jeśli chodzi o równoległe dochodzenie antysubsydyjne (zob. motyw 3), należy kontynuować rejestrację przywozu z ChRL na podstawie art. 24 ust. 5 podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego.
(234)
Na obecnym etapie nie można podjąć decyzji o ewentualnym retroaktywnym stosowaniu jakichkolwiek środków antydumpingowych
(235)
W związku z powyższym stawki tymczasowego cła antydumpingowego, wyrażone w cenach CIF na granicy Unii, przed ocleniem, powinny być następujące:
Państwo
Przedsiębiorstwo
Margines dumpingu
(%)
Margines szkody
(%)
Tymczasowe cło antydumpingowe
(%)
Chińska Republika Ludowa
Baosteel Stainless Steel Co., Ltd.
34,9
25,2
25,2
Ningbo Baoxin Stainless Steel Co., Ltd.
34,9
25,2
25,2
Shanxi Taigang Stainless Steel Co., Ltd.;
29,2
24,3
24,3
Tianjin TISCO & TPCO Stainless Steel Co Ltd.
29,2
24,3
24,3
Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące
30,0
24,5
24,5
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
34,9
25,2
25,2
Tajwan
Chia Far Industrial Factory Co., Ltd.
12,0
23,9
12,0
Tang Eng Iron Works Co., Ltd.
10,9
22,9
10,9
Yieh United Steel Corporation
10,9
22,9
10,9
Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące
10,9
22,9
10,9
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
12,0
23,9
12,0
(236)
Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały ustanowione na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną podczas dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Te stawki celne mają zastosowanie wyłącznie do przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z państw, których dotyczy postępowanie, oraz produkowanego przez wymienione podmioty prawne. Przywożone produkty objęte postępowaniem, wytworzone przez jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo, które nie zostało konkretnie wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym przez podmioty powiązane z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, podlegają stawce cła stosowanej wobec „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”. Nie powinny one być objęte żadną z indywidualnych stawek cła antydumpingowego.
(237)
Przedsiębiorstwo może wnioskować o zastosowanie tych indywidualnych stawek cła antydumpingowego, jeśli później zmieni swoją nazwę. Wniosek w tej sprawie należy kierować do Komisji (22). Wniosek musi zawierać wszystkie istotne informacje, które pozwolą wykazać, że zmiana nie wpływa na prawo przedsiębiorstwa do korzystania ze stawki celnej, która ma wobec niego zastosowanie. Jeśli zmiana nazwy przedsiębiorstwa nie wpływa na prawo do korzystania ze stawki celnej mającej wobec niego zastosowanie, w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej opublikowane zostanie ogłoszenie w sprawie zmiany nazwy.
(238)
W celu zapewnienia należytego egzekwowania ceł antydumpingowych, antydumpingowe stawki celne dotyczące wszystkich pozostałych przedsiębiorstw należy stosować nie tylko w odniesieniu do niewspółpracujących producentów eksportujących w ramach bieżącego dochodzenia, ale także do producentów, którzy nie prowadzili wywozu do Unii podczas okresu objętego dochodzeniem.
(239)
Od dnia 26 marca 2015 r. tymczasowe cło antydumpingowe zapewnia ochronę przed towarami przywożonymi po cenach dumpingowych. Dlatego nie trzeba już dokonywać rejestracji przywozu w celu ochrony przed towarami przywożonymi po cenach dumpingowych. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 1 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1331/2014.
8. PRZEPISY KOŃCOWE
(240)
W interesie dobrej administracji Komisja zwróci się do zainteresowanych stron z prośbą o przedłożenie pisemnych uwag lub złożenie wniosku o przesłuchanie przed Komisją lub rzecznikiem praw stron w określonym terminie.
(241)
Ustalenia dotyczące nałożenia ceł tymczasowych obowiązują tymczasowo i mogą ulec zmianie na ostatecznym etapie dochodzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Nakłada się tymczasowe cła antydumpingowe w odniesieniu do przywozu płaskich wyrobów ze stali nierdzewnej, nieobrobionych więcej niż walcowane na zimno, obecnie objętych kodami CN 7219 31 00, 7219 32 10, 7219 32 90, 7219 33 10, 7219 33 90, 7219 34 10, 7219 34 90, 7219 35 10, 7219 35 90, 7220 20 21, 7220 20 29, 7220 20 41, 7220 20 49, 7220 20 81 i 7220 20 89, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajwanu.
2. Stawki tymczasowego cła antydumpingowego mające zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, są następujące dla produktów opisanych powyżej i wytworzonych przez poniższe przedsiębiorstwa:
Państwo
Przedsiębiorstwo
Tymczasowe cło antydumpingowe
(%)
Dodatkowy kod TARIC
Chińska Republika Ludowa
Baosteel Stainless Co., Ltd, Szanghaj
25,2
C022
Ningbo Baoxin Stainless Steel Co., Ltd., Ningbo
25,2
C023
Shanxi Taigang Stainless Steel Co., Ltd., Taiyuan City
24,3
C024
Tianjin TISCO & TPCO Stainless Steel Co Ltd., Tianjin City
24,3
C025
Inne przedsiębiorstwa współpracujące wymienione w załączniku I
24,5
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
25,2
C999
Tajwan
Chia Far Industrial Factory Co., Ltd., Taipei City
12,0
C030
Tang Eng Iron Works Co., Ltd., Kaohsiung City
10,9
C031
Yieh United Steel Corporation, Kaohsiung City
10,9
C032
Inne przedsiębiorstwa współpracujące wymienione w załączniku II
10,9
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
12,0
C999
3. Dopuszczenie do swobodnego obrotu na terenie Unii produktu, o którym mowa w ust. 1, uwarunkowane jest wpłaceniem zabezpieczenia w wysokości kwoty cła tymczasowego.
4. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
1. W ciągu 25 dni kalendarzowych od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zainteresowane strony mogą:
a)
zwrócić się o ujawnienie istotnych faktów i ustaleń, na których podstawie przyjęto niniejsze rozporządzenie;
b)
przekazać Komisji swoje uwagi na piśmie; oraz
c)
zwrócić się o przesłuchanie przed Komisją lub przed rzecznikiem praw stron w postępowaniach handlowych.
2. W ciągu 25 dni kalendarzowych od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia strony, o których mowa w art. 21 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, mogą zgłaszać uwagi dotyczące stosowania środków tymczasowych.
Artykuł 3
W art. 1 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1331/2014 wprowadza się następujące zmiany:
„1. Niniejszym poleca się władzom celnym, na podstawie art. 24 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 597/2009, podjęcie odpowiednich kroków w celu rejestrowania przywozu do Unii płaskich wyrobów walcowanych ze stali nierdzewnej, nieobrobionych więcej niż walcowane na zimno, obecnie objętych kodami CN 7219 31 00, 7219 32 10, 7219 32 90, 7219 33 10, 7219 33 90, 7219 34 10, 7219 34 90, 7219 35 10, 7219 35 90, 7220 20 21, 7220 20 29, 7220 20 41, 7220 20 49, 7220 20 81 i 7220 20 89, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajwanu.”
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 1 obowiązuje przez okres sześciu miesięcy.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 24 marca 2015 r.