PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 946/2014
ze dne 4. září 2014,
kterým se na základě přezkumu pro „nového vývozce“ podle čl. 11 odst. 4 nařízení (ES) č. 1225/2009 mění prováděcí nařízení Rady (EU) č. 1008/2011 o uložení konečného antidumpingového cla na dovoz ručních paletových vozíků a jejich základních dílů pocházejících z Čínské lidové republiky
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na čl. 11 odst. 4 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
1. ŘÍZENÍ
1.1. Předchozí šetření a stávající antidumpingová opatření
(1)
V červenci 2005 Rada nařízením (ES) č. 1174/2005 (2) uložila konečné antidumpingové clo na dovoz ručních paletových vozíků a jejich základních dílů pocházejících z Čínské lidové republiky (dále jen „ČLR“). Opatření měla podobu valorického antidumpingového cla v rozmezí 7,6 % a 46,7 %.
(2)
Na základě prozatímního přezkumu zaměřeného na definici výrobku Rada v červenci 2008 v nařízení (ES) č. 684/2008 (3) objasnila definici výrobku v původním šetření.
(3)
Na základě šetření zaměřeného proti obcházení předpisů Rada v červnu 2009 nařízením (ES) č. 499/2009 (4) rozšířila konečné antidumpingové clo uplatňované na „všechny ostatní společnosti“, které bylo nařízením (ES) č. 1174/2005 uloženo na dovoz ručních paletových vozíků a jejich základních dílů zasílaných z Thajska bez ohledu na to, zda je u něj deklarován původ z Thajska či nikoli.
(4)
V říjnu 2011 Rada na základě přezkumu před pozbytím platnosti podle čl. 11 odst. 2 základního nařízení uložila prováděcím nařízením (EU) č. 1008/2011 (5) konečné antidumpingové clo na dovoz ručních paletových vozíků a jejich základních dílů pocházejících z ČLR. Rozšířené clo uvedené výše v 3. bodě odůvodnění bylo rovněž potvrzeno prováděcím nařízením (EU) č. 1008/2011.
(5)
V současné době je platným opatřením antidumpingové clo uložené prováděcím nařízení Rady (EU) č. 1008/2011 na základě přezkumu před pozbytím platnosti podle čl. 11 odst. 2 nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 (dále jen „šetření v rámci přezkumu před pozbytím platnosti“) ve znění prováděcího nařízení Rady (EU) č. 372/2013 (6) na základě prozatímního přezkumu podle čl. 11 odst. 3 základního nařízení (dále jen „šetření v rámci prozatímního přezkumu“). Výše celní sazby na dovoz ručních paletových vozíků a jejich základních dílů pocházejících z Čínské lidové republiky (dále jen „dotčená země“ nebo „ČLR“) je v současné době 70,8 %. Opatření se vztahuje rovněž na dovoz ručních paletových vozíků a jejich základních dílů zasílaných z Thajska bez ohledu na to, zda je u něj deklarován původ z Thajska či nikoli podle nařízení Rady (ES) č. 499/2009 na základě šetření obcházení podle článku 13 základního nařízení.
1.2. Žádost o přezkum
(6)
Evropská komise (dále jen „Komise“) obdržela žádost o přezkum pro „nového vývozce“ podle čl. 11 odst. 4 základního nařízení. Žádost podala dne 3. května 2013 společnost Ningbo Logitrans Handling Equipment Co., Ltd (dále jen „žadatel“), vyvážející výrobce ručních paletových vozíků a jejich základních dílů v ČLR.
(7)
Žadatel tvrdil, že působí v podmínkách tržního hospodářství vymezených v čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení.
(8)
Dále tvrdil, že během období šetření, na kterém se zakládala antidumpingová opatření, tj. od 1. dubna 2003 do 31. března 2004 (dále jen „období původního šetření“) nevyvážel ruční paletové vozíky a jejich základní díly do Unie. Tvrdil, že dotčený výrobek nevyvážel ani během období šetření následného šetření v rámci prozatímního přezkumu, tj. od 1. ledna 2011 do 31. prosince 2011.
(9)
Žadatel dále tvrdil, že není ve spojení s žádným z vyvážejících výrobců ručních paletových vozíků a jejich základních dílů, které podléhají výše uvedeným antidumpingovým opatřením.
(10)
Žadatel dále tvrdil, že začal ruční paletové vozíky a jejich základní díly do Unie vyvážet po uplynutí období původního šetření a období šetření následného šetření v rámci prozatímního přezkumu.
1.3. Zahájení přezkumu pro nového vývozce
(11)
Komise přezkoumala prima facie důkazy, které žadatel předložil, a usoudila, že dostatečně odůvodňují zahájení přezkumu podle čl. 11 odst. 4 základního nařízení. Po konzultaci s poradním výborem a poté, co dotčené výrobní odvětví Unie dostalo možnost vyjádřit se, zahájila Komise prostřednictvím nařízení Komise (EU) č. 32/2014 (7) přezkum podle čl. 11 odst. 4 základního nařízení.
(12)
V souladu s článkem 2 nařízení (EU) č. 32/2014 bylo antidumpingové clo uložené prováděcím nařízením Rady (EU) č. 1008/2011 ve znění prováděcího nařízení Rady (EU) č. 372/2013 zrušeno, pokud jde o dovoz ručních paletových vozíků a jejich základních dílů vyráběných a prodávaných na vývoz do Unie žadatelem. Zároveň byly podle článku 3 nařízení (EU) č. 32/2014 celní orgány vyzvány, aby učinily příslušné kroky k zavedení celní evidence tohoto dovozu.
(13)
Nařízení (EU) č. 32/2014 stanovilo, že pokud by nařízení prokázalo, že žadatel splňuje kritéria pro stanovení individuálního cla, může být nezbytné změnit celní sazbu, která se v současnosti uplatňuje podle čl. 1 odst. 2 prováděcího nařízení (EU) č. 1008/2011 ve znění prováděcího nařízení (EU) č. 372/2013.
1.4. Dotčený výrobek
(14)
Dotčeným výrobkem jsou ruční paletové vozíky a jejich základní díly, tj. podvozky a hydraulika, v současnosti kódů KN ex 8427 90 00 (kódy TARIC 8427900011 a 8427900019) a ex 8431 20 00 (kódy TARIC 8431200011 a 8431200019), pocházející z ČLR (dále jen „dotčený výrobek“).
1.5. Dotčené strany
(15)
Komise oficiálně informovala výrobní odvětví Unie, žadatele a zástupce země vývozu o zahájení přezkumu. Zúčastněné strany dostaly možnost písemně se k věci vyjádřit a účastnit se slyšení.
(16)
Komise si opatřila a ověřila veškeré informace, které považovala za nezbytné pro udělení statusu nového vývozce a pro stanovení podmínek tržního hospodářství a dumpingu. Komise žadateli a společnostem, které jsou s ním ve spojení, zaslala formulář žádosti o přiznání tržního zacházení (dále jen „tržní zacházení“) a dotazník a obdržela odpověď ve stanovených termínech. Inspekce na místě byly provedeny v prostorách žadatele a společnosti, která je s ním ve spojení v Dánsku - Logitrans A/S.
1.6. Období přezkumného šetření
(17)
Přezkumné šetření pro stanovení dumpingu se týkalo období od 1. července 2012 do 31. prosince 2013 (dále jen „období přezkumného šetření“).
2. ŠETŘENÍ
2.1. Status nového vývozce
(18)
Šetření potvrdilo, že žadatel nevyvážel dotčený výrobek během období šetření původního šetření, tj. od 1. dubna 2003 do 31. března 2004, a v období šetření v rámci následného prozatímního přezkumu, tj. od 1. ledna do 31. prosince 2011, a že jej začal vyvážet do Unie po uplynutí těchto období.
(19)
Žadatel byl dále schopen prokázat, že neměl žádné přímé ani nepřímé vazby s žádným z čínských vyvážejících výrobců, na které se vztahují antidumpingová opatření platná pro dotčený výrobek.
(20)
Je tudíž potvrzeno, že by se uvedený žadatel měl považovat za „nového vývozce“ podle čl. 11 odst. 4 základního nařízení a mělo by pro něj být určeno individuální dumpingové rozpětí.
2.2. Zacházení jako v tržním hospodářství
(21)
Podle čl. 2 odst. 7 písm. b) základního nařízení Komise určí běžnou hodnotu v souladu s čl. 2 odst. 1 až 6 uvedeného nařízení pro vyvážející výrobce v ČLR, kteří splňují kritéria uvedená v čl. 2 odst. 7 písm. c) uvedeného nařízení, a mohlo by jjim být proto přiznáno zacházení jako v tržním hospodářství.
(22)
Žadatel je soukromá společnost, kterou zcela vlastní společnost, jejichž přímí akcionáři jsou společnosti v Evropské unii. Denní obchodní rozhodnutí přijímá výkonný ředitel, který je občanem Evropské unie a také členem představenstva. Hlavní obchodní rozhodnutí přijímá valná hromada. Při rozhodování se neprokázala přítomnost žádného se státem spojeného úředníka, ani žádný jiný zásah státu ze strany ČLR.
(23)
Hlavní surovinou pro výrobu ručních paletových vozíků a jejich základních dílů byly dále v případě žadatele polotovary kovových dílů z uhlíkové oceli válcované za tepla zakoupené od různých dodavatelů v ČLR, tedy již zpracované na díly z uhlíkové oceli válcované za tepla.
(24)
Na základě veřejně dostupných informací (8) bylo zjištěno, že ceny zpracovaných kovových dílů placené žadatelem byly dostatečně vysoké, aby odrážely ceny oceli na mezinárodním trhu a přidanou hodnotu za zpracování oceli válcované za tepla na polotovary kovových dílů. V důsledku toho se nepotvrdilo, že by se zkreslení cen nezpracované oceli v ČLR, které bylo zjištěno během šetření v rámci předběžného přezkumu (9), přeneslo do cen zpracovaných kovových dílů, které v tomto případě platí žadatel.
(25)
Na základě výše uvedených skutečností se dospělo k závěru, že žadatel prokázal splnění kritéria 1 podle čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení.
(26)
Žadatel dále vede jednoznačné a jasné účetnictví ověřené nezávislými auditory v souladu s mezinárodními účetními standardy a používané pro všechny účely. Dospělo se proto k závěru, že žadatel prokázal splnění kritéria 2 podle čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení.
(27)
Žadatel dále neměl žádné půjčky od čínských finančních institucí ani půjčky, které by nebyly poskytnuty za tržních podmínek, pokud jde o záruky, úrokové sazby a další podmínky. Nebyly zaznamenány žádné známky jakéhokoli jiného zkreslení nebo výhod týkajících se umístění nebo prostor nebo jiných zásahů státu do činnosti žadatele. Žadatel taktéž není považován za technologicky vyspělou společnost, aby v důsledku toho mohl požívat jakoukoli formu státních výhod. Dospělo se proto k závěru, že žadatel prokázal splnění kritéria 3 podle čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení.
(28)
Dále se ukázalo, že žadatel podléhá příslušným čínským právním předpisům o úpadku a o vlastnictví, jejichž uplatňování má pro fungování společností zaručit právní jistotu a stabilitu. Nic nenaznačovalo, že by tyto právní předpisy nebyly u žadatele uplatňovány a prováděny. Dospělo se proto k závěru, že žadatel prokázal splnění kritéria 4 podle čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení.
(29)
Šetření nakonec neodhalilo žádná omezení týkající se používání a přepočtů zahraniční měny. Devizové transakce žadatele byly prováděny podle tržních kurzů a společnost mohla se svými finančními prostředky volně nakládat. Dospělo se proto k závěru, že žadatel prokázal splnění kritéria 5 podle čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení.
(30)
Na základě výše uvedených zjištění se dospělo k závěru, že žadateli lze přiznat status tržního hospodářství tak, aby běžná hodnota mohla být určena v souladu s čl. 2 odst. 1 až 6 základního nařízení.
(31)
Komise sdělila výsledky analýzy o zacházení jako v tržním hospodářství žadateli, orgánům ČLR a výrobnímu odvětví Unie a poskytla jim možnost předložit připomínky.
(32)
Výrobní odvětví Unie tvrdilo, že mezinárodní cena oceli založená na veřejně dostupných informacích (viz 24. bod odůvodnění výše) nepředstavuje vhodný základ pro srovnání, protože ceny placené menšími hospodářskými subjekty na trhu s ocelí jsou nejméně o 20 % vyšší než mezinárodní referenční ceny. Výrobní odvětví Unie dále tvrdilo, že cena zaplacená za zpracované kovové díly používané při výrobě ručních paletových vozíků v Unii je mnohem vyšší než ceny placené žadatelem, což samo o sobě naznačuje, že cena zaplacená za tyto díly žadatelem, je zkreslená.
(33)
Mezinárodní referenční ceny byly také použity jako základ pro srovnání při šetření v rámci prozatímního přezkumu, přičemž u těchto cen nebyly provedeny žádné úpravy. (10) Vzhledem k tomu, že by totiž jakákoli prémie zaplacená nad rámec mezinárodních referenčních cen závisela na individuálních faktorech specifických pro každý hospodářský subjekt na trhu, neexistuje žádný objektivní základ k provedení všeobecné úpravy pro údajnou přirážku. Tvrzení, že by mezinárodní referenční ceny měly být upraveny, bylo proto zamítnuto.
(34)
Pokud jde o cenu zaplacenou za zpracované kovové díly používané při výrobě ručních paletových vozíků v Unii, důkazy předložené výrobním odvětvím v Unii neprokázaly, že je cena zaplacená za tyto díly žadatelem zkreslená. Bylo tomu tak proto, že, jak již bylo popsáno v 33. bodě odůvodnění výše, jakákoli prémie zaplacená nad rámec mezinárodní referenční ceny by závisela na individuálních faktorech specifických pro každý hospodářský subjekt na trhu, a tudíž neexistuje žádný objektivní základ k provedení všeobecné úpravy pro údajnou přirážku. Kromě toho z předložených důkazů vyplynulo významné množství dalších faktorů kromě ceny ocele, které ovlivňují ceny takových kovových dílů, což neumožnilo dospět k závěru, pokud jde o přiměřenou úroveň takových částí, kterou by bylo možné použít jako referenční hodnotu. Proto bylo tvrzení, že ceny placené za zpracované kovové díly v Unii naznačují, že cena zaplacená za tyto díly žadatelem je zkreslená, zamítnuto.
(35)
Výrobní odvětví Unie rovněž tvrdilo, že ceny oceli v ČLR jsou subvencované a všeobecně zkreslené a že tato skutečnost je již sama o sobě dostačující k tomu, aby se ceny dále zpracovávaných kovových dílů v ČLR považovaly za zkreslené.
(36)
Podle judikatury Tribunálu platí, že se Komise sice může opírat o makroekonomické aspekty, jako např. zkreslení cen surovin na úrovni výrobního průmyslu/odvětví, ale rozhodnutí o zacházení jako v tržním hospodářství musí být učiněno samostatně pro každou společnost, tj. musí být posouzeno, zda ceny, které jednotlivé společnosti platí za své vstupy, odrážejí tržní hodnoty. (11) Kromě toho bylo rovněž objasněno, že Komise může srovnávat průměrné ceny na čínském domácím trhu surovin s průměrnými mezinárodními cenami s cílem určit, zda by měl být na tomto základě přiznán status tržního hospodářství. (12)
(37)
Jak je objasněno ve 24. bodě odůvodnění, zjistilo se, že zjištěná zkreslení cen na trhu s nezpracovanou ocelí v ČLR se nepřenášejí do cen zpracovaných kovových dílů, které platí žadatel. Tento přístup je v souladu s judikaturou, neboť posuzuje individuální situaci žadatele, a tvrzení výrobního odvětví Unie bylo proto v tomto ohledu zamítnuto.
(38)
Výrobní odvětví Unie nakonec tvrdilo, že přidělení individuálního antidumpingového rozpětí žadateli by představovalo vysoké riziko obcházení, neboť žadatel již zakoupil ruční paletové vozíky od jiného dodavatele v ČLR a zpětně je vyvezl do Unie.
(39)
Tvrzení o zvýšeném riziku obcházení nebylo podloženo žádnými důkazy. Především se zjistilo, že žadatel není propojený s dotčeným dodavatelem ani s žádným jiným dodavatelem v ČLR. Šetření tedy v tomto konkrétním případě nepotvrdilo zvýšené riziko obcházení. Riziko obcházení samo o sobě navíc v důsledku nepředstavuje kritérium uvedené v čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení, a není proto relevantní pro určení toho, zda společnost splňuje podmínky pro přiznání statusu tržního hospodářství. Toto tvrzení bylo tedy odmítnuto.
(40)
Po zveřejnění těchto skutečností výrobní odvětví Unie znovu zopakovalo svá tvrzení, že ceny oceli stanovené na základě veřejně dostupných informací nejsou vhodným základem pro srovnání, protože ceny placené menšími hospodářskými subjekty na trhu s ocelí byly vyšší než mezinárodní referenční ceny a rovněž vyšší než ceny účtované těmto společnostem, které byly předmětem šetření v rámci prozatímního přezkumu uvedeného výše ve 24. bodě odůvodnění. Výrobní odvětví Unie rovněž tvrdilo, že srovnání cen provedené Komisí uvedené ve 24. bodě odůvodnění řádně nezohlednilo náklady na zpracování kovových dílů.
(41)
Tvrzení výrobního odvětví Unie však nebyla podložena žádnými dalšími důkazy. Proto se dospělo k závěru, že tyto připomínky byly pouze zopakováním dřívějších argumentů, které již byly řešeny a zamítnuty výše v 32. až 37. bodě odůvodnění.
2.3. Dumping
Běžná hodnota
(42)
Komise nejprve zkoumala, zda byl celkový objem žadatelova domácího prodeje obdobného výrobku nezávislým odběratelům na domácím trhu reprezentativní, tj. zda celkový objem tohoto prodeje představoval alespoň 5 % jeho celkového objemu prodeje na vývoz dotčeného výrobku do Unie během přezkumu v rámci období šetření v souladu s čl. 2 odst. 2 základního nařízení. Komise zjistila, že celkový prodej obdobného výrobku na domácím trhu nebyl reprezentativní, neboť nedosahoval výše 5 %.
(43)
Vzhledem k tomu, že nebyl k dispozici žádný reprezentativní objem domácího prodeje, vypočítala Komise běžnou hodnotu v souladu s čl. 2 odst. 3 a 6 základního nařízení.
(44)
Běžná hodnota byla vypočítána tak, že se k průměrným výrobním nákladům během přezkumu v rámci období šetření, které byly v případě potřeby upraveny, připočítaly vážené průměrné prodejní, správní a režijní náklady a vážený průměr zisku dosaženého žadatelem při domácím prodeji obdobného výrobku v běžném obchodním styku během přezkumu v rámci období šetření.
Vývozní cena
(45)
Žadatel vyvážel nejen ruční paletové vozíky, ale také jejich základní díly (hydrauliku), které jsou rovněž dotčeným výrobkem. Vývoz hydrauliky dosahoval během přezkumu v rámci období šetření relativně nízké hodnoty a objemu. Společnost ve spojení navíc hydrauliku znovu neprodávala nezávislým odběratelům v Unii. Místo toho hydrauliku využívala společnost ve spojení v Unii výlučně pro výrobu ručních paletových vozíků a hotový výrobek (ruční paletové vozíky) následně prodávala na trhu Unie. V důsledku toho v případě hydrauliky neexistovala cena pro další prodej. Navíc vzhledem k tomu, že se tento přezkum týká pouze jedné společnosti, nebyly k dispozici jiné údaje, na jejichž základě by bylo možné cenu dalšího prodeje hydrauliky spolehlivě stanovit. S ohledem na to u hydrauliky žádná vývozní cena stanovena nebyla. Po dohodě s žadatelem byla vývozní cena stanovená pro ruční paletové vozíky považována za reprezentativní i pro základní díly, a tímto způsobem použita.
(46)
Vývozní prodej probíhal prostřednictvím dovozce ve spojení v Unii, který dále prodával výrobek nezávislým odběratelům v Unii. Vývozní cena tak byla stanovena podle čl. 2 odst. 9 základního nařízení na základě ceny, za kterou se dovážený výrobek poprvé znovu prodával nezávislým odběratelům v Unii, od níž se odečetly veškeré náklady vzniklé mezi dovozem a dalším prodejem, jakož i přiměřené ziskové rozpětí. Byly použity skutečné prodejní, správní a režijní náklady dovozce ve spojení. Pokud jde o přiměřené ziskové rozpětí, bylo vzhledem k absenci jakýchkoli dalších informací použito odhadované ziskové rozpětí ve výši 5 %.
(47)
Po zveřejnění žadatel vznesl námitky vůči úrovni prodejních, správních a režijních nákladů týkajících se prodeje dotčeného výrobku stanovené během období šetření a tvrdil, že vyšší náklady vzniklé při prodeji jiných výrobků by se neměly připisovat k dotčenému výrobku. Toto tvrzení je v rozporu s ověřenými údaji. Žadatel také nebyl schopen poskytnout alternativní rozdělení nákladů, ani žádné důkazy, které by podporovaly jeho tvrzení, které proto bylo zamítnuto.
(48)
Po zveřejnění těchto skutečností žadatel uvedl, že navzdory vztahu mezi vývozcem a dovozcem ve spojení v Unii byly vývozní ceny v souladu se zásadou tržního odstupu a neměly by být považovány za nespolehlivé. Žadatel se proto domníval, že vývozní cena by měla být stanovena v souladu s čl. 2 odst. 8 základního nařízení jako cena zaplacená dovozcem ve spojení.
(49)
Důkazy předložené žadatelem neumožňují podpořit tvrzení, že uvedená cena byla stanovena v souladu se zásadou tržního odstupu. Transferová cena mezi společnostmi ve spojení tudíž nebyla na takové úrovni, aby dovozce ve spojení mohl v rámci Unie dosáhnout přiměřeného zisku. Komise proto dospěla k závěru, že vnitřní transferová cena neodráží přiměřenou tržní hodnotu dotčeného výrobku, a toto tvrzení bylo zamítnuto.
(50)
Žadatel po zveřejnění informací rovněž argumentoval alternativním tvrzením, že zaplacené antidumpingové clo bylo náležitě zohledněno v cenách dalšího prodeje a v následných prodejních cenách v Unii, a proto by se v souladu s čl. 11 odst. 10 základního nařízení při vytváření vývozní ceny neměla odečítat suma odpovídající zaplacenému antidumpingovému clu.
(51)
Důkazy, které žadatel poskytl, však nemohly prokázat, že bylo antidumpingové clo řádně zohledněno v cenách dalšího prodeje a v následných kupních cenách v Unii. Z důkazů vyplývá jen velmi malý nárůst, k němuž navíc došlo až po období šetření. Toto tvrzení bylo proto zamítnuto.
Srovnání
(52)
Běžná hodnota a vývozní cena byly srovnány na základě ceny ze závodu. Pro zajištění spravedlivého srovnání byly podle čl. 2 odst. 10 základního nařízení provedeny náležité úpravy rozdílů ovlivňujících srovnatelnost cen. Na tomto základě byly provedeny úpravy v případě nákladů na balení, přepravu, dovozní poplatky, včetně cel (4 %) a antidumpingových cel (46,7 % a 70,8 %, uloženo prováděcím nařízením Rady (EU) č. 1008/2011 ve znění prováděcí nařízení Rady (EU) č. 372/2013) přímo u vývozní ceny ve všech případech, kdy se prokázaly rozdíly, které ovlivňují srovnatelnost cen. Výše uvedené náklady na přepravu a balení jsou, v souladu s článkem 19 základního nařízení, považovány za důvěrné informace. Tyto informace však byly Komisí ověřeny a bylo shledáno, že se neodchylují od obvyklých úrovní.
(53)
Po zveřejnění informací žadatel požadoval úpravu na základě obchodní úrovně kvůli údajnému rozdílu mezi prodeji na domácím trhu a na vývozním trhu. Žadatel tvrdil, že prodeje na domácím trhu byly všechny určeny pro konečné uživatele, zatímco prodeje do Unie uskutečňoval s distributory nebo dovozci. Žadatel uvedl, že by se měla provést zvláštní úprava podle čl. 2 odst. 10 písm. d) bodu ii) základního nařízení.
(54)
Žadatel nepředložil žádné nové nebo dodatečné informace na podporu svého tvrzení. Na základě informací shromážděných a ověřených během šetření nebylo možné zjistit, zda slevy distributorům a dovozcům souvisely s rozdílem v prodejních funkcích. Proto nemohlo být prokázáno, že údajný rozdíl v úrovni obchodování ovlivnil prodejní ceny a srovnatelnost cen. Tvrzení žadatele proto bylo zamítnuto.
Dumpingové rozpětí
(55)
V souladu s čl. 2 odst. 11 a 12 základního nařízení bylo dumpingové rozpětí stanoveno na základě srovnání vážené průměrné běžné hodnoty s váženou průměrnou vývozní cenou stanovenou výše uvedeným způsobem.
(56)
Srovnání prokázalo existenci dumpingu na úrovni 54,1 %, vyjádřené jako procentní podíl z ceny CIF (náklady, pojištění a přepravné) na ceny s dodáním na hranice Unie před proclením.
3. ZMĚNA OPATŘENÍ, KTERÁ JSOU PŘEDMĚTEM PŘEZKUMU
(57)
Zjištěné dumpingové rozpětí je nižší než celostátní sazba určená k odstranění újmy, která byla pro ČLR stanovena při původním šetření, jak je uvedeno v 1. bodě odůvodnění výše. Na dovoz ručních paletových vozíků a jejich základních dílů vyráběných společností Ningbo Logitrans Handling Equipment Co., Ltd. by proto mělo být uloženo clo na základě dumpingového rozpětí a prováděcí nařízení Rady (EU) č. 372/2013 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
4. CELNÍ EVIDENCE
(58)
Vzhledem k výše uvedeným zjištěním se antidumpingové clo, jak je stanoveno, by mělo být vybíráno zpětně z dovozu dotčeného výrobku, který byl zaevidován podle článku 3 nařízení (EU) č. 32/2014.
5. OZNÁMENÍ A DOBA TRVÁNÍ OPATŘENÍ
(59)
Dotčené strany byly informovány o základních skutečnostech a úvahách, na jejichž základě se zamýšlí uložit na dovoz ručních paletových vozíků a jejich základních dílů od žadatele změněné konečné antidumpingové clo a zpětně vybrat toto clo z dovozu, který byl předmětem celní evidence. Jejich námitky byly zváženy a v odůvodněných případech vzaty v úvahu.
(60)
Tento přezkum nemá vliv na datum, kdy opatření uložená prováděcím nařízením Rady (EU) č. 1008/2011 ve znění prováděcího nařízení Rady (EU) č. 372/2013 pozbudou platnosti na základě čl. 11 odst. 2 základního nařízení.
(61)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem výboru zřízeného čl. 15 odst. 1 základního nařízení,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. V článku 1 prováděcí nařízení Rady (EU) č. 372/2013, kterým se nahrazuje čl. 1 odst. 2 prováděcí nařízení Rady (EU) č. 1008/2011, se v tabulce týkající se Čínské lidové republiky doplňuje toto:
Společnost
Celní sazba
(%)
Doplňkový kód TARIC
Ningbo Logitrans Handling Equipment Co., Ltd
54,1 %
A070
2. Uložené clo se rovněž vybere zpětně z dovozu dotčeného výrobku, který byl evidován podle článku 3 nařízení (EU) č. 32/2014.
Celní orgány se vyzývají, aby ukončily celní evidenci dovozu dotčeného výrobku vyráběného společností Ningbo Logitrans Handling Equipment Co., Ltd.
3. Není-li stanoveno jinak, použijí se platné celní předpisy.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 4. září 2014.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 946/2014
z dnia 4 września 2014 r.
zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1008/2011 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz ręcznych wózków paletowych oraz ich zasadniczych części pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu pod kątem nowego eksportera, zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 11 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. PROCEDURA
1.1. Wcześniejsze dochodzenia oraz obowiązujące środki antydumpingowe
(1)
W lipcu 2005 r., rozporządzeniem (WE) nr 1174/2005 (2), Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz ręcznych wózków paletowych oraz ich zasadniczych części pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”). Środki przyjęły formę cła antydumpingowego ad valorem na poziomie od 7,6 % do 46,7 %.
(2)
W lipcu 2008 r., w następstwie przeglądu okresowego dotyczącego zakresu produktu, Rada uściśliła w rozporządzeniu (WE) nr 684/2008 (3) zakres produktu na potrzeby pierwotnego dochodzenia.
(3)
W czerwcu 2009 r., w następstwie dochodzenia w sprawie obejścia środków, rozporządzeniem (WE) nr 499/2009 (4) Rada rozszerzyła ostateczne cło antydumpingowe mające zastosowanie do „wszystkich innych przedsiębiorstw” nałożone rozporządzeniem (WE) nr 1174/2005 na ręczne wózki paletowe i ich zasadnicze części wysyłane z Tajlandii, niezależnie od tego, czy są one zgłaszane jako pochodzące z Tajlandii, czy też nie.
(4)
W październiku 2011, w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1008/2011 (5) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz ręcznych wózków paletowych oraz ich zasadniczych części pochodzących z ChRL. Rozszerzone cło antydumpingowe, o którym mowa w motywie 3 powyżej, zostało także utrzymane na mocy rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1008/2011.
(5)
Obecnie obowiązujące środki to cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1008/2011 w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 („dochodzenie w ramach przeglądu wygaśnięcia”), zmienionym rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 372/2013 (6) w następstwie przeglądu okresowego na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego („dochodzenie w ramach przeglądu okresowego”). Stawka celna na przywóz do Unii ręcznych wózków paletowych oraz ich zasadniczych części pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („państwo, którego dotyczy postępowanie” lub „ChRL”) wynosi obecnie 70,8 %. Środki te mają również zastosowanie do przywozu ręcznych wózków paletowych oraz ich zasadniczych części wysyłanych z Tajlandii, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Tajlandii, zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Rady (WE) nr 499/2009 w następstwie dochodzenia w sprawie obejścia środków na podstawie art. 13 rozporządzenia podstawowego.
1.2. Wniosek o dokonanie przeglądu
(6)
Komisja Europejska („Komisja”) otrzymała wniosek o dokonanie przeglądu pod kątem nowego eksportera na podstawie art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Wniosek został złożony w dniu 3 maja 2013 r. przez Ningbo Logitrans Handling Equipment Co., Ltd. („wnioskodawca”), producenta eksportującego ręcznych wózków paletowych oraz ich zasadniczych części w ChRL.
(7)
Wnioskodawca stwierdził, że działa w warunkach gospodarki rynkowej w rozumieniu art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego.
(8)
Twierdził również, że nie dokonywał wywozu ręcznych wózków paletowych ani ich zasadniczych części do Unii w okresie objętym dochodzeniem, na podstawie którego wprowadzono środki antydumpingowe, czyli w okresie od dnia 1 kwietnia 2003 r. do dnia 31 marca 2004 r. („okres objęty pierwotnym dochodzeniem”). Twierdził, że nie dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem również w późniejszym okresie objętym dochodzeniem w ramach przeglądu okresowego, tj. od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2011 r.
(9)
Ponadto wnioskodawca twierdził, że nie jest powiązany z żadnym z producentów eksportujących ręcznych wózków paletowych oraz ich zasadniczych części, które podlegają wyżej wymienionym środkom antydumpingowym.
(10)
Twierdził również, że rozpoczął wywóz ręcznych wózków paletowych oraz ich zasadniczych części do Unii po upływie okresu objętego pierwotnym dochodzeniem i późniejszego okresu objętego dochodzeniem w ramach przeglądu okresowego.
1.3. Wszczęcie przeglądu pod kątem nowego eksportera
(11)
Komisja zbadała dowody prima facie dostarczone przez wnioskodawcę i uznała je za wystarczające do uzasadnienia wszczęcia przeglądu zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Po konsultacji z Komitetem Doradczym oraz po umożliwieniu zainteresowanym podmiotom przemysłu unijnego przedłożenia uwag, rozporządzeniem Komisji (UE) nr 32/2014 (7) Komisja wszczęła przegląd zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
(12)
Artykułem 2 rozporządzenia (UE) nr 32/2014 uchylono cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1008/2011 zmienionym rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 372/2013 w odniesieniu do przywozu ręcznych wózków paletowych oraz ich zasadniczych części produkowanych i sprzedawanych na wywóz do Unii przez wnioskodawcę. Równocześnie w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 32/2014 zobowiązano organy celne do podjęcia odpowiednich kroków w celu rejestrowania tego przywozu.
(13)
W rozporządzeniu (UE) nr 32/2014 określono, że w wypadku ustalenia, że wnioskodawca spełnia wymagania pozwalające na objęcie go indywidualną stawką cła, konieczna może się okazać zmiana stawki cła stosowanej dotąd na podstawie art. 1 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1008/2011 zmienionego rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 372/2013.
1.4. Produkt objęty postępowaniem
(14)
Produktem objętym postępowaniem są ręczne wózki paletowe oraz ich zasadnicze części, tj. podwozia i systemy hydrauliczne, obecnie objęte kodami CN ex 8427 90 00 (kody TARIC 8427900011 i 8427900019) i ex 8431 20 00 (kody TARIC 8431200011 i 8431200019), pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej.
1.5. Zainteresowane strony
(15)
Komisja oficjalnie powiadomiła o wszczęciu przeglądu przemysł unijny, wnioskodawcę oraz przedstawicieli państwa wywozu. Zainteresowanym stronom umożliwiono wyrażenie opinii na piśmie i ustnie.
(16)
Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje, które uznała za niezbędne do określenia statusu nowego eksportera i warunków gospodarki rynkowej oraz stwierdzenia dumpingu. Komisja przesłała wnioskodawcy i jego przedsiębiorstwom powiązanym formularz wniosku o traktowanie na zasadach rynkowych wraz z kwestionariuszem i otrzymała odpowiedź w wyznaczonym terminie. Wizyty weryfikacyjne odbyły się w lokalach wnioskodawcy i jego przedsiębiorstwa powiązanego w Danii - Logitrans A/S.
1.6. Okres objęty dochodzeniem przeglądowym
(17)
Dochodzenie przeglądowe dotyczące ustalenia dumpingu objęło okres od dnia 1 lipca 2012 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym”).
2. DOCHODZENIE
2.1. Kwalifikacja nowego eksportera
(18)
W toku dochodzenia potwierdzono, że wnioskodawca nie dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem, tj. od dnia 1 kwietnia 2003 r. do dnia 31 marca 2004 r., ani w późniejszym okresie objętym dochodzeniem w ramach przeglądu okresowego, tj. od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2011 r., oraz że rozpoczął wywóz do Unii po upływie tych okresów.
(19)
Ponadto wnioskodawca był w stanie wykazać, że nie ma żadnych bezpośrednich ani pośrednich powiązań z żadnym z chińskich producentów eksportujących podlegających środkom antydumpingowym obowiązującym w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem.
(20)
Potwierdza się zatem, że wnioskodawcę należy uznać za nowego eksportera zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, w związku z czym należy ustalić dla niego indywidualny margines dumpingu.
2.2. Traktowanie na zasadach rynkowych („MET”)
(21)
Na podstawie art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego Komisja ustala wartość normalną zgodnie z art. 2 ust. 1-6 tego rozporządzenia w odniesieniu do producentów eksportujących w ChRL, którzy spełniają kryteria zawarte w art. 2 ust. 7 lit. c) tego rozporządzenia i którym w związku z tym można było przyznać MET.
(22)
Wnioskodawca jest przedsiębiorstwem prywatnym, a wszystkie jego udziały są w posiadaniu spółki, której bezpośrednimi udziałowcami są spółki w Unii Europejskiej. Bieżące decyzje gospodarcze podejmowane są przez dyrektora wykonawczego, który jest obywatelem Unii Europejskiej, a także członkiem zarządu. Główne decyzje gospodarcze są podejmowane przez zgromadzenie udziałowców. W podejmowaniu decyzji nie brał udziału żaden urzędnik państwowy, a organy państwowe ChRL nie ingerowały w nie w żaden inny sposób.
(23)
Ponadto głównym nakładem w produkcji ręcznych wózków paletowych i ich zasadniczych części były w przypadku wnioskodawcy półobrobione części metalowe ze stali węglowej walcowanej na gorąco, nabywane od różnych dostawców w ChRL, tj. stal węglowa walcowana na gorąco przetworzona już na części.
(24)
Na podstawie publicznie dostępnych informacji (8) ustalono, że ceny przetworzonych części metalowych płacone przez wnioskodawcę były wystarczająco wysokie, aby odzwierciedlić ceny stali na rynku międzynarodowym i wartość dodaną przetwarzania stali walcowanej na gorąco na półobrobione części metalowe. W związku z tym nie stwierdzono w tym przypadku, aby zniekształcenie cen stali nieprzetworzonej w ChRL, stwierdzone w dochodzeniu w ramach przeglądu okresowego (9), zostało przeniesione na ceny przetworzonych części metalowych płacone przez wnioskodawcę.
(25)
Na podstawie powyższego stwierdzono zatem, że wnioskodawca wykazał, że spełnia kryterium 1 określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego.
(26)
Przedsiębiorstwo to posiadało jeden pełny zestaw podstawowej dokumentacji księgowej, która była niezależnie kontrolowana zgodnie z międzynarodowymi standardami rachunkowości i była stosowana do wszystkich celów. Stwierdzono zatem, że wnioskodawca wykazał, że spełnia kryterium 2 określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego.
(27)
Wnioskodawca nie otrzymywał żadnych pożyczek od chińskich instytucji finansowych ani też pożyczek, które nie byłyby udzielane na warunkach rynkowych pod względem zabezpieczenia, oprocentowania i innych warunków. Nic nie wskazywało na jakiekolwiek inne zniekształcenia lub korzyści związane z lokalizacją lub obiektami, ani też jakąkolwiek inną ingerencję państwa w funkcjonowanie przedsiębiorstwa wnioskodawcy. Nie zostało ono również uznane za przedsiębiorstwo zaawansowanych technologii, co umożliwiłoby mu uzyskiwanie korzyści w postaci pomocy państwa. Stwierdzono zatem, że wnioskodawca wykazał, że spełnia kryterium 3 określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego.
(28)
Ustalono również, że wnioskodawca podlega odpowiednim przepisom ustawowym dotyczącym upadłości i własności ChRL, które gwarantują pewność i stabilność prawną działania przedsiębiorstw. Nic nie wskazywało na to, aby przepisy te nie były stosowane lub wdrażane w odniesieniu do wnioskodawcy. Stwierdzono zatem, że wnioskodawca wykazał, że spełnia kryterium 4 określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego.
(29)
Dochodzenie nie wykazało wreszcie żadnych ograniczeń w zakresie stosowania i przeliczania waluty obcej. Transakcje walutowe wnioskodawcy dokonywane były według kursów rynkowych. Przedsiębiorstwo było w stanie swobodnie dysponować swoimi środkami finansowymi. Stwierdzono zatem, że wnioskodawca wykazał, że spełnia kryterium 5 określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego.
(30)
Na podstawie powyższych ustaleń stwierdzono, że wnioskodawca może otrzymać MET, przez co wartość normalna w odniesieniu do niego będzie ustalana zgodnie z art. 2 ust. 1-6 rozporządzenia podstawowego.
(31)
Komisja ujawniła wyniki analizy MET wnioskodawcy, władzom ChRL i przemysłowi unijnemu oraz umożliwiła im przedstawienie uwag.
(32)
Przedstawiciele przemysłu unijnego twierdzili, że publicznie dostępne informacje o międzynarodowych cenach stali (zob. motyw 24 powyżej) nie stanowią właściwej podstawy dla porównania, ponieważ ceny płacone przez mniejsze podmioty na rynku stali są o co najmniej 20 % wyższe od międzynarodowych cen referencyjnych. Przemysł unijny utrzymywał ponadto, że cena płacona za przetworzone części metalowe wykorzystywane w produkcji ręcznych wózków paletowych w Unii jest znacznie wyższa od cen płaconych przez wnioskodawcę, co samo w sobie wskazuje, że cena płacona przez wnioskodawcę za takie części jest zniekształcona.
(33)
Międzynarodowe ceny referencyjne zostały również wykorzystane jako podstawa do porównania w dochodzeniu w ramach przeglądu okresowego; wówczas nie zastosowano żadnych korekt tych cen (10). W istocie ponieważ wszelka nadwyżka w stosunku do międzynarodowych cen referencyjnych zależy od poszczególnych czynników specyficznych dla każdego podmiotu gospodarczego na rynku, brak jest obiektywnej podstawy do wprowadzenia ogólnego dostosowania z tytułu domniemanej marży. Z tego też względu twierdzenie, że międzynarodowe ceny referencyjne powinny zostać dostosowane, zostało odrzucone.
(34)
Jeśli chodzi o cenę przetworzonych części metalowych wykorzystywanych w produkcji ręcznych wózków paletowych w Unii, z dowodów przedstawionych przez przemysł unijny nie wynikało, aby ich cena płacona przez wnioskodawcę była zniekształcona. Wynikało to z faktu, że - jak opisano w motywie 33 powyżej - wszelka nadwyżka w stosunku do międzynarodowych cen referencyjnych zależy od poszczególnych czynników specyficznych dla każdego podmiotu gospodarczego na rynku, toteż brak jest obiektywnej podstawy do wprowadzenia ogólnego dostosowania z tytułu domniemanej marży. Ponadto przedstawione dowody wykazały, że na ceny takich części metalowych wpływa, oprócz cen stali, wiele innych czynników, co uniemożliwia wyciągnięcie wniosków co do odpowiedniego poziomu cen takich części, który można by wykorzystać jako punkt odniesienia. W związku z tym argument, że na podstawie cen płaconych za przetworzone części metalowe w Unii należy uznać cenę takich części zapłaconą przez wnioskodawcę za zniekształconą, został odrzucony.
(35)
Przemysł unijny argumentował również, że ceny stali w ChRL są dotowane i ogólnie zniekształcone i że fakt ten sam w sobie jest wystarczający, by uznać, że ceny dalej przetwarzanych części metalowych w ChRL mogą również być zniekształcone.
(36)
Zgodnie z orzecznictwem Sądu, jakkolwiek Komisja może powoływać się na względy makroekonomiczne, jak np. zniekształcenia cen surowców na poziomie danej branży lub sektora, to decyzję w sprawie MET należy podejmować indywidualnie dla każdego przedsiębiorstwa na podstawie oceny, czy ceny płacone przez daną spółkę za jej wkład surowcowy odzwierciedlają wartości rynkowe (11). Wyjaśniono także, że Komisja może porównywać średnie krajowe ceny surowca w ChRL ze średnimi cenami międzynarodowymi w celu ustalenia, czy na tej podstawie należy przyznać MET (12).
(37)
Jak wyjaśniono w motywie 24, ustalono, że obserwowane zniekształcenia cen na rynku nieprzetworzonej stali w ChRL nie były przenoszone na ceny przetworzonych części metalowych płacone przez wnioskodawcę. Takie podejście jest zgodne z orzecznictwem, ponieważ bierze się pod uwagę indywidualną sytuację wnioskodawcy, dlatego też argument przemysłu unijnego w tym względzie został odrzucony.
(38)
Wreszcie przedstawiciele przemysłu unijnego twierdzili, że przyznanie indywidualnego marginesu antydumpingowego dla wnioskodawcy stwarzałoby wysokie ryzyko obejścia środków, ponieważ wnioskodawca już zakupywał ręczne wózki paletowe od innego dostawcy w ChRL i następnie wywoził je do Unii.
(39)
Stwierdzenie o zwiększonym ryzyku obejścia środków nie zostało poparte żadnymi dowodami. W szczególności stwierdzono, że wnioskodawca nie jest powiązany ze wspomnianym dostawcą ani z żadnym innym dostawcą w ChRL. W toku dochodzenia nie potwierdzono zatem zwiększonego ryzyka obejścia środków w tym konkretnym przypadku. Ponadto ryzyko obejścia środków samo w sobie nie jest wymienione jako kryterium w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego i w związku z tym nie jest istotne przy ustalaniu, czy przedsiębiorstwo kwalifikuje się do przyznania MET. Argument ten został zatem odrzucony.
(40)
Po ujawnieniu ustaleń przedstawiciele przemysłu unijnego powtórzyli swoje argumenty mówiące, że publicznie dostępne informacje o międzynarodowych cenach stali nie stanowią właściwej podstawy dla porównania, ponieważ ceny płacone przez mniejsze podmioty na rynku stali są wyższe od międzynarodowych cen referencyjnych, a także od cen płaconych przez przedsiębiorstwa, które były przedmiotem dochodzenia w ramach przeglądu okresowego, o którym mowa w motywie 24 powyżej. Przemysł unijny twierdził również, że w dokonanym przez Komisję porównaniu cen, o którym mowa w motywie 24, nie uwzględniono należycie kosztu przetwarzania części metalowych.
(41)
Argumenty przedstawione przez przemysł unijny nie zostały jednak poparte żadnymi nowymi dowodami. Uznano zatem, że stanowiły one jedynie powtórzenie wcześniej przedstawionych argumentów, do których odniesiono się już w motywach 32-37, powyżej, i zostały one odrzucone.
2.3. Dumping
Wartość normalna
(42)
Komisja zbadała w pierwszej kolejności, czy wielkość całkowitej dokonywanej przez wnioskodawcę sprzedaży produktu podobnego niezależnym klientom na rynku krajowym była reprezentatywna, tj. czy całkowita wielkość takiej sprzedaży wynosiła co najmniej 5 % całkowitej wielkości sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem do Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Komisja ustaliła, że całkowita wielkość sprzedaży produktu podobnego na rynku krajowym nie była reprezentatywna, ponieważ była poniżej progu 5 %.
(43)
Ponieważ wielkość sprzedaży krajowej nie była reprezentatywna, Komisja skonstruowała wartość normalną zgodnie z art. 2 ust. 3 i 6 rozporządzenia podstawowego.
(44)
Wartość normalną skonstruowano poprzez dodanie do średniego kosztu produkcji w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym średnich ważonych poniesionych kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych („SG&A”) i średniego ważonego zysku uzyskanego przez wnioskodawcę ze sprzedaży krajowej produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym w okresie objętym dochodzeniem.
Cena eksportowa
(45)
Wnioskodawca prowadził wywóz ręcznych wózków paletowych, ale również ich zasadniczych części (systemów hydraulicznych), które również stanowią produkt objęty postępowaniem. Wartość i wielkość wywozu mechanizmów hydraulicznych w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym była stosunkowo niewielka. Ponadto mechanizmy hydrauliczne nie były odsprzedawane niezależnym klientom przez przedsiębiorstwo powiązane w Unii. Były one wykorzystywane wyłącznie do produkcji ręcznych wózków paletowych przez przedsiębiorstwo powiązane w Unii, które następnie sprzedawało produkt końcowy (ręczne wózki paletowe) na rynku unijnym. W związku z powyższym nie istniała cena odsprzedaży mechanizmów hydraulicznych. Ponadto ponieważ obecny przegląd dotyczy tylko jednego przedsiębiorstwa, nie były dostępne inne dane, na podstawie których można byłoby racjonalnie ustalić ceny odsprzedaży mechanizmów hydraulicznych. W związku z tym nie ustalono ceny eksportowej mechanizmów hydraulicznych. W porozumieniu z wnioskodawcą uznano, że w odniesieniu do zasadniczych części reprezentatywna jest cena eksportowa ustalona dla ręcznych wózków paletowych i tę właśnie cenę wykorzystano.
(46)
Sprzedaży eksportowej dokonywano za pośrednictwem powiązanego importera w Unii, który odsprzedawał produkt niezależnym klientom w Unii. W związku z tym cenę eksportową ustalono zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego na podstawie ceny pierwszej odsprzedaży przywożonego produktu niezależnym nabywcom w Unii po odjęciu wszystkich kosztów poniesionych między przywozem a odsprzedażą (SG&A) oraz uzasadnionej marży zysku. Wykorzystano rzeczywiste koszty SG&A powiązanego importera. Jeśli chodzi o uzasadnioną marżę zysku, wobec braku innych dostępnych informacji zastosowano szacowaną marżę zysku w wysokości 5 %.
(47)
Po ujawnieniu ustaleń wnioskodawca zakwestionował ustalony w toku dochodzenia poziom kosztów SG&A związanych ze sprzedażą produktu objętego postępowaniem, twierdząc, że wyższe koszty poniesione przy sprzedaży innych produktów nie powinny być przypisywane do produktu objętego postępowaniem. Twierdzenie to przeczyło zweryfikowanym danym. Wnioskodawca nie był również w stanie przedstawić alternatywnej alokacji kosztów ani żadnych dowodów, które potwierdzałyby jego twierdzenie. Zostało ono zatem odrzucone.
(48)
Po ujawnieniu ustaleń wnioskodawca twierdził, że pomimo powiązania eksportera ze wspomnianym powiązanym importerem w Unii ceny eksportowe ustalane były na warunkach rynkowych i nie powinny były one zostać uznane za niewiarygodne. Wnioskodawca stwierdził w związku z tym, że cena eksportowa powinna zostać ustalona zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego jako cena płacona przez powiązanego importera.
(49)
Dowody dostarczone przez wnioskodawcę nie potwierdziły stwierdzenia, że cenę ustalano na warunkach rynkowych. W związku z tym cena transferowa pomiędzy powiązanymi przedsiębiorstwami nie była na takim poziomie, aby powiązany importer był w stanie osiągnąć rozsądny zysk w Unii. Komisja stwierdziła zatem, że wewnętrzna cena transferowa nie odzwierciedlała odpowiedniej wartości rynkowej produktu objętego postępowaniem. Powyższe stwierdzenie zostało zatem odrzucone.
(50)
Po ujawnieniu ustaleń wnioskodawca twierdził także, że zapłacone cła antydumpingowe były należycie odzwierciedlone w cenach odsprzedaży i cenach dalszej sprzedaży w Unii, a zatem przy konstruowaniu ceny eksportowej nie należało odliczać kwot zapłaconych ceł antydumpingowych zgodnie z art. 11 ust. 10 rozporządzenia podstawowego.
(51)
Dowody dostarczone przez wnioskodawcę nie wskazywały jednak na to, aby cła antydumpingowe były należycie odzwierciedlone w cenach odsprzedaży i cenach dalszej sprzedaży w Unii. Dowody wskazywały jedynie na bardzo niewielki wzrost, który i tak miał miejsce dopiero po okresie objętym dochodzeniem. W związku z powyższym argument ten został odrzucony.
Porównanie
(52)
Wartość normalną i cenę eksportową porównano na podstawie ceny ex-works. Aby zapewnić rzetelne porównanie, wzięto pod uwagę, w formie dostosowań, różnice wpływające na porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Na tej podstawie dokonano dostosowań z tytułu kosztów transportu i pakowania oraz opłat przywozowych, w tym należności celnych (4 %) i ceł antydumpingowych (46,7 % i 70,8 %, odpowiednio nałożonych rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1008/2011 i zmienionych rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 372/2013) bezpośrednio w odniesieniu do ceny eksportowej, we wszystkich przypadkach, w których wykazano różnice wpływające na porównywalność cen. Zgodnie z art. 19 rozporządzenia podstawowego wyżej wymienione koszty transportu i pakowania uznaje się za informacje poufne. Informacje te zostały jednak zweryfikowane przez Komisję i uznano, że poziom wspomnianych kosztów nie odbiega od normalnego.
(53)
Po ujawnieniu ustaleń wnioskodawca złożył wniosek o dostosowanie poziomu obrotu handlowego na podstawie rzekomej różnicy pomiędzy sprzedażą na rynku krajowym i na rynku eksportowym. Wnioskodawca twierdził, że cała sprzedaż na rynku krajowym dokonywana była na rzecz użytkowników końcowych, zaś w Unii była dokonywana na rzecz dystrybutorów lub importerów. Wnioskodawca twierdził, że należy dokonać specjalnego dostosowania zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. d) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego.
(54)
Wnioskodawca nie dostarczył żadnych nowych ani dodatkowych informacji na poparcie swojego wniosku. Na podstawie informacji zgromadzonych i zweryfikowanych podczas dochodzenia nie można było ustalić, że zniżki dla sprzedawców i importerów związane były z odmiennym celem sprzedaży. Nie można było zatem wykazać, że rzekoma różnica w poziomie handlu miała wpływ na ceny sprzedaży i porównywalność cen. Na tej podstawie wniosek został odrzucony.
Margines dumpingu
(55)
Zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego margines dumpingu został ustalony na podstawie porównania średniej ważonej wartości normalnej i średniej ważonej ceny eksportowej, jak określono powyżej.
(56)
Porównanie wykazało istnienie dumpingu na poziomie 54,1 %, wyrażonym jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem.
3. ZMIANA ŚRODKÓW PODDANYCH PRZEGLĄDOWI
(57)
Ustalony margines dumpingu był niższy od ogólnokrajowego poziomu usunięcia szkody ustalonego dla ChRL w pierwotnym dochodzeniu, o którym mowa w motywie 1 powyżej. Należy zatem nałożyć cło na podstawie marginesu dumpingu na przywóz ręcznych wózków paletowych oraz ich zasadniczych części produkowanych przez Ningbo Logitrans Handling Equipment Co., Ltd., a w związku z tym należy odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 372/2013.
4. REJESTRACJA
(58)
W świetle powyższych ustaleń wprowadzone cło antydumpingowe należy pobrać z mocą wsteczną od przywozu produktu objętego postępowaniem, który poddano obowiązkowi rejestracji zgodnie z art. 3 rozporządzenia (UE) nr 32/2014.
5. UJAWNIENIE INFORMACJI I OKRES OBOWIĄZYWANIA ŚRODKÓW
(59)
Zainteresowane strony poinformowano o zasadniczych faktach i okolicznościach, na podstawie których planowano nałożyć zmienione cło na dokonywany przez wnioskodawcę przywóz ręcznych wózków paletowych i ich zasadniczych części oraz pobrać to cło z mocą wsteczną od przywozu podlegającego rejestracji. Rozpatrzono i w stosownych przypadkach uwzględniono uwagi zainteresowanych stron.
(60)
Niniejszy przegląd nie ma wpływu na datę wygaśnięcia środków nałożonych rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1008/2011 zmienionym rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 372/2013, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
(61)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. W art. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 372/2013, który zastępuje art. 1 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1008/2011, do tabeli w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej dodaje się wiersz w brzmieniu:
Przedsiębiorstwo
Stawka cła
(%)
Dodatkowy kod TARIC
Ningbo Logitrans Handling Equipment Co., Ltd.
54,1 %
A070
2. Niniejszym nałożone cło pobiera się również z mocą wsteczną od przywozu produktu objętego postępowaniem, zarejestrowanego zgodnie z art. 3 rozporządzenia (UE) nr 32/2014.
Niniejszym zobowiązuje się organy celne do zaprzestania rejestracji przywozu produktu objętego postępowaniem wyprodukowanego przez Ningbo Logitrans Handling Equipment Co., Ltd.
3. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 4 września 2014 r.