PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 447/2014
ze dne 2. května 2014
o zvláštních prováděcích pravidlech k nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 231/2014 ze dne 11. března 2014, kterým se zřizuje nástroj předvstupní pomoci (NPP II)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 231/2014 ze dne 11. března 2014, kterým se zřizuje nástroj předvstupní pomoci (NPP II) (1), a zejména na článek 12 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 236/2014 (2) stanoví pravidla a postupy pro provádění pomoci, která jsou pro všech devět nástrojů vnější činnosti společná. Pro řešení zvláštních situací, zejména v oblasti nepřímého řízení, programů přeshraniční spolupráce financovaných v rámci oblasti politiky „regionální a územní spolupráce“ a programů rozvoje venkova financovaných z oblasti politiky „zemědělství a rozvoj venkova“, by měla být stanovena doplňková zvláštní pravidla.
(2)
Aby bylo zajištěno, že se předvstupní pomoc bude u všech příjemců uvedených v příloze I nařízení (EU) č. 231/2014 (dále jen „příjemci NPP II“) provádět stejným způsobem a že budou dodrženy zásady řádného finančního řízení, měli by Komise a příjemci NPP II uzavřít ujednání ve formě rámcových a odvětvových dohod, v nichž se stanoví zásady jejich spolupráce podle tohoto nařízení.
(3)
Komise by měla příjemce NPP II podporovat v jejich snaze rozvíjet kapacity v oblasti správy finančních prostředků Unie podle zásad a pravidel stanovených v právních předpisech Unie. Za tímto účelem by případně Komise měla úkoly související s plněním rozpočtu svěřit příjemcům NPP II.
(4)
Odpovědnost za programování a provádění pomoci z NPP II by měli mít v prvé řadě příjemci NPP II, kteří by měli zřídit požadované struktury a orgány a předložit Komisi žádost, aby jim byly úkoly související s plněním rozpočtu svěřeny.
(5)
Proto je třeba v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 966/2012 (3) a nařízením Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 1268/2012 (4) stanovit zvláštní pravidla pro svěření úkolů souvisejících s plněním rozpočtu příjemcům NPP II.
(6)
Podmínky, které musí přistupující země splňovat, jsou nezbytné pro zajištění celkové kvality řízení veřejných financí.
(7)
Je třeba vymezit zvláštní pravidla pro stanovení finančních oprav a postupy, které se vůči příjemcům NPP II použijí při provádění pomoci Unie v rámci nepřímého řízení.
(8)
Aby byla zajištěna účinnost, účelnost, soudržnost a koordinace provádění předvstupní finanční pomoci Unie podle nařízení (EU) č. 231/2014 (dále jen „pomoc z NPP II“), mělo by být nařízení (EU) č. 236/2014 doplněno podrobnými pravidly pro monitorování a hodnocení.
(9)
Za účelem dalšího podrobného vymezení požadavků na podávání zpráv, které musí příjemci NPP II splňovat, jsou zapotřebí zvláštní pravidla pro podávání zpráv.
(10)
Měla by být stanovena zvláštní pravidla týkající se transparentnosti a zviditelnění pomoci z NPP II s cílem účinně plnit požadavky vyplývající z nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 (5), nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012 a nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 1268/2012.
(11)
Pomoci z NPP II by se mělo využívat mimo jiné na podporu přeshraniční spolupráce mezi příjemci NPP II, jakož i mezi příjemci NPP II a členskými státy nebo zeměmi, na které se vztahuje evropský nástroj sousedství zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 232/2014 (6). Úlohy a povinnosti zúčastněných aktérů je třeba specifikovat s ohledem na různé situace, zejména pokud jde o přeshraniční spolupráci mezi příjemci NPP II a členskými státy.
(12)
Pomoc z NPP II v rámci programů rozvoje venkova v oblasti politiky „zemědělství a rozvoj venkova“ by měla podporovat postupné sladění s acquis v oblasti společné zemědělské politiky. Zvláštní pravidla jsou nutná pro financování operací podobného charakteru, jako jsou operace v rámci Evropského zemědělského fondu pro rozvoj venkova, prostřednictvím systémů řízení a kontroly, které se podobají odpovídajícím strukturám s podobnými funkcemi v členských státech.
(13)
S cílem zajistit včasné programování a provádění programů financovaných z NPP II 2014 by toto nařízení mělo vstoupit v platnost třetím dnem po jeho vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
(14)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro NPP II,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
HLAVA I
PŘEDMĚT A OBECNÝ RÁMEC PRO PROVÁDĚNÍ POMOCI Z NPP
KAPITOLA I
Předmět a definice
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví zvláštní pravidla, která zavádí jednotné podmínky pro provádění nařízení (EU) č. 231/2014 a prováděcí pravidla k nařízení (EU) č. 236/2014, pokud jde o metody provádění, finanční řízení, monitorování, hodnocení a podávání zpráv, transparentnost a zviditelnění pomoci z NPP II, jakož i zvláštní pravidla pro přeshraniční spolupráci v oblasti politiky „regionální a územní spolupráce“ a pomoc v rámci programů rozvoje venkova v oblasti politiky „zemědělství a rozvoj venkova“.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
a)
„příjemcem NPP II“ jeden z příjemců uvedených v příloze I nařízení (EU) č. 231/2014;
b)
„programem“ akční program, individuální, zvláštní nebo podpůrná opatření v souladu s články 2 a 3 nařízení (EU) č. 236/2014;
c)
„rámcovou dohodou“ ujednání uzavřené mezi Komisí a příjemcem NPP II, které se vztahuje na všechny oblasti politiky NPP II a které stanoví zásady finanční spolupráce mezi příjemcem NPP II a Komisí podle tohoto nařízení;
d)
„odvětvovou dohodou“ ujednání uzavřené mezi Komisí a příjemcem NPP II, které se vztahuje na určité oblasti politiky nebo určitý program NPP II a stanoví pravidla a postupy, které je třeba dodržovat a které nejsou obsaženy v rámcové dohodě nebo v dohodách o financování;
e)
„oblastí (oblastmi) politiky“ hlavní oblasti spolupráce, na které se podle čl. 3 odst. 1 nařízení (EU) č. 231/2014 zaměřují opatření financovaná z NPP II;
f)
„orgány“ veřejné subjekty nebo orgány příjemce NPP II nebo členského státu na celostátní, regionální nebo místní úrovni;
g)
„velkým projektem“ projekt skládající se z řady prací, činností nebo služeb, které jsou samy o sobě určeny ke splnění jasného a nedělitelného úkolu přesné hospodářské nebo technické povahy s jasně určenými cíli a u nichž celkové náklady přesahují náklady specifikované v rámcové dohodě;
h)
„zúčastněnými zeměmi“ samotní příjemci NPP II nebo příjemci NPP II spolu s členským(i) státem (státy) nebo zeměmi, na které se vztahuje evropský nástroj sousedství, jež se účastní víceletého programu přeshraniční spolupráce společně připraveného zúčastněnými zeměmi;
i)
„dohodou o financování“ roční nebo víceletá dohoda uzavřená mezi Komisí a příjemcem NPP II za účelem provádění finanční pomoci Unie prostřednictvím akce spadající do působnosti tohoto nařízení.
KAPITOLA II
Obecný rámec pro provádění pomoci z NPP II
Článek 3
Zásady financování z prostředků Unie
1. Pomoc z NPP II podporuje reformní úsilí příjemců NPP II, jak je uvedeno v článku 1 nařízení (EU) č. 231/2014. K financování zvláštních programů a samostatných akcí může být vyžadován finanční příspěvek jak od příjemce NPP II, tak od Unie.
2. Položka výdajů financovaná podle nařízení (EU) č. 231/2014 nesmí být financována z jiných prostředků v rámci rozpočtu Unie.
Článek 4
Zásada vlastní odpovědnosti
1. Odpovědnost za programování a provádění pomoci z NPP II má v prvé řadě příjemce NPP II.
2. Příjemce NPP II jmenuje národního koordinátora NPP, jenž je hlavním partnerem Komise v celém procesu poskytování pomoci z NPP: při strategickém plánování, koordinaci programování, monitorování provádění, hodnocení a podávání zpráv.
Národní koordinátor NPP:
a)
zajišťuje koordinaci v rámci správy příjemce NPP II a s ostatními dárci, jakož i úzké spojení mezi využitím pomoci z NPP II a obecným procesem přistoupení;
b)
koordinuje účast příjemců NPP II v příslušných programech územní spolupráce, zejména v programech přeshraniční spolupráce uvedených v čl. 27 písm. a) až c) a případně v programech nadnárodní nebo meziregionální spolupráce zavedených a prováděných podle nařízení (EU) č. 1299/2013. V případě potřeby může tímto úkolem koordinace pověřit koordinátora pro územní spolupráci nebo provozní strukturu;
c)
zajišťuje, aby byly cíle stanovené v akcích nebo programech navržených příjemci NPP II v souladu s cíli uvedenými ve strategickém dokumentu země a zohledňovaly příslušné makroregionální strategie a strategie pro přímořské oblasti;
d)
usiluje o to, aby správa příjemce NPP II učinila veškeré kroky nezbytné k usnadnění provádění souvisejících programů.
Národním koordinátorem NPP je vysoce postavený zástupce vlády nebo státní správy příjemce NPP II s odpovídající pravomocí.
3. Komise a příjemci NPP II zahájí dialog o řízení veřejných financí, aby vytvořili pevnější základ pro řízení předvstupní pomoci a národních fondů. Za tímto účelem Komise posoudí, do jaké míry správa příjemce NPP II dodržuje zásady otevřeného a řádného systému řízení veřejných financí. Pokud správa tyto požadavky splňuje jen částečně, příjemce NPP II a odpovědná schvalující osoba se dohodnou, jaká opatření je třeba přijmout k řešení zjištěných nedostatků.
Článek 5
Rámcové a odvětvové dohody
1. Komise a příjemce NPP II uzavřou rámcovou dohodu, v níž pro pomoc z NPP stanoví zvláštní ujednání pro řízení, kontrolu, dohled, monitorování, hodnocení, podávání zpráv a audit, na jejichž základě se příjemce NPP II zaváže k provedení příslušných požadavků regulačního rámce Unie do svého právního řádu. Rámcovou dohodu mohou doplňovat odvětvové dohody, v nichž se stanoví zvláštní ustanovení pro řízení a provádění pomoci z NPP II ve specifických oblastech politiky nebo specifických programech.
2. Pomoc z NPP II může být příjemci NPP II poskytnuta až poté, co rámcová dohoda uvedená v odstavci 1 vstoupila v platnost. Pokud se uzavírají odvětvové dohody, poskytuje se pomoc z NPP II pro příslušnou oblast politiky nebo příslušný program po vstupu jak rámcové dohody, tak příslušné odvětvové dohody v platnost.
3. Rámcová dohoda se vztahuje na všechny dohody o financování uvedené v článku 6. Případné odvětvové dohody se vztahují rovněž na všechny dohody o financování uzavřené v souvislosti s oblastí politiky nebo programem, na které se odvětvová dohoda vztahuje.
4. Rámcová dohoda a případně odvětvové dohody stanoví zejména podrobná ustanovení týkající se:
a)
struktur a orgánů potřebných pro řízení, kontrolu, dohled, monitorování, hodnocení, podávání zpráv a audit pomoci z NPP II, jakož i jejich úkoly a povinnosti;
b)
podmínek a požadavků na kontrolu při:
i)
zřizování požadovaných struktur a orgánů příjemcem NPP II, které jsou potřebné k tomu, aby mohl být v souvislosti s pomocí z NPP II pověřen úkoly souvisejícími s plněním rozpočtu,
ii)
monitorování, pozastavení nebo ukončení svěřených úkolů souvisejících s plněním rozpočtu;
c)
programování a provádění pomoci z NPP II a zejména ustanovení o intenzitě podpory, výši příspěvku Unie a způsobilosti;
d)
zadávání veřejných zakázek, udělování grantů a jiných zadávacích řízení podle čl. 1 odst. 2 a článků 8 a 10 nařízení (EU) č. 236/2014;
e)
pravidel týkajících se daní, cel a jiných poplatků podle článku 5 nařízení (EU) č. 236/2014;
f)
požadavků na platby, kontrolu a schvalování účetních závěrek a postupy pro uložení finančních oprav a zrušení závazků v případě nevyužitých finančních prostředků;
g)
ochrany finančních zájmů Unie, jak je uvedeno v článku 7 nařízení (EU) č. 236/2014, a ustanovení o oznamování podvodů a jiných nesrovnalostí;
h)
požadavků ohledně transparentnosti, zviditelnění, informací a zveřejňování.
Článek 6
Rozhodnutí o financování a dohody o financování
1. Rozhodnutí Komise, kterými se přijímají programy, splňují požadavky potřebné k rozhodnutím o financování podle čl. 84 odst. 3 nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012 a článku 94 nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 1268/2012.
2. Pokud se na základě těchto rozhodnutí přijímají víceleté akční programy s rozdělenými závazky pro oblasti politiky uvedené v čl. 3 písm. a) až c) nařízení (EU) č. 231/2014, programy případně obsahují orientační seznam velkých projektů. Komise přijme rozhodnutí o schválení finančního příspěvku na vybraný velký projekt.
3. V dohodách o financování se stanoví mimo jiné podmínky, za jakých je pomoc z NPP II řízena, včetně možných způsobů provádění, intenzity podpory, lhůt pro provedení, jakož i pravidel pro způsobilost výdajů. Pokud se programy přijímají v rámci nepřímého řízení ze strany příjemce NPP II, obsahuje dohoda o financování ustanovení požadovaná podle článku 40 nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 1268/2012.
4. Dohody o financování programů přeshraniční spolupráce podle hlavy VI kapitoly II mohou být podepsány rovněž členským státem, v němž má sídlo řídicí orgán příslušného programu. U programů přeshraniční spolupráce mohou podle hlavy VI kapitoly III všechny země účastnící se určitého programu podepsat jedinou dohodu o financování.
HLAVA II
NEPŘÍMÉ ŘÍZENÍ ZE STRANY PŘÍJEMCŮ NPP II
KAPITOLA I
Systémy řízení a kontroly
Článek 7
Struktury a orgány
1. Příjemce NPP II zřídí následující struktury a orgány potřebné pro řízení, kontrolu, dohled, monitorování, hodnocení, podávání zpráv a interní audit pomoci z NPP II:
a)
národní koordinátor NPP;
b)
vnitrostátní schvalující osoba;
c)
provozní struktury.
2. Vnitrostátní schvalující osoba zřídí řídicí strukturu sestávající z národního fondu a podpůrného úřadu pro vnitrostátní schvalující osobu.
3. Příjemce NPP II určí auditní orgán.
4. Příjemce NPP II zajistí vhodné rozdělení funkcí mezi struktury a orgány uvedené v odstavcích 1 až 3.
Článek 8
Úkoly a povinnosti národního koordinátora NPP
Kromě úkolů uvedených v čl. 4 odst. 2 přijímá národní koordinátor NPP opatření, aby byly cíle stanovené v akcích nebo programech, u kterých byly úkoly související s plněním rozpočtu svěřeny, během provádění pomoci z NPP II řádně plněny.
Článek 9
Úkoly a povinnosti vnitrostátní schvalující osoby
1. Vnitrostátní schvalující osoba nese celkovou odpovědnost za finanční řízení pomoci z NPP II u příjemce NPP II a odpovídá za zajišťování zákonnosti a řádnosti výdajů.
2. Vnitrostátní schvalující osobou je vysoce postavený zástupce vlády nebo státní správy příjemce NPP II s odpovídající pravomocí.
3. Vnitrostátní schvalující osoba je zejména odpovědná za:
a)
vedení účtů a finanční operace NPP II;
b)
účinné fungování systémů vnitřní kontroly při provádění pomoci z NPP II;
c)
zavádění účinných a přiměřených opatření proti podvodům při zohlednění zjištěných rizik;
d)
zahájení postupu podle článku 14.
4. Vnitrostátní schvalující osoba přijímá opatření v souvislosti se zprávami auditního orgánu uvedenými v článku 12 a předkládá Komisi výroční prohlášení řídicího subjektu. Výroční prohlášení řídicího subjektu se vypracovává pro každý program v podobě stanovené v rámcové dohodě a opírá se o dohled nad systémy vnitřní kontroly skutečně prováděný vnitrostátní schvalující osobou během celého rozpočtového roku.
Ke konci provádění programu předloží vnitrostátní schvalující osoba závěrečný výkaz výdajů.
Článek 10
Úkoly a povinnosti provozních struktur
1. Provozní struktury zřizuje příjemce NPP II za účelem provádění a řízení pomoci z NPP II.
2. Provozní struktura odpovídá za provádění, informace a zviditelnění, monitorování programů, podávání zpráv o těchto programech a v případě potřeby za jejich hodnocení v souladu se zásadou řádného finančního řízení a za zajišťování legality a správnosti výdajů, které vznikly při provádění programů, za něž odpovídá.
Článek 11
Úkoly a povinnosti řídicí struktury
1. Národní fond je v rámci ministerstva příjemce NPP II s centrální rozpočtovou pravomocí. Podporuje vnitrostátní schvalující osobu při plnění jejích úkolů, a to zejména úkolů uvedených v čl. 9 odst. 3 písm. a).
2. Podpůrný úřad vnitrostátní schvalující osoby podporuje vnitrostátní schvalující osobu při plnění jejích úkolů, a zejména úkolů uvedených v čl. 9 odst. 3 písm. b).
Článek 12
Úkoly a povinnosti auditního orgánu
1. V souladu s čl. 60 odst. 2 prvním pododstavcem písm. c) nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012 podléhají struktury a orgány uvedené v čl. 7 odst. 1 zřízené příjemcem NPP II a řídicí struktury uvedené v čl. 7 odst. 2 zřízené vnitrostátní schvalující osobou nezávislému externímu auditu prováděnému auditním orgánem podle čl. 7 odst. 3, který je na výše uvedených strukturách a orgánech nezávislý. Příjemce NPP II zajistí, aby vedoucí auditního orgánu měl řádné schopnosti, znalosti a zkušenosti v oblasti auditu.
2. Auditní orgán provádí audity systému (systémů) řízení a kontroly, akcí, transakcí a ročních účetních závěrek v souladu s mezinárodně uznávanými auditorskými standardy a na základě strategie auditu připravené na období tří let. Strategie auditu se každoročně aktualizuje.
3. Auditní orgán vypracuje výroční zprávu o auditorské činnosti a výroční výrok auditora vyjádřený v souladu s mezinárodně uznávanými auditorskými standardy.
4. Ke konci provádění programu auditní orgán vypracuje závěrečnou zprávu o auditorské činnosti a předloží výrok auditora k závěrečnému výkazu výdajů.
KAPITOLA II
Zvláštní ustanovení týkající se svěření úkolů souvisejících s plněním rozpočtu
Článek 13
Podmínky pro svěření úkolů souvisejících s plněním rozpočtu příjemci NPP II
1. Komise svěřuje úkoly související s plněním rozpočtu příjemci NPP II uzavřením dohody o financování v souladu s ustanoveními čl. 60 odst. 1 a 2, článku 61 a čl. 184 odst. 2 písm. b) nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012.
2. Příjemce NPP II zaručí úroveň ochrany finančních zájmů Unie rovnocennou úrovni ochrany vyžadované podle nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012 a nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 1268/2012 a zřídí nezbytné struktury pro zajištění účinného fungování systémů vnitřní kontroly.
3. Účinný systém vnitřní kontroly vytvářejí systémy řízení, kontroly, dohledu a auditu zřízené u příjemce NPP II a tento systém zahrnuje alespoň těchto pět oblastí:
a)
kontrolní prostředí;
b)
řízení rizik;
c)
kontrolní činnosti;
d)
poskytování informací a komunikace;
e)
monitorování.
Článek 14
Svěření úkolů souvisejících s plněním rozpočtu
1. Vnitrostátní schvalující osoba předkládá jménem příjemce NPP II Komisi žádost o svěření úkolů souvisejících s plněním rozpočtu v souladu s článkem 13.
2. Před předložením žádosti uvedené v odstavci 1 vnitrostátní schvalující osoba zajistí, aby řídicí struktura a příslušná provozní struktura (příslušné provozní struktury) splňovaly požadavky podle čl. 60 odst. 2 prvního pododstavce písm. a), b) a d) nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012 a čl. 13 odst. 3 tohoto nařízení.
3. Dříve než Komise svěří úkoly související s plněním rozpočtu v rámci pomoci z NPP II, přezkoumá žádost uvedenou v odstavci 1 a struktury a orgány zřízené podle článku 7 a za účelem hodnocení ex ante podle čl. 61 odst. 1 nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012 získá doklady o splnění požadavků stanovených v čl. 60 odst. 2 prvního pododstavce písm. a) až d) nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012 a v čl. 13 odst. 3 tohoto nařízení.
Při svěřování úkolů souvisejících s plněním rozpočtu v rámci pomoci z NPP II se Komise může opírat o hodnocení ex ante provedené v souvislosti s dřívější dohodou o financování s příjemcem NPP II nebo o hodnocení ex ante provedené v souvislosti se svěřením řídicích pravomocí, o němž bylo rozhodnuto podle nařízení Rady (ES) č. 1085/2006 (7). Komise požaduje dodatečné doklady, pokud v těchto hodnoceních nejsou zachyceny všechny požadavky.
4. Vnitrostátní schvalující osoba monitoruje, zda řídicí struktura a provozní struktura (struktury) průběžně plní požadavky uvedené v odstavci 2. V případě neplnění těchto požadavků vnitrostátní schvalující osoba neprodleně informuje Komisi a přijme veškerá vhodná ochranná opatření týkající se provedených plateb nebo podepsaných smluv.
5. Komise monitoruje dodržování souladu s čl. 60 odst. 2 a 3 nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012; není-li plnění požadavků zajištěno, může kdykoli přijmout vhodná nápravná opatření, včetně pozastavení nebo ukončení částí dohody o financování.
HLAVA III
FINANČNÍ ŘÍZENÍ
KAPITOLA I
Finanční příspěvek Unie
Článek 15
Způsobilost výdajů
1. Před uzavřením příslušné dohody o financování podle článku 13 nejsou podepsané smlouvy a jejich dodatky, vzniklé výdaje a platby provedené příjemcem NPP II způsobilé pro financování podle nařízení (EU) č. 231/2014.
2. V rámci nařízení (EU) č. 231/2014 nejsou způsobilé pro financování tyto výdaje:
a)
nákup pozemků a stávajících budov, kromě případů, kdy je tento nákup v rozhodnutí o financování řádně odůvodněn povahou operace;
b)
další výdaje uvedené v odvětvových dohodách nebo dohodách o financování.
KAPITOLA II
Pravidla týkající se nepřímého řízení ze strany příjemce NPP II
Článek 16
Oznamování podezření z podvodů a jiných nesrovnalostí
Příjemce NPP II neprodleně oznámí Komisi podezření z podvodů nebo jiné nesrovnalosti, které se staly předmětem prvotního odhalení ve správním nebo soudním řízení, a průběžně ji informuje o vývoji správních a právních řízení. Oznámení se podávají elektronicky pomocí modulu, který k tomuto účelu poskytla Komise.
Článek 17
Finanční opravy
1. Aby bylo zajištěno využívání finančních prostředků z NPP II v souladu s platnými pravidly, uplatňuje Komise mechanismy finančních oprav.
2. Finanční oprava může být provedena na základě:
a)
zjištění určité chyby, nesrovnalosti nebo podvodu;
b)
zjištění nedostatku v řídicích a kontrolních systémech příjemce NPP II.
3. Komise uplatňuje finanční opravy na základě zjištění neoprávněně vydaných částek a na základě finančního dopadu na rozpočet. Pokud tyto částky nelze zjistit přesně, aby mohly být provedeny jednotlivé opravy, může Komise použít paušální opravy nebo opravy na základě extrapolace závěrů.
4. Finanční opravy se případně provedou kompenzací.
5. Při rozhodování o výši opravy Komise zohlední povahu a závažnost určité chyby nebo nesrovnalosti a/nebo rozsah a finanční důsledky nedostatků zjištěných v systému řízení a kontroly daného programu.
HLAVA IV
MONITOROVÁNÍ, HODNOCENÍ A PODÁVÁNÍ ZPRÁV
KAPITOLA I
Monitorování
Článek 18
Monitorovací výbor NPP
1. Komise a příjemce NPP II zřídí nejpozději do šesti měsíců po vstupu první dohody o financování v platnost monitorovací výbor NPP.
2. Monitorovací výbor NPP zkoumá celkovou účinnost, účelnost, kvalitu, soudržnost, koordinaci a řádnost provádění všech opatření, pokud jde o plnění jejich cílů. Za tímto účelem případně vychází z informací poskytnutých odvětvovými monitorovacími výbory. Kdykoli je třeba, může doporučit nápravná opatření.
3. Monitorovací výbor NPP se skládá ze zástupců Komise, národního koordinátora NPP a dalších příslušných vnitrostátních orgánů a subjektů příjemce NPP II a případně mezinárodních organizací, včetně mezinárodních finančních institucí a dalších zúčastněných stran, jako je občanská společnost a soukromý sektor.
4. Zasedání monitorovacího výboru NPP společně řídí zástupce Komise a národní koordinátor NPP.
5. Monitorovací výbor NPP přijme svůj jednací řád.
6. Monitorovací výbor NPP se schází nejméně jednou ročně. Z iniciativy Komise nebo příjemce NPP II mohou být svolána ad hoc zasedání, zejména na tematickém základě.
Článek 19
Odvětvové monitorovací výbory
1. V rámci nepřímého řízení ze strany příjemců NPP II zřídí příjemci NPP II nejpozději do šesti měsíců po vstupu první dohody o financování v platnost podle oblasti politiky nebo podle programu odvětvové monitorovací výbory, které se vztahují k příslušné oblasti politiky nebo příslušnému programu. Pokud je to vhodné, mohou být odvětvové monitorovací výbory zřizovány ad hoc v rámci jiných metod provádění.
2. Každý odvětvový monitorovací výbor zkoumá účinnost, účelnost, kvalitu, soudržnost, koordinaci a řádnost provádění opatření v dané oblasti politiky nebo programu a jejich soulad s příslušnými odvětvovými strategiemi. Měří pokrok v souvislosti s dosahováním cílů opatření a jejich očekávaných výstupů, výsledků a dopadu pomocí ukazatelů ve vztahu k výchozí situaci, jakož i pokroku v souvislosti s finančním plněním. Odvětvový monitorovací výbor podává monitorovacímu výboru NPP zprávy a může navrhovat nápravná opatření, aby se zajistilo dosahování cílů opatření a zvýšila účinnost, účelnost, dopad a udržitelnost poskytované pomoci.
3. V odvětvovém monitorovacím výboru jsou zastoupeny příslušné vnitrostátní orgány a subjekty, další zúčastněné strany, jako jsou hospodářští, sociální a environmentální partneři a případně mezinárodní organizace, včetně mezinárodních finančních institucí a občanské společnosti. Práce výboru se účastní i Komise. Zasedáním odvětvového monitorovacího výboru předsedá vyšší zástupce příjemce NPP II. V závislosti na oblasti politiky nebo programu může Komise zasedáním výboru spolupředsedat.
4. Každý odvětvový monitorovací výbor přijme svůj jednací řád.
5. Odvětvový monitorovací výbor zasedá alespoň dvakrát ročně. Svolávána mohou být rovněž ad hoc zasedání.
Článek 20
Další monitorovací činnosti
V případě potřeby mohou být zřízeny další platformy pro monitorování. O jejich činnostech je informován monitorovací výbor NPP.
KAPITOLA II
Hodnocení
Článek 21
Zásady
1. Podle čl. 30 odst. 4 nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012 podléhá pomoc z NPP II hodnocením, jejichž cílem je zlepšení jejího významu, její soudržnosti, kvality, účinnosti, účelnosti, přidané hodnoty Unie, ucelenosti a synergie s příslušným politickým dialogem.
2. Hodnocení se mohou provádět na politické, strategické, tematické, odvětvové, programové a provozní úrovni, jakož i na úrovni země či regionu.
3. Výsledky hodnocení jsou zohledňovány monitorovacím výborem NPP a odvětvovými monitorovacími výbory.
Článek 22
Hodnocení prováděná příjemcem NPP II v rámci nepřímého řízení
1. Příjemce NPP II, jenž byl v rámci pomoci z NPP pověřen úkoly souvisejícími s plněním rozpočtu, odpovídá za provádění hodnocení programů, které řídí.
2. Příjemce NPP II vypracuje plán hodnocení s hodnotícími činnostmi, které hodlá uskutečnit v různých fázích provádění.
KAPITOLA III
Podávání zpráv
Článek 23
Výroční zprávy příjemců NPP II o provádění pomoci z NPP II v rámci nepřímého řízení
1. Do 15. února následujícího rozpočtového roku předloží příjemce NPP II Komisi v souladu s čl. 60 odst. 5 prvním pododstavcem písm. a) až c) nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012:
a)
výroční zprávu o plnění svěřených úkolů;
b)
výroční finanční výkazy nebo účetní závěrky na akruální bázi, jak jsou stanoveny v dohodě o financování, vypracované pro výdaje vynaložené při plnění svěřených úkolů;
c)
výroční prohlášení řídicího subjektu podle čl. 9 odst. 4;
d)
souhrn zpráv o auditu a kontrolách provedených řídicí strukturou, které představují spolehlivý základ prohlášení řídicího subjektu. Tento souhrn obsahuje rozbor povahy a rozsahu chyb a nedostatků zjištěných v systémech a přijatá či plánovaná nápravná opatření, jakož i opatření přijatá v návaznosti na zprávy předložené auditním orgánem.
2. Do 15. března následujícího rozpočtového roku předloží příjemce NPP II Komisi výrok auditora v souladu s čl. 60 odst. 5 nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012.
3. Na konci provádění jednotlivých programů předloží příjemce NPP II závěrečnou zprávu, která zahrnuje celé období provádění a může obsahovat poslední výroční zprávu.
4. V závislosti na opatření či programu, za něž odpovídá, může být od provozní struktury požadováno, aby vypracovala souhrnnou výroční zprávu, která by zahrnovala celý rozpočtový rok a kterou by národní koordinátor NPP po přezkoumání odpovědným odvětvovým monitorovacím výborem předložil Komisi.
HLAVA V
TRANSPARENTNOST A ZVIDITELNĚNÍ
Článek 24
Informace, zveřejňování a transparentnost
1. Každý aktér provádějící pomoc z NPP II podle čl. 58 odst. 1 písm. a) až c) nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012 splňuje požadavky ohledně informací, zveřejňování a transparentnosti podle čl. 35 odst. 2 nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012 a zajistí přiměřené zviditelnění akcí.
2. V případě nepřímého řízení příjemcem NPP II jsou za zveřejňování informací o příjemcích finančních prostředků Unie podle článků 21 a 22 nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 1268/2012 odpovědné provozní struktury. Provozní struktury zajistí, aby byl příjemce informován, že bude uveden ve zveřejněném seznamu příjemců. Veškeré osobní údaje obsažené v tomto seznamu se zpracovávají podle požadavků nařízení (ES) č. 45/2001.
3. Strategické dokumenty pro jednotlivé země nebo více zemí a veškeré jejich revize, jakož i programy, se pokud možno předkládají jako veřejné dokumenty přístupné široké veřejnosti a občanské společnosti.
Článek 25
Zviditelnění a komunikace
1. Komise a příjemce NPP II se dohodnou, že předloží důsledný plán komunikačních činností a že budou aktivně podporovat zveřejňování informací o pomoci z NPP II u příjemce NPP II.
2. Příjemce NPP II informuje o svých činnostech k zajištění zviditelnění a komunikace monitorovací výbor NPP a odvětvové monitorovací výbory.
HLAVA VI
PŘESHRANIČNÍ SPOLUPRÁCE
KAPITOLA I
Obecná ustanovení
Článek 26
Definice
1. Pro účely této hlavy se rozumí:
a)
„operací“ projekt, smlouva, opatření nebo skupina projektů, které byly vybrány společným monitorovacím výborem nebo veřejným zadavatelem dotyčného programu nebo z jeho pověření a které přispívají k dosažení cílů prioritní osy nebo prioritních os, k níž/k nimž se vztahují, pokud jde o programy přeshraniční spolupráce podle čl. 27 písm. a), nebo cílů tematické priority nebo tematických priorit, k níž/k nimž se vztahují, pokud jde o programy přeshraniční spolupráce podle čl. 27 písm. b) nebo c);
b)
„příjemcem“ veřejný nebo soukromý subjekt odpovědný za zahájení nebo za zahájení a provádění operací; v souvislosti s režimy státní podpory (jak je definováno v čl. 2 odst. 13 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1303/2013 (8)) se v případě programů přeshraniční spolupráce se zapojením členských států výrazem „příjemce“ rozumí subjekt, který dostává podporu.
2. Pojmy „výdaje z veřejných zdrojů“, „programování“, „dohoda o partnerství“ a „doklad“ se pro účely kapitol I a II této hlavy, pokud jde o programy přeshraniční spolupráce s členskými státy, použijí v souladu s definicemi podle článku 2 nařízení (EU) č. 1303/2013.
Článek 27
Forma pomoci
Pomoc se poskytuje v jedné z následujících forem přeshraniční spolupráce:
a)
přeshraniční spolupráce mezi jedním nebo několika členskými státy a jedním nebo několika příjemci NPP II podle kapitoly II;
b)
přeshraniční spolupráce mezi dvěma nebo několika příjemci NPP II podle kapitoly III;
c)
přeshraniční spolupráce mezi příjemci NPP II a zeměmi, na které se vztahuje evropský nástroj sousedství, podle kapitoly III.
Článek 28
Intenzita podpory a výše pomoci z NPP II
1. V rozhodnutí Komise o přijetí programu přeshraniční spolupráce se pro formy spolupráce uvedené v článku 27 stanoví míra spolufinancování a maximální výše pomoci z NPP II na základě:
a)
celkových způsobilých výdajů, včetně výdajů z veřejných a soukromých zdrojů; nebo
b)
způsobilých výdajů z veřejných zdrojů.
2. Pro programy přeshraniční spolupráce podle čl. 27 písm. a) nesmí být míra spolufinancování Unie na úrovni jednotlivých prioritních os programu přeshraniční spolupráce podle čl. 34 odst. 2 nižší než 20 % a nesmí překračovat 85 % způsobilých výdajů.
3. U programů přeshraniční spolupráce podle čl. 27 písm. b) a c) nesmí být míra spolufinancování Unie na úrovni jednotlivých tematických priorit nižší než 20 % a nesmí překračovat 85 % způsobilých výdajů. Pokud jde o technickou pomoc, činí míra spolufinancování 100 %.
Článek 29
Tematické priority a soustředění pomoci z NPP II
1. Tematické priority pomoci z NPP II jsou priority definované v příloze III nařízení (EU) č. 231/2014.
2. Pro každý program přeshraniční spolupráce se vyberou nejvýše 4 tematické priority.
Článek 30
Zeměpisné pokrytí
Seznam způsobilých regionů je zahrnut do příslušného programu přeshraniční spolupráce; způsobilé tedy jsou:
a)
u programů přeshraniční spolupráce podle čl. 27 písm. a) regiony úrovně 3 klasifikace územních statistických jednotek (NUTS) nebo, neexistuje-li klasifikace NUTS, srovnatelné oblasti podél pozemních hranic nebo podél námořních hranic, které jsou od sebe vzdáleny maximálně 150 kilometrů, aniž jsou dotčeny potenciální úpravy potřebné pro zajištění soudržnosti a kontinuity přeshraničních programů zřízených na programové období 2007-2013;
b)
u programů přeshraniční spolupráce podle čl. 27 písm. b) a c) se způsobilé regiony v případě potřeby stanoví v příslušných programech přeshraniční spolupráce.
Článek 31
Příprava, hodnocení, schvalování a úprava programů přeshraniční spolupráce
1. Tematické priority pro jednotlivé programy přeshraniční spolupráce určí zúčastněné země pro každou hranici nebo skupinu hranic na základě tematických priorit podle přílohy III nařízení (EU) č. 231/2014.
2. Komise zhodnotí soulad programů přeshraniční spolupráce s tímto nařízením, jejich skutečný přínos k vybraným tematickým prioritám podle přílohy III nařízení (EU) č. 231/2014 a také, pokud jde o zúčastněné členské státy, k příslušné dohodě o partnerství.
3. Komise vyjádří své připomínky do tří měsíců ode dne předložení programu přeshraniční spolupráce. Zúčastněné země poskytnou Komisi veškeré potřebné doplňující informace a případně návrh programu přeshraniční spolupráce přepracují.
4. Pokud Komise program přeshraniční spolupráce po jeho formálním předložení schválí, musí zajistit, aby byly všechny její připomínky přiměřeně zohledněny.
5. Žádosti o změnu programů přeshraniční spolupráce předložené zúčastněnými zeměmi musí být řádně odůvodněné a zejména v nich musí být uveden očekávaný dopad změn na dosahování cílů stanovených v programu. K těmto žádostem musí být přiložen revidovaný program. Na změny programů přeshraniční spolupráce se použijí odstavce 2 a 3.
Článek 32
Technická pomoc
1. U každého programu přeshraniční spolupráce se počítá se zvláštním rozpočtovým přídělem na operace technické pomoci, mimo jiné na přípravu, řízení, monitorování, hodnocení, informace, komunikaci, vytváření sítí, řešení stížností, činnosti v oblasti kontroly a auditu v souvislosti s prováděním programu a činnosti k posílení správní kapacity pro provádění programu. Zúčastněné země mohou pomoc z NPP II využívat rovněž na podporu opatření ke snížení administrativní zátěže pro příjemce, a to i prostřednictvím systémů pro elektronickou výměnu dat, a opatření ke zvýšení způsobilosti orgánů zúčastněných zemí a příjemců spravovat a využívat pomoc z NPP II a k vzájemné výměně osvědčených postupů. Tato opatření se mohou týkat předchozích i následujících programových období.
2. Odchylně od čl. 15 odst. 1 mohou být výdaje na technickou pomoc na podporu přípravy programu přeshraniční spolupráce a při zřizování řídicích a kontrolních systémů způsobilé již přede dnem přijetí rozhodnutí Komise o schválení programu přeshraniční spolupráce, avšak nikoli před 1. lednem 2014.
KAPITOLA II
Přeshraniční spolupráce mezi členskými státy a příjemci NPP II
Článek 33
Použitelná ustanovení
1. Pro členský stát, který se účastní programu přeshraniční spolupráce v rámci této kapitoly, zejména pokud je v tomto členském státě sídlo řídicího orgánu, platí pravidla použitelná v souladu s touto kapitolou pro cíl Evropská územní spolupráce podle nařízení (EU) č. 1303/2013 a nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1299/2013 (9). Pokud tato pravidla odkazují na evropské strukturální a investiční fondy ve smyslu článku 1 nařízení (EU) č. 1303/2013, má se za to, že se pro účely této kapitoly vztahují i na pomoc z NPP II.
2. Aniž by byly dotčeny odůvodněné odchylky stanovené v příslušné dohodě o financování, použijí se pro příjemce NPP II, kteří se účastní programu přeshraniční spolupráce v rámci této kapitoly, pravidla použitelná pro Evropskou územní spolupráci v souladu s touto kapitolou.
Článek 34
Programování
1. Programy přeshraniční spolupráce se vypracovávají v souladu se zásadou o partnerství stanovenou v čl. 5 odst. 1 a 2 nařízení (EU) č. 1303/2013 a v souladu s čl. 8 odst. 2 až 4, 7, 9 a 10 nařízení (EU) č. 1299/2013.
2. Programy přeshraniční spolupráce sestávají z prioritních os. Aniž je dotčen článek 32, prioritní osy odpovídají tematickým prioritám uvedeným v článku 29. V rámci prioritní osy, tam, kde je to vhodné, a s cílem zvýšit její dopad a účinnost prostřednictvím jednotného integrovaného přístupu, mohou být doplněny prvky dalších tematických priorit.
3. V rámci programů přeshraniční spolupráce se mohou provádět opatření komunitně vedeného místního rozvoje ve smyslu článků 32 až 35 nařízení (EU) č. 1303/2013, společných akčních plánů ve smyslu článků 104 až 109 uvedeného nařízení a integrovaných územních investic ve smyslu článku 36 uvedeného nařízení, přičemž se zohlední základní zásady těchto nástrojů a články 9 až 11 nařízení (EU) č. 1299/2013. Komise a zúčastněné země dohodnou pro každý program přeshraniční spolupráce zvláštní pravidla a podmínky.
4. Programy přeshraniční spolupráce Komisi předkládá elektronicky členský stát, v němž má řídicí orgán programu sídlo.
5. Evropská investiční banka (EIB) se může na žádost zúčastněných zemí podílet na přípravách operací, jakož i na činnostech souvisejících s přípravou operací, zejména v případě velkých projektů.
Komise může před přijetím programů přeshraniční spolupráce EIB konzultovat.
Článek 35
Technická pomoc
Částka pomoci z NPP II, která má být přidělena na technickou pomoc, je omezena na 10 % celkové částky přidělené na program přeshraniční spolupráce, avšak není nižší než 1 500 000 EUR.
Článek 36
Způsob provádění a určení orgánů odpovědných za program
1. Programy přeshraniční spolupráce podle této kapitoly se provádějí v rámci sdíleného řízení. Z toho vyplývá, že za řízení a kontrolu programů odpovídají členské státy a Komise v souladu se svými příslušnými odpovědnostmi stanovenými zejména v nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012, v nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 1268/2012 a v tomto nařízení.
Na členský stát, v němž má sídlo řídicí orgán, se použijí články 73 a 74 nařízení (EU) č. 1303/2013 týkající se odpovědnosti členských států v rámci sdíleného řízení.
Pokud jde o pravomoci a odpovědnosti Komise v rámci sdíleného řízení, použije se článek 75 nařízení (EU) č. 1303/2013.
2. Státy, které se účastní programu přeshraniční spolupráce, určí pro účely čl. 123 odst. 1 nařízení (EU) č. 1303/2013 jediný řídicí orgán; pro účely čl. 123 odst. 2 uvedeného nařízení jediný certifikační orgán; a pro účely čl. 123 odst. 4 uvedeného nařízení jediný auditní orgán.
3. Řídicí orgán a auditní orgán mají sídlo ve stejném členském státě. Země účastnící se programu přeshraniční spolupráce mohou určit jediný řídicí orgán, který bude plnit úkoly certifikačního orgánu.
Postup pro určení řídicího orgánu a případně certifikačního orgánu stanovený v článku 124 nařízení (EU) č. 1303/2013 provádí členský stát, ve kterém se daný orgán nachází.
Určeními stanovenými v tomto článku není dotčeno rozdělení závazků v souvislosti s uplatňováním finančních oprav mezi zúčastněnými zeměmi tak, jak je uvedeno v programu přeshraniční spolupráce.
Článek 37
Funkce orgánů odpovědných za program
1. Pokud jde o funkce řídicího orgánu, použije se článek 125 nařízení (EU) č. 1303/2013 a čl. 23 odst. 1, 2, 4 a 5 nařízení (EU) č. 1299/2013.
2. Pokud jde o funkce certifikačního orgánu, použije se článek 126 nařízení (EU) č. 1303/2013 a článek 24 nařízení (EU) č. 1299/2013.
Certifikační orgán obdrží platby uskutečněné Komisí a zpravidla poskytuje platby hlavnímu příjemci v souladu s článkem 132 nařízení (EU) č. 1303/2013.
3. Pokud jde o funkce auditního orgánu, použije se článek 127 nařízení (EU) č. 1303/2013 a článek 25 nařízení (EU) č. 1299/2013.
Článek 38
Společný monitorovací výbor
1. Zúčastněné země zřídí společný monitorovací výbor (dále jen "výbor") do tří měsíců ode dne, kdy je členskému státu oznámeno rozhodnutí o schválení programu přeshraniční spolupráce.
2. Výbor se skládá ze zástupců Komise, národního koordinátora NPP a dalších příslušných vnitrostátních orgánů a subjektů příjemce NPP II, zúčastněného členského státu (zúčastněných členských států) a případně mezinárodních finančních institucí a dalších zúčastněných stran, včetně organizací občanské společnosti a soukromého sektoru.
3. Výboru předsedá zástupce jedné ze zúčastněných zemí nebo řídicího orgánu.
4. Komise se účastní práce výboru jako poradce.
5. Pokud na program přispívá EIB, může se účastnit práce výboru jako poradce.
6. Výbor posoudí celkovou účinnost, kvalitu a soudržnost provádění všech opatření přijatých za účelem plnění cílů stanovených v programu přeshraniční spolupráce, dohodách o financování a v příslušném strategickém dokumentu (příslušných strategických dokumentech). Kdykoli je třeba, může doporučit nápravná opatření.
Pokud jde o jeho funkce, použijí se články 49 a 110 nařízení (EU) č. 1303/2013.
Výbor a řídicí orgán provádějí monitorování se zřetelem k ukazatelům stanoveným v příslušném programu přeshraniční spolupráce v souladu s článkem 16 nařízení (EU) č. 1299/2013.
7. Výbor přijme svůj jednací řád.
8. Výbor zasedá alespoň jednou ročně. Z iniciativy jedné ze zúčastněných zemí nebo Komise mohou být svolána další zasedání, zejména na tematickém základě.
Článek 39
Výběr operací
1. Operace v rámci programů přeshraniční spolupráce vybírá společný monitorovací výbor.
Výbor může pro výběr operací ustavit řídicí výbor jednající z jeho pověření.
2. Vybrané operace zahrnují příjemce nejméně ze dvou zúčastněných zemí, přičemž alespoň jeden je z členského státu. Operace může proběhnout v jediné zúčastněné zemi za předpokladu, že se prokáží přeshraniční dopady a přínosy.
3. Příjemci spolupracují na rozvoji a uskutečňování operací. Kromě toho spolupracují buď při zajišťování zaměstnanců, nebo při financování operací.
Článek 40
Příjemci
1. Existují-li v programu přeshraniční spolupráce pro jednu operaci dva nebo více příjemců, určí všichni příjemci jednoho ze svých řad hlavním příjemcem.
2. Hlavní příjemce vykonává tyto úkoly:
a)
stanoví ujednání s ostatními příjemci v dohodě, která obsahuje ustanovení, jež mimo jiné zaručují řádné finanční řízení finančních prostředků přidělených na operaci, včetně mechanismů pro navrácení neoprávněně vyplacených částek;
b)
přebírá odpovědnost za zajištění uskutečnění celé operace;
c)
zajistí, aby výdaje předkládané všemi příjemci vznikly při uskutečňování operace a odpovídaly činnostem dohodnutým mezi všemi příjemci a aby byly v souladu s dokumentem předloženým řídicím orgánem v souladu s odstavcem 6;
d)
zajistí, aby výdaje předkládané ostatními příjemci byly ověřeny kontrolorem (kontrolory), pokud toto ověření neprovádí řídicí orgán podle čl. 23 odst. 1 nařízení (EU) č. 1299/2013.
3. Není-li v ujednáních podle odst. 2 písm. a) stanoveno jinak, hlavní příjemce zajistí, aby ostatní příjemci obdrželi celkovou částku podpory z veřejných zdrojů co nejrychleji a v plné výši. Žádná částka se neodečítá ani nezadržuje a nejsou vymáhány žádné zvláštní poplatky či jiné poplatky s rovnocenným účinkem, které by snížily tyto částky určené ostatním příjemcům.
4. Hlavní nebo jediný příjemce má sídlo v zúčastněné zemi.
5. Bez ohledu na čl. 39 odst. 2 tohoto nařízení může evropské seskupení pro územní spolupráci zřízené podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1082/2006 (10) nebo jiný právní subjekt zřízený podle zákonů jedné ze zúčastněných zemí jako jediný příjemce požádat o operaci za předpokladu, že je tvořen orgány veřejné moci a subjekty alespoň ze dvou zúčastněných zemí.
6. Řídicí orgán poskytne hlavnímu nebo jedinému příjemci u každé operace dokument, který stanoví podmínky podpory operace, včetně zvláštních požadavků, jež se týkají produktů či služeb, které mají být v rámci operace dodány, finančního plánu a lhůty pro provedení.
Článek 41
Hodnocení
1. Hodnocení provádějí interní nebo externí odborníci, kteří jsou funkčně nezávislí na orgánech, které jsou odpovědné za provádění programu. Všechna hodnocení se zveřejňují.
2. Zúčastněné země provedou společně předběžné hodnocení v souladu s článkem 55 nařízení (EU) č. 1303/2013.
3. Pokud jde o hodnocení během programového období, použije se článek 56 nařízení (EU) č. 1303/2013.
4. Pokud jde o následné hodnocení, použije se článek 57 nařízení (EU) č. 1303/2013.
Článek 42
Podávání zpráv, poskytování informací a komunikace
1. Pokud jde o zprávy o provádění, použije se článek 14 nařízení (EU) č. 1299/2013.
2. Výroční jednání o přezkumu se koná v souladu s článkem 15 nařízení (EU) č. 1299/2013.
3. Do 31. ledna, 31. července a 31. října každého roku předá řídicí orgán Komisi pro účely monitorování elektronicky tyto údaje za každý přeshraniční program a každou prioritní osu:
a)
celkové a způsobilé náklady z veřejných zdrojů na všechny operace a počet operací vybraných k poskytnutí podpory;
b)
celkovou výši způsobilých výdajů, jež příjemci vykázali řídicímu orgánu.
Kromě toho musí předání učiněné do 31. ledna obsahovat údaje uvedené v písm. a) a b) rozčleněné podle kategorií intervence. Toto předání se považuje za splnění požadavku na předložení finančních údajů podle čl. 50 odst. 2 nařízení (EU) č. 1303/2013.
Převody, které mají být provedeny do 31. ledna a 31. července, musí být doprovázeny odhadem částky, na kterou hodlá řídicí orgán podat žádosti o platby pro běžný rozpočtový rok a následující rozpočtový rok.
Datum uzávěrky pro údaje předkládané podle tohoto odstavce se stanoví na konec měsíce předcházejícího měsíci jejich předložení.
4. Řídicí orgán koordinuje úkoly spojené s požadavky na informace, zveřejňování a transparentnost podle čl. 24 odst. 1 a 3 tohoto nařízení.
Odchylně od článku 25 tohoto nařízení je za informační a komunikační činnost odpovědný řídicí orgán, jak je stanoveno v článcích 115 a 116 nařízení (EU) č. 1303/2013.
Článek 43
Způsobilost a trvání
1. Odchylně od čl. 15 odst. 1 tohoto nařízení jsou výdaje v rámci pomoci z NPP II na přeshraniční spolupráci způsobilé:
a)
jestliže vznikly příjemci z členského státu a byly uhrazeny v období od 1. ledna 2014 do 31. prosince 2022; nebo
b)
jestliže vznikly příjemci od příjemce NPP II a byly uhrazeny po předložení programu přeshraniční spolupráce.
2. Kromě pravidel uvedených v čl. 15 odst. 2 tohoto nařízení se v rámci pomoci z NPP II na přeshraniční spolupráci nepodporují:
a)
úroky z dlužných částek;
b)
daň z přidané hodnoty (DPH), kromě případů, kdy je podle vnitrostátních právních předpisů neodečitatelná;
c)
vyřazování jaderných elektráren z provozu a jejich výstavba;
d)
investice, jejichž cílem je snižování emisí skleníkových plynů pocházejících z činností, na něž se vztahuje příloha I směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/87/ES (11);
e)
výrobu, zpracování a uvádění tabáku a tabákových výrobků na trh;
f)
podniky v nesnázích podle definice v pravidlech státní podpory Unie;
g)
investice do letištní infrastruktury, které nesouvisí s ochranou životního prostředí nebo nejsou doprovázeny investicemi potřebnými k omezení či snížení jejich negativního dopadu na životní prostředí.
Odchylně od čl. 15 odst. 2 tohoto nařízení jsou výdaje na nákup nezastavěných a zastavěných pozemků za částku až do výše 10 % celkových způsobilých výdajů na danou operaci způsobilé pro financování v rámci pomoci z NPP II na přeshraniční spolupráci. Pro opuštěné plochy a plochy dříve využívané k průmyslovým účelům, které zahrnují budovy, se tento limit zvyšuje na 15 %. Ve výjimečných a řádně odůvodněných případech lze pro operace týkající se zachování životního prostředí tento limit zvýšit nad dříve uvedené procentní hodnoty.
3. Pro poskytnutí pomoci z NPP II nelze vybírat operace, pokud byly fyzicky dokončeny nebo plně provedeny dříve, než příjemce předloží řídicímu orgánu žádost o financování v rámci programu přeshraniční spolupráce, a to bez ohledu na to, zda příjemce provedl všechny související platby, či nikoli.
4. Pokud jde o granty, použije se článek 61, čl. 65 odst. 4 a 6 až 9 a 11, články 66 až 68, čl. 69 odst. 1 a 2 a článek 71 nařízení (EU) č. 1303/2013.
5. Jako doplněk k čl. 6 odst. 2 tohoto nařízení stanoví dohody o financování pro programy přeshraniční spolupráce v rámci této kapitoly hierarchii pravidel způsobilosti platných pro příslušné programy přeshraniční spolupráce v souladu se zásadami stanovenými v článku 18 nařízení (EU) č. 1299/2013.
6. Pokud jde o náklady na zaměstnance, použije se rovněž článek 19 nařízení (EU) č. 1299/2013.
Článek 44
Způsobilost v závislosti na lokalitě
1. Operace, na které se vztahují výjimky uvedené v odstavcích 2 a 3, se provádějí v programové oblasti zahrnující část území zúčastněných zemí podle definice v příslušném programu přeshraniční spolupráce (dále jen „programová oblast“).
2. Řídicí orgán může souhlasit, že se celá operace nebo její část bude provádět mimo programovou oblast za předpokladu, že jsou splněny všechny tyto podmínky:
a)
operace je ve prospěch programové oblasti;
b)
celková částka přidělená v rámci programu přeshraniční spolupráce na operace mimo programovou oblast nepřesahuje 20 % podpory ze strany Unie na úrovni programu;
c)
povinnosti řídicího a auditního orgánu v souvislosti s řízením, kontrolou a auditem, které souvisejí s operací, plní orgány programu přeshraniční spolupráce nebo uzavřou dohody s orgány v členském státě nebo třetí zemi, v nichž je operace uskutečňována.
3. Výdaje v souvislosti s operacemi, které se týkají technické pomoci, propagačních činností a budování kapacit, mohou vzniknout mimo programovou oblast za předpokladu, že jsou splněny podmínky v odst. 2 písm. a) a c).
Článek 45
Zadávání veřejných zakázek
1. V případě zadávání zakázek na služby, dodávky nebo stavební práce ze strany příjemců se zadávací řízení řídí ustanoveními části druhé hlavy IV kapitoly 3 nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012 a části druhé hlavy II kapitoly 3 nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 1268/2012, která platí v celé programové oblasti, jak na území členského státu, tak na území příjemce/příjemců NPP II.
2. V případě zadávání zakázek na služby, dodávky nebo stavební práce ze strany řídicího orgánu v rámci zvláštního rozpočtového přídělu na operace technické pomoci může řídicí orgán použít buď zadávací řízení uvedené v odstavci 1 nebo příslušné postupy podle vnitrostátního práva.
Článek 46
Finanční řízení, zrušení závazku, kontrola a schvalování účetních závěrek, uzavírání a finanční opravy
1. Pokud jde o rozpočtové závazky, použije se článek 76 nařízení (EU) č. 1303/2013.
2. Pokud jde o platby, použijí se články 77 až 80, 82 až 83, 129 až 132, 134 až 135 a 142 nařízení (EU) č. 1303/2013. Pokud jde o platby na jediný účet, použije se dále čl. 27 odst. 1 nařízení (EU) č. 1299/2013. Pokud jde o použití eura, použije se článek 28 nařízení (EU) č. 1299/2013.
3. Pokud jde o předběžné financování, Komise, jakmile přijme rozhodnutí o přijetí programu přeshraniční spolupráce, vyplatí jedinou předběžnou platbu.
Předběžná platba činí 50 % částky prvních tří rozpočtových závazků v rámci programu.
Předběžná platba může být případně provedena ve dvou splátkách podle rozpočtových potřeb.
Celková částka převedená v rámci předběžného financování je vrácena Komisi, jestliže jí není do dvaceti čtyř měsíců ode dne, kdy vyplatila první splátku předběžného financování, zaslána žádost o platby v rámci programu přeshraniční spolupráce.
4. Pokud jde o zrušení závazku, použijí se články 86 až 88 a 136 nařízení (EU) č. 1303/2013.
5. Pokud jde o kontrolu a schválení účetní závěrky, jakož i o uzavírání, použijí se články 84 a 137 až 141 nařízení (EU) č. 1303/2013.
6. Pokud jde o finanční opravy a vymáhání neoprávněně vyplacených částek, použije se článek 85, čl. 122 odst. 2 a články 143 až 147 nařízení (EU) č. 1303/2013. Použije se rovněž čl. 27 odst. 2 a 3 nařízení (EU) č. 1299/2013.
Článek 47
Systémy řízení a kontroly a audit
1. Pokud jde o obecné zásady systémů řízení a kontroly, použije se článek 72 a čl. 122 odst. 1 a 3 nařízení (EU) č. 1303/2013.
2. Pokud jde o spolupráci Komise s auditními orgány, použije se článek 128 nařízení (EU) č. 1303/2013.
3. Pokud jde o přiměřenou kontrolu programů přeshraniční spolupráce, použije se článek 148 nařízení (EU) č. 1303/2013.
Článek 48
Přerušení programů přeshraniční spolupráce
1. Pokud žádný ze zúčastněných příjemců NPP II do konce roku následujícího po roce přijetí programu neuzavřel dohodu o financování, Komise program přeshraniční spolupráce ukončí.
Již přidělené roční splátky z Evropského fondu pro regionální rozvoj budou i nadále k dispozici během své obvyklé doby platnosti, bude však možné je využít pouze na činnosti, které se budou provádět výhradně v příslušných členských státech a na které byly uzavřeny smlouvy před rozhodnutím Komise o ukončení programu. Řídicí orgán předloží do tří měsíců od uzavření smluv závěrečnou zprávu Komisi, která postupuje v souladu s odstavci 2 a 3.
2. Pokud program přeshraniční spolupráce nemůže být proveden z důvodu problémů vyplývajících ze vztahů mezi zúčastněnými zeměmi a v jiných řádně odůvodněných případech, může Komise na žádost společného monitorovacího výboru nebo z vlastního podnětu po konzultaci se společným monitorovacím výborem rozhodnout o ukončení programu před předpokládaným koncem období jeho provádění.
Je-li program ukončen, řídicí orgán předloží do šesti měsíců po rozhodnutí Komise závěrečnou zprávu. Po vyúčtování předchozího předběžného financování vyplatí Komise konečný zůstatek, případně vydá konečný inkasní příkaz. Komise rovněž uvolní zbývající zůstatky příslušných závazků.
Alternativně může být rozhodnuto o snížení částek přidělených na program podle rozsahu programu v souladu s čl. 31 odst. 5.
3. V případech uvedených v odstavcích 1 a 2 se nepřidělená podpora z Evropského fondu pro regionální rozvoj odpovídající ročním splátkám dosud nevyčleněným nebo ročním splátkám vyčleněným a zrušeným celkově nebo částečně ve stejném rozpočtovém roce, které nebyly opětovně přiděleny jinému programu stejné kategorie programů vnější spolupráce, přidělí na vnitřní programy přeshraniční spolupráce v souladu s článkem 4 nařízení (EU) č. 1299/2013.
Pomoc z NPP II odpovídající ročním splátkám dosud nevyčleněným nebo ročním splátkám vyčleněným a zrušeným celkově nebo částečně ve stejném rozpočtovém roce se použije na financování jiných programů nebo projektů způsobilých pro pomoc z NPP II.
KAPITOLA III
Přeshraniční spolupráce mezi příjemci NPP II nebo příjemci NPP II a zeměmi, na které se vztahuje evropský nástroj sousedství
Článek 49
Programování
1. Programy přeshraniční spolupráce se vypracovávají podle vzorového programu Komise, zúčastněné země je připravují společně a předkládají je Komisi elektronicky.
2. Program přeshraniční spolupráce sestává z tematických priorit podle článku 29.
Článek 50
Technická pomoc
Částka pomoci z NPP II, která má být přidělena na technickou pomoc, je omezena na 10 % celkové částky přidělené na program přeshraniční spolupráce.
Článek 51
Způsoby provádění
1. Programy přeshraniční spolupráce uvedené v čl. 27 písm. b) a c) se provádějí v rámci přímého nebo nepřímého řízení.
2. Programy přeshraniční spolupráce jsou řízeny jedním veřejným zadavatelem, jenž je určen v prováděcím rozhodnutí Komise, kterým se schvaluje příslušný program přeshraniční spolupráce.
Článek 52
Struktury a orgány
1. Na řízení programů přeshraniční spolupráce u příjemců NPP II se podílejí tyto struktury:
a)
národní koordinátoři NPP zemí, které se účastní programu přeshraniční spolupráce, jak je uvedeno v článku 4, a případně koordinátoři pro územní spolupráci;
b)
vnitrostátní schvalující osoba a řídicí struktura (jak je uvedeno v článku 7) zúčastněného příjemce NPP II, kde se veřejný zadavatel nachází v případě, že je přeshraniční program prováděn formou nepřímého řízení;
c)
provozní struktury ve všech zúčastněných zemích při tvorbě programů a při provádění příslušného programu přeshraniční spolupráce úzce spolupracují. V případě nepřímého řízení provozní struktury zahrnují veřejného zadavatele;
d)
auditní orgán uvedený v čl. 7 odst. 3, pokud je přeshraniční program prováděn formou nepřímého řízení. Pokud tento orgán není oprávněn vykonávat funkce uvedené v článku 12, napomáhá mu skupina auditorů složená ze zástupců každé země, která se účastní programu přeshraniční spolupráce.
2. Příjemci NPP II a země, na které se vztahuje evropský nástroj sousedství a které se účastní programu přeshraniční spolupráce, zřídí společný monitorovací výbor, který plní rovněž úlohu odvětvového monitorovací výboru uvedeného v článku 19.
3. Zřídí se společný technický sekretariát, který podporuje Komisi, provozní struktury a společný monitorovací výbor.
4. Úkoly a povinnosti těchto struktur se stanoví v rámcové dohodě uvedené v článku 5.
5. V rámci nepřímého řízení uzavřou zúčastněné země dvoustrannou dohodu, v níž stanoví své konkrétní odpovědnosti při provádění příslušného programu přeshraniční spolupráce. Minimální požadavky pro tuto dvoustrannou dohodu se stanoví v rámcové dohodě uvedené v článku 5.
Článek 53
Výběr operací
1. Operace vybrané v rámci programu přeshraniční spolupráce musí mít jasné přeshraniční dopady a přínosy.
2. Operace v rámci programů přeshraniční spolupráce vybírá veřejný zadavatel na základě výzev k předkládání návrhů týkajících se celé způsobilé oblasti.
3. Zúčastněné země mohou rovněž určit operace mimo rámec výzev k předkládání návrhů. V takovém případě jsou operace výslovně zmíněny v programu přeshraniční spolupráce podle článku 49.
4. Operací vybraných pro přeshraniční spolupráci se účastní příjemci nejméně ze dvou zúčastněných zemí. Příjemci spolupracují na rozvoji a uskutečňování operací. Kromě toho spolupracují buď při zajišťování zaměstnanců nebo při financování operací, nebo při obojím.
5. Operace může proběhnout v jediné zúčastněné zemi za předpokladu, že se prokáží přeshraniční dopady a přínosy.
Článek 54
Příjemci
1. U programů přeshraniční spolupráce uvedených v čl. 27 písm. b) jsou příjemci usazeni na území příjemce NPP II. U programů přeshraniční spolupráce uvedených v čl. 27 písm. c) jsou příjemci usazeni na území příjemce NPP II nebo v zemi, na kterou se vztahuje evropský nástroj sousedství.
2. Všichni příjemci určí jednoho z příjemců účastnících se dané operace hlavním příjemcem.
3. Hlavní příjemce přebírá odpovědnost za zajištění finančního provádění celé operace, monitoruje, zda je operace prováděna v souladu s podmínkami stanovenými ve smlouvě, a stanoví ujednání s ostatními příjemci za účelem zaručení řádného finančního řízení prostředků přidělených na operaci, včetně mechanismů pro navrácení neoprávněně vyplacených částek.
HLAVA VII
Zemědělství a rozvoj venkova
Článek 55
Zvláštní ustanovení o programech rozvoje venkova
1. Jako součást oblasti politiky „zemědělství a rozvoj venkova“ se programy rozvoje venkova vypracovávají na celostátní úrovni, připravují je příslušné orgány určené příjemcem NPP II a po konzultaci s příslušnými zúčastněnými stranami se předkládají Komisi.
2. Příjemci NPP II provádějí programy rozvoje venkova na základě nepřímého řízení v souladu s čl. 58 odst. 1 nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012 a z těchto programů se financují vybrané typy opatření podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1305/2013 (12).
3. Provozní struktura, která se zřídí podle článku 10, se v případě programů rozvoje venkova skládá z těchto samostatných, úzce spolupracujících orgánů:
a)
z řídicího orgánu, který je veřejným subjektem působícím na celostátní úrovni odpovědným za přípravu a provádění programů, včetně výběru opatření a zveřejňování, koordinace, hodnocení, monitorování a podávání zpráv o příslušném programu, a který je řízen vyšším úředníkem s výlučnými pravomocemi; a
b)
z agentury pro rozvoj venkova NPP s podobnými funkcemi jako má platební agentura v členských státech, která je odpovědná za zveřejňování, výběr projektů, jakož i schvalování, kontrolu a účtování závazků a plateb a provádění plateb.
4. Odchylně od čl. 15 odst. 1 mohou být výdaje na technickou pomoc na podporu přípravy programů rozvoje venkova a při zřizování řídicích a kontrolních systémů způsobilé již přede dnem přijetí rozhodnutí Komise o schválení programu rozvoje venkova, avšak nikoli před 1. lednem 2014.
5. Při určování výše veřejných výdajů jako procenta celkových způsobilých investičních nákladů se nezohledňuje vnitrostátní pomoc na podporu přístupu k úvěrům poskytnutým bez příspěvku Unie podle nařízení (EU) č. 231/2014.
6. Investiční projekty v rámci programů rozvoje venkova jsou i nadále způsobilé pro financování Unií, pokud v průběhu pěti let od provedení konečné platby provozní strukturou nezaznamenají výraznou změnu.
HLAVA VIII
Závěrečná ustanovení
Článek 56
Vstup v platnost a použitelnost
Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po jeho vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 2. května 2014.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 447/2014
z dnia 2 maja 2014 r.
w sprawie szczegółowych zasad wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 231/2014 ustanawiającego Instrument Pomocy Przedakcesyjnej (IPA II)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 231/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Instrument Pomocy Przedakcesyjnej (IPA II) (1), w szczególności jego art. 12,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 236/2014 (2) ustanawia się zasady i procedury realizacji pomocy, które są wspólne dla wszystkich dziewięciu instrumentów na rzecz działań zewnętrznych. Należy określić dodatkowe szczegółowe zasady regulujące określone kwestie, w szczególności w zakresie zarządzania pośredniego, programów współpracy transgranicznej finansowanych w ramach obszaru polityki „współpracy regionalnej i terytorialnej” oraz programów rozwoju obszarów wiejskich finansowanych w ramach obszaru „polityki rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich”.
(2)
Aby zapewnić realizowanie pomocy przedakcesyjnej we wszystkich beneficjentach wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 231/2014 (zwanych dalej „beneficjantami IPA II”) w taki sam sposób oraz poszanowanie zasad należytego zarządzania finansami, Komisja oraz beneficjenci IPA II powinni zawrzeć porozumienia w formie umów ramowych i sektorowych ustanawiających zasady wzajemnej współpracy w ramach niniejszego rozporządzenia.
(3)
Komisja powinna wspierać beneficjentów IPA II w ich wysiłkach na rzecz rozwijania swoich zdolności w zakresie zarządzania funduszami unijnymi zgodnie z zasadami i przepisami przewidzianymi w prawodawstwie UE. W tym celu Komisja powinna w stosownych przypadkach powierzać zadania w zakresie wykonania budżetu beneficjentom IPA II.
(4)
Odpowiedzialność za programowanie i realizację pomocy IPA II powinna spoczywać przede wszystkim na beneficjentach IPA II, którzy powinni ustanowić wymagane struktury i instytucje oraz przedłożyć Komisji wnioski w sprawie powierzenia im zadań w zakresie wykonania budżetu.
(5)
Należy zatem określić szczegółowe zasady dotyczące powierzania zadań w zakresie wykonania budżetu beneficjentom IPA II zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (3) oraz zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 1268/2012 (4).
(6)
Warunki, które kraj przystępujący musi spełnić, stanowią podstawę zapewnienia ogólnej jakości zarządzania finansami publicznymi.
(7)
Należy określić szczegółowe zasady ustalania wysokości korekt finansowych oraz procedurę, którą należy stosować wobec beneficjentów IPA II przy realizacji pomocy UE w ramach zarządzania pośredniego.
(8)
Aby zapewnić skuteczność, wydajność, spójność i koordynację w zakresie realizacji przedakcesyjnej pomocy finansowej UE udzielonej na podstawie rozporządzenia (UE) nr 231/2014 (zwanej dalej „pomocą w ramach IPA II”), rozporządzenie (UE) nr 236/2014 należy uzupełnić szczegółowymi zasadami w zakresie monitorowania i oceny.
(9)
Należy ustanowić szczegółowe zasady w zakresie sprawozdawczości, aby doprecyzować wymogi w zakresie sprawozdawczości, które ma spełniać beneficjent IPA II.
(10)
Należy określić szczegółowe zasady dotyczące przejrzystości i widoczności pomocy w ramach IPA II, aby zapewnić skuteczne stosowanie przepisów rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (5), rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 i rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012.
(11)
Pomoc w ramach IPA II powinna być wykorzystywana między innymi do promowania współpracy transgranicznej między beneficjentami IPA II, a także między beneficjentami IPA II a państwami członkowskimi lub krajami objętymi zakresem Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 232/2014 (6). Należy określić role i zakres odpowiedzialności interweniujących podmiotów, biorąc pod uwagę różne sytuacje, w szczególności w kontekście współpracy transgranicznej między beneficjentami IPA II a państwami członkowskimi.
(12)
Pomoc w ramach IPA II w ramach programów rozwoju obszarów wiejskich w obszarze polityki „rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich” powinna promować stopniowe dostosowanie do wspólnotowego dorobku prawnego w obszarze wspólnej polityki rolnej. Należy określić szczegółowe zasady, aby sfinansować operacje o podobnym charakterze do działań realizowanych w ramach Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich za pośrednictwem systemów zarządzania i kontroli przypominających odpowiednie struktury o podobnych funkcjach w państwach członkowskich.
(13)
Aby umożliwić terminowe programowanie i wdrażanie programów IPA II 2014, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
(14)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu IPA II,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
TYTUŁ I
PRZEDMIOT I OGÓLNE RAMY REALIZACJI POMOCY W RAMACH IPA
ROZDZIAŁ I
Przedmiot i definicje
Artykuł 1
Przedmiot
W niniejszym rozporządzeniu określa się szczegółowe zasady ustanawiające jednolite warunki wykonania rozporządzenia (UE) nr 231/2014 i szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia (UE) nr 236/2014 w odniesieniu do metod realizacji, zarządzania finansami, monitorowania, oceny i sprawozdawczości, przejrzystości i widoczności pomocy w ramach IPA II, jak również zasady szczegółowe dotyczące współpracy transgranicznej w obszarze polityki „współpracy regionalnej i terytorialnej” oraz pomocy w ramach programów rozwoju obszarów wiejskich w obszarze „polityki rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich”.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
a)
„beneficjent IPA II” oznacza jednego z beneficjentów wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 231/2014;
b)
„program” oznacza program działania lub środki indywidualne, specjalne lub środki wsparcia, o których mowa w art. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 236/2014;
c)
„umowa ramowa” oznacza umowę zawartą między Komisją a beneficjentem IPA II mającą zastosowanie do wszystkich obszarów polityki IPA II i ustanawiającą zasady współpracy finansowej między beneficjentem IPA II a Komisją na mocy niniejszego rozporządzenia;
d)
„umowa sektorowa” oznacza umowę zawartą między Komisją a beneficjentem IPA II dotyczącą określonego obszaru polityki lub programu IPA II, w której ustanawia się zasady i procedury, których należy przestrzegać, nieujęte w umowie ramowej lub w umowie finansowej;
e)
„obszar lub obszary polityki” oznaczają główne obszary współpracy, których dotyczą działania finansowane z pomocy w ramach IPA II, zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 231/2014;
f)
„organy” oznaczają podmioty lub jednostki publiczne beneficjenta IPA II lub państwa członkowskiego na szczeblu krajowym, regionalnym lub lokalnym;
g)
„duży projekt” oznacza projekt obejmujący szereg robót, działań lub usług służący wykonaniu dokładnie określonego i niepodzielnego zadania o sprecyzowanym charakterze gospodarczym lub technicznym, który posiada jasno określone cele i którego całkowite koszty przekraczają kwotę ustaloną w umowie ramowej;
h)
„kraje uczestniczące” oznaczają samych beneficjentów IPA II lub beneficjentów IPA II wraz z państwami członkowskimi lub krajami objętymi zakresem Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa, uczestniczące w wieloletnim programie współpracy transgranicznej opracowanym wspólnie przez kraje uczestniczące;
i)
„umowa finansowa” oznacza roczną lub wieloletnią umowę zawartą między Komisją a beneficjentem IPA II na potrzeby realizacji unijnej pomocy finansowej za pomocą działania objętego zakresem niniejszego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ II
Ogólne ramy realizacji pomocy w ramach IPA II
Artykuł 3
Zasady finansowania unijnego
1. Pomoc w ramach IPA II służy wspieraniu reform przeprowadzanych przez beneficjentów IPA II, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (UE) nr 231/2014. Określone programy i odrębne działania mogą wymagać wkładu finansowanego zarówno ze strony beneficjenta IPA II, jak i ze strony Unii.
2. Pozycja wydatków finansowana na podstawie rozporządzenia (UE) nr 231/2014 nie może być objęta żadnym innym finansowaniem w ramach budżetu unijnego.
Artykuł 4
Zasada odpowiedzialności kraju za własny rozwój
1. Odpowiedzialność za programowanie i realizację pomocy w ramach IPA II spoczywa przede wszystkim na beneficjencie IPA II.
2. Beneficjent IPA II wyznacza krajowego koordynatora IPA, który jest głównym partnerem Komisji w całym procesie: planowania strategicznego, koordynowania programowania, monitorowania realizacji, oceny i sprawozdawczości w zakresie pomocy w ramach IPA II.
Krajowy koordynator IPA:
a)
zapewnia koordynację w obrębie administracji beneficjenta IPA II oraz z pozostałymi darczyńcami, a także zapewnia ścisły związek między korzystaniem z pomocy w ramach IPA II a ogólnym procesem przystąpienia;
b)
koordynuje udział beneficjentów IPA II w odpowiednich programach współpracy terytorialnej, w szczególności programach współpracy transgranicznej, o których mowa w art. 27 lit. a)-c), oraz, w stosownych przypadkach, w programach współpracy transnarodowej lub międzyregionalnej ustanowionych i realizowanych na mocy rozporządzenia (UE) nr 1299/2013. Krajowy koordynator IPA może powierzyć to zadanie koordynacyjne koordynatorowi współpracy terytorialnej lub strukturze operacyjnej w zależności od potrzeb;
c)
zapewnia spójność celów określonych w działaniach lub programach zaproponowanych przez beneficjentów IPA II z celami określonymi w krajowym dokumencie strategicznym oraz należyte uwzględnienie istotnych strategii makroregionalnych i strategii dla basenów mórz;
d)
dąży do tego, aby administracja beneficjenta IPA II podjęła wszystkie niezbędne kroki w celu ułatwienia realizacji powiązanych programów.
Krajowym koordynatorem IPA jest przedstawiciel wysokiego szczebla w rządzie lub organach krajowej administracji beneficjenta IPA II posiadający odpowiednie uprawnienia.
3. Aby zapewnić wzmocnioną podstawę zarządzania pomocą przedakcesyjną i funduszami krajowymi, Komisja i beneficjent IPA II prowadzą dialog na temat zarządzania finansami publicznymi. W związku z tym Komisja ocenia poziom zgodności administracji beneficjenta IPA II z zasadami otwartego i prawidłowego systemu zarządzania finansami publicznymi. Jeżeli administracja spełnia te wymogi jedynie częściowo, beneficjent IPA II i właściwy urzędnik zatwierdzający uzgadniają działania niezbędne do usunięcia wskazanych uchybień.
Artykuł 5
Umowy ramowe i umowy sektorowe
1. Komisja i beneficjent IPA II zawierają umowę ramową zawierającą szczegółowe ustalenia dotyczące zarządzania, kontroli, nadzoru, monitorowania, oceny, sprawozdawczości i audytu w zakresie pomocy w ramach IPA II, która zobowiązuje beneficjenta IPA II do transpozycji odpowiednich unijnych wymogów regulacyjnych do jego porządku prawnego. Umowę ramową można uzupełnić umowami sektorowymi ustanawiającymi przepisy szczegółowe w zakresie zarządzania pomocą i realizowania pomocy w ramach IPA II w określonych obszarach polityki lub programach.
2. Pomoc w ramach IPA II przyznaje się beneficjentowi IPA II dopiero po wejściu w życie umowy ramowej, o której mowa w ust. 1. W przypadku zawarcia umów sektorowych pomoc w ramach IPA II dla danego obszaru polityki lub programu przyznaje się po wejściu w życie zarówno umowy ramowej, jak i odpowiedniej umowy sektorowej.
3. Umowa ramowa ma zastosowanie do wszystkich umów finansowych, o których mowa w art. 6. W stosownych przypadkach umowy sektorowe mają zastosowanie do wszystkich umów finansowych zawartych w odniesieniu do danego obszaru polityki lub programu objętego umową sektorową.
4. W umowie ramowej oraz, w stosownych przypadkach, w umowach sektorowych ustanawia się w szczególności szczegółowe postanowienia dotyczące:
a)
struktur i instytucji niezbędnych do zarządzania, kontroli, nadzoru, monitorowania, oceny, sprawozdawczości i audytu w zakresie pomocy w ramach IPA II, a także ich funkcji i zakresu odpowiedzialności;
b)
warunki i wymogi w zakresie kontroli dotyczące:
(i)
ustanawiania wymaganych struktur i instytucji przez beneficjenta IPA II, tak aby umożliwić powierzenie zadań w zakresie wykonania budżetu w odniesieniu do pomocy w ramach IPA II;
(ii)
monitorowania, zawieszenia lub zakończenia wykonywania powierzonych zadań w zakresie wykonania budżetu;
c)
programowania i realizacji pomocy w ramach IPA II, a w szczególności przepisów dotyczących intensywności pomocy, stawek wkładu unijnego oraz kwalifikowalności;
d)
postępowań o udzielenie zamówienia publicznego, przyznanie dotacji i innych procedur udzielania zamówień zgodnie z art. 1 ust. 3, art. 8 i art. 10 rozporządzenia (UE) nr 236/2014;
e)
przepisów dotyczących podatków, ceł i innych obciążeń fiskalnych zgodnie z art. 5 rozporządzenia (UE) nr 236/2014;
f)
wymogów w zakresie płatności, badania i zatwierdzania zestawienia wydatków i procedur korekt finansowych oraz umarzania niewykorzystanych środków;
g)
ochrony interesów finansowych Unii zgodnie z art. 7 rozporządzenia (UE) nr 236/2014 oraz przepisów w zakresie zgłaszania nadużyć finansowych i innych nieprawidłowości;
h)
wymogów w zakresie przejrzystości, widoczności, informowania i promocji.
Artykuł 6
Decyzje w sprawie finansowania i umowy finansowe
1. Decyzje Komisji w sprawie przyjęcia programów spełniają wymogi niezbędne do uznania ich za decyzje w sprawie finansowania zgodnie z art. 84 ust. 3 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 i art. 94 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012.
2. W przypadku gdy w ramach takich decyzji przyjmuje się wieloletnie programy działania z podziałem zobowiązań na obszary polityki, o których mowa w art. 3 lit. a)-c) rozporządzenia (UE) nr 231/2014, programy, w stosownych przypadkach, zawierają orientacyjny wykaz dużych projektów. Komisja przyjmuje decyzję w sprawie zatwierdzenia wkładu finansowego na rzecz wybranego dużego projektu.
3. W umowach finansowych określa się między innymi warunki zarządzania pomocą w ramach IPA II, w tym mające zastosowanie metody realizacji, intensywność pomocy, terminy realizacji, jak również zasady kwalifikowalności wydatków. W przypadku realizowania programów zgodnie z zasadą zarządzania pośredniego przez beneficjenta IPA II umowa finansowa zawiera postanowienia wymagane w art. 40 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012.
4. Umowy finansowe dotyczące programów współpracy transgranicznej, o których mowa w tytule VI rozdział II, mogą również zostać podpisane przez państwo członkowskie, w którym instytucja zarządzająca odpowiedniego programu ma swoją siedzibę. Wszystkie kraje uczestniczące w danym programie mogą podpisać jedną umowę finansową dotyczącą programów współpracy transgranicznej, o których mowa w tytule VI rozdział III.
TYTUŁ II
ZARZĄDZANIE POŚREDNIE PRZEZ BENEFICJENTÓW IPA II
ROZDZIAŁ I
Systemy zarządzania i kontroli
Artykuł 7
Struktury i instytucje
1. Beneficjent IPA II ustanawia następujące struktury i instytucje niezbędne do zarządzania, kontroli, nadzoru, monitorowania, oceny, sprawozdawczości i przeprowadzania audytów wewnętrznych w zakresie pomocy w ramach IPA II:
a)
krajowego koordynatora IPA;
b)
krajowego urzędnika zatwierdzającego;
c)
struktury operacyjne.
2. Krajowy urzędnik zatwierdzający ustanawia strukturę zarządzania składającą się z funduszu krajowego oraz biura wsparcia krajowego urzędnika zatwierdzającego.
3. Beneficjent IPA II zapewnia instytucję audytową.
4. Beneficjent IPA II zapewnia odpowiedni podział obowiązków między strukturami i instytucjami, o których mowa w ust. 1-3, oraz w ich obrębie.
Artykuł 8
Funkcje i obowiązki krajowego koordynatora IPA
Oprócz funkcji określonych w art. 4 ust. 2 krajowy koordynator IPA podejmuje działania mające zapewnić właściwą realizację celów wyznaczonych w działaniach lub programach, w odniesieniu do których powierzono zadania w zakresie wykonania budżetu, w trakcie realizacji pomocy IPA II.
Artykuł 9
Funkcje i obowiązki krajowego urzędnika zatwierdzającego
1. Krajowy urzędnik zatwierdzający ponosi całkowitą odpowiedzialność za zarządzanie finansami w odniesieniu do pomocy w ramach IPA II na terytorium beneficjenta IPA II oraz za zapewnienie zgodności z prawem i prawidłowości wydatków.
2. Krajowym urzędnikiem zatwierdzającym jest przedstawiciel wysokiego szczebla rządu lub krajowej administracji beneficjenta IPA II posiadający odpowiednie uprawnienia.
3. Krajowy urzędnik zatwierdzający jest odpowiedzialny w szczególności za:
a)
zarządzanie zestawieniami wydatków i operacjami finansowymi w ramach IPA II;
b)
skuteczne funkcjonowanie systemów kontroli wewnętrznej w odniesieniu do realizacji pomocy w ramach IPA II;
c)
wdrożenie skutecznych i proporcjonalnych środków zwalczania nadużyć finansowych, z uwzględnieniem zidentyfikowanych rodzajów ryzyka;
d)
inicjowanie procesu przewidzianego w art. 14.
4. Krajowy urzędnik zatwierdzający podejmuje działania następcze w związku ze sprawozdaniami instytucji audytowej, o której mowa w art. 12, i przedstawia Komisji deklarację zarządczą. Deklarację zarządczą sporządza się w odniesieniu do każdego programu w postaci wskazanej w umowie ramowej w oparciu o faktyczny nadzór sprawowany przez krajowego urzędnika zatwierdzającego nad systemami kontroli wewnętrznej w ciągu roku budżetowego.
Pod koniec okresu wdrażania programu krajowy urzędnik zatwierdzający przedstawia końcowe zestawienie wydatków.
Artykuł 10
Funkcje i obowiązki struktur operacyjnych
1. Beneficjent IPA II ustanawia strukturę operacyjną lub struktury operacyjne w celu realizacji pomocy w ramach IPA II i zarządzania nią.
2. Struktura operacyjna jest odpowiedzialna za wdrażanie, informacje i widoczność, monitorowanie i sprawozdawczość w zakresie programów, a także, w stosownych przypadkach, za ich ocenę zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami, oraz za zapewnienie zgodności z prawem i prawidłowości wydatków poniesionych podczas wdrażania programów, za które odpowiada.
Artykuł 11
Funkcje i obowiązki struktury zarządzania
1. Fundusz krajowy działa na szczeblu ministerstwa administracji krajowej beneficjenta IPA II wyposażonym w uprawnienia centralnej jednostki budżetowej. Fundusz wspiera krajowego urzędnika zatwierdzającego w wykonywaniu powierzonych mu zadań, w szczególności tych, o których mowa w art. 9 ust. 3 lit. a).
2. Biuro wsparcia krajowego urzędnika zatwierdzającego wspiera krajowego urzędnika zatwierdzającego w wykonywaniu powierzonych mu zadań, w szczególności tych, o których mowa w art. 9 ust. 3 lit. b).
Artykuł 12
Funkcje i obowiązki instytucji audytowej
1. Zgodnie z art. 60 ust. 2 akapit pierwszy lit. c) rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 struktury i instytucje, o których mowa w art. 7 ust. 1, ustanowione przez beneficjenta IPA II oraz struktura zarządzania, o której mowa w art. 7 ust. 2, ustanowiona przez krajowego urzędnika zatwierdzającego są objęte niezależną kontrolą zewnętrzną przeprowadzaną przez instytucję audytową, o której mowa w art. 7 ust. 3, która jest funkcjonalnie niezależna od wspomnianych powyżej struktur i instytucji. Beneficjent IPA II zapewnia, aby szef instytucji audytowej posiadał odpowiednie kompetencje, wiedzę i doświadczenie w obszarze audytu.
2. Instytucja audytowa przeprowadza audyty systemu lub systemów zarządzania i kontroli, działań, transakcji i rocznych zestawień wydatków zgodnie z przyjętymi na szczeblu międzynarodowym standardami audytu oraz zgodnie ze strategią audytu przygotowywaną raz na trzy lata. Strategię audytu aktualizuje się raz do roku.
3. Instytucja audytowa przygotowuje roczne sprawozdanie z działalności audytowej oraz roczną opinię audytową sporządzoną zgodnie z przyjętymi na szczeblu międzynarodowym standardami audytu.
4. Pod koniec okresu wdrażania programu instytucja audytowa przygotowuje końcowe sprawozdanie z działalności audytowej i przedstawia opinię audytową na temat końcowego zestawienia wydatków.
ROZDZIAŁ II
Przepisy szczegółowe dotyczące powierzania zadań w zakresie wykonania budżetu
Artykuł 13
Warunki powierzenia beneficjentowi IPA II zadań w zakresie wykonania budżetu
1. Komisja powierza zadania w zakresie wykonania budżetu beneficjentowi IPA II, zawierając umowę finansową zgodnie z przepisami art. 60 ust. 1 i 2, art. 61 oraz art. 184 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012.
2. Beneficjent IPA II zapewnia poziom ochrony interesów finansowych Unii równoważny poziomowi wymaganemu na mocy rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 i rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012, a także ustanawia niezbędne struktury zapewniające skuteczne funkcjonowanie systemów kontroli wewnętrznej.
3. Systemy zarządzania, kontroli, nadzoru i audytu ustanowione na terytorium beneficjenta IPA II zapewniają skuteczny system kontroli wewnętrznej, obejmujący co najmniej następujących pięć obszarów:
a)
kontrolę środowiska;
b)
zarządzanie ryzykiem;
c)
czynności kontrolne;
d)
informowanie i komunikację;
e)
czynności w zakresie monitorowania.
Artykuł 14
Powierzenie zadań w zakresie wykonania budżetu
1. Krajowy urzędnik zatwierdzający odpowiada w imieniu beneficjenta IPA II za przedstawienie Komisji wniosku w sprawie powierzenia mu zadań w zakresie wykonania budżetu zgodnie z art. 13.
2. Przed złożeniem wniosku, o którym mowa w ust. 1, krajowy urzędnik zatwierdzający zapewnia zgodność struktury zarządzania i odpowiednich struktur operacyjnych z wymogami określonymi w art. 60 ust. 2 akapit pierwszy lit. a), b) i d) rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 oraz w art. 13 ust. 3 tego rozporządzenia.
3. Zanim Komisja powierzy zadania w zakresie wykonania budżetu w odniesieniu do pomocy w ramach IPA II, dokonuje przeglądu wniosku, o którym mowa w ust. 1, oraz ustanowionych struktur i instytucji, o których mowa w art. 7, a także do celów oceny ex ante zgodnie z art. 61 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 uzyskuje dowody potwierdzające spełnienie wymogów określonych w art. 60 ust. 2 akapit pierwszy lit. a)-d) rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 oraz w art. 13 ust. 3 tego rozporządzenia.
Na potrzeby powierzenia zadań w zakresie wykonania budżetu w odniesieniu do pomocy w ramach IPA II Komisja może opierać się na ocenie ex ante dotyczącej wcześniejszej umowy finansowej z beneficjentem IPA II lub na ocenie ex ante przeprowadzonej w odniesieniu do powierzenia uprawnień w zakresie zarządzania na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1085/2006 (7). Komisja wnioskuje o przekazanie dodatkowych dowodów, jeżeli przedmiotowe oceny nie uwzględniają wszystkich wymogów.
4. Krajowy urzędnik zatwierdzający monitoruje ciągłość przestrzegania przez strukturę zarządzania i strukturę operacyjną lub struktury operacyjne wymogów, o których mowa w ust. 2.W przypadku niespełnienia tych wymogów krajowy urzędnik zatwierdzający niezwłocznie powiadamia Komisję i podejmuje wszelkie odpowiednie środki ochronne w odniesieniu do dokonanych płatności lub podpisanych umów.
5. Komisja monitoruje zgodność z przepisami art. 60 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 i w przypadku niespełnienia tych wymogów może podjąć odpowiednie środki naprawcze, obejmujące zawieszenie lub zakończenie części umowy finansowej w dowolnym momencie.
TYTUŁ III
ZARZĄDZANIE FINANSAMI
ROZDZIAŁ I
Finansowy wkład Unii
Artykuł 15
Kwalifikowalność wydatków
1. Przed zawarciem odpowiedniej umowy finansowej zgodnie z art. 13 podpisane umowy i umowy dodatkowe, poniesione wydatki i płatności dokonane przez beneficjenta IPA II nie kwalifikują się do finansowania na podstawie rozporządzenia (UE) nr 231/2014.
2. Na mocy rozporządzenia (UE) nr 231/2014 do finansowania nie kwalifikują się następujące wydatki:
a)
zakup gruntów i istniejących budynków, z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków ze względu na charakter działania zawartych w decyzji w sprawie finansowania;
b)
inne wydatki przewidziane w umowach sektorowych lub finansowych.
ROZDZIAŁ II
Przepisy dotyczące zarządzania pośredniego przez beneficjenta IPA II
Artykuł 16
Informowanie o podejrzewanych nadużyciach finansowych i innych nieprawidłowościach
Beneficjent IPA II niezwłocznie zgłasza Komisji podejrzewane nadużycia finansowe i inne nieprawidłowości, będące przedmiotem pierwszego ustalenia administracyjnego lub sądowego, oraz regularnie informuje ją o przebiegu postępowań administracyjnych i prawnych. Przedmiotowe informacje przekazuje się drogą elektroniczną z zastosowaniem modułu opracowanego do tego celu przez Komisję.
Artykuł 17
Korekty finansowe
1. Aby zapewnić wykorzystanie funduszy IPA II zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami, Komisja stosuje mechanizmy korekt finansowych.
2. Korekta finansowa może zostać zastosowana w wyniku:
a)
wskazania określonego błędu, nieprawidłowości lub nadużycia finansowego;
b)
wskazania uchybienia lub braku w systemach zarządzania i kontroli beneficjenta IPA II.
3. Komisja stosuje korekty finansowe na podstawie wskazania kwot wypłaconych nienależnie oraz na podstawie skutków finansowych dla budżetu. Jeżeli kwot tych nie można dokładnie ustalić w celu zastosowania indywidualnych korekt, Komisja może zastosować korekty ryczałtowe lub korekty oparte na ekstrapolacji wyników.
4. Korekty finansowe stosuje się odpowiednio w formie potrąceń.
5. Podejmując decyzję w sprawie kwoty korekty, Komisja uwzględnia charakter i wagę określonego błędu lub określonej nieprawidłowości lub zakres i skutki finansowe uchybień lub braków wykrytych w systemie zarządzania i kontroli danego programu.
TYTUŁ IV
MONITOROWANIE, OCENA I SPRAWOZDAWCZOŚĆ
ROZDZIAŁ I
Monitorowanie
Artykuł 18
Komitet monitorujący IPA
1. Komisja i beneficjent IPA II ustanawiają komitet monitorujący IPA II nie później niż sześć miesięcy po wejściu w życie pierwszej umowy finansowej.
2. Komitet monitorujący IPA dokonuje przeglądu ogólnej skuteczności, wydajności, jakości, spójności, koordynacji i zgodności realizacji wszystkich działań pod względem osiągnięcia ich celów. W tym celu Komisja, w stosownych przypadkach, opiera się na informacjach przedstawionych przez sektorowe komitety monitorujące. W razie potrzeby Komisja może wydać zalecenia dotyczące działań naprawczych.
3. W skład komitetu monitorującego IPA wchodzą przedstawiciele Komisji, krajowego koordynatora IPA i innych właściwych krajowych instytucji i podmiotów beneficjenta IPA II oraz, w stosownych przypadkach, organizacji międzynarodowych, w tym międzynarodowych instytucji finansowych i innych zainteresowanych stron, takich jak organizacje społeczeństwa obywatelskiego i sektora prywatnego.
4. Przedstawiciel Komisji i krajowy koordynator IPA współprzewodniczą posiedzeniom komitetu monitorującego IPA.
5. Komitet monitorujący IPA przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.
6. Posiedzenia komitetu monitorującego IPA odbywają się co najmniej raz w roku. Posiedzenia ad hoc mogą być również zwoływane z inicjatywy Komisji lub beneficjenta IPA II, w szczególności gdy są one poświęcone określonym zagadnieniom tematycznym.
Artykuł 19
Sektorowe komitety monitorujące
1. Zgodnie z zasadą zarządzania pośredniego przez beneficjentów IPA II beneficjent IPA II ustanawia sektorowe komitety monitorujące według obszarów polityki lub programów nie później niż sześć miesięcy po wejściu w życie pierwszej umowy finansowej powiązanej z odnośnym obszarem polityki lub programem. W stosownych przypadkach sektorowe komitety monitorujące można ustanawiać na zasadzie ad hoc w ramach innych metod wykonywania.
2. Każdy sektorowy komitet monitorujący dokonuje przeglądu skuteczności, wydajności, jakości, spójności, koordynacji i zgodności realizacji działań w obszarze polityki lub w ramach programu i ich zgodności z odpowiednimi strategiami sektorowymi. Sektorowy komitet monitorujący mierzy postępy w zakresie osiągnięcia celów działań i ich oczekiwanych wyników, rezultatów i skutków za pomocą wskaźników odnoszących się do sytuacji wyjściowej, oraz mierzy postępy w zakresie wykonania finansowego. Sektorowy komitet monitorujący przedstawia komitetowi monitorującemu IPA sprawozdanie oraz może przedstawiać wnioski dotyczące wszelkich działań naprawczych w celu zapewnienia osiągnięcia celów działań i zwiększenia skuteczności, wydajności, wpływu i trwałości udzielonej pomocy.
3. W skład sektorowego komitetu monitorującego wchodzą przedstawiciele właściwych krajowych instytucji i podmiotów, innych zainteresowanych stron, takich jak partnerzy gospodarczy, społeczni i środowiskowi, oraz - w stosownych przypadkach - organizacji międzynarodowych, w tym międzynarodowych instytucji finansowych i społeczeństwa obywatelskiego. W pracach komitetu uczestniczy Komisja. Przedstawiciel wysokiego szczebla beneficjenta IPA II przewodniczy posiedzeniom sektorowego komitetu monitorującego. W zależności od obszaru polityki lub programu Komisja może współprzewodniczyć posiedzeniom komitetu.
4. Każdy sektorowy komitet monitorujący przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.
5. Posiedzenia sektorowego komitetu monitorującego odbywają się co najmniej dwa razy w roku. Możliwe jest również zwołanie posiedzeń ad hoc.
Artykuł 20
Inne działania monitorujące
W razie potrzeby można ustanawiać inne platformy monitorujące. Ich działalność podlega komitetowi monitorującemu IPA.
ROZDZIAŁ II
Ocena
Artykuł 21
Zasady
1. Pomoc w ramach IPA II podlega ocenom zgodnie z art. 30 ust. 4 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, których celem jest poprawa przydatności, spójności, jakości, skuteczności, wydajności, wartości dodanej dla Unii, zgodności i synergii tej pomocy z właściwym dialogiem politycznym.
2. Oceny można przeprowadzać na poziomie polityki, na poziomie strategicznym, tematycznym, sektorowym, programowym i operacyjnym, jak również na poziomie krajowym i regionalnym.
3. Wyniki ocen są uwzględniane przez komitet monitorujący IPA i sektorowe komitety monitorujące.
Artykuł 22
Oceny przeprowadzane przez beneficjenta IPA II w ramach zarządzania pośredniego
1. Beneficjent IPA II, któremu powierzono zadania w zakresie wykonania budżetu w odniesieniu do pomocy w ramach IPA II, odpowiada za przeprowadzenie ocen programów, którymi zarządza.
2. Beneficjent IPA II sporządza plan oceny zawierający działania w zakresie oceny, które beneficjent zamierza przeprowadzić na różnych etapach realizacji.
ROZDZIAŁ III
Sprawozdawczość
Artykuł 23
Sprawozdania roczne z realizacji pomocy w ramach IPA II przez beneficjentów IPA II w ramach zarządzania pośredniego
1. Do dnia 15 lutego następnego roku budżetowego beneficjent IPA II, zgodnie z art. 60 ust. 5 akapit pierwszy lit. a)-c) rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, przedstawia Komisji:
a)
sprawozdanie roczne z wykonywania powierzonych mu zadań;
b)
roczne sprawozdanie finansowe lub zestawienie wydatków na zasadzie memoriału, jak określono w umowie finansowej, sporządzone w odniesieniu do wydatków poniesionych w związku z wykonywaniem powierzonych mu zadań;
c)
deklarację zarządczą, o której mowa w art. 9 ust. 4;
d)
streszczenie sprawozdań z audytu i kontroli przeprowadzonych przez strukturę zarządzania, stanowiące solidną podstawę deklaracji zarządczej. Streszczenie takie zawiera analizę charakteru i zakresu błędów i uchybień stwierdzonych w systemach, podjętych lub planowanych działań naprawczych, jak również działań następczych podjętych w związku ze sprawozdaniami opublikowanymi przez instytucję audytową.
2. Do dnia 15 marca następnego roku budżetowego beneficjent IPA II przedstawia Komisji opinię pokontrolną zgodnie z art. 60 ust. 5 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012.
3. Pod koniec okresu wdrażania każdego programu beneficjent IPA II przedstawia sprawozdanie końcowe, które obejmuje cały okres wdrażania i może zawierać ostatnie sprawozdanie roczne.
4. Struktura operacyjna, w zależności od działania lub programu, za które odpowiada, może być zobowiązana do sporządzenia kompleksowego sprawozdania rocznego obejmującego cały rok budżetowy, które krajowy koordynator IPA przekazuje Komisji po zbadaniu przez odpowiedzialny sektorowy komitet monitorujący.
TYTUŁ V
PRZEJRZYSTOŚĆ I WIDOCZNOŚĆ
Artykuł 24
Informowanie, promocja i przejrzystość
1. Każdy podmiot realizujący pomoc w ramach IPA II, jak określono w art. 58 ust. 1 lit. a)-c) rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, spełnia wymogi w zakresie informowania, promocji i przejrzystości zgodnie z art. 35 ust. 2 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 oraz zapewnia odpowiednią widoczność działań.
2. W przypadku zarządzania pośredniego przez beneficjenta IPA II struktury operacyjne są odpowiedzialne za publikowanie informacji na temat odbiorców środków unijnych zgodnie z art. 21 i 22 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012. Struktury operacyjne zapewniają powiadomienie odbiorcy o umieszczeniu go w wykazie opublikowanych odbiorców. Wszelkie dane osobowe umieszczone w tym wykazie przetwarza się zgodnie z wymogami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 45/2001.
3. W stosownych przypadkach strategiczne dokumenty krajowe/obejmujące wiele krajów i wszelkie wprowadzone do nich zmiany, jak również programy są dokumentami urzędowymi, które udostępnia się ogółowi społeczeństwa i społeczeństwu obywatelskiemu.
Artykuł 25
Widoczność i komunikacja
1. Komisja i beneficjent IPA II uzgadniają spójny plan działań w zakresie komunikacji w celu udostępniania i aktywnego upowszechniania informacji na temat pomocy w ramach IPA II u beneficjenta IPA II.
2. Beneficjent IPA II przedstawia komitetowi monitorującemu IPA i sektorowym komitetom monitorującym sprawozdanie z prowadzonych przez niego działań w zakresie widoczności i komunikacji.
TYTUŁ VI
WSPÓŁPRACA TRANSGRANICZNA
ROZDZIAŁ I
Przepisy ogólne
Artykuł 26
Definicje
1. Do celów niniejszego tytułu stosuje się następujące definicje:
a)
„operacja” oznacza projekt, umowę, przedsięwzięcie lub grupę projektów wybrane przez wspólny komitet monitorujący lub instytucję zamawiającą danego programu lub na ich odpowiedzialność, przyczyniające się do realizacji celów jednej osi priorytetowej lub kilku osi priorytetowych, do których się odnoszą, jeżeli chodzi o programy współpracy transgranicznej określone w art. 27 lit. a), lub celów priorytetu tematycznego lub priorytetów tematycznych, do których się odnoszą, jeżeli chodzi o programy współpracy transgranicznej określone w art. 27 lit. b) lub c);
b)
„beneficjent” oznacza podmiot publiczny lub prywatny odpowiedzialny za rozpoczęcie lub rozpoczynający i realizujący operacje; w kontekście programów pomocy państwa (zdefiniowanych w art. 2 ust. 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 (8)), termin „beneficjent” oznacza podmiot, który otrzymuje pomoc, jeżeli chodzi o programy współpracy transgranicznej z udziałem państw członkowskich.
2. Do celów niniejszego tytułu rozdziały I i II, w odniesieniu do programów współpracy transgranicznej z udziałem państw członkowskich, pojęcia „wydatki publiczne”, „programowanie”, „umowa partnerstwa” i „dokument” stosuje się zgodnie z definicjami przedstawionymi w art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013.
Artykuł 27
Forma pomocy
Pomoc udziela się w jednej z następujących form współpracy transgranicznej:
a)
współpracy transgranicznej między co najmniej jednym państwem członkowskim a co najmniej jednym beneficjentem IPA II, jak określono w rozdziale II;
b)
współpracy transgranicznej między co najmniej dwoma beneficjentami IPA II, jak określono w rozdziale III;
c)
współpracy transgranicznej między beneficjentami IPA II a krajami objętymi Europejskim Instrumentem Sąsiedztwa, jak określono w rozdziale III.
Artykuł 28
Intensywność pomocy i stawka pomocy w ramach IPA II
1. W decyzji Komisji w sprawie przyjęcia programu współpracy transgranicznej w odniesieniu do form współpracy, o których mowa w art. 27, ustala się poziom współfinansowania i maksymalną kwotę pomocy w ramach IPA II w oparciu o:
a)
całkowitą kwotę wydatków kwalifikowalnych obejmującą wydatki publiczne i prywatne; albo
b)
kwalifikowalne wydatki publiczne.
2. W odniesieniu do programów współpracy transgranicznej określonych w art. 27 lit. a) poziom współfinansowania unijnego na poziomie każdej osi priorytetowej programu współpracy transgranicznej, o której mowa w art. 34 ust. 2, nie może być mniejszy niż 20 % i większy niż 85 % wydatków kwalifikowalnych.
3. W odniesieniu do programów współpracy transgranicznej określonych w art. 27 lit. b) i c) poziom współfinansowania unijnego na poziomie każdego priorytetu tematycznego nie może być mniejszy niż 20 % i większy niż 85 % wydatków kwalifikowalnych. W odniesieniu do pomocy technicznej poziom współfinansowania wynosi 100 %.
Artykuł 29
Priorytety tematyczne i koncentracja pomocy w ramach IPA II
1. Priorytetami tematycznymi pomocy w ramach IPA II są priorytety określone w załączniku III do rozporządzenia (UE) nr 231/2014.
2. W odniesieniu do każdego programu współpracy transgranicznej wybiera się do czterech priorytetów tematycznych.
Artykuł 30
Zasięg geograficzny
W odpowiednim programie współpracy transgranicznej uwzględnia się wykaz kwalifikujących się regionów, do których należą:
a)
w przypadku programów współpracy transgranicznej, o których mowa w art. 27 lit. a), regiony na poziomie trzecim wspólnej klasyfikacji jednostek terytorialnych do celów statystycznych (NUTS) lub w razie braku klasyfikacji NUTS obszary równoważne wzdłuż granic lądowych lub wzdłuż granic morskich, oddalone od siebie nie więcej niż o 150 kilometrów, bez uszczerbku dla możliwych dostosowań niezbędnych do zapewnienia spójności i ciągłości programów transgranicznych ustanowionych dla okresu programowania 2007-2013;
b)
w przypadku programów współpracy transgranicznej, o których mowa w art. 27 lit. b) i c), kwalifikujące się regiony określa się, w stosownych przypadkach, w odpowiednim programie współpracy transgranicznej.
Artykuł 31
Przygotowanie, ocena, zatwierdzenie i zmiana programów współpracy transgranicznej
1. Kraje uczestniczące uzgadniają priorytety tematyczne dla każdego programu współpracy transgranicznej w odniesieniu do każdej granicy lub grupy granic w oparciu o priorytety tematyczne zdefiniowane w załączniku III do rozporządzenia (UE) nr 231/2014.
2. Komisja ocenia spójność programów współpracy transgranicznej z niniejszym rozporządzeniem, ich efektywny wkład w realizację wybranych priorytetów tematycznych określonych w załączniku III do rozporządzenia (UE) nr 231/2014, a także, jeżeli chodzi o uczestniczące państwa członkowskie, odpowiednią umowę partnerstwa.
3. W ciągu trzech miesięcy od daty złożenia programu współpracy transgranicznej Komisja przedstawia uwagi. Kraje uczestniczące dostarczają Komisji wszelkich niezbędnych informacji dodatkowych oraz, w stosownych przypadkach, korygują proponowany program współpracy transgranicznej.
4. Zatwierdzając każdy program współpracy transgranicznej po jego formalnym przedłożeniu, Komisja musi upewnić się, że jej ewentualne uwagi zostały należycie uwzględnione.
5. Składane przez kraje uczestniczące wnioski o zmianę programów współpracy transgranicznej muszą być należycie udokumentowane, a przede wszystkim muszą określać oczekiwany wpływ zmian programu współpracy transgranicznej na osiągnięcie jego celów. Do takich wniosków dołącza się zmieniony program. Przepisy ust. 2 i 3 mają zastosowanie do zmian programów współpracy transgranicznej.
Artykuł 32
Pomoc techniczna
1. Każdy program współpracy transgranicznej obejmuje określoną alokację budżetową dla operacji pomocy technicznej, z uwzględnieniem działań w zakresie przygotowania, zarządzania, monitorowania, oceny, informowania, komunikacji, tworzenia sieci, rozstrzygania skarg, kontroli i audytu związanych z wdrażaniem programu i działań mających na celu wzmocnienie zdolności administracyjnych w zakresie wdrażania programu. Z pomocy w ramach IPA II mogą również korzystać kraje uczestniczące w celu wspierania działań na rzecz zmniejszenia obciążeń administracyjnych dla beneficjentów, z uwzględnieniem elektronicznych systemów wymiany danych, oraz działań na rzecz zwiększenia zdolności instytucji w krajach uczestniczących i beneficjentów w zakresie zarządzania pomocą w ramach IPA II i korzystania z niej oraz wymiany najlepszych praktyk między tymi krajami i beneficjentami. Działania te mogą dotyczyć poprzednich i kolejnych okresów programowania.
2. Na zasadzie odstępstwa od art. 15 ust. 1, wydatki na pomoc techniczną służące wsparciu przygotowania programu współpracy transgranicznej oraz utworzeniu systemów zarządzania i kontroli mogą być kwalifikowalne przed dniem przyjęcia decyzji Komisji w sprawie zatwierdzenia programu współpracy transgranicznej, ale nie wcześniej niż od dnia 1 stycznia 2014 r.
ROZDZIAŁ II
Współpraca transgraniczna między państwami członkowskimi a beneficjentami IPA II
Artykuł 33
Przepisy mające zastosowanie
1. W odniesieniu do państwa lub państw członkowskich uczestniczących w programie współpracy transgranicznej na podstawie niniejszego rozdziału, w szczególności do państwa członkowskiego, w którym znajduje się siedziba instytucji zarządzającej, stosuje się przepisy mające zastosowanie do celu, jakim jest Europejska współpraca terytorialna, zawarte w rozporządzeniu (UE) nr 1303/2013 i rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013 (9), jak określono w niniejszym rozdziale. W przypadku gdy przepisy te dotyczą europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych określonych w art. 1 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, do celów niniejszego rozdziału uznaje się, że przepisy obejmują również pomoc w ramach IPA II.
2. Jeżeli chodzi o beneficjentów IPA II uczestniczących w programie współpracy transgranicznej na podstawie niniejszego rozdziału, stosuje się przepisy mające zastosowanie do Europejskiej współpracy terytorialnej, jak określono w niniejszym rozdziale, bez uszczerbku dla uzasadnionych odstępstw przewidzianych w odpowiedniej umowie finansowej.
Artykuł 34
Programowanie
1. Programy współpracy transgranicznej sporządza się zgodnie z zasadą partnerstwa określoną w art. 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 i zgodnie z art. 8 ust. 2-4, 7, 9 i 10 rozporządzenia (UE) nr 1299/2013.
2. Programy współpracy transgranicznej składają się z osi priorytetowych. Bez uszczerbku dla art. 32, oś priorytetowa odpowiada priorytetowi tematycznemu, o którym mowa w art. 29. W stosownych przypadkach i w celu zwiększenia wpływu i skuteczności osi priorytetowej poprzez spójne zintegrowane podejście można włączyć do takiej osi elementy innych priorytetów tematycznych.
3. W ramach programów współpracy transgranicznej możliwe jest realizowanie działań w zakresie rozwoju kierowanego przez lokalną społeczność w rozumieniu art. 32-35 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, działań w zakresie wspólnych planów działania w rozumieniu art. 104-109 tego rozporządzenia oraz działań w zakresie zintegrowanych inwestycji terytorialnych w rozumieniu art. 36 tego rozporządzenia, z uwzględnieniem przepisów leżących u podstaw tych instrumentów i art. 9-11 rozporządzenia (UE) nr 1299/2013. Komisja i kraje uczestniczące uzgadniają szczegółowe zasady i warunki w odniesieniu do każdego programu współpracy transgranicznej.
4. Państwo członkowskie, w którym znajduje się siedziba instytucji zarządzającej, przedkłada programy współpracy transgranicznej Komisji drogą elektroniczną.
5. Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) może, na wniosek krajów uczestniczących, uczestniczyć w przygotowywaniu operacji, jak również w działaniach związanych z przygotowywaniem operacji, w szczególności dużych projektów.
Przed przyjęciem programów współpracy transgranicznej Komisja może skonsultować się z EBI.
Artykuł 35
Pomoc techniczna
Kwota pomocy w ramach IPA II przeznaczona na pomoc techniczną jest ograniczona do 10 % całkowitej kwoty przeznaczonej na program współpracy transgranicznej, lecz nie niższa niż kwota 1 500 000 EUR.
Artykuł 36
Tryb wdrażania i wyznaczanie instytucji programowych
1. Programy współpracy transgranicznej, o których mowa w niniejszym rozdziale, wdraża się w ramach zarządzania dzielonego. W związku z tym państwa członkowskie i Komisja są odpowiedzialne za zarządzenie programami i kontrolę nad nimi w zakresie swoich obowiązków przewidzianych w rozporządzeniu (UE, Euratom) nr 966/2012 i rozporządzeniu delegowanym (UE) nr 1268/2012 oraz w niniejszym rozporządzeniu.
Przepisy art. 73 i 74 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 dotyczące obowiązków państw członkowskich w ramach zarządzania dzielonego mają zastosowanie w odniesieniu do państwa członkowskiego, w którym znajduje się siedziba instytucji zarządzającej.
Zastosowanie mają przepisy art. 75 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 dotyczącego uprawnień i obowiązków Komisji w ramach zarządzania dzielonego.
2. Kraje uczestniczące w programie współpracy transgranicznej wyznaczają jedną instytucję zarządzającą do celów art. 123 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, jedną instytucję certyfikującą do celów art. 123 ust. 2 tego rozporządzenia oraz jedną instytucję audytową do celów art. 123 ust. 4 tego rozporządzenia.
3. Instytucja zarządzająca i instytucja audytowa mają siedzibę w tym samym państwie członkowskim. Kraje uczestniczące w programie współpracy transgranicznej mogą wyznaczyć jedną instytucję zarządzającą do pełnienia funkcji instytucji certyfikującej.
Procedurę wyznaczania instytucji zarządzającej i, w stosownych przypadkach, instytucji certyfikującej określoną w art. 124 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 przeprowadza państwo członkowskie, w którym znajduje się siedziba danej instytucji.
Wyznaczenia przewidziane w tym artykule pozostają bez uszczerbku dla rozdzielenia obowiązków w odniesieniu do stosowania korekt finansowych wśród krajów uczestniczących, jak przewidziano w programie współpracy transgranicznej.
Artykuł 37
Funkcje instytucji programu
1. Zastosowanie mają przepisy art. 125 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 i art. 23 ust. 1, 2, 4 i 5 rozporządzenia (UE) nr 1299/2013 dotyczące funkcji instytucji zarządzającej.
2. Zastosowanie mają przepisy art. 126 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 i art. 24 rozporządzenia (UE) nr 1299/2013 dotyczące funkcji instytucji certyfikującej.
Instytucja certyfikująca otrzymuje płatności dokonane przez Komisję oraz zasadniczo dokonuje płatności na rzecz beneficjenta wiodącego zgodnie z art. 132 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.
3. Zastosowanie mają przepisy art. 127 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 i art. 25 rozporządzenia (UE) nr 1299/2013 dotyczące funkcji instytucji audytowej.
Artykuł 38
Wspólny komitet monitorujący
1. W ciągu trzech miesięcy od zawiadomienia państwa członkowskiego o decyzji zatwierdzającej program współpracy transgranicznej kraje uczestniczące ustanawiają wspólny komitet monitorujący.
2. W skład wspólnego komitetu monitorującego wchodzą przedstawiciele Komisji, krajowego koordynatora IPA i innych właściwych krajowych instytucji i podmiotów beneficjenta IPA II, uczestniczącego państwa członkowskiego lub uczestniczących państw członkowskich oraz, w stosownych przypadkach, międzynarodowych instytucji finansowych i innych zainteresowanych stron, w tym organizacji społeczeństwa obywatelskiego i sektora prywatnego.
3. Wspólnemu komitetowi monitorującemu przewodniczy przedstawiciel jednego z krajów uczestniczących lub instytucji zarządzającej.
4. Komisja uczestniczy w pracach wspólnego komitetu monitorującego w charakterze doradczym.
5. Jeżeli EBI wnosi wkład do programu, może on pełnić funkcję doradcy w ramach prac wspólnego komitetu monitorującego.
6. Wspólny komitet monitorujący dokonuje przeglądu ogólnej skuteczności, jakości i spójności procesu wdrażania wszystkich działań służących realizacji celów określonych w programie transgranicznym, umowach finansowych i odpowiednich dokumentach strategicznych. W razie potrzeby może wydać zalecenia dotyczące działań naprawczych.
Zastosowanie mają również przepisy art. 49 i 110 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 dotyczące jego funkcji.
Wspólny komitet monitorujący wraz z instytucją zarządzającą prowadzą monitorowanie poprzez odniesienie do wskaźników określonych w odpowiednim programie współpracy transgranicznej zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1299/2013.
7. Wspólny komitet monitorujący przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.
8. Posiedzenia wspólnego komitetu monitorującego odbywają się co najmniej raz w roku. Dodatkowe posiedzenia mogą być również zwoływane z inicjatywy jednego z krajów uczestniczących lub Komisji, w szczególności gdy są one poświęcone określonym zagadnieniom tematycznym.
Artykuł 39
Wybór operacji
1. Wyboru operacji realizowanych w ramach programów współpracy transgranicznej dokonuje wspólny komitet monitorujący.
Wspólny komitet monitorujący może powołać komitet sterujący, działający na jego odpowiedzialność, do wyboru operacji.
2. Wybrane operacje obejmują beneficjentów z co najmniej dwóch krajów uczestniczących, w tym co najmniej jednego z państwa członkowskiego. Operacja może być realizowana w jednym kraju uczestniczącym pod warunkiem wskazania skutków i korzyści transgranicznych.
3. Beneficjenci współpracują w zakresie opracowania i realizacji operacji. Ponadto współpracują oni w zakresie zapewnienia personelu lub finansowania operacji.
Artykuł 40
Beneficjenci
1. W przypadku gdy operacja w ramach programu współpracy transgranicznej obejmuje co najmniej dwóch beneficjentów, wszyscy beneficjenci wyznaczają jednego spośród nich jako beneficjenta wiodącego.
2. Beneficjent wiodący wykonuje następujące zadania:
a)
ustala z innymi beneficjentami porozumienie zawierające przepisy gwarantujące między innymi należyte zarządzanie finansami przeznaczonymi na operację, w tym warunki odzyskania nienależnie wypłaconych kwot;
b)
przyjmuje na siebie odpowiedzialność za zapewnienie realizacji całej operacji;
c)
zapewnia, aby wydatki przedstawione przez wszystkich beneficjentów zostały poniesione na realizację operacji i odpowiadały działaniom uzgodnionym między wszystkimi beneficjentami oraz zgodnie z dokumentem przekazanym przez instytucję zarządzającą, o którym mowa w ust. 6;
d)
zapewnia, aby wydatki przedstawione przez innych beneficjentów zostały zweryfikowane przez kontrolera lub kontrolerów, jeżeli weryfikacja ta nie jest prowadzona przez instytucję zarządzającą zgodnie z art. 23 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1299/2013.
3. O ile nie określono inaczej w porozumieniach, o których mowa w ust. 2 lit. a), beneficjent wiodący zapewnia, aby pozostali beneficjenci otrzymali całkowitą kwotę wsparcia publicznego możliwie najszybciej i w całości. Nie potrąca się ani nie wstrzymuje żadnych kwot, ani też nie nakłada się żadnych opłat szczególnych lub innych opłat o równoważnym skutku, które powodowałyby zmniejszenie kwot wypłacanych innym beneficjentom.
4. Beneficjenci wiodący lub jedyni beneficjenci mają siedzibę w kraju uczestniczącym.
5. Niezależnie od przepisów art. 39 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, europejskie ugrupowanie współpracy terytorialnej ustanowione zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1082/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (10) lub inny podmiot prawny ustanowiony na podstawie przepisów obowiązujących w jednym z krajów uczestniczących może wystąpić o udział w operacji jako jedyny beneficjent, pod warunkiem że został utworzony przez organy i podmioty publiczne z co najmniej dwóch krajów uczestniczących.
6. Instytucja zarządzająca przekazuje wiodącemu lub jedynemu beneficjentowi każdej operacji dokument określający warunki wsparcia operacji, w tym konkretne wymagania dotyczące produktów lub usług, które mają być dostarczone w ramach operacji, plan finansowania operacji oraz termin jej realizacji.
Artykuł 41
Ocena
1. Oceny przeprowadzają eksperci wewnętrzni i zewnętrzni, którzy są funkcjonalnie niezależni od podmiotów odpowiedzialnych za realizację programu. Wszystkie oceny są podawane do wiadomości publicznej.
2. Kraje uczestniczące przeprowadzają wspólnie ocenę ex ante zgodnie z art. 55 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.
3. Zastosowanie mają przepisy art. 56 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 dotyczące oceny podczas okresu programowania.
4. Zastosowanie mają przepisy art. 57 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 dotyczące oceny ex post.
Artykuł 42
Sprawozdawczość, informowanie i komunikacja
1. Zastosowanie mają przepisy art. 14 rozporządzenia (UE) nr 1299/2013 dotyczące sprawozdań z wdrażania.
2. Roczne spotkanie w sprawie przeglądu organizuje się zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1299/2013.
3. Co roku do dnia 31 stycznia, 31 lipca i 31 października instytucja zarządzająca przekazuje Komisji drogą elektroniczną następujące dane do celów monitorowania, dla każdego programu transgranicznego oraz w podziale na osie priorytetowe:
a)
łączne koszty kwalifikowalne i publiczne koszty kwalifikowalne operacji oraz liczbę operacji wybranych do udzielenia wsparcia;
b)
łączne wydatki kwalifikowalne zadeklarowane przez beneficjentów instytucji zarządzającej.
Ponadto dane przekazywane do dnia 31 stycznia zawierają dane, o których mowa w lit. a) i b), w podziale na kategorie interwencji. Uznaje się, że to przekazanie danych spełnia wymóg przedkładania danych finansowych, o którym mowa w art. 50 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.
Danym przekazywanym do dnia 31 stycznia i 31 lipca towarzyszy prognoza dotycząca kwoty, w odniesieniu do której instytucja zarządzająca planuje złożyć wnioski o płatność za bieżący rok budżetowy i kolejny rok budżetowy.
Datą graniczną dla danych przekazywanych na podstawie niniejszego artykułu jest koniec miesiąca poprzedzającego miesiąc przekazania.
4. Instytucja zarządzająca koordynuje zadania związane z wymogami w zakresie informowania, promocji i przejrzystości, o których mowa w art. 24 ust. 1 i 3 niniejszego rozporządzenia.
Na zasadzie odstępstwa od art. 25 niniejszego rozporządzenia, instytucja zarządzająca jest odpowiedzialna za działania informacyjne i komunikacyjne, o których mowa w art. 115 i 116 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.
Artykuł 43
Kwalifikowalność i trwałość
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 15 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, wydatki kwalifikują się do finansowania pomocy w ramach IPA II ukierunkowanej na współpracę transgraniczną:
a)
jeżeli zostały poniesione przez beneficjenta z państwa członkowskiego i uregulowane między dniem 1 stycznia 2014 r. a dniem 31 grudnia 2022 r.; lub
b)
jeżeli zostały poniesione przez beneficjenta pochodzącego z terytorium beneficjenta IPA II i uregulowane po przedłożeniu programu współpracy transgranicznej.
2. Oprócz przepisów określonych w art. 15 ust. 2 niniejszego rozporządzenia pomoc w ramach IPA II ukierunkowana na współpracę transgraniczną nie obejmuje udzielania wsparcia na:
a)
odsetki od zadłużenia;
b)
podatek od wartości dodanej (VAT), z wyjątkiem przypadków, w których VAT nie podlega zwrotowi w świetle krajowych przepisów w sprawie VAT;
c)
likwidację i budowę elektrowni jądrowych;
d)
inwestycje, których celem jest zredukowanie emisji gazów cieplarnianych w ramach działań objętych zakresem załącznika I do dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (11);
e)
wytwarzanie, przetwórstwo i sprzedaż tytoniu i wyrobów tytoniowych;
f)
przedsiębiorstwa znajdujące się w trudnej sytuacji, określone na mocy unijnych zasad dotyczących pomocy państwa;
g)
inwestycję w infrastrukturę portów lotniczych, chyba że jest ona związana z ochroną środowiska lub towarzyszy jej inwestycja niezbędna do złagodzenia lub ograniczenia jej negatywnego wpływu na środowisko.
Na zasadzie odstępstwa od art. 15 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, zakup gruntów niezabudowanych i zabudowanych na kwotę do wysokości 10 % całkowitych wydatków kwalifikowalnych dla danej operacji kwalifikuje się do finansowania w ramach pomocy IPA II ukierunkowanej na współpracę transgraniczną. W przypadku terenów opuszczonych oraz terenów przeznaczonych wcześniej do użytku przemysłowego, które obejmują budynki, limit ten zwiększa się do 15 %. W wyjątkowych i należycie uzasadnionych przypadkach limit ten może zostać zwiększony do poziomu wyższego niż odpowiednie wspomniane wartości procentowe w odniesieniu do operacji dotyczących ochrony środowiska naturalnego;
3. Do objęcia pomocą w ramach IPA II nie wybiera się operacji w przypadku, gdy zostały one fizycznie ukończone lub w pełni zrealizowane przed złożeniem przez beneficjenta wniosku do instytucji zarządzającej o finansowanie w ramach programu współpracy transgranicznej, niezależnie od tego, czy dokonał on wszystkich powiązanych płatności.
4. Zastosowanie mają przepisy art. 61, art. 65 ust. 4, 6-9 i 11, art. 66-68, art. 69 ust. 1 i 2 oraz art. 71 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 dotyczące dotacji.
5. Oprócz art. 6 ust. 2 niniejszego rozporządzenia w umowach finansowych dotyczących programów współpracy transgranicznej, o których mowa w niniejszym rozdziale, ustanawia się hierarchię zasad kwalifikowalności mających zastosowanie do danego programu współpracy transgranicznej zgodnie z zasadami określonymi w art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1299/2013.
6. Zastosowanie mają również przepisy art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1299/2013 dotyczące kosztów personelu.
Artykuł 44
Kwalifikowalność w zależności od lokalizacji
1. Operacje, z zastrzeżeniem odstępstw, o których mowa w ust. 2 i 3, odbywają się na obszarze objętym programem, stanowiącym część terytorium krajów uczestniczących i zdefiniowanym w odpowiednim programie współpracy transgranicznej („obszar objęty programem”).
2. Instytucja zarządzająca może zgodzić się na realizację całości lub części operacji poza obszarem objętym programem, o ile spełnione są wszystkie następujące warunki:
a)
operacja przynosi korzyść dla obszaru objętego programem;
b)
łączna kwota przydzielona w ramach programu współpracy transgranicznej na operacje zlokalizowane poza obszarem objętym programem nie przekracza 20 % wsparcia z UE na poziomie programu;
c)
obowiązki instytucji zarządzającej i audytowej w zakresie zarządzania operacjami, ich kontroli i audytu operacji są wykonywane przez instytucje programu współpracy transgranicznej lub instytucje te zawierają umowy z instytucjami w państwie członkowskim lub państwie trzecim, w którym dana operacja jest realizowana.
3. W przypadku operacji dotyczących pomocy technicznej, działań promocyjnych i rozwijania potencjału wydatki mogą być ponoszone poza obszarem objętym programem, o ile spełnione są warunki określone w ust. 2 lit. a) i c).
Artykuł 45
Udzielanie zamówień
1. Procedury udzielenia zamówień na usługi, dostawy i roboty budowlane przez beneficjentów przeprowadza się zgodnie z przepisami części drugiej tytuł IV rozdział 3 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 oraz części drugiej tytuł II rozdział 3 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1268/2012, które mają zastosowanie na całym obszarze objętym programem, zarówno na terytorium państwa członkowskiego, jak i beneficjenta lub beneficjentów IPA II.
2. W przypadku udzielania zamówień na usługi, dostawy i roboty budowlane przez instytucję zarządzającą w ramach szczególnego przydziału z budżetu na operacje związane z pomocą techniczną instytucja zarządzająca może stosować procedury udzielania zamówienia, o których mowa w ust. 1, albo procedury obowiązujące zgodnie z jej prawem krajowym.
Artykuł 46
Zarządzanie finansami, anulowanie zobowiązań, badanie i zatwierdzanie zestawienia wydatków, zamknięcie i korekty finansowe
1. Zastosowanie mają przepisy art. 76 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 dotyczące zobowiązań budżetowych.
2. Zastosowanie mają przepisy art. 77-80, 82-83, 129-132, 134-135 i 142 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 dotyczące płatności. Ponadto zastosowanie mają przepisy art. 27 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1299/2013 dotyczące dokonywania wpłat na jedno konto. Zastosowanie mają przepisy art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1299/2013 dotyczące stosowania euro.
3. Jeżeli chodzi o płatności zaliczkowe, zgodnie z decyzją Komisji w sprawie przyjęcia programu współpracy transgranicznej, Komisja przekazuje jedną płatność zaliczkową.
Płatność zaliczkowa wynosi 50 % wartości pierwszych trzech zobowiązań budżetowych w ramach programu.
Płatność zaliczkowa może być wypłacona w dwóch ratach, o ile jest to wymagane ze względu na potrzeby budżetowe.
Całkowita kwota wypłacona w ramach płatności zaliczkowej jest zwracana Komisji, jeżeli w terminie dwudziestu czterech miesięcy od dnia wypłacenia przez Komisję pierwszej raty płatności zaliczkowej nie zostanie wysłany żaden wniosek o płatność w ramach programu współpracy transgranicznej.
4. Zastosowanie mają przepisy art. 86-88 i 136 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 dotyczące anulowania zobowiązań.
5. Zastosowanie mają przepisy art. 84 i 137-141 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 dotyczące badania i zatwierdzania zestawienia wydatków oraz zamknięcia.
6. Zastosowanie mają przepisy art. 85, art. 122 ust. 2 oraz art. 143-147 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 dotyczące korekt finansowych i odzyskiwania środków. Zastosowanie mają również przepisy art. 27 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 1299/2013.
Artykuł 47
Systemy zarządzania i kontroli oraz audyt
1. Zastosowanie mają przepisy art. 72 i art. 122 ust. 1 i 3 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 dotyczące ogólnych zasad funkcjonowania systemów zarządzania i kontroli.
2. Zastosowanie mają przepisy art. 128 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 dotyczące współpracy Komisji z instytucjami audytowymi.
3. Zastosowanie mają przepisy art. 148 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 dotyczące proporcjonalnej kontroli programów współpracy transgranicznej.
Artykuł 48
Zakończenie programu współpracy transgranicznej
1. Jeżeli żaden z uczestniczących beneficjentów IPA II nie zawarł umowy finansowej przed końcem roku następującego po roku przyjęcia programu, program współpracy transgranicznej zostaje zakończony przez Komisję.
Przydzielone już roczne transze w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego pozostają do dyspozycji w trakcie ich normalnego okresu realizacji, jednak mogą być one wykorzystywane tylko na działania podejmowane wyłącznie w państwach członkowskich objętych funduszem oraz na działania, w odniesieniu do których umowy zostały zawarte przed wydaniem przez Komisję decyzji o zakończeniu programu. W ciągu trzech miesięcy od zamknięcia umów instytucja zarządzająca przekazuje sprawozdanie końcowe Komisji, która następnie podejmuje działania zgodnie z przepisami ust. 2 i 3.
2. Jeżeli program współpracy transgranicznej nie może zostać zrealizowany z uwagi na problemy powstające w stosunkach między krajami uczestniczącymi oraz w innych należycie uzasadnionych przypadkach, Komisja może podjąć decyzję o zakończeniu programu przed upływem terminu jego realizacji na wniosek wspólnego komitetu monitorującego lub z własnej inicjatywy po konsultacji ze wspólnym komitetem monitorującym.
W przypadku zamknięcia programu instytucja zarządzająca przekazuje sprawozdanie końcowe w ciągu sześciu miesięcy od wydania decyzji przez Komisję. Po rozliczeniu poprzednich płatności zaliczkowych Komisja dokonuje płatności salda końcowego lub, w stosownych przypadkach, wydaje nakaz odzyskania środków. Ponadto Komisja dokonuje umorzenia salda zobowiązań.
Opcjonalnie może zostać wydana decyzja o zmniejszeniu środków przyznanych na program do zakresu programu zgodnie z art. 31 ust. 5.
3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, niewykorzystane wsparcie z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego odpowiadające rocznym transzom jeszcze nieprzydzielonym lub rocznym transzom przydzielonym i umorzonym w całości lub częściowo w tym samym roku budżetowym, które nie zostało przeniesione na inny program w tej samej kategorii zewnętrznych programów współpracy zewnętrznej, alokuje się na wewnętrzne programy współpracy transgranicznej zgodnie z art. 4 rozporządzenia (UE) nr 1299/2013.
Pomoc w ramach IPA II odpowiadającą rocznym transzom jeszcze niewykorzystanym lub przydzielonym i umorzonym w całości lub częściowo w tym samym roku budżetowym wykorzystuje się do finansowania innych programów lub projektów kwalifikujących się do pomocy w ramach IPA II.
ROZDZIAŁ III
Współpraca transgraniczna między beneficjentami IPA II lub między beneficjentami IPA II a krajami objętymi Europejskim Instrumentem Sąsiedztwa
Artykuł 49
Programowanie
1. Programy współpracy transgranicznej są opracowywane wspólnie przez kraje uczestniczące zgodnie z programem modelowym przedstawionym przez Komisję oraz przesyłane Komisji drogą elektroniczną.
2. Program współpracy transgranicznej składa się z priorytetów tematycznych zgodnie z art. 29.
Artykuł 50
Pomoc techniczna
Kwota pomocy w ramach IPA II przeznaczona na pomoc techniczną jest ograniczona do 10 % całkowitej kwoty przeznaczonej na program współpracy transgranicznej.
Artykuł 51
Sposoby realizacji
1. Programy współpracy transgranicznej, o których mowa w art. 27 lit. b) i c), są realizowane w ramach zarządzania bezpośredniego lub pośredniego.
2. Programami współpracy transgranicznej zarządza jedna instytucja zamawiająca, określona w decyzji wykonawczej Komisji w sprawie zatwierdzenia odpowiedniego programu współpracy transgranicznej.
Artykuł 52
Struktury i instytucje
1. W zarządzaniu programami współpracy transgranicznej uczestniczą następujące struktury beneficjentów IPA II:
a)
krajowi koordynatorzy IPA, o których mowa w art. 4, z krajów uczestniczących w programie współpracy transgranicznej oraz, w stosownych przypadkach, koordynatorzy współpracy terytorialnej;
b)
krajowy urzędnik zatwierdzający i struktura zarządzania, o których mowa w art. 7, uczestniczącego beneficjenta IPA II, w którego kraju znajduje się siedziba instytucji zamawiającej, w przypadku gdy program transgraniczny jest realizowany w ramach zarządzania pośredniego;
c)
struktury operacyjne we wszystkich krajach uczestniczących, które ściśle współpracują w zakresie programowania i realizacji odpowiedniego programu współpracy transgranicznej. W przypadku zarządzania pośredniego struktura operacyjna obejmuje instytucję zamawiającą;
d)
instytucja audytowa, o której mowa w art. 7 ust. 3, w przypadku gdy program transgraniczny jest realizowany w ramach zarządzania pośredniego. W przypadku gdy instytucja nie jest uprawniona do pełnienia funkcji przewidzianych w art. 12, otrzymuje wsparcie ze strony grupy audytorów, w skład której wchodzi przedstawiciel każdego kraju uczestniczącego w programie współpracy transgranicznej.
2. Beneficjenci IPA II i kraje objęte Europejskim Instrumentem Sąsiedztwa uczestniczące w programie współpracy transgranicznej ustanawiają wspólny komitet monitorujący, który pełni również rolę sektorowego komitetu monitorującego, o którym mowa w art. 19.
3. Wspólny sekretariat techniczny ustanawia się w celu wsparcia Komisji, struktur operacyjnych i wspólnego komitetu monitorującego.
4. Zadania i obowiązki wspomnianych struktur określa się w umowie ramowej, o której mowa w art. 5.
5. W ramach zarządzania pośredniego kraje uczestniczące zawierają porozumienie dwustronne określające ich obowiązki w zakresie realizacji odpowiedniego programu współpracy transgranicznej. Minimalne wymogi w odniesieniu do takiego porozumienia dwustronnego określa się w umowie ramowej, o której mowa w art. 5.
Artykuł 53
Wybór operacji
1. Operacje wybierane w ramach programu współpracy transgranicznej przynoszą wyraźne skutki i korzyści transgraniczne.
2. Operacje w ramach programów współpracy transgranicznej wybierane są przez instytucję zamawiającą w drodze zaproszeń do składania wniosków obejmujących cały kwalifikowalny obszar.
3. Kraje uczestniczące mogą także określić operacje niewymienione w zaproszeniu do składania wniosków. W takim przypadku operacje tego typu wyraźnie wymienia się w programie współpracy transgranicznej, o którym mowa w art. 49.
4. Operacje wybrane w ramach współpracy transgranicznej obejmują beneficjentów z co najmniej dwóch krajów uczestniczących. Beneficjenci współpracują w zakresie opracowania i realizacji operacji. Ponadto współpracują oni w zakresie zapewnienia personelu lub finansowania operacji lub w zakresie obu tych czynności.
5. Operacja może być realizowana w jednym kraju uczestniczącym pod warunkiem wskazania skutków i korzyści transgranicznych.
Artykuł 54
Beneficjenci
1. W przypadku programów współpracy transgranicznej, o których mowa w art. 27 lit. b), beneficjentów ustanawia się w kraju będącym beneficjentem IPA II. W przypadku programów współpracy transgranicznej, o których mowa w art. 27 lit. c), beneficjentów ustanawia się w kraju będącym beneficjentem IPA II lub w kraju objętym Europejskim Instrumentem Sąsiedztwa.
2. Jeden z beneficjentów uczestniczących w danej operacji jest wyznaczany przez wszystkich beneficjentów jako beneficjent wiodący.
3. Beneficjent wiodący przyjmuje na siebie odpowiedzialność za zapewnienie finansowej realizacji całej operacji, monitorowanie, czy operacja jest realizowana zgodnie z warunkami określonymi w umowie, oraz dokonuje ustaleń z innymi beneficjentami, aby zagwarantować należyte zarządzanie środkami finansowymi przeznaczonymi na operację, w tym warunki odzyskania nienależnie wypłaconych kwot.
TYTUŁ VII
ROLNICTWO I ROZWÓJ OBSZARÓW WIEJSKICH
Artykuł 55
Przepisy szczegółowe dotyczące programów rozwoju obszarów wiejskich
1. W ramach obszaru polityki „rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich” programy rozwoju obszarów wiejskich są sporządzane na szczeblu krajowym przez odpowiednie organy wyznaczone przez beneficjenta IPA II i przekazywane Komisji po konsultacjach z odpowiednimi zainteresowanymi stronami.
2. Programy rozwoju obszarów wiejskich są wdrażane przez beneficjentów IPA II w oparciu o zarządzanie pośrednie zgodnie z art. 58 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 i służą finansowaniu wybranych rodzajów działań, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 (12).
3. Struktura operacyjna, która ma zostać ustanowiona zgodnie z art. 10, w odniesieniu do programów rozwoju obszarów wiejskich obejmuje następujące odrębne instytucje, które ściśle ze sobą współpracują:
a)
instytucję zarządzającą, która jest organem publicznym działającym na szczeblu krajowym, odpowiada za przygotowanie i realizację programów, w tym za wybór środków i promocję, koordynację, ocenę, monitorowanie i sprawozdawczość w zakresie przedmiotowego programu, oraz zarządza nią urzędnik wyższego szczebla, na którym spoczywa wyłączna odpowiedzialność; oraz
b)
agencję rozwoju obszarów wiejskich IPA pełniącą funkcje o podobnym charakterze co agencja płatnicza w państwach członkowskich, która odpowiada za działania w zakresie promocji i wyboru projektów, jak również udzielania zezwoleń, kontroli i księgowania zobowiązań i płatności oraz egzekwowania płatności.
4. Na zasadzie odstępstwa od art. 15 ust. 1, wydatki na pomoc techniczną służące wsparciu przygotowania programów rozwoju obszarów wiejskich oraz utworzeniu systemów zarządzania i kontroli mogą być kwalifikowalne przed dniem przyjęcia decyzji Komisji w sprawie zatwierdzenia programu rozwoju obszarów wiejskich, ale nie wcześniej niż od dnia 1 stycznia 2014 r.
5. Przy ustalaniu udziału wydatków publicznych jako odsetka całkowitego kwalifikowalnego kosztu inwestycji, nie bierze się pod uwagę pomocy krajowej ukierunkowanej na ułatwienie dostępu do pożyczek udzielanych bez wkładu UE przewidzianego w rozporządzeniu (UE) nr 231/2014.
6. Projekty inwestycyjne realizowane w ramach programów rozwoju obszarów wiejskich nadal kwalifikują się finansowania unijnego, pod warunkiem że w okresie pięciu lat od realizacji płatności końcowej przez strukturę operacyjną nie poddano ich żadnej istotnej modyfikacji.
TYTUŁ VIII
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 56
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 2 maja 2014 r.