SMĚRNICE EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) 2015/1794
ze dne 6. října 2015,
kterou se mění směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/94/ES, 2009/38/ES a 2002/14/ES a směrnice Rady 98/59/ES a 2001/23/ES, pokud jde o námořníky
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 153 odst. 2 písm. b) ve spojení s čl. 153 odst. 1 písm. b) a e) této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
s ohledem na stanovisko Výboru regionů (2),
v souladu s řádným legislativním postupem (3),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Podle článku 153 Smlouvy o fungování Evropské unie mohou Evropský parlament a Rada řádným legislativním postupem směrnicemi stanovit minimální požadavky, které se uplatní postupně a jejichž cílem je zlepšování pracovních podmínek a informování pracovníků a konzultace s nimi. Tyto směrnice nesmějí působit nepřiměřené náklady ani vytvářet správní, finanční a právní překážky bránící zakládání a rozvoji malých a středních podniků, které jsou hnací silou udržitelného růstu a vytváření nových pracovních míst.
(2)
Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/94/ES (4), 2009/38/ES (5) a 2002/14/ES (6) a směrnice Rady 98/59/ES (7) a 2001/23/ES (8) buď některé námořníky ze své oblasti působnosti vylučují, nebo členským státům toto vyloučení umožňují.
(3)
Komise ve svém sdělení ze dne 21. ledna 2009 nazvaném „Strategické cíle a doporučení pro politiku EU v oblasti námořní dopravy do roku 2018“ zdůraznila význam zřízení integrovaného právního rámce za účelem posílení konkurenceschopnosti námořního odvětví.
(4)
Vyloučení nebo možnost vyloučení námořníků z působnosti uvedených směrnic jim může bránit v plném výkonu jejich práv na slušné a spravedlivé pracovní podmínky a na informování a projednávání, nebo plný výkon těchto práv omezit. Není-li toto vyloučení nebo jeho možnost odůvodněna objektivními důvody a s námořníky není zacházeno stejným způsobem, je třeba ustanovení umožňující takové vyloučení zrušit.
(5)
Současný právní stav, který je zčásti důsledkem zvláštních rysů námořnického povolání, vede k nerovnému zacházení s touž kategorií pracovníků ze strany různých členských států v závislosti na tom, zda uplatňují všeobecná a volitelná vyloučení, jež jim umožňují platné právní předpisy, či nikoliv. Značný počet členských států těchto volitelných vyloučení nevyužil nebo jich využil pouze v omezeném rozsahu.
(6)
Komise ve svém sdělení ze dne 10. října 2007 s názvem „Integrovaná námořní politika pro Evropskou unii“ uvedla, že tato politika je založena na jasném uznání toho, že všechny záležitosti týkající se evropských moří a oceánů jsou navzájem propojeny, a že mají-li politiky související s mořem dosáhnout kýžených výsledků, musí být vypracovávány ve vzájemném propojení. Rovněž vyzdvihuje potřebu zvýšit počet a kvalitu pracovních příležitostí v námořním odvětví pro občany Unie a význam zlepšení pracovních podmínek na palubě plavidel, mimo jiné investicemi do výzkumu, vzdělávání, odborné přípravy, zdraví a bezpečnosti.
(7)
Tato směrnice je v souladu se strategií Evropa 2020 a jejími cíli v oblasti zaměstnanosti a se strategií, kterou Komise stanovila ve svém sdělení ze dne 23. listopadu 2010 s názvem „Agenda pro nové dovednosti a pracovní místa: evropský příspěvek k plné zaměstnanosti“.
(8)
Tzv. modrá ekonomika se značnou měrou podílí na hospodářství Unie, pokud jde o pracovní místa a hrubou přidanou hodnotu.
(9)
V souladu s čl. 154 odst. 2 Smlouvy o fungování Evropské unie konzultovala Komise se sociálními partnery na úrovni Unie otázku možného zaměření akce Unie v této oblasti.
(10)
Sociální partneři v námořním odvětví v rámci svého sociálního dialogu dosáhli společné dohody, která je pro tuto směrnici velmi důležitá. V této společné dohodě se podařilo nalézt vhodnou rovnováhu mezi potřebou zlepšit pracovní podmínky námořníků a potřebou přihlížet ke zvláštním rysům tohoto odvětví.
(11)
Vzhledem ke zvláštní povaze námořního odvětví, a zejména ke zvláštním pracovním podmínkám pracovníků, na něž se vztahují vyloučení, která tato směrnice ruší, je nezbytné přizpůsobit některá ustanovení směrnic pozměněných touto směrnicí zvláštním rysům tohoto odvětví.
(12)
S ohledem na technologický vývoj posledních let, zejména pokud jde o komunikační technologie, by požadavky týkající se informování a projednávání měly být aktualizovány a měly by být uplatňovány co nejvhodněji, včetně využitím nových technologií dálkové komunikace, zvýšením dostupnosti internetu a zajištěním jeho rozumného využití na palubě plavidel, s cílem zlepšit provádění této směrnice.
(13)
Práva námořníků, na něž se vztahuje tato směrnice a jež členské státy udělily ve vnitrostátních právních předpisech, kterými provádějí směrnice 2008/94/ES, 2009/38/ES, 2002/14/ES, 98/59/ES a 2001/23/ES, by neměla být dotčena. Provádění této směrnice by nemělo sloužit k ospravedlnění jakéhokoli zhoršení stavu, který v členských státech existuje ke dni vstupu této směrnice v platnost.
(14)
Cílem Úmluvy Mezinárodní organizace práce o práci na moři z roku 2006 je dosáhnout důstojných pracovních a životních podmínek pro námořníky stanovením zdravotních a bezpečnostních norem a spravedlivých podmínek pro zaměstnání a odbornou přípravu a současně zajistit spravedlivou hospodářskou soutěž pro vlastníky lodí prostřednictvím celosvětového uplatňování uvedené úmluvy, jakož i zaručit rovné podmínky na mezinárodní úrovni, pokud jde o některá, nikoliv však všechna práva zaměstnanců, bez ohledu na státní příslušnost nebo stát vlajky plavidla. Uvedená úmluva, směrnice Rady 2009/13/ES (9) a směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/16/ES (10) a 2013/54/EU (11) stanoví práva námořníků na důstojné pracovní podmínky v široké škále oblastí, stanoví soudržná práva a ochranu při práci námořníků a přispívají k rovným podmínkám, a to i uvnitř Unie.
(15)
Unie by měla usilovat o zlepšení pracovních a životních podmínek na palubách lodí a využívat potenciálu inovací k zatraktivnění námořního odvětví pro námořníky z Unie, včetně mladých pracovníků.
(16)
Jelikož cíle této směrnice, totiž zlepšení pracovních podmínek námořníků a jejich informování a projednávání s nimi, nemůže být dosaženo uspokojivě členskými státy, ale spíše jej, z důvodu rozsahu a účinků akce, může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou proporcionality stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje tato směrnice rámec toho, co je nezbytné pro dosažení tohoto cíle.
(17)
Tato směrnice ctí základní práva a dodržuje zásady uznávané Listinou základních práv Evropské unie, zejména pak právo na slušné a spravedlivé pracovní podmínky a na informování a projednávání v podniku. Tato směrnice by měla být provedena v souladu s těmito právy a zásadami.
(18)
Směrnice 2008/94/ES, 2009/38/ES, 2002/14/ES, 98/59/ES a 2001/23/ES by proto měly být odpovídajícím způsobem změněny,
PŘIJALY TUTO SMĚRNICI:
Článek 1
Změny směrnice 2008/94/ES
V článku 1 směrnice 2008/94/ES se odstavec 3 nahrazuje tímto:
„3. Členské státy mohou, pokud je tak již v jejich vnitrostátních právních předpisech stanoveno, i nadále vyloučit z oblasti působnosti této směrnice zaměstnance v domácnosti zaměstnané fyzickou osobou.“
Článek 2
Změny směrnice 2009/38/ES
Směrnice 2009/38/ES se mění takto:
1)
V článku 1 se zrušuje odstavec 7.
2)
V čl. 10 odst. 3 se doplňují nové pododstavce, které znějí:
„Člen zvláštního vyjednávacího výboru nebo evropské rady zaměstnanců nebo náhradník tohoto člena, který je členem posádky námořního plavidla, je oprávněn účastnit se schůze zvláštního vyjednávacího výboru nebo evropské rady zaměstnanců nebo všech dalších schůzí pořádaných podle postupů stanovených v čl. 6 odst. 3, není-li v době konání dané schůze na moři nebo v přístavu země jiné než země, v níž má dopravní společnost své sídlo.
Schůze se pokud možno pořádají tak, aby byla usnadněna účast členů nebo jejich náhradníků, kteří jsou členy posádek námořních plavidel.
V případech, kdy se člen zvláštního vyjednávacího výboru nebo evropské rady zaměstnanců nebo náhradník tohoto člena, jenž je členem posádky námořního plavidla, nemůže schůze zúčastnit, musí být zvážena možnost případného využití nových informačních a komunikačních technologií.“
Článek 3
Změna směrnice 2002/14/ES
V článku 3 směrnice 2002/14/ES se zrušuje odstavec 3.
Článek 4
Změny směrnice 98/59/ES
Směrnice 98/59/ES se mění takto:
1)
V čl. 1 odst. 2 se zrušuje písmeno c).
2)
V čl. 3 odst. 1 se za druhý pododstavec vkládá nový pododstavec, který zní:
„Jestliže se návrh na hromadné propouštění týká členů posádky námořního plavidla, oznámí zaměstnavatel tuto skutečnost příslušnému orgánu státu, pod jehož vlajkou plavidlo pluje.“
Článek 5
Změna směrnice 2001/23/ES
V článku 1 směrnice 2001/23/ES se odstavec 3 nahrazuje tímto:
„3. Tato směrnice se vztahuje na převod námořního plavidla, které je součástí převodu podniku, závodu nebo části podniku nebo závodu ve smyslu odstavců 1 a 2, jestliže se nabyvatel nachází nebo převedený podnik, závod nebo část podniku nebo závodu zůstává v oblasti územní působnosti Smlouvy.
Tato směrnice se nepoužije, je-li předmětem převodu výhradně jedno nebo více námořních plavidel.“
Článek 6
Úroveň ochrany
Provádění této směrnice nesmí být za žádných okolností důvodem ke snížení obecné úrovně ochrany osob, na něž se tato směrnice vztahuje, kterou členské státy již poskytují v oblastech působnosti směrnic 2008/94/ES, 2009/38/ES, 2002/14/ES, 98/59/ES a 2001/23/ES.
Článek 7
Podávání zpráv Komisí
Komise po konzultaci s členskými státy a sociálními partnery na úrovni Unie předloží Evropskému parlamentu a Radě zprávu o provádění a uplatňování článků 4 a 5 do 10. října 2019.
Článek 8
Provedení
1. Členské státy uvedou v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s touto směrnicí do 10. října 2017. Neprodleně o nich uvědomí Komisi.
Tyto předpisy přijaté členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Způsob odkazu si stanoví členské státy.
2. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních ustanovení vnitrostátních právních předpisů, které přijmou v oblasti působnosti této směrnice.
Článek 9
Vstup v platnost
Tato směrnice vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 10
Určení
Tato směrnice je určena členským státům.
Ve Štrasburku dne 6. října 2015.
DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2015/1794
z dnia 6 października 2015 r.
zmieniająca dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/94/WE, 2009/38/WE i 2002/14/WE oraz dyrektywy Rady 98/59/WE i 2001/23/WE w odniesieniu do marynarzy
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 153 ust. 2 lit. b) w związku z art. 153 ust. 1 lit. b) i e),
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z art. 153 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) Parlament Europejski i Rada mogą przyjąć, w trybie zwykłej procedury ustawodawczej, w drodze dyrektyw, stopniowo wprowadzane w życie minimalne wymagania mające na celu poprawę warunków pracy oraz minimalne wymagania w dziedzinie informacji i konsultacji z pracownikami. W dyrektywach tych konieczne jest unikanie nakładania nieproporcjonalnych kosztów, a także ograniczeń administracyjnych, finansowych i prawnych, które utrudniałyby tworzenie i rozwijanie małych i średnich przedsiębiorstw będących motorami trwałego wzrostu i tworzenia miejsc pracy.
(2)
Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/94/WE (4), 2009/38/WE (5) i 2002/14/WE (6), a także dyrektywy Rady 98/59/WE (7) i 2001/23/WE (8) albo wyłączają niektórych marynarzy ze swojego zakresu stosowania, albo zezwalają państwom członkowskim na ich wyłączenie.
(3)
W swoim komunikacie z dnia 21 stycznia 2009 r. zatytułowanym „Strategiczne cele i zalecenia w zakresie polityki transportu morskiego UE do 2018 r.” Komisja podkreśliła znaczenie utworzenia zintegrowanych ram prawnych w celu zwiększenia konkurencyjności sektora morskiego.
(4)
Wyłączenia lub możliwość ich wprowadzenia mogą uniemożliwić marynarzom pełne korzystanie z przysługującego im prawa do należytych i sprawiedliwych warunków pracy oraz prawo do informacji i konsultacji lub ograniczyć możliwość pełnego korzystania z tych praw. W zakresie, w jakim wyłączenia te lub możliwość ich wprowadzenia nie są uzasadnione obiektywnymi powodami i marynarze nie są traktowani na równi, przepisy dopuszczające takie wyłączenia powinny zostać zniesione.
(5)
Obecna sytuacja prawna, wynikająca po części ze specyfiki zawodu marynarza, może skutkować nierównym traktowaniem pracowników tej samej kategorii w poszczególnych państwach członkowskich, w zależności od tego, czy państwa te stosują wyłączenia i fakultatywne wyłączenia przewidziane w obowiązujących przepisach. Znaczna liczba państw członkowskich nie wykorzystywała tych fakultatywnych wyłączeń lub korzystała z nich w ograniczonym zakresie.
(6)
W swoim komunikacie z dnia 10 października 2007 r. zatytułowanym „Zintegrowana polityka morska Unii Europejskiej” Komisja stwierdziła, iż polityka taka opiera się na jasnym założeniu, że wszystkie zagadnienia związane z oceanami i morzami Europy są wzajemnie powiązane oraz że działania polityczne dotyczące morza należy prowadzić w sposób skoordynowany, tak aby uzyskać pożądane wyniki. Komisja podkreśliła także potrzebę zwiększenia liczby i podwyższenia jakości miejsc pracy w sektorze morskim dla obywateli Unii oraz znaczenie poprawy warunków pracy na pokładach statków, między innymi poprzez inwestycje w badania, edukację, szkolenia, ochronę zdrowia i bezpieczeństwo.
(7)
Niniejsza dyrektywa jest zgodna ze strategią „Europa 2020” oraz z jej celami w obszarze zatrudnienia, a także ze strategią Komisji przedstawioną w komunikacie z dnia 23 listopada 2010 r. zatytułowanym „Program na rzecz nowych umiejętności i zatrudnienia: europejski wkład w pełne zatrudnienie”.
(8)
Tak zwana niebieska gospodarka stanowi znaczną część gospodarki Unii pod względem zatrudnienia oraz wartości dodanej brutto.
(9)
Zgodnie z art. 154 ust. 2 TFUE Komisja skonsultowała się z partnerami społecznymi na szczeblu unijnym w sprawie możliwego ukierunkowania działań Unii w tym zakresie.
(10)
W ramach dialogu społecznego partnerzy społeczni z sektora morskiego osiągnęli porozumienie, które ma zasadnicze znaczenie dla niniejszej dyrektywy. Porozumienie to zapewnia właściwą równowagę między potrzebą poprawy warunków pracy marynarzy a potrzebą uwzględnienia szczególnego charakteru tego sektora.
(11)
Biorąc pod uwagę szczególny charakter sektora morskiego i szczególne warunki pracy pracowników, których dotyczą wyłączenia zniesione na mocy niniejszej dyrektywy, należy dostosować niektóre przepisy dyrektyw, które są zmieniane niniejszą dyrektywą, aby odzwierciedlić specyfikę tego sektora.
(12)
Biorąc pod uwagę rozwój technologii w ostatnich latach, w szczególności jeżeli chodzi o technologie komunikacyjne, należy zaktualizować i stosować w najbardziej adekwatny sposób wymogi dotyczące informacji i konsultacji, w tym poprzez wykorzystanie zdalnej komunikacji za pośrednictwem nowych technologii oraz poprzez zwiększenie dostępności internetu i zapewnienie racjonalnego korzystania z niego na pokładzie, w celu poprawy wdrażania niniejszej dyrektywy.
(13)
Niniejsza dyrektywa nie powinna mieć wpływu na prawa marynarzy nią objętych, które zostały przyznane przez państwa członkowskie w krajowych przepisach wdrażających dyrektywy 2008/94/WE, 2009/38/WE, 2002/14/WE, 98/59/WE oraz 2001/23/WE. Wdrażanie niniejszej dyrektywy nie powinno służyć jako uzasadnienie dla wprowadzenia w poszczególnych państwach członkowskich przepisów mniej korzystnych w stosunku do już obowiązujących.
(14)
Konwencja Międzynarodowej Organizacji Pracy o pracy na morzu z 2006 r. ma na celu zapewnienie marynarzom zarówno godnych warunków pracy i życia poprzez określenie norm bezpieczeństwa i higieny pracy, jak i uczciwych warunków zatrudnienia i szkolenia zawodowego, oraz zagwarantowanie uczciwej konkurencji dla armatorów dzięki jej ogólnoświatowemu zastosowaniu i zapewnienie równych warunków działania na szczeblu międzynarodowym w odniesieniu do niektórych, ale nie wszystkich, praw pracowników, niezależnie od obywatelstwa tych pracowników i bandery, pod którą pływa statek. Konwencja ta, dyrektywa Rady 2009/13/WE (9) i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE (10) oraz 2013/54/UE (11) określają prawa marynarzy do godnych warunków pracy w wielu dziedzinach, zapewniają spójność praw marynarzy i ich ochronę w miejscu pracy i przyczyniają się do zachowania równych szans, w tym na terytorium Unii.
(15)
Unia powinna dążyć do poprawy warunków pracy i życia na statkach oraz do wykorzystania potencjału innowacji w celu poprawy atrakcyjności sektora morskiego dla unijnych marynarzy, w tym młodych pracowników.
(16)
Ponieważ cel niniejszej dyrektywy, mianowicie poprawa warunków pracy marynarzy oraz informowania ich i przeprowadzania konsultacji z nimi, nie może być w wystarczający sposób osiągnięty przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na zakres i skutki działań może być lepiej osiągnięty na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.
(17)
Niniejsza dyrektywa nie narusza praw podstawowych ani zasad uznanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności prawa do należytych i sprawiedliwych warunków pracy oraz prawa pracowników do informacji i konsultacji w ramach przedsiębiorstwa. Niniejszą dyrektywę należy wdrażać z poszanowaniem tych praw i zasad.
(18)
Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywy 2008/94/WE, 2009/38/WE, 2002/14/WE, 98/59/WE oraz 2001/23/WE,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Zmiany w dyrektywie 2008/94/WE
Art. 1 ust. 3 dyrektywy 2008/94/WE otrzymuje brzmienie:
„3. W przypadkach gdy takie przepisy już się stosuje w ustawodawstwie krajowym, państwa członkowskie mogą nadal wyłączać pomoc domową zatrudnioną przez osobę fizyczną z zakresu stosowania niniejszej dyrektywy.”.
Artykuł 2
Zmiany w dyrektywie 2009/38/WE
W dyrektywie 2009/38/WE wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1 uchyla się ust. 7;
2)
w art. 10 ust. 3 dodaje się akapity w brzmieniu:
„Członek specjalnego zespołu negocjacyjnego lub europejskiej rady zakładowej lub jego zastępca, który wchodzi w skład załogi statku morskiego, jest uprawniony do uczestnictwa w posiedzeniu specjalnego zespołu negocjacyjnego lub europejskiej rady zakładowej lub w innym posiedzeniu w ramach procedur ustanowionych na mocy art. 6 ust. 3, jeżeli ten członek lub jego zastępca nie przebywa na morzu lub w porcie w kraju innym niż kraj, w którym przedsiębiorstwo żeglugi ma siedzibę, gdy dane posiedzenie ma miejsce.
Posiedzenia są, w miarę możliwości, planowane tak, aby ułatwić udział członków lub ich zastępców, którzy wchodzą w skład załóg statków morskich.
W przypadku gdy członek specjalnego zespołu negocjacyjnego lub europejskiej rady zakładowej lub zastępca członka, który wchodzi w skład załogi statku morskiego, nie jest w stanie uczestniczyć w posiedzeniu, należy rozważyć możliwość wykorzystania, w miarę możliwości, nowych technologii informacyjnych i komunikacyjnych.”.
Artykuł 3
Zmiana w dyrektywie 2002/14/WE
Uchyla się art. 3 ust. 3 dyrektywy 2002/14/WE.
Artykuł 4
Zmiany w dyrektywie 98/59/WE
W dyrektywie 98/59/WE wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1 ust. 2 uchyla się lit. c);
2)
w art. 3 ust. 1 po akapicie drugim dodaje się akapit w brzmieniu:
„W przypadku zamiaru zwolnienia grupowego dotyczącego załogi statku morskiego pracodawca zobowiązany jest do złożenia notyfikacji właściwemu organowi państwa, pod banderą którego pływa dany statek.”.
Artykuł 5
Zmiana w dyrektywie 2001/23/WE
Art. 1 ust. 3 dyrektywy 2001/23/WE otrzymuje brzmienie:
„3. Niniejszą dyrektywę stosuje się do przejęć statków morskich, które są częścią przejęcia przedsiębiorstwa, zakładu lub części przedsiębiorstwa lub zakładu w rozumieniu ust. 1 i 2, pod warunkiem że przejmujący znajduje się na obszarze objętym zakresem terytorialnym Traktatu lub przedsiębiorstwo, zakład lub część przedsiębiorstwa lub zakładu będące przedmiotem przejęcia pozostają na tym obszarze.
Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania, jeżeli przedmiotem przejęcia jest wyłącznie jeden statek morski lub więcej statków morskich.”.
Artykuł 6
Poziom ochrony
Wdrożenie niniejszej dyrektywy nie może w żadnym wypadku stanowić powodu obniżenia ogólnego poziomu ochrony osób objętych zakresem jej stosowania, którą to ochronę państwa członkowskie przyznały już w dziedzinach objętych dyrektywami 2008/94/WE, 2009/38/WE, 2002/14/WE, 98/59/WE i 2001/23/WE.
Artykuł 7
Sprawozdawczość Komisji
Komisja, po konsultacji z państwami członkowskimi i partnerami społecznymi na szczeblu Unii, składa Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie sprawozdanie dotyczące wdrażania i stosowania art. 4 i 5 do dnia 10 października 2019 r.
Artykuł 8
Transpozycja
1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy do dnia 10 października 2017 r. Państwa członkowskie niezwłocznie informują Komisję o tych przepisach.
Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.
2. Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.
Artykuł 9
Wejście w życie
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 10
Adresaci
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu 6 października 2015 r.