SMĚRNICE EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) 2015/2203
ze dne 25. listopadu 2015
o sbližování právních předpisů členských států týkajících se kaseinů a kaseinátů určených k lidské spotřebě a o zrušení směrnice Rady 83/417/EHS
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 114 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice Rady 83/417/EHS (3) stanoví sbližování právních předpisů členských států týkajících se některých druhů mléčných bílkovin (kaseinů a kaseinátů) určených k lidské spotřebě. Od vstupu uvedené směrnice v platnost došlo k několika změnám, zejména byl vytvořen ucelený právní rámec v oblasti potravinového práva a Komise pro Codex Alimentarius přijala mezinárodní normu pro výrobky s potravinářským kaseinem (dále jen „norma Codexu pro výrobky s potravinářským kaseinem“), a tyto změny je třeba zohlednit.
(2)
Směrnice 83/417/EHS svěřuje Komisi pravomoci k provádění některých svých ustanovení. V důsledku vstupu Lisabonské smlouvy v platnost je třeba tyto pravomoci sladit s článkem 290 Smlouvy o fungování Evropské unie.
(3)
V zájmu jasnosti by proto měla být směrnice 83/417/EHS zrušena a nahrazena směrnicí novou.
(4)
Nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 178/2002 (4) obsahuje obecná, horizontální a jednotná pravidla Unie týkající se přijetí mimořádných opatření u potravin a krmiv. Související ustanovení směrnice 83/417/EHS už tedy nejsou potřebná.
(5)
Nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 882/2004 (5) obsahuje obecná, horizontální a jednotná pravidla Unie týkající se metod odběru vzorků a analýzy potravin. Související ustanovení směrnice 83/417/EHS už tedy nejsou potřebná.
(6)
Podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1169/2011 (6) má být v rámci vztahů mezi podniky poskytován dostatek informací s cílem zajistit konečnému spotřebiteli uvedení informací o potravinách a jejich přesnost. Jelikož výrobky, na něž se vztahuje tato směrnice, se mají prodávat mezi podniky pro účely výroby potravinářských výrobků, je vhodné zachovat zvláštní pravidla, která uvádí již směrnice 83/417/EHS, přizpůsobit je stávajícímu právnímu rámci a zjednodušit je. V těchto zvláštních pravidlech by měly být stanoveny informace, které mají být v rámci vztahů mezi podniky u výrobků, na něž se vztahuje tato směrnice, poskytovány, na jedné straně aby potravinářské podniky měly k dispozici informace, které potřebují pro označování konečných výrobků, například pokud jde o uvádění alergenů, a na druhé straně aby se předešlo záměně těchto výrobků s podobnými výrobky, které nejsou určeny nebo nejsou vhodné pro lidskou spotřebu.
(7)
Nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1333/2008 (7) stanoví definici potravinářských přídatných látek a činidel uváděných ve směrnici 83/417/EHS jako technologické pomocné látky. Proto by tato směrnice měla používat namísto pojmu „technologické pomocné látky“ pojmů„potravinářské přídatné látky“ a „činidla“. Tato terminologie by rovněž byla v souladu s normou Codexu pro výrobky s potravinářským kaseinem.
(8)
Jiné pojmy a odkazy používané v přílohách směrnice 83/417/EHS by měly být upraveny tak, aby se zohlednily pojmy a odkazy používané v nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1332/2008 (8) a v nařízení (ES) č. 1333/2008.
(9)
Příloha I směrnice 83/417/EHS stanoví maximální vlhkost pro kaseiny potravinářské na 10 % a maximální obsah mléčného tuku pro kasein potravinářský kyselý na 2,25 %. Vzhledem k tomu, že norma Codexu pro výrobky s potravinářským kaseinem stanoví uvedené parametry na 12 % a 2 %, měly by být stanoveny odpovídající parametry v souladu s uvedenou normou, aby se zabránilo narušení obchodu.
(10)
Za účelem okamžité úpravy či aktualizace technických prvků obsažených v přílohách této směrnice tak, aby se zohlednil vývoj odpovídajících mezinárodních norem nebo technického pokroku, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování Evropské unie, pokud jde o požadavky na potravinářské kaseiny a potravinářské kaseináty uvedené v přílohách I a II. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracovávání aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(11)
Jelikož cílů této směrnice, totiž usnadnění volného pohybu kaseinů a kaseinátů určených k lidské spotřebě, a to prostřednictvím sblížení právních předpisů členských států a při současném zajištění vysoké úrovně ochrany zdraví, a přizpůsobení stávajících předpisů obecným právním předpisům Unie v oblasti potravin a mezinárodním normám, nemůže být dosaženo uspokojivě členskými státy, ale spíše jich, z důvodu jejich rozsahu a účinků, může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje tato směrnice rámec toho, co je nezbytné pro dosažení těchto cílů,
PŘIJALY TUTO SMĚRNICI:
Článek 1
Oblast působnosti
Tato směrnice se vztahuje na kaseiny a kaseináty určené k lidské spotřebě a jejich směsi.
Článek 2
Definice
Pro účely této směrnice se rozumí:
a)
„potravinářským kaseinem kyselým“ mléčný výrobek získaný oddělením, promytím a vysušením sraženiny vzniklé kyselým srážením odtučněného mléka nebo jiných výrobků získaných z mléka;
b)
„potravinářským kaseinem sladkým“ mléčný výrobek získaný oddělením, promytím a vysušením sraženiny odtučněného mléka nebo jiných výrobků získaných z mléka; sraženina se získává reakcí syřidla nebo jiných koagulujících enzymů;
c)
„potravinářským kaseinátem“ mléčný výrobek získaný reakcí potravinářského kaseinu nebo jeho sraženiny s neutralizačními činidly a následným sušením.
Článek 3
Povinnosti členských států
Členské státy přijmou veškerá nezbytná opatření, aby zajistily, že:
a)
mléčné výrobky definované v článku 2 jsou uváděny na trh pod názvy v něm uvedenými pouze tehdy, pokud jsou v souladu s pravidly stanovenými v této směrnici a s požadavky stanovenými v přílohách I a II, a
b)
kaseiny a kaseináty, které nejsou v souladu s požadavky stanovenými v příloze I oddíle I písmenech b) a c), příloze I oddíle II písmenech b) a c) nebo v příloze II písmenech b) a c), se nepoužívají pro přípravu potravin, a pokud jsou uvedeny na trh pro jiné účely v souladu s právními předpisy, jsou pojmenovány a označeny takovým způsobem, aby kupující nebyl uveden v omyl o jejich povaze, kvalitě nebo zamýšleném použití.
Článek 4
Označování
1. Na obalech, nádobách nebo etiketách mléčných výrobků definovaných v článku 2 musí být uvedeny dobře viditelným, jasně čitelným a nesmazatelným písmem tyto údaje:
a)
u potravinářských kaseinátů název mléčného výrobku stanovený v čl. 2 písm. a), b) a c) s uvedením přítomného kationtu nebo kationtů, jejichž seznam je obsažen v příloze II písmeni d);
b)
u výrobků uváděných na trh jako směsi:
i)
slovo „směs …“ následované názvy jednotlivých složek směsi v pořadí podle klesajícího hmotnostního zastoupení,
ii)
u potravinářských kaseinátů uvedení přítomného kationtu či kationtů, jejichž seznam je obsažen v příloze II písmeni d),
iii)
u směsí s potravinářskými kaseináty obsah bílkovin;
c)
čistá hmotnost výrobku vyjádřená v kilogramech nebo v gramech;
d)
jméno nebo obchodní firma a adresa provozovatele potravinářského podniku, pod jehož jménem nebo obchodní firmou je výrobek uváděn na trh, nebo pokud tento provozovatel potravinářského podniku není usazen v Unii, dovozce na trh Unie;
e)
u výrobků dovážených ze třetích zemí název země původu;
f)
identifikace šarže výrobků nebo datum výroby.
Odchylně od prvního pododstavce lze údaje uvedené v prvním pododstavci písm. b) bodě iii) a písm. c), d) a e) vyznačit pouze v průvodním dokladu.
2. Členský stát zakáže uvádět na trh mléčné výrobky definované v čl. 2 písm. a), b) a c) na svém území, pokud nejsou údaje uvedené v odst. 1 prvním pododstavci tohoto článku vyznačeny v jazyce snadno srozumitelném kupujícím členského státu, v němž jsou tyto výrobky uváděny na trh, ledaže jsou tyto údaje poskytnuty provozovatelem potravinářského podniku jiným způsobem. Tyto údaje mohou být vyznačeny v několika jazycích.
3. Pokud je u mléčných výrobků definovaných v článku 2 překročen minimální obsah mléčné bílkoviny stanovený v příloze I oddíle I písm. a) bodě 2 a oddíle II písm. a) bodě 2 a v příloze II písm. a) bodě 2, může být tato skutečnost, aniž jsou dotčeny jiné právní předpisy Unie, odpovídajícím způsobem vyznačena na obalech, nádobách nebo etiketách výrobků.
Článek 5
Přenesení pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 6, pokud jde o změnu požadavků stanovených v přílohách I a II za účelem zohlednění vývoje příslušných mezinárodních norem a technického pokroku.
Článek 6
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku. Je obzvláště důležité, aby Komise před přijetím aktů v přenesené pravomoci uvedených v článku 5 postupovala v souladu s obvyklou praxí a vedla konzultace s odborníky, včetně odborníků z členských států.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v článku 5 je Komisi svěřena na dobu pěti let ode dne 21. prosince 2015. Komise vypracuje zprávu o přenesení pravomoci nejpozději devět měsíců před koncem tohoto pětiletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud Evropský parlament nebo Rada nevysloví proti tomuto prodloužení námitku nejpozději tři měsíce před koncem každého z těchto období.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v článku 5 kdykoliv zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle článku 5 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
Článek 7
Provedení
1. Členské státy uvedou v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s touto směrnicí do 22. prosince 2016. Neprodleně o nich uvědomí Komisi.
Tyto předpisy přijaté členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Způsob odkazu si stanoví členské státy.
2. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních ustanovení vnitrostátních právních předpisů, které přijmou v oblasti působnosti této směrnice.
Článek 8
Zrušení
Směrnice 83/417/EHS se zrušuje s účinkem ode dne 22. prosince 2016.
Odkazy na zrušenou směrnici se považují za odkazy na tuto směrnici v souladu se srovnávací tabulkou obsaženou v příloze III.
Článek 9
Vstup v platnost
Tato směrnice vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 10
Určení
Tato směrnice je určena členským státům.
Ve Štrasburku dne 25. listopadu 2015.
DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2015/2203
z dnia 25 listopada 2015 r.
w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do kazein i kazeinianów przeznaczonych do spożycia przez ludzi oraz uchylająca dyrektywę Rady 83/417/EWG
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Dyrektywa Rady 83/417/EWG (3) przewiduje zbliżenie przepisów państw członkowskich odnoszących się do niektórych białek mleka (kazein i kazeinianów) przeznaczonych do spożycia przez ludzi. Od czasu wejścia w życie tej dyrektywy nastąpił szereg zmian, które należy uwzględnić - w szczególności opracowano kompleksowe ramy prawne w dziedzinie prawa żywnościowego, a Komisja Kodeksu Żywnościowego przyjęła normę międzynarodową dotyczącą produktów zawierających kazeinę spożywczą (zwaną dalej „kodeksową normą dotyczącą produktów zawierających kazeinę spożywczą”).
(2)
W dyrektywie 83/417/EWG przyznano Komisji uprawnienia w zakresie wykonania niektórych jej przepisów. W następstwie wejścia w życie Traktatu z Lizbony uprawnienia te należy dostosować do art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).
(3)
W celu zapewniania jasności należy zatem uchylić dyrektywę 83/417/EWG i zastąpić ją nową dyrektywą.
(4)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 178/2002 (4) zawiera ogólne, horyzontalne i jednolite przepisy unijne dotyczące przyjmowania środków nadzwyczajnych dla żywności i pasz. Odpowiednie przepisy dyrektywy 83/417/EWG dotyczące tej kwestii nie są już zatem potrzebne.
(5)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 882/2004 (5) zawiera ogólne, horyzontalne i jednolite przepisy unijne dotyczące metod pobierania próbek i analizy środków spożywczych. Odpowiednie przepisy dyrektywy 83/417/EWG dotyczące tej kwestii nie są już zatem potrzebne.
(6)
Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 (6) w obrocie profesjonalnym przekazywać należy wystarczającą ilość informacji, tak aby zapewnić konsumentowi końcowemu dokładne informacje na temat żywności. Z uwagi na fakt, że produkty objęte zakresem niniejszej dyrektywy są przeznaczone do sprzedaży w obrocie profesjonalnym na potrzeby przygotowania produktów żywnościowych, należy utrzymać szczególne przepisy zawarte już w dyrektywie 83/417/EWG i dostosować je do obecnych ram prawnych oraz uprościć je. Takie szczególne przepisy powinny określać informacje, jakich należy dostarczać w obrocie profesjonalnym w odniesieniu do produktów objętych zakresem niniejszej dyrektywy aby - z jednej strony - udostępnić podmiotom działającym na rynku spożywczym informacje konieczne do etykietowania produktów końcowych, na przykład informacje dotyczące alergenów - a z drugiej strony - aby uniknąć sytuacji, w której produkty te byłyby mylone z podobnymi produktami nieprzeznaczonymi lub nienadającymi się do spożycia przez ludzi.
(7)
W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 (7) ustanowiono definicję dodatków do żywności i substancji pomocniczych w przetwórstwie, które w dyrektywie 83/417/EWG zwane są pomocniczymi środkami technologicznymi. W związku z tym w niniejszej dyrektywie należy zastosować terminy „dodatki do żywności” i „substancje pomocnicze w przetwórstwie” zamiast „pomocnicze środki technologiczne”. Stosowanie takiej terminologii będzie również zgodne z kodeksową normą dotyczącą produktów zawierających kazeinę spożywczą.
(8)
Inne terminy i odesłania zastosowane w załącznikach do dyrektywy 83/417/EWG należy dostosować tak, aby uwzględnić te terminy i odesłania, których użyto w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1332/2008 (8) i rozporządzeniu (WE) nr 1333/2008.
(9)
W załączniku I do dyrektywy 83/417/EWG ustalono maksymalny poziom wilgotności dla kazein spożywczych na 10 %, a maksymalną zawartość tłuszczu mlecznego dla spożywczej kazeiny kwasowej na 2,25 %. Biorąc pod uwagę fakt, że w kodeksowej normie dotyczącej produktów zawierających kazeinę spożywczą ustalono te parametry odpowiednio na 12 % i 2 %, analogiczne parametry powinny być ustalone zgodnie z tą normą w celu uniknięcia zakłóceń w handlu.
(10)
W celu szybkiego dostosowania lub uaktualnienia elementów technicznych zawartych w załącznikach do niniejszej dyrektywy, tak aby uwzględnić zmiany dokonane w odpowiednich normach międzynarodowych lub postęp techniczny, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do norm mających zastosowanie do kazein spożywczych i kazeinianów spożywczych, określonych w załącznikach I i II. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(11)
Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, a mianowicie ułatwienie, dzięki zbliżeniu przepisów państw członkowskich, swobodnego przepływu kazein i kazeinianów przeznaczonych do spożycia przez ludzi, przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiego poziomu ochrony zdrowia, oraz dostosowanie obowiązujących przepisów do ogólnych unijnych przepisów dotyczących żywności i do norm międzynarodowych, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na rozmiary i skutki tych celów możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Zakres
Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do kazein i kazeinianów przeznaczonych do spożycia przez ludzi oraz do ich mieszanin.
Artykuł 2
Definicje
Na użytek niniejszej dyrektywy zastosowanie mają następujące definicje:
a)
„spożywcza kazeina kwasowa” oznacza produkt mleczny otrzymany w drodze oddzielania, czyszczenia i suszenia wytrącanego kwasem koagulatu odtłuszczonego mleka lub innych produktów otrzymanych z mleka;
b)
„spożywcza kazeina podpuszczkowa” oznacza produkt mleczny otrzymany w drodze oddzielania, czyszczenia i suszenia koagulatu odtłuszczonego mleka lub innych produktów otrzymanych z mleka; koagulat otrzymuje się w drodze reakcji podpuszczki lub innych enzymów koagulujących;
c)
„kazeinian spożywczy” oznacza produkt mleczny otrzymany w drodze poddania kazeiny spożywczej lub ziaren koagulatu kazeiny spożywczej działaniu czynników neutralizujących, po którym następuje suszenie.
Artykuł 3
Obowiązki państw członkowskich
Państwa członkowskie podejmują wszelkie konieczne środki, aby:
a)
produkty mleczne zdefiniowane w art. 2 były wprowadzane do obrotu, pod określonymi w tym artykule nazwami, wyłącznie jeśli są zgodne z przepisami określonymi w niniejszej dyrektywie oraz normami określonymi w załącznikach I i II; oraz
b)
kazeiny i kazeiniany, które nie są zgodne z normami określonymi w załączniku I sekcja I lit. b) i c), załączniku I sekcja II lit. b) i c) lub załączniku II lit. b) i c), nie były stosowane do przygotowania żywności oraz - gdy znajdują się w legalnym obrocie z innym przeznaczeniem - były nazywane i etykietowane w taki sposób, aby nie wprowadzać nabywcy w błąd co do ich charakteru, jakości lub przeznaczenia.
Artykuł 4
Etykietowanie
1. Na opakowaniach, pojemnikach lub etykietach produktów mlecznych zdefiniowanych w art. 2 umieszcza się - w dobrze widoczny, łatwo czytelny i nieusuwalny sposób - następujące dane szczegółowe:
a)
nazwę produktów mlecznych określoną w art. 2 lit. a), b) i c), wraz ze wskazaniem - w przypadku kazeinianów spożywczych - kationu lub kationów wymienionych w załączniku II lit. d);
b)
w przypadku produktów wprowadzanych do obrotu jako mieszaniny:
(i)
wyrazy „mieszanina składająca się z…” z następującymi po nich nazwami poszczególnych produktów tworzących mieszaninę w porządku wagowym zstępującym,
(ii)
wskazanie kationu lub kationów wymienionych w załączniku II lit. d), w przypadku kazeinianów spożywczych,
(iii)
zawartość białka w przypadku mieszanin zawierających kazeiniany spożywcze;
c)
ilość produktów netto wyrażoną w kilogramach lub gramach;
d)
nazwę lub firmę oraz adres podmiotu działającego na rynku spożywczym, pod którego nazwą lub firmą jest wprowadzany na rynek dany produkt, lub - jeżeli ten podmiot działający na rynku spożywczym nie prowadzi działalności w Unii - nazwę lub firmę oraz adres importera na rynek unijny;
e)
w przypadku produktów przywożonych z państw trzecich - nazwę kraju pochodzenia;
f)
oznaczenie partii towaru lub data produkcji.
Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego dane szczegółowe, o których mowa w akapicie pierwszym lit. b) ppkt (iii) oraz lit. c), d) i e) mogą być zamieszczone jedynie w dokumencie towarzyszącym.
2. Państwo członkowskie zakazuje obrotu na swoim terytorium produktami mlecznymi zdefiniowanymi w art. 2 lit. a), b) i c), jeśli dane szczegółowe, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy niniejszego artykułu, nie zostały przedstawione w języku łatwo zrozumiałym dla nabywców z państwa członkowskiego, w którym produkty te są wprowadzane do obrotu, chyba że takie informacje są podawane w inny sposób przez podmiot działający na rynku spożywczym. Dane te mogą być przedstawione w kilku językach.
3. W przypadku gdy minimalna zawartość białek mleka określona w załączniku I sekcja I lit. a) ppkt 2 i sekcja II lit. a) ppkt 2 oraz w załączniku II lit. a) ppkt 2 jest przekroczona w produktach mlecznych zdefiniowanych w art. 2, fakt ten może zostać odpowiednio odnotowany na opakowaniach, pojemnikach lub etykietach produktów, bez uszczerbku dla innych przepisów prawa Unii.
Artykuł 5
Przekazanie uprawnień
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 6 w celu zmiany norm określonych w załącznikach I i II, aby uwzględnić zmiany w odpowiednich normach międzynarodowych oraz postęp techniczny.
Artykuł 6
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule. Szczególnie ważne jest, aby przed przyjęciem aktów delegowanych, o których mowa w art. 5, Komisja działała zgodnie ze swoją zwyczajową praktyką i prowadziła konsultacje z ekspertami, w tym ekspertami z państw członkowskich.
2. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 5, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 21 grudnia 2015 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.
3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 5, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
5. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 5 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Artykuł 7
Transpozycja
1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 22 grudnia 2016 r. Niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.
Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.
2. Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.
Artykuł 8
Uchylenie
Dyrektywa 83/417/EWG traci moc ze skutkiem od dnia 22 grudnia 2016 r.
Odesłania do uchylonej dyrektywy traktuje się jako odesłania do niniejszej dyrektywy, zgodnie z tabelą korelacji znajdującą się w załączniku III.
Artykuł 9
Wejście w życie
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 10
Adresaci
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 25 listopada 2015 r.