PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 999/2014
ze dne 23. září 2014
o uložení konečného antidumpingového cla na dovoz dusičnanu amonného pocházejícího z Ruska po přezkumu před pozbytím platnosti podle čl. 11 odst. 2 nařízení Rady (ES) č. 1225/2009
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1), a zejména na čl. 9 odst. 4 a čl. 11 odst. 2 a 5 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
1. ŘÍZENÍ
1.1 Platná opatření
(1)
Nařízením (ES) č. 2022/95 (2) uložila Rada konečné antidumpingové clo na dovoz dusičnanu amonného v současnosti kódů KN 3102 30 90 a 3102 40 90 pocházejícího z Ruska. Na základě dalšího šetření, v rámci kterého se zjistilo, že se clo nepromítá do ceny výrobku, byla opatření pozměněna nařízením Rady (ES) č. 663/98 (3). V návaznosti na první přezkum před pozbytím platnosti podle čl. 11 odst. 2 a první prozatímní přezkum podle čl. 11 odst. 3 nařízení (ES) č. 1225/2009 (dále jen základní nařízení) uložila Rada nařízením (ES) č. 658/2002 (4) konečné antidumpingové clo z dovozu dusičnanu amonného kódů KN 3102 30 90 a 3102 40 90 pocházejícího z Ruska ve výši 47,07 EUR za tunu. Následně byl proveden prozatímní přezkum definice výrobku podle čl. 11 odst. 3 základního nařízení a nařízením Rady (ES) č. 945/2005 (5) bylo z dovozu pevných hnojiv kódů KN 3102 30 90, 3102 40 90, ex 3102 29 00, ex 3102 60 00, ex 3102 90 00, ex 3105 10 00, ex 3105 20 10, ex 3105 51 00, ex 3105 59 00 a ex 3105 90 20 pocházejících z Ruska, jejichž obsah dusičnanu amonného je vyšší než 80 % hmotnostních, uloženo konečné antidumpingové clo v rozmezí od 41,42 EUR za tunu do 47,07 EUR za tunu.
(2)
Po druhém přezkumu před pozbytím platnosti v souladu s čl. 11 odst. 2 a druhém částečném prozatímním přezkumu v souladu s čl. 11 odst. 3 základního nařízení Rada zachovala platná opatření nařízením (ES) č. 661/2008 (6). Clo se nezměnilo s výjimkou skupiny EuroChem (7), pro niž se pevná částka cla pohybovala mezi 28,88 EUR a 32,82 EUR za tunu.
(3)
Rozhodnutím 2008/577/ES (8) Evropská komise (dále jen Komise) přijala závazky na množstevní stropy, které nabídli ruští výrobci JSC Acron a JSC Dorogobuž, členové holdingové společnosti Acron (dále společně jen Acron), a skupina EuroChem. Rozhodnutím 2012/629/EU (9) Komise odvolala přijetí závazku nabídnutého skupinou EuroChem z důvodu neproveditelnosti závazku.
(4)
Rozsudkem ze dne 10. září 2008 (10), ve znění rozsudku ze dne 9. července 2009 (11) Tribunál zrušil nařízení (ES) č. 945/2005, pokud se týká podniku JSC Kirovo-Chepetsky Khimichesky Kombinat (Kirovo), který je součástí OJSC UCC UralChem (UralChem). Nařízením (ES) č. 989/2009 (12) Rada odpovídajícím způsobem změnila nařízení č. 661/2008. V důsledku toho se u společnosti Kirovo vztahuje antidumpingové clo (47,07 EUR za tunu) pouze na dovoz dusičnanu amonného v současnosti kódů KN 3102 30 90 a 3102 40 90.
1.2 Žádost o přezkum před pozbytím platnosti
(5)
Po zveřejnění oznámení o nadcházejícím pozbytí platnosti (13) antidumpingových opatření obdržela Komise žádost o zahájení přezkumu před pozbytím platnosti těchto opatření podle čl. 11 odst. 2 základního nařízení. Žádost podalo dne 28. března 2013 sdružení výrobců hnojiv v Unii „Fertilisers Europe“ (dále jen „žadatel“) jménem výrobců v Unii představujících více než 25 % celkové výroby dotčeného výrobku.
(6)
Žádost byla zdůvodněna tím, že důsledkem ukončení účinnosti opatření bude s největší pravděpodobností další pokračování nebo obnovení dumpingu a újmy pro výrobní odvětví Unie.
(7)
Po poskytnutí informací Sdružení ruských výrobců hnojiv (dále jen „RFPA“) namítlo, že žádost o přezkum podpořila jen část výrobců dusičnanu amonného jako hnojiva (FGAN) v Unii a že výrobci v Unii všech stupňů dusičnanu amonného a jiných hnojiv s obsahem dusičnanu amonného představují objem třikrát větší než je objem žadatele. Tato námitka je však neopodstatněná, jelikož žadatel a podporovatelé žádosti jsou výrobci FGAN stejně jako ostatních výrobků, jichž se týká tento přezkum před pozbytím platnosti. Žádost proto podpořili nejen výrobci FGAN, ale také výrobci jiných typů dotčeného výrobku a kvantitativní práh pro zahájení přezkumu byl splněn.
1.3 Zahájení přezkumu před pozbytím platnosti
(8)
Komise po konzultaci s poradním výborem dospěla k závěru, že zahájení přezkumu před pozbytím platnosti je zdůvodněno dostatečnými důkazy, a dne 12. července 2013 zveřejněním oznámení v Úředním věstníku Evropské unie (dále jen oznámení o zahájení přezkumu) (14) oznámila zahájení přezkumu před pozbytím platnosti v souladu s čl. 11 odst. 2 základního nařízení.
(9)
RFPA předložilo připomínky k platným opatřením a napadlo jejich legalitu před zahájením šetření. Tatáž strana rovněž tvrdila, že neexistují žádné důvody pro zahájení přezkumu před pozbytím platnosti, které by vyplývaly z údajů zaslaných Komisi před zahájením přezkumu o pravděpodobnosti pokračování nebo obnovení dumpingu a újmy v případě, že by opatření pozbyla platnosti.
(10)
Útvary Komise odpověděly této zúčastněné straně, že názory jiných stran, než je žadatel, podrobně zkoumají až po zahájení šetření.
(11)
Tatáž zúčastněná strana také požádala o přístup k žádosti o přezkum před pozbytím platnosti ve znění podaném dne 28. března 2013, jak je uvedeno v oznámení o zahájení řízení, jakož i k písemnému upozornění na nedostatky, které vydaly útvary Komise žadatelům k jejich žádosti o přezkum před pozbytím platnosti, aby mohla lépe využít svých práv na obhajobu. Útvary Komise informovaly zúčastněnou stranu, že rozhodnutí zahájit šetření vycházelo pouze z konsolidovaného znění žádosti, do něhož již byla zakomponována reakce na písemné upozornění na nedostatky. Dřívější znění a předlohy jsou irelevantní. Neumožnění přístupu k dřívějšímu znění a k dopisu by neznamenalo porušení práva této strany na obhajobu. Uvedená strana požádala úředníka pro slyšení GŘ pro obchod, aby zasáhl ve věci tohoto údajného porušení práva na obhajobu. Úředník pro slyšení potvrdil stanovisko útvarů Komise dne 4. března 2014.
(12)
Zúčastněná strana také požádala o zpřístupnění žádostí o přezkum před pozbytím platnosti týkajících se dalších dvou různých řízení. Tato strana tvrdila, že tyto žádosti byly zamítnuty jako neodůvodněné a že přístup k těmto dokumentům by jí umožnil porovnat okolnosti těchto dvou případů s tímto přezkumem, pochopit, jak Komise analyzovala dostatečnou podloženost žádostí v jednotlivých případech, a tím přiměřeně vykonávat svá práva na obhajobu. Strana obdržela od útvarů Komise vysvětlení a úředník pro slyšení potvrdil stanovisko útvarů Komise dne 4. března 2014.
1.4 Šetření
1.4.1 Období přezkumného šetření a posuzované období
(13)
Šetření týkající se pokračování a obnovení dumpingu se týkalo období od 1. července 2012 do 30. června 2013 (dále jen období přezkumného šetření nebo OPŠ). Přezkoumání trendů významných pro posouzení pravděpodobnosti obnovení újmy se týkalo období od 1. ledna 2010 do 30. června 2013 (dále jen posuzované období).
(14)
Po poskytnutí informací sdružení RFPA tvrdilo, že oproti předchozímu přezkumu před pozbytím platnosti, který vedl k nařízení (ES) č. 661/2008, došlo k neopodstatněné změně v metodice, jelikož období posuzované v rámci uvedeného přezkumu bylo delší.
(15)
Komise se domnívá, že okolnosti, jak je uvádí RFPA, nepředstavují změnu metodiky ve smyslu čl. 11 odst. 9 základního nařízení. V každém případě by se mělo poznamenat následující. Komise běžně postupuje tak, že posuzované období obvykle pokrývá období přezkumného šetření a tři předcházející kalendářní roky, ledaže období přezkumného šetření samo pokrývá značnou část předchozího kalendářního roku. Jelikož nastala právě tato druhá situace, lze výjimečně zohlednit čtyři kalendářní roky. Tak tomu bylo v předchozím přezkumu před pozbytím platnosti. Toto tvrzení se proto odmítá.
1.4.2 Strany dotčené šetřením
(16)
V oznámení o zahájení řízení Komise vyzvala zúčastněné strany, aby se jí přihlásily a mohly se tak zúčastnit šetření. Kromě toho Komise zvlášť informovala žadatele, další známé výrobce v Unii, známé vyvážející výrobce a orgány Ruska (dále jen dotčená země), známé dovozce, dodavatele a uživatele, obchodníky, jakož i sdružení, o nichž je známo, že se jich zahájení šetření týká, a vyzvala je, aby se zúčastnili.
(17)
Zúčastněné strany měly příležitost vyjádřit se k zahájení šetření a požádat o slyšení u Komise nebo u úředníka pro slyšení z Generálního ředitelství pro obchod.
1.4.3 Výběr vzorku
(18)
V oznámení o zahájení řízení Komise uvedla, že možná bude nutné vybrat vzorek zúčastněných stran v souladu s článkem 17 základního nařízení.
a) Výběr vzorku výrobců v Unii
(19)
V oznámení o zahájení řízení Komise uvedla, že předběžně vybrala vzorek výrobců v Unii. Komise vybrala vzorek na základě výroby v Unii a objemu prodeje obdobného výrobku na trhu Unie v období přezkumného šetření. Tento vzorek sestával ze čtyř výrobců v Unii se sídlem ve Francii, Litvě, Polsku a Spojeném království (15), kteří představují přibližně 42 % výroby Unie a 41 % prodeje v Unii. Komise vyzvala zúčastněné strany, aby se k předběžnému vzorku vyjádřily.
(20)
Jedna zúčastněná strana namítala, že v předběžně vybraném vzorku výrobců v Unii by měli být pouze výrobci dusičnanu amonného v současnosti kódů KN 3102 30 90 a 3102 40 90, jak bylo původně stanoveno v nařízení (ES) č. 2022/95, a nikoliv také výrobci pevných hnojiv, jejichž obsah dusičnanu amonného je vyšší než 80 % hmotnostních, v současnosti kódů KN ex 3102 29 00, ex 3102 60 00, ex 3102 90 00, ex 3105 10 00, ex 3105 20 10, ex 3105 51 00, ex 3105 59 00 a ex 3105 90 20, jak je stanoveno v nařízení (ES) č. 945/2005.
(21)
Důvodem této námitky byla skutečnost, že rozsudek Soudu prvního stupně ve věci T-348/05, uvedený ve 4. bodě odůvodnění, zrušil nařízení (ES) č. 945/2005, které rozšířilo definici výrobku oproti původnímu šetření.
(22)
Tato námitka je nepodložená. Předmětný rozsudek zrušil nařízení (ES) č. 945/2005 pouze do té míry, do jaké se týká jednoho ruského vyvážejícího výrobce. Pro všechny ostatní ruské výrobce zůstává použitelné vymezení výrobku tak, jak je uvedeno v nařízení (ES) č. 945/2005. V každém případě všichni výrobci v Unii zařazení do vzorku vyrábějí dusičnan amonný v současnosti kódů KN 3102 30 90 a 3102 40 90. Výrobní odvětví Unie vyrábí pevná hnojiva spadající pod jiné kódy KN, která jsou prostě výsledkem dalších chemických činností nebo míchání s cílem vytvořit směsná hnojiva, označovaná rovněž jako „stabilizovaná hnojiva“ nebo „směsi“, za podmínky, že v nich obsah dusíku přesahuje 28 % hmotnostních, nebo že obsah dusičnanu amonného přesahuje 80 % hmotnostních.
(23)
Proto je tento vzorek pro výrobní odvětví Unie reprezentativní.
b) Výběr vzorku dovozců
(24)
Aby mohla rozhodnout, zda je výběr vzorku nutný, a pokud ano, vzorek vybrat, požádala Komise dovozce, kteří nejsou ve spojení, aby poskytli informace uvedené v oznámení o zahájení řízení.
(25)
Na formulář pro výběr vzorku neodpověděl žádný dovozce, který nebyl ve spojení, a výběr vzorku nebyl tudíž nutný.
c) Výběr vzorku vyvážejících výrobců v Rusku
(26)
Aby mohla rozhodnout, zda je výběr vzorku nutný, a pokud ano, vzorek vybrat, požádala Komise všechny vyvážející výrobce v Rusku, aby poskytli informace uvedené v oznámení o zahájení řízení. Mimoto Komise požádala stálou misi Ruska při Unii, aby identifikovala a/nebo oslovila případné další vyvážející výrobce, kteří by mohli mít zájem o účast na šetření.
(27)
Požadované informace poskytlo a se zařazením do vzorku souhlasilo osm vyvážejících výrobců v dotčené zemi. Během období přezkumného šetření se dovoz do Unie uskutečňoval převážně v souladu se závazky, které byly přijaty. V souladu s článkem 17 odst. 1 základního nařízení vybrala Komise vzorek čtyř vyvážejících výrobců, který mohl být ve stanovené lhůtě přiměřeně prošetřen. Tito výrobci realizovali největší objem celkového prodeje na vývoz. Patří mezi ně dvě společnosti, které během období přezkumného šetření prodávaly na vývoz do Unie podle závazku. Podle čl. 17 odst. 2 základního nařízení byli všichni známí dotčení vyvážející výrobci a orgány v dotčené zemi konzultováni ohledně výběru vzorku. Nebyly předloženy žádné připomínky. Komise proto rozhodla zachovat navrhovaný vzorek a všechny zúčastněné strany byly odpovídajícím způsobem informovány o konečném výběru vzorku.
(28)
Komise vybrala do vzorku tyto čtyři společnosti:
-
Acron,
-
EuroChem,
-
UralChem,
-
OJSC SBU Azot (SBU Azot).
(29)
Podle odpovědí na formuláře pro výběr vzorku představoval vzorek 88 % celkového objemu prodeje na vývoz z Ruska (do Unie a do třetích zemí) během období přezkumného šetření.
1.4.4 Odpovědi na dotazník a inspekce na místě
(30)
Komise zaslala dotazníky všem ruským vyvážejícím výrobcům, kteří o to požádali, dále výrobcům v Unii zařazeným do vzorku, uživatelům a obchodním sdružením, kteří se přihlásilo ve lhůtách uvedených v oznámení o zahájení řízení.
(31)
Odpovědi na dotazník došly od čtyř ruských vyvážejících výrobců zařazených do vzorku a od čtyř výrobců v Unii zařazených do vzorku. Jedno obchodní sdružení zastupující uživatele, a sice Národní svaz zemědělců Anglie a Walesu (NFU), vyplnil dotazník jen zčásti.
(32)
Co se týče ruských vyvážejících výrobců, pouze Acron poskytl úplnou odpověď na dotazník. Zbývající tři společnosti zařazené do vzorku - EuroChem, UralChem a SBU Azot - poskytly pouze částečné odpovědi a omezily se jen na údaje týkající se kapacity, souhrnné číselné údaje o prodeji na úrovni ceny ze závodu a na některé informace o svých výrobních nákladech. Tyto částečné odpovědi neumožnily Komisi plně ověřit jejich údaje o prodeji a o jejich výrobních nákladech.
(33)
Komise informovala dotčené tři vyvážející výrobce zařazené do vzorku, že má v úmyslu použít článek 18 základního nařízení, které se týká neposkytnutých informací, a oni využili své právo na slyšení před úředníkem pro slyšení. Ve zvláštním informačním dokumentu poskytnutém každému ze tří dotčených vyvážejících výrobců vybraných do vzorku Komise kromě toho uvedla, které údaje uvedené společnosti použila ve své analýze a které považuje za neúplné, pročež použila dostupné údaje v souladu s čl. 18 odst. 1 základního nařízení. Komise konkrétně použila souhrnné číselné údaje o prodeji na úrovni ceny ze závodu namísto podrobných údajů založených na výpisech jednotlivých transakcí.
(34)
Sdružení zastupující dovozce, Evropské sdružení dovozců hnojiv (EFIA), jménem svých členů požádalo, aby bylo uznáno za zúčastněnou stranu, a předložilo písemné připomínky. Tři dovozci uvedli, že zastavili dovoz hnojiv pocházejících z Ruska.
(35)
Písemná podání došla také od několika sdružení uživatelů, jmenovitě od Výboru profesních zemědělských organizací v EU (COPA)/Všeobecné konfederace zemědělských družstev v EU (Cogeca), NFU, a od francouzských sdružení AFCOME (Association Française de Commercialisation et de Mélange d'Engrais) a AGPB (Association Générale des Producteurs de Blé et Autres Céréales).
(36)
Komise si vyžádala a ověřila všechny údaje, které považovala za nezbytné ke stanovení dumpingu, výsledné újmy a zájmu Unie. Inspekce na místě podle článku 16 základního nařízení se uskutečnily v prostorách těchto společností:
Výrobci v Unii:
-
AB „ACHEMA“, Jonolaukio k., Ruklos sen., Jonavos r., Litva,
-
Grupa Azoty Zakłady Azotowe „Puławy“ S.A, Polsko,
-
Grow How UK limited, Ince, Spojené království,
-
YARA France S.A., Francie.
Vyvážející výrobci v Rusku
-
JSC Acron, JSC Dorogobuž, obchodník ve spojení se ZAO Agronova - Bryansk (Acron),
-
Eurochem MMC OJSC, OJSC Nevinnomyssky Azot a OJSC Novomoskowskaya a.s. Azot (EuroChem),
-
OJSC UCC UralChem, Berezniki Azot a Kirovo-Chepetsk Chemical works (UralChem),
-
Kemerovo JSC Azot a LLC Angarsk Nitrogent Fertilizer Plant (SBU Azot).
Dovozce ve spojení
-
Agronova Europe AG, Švýcarsko (ve spojení se společností Acron).
1.5 Poskytování informací
(37)
Dne 13. června 2014 poskytla Komise všem zúčastněným stranám základní skutečnosti a úvahy, na jejichž základě zamýšlela navrhnout zachování platných antidumpingových opatření, a vyzvala všechny zúčastněné strany, aby se vyjádřily. Komise posoudila vyjádření zúčastněných stran a případně je zohlednila.
(38)
Po poskytnutí informací RFPA zopakovalo, že prý během přezkumu došlo k několika údajným procesním vadám, a vzalo na vědomí odmítnutí Komise umožnit přístup k původní verzi žádosti podané žadatelem dne 28. března 2013 a údajně opožděné poskytnutí přístupu ke spisu nedůvěrného charakteru.
(39)
Co se týče žádosti o přístup k původní žádosti o přezkum, útvary Komise několikrát písemně i ústně, včetně na zasedání za předsednictví úředníka pro slyšení, vysvětlovaly důvody, proč této žádosti nemohlo být při platné právní úpravě vyhověno.
(40)
Pokud jde o údajně opožděné poskytnutí přístupu ke spisu nedůvěrného charakteru, Komise je toho názoru, že i kdyby toto tvrzení bylo opodstatněné, právo RFPA na obhajobu tím nebylo dotčeno. Především, Komise sdělila RFPA včas podstatné skutečnosti, na jejichž základě Komise zamýšlela pokračovat v opatřeních, a poskytla RFPA dostatek času na reakci. Za druhé, před tímto poskytnutím informací byl RFPA umožněn přístup k celému spisu nedůvěrného charakteru.
(41)
RFPA rovněž tvrdilo, že „v rozporu běžnou praxí“ nebyla do spisu nedůvěrného charakteru zanesena setkání mezi útvary Komise a žadatelem v květnu a dubnu 2014 a že neúplné údaje, které žadatel předložil v květnu 2014, nebyly doprovázeny přiměřeným shrnutím bez důvěrných skutečností.
(42)
Běžně se postupuje tak, že zúčastněné strany žádající o slyšení předkládají svá stanoviska ústně a přikládají k tomu písemná podání. Nedůvěrné verze těchto podání se zakládají do spisu, který je přístupný pro kontrolu a může do něj nahlížet kterákoli další zúčastněná strana. V těchto dokumentech jsou zaznamenána setkání a slyšení, které uskutečnily útvary Komise. Toto tvrzení se proto zamítá jako věcně nesprávné.
(43)
Pokud jde o druhé tvrzení, nedůvěrné znění neúplných údajů předložené v květnu 2014 nemohlo být podáno jiným způsobem, aniž by došlo k vyzrazení obchodního tajemství výrobců v Unii. Ani toto tvrzení tudíž nelze přijmout.
2. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
2.1 Dotčený výrobek
(44)
Výrobek, jehož se týká tento přezkum, je stejný, jako výrobek definovaný v nařízení (ES) č. 661/2008, tj. pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného, v současnosti kódů KN 3102 30 90, 3102 40 90, ex 3102 29 00, ex 3102 60 00, ex 3102 90 00, ex 3105 10 00, ex 3105 20 10, ex 3105 51 00, ex 3105 59 00 a ex 3105 90 20 a pocházející z Ruska (dále jen „dotčený výrobek“). Pokud však jde o dusičnan amonný vyráběný společností JSC Kirovo-Chepetsky Khimichesky Kombinat (Kirovo), ve smyslu nařízení (ES) 989/2009 je dotčeným výrobkem pouze výrobek kódů KN 3102 30 90 a 3102 40 90.
(45)
Hlavní surovinou používanou při výrobě dusičnanu amonného je plyn, který představuje 70 % až 80 % celkových výrobních nákladů. Definice výrobku byla v roce 2005 rozšířena za tím účelem, aby zahrnovala také dusičnan amonný obohacený o fosfor nebo draselné živiny, neboť se zjistilo, že tyto směsi mají v podstatě stejné základní fyzikální a chemické vlastnosti a stejné agronomické vlastnosti.
(46)
Je třeba poznamenat, že pod kódy KN 3102 30 90 a 3102 40 90 (neboli „dusičnan amonný jiný než ve vodných roztocích“ a „směsi dusičnanu amonného s uhličitanem vápenatým nebo s jinými anorganickými nehnojivými látkami o obsahu dusíku převyšujícím 28 % hmotnostních“) může spadat dusičnan amonný používaný pro průmyslové účely (např. pro výrobu výbušnin), jakož i dusičnan amonný používaný pro zemědělské účely. Oba typy mají stejné technické a chemické vlastnosti, mohou být snadno zaměnitelné a lze je považovat za dotčený výrobek.
(47)
Po poskytnutí informací zástupci ruských orgánů uvedli, že rozšíření definice výrobku z roku 2005 je v rozporu s antidumpingovou dohodou WTO, jelikož ve vztahu k dalším výrobkům, na které se vztahuje rozšíření z roku 2005, by nebyl zjištěn žádný dumping, újma či příčinná souvislost.
(48)
Toto tvrzení je nepodložené z důvodů, které již byly uvedeny výše v 22. bodě odůvodnění, a bylo proto odmítnuto.
2.2 Obdobný výrobek
(49)
Stejně jako v předchozích šetřeních bylo zjištěno, že dusičnan amonný vyráběný a prodávaný na domácím trhu v Rusku a dusičnan amonný vyvážený do Unie z Ruska mají stejné základní fyzikální a technické vlastnosti a použití. Pro účely stávajícího šetření jsou tedy ve smyslu čl. 1 odst. 4 základního nařízení obdobnými výrobky.
(50)
Dusičnan amonný vyráběný výrobním odvětvím Unie je, pokud jde o fyzikální a technické vlastnosti, obdobným výrobkem k dusičnanu amonnému, který Rusko vyváží do Unie.
3. PRAVDĚPODOBNOST POKRAČOVÁNÍ NEBO OBNOVENÍ DUMPINGU
3.1 Předběžné poznámky
(51)
V souladu s čl. 11 odst. 2 základního nařízení Komise zkoumala, zda by pravděpodobně došlo k pokračování nebo obnovení dumpingu, pokud by stávající opatření pozbyla platnosti.
3.2 Dumping dovozu během období přezkumného šetření
(52)
Jak je uvedeno v 32. bodě odůvodnění, pouze jeden vyvážející výrobce zařazený do vzorku (Acron) při šetření plně spolupracoval. Jak je však uvedeno v 3. bodě odůvodnění, v roce 2008 přijala Komise cenový závazek společnosti Acron, který byl stále v platnosti během období přezkumného šetření. V důsledku existence cenového závazku byly vývozní ceny společnosti Acron během období přezkumného šetření určovány podle tohoto cenového závazku, který stanoví minimální dovozní cenu. V důsledku toho nebyly tyto vývozní ceny považovány za spolehlivé při posuzování toho, zda by dumping pravděpodobně pokračoval nebo se obnovil, pokud by antidumpingová opatření pozbyla platnosti.
(53)
Po poskytnutí informací RFPA tvrdilo, že to znamená, že Komise nezjistila žádný skutečný dumping. Není to přesné. Vzhledem k tomu, že ruští vyvážející výrobci zařazení do vzorku s výjimkou společnosti Acron plně nespolupracovali, Komise neměla k dispozici dostatek údajů k tomu, aby mohla vypočítat dumping na základě vlastních údajů těchto společností. U Acronu mohla provést výpočet dumpingu, ale jak je vysvětleno v 52. bodě odůvodnění, Komise se domnívala, že údaje této společnosti nejsou pro účely tohoto přezkumu před pozbytím platnosti spolehlivé.
(54)
Acron namítala, že tvrzení Komise o nespolehlivosti jejích skutečných cen pro EU kvůli existenci cenového závazku, a tudíž o nepoužitelnosti těchto cen pro stanovení vývozní ceny, je protiprávní. Takto však Komise neargumentovala. Komise netvrdila, že vývozní ceny nemohly být jako takové použity kvůli cenovému závazku, nýbrž to, že tyto vývozní ceny byly považovány za nespolehlivé při analýze pravděpodobnosti pokračování nebo obnovení dumpingu za specifických okolností tohoto šetření. Komise nepovažuje vývozní ceny založené na cenovém závazku za užitečný ukazatel pro analýzu budoucího chování vyvážejících výrobců při neexistenci opatření a cenového závazku.
(55)
Na rozdíl od toho, co tvrdila Acron, její vývozní ceny do EU nelze považovat pouze za výsledek běžných tržních podmínek. Během celého období přezkumného šetření byla Acron jediným ruským vyvážejícím výrobcem, který měl prospěch z cenového závazku, přičemž na všechny ostatní ruské vyvážející výrobce se vztahovalo clo. Tyto prvky určitě ovlivňovaly soutěžní postavení společnosti Acron jako jediného ruského dodavatele na trh EU.
3.3 Pravděpodobnost obnovení dumpingu
(56)
Ve světle úvah uvedených v 52. až 55. bodě odůvodnění Komise zkoumala, zda existuje důkaz o pravděpodobnosti obnovení dumpingu, pokud by opatření pozbyla platnosti. Komise analyzovala tyto faktory: vývozní cena z Ruska do jiných destinací, výrobní kapacita a nevyužitá kapacita v Rusku jako celek a přitažlivost trhu Unie a jiných třetích zemí.
3.3.1 Vývoz z Ruska do jiných destinací
(57)
Komise zjistila, že vážená průměrná vývozní cena ze závodu společnosti Acron na trhy třetích zemí, jako je Brazílie, Kolumbie a Peru, byla během období přezkumného šetření nižší než skutečná průměrná cena uhrazená nebo splatná na domácím trhu během období přezkumného šetření. Acron tudíž prodávala za dumpingové ceny na trhy třetích zemí, zejména do Brazílie, která byla z třetích zemí nejdůležitějším vývozním trhem.
(58)
Pokud jde o ostatní tři vyvážející výrobce zařazené do vzorku, Komise rovněž zjistila, že jejich vážené průměrné prodejní ceny ze závodu do třetích zemí, jako je Brazílie, Peru, Kolumbie, Ukrajina a Kazachstán, byly u všech tří nižší než jejich průměrné ceny ze závodu uhrazené nebo splatné na domácím trhu během období přezkumného šetření, a prodávaly tedy také za dumpingové ceny. Toto zjištění vycházelo z ověřených údajů od ruských vyvážejících výrobců, kteří představovali přibližně 80 % vývozu do třetích zemí. Nebylo tudíž nutné, aby Komise sáhla po ruských statistikách o vývozu, jak navrhlo RFPA. Všichni čtyři vyvážející výrobci vybraní do vzorku vyváželi během období přezkumného šetření do třetích zemí za udržitelné ceny.
(59)
RFPA tvrdilo, že z údajů dostupných v informačním dokumentu vyplývá, že pokud jde o Eurochem, k dumpingu nedochází, nebo v nejlepším případě dochází k bezvýznamnému (de minimis) dumpingu. Toto tvrzení není na místě. Účelem této analýzy není vypočítávat přesné dumpingové rozpětí společnosti Eurochem, ale určit, zda existuje pravděpodobnost opakování dumpingu ze strany Ruska, pokud by opatření pozbyla platnosti. V této souvislosti šetření odhalilo, a to i u společnosti Eurochem, že průměrné ceny ze závodu pro třetí země byly nižší než její průměrné ceny ze závodu na domácím trhu, a že tedy prodávala za dumpingové ceny. Cenová politika společnosti Eurochem u prodeje do třetích zemí (prodej na vývoz levnější než prodej na domácím trhu) je jedním z významných faktorů, o které se opíral celkový závěr, že dumping do EU by se pravděpodobně obnovil, pokud by opatření pozbyla platnosti.
(60)
RFPA tvrdilo, že pro výpočet dumpingu nebyla použita vhodná metodika. Jak už bylo vysvětleno, Komise nepočítala dumpingová rozpětí, pouze porovnala průměrné ceny ze závodu na domácím trhu s vývozními cenami ze závodu na základě údajů od společností zařazených do vzorku. Je-li obnovení dumpingu pravděpodobné, není nutné vypočítávat přesné dumpingové rozpětí, a proto neexistoval žádný důvod pro použití hodnoty CIF, jak navrhovalo RFPA.
(61)
RFPA namítalo, že Komise neporovnala ceny jednotlivých typů výrobků a neprovedla úpravu o rozdíly v obchodních úrovních. Komise tuto námitku analyzovala a zjistila podobný cenový rozdíl, i kdyby bylo provedeno srovnání podle jednotlivých výrobků. Úpravy o rozdíly v obchodní úrovni by se každopádně nemohly provést, neboť společnosti vybrané do vzorku, s výjimkou společnosti Acron, spolupracovaly pouze částečně a neposkytly dostatečně podrobné údaje, zejména podrobné přehledy jednotlivých transakcí. Tento argument byl proto zamítnut.
(62)
Prodej na vývoz do Unie během období přezkumného šetření se nedal použít pro stanovení budoucího chování ostatních tří vyvážejících výrobců zařazených do vzorku, a to z následujících důvodů. Během období přezkumného šetření společnost EuroChem, podobně jako Acron, vyvážela pouze v rámci cenového závazku. EuroChem prodávala do Unie pouze v době, kdy platil její závazek, avšak po odvolání závazku rozhodnutím Komise 2012/629/EU ze dne 11. října 2012 už neuskutečnila žádný prodej. Společnosti SBU Azot a UralChem dotčený výrobek do Unie během období přezkumného šetření neprodávaly.
(63)
Komise nepovažovala za nutné zjistit, zda byl prodej na domácím trhu realizován v běžném obchodním styku. Již ze skutečných cen na domácím trhu je totiž jasné, že prodej na vývoz na trhy třetích zemí je dumpingový. Kdyby se zkoumala výnosnost domácího prodeje a ten by byl shledán ztrátovým a musela by se vypočítávat běžná hodnota (na základě nákladů a přiměřeného zisku), mohlo by to vést pouze ke zvýšení běžné hodnoty, a tedy ke zjištění dumpingového rozpětí u vývozu na trhy třetích zemí.
(64)
V rámci přezkumu před pozbytím platnosti a analýzy pravděpodobnosti obnovení dumpingu stačí zjistit, zda je pravděpodobné obnovení dumpingu, pokud by opatření pozbyla platnosti. V důsledku toho Komise nepovažovala za nutné analyzovat ziskovost domácího prodeje, a proto neposuzovala spolehlivost výrobních nákladů v souladu s čl. 2 odst. 5 základního nařízení.
(65)
Vzhledem k výše uvedenému vyvozuje Komise závěr, že ruští vyvážející výrobci v současné době prodávají dotčený výrobek za dumpingové ceny do třetích zemí Latinské Ameriky, východní Evropy, Afriky a Asie. Během období přezkumného šetření účtovali čtyři vyvážející výrobci zařazení do vzorku třetím zemím průměrnou vývozní cenu ze závodu ve výši 201 EUR/tunu, zatímco průměrná cena ze závodu na domácím trhu činila 221 EUR/tunu. Komise se proto domnívá, že je pravděpodobné, že pokud by stávající opatření byla zrušena, ruští vyvážející výrobci by také do Unie prodávali za dumpingové ceny.
(66)
RFPA namítalo, že srovnávání ruských cen na domácím trhu s ruskými vývozními cenami do třetích zemí je nesmyslné. Komise se však v této souvislosti domnívá, že tyto ceny jsou důležitým ukazatelem pro posouzení toho, jak by se pravděpodobně vyvíjel budoucí vývoz do Unie, pokud by opatření pozbyla platnosti, neboť ruský vývoz do většiny třetích zemí nepodléhá antidumpingovým clům. Zejména když nejsou k dispozici spolehlivé údaje o ruském vývozu do Unie během období přezkumného šetření a, jak je vysvětleno v 52. bodě odůvodnění, vývozní ceny do třetích zemí hrají v celkovém hodnocení důležitou úlohu.
(67)
Ruská vláda a společnost Acron v tomto ohledu tvrdily, že zachování opatření je nelegální již jen proto, že tato opatření byla uložena nařízením (ES) č. 661/2008, s použitím nelegální metodiky úpravy ceny plynu při výpočtu běžné hodnoty.
(68)
Jak je uvedeno v 63. bodě odůvodnění, v rámci tohoto šetření Komise nepovažovala za nutné zjišťovat, zda byl prodej na domácím trhu uskutečněn v běžném obchodním styku, s tím eventuálním důsledkem, že by se musela vypočítávat běžná hodnota. Jak správně poukázala společnost Acron ve svém podání po poskytnutí informací, tím není vyloučeno početné zjišťování běžné hodnoty, včetně nezbytných úprav, bude-li to v případném budoucím šetření vhodné.
3.3.2 Volné kapacity
(69)
Komise zjistila volnou kapacitu známých ruských výrobců na následujícím základě. Údaje o volné kapacitě čtyř společností vybraných do vzorku vycházejí z jejich odpovědí na dotazník s tím, že v případě potřeby byly opraveny po inspekcích na místě. Zohledněna byla i celková volná kapacita závodů, kde se vyrábí dusičnan amonný používaný jako hnojivo a dusičnan amonný používaný pro průmyslové účely (např. výroba výbušnin), tzv. nízkohustotní dusičnan amonný, jenž je také dotčeným výrobkem, jak je uvedeno v 46. bodě odůvodnění. Ze stejného důvodu byla zohledněna také volná kapacita zařízení, která vyrábějí pouze dusičnan amonný používaný pro průmyslové účely. Celková volná kapacita společnosti Kirovo byla zahrnuta do výpočtu volné kapacity, jelikož volná kapacita pro jiné druhy dusičnanu amonného, které jsou v současnosti vyjmuty z uplatňování antidumpingových opatření (16), se dají velmi snadno použít k výrobě dusičnanu amonného kódů KN 3102 30 90 a 3102 40 90.
(70)
Ze zbývajících pěti ruských výrobců poskytla jedna společnost Komisi individuální odpověď o své volné kapacitě. Údaje o ostatních poskytlo RFPA.
(71)
Pokud byly skutečné údaje o výrobě od ruských výrobců nezařazených do vzorku vyšší než vykázaná výrobní kapacita, byla jako základ k určení skutečné kapacity brána skutečná výroba. V těchto případech se vykázaná kapacita týkala jmenovitých kapacit (tj. předpokládané kapacity výrobních zařízení), které nebyly opraveny po modernizaci vedoucí ke zvýšení kapacity.
(72)
Na tomto základě Komise stanovila, že během období přezkumného šetření ruští vyvážející výrobci disponovali celkovou výrobní kapacitou 9 592 000 tun, zatímco jejich skutečná výroba (včetně dusičnanu amonného používaného pro průmyslové účely a jiných druhů dusičnanu amonného v současnosti osvobozených od uplatňování antidumpingových opatření (17)) činila 8 519 105 tun.
(73)
Na rozdíl od tvrzení RFPA, totiž že instalovaná kapacita vyvážejících výrobců je bezezbytku využita, tedy měli vyvážející výrobci během období přezkumného šetření volnou kapacitu ve výši 1,07 milionu tun. Toto množství odpovídá 16,9 % spotřeby Unie (na základě spotřeby 6,35 milionu tun během období přezkumného šetření, viz bod 5.1 níže).
(74)
V rámci své výhledové analýzy však Komise také stanovila, že po období přezkumného šetření se kapacita dále zvýší přibližně o 472 000 tun díky instalaci nových kapacit u některých vyvážejících výrobců zařazených do vzorku. Celková volná kapacita činí tudíž 24,3 % spotřeby Unie.
(75)
Po poskytnutí informací RFPA trvalo na tom, že volná kapacita neexistuje, nebo přinejmenším na tom, aby Komise analyzovala skutečnost, že neexistují volné jmenovité kapacity. RFPA rovněž nesouhlasilo s tím, že po období přezkumného šetření byly vybudovány nové kapacity.
(76)
RFPA a ruští vyvážející výrobci uváděli svou instalovanou kapacitu na základě teoretické jmenovité kapacity, která v některých případech nezohledňovala modernizace z poslední doby. Komisi to bylo zřejmé po inspekcích na místě a vzala to v úvahu. Jak správně uvedlo RFPA ve svém podání po poskytnutí informací, vykázaná jmenovitá kapacita byla akceptována u těch ruských výrobců, kteří nebyli zařazeni do vzorku a kteří vyráběli méně, než činila vykázaná kapacita. Pokud byly údaje o skutečné výrobě od ruských výrobců nezařazených do vzorku vyšší než vykázaná výrobní kapacita, byla skutečná výroba brána jako základ k určení skutečné kapacity. U třech výrobců nezařazených do vzorku, kteří neposkytli žádné údaje o kapacitě a výrobě, byly použity údaje od RFPA.
(77)
Komise to považuje za jasný a jednotný přístup ke stanovení celkové výrobní kapacity ruských výrobců dotčeného výrobku. Na rozdíl od toho, co se tvrdilo, byla na všechny výrobce uplatněna stejná metodika. Pokud byla skutečná produkce vyšší, než vykázaná jmenovitá kapacita, například z důvodu modernizace výrobních zařízení, Komise nevidí žádný důvod, proč by tato dodatečná kapacita neměla být zohledněna, poněvadž je zřejmé, že jmenovitá kapacita není přesná. Argument, že tato metodika prý není na trhu běžná, není důvodem pro ignorování údajů o skutečné výrobě. Také způsob výpočtu kapacity výrobního odvětví Unie, jak jej navrhuje RFPA, nemá žádný význam při určování celkové výrobní kapacity ruských výrobců.
(78)
Na rozdíl od toho, co tvrdilo RFPA, nevyužití v některých případech vykazovaných jmenovitých kapacit a jejich nahrazení skutečnými a většinou ověřenými údaji o výrobě neznamená, že Komise použila metodu nejlepších dostupných údajů ve smyslu článku 18 základního nařízení. Co se týče kapacity, Komise plně využila údaje poskytnuté samotnými ruskými výrobci, ale použila metodiku pro výpočet celkové výrobní kapacity, při níž zohlednila nejen jmenovitou kapacitu, ale také skutečnou výrobu a kapacitu. Tato metodika byla stanovena v obecném informačním dokumentu a výsledky uplatnění této metodiky rozepsané na každou společnost a dokonce na každý výrobní závod byly sděleny dotčeným společnostem. Při určování celkové výrobní kapacity tedy Komise pouze použila údaje, které poskytli ruští výrobci a RFPA. Byly poskytnuty všechny relevantní údaje a v tomto ohledu nebylo nutné použít jiné zdroje údajů.
(79)
Pokud jde obecně o výrobce, u nichž nebyla provedena inspekce, byly použity údaje o kapacitě a výrobě, které uvedli tito výrobci ve svých odpovědích. RFPA připomínkovalo výpočet kapacity některých společností a závodů. Argumentovalo, že v případě výrobce Uralchem Kirovo objem výroby během období přezkumného šetření, jak je uveden v informačním dokumentu, není správný. Komise to akceptovala a místo toho použila objem výroby uvedený v podání po poskytnutí informací. Byla také zohledněna technická zpráva o kapacitě, poskytnutá během návštěvy ve výrobním závodě v souvislosti s maximální dosaženou výrobou dusičnanu amonného v předmětném závodě, jak správně podotklo RFPA. Co se týče výrobce Uralchem Berezniki, při výpočtu kapacity bylo zohledněno 10 dnů na údržbu, které nahlásila tato společnost během inspekce. Připomínky o dalších odstávkách došlé po poskytnutí informací, nebyly podložené a zdá se, že vycházely z údajů jiné společnosti. Tyto připomínky byly proto zamítnuty.
(80)
Stejně tak připomínky týkající se určitých omezení ve výrobním procesu jiných výrobních závodů nebyly podložené, nedaly se ověřit, a proto také nebyly zohledněny. V případě jednoho konkrétního výrobního zařízení souviselo omezení zřejmě s výrobou kyseliny dusičné. I když však připustíme údajnou maximální výrobu kyseliny dusičné, bylo by stále možné dosáhnout kapacity stanovené Komisí, s přihlédnutím ke skutečnosti, že na výrobu jedné tuny dusičnanu amonného je zapotřebí necelá tuna kyseliny dusičné.
(81)
Co se týče zvýšení kapacity po skončení období přezkumného šetření, RFPA argumentovalo, že zvýšení kapacity jednoho výrobce, který investoval do nové výrobní linky, bylo nadhodnoceno. Komise však předpokládanou kapacitu odvodila z anglického překladu technické zprávy týkající se této nové výrobní linky, kterou poskytla dotyčná společnost během inspekce ve svých prostorách, a tudíž ji považovala za spolehlivou.
(82)
Společnost Acron tvrdila, že nemá významnou volnou kapacitu, zejména kvůli obtížím, pokud jde o přístup k surovinám. Šetřením však bylo zjištěno, že suroviny byly používané nejen při výrobě dotčeného výrobku, ale také mnoha jiných výrobků. Vzhledem k tomuto širokému uplatnění, a tudíž i k možnosti snadno měnit používání surovin k výrobě dotčeného výrobku, nebyly takové údajné obtíže považovány za věc, která by omezovala celkovou výrobní kapacitu dotčeného výrobku.
(83)
Použití metodiky popsané v předchozích bodech odůvodnění přivedlo Komisi k závěru o existenci významné nadměrné kapacity. Argumenty předložené sdružením RFPA a společností Acron se nedaly doložit a zamítají se.
(84)
Komise se domnívá, že pokud by stávající opatření byla zrušena, alespoň část této volné kapacity by pravděpodobně byla využita a nasměrována na trhy Unie, a to z následujících důvodů.
(85)
Zaprvé, některá potenciálně největší vývozní odbytiště dusičnanu amonného na světě (Spojené státy americké a Austrálie) jsou před ruským vývozem nadále chráněna antidumpingovými opatřeními. Navíc je pro dovoz dusičnanu amonného stále uzavřen čínský trh. Ruští výrobci tedy pravděpodobně nebudou schopni vyvážet na tyto trhy.
(86)
Dne 22. května 2014 zveřejnilo ministerstvo obchodu USA předběžné výsledky správního přezkumu antidumpingového cla (18), v němž se pro společnosti Acron a EuroChem navrhuje nulové clo na vývoz dusičnanu amonného do USA. I kdyby však tento návrh byl schválen, platná cla stále platí pro všechny ostatní vyvážející výrobce z Ruska. Kromě toho podle par. 751(a)(2) celního sazebníku Spojených států z roku 1930, ve znění pozdějších předpisů, odstranění cel pro Acron a EuroChem bude platit jen jeden rok a poté bude předmětem dalšího každoročního správního přezkumu, který může, v závislosti na jeho výsledku, skončit opětovným zavedením antidumpingových cel. A konečně, trh s dusičnanem amonným v USA, který se zde používá jako hnojivo, se v posledním desetiletí smršťoval v důsledku bezpečnostních požadavků a kvůli neochotě zprostředkovatelů nadále s touto látkou obchodovat (19). Kromě toho, díky těžbě břidlicového plynu, s níž se začalo v posledních letech, mají nyní američtí výrobci dusičnanu amonného přístup k levnějšímu plynu. Je proto pravděpodobné, že Acron a EuroChem by narazily na silnou konkurenci a možná by nebyly schopny získat pro sebe významné podíly na trhu v USA.
(87)
RFPA tvrdilo, že další hlavní vývozní destinace ruského dusičnanu amonného, jako jsou země Latinské Ameriky (zejména Brazílie), Egypt a Turecko, do roku 2017 významně porostou ve srovnání s rokem 2012. RFPA citovalo zprávu, v níž se předpokládá celkové zvýšení poptávky po dusičnanu amonném o 15 % v Peru, Brazílii, Turecku, Egyptě Ekvádoru a Kolumbii, bráno dohromady. Tento nárůst znamená 749 000 tun (tedy ze 4,851 milionu tun v roce 2012 na 5,6 milionu tun v roce 2017), což je v průměru růst o 149 800 tun ročně. To je však pouze 9,7 % odhadované roční volné kapacity ruských výrobců. Žadatel tvrdí, že vyšší spotřeba v těchto zemích bude částečně uspokojena domácí výrobou, neboť tyto země mají údajně několik projektů na budování své vlastní kapacity na výrobu dusičnanu amonného či jiných dusíkatých hnojiv. Bez ohledu na to, zda tyto projekty budou skutečně realizovány a alespoň částečně uspokojí zvýšení spotřeby, má Komise za to, že předpokládaná spotřeba v dotčených zemích bude na takové úrovni, že jen zčásti absorbuje volnou kapacitu ruských výrobců.
(88)
Po poskytnutí informací RFPA tvrdilo, že Komise nevzala v úvahu nárůst spotřeby ruského dusičnanu amonného na trzích jiných třetích zemí, zejména v zemích bývalého Sovětského svazu. Na jednom z hlavních odbytišť v tomto regionu, na Ukrajině, však také platí na dovoz ruského dusičnanu amonného antidumpingová cla. V červenci 2014 byla cla prodloužena na období pěti let a jejich úroveň byla výrazně zvýšena. Takže tento trh se pro dovoz ruského dusičnanu amonného ještě více uzavírá.
(89)
Kromě toho je cenová úroveň na jiných trzích, například v Kazachstánu, taková, že pro ruské vyvážející výrobce by bylo atraktivnější vyvážet do Unie. Tyto trhy jsou také mnohem menší než trh Unie. Například spotřeba v Kazachstánu nedosahuje ani 4 % spotřeby v Unii.
(90)
Kromě toho bylo argumentováno tím, že předpokládaný růst v dalších hlavních vývozních destinacích nebyl vypočten správně. Použité údaje však vycházely z nezávislé zprávy citované v 87. bodě odůvodnění. I kdyby se tyto údaje jevily jako podhodnocené, což se tvrdí, předpokládaný růst poptávky lze snadno uspokojit pomocí pouze části volné kapacity ruských výrobců.
(91)
Zadruhé, je nepravděpodobné, že volnou kapacitu může absorbovat domácí trh. RFPA tvrdilo, že podle stejné zprávy zůstává spotřeba v Rusku také vysoká, v budoucnosti se předpokládá její další růst a ruští výrobci se budou snažit uspokojit především domácí trh. RFPA opakovalo tento argument po poskytnutí informací. Avšak během období přezkumného šetření činil prodej na domácím trhu 53 % celkového odbytu ruských výrobců a předpokládaný nárůst o 3 % ročně po dobu příštích 5 let (v průměru přibližně o 120 000 tun ročně) by mohla snadno pokrýt volná kapacita ruských výrobců, kterou disponují již teď. Předpokládané roční zvýšení představuje necelých 7,8 % odhadované roční volné kapacity ruských výrobců po období přezkumného šetření. Budoucí zvýšení spotřeby je navíc jen prognózou a nemusí k němu dojít, nebo může být pomalejší, neboť podle téže zprávy docházelo v domácí spotřebě v posledních pěti letech k výrazným výkyvům ve srovnání se spotřebou Unie nebo třetích zemí (20).
(92)
Zatřetí, Unie zůstává nejdůležitějším trhem s dusičnanem amonným ve světě, poněvadž na ni připadá kolem 18 % celosvětové spotřeby. Vývozu logisticky pomáhá zeměpisná blízkost Unie a Ruska, jakož i to, že někteří ruští vývozci mají v Unii dobře navázané distribuční kanály.
(93)
Po poskytnutí informací RFPA tvrdilo, že by se měly zohlednit údajné technické překážky obchodu, které ztěžují vstup ruského dusičnanu amonného na trh Unie, zejména zákaz prodeje (v Německu) nebo přísné předpisy o skladování dusičnanu amonného v některých dalších členských státech. Na rozdíl od toho, co tvrdí RFPA, se však tato omezení vztahují nediskriminačním způsobem jak na vývozce z třetích zemí, tak na výrobce v Unii a nepřiměřeně neovlivňují dovoz. Kromě toho tato omezení neměla vliv na celkovou přitažlivost trhu Unie, jenž i nadále patří z hlediska spotřeby mezi největší na světě. Komise proto toto tvrzení zamítá.
(94)
Komise tedy vyvozuje závěr, že ruští výrobci disponují značnou volnou výrobní kapacitou, která bude pravděpodobně použita pro podstatné zvýšení vývozu do Unie, pokud by opatření pozbyla platnosti.
3.3.3 Pobídky k přesměrování prodeje do Unie
(95)
Ceny v Unii jsou nyní mnohem vyšší než ve velkých třetích zemích zásobovaných v současné době dodávkami z Ruska a též vyšší než na domácím ruském trhu. Během období přezkumného šetření si čtyři vyvážející výrobci zařazení do vzorku účtovali průměrné vývozní ceny ze závodu (201 EUR/t) do třetích zemí o 34 % a průměrné ceny ze závodu na domácím trhu (221 EUR/t) o 27 % nižší, než byly průměrné ceny výrobců v Unii zařazených do vzorku (303 EUR/t) (viz tabulka 7) a také nižší, než byly průměrné ceny dovozu z Ruska do Unie (viz tabulka 2) a z třetích zemí do Unie (viz tabulka 3).
(96)
Pokud by byla opatření zrušena, ceny v Unii pravděpodobně klesnou v důsledku rostoucí nabídky levnějšího dovozu. S ohledem na významný rozdíl mezi vývozními cenami ruských vyvážejících výrobců do třetích zemí a cenami účtovanými ruskými vyvážejícími výrobci, vyvážejícími výrobci z třetích zemí a výrobci v Unii během období přezkumného šetření na trhu Unie se však zdá nepravděpodobné, že ceny účtované na trhu Unie spadnou na úroveň, jakou lze v současnosti pozorovat na trzích třetích zemí, kam ruští výrobci vyvážejí. Vyvážející výrobci se tedy budou pravděpodobně snažit dosáhnout vyššího ziskového rozpětí prodejem do Unie. V důsledku toho budou mít vyvážející výrobci pobídku k přesměrování do Unie části svého současného objemu vývozu do třetích zemí (ve výši přibližně 3,4 milionu tun v období přezkumného šetření, což odpovídá více než 50 % spotřeby Unie) (21).
3.4 Závěr
(97)
Vzhledem k úvahám uvedeným v bodě 3.3 dospěla Komise k závěru, že existuje pravděpodobnost obnovení dumpingu a výrazného navýšení vyváženého množství do Unie, pokud by opatření pozbyla platnosti.
4. VYMEZENÍ VÝROBNÍHO ODVĚTVÍ UNIE
(98)
Výrobní odvětví Unie tvoří známí výrobci dusičnanu amonného v Unii během posuzovaného období.
(99)
Jak je uvedeno v 19. bodě odůvodnění, byl vybrán vzorek sestávající ze čtyř společností. Všichni výrobci v Unii zařazení do vzorku spolupracovali, zaslali odpovědi na dotazník ve stanovených lhůtách a v průběhu šetření byli navštíveni. Sdružení Fertilisers Europe kromě toho poskytlo další údaje týkající se kapacity, výroby a prodeje spolupracujících výrobců nezařazených do vzorku a odhady u zbývajících výrobců. Bylo-li to možné, Komise provedla křížovou kontrolu těchto údajů a porovnala je s údaji od jiných zúčastněných stran nebo s veřejně dostupnými údaji.
(100)
Po poskytnutí informací RFPA namítlo, že vzorek, který Komise vybrala, není reprezentativní pro výrobní odvětví Unie. Tato námitka se zakládá na tvrzení, že společnosti zařazené do vzorku a výrobní odvětví Unie jako celek vykazují různé hodnoty stejného hospodářského ukazatele (zejména ziskovosti).
(101)
Tuto námitku nelze přijmout. Čtyři společnosti zařazené do vzorku byly vybrány objektivně na základě jejich objemu výroby a prodeje dotčeného výrobku v Unii, jak je stanoveno v čl. 17 odst. 1 základního nařízení. Účelem výběru vzorku je umožnit útvarům Komise provést podrobné šetření některých faktorů újmy pro reprezentativní část výrobního odvětví Unie v daném časovém prostoru. To, že některé ukazatele újmy se mohou mezi společnostmi zařazenými do vzorku a celým výrobním odvětvím Unie lišit, ještě neznamená, že by vzorek nebyl reprezentativní. Údaje výrobců zařazených do vzorku byly ověřeny na místě v prostorách dotčených společností, a proto se považují za spolehlivé. V žádném případě, jak je uvedeno v 145. bodě odůvodnění, nebylo zjištěno, že by se výrobní odvětví Unie během období přezkumného šetření nacházelo v situaci, v níž by mu vznikala újma.
(102)
RFPA kromě toho tvrdilo, že některé společnosti zařazené do vzorku nespolupracovaly s Komisí tím, že neposkytly určité údaje nebo poskytly jen neúplné a nesprávné údaje. V důsledku toho RFPA požadovalo, aby na tyto údaje nebyl brán ohled při vyvozování závěrů o stavu výrobního odvětví Unie a aby byly z nedostatečné spolupráce výrobního odvětví Unie vyvozeny nepříznivé závěry, nebo aby se místo toho použily ukazatele za celé výrobní odvětví Unie.
(103)
Tuto námitku nelze přijmout. Komise je spokojena s údaji od společností zařazených do vzorku, které byly ověřeny na místě v prostorách dotčených společností a jsou spolehlivou součástí posouzení situace výrobního odvětví Unie.
5. SITUACE NA TRHU UNIE
5.1 Spotřeba v Unii
(104)
Komise stanovila zřejmou spotřebu v Unii na základě i) objemu prodeje výrobního odvětví Unie na trhu Unie podle údajů poskytnutých žadatelem a ii) dovozu z třetích zemí podle údajů z databáze zřízené ve smyslu čl. 14 odst. 6. (22)
(105)
Spotřeba v Unii se vyvíjela takto:
Tabulka 1
Spotřeba v Unii (v tunách)
2010
2011
2012
OPŠ
Celková spotřeba v Unii
7 174 863
6 674 500
6 698 722
6 356 761
Index (2010 = 100)
100
93
93
89
Zdroj: údaje poskytnuté žadatelem, ověřené údaje a údaje z databáze podle čl. 14 odst. 6.
(106)
Mezi rokem 2010 a obdobím přezkumného šetření se spotřeba dusičnanu amonného v Unii snížila o 11 % bez ohledu na skutečnost, že produkce zemědělských plodin odpovídajícím způsobem neklesla. Pro toto snížení existují tři hlavní důvody. Za prvé, zlepšily se hnojicí stroje i technika hnojení a v důsledku toho je zapotřebí menší množství hnojiv na metr čtvereční půdy. Za druhé, snížení spotřeby dusičnanu amonného je kompenzováno používáním jiných hnojiv, jako je dusičnan vápenatoamonný nebo vícesložková hnojiva. Za třetí, obavy o bezpečnost a přísná pravidla týkající se produkce a skladování dusičnanu amonného odrazují od používání tohoto výrobku.
(107)
Po poskytnutí informací požádalo RFPA o doplňující informace o zdrojích údajů o spotřebě, které zveřejnila Komise, a dne 26. června 2014 bylo uspořádáno slyšení za předsednictví úředníka pro slyšení. Následně RFPA tvrdilo, že údaje poskytnuté žadatelem byly předloženy v příliš pozdní fázi řízení, byly neověřené a nekonzistentní s údaji, které žadatel poskytl dříve. RFPA kromě toho tvrdilo, že tyto údaje s největší pravděpodobností neobsahují údaje o technickém dusičnanu amonném a o směsích dusičnanu amonného s dalšími hnojivými či nehnojivými látkami, neboť se liší od podobných údajů, které měl žadatel k dispozici a poskytl je svým členům. Proto by se na ně neměl brát ohled a místo nich by se měly použít nejlepší dostupné údaje.
(108)
Toto tvrzení se zamítá. Komise využila údaje poskytnuté žadatelem pro prodej v EU a porovnala je s ověřenými údaji od výrobců zařazených do vzorku. K těmto údajům byly připočítány údaje o dovozu a výsledkem byla spotřeba v Unii. Proto se má za to, že tyto údaje jsou spolehlivé.
(109)
RFPA rovněž tvrdilo, že Komise podhodnotila základ pro výpočet celkové spotřeby Unie a že na základě zprávy zveřejněné nezávislým analytikem trhu se spotřeba zvyšuje, nikoli snižuje. Ještě přesněji, údaje z této zprávy o poptávce po dusičnanu amonném ve třídě hnojiv a dusičnanu amonném ve třídě výbušnin v Unii v roce 2010 se shodují s údaji Komise ve výši 7,1 milionu tun, ale podle údajů ze zprávy se má poptávka v následujících letech spíše zvyšovat než snižovat.
(110)
Toto tvrzení je nepodložené, protože Komise použila skutečné údaje poskytnuté žadatelem, které byly zčásti ověřeny, a k tomu dostupné statistické údaje a považuje tyto údaje za spolehlivé.
5.2 Objem, ceny a podíl dovozu z Ruska na trhu
(111)
V následující tabulce je popsán vývoj objemů, podílů na trhu a průměrných cen dovozu dotčeného výrobku z Ruska:
Tabulka 2
Objem dovozu (v tunách), podíl na trhu a ceny
2010
2011
2012
OPŠ
Objem dovozu (v tunách)
164 658
134 060
200 542
199 604
Index (2008 = 100)
100
81
122
121
Podíl na trhu
2,3 %
2 %
3 %
3,1 %
Index
100
88
130
137
Průměrná cena CIF (EUR/t)
201
258
262
264
Index
100
128
130
131
Zdroj: databáze podle čl. 14 odst. 6.
(112)
Objem dovozu z Ruska vzrostl během posuzovaného období o více než 20 %. V období přezkumného šetření činil podíl tohoto dovozu na trhu 3,1 %, což je zvýšení o více než 30 % oproti roku 2010, kdy dosahoval 2,3 %. Ceny CIF vystoupaly v průběhu posuzovaného období z 201 EUR/t na 264 EUR/t. Na základě srovnání průměrné ruské vývozní ceny CIF do Unie a průměrné ceny ze závodu výrobců v Unii během období přezkumného šetření se zdá, že ruské ceny se podbízejí cenám Unie. Průměrné prodejní ceny ze závodu výrobců v Unii zařazených do vzorku účtované odběratelům v Unii, kteří nejsou ve spojení, byly v období přezkumného šetření na úrovni 303 EUR za tunu. Jak je však uvedeno v bodě 3, téměř všichni vyvážející výrobci, kteří prodávali dotčený výrobek během období přezkumného šetření, měli cenové závazky a jejich vývozní ceny do EU byly determinovány těmi cenovými závazky, které stanovovaly minimální dovozní ceny. V důsledku toho nelze tyto vývozní ceny považovat za spolehlivý ukazatel pro spolehlivý a smysluplný výpočet cenového podbízení.
(113)
Po poskytnutí informací RFPA uvedlo, že Komisí vypočítané cenové podbízení a prodej pod cenou jsou chybné, neboť u těchto výpočtů je nutno provádět řadu úprav (o běžná cla, náklady po dovozu, rozdíly ve výrobcích, balení a úroveň obchodu). RFPA rovněž uvedlo, že oproti předchozímu přezkumu před pozbytím platnosti v roce 2002 došlo ke změně metodiky, pokud jde o použití úprav. Dále navrhlo, aby se pro účely výpočtu cenového podbízení použily prodejní ceny na vývoz do Unie, které si účtoval ruský výrobce, jenž neměl prospěch ze závazku, jakož i vývozní ceny ruského výrobce osvobozeného od antidumpingového cla.
(114)
V tomto ohledu stačí připomenout, že z důvodů uvedených v 112. bodě odůvodnění Komise neprováděla výpočet podbízení a prodeje pod cenou. Tato tvrzení proto nejsou podložená.
5.3 Objem, ceny a podíl dovozu z jiných třetích zemí na trhu
(115)
V následující tabulce jsou uvedeny objemy dovozu z jiných třetích zemí během posuzovaného období. Uvedené množstevní a cenové tendence opět vycházejí z údajů Eurostatu.
Tabulka 3
Objem dovozu (v tunách), podíl na trhu a ceny
2010
2011
2012
OPŠ
Jiné třetí země
Objem v tunách
348 100
312 043
295 139
285 962
Index
100
90
85
82
Podíl na trhu
4,85 %
4,68 %
4,41 %
4,50 %
Index
100
96
91
93
Průměrná cena (CIF)
201
270
279
275
Index
100
134
139
137
Zdroj: Eurostat.
(116)
Dusičnan amonný se dováží hlavně z Ukrajiny, Gruzie a Srbska. Platná antidumpingová opatření uložená na dovoz dusičnanu amonného z Ukrajiny skončila v roce 2012. Celkový objem dovozu z jiných třetích zemí než z Ruska klesl; jejich podíl na trhu zůstal během posuzovaného období vcelku stabilní a převyšoval tržní podíl ruského dovozu. Lze to vysvětlit poklesem spotřeby během stejného období. Celkově průměrné ceny dovozu z jiných zemí se zvýšily v souladu se stejnou tendencí ruských cen a cen výrobního odvětví Unie.
5.4 Hospodářská situace výrobního odvětví Unie
(117)
V souladu s čl. 3 odst. 5 základního nařízení přezkoumala Komise všechny hospodářské faktory a ukazatele ovlivňující stav výrobního odvětví Unie.
(118)
Pro účely analýzy újmy se hospodářská situace výrobního odvětví Unie posuzuje na základě makroekonomických ukazatelů (výroba, výrobní kapacita, využití kapacity, objem prodeje, podíl na trhu, růst, zaměstnanost, produktivita a překonání účinků dřívějšího dumpingu) a mikroekonomických ukazatelů (průměrné jednotkové ceny, jednotkové náklady, náklady práce, zásoby, ziskovost, peněžní tok, investice, návratnost investic a schopnost opatřit si kapitál). Makroekonomické ukazatele vycházejí z údajů od žadatele uvedených v původní žádosti o přezkum a v následných podáních a ze statistiky a týkají se všech známých výrobců v Unii. Mikroekonomické ukazatele jsou založeny na údajích obsažených v odpovědích na dotazník od výrobců v Unii zařazených do vzorku, které byly ověřeny během šetření.
5.4.1 Výroba, výrobní kapacita a využití kapacity
(119)
Tento přezkum před pozbytím platnosti potvrdil zjištění z předchozích šetření, totiž že shromažďování přesných a spolehlivých údajů o kapacitě a výrobě dotčeného výrobku je složitý úkol. Pevné hnojivo se vyrábí chemickou syntézou v peletárně po výrobě roztaveného/kapalného dusičnanu amonného. Z roztaveného/kapalného dusičnanu amonného lze vyrobit tuhý výrobek, ale také další navazující výrobky, jako je dusičnan vápenatoamonný. Tuhý výrobek lze mimoto používat jako hnojivo, ale i pro průmyslové účely. V důsledku existence víceúčelových závodů, které mohou rychle přecházet z výroby jednoho hnojiva na druhé, může docházet ke statistickému zkreslení. Nízká míra využití výrobní kapacity u dotyčného výrobku je proto méně užitečný ukazatel celkové hospodářské situace výrobního odvětví Unie.
(120)
S přihlédnutím k těmto okolnostem se celková výroba v Unii, výrobní kapacita a využití kapacity v posuzovaném období vyvíjely takto:
Tabulka 4
Výroba, výrobní kapacita a využití kapacity
2010
2011
2012
OPŠ
Objem výroby (v tunách)
6 963 753
6 877 806
7 143 611
6 911 630
Index
100
99
103
99
Výrobní kapacita (v tunách)
15 132 238
15 292 512
15 499 487
15 475 487
Index
100
101
102
102
Využití kapacity
46 %
45 %
46 %
45 %
Index
100
98
100
98
Zdroj: informace od žadatele, z odpovědí na dotazník za účelem výběru vzorku a ověřených odpovědí na dotazník
(121)
Výroba dotčeného výrobku výrobním odvětvím Unie zůstala mezi rokem 2010 a obdobím přezkumného šetření relativně stálá, přibližně na úrovni 7 milionů tun.
(122)
Výrobní kapacita zůstala po celé toto období také víceméně stabilní. Výrobní kapacita vykázaná výrobním odvětvím Unie bere v úvahu celkovou výrobní kapacitu dusičnanu amonného, nejen pro dotyčný výrobek, ale také pro jiné výrobky. Ve skutečnosti je využití kapacity pro výrobu dusičnanu amonného podstatně vyšší, když se vezmou v úvahu tyto jiné výrobky. Například na základě ověřených údajů od výrobců v Unii zařazených do vzorku bylo zjištěno, že využití kapacity během posuzovaného období bylo přibližně o 20 procentních bodů vyšší (72 % v roce 2010 a 68 % během období přezkumného šetření).
5.4.2 Objem prodeje, podíl na trhu a růst
(123)
Objem prodeje výrobního odvětví Unie na trhu Unie odběratelům, kteří nejsou ve spojení, a podíl na trhu se v posuzovaném období vyvíjely takto:
Tabulka 5
Objem prodeje a podíl na trhu
2010
2011
2012
OPŠ
Objem prodeje na trhu Unie (v tunách)
6 662 106
6 228 396
6 203 041
5 871 195
Index
100
93
93
88
Podíl na trhu
92,9 %
93,3 %
92,6 %
92,4 %
Index
100
100
100
99
Zdroj: informace od žadatele, z odpovědí na dotazník za účelem výběru vzorku a ověřených odpovědí na dotazník
(124)
Objem prodeje na trhu Unie odběratelům, kteří nejsou ve spojení, klesl během období přezkumného šetření o 12 % ve srovnání s prodaným objemem v roce 2010. Tento vývoj je v souladu s obecnou tendencí klesající spotřeby na trhu Unie z důvodů, které jsou vysvětleny ve 106. bodě odůvodnění.
(125)
Jelikož během posuzovaného období jak prodej, tak spotřeba klesaly, podíl výrobního odvětví Unie na trhu zůstal víceméně stabilní, a odvětví Unie tedy nezaznamenalo růst.
5.4.3 Zaměstnanost a produktivita
(126)
Na základě ověřených údajů od čtyř výrobců v Unii zařazených do vzorku se zaměstnanost a produktivita v posuzovaném období vyvíjely takto:
Tabulka 6
Zaměstnanost a produktivita
2010
2011
2012
OPŠ
Počet zaměstnanců
1 253
1 110
1 128
1 105
Index
100
89
90
88
Produktivita (v jednotkách na zaměstnance)
2 390
2 616
2 648
2 579
Index
100
109
110
107
Zdroj: ověřené odpovědi na dotazník
(127)
Během posuzovaného období počet zaměstnanců ve čtyřech společnostech zařazených do vzorku klesl (o 12 % mezi rokem 2010 a obdobím přezkumného šetření). Jelikož tento pokles byl větší než pokles výroby, produktivita pracovních sil výrobců v Unii zařazených do vzorku, měřená jako objem výroby (v tunách) na zaměstnanou osobu a rok, vzrostla od roku 2010 do období přezkumného šetření o 7 %.
5.4.4 Velikost dumpingového rozpětí a překonání účinků dřívějšího dumpingu
(128)
Jak je uvedeno v 52. bodě odůvodnění, Komise nestanovovala současnou velikost dumpingových rozpětí, neboť ceny dovozu z Ruska byly založeny na závazcích minimální ceny, a byly tudíž nespolehlivé pro užitečné posouzení toho, zda bude dumping pravděpodobně pokračovat nebo se znovu obnoví, pokud by antidumpingová opatření pozbyla platnosti.
(129)
Jak ukazují současná zisková rozpětí (tabulka č. 10) a vysoký podíl na trhu (tabulka č. 5) výrobní odvětví Unie překonalo účinky dřívějšího dumpingu.
5.4.5 Prodejní ceny a činitele ovlivňující ceny na domácím trhu
(130)
Vážené průměrné jednotkové prodejní ceny výrobců v Unii zařazených do vzorku účtované odběratelům v Unii, kteří nejsou ve spojení, se v posuzovaném období vyvíjely takto:
Tabulka 7
Prodejní ceny v Unii
2010
2011
2012
OPŠ
Průměrná jednotková prodejní cena ze závodu v Unii (EUR/t)
204
291
305
303
Index
100
143
149
149
Jednotkové výrobní náklady (EUR/t)
180-195 (23)
200
216
225
Index
100
108
113
Zdroj: ověřené údaje od společností zařazených do vzorku
(131)
Průměrná čistá prodejní cena výrobců v Unii zařazených do vzorku se v letech 2010 až 2012 výrazně zvýšila, ale v průběhu období přezkumného šetření klesla.
(132)
Průměrné výrobní náklady také vzrostly, zejména kvůli nárůstu ceny plynu, který je důležitým vstupem.
5.4.6 Náklady práce
(133)
Průměrné náklady práce výrobců v Unii zařazených do vzorku se v posuzovaném období vyvíjely takto:
Tabulka 8
Průměrné náklady práce na zaměstnance
2010
2011
2012
OPŠ
Průměrná mzda na jednoho zaměstnance v eurech
31 909
37 764
40 938
41 736
Index
100
118
128
131
Zdroj: ověřené údaje od společností zařazených do vzorku
(134)
Průměrné náklady práce na zaměstnance měly během posuzovaného období stoupající tendenci. K nejvýznamnějšímu nárůstu došlo mezi roky 2010 a 2011, zatímco mezi rokem 2012 a obdobím přezkumného šetření narostly o 3 procentní body.
5.4.7 Zásoby
(135)
Úroveň zásob výrobců v Unii zařazených do vzorku se v posuzovaném období vyvíjela takto:
Tabulka 9
Zásoby
2010
2011
2012
OPŠ
Konečný stav zásob (v tunách)
108 300
151 562
195 351
97 092
Index
100
140
180
90
Konečný stav zásob jako procento výroby
1,56 %
2,20 %
2,73 %
1,40 %
Index
100
142
176
90
Zdroj: ověřené údaje od společností zařazených do vzorku
(136)
Konečný stav zásob nejprve v letech 2011 a 2012 výrazně vzrostl ve srovnání s rokem 2010 a poté v období přezkumného šetření ve srovnání s rokem 2010 o 10 % klesl. Od roku 2010 do období přezkumného šetření sledoval konečný stav zásob stejný trend jako úroveň výroby.
5.4.8 Ziskovost, peněžní tok, investice, návratnost investic a schopnost získávat kapitál
(137)
Ziskovost, peněžní tok, investice a návratnost investic výrobců v Unii zařazených do vzorku se v posuzovaném období vyvíjely takto:
Tabulka 10
Ziskovost, peněžní tok, investice a návratnost investic
2010
2011
2012
OPŠ
Ziskovost prodeje v Unii odběratelům, kteří nejsou ve spojení (procentní podíl na obratu z prodeje)
11,7 %
20,8 %
17,6 %
14,4 %
Index
100
178
150
123
Peněžní tok (v EUR)
95 605 038
196 626 207
182 421 560
173 543 772
Index
100
195
191
182
Investice (v EUR)
35 761 804
31 532 218
28 032 159
34 502 327
Index
100
88
78
96
Návratnost investic
28,1 %
61 %
53,3 %
44,7 %
Index
100
217
190
159
Zdroj: ověřené údaje od společností zařazených do vzorku
(138)
Komise stanovila ziskovost výrobců v Unii zařazených do vzorku tak, že hrubý zisk z prodeje obdobného výrobku odběratelům v Unii, kteří nejsou ve spojení, vyjádřila jako procentní podíl na obratu tohoto prodeje.
(139)
Během posuzovaného období vzrostla ziskovost výrobců v Unii zařazených do vzorku z 11,7 % v roce 2010 na 14,4 % v období přezkumného šetření. V tomto ohledu žadatel tvrdil, že cílový zisk používaný pro analýzu by měl vzít v úvahu potřebu tak vysoce kapitálově náročného odvětví dosahovat uspokojivé návratnosti vloženého kapitálu (ROCE) podle očekávání investorů. Toto tvrzení nemohlo být přijato, jelikož cílový zisk pro analýzu se musí omezovat jen na zisk, jehož dosažení by výrobní odvětví Unie mohlo očekávat za běžných podmínek hospodářské soutěže, tj. při neexistenci dumpingového dovozu.
(140)
Čistý peněžní tok je schopnost výrobního odvětví Unie samofinancovat svoji činnost. Peněžní tok se zvýšil mezi rokem 2010 a obdobím přezkumného šetření o 82 %, ačkoli v období přezkumného šetření byl o něco nižší než v letech 2011 a 2012 (o 13 a 5 procentních bodů).
(141)
Investice vykazovaly klesající trend. Pokles byl výraznější v letech 2011 a 2012, avšak během období přezkumného šetření dosáhl až pouhých -4 % ve srovnání s rokem 2010. Investice souvisely hlavně se zajišťováním dodržování stále přísnějších požadavků v oblasti životního prostředí.
(142)
Návratnost investic je zisk v procentech čisté účetní hodnoty investic. Víceméně kopírovala trend ziskovosti během celého posuzovaného období.
(143)
Šetření neodhalilo, že by výrobci z Unie zařazení do vzorku měli potíže s navyšováním kapitálu.
5.5 Závěr k situaci výrobního odvětví Unie
(144)
V nařízení Rady (ES) č. 661/2008 je obsažen závěr, že hospodářské situaci výrobního odvětví Unie není působena újma a že hlavním důvodem pro takovou pozitivní situaci je existence antidumpingových opatření na dovoz dotčeného výrobku z Ruska.
(145)
Závěry stávajícího přezkumu před pozbytím platnosti potvrzují závěry z předchozího šetření. Od roku 2010 do období přezkumného šetření byl zaznamenán stejně příznivý vývoj hospodářských ukazatelů. Spotřeba v Unii klesla a dovoz z Ruska vzrostl, ale výrobnímu odvětví Unie se podařilo udržet významný podíl na trhu a dále zvýšit svou ziskovost, přestože zisk v roce 2012 a v období přezkumného šetření byl nižší než v roce 2011, což naznačuje klesající trend. Výrobní náklady vzrostly, hlavně kvůli zvýšení cen plynu (hlavní suroviny pro výrobu dotčeného výrobku), ale prodejní ceny vzrostly také a umožnily výrobnímu odvětví Unie dosáhnout zdravé úrovně ziskovosti.
(146)
Jak je vysvětleno v 119. a následujících bodech odůvodnění, na údaje týkající se využití kapacity se nelze spoléhat při činění rozhodujících závěrů o situaci výrobního odvětví Unie a celkově lze dojít k závěru, že výrobní odvětví Unie je v dobrém stavu a ruský vývoz dusičnanu amonného mu v důsledku existence antidumpingových opatření nepůsobí újmu.
(147)
Po poskytnutí informací RFPA a zástupci ruských orgánů tvrdili, že příznivý stav výrobního odvětví Unie, včetně jeho vývozu do třetích zemí, podporuje závěr o neobnovení podstatné újmy. Komise však zastává názor, že nynější příznivá hospodářská situace výrobního odvětví Unie, včetně objemu jeho vývozu do třetích zemí, automaticky nevylučuje, že se tato situace může v budoucnu změnit, pokud by opatření pozbyla platnosti.
6. PRAVDĚPODOBNOST OBNOVENÍ ÚJMY
(148)
Aby mohla být posouzena pravděpodobnost obnovení újmy v případě, že by současná platná opatření pozbyla platnosti, byl analyzován možný dopad ruského dovozu na trh Unie a na výrobní odvětví Unie v souladu s čl. 11 odst. 2 základního nařízení.
(149)
Analýza se soustředila na trend spotřeby na trhu Unie, volnou kapacitu, obchodní toky, atraktivitu trhu Unie a chování ruských výrobců v oblasti tvorby cen.
6.1. Spotřeba v Unii
(150)
Spotřeba dotčeného výrobku v Unii se v období přezkumného šetření snížila vůči předchozím rokům o 11 %. Toto snížení spotřeby dotčeného výrobku je způsobeno používáním jiných hnojiv, účinnějším využitím dusičnanu amonného zemědělci a bezpečnostními obavami. Výrobní odvětví Unie proto soutěží s ruskými výrobky na smršťujícím se trhu. Následně se to pravděpodobně projeví tlakem na snižování cen.
(151)
Po poskytnutí informací, jak je uvedeno v 109. bodě odůvodnění, RFPA nesouhlasilo se závěrem, že spotřeba dotčeného výrobku bude v EU klesat i v budoucnosti. Zpráva, na niž se odvolává RFPA, však předpovídá mírné oživení poptávky po dusíkatých hnojivech, nikoli nutně zvýšení spotřeby dotčeného výrobku. Stále přísnější environmentální a bezpečnostní požadavky, které platí pro skladování a používání dusičnanu amonného, spolu s vyspělostí určitých trhů a stále účinnější technikou hnojení naznačují, že i v případě zvýšení spotřeby hnojiv, a spotřeby dusíkatých hnojiv zvlášť, spotřeba dotčeného výrobku v dohledné budoucnosti neporoste. Toto tvrzení se proto nepřijímá.
6.2 Volná kapacita, obchodní toky, přitažlivost trhu Unie a cenové chování
(152)
Komise stanovila během období přezkumného šetření volnou ruskou kapacitu, která odpovídá více než 16,9 % celkové spotřeby dotčeného výrobku v Unii (viz 73. a 74. bod odůvodnění). Tato kapacita se ještě více zvýšila po uplynutí období přezkumného šetření a nyní se odhaduje na přibližně 24,3 % spotřeby Unie.
(153)
Volná kapacita by se dala při absenci opatření s největší pravděpodobností využít k výrobě dalšího značného množství dusičnanu amonného na vývoz do Unie. Ruští výrobci již teď vyváží polovinu své produkce do třetích zemí. Očekává se, že domácí spotřeba v Rusku se bude v budoucnosti zvyšovat o 3 % ročně. Ruské vývozní ceny účtované při prodeji na trzích třetích zemí jsou výrazně nižší než stávající ceny v Unii. Pokud po pozbytí platnosti opatření zůstanou ceny na trhu Unie na úrovni značně vyšší než jsou ceny na trzích těchto třetích zemí, ruští výrobci budou mít silnou motivaci nejen k tomu, aby využili volnou kapacitu pro trh Unie, ale rovněž k přesměrování části svého současného vývozu do třetích zemí na trh Unie.
(154)
Zvyšování ruského vývozu do třetích zemí navíc naráží na jistá omezení. Některé potenciálně největší vývozní trhy pro dusičnan amonný (Čína, USA a Austrálie) jsou pro ruský vývoz nedostupné (viz 85. bod odůvodnění). Případné stanovení nulového cla v USA pro dva ruské výrobce na dobu jednoho roku (viz 86. bod odůvodnění) pravděpodobně nepovede k významnému růstu ruského vývozu do USA, protože domácí ceny plynu v USA klesly a očekává se, že zůstanou na nízké úrovni v důsledku vzrůstající těžby plynu z břidlic i v důsledku stávajících omezení vývozu břidlicového plynu, které udržují ceny plynu na domácím trhu v USA na nízké úrovni (viz také 86. bod odůvodnění). Na čínský trh se dusičnan amonný nadále dovážet nesmí. Předpokládá se, že spotřeba dusičnanu amonného na současných ruských vývozních trzích (hlavně v Latinské Americe a zejména v Brazílii) poroste, avšak současná volná ruská kapacita více než dvojnásobně převyšuje předpokládané zvýšení spotřeby na těchto trzích a není pravděpodobné, že by se této navýšené spotřeby zmocnili (výlučně) ruští výrobci. Četné tradiční ruské vývozní trhy, jako je Egypt, Turecko, Peru a Brazílie, také budují své vlastní kapacity na výrobu dusičnanu amonného či jiných dusíkatých hnojiv (viz 87. bod odůvodnění).
(155)
Trh Unie je každopádně atraktivnější než Latinská Amerika vzhledem ke své zeměpisné blízkosti a existenci dobře rozvinutých distribučních kanálů. Podstatně nižší náklady za přepravu skutečně zajistí ruským vývozcům vyšší zisk, a ti, budou-li mít možnost volby, dají přednost prodeji do Unie za předpokladu, že úroveň cen v Unii zůstane i nadále vyšší než v třetích zemích.
(156)
Komise stanovila pro období přezkumného šetření cenu, která výrobnímu odvětví Unie nezpůsobuje újmu, tak, že sečetla výrobní náklady (zjištěné na základě ověřených údajů od výrobců v Unii zařazených do vzorku a uvedené v tabulce 7), prodejní, správní a režijní náklady a cílový zisk.
(157)
Na základě ověřených údajů od čtyř výrobců v Unii zařazených do vzorku činí prodejní, správní a režijní náklady 5 % až 8 % výrobních nákladů a cílový zisk pro toto odvětví činí 8 %, jak bylo stanoveno v předchozím šetření (24).
(158)
Na základě těchto čísel se cena, která nepůsobí újmu výrobnímu odvětví Unie, pohybovala v průběhu období přezkumného šetření v rozmezí od 257 EUR/t do 264 EUR/t.
(159)
Komise poznamenává, že jeden ze dvou ruských vyvážejících výrobců podléhajících cenovému závazku v průběhu období přezkumného šetření prodával dotčený výrobek za cenu vyšší, než je minimální dovozní cena podle závazku. Naproti tomu druhý vyvážející výrobce, na něhož se závazek vztahoval jen po omezenou dobu během období přezkumného šetření, prodával za cenu nižší, než je minimální dovozní cena. Za těchto okolností není jasné, jak by stanovili své ceny, kdyby závazky a s nimi antidumpingová cla pozbyly platnosti. Rovněž je třeba poznamenat, že množství prodávaná těmito dvěma vyvážejícími výrobci nebyla v období přezkumného šetření významná. Kromě toho je třeba mít na paměti, že jiní ruští výrobci pravděpodobně znovu vstoupí na trh EU, pokud by opatření neexistovala, což zvýší konkurenční tlak na ceny na trhu, včetně tlaku na dva vyvážející výrobce, jejichž závazky platily v období přezkumného šetření.
(160)
Jedním z určujících prvků pro posouzení pravděpodobnosti obnovení újmy je to, jaké ceny pravděpodobně stanoví společnosti, na které se nevztahují cenové závazky, pro tento vývoz navíc. Během období přezkumného šetření činily ruské vývozní ceny do třetích zemí v průměru 201 EUR/t neboli o 34 % méně, než je současná průměrná cena, za niž výrobci v Unii prodávají v Unii. Tyto ruské vývozní ceny jsou, jak je uvedeno v 58. bodě odůvodnění, na udržitelné úrovni. Je pravděpodobné, že při absenci antidumpingových opatření vstoupí ruský vývoz od společností, na které se nevztahují cenové závazky, na trh Unie s průměrnou cenou nižší, než jsou dovozní ceny ze třetích zemí, a také nižší než, je dovoz z Ruska podléhající cenovým závazkům, který je v horní části cenové úrovně, jež nezpůsobuje újmu výrobnímu odvětví Unie. Jinak by nemohli získat další podíl na trhu. Vzhledem k tomu, že jeden z vyvážejících ruských výrobců prodává v současnosti v rámci cenového závazku za cenu, která se nachází v horní hranici cenové úrovně, jež nepůsobí újmu, Komise se na základě informací, které má v současné době k dispozici, domnívá, že je pravděpodobné, že tento dovoz navíc bude realizován za cenu, která působí újmu. Bez ohledu na současnou úroveň zisku výrobního odvětví Unie by takové pravděpodobné ceny ohrozily schopnost výrobního odvětví Unie dosahovat obvyklého zisku, který by mohlo předpokládat při neexistenci dumpingového dovozu.
(161)
Po poskytnutí informací RFPA tvrdilo, že srovnání ruských vývozních cen do třetích zemí s cenami Unie nemá žádný smysl, jelikož srovnávat by se měl prodej na stejné trhy s náležitými úpravami o cla, obchodní úroveň atd.
(162)
Tuto námitku nelze přijmout. Komise netvrdí, že pokud by opatření pozbyla platnosti, ruský vývoz by byl o 34 % levnější než ceny výrobního odvětví Unie. Komise má za to, že je pravděpodobné, že ceny, s nimiž ruský vývoz vstoupí do Unie při neexistenci opatření, by byly nižší, než kolik činí výrobní náklady Unie s připočtením přiměřeného ziskového rozpětí, a tudíž by působily újmu. Tyto cenové úrovně by pro ruské vývozce byly stále ještě přitažlivější, než je současná úroveň prodejních cen na trzích třetích zemí. Proto je pravděpodobné, že dojde k odklonu od současných obchodních toků.
(163)
Šetřením bylo rovněž prokázáno, že současné výrobní náklady, a tedy současné ceny, které nepůsobí újmu, pravděpodobně v krátké době neklesnou s ohledem na tendenci růstu výrobních nákladů během posuzovaného období (viz tabulka 7). Během šetření skutečně nevyšly najevo žádné signály, že by se tato tendence měla změnit.
(164)
Po poskytnutí informací RFPA zdůraznilo, že den před zveřejněním poskytlo informace o snižování ceny plynu v Unii. RFPA konkrétně upozornilo na údaje z významné publikace na trhu s hnojivy, kde byly zveřejněny centrální ceny EU na nizozemském trhu s plynem „Title Transfer Facility“ (TTF) namísto nereprezentativních cen ve Waidhausu. RFPA rovněž citovalo ceny zemního plynu v USA a zprávu společnosti Yara International za 1. čtvrtletí 2014, kde je uvedeno, že tato společnost zažívá výrazně nižší ceny plynu.
(165)
Komise poznamenává, že v ekonomické studii, kterou předložila některá sdružení zemědělců (viz níže bod 7 o zájmu Unie) je uvedeno, že: „ceny zemního plynu v Unii jsou vyšší než ve většině ostatních regionů a v dohledné budoucnosti se očekává jejich další růst“. Co se týče snížení ceny plynu, které oznámila společnost Yara International, to je zvláštní případ, neboť Yara Group je nadnárodní skupina, která má přístup k několika zdrojům levného plynu mimo Unii. Další výrobci dotčeného výrobku, zejména ti, kteří se nacházejí ve východních regionech Unie, spoléhají na ruský plyn. Proto se Komise nadále domnívá, že neexistuje přesvědčivý důkaz, že se ceny plynu pro výrobce v Unii v blízké budoucnosti významně sníží.
6.3 Dopad předpokládaného objemu dovozu a vliv na ceny v případě zrušení opatření
(166)
Vzhledem k tomu, že ruský dusičnan amonný by byl vyvážen na trh Unie ve významném objemu a za ceny způsobující újmu výrobcům v Unii, tito by byli nuceni snížit své ceny, aby si udrželi objem prodeje a podíl na trhu. Dusičnan amonný je totiž zboží komoditního typu, u něhož se hospodářská soutěž mezi různými výrobci odehrává především v cenách.
(167)
Po poskytnutí informací RFPA tvrdilo, že by se měly zohlednit údajné technické překážky obchodu, které ztěžují vstup ruského dusičnanu amonného na trh Unie, zejména zákaz prodeje (v Německu) nebo přísné předpisy o skladování dusičnanu amonného v některých dalších členských státech. Pokud se tato omezení nediskriminačním způsobem vztahují jak na vývozce ze třetích zemí, tak na výrobce v Unii, má Komise za to, že toto tvrzení by mělo být zamítnuto.
6.4 Závěry
(168)
S ohledem na výsledky šetření, volnou kapacitu spojenou s mírným růstem spotřeby v Rusku, omezenou schopnost zvýšit vývoz do třetích zemí a přitažlivost trhu Unie, se má za to, že zrušení opatření pravděpodobně povede k obnovení dumpingového dovozu z Ruska.
(169)
Šetření rovněž prokázalo, že výrobní odvětví Unie je v současné době v situaci, kdy mu není způsobována újma. Neexistují však signály toho, že tento pozitivní stav bude udržitelný, pokud by opatření pozbyla platnosti. Naopak, podle žadatelem předložené analýzy trhu dosáhly nyní tržní ceny dusičnanu amonného svého maxima a vrcholu hospodářského cyklu. Nyní se předpokládá pokles hospodářského cyklu i ceny. Přesněji řečeno, poté, co od roku 2009 každoročně rostly, budou nyní ceny podle všeho klesat. V dohledné budoucnosti proto výrobní odvětví Unie nebude dosahovat takové úrovně cen a zisku, jakých dosahovalo během posuzovaného období. Současně výrobní náklady zůstanou stabilní nebo se budou dále zvyšovat, čímž se ještě více zkrátí ziskové rozpětí výrobního odvětví Unie. Při takovém vývoji a vzhledem ke klesající spotřebě v Unii vyvolá prudký nárůst dovozu ve významných množstvích a za podbízivé ceny silný tlak na snížení prodejních cen výrobního odvětví a způsobí mu ztrátu významného podílu na trhu. To se vší pravděpodobnosti nevyhnutelně způsobí obnovení podstatné újmy.
(170)
Po poskytnutí informací RFPA kritizovalo, že se Komise opírá o analýzu trhu, kterou předložil žadatel, a uvedlo, že očekávaná úroveň cen v letech 2017-2018 se bude podobat cenám v roce 2010, které byly vyšší než ceny v předchozích letech. RFPA rovněž poznamenalo, že v roce 2010 byla průměrná ziskovost výrobního odvětví Unie vyšší než cílový zisk (dosahovala 12,8 %) a že čtvrtletní zpráva za rok 2014 společnosti Yara International zobrazuje slibné vyhlídky.
(171)
Výhledový charakter přezkumu před pozbytím platnosti ztěžuje vyvození přesných závěrů, pokud jde o projekci cen v roce 2017 a v letech následujících. Nezávislá analýza trhu však ukazuje, že cenová úroveň dotčeného výrobku se má v následujících dvou letech podle všeho snižovat. To a očekávané zvýšení výrobních nákladů se vší pravděpodobností sníží v současnosti dosahovaný zisk výrobního odvětví Unie. Tento výhledový závěr platí bez ohledu na skutečnost, že během období přezkumného šetření a posuzovaného období byla ziskovost výrobního odvětví Unie vyšší než cílový zisk ve výši 8 %, jak byl stanoven v předchozím šetření. To, že přezkum před pozbytím platnosti antidumpingových opatření na dovoz močoviny z Ruska nezjistil pravděpodobnost obnovení újmy, a proto je zrušil, není v tomto ohledu relevantní, neboť každý případ musí být posuzován podle vlastních charakteristik a specifik. Kromě toho se zpráva společnosti Yara International za první čtvrtletí 2014, která je určená jejím investorům, nezaměřuje konkrétně na dotčený výrobek a neměla by se chápat jako reprezentativní odhad očekávání výrobního odvětví Unie, pokud jde o dotčený výrobek. Toto tvrzení se proto zamítá.
(172)
Zástupci ruských orgánů a RFPA tvrdili, že Komise neposkytla skutečné důkazy, které by potvrzovaly závěr, že pokud by opatření pozbyla platnosti, došlo by k obnovení dumpingového dovozu dotčeného výrobku, což by vedlo k obnovení újmy působené výrobnímu odvětví Unie.
(173)
RFPA rovněž tvrdilo, že Komise neprokázala příčinnou souvislost mezi zrušením opatření a pravděpodobným obnovením újmy. Naopak, příčinou pravděpodobného obnovení újmy jsou zřejmě vnější prvky uvedené v informačním dokumentu (klesající spotřeba, klesající ceny, zvýšení výrobních nákladů, nízká míra využití kapacity).
(174)
Komise s tímto hodnocením nesouhlasí. Pravděpodobnost obnovení újmy, pokud by opatření pozbyla platnosti, je odůvodněna zejména pravděpodobným obnovením dumpingového vývozu z Ruska ve významných objemech a za ceny, které sice budou nižší než ceny v Unii, ale pro ruské vývozce budou stále ještě rentabilní. Tím, že ve svém celkovém posouzení uvedla některé vnější faktory, Komise pouze pojmenovala další činitele, které mohou mít v příštích letech vliv na trh Unie, a tudíž i na situaci výrobního odvětví Unie, ale neprohlásila tím za neplatný závěr, že pokud by opatření pozbyla platnosti, dumping působící újmu se pravděpodobně obnoví.
7. ZÁJEM UNIE
(175)
V souladu s článkem 21 základního nařízení Komise zkoumala, zda by prodloužení existujících antidumpingových opatření vůči Rusku bylo proti zájmu Unie jako celku. Určení zájmu Unie vycházelo z posouzení všech různých zájmů, včetně zájmů výrobního odvětví Unie, dovozců a uživatelů.
(176)
Všem zúčastněným stranám byla poskytnuta příležitost, aby předložily svá stanoviska podle čl. 21 odst. 2 základního nařízení.
(177)
V původním šetření se mělo za to, že uložení opatření není v rozporu se zájmem Unie. Jelikož toto šetření je přezkumem a opatření byla v platnosti od roku 1995, analýza umožňuje zhodnocení jakéhokoli nežádoucího dopadu na strany, kterých se zavedená antidumpingová opatření dotýkají.
(178)
Na tomto základě se zkoumalo, zda navzdory závěru o pravděpodobnosti obnovení dumpingu a pravděpodobném obnovení újmy existují přesvědčivé důvody, které by mohly vést k závěru, že zachování opatření není v zájmu Unie.
7.1 Zájem výrobního odvětví Unie
(179)
Stávající opatření přispěla k velkému poklesu dumpingového dovozu z Ruska a pro výrobní odvětví Unie znamenala úlevu. Bylo zjištěno, že výrobní odvětví Unie se nachází ve zdravé hospodářské situaci, o čem svědčí hlavně stálý zisk. Je ovšem nutno podotknout, že někteří výrobci v Unii již vykazují zisky výrazně nižší, než je průměrný zisk výrobního odvětví Unie nebo dokonce nižší, než je cílový zisk 8 %.
(180)
Pokud by opatření pozbyla platnosti, výrobní odvětví Unie by s největší pravděpodobností čelilo rostoucí nekalé soutěži ze strany ruských výrobců. Zrušení opatření by bezpochyby vedlo k rychlému zhoršení jeho hospodářské situace. Ukončení opatření proto není v zájmu výrobního odvětví Unie.
7.2 Zájem dovozců
(181)
V předchozím šetření bylo zjištěno, že dopad uložených opatření nebude pravděpodobně mít závažný nepříznivý vliv na situaci dovozců a uživatelů v Unii. EFIA se přihlásilo jako zúčastněná strana a požadovalo, aby opatření pozbyla platnosti, a to z řady důvodů:
-
opatření jsou v platnosti již téměř 20 let a dosáhla požadovaného účinku ochrany výrobců v Unii,
-
v důsledku rostoucí domácí spotřeby v Rusku neexistuje riziko, že ruské výrobky budou přesměrovány do Unie,
-
je v zájmu uživatelů, aby měli přístup k různým zdrojům dodávek a tedy větší výběr.
(182)
Tato tvrzení je třeba zamítnout. Je pravda, že výrobní odvětví Unie v současné době netrpí jakoukoli podstatnou újmou. Přezkum před pozbytím platnosti má však odpovědět na otázku, co by se v budoucnosti stalo, kdyby opatření pozbyla platnosti. V tomto směru lze současné výsledky výrobního odvětví Unie použít pouze coby přesvědčivé informace naznačující, k čemu by mohlo dojít v budoucnu, do té míry, do jaké tyto informace umožňují posoudit cenovou úroveň, která nepůsobí újmu.
(183)
Dovozci a obchodníci v Unii mají přístup k řadě zdrojů dodávek uvnitř i vně Unie, včetně Ruska. Rusko je jedinou zemí, proti níž byla zavedena opatření.
7.3 Zájem uživatelů
(184)
Přihlásilo se několik sdružení uživatelů. Některá z nich však pouze žádala, aby byla uznána za zúčastněnou stranu a nezaujala žádné zvláštní stanovisko týkající se zájmu Unie. Dvě vnitrostátní sdružení vyjádřila názor, že po tolika letech působení stávajících opatření již není v jejich zájmu je dále zachovávat.
(185)
Uvedla tyto důvody:
-
silný dopad hnojiv na výrobní náklady zemědělců (mezi 7 % až 42 % jejich variabilních nákladů, v závislosti na druhu plodin),
-
možnost nakupovat hnojiva za cenu, která je přibližně o 15 EUR až 20 EUR levnější než cena, kterou si účtují výrobci v Unii,
-
možnost získat přístup k mírně odlišnému výrobku (ruské pelety jsou prý o něco menší než pelety Unie, a tedy vhodné pro použití u některých plodin) a
-
možnost mít přístup k několika dodavatelům, čímž se posiluje hospodářská soutěž, předchází vzniku oligopolů a cenových dohod.
(186)
Tato tvrzení nelze přijmout z týchž důvodů, jaké byly uvedeny v 182. a 183. bodech odůvodnění. Komise si není vědoma nesoutěžního jednání mezi výrobci v Unii, kteří se volně podílejí na hospodářské soutěži na trhu Unie.
(187)
Na dotazník pro uživatele neodpověděl žádný zemědělec. Přesný dopad hnojiv jako celku, a dusičnanu amonného zvláště, na výrobní náklady zemědělců proto nebylo možno ověřit. Údajně vysoce pozitivní dopad nižších cen dusičnanu amonného na výrobní náklady zemědělců tak nelze potvrdit. Na základě informací, které má Komise k dispozici, však dusičnan amonný představuje přibližně pouze 21 % celkové spotřeby Unie všech dusíkatých hnojiv (dusičnan amonný, dusičnan vápenatoamonný, močovina, roztok směsi močoviny a dusičnanu amonného, NPK/NP/NK atd.) (25). Vzhledem k tomu, že existují také jiná hnojiva (s vyšším obsahem draslíku a fosfátu), odhaduje se podíl dusičnanu amonného na všech hnojivech používaných zemědělci v Unii na ještě méně než 21 %. V důsledku toho je důvodné se domnívat, že dopad stávajících platných opatření na zemědělce v Unii je vcelku nevýznamný.
(188)
Kromě toho, i když v krátkodobém horizontu by se mohlo zdát, že přístup k levnějším hnojivům je v zájmu zemědělců, v krátkodobém až střednědobém horizontu existuje pravděpodobnost obnovení újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie s tím nebezpečím, že někteří zranitelnější výrobci v Unii usazení v určitých regionech Unie by byli nuceni ukončit podnikání. V budoucnosti by tak uživatelé a zemědělci měli ještě menší výběr dodavatelů a mohli by se stát závislejšími na ruském vývozu, což by zřejmě vedlo k zvýšení cen.
(189)
Jedno sdružení uživatelů předložilo studii, kterou zpracoval nezávislý ekonomický poradce, podle něhož by ukončení platných opatření mělo za následek pokles cen hnojiv v rámci Unie ku prospěchu uživatelů, omezený nárůst objemu dovozu a mírně negativní dopad na výrobce v Unii, což by ovšem bylo kompenzováno solidním ziskovým rozpětím, z něhož se těší v současné době. Je však třeba uvést, že některé předpoklady, o něž se opírá hodnocení uvedené v této ekonomické studii, neodpovídají závěrům šetření. Šetřením bylo zjištěno, že vývozní ceny dusičnanu amonného z Ruska do třetích zemí jsou nižší než ceny odhadované ve zmíněné ekonomické studii. Podobně se hodnoty zjištěné ruské výrobní kapacity a potenciálu domácí spotřeby liší od hodnot použitých pro simulaci dopadu zrušení opatření. Proto se na hodnocení provedené v rámci studie nelze při formulaci rozhodujících závěrů plně spolehnout.
(190)
Po poskytnutí informací požádalo několik sdružení zemědělců o slyšení před Komisí a předložilo mírně pozměněnou verzi studie uvedené v předchozím bodě odůvodnění se zohledněním údajů, jež Komise poskytla v informačním dokumentu.
(191)
Revidovaná studie zjevně potvrzuje předpoklad Komise, že ruské vývozní ceny by se snížily na úroveň přibližně ruských cen na domácím trhu, tj. 221 EUR za tunu. To přiměje výrobce v Unii snížit ceny, aby nepřišli o svůj podíl na trhu.
(192)
Zástupci zemědělců vysvětlili, v jak obtížné situaci se nacházejí, když soutěží s výrobci zemědělských produktů z třetích zemí, aniž by byli, na rozdíl od výrobců dotčeného výrobku v Unii, chráněni antidumpingovými cly. Očekávají, že pokud by opatření pozbyla platnosti, cena dotčeného výrobku poklesne a negativní důsledky pro výrobce v Unii by byly vyváženy přínosy pro zemědělce, tedy pro tu kategorii uživatelů, které zaměstnává miliony osob v Unii. Zástupci zemědělců také uvedli, že pokud cena dotčeného výrobku poklesne, koupí si spíše dotčený výrobek než jiný levnější, ale více znečišťují životní prostředí, jako je močovina nebo roztoky močoviny a dusičnanu amonného. Znamenalo by to přínos pro životní prostředí. Navrhli, aby, pokud budou opatření zachována, byla jejich platnost pozastavena (podobně jak se stalo v jiném šetření týkajícím se dovozu silikomanganu z Číny, Kazachstánu a Ukrajiny (26)).
(193)
Komise pečlivě zvážila argumenty předložené sdruženími zemědělců. Je nesporné, že zemědělci v Unii mají přístup k dotčenému výrobku, který vyrábějí výrobci v Unii a výrobci z třetích zemích, kromě ruských vyvážejících výrobců. Ale především, jak bylo potvrzeno během slyšení, které se konalo dne 19. června 2014, a v rozporu s předpokladem v ekonomické studii, neexistuje žádná záruka, že případný počáteční potenciální pokles cen dotčeného výrobku (pokud by platná opatření pozbyla platnosti) bude přenesen na konečné uživatele. Velmi často se stává, že zemědělci nakupují dotčený výrobek od distributorů a nezajímají se o jeho původ, pokud splňuje jejich požadavek z hlediska velikosti pelet nebo granulí atd.). Proto, pokud by opatření pozbyla platnosti, je vysoce pravděpodobné, že újma pro výrobce dotčeného výrobku v Unii se bude opakovat, avšak neexistuje žádná záruka, že uživatelé z toho budou mít jakýkoli prospěch.
(194)
Antidumpingová opatření na dovoz dotčeného výrobku jsou v platnosti již mnoho let bez nepřiměřených nákladů pro zemědělce, které by mohly ohrozit jejich existenci. Při analýze zájmu Unie se posuzuje přiměřenost zachování opatření a zohledňují se různé, někdy i protichůdné zájmy. Zachování opatření je v zájmu výrobců v Unii, protože jejich zrušení by mnoho z nich donutilo k ukončení podnikání. Jelikož Komise nemá důkazy, že v důsledku opatření vzniknou zemědělcům neúměrné náklady, z hlediska přiměřenosti je tedy v zájmu Unie opatření zachovat. V každém případě zemědělci připustili, že by raději dali přednost více zdrojům dodávek a že zánik výrobního odvětví Unie by nebyl v jejich zájmu.
(195)
Nakonec, jak je uvedeno v 193. bodě odůvodnění, nic nenasvědčuje tomu, že by zrušení opatření vedlo k poklesu cen dusičnanu amonného, který by byl přenesen na uživatele, což by vedlo k přechodu na dusičnan amonný z jiných, více znečišťujících hnojiv. Pozitivní účinek na životní prostředí tedy není doložen. Případný pozitivní dopad na životní prostředí by každopádně nebyl tak veliký, že by to bylo v rozporu s celkovým zájmem Unie na zachování opatření. Co se týče návrhu pozastavit platnost opatření, to není možné, protože právní požadavky zakotvené v čl. 14 odst. 4 základního nařízení nejsou v této věci splněny.
(196)
Na základě výše uvedených skutečností vyvozuje Komise závěr, že zrušení opatření by nebylo v zájmu uživatelů, nebo že přinejmenším dodatečné výhody uživatelů by nepřevážily nad dodatečnými náklady pro výrobní odvětví Unie.
7.4 Závěr ohledně zájmu Unie
(197)
Vzhledem k 179. až 195. bodům odůvodnění byl učiněn závěr, že z hlediska zájmu Unie neexistují žádné přesvědčivé důvody proti zachování stávajících antidumpingových opatření.
8. KONEČNÁ ANTIDUMPINGOVÁ OPATŘENÍ
(198)
Všechny strany byly informovány o stěžejních skutečnostech a úvahách, na jejichž základě byl přijat záměr doporučit, aby byla stávající opatření zachována. Byla jim rovněž poskytnuta lhůta pro podání připomínek v návaznosti na poskytnutí informací. Podání a připomínky byly v odůvodněných případech náležitě vzaty v úvahu.
(199)
Po poskytnutí informací jeden ruský výrobce, který nebyl zařazen do vzorku, požádal Komisi, aby zahájila jednání o závazku, a navrhl minimální cenu a množstevní strop. Základní nařízení však neobsahuje žádný právní základ pro přijetí nabídky závazku v souvislosti s přezkumem před pozbytím platnosti, neboť formu opatření nelze měnit. Dotyčný ruský výrobce by mohl požádat o prozatímní přezkum na základě čl. 11 odst. 3 základního nařízení, pokud by se domníval, že podmínky pro takový přezkum jsou splněny.
(200)
Po poskytnutí informací požádala Acron Group Komisi, aby řízení ukončila, pokud se jí týče, jelikož Acron je v jiné situaci než ostatní ruští výrobci. V průběhu přezkumu bylo nicméně zjištěno, že Acron se nachází ve stejné situaci jako ostatní ruští výrobci. Kromě toho čl. 11 odst. 2 základního nařízení neposkytuje právní základ pro různý přístup k vyvážejícím výrobcům.
(201)
S ohledem na závěry týkající se pravděpodobnosti pokračování nebo obnovení dumpingu a újmy z toho tedy vyplývá, že v souladu s čl. 11 odst. 2 základního nařízení by antidumpingová opatření uplatňovaná na dovoz dusičnanu amonného pocházejícího z Ruska uložená nařízením (ES) č. 661/2008, ve znění nařízení Rady (ES) č. 989/2009, měla být zachována na období dalších pěti let.
(202)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem výboru zřízeného podle čl. 15 odst. 1 základního nařízení,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1) Konečné antidumpingové clo se ukládá na dovoz pevných hnojiv obsahujících více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného, v současnosti kódů KN 3102 30 90, 3102 40 90, ex 3102 29 00, ex 3102 60 00, ex 3102 90 00, ex 3105 10 00, ex 3105 20 10, ex 3105 51 00, ex 3105 59 00 a ex 3105 90 20 a pocházejících z Ruska.
2) Sazba konečného antidumpingového cla je stanovena pevnou částkou pod písmeny a), b) a c):
a)
Pro zboží vyrobené společností Open Joint Stock Company (OJSC) Azot, Novomoskovsk, Rusko, nebo společností Open Joint Stock Company (OJSC) Nevinnomyssky Azot, Nevinnomyssk, Rusko, a prodávané buď přímo prvnímu nezávislému odběrateli v Unii, nebo prostřednictvím společností Eurochem Trading GmbH, Zug, Švýcarsko, nebo prostřednictvím Open Joint Stock Company (OJSC) Mineral a Chemical Company Eurochem, Moskva, Rusko, nebo Eurochem Trading GmbH, Zug, Švýcarsko, prvnímu nezávislému odběrateli v Unii (doplňkový kód TARIC A522):
Popis zboží
Kód KN
Kód TARIC
Pevná výše cla (v EUR za jednu tunu)
Dusičnan amonný jiný než ve vodných roztocích
3102 30 90
-
32,82
Směsi dusičnanu amonného s uhličitanem vápenatým nebo s jinými anorganickými nehnojivými látkami obsahující více než 28 % hmotnostních dusíku
3102 40 90
-
32,82
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného
3102 29 00
10
32,82
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného
3102 60 00
10
32,82
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného
3102 90 00
10
32,82
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a neobsahující fosfor a draslík
3105 10 00
10
32,82
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a s obsahem fosforu vyjádřeného jako P2O5 a/nebo draslíku vyjádřeného jako K2O v množství méně než 3 % hmotnostních
3105 10 00
20
31,84
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a s obsahem fosforu vyjádřeného jako P2O5 a/nebo draslíku vyjádřeného jako K2O v množství 3 % nebo více hmotnostních, avšak méně než 6 % hmotnostních
3105 10 00
30
30,85
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a s obsahem fosforu vyjádřeného jako P2O5 a/nebo draslíku vyjádřeného jako K2O v množství 6 % nebo více hmotnostních, avšak méně než 9 % hmotnostních
3105 10 00
40
29,87
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a s obsahem fosforu vyjádřeného jako P2O5 a/nebo draslíku vyjádřeného jako K2O v množství 9 % nebo více hmotnostních, avšak méně než 12 % hmotnostních
3105 10 00
50
28,88
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a s obsahem fosforu vyjádřeného jako P2O5 a draslíku vyjádřeného jako K2O v množství méně než 3 % hmotnostní
3105 20 10
30
31,84
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a s obsahem fosforu vyjádřeného jako P2O5 a draslíku vyjádřeného jako K2O v množství 3 % nebo více hmotnostních, avšak méně než 6 % hmotnostních
3105 20 10
40
30,85
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a s obsahem fosforu vyjádřeného jako P2O5 a draslíku vyjádřeného jako K2O v množství 6 % nebo více hmotnostních, avšak méně než 9 % hmotnostních
3105 20 10
50
29,87
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a s obsahem fosforu vyjádřeného jako P2O5 a draslíku vyjádřeného jako K2O v množství 9 % nebo více hmotnostních, avšak méně než 12 % hmotnostních
3105 20 10
60
28,88
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a obsahující méně než 3 % hmotnostní fosforu vyjádřeného jako P2O5
3105 51 00
10
31,84
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a obsahující 3 % nebo více hmotnostních, avšak méně než 6 % hmotnostních fosforu vyjádřeného jako P2O5
3105 51 00
20
30,85
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a obsahující 6 % nebo více hmotnostních, avšak méně než 9 % hmotnostních fosforu vyjádřeného jako P2O5
3105 51 00
30
29,87
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a obsahující 9 % a více hmotnostních, avšak nejvýše 10,40 % hmotnostních fosforu vyjádřeného jako P2O5
3105 51 00
40
29,41
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a obsahující méně než 3 % hmotnostní fosforu vyjádřeného jako P2O5
3105 59 00
10
31,84
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a obsahující 3 % nebo více hmotnostních, avšak méně než 6 % hmotnostních fosforu vyjádřeného jako P2O5
3105 59 00
20
30,85
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a obsahující 6 % nebo více hmotnostních, avšak méně než 9 % hmotnostních fosforu vyjádřeného jako P2O5
3105 59 00
30
29,87
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a obsahující 9 % a více hmotnostních, avšak nejvýše 10,40 % hmotnostních fosforu vyjádřeného jako P2O5
3105 59 00
40
29,41
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a obsahující méně než 3 % hmotnostní draslíku vyjádřeného jako K2O
3105 90 20
30
31,84
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a obsahující 3 % nebo více hmotnostních, avšak méně než 6 % hmotnostních draslíku vyjádřeného jako K2O
3105 90 20
40
30,85
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a obsahující 6 % nebo více hmotnostních, avšak méně než 9 % hmotnostních draslíku vyjádřeného jako K2O
3105 90 20
50
29,87
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a obsahující 9 % nebo více hmotnostních, avšak nejvýše 12 % hmotnostních draslíku vyjádřeného jako K2O
3105 90 20
60
28,88
b)
Pro zboží vyrobené společností JSC Kirovo-Chepetsky Khimichesky Kombinat (doplňkový kód TARIC A959):
Popis zboží
Kód KN
Kód TARIC
Pevná výše cla (v EUR za jednu tunu)
Dusičnan amonný jiný než ve vodných roztocích
3102 30 90
-
47,07
Směsi dusičnanu amonného s uhličitanem vápenatým nebo s jinými anorganickými nehnojivými látkami obsahující více než 28 % hmotnostních dusíku
3102 40 90
-
47,07
U zboží zmíněného v čl. 1 odst. 1, vyrobeného společností JSC Kirovo-Chepetsky Khimichesky Kombinat, které není uvedeno v tabulce výše, se antidumpingové clo nepoužije.
c)
Pro všechny ostatní společnosti (doplňkový kód TARIC A999):
Popis zboží
Kód KN
Kód TARIC
Pevná výše cla (v EUR za jednu tunu)
Dusičnan amonný jiný než ve vodných roztocích
3102 30 90
-
47,07
Směsi dusičnanu amonného s uhličitanem vápenatým nebo s jinými anorganickými nehnojivými látkami obsahující více než 28 % hmotnostních dusíku
3102 40 90
-
47,07
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného
3102 29 00
10
47,07
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného
3102 60 00
10
47,07
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného
3102 90 00
10
47,07
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a neobsahující fosfor a draslík
3105 10 00
10
47,07
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a s obsahem fosforu vyjádřeného jako P2O5 a/nebo draslíku vyjádřeného jako K2O v množství méně než 3 % hmotnostních
3105 10 00
20
45,66
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a s obsahem fosforu vyjádřeného jako P2O5 a/nebo draslíku vyjádřeného jako K2O v množství 3 % nebo více hmotnostních, avšak méně než 6 % hmotnostních
3105 10 00
30
44,25
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a s obsahem fosforu vyjádřeného jako P2O5 a/nebo draslíku vyjádřeného jako K2O v množství 6 % nebo více hmotnostních, avšak méně než 9 % hmotnostních
3105 10 00
40
42,83
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a s obsahem fosforu vyjádřeného jako P2O5 a/nebo draslíku vyjádřeného jako K2O v množství 9 % nebo více hmotnostních, avšak méně než 12 % hmotnostních
3105 10 00
50
41,42
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a s obsahem fosforu vyjádřeného jako P2O5 a draslíku vyjádřeného jako K2O v množství méně než 3 % hmotnostní
3105 20 10
30
45,66
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a s obsahem fosforu vyjádřeného jako P2O5 a draslíku vyjádřeného jako K2O v množství 3 % nebo více hmotnostních, avšak méně než 6 % hmotnostních
3105 20 10
40
44,25
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a s obsahem fosforu vyjádřeného jako P2O5 a draslíku vyjádřeného jako K2O v množství 6 % nebo více hmotnostních, avšak méně než 9 % hmotnostních
3105 20 10
50
42,83
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a s obsahem fosforu vyjádřeného jako P2O5 a draslíku vyjádřeného jako K2O v množství 9 % nebo více hmotnostních, avšak méně než 12 % hmotnostních
3105 20 10
60
41,42
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a obsahující méně než 3 % hmotnostní fosforu vyjádřeného jako P2O5
3105 51 00
10
45,66
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a obsahující 3 % nebo více hmotnostních, avšak méně než 6 % hmotnostních fosforu vyjádřeného jako P2O5
3105 51 00
20
44,25
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a obsahující 6 % nebo více hmotnostních, avšak méně než 9 % hmotnostních fosforu vyjádřeného jako P2O5
3105 51 00
30
42,83
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a obsahující 9 % a více hmotnostních, avšak nejvýše 10,40 % hmotnostních fosforu vyjádřeného jako P2O5
3105 51 00
40
42,17
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a obsahující méně než 3 % hmotnostní fosforu vyjádřeného jako P2O5
3105 59 00
10
45,66
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a obsahující 3 % nebo více hmotnostních, avšak méně než 6 % hmotnostních fosforu vyjádřeného jako P2O5
3105 59 00
20
44,25
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a obsahující 6 % nebo více hmotnostních, avšak méně než 9 % hmotnostních fosforu vyjádřeného jako P2O5
3105 59 00
30
42,83
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a obsahující 9 % a více hmotnostních, avšak nejvýše 10,40 % hmotnostních fosforu vyjádřeného jako P2O5
3105 59 00
40
42,17
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a obsahující méně než 3 % hmotnostní draslíku vyjádřeného jako K2O
3105 90 20
30
45,66
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a obsahující 3 % nebo více hmotnostních, avšak méně než 6 % hmotnostních draslíku vyjádřeného jako K2O
3105 90 20
40
44,25
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a obsahující 6 % nebo více hmotnostních, avšak méně než 9 % hmotnostních draslíku vyjádřeného jako K2O
3105 90 20
50
42,83
Pevná hnojiva obsahující více než 80 % hmotnostních dusičnanu amonného a obsahující 9 % nebo více hmotnostních, avšak nejvýše 12 % hmotnostních draslíku vyjádřeného jako K2O
3105 90 20
60
41,42
3) V případech, kdy dojde k poškození zboží před vstupem do volného oběhu a skutečně uhrazená cena nebo splatná cena je tudíž pro účely stanovení výše cla v souladu s článkem 145 nařízení Komise (EHS) č. 2454/93 (27) poměrně rozdělena, musí být hodnota antidumpingového cla zmíněná v odstavci 2 snížena o procento, které odpovídá poměrnému rozdělení ceny skutečně uhrazené nebo splatné.
4) Bez ohledu odstavec 1 se konečné antidumpingové clo nepoužije na dovoz propuštěný do volného oběhu v souladu s článkem 2.
5) Není-li stanoveno jinak, použijí se platné celní předpisy.
Článek 2
1) Dovoz výrobků, pro něž bylo předloženo celní prohlášení s návrhem na propuštění do volného oběhu, fakturovaných společnostmi, od kterých Komise přijala závazky a jejichž názvy jsou uvedeny v rozhodnutí 2008/577/ES v platném znění, je osvobozen od antidumpingového cla uloženého podle článku 1 pod podmínkou, že
-
je vyráběn, dodáván a přímo fakturován uvedenými společnostmi prvnímu nezávislému odběrateli v Unii a
-
k tomuto dovozu je přiložena závazková faktura, což je obchodní faktura obsahující alespoň prvky a prohlášení uvedené v příloze tohoto nařízení, a
-
zboží deklarované a předložené celním orgánům přesně odpovídá popisu uvedenému v závazkové faktuře.
2) Přijetím prohlášení o propuštění do volného oběhu vzniká celní dluh:
-
pokud se ve vztahu k dovozu popsanému v odstavci 1 zjistí, že nebyla splněna jedna nebo více podmínek stanovených v uvedeném odstavci, nebo
-
pokud Komise zruší přijetí závazku podle čl. 8 odst. 9 nařízení (ES) č. 1225/2009 prostřednictvím nařízení nebo rozhodnutí, které odkazuje na konkrétní transakce, a prohlásí příslušné závazkové faktury za neplatné.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné v členských státech v souladu se Smlouvami.
V Bruselu dne 23. září 2014.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 999/2014
z dnia 23 września 2014 r.
nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu pochodzącego z Rosji w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 4 oraz art. 11 ust. 2 i 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. PROCEDURA
1.1. Obowiązujące środki
(1)
Rozporządzeniem (WE) nr 2022/95 (2) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu objętego kodami CN 3102 30 90 i 3102 40 90 i pochodzącego z Rosji. W wyniku późniejszego dochodzenia, które wykazało absorpcję powyższego cła, środki te zmieniono na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 663/98 (3). W następstwie pierwszego przeglądu wygaśnięcia oraz pierwszego przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 („rozporządzenie podstawowe”) Rada nałożyła, w drodze rozporządzenia (WE) nr 658/2002 (4), ostateczne cło antydumpingowe w wysokości 47,07 EUR za tonę na przywóz azotanu amonu objętego kodami CN 3102 30 90 i 3102 40 90 i pochodzącego z Rosji. Następnie przeprowadzono przegląd okresowy dotyczący zakresu produktów na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego i rozporządzeniem Rady (WE) nr 945/2005 (5) nałożono ostateczne cło antydumpingowe w wysokości od 41,42 EUR za tonę do 47,07 EUR za tonę na przywóz nawozów stałych o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy, obecnie objętych kodami CN 3102 30 90, 3102 40 90, ex 3102 29 00, ex 3102 60 00, ex 3102 90 00, ex 3105 10 00, ex 3105 20 10, ex 3105 51 00, ex 3105 59 00 i ex 3105 90 20 pochodzących z Rosji.
(2)
W następstwie drugiego przeglądu wygaśnięcia oraz drugiego przeglądu okresowego zgodnie z art. 11 ust. 2 i 3 rozporządzenia podstawowego rozporządzeniem (WE) nr 661/2008 (6) Rada utrzymała obowiązujące środki. Cło pozostało niezmienione, z wyjątkiem cła dla grupy EuroChem (7), dla której stała wysokość cła wynosi od 28,88 EUR za tonę do 32,82 EUR na tonę.
(3)
Komisja Europejska („Komisja”), decyzją 2008/577/WE (8), przyjęła zobowiązania co do pułapu ilościowego oferowane przez rosyjskich producentów OAO Acron i OAO Dorogobuzh, członków holdingu Acron (zwanych łącznie „Acron”) oraz od grupy EuroChem. Decyzją 2012/629/UE (9) Komisja wycofała akceptację zobowiązania złożonego przez Grupę EuroChem z powodu niewykonalności zobowiązania.
(4)
Wyrokiem z dnia 10 września 2008 r. (10), zinterpretowanym przez wyrok z dnia 9 lipca 2009 r. (11), Sąd unieważnił rozporządzenie (WE) nr 945/2005 w odniesieniu do OAO Kirovo-Chepetsky Khimichesky Kombinat („Kirovo”), części OAO UCC UralChem („UralChem”). Rozporządzeniem (WE) nr 989/2009 (12) Rada zmieniła rozporządzenie (WE) nr 661/2008 w odpowiednim zakresie. W rezultacie w przypadku spółki Kirovo cło antydumpingowe (47,07 EUR za tonę) stosuje się tylko na przywóz azotanu amonu obecnie objętego kodami CN 3102 30 90 i 3102 40 90.
1.2. Wniosek o przegląd wygaśnięcia
(5)
Po opublikowaniu zawiadomienia o zbliżającym się wygaśnięciu (13) obowiązujących środków antydumpingowych Komisja otrzymała wniosek o przeprowadzenie przeglądu wygaśnięcia tych środków na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Wniosek został złożony w dniu 28 marca 2013 r. przez unijny związek producentów nawozów Fertilisers Europe (wnioskodawca) w imieniu producentów unijnych reprezentujących ponad 25 % całkowitej unijnej produkcji produktu objętego postępowaniem.
(6)
W uzasadnieniu wniosku podano, że w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody dla przemysłu unijnego.
(7)
Po ujawnieniu informacji rosyjskie stowarzyszenie producentów nawozów (RFPA) stwierdziło, że wniosek o przegląd jest popierany jedynie przez pewien odsetek producentów unijnych wytwarzających azotan amonu do produkcji nawozów (FGAN) oraz że liczba wszystkich producentów unijnych wytwarzających wszystkie rodzaje azotanu amonu oraz inne nawozy zawierające azotan amonu jest trzykrotnie większa niż w przypadku wnioskodawcy. Twierdzenie to jest jednak bezpodstawne, ponieważ wnioskodawca i podmioty popierające wniosek są producentami zarówno FGAN, jak i innych produktów objętych niniejszym przeglądem wygaśnięcia. Wniosek nie jest więc popierany jedynie przez producentów FGAN, lecz także przez producentów innych rodzajów produktu objętego postępowaniem, a próg ilościowy wymagany do rozpoczęcia przeglądu został osiągnięty.
1.3. Rozpoczęcie przeglądu wygaśnięcia
(8)
Ustaliwszy po konsultacji z Komitetem Doradczym, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie przeglądu wygaśnięcia, w dniu 12 lipca 2013 r. Komisja ogłosiła rozpoczęcie przeglądu wygaśnięcia poprzez publikację zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”) (14) na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
(9)
RFPA przedstawiła uwagi dotyczące obowiązujących środków oraz zakwestionowała ich legalność przed wszczęciem dochodzenia. Ta sama strona także twierdziła, że dane przesłane do Komisji przed wszczęciem postępowania dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody w przypadku wygaśnięcia środków nie uzasadniają wszczęcia przeglądu wygaśnięcia.
(10)
Służby Komisji odpowiedziały zainteresowanej stronie, że poglądy stron innych niż wnioskodawca są szczegółowo analizowane dopiero po wszczęciu dochodzenia.
(11)
Ta sama zainteresowana strona wnioskowała także o udostępnienie jej wniosku o przegląd wygaśnięcia w wersji złożonej w dniu 28 marca 2013 r., o którym mowa w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, oraz o udostępnienie pisma wystosowanego przez służby Komisji do wnioskodawców w sprawie uzupełnienia braków we wniosku o przegląd wygaśnięcia. Dokumenty miały być udostępnione po to, aby strona zainteresowana mogła lepiej wykorzystać swoje prawo do obrony. Służby Komisji poinformowały stronę zainteresowaną, że decyzja o wszczęciu dochodzenia była oparta wyłącznie na wersji skonsolidowanej wniosku, która obejmowała także odpowiedź na pismo w sprawie uzupełnienia braków. Wcześniejsze wersje i projekty pism nie mają znaczenia. Z tego powodu nieudostępnienie pierwotnej wersji i pisma nie stanowi naruszenia prawa strony do obrony. Strona poprosiła rzecznika praw stron z Dyrekcji Generalnej ds. Handlu o interwencję w sprawie domniemanego naruszenia jej prawa do obrony. Rzecznik praw stron w dniu 4 marca 2014 r. podtrzymał stanowisko służb Komisji.
(12)
Strona zainteresowana wnioskowała także o udostępnienie wniosków o przegląd wygaśnięcia odnoszących się do dwóch innych postępowań. Strona twierdziła, że wnioski te zostały odrzucone jako bezpodstawne oraz że dostęp do tych dokumentów umożliwiłby stronie porównanie okoliczności dwóch przypadków z przypadkiem oczekującym na przegląd, zrozumieć ocenę Komisji dotyczącą kompletności wniosku w każdym z przypadków, przez co strona będzie mogła odpowiednio wykonać swoje prawo do obrony. Strona otrzymała od służb Komisji wszelkie wyjaśnienia, a rzecznik praw stron w dniu 4 marca 2014 r. podtrzymał stanowisko służb Komisji.
1.4. Dochodzenie
1.4.1. Okres objęty dochodzeniem przeglądowym i okres badany
(13)
Dochodzenie w sprawie kontynuacji i ponownego wystąpienia dumpingu objęło okres od dnia 1 lipca 2012 r. do 30 czerwca 2013 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2010 r. do 30 czerwca 2013 r. („okres badany”).
(14)
Po ujawnieniu ustaleń RFPA twierdziła, że w porównaniu z poprzednim przeglądem wygaśnięcia, który doprowadził do uchwalenia rozporządzenia (WE) nr 661/2008, nastąpiła nieuzasadniona zmiana metodologii, ponieważ okres badany w tamtym przeglądzie był dłuższy.
(15)
Komisja uznała, że okoliczności wskazane przez RFPA nie stanowią zmiany metodologii do celów art. 11 ust. 9 rozporządzenia podstawowego. W każdym przypadku należy mieć na uwadze, co następuje. Praktyką Komisji jest to, że zazwyczaj okres badany obejmuje ODP i trzy poprzednie lata kalendarzowe, chyba że już sam ODP w znacznej mierze pokrywa się z poprzednim rokiem kalendarzowym. W tej drugiej sytuacji wyjątkowo można uwzględnić cztery lata kalendarzowe. Taka właśnie była sytuacja w przypadku poprzedniego przeglądu wygaśnięcia, dlatego zastrzeżenie zostało odrzucone.
1.4.2. Strony zainteresowane dochodzeniem
(16)
W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja wezwała zainteresowane strony do kontaktu w sprawie udziału w dochodzeniu. Poza tym Komisja poinformowała indywidualnie wnioskodawców, innych znanych producentów unijnych, znanych producentów eksportujących oraz władze Rosji („kraj, którego dotyczy postępowanie”), znanych importerów, dostawców oraz użytkowników, przedsiębiorstwa handlowe, a także stowarzyszenia, które mogłyby być zainteresowane dochodzeniem, i zaprosiła je do uczestnictwa.
(17)
Strony zainteresowane miały możliwość przedstawienia uwag na temat wszczęcia dochodzenia oraz możliwość wnioskowania o spotkanie wyjaśniające z Komisją lub rzecznikiem praw stron w Dyrekcji Generalnej ds. Handlu.
1.4.3. Dobór próby
(18)
W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja oznajmiła, że może dokonać doboru próby zainteresowanych stron zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.
a) Dobór próby producentów unijnych
(19)
Komisja ogłosiła w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, że dokonała tymczasowego doboru próby producentów unijnych. Komisja dokonała doboru próby na podstawie produkcji w Unii oraz wielkości sprzedaży produktu podobnego na rynku unijnym podczas ODP. Próba obejmuje czterech producentów unijnych z Francji, Litwy, Polski i Zjednoczonego Królestwa (15), reprezentujących około 42 % produkcji unijnej i 41 % sprzedaży unijnej. Komisja zaprosiła zainteresowane strony do przedstawienia uwag dotyczących tymczasowej próby.
(20)
Strona zainteresowana stwierdziła, że tymczasowa próba producentów unijnych powinna obejmować jedynie producentów azotanu amonu obecnie objętego kodami CN 3102 30 90 i 3102 40 90, jak było to przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 2022/95, a nie także producentów nawozów stałych o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy, obecnie objętych kodami CN ex 3102 29 00, ex 3102 60 00, ex 3102 90 00, ex 3105 10 00, ex 3105 20 10, ex 3105 51 00, ex 3105 59 00 i ex 3105 90 20, jak przewiduje rozporządzenie (WE) nr 945/2005.
(21)
Twierdzenie to opierało się na tym, że wyrok Sądu w sprawie T-348/05, o którym mowa w motywie 4, unieważnił rozporządzenie (WE) nr 945/2005, które rozszerzało zakres produktów w porównaniu z pierwotnym dochodzeniem.
(22)
Twierdzenie to jest bezpodstawne. Przedmiotowy wyrok unieważnił rozporządzenie (WE) nr 945/2005 jedynie w odniesieniu do jednego rosyjskiego producenta eksportującego. Dla wszystkich pozostałych producentów rosyjskich wciąż obowiązuje zakres produktów określony w rozporządzeniu (WE) nr 945/2005. W każdym razie wszyscy producenci unijni w próbie produkują azotan amonu obecnie objęty kodami CN 3102 30 90 i 3102 40 90. Nawozy stałe wymienione pod pozostałymi kodami CN są produkowane przez przemysł unijny i powstają w rezultacie dodatkowych reakcji chemicznych lub mieszania w celu stworzenia złożonych nawozów, zwanych także „nawozami stabilizowanymi” lub „mieszankami”, pod warunkiem że zawartość azotu przekracza 28 % masy lub zawartość azotanu amonu przekracza 80 % masy.
(23)
Próba jest zatem reprezentatywna dla przemysłu unijnego.
b) Dobór próby importerów
(24)
Aby zdecydować, czy dobór próby jest konieczny, a jeżeli tak, aby dokonać doboru próby, Komisja wezwała importerów niepowiązanych do podania informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.
(25)
Żaden importer niepowiązany nie odpowiedział na formularz doboru próby, w związku z czym dobór próby nie był konieczny.
c) Dobór próby producentów eksportujących w Rosji
(26)
Aby zdecydować, czy dobór próby jest konieczny, a jeżeli tak, aby dokonać doboru próby, Komisja wezwała wszystkich producentów eksportujących w Rosji do podania informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Poza tym Komisja zwróciła się do Stałego Przedstawicielstwa Rosji przy Unii o zidentyfikowanie pozostałych producentów eksportujących, którzy mogliby być zainteresowani udziałem w dochodzeniu, i skontaktowanie się z nimi, jeżeli tacy producenci istnieją.
(27)
Ośmiu producentów eksportujących z kraju, którego dotyczy postępowanie, przedstawiło wymagane informacje i zgodziło się na włączenie do próby. Podczas ODP przywóz do Unii odbywał się głównie w ramach przyjętych zobowiązań. Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego Komisja wybrała próbę czterech producentów eksportujących, na których w normalnych okolicznościach i w danym czasie można było przeprowadzić badanie. Ci producenci mieli największy całkowity wywóz. W przypadku dwóch producentów wywóz do Unii podczas ODP odbywał się na podstawie zobowiązania. Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego dobór próby został skonsultowany z wszystkimi znanymi producentami eksportującymi zainteresowanymi sprawą oraz z władzami kraju, którego dotyczy postępowanie. Nie zgłoszono żadnych uwag. Komisja zdecydowała się zatem nie zmieniać zaproponowanej próby, a wszystkie strony zainteresowane zostały odpowiednio poinformowane o ostatecznie wybranej próbie.
(28)
Do badania Komisja wybrała następujące cztery przedsiębiorstwa:
-
Acron,
-
EuroChem,
-
UralChem,
-
OAO SBU Azot („SBU Azot”).
(29)
Według odpowiedzi na kwestionariusze próba obejmuje 88 % całkowitego wywozu z Rosji w ujęciu realnym (do Unii i państw trzecich) podczas ODP.
1.4.4. Odpowiedzi na kwestionariusze i wizyty weryfikacyjne
(30)
Komisja wysłała kwestionariusze do wszystkich rosyjskich producentów eksportujących, którzy o to wnioskowali, oraz do producentów unijnych objętych próbą, użytkowników i stowarzyszeń handlowych, które zgłosiły się w terminach określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.
(31)
Odpowiedzi na kwestionariusze udzieliło czterech rosyjskich producentów eksportujących objętych próbą oraz czterech producentów unijnych objętych próbą. Jedno stowarzyszenie handlowe reprezentujące użytkowników, mianowicie Krajowy Związek Rolników w Anglii i Walii (National Farmers' Union of England and Wales (NFU)) dostarczyło częściowych odpowiedzi na kwestionariusz.
(32)
Spośród rosyjskich producentów eksportujących tylko Acron udzielił pełnych odpowiedzi na kwestionariusz. Pozostałe trzy przedsiębiorstwa objęte próbą - EuroChem, UralChem oraz SBU Azot - podało jedynie częściowe odpowiedzi, ograniczając się do podania danych dotyczących mocy produkcyjnych, zbiorczych danych na temat sprzedaży na poziomie ex-works oraz pewnych informacji dotyczących kosztów produkcji. Te częściowe odpowiedzi nie pozwoliły Komisji na pełne zweryfikowanie danych spółek na temat sprzedaży oraz kosztów produkcji.
(33)
Komisja poinformowała trzech producentów eksportujących objętych próbą o zamiarze zastosowania art. 18 rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do informacji, które nie zostały podane; przedsiębiorstwa skorzystały z prawa do bycia wysłuchanym przez rzecznika praw stron. Poza tym w ujawnieniach informacji skierowanych indywidualnie do trzech zainteresowanych producentów eksportujących Komisja wskazała, które dane podane przez przedsiębiorstwa zostały użyte w analizie, a które dane Komisja uznała za niekompletne i w rezultacie wykorzystała „dostępne fakty” zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W szczególności Komisja wykorzystała zbiorcze dane na temat sprzedaży na poziomie ex-works zamiast szczegółowych danych opartych na wykazie poszczególnych transakcji.
(34)
Poza tym stowarzyszenie reprezentujące importerów, Europejskie Stowarzyszenie Importu Nawozów (European Fertilisers Import Association („EFIA”)), wniosło o uznanie go za stronę zainteresowaną w imieniu swoich członków i przedstawiło pisemne uwagi. Trzech indywidualnych importerów zaznaczyło, że zaprzestało wszelkiego przywozu nawozów pochodzących z Rosji.
(35)
Uwagi na piśmie otrzymano również od kilku innych stowarzyszeń użytkowników, zwłaszcza od Komitetu Rolniczych Organizacji Zawodowych (COPA)/Generalnej Konfederacji Spółdzielni Rolniczych przy Unii Europejskiej (COGECA), od Krajowego Związku Rolników w Anglii i Walii oraz od francuskich stowarzyszeń AFCOME (Association Française de Commercialisation et de Mélange d'Engrais) i AGPB (Association Générale des Producteurs de Blé et Autres Céréales).
(36)
Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do stwierdzenia dumpingu, wynikającej z niego szkody oraz interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne na podstawie art. 16 rozporządzenia podstawowego odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:
Producenci unijni
-
AB „ACHEMA”, Jonolaukio k., Ruklos sen., Jonavos r., Litwa,
-
Grupa Azoty Zakłady Azotowe „Puławy” SA, Polska,
-
Grow How UK limited, Ince, Zjednoczone Królestwo,
-
YARA France SA, Francja.
Producenci eksportujący w Rosji
-
JSC Acron, JSC Dorogobuzh, powiązany przedsiębiorca ZAO Agronova - Briańsk (Acron),
-
Eurochem MMC OAO, OAO Nevinnomyssky Azot i OAO Novomoskowskaya Joint-Stock Company Azot (EuroChem),
-
OAO UCC UralChem, Berezniki Azot i zakład Kirovo-Chepetsk Chemical (UralChem),
-
Kemerovo JSC „Azot” i LLC „Angarsk Nitrogent Fertilizer Plant” (SBU Azot).
Importer powiązany
-
Agronova Europe AG, Szwajcaria (powiązany z: Acron).
1.5. Ujawnienie ustaleń
(37)
W dniu 13 czerwca 2014 r. Komisja ujawniła wszystkim stronom zainteresowanym istotne fakty i ustalenia, na podstawie których zamierza zaproponować utrzymanie obowiązujących środków antydumpingowych, oraz zaprosiła wszystkie strony zainteresowane do przedstawienia uwag. Uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały przez Komisję rozważone i wzięte pod uwagę w stosownych przypadkach.
(38)
Po ujawnieniu ustaleń RFPA ponowiła twierdzenie, że podczas przeglądu doszło do nieprawidłowości proceduralnych, oraz zwróciła uwagę na to, że Komisja odmówiła udostępnienia pierwotnej wersji wniosku złożonego przez wnioskodawcę w dniu 28 marca 2013 r. oraz że dostęp do akt nieopatrzonych klauzulą poufności został przyznany z opóźnieniem.
(39)
W odniesieniu do wniosku o udostępnienie pierwotnej wersji wniosku o przegląd służby Komisji kilkakrotnie wyjaśniały, zarówno pisemnie, jak i ustnie (w tym na spotkaniach prowadzonych przez rzecznika praw stron), dlaczego ta prośba nie może być zaakceptowana zgodnie z obowiązującymi ramami prawnymi.
(40)
W odniesieniu do jakoby opóźnionego udostępnienia akt nieopatrzonych klauzulą poufności Komisja uważa, że nawet jeżeli ten zarzut byłby uzasadniony, to nie miało to wpływu na prawa RFPA do obrony. Po pierwsze, Komisja ujawniła RFPA we właściwym czasie istotne fakty, na podstawie których zamierza kontynuować środki, oraz dała RFPA wystarczająco dużo czasu na reakcję. Po drugie, przed tym ujawnieniem RFPA otrzymała dostęp do całości akt nieopatrzonych klauzulą poufności.
(41)
RFPA także twierdziła, że „wbrew standardowej praktyce” spotkania między służbami Komisji a wnioskodawcą, które odbyły się w maju i kwietniu 2014 r., nie były zapisane w aktach nieopatrzonych klauzulą poufności; poza tym RFPA twierdziła, że ograniczonym danym przedstawionym przez wnioskodawcę w maju 2014 r. nie towarzyszyło odpowiednie streszczenie bez zastrzeżenia poufności.
(42)
Standardową praktyką jest to, że strony zainteresowane wnoszące o spotkanie wyjaśniające przedstawiają swoje opinie ustnie i przekazują pisemne oświadczenia. Wersje oświadczeń nieopatrzone klauzulą poufności są dołączane do akt, które każda strona zainteresowana może przeglądać. Te dokumenty stanowią zapis spotkań (w tym spotkań wyjaśniających) odbywanych przez służby Komisji. Argument ten zostaje zatem odrzucony jako niezgodny ze stanem faktycznym.
(43)
W odniesieniu do drugiego argumentu ograniczone dane nieopatrzone klauzulą poufności przedstawione w maju 2014 roku nie mogły być przedstawione w inny sposób bez ujawnienia tajemnicy handlowej producentów unijnych. Zatem tego argumentu również nie można zaakceptować.
2. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
2.1. Produkt objęty postępowaniem
(44)
Produkt objęty niniejszym przeglądem to ten sam produkt, który określono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 661/2008, tzn. stałe nawozy z zawartością azotanu amonu przekraczającą 80 % masy, obecnie objęte kodami CN 3102 30 90, 3102 40 90, ex 3102 29 00, ex 3102 60 00, ex 3102 90 00, ex 3105 10 00, ex 3105 20 10, ex 3105 51 00, ex 3105 59 00 i ex 3105 90 20 oraz pochodzące z Rosji (dalej zwane: „AA” lub „produkt objęty postępowaniem”). Jednak w odniesieniu do AA produkowanego przez JSC Kirovo-Chepetsky Khimichesky Kombinat („Kirovo”) jedynie AA obecnie objęty kodami CN 3102 30 90 i 3102 40 90 stanowi produkt objęty postępowaniem na podstawie rozporządzenia (WE) nr 989/2009.
(45)
Głównym surowcem używanym do produkcji AA jest gaz stanowiący od 70 % do 80 % całkowitych kosztów produkcji. Rozszerzenie zakresu produktów w 2005 r. miało na celu objęcie środkami także azotanu amonu, do którego dodano fosforu lub potasu, jako że według ustaleń te mieszaniny mają zasadniczo takie same właściwości fizyczne i chemiczne, a także agronomiczne.
(46)
Należy zauważyć, że kody CN 3102 30 90 i 3102 40 90 (odpowiednio: „azotan amonu inny niż w roztworze wodnym” oraz „mieszaniny azotanu amonu z węglanem wapnia lub innymi nieorganicznymi substancjami niebędącymi nawozami, o zawartości azotu przekraczającej 28 % masy”) mogą obejmować AA używany do celów przemysłowych (takich jak produkcja materiałów wybuchowych) oraz AA używany w rolnictwie. Oba rodzaje mają takie same właściwości techniczne i chemiczne, można je z łatwością używać zamiennie i są uważane za produkt objęty postępowaniem.
(47)
Po ujawnieniu ustaleń przedstawiciele władz rosyjskich twierdzili, że rozszerzenie zakresu produktów z 2005 r. jest niezgodne z Porozumieniem antydumpingowym WTO, ponieważ w odniesieniu do dodatkowych produktów objętych rozszerzeniem z 2005 r. nie stwierdzono istnienia dumpingu, szkody ani związku przyczynowego.
(48)
Twierdzenie to jest bezpodstawne z powodów, które zostały już przedstawione w motywie 22, i dlatego zostało odrzucone.
2.2. Produkt podobny
(49)
Podobnie jak w poprzednich dochodzeniach, ustalono, że AA wytwarzany i sprzedawany na rynku krajowym w Rosji oraz AA eksportowany do Unii z Rosji mają te same podstawowe właściwości fizyczne i techniczne oraz te same zastosowania. Do celów niniejszego dochodzenia produkty te uznaje się zatem za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
(50)
AA produkowany przez przemysł unijny jest produktem podobnym, pod względem właściwości fizycznych i technicznych, do AA eksportowanego z Rosji do Unii.
3. PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI LUB PONOWNEGO WYSTĄPIENIA DUMPINGU
3.1. Uwagi wstępne
(51)
Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy jest prawdopodobne, że wygaśnięcie obowiązujących środków doprowadzi do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu.
3.2. Przywóz dumpingowy podczas ODP
(52)
Jak wskazano w motywie 32, tylko jeden producent eksportujący objęty próbą (Acron) w pełni współpracował w dochodzeniu. Jednakże jak wskazano w motywie 3, w 2008 r. Komisja przyjęła zobowiązanie cenowe złożone przez Acron, które wciąż obowiązywało w trakcie ODP. Z powodu istnienia zobowiązania cenowego ceny eksportowe Acronu podczas ODP były ustalane na podstawie tego zobowiązania cenowego, które określało minimalną cenę importową. W efekcie te ceny eksportowe nie zostały wzięte pod uwagę jako wiarygodny element podczas oceny tego, czy kontynuacja albo ponowne wystąpienie dumpingu są prawdopodobne w przypadku wygaśnięcia obowiązujących środków antydumpingowych.
(53)
Po ujawnieniu ustaleń RFPA stwierdziła, iż oznacza to, że Komisja uznała, że w rzeczywistości dumping nie występuje. Tak jednak nie jest. Z uwagi na to, że rosyjscy producenci eksportujący objęci próbą, poza Acronem, nie współpracowali w pełni, Komisja nie miała wystarczających danych do przeprowadzenia obliczeń dotyczących dumpingu na podstawie danych własnych przedsiębiorstw. Komisja mogła przeprowadzić takie obliczenia dla Acronu, jednak jak zostało to wyjaśnione w motywie 52, Komisja uznała, że dane te nie są wiarygodne do celów niniejszego przeglądu wygaśnięcia.
(54)
Acron twierdził, że argument Komisji, że jego rzeczywiste ceny sprzedaży do Unii są niewiarygodne ze względu na istnienie zobowiązania cenowego i dlatego nie mogą zostać wykorzystane do ustalenia ceny eksportowej, jest niezgodny z prawem. Nie jest to jednak argument, który podniosła Komisja. Komisja nie twierdziła, że ceny eksportowe same w sobie nie mogłyby zostać wykorzystane ze względu na zobowiązanie cenowe, lecz uznała takie ceny eksportowe za niewiarygodny element podczas analizy prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu w konkretnych okolicznościach tego dochodzenia. Komisja nie uważa cen eksportowych opartych na zobowiązaniu cenowym za istotny wskaźnik dla analizy przyszłego zachowania producentów eksportujących przy braku środków i innych zobowiązań cenowych.
(55)
Wbrew argumentacji Acronu ceny eksportowe do Unii tej spółki nie mogą być uważane za wynik wyłącznie normalnych warunków rynkowych. Podczas całego ODP Acron był jedynym rosyjskim producentem eksportującym, który skorzystał ze zobowiązania cenowego; wszyscy pozostali rosyjscy producenci eksportujący byli objęci cłem. Te elementy zdecydowanie miały wpływ na pozycję konkurencyjną Acronu jako wyłącznego rosyjskiego dostawcy na rynek UE.
3.3. Prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu
(56)
W świetle okoliczności przedstawionych w motywach 52-55 Komisja zbadała, czy istnieją dowody na prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu w przypadku wygaśnięcia obowiązujących środków. Zbadano następujące czynniki: cenę eksportową z Rosji do innych miejsc przeznaczenia, moce produkcyjne oraz wolne moce produkcyjne w całej Rosji, a także atrakcyjność rynku unijnego i innych rynków krajów trzecich.
3.3.1. Wywóz z Rosji do innych miejsc przeznaczenia
(57)
Komisja ustaliła, że w przypadku Acronu podczas ODP średnia ważona cena eksportowa ex-works na rynki krajów trzecich, takich jak Brazylia, Kolumbia i Peru, była niższa niż rzeczywista średnia cena krajowa ex-works zapłacona lub należna podczas ODP. Wynika z tego, że Acron prowadził sprzedaż na rynki krajów trzecich po cenach dumpingowych, w szczególności do Brazylii, zdecydowanie najważniejszego rynku eksportowego w krajach trzecich.
(58)
W przypadku trzech pozostałych producentów eksportujących objętych próbą Komisja także ustaliła, że dla każdego z tych trzech producentów średnia ważona cena eksportowa ex-works na rynki krajów trzecich, takich jak Brazylia, Peru, Kolumbia, Ukraina i Kazachstan, była niższa niż średnia cena krajowa ex-works zapłacona lub należna podczas ODP, co oznacza sprzedaż po cenach dumpingowych. To ustalenie było oparte na zweryfikowanych danych przekazanych przez rosyjskich producentów eksportujących, których wywóz do krajów trzecich stanowi około 80 % całego wywozu. W związku z tym nie było potrzeby opierania się na rosyjskich danych dotyczących wywozu, jak sugerowała RFPA. Poziom cen dla sprzedaży eksportowej podczas ODP był stabilny w przypadku wszystkich czterech producentów eksportujących do krajów trzecich.
(59)
RFPA argumentowała, że dane zawarte w dokumencie ujawnienia ustaleń sugerują, że w przypadku Eurochemu do dumpingu nie doszło lub co najwyżej wystąpił dumping de minimis. Argument ten jest bez związku z analizowaną kwestią. Celem analizy nie jest obliczenie dokładnego marginesu dumpingu Eurochemu, ale ustalenie, czy zaistnieje prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu z Rosji w przypadku wygaśnięcia obowiązujących środków. W tym kontekście dochodzenie wykazało, że także w przypadku Eurochemu średnia cena ex-works dla krajów trzecich była niższa niż średnie krajowe ceny ex-works tego producenta, co oznacza sprzedaż po cenach dumpingowych. Polityka Eurochemu ustalania cen na sprzedaż do krajów trzecich (sprzedaż na wywóz po cenach niższych niż ceny krajowe) jest jednym z istotnych czynników podczas całościowej analizy, czy istnieje prawdopodobieństwo dumpingu przy sprzedaży do Unii w przypadku wygaśnięcia obowiązujących środków antydumpingowych.
(60)
RFPA twierdziła, że przy obliczeniach dotyczących dumpingu nie zastosowano właściwych metodologii. Jak już wyjaśniono, Komisja nie obliczała marginesów dumpingu, a jedynie porównywała średnie krajowe ceny ex-works z cenami eksportowymi ex-works na podstawie danych przekazanych przez przedsiębiorstwa objęte próbą. Przy analizie prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu nie ma potrzeby obliczania dokładnych marginesów dumpingu, zatem nie było powodu, by zastosować wartości CIF, jak sugerowała RFPA.
(61)
RFPA twierdziła, że Komisja nie porównała cen osobno dla poszczególnych produktów oraz że nie zastosowano korekt dla poziomu handlu. Komisja przeanalizowała to twierdzenie i ustaliła, że gdyby porównanie było przeprowadzone osobno dla poszczególnych produktów, różnica między cenami byłaby podobna. Korekty dla poziomu handlu nie można było przeprowadzić, ponieważ przedsiębiorstwa objęte próbą, poza Acronem, jedynie częściowo współpracowały i nie przedstawiły wystarczająco szczegółowych danych, w szczególności wykazu poszczególnych transakcji. Argument ten zostaje zatem odrzucony.
(62)
Sprzedaż eksportowa do Unii podczas ODP nie mogła zostać wykorzystana do określenia przyszłego zachowania pozostałych trzech producentów eksportujących objętych próbą z następujących powodów. Podczas ODP EuroChem, podobnie jak Acron, prowadził wywóz wyłącznie w ramach zobowiązania cenowego. EuroChem prowadził sprzedaż do Unii jedynie w okresie, kiedy obowiązywało go zobowiązanie cenowe, a po tym, jak akceptacja dla zobowiązania została wycofana decyzją Komisji 2012/629/UE w dniu 11 października 2012 r., sprzedaży nie prowadzono. Podczas ODP SBU Azot i UralChem nie sprzedawały do Unii produktu objętego postępowaniem.
(63)
Komisja nie uznała za konieczne zbadać, czy sprzedaż krajową prowadzono w zwykłym obrocie handlowym. Już rzeczywiste ceny krajowe pokazują jednak, że przy sprzedaży eksportowej na rynki krajów trzecich występuje dumping. Z tego powodu zbadanie rentowności krajowej sprzedaży (w następstwie czego potencjalnie należałoby ustalić wartość normalną na podstawie kosztów i uzasadnionego zysku, w przypadku ustalenia, że sprzedaż przynosi straty) mogłoby jedynie doprowadzić do zwiększenia wartości normalnej, efektem czego byłoby zwiększenie marginesu dumpingu ustalonego dla sprzedaży eksportowej na rynki krajów trzecich.
(64)
W kontekście przeglądu wygaśnięcia oraz analizy prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu wystarczy jedynie ustalić, że dumping może wystąpić ponownie w przypadku wygaśnięcia obowiązujących środków. W efekcie Komisja nie widziała potrzeby analizowania rentowności sprzedaży krajowej i wobec tego nie oceniała wiarygodności kosztów produkcji zgodnie z art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
(65)
W świetle powyższego Komisja stwierdza, że rosyjscy producenci eksportujący obecnie sprzedają produkt objęty postępowaniem po cenach dumpingowych do krajów trzecich w Ameryce Łacińskiej, Europie Wschodniej, Afryce i Azji. Podczas ODP średnia cena eksportowa ex-works u czterech producentów eksportujących objętych próbą wynosiła 201 EUR za tonę, podczas gdy średnia krajowa cena ex-works wynosiła 221 EUR za tonę. W związku z tym Komisja uznaje, że istnieje prawdopodobieństwo, że w przypadku uchylenia obowiązujących środków rosyjscy producenci eksportujący prowadziliby sprzedaż dumpingową także do Unii.
(66)
RFPA stwierdziła, że porównanie krajowych cen w Rosji z cenami eksportowymi do krajów trzecich jest nieistotne. Komisja uważa jednak, że ceny te są ważnym wskaźnikiem dla oceny, jak może w przyszłości rozwijać się wywóz do Unii w przypadku wygaśnięcia obowiązujących środków antydumpingowych, jako że wywóz z Rosji do większości krajów trzecich nie podlega cłom antydumpingowym. Ceny eksportowe do krajów trzecich są szczególnie ważnym elementem ogólnej oceny ze względu na to, że brak jest wiarygodnych danych na temat rosyjskiego wywozu do Unii podczas ODP, jak wyjaśniono w motywie 52.
(67)
Rząd Rosji oraz Acron przedstawiły argument, że kontynuacja środków jest nielegalna ze względu na to, że środki te zostały pierwotnie wprowadzone przez rozporządzenie (WE) nr 661/2008 w oparciu o nielegalną metodologię korekty gazu przy tworzeniu wartości normalnej.
(68)
Jak przedstawiono w motywie 63, w niniejszym dochodzeniu Komisja nie uznała za konieczne zbadania, czy sprzedaż krajowa mogła być uznana za dokonaną w zwykłym obrocie handlowym, czego konsekwencją byłoby ustalenie wartości normalnej. Jak słusznie zauważył Acron w dokumencie złożonym po ujawnieniu ustaleń, nie wyklucza to ustalenia wartości normalnej, włączając w to konieczne korekty w stosownych przypadkach podczas przyszłych dochodzeń.
3.3.2. Wolne moce produkcyjne
(69)
Komisja ustaliła wolne moce produkcyjne znanych producentów rosyjskich w następujący sposób. Dane na temat czterech przedsiębiorstw objętych próbą były oparte na otrzymanych od nich odpowiedziach na kwestionariusz, skorygowanych w miarę potrzeby podczas wizyt weryfikacyjnych. Dla zakładów produkujących azotan amonu używany zarówno jako nawóz, jak i do celów przemysłowych (takich jak produkcja materiałów wybuchowych), tak zwany „azotan amonu o niskiej gęstości”, który także należy do kategorii produktu objętego postępowaniem, jak określono w motywie 46, wzięto pod uwagę ich całkowitą wolną moc produkcyjną. W podobny sposób uwzględniono wolne moce produkcyjne zakładów produkujących jedynie azotan amonu do celów przemysłowych. Dodatkowo w obliczeniach wolnych mocy uwzględniono całkowite wolne moce produkcyjne Kirova, ponieważ całkowita moc przeznaczona na produkcję innych rodzajów azotanu amonu, obecnie nieobjętych środkami antydumpingowymi (16), może z łatwością zostać wykorzystana do produkcji azotanu amonu objętego kodami CN 3102 30 90 i 3102 40 90.
(70)
Spośród pozostałych pięciu rosyjskich producentów jedno przedsiębiorstwo przedstawiło Komisji indywidualną odpowiedź na temat wolnych mocy produkcyjnych. Dane dotyczące pozostałych producentów przekazała RFPA.
(71)
Jeżeli dane dotyczące rzeczywistej produkcji przekazane przez rosyjskich producentów nieobjętych próbą wykazywały wartości wyższe niż zgłoszona moc produkcyjna, wówczas do ustalenia rzeczywistych mocy produkcyjnych przyjmowano wartość rzeczywistej produkcji. W tych przypadkach zgłoszona moc produkcyjna dotyczyła mocy znamionowej (czyli projektowanej mocy zakładów), która nie została zmieniona po modernizacji zakładów skutkującej zwiększeniem mocy produkcyjnej.
(72)
Na tej podstawie Komisja ustaliła, że podczas ODP całkowite moce produkcyjne rosyjskich producentów eksportujących wyniosły 9 592 000 ton, podczas gdy rzeczywista produkcja (w tym azotan amonu do celów przemysłowych oraz inne rodzaje azotanu amonu nieobjęte środkami antydumpingowymi (17)) wyniosła 8 519 105 ton.
(73)
Wbrew twierdzeniom RFPA, że moc zainstalowana producentów eksportujących jest w pełni wykorzystywana, podczas ODP wolne moce produkcyjne producentów eksportujących wynosiły zatem 1,07 miliona ton. Ilość ta odpowiada 16,9 % konsumpcji Unii (na podstawie ustalonej wartości 6,35 miliona ton podczas ODP, zob. punkt 5.1 poniżej).
(74)
Komisja ustaliła jednak także w kontekście analizy perspektywicznej, że po ODP te moce produkcyjne zwiększą się w przybliżeniu o dalsze 472 000 ton ze względu na instalację nowych mocy przez niektórych producentów eksportujących objętych próbą. Całkowite wolne moce produkcyjne stanowią więc 24,3 % konsumpcji w Unii.
(75)
Po ujawnieniu ustaleń RFPA utrzymywała, że żadne wolne moce produkcyjne nie istnieją lub że Komisja powinna przynajmniej wziąć pod uwagę to, że nie istnieją żadne wolne znamionowe moce produkcyjne. Poza tym RFPA nie zgodziła się z ustaleniem, że po ODP powstaną nowe moce produkcyjne.
(76)
RFPA i rosyjscy producenci eksportujący podali swoje moce zainstalowane na podstawie teoretycznej mocy znamionowej, która w niektórych przypadkach nie uwzględniała ostatnich modernizacji. Stało się to jasne dla Komisji po wizytach weryfikacyjnych i wzięte pod uwagę podczas obliczeń. Jak słusznie stwierdziła RFPA w dokumencie złożonym po ujawnieniu ustaleń, w przypadku rosyjskich producentów nieobjętych próbą zgłoszona moc znamionowa została przyjęta jako moc produkcyjna u tych producentów, którzy produkowali mniej niż wynosi ich zgłoszona moc produkcyjna. W przypadku rosyjskich producentów nieobjętych próbą, gdy dane dotyczące rzeczywistej produkcji wykazywały wartości wyższe niż zgłoszona moc produkcyjna, wówczas do ustalenia rzeczywistych mocy produkcyjnych przyjmowano wartość rzeczywistej produkcji. Dla trzech rosyjskich producentów nieobjętych próbą, którzy nie przedstawili danych na temat mocy produkcyjnych i produkcji, wykorzystano dane podane przez RFPA.
(77)
Zdaniem Komisji jest to jasne i spójne podejście do ustalenia całkowitych mocy produkcyjnych rosyjskich producentów wytwarzających produkt objęty postępowaniem. Wbrew temu, co zostało zarzucone, ta sama metodologia została zastosowana do wszystkich producentów. Jeżeli rzeczywista produkcja była wyższa niż zgłoszona znamionowa moc produkcyjna, na przykład w następstwie modernizacji urządzeń produkcyjnych, Komisja nie widzi powodu, dla którego ta dodatkowa moc nie powinna być uwzględniona, gdy jest oczywiste, że znamionowa moc produkcyjna nie odpowiada rzeczywistej. Twierdzenie, że taka metodologia nie jest zbyt powszechna na rynku, nie stanowi powodu do pominięcia danych na temat rzeczywistej produkcji. Poza tym sposób obliczania mocy produkcyjnych przemysłu unijnego, co podniosła RFPA, jest nieistotny dla ustalenia całkowitych mocy produkcyjnych rosyjskich producentów.
(78)
Wbrew temu, co twierdzi RFPA, niewykorzystanie zgłoszonych znamionowych mocy produkcyjnych w niektórych przypadkach oraz ich zastąpienie rzeczywistymi, najczęściej zweryfikowanymi danymi dotyczącymi produkcji nie oznacza, że Komisja zastosowała najlepsze dostępne fakty w znaczeniu art. 18 rozporządzenia podstawowego. W odniesieniu do mocy produkcyjnych Komisja w pełni wykorzystała dane przedstawione przez rosyjskich producentów, jednak do obliczenia całkowitych mocy produkcyjnych zastosowała metodologię, która uwzględnia nie tylko znamionową moc produkcyjną, lecz także rzeczywistą produkcję i moc produkcyjną. Metodologia została opisana w ogólnym dokumencie ujawnienia ustaleń, a wyniki jej zastosowania, dla poszczególnych przedsiębiorstw, a nawet poszczególnych zakładów, zostały ujawnione przedsiębiorstwom, których to dotyczyło. Przy ustalaniu całkowitych mocy produkcyjnych Komisja wykorzystała zatem jedynie dane przedstawione przez rosyjskich producentów i RFPA. Wszystkie istotne dane zostały przekazane i nie było potrzeby w tym względzie wykorzystania danych z innych źródeł.
(79)
Ogólnie w przypadku producentów, u których nie przeprowadzono kontroli, wykorzystano dane dotyczące mocy produkcyjnych i produkcji zgłoszone przez samych producentów w odpowiedziach. RFPA przedstawiła uwagi co do obliczeń mocy niektórych przedsiębiorstw i zakładów. Argumentowano, że dla producenta UralChem Kirovo wielkość produkcji podczas ODP, podana w dokumencie ujawnienia ustaleń, nie była zgodna z prawdą. Komisja zaakceptowała tę uwagę i przyjęła wielkość produkcji podaną w dokumencie złożonym po ujawnieniu ustaleń. Uwzględniony został także raport techniczny dotyczący mocy produkcyjnej, przekazany podczas wizyty w zakładzie, który miał związek z maksymalną produkcją AA w tym zakładzie, co zostało słusznie zauważone przez RFPA. Przy obliczaniu mocy produkcyjnej producenta UralChem Berezniki uwzględniono 10-dniową przerwę eksploatacyjną, zgłoszoną podczas wizyty weryfikacyjnej. Uwagi na temat dodatkowych przestojów otrzymane po ujawnieniu ustaleń nie były poparte dowodami i wydawały się opierać na danych innego przedsiębiorstwa. Uwagi te zostały więc odrzucone.
(80)
Podobnie uwagi na temat pewnych „wąskich gardeł” w procesie produkcyjnym innych zakładów nie były poparte dowodami, nie mogły zostać zweryfikowane i w związku z tym także nie zostały uwzględnione. W odniesieniu do jednego zakładu „wąskie gardło” wydawało się odnosić do produkcji kwasu azotowego. Jednak nawet po uwzględnieniu domniemanej maksymalnej produkcji kwasu azotowego wciąż byłoby możliwe osiągnięcie mocy produkcyjnych takich, jak ustaliła Komisja, biorąc pod uwagę to, że do produkcji jednej tony AA potrzebna jest mniej niż jedna tona kwasu azotowego.
(81)
W odniesieniu do wzrostu mocy produkcyjnej po ODP, RFPA twierdziła, że wzrost mocy w przypadku jednego producenta w wyniku inwestycji w związku z nową linią produkcyjną był przeszacowany. Jednak szacując przewidywaną moc produkcyjną, Komisja opierała się na angielskim tłumaczeniu raportu technicznego dotyczącego tej nowej linii produkcyjnej, przekazanym przez przedsiębiorstwo podczas wizyty weryfikacyjnej na terenie przedsiębiorstwa i w związku z tym uznanym za wiarygodny.
(82)
Acron twierdził, że nie ma znaczących wolnych mocy produkcyjnych głównie ze względu na trudności z dostępem do surowców. Dochodzenie ujawniło jednak, że surowce są wykorzystywane do produkcji nie tylko produktu objętego postępowaniem, lecz także wielu innych produktów. Ze względu na szerokie wykorzystanie surowca oraz związaną z tym możliwość szybkiego przesunięcia surowca do produkcji produktu objętego postępowaniem, te domniemane trudności nie zostały uznane za czynnik, który mógłby ograniczać całkowite moce produkcyjne dla produktu objętego postępowaniem.
(83)
Zastosowanie metodologii opisanej w poprzednim motywie prowadzi do wniosku, że istnieje znaczna nadwyżka mocy produkcyjnych. Argumenty przedstawione przez RFPA i Acron nie były poparte dowodami i zostały odrzucone.
(84)
Komisja uważa, że w przypadku uchylenia aktualnych środków przynajmniej część tych wolnych mocy produkcyjnych może zostać wykorzystana do produkcji skierowanej na rynki Unii z następujących powodów.
(85)
Po pierwsze, niektóre z potencjalnie największych na świecie rynków eksportowych dla AA (takie jak Stany Zjednoczone i Australia) są wciąż chronione przed rosyjskim eksportem za pomocą środków antydumpingowych. Ponadto rynek chiński wciąż pozostaje zamknięty na przywóz AA. Wywóz na te rynki jest zatem dla producentów rosyjskich mało prawdopodobny albo niemożliwy.
(86)
W dniu 22 maja 2014 r.oku Departament Handlu USA opublikował wstępne wyniki administracyjnego przeglądu ceł antydumpingowych (18), w którym zaproponowano zerowe cło dla wywozu AA do USA przez Acron i EuroChem. Jednakże nawet jeśli ta propozycja zostanie potwierdzona, to obowiązujące obecnie cło nadal będzie miało zastosowanie do wszystkich pozostałych producentów eksportujących z Rosji. Poza tym, zgodnie z pkt 751(a)(2) ustawy o taryfie celnej USA (Tariff Act) z 1930 r., z późniejszymi poprawkami („Ustawa”), uchylenie cła dla Acronu i EuroChemu będzie obowiązywało jedynie przez rok i po tym czasie nastąpi kolejny roczny przegląd administracyjny, którego wyniki mogą zdecydować o ponownym wprowadzeniu ceł antydumpingowych. Wreszcie, w ciągu ostatniej dekady rynek w USA dla AA używanego jako nawóz zmniejszał się ze względu na rosnące wymagania bezpieczeństwa oraz niechęć sprzedawców do handlowania AA (19). Co więcej, ze względu na wydobycie gazu łupkowego rozpoczęte w ostatnich latach producenci AA z USA mają teraz dostęp do tańszego gazu. Dlatego też jest prawdopodobne, że Acron i EuroChem zmierzą się z silną konkurencją i mogą nie być w stanie zdobyć znaczącego udziału w rynku USA.
(87)
RFPA przedstawiła argument, że rynki pozostałych głównych odbiorców rosyjskiego AA, takie jak Ameryka Łacińska (zwłaszcza Brazylia), Egipt oraz Turcja, będą znacząco rosnąć do 2017 r. w porównaniu z rokiem 2012. Przytoczono raport, według którego łączny popyt na AA w Brazylii, Egipcie, Peru, Turcji, Ekwadorze oraz Kolumbii wzrośnie w sumie o 15 %. Taki wzrost przekłada się na 749 000 ton (tj. z 4,851 miliona ton w 2012 roku do 5,6 miliona ton w 2017 r.), co daje średni wzrost o 149 800 ton rocznie. Stanowi to jednak zaledwie 9,7 % szacunkowych rocznych wolnych mocy produkcyjnych rosyjskich producentów. Wnioskodawca twierdzi, że rosnąca konsumpcja w tych krajach będzie w przyszłości częściowo pokryta przez rozwijającą się produkcję krajową, ponieważ podobno w tych krajach planowane są projekty budowy własnych mocy produkcyjnych w zakresie produkcji AA lub innych nawozów na bazie azotu. Niezależnie od tego, czy te projekty rzeczywiście zostaną zrealizowane i przynajmniej częściowo pokryją wzrost konsumpcji, Komisja uważa, że prognozowana konsumpcja w tych krajach jest na poziomie, który umożliwi jedynie częściowe zaangażowanie wolnych mocy produkcyjnych rosyjskich producentów.
(88)
Po ujawnieniu ustaleń RFPA przedstawiła argument, że Komisja nie uwzględniła wzrostu konsumpcji rosyjskiego AA w innych krajach trzecich, zwłaszcza w krajach byłego Związku Radzieckiego. Jednak na jednym z głównych rynków tego regionu, na Ukrainie, także obowiązuje cło antydumpingowe na przywóz AA z Rosji. W lipcu 2014 r. cło zostało przedłużone na okres pięciu lat, a jego poziom znacznie wzrósł. Ten rynek coraz bardziej zamyka się więc na przywóz AA z Rosji.
(89)
Co więcej, ceny na innych rynkach, jak na przykład w Kazachstanie, są na takim poziomie, przy którym dla rosyjskich producentów eksportujących atrakcyjniejsze byłoby skierowanie wywozu do Unii. Poza tym rynki te są znacznie mniejsze niż rynek unijny. Na przykład konsumpcja w Kazachstanie stanowi mniej niż 4 % konsumpcji unijnej.
(90)
Poza tym argumentowano, że prognozowany wzrost w innych miejscach przeznaczenia nie został obliczony prawidłowo. Dane wykorzystane do obliczeń były jednak oparte na niezależnym raporcie przytoczonym w motywie 87. Nawet jeżeli wartości te okazałyby się niedoszacowane, jak twierdzi strona, prognozowany wzrost popytu mógłby być łatwo zaspokojony przy wykorzystaniu jedynie części wolnych mocy produkcyjnych rosyjskich producentów.
(91)
Po drugie, rynek krajowy prawdopodobnie nie wykorzysta wolnych mocy produkcyjnych. RFPA twierdzi, że według tego samego raportu konsumpcja w Rosji także pozostaje na dobrym poziomie i na przyszłość prognozowany jest wzrost, a rosyjscy producenci w pierwszej kolejności będą próbowali zaspokoić potrzeby rynku krajowego. Argument ten został ponownie podniesiony po ujawnieniu ustaleń. Jednak podczas ODP krajowa sprzedaż stanowiła 53 % całkowitej sprzedaży rosyjskich producentów, a wzrost na poziomie 3 % rocznie prognozowany na następnych pięć lat (średnio ok. 120 000 ton rocznie) może z łatwością zostać zaspokojony przez wolne moce produkcyjne, którymi dysponują rosyjscy producenci. Prognozowany roczny wzrost stanowi jedynie 7,8 % szacunkowych rocznych wolnych mocy produkcyjnych rosyjskich producentów po ODP. Ponadto przyszły wzrost konsumpcji jest jedynie prognozą i może nie nastąpić albo może postępować w wolniejszym tempie, ponieważ według tego samego raportu w ciągu ostatnich pięciu lat krajowa konsumpcja podlegała znacznym wahaniom w porównaniu z sytuacją w Unii czy też w krajach trzecich (20).
(92)
Po trzecie, Unia pozostaje najważniejszym rynkiem AA na świecie; jej udział w światowej konsumpcji wynosi około 18 %. Bliskość geograficzna Unii i Rosji oraz to, że niektórzy rosyjscy eksporterzy mają dobrze rozwinięte kanały dystrybucji w Unii, ułatwia logistykę wywozu.
(93)
Po ujawnieniu ustaleń RFPA twierdziła, że powinno się uwzględnić domniemane bariery techniczne dla wejścia rosyjskiego AA na rynek Unii, a mianowicie zakaz sprzedaży (w Niemczech) czy też surowe przepisy dotyczące przechowywania AA w niektórych państwach członkowskich. Jednak wbrew temu, co twierdzi RFPA, te ograniczenia stosuje się zarówno do eksporterów z krajów trzecich, jak i producentów unijnych w sposób niedyskryminujący i nie mają one nieproporcjonalnego wpływu na przywóz. W dodatku te ograniczenia nie mają wpływu na ogólną atrakcyjność rynku unijnego, ponieważ wciąż jest on jednym z największych rynków pod względem konsumpcji. W związku z tym Komisja odrzuca ten argument.
(94)
Komisja uznaje zatem, że rosyjscy producenci dysponują znacznymi wolnymi mocami produkcyjnymi, które bardzo prawdopodobnie zostaną wykorzystane na potrzeby znacznego dodatkowego wywozu do Unii w przypadku wygaśnięcia obowiązujących środków antydumpingowych.
3.3.3. Zachęta do skierowania sprzedaży do Unii
(95)
Poziom cen w Unii jest obecnie zdecydowanie wyższy niż w głównych krajach trzecich, do których Rosja aktualnie dostarcza AA, oraz na rynku krajowym w Rosji. Podczas ODP średnia cena eksportowa ex-works (201 EUR za tonę) do krajów trzecich oraz średnia cena krajowa ex-works (221 EUR za tonę) u czterech producentów eksportujących objętych próbą były odpowiednio o 34 % i 27 % niższe niż średnia cena ex-works producentów unijnych objętych próbą (303 EUR za tonę) (zob. tabela 7), a także niższe niż średnia cena ex-works przywozu z Rosji do Unii (zob. tabela 2) i z krajów trzecich do Unii (zob. tabela 3).
(96)
W przypadku uchylenia środków ceny w Unii prawdopodobnie spadną w wyniku wzrastającej podaży przywozu po niższych cenach. Jednak ze względu na dużą różnicę między cenami eksportowymi rosyjskich producentów eksportujących do krajów trzecich a cenami ustalonymi podczas ODP na rynku unijnym przez rosyjskich producentów eksportujących, producentów eksportujących z krajów trzecich oraz producentów unijnych, wydaje się mało prawdopodobne, żeby ceny na rynku unijnym obniżyły się do poziomu obecnie obserwowanego na rynkach krajów trzecich, do których obecnie prowadzą wywóz rosyjscy producenci. W związku z tym producenci eksportujący prawdopodobnie będą starali się uzyskać wyższą marżę zysku przy sprzedaży do Unii. W efekcie będzie to bodźcem dla producentów eksportujących, żeby skierować do Unii część obecnej wielkości wywozu do krajów trzecich (który w ODP wynosił około 3,4 miliona ton, co stanowiło ponad 50 % konsumpcji unijnej) (21).
3.4. Wniosek
(97)
W świetle rozważań przedstawionych w punkcie 3.3 Komisja stwierdza, że istnieje prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu oraz znacznego zwiększenia wielkości wywożonych do Unii w przypadku wygaśnięcia obowiązujących środków antydumpingowych.
4. DEFINICJA PRZEMYSŁU UNIJNEGO
(98)
Przemysł unijny został zdefiniowany jako znani producenci AA w Unii w badanym okresie.
(99)
Jak wskazano w motywie 19, dokonano doboru próby składającej się z czterech przedsiębiorstw. Wszyscy objęci próbą producenci unijni współpracowali, odesłali odpowiedzi na kwestionariusze w wyznaczonym terminie i u każdego przeprowadzono wizyty podczas dochodzenia. Poza tym organizacja Fertilisers Europe przedstawiła dodatkowe dane dotyczące mocy produkcyjnych, produkcji i sprzedaży współpracujących producentów nieobjętych próbą oraz szacunki dotyczące pozostałych producentów. Jeżeli było to możliwe, Komisja porównała te dane z danymi przedstawionymi przez inne strony zainteresowane lub danymi powszechnie dostępnymi.
(100)
Po ujawnieniu ustaleń RFPA twierdziła, że próba wybrana przez Komisję nie jest reprezentatywna dla przemysłu unijnego. Twierdzenie to oparto na zarzucie, że te same wskaźniki gospodarcze (mianowicie rentowność) różnią się w przypadku przedsiębiorstw objętych próbą i w przypadku przemysłu unijnego jako całości.
(101)
Argumentu tego nie można zaakceptować. Cztery przedsiębiorstwa objęte próbą zostały wybrane w sposób obiektywny na podstawie wielkości produkcji i sprzedaży w Unii produktu objętego postępowaniem na podstawie art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Celem doboru próby jest umożliwienie służbom Komisji przeprowadzenia szczegółowego dochodzenia w sprawie niektórych czynników związanych z wystąpieniem szkody dla reprezentatywnej części przemysłu unijnego w danym czasie. To, że niektóre wskaźnik szkody mogą być różne w przedsiębiorstwach objętych próbą i w całym przemyśle unijnym, nie oznacza, że próba jest niereprezentatywna. Dane te zostały uznane za wiarygodne ze względu na to, że dane pochodzące od producentów objętych próbą zostały potwierdzone podczas wizyt na terenie tych przedsiębiorstw. W każdym razie, jak wspomniano w motywie 145, uznano, że przemysł unijny podczas ODP nie znajdował się w sytuacji zagrożenia szkodą.
(102)
Poza tym RFPA stwierdziła, że niektóre z przedsiębiorstw objętych próbą nie współpracowały z Komisją, nie podając pewnych danych lub podając dane częściowe lub błędne. W rezultacie RFPA wnioskowała, by te dane nie były brane pod uwagę przy wyciąganiu wniosków na temat stanu przemysłu unijnego. RFPA wniosła też, że brak współpracy ze strony przemysłu unijnego powinien skutkować wyciągnięciem wniosków niekorzystnych dla tego przemysłu lub że powinno się wykorzystać wskaźniki dla całego przemysłu unijnego zamiast wskaźników dla przedsiębiorstw objętych próbą.
(103)
Argumentu tego nie można zaakceptować. Komisja uznała dane przedstawione przez przedsiębiorstwa objęte próbą za wystarczające. Zostały one potwierdzone podczas wizyt na terenie tych przedsiębiorstw i stanowią wiarygodny element oceny sytuacji przemysłu unijnego.
5. SYTUACJA NA RYNKU UNIJNYM
5.1. Konsumpcja unijna
(104)
Komisja ustaliła rzeczywistą konsumpcję w Unii na podstawie (i) wielkości sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym w oparciu o dane przedstawione przez wnioskodawcę; oraz (ii) przywozu z krajów trzecich w oparciu o dane zawarte w bazie danych na podstawie art. 14 ust. 6 (22).
(105)
Konsumpcja unijna rozwijała się następująco:
Tabela 1
Konsumpcja unijna (w tonach)
2010
2011
2012
ODP
Całkowita konsumpcja unijna
7 174 863
6 674 500
6 698 722
6 356 761
Wskaźnik (2010 = 100)
100
93
93
89
Źródło: Dane przekazane przez wnioskodawcę, dane potwierdzone oraz baza danych na podstawie art. 14 ust. 6.
(106)
Między rokiem 2010 a ODP konsumpcja AA w Unii obniżyła się o 11 %, pomimo tego, że nie nastąpił podobny spadek w produkcji rolnej. Istnieją trzy główne powody takiej sytuacji. Po pierwsze, dzięki ulepszonym urządzeniom i technikom nawożenia potrzeba mniejszych ilości nawozu na metr kwadratowy ziemi. Po drugie, mniejsze zużycie AA jest równoważone przez wykorzystanie innych nawozów, takich jak saletra amonowo-wapniowa czy też nawozy złożone. Po trzecie, obawy w kwestii bezpieczeństwa i surowe zasady produkcji i przechowywania azotanu amonu zniechęcają do używania tego produktu.
(107)
Po ujawnieniu ustaleń RFPA wnioskowała o dodatkowe informacje na temat źródeł danych dotyczących konsumpcji ujawnionych przez Komisję. W dniu 26 czerwca 2014 r. odbyło się spotkanie wyjaśniające, prowadzone przez rzecznika praw stron. Następnie RFPA stwierdziła, że dane podane przez wnioskodawcę zostały przedstawione na zbyt późnym etapie postępowania, nie były zweryfikowane i były niespójne z danymi uprzednio przedstawionymi przez wnioskodawcę. Poza tym RFPA twierdziła, że te dane najprawdopodobniej nie objęły danych na temat technicznego azotanu amonu i mieszanek azotanu amonu z innymi substancjami będącymi i niebędącymi nawozami, ponieważ dane różnią się od podobnych danych dostępnych wnioskodawcy i przekazanych jego członkom. Z tego powodu dane te nie powinny być brane pod uwagę i powinny zostać zastąpione najlepszymi dostępnymi faktami.
(108)
Argument ten zostaje odrzucony. Komisja wykorzystała dane przekazane przez wnioskodawcę na temat sprzedaży UE i sprawdziła je metodą krzyżową ze zweryfikowanymi danymi od producentów objętych próbą. Do tych danych dodano dane na temat przywozu, aby ustalić wielkość konsumpcji w Unii. Z tego powodu dane zostały uznane za wiarygodne.
(109)
RFPA także twierdziła, że podstawa do obliczeń całkowitej konsumpcji Unii przyjęta przez Komisję jest zaniżona oraz że według raportu opublikowanego przez niezależnego analityka rynku konsumpcja raczej wzrasta, a nie obniża się. Uściślając, dane z tego raportu na temat zapotrzebowania Unii na FGAN i EGAN (azotan amonu do produkcji materiałów wybuchowych) w 2010 r. pokrywają się z danymi Komisji (w przybliżeniu 7,1 miliona ton), przy czym dane z raportu wskazują raczej na wzrost niż na obniżenie zapotrzebowania w następnych latach.
(110)
Twierdzenie to jest bezpodstawne, ponieważ Komisja wykorzystała rzeczywiste dane podane przez wnioskodawcę, które zostały częściowo zweryfikowane, oraz dostępne dane statystyczne. Komisja uznaje te dane za wiarygodne.
5.2. Wielkość, ceny i udział w rynku przywozu z Rosji
(111)
Zmiany wielkości, udziału w rynku i średnich cen przywozu z Rosji produktu objętego postępowaniem kształtowały się następująco:
Tabela 2
Wielkość przywozu (w tonach), udział w rynku i ceny
2010
2011
2012
ODP
Wielkość przywozu (w tonach)
164 658
134 060
200 542
199 604
Wskaźnik
100
81
122
121
Udział w rynku
2,3 %
2 %
3 %
3,1 %
Wskaźnik
100
88
130
137
Średnia cena CIF (EUR/tona)
201
258
262
264
Wskaźnik
100
128
130
131
Źródło: Baza danych na podstawie art. 14 ust. 6.
(112)
Wielkość przywozu z Rosji wzrosła w okresie badanym o ponad 20 %. Udział przywozu w rynku wzrósł o ponad 30 %, z 2,3 % w 2010 r. do 3,1 % w ODP. Ceny CIF wzrosły z 201 EUR do 264 EUR za tonę w badanym okresie. Porównanie średnich rosyjskich cen eksportowych CIF do Unii ze średnimi cenami ex-works producentów unijnych podczas ODP wskazuje na to, że nastąpiło podcięcie cenowe. Średnia cena sprzedaży ex-works producentów unijnych objętych próbą na rzecz niepowiązanych klientów w Unii w okresie badanym wynosiła 303 EUR za tonę. Jednak jak wskazano w części 3, prawie wszyscy producenci eksportujący, którzy sprzedawali produkt objęty postępowaniem podczas ODP, mieli zobowiązania cenowe, a ich ceny eksportowe do Unii były ustalane na podstawie tych zobowiązań cenowych, które określały minimalne ceny importowe. W rezultacie te ceny eksportowe nie mogą być uznane za wiarygodny wskaźnik przy przeprowadzaniu wiarygodnych i znaczących obliczeń dotyczących podcięcia cenowego.
(113)
Po ujawnieniu ustaleń RFPA zgłosiła uwagę, że obliczenia Komisji dotyczące podcięcia cenowego i zaniżania cen są niewłaściwe, ponieważ wymagają wielokrotnych korekt (dla zwykłych należności celnych, kosztów ponoszonych po przywozie, różnic w produktach, opakowania i poziomu handlu). RFPA zgłosiła także uwagę, że w porównaniu z poprzednim przeglądem wygaśnięcia w 2002 r., nastąpiła zmiana metodologii dotycząca zastosowania korekt. Poza tym RFPA zasugerowała, że do obliczenia podcięcia cenowego powinno się wykorzystać ceny sprzedaży eksportowej do Unii przez producenta rosyjskiego, który nie korzysta ze zobowiązania cenowego, oraz ceny eksportowe producentów rosyjskich zwolnionych z ceł antydumpingowych.
(114)
W tym względzie wystarczy przypomnieć, że Komisja nie przeprowadzała żadnych obliczeń podcięcia cenowego czy też zaniżania cen z powodów, o których mowa w motywie 112. Twierdzenia te są zatem bezpodstawne.
5.3. Wielkość, ceny i udział w rynku przywozu z innych krajów trzecich
(115)
Wielkość przywozu z innych krajów trzecich podczas okresu badanego jest przedstawiona w poniższej tabeli. Wskazane ilości i trendy cenowe są także oparte na danych Eurostatu.
Tabela 3
Wielkość przywozu (w tonach), udział w rynku i ceny
2010
2011
2012
ODP
Inne kraje trzecie
Wielkość (w tonach)
348 100
312 043
295 139
285 962
Wskaźnik
100
90
85
82
Udział w rynku
4,85 %
4,68 %
4,41 %
4,50 %
Wskaźnik
100
96
91
93
Średnia cena (CIF)
201
270
279
275
Wskaźnik
100
134
139
137
Źródło: Eurostat.
(116)
AA jest importowany głównie z Ukrainy, Gruzji i Serbii. Środki antydumpingowe obowiązujące na przywóz AA z Ukrainy straciły ważność w 2012 roku. Całkowita wielkość przywozu pochodzącego z krajów trzecich innych niż Rosja zmniejszyła się; udział tego przywozu w rynku w okresie badanym utrzymywał się mniej więcej na tym samym poziomie i był wyższy niż udział w rynku przywozu z Rosji. Przyczyną tego mogło być zmniejszenie się konsumpcji w tym samym okresie. Średnie ceny przywozu z innych krajów wykazywały taką samą tendencję wzrostową jak ceny rosyjskie i unijne.
5.4. Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego
(117)
Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała wszystkie czynniki i wskaźniki gospodarcze mające wpływ na sytuację przemysłu unijnego.
(118)
Do celów analizy szkody sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego została oceniona na podstawie wskaźników makroekonomicznych (produkcja, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wzrost, zatrudnienie, wydajność oraz poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu) oraz wskaźników mikroekonomicznych (średnia cena jednostkowa, koszt jednostkowy, koszty pracy, zapasy, rentowność, przepływ środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji oraz zdolność do pozyskania kapitału). Wskaźniki makroekonomiczne oparte są na danych przekazanych przez wnioskodawcę w pierwotnym wniosku oraz w następnych oświadczeniach, a także na danych statystycznych i odnoszą się do wszystkich znanych producentów unijnych. Wskaźniki mikroekonomiczne oparte są na danych zawartych w odpowiedziach na kwestionariusz otrzymanych od producentów unijnych objętych próbą oraz zweryfikowanych podczas dochodzenia.
5.4.1. Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
(119)
Obecny przegląd wygaśnięcia potwierdził ustalenia poprzednich dochodzeń, że zgromadzenie dokładnych i wiarygodnych danych na temat mocy produkcyjnych i produkcji dla produktu objętego postępowaniem jest skomplikowanym zadaniem. Nawóz stały jest otrzymywany w zakładzie granulacyjnym (wieża granulacyjna) po wytworzeniu stopu/postaci płynnej azotanu amonu w procesie syntezy chemicznej. Stop/postać płynna mogą być wykorzystane do produkcji produktu stałego, lecz także innych produktów przetworzonych, takich jak saletra amonowo-wapniowa. Poza tym produkt stały może być wykorzystany jako nawóz, lecz także do celów przemysłowych. Istnienie zakładów mogących produkować różne formy produktu, które mogą szybko przestawiać się z produkcji jednych nawozów na inne, może powodować statystyczne zniekształcenia. Z tego powodu niski stopień wykorzystania mocy produkcyjnych dla produktu objętego postępowaniem jest mniej istotnym wskaźnikiem ogólnej sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego.
(120)
Uwzględniając omówione powyżej zastrzeżenia, w okresie badanym zmiany w całkowitej produkcji Unii, mocach produkcyjnych oraz wykorzystaniu mocy produkcyjnych kształtowały się następująco:
Tabela 4
Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
2010
2011
2012
ODP
Wielkość produkcji (w tonach)
6 963 753
6 877 806
7 143 611
6 911 630
Wskaźnik
100
99
103
99
Moce produkcyjne (w tonach)
15 132 238
15 292 512
15 499 487
15 475 487
Wskaźnik
100
101
102
102
Wykorzystanie mocy produkcyjnych
46 %
45 %
46 %
45 %
Wskaźnik
100
98
100
98
Źródło: Informacje uzyskane od wnioskodawcy, z odpowiedzi na kwestionariusz doboru próby i ze zweryfikowanych odpowiedzi na kwestionariusze.
(121)
W przemyśle unijnym produkcja produktu objętego postępowaniem między rokiem 2010 a ODP utrzymywała się na względnie stałym poziomie około 7 milionów ton.
(122)
Podobnie moce produkcyjne pozostawały na stabilnym poziomie przez cały okres. Moce produkcyjne zgłoszone przez przemysł unijny uwzględniają całkowitą moc produkcyjną dla AA, nie tylko dla produktu objętego postępowaniem, lecz także dla innych produktów. W rzeczywistości wykorzystanie mocy produkcyjnych dla AA jest zdecydowanie wyższe, kiedy uwzględni się te inne produkty. Na przykład zweryfikowane dane o producentach unijnych objętych próbą pokazują, że wykorzystanie mocy produkcyjnych podczas okresu badanego było o około 20 punktów procentowych wyższe (z 72 % w 2010 r. do 68 % podczas ODP).
5.4.2. Wielkość sprzedaży, udział w rynku i wzrost
(123)
Wielkość sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym na rzecz niepowiązanych klientów oraz udział w rynku w okresie badanym kształtowały się następująco:
Tabela 5
Wielkość sprzedaży i udział w rynku
2010
2011
2012
ODP
Wielkość sprzedaży na rynku unijnym (w tonach)
6 662 106
6 228 396
6 203 041
5 871 195
Wskaźnik
100
93
93
88
Udział w rynku
92,9 %
93,3 %
92,6 %
92,4 %
Wskaźnik
100
100
100
99
Źródło: Informacje uzyskane od wnioskodawcy, z odpowiedzi na kwestionariusz doboru próby i ze zweryfikowanych odpowiedzi na kwestionariusze.
(124)
Wielkość sprzedaży na rynku unijnym klientom niepowiązanym zmniejszyła się podczas ODP o 12 % w porównaniu z wielkością sprzedaży w 2010 roku. Zmiany te przebiegały zgodnie z ogólną tendencją spadkową konsumpcji na rynku Unii z powodów wyjaśnionych w motywie 106.
(125)
Ponieważ w okresie badanym zmniejszyła się zarówno sprzedaż, jak i konsumpcja, udział w rynku przemysłu unijnego pozostał na mniej więcej tym samym poziomie, w związku z czym przemysł unijny nie zanotował wzrostu.
5.4.3. Zatrudnienie i wydajność
(126)
Zweryfikowane dane dotyczące czterech producentów unijnych objętych próbą pokazują następujące zmiany w zatrudnieniu i wydajności w okresie badanym:
Tabela 6
Zatrudnienie i wydajność
2010
2011
2012
ODP
Liczba pracowników
1 253
1 110
1 128
1 105
Wskaźnik
100
89
90
88
Wydajność (jednostka/pracownik)
2 390
2 616
2 648
2 579
Wskaźnik
100
109
110
107
Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi na kwestionariusz.
(127)
Podczas okresu badanego liczba zatrudnionych w czterech przedsiębiorstwach objętych próbą zmniejszyła się (o 12 % przy porównaniu roku 2010 i ODP). Ponieważ spadek liczby zatrudnionych był wyższy niż spadek produkcji, wydajność pracowników zatrudnionych u producentów unijnych objętych próbą mierzona produkcją (w tonach) na osobę zatrudnioną na rok wzrosła o 7 % między rokiem 2010 a ODP.
5.4.4. Wielkość rzeczywistego marginesu dumpingu oraz poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu
(128)
Jak wspomniano już w motywie 52, Komisja nie ustaliła obecnego rozmiaru marginesu dumpingu, ponieważ rosyjskie ceny importowe bazowały na cenach minimalnych określonych w zobowiązaniach cenowych. Jako takie były one niewiarygodne do przeprowadzenia oceny, czy w przypadku wygaśnięcia obowiązujących środków antydumpingowych prawdopodobna jest kontynuacja lub ponowne wystąpienie dumpingu.
(129)
Jak wykazały obecne marże zysku (tabela 10) oraz wysoki udział w rynku (tabela 5), nastąpiła poprawa sytuacji przemysłu unijnego po poprzednim dumpingu.
5.4.5. Ceny sprzedaży i czynniki wpływające na ceny krajowe
(130)
Średnie ważone ceny jednostkowe sprzedaży producentów unijnych objętych próbą na rzecz niepowiązanych klientów w Unii w okresie badanym zmieniały się następująco:
Tabela 7
Ceny sprzedaży w Unii
2010
2011
2012
ODP
Średnia jednostkowa cena sprzedaży ex-works w Unii (EUR/tona)
204
291
305
303
Wskaźnik
100
143
149
149
Jednostkowy koszt produkcji (EUR/tona)
180-195 (23)
200
216
225
Wskaźnik
100
108
113
Źródło: Zweryfikowane dane producentów objętych próbą.
(131)
Średnie ceny sprzedaży netto producentów unijnych objętych próbą wzrosły znacząco między rokiem 2010 a 2012, ale podczas ODP odnotowały nieznaczny spadek.
(132)
Średnie koszty produkcji także wzrosły, głównie ze względu na wzrost kosztów gazu, który jest głównym nakładem.
5.4.6. Koszty pracy
(133)
Średnie koszty pracy u producentów unijnych objętych próbą w okresie badanym zmieniały się następująco:
Tabela 8
Średnie koszty pracy na pracownika
2010
2011
2012
ODP
Średnia płaca na pracownika (w EUR)
31 909
37 764
40 938
41 736
Wskaźnik
100
118
128
131
Źródło: Zweryfikowane dane przekazane przez producentów objętych próbą.
(134)
W okresie badanym średnie koszty pracy na pracownika zanotowały tendencję wzrostową. Największy wzrost nastąpił między rokiem 2010 a 2011, podczas gdy między rokiem 2012 a ODP wyniósł 3 punkty procentowe.
5.4.7. Zapasy
(135)
Średni poziom zapasów u producentów unijnych objętych próbą w okresie badanym zmieniał się następująco:
Tabela 9
Zapasy
2010
2011
2012
ODP
Zapasy na koniec okresu sprawozdawczego (w tonach)
108 300
151 562
195 351
97 092
Wskaźnik
100
140
180
90
Zapasy na koniec okresu sprawozdawczego jako procent produkcji
1,56 %
2,20 %
2,73 %
1,40 %
Wskaźnik
100
142
176
90
Źródło: Zweryfikowane dane producentów objętych próbą.
(136)
Zapasy na koniec okresu sprawozdawczego zwiększyły się znacznie w latach 2011 i 2012 w porównaniu z 2010 r., a potem w ODP spadły o 10 % w porównaniu z 2010 r. W porównaniu z poziomem produkcji tendencje w odniesieniu do zapasów na koniec okresu sprawozdawczego były takie same od 2010 r. do ODP.
5.4.8. Rentowność, przepływ środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału
(137)
Rentowność, przepływ środków pieniężnych, inwestycje oraz zwrot z inwestycji u producentów unijnych objętych próbą w okresie badanym zmieniały się następująco:
Tabela 10
Rentowność, przepływ środków pieniężnych, inwestycje i zwrot z inwestycji
2010
2011
2012
ODP
Rentowność sprzedaży na rynku unijnym na rzecz niepowiązanych klientów (% obrotu ze sprzedaży)
11,7 %
20,8 %
17,6 %
14,4 %
Wskaźnik
100
178
150
123
Przepływ środków pieniężnych (w EUR)
95 605 038
196 626 207
182 421 560
173 543 772
Wskaźnik
100
195
191
182
Inwestycje (w EUR)
35 761 804
31 532 218
28 032 159
34 502 327
Wskaźnik
100
88
78
96
Zwrot z inwestycji
28,1 %
61 %
53,3 %
44,7 %
Wskaźnik
100
217
190
159
Źródło: Zweryfikowane dane producentów objętych próbą.
(138)
Komisja ustaliła rentowność producentów unijnych objętych próbą, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego na rzecz niepowiązanych klientów w Unii jako odsetek obrotów w ramach tej sprzedaży.
(139)
W okresie badanym rentowność producentów unijnych objętych próbą wzrosła z poziomu 11,7 % w 2010 r. do 14,4 % w ODP. W tym względzie wnioskodawca twierdził, że analiza wysokości zysku powinna uwzględnić to, że zgodnie z oczekiwaniami inwestorów taki kapitałochłonny przemysł musi osiągać zadowalający zwrot z kapitału zaangażowanego (ROCE). Twierdzenia tego nie można zaakceptować, ponieważ docelowy zysk przyjęty na potrzeby analizy musi być ograniczony do poziomu zysku, który przemysł unijny mógłby osiągnąć w warunkach normalnej konkurencji przy braku przywozu po cenach dumpingowych.
(140)
Przepływ środków pieniężnych netto to zdolność producentów unijnych do samofinansowania swojej działalności. Przepływy środków pieniężnych wzrosły między 2010 rokiem a ODP o 82 %, chociaż podczas ODP wzrost był nieco niższy niż w 2011 i w 2012 r. (odpowiednio 13 i 5 punktów procentowych mniej).
(141)
Inwestycje odnotowały tendencję spadkową. Spadek był bardziej widoczny w latach 2011 i 2012, ale sięgnął jedynie minus 4 % podczas ODP w porównaniu z 2010 rokiem. Inwestycje były w głównej mierze związane z zapewnieniem przestrzegania coraz surowszych wymagań ochrony środowiska.
(142)
Zwrot z inwestycji to zysk w ujęciu procentowym wartości księgowej netto inwestycji. Tendencja dla tego wskaźnika podążała za tendencją dla rentowności przez cały okres badany.
(143)
W dochodzeniu nie wykazano żadnych trudności napotkanych przez objętych próbą producentów unijnych w pozyskiwaniu kapitału.
5.5. Wnioski dotyczące sytuacji przemysłu unijnego
(144)
We wnioskach rozporządzenia (WE) nr 661/2008 stwierdzono, że sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego nie była zagrożona szkodą oraz że głównym powodem tej korzystnej sytuacji było istnienie środków antydumpingowych obejmujących przywóz z Rosji produktu objętego postępowaniem.
(145)
Ustalenia obecnego przeglądu wygaśnięcia potwierdzają wnioski z poprzedniego dochodzenia. Między rokiem 2010 a ODP wskaźniki gospodarcze były równie dobre. Konsumpcja w Unii zmniejszyła się, a przywóz z Rosji wzrósł, ale przemysł unijny zdołał utrzymać znaczny udział w rynku i dalej zwiększać rentowność, chociaż zyski w 2012 r. i podczas ODP były niższe niż w 2011 r., co wskazuje na tendencję spadkową. Wzrosły koszty produkcji głównie ze względu na wzrost cen gazu (głównego surowca używanego do produkcji produktu objętego postępowaniem), ale cena sprzedaży także wzrosła, co pozwoliło przemysłowi unijnemu osiągnąć dobry poziom rentowności.
(146)
Jak wyjaśniono w motywie 119 i następnych, dane na temat wykorzystania mocy produkcyjnych nie były wiarygodną podstawą do wyciągania definitywnych wniosków odnośnie do stanu przemysłu unijnego. Ogółem można stwierdzić, że w sumie przemysł unijny jest w dobrym stanie i nie ponosi szkody w związku z wywozem AA z Rosji dzięki istnieniu środków antydumpingowych.
(147)
Po ujawnieniu ustaleń RFPA oraz przedstawiciele władz Rosji podnieśli argument, że dobry stan przemysłu unijnego, w tym wywozu do krajów trzecich, przemawia za ustaleniem, że nie jest prawdopodobne ponowne wystąpienie istotnej szkody. Komisja uznała jednak, że aktualna dobra sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego, w tym wielkość sprzedaży eksportowej do krajów trzecich, nie wyklucza automatycznie zmiany sytuacji w przyszłości w przypadku wygaśnięcia obowiązujących środków antydumpingowych.
6. PRAWDOPODOBIEŃSTWO PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SZKODY
(148)
Aby ocenić prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody w przypadku wygaśnięcia obowiązujących środków antydumpingowych, przeanalizowano potencjalny wpływ wywozu z Rosji na rynek unijny oraz na przemysł unijny zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
(149)
Analiza skupiła się na tendencjach konsumpcji na rynku Unii, wolnych mocach produkcyjnych, przepływach handlowych, atrakcyjności rynku unijnego oraz zachowaniach rosyjskich producentów podczas ustalania cen.
6.1. Konsumpcja w Unii
(150)
Konsumpcja produktu objętego postępowaniem w Unii zmniejszyła się o 11 % podczas ODP w porównaniu z latami ubiegłymi. Obniżenie konsumpcji produktu objętego postępowaniem wynika z używania innych nawozów, bardziej wydajnego wykorzystania AA przez rolników oraz ze względów bezpieczeństwa. Przemysł unijny konkuruje zatem z produktami rosyjskimi na zmniejszającym się rynku. To z kolei może powodować presję na obniżanie cen.
(151)
Po ujawnieniu ustaleń oraz jak wspomniano w motywie 109, RFPA nie zgodziła się z ustaleniem, że konsumpcja produktu objętego postępowaniem w Unii będzie w przyszłości spadać. Jednak raport, na który powołuje się RFPA, sugeruje, że nastąpi nieznaczna poprawa, jeżeli chodzi o popyt na nawozy azotowe, a niekoniecznie wzrost konsumpcji produktu objętego postępowaniem. Coraz surowsze wymagania z zakresu bezpieczeństwa i ochrony środowiska dotyczące przechowywania i używania azotanu amonu oraz poziom dojrzałości niektórych rynków, a także coraz skuteczniejsze techniki nawożenia wskazują na to, że konsumpcja produktu objętego postępowaniem nie wzrośnie w najbliższej przyszłości nawet przy wzroście konsumpcji nawozów, a zwłaszcza nawozów azotowych. Argument ten zostaje zatem odrzucony.
6.2. Wolne moce produkcyjne, przepływy handlowe, atrakcyjność rynku Unii oraz zachowanie przy ustalaniu cen
(152)
Komisja ustaliła poziom wolnych mocy produkcyjnych w Rosji podczas ODP. Wolne moce produkcyjne stanowią ponad 16,9 % całej konsumpcji unijnej produktu objętego postępowaniem (zob. motywy 73-74). Po ODP moce produkcyjne dalej się zwiększały i szacuje się, że teraz wynoszą one około 24,3 % konsumpcji w Unii.
(153)
Istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo, że przy braku środków antydumpingowych te wolne moce produkcyjne mogłyby zostać wykorzystane do produkcji dodatkowych znacznych ilości AA na wywóz do Unii. Już teraz rosyjscy producenci eksportują połowę swojej produkcji do krajów trzecich. Oczekuje się, że krajowa konsumpcja w Rosji wzrośnie w przyszłości jedynie o 3 % na rok. Rosyjskie ceny eksportowe na rynki krajów trzecich są znacznie niższe niż obecne ceny w Unii. Jeżeli ceny na rynku unijnym miałyby pozostać na znacznie wyższym poziomie niż ceny na rynkach krajów trzecich w przypadku wygaśnięcia obowiązujących środków antydumpingowych, byłby to silny bodziec dla rosyjskich producentów, żeby nie tylko wykorzystać wolne moce produkcyjne do produkcji na rynek unijny, lecz także żeby przekierować część obecnego wywozu do krajów trzecich na rynek Unii.
(154)
Poza tym dodatkowy rosyjski wywóz do krajów trzecich podlega pewnym ograniczeniom. Niektóre z potencjalnie największych rynków eksportowych dla AA (Chiny, USA, Australia) są dla rosyjskiego wywozu niedostępne (zob. motyw 85). Jest mało prawdopodobne, że możliwe wprowadzenie zerowego cła dla dwóch rosyjskich producentów na wywóz do USA przez jeden rok (zob. motyw 86) doprowadzi do znacznego przesunięcia rosyjskiego wywozu do USA, ponieważ krajowe ceny gazu w USA odnotowały spadek i oczekuje się, że pozostaną na niskim poziomie ze względu na intensywniejsze poszukiwania geologiczne gazu łupkowego oraz istniejące ograniczenia na wywóz gazu łupkowego, co utrzymuje krajowe ceny gazu w USA na niskim poziomie (zob. także motyw 86). Rynek chiński wciąż pozostaje zamknięty na przywóz AA. Konsumpcja AA na obecnych rynkach eksportowych dla Rosji (głównie Ameryka Łacińska, a zwłaszcza Brazylia) ma rosnąć, ale obecne wolne moce produkcyjne w Rosji są ponad dwa razy większe niż przewidywany wzrost konsumpcji na tych rynkach. Jest też mało prawdopodobne, że ta spodziewana dodatkowa konsumpcja zostanie wykorzystana (wyłącznie) przez rosyjskich producentów. Tradycyjne rynki eksportowe dla Rosji, takie jak Egipt, Turcja, Peru i Brazylia, także tworzą własne moce produkcyjne do produkcji AA lub innych nawozów azotowych (zob. motyw 87).
(155)
W każdym razie rynek Unii jest atrakcyjniejszy niż rynek Ameryki Łacińskiej ze względu na jego bliskość geograficzną oraz istnienie dobrze rozwiniętych kanałów dystrybucji. W rzeczywistości znacznie mniejsze koszty transportu zapewniają rosyjskim producentom wyższy zysk; mając wybór, będą oni woleli prowadzić sprzedaż do Unii, zakładając, że poziom cen w Unii pozostanie wyższy niż w krajach trzecich.
(156)
Komisja ustaliła cenę niewyrządzającą szkody przemysłowi unijnemu podczas ODP, dodając koszty produkcji (ustalone na podstawie zweryfikowanych danych na temat producentów unijnych objętych próbą przedstawionych w tabeli 7), koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz docelowy zysk.
(157)
Według zweryfikowanych danych czterech producentów unijnych objętych próbą koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne wahają się między 5 % a 8 % kosztów produkcji, a docelowy zysk dla tej branży wynosi 8 %, jak zostało to ustalone w poprzednim dochodzeniu (24).
(158)
Na podstawie tych danych ustalono, że cena niewyrządzająca szkody przemysłowi unijnemu podczas ODP waha się od 257 EUR za tonę a 264 EUR za tonę.
(159)
Komisja pragnie zauważyć, że jeden z dwóch producentów eksportujących z Rosji objęty zobowiązaniem cenowym podczas ODP sprzedawał produkt objęty postępowaniem po cenie wyższej niż minimalna cena importowa w ramach zobowiązania. Z drugiej strony, drugi producent eksportujący, objęty zobowiązaniem tylko przez ograniczony okres podczas ODP, prowadził sprzedaż poniżej minimalnej ceny importowej. W tych okolicznościach nie jest jasne, jak kształtowałyby się ceny w przypadku wygaśnięcia zarówno zobowiązań, jak i środków antydumpingowych. Komisja pragnie także zauważyć, że ilości produktu eksportowanego przez tych dwóch producentów eksportujących podczas ODP nie były znaczne. Co więcej, należy pamiętać, że przy braku środków antydumpingowych inni producenci rosyjscy prawdopodobnie ponownie wejdą na rynek UE, co zwiększy presję konkurencyjną na ceny na rynku unijnym, włączając w to dwóch producentów eksportujących, którzy podczas ODP byli objęci zobowiązaniem.
(160)
Jednym z decydujących elementów przy ocenie prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia szkody jest prawdopodobny poziom cen, jakie zostaną ustalone dla dodatkowego wywozu przez przedsiębiorstwa nieobjęte zobowiązaniem cenowym. Podczas ODP rosyjskie ceny eksportowe do krajów trzecich wyniosły średnio 201 EUR za tonę, czyli 34 % mniej niż obecna średnia cena sprzedaży ustalona przez producentów unijnych w Unii. Te rosyjskie ceny eksportowe utrzymują się, jak stwierdzono w motywie 58, na stabilnym poziomie. Istnieje prawdopodobieństwo, że rosyjski wywóz na rynek unijny przez przedsiębiorstwa nieobjęte zobowiązaniem cenowym przy braku środków antydumpingowych byłby prowadzony po średniej cenie niższej niż ceny importowe z krajów trzecich, a także po cenach niższych niż ceny przywozu z Rosji w ramach zobowiązania cenowego (które mieszczą się w górnych granicach przedziału cen niewyrządzających szkody przemysłowi unijnemu). Inaczej przedsiębiorstwa te nie byłyby w stanie zdobyć większego udziału w rynku. Z uwagi na to, że obecny poziom cen przywozu z Rosji w ramach zobowiązania cenowego u jednego z producentów eksportujących mieści się w górnej granicy przedziału cen niewyrządzających szkody przemysłowi unijnemu, Komisja na podstawie obecnie dostępnych jej informacji uznaje za prawdopodobne, że dodatkowy przywóz nastąpi na poziomie szkodliwym dla Unii. Niezależnie od obecnego poziomu zysków przemysłu unijnego ten prawdopodobny poziom cen byłby zagrożeniem dla zdolności przemysłu unijnego do osiągnięcia normalnych zysków, których można by się spodziewać przy braku przywozu po cenach dumpingowych.
(161)
Po ujawnieniu ustaleń RFPA stwierdziła, że porównanie rosyjskich cen eksportowych do krajów trzecich z cenami unijnymi jest bez znaczenia, ponieważ należy porównywać sprzedaż na ten sam rynek, uwzględniając właściwe korekty na cła, poziom handlu itp.
(162)
Argumentu tego nie można zaakceptować. Komisja nie twierdzi, że w przypadku wygaśnięcia obowiązujących środków antydumpingowych nastąpiłoby podcięcie cen unijnych przez rosyjski wywóz o 34 %. Komisja uznaje, że jest prawdopodobne, iż przy braku środków antydumpingowych poziom cen wywozu rosyjskiego na rynek Unii byłby poniżej unijnych kosztów wytworzenia powiększonych o rozsądną marżę zysku i w związku z tym byłby szkodliwy. Taki poziom cen wciąż byłby atrakcyjniejszy dla rosyjskich eksporterów niż ich obecny poziom cen sprzedaży na rynki krajów trzecich. W rezultacie prawdopodobna jest zmiana w obecnych przepływach handlowych.
(163)
Dochodzenie wykazało ponadto, że bieżące koszty produkcji, a w związku z tym bieżąca cena niewyrządzająca szkody, raczej się nie zmniejszą w najbliższym czasie, biorąc pod uwagę tendencję wzrostową kosztów produkcji w okresie badanym (zob. tabela 7). Rzeczywiście dochodzenie nie ujawniło żadnych oznak, że ten trend mógłby się zmienić.
(164)
Po ujawnieniu ustaleń RFPA podkreśliła, że dzień przed ujawnieniem przedstawiła informacje o malejących kosztach gazu w Unii. RFPA odniosła się w szczególności do danych zawartych w czołowej publikacji o rynku nawozów, która podała ceny unijne obowiązujące w duńskim centrum handlu gazem „Title Transfer Facility” (TTF), a nie niereprezentatywne ceny z Waidhaus. RFPA powołała się także na ceny gazu w USA oraz raport Yara International za pierwszy kwartał 2014 r. dla inwestorów, gdzie wspomniano, że przedsiębiorstwo ponosi znacznie mniejsze koszty gazu.
(165)
Komisja zauważa, że w analizie ekonomicznej przedstawionej przez niektóre stowarzyszenia rolników (zob. poniżej część 7 dotycząca interesu Unii) znajduje się następujące stwierdzenie: „[n]aturalne ceny gazu w Unii są wyższe niż w większości innych regionów i oczekuje się, że w najbliższej przyszłości wzrosną”. W odniesieniu do obniżenia kosztów gazu ogłoszonego przez Yara International jest to zupełnie inny przypadek, ponieważ grupa Yara jest grupą wielonarodową i ma dostęp do kilku innych źródeł taniego gazu poza Unią. Inni producenci produktu objętego postępowaniem, a zwłaszcza ci ze wschodnich regionów Unii, są zależni od rosyjskiego gazu. Komisja nadal uważa zatem, że nie ma przekonujących dowodów, że w bliskiej przyszłości ceny gazu dla unijnych producentów znacznie się zmniejszą.
6.3. Wpływ przewidywanych wielkości przywozu i efekty cenowe w przypadku uchylenia środków
(166)
Jako że rosyjski AA byłby eksportowany na rynek unijny w znacznych ilościach i po cenach wyrządzających szkodę, producenci unijni byliby zmuszeni do obniżenia swoich cen, aby móc utrzymać wielkość sprzedaży i udział w rynku. AA jest faktycznie tym rodzajem produktu, gdzie konkurencja między różnymi producentami opiera się w głównej mierze na cenie.
(167)
Po ujawnieniu ustaleń RFPA twierdziła, że powinno się uwzględnić domniemane bariery techniczne dla wejścia rosyjskiego AA na rynek Unii, a mianowicie zakaz sprzedaży (w Niemczech) czy też surowe przepisy dotyczące przechowywania AA w niektórych państwach członkowskich. Z uwagi na to, że te ograniczenia mają zastosowanie zarówno do eksporterów z krajów trzecich, jak i producentów unijnych w sposób niedyskryminujący, Komisja uznaje, że ten argument powinien być odrzucony.
6.4. Wnioski
(168)
W świetle ustaleń dochodzenia, wolnych mocy produkcyjnych przy umiarkowanym wzroście konsumpcji w Rosji, ograniczonych możliwościach zwiększenia wywozu do krajów trzecich oraz atrakcyjności rynku Unii, uznaje się, że uchylenie środków prawdopodobnie będzie skutkowało ponownym wystąpieniem przywozu z Rosji po cenach dumpingowych.
(169)
Dochodzenie wykazało także, że obecnie przemysł unijny nie znajduje się w sytuacji zagrożenia szkodą. Nie ma jednak oznak, że ta korzystna sytuacja utrzyma się w przypadku wygaśnięcia obowiązujących środków antydumpingowych. Wprost przeciwnie, według analizy rynku przedstawionej przez wnioskodawcę ceny rynkowe AA właśnie osiągnęły najwyższy poziom w cyklu koniunkturalnym. Przewiduje się, że teraz cykl koniunkturalny oraz ceny odnotują tendencję spadkową. Uściślając, po okresie stałego corocznego wzrostu od 2009 r., teraz ceny wydają się spadać. Z tego powodu poziom cen i zysk osiągnięty przez przemysł unijny podczas okresu badanego będą nie do osiągnięcia w najbliższej przyszłości. Jednocześnie koszty produkcji pozostaną na podobnym poziomie lub dalej się zwiększą, tym samym obniżając marżę zysku przemysłu unijnego. W tym scenariuszu, uwzględniając także malejącą konsumpcję w Unii, nagły wzrost przywozu w znacznych ilościach przy podcięciu cenowym będzie wywierał bardzo silną presję na ceny sprzedaży w tym przemyśle i doprowadzi do utraty znacznej części udziału w rynku. Według wszelkiego prawdopodobieństwa doprowadzi to do ponownego wystąpienia znacznej szkody.
(170)
Po ujawnieniu ustaleń RFPA skrytykowała to, że Komisja opierała się na analizie rynku przedstawionej przez wnioskodawcę, oraz zauważyła, że przewidywany poziom cen w latach 2017-2018 będzie podobny do cen z 2010 r. i wyższy niż ceny w latach poprzedzających. RFPA także zauważyła, że w 2010 r. średnia rentowność przemysłu unijnego była wyższa niż docelowy zysk (na poziomie 12,8 %), a kwartalny raport Yara International za 2014 r. zawiera obiecujące prognozy.
(171)
Przegląd wygaśnięcia z natury jest perspektywiczny, co utrudnia wyciąganie definitywnych wniosków co do prognoz poziomu cen w roku 2017 i później. Niezależne analizy rynku wskazują jednak, że poziom cen produktu objętego postępowaniem ma się obniżać w ciągu najbliższych dwóch lat. Przy spodziewanym wzroście kosztów produkcji najprawdopodobniej obniży to zysk osiągany aktualnie przez przemysł unijny. Ten wniosek dotyczący przyszłości pozostaje uzasadniony pomimo tego, że podczas ODP i okresu badanego poziom zysków osiąganych przez przemysł unijny był wyższy niż docelowy zysk w wysokości 8 % ustalony w poprzednim dochodzeniu. W tym kontekście nie ma znaczenia to, że podczas przeglądu wygaśnięcia, który zlikwidował środki antydumpingowe obejmujące przywóz mocznika z Rosji, nie wykazano prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia szkody, ponieważ każdy przypadek powinien być oceniany w świetle swoich właściwości i indywidualnych okoliczności. Co więcej, prezentacja Yara International dla inwestorów dotycząca pierwszego kwartału 2014 r. nie skupia się konkretnie na produkcie objętym postępowaniem i nie powinna być uznawana za wskaźnik prognoz przemysłu unijnego co do produktu objętego postępowaniem. Argument ten zostaje zatem odrzucony.
(172)
Przedstawiciele władz rosyjskich i RFPA stwierdzili, że Komisja nie przedstawiła przekonujących argumentów na poparcie wniosku, że w przypadku wygaśnięcia obowiązujących środków antydumpingowych ponownie nastąpi przywóz produktu objętego postępowaniem po cenach dumpingowych, który doprowadzi do ponownego wystąpienia szkody dla przemysłu unijnego.
(173)
RFPA także stwierdziła, że Komisja nie ustaliła związku przyczynowego między likwidacją środków a prawdopodobieństwem ponownego wystąpienia szkody. Wprost przeciwnie, to czynniki zewnętrzne wymienione w dokumencie ujawnienia ustaleń (malejąca konsumpcja, spadające ceny, rosnące koszty produkcji, niski stopień wykorzystania mocy produkcyjnych) mogą być przyczyną prawdopodobnego ponownego wystąpienia szkody.
(174)
Komisja nie zgadza się z tą oceną. Prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody w przypadku wygaśnięcia obowiązujących środków antydumpingowych jest uzasadnione prawdopodobnym ponownym wystąpieniem wywozu z Rosji po cenach dumpingowych w dużych ilościach i po cenach niższych niż ceny unijne, ale dla rosyjskich eksporterów wciąż rentownych. Wymieniając pewne czynniki zewnętrzne w swojej ogólnej ocenie, Komisja jedynie zidentyfikowała te czynniki, które mogą mieć wpływ na rynek unijny w nadchodzących latach i przez to także wpływ na sytuację przemysłu unijnego. Niemniej jednak nie sprawia to, że wniosek Komisji dotyczący prawdopodobnego ponownego wystąpienia szkody w przypadku wygaśnięcia obowiązujących środków antydumpingowych jest nieuzasadniony.
7. INTERES UNII
(175)
Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy utrzymanie istniejących środków antydumpingowych wobec Rosji zaszkodzi interesom Unii jako całości. Ustalenie interesu Unii oparto na ocenie wszystkich zaangażowanych interesów, m.in. interesu przemysłu unijnego, interesu importerów oraz interesu użytkowników produktu objętego postępowaniem.
(176)
Zainteresowanym stronom stworzono możliwość przedstawienia swoich uwag zgodnie z art. 21 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
(177)
W pierwotnym dochodzeniu wprowadzenie środków nie zostało uznane za działanie wbrew interesom Unii. Jako że obecne dochodzenie jest przeglądem, a środki antydumpingowe są stosowane od 1995 r., analiza umożliwia ocenę jakiegokolwiek niepożądanego negatywnego oddziaływania aktualnie stosowanych środków antydumpingowych na zainteresowane strony.
(178)
Na tej podstawie zbadano, czy pomimo wniosków dotyczących prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu i prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia szkody istnieją szczególnie ważne wskazania mogące prowadzić do wniosku, że utrzymanie obecnych środków nie leży w interesie Unii.
7.1. Interes przemysłu unijnego
(179)
Obowiązujące środki przyczyniły się do znacznego obniżenia przywozu z Rosji po cenach dumpingowych i poprawiły sytuację przemysłu unijnego. Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego została uznana za korzystną głównie dzięki wykazaniu trwałych zysków. Warto jednak zauważyć, że niektórzy producenci unijni już teraz wykazują zyski zdecydowanie mniejsze niż średni zysk osiągany przez przemysł unijny, a nawet niższe niż docelowy zysk w wysokości 8 %.
(180)
W przypadku wygaśnięcia obowiązujących środków antydumpingowych jest wysoce prawdopodobne, że przemysł unijny będzie musiał zmierzyć się z rosnącą nieuczciwą konkurencją ze strony rosyjskich producentów. Wygaśnięcie środków bez wątpienia doprowadziłoby do szybkiego pogorszenia ich sytuacji gospodarczej. Wygaśnięcie środków nie leży zatem w interesie przemysłu unijnego.
7.2. Interes importerów
(181)
W poprzednim dochodzeniu ustalono, że nałożenie środków raczej nie będzie miało negatywnego wpływu na sytuację importerów oraz użytkowników w Unii. EFIA zgłosiła się jako strona zainteresowana i wnioskowała o wygaśnięcie środków z następujących powodów:
-
środki obowiązują od prawie 20 lat i osiągnięto już pożądany efekt ochrony producentów unijnych,
-
w związku z rosnącą krajową konsumpcją w Rosji nie ma ryzyka, że rosyjskie produkty zostaną przekierowane do Unii,
-
w interesie użytkowników jest posiadanie dostępu do różnych źródeł dostaw w celu zwiększenia możliwości wyboru.
(182)
Twierdzenia te powinny zostać odrzucone. Prawdą jest, że przemysł unijny obecnie nie ponosi żadnej istotnej szkody. Jednak pytanie, na które ma odpowiedzieć obecny przegląd wygaśnięcia, brzmi: co mogłoby się wydarzyć w przyszłości w przypadku wygaśnięcia obowiązujących środków antydumpingowych. W tym kontekście obecne wyniki przemysłu unijnego mogą być wykorzystane jako decydujący wskaźnik tego, co mogłoby się wydarzyć w przyszłości jedynie w takim zakresie, w jakim umożliwiają one oszacowanie poziomu ceny niewyrządzającej szkody.
(183)
Importerzy i przedsiębiorstwa handlowe w Unii mają dostęp do licznych źródeł dostaw w samej Unii i poza nią, w tym w Rosji. Rosja jest jedynym krajem obecnie objętym tymi środkami.
7.3. Interes użytkowników
(184)
Zgłosiło się także kilka stowarzyszeń użytkowników. Niektóre z nich wnioskowały jedynie o bycie uznanymi za strony zainteresowane i nie zajęły konkretnego stanowiska w sprawie interesu Unii. Dwa narodowe stowarzyszenia wyraziły opinię, że po tak długim obowiązywaniu obecnych środków ich dalsze utrzymanie nie leży już w ich interesie.
(185)
Wymieniono następujące powody:
-
duży wpływ ceny nawozów na koszty produkcji u rolników (od 7 % aż do 42 % kosztów zmiennych, w zależności od rodzaju upraw),
-
możliwość nabycia nawozów po cenie o około 15 do 20 EUR niższej niż cena narzucona przez producentów unijnych,
-
możliwość dostępu do trochę innych produktów (pelety rosyjskie są podobno nieco mniejsze niż unijne i z tego powodu odpowiednie do wykorzystania w pewnych rodzajach produkcji), oraz
-
możliwość dostępu do kilku dostawców, a tym samym większa konkurencja i uniknięcie oligopolu i ustalania cen.
(186)
Argumenty te nie mogą zostać zaakceptowane z tych samych powodów, które były wymienione w motywach 182 i 183. Komisji nic nie jest wiadomo o praktykach producentów unijnych szkodzących konkurencji. Producenci unijni konkurują między sobą na rynku unijnym.
(187)
Żaden rolnik nie odpowiedział na kwestionariusz dla użytkownika. Z tego powodu nie można było zweryfikować, jaki dokładnie jest wpływ cen nawozów ogólnie, a azotanu amonu w szczególności, na koszty produkcji u rolników. Dlatego też nie można było potwierdzić ewentualnego pozytywnego wpływu niższych cen AA na koszty produkcji u rolników. Z informacji dostępnych Komisji wynika jednak, że AA stanowi jedynie około 21 % całkowitej unijnej konsumpcji nawozów zawierających azot (azotan amonu, saletra amonowo-wapniowa, mocznik, roztwór mocznika i azotanu amonu, NPK/NP/NK itd.) (25). Biorąc pod uwagę istnienie innych nawozów (zawierających wyższy poziom potasu i fosforanów), udział AA w całości nawozów używanych przez rolników unijnych jest szacowany nawet na mniej niż 21 %. W związku z tym uzasadniony wydaje się wniosek, że wpływ obecnie obowiązujących środków na rolników w Unii ogółem nie jest znaczny.
(188)
Poza tym nawet jeżeli w bardzo krótkiej perspektywie czasowej dostęp do tańszych nawozów mógłby wydawać się w interesie farmerów, to jednak w perspektywie krótko-/średnioterminowej istnieje prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody dla przemysłu unijnego. Wiąże się z tym ryzyko, że niektórzy ze szczególnie narażonych producentów unijnych w pewnych regionach Unii mogą zbankrutować. W rezultacie oznacza to, że w przyszłości użytkownicy/rolnicy będą mieli jeszcze mniejszy wybór dostawców, co może oznaczać zależność od rosyjskiego wywozu, a taki scenariusz oznacza prawdopodobny wzrost cen.
(189)
Jedno stowarzyszenie użytkowników przedstawiło analizę autorstwa niezależnego konsultanta ekonomicznego, według którego skutkiem wygaśnięcia obowiązujących środków byłby spadek cen nawozów w Unii z korzyścią dla użytkowników, a także ograniczony wzrost wielkości przywozu; miałoby to lekko negatywny wpływ na producentów unijnych, co jednak byłoby rekompensowane przez dobrą marżę zysku, z której obecnie korzystają. Należy jednak zauważyć, że niektóre z założeń, na których oparta jest ocena przedstawiona we wspomnianej analizie, nie zgadzają się z ustaleniami dochodzenia. W wyniku dochodzenia ustalono, że cena eksportowa AA z Rosji do krajów trzecich jest niższa niż szacunkowa cena podana w tej analizie. Podobnie jest w przypadku ustalonych wartości dla rosyjskich mocy produkcyjnych oraz potencjalnej krajowej konsumpcji: są one inne niż te wykorzystane do symulacji skutków, jakie może przynieść likwidacja środków. W związku z tym podczas wyciągania definitywnych wniosków nie można w pełni polegać na ocenie przedstawionej w tej analizie.
(190)
Po ujawnieniu ustaleń liczne stowarzyszenia rolników wnioskowały o spotkanie wyjaśniające z Komisją i przedstawiły nieznacznie poprawioną wersję analizy wspomnianej w poprzednim motywie, która uwzględniała dane przedstawione przez Komisję w dokumencie ujawnienia.
(191)
Poprawiona analiza wydaje się potwierdzać założenia Komisji, że rosyjskie ceny eksportowe zbliżyłyby się do poziomu cen podobnych do rosyjskich cen krajowych, czyli 221 EUR za tonę. Zmusi to producentów unijnych do obniżenia cen, aby zapobiec zmniejszeniu ich udziału w rynku.
(192)
Przedstawiciele rolników wyjaśnili, w jak trudnej sytuacji się znajdują: muszą konkurować z producentami produktów rolnych z krajów trzecich, nie będąc chronionymi przez cła antydumpingowe, w przeciwieństwie do producentów unijnych wytwarzających produkt objęty postępowaniem. Oczekują oni, że w przypadku wygaśnięcia obowiązujących środków antydumpingowych cena produktu objętego postępowaniem obniżyłaby się, a negatywne skutki dotykające producentów unijnych byłyby zrównoważone przez korzyści dla rolników, kategorii użytkowników zatrudniających miliony ludzi w całej Unii. Przedstawiciele rolników nadmienili także, że jeśli cena produktu objętego postępowaniem obniżyłaby się, wówczas nabywaliby oni produkt objęty postępowaniem zamiast innych nawozów tańszych, ale bardziej zanieczyszczających środowisko, takich jak mocznik lub roztwory mocznika i azotanu amonu. Byłoby to z korzyścią dla środowiska naturalnego. Przedstawiciele rolników zaproponowali, że jeśli środki zostaną utrzymane, to powinny one zostać zawieszone (podobnie jak miało to miejsce w innym dochodzeniu dotyczącym przywozu krzemomanganu z Chin, Kazachstanu i Ukrainy (26)).
(193)
Komisja uważnie przeanalizowała argumenty przedstawione przez stowarzyszenia rolników. Nie ulega wątpliwości, że rolnicy unijni mają dostęp do produktu objętego postępowaniem wytwarzanego przez producentów unijnych oraz producentów z krajów trzecich innych niż rosyjscy producenci eksportujący. Jednak przede wszystkim, jak zostało to potwierdzone podczas spotkania wyjaśniającego w dniu 19 czerwca 2014 r., a także w przeciwieństwie do założeń przyjętych w analizie ekonomicznej, nie ma żadnej gwarancji, że użytkownicy końcowi skorzystaliby z jakiejkolwiek potencjalnej obniżki cen produktu objętego postępowaniem (w przypadku wygaśnięcia obowiązujących środków antydumpingowych). Bardzo często rolnicy nabywają produkt objęty postępowaniem od dystrybutorów i nie są świadomi pochodzenia produktu, o ile spełnia on ich wymagania (pod względem rozmiaru peletów lub granulek itd.). W przypadku wygaśnięcia obowiązujących środków antydumpingowych istnieje zatem bardzo duże prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody dla producentów unijnych, ale nie ma żadnej gwarancji, że użytkownicy odniosą jakiekolwiek korzyści.
(194)
Środki antydumpingowe na przywóz produktu objętego postępowaniem obowiązują od wielu lat, a rolnicy nie ponoszą z tego tytułu nieproporcjonalnych kosztów, które zagrażałyby ich funkcjonowaniu. Podczas analizy interesu unijnego ocenia się proporcjonalność utrzymania środków, uwzględniając różne, czasem sprzeczne interesy. Utrzymanie środków jest w interesie producentów unijnych, ponieważ uchylenie środków oznaczałoby dla wielu z nich bankructwo. Komisja nie ma dowodów na to, że rolnicy ponoszą nieproporcjonalne koszty ze względu na istnienie tych środków, zatem z perspektywy proporcjonalności w interesie Unii jest ich utrzymanie. W każdym razie rolnicy przyznali, że woleliby mieć wiele źródeł dostawców oraz że wyeliminowanie przemysłu unijnego nie byłoby w ich interesie.
(195)
Wreszcie, jak wspomniano w motywie 193, nie ma dowodów na to, że likwidacja środków doprowadziłaby do obniżki cen AA, z której skorzystaliby też użytkownicy, w rezultacie czego użytkownicy zamieniliby inne, bardziej zanieczyszczające środowisko nawozy na AA. W związku z tym domniemany pozytywny wpływ na środowisko nie jest potwierdzony dowodami. W każdym razie jakikolwiek możliwy pozytywny wpływ na środowisko nie miałby takiej skali, żeby utrzymanie środków okazało się niezgodne z interesem Unii. W odniesieniu do sugestii zawieszenia środków nie jest to możliwe, ponieważ wymogi prawne zawarte w art. 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego w tym przypadku nie są spełnione.
(196)
W świetle powyższego Komisja uznaje, że wygaśnięcie środków nie byłoby w interesie użytkowników, a przynajmniej dodatkowe korzyści dla użytkowników nie przewyższyłyby dodatkowych kosztów, jakie musiałby ponieść przemysł unijny.
7.4. Wniosek dotyczący interesu Unii
(197)
W świetle motywów 179-195 uznaje się, że nie ma żadnych istotnych powodów związanych z interesem Unii przemawiających przeciwko utrzymaniu obecnych środków antydumpingowych.
8. OSTATECZNE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
(198)
Wszystkie strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzano zalecić utrzymanie obowiązujących środków. Wyznaczono również termin, w którym strony miały możliwość przedstawienia uwag dotyczących ujawnionych ustaleń. Oświadczenia i uwagi zostały należycie przeanalizowane, w przypadkach gdy było to uzasadnione.
(199)
Po ujawnieniu ustaleń jeden rosyjski producent, który nie został wybrany do próby, złożył wniosek do Komisji o rozpoczęcie negocjacji dotyczących zobowiązania cenowego oraz zaproponował cenę minimalną i pułap ilościowy. W rozporządzeniu podstawowym brak jest jednak podstawy prawnej do przyjęcia oferty zobowiązania w kontekście przeglądu wygaśnięcia, ponieważ forma środków nie może być zmieniona. Ten rosyjski producent mógłby wnioskować o przegląd okresowy na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, jeśli uzna, że spełnione są wymagania do przeprowadzenia takiego przeglądu.
(200)
Po ujawnieniu ustaleń Grupa Acron złożyła wniosek do Komisji o zakończenie postępowania w odniesieniu do Acronu, ponieważ wtedy Acron byłby w innej sytuacji niż pozostali producenci rosyjscy. Ustalenia przeglądu wskazują jednak, że sytuacja Acronu jest taka sama jak pozostałych producentów rosyjskich. Poza tym w art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego brak jest podstawy prawnej do rozróżnienia między różnymi producentami eksportującymi.
(201)
Z wniosków odnośnie do prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody wynika zatem, że zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego środki antydumpingowe obowiązujące na przywóz azotanu amonu pochodzącego z Rosji, nałożone rozporządzeniem (WE) nr 661/2008, z późniejszymi poprawkami w rozporządzeniu Rady (WE) nr 989/2009, powinny zostać utrzymane na dodatkowy okres pięciu lat.
(202)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz nawozów stałych o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy, obecnie objętych kodami CN 3102 30 90, 3102 40 90, ex 3102 29 00, ex 3102 60 00, ex 3102 90 00, ex 3105 10 00, ex 3105 20 10, ex 3105 51 00, ex 3105 59 00 i ex 3105 90 20 oraz pochodzących z Rosji.
2. Stawka ostatecznego cła antydumpingowego jest wyrażona jako stała kwota określona w lit. a), b) i c):
a)
W odniesieniu do towarów wytwarzanych przez Otwartą Spółkę Akcyjną (OAO) „Azot”, Nowomoskowsk, Rosja, lub przez Otwartą Spółkę Akcyjną (OAO) „Nevinnomyssky Azot”, Niewinnomyssk, Rosja, i albo sprzedawanych bezpośrednio pierwszemu niezależnemu odbiorcy w UE, albo sprzedawanych przez EuroChem Trading GmbH, Zug, Szwajcaria lub za pośrednictwem Otwartej Spółki Akcyjnej (OAO) Mineral and Chemical Company „EuroChem”, Moskwa, Rosja, albo EuroChem Trading GmbH, Zug, Szwajcaria, pierwszemu niezależnemu odbiorcy w UE (dodatkowy kod TARIC A522):
Opis produktu
Kod CN
Kod TARIC
Stała kwota cła (EUR za tonę)
Azotan amonu inny niż w roztworze wodnym
3102 30 90
-
32,82
Mieszaniny azotanu amonu z węglanem wapnia lub innymi nieorganicznymi substancjami niebędącymi nawozami, o zawartości azotu przekraczającej 28 % masy
3102 40 90
-
32,82
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy
3102 29 00
10
32,82
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy
3102 60 00
10
32,82
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy
3102 90 00
10
32,82
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy, niezawierające fosforu ani potasu
3105 10 00
10
32,82
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 i/lub zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O nieprzekraczającej 3 % masy
3105 10 00
20
31,84
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 i/lub zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O równej 3 % masy lub większej, ale nieprzekraczającej 6 % masy
3105 10 00
30
30,85
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 i/lub zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O równej 6 % masy lub większej, ale nieprzekraczającej 9 % masy
3105 10 00
40
29,87
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 i/lub zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O równej 9 % masy lub większej, ale nieprzekraczającej 12 % masy
3105 10 00
50
28,88
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 i zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O nieprzekraczającej 3 % masy
3105 20 10
30
31,84
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 i zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O równej 3 % masy lub większej, ale nieprzekraczającej 6 % masy
3105 20 10
40
30,85
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 i zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O równej 6 % masy lub większej, ale nieprzekraczającej 9 % masy
3105 20 10
50
29,87
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 i zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O równej 9 % masy lub większej, ale nieprzekraczającej 12 % masy
3105 20 10
60
28,88
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 nieprzekraczającej 3 % masy
3105 51 00
10
31,84
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 równej 3 % masy lub większej, ale nieprzekraczającej 6 % masy
3105 51 00
20
30,85
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 równej 6 % masy lub większej, ale nieprzekraczającej 9 % masy
3105 51 00
30
29,87
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 równej 9 % masy lub większej, ale nieprzekraczającej 10,40 % masy
3105 51 00
40
29,41
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 nieprzekraczającej 3 % masy
3105 59 00
10
31,84
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 równej 3 % masy lub większej, ale nieprzekraczającej 6 % masy
3105 59 00
20
30,85
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 równej 6 % masy lub większej, ale nieprzekraczającej 9 % masy
3105 59 00
30
29,87
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 równej 9 % masy lub większej, ale nieprzekraczającej 10,40 % masy
3105 59 00
40
29,41
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O nieprzekraczającej 3 % masy
3105 90 20
30
31,84
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O równej 3 % masy lub większej, ale nieprzekraczającej 6 % masy
3105 90 20
40
30,85
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O równej 6 % masy lub większej, ale nieprzekraczającej 9 % masy
3105 90 20
50
29,87
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O równej 9 % masy lub większej, ale nieprzekraczającej 12 % masy
3105 90 20
60
28,88
b)
Dla towarów produkowanych przez JSC Kirovo-Chepetsky Khimichesky Kombinat (dodatkowy kod TARIC A959):
Opis produktu
Kod CN
Kod TARIC
Stała kwota cła (EUR za tonę)
Azotan amonu inny niż w roztworze wodnym
3102 30 90
-
47,07
Mieszaniny azotanu amonu z węglanem wapnia lub innymi nieorganicznymi substancjami niebędącymi nawozami, o zawartości azotu przekraczającej 28 % masy
3102 40 90
-
47,07
Dla towarów, o których mowa w ust. 1, produkowanych przez JSC Kirovo-Chepetsky Khimichesky Kombinat i niewymienionych w tabeli powyżej, cło antydumpingowe nie ma zastosowania.
c)
Dla wszystkich innych przedsiębiorstw (dodatkowy kod TARIC A999):
Opis produktu
Kod CN
Kod TARIC
Stała kwota cła (EUR za tonę)
Azotan amonu inny niż w roztworze wodnym
3102 30 90
-
47,07
Mieszaniny azotanu amonu z węglanem wapnia lub innymi nieorganicznymi substancjami niebędącymi nawozami, o zawartości azotu przekraczającej 28 % masy
3102 40 90
-
47,07
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy
3102 29 00
10
47,07
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy
3102 60 00
10
47,07
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy
3102 90 00
10
47,07
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy, niezawierające fosforu ani potasu
3105 10 00
10
47,07
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 i/lub zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O nieprzekraczającej 3 % masy
3105 10 00
20
45,66
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 i/lub zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O równej 3 % masy lub większej, ale nieprzekraczającej 6 % masy
3105 10 00
30
44,25
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 i/lub zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O równej 6 % masy lub większej, ale nieprzekraczającej 9 % masy
3105 10 00
40
42,83
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 i/lub zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O równej 9 % masy lub większej, ale nieprzekraczającej 12 % masy
3105 10 00
50
41,42
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 i zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O nieprzekraczającej 3 % masy
3105 20 10
30
45,66
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 i zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O równej 3 % masy lub większej, ale nieprzekraczającej 6 % masy
3105 20 10
40
44,25
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 i zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O równej 6 % masy lub większej, ale nieprzekraczającej 9 % masy
3105 20 10
50
42,83
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 i zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O równej 9 % masy lub większej, ale nieprzekraczającej 12 % masy
3105 20 10
60
41,42
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 nieprzekraczającej 3 % masy
3105 51 00
10
45,66
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 równej 3 % masy lub większej, ale nieprzekraczającej 6 % masy
3105 51 00
20
44,25
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 równej 6 % masy lub większej, ale nieprzekraczającej 9 % masy
3105 51 00
30
42,83
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 równej 9 % masy lub większej, ale nieprzekraczającej 10,40 % masy
3105 51 00
40
42,17
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 nieprzekraczającej 3 % masy
3105 59 00
10
45,66
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 równej 3 % masy lub większej, ale nieprzekraczającej 6 % masy
3105 59 00
20
44,25
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 równej 6 % masy lub większej, ale nieprzekraczającej 9 % masy
3105 59 00
30
42,83
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 równej 9 % masy lub większej, ale nieprzekraczającej 10,40 % masy
3105 59 00
40
42,17
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O nieprzekraczającej 3 % masy
3105 90 20
30
45,66
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O równej 3 % masy lub większej, ale nieprzekraczającej 6 % masy
3105 90 20
40
44,25
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O równej 6 % masy lub większej, ale nieprzekraczającej 9 % masy
3105 90 20
50
42,83
Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O równej 9 % masy lub większej, ale nieprzekraczającej 12 % masy
3105 90 20
60
41,42
3. W przypadkach gdy towary zostały uszkodzone przed wprowadzeniem do swobodnego obrotu i dlatego cena rzeczywiście zapłacona bądź należna jest przeliczana proporcjonalnie w celu określenia wartości celnej na mocy art. 145 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (27), wysokość cła antydumpingowego, o którym mowa w ust. 2, jest pomniejszona o procent, który odpowiada proporcjonalnemu przeliczeniu ceny rzeczywiście zapłaconej lub należnej.
4. Niezależnie od przepisów ust. 1 ostateczne cło antydumpingowe nie ma zastosowania wobec przywożonych towarów dopuszczonych do swobodnego obrotu zgodnie z art. 2.
5. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
1. Przywożone towary zgłoszone do dopuszczenia do swobodnego obrotu, zafakturowane przez przedsiębiorstwa, których zobowiązania zostały przyjęte przez Komisję i których nazwy zostały ujęte w decyzji 2008/577/WE, z uwzględnieniem zmian, są zwolnione z cła antydumpingowego nałożonego zgodnie z art. 1, pod warunkiem że:
-
są one wytworzone, wysłane i zafakturowane bezpośrednio przez wyżej wymienione przedsiębiorstwa pierwszemu niezależnemu klientowi w Unii, oraz
-
takim przywożonym towarom towarzyszy faktura w ramach zobowiązania, która jest fakturą handlową zawierającą co najmniej informacje i oświadczenie przewidziane w załączniku do niniejszego rozporządzenia, oraz
-
towary zgłoszone i przedstawione organom celnym odpowiadają dokładnie opisowi na fakturze w ramach zobowiązania.
2. Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczeniu do swobodnego obrotu:
-
zawsze gdy w odniesieniu do przywożonych towarów określonych w ust. 1 zostanie ustalone, że nie jest spełniony jeden lub więcej warunków wymienionych w tym ustępie, lub
-
gdy Komisja wycofa swoją zgodę dla zobowiązania, zgodnie z art. 8 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, rozporządzeniem lub decyzją, które odnoszą się do konkretnych transakcji, i stwierdzi, że odpowiednie faktury w ramach zobowiązania są nieważne.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.
Sporządzono w Brukseli dnia 23 września 2014 r.