NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 419/2013
ze dne 3. května 2013,
kterým se ukládá prozatímní vyrovnávací clo na dovoz některých drátů z nerezavějící oceli pocházejících z Indie
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 597/2009 ze dne 11. června 2009 o ochraně před dovozem subvencovaných výrobků ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na článek 12 uvedeného nařízení,
po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
1. POSTUP
1.1. Zahájení řízení
(1)
Dne 10. srpna 2012 Evropská komise (dále jen „Komise“) zveřejnila v Úředním věstníku Evropské unie (2) oznámení (dále jen „oznámení o zahájení řízení“), kterým informovala o zahájení antisubvenčního řízení (dále jen „antisubvenční řízení“ nebo „stávající řízení“) týkajícího se dovozu do Unie některých drátů z nerezavějící oceli pocházejících z Indie (dále jen „dotčená země“).
(2)
Týž den Komise zveřejněním oznámení v Úředním věstníku Evropské unie (3) informovala o zahájení antidumpingového řízení týkajícího se dovozu do Unie některých drátů z nerezavějící oceli pocházejících z Indie a zahájila samostatné šetření (dále jen „antidumpingové řízení“).
(3)
Antisubvenční řízení bylo zahájeno na základě podnětu, který podala dne 28. června 2012 Evropská federace průmyslu železa a oceli (Eurofer) (dále jen „žadatel“) jménem výrobců, kteří představují více než 50 % celkové výroby některých drátů z nerezavějící oceli v Unii. Podnět obsahoval důkazy prima facie o subvencování uvedeného výrobku a o podstatné újmě vyplývající z tohoto subvencování, což bylo uznáno za dostatečný důvod pro zahájení šetření.
(4)
Před zahájením řízení a podle čl. 10 odst. 7 základního nařízení Komise uvědomila indickou vládu o tom, že obdržela podnět s náležitými podklady, v němž se tvrdí, že dochází k subvencovanému dovozu některých drátů z nerezavějící oceli pocházejících z Indie, který působí podstatnou újmu výrobnímu odvětví Unie. Indická vláda byla vyzvána ke konzultacím s cílem vyjasnit situaci ohledně obsahu podnětu a dosáhnout řešení na základě dohody. V tomto případě nebylo dosaženo řešení na základě dohody.
1.2. Strany dotčené šetřením
(5)
Komise oficiálně vyrozuměla žadatele, další známé výrobce v Unii, známé vyvážející výrobce, dovozce a uživatele a indické orgány o zahájení šetření.
(6)
Zúčastněné strany dostaly možnost, aby ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení řízení písemně sdělily svá stanoviska a požádaly o slyšení. Všechny zúčastněné strany, které o to požádaly a prokázaly, že mají zvláštní důvody ke slyšení, byly vyslechnuty.
(7)
Vzhledem k velkému počtu vyvážejících výrobců v dotčené zemi, dovozců, kteří nejsou ve spojení, a výrobců v Unii podílejících se na šetření, a dále za účelem dokončení šetření v zákonných lhůtách, oznámila Komise v oznámení o zahájení řízení, že se rozhodla omezit počet vyvážejících výrobců v dotčené zemi, dovozců, kteří nejsou ve spojení, a výrobců v Unii, kterých se bude šetření týkat, a to výběrem vzorku v souladu s článkem 27 základního nařízení (tento proces je rovněž označován jako „výběr vzorku“).
1.2.1. Výběr vzorku vyvážejících výrobců
(8)
Aby Komise mohla rozhodnout o tom, zda bude výběr vzorků nutný, a pokud ano, vzorek vybrat, byli všichni vyvážející výrobci v dotčené zemi požádáni, aby se Komisi přihlásili a poskytli informace stanovené v oznámení o zahájení řízení.
(9)
Celkem osmnáct vyvážejících výrobců, z nichž někteří patřili do stejné skupiny, předložilo ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení řízení požadované informace a souhlasilo se zařazením do vzorku; sedm z nich požádalo o individuální přezkoumání, pokud by nebyli do vzorku zahrnuti. Patnáct z těchto spolupracujících společností vykázalo během období šetření vývoz drátů z nerezavějící oceli do Unie. Vzorek byl tedy vybrán na základě informací od těchto patnácti vyvážejících výrobců.
(10)
V souladu s článkem 27 základního nařízení vybrala Komise vzorek na základě největšího reprezentativního objemu vývozu dotčeného výrobku do Unie, který mohl být ve stanovené lhůtě přiměřeně prošetřen. Vybraný vzorek sestával ze dvou společností a jedné skupiny společností složené ze čtyř společností ve spojení: všechny společnosti ve vzorku dohromady představují více než 63 % celkového objemu vývozu dotčeného výrobku do Unie.
(11)
V souladu s čl. 27 odst. 2 základního nařízení byli ve věci výběru reprezentativního vzorku rovněž konzultováni všichni dotčení známí vyvážející výrobci a příslušné indické orgány. K výběru vzorku nebyly vzneseny žádné připomínky.
(12)
Jak je uvedeno v 10. bodě odůvodnění, byl vzorek omezen na přiměřený počet společností, které by mohly být ve stanovené lhůtě přezkoumány. Společnosti prošetřované za účelem šetření subvencování jsou uvedeny níže v 19. bodě odůvodnění.
(13)
Jak již bylo uvedeno v 9. bodě odůvodnění, obdržela Komise původně 7 žádostí o individuální přezkoumání. Komise došla k závěru, že v této fázi by individuální přezkoumání znamenalo nepřiměřenou zátěž a bránilo by včasnému dokončení šetření. Žádosti vývozců, kteří předložili nezbytné informace ve stanovených lhůtách, však budou přezkoumány v dalším průběhu šetření.
1.2.2. Výběr vzorku výrobců v Unii
(14)
Komise v oznámení o zahájení přezkumu uvedla, že předběžně vybrala vzorek výrobců v Unii. Tento vzorek původně sestával z pěti výrobců, o kterých Komise před zahájením šetření věděla, že vyrábějí dráty z nerezavějící oceli v Unii. Komise vybrala vzorek na základě prodeje, objemu výroby a zeměpisné polohy. Zúčastněné strany byly prostřednictvím oznámení o zahájení řízení rovněž vyzvány, aby se k předběžnému vzorku vyjádřily. Při analýze odpovědí na dotazník bylo zjištěno, že jeden vybraný výrobce v Unii má v Unii společnost ve spojení, která se rovněž zabývá výrobou a prodejem drátů z nerezavějící oceli. Těchto šest výrobců v Unii zařazených do vzorku představovalo 46,5 % odhadované celkové výroby v Unii. Vzorek se považuje za reprezentativní pro výrobní odvětví Unie.
1.2.3. Výběr vzorku dovozců
(15)
Aby Komise mohla rozhodnout o tom, zda bude výběr vzorků nutný, a pokud ano, vzorek vybrat, byli všichni dovozci, kteří nejsou ve spojení, požádáni, aby se Komisi přihlásili a poskytli informace stanovené v oznámení o zahájení řízení.
(16)
Celkem devět dovozců, kteří nejsou ve spojení, poskytlo požadované informace a souhlasilo se zařazením do vzorku. Komise na základě největšího objemu dovozu do Unie vybrala vzorek tří společností, které představují 23,8 % indického dovozu do Unie v průběhu období šetření. Nicméně dva z těchto dovozců zařazených do vzorku nepředložili odpověď na dotazník. Proto nelze v této fázi šetření uskutečnit výběr vzorku; v dalším průběhu šetření bude Komise usilovat o navázání spolupráce s jinými dovozci.
1.2.4. Odpovědi na dotazník a inspekce na místě
(17)
Dotazníky byly zaslány indické vládě, třem vyvážejícím výrobcům (skupinám vyvážejících výrobců) v Indii zařazeným do vzorku, vyvážejícím výrobcům, kteří požádali o individuální přezkoumání, šesti výrobcům v Unii zařazeným do vzorku, třem dovozcům, kteří nejsou ve spojení a byli zařazeni do vzorku, a devíti známým uživatelům.
(18)
Odpovědi na dotazník zaslala indická vláda, tři vyvážející výrobci (skupiny vyvážejících výrobců) v Indii zařazení do vzorku, jeden z vyvážejících výrobců, kteří požádali o individuální přezkoumání, šest výrobců v Unii zařazených do vzorku, jeden dovozce, který není ve spojení, a tři uživatelé.
(19)
Komise si zjistila a ověřila všechny informace, které zúčastněné strany poskytly a které považovala za nezbytné pro předběžné určení míry subvence, výsledné újmy a zájmu Unie. Inspekce na místě se uskutečnily na půdě indické vlády v Dillí a v těchto společnostech:
Výrobci v Unii:
-
Hagener Feinstahl GmbH, Hagen, Německo
-
Inoxfil S.A., Igualada, Španělsko
-
Rodacciai SPA, Milán, Itálie
-
Trafilerie Brambilla SPA, Calolziocorte, Itálie
-
Ugitech Group (skupina Ugitech):
-
Ugitech France S.A., Bourg en Bresse, Francie
-
Sprint Metal Edelstahl, Hemer, Německo
Vyvážející výrobci v Indii:
-
Raajratna Metal Industries, Ahmadábád, Gudžarát
-
Viraj Profiles Vpl. Ltd., Thane, Maháráštra
-
Venus Group (skupina Venus):
-
Venus Wire Industries Pvt. Ltd, Bombaj, Maháráštra
-
Precision Metals, Bombaj, Maháráštra
-
Hindustan Inox Ltd., Bombaj, Maháráštra
-
Sieves Manufacturer India Pvt. Ltd., Bombaj, Maháráštra
1.3. Období šetření a posuzované období
(20)
Šetření subvencování a újmy se týkalo období od 1. dubna 2011 do 31. března 2012 (dále jen „období šetření“). Zkoumání trendů, které jsou významné pro posouzení újmy, se týkalo období od 1. ledna 2009 do konce období šetření (dále jen „posuzované období“).
2. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
2.1. Dotčený výrobek
(21)
Dotčeným výrobkem jsou dráty z nerezavějící oceli:
-
obsahující (v hmotnostních procentech) 2,5 % nebo více niklu, jiné než dráty obsahující 28 % nebo více, avšak nejvýše 31 % niklu a 20 % nebo více, avšak nejvýše 22 % chromu,
-
obsahující (v hmotnostních procentech) méně než 2,5 % niklu, jiné než dráty obsahující 13 % nebo více, avšak nejvýše 25 % chromu a 3,5 % nebo více, avšak nejvýše 6 % hliníku,
-
pocházející z Indie, v současnosti kódů KN 7223 00 19 a 7223 00 99.
(22)
Jedna strana uvedla, že existují tzv. „vysoce technické“ typy výrobku, které se liší od ostatních typů dotčeného výrobku vyráběného v Indii a rovněž v Unii. Tato společnost dále uvedla, že narozdíl od většiny typů výrobku dovážených z Indie do Unie nejsou technické typy komoditou, ale zvláštními typy výrobku vyráběnými pro zvláštní použití v určitých jakostních třídách oceli a o určitých průměrech, a neměly by tedy být předmětem šetření.
(23)
V této fázi se zdá, že technické typy spadají do definice výrobku a že mají podobné základní fyzikální, chemické a technické vlastnosti ve srovnání s ostatními typy dotčeného výrobku. Navíc se ukazuje, že tyto typy vyrábí také výrobní odvětví Unie, a tudíž jsou tyto technické typy zahrnuty do rozsahu šetření.
2.2. Obdobný výrobek
(24)
Šetření ukázalo, že dotčený výrobek a výrobek vyráběný a prodávaný na domácím trhu v Indii, jakož i výrobek, který vyrábí výrobní odvětví Unie a prodává na trhu Unie, mají tytéž základní fyzikální, chemické a technické vlastnosti a použití. Proto se uvedené výrobky prozatímně považují za obdobné ve smyslu čl. 2 písm. c) základního nařízení.
3. SUBVENCOVÁNÍ
3.1. Úvod
(25)
Na základě informací obsažených v podnětu a v odpovědích na dotazník Komise byly prošetřeny následující režimy, v jejichž rámci jsou údajně poskytovány subvence:
a)
režim „Duty Entitlement Passbook“ (dále jen „režim DEPBS“);
b)
režim navracení cla (dále jen „režim DDS“, Duty Drawback Scheme);
c)
režim předběžného povolení (dále jen „režim AAS“, Advance Authorisation Scheme );
d)
režim podpory vývozu kapitálového zboží (dále jen „režim EPCGS“, Export Promotion Capital Goods Scheme);
e)
režim vývozních úvěrů (dále jen „režim ECS“, Export Credit Scheme);
f)
režim „Focus Market Scheme“ (dále jen „režim FMS“);
g)
režim zvláštních hospodářských zón / jednotek orientovaných na vývoz (dále jen „režim SEZ/EOU“, Special Economic Zones / Export Oriented Units).
(26)
Výše uvedené režimy a), c), d), f), g) vycházejí ze zákona o zahraničním obchodu (rozvoj a regulace) z roku 1992 (č. 22 z roku 1992), který vstoupil v platnost dne 7. srpna 1992 (dále jen „zákon o zahraničním obchodu“). Zákon o zahraničním obchodu opravňuje indickou vládu vydávat oznámení týkající se vývozní a dovozní politiky. Tato oznámení jsou shrnuta v dokumentech o politice zahraničního obchodu, které jsou každých pět let vydávány ministerstvem obchodu a pravidelně aktualizovány. Dokumentem o politice zahraničního obchodu, který se týká období šetření, je dokument „Foreign Trade Policy 2009-2014“ (dále jen „FTP 09-14“). Postupy, jimiž se FTP 09-14 řídí, stanovila indická vláda v publikaci „Příručka postupů, svazek I“ (dále jen „HOP I 09-14“). Příručka postupů se pravidelně aktualizuje.
(27)
Režim ECS uvedený výše v písmeni e) vychází z paragrafů 21 a 35A zákona o regulaci bankovnictví z roku 1949, který umožňuje indické národní bance Reserve Bank of India dávat pokyny komerčním bankám v oblasti vývozních úvěrů.
(28)
Režim navracení cla (režim DDS) uvedený výše v písmeni b) vychází z paragrafu 75 celního zákona z roku 1962, z paragrafu 37 zákona o spotřební dani z roku 1944, z paragrafů 93A a 94 finančního zákona z roku 1994 a z Pravidel pro výběr cel, spotřební daně a vracení daní za služby z roku 1995. Míry tohoto vracení jsou pravidelně zveřejňovány. Míry, které se vztahují na období šetření, jsou ve výši všech uplatňovaných sazeb pro vracení cla za období 2011-2012, zveřejněné v oznámení č. 68 / 2011- Cus. (N.T). Režim navracení cla (režim DDS ) se v kapitole 4 dokumentu FTP 09-14 označuje rovněž jako režim promíjení cla.
3.2. Režim „Duty Entitlement Passbook“ (dále jen „režim DEPBS“)
a) Právní základ
(29)
Podrobný popis režimu DEPBS je uveden v kapitole 4.3 dokumentu FTP 09-14 a v kapitole 4 příručky HOP I 09-14.
b) Způsobilost
(30)
Pro tento režim jsou způsobilí všichni vyvážející výrobci a vyvážející obchodníci.
c) Praktické provádění režimu DEPBS
(31)
Vývozce může zažádat o úvěry v rámci režimu DEPBS, které jsou vypočteny jako procento hodnoty výrobků vyvezených v rámci tohoto režimu. Tyto sazby režimu DEPBS byly stanoveny indickými orgány pro většinu výrobků včetně dotčeného výrobku. Jsou stanoveny na základě standardních norem vstupů a výstupů a berou v úvahu předpokládaný dovozní podíl vstupů ve vyváženém výrobku a daňové zatížení předpokládaného dovozu bez ohledu na to, zda dovozní clo bylo či nebylo skutečně zaplaceno. Sazba DEPBS pro dotčený výrobek během období šetření v rámci stávajícího šetření činila 5 % s maximální hodnotou 97 Rs/kg.
(32)
Aby mohla společnost využívat výhod tohoto režimu, musí vyvážet. V době uskutečnění vývozní transakce musí vývozce předložit indickým orgánům prohlášení, v němž uvede, že se vývoz uskutečňuje v rámci režimu DEPBS. K tomu, aby mohlo být zboží vyvezeno, vydají indické celní úřady během postupu odeslání vývozní přepravní doklad. Tento dokument obsahuje mimo jiné výši úvěru v rámci režimu DEPBS, který má být pro tuto vývozní transakci poskytnut. V onom okamžiku vývozce ví, jakou výhodu získá. Jakmile celní úřady vydají vývozní přepravní doklad, je indická vláda povinna poskytnout úvěr v rámci režimu DEPBS.
(33)
Bylo zjištěno, že v souladu s indickými účetními standardy mohou být úvěry v rámci režimu DEPBS při splnění vývozní povinnosti zaúčtovány do komerčních účtů na základě časového rozlišení jako příjem. Tyto úvěry mohou být použity k zaplacení cla z následného dovozu jakéhokoliv zboží s výjimkou kapitálového zboží a zboží, pro nějž existují dovozní omezení. Zboží dovezené na základě takových úvěrů může být prodáno na domácím trhu (přičemž podléhá dani z prodeje), nebo použito jinak. Úvěry v rámci režimu DEPBS jsou volně přenosné a jsou platné po dobu 24 měsíců od data vydání.
(34)
Žádosti o úvěry v rámci režimu DEPBS jsou uchovávány v elektronické podobě a mohou pokrývat neomezený počet vývozních transakcí. Pro podání žádosti o úvěry v rámci režimu DEPBS ve skutečnosti neexistují žádné striktní lhůty. Elektronický systém používaný ke správě režimu DEPBS automaticky nevylučuje vývozní transakce mimo lhůty pro podání uvedené v kapitole 4.47 HOP I 09-14. Navíc, jak jasně stanoví kapitola 9.3 HOP I 09-14, mohou být zváženy i žádosti obdržené po uplynutí lhůt, ačkoliv je jejich nedodržení spojeno s uložením menší pokuty (např. 10 % nároku).
(35)
Bylo zjištěno, že dvě společnosti zařazené do vzorku využívaly tento režim během prvních dvou čtvrtletí období šetření.
d) Závěry týkající se režimu DEPBS
(36)
Režim DEPBS poskytuje subvence ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) a čl. 3 odst. 2 základního nařízení. Úvěry v rámci režimu DEPBS jsou finančním příspěvkem indické vlády, jelikož nakonec budou použity k vyrovnání dovozních cel, čímž se sníží příjem indické vlády z cel, která by byla jinak splatná. Úvěry v rámci režimu DEPBS navíc příjemce zvýhodňují, protože zlepšují jeho likviditu.
(37)
Navíc režim DEPBS právně závisí na vývozní výkonnosti, a je proto považován za specifický a napadnutelný podle čl. 4 odst. 4) prvního pododstavce písm. a) základního nařízení.
(38)
Tento režim nelze považovat za povolený režim navracení cla nebo režim navracení u náhradních vstupů ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení, jelikož nevyhovuje pravidlům uvedeným v příloze I bodě i), příloze II (definice a pravidla navracení) a příloze III (definice a pravidla navracení u náhradních vstupů) základního nařízení. Zejména jde o to, že vývozce nemá žádnou povinnost skutečně spotřebovat bezcelně dovezené zboží ve výrobním procesu a částka úvěru není vypočtena ve vztahu ke skutečně využitému vstupnímu materiálu. Navíc neexistuje systém nebo postup pro potvrzení, jaké vstupní materiály jsou spotřebovány ve výrobním procesu vyváženého výrobku nebo zda došlo k nadměrné platbě dovozního cla ve smyslu přílohy I písm. i) a příloh II a III základního nařízení. V neposlední řadě má vývozce nárok čerpat výhody režimu DEPBS bez ohledu na to, zda vůbec nějaké vstupní materiály doveze. Pro získání výhody stačí, aby vývozce prostě vyvezl zboží, aniž by prokazoval, že byl dovezen nějaký vstupní materiál. Dokonce i vývozci, kteří nakupují veškeré své vstupní materiály na místě a nedovážejí žádné zboží, které lze použít jako vstupní materiál, mají tedy nárok na čerpání výhod v rámci režimu DEPBS.
e) Zrušení režimu DEPBS a přechod k režimu DDS
(39)
Veřejným oznámením č. 54 (RE-2010)/2009-2014 ze dne 17. června 2011 byl režim DEPBS naposledy prodloužen o tři měsíce, čímž se jeho použitelnost prodloužila do 30. září 2011. Vzhledem k tomu, že následně nebylo zveřejněno žádné další jeho prodloužení, byl režim DEPBS počínaje dnem 30. září 2011 ukončen. Proto bylo nutné ověřit, zda by mohla být uložena opatření v souladu s čl. 15 odst. 1 základního nařízení.
(40)
Indická vláda vysvětlila Komisi, že při ukončení režimu DEPBS si mohly společnosti vybrat jiné režimy navrácení/prominutí cla uvedené v kapitole 4 dokumentu FTP 09-14, tj. režim předběžného povolení („režim AAS“, Advance Authorisation Scheme) nebo režim navracení cla („režim DDS“, Duty Drawback Scheme).
(41)
Šetřením bylo zjištěno, že obě společnosti zařazené do vzorku začaly ihned po ukončení režimu DEPBS využívat režim DDS. Je třeba uvést, že režim DDS byl zaveden v roce 1995 a fungoval zároveň s režimem DEPBS během prvních dvou čtvrtletí období šetření a řadu let před obdobím šetření. Režim DDS však nemohl být využit současně s režimem DEPBS pro tentýž vývoz.
(42)
Je třeba poznamenat, že indická vláda podnikla opatření pro zajištění plynulého přechodu z režimu DEPBS na režim DDS, jak je uvedeno v oběžníku č. 42 /2011 - Cla ze dne 22. září 2011. V tomto oběžníku se vysvětluje, že „plán navracení [cla] pro tento rok zahrnuje položky, které dosud patřily do režimu DEPBS“. V tomtéž oběžníku je uvedeno, že odvětvím, která fungují v rámci režimu DEPBS, „bylo rozhodnuto poskytnout hladký přechod pro položky v těchto odvětvích a začlenit je do plánu navracení. Jako přechodné opatření budou u těchto položek mírně sníženy jejich sazby DEPBS, a sice v rozmezí od 1 % do 3 % u většiny položek.“ Jinými slovy tento oběžník uvádí, že míry vracení cla platné od 1. října 2011 byly určeny tak, aby poskytovaly podobnou výhodu jako ukončený režim DEPBS.
(43)
U měr režimu DDS použitelných od 1. října 2011 na dotčený výrobek bylo skutečně zjištěno, že poskytují podobné míry subvencování, jako poskytoval režim DEPBS do 30. září 2011. Šetření potvrdilo také velmi podobné úrovně subvenčních rozpětí v rámci režimů DEPBS a DDS u všech společností zařazených do vzorku; všechny tyto společnosti využívaly režim DEPBS během prvních šesti měsíců období šetření a režim DDS v následujících šesti měsících období šetření.
(44)
Ve 41. až 43. bodě odůvodnění výše se uvádí, že navzdory ukončení režimu DEPBS byly zásadní výhody nadále a bez přerušení poskytovány na téměř totožné úrovni tím, že byl zajištěn hladký přechod k režimu navracení cla. Z tohoto důvodu se dospělo k závěru, že subvence nebyly zrušeny ve smyslu čl. 15 odst. 1 základního nařízení a že režim DEPBS je napadnutelný.
f) Výpočet výše subvence
(45)
Podle čl. 3 odst. 2 a článku 5 základního nařízení se výše napadnutelných subvencí vypočítala na základě výhody, kterou získal příjemce subvence a která byla zjištěna v období šetření. V tomto ohledu se mělo zato, že výhodu příjemce získá v okamžiku, kdy dojde k vývozní transakci uskutečněné v rámci tohoto režimu. V takovém okamžiku se indická vláda musí vzdát cla, což představuje finanční příspěvek ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení. Jakmile celní úřady vydají vývozní přepravní doklad uvádějící mimo jiné výši úvěru v rámci režimu DEPBS, který má být poskytnut pro danou vývozní transakci, nemůže indická vláda rozhodnutí o udělení či neudělení subvence nikterak ovlivnit. Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem se považuje za odpovídající stanovit výši výhody vyplývající z režimu DEPBS jako součet úvěrů získaných za vývozní transakce uskutečněné v rámci tohoto režimu v období šetření.
(46)
V případě, že byla podána oprávněná žádost, byly podle čl. 7 odst. 1 písm. a) základního nařízení poplatky nezbytně vynaložené na získání subvence odečteny z takto zjištěných úvěrů a výsledná částka byla použita jako čitatel pro výpočet výše subvence. V souladu s čl. 7 odst. 2 základního nařízení byla tato výše subvence přepočtena na celkový vývozní obrat dotčeného výrobku během období šetření (jmenovatel), protože subvence závisí na vývozní výkonnosti a nebyla poskytnuta podle množství zhotovených, vyrobených, vyvezených nebo přepravených výrobků.
(47)
Na základě výše uvedeného činily subvenční sazby zjištěné pro tento režim u dotčených společností během období šetření 0,58 % a u společností z Venus Group 0,93 %, 1,04 %, 1,32 %, 2,04 %.
3.3. Režim navracení cla (dále jen „režim DDS“, Duty Drawback Scheme)
a) Právní základ
(48)
Podrobný popis režimu DDS je obsažen v Pravidlech pro výběr cel a spotřební daně a vracení daní z roku 1995 ve znění následných oznámení.
b) Způsobilost
(49)
Pro tento režim jsou způsobilí všichni vyvážející výrobci a vyvážející obchodníci.
c) Praktická realizace
(50)
Způsobilý vývozce může zažádat o navrácení částky, která je vypočtena jako procento hodnoty FOB výrobků vyvezených v rámci tohoto režimu. Tyto sazby navracení byly stanoveny indickou vládou pro řadu výrobků včetně dotčeného výrobku. Určují se na základě průměrného množství nebo průměrné hodnoty vstupních materiálů použitých při výrobě výrobku a na základě průměrné výše cla zaplaceného za vstupy. Jsou použitelné bez ohledu na to, zda dovozní clo bylo či nebylo skutečně zaplaceno. Sazba DDS pro dotčený výrobek činila během období šetření 4 % hodnoty FOB nebo nejvýše 5 Rs/kg podle toho, která z hodnot byla nižší.
(51)
Aby mohla společnost využívat výhod tohoto režimu, musí vyvážet. Jakmile jsou údaje o zásilce zaneseny na celní server (ICEGATE), je zde uvedeno, že vývoz probíhá v rámci režimu DDS a je neodvolatelně stanovena částka DDS. Poté, co přepravní společnost předložila obecné prohlášení o vývozu a celní úřad tento dokument porovnal s údaji na přepravním dokladu a zjistil, že se údaje shodují, jsou splněny všechny podmínky pro to, aby se vrátilo clo, a to buď přímou platbou na bankovní účet vývozce, nebo příkazem k výplatě.
(52)
Vývozce musí rovněž prokázat, že k uskutečnění vývozu dochází prostřednictvím potvrzení banky o uskutečnění vývozu. Tento dokument může být poskytnut poté, co byla vyplacena částka navraceného cla; indická vláda však bude vyplacenou částku vymáhat zpět, pokud vývozce potvrzení banky o uskutečnění vývozu nepředloží ve stanovené lhůtě.
(53)
Částka navraceného cla může být použita pro jakékoli účely.
(54)
Bylo zjištěno, že v souladu s indickými účetními standardy může být částka navraceného cla při splnění vývozní povinnosti zaúčtována do komerčních účtů na základě časového rozlišení jako příjem.
(55)
U dvou společností zařazených do vzorku bylo zjištěno, že využívaly režim DDS v posledních dvou čtvrtletích období šetření.
d) Závěry týkající se režimu DDS
(56)
Režim DDS poskytuje subvence ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) a čl. 3 odst. 2 základního nařízení. Částka navraceného cla je finančním příspěvkem indické vlády, protože je vykonávána ve formě přímého převodu finančních prostředků ze strany indické vlády. Kromě toho částka navraceného cla vývozce zvýhodňuje, protože zlepšuje jeho likviditu.
(57)
Režim DDS je kromě toho právně závislý na vývozní výkonnosti, a proto je považován za specifický a napadnutelný podle čl. 4 odst. 4 prvního pododstavce písm. a) základního nařízení.
(58)
Tento režim nelze považovat za povolený režim navracení cla nebo režim navracení u náhradních vstupů ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení. Režim nevyhovuje přísným pravidlům uvedeným v příloze I písm. i), příloze II (definice a pravidla pro navracení) a příloze III (definice a pravidla pro navracení u náhradních vstupů) základního nařízení.
(59)
Neexistuje režim nebo zavedený postup pro potvrzení, jaké vstupní materiály jsou spotřebovány ve výrobním procesu vyváženého výrobku nebo zda došlo k nadměrné platbě dovozního cla ve smyslu přílohy I písm. i) a příloh II a III základního nařízení. V neposlední řadě má vývozce nárok čerpat výhody režimu DDS bez ohledu na to, zda vůbec nějaké vstupní materiály doveze. Pro získání výhody stačí, aby vývozce prostě vyvezl zboží, aniž by musel prokázat, že byl dovezen nějaký vstupní materiál. Dokonce i vývozci, kteří pořizují veškeré své vstupy v místě a nedovážejí žádné zboží, které lze použít jako vstupní materiály, mají nárok na výhodu z DDS.
(60)
To potvrzuje i oběžník indické vlády č. 24/2001, který jasně uvádí, že „[sazby navraceného cla] nijak nesouvisejí se skutečnou spotřebou vstupních materiálů a se skutečným dopadem na vstupní materiály konkrétního vývozce nebo jednotlivých zásilek […]“ a regionálním orgánům ukládá, aby „se netrvalo na důkazech o skutečných clech u dovezených nebo domácích vstupních materiálů […] kromě [žádosti o navrácení cla] podané vývozci.“
(61)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem se dospělo k závěru, že režim DDS je napadnutelný.
e) Výpočet výše subvence
(62)
Podle čl. 3 odst. 2 a článku 5 základního nařízení se výše napadnutelných subvencí vypočítala na základě výhody, kterou získal příjemce subvence a která byla zjištěna v období šetření. V tomto ohledu se mělo zato, že výhodu příjemce získá v okamžiku, kdy dojde k vývozní transakci uskutečněné v rámci tohoto režimu. V takovém okamžiku musí indická vláda zaplatit částku navraceného cla, která představuje finanční příspěvek ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení. Jakmile celní úřady vydají vývozní přepravní doklad uvádějící mimo jiné částku navraceného cla, která má být poskytnuta pro danou vývozní transakci, nemůže indická vláda rozhodnutí o udělení či neudělení subvence nikterak ovlivnit. Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem se považuje za odpovídající stanovit výši výhody vyplývající z režimu DDS jako součet částek navraceného cla získaných za vývozní transakce uskutečněné v rámci tohoto režimu v období šetření.
(63)
V souladu s čl. 7 odst. 2 základního nařízení byly tyto výše subvence přepočteny na celkový vývozní obrat dotčeného výrobku v průběhu období přezkumného šetření (jmenovatel), protože subvence závisí na vývozní výkonnosti a nebyla poskytnuta podle množství zhotovených, vyrobených, vyvezených nebo přepravených výrobků.
(64)
Na základě výše uvedeného činily subvenční sazby zjištěné pro tento režim u spolupracujících společností 0,61 % a u společností z Venus Group 1,14 %, 1,77 %, 1,68 % a 1,91 %.
3.4. Režim předběžného povolení (dále jen „režim AAS“, Advance Authorisation Scheme)
a) Právní základ
(65)
Tento režim je podrobně popsán v odstavcích 4.1.1 až 4.1.14 dokumentu FTP 09-14 a v kapitolách 4.1 až 4.30 příručky HOP I 09-14.
b) Způsobilost
(66)
Režim AAS má šest podrežimů, které jsou podrobněji popsány v 67. bodě odůvodnění níže. Tyto podrežimy se mimo jiné liší rozsahem způsobilosti. Vyvážející výrobci a vyvážející obchodníci, kteří jsou „vázáni“ na pomocné výrobce, jsou způsobilí pro podrežim AAS pro fyzický vývoz a pro podrežim AAS pro roční potřebu. Vyvážející výrobci poskytující dodávky konečnému vývozci jsou způsobilí pro režim AAS na dodávky meziproduktů. Hlavní dodavatelé dodávající v rámci kategorií „domnělého vývozu“ uvedených v odstavci 8.2 dokumentu FTP 09-14, jako např. dodavatelé subjektu orientovaného na vývoz, jsou způsobilí pro podrežim AAS pro domnělý vývoz. Dodavatelé meziproduktů vyvážejícím výrobcům jsou způsobilí pro výhody „domnělého vývozu“ v rámci podrežimů předběžného příkazu k uvolnění (Advance Release Order, dále jen „ARO“) a tuzemského back-to-back akreditivu.
c) Provádění v praxi
(67)
Režim AAS může být vydán pro:
i) fyzický vývoz: jedná se o hlavní podrežim. Umožňuje bezcelní dovoz vstupních materiálů potřebných k výrobě určitého výsledného výrobku určeného na vývoz. Termín „fyzický“ v tomto kontextu znamená, že výrobek určený na vývoz musí opustit území Indie. Povolený dovoz a vývozní povinnost včetně typu vyváženého výrobku jsou uvedeny v licenci;
ii) roční potřebu: toto povolení není určeno pro konkrétní výrobek na vývoz, nýbrž pro širší skupinu výrobků (např. chemické látky a příbuzné výrobky). Držitel licence může, a to až do určité hodnoty stanovené na základě jeho vývozní výkonnosti v minulosti, dovážet bezcelně veškeré vstupy k použití při výrobě jakékoli z položek spadajících do příslušné skupiny výrobků. Může vyvážet jakýkoli výsledný výrobek spadající do dané skupiny výrobků, který byl vyroben s použitím takového materiálu osvobozeného od cla;
iii) dodávky meziproduktů: tento podrežim se vztahuje na případy, kdy dva výrobci chtějí vyrábět jeden výrobek na vývoz a společně se podílet na výrobním procesu. Vyvážející výrobce, jenž vyrábí meziprodukt, smí bezcelně dovážet vstupní materiál a pro tento účel může získat režim AAS na dodávky meziproduktů. Konečný vývozce dokončuje výrobu a je povinen hotový výrobek vyvézt;
iv) domnělý vývoz: tento podrežim umožňuje hlavnímu dodavateli bezcelně dovážet vstupní materiály potřebné k výrobě zboží, které má být prodáno jako „domnělý vývoz“ kategoriím zákazníků uvedeným v odstavci 8.2 písm. b) až f), g), i) a j) dokumentu FTP 09-14. Podle indické vlády znamená domnělý vývoz ty transakce, při nichž dodané zboží neopouští zemi. Za domnělý vývoz je považována celá řada kategorií dodávek za předpokladu, že je zboží vyrobeno v Indii, jako např. dodávky zboží pro jednotky orientované na vývoz nebo pro společnost, která se nachází ve zvláštní hospodářské zóně;
v) předběžný příkaz k uvolnění („Advance Release Order“, dále jen „ARO“): držitel režimu AAS, který hodlá získávat vstupní materiály z domácích zdrojů místo přímého dovozu, má možnost za tímto účelem využít ARO. V takových případech jsou předběžná povolení validována jako ARO a převedena na domácího dodavatele při dodávce položek, které jsou v nich uvedeny. Domácí dodavatel bude mít nárok na výhody domnělého vývozu, jak je uvedeno v odstavci 8.3 dokumentu FTP 09-14 (tj. program předběžných povolení na dodávky meziproduktů / domnělý vývoz, vrácení cla při domnělém vývozu a náhrady konečné spotřební daně). V rámci mechanismu ARO jsou daně a cla namísto konečnému vývozci vráceny dodavateli, a to ve formě vrácení/náhrady cla. Vrácení daní/cla je možné v případě domácích i dovezených vstupních materiálů;
vi) tuzemský back-to-back akreditiv: tento podrežim se opět vztahuje na domácí dodávky držiteli předběžného povolení. Držitel předběžného povolení může požádat banku o otevření tuzemského akreditivu ve prospěch domácího dodavatele. Banka uzná povolení u přímého dovozu pouze pro hodnotu a množství položek opatřených z domácích zdrojů místo z dovozu. Domácí dodavatel bude mít nárok na výhody domnělého vývozu, jak je uvedeno v odstavci 8.3 dokumentu FTP 09-14 (tj. program předběžných povolení na dodávky meziproduktů / domnělý vývoz, vrácení cla při domnělém vývozu a náhrady konečné spotřební daně).
(68)
V průběhu období šetření získaly úlevu v rámci režimu AAS v souvislosti s dotčeným výrobkem dvě společnosti zařazené do vzorku. Tyto společnosti využívaly jeden z uvedených podrežimů režimu AAS, a sice režim předběžného povolení pro fyzický vývoz. Není tudíž nezbytné zjišťovat napadnutelnost zbývajících nevyužívaných podrežimů.
(69)
Pro účely ověření indickými orgány je držitel předběžného povolení ze zákona povinen vést „pravdivou a řádnou evidenci spotřeby a využití bezcelně dováženého zboží / zboží nakupovaného z domácích zdrojů“ ve stanoveném formátu (kapitoly 4.26 a 4.30 a dodatek 23 HOP I 09-14), tj. registr skutečné spotřeby. Tento registr musí ověřit externí autorizovaný účetní / účetní nákladů a provedené práce, který vydá osvědčení o tom, že stanovené registry a příslušné záznamy byly zkontrolovány a že informace předávané podle dodatku 23 jsou po všech stránkách pravdivé a správné.
(70)
Pokud jde o podrežim využívaný během období šetření dotčenými společnostmi, tj. fyzický vývoz, jsou povolený dovoz a povinný vývoz pevně stanoveny co do množství a hodnoty indickou vládou a jsou zaznamenány v povolení. Kromě toho mají v okamžiku dovozu a vývozu státní úředníci do povolení zaznamenávat příslušné transakce. Objem dovozu povolený v rámci režimu AAS je určen indickou vládou na základě standardních norem vstupů a výstupů, které existují pro většinu výrobků včetně dotčeného výrobku.
(71)
Dovezené vstupní materiály nelze převádět a musí být použity pro výrobu výsledného výrobku na vývoz. Vývozní povinnost musí být splněna v předepsané lhůtě po vydání licence (24 měsíců, lhůtu lze dvakrát prodloužit, pokaždé o šest měsíců).
(72)
Šetřením bylo zjištěno, že požadavky ohledně ověřování stanovené indickými orgány buď nebyly dodrženy, nebo dosud nebyly testovány v praxi.
(73)
Obě ověřované společnosti vedly určité registry týkající se výroby a spotřeby. Registr spotřeby však neumožňoval ověřit, jaké vstupní materiály byly spotřebovány při výrobě vyváženého výrobku a v jakém množství. Pokud jde o požadavky na ověření uvedené v 69. bodě odůvodnění výše, zmiňované společnosti nevedly žádné záznamy, které by prokázaly, že proběhl externí audit registru spotřeby. Celkově se má za to, že vyšetřovaní vývozci nebyli schopni prokázat, že příslušná ustanovení dokumentu FTP byla splněna.
d) Závěry týkající se režimu AAS
(74)
Osvobození od dovozního cla je subvencí ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) a čl. 3 odst. 2 základního nařízení: představuje finanční příspěvek indické vlády, neboť snižuje příjmy indické vlády z cla, které by bylo jinak splatné, a zvýhodňuje vyšetřované vývozce, protože zlepšuje jejich likviditu.
(75)
Kromě toho je fyzický vývoz v rámci režimu předběžného povolení ze zákona jednoznačně podmíněn vývozní výkonností, a proto je považován za specifický a napadnutelný podle čl. 4 odst. 4 prvního pododstavce písm. a) základního nařízení. Bez vývozního závazku nemůže společnost využívat výhod vyplývajících z těchto režimů.
(76)
Podrežim použitý v rámci tohoto případu nemůže být považován za přípustný režim navracení cla či režim navracení u náhradních vstupů ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení. Nevyhovuje pravidlům stanoveným v příloze I písm. i), příloze II (definice a pravidla pro navracení) a příloze III (definice a pravidla pro navracení u náhradních vstupů) základního nařízení. Indická vláda neuplatnila účinným způsobem žádný kontrolní systém ani postup, aby ověřila, zda byly vstupní materiály spotřebovány při výrobě vyváženého výrobku a v jakém objemu (příloha II část II odstavec 4 základního nařízení a v případě režimů navracení u náhradních vstupů příloha III základního nařízení část II odstavec 2). Rovněž se má za to, že standardní normy vstupů a výstupů pro dotčený výrobek nebyly dostatečně přesné a nemohou samy o sobě tvořit systém zjišťování skutečné spotřeby, protože jsou vytvořeny tak, že neumožňují indické vládě ověřovat s dostatečnou přesností, jaká množství vstupů jsou spotřebovávána při výrobě vyváženého výrobku. Indická vláda kromě toho neprovedla další přezkoumání na základě skutečných vstupních materiálů, ačkoli za normálních okolností by takové přezkoumání bylo vzhledem k absenci účinně uplatňovaného ověřovacího systému potřebné (příloha II část II odst. 5 a příloha III část II odst. 3 základního nařízení ).
(77)
Uvedený podrežim je proto napadnutelný.
e) Výpočet výše subvence
(78)
Při neexistenci povoleného režimu navracení cla nebo režimu navracení u náhradních vstupů má napadnutelná výhoda podobu prominutí celkových dovozních cel obvykle splatných při dovozu vstupních materiálů. V tomto ohledu je třeba poznamenat, že základní nařízení nestanoví pouze vyrovnání „nadměrných“ celních úlev. Podle čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) a přílohy I písm. i) základního nařízení lze napadnout nadměrné vrácení cla pouze za předpokladu, že jsou splněny podmínky obsažené v přílohách II a III základního nařízení. Tyto podmínky však v tomto případě splněny nebyly. Proto v případě, že není prokázána existence vhodného monitorovacího procesu, nelze výše uvedenou výjimku pro režimy navracení použít a namísto údajného nadměrného vrácení se použije obvyklé pravidlo napadnutí výše nezaplaceného cla (ušlého příjmu). Jak je uvedeno v příloze II části II a příloze III části II základního nařízení, není výpočet takového nadměrného vrácení povinností vyšetřujícího orgánu. Naopak, podle čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení musí vyšetřující orgán pouze získat dostatečné důkazy k vyvrácení vhodnosti údajného kontrolního systému.
(79)
Výše subvencí pro společnosti, které využívaly režim AAS, byla vypočtena na základě ušlého dovozního cla (základní clo a zvláštní dodatečné clo) z materiálu dovezeného v rámci zmíněného podrežimu během období šetření (čitatel). V souladu s čl. 7 odst. 1 písm. a) základního nařízení byly poplatky nezbytně vynaložené za účelem získání subvence v případě oprávněné žádosti z výše subvencí odečteny. V souladu s čl. 7 odst. 2 základního nařízení byla tato výše subvence přepočtena na vývozní obrat dotčeného výrobku v průběhu období šetření (jmenovatel), protože subvence závisí na vývozní výkonnosti a nebyla poskytnuta podle množství zhotovených, vyrobených, vyvezených nebo přepravených výrobků.
(80)
Subvenční sazby zjištěné pro tento režim v období šetření činí u dotčených společností 2,43 % a u společností z Venus Group 0,15 %, 0 %, 0 % a 0 %.
3.5. Režim podpory vývozu kapitálového zboží (dále jen „režim EPCGS“, Export Promotion Capital Goods Scheme)
a) Právní základ
(81)
Podrobný popis režimu EPCGS je uveden v kapitole 5 dokumentu FTP 09-14 a v kapitole 5 příručky HOP I 09-14.
b) Způsobilost
(82)
Pro tento režim jsou způsobilí vyvážející výrobci a vyvážející obchodníci „vázaní“ na podpůrné výrobce a poskytovatele služeb.
c) Provádění v praxi
(83)
Pod podmínkou vývozní povinnosti je společnosti dovoleno dovážet kapitálové zboží (nový i použitý investiční majetek až 10 let starý) za sníženou celní sazbu. Za tímto účelem indická vláda vydá na požádání a po zaplacení poplatku licenci pro režim EPCGS. Tento režim zajišťuje sníženou sazbu dovozního cla ve výši 3 % použitelnou na veškeré kapitálové zboží dovezené v rámci tohoto režimu. Aby byla splněna vývozní povinnost, musí být dovezené kapitálové zboží během určitého období využito k výrobě určitého množství zboží na vývoz. Podle dokumentu FTP 09-14 může být kapitálové zboží dováženo v rámci režimu EPCGS při sazbě v nulové výši, avšak v takovém případě je lhůta pro splnění vývozní povinnosti kratší.
(84)
Držitel licence pro režim EPCGS může také pořídit kapitálové zboží z domácích zdrojů. V takovém případě může domácí výrobce kapitálového zboží využít výhody bezcelního dovozu dílů nutných pro výrobu tohoto kapitálového zboží. Alternativně může domácí výrobce požadovat výhodu domnělého vývozu pro dodávky kapitálového zboží držiteli licence pro režim EPCGS.
(85)
Bylo zjištěno, že všechny tři společnosti zařazené do vzorku získaly v rámci režimu EPCGS úlevy, které by mohly být v období šetření přiřazeny k dotčenému výrobku.
d) Závěry týkající se režimu EPCGS
(86)
Režim EPCGS poskytuje subvence ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) a čl. 3 odst. 2 základního nařízení. Snížení cla představuje finanční příspěvek indické vlády, neboť tato úleva snižuje příjmy indické vlády z cla, které by bylo jinak splatné. Nadto snížení cla vývozce zvýhodňuje, protože ušetřením cla při dovozu se zlepšuje jeho likvidita.
(87)
Navíc režim EPCGS právně závisí na vývozní výkonnosti, protože takové licence nelze získat bez závazku vyvážet. Je proto považován za specifický a napadnutelný podle čl. 4 odst. 4 prvního pododstavce písm. a) základního nařízení.
(88)
Režim EPCGS nelze považovat za povolený režim navracení cla nebo režim navracení cla u náhradních vstupů ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení. Kapitálové zboží není zahrnuto do působnosti takových povolených režimů, jak je uvedeno v příloze I písm. i) základního nařízení, protože není spotřebováno při výrobě výrobků určených na vývoz.
e) Výpočet výše subvence
(89)
Výše subvence byla vypočtena v souladu s čl. 7 odst. 3 základního nařízení rozložením nezaplaceného cla z dováženého kapitálového zboží na dobu odpovídající běžné době amortizace takového kapitálového zboží v dotčeném výrobním odvětví. Takto vypočtená částka, která připadá na období šetření, byla upravena připočtením úroku v průběhu tohoto období, aby se zohlednila úplná hodnota výhody v čase. Za vhodnou pro tento účel byla považována komerční úroková sazba v Indii v průběhu období šetření. V případě, že byly podány oprávněné žádosti, byly v souladu s čl. 7 odst. 1 písm. a) základního nařízení od této částky odečteny poplatky, které byly nezbytně vynaloženy za účelem získání subvence.
(90)
V souladu s čl. 7 odst. 2 a čl. 7 odst. 3 základního nařízení byla tato výše subvence přepočtena na příslušný vývozní obrat v průběhu období šetření (jmenovatel), protože subvence závisí na vývozní výkonnosti a nebyla poskytnuta podle množství zhotovených, vyrobených, vyvezených nebo přepravených výrobků.
(91)
Subvenční sazby zjištěné pro tento režim v období šetření činily u dotčených společností 0,09 % a 0,6 % a u společností z Venus Group 0,02 %, 0 %, 0 % a 0 %.
3.6. Režim vývozních úvěrů (dále jen „ režim ECS“, Export Credit Scheme)
a) Právní základ
(92)
Podrobnosti o tomto režimu jsou uvedeny v rámcovém oběžníku DBOD č. DIR.(Exp).BC 01/04.02.02/2007-08 (vývozní úvěr v rupiích / cizí měně) a rámcovém oběžníku DBOD č. DIR.(Exp).BC 09/04.02.02/2008-09 (vývozní úvěr v rupiích / cizí měně) Indické centrální banky, který je určen všem komerčním bankám v Indii.
b) Způsobilost
(93)
Pro tento režim jsou způsobilí vyrábějící vývozci a obchodující vývozci.
c) Praktické provádění
(94)
V rámci tohoto režimu stanovuje Indická centrální banka maximální strop úrokových sazeb použitelných pro vývozní úvěry, které jsou závazné, a to jak v indických rupiích, tak i v cizí měně, které mohou komerční banky účtovat vývozci. Režim vývozních úvěrů se skládá ze dvou podrežimů, režimu vývozních úvěrů před odesláním (dále jen „balicí úvěr“), který pokrývá úvěry poskytované vývozci na financování nákupu, zpracování, výroby, balení a/nebo odeslání zboží před vývozem, a režimu vývozních úvěrů po odeslání, který zajišťuje půjčky provozního kapitálu za účelem financování vývozních pohledávek. Indická centrální banka také vydává bankám pokyny, aby poskytly určitou částku svého čistého bankovního úvěru ve prospěch financování vývozu.
(95)
Na základě rámcových oběžníků Indické centrální banky mohou vývozci obdržet vývozní úvěry za preferenční úrokové sazby ve srovnání s úrokovými sazbami běžných komerčních úvěrů (dále jen „hotovostní úvěry“), které jsou stanoveny čistě za tržních podmínek. Rozdíl v sazbách se může snížit pro společnosti s dobrým úvěrovým hodnocením. Společnosti s vysokým hodnocením mohou získat vývozní úvěry a hotovostní úvěry za stejných podmínek.
(96)
Bylo zjištěno, že v období šetření využívaly tento režim dvě ze společností zařazených do vzorku.
d) Závěry týkající se režimu ECS
(97)
Preferenční úrokové sazby v rámci režimu ECS stanovené rámcovými oběžníky Indické centrální banky zmiňované v 95. bodě odůvodnění mohou snížit úrokové náklady vývozce ve srovnání s úrokovými náklady stanovenými čistě tržními podmínkami a poskytují v tomto případě takovému vývozci výhodu ve smyslu čl. 3 odst. 2 základního nařízení. Financování vývozu není samo o sobě bezpečnější než tuzemské financování. Obvykle je vnímáno jako rizikovější a rozsah požadovaných záruk pro určitý úvěr bez ohledu na předmět financování je čistě komerčním rozhodnutím dané komerční banky. Rozdíly v sazbách s ohledem na různé banky jsou výsledkem metodiky Indické centrální banky spočívající ve stanovení maximální úvěrové sazby pro každou komerční banku individuálně.
(98)
Bez ohledu na skutečnost, že jsou preferenční úvěry v rámci režimu ECS poskytovány komerčními bankami, je tato výhoda finančním příspěvkem vlády ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu iv) základního nařízení. V tomto kontextu by mělo být poznamenáno, že ani čl. 3 odst. 1 písm. a) bod iv) základního nařízení ani Dohoda WTO o subvencích a vyrovnávacích opatřeních nevyžadují pro zjištění subvence výdej veřejných finančních prostředků, např. odškodnění komerčních bank ze strany indické vlády, ale pouze pokyn vlády vykonávat funkce uvedené v čl. 3 odst. 1 písm. a) bodech i), ii) nebo iii) základního nařízení. Indická centrální banka je veřejnoprávním subjektem a spadá tedy pod definici „vláda“, jak je uvedeno v čl. 2 písm. b) základního nařízení. Je to subjekt ve 100 % vlastnictví státu, realizuje cíle veřejné politiky, např. měnovou politiku, a její vedení je jmenováno indickou vládou. Indická centrální banka dává pokyny soukromým subjektům ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu iv) druhé odrážky základního nařízení, protože komerční banky jsou vázány podmínkami, které Indická centrální banka stanoví, mimo jiné maximálními stropy úrokových sazeb pro úroky z vývozních úvěrů stanovenými v rámcových oběžnících Indické centrální banky a ustanoveními Indické centrální banky, že komerční banky musí poskytnout určitou částku svých čistých bankovních úvěrů ve prospěch vývozního financování. Tato povinnost zavazuje komerční banky k tomu, aby vykonávaly funkce zmíněné v čl. 3 odst. 1 písm. a) bodě i) základního nařízení, v tomto případě poskytovaly půjčky ve formě preferenčního financování vývozu. Takový přímý převod peněžních prostředků ve formě půjček za určitých podmínek by jinak byl svěřen vládě a výkon této funkce se v žádném smyslu neliší od jednání obvykle prováděného vládou v souladu s čl. 3 odst. 1 písm. a) bodem iv) základního nařízení. Tato subvence je považována za specifickou a napadnutelnou, protože preferenční úrokové sazby jsou k dispozici pouze ve vztahu k financování vývozních transakcí, a proto jsou závislé na vývozní výkonnosti podle čl. 4 odst. 4 prvního pododstavce písm. a) základního nařízení.
e) Výpočet výše subvence
(99)
Výše subvence byla vypočtena na základě rozdílu mezi úrokem placeným za vývozní úvěry využité během období šetření a částkou, která by byla splatná za běžné komerční úvěry využité dotčenou společností. Tato výše subvence (čitatel) byla přepočtena na celkový vývozní obrat v průběhu období šetření nebo celkový vývozní obrat dotčeného výrobku v průběhu období šetření u úvěrů, u nichž bylo možné zjistit spojitost s dotčeným výrobkem, a mohla být v souladu s čl. 7 odst. 2 základního nařízení použita jako vhodný jmenovatel, protože subvence závisí na vývozní výkonnosti a nebyla poskytnuta podle množství zhotovených, vyrobených, vyvezených nebo přepravených výrobků.
(100)
Subvenční sazby zjištěné pro tento režim v období šetření činí u dotčených společností 0,61 % a u společností z Venus Group 0,08 %, 0,28 %, 0,03 % a 0,10 %.
3.7. Režim „Focus Market Scheme“ (dále jen „režim FMS“)
a) Právní základ
(101)
Podrobný popis režimu FMS je uveden v odstavci 3.14 dokumentu FTP 09-14 a v odstavci 3.8 příručky HOP I 09-14.
b) Způsobilost
(102)
Pro tento režim jsou způsobilí všichni vyvážející výrobci a vyvážející obchodníci.
c) Provádění v praxi
(103)
Vývoz všech výrobků v rámci tohoto režimu do zemí uvedených v tabulkách 1 a 2 dodatku 37(C) příručky HOP I 09-14 má nárok na úvěry na clo rovnající se 3 % hodnoty FOB. Od 1. dubna 2011 má vývoz všech výrobků do zemí uvedených v tabulce 3 dodatku 37(C) („Special Focus Markets“) nárok na úvěry na clo rovnající se 4 % hodnoty FOB. Tento režim se nevztahuje na určité typy vývozních činností, např. na vývoz dováženého či překládaného zboží, domnělý vývoz, vývoz služeb a vývozní obrat jednotek působících v rámci zvláštních hospodářských zón / jednotek orientovaných na vývoz. Nevztahuje se ani na určité typy výrobků, např. na diamanty, vzácné kovy, rudy, obilí, cukr a ropné produkty.
(104)
Úvěry na clo v rámci režimu FMS jsou volně přenositelné a platné po dobu 24 měsíců ode dne vydání příslušného osvědčení o nároku na úvěr. Mohou být použity k zaplacení cla u následného dovozu jakéhokoliv vstupního materiálu nebo zboží včetně kapitálového zboží.
(105)
Osvědčení o nároku na úvěr se vydává v přístavu, ze kterého se vývoz realizuje, po uskutečnění vývozu nebo po odeslání zboží. Pokud žadatel předloží orgánům kopie všech příslušných vývozních dokumentů (např. příkazu k vývozu, faktur, přepravních dokladů, potvrzení banky o uskutečnění vývozu), nemůže indická vláda poskytnutí úvěrů na clo nikterak ovlivnit.
(106)
Bylo zjištěno, že během období šetření využívala tento režim jedna ze společností zařazených do vzorku.
d) Závěry týkající se režimu FMS
(107)
Režim FMS poskytuje subvence ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) a čl. 3 odst. 2 základního nařízení. Úvěr na clo v rámci režimu FMS je finančním příspěvkem indické vlády, protože bude nakonec použit ke kompenzaci dovozního cla, a bude tak snižovat výnosy indické vlády ze cla, které by bylo jinak splatné. Nadto úvěr na clo v rámci režimu FMS vývozce zvýhodňuje, protože zlepšuje jeho likviditu.
(108)
Kromě toho režim FMS právně závisí na vývozní výkonnosti, a je proto považován za specifický a napadnutelný podle čl. 4 odst. 4 prvního pododstavce písm. a) základního nařízení.
(109)
Tento režim nelze považovat za povolený režim navracení cla nebo režim navracení u náhradních vstupů ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení. Režim nevyhovuje přísným pravidlům uvedeným v příloze I písm. i), příloze II (definice a pravidla pro navracení) a příloze III (definice a pravidla pro navracení u náhradních vstupů) základního nařízení. Vývozce nemá žádnou povinnost skutečně spotřebovat bezcelně dovezené zboží ve výrobním procesu a částka úvěru není vypočtena ve vztahu ke skutečně využitým vstupům. Neexistuje režim nebo zavedený postup pro potvrzení, jaké vstupní materiály jsou spotřebovány ve výrobním procesu vyváženého výrobku nebo zda došlo k nadměrné platbě dovozního cla ve smyslu přílohy I písm. i) a příloh II a III základního nařízení. Vývozce je způsobilý obdržet výhody režimu FMS bez ohledu na to, zda vůbec nějaké vstupní materiály doveze. Pro získání výhody stačí, aby vývozce prostě vyvezl zboží, aniž by prokazoval, že byl dovezen nějaký vstupní materiál. Dokonce i vývozci, kteří nakupují veškeré své vstupní materiály v místě a nedovážejí žádné zboží, které lze použít jako vstupní materiál, mají tedy přesto nárok na výhodu poskytovanou v rámci režimu FMS. Kromě toho může vývozce využít úvěry na clo v rámci režimu FMS k dovozu kapitálového zboží, ačkoliv kapitálové zboží nespadá do působnosti povolených režimů navracení cla, jak je uvedeno v příloze I písm. i) základního nařízení, protože není spotřebováno při výrobě vyvážených výrobků.
e) Výpočet výše subvence
(110)
Výše napadnutelných subvencí byla vypočtena na základě výhody, kterou získal příjemce a u které bylo zjištěno, že v období šetření byla zaúčtována spolupracujícím vyvážejícím výrobcem na základě časového rozlišení jako příjem ve stadiu vývozní transakce. V souladu s čl. 7 odst. 2 a čl. 7 odst. 3 základního nařízení byla tato výše subvence (čitatel) přepočtena na vývozní obrat v období šetření (jmenovatel), protože subvence závisí na vývozní výkonnosti a nebyla poskytnuta na základě množství zhotovených, vyrobených, vyvezených nebo přepravených výrobků.
(111)
Subvenční sazby zjištěné pro tento režim v období šetření činily u společností z Venus Group 0,13 %, 0,71 %, 0,07 %, 0 %.
3.8. Režim zvláštních hospodářských zón / jednotek orientovaných na vývoz (dále jen „režim SEZ/EOU“, Special Economic Zones / Export Oriented Units)
(112)
Bylo zjištěno, že pouze jedna společnost zařazená do vzorku využila v období šetření režim EOU. V rámci šetření se však zjistilo, že výše napadnutelných subvencí, které byly zjištěny u této společnosti je nižší než de minimis. Režim EOU tedy nebyl dále zkoumán.
3.9. Výše napadnutelných subvencí
(113)
Na základě zjištění, jejichž souhrn je uveden v tabulce níže, bylo zjištěno, že celková výše napadnutelných subvencí vyjádřená ad valorem, dosahuje rozmezí 3,15 % až 4,32 %:
Režim
Společnost
Raajratna
Venus Group
Viraj
DEPBS (4)
0,58 %
0,93 %, 1,04 %, 1,32 %, 2,04 %
-
DDS (4)
0,61 %
1,14 %, 1,77 %, 1,68 %, 1,91 %
-
AAS (4)
2,43 %
0,15 %, 0 %, 0 %, 0 %
-
EPCGS (4)
0,09 %
0,02 %, 0 %, 0 %, 0 %
0,63 %
ECS (4)
0,61 %
0,08 %, 0,28 %, 0,03 %, 0,10 %
-
FMS (4)
-
0,13 %, 0,71 %, 0,07 %, 0 %
-
EOU (4)
-
-
0,95 %
CELKEM
4,32 %
3,15 % (5)
1,57 % (6)
(114)
V souladu s čl. 15 odst. 3 základního nařízení subvenční rozpětí pro spolupracující společnosti nezařazené do vzorku, vypočtené na základě váženého průměru subvenčního rozpětí stanoveného pro spolupracující společnosti zařazené do vzorku, které měly svá individuální subvenční rozpětí nad hodnotami de minimis, činí 3,82 %.
(115)
Pokud jde o všechny ostatní vývozce v Indii, Komise nejprve stanovila úroveň spolupráce. Srovnání údajů Eurostatu o dovozu a údajů o objemu vývozu dotčeného výrobku do Unie, které uvedly spolupracující společnosti nebo skupiny, jež v období šetření vyvážely dotčený výrobek do Unie, naznačuje, že úroveň spolupráce ze strany indických vyvážejících výrobců byla velmi vysoká. Z důvodu takto vysoké úrovně spolupráce je subvenční sazba pro všechny nespolupracující společnosti stanovena na úrovni společnosti s nejvyšší individuální sazbou, tj. na úrovni 4,32 %.
4. VÝROBNÍ ODVĚTVÍ UNIE
4.1. Výrobní odvětví Unie
(116)
Obdobný výrobek vyrábí 27 výrobců v Unii. Má se za to, že tito výrobci tvoří výrobní odvětví Unie ve smyslu čl. 9 odst. 1 a čl. 10 odst. 8 základního nařízení, proto budou dále označováni jako „výrobní odvětví Unie“.
4.2. Výroba v Unii
(117)
Ke zjištění celkové výroby v Unii v období šetření byly použity veškeré dostupné informace týkající se výrobního odvětví Unie, včetně informací uvedených v podnětu, údajů shromážděných od výrobců v Unii před zahájením šetření a posléze a odpovědí na dotazník poskytnutých výrobci v Unii zařazenými do vzorku.
(118)
Je třeba zmínit, že jeden výrobce v Unii, který je ve spojení s indickým vyvážejícím výrobcem a který nesouhlasil se zahájením šetření, je také zahrnut do definice výrobního odvětví Unie. Na tomto základě činila celková odhadovaná výroba Unie v období šetření přibližně 139 141 tun. Tento údaj zahrnuje výrobu všech výrobců v Unii, kteří se přihlásili Komisi, a odhadovaný objem výroby ostatních výrobců v Unii, kteří se v rámci tohoto šetření nepřihlásili.
4.3. Výběr vzorku výrobců v Unii
(119)
Jak je uvedeno ve 14. bodě odůvodnění výše, šest výrobců v Unii, kteří byli zařazeni do vzorku, představuje 46,5 % odhadované celkové výroby obdobného výrobku v Unii.
5. ÚJMA
5.1. Spotřeba v Unii
(120)
Spotřeba v Unii byla stanovena na základě údajů o celkovém objemu prodeje výrobního odvětví Unie na trhu Unie a údajů o celkovém objemu dovozu. Rok 2009 se vyznačoval nebývale vysokými cenami niklu, který je hlavní surovinou při výrobě dotčeného výrobku a obdobného výrobku, a celosvětovými nepříznivými dopady finanční krize. Oba tyto faktory vedly v daném roce k velmi nízké úrovni spotřeby Unie. Situace na trhu se však zlepšila, jak je uvedeno v tabulce níže. Mezi rokem 2009 a obdobím šetření spotřeba Unie vzrostla o 50 %.
2009
2010
2011
Období šetření
Spotřeba (v tunách)
131 436
187 280
196 476
197 327
Index (2009 = 100)
100
142
149
150
Zdroj:
Eurostat, podnět a odpovědi na dotazník
5.2. Dovoz z dotčené země do Unie
(121)
Objem dovozu spolupracujících společností, které byly zařazeny do vzorku a u nichž bylo zjištěno, že v období šetření nevyužily režimů subvencí ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) a čl. 3 odst. 2 základního nařízení, byl vyloučen z celkového objemu dovozu z Indie. Jelikož se údaje o dovozu dotčeného výrobku týkají dvou společností, bylo z důvodu zachování jejich důvěrné povahy považováno za vhodné vykázat je v podobě indexu.
5.2.1. Objem dotčeného dovozu a jeho podíl na trhu
(122)
Bylo zjištěno, že během posuzovaného období se dovoz subvencovaných výrobků do Unie od spolupracujících vyvážejících výrobců, pokud jde o jeho objem a podíl na trhu, vyvíjel takto:
2009
2010
2011
Období šetření
Objem (index)
100
172
218
210
Podíl na trhu (index)
100
121
146
140
Zdroj:
Eurostat, podnět a odpovědi na dotazník
(123)
Objem dovozu subvencovaných výrobků z Indie se během posuzovaného období značně zvýšil, a to o 110 %. Tento vzrůst byl zvláště patrný mezi rokem 2009 a 2010, kdy se dovoz z Indie zvýšil o 72 % a spotřeba v Unii o 42 %. Avšak zatímco spotřeba se mezi rokem 2010 a obdobím šetření zvýšila pouze o 5 %, objem dovozu z Indie v tomtéž období se i nadále významně zvyšoval (o 22 %).
(124)
Podíl na trhu subvencovaných výrobků z Indie se během posuzovaného období značně zvýšil, a to o 40 %.
5.2.2. Ceny dovozu a cenové podbízení
(125)
Jak je vysvětleno v 22. bodě odůvodnění výše, jedna strana vyjádřila obavy týkající se skutečnosti, že antisubvenční dotazník neumožňoval rozlišovat zejména některé určité typy dotčeného výrobku, které jsou podle názoru této strany odlišné.
(126)
Tato záležitost byla v dotazníku řešena tak, že se rozšířila škála tzv. kontrolních čísel výrobku (PCN), aby bylo při šetření možné jasně identifikovat příslušné typy, a to zejména za účelem srovnání cen. V této fázi šetření se odhalilo, že indičtí vyvážející výrobci vyvezli pouze omezené množství těchto vysoce technických typů výrobku. Nicméně je třeba upozornit na to, že díky změnám provedeným v PCN bylo možné přímo porovnávat ceny určitých typů výrobků s cenami podobných typů výrobků.
(127)
Níže uvedená tabulka udává průměrnou cenu dovážených subvencovaných výrobků.
2009
2010
2011
Období šetření
Průměrná cena (index)
100
118
137
135
Zdroj:
Eurostat a odpovědi na dotazník
(128)
Průměrné ceny dovozu z Indie se během posuzovaného období zvýšily o 35 %, ale zůstaly nižší než prodejní ceny výrobního odvětví Unie ve stejném období (viz 145. bod odůvodnění níže). To vysvětluje prudký nárůst objemu dovozu a významné zvýšení (o 40 %) podílu indických vývozců na trhu ve stejném období.
(129)
Za účelem určení cenového podbízení během období šetření byly porovnány vážené průměrné prodejní ceny jednotlivých typů výrobku, upravené na úroveň ceny ze závodu a účtované výrobci v Unii zařazenými do vzorku odběratelům na trhu Unie, kteří nejsou ve spojení, s odpovídajícími váženými průměrnými cenami (stanovenými na úrovni CIF s odpovídající úpravou nákladů vynaložených po dovozu) u jednotlivých typů dovážených subvencovaných výrobků od dvou indických výrobců, kteří byli zařazeni do vzorku a získali napadnutelné subvence nad úroveň de minimis, prvnímu nezávislému odběrateli na trhu Unie.
(130)
Výsledek srovnání vyjádřený jako procentní podíl obratu výrobců v Unii zařazených do vzorku v období šetření poukázal na vážené průměrné rozpětí cenového podbízení ve výši 12,5 % subvencovaného dovozu z dotčené země na trhu Unie. Nižší ceny subvencovaného dovozu v porovnání s cenami výrobního odvětví Unie v posuzovaném období vysvětlují, proč se mezi rokem 2009 a obdobím šetření podstatně zvýšil objem indického dovozu a jeho podíl na trhu Unie.
5.3. Hospodářská situace výrobního odvětví Unie
5.3.1. Předběžné poznámky
(131)
V souladu s čl. 8 odst. 4 základního nařízení zahrnovalo posouzení účinků subvencovaného dovozu z Indie na výrobní odvětví Unie posouzení všech hospodářských ukazatelů, které v posuzovaném období ovlivňovaly stav výrobního odvětví Unie.
(132)
Jak je uvedeno ve 14. bodě odůvodnění výše, za účelem posouzení možné újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie byl proveden výběr vzorku.
(133)
Pro účely analýzy újmy Komise rozlišovala mezi makroekonomickými a mikroekonomickými ukazateli újmy. V tomto ohledu se hospodářská situace výrobního odvětví Unie posuzuje a) na základě makroekonomických ukazatelů, tj. ukazatelů, jako například výroba, výrobní kapacita, využití kapacity, objem prodeje, podíl na trhu a růst, zaměstnanost, produktivita, velikost skutečného subvenčního rozpětí a překonání dřívějšího subvencování (v tomto případě byly údaje shromážděny na úrovni celého výrobního odvětví Unie); b) na základě mikroekonomických ukazatelů, tj. ukazatelů, jako jsou průměrné jednotkové ceny, jednotkové náklady, ziskovost, peněžní tok, investice, návratnost investic a schopnost získávat kapitál, zásoby a náklady práce (v tomto případě byly údaje shromážděny na úrovni výrobců v Unii zařazených do vzorku).
(134)
Je třeba poznamenat, že ke stanovení makroekonomických ukazatelů byly použity všechny dostupné informace týkající se výrobního odvětví Unie, včetně informací uvedených v podnětu, údajů shromážděných od výrobců v Unii před a po zahájení šetření a odpovědí na dotazník od výrobců v Unii zařazených do vzorku, a zejména údaje týkající se výrobců v Unii, kteří nebyli zařazeni do vzorku.
(135)
Mikroekonomické ukazatele byly stanoveny na základě informací, které poskytli výrobci v Unii zařazení do vzorku ve svých odpovědích na dotazník.
5.3.2. Makroekonomické ukazatele
a) Výroba, výrobní kapacita a využití kapacity
(136)
Pokud jde o výrobu v Unii, výrobní kapacitu a její využití, vyvíjela se situace během posuzovaného období takto:
2009
2010
2011
Období šetření
Objem výroby (v tunách)
105 646
140 363
138 795
139 141
Index (2009 = 100)
100
133
131
132
Výrobní kapacita (v tunách)
244 236
246 324
245 922
246 599
Index (2009 = 100)
100
101
101
101
Využití kapacity
43 %
57 %
56 %
56 %
Index (2009 = 100)
100
132
130
130
Zdroj:
podnět, odpovědi na dotazník
(137)
Výroba v Unii vzrostla během posuzovaného období o 32 %, což do jisté míry odráželo pozitivní vývoj v oblasti spotřeby. Mezi rokem 2010 a obdobím šetření však objem výroby stagnoval.
(138)
Zatímco využití kapacity se v průběhu posuzovaného období zlepšilo a zvýšilo o 13 procentních bodů, výrobní kapacita zůstala během posuzovaného období v zásadě stabilní.
b) Objem prodeje, podíl na trhu a růst
(139)
Pokud jde o trendy v oblasti objemu prodeje, podílu na trhu a růstu, vyvíjela se situace během posuzovaného období takto:
2009
2010
2011
Období šetření
Objem prodeje (v tunách)
88 796
124 641
124 007
124 217
Index (2009 = 100)
100
140
140
140
Podíl na trhu
67,6 %
66,6 %
63,1 %
62,9 %
Index (2009 = 100)
100
98
93
93
Zdroj:
podnět, odpovědi na dotazník
(140)
Po podstatném nárůstu - v kontextu rostoucí spotřeby - mezi roky 2009 a 2010 se objem prodeje odběratelům, kteří nejsou ve spojení, zpomalil a netěžil z pokračujícího růstu poptávky (4,9 % mezi rokem 2010 a 2011). To se projevilo také tak, že stavy zásob na konci roku měly vzrůstající tendenci: během posuzovaného období vzrostly o 41 %, jak je popsáno ve 153. bodě odůvodnění níže. Kromě toho se podíl výrobního odvětví Unie na trhu během posuzovaného období snížil o 4,7 procentního bodu, a to navzdory konzistentnímu 50 % zvýšení spotřeby.
(141)
Jak je uvedeno ve 120. bodě odůvodnění výše, mezi rokem 2009 a obdobím šetření vzrostla spotřeba v Unii o 50 % a v témže období významně vzrostl také objem subvencovaného dovozu, a to o 110 %, jak je uvedeno ve 122. a 123. bodě odůvodnění výše. Růst trhu Unie mezi rokem 2009 a obdobím šetření byl tudíž částečně absorbován subvencovaným dovozem, zatímco prodej výrobního odvětví Unie v Unii vzrostl v témže období o 40 %. To ukazuje, že výrobní odvětví Unie nemohlo mít plný prospěch z růstu spotřeby v Unii v důsledku narůstajícího tržního podílu dovážených subvencovaných výrobků.
c) Zaměstnanost a produktivita
2009
2010
2011
Období šetření
Počet zaměstnanců
1 726
1 687
1 729
1 747
Index (2009 = 100)
100
98
100
101
Produktivita (v jednotkách/zaměstnanec)
61
83
80
80
Index (2009 = 100)
100
136
131
130
Zdroj:
podnět, odpovědi na dotazník
(142)
Navzdory složité finanční situaci popsané ve 147. až 152. bodě odůvodnění níže, byla zaměstnanost ve výrobním odvětví Unie během posuzovaného období relativně stálá. Vzhledem k rostoucímu objemu výroby (viz 136. bod odůvodnění výše) se produktivita (měřená jako výkon v tunách na zaměstnance za rok) ve stejném období zvýšila o 30 %, což naznačuje, že se výrobní odvětví Unie významně zvýšilo svoji účinnost.
d) Rozsah současného subvenčního rozpětí a překonání účinků dřívějšího subvencování
(143)
Subvenční rozpětí dvou indických vyvážejících výrobců zařazených do vzorku převyšuje úroveň de minimis (viz 113. bod odůvodnění výše). Vzhledem k odvětví dotčeného výrobku, objemu, podílu na trhu a cenám dovážených subvencovaných výrobků z Indie, které byly zmíněny výše, nelze dopad skutečného subvenčního rozpětí na výrobní odvětví Unie považovat za zanedbatelný.
(144)
V této souvislosti je vhodné připomenout, že v roce 1999 byla na dotčený výrobek uložena antidumpingová a antisubvenční vyrovnávací opatření. Avšak vzhledem k době, která uplynula mezi pozbytím platnosti opatření zavedených v roce 1999 a současným šetřením, nejsou k dispozici žádné údaje pro posouzení účinků dřívějšího subvencování (7). V rámci tohoto šetření nebyly každopádně předloženy žádné důkazy, že by se výrobní odvětví stále zotavovalo z účinků dřívějšího subvencování.
5.3.3. Mikroekonomické ukazatele
e) Průměrné jednotkové prodejní ceny na trhu Unie a jednotkové výrobní náklady
(145)
Během posuzovaného období se průměrná jednotková prodejní cena a výrobní náklady výrobců v Unii vyvíjely takto:
2009
2010
2011
Období šetření
Průměrná jednotková prodejní cena v Unii pro odběratele, kteří nejsou ve spojení
2 988
3 833
4 185
4 018
Index (2009 = 100)
100
128
140
134
Jednotkové výrobní náklady (EUR/t)
3 542
3 931
4 127
4 011
Index (2009 = 100)
100
111
117
113
Zdroj:
odpovědi na dotazník
(146)
Průměrné prodejní ceny výrobců v Unii zařazených do vzorku odběratelům v Unii, kteří nejsou ve spojení, vzrostly během posuzovaného období o 34 %. Nárůst odráží obecný nárůst cen surovin, k němuž došlo v tomto odvětví během stejného období. V roce 2011 a během období šetření mohli výrobci v Unii zvýšit ceny pouze mírně, aby pokryli rostoucí výrobní náklady, což postačovalo k udržení ziskovosti mírně nad 1 % v roce 2011 a na samé hranici rentability v období šetření. Z tohoto důvodu, jak ukazuje tabulka výše, ani výrazný nárůst prodejní ceny neumožnil výrobnímu odvětví Unie dosáhnout přiměřené ziskovosti.
f) Ziskovost, peněžní tok, investice, návratnost investic a schopnost získávat kapitál
(147)
V průběhu posuzovaného období se situace, pokud jde o ziskovost, peněžní tok, návratnost investic a schopnost výrobců v Unii získávat kapitál, vyvíjela takto:
2009
2010
2011
Období šetření
Ziskovost prodeje v Unii odběratelům, kteří nejsou ve spojení (v % obratu z prodeje)
-18,5 %
-2,6 %
1,4 %
0,2 %
Peněžní tok (v EUR)
-19 790 367
- 226 207
7 778 576
5 096 869
Investice (v EUR)
4 653 604
8 436 096
4 552 443
4 156 522
Index (2009 = 100)
100
181
98
89
Návratnost investic
-68,8 %
-11,2 %
6,7 %
0,8 %
Zdroj:
odpovědi na dotazník
(148)
Ziskovost výrobců v Unii zařazených do vzorku byla stanovena tak, že se čistý zisk před zdaněním z prodeje obdobného výrobku odběratelům, kteří nejsou ve spojení, vyjádřil jako procento příslušného obratu. V roce 2009 vykazovaly zisky výrobců v Unii zařazených do vzorku ztrátu, ale v roce 2010 se jejich situace paralelně s nárůstem spotřeby o 50 % začala zlepšovat, jak je uvedeno ve 120. bodě odůvodnění výše. I když se však ziskovost mírně zvýšila, 0,2 % úroveň zisku byla stále výrazně nižší, než je přiměřená úroveň ziskovosti v odvětví oceli. Cílové ziskové rozpětí bylo předběžně stanoveno na 5 %, protože se má za to, že odpovídá rozpětí, kterého by výrobní odvětví tohoto typu v odvětví výrobku, který je předmětem šetření, mohlo dosáhnout u prodeje obdobného výrobku v Unii za běžných podmínek hospodářské soutěže, tj. při neexistenci dovozu subvencovaných výrobků, jak uvedlo výrobní odvětví Unie. Kromě toho se jedná o 5 % rozpětí zisku před zdaněním, což bylo považováno za přiměřené minimum v jiném šetření týkajícím se podobných výrobků ve stejném odvětví.
(149)
Během období šetření se výrobcům v Unii zařazeným do vzorku podařilo dosáhnout prahu rentability; cenový tlak vyvíjený dovozem subvencovaných výrobků jim však bránil v tom, aby přizpůsobili ceny nákladům, a nemohli tedy dosáhnout uspokojivých výsledků. Tuto situaci lze rovněž vysvětlit skutečností, že výrobek, který je předmětem šetření, se považuje za komoditu, a proto jsou ceny hlavním faktorem, který určuje, který výrobek si zákazník vybere.
(150)
Peněžní tok, což je schopnost výrobního odvětví samofinancovat své činnosti, který byl vypočítán na základě operací, byl do roku 2010 záporný. Ačkoli se v roce 2011 zlepšil, mezi rokem 2011 a obdobím šetření se snížil o 34 %.
(151)
Vývoj v oblasti ziskovosti a peněžního toku v posuzovaném období snížil schopnost výrobců v Unii zařazených do vzorku investovat do vlastních činností a ohrozil jejich rozvoj. V důsledku toho se možnosti výrobců v Unii získávat kapitál a financovat náklady zkomplikovaly. Ačkoli se v roce 2010 výrobcům v Unii zařazeným do vzorku podařilo uskutečnit určité investice, později, a to zejména během období šetření, se investice ve srovnání s rokem 2010 snížily o 51 %. Kromě toho, i kdyby byla v roce 2011 návratnost investic týkajících se obdobného výrobku, vyjádřená jako zisk v procentech z čisté účetní hodnoty investic, pozitivní, během období šetření se značně snížila (o 5,9 procentního bodu) a dosáhla nízké úrovně ve výši 0,8 %.
(152)
S ohledem na výše uvedené lze dospět k závěru, že finanční situace výrobců v Unii zařazených do vzorku byla v průběhu období šetření do jisté míry nestabilní.
g) Zásoby
(153)
Úroveň zásob výrobců v Unii zařazených do vzorku vzrostla v posuzovaném období o 41 %; nárůst zásob se časově shodoval se ztrátami podílu na trhu, zejména během období šetření.
2009
2010
2011
Období šetření
Stav zásob na konci roku (v tunách)
4 395
5 289
5 469
6 214
Index (2009 = 100)
100
120
124
141
Zdroj:
odpovědi na dotazník
h) Mzdové náklady
(154)
Průměrné mzdové náklady výrobců v Unii zařazených do vzorku během posuzovaného období vzrostly mírně, a proto nejsou určujícím faktorem nárůstu výrobních nákladů.
2009
2010
2011
Období šetření
Průměrné mzdové náklady na zaměstnance (v EUR)
52 356
57 182
55 907
54 509
Index (2009 = 100)
100
109
107
104
Zdroj:
odpovědi na dotazník
5.4. Závěry týkající se újmy
(155)
Šetření ukázalo, že výrobní odvětví Unie nemělo možnost plně využít zvýšení spotřeby během posuzovaného období, a zejména během období šetření. Nejprve se mezi lety 2009 a 2010 většina ukazatelů újmy týkajících se výrobního odvětví Unie značně zlepšila, ale následně jeho hospodářská situace stagnovala nebo se dokonce zhoršila.
(156)
Mezi rokem 2009 a 2010 se v souvislosti s prudce rostoucím trhem některé ukazatele, jako například výroba a objem prodeje výrobního odvětví Unie, značně zvýšily, ale od roku 2010 začalo docházet ke zpomalování. K této situaci došlo navzdory pokračujícímu nárůstu spotřeby.
(157)
Dále byly cenovým tlakem na trhu Unie, zvláště během období šetření, významně dotčeny ukazatele újmy týkající se finanční situace výrobního odvětví Unie, jako je peněžní tok, investice a ziskovost. Mezi lety 2009 a 2010 nebylo výrobní odvětví Unie schopné zvýšit své ceny tak, aby to stačilo na pokrytí jeho výrobních nákladů. Ziskovost mezi roky 2009 až 2011 vzrostla a v roce 2011 bylo dosaženo mírného zisku ve výši 1,4 %; tato situace se však opět začala zhoršovat v období šetření, kdy se výrobní odvětví Unie ocitlo na hranici rentability. To znamená, že byla rovněž oslabena schopnost výrobního odvětví Unie získávat kapitál a schopnost obnovy.
(158)
S ohledem na výše uvedené se dospělo k prozatímnímu závěru, že výrobní odvětví Unie utrpělo podstatnou újmu ve smyslu čl. 8 odst. 5 základního nařízení.
6. PŘÍČINNÉ SOUVISLOSTI
6.1. Úvod
(159)
V souladu s čl. 8 odst. 5 a 6 základního nařízení Komise zkoumala, zda subvencovaný dovoz z Indie způsobil újmu výrobnímu odvětví Unie do té míry, že ji lze označit za závažnou. Zkoumány byly rovněž jiné známé činitele než dovoz subvencovaných výrobků, které mohly ve stejnou dobu působit újmu výrobnímu odvětví Unie, aby bylo zajištěno, že možná újma způsobená těmito jinými činiteli není přičítána dovozu subvencovaných výrobků.
6.2. Účinek subvencovaného dovozu
(160)
Šetření prokázalo, že během posuzovaného období se spotřeba v Unii zvýšila o 50 % a zároveň se objem dovozu pocházejícího z Indie více než zdvojnásobil. Na druhé straně se zvýšení subvencovaného dovozu časově shodovalo s poklesem objemu prodeje výrobního odvětví Unie stranám, které nejsou ve spojení, ke kterému došlo mezi rokem 2010 a obdobím šetření.
(161)
S ohledem cenový tlak na trhu Unie v posuzovaném období bylo zjištěno, že průměrné dovozní ceny z Indie byly trvale nižší než průměrné prodejní ceny výrobního odvětví Unie. V důsledku cenového podbízení vůči cenám výrobního odvětví Unie (v průměrné výši 12,5 % během období šetření) zvýšil indický dovoz subvencovaných výrobků svůj podíl na trhu od roku 2009 do období šetření o 40 %, zatímco podíl výrobního odvětví Unie na trhu se snížil o 4,7 procentního bodu (z 67,6 % v roce 2009 na 62,9 % v období šetření). Ztráta podílu na trhu ukazuje, že výrobní odvětví Unie dokázalo využít zvýšené spotřeby pouze v omezené míře.
(162)
Vzhledem k růstu výrobních nákladů se výrobní odvětví Unie pokusilo zvýšit jednotkové ceny odběratelům, kteří nejsou ve spojení, jak je uvedeno v bodě 145 odůvodnění výše. Z důvodu cenového tlaku vyvíjeného rostoucím objemem subvencovaného indického dovozu, jak je uvedeno výše, nebyl nárůst cen dostatečný k tomu, aby vyrovnal rostoucí náklady, a proto odvětví Unie nemohlo dosáhnout uspokojivé úrovně zisku, která by mohla být považována za nezbytnou pro toto konkrétní výrobní odvětví.
(163)
Z výše uvedeného vyplývá, že prudký nárůst subvencovaného dovozu z Indie za ceny, které byly trvale nižší než ceny výrobního odvětví Unie, byl pro podstatnou újmu způsobenou výrobnímu odvětví Unie určující.
6.3. Účinky jiných činitelů
6.3.1. Nesubvencovaný dovoz
(164)
Níže uvedená tabulka ukazuje vývoj v případě nesubvencovaného objemu vývozu a cen během posuzovaného období. Objem nesubvencovaného vývozu představoval méně než jednu třetinu indického vývozu během období šetření a sledoval stejný trend jako dovoz subvencovaných výrobků.
2009
2010
2011
Období šetření
Objem (index)
100
172
218
210
Průměrná cena (index)
100
118
137
135
Zdroj:
odpovědi na dotazník
(165)
Na základě těchto skutečností se má za to, že možný negativní dopad, který mohl mít nesubvencovaný dovoz na trh Unie, nebyl takový, aby narušil příčinnou souvislost mezi subvencovaným dovozem z Indie a újmou, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie v období šetření.
6.3.2. Dovoz ze třetích zemí
Země
2009
2010
2011
Období šetření
ČLR
Objem (v tunách)
8 129
10 853
14 360
16 403
Index (2009 = 100)
100
134
177
202
Podíl na trhu (v %)
6,2 %
5,8 %
7,3 %
8,3 %
Index (2009 = 100)
100
94
118
134
Průměrná cena
1 914
2 607
2 835
2 508
Index (2009 = 100)
100
136
148
131
2009
2010
2011
Období šetření
Švýcarsko
Objem (v tunách)
8 094
10 700
9 187
9 115
Index (2009 = 100)
100
132
113
113
Podíl na trhu (v %)
6,2 %
5,7 %
4,7 %
4,6 %
Index (2009 = 100)
100
93
75
75
Průměrná cena
3 423
4 063
4 475
4 360
Index (2009 = 100)
100
119
131
127
Korejská republika
Objem (v tunách)
4 900
6 775
6 355
6 266
Index (2009 = 100)
100
138
130
128
Podíl na trhu (v %)
3,7 %
3,6 %
3,2 %
3,2 %
Index (2009 = 100)
100
97
87
85
Průměrná cena
3 717
4 165
4 761
4 627
Index (2009 = 100)
100
112
128
124
Celkový dovoz ze všech třetích zemí kromě Indie
Objem (v tunách)
25 793
33 586
35 749
37 712
Index (2009 = 100)
100
130
139
146
Podíl na trhu (v %)
19,6 %
17,9 %
18,2 %
19,1 %
Index (2009 = 100)
100
91
93
97
Průměrná cena
3 609
4 214
4 748
4 483
Index (2009 = 100)
100
117
132
124
(166)
Kromě subvencovaného dovozu z Indie, který představoval 35 % celkového dovozu na trh Unie během období šetření, existovaly další zdroje dovozu, včetně Čínské lidové republiky, Korejské republiky a Švýcarska, které musely být zkoumány v kontextu příčinných souvislostí.
(167)
Šetření ukázalo, že průměrné prodejní ceny korejských a švýcarských vyvážejících výrobců se během posuzovaného období, a zejména během období šetření, pohybovaly nad prodejními cenami indických vyvážejících výrobců a nad cenami výrobního odvětví Unie. Kromě toho se jejich podíl na trhu v období šetření snížil o 0,5 a 1,6 procentních bodů.
(168)
Průměrná cena výrobků z Čínské lidové republiky byla nižší než úroveň cen výrobního odvětví Unie a podíl této země na trhu vykazoval během posuzovaného období rostoucí tendenci. Šetření však ukázalo, že sortiment výrobků z čínského dovozu se liší a že čínské výrobky přímo nekonkurují výrobkům odvětví Unie nebo výrobkům na trhu Unie, které jsou původem z Indie. Proto bylo usouzeno, že čínský vývoz nemohl mít významný dopad na hlavní typy výrobku prodávaného výrobním odvětvím Unie na trhu Unie. Veškeré účinky, které mohl mít dovoz z Číny na újmu utrpěnou výrobním odvětvím Unie, byly proto minimální.
(169)
Nicméně jeden vyvážející výrobce tvrdil, že dovoz drátů z nerezavějící oceli z Čínské lidové republiky, Korejské republiky a Švýcarska měl být zahrnut do oblasti působnosti tohoto šetření.
(170)
Kromě výše uvedených skutečností a úvah je třeba uvést, že v zahajovací fázi řízení neexistoval a ani nyní neexistuje důkaz o subvencování, újmě nebo příčinné souvislosti, který by odůvodňoval zahájení antisubvenčního řízení týkajícího se dovozu z uvedených zemí. Kromě toho, i kdyby existovaly důkazy odůvodňující zahájení vyšetřování ostatního dovozu, rozdíl v zacházení, který spočívá v zahájení antisubvenčního řízení pouze proti dovozu z Indie, by nebyl diskriminační. Tvrzení, že tyto země by měly být zahrnuty do rozsahu šetření, je proto neopodstatněné a mělo by být zamítnuto.
(171)
Na základě výše uvedeného byl učiněn závěr, že vývoz ze třetích zemí nepřispěl významným způsobem k újmě, která byla způsobena výrobnímu odvětví Unie.
6.3.3. Vývozní výkonnost výrobního odvětví Unie
(172)
Celkový vývoz dotčeného výrobku výrobním odvětvím Unie představoval v období šetření 8,5 % celkové výroby. Tento obraz odráží situace ve vývozu odběratelům, kteří nejsou ve spojení, ze strany výrobců v Unii zařazených do vzorku, jejichž vývoz představoval v období šetření 7 % výroby a jejichž ceny byly o 36 % vyšší než ceny na trhu EU ve stejném období. Proto lze dojít k závěru, že vývozní aktivity výrobního odvětví Unie nemohly být možnou příčinou podstatné újmy.
6.3.4. Hospodářská krize a ceny surovin
(173)
Jak bylo uvedeno ve 120. bodě odůvodnění, spotřeba v roce 2009 byla obzvláště nízká v důsledku mimořádně vysoké úrovně cen niklu a dopadů hospodářské krize. Tato situace zcela jistě vysvětluje obzvláště špatnou finanční situaci výrobního odvětví Unie v roce 2009. Je však třeba uvést, že výsledky levného subvencovaného dovozu se liší od výsledků výrobního odvětví Unie také v situaci rostoucí spotřeby od roku 2010.
(174)
Šetření ukázalo, že dokonce ani během všeobecného hospodářského oživení nebylo výrobní odvětví Unie schopno využít rostoucí spotřeby a během posuzovaného období ztrácelo podíl na trhu, zatímco subvencovaný indický dovoz získal další podíl na trhu.
(175)
Přestože tedy není vyloučeno, že hospodářská krize a zvýšení cen surovin mohly přispět ke špatné výkonnosti výrobního odvětví Unie, nelze tento dopad považovat za takový, aby narušil příčinnou souvislost mezi subvencovaným dovozem a podstatnou újmou, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie během období šetření.
6.4. Závěry týkající se příčinné souvislosti
(176)
Bylo prokázáno, že v posuzovaném období se podstatně zvýšil objem a tržní podíl subvencovaného dovozu pocházejícího z Indie (o 110 % a 40 % v uvedeném pořadí). Kromě toho bylo zjištěno, že ceny v rámci tohoto dovozu byly trvale podbízivé ve vztahu k cenám účtovaným výrobním odvětvím Unie na trhu Unie, a to zejména v období šetření (v průměru o 12,5 %).
(177)
Toto zvýšení objemu a tržního podílu subvencovaného dovozu z Indie se časově shodovalo s pomalým vývojem finanční situace výrobního odvětví Unie, a to zejména od roku 2010. Navzdory oživení spotřeby nebylo výrobní odvětví Unie schopno přenést zvýšení výrobních nákladů na své odběratele na uspokojivé úrovni, a tudíž i finanční ukazatele jako ziskovost, peněžní tok a investice zůstaly na nízké úrovni.
(178)
Zkoumání ostatních známých činitelů, které mohly způsobit újmu výrobnímu odvětví Unie, ukázalo, že tyto činitele nebyly takové, aby narušily příčinnou souvislost zjištěnou mezi subvencovaným dovozem z Indie a újmou, kterou výrobní odvětví Unie utrpělo.
(179)
Na základě výše uvedené analýzy, v jejímž rámci byly účinky všech známých činitelů na situaci výrobního odvětví Unie odlišeny a odděleny od účinků subvencovaného vývozu působícího újmu, byl prozatímně učiněn závěr, že subvencovaný dovoz z Indie způsobil výrobnímu odvětví Unie podstatnou újmu ve smyslu čl. 8 odst. 5 základního nařízení.
7. ZÁJEM UNIE
7.1. Obecné informace
(180)
V souladu s článkem 31 základního nařízení se zkoumalo, zda navzdory předběžnému zjištění o škodlivém subvencování neexistují přece jen přesvědčivé důvody pro závěr, že není v zájmu Unie v tomto konkrétním případě přijmout opatření. Analýza zájmu Unie vycházela ze zhodnocení jednotlivých zájmů, jichž se věc týká, včetně zájmů výrobního odvětví Unie, dovozců a uživatelů.
7.2. Zájem výrobního odvětví Unie
(181)
Výrobní odvětví Unie se skládá ze 27 známých výrobců představujících veškerou výrobu Unie obdobného výrobku. Výrobci působí v různých členských státech Unie a v souvislosti s výrobou obdobného výrobku v období šetření přímo zaměstnávali více než 1 747 lidí.
(182)
Jeden výrobce v Unii, který představuje relativně malý podíl výroby v Unii a který má v Indii společnost ve spojení, vyjádřil nesouhlas se zahájením šetření. Jak bylo zmíněno ve 22. bodě odůvodnění, tento výrobce argumentoval tím, že vysoce technické výrobky by neměly být zahrnuty do šetření a že není v zájmu Unie uložit stejná opatření na tento typ výrobku.
(183)
Jak je uvedeno ve 126. bodě odůvodnění, tato záležitost byla v dotazníku řešena tak, že se rozšířila škála PCN, která pro potřeby šetření jasně identifikuje tyto typy. V této fázi se však odhalilo, že šetření se vysoce technických výrobků týká a že indičtí vyvážející výrobci vyvezli pouze omezené množství těchto typů výrobků. Z toho vyplývá, že obavy vyjádřené tímto výrobcem se nepovažovaly za podložené, a jeho tvrzení byl zamítnuto.
(184)
Bylo zjištěno, že výrobní odvětví Unie utrpělo podstatnou újmu způsobenou subvencovaným dovozem z Indie. Je nutno připomenout, že výrobní odvětví Unie nemohlo plně těžit z rostoucí spotřeby a finanční situace výrobního odvětví Unie zůstala nadále nestabilní.
(185)
Předpokládá se, že uložením vyrovnávacích cel se obnoví spravedlivé obchodní podmínky na trhu Unie a výrobní odvětví Unie bude moci přizpůsobit své ceny obdobného výrobku výrobním nákladům.
(186)
Lze rovněž očekávat, že uložení takových opatření umožní výrobnímu odvětví Unie získat zpět alespoň část podílu na trhu, o který přišlo v průběhu posuzovaného období, což bude mít kladný dopad na jeho ziskovost a celkovou finanční situaci. Uložení opatření by výrobnímu odvětví umožnilo udržet a dále rozvíjet své úsilí o efektivní provoz.
(187)
Pokud by opatření uložena nebyla, lze očekávat, že by došlo k další ztrátě podílu na trhu a že by ziskovost výrobního odvětví Unie nadále klesala.
(188)
Proto se došlo k prozatímnímu závěru, že zavedení antisubvenčních opatření na dovoz pocházející z Indie by byl v zájmu výrobního odvětví Unie.
7.3. Zájem uživatelů
(189)
Dotazníky byly zaslány devíti uživatelům v Unii. Odpověděli pouze tři uživatelé, kteří představovali přibližně 6 % celkového dovozu dotčeného výrobku z Indie během období šetření. Tito uživatelé působí v odvětvích týkajících se zpracování potravin, včetně komerčních kuchyní a stravovacích zařízení, domácích přístrojů a automobilového průmyslu.
(190)
Výrobky z Indie představovaly přibližně 67 % jejich veškerých nákupů dotčeného výrobku; Indie byla výhradním zdrojem dodávek pouze pro jednoho uživatele. Během období šetření představoval průměrný procentní podíl obratu, který zahrnoval dotčený výrobek, 54 % jejich celkového obratu.
(191)
Šetření ukázalo, že během období šetření převyšovala průměrná ziskovost všech spolupracujících uživatelů v odvětvích, která používají dotčený výrobek, 9 % obratu.
(192)
Pravděpodobný vliv navrhovaných opatření byl posouzen na základě odpovědí na dotazník, které zaslali uživatelé a celkový trh Unie s dotčeným výrobkem a obdobným výrobkem. Pokud vezmeme v úvahu nejhorší scénář pro trh Unie, tj. že by nárůst cen nemohl být přenesen na distribuční řetězec a že by uživatelé nadále nakupovali výrobky z Indie v předchozích objemech, dopad cla na ziskovost uživatelů by znamenal pokles přibližně o 0,2 procentního bodu.
(193)
Je třeba poznamenat, že jeden uživatel zaujal neutrální stanovisko, pokud jde o šetření, protože se domnívá, že uložení opatření nebude mít významný dopad na tržní ceny, neboť potenciální zvýšení cen by bylo absorbováno distributory.
(194)
Další uživatel vyjádřil obavy, že pokud by byla opatření uložena, měla by dopad rovněž na určité typy výrobků, které se v Unii již nevyrábí. Šetření však prokázalo, že typy výrobků zmíněné tímto uživatelem jsou v Unii dosud vyráběny a že poptávka po těchto typech z jakostních tříd nerezavějící oceli není významná. Kromě toho je třeba poznamenat, že výrobci v Unii v posuzovaném období nevyužívali při výrobě celou kapacitu, a proto by se v případě, že by se zvýšila poptávka, mohla zvýšit i výroba.
(195)
Je třeba zdůraznit, že vzhledem k tomu, že dotyčný výrobek je standardizován, pokud jde o odvětví a jeho používání, uživatelé by mohli snadno změnit své zdroje dodávek, pokud jde o kvalitu výrobků nebo cenu. Uložení opatření by nemělo vylučovat možnost dovozu dotčeného výrobku z jiných zemí, nebo dokonce z Indie, až budou účinky narušující obchod způsobené subvencováním odstraněny.
(196)
S přihlédnutím k výše uvedeným skutečnostem (přestože dopad opatření uložených na dovoz z Indie bude mít pravděpodobně negativnější dopad na některé uživatele než jiné) se celkový dopad na uživatele považuje za omezený.
7.4. Zájem dovozců
(197)
Dovozci, kteří nejsou ve spojení, spolupracovali v omezené míře. Devět dovozců poskytlo informace pro účely výběru vzorku, avšak pouze jeden dovozce spolupracoval. Tato společnost představuje přibližně 7 % celkového dovozu z Indie během období šetření a vyslovila se proti zavedení opatření, protože Indie je jejím nejdůležitějším dodavatelem. Ačkoliv uložení opatření by mělo negativní dopad na ziskovost tohoto dovozce v důsledku vyšších nákladů, které by mu vznikly, tato dovážející společnost by měla být schopna přenést přinejmenším část zvýšených nákladů na své odběratele.
(198)
Kromě toho by se dovozci mohli přeorientovat na jiné zdroje, včetně výrobního odvětví Unie a jiných vyvážejících zemí.
(199)
Na základě těchto skutečností se vyvozuje předběžný závěr, že uložení vyrovnávacích opatření nebude mít na zájem dovozců významné nepříznivé dopady.
7.5. Závěry týkající se zájmu Unie
(200)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem se předběžně konstatuje, že podle dostupných informací ohledně zájmu Unie neexistují přesvědčivé důvody proti uložení opatření na dovoz dotčeného výrobku pocházejícího z Indie.
(201)
Navíc při posouzení celkových dopadů antisubvenčních opatření na trh Unie se zdá, že pozitivní účinky, zejména na výrobní odvětví Unie, převažují nad možnými negativními dopady na ostatní omezenější zájmové skupiny.
8. NÁVRH PROZATÍMNÍCH VYROVNÁVACÍCH OPATŘENÍ
(202)
Vzhledem k závěrům, pokud jde o subvencování, újmu, příčinné souvislosti a zájem Unie, by měla být zavedena prozatímní vyrovnávací opatření, aby se zabránilo působení další újmy výrobnímu odvětví Unie subvencovaným dovozem.
8.1. Úroveň pro odstranění újmy
(203)
Pro účely stanovení úrovně těchto opatření byla vzata v úvahu zjištěná subvenční rozpětí a výše cla nezbytného pro odstranění újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie.
(204)
Při výpočtu výše cla nezbytné pro odstranění účinků subvencování působícího újmu se mělo za to, že případná opatření by měla výrobnímu odvětví Unie umožnit pokrýt výrobní náklady a dosáhnout zisku před zdaněním, kterého by bylo možné přiměřeně dosáhnout ve výrobním odvětví tohoto typu za běžných podmínek hospodářské soutěže, tj. bez subvencovaného dovozu, při prodeji obdobného výrobku v Unii.
(205)
Úroveň pro odstranění újmy byla proto vypočítána na základě srovnání vážené průměrné ceny subvencovaného dovozu, jak je stanovena pro výpočty cenového podbízení ve 130. bodě odůvodnění výše, a ceny za obdobný výrobek, která výrobnímu odvětví Unie nezpůsobí újmu. Cena, která nepůsobí újmu, byla stanovena tak, že se k výrobním nákladům připočetla přiměřená úroveň zisku. Cílové ziskové rozpětí bylo předběžně stanoveno na 5 %, jak je uvedeno ve 148. bodě odůvodnění.
(206)
Veškeré rozdíly vyplývající z tohoto srovnání pak byly vyjádřeny jako procento průměrné celkové ceny CIF dovozu (viz 208. bod odůvodnění).
8.2. Prozatímní opatření
(207)
Vzhledem k výše uvedenému se má za to, že by se v souladu s čl. 12 odst. 1 základního nařízení měla uložit prozatímní vyrovnávací opatření na dovoz pocházející z Indie, a to na úrovni nižší z hodnot rozpětí subvencí a rozpětí újmy, podle pravidla nižšího cla.
(208)
Na základě výše uvedených skutečností byly sazby vyrovnávacího cla stanoveny porovnáním újmy a subvenčních rozpětí. Navrhují se proto následující prozatímní sazby vyrovnávacího cla:
Společnost
Subvenční rozpětí
Rozpětí újmy
Prozatímní vyrovnávací sazba cla
Rajaraatna Metal Industries
4,3 %
17,2 %
4,3 %
Venus group
3,1 %
26,1 %
3,1 %
Viraj Profiles Vpl. Ltd.
1,5 %
32,1 %
0,0 %
Spolupracující společnosti nezařazené do vzorku
3,8 %
20,4 %
3,8 %
Všechny ostatní společnosti
4,3 %
26,1 %
4,3 %
(209)
Pokud jde o souběžné antidumpingové šetření, nesmí být podle čl. 24 odst. 1 pododst. 2 základního nařízení a podle čl. 14 odst. 1 nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (8), na jeden výrobek současně uloženo antidumpingové i vyrovnávací clo, aby se napravila táž situace, která vzniká jak dumpingem, tak poskytnutím vývozní subvence. Pokud jde o subvenční programy, byla vývozní subvence, jak je uvedeno ve 29. až 112. bodě odůvodnění, poskytnuta v případě všech režimů. Příslušné prozatímní antidumpingové sazby cla daných spolupracujících výrobců budou v souběžném antidumpingovém šetření náležitě upraveny.
(210)
Individuální sazby vyrovnávacího cla pro společnosti uvedené v tomto nařízení byly stanoveny na základě zjištění tohoto šetření. Odrážejí proto situaci zjištěnou během tohoto šetření, pokud jde o tyto společnosti. Tyto celní sazby (oproti celostátnímu clu použitelnému na „všechny ostatní společnosti“) jsou proto výlučně použitelné na dovoz dotčeného výrobku pocházejícího z Indie a vyrobeného uvedenými společnostmi, tedy konkrétními uvedenými právnickými osobami. Na dovážený dotčený výrobek vyrobený jakoukoli jinou společností, která není konkrétně uvedena v normativní části tohoto nařízení, včetně subjektů ve spojení se společnostmi konkrétně uvedenými, se tyto sazby nevztahují a takový výrobek podléhá celní sazbě použitelné pro „všechny ostatní společnosti“.
(211)
Každou žádost o použití těchto individuálních sazeb vyrovnávacího cla pro jednotlivé společnosti (například po změně názvu subjektu nebo po vytvoření nových výrobních nebo obchodních subjektů) je třeba předložit Komisi (9) spolu se všemi příslušnými informacemi, zejména pokud jde o jakékoli změny v činnostech příslušné společnosti v souvislosti s výrobou, domácím prodejem a prodejem na vývoz, např. spojených s takovou změnou názvu nebo změnou týkající se výrobních a obchodních subjektů. Bude-li to vhodné, bude nařízení odpovídajícím způsobem změněno formou aktualizace seznamu společností, na něž se vztahují individuální celní sazby.
(212)
Aby se zajistilo vhodné vymáhání antisubvenčního cla, nemělo by se zbytkové clo použít pouze na nespolupracující vyvážející výrobce, ale i na ty výrobce, kteří v období šetření neuskutečnili žádný vývoz do Unie.
9. ZÁVĚREČNÉ USTANOVENÍ
(213)
V zájmu řádné správy je třeba stanovit období, během kterého mohou zúčastněné strany, které se přihlásily ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení řízení, písemně předložit svá stanoviska a požádat o slyšení. Kromě toho je třeba uvést, že zjištění související s uložením vyrovnávacích cel, k nimž se dospělo pro účely tohoto nařízení, jsou prozatímní a že mohou být pro účely jakýchkoli konečných zjištění přehodnocena,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Ukládá se prozatímní vyrovnávací clo na dovoz drátů z nerezavějící oceli, které:
-
obsahují (v hmotnostních procentech) 2,5 % nebo více niklu, kromě drátů obsahujících 28 % hmotnostních nebo více, avšak nejvýše 31 % niklu a 20 % nebo více, avšak nejvýše 22 % chromu,
-
obsahují (v hmotnostních procentech) méně než 2,5 % niklu, kromě drátů obsahujících 13 % hmotnostních nebo více, avšak nejvýše 25 % chromu a 3,5 % nebo více, avšak nejvýše 6 % hliníku,
jsou v současnosti kódů KN 7223 00 19 a 7223 00 99 a pocházejí z Indie.
2. Sazby prozatímního vyrovnávacího cla použitelné na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením jsou pro výrobky popsané v odstavci 1 a vyrobené níže uvedenými společnostmi stanoveny takto:
Společnost
Clo (v %)
Doplňkový kód TARIC
Raajratna Metal Industries, Ahmadábád, Gudžarát
4,3
B775
Venus Wire Industries Pvt. Ltd, Bombaj, Maháráštra
3,1
B776
Precision Metals, Bombaj, Maháráštra
3,1
B777
Hindustan Inox Ltd., Bombaj, Maháráštra
3,1
B778
Sieves Manufacturer India Pvt. Ltd., Bombaj, Maháráštra
3,1
B779
Viraj Profiles Vpl. Ltd., Thane, Maháráštra
0,0
B780
Společnosti uvedené v příloze
3,8
B781
Všechny ostatní společnosti
4,3
B999
3. Propuštění výrobku uvedeného v odstavci 1 do volného oběhu v Unii je podmíněno složením jistoty odpovídající výši prozatímního cla.
4. Není-li stanoveno jinak, použijí se platné celní předpisy.
Článek 2
1. Aniž je dotčen článek 30 nařízení Rady (ES) č. 597/2009, mohou zúčastněné strany požádat o poskytnutí informací o nejdůležitějších skutečnostech a úvahách, na jejichž základě bylo toto nařízení přijato, předložit písemně svá stanoviska a požádat o ústní slyšení před Komisí ve lhůtě jednoho měsíce ode dne vstupu tohoto nařízení v platnost.
2. V souladu s čl. 31 odst. 4 nařízení (ES) č. 597/2009 se mohou zúčastněné strany vyjádřit k uplatnění tohoto nařízení ve lhůtě jednoho měsíce ode dne jeho vstupu v platnost.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 1 tohoto nařízení se použije po dobu čtyř měsíců.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 3. května 2013.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 419/2013
z dnia 3 maja 2013 r.
nakładające tymczasowe cło wyrównawcze na przywóz niektórych drutów ze stali nierdzewnej pochodzących z Indii
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 12,
po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. PROCEDURA
1.1. Wszczęcie postępowania
(1)
W dniu 10 sierpnia 2012 r. Komisja Europejska („Komisja”) ogłosiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2) („zawiadomienie o wszczęciu”) wszczęcie postępowania antysubsydyjnego („postępowanie antysubsydyjne”) w odniesieniu do przywozu do Unii niektórych drutów ze stali nierdzewnej pochodzących z Indii („państwo, którego dotyczy postępowanie”).
(2)
W tym samym dniu Komisja ogłosiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3) wszczęcie postępowania antydumpingowego w odniesieniu do przywozu do Unii niektórych drutów ze stali nierdzewnej pochodzących z Indii i wszczęła odrębne dochodzenie („postępowanie antydumpingowe”).
(3)
Postępowanie antysubsydyjne zostało wszczęte w następstwie skargi złożonej w dniu 28 czerwca 2012 r. przez Europejską Konfederację Przemysłu Żelaza i Stali („Eurofer”) („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących ponad 50 %, całkowitej produkcji unijnej niektórych drutów ze stali nierdzewnej. Skarga zawierała dowody prima facie wskazujące na subsydiowanie wymienionego produktu i wynikającą z niego istotną szkodę, co uznano za wystarczające uzasadnienie wszczęcia postępowania.
(4)
Przed wszczęciem postępowania i zgodnie z art. 10 ust. 7 rozporządzenia podstawowego Komisja powiadomiła władze publiczne Indii o otrzymaniu odpowiednio udokumentowanej skargi zawierającej zarzut, iż subsydiowany przywóz niektórych drutów ze stali nierdzewnej pochodzących z Indii powoduje istotną szkodę dla przemysłu unijnego. Władze publiczne Indii zostały zaproszone do wzięcia udziału w konsultacjach mających na celu wyjaśnienie sytuacji w odniesieniu do treści skargi oraz osiągnięcie wspólnie uzgodnionego rozwiązania. W tym przypadku nie zdołano ustalić wspólnego rozwiązania.
1.2. Strony zainteresowane postępowaniem
(5)
Komisja oficjalnie zawiadomiła skarżącego, innych znanych producentów unijnych, znanych producentów eksportujących, znanych importerów i użytkowników, a także władze Indii, o wszczęciu dochodzenia.
(6)
Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu. Wszystkie zainteresowane strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.
(7)
Ze względu na dużą liczbę producentów eksportujących w państwie, którego dotyczy postępowanie, importerów niepowiązanych i producentów unijnych uczestniczących w postępowaniu oraz w celu zakończenia dochodzenia w terminie określonym prawem, Komisja ogłosiła w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, że zdecydowała się objąć dochodzeniem tylko rozsądnie ograniczoną liczbę producentów eksportujących w państwie, którego dotyczy postępowanie, niepowiązanych importerów i producentów unijnych, którzy mogą zostać objęci dochodzeniem poprzez dobór próby zgodnie z art. 27 rozporządzenia podstawowego (proces ten zwany jest także „kontrolą wyrywkową”).
1.2.1. Kontrola wyrywkowa producentów eksportujących
(8)
Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji, czy kontrola wyrywkowa jest konieczna, a jeśli tak, by umożliwić dokonanie wyboru próby, poproszono wszystkich producentów w państwie, którego dotyczy postępowanie, o zgłoszenie się do Komisji i dostarczenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.
(9)
W sumie 18 eksportujących producentów, z których niektórzy należeli do tej samej grupy, dostarczyło wymaganych informacji w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu, zgodziło się na włączenie do próby a siedmiu z nich wystąpiło o indywidualne zbadanie w przypadku niewłączenia ich do próby. Piętnaście spośród współpracujących przedsiębiorstw zgłosiło wywóz do Unii drutu ze stali nierdzewnej w okresie objętym dochodzeniem. Próbę wybrano zatem na podstawie informacji przedłożonych przez wspomnianych 15 producentów eksportujących.
(10)
Zgodnie z art. 27 rozporządzenia podstawowego Komisja dokonała doboru próby na podstawie największej reprezentatywnej wielkości wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii, jaką można rozsądnie zbadać w dostępnym czasie. Dobrana próba składała się z dwóch pojedynczych przedsiębiorstw i jednej grupy składającej się z czterech przedsiębiorstw powiązanych, reprezentujących łącznie ponad 63 % całkowitej wielkości wywozu do Unii produktu objętego postępowaniem.
(11)
Zgodnie z art. 27 ust. 2 rozporządzenia podstawowego przeprowadzono konsultacje ze wszystkimi znanymi producentami eksportującymi, których dotyczy postępowanie i właściwymi organami władzy w Indiach w sprawie doboru próby reprezentatywnej. Nie wniesiono żadnych uwag odnośnie do doboru próby.
(12)
Jak wspomniano powyżej w motywie 10, próba została ograniczona do rozsądnej liczby przedsiębiorstw, które można było objąć dochodzeniem w dostępnym czasie. Przedsiębiorstwa objęte dochodzeniem dla celów dochodzenia w sprawie subsydiowania, wymieniono poniżej w motywie 19.
(13)
Ponadto, jak wspomniano w motywie 9, początkowo wpłynęło 7 wniosków o przeprowadzenie indywidualnego badania. Uznano jednak, ze na tym etapie indywidualne badanie byłoby nadmiernie uciążliwe i mogłoby uniemożliwić zakończenie dochodzenia w odpowiednim czasie. Wnioski złożone przez eksporterów, którzy w terminie przedłożyli niezbędne informacje zostaną jednak zbadane w dalszej części dochodzenia.
1.2.2. Kontrola wyrywkowa producentów unijnych
(14)
W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja powiadomiła, że dokonała wstępnego doboru próby producentów unijnych. Próba ta składała się pierwotnie z pięciu producentów, o których Komisja wiedziała przed wszczęciem dochodzenia, że wytwarzają w Unii druty ze stali nierdzewnej. Komisja wybrała próbę na podstawie wielkości sprzedaży, wielkości produkcji i położenia geograficznego. W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania zwrócono się także do zainteresowanych stron o przedstawienie opinii w sprawie tymczasowej próby. Analiza odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu wykazała, że jeden wybrany producent unijny był powiązany z przedsiębiorstwem w Unii, które również zaangażowane jest w produkcję i sprzedaży drutów ze stali nierdzewnej. W związku z powyższym sześciu producentów unijnych włączonych do próby reprezentuje 46,5 % całkowitej produkcji Unii. Próbę uznaje się za reprezentatywną dla przemysłu Unii.
1.2.3. Kontrola wyrywkowa importerów
(15)
Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji o konieczności zastosowania kontroli wyrywkowej oraz o ewentualnym doborze próby, wszystkich niepowiązanych importerów poproszono o zgłoszenie się do Komisji i dostarczenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.
(16)
W sumie dziewięciu niepowiązanych importerów dostarczyło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. Komisja dokonała doboru próby, włączając do niej trzy przedsiębiorstwa reprezentujące 23,8 % wywozu Indii do Unii w OD kierując się kryterium największej ilości przywozu do Unii. Jednakże dwóch włączonych do próby importerów nie dostarczyło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Zatem na tym etapie dochodzenia nie można było przeprowadzić kontroli wyrywkowej i w dalszej części dochodzenia oczekuje się współpracy innych importerów.
1.2.4. Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i wizyty weryfikacyjne
(17)
Kwestionariusze zostały przesłane do władz publicznych Indii, trzech włączonych do próby producentów (grup producentów) w Indiach oraz do producentów eksportujących, którzy wnioskowali o indywidualne badanie, sześciu włączonych do próby producentów unijnych, trzech włączonych do próby niepowiązanych importerów oraz do dziewięciu znanych użytkowników.
(18)
Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od władz publicznych Indii, od trzech włączonych do próby producentów eksportujących (grup producentów), jednego z producentów eksportujących, którzy wnioskowali o indywidualne badanie, sześciu włączonych do próby producentów unijnych, jednego niepowiązanego importera i od trzech użytkowników.
(19)
Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje przedłożone przez zainteresowane strony i uznane za niezbędne do wstępnego stwierdzenia subsydiowania, ustalenia wynikającej z niego szkody oraz oceny interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne zostały przeprowadzone w siedzibie władz publicznych Indii w Delhi oraz w następujących przedsiębiorstwach:
Producenci w Unii:
-
Hagener Feinstahl GmbH, Hagen, Niemcy
-
Inoxfil S.A., Igualada, Hiszpania
-
Rodacciai SPA, Milano, Włochy
-
Trafilerie Brambilla SPA, Calziocorte, Włochy
-
Grupa Ugitech:
-
Ugitech France S.A., Bourg en Bresse, Francja
-
Sprint Metal Edelstahl, Hemer, Niemcy
Producenci eksportujący w Indiach:
-
Raajratna Metal Industries, Ahmedabad, Gujarat
-
Viraj Profiles Vpl. Ltd., Thane, Maharashtra
-
Grupa Venus:
-
Venus Wire Industries Pvt. Ltd, Bombaj, Maharashtra
-
Precision Metals, Bombaj, Maharashtra
-
Hindustan Inox Ltd., Bombaj, Maharashtra
-
Sieves Manufacturer India Pvt. Ltd., Bombaj, Maharashtra
1.3. Okres objęty dochodzeniem i okres badany
(20)
Dochodzenie dotyczące subsydiowania i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 kwietnia 2011 r. do dnia 31 marca 2012 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2009 t. do końca okresu objętego dochodzeniem („badany okres”).
2. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
2.1. Produkt objęty postępowaniem
(21)
Produktem objętym postępowaniem jest drut ze stali nierdzewnej zawierający:
-
2,5 % lub więcej masy niklu, innego niż drut zawierający 28 % lub więcej, ale nie więcej niż 31 % masy niklu i 20 % lub więcej, ale nie więcej niż 22 % masy chromu,
-
mniej niż 2,5 % masy niklu, innego niż drut zawierający 13 % lub więcej, ale nie więcej niż 25 % masy chromu i 3,5 % lub więcej, ale nie więcej niż 6 % masy aluminium,
-
pochodzący z Indii, obecnie objęty kodami CN 7223 00 19 i 7223 00 99.
(22)
Jedna ze stron twierdziła, że istnieją tak zwane „wysoce techniczne” rodzaje produktu, które różnią się od innych rodzajów produktu objętego postępowaniem wytwarzanych w Indiach oraz w Unii. Twierdziły one również, że w przeciwieństwie do większości rodzajów eksportowanych z Indii do Unii, rodzaje techniczne nie są zwykłymi towarami, ale szczególnymi rodzajami produktów wytwarzanymi do szczególnych zastosowań w niektórych klasach stali i o określonych średnicach, i nie powinny być przedmiotem dochodzenia.
(23)
Na tym etapie wydaje się, że rodzaje techniczne mieszczą się w definicji produktu i mają podstawowe charakterystyki fizyczne, chemiczne i techniczne podobne do charakterystyk innych rodzajów produktu objętego postępowaniem. Ponadto rodzaje te są również najprawdopodobniej produkowane przez przemysł unijny, a zatem zakres dochodzenia obejmuje rodzaje techniczne.
2.2. Produkt podobny
(24)
Dochodzenie wykazało, że produkt objęty postępowaniem i produkt wytwarzany i sprzedawany na rynku krajowym w Indiach, a także produkt wytwarzany i sprzedawany na rynku unijnym przez przemysł unijny mają te same podstawowe charakterystyki fizyczne, chemiczne i techniczne oraz te same podstawowe zastosowania. Produkty te uznaje się zatem tymczasowo za produkty podobne w rozumieniu art. 2 lit. c) rozporządzenia podstawowego.
3. SUBSYDIOWANIE
3.1. Wprowadzenie
(25)
Na podstawie informacji zawartych w skardze i w oparciu o odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu Komisji objęto dochodzeniem następujące programy, co do których istnieje domniemanie, że obejmują udzielanie subsydiów:
a)
Program „Duty Entitlement Passbook” („DEPBS”);
b)
Program (Duty Drawback Scheme („DDS”));
c)
Program „Advance Authorisation” („AAS”);
d)
Program „Export Promotion Capital Goods” („EPCGS”);
e)
Program „Export Credit” („ECS”);
f)
Program „Focus Market” („FMS”)
g)
Specjalne strefy ekonomiczne/Jednostki zorientowane na wywóz („SEZ/EOU”)
(26)
Programy wymienione powyżej w lit a), c) - d) oraz f) - g) opierają się na ustawie o handlu zagranicznym (Rozwój i regulacja) z 1992 r. (nr 22 z 1992 r.), która weszła w życie w dniu 7 sierpnia 1992 r. („Ustawa o handlu zagranicznym”). W Ustawie o handlu zagranicznym upoważnia się władze publiczne Indii do publikowania zawiadomień dotyczących polityki eksportowej i importowej. Ich streszczenia publikowane są w dokumentach „Foreign Trade Policy” („Polityka handlu zagranicznego”), które ministerstwo handlu wydaje co pięć lat i regularnie uaktualnia. Dokument „Polityka handlu zagranicznego” odnoszący się do OD niniejszego dochodzenia to „Foreign Trade Policy 2009-2014” („FTP 09-14”). Ponadto władze publiczne Indii w „Podręczniku procedur, tom I” („HOP I 09-14”) przedstawiły również procedury, które regulują „FTP 09-14”. Podręcznik procedur jest regularnie aktualizowany.
(27)
Program ECS wymieniony wyżej w lit. e) jest oparty na sekcjach 21 i 35A indyjskiej Ustawy o regulacji bankowości z 1949 r., która zezwala Bankowi Rezerw Indii (Reserve Bank of India, „RBI”) na kierowanie działalnością banków komercyjnych w dziedzinie kredytów eksportowych.
(28)
Program zwrotu ceł wymieniony wyżej w lit. b) opiera się na dziale 75 ustawy o cłach z 1962 r., dziale 37 ustawy o podatku akcyzowym z 1944 r., działach 93A i 94 ustawy o finansach z 1994 oraz przepisach dotyczących ceł, podatków akcyzowych oraz zwrotu podatku od usług z 1995 r. Stawki ceł zwrotnych są regularnie publikowane; stawki mające zastosowanie w odniesieniu do OD to „stawki dla wszystkich branż” („AIR”) w ramach zwrotu należności celnych w latach 2011-12, opublikowane w zawiadomieniu nr 68 / 2011- Cus. (N.T.). W rozdziale 4 FTP 2009-2014 program zwrotu należności celnych nazywany jest również programem umarzania należności celnych.
3.2. Program „Duty Entitlement Passbook” („DEPBS”)
a) Podstawa prawna
(29)
Szczegółowy opis programu DEPBS zawarto w rozdziale 4.3 „FTP 09-14” oraz w rozdziale 4 „HOP I 09-14”.
b) Kwalifikowalność
(30)
Do korzystania z tego programu kwalifikuje się każdy producent eksportujący i każdy eksportujący podmiot handlowy.
c) Stosowanie DEPBS w praktyce
(31)
Eksporter może złożyć wniosek o przyznanie mu w ramach DEPBS kredytów, które są obliczane jako procent od wartości produktów wywiezionych w ramach tego programu. Stawki w ramach DEPBS zostały ustalone przez władze indyjskie dla większości produktów, w tym dla produktu objętego postępowaniem. Są one ustalane w oparciu o standardowe normy nakładów i wyników (Standard Input Output Norms, „SION”) z uwzględnieniem domniemanej części przywozu w nakładach na wywożony produkt oraz wartości należności celnych za ten domniemany przywóz, niezależnie od tego, czy cła przywozowe zostały rzeczywiście uiszczone, czy nie. Stawka w ramach DEPBS za produkt objęty postępowaniem w OD niniejszego dochodzenia wyniosła 5 % przy maksymalnym limicie 97 INR/kg.
(32)
Aby kwalifikować się do korzystania z tego programu, przedsiębiorstwo musi dokonywać wywozu. W momencie dokonywania transakcji wywozowej eksporter musi przedłożyć władzom indyjskim oświadczenie o dokonywaniu wywozu w ramach programu DEPBS. Aby towary mogły zostać wywiezione, indyjskie organy celne wydają w trakcie wysyłki wywozowy dokument przewozowy. Dokument ten określa między innymi wysokość kredytów, które zostaną przyznane w ramach DEPBS dla tej transakcji wywozowej. W tym momencie eksporter wie, jakie korzyści uzyska. Po wystawieniu wywozowego dokumentu przewozowego przez organy celne władze publiczne Indii nie mogą odmówić przyznania kredytu w ramach DEPBS.
(33)
Stwierdzono, że zgodnie z zasadami rachunkowości obowiązującymi w Indiach kredyty w ramach DEPBS mogą być księgowane zgodnie z zasadą memoriału jako przychód na rachunkach bankowych podmiotu gospodarczego po wywiązaniu się z obowiązku wywozu. Środki te mogą być przeznaczone na zapłatę należności celnych związanych z późniejszym przywozem jakichkolwiek towarów, z wyjątkiem dóbr kapitałowych i towarów, w stosunku do których istnieją ograniczenia przywozowe. Towary przywożone z wykorzystaniem tak uzyskanych kredytów mogą być sprzedawane na rynku krajowym (podlegają wtedy podatkowi od sprzedaży) lub wykorzystane do innych celów. Kredyty w ramach DEPBS są zbywalne bez ograniczeń i zachowują ważność przez okres 24 miesięcy od daty wydania.
(34)
Wnioski o przyznanie kredytu w ramach programu DEPBS są składane w formie elektronicznej i mogą obejmować nieograniczoną liczbę transakcji wywozowych. Nie istnieją de facto ściśle określone terminy składania wniosków o przyznanie kredytu w ramach DEPBS. System elektroniczny używany do zarządzania programem DEPBS nie wyklucza automatycznie transakcji wywozowych przekraczających termin składania wniosków wspomniany w rozdziale 4.47 „HOP I 09-14”. Ponadto, jak zostało to wyraźnie określone w rozdziale 9.3 „HOP I 09-14”, wnioski, które wpłynęły po upłynięciu terminu składania wniosków, mogą nadal być rozpatrywane przy nałożeniu niewielkiej opłaty karnej (tj. 10 % wartości uprawnienia).
(35)
Stwierdzono, że dwa z przedsiębiorstw objętych próbą korzystały z tego programu w dwóch pierwszych kwartałach OD.
d) Wnioski dotyczące DEPBS
(36)
W ramach DEPBS zapewniane są subsydia w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Kredyt przekazany z programu DEPBS stanowi wkład finansowy władz publicznych Indii, ponieważ zostanie ostatecznie wykorzystany na wyrównanie należności celnych przywozowych, tym samym zmniejszając przychody władz publicznych Indii uzyskiwane z tytułu cła, które byłoby należne w przeciwnym wypadku. Ponadto kredyty w ramach programu DEPBS przynoszą korzyści eksporterowi, gdyż poprawiają jego płynność finansową.
(37)
Poza tym korzyści w ramach programu DEPBS są uwarunkowane prawnie wynikami wywozu i tym samym są uważane za szczególne i stanowiące podstawę środków wyrównawczych zgodnie z art. 4 ust. 4 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia podstawowego.
(38)
Programu tego nie można uznać za dopuszczalny system zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji czy system zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze w rozumieniu art. 3 ust. 1) lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego, ponieważ nie jest zgodny z przepisami określonymi w pkt i) załącznika, w załączniku II (definicja i zasady zwrotu ceł) i w załączniku III (definicja i zasady zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze) do rozporządzenia podstawowego. W szczególności eksporter nie jest zobowiązany do rzeczywistego wykorzystania towarów przywożonych bez cła w procesie produkcji, a kwota przyznanego kredytu nie jest obliczana w powiązaniu z rzeczywiście wykorzystaną ilością takich komponentów. Ponadto nie istnieje żaden system ani procedura służąca ustaleniu ilości komponentów wykorzystanych w procesie produkcji wywożonego produktu lub stwierdzeniu nadwyżki powstałych należności celnych przywozowych w rozumieniu załącznika I pkt i) oraz załączników II i III do rozporządzenia podstawowego. Ostatecznie eksporter kwalifikuje się do korzystania z DEPBS niezależnie od tego, czy sprowadza jakiekolwiek komponenty. Aby uzyskać korzyści, wystarczy, aby eksporter dokonał jedynie wywozu produktów, bez potrzeby wykazywania, że którykolwiek z użytych materiałów do produkcji pochodził z przywozu. Stąd też nawet eksporterzy, którzy nabywali wszystkie komponenty ze źródeł lokalnych i nie sprowadzali żadnych towarów, których można było użyć jako komponentów w procesie produkcji, kwalifikują się do korzystania z programu DEPB.
e) Zniesienie programu DEPBS i przejście do programu DDS
(39)
W drodze zawiadomienia publicznego nr 54 (RE-2010)/2009-2014 z dnia 17 czerwca 2011 r. obowiązywanie programu DEPBS zostało po raz ostatni przedłużone o trzy miesiące - do dnia 30 września 2011 r. Ponieważ nie poinformowano o żadnych kolejnych przedłużeniach, DEPBS został faktycznie wycofany od dnia 30 września 2011 r. Konieczne było zatem zweryfikowanie, czy możliwe jest wprowadzenie środków zgodnie z art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
(40)
Rząd Indii wyjaśnił Komisji, że z chwilą wycofania programu DEPBS przedsiębiorstwa mogły wybrać inne programy zwolnienia/umorzenia ceł określone w rozdziale 4 „FTP 09-14”, tj. Program „Advance Authorisation” („AAS”) lub program zwrotu ceł („DDS”).
(41)
W toku dochodzenia ujawniono, że obydwa przedsiębiorstwa objęte próbą zaczęły korzystać z DDS bezpośrednio po wycofaniu DEPBS. Należy zauważyć, że DDS został wprowadzony w 1995 r. i współistniał z DEPBS przez dwa pierwsze kwartały OD, a także przez szereg lat przed OD. Nie było jednak możliwe równoczesne korzystanie z DDS i DEPBS w odniesieniu do tego samego wywozu.
(42)
Należy również zauważyć, że władze publiczne Indii podjęły kroki w celu zorganizowania płynnego przejścia z DEPBS do DDS, co wykazano w okólniku nr 42/2011 - Customs z dnia 22.09.2011 r. W okólniku tym wyjaśniono, że „program zwrotu ceł obejmuje w tym roku elementy, które były wcześniej objęte programem DEPB[S]”. W tym samym okólniku stwierdzono, że w odniesieniu do sektorów funkcjonujących w ramach DEPBS „zdecydowano się zapewnić płynne przejście produktów w tych sektorach poprzez uwzględnienie ich w programie zwrotu ceł. W ramach ustaleń przejściowych produkty te zostaną objęte nieznaczną obniżką stawek DEPB[S], wynoszącym od 1 % do 3 % dla większości elementów.” Innymi słowy okólnik wskazuje, że stawki zwrotu ceł obowiązujące od 1 października 2011 r. zostały ustalone tak, by przynosiły podobne korzyści, jak wycofywany DEPBS.
(43)
Rzeczywiście stwierdzono, że stawki DDS mające zastosowanie od dnia 1 października 2011 r. do produktu objętego postępowaniem zapewniały poziomy subsydiowania podobne do tych, które do 30 września 2011 r. zapewniał DEPBS. Dochodzenie wykazało również bardzo wysoki poziom marginesów subsydiowania w ramach programów DEPBS i DDS w przypadku wszystkich przedsiębiorstw objętych próbą, z których każde korzystało z programu DEPBS w pierwszych sześciu miesiącach OD i z programu DDS w kolejnych sześciu miesiącach OD.
(44)
W motywach od 41 do 43 powyżej wykazano, że chociaż program DEPBS został wycofany, wynikające z niego korzyści były w dalszym ciągu bez przerwy oferowane, i to na prawie identycznym poziomie, dzięki płynnemu przejściu na program zwrotu ceł. Z tego powodu stwierdza się, że subsydiowanie nie zostało zakończone w rozumieniu art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego i że DEPBS stanowi podstawę środków wyrównawczych.
f) Obliczanie wysokości subsydiów
(45)
Zgodnie z art. 3 ust. 2 i art. 5 rozporządzenia podstawowego, wysokość subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych została obliczona w odniesieniu do potwierdzonych korzyści przyznanych beneficjentowi w trakcie okresu objętego dochodzeniem. W tym kontekście uznano, że przeniesienie korzyści na odbiorcę dokonuje się w momencie realizacji transakcji wywozowej na warunkach określonych w tym programie. Od tego momentu władze publiczne Indii ponoszą odpowiedzialność z tytułu rezygnacji z należności celnych, co stanowi wkład finansowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Gdy tylko organy celne wystawią wywozowy dokument przewozowy, określający między innymi wysokość kredytu przyznanego w ramach DEPBS w odniesieniu do tej konkretnej transakcji wywozowej, władze publiczne Indii nie mogą już decydować o przyznaniu subsydium. W świetle powyższego za właściwe uznaje się dokonanie wyceny korzyści z programu DEPBS jako sumy kredytów przyznanych na transakcje wywozowe dokonane w ramach tego programu w OD.
(46)
W przypadkach uzasadnionych roszczeń opłaty poniesione jako warunek konieczny uzyskania subsydium zostały odjęte od ustalonej tą metodą kwoty uzyskanych kredytów, aby otrzymać kwotę subsydiów wyrażoną w liczniku, w myśl art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego te kwoty subsydium zostały przydzielone ponad łączną wartość obrotów z wywozu produktu objętego postępowaniem w OD jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium jest uzależnione od dokonania wywozu i nie zostało przyznane w odniesieniu do wyprodukowanych, wywożonych czy transportowanych ilości.
(47)
Zgodnie z powyższym stopy subsydiowania dla przedsiębiorstw objętych postępowaniem w OD, ustalone w odniesieniu do tego programu, wynoszą odpowiednio 0,58 % i 0,93 %, 1,04 %, 1,32 %, 2,04 % dla przedsiębiorstw należących do grupy Venus.
3.3. Program zwrotu ceł („DDS”)
a) Podstawa prawna
(48)
Szczegółowy opis „DDS” znajduje się w zasadach zwrotu należności celnych i podatku akcyzowego z 1995 r. zmienionych kolejnymi zawiadomieniami.
b) Kwalifikowalność
(49)
Do korzystania z tego programu kwalifikuje się każdy producent eksportujący i każdy eksportujący podmiot handlowy.
c) Praktyczne zastosowanie
(50)
Kwalifikujący się eksporter może złożyć wniosek o zwrot kwoty cła, która jest obliczana jako procent od wartości FOB produktów wywiezionych w ramach tego programu. Stawki zwrotu cła zostały ustalone przez władze publiczne Indii dla szeregu produktów, w tym dla produktu objętego postępowaniem. Są one ustalane na podstawie średniej ilości lub wartości materiałów użytych jako komponentu podczas wytwarzania produktu i średniej kwoty należności celnych zapłaconej od tych komponentów. Są one stosowane niezależnie od tego, czy cła przywozowe zostały rzeczywiście zapłacone. Stawka DDS w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem w OD wyniosła 4 % wartości FOB przy maksymalnym limicie 5 INR/kg, w zależności od tego, która wartość jest niższa.
(51)
Aby kwalifikować się do korzystania z tego programu, przedsiębiorstwo musi dokonywać wywozu. Z chwilą wprowadzenia danych o przesyłce do serwera celnego (ICEGATE) następuje wskazanie, że wywóz odbywa się w ramach DDS i kwota DDS zostaje nieodwołalnie ustalona. Po przedłożeniu przez przedsiębiorstwo przewozowe informacji wywozowej (Export General Manifest - EGM) i porównaniu tego dokumentu z danymi w dokumencie przewozowym przez urząd celny, zostają spełnione wszystkie warunki do udzielenia zgody na wypłatę kwoty zwrotu w drodze bądź to bezpośredniego przelewu na konto bankowe eksportera bądź też polecenia zapłaty.
(52)
Eksporter musi również przedstawić dowód na uzyskanie wpływów z wywozu w postaci zaświadczenia banku o uzyskaniu wpływów (BRC). Dokument ten można dostarczyć po tym, jak kwota zwrotu została wypłacona, jednak władze publiczne Indii odzyskają wypłaconą kwotę, jeżeli eksporter nie przedstawi BRC w podanym terminie.
(53)
Zwrócona kwota może być wykorzystana w dowolnym celu.
(54)
Ustalono, że zgodnie z zasadami rachunkowości obowiązującymi w Indiach kwota zwrotu należności celnych może być księgowana na zasadzie rachunkowości memoriałowej jako dochód na rachunkach bankowych podmiotu gospodarczego po wywiązaniu się z obowiązku wywozu.
(55)
Stwierdzono, że dwa z przedsiębiorstw objętych próbą korzystały z DDS w ostatnich dwóch kwartałach OD.
d) Wnioski dotyczące DDS
(56)
W ramach DDS zapewniane są subsydia w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Kwota zwrotu należności celnych stanowi wkład finansowy ze strony władz publicznych Indii ponieważ ma postać bezpośredniego przekazania przez władze publiczne Indii środków finansowych. Ponadto kwota zwrotu należności celnych zapewnia korzyści eksporterowi, gdyż poprawia jego płynność finansową.
(57)
Ponadto korzyści w ramach DDS są prawnie uzależnione od dokonania wywozu i tym samym są uważane za szczególne i stanowiące podstawę środków wyrównawczych zgodnie z art. 4 ust. 4 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia podstawowego.
(58)
Program ten nie może być uznany za dopuszczalny system zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji lub system substytucji ceł zwrotnych w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Nie odpowiada on rygorystycznym zasadom określonym w pkt i) załącznika I, załączniku II (definicja i zasady systemu ceł zwrotnych) oraz załączniku III (definicja i zasady zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze) do rozporządzenia podstawowego.
(59)
Nie istnieje żaden system ani procedura służące potwierdzeniu, które materiały są zużywane w procesie produkcyjnym wywożonego produktu, lub czy miała miejsce nadmierna płatność należności celnych przywozowych w rozumieniu lit. i) załącznika I oraz załączników II i III do rozporządzenia podstawowego. Ostatecznie eksporter kwalifikuje się do korzystania z DDS niezależnie od tego, czy sprowadza jakiekolwiek komponenty. Aby uzyskać korzyści, wystarczy, aby eksporter dokonał jedynie wywozu produktów, bez potrzeby wykazywania, że którykolwiek z użytych materiałów do produkcji pochodził z przywozu. Stąd też nawet eksporterzy, którzy nabywali wszystkie komponenty ze źródeł lokalnych i nie dokonywali przywozu żadnych towarów, których można było użyć jako komponentów w procesie produkcji, kwalifikują się do korzystania z programu DDS.
(60)
Potwierdza to okólnik rządu Indii nr 24/2001, w którym jasno zapisano, że „[stawki ceł zwrotnych] nie mają związku z rzeczywistym sposobem wykorzystania komponentów i rzeczywistymi kosztami poniesionymi w związku z komponentami przez danego eksportera lub w przypadku pojedynczych przesyłek […]” i poinstruowano władze regionalne, że „miejscowe urzędy nie powinny nalegać na załączanie do [wniosków o zwrot cła] składanych przez importerów dowodów faktycznego opłacenia należności od przywiezionych lub krajowych komponentów”.
(61)
W świetle powyższego stwierdza się, że DDS stanowi podstawę środków wyrównawczych.
e) Obliczanie wysokości subsydium
(62)
Zgodnie z art. 3 ust. 2 i art. 5 rozporządzenia podstawowego, wysokość subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych została obliczona w odniesieniu do potwierdzonych korzyści przyznanych beneficjentowi w trakcie okresu objętego dochodzeniem. W tym kontekście uznano, że przeniesienie korzyści na odbiorcę dokonuje się w momencie realizacji transakcji wywozowej na warunkach określonych w tym programie. Od tego momentu władze publiczne Indii są prawnie zobowiązane do wypłaty kwoty zwrotu, co stanowi wkład finansowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Gdy tylko organy celne wystawią wywozowy dokument przewozowy określający, między innymi, kwotę zwrotu przyznaną w odniesieniu do tej konkretnej transakcji wywozu, władze publiczne Indii nie mogą już decydować o przyznaniu subsydium. W świetle powyższego za właściwe uznaje się dokonanie wyceny korzyści z DDS jako sumy kwot zwrotu przyznanych na transakcje wywozowe dokonane w ramach tego programu w OD.
(63)
Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego wspomniane kwoty subsydium zostały przydzielone ponad łączną wartość obrotów z wywozu produktu objętego postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym jako właściwy mianownik, gdyż subsydium jest uzależnione od dokonania wywozu i nie było udzielane w odniesieniu do wyprodukowanych, wywożonych czy transportowanych ilości.
(64)
Zgodnie z powyższym stopy subsydiowania dla przedsiębiorstw objętych postępowaniem, ustalone w odniesieniu do tego programu, wynoszą odpowiednio 0,61 % i 1,14 %, 1,77 %, 1,68 %, 1,91 % dla przedsiębiorstw należących do grupy Venus.
3.4. Program „Advance Authorisation” („AAS”)
a) Podstawa prawna
(65)
Szczegółowy opis programu znajduje się w pkt od 4.1.1 do 4.1.14 „FTP 09-14” oraz w rozdziałach od 4.1 do 4.30 PP I 09-14.
b) Kwalifikowalność
(66)
Program AAS składa się z sześciu podprogramów, które zostały opisane bardziej szczegółowo poniżej w motywie 67. Podprogramy te różnią się między innymi zakresem kwalifikowalności. Producenci eksportujący i eksportujące podmioty handlowe „powiązane” z wytwórcami pomocniczymi kwalifikują się do podprogramu AAS w odniesieniu do wywozu fizycznego oraz do podprogramów AAS w ramach zapotrzebowań rocznych. Producenci eksportujący realizujący dostawy do eksportera końcowego kwalifikują się do udziału w programie AAS z tytułu dostaw pośrednich. Główni kontrahenci zaopatrujący kategorie „uznane za wywóz” wymienione w pkt 8.2 „FTP-09-14”, tacy jak dostawcy do jednostek zorientowanych na wywóz („export oriented units”, „EOU”), kwalifikują się do udziału w podprogramie AAS w odniesieniu do kategorii „uznanych za wywóz”. Wreszcie, dostawcom pośrednim dla producentów eksportujących przysługują świadczenia na kategorie „uznane za wywóz” w ramach podprogramów „Advance Release Order” („ARO”) oraz krajowej akredytywy otwartej przez nabywcę na rzecz sprzedawcy (obopólnej).
c) Praktyczne zastosowanie
(67)
Program AAS ma zastosowanie do:
(i) wywozu fizycznego: jest to główny podprogram. Umożliwia on bezcłowy przywóz komponentów do produkcji określonego wyrobu przeznaczonego na wywóz. Termin „fizyczny” oznacza w tym kontekście, że produkt przeznaczony do wywozu musi opuścić terytorium Indii. W zezwoleniu wyszczególniona jest ulga przywozowa i obowiązek wywozu wraz z rodzajem produktu przeznaczonego na wywóz;
(ii) zapotrzebowania rocznego: takie zezwolenie nie jest związane z konkretnym produktem przeznaczonym na wywóz, ale z szerszą grupą produktów (np. z produktami chemicznymi i produktami pokrewnymi). Posiadacz zezwolenia może - do pewnej wartości progowej ustalonej na podstawie jego działalności eksportowej z poprzednich okresów - sprowadzać bezcłowo wszelkie komponenty, jakie zostaną wykorzystane do produkcji wszelkich artykułów wchodzących w skład takiej grupy produktów. Może on zadecydować o wywozie otrzymanego produktu wchodzącego w skład określonej grupy produktów i powstałego przy użyciu takiego materiału zwolnionego z cła;
(iii) dostaw pośrednich: ten podprogram obejmuje przypadki, w których dwóch producentów zamierza produkować jeden produkt eksportowy i podzielić proces produkcji. Producent eksportujący, który wytwarza produkt pośredni, może dokonywać bezcłowego przywozu materiałów do produkcji oraz uzyskać na ten cel wsparcie w ramach AAS przeznaczone na dostawy pośrednie. Eksporter końcowy finalizuje produkcję i jest zobowiązany do wywozu gotowego produktu;
(iv) kategorii „uznanych za wywóz”: ten podprogram umożliwia głównemu kontrahentowi bezcłowy przywóz komponentów do produkcji, które wymagane są przy produkcji towarów sprzedawanych jako „uznane za wywóz” kategoriom klientów wymienionych w pkt 8.2. lit. b) do f), lit. g), i) oraz j) „FTP-09-14”. Według władz publicznych Indii sprzedaż „uznana za wywóz” odnosi się do tych transakcji, w których dostarczone towary nie opuszczają kraju. Szereg kategorii dostaw uznawanych jest za wywóz, pod warunkiem że towar wyprodukowany jest w Indiach, np. dostawa towarów do jednostek zorientowanych na wywóz („EOU”) lub do przedsiębiorstwa znajdującego się w specjalnej strefie ekonomicznej („SSE”);
(v) program „Advance Release Order” („ARO”): posiadacz zezwolenia w ramach programu AAS zamierzający sprowadzać komponenty do produkcji ze źródeł w swoim kraju zamiast przywozu bezpośredniego ma możliwość nabycia ich korzystając z ARO. W takich przypadkach zezwolenia zaliczkowe są poświadczane jako ARO i przyznawane lokalnemu dostawcy przy dostawie wymienionych w nich towarów. Przyznanie ARO upoważnia dostawcę lokalnego do świadczeń z tytułu kategorii uznawanych za wywóz zgodnie z pkt 8.3 „FTP 09-14” (tj. z programu AAS dla dostaw pośrednich/kategorii uznanych za wywóz, systemu ceł zwrotnych na uznany wywóz i zwrotu ostatecznego podatku akcyzowego). W ramach mechanizmu ARO podatki i należności celne refundowane są dostawcy zamiast eksporterowi końcowemu w postaci zwrotu/refundacji ceł. Zwrot podatków/ceł można uzyskać zarówno w odniesieniu do materiałów do produkcji ze źródeł lokalnych, jak i tych pochodzących z przywozu;
(vi) krajowej akredytywy otwartej przez nabywcę na rzecz sprzedawcy (obopólnej): podprogram ten, podobnie jak ten wymieniony wyżej, obejmuje dostawy ze źródeł lokalnych na rzecz posiadacza zezwolenia zaliczkowego. Posiadacz zezwolenia zaliczkowego może zwrócić się do banku o otwarcie krajowej akredytywy na rzecz lokalnego dostawcy. W przypadku przywozu bezpośredniego zezwolenie zostanie zatwierdzone przez bank jedynie w odniesieniu do wartości i ilości towaru pochodzącego ze źródeł lokalnych, a nie z przywozu. Dostawca lokalny będzie uprawniony do świadczeń za kategorie uznane za wywóz zgodnie z pkt 8.3 „FTP 09-14” (tj. z AAS na dostawy pośrednie/kategorie uznane za wywóz, systemu ceł zwrotnych na uznany wywóz oraz zwrotu ostatecznego podatku akcyzowego).
(68)
Dwa objęte próbą przedsiębiorstwa uzyskały zwolnienia w ramach programu AAS związane z produktem objętym postępowaniem w OD. Przedsiębiorstwa te skorzystały z jednego z podprogramów, tj. z programu AAS na wywóz fizyczny. W związku z tym nie ma potrzeby zastosowania środków wyrównawczych w odniesieniu do pozostałych, niewykorzystanych podprogramów.
(69)
W celu umożliwienia przeprowadzenia kontroli przez władze Indii posiadacz zezwolenia zaliczkowego jest prawnie zobowiązany do prowadzenia „zgodnej z prawdą i odpowiedniej dokumentacji dotyczącej zużycia i wykorzystania towarów przywożonych bezcłowo/pozyskiwanych w kraju” we wskazanym formacie (rozdziały 4.26, 4.30 i dodatek 23 do „HOP I 09-14”), czyli rejestru rzeczywistego zużycia. Rejestr ten musi podlegać weryfikacji przez zewnętrznego biegłego rewidenta/księgowego kosztów i prac, który wydaje zaświadczenie stwierdzające, że określone rejestry i odpowiednia ewidencja zostały zbadane, a informacje dostarczone zgodnie z dodatkiem 23 są prawdziwe i poprawne pod każdym względem.
(70)
W odniesieniu do podprogramu, z którego korzystały przedsiębiorstwa objęte postępowaniem w OD, tj. wywozu fizycznego, zarówno ulga przywozowa, jak i obowiązek wywozu są ustalane z uwzględnieniem wielkości i wartości przez władze publiczne Indii oraz są udokumentowane w treści zezwolenia. Ponadto w trakcie realizacji przywozu i wywozu odpowiednie transakcje muszą być udokumentowane przez urzędników państwowych na formularzu zezwolenia. Wielkość przywozu dozwolonego w ramach programu AAS ustalają władze publiczne Indii na podstawie standardowych norm nakładów i wyników (Standard Input Output Norms, „SION”), obejmujących większość produktów, w tym produkt objęty postępowaniem.
(71)
Przywożone komponenty nie są zbywalne i muszą być wykorzystane do wytworzenia odpowiedniego produktu przeznaczonego na wywóz. Obowiązek wywozu musi być spełniony w określonych ramach czasowych od wydania zezwolenia (24 miesiące z możliwością dwukrotnego przedłużenia każdorazowo o 6 miesięcy).
(72)
W dochodzeniu ustalono, że określone przez władze Indii wymogi dotyczące kontroli albo nie były przestrzegane, albo nie zostały jeszcze sprawdzone w praktyce.
(73)
Oba kontrolowane przedsiębiorstwa prowadziły pewnego rodzaju rejestr produkcji i zużycia. Jednak rejestr zużycia nie pozwalał na sprawdzenie, które komponenty i w jakiej ilości zostały zużyte do produkcji wywożonego produktu. Jeżeli chodzi o wymagania dotyczące weryfikacji, o których mowa w motywie 69 powyżej, przedsiębiorstwa nie prowadziły ewidencji, która stanowiłyby dowód na to, że przeprowadzono audyt zewnętrzny rejestru zużycia. Podsumowując, uznaje się, że eksporterzy objęci dochodzeniem nie byli w stanie wykazać, że odpowiednie postanowienia dokumentu „FT-policy” zostały spełnione.
d) Wnioski dotyczące programu AAS
(74)
Zwolnienie z ceł przywozowych stanowi subsydium w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, tj. finansowy wkład władz publicznych Indii, ponieważ zmniejsza jego wpływy z cła, które w przeciwnym wypadku byłyby należne i przyznaje korzyści eksporterom objętym dochodzeniem poprawiając ich płynność finansową.
(75)
Dodatkowo program „AAS - wywóz fizyczny” jest niewątpliwie prawnie uzależniony od wyników wywozu i w związku z tym powinien być uznany za szczególny i stanowić podstawę środków wyrównawczych zgodnie z art. 4 ust. 4 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia podstawowego. Bez zobowiązania się do wywozu przedsiębiorstwo nie może uzyskać korzyści wynikających z tych programów.
(76)
Podprogramu zastosowanego w aktualnie rozpatrywanym przypadku nie można uznać za dopuszczalny system zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji czy system zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Nie odpowiada on zasadom określonym w załączniku I lit i), załączniku II (definicja i zasady zwrotu ceł) oraz załączniku III (definicja i zasady zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze) do rozporządzenia podstawowego. Władze publiczne Indii nie zastosowały skutecznie systemu lub procedury weryfikacji w celu sprawdzenia, czy i w jakim zakresie komponenty zostały zużyte do wytworzenia produktu wywożonego (część II pkt 4 w załączniku II do rozporządzenia podstawowego, a w przypadku systemów zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze - część II pkt 2 w załączniku III do rozporządzenia podstawowego). Uznaje się również, że same normy SION dotyczące produktu objętego postępowaniem nie były wystarczające precyzyjne i nie mogą same w sobie być uznane za system weryfikacji rzeczywistego zużycia, ponieważ struktura tych standardowych norm nie pozwala władzom publicznym Indii zweryfikować z dostateczną dokładnością, jakiej wartości komponenty została zużyte w produkcji przeznaczonej na wywóz. Ponadto władze publiczne Indii nie przeprowadziły dalszego badania opartego na rzeczywiście wykorzystanych komponentach, mimo że badanie takie zwykle powinno być dokonane w przypadku braku skutecznego systemu weryfikacji (część II pkt 5 w załączniku II oraz część II pkt 3 w załączniku III do rozporządzenia podstawowego).
(77)
Wymieniony podprogram wymaga zatem stosowania środków wyrównawczych.
e) Obliczanie wysokości subsydium
(78)
Przy braku dopuszczalnych systemów zwrotu ceł zapłaconych za składniki produkcji czy systemów zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze korzyść stanowiąca podstawę środków wyrównawczych to umorzenie całości należności celnych przywozowych, zwykle należnych przy przywozie komponentów. W związku z powyższym należy zauważyć, że w rozporządzeniu podstawowym przewiduje się wyrównanie nie tylko „nadmiernego” umorzenia należności celnych. Zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) i pkt i) załącznika I do rozporządzenia podstawowego wyrównaniu podlega jedynie nadmierne umorzenie należności celnych, pod warunkiem spełnienia warunków określonych w załącznikach II i III do rozporządzenia podstawowego. Warunki te nie były jednak spełnione w niniejszym przypadku. Jeżeli zatem nie zostanie wykazany odpowiedni poziom monitorowania, nie ma zastosowania powyższy wyjątek dotyczący systemów zwrotu ceł, natomiast zastosowanie ma zwykła zasada wyrównywania kwot niezapłaconych należności celnych (dochód utracony), a nie jakiegokolwiek domniemanego nadmiernego umorzenia. Zgodnie z częścią II załącznika II oraz częścią II załącznika III do rozporządzenia podstawowego obliczenie takiego nadmiernego umorzenia nie należy do organu prowadzącego dochodzenie. Przeciwnie, zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego, do organu tego należy jedynie ustalenie wystarczającego dowodu pozwalającego odrzucić adekwatność domniemanego systemu weryfikacji.
(79)
Kwota subsydium dla przedsiębiorstw, które korzystały z AAS, została obliczona na podstawie utraconych należności celnych przywozowych (cło podstawowe i specjalne cło dodatkowe) za materiały przywożone w ramach podprogramu w OD (licznik). Zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego w przypadkach złożenia uzasadnionych roszczeń poniesione opłaty, niezbędne do uzyskania subsydium, zostały odjęte od kwoty subsydium. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium została przydzielona do obrotów z dokonanego wywozu produktu objętego postępowaniem w OD jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium zależy od wyników wywozu i nie zostało przyznane w odniesieniu do ilości wytworzonych, wyprodukowanych, wywożonych lub transportowanych towarów.
(80)
Stopy subsydiowania w OD dla przedsiębiorstw objętych postępowaniem, ustalone w odniesieniu do tego programu, wynoszą odpowiednio 2,43 % i 0,15 %, 0 %, 0 %, 0 % dla przedsiębiorstw należących do grupy Venus.
3.5. Program „Export Promotion Capital Goods” („EPCGS”)
a) Podstawa prawna
(81)
Szczegółowy opis „EPCGS” znajduje się w rozdziale 5 „FTP 09-14” oraz w rozdziale 5 „HOP I 09-14”.
b) Kwalifikowalność
(82)
Do korzystania z tego programu kwalifikują się producenci eksportujący oraz eksportujące podmioty handlowe „powiązane” z producentami pomocniczymi i dostawcami usług.
c) Praktyczne zastosowanie
(83)
Zgodnie z warunkiem obowiązku wywozu przedsiębiorstwo może sprowadzać dobra kapitałowe (nowe i używane dobra kapitałowe, niemające więcej niż 10 lat) po obniżonej stawce celnej. W tym celu władze publiczne Indii, na wniosek i za opłatą, wydają zezwolenie w ramach programu EPCGS. W programie przewidziano obniżoną stawkę cła przywozowego wynoszącą 3 %, która ma zastosowanie do wszystkich dóbr kapitałowych przywożonych w ramach tego programu. Aby spełnić obowiązek wywozu, przywożone dobra kapitałowe muszą zostać wykorzystane do wyprodukowania określonej ilości wywożonych towarów w danym okresie. Zgodnie z „FTP 09-14” dobra kapitałowe mogą być przywożone w ramach EPCGS z zastosowaniem stawki celnej 0 %, ale okres na wypełnienie obowiązku wywozu jest w tym przypadku krótszy.
(84)
Posiadacze zezwolenia w ramach EPCGS mogą również zaopatrywać się w dobra kapitałowe lokalnie. W takim wypadku lokalny producent dóbr kapitałowych może sam skorzystać z bezcłowego przywozu komponentów potrzebnych do produkcji takich dóbr kapitałowych. Lokalny producent może również ubiegać się o korzyści z tytułu uznania za wywóz w związku z dostawą dóbr kapitałowych do posiadacza zezwolenia w ramach EPCGS.
(85)
Stwierdzono, że wszystkie trzy przedsiębiorstwa objęte próbą uzyskały zwolnienia w ramach EPCGS, które mogą wykorzystać w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem w OD.
d) Wnioski dotyczące EPCGS
(86)
W ramach EPCGS zapewniane są subsydia w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Redukcja ceł stanowi finansowy wkład władz publicznych Indii, ponieważ ulga ta zmniejsza jego wpływy z cła, które w innym przypadku byłoby należne. Dodatkowo obniżenie cła przynosi korzyść eksporterowi, gdyż w ten sposób zaoszczędzona na przywozie kwota poprawia płynność przedsiębiorstwa.
(87)
Ponadto korzystanie z EPCGS jest prawnie uzależnione od dokonania wywozu, ponieważ takich zezwoleń nie można uzyskać bez zobowiązania się do wywozu. Program ten został zatem uznany za szczególny i wymagający zastosowania środków wyrównawczych w myśl art. 4 ust. 4 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia podstawowego.
(88)
EPCGS nie może być uznany za dopuszczalny system zwrotu ceł lub system substytucji ceł zwrotnych w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Dobra kapitałowe nie wchodzą w zakres takich dopuszczalnych systemów określonych w lit. i) załącznika I do rozporządzenia podstawowego, ponieważ nie zostały one wykorzystane do wytworzenia wywiezionych produktów.
e) Obliczanie wysokości subsydium
(89)
Kwota subsydium została obliczona, zgodnie z art. 7 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, na podstawie niezapłaconego cła od przywiezionych dóbr kapitałowych, rozłożonego na okres, który odzwierciedla normalny okres amortyzacji dla takiej kategorii dóbr kapitałowych w sektorze objętym postępowaniem. Tak obliczona kwota, którą można przyporządkować do OD, została dostosowana poprzez dodanie odsetek z tego okresu w celu odzwierciedlenia całkowitej wartości korzyści odniesionych w tym czasie. Uznano, iż komercyjna stopa procentowa obowiązująca w Indiach w okresie objętym dochodzeniem była właściwa dla tego celu. W przypadkach złożenia uzasadnionych roszczeń odjęte zostały niezbędne opłaty poniesione w celu uzyskania subsydium, zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego.
(90)
Zgodnie z art. 7 ust. 2 i art. 7 ust. 3 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium została przydzielona do właściwej kwoty obrotów z wywozu uzyskanych w OD jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium jest uwarunkowane wynikami wywozu i nie zostało przyznane w odniesieniu do wytworzonych, wyprodukowanych, wywożonych czy transportowanych ilości.
(91)
Stopy subsydiowania dla przedsiębiorstw objętych postępowaniem, ustalone w odniesieniu do tego programu w OD, wynoszą odpowiednio 0,09 %, 0,6 % oraz 0,02 %, 0 %, 0 %, 0 % dla przedsiębiorstw należących do grupy Venus.
3.6. Program „Export Credit” („EC”)
a) Podstawa prawna
(92)
Szczegóły tego programu zostały określone w Okólniku głównym DBOD nr DIR.(Exp).BC 01/04.02.02/2007-08 (Kredyt eksportowy w walucie zagranicznej/w rupiach) i w Okólniku głównym DBOD nr DIR.(Exp).BC 09/04.02.02/2008-09 (Kredyt eksportowy w walucie zagranicznej/w rupiach) Indyjskiego Banku Rezerw („RBI”), adresowanych do wszystkich banków komercyjnych w Indiach.
b) Kwalifikowalność
(93)
Do korzystania z tego programu kwalifikują się producenci eksportujący i eksportujące podmioty handlowe.
c) Praktyczne zastosowanie
(94)
W ramach tego programu RBI ustala pułap obowiązujących stóp procentowych stosowanych do kredytów eksportowych, zarówno w rupiach indyjskich, jak i w walucie obcej, którymi banki komercyjne mogą obciążyć eksportera. Program ECS składa się z dwóch podprogramów: programu „Pre-Shipment Export Credit”, który obejmuje kredyty udzielane eksporterowi na sfinansowanie zakupu, przetwarzania, wytwarzania, pakowania lub wysyłki towarów przed dokonaniem wywozu, oraz programu „Post-Shipment Export Credit”, który zapewnia kapitał operacyjny w postaci pożyczek na sfinansowanie należności z tytułu eksportu. RBI zleca również bankom udostępnienie określonej kwoty własnych kredytów bankowych netto na rzecz finansowania wywozu.
(95)
W wyniku stosowania postanowień okólników głównych RBI eksporterzy mogą uzyskać kredyty eksportowe o preferencyjnych stopach procentowych w porównaniu do stóp procentowych zwykłych kredytów komercyjnych („kredyty gotówkowe”), których warunki ustalane są jedynie w zależności od warunków rynkowych. Różnica w stopach procentowych może być mniejsza dla przedsiębiorstw o dobrej zdolności kredytowej. Mogą bowiem one nawet uzyskiwać kredyty eksportowe i gotówkowe na tych samych warunkach.
(96)
Stwierdzono, że dwa przedsiębiorstwa objęte próbą korzystały z tego programu w OD.
d) Wnioski dotyczące programu EC
(97)
Preferencyjne stopy procentowe kredytu ECS, ustanowionego w okólnikach głównych RBI, o których mowa w motywie 95 mogą obniżyć koszty odsetek dla eksportera w porównaniu z kosztami kredytu ustalanymi wyłącznie przez warunki rynkowe i w tym przypadku umożliwiają przyznanie eksporterowi świadczenia w rozumieniu art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Finansowanie wywozu nie jest samo w sobie bezpieczniejsze od finansowania na rynku wewnętrznym. W rzeczywistości zwykle jest ono postrzegane jako finansowanie o podwyższonym ryzyku i stopień zabezpieczenia wymagany dla określonego kredytu, niezależnie od celu finansowania, zależy wyłącznie od decyzji handlowej danego banku komercyjnego. Różnice w wysokości stóp w odniesieniu do różnych banków wynikają z metodologii przyjętej przez RBI, polegającej na ustalaniu maksymalnych stóp oprocentowania kredytów indywidualnie dla każdego banku komercyjnego.
(98)
Mimo iż kredyty preferencyjne w ramach programu ECS są przyznawane przez banki komercyjne, to korzyść ta stanowi wkład finansowy ze strony władz publicznych w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit a) ppkt (iv) rozporządzenia podstawowego. W tym kontekście należy zauważyć, że ani w art. 3 ust. 1 lit a) ppkt (iv) rozporządzenia podstawowego, ani w Porozumieniu w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych nie są wymagane opłaty za prowadzenie rachunków funduszów publicznych, np. spłaty banków komercyjnych przez władze publiczne Indii, dla ustalenia subsydium, a wymagane są jedynie wytyczne od władz publicznych, jak realizować funkcje określone w art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (i), (ii) lub (iii) rozporządzenia podstawowego. RBI jest organem publicznym i jest objęty definicją „władzy publicznej” w rozumieniu art. 2 lit b) rozporządzenia podstawowego. Jest on w 100 % własnością rządu, realizuje cele polityki publicznej, np. politykę monetarną, a jego władze są wyznaczane przez rząd Indii. RBI kieruje działalnością jednostek prywatnych w rozumieniu art. 3 ust. 1) lit. a) ppkt (iv) tiret drugie rozporządzenia podstawowego, ponieważ banki komercyjne są związane określanymi przez niego warunkami, między innymi pułapami stóp procentowych na kredyty eksportowe, wprowadzanymi w okólnikach głównych RBI, oraz przepisami RBI stanowiącymi, iż banki komercyjne muszą przeznaczać pewną określoną ilość udzielanych przez nie kredytów bankowych netto na finansowanie wywozu. Tym samym banki komercyjne zobowiązane są przez RBI do wykonywania funkcji wspomnianych w art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia podstawowego, w tym przypadku do udzielania pożyczek w formie preferencyjnego finansowania wywozu. Taki bezpośredni transfer środków w formie pożyczek udzielanych pod pewnymi warunkami zwykle należałby do obowiązków władz publicznych, a stosowana praktyka nie różni się istotnie od praktyk zwykle stosowanych przez władze publiczne w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (iv) rozporządzenia podstawowego. Subsydium to uznawane jest za szczególne i stanowiące podstawę środków wyrównawczych, ponieważ preferencyjne stopy procentowe są dostępne wyłącznie w odniesieniu do finansowania transakcji wywozowych, oraz są uwarunkowane wynikami wywozu, zgodnie z art. 4 ust. 4 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia podstawowego.
e) Obliczanie kwoty subsydium
(99)
Kwota subsydium została obliczona na podstawie różnicy pomiędzy odsetkami zapłaconymi za kredyty eksportowe wykorzystane w OD a kwotą odsetek należnych w przypadku zwykłych kredytów komercyjnych, z których korzysta przedsiębiorstwo objęte postępowaniem. Kwota odnośnego subsydium (licznik) została przydzielona do łącznej kwoty obrotów z wywozu zrealizowanego w OD lub łącznej kwoty obrotów z wywozu produktu objętego postępowaniem w OD dla kredytów, w przypadku których można stwierdzić istnienie wyraźnego związku z produktem objętym postępowaniem, którego można użyć jako właściwego mianownika, zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, ponieważ subsydium jest uzależnione od dokonania wywozu i nie zostało przyznane w odniesieniu do wyprodukowanych, wywożonych czy transportowanych ilości.
(100)
Stopy subsydiowania w OD dla przedsiębiorstw objętych postępowaniem, ustalone w odniesieniu do tego programu, wynoszą odpowiednio 0,61 % i 0,08 %, 0,28 %, 0,03 %, 0,10 % dla przedsiębiorstw należących do grupy Venus.
3.7. Program „Focus Market” („FMS”)
a) Podstawa prawna
(101)
Szczegółowy opis „FMS” znajduje się w pkt 3.14 „FTP 09-14” oraz w pkt 3.8 „HOP I 09-14”.
b) Kwalifikowalność
(102)
Do korzystania z tego programu kwalifikuje się każdy producent eksportujący i każdy eksportujący podmiot handlowy.
c) Praktyczne zastosowanie
(103)
W tym programie wywóz wszystkich produktów do państw wymienionych w tabelach 1 i 2 w dodatku 37(C) dokumentu „HOP I 09-14” może być objęty kredytem celnym odpowiadającym 3 % wartości FOB. Od dnia 1 kwietnia 2011 r. wywóz wszystkich produktów do państw wymienionych w tabeli 3 w dodatku 37(C) („Special Focus Markets”) może być objęty kredytem celnym odpowiadającym 4 % wartości FOB. Niektóre rodzaje wywozu są wyłączone z programu, np. wywóz towarów przywiezionych lub przeładowanych, uznanie za wywóz, wywóz usług oraz obrót w wywozie podmiotów działających w specjalnych strefach ekonomicznych lub jednostkach eksportowych. Wyłączone z programu są także niektóre rodzaje produktów, np. diamenty, metale szlachetne, rudy, zboża, cukier i produkty ropopochodne.
(104)
Kredyty celne w ramach FMS są zbywalne bez ograniczeń i ważne w okresie 24 miesięcy od daty wydania zaświadczenia o uprawnieniach do odpowiedniego kredytu. Mogą być one wykorzystane do uiszczenia należności celnych z tytułu późniejszego przywozu dowolnych materiałów do produkcji lub towarów, włącznie z dobrami kapitałowymi.
(105)
Zaświadczenie o uprawnieniach do kredytu jest wydawane w porcie, z którego dokonany został wywóz, po dokonaniu wywozu lub wysyłki towarów. Jeśli wnioskodawca dostarczy władzom kopie całej odpowiedniej dokumentacji wywozowej (np. zamówień na wywóz, faktur, dokumentów przewozowych, zaświadczeń banku o dokonaniu wywozu), władze publiczne Indii nie mogą odmówić przyznania kredytu celnego.
(106)
Stwierdzono, że jedno z przedsiębiorstw objętych próbą korzystało z tego programu w OD.
d) Wnioski dotyczące FMS
(107)
W ramach FMS zapewniane są subsydia w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Kredyt celny w ramach FMS stanowi wkład finansowy władz publicznych Indii, gdyż ostatecznie jest on wykorzystywany jako wyrównanie należności celnych przywozowych, tym samym zmniejszając przychód z uzyskiwanych przez te władze ceł, które w przeciwnym przypadku byłyby należne. Ponadto kredyt celny w ramach FMS zapewnia korzyści eksporterowi, gdyż poprawia jego płynność finansową.
(108)
Poza tym korzyści w ramach FMS są prawnie uzależnione od dokonania wywozu i tym samym są uważane za szczególne i stanowiące podstawę środków wyrównawczych zgodnie z art. 4 ust. 4 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia podstawowego.
(109)
Programu tego nie można uznać za dopuszczalny system zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji czy system zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Nie odpowiada on rygorystycznym zasadom określonym w pkt i) załącznika I, załączniku II (definicja i zasady systemu ceł zwrotnych) oraz załączniku III (definicja i zasady zwrotu ceł zapłaconych za składniki zastępcze) do rozporządzenia podstawowego. Eksporter nie jest zobowiązany do rzeczywistego wykorzystania towarów przywożonych na zasadach bezcłowych w procesie produkcji, a kwota przyznanego kredytu nie jest obliczana w powiązaniu z rzeczywiście wykorzystaną ilością takich materiałów. Nie istnieje żaden system ani procedura służące potwierdzeniu, które materiały są zużywane w procesie produkcyjnym wywożonego produktu, lub czy miała miejsce nadmierna płatność należności celnych przywozowych w rozumieniu lit. i) załącznika I oraz załączników II i III do rozporządzenia podstawowego. Eksporter kwalifikuje się do korzystania z programu FMS niezależnie od tego, czy dokonuje przywozu jakichkolwiek materiałów. Aby uzyskać korzyści, wystarczy, aby eksporter dokonał jedynie wywozu produktów, bez potrzeby wykazywania, że którykolwiek z użytych materiałów do produkcji pochodził z przywozu. Stąd też nawet eksporterzy, którzy nabywają wszystkie materiały do produkcji ze źródeł lokalnych i nie przywożą żadnych towarów, które można użyć jako materiały do produkcji, kwalifikują się do korzystania z programu FMS. Ponadto eksporter może korzystać z kredytów celnych w ramach FMS w celu przywozu dóbr kapitałowych, choć dobra kapitałowe nie wchodzą w zakres dopuszczalnych systemów zwrotu ceł zapłaconych za składniki procesu produkcji określonych w pkt i) załącznika I do rozporządzenia podstawowego, ponieważ nie są one zużywane do wytworzenia produktów wywożonych.
e) Obliczanie wysokości subsydium
(110)
Kwota subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych została obliczona na podstawie korzyści, co do których ustalono, że odbiorca uzyskał je w trakcie OD, zaksięgowanych przez współpracującego producenta eksportującego na zasadzie rachunkowości memoriałowej jako dochód na etapie transakcji wywozowej. Zgodnie z art. 7 ust. 2 i art. 7 ust. 3 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium (licznik) została powiązana z wartością obrotu w wywozie w OD jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium jest uwarunkowane wynikami wywozu i nie zostało przyznane poprzez odniesienie do wyprodukowanych, wywożonych czy przewożonych ilości.
(111)
Stopy subsydiowania dla przedsiębiorstw objętych postępowaniem, ustalone w odniesieniu do tego programu w OD, wynoszą odpowiednio 0,13 %, 0,71 %, 0,07 %, 0 % dla przedsiębiorstw należących do grupy Venus.
3.8. Specjalne strefy ekonomiczne/Jednostki zorientowane na wywóz („SEZ/EOU”)
(112)
Stwierdzono, że tylko jedno przedsiębiorstwo objęte próbą korzystało z tego programu w OD. W toku dochodzenia ustalono jednak, że subsydia stanowiące podstawę środków wyrównawczych dla tego przedsiębiorstwa są poniżej poziomu de minimis i w związku z tym nie prowadzono dalszej analizy programu EOU.
3.9. Kwota subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych
(113)
Na podstawie ustaleń stwierdzono, że łączna kwota subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych, wyrażona proporcjonalnie do wartości, wahała się od 3,15 % do 4,32 %, jak przedstawiono w poniższej tabeli:
Program
Przedsiębiorstwo
Raajratna
Grupa Venus
Viraj
DEPB (4)
0,58 %
0,93 %, 1,04 %, 1,32 %, 2,04 %
-
DDS (4)
0,61 %
1,14 %, 1,77 %, 1,68 %, 1,91 %
-
AAS (4)
2,43 %
0,15 %, 0 %, 0 %, 0 %
-
EPCG (4)
0,09 %
0,02 %, 0 %, 0 %, 0 %
0,63 %
ECS (4)
0,61 %
0,08 %, 0,28 %, 0,03 %, 0,10 %
-
FMS (4)
-
0,13 %, 0,71 %, 0,07 %, 0 %
-
EOU (4)
-
-
0,95 %
OGÓŁEM
4,32 %
3,15 (5)
1,57 % (6)
(114)
Zgodnie z art. 15 ust. 3 rozporządzenia podstawowego margines subsydiowania dla nieobjętych próbą przedsiębiorstw współpracujących, obliczony na podstawie średniej ważonej marginesu subsydiowania ustalonego dla przedsiębiorstw współpracujących objętych próbą, wyniósł 3,82 %.
(115)
W odniesieniu do wszystkich innych eksporterów w Indiach Komisja ustaliła najpierw poziom współpracy. Na podstawie porównania danych Eurostatu dotyczących przywozu z wielkością zgłoszonego w odniesieniu do okresu objętego postępowaniem przez współpracujące przedsiębiorstwa lub grupy przedsiębiorstw wywozu do Unii produktu objętego postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem, poziom współpracy producentów eksportujących z Indii był bardzo wysoki. Uwzględniając wysoki poziom współpracy, stawkę subsydium dla wszystkich przedsiębiorstw, które nie współpracowały, określa się na poziomie ustanowionym dla przedsiębiorstwa o najwyższej indywidualnej stawce, tj. 4,32 %.
4. PRZEMYSŁ UNIJNY
4.1. Przemysł unijny
(116)
Produkt podobny wytwarza 27 unijnych producentów. Zostają oni uznani za przemysł unijny w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 10 ust. 8 rozporządzenia podstawowego oraz będą dalej zwani „przemysłem unijnym”.
4.2. Produkcja unijna
(117)
W celu ustalenia całkowitej produkcji unijnej w okresie objętym dochodzeniem wykorzystano wszystkie dostępne informacje dotyczące przemysłu unijnego, takie jak informacje zawarte w skardze, dane zebrane od producentów unijnych przed rozpoczęciem dochodzenia i po jego rozpoczęciu oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, udzielone przez producentów unijnych objętych próbą.
(118)
Należy wspomnieć, że jednego z producentów unijnych powiązanego z indyjskim producentem eksportującym i sprzeciwiającego się wszczęciu dochodzenia również obejmuje definicja przemysłu unijnego. Na tej podstawie całkowitą produkcję unijną w OD oszacowano na około 139 141 ton. Wielkość ta obejmuje produkcję wszystkich producentów unijnych, którzy zgłosili się w związku z postępowaniem, oraz szacowaną produkcję pozostałych producentów unijnych, którzy się nie zgłosili.
4.3. Kontrola wyrywkowa producentów unijnych
(119)
Jak wskazano w motywie 14 powyżej, sześciu objętych próbą producentów unijnych reprezentuje 46,5 % całkowitej szacowanej produkcji unijnej podobnego produktu.
5. SZKODA
5.1. Konsumpcja w Unii
(120)
Konsumpcję w Unii ustalono na podstawie całkowitej wielkości sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym oraz całkowitej wielkości przywozu. Rok 2009 r. charakteryzował się bezprecedensowo wysokimi cenami niklu, podstawowego surowca używanego do wytwarzania produktu objętego postępowaniem i produktów podobnych, oraz ogólnymi negatywnymi skutkami kryzysu finansowego, co razem doprowadziło do szczególnie niskiego poziomu konsumpcji w Unii w tym roku. Nastąpiła jedna znacząca poprawa sytuacji na rynku, jak widać w tabeli poniżej, i w okresie od 2009 r. do OD konsumpcja w Unii wzrosła o 50 %.
2009
2010
2011
OD
Konsumpcja (w tonach)
131 436
187 280
196 476
197 327
Indeks (2009 = 100)
100
142
149
150
Źródło:
Eurostat, skarga i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
5.2. Przywóz do Unii z państw, których dotyczy postępowanie
(121)
Wielkość przywozu przedsiębiorstw współpracujących, którą w oparciu o badanie próby uznano za nieobjętą programami subsydiowania w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) i art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego w okresie objętym dochodzeniem, została wyłączona z danych dotyczących całkowitego przywozu z Indii. Ponieważ dane dotyczące przywozu produktu objętego postępowaniem dotyczą dwóch przedsiębiorstw, ze względu na poufność postanowiono przedstawić je w zindeksowanej postaci.
5.2.1. Wielkość i udział w rynku przywozu objętego postępowaniem
(122)
W badanym okresie wielkość subsydiowanego przywozu do Unii pochodzącego od współpracujących producentów eksportujących i jego udział w rynku przedstawiały się następująco:
2009
2010
2011
OD
Wielkość (Indeks)
100
172
218
210
Udział w rynku (Indeks)
100
121
146
140
Źródło:
Eurostat, skarga i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
(123)
W badanym okresie znacznie, bo o 110 %, wzrosła wielkość subsydiowanego przywozu z Indii. Wzrost ten był szczególnie widoczny w latach 2009 i 2010, kiedy przywóz z Indii zwiększył się o 72 % i gdy konsumpcja w Unii wzrosła o 42 %. Jednakże, podczas gdy w okresie od 2010 r. do OD konsumpcja wzrosła tylko o 5 %, w tym samym okresie wielkość przywozu z Indii w dalszym ciągu znacząco rosła (zwiększyła się o 22 %).
(124)
W badanym okresie znacznie wzrósł udział w rynku subsydiowanego przywozu z Indii (zwiększyła się o 40 %).
5.2.2. Ceny importowe i podcięcie cenowe:
(125)
Jak wyjaśniono w motywie 22 powyżej - jedna ze stron wyraziła obawę odnośnie faktu, że kwestionariusz dotyczący środków antysubsydyjnych nie pozwala na rozróżnienie w szczególności niektórych rodzajów produktu objętego postępowaniem, które jej zdaniem są różne.
(126)
Problem ten został rozwiązany w kwestionariuszu poprzez rozszerzenie tak zwanych numerów kontrolnych produktu (PCN) w celu wyraźnej identyfikacji odpowiednich rodzajów w trakcie dochodzenia, w szczególności w celu porównania cen. Na tym etapie w toku dochodzenia ujawniono, że indyjscy producenci eksportujący eksportują tylko ograniczone ilości tych wysoce technicznych rodzajów. Niemniej jednak wskazuje się, że zmiany wprowadzone w PCN zapewniły, że ceny niektórych rodzajów produktów można bezpośrednio porównywać z cenami podobnych rodzajów produktów.
(127)
Poniższa tabela pokazuje średnią cenę subsydiowanego przywozu
2009
2010
2011
OD
Średnia cena (Indeks)
100
118
137
135
Źródło:
Eurostat i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
(128)
Średnie ceny importowe z Indii wzrosły w badanym okresie o 35 %, ale w tym samym okresie pozostawały poniżej cen sprzedaży przemysłu unijnego (zob. motyw 145 poniżej). Wyjaśnia to gwałtowne zwiększenie wielkości przywozu i znaczący (o 40 %) wzrost udziału w rynku indyjskich eksporterów w tym samym okresie.
(129)
W celu określenia podcięcia cenowego w OD porównano średnie ceny ważone sprzedaży poszczególnych rodzajów produktu wytwarzanych przez objętych próbą producentów unijnych stosowane wobec niepowiązanych klientów na rynku unijnym, dostosowane do poziomu ex-works, z odpowiadającymi średnimi ważonymi cenami przywozu poszczególnych rodzajów produktu objętych subsydiami, stosowanymi przez dwóch indyjskich producentów, którzy zostali objęci próbą i otrzymywali subsydia powyżej progu de minimis, stanowiące podstawę środków wyrównawczych, pierwszemu niepowiązanemu klientowi na rynku unijnym, ustalonymi na podstawie ceny CIF z odpowiednimi korektami uwzględniającymi koszty ponoszone po przywozie.
(130)
Wynik porównania, wyrażony jako wartość procentowa obrotów objętych próbą producentów unijnych w OD, wykazał średni ważony margines podcięcia cenowego przez subsydiowany przywóz na rynek unijny z państwa, którego dotyczy postępowanie, wynoszący 12,5 %. Niższe ceny subsydiowanego przywozu, w porównaniu z cenami unijnymi w badanym okresie, wyjaśniają znaczący wzrost wielkości przywozu z Indii i udziału tego przywozu w rynku w okresie między rokiem 2009 a OD.
5.3. Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego
5.3.1. Uwagi wstępne
(131)
Zgodnie z art. 8 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, badanie wpływu subsydiowanego przywozu z Indii na przemysł unijny zawierało ocenę wszystkich wskaźników gospodarczych, które wywierają wpływ na przemysł unijny w badanym okresie.
(132)
Jak wspomniano w motywie 14 do zbadania ewentualnej szkody poniesionej przez przemysł unijny zastosowano kontrolę wyrywkową.
(133)
Dla celów analizy szkody Komisja wprowadziła rozróżnienie między makroekonomicznymi i mikroekonomicznymi wskaźnikami szkody. W tej kwestii sytuację gospodarczą przemysłu unijnego ocenia się na podstawie: a) wskaźników makroekonomicznych, a mianowicie takich wskaźników jak: produkcja, zdolność produkcyjna, wykorzystanie zdolności produkcyjnej, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wzrost rynku, zatrudnienie, wydajność, wielkość rzeczywistego marginesu subsydiowania i poprawa sytuacji po wcześniejszym subsydiowaniu, dla których dane zebrano na poziomie całego przemysłu unijnego, oraz na podstawie wskaźników mikroekonomicznych, a mianowicie takich wskaźników jak: średnie ceny jednostkowe, koszt jednostkowy, rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału, zapasy i koszty pracy, dla których dane zebrano na poziomie objętych próbą producentów unijnych
(134)
Warto wspomnieć, że wszystkie dostępne informacje dotyczące przemysłu unijnego, w tym informacje zawarte w skardze, dane zebrane od producentów unijnych przed rozpoczęciem dochodzenia i po jego rozpoczęciu oraz odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, udzielone przez producentów unijnych objętych próbą, zostały wykorzystane w celu ustalenia wskaźników makroekonomicznych, a w szczególności danych dotyczących nieobjętych próbą producentów unijnych.
(135)
Wskaźniki mikroekonomiczne ustalono na podstawie informacji dostarczonych przez objętych próbą producentów unijnych w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu.
5.3.2. Wskaźniki makroekonomiczne
a) Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
(136)
W badanym okresie tendencje dotyczące unijnej produkcji, zdolności produkcyjnej i wykorzystania tej zdolności przedstawiały się następująco:
2009
2010
2011
OD
Wielkość produkcji (w tonach)
105 646
140 363
138 795
139 141
Indeks (2009 = 100)
100
133
131
132
Zdolność produkcyjna (w tonach)
244 236
246 324
245 922
246 599
Indeks (2009 = 100)
100
101
101
101
Wykorzystanie mocy produkcyjnych
43 %
57 %
56 %
56 %
Indeks (2009 = 100)
100
132
130
130
Źródło:
skarga, odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(137)
W badanym okresie produkcja unijna wzrosła o 32 % odzwierciedlając w pewnym stopniu wzrost konsumpcji. Jednak w okresie między rokiem 2010 a OD wielkość produkcji utrzymywała się na stałym poziomie.
(138)
Podczas gdy wykorzystanie zdolności produkcyjnej w badanym okresie polepszyło się i wzrosło o 13 punktów procentowych, zdolność produkcyjna w tym samym czasie utrzymywała się zasadniczo na stałym poziomie.
b) Wielkość sprzedaży, udział w rynku i wzrost
(139)
Tendencje rynkowe w zakresie wielkości sprzedaży, udziału w rynku i wzrostu przedstawiały się w badanym okresie następująco:
2009
2010
2011
OD
Wielkość sprzedaży (w tonach)
88 796
124 641
124 007
124 217
Indeks (2009 = 100)
100
140
140
140
Udział w rynku
67,6 %
66,6 %
63,1 %
62,9 %
Indeks (2009 = 100)
100
98
93
93
Źródło:
skarga, odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(140)
Po znaczącym wzroście w latach 2009 i 2010, przy rosnącej konsumpcji, wielkość sprzedaży niepowiązanym nabywcom spadła i nie skorzystała ona na stałym wzroście popytu (4,9 % w latach 2010 i 2011). Znalazło to również odzwierciedlenie w zwiększeniu stanu zapasów na koniec okresu sprawozdawczego, które w badanym okresie - jak pokazuje motyw 153 poniżej - zwiększyły się łącznie o 41 %. Ponadto, mimo stałego 50 % wzrostu konsumpcji, udział w rynku przemysłu unijnego spadł w badanym okresie o 4,7 punktów procentowych.
(141)
Jak wskazano w motywie 120 powyżej, w okresie między 2009 r. a OD konsumpcja w Unii wzrosła o 50 %, podczas gdy wielkość subsydiowanego przywozu wzrosła znacząco (o 110 %) w tym samym okresie, co przedstawiono w motywach 122 i 123 powyżej. Wzrost rynku unijnego w okresie między 2009 r. a OD został zatem częściowo wchłonięty przez subsydiowany przywóz, podczas gdy sprzedaż przemysłu unijnego w Unii wzrosła w tym samym okresie o 40 %. Pokazuje to, że przemysł unijny nie mógł w pełni skorzystać ze wzrostu konsumpcji w Unii ze względu na rosnący udział subsydiowanego przywozu w rynku.
c) Zatrudnienie i wydajność
2009
2010
2011
OD
Liczba pracowników
1 726
1 687
1 729
1 747
Indeks (2009 = 100)
100
98
100
101
Wydajność (jednostka/pracownik)
61
83
80
80
Indeks (2009 = 100)
100
136
131
130
Źródło:
skarga, odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(142)
Pomimo złej sytuacji finansowej opisanej w motywach 147-152 poniżej, zatrudnienie w przemyśle unijnym utrzymywało się w badanym okresie na stosunkowo stałym poziomie. Z uwagi na zwiększoną wielkość produkcji (zob. motyw 136 powyżej), wydajność wyrażona jako roczna produkcja w tonach na osobę wzrosła w tym samym okresie o 30 %, co może oznaczać, że przemysł unijny poczynił znaczące wysiłki aby poprawić efektywność.
d) Wielkość rzeczywistego marginesu subsydiowania i poprawa sytuacji po wcześniejszym subsydiowaniu
(143)
Marginesy subsydiowania dwóch objętych próbą indyjskich producentów eksportujących były powyżej poziomu de minimis (zob. motyw 113 powyżej). Mając na uwadze sektor produktu objętego postępowaniem, skalę, udział w rynku i ceny subsydiowanego przywozu z Indii, co omówiono powyżej, wpływ rzeczywistego marginesu subsydiowania na przemysł unijny nie może być uważany za nieistotny.
(144)
Przypomina się, że w 1999 r. wobec produktu objętego postępowaniem wprowadzono środki antydumpingowe i antysubsydyjne środki wyrównawcze. Jednakże, biorąc pod uwagę przedział czasu między wygaśnięciem środków wprowadzonych w 1999 r. a niniejszym dochodzeniem, brak jest dostępnych danych, które pozwoliłyby ocenić skutki dawnego subsydiowania (7). W żadnym przypadku dochodzenie nie dostarczyło dowodów na to, że przemysł unijny w dalszym ciągu odbudowuje się po dawnym subsydiowaniu.
5.3.3. Wskaźniki mikroekonomiczne
e) Średnie jednostkowe ceny sprzedaży na rynku unijnym oraz jednostkowy koszt produkcji.
(145)
W badanym okresie średnie jednostkowe ceny sprzedaży i koszty produkcji producentów unijnych przedstawiały się następująco:
2009
2010
2011
OD
Średnia jednostkowa cena sprzedaży w Unii niepowiązanym klientom
2 988
3 833
4 185
4 018
Indeks (2009 = 100)
100
128
140
134
Koszt jednostkowy produkcji (w EUR/tonę)
3 542
3 931
4 127
4 011
Indeks (2009 = 100)
100
111
117
113
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(146)
Średnie ceny sprzedaży producentów unijnych objętych próbą niepowiązanym nabywcom w Unii wzrosły w badanym okresie o 34 %. Wzrost cen jest odzwierciedleniem ogólnego wzrostu kosztów surowców, jakiego doświadczył w tym okresie przemysł. W roku 2011 i w OD producenci unijni byli w stanie tylko nieznacznie podnieść ceny w celu pokrycia rosnących kosztów produkcji - tylko na tyle, żeby utrzymać rentowność na poziomie nieznacznie powyżej 1 % w 2011 r. i na poziomie zerowym w OD. Zatem, na co wskazują liczby podane w powyższej tabeli, nawet znaczący wzrost cen sprzedaży nie pozwala przemysłowi unijnemu na osiągnięcie rozsądnego poziomu zysku.
f) Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału
(147)
W badanym okresie rentowność, przepływy środków pieniężnych, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału producentów unijnych przedstawiały się następująco:
2009
2010
2011
OD
Rentowność sprzedaży na rynku Unii niepowiązanym klientom ( % obrotu ze sprzedaży)
-18,5 %
-2,6 %
1,4 %
0,2 %
Przepływy środków pieniężnych (w EUR)
-19 790 367
- 226 207
7 778 576
5 096 869
Inwestycje (w EUR)
4 653 604
8 436 096
4 552 443
4 156 522
Indeks (2009 = 100)
100
181
98
89
Zwrot z inwestycji
-68,8 %
-11,2 %
6,7 %
0,8 %
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(148)
Rentowność objętych próbą producentów unijnych ustalono, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego niepowiązanym klientom jako odsetek odpowiedniego obrotu. W 2009 r. objęci próbą producenci unijni ponieśli straty, ale w 2010 r. zaczęli je odrabiać wraz z 50 % wzrostem konsumpcji opisanym w motywie 120 powyżej. Jednak, chociaż rentowność nieznacznie wzrosła, poziom zysków wynoszący 0,2 % był wciąż poniżej rozsądnego poziomu rentowności w sektorze stalowym. W rzeczywistości docelowa marża zysku została tymczasowo ustalona na 5 %, ponieważ uznano, że odpowiada ona marży możliwej do osiągnięcia dla tego rodzaju przemysłu od sprzedaży produktu podobnego w Unii w sektorze produktu objętego dochodzeniem w normalnych warunkach konkurencji, czyli gdyby nie istniał przywóz subsydiowany. Ponadto te 5 % stanowi marżę zysku przed opodatkowaniem, którą uznano za właściwe minimum w innym dochodzeniu dla podobnych produktów z tego samego sektora.
(149)
W OD objętym próbą producentom unijnym udało się osiągnąć równowagę; jednak presja cenowa wywierana przez subsydiowany przywóz uniemożliwiła im dostosowanie cen do kosztów i tym samym osiągnięcie zadawalających wyników. Sytuację tę tłumaczy również fakt, że produkt objęty dochodzeniem jest uważany za towar, a zatem ceny są głównym czynnikiem kierującym wyborami konsumenta.
(150)
Aż do 2010 r. przepływy środków pieniężnych, które świadczą o zdolności przemysłu do samofinansowania działalności i które obliczano w oparciu o przeprowadzone operacje, były ujemne. Chociaż w 2011 r. sytuacja uległa poprawie, to w okresie między rokiem 2011 a OD przepływy te zmniejszyły się o 34 %.
(151)
Zmiany rentowności i przepływów środków pieniężnych w badanym okresie ograniczały zdolność objętych próbą producentów unijnych do inwestowania w działalność i osłabiały ich rozwój. Z tego względu obniżona była zdolność producentów unijnych do pozyskania kapitału i finansowania kosztów. Mimo że objętym próbą producentom unijnym udało się w 2010 r. poczynić pewne inwestycje, to później uległy one zmniejszeniu, w szczególności w OD, kiedy spadły o 51 % w porównaniu do poziomu z 2010 r. Ponadto, chociaż w 2011 r. wzrosła stopa zwrotu z inwestycji związanych z produktem podobnym, wyrażona jako procentowy stosunek zysku do wartości księgowej netto inwestycji, to w OD stopa ta znacząco spadła o 5,9 punktów procentowych, osiągając niski poziom wynoszący 0,8 %.
(152)
W związku z powyższym można stwierdzić, że w OD wyniki finansowe objętych próbą producentów unijnych pozostawały na dość niskim poziomie.
g) Zapasy
(153)
Poziom zapasów objętych próbą producentów unijnych wzrósł w badanym okresie o 41 %. Wzrost ten zbiegł się ze zmniejszeniem udziału w rynku, w szczególności w OD.
2009
2010
2011
OD
Zapasy na koniec okresu sprawozdawczego (w tonach)
4 395
5 289
5 469
6 214
Indeks (2009 = 100)
100
120
124
141
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
h) Koszty pracy
(154)
Średnie koszty pracy objętych próbą producentów unijnych nieznacznie wzrosły w badanym okresie, a zatem nie są one decydującym czynnikiem wzrostu kosztów produkcji.
2009
2010
2011
OD
Średnie koszty pracy na pracownika (EUR)
52 356
57 182
55 907
54 509
Indeks (2009 = 100)
100
109
107
104
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
5.4. Wnioski dotyczące szkody
(155)
W toku dochodzenia wykazano, że w badanym okresie a w szczególności w OD, przemysł unijny nie skorzystał w pełni ze wzrostu konsumpcji. Początkowo, w latach 2009 i 2010, większość wskaźników szkody dotyczących przemysłu unijnego znacznie się poprawiła, ale następnie jego sytuacja gospodarcza utrzymywała się na stałym poziomie a nawet się pogorszyła.
(156)
W rzeczywistości, w kontekście bardzo szybkiego rozwoju rynku w latach 2009 i 2010 znacznie wzrosły niektóre wskaźniki, takie jak wielkość produkcji i sprzedaży przemysłu unijnego; następnie jednak wzrost ten uległ, od 2010 r. do chwili obecnej, spowolnieniu. Sytuacja ta zaistniała mimo stałego wzrostu konsumpcji.
(157)
Ponadto w wyniku presji cenowej, jaka istniała na rynku unijnym w szczególności w OD, znacznie pogorszyły się wskaźniki szkody związane z wynikami finansowymi przemysłu unijnego, takie jak przepływy środków pieniężnych, inwestycje i rentowność. Przemysł unijny nie był w stanie w podnieść swoich cen takim stopniu aby pokryć koszty produkcji w latach 2009 i 2010. W latach 2009 i 2011 rentowność wzrastała osiągając w 2011 r. nieznaczny zysk na poziomie 1,4 %. Jednak zaraz po osiągnięciu progu rentowności, rentowność zaczęła ponownie spadać w OD. Oznacza to, że pogorszyła się zdolność przemysłu unijnego do pozyskiwania kapitału i uzyskiwania zwrotu z inwestycji.
(158)
W związku z powyższym można tymczasowo uznać, że przemysłowi unijnemu została wyrządzona istotna szkoda, w rozumieniu art. 8 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
6. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
6.1. Wprowadzenie
(159)
Zgodnie z art. 8 ust. 5 i art. 8 ust. 6 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy przywóz subsydiowany z Indii wyrządził szkodę przemysłowi unijnemu w takim stopniu, iż można ją uznać za istotną. Oprócz przywozu subsydiowanego zbadano również inne znane czynniki, które w tym samym czasie mogły działać na szkodę przemysłu unijnego, aby sprawdzić, czy nie przypisano temu przywozowi ewentualnej szkody spowodowanej innymi czynnikami.
6.2. Wpływ przywozu subsydiowanego
(160)
Dochodzenie wykazało, że w badanym okresie konsumpcja w Unii wzrosła o 50 % i że w tym samym czasie wielkość przywozu z Indii wzrosła ponad dwukrotnie. Z drugiej strony w okresie od 2010 r. do OD wzrostowi subsydiowanego przywozu towarzyszył spadek sprzedaży przemysłu unijnego niepowiązanym stronom.
(161)
W odniesieniu do presji cenowej, jaka istniała na rynku unijnym w okresie objętym postępowaniem, stwierdzono że średnie ceny importowe z Indii utrzymywały się stale poniżej poziomu cen przemysłu unijnego. Podcinając ceny przemysłu unijnego średnio o 12,5 % w OD, subsydiowany przywóz z Indii zwiększył swój udział w unijnym rynku w okresie od 2009 r. do OD o 40 %, podczas gdy udział w rynku przemysłu unijnego zmniejszył się o 4,7 punkty procentowe (z 67,6 % w 2009 r. do 62,9 % w OD). Zmniejszenie udziału w rynku pokazuje, że przemysł unijny korzystał ze wzrostu konsumpcji jedynie w ograniczonym stopniu.
(162)
W obliczu wzrostu kosztów produkcji przemysł unijny próbował podnieść cenę jednostkową dla niepowiązanych konsumentów na co wskazano w motywie 145 powyżej. Jednak ze względu na presję cenową wywieraną przez rosnącą ilość subsydiowanego przywozu z Indii, o czym wspomniano powyżej, wzrost ceny nie okazał się wystarczający aby skompensować rosnące koszty, a zatem przemysł unijny nie może osiągnąć zadawalającego poziomu zysków, który można uznać za konieczny dla tej gałęzi przemysłu.
(163)
W związku z powyższym można stwierdzić, że wzrost subsydiowanego przywozu towarów z Indii po cenach stale podcinających ceny przemysłu unijnego, był główną przyczyną istotnej szkody poniesionej przez przemysł unijny.
6.3. Wpływ innych czynników
6.3.1. Przywóz niesubsydiowany
(164)
Poniższa tabela pokazuje zmiany wielkości niesubsydiowanego wywozu oraz cen w badanym okresie. Jego wielkość stanowi mniej niż jedną trzecią indyjskiego wywozu w OD i wykazuje takie same tendencje jak subsydiowany przywóz.
2009
2010
2011
OD
Wielkość (Indeks)
100
172
218
210
Średnia cena (Indeks)
100
118
137
135
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(165)
Na podstawie tych faktów uznaje się, że możliwy niekorzystny wpływ niesubsydiowanego przywozu na rynek Unii nie był na tyle duży, by oznaczał zerwanie związku przyczynowego między przywozem subsydiowanym z Indii a szkodą poniesioną przez przemysł unijny w OD.
6.3.2. Przywóz z państw trzecich
Państwo
2009
2010
2011
OD
ChRL
Wielkość (w tonach)
8 129
10 853
14 360
16 403
Indeks (2009 = 100)
100
134
177
202
Udział w rynku (w %)
6,2 %
5,8 %
7,3 %
8,3 %
Indeks (2009 = 100)
100
94
118
134
Średnia cena
1 914
2 607
2 835
2 508
Indeks (2009 = 100)
100
136
148
131
2009
2010
2011
OD
Szwajcaria
Wielkość (w tonach)
8 094
10 700
9 187
9 115
Indeks (2009 = 100)
100
132
113
113
Udział w rynku (w %)
6,2 %
5,7 %
4,7 %
4,6 %
Indeks (2009 = 100)
100
93
75
75
Średnia cena
3 423
4 063
4 475
4 360
Indeks (2009 = 100)
100
119
131
127
Republika Korei
Wielkość (w tonach)
4 900
6 775
6 355
6 266
Indeks (2009 = 100)
100
138
130
128
Udział w rynku (w %)
3,7 %
3,6 %
3,2 %
3,2 %
Indeks (2009 = 100)
100
97
87
85
Średnia cena
3 717
4 165
4 761
4 627
Indeks (2009 = 100)
100
112
128
124
Wszystkie państwa trzecie łącznie, z wyjątkiem Indii
Wielkość (w tonach)
25 793
33 586
35 749
37 712
Indeks (2009 = 100)
100
130
139
146
Udział w rynku (w %)
19,6 %
17,9 %
18,2 %
19,1 %
Indeks (2009 = 100)
100
91
93
97
Średnia cena
3 609
4 214
4 748
4 483
Indeks (2009 = 100)
100
117
132
124
(166)
Poza subsydiowanym przywozem z Indii, który stanowił 35 % całego przywozu na rynek Unii w OD, istniały inne źródła przywozu, w tym z Chińskiej Republiki Ludowej, Korei i Szwajcarii, które należy poddać analizie w kontekście związku przyczynowego.
(167)
Dochodzenie wykazało, że w badanym okresie, a w szczególności w OD, średnie ceny sprzedaży koreańskich i szwajcarskich producentów eksportujących utrzymywały się na poziomie wyższym od cen indyjskich producentów eksportujących oraz cen przemysłu unijnego. Ponadto w OD ich udział w rynku spadł odpowiednio o 0,5 i 1,6 punktów procentowych.
(168)
Średnia cena przywozu z Chińskiej Republiki Ludowej była niższa od cen przemysłu unijnego i w badanym okresie udział tego państwa w rynku wykazywał tendencję rosnącą. Dochodzenie wykazało jednak, że asortyment produktów sprowadzanych z Chin jest odmienny, a na rynku unijnym produkty chińskie nie konkurują bezpośrednio z produktami przemysłu unijnego lub produktami pochodzącymi z Indii. Uznano zatem, że chiński eksport nie mógł mieć znacznego wpływu na główne rodzaje produktów sprzedawanych na rynku unijnym przez przemysł unijny. Dlatego też minimalny był wpływ, jaki przywóz z Chin mógł mieć na szkodę poniesioną przez przemysł unijny.
(169)
Niemniej jednak jeden z producentów eksportujących twierdził, że zakresem niniejszego dochodzenia należało objąć również przywóz drutów ze stali nierdzewnej z Chińskiej Republiki Ludowej, Republiki Korei i Szwajcarii.
(170)
Oprócz przytoczonych wyżej faktów i ustaleń należy zauważyć, że - na początkowym etapie postępowania i aż do tej pory - brak jest dowodów subsydiowania, szkody lub związku przyczynowego, który uzasadniałby wszczęcie postępowania antysubsydyjnego dotyczącego przywozu z wyżej wymienionych państw. Ponadto, nawet jeśli istniałby dowód uzasadniający objęcie dochodzeniem przywozu z innych państw, odmiennego traktowania polegającego na wszczęciu postępowania antysubsydyjnego jedynie przeciwko przywozowi z Indii nie można by uznać za dyskryminujące. Twierdzenie, zgodnie z którym państwa te należało objąć zakresem dochodzenia, jest zatem nieuzasadnione i należy je odrzucić.
(171)
Na tej podstawie stwierdzono, że wywóz z państw trzecich nie przyczyniał się w znacznym stopniu do szkody poniesionej przez przemysł unijny.
6.3.3. Wyniki eksportowe przemysłu unijnego
(172)
Całkowita wartość wywozu produktu objętego postępowaniem przez przemysł unijny stanowi 8,5 % całkowitej produkcji w OD. Wynik ten odzwierciedla wywóz do niepowiązanych klientów, dokonywany przez objętych próbą producentów unijnych reprezentujących 7 % produkcji w OD z zastosowaniem cen o 36 % wyższych od cen na rynku UE w tym samym okresie. W związku z tym można uznać, że działalność eksportowa przemysłu unijnego nie może stanowić potencjalnej przyczyny istotnej szkody.
6.3.4. Kryzys gospodarczy i ceny surowców
(173)
Jak wspomniano w motywie 120 powyżej, poziom konsumpcji w 2009 r. był szczególnie niski ze względu na wyjątkowo wysoki poziom cen niklu i wpływ kryzysu gospodarczego. Sytuacja ta niewątpliwie wyjaśnia szczególnie złą kondycję finansową przemysłu unijnego w 2009 r. Należy jednak zauważyć, że przy wzrastającej konsumpcji począwszy od roku 2010 wyniki taniego przywozu subsydiowanego z Indii kontrastują z wynikami przemysłu unijnego.
(174)
Dochodzenie wykazało, że nawet w trakcie ogólnego ożywienia gospodarczego przemysł unijny nie skorzystał ze wzrostu konsumpcji i stracił w rozpatrywanym okresie część swojego udziału w rynku, podczas gdy wzrastał udział w rynku subsydiowanego przywozu z Indii.
(175)
Dlatego też, chociaż kryzys gospodarczy i wzrost cen surowców mogły mieć wpływ na ogólnie słabe wyniki przemysłu unijnego, nie można uznać, że wpływ ten był na tyle duży, by oznaczał zerwanie związku przyczynowego między przywozem subsydiowanym a istotną szkodą poniesioną przez przemysł unijny w OD.
6.4. Wnioski w sprawie związku przyczynowego
(176)
Wykazano, że w badanym okresie miał miejsce znaczny wzrost wielkości subsydiowanego przywozu z Indii i jego udziału w rynku (odpowiednio o 110 % i 40 %). Ponadto ustalono, że przywóz ten nieustannie podcinał ceny przemysłu unijnego na rynku unijnym, w szczególności w OD (średnio o 12,5 %).
(177)
Wzrost wielkości i udziału w rynku subsydiowanego przywozu z Indii zbiegł się z powolną poprawą sytuacji finansowej przemysłu unijnego w szczególności w 2010 r. Pomimo wzrostu konsumpcji przemysł unijny był niezdolny do przeniesienia w zadawalającej mierze kosztów produkcji na konsumenta i w związku z tym wskaźniki finansowe takie jak rentowność, przepływ środków pieniężnych oraz poziom inwestycji pozostały na niskim poziomie.
(178)
Analiza pozostałych znanych czynników, które mogły spowodować szkodę poniesioną przez przemysł unijny, wykazała, że czynniki te nie mają charakteru powodującego zerwanie związku przyczynowego między przywozem subsydiowanym z Indii a szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
(179)
Na podstawie powyższej analizy, w której rozróżniono i oddzielono wpływ wszystkich znanych czynników na sytuację przemysłu unijnego od szkodliwego wpływu subsydiowanego przywozu, tymczasowo stwierdza się, że subsydiowany przywóz z Indii wyrządził istotną szkodę przemysłowi unijnemu w rozumieniu art. 8 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
7. INTERES UNII
7.1. Uwagi ogólne
(180)
Zgodnie z art. 31 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy pomimo tymczasowego stwierdzenia subsydiowania wyrządzającego szkodę istnieją jakiekolwiek istotne powody, aby stwierdzić, że podjęcie środków w tym konkretnym przypadku nie leży w interesie Unii. Analiza interesów Unii oparta została na ocenie interesów wszystkich zaangażowanych stron, w tym interesu przemysłu unijnego, importerów oraz użytkowników.
7.2. Interes przemysłu unijnego
(181)
Przemysł unijny składa się z 27 znanych producentów reprezentujących całą unijną produkcję produktu podobnego. Producenci znajdują się w różnych państwach członkowskich Unii i w OD zatrudniali bezpośrednio 1 747 osób przy produkcji produktu podobnego do produktu objętego postępowaniem.
(182)
Jeden z producentów unijnych, mający stosunkowo niewielki udział w produkcji unijnej i posiadający w Indiach powiązane przedsiębiorstwo sprzeciwił się wszczęciu dochodzenia. Jak wspomniano w motywie 22 argumentował on również, że produkty wysoce techniczne nie powinny być objęte dochodzeniem i że wprowadzanie takich samych środków w odniesieniu do tych rodzajów produktu nie leży w interesie Unii.
(183)
Jak wspomniano w motywie 126 odniesiono się już do tej obawy w kwestionariuszu poprzez rozszerzenie numerów kontrolnych produktu, dzięki któremu jasno zostały określone te rodzaje produktu w dochodzeniu. Jednak na tym etapie dochodzenia okazało się, że produkty wysoce techniczne były objęte dochodzeniem i że indyjscy producenci eksportujący dokonywali wywozu jedynie ograniczonych ilości tych rodzajów produktów. W związku z tym obawę wyrażoną przez producenta uznano za nieuzasadnioną a jego roszczenie odrzucono.
(184)
Ustalono, że przemysł unijny poniósł istotną szkodę spowodowaną przywozem subsydiowanym z Indii. Należy przypomnieć, że przemysł unijny nie mógł w pełni skorzystać ze wzrostu konsumpcji, a sytuacja finansowa przemysłu unijnego pozostawała niestabilna.
(185)
Oczekuje się, że wprowadzenie ceł wyrównawczych przywróci uczciwe warunki handlu na rynku unijnym, umożliwiając przemysłowi unijnemu dostosowanie cen produktu podobnego do kosztów produkcji.
(186)
Można również oczekiwać, że wprowadzenie tymczasowych środków umożliwi przemysłowi unijnemu odzyskanie przynajmniej części udziału w rynku utraconego w badanym okresie i będzie mieć pozytywny wpływ na jego rentowność i ogólną sytuację finansową. Wprowadzenie środków może uniemożliwić przemysłowi kontynuację i dalszą intensyfikację jego działań mających na celu zagwarantowanie opłacalności.
(187)
Jeżeli środki nie zostałyby wprowadzone, należałoby spodziewać się dalszej utraty udziałów w rynku oraz pogarszania się rentowności przemysłu unijnego.
(188)
W związku z powyższym stwierdza się tymczasowo, że wprowadzenie środków antysubsydyjnych w odniesieniu do przywozu z Indii leżałoby w interesie przemysłu unijnego.
7.3. Interes użytkowników
(189)
Kwestionariusze wysłano do dziewięciu użytkowników w Unii. Jedynie trzech z nich, reprezentujących około 6 % całkowitej wielkości przywozu z Indii produktu objętego postępowaniem w OD, udzieliło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszach. Działają oni w sektorach związanych z przetwórstwem spożywczym (w tym produkcją kuchni przemysłowych i usługami gastronomicznymi), sprzętem gospodarstwa domowego i przemysłem motoryzacyjnym.
(190)
Średnio zakupy w Indiach stanowią około 67 % ich całkowitych zakupów produktu objętego postępowaniem, a Indie są jedynym źródłem dostaw tylko dla jednego użytkownika. W OD średni udział obrotów obejmujących produkt objęty postępowaniem wynosił 54 % ich całkowitych obrotów.
(191)
Dochodzenie wykazało, że w OD średnia rentowność wszystkich współpracujących użytkowników w sektorach, w których używany jest produkt objęty postępowaniem, przekraczała 9 % obrotów.
(192)
Prawdopodobny wpływ proponowanych środków oceniono na podstawie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymane od użytkowników oraz podmiotów działających na całym unijnym rynku produktu objętego postępowaniem oraz produktu podobnego. Przyjmując najbardziej pesymistyczny scenariusz dla rynku unijnego, tj. brak możliwości przeniesienia wzrostu cen na sieć dystrybucji i dalsze dokonywanie zakupów w Indiach w dotychczasowych ilościach, pod wpływem cła rentowność użytkowników spadłaby o około 0,2 punktu procentowego.
(193)
Należy zauważyć, że jeden z użytkowników zajął neutralne stanowisko w związku z dochodzeniem, ponieważ uważał, że wprowadzenie środków nie będzie miało znaczącego wpływu na ceny rynkowe, gdyż potencjalny wzrost ceny mógłby zostać wchłonięty przez dystrybutorów.
(194)
Inny użytkownik wyraził obawę, że jeśli środki zostaną wprowadzone, to będą one również miały wpływ na niektóre rodzaje produktów, które nie są wytwarzane w Unii. W toku dochodzenia wykazano jednak, że rodzaje produktów wskazane przez wspomnianego użytkownika są w dalszym ciągu wytwarzane w Unii i że popyt na tego rodzaju gatunki stali nierdzewnej nie jest duży. Ponadto należy zauważyć, że w badanym okresie producenci unijni nie wykorzystywali pełnych mocy produkcyjnych, a zatem w przypadku wzrostu popytu ich produkcja też może wzrosnąć.
(195)
Należy zwrócić uwagę, że ponieważ produkt objęty postępowaniem jest znormalizowany pod względem sektora i zastosowania, użytkownicy mogą z łatwością zmienić źródła dostaw ze względu na jakość lub cenę produktu. Wprowadzenie środków nie powinno wykluczać możliwości przywozu produktu objętego postępowaniem z innych państw a nawet z Indii po usunięciu zakłócających handel skutków subsydiowania.
(196)
Biorąc powyższe pod uwagę, nawet jeśli istnieje prawdopodobieństwo, że niektórzy użytkownicy bardziej niż inni odczują niekorzystny wpływ przedmiotowych środków na przywóz z Indii, uznaje się, że ogólny wpływ będzie niewielki.
7.4. Interes importerów
(197)
W ograniczonym zakresie współpracę podjęli niepowiązani importerzy. Dziewięciu importerów dostarczyło informacje potrzebne do doboru próby, ale tylko jedno podjęło współpracę. W OD na przedsiębiorstwo to przypadało około 7 % całkowitej wielkości przywozu z Indii. Przedsiębiorstwo sprzeciwia się wprowadzeniu środków ponieważ Indie są bezsprzecznie jego najważniejszym dostawcą. Chociaż ze względu na wyższe koszty, jakie będzie musiało ponieść, wprowadzenie środków będzie miało negatywny wpływ na jego rentowność, przedsiębiorstwo dokonujące przywozu powinno być w stanie przenieść co najmniej część zwiększonych kosztów na swoich klientów.
(198)
Ponadto importerzy mogą korzystać z innych źródeł zaopatrzenia w tym z przemysłu unijnego i innych państw eksportujących.
(199)
Na tej podstawie uznaje się tymczasowo, że nałożenie środków wyrównawczych nie będzie miało istotnego negatywnego wpływu na interesy importerów.
7.5. Wnioski dotyczące interesu Unii
(200)
Uwzględniając powyższe ustalenia, na podstawie dostępnych informacji dotyczących interesu Unii należy tymczasowo uznać, że zasadniczo nie ma istotnych przesłanek przemawiających przeciwko wprowadzeniu środków na przywóz z Indii produktu objętego postępowaniem.
(201)
Ponadto z rozważenia ogólnych skutków środków antysubsydyjnych na rynek Unii wynika, że ich pozytywne skutki, w szczególności dla przemysłu unijnego, wydają się przeważać nad ewentualnymi negatywnymi skutkami dla innych ograniczonych grup interesów.
8. WNIOSEK O WPROWADZENIE TYMCZASOWYCH ŚRODKÓW WYRÓWNAWCZYCH
(202)
Biorąc pod uwagę wnioski dotyczące subsydiowania, szkody, związku przyczynowego i interesu Unii, należy wprowadzić tymczasowe środki wyrównawcze, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi unijnemu przez przywóz subsydiowany.
8.1. Poziom usuwający szkodę
(203)
Do celów określenia poziomu wspomnianych środków pod uwagę wzięto ustalone marginesy subsydiowania oraz kwotę należności celnych niezbędną do usunięcia szkody ponoszonej przez przemysł unijny.
(204)
Przy obliczaniu kwoty należności celnych niezbędnych do usunięcia skutków subsydiowania wyrządzającego szkodę uznano, że zastosowany środek powinien umożliwić przemysłowi unijnemu pokrycie kosztów produkcji oraz osiągnięcie ze sprzedaży produktu podobnego w Unii takiego zysku przed opodatkowaniem, jaki byłby możliwy do osiągnięcia dla tego rodzaju przemysłu w tym sektorze w normalnych warunkach konkurencji, czyli gdyby nie istniał przywóz subsydiowany.
(205)
Dlatego też obliczono poziom usuwający szkodę na podstawie porównania średniej ceny ważonej subsydiowanego przywozu, ustalonej dla obliczeń podcięcia cenowego w motywie 130 powyżej, z ceną produktu podobnego niewyrządzającą szkody przemysłowi unijnemu. Cena niewyrządzająca szkody została ustalona poprzez dodanie do kosztów produkcji rozsądnej marży zysku. Docelowa marża zysku została tymczasowo ustalona na 5 %, jak stwierdzono w motywie 148.
(206)
Wszelkie różnice wynikające z tego porównania zostały wyrażone w formie wartości procentowej średniej ceny importowej CIF (zob. motyw 208).
8.2. Środki tymczasowe
(207)
W świetle powyższych wniosków i zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia podstawowego stwierdza się, iż należy wprowadzić tymczasowe środki wyrównawcze w odniesieniu do przywozu z Indii na poziomie marginesu subsydiowania lub szkody, w zależności od tego, która z tych wartości jest niższa, zgodnie z zasadą niższego cła.
(208)
W związku z powyższym stawki cła wyrównawczego zostały ustalone poprzez porównanie marginesów szkody i marginesów subsydiowania. Stawki proponowanego tymczasowego cła wyrównawczego są zatem następujące:
Przedsiębiorstwo
Margines subsydiowania
Margines szkody
Stawka tymczasowego cła wyrównawczego
Rajaraatna Metal Industries
4,3 %
17,2 %
4,3 %
Grupa Venus
3,1 %
26,1 %
3,1 %
Viraj Profiles Vpl. Ltd,
1,5 %
32,1 %
0,0 %
Współpracujące przedsiębiorstwa nieobjęte próbą
3,8 %
20,4 %
3,8 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
4,3 %
26,1 %
4,3 %
(209)
Jeśli chodzi o równoległe dochodzenie antydumpingowe, zgodnie z art. 24 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia podstawowego oraz art. 14 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (8) żaden produkt nie może być objęty jednocześnie cłem antydumpingowym i wyrównawczym w celu eliminacji tych samych skutków powstałych w wyniku dumpingu i subsydiowania wywozu. Jeśli chodzi o programy subsydiowania, jak stwierdzono w motywach 29 do 112, wszystkie programy odnoszą się do subsydiowania wywozu. Właściwe stawki tymczasowego cła antydumpingowego dla współpracujących producentów, których dotyczy postępowanie, zostaną odpowiednio dostosowane w równoległym dochodzeniu antydumpingowym.
(210)
Indywidualne stawki cła wyrównawczego określone w niniejszym rozporządzeniu zostały wyznaczone na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną podczas dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Wspomniane stawki celne (w odróżnieniu od ogólnokrajowej stawki stosowanej do „wszystkich innych przedsiębiorstw”) mają wyłączne zastosowanie do przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Indii i wyprodukowanego przez dane przedsiębiorstwa tj. przez wyraźnie wymienione podmioty prawne. Przywożone produkty objęte postępowaniem wytworzone przez inne przedsiębiorstwo, którego nazwa i adres nie zostały wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, łącznie z podmiotami powiązanymi z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, nie mogą korzystać z tych stawek i ich produkty objęte są stawkami stosowanymi dla „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.
(211)
Wszelkie wnioski o zastosowanie wspomnianych indywidualnych stawek cła wyrównawczego dla przedsiębiorstw (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po utworzeniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) należy kierować do Komisji (9) wraz z wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności dotyczącymi wszelkich zmian w zakresie działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją, sprzedażą na rynek krajowy i na rynki zagraniczne, wynikających np. z wyżej wspomnianej zmiany nazwy lub zmiany podmiotu zajmującego się produkcją lub sprzedażą. W razie potrzeby rozporządzenie zostanie odpowiednio zmienione poprzez uaktualnienie wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek cła.
(212)
Aby zapewnić należyte egzekwowanie cła antysubsydyjnego, cło rezydualne powinno mieć zastosowanie nie tylko do niewspółpracujących producentów eksportujących, lecz również do tych producentów, którzy nie wywozili towarów do Unii w trakcie OD.
9. PRZEPISY KOŃCOWE
(213)
W interesie należytego zarządzania należy ustalić okres, w którym zainteresowane strony, które zgłosiły się w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu, mogłyby przedstawić swoje opinie na piśmie oraz złożyć wniosek o przesłuchanie. Ponadto należy podkreślić, iż ustalenia w sprawie nałożenia ceł wyrównawczych dokonane na potrzeby niniejszego rozporządzenia mają charakter tymczasowy i mogą zostać ponownie rozważone przy dokonywaniu wszelkich ostatecznych ustaleń,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym nakłada się tymczasowe cło wyrównawcze na przywóz drutu ze stali nierdzewnej zawierającego:
-
2,5 % lub więcej masy niklu, innego niż drut zawierający 28 % lub więcej, ale nie więcej niż 31 % masy niklu i 20 % lub więcej, ale nie więcej niż 22 % masy chromu,
-
mniej niż 2,5 % masy niklu, innego niż drut zawierający 13 % lub więcej, ale nie więcej niż 25 % masy chromu i 3,5 % lub więcej, ale nie więcej niż 6 % masy aluminium,
obecnie objętego kodami CN 7223 00 19 i 7223 00 99 i pochodzącego z Indii.
2. Stawki tymczasowego cła wyrównawczego stosowane do cen netto na granicy Unii, przed ocleniem, produktów opisanych w ust. 1 i wytwarzanych przez niżej wymienione przedsiębiorstwa są następujące:
Przedsiębiorstwo
Stawka celna (w %)
Dodatkowy kod TARIC
Raajratna Metal Industries, Ahmedabad, Gujarat
4,3
B775
Venus Wire Industries Pvt. Ltd, Bombaj, Maharashtra
3,1
B776
Precision Metals, Bombaj, Maharashtra
3,1
B777
Hindustan Inox Ltd., Bombaj, Maharashtra
3,1
B778
Sieves Manufacturer India Pvt. Ltd., Bombaj, Maharashtra
3,1
B779
Viraj Profiles Vpl. Ltd., Thane, Maharashtra
0,0
B780
Przedsiębiorstwa wymienione w załączniku
3,8
B781
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
4,3
B999
3. Dopuszczenie do swobodnego obrotu na terenie Unii produktu, o którym mowa w ust. 1, uwarunkowane jest wpłaceniem zabezpieczenia w wysokości kwoty cła tymczasowego.
4. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
1. Nie naruszając przepisów art. 30 rozporządzenia Rady (WE) nr 597/2009, zainteresowane strony mogą zwrócić się o ujawnienie istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których przyjęto niniejsze rozporządzenie, przedstawić swoje opinie na piśmie i wystąpić o możliwość złożenia przed Komisją ustnych wyjaśnień w ciągu jednego miesiąca od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
2. Zgodnie z art. 31 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 597/2009 zainteresowane strony mogą przedstawiać uwagi dotyczące zastosowania niniejszego rozporządzenia w terminie jednego miesiąca od daty jego wejścia w życie.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 1 niniejszego rozporządzenia obowiązuje przez okres czterech miesięcy.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 3 maja 2013 r.