PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1335/2013
ze dne 13. prosince 2013,
kterým se mění prováděcí nařízení (EU) č. 29/2012 o obchodních normách pro olivový olej
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 ze dne 22. října 2007, kterým se stanoví společná organizace zemědělských trhů a zvláštní ustanovení pro některé zemědělské produkty („jednotné nařízení o společné organizaci trhů“) (1), a zejména na čl. 113 odst. 1 písm. a) a čl. 121 první pododstavec písm. a) ve spojení s článkem 4 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Prováděcí nařízení Komise (EU) č. 29/2012 (2) stanoví zvláštní normy pro uvádění olivového oleje a olivového oleje z pokrutin na maloobchodní trh.
(2)
Producentům, obchodníkům a spotřebitelům je třeba zajistit takové obchodní normy pro olivový olej, jimiž bude zaručena jakost produktů a díky nimž bude možné účinně bojovat proti podvodům. Za tímto účelem je na místě přijmout zvláštní ustanovení, jimiž se doplní nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1169/2011 (3) a zlepší účinná kontrola norem pro uvádění olivového oleje na trh.
(3)
Řada vědeckých studií prokázala, že světlo a teplo negativně ovlivňují vývoj jakosti olivových olejů. Pro zajištění řádné informovanosti spotřebitele o optimálních podmínkách uchovávání těchto olejů je proto nutné, aby etiketa obsahovala údaje o zvláštních požadavcích na jejich skladování.
(4)
Pro usnadnění rozhodování spotřebitele při výběru produktů je nutné zajistit dobrou čitelnost povinných údajů uváděných na etiketě. Je proto vhodné stanovit pravidla týkající se čitelnosti a soustředění povinných informací do hlavního zorného pole.
(5)
Aby měl spotřebitel možnost ujistit se o čerstvosti produktu, je vhodné stanovit, že nepovinný údaj o hospodářském roku sklizně může být na etiketě uveden pouze v případě, že z dané sklizně pochází 100 % obsahu balení.
(6)
V zájmu zjednodušení by se na etiketě potravinářských výrobků uchovávaných výhradně v olivovém oleji nebo olivovém oleji z pokrutin již neměl uvádět procentní podíl přidaného olivového oleje na celkové čisté hmotnosti potraviny.
(7)
Pro zajištění souladu mezi nařízením Komise (EHS) č. 2568/91 (4) a prováděcím nařízením (EU) č. 29/2012, zejména pokud jde o toleranci týkající se výsledku kontrol, je proto nezbytné upravit příslušné ustanovení uvedeného prováděcího nařízení.
(8)
Členské státy musí kontrolovat pravdivost údajů uváděných na etiketách a dodržování tohoto nařízení. Je proto vhodné dále posílit a harmonizovat kontroly shody obchodního názvu výrobku s obsahem nádoby prováděné na základě analýzy rizik i související sankce. Tento přístup musí zároveň přispět k potírání podvodů zavedením minimálních požadavků na kontroly pro všechny členské státy a normalizací zpráv předkládaných Komisi.
(9)
Členské státy musí stanovit sankce na vnitrostátní úrovni. Stanovené sankce musí být účinné, přiměřené a odrazující.
(10)
Aby bylo hospodářským subjektům umožněno využít stávající zásoby obalů a prodávat již balené produkty, je třeba vymezit přechodné období, během něhož bude možné nadále uvádět na trh produkty, které byly vyrobeny a označeny etiketami v Unii nebo byly do Unie dovezeny v souladu s prováděcím nařízením (EU) č. 29/2012 ještě před tím, než začalo být použitelné toto nařízení.
(11)
Komise vypracovala informační systém, který umožňuje elektronickou správu dokumentů a postupů v rámci svých interních pracovních postupů a svých vztahů s orgány podílejícími se na společné zemědělské politice. Má se za to, že díky tomuto systému lze v souladu s nařízením Komise (ES) č. 792/2009 (5) splnit oznamovací povinnosti uvedené v prováděcím nařízení (EU) č. 29/2012.
(12)
Prováděcí nařízení (EU) č. 29/2012 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(13)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Řídícího výboru pro společnou organizaci zemědělských trhů,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Prováděcí nařízení (EU) č. 29/2012 se mění takto:
1)
Vkládají se nové články 4a a 4b, které znějí:
„Článek 4a
V případě olejů uvedených v čl. 1 odst. 1 musí být přímo na balení nebo na etiketě spojené s balením uvedeny informace o zvláštních požadavcích na skladování olejů bez přístupu světla a tepla.
Článek 4b
Povinné údaje uvedené v čl. 3 prvním pododstavci a v případě potřeby údaje uvedené v čl. 4 odst. 1 prvním pododstavci jsou seskupeny do hlavního zorného pole, jak je vymezeno v čl. 2 odst. 2 písm. l) nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1169/2011 (6), a to přímo na dané nádobě nebo na jedné či několika etiketách nalepených na danou nádobu. Tyto povinné údaje musí být viditelné v celém rozsahu a v textu psaném homogenní velikostí písma.
2)
V čl. 5 prvním pododstavci se doplňuje nové písmeno, které zní:
„e)
v případě olejů uvedených v příloze XVI bodě 1 písm. a) a b) nařízení (ES) č. 1234/2007 smí být údaj o hospodářském roku sklizně uveden pouze za podmínky, že z dané sklizně pochází 100 % objemu balení.“
3)
V čl. 6 odst. 2 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„2. Pokud je přítomnost olejů uvedených v čl. 1 odst. 1 tohoto nařízení v jiných potravinách, než jsou uvedeny v odstavci 1 tohoto článku, zdůrazněna na etiketě jinde než v seznamu složek pomocí slov, obrázků nebo grafických symbolů, následuje přímo za obchodním názvem potraviny údaj o procentním podílu přidaného olivového oleje uvedeného v čl. 1 odst. 1 na celkové čisté hmotnosti potraviny, s výjimkou pevných potravin uchovávaných výhradně v olivovém oleji, zejména produktů uvedených v nařízeních Rady (EHS) č. 1536/92 (7) a (EHS) č. 2136/89 (8).
4)
V článku 7 se zrušuje druhý pododstavec.
5)
Vkládá se nový článek 8a, který zní:
„Článek 8a
Každý členský stát ověřuje pravdivost údajů na etiketě, zejména shodu obchodního názvu s obsahem nádoby, na základě analýzy rizik uvedené v článku 2a nařízení (EHS) č. 2568/91. Při zjištění jakýchkoli nesrovnalostí a v případě, že se výrobce, stáčírna nebo prodejce uvedení na etiketě nacházejí v jiném členském státě, požádá kontrolní orgán dotčeného členského státu o ověření podle čl. 8 odst. 2.“
6)
V čl. 9 odst. 1 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„1. Aniž by byly dotčeny sankce stanovené v nařízení (ES) č. 1234/2007 a v článku 3 nařízení (EHS) č. 2568/91, členské státy v případě porušení tohoto nařízení uplatňují účinné, přiměřené a odrazující sankce.“
7)
Článek 10 se nahrazuje tímto:
„Článek 10
Dotčené členské státy zašlou Komisi nejpozději 31. května každého roku zprávu za předchozí rok s údaji o:
a)
žádostech o ověření obdržených na základě čl. 8 odst. 2;
b)
nově zahájených ověřováních a probíhajících ověřováních, která byla zahájena v předchozích hospodářských rocích;
c)
ověřováních zahájených na základě článku 8a a podle vzoru uvedeného v příloze XXI nařízení (EHS) č. 2568/91;
d)
opatřeních přijatých na základě provedených ověření a o uložených sankcích.
Údaje jsou ve zprávě uvedeny podle kalendářního roku zahájení ověřování a podle kategorie protiprávního jednání. V případě potřeby může zpráva obsahovat informace o specifických problémech při provádění a návrhy na zlepšení kontrol.“
8)
Vkládá se článek 10a, který zní:
„Článek 10a
Oznámení uvedená v tomto nařízení se provádějí v souladu s nařízením Komise (ES) č. 792/2009 (9).
Článek 2
Produkty, které jsou v souladu s prováděcím nařízením (EU) č. 29/2012 a které byly vyrobeny a označeny etiketami v Unii nebo byly do Unie dovezeny a byly v ní propuštěny do volného oběhu před 13. prosincem 2014, lze uvádět na trh až do vyčerpání zásob.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost sedmým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení se použije ode dne 13. prosince 2014. Ustanovení čl. 1 bodu 7 tohoto nařízení, pokud jde o čl. 10 písm. c) prováděcího nařízení (EU) č. 29/2012, se však použije ode dne 1. ledna 2016.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 13. prosince 2013.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1335/2013
z dnia 13 grudnia 2013 r.
zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 29/2012 w sprawie norm handlowych w odniesieniu do oliwy z oliwek
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 113 ust. 1 lit. a) i jego art. 121 akapit pierwszy lit. a) w związku z jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 29/2012 (2) ustanawia szczegółowe normy handlowe w odniesieniu do handlu detalicznego oliwą z oliwek oraz oliwą z wytłoczyn oliwek.
(2)
Producentom, handlowcom i konsumentom należy zapewnić normy handlowe odnoszące się do oliwy z oliwek gwarantujące jakość produktów i umożliwiające skuteczne zwalczanie oszustw. W tym celu należy opracować przepisy szczególne uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 (3) oraz poprawić skuteczność kontroli przestrzegania norm handlowych.
(3)
Liczne badania naukowe wykazały niekorzystny wpływ światła i ciepła na jakość oliwy z oliwek. Aby umożliwić konsumentowi dostęp do odpowiedniej informacji o optymalnych warunkach przechowywania, należy zatem jednoznacznie określić na etykiecie szczegółowe warunki przechowywania.
(4)
Aby pomóc konsumentowi w wyborze produktu, konieczna jest dobra czytelność oznaczeń obowiązkowych, które mają znajdować się na etykiecie. Należy zatem ustanowić zasady dotyczące czytelności oraz koncentracji obowiązkowych informacji w głównym polu widzenia.
(5)
Aby umożliwić konsumentowi upewnienie się co do świeżości produktu, należy przewidzieć możliwość umieszczania na etykiecie nieobowiązkowej wzmianki o roku zbiorów wyłącznie w przypadkach, gdy 100 % zawartości pojemnika pochodzi z danego roku zbiorów.
(6)
W celu uproszczenia należy znieść obowiązek wskazywania na etykiecie środków spożywczych konserwowanych wyłącznie w oliwie z oliwek odsetka dodanej oliwy w odniesieniu do całkowitej masy netto środka spożywczego.
(7)
Aby zapewnić spójność pomiędzy rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 2568/91 (4) i rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 29/2012, w szczególności w odniesieniu do marginesu tolerancji w zakresie wyników kontroli, konieczne jest odpowiednie dostosowanie wymienionego rozporządzenia wykonawczego.
(8)
Państwa członkowskie powinny przeprowadzać kontrole w celu sprawdzenia prawdziwości oznaczeń umieszczonych na etykietach i przestrzegania przepisów niniejszego rozporządzenia. W tym celu należy zintensyfikować i ujednolicić zarówno kontrole zgodności nazwy handlowej produktu z zawartością pojemnika w oparciu o analizę ryzyka, jak również kary. Tego rodzaju podejście powinno jednocześnie umożliwić zwalczanie oszustw poprzez wprowadzenie we wszystkich państwach członkowskich minimalnych wymogów kontroli oraz normalizacji sprawozdań, które przedkłada się Komisji.
(9)
Państwa członkowskie powinny ustanowić przepisy dotyczące kar na poziomie krajowym. Kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
(10)
Dla produktów wyprodukowanych i oznakowanych w Unii lub przywiezionych do Unii przed rozpoczęciem stosowania niniejszego rozporządzenia, ale zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 29/2012, należy ustanowić okres przejściowy, aby umożliwić podmiotom gospodarczym wykorzystanie istniejących zapasów opakowań oraz sprzedaż już zapakowanych produktów.
(11)
Komisja opracowała system informatyczny umożliwiający elektroniczne zarządzanie dokumentami i procedurami w ramach jej własnych wewnętrznych procedur oraz w relacjach z organami zaangażowanymi w realizację wspólnej polityki rolnej. Uznaje się, że system ten pozwala wypełnić obowiązki w zakresie przekazywania informacji dotyczących rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 29/2012 zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 792/2009 (5).
(12)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 29/2012.
(13)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 29/2012 wprowadza się następujące zmiany:
1)
dodaje się artykuły 4a i 4b w brzmieniu:
„Artykuł 4a
Na opakowaniach lub etykietach na opakowaniach oliwy, o której mowa w art. 1 ust. 1, muszą znajdować się informacje o szczególnych warunkach przechowywania oliwy w ciemnym i chłodnym miejscu.;
Artykuł 4b
Oznaczenia obowiązkowe, o których mowa w art. 3 akapit pierwszy oraz, w stosownych przypadkach, w art. 4 ust. 1 akapit pierwszy, grupuje się w głównym polu widzenia, zdefiniowanym w art. 2 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 (6), czyli na jednej etykiecie lub kilku etykietach umieszczonych na tym samym pojemniku lub też bezpośrednio na samym pojemniku. Wszystkie wspomniane oznaczenia obowiązkowe muszą być widoczne w całości i stanowić część jednorodnego zapisu tekstu.
2)
w art. 5 akapit pierwszy dodaje się lit. e) w brzmieniu:
„e)
oznaczenie roku zbioru w odniesieniu do oliwy, o której mowa w pkt 1 lit. a) i b) załącznika XVI do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, może pojawić się tylko, jeżeli 100 % zawartości pojemnika pochodzi z tego zbioru.”;
3)
art. 6 ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„2. Z wyjątkiem produktów spożywczych w postaci stałej konserwowanych wyłącznie w oliwie z oliwek, w szczególności produktów, o których mowa w rozporządzeniach Rady (EWG) nr 1536/92 (7) oraz (EWG) nr 2136/89 (8), jeżeli na etykiecie w innym miejscu niż w wykazie składników zaznaczona jest obecność w środku spożywczym oliw, o których mowa w art. 1 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, innych niż określone w ust. 1 niniejszego artykułu, przy użyciu wyrazów, obrazków lub grafiki, bezpośrednio po opisie handlowym środka spożywczego podawana jest zawartość procentowa dodanej oliwy z oliwek, o której mowa w art. 1 ust. 1, w stosunku do całkowitej wagi netto środka spożywczego.
4)
w art. 7 skreśla się akapit drugi;
5)
dodaje się art. 8a w brzmieniu:
„Artykuł 8a
Każde państwo członkowskie weryfikuje prawdziwość oznaczeń na etykietach, w szczególności zgodność nazwy handlowej produktu z zawartością pojemnika, w oparciu o analizę ryzyka, o której mowa w art. 2a rozporządzenia (EWG) nr 2568/91. W razie wykrycia jakichkolwiek nieprawidłowości oraz w przypadkach, gdy producent, pakujący lub sprzedawca wskazany na etykiecie znajduje się w innym państwie członkowskim, organ kontrolny zainteresowanego państwa członkowskiego występuje o weryfikację zgodnie z art. 8 ust. 2.”;
6)
art. 9 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„1. Bez uszczerbku dla kar przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1234/2007 oraz w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 2568/91, w przypadku naruszeń niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie przewidują zastosowanie na poziomie krajowym skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających kar.”;
7)
art. 10 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 10
Zainteresowane państwa członkowskie przekazują Komisji, nie później niż dnia 31 maja każdego roku, sprawozdanie zawierające następujące informacje za poprzedni rok:
a)
wnioski o weryfikację, otrzymane zgodnie z art. 8 ust. 2;
b)
podjęte weryfikacje oraz wciąż będące w toku weryfikacje podjęte w poprzednich latach gospodarczych;
c)
weryfikacje podjęte zgodnie z art. 8a, przedstawione zgodnie ze wzorem przedstawionym w załączniku XXI do rozporządzenia (EWG) nr 2568/91;
d)
działania podjęte w wyniku przeprowadzonych weryfikacji i zastosowane kary.
Sprawozdanie przedstawia te informacje według roku kalendarzowego, kiedy weryfikacja została podjęta, i według kategorii naruszenia. W stosownych przypadkach określa ono wszystkie napotkane specyficzne trudności oraz proponowane ulepszenia odnośnie do kontroli.”;
8)
dodaje się art. 10a w brzmieniu:
„Artykuł 10a
Powiadomienia, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, składane są zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (WE) nr 792/2009 (9).
Artykuł 2
Produkty zgodne z przepisami rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 29/2012, które zostały wyprodukowane i oznakowane w Unii lub przywiezione do Unii i dopuszczone do swobodnego obrotu przed dniem 13 grudnia 2014 r., mogą być wprowadzane do obrotu do chwili wykorzystania wszystkich zapasów.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 13 grudnia 2014 r. Niemniej art. 1 pkt 7 niniejszego rozporządzenia w części odnoszącej się do art. 10 lit. c) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 29/2012 stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 13 grudnia 2013 r.