PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) 2015/110
ze dne 26. ledna 2015
o uložení konečného antidumpingového cla na dovoz některých svařovaných trubek a dutých profilů ze železa nebo nelegované oceli pocházejících z Běloruska, Čínské lidové republiky a Ruska a o zastavení řízení týkajícího se dovozu některých svařovaných trubek a dutých profilů ze železa nebo nelegované oceli pocházejících z Ukrajiny na základě přezkumu před pozbytím platnosti podle čl. 11 odst. 2 nařízení Rady (ES) č. 1225/2009
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na čl. 9 odst. 4, čl. 11 odst. 2 a 5 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
A. POSTUP
1. Platná opatření
(1)
Rada na základě antidumpingového šetření (dále jen „předchozí šetření“) uložila nařízením (ES) č. 1256/2008 (2) konečné antidumpingové clo na dovoz některých svařovaných trubek a dutých profilů ze železa nebo nelegované oceli v současnosti kódů KN ex 7306 30 41, ex 7306 30 49, ex 7306 30 72 a ex 7306 30 77 pocházejících z Běloruska, Čínské lidové republiky (dále jen „ČLR“), Ruska, Thajska a Ukrajiny (dále jen „konečná antidumpingová opatření“). Opatření měla formu valorického (ad valorem) cla v rozsahu mezi 10,1 % a 90,6 %.
2. Žádost o přezkum před pozbytím platnosti
(2)
Na základě zveřejnění oznámení o nadcházejícím pozbytí platnosti (3) platných konečných antidumpingových opatření obdržela Komise dne 18. září 2013 žádost o zahájení přezkumu před pozbytím platnosti těchto opatření podle čl. 11 odst. 2 základního nařízení. Žádost podal Výbor na obranu výrobního odvětví Evropské unie vyrábějícího svařované ocelové trubky (dále jen „žadatel“) jménem výrobců představujících podstatnou část, v tomto případě více než 25 %, celkové výroby svařovaných trubek a dutých profilů v Unii.
(3)
Žádost byla odůvodněna tím, že pozbytí platnosti platných opatření by pravděpodobně vedlo k pokračování nebo obnovení dumpingu a újmy pro výrobní odvětví Unie.
3. Zahájení přezkumu před pozbytím platnosti
(4)
Komise po konzultaci s poradním výborem dospěla k závěru, že pro zahájení přezkumu před pozbytím platnosti existují dostatečné důkazy, a dne 19. prosince 2013 oznámila zveřejněním oznámení v Úředním věstníku Evropské unie (4) (dále jen „oznámení o zahájení“) zahájení přezkumu před pozbytím platnosti podle čl. 11 odst. 2 základního nařízení.
4. Šetření
4.1. Období přezkumného šetření a posuzované období
(5)
Šetření o pravděpodobnosti pokračování nebo obnovení dumpingu a újmy se týkalo období od 1. října 2012 do 30. září 2013 (dále jen „období přezkumného šetření“ nebo „OPŠ“). Zkoumání trendů, které mají význam pro posouzení pravděpodobnosti pokračování nebo obnovení újmy, se týkalo období od 1. ledna 2010 do konce období přezkumného šetření (dále jen „posuzované období“).
4.2. Strany dotčené řízením
(6)
O zahájení přezkumu před pozbytím platnosti Komise oficiálně vyrozuměla žadatele a další známé výrobce v Unii, vyvážející výrobce v Bělorusku, ČLR, Rusku a na Ukrajině (dále jen „dotčené země“), dovozce, kteří nejsou ve spojení, uživatele, o nichž je známo, že se jich šetření týká, a zástupce dotčených zemí. Zúčastněným stranám byla poskytnuta příležitost písemně vyjádřit své stanovisko k situaci a požádat o slyšení ve lhůtě uvedené v oznámení o zahájení.
(7)
Všechny zúčastněné strany, které o něj požádaly a prokázaly, že mají zvláštní důvody ke slyšení, byly vyslechnuty.
4.2.1. Výběr vzorku vyvážejících výrobců
(8)
Vzhledem ke zjevně velkému počtu vyvážejících výrobců v ČLR, Rusku a na Ukrajině se v oznámení o zahájení předpokládal výběr vzorku v souladu s článkem 17 základního nařízení. Aby mohla Komise rozhodnout, zda je výběr vzorku nutný, a pokud ano, vzorek vybrat, byly výše uvedené strany požádány, aby se do 15 dnů ode dne zahájení přezkumu Komisi přihlásily a poskytly informace požadované v oznámení o zahájení.
(9)
Komise ve stanovené lhůtě neobdržela žádné informace pro výběr vzorku od vyvážejících výrobců z ČLR. Informace pro výběr vzorku Komise obdržela od jednoho vyvážejícího výrobce z Ukrajiny. Od vyvážejících výrobců z Ruska obdržela tři odpovědi. Komise z tohoto důvodu nepovažovala výběr vzorku vyvážejících výrobců za nutný.
4.2.2. Výběr vzorku dovozců a výrobců v Unii
(10)
Vzhledem ke zjevně velkému počtu dovozců v Unii, kteří nejsou ve spojení, se v souladu s článkem 17 základního nařízení v oznámení o zahájení předpokládal výběr vzorku. Aby Komise mohla rozhodnout, zda je výběr vzorku nutný, a pokud ano, vzorek vybrat, byly výše uvedené strany požádány, aby se do 15 dnů ode dne zahájení přezkumu Komisi přihlásily a poskytly informace požadované v oznámení o zahájení. Protože od dovozců, kteří nejsou ve spojení, Komise žádné informace neobdržela, nebyl u nich proveden výběr vzorku.
(11)
Vzhledem k velkému počtu výrobců v Unii, kterých se toto řízení týká, bylo v oznámení o zahájení oznámeno, že Komise v souladu s článkem 17 základního nařízení předběžně vybrala vzorek výrobců v Unii za účelem stanovení újmy. Při tomto předběžném výběru byly použity informace, které měla Komise k dispozici ve fázi zahájení řízení a které se zakládaly na objemu prodeje výrobců, objemu výroby a zeměpisné poloze v Unii. Vzorek odpovídal největšímu reprezentativnímu objemu výroby a prodeje, který bylo možné během doby, jež byla k dispozici, náležitě prošetřit, a představoval 52 % celkové výroby výrobního odvětví Unie a prodeje odběratelům v EU, kteří nejsou ve spojení. Vzorek byl reprezentativní, také pokud jde o zeměpisnou polohu společností, neboť zahrnoval čtyři různé členské státy. S výrobci v EU proběhla konzultace ohledně navrženého vzorku v den zveřejnění oznámení o zahájení. Protože se nepřihlásili další výrobci a protože ke vzorku nebyly obdrženy připomínky, byl navržený vzorek schválen.
(12)
Komise si opatřila a ověřila veškeré informace, které považovala za nezbytné ke stanovení pravděpodobnosti pokračování nebo obnovení dumpingu, pravděpodobnosti pokračování či obnovení újmy a ke stanovení zájmu Unie. Za tímto účelem Komise rozeslala dotazníky vyvážejícím výrobcům a výrobcům v Unii vybraným do vzorku. Inspekce na místě se uskutečnily v prostorách těchto společností:
a)
výrobci v Unii:
-
Arcelor Mittal Karviná, Česká republika,
-
Arcelor Mittal Krakov, Polsko,
-
Arvedi Tubi Acciaio s.p.A, Cremona, Itálie,
-
Tata Steel UK Limited, Corby, Spojené království;
b)
vyvážející výrobce v Bělorusku:
-
Mogilev Metallurgical Works, Mogilev, Bělorusko;
c)
obchodník, jenž je ve spojení s vyvážejícím výrobcem na Ukrajině:
-
Interpipe Europe SA, Lugano, Švýcarsko;
d)
výrobce v Rusku:
-
Pervouralsk New Pipe Plant, Pervouralsk, Rusko;
e)
výrobce ve srovnatelné zemi:
-
Robor Ltd. Johannesburg, Jihoafrická republika.
B. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
1. Dotčený výrobek
(13)
Dotčeným výrobkem jsou svařované trubky a duté profily ze železa nebo nelegované oceli, kruhového průřezu a o vnějším průměru nepřevyšujícím 168,3 mm, v současnosti kódů KN ex 7306 30 41, ex 7306 30 49, ex 7306 30 72 a ex 7306 30 77, pocházející z Běloruska, ČLR, Ruska a Ukrajiny, s výjimkou potrubních trubek používaných pro ropovody a plynovody, pažnic a trubek používaných při vrtné těžbě ropy nebo plynu nebo přesně kalibrovaných trubek a trubek a dutých profilů s připojeným příslušenstvím vhodných pro vedení plynů či kapalin používaných v civilních letadlech.
(14)
Šetřením bylo prokázáno, že různé druhy dotčeného výrobku mají stejné základní fyzické, chemické a technické vlastnosti a používají se v podstatě ke stejným účelům.
2. Obdobný výrobek
(15)
U svařovaných trubek a dutých profilů vyráběných a prodávaných v Unii výrobním odvětvím Unie a u svařovaných trubek a dutých profilů vyráběných a prodávaných v dotčených zemích a ve srovnatelné zemi byly zjištěny v podstatě stejné fyzické, chemické a technické vlastnosti a stejná základní použití jako u svařovaných trubek a dutých profilů vyráběných v dotčených zemích a prodávaných na vývoz do Unie. Proto jsou považovány za obdobné ve smyslu čl. 1 odst. 4 základního nařízení.
C. PRAVDĚPODOBNOST POKRAČOVÁNÍ NEBO OBNOVENÍ DUMPINGU
(16)
V souladu s čl. 11 odst. 2 základního nařízení Komise zkoumala, zda je pravděpodobné, že by došlo k pokračování nebo obnovení dumpingu ze strany čtyř dotčených zemí, pokud by stávající opatření pozbyla platnosti.
(17)
Všechny čtyři dotčené země, kterých se šetření týkala, vyvezly během období přezkumného šetření dotčený výrobek v zanedbatelném množství. Není proto pravděpodobné, že by dumping v případě těchto čtyř zemí, kterých se šetření týkala, pokračoval. Posuzování se tedy omezilo na pravděpodobnost obnovení dumpingu na základě vývozních cen do jiných třetích zemí. Stejně jako u předchozího šetření nebyl na vývoz do Běloruska za tímto účelem brán zřetel.
ZEMĚ BEZ TRŽNÍHO HOSPODÁŘSTVÍ
1. Srovnatelná země
(18)
Podle ustanovení čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení Bělorusko a ČLR nejsou považovány za země s tržním hospodářstvím. V předchozím šetření se pro účely určení běžné hodnoty jako srovnatelná země použily USA. V oznámení o zahájení se na návrh žadatele předpokládalo, že se jako srovnatelná země v tomto přezkumu před pozbytím platnosti použijí také USA.
(19)
Komise však obdržela připomínky od společnosti Mogilev a od běloruských orgánů. Od zúčastněných stran v ČLR neobdržela žádné připomínky.
(20)
Běloruské zúčastněné strany namítly, že USA nejsou vhodnou volbou srovnatelné země z důvodu údajných vazeb mezi jediným americkým spolupracujícím výrobcem a výrobním odvětvím Unie.
(21)
Běloruské strany místo toho jako srovnatelnou zemi navrhly Rusko, neboť ruský ocelářský průmysl má údajně vzhledem ke společným vazbám na bývalý Sovětský svaz podobný charakter jako běloruský ocelářský průmysl.
(22)
Šetřením však bylo zjištěno, že ve výrobních nákladech jediného spolupracujícího výrobce v Rusku se nepřiměřeně odrážela hodnota zemního plynu (viz 69. bod odůvodnění níže). Kromě toho nebyla dostatečná ani spolupráce ze strany tohoto ruského výrobce (viz 61. bod odůvodnění níže). Rusko proto nebylo možné považovat za vhodnou volbu.
(23)
Komise určila také další třetí země vyvážející dotčený výrobek do Unie. Komise kontaktovala výrobce ve 14 zemích, které jsou známé výrobou oceli. Mezi tyto země patří například Bosna a Hercegovina, Brazílie, Bývalá jugoslávská republika Makedonie, Srbsko, Jihoafrická republika, Jižní Korea a Tchaj-wan.
(24)
Komise během šetření nezaznamenala žádnou spolupráci na straně amerických výrobců. Nicméně obdržela vyplněné dotazníky od výrobců z Bývalé jugoslávské republiky Makedonie a z Jihoafrické republiky. Vzhledem k významnému objemu domácího prodeje výrobce v Jihoafrické republice Komise rozhodla, že Jihoafrická republika bude nejvhodnější volbou.
BĚLORUSKO
1. Předběžná poznámka
(25)
Při šetření spolupracoval největší známý výrobce v Bělorusku OJSC Mogilev Metallurgical Works (dále jen „společnost Mogilev“). Společnost Mogilev však v průběhu období přezkumného šetření dotčený výrobek do Unie nevyvážela. Informace o pravděpodobných vývozních cenách do Unie proto vycházely z vývozních cen do jiných třetích zemí, jak je uvedeno níže ve 27. bodě odůvodnění.
2. Pravděpodobnost dumpingu v průběhu období přezkumného šetření
2.1. Stanovení běžné hodnoty
(26)
Běžná hodnota pro Bělorusko byla u obdobného výrobku stanovena podle jednotlivých typů výrobku na základě domácích prodejních cen odběratelům v Jihoafrické republice (srovnatelná země), kteří nejsou ve spojení, v běžném obchodním styku. Pokud se určitý typ obdobného výrobku neprodával v běžném obchodním styku nebo se na domácím trhu v Jihoafrické republice neprodal v reprezentativním množství, stanovila Komise běžnou hodnotu tak, že k výrobním nákladům obdobného výrobku připočítala prodejní, správní a režijní náklady a zisk.
2.2. Stanovení pravděpodobné vývozní ceny
(27)
V průběhu období přezkumného šetření společnost Mogilev dotčený výrobek do Unie nevyvážela. Pravděpodobná vývozní cena byla proto určena na základě prodejních cen v jiných třetích zemích.
2.3. Srovnání
(28)
Srovnání běžné hodnoty a pravděpodobné vývozní ceny bylo provedeno na základě ceny ze závodu. Pro zajištění spravedlivého srovnání bylo v souladu s čl. 2 odst. 10 základního nařízení přihlédnuto k rozdílům, které ovlivňují srovnatelnost cen.
(29)
V oprávněných případech byly provedeny úpravy týkající se rozdílů v nákladech na dopravu, rabatech, slevách a obchodní úrovni.
2.4. Pravděpodobnost dumpingu v průběhu období přezkumného šetření
(30)
Na základě výše uvedeného bylo pravděpodobné rozpětí dumpingu ve smyslu čl. 11 odst. 2 základního nařízení stanoveno ve výši 28,4 %.
3. Vývoj vývozu v případě zrušení opatření
3.1. Výrobní kapacita vyvážejících výrobců
(31)
Výrobní linky společnosti Mogilev byly používány jak na výrobu svařovaných trubek a dutých profilů, tak na výrobu dutých profilů (výroba těchto dvou výrobků se liší pouze v nepatrné části výrobního procesu). Společnost Mogilev vyráběla významné množství dutých profilů a vyvážela je mimo jiné i do Unie, neboť na tyto výrobky se v Unii nevztahují platná antidumpingová cla. Kromě toho společnost Mogilev vyráběla svařované trubky o vnějším průměru přesahujícím 168,3 mm (dále jen „velké trubky“), které v Unii rovněž nepodléhají antidumpingovým clům.
(32)
Vzhledem k současnému sortimentu se nevyužitá kapacita společnosti Mogilev odhaduje na přibližně 20 000 tun nebo přibližně 5 % spotřeby Unie.
(33)
Proto existuje riziko, že v případě zrušení opatření společnost Mogilev prodá na trh Unie velké množství svařovaných trubek za dumpingové ceny.
(34)
Po zveřejnění výsledků šetření však společnost Mogilev namítla, že výrobu zpomaluje provádění hydraulických zkoušek, a proto je její skutečná volná kapacita výrazně nižší. Nicméně hydraulické zkoušky představují jen méně významnou část celého výrobního procesu dotčeného výrobku, takže problém tohoto kapacitního omezení lze poměrně snadno vyřešit. Návrh na stanovení volné kapacity závodu s ohledem na kapacitu omezení hydraulického testovacího zařízení proto nebylo možné přijmout.
3.2. Přesun výroby od jiných výrobků vyráběných ve stejném zařízení
(35)
Jak je uvedeno výše ve 31. bodě odůvodnění, pro společnost Mogilev je v současné době lukrativnější vyrábět duté profily, které nepodléhají antidumpingovým clům, než svařované trubky, na něž se v Unii antidumpingová cla vztahují. V období přezkumného šetření byla výroba skutečně výrazně zaměřena na výrobky, které v Unii nepodléhají antidumpingovým clům, což se týkalo převážné většiny vyráběných výrobků. Pokud by opatření vztahující se ke svařovaným trubkám pozbyla platnosti, je možné očekávat, že společnost Mogilev bude vyrábět vyváženější produktové portfolio a z výroby výrobků, na které se tato opatření v současné době nevztahují, přejde k výrobě svařovaných trubek.
(36)
Z toho důvodu existuje značné riziko, že pokud dojde ke zrušení opatření, společnost Mogilev alespoň částečně přejde z výroby výrobků, které v současné době nepodléhají antidumpingovým clům, k výrobě svařovaných trubek pro trh Unie za dumpingové ceny.
(37)
Po zveřejnění výsledků šetření společnost Mogilev tvrdila, že přechod z výroby současného sortimentu, tedy dutých profilů, k výrobě svařovaných trubek a dutých profilů by nebyl okamžitý vzhledem k tomu, že duté profily již řadu let prodává ve výrazně větším poměru než svařované trubky a duté profily, a že nemá důvod tuto praxi měnit.
(38)
V této souvislosti je vhodné poznamenat, že EU je pro společnost Mogilev největším trhem pro odbyt dutých profilů a že v současné době společnost Mogilev svařované trubky ani duté profily na trh Unie neprodává. Společnost Mogilev však neposkytla žádné důkazy o tom, že by se poměr prodeje do EU mezi jednotlivými výrobky v případě zrušení opatření nezměnil. Z toho důvodu se nic nemění na závěru, že v případě zrušení opatření bude společnost Mogilev pravděpodobně vyrábět vyváženější produktové portfolio a z výroby dutých profilů alespoň částečně přejde k výrobě svařovaných trubek a dutých profilů pro trh Unie.
3.3. Atraktivita trhu Unie
(39)
Jak je uvedeno výše ve 27. bodě odůvodnění, Bělorusko v období přezkumného šetření do Unie dotčený výrobek nevyváželo. Pokud by došlo ke zrušení opatření, pravděpodobnost rizika přesměrování obchodu na trh Unie by se proto musela zakládat na následujících skutečnostech:
-
převažující prodejní ceny na ostatních vývozních trzích;
-
převažující ceny na trhu Unie - ceny výrobního odvětví Unie i dalších zdrojů dovozu - a
-
skutečnost, zda a případně v jakém množství společnost Mogilev prodává výrobky, které nepodléhají antidumpingovým clům.
(40)
Při porovnání průměrné prodejní ceny společnosti Mogilev v ostatních zemích s cenami na trhu Unie je patrná značná úroveň cenového podbízení. Při porovnání s průměrnou prodejní cenou výrobního odvětví Unie se úroveň cenového podbízení pohybuje v rozmezí 30 % až 50 %. Ceny společnosti Mogilev jsou rovněž nižší než ceny ostatních zdrojů dovozu na trh Unie, jako je například Indie a Turecko.
(41)
Pravděpodobnost atraktivity trhu Unie je podpořena i tím, že společnost Mogilev již má prodejní kanály, které jsou v současné době používány k prodeji jiných výrobků, avšak v případě zrušení opatření mohou být využívány i k prodeji dotčeného výrobku.
(42)
S ohledem na výše uvedené došla Komise k závěru, že v případě zrušení opatření existuje značné riziko přesměrování vývozu na trh Unie za dumpingové ceny, neboť trh Unie je z hlediska cen výrazně atraktivnější.
(43)
Po zveřejnění výsledků šetření společnost Mogilev uvedla, že nebylo řádně vzato v úvahu výrazné zvýšení jejího prodeje svařovaných trubek a dutých profilů na domácím a ruském trhu během posuzovaného období. V této souvislosti je třeba poznamenat, že zvýšení objemu prodeje na těchto trzích bylo během šetření potvrzeno. Po zveřejnění výsledků šetření společnost Mogilev ve svých komentářích rovněž potvrdila, že svařované trubky a duté profily jsou prodávány za ceny nižší než převládající tržní ceny na trhu EU. Skutečnost, že se objem prodeje těchto výrobků postupně zvyšuje na domácím i ruském trhu tedy neznamená, že by riziko přesměrování prodeje na trh Unie z důvodu atraktivnějších cen EU bylo omezeno nebo odstraněno. Tvrzení společnosti Mogilev se proto zamítá.
4. Závěr o pravděpodobnosti obnovení dumpingu
(44)
Vzhledem k dostupné volné kapacitě v Bělorusku, k riziku přesunu výroby od jiných výrobků na dotčený výrobek a k atraktivní cenové úrovni na trhu Unie lze konstatovat, že pokud by platná opatření pozbyla platnosti, existuje riziko zvýšení dumpingového vývozu dotčeného výrobku z Běloruska.
ČLR
1. Předběžné poznámky
(45)
Jak je uvedeno výše v 9. bodě odůvodnění, Komise neobdržela žádnou odpověď z ČLR. Proto vzhledem k nedostatečné spolupráci ze strany vyvážejících výrobců v ČLR vychází celková analýza, včetně výpočtu výše dumpingu, z dostupných údajů podle článku 18 základního nařízení. Čínské orgány byly informovány o záměru Komise postupovat podle článku 18 základního nařízení a založit svá zjištění na dostupných údajích.
(46)
Pro posouzení pravděpodobnosti pokračování nebo obnovení dumpingu byla proto použita žádost o přezkum před pozbytím platnosti v kombinaci s dalšími zdroji informací, například se statistikou obchodu týkající se dovozu a vývozu (Eurostat a čínské údaje o vývozu) a Metal Bulletin.
(47)
Nedostatek spolupráce ovlivnil srovnání běžné hodnoty s vývozní cenou různých typů výrobku. Považovalo se za vhodné stanovit běžnou hodnotu i vývozní cenu obecně, a to na základě průměrných hodnot, v souladu s článkem 18 základního nařízení.
2. Pravděpodobnost dumpingu v průběhu období přezkumného šetření
2.1. Stanovení běžné hodnoty
(48)
Běžná hodnota pro ČLR byla stanovena na základě průměrné prodejní ceny na domácím trhu odběratelům v Jihoafrické republice (srovnatelná země), kteří nejsou ve spojení v běžném obchodním styku.
2.2. Stanovení pravděpodobné vývozní ceny
(49)
Vzhledem k nedostatečné spolupráci ze strany čínských vyvážejících výrobců musely vývozní ceny v souladu s článkem 18 základního nařízení vycházet z dostupných údajů.
(50)
Komise nejdříve analyzovala statistiky Eurostatu. Dovážené množství výrobku dováženého z ČLR však bylo velice omezené a jeho cena proto nemohla být považována za reprezentativní. Z toho důvodu byla pravděpodobná dovozní cena určena na základě čínských obchodních statistik vývozu do třetích zemí.
2.3. Srovnání
(51)
Srovnání běžné hodnoty a pravděpodobné vývozní ceny bylo provedeno na základě ceny ze závodu. Pro zajištění spravedlivého srovnání bylo v souladu s čl. 2 odst. 10 základního nařízení přihlédnuto k rozdílům, které ovlivňují srovnatelnost cen.
(52)
V oprávněných případech byly provedeny úpravy týkající se rozdílů v nákladech na dopravu, nákladech na pojištění, DPH bez nároku na odpočet, ve vývozních nákladech, rabatech a slevách.
2.4. Pravděpodobnost dumpingu v průběhu období přezkumného šetření
(53)
Na základě výše uvedeného bylo pravděpodobné rozpětí dumpingu ve smyslu čl. 11 odst. 2 základního nařízení stanoveno ve výši 39,3 %.
3. Vývoj vývozu v případě zrušení opatření
3.1. Výrobní kapacita vyvážejících výrobců
(54)
Vzhledem k nedostatečné spolupráci ze strany čínských vyvážejících výrobců byly použity tyto zdroje:
-
informace poskytnuté žadatelem
-
dostupné publikace (například „Metal Bulletin“)
-
informace z předchozích šetření
(55)
Odvětví výroby svařovaných trubek v Číně je známé jako jednoznačně největší na světě. Podle údajů Metal Bulletin se v roce 2012 roční produkce svařovaných trubek pohybovala okolo 35 milionů tun. Žadatel odhadoval, že výrobní kapacita svařovaných trubek v ČLR výrazně přesahuje 45 milionů tun ročně. Celková volná kapacita by tak přesáhla 10 milionů tun, což představuje 25násobek celkové zjevné spotřeby svařovaných trubek v EU.
(56)
Proto existuje značné riziko, že v případě zrušení opatření by čínští vyvážející výrobci prodali významné množství svařovaných trubek na trh Unie za dumpingové ceny.
3.2. Atraktivita trhu Unie
(57)
Vzhledem k nedostatečné spolupráci ze strany čínských vyvážejících výrobců zjištění vycházejí z dostupných údajů. Riziko přesměrování obchodu na trh Unie v případě zrušení opatření v této souvislosti vychází z veřejně dostupných zdrojů.
(58)
Podle veřejně dostupných zdrojů, jako je například Metal Bulletin, je čínská cenová úroveň výrazně pod průměrnou prodejní cenou výrobního odvětví Unie, která činí 848 EUR/t, a pod průměrnými dovozními cenami hlavních vývozních zemí, jako například Indie a Turecko, do Unie. Ve srovnání s průměrnou prodejní cenou výrobního odvětví Unie se úroveň cenového podbízení pohybuje mezi 30 % a 50 %. To jednoznačně dokazuje atraktivitu trhu Unie a konkurenceschopnost čínských cen v případě zrušení opatření.
(59)
S ohledem na výše uvedené Komise dospěla k závěru, že z důvodu podstatného cenového rozdílu zmíněného výše by v případě zrušení opatření existovalo značné riziko přesměrování obchodu z třetích zemí s nízkými cenami k lukrativnějšímu trhu Unie.
4. Závěr o pravděpodobnosti obnovení dumpingu
(60)
Vzhledem k dostupné volné kapacitě v ČLR a atraktivní cenové úrovni na trhu Unie lze konstatovat, že pokud by došlo ke zrušení platných opatření, existuje riziko značného zvýšení čínského dumpingového vývozu dotčeného výrobku.
ZEMĚ S TRŽNÍM HOSPODÁŘSTVÍM
RUSKO
1. Předběžné poznámky
(61)
Dva ruští vyvážející výrobci představující přibližně 75 % ruské výroby, kteří odevzdali dotazník pro výběr vzorku, později Komisi informovali o tom, že dotazník vyvážejícího výrobce vyplňovat nechtěli. Pouze jeden malý výrobce, jenž nevyváží do Unie a do ostatních zemí vyváží jen nevýznamné množství, při šetření spolupracoval, vyplnil dotazník a souhlasil s inspekcí na místě. Vzhledem k naprosto nedostatečné spolupráci ze strany vyvážejících výrobců v Rusku vychází celková analýza, včetně výpočtu výše dumpingu, z dostupných údajů, v souladu s článkem 18 základního nařízení. O záměru Komise postupovat podle článku 18 základního nařízení a založit svá zjištění na dostupných údajích byli informování ruští vyvážející výrobci, kteří nespolupracovali, i ruské orgány.
(62)
Pro posouzení pravděpodobnosti pokračování nebo obnovení dumpingu byla proto použita žádost o přezkum před pozbytím platnosti v kombinaci s dalšími zdroji informací, například se statistikami obchodu týkajícími se dovozu, které vypracoval Eurostat, s ruskými vývozními statistikami a údaji z Metal Bulletin.
(63)
Naprostý nedostatek spolupráce ovlivnil srovnání běžné hodnoty s vývozní cenou různých typů výrobku. Považovalo se za vhodné stanovit běžnou hodnotu i vývozní cenu obecně, a to na základě průměrných hodnot, v souladu s článkem 18 základního nařízení.
(64)
Komise zjistila, že statistiky Eurostatu uvádějí, že z Ruska bylo určité množství dotčeného výrobku dovezeno. Toto množství však bylo velice omezené, a proto ceny tohoto dovozu nemohly být považovány za reprezentativní. Informace o pravděpodobných vývozních cenách do Unie tak vycházely z vývozních cen do ostatních třetích zemí, jak je uvedeno níže v 73. bodě odůvodnění.
2. Pravděpodobnost dumpingu v průběhu období přezkumného šetření
2.1. Stanovení běžné hodnoty
(65)
Jak je uvedeno výše v 61. bodě odůvodnění, vzhledem k naprosto nedostatečné spolupráci ze strany vyvážejících výrobců v Rusku byla Komise nucena použít ke stanovení běžné hodnoty dostupné údaje. Za tímto účelem byly použity informace, které poskytl spolupracující ruský výrobce.
(66)
Běžná hodnota byla určena v souladu s čl. 2 odst. 2 první větou základního nařízení. Nejprve bylo stanoveno, zda celkové množství prodeje obdobného výrobku na domácím trhu v průběhu období přezkumného šetření bylo reprezentativní ve srovnání s ruským vývozním prodejem do třetích zemí. Prodej na domácím trhu byl shledán reprezentativním v případě, že objem prodeje obdobného výrobku představoval alespoň 5 % ruského prodeje na vývoz do třetích zemí.
(67)
Poté bylo zkoumáno, zda byl obdobný výrobek prodáván v běžném obchodním styku podle čl. 2 odst. 4 základního nařízení. To bylo provedeno stanovením podílu ziskového domácího prodeje dotčeného typu výrobku nezávislým odběratelům.
(68)
Za účelem prověření běžného obchodního styku bylo přihlédnuto k průměrným výrobním nákladům. Pokud jde o výrobní náklady, a zejména o náklady na energii, pokud jde o plyn, bylo zkoumáno, zda ceny plynu placené jediným spolupracujícím vyvážejícím výrobcem přiměřeně odrážejí náklady spojené s výrobou a distribucí plynu.
(69)
Bylo zjištěno, že domácí cena plynu placená vyvážejícími výrobci se pohybovala okolo 30 % vývozní ceny zemního plynu z Ruska. V tomto ohledu všechny dostupné údaje nasvědčují tomu, že domácí ceny plynu v Rusku jsou regulované a výrazně nižší než tržní ceny ruského zemního plynu na neregulovaných vývozních trzích. Jelikož v záznamech vyvážejícího výrobce se náklady na zemní plyn neodrážely přiměřeně, jak požaduje čl. 2 odst. 5 základního nařízení, musely být odpovídajícím způsobem upraveny. Z důvodu neexistence dostatečně reprezentativních nezkreslených cen plynu na ruském domácím trhu bylo považováno za vhodné provést úpravu podle čl. 2 odst. 5 základního nařízení na základě informací z jiných reprezentativních trhů. Upravená cena byla založena na průměrné ceně ruského plynu při prodeji na vývoz na německo-české hranici (Waidhaus), jež byla upravena s ohledem na místní distribuční náklady. Waidhaus je hlavním centrem prodeje ruského plynu do EU, jež je největším trhem pro ruský plyn a zároveň má ceny přiměřeně odrážející náklady. Lze jej proto považovat za reprezentativní trh ve smyslu čl. 2 odst. 5 základního nařízení.
(70)
Následně Komise pro účely posouzení běžného obchodního styku použila průměrné výrobní náklady po úpravě související s náklady na plyn.
(71)
Vzhledem k tomu, že objem ziskového prodeje představoval nejvýše 80 % celkového objemu prodeje, byla běžná hodnota stanovena jako průměrná cena ziskového domácího prodeje během období přezkumného šetření.
2.2. Stanovení pravděpodobné vývozní ceny
(72)
Z důvodu naprosto nedostatečné spolupráce ze strany vyvážejících výrobců v Rusku byla Komise nucena vývozní cenu stanovit na základě dostupných údajů. Informace poskytnuté jediným spolupracujícím ruským výrobcem nemohly být použity, neboť tento výrobce nevyvážel dotčený výrobek do EU a do jiných třetích zemí jej vyvážel pouze v nevýznamném množství.
(73)
Z tohoto důvodu a také vzhledem k tomu, že vývoz z Ruska do Unie dosahoval nevýznamného množství, se pravděpodobná vývozní cena stanovila na základě ruských vývozních statistik s údaji o vývozu do jiných třetích zemí. Vývoz do jiných třetích zemí dosahoval významného množství.
(74)
Vzhledem k tomu, že jediný spolupracující ruský výrobce vyráběl výlučně takzvané „černé trubky“ (což jsou nepozinkované trubky), byly ke stanovení vývozní ceny použity údaje týkající se pouze černých trubek. Podle ruských vývozních statistik zahrnuje převážná většina ruského vývozu i černé trubky.
(75)
Po zveřejnění výsledků šetření jediný spolupracující ruský výrobce tvrdil, že se měly použít jeho vývozní ceny, neboť představují více než 10 % jeho celkového prodeje. Tento prodej však představuje méně než 2 % celkového vývozu uvedeného ruskými vývozními statistikami. Z toho důvodu se nic nemění na závěru, že v důsledku nevýznamného množství vývozu tohoto výrobce není možné jeho vývozní ceny použít.
2.3. Srovnání
(76)
Srovnání běžné hodnoty a pravděpodobné vývozní ceny bylo provedeno na základě ceny ze závodu. Pro zajištění spravedlivého srovnání bylo v souladu s čl. 2 odst. 10 základního nařízení přihlédnuto k rozdílům, které ovlivňují srovnatelnost cen.
(77)
V oprávněných případech byly provedeny úpravy týkající se rozdílů v nákladech na dopravu.
2.4. Pravděpodobnost dumpingu v průběhu období přezkumného šetření
(78)
Na základě výše uvedeného bylo pravděpodobné rozpětí dumpingu ve smyslu čl. 11 odst. 2 základního nařízení stanoveno ve výši 38,7 %.
3. Vývoj vývozu v případě zrušení opatření
3.1. Výrobní kapacita vyvážejících výrobců
(79)
Podle odhadu žadatele volná kapacita dotčeného výrobku v Rusku přesahuje celkovou spotřebu na trhu EU. Žadatel při svém odhadu vycházel z informací zveřejněných odborným portálem Metal Expert. Dále žadatel odhadl využití kapacity na 56 %, což bylo potvrzeno informacemi poskytnutými spolupracujícím výrobcem.
(80)
Proto existuje značné riziko, že v případě zrušení opatření by ruští vyvážející výrobci prodávali významné množství svařovaných trubek na trh Unie za dumpingové ceny.
(81)
Po zveřejnění výsledků šetření nespolupracující ruští výrobci uvedení výše v 61. bodě odůvodnění tvrdili, že Komise nezohlednila informace týkající se údajné atraktivity ostatních trhů, jako například ruského trhu, a volné kapacity v Rusku, jež tito výrobci předložili.
(82)
V této souvislosti je vhodné poznamenat, že informace týkající se volné kapacity se vztahují k širšímu sortimentu výrobků, jako jsou například duté profily a trubky velkého průměru. Tyto informace mají proto menší význam než informace poskytnuté žadatelem. Kromě toho i na základě 60 % až 70 % míry využití kapacity uvedené ruskými výrobci by výsledná volná kapacita představovala většinu spotřeby na trhu EU.
(83)
Pokud jde o informace poskytnuté nespolupracujícími ruskými výrobci týkající se údajné atraktivity ostatních trhů jako například ruského trhu, je třeba nejprve poznamenat, že z důvodu nedostatečné spolupráce nebylo možné tyto údaje ověřit. Tyto informace jsou navíc v rozporu s informacemi získanými během šetření, jež jsou uvedeny níže v 84. až 86. bodě odůvodnění, a které vycházejí z úředních ruských statistických údajů o vývozu a nebyly zpochybněny žádným ze dvou nespolupracujících ruských výrobců.
3.2. Atraktivita trhu Unie
(84)
Podle ruských obchodních statistik je průměrná ruská vývozní cena 647 EUR/t, tedy výrazně nižší než průměrná prodejní cena výrobního odvětví Unie ve výši 848 EUR/t a zároveň na stejné úrovni jako průměrné dovozní ceny hlavních vývozních zemí, jako je Indie a Turecko, na trh Unie.
(85)
Podle týchž obchodních statistik je až 33 % veškerého ruského vývozu prodáno do Ázerbájdžánu, jenž je pro Rusko nejdůležitějším vývozním trhem. Prodejní cena do Ázerbájdžánu je 586 EUR/t, tedy podstatně nižší než prodejní cena výrobního odvětví EU, jež činí 848 EUR/t, a dokonce ještě nižší než ceny ostatních hlavních vývozců do Unie, jako je Indie nebo Turecko. Ruský vývoz do Ázerbájdžánu navíc odpovídá přibližně 15 % spotřeby EU. Proto existuje riziko, že v případě zrušení opatření se tento vývoz přesměruje do EU.
(86)
Vzhledem k výše uvedenému Komise dospěla k závěru, že pokud dojde ke zrušení opatření, existuje značné riziko přesměrování obchodu na trh Unie.
4. Závěr o pravděpodobnosti obnovení dumpingu
(87)
Vzhledem k dostupné volné kapacitě v Rusku a atraktivní cenové úrovni na trhu Unie lze konstatovat, že pokud by platná opatření pozbyla platnosti, existuje riziko zvýšení ruského dumpingového vývozu dotčeného výrobku do Unie.
(88)
Po zveřejnění výsledků šetření zúčastněné strany tvrdily, že zachování platných opatření v případě Ruska a ukončení platných opatření v případě Ukrajiny (viz níže) představuje diskriminaci vzhledem k tomu, že Rusko má údajně podobnou volnou kapacitu jako Ukrajina.
(89)
Toto tvrzení však nepotvrzují výsledky šetření, při němž byla zjištěna významná volná kapacita v Rusku, jež je schopna pokrýt minimálně většinu spotřeby na trhu EU. Na druhé straně v případě Ukrajiny bylo zjištěno, že dostupná volná kapacita pro vývoz do ostatních zemí je omezená. Z důvodu těchto podstatně rozdílných volných kapacit obou zemí bylo tvrzení o diskriminaci zamítnuto.
UKRAJINA
1. Předběžné poznámky
(90)
Během šetření spolupracoval pouze jediný vyvážející výrobce na Ukrajině - skupina Interpipe. Tento subjekt se podílí na podstatné části ukrajinské výroby a na téměř naprosté většině jinak velice malého ukrajinského vývozu do Unie. Kromě toho jsou na Ukrajině další alespoň čtyři známí výrobci, kteří nespolupracují, avšak jejich vývoz do EU je podle obchodních statistik nevýznamný.
(91)
Vzhledem k tomu, že ukrajinský vývoz do Unie dosahuje jen nevýznamného objemu, byla pravděpodobná vývozní cena stanovena na základě prodejních cen skupiny Interpipe v jiných třetích zemích, jak je uvedeno výše v 17. bodě odůvodnění.
2. Pravděpodobnost dumpingu v průběhu období přezkumného šetření
2.1. Stanovení běžné hodnoty
(92)
Komise nejprve v souladu s čl. 2 odst. 2 základního nařízení zkoumala, zda je celkový objem domácího prodeje skupiny Interpipe jakožto jediného spolupracujícího vyvážejícího výrobce reprezentativní. Domácí prodej je reprezentativní v případě, že celkový objem domácího prodeje obdobného výrobku nezávislým odběratelům na domácím trhu tvořil alespoň 5 % celkového objemu prodeje dotčeného výrobku na vývoz do jiných třetích zemí během období přezkumného šetření. V tomto ohledu byl proto celkový objem prodeje obdobného výrobku skupiny Interpipe na domácím trhu reprezentativní.
(93)
Komise následně určila typy výrobků prodávané na domácím trhu, které byly shodné nebo srovnatelné s typy výrobků skupiny Interpipe prodávanými na vývoz.
(94)
Komise poté v souladu s čl. 2 odst. 2 základního nařízení zkoumala, zda je domácí prodej skupiny Interpipe reprezentativní u každého typu výrobku, jenž je shodný nebo srovnatelný s typem výrobku prodávaným na vývoz. Domácí prodej určitého typu výrobku je reprezentativní v případě, že celkový objem domácího prodeje daného typu výrobku nezávislým odběratelům tvořil během období přezkumného šetření alespoň 5 % celkového objemu prodeje shodného nebo srovnatelného typu výrobku na vývoz. Komise stanovila, že u většiny typů výrobku byl domácí prodej v reprezentativním množství.
(95)
Dále Komise stanovila podíl ziskového prodeje nezávislým odběratelům na domácím trhu u každého typu výrobku během období přezkumného šetření, aby mohla rozhodnout, zda pro účely výpočtu běžné hodnoty v souladu s čl. 2 odst. 4 základního nařízení použije skutečný domácí prodej.
(96)
Běžná hodnota je založena na skutečné ceně jednotlivých typů výrobku na domácím trhu bez ohledu na to, zda jejich prodej je, či není ziskový, pokud:
a)
objem prodeje typu výrobku, prodávaného za čistou prodejní cenu rovnou vypočteným výrobním nákladům nebo přesahující tyto náklady, představoval více než 80 % celkového objemu prodeje tohoto typu výrobku a
b)
vážená průměrná prodejní cena tohoto typu výrobku se rovná jednotkovým výrobním nákladům nebo je vyšší.
(97)
V takovém případě je běžná hodnota vážený průměr cen veškerého domácího prodeje tohoto typu výrobku během období přezkumného šetření.
(98)
Běžná hodnota je skutečná domácí cena jednotlivých typů výrobku pouze v případě ziskového prodeje daných typů výrobku na domácím trhu během období přezkumného šetření, pokud:
a)
objem ziskového prodeje typu výrobku tvoří nejvýše 80 % celkového objemu prodeje tohoto typu nebo
b)
vážená průměrná cena tohoto typu výrobku je nižší než jednotkové výrobní náklady.
(99)
Analýza domácího prodeje ukázala, že běžná hodnota byla vypočítána jako vážený průměr cen veškerého domácího prodeje během období přezkumného šetření nebo jako vážený průměr pouze ziskového prodeje podle typu výrobku.
(100)
Pokud neexistoval žádný prodej určitého typu obdobného výrobku v běžném obchodním styku nebo pokud určitý typ výrobku nebyl na domácím trhu prodán v reprezentativním množství, vypočetla Komise běžnou hodnotu v souladu s čl. 2 odst. 3 a 6 základního nařízení.
(101)
Běžná hodnota byla vypočtena tak, že se k výrobním nákladům obdobného výrobku skupiny Interpipe během období přezkumného šetření přičetlo následující:
-
prodejní, správní a režijní náklady na domácí prodej obdobného výrobku skupiny Interpipe v běžném obchodním styku během období přezkumného šetření a
-
zisk dosažený skupinou Interpipe z domácího prodeje obdobného výrobku v běžném obchodním styku během období přezkumného šetření;
2.2. Stanovení pravděpodobné vývozní ceny
(102)
Vzhledem k nevýznamnému objemu ukrajinského vývozu do Unie byla pravděpodobná vývozní cena určena na základě prodejních cen skupiny Interpipe do jiných třetích zemí, jak je uvedeno výše v 17. bodě odůvodnění, neboť tento vývoz byl uskutečňován ve významném objemu.
(103)
Veškerý prodej skupiny Interpipe byl uskutečněn přímo s odběrateli ve třetích zemích, kteří nejsou ve spojení. Prodejní cena proto byla určena na základě cen zaplacených nebo splatných těmito nezávislými odběrateli.
2.3. Srovnání
(104)
Srovnání běžné hodnoty a pravděpodobné vývozní ceny bylo provedeno na základě ceny ze závodu. Pro zajištění spravedlivého srovnání bylo v souladu s čl. 2 odst. 10 základního nařízení přihlédnuto k rozdílům, které ovlivňují srovnatelnost cen.
(105)
V oprávněných případech byly provedeny úpravy týkající se rozdílů v nákladech na dopravu a nákladech na úvěry.
2.4. Pravděpodobnost dumpingu v průběhu období přezkumného šetření
(106)
Na základě výše uvedeného bylo pravděpodobné rozpětí dumpingu ve smyslu čl. 11 odst. 2 základního nařízení stanoveno ve výši 16 %.
(107)
Po zveřejnění výsledků šetření zúčastněné strany tvrdily, že v případě Ukrajiny Komise zjistila pokračování dumpingu v úrovni 16 %. Toto tvrzení je však neopodstatněné a zdá se, že se jedná o nedorozumění. Ve skutečnosti je v 17. bodě odůvodnění výše uvedeno, že všechny země včetně Ukrajiny vyvážely dotčený výrobek v období přezkumného šetření do EU v zanedbatelném množství. Z takového množství nelze vyvodit žádné rozumné závěry, a tudíž v případě Ukrajiny žádné obnovení dumpingu stanoveno nebylo. Toto tvrzení se proto zamítá.
3. Vývoj vývozu v případě zrušení opatření
Výrobní kapacita vyvážejících výrobců
(108)
V předchozím šetření Komise stanovila, že výrobní kapacita na Ukrajině přesahuje 400 000 tun ročně. Od té doby však dva ze známých výrobců výrobu svařovaných trubek ukončili, konkrétně Lugansk Tube Plant a Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant, což je jeden z výrobních závodů skupiny Interpipe. Vzhledem k tomu, že doposud nebylo potvrzeno žádné další posílení výrobní kapacity na Ukrajině, je současná kapacita výrazně nižší než během předchozího šetření.
(109)
Co se týká využití kapacity, o němž je řeč výše ve 108. bodě odůvodnění, ukázalo se, že skupina Interpipe během období přezkumného šetření vytěžovala kapacitu s přihlédnutím k technickým omezením závodu téměř naplno.
(110)
Dalším důležitým aspektem je zeměpisná poloha ukrajinských závodů. Většina z nich se nachází na východě Ukrajiny a je přímo či nepřímo ovlivněna současnou bezpečnostní situací v této části země. Není proto jisté, do jaké míry mohou tyto společnosti svou výrobní kapacitu plně využívat.
(111)
Po zveřejnění výsledků šetření zúčastněné strany namítly, že nezanedbatelná část ukrajinské výroby se nachází mimo území postižené současnou bezpečnostní situací. V této souvislosti je však třeba poznamenat, že i společnosti nacházející se mimo toto území jsou nepřímo ovlivněny bezpečnostní situací, například potížemi s dodávkami surovin. Proto se vyvozuje závěr, že většina ukrajinských závodů je přímo či nepřímo ovlivněna současnou bezpečnostní situací. Toto tvrzení se proto zamítá.
(112)
Na druhou stranu lze vzhledem k mimořádné situaci na Ukrajině po konci období přezkumného šetření očekávat, že jakmile se bezpečnostní situace stabilizuje, uplatní se volné kapacity na domácím trhu díky stavebnictví. Obdobný výrobek se totiž používá i ve stavebnictví, například jako nosný prvek, pro účely oplocení, ochrany a ke stavbě lešení.
(113)
Vzhledem ke snížení výrobní kapacity a k očekávané zvýšené poptávce na domácím trhu lze konstatovat, že dostupná volná kapacita na vývoz do všech zemí je omezená.
(114)
Po zveřejnění výsledků šetření zúčastněné strany namítly, že Ukrajina má značnou volnou kapacitu. Tato tvrzení však nebyla podložena žádnými konkrétními důkazy a byla proto zamítnuta.
(115)
Zúčastněné strany dále tvrdily, že skupina Interpipe prohlásila, že podstatně zvýší svůj vývoz do EU o přibližně 60 %, což je v rozporu s tvrzením týkajícím se omezené ukrajinské volné kapacity, která je k dispozici pro vývoz. Toto tvrzení však nemůže být přijato. Prohlášení skupiny Interpipe se vztahuje ke společnosti jako takové, nikoli konkrétně k dotčenému výrobku. I pokud by se toto prohlášení týkalo dotčeného výrobku, zvýšení vývozu o přibližně 60 % by vedlo pouze k tržnímu podílu v EU ve výši 0,5 %, což by bylo stále považováno za zanedbatelné. Toto tvrzení proto není v rozporu se závěrem, že dostupná volná kapacita pro vývoz do všech zemí je omezená.
(116)
Stejné zúčastněné strany rovněž namítly, že volná kapacita by neměla být zahrnuta do analýzy dumpingu vzhledem k tomu, že využití kapacity nelze považovat za výmluvný ukazatel újmy v analýze újmy, jak je uvedeno níže ve 139. bodě odůvodnění.
(117)
Toto tvrzení proto nemůže být přijato. Tyto dva rozbory totiž sledují odlišné cíle. V analýze újmy je posuzováno, zda nízké využití kapacity lze považovat za známku újmy pro výrobní odvětví Unie, což tak nutně být nemusí v případě, že zbývající kapacitu je možné použít k výrobě jiných výrobků. Na druhou stranu analýza dumpingu zkoumá volnou kapacitu jako takovou, jinými slovy nevyužitou kapacitu, jež může být použita k výrobě jakýchkoli výrobků, a je tedy snadno dostupná k výrobě dotčeného výrobku.
4. Závěr o pravděpodobnosti obnovení dumpingu
(118)
Vzhledem k omezené dostupné volné kapacitě na Ukrajině a omezenému riziku přesměrování dumpingového vývozu lze konstatovat, že v případě zrušení platných opatření neexistuje riziko zásadního zvýšení ukrajinského dumpingového vývozu dotčeného výrobku. Je proto nepravděpodobné, že by pozbytí platnosti antidumpingových opatření v případě Ukrajiny vedlo k obnovení dumpingu v nezanedbatelném množství ve smyslu čl. 5 odst. 7 základního nařízení.
D. VYMEZENÍ VÝROBNÍHO ODVĚTVÍ UNIE
(119)
Během období přezkumného šetření vyrábělo obdobný výrobek okolo 20 výrobců v Unii. Má se tedy za to, že výstup těchto výrobců (stanovený na základě informací obdržených od spolupracujících výrobců a na základě údajů z žádosti o přezkum u ostatních výrobců v Unii) představuje celkovou výrobu v Unii. Všichni tito výrobci představují výrobní odvětví Unie ve smyslu čl. 4 odst. 1 základního nařízení.
(120)
Jak je vysvětleno výše v 11. bodě odůvodnění, vzhledem k velkému počtu výrobců v Unii byl vybrán vzorek. Pro účely analýzy újmy byly stanoveny ukazatele újmy na těchto dvou úrovních:
-
Makroekonomické prvky (výroba, výrobní kapacita, objem prodeje, podíl na trhu, růst, zaměstnanost, produktivita, průměrné jednotkové ceny, velikost dumpingových rozpětí a překonání účinků dřívějšího dumpingu) byly vyhodnoceny na úrovni výrobního odvětví Unie, a to na základě informací obdržených od spolupracujících výrobců a u ostatních výrobců v Unii na základě odhadu vycházejícího z údajů v žádosti o přezkum.
-
Analýza mikroekonomických prvků (zásoby, mzdy, ziskovost, návratnost investic, peněžní toky, schopnost navýšit kapitál a investice) byla provedena u výrobců v Unii zařazených do vzorku na základě jimi dodaných údajů.
E. SITUACE NA TRHU UNIE
1. Spotřeba v Unii
(121)
Spotřeba v Unii byla stanovena na základě objemu prodeje výrobků vytvořených výrobním odvětvím Unie určených pro trh Unie a na základě údajů statistik Eurostatu o objemu dovozu na trh Unie.
(122)
Během posuzovaného období se spotřeba EU snížila o 28 %. V roce 2011 klesla o 6 %, v roce 2012 o 8 procentních bodů a během období přezkumného šetření o dalších 10 procentních bodů. Klesající trend lze částečně vysvětlit do určité míry dopadem technického vývoje, neboť v případě vodovodního potrubí je tendence nahrazovat ocelové trubky výrobky z jiných materiálů, jako je například měď, plast nebo nerezová ocel.
2010
2011
2012
OPŠ
Celková spotřeba EU (v tunách)
561 955
528 191
460 847
404 394
Index (2010 = 100)
100
94
82
72
(123)
Po zveřejnění výsledků šetření zúčastněné strany tvrdily, že spotřeba EU byla výrazně podceněna. Žádná z těchto stran však toto tvrzení nepodložila spolehlivými důkazy, a proto jej nebylo možné přijmout.
2. Dovoz z Běloruska, ČLR a Ruska
(124)
Šetřením bylo stanoveno, že riziko pokračování nebo obnovení dumpingu v případě Ukrajiny není pravděpodobné (viz 17. a 118. bod odůvodnění výše), z toho důvodu nebylo nepatrné množství dovozu z Ukrajiny posuzováno společně s dovozem z ostatních dotčených zemí v níže uvedené analýze.
(125)
Aby bylo možné rozhodnout o souhrnném posouzení dovozu z Běloruska, ČLR a Ruska, byla individuální situace každé z těchto tří zemí přezkoumána s ohledem na podmínky uvedené v čl. 3 odst. 4 základního nařízení.
(126)
Co se týká množství a dumpingového rozpětí a vzhledem k nevýznamnému objemu dovozu během období přezkumného šetření, provedla Komise výhledovou analýzu pravděpodobného objemu vývozu a dumpingových rozpětí pro jednotlivé země v případě zrušení opatření. Z této analýzy vyplynulo, že v případě zrušení opatření by se objem vývozu pravděpodobně zvýšil na úroveň převyšující úroveň dosaženou v období přezkumného šetření a zcela jistě by přesáhl zanedbatelnou úroveň (viz 33., 56. a 80. bod odůvodnění výše). Komise rovněž stanovila, že v případě zrušení opatření lze očekávat podstatné dumpingové rozpětí (viz 30., 53. a 78. bod odůvodnění výše).
(127)
Co se týká průměrné dovozní ceny, nelze na základě zanedbatelného množství dovozu dospět k žádným přesvědčivým závěrům.
(128)
Šetřením však bylo rovněž prokázáno, že podmínky hospodářské soutěže mezi příslušnými hospodářskými subjekty jsou podobné. Šetřením bylo zjištěno, že dotčený výrobek dovezený z Běloruska, ČLR a Ruska a obdobný výrobek vyrobený a prodaný výrobním odvětvím Unie se shodují ve všech základních fyzických a technických vlastnostech.
(129)
Na základě výše uvedených skutečností se dospělo k závěru, že kritéria stanovená v čl. 3 odst. 4 základního nařízení byla splněna, pokud jde o Bělorusko, ČLR a Rusko. Dovoz z těchto tří zemí byl proto zkoumán souhrnně.
a) Objem
(130)
Objem dovozu dotčeného výrobku z Běloruska, ČLR a Ruska do Unie klesl o 60 %, a to z přibližně 7 000 tun v roce 2010 na přibližně 2 900 tun v období přezkumného šetření. V roce 2011 se zvýšil o 31 %, v roce 2012 však klesl o 62 procentních bodů a v období přezkumného šetření opět o dalších 28 procentních bodů.
2010
2011
2012
OPŠ
Objem dovozu z Běloruska
25
55
0,1
-
Index (2010 = 100)
100
222
0
0
Tržní podíl dovozu z Běloruska
0 %
0 %
0 %
0 %
Cena dovozu z Běloruska (EUR/t)
677
1 246
600
-
Index (2010 = 100)
100
184
89
-
Objem dovozu z ČLR
712
375
458
118
Index (2010 = 100)
100
53
64
17
Tržní podíl dovozu z ČLR
0,1 %
0,1 %
0,1 %
0,0 %
Cena dovozu z ČLR (EUR/t)
636
1 052
1 347
2 102
Index (2010 = 100)
100
165
212
330
Objem dovozu z Ruska
6 396
8 937
4 440
2 790
Index (2010 = 100)
100
140
69
44
Tržní podíl dovozu z Ruska
1,1 %
1,7 %
1,0 %
0,7 %
Cena dovozu z Ruska (EUR/t)
470
506
513
462
Index (2010 = 100)
100
108
109
98
Objem dovozu z dotčených zemí
7 133
9 367
4 898
2 908
Index (2010 = 100)
100
131
69
41
Tržní podíl dovozu z dotčených zemí
1,3 %
1,8 %
1,1 %
0,7 %
Cena dovozu z dotčených zemí (EUR/t)
488
532
591
528
Index (2010 = 100)
100
109
121
111
Zdroj: Comext.
b) Tržní podíl
(131)
Příslušný tržní podíl vývozců z Běloruska, ČLR a Ruska na trhu Unie se snížil z 1,3 % v roce 2010 na 0,7 % během období přezkumného šetření. Konkrétně se tržní podíl zvýšil z 1,3 % v roce 2010 na 1,8 % v roce 2011, v roce 2012 pak opět klesl na 1,1 % a v období přezkumného šetření klesl znovu až na 0,7 %.
c) Ceny
i) Vývoj cen
(132)
Od roku 2010 do období přezkumného šetření se průměrná dovozní cena dotčeného výrobku pocházejícího z Běloruska, ČLR a Ruska zvýšila o 11 %, a to ze 488 EUR/t v roce 2010 na 528 EUR/t během období přezkumného šetření. Konkrétně se ceny zvýšily o 9 % v roce 2011, o 12 % v roce 2012 a během období přezkumného šetření o 10 % klesly.
ii) Cenové podbízení
(133)
Vzhledem k velmi malému množství prodeje dotčeného výrobku během období přezkumného šetření z ČLR a Ruska do Unie nelze dospět k jakýmkoli spolehlivým závěrům. Bylo proto provedeno srovnání cen obdobného výrobku vyráběného a prodávaného výrobním odvětvím Unie s cenami výrobku, který je předmětem šetření, vyráběného v Bělorusku, ČLR a Rusku a prodávaného do ostatních zemí. Z tohoto srovnání vyplynulo značné cenové podbízení.
3. Dovoz z jiných třetích zemí
2010
2011
2012
OPŠ
Objem dovozu z Indie
25 720
48 704
58 619
53 007
Tržní podíl dovozu z Indie
4,6 %
9,2 %
12,7 %
13,1 %
Objem dovozu z Turecka
83 654
83 753
98 742
69 757
Tržní podíl dovozu z Turecka
14,9 %
15,9 %
21,4 %
17,2 %
Objem dovozu z Ukrajiny
956
573
944
1 147
Tržní podíl dovozu z Ukrajiny
0,2 %
0,1 %
0,2 %
0,3 %
Objem dovozu z jiných třetích zemí
34 948
42 714
38 518
30 374
Tržní podíl dovozu z jiných třetích zemí
6,2 %
8,1 %
8,4 %
7,5 %
(134)
Dovoz z Turecka a Indie se během posuzovaného období zvýšil. Tržní podíl dovozu z Ukrajiny zůstal na velice nízké úrovni. Tržní podíl dovozu z jiných třetích zemí se během posuzovaného období téměř nezměnil.
(135)
Po zveřejnění výsledků šetření zúčastněné strany namítly, že 12 % ztráta tržního podílu výrobního odvětví Unie byla téměř zcela absorbována narůstajícím tržním podílem Indie a Turecka a že levný dovoz z Indie a Turecka je pravděpodobně hlavním důvodem nestabilní situace výrobního odvětví Unie. V této souvislosti je vhodné poznamenat, že cílem současného šetření je zjistit, zda by zrušení platných opatření v případě oněch tří zemí, u kterých byla stanovena pravděpodobnost obnovení dumpingu, mohlo pravděpodobně vést k obnovení újmy pro výrobní odvětví Unie. Během šetření bylo potvrzeno výrazné cenové podbízení, pokud jde o prodej výrobků z Běloruska, ČLR a Ruska do ostatních zemí. V případě zrušení opatření lze proto očekávat obnovení dumpingového vývozu z těchto zemí do EU, což by v důsledku pravděpodobně vedlo ke zvýšení újmy pro výrobní odvětví Unie. Skutečnost, že dovoz z Turecka a Indie se během posuzovaného období mohl zvýšit, nemá vliv na toto posouzení pravděpodobnosti obnovení dumpingu a újmy.
4. Situace výrobního odvětví Unie
(136)
V souladu s čl. 3 odst. 5 základního nařízení posoudila Komise veškeré relevantní hospodářské faktory a ukazatele, které ovlivňují stav výrobního odvětví Unie.
4.1. Makroekonomické prvky
a) Výroba
(137)
Z úrovně kolem 437 000 tun v roce 2010 klesla v průběhu posuzovaného období výroba výrobního odvětví Unie o 37 %. Konkrétně v roce 2011 klesla o 14 %, v roce 2012 o 19 procentních bodů a v období přezkumného šetření opět o další 4 procentní body. Příčinou poklesu výroby byl pokles spotřeby a zejména pak zvýšený dovoz z Indie a Turecka.
2010
2011
2012
OPŠ
Výroba (v tunách)
437 492
376 106
294 260
277 483
Index (2010 = 100)
100
86
67
63
b) Kapacita a míra využití kapacity
(138)
Výrobní kapacita činila v roce 2010 více než 1 700 000 tun, během posuzovaného období se snížila o 16 %. Příčinou poklesu bylo to, že někteří výrobci EU snížili počet denních výrobních směn.
2010
2011
2012
OPŠ
Výrobní kapacita (v tunách)
1 761 677
1 621 386
1 318 459
1 485 339
Index (2010 = 100)
100
92
75
84
Využití kapacity
25 %
23 %
22 %
19 %
Index (2010 = 100)
100
93
90
75
Zdroj: Šetření.
(139)
V roce 2010 dosáhlo využití kapacity 25 %. V roce 2011 došlo k poklesu na 23 %, v roce 2012 na 22 % a během období přezkumného šetření využití kapacity kleslo na 19 %. Příčinou nízké míry využití kapacity byla především skutečnost, že výrobky, na něž se toto šetření nevztahuje (zejména duté profily) mohou být vyráběny s použitím stejného výrobního zařízení, které se používá k výrobě svařovaných trubek a dutých profilů. Míra využití kapacity proto není nutně výmluvným ukazatelem újmy v tomto výrobním odvětví.
c) Objem prodeje
(140)
Prodej výrobního odvětví Unie, pokud jde o vlastní výrobky prodávané odběratelům v EU, kteří nejsou ve spojení, klesl v roce 2011 o 16 %, v roce 2012 o 21 procentních bodů a během období přezkumného šetření o další 3 procentní body. Za období od roku 2010 do období přezkumného šetření se tedy prodej snížil celkově o zhruba 40 %. Příčinou byl pokles spotřeby a zvýšení dovozu z Indie a Turecka.
2010
2011
2012
OPŠ
Objem prodeje EU odběratelům, kteří nejsou ve spojení (v tunách)
409 544
343 080
259 127
247 201
Index (2010 = 100)
100
84
63
60
Zdroj: Šetření.
d) Tržní podíl
(141)
Výrobní odvětví Unie mělo v roce 2010 tržní podíl ve výši 73 %. V roce 2011 klesl na 65 %, v roce 2012 na 56 % a během období přezkumného šetření podíl opět stoupl na 61 %. Za posuzované období se tržní podíl výrobního odvětví Unie celkově snížil o 12 procentních bodů.
2010
2011
2012
OPŠ
Tržní podíl výrobního odvětví Unie
73 %
65 %
56 %
61 %
Index (2010 = 100)
100
89
77
84
Zdroj: Šetření.
e) Růst
(142)
Za období od roku 2010 do období přezkumného šetření, kdy spotřeba Unie klesla o 28 %, klesl objem prodeje odběratelům v EU, kteří nejsou ve spojení, o 40 %. V důsledku toho výrobní odvětví Unie během posuzovaného období ztratilo 12 procentních bodů na tržním podílu. Výrobní odvětví Unie tedy během posuzovaného období neprofitovalo z žádného růstu.
f) Zaměstnanost
(143)
Počet zaměstnanců ve výrobním odvětví Unie klesl v roce 2011 o 13 %, v roce 2012 o 27 procentních bodů a během období přezkumného šetření o další 3 procentní body. Zaměstnanost ve výrobním odvětví Unie za posuzované období klesla celkově o 43 %, tedy z přibližně 1 600 na méně než 1 000 osob.
2010
2011
2012
OPŠ
Zaměstnanost (v osobách)
1 655
1 446
991
939
Index (2010 = 100)
100
87
60
57
Zdroj: Šetření.
g) Produktivita
(144)
Produktivita pracovní síly výrobního odvětví Unie, měřená jako výstup (v tunách) na zaměstnance a rok, z počáteční úrovně 264 tun na zaměstnance nejprve v roce 2011 mírně klesla o 2 %. V roce 2012 vzrostla o 14 procentních bodů a během období přezkumného šetření zůstala beze změny. Produktivita výrobního odvětví Unie se za posuzované období celkově zvýšila o 12 %.
2010
2011
2012
OPŠ
Produktivita (v tunách na zaměstnance)
264
260
297
296
Index (2010 = 100)
100
98
112
112
Zdroj: Šetření.
h) Faktory ovlivňující prodejní ceny
(145)
Jednotkové ceny prodeje výrobků výrobního odvětví Unie odběratelům, kteří nejsou ve spojení, se v roce 2011 zvýšily o 5 %, v roce 2012 o 1 procentní bod a během období přezkumného šetření o 4 procentní body klesly. Za posuzované období se tyto ceny zvýšily celkově o 2 %, a to z 833 EUR/t na 848 EUR/t v období přezkumného šetření.
2010
2011
2012
OPŠ
Jednotková cena pro trh EU (EUR/t)
833
871
881
848
Index (2010 = 100)
100
105
106
102
Zdroj: Šetření.
i) Velikost dumpingového rozpětí
(146)
Šetřením byla zjištěna pravděpodobnost obnovení dumpingu značného rozpětí o velikosti, kterou u Běloruska, ČLR a Ruska nelze považovat za zanedbatelnou.
(147)
Jak je uvedeno výše, Komise se domnívá, že pokračování nebo obnovení dumpingu v případě Ukrajiny je nepravděpodobné.
j) Překonání účinků dřívějšího dumpingu
(148)
Z výše zkoumaných makroekonomických ukazatelů vyplývá, že ačkoli antidumpingová opatření částečně dosáhla zamýšleného cíle, tedy odstranit újmu způsobenou výrobcům v Unii, výrobní odvětví se stále nachází ve velmi nestabilním a zranitelném stavu. Za posuzované období klesl například objem výroby o 37 %, objem prodeje odběratelům v EU, kteří nejsou ve spojení, o 40 % a zaměstnanost o 43 %. Kromě toho se snížil podíl výrobního odvětví Unie na trhu EU, a to ze 73 % v roce 2010 na 61 % během období přezkumného šetření. Účinky dřívějšího dumpingu tedy překonány nebyly a má se za to, že výrobní odvětví Unie zůstává vůči škodlivým účinkům jakéhokoli dumpingového dovozu na trh Unie velice zranitelné.
4.2. Mikroekonomické prvky
a) Zásoby
(149)
Konečný stav zásob výrobců v Unii zařazených do vzorku byl do roku 2011 téměř beze změny. V roce 2012 se zvýšil o 14 procentních bodů a během období přezkumného šetření o 10 procentních bodů klesl. Během období přezkumného šetření byl tedy konečný stav zásob o 5 % vyšší než v roce 2010.
2010
2011
2012
OPŠ
Konečný stav zásob (v tunách)
13 892
14 039
16 012
14 556
Index (2010 = 100)
100
101
115
105
Zdroj: Šetření.
b) Mzdy
(150)
Během posuzovaného období se náklady na pracovní sílu snížily o 29 %. Konkrétně v roce 2011 klesly o 2 %, v roce 2012 o 15 procentních bodů a během období přezkumného šetření o dalších 12 procentních bodů. Celkový pokles během posuzovaného období je způsoben snižováním zaměstnanosti.
2010
2011
2012
OPŠ
Roční náklady na pracovní sílu (v EUR)
20 602 275
20 266 132
17 140 089
14 578 317
Index (2010 = 100)
100
98
83
71
Zdroj: Šetření.
(151)
Během posuzovaného období se pracovní náklady na zaměstnance zvýšily o 25 %. To je pravděpodobně pouze přechodná situace související s náklady na propouštění způsobenými značným poklesem počtu zaměstnanců.
2010
2011
2012
OPŠ
Roční náklady na jednoho zaměstnance (EUR)
12 449
14 015
17 296
15 525
Index (2010 = 100)
100
113
139
125
c) Ziskovost a návratnost investic
(152)
Během posuzovaného období se ziskovost prodeje, vyjádřená jako procento čistého prodeje, na trhu Unie, pokud jde o prodej výrobců v Unii zařazených do vzorku, od roku 2010, kdy dosahovala více než 7 % ztráty, zlepšila a během období přezkumného šetření dosáhla téměř 1 % zisku. Konkrétně se ztráta výrobců v Unii zařazených do vzorku snížila ze 7,3 % v roce 2010 na 5 % v roce 2011, a potom na 0,6 % v roce 2012, přičemž během období přezkumného šetření prodej dosáhl mírného zisku 0,8 %.
2010
2011
2012
OPŠ
Ziskovost EU (% čistého prodeje)
- 7,3 %
- 5,0 %
- 0,6 %
0,8 %
Index (2010 = 100)
- 100
- 69
- 8
12
Návratnost investic (zisk v % vztažený k čisté účetní hodnotě investic)
- 19,2 %
- 11,8 %
0,5 %
4,3 %
Index (2010 = 100)
- 100
- 62
3
22
Zdroj: Šetření.
(153)
Příčinou růstu ziskovosti je skutečnost, že během posuzovaného období se zvýšily prodejní ceny o 2 %, zatímco výrobní náklady (převážně za tepla válcované svitky, na něž připadá více než 60 % výrobních nákladů) se během stejného období o 6 % snížily, stejně jako výrazně klesly roční náklady na pracovní sílu. Výrobci v Unii zařazení do vzorku proto mohli postupně začít zavádět ziskové ceny svým odběratelům na trhu EU.
(154)
Návratnost investic, vyjádřená jako zisk v procentech z čisté účetní hodnoty investic, kopírovala do značné míry trend ziskovosti. V roce 2010 ztráta dosahovala 19,2 %, v roce 2011 se snížila na 11,8 %, v roce 2012 výrobci dosáhli zisku ve výši 0,5 % a během období přezkumného šetření pak zisk činil 4,3 %.
d) Peněžní tok a schopnost navýšení kapitálu
(155)
Čistý peněžní tok z provozní činnosti činil v roce 2010 přibližně - 44 milionů EUR. V roce 2011 se zvýšil na přibližně - 7 milionů EUR, v roce 2012 na téměř 17 milionů EUR a během období přezkumného šetření na přibližně 20 milionů EUR. Žádný z výrobců v Unii zařazených do vzorku neuvedl, že měl s navyšováním kapitálu obtíže. Toto zlepšení mohlo být způsobeno snížením výrobních nákladů a nákladů na pracovní sílu a mírným zvýšením cen.
2010
2011
2012
OPŠ
Peněžní tok (výrobky pod vlastní značkou a pod značkou maloobchodníků) (v EUR)
- 44 322 891
- 7 033 547
16 927 597
20 202 074
Index (2010 = 100)
- 100
- 16
38
46
Zdroj: Šetření.
e) Investice
(156)
Roční investice do výroby obdobného výrobku, pokud jde o výrobce v Unii zařazené do vzorku, se v roce 2011 snížily o 34 %, v roce 2012 se o 90 procentních bodů zvýšily a během období přezkumného šetření se o 59 procentních bodů opět snížily. Za posuzované období se investice určené k údržbě a obnově stávajícího vybavení, nikoli k navýšení kapacity, snížily o 3 %.
2010
2011
2012
OPŠ
Čisté investice (v EUR)
1 149 094
757 750
1 789 210
1 111 661
Index (2010 = 100)
100
66
156
97
Zdroj: Šetření.
5. Závěr ohledně újmy
(157)
Řada ukazatelů, zejména finančních ukazatelů, se během posuzovaného období výrazně zlepšila. Ziskovost se zvýšila a ze 7 % ztráty dosáhla zisku 0,8 %, což je však stále nižší než cílový zisk 5 % dosažený v předchozím šetření. Návratnost investic se zlepšila z více než 19 % ztráty na více než 4 % zisk a úroveň peněžního toku z - 44 milionů EUR na 20 milionů EUR. Tyto údaje svědčí o tom, že výrobní odvětví se částečně zotavilo.
(158)
Mezi rokem 2010 a obdobím přezkumného šetření však řada ukazatelů vykázala negativní vývoj. Objem výroby se snížil o 37 %, využití kapacity o 25 %, objem prodeje odběratelům v EU, kteří nejsou ve spojení, klesl o 40 %, tržní podíl výrobního odvětví Unie klesl o 12 procentních bodů a zaměstnanost o 43 %.
(159)
Antidumpingová opatření částečně splnila svůj účel odstraněním části újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie v důsledku dumpingového dovozu z dotčených zemí. Výrobní odvětví Unie se opět stává mírně ziskové, ovšem na úkor svého tržního podílu na trhu Unie. Výrobní odvětví Unie dokázalo zlepšit svou finanční situaci preferováním cen před objemem. Je tedy zřejmé, že výrobní odvětví Unie se dosud plně nezotavilo z účinků dřívějšího dumpingu, nachází se stále v nestabilním stavu, a je tudíž velice zranitelné případným obnovením dumpingového dovozu.
(160)
I kdyby byl nestabilní stav výrobního odvětví Unie kvalifikován jako podstatná újma, nemohl by být přičítán dovozu z dotčených zemí. Tři dotčené země (v případě Ukrajiny bylo šetřením zjištěno, že pokračování nebo obnovení dumpingu není pravděpodobné) představují méně než 1 % kumulativního podílu na trhu EU. Absence cenového nátlaku ze strany dotčených zemí výrobnímu odvětví Unie umožnila udržet dostatečně ziskové ceny, ačkoli výrazně nižší, než je cílový zisk.
F. PRAVDĚPODOBNOST OBNOVENÍ ÚJMY
1. Dovoz z ČLR, Běloruska a Ruska
(161)
Výše uvedené trendy svědčí o tom, že antidumpingová opatření částečně splnila zamýšlený cíl, tedy odstranit újmu způsobenou výrobcům v Unii. Na druhé straně, jak dokazuje negativní vývoj řady ukazatelů újmy, výrobní odvětví se stále nachází ve velice nestabilním stavu.
(162)
Jak je uvedeno výše, vývozci tří dotčených zemí disponují volnou kapacitou, jež jim umožňuje velmi rychle navýšit vývoz. Vzhledem k lukrativnějším cenám na trhu EU ve srovnání s trhy některých třetích zemí je pravděpodobné, že v případě zrušení antidumpingových opatření by značné množství vývozu, v současnosti vyvážené do těchto třetích zemí, bylo přesměrováno na trh EU. Tento nárůst dumpingového dovozu za ceny, které podbízejí ceny výrobního odvětví Unie, pravděpodobně zvýší cenový nátlak na trh Unie, a tedy ještě zhorší již tak nestabilní stav výrobního odvětví Unie. Podobně náhlý vývoj byl sledován již v předchozím šetření, kdy se tržní podíl dovozu z dotčených tří zemí do EU během pouhých tří a půl let ztrojnásobil, a to z 6,2 % v roce 2004 na 18,7 % v období šetření (od 1. července 2006 do 30. června 2007). Vyvážející výrobci v ČLR, Bělorusku a Rusku tedy již prokázali svou schopnost rychle zvýšit objem vývozu do Unie.
(163)
Na základě výše uvedeného lze tedy dojít k závěru, že v případě zrušení opatření je obnovení újmy pravděpodobné.
2. Dovoz z Ukrajiny
(164)
Vzhledem k tomu, že v případě Ukrajiny byl učiněn závěr, že pokračování nebo obnovení dumpingu je nepravděpodobné, není nutné uvádět žádné další analýzy vztahující se k pravděpodobnosti obnovení újmy.
G. ZÁJEM UNIE
(165)
V souladu s článkem 21 základního nařízení Komise zkoumala, zda by zachování stávajících antidumpingových opatření nebylo v rozporu se zájmem Unie jako celku. Při posouzení zájmu Unie byly vzaty v úvahu zájmy všech zúčastněných stran. V souladu s čl. 21 odst. 2 základního nařízení dostaly příležitost předložit svá stanoviska.
1. Zájem výrobního odvětví Unie
(166)
Šetřením bylo zjištěno, že výrobní odvětví Unie se stále nachází ve velice nestabilním stavu. Antidumpingová opatření částečně splnila svůj účel odstraněním části újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie v důsledku dumpingového dovozu z dotčených zemí. Výrobní odvětví Unie se opět stává mírně ziskové, ovšem na úkor svého podílu na trhu Unie. Výrobní odvětví Unie dokázalo díky platným opatřením zlepšit svou finanční situaci preferováním cen před objemem. Zrušením opatření by se zvýšil cenový nátlak na trh Unie, což by opět vedlo ke ztrátám. Je proto v zájmu výrobního odvětví Unie opatření zachovat.
2. Zájem dovozců a uživatelů
(167)
Komise kontaktovala více než 100 uživatelů a dovozců v Unii, kteří nejsou ve spojení, se záměrem navázat spolupráci, na niž však nikdo z nich neodpověděl. Důvodem může být velmi malý objem vývozu každé z dotčených zemí na trh Unie. V každém případě žádný faktor nenasvědčuje tomu, že by dovozci nebo uživatelé byli neúměrně zasaženi, pokud by se platnost opatření prodloužila.
(168)
S ohledem na výše uvedené lze proto považovat za nepravděpodobné, že by prodloužení platnosti opatření podstatně ovlivnilo situaci dovozců a uživatelů v Unii.
3. Riziko nedostatečného zásobení/hospodářská soutěž na trhu EU
(169)
Spotřeba EU za posuzované období klesla o 28 %, přičemž během období přezkumného šetření dosahovala 400 000 tun. Kapacita výrobního odvětví Unie během posuzovaného období soustavně převyšovala poptávku v EU a v období přezkumného šetření dosahovala téměř 1 500 000 tun. Mezi výrobci v EU je tedy dostatečná hospodářská soutěž. Výrobní odvětví Unie navíc během období přezkumného šetření funguje při pouhé 19 % míře využití kapacity, neboť vyrábí jiné výrobky (dotčený výrobek a další výrobky, jako například duté profily) za použití stejného výrobního zařízení. V případě zvýšené poptávky má proto výrobní odvětví Unie volnou kapacitu na zvýšení výroby úpravou sortimentu výroby. Část poptávky může uspokojit také dovoz z jiných třetích zemí, na které se opatření nevztahují, především z Indie a Turecka.
(170)
Vzhledem k výše uvedenému nelze vyvodit závěr, že v případě zachování antidumpingových opatření by mohlo dojít k nedostatečnému zásobení trhu EU nebo k omezení hospodářské soutěže na trhu EU.
4. Závěr ohledně zájmu Unie
(171)
Z výše uvedeného je zřejmé, že negativní dopad zachování opatření by byl omezený a v žádném případě by nebyl neúměrný výhodám, jež by z prodloužení platnosti opatření plynuly výrobnímu odvětví Unie.
H. ANTIDUMPINGOVÁ OPATŘENÍ
(172)
Všechny strany byly informovány o stěžejních skutečnostech a důvodech, na jejichž základě byl přijat záměr doporučit zachování stávajících opatření. V návaznosti na toto zveřejnění výsledků šetření jim byla rovněž poskytnuta lhůta k vyjádření. V odůvodněných případech byly jejich připomínky a stanoviska náležitě zohledněny.
(173)
Z výše uvedeného vyplývá, že antidumpingová opatření vztahující se na dovoz některých svařovaných trubek a dutých profilů ze železa nebo nelegované oceli pocházejících z Běloruska, Čínské lidové republiky a Ruska by měla být zachována, jak je stanoveno v čl. 11 odst. 2 základního nařízení. Připomíná se, že tato opatření byla uložena ve formě valorických (ad valorem) cel různých sazeb.
(174)
Pokud jde o Ukrajinu, bylo zjištěno, že pokračování nebo obnovení dumpingu je nepravděpodobné (viz 17. a 118. bod odůvodnění výše), a proto by opatření měla být zrušena a řízení ukončeno.
(175)
Individuální sazby antidumpingového cla stanovené v tomto nařízení pro jednotlivé společnosti jsou použitelné výhradně na dovoz dotčeného výrobku vyráběného těmito společnostmi, a tedy konkrétně uvedenými právnickými osobami. Na dovážené výrobky vyráběné jakoukoli jinou společností, která není konkrétně uvedena v normativní části tohoto nařízení spolu se svým názvem a adresou, včetně subjektů ve spojení se společnostmi konkrétně uvedenými, se tyto sazby nevztahují a tyto výrobky podléhají celní sazbě použitelné pro „všechny ostatní společnosti“.
(176)
Pokud společnost následně změní název svého subjektu, může požádat o uplatnění těchto individuálních antidumpingových celních sazeb. Taková žádost musí být zaslána Komisi. (5) Žádost musí obsahovat veškeré příslušné informace umožňující prokázat, že daná změna nemá vliv na právo dotyčné společnosti využívat celní sazbu, která se na ni vztahuje. Pokud změna názvu společnosti nemá vliv na její právo využívat celní sazbu, která se na ni vztahuje, bude oznámení o změně názvu zveřejněno v Úředním věstníku Evropské unie.
(177)
Toto rozhodnutí je v souladu se stanoviskem výboru zřízeného podle čl. 15 odst. 1 základního nařízení,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Ukládá se konečné antidumpingové clo na dovoz svařovaných trubek a dutých profilů ze železa nebo nelegované oceli, kruhového průřezu a o vnějším průměru nepřevyšujícím 168,3 mm, v současnosti kódů KN ex 7306 30 41, ex 7306 30 49, ex 7306 30 72 a ex 7306 30 77 (kódů TARIC 7306304120, 7306304920, 7306307280 a 7306307780), pocházejících z Běloruska, Čínské lidové republiky a Ruska, s výjimkou potrubních trubek používaných pro ropovody a plynovody, pažnic a trubek používaných při vrtné těžbě ropy nebo plynu nebo přesně kalibrovaných trubek a trubek a dutých profilů s připojeným příslušenstvím vhodných pro vedení plynů či kapalin používaných v civilních letadlech.
2. Sazba konečného antidumpingového cla použitelná na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením je pro výrobek popsaný v odstavci 1 a vyrobený níže uvedenými společnostmi stanovena takto:
Země
Společnost
Antidumpingové clo
Doplňkový kód TARIC
Čínská lidová republika
Všechny společnosti
90,6 %
-
Rusko
Skupina TMK (Seversky Pipe Plant Open Joint Stock Company a Joint Stock Company Taganrog Metallurgical Works)
16,8 %
A892
Skupina OMK (Open Joint Stock Company Vyksa Steel Works a Joint Stock Company Almetjvesk Pipe Plant)
10,1 %
A893
Všechny ostatní společnosti
20,5 %
A999
Bělorusko
Všechny společnosti
38,1 %
-
3. Není-li stanoveno jinak, použijí se platné celní předpisy.
Článek 2
Antidumpingové řízení týkající se dovozu výrobku uvedeného v čl. 1 odst. 1 pocházejícího z Ukrajiny se ukončuje.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 26. ledna 2015.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/110
z dnia 26 stycznia 2015 r.
nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych spawanych rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali niestopowej pochodzących z Białorusi, Chińskiej Republiki Ludowej i Rosji oraz kończące postępowanie w odniesieniu do przywozu niektórych spawanych rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali niestopowej pochodzących z Ukrainy w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) (zwane dalej „rozporządzeniem podstawowym”), w szczególności jego art. 9 ust. 4 i art. 11 ust. 2 i 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1. Obowiązujące środki
(1)
Rada, w następstwie dochodzenia antydumpingowego („poprzednie dochodzenie”), rozporządzeniem (WE) nr 1256/2008 (2), nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych spawanych rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali niestopowej objętych obecnie kodami CN ex 7306 30 41, ex 7306 30 49, ex 7306 30 72 i ex 7306 30 77, pochodzących z Białorusi, Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”), Rosji, Tajlandii i Ukrainy („ostateczne środki antydumpingowe”). Środki przybrały formę cła ad valorem na poziomie od 10,1 % do 90,6 %.
2. Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia
(2)
W następstwie opublikowania zawiadomienia o zbliżającym się wygaśnięciu (3) obowiązujących ostatecznych środków antydumpingowych Komisja otrzymała w dniu 18 września 2013 r. wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia tych środków na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Wniosek został złożony przez Komitet Obrony Przemysłu Stalowych Rur Spawanych w Unii Europejskiej („wnioskodawca”) w imieniu producentów reprezentujących znaczącą część łącznej unijnej produkcji spawanych rur i przewodów rurowych, w tym przypadku ponad 25 %.
(3)
W uzasadnieniu wniosku podano, że w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody dla przemysłu unijnego.
3. Wszczęcie przeglądu wygaśnięcia
(4)
Ustaliwszy, po konsultacji z Komitetem Doradczym, że istnieją wystarczające dowody do wszczęcia przeglądu wygaśnięcia, w dniu 19 grudnia 2013 r. w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (4) („zawiadomienie o wszczęciu”) Komisja ogłosiła wszczęcie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
4. Dochodzenie
4.1. Okres objęty dochodzeniem przeglądowym i okres badany
(5)
Dochodzenie w sprawie prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody objęło okres od dnia 1 października 2012 r. do dnia 30 września 2013 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2010 r. do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym („okres badany”).
4.2. Strony zainteresowane postępowaniem
(6)
Komisja oficjalnie zawiadomiła o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia wnioskodawcę, innych znanych producentów unijnych, producentów eksportujących z Białorusi, ChRL, Rosji i Ukrainy („państwa, których dotyczy postępowanie”), importerów niepowiązanych, znanych zainteresowanych użytkowników, a także przedstawicieli krajów, których dotyczy postępowanie. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu.
(7)
Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.
4.2.1. Kontrola wyrywkowa w odniesieniu do producentów eksportujących
(8)
Ze względu na dużą liczbę producentów eksportujących w ChRL i Rosji oraz na Ukrainie, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego w zawiadomieniu o wszczęciu, przewidziano kontrolę wyrywkową. Aby Komisja mogła podjąć decyzję, czy konieczna jest kontrola wyrywkowa, i w razie potrzeby dokonać doboru próby, wymienione powyżej strony wezwano do zgłoszenia się do Komisji w ciągu 15 dni od wszczęcia przeglądu i do przedstawienia Komisji informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu.
(9)
Komisja nie otrzymała w końcu odpowiedzi w sprawie doboru próby od producentów eksportujących w ChRL. Jedną odpowiedź w sprawie kontroli wyrywkowej otrzymano od jednego producenta eksportującego na Ukrainie. Od producentów eksportujących w Rosji otrzymano trzy odpowiedzi. W związku z tym Komisja uznała, że kontrola wyrywkowa producentów eksportujących nie jest konieczna.
4.2.2. Kontrola wyrywkowa w odniesieniu do importerów i producentów unijnych
(10)
Ze względu na dużą liczbę importerów niepowiązanych, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego w zawiadomieniu o wszczęciu, przewidziano kontrole wyrywkowe. Aby Komisja mogła podjąć decyzję, czy konieczna jest kontrola wyrywkowa, i w razie potrzeby dokonać doboru próby, wymienione powyżej strony wezwano do zgłoszenia się do Komisji w ciągu 15 dni od wszczęcia przeglądu i do przedstawienia Komisji informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu. Mając na uwadze, że nie otrzymano odpowiedzi od żadnego niepowiązanego importera, nie zastosowano kontroli wyrywkowej do importerów niepowiązanych.
(11)
Z powodu dużej liczby unijnych producentów, których dotyczy postępowanie, w zawiadomieniu o wszczęciu ogłoszono, iż Komisja dokonała tymczasowego doboru próby producentów unijnych w celu ustalenia szkody, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego. Wstępnego doboru dokonano na podstawie informacji, do których Komisja miała dostęp na etapie wszczęcia postępowania, przy czym o doborze decydowały takie czynniki, jak wielkość sprzedaży producenta, wielkość produkcji oraz jego lokalizacja geograficzna w Unii. Próba odpowiadała największej reprezentatywnej wielkości produkcji i sprzedaży, która mogła zostać właściwie zbadana w dostępnym czasie, i odzwierciedlała 52 % łącznej produkcji i sprzedaży przemysłu unijnego klientom niepowiązanym w UE. Próba była ponadto reprezentatywna pod względem lokalizacji geograficznej przedsiębiorstw, ponieważ obejmowała ona cztery różne państwa członkowskie. Przeprowadzono konsultacje z producentami UE na temat proponowanej próby w dniu publikacji zawiadomienia o wszczęciu. Zważywszy, że żadni dodatkowi producenci nie zgłosili się oraz że nie otrzymano żadnych uwag na temat próby, proponowana próba została zatwierdzona.
(12)
Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu, prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego zaistnienia szkody oraz interesu Unii. W tym celu Komisja rozesłała kwestionariusze do objętych próbą producentów eksportujących i producentów unijnych. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:
a)
producenci w Unii:
-
ArcelorMittal, Karwina, Republika Czeska,
-
ArcelorMittal, Kraków, Polska,
-
Arvedi Tubi Acciaio s.p.A, Cremona, Włochy,
-
Tata Steel UK Limited, Corby, Zjednoczone Królestwo;
b)
producenci eksportujący na Białorusi:
-
Mohylewskie Zakłady Metalurgiczne, Mohylew, Białoruś;
c)
przedsiębiorstwo handlowe powiązane z producentem eksportującym na Ukrainie:
-
Interpipe Europe SA, Lugano, Szwajcaria;
d)
producent w Rosji:
-
Pierwouralskie Nowe Zakłady Produkcji Przewodów Rurowych, Pierwouralsk, Rosja;
e)
producent w państwie analogicznym:
-
Robor Ltd. Johannesburg, RPA.
B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
1. Produkt objęty postępowaniem
(13)
Produktem objętym postępowaniem są spawane rury i przewody rurowe z żeliwa lub stali niestopowej o okrągłym przekroju poprzecznym i o średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 168,3 mm, z wyjątkiem rur przewodowych, w rodzaju stosowanych do rurociągów ropy naftowej lub gazu, rur okładzinowych i przewodów rurowych, w rodzaju stosowanych do wierceń ropy naftowej lub gazu, rur precyzyjnych oraz rur i przewodów rurowych z zamocowanymi łącznikami odpowiednich do przesyłania gazów lub cieczy do stosowania w cywilnych statkach powietrznych, objęte obecnie kodami CN ex 7306 30 41, ex 7306 30 49, ex 7306 30 72 i ex 7306 30 77, pochodzące z Białorusi, ChRL, Rosji, i Ukrainy.
(14)
W trakcie dochodzenia wykazano, że różne rodzaje produktu objętego postępowaniem mają wspólne podstawowe cechy fizyczne, chemiczne i techniczne i są wykorzystywane w zasadzie do tych samych celów.
2. Produkt podobny
(15)
Ustalono, że spawane rury i przewody rurowe produkowane i sprzedawane w Unii przez przemysł unijny oraz spawane rury i przewody rurowe produkowane i sprzedawane w państwach, których dotyczy postępowanie, i w państwie analogicznym, posiadają zasadniczo takie same cechy fizyczne, chemiczne i techniczne oraz mają takie same podstawowe zastosowania jak spawane rury i przewody rurowe produkowane w państwach, których dotyczy postępowanie, i sprzedawane na wywóz do Unii. Dlatego uważa się, że są to produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
C. PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI LUB PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SZKODY
(16)
Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy wygaśnięcie obowiązujących środków prowadziłoby do kontynuacji lub ponownego wystąpienia przywozu po cenach dumpingowych z czterech państw, których dotyczy postępowanie.
(17)
Ze wszystkich czterech państw objętych dochodzeniem wywożono w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym jedynie nieznaczne ilości produktu objętego postępowaniem. W związku z tym nie istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu w przypadku żadnego z czterech krajów objętych postępowaniem. Ocena ograniczona była do prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu przy wykorzystaniu cen eksportowych stosowanych w wywozie do innych państw trzecich. Podobnie jak w poprzednim dochodzeniu wywóz na Białoruś nie był do tego celu brany pod uwagę.
PAŃSTWA NIEPOSIADAJĄCE GOSPODARKI RYNKOWEJ
1. Państwo analogiczne
(18)
Zgodnie z przepisami art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego Białoruś i ChRL nie są uważane za państwa o gospodarce rynkowej. W poprzednim dochodzeniu jako państwo analogiczne w celu określenia wartości normalnej wykorzystane zostały Stany Zjednoczone. W zawiadomieniu o wszczęciu, zgodnie z sugestią wnioskodawcy, przewidywano wykorzystanie w niniejszym przeglądzie wygaśnięcia Stanów Zjednoczonych jako państwa analogicznego.
(19)
Komisja otrzymała uwagi z Mohylewa, jak również od władz Białorusi. Nie otrzymano żadnych uwag od zainteresowanych stron w ChRL.
(20)
Strony białoruskie twierdziły, że wybór Stanów Zjednoczonych nie był właściwy ze względu na rzekome powiązania między jedynym współpracującym producentem ze Stanów Zjednoczonych a przemysłem unijnym.
(21)
Strony białoruskie zaproponowały wykorzystanie Rosji jako państwa analogicznego, jako że rosyjski przemysł stalowy jest rzekomo podobny do białoruskiego ze względu na więzi z byłego Związku Radzieckiego.
(22)
W toku dochodzenia ustalono jednak, że wartość gazu ziemnego nie była właściwie odzwierciedlona w kosztach produkcji jedynego współpracującego producenta w Rosji (zob. motyw 69 poniżej). Ponadto współpraca ze strony tego producenta w Rosji nie była wystarczająca (zob. motyw 61 poniżej). W związku z tym nie uznano Rosji za stosowny wybór.
(23)
Komisja wskazała również na inne państwa trzecie dokonujące wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii. Komisja skontaktowała się z producentami w 14 znanych produkujących stal państwach. Wśród państw tych były Bośnia i Hercegowina, Brazylia, była jugosłowiańska republika Macedonii, Serbia, RPA, Korea Południowa i Tajwan.
(24)
Producenci ze Stanów Zjednoczonych nie nawiązali w końcu żadnej współpracy z Komisją. Komisja otrzymała natomiast pełne odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu od producentów w byłej jugosłowiańskiej republice Macedonii i w RPA. Ze względu na znaczną wielkość sprzedaży krajowej producentów tego państwa służby Komisji uznały, że najbardziej odpowiednim wyborem będzie RPA.
BIAŁORUŚ
1. Uwaga wstępna
(25)
Największy producent na Białorusi, OJSC Mohylewskie Zakłady Metalurgiczne („Mohylew”), współpracował w dochodzeniu. Z Mohylewa nie dokonywano jednak wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. W związku z tym dane dotyczące prawdopodobnych cen eksportowych w wywozie do Unii oparte były na cenach eksportowych stosowanych w wywozie do innych państw trzecich, jak to wskazano w motywie 27 poniżej.
2. Prawdopodobny dumping w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym
2.1. Określenie wartości normalnej
(26)
Wartość normalna dla Białorusi ustalona została dla każdego rodzaju produktu podobnego na podstawie krajowych cen sprzedaży klientom niepowiązanym w zwykłym obrocie handlowym w RPA (państwie analogicznym). W przypadkach gdy na rynku krajowym RPA nie dokonywano sprzedaży produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym lub danego rodzaju produktu nie sprzedawano w reprezentatywnych ilościach, Komisja konstruowała wartość normalną, dodając do kosztów produkcji produktu podobnego koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zysk.
2.2. Określenie prawdopodobnej ceny eksportowej
(27)
W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym z Mohylewa nie dokonywano wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii. W związku z tym cena eksportowa została ustalona na podstawie ceny sprzedaży do innych państw trzecich.
2.3. Porównanie
(28)
Porównanie wartości normalnej i prawdopodobnej ceny eksportowej przeprowadzono na podstawie ceny ex-works. W celu zapewnienia sprawiedliwego porównania uwzględniono, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, różnice, które miały wpływ na porównywalność cen.
(29)
W stosownych przypadkach dokonano korekt z tytułu różnic w kosztach transportu, rabatach, zniżkach i poziomie handlu.
2.4. Prawdopodobny dumping w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym
(30)
Na podstawie powyższych danych prawdopodobny margines dumpingu w rozumieniu art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego został ustalony na poziomie 28,4 %.
3. Zmiany wielkości wywozu w przypadku uchylenia środków
3.1. Moce produkcyjne producentów eksportujących
(31)
Linie produkcyjne w Mohylewie wykorzystywane były zarówno do produkcji spawanych rur i przewodów rurowych, jak i do produkcji elementów drążonych (produkcję obu tych produktów odróżnia jedynie niewielki etap produkcyjny). W Mohylewie produkowano znaczne ilości elementów drążonych i wywożono je między innymi do Unii, jako że w odniesieniu do tych towarów nie istnieją żadne obowiązujące cła antydumpingowe. W Mohylewie produkowano ponadto spawane rury o średnicy przekraczającej 168,3 mm („rury szerokie”), które nie są w Unii objęte cłami antydumpingowymi.
(32)
Na podstawie obecnego asortymentu produktów wolne moce produkcyjne w Mohylewie oblicza się na około 20 000 ton, tj. około 5 % zużycia w Unii.
(33)
W związku z tym istnieje ryzyko, że w przypadku uchylenia środków producent z Mohylewa będzie sprzedawać znaczące ilości spawanych rur na rynek unijny po cenach dumpingowych.
(34)
Po ujawnieniu informacji producent z Mohylewa twierdził, że jego rzeczywiste wolne moce produkcyjne są znacznie niższe ze względu na wąskie gardło w badaniu wodnym. Badanie wodne jest jednak jedynie niewielkim etapem w ogólnym procesie produkcji produktu objętego postępowaniem, a takie wąskie gardło jest stosunkowo łatwe do usunięcia. Dlatego też wniosek o ustalenie wolnych mocy produkcyjnych zakładu z uwzględnieniem wąskiego gardła w badaniu wodnym nie może zostać przyjęty.
3.2. Przeniesienie produkcji z innych produktów wytwarzanych w tych samych zakładach
(35)
Jak wskazano w motywie 31 powyżej, w chwili obecnej dla producenta z Mohylewa bardziej opłacalna jest produkcja elementów drążonych, jako że nie podlegają one cłom antydumpingowym, podczas gdy spawane rury podlegają w Unii cłom antydumpingowym. Istotnie, w trakcie ODP produkcja była w dużej mierze skoncentrowana na produktach, które nie podlegają w Unii cłom antydumpingowym i które stanowiły znaczną większość produkcji przedsiębiorstwa. W przypadku braku środków dotyczących rur spawanych można oczekiwać, że produkcja w Mohylewie przedstawiona zostanie na bardziej zrównoważony asortyment, z przeniesieniem zdolności produkcyjnych z produktów, które obecnie nie są objęte środkami, na rury spawane.
(36)
W związku z tym istnieje znaczne ryzyko, że w przypadku uchylenia środków zakłady w Mohylewie przynajmniej częściowo przestawią produkcję z produktów, które obecnie nie podlegają cłom antydumpingowym, na spawane rury z przeznaczeniem na rynek unijny po cenach dumpingowych.
(37)
Po ujawnieniu informacji producent w Mohylewie twierdził, że nie zmieniłby swojego asortymentu produktów z elementów drążonych na spawane rury i przewody rurowe, ponieważ przez wiele lat sprzedawał elementy drążone w znacznie większych ilościach niż spawane rury i przewody rurowe i nie istniałyby powody, aby takie praktyki zmieniać.
(38)
W tym względzie należy zaznaczyć, że UE jest dla producenta z Mohylewa największym rynkiem na elementy drążone i że nie prowadzi on obecnie sprzedaży żadnych spawanych rur i przewodów rurowych na rynek unijny. Producent w Mohylewie nie dostarczył żadnych dowodów na to, że w przypadku uchylenia środków proporcje między różnymi sprzedawanymi do UE produktami nie uległyby zmianie. W związku z tym konkluzja, iż w przypadku uchylenia środków producent w Mohylewie najprawdopodobniej wprowadzi zmiany w asortymencie produktów i przynajmniej częściowo przestawi produkcję z elementów drążonych na spawane rury i przewody rurowe z przeznaczeniem na rynek unijny, zostaje utrzymana.
3.3. Atrakcyjność rynku unijnego
(39)
Jak wspomniano w motywie 27 powyżej, w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym nie było wywozu produktu objętego postępowaniem z Białorusi do Unii. W związku z tym ocena prawdopodobieństwa przekierowania handlu na rynek unijny w przypadku uchylenia środków powinna opierać się na następujących czynnikach:
-
powszechnie obowiązujące ceny sprzedaży na innych rynkach eksportowych,
-
powszechnie obowiązujące ceny na rynku unijnym, zarówno te stosowane przez przemysł unijny, jak i przy przywozie z innych źródeł, oraz
-
strategia handlowa zakładów w Mohylewie odnośnie do produktów niepodlegających cłom antydumpingowym.
(40)
Porównując średnie ceny sprzedaży producenta z Mohylewa do innych krajów z cenami na rynku unijnym, stwierdzić można znaczący poziom podcięcia cenowego. W porównaniu ze średnią ceną sprzedaży przemysłu unijnego poziom podcięcia cenowego wynosi od 30 % do 50 %. Ceny przedsiębiorstwa w Mohylewie są również niższe niż ceny z innych źródeł przywozu na rynek unijny, takich jak Indie i Turcja.
(41)
Prawdopodobna atrakcyjność rynku unijnego jest również większa ze względu na fakt, że zakłady w Mohylewie dysponują już istniejącymi kanałami sprzedaży, które są wykorzystywane obecnie do sprzedaży innych produktów, a które w przypadku uchylenia środków mogłyby być również wykorzystane do sprzedaży produktu objętego postępowaniem.
(42)
W związku z powyższym Komisja stwierdza, że w przypadku uchylenia środków istnieje znaczące ryzyko przekierowania wywozu na rynek unijny po cenach dumpingowych, ponieważ rynek unijny jest znacznie atrakcyjniejszy cenowo.
(43)
Po ujawnieniu informacji producent w Mohylewie twierdził, że znaczny wzrost sprzedaży spawanych rur i przewodów rurowych na rynku krajowym i na rynek rosyjski w całym okresie badanym nie został właściwie uwzględniony. W tym względzie należy zauważyć, że wzrost wielkości sprzedaży na tych rynkach został potwierdzony w toku dochodzenia. W swoich uwagach zgłoszonych po ujawnieniu informacji, producent w Mohylewie potwierdził również, że spawane rury i przewody rurowe są sprzedawane po cenach niższych od dominujących cen rynkowych na rynku UE. Dlatego też fakt, iż wielkość sprzedaży tych produktów zarówno na rynku krajowym, jak i na rynku rosyjskim z upływem czasu wzrastała, nie zmniejsza ani nie eliminuje ryzyka przekierowania na rynek unijny ze względu na bardziej atrakcyjne ceny. W związku z powyższym argumentacja producenta w Mohylewie zostaje odrzucona.
4. Wnioski dotyczące prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu
(44)
Istnienie dostępnych wolnych mocy produkcyjnych na Białorusi, ryzyko przekierowania produkcji z innych produktów na produkt objęty postępowaniem i atrakcyjny poziom cen na rynku unijnym prowadzą do wniosku, że w przypadku wygaśnięcia obowiązujących środków istnieje ryzyko wzrostu wywozu produktu objętego postępowaniem z Białorusi po cenach dumpingowych.
ChRL
1. Uwagi wstępne
(45)
Jak wspomniano w motywie 9 powyżej, Komisja nie otrzymała odpowiedzi z ChRL. Wobec braku współpracy ze strony producentów eksportujących z ChRL ogólną analizę, w tym obliczenie dumpingu, oparto na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. Chińskie władze zostały poinformowane o tym, że Komisja zamierza zastosować art. 18 rozporządzenia podstawowego i oprzeć swoje ustalenia na dostępnych faktach.
(46)
W związku z tym prawdopodobieństwo kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu oceniono na podstawie wniosku o przeprowadzenie przeglądu wygaśnięcia w połączeniu z innymi źródłami informacji, takimi jak statystyki handlowe dotyczące przywozu i wywozu (dane Eurostatu i chińskie dane dotyczące wywozu) oraz czasopismo „Metal Bulletin”.
(47)
Brak współpracy miał wpływ na porównanie wartości normalnej z ceną eksportową poszczególnych rodzajów produktu. Uznano za właściwe ustalenie wartości normalnej i ceny eksportowej na podstawie danych światowych, mianowicie w oparciu o średnie wartości, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.
2. Prawdopodobny dumping w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym
2.1. Określenie wartości normalnej
(48)
Wartość normalna dla ChRL ustalona została na podstawie średnich krajowych cen sprzedaży klientom niepowiązanym w zwykłym obrocie handlowym w RPA (państwie analogicznym).
2.2. Określenie prawdopodobnej ceny eksportowej
(49)
Ze względu na brak współpracy ze strony chińskich producentów eksportujących cena eksportowa musiała być ustalona na podstawie dostępnych faktów, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.
(50)
Komisja zbadała najpierw dane statystyczne z Eurostatu. Ilości produktu przywożonego z ChRL były jednakże bardzo ograniczone, a co za tym idzie, ich ceny uznano za niereprezentatywne. Dlatego prawdopodobna cena eksportowa została ustalona na podstawie chińskich danych statystycznych dotyczących wywozu do państw trzecich.
2.3. Porównanie
(51)
Porównanie wartości normalnej i prawdopodobnej ceny eksportowej przeprowadzono na podstawie ceny ex-works. W celu zapewnienia sprawiedliwego porównania uwzględniono, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, różnice, które miały wpływ na porównywalność cen.
(52)
W stosownych przypadkach dokonano dostosowań dotyczących różnic w kosztach transportu, ubezpieczenia, kosztach VAT niepodlegających zwrotowi, kosztach wywozu, rabatach i zniżkach.
2.4. Prawdopodobny dumping w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym
(53)
Na podstawie powyższych danych prawdopodobny margines dumpingu w rozumieniu art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, został ustalony na poziomie 39,3 %.
3. Zmiany wielkości wywozu w przypadku uchylenia środków
3.1. Moce produkcyjne producentów eksportujących
(54)
Wobec braku współpracy ze strony chińskich producentów eksportujących wykorzystano następujące źródła:
-
informacje dostarczone przez wnioskodawcę,
-
dostępne publikacje (np. czasopismo „Metal Bulletin”),
-
informacje zebrane w trakcie poprzedniego dochodzenia.
(55)
Chiński przemysł produkujący rury spawane jest znany jako zdecydowanie największy na świecie. W czasopiśmie „Metal Bulletin” podano roczną produkcję dla spawanych rur w 2012 r. w wysokości około 35 mln ton. Wnioskodawca oszacował, że moce produkcyjne rur spawanych w ChRL znacznie przewyższają 45 mln ton rocznie. Całkowite wolne moce produkcyjne mogłyby więc przekraczać 10 mln ton, co odpowiada 25-krotnemu całkowitemu zużyciu rur spawanych w UE.
(56)
W związku z tym istnieje poważne ryzyko, że w przypadku uchylenia środków producenci z ChRL będą sprzedawać znaczące ilości spawanych rur na rynek unijny po cenach dumpingowych.
3.2. Atrakcyjność rynku unijnego
(57)
Wobec braku współpracy ze strony chińskich producentów eksportujących dokonano ustaleń w oparciu o dostępne fakty. W celu ustalenia poziomu ryzyka przekierowania handlu na rynek unijny w przypadku uchylenia środków oparto się na powszechnie dostępnych źródłach.
(58)
Powszechnie dostępne źródła, takie jak czasopismo „Metal Bulletin”, podały, że poziom chińskich cen jest znacznie niższy od średniej ceny sprzedaży przemysłu unijnego w wysokości 848 EUR/tonę i od średniej ceny przywozu do Unii z głównych krajów wywozu, takich jak Indie i Turcja. W porównaniu ze średnią ceną sprzedaży przemysłu unijnego poziom podcięcia cenowego wynosi od 30 % do 50 %. Ukazuje to z pewnością atrakcyjność rynku unijnego oraz zdolność chińskich producentów do konkurowania przy pomocy cen w przypadku uchylenia środków.
(59)
W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że z uwagi na znaczne różnice w cenie, o których mowa powyżej, w przypadku uchylenia środków istnieje znaczące ryzyko przekierowania handlu z płacących niższe ceny państw trzecich na bardziej atrakcyjny rynek unijny.
4. Wnioski dotyczące prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu
(60)
Dostępne wolne moce produkcyjne w ChRL i atrakcyjny poziom cen na rynku unijnym prowadzą do wniosku, że w przypadku wygaśnięcia obowiązujących środków istnieje ryzyko znacznego wzrostu wywozu po cenach dumpingowych produktu objętego postępowaniem z ChRL.
PAŃSTWA O GOSPODARCE RYNKOWEJ
ROSJA
1. Uwagi wstępne
(61)
Dwóch rosyjskich producentów eksportujących, reprezentujących około 75 % produkcji w Rosji, którzy udzielili odpowiedzi na pytania dotyczące doboru próby, poinformowało następnie Komisję, że nie zamierzają udzielić odpowiedzi na kwestionariusz dla producentów eksportujących. Jedynie jeden mały producent niedokonujący wywozu do Unii ani znaczącego wywozu do innych państw współpracował w dochodzeniu, odpowiadając na kwestionariusz i zgadzając się na wizytę weryfikacyjną. Wobec wyraźnego braku współpracy ze strony producentów eksportujących w Rosji ogólną analizę, w tym obliczenie dumpingu, oparto na dostępnych faktach, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. Niewspółpracujący rosyjscy producenci eksportujący, jak również władze rosyjskie, zostali poinformowani o zamiarze Komisji dotyczącym zastosowania art. 18 rozporządzenia podstawowego i oparcia swoich ustaleń na dostępnych faktach.
(62)
W związku z tym prawdopodobieństwo kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu oceniono na podstawie wniosku o przeprowadzenie przeglądu wygaśnięcia w połączeniu z innymi źródłami informacji, takimi jak statystyki handlowe Eurostatu dotyczące przywozu, rosyjskie dane statystyczne dotyczące wywozu oraz czasopismo „Metal Bulletin”.
(63)
Znaczący brak współpracy miał wpływ na porównanie wartości normalnej z ceną eksportową poszczególnych rodzajów produktu. Uznano za właściwe ustalenie wartości normalnej i ceny eksportowej na podstawie danych światowych, mianowicie w oparciu o średnie wartości, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.
(64)
Komisja zauważyła, że niektóre dane statystyczne Eurostatu dotyczyły przywozu produktu objętego postępowaniem z Rosji. Ilości były jednak bardzo ograniczone, a zatem ceny tego przywozu uznano za niereprezentatywne. W związku z tym dane dotyczące prawdopodobnych cen eksportowych w wywozie do Unii oparte były na cenach eksportowych stosowanych w wywozie do innych państw trzecich, jak to wskazano w motywie 73 poniżej.
2. Prawdopodobny dumping w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym
2.1. Określenie wartości normalnej
(65)
Jak wspomniano w motywie 61 powyżej, znaczący brak współpracy ze strony producentów eksportujących w Rosji sprawił, że do ustalenia wartości normalnej Komisja musiała wykorzystać dostępne fakty. Wykorzystano w tym celu informacje dostarczone przez współpracującego rosyjskiego producenta.
(66)
Wartość normalna ustalona została zgodnie z art. 2 ust. 2 zdanie pierwsze rozporządzenia podstawowego. W pierwszej kolejności ustalono, czy łączna wielkość sprzedaży krajowej produktu podobnego w ODP była reprezentatywna w porównaniu z rosyjską sprzedażą na wywóz do państw trzecich. Sprzedaż krajową uznano za reprezentatywną, jeżeli wielkość sprzedaży produktu podobnego stanowiła co najmniej 5 % rosyjskiej sprzedaży eksportowej do państw trzecich.
(67)
Następnie zbadano, czy produkt podobny sprzedawany był w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Dokonano tego poprzez ustalenie proporcji sprzedaży rodzaju produktu objętego postępowaniem, dokonanej z zyskiem na rynku krajowym na rzecz niezależnych klientów.
(68)
W celu przeprowadzenia testu zwykłego obrotu handlowego wykorzystano średni koszt produkcji. W odniesieniu do kosztów produkcji, w szczególności do kosztów energii, jeśli chodzi o gaz, zbadano, czy ceny gazu płacone przez jedynego współpracującego producenta eksportującego odzwierciedlały wystarczająco koszty związane z produkcją i dystrybucją gazu.
(69)
Ustalono, że cena gazu na rynku krajowym płacona przez producentów eksportujących wynosiła około 30 % ceny eksportowej gazu ziemnego z Rosji. W tej kwestii wszystkie dostępne dane wskazywały, że krajowe ceny gazu w Rosji są cenami regulowanymi i znajdują się na znacznie niższym poziomie niż ceny rynkowe płacone na nieregulowanych rynkach eksportowych rosyjskiego gazu ziemnego. Ponieważ koszty gazu nie zostały odpowiednio odzwierciedlone w dokumentacji księgowej producenta eksportującego zgodnie z art. 2 ust. 5, konieczne było ich odpowiednie dostosowanie. Wobec braku wystarczająco reprezentatywnych i wolnych od zniekształceń cen gazu, odnoszących się do rosyjskiego rynku krajowego, uznano za stosowne dokonanie dostosowania, zgodnie z art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, na podstawie informacji pochodzących z innych reprezentatywnych rynków. Dostosowana cena oparta została na średniej cenie gazu rosyjskiego sprzedawanego na wywóz na granicy niemiecko-czeskiej (Waidhaus), dostosowanej w odniesieniu do lokalnych kosztów dystrybucji. Waidhaus jest głównym węzłem sprzedaży gazu rosyjskiego do UE - największego rynku zbytu gazu rosyjskiego, na którym ceny w sposób uzasadniony odzwierciedlają koszty. W związku z powyższym może on być uważany za rynek reprezentatywny w rozumieniu art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
(70)
W związku z tym do testu zwykłego obrotu handlowego Komisja wykorzystała średni koszt produkcji po dostosowaniu uwzględniającym koszty gazu.
(71)
Wartość normalna została więc ustalona jako średnia cena krajowej sprzedaży z zyskiem w ODP, jako że wielkość sprzedaży z zyskiem stanowiła 80 % lub mniej całkowitej wielkości sprzedaży.
2.2. Określenie prawdopodobnej ceny eksportowej
(72)
Znaczący brak współpracy ze strony producentów eksportujących w Rosji sprawił, że do ustalenia ceny eksportowej Komisja musiała wykorzystać dostępne fakty. Informacje przekazane przez jedynego współpracującego rosyjskiego producenta nie mogły zostać wykorzystane, ponieważ producent ten nie dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii, a wywozu do innych państw trzecich dokonywał jedynie na nieznacznym poziomie.
(73)
Z tego powodu oraz biorąc pod uwagę fakt, że wywóz z Rosji do Unii był nieznaczny, prawdopodobna cena eksportowa została ustalona na podstawie rosyjskich danych statystycznych dotyczących wywozu do innych państw trzecich. Wywóz do innych państw trzecich dokonywany był w znacznych ilościach.
(74)
Jako że jedyny współpracujący producent z Rosji produkował wyłącznie tzw. „rury czarne” (tj. niegalwanizowane), do ustalenia ceny eksportowej wykorzystano jedynie informacje dotyczące rur czarnych. Zgodnie z rosyjskimi danymi statystycznymi dotyczącymi wywozu zdecydowana większość rosyjskiego wywozu również dotyczy rur czarnych.
(75)
Po ujawnieniu ustaleń jedyny współpracujący rosyjski producent twierdził, że jego ceny eksportowe powinny zostać wykorzystane, ponieważ odnoszą się one do ponad 10 % jego całkowitej sprzedaży. Sprzedaż ta stanowi jednak jedynie poniżej 2 % całkowitego wywozu przedstawionego w rosyjskich statystykach dotyczących wywozu. Na tej podstawie konkluzja, że ceny eksportowe tego producenta nie mogą być użyte ze względu na nieznaczną ilość, zostaje utrzymane.
2.3. Porównanie
(76)
Porównanie wartości normalnej i prawdopodobnej ceny eksportowej przeprowadzono na podstawie ceny ex-works. W celu zapewnienia sprawiedliwego porównania uwzględniono, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, różnice, które miały wpływ na porównywalność cen.
(77)
W stosownych przypadkach dokonano dostosowań ze względu na różnice w kosztach transportu.
2.4. Prawdopodobny dumping w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym
(78)
Na podstawie powyższych danych prawdopodobny margines dumpingu w rozumieniu art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego został ustalony na poziomie 38,7 %.
3. Zmiany wielkości wywozu w przypadku uchylenia środków
3.1. Moce produkcyjne producentów eksportujących
(79)
Wnioskodawca oszacował, że wolne moce produkcyjne umożliwiające wytworzenie produktu objętego postępowaniem w Rosji przekraczają łączne zużycie na rynku UE. Wnioskodawca oparł swoje szacunki na informacjach zamieszczonych w publikacji „Metal Expert”. Ponadto wnioskodawca zakłada wykorzystanie mocy produkcyjnych na poziomie 56 %, co znajduje potwierdzenie w informacjach dostarczonych przez współpracującego producenta.
(80)
W związku z tym istnieje poważne ryzyko, że w przypadku uchylenia środków rosyjscy producenci eksportujący będą sprzedawać znaczące ilości spawanych rur na rynek unijny po cenach dumpingowych.
(81)
Po ujawnieniu ustaleń niewspółpracujący producenci rosyjscy, o których mowa w motywie 61 powyżej, twierdzili, że Komisja nie uwzględniła informacji dotyczących domniemanej atrakcyjności innych rynków, w tym rynku rosyjskiego oraz zgłoszonych przez tych producentów wolnych mocy produkcyjnych w Rosji.
(82)
W tym względzie należy zauważyć, że informacje na temat wolnych mocy produkcyjnych dotyczyły szerszej gamy produktów, w tym elementów drążonych i rur o dużej średnicy. Informacje te mają zatem mniej istotny charakter niż informacje dostarczone przez wnioskodawcę. Ponadto, nawet jeśliby przyjąć, że stopa wykorzystania mocy produkcyjnych wynosi 60-70 %, tak jak twierdzą producenci rosyjscy, wynikające z tego wolne moce produkcyjne mogłyby pokryć większość konsumpcji na rynku UE.
(83)
Odnośnie do dostarczonych przez niewspółpracujących producentów rosyjskich informacji dotyczących rzekomej atrakcyjności innych rynków, w tym rynku rosyjskiego, należy przede wszystkim stwierdzić, że ze względu na brak współpracy, powyższych danych nie można by zweryfikować. Po drugie, informacje takie są sprzeczne z informacjami uzyskanymi w trakcie dochodzenia, jak określono w motywach 84-86 poniżej, które opierają się na oficjalnych rosyjskich statystykach dotyczących wywozu i nie zostały zakwestionowane przez dwóch rosyjskich producentów niewspółpracujących.
3.2. Atrakcyjność rynku unijnego
(84)
Według rosyjskich statystyk handlowych średnia rosyjska cena eksportowa, wynosząca 647 EUR za tonę, jest znacznie niższa od średniej ceny sprzedaży przemysłu unijnego w wysokości 848 EUR za tonę i podobna do średniej ceny przywozu do Unii z głównych państw wywozu, takich jak Indie i Turcja.
(85)
Zgodnie z tym samym statystykami dotyczącymi handlu 33 % łącznego rosyjskiego wywozu sprzedawane jest do Azerbejdżanu, będącego najważniejszym rynkiem eksportowym Rosji. Cena sprzedaży do Azerbejdżanu wynosi 586 EUR za tonę; jest zatem znacznie niższa niż cena sprzedaży przemysłu unijnego wynosząca 848 EUR za tonę, a nawet niższa od cen stosowanych przez innych głównych eksporterów do Unii, takich jak Indie lub Turcja. Ponadto wielkość rosyjskiego wywozu do Azerbejdżanu odpowiada ok. 15 % unijnego zużycia. W związku z tym istnieje ryzyko, że w przypadku uchylenia środków wywóz ten zostanie przekierowany do Unii.
(86)
W świetle powyższych faktów Komisja stwierdziła, że w przypadku uchylenia środków istnieje znaczące ryzyko przekierowania handlu na rynek unijny.
4. Wnioski dotyczące prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu
(87)
Dostępne wolne moce produkcyjne w Rosji i atrakcyjny poziom cen na rynku unijnym prowadzą do wniosku, że w przypadku wygaśnięcia obowiązujących środków istnieje ryzyko wzrostu wywozu produktu objętego postępowaniem z Rosji do Unii po cenach dumpingowych.
(88)
Po ujawnieniu ustaleń zainteresowane strony twierdziły, że utrzymanie obowiązujących środków wobec Rosji przy jednoczesnym zakończeniu stosowania środków obowiązujących względem Ukrainy (zob. poniżej) stanowi dyskryminację, ponieważ Rosja i Ukraina dysponują rzekomo podobnymi wolnymi mocami produkcyjnymi.
(89)
Argument ten nie został potwierdzony przez ustalenia z dochodzenia, według których w Rosji istnieją znaczące wolne moce produkcyjne, odpowiadające co najmniej większości konsumpcji na rynku UE. Z drugiej strony, w przypadku Ukrainy ustalono, że dostępne wolne moce produkcyjne na wywóz do wszystkich krajów są ograniczone. Dlatego też ze względu na tę znaczną różnicę pod względem wolnych mocy produkcyjnych zarzut dyskryminacji został odrzucony.
UKRAINA
1. Uwagi wstępne
(90)
Tylko jeden producent eksportujący z Ukrainy, „Interpipe Group” („Interpipe”), współpracował podczas dochodzenia. Interpipe odpowiada za znaczącą część produkcji na Ukrainie i za prawie cały, bardzo niewielki wywóz z Ukrainy do Unii. Istnieje co najmniej 4 znanych ukraińskich producentów, którzy nie współpracują, lecz według statystyk handlowych ich wywóz do UE jest nieznaczny.
(91)
Z uwagi na nieznaczny wywóz z Ukrainy do Unii prawdopodobną cenę eksportową ustalono na podstawie cen sprzedaży dokonywanej przez Interpipe do innych państw trzecich, jak to opisano w motywie 17 powyżej.
2. Prawdopodobny dumping w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym
2.1. Określenie wartości normalnej
(92)
Komisja najpierw przeanalizowała, czy łączna wartość sprzedaży krajowej Interpipe, jedynego współpracującego producenta eksportującego, jest reprezentatywna zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajowa jest reprezentatywna, jeśli łączna wielkość sprzedaży krajowej produktu podobnego niezależnym klientom na rynku krajowym stanowiła co najmniej 5 % łącznej wielkości sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem do innych państw trzecich w okresie objętym dochodzeniem. Według tego kryterium łączna sprzedaż produktu podobnego dokonana przez Interpipe na rynku krajowym była reprezentatywna.
(93)
Następnie Komisja określiła te rodzaje produktu sprzedawane na rynku krajowym, które były identyczne lub porównywalne z rodzajami produktów sprzedawanymi przez Interpipe na wywóz.
(94)
Następnie Komisja zbadała, czy sprzedaż krajowa Interpipe dla każdego typu produktu, który jest identyczny lub porównywalny z rodzajem produktu sprzedawanym na wywóz, była reprezentatywna zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajowa danego rodzaju produktu jest reprezentatywna, jeżeli całkowita wielkość sprzedaży krajowej tego rodzaju produktu niezależnym klientom w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym stanowiła co najmniej 5 % całkowitej sprzedaży eksportowej identycznego lub porównywalnego rodzaju produktu. Komisja ustaliła, że w odniesieniu do większości typów produktu sprzedaż na rynku krajowym była dokonywana w wielkościach reprezentatywnych.
(95)
Następnie Komisja określiła w odniesieniu do każdego rodzaju produktu udział sprzedaży z zyskiem niezależnym klientom na rynku krajowym w ODP, by móc zdecydować, czy do obliczenia wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego należy zastosować rzeczywistą sprzedaż krajową.
(96)
Wartość normalna opiera się na rzeczywistej cenie krajowej każdego rodzaju produktu niezależnie od tego, czy sprzedaż ta jest dokonywana z zyskiem, jeżeli:
a)
wielkość sprzedaży danego rodzaju produktu sprzedawanego po cenie sprzedaży netto równej obliczonym kosztom produkcji lub od nich wyższej reprezentowała więcej niż 80 % całkowitej wielkości sprzedaży tego rodzaju produktu; oraz
b)
średnia ważona cena sprzedaży tego rodzaju produktu jest równa jednostkowym kosztom produkcji lub od nich wyższa.
(97)
W tym przypadku wartość normalna jest średnią ważoną cen całej sprzedaży krajowej tego rodzaju produktu w ODP.
(98)
Za wartość normalną przyjmuje się rzeczywistą cenę krajową w ODP danego rodzaju produktu wyłącznie dla krajowej sprzedaży z zyskiem, jeżeli:
a)
ilość sprzedaży z zyskiem tego rodzaju produktu odpowiada nie więcej niż 80 % całkowitej ilości sprzedaży tego rodzaju; lub
b)
średnia ważona cena tego rodzaju produktu jest niższa od jednostkowych kosztów produkcji.
(99)
Analiza sprzedaży krajowej wykazała, że wartość normalna została obliczona jako średnia ważona cen całej krajowej sprzedaży w ODP lub średnia ważona wyłącznie dla sprzedaży z zyskiem, w zależności od rodzaju produktu.
(100)
Jeżeli nie dokonywano sprzedaży produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym lub jeżeli danego rodzaju produktu nie sprzedawano w reprezentatywnych ilościach na rynku krajowym, Komisja konstruowała wartość normalną zgodnie z art. 2 ust. 3 i 6 rozporządzenia podstawowego.
(101)
Wartość normalna konstruowana była przez dodanie do kosztów produkcji Interpipe w ODP dla produktu podobnego następujących wartości:
-
kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych poniesionych przez Interpipe przy sprzedaży krajowej produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym w ODP, oraz
-
zysku uzyskanego przez Interpipe ze sprzedaży krajowej produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym w ODP.
2.2. Określenie prawdopodobnej ceny eksportowej
(102)
Z uwagi na brak znaczącego wywozu z Ukrainy do Unii, prawdopodobną cenę eksportową ustalono na podstawie cen sprzedaży dokonywanej przez Interpipe do innych państw trzecich, jak to opisano w motywie 17 powyżej, która odbywała się w znacznych ilościach.
(103)
Cała sprzedaż Interpipe prowadzona była bezpośrednio do klientów niepowiązanych w państwach trzecich. Cenę sprzedaży ustalono zatem na podstawie cen zapłaconych przez tych niezależnych klientów lub od nich należnych.
2.3. Porównanie
(104)
Porównanie wartości normalnej i prawdopodobnej ceny eksportowej przeprowadzono na podstawie ceny ex-works. W celu zapewnienia sprawiedliwego porównania uwzględniono, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, różnice, które miały wpływ na porównywalność cen.
(105)
W stosownych przypadkach dokonano dostosowań ze względu na różnice w kosztach transportu i w kosztach kredytu.
2.4. Prawdopodobny dumping w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym
(106)
Na podstawie powyższych danych prawdopodobny margines dumpingu w rozumieniu art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego został ustalony na poziomie 16 %.
(107)
Po ujawnieniu ustaleń zainteresowane strony twierdziły, że Komisja ustaliła kontynuację dumpingu w odniesieniu do Ukrainy na poziomie 16 %. Twierdzenie to jest jednak nieuzasadnione, ponieważ wydaje się być wynikiem nieporozumienia. Rzeczywiście, jak wspomniano w motywie 17 powyżej, wszystkie państwa z Ukrainą włącznie wysyłały do UE w ODP nieznaczne ilości produktu objętego postępowaniem. Dlatego z ilości tych nie można było wyciągnąć rozsądnych wniosków i stwierdzono w odniesieniu do Ukrainy brak kontynuacji dumpingu. Argumentacja ta została zatem odrzucona.
3. Zmiany wielkości wywozu w przypadku uchylenia środków
Moce produkcyjne producentów eksportujących
(108)
W poprzednim dochodzeniu Komisja ustaliła, że moce produkcyjne na Ukrainie przekraczały 400 000 ton rocznie. W okresie po przedmiotowym dochodzeniu dwóch ze znanych producentów, a mianowicie Zakłady Produkcji Rur w Ługańsku i Dolnodnieprowska Walcownia Rur, jeden z zakładów grupy Interpipe, zaprzestało jednak produkcji rur spawanych. Ponieważ nie nastąpiło od tego czasu żadne potwierdzone zwiększenie mocy produkcyjnych na Ukrainie, moce produkcyjne są obecnie znacznie niższe niż podczas poprzedniego dochodzenia.
(109)
W odniesieniu do wykorzystania mocy produkcyjnych, o których mowa w motywie 108 powyżej, jeśli wziąć pod uwagę ograniczenia techniczne zakładów, Interpipe wykorzystywało w ODP moce produkcyjne niemal w pełni.
(110)
Innym ważnym aspektem jest położenie geograficzne zakładów na Ukrainie. Znajdują się one głównie na wschodzie Ukrainy i są bezpośrednio lub pośrednio dotknięte obecną sytuacją polityczną w tej części kraju. Dlatego nie jest pewne, w jakim zakresie przedsiębiorstwa te mogą w pełni wykorzystywać swoje moce produkcyjne.
(111)
Po ujawnieniu ustaleń zainteresowane strony twierdziły, że istotna część produkcji na Ukrainie znajduje się poza obszarem, którego dotyczy obecny konflikt polityczny. Należy jednak zauważyć, że również przedsiębiorstwa spoza tego obszaru są pośrednio dotknięte przez ten konflikt, na przykład poprzez ograniczenie w dostawach surowców. W związku z tym stwierdzono, że obecnym konfliktem dotknięta jest bezpośrednio lub pośrednio większość zakładów na Ukrainie. Argumentacja ta została zatem odrzucona.
(112)
Jednocześnie, biorąc pod uwagę szczególną sytuację Ukrainy po zakończeniu ODP, można by oczekiwać, że zwiększone zapotrzebowanie sektora budownictwa po unormowaniu się sytuacji przyczyni się do wykorzystania dodatkowych mocy produkcyjnych. Produkt podobny jest również wykorzystywany do celów budowlanych, na przykład jako elementy nośne, elementy ogrodzeń, elementy ochronne oraz na rusztowania.
(113)
Biorąc pod uwagę zmniejszenie mocy produkcyjnych i przewidywany wzrost popytu krajowego, stwierdza się, że dostępne wolne moce produkcyjne w kontekście wywozu do wszystkich krajów są ograniczone.
(114)
Po ujawnieniu ustaleń zainteresowane strony twierdziły, że na Ukrainie istnieją znaczne wolne moce produkcyjne. Zarzuty te nie zostały jednak poparte rzeczywistymi dowodami i odrzucono je.
(115)
Zainteresowane strony twierdziły również, że Interpipe ogłosiło, że zamierza znacznie zwiększyć swój wywóz do UE o około 60 %, co pozostaje w sprzeczności z argumentem dotyczącym ograniczonych ukraińskich wolnych mocy produkcyjnych na wywóz. Takiego twierdzenia nie można jednak przyjąć. Zapowiedź Interpipe odnosi się do przedsiębiorstwa jako całości, a nie konkretnie do produktu objętego postępowaniem. Nawet jeżeli miałoby to znaczenie dla produktu objętego postępowaniem, znaczny wzrost w wysokości 60 % dałby w rezultacie jedynie około 0,5 % udziału w rynku UE, co jednak nie ma większego znaczenia. Dlatego też argument ten nie stoi w sprzeczności ze stwierdzeniem, że dostępne wolne moce produkcyjne na wywóz do wszystkich krajów są ograniczone.
(116)
Te same zainteresowane strony utrzymywały, że wolne moce produkcyjne nie powinny być wykorzystywane jako element do analizy dumpingu, ponieważ wykorzystanie mocy produkcyjnych nie jest miarodajnym wskaźnikiem szkody w analizie szkody, jak wspomniano w motywie 139 poniżej.
(117)
Nie można zgodzić się z powyższym stwierdzeniem. Cele tych dwóch analiz różnią się. W analizie szkody, ocenia się, czy niskie wykorzystanie mocy produkcyjnych można uznać za oznakę szkody poniesionej przez przemysł unijny, co niekoniecznie jest zgodne z prawdą, gdy pozostałe moce produkcyjne można wykorzystać do produkcji innych produktów. Analiza dumpingu skupia się na samych wolnych mocach produkcyjnych, tj. niewykorzystanych mocach produkcyjnych, które nie są użyte do produkcji żadnych produktów i są w związku z tym łatwo dostępne do produkcji produktu objętego postępowaniem.
4. Wnioski dotyczące prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu
(118)
Ograniczone wolne moce produkcyjne na Ukrainie i ograniczone ryzyko przekierowania wywozu po cenach dumpingowych prowadzą do wniosku, że w przypadku wygaśnięcia obowiązujących środków nie istnieje ryzyko znacznego wzrostu wywozu po cenach dumpingowych produktu objętego postępowaniem z Ukrainy. W związku z tym mało prawdopodobne jest, że wygaśnięcie środków antydumpingowych w odniesieniu do Ukrainy doprowadzi do ponownego wystąpienia dumpingu w istotnych ilościach w rozumieniu art. 5 ust. 7 rozporządzenia podstawowego.
D. DEFINICJA PRZEMYSŁU UNIJNEGO
(119)
W ODP produkt podobny wytwarzany był przez około 20 producentów unijnych. Produkcję tych producentów (której wielkość ustalono na podstawie danych uzyskanych od współpracujących producentów i na podstawie danych dotyczących pozostałych producentów unijnych, zawartych we wniosku o dokonanie przeglądu) uznaje się zatem za całkowitą produkcję unijną. Wszystkie te przedsiębiorstwa stanowią zatem przemysł unijny w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
(120)
Jak wyjaśniono powyżej w motywie 11, z uwagi na dużą liczbę producentów unijnych podjęto decyzję o doborze próby. Do celów analizy szkody ustanowiono wskaźniki szkody na następujących dwóch poziomach:
-
elementy makroekonomiczne (produkcja, moce produkcyjne, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wzrost gospodarczy, zatrudnienie, wydajność, średnie ceny jednostkowe, wielkość marginesów dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu) poddane zostały ocenie na poziomie przemysłu unijnego, przeprowadzonej na podstawie informacji zebranych od współpracujących producentów oraz - w odniesieniu do pozostałych producentów unijnych - na podstawie danych zawartych we wniosku o dokonanie przeglądu,
-
w odniesieniu do producentów unijnych objętych próbą przeprowadzono analizę elementów mikroekonomicznych (zapasy, wynagrodzenia, rentowność, zwrot z inwestycji, przepływy pieniężne, zdolność do pozyskiwania kapitału i inwestycje) na podstawie ich informacji.
E. SYTUACJA NA RYNKU UNIJNYM
1. Konsumpcja w Unii
(121)
Konsumpcję w Unii ustalono na podstawie wielkości sprzedaży własnej produkcji przemysłu unijnego przeznaczonej na rynek unijny i danych statystycznych Eurostatu dotyczących wielkości przywozu na rynek unijny.
(122)
W okresie badanym konsumpcja w UE zmalała o 28 %. Zmalała ona w 2011 r. o 6 %, a następnie w 2012 r. o 8 punktów procentowych i w ODP o dalsze 10 punktów procentowych. Tendencję spadkową można częściowo wyjaśnić stosowaniem w pewnym stopniu innych rozwiązań technicznych, jako że w przypadku rur do wody istnieje tendencja do zastępowania rur stalowych alternatywnymi produktami, takimi jak rury miedziane, z tworzyw sztucznych lub ze stali nierdzewnej.
2010
2011
2012
ODP
Łączna konsumpcja UE (w tonach)
561 955
528 191
460 847
404 394
Wskaźnik (2010 = 100)
100
94
82
72
(123)
Po ujawnieniu ustaleń zainteresowane strony twierdziły, że konsumpcja w Unii była znacznie zaniżona. Strony te nie przedstawiły jednak żadnych wiarygodnych dowodów na poparcie swojego twierdzenia, które w związku z tym nie może zostać przyjęte.
2. Przywóz z Białorusi, ChRL i Rosji
(124)
Ponieważ w toku dochodzenia ustalono, że nie istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu w wywozie z Ukrainy (zob. motywy 17 i 118 powyżej), niewielki przywóz z tego kraju nie został w poniższej analizie uwzględniony łącznie z przywozem z innych państw, których dotyczy postępowanie.
(125)
W celu oceny dotyczącej kumulacji przywozu z Białorusi, ChRL i Rosji zbadano indywidualną sytuację tych trzech państw w świetle warunków wyszczególnionych w art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
(126)
W odniesieniu do ilości oraz marginesów dumpingu, biorąc pod uwagę niski poziom przywozu w ODP, Komisja przeprowadziła analizę prawdopodobnych wielkości wywozu z poszczególnych państw i odpowiednich marginesów dumpingu w przypadku uchylenia środków. Analiza wykazała, że w przypadku uchylenia środków wielkość przywozu wzrosłaby prawdopodobnie do poziomu przewyższającego poziom w ODP i z pewnością przekroczyłaby próg nieistotności (zob. motywy 33, 56 i 80 powyżej). Podobnie Komisja ustaliła, że w przypadku uchylenia środków prawdopodobne marginesy dumpingu byłyby znaczne (zob. motywy 30, 53 i 78 powyżej).
(127)
W odniesieniu do średniej ceny importowej nieznaczne ilości przywozu nie mogą być wykorzystywane do poczynienia ostatecznych ustaleń.
(128)
Dochodzenie wykazało jednak również, że warunki konkurencji między odpowiednimi podmiotami gospodarczymi były podobne. Dochodzenie wykazało, że produkt objęty postępowaniem przywożony z Białorusi, ChRL i Rosji oraz produkt podobny wytwarzany i sprzedawany przez przemysł unijny były podobne pod względem wszystkich swych podstawowych cech fizycznych i technicznych.
(129)
W związku z powyższym kryteria określone w art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego zostały spełnione w odniesieniu do Białorusi, ChRL i Rosji. Przywóz z tych trzech państw został zatem zbadany w sposób łączny.
a) Wielkość przywozu
(130)
Wielkość przywozu produktu objętego postępowaniem z Białorusi, ChRL i Rosji do Unii zmniejszyła się o 60 % z około 7 000 ton w 2010 r. do około 2 900 ton w ODP. W 2011 r. wielkość ta wzrosła o 31 %, a następnie w 2012 r. zmalała o 62 punkty procentowe i w ODP o dalsze 28 punktów procentowych.
2010
2011
2012
ODP
Wielkość przywozu z Białorusi
25
55
0,1
-
Wskaźnik (2010 = 100)
100
222
0
0
Udział w rynku przywozu z Białorusi
0 %
0 %
0 %
0 %
Ceny przywozu z Białorusi (EUR/tonę)
677
1 246
600
-
Wskaźnik (2010 = 100)
100
184
89
-
Wielkość przywozu z ChRL
712
375
458
118
Wskaźnik (2010 = 100)
100
53
64
17
Udział w rynku przywozu z ChRL
0,1 %
0,1 %
0,1 %
0,0 %
Ceny przywozu z ChRL (EUR/tonę)
636
1 052
1 347
2 102
Wskaźnik (2010 = 100)
100
165
212
330
Wielkość przywozu z Rosji
6 396
8 937
4 440
2 790
Wskaźnik (2010 = 100)
100
140
69
44
Udział w rynku przywozu z Rosji
1,1 %
1,7 %
1,0 %
0,7 %
Ceny przywozu z Rosji (EUR/tonę)
470
506
513
462
Wskaźnik (2010 = 100)
100
108
109
98
Wielkość przywozu z państw, których dotyczy postępowanie
7 133
9 367
4 898
2 908
Wskaźnik (2010 = 100)
100
131
69
41
Udział w rynku przywozu z państw, których dotyczy postępowanie
1,3 %
1,8 %
1,1 %
0,7 %
Ceny przywozu z państw, których dotyczy postępowanie (EUR/tonę)
488
532
591
528
Wskaźnik (2010 = 100)
100
109
121
111
Źródło: Comext
b) Udział w rynku
(131)
Udział w rynku unijnym eksporterów z Białorusi, ChRL i Rosji zmniejszył się z 1,3 % w 2010 r. do 0,7 % w ODP. W ujęciu szczegółowym udział w rynku wzrósł z 1,3 % w 2010 r. do 1,8 % w 2011 r., po czym zmniejszył się do 1,1 % w 2012 r., a następnie do 0,7 % w ODP.
c) Ceny
(i) Zmiany cen
(132)
Między 2010 r. i ODP średnie ceny przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Białorusi, ChRL i Rosji wzrosły o 11 % - z 488 EUR/tonę w 2010 r. do 528 EUR/tonę w ODP. W ujęciu szczegółowym ceny wzrosły o 9 % w 2011 r. i o 12 % w 2012 r., po czym spadły o 10 % w ODP.
(ii) Podcięcie cenowe
(133)
Bardzo niewielka sprzedaż produktu objętego postępowaniem z ChRL i Rosji do Unii w ODP nie może stanowić wiarygodnej podstawy do formułowania merytorycznych wniosków. W związku z tym dokonane zostało porównanie pomiędzy cenami produktu podobnego produkowanego i sprzedawanego przez przemysł unijny i cenami produktu objętego dochodzeniem wyprodukowanego na Białorusi, w ChRL i w Rosji i sprzedawanego do innych części świata. Porównanie to wykazało znaczne podcięcie cenowe.
3. Przywóz z innych państw trzecich
2010
2011
2012
ODP
Wielkość przywozu z Indii
25 720
48 704
58 619
53 007
Udział w rynku przywozu z Indii
4,6 %
9,2 %
12,7 %
13,1 %
Wielkość przywozu z Turcji
83 654
83 753
98 742
69 757
Udział w rynku przywozu z Turcji
14,9 %
15,9 %
21,4 %
17,2 %
Wielkość przywozu z Ukrainy
956
573
944
1 147
Udział w rynku przywozu z Ukrainy
0,2 %
0,1 %
0,2 %
0,3 %
Wielkość przywozu z innych państw trzecich
34 948
42 714
38 518
30 374
Udział w rynku przywozu z innych państw trzecich
6,2 %
8,1 %
8,4 %
7,5 %
(134)
W okresie badanym przywóz z Turcji i z Indii wzrósł. Udział w rynku przywozu z Ukrainy utrzymywał się na bardzo niskim poziomie. Udział w rynku przywozu z innych państw trzecich utrzymywał się w okresie badanym na stosunkowo stałym poziomie.
(135)
Po ujawnieniu ustaleń zainteresowane strony twierdziły, że wynosząca 12 % utrata udziału w rynku przemysłu unijnego została prawie całkowicie zastąpiona przez wzrost łącznego udziału w rynku w Indii i Turcji i że przywóz po niskich cenach z Indii i Turcji jest prawdopodobnie główną przyczyną niestabilnej sytuacji przemysłu unijnego. W tym względzie należy zauważyć, że celem niniejszego dochodzenia jest zbadanie, czy uchylenie środków obowiązujących wobec tych trzech państw, w przypadku których prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu zostało ustalone, prawdopodobnie doprowadzi do ponownego wystąpienia szkody dla przemysłu unijnego. W toku dochodzenia potwierdzono, że miało miejsce znaczące podcięcie cenowe w odniesieniu do sprzedaży produktów pochodzących z Białorusi, Chińskiej Republiki Ludowej i Rosji w odniesieniu do reszty świata. W związku z tym, w przypadku uchylenia środków, wywóz po cenach dumpingowych z tych państw do UE najprawdopodobniej wystąpi ponownie, co w rezultacie prawdopodobnie spowoduje zwiększenie szkody dla przemysłu UE. Okoliczność, że przywóz z Turcji i Indii mógł w okresie badanym wzrosnąć, nie ma wpływu na ocenę prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu i szkody.
4. Sytuacja przemysłu unijnego
(136)
Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała wszystkie istotne czynniki i wskaźniki gospodarcze mające wpływ na sytuację przemysłu unijnego.
4.1. Elementy makroekonomiczne
a) Produkcja
(137)
W stosunku do poziomu wynoszącego około 437 000 ton w 2010 r. produkcja przemysłu unijnego zmniejszyła się o 37 % w okresie badanym. W bardziej szczegółowym ujęciu w 2011 r. wielkość ta zmalała o 14 %, a następnie w 2012 r. o 19 punktów procentowych i w ODP o dalsze 4 punkty procentowe. Spadek produkcji połączony był z gwałtownym spadkiem konsumpcji, ale był on jeszcze bardziej wyraźny ze względu na rosnący przywóz z Indii i Turcji.
2010
2011
2012
ODP
Produkcja (w tonach)
437 492
376 106
294 260
277 483
Wskaźnik (2010 = 100)
100
86
67
63
b) Moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
(138)
Wielkość mocy produkcyjnych wynosiła w 2010 r. ponad 1 700 000 ton, po czym zmniejszyła się o 16 % w okresie badanym. Spadek ten wynikał z faktu, że niektórzy producenci w UE zmniejszyli liczbę dobowych zmian w produkcji.
2010
2011
2012
ODP
Moce produkcyjne (w tonach)
1 761 677
1 621 386
1 318 459
1 485 339
Wskaźnik (2010 = 100)
100
92
75
84
Wykorzystanie mocy produkcyjnych
25 %
23 %
22 %
19 %
Wskaźnik (2010 = 100)
100
93
90
75
Źródło: Dochodzenie
(139)
W 2010 r. wykorzystanie mocy wyniosło 25 %. W 2011 r. spadło ono do 23 %, w 2012 r. do 22 %, a następnie do 19 % w ODP. Niskie wskaźniki wykorzystania mocy produkcyjnych wynikają głównie z faktu, że produkty nieobjęte zakresem niniejszego dochodzenia (głównie elementy drążone) mogą być wytwarzane przy pomocy tych samych urządzeń produkcyjnych, które wykorzystywane są do produkcji spawanych rur i przewodów rurowych. Dlatego też wskaźniki wykorzystania mocy produkcyjnych nie są dla tej konkretnej branży miarodajnymi wskaźnikami szkody.
c) Wielkość sprzedaży
(140)
Sprzedaż produkcji własnej przemysłu unijnego klientom niepowiązanym w UE spadła o 16 % w 2011 r., o 21 punktów procentowych w 2012 r. i o kolejne 3 punkty procentowe w ODP. W ujęciu ogólnym między 2010 r. a ODP wielkość sprzedaży zmalała o około 40 %. Powodem tego był spadek zużycia oraz wzrost przywozu z Indii i Turcji.
2010
2011
2012
ODP
Wielkość sprzedaży unijnej klientom niepowiązanym (w tonach)
409 544
343 080
259 127
247 201
Wskaźnik (2010 = 100)
100
84
63
60
Źródło: Dochodzenie
d) Udział w rynku
(141)
Udział przemysłu unijnego w rynku wynosił w 2010 r. 73 %. W 2011 r. zmniejszył się on do 65 %, a następnie do 56 % w 2012 r., po czym wzrósł do 61 % w ODP. W ujęciu ogólnym udział przemysłu unijnego w rynku w okresie badanym zmniejszył się o 12 punktów procentowych.
2010
2011
2012
ODP
Udział przemysłu unijnego w rynku
73 %
65 %
56 %
61 %
Wskaźnik (2010 = 100)
100
89
77
84
Źródło: Dochodzenie
e) Wzrost
(142)
Pomiędzy 2010 r. a ODP, gdy konsumpcja w Unii zmniejszyła się o 28 %, wielkość sprzedaży klientom niepowiązanym w UE zmniejszyła się o 40 %. Doprowadziło to w okresie badanym do utraty 12 punktów procentowych udziału przemysłu unijnego w rynku. W związku z tym w okresie badanym przemysł unijny nie wykazywał wzrostu.
f) Zatrudnienie
(143)
Liczba zatrudnionych w przemyśle unijnym spadła w 2011 r. o 13 %, w 2012 r. o 27 punktów procentowych i o kolejne 3 punkty procentowe w ODP. W ujęciu ogólnym zatrudnienie w przemyśle unijnym zmalało w okresie badanym o 43 %, tj. z poziomu ponad 1 600 osób do mniej niż 1 000 osób.
2010
2011
2012
ODP
Zatrudnienie (liczba osób)
1 655
1 446
991
939
Wskaźnik (2010 = 100)
100
87
60
57
Źródło: Dochodzenie
g) Wydajność
(144)
Wydajność siły roboczej przemysłu unijnego, mierzona jako roczna produkcja (w tonach) na osobę zatrudnioną, od początkowego poziomu 264 ton na pracownika najpierw nieco się obniżyła w 2011 r. (o 2 %). W 2012 r. wzrosła o 14 punktów procentowych, po czym pozostawała w ODP na stałym poziomie. W ujęciu ogólnym wydajność przemysłu unijnego wzrosła w okresie badanym o 12 %.
2010
2011
2012
ODP
Wydajność (w tonach na pracownika)
264
260
297
296
Wskaźnik (2010 = 100)
100
98
112
112
Źródło: Dochodzenie
h) Czynniki mające wpływ na ceny sprzedaży
(145)
Ceny jednostkowe sprzedaży przemysłu unijnego klientom niepowiązanym wzrosły w 2011 r. o 5 %, następnie w 2012 r. o 1 punkt procentowy, po czym obniżyły się w ODP o 4 punkty procentowe. W ujęciu ogólnym ceny te wzrosły w okresie badanym o 2 % z poziomu wynoszącego 833 EUR/tonę do 848 EUR/tonę w ODP.
2010
2011
2012
ODP
Cena jednostkowa na rynku UE (EUR/tonę)
833
871
881
848
Wskaźnik (2010 = 100)
100
105
106
102
Źródło: Dochodzenie
i) Wielkość marginesu dumpingu
(146)
Dochodzenie wykazało prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu ze znaczącymi marginesami, których wielkość w odniesieniu do Białorusi, ChRL i Rosji nie może być uznana za nieistotną.
(147)
Jak wskazano powyżej, Komisja nie stwierdziła prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu w odniesieniu do Ukrainy.
j) Poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu
(148)
Zbadane powyżej makrowskaźniki wskazują, że chociaż środki antydumpingowe częściowo osiągnęły swój cel, przyczyniając się do usunięcia szkody wyrządzonej producentom unijnym, przemysł unijny znajduje się wciąż w niestabilnej sytuacji i w dalszym ciągu jest podatny na zagrożenia. Fakty są takie, że w okresie badanym wielkość produkcji spadła o 37 %, wielkość sprzedaży klientom niepowiązanym w UE - o 40 %, a zatrudnienie - o 43 %. Ponadto udział przemysłu unijnego w rynku UE spadł z 73 % w 2010 r. do 61 % w ODP. Nie dało się zatem stwierdzić rzeczywistej poprawy sytuacji po wcześniejszym dumpingu i uznaje się, że przemysł unijny jest nadal bardzo podatny na szkodliwe wpływy przywozu po cenach dumpingowych na rynek unijny.
4.2. Elementy mikroekonomiczne
a) Zapasy
(149)
Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego objętych próbą producentów unijnych pozostawał do 2011 r. na prawie niezmiennym poziomie. W 2012 r. wzrósł on o 14 punktów procentowych, po czym zmniejszył się w ODP o 10 punktów procentowych. Poziom zapasów w ODP był więc o 5 % wyższy niż w 2010 r.
2010
2011
2012
ODP
Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego (w tonach)
13 892
14 039
16 012
14 556
Wskaźnik (2010 = 100)
100
101
115
105
Źródło: Dochodzenie
b) Wynagrodzenia
(150)
W okresie badanym koszty pracy spadły o 29 %. W bardziej szczegółowym ujęciu zmalały one w 2011 r. o 2 %, a następnie w 2012 r. o 15 punktów procentowych i w ODP o dalsze 12 punktów procentowych. Ten ogólny spadek w okresie badanym wynika ze spadku zatrudnienia.
2010
2011
2012
ODP
Roczne koszty pracy (EUR)
20 602 275
20 266 132
17 140 089
14 578 317
Wskaźnik (2010 = 100)
100
98
83
71
Źródło: Dochodzenie
(151)
W okresie badanym koszty pracy na jednego pracownika wzrosły o 25 %. Jest to prawdopodobnie sytuacja tymczasowa, spowodowana kosztami zwolnień wynikającymi ze znacznego spadku liczby pracowników.
2010
2011
2012
ODP
Roczne koszty pracy w przeliczeniu na pracownika (EUR)
12 449
14 015
17 296
15 525
Wskaźnik (2010 = 100)
100
113
139
125
c) Rentowność i zwrot z inwestycji
(152)
W okresie badanym rentowność sprzedaży objętych próbą producentów unijnych na rynku unijnym, wyrażona jako odsetek sprzedaży netto, uległa poprawie, przechodząc od ponad 7 % strat w 2010 r. do zysku wynoszącego prawie 1 % w ODP. Ujmując to bardziej szczegółowo, wykazywane przez objętych próbą producentów unijnych straty zmniejszyły się z poziomu 7,3 % w 2010 r. do 5 % w 2011 r. oraz do 0,6 % w 2012 r., po czym w ODP produkcja przynosić zaczęła nieznaczny zysk na poziomie 0,8 %.
2010
2011
2012
ODP
Rentowność w UE (% sprzedaży netto)
- 7,3 %
- 5,0 %
- 0,6 %
0,8 %
Wskaźnik (2010 = 100)
- 100
- 69
- 8
12
ROI (zysk w % wartości księgowej netto inwestycji)
- 19,2 %
- 11,8 %
0,5 %
4,3 %
Wskaźnik (2010 = 100)
- 100
- 62
3
22
Źródło: Dochodzenie
(153)
Wzrost rentowności wynika z faktu, że ceny sprzedaży w okresie badanym wzrosły o 2 %, podczas gdy koszty produkcji (głównie blachy walcowanej na gorąco, odpowiadającej za ponad 60 % kosztów produkcji) zmniejszyły się w tym samym okresie o 6 %, przy czy nastąpił jednocześnie znaczny spadek rocznych kosztów pracy. W związku z powyższym objęci próbą producenci unijni byli w stanie zacząć stopniowo stosować w stosunku do klientów na rynku UE ceny sprzedaży z zyskiem.
(154)
Zwrot z inwestycji („ROI”), wyrażony jako procent wartości księgowej netto inwestycji, był zasadniczo zgodny tendencją poprawy rentowności. Z poziomu strat wynoszącego 19,2 % w 2010 r. uległ on poprawie do poziomu strat wynoszącego w 2011 r. 11,8 %, a następnie do 0,5 % zysku w 2012 r. i do 4,3 % zysku w ODP.
d) Przepływy pieniężne i zdolność do pozyskiwania kapitału
(155)
Przepływy pieniężne netto z działalności operacyjnej w 2010 r. wyniosły około - 44 mln EUR. W 2011 r. wielkość ta uległa poprawie do około - 7 mln EUR, w 2012 r. prawie do 17 mln EUR, a następnie do ok. 20 mln EUR w ODP. Żaden z objętych próbą producentów unijnych nie wskazał, że doświadczył trudności z pozyskiwaniem kapitału. Poprawę tę można tłumaczyć spadkiem kosztów produkcji i kosztów pracy oraz lekkim wzrostem cen.
2010
2011
2012
ODP
Przepływy pieniężne (marka własna i detalistów) (EUR)
- 44 322 891
- 7 033 547
16 927 597
20 202 074
Wskaźnik (2010 = 100)
- 100
- 16
38
46
Źródło: Dochodzenie
e) Inwestycje
(156)
Roczne inwestycje w produkcję produktu podobnego objętych próbą producentów unijnych spadły w 2011 r. o 34 %, w 2012 r. wzrosły o 90 punktów procentowych, a następnie ponownie spadły o 59 punktów procentowych w ODP. W okresie badanym inwestycje, które miały na celu konserwację i modernizację istniejącego wyposażenia, a nie wzrost mocy produkcyjnych, zmniejszyły się o 3 %.
2010
2011
2012
ODP
Inwestycje netto (EUR)
1 149 094
757 750
1 789 210
1 111 661
Wskaźnik (2010 = 100)
100
66
156
97
Źródło: Dochodzenie
5. Wnioski dotyczące szkody
(157)
W okresie badanym kilka wskaźników, w szczególności wskaźników finansowych, znacznie się poprawiło. Rentowność poprawiła się z poziomu strat wynoszącego ponad 7 % do poziomu zysku 0,8 %, który wciąż jest jednak poniżej docelowego zysku z poprzedniego dochodzenia w wysokości 5 %. Zwrot z inwestycji poprawił się z poziomu strat wynoszącego ponad 19 % do zysku przewyższającego 4 %, a przepływ środków pieniężnych poprawił się z poziomu - 44 mln EUR do 20 mln EUR. Czynniki te wskazują, że przemysł był w stanie częściowo poprawić swoją sytuację.
(158)
Z drugiej strony, między 2010 r. a ODP w przypadku niektórych wskaźników wystąpiły negatywne zmiany. Wielkość produkcji spadła o 37 %, wykorzystanie mocy produkcyjnych spadło o 25 %, wielkość sprzedaży klientom niepowiązanym w UE spadła o 40 %, udział przemysłu unijnego w rynku spadł o 12 punktów procentowych, a zatrudnienie spadło o 43 %.
(159)
Środki antydumpingowe częściowo osiągnęły swój cel poprzez usunięcie pewnych elementów szkody poniesionej przez przemysł unijny w wyniku przywozu po cenach dumpingowych z państw objętych postępowaniem. Przemysł unijny zaczął ponownie przynosić niewielkie zyski, ale za cenę utraty udziału w rynku unijnym. Przemysł unijny był w stanie poprawić swoją sytuację finansową, stawiając na ceny kosztem ilości. Dlatego oczywiste jest, że przemysł unijny nie przezwyciężył jeszcze w pełni skutków wcześniejszego dumpingu i nadal znajduje się w niestabilnej sytuacji, a tym samym jest bardzo podatny na wszelkie ewentualne wznowienie przywozu po cenach dumpingowych.
(160)
Nawet jeśliby niestabilną sytuację przemysłu unijnego zakwalifikować jako istotną szkodę, nie wynika ona z przywozu z państw, których dotyczy postępowanie. Wszystkie trzy państwa (odnośnie do Ukrainy, w toku dochodzenia ustalono, że nie istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu) mają łączny udział w rynku UE na poziomie poniżej 1 %. Wobec braku presji cenowej z państw, których dotyczy postępowanie, przemysł unijny był w stanie utrzymać ceny na poziomie, który jest wystarczający, aby działalność była dochodowa, jakkolwiek znacznie poniżej docelowej marży zysku.
F. PRAWDOPODOBIEŃSTWO PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SZKODY
1. Przywóz z ChRL, Białorusi i Rosji
(161)
Na podstawie powyższych trendów widać, że środki antydumpingowe częściowo osiągnęły swój cel, jakim było usunięcie szkody wyrządzonej producentom unijnym. Z drugiej strony, jak wskazują negatywne tendencje kilku wskaźników szkody, sytuacja przemysłu jest wciąż bardzo niestabilna.
(162)
Jak wspomniano powyższej, eksporterzy w każdym z trzech państw, których dotyczy postępowanie, dysponują wolnymi mocami produkcyjnymi, umożliwiającymi bardzo szybkie zwiększenie wywozu. Mając na uwadze wyższe ceny na rynku UE w porównaniu z cenami na niektórych rynkach państw trzecich, prawdopodobne jest, że znaczące ilości obecnie wywożone do tych państw zostaną przekierowane na rynek UE, jeżeli środki antydumpingowe wygasną. Ten wzrost przywozu po cenach dumpingowych, podcinających ceny przemysłu unijnego, zwiększy prawdopodobnie presję cenową na rynku unijnym, pogarszając w ten sposób i tak już niestabilną sytuację przemysłu unijnego. Taka gwałtowna zmiana została już odnotowana w poprzednim dochodzeniu, kiedy to udział w rynku przywozu unijnego z tych trzech państw zwiększył się w ciągu zaledwie trzech i pół roku trzykrotnie, tj. z 6,2 % w 2004 r. do 18,7 % w OD (1 lipca 2006 r. do 30 czerwca 2007 r.). Producenci eksportujący w ChRL, na Białorusi i w Rosji wykazali już więc swoją zdolność do szybkiego zwiększenia wielkości wywozu na rynek unijny.
(163)
W związku z powyższymi ustaleniami można zatem stwierdzić, że istnieje prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody w przypadku uchylenia środków.
2. Przywóz z Ukrainy
(164)
Z uwagi na brak prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu z Ukrainy nie jest w tym przypadku konieczna dalsza analiza dotycząca prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia szkody.
G. INTERES UNII
(165)
Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy utrzymanie obowiązujących środków antydumpingowych nie zaszkodzi interesom Unii jako całości. Interes Unii określono na podstawie analizy wszystkich zaangażowanych interesów. Wszystkie zainteresowane strony otrzymały możliwość przedstawienia swoich opinii zgodnie z art. 21 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
1. Interes przemysłu unijnego
(166)
W toku dochodzenia wykazano, że przemysł unijny jest nadal bardzo podatny na zagrożenia. Środki antydumpingowe częściowo osiągnęły swój cel poprzez usunięcie pewnych elementów szkody poniesionej przez przemysł unijny w wyniku przywozu po cenach dumpingowego z państw objętych postępowaniem. Przemysł unijny zaczął ponownie przynosić niewielkie zyski, ale za cenę utraty udziału w rynku unijnym. Dzięki obowiązującym środkom przemysł unijny był w stanie poprawić swoją sytuację finansową, stawiając na ceny kosztem ilości. Zakończenie stosowania środków zwiększy presję cenową na rynku unijnym i spowoduje ponowne straty. Dlatego też w interesie przemysłu unijnego jest utrzymanie środków.
2. Interes importerów i użytkowników
(167)
Komisja skontaktowała się z ponad 100 niepowiązanymi importerami i użytkownikami w Unii w celu nawiązania współpracy, żaden z nich nie nadesłał jednak odpowiedzi. Można to wytłumaczyć bardzo małymi wielkościami wywozu z każdego z państw, których dotyczy postępowanie, na rynek unijny. Nie istnieją w każdym bądź razie żadne czynniki wskazujące na to, że przedłużenie obowiązywania środków stanowiłoby dla importerów lub użytkowników nieproporcjonalne obciążenie.
(168)
W świetle powyższego przyjmuje się, że sytuacja importerów i użytkowników w Unii nie zmieni się znacznie ze względu na przedłużenie obowiązywania środków.
3. Ryzyko niedoborów podaży/konkurencja na rynku UE
(169)
Zużycie w Unii zmniejszyło się w okresie badanym o 28 %, osiągając w ODP ok. 400 000 ton. Moce produkcyjne przemysłu unijnego stale przekraczały w okresie badanym popyt UE, osiągając w ODP ok. 1 500 000 ton. Istnieje wystarczająca konkurencja między producentami UE. Ponadto wskaźnik wykorzystania zdolności produkcyjnych przemysłu unijnego w ODP wynosi jedynie 19 %, ponieważ wytwarza on różne produkty (produkt objęty postępowaniem oraz inne produkty, takie jak elementy drążone) wykorzystując te same urządzenia produkcyjne. W związku z tym w przypadku wzrostu popytu przemysł unijny dysponuje wolnymi mocami produkcyjnymi i może zwiększyć swoją produkcję poprzez zmianę asortymentu. Przywóz z innych państw trzecich, które nie są objęte środkami, zwłaszcza z Indii i z Turcji, może również zaspokoić część popytu.
(170)
Zważywszy na powyższe ustalenia, nie można stwierdzić, że utrzymanie środków antydumpingowych prawdopodobnie spowoduje niedobór podaży lub ograniczy konkurencję na rynku UE.
4. Wnioski dotyczące interesu Unii
(171)
W związku z powyższym widać, że negatywne skutki dalszego stosowania środków będą ograniczone i w żadnym wypadku nie będą nieproporcjonalne do korzyści dla przemysłu unijnego płynących z przedłużenia ich obowiązywania.
H. ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
(172)
Wszystkie strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierza się zalecić utrzymanie obowiązujących środków. Wyznaczono również termin, w którym strony miały możliwość przedstawienia uwag dotyczących ujawnionych informacji. Przedstawione uwagi i komentarze, o ile były uzasadnione, zostały należycie uwzględnione.
(173)
Z powyższych względów wynika, że zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego środki antydumpingowe mające zastosowanie do przywozu niektórych spawanych rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali niestopowej pochodzących z Białorusi, Chińskiej Republiki Ludowej i Rosji powinny zostać utrzymane. Przypomina się, że środki te mają formę cła ad valorem o różnej wysokości stawek.
(174)
Odnośnie do Ukrainy, w oparciu o ustalenia dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu (zob. motywy 17 i 118 powyżej), środki powinny zostać uchylone, a postępowanie zakończone.
(175)
Indywidualne stawki ceł antydumpingowych dla przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu są stosowane wyłącznie do przywozu produktu objętego postępowaniem, wytworzonego przez te przedsiębiorstwa, a zatem przez określone wskazane osoby prawne. Przywożone produkty wytworzone przez inne przedsiębiorstwa, których nazwa i adres nie zostały wymienione w części normatywnej niniejszego aktu prawnego, łącznie z podmiotami powiązanymi z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, nie mogą korzystać z tych stawek i podlegają stawce cła stosowanej względem „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.
(176)
Przedsiębiorstwo może wnioskować o stosowanie poszczególnych stawek cła antydumpingowego, jeśli później zmieni swoją nazwę. Wniosek w tej sprawie należy kierować do Komisji (5). Wniosek musi zawierać wszystkie istotne informacje, które pozwolą wykazać, że zmiana nie wpływa na prawo przedsiębiorstwa do korzystania ze stawki celnej, która ma wobec niego zastosowanie. Jeśli zmiana nazwy przedsiębiorstwa nie wpływa na prawo do korzystania ze stawki celnej mającej wobec niego zastosowanie, w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej opublikowane zostanie ogłoszenie w sprawie zmiany nazwy.
(177)
Niniejsze rozporządzenie jest zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz spawanych rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali niestopowej o okrągłym przekroju poprzecznym i o średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 168,3 mm, z wyjątkiem rur przewodowych, w rodzaju stosowanych do rurociągów ropy naftowej lub gazu, rur okładzinowych i przewodów rurowych, w rodzaju stosowanych do wierceń ropy naftowej lub gazu, rur precyzyjnych oraz rur i przewodów rurowych z zamocowanymi łącznikami odpowiednich do przesyłania gazów lub cieczy do stosowania w cywilnych statkach powietrznych, objętych kodami CN ex 7306 30 41, ex 7306 30 49, ex 7306 30 72 i ex 7306 30 77 (kody TARIC 7306304120, 7306304920, 7306307280 i 7306307780) i pochodzących z Białorusi, Chińskiej Republiki Ludowej i Rosji.
2. Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, jest następująca dla produktów opisanych w ust. 1 i wytworzonych przez poniższe przedsiębiorstwa:
Państwo
Przedsiębiorstwo
Cło antydumpingowe
Dodatkowy kod TARIC
Chińska Republika Ludowa
Wszystkie przedsiębiorstwa
90,6 %
-
Rosja
TMK Group (Seversky Pipe Plant Open Joint Stock Company oraz Joint Stock Company Taganrog Metallurgical Works)
16,8 %
A892
OMK Group (Open Joint Stock Company Vyksa Steel Works oraz Joint Stock Company Almetjvesk Pipe Plant)
10,1 %
A893
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
20,5 %
A999
Białoruś
Wszystkie przedsiębiorstwa
38,1 %
-
3. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
Postępowanie antydumpingowe dotyczące przywozu produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 pochodzących z Ukrainy, niniejszym zostaje zakończone.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 26 stycznia 2015 r.