NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 3/2014
ze dne 24. října 2013,
kterým se doplňuje nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 168/2013, pokud jde o požadavky týkající se funkční bezpečnosti vozidel pro schvalování dvoukolových nebo tříkolových vozidel a čtyřkolek
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 168/2013 ze dne 15. ledna 2013 o schvalování dvoukolových nebo tříkolových vozidel a čtyřkolek a dozoru nad trhem s těmito vozidly (1), a zejména na čl. 18 odst. 3, čl. 20 odst. 2, čl. 22 odst. 5 a čl. 54 odst. 3 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Vnitřní trh zahrnuje prostor bez vnitřních hranic, v němž je zajištěn volný pohyb zboží, osob, služeb a kapitálu. Za tímto účelem platí komplexní systém EU schvalování typu a posílený systém dohledu nad trhem pro vozidla kategorie L a jejich systémy, konstrukční části a samostatné technické celky, definovaný v nařízení (EU) č. 168/2013.
(2)
Pojem „vozidla kategorie L“ zahrnuje širokou řadu typů lehkých vozidel se dvěma, třemi nebo čtyřmi koly, např. motokola, dvoukolové a tříkolové mopedy, dvoukolové a tříkolové motocykly, motocykly s postranním vozíkem a čtyřkolová vozidla (čtyřkolky), jako například silniční čtyřkolky, terénní vozidla a quadrimobily.
(3)
Rozhodnutím Rady 97/836/ES (2) přistoupila Unie k Dohodě Evropské hospodářské komise Organizace spojených národů o přijetí jednotných technických pravidel pro kolová vozidla, zařízení a části, které se mohou montovat nebo užívat na kolových vozidlech, a o podmínkách pro vzájemné uznávání schválení typu udělených na základě těchto pravidel (dále jen „revidovaná dohoda z roku 1958“).
(4)
Rozhodnutím 97/836/ES Unie rovněž přistoupila k předpisům Evropské hospodářské komise Organizace spojených národů (EHK OSN) č. 1, 3, 4, 6, 7, 8, 10, 11, 12, 13, 14, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 23, 25, 26, 28, 31, 34, 37, 38, 39, 43, 44, 46, 48, 58, 66, 73, 77, 79, 80, 87, 89, 90, 91, 93, 97, 98, 99, 100 a 102.
(5)
Unie přistoupila k předpisu EHK OSN č. 110 o schvalování typu zvláštních součástí motorových vozidel, která ve svém pohonném systému používají stlačený zemní plyn (CNG), a vozidel s ohledem na zástavbu zvláštních součástí schváleného typu pro použití stlačeného zemního plynu (CNG) k jejich pohonu. Rozhodnutím Rady 2000/710/ES (3) Unie rovněž přistoupila k předpisu EHK OSN č. 67, který se týká schvalování typu zvláštních zařízení pro motorová vozidla poháněná zkapalněným ropným plynem.
(6)
Výrobci žádají o schválení typu pro vozidla kategorie L, jejich systémy, konstrukční části nebo samostatné technické celky v souladu s nařízením (EU) č. 168/2013. V právních předpisech Unie je většina požadavků na části vozidla převzata z příslušných předpisů EHK OSN. Předpisy EHK OSN se neustále mění v souladu s technickým pokrokem a příslušná nařízení Unie je nutno odpovídajícím způsobem pravidelně aktualizovat. Aby se zabránilo tomuto zdvojování, doporučila (4) pracovní skupina na vysoké úrovni CARS 21 nahrazení několika směrnic Unie začleněním příslušných předpisů EHK OSN do právních předpisů Unie a jejich povinným používáním.
(7)
Možnost použití předpisů EHK OSN na základě právních předpisů Unie, které stanoví začlenění těchto předpisů EHK OSN týkajících se schvalování typu vozidel, je uvedena v nařízení (EU) č. 168/2013. Podle tohoto nařízení je schválení typu v souladu s povinně užitými předpisy EHK OSN považováno za EU schválení typu v souladu s uvedeným nařízením a jeho akty v přenesené pravomoci a prováděcími akty.
(8)
Povinné používání předpisů EHK OSN umožní zamezit zdvojení nejen, pokud jde o technické požadavky, ale rovněž pokud jde o certifikaci a správní postupy. Schválení typu přímo založené na mezinárodně dohodnutých normách by navíc mohlo zlepšit přístup na trh ve třetích zemích, zejména v těch, které jsou smluvními stranami revidované dohody z roku 1958, čímž by se posílila konkurenceschopnost výrobního odvětví Unie.
(9)
Je vhodné zahrnout předpisy EHK OSN č. 1, 3, 4, 6, 7, 8, 10, 14, 16, 17, 18, 19, 20, 23, 26, 28, 30, 31, 34, 37, 38, 39, 43, 44, 45, 46, 48, 53, 54, 55, 56, 57, 60, 62, 64, 67, 72, 74, 75, 76, 77, 78, 81, 82, 87, 90, 91, 97, 98, 99, 100, 104, 106, 110, 112, 113, 116, 119, 121, 122, 123 a 127 do seznamu předpisů EHK OSN stanovených v příloze I tohoto nařízení, jejichž použití je povinné.
(10)
Článek 22 a přílohy II (B) a VIII nařízení (EU) č. 168/2013 stanoví požadavky na funkční bezpečnost vozidel. Požadavky na sedla a sedadla, řiditelnost, vlastnosti při ostrém zatáčení a schopnost otáčení, zkoušky životnosti systémů, konstrukčních částí a zařízení kritických z hlediska funkční bezpečnosti a požadavky na kompaktnost konstrukce vozidel jsou považovány za rozhodující pro funkční bezpečnost vozidla kategorie L, jakož i požadavky na bezpečnost elektrických zařízení, které byly přidány za účelem přizpůsobení technickému pokroku. Byly přijaty požadavky na tabulku s maximální povolenou rychlostí vozidla a její umístění na vozidle a rovněž na ochranné konstrukce při převrácení s cílem řešit specifické vlastnosti vozidel kategorie L7e-B, která jsou určena pro použití v terénu, ale pohybují se i po veřejných komunikacích se zpevněným povrchem.
(11)
Omezení na čtyřnásobek, pokud jde o poměr energie pomocného pohonu a energie vzniklé vlastním šlapáním u jízdních kol určených ke šlapání, stanovené v příloze XIX, by mělo být předmětem dalšího vědeckého výzkumu a posouzení. S ohledem na dostupné vědecké údaje a statistky o vozidlech uváděných na trh může být „čtyřnásobek“ uvedený výše v budoucím přezkumu tohoto nařízení přehodnocen.
(12)
Toto nařízení by se mělo použít od data použitelnosti nařízení (EU) č. 168/2013,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
PŘEDMĚT A DEFINICE
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví podrobné technické požadavky a zkušební postupy týkající se funkční bezpečnosti pro schvalování a dozor nad trhem vozidel kategorie L a systémů, konstrukčních částí a samostatných technických celků určených pro tato vozidla v souladu s nařízením (EU) č. 168/2013 a stanoví seznam předpisů EHK OSN a jejich změny.
Článek 2
Definice
Použijí se definice nařízení (EU) č. 168/2013. Vedle toho se rozumí:
1)
„zvukovým výstražným zařízením“ zařízení vysílající zvukový signál, který dává výstrahu v přítomnosti jiného vozidla nebo při manipulaci s vozidlem v nebezpečné dopravní situaci, sestávající z jednoho nebo více výstupů zvuku, které jsou aktivovány jediným zdrojem, nebo z více jednotek, z nichž každá vysílá zvukový signál a které pracují současně jako výsledek činnosti jedné ovládací jednotky;
2)
„typem zvukového výstražného zařízení“ zvuková výstražná zařízení, která se navzájem podstatně neliší zvláště z následujících hledisek: obchodní značka nebo název, pracovní princip, druh zdroje energie (stejnosměrný proud, střídavý proud, stlačený vzduch), vnější tvar pouzdra, tvar a rozměry membrány (membrán), tvar nebo druh výstupu (výstupů) zvuku, jmenovitá zvuková frekvence, jmenovité napájecí napětí a v případě výstražných zařízení napájených přímo vnějším zdrojem stlačeného vzduchu jmenovitý pracovní tlak;
3)
„typem mechanického zvukového výstražného zařízení“ zvuková výstražná zařízení, která se navzájem podstatně neliší zvláště z následujících hledisek: obchodní značka nebo název, pracovní princip, typ činnosti, vnější tvar a rozměry zvonku a vnitřní konstrukce;
4)
„typem vozidla z hlediska zvukového výstražného zařízení“ vozidla, která se vzájemně neliší v takových zásadních hlediscích, jako jsou: počet zvukových výstražných zařízení namontovaných na vozidle, typ (typy) zvukového (zvukových) výstražného (výstražných) zařízení namontovaného (namontovaných) na vozidle, zařízení použité k namontování zvukového (zvukových) výstražného (výstražných) zařízení na vozidlo, umístění a orientace zvukového (zvukových) výstražného (výstražných) zařízení na vozidle, tuhost součástí konstrukce, na nichž je (jsou) zvukové (zvuková) výstražné (výstražná) zařízení namontováno (namontována) a tvar a materiál karosérie tvořící součást vozidla, která může ovlivnit úroveň zvuku vydávaného zvukovým(i) výstražným(i) zařízením(i), a mohou mít stínicí účinek;
5)
„karoserií“ vnější konstrukce motorového vozidla, která se skládá z blatníků, dveří, sloupků, bočních stěn, střechy, podlahy, přední přepážky, zadní přepážky a/nebo jiných vnějších panelů;
6)
„typem vozidla z hlediska brzdění“ vozidla, která se vzájemně neliší v takových zásadních hlediscích, jako jsou: maximální hmotnost, rozložení hmotnosti mezi nápravy, maximální konstrukční rychlost vozidla, rozměry pneumatik a kol a konstrukční vlastnosti brzdového systému a jeho konstrukčních částí;
7)
„typem vozidla z hlediska bezpečnosti elektrických zařízení“ vozidla, která se vzájemně neliší v takových zásadních hlediscích, jako jsou: umístění vodičů proudu a konstrukčních částí celého elektrického systému instalovaného ve vozidle, instalace elektrického hnacího ústrojí a galvanicky připojené vysokonapěťové sběrnice, jakož i druh a typ elektrického hnacího ústrojí a galvanicky připojených vysokonapěťových součástí;
8)
„stavem aktivní možné jízdy“ stav vozidla, kdy použití elektrického snímače polohy pedálu akcelerace, aktivace ekvivalentního ovladače nebo uvolnění brzdového systému způsobí, že elektrické hnací ústrojí začne pohánět vozidlo;
9)
„překážkou“ část zabezpečující ve všech směrech ochranu před přímým dotykem živých částí;
10)
„vodivým připojením“ připojení pomocí konektorů k vnějšímu napájecímu zdroji při nabíjení dobíjecího systému pro uchovávání energie (REESS);
11)
„dobíjecím systémem pro uchovávání energie“ (dále jen „REESS“) systém pro uchovávání elektrické energie, který poskytuje energii pro elektrický pohon;
12)
„propojovacím systémem pro nabíjení REESS“ elektrický obvod používaný pro nabíjení REESS z vnějšího elektrického napájecího zdroje, včetně zásuvky vozidla;
13)
„přímým dotykem“ kontakt osob s živými částmi;
14)
„elektrickou kostrou“ soustava vzájemně elektricky propojených vodivých částí, jejichž potenciál se považuje za vztažný;
15)
„elektrickým obvodem“ soustava propojených živých částí navržená tak, aby v ní za běžných provozních podmínek bylo elektrické napětí;
16)
„systémem konverze elektrické energie“ systém, který vytváří a poskytuje elektrickou energii pro elektrický pohon;
17)
„elektrickým hnacím ústrojím“ elektrický obvod, který zahrnuje trakční motor(y) a zahrnuje REESS, systém konverze elektrické energie, elektronické měniče, příslušný svazek vodičů a konektory a propojovací systém pro nabíjení REESS;
18)
„elektronickým měničem“ zařízení umožňující regulaci a/nebo konverzi elektrické energie pro elektrický pohon;
19)
„krytem“ část zakrývající vnitřní jednotky a zajišťující ochranu před přímým dotykem živých částí ze všech směrů;
20)
„nechráněnou vodivou částí“ vodivá část, které se lze dotýkat za podmínek stupně ochrany IPXXB a ve které může být v případě poruchy izolace elektrické napětí;
21)
„vnějším elektrickým napájecím zdrojem“ elektrický napájecí zdroj střídavého proudu (AC) nebo stejnosměrného proudu (DC) mimo vozidlo;
22)
„vysokonapěťovým“ klasifikace elektrické součásti nebo obvodu, pokud je efektivní hodnota (rms) jejich pracovního napětí 60 V a ≤ 1 500 Vss nebo 30 V a ≤ 1 000 Vst;
23)
„vysokonapěťovou sběrnicí“ elektrický obvod včetně propojovacího systému pro nabíjení REESS využívající vysoké napětí;
24)
„nepřímým dotykem“ kontakt osob s nechráněnými vodivými částmi;
25)
„živými částmi“ jakákoli vodivá část či části, ve které/kterých má být za běžného provozu elektrické napětí;
26)
„zavazadlovým prostorem“ prostor ve vozidle vyhrazený pro zavazadla, který je ohraničen střechou, kapotou motoru, zadní kapotou nebo zadními dveřmi a podlahou a bočními stěnami a také překážkou a krytem pro ochranu hnacího ústrojí před dotykem živých částí a který je oddělen od prostoru pro cestující přední nebo zadní přepážkou;
27)
„palubním systémem sledování izolačního odporu“ zařízení sledující izolační odpor mezi vysokonapěťovými sběrnicemi a elektrickou kostrou;
28)
„trakční baterií otevřeného typu“ kapalinová baterie, která se musí doplňovat vodou a která produkuje vodík, jenž se uvolňuje do atmosféry;
29)
„prostorem pro cestující“ prostor ve vozidle vyhrazený pro cestující, který je ohraničen střechou, podlahou, bočními stěnami, dveřmi, okenními skly, přední přepážkou a zadní přepážkou nebo zadními dveřmi, a také překážkami a kryty pro ochranu hnacího ústrojí před dotykem živých částí;
30)
„stupněm ochrany“ ochrana před dotykem živých částí zkušební sondou, jako je kloubový zkušební prst (IPXXB) nebo přístupová sonda ze zkušebního drátu (IPXXD), již poskytuje překážka/kryt;
31)
„servisním odpojovačem“ zařízení na deaktivaci elektrického obvodu za účelem provádění kontrol a údržby elektrických součástí, jako je REESS, baterie palivových článků atd.;
32)
„pevným izolátorem“ izolační krytí svazku vodičů izolující živé části před přímým dotykem ze všech směrů, kryty izolující živé části konektorů a lak nebo barva nanesená pro účely izolace;
33)
„pracovním napětím“ nejvyšší efektivní hodnota napětí elektrického obvodu (rms), kterou udává výrobce vozidla pro každý jednotlivý a galvanicky oddělený obvod a která se může vyskytnout mezi kterýmikoli vodivými částmi za podmínek obvodu naprázdno nebo za běžných provozních podmínek.
34)
„typem vozidla z hlediska životnosti“ vozidla, která se vzájemně neliší v takových zásadních hlediscích, jako jsou: celkové konstrukční vlastnosti a zařízení pro výrobu a montáž vozidel a konstrukčních částí, jakož i jejich postupy řízení a zabezpečování jakosti;
35)
„typem vozidla z hlediska zařízení pro ochranu proti podjetí zepředu a zezadu“ vozidla, která se vzájemně neliší v takových zásadních hlediscích, jako jsou tvar a umístění jednotlivých konstrukcí, částí a konstrukčních částí umístěných v přední a zadní části vozidla;
36)
„vyčníváním“ rozměr okraje stanovený v souladu s bodem 2 přílohy 3 předpisu EHK OSN č. 26 (5);
37)
„podlahovou čárou“ čára definovaná v bodě 2.4 předpisu EHK OSN č. 26;
38)
„konstrukcí vozidla“ části vozidla včetně karoserie, konstrukčních součástí, blatníků, opěr, vzpěr, pneumatik, kol, krytů kol a zasklení, skládající se z materiálu s minimální tvrdostí 60 Shore (A);
39)
„typem vozidla z hlediska zasklení, stíračů a ostřikovačů čelního skla a systémů odmrazování a odmlžování“ vozidla, která se vzájemně neliší v takových zásadních hlediscích, jako jsou: tvar, velikost, tloušťka a vlastnosti čelního skla a jeho upevnění, vlastnosti systému stírání a ostřikování čelního skla a vlastnosti systémů odmrazování a odmlžování;
40)
„systémem stírání čelního skla“ systém, který se skládá ze zařízení ke stírání vnější plochy čelního skla a z příslušenství a ovladačů potřebných ke spuštění a zastavení tohoto zařízení;
41)
„stíranou plochou“ plocha (plochy) na čelním skle, která je stírána (které jsou stírány) stírátkem (stírátky) stěrače při činnosti systému stírání za normálních podmínek;
42)
„systémem ostřikování čelního skla“ systém, který se skládá ze zařízení pro uchovávání a přemístění kapaliny a její směrování na vnější povrch čelního skla a z ovladačů potřebných ke spuštění a zastavení tohoto zařízení;
43)
„ovladačem ostřikovače“ zařízení, kterým se systém ostřikování čelního skla ručně aktivuje a deaktivuje;
44)
„čerpadlem ostřikovače“ zařízení k přemístění ostřikovací kapaliny ze zásobníku na vnější povrch čelního skla;
45)
„tryskou“ zařízení sloužící ke směrování kapaliny na čelní sklo;
46)
„zcela naplněným systémem“ systém, který byl po určitou dobu normálně aktivován a u kterého byla kapalina přemístěna čerpadlem a potrubím a vyšla tryskou (tryskami);
47)
„očištěnou plochou“ plocha, která byla dříve znečištěna a na níž po úplném uschnutí nejsou žádné stopy po kapkách a zbývající nečistoty;
48)
„plochou výhledu A“ se rozumí zkušební oblast A, jak je definována v bodě 2.2 přílohy 18 předpisu EHK OSN č. 43 (6);
49)
„hlavním spínačem ovládání vozidla“ se rozumí zařízení, jímž se elektronický systém přístrojové desky vozidla přepíná z režimu, kdy je vypnutý, jako v případě, kdy je vozidlo zaparkované a řidič není přítomen, do běžného provozního režimu;
50)
„typem vozidla z hlediska označení ovladačů, kontrolek a indikátorů“ vozidla, která se vzájemně neliší v takových zásadních hlediscích, jako jsou: počet, umístění a konstrukční vlastnosti ovladačů, kontrolek a indikátorů, přípustné odchylky měřicího mechanismu rychloměru, technická konstanta rychloměru, rozsah zobrazovaných rychlostí, celkový převodový poměr včetně redukčního převodu k rychloměru a označení minimálního a maximálního rozměru pneumatik;
51)
„ovladačem“ každé zařízení nebo součást vozidla přímo ovládaná řidičem, působící změnu stavu nebo funkce vozidla nebo jeho některé části;
52)
„kontrolkou“ optické signalizační zařízení, které indikuje aktivaci zařízení, jeho správnou nebo vadnou funkci nebo stav, případně nefunkčnost;
53)
„indikátorem“ zařízení, které podává informaci o správné funkci nebo stavu systému nebo části systému, jakou je např. stav hladiny nebo teplota určité kapaliny;
54)
„rychloměrem“ zařízení indikující řidiči rychlost vozidla v daném okamžiku;
55)
„počítadlem kilometrů“ zařízení udávající vzdálenost, kterou vozidlo urazí;
56)
„symbolem“ diagram, podle kterého lze identifikovat ovladač, kontrolku nebo indikátor;
57)
„společnou zobrazovací plochou“ specifická plocha, na které se může zobrazit více než jedna kontrolka, indikátor, symbol nebo jiná informace;
58)
„typem vozidla z hlediska montáže osvětlení“ vozidla, která se vzájemně neliší v takových zásadních hlediscích, jako jsou: rozměry a vnější tvar vozidla, jakož i počet, umístění a konstrukční vlastnosti namontovaných zařízení pro osvětlení a světelnou signalizaci;
59)
„zařízením pro osvětlení“ typově schválený světlomet nebo svítilna nebo typově schválená odrazka;
60)
„zařízením pro světelnou signalizaci“ zařízení pro osvětlení, které lze použít pro signalizaci;
61)
„jednotlivým (světelným zařízením)“ světelné zařízení nebo část zařízení, které má jedinou funkci, jednu svítící plochu a jeden nebo více zdrojů světla; může také znamenat jakoukoli sestavu dvou samostatných nebo skupinových světelných zařízení, shodných nebo nikoliv, majících tutéž funkci, pokud jsou montovány tak, že průměty ploch výstupu světla těchto světelných zařízení na danou příčnou rovinu zaujímají nejméně 60 % plochy nejmenšího obdélníku opsaného k průmětům výše zmíněných ploch výstupu světla;
62)
„plochou výstupu světla“ světelného zařízení celý vnější povrch nebo jen část vnějšího povrchu průsvitného materiálu podle dokumentace schválení typu konstrukční části; může zahrnovat činnou plochu nebo z ní zcela sestávat a může rovněž zahrnovat oblast, která je zcela opsána světelným zařízením;
63)
„svíticí plochou“ zařízení pro osvětlení plocha podle definice v bodě 2.7 předpisu EHK OSN č. 53 (7);
64)
„samostatným (světelným zařízením)“ světelné zařízení mající samostatnou svítící plochu, zdroj světla a pouzdro světlometu/svítilny;
65)
„skupinovými (světelnými zařízeními)“ světelná zařízení mající samostatné svítící plochy a zdroje světla, avšak společné pouzdro světlometu/svítilny;
66)
„sdruženými (světelnými zařízeními)“ světelná zařízení mající samostatné svítící plochy, avšak společný zdroj světla a společné pouzdro světlometu/svítilny;
67)
„sloučenými (světelnými zařízeními)“ světelná zařízení mající samostatné zdroje světla nebo jediný zdroj světla působící různými způsoby (např. odlišnosti optické, mechanické nebo elektrické), zcela nebo částečně společné svítící plochy a společné pouzdro světlometu/svítilny;
68)
„světlometem dálkového světla“ zařízení užívané pro osvětlování vozovky na velkou vzdálenost před vozidlem (dálková světla);
69)
„světlometem potkávacího světla“ zařízení užívané pro osvětlení vozovky před vozidlem, aniž by nepatřičně oslňovalo nebo obtěžovalo řidiče přijíždějící z opačného směru nebo jiné uživatele vozovky (tlumené světlo);
70)
„přední obrysovou svítilnou“ zařízení užívané k označení přítomnosti vozidla při pohledu zepředu;
71)
„denní svítilnou“ dopředu zaměřená svítilna používaná k tomu, aby bylo vozidlo pří jízdě ve dne lépe viditelné;
72)
„předním mlhovým světlometem“ zařízení zlepšující osvětlení vozovky za mlhy, sněžení, bouřky nebo v mračnech prachu;
73)
„směrovou svítilnou“ zařízení sloužící k upozornění ostatních uživatelů vozovky, že řidič zamýšlí změnit směr vlevo nebo vpravo;
74)
„výstražným signálem“ současná činnost všech směrových svítilen vozidla upozorňující na zvláštní nebezpečí, které vozidlo dočasně vytváří pro ostatní uživatele vozovky;
75)
„brzdovou svítilnou“ zařízení upozorňující ostatní uživatele vozovky za vozidlem, že jeho řidič uvádí do činnosti provozní brzdu;
76)
„zadní obrysovou svítilnou“ zařízení užívané k označování přítomnosti vozidla při pohledu zezadu;
77)
„zadní mlhovou svítilnou“ zařízení užívané k tomu, aby vozidlo bylo za mlhy, sněžení, bouřky nebo v mračnech prachu snadněji viditelné při pohledu zezadu;
78)
„zpětným světlometem“ zařízení osvětlující vozovku za vozidlem a upozorňující ostatní uživatele vozovky, že vozidlo couvá nebo bude couvat;
79)
„svítilnou zadní registrační tabulky“ zařízení užívané pro osvětlení prostoru určeného pro zadní registrační tabulku, které se skládá z jedné nebo více optických částí;
80)
„odrazkou“ zařízení užívané k označování přítomnosti vozidla odrazem světla ze zdroje světla, který není součástí tohoto vozidla, přičemž pozorovatel je v blízkosti tohoto zdroje světla; za odrazky se nepovažují registrační tabulky se zpětným odrazem ani tabulky s maximální povolenou rychlostí vozidla;
81)
„zadní odrazkou“ odrazka užívaná k označování přítomnosti vozidla při pohledu zezadu;
82)
„boční odrazkou“ odrazka užívaná k označení přítomnosti vozidla při pohledu z boku;
83)
„boční obrysovou svítilnou“ zařízení užívané k označení přítomnosti vozidla při pohledu z boku;
84)
„vztažnou osou“ charakteristická osa zařízení uvedená v dokumentaci pro schválení typu pro vztažný směr (H = 0°, V = 0°) úhlů pole při fotometrických měřeních a při montáži světlometu/svítilny na vozidlo;
85)
„vztažným středem“ průsečík vztažné osy s plochou výstupu světla, vztažný střed stanovuje výrobce světelného zařízení;
86)
„geometrickou viditelností“ úhly, které určují čtvercové pole, v němž musí být plocha výstupu světla zařízení pro osvětlení zcela viditelná, přičemž příslušné úhly (α svislý a β vodorovný) jsou měřeny na vnějším obrysu přivrácené plochy a světlomet/svítilna je pozorován/a z dálky; pokud se však v tomto poli nacházejí překážky, které zčásti zakrývají plochu výstupu světla, lze to akceptovat, pokud se prokáže, že i navzdory těmto překážkám jsou dodrženy fotometrické hodnoty předepsané pro schválení typu světelného zařízení jako konstrukční části;
87)
„podélnou střední rovinou vozidla“ rovina symetrie vozidla, nebo pokud vozidlo není symetrické, svislá podélná rovina protínající středy náprav vozidla;
88)
„kontrolkou činnosti“ světelný, zvukový nebo jakýkoli obdobný signál udávající, že světelné zařízení bylo uvedeno v činnost a zda funguje správně, či nikoli;
89)
„kontrolkou zapojení obvodu“ kontrolka udávající, že zařízení bylo uvedeno v činnost, avšak neudávající, zda toto zařízení funguje správně, či nikoli;
90)
„typem vozidla z hlediska viditelnosti směrem dozadu“ vozidla, která se vzájemně neliší v takových zásadních hlediscích, jako jsou: rozměry a vnější tvar vozidla, jakož i počet, umístění a konstrukční vlastnosti namontovaných zařízení pro nepřímý výhled;
91)
„typem vozidla z hlediska ochranné konstrukce při převrácení“ vozidla, která se vzájemně neliší v takových zásadních hlediscích, jako jsou: konstrukce na vozidle, jejichž hlavním účelem je zmírnit riziko závažného poranění cestujících ve vozidle vyplývající z převrácení vozidla při běžném používání nebo tomuto riziku předejít;
92)
„chráněným prostorem“ prostor zaujímaný figurínou odpovídající 50. percentilu mužské populace, kterou představuje antropomorfní zkušební zařízení Hybrid III v normální poloze při sezení na všech místech k sezení;
93)
„typem vozidla z hlediska kotevních úchytů bezpečnostních pásů a bezpečnostních pásů“ vozidla, která se vzájemně neliší v takových zásadních hlediscích, jako jsou: hlavní koncepční a konstrukční vlastnosti vozidla a kotevních úchytů bezpečnostních pásů a počet, umístění a sestava namontovaných bezpečnostních pásů;
94)
„seřizovacím systémem“ zařízení, jímž se části sedadla mohou nastavit do polohy vyhovující tvaru těla sedící osoby včetně podélného, svislého a/nebo úhlového seřízení;
95)
„přestavovacím systémem“ seřizovací a zajišťovací systém včetně sklopného opěradla namontovaného na sedadla před jinými sedadly, což umožňuje cestujícím nástup a výstup z těchto zadních sedadel, pokud nejsou vedle této zadní řady sedadel žádné dveře;
96)
„sedlem“ místo k sezení, na kterém řidič nebo cestující sedí obkročmo;
97)
„sedadlem“ místo k sezení, které není sedlem a které má opěradlo podepírající záda řidiče nebo spolujezdce;
98)
„opěradlem“ konstrukční prvek za R-bodem místa k sezení ve výšce více než 450 mm, měřeno od svislé roviny procházející R-bodem, o které se mohou zcela opírat záda sedící osoby;
99)
„figurínou odpovídající 50. percentilu mužské populace“ fyzické antropomorfní zkušební zařízení, které má předepsané rozměry a hmotnost nebo virtuální model, které představují tělo průměrného muže;
100)
„skutečnými kotevními úchyty bezpečnostního pásu“ místo na nosné konstrukci vozidla nebo na nosné konstrukci sedadla nebo kterékoliv jiné části vozidla, na něž mají být soupravy bezpečnostních pásů fyzicky namontovány;
101)
„účinnými kotevními úchyty bezpečnostních pásů“ jasně definované místo ve vozidle, které je dostatečně pevné, aby bylo schopno změnit směrování, průběh a směr bezpečnostního pásu, jímž je připoután cestující ve vozidle; jedná se o místo nacházející se nejblíže k té části pásu, který je ve skutečném a přímém kontaktu s uživatelem;
102)
„místem k sezení vpředu“ jedno místo k sezení umístěné v nejpřednější části vozidla, které může být součástí řady několika dalších míst k sezení;
103)
„místem k sezení vzadu“ jedno místo k sezení, které se nachází zcela za linií míst k sezení vpředu a které může být součástí řady několika míst k sezení;
104)
„vztažnou čárou trupu“ čára trupu určená výrobcem vozidla pro každé místo k sezení a stanovená v souladu s přílohou 3 předpisu EHK OSN č. 17 (8);
105)
„úhlem trupu“ úhel v rozmezí mezi svislicí a čárou trupu;
106)
„konstrukční polohou“ poloha, do které lze zařízení, jako je například sedadlo, nastavit tak, aby všechna příslušná nastavení co nejvíce odpovídala určité poloze;
107)
„ISOFIXem“ systém připojení dětských zádržných systémů k vozidlům vybavený dvěma pevnými kotevními úchyty na vozidle, dvěma odpovídajícími pevnými třmeny na dětském zádržném systému a prostředkem omezujícím rotaci dětského zádržného systému kolem příčné osy;
108)
„typem vozidla z hlediska místa k sezení“ vozidla, která se vzájemně neliší v takových zásadních hlediscích, jako jsou: tvar, umístění a počet sedadel nebo sedel;
109)
„figurínou odpovídající 5. percentilu ženské populace“ fyzické antropomorfní zkušební zařízení, které má předepsané rozměry a hmotnost, nebo virtuální model, které představují tělo drobné ženy;
110)
„typem vozidla z hlediska řiditelnosti, vlastností při ostrém zatáčení a schopnosti otáčení“ vozidla, která se vzájemně neliší v takových zásadních hlediscích, jako jsou: konstrukční vlastnosti mechanismu řízení, zařízení zpětného chodu a uzávěrek diferenciálu, pokud je vozidlo těmito zařízeními vybaveno;
111)
„kruhem otáčení vozidla“ kruh, v němž se při jízdě vozidla po kružnici nalézají průměty všech bodů vozidla na rovinu země, s výjimkou zpětných zrcátek;
112)
„neobvyklými vibracemi“ vibrace, které se podstatně liší od normálních a konstantních vibrací a vyznačují se jedním nebo více nechtěnými prudkými zvýšeními amplitudy vibrace, což vede ke zvýšení řídicích sil, které nejsou konstantní a jejichž povaha není předvídatelná;
113)
„typem vozidla z hlediska montáže pneumatik“ vozidla, která se vzájemně neliší v takových zásadních hlediscích, jako jsou typy pneumatik, minimální a maximální označení rozměrů pneumatiky, rozměry kola a hloubka zálisu, nebo pokud jde o rychlostní kapacitu a únosnost vhodné pro montáž a vlastnosti namontovaných krytů kol;
114)
„hloubkou zálisu kola“ vzdálenost od opěrného čela náboje kola ke střední rovině ráfku;
115)
„náhradním celkem pro dočasné užití“ celek s pneumatikou odlišnou od pneumatik určených pro montáž na vozidle pro běžné jízdní podmínky, která je určena pouze pro dočasné užití za omezených jízdních podmínek;
116)
„maximálním zatížením“ hmotnost, kterou je pneumatika schopna nést, pokud je používána v souvislosti s pokyny k použití stanovenými výrobcem pneumatik, vyjádřená číslem indexu únosnosti;
117)
„indexem únosnosti“ číslo spojované s maximálním zatížením pneumatiky a vztahující se k definici v bodě 2.26 předpisu EHK OSN č. 75 (9) „ v bodě 2.28 předpisu EHK OSN č. 30 (10), v bodě 2.27 předpisu EHK OSN č. 54 (11) a v bodě 2.28 předpisu EHK OSN č. 106 (12);
118)
„symbolem kategorie rychlosti“ symbol definovaný v bodě 2.28 předpisu EHK OSN č. 75, v bodě 2.29 předpisu EHK OSN č. 30, v bodě 2.28 předpisu EHK OSN č. 54 a v bodě 2.29 předpisu EHK OSN č. 106;
119)
„typem vozidla z hlediska tabulky s maximální povolenou rychlostí vozidla a jejího umístění na vozidle“ vozidla, která se vzájemně neliší v takových zásadních hlediscích, jako je maximální konstrukční rychlost vozidla a materiál, orientace a konstrukční vlastnosti tabulky s maximální povolenou rychlostí vozidla;
120)
„prakticky rovným povrchem“ povrch pevného materiálu s poloměrem zakřivení nejméně 5 000 mm;
121)
„typem vozidla z hlediska vnitřní výbavy a dveří“ vozidla, která se vzájemně neliší v takových zásadních hlediscích, jako jsou: konstrukční vlastnosti vnitřní výbavy vozidla, počet a umístění sedadel a dveří;
122)
„úrovní přístrojové desky“ čára definovaná styčnými body svislých tečen s přístrojovou deskou nebo na úrovni vodorovné roviny shodující se s R-bodem místa k sezení pro řidiče, který je umístěn výše než příslušný styčný bod dané tečny;
123)
„hranami, kterých se lze dotknout“ hrany, kterých se může dotknout povrch zkušebního zařízení a které mohou sestávat z konstrukcí, prvků nebo konstrukčních částí, které se nacházejí kdekoli ve vozidle, včetně, nikoli však výhradně, na podlaze prostoru pro cestující, bočnicích, dveřích, oknech, střeše, střešních sloupcích, střešních žebrech, slunečních clonách, přístrojové desce, volantu, ovládacím orgánu řízení, sedadlech, opěrkách hlavy, bezpečnostních pásech, pákách, klikách, krytech, přihrádkách a světlech;
124)
„dveřmi“ jakákoli konstrukce nebo materiál, které je nutno otevřít, přemístit, složit, rozepnout, odsunout nebo s nimi jakýmkoli jiným způsobem manipulovat, aby mohly osoby vstupovat do vozidla nebo z něho vystupovat;
125)
„středem dveří“ rozměrové umístění ve svislé rovině rovnoběžné se střední podélnou rovinou vozidla, které se shoduje s těžištěm dveří;
126)
„typem vozidla z hlediska maximálního trvalého jmenovitého nebo netto výkonu a/nebo konstrukčního omezení rychlosti vozidla“ vozidla, která se vzájemně neliší v takových zásadních hlediscích, jako jsou: maximální trvalý výkon elektromotoru (elektromotorů) a/nebo motoru, maximální konstrukční rychlost vozidla a konstrukční vlastnosti zařízení a metody používané k účinnému omezení maximální dosažitelné rychlosti a/nebo výkonu vozidla;
127)
„typem vozidla z hlediska integrity konstrukce“ vozidla, která se vzájemně neliší v takových zásadních hlediscích, jako jsou: konstrukční vlastnosti mechanických spojů, jako jsou například svary a závitové přípojky, a rovněž rám, podvozek nebo kostra vozidla a způsob, jakým jsou zajištěny.
KAPITOLA II
POVINNOSTI VÝROBCŮ
Článek 3
Požadavky na instalaci a na prokazování ve vztahu k funkční bezpečnosti
1. Výrobci vybaví vozidla kategorie L systémy, konstrukčními částmi a samostatnými technickými celky ovlivňujícími funkční bezpečnost, které jsou konstruovány, vyráběny a montovány takovým způsobem, aby vozidlo bylo při běžném provozu a údržbě v souladu s předpisy výrobce v souladu s podrobnými technickými požadavky a zkušebními postupy. V souladu s články 6 až 22 musí výrobci prokázat prostřednictvím fyzické prokazovací zkoušky schvalovacímu orgánu, že vozidla kategorie L, která jsou dodávána na trh, zaregistrována nebo uvedena do provozu v Unii, jsou v souladu s požadavky na funkční bezpečnost uvedenými v článcích 18, 20, 22 a 54 nařízení (EU) č. 168/2013 a s podrobnými technickými požadavky a zkušebními postupy stanovenými v tomto nařízení.
2. Výrobci musí prokázat, že náhradní díly a zařízení, které jsou uvedeny na trh nebo do provozu v Unii, byly schváleny v souladu s požadavky nařízení (EU) č. 168/2013, jak je uvedeno v podrobných technických požadavcích a zkušebních postupech uvedených v tomto nařízení. Schválené vozidlo kategorie L vybavené takovým náhradním dílem nebo zařízením musí splňovat stejné požadavky na zkoušky funkční bezpečnosti a mezní hodnoty výkonu jako vozidlo vybavené původním dílem nebo zařízením, které splňuje požadavky životnosti v rozsahu uvedeném v čl. 22 odst. 2 nařízení (EU) č. 168/2013 včetně.
3. Výrobci předloží schvalovacímu orgánu popis přijatých opatření bránících neoprávněným úpravám a modifikacím systému řízení hnacího ústrojí včetně počítačů řídících funkční bezpečnost.
Článek 4
Uplatňování předpisů EHK OSN
1. Na schvalování typu se vztahují předpisy EHK OSN a jejich změny uvedené v příloze I tohoto nařízení.
2. Odkazy na vozidla kategorie L1, L2, L3, L4, L5, L6 a L7 v předpisech EHK OSN se rozumí odkazy na vozidla kategorie L1e, L2e, L3e, L4e, L5e, L6e a L7e (v tomto pořadí) podle tohoto nařízení včetně případných dílčích kategorií.
3. Vozidla s maximální konstrukční rychlostí ≤ 25 km/h musí splňovat všechna příslušná ustanovení předpisů EHK OSN vztahující se na vozidla s maximální konstrukční rychlostí 25 km/h.
Článek 5
Technické specifikace požadavků na funkční bezpečnost vozidel a zkušebních postupů
1. Zkušební postupy týkající se výkonu funkční bezpečnosti musí být provedeny v souladu se zkušebními požadavky stanovenými v tomto nařízení.
2. Zkušební postupy musí být provedeny nebo dosvědčeny schvalovacím orgánem, případně technickou zkušebnou, pokud je schvaluje schvalovací orgán.
3. Metody měření a výsledky zkoušek se oznámí schvalovacímu orgánu ve formátu zkušebního protokolu stanoveném v čl. 72 písm. g) nařízení (EU) č. 168/2013.
Článek 6
Požadavky na zvuková výstražná zařízení
Zkušební postupy a požadavky na výkon použitelné pro zvuková výstražná zařízení uvedené v příloze II části B1 nařízení (EU) č. 168/2013 musí být provedeny a ověřeny v souladu s požadavky stanovenými v příloze II tohoto nařízení.
Článek 7
Požadavky na brzdění, včetně protiblokovacích a kombinovaných brzdných systémů, pokud je jimi vozidlo vybaveno
Zkušební postupy a požadavky na výkon použitelné pro brzdění, včetně protiblokovacích a kombinovaných brzdných systémů, pokud je jimi vozidlo vybaveno, uvedené v příloze II části B2 a v příloze VIII nařízení (EU) č. 168/2013, musí být provedeny a ověřeny v souladu s požadavky stanovenými v příloze III tohoto nařízení.
Článek 8
Požadavky na bezpečnost elektrických zařízení
Zkušební postupy a požadavky na výkon použitelné pro bezpečnost elektrických zařízení uvedené v příloze II části B3 nařízení (EU) č.168/2013 musí být provedeny a ověřeny v souladu s požadavky stanovenými v příloze IV tohoto nařízení.
Článek 9
Požadavky na prohlášení výrobce o zkouškách životnosti systémů, konstrukčních částí a zařízení kritických z hlediska funkční bezpečnosti
Prohlášení výrobce o požadavcích týkajících se zkoušek životnosti systémů, částí a zařízení z hlediska funkční bezpečnosti uvedené v příloze II části B4 nařízení (EU) č. 168/2013 musí splňovat požadavky uvedené v příloze V tohoto nařízení.
Článek 10
Požadavky na zařízení pro ochranu proti podjetí zepředu a zezadu
Zkušební postupy a požadavky na výkon použitelné pro zařízení pro ochranu proti podjetí zepředu a zezadu uvedené v příloze II části B5 nařízení (EU) č. 168/2013 musí být provedeny a ověřeny v souladu s požadavky stanovenými v příloze VI tohoto nařízení.
Článek 11
Požadavky na zasklení, stírače a ostřikovače čelního skla a systémy odmrazování a odmlžování
Zkušební postupy a požadavky na výkon použitelné pro zasklení, stírače a ostřikovače čelního skla a systémy odmrazování a odmlžování uvedené v příloze II části B6 nařízení (EU) č. 168/2013 musí být provedeny a ověřeny v souladu s požadavky stanovenými v příloze VII tohoto nařízení.
Článek 12
Požadavky na ovladače ovládané řidičem včetně identifikace ovladačů, kontrolek a ukazatelů
Zkušební postupy a požadavky na výkon použitelné pro ovladače ovládané řidičem včetně identifikace ovladačů, kontrolek a ukazatelů uvedené v příloze II části B7 nařízení (EU) č. 168/2013 musí být provedeny a ověřeny v souladu s požadavky stanovenými v příloze VIII tohoto nařízení.
Článek 13
Požadavky na montáž zařízení pro osvětlení a světelnou signalizaci včetně automatického zapínání osvětlení
Zkušební postupy a požadavky na výkon použitelné pro montáž zařízení pro osvětlení a světelnou signalizaci včetně automatického zapínání osvětlení uvedené v příloze II části B8 a v příloze VIII nařízení (EU) č. 168/2013 musí být provedeny a ověřeny v souladu s požadavky stanovenými v příloze IX tohoto nařízení.
Článek 14
Požadavky na viditelnost směrem dozadu
Zkušební postupy a měření s cílem zkoušet příslušné požadavky na výkon použitelné pro viditelnost směrem dozadu uvedené v příloze II části B9 nařízení (EU) č. 168/2013 musí být provedeny a ověřeny v souladu s požadavky stanovenými v příloze X tohoto nařízení.
Článek 15
Požadavky na ochrannou konstrukci při převrácení
Zkušební postupy a požadavky na výkon použitelné pro ochranné konstrukce při převrácení uvedené v příloze II části B10 nařízení (EU) č. 168/2013 musí být provedeny a ověřeny v souladu s požadavky stanovenými v příloze XI tohoto nařízení.
Článek 16
Požadavky na kotevní úchyty bezpečnostních pásů a bezpečnostní pásy
Zkušební postupy a požadavky na výkon použitelné pro kotevní úchyty bezpečnostních pásů a bezpečnostní pásy uvedené v příloze II části B11 nařízení (EU) č. 168/2013 musí být provedeny a ověřeny v souladu s požadavky stanovenými v příloze XII tohoto nařízení.
Článek 17
Požadavky na místa k sezení (sedla a sedadla)
Zkušební postupy a požadavky na výkon použitelné pro místa k sezení (sedla a sedadla) uvedené v příloze II části B12 nařízení (EU) č. 168/2013 musí být provedeny a ověřeny v souladu s požadavky stanovenými v příloze XIII tohoto nařízení.
Článek 18
Požadavky na řiditelnost, vlastnosti při ostrém zatáčení a schopnost otáčení
Zkušební postupy a požadavky na výkon použitelné pro řiditelnost, vlastnosti při ostrém zatáčení a schopnost otáčení uvedené v příloze II části B13 nařízení (EU) č. 168/2013 musí být provedeny a ověřeny v souladu s požadavky stanovenými v příloze XIV tohoto nařízení.
Článek 19
Požadavky na montáž pneumatik
Zkušební postupy a požadavky na výkon použitelné pro montáž pneumatik uvedené v příloze II části B14 nařízení (EU) č. 168/2013 musí být provedeny a ověřeny v souladu s požadavky stanovenými v příloze XV tohoto nařízení.
Článek 20
Požadavky na tabulku s maximální povolenou rychlostí vozidla a její umístění na vozidle
Zkušební postupy a požadavky na výkon použitelné pro tabulku s maximální povolenou rychlostí vozidla a její umístění na vozidle kategorie L uvedené v příloze II části B15 nařízení (EU) č. 168/2013 musí být provedeny a ověřeny v souladu s požadavky stanovenými v příloze XVI tohoto nařízení.
Článek 21
Požadavky na ochranu cestujících ve vozidle včetně vnitřní výbavy a dveří vozidla
Zkušební postupy a požadavky na výkon použitelné pro ochranu cestujících ve vozidle včetně vnitřní výbavy a dveří vozidla uvedené v příloze II části B16 nařízení (EU) č. 168/2013 musí být provedeny a ověřeny v souladu s požadavky stanovenými v příloze XVII tohoto nařízení.
Článek 22
Požadavky na maximální trvalý jmenovitý nebo netto výkon nebo na konstrukční omezení rychlosti vozidla
Zkušební postupy a požadavky na výkon použitelné pro maximální trvalý jmenovitý nebo netto výkon nebo konstrukční omezení rychlosti vozidel kategorie L uvedené v příloze II části B17 nařízení (EU) č. 168/2013 musí být provedeny a ověřeny v souladu s požadavky stanovenými v příloze XVIII tohoto nařízení.
Článek 23
Požadavky na kompaktnost konstrukce vozidel
Požadavky na kompaktnost konstrukce vozidel uvedené v příloze II části B18 a v příloze VIII nařízení (EU) č. 168/2013 musí být dodržovány v souladu s požadavky stanovenými v příloze XIX tohoto nařízení.
KAPITOLA III
POVINNOSTI ČLENSKÝCH STÁTŮ
Článek 24
Schvalování typu vozidel, systémů, konstrukčních částí a samostatných technických celků
V souladu s článkem 22 nařízení (EU) č. 168/2013 a s účinností od dat stanovených v jeho příloze IV budou vnitrostátní orgány v případě nových vozidel, která nejsou v souladu s nařízením (EU) č. 168/2013 a ustanoveními tohoto nařízení, považovat prohlášení o shodě za neplatná pro účely čl. 43 odst. 1 nařízení (EU) č. 168/2013 a z důvodů týkajících se funkční bezpečnosti zakáží dodávání takových vozidel na trh, jejich registraci nebo uvádění do provozu.
KAPITOLA IV
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 25
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2016.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 24. října 2013.
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 3/2014
z dnia 24 października 2013 r.
uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013 w odniesieniu do wymogów w zakresie bezpieczeństwa funkcjonalnego pojazdów do celów homologacji pojazdów dwu- lub trójkołowych oraz czterokołowców
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013 z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów dwu- lub trzykołowych oraz czterokołowców (1), w szczególności jego art. 18 ust. 3, art. 20 ust. 2, art. 22 ust. 5 i art. 54 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rynek wewnętrzny obejmuje obszar bez granic wewnętrznych, w którym zapewniony jest swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału. W tym celu stosuje się kompleksową homologację typu UE oraz wzmocniony system nadzoru rynku w odniesieniu do pojazdów kategorii L i ich układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych, jak określono w rozporządzeniu (UE) nr 168/2013.
(2)
Termin „pojazdy kategorii L” obejmuje szeroki zakres typów pojazdów lekkich wyposażonych w dwa, trzy lub cztery koła, takich jak rowery z napędem, motorowery dwu- i trójkołowe, motocykle dwu- i trójkołowe, motocykle z wózkiem bocznym i pojazdy czterokołowe (czterokołowce), takie jak drogowe pojazdy czterokołowe, pojazdy terenowe i inne czterokołowce.
(3)
Decyzją Rady 97/836/WE (2) Unia przystąpiła do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań („zrewidowane porozumienie z 1958 r.”).
(4)
Decyzją 97/836/WE Unia przyjęła również regulaminy Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) nr 1, 3, 4, 6, 7, 8, 10, 11, 12, 13, 14, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 23, 25, 26, 28, 31, 34, 37, 38, 39, 43, 44, 46, 48, 58, 66, 73, 77, 79, 80, 87, 89, 90, 91, 93, 97, 98, 99, 100 i 102.
(5)
Unia przyjęła regulamin EKG ONZ nr 110 dotyczący specjalnych elementów składowych pojazdów samochodowych wykorzystujących sprężony gaz ziemny (CNG) w swoim układzie napędowym oraz dotyczący pojazdów w zakresie instalacji specjalnych homologowanych elementów składowych pojazdów samochodowych wykorzystujących sprężony gaz ziemny (CNG) w swoim układzie napędowym. Decyzją Rady 2000/710/WE (3) Unia przyjęła również regulamin EKG ONZ nr 67 w sprawie zatwierdzenia specjalnego wyposażenia dla pojazdów silnikowych napędzanych skroplonym gazem ropopochodnym (LPG).
(6)
Producenci występują o udzielenie homologacji typu pojazdów kategorii L, ich układów, komponentów lub oddzielnych zespołów technicznych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 168/2013. W ustawodawstwie unijnym większość wymogów dotyczących części pojazdów pochodzi z odpowiednich regulaminów EKG ONZ. Regulaminy EKG ONZ są stale zmieniane wraz z postępem technicznym i odpowiednie przepisy unijne muszą również być regularnie i odpowiednio aktualizowane. Aby uniknąć powtarzania pracy, grupa wysokiego szczebla ds. CARS 21 zaleciła (4), aby kilka dyrektyw unijnych zastąpić poprzez włączenie do prawa unijnego odpowiednich regulaminów EKG ONZ i ich obowiązkowe stosowanie.
(7)
Możliwość stosowania regulaminów EKG ONZ na mocy ustawodawstwa unijnego stanowiącego o uwzględnieniu tych regulaminów EKG ONZ na potrzeby homologacji typu UE pojazdów przewidziano w rozporządzeniu (UE) nr 168/2013. Na mocy tego rozporządzenia homologację typu na podstawie regulaminów EKG ONZ, których stosowanie jest obowiązkowe, uznaje się za homologację typu UE na podstawie tego rozporządzenia oraz jego aktów delegowanych i wykonawczych.
(8)
Obowiązkowe stosowanie regulaminów EKG ONZ pozwoli uniknąć dublowania nie tylko wymagań technicznych, ale również procedur certyfikacji i procedur administracyjnych. Ponadto homologacja typu oparta bezpośrednio na normach ustalonych na szczeblu międzynarodowym może poprawić dostęp do rynku w państwach trzecich, zwłaszcza tych, które są umawiającymi się stronami zrewidowanego porozumienia z 1958 r., i tym samym zwiększyć konkurencyjność przemysłu Unii.
(9)
Właściwe jest włączenie regulaminów EKG ONZ nr 1, 3, 4, 6, 7, 8, 10, 14, 16, 17, 18, 19, 20, 23, 26, 28, 30, 31, 34, 37, 38, 39, 43, 44, 45, 46, 48, 53, 54, 55, 56, 57, 60, 62, 64, 67, 72, 74, 75, 76, 77, 78, 81, 82, 87, 90, 91, 97, 98, 99, 100, 104, 106, 110, 112, 113, 116, 119, 121, 122, 123 i 127 do wykazu obowiązkowo stosowanych regulaminów EKG ONZ, który znajduje się w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
(10)
W art. 22 rozporządzenia (UE) nr 168/2013 oraz w jego załącznikach IIB i VIII określono wymogi w zakresie bezpieczeństwa funkcjonalnego. Wymogi dotyczące siodełek i siedzeń, kierowalności, właściwości przy pokonywaniu zakrętów i zwrotności, prób trwałości układów, części i wyposażenia o znaczeniu kluczowym dla bezpieczeństwa funkcjonalnego oraz integralności konstrukcji pojazdu uznaje się za najważniejsze pod względem bezpieczeństwa funkcjonalnego pojazdów kategorii L, podobnie jak wymogi dotyczące bezpieczeństwa elektrycznego, które zostały dodane w celu dostosowania do postępu technicznego. Wymogi dotyczące tabliczki z ograniczeniem maksymalnej prędkości pojazdu i jej umiejscowienia na pojeździe oraz dotyczące konstrukcji chroniących przy przewróceniu się pojazdu zostały dostosowane, aby uwzględnić specjalne właściwości pojazdów kategorii L7e-B, które zostały zaprojektowane do użytkowania poza drogami, ale poruszają się również po utwardzonych drogach publicznych.
(11)
W przypadku rowerów z pedałami ograniczenie do „czterech” stosunku mocy napędu pomocniczego do rzeczywistej mocy wytwarzanej podczas pedałowania, o którym mowa w załączniku XIX, powinno być przedmiotem dalszych badań naukowych i oceny. Po udostępnieniu danych naukowych i statystyk dotyczących pojazdów wprowadzanych do obrotu wymieniony powyżej stosunek wynoszący „cztery” może zostać poddany rewizji w przyszłym przeglądzie niniejszego rozporządzenia.
(12)
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od daty rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) nr 168/2013,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEDMIOT I DEFINICJE
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie ustanawia szczegółowe wymagania techniczne i procedury badawcze w zakresie bezpieczeństwa funkcjonalnego na potrzeby homologacji i nadzoru rynkowego pojazdów kategorii L oraz układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do takich pojazdów zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 168/2013 oraz określa wykaz regulaminów EKG ONZ i poprawek do nich.
Artykuł 2
Definicje
Stosuje się definicje z rozporządzenia (UE) nr 168/2013. Ponadto stosuje się następujące definicje:
1)
„dźwiękowe urządzenie ostrzegawcze” oznacza urządzenie emitujące sygnał akustyczny, który ma ostrzegać o obecności lub manewrze pojazdu podczas niebezpiecznej sytuacji w ruchu drogowym, składające się z co najmniej jednej dyszy emisji dźwięku wzbudzanej pojedynczym źródłem energii lub z kilku komponentów, z których każdy emituje sygnał akustyczny i które działają jednocześnie w wyniku uruchomienia przez pojedyncze urządzenie sterujące;
2)
„typ elektrycznego dźwiękowego urządzenia ostrzegawczego” oznacza dźwiękowe urządzenia ostrzegawcze, które nie różnią się między sobą w sposób zasadniczy, w szczególności w odniesieniu do następujących cech: znaku towarowego lub nazwy, zasady działania, rodzaju źródła energii (prąd stały, prąd przemienny, sprężone powietrze), zewnętrznego kształtu obudowy, kształtu i wymiarów membrany lub membran, kształtu lub rodzaju dysz emisji dźwięku, nominalnych częstotliwości dźwięku, nominalnego napięcia zasilania oraz, w przypadku urządzeń ostrzegawczych zasilanych bezpośrednio z zewnętrznego źródła sprężonego powietrza, nominalnego ciśnienia działania;
3)
„typ mechanicznego dźwiękowego urządzenia ostrzegawczego” oznacza dźwiękowe urządzenia ostrzegawcze, które nie różnią się między sobą w sposób zasadniczy, w szczególności w odniesieniu do następujących cech: znaku towarowego lub nazwy, zasady działania, rodzaju uruchomienia, zewnętrznego kształtu i wielkości dzwonka oraz budowy wewnętrznej;
4)
„typ pojazdu w odniesieniu do ostrzegania dźwiękowego” oznacza pojazdy, które nie różnią się między sobą w sposób zasadniczy w odniesieniu do takich cech, jak: liczba dźwiękowych urządzeń ostrzegawczych zamontowanych w pojeździe, typy dźwiękowych urządzeń ostrzegawczych zamontowanych w pojeździe, sposób montażu dźwiękowych urządzeń ostrzegawczych w pojeździe, umiejscowienie i ustawienie kierunkowe dźwiękowych urządzeń ostrzegawczych w pojeździe, sztywność elementów konstrukcji, na których zamontowane są dźwiękowe urządzenia ostrzegawcze, oraz kształt i materiały nadwozia stanowiącego część pojazdu, która może wpływać na poziom dźwięku emitowanego przez dźwiękowe urządzenia ostrzegawcze lub może mieć efekt maskujący;
5)
„nadwozie” oznacza zewnętrzną konstrukcję pojazdu silnikowego składającą się z błotników, drzwi, słupków, ścian bocznych, dachu, podłogi, przegrody przedniej, przegrody tylnej i innych płatów poszycia zewnętrznego;
6)
„typ pojazdu w odniesieniu do układu hamulcowego” oznacza pojazdy, które nie różnią się między sobą w sposób zasadniczy w odniesieniu do takich cech, jak: masa maksymalna, rozłożenie masy między osiami, maksymalna prędkość konstrukcyjna pojazdu, wymiary opon i kół oraz cechy konstrukcyjne układu hamulcowego i jego komponentów;
7)
„typ pojazdu w odniesieniu do bezpieczeństwa elektrycznego” oznacza pojazdy, które nie różnią się między sobą w sposób zasadniczy w odniesieniu do takich cech, jak: umiejscowienie przewodzących części i komponentów całego układu elektrycznego zamontowanego w pojeździe, sposób montażu elektrycznego układu napędowego oraz galwanicznie połączonej szyny wysokonapięciowej oraz charakter i typ elektrycznego układu napędowego i galwanicznie połączonych komponentów wysokonapięciowych;
8)
„tryb gotowości do czynnej jazdy” oznacza tryb pracy pojazdu, w którym uruchomienie elektrycznego czujnika położenia urządzenia sterującego przyśpieszeniem, uruchomienie innego urządzenia pełniącego tę funkcję lub zwolnienie układu hamulcowego powoduje napędzanie pojazdu przez elektryczny układ napędowy;
9)
„bariera” oznacza część zapewniającą ochronę przed dotykiem bezpośrednim części czynnych z dowolnej strony;
10)
„połączenie przewodzące” oznacza połączenie wykorzystujące złącza z zewnętrznym źródłem zasilania w czasie ładowania układu magazynowania energii wielokrotnego ładowania (REESS);
11)
„układ magazynowania energii wielokrotnego ładowania (REESS)” oznacza układ magazynowania energii elektrycznej z możliwością wielokrotnego ładowania, który dostarcza energię do napędu elektrycznego;
12)
„układ sprzęgający do ładowania układu magazynowania energii wielokrotnego ładowania (REESS)” oznacza obwód elektryczny służący do ładowania REESS z zewnętrznego źródła zasilania energią elektryczną, w tym gniazdo pojazdu;
13)
„dotyk bezpośredni” oznacza dotknięcie przez człowieka części czynnych;
14)
„masa elektryczna” oznacza zespół połączonych ze sobą elektrycznie części przewodzących, którego potencjał przyjmuje się za potencjał odniesienia;
15)
„obwód elektryczny” oznacza zespół połączonych ze sobą części czynnych, przez który w warunkach normalnej pracy przepływa prąd elektryczny;
16)
„układ przekształcania energii elektrycznej” oznacza układ, który wytwarza i dostarcza energię elektryczną na potrzeby napędu elektrycznego;
17)
„elektryczny układ napędowy” oznacza obwód elektryczny zawierający silniki trakcyjne, który obejmuje REESS, układ przekształcania energii elektrycznej, przekształtniki elektroniczne, niezbędne zespoły przewodów i złącza oraz układ sprzęgający do ładowania REESS;
18)
„przekształtnik elektroniczny” oznacza urządzenie służące do sterowania energią elektryczną lub do przekształcania takiej energii do celów napędu elektrycznego;
19)
„obudowa” oznacza część otaczającą podzespoły wewnętrzne, zapewniającą ochronę przed dotykiem bezpośrednim z dowolnej strony;
20)
„część przewodząca dostępna” oznacza część przewodzącą, której można dotknąć przy stopniu ochrony IPXXB i przez którą w warunkach uszkodzenia izolacji przepływa prąd elektryczny;
21)
„zewnętrzne źródło zasilania energią elektryczną” oznacza źródło zasilania prądem przemiennym lub stałym znajdujące się poza pojazdem;
22)
„wysokonapięciowy” oznacza klasyfikację komponentów lub obwodów elektrycznych, które pracują pod napięciem roboczym 60 V i ≤ 1 500 V prądu stałego lub 30 V i ≤ 1 000 V wartości skutecznej prądu przemiennego;
23)
„szyna wysokonapięciowa” oznacza obwód elektryczny, w tym układ sprzęgający do ładowania REESS, pracujący pod wysokim napięciem;
24)
„dotyk pośredni” oznacza dotknięcie przez człowieka części przewodzących dostępnych;
25)
„części czynne” oznaczają części przewodzące, które znajdują się pod napięciem w warunkach normalnej pracy;
26)
„przedział bagażowy” oznacza przestrzeń wewnątrz pojazdu przeznaczoną na bagaż, ograniczoną dachem, pokrywą silnika, klapą bagażnika lub drzwiami tylnymi oraz podłogą, ścianami bocznymi oraz barierą i obudową mającą chronić układ napędowy przed dotykiem bezpośrednim części czynnych, oddzieloną od przedziału pasażerskiego przegrodą przednią lub tylną;
27)
„pokładowy system monitoringu rezystancji izolacji” oznacza urządzenie, które monitoruje rezystancję izolacji między szynami wysokonapięciowymi a masą elektryczną;
28)
„akumulator trakcyjny typu otwartego” oznacza akumulator cieczowy wymagający uzupełniania wody i wytwarzający wodór gazowy uwalniany do atmosfery;
29)
„przedział pasażerski” oznacza przestrzeń dla pasażerów, ograniczoną dachem, podłogą, ścianami bocznymi, drzwiami, oszkleniem, przegrodą przednią, przegrodą tylną lub drzwiami tylnymi, a także barierami i obudowami mającymi chronić układ napędowy przed dotykiem bezpośrednim części czynnych;
30)
„stopień ochrony” oznacza ochronę zapewnianą przez barierę lub obudowę w odniesieniu do dotyku części czynnych sondą probierczą, na przykład przegubowym palcem probierczym (IPXXB) lub drutem probierczym (IPXXD);
31)
„wyłącznik serwisowy” oznacza urządzenie służące do wyłączania obwodu elektrycznego do celów czynności obsługowych lub sprawdzania komponentów elektrycznych, takich jak REESS i baterie ogniw paliwowych;
32)
„izolator stały” oznacza powłokę izolacyjną zespołów przewodów izolującą części czynne od dotyku bezpośredniego z dowolnej strony; osłony izolujące części czynne złączy oraz lakier lub farbę stosowaną do celów izolacji;
33)
„napięcie robocze” oznacza określoną przez producenta pojazdu dla każdego oddzielnego i galwanicznie izolowanego obwodu największą wartość skuteczną napięcia obwodu elektrycznego, jaka może wystąpić pomiędzy częściami przewodzącymi przy obwodzie otwartym lub w warunkach normalnej pracy instalacji;
34)
„typ pojazdu w odniesieniu do wytrzymałości” oznacza pojazdy, które nie różnią się między sobą w sposób zasadniczy w odniesieniu do takich cech, jak: ogólne cechy konstrukcyjne, obiekty do produkcji i montażu pojazdów i komponentów oraz procedury kontroli i zapewnienia jakości;
35)
„typ pojazdu w odniesieniu do przednich i tylnych konstrukcji chroniących” oznacza pojazdy, które nie różnią się między sobą w sposób zasadniczy w odniesieniu do takich cech, jak: kształt i położenie konstrukcji, części i komponentów umieszczonych z przodu i z tyłu pojazdu;
36)
„wymiar części wystającej” oznacza wymiar krawędzi określony zgodnie z pkt 2 załącznika 3 do regulaminu EKG ONZ nr 26 (5);
37)
„linia podłogi” oznacza linię określoną w pkt 2.4 regulaminu EKG ONZ nr 26;
38)
„konstrukcja pojazdu” oznacza części pojazdu, w tym nadwozie, komponenty, błotniki, wsporniki, układy przenoszące, opony, koła, nadkola i szyby, składające się z materiałów o twardości co najmniej 60 według Shore’a (A);
39)
„typ pojazdu w odniesieniu do szyb, wycieraczek i spryskiwaczy szyby przedniej oraz instalacji odszraniających i odmgławiających” oznacza pojazdy, które nie różnią się między sobą w sposób zasadniczy w odniesieniu do takich cech, jak: kształt, wielkość, grubość i właściwości szyby przedniej oraz jej mocowania, właściwości wycieraczek i spryskiwaczy oraz właściwości instalacji odszraniających i odmgławiających;
40)
„wycieraczki szyby przedniej” oznaczają układ składający się z urządzenia do wycierania zewnętrznej powierzchni szyby przedniej wraz z wyposażeniem dodatkowym i urządzeniami sterującymi niezbędnymi do włączania i wyłączania urządzenia;
41)
„obszar wycieraczek szyby przedniej” oznacza powierzchnię szyby przedniej, która jest wycierana przez pióra wycieraczek w czasie normalnego działania wycieraczek szyby przedniej;
42)
„spryskiwacz szyby przedniej” oznacza układ składający się z urządzeń do magazynowania, przenoszenia i kierowania płynu na zewnętrzną powierzchnię szyby przedniej wraz z urządzeniami sterującymi niezbędnymi do włączania i wyłączania urządzenia;
43)
„urządzenie sterujące spryskiwacza” oznacza urządzenie do ręcznego włączania i wyłączania spryskiwacza szyby przedniej;
44)
„pompa spryskiwacza” oznacza urządzenie do przesyłania płynu ze zbiornika spryskiwacza na zewnętrzną powierzchnię szyby przedniej;
45)
„dysza” oznacza urządzenie służące do kierowania płynu na szybę przednią;
46)
„(układ) w pełni zalewany” oznacza układ, który został na pewien czas uruchomiony w normalnych warunkach i w którym płyn przemieścił się przez pompę i przewody i został wyrzucony przez dysze;
47)
„powierzchnia oczyszczona” oznacza uprzednio brudną powierzchnię, na której po całkowitym wyschnięciu nie ma śladów kropel ani pozostałości brudu;
48)
„pole widzenia A” oznacza powierzchnię testową A określoną w pkt 2.2 załącznika 18 do regulaminu EKG ONZ nr 43 (6);
49)
„główny wyłącznik pojazdu” oznacza urządzenie, za pomocą którego układ elektroniczny pojazdu zostaje włączony do normalnego trybu pracy ze stanu wyłączenia, na przykład gdy pojazd jest zaparkowany bez obecności kierowcy;
50)
„typ pojazdu w odniesieniu do identyfikacji urządzeń sterujących, sygnałów kontrolnych i wskaźników” oznacza pojazdy, które nie różnią się między sobą w sposób zasadniczy w odniesieniu do takich cech, jak liczba, położenie i cechy konstrukcyjne urządzeń sterujących, sygnałów kontrolnych i wskaźników, tolerancje mechanizmu pomiarowego prędkościomierza, stała techniczna prędkościomierza, zakres wskazywanych prędkości, wartość całkowitego przełożenia na prędkościomierz, łącznie z biegami redukcyjnymi, oraz minimalne i maksymalne oznaczenia wymiarów opon;
51)
„urządzenie sterujące” oznacza dowolną część pojazdu lub komponent bezpośrednio uruchamiane przez kierowcę, które powodują zmianę w stanie lub działaniu pojazdu lub jednej z jego części;
52)
„sygnał kontrolny” oznacza sygnał wzrokowy, który wskazuje włączenie urządzenia, jego prawidłowe lub wadliwe działanie, stan lub brak działania;
53)
„wskaźnik” oznacza urządzenie informujące o sprawnym funkcjonowaniu lub stanie układu lub części układu, np. o poziomie lub temperaturze płynu;
54)
„prędkościomierz” oznacza urządzenie wskazujące kierowcy prędkość, z jaką w danej chwili porusza się pojazd;
55)
„licznik długości drogi” oznacza urządzenie, które wskazuje drogę pokonaną przez pojazd;
56)
„symbol” oznacza diagram umożliwiający identyfikację urządzenia sterującego, sygnału kontrolnego lub wskaźnika;
57)
„powierzchnia wspólna” oznacza określony obszar, na którym może być wyświetlanych kilka sygnałów kontrolnych, wskaźników, symboli lub innych informacji;
58)
„typ pojazdu w odniesieniu do rozmieszczenia oświetlenia” oznacza pojazdy, które nie różnią się między sobą w sposób zasadniczy w odniesieniu do takich cech, jak wymiary i zewnętrzny kształt pojazdu oraz liczba, umiejscowienie i cechy konstrukcyjne zamontowanych urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej;
59)
„urządzenie oświetleniowe” oznacza światło posiadające homologację typu lub urządzenie odblaskowe posiadające homologację typu;
60)
„urządzenie sygnalizacji świetlnej” oznacza urządzenie oświetleniowe, które może być wykorzystywane do sygnalizowania;
61)
„pojedyncze (urządzenie oświetleniowe)” oznacza urządzenie lub część urządzenia, posiadające jedną funkcję i jedną powierzchnię świetlną oraz co najmniej jedno źródło światła; może również oznaczać zespół dwóch niezależnych lub zespolonych urządzeń oświetleniowych, takich samych lub różnych, posiadających tę samą funkcję, jeżeli są one zamontowane w taki sposób, że rzuty ich powierzchni emitujących światło na daną płaszczyznę poprzeczną zajmują nie mniej niż 60 % najmniejszego czworokąta opisującego rzuty wyżej wymienionych powierzchni emitujących światło;
62)
„powierzchnia emitująca światło” urządzenia oświetleniowego oznacza całość lub część zewnętrznej powierzchni materiału przepuszczającego światło, jak określono w dokumentacji homologacji typu komponentu; może ona zawierać powierzchnię świetlną lub składać się z niej w całości i może również obejmować obszar, który jest całkowicie objęty przez urządzenie oświetleniowe;
63)
„powierzchnia świetlna” urządzenia oświetleniowego oznacza powierzchnię określoną w pkt 2.7 regulaminu EKG ONZ nr 53 (7);
64)
„niezależne (urządzenie oświetleniowe)” oznacza urządzenie oświetleniowe posiadające oddzielną powierzchnię świetlną, oddzielne źródło światła i oddzielną obudowę;
65)
„zespolone (urządzenia oświetleniowe)” oznaczają urządzenia oświetleniowe posiadające oddzielne powierzchnie świetlne i źródła światła, ale wspólną obudowę;
66)
„połączone (urządzenia oświetleniowe)” oznaczają urządzenia oświetleniowe posiadające oddzielne powierzchnie świetlne, ale wspólne źródło światła i wspólną obudowę;
67)
„wzajemnie sprzężone (urządzenia oświetleniowe)” oznaczają urządzenia oświetleniowe posiadające oddzielne źródła światła lub też pojedyncze źródło światła działające w różnych warunkach (np. różnice optyczne, mechaniczne lub elektryczne), całkowicie lub częściowo wspólne powierzchnie świetlne oraz wspólną obudowę;
68)
„światło drogowe” oznacza urządzenie używane do oświetlenia drogi z przodu pojazdu na dużą odległość przed pojazdem (światło długie);
69)
„światło mijania” oznacza urządzenie używane do oświetlenia drogi z przodu pojazdu niepowodujące olśnienia ani dyskomfortu u kierowców pojazdów nadjeżdżających z przeciwka ani u innych użytkowników drogi (światło krótkie);
70)
„przednie światło pozycyjne” oznacza światło używane do sygnalizowania obecności pojazdu widzianego z przodu;
71)
„światło do jazdy dziennej” oznacza światło skierowane do przodu, używane w celu poprawy widoczności pojazdu w czasie jazdy w dzień;
72)
„przednie światło przeciwmgłowe” oznacza urządzenie służące do poprawy oświetlenia drogi w przypadku mgły, opadów śniegu, silnych opadów deszczu lub zapylenia;
73)
„światło kierunku jazdy” oznacza urządzenie używane do wskazania innym użytkownikom drogi zamiaru zmiany kierunku jazdy w prawo lub w lewo;
74)
„światła awaryjne” oznaczają jednoczesne działanie wszystkich świateł kierunku jazdy pojazdu w celu zwrócenia uwagi na fakt, że pojazd ten stanowi w danej chwili szczególne zagrożenie dla innych użytkowników drogi;
75)
„światło hamowania” oznacza światło używane do wskazywania innym użytkownikom drogi znajdującym się z tyłu pojazdu, że jego kierowca używa hamulca głównego;
76)
„tylne światło pozycyjne” oznacza światło używane do sygnalizowania obecności pojazdu widzianego z tyłu;
77)
„tylne światło przeciwmgłowe” oznacza urządzenie służące do poprawy widoczności pojazdu z tyłu w przypadku mgły, opadów śniegu, silnych opadów deszczu lub zapylenia;
78)
„światło cofania” oznacza urządzenie używane do oświetlenia drogi z tyłu pojazdu i ostrzeżenia innych użytkowników drogi, że pojazd porusza się lub będzie poruszał się w kierunku wstecznym;
79)
„oświetlenie tylnej tablicy rejestracyjnej” oznacza urządzenie służące do oświetlenia miejsca przeznaczonego do umieszczenia tylnej tablicy rejestracyjnej składające się z jednego lub kilku elementów optycznych;
80)
„urządzenie odblaskowe” oznacza urządzenie sygnalizujące obecność pojazdu poprzez odbicie światła wysyłanego przez źródło światła niepołączone z pojazdem, przy czym obserwator musi znajdować się w pobliżu tego źródła światła, z wyłączeniem odblaskowych tablic rejestracyjnych lub tabliczek z ograniczeniem prędkości;
81)
„tylne urządzenie odblaskowe” oznacza urządzenie odblaskowe używane do sygnalizowania obecności pojazdu widzianego z tyłu;
82)
„boczne urządzenie odblaskowe” oznacza urządzenie odblaskowe używane do sygnalizowania obecności pojazdu widzianego z boku;
83)
„światło pozycyjne boczne” oznacza urządzenie używane do sygnalizowania obecności pojazdu widzianego z boku;
84)
„oś odniesienia” oznacza oś właściwą dla danego urządzenia, określoną w dokumentacji homologacji typu komponentu, służącą za kierunek odniesienia (H = 0°, V = 0°) dla kątów pola przy pomiarach fotometrycznych i montażu światła na pojeździe;
85)
„środek odniesienia” oznacza punkt przecięcia osi odniesienia z powierzchnią emitującą światło, przy czym punkt ten jest określony przez producenta urządzenia oświetleniowego;
86)
„widoczność geometryczna” oznacza kąty wyznaczające kwadratowe pole, w którym powierzchnia emitująca światło danego urządzenia oświetleniowego jest całkowicie widzialna, przy czym odpowiednie kąty (α pionowy i β poziomy) mierzone są na zewnętrznym obrysie powierzchni widocznej światła, a światło jest obserwowane z daleka; jeżeli jednak w polu tym znajdują się przeszkody częściowo zasłaniające powierzchnię emitującą światło, to jest to dopuszczalne, pod warunkiem że wykazano, że nawet przy obecności takich przeszkód spełnione są wartości fotometryczne wymagane do homologacji typu danego urządzenia oświetleniowego jako komponentu;
87)
„wzdłużna płaszczyzna symetrii pojazdu” oznacza płaszczyznę symetrii pojazdu lub, jeśli pojazd nie jest symetryczny, wzdłużną płaszczyznę pionową przechodzącą przez środek osi pojazdu;
88)
„kontrolny sygnał działania” oznacza sygnał wzrokowy, dźwiękowy lub inny równoważny, wskazujący, że urządzenie oświetleniowe zostało włączone oraz czy działa ono prawidłowo, czy nie;
89)
„kontrolny sygnał włączenia” oznacza sygnał kontrolny wskazujący, że urządzenie zostało włączone, lecz niepokazujący, czy działa ono prawidłowo, czy nie;
90)
„typ pojazdu w odniesieniu do widoczności do tyłu” oznacza pojazdy, które nie różnią się między sobą w sposób zasadniczy w odniesieniu do takich cech, jak wymiary i zewnętrzny kształt pojazdu oraz liczba, umiejscowienie i cechy konstrukcyjne zamontowanych urządzeń służących do widzenia pośredniego;
91)
„typ pojazdu w odniesieniu do konstrukcji chroniącej przy przewróceniu się pojazdu” oznacza pojazdy, które nie różnią się między sobą w sposób zasadniczy w odniesieniu do takich cech, jak konstrukcja pojazdu, której zasadniczym celem jest zmniejszenie lub wyeliminowanie ryzyka poważnych obrażeń osób znajdujących się w pojeździe wynikających z przewrócenia się pojazdu w czasie normalnego użytkowania;
92)
„strefa wolnej przestrzeni” oznacza przestrzeń zajmowaną przez manekin 50-centylowego mężczyzny reprezentowany przez antropomorficzne urządzenie pomiarowe Hybrid III umieszczone w normalnej pozycji siedzącej na wszystkich miejscach siedzących;
93)
„typ pojazdu w odniesieniu do kotwiczeń pasów bezpieczeństwa oraz pasów bezpieczeństwa” oznacza pojazdy, które nie różnią się między sobą w sposób zasadniczy w odniesieniu do takich cech, jak podstawowa budowa i cechy konstrukcyjne pojazdu i kotwiczeń pasów bezpieczeństwa oraz liczba, rozmieszczenie i konfiguracja zamontowanych pasów bezpieczeństwa;
94)
„układ regulacji” oznacza urządzenie umożliwiające ustawienie części siedzenia w pozycji dostosowanej do budowy osoby zajmującej siedzenie, w tym zmianę położenia w kierunku poziomym, pionowym i zmianę kąta ustawienia;
95)
„układ przesuwu” oznacza układ regulacji i blokowania, w tym odchylane oparcie siedzeń znajdujących się przed innymi siedzeniami, umożliwiający pasażerom zajęcie miejsca na siedzeniach z tyłu oraz ich opuszczenie, jeżeli obok takiego rzędu siedzeń nie ma drzwi;
96)
„siodełko” oznacza miejsce siedzące, na którym kierowca lub pasażer siedzą okrakiem;
97)
„siedzenie” oznacza miejsce siedzące, które nie jest siodełkiem i które jest wyposażone w oparcie podpierające plecy kierowcy lub pasażera;
98)
„oparcie siedzenia” oznacza element konstrukcyjny znajdujący się za punktem R miejsca siedzącego na wysokości powyżej 450 mm mierzonej od płaszczyzny pionowej przechodzącej przez punkt R, na którym osoba siedząca może w całości oprzeć plecy;
99)
„manekin 50-centylowego mężczyzny” oznacza fizyczne antropomorficzne urządzenie pomiarowe posiadające określone wymiary i masy lub model wirtualny, reprezentujące ciało przeciętnego człowieka płci męskiej;
100)
„rzeczywiste kotwiczenie pasa bezpieczeństwa” oznacza punkt konstrukcji pojazdu, konstrukcji siedzenia lub innej części pojazdu, do którego fizycznie przymocowany jest zespół pasa bezpieczeństwa;
101)
„skuteczne kotwiczenie pasa bezpieczeństwa” oznacza jednoznacznie określony punkt w pojeździe, który ma wystarczającą sztywność, aby zmienić ułożenie, przebieg i kierunek pasa bezpieczeństwa założonego przez osobę znajdującą się w pojeździe, i jest to ten punkt, który znajduje się najbliżej części pasa rzeczywiście i bezpośrednio stykającej się z zakładającą go osobą;
102)
„miejsce siedzące przednie” oznacza pojedyncze najbardziej wysunięte do przodu miejsce siedzące, które może być zgrupowane w rzędzie z kilkoma innymi miejscami siedzącymi;
103)
„miejsce siedzące tylne” oznacza pojedyncze miejsce siedzące znajdujące się w całości za linią przedniego miejsca siedzącego, które może być zgrupowane w rzędzie z kilkoma miejscami siedzącymi;
104)
„linia odniesienia tułowia” oznacza linię tułowia określoną przez producenta pojazdu dla każdego miejsca siedzącego i ustaloną zgodnie z załącznikiem 3 do regulaminu EKG ONZ nr 17 (8);
105)
„kąt tułowia” oznacza kąt między kierunkiem pionowym a linią tułowia;
106)
„położenie konstrukcyjne” oznacza położenie, w jakim można ustawić dane urządzenie, np. siedzenie, aby wszystkie odpowiednie ustawienia odpowiadały w największym możliwym stopniu danemu położeniu;
107)
„ISOFIX” oznacza system mocowania do pojazdów urządzeń przytrzymujących dla dzieci, obejmujący dwa sztywne uchwyty w pojeździe, dwa odpowiadające im sztywne zaczepy na urządzeniu przytrzymującym dla dzieci oraz element mający na celu ograniczenie rotacji wzdłużnej urządzenia przytrzymującego dla dzieci;
108)
„typ pojazdu w odniesieniu do miejsc siedzących” oznacza pojazdy, które nie różnią się między sobą w sposób zasadniczy w odniesieniu do takich cech, jak kształt, rozmieszczenie i liczba siedzeń lub siodełek;
109)
„manekin 5-centylowej dorosłej kobiety” oznacza fizyczne antropomorficzne urządzenie pomiarowe posiadające określone wymiary i masy lub model wirtualny, reprezentujące ciało niskiego człowieka płci żeńskiej;
110)
„typ pojazdu w odniesieniu do kierowalności, właściwości przy pokonywaniu zakrętów i zwrotności” oznacza pojazdy, które nie różnią się między sobą w sposób zasadniczy w odniesieniu do takich cech, jak cechy konstrukcyjne układu kierowniczego, urządzenia do cofania i blokady mechanizmów różnicowych, jeżeli takie urządzenia są zamontowane w pojeździe;
111)
„koło skrętu” oznacza koło obejmujące rzuty na płaszczyznę podłoża wszystkich punktów pojazdu, z wyłączeniem lusterek wstecznych, kiedy pojazd porusza się po kole;
112)
„nietypowe drgania” oznaczają drgania różniące się znacząco od normalnych i stałych drgań, charakteryzujące się co najmniej jednym niezamierzonym gwałtownym wzrostem amplitudy i prowadzące do zwiększonych sił kierowania, które nie mają charakteru stałego ani przewidywalnego;
113)
„typ pojazdu w odniesieniu do montowania opon” oznacza pojazdy, które nie różnią się między sobą w sposób zasadniczy w odniesieniu do takich cech, jak typ opon, oznaczenia minimalnych i maksymalnych rozmiarów opon, wymiary i odsadzenia kół, a także indeksy prędkości i nośności opon odpowiednich do montażu oraz cechy charakterystyczne zamontowanych nadkoli;
114)
„odsadzenie koła” oznacza odległość między płaszczyzną czołową piasty koła a linią środkową obręczy;
115)
„zespół zapasowy do użytku tymczasowego” oznacza zespół z oponą różniącą się od opon przeznaczonych do montowania w pojeździe do celów normalnych warunków jazdy, a przeznaczoną jedynie do użytku tymczasowego w ograniczonych warunkach jazdy;
116)
„maksymalna dopuszczalna nośność” oznacza masę, jaką może być obciążona dana opona, gdy jest używana zgodnie z wymogami dotyczącymi użytkowania określonymi przez producenta opony, wyrażona za pomocą wartości indeksu nośności;
117)
„indeks nośności” oznacza liczbę związaną z maksymalną dopuszczalną nośnością opony w powiązaniu z definicją z pkt 2.26 regulaminu EKG ONZ nr 75 (9), pkt 2.28 regulaminu EKG ONZ nr 30 (10), pkt 2.27 regulaminu EKG ONZ nr 54 (11) i pkt 2.28 regulaminu EKG ONZ nr 106 (12);
118)
„indeks prędkości” oznacza symbol określony w pkt 2.28 regulaminu EKG ONZ nr 75, pkt 2.29 regulaminu EKG ONZ nr 30, pkt 2.28 regulaminu EKG ONZ nr 54 i pkt 2.29 regulaminu EKG ONZ nr 106;
119)
„typ pojazdu w odniesieniu do tabliczki z ograniczeniem maksymalnej prędkości pojazdu i jej umiejscowienia na pojeździe” oznacza pojazdy, które nie różnią się między sobą w sposób zasadniczy w odniesieniu do takich cech, jak maksymalna prędkość konstrukcyjna pojazdu oraz materiał, ustawienie i cechy konstrukcyjne tabliczki z ograniczeniem maksymalnej prędkości pojazdu;
120)
„powierzchnia praktycznie płaska” oznacza powierzchnię z litego materiału o promieniu krzywizny wynoszącym co najmniej 5 000 mm;
121)
„typ pojazdu w odniesieniu do wyposażenia wewnętrznego i drzwi” oznacza pojazdy, które nie różnią się między sobą w sposób zasadniczy w odniesieniu do takich cech, jak cechy konstrukcyjne wyposażenia wewnętrznego pojazdu, liczba i położenie siedzeń i drzwi;
122)
„poziom tablicy rozdzielczej” oznacza linię wyznaczoną przez punkty, przez które przechodzą styczne pionowe do tablicy rozdzielczej, lub poziom płaszczyzny poziomej przechodzącej przez punkt R miejsca siedzącego kierowcy, jeżeli jest on położony wyżej niż powyższe punkty, przez które przechodzą styczne;
123)
„krawędzie umożliwiające dotyk” oznaczają krawędzie, których można dotknąć powierzchnią urządzeń badawczych, obejmujące konstrukcje, elementy lub komponenty znajdujące się w dowolnym miejscu pojazdu, w tym podłogę przedziału pasażerskiego, boki, drzwi, szyby, dach, słupki dachowe, ożebrowanie dachu, osłony przeciwsłoneczne, tablicę rozdzielczą, kierownicę, siedzenia, zagłówki, pasy bezpieczeństwa, dźwignie, pokrętła, osłony, schowki i światła;
124)
„drzwi” oznaczają dowolną konstrukcję lub materiał, które trzeba otworzyć, przemieścić, złożyć, rozsunąć za pomocą suwaka, przesunąć lub poruszyć w dowolny inny sposób, aby umożliwić wejście do pojazdu lub wyjście z pojazdu;
125)
„środek drzwi” oznacza wymiarowy punkt na płaszczyźnie pionowej równoległej do wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu, który odpowiada środkowi ciężkości drzwi;
126)
„typ pojazdu w odniesieniu do konstrukcyjnego ograniczenia maksymalnej ciągłej mocy znamionowej, mocy netto lub prędkości pojazdu” oznacza pojazdy, które nie różnią się między sobą w sposób zasadniczy w odniesieniu do takich cech, jak maksymalna ciągła moc silników elektrycznych lub silnika spalinowego, maksymalna prędkość konstrukcyjna pojazdu oraz metodologia i cechy konstrukcyjne urządzeń do skutecznego ograniczania osiągalnej maksymalnej prędkości lub mocy pojazdu;
127)
„typ pojazdu w odniesieniu do integralności konstrukcyjnej” oznacza pojazdy, które nie różnią się między sobą w sposób zasadniczy w odniesieniu do takich cech, jak cechy konstrukcyjne połączeń mechanicznych, np. spoin i połączeń gwintowanych, rama, podwozie lub nadwozie pojazdu oraz sposób jego mocowania.
ROZDZIAŁ II
OBOWIĄZKI PRODUCENTÓW
Artykuł 3
Wymogi w zakresie montażu i demonstracji związane z bezpieczeństwem funkcjonalnym
1. Producenci wyposażają pojazdy kategorii L w układy, komponenty i oddzielne zespoły techniczne mające wpływ na bezpieczeństwo funkcjonalne, które zostały zaprojektowane, zbudowane i zmontowane w taki sposób, aby umożliwić spełnienie szczegółowych wymagań technicznych i procedur badawczych przez pojazd normalnie użytkowany i utrzymywany zgodnie z zaleceniami producenta. Zgodnie z art. 6-22 producenci wykazują za pomocą fizycznych badań demonstracyjnych organowi udzielającemu homologacji, że pojazdy kategorii L udostępniane na rynku, rejestrowane lub dopuszczane w Unii spełniają wymogi w zakresie bezpieczeństwa funkcjonalnego zawarte w art. 18, 20, 22 i 54 rozporządzenia (UE) nr 168/2013 i spełniają szczegółowe wymagania techniczne i procedury badawcze określone w niniejszym rozporządzeniu.
2. Producenci wykazują, że wyposażenie i części zamienne udostępniane na rynku lub dopuszczane w Unii otrzymały homologację zgodnie z wymogami rozporządzenia (UE) nr 168/2013, jak określono w szczegółowych wymaganiach technicznych i procedurach badawczych, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu. Homologowany pojazd kategorii L wyposażony w takie wyposażenie lub część zamienną spełnia te same wymogi dotyczące badania bezpieczeństwa funkcjonalnego i wartości graniczne wydajności, co pojazd wyposażony w oryginalną część lub wyposażenie spełniające wymogi w zakresie wytrzymałości, łącznie z tymi określonymi w art. 22 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 168/2013.
3. Producenci przedkładają organowi udzielającemu homologacji opis podjętych środków, które mają uniemożliwić ingerowanie w system zarządzania układem napędowym, w tym w komputery sterujące bezpieczeństwem funkcjonalnym, oraz wprowadzanie zmian w takim systemie.
Artykuł 4
Stosowanie regulaminów EKG ONZ
1. Do homologacji typu stosuje się regulaminy EKG ONZ i poprawki do nich określone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
2. Odniesienia do kategorii pojazdów L1, L2, L3, L4, L5, L6 i L7 w regulaminach EKG ONZ uznaje się za odniesienia do, odpowiednio, kategorii pojazdów L1e, L2e, L3e, L4e, L5e, L6e i L7e na podstawie niniejszego rozporządzenia, łącznie z wszelkimi podkategoriami.
3. Pojazdy o maksymalnej prędkości konstrukcyjnej wynoszącej ≤ 25 km/h spełniają wszystkie odpowiednie wymagania regulaminów EKG ONZ mających zastosowanie do pojazdów o maksymalnej prędkości konstrukcyjnej wynoszącej 25 km/h.
Artykuł 5
Specyfikacje techniczne dotyczące wymogów w zakresie bezpieczeństwa funkcjonalnego i procedur badawczych
1. Procedury badawcze dotyczące wymagań eksploatacyjnych w zakresie bezpieczeństwa funkcjonalnego wykonuje się zgodnie z wymogami badawczymi określonymi w niniejszym rozporządzeniu.
2. Procedury badawcze wykonywane są przez organ udzielający homologacji lub w jego obecności bądź przez służbę techniczną, jeżeli zostanie upoważniona przez organ udzielający homologacji.
3. Metody pomiaru i wyniki badań przekazuje się organowi udzielającemu homologacji w formacie sprawozdania z badań określonym w art. 72 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 168/2013.
Artykuł 6
Wymogi dotyczące dźwiękowych urządzeń ostrzegawczych
Procedury badawcze i wymagania eksploatacyjne dotyczące dźwiękowych urządzeń ostrzegawczych, o których mowa w załączniku II (B1) do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, odpowiednio wykonuje się i sprawdza zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 7
Wymogi dotyczące układu hamulcowego, łącznie z układami przeciwblokującym i kombinowanym, jeżeli są zamontowane
Procedury badawcze i wymagania eksploatacyjne dotyczące układu hamulcowego, łącznie z układami przeciwblokującym i kombinowanym, jeżeli są zamontowane, o których mowa w załączniku II (B2) i załączniku VIII do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, odpowiednio wykonuje się i sprawdza zgodnie z wymogami określonymi w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 8
Wymogi dotyczące bezpieczeństwa elektrycznego
Procedury badawcze i wymagania eksploatacyjne dotyczące bezpieczeństwa elektrycznego, o których mowa w załączniku II (B3) do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, odpowiednio wykonuje się i sprawdza zgodnie z wymogami określonymi w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 9
Wymogi dotyczące oświadczenia producenta w zakresie prób trwałości układów, części i wyposażenia o znaczeniu kluczowym dla bezpieczeństwa funkcjonalnego
Oświadczenie producenta w zakresie prób trwałości układów, części i wyposażenia związanych z bezpieczeństwem funkcjonalnym, o którym mowa w załączniku II (B4) do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, spełnia wymogi określone w załączniku V do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 10
Wymogi dotyczące przednich i tylnych konstrukcji chroniących
Procedury badawcze i wymagania eksploatacyjne dotyczące przednich i tylnych konstrukcji chroniących, o których mowa w załączniku II (B5) do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, odpowiednio wykonuje się i sprawdza zgodnie z wymogami określonymi w załączniku VI do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 11
Wymogi dotyczące szyb, wycieraczek i spryskiwaczy szyby przedniej oraz instalacji odszraniających i odmgławiających
Procedury badawcze i wymagania eksploatacyjne dotyczące szyb, wycieraczek i spryskiwaczy szyby przedniej oraz instalacji odszraniających i odmgławiających, o których mowa w załączniku II (B6) do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, odpowiednio wykonuje się i sprawdza zgodnie z wymogami określonymi w załączniku VII do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 12
Wymogi dotyczące urządzeń sterujących uruchamianych przez kierowcę, w tym identyfikacji urządzeń sterujących, sygnałów kontrolnych i wskaźników
Procedury badawcze i wymagania eksploatacyjne dotyczące urządzeń sterujących uruchamianych przez kierowcę, w tym identyfikacji urządzeń sterujących, sygnałów kontrolnych i wskaźników, o których mowa w załączniku II (B7) do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, odpowiednio wykonuje się i sprawdza zgodnie z wymogami określonymi w załączniku VIII do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 13
Wymogi dotyczące montażu urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej, łącznie z automatycznym włączaniem świateł
Procedury badawcze i wymagania eksploatacyjne dotyczące montażu urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej, łącznie z automatycznym włączaniem świateł, o których mowa w załączniku II (B8) i załączniku VIII do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, odpowiednio wykonuje się i sprawdza zgodnie z wymogami określonymi w załączniku IX do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 14
Wymogi dotyczące widoczności do tyłu
Procedury badawcze i pomiary służące do badania odpowiednich wymagań dotyczących widoczności do tyłu, o których mowa w załączniku II (B9) do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, wykonuje się i sprawdza zgodnie z wymogami określonymi w załączniku X do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 15
Wymogi dotyczące konstrukcji chroniącej przy przewróceniu się pojazdu
Procedury badawcze i wymagania eksploatacyjne dotyczące konstrukcji chroniącej przy przewróceniu się pojazdu, o których mowa w załączniku II (B10) do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, odpowiednio wykonuje się i sprawdza zgodnie z wymogami określonymi w załączniku XI do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 16
Wymogi dotyczące kotwiczeń pasów bezpieczeństwa oraz pasów bezpieczeństwa
Procedury badawcze i wymagania eksploatacyjne dotyczące kotwiczeń pasów bezpieczeństwa oraz pasów bezpieczeństwa, o których mowa w załączniku II (B11) do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, odpowiednio wykonuje się i sprawdza zgodnie z wymogami określonymi w załączniku XII do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 17
Wymogi dotyczące miejsc siedzących (siodełek i siedzeń)
Procedury badawcze i wymagania eksploatacyjne dotyczące miejsc siedzących (siodełek i siedzeń), o których mowa w załączniku II (B12) do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, odpowiednio wykonuje się i sprawdza zgodnie z wymogami określonymi w załączniku XIII do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 18
Wymogi dotyczące kierowalności, właściwości przy pokonywaniu zakrętów i zwrotności
Procedury badawcze i wymagania eksploatacyjne dotyczące kierowalności, właściwości przy pokonywaniu zakrętów i zwrotności, o których mowa w załączniku II (B13) do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, odpowiednio wykonuje się i sprawdza zgodnie z wymogami określonymi w załączniku XIV do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 19
Wymogi dotyczące montowania opon
Procedury badawcze i wymagania eksploatacyjne dotyczące montowania opon, o których mowa w załączniku II (B14) do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, odpowiednio wykonuje się i sprawdza zgodnie z wymogami określonymi w załączniku XV do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 20
Wymogi dotyczące tabliczki z ograniczeniem maksymalnej prędkości pojazdu i jej umiejscowienia na pojeździe
Procedury badawcze i wymagania eksploatacyjne dotyczące tabliczki z ograniczeniem maksymalnej prędkości pojazdu i jej umiejscowienia na pojeździe, o których mowa w załączniku II (B15) do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, odpowiednio wykonuje się i sprawdza zgodnie z wymogami określonymi w załączniku XVI do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 21
Wymogi dotyczące ochrony osób znajdujących się w pojeździe, w tym wyposażenia wnętrza i drzwi pojazdu
Procedury badawcze i wymagania eksploatacyjne dotyczące ochrony osób znajdujących się w pojeździe, w tym wyposażenia wnętrza i drzwi pojazdu, o których mowa w załączniku II (B16) do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, odpowiednio wykonuje się i sprawdza zgodnie z wymogami określonymi w załączniku XVII do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 22
Wymogi dotyczące maksymalnej ciągłej mocy znamionowej lub mocy netto, lub konstrukcyjnego ograniczenia prędkości pojazdu
Procedury badawcze i wymagania eksploatacyjne dotyczące konstrukcyjnego ograniczenia maksymalnej ciągłej mocy znamionowej, mocy netto lub prędkości pojazdów kategorii L, o którym mowa w załączniku II (B17) do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, odpowiednio wykonuje się i sprawdza zgodnie z wymogami określonymi w załączniku XVIII do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 23
Wymogi dotyczące integralności konstrukcji pojazdu
Wymogi dotyczące integralności konstrukcji pojazdu, o których mowa w załączniku II (B18) i załączniku VIII do rozporządzenia (UE) nr 168/2013, spełnia się zgodnie z wymogami określonymi w załączniku XIX do niniejszego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ III
OBOWIĄZKI PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
Artykuł 24
Homologacja typu pojazdów, układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych
Zgodnie z art. 22 rozporządzenia (UE) nr 168/2013 ze skutkiem od dat określonych w załączniku IV do tego rozporządzenia w przypadku nowych pojazdów, które są niezgodne z rozporządzeniem (UE) nr 168/2013 i przepisami niniejszego rozporządzenia, organy krajowe uznają świadectwa zgodności za nieważne do celów art. 43 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 168/2013 i z przyczyn związanych z bezpieczeństwem funkcjonalnym zabraniają udostępniania na rynku, rejestrowania lub dopuszczania takich pojazdów.
ROZDZIAŁ IV
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 25
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 24 października 2013 r.