NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1275/2013
ze dne 6. prosince 2013,
kterým se mění příloha I směrnice Evropského parlamentu a Rady 2002/32/ES, pokud jde o maximální obsahy arsenu, kadmia, olova, dusitanů, hořčičného oleje těkavého a škodlivých botanických nečistot
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2002/32/ES ze dne 7. května 2002 o nežádoucích látkách v krmivech (1), a zejména na čl. 8 odst. 1 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice 2002/32/ES zakazuje používání produktů určených ke krmení zvířat, ve kterých obsahy nežádoucích látek přesahují maximální obsahy stanovené v příloze I uvedené směrnice.
(2)
Některé přípravky doplňkových krmiv na dlouhodobé podávání s vysokou koncentrací stopových prvků určené ke zvláštním účelům výživy nevyhnutelně obsahují množství arsenu, kadmia nebo olova, která překračují maximální obsahy stanovené pro tyto těžké kovy v doplňkových krmivech. Vyšší maximální obsahy těchto těžkých kovů v přípravcích na dlouhodobé podávání však nepředstavují riziko pro zdraví zvířat nebo lidí ani pro životní prostředí, neboť úroveň expozice zvířat uvedeným těžkým kovům při používání těchto specifických přípravků na dlouhodobé podávání je výrazně nižší než v případě ostatních doplňkových krmiv s obsahem stopových prvků. Je proto vhodné stanovit vyšší maximální obsahy uvedených těžkých kovů přípustné v takových přípravcích na dlouhodobé podávání s vysokými obsahy stopových prvků.
(3)
Byly předloženy údaje, z nichž vyplývá, že obsah arsenu v doplňkové látce uhličitan železnatý po změně místa výroby v určitých případech překračuje současný maximální obsah. V zájmu zajištění dodávek uhličitanu železnatého na evropský trh je vhodné maximální obsah arsenu v uhličitanu železnatém zvýšit. Toto zvýšení nebude mít nepříznivý dopad na zdraví zvířat a lidí ani na životní prostředí, neboť stanovený maximální obsah arsenu v doplňkových krmivech a kompletních krmivech zůstává beze změny.
(4)
Referenční laboratoř Evropské unie pro těžké kovy v potravinách a krmivech nedávno zjistila významný rozdíl mezi analytickými výsledky získanými použitím různých metod extrakce, které se v současnosti uplatňují ke stanovení olova v kaolinitu a v krmivech obsahujících kaolinit (2). Předtím při použití různých metod extrakce žádné významné rozdíly mezi obsahy těžkých kovů v minerálních krmivech zjištěny nebyly (3). Maximální obsahy těžkých kovů v krmivech se vztahují „k analytickému stanovení olova, přičemž extrakce se provádí vroucí kyselinou dusičnou (5 % w/w) po dobu 30 minut“. Proto je vhodné umožnit používání uvedené metody extrakce pro stanovení olova v kaolinitu.
(5)
Pokud jde o dusitany, v případě výrobků a vedlejších výrobků z cukrové řepy a cukrové třtiny a z výroby škrobu se v současnosti neuplatňuje žádný maximální obsah. S ohledem na vývoj vědeckých a technických poznatků by totéž mělo platit pro výrobky a vedlejší výrobky z výroby alkoholických nápojů.
(6)
S ohledem na vývoj vědeckých a technických poznatků je vhodné stanovit maximální obsah pro hořčičný olej těkavý v Camelina sativa a produktech z ní získaných na stejnou úroveň jako maximální obsah u řepkových pokrutin.
(7)
Druhy Brassica byly uvedené mezi škodlivými botanickými nečistotami kvůli vysokému obsahu hořčičného oleje těkavého (vyjádřeného jako allylisothiokyanáty). Evropský úřad pro bezpečnost potravin (EFSA) došel ve svém stanovisku ohledně glukosinolátů (allylisothiokyanáty) jakožto nežádoucích látek v krmivech (4) k závěru, že nepříznivé účinky na zvířata všeobecně souvisí s celkovým množstvím glukosinolátů v potravě. Při měření celkového množství glukosinolátů by se zjistily i nečistoty způsobené přítomností výrobků z Brassica juncea ssp., Brassica nigra a Brassica carinata. Je proto vhodné vypustit výrobky z těchto druhů, s výjimkou semen, z oddílu VI přílohy I o škodlivých botanických nečistotách a pro krmné suroviny získané z těchto druhů Brassica stanovit maximální obsah hořčičného oleje těkavého na stejnou úroveň jako maximální obsah u řepkových pokrutin.
(8)
Je vhodné použít označení pro krmné suroviny, jak stanoví nařízení Komise (EU) č. 68/2013 ze dne 16. ledna 2013 o katalogu pro krmné suroviny (5).
(9)
Směrnice 2002/32/ES by proto měla být odpovídajícím způsobem změněna.
(10)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Příloha I směrnice 2002/32/ES se mění v souladu s přílohou tohoto nařízení.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 6. prosince 2013.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1275/2013
z dnia 6 grudnia 2013 r.
zmieniające załącznik I do dyrektywy 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do maksymalnych zawartości arsenu, kadmu, ołowiu, azotanów (III), lotnego olejku gorczycznego i szkodliwych zanieczyszczeń biologicznych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 maja 2002 r. w sprawie niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych (1), w szczególności jej art. 8 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Dyrektywa 2002/32/WE stanowi, że stosowanie produktów przeznaczonych na pasze, w których zawartość niepożądanych substancji przekracza maksymalne zawartości określone w załączniku I do wymienionej dyrektywy, jest niedozwolone.
(2)
Niektóre postaci użytkowe o przedłużonym działaniu mieszanek paszowych uzupełniających przeznaczonych do szczególnych potrzeb żywieniowych, o wysokich stężeniach pierwiastków śladowych muszą zawierać arsen, kadm lub ołów w ilościach przekraczających maksymalne zawartości ustanowione dla tych metali ciężkich w mieszankach paszowych uzupełniających. Wyższe maksymalne zawartości tych metali ciężkich w postaciach użytkowych o przedłużonym działaniu nie pociągają jednak za sobą ryzyka dla zdrowia zwierząt i ludzi ani dla środowiska naturalnego, gdyż narażenie zwierząt na metale ciężkie wynikające ze stosowania tych konkretnych postaci użytkowych o przedłużonym działaniu jest znacznie niższe niż w przypadku innych mieszanek paszowych uzupełniających zawierających pierwiastki śladowe. W związku z powyższym należy ustanowić wyższe maksymalne zawartości dla tych metali ciężkich w odniesieniu do takich postaci użytkowych o przedłużonym działaniu o wysokiej zawartości pierwiastków śladowych.
(3)
Otrzymano dane wskazujące na to, że poziom arsenu w dodatku paszowym węglan żelaza (II) po zmianie obszaru produkcji w niektórych przypadkach przekracza obecną maksymalną zawartość. W celu zapewnienia dostaw węglanu żelaza (II) na rynek europejski należy zwiększyć maksymalną zawartość arsenu w węglanie żelaza (II). Nie spowoduje to negatywnego wpływu na zdrowie zwierząt i ludzi ani na środowisko naturalne, jako że maksymalna zawartość ustanowiona dla arsenu w mieszankach paszowych uzupełniających i mieszankach paszowych pełnoporcjowych nie ulega zmianie.
(4)
W ostatnim czasie laboratorium referencyjne Unii Europejskiej ds. metali ciężkich w paszach i żywności (EURL-HM) stwierdziło znaczną różnicę w wynikach analiz uzyskanych przy różnych metodach ekstrakcji stosowanych obecnie w celu oznaczania ołowiu w glince kaolinowej i paszy zawierającej glinkę kaolinową (2). Wcześniej nie odnotowano znacznych różnic między poziomami metali ciężkich w mieszankach paszowych mineralnych przy stosowaniu różnych metod ekstrakcji (3). Maksymalne zawartości metali ciężkich w paszy odnoszą się do „oznaczenia analitycznego ołowiu, gdzie ekstrakcja odbywa się w kwasie azotowym (5 % w/w) przez 30 minut w temperaturze wrzenia”. Należy zatem przewidzieć stosowanie tej metody ekstrakcji dla oznaczania ołowiu w glince kaolinowej.
(5)
Jeżeli chodzi o azotan (III), w odniesieniu do produktów i produktów ubocznych z buraków cukrowych i trzciny cukrowej oraz z produkcji skrobi na chwilę obecną nie stosuje się maksymalnej zawartości. W świetle rozwoju wiedzy naukowej i technicznej ta sama zasada powinna obowiązywać w odniesieniu do produktów i produktów ubocznych produkcji napojów alkoholowych.
(6)
W świetle rozwoju wiedzy naukowej i technicznej właściwe jest ustalenie maksymalnej zawartości lotnego olejku gorczycznego w Camelina sativa i produktach pochodnych na takim samym poziomie jak maksymalna zawartość dla makuchów rzepakowych.
(7)
Gatunki Brassica wymieniono wśród szkodliwych zanieczyszczeń biologicznych ze względu na wysoką zawartość lotnego olejku gorczycznego (wyrażonego jako izotiocyjaniany allilu). Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) stwierdził w swojej opinii w sprawie glukozynolanów (izotiocyjanianów allilu) jako substancji niepożądanych w paszach dla zwierząt (4), że niekorzystne skutki u zwierząt zostały zasadniczo powiązane z całkowitą ilością glukozynolanów w pożywieniu. W przypadku pomiaru całkowitej ilości glukozynolanów wykrywane były również zanieczyszczenia spowodowane obecnością produktów z Brassica juncea ssp., Brassica nigra i Brassica carinata. Dlatego też należy skreślić produkty z tych gatunków, z wyjątkiem nasion, z sekcji VI załącznika I dotyczącej szkodliwych zanieczyszczeń biologicznych i określić dla materiałów paszowych uzyskiwanych z tych gatunków Brassica taką samą maksymalną zawartość lotnego olejku gorczycznego jak dla makuchów rzepakowych.
(8)
Należy stosować nazwy materiałów paszowych przewidziane w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 68/2013 z dnia 16 stycznia 2013 r. w sprawie katalogu materiałów paszowych (5).
(9)
Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2002/32/WE.
(10)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku I do dyrektywy 2002/32/WE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 6 grudnia 2013 r.