NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 251/2014
ze dne 26. února 2014
o definici, popisu, obchodní úpravě, označování a ochraně zeměpisných označení aromatizovaných vinných výrobků a o zrušení nařízení Rady (EHS) č. 1601/91
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 43 odst. 2 a článek 114 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
poté, co postoupily návrh legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Rady (EHS) č. 1601/91 (3) a nařízení Komise (ES) č. 122/94 (4) se osvědčila při úpravě aromatizovaných vín, aromatizovaných vinných nápojů a aromatizovaných vinných koktejlů (dále jen „aromatizované vinné výrobky“). Avšak s ohledem na technologické inovace, vývoj trhu a měnící se očekávání spotřebitelů je nezbytné aktualizovat pravidla pro definici, popis, obchodní úpravu, označování a ochranu zeměpisných označení některých aromatizovaných vinných výrobků, přičemž se musí vzít v úvahu tradiční výrobní postupy.
(2)
V důsledku vstupu Lisabonské smlouvy v platnost jsou potřebné další změny, aby byly pravomoci svěřené Komisi podle nařízení (EHS) č. 1601/91 uvedeny do souladu s články 290 a 291 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“). S ohledem na oblast působnosti těchto změn je vhodné zrušit nařízení (EHS) č. 1601/91 a nahradit jej tímto nařízením. Nařízení (ES) č. 122/94 zavádí pravidla pro aromatizaci a přidávání alkoholu použitelná na některé aromatizované vinné výrobky, která by proto měla být z důvodu přehlednosti začleněna do tohoto nařízení.
(3)
Na obchodní úpravu a označování aromatizovaných vinných výrobků se použije nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1169/2011 (5), není-li v tomto nařízení stanoveno jinak.
(4)
Aromatizované vinné výrobky jsou důležité pro spotřebitele, výrobce a zemědělské odvětví v Unii. Opatření platná pro aromatizované vinné výrobky by měla přispět k dosažení vysoké úrovně ochrany spotřebitele, zabránění klamavým praktikám a dosažení transparentnosti trhu a spravedlivé hospodářské soutěže. Tato opatření tak budou chránit dobrou pověst, které aromatizované vinné výrobky z Unie dosáhly na vnitřním i světovém trhu, protože budou nadále zohledňovat tradiční postupy používané při výrobě aromatizovaných vinných výrobků, ale i zvýšené požadavky na ochranu spotřebitele a informace. Rovněž by se mělo přihlížet k technologickým inovacím u výrobků, neboť tyto inovace přispívají ke zlepšení jejich jakosti, aniž by to mělo vliv na tradiční charakter dotyčných aromatizovaných vinných výrobků.
(5)
Výroba aromatizovaných vinných výrobků představuje důležité odbytiště pro zemědělské odvětví Unie, což by mělo být právním rámcem zřetelně vyjádřeno.
(6)
V zájmu spotřebitelů by se toto nařízení mělo vztahovat na všechny aromatizované vinné výrobky uváděné na trh Unie, ať už jsou vyrobeny v členských státech nebo ve třetích zemích. S cílem udržet a zlepšit dobrou pověst aromatizovaných vinných výrobků z Unie na světovém trhu by se pravidla stanovená v tomto nařízení měla vztahovat rovněž na aromatizované vinné výrobky vyrobené v Unii pro vývoz.
(7)
Pro zajištění přehlednosti a transparentnosti právních předpisů Unie týkajících se aromatizovaných vinných výrobků je nutné jasně vymezit výrobky, na které se uvedené právní předpisy vztahují, kritéria pro výrobu, popis, obchodní úpravu a označování aromatizovaných vinných výrobků, a zejména obchodní označení. Rovněž by měla být stanovena zvláštní pravidla týkající se dobrovolného údaje o provenienci, která doplní pravidla stanovená v nařízení (EU) č. 1169/2011. Stanovením těchto pravidel se upravují všechny fáze výrobního řetězce a spotřebitelé jsou chráněni a řádně informováni.
(8)
Vymezení aromatizovaných vinných výrobků by měla i nadále respektovat tradiční jakostní postupy, ale měla by být aktualizována a zlepšena s ohledem na technologický rozvoj.
(9)
Aromatizované vinné výrobky by se měly vyrábět v souladu s určitými pravidly a omezeními, která zaručí, že očekávání spotřebitelů, pokud jde o jakost a výrobní metody, budou splněna. Mají-li být mezinárodní normy v této oblasti dodrženy, měly by být stanoveny výrobní metody a Komise by měla zpravidla brát v úvahu standardy doporučené a zveřejněné Mezinárodní organizací pro révu a víno (OIV).
(10)
Na aromatizované vinné výrobky by se měly vztahovat nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1333/2008 (6) a nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1334/2008 (7).
(11)
Ethanol použitý při výrobě aromatizovaných vinných výrobků by kromě toho měl být výhradně zemědělského původu, aby tyto výrobky odpovídaly očekáváním spotřebitelů a byly v souladu s tradičními jakostními postupy. Tímto způsobem se rovněž zajistí odbytiště pro základní zemědělské produkty.
(12)
Vzhledem k významu a složitosti odvětví aromatizovaných vinných výrobků je třeba stanovit zvláštní pravidla pro popis a obchodní úpravu aromatizovaných vinných výrobků a doplnit ustanovení o označování stanovená v nařízení (EU) č. 1169/2011. Tato zvláštní pravidla by rovněž měla zabránit zneužívání obchodních označení aromatizovaných vinných výrobků v případě výrobků, které nesplňují požadavky stanovené v tomto nařízení.
(13)
S ohledem na usnadnění poskytování srozumitelnějších informací spotřebitelům by mělo být umožněno, nahradit obchodní označení stanovené v tomto nařízení vžitým názvem výrobku ve smyslu nařízení (EU) č. 1169/2011.
(14)
Nařízení Rady (ES) č. 834/2007 (8) se použije mimo jiné na zpracované zemědělské výrobky určené k použití jako potraviny, mezi něž patří i aromatizované vinné výrobky. Aromatizované vinné výrobky, které splňují požadavky stanovené v uvedeném nařízení a v aktech přijatých v souladu s ním, mohou být tedy uvedeny na trh jako ekologické aromatizované vinné výrobky.
(15)
Při uplatňování politiky jakosti v souladu se Smlouvou o fungování EU a v zájmu vysoké úrovně jakosti aromatizovaných vinných výrobků se zeměpisným označením by členské státy měly mít možnost přijmout přísnější pravidla než ta, která jsou stanovena v tomto nařízení a která se týkají výroby, popisu, obchodní úpravy a označování aromatizovaných vinných výrobků se zeměpisným označením vyrobených na jejich území, v rozsahu, v jakém jsou tato pravidla v souladu s právem Unie.
(16)
Vzhledem k tomu, že nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 110/2008 (9), nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1151/2012 (10) a ustanovení o zeměpisných označeních v nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1308/2013 (11) se nevztahují na aromatizované vinné výrobky, měla by být pro ochranu zeměpisných označení aromatizovaných vinných výrobků stanovena zvláštní pravidla. Zeměpisná označení by měla být použita pro identifikaci aromatizovaných vinných výrobků jako výrobků pocházejících z území určité země, určitého regionu nebo místa na tomto území, jestliže lze určitou jakost, pověst nebo jinou vlastnost aromatizovaných vinných výrobků v podstatě přičíst jeho zeměpisnému původu, a tato zeměpisná označení by měla být zapsána Komisí do rejstříku.
(17)
Toto nařízení by mělo stanovit postup pro zápis, soulad, změnu a případné zrušení zeměpisných označení Unie a třetích zemí.
(18)
Orgány členských států by měly být odpovědné za zajišťování souladu s tímto nařízením a měla by být přijata ustanovení, aby Komise tento soulad mohla sledovat a ověřovat jeho dodržování.
(19)
Za účelem doplnění nebo změn některých prvků tohoto nařízení, které nejsou podstatné, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o stanovení výrobních postupů pro aromatizované vinné výrobky; kritéria pro vymezení zeměpisných oblastí a pravidla, omezení a odchylky týkající se výroby ve vymezené zeměpisné oblasti; podmínky, za kterých mohou pro specifikace výrobku platit dodatečné požadavky; stanovení případů, kdy může jednotlivý výrobce požádat o ochranu zeměpisného označení a omezení, která platí pro druh žadatele, který může požádat o tuto ochranu; stanovení podmínek týkajících se žádosti o ochranu zeměpisného označení; přezkum prováděný Komisí a řízení o námitce a postupy pro změnu a zrušení zeměpisných označení; stanovení podmínek pro přeshraniční žádosti; stanovení dne podání žádosti a dne, od kterého je účinná ochrana a dne, od kterého je účinná její změna; stanovení podmínek týkajících se specifikace produktu, včetně podmínek, za nichž se změna považuje za menší a podmínek týkajících se žádostí o změnu specifikace výrobku chráněného zeměpisného označení, neobsahují-li žádnou změnu jednotného dokumentu a podmínek týkajících se schválení těchto změn; omezení týkající se chráněného názvu; povahu a druh oznamovaných informací při výměně informací mezi členskými státy a Komisí; způsoby oznamování; pravidla týkající se přístupových práv k informacím nebo dostupným informačním systémům a podmínky a způsob zveřejnění informací; Je obzvláště důležité, aby Komise během přípravných prací vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracovávání aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(20)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení, pokud jde o metody analýzy pro určování složení aromatizovaných vinných výrobků; rozhodnutí o udělení ochrany zeměpisného označení a o zamítnutí žádostí o tuto ochranu, rozhodnutí o zrušení ochrany zeměpisného označení a o zrušení ochrany stávajících zeměpisných označení; rozhodnutí o schválení menší změny specifikací výrobku; informace o zeměpisném označení, které mají být obsaženy ve specifikaci výrobku; způsoby zpřístupnění rozhodnutí týkajících se ochrany nebo zamítnutí zeměpisných označení veřejnosti; podávání přeshraničních žádostí; kontroly a ověřování prováděné členskými státy; postup, včetně přípustnosti, pro přezkum žádostí o ochranu nebo o schválení změny zeměpisného označení a rovněž postupu, včetně přípustnosti, pro žádosti o námitku, zrušení nebo přeměnu a předkládání informací týkajících se stávajících chráněných zeměpisných označení; správní a fyzické kontroly prováděné členskými státy a Komisí a pravidla pro poskytování informací nezbytných pro uplatňování ustanovení o žádostech o výměnu informací mezi členskými státy a Komisí, včetně způsobů správy oznamovaných informací, jakož i pravidla týkající se obsahu, formy, časového rozvrhu, četnosti a lhůt oznámení a způsoby předávání nebo poskytování informací a dokumentů členským státům, příslušným orgánům třetích zemí nebo veřejnosti; by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci. Tyto prováděcí pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (12).
(21)
Komise by měla prostřednictvím prováděcích aktů, aniž vzhledem ke zvláštnímu charakteru uvedených aktů uplatní nařízení (EU) č. 182/2011, zveřejnit jednotný dokument v Úředním věstníku Evropské unie, rozhodnout o tom, zda zamítne žádost o ochranu zeměpisného označení z důvodu nepřípustnosti, a vytvořit a vést rejstřík zeměpisných značení chráněných podle tohoto nařízení, včetně údajů o stávajících zeměpisných označeních v tomto rejstříku nebo jejich výmazu z rejstříku.
(22)
Při přechodu z pravidel stanovených nařízením (EHS) č. 1601/91 na pravidla stanovená v tomto nařízení by mohly vzniknout potíže, jimiž se toto nařízení nezabývá. Na Komisi by za tímto účelem měla být přenesena pravomoc přijmout nezbytná přechodná opatření.
(23)
K usnadnění hladkého přechodu z pravidel stanovených nařízením (EHS) č. 1601/91 na pravidla stanovená v tomto nařízení by měl být poskytnut dostatečný časový prostor a stanovena vhodná úprava. V každém případě by mělo být uvádění stávajících zásob na trh povoleno od okamžiku uplatňování tohoto nařízení až do vyčerpání těchto zásob.
(24)
Jelikož cílů tohoto nařízení, totiž stanovení pravidel pro definici, popis, obchodní úpravu a označování aromatizovaných vinných výrobků, jakož i ochranu zeměpisných označení aromatizovaných vinných výrobků, nemůže být dosaženo uspokojivě členskými státy, ale spíše jich, z důvodu jejich rozsahu a dopadů může být lépe dosaženo na úrovni Unie, smí Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení těchto cílů,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
OBLAST PŮSOBNOSTI A DEFINICE
Článek 1
Předmět a oblast působnosti
1. Toto nařízení stanoví pravidla pro definici, popis, obchodní úpravu a označování aromatizovaných vinných výrobků, jakož i ochranu zeměpisných označení aromatizovaných vinných výrobků.
2. Na obchodní úpravu a označování aromatizovaných vinných výrobků se použije nařízení (EU) č. 1169/2011, není-li v tomto nařízení stanoveno jinak.
3. Toto nařízení se vztahuje na všechny aromatizované vinné výrobky uváděné na trh v Unii bez ohledu na to, jsou-li vyrobeny v členských státech nebo ve třetích zemích, jakož i na aromatizované vinné výrobky vyrobené v Unii pro vývoz.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
1)
„obchodním označením“ název kteréhokoli aromatizovaného vinného výrobku stanoveného v tomto nařízení;
2)
„popisem“ seznam specifických vlastností aromatizovaného vinného výrobku;
3)
„zeměpisným označením“ označení identifikující aromatizovaný vinný výrobek jako pocházející z oblasti, konkrétního místa nebo země, jestliže lze danou jakost, pověst nebo jinou vlastnost takového výrobku přičíst především jeho zeměpisnému původu.
KAPITOLA II
DEFINICE, POPIS, OBCHODNÍ ÚPRAVA A OZNAČENÍ AROMATIZOVANÝCH VINNÝCH VÝROBKŮ
Článek 3
Definice a klasifikace aromatizovaných vinných výrobků
1. Aromatizované vinné výrobky jsou výrobky získané z produktů v odvětví vína podle nařízení (EU) č. 1308/2013, které byly aromatizovány. Dělí se do těchto kategorií:
a)
aromatizovaná vína;
b)
aromatizované vinné nápoje;
c)
aromatizované vinné koktejly.
2. Aromatizované víno je nápoj:
a)
získaný z jednoho nebo více výrobků z révy vinné vymezených v části IV bodě 5 přílohy II a v části II bodech 1 a 3 až 9 přílohy VII nařízení (EU) č. 1308/2013, s výjimkou vína „Retsina“;
b)
v němž výrobky z révy vinné uvedené v písmenu a) představují alespoň 75 % celkového objemu;
c)
do něhož může být přidán alkohol;
d)
do něhož mohou být přidána barviva;
e)
do něhož může být přidán hroznový mošt, částečně zkvašený hroznový mošt nebo obojí;
f)
který může být přislazen;
g)
který má skutečný obsah alkoholu nejméně 14,5 % objemových, avšak méně než 22 % objemových a celkový obsah alkoholu nejméně 17,5 % objemových;
3. Aromatizovaný vinný nápoj je nápoj:
a)
získaný z jednoho nebo více výrobků z révy vinné vymezených v části II bodech 1, 2 a 4 až 9 přílohy VII nařízení (EU) č. 1308/2013, s výjimkou vín připravených s přidáním alkoholu a vína „Retsina“;
b)
v němž výrobky z révy vinné uvedené v písmenu a) představují alespoň 50 % celkového objemu;
c)
do něhož nebyl přidán žádný alkohol, není-li v příloze II uvedeno jinak;
d)
do něhož mohou být přidána barviva;
e)
do něhož může být přidán hroznový mošt, částečně zkvašený hroznový mošt nebo obojí;
f)
který může být přislazen;
g)
který má skutečný obsah alkoholu nejméně 4,5 % objemových, avšak méně než 14,5 % objemových.
4. Aromatizovaný vinný koktejl je nápoj:
a)
získaný z jednoho nebo více výrobků z révy vinné vymezených v části II bodech 1, 2 a 4 až 11 přílohy VII nařízení (EU) č. 1308/2013, s výjimkou vín připravených s přidáním alkoholu a vína „Retsina“;
b)
v němž výrobky z révy vinné uvedené v písmenu a) představují alespoň 50 % celkového objemu;
c)
do něhož nebyl přidán žádný alkohol;
d)
do něhož mohou být přidána barviva;
e)
který může být přislazen;
f)
který má skutečný obsah alkoholu více než 1,2 % objemových, avšak méně než 10 % objemových.
Článek 4
Výrobní postupy a metody analýzy pro aromatizované vinné výrobky
1. Aromatizované vinné výrobky musí být vyrobeny v souladu s požadavky, omezeními a popisy stanovenými v přílohách I a II.
2. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 33, pokud jde o stanovení povolených výrobních postupů pro získávání aromatizovaných vinných výrobků, přičemž zohlední očekávání spotřebitelů.
Při stanovení povolených výrobních postupů uvedených v prvním pododstavci zohlední Komise výrobní postupy doporučené a zveřejněné Mezinárodní organizací pro révu a víno (OIV).
3. Komise v případě potřeby přijme prostřednictvím prováděcích aktů metody analýzy pro určování složení aromatizovaných vinných výrobků. Tyto metody musí být založeny na příslušných metodách doporučených a zveřejněných Mezinárodní organizací pro révu a víno (OIV), pokud nejsou s ohledem na sledovaný cíl neúčinné nebo nevhodné. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 34 odst. 2.
Do přijetí těchto metod Komisí se použijí metody povolené dotyčným členským státem.
4. Na výrobky z vinné révy používané při výrobě aromatizovaných vinných výrobků se použijí enologické postupy a omezení stanovené v souladu s článkem 74, čl. 75 odst. 4 a článkem 80 nařízení (EU) č. 1308/2013.
Článek 5
Obchodní označení
1. Pro jakýkoliv aromatizovaný vinný výrobek uváděný na trh v Unii se použijí obchodní označení stanovená v příloze II, pokud tento výrobek splňuje požadavky na odpovídající obchodní označení stanovené v uvedené příloze. Tato obchodní označení mohou být nahrazena vžitým názvem výrobku ve smyslu čl. 2 odst. 2 písm. o) nařízení (EU) č. 1169/2011.
2. Jestliže aromatizované vinné výrobky splňují požadavky více než jednoho obchodního označení, je povoleno používání pouze jednoho z těchto obchodních označení, není-li v příloze II uvedeno jinak.
3. V popisu, obchodní úpravě nebo označení alkoholického nápoje, který nevyhovuje požadavkům stanoveným v tomto nařízení, nesmí být použito spojení slov nebo obratů, jako jsou „druh“, „typ“, „styl“, „značky“, „s příchutí“ nebo jakékoli jiné výrazy podobné jakémukoli obchodnímu označení.
4. Obchodní označení mohou být doplněna nebo nahrazena zeměpisným označením chráněným podle tohoto nařízení.
5. Aniž je dotčen článek 26, obchodní označení nesmějí být doplněna chráněnými označeními původu nebo chráněnými zeměpisnými označeními, na něž mají nárok vinné výrobky.
Článek 6
Další údaje u obchodního označení
1. Obchodní označení uvedená v článku 5 mohou být rovněž doplněna těmito údaji týkajícími se obsahu cukru v aromatizovaném vinném výrobku:
a) „extra suchý“: pro výrobky s obsahem cukru menším než 30 gramů na litr a u kategorie aromatizovaných vín a odchylně od čl. 3 odst. 2 písm. g) s minimálním celkovým obsahem alkoholu nejméně 15 % objemových;
b) „suchý“: pro výrobky s obsahem cukru menším než 50 gramů na litr a u kategorie aromatizovaných vín a odchylně od čl. 3 odst. 2 písm. g) s minimálním celkovým obsahem alkoholu nejméně 16 % objemových;
c) „polosuchý“: pro výrobky s obsahem cukru 50 až 90 gramů na litr;
d) „polosladký“: pro výrobky s obsahem cukru vyšším než 90 a menším než 130 gramů na litr;
e) „sladký“: pro výrobky s obsahem cukru 130 gramů na litr nebo vyšším.
Obsah cukru uvedený v prvním pododstavci písm. a) až e) je vyjádřen jako invertní cukr.
Údaje „polosladký“ a „sladký“ mohou být doprovázeny údajem o obsahu cukru vyjádřeném v gramech invertního cukru na litr.
2. Pokud je obchodní označení doplněno údajem „šumivý“ nebo je tento údaj jeho součástí, musí množství použitého šumivého vína činit nejméně 95 %.
3. Obchodní označení mohou být rovněž doplněna odkazem na hlavní použitou látku určenou k aromatizaci.
Článek 7
Údaj o provenienci
Je-li uvedena provenience aromatizovaných vinných výrobků, musí odpovídat místu, kde byl aromatizovaný vinný výrobek vyroben. Provenience musí být uvedena slovy „vyrobeno v (…)“ nebo vyjádřena rovnocenným výrazem s doplněním názvu odpovídajícího členského státu nebo třetí země.
Článek 8
Používání jazyka v obchodní úpravě a označování aromatizovaných vinných výrobků
1. Obchodní označení uvedená kurzívou v příloze II se na etiketě ani při obchodní úpravě aromatizovaných vinných výrobků nepřekládají.
Další údaje podle tohoto nařízení vyjádřené slovy se uvádějí alespoň v jednom nebo více úředních jazycích Unie.
2. Název zeměpisného označení chráněného podle tohoto nařízení se uvádí na etiketě v jazyce nebo jazycích, v němž je zapsáno, a to i tehdy, pokud se zeměpisným označením nahrazuje obchodní označení v souladu s čl. 5 odst. 4.
Píše-li se název zeměpisného označení chráněného podle tohoto nařízení jinou než latinskou abecedou, může se název rovněž uvést v jednom nebo více úředních jazycích Unie.
Článek 9
Přísnější pravidla stanovená členskými státy
Členské státy mohou v rámci uplatňování politiky jakosti aromatizovaných vinných výrobků se zeměpisným označením chráněným podle tohoto nařízení, které jsou vyrobeny na jejich území, nebo pro zavedení nových zeměpisných označení stanovit pro výrobu a popis přísnější pravidla než ta, která jsou uvedena v článku 4 a v přílohách I a II, pokud jsou slučitelná s právem Unie.
KAPITOLA III
ZEMĚPISNÁ OZNAČENÍ
Článek 10
Obsah žádostí o ochranu
1. Žádosti o ochranu názvů jako zeměpisných označení zahrnují formální část, ve které se uvádí:
a)
název, který se má chránit;
b)
jméno a adresa žadatele;
c)
specifikace výrobku uvedená v odstavci 2 a
d)
jednotný dokument shrnující specifikaci výrobku uvedenou v odstavci 2.
2. Aby byl výrobek způsobilý pro užívání zeměpisného označení chráněného podle tohoto nařízení, musí být v souladu s příslušnou specifikací výrobku, která obsahuje alespoň:
a)
název, který se má chránit;
b)
popis výrobku, zejména jeho základní analytické vlastnosti, jakož i uvedení jeho organoleptických vlastností;
c)
případně zvláštní výrobní postupy a specifikace i příslušná omezení pro výrobu výrobku;
d)
vymezení příslušné zeměpisné oblasti;
e)
podrobné údaje potvrzující souvislost uvedenou v čl. 2 odst. 3;
f)
příslušné požadavky stanovené v unijních nebo vnitrostátních prvních předpisech, anebo pokud tak stanoví členské státy, stanovené organizací, která spravuje chráněná zeměpisná označení, s přihlédnutím ke skutečnosti, že tyto požadavky musí být objektivní, nediskriminační a slučitelné s právem Unie;
g)
uvedení hlavní suroviny, z níž se aromatizovaný vinný výrobek získává;
h)
název a adresu orgánů nebo subjektů, které ověřují soulad s ustanoveními specifikace výrobku, a jejich konkrétní úkoly.
Článek 11
Žádost o ochranu týkající se zeměpisné oblasti ve třetí zemi
1. Pokud se žádost o ochranu týká zeměpisné oblasti ve třetí zemi, musí obsahovat kromě údajů stanovených v článku 10 údaje, které potvrzují, že daný název je chráněn v zemi původu.
2. Žádost o ochranu zašle Komisi žadatel buď přímo, nebo prostřednictvím příslušných orgánů dané třetí země.
3. Žádost o ochranu se podává v některém z úředních jazyků Unie nebo se k ní přiloží ověřený překlad do některého z úředních jazyků Unie.
Článek 12
Žadatelé
1. Žádost o ochranu zeměpisného označení může podat jakákoli dotčená skupina výrobců nebo ve výjimečných případech jednotlivý výrobce. Na žádosti o ochranu se mohou podílet i další dotčené osoby.
2. Výrobci mohou podat žádost o ochranu pouze na aromatizované vinné výrobky, které vyrábějí.
3. V případě názvu označujícího přeshraniční zeměpisnou oblast může být podána společná žádost o ochranu.
Článek 13
Předběžné vnitrostátní řízení
1. Žádosti o ochranu zeměpisného označení aromatizovaných vinných výrobků pocházejících z Unie podléhají předběžnému vnitrostátnímu postupu v souladu s odstavci 2 až 7 tohoto článku.
2. Žádost o ochranu se podává členskému státu, na jehož území má zeměpisné označení původ.
3. Členský stát posoudí, zda žádost o ochranu splňuje podmínky stanovené v této kapitole.
Členský stát v rámci vnitrostátního řízení zajistí vhodné zveřejnění žádosti o ochranu a stanoví alespoň dvouměsíční lhůtu ode dne zveřejnění, během níž může každá fyzická nebo právnická osoba s oprávněným zájmem, která má bydliště nebo je usazena na území tohoto členského státu, vznést proti navrhované ochraně námitku podáním řádně odůvodněného prohlášení danému členskému státu.
4. Pokud členský stát shledá, že zeměpisné označení nesplňuje příslušné požadavky nebo je obecně neslučitelné s právem Unie, žádost zamítne.
5. Pokud členský stát shledá, že příslušné požadavky jsou splněny:
a)
zveřejní jednotný dokument a specifikaci výrobku alespoň na internetu a
b)
postoupí Komisi žádost o ochranu obsahující tyto informace:
i)
jméno a adresu žadatele,
ii)
specifikaci výrobku uvedenou v čl. 10 odst. 2,
iii)
jednotný dokument uvedený v čl. 10 odst. 1 písm. d),
iv)
prohlášení členského státu, že žádost podaná žadatelem podle jeho názoru splňuje požadované podmínky, a
v)
odkaz na zveřejnění uvedené v písmenu a).
Informace uvedené v prvním pododstavci písm. b) se poskytují v některém z úředních jazyků Unie nebo se k nim přiloží ověřený překlad v některém z těchto jazyků.
6. Členské státy přijmou právní a správní předpisy nezbytné k dosažení souladu s tímto článkem do 28. března 2015.
7. Jestliže členský stát nemá vnitrostátní právní předpisy týkající se ochrany zeměpisných označení, může, ovšem pouze přechodně, udělit danému názvu ochranu podle této kapitoly na vnitrostátní úrovni. Tato ochrana je účinná ode dne, kdy byla Komisi podána žádost a její platnost končí dnem, kdy je podle této kapitoly přijato rozhodnutí o zápisu nebo o jeho zamítnutí.
Článek 14
Přezkum prováděný Komisí
1. Komise zveřejní den podání žádosti o ochranu.
2. Komise přezkoumá, zda žádost o ochranu podle čl. 13 odst. 5 splňuje podmínky stanovené v této kapitole.
3. Shledá-li Komise, že podmínky stanovené v této kapitole jsou splněny, zveřejní prostřednictvím prováděcích aktů přijatých bez ohledu na postup uvedený v čl. 34 odst. 2 jednotný dokument podle čl. 10 odst. 1 písm. d) a odkaz na zveřejnění specifikace výrobku podle čl. 13 odst. 5 písm. a) v Úředním věstníku Evropské unie.
4. Shledá-li Komise, že podmínky stanovené v této kapitole nejsou splněny, rozhodne prostřednictvím prováděcích aktů o zamítnutí žádosti. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 34 odst. 2.
Článek 15
Řízení o námitce
Během dvou měsíců ode dne zveřejnění uvedeného v čl. 14 odst. 3 může každý členský stát nebo třetí země nebo každá fyzická nebo právnická osoba s oprávněným zájmem, která má bydliště nebo je usazena na území jiného členského státu než osoba podávající žádost o ochranu, nebo na území třetí země, vznést u Komise námitku proti navrhované ochraně podáním řádně odůvodněného prohlášení týkajícího se podmínek způsobilosti podle této kapitoly.
Fyzické nebo právnické osoby, které mají bydliště nebo jsou usazeny ve třetí zemi, podávají prohlášení buď přímo, nebo prostřednictvím orgánů příslušné třetí země ve lhůtě dvou měsíců uvedené v prvním pododstavci.
Článek 16
Rozhodnutí o ochraně
Komise rozhodne na základě informací, které má k dispozici, po ukončení řízení o námitce uvedeného v článku 15 prostřednictvím prováděcích aktů buď o udělení ochrany zeměpisnému označení, které splňuje podmínky stanovené v této kapitole a je slučitelné s právem Unie, nebo o zamítnutí žádosti, nejsou-li uvedené podmínky splněny. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 34 odst. 2.
Článek 17
Homonyma
1. Název, pro který byla podána žádost o ochranu a který je zcela nebo částečně homonymní s názvem již zapsaným podle tohoto nařízení, se zapíše s náležitým přihlédnutím k místnímu a tradičnímu používání a ke skutečnému riziku záměny.
2. Nesmí být zapsán homonymní název, který uvádí spotřebitele v omyl a vzbuzuje domněnku, že se jedná o výrobky pocházející z jiného území, a to ani v případě, že název svým zněním danému území, regionu nebo místu původu daných výrobků odpovídá.
3. Zapsaný homonymní název lze použít pouze tehdy, pokud je v praxi dostatečný rozdíl mezi homonymním názvem zapsaným později a názvem v rejstříku již zapsaným, a to s ohledem na potřebu zacházet s dotyčnými výrobci rovným způsobem a neuvádět spotřebitele v omyl.
Článek 18
Důvody zamítnutí ochrany
1. Názvy, které zdruhověly, nesmí být chráněny jako zeměpisné označení.
Pro účely této kapitoly se „názvem, který zdruhověl“ rozumí název aromatizovaného vinného výrobku, který přestože se váže k místu nebo regionu, kde byl tento výrobek původně vyráběn nebo uváděn na trh, se stal v Unii běžným názvem určitého aromatizovaného vinného výrobku.
Při určování, zda název zdruhověl, se přihlíží ke všem významným skutečnostem, zejména:
a)
ke stávající situaci v Unii, především v oblastech spotřeby;
b)
k příslušnému právu Unie nebo vnitrostátnímu právu.
2. Název nesmí být chráněn jako zeměpisné označení, pokud by vzhledem k pověsti ochranné známky a její proslulosti mohla ochrana uvést spotřebitele v omyl ohledně skutečné identity aromatizovaného vinného výrobku.
Článek 19
Vztah k ochranným známkám
1. Pokud je zeměpisné označení chráněno podle tohoto nařízení, zamítne se žádost o zápis ochranné známky, používané způsobem uvedeným v čl. 20 odst. 2, týkající se aromatizovaného vinného výrobku, pokud byla žádost o zápis ochranné známky podána po dni podání žádosti o ochranu zeměpisného označení Komisi a zeměpisné označení je následně chráněno.
Ochranné známky zapsané v rozporu s prvním pododstavcem se prohlásí za neplatné.
2. Aniž je dotčen čl. 17 odst. 2, může být ochranná známka používaná způsobem uvedeným v čl. 20 odst. 2, o niž bylo zažádáno, nebo která je zapsána nebo zavedena svým používáním, umožňují-li to příslušné právní předpisy, na území Unie přede dnem podání žádosti o ochranu zeměpisného označení Komisi, i nadále používána a obnovena bez ohledu na ochranu zeměpisného označení, pokud neexistují důvody k prohlášení ochranné známky za neplatnou nebo k jejímu zrušení podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/95/ES (13) nebo nařízení Rady (ES) č. 207/2009 (14).
V takovém případě se používání zeměpisného označení povolí společně s příslušnými ochrannými známkami.
Článek 20
Ochrana
1. Zeměpisná označení chráněná podle tohoto nařízení může použít každý hospodářský subjekt, který uvádí na trh aromatizovaný vinný výrobek, jenž byl vyroben v souladu s příslušnou specifikací výrobku.
2. Zeměpisná označení chráněná podle tohoto nařízení a aromatizované vinné výrobky s těmito chráněnými názvy v souladu se specifikací výrobku jsou chráněny proti:
a)
jakémukoli přímému či nepřímému obchodnímu použití chráněného názvu:
i)
u srovnatelného výrobku, který nevyhovuje specifikaci výrobku s chráněným názvem, nebo
ii)
pokud toto používání umožňuje těžit z dobré pověsti daného zeměpisného označení;
b)
jakémukoli zneužití, napodobení nebo připomenutí, a to i tehdy, je-li uveden skutečný původ výrobku nebo služby nebo je-li chráněný název přeložen, přepsán nebo transliterován či doprovázen výrazy jako „druh“„typ“, „způsob“, „jak se vyrábí v“, „napodobenina“, „chuť“, „jako“ nebo podobnými výrazy;
c)
jakémukoli jinému nepravdivému nebo zavádějícímu údaji o provenienci, původu, povaze nebo základních vlastnostech výrobku použitému na vnitřním nebo vnějším obalu, na reklamním materiálu nebo na dokladech týkajících se daného vinařského výrobku, jakož i proti použití přepravního obalu, který by mohl vyvolat mylný dojem, pokud jde o původ výrobku;
d)
všem ostatním praktikám, které by mohly spotřebitele uvést v omyl, pokud jde o skutečný původ výrobku.
3. Zeměpisná označení chráněná podle tohoto nařízení nesmějí v Unii zdruhovět ve smyslu čl. 18 odst. 1.
4. Členské státy přijmou vhodná správní opatření a učiní právní kroky k tomu, aby zabránily neoprávněnému používání uvedenému v odstavci 2 zeměpisných označení chráněných podle tohoto nařízení nebo toto používání zastavily.
Článek 21
Rejstřík
Komise prostřednictvím prováděcích aktů přijatých bez ohledu na postup podle v čl. 34 odst. 2, vytvoří a vede veřejně přístupný elektronický rejstřík zeměpisných označení aromatizovaných vinných výrobků, která jsou chráněna podle tohoto nařízení.
V rejstříku uvedeném v prvním pododstavci mohou být jako zeměpisná označení chráněná podle tohoto nařízení zapsána zeměpisná označení týkající se výrobků ze třetích zemí, která jsou chráněna v Unii na základě mezinárodní dohody, jíž je Unie smluvní stranou.
Článek 22
Určení příslušného orgánu
1. Členské státy určí příslušný orgán či orgány odpovědné za kontroly dodržování povinností stanovených touto kapitolou v souladu s kritérii stanovenými článkem 4 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 882/2004 (15).
2. Členské státy zajistí, aby mohl systém kontrol využívat každý hospodářský subjekt dodržující ustanovení této kapitoly.
3. Členské státy sdělí Komisi příslušný orgán nebo orgány uvedené v odstavci 1. Komise jejich názvy a adresy zveřejní a pravidelně je aktualizuje.
Článek 23
Ověření souladu se specifikacemi
1. V případě zeměpisných označení chráněných podle tohoto nařízení, která se vztahují k zeměpisným oblastem v Unii, zajišťují každoroční ověření souladu se specifikací výrobku během výroby a během úpravy nebo po úpravě aromatizovaných vinných výrobků:
a)
příslušný orgán nebo orgány uvedené v článku 22 nebo
b)
jeden nebo více kontrolních subjektů odpovědných za ověření ve smyslu čl. 2 druhého pododstavce bodu 5 nařízení (ES) č. 882/2004, které působí jako subjekty pro certifikaci výrobku v souladu s kritérii stanovenými v článku 5 uvedeného nařízení.
Náklady na toto ověření nesou hospodářské subjekty, jichž se týká.
2. V případě zeměpisných označení chráněných podle tohoto nařízení, která se vztahují k zeměpisným oblastem ve třetí zemi, zajišťují každoroční ověření souladu se specifikací výrobku během výroby a během úpravy nebo po úpravě aromatizovaných vinných výrobků:
a)
jeden nebo více orgánů veřejné správy určených třetí zemí nebo
b)
jeden nebo více subjektů pro certifikaci.
3. Subjekty uvedené v odst. 1 písm. b) a odst. 2 písm. b) musí splňovat požadavky stanovené normou EN ISO/IEC 17065:2012 (Posuzování shody - požadavky na subjekty certifikující výrobky, procesy a služby) a musí být podle této normy schváleny.
4. Ověřují-li orgán nebo orgány uvedené v odst. 1 písm. a) a odst. 2 písm. a) soulad se specifikací výrobku, musí poskytovat náležité záruky objektivity a nestrannosti a mít k dispozici kvalifikované pracovníky a zdroje nezbytné k plnění svých úkolů.
Článek 24
Změny specifikace výrobku
1. Žadatel, který splňuje podmínky stanovené v článku 12, může žádat o schválení změny specifikace výrobku zeměpisného označení chráněného podle tohoto nařízení, zejména za účelem zohlednění vývoje vědeckých a technických poznatků nebo nového vymezení zeměpisné oblasti uvedené v čl. 10 odst. 2 písm. d). V žádosti se uvedou požadované změny a jejich odůvodnění.
2. Pokud navrhovaná změna vyžaduje jednu nebo více změn v jednotném dokumentu podle čl. 10 odst. 1 písm. d), použijí se na žádost o změnu obdobně články 13 až 16. Jsou-li však navrhované změny pouze menšího rozsahu, Komise prostřednictvím prováděcích aktů rozhodne, zda schválí žádost bez ohledu na postup stanovený v čl. 14 odst. 2 a článku 15, a v případě schválení zveřejní údaje podle čl. 14 odst. 3. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 34 odst. 2.
Článek 25
Zrušení
Komise může z vlastního podnětu nebo na základě řádně odůvodněné žádosti členského státu, třetí země nebo fyzické či právnické osoby s oprávněným zájmem rozhodnout prostřednictvím prováděcích aktů o zrušení ochrany zeměpisného označení, pokud již není zajištěn soulad s příslušnou specifikací výrobku. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 34 odst. 2.
Články 13 až 16 se použijí obdobně.
Článek 26
Stávající zeměpisná označení
1. Zeměpisná označení aromatizovaných vinných výrobků uvedených v příloze II nařízení (EHS) č. 1601/91 a jakékoli zeměpisné označení předložené ke schválení v některém členském státě a tímto členským státem schválené do 27. března 2014 jsou automaticky chráněna jako zeměpisná označení podle tohoto nařízení. Komise prostřednictvím prováděcích aktů přijatých bez ohledu na postup podle čl. 34 odst. 2 tohoto nařízení zapíše tato zeměpisná označení do rejstříku stanoveného v článku 21 tohoto nařízení.
2. Členské státy v případě stávajících zeměpisných označení uvedených v odstavci 1 předají Komisi:
a)
formální část podle čl. 10 odst. 1;
b)
vnitrostátní rozhodnutí o schválení.
3. Stávající zeměpisná označení uvedená v odstavci 1, ke kterým nejsou do 28. března 2017 předloženy informace podle odstavce 2, ztrácejí ochranu podle tohoto nařízení. Komise učiní prostřednictvím prováděcích aktů přijatých bez ohledu na postup podle čl. 34 odst. 2 odpovídající formální kroky k výmazu těchto názvů z rejstříku uvedeného v článku 21.
4. Na stávající zeměpisná označení uvedená v odstavci 1 tohoto článku se nepoužije článek 25.
Komise může z vlastního podnětu do 28. března 2018 prostřednictvím prováděcích aktů rozhodnout o zrušení ochrany stávajících zeměpisných označení uvedených v odstavci 1 tohoto článku, pokud nejsou v souladu s čl. 2 bodem 3. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 34 odst. 2.
Článek 27
Poplatky
Členské státy mohou vybírat poplatek za účelem uhrazení nákladů, včetně nákladů vzniklých v rámci přezkumu žádostí o ochranu, prohlášení o námitkách, žádostí o změnu a o zrušení podle této kapitoly.
Článek 28
Přenesené pravomoci
1. Za účelem zohlednění specifických vlastností výroby ve vymezené zeměpisné oblasti je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 33, pokud jde o:
a)
kritéria pro vymezení zeměpisné oblasti a
b)
pravidla, omezení a odchylky týkající se výroby ve vymezené zeměpisné oblasti.
2. K zajištění jakosti a zpětné vysledovatelnosti výrobků je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 33 za účelem stanovení podmínek, za nichž může specifikace výrobku obsahovat dodatečné požadavky nad rámec požadavků uvedených v čl. 10 odst. 2 písm. f).
3. Za účelem zajištění práv nebo oprávněných zájmů výrobců nebo hospodářských subjektů je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 33, v nichž stanoví:
a)
případy, kdy může jednotlivý výrobce požádat o ochranu zeměpisného označení;
b)
omezení, pro určitý druh žadatele, který může požádat o ochranu zeměpisného označení;
c)
podmínky týkající se žádosti o ochranu zeměpisného označení, přezkumu prováděného Komisí, řízení o námitce a postupů pro změnu a zrušení zeměpisných označení;
d)
podmínky pro přeshraniční žádosti;
e)
stanoví den, kdy byla žádost podána;
f)
den, od kterého začíná ochrana;
g)
podmínky, za nichž se změna považuje za menší podle čl. 24 odst. 2;
h)
den, ke kterému změna vstoupí v platnost;
i)
podmínky týkající se žádostí o změnu specifikace výrobku zeměpisného označení chráněného podle tohoto nařízení, neobsahují-li žádnou změnu jednotného dokumentu uvedeného v čl. 10 odst. 1 písm. d).
4. Za účelem zajištění přiměřené ochrany je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článku 33, v nichž stanoví omezení týkající se chráněného názvu.
Článek 29
Prováděcí pravomoci
1. Komise může prostřednictvím prováděcích aktů přijmout veškerá nezbytná opatření související s touto kapitolou, pokud jde o:
a)
informace poskytované ve specifikaci výrobku, jde-li o souvislost uvedenou v čl. 2 bodu 3 mezi zeměpisnou oblastí a konečným výrobkem;
b)
způsoby zveřejňování rozhodnutí o ochraně nebo zamítnutí uvedených v článku 16;
c)
podávání přeshraničních žádostí;
d)
kontroly a ověření prováděná členskými státy, včetně testování.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 34 odst. 2.
2. Komise může prostřednictvím prováděcích aktů přijmout veškerá nezbytná opatření související s touto kapitolou a týkající se postupu, včetně přípustnosti, pro přezkum žádostí o ochranu nebo o schválení změny zeměpisného označení a rovněž postupu, včetně přípustnosti, pro žádosti o námitku, zrušení nebo přeměnu a předkládání informací týkajících se stávajících chráněných zeměpisných označení, zejména pokud jde o:
a)
vzory dokumentů a formát pro předávání;
b)
lhůty;
c)
podrobné údaje o skutečnostech, dokladech a dalších dokumentech předkládaných spolu s žádostí.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 34 odst. 2.
Článek 30
Nepřípustná žádost
V případě, že je žádost podaná podle této kapitoly považována za nepřípustnou, rozhodne Komise prostřednictvím prováděcích aktů přijatých bez ohledu na postup podle čl. 34 odst. 2 o zamítnutí žádosti jako nepřípustné.
KAPITOLA IV
OBECNÁ, PŘECHODNÁ A ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 31
Kontroly a ověření aromatizovaných vinných výrobků
1. Za kontroly aromatizovaných vinných výrobků jsou odpovědné členské státy. Přijmou veškerá opatření nezbytná k zajištění souladu s ustanoveními tohoto nařízení, a zejména určí orgán nebo orgány příslušné pro kontrolu dodržování povinností stanovených tímto nařízením v souladu s nařízením (ES) č. 882/2004.
2. Komise v případě potřeby přijme prostřednictvím prováděcích aktů pravidla pro správní a fyzické kontroly prováděné členskými státy týkající se plnění povinností vyplývajících z uplatňování tohoto nařízení.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 34 odst. 2.
Článek 32
Výměna informací
1. Členské státy a Komise si navzájem oznámí veškeré informace nezbytné pro uplatňování tohoto nařízení a pro dodržování mezinárodních závazků týkajících se aromatizovaných vinných výrobků. Tyto informace mohou být v případě potřeby předány nebo zpřístupněny příslušným orgánům třetích zemí a mohou být zveřejněny.
2. Aby byla oznámení uvedená v odstavci 1 rychlá, účinná, přesná a nákladově efektivní, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 33, v nichž stanoví:
a)
povahu a druh oznamovaných informací;
b)
způsoby oznamování;
c)
pravidla týkající se přístupových práv k informacím nebo dostupným informačním systémům;
d)
podmínky a způsob zveřejnění informací.
3. Komise prostřednictvím prováděcích aktů stanoví:
a)
pravidla pro poskytování informací nezbytných k uplatňování tohoto článku;
b)
způsoby správy oznamovaných informací a pravidla týkající se obsahu, formy, časového rozvrhu, četnosti a lhůt oznámení;
c)
způsoby předávání nebo poskytování informací a dokumentů členským státům, příslušným orgánům třetích zemí nebo veřejnosti.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 34 odst. 2.
Článek 33
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v čl. 4 odst. 2, článku 28, čl. 32 odst. 2 a čl. 36 odst. 1 je Komisi svěřena na dobu pěti let ode dne 27. března 2014. Komise vypracuje zprávu o přenesené pravomoci nejpozději devět měsíců před koncem tohoto pětiletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud Evropský parlament nebo Rada nevysloví proti tomuto prodloužení námitku nejpozději tři měsíce před koncem každého z těchto období.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v čl. 4 odst. 2, článku 28, čl. 32 odst. 2 a čl. 36 odst. 1 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle čl. 4 odst. 2, článku 28, čl. 32 odst. 2 a čl. 36 odst. 1 vstoupí v platnost pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
Článek 34
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen Výbor pro aromatizované vinné výrobky. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
Nevydá-li výbor v případě prováděcích aktů uvedených čl. 4 odst. 3 prvním pododstavci a v čl. 29 odst. 1 písm. b) žádné stanovisko, Komise navrhovaný prováděcí akt nepřijme a použije se čl. 5 odst. 4 třetí pododstavec nařízení (EU) č. 182/2011.
Článek 35
Zrušení
Nařízení (EHS) č. 1601/91 se zrušuje s účinkem od 28. března 2015.
Odkazy na zrušené nařízení se považují za odkazy na toto nařízení v souladu se srovnávací tabulkou uvedenou v příloze III tohoto nařízení.
Článek 36
Přechodná opatření
1. Za účelem usnadnění přechodu z pravidel stanovených nařízením (EHS) č. 1601/1991 na pravidla stanovená tímto nařízením je Komisi v souladu s článkem 33 svěřena pravomoc přijímat případně akty v přenesené pravomoci týkající se přijetí opatření pozměňujících toto nařízení či opatření odchylujících se od něj, která zůstanou v platnosti do 28. března 2018.
2. Aromatizované vinné výrobky, které nesplňují požadavky tohoto nařízení, avšak byly vyrobeny v souladu s nařízením (EHS) č. 1601/1991 před 27. březnem 2014, mohou být uváděny na trh až do vyčerpání zásob.
3. Aromatizované vinné výrobky, které splňují požadavky článků 1 až 6 a článku 9 tohoto nařízení, které byly vyrobeny před 27. březnem 2014, mohou být uváděny na trh až do vyčerpání zásob, jsou-li v souladu s nařízením (EHS) 1601/1991, pokud jde o všechny aspekty neupravené v článcích 1 až 6 a článku 9 tohoto nařízení.
Článek 37
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost sedmým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se od 28. března 2015. Čl. 36 odst. 1 a 3 se však použijí od 27. března 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 26. února 2014.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 251/2014
z dnia 26 lutego 2014 r.
w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych aromatyzowanych produktów sektora wina, uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/91
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 i art. 114,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/91 (3) oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 122/94 (4) okazały się skuteczne w regulowaniu sektora win aromatyzowanych, aromatyzowanych napojów na bazie wina i aromatyzowanych koktajli na bazie wina, („aromatyzowane produkty sektora wina”). Niemniej w świetle innowacji technologicznych, rozwoju rynków i zwiększających się oczekiwań konsumentów konieczne jest uaktualnienie przepisów dotyczących definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych niektórych aromatyzowanych produktów sektora wina, przy jednoczesnym uwzględnieniu tradycyjnych metod wyrobu.
(2)
W wyniku wejścia w życie traktatu lizbońskiego konieczne są kolejne zmiany w celu dostosowania uprawnień przekazanych Komisji na mocy rozporządzenia (EWG) nr 1601/91 do treści art. 290 i 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Ze względu na zakres tych zmian należy uchylić rozporządzenie (EWG) nr 1601/91 i zastąpić je niniejszym rozporządzeniem. W rozporządzeniu (WE) nr 122/94 wprowadzono przepisy dotyczące środków aromatyzujących i dodawania alkoholu mające zastosowanie do niektórych aromatyzowanych produktów sektora wina, i aby zapewnić jasność, przepisy te należy włączyć do niniejszego rozporządzenia.
(3)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 (5) ma zastosowanie do prezentacji i etykietowania aromatyzowanych produktów sektora wina, o ile niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej.
(4)
Aromatyzowane produkty sektora wina mają istotne znaczenie dla konsumentów, producentów oraz sektora rolniczego Unii. Środki mające zastosowanie do aromatyzowanych produktów sektora wina powinny przyczyniać się do osiągnięcia wysokiego poziomu ochrony konsumentów, zapobiegania oszukańczym praktykom oraz osiągnięcia przejrzystości rynku i uczciwej konkurencji. Poprzez takie działania środki te będą służyć chronieniu renomy, którą unijne aromatyzowane produkty sektora wina zyskały na rynku wewnętrznym i światowym, nadal uwzględniając tradycyjne praktyki stosowane przy wytwarzaniu tych napojów oraz zwiększone zapotrzebowanie na ochronę i informowanie konsumenta. Wskazane jest również uwzględnienie innowacji technologicznych w odniesieniu do produktów, w przypadku których innowacje takie służą poprawie jakości, nie naruszając tradycyjnego charakteru danego aromatyzowanego produktu sektora wina.
(5)
Wyrób aromatyzowanych produktów sektora wina stanowi znaczny rynek zbytu dla sektora rolniczego Unii, co musi znaleźć odzwierciedlenie w uregulowaniach prawnych.
(6)
W interesie konsumentów niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie do wszystkich aromatyzowanych produktów sektora wina wprowadzanych do obrotu w Unii niezależnie od tego, czy zostały wytworzone w państwach członkowskich czy w państwach trzecich. W celu zachowania i zwiększenia renomy unijnych aromatyzowanych produktów sektora wina na rynku światowym przepisy przewidziane w niniejszym rozporządzeniu powinny mieć również zastosowanie do aromatyzowanych produktów sektora wina wytwarzanych w Unii na wywóz.
(7)
Aby zapewnić jasność i przejrzystość prawa Unii regulującego sektor aromatyzowanych produktów sektora wina, konieczne jest wyraźne zdefiniowanie produktów objętych tym prawem, kryteriów dotyczących wyrobu, opisu, prezentacji i etykietowania aromatyzowanych produktów sektora wina, a w szczególności kryteriów dotyczących nazw handlowych. Należy również określić szczegółowe przepisy dotyczące dobrowolnego wskazania miejsca pochodzenia w uzupełnieniu przepisów zawartych w rozporządzeniu (UE) nr 1169/2011. Ustanowienie takich zasad zapewniłoby uregulowanie wszystkich etapów łańcucha wyrobu oraz ochronę i odpowiednie informowanie konsumentów.
(8)
Definicje aromatyzowanych produktów sektora wina powinny nadal uwzględniać tradycyjne praktyki w zakresie jakości, lecz powinny zostać uaktualnione i udoskonalone w związku z rozwojem technologicznym.
(9)
Aromatyzowane produkty sektora wina powinny być wytwarzane zgodnie z określonymi zasadami i ograniczeniami, które gwarantują spełnienie oczekiwań konsumentów w zakresie jakości i metod wyrobu. Aby spełnić normy międzynarodowe obowiązujące w przedmiotowej dziedzinie, należy ustalić metody wyrobu, przy czym Komisja powinna zasadniczo wziąć pod uwagę metody zalecane i opublikowane przez Międzynarodową Organizację ds. Winorośli i Wina (OIV).
(10)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 (6) oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008 (7) powinny być stosowane do aromatyzowanych produktów sektora wina.
(11)
Ponadto, aby spełnić oczekiwania konsumentów i zachować zgodność z tradycyjnymi praktykami w zakresie jakości, alkohol etylowy stosowany do wyrobu aromatyzowanych produktów sektora wina powinien być wyłącznie pochodzenia rolniczego. Zapewni to również rynek zbytu dla podstawowych produktów rolnych.
(12)
W związku ze znaczeniem i złożonością branży aromatyzowanych produktów sektora wina wskazane jest ustanowienie w odniesieniu do opisu i prezentacji tych produktów szczegółowych przepisów uzupełniających przepisy zawarte w rozporządzeniu (UE) nr 1169/2011. Te szczegółowe przepisy powinny również zapobiegać niewłaściwemu wykorzystywaniu nazw handlowych aromatyzowanych produktów sektora wina w przypadku produktów, które nie spełniają wymogów niniejszego rozporządzenia.
(13)
W celu poprawy czytelności dla konsumentów powinna istnieć możliwość uzupełniania nazw handlowych określonych w niniejszym rozporządzeniu zwyczajową nazwą produktu w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 1169/2011.
(14)
Rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 (8) ma zastosowanie między innymi do przetworzonych produktów rolnych przeznaczonych do spożycia, które obejmują również aromatyzowane produkty sektora wina. Zatem aromatyzowane produkty sektora wina spełniające kryteria określone w tym rozporządzeniu i w aktach przyjętych na jego podstawie mogą być wprowadzane do obrotu jako ekologiczne aromatyzowane produkty sektora wina.
(15)
Stosując politykę w zakresie jakości oraz w celu zapewnienia wysokiego poziomu jakości aromatyzowanych produktów sektora wina posiadających oznaczenie geograficzne, państwa członkowskie powinny mieć możliwość przyjęcia surowszych przepisów niż ustanowione w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wytwarzania, opisu, prezentacji i etykietowania wytwarzanych na ich terytorium aromatyzowanych produktów sektora wina posiadających takie oznaczenie, o ile takie przepisy są zgodne z prawem Unii.
(16)
Biorąc pod uwagę fakt, że rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 (9), rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (10) i przepisy dotyczące oznaczeń geograficznych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (11) nie stosują się do aromatyzowanych produktów sektora wina, należy określić szczegółowe przepisy dotyczące ochrony oznaczeń geograficznych aromatyzowanych produktów sektora wina. Oznaczenia geograficzne powinny być stosowane w celu określenia aromatyzowanych produktów sektora wina jako pochodzących z terytorium danego kraju lub regionu czy miejsca na tym terytorium, w przypadku gdy daną jakość, renomę czy inne cechy aromatyzowanego produktu sektora wina przypisuje się zasadniczo jego pochodzeniu geograficznemu. Takie oznaczenia geograficzne powinny być rejestrowane przez Komisję.
(17)
W niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić procedurę rejestracji, zgodności, zmiany i ewentualnego unieważnienia oznaczeń geograficznych państw trzecich i Unii.
(18)
Organy państw członkowskich powinny być odpowiedzialne za zapewnianie zgodności z niniejszym rozporządzeniem oraz należy poczynić odpowiednie ustalenia umożliwiające Komisji monitorowanie i weryfikowanie tej zgodności.
(19)
W celu uzupełnienia lub zmiany niektórych innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do określania procesów wyrobu umożliwiających otrzymywanie aromatyzowanych produktów sektora wina, kryteriów wytyczania obszarów geograficznych i zasad, ograniczeń i wyłączeń dotyczących wyrobu na takich obszarach, warunków, na jakich specyfikacja produktu może zawierać dodatkowe wymogi; określenia przypadków, w których każdy producent może złożyć wniosek o objęcie ochroną oznaczenia geograficznego i ograniczeń dotyczących rodzaju wnioskodawcy, który może złożyć wniosek o taką ochronę; określenia warunków, jakie należy spełnić w związku z wnioskiem o objęcie ochroną oznaczenia geograficznego, rozpatrywania wniosków przez Komisję, procedury sprzeciwu oraz procedury zmiany specyfikacji i unieważnienia oznaczenia geograficznego; określenia warunków mających zastosowanie do wniosków transgranicznych; określenia terminu składania wniosku lub zgłoszenia, daty, od której obowiązuje ochrona i od której wchodzi w życie zmiana ochrony; określenie warunków dotyczących zmian specyfikacji produktu, w tym warunków, na jakich daną zmianę należy uznać za drobną, oraz warunków mających zastosowanie do wniosków o zatwierdzenie oraz o zmianę specyfikacji produktu o chronionym oznaczeniu geograficznym, gdy nie wiążą się one ze zmianami jednolitego dokumentu; ograniczeń dotyczących chronionej nazwy, charakteru i typu informacji podlegających zgłoszeniu w ramach wymiany informacji pomiędzy państwami członkowskimi i Komisją, sposobów zgłaszania, zasad dotyczących praw dostępu do informacji lub udostępniania systemów informacyjnych oraz zasad publikacji informacji. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(20)
W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do metod analizy służących do określania składu aromatyzowanych produktów sektora wina; podjęcia decyzji w sprawie objęcia ochroną oznaczeń geograficznych lub w sprawie odrzucenia wniosku o taką ochronę; decyzji w sprawie unieważnienia ochrony oznaczeń geograficznych i istniejących oznaczeń geograficznych; decyzji w sprawie wniosku o zmianę specyfikacji w przypadku drobnych zmian w specyfikacjach produktu; informacji, które mają być podane w specyfikacji produktu w odniesieniu do określenia oznaczenia geograficznego; sposobów publikacji decyzji o objęciu ochroną lub odrzuceniu oznaczeń geograficznych; zasad dotyczących składania wniosków transgranicznych; zasad dotyczących kontroli i weryfikacji, które mają być przeprowadzane przez państwa członkowskie, procedury, w tym dopuszczalności, dotyczącej badania wniosków o ochronę lub dotyczącej zatwierdzania zmiany oznaczenia geograficznego i procedury, w tym dopuszczalności, dotyczącej wniosków o sprzeciw, odwołanie lub przekształcenie i składania informacji odnoszących się do istniejących oznaczeń geograficznych; kontroli administracyjnych i fizycznych, które mają być przeprowadzane przez państwa członkowskie; oraz zasad dotyczących przekazywania informacji niezbędnych do stosowania przepisu dotyczącego wymiany informacji między państwami członkowskimi a Komisją, w tym ustaleń dotyczących zarządzania informacjami podlegającymi zgłoszeniu, jak również zasad dotyczących treści, formy, czasu, częstotliwości i terminów zgłoszeń i ustaleń dotyczących przekazywania lub udostępniania informacji i dokumentów państwom członkowskim, właściwym organom w państwach trzecich lub ogółowi, należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (12).
(21)
Komisja powinna w drodze aktów wykonawczych i ze względu na ich specyficzny charakter, działając bez zastosowania przepisów rozporządzenia (UE) nr 182/2011, opublikować jednolity dokument w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, podjąć decyzję o tym, czy odrzucić wniosek o objęcie ochroną oznaczenia geograficznego jako niedopuszczalny, oraz ustanowić i prowadzić rejestr oznaczeń geograficznych chronionych na mocy niniejszego rozporządzenia, w tym poprzez wpisywanie do tego rejestru stosowanych już oznaczeń geograficznych lub ich usuwanie z niego.
(22)
Przy przechodzeniu od przepisów ustanowionych w rozporządzeniu (EWG) nr 1601/91 do ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu mogą pojawić się trudności, których w niniejszym rozporządzeniu nie przewidziano. W tym celu należy przekazać Komisji uprawnienie do przyjmowania niezbędnych środków przejściowych.
(23)
Należy przewidzieć wystarczającą ilość czasu oraz odpowiednie mechanizmy, aby ułatwić niezakłócone przejście od przepisów ustanowionych w rozporządzeniu (EWG) nr 1601/91 do ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. W każdym razie wprowadzanie do obrotu istniejących zapasów powinno być dozwolone po rozpoczęciu stosowania niniejszego rozporządzenia do czasu ich wyczerpania.
(24)
Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, czyli określenie przepisów dotyczących definicji, opisu, prezentacji i etykietowania aromatyzowanych produktów sektora wina, jak również ochrony oznaczeń geograficznych aromatyzowanych produktów sektora wina nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na jego rozmiar i skutki możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
ZAKRES STOSOWANIA I DEFINICJE
Artykuł 1
Przedmiot i zakres stosowania
1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia przepisy dotyczące definicji, opisu, prezentacji i etykietowania aromatyzowanych produktów sektora wina, jak również ochrony oznaczeń geograficznych aromatyzowanych produktów sektora wina.
2. Rozporządzenie (UE) nr 1169/2011 ma zastosowanie do prezentacji i etykietowania aromatyzowanych produktów sektora wina, o ile niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej.
3. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do wszystkich aromatyzowanych produktów sektora wina wprowadzanych do obrotu w Unii niezależnie od tego, czy zostały wytworzone w państwach członkowskich czy w państwach trzecich, oraz do produktów wytworzonych w Unii w celach wywozu.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1)
„nazwa handlowa” oznacza nazwę każdego z aromatyzowanych produktów sektora wina określonych w niniejszym rozporządzeniu;
2)
„opis” oznacza wykaz cech szczególnych aromatyzowanego produktu sektora wina;
3)
„oznaczenie geograficzne” oznacza określenie wskazujące na pochodzenie danego aromatyzowanego produktu sektora wina z danego regionu, konkretnego miejsca lub kraju, w przypadku gdy określoną jakość, renomę bądź inne cechy tego produktu zasadniczo przypisuje się jego pochodzeniu geograficznemu.
ROZDZIAŁ II
DEFINICJA, OPIS, PREZENTACJA I ETYKIETOWANIE AROMATYZOWANYCH PRODUKTÓW SEKTORA WINA
Artykuł 3
Definicja i klasyfikacja aromatyzowanych produktów sektora wina
1. Aromatyzowane produkty sektora wina są produktami otrzymywanymi z produktów sektora wina, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013, do których dodano aromaty. Produkty te dzielą się na następujące kategorie:
a)
wina aromatyzowane;
b)
aromatyzowane napoje na bazie wina;
c)
aromatyzowane koktajle na bazie wina.
2. Wino aromatyzowane oznacza napój:
a)
otrzymywany z jednego lub kilku produktów z winogron określonych w części IV pkt 5 załącznika II oraz w części II pkt 1 i 3-9 załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, z wyjątkiem wina „Retsina”;
b)
w którym produkty z winogron, o których mowa w lit. a), stanowią co najmniej 75 % całkowitej objętości;
c)
do którego mógł zostać dodany alkohol;
d)
do którego mogły zostać dodane barwniki;
e)
do którego mógł zostać dodany moszcz winogronowy, częściowo sfermentowany moszcz winogronowy lub oba te produkty;
f)
który mógł zostać dosłodzony;
g)
który ma rzeczywistą zawartość alkoholu według objętości nie mniejszą niż 14,5 % obj. i nie większą niż 22 % obj. oraz całkowitą zawartość alkoholu według objętości nie mniejszą niż 17,5 % obj.
3. Aromatyzowany napój na bazie wina oznacza napój:
a)
otrzymywany z jednego lub kilku produktów z winogron określonych w części II pkt 1, 2 i 4-9 załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, z wyjątkiem win wytwarzanych z dodaniem alkoholu oraz wina „Retsina”;
b)
w którym produkty z winogron, o których mowa w lit. a), stanowią co najmniej 50 % całkowitej objętości;
c)
do którego nie dodano żadnego alkoholu, chyba że załącznik II stanowi inaczej;
d)
do którego mogły zostać dodane barwniki;
e)
do którego mógł zostać dodany moszcz winogronowy, częściowo sfermentowany moszcz winogronowy lub oba te produkty;
f)
który mógł zostać dosłodzony;
g)
o rzeczywistej zawartości alkoholu według objętości nie mniejszej niż 4,5 % obj. i mniejszej niż 14,5 % obj.
4. Aromatyzowany koktajl winopodobny oznacza napój:
a)
otrzymywanym z jednego lub kilku produktów z winogron określonych w części II pkt 1, 2 i 4-11 załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, z wyjątkiem win wytwarzanych z dodaniem alkoholu oraz wina „Retsina”;
b)
w którym produkty sektora wina, o których mowa w lit. a), stanowią co najmniej 50 % całkowitej objętości;
c)
do którego nie dodano żadnego alkoholu;
d)
do którego mogły zostać dodane barwniki;
e)
który mógł zostać dosłodzony;
f)
o rzeczywistej zawartości alkoholu według objętości powyżej 1,2 % obj. i mniejszej niż 10 % obj.
Artykuł 4
Procesy wyrobu i metody analizy aromatyzowanych produktów sektora wina
1. Aromatyzowane produkty sektora wina są wytwarzane zgodnie z wymogami, ograniczeniami i opisami określonymi w załącznikach I i II.
2. Komisja jest uprawniona do przyjęcia zgodnie z art. 33 aktów delegowanych dotyczących określenia dopuszczalnych procesów wyrobu w celu uzyskiwania aromatyzowanych produktów sektora wina, przy uwzględnieniu oczekiwań konsumentów.
Ustalając dopuszczalne procesy wyrobu, o których mowa w akapicie pierwszym, Komisja uwzględnia procesy wyrobu zalecane i opublikowane przez OIV.
3. W razie potrzeby Komisja przyjmuje w drodze aktów wykonawczych metody analizy służące do określania składu aromatyzowanych produktów sektora wina. Podstawą tych metod są wszelkie odnośne metody zalecane i opublikowane przez OIV, chyba że byłyby one nieskuteczne lub niewłaściwe w kontekście wyznaczonego celu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.
W oczekiwaniu na przyjęcie przez Komisję tych metod, metodami, jakie należy stosować, są metody dozwolone w danym państwie członkowskim.
4. Praktyki i ograniczenia enologiczne określone zgodnie z art. 74, art. 75 ust. 4 i art. 80 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 mają zastosowanie do produktów sektora wina wykorzystywanych do wyrobu aromatyzowanych produktów sektora wina.
Artykuł 5
Nazwy handlowe
1. Nazwy handlowe określone w załączniku II stosuje się do każdego aromatyzowanego produktu sektora wina wprowadzonego do obrotu w Unii, pod warunkiem że spełnia on ustalone w tym załączniku wymogi dotyczące odpowiedniej nazwy handlowej. Nazwy handlowe mogą być uzupełniane poprzez nazwy zwyczajowe, zgodnie z definicją w art. 2 ust. 2 lit. o) rozporządzenia (UE) nr 1169/2011.
2. Jeżeli aromatyzowane produkty sektora wina spełniają wymogi ustalone dla więcej niż jednej nazwy handlowej, stosowanie tylko jednej z tych nazw handlowych jest dozwolone, chyba że załącznik II stanowi inaczej.
3. Napoju alkoholowego niespełniającego wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu nie można opisywać, prezentować ani etykietować przy użyciu wyrazów lub wyrażeń, takich jak: „podobny”, „typu”, „w stylu”, „wytworzony”, „o smaku”, ani żadnych terminów podobnych do nazw handlowych.
4. Nazwy handlowe mogą być uzupełnione lub zastąpione oznaczeniem geograficznym chronionym na mocy niniejszego rozporządzenia.
5. Bez uszczerbku dla przepisów art. 26 nazwy handlowe nie mogą być uzupełniane chronionymi nazwami pochodzenia ani chronionymi oznaczeniami geograficznymi dozwolonymi dla produktów sektora wina.
Artykuł 6
Dodatkowe opisy nazw handlowych
1. Nazwy handlowe, o których mowa w art. 5, mogą być również uzupełnione następującymi określeniami dotyczącymi zawartości cukru w aromatyzowanym produkcie sektora wina:
a) „bardzo wytrawny”: w przypadku produktów o zawartości cukru poniżej 30 gramów na litr oraz, w odniesieniu do kategorii win aromatyzowanych i w drodze odstępstwa od art. 3 ust. 2 lit. g), o minimalnej całkowitej objętościowej zawartości alkoholu równej 15 % obj.;
b) „wytrawny”: w przypadku produktów o zawartości cukru poniżej 50 gramów na litr oraz, w odniesieniu do kategorii win aromatyzowanych i w drodze odstępstwa od art. 3 ust. 2 lit. g), o minimalnej całkowitej objętościowej zawartości alkoholu równej 16 % obj.;
c) „półwytrawny”: w przypadku produktów o zawartości cukru między 50 a 90 gramów na litr;
d) „półsłodki”: w przypadku produktów o zawartości cukru między 90 a 130 gramów na litr;
e) „słodki”: w przypadku produktów o zawartości cukru 130 gramów na litr lub większej.
Zawartość cukru podana w lit. a)-e) akapitu pierwszego wyrażona jest jako cukier inwertowany.
Określeniom „półsłodki” i „słodki” może towarzyszyć wskazanie zawartości cukru, wyrażonej w gramach cukru inwertowanego na litr.
2. W przypadku gdy nazwa handlowa uzupełniona jest określeniem „musujący/musująca” lub zawiera takie określenie, ilość użytego wina musującego nie jest mniejsza niż 95 %.
3. Nazwy handlowe mogą być również uzupełnione informacją odnoszącą się do głównego użytego aromatu.
Artykuł 7
Wskazanie miejsca wytworzenia
W przypadku gdy wskazane jest miejsce wytworzenia aromatyzowanych produktów sektora wina, odpowiada ono miejscu, w którym aromatyzowany produkt sektora wina jest wytwarzany. Miejsce wytworzenia wskazuje się słowami „wyprodukowane w […]” lub równoważnym sformułowaniem i uzupełnia się nazwą odpowiedniego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego.
Artykuł 8
Stosowanie języka przy prezentacji i etykietowaniu aromatyzowanych produktów sektora wina
1. Nazw handlowych zaznaczonych w załączniku II kursywą nie tłumaczy się ani na etykiecie, ani w prezentacji aromatyzowanych produktów sektora wina.
Dodatkowe określenia przewidziane w niniejszym rozporządzeniu, jeśli wyrażone są słownie, podawane są w przynajmniej jednym języku urzędowym Unii.
2. Nazwa oznaczenia geograficznego chronionego na mocy niniejszego rozporządzenia podawana jest na etykiecie w języku lub językach, w których jest zarejestrowana, nawet w przypadku, gdy oznaczenie geograficzne zastępuje nazwę handlową zgodnie art. 5 ust. 4.
Jeżeli do zapisu nazwy oznaczenia geograficznego chronionego na mocy niniejszego rozporządzenia używany jest alfabet inny niż łaciński, nazwa ta może również pojawić się w jednym lub kilku językach urzędowych Unii.
Artykuł 9
Bardziej restrykcyjne zasady ustanowione przez państwa członkowskie
Stosując politykę w zakresie jakości w stosunku do aromatyzowanych produktów sektora wina posiadających oznaczenie geograficzne chronione na mocy niniejszego rozporządzenia i wytwarzanych na ich własnym terytorium lub do ustanawiania nowych oznaczeń geograficznych, państwa członkowskie mogą, w odniesieniu do wytwarzania i opisu, ustanawiać przepisy surowsze niż te, o których mowa w art. 4 i w załącznikach I i II, pod warunkiem że są one zgodne z prawem Unii.
ROZDZIAŁ III
OZNACZENIA GEOGRAFICZNE
Artykuł 10
Treść wniosków o objęcie nazwy ochroną
1. Wnioski o objęcie ochroną nazw jako oznaczeń geograficznych obejmują dokumentację techniczną zawierającą:
a)
nazwę, która ma być chroniona;
b)
nazwę i adres wnioskodawcy;
c)
specyfikację produktu, o której mowa w ust. 2; oraz
d)
jednolity dokument streszczający specyfikację produktu, o której mowa w ust. 2.
2. Aby kwalifikować się do posiadania oznaczenia geograficznego chronionego na mocy niniejszego rozporządzenia, produkt musi być zgodny ze specyfikacją produktu, która zawiera co najmniej następujące informacje:
a)
nazwę, która ma być chroniona;
b)
opis produktu, w szczególności jego najważniejsze cechy analityczne oraz wskazanie jego cech organoleptycznych;
c)
w stosownych przypadkach - szczególne procesy wyrobu i specyfikacje, a także odpowiednie ograniczenia obowiązujące w przypadku wyrobu tego produktu;
d)
wytyczenie granic danego obszaru geograficznego;
e)
szczegóły określające związek, o którym mowa w art. 2 pkt 3;
f)
obowiązujące wymogi ustanowione w prawie unijnym lub krajowym lub, jeżeli tak przewidziały państwa członkowskie, przez organizację zarządzającą chronionym oznaczeniem geograficznym przy uwzględnieniu faktu, że wymogi te powinny być obiektywne, niedyskryminujące i zgodne z prawem Unii;
g)
wskazanie głównego surowca, z którego uzyskuje się aromatyzowany produkt sektora wina;
h)
nazwę i adres organów lub jednostek dokonujących kontroli zgodności z wymogami specyfikacji produktu oraz ich szczegółowe zadania.
Artykuł 11
Wniosek o objęcie ochroną w odniesieniu do obszaru geograficznego w państwie trzecim
1. W przypadku gdy wniosek o objęcie ochroną dotyczy obszaru geograficznego w państwie trzecim, oprócz elementów przewidzianych w art. 10, zawiera on dowód, że dana nazwa jest chroniona w kraju pochodzenia.
2. Wniosek o objęcie ochroną przesyłany jest Komisji albo bezpośrednio przez wnioskodawcę, albo za pośrednictwem władz zainteresowanego państwa trzeciego.
3. Wniosek o objęcie ochroną składany jest w jednym z języków urzędowych Unii lub dołącza się do niego uwierzytelnione tłumaczenie na jeden z tych języków.
Artykuł 12
Wnioskodawcy
1. Wniosek o objęcie ochroną oznaczenia geograficznego może złożyć każda zainteresowana grupa producentów lub w wyjątkowych przypadkach jeden producent. Do wniosku o objęcie ochroną mogą przyłączyć się inne zainteresowane strony.
2. Producenci mogą składać wnioski o objęcie ochroną jedynie w odniesieniu do aromatyzowanych produktów sektora wina, które produkują.
3. W przypadku nazwy określającej transgraniczny obszar geograficzny można złożyć wspólny wniosek o objęcie ochroną.
Artykuł 13
Wstępna procedura krajowa
1. Pochodzące z Unii wnioski o objęcie ochroną oznaczenia geograficznego aromatyzowanych produktów sektora wina są przedmiotem wstępnej procedury krajowej na podstawie ust. 2-7 niniejszego artykułu.
2. Wniosek o objęcie ochroną składa się w państwie członkowskim, z którego terytorium pochodzi oznaczenie geograficzne.
3. Państwo członkowskie sprawdza wniosek o objęcie ochroną w celu stwierdzenia, czy spełnia on warunki określone w niniejszym rozdziale.
Państwo członkowskie przeprowadza krajową procedurę, zapewniając odpowiednią publikację wniosku o objęcie ochroną oraz przewidując okres przynajmniej dwóch miesięcy od daty publikacji na zgłoszenie sprzeciwu wobec zaproponowanej ochrony przez każdą osobę fizyczną lub prawną, mającą uzasadniony interes, mającą siedzibę lub zamieszkałą na terytorium danego państwa, poprzez przedstawienie odpowiednio uzasadnionego oświadczenia danemu państwu członkowskiemu.
4. Jeśli państwo członkowskie uważa, że oznaczenie geograficzne nie spełnia odpowiednich wymogów lub że jest zasadniczo niezgodne z prawem Unii, to odrzuca wniosek.
5. Jeśli państwo członkowskie uważa, że spełnione są odpowiednie wymogi, to:
a)
publikuje jednolity dokument oraz specyfikację produktu przynajmniej w internecie; oraz
b)
przekazuje Komisji wniosek o objęcie ochroną zawierający:
(i)
nazwę i adres wnioskodawcy;
(ii)
specyfikację produktu, o której mowa w art. 10 ust. 2; oraz
(iii)
jednolity dokument, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lit. d);
(iv)
deklarację państwa członkowskiego stwierdzającą, że wniosek złożony przez wnioskodawcę spełnia wymagania; oraz
(v)
odesłanie do publikacji, o której mowa w lit. a).
Informacje, o których mowa w akapicie pierwszym lit. b), przekazywane są w jednym z języków urzędowych Unii lub dołącza się do nich uwierzytelnione tłumaczenie na jeden z tych języków.
6. Państwa członkowskie przyjmą do dnia 28 marca 2015 r. przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne niezbędne do wykonania niniejszego artykułu.
7. W przypadku gdy dane państwo członkowskie nie ma krajowego prawodawstwa dotyczącego ochrony oznaczeń geograficznych, może ono, wyłącznie na zasadach przejściowych, objąć nazwę ochroną na podstawie warunków niniejszego rozdziału na szczeblu krajowym. Taka ochrona staje się skuteczna z dniem złożenia wniosku w Komisji i wygasa w dniu, w którym na mocy tego rozdziału zostanie podjęta decyzja co do rejestracji nazwy lub odmowy jej ochrony.
Artykuł 14
Rozpatrywanie wniosków przez Komisję
1. Komisja podaje do wiadomości publicznej datę złożenia wniosku o objęcie ochroną.
2. Komisja sprawdza, czy wnioski o objęcie ochroną, o których mowa w art. 13 ust. 5, spełniają warunki określone w niniejszym rozdziale.
3. Jeśli Komisja uważa, że warunki określone w niniejszym rozdziale są spełnione, podejmuje - w drodze aktów wykonawczych przyjętych bez zastosowania procedury, o której mowa w art. 34 ust. 2 - decyzję o publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej jednolitego dokumentu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lit. d), oraz odesłania do publikacji specyfikacji produktu, o której mowa w art. 13 ust. 5 lit. a).
4. Jeśli Komisja uważa, że warunki określone w niniejszym rozdziale nie są spełnione, podejmuje - w drodze aktów wykonawczych - decyzję o odrzuceniu wniosku. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.
Artykuł 15
Procedura sprzeciwu
W ciągu dwóch miesięcy od daty publikacji przewidzianej w art. 14 ust. 3 każde państwo członkowskie lub państwo trzecie, lub każda osoba fizyczna lub prawna mająca uzasadniony interes oraz mająca siedzibę lub miejsce pobytu na terytorium państwa członkowskiego innego niż państwo członkowskie, które złożyło wniosek o objęcie ochroną lub na terytorium państwa trzeciego, może zgłosić sprzeciw wobec zaproponowanego objęcia ochroną poprzez przedstawienie Komisji odpowiednio uzasadnionego oświadczenia odnoszącego się do warunków kwalifikowalności ustanowionych w niniejszym rozdziale.
W przypadku osoby fizycznej lub prawnej mającej siedzibę lub miejsce pobytu w państwie trzecim, takie oświadczenie należy złożyć, bezpośrednio lub za pośrednictwem władz zainteresowanego państwa trzeciego, w terminie dwóch miesięcy, o którym mowa w akapicie pierwszym.
Artykuł 16
Decyzja o objęciu ochroną
Na podstawie posiadanych informacji i po zakończeniu procedury sprzeciwu, o której mowa w art. 15, Komisja - w drodze aktów wykonawczych - obejmuje ochroną oznaczenia geograficznego spełniającego warunki określone w niniejszym rozdziale i zasadniczo zgodnego z prawem Unii, lub odrzuca wniosek, który nie spełnia tych warunków. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.
Artykuł 17
Homonimy
1. Nazwa, w odniesieniu do której złożono wniosek o ochronę, homonimiczna lub częściowo homonimiczna w stosunku do nazwy już zarejestrowanej na mocy przepisów niniejszego rozporządzenia, jest rejestrowana z należytym uwzględnieniem miejscowego i tradycyjnego użycia oraz ryzyka błędnego zrozumienia.
2. Nie rejestruje się nazwy homonimicznej prowadzącej do błędnego przekonania konsumenta, że produkty pochodzą z innego terytorium, nawet jeśli nazwa ta odpowiada faktycznemu terytorium, regionowi lub miejscu pochodzenia danych produktów.
3. Stosowanie zarejestrowanej nazwy homonimicznej uwarunkowane jest istnieniem rzeczywistego wystarczającego rozróżnienia między później rejestrowaną nazwą homonimiczną a nazwą już zarejestrowaną, z uwzględnieniem konieczności równego traktowania zainteresowanych producentów i uniknięcia sytuacji, w której konsument mógłby zostać wprowadzony w błąd.
Artykuł 18
Podstawy odmowy objęcia ochroną
1. Nazwy, które stały się nazwami rodzajowymi, nie są obejmowane ochroną jako oznaczenie geograficzne.
Do celów niniejszego rozdziału „nazwa, która stała się nazwą rodzajową” oznacza nazwę aromatyzowanego produktu sektora wina, która - pomimo że związana jest z miejscem lub regionem, w którym dany produkt był pierwotnie wytworzony lub wprowadzany do obrotu - stała się nazwą zwyczajową danego aromatyzowanego produktu sektora wina w Unii.
W celu ustalenia, czy nazwa stała się nazwą rodzajową, czy też nie, brane są pod uwagę wszystkie odpowiednie czynniki, w szczególności:
a)
bieżąca sytuacja w Unii, zwłaszcza w obszarach konsumpcji;
b)
odpowiednie prawo unijne lub krajowe.
2. Nazwa nie jest chroniona jako oznaczenie geograficzne, jeśli w świetle reputacji i renomy znaku towarowego ochrona mogłaby wprowadzić konsumentów w błąd co do prawdziwego pochodzenia aromatyzowanego produktu sektora wina.
Artykuł 19
Związek ze znakami towarowymi
1. Jeśli dane oznaczenie geograficzne jest objęte ochroną na mocy niniejszego rozporządzenia, odmawia się rejestracji znaku towarowego, którego użycie wchodzi w zakres art. 20 ust. 2, dotyczącego aromatyzowanego produktu sektora wina, jeśli złożenie wniosku o rejestrację znaku towarowego nastąpiło po dacie przedłożenia Komisji wniosku o objęcie ochroną oznaczenia geograficznego oraz oznaczenie geograficzne zostało następnie objęte ochroną.
Znaki towarowe zarejestrowane z naruszeniem akapitu pierwszego są unieważniane.
2. Nie naruszając przepisów art. 17 ust. 2, znak towarowy, którego użycie wchodzi w zakres art. 20 ust. 2, o który zawnioskowano lub który zarejestrowano bądź ustanowiono przez używanie na terytorium Unii, jeżeli taka możliwość dopuszczona jest przez stosowne prawodawstwo, przed datą przedłożenia Komisji wniosku o ochronę oznaczenia geograficznego, może pozostać w użyciu, a jego okres stosowania może zostać przedłużony niezależnie od ochrony oznaczenia geograficznego, pod warunkiem że brak jest podstaw do jego unieważnienia lub cofnięcia, jak określono w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95/WE (13) lub w rozporządzeniu Rady (WE) nr 207/2009 (14).
W takich przypadkach dozwolone jest stosowanie oznaczenia geograficznego równolegle do stosowania danego znaku towarowego.
Artykuł 20
Ochrona
1. Oznaczenia geograficzne chronione na mocy niniejszego rozporządzenia mogą być stosowane przez wszelkie podmioty gospodarcze wprowadzające do obrotu aromatyzowane produkty sektora wina, które zostały wytworzone zgodnie z odpowiednią specyfikacją produktu.
2. Oznaczenia geograficzne chronione na mocy niniejszego rozporządzenia oraz aromatyzowane produkty sektora wina, w odniesieniu do których używa się tych chronionych nazw zgodnie ze specyfikacją produktu, podlegają ochronie przed:
a)
wszelkim bezpośrednim lub pośrednim wykorzystaniem chronionej nazwy w celach handlowych:
(i)
w odniesieniu do porównywalnych produktów niezgodnych ze specyfikacją produktu objętego chronioną nazwą; lub
(ii)
jeśli takie zastosowanie wykorzystuje renomę oznaczenia geograficznego;
b)
wszelkim niewłaściwym stosowaniem, imitacją lub przywołaniem, nawet jeśli prawdziwe pochodzenie produktu lub usługi jest podane, lub przed umieszczeniem chronionej nazwy w tłumaczeniu, w formie transkrybowanej lub transliterowanej, w tym z towarzyszącym jej określeniem takim jak: „w stylu”, „typu”, „zgodnie z metodą”, „jak wytworzone w”, „imitacja”, „o smaku”, „podobne do” i tym podobne;
c)
wszelkim innym nieprawdziwym lub wprowadzającym w błąd oznaczeniem miejsca pochodzenia, źródła, charakteru lub zasadniczych cech produktu, na wewnętrznym lub zewnętrznym opakowaniu, w materiałach reklamowych lub dokumentach związanych z danym produktem sektora wina, oraz pakowaniem produktu w pojemnik, który mógłby błędnie sugerować miejsce pochodzenia produktu;
d)
wszelkimi innymi praktykami mogącymi wprowadzić konsumentów w błąd co do prawdziwego pochodzenia produktu.
3. Oznaczenia geograficzne chronione na mocy niniejszego rozporządzenia nie mogą stawać się w Unii nazwami rodzajowymi w rozumieniu art. 18 ust. 1.
4. Państwa członkowskie podejmują odpowiednie środki administracyjne i sądowe, aby zapobiegać bezprawnemu stosowaniu chronionych na mocy niniejszego rozporządzenia oznaczeń geograficznych, o którym mowa w ust. 2, i powstrzymać takie stosowanie.
Artykuł 21
Rejestr
Komisja - w drodze aktów wykonawczych przyjętych bez zastosowania procedury, o której mowa w art. 34 ust. 2 - sporządza i prowadzi publicznie dostępny elektroniczny rejestr oznaczeń geograficznych chronionych na mocy niniejszego rozporządzenia dla aromatyzowanych produktów sektora wina.
Do rejestru, o którym mowa w akapicie pierwszym, można jako oznaczenia geograficzne chronione na mocy niniejszego rozporządzenia wpisywać oznaczenia geograficzne odnoszące się do produktów państw trzecich chronionych w Unii na mocy porozumień międzynarodowych, w których Unia uczestniczy jako umawiającą się strona.
Artykuł 22
Wyznaczanie właściwych organów
1. Państwa członkowskie wyznaczają właściwy organ lub właściwe organy odpowiedzialne za kontrole w odniesieniu do zobowiązań ustanowionych w niniejszym rozdziale na podstawie kryteriów określonych w art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 882/2004 (15).
2. Państwa członkowskie dopilnowują, aby każdy podmiot spełniający wymogi niniejszego rozdziału miał prawo do bycia objętym systemem kontroli.
3. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o właściwym organie lub organach, o których mowa w ust. 1. Komisja podaje ich nazwy i adresy do publicznej wiadomości i uaktualnia je okresowo.
Artykuł 23
Weryfikacja zgodności ze specyfikacją produktu
1. W odniesieniu do oznaczeń geograficznych chronionych na mocy niniejszego rozporządzenia odnoszących się do obszaru geograficznego znajdującego się w Unii coroczna weryfikacja zgodności ze specyfikacją produktu w trakcie wyrobu i rozlewu aromatyzowanego produktu sektora wina oraz po jego rozlewie prowadzona jest przez:
a)
właściwy organ lub organy, o których mowa w art. 22; lub
b)
jeden lub kilka organów kontrolnych odpowiedzialnych za weryfikację w rozumieniu art. 2 akapit drugi pkt 5 rozporządzenia (WE) nr 882/2004, działających jako organy kontrolujące produkty na podstawie wymogów określonych w art. 5 tego rozporządzenia.
Koszty takiej weryfikacji są ponoszone przez podmioty gospodarcze podlegające jej.
2. W odniesieniu do oznaczeń geograficznych chronionych na mocy niniejszego rozporządzenia dotyczących obszaru geograficznego znajdującego się w państwie trzecim coroczna weryfikacja zgodności ze specyfikacją produktu w trakcie wyrobu i rozlewu aromatyzowanego produktu sektora wina oraz po jego rozlewie prowadzona jest przez:
a)
jeden lub kilka organów publicznych wyznaczonych przez państwo trzecie; lub
b)
jedną lub kilka jednostek certyfikujących.
3. Jednostki, o których mowa w ust. 1 lit. b) i ust. 2 lit. b), spełniają wymogi normy EN ISO/IEC 17065:2012 (Ocena zgodności - Wymagania dla jednostek certyfikujących wyroby, procesy i usługi) i są akredytowane na podstawie tych norm.
4. Organ lub organy określone w ust. 1 lit. a) i ust. 2 lit. a), które weryfikują zgodność ze specyfikacją produktu, gwarantują stosowny obiektywizm i bezstronność oraz mają do dyspozycji wykwalifikowany personel i zasoby potrzebne do realizacji swoich zadań.
Artykuł 24
Zmiany w specyfikacji produktu
1. Wnioskodawca spełniający warunki art. 12 może wystąpić o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji produktu posiadającego oznaczenie geograficzne chronione na mocy niniejszego rozporządzenia, w szczególności aby uwzględnić rozwój wiedzy naukowo-technicznej lub ponownie wytyczyć obszar geograficzny, o którym mowa w art. 10 ust. 2 lit. d). Wnioski zawierają opis i uzasadnienie zmian, o które się występuje.
2. W przypadku gdy proponowana zmiana obejmuje jedną lub kilka zmian do jednolitego dokumentu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lit. d), art. 13-16 stosuje się odpowiednio do wniosku o zmianę specyfikacji. Jeżeli jednak proponowana zmiana jest drobna, Komisja - w drodze aktów wykonawczych - podejmuje decyzję, czy zatwierdzić wniosek bez stosowania procedury ustanowionej w art. 14 ust. 2 i art. 15, a w przypadku zgody przystępuje do publikacji elementów, o których mowa w art. 14 ust. 3. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.
Artykuł 25
Unieważnienie ochrony
Komisja może z własnej inicjatywy lub na odpowiednio uzasadniony wniosek państwa członkowskiego, państwa trzeciego lub osoby fizycznej lub prawnej, która ma uzasadniony interes, w drodze aktów wykonawczych podjąć decyzję o unieważnieniu ochrony oznaczenia geograficznego, jeśli zgodność z odpowiednią specyfikacją produktu nie jest już zapewniona. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.
Art. 13-16 stosuje się odpowiednio.
Artykuł 26
Istniejące oznaczenia geograficzne
1. Oznaczenia geograficzne aromatyzowanych produktów sektora wina wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (EWG) nr 1601/91 oraz wszelkie inne oznaczenia geograficzne przedstawione państwu członkowskiemu i zatwierdzone przez to państwo do dnia 27 marca 2014 r. są automatycznie chronione jako oznaczenia geograficzne na mocy niniejszego rozporządzenia. Komisja wpisuje te oznaczenia geograficzne w drodze aktów wykonawczych przyjętych bez zastosowania procedury, o której mowa w art. 34 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, do rejestru określonego w art. 21 niniejszego rozporządzenia.
2. W odniesieniu do obowiązujących oznaczeń geograficznych, o których mowa w ust. 1, państwa członkowskie przekazują Komisji:
a)
dokumentację techniczną określoną w art. 10 ust. 1;
b)
krajowe decyzje o zatwierdzeniu.
3. Istniejące oznaczenia geograficzne, o których mowa w ust. 1, w odniesieniu do których nie przedłożono do dnia 28 marca 2017 r. informacji, o których mowa w ust. 2, tracą ochronę na mocy niniejszego rozporządzenia. Komisja podejmuje - w drodze aktów wykonawczych przyjętych bez stosowania procedury, o której mowa w art. 34 ust. 2 - odpowiednie kroki formalne w celu usunięcia tych nazw z rejestru określonego w art. 21.
4. Artykułu 25 nie stosuje się do obowiązujących oznaczeń geograficznych, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.
Do dnia 28 marca 2018 r. Komisja może z własnej inicjatywy - w drodze aktów wykonawczych - podjąć decyzję o unieważnieniu ochrony istniejących oznaczeń geograficznych, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, jeśli nie spełniają one warunków ustanowionych w art. 2 pkt 3. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.
Artykuł 27
Opłaty
Państwa członkowskie mogą pobierać opłaty na pokrycie kosztów ponoszonych przez nie w związku z rozpatrywaniem wniosków o objęcie ochroną, pisemnych zgłoszeń zastrzeżeń, wniosków o zmianę w specyfikacji i wniosków o unieważnienie na mocy niniejszego rozdziału.
Artykuł 28
Przekazane uprawnienia
1. W celu uwzględnienia szczególnych cech wyrobu na wyznaczonym obszarze geograficznym Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 33 dotyczących:
a)
kryteriów wyznaczania obszaru geograficznego; oraz
b)
zasad, ograniczeń i odstępstw dotyczących wyrobu na wyznaczonym obszarze geograficznym.
2. W celu zapewnienia jakości i identyfikowalności produktów Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 33 w celu określenia warunków, na jakich specyfikacja produktu może zawierać dodatkowe wymogi oprócz tych, o których mowa w art. 10 ust. 2 lit. f).
3. W celu zagwarantowania praw lub uzasadnionego interesu producentów lub podmiotów gospodarczych Komisja jest uprawniona do przyjęcia następujących aktów delegowanych zgodnie z art. 33 w celu określenia:
a)
przypadków, w jakich każdy producent może złożyć wniosek o objęcie ochroną oznaczenia geograficznego;
b)
ograniczeń dotyczących rodzaju wnioskodawcy, który może złożyć wniosek o objęcie ochroną oznaczenia geograficznego;
c)
warunków, jakie należy spełnić w związku z wnioskiem o objęcie ochroną oznaczenia geograficznego, rozpatrywania wniosków przez Komisję, procedury sprzeciwu oraz procedury zmiany specyfikacji i unieważnienia oznaczenia geograficznego;
d)
warunków mających zastosowanie do wniosków transgranicznych;
e)
terminu składania wniosku lub zgłoszenia;
f)
terminu, od którego obowiązuje ochrona;
g)
warunków, na jakich zmianę należy uznać za drobną w rozumieniu art. 24 ust. 2;
h)
terminu wejścia w życie zmiany;
i)
warunków mających zastosowanie do wniosków o zatwierdzenie oraz o zmianę specyfikacji produktu o oznaczeniu geograficznym chronionym na mocy niniejszego rozporządzenia, gdy nie wiążą się one z jakimikolwiek zmianami jednolitego dokumentu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lit. d).
4. W celu zagwarantowania odpowiedniej ochrony Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 33 w celu określenia ograniczeń dotyczących chronionej nazwy.
Artykuł 29
Uprawnienia wykonawcze
1. Komisja może przyjąć - w drodze aktów wykonawczych - wszelkie konieczne środki związane z niniejszym rozdziałem w odniesieniu do:
a)
informacji, które należy podać w specyfikacji produktu w odniesieniu do związku, o którym mowa w art. 2 pkt 3, między obszarem geograficznym a produktem końcowym;
b)
sposobów udostępniania opinii publicznej wyników decyzji o objęciu ochroną lub odrzuceniu wniosku, o których mowa w art. 16;
c)
składania wniosków transgranicznych;
d)
kontroli i weryfikacji, które mają być przeprowadzane przez państwa członkowskie, w tym badań.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.
2. Komisja może przyjąć - w drodze aktów wykonawczych - wszelkie konieczne środki związane z niniejszym rozdziałem w zakresie procedury rozpatrywania wniosków o objęcie ochroną lub o zatwierdzenie zmian oznaczenia geograficznego, w tym dopuszczalności tych wniosków, jak również w zakresie procedury rozpatrywania wniosków dotyczących sprzeciwu, unieważnienia, zmiany charakteru ochrony oraz przedkładania informacji dotyczących istniejących chronionych oznaczeń geograficznych, w tym dopuszczalności, w szczególności w odniesieniu do:
a)
wzorów dokumentów i formatu przekazywania danych;
b)
terminów;
c)
szczegółowych informacji dotyczących faktów, dowodu i dokumentów towarzyszących, które należy składać wraz z wnioskiem lub zgłoszeniem.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.
Artykuł 30
Niedopuszczalny wniosek lub zgłoszenie
W przypadku gdy wniosek lub zgłoszenie przedłożone na mocy niniejszego rozdziału zostaną uznane za niedopuszczalne, Komisja - w drodze aktów wykonawczych przyjętych bez stosowania procedury, o której mowa w art. 34 ust. 2 - podejmuje decyzję o odrzuceniu ich jako niedopuszczalnych.
ROZDZIAŁ IV
PRZEPISY OGÓLNE, PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE
Artykuł 31
Kontrola i weryfikacja aromatyzowanych produktów sektora wina
1. Państwa członkowskie odpowiadają za kontrolę aromatyzowanych produktów sektora wina. Przyjmują one środki konieczne do zapewnienia zgodności z przepisami niniejszego rozporządzenia, a w szczególności wyznaczają właściwy organ lub organy odpowiedzialne za przeprowadzanie kontroli w odniesieniu do zobowiązań ustanowionych przez niniejsze rozporządzenie zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 882/2004.
2. W razie konieczności Komisja przyjmuje w drodze aktów wykonawczych przepisy dotyczące kontroli administracyjnych i fizycznych, przeprowadzanych przez państwa członkowskie, w odniesieniu do zobowiązań wynikających ze stosowania niniejszego rozporządzenia.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.
Artykuł 32
Wymiana informacji
1. Państwa członkowskie i Komisja przekazują sobie wzajemnie wszelkie informacje niezbędne do stosowania niniejszego rozporządzenia oraz do zapewnienia zgodności z zobowiązaniami międzynarodowymi dotyczącymi aromatyzowanych produktów sektora wina. W stosownych przypadkach informacje te mogą być przekazywane lub udostępniane właściwym organom państw trzecich i mogą być podawane do wiadomości publicznej.
2. Aby zapewnić szybkie, skuteczne, dokładne i racjonalne pod względem kosztów przekazywanie informacji, o których mowa w ust. 1, Komisja jest uprawniona do przyjęcia zgodnie z art. 33 aktów delegowanych określających:
a)
charakter i rodzaj informacji, które mają być przekazywane;
b)
metody przekazywania informacji;
c)
przepisy dotyczące praw dostępu do informacji lub udostępnianych systemów informacyjnych;
d)
warunki i sposoby publikacji informacji.
3. Komisja - w drodze aktów wykonawczych - przyjmuje:
a)
przepisy dotyczące dostarczania informacji niezbędnych do stosowania niniejszego artykułu;
b)
uzgodnienia w zakresie zarządzania informacjami, które mają być przekazywane oraz przepisy dotyczące treści, formy, harmonogramu, częstotliwości i terminów powiadamiania;
c)
uzgodnienia w zakresie przekazywania lub udostępniania informacji i dokumentów państwom członkowskim, właściwym organom w państwach trzecich lub do wiadomości publicznej.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.
Artykuł 33
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
2. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 4 ust. 2, art. 28, art. 32 ust. 2 i art. 36 ust. 1, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 27 marca 2014 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.
3. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 4 ust. 2, art. 28, art. 32 ust. 2 i art. 36 ust. 1, mogą zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
5. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 4 ust. 2, art. 28, art. 32 ust. 2 oraz art. 36 ust. 1 wchodzi w życie tylko wtedy, kiedy Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub kiedy przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Artykuł 34
Procedura komitetowa
1. Komisję wspomaga Komitet ds. Aromatyzowanych Produktów Sektora Wina. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
W przypadku aktów wykonawczych, o których mowa w art. 4 ust. 3 akapit pierwszy i art. 29 ust. 1 lit. b), jeżeli komitet nie wyda opinii, Komisja nie przyjmuje projektu aktu delegowanego i ma zastosowanie art. 5 ust. 4 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
Artykuł 35
Uchylenie
Rozporządzenie (EWG) nr 1601/91 zostaje uchylone z dniem 28 marca 2015 r.
Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 36
Środki przejściowe
1. Aby ułatwić przejście od przepisów przewidzianych w rozporządzeniu (EWG) nr 1601/91 do przepisów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu Komisja jest uprawniona do przyjęcia, w stosownych przypadkach, aktów delegowanych zgodnie z art. 33 dotyczącym przyjmowania środków mających na celu zmianę niniejszego rozporządzenia lub wprowadzenie odstępstw od niniejszego rozporządzenia, które pozostaje w mocy do dnia 28 marca 2018 r.
2. Aromatyzowane produkty sektora wina, które nie spełniają wymogów niniejszego rozporządzenia, ale które zostały wytworzone zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 1601/91 przed dniem 27 marca 2014 r., mogą być nadal wprowadzane do obrotu do czasu wyczerpania zapasów.
3. Aromatyzowane produkty sektora wina spełniające wymogi art. 1-6 i art. 9 niniejszego rozporządzenia, które zostały wytworzone przed dniem 27 marca 2014 r., mogą być wprowadzane do obrotu do wyczerpania zapasów, o ile takie produkty spełniają wymogi rozporządzenia (EWG) 1601/91 w odniesieniu do wszelkich kwestii nieuregulowanych art. 1-6 i art. 9 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 37
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 28 marca 2015 r. Art. 36 ust. 1 i 3 stosuje się jednak od dnia 27 marca 2014 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 26 lutego 2014 r.