PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1373/2013
ze dne 19. prosince 2013,
kterým se stanoví prováděcí pravidla k režimu vývozních licencí v odvětví vepřového masa
(kodifikované znění)
KOMISE EVROPSKÝCH SPOLEČENSTVÍ,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 ze dne 22. října 2007, kterým se stanoví společná organizace zemědělských trhů a zvláštní ustanovení pro některé zemědělské produkty (jednotné nařízení o společné organizaci trhů) (1), a zejména na čl. 161 odst. 3, čl. 170 první pododstavec a čl. 192 odst. 2, ve spojení s článkem 4 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Komise (ES) č. 1518/2003 ze dne 28. srpna 2003, kterým se stanoví prováděcí pravidla k režimu vývozních licencí v odvětví vepřového masa (2) bylo několikrát podstatně změněno (3). Z důvodu srozumitelnosti a přehlednosti by mělo být uvedené nařízení kodifikováno.
(2)
Měla by být stanovena zvláštní prováděcí pravidla pro vývozní licence v odvětví vepřového masa, která by měla zahrnovat zejména ustanovení pro předávání žádostí a informace, které se mají objevit v žádostech a v licencích, a to na doplnění nařízení Komise (ES) č. 376/2008 ze dne 23. dubna 2008, kterým se stanoví společná prováděcí pravidla k režimu dovozních a vývozních licencí a osvědčení o stanovení náhrady předem pro zemědělské produkty (4).
(3)
Aby se zajistila řádná správa režimu vývozních licencí, měla by být stanovena výše jistoty na vývozní licence v rámci tohoto systému. Z hlediska rizika spekulace vlastní tomuto systému v odvětví vepřového masa by neměly být vývozní licence převoditelné a měly by být stanoveny přesné podmínky pro přístup hospodářských subjektů k uvedenému režimu.
(4)
V souladu s článkem 169 nařízení (ES) č. 1234/2007 plnění povinností vyplývající z dohod uzavřených podle článku 218 Smlouvy, pokud jde o objem vývozu, se má zajišťovat pomocí vývozních licencí. Musí být tudíž stanoven podrobný plán pro podávání žádostí a pro vydávání licencí.
(5)
Rozhodnutí týkající se žádostí o vývozní licence by mělo být dále sděleno až po době k uvážení. Tato doba by měla Komisi umožnit vyhodnotit požadovaná množství a související výdaje a v případě potřeby přijmout zvláštní opatření zejména u žádostí, které dosud nejsou vyřízeny. Je v zájmu hospodářských subjektů umožnit, aby byla žádost stažena po stanovení koeficientu pro přijetí.
(6)
Komise by měla mít přesné informace týkající se žádostí o licence a využití vydaných licencí, aby byla schopna režim licencí řídit. V zájmu efektivního řízení by členské státy měly používat informační systémy v souladu s nařízením Komise (ES) č. 792/2009 ze dne 31. srpna 2009, kterým se stanoví prováděcí pravidla pro předávání informací a dokumentů členskými státy Komisi v rámci provádění společné organizace trhů, režimu přímých plateb, propagace zemědělských produktů a režimů platných pro nejvzdálenější regiony a menší ostrovy v Egejském moři (5).
(7)
V případě žádostí týkajících se maximálně 25 tun by měla být na žádost hospodářského subjektu vydána vývozní licence ihned. V tomto případě by licence neměly podléhat žádným zvláštním opatřením přijatým Komisí.
(8)
Aby se zajistilo velmi přesné řízení vyvážených množství, je třeba stanovit výjimku z pravidla tolerance obsaženého v nařízení (ES) č. 376/2008.
(9)
Opatření tohoto nařízení jsou v souladu se stanoviskem Řídícího výboru pro společnou organizaci zemědělských trhů,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Na veškerý vývoz produktů v odvětví vepřového masa, na nějž se žádá o vývozní náhradu, se musí předložit vývozní licence se stanovením náhrady předem.
Článek 2
1. Vývozní licence je platná po dobu 90 dnů ode dne skutečného vydání ve smyslu čl. 22 odst. 2 nařízení (ES) č. 376/2008.
2. Žádosti o licence a licence mají mít v kolonce 15 název zboží a v kolonce 16 dvanáctimístný kód produktu z nomenklatury zemědělských produktů pro vývozní náhrady.
3. Kategorie produktů uvedené v čl. 13 odst. 1 druhém pododstavci nařízení (ES) č. 376/2008, jakož i výše jistoty na vývozní licence, jsou stanoveny v příloze I tohoto nařízení.
4. Žádosti o licence a samotné licence mají v kolonce 20 uveden alespoň jeden z údajů uvedených v příloze II.
Článek 3
1. Žádosti o vývozní licence lze podávat u příslušných orgánů od pondělí do pátku každého týdne.
2. Žadateli o vývozní licence jsou fyzické nebo právnické osoby, které jsou v době podávání žádostí schopny k uspokojení příslušných orgánů v členských státech prokázat, že působí v odvětví obchodu s vepřovým masem alespoň po dobu 12 měsíců. Maloobchodní zařízení nebo restaurace prodávající své výrobky konečným spotřebitelům však žádosti podávat nesmějí.
3. Vývozní licence se vydávají ve středu bezprostředně následující po období uvedeném v odstavci 1 za předpokladu, že v mezidobí nebyla přijata Komisí žádná zvláštní opatření uvedená v odstavci 4.
4. Pokud by vydání vývozních licencí vedlo nebo mohlo vést k přesažení využitelných rozpočtových částek nebo k vyčerpání maximálních množství, která mohou být s náhradou vyvezena během daného období s ohledem na limity stanovené v čl. 169 nařízení (ES) č. 1234/2007, nebo kde by vydání vývozních licencí nemohlo zajistit kontinuitu vývozů po zbytek daného období, Komise může:
a)
stanovit jednotnou procentní sazbu přijetí požadovaných množství;
b)
zamítnout žádosti, pro něž ještě nebyly přiznány vývozní licence;
c)
pozastavit příjem žádostí o vývozní licence na období maximálně pěti pracovních dnů s výhradou možnosti pozastavení na delší období, které se rozhodne v souladu s postupem uvedeným v čl. 195 odst. 2 nařízení (ES) č. 1234/2007.
V případě stanoveném v prvním pododstavci, písmenu c) jsou žádosti o vývozní licence podané v období dočasného pozastavení nepřijatelné.
Opatření uvedená v prvním pododstavci mohou být zavedena nebo přizpůsobena podle kategorií výrobků nebo destinací.
5. Opatření uvedená v odstavci 4 mohou být zavedena v případě, že se žádosti o vývozní licence týkají množství, která přesahují nebo mohou přesahovat množství normálního odbytu pro jednotlivé destinace, a kdy je vydání požadovaných licencí spojeno s rizikem spekulace, narušení konkurence mezi hospodářskými subjekty, nebo narušení dotyčných výměn nebo vnitřního trhu.
6. Pokud jsou požadovaná množství zamítnuta nebo snížena, ihned se uvolňuje jistota na veškerá množství, u nichž nebylo žádosti vyhověno.
7. Odchylně od odstavce 3, pokud je stanovena jednotná procentní sazba přijetí nižší než 80 %, vydá se licence nejpozději jedenáctého pracovního dne po zveřejnění uvedené procentní sazby v Úředním věstníku Evropské unie. Během deseti pracovních dnů po jejím zveřejnění může hospodářský subjekt:
a)
buď stáhnout žádost a v tom případě se ihned uvolňuje jistota;
b)
nebo požádat o okamžité vydání licence, a v tom případě ji příslušný orgán vydá neprodleně, avšak nejdříve v běžný den vydávání pro daný týden.
8. Odchylně od odstavce 3 může Komise pro vydávání licencí stanovit jiný den než středu, pokud tento den nelze dodržet.
Článek 4
1. Na žádost hospodářského subjektu nepodléhají žádosti o licenci na množství maximálně 25 tun žádným zvláštním opatřením uvedeným v čl. 3 odst. 4 a licence se vydají ihned.
V těchto případech, aniž je dotčen čl. 2 odst. 1, je doba platnosti licencí omezena na pět pracovních dní ode dne skutečného vydání ve smyslu čl. 22 odst. 2 nařízení (ES) č. 376/2008 a v kolonce 20 žádosti o licence a samotné licence se uvede jeden z údajů uvedených v příloze III.
2. Komise může podle potřeby pozastavit používání tohoto článku.
Článek 5
Vývozní licence jsou nepřevoditelné.
Článek 6
1. Vyvážené množství v rámci tolerance uvedené v čl. 7 odst. 4 nařízení (ES) č. 376/2008 nezakládá nárok na vyplacení náhrady.
2. V kolonce 22 licence se uvede alespoň jeden z údajů uvedených v příloze IV.
Článek 7
1. Členské státy sdělují Komisi každý pátek tyto informace:
a)
žádosti o vývozní licence podle článku 1, které byly podány od pondělí do pátku téhož týdne, uvádějící, zda se na ně vztahuje článek 4;
b)
množství, na něž byly vydány vývozní licence předchozí středu, s výjimkou množství udělených ihned podle článku 4;
c)
množství, na něž byly žádosti o vývozní licence v průběhu předchozího týdne vzaty zpět ve smyslu čl. 3 odst. 7.
2. Sdělení žádostí podle odst. 1 písm. a) musí zahrnovat:
a)
množství udané v hmotnosti produktu pro každou kategorii uvedenou v čl. 2 odst. 3;
b)
členění množství v každé kategorii podle místa určení v případě, kdy se sazba náhrady podle místa určení mění;
c)
použitelnou sazbu náhrady;
d)
celkovou částku náhrady stanovenou předem v eurech u každé kategorie.
3. Členské státy sdělují Komisi každý měsíc po uplynutí doby platnosti vývozních licencí nevyužité množství vývozních licencí.
4. Sdělení uvedená v tomto nařízení, včetně sdělení „žádná“, se provádějí v souladu s nařízením (ES) č. 792/2009.
Článek 8
Nařízení (ES) č. 1518/2003 se zrušuje.
Odkazy na zrušené nařízení se považují za odkazy na toto nařízení v souladu se srovnávací tabulkou obsaženou v příloze VI.
Článek 9
Tato nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 19. prosince 2013.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1373/2013
z dnia 19 grudnia 2013 r.
ustanawiające szczegółowe zasady wprowadzania w życie systemu pozwoleń na wywóz w sektorze wieprzowiny
(tekst jednolity)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 161 ust. 3, art. 170 akapit pierwszy i art. 192 ust. 2 w związku z jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1518/2003 z dnia 28 sierpnia 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady wprowadzania w życie systemu pozwoleń na wywóz w sektorze wieprzowiny (2) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (3). Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy je ujednolicić.
(2)
W odniesieniu do pozwoleń na wywóz w sektorze wieprzowiny powinny zostać ustanowione szczególne przepisy wykonawcze, które powinny przede wszystkim obejmować przepisy dotyczące składania wniosków oraz informacje obowiązkowo uwzględniane we wnioskach i pozwoleniach, w uzupełnieniu do przepisów zawartych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 376/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiającym wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych (4).
(3)
W celu zapewnienia odpowiedniego zarządzania systemem pozwoleń na wywóz należy ustalić wysokość zabezpieczenia związanego z pozwoleniami na wywóz w ramach tego systemu. Z uwagi na ryzyko spekulacji, nierozerwalnie związane z systemem w sektorze wieprzowiny, pozwoleń na wywóz nie powinno się przenosić oraz powinny być ustanowione ścisłe określone warunki dostępu podmiotów gospodarczych do wymienionego systemu.
(4)
Zgodnie z art. 169 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 zgodność ze zobowiązaniami wynikającymi z umów zawartych w trybie art. 218 Traktatu dotyczących wielkości wywozu ma być zapewniana na podstawie pozwoleń na wywóz. Dlatego powinien zostać ustanowiony szczegółowy harmonogram składania wniosków i wydawania pozwoleń na wywóz.
(5)
Ponadto decyzja dotycząca wniosków o wydanie pozwoleń na wywóz powinna być podana do wiadomości dopiero po upływie okresu rozpatrzenia. Okres ten powinien pozwolić Komisji na dokonanie oceny wnioskowanych ilości i związanych z tym wydatków oraz, stosownie do potrzeb, na podjęcie środków szczególnych, mających zastosowanie w szczególności w odniesieniu do wniosków oczekujących na rozpatrzenie. W interesie podmiotów gospodarczych leży dopuszczenie możliwości wycofania wniosku o wydanie pozwolenia po tym jak ustalono współczynnik akceptowanych ofert.
(6)
Aby móc zarządzać systemem pozwoleń, Komisja powinna dysponować dokładnymi informacjami dotyczącymi wniosków o wydanie pozwoleń oraz dotyczącymi wykorzystywania wydanych pozwoleń. W interesie sprawnego zarządzania państwa członkowskie powinny używać systemów informatycznych zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 792/2009 z dnia 31 sierpnia 2009 r. ustanawiającym szczegółowe zasady, zgodnie z którymi państwa członkowskie przekazują Komisji informacje i dokumenty dotyczące wdrożenia wspólnej organizacji rynków, systemu płatności bezpośrednich, promocji produktów rolnych oraz systemów stosowanych w odniesieniu do regionów najbardziej oddalonych i mniejszych wysp Morza Egejskiego (5).
(7)
W przypadku wniosków dotyczących ilości równych lub mniejszych niż 25 ton pozwolenie na wywóz powinno być wydane natychmiast, jeżeli podmiot gospodarczy o to wnioskuje. W tym przypadku pozwolenia nie powinny podlegać żadnym środkom szczególnym podjętym przez Komisję.
(8)
W celu zapewnienia dokładnego przestrzegania ilości przewidzianych do wywozu należy wprowadzić odstępstwo od zasad dotyczących tolerancji ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 376/2008.
(9)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Cały wywóz produktów w sektorze wieprzowiny, w odniesieniu do których występuje się o refundację wywozową, podlega obowiązkowi przedstawienia pozwolenia na wywóz z wcześniej ustaloną refundacją.
Artykuł 2
1. Pozwolenia na wywóz są ważne w ciągu 90 dni od dnia ich faktycznego wydania w rozumieniu art. 22 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 376/2008.
2. Wnioski o wydanie pozwolenia oraz pozwolenia zawierają w polu 15 opis produktu, a w polu 16 12-cyfrowy kod produktu według nomenklatury produktów rolnych do celów refundacji wywozowych.
3. Kategorie produktów, o których mowa w art. 13 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 376/2008, jak również stawka zabezpieczenia związanego z pozwoleniami na wywóz są określone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.
4. Wnioski o wydanie pozwolenia oraz pozwolenia zawierają w polu 20 co najmniej jeden z wpisów wymienionych w załączniku II.
Artykuł 3
1. Wnioski o wydanie pozwolenia na wywóz można składać do właściwych organów od poniedziałku do piątku każdego tygodnia.
2. Składający wnioski o wydanie pozwolenia na wywóz są osobami fizycznymi lub prawnymi, które w momencie składania wniosków są w stanie wykazać zgodnie z wymogami właściwych organów, że zajmowały się handlem w sektorze wieprzowiny przez okres co najmniej 12 miesięcy. Jednakże wniosków nie mogą składać przedsiębiorstwa handlu detalicznego lub restauracje sprzedające swoje produkty konsumentom końcowym.
3. Pozwolenia na wywóz wydaje się w środę następującą po upływie okresu, o którym mowa w ust. 1, pod warunkiem że od tego czasu Komisja nie podjęła żadnego ze środków szczególnych, o których mowa w ust. 4.
4. W przypadku gdy wydawanie pozwoleń na wywóz mogłoby doprowadzić lub stwarzać ryzyko doprowadzenia do przekroczenia dostępnych kwot budżetowych lub wyczerpania maksymalnych ilości objętych pozwoleniami na wywóz z refundacją w danym okresie, uwzględniając limity, o których mowa w art. 169 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, lub w przypadku gdy wydawanie pozwoleń na wywóz uniemożliwiłoby zapewnienie ciągłości wywozów w pozostałej części odnośnego okresu, Komisja może:
a)
ustalić jednolitą stawkę procentową, według której akceptowane są ilości objęte wnioskami;
b)
odrzucić wnioski, w odniesieniu do których pozwolenia na wywóz nie zostały jeszcze wydane;
c)
zawiesić składanie wniosków o wydanie pozwolenia na wywóz na maksymalnie pięć dni roboczych; zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 195 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, można podjąć decyzję o zawieszeniu na dłuższy okres.
W przypadku, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. c), wnioski o wydanie pozwoleń na wywóz złożone w okresie zawieszenia są nieskuteczne.
Środki określone w akapicie pierwszym mogą być podjęte lub dostosowane w zależności od kategorii produktów oraz miejsca przeznaczenia.
5. Środki, o których mowa w ust. 4, mogą być również podjęte w przypadku gdy wnioski o wydanie pozwolenia na wywóz dotyczą ilości, które wykraczają poza normalną strukturę handlu dla jednego miejsca przeznaczenia lub gdy istnieje ryzyko, że takie przekroczenie nastąpi, oraz w przypadku gdy wydanie pozwoleń, o które się wnioskuje, stwarza ryzyko spekulacji, zachwiania konkurencji między podmiotami gospodarczymi lub zakłócenia w zakresie handlu, o którym mowa, lub rynku wewnętrznego.
6. W przypadku gdy ilości objęte wnioskami zostały odrzucone lub obniżone, zabezpieczenie jest natychmiast zwalniane w odniesieniu do wszystkich ilości, w zakresie których wniosek nie został uwzględniony.
7. Niezależnie od ust. 3, w przypadku gdy jednolita stawka procentowa, według której akceptowane są ilości objęte wnioskami, zostaje ustalona na poziomie niższym niż 80 %, pozwolenie wydaje się najpóźniej do jedenastego dnia roboczego od daty opublikowania tej stawki procentowej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. W okresie 10 dni roboczych po jej opublikowaniu podmiot gospodarczy może:
a)
wycofać swój wniosek, w którym to przypadku zabezpieczenie zostaje natychmiast zwolnione; albo
b)
żądać natychmiastowego wydania pozwolenia, w którym to przypadku właściwy organ wydaje je niezwłocznie, lecz nie wcześniej niż w normalnym terminie wydania obowiązującym dla danego tygodnia.
8. W drodze odstępstwa od ust. 3 Komisja może określić inny dzień niż środa na wydawanie pozwoleń na wywóz, jeżeli nie jest możliwe przestrzeganie tego dnia.
Artykuł 4
1. Na wniosek podmiotu gospodarczego wnioski o wydanie pozwolenia na maksymalnie 25 ton produktów nie podlegają żadnym środkom szczególnym, o których mowa w art. 3 ust. 4, a pozwolenia, o które występowano, wydaje się natychmiast.
W takich przypadkach, niezależnie od art. 2 ust. 1, termin ważności pozwoleń ogranicza się do pięciu dni roboczych od dnia ich faktycznego wydania w rozumieniu art. 22 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 376/2008, a pole 20 wniosków o pozwolenie i pozwoleń zawiera jeden z wpisów wymienionych w załączniku III.
2. Komisja może, tam gdzie jest to konieczne, zawiesić stosowanie niniejszego artykułu.
Artykuł 5
Pozwoleń na wywóz nie można przenosić.
Artykuł 6
1. Ilość wywieziona w ramach tolerancji określonej w art. 7 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 376/2008, nie uprawnia do wypłaty refundacji.
2. W polu 22 pozwolenia umieszcza się co najmniej jeden z wpisów wymienionych w załączniku IV.
Artykuł 7
1. Do piątku w każdym tygodniu państwa członkowskie przekazują Komisji następujące informacje:
a)
wnioski o wydanie pozwoleń na wywóz, o których mowa w art. 1, złożone od poniedziałku do piątku w tym samym tygodniu, ze stwierdzeniem, czy wchodzą one w zakres stosowania art. 4 czy też nie;
b)
ilości objęte pozwoleniami na wywóz wydanymi w poprzednią środę, bez uwzględniania pozwoleń wydanych natychmiast na podstawie art. 4;
c)
ilości objęte wnioskami o wydanie pozwolenia na wywóz, wycofanymi na podstawie art. 3 ust. 7 w poprzednim tygodniu.
2. Przekazanie informacji dotyczących wniosków, o których mowa w ust. 1 lit. a), obejmuje:
a)
ilość produktu w ujęciu wagowym w odniesieniu do każdej kategorii, o której mowa w art. 2 ust. 3;
b)
podział ilości w ramach każdej kategorii, według miejsca przeznaczenia, w przypadku gdy stawka refundacji jest zróżnicowana w zależności od miejsca przeznaczenia;
c)
stawkę refundacji mającą zastosowanie;
d)
łączną kwotę refundacji wcześniej ustaloną w euro na poszczególne kategorie.
3. Państwa członkowskie przekazują Komisji co miesiąc, po wygaśnięciu ważności pozwoleń na wywóz, informacje o niewykorzystanej ilości w ramach pozwoleń na wywóz.
4. Przekazywanie informacji, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, w tym przekazywanie informacji „zerowych”, następuje zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 792/2009.
Artykuł 8
Rozporządzenie (WE) nr 1518/2003 traci moc.
Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji w załączniku VI.
Artykuł 9
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 19 grudnia 2013 r.