NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 748/2014
ze dne 10. července 2014
o omezujících opatřeních vzhledem k situaci v Jižním Súdánu
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 215 této smlouvy,
s ohledem na rozhodnutí Rady 2014/449/SZBP ze dne 10. července 2014 o omezujících opatřeních vzhledem k situaci v Jižním Súdánu (1),
s ohledem na společný návrh vysoké představitelky Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku a Evropské komise,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Dne 18. července 2011 přijala Rada rozhodnutí 2011/423/SZBP (2), kterým byla rozšířena oblast působnosti zbrojního embarga vůči Súdánu tak, aby zahrnovala i Jižní Súdán.
(2)
Dne 24. listopadu 2011 přijala Rada nařízení (EU) č. 1215/2011 (3), kterým byla rozšířena oblast působnosti zbrojního embarga vůči Jižnímu Súdánu.
(3)
Dne 10. července 2014 přijala Rada rozhodnutí 2014/449/SZBP, kterým se oddělují opatření týkající se Jižního Súdánu a slučují se do jediného právního aktu a kterým se stanoví omezení vstupu a zmrazení finančních prostředků a hospodářských zdrojů osob, které brání politickému procesu v Jižním Súdánu, včetně násilných činů nebo porušení dohod o příměří, jakož i osob odpovědných za vážná porušování lidských práv v Jižním Súdánu.
(4)
Tato opatření spadají do oblasti působnosti Smlouvy o fungování Evropské unie, a proto je, především z důvodu zajištění jejich jednotného uplatňování ve všech členských státech, k jejich provádění nezbytné regulační opatření na úrovni Unie.
(5)
Pro větší jasnost by opatření týkající se Jižního Súdánu měla být oddělena od opatření týkajících se Súdánu. Nařízení Rady (ES) č. 131/2004 (4) by proto mělo být nahrazeno tímto nařízením v rozsahu, v němž se týká Jižního Súdánu. Nařízení (ES) č. 131/2004 by rovněž mělo být nahrazeno nařízením Rady (EU) č. 747/2014 (5) v rozsahu, v němž se týká Súdánu.
(6)
Toto nařízení ctí základní práva, jakož i zásady uznané zejména v Listině základních práv Evropské unie, především právo na účinnou právní ochranu a spravedlivý proces a právo na ochranu osobních údajů. Toto nařízení by mělo být uplatňováno v souladu s těmito základními právy.
(7)
S ohledem na konkrétní hrozbu mezinárodnímu míru a bezpečnosti, kterou představuje situace v Jižním Súdánu, a v zájmu zajištění soudržnosti s postupem v případě změny a přezkumu přílohy rozhodnutí 2014/449/SZBP, by pravomoc ke změně seznamů v příloze I tohoto nařízení měla vykonávat Rada.
(8)
Pro účely provádění tohoto nařízení a v zájmu zajištění co největší právní jistoty v rámci Unie musí být zveřejněna jména a další relevantní údaje týkající se fyzických a právnických osob, subjektů a orgánů, jejichž finanční prostředky a hospodářské zdroje musí být v souladu s tímto nařízením zmrazeny. Veškeré zpracovávání osobních údajů musí být v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 (6) a se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES (7).
(9)
Aby byla zajištěna účinnost opatření stanovených v tomto nařízení, mělo by toto nařízení vstoupit v platnost okamžitě,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Pro účely tohoto nařízení se použijí tyto definice:
a)
„zprostředkovatelskými službami“ se rozumí:
i)
sjednávání nebo organizování operací týkajících se nákupu, prodeje nebo dodávek zboží a technologií nebo finančních a technických služeb ze třetí země do jakékoli jiné třetí země, nebo
ii)
prodej nebo nákup zboží a technologií nebo finančních a technických služeb, které jsou umístěny ve třetích zemích, za účelem jejich převodu do jiné třetí země;
b)
„nárokem“ se rozumí jakýkoli nárok, uplatňovaný právní cestou či nikoli, jenž vznikl přede dnem vstupu tohoto nařízení v platnost nebo po tomto dni, na základě smlouvy nebo operace nebo v souvislosti s nimi, a zejména:
i)
nárok na plnění závazku vyplývajícího ze smlouvy nebo operace nebo s nimi spojeného;
ii)
nárok na prodloužení doby platnosti nebo na vyplacení dluhopisů, finančních záruk nebo příslibu odškodnění v jakékoli formě;
iii)
nárok na náhradu škody související se smlouvou nebo operací;
iv)
protinárok;
v)
nárok na uznání nebo vymáhání, včetně využití postupů, jako je doložka vykonatelnosti, rozsudek či rozhodčí nález nebo jiné rovnocenné rozhodnutí bez ohledu na místo vydání;
c)
„smlouvou nebo operací“ se rozumí jakákoli operace bez ohledu na její formu a rozhodné právo a bez ohledu na to, zda zahrnuje jednu nebo více smluv nebo podobných závazků uzavřených mezi týmiž nebo různými stranami; v tomto smyslu se „smlouvou“ rozumí zejména dluhopis, záruka nebo příslib odškodnění, a to zejména finanční záruka nebo příslib finančního odškodnění a úvěr, ať už jsou právně nezávislé či nikoli, a jakékoli související ujednání vyplývající z dané operace nebo s ní související;
d)
„příslušnými orgány“ se rozumí příslušné orgány členských států uvedené na internetových stránkách, jejichž seznam je v příloze II;
e)
„hospodářskými zdroji“ se rozumí aktiva všeho druhu, hmotná či nehmotná, movitá či nemovitá, která nejsou finančními prostředky, ale lze je použít k získání finančních prostředků, zboží nebo služeb;
f)
„zmrazením hospodářských zdrojů“ se rozumí zabránění jejich použití k získání finančních prostředků, zboží nebo služeb jakýmkoli způsobem, zejména jejich prodejem, pronájmem nebo zastavením;
g)
„zmrazením finančních prostředků“ se rozumí zabránění jakémukoli pohybu, převodu, změně nebo použití finančních prostředků, přístupu k nim nebo zacházení s nimi jakýmkoli způsobem, které by vedly k jakékoli změně jejich objemu, výše, umístění, vlastnictví, držby, povahy, určení nebo k jiné změně, která by umožnila použití těchto prostředků, včetně správy portfolia;
h)
„finančními prostředky“ se rozumí finanční aktiva a hospodářské výhody všeho druhu, mimo jiné:
i)
peníze v hotovosti, šeky, finanční pohledávky, směnky, platební příkazy a jiné platební nástroje;
ii)
vklady u finančních institucí nebo jiných subjektů, zůstatky na účtech, pohledávky a závazky z pohledávek;
iii)
veřejně i soukromě obchodované cenné papíry a dluhové nástroje, včetně akcií a kapitálových podílů, certifikátů zastupujících cenné papíry, dluhopisů, směnek, opčních listů, dlužních úpisů a smluv o derivátových nástrojích;
iv)
úroky, dividendy nebo jiné výnosy či hodnoty pocházející z aktiv nebo jimi vytvářené;
v)
úvěry, práva na započtení, záruky, závazky plnění nebo jiné finanční závazky;
vi)
akreditivy, nákladní listy, dodací listy; a
vii)
dokumenty prokazující podíl na finančních prostředcích nebo na finančních zdrojích;
i)
„technickou pomocí“ se rozumí jakákoli technická pomoc týkající se oprav, vývoje, výroby, montáže, zkoušek, údržby nebo jiných technických služeb, která může mít podobu pokynů, poradenství, školení, předávání pracovních znalostí či dovedností nebo konzultací; technická pomoc zahrnuje též ústní formy pomoci;
j)
„územím Unie“ se rozumí území členských států, na něž se vztahuje Smlouva za podmínek v ní stanovených, včetně jejich vzdušného prostoru.
Článek 2
Zakazuje se:
a)
poskytovat technickou pomoc nebo zprostředkovatelské služby související s vojenskou činností a s poskytováním, výrobou, údržbou a užíváním zbraní a souvisejícího materiálu všech typů, včetně zbraní a střeliva, vojenských vozidel a vojenského vybavení, polovojenského vybavení a náhradních dílů k výše uvedeným zbraním a materiálu, přímo či nepřímo jakékoli fyzické nebo právnické osobě, subjektu či orgánu v Jižním Súdánu nebo pro použití v Jižním Súdánu;
b)
poskytovat financování nebo finanční pomoc související s vojenskou činností, zejména včetně úvěrů, půjček a pojištění vývozních úvěrů, jakož i pojištění a zajištění, pro jakýkoliv prodej, dodávku, převod nebo vývoz zbraní a souvisejícího materiálu nebo na poskytnutí související technické pomoci přímo či nepřímo jakékoli fyzické nebo právnické osobě, subjektu či orgánu v Jižním Súdánu nebo pro použití v Jižním Súdánu.
Článek 3
Odchylně od článku 2 mohou příslušné orgány členských států povolit poskytnutí financování a finanční pomoci, technické pomoci a zprostředkovatelských služeb v souvislosti s:
a)
nesmrtícím vojenským vybavením určeným výhradně pro humanitární nebo ochranné účely či použití související s monitorováním dodržování lidských práv nebo pro programy na výstavbu institucí OSN, Africké unie, Mezivládního úřadu pro rozvoj (IGAD) a Evropské unie;
b)
materiálem určeným pro operace Evropské unie, OSN a Africké unie na řešení krizí;
c)
zařízením a materiálem na odminovávání a materiálem používaným při odminovávání;
d)
podporou procesu reformy bezpečnostního sektoru v Jižním Súdánu.
Článek 4
Článek 2 se nevztahuje na ochranné oděvy, včetně neprůstřelných vest a vojenských přileb, dočasně vyvážené do Jižního Súdánu zaměstnanci OSN, zaměstnanci Evropské unie nebo jejích členských států, zaměstnanci OSN nebo zaměstnanci Mezivládního úřadu pro rozvoj (IGAD), zástupci médií a pracovníky humanitárních a rozvojových organizací a přidruženým personálem pouze pro jejich osobní potřeby.
Článek 5
1. Zmrazují se veškeré finanční prostředky a hospodářské zdroje, které patří fyzickým nebo právnickým osobám, subjektům či orgánům uvedeným na seznamu v příloze I nebo které jsou jimi vlastněny, drženy či ovládány.
2. Žádné finanční prostředky ani hospodářské zdroje nesmějí být přímo ani nepřímo zpřístupněny fyzickým nebo právnickým osobám, subjektům či orgánům uvedeným v příloze I nebo v jejich prospěch.
3. V příloze I jsou uvedeny fyzické nebo právnické osoby, subjekty a orgány, které narušují politický proces v Jižnímu Súdánu, a to i prostřednictvím násilných činů nebo porušováním dohod o příměří, jakož i proti osobám odpovědným za závažná porušování lidských práv v Jižním Súdánu a osobám s nimi spojeným, jak jsou uvedeny v příloze, zabránily ve vstupu na svá území nebo jejich průjezdu přes ně.
4. V příloze I jsou uvedeny důvody pro zařazení dotčených fyzických nebo právnických osob, subjektů a orgánů na seznam.
5. V příloze I jsou uvedeny dostupné informace nezbytné k identifikaci dotčených fyzických nebo právnických osob, subjektů či orgánů. Pokud jde o fyzické osoby, tyto informace mohou zahrnovat jména včetně přezdívek, datum a místo narození, státní příslušnost, čísla pasu a průkazu totožnosti, pohlaví, adresu, je-li známa, a funkci či povolání. Pokud jde o právnické osoby, subjekty a orgány, tyto informace mohou zahrnovat název, místo a datum registrace, registrační číslo a místo podnikání.
Článek 6
1. Odchylně od článku 5 mohou příslušné orgány členských států povolit za podmínek, které považují za vhodné, uvolnění některých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů nebo zpřístupnění některých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů, pokud rozhodnou o tom, že dotyčné finanční prostředky nebo hospodářské zdroje jsou:
a)
nezbytné pro uspokojení základních potřeb fyzických nebo právnických osob, subjektů či orgánů uvedených v příloze I a rodinných příslušníků závislých na těchto fyzických osobách, včetně plateb za potraviny, plateb nájemného nebo splácení hypoték, plateb za léky a lékařskou péči, plateb daní, pojistného a poplatků za veřejné služby;
b)
určeny výlučně k hrazení přiměřených honorářů za odborné výkony či k náhradě výdajů vzniklých v souvislosti s poskytováním právních služeb;
c)
určeny výlučně k hrazení poplatků za běžné vedení nebo správu zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů;
d)
nezbytné k úhradě mimořádných výdajů, pokud dotčený příslušný orgán oznámil příslušným orgánům ostatních členských států a Komisi alespoň dva týdny před udělením povolení důvody, pro něž se domnívá, že by dané povolení mělo být uděleno.
2. Dotčený členský stát uvědomí ostatní členské státy a Komisi o každém povolení uděleném podle odstavce 1.
Článek 8
1. Odchylně od článku 5 mohou příslušné orgány členských států povolit uvolnění některých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů, jsou-li splněny tyto podmínky:
a)
dané finanční prostředky nebo hospodářské zdroje jsou předmětem rozhodčího nálezu, který byl vydán přede dnem zařazení fyzické nebo právnické osoby, subjektu či orgánu uvedených v článku 5 na seznam v příloze I, nebo předmětem soudního či správního rozhodnutí vydaného v členském státě EU nebo soudního rozhodnutí vykonatelného v příslušném členském státě před tímto dnem či po něm;
b)
dané finanční prostředky nebo hospodářské zdroje budou použity výlučně k uspokojení nároků zajištěných takovým nálezem či rozhodnutím nebo uznaných jako platné takovým nálezem či rozhodnutím, a to v mezích stanovených platnými právními a správními předpisy, kterými se řídí práva osob majících takové nároky;
c)
rozhodnutí není ve prospěch fyzické nebo právnické osoby, subjektu nebo orgánu uvedených v příloze I; a
d)
uznání nálezu či rozhodnutí není v rozporu s veřejným pořádkem v dotčeném členském státě.
2. Dotčený členský stát uvědomí ostatní členské státy a Komisi o každém povolení uděleném podle odstavce 1.
Článek 8
1. Odchylně od článku 5 a v případě, kdy je splatná platba fyzické nebo právnické osoby, subjektu či orgánu uvedených v příloze I na základě smlouvy nebo dohody, která byla uzavřena dotčenou fyzickou nebo právnickou osobou, subjektem či orgánem, nebo povinnosti, která dotčené fyzické nebo právnické osobě, subjektu či orgánu vznikla přede dnem, kdy byly tyto fyzické nebo právnické osoby, subjekty či orgány zařazeny do přílohy I, mohou příslušné orgány členských států za podmínek, které považují za vhodné, povolit uvolnění některých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů, pokud daný příslušný orgán shledal, že:
a)
finanční prostředky nebo hospodářské zdroje budou použity na platbu provedenou fyzickou nebo právnickou osobou, subjektem či orgánem uvedenými v příloze I; a
b)
platba není v rozporu s čl. 5 odst. 2.
2. Dotčený členský stát uvědomí ostatní členské státy a Komisi o každém povolení uděleném podle odstavce 1.
Článek 9
1. Ustanovení čl. 5 odst. 2 nebrání finančním nebo úvěrovým institucím, aby na zmrazené účty připisovaly finanční prostředky, které byly na daný účet fyzické nebo právnické osoby, subjektu či orgánu uvedených na seznamu převedeny třetími stranami, budou-li přírůstky těchto účtů rovněž zmrazeny. Dotčená finanční nebo úvěrová instituce neprodleně uvědomí o těchto operacích příslušný orgán.
2. Ustanovení čl. 5 odst. 2 se nepoužije na připisování prostředků na zmrazené účty v případě:
a)
úroků nebo jiných výnosů z těchto účtů;
b)
plateb splatných na základě smluv, dohod nebo závazků, které byly uzavřeny nebo vznikly přede dnem, kdy byly fyzické nebo právnické osoby, subjekty či orgány uvedené v článku 5 zařazeny do přílohy I; nebo
c)
plateb splatných na základě soudních nebo správních rozhodnutí nebo rozhodčích nálezů vydaných v členském státě EU nebo vykonatelných v dotčeném členském státě
jsou-li veškeré takové úroky, jiné výnosy nebo platby zmrazeny podle čl. 5 odst. 1.
Článek 10
1. Aniž jsou dotčena příslušná pravidla týkající se ohlašování, důvěrnosti údajů a služebního tajemství, fyzické a právnické osoby, subjekty a orgány:
a)
neprodleně poskytnou příslušnému orgánu členského státu, ve kterém mají bydliště nebo sídlo, veškeré informace, které mohou usnadnit zajištění souladu s tímto nařízením, jako jsou informace o účtech a částkách zmrazených v souladu s článkem 5, a předají tyto informace přímo nebo prostřednictvím dotčeného členského státu Komisi; a
b)
spolupracují s příslušným orgánem při ověřování těchto informací.
2. Veškeré dodatečné informace, které obdrží přímo Komise, se zpřístupní členským státům.
3. Veškeré informace poskytnuté nebo získané v souladu s tímto článkem se použijí pouze pro účely, pro něž byly poskytnuty nebo získány.
Článek 11
Zakazuje se vědomá a úmyslná účast na činnostech, jejichž cílem nebo výsledkem je obcházení opatření uvedených v článcích 2 a 5.
Článek 12
1. Zmrazení finančních prostředků a hospodářských zdrojů nebo odmítnutí zpřístupnit finanční prostředky nebo hospodářské zdroje učiněné v dobré víře, že je takové jednání v souladu s tímto nařízením, nezakládá odpovědnost fyzické nebo právnické osoby, subjektu či orgánu, které je provádějí, ani jejich vedoucích pracovníků či zaměstnanců, ledaže se prokáže, že tyto finanční prostředky a hospodářské zdroje byly zmrazeny nebo zadrženy v důsledku nedbalosti.
2. Jednání fyzických nebo právnických osob, subjektů či orgánů nezakládá jejich odpovědnost, pokud nevěděly a neměly žádný důvod se domnívat, že svým jednáním porušují opatření stanovená v tomto nařízení.
Článek 13
1. Nesmí být uspokojen žádný nárok vyplývající ze smlouvy nebo operace, jejichž plnění nebo uskutečnění bylo přímo nebo nepřímo, zcela nebo částečně dotčeno opatřeními uloženými tímto nařízením, a to včetně náhrady škody nebo jiných nároků tohoto druhu, jako je nárok na náhradu nebo nárok vyplývající ze záruky, zejména nárok na prodloužení doby platnosti nebo vyplacení dluhopisů, záruk nebo příslibu odškodnění v jakékoli formě, zejména finančních záruk nebo příslibů finančního odškodnění, je-li uplatněn:
a)
určenými fyzickými nebo právnickými osobami, subjekty či orgány uvedenými na seznamu v příloze I;
b)
jakýmikoli fyzickými nebo právnickými osobami, subjekty či orgány jednajícími prostřednictvím nebo jménem osob, subjektů či orgánů uvedených v písmeni a).
2. Ve všech řízeních týkajících se uplatnění nároku nese důkazní břemeno ohledně toho, že uspokojení nároku není zakázáno odstavcem 1, fyzická nebo právnická osoba, subjekt či orgán uplatňující tento nárok.
3. Tímto článkem není dotčeno právo fyzických nebo právnických osob, subjektů a orgánů uvedených v odstavci 1 na soudní přezkum legálnosti neplnění smluvních závazků v souvislosti s tímto nařízením.
Článek 14
1. Komise a členské státy se navzájem informují o opatřeních přijatých podle tohoto nařízení a sdílejí všechny další důležité informace, které mají k dispozici v souvislosti s tímto nařízením, zejména informace o:
a)
finančních prostředcích zmrazených na základě článku 5 a povoleních na základě článků 6, 7 a 8;
b)
porušování tohoto nařízení, o problémech s jeho vymáháním a o rozhodnutích vydaných vnitrostátními soudy.
2. Členské státy a Komise si navzájem poskytují veškeré další důležité informace, které mají k dispozici a které by mohly ovlivnit účinné provádění tohoto nařízení.
Článek 15
Komise je oprávněna měnit přílohu II na základě informací poskytnutých členskými státy.
Článek 16
1. Pokud Rada rozhodne o tom, že se na fyzickou nebo právnickou osobu, subjekt či orgán mají vztahovat opatření uvedená v článku 5, změní odpovídajícím způsobem přílohu I.
2. Rada sdělí své rozhodnutí fyzickým nebo právnickým osobám, subjektům či orgánům uvedeným v odstavci 1, včetně důvodů jejich zařazení na seznam, a to buď přímo, je-li známa jejich adresa, nebo zveřejněním oznámení, čímž této fyzické nebo právnické osobě, subjektu či orgánu umožní se k této záležitosti vyjádřit.
3. Jsou-li předloženy připomínky nebo nové podstatné důkazy, Rada své rozhodnutí přezkoumá a dotčenou fyzickou nebo právnickou osobu, subjekt či orgán o této skutečnosti informuje.
4. Seznam uvedený v příloze I se pravidelně přezkoumává, a to nejméně každých 12 měsíců.
Článek 17
1. Členské státy stanoví sankce za porušení tohoto nařízení a přijmou veškerá nezbytná opatření k zajištění jejich uplatňování. Stanovené sankce musí být účinné, přiměřené a odrazující.
2. Členské státy oznámí Komisi takto stanovené sankce neprodleně po vstupu tohoto nařízení v platnost a oznámí jí rovněž jakékoli následné změny.
Článek 18
1. Členské státy určí příslušné orgány pro účely tohoto nařízení a údaje o nich zveřejní na internetových stránkách, jejichž seznam je v příloze II. Členské státy oznámí Komisi veškeré změny adres svých internetových stránek, jejichž seznam je v příloze II.
2. Členské státy oznámí Komisi své příslušné orgány včetně jejich kontaktních údajů neprodleně po vstupu tohoto nařízení v platnost a oznámí jí rovněž jakékoli následné změny.
3. Pokud se v tomto nařízení ukládá povinnost oznámit určité skutečnosti Komisi, informovat ji nebo s ní jinak komunikovat, použije se pro tyto účely adresa a další kontaktní údaje uvedené v příloze II.
Článek 19
Toto nařízení se použije:
a)
na území Unie, včetně jejího vzdušného prostoru;
b)
na palubě jakéhokoli letadla nebo plavidla v pravomoci některého z členských států;
c)
na každou osobu nacházející se na území Unie nebo mimo něj, která je státním příslušníkem některého členského státu;
d)
na všechny právnické osoby, subjekty či orgány zapsané nebo zřízené podle práva některého členského státu, ať se nacházejí na území Unie nebo mimo něj;
e)
pro každou právnickou osobu, subjekt nebo orgán v souvislosti s jakoukoli podnikatelskou činností vykonávanou zcela nebo částečně v rámci Unie.
Článek 20
Toto nařízení vstupuje v platnost dnem zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 10. července 2014.
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 748/2014
z dnia 10 lipca 2014 r.
w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Sudanie Południowym
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 215,
uwzględniając decyzję Rady 2014/449/WPZiB z dnia 10 lipca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Sudanie Południowym (1),
uwzględniając wspólny wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dniu 18 lipca 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/423/WPZiB (2), w której rozszerzono zakres stosowania nałożonego na Sudan embarga na broń, aby objąć nim Sudan Południowy.
(2)
W dniu 24 listopada 2011 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 1215/2011 (3), w którym rozszerzyła zakres stosowania embarga na broń na Sudan Południowy.
(3)
W dniu 10 lipca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/449/WPZiB, oddzielającą środki dotyczące Sudanu Południowego i ujmującą je w jednym akcie prawnym oraz przewidującą ograniczenia wjazdu i zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych osób utrudniających przemiany polityczne w Sudanie Południowym, w tym poprzez akty przemocy lub naruszenie porozumień o zawieszeniu broni, jak również osób odpowiedzialnych za poważne naruszenia praw człowieka w Sudanie Południowym.
(4)
Środki te wchodzą w zakres stosowania Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zatem do ich wdrożenia niezbędne jest działanie regulacyjne na poziomie Unii, w szczególności w celu zapewnienia jednolitego stosowania tych środków we wszystkich państwach członkowskich.
(5)
Dla jasności środki dotyczące Sudanu Południowego powinny być oddzielone od środków dotyczących Sudanu. Należy zatem zastąpić rozporządzenie Rady (WE) nr 131/2004 (4) niniejszym rozporządzeniem w zakresie, w jakim dotyczy ono Sudanu Południowego. Należy również zastąpić rozporządzenie Rady (WE) nr 131/2004 rozporządzeniem (UE) nr 747/2014 (5) w zakresie, w jakim dotyczy ono Sudanu.
(6)
Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a zwłaszcza z prawem do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu oraz z prawem do ochrony danych osobowych. Niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane zgodnie z tymi prawami.
(7)
Uprawnienie do zmiany wykazu zawartego w załączniku I do niniejszego rozporządzenia powinno być wykonywane przez Radę ze względu na szczególne zagrożenie pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego w regionie spowodowane sytuacją w Sudanie Południowym oraz w celu zapewnienia spójności z procedurą zmian i dokonywania przeglądu załącznika do decyzji 2014/449/WPZiP.
(8)
Na potrzeby wprowadzania w życie niniejszego rozporządzenia oraz w celu zapewnienia jak największej pewności prawa w Unii nazwiska i inne istotne dane dotyczące osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, których środki finansowe i zasoby gospodarcze muszą zostać zamrożone zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, muszą zostać podane do wiadomości publicznej. Wszelkie operacje przetwarzania danych osobowych powinny odbywać się zgodnie z rozporządzeniem nr 45/2001(UE) Parlamentu Europejskiego i Rady (6) i dyrektywą nr 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (7).
(9)
Aby zapewnić skuteczność środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu powinno ono wejść w życie w trybie natychmiastowym,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
a)
„usługi pośrednictwa” oznaczają:
(i)
negocjowanie lub zawieranie transakcji zakupu, sprzedaży lub dostawy towarów i technologii lub usług finansowych i technicznych z państwa trzeciego do jakiegokolwiek innego państwa trzeciego; lub
(ii)
sprzedaż lub zakup towarów i technologii lub usług finansowych i technicznych, które znajdują się w państwach trzecich, w celu ich przekazania do innego państwa trzeciego;
b)
„roszczenie” oznacza każde roszczenie, dochodzone w postępowaniu sądowym lub nie, zgłoszone przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia lub po tym dniu, na mocy umowy lub transakcji, lub w związku z nimi, obejmujące w szczególności:
(i)
roszczenie o wykonanie jakiegokolwiek zobowiązania powstałego na mocy umowy lub transakcji lub w związku z nimi;
(ii)
roszczenie o prolongatę lub spłatę zobowiązania, gwarancji finansowej lub odszkodowania w jakiejkolwiek formie;
(iii)
roszczenie o odszkodowanie z tytułu umowy lub transakcji;
(iv)
powództwo wzajemne;
(v)
roszczenie uznania lub wykonania, w tym na podstawie procedury exequatur, wyroku, orzeczenia arbitrażowego lub równoważnej decyzji, niezależnie od miejsca ich wydania;
c)
„umowa lub transakcja” oznacza każdą transakcję, niezależnie od jej formy i mającego zastosowanie prawa, obejmującą jedną lub kilka umów lub podobnych zobowiązań zawartych przez te same lub różne strony; do celów niniejszej definicji pojęcie „umowa” obejmuje zobowiązania, gwarancje lub listy gwarancyjne, w szczególności gwarancje finansowe lub finansowe listy gwarancyjne, oraz kredyty, prawnie niezależne lub nie, a także wszelkie postanowienia z nimi związane, których źródłem jest taka transakcja lub które są z nią związane;
d)
„właściwe organy” oznaczają właściwe organy państw członkowskich wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku II;
e)
„zasoby gospodarcze” oznaczają wszelkiego rodzaju rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne, ruchome lub nieruchome, które nie są środkami finansowymi, ale mogą być użyte do pozyskania środków finansowych, towarów lub usług;
f)
„zamrożenie zasobów gospodarczych” oznacza uniemożliwienie wykorzystania zasobów gospodarczych do uzyskiwania środków finansowych, towarów lub usług w jakikolwiek sposób, w tym między innymi poprzez ich sprzedaż, wynajem lub obciążenie hipoteką;
g)
„zamrożenie środków finansowych” oznacza zapobieganie wszelkim ruchom tych środków, ich przekazywaniu, zmianom, wykorzystaniu, udostępnianiu lub dokonywaniu nimi transakcji w jakikolwiek sposób, który powodowałby jakąkolwiek zmianę ich wielkości, wartości, lokalizacji, własności, posiadania, charakteru, przeznaczenia lub inną zmianę, która umożliwiłaby korzystanie z nich, w tym zarządzanie portfelem;
h)
„środki finansowe” oznaczają aktywa finansowe i różnego rodzaju świadczenia, w tym między innymi:
(i)
gotówkę, czeki, roszczenia pieniężne, weksle, przekazy pieniężne i inne instrumenty płatnicze;
(ii)
depozyty złożone w instytucjach finansowych lub innych podmiotach, salda na rachunkach, wierzytelności i zobowiązania dłużne;
(iii)
papiery wartościowe i papiery dłużne w obrocie publicznym lub niepublicznym, w tym akcje i udziały, certyfikaty papierów wartościowych, obligacje, weksle, warranty, skrypty dłużne, kontrakty na instrumenty pochodne;
(iv)
odsetki, dywidendy lub inne przychody z aktywów oraz wartości narosłe z aktywów lub wygenerowane przez te aktywa;
(v)
kredyty, prawa do potrącenia, gwarancje, gwarancje właściwego wykonania umów lub inne zobowiązania finansowe;
(vi)
akredytywy, konosamenty, umowy sprzedaży; oraz
(vii)
dokumenty poświadczające udział w środkach finansowych lub zasobach finansowych;
i)
„pomoc techniczna” oznacza wszelkie wsparcie techniczne związane z naprawami, pracami rozwojowymi, produkcją, montażem, testowaniem, konserwacją lub wszelką inną obsługę techniczną, mogące przyjmować formy takie, jak instruktaż, doradztwo, szkolenia, przekazanie praktycznej wiedzy lub umiejętności lub usługi konsultingowe; w tym werbalne formy pomocy;
j)
„terytorium Unii” oznacza terytoria państw członkowskich, do których ma zastosowanie Traktat, na warunkach określonych w Traktacie, w tym ich przestrzeń powietrzną.
Artykuł 2
Zakazuje się:
a)
udzielania pomocy technicznej lub świadczenia usług pośrednictwa, związanych z działaniami wojskowymi oraz z dostarczaniem, produkcją, konserwacją i użyciem broni i pokrewnych materiałów wszystkich rodzajów, w tym broni i amunicji, pojazdów i sprzętu wojskowego, sprzętu paramilitarnego oraz części zamiennych do nich, bezpośrednio lub pośrednio, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Sudanie Południowym lub do wykorzystania w Sudanie Południowym;
b)
zapewniania finansowania lub świadczenia pomocy finansowej, związanych z działalnością wojskową, w tym w szczególności udzielania dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów eksportowych, a także zapewniania ubezpieczenia i reasekuracji, na potrzeby wszelkiej sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu broni i pokrewnych materiałów, bądź udzielania związanej z nimi pomocy technicznej, bezpośrednio lub pośrednio, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Sudanie Południowym lub do wykorzystania w Sudanie Południowym.
Artykuł 3
Na zasadzie odstępstwa od art. 2 właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na zapewnienie finansowania i świadczenie pomocy finansowej, udzielanie pomocy technicznej oraz świadczenie usług pośrednictwa związane z:
a)
nieśmiercionośnym sprzętem wojskowym przeznaczonym wyłącznie do celów humanitarnych, związanych z monitorowaniem przestrzegania praw człowieka lub ochronnych, lub dla programów rozwoju instytucjonalnego ONZ Unii Afrykańskiej (UA), Unii Europejskiej lub Międzyrządowego Organu ds. Rozwoju (IGAD);
b)
materiałem przeznaczonymi dla operacji zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię Europejską, ONZ i UA;
c)
sprzętem i materiałem przeznaczonym do użycia w ramach operacji rozminowywania;
d)
wspieraniem procesu reformy sektora bezpieczeństwa w Sudanie Południowym.
Artykuł 4
Art. 2 nie stosuje się do odzieży ochronnej, w tym kamizelek kuloodpornych i hełmów wojskowych, czasowo wywożonych do Sudanu Południowego przez personel Unii Europejskiej, lub jej państw członkowskich, przez personel ONZ lub IGAD, lub przez przedstawicieli środków masowego przekazu, pracowników organizacji humanitarnych i organizacji działających na rzecz rozwoju oraz związany z nimi personel, wyłącznie na ich własny użytek.
Artykuł 5
1. Zamraża się wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze należące do wszelkich osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w załączniku I, będące ich własnością w ich posiadaniu lub przez nie kontrolowane.
2. Nie udostępnia się osobom fizycznym ani prawnym, podmiotom ani organom wymienionym w załączniku I, ani też na ich rzecz, bezpośrednio lub pośrednio, żadnych środków finansowych ani zasobów gospodarczych.
3. Załącznik I osoby fizyczne lub prawne, podmioty i organy, utrudniające proces polityczny w Sudanie Południowym, w tym poprzez akty przemocy lub naruszenia porozumień o zawieszeniu broni, a także osoby odpowiedzialne za poważne naruszenia praw człowieka w Sudanie Południowym oraz osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy z nimi powiązane.
4. Załącznik I zawiera uzasadnienie umieszczenia w wykazie danych osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów.
5. Załącznik I zawiera, w przypadku gdy są dostępne, informacje niezbędne do zidentyfikowania danych osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów. w odniesieniu do osób fizycznych informacje takie mogą obejmować imiona i nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numer paszportu i dowodu tożsamości, płeć, adres - jeśli jest znany - oraz funkcję lub zawód. w odniesieniu do osób prawnych, podmiotów lub organów informacje takie mogą obejmować nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i miejsce prowadzenia działalności.
Artykuł 6
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 5, właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, na warunkach, jakie uznają za stosowne, po ustaleniu, że dane środki finansowe lub zasoby gospodarcze są:
a)
niezbędne do zaspokojenia podstawowych potrzeb osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w załączniku I oraz członków rodzin pozostających na utrzymaniu takich osób fizycznych, w tym opłat za żywność, z tytułu najmu lub kredytu hipotecznego, za leki i leczenie, podatków, składek ubezpieczeniowych oraz opłat za usługi użyteczności publicznej;
b)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów lub na zwrot poniesionych wydatków związanych z usługami prawniczymi;
c)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie opłat lub należności za usługi polegające na zwykłym przechowywaniu lub utrzymywaniu zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych;
d)
niezbędne do pokrycia nadzwyczajnych wydatków, pod warunkiem że odnośny właściwy organ powiadomił właściwe organy pozostałych państw członkowskich oraz Komisję o powodach, dla których uważa, że należy udzielić szczególnego zezwolenia, co najmniej dwa tygodnie przed jego udzieleniem.
2. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na mocy ust. 1.
Artykuł 7
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 5 właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, o ile spełnione są następujące warunki:
a)
środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem orzeczenia arbitrażowego wydanego przed datą umieszczenia w wykazie w załączniku I osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, o których mowa w art. 5, lub orzeczenia sądowego lub decyzji administracyjnej, wydanych w państwie członkowskim UE, lub orzeczenia sądowego wykonalnego w danym państwie członkowskim, przed tą datą lub po tej dacie;
b)
środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim orzeczeniem lub decyzją lub uznanych za zasadne w takim orzeczeniu lub decyzji, w granicach określonych przez mające zastosowanie przepisy ustawowe i wykonawcze regulujące prawa osób, którym takie roszczenia przysługują;
c)
orzeczenie lub decyzja nie zostały wydane na korzyść osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku I; oraz
d)
uznanie orzeczenia lub decyzji nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego.
2. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na mocy ust. 1.
Artykuł 8
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 5 oraz pod warunkiem że płatność dokonywana przez osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ umieszczony w wykazie w załączniku I jest należna na mocy umowy lub porozumienia zawartego przez daną osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ, przed datą umieszczenia osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu w wykazie w załączniku I, bądź na mocy zobowiązania je obciążającego powstałego przed tą datą, właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić, na warunkach, jakie uznają za stosowne, na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, o ile spełnione są następujące warunki:
a)
środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane do dokonania płatności przez osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ umieszczone w wykazie w załączniku I; oraz
b)
dokonanie płatności nie narusza art. 5 ust. 2.
2. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na mocy ust. 1.
Artykuł 9
1. Art. 5 ust. 2 nie stanowi przeszkody dla zasilania zamrożonych rachunków przez instytucje finansowe lub kredytowe otrzymujące środki finansowe przekazywane przez strony trzecie na rachunek osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu wymienionych w wykazie, pod warunkiem że wszelkie kwoty dodatkowe na takich rachunkach również zostaną zamrożone. Instytucja finansowa lub kredytowa niezwłocznie informuje o wszelkich takich transakcjach odnośny właściwy organ.
2. Art. 5 ust. 2 nie ma zastosowania do księgowania na zamrożonych rachunkach:
a)
odsetek i innych dochodów od tych rachunków;
b)
płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą umieszczenia w wykazie w załączniku I osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, o których mowa w art. 5; lub
c)
płatności należnych na podstawie orzeczenia sądowego, decyzji administracyjnej lub orzeczenia arbitrażowego, wydanych w państwie członkowskim UE lub wykonalnych w danym państwie członkowskim;
pod warunkiem że wszelkie takie odsetki, inne dochody oraz płatności zostaną zamrożone zgodnie z art. 5 ust. 1.
Artykuł 10
1. Bez uszczerbku dla mających zastosowanie przepisów dotyczących sprawozdawczości, poufności i tajemnicy służbowej, osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy:
a)
niezwłocznie dostarczają wszelkie informacje, które ułatwiłyby przestrzeganie niniejszego rozporządzenia, takie jak informacje dotyczące rachunków lub kwot zamrożonych zgodnie z art. 5, właściwym organom państw członkowskich, w których te osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy zamieszkują lub znajdują się, oraz przekazują wszelkie takie informacje Komisji, bezpośrednio lub za pośrednictwem państw członkowskich; oraz
b)
współpracują z właściwym organem przy każdej weryfikacji tych informacji.
2. Wszelkie dodatkowe informacje uzyskane bezpośrednio przez Komisję są udostępniane państwom członkowskim.
3. Wszelkie informacje dostarczone lub otrzymane zgodnie z niniejszym artykułem wykorzystuje się jedynie do celów, dla których je dostarczono lub otrzymano.
Artykuł 11
Zakazuje się świadomego i celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście środków, o których mowa w art. 2 i 5.
Artykuł 12
1. Osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy, które zamrażają środki finansowe i zasoby gospodarcze, lub odmawiają udostępnienia środków finansowych lub zasobów gospodarczych w dobrej wierze i w oparciu o przekonanie, że działanie takie jest zgodne z niniejszym rozporządzeniem, lub ich dyrektorzy lub pracownicy, nie ponoszą z tego tytułu jakiejkolwiek odpowiedzialności, chyba że zostanie dowiedzione, że środki finansowe i zasoby gospodarcze zostały zamrożone lub zatrzymane na skutek niedbalstwa.
2. Działanie osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów nie stanowi podstawy do jakiejkolwiek odpowiedzialności z ich strony, jeżeli nie wiedziały one i nie miały uzasadnionego powodu do przypuszczania, że ich działania mogłyby naruszyć środki określone w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 13
1. Nie są zaspokajane żadne roszczenia w związku z jakąkolwiek umową lub transakcją, których wykonanie zostało zakłócone, bezpośrednio lub pośrednio, w całości lub części, przez środki nałożone na mocy niniejszego rozporządzenia, w tym roszczenia odszkodowawcze lub wszelkie inne roszczenia tego rodzaju, takie jak roszczenia o odszkodowanie lub roszczenia wynikające z gwarancji, w szczególności roszczenia o przedłużenie terminu płatności lub o zapłatę zobowiązań, gwarancji lub listów gwarancyjnych, zwłaszcza gwarancji finansowych lub finansowych listów gwarancyjnych w jakiejkolwiek formie - o ile zostały one wniesione przez:
a)
wskazane osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy wymienione w wykazie w załączniku I;
b)
jakiekolwiek osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy działające za pośrednictwem lub w imieniu osób, podmiotów lub organów, o których mowa w lit. a).
2. We wszelkich postępowaniach zmierzających do zaspokojenia roszczenia ciężar dowodu, że zaspokojenie roszczenia nie jest zakazane przez ust. 1, spoczywa na osobie fizycznej lub prawnej, podmiocie lub organie dochodzącym zaspokojenia tego roszczenia.
3. Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla prawa osób fizycznych lub prawnych, podmiotów i organów, o których mowa w ust. 1, do wystąpienia o sądową kontrolę zgodności z prawem niewypełnienia zobowiązań umownych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Artykuł 14
1. Komisja i państwa członkowskie informują się wzajemnie o środkach podjętych na mocy niniejszego rozporządzenia oraz dzielą się wszelkimi innymi dostępnymi im istotnymi informacjami w związku z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności informacjami dotyczącymi:
a)
środków finansowych zamrożonych na mocy art. 5 oraz zezwoleń udzielonych na mocy art. 6, 7 i 8;
b)
naruszeń przepisów i trudności z wykonaniem oraz orzeczeń wydanych przez sądy krajowe.
2. Państwa członkowskie natychmiast przekazują sobie wzajemnie oraz Komisji wszelkie inne dostępne im istotne informacje, które mogłyby mieć wpływ na skuteczne wykonanie niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 15
Komisja jest uprawniona do zmiany załącznika II na podstawie informacji przekazanych przez państwa członkowskie.
Artykuł 16
1. W przypadku gdy Rada podejmie decyzję o objęciu osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu środkami, o których mowa w art. 5, Rada zmienia odpowiednio załącznik I.
2. Rada przekazuje swoją decyzję, wraz z uzasadnieniem umieszczenia w wykazie, osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi, o których mowa w ust. 1, bezpośrednio - gdy adres jest znany - albo w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając takiej osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi przedstawienie uwag.
3. W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada dokonuje przeglądu swojej decyzji i odpowiednio informuje daną osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ.
4. Wykaz znajdujący się w załączniku I poddawany jest regularnie przeglądowi, co najmniej co 12 miesięcy.
Artykuł 17
1. Państwa członkowskie przyjmują przepisy określające sankcje mające zastosowanie w przypadkach naruszeń niniejszego rozporządzenia oraz podejmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia ich wdrożenia. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
2. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych przepisach niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, a następnie powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach.
Artykuł 18
1. Państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, oraz podają ich nazwy na stronach internetowych wymienionych w załączniku II. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wszelkich zmianach swoich adresów stron internetowych wymienionych w załączniku II.
2. Państwa członkowskie zgłaszają Komisji swoje właściwe organy, w tym dane kontaktowe tych właściwych organów, niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, a następnie powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach.
3. W przypadku gdy niniejsze rozporządzenie określa wymóg powiadamiania, informowania lub innego porozumiewania się z Komisją, adres i inne dand kontaktowe na potrzeby takiego porozumiewania się wskazuje się w załączniku II.
Artykuł 19
Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie:
a)
na terytorium Unii, w tym także jej przestrzeni powietrznej;
b)
na pokładach wszystkich statków powietrznych lub wodnych podlegających jurysdykcji państw członkowskich;
c)
wobec każdej osoby będącej obywatelem jednego z państw członkowskich, przebywającej na terytorium Unii lub poza nim;
d)
wobec każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu, na terytorium Unii lub poza nim, zarejestrowanego lub utworzonego na mocy prawa jednego z państw członkowskich;
e)
wobec każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu w odniesieniu do wszelkiego rodzaju działalności gospodarczej prowadzonej całkowicie lub częściowo na terytorium Unii.
Artykuł 20
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 10 lipca 2014 r.