NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 715/2013
ze dne 25. července 2013,
kterým se stanoví kritéria vymezující, kdy měděný šrot přestává být odpadem ve smyslu směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/98/ES
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2008/98/ES ze dne 19. listopadu 2008 o odpadech a o zrušení některých směrnic (1), a zejména na čl. 6 odst. 2 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Z vyhodnocení některých toků odpadu vyplývá, že pro recyklační trhy s měděným šrotem by bylo přínosem, kdyby byla vypracována zvláštní kritéria stanovující, kdy měděný šrot získaný z odpadu přestává být odpadem. Tato kritéria by měla zajistit vysokou úroveň ochrany životního prostředí. Neměla by mít vliv na klasifikaci využitelného měděného šrotu jako odpadu platnou ve třetích zemích.
(2)
Podle zpráv Společného výzkumného střediska Evropské komise existuje trh a poptávka po měděném šrotu, který lze použít jako surovinu pro výrobu neželezných kovů. Měděný šrot by proto měl být dostatečně čistý a měl by splňovat příslušné normy nebo specifikace vyžadované hutnictvím neželezných kovů.
(3)
Kritéria stanovující, kdy měděný šrot přestává být odpadem, by měla zajistit, aby měděný šrot získaný procesem využití odpadů splňoval technické požadavky pro hutnictví neželezných kovů, byl v souladu s platnými právními předpisy a normami pro výrobky a neměl celkově nepříznivé dopady na životní prostředí nebo lidské zdraví. Podle zpráv Společného výzkumného střediska Evropské komise navržená kritéria týkající se odpadů používaných jako vstupní materiál pro proces využití, postupů a technik zpracování, jakož i měděného šrotu získaného procesem využití odpadů tyto cíle splňují, protože by měla vést k produkci měděného šrotu bez nebezpečných vlastností a dostatečně prostého složek jiných než měď a nekovových příměsí.
(4)
Za účelem zajištění souladu s těmito kritérii je vhodné stanovit, aby byly vydány informace o měděném šrotu, který přestal být odpadem, a aby byl zaveden systém řízení.
(5)
Budou-li na základě sledování vývoje situace na trhu s měděným šrotem zaznamenány nepříznivé účinky na recyklační trhy s měděným šrotem, zejména pokud jde o dostupnost tohoto šrotu a přístup k němu, může dojít k tomu, že bude nutno tato kritéria přezkoumat.
(6)
S ohledem na to, aby se provozovatelé mohli přizpůsobit těmto kritériím, která stanoví, kdy měděný šrot přestává být odpadem, je vhodné stanovit, aby se toto nařízení použilo až po uplynutí přiměřeně dlouhého období.
(7)
Výbor zřízený podle článku 39 směrnice 2008/98/ES nevydal k opatřením stanoveným tímto nařízením žádné stanovisko, a Komise proto předložila Radě návrh opatření, která mají být přijata, a předala jej Evropskému parlamentu. Rada během dvouměsíční lhůty stanovené článkem 5a rozhodnutí Rady 1999/468/ES ze dne 28. června 1999 o postupech pro výkon prováděcích pravomocí svěřených Komisi (2) nerozhodla, a Komise proto návrh bez prodlení předložila Evropskému parlamentu. Evropský parlament proti opatření nevznesl během čtyř měsíců od výše uvedeného předání námitku,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví kritéria určující, kdy měděný šrot přestává být odpadem.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se použijí definice stanovené směrnicí 2008/98/ES.
Kromě toho se použijí tyto definice:
1)
„měděným šrotem“ se rozumí kovový šrot obsahující převážně měď a slitiny mědi;
2)
„držitelem“ se rozumí fyzická nebo právnická osoba, která je vlastníkem měděného šrotu;
3)
„výrobcem“ se rozumí držitel, který jako první předává měděný šrot jinému držiteli ve stavu, kdy tento měděný šrot přestal být odpadem;
4)
„dovozcem“ se rozumí jakákoliv fyzická či právnická osoba usazená v Unii, která dováží na celní území Unie měděný šrot, který přestal být odpadem;
5)
„kvalifikovanými zaměstnanci“ se rozumí zaměstnanci, kteří jsou na základě svých zkušeností či odborné přípravy kvalifikováni k monitorování a posuzování vlastností měděného šrotu;
6)
„vizuální prohlídkou“ se rozumí prohlídka všech částí dodávky měděného šrotu lidskými smysly nebo za použití jakéhokoli nespecializovaného vybavení;
7)
„dodávkou“ se rozumí určité množství měděného šrotu určeného k přepravě od původce k dalšímu držiteli, které může být uloženo v jedné nebo více přepravních jednotkách, například v kontejnerech.
Článek 3
Kritéria pro měděný šrot
Měděný šrot přestává být odpadem, jsou-li při jeho přepravě od výrobce k dalšímu držiteli splněny všechny tyto podmínky:
1)
měděný šrot získaný procesem využití splňuje kritéria uvedená v oddílu 1 přílohy I;
2)
odpad používaný jako vstupní materiál pro proces využití splňuje kritéria uvedená v oddílu 2 přílohy I;
3)
odpad používaný jako vstupní materiál pro proces využití byl zpracován v souladu s kritérii, která jsou uvedena v oddílu 3 přílohy I;
4)
výrobce vyhověl požadavkům uvedeným v článcích 4 a 5.
Článek 4
Prohlášení o shodě
1. Výrobce nebo dovozce vydají ke každé dodávce měděného šrotu prohlášení o shodě podle vzoru uvedeného v příloze II.
2. Výrobce nebo dovozce předají toto prohlášení o shodě dalšímu držiteli dodávky měděného šrotu. Ponechají si kopii tohoto prohlášení o shodě nejméně jeden rok od data jeho vystavení a na požádání ji předloží příslušným orgánům.
3. Prohlášení o shodě může být v elektronické podobě.
Článek 5
Systém řízení
1. Výrobce zavede vhodný systém řízení umožňující prokázání shody s kritérii, na něž se odkazuje v článku 3.
2. Systém řízení zahrnuje řadu dokumentovaných postupů, které se týkají všech těchto aspektů:
a)
monitorování kvality měděného šrotu získaného procesem využití podle ustanovení oddílu 1 přílohy I (včetně odběru a rozboru vzorků);
b)
účinnosti monitorování záření podle oddílu 1.5 přílohy I;
c)
vstupní kontroly odpadu používaného jako vstupní materiál pro proces využití podle oddílu 2 přílohy I;
d)
monitorování postupů a technik zpracování popsaných v oddíle 3.3 přílohy I;
e)
zpětné vazby od zákazníků, pokud jde o dodržení požadavků na kvalitu měděného šrotu;
f)
vedení záznamů o výsledcích monitorování prováděného podle písmen a) až d);
g)
přezkumu a zlepšování systému řízení;
h)
odborné přípravy zaměstnanců.
3. Systém řízení předepisuje pro každé z kritérií zvláštní monitorovací požadavky, které jsou uvedeny v příloze I.
4. Pokud některý z postupů zpracování uvedených v oddíle 3.3 přílohy I provádí předchozí držitel, zajistí výrobce, aby dodavatel zavedl systém řízení, který je v souladu s požadavky tohoto článku.
5. Subjekt posuzování shody ve smyslu nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 765/2008 (3), který získal akreditaci v souladu s uvedeným nařízením, nebo environmentální ověřovatel ve smyslu čl. 2 odst. 20 písm. b) nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1221/2009 (4), který je akreditovaný nebo licencovaný v souladu s tímto nařízením, ověří, že systém řízení je ve shodě s požadavky tohoto článku. Toto ověření se provádí vždy jednou za tři roky.
Za ověřovatele s dostatečnou specifickou zkušeností pro výkon ověřování uvedeného v tomto nařízení se považují pouze ověřovatelé s tímto rozsahem akreditace nebo licence podle kódů NACE daných nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1893/2006 (5):
a)
* kód NACE 38 (Shromažďování, zpracování a likvidace odpadu; zpracování odpadu k dalšímu využití) nebo
b)
* kód NACE 24 (Výroba základních kovů), zejména pak kód 24.44 (Výroba mědi).
6. Dovozce od svých dodavatelů požaduje, aby zavedli systém řízení, který splňuje požadavky odstavců 1, 2 a 3 a který ověří nezávislý externí ověřovatel.
Systém řízení u dodavatele musí být certifikován subjektem posuzování shody, který je akreditován jedním z těchto způsobů:
a)
akreditačním subjektem, který pro výkon této činnosti úspěšně prošel vzájemným hodnocením provedeným orgánem uznaným podle článku 14 nařízení (ES) č. 765/2008;
b)
environmentálním ověřovatelem, který získal akreditaci nebo licenci od akreditačního nebo licenčního orgánu v souladu s nařízením (ES) č. 1221/2009, který také podléhá vzájemnému hodnocení podle článku 31 uvedeného nařízení.
Ověřovatelé, kteří chtějí působit ve třetích zemích, musí získat zvláštní akreditaci nebo licenci, a to v souladu se specifikacemi stanovenými v nařízení (ES) č. 765/2008 nebo nařízení (ES) č. 1221/2009, a zároveň v rozhodnutí Komise 2011/832/EU (6).
7. Výrobce svůj systém řízení na požádání zpřístupní příslušným orgánům.
Článek 6
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 25. července 2013.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 715/2013
z dnia 25 lipca 2013 r.
ustanawiające kryteria określające, kiedy złom miedzi przestaje być odpadem na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającą niektóre dyrektywy (1), w szczególności jej art. 6 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Z oceny szeregu strumieni odpadów wynika, że z punktu widzenia rynków recyklingu złomu miedzi korzystne byłoby opracowanie szczegółowych kryteriów określających, kiedy złom miedzi uzyskany z odpadów przestaje być odpadem. Takie kryteria powinny zapewnić wysoki poziom ochrony środowiska. Powinny także pozostawać bez uszczerbku dla klasyfikacji odzyskanego złomu miedzi jako odpadu w państwach trzecich.
(2)
Sprawozdania Wspólnego Centrum Badawczego Komisji Europejskiej pokazują, że istnieje rynek i popyt na złom miedzi jako materiał wsadowy stosowany w sektorze produkcji metali nieżelaznych. Złom miedzi powinien zatem być dostatecznie czysty i spełniać odpowiednie normy lub specyfikacje wymagane przez sektor produkcji metali nieżelaznych.
(3)
Kryteria określające, kiedy złom miedzi przestaje być odpadem, powinny gwarantować, że złom miedzi otrzymany w wyniku procesu odzysku spełnia wymogi techniczne sektora produkcji metali nieżelaznych, jest zgodny z istniejącymi przepisami i normami, które mają zastosowanie do produktów, oraz nie prowadzi do ogólnych niekorzystnych oddziaływań na środowisko lub zdrowie ludzkie. Sprawozdania Wspólnego Centrum Badawczego Komisji Europejskiej wykazały, że proponowane kryteria dotyczące odpadów stosowanych jako wsad w procesie odzysku, procesów i technik przetwarzania, a także złomu miedzi otrzymanego w wyniku procesu odzysku, spełniają powyższe cele, ponieważ ich stosowanie umożliwi produkcję złomu miedzi pozbawionego niebezpiecznych właściwości i w wystarczającym stopniu wolnego od metali innych niż miedź oraz związków niemetalicznych.
(4)
Aby zapewnić przestrzeganie kryteriów, należy przewidzieć udostępnianie informacji o złomie miedzi, który przestał być odpadem, oraz wprowadzić system zarządzania.
(5)
Przegląd kryteriów może być konieczny, jeżeli na podstawie monitorowania zmian warunków rynkowych dla złomu miedzi stwierdzi się niekorzystne skutki dla rynków recyklingu złomu miedzi, zwłaszcza w odniesieniu do dostępności takiego złomu.
(6)
Aby umożliwić przedsiębiorcom dostosowanie się do kryteriów określających, kiedy złom miedzi przestaje być odpadem, należy przewidzieć rozsądny termin rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.
(7)
Komitet ustanowiony na podstawie art. 39 dyrektywy 2008/98/WE nie wydał opinii dotyczącej środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, w związku z czym Komisja przedłożyła Radzie wniosek dotyczący środków, które należy podjąć i przekazała go Parlamentowi Europejskiemu. Rada nie podjęła działań w ciągu dwumiesięcznego okresu przewidzianego w art. 5a decyzji Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (2), w związku z czym Komisja niezwłocznie przedłożyła wniosek Parlamentowi Europejskiemu. W ciągu czterech miesięcy od przekazania, o którym mowa powyżej, Parlament Europejski nie wyraził sprzeciwu wobec przedmiotowych środków,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie ustanawia kryteria określające, kiedy złom miedzi przestaje być odpadem.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje zawarte w dyrektywie 2008/98/WE.
Ponadto stosuje się następujące definicje:
1)
„złom miedzi” oznacza złom metalu składający się głównie z miedzi i stopów miedzi;
2)
„posiadacz” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która posiada złom miedzi;
3)
„producent” oznacza posiadacza, który przemieszcza złom miedzi do innego posiadacza po raz pierwszy jako złom miedzi, który przestał być odpadem;
4)
„importer” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, posiadającą siedzibę w Unii, która wprowadza złom miedzi, który przestał być odpadem, na obszar celny Unii;
5)
„wykwalifikowany personel” oznacza personel, który z racji doświadczenia lub przeszkolenia posiada kwalifikacje do monitorowania i oceny właściwości złomu miedzi;
6)
„oględziny” oznaczają inspekcję złomu miedzi obejmującą wszystkie części przesyłki przy użyciu ludzkich zmysłów lub sprzętu niespecjalistycznego;
7)
„przesyłka” oznacza partię złomu miedzi przeznaczoną do dostawy od producenta do innego posiadacza, która może znajdować się w jednej jednostce transportowej lub większej ich liczbie, np. w kontenerach.
Artykuł 3
Kryteria dotyczące złomu miedzi
Złom miedzi przestaje być odpadem w przypadku gdy, przy przemieszczaniu od producenta do innego posiadacza, spełnione są wszystkie następujące warunki:
1)
złom miedzi otrzymany w wyniku procesu odzysku jest zgodny z kryteriami określonymi w załączniku I sekcja 1;
2)
odpady stosowane jako wsad w procesie odzysku są zgodne z kryteriami określonymi w załączniku I sekcja 2;
3)
odpady stosowane jako wsad w procesie odzysku poddano obróbce zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku I sekcja 3;
4)
producent spełnił wymogi określone w art. 4 i 5.
Artykuł 4
Oświadczenie o zgodności
1. Dla każdej przesyłki złomu miedzi producent lub importer wydaje oświadczenie o zgodności zgodnie ze wzorem określonym w załączniku II.
2. Producent lub importer przekazuje oświadczenie o zgodności następnemu posiadaczowi przesyłki złomu miedzi. Producent lub importer przechowuje kopię oświadczenia o zgodności przez co najmniej rok po jego wydaniu i na żądanie udostępnia ją właściwym organom.
3. Oświadczenie o zgodności może mieć formę elektroniczną.
Artykuł 5
System zarządzania
1. Producent wprowadza system zarządzania umożliwiający wykazanie zgodności z kryteriami, o których mowa w art. 3.
2. System zarządzania obejmuje zbiór udokumentowanych procedur dotyczących każdej z następujących kwestii:
a)
monitorowanie jakości złomu miedzi otrzymanego w wyniku procesu odzysku zgodnie z załącznikiem I sekcja 1 (w tym również pobieranie próbek i analiza);
b)
skuteczność monitorowania promieniowania zgodnie z sekcją 1.5 załącznika I;
c)
kontrola przyjęcia dotycząca odpadów stosowanych jako wsad w procesie odzysku zgodnie z załącznikiem I sekcja 2;
d)
monitorowanie procesów i technik przetwarzania opisanych w załączniku I sekcja 3.3;
e)
informacja zwrotna od klientów dotycząca zgodności z jakością złomu miedzi;
f)
ewidencja wyników monitorowania prowadzonego na podstawie lit. a)-d);
g)
przegląd i doskonalenie systemu zarządzania;
h)
szkolenie personelu.
3. System zarządzania przewiduje również szczegółowe wymogi w zakresie monitorowania określone w załączniku I dla każdego kryterium.
4. Jeżeli dowolne przetworzenie, o którym mowa w załączniku I sekcja 3.3, zostaje dokonane przez wcześniejszego posiadacza, producent dba o to, aby dostawca wprowadził system zarządzania, który jest zgodny z wymogami niniejszego artykułu.
5. Jednostka oceniająca zgodność, określona w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 (3), która uzyskała akredytację zgodnie z tym rozporządzeniem, lub weryfikator środowiskowy, określony w art. 2 ust. 20 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 (4), który posiada akredytację lub licencję zgodnie z tym rozporządzeniem, sprawdza, czy system zarządzania jest zgodny z wymogami niniejszego artykułu. Weryfikację należy przeprowadzać co trzy lata.
Tylko weryfikatorzy posiadający następujący zakres akredytacji lub licencji na podstawie kodów NACE, jak określono w rozporządzeniu (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (5), będą uznawani za posiadających wystarczające doświadczenie specjalistyczne do przeprowadzania weryfikacji, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu:
a)
* kod NACE 38 (Działalność związana ze zbieraniem, przetwarzaniem i unieszkodliwianiem odpadów; odzysk surowców); lub
b)
* kod NACE 24 (Produkcja metali), zwłaszcza obejmujący klasę 24.44 (Produkcja miedzi).
6. Importer nakłada na swoich dostawców wymóg wprowadzenia systemu zarządzania, który jest zgodny z wymogami ust. 1, 2 i 3 oraz został sprawdzony przez niezależnego weryfikatora zewnętrznego.
System zarządzania dostawcy musi zostać zatwierdzony przez jednostkę oceniającą zgodność, która posiada akredytację wydaną przez jeden z następujących podmiotów:
a)
jednostka akredytująca, która pozytywnie przeszła wzajemną ocenę swojej działalności przez jednostkę uznaną na podstawie art. 14 rozporządzenia (WE) nr 765/2008;
b)
weryfikatora środowiskowego, który posiada akredytację lub licencję wydaną przez jednostkę akredytującą lub jednostkę licencjonującą zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1221/2009, które także podlegają wzajemnej ocenie zgodnie z art. 31 tego rozporządzenia.
Weryfikatorzy, którzy chcą prowadzić działalność w państwach trzecich, muszą uzyskać specjalną akredytację lub licencję zgodnie ze specyfikacjami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 765/2008 lub w rozporządzeniu (WE) nr 1221/2009 wraz z decyzją Komisji 2011/832/UE (6).
7. Na żądanie producent zapewnia właściwym organom dostęp do systemu zarządzania.
Artykuł 6
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 25 lipca 2013 r.