PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 29. září 2014
o opatřeních proti zavlékání viru slintavky a kulhavky z Alžírska, Libye, Maroka a Tuniska do Unie
(oznámeno pod číslem C(2014) 6868)
(Text s významem pro EHP)
(2014/689/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Rady 91/496/EHS ze dne 15. července 1991, kterou se stanoví zásady organizace veterinárních kontrol zvířat dovážených do Společenství ze třetích zemí a kterou se mění směrnice 89/662/EHS, 90/425/EHS a 90/675/EHS (1), a zejména na čl. 18 odst. 7 uvedené směrnice,
s ohledem na směrnici Rady 97/78/ES ze dne 18. prosince 1997, kterou se stanoví základní pravidla pro veterinární kontroly produktů ze třetích zemí dovážených do Společenství (2), a zejména na čl. 22 odst. 6 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice 91/496/EHS stanoví zásady veterinárních kontrol zvířat dovážených do Unie ze třetích zemí. Stanoví opatření, která mohou být přijata Komisí, pokud se choroba, která může představovat vážné ohrožení zdraví zvířat nebo lidí, vyskytne nebo rozšíří na území třetí země.
(2)
Směrnice 97/78/ES stanoví zásady veterinárních kontrol produktů dovážených do Unie ze třetích zemí. Stanoví opatření, která mohou být přijata Komisí, pokud se choroba, která může představovat vážné ohrožení zdraví zvířat nebo lidí, vyskytne nebo rozšíří na území třetí země.
(3)
Slintavka a kulhavka je endemická v Libyi a byla potvrzena v Tunisku od 25. dubna 2014 a v Alžírsku od 23. července 2014.
(4)
Slintavka a kulhavka je jednou z nejnakažlivějších chorob skotu, ovcí, koz a prasat. Virus způsobující nákazu se může rychle šířit, zejména prostřednictvím produktů získaných z nakažených zvířat a kontaminovaných předmětů, včetně dopravních prostředků, jako jsou vozidla pro přepravu hospodářských zvířat. Virus může také přetrvávat v kontaminovaném prostředí mimo hostitelské zvíře po několik týdnů v závislosti na teplotě.
(5)
Přítomnost slintavky a kulhavky v Alžírsku, Libyi a Tunisku může představovat závažné nebezpečí pro hospodářská zvířata v Unii.
(6)
Ačkoli v Maroku nebyla slintavka a kulhavka potvrzena, je tato třetí země možnou tranzitní zemí pro vozidla pro přepravu hospodářských zvířat vracející se z Alžírska, Libye a Tuniska do Unie.
(7)
Drastické zhoršení situace v případě slintavky a kulhavky v Libyi a její rozšíření do Tuniska a Alžírska a v rámci těchto zemí vyžadují přijetí určitých ochranných opatření na úrovni Unie, která zohlední přežití viru slintavky a kulhavky v životním prostředí a potenciální trasy přenosu tohoto viru.
(8)
Vozidla a plavidla používaná pro přepravu živých zvířat do Alžírska, Libye a Tuniska mohou být v těchto infikovaných zemích kontaminována virem slintavky a kulhavky, a proto při svém návratu představují nebezpečí zavlečení nákazy do Unie.
(9)
Nejvhodnějším způsobem, jak snížit nebezpečí rychlého přenosu viru na dlouhé vzdálenosti, je vhodné očištění a dezinfekce vozidel a plavidel pro přepravu hospodářských zvířat.
(10)
Je proto vhodné zajistit, aby všechna vozidla a plavidla pro přepravu hospodářských zvířat, která přepravovala živá zvířata do míst určení v Alžírsku, Libyi a Tunisku, byla náležitě očištěna a vydezinfikována a aby toto očištění a dezinfekce byly řádně doloženy v prohlášení, které předkládá provozovatel nebo řidič příslušnému orgánu v místě vstupu.
(11)
Provozovatel nebo řidič by měl zajistit uchování osvědčení o provedení očištění a dezinfekce pro každé vozidlo a plavidlo pro přepravu hospodářských zvířat po dobu nejméně tří let.
(12)
Členské státy by měly mít možnost vozidla, která přepravují krmiva z infikovaných zemí nebo přepravovala krmiva do těchto zemí a u nichž nelze vyloučit značné nebezpečí zavlečení slintavky a kulhavky na území Unie, na místě podrobit dezinfekci kol nebo kterékoli jiné části vozidla, kde je to považováno za nezbytné pro zmírnění uvedeného nebezpečí.
(13)
Kromě toho, ačkoliv dovoz živých zvířat druhů vnímavých ke slintavce a kulhavce nebyl povolen z žádné země v Africe, dovoz některých kategorií koňovitých je povolen z Alžírska, Libye a Tuniska v souladu s ustanoveními směrnice Rady 2009/156/ES (3) a koňovití z uvedených třetích zemí mohou být přepravováni přes Unii do jiné třetí země v souladu s rozhodnutím Komise 2010/57/EU (4). Členské státy by proto měly mít možnost na místě podrobit vozidla pro hospodářská zvířata přepravující koňovité z těchto třetích zemí dezinfekci kol nebo kterékoli jiné části vozidla, kde je to považováno za nezbytné ke zmírnění nebezpečí zavlečení slintavky a kulhavky do Unie.
(14)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro rostliny, zvířata, potraviny a krmiva,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Pro účely tohoto rozhodnutí se „vozidlem pro přepravu hospodářských zvířat“ nebo „plavidlem pro přepravu hospodářských zvířat“ rozumí každé vozidlo nebo plavidlo, které je nebo bylo používáno pro přepravu živých suchozemských zvířat.
Článek 2
1. Členské státy zajistí, aby provozovatel nebo řidič vozidla nebo plavidla pro přepravu hospodářských zvířat při příjezdu z Alžírska, Maroka, Libye a Tuniska poskytl příslušnému orgánu daného členského státu v místě vstupu na území Unie údaje prokazující, že prostor pro přepravu nebo nakládku, v patřičných případech vnějšek vozidla, nakládací rampa, vybavení, které přišlo do kontaktu se zvířaty, kola, kabina řidiče a ochranný oděv/boty použité při vykládce byly po poslední vykládce zvířat očištěny a vydezinfikovány.
2. Údaje zmíněné v odstavci 1 musí být uvedeny v prohlášení vyplněném podle vzoru uvedeného v příloze I nebo v jakémkoli jiném odpovídajícím formátu, který zahrnuje přinejmenším údaje stanovené v uvedeném vzoru.
3. Originál prohlášení podle odstavce 2 příslušný orgán uchová po dobu tří let.
Článek 3
1. Příslušný orgán členského státu v místě vstupu do Unie provede zrakovou kontrolu za účelem zjištění, zda vozidla pro přepravu hospodářských zvířat z Alžírska, Maroka, Libye a Tuniska byla uspokojivým způsobem očištěna a vydezinfikována.
2. Orgán příslušný pro vydávání veterinárního osvědčení pro dovoz živých zvířat, která mají být naložena, do Alžírska, Maroka, Libye a Tuniska provede zrakovou kontrolu plavidel pro přepravu hospodářských zvířat s cílem zjistit, zda byla před nakládkou zvířat uspokojivým způsobem vyčištěna a vydezinfikována.
3. V případě, že kontroly podle odstavců 1 a 2 ukáží, že očištění a dezinfekce proběhly uspokojivým způsobem, nebo v případě, že příslušné orgány kromě opatření uvedených v odstavci 1 nařídily, zajistily a provedly dodatečnou dezinfekci vozidel nebo plavidel pro přepravu hospodářských zvířat použitých pro přepravu zvířat, která byla předtím očištěna, stvrdí příslušný orgán tuto skutečnost vydáním osvědčení podle vzoru uvedeného v příloze II.
4. V případě, že kontroly podle odstavců 1 a 2 ukáží, že očištění a dezinfekce vozidla nebo plavidla pro přepravu hospodářských zvířat nebyly provedeny uspokojivým způsobem, přijme příslušný orgán jedno z těchto opatření:
a)
nařídí provedení náležitého očištění a dezinfekce vozidla nebo plavidla pro přepravu hospodářských zvířat na místě, které určí, co nejblíže místu vstupu na území dotčeného členského státu, a vydá osvědčení zmíněné v odstavci 3;
b)
pokud v blízkosti místa vstupu není žádné vhodné zařízení pro čištění a dezinfekci nebo hrozí-li nebezpečí, že zbytkové živočišné produkty mohou uniknout z neočištěného vozidla nebo plavidla pro přepravu hospodářských zvířat:
i)
odepře vstup dotyčného vozidla nebo plavidla pro přepravu hospodářských zvířat do Unie nebo
ii)
na místě provede předběžnou dezinfekci vozidla nebo plavidla pro přepravu hospodářských zvířat, které nebylo dostatečně očištěno a vydezinfikováno, do doby provedení opatření podle písmene a).
5. Originál osvědčení podle odstavce 3 uchová provozovatel nebo řidič příslušného vozidla pro přepravu hospodářských zvířat po dobu tří let. Kopii tohoto osvědčení uchová příslušný orgán po dobu tří let.
Článek 4
Příslušný orgán členského státu, kde se nachází místo vstupu do Unie, může každé vozidlo, které přepravovalo krmiva, přijíždějící z Alžírska, Libye, Maroka a Tuniska, u něhož nelze vyloučit značné nebezpečí zavlečení slintavky a kulhavky do Unie, na místě podrobit dezinfekci kol nebo kterékoli jiné části vozidla, kde je to považováno za nezbytné pro zmírnění uvedeného nebezpečí.
Článek 5
Příslušný orgán členského státu, v němž se nachází stanoviště hraniční kontroly v místě vstupu, může vozidla přepravující koňovité z Alžírska, Libye a Tuniska, kteří mají být dovezeni do Unie v souladu s ustanoveními směrnice 2009/156/ES a v případě tranzitu v souladu s rozhodnutím 2010/57/EU, u nichž nelze vyloučit značné nebezpečí zavlečení slintavky a kulhavky na území Unie, na místě podrobit dezinfekci kol nebo kterékoli jiné části vozidla, kde je to považováno za nezbytné pro zmírnění uvedeného nebezpečí.
Článek 6
Toto rozhodnutí se použije do dne 1. října 2015.
Článek 7
Toto rozhodnutí je určeno členským státům.
V Bruselu dne 29. září 2014.
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI
z dnia 29 września 2014 r.
w sprawie środków mających na celu zapobieżenie wprowadzeniu do Unii wirusa pryszczycy z Algierii, Libii, Maroka i Tunezji
(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 6868)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2014/689/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 91/496/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej zwierząt wprowadzanych na rynek Wspólnoty z państw trzecich i zmieniającą dyrektywy 89/662/EWG, 90/425/EWG oraz 90/675/EWG (1), w szczególności jej art. 18 ust. 7,
uwzględniając dyrektywę Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich (2), w szczególności jej art. 22 ust. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Dyrektywą Rady 91/496/EWG ustanowiono zasady regulujące kontrolę weterynaryjną zwierząt wprowadzanych do Unii z państw trzecich. Ustanowiono w niej środki, które może przyjąć Komisja, w przypadku gdy choroba mogąca stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia zwierząt lub zdrowia publicznego wystąpi lub rozprzestrzeni się na terytorium państwa trzeciego.
(2)
Dyrektywą Rady 97/78/WE ustanowiono zasady regulujące kontrolę weterynaryjną produktów wprowadzanych do Unii z państw trzecich. Ustanowiono w niej środki, które może przyjąć Komisja, w przypadku gdy choroba mogąca stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia zwierząt lub zdrowia publicznego wystąpi lub rozprzestrzeni się na terytorium państwa trzeciego.
(3)
Pryszczyca jest chorobą endemiczną w Libii, a jej występowanie potwierdzono w Tunezji od dnia 25 kwietnia 2014 r., a w Algierii od dnia 23 lipca 2014 r.
(4)
Pryszczyca jest jedną z najbardziej zakaźnych chorób bydła, owiec, kóz i świń. Wirus wywołujący chorobę może szybko się rozprzestrzeniać, w szczególności poprzez produkty uzyskane z zakażonych zwierząt i skażone przedmioty, w tym środki transportu, np. pojazdy do przewożenia zwierząt gospodarskich. Wirus może również przetrwać w skażonym otoczeniu poza organizmem zwierzęcia żywiciela przez kilka tygodni, w zależności od temperatury.
(5)
Występowanie pryszczycy w Algierii, Libii i Tunezji może stanowić poważne ryzyko dla zwierząt gospodarskich w Unii.
(6)
Pomimo że pryszczyca nie została potwierdzona w Maroku, to państwo trzecie jest potencjalnym krajem tranzytowym dla powracających do Unii pojazdów dla zwierząt gospodarskich z Algierii, Libii i Tunezji.
(7)
Drastyczne pogorszenie się sytuacji związanej z pryszczycą w Libii i rozprzestrzenienie się tej choroby do Tunezji i Algierii oraz na terenie tych krajów wymaga przyjęcia pewnych środków ochronnych na poziomie unijnym, z uwzględnieniem możliwości przetrwania wirusa pryszczycy w środowisku i potencjalnych dróg przenoszenia tego wirusa.
(8)
Pojazdy i statki wykorzystywane do transportu żywych zwierząt do Algierii, Libii lub Tunezji mogą w tych zakażonych krajach ulec skażeniu wirusem pryszczycy i w związku z tym powodują ryzyko wprowadzenia choroby po powrocie do Unii.
(9)
Najwłaściwszym sposobem na zmniejszenie ryzyka szybkiego przenoszenia wirusa na duże odległości jest odpowiednie czyszczenie i dezynfekcja pojazdów i statków dla zwierząt gospodarskich.
(10)
Należy zatem dopilnować, aby wszystkie pojazdy i statki dla zwierząt gospodarskich, w których przewożono żywe zwierzęta do miejsc przeznaczenia w Algierii, Libii lub Tunezji, były właściwie czyszczone i dezynfekowane oraz aby takie czyszczenie i dezynfekcja były odpowiednio udokumentowane w świadectwach składanych przez operatora lub kierowcę właściwemu organowi w miejscu wprowadzenia.
(11)
Operator lub kierowca powinien dopilnować, aby w przypadku każdego pojazdu i statku dla zwierząt gospodarskich świadectwo czyszczenia i dezynfekcji było przechowywane przez okres co najmniej trzech lat.
(12)
Państwa członkowskie powinny mieć możliwość zlecania dezynfekcji na miejscu kół lub innych części pojazdów, które przewożą lub przewoziły paszę z lub do krajów zakażonych i w przypadku których nie można wykluczyć znacznego ryzyka wprowadzenia pryszczycy do Unii, jeśli takie działanie zostanie uznane za niezbędne, aby zmniejszyć to ryzyko.
(13)
Ponadto, mimo że przywóz żywych zwierząt z gatunków podatnych na pryszczycę nie jest dopuszczony z żadnego państwa w Afryce, przywóz niektórych kategorii zwierząt z rodziny koniowatych z Algierii, Libii i Tunezji jest dopuszczony zgodnie z dyrektywą Rady 2009/156/WE (3), a zwierzęta z rodziny koniowatych z tych państw trzecich mogą być transportowane przez terytorium Unii w drodze do innego państwa trzeciego, zgodnie z decyzją Komisji 2010/57/UE (4). W związku z tym państwa członkowskie powinny mieć możliwość zlecania dezynfekcji na miejscu kół lub innych części pojazdów dla zwierząt gospodarskich przewożących zwierzęta z rodziny koniowatych z tych państw trzecich, jeśli takie działanie zostanie uznane za niezbędne, aby zmniejszyć ryzyko wprowadzenia pryszczycy do Unii.
(14)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Paszy,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Do celów niniejszej decyzji „pojazd dla zwierząt gospodarskich” lub „statek dla zwierząt gospodarskich” oznacza dowolny pojazd lub statek, który jest lub był wykorzystywany do przewożenia żywych zwierząt lądowych.
Artykuł 2
1. Państwa członkowskie dopilnowują, aby operator lub kierowca pojazdu dla zwierząt gospodarskich lub statku dla gospodarskich po przybyciu z Algierii, Maroka, Libii lub Tunezji udzielał właściwemu organowi państwa członkowskiego w miejscu wprowadzenia do Unii informacji potwierdzających, że przedział dla zwierząt lub przedział ładunkowy oraz, w stosownych przypadkach, nadwozie ciężarówki, rampa załadowcza, sprzęt, który pozostawał w kontakcie ze zwierzętami, koła, kabina kierowcy oraz odzież ochronna/obuwie ochronne używane podczas rozładunku zostały oczyszczone i zdezynfekowane po ostatnim rozładunku zwierząt.
2. Informacje, o których mowa w ust. 1, są umieszczane w oświadczeniu wypełnionym zgodnie ze wzorem ustanowionym w załączniku I lub w innym równoważnym formacie, który zawiera co najmniej informacje określone w tym wzorze.
3. Oryginał oświadczenia, o którym mowa w ust. 2, jest przechowywany przez właściwy organ przez okres trzech lat.
Artykuł 3
1. Właściwy organ państwa członkowskiego będącego miejscem wprowadzenia do Unii przeprowadza wzrokową kontrolę pojazdów dla zwierząt gospodarskich przybywających z Algierii, Libii, Maroka lub Tunezji w celu stwierdzenia, czy zostały one w zadowalający sposób oczyszczone i zdezynfekowane.
2. Właściwy organ odpowiedzialny za wydanie świadectwa zdrowia zwierząt do celów przywozu do Algierii, Libii, Maroka lub Tunezji żywych zwierząt, które mają zostać załadowane, przeprowadza wzrokową kontrolę statków dla zwierząt gospodarskich w celu stwierdzenia, czy zostały one w zadowalający sposób oczyszczone i zdezynfekowane przed załadunkiem zwierząt.
3. Jeżeli kontrole, o których mowa w ust. 1 i 2, wykażą, że czyszczenie i dezynfekcję przeprowadzono w sposób zadowalający, lub jeżeli właściwe organy oprócz środków przewidzianych w ust. 1 zlecą, zorganizują i przeprowadzą dodatkową dezynfekcję wcześniej oczyszczonych pojazdów lub statków dla zwierząt gospodarskich, właściwy organ odnotowuje ten fakt, wydając świadectwo zgodne ze wzorem ustanowionym w załączniku II.
4. Jeżeli kontrole, o których mowa w ust. 1 i 2, wykażą, że czyszczenie i dezynfekcja pojazdu lub statku dla zwierząt gospodarskich nie zostały przeprowadzone w sposób zadowalający, właściwy organ podejmuje jedno z następujących działań:
a)
poddaje pojazd lub statek dla zwierząt gospodarskich należytemu czyszczeniu i dezynfekcji w wyznaczonym przez siebie miejscu znajdującym się możliwie najbliżej miejsca wprowadzenia na terytorium danego państwa członkowskiego oraz wydaje świadectwo, o którym mowa w ust. 3;
b)
w przypadku gdy w pobliżu miejsca wprowadzenia nie ma odpowiedniego obiektu do przeprowadzenia czyszczenia i dezynfekcji lub gdy istnieje ryzyko, że pozostałości pochodzenia zwierzęcego mogą wydostać się z nieoczyszczonego pojazdu lub statku dla zwierząt gospodarskich:
(i)
nie zezwala na wjazd do Unii pojazdu lub statku dla zwierząt gospodarskich; lub
(ii)
w oczekiwaniu na zastosowanie środków określonych w lit. a) przeprowadza na miejscu wstępną dezynfekcję pojazdu lub statku dla zwierząt gospodarskich, który nie został w zadowalający sposób oczyszczony i zdezynfekowany.
5. Oryginał świadectwa, o którym mowa w ust. 3, jest przechowywany przez operatora lub kierowcę pojazdu dla zwierząt przez okres trzech lat. Kopia tego świadectwa jest przechowywana przez właściwy organ przez okres trzech lat.
Artykuł 4
Właściwy organ państwa członkowskiego będącego miejscem wprowadzenia do Unii może zlecić przeprowadzenie dezynfekcji na miejscu kół lub innych części pojazdów, które przewoziły paszę, przybywających z Algierii, Maroka lub Tunezji, w przypadku których nie można wykluczyć istotnego ryzyka wprowadzenia pryszczycy na terytorium Unii, jeśli takie działanie zostanie uznane za niezbędne, aby zmniejszyć to ryzyko.
Artykuł 5
Właściwy organ państwa członkowskiego, w którym znajduje się punkt kontroli granicznej w miejscu wprowadzenia, może zlecić przeprowadzenie dezynfekcji na miejscu kół lub innych części pojazdów dla zwierząt gospodarskich, przewożących zwierzęta z rodziny koniowatych z Algierii, Libii lub Tunezji, które to zwierzęta mają zostać wprowadzone do Unii zgodnie z przepisami dyrektywy 2009/156/WE, a w przypadku tranzytu zgodnie z decyzją 2010/57/UE, i w przypadku których nie można wykluczyć znaczącego ryzyka wprowadzenia pryszczycy na terytorium Unii, jeśli takie działanie zostanie uznane za niezbędne, aby zmniejszyć to ryzyko.
Artykuł 6
Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 1 października 2015 r.
Artykuł 7
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 29 września 2014 r.