PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 780/2013
ze dne 14. srpna 2013,
kterým se mění nařízení Komise (EU) č. 206/2010, kterým se stanoví seznamy třetích zemí, území nebo jejich částí, z nichž je povolen vstup některých zvířat a čerstvého masa na území Evropské unie, a požadavky na veterinární osvědčení
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Rady 2004/68/ES ze dne 26. dubna 2004, kterou se stanoví veterinární předpisy pro dovoz některých živých kopytníků do Společenství a pro jejich tranzit, mění směrnice 90/426/EHS a 92/65/EHS a zrušuje směrnice 72/462/EHS (1), a zejména na čl. 3 odst. 1 první a druhý pododstavec, čl. 6 odst. 1 první pododstavec, čl. 7 písm. e), čl. 8 písm. c) a čl. 13 odst. 1 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Komise (EU) č. 206/2010 (2) stanoví požadavky na vstup na území Unie mimo jiné pro některé kopytníky. Uvedené nařízení se nepoužije na nezdomácnělá zvířata určená pro schválené organizace, schválené instituty nebo schválená střediska, jak jsou definovány v čl. 2 odst. 1 písm. c) směrnice 92/65/EHS ze dne 13. července 1992 o veterinárních předpisech pro obchod se zvířaty, spermatem, vajíčky a embryi uvnitř Společenství a jejich dovoz do Společenství, pokud se na ně nevztahují zvláštní veterinární předpisy Společenství uvedené v příloze A oddíle I směrnice 90/425/EHS (3).
(2)
Nedostatek zvláštních veterinárních požadavků pro vstup kopytníků určených pro schválené organizace, schválené instituty nebo schválená střediska do Unie způsobuje těmto strukturám praktické problémy a velmi omezuje jejich činnosti, jelikož potřebují uvedená zvířata dovážet.
(3)
Je vhodné stanovit veterinární předpisy pro vstup kopytníků určených pro schválené organizace, schválené instituty nebo schválená střediska do Unie, které by přihlížely ke zvláštní situaci těchto zvířat. V zájmu zjednodušení právních předpisů Unie je vhodné, aby tato pravidla byla stanovena v nařízení (EU) č. 206/2010. Oblast působnosti uvedeného nařízení by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněna.
(4)
Nařízení (EU) č. 206/2010 stanoví, že zásilky kopytníků smějí být propuštěny do Unie pouze tehdy, pokud pocházejí ze třetích zemí, území nebo jejich částí uvedených v části 1 přílohy I uvedeného nařízení.
(5)
Směrnice Rady 2002/99/ES ze dne 16. prosince 2002, kterou se stanoví veterinární předpisy pro produkci, zpracování, distribuci a dovoz produktů živočišného původu určených k lidské spotřebě (4), stanoví, že Komise přijme seznamy třetích zemí nebo regionů třetích zemí, z nichž je povolen dovoz určitých produktů živočišného původu.
(6)
Směrnice Rady 2009/156/ES ze dne 30. listopadu 2009 o veterinárních pravidlech pro přesun koňovitých a jejich dovoz ze třetích zemí (5) stanoví, že dovoz koňovitých do Unie je povolen jen ze třetích zemí uvedených na seznamu sestaveném nebo změněném postupem stanoveným v uvedené směrnici.
(7)
Směrnice Rady 2009/158/ES ze dne 30. listopadu 2009 o veterinárních podmínkách pro obchod s drůbeží a násadovými vejci uvnitř Společenství a jejich dovoz ze třetích zemí (6) stanoví, že drůbež a násadová vejce dovážené do Unie musí pocházet ze třetí země nebo z části třetí země uvedené na seznamu vyhotoveném Komisí postupem stanoveným v uvedené směrnici.
(8)
Vstup kopytníků určených pro schválené organizace, schválené instituty nebo schválená střediska do Unie by měl zejména splňovat obecné podmínky pro vstup živých zvířat do Unie a další zvláštní veterinární požadavky a poskytovat zvláštní záruky zajišťující, že zvířata dovážená do Unie neohrozí nákazový status Unie.
(9)
Obecné požadavky pro vstup živých zvířat na území Unie, sestávající z účinného systému veterinárních útvarů odpovědných za kontrolu zdraví zvířat, splňují v současné době třetí země, území a jejich části uvedené na seznamech podle směrnic 2002/99/ES, 2009/156/ES a 2009/158/ES.
(10)
Obecné požadavky pro vstup živých zvířat na území Unie však nezaručují, že kopytníci jsou prostí nákaz. Jednotlivá zvířata stále mohou být postižena nákazami, které by se mohly rozšířit do Unie, a proto představují nebezpečí pro zdraví zvířat v Unii. Kopytníci určení pro schválené organizace, schválené instituty nebo schválená střediska by proto měli být do Unie propouštěni přímo z organizací, institutů nebo středisek, které splňují určité požadavky a jsou schváleny příslušným orgánem třetí země, třetího území nebo jejich části, kde sídlí.
(11)
Je vhodné, aby členský stát určení zřídil seznam těchto organizací, institutů nebo středisek, a to po posouzení všech příslušných informací.
(12)
V zájmu ochrany zdraví zvířat v Unii je nezbytné, aby zásilky kopytníků propouštěné na území Unie, které jsou určeny pro schválené organizace, schválené instituty nebo schválená střediska, byly přepravovány přímo a neprodleně na místo určení v zaplombovaných kontejnerech a aby byly omezeny další přesuny těchto zvířat v rámci Unie.
(13)
V zájmu řešení mimořádných okolností, jako jsou situace týkající se problémů v oblasti dobrých životních podmínek zvířat, zachování ohrožených druhů, nenadálé přírodní katastrofy nebo politické nepokoje, kdy není možné uplatnit veškeré veterinární požadavky, a zejména požadavky týkající se schválení organizace, institutu nebo střediska původu, by členské státy měly mít možnost dovážet na své území určité kopytníky určené pro schválené organizace, schválené instituty nebo schválená střediska, a to za zvláštních podmínek. Avšak i v těchto případech by mělo být požadováno povolení, aby se zaručilo dostatečné omezení rizika pro zdraví zvířat.
(14)
Nařízení (EU) č. 206/2010 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(15)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (EU) č. 206/2010 se mění takto:
1)
V článku 1 se zrušuje odstavec 3.
2)
Vkládá se nový článek 3a, který zní:
„Článek 3a
Podmínky pro vstup kopytníků určených pro schválené organizace, schválené instituty nebo schválená střediska
1. Odchylně od článku 3 smí příslušný orgán členského státu povolit vstup na území tohoto státu pro zásilky kopytníků druhů uvedených v tabulkách 1, 2 a 3 v části 1 přílohy VI, pokud jsou uvedené zásilky určeny pro schválené organizace, schválené instituty nebo schválená střediska, za předpokladu, že jsou splněny tyto podmínky:
a)
příslušný orgán členského státu určení provedl posouzení rizik pro zdraví zvířat, která může každá zásilka představovat pro Unii;
b)
dotčené zásilky pocházejí ze třetí země, území nebo jejich části, která je zařazena na jeden ze seznamů stanovených:
i)
v příloze I části 1 nebo v příloze II části 1 tohoto nařízení;
ii)
v rozhodnutí 2004/211/ES (7), rozhodnutí 2007/777/ES (8), nařízení (ES) č. 798/2008 (9), nařízení (ES) č. 119/2009 (10), nařízení (EU) č. 605/2010 (11);
c)
kopytníci pocházejí z organizace, institutu nebo střediska ve třetí zemi, na území nebo v jejich části uvedených v písmeni a), které jsou zahrnuty do seznamu vytvořeného v souladu s článkem 3c;
d)
kopytníci prošli karanténou v zařízení chráněném před vektory v prostorách organizace, institutu nebo střediska uvedených v písmeni c) po dobu stanovenou v příslušných osvědčeních;
e)
kopytníci jsou dopraveni přímo do schválené organizace, schváleného institutu nebo schváleného střediska v členském státě určení;
f)
kopytníci jsou doprovázeni příslušným veterinárním osvědčením vypracovaným podle příslušného vzoru veterinárního osvědčení uvedeného v tabulkách 1, 2 a 3 v části 1 přílohy VI a stanovenými v části 2 uvedené přílohy;
g)
kopytníci splňují požadavky stanovené ve vzoru veterinárního osvědčení podle písmene f).
Členský stát určení informuje Komisi a ostatní členské státy ve Stálém výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat o povolení uděleném podle prvního pododstavce, a to před vstupem kopytníků na jeho území.
2. Pokud mimořádné okolnosti znemožňují soulad s odst. 1 písm. c) a d), smí příslušný orgán členského státu určení povolit vstup na území tohoto státu pro kopytníky druhů uvedených v tabulkách 1, 2 a 3 v části 1 přílohy VI z jiných hospodářství, která nesplňují požadavky stanovené v uvedených písmenech, pokud jsou splněny požadavky stanovené v odst. 1 písm. a), b) a e) až g) a pokud jsou splněny tyto dodatečné podmínky:
a)
vlastník nebo fyzická osoba zastupující vlastníka předložila předchozí žádost o povolení a členský stát určení toto povolení udělil po provedení hodnocení rizika, ze kterého vyplývá, že vstup dotčených kopytníků na jeho území nepředstavuje riziko pro zdraví zvířat v Unii;
b)
kopytníci prošli karanténou ve třetí zemi původu, na území nebo v jejich části pod úředním dohledem po dobu nezbytnou k tomu, aby splňovali veterinární podmínky stanovené ve vzoru veterinárního osvědčení podle písmene f):
i)
na místě schváleném příslušným orgánem třetí země původu zvířat, jejího území nebo jejich části;
ii)
v souladu s podmínkami předepsanými v povolení, které poskytují přinejmenším stejné záruky, jako jsou záruky stanovené v odst. 1 písm. a), b) a e) až g).
Pokud jsou kopytníci do Unie propouštěni na základě prvního pododstavce, musí být umístěni do karantény ve schválené organizaci, schváleném institutu nebo schváleném středisku určení po dobu alespoň šesti měsíců od okamžiku jejich vstupu do Unie, během níž mohou příslušné orgány použít požadavky stanovené v čl. 8 odst. 1 písm. a) směrnice Rady 90/425/EHS.
Členský stát, který povoluje vstup kopytníků podle prvního pododstavce, uvědomí o tomto povolení Komisi a ostatní členské státy v rámci Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat, a sice ještě před vstupem kopytníků do jeho území.
3)
Vkládá se nový článek 3b, který zní:
„Článek 3b
Podmínky pro vstup kopytníků určených pro schválené organizace, schválené instituty nebo schválená střediska a pro jejich tranzit přes území členských států jiných, než je členský stát určení
Tranzit kopytníků uvedených v článku 3a přes jiný členský stát, než je členský stát určení, se povolí pouze na základě povolení příslušného orgánu členského státu tranzitu. Toto povolení smí být uděleno pouze na základě posouzení rizik ze strany uvedeného příslušného orgánu na základě informací, které mu byly předloženy členským státem určení.
Členský stát určení informuje před tímto tranzitem Komisi a ostatní členské státy ve Stálém výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat při povolování vstupu zvířat za podmínek stanovených v článku 3a.“
4)
Vkládá se nový článek 3c, který zní:
„Článek 3c
Seznam schválených organizací, institutů nebo středisek ve třetích zemích, územích nebo v jejich částech
1. Po posouzení souladu s podmínkami stanovenými v odstavci 2 může každý členský stát zřídit seznam organizací, institutů a středisek, z nichž smí být povolen vstup kopytníků na jeho území v souladu s čl. 3a odst. 1.
2. Organizace, institut nebo středisko ve třetí zemi, na území nebo v jejich části se zařadí na seznam uvedený v odstavci 1 pouze tehdy, pokud jsou splněny tyto podmínky:
a)
organizace, institut nebo středisko je v souladu s požadavky stanovenými v části 3 přílohy VI;
b)
organizace, institut nebo středisko je schváleno příslušným orgánem třetí země, území nebo jejich části, kde se tato organizace, institut nebo středisko nachází;
c)
příslušný orgán třetí země, území nebo jejich části poskytuje dostatečné záruky, že jsou splněny podmínky týkající se schválení organizací, institutů nebo středisek stanovené v části 4 přílohy VI.
3. Členský stát může zahrnout do seznamu uvedeného v odstavci 1 organizace, instituty nebo střediska ve třetích zemích, které již byly zahrnuty do tohoto seznamu jiným členským státem, aniž by posoudil soulad s podmínkami stanovenými v odstavci 2.
4. Členské státy musí seznamy uvedené v odstavci 1 aktualizovat, přičemž zohlední zejména jakékoli pozastavení nebo odnětí schválení uděleného příslušným orgánem třetí země, území nebo jejich části organizacím, institutům nebo střediskům, které se zde nacházejí a byly zahrnuty do uvedených seznamů.
5. Členské státy zpřístupní seznamy uvedené v odstavci 1 veřejnosti prostřednictvím informačních internetových stránek a tyto informační internetové stránky aktualizují.
6. Členské státy sdělí internetovou adresu svých informačních internetových stránek Komisi.“
5)
Článek 4 se nahrazuje tímto:
„Článek 4
Podmínky pro sběrná střediska pro některé zásilky kopytníků
1. Zásilky kopytníků, které obsahují živá zvířata z více než jednoho hospodářství, smí být propuštěny do Unie pouze tehdy, jsou-li sestaveny ve sběrných střediscích schválených příslušným orgánem třetí země původu zvířat, jejího území nebo jejich části v souladu s požadavky stanovenými v části 5 přílohy I.
2. Zásilky kopytníků propouštěné do Unie v souladu s článkem 3a nebo článkem 6 nesmí pocházet z více než jednoho hospodářství a nesmí být sestaveny ve sběrných střediscích.“
6)
V článku 8 se písmeno b) nahrazuje tímto:
„b)
vyloženy ve třetí zemi, na třetím území nebo v jejich části, které nemají povolení pro dovoz dotčených zvířat do Unie, nebo, pokud jsou přepravovány letecky, přeloženy do jiného letadla, ani přepravovány po silnici, železnici nebo hnány přes takovou třetí zemi, území nebo jejich část.“
7)
V článku 11 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Zásilky kopytníků jiných, než jsou kopytníci uvedení v článku 3a, musí být po propuštění do Unie bez odkladu dopraveny do hospodářství určení v dopravním prostředku chráněném před vektory.
Pokud nejsou uvedení kopytníci odesláni přímo na jatka, zůstanou v tomto hospodářství alespoň 30 dní.“
8)
Vkládá se nový článek 13a, který zní:
„Článek 13a
Podmínky použitelné po propuštění zásilek kopytníků určených pro schválené organizace, schválené instituty nebo schválená střediska
1. Zásilky kopytníků určených pro schválené organizace, schválené instituty nebo schválená střediska musí být po propuštění do Unie bez odkladu dopraveny do schválené organizace, schváleného institutu nebo schváleného střediska v dopravním prostředku, který je chráněn před vektory a je konstruován tak, aby z něj zvířata nemohla uprchnout a aby z vozidla nebo kontejneru nemohly během přepravy vytékat nebo vypadávat výkaly, moč, stelivo, píce, odpad ani jakýkoli jiný materiál.
2. Zvířata musí být držena v karanténě v zařízení chráněném před vektory v prostorách schválené organizace, schváleného institutu nebo střediska členského státu určení po dobu alespoň 30 dní. Po tomto 30denním období karantény smí být zvířata přemístěna do jiné schválené organizace, schváleného institutu nebo střediska.
3. Zvířata propuštěná do schválené organizace, schváleného institutu nebo střediska smí být přemístěna na jiné místo určení, než je schválená organizace, schválený institut nebo schválené středisko, pouze tehdy, pokud:
a)
od propuštění do Unie již uplynulo alespoň šest měsíců; a
b)
přesun se provádí v souladu s odstavcem 4 přílohy C směrnice 92/65/EHS.
4. Odchylně od odstavce 3 smí zvířata opustit schválenou organizaci, schválený institut nebo schválené středisko před skončením šestiměsíčního období stanoveného v uvedeném odstavci pouze tehdy, pokud jsou splněny tyto podmínky:
a)
zvířata jsou vyvážena do třetí země, na třetí území nebo do jejich části;
b)
pro účely jejich vývozu, jak je uvedeno v písmeni a), jsou zvířata přepravována v dopravním prostředku, který je chráněn před vektory a je konstruován tak, aby z něj zvířata nemohla uprchnout a aby z vozidla nebo kontejneru nemohly během přepravy vytékat nebo vypadávat výkaly, moč, stelivo, píce, odpad ani jakýkoli jiný materiál.“
9)
Doplňuje se příloha VI, jejíž znění je obsaženo v příloze tohoto nařízení.
Článek 2
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 14. srpna 2013.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 780/2013
z dnia 14 sierpnia 2013 r.
zmieniające rozporządzenie Komisji (UE) nr 206/2010 ustanawiające wykazy krajów trzecich, ich terytoriów lub części, upoważnionych do wprowadzania do Unii Europejskiej niektórych zwierząt oraz świeżego mięsa, a także wymogi dotyczące świadectw weterynaryjnych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 2004/68/WE z dnia 26 kwietnia 2004 r. ustanawiającą warunki zdrowia zwierząt regulujące przywóz do oraz tranzyt przez terytorium Wspólnoty niektórych żywych zwierząt kopytnych, zmieniającą dyrektywy 90/426/EWG oraz 92/65/EWG i uchylającą dyrektywę 72/462/EWG (1), w szczególności jej art. 3 ust. 1 akapit pierwszy i drugi, art. 6 ust. 1 akapit pierwszy, art. 7 lit. e), art. 8 lit c) i art. 13 ust.1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W rozporządzeniu Komisji (UE) nr 206/2010 (2) ustanowiono wymagania dotyczące wprowadzania do Unii - między innymi - niektórych zwierząt kopytnych. Rozporządzenie to nie ma zastosowania do zwierząt nieudomowionych przeznaczonych dla zatwierdzonej jednostki, instytutu lub ośrodka, zdefiniowanych w art. 2 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiającej wymagania dotyczące zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych wymaganiami dotyczącymi zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG (3).
(2)
Brak szczegółowych wymagań dotyczących zdrowia zwierząt przy wprowadzaniu do Unii zwierząt kopytnych przeznaczonych dla zatwierdzonej jednostki, instytutu lub ośrodka stwarza problemy natury praktycznej dla tych podmiotów i stanowi poważne ograniczenie dla ich działań, jako że wprowadzanie tych zwierząt jest im potrzebne.
(3)
Należy ustanowić wymagania dotyczące zdrowia zwierząt przy wprowadzaniu do Unii zwierząt kopytnych przeznaczonych dla zatwierdzonej jednostki, instytutu lub ośrodka, uwzględniające szczególną sytuację takich zwierząt. Dla uproszczenia przepisów unijnych należy ustanowić takie wymagania w ramach rozporządzenia (UE) nr 206/2010. Należy zatem odpowiednio zmienić zakres tego rozporządzenia.
(4)
W rozporządzeniu (UE) nr 206/2010 przewiduje się, że przesyłki zawierające zwierzęta kopytne można wprowadzać do Unii tylko wówczas, gdy pochodzą z państw trzecich, ich terytoriów lub części wymienionych w części 1 załącznika I do tego rozporządzenia.
(5)
W dyrektywie Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającej przepisy sanitarne regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (4) przewidziano, że Komisja przyjmuje wykazy państw trzecich, ich terytoriów lub części, z których przywóz określonych produktów pochodzenia zwierzęcego jest dozwolony.
(6)
W dyrektywie Rady 2009/156/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny koniowatych z państw trzecich (5) przewidziano, że przywóz zwierząt z rodziny koniowatych do Unii dozwolony jest wyłącznie z państw trzecich znajdujących się w wykazie sporządzonym lub zmienionym zgodnie z procedurą określoną w tej dyrektywie.
(7)
W dyrektywie Rady 2009/158/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących handel wewnątrzwspólnotowy i przywóz z państw trzecich drobiu i jaj wylęgowych (6) przewiduje się, że drób i jaja wylęgowe przywożone do Unii muszą pochodzić z państwa trzeciego lub regionu państwa trzeciego umieszczonego w wykazie sporządzonym przez Komisję zgodnie z procedurą określoną w tej dyrektywie.
(8)
Wprowadzanie do Unii zwierząt kopytnych przeznaczonych dla zatwierdzonej jednostki, instytutu lub ośrodka powinno w szczególności spełniać ogólne wymagania związane z wprowadzaniem żywych zwierząt do Unii oraz inne szczegółowe wymagania dotyczące zdrowia zwierząt, a także oferować szczegółowe gwarancje zapewniające, aby zwierzęta wprowadzane do Unii nie zagrażały statusowi zdrowotnemu zwierząt w Unii.
(9)
Ogólne wymagania związane z wprowadzaniem żywych zwierząt do Unii, na które składa się efektywny system służb weterynaryjnych odpowiedzialnych za kontrolę zdrowia zwierząt, spełniane są obecnie przez te państwa trzecie, ich terytoria i części, które są wymienione w wykazach na mocy dyrektyw 2002/99/WE, 2009/156/WE i 2009/158/WE.
(10)
Ogólne wymagania związane z wprowadzaniem żywych zwierząt do Unii nie stanowią jednak gwarancji, że zwierzęta kopytne są wolne od chorób. Pojedyncze zwierzęta mogą nadal być nosicielami chorób zakaźnych, które mogą rozprzestrzenić się na Unię i które w wyniku tego stanowić mogą zagrożenie dla zdrowia zwierząt w Unii. Zwierzęta kopytne przeznaczone dla zatwierdzonej jednostki, instytutu lub ośrodka powinny być zatem wprowadzane do Unii jedynie bezpośrednio z jednostki, instytutu lub ośrodka, które spełniają określone wymagania i są zatwierdzone przez właściwy organ państwa trzeciego, jego terytorium lub części, w których dana jednostka, instytut lub ośrodek się znajduje.
(11)
Wykaz takich jednostek, instytutów lub ośrodków powinien być sporządzany przez państwo członkowskie przeznaczenia po uprzedniej ocenie wszystkich istotnych informacji.
(12)
W celu ochrony zdrowia zwierząt w Unii konieczne jest, by przesyłki zawierające zwierzęta kopytne wprowadzane do Unii z przeznaczeniem dla zatwierdzonej jednostki, instytutu lub ośrodka były transportowane bezpośrednio i bezzwłocznie do ich miejsca przeznaczenia w zaplombowanych kontenerach i by dalsze przemieszczanie takich zwierząt w obrębie Unii było ograniczone.
(13)
Państwa członkowskie powinny mieć możliwość wprowadzania na swoje terytorium, pod pewnymi warunkami, określonych zwierząt kopytnych przeznaczonych dla zatwierdzonej jednostki, instytutu lub ośrodka w celu zaradzenia nadzwyczajnym okolicznościom, takim jak sytuacje dotyczące problemów z dobrostanem zwierząt, ochrona zagrożonych gatunków, nagłe katastrofy naturalne lub zamieszki na tle politycznym, w których to okolicznościach nie jest możliwe stosowanie wszystkich wymagań dotyczących zdrowia zwierząt, a zwłaszcza wymagań dotyczących zatwierdzania jednostki, ośrodka lub instytutu pochodzenia. W takich przypadkach istnieć powinien jednak wymóg uzyskania zezwolenia, co ma na celu zapewnienie wystarczającego ograniczenia zagrożenia dla zdrowia zwierząt.
(14)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 206/2010.
(15)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (UE) nr 206/2010 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1 skreśla się ust. 3;
2)
dodaje się art. 3a w brzmieniu:
„Artykuł 3a
Warunki dotyczące wprowadzania zwierząt kopytnych przeznaczonych dla zatwierdzonej jednostki, instytutu lub ośrodka
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 3 właściwy organ państwa członkowskiego może zezwolić na wprowadzenie na terytorium tego państwa przesyłek zawierających zwierzęta kopytne gatunków wymienionych w załączniku VI część 1 tabela 1, 2 i 3, jeśli przesyłki te przeznaczone są dla zatwierdzonej jednostki, instytutu lub ośrodka, pod warunkiem spełnienia następujących warunków:
a)
właściwy organ państwa członkowskiego przeznaczenia przeprowadził ocenę zagrożeń dla zdrowia zwierząt, jakie każda z przesyłek może stwarzać dla Unii;
b)
przedmiotowe przesyłki pochodzą z kraju trzeciego, jego terytorium lub części włączonych do jednego z wykazów określonych w:
(i)
części 1 załącznika I lub części 1 załącznika II do niniejszego rozporządzenia,
(ii)
decyzji 2004/211/WE (7), decyzji 2007/777/WE (8), rozporządzeniu (WE) nr 798/2008 (9), rozporządzeniu (WE) nr 119/2009 (10), rozporządzeniu (UE) nr 605/2010 (11),
c)
dane zwierzęta kopytne pochodzą z jednostki, instytutu lub ośrodka w kraju trzecim, na jego terytorium lub w jego części, o których mowa w lit. a), włączonych do wykazu ustanowionego zgodnie z art. 3c;
d)
dane zwierzęta kopytne poddane zostały kwarantannie w obiekcie zabezpieczonym przed wektorami na terenie zakładu jednostki, instytutu lub ośrodka, o których mowa w lit. c), przez okres przewidziany w odpowiednich świadectwach;
e)
dane zwierzęta kopytne przekazywane są bezpośrednio zatwierdzonej jednostce, instytutowi lub ośrodkowi w państwie członkowskim przeznaczenia;
f)
danym zwierzętom kopytnym towarzyszy właściwe świadectwo weterynaryjne sporządzone zgodnie z odpowiednim wzorem świadectwa weterynaryjnego, o którym mowa w załączniku VI część 1 tabela 1, 2 oraz 3 i które określono w części 2 tego załącznika;
g)
dane zwierzęta kopytne spełniają wymogi określone we wzorze świadectwa weterynaryjnego, o którym mowa w lit. f).
Przed wprowadzeniem zwierząt kopytnych na swoje terytorium państwo członkowskie przeznaczenia informuje Komisję i pozostałe państwa członkowskie na forum Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt o zezwoleniu wydanym na podstawie akapitu pierwszego.
2. Jeśli wyjątkowe okoliczności uniemożliwiają spełnienie wymogów zawartych w ust. 1 lit. c) i d), właściwy organ państwa członkowskiego przeznaczenia może zezwolić na wprowadzenie na terytorium tego państwa zwierząt kopytnych gatunków wymienionych w załączniku VI część 1 tabela 1, 2 i 3 z innych gospodarstw, które nie spełniają wymogów określonych w tych literach, o ile spełnione są wymogi określone w ust. 1 lit. a), b) oraz e) - g) oraz następujące dodatkowe warunki:
a)
właściciel lub osoba fizyczna reprezentująca właściciela złożyli uprzednio podanie o wydanie zezwolenia, a państwo członkowskie przeznaczenia wydało takie zezwolenie po przeprowadzeniu oceny ryzyka, która wykazała, że wprowadzenie danych zwierząt kopytnych na jego terytorium nie stanowi zagrożenia dla zdrowia zwierząt w Unii;
b)
dane zwierzęta kopytne zostały poddane kwarantannie w kraju trzecim, na jego terytorium lub w jego części, z których pochodzą zwierzęta, pod urzędową kontrolą przez okres konieczny dla spełnienia przez te zwierzęta wymogów dotyczących zdrowia zwierząt określonych we wzorze świadectwa weterynaryjnego, o którym mowa w lit. f):
(i)
w miejscu zatwierdzonym przez właściwy organ kraju trzeciego, jego terytorium lub części, z których pochodzą zwierzęta;
(ii)
zgodnie z zaleceniami zawartymi w zezwoleniu, które dają przynajmniej takie same gwarancje, co gwarancje określone w ust. 1 lit. a), b) i e) - g).
Zwierzęta kopytne wprowadzane do Unii na podstawie akapitu pierwszego są poddawane kwarantannie w zatwierdzonej jednostce, instytucie lub ośrodku przeznaczenia przez okres przynajmniej sześciu miesięcy od momentu wprowadzenia do Unii, w którym to okresie właściwe organy mogą stosować wymagania przewidziane w art. 8 ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 90/425/EWG.
Państwo członkowskie zezwalające na wprowadzenie zwierząt kopytnych na podstawie akapitu pierwszego informuje Komisję i pozostałe państwa członkowskie na forum Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt o takim zezwoleniu, zanim dane zwierzęta kopytne zostaną wprowadzone na jego terytorium.;
3)
dodaje się art. 3b w brzmieniu:
„Artykuł 3b
Warunki dotyczące wejścia i tranzytu zwierząt kopytnych przeznaczonych dla zatwierdzonej jednostki, instytutu lub ośrodka przez terytorium państw członkowskich innych niż państwo członkowskie przeznaczenia
Tranzyt zwierząt kopytnych, o których mowa w art. 3a, przez państwo członkowskie inne niż państwo członkowskie przeznaczenia dozwolony jest jedynie za zezwoleniem właściwego organu państwa członkowskiego tranzytu. Zezwolenie takie może być wydane wyłącznie na podstawie oceny ryzyka dokonanej przez taki właściwy organ w świetle informacji przedstawionych przez państwo członkowskie przeznaczenia.
Zezwalając na wprowadzenie zwierząt zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. 3a, państwo członkowskie przeznaczenia informuje o tym Komisję i pozostałe państwa członkowskie na forum Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt przed dokonaniem tranzytu.”;
4)
dodaje się art. 3c w brzmieniu:
„Artykuł 3c
Wykaz zatwierdzonych jednostek, instytutów lub ośrodków w krajach trzecich, ich terytoriach lub częściach
1. Po dokonaniu oceny, czy spełnione zostały warunki określone w ust. 2, każde państwo członkowskie może ustanowić wykaz jednostek, instytutów lub ośrodków, w stosunku do których możliwe jest wydawanie zezwoleń na podstawie art. 3a ust. 1 na wprowadzanie na jego terytorium zwierząt kopytnych.
2. Jednostkę, instytut lub ośrodek w kraju trzecim, na jego terytorium lub w jego części włączyć można do wykazu, o którym mowa w ust. 1, jedynie jeśli spełnione zostały następujące warunki:
a)
jednostka, instytut lub ośrodek spełniają wymogi określone w załączniku VI część 3;
b)
jednostka, instytut lub ośrodek uzyskały zatwierdzenie właściwego organu kraju trzeciego, jego terytorium lub części, w których się znajdują;
c)
właściwy organ kraju trzeciego, jego terytorium lub części oferuje wystarczające gwarancje, że spełnione zostały warunki dotyczące zatwierdzania jednostek, instytutów lub ośrodków określone w załączniku VI część 4.
3. Państwo członkowskie może włączyć do wykazu, o którym mowa w ust. 1, jednostki, instytuty lub ośrodki w krajach trzecich, które zostały już włączone do takiego wykazu ustanowionego przez inne państwo członkowskie, bez konieczności dokonania oceny spełnienia warunków ustanowionych w ust. 2.
4. Państwa członkowskie aktualizują wykazy, o których mowa w ust. 1, uwzględniając zwłaszcza zawieszenie lub cofnięcie zatwierdzeń przyznanych przez właściwy organ kraju trzeciego, jego terytorium lub części jednostkom, instytutom lub ośrodkom, które znajdują się w ich obrębie i które są włączone do tych wykazów.
5. Państwa członkowskie podają za pomocą internetowych stron informacyjnych do publicznej wiadomości wykazy, o których mowa w ust. 1, i aktualizują te strony.
6. Państwa członkowskie przekazują Komisji adres internetowy swoich internetowych stron informacyjnych.”;
5)
art. 4 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 4
Warunki dotyczące miejsc gromadzenia zwierząt w odniesieniu do niektórych przesyłek zawierających zwierzęta kopytne
1. Przesyłki zawierające żywe zwierzęta kopytne pochodzące z więcej niż jednego gospodarstwa wprowadzane są do Unii jedynie wówczas, gdy gromadzone są w miejscach gromadzenia zwierząt zatwierdzonych przez właściwy organ kraju trzeciego, jego terytorium lub części, z których pochodzą zwierzęta, zgodnie z wymogami ustanowionymi w załączniku I część 5.
2. Przesyłki zawierające zwierzęta kopytne wprowadzone do Unii zgodnie z art. 3a - 6 nie pochodzą z więcej niż jednego gospodarstwa i nie są gromadzone w miejscach gromadzenia.”;
6)
art. 8 lit. b) otrzymuje brzmienie:
„b)
nie są rozładowywane w kraju trzecim, na jego terytorium lub w jego części, które nie są objęte zezwoleniem na przywóz danych zwierząt do Unii, a jeżeli są przewożone drogą powietrzną, nie są przemieszczane do innego samolotu w obrębie takiego kraju trzeciego, jego terytorium lub części, ani nie są przewożone drogą, koleją lub przepędzane przez taki kraj trzeci, jego terytorium lub część.”;
7)
art. 11 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Po wprowadzeniu do Unii przesyłki zawierające zwierzęta kopytne inne niż zwierzęta, o których mowa w art. 3a, są bezzwłocznie przewożone środkami transportu zabezpieczonymi przed wektorami do gospodarstwa przeznaczenia.
Takie zwierzęta kopytne pozostają w tym gospodarstwie przez okres co najmniej 30 dni, o ile nie są wysyłane bezpośrednio do rzeźni.”;
8)
dodaje się art. 13a w brzmieniu:
„Artykuł 13a
Warunki mające zastosowanie po wprowadzeniu przesyłek zawierających zwierzęta kopytne przeznaczone dla zatwierdzonej jednostki, instytutu lub ośrodka
1. Po wprowadzeniu do Unii przesyłki zawierające zwierzęta kopytne przeznaczone dla zatwierdzonej jednostki, instytutu lub ośrodka transportowane są bezzwłocznie do zatwierdzonej jednostki, instytutu lub ośrodka przeznaczenia przy wykorzystaniu środków transportu zabezpieczonych przed wektorami i o konstrukcji uniemożliwiającej wydostanie się zwierząt oraz wycieknięcie lub wypadnięcie odchodów, moczu, ściółki, paszy, odpadów lub innych materiałów z pojazdu lub kontenera podczas transportu.
2. Zwierzęta poddawane są kwarantannie w obiektach zabezpieczonych przed wektorami na terenie zakładu zatwierdzonej jednostki, instytutu lub ośrodka w państwie członkowskim przeznaczenia przez okres przynajmniej 30 dni. Po okresie kwarantanny wynoszącym 30 dni zwierzęta mogą zostać przeniesione do innej zatwierdzonej jednostki, instytutu lub ośrodka.
3. Zwierzęta wprowadzane do zatwierdzonej jednostki, instytutu lub ośrodka mogą zostać przeniesione do miejsca przeznaczenia innego niż zatwierdzona jednostka, instytut lub ośrodek tylko wówczas, gdy:
a)
od czasu wprowadzenia do Unii upłynęło przynajmniej sześć miesięcy, oraz
b)
przeniesienia dokonuje się zgodnie z pkt 4 załącznika C do dyrektywy 92/65/EWG.
4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 3 zwierzęta mogą opuścić zatwierdzoną jednostkę, instytut lub ośrodek przed upływem sześciomiesięcznego okresu przewidzianego w tym ustępie, jeśli spełnione są następujące warunki:
a)
zwierzęta podlegają wywozowi do kraju trzeciego, jego terytorium lub części;
b)
w celu wywozu, o którym mowa w lit. a), zwierzęta są transportowane środkami transportu zabezpieczonymi przed wektorami i o konstrukcji uniemożliwiającej wydostanie się zwierząt oraz wycieknięcie lub wypadnięcie odchodów, moczu, ściółki, paszy, odpadów lub innych materiałów z pojazdu lub kontenera podczas transportu.”;
9)
dodaje się załącznik VI, którego tekst określony jest w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 14 sierpnia 2013 r.