NAŘÍZENÍ RADY (EU, Euratom) č. 609/2014
ze dne 26. května 2014
o metodách a postupu pro poskytování tradičních vlastních zdrojů a vlastních zdrojů z DPH a HND a o opatřeních ke krytí hotovostních nároků
(přepracované znění)
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 322 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na Smlouvu o založení Evropského společenství pro atomovou energii, a zejména s článkem 106a této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského parlamentu,
s ohledem na stanovisko Evropského účetního dvora (1),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Rady (ES, Euratom) č. 1150/2000 (2) bylo několikrát podstatně změněno. Jelikož je nutné provést další změny, mělo by být v zájmu jasnosti přepracováno.
(2)
Některá ustanovení nařízení (ES, Euratom) č. 1150/2000 byla začleněna do nařízení Rady (EU, Euratom) č. 608/2014 (3), a nemají tedy být předmětem tohoto nařízení. Tato ustanovení se týkají výpočtu zůstatku a jeho zahrnutí do rozpočtu, kontroly vlastních zdrojů a dohledu nad nimi a příslušných požadavků na podávání zpráv, jakož i Poradního výboru pro vlastní zdroje (ACOR).
(3)
Unie musí mít vlastní zdroje uvedené v článku 2 rozhodnutí Rady 2014/335/EU, Euratom (4) dostupné za co nejlepších podmínek. Z tohoto důvodu je třeba stanovit pravidla, podle kterých členské státy tyto vlastní zdroje poskytují Komisi. Toto nařízení přebírá pravidla týkající se poskytování tradičních vlastních zdrojů uvedených v čl. 2 odst. 1 písm. a) rozhodnutí 2014/335/EU, Euratom, vlastních zdrojů pocházejících z daně z přidané hodnoty (DPH) uvedených v čl. 2 odst. 1 písm. b) uvedeného rozhodnutí (dále jen „vlastní zdroj z DPH“) a vlastních zdrojů pocházejících z hrubého národního důchodu (HND) uvedených v čl. 2 odst. 1 písm. c) uvedeného rozhodnutí (dále jen „vlastní zdroj z HND“), jež byla dříve součástí nařízení (ES, Euratom) č. 1150/2000.
(4)
Je třeba definovat pojem stanovení v souvislosti s vlastními zdroji a je třeba stanovit podrobné podmínky, za kterých je plněna povinnost stanovovat tradiční vlastní zdroje uvedené v čl. 2 odst. 1 písm. a) rozhodnutí 2014/335/EU, Euratom.
(5)
Pro vlastní zdroje pocházející z dávek z cukru, které je nutno uhradit v rozpočtovém roce odpovídajícím hospodářskému roku, k němuž se daný výdaj vztahuje, by mělo být stanoveno, že členské státy poskytují prostředky z těchto dávek Komisi v průběhu rozpočtového roku, ve kterém jsou stanoveny.
(6)
Členské státy by měly uchovávat k dispozici Komise a v případě potřeby jí poskytovat dokumenty a informace potřebné k tomu, aby mohla uplatňovat pravomoci, které jí byly svěřeny v souvislosti s vlastními zdroji Unie.
(7)
Vnitrostátní orgány příslušné k vybírání vlastních zdrojů by měly být schopny kdykoli Komisi předložit podklady o vybraných vlastních zdrojích.
(8)
Je třeba vést zvláštní účty pro dosud neuhrazené nároky. Tyto účty a předkládání čtvrtletních výkazů z nich by měly umožnit Komisi podrobněji sledovat činnost, kterou členské státy vyvíjejí při vybírání vlastních zdrojů, a zejména těch, které jsou ohroženy podvody a nesrovnalostmi.
(9)
Měla by být stanovena lhůta pro vztahy mezi členskými státy a Komisí vzhledem k tomu, že se nové nároky stanovené členským státem vůči jeho poplatníkům dřívějších rozpočtových roků považují za nároky týkající se běžného rozpočtového roku.
(10)
Aby se zajistilo, že rozpočet Unie bude financován za všech okolností, měl by být stanoven postup ohledně vlastních zdrojů z DPH a vlastních zdrojů z HND, jež byly vytvořeny v souladu s nařízením Rady (ES, Euratom) č. 1287/2003 (5), podle kterého by členské státy poskytovaly Unii vlastní zdroje uvedené v rozpočtu ve formě stálých měsíčních dvanáctin, a poté by poskytnuté částky upravily podle skutečného základu vlastních zdrojů z DPH a příslušných změn HND, jakmile budou plně zjištěny.
(11)
Měl by být vyjasněn dopad úprav údajů o HND, které se provádějí po skončení každého rozpočtového roku, na financování hrubého snížení.
(12)
Vlastní zdroje musí být poskytovány tak, že se dlužné částky uloží na zvláštní účet otevřený k tomuto účelu na jméno Komise u ministerstva financí nebo jiného subjektu, který každý členský stát určí. K omezení pohybu finančních prostředků na míru nezbytně nutnou pro plnění rozpočtu se musí Unie omezit při čerpání z těchto účtů pouze na výběry, které slouží k pokrytí hotovostních nároků Komise.
(13)
Komise musí mít dostatečné peněžní prostředky, aby vyhověla regulačním požadavkům na platby soustředěné hlavně v počátečních měsících roku, zejména pokud jde o zvláštní potřeby ohledně plateb výdajů Evropského zemědělského záručního fondu (EZZF) podle nařízení Rady (ES) č. 73/2009 (6).
(14)
V souladu se zásadou řádného finančního řízení je třeba dbát na to, aby náklady na výběr úroků z vlastních zdrojů, které byly dány k dispozici opožděně, nepřesáhly částku odpovídající výši splatných úroků.
(15)
Podávání zpráv o odpisech týkajících se stanovených nároků, jejichž vybrání bylo prohlášeno nebo je považováno za nemožné, by mělo být sjednoceno.
(16)
Úzká spolupráce mezi členskými státy a Komisí usnadní správné uplatňování finančních předpisů týkajících se vlastních zdrojů.
(17)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (7).
(18)
Vzhledem k odborné povaze těchto aktů požadovaných pro účely podávání výkazů by při přijímání prováděcích aktů s cílem zavést podrobná pravidla pro měsíční výkazy z účtů, na nichž jsou zapsány nároky na tradiční vlastní zdroje, pro čtvrtletní výkazy ze zvláštních účtů, jakož i pro řešení případů týkajících se částek, které nelze vybrat a které převyšují 50 000 EUR, měl být používán poradní postup.
(19)
Nařízení (ES, Euratom) č. 1150/2000 by mělo být zrušeno.
(20)
Z důvodů jednotnosti a s přihlédnutím k článku 11 rozhodnutí 2014/335/EU, Euratom by toto nařízení mělo vstoupit v platnost ve stejný den jako uvedené rozhodnutí a mělo by se použít od 1. ledna 2014,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
OBECNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Předmět nařízení
Toto nařízení stanoví pravidla pro poskytování vlastních zdrojů Unie uvedených v čl. 2 odst. 1 písm. a), b) a c) rozhodnutí 2014/335/EU, Euratom Komisi.
Článek 2
Den stanovení tradičních vlastních zdrojů
1. Pro účely tohoto nařízení se nárok Unie na tradiční vlastní zdroje uvedené v čl. 2 odst. 1 písm. a) rozhodnutí 2014/335/EU, Euratom stanoví, jakmile jsou splněny podmínky stanovené celními předpisy, které se týkají zaúčtování částky nároku a vyrozumění dlužníka.
2. Dnem stanovení podle odstavce 1 je den zaúčtování podle celních předpisů.
U dávek a dalších poplatků vyplývajících ze společné organizace trhu s cukrem je dnem stanovení podle odstavce 1 den vyrozumění podle předpisů upravujících odvětví cukru.
Není-li toto vyrozumění výslovně upraveno, je dnem stanovení den, kdy členské státy vyměří dlužníkům splatné částky, hrazené případně prostřednictvím zálohových plateb nebo uhrazením zůstatku.
3. Ve sporných případech se má za to, že pro účely stanovení podle odstavce 1 mohou příslušné správní orgány vypočítat výši splatného nároku nejpozději při přijetí prvního správního rozhodnutí sdělujícího dlužníku vznik dluhu nebo při zahájení soudního řízení, jestliže k němu dojde dříve.
Dnem stanovení podle odstavce 1 je den přijetí rozhodnutí nebo den výpočtu, který má být proveden po zahájení těchto soudních řízení.
4. Musí-li být vyrozumění opraveno, použije se odstavec 1.
Článek 3
Uchovávání podkladů
Členské státy přijmou veškerá vhodná opatření, aby zajistily, že podklady pro stanovení a poskytování vlastních zdrojů budou uchovávány nejméně po dobu tří kalendářních let od konce roku, k němuž se vztahují.
Podklady týkající se postupů a statistických základů uvedených v článku 3 nařízení (ES, Euratom) č. 1287/2003 jsou členské státy povinny uchovávat do 30. září čtvrtého roku následujícího po dotyčném rozpočtovém roce. Po stejnou dobu se uchovávají podklady týkající se základu pro výpočet vlastního zdroje z DPH.
Pokud se na základě prověrky podkladů uvedených v prvním a druhém pododstavci provedené podle čl. 2 odst. 3 nařízení (EU, Euratom) č. 608/2014 nebo podle článku 11 nařízení Rady (EHS, Euratom) č. 1553/89 (8) ukáže, že je nutno provést opravu, musí být podklady uchovány i po uplynutí lhůty stanovené v prvním pododstavci po dostatečně dlouhou dobu umožňující opravu provést a zkontrolovat.
Urovná-li se spor mezi určitým členským státem a Komisí, který se týká povinnosti poskytnout jistou částku vlastních zdrojů, cestou vzájemné dohody nebo na základě rozhodnutí Soudního dvora Evropské unie, dotyčný členský stát předloží do dvou měsíců po urovnání sporu Komisi podklady nezbytné pro další finanční opatření.
Článek 4
Správní spolupráce
1. Každý členský stát Komisi sdělí následující:
a)
názvy úřadů nebo subjektů příslušných pro stanovování, vybírání, poskytování a kontrolu vlastních zdrojů a základní právní předpisy týkající se úlohy a činnosti těchto úřadů a subjektů;
b)
obecné právní, správní a účetní předpisy týkající se stanovování, vybírání, poskytování a kontroly vlastních zdrojů;
c)
přesný název všech správních a účetních záznamů, ve kterých jsou uvedeny stanovené nároky, jak je vymezuje článek 2, zejména těch, které se používají k sestavování účtů uvedených v článku 6.
Komise je okamžitě informována o veškerých změnách těchto názvů nebo předpisů.
2. Komise předá všem členským státům na žádost jednoho z nich informace uvedené v odstavci 1.
Článek 5
Použitelné sazby
Jednotná sazba podle čl. 2 odst. 1 písm. c) rozhodnutí 2014/335/EU, Euratom je stanovena během rozpočtového procesu a vypočte se jako procento ze součtu odhadů hrubého národního důchodu (HND) členských států tak, aby plně pokryla tu část rozpočtu, která není financována z příjmů uvedených v čl. 2 odst. 1 písm. a) a b) rozhodnutí 2014/335/EU, Euratom, z finančních příspěvků na doplňkové programy výzkumu a technologického rozvoje a jiných příjmů.
Tato sazba se v rozpočtu vyjadřuje číslem o tolika desetinných místech, kolik je třeba, aby se částka vlastních zdrojů z HND dala beze zbytku rozdělit mezi členské státy.
KAPITOLA II
ÚČTOVÁNÍ VLASTNÍCH ZDROJŮ
Článek 6
Zaúčtování a podávání výkazů
1. Účty vlastních zdrojů vede ministerstvo financí každého členského státu nebo jiný subjekt určený každým členským státem a jsou členěny podle jednotlivých druhů vlastních zdrojů.
2. Pro účely účtování vlastních zdrojů se měsíc uzavírá nejdříve ve 13 hodin posledního pracovního dne měsíce, v němž byl nárok stanoven.
3. Nároky stanovené podle článku 2 se, aniž je dotčen druhý pododstavec tohoto odstavce, zaúčtují nejpozději v první pracovní den po devatenáctém dni druhého měsíce následujícího po měsíci, v němž byl nárok stanoven.
Stanovené nároky nezaúčtované podle prvního pododstavce, protože dosud nejsou uhrazeny a nebylo na ně poskytnuto žádné zajištění, se uvádějí na zvláštních účtech ve lhůtě stanovené v tomto prvním pododstavci. Členské státy mohou takto postupovat také v případě, že proti stanoveným nárokům, na něž bylo poskytnuto zajištění, jsou vzneseny námitky a jejich výše by se mohla po vyřešení vzniklých sporů změnit.
Vlastní zdroj z DPH a vlastní zdroj z HND se však s přihlédnutím k účinku, který má na tyto zdroje oprava poskytovaná Spojenému království z důvodu rozpočtových nevyvážeností a hrubé snížení přiznané Dánsku, Nizozemsku, Rakousku a Švédsku, na účty uvedené v prvním pododstavci zapisuje takto:
-
vždy první pracovní den každého měsíce se zapíše jedna dvanáctina podle čl. 10 odst. 3,
-
zůstatky zmíněné v čl. 10 odst. 4 a 6 a opravné položky zmíněné v čl. 10 odst. 5 a 7 se zapisují jednou ročně, s výjimkou zvláštních úprav uvedených v čl. 10 odst. 5 první odrážce, které se zapisují na účty v první pracovní den měsíce následujícího po měsíci, v němž bylo dosaženo dohody mezi daným členským státem a Komisí.
Stanovené nároky týkající se dávek a dalších poplatků stanovených v rámci společné organizace trhu s cukrem se zapisují na účty uvedené v prvním pododstavci. Pokud pak tyto nárokované částky nejsou uhrazeny ve stanovených lhůtách, mohou členské státy učiněný zápis opravit a výjimečně tyto nároky zapsat na zvláštní účty.
4. Každý členský stát poskytuje Komisi ve lhůtě uvedené v odstavci 3:
a)
měsíční výkazy ze svých účtů, na nichž jsou zapsány nároky uvedené v odst. 3 prvním pododstavci;
b)
čtvrtletní výkaz ze zvláštních účtů uvedených v odst. 3 druhém pododstavci.
Spolu s těmito měsíčními výkazy poskytují dané členské státy další údaje nebo výkazy o částkách odečítaných od vlastních zdrojů na základě předpisů vztahujících se na území se zvláštním statusem.
Spolu s posledním čtvrtletním výkazem za daný rozpočtový rok předloží členské státy odhad celkové částky nároků vedených na zvláštním účtu k 31. prosinci daného rozpočtového roku, jejichž vybrání je nepravděpodobné.
Komise přijme prováděcí právní předpisy, které stanoví podrobná pravidla pro měsíční a čtvrtletní výkazy. Tyto prováděcí právní předpisy se přijímají poradním postupem podle čl. 16 odst. 2.
Článek 7
Účetní opravy
Po 31. prosinci třetího roku následujícího po daném rozpočtovém roce již nelze provádět žádné další opravy částky měsíčních výkazů sdělených členskými státy podle čl. 6 odst. 4 prvního pododstavce za daný rozpočtový rok, s výjimkou bodů, na které buď Komise, nebo daný členský stát upozorní ještě před tímto dnem.
Článek 8
Opravy stanovení nároků
Opravy provedené podle čl. 2 odst. 4 se přičítají nebo odečítají od celkové výše stanovených nároků. Opravy se zapisují na účty uvedené v čl. 6 odst. 3 prvním a druhém pododstavci a do výkazů uvedených v čl. 6 odst. 4 podle dne provedení těchto oprav.
KAPITOLA III
POSKYTOVÁNÍ VLASTNÍCH ZDROJŮ
Článek 9
Připsání a zaúčtování
1. Postupem podle článku 10 poukáže každý členský stát vlastní zdroje na účet vedený na jméno Komise u ministerstva financí nebo jiného subjektu, který každý členský stát určí.
Tento účet je veden bezplatně v národní měně.
2. Členské státy nebo subjekty určené členskými státy předají Komisi elektronickou cestou:
a)
v pracovní den připsání vlastních zdrojů na účet Komise výpis z účtu nebo jiný dokument dokládající připsání vlastních zdrojů na účet;
b)
nejpozději druhý pracovní den po připsání na účet, aniž je dotčeno písmeno a), výpis z účtu jako doklad připsání vlastních zdrojů na účet.
3. Připsané částky jsou vedeny v eurech v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 966/2012 (9) (dále jen „finanční nařízení“) a nařízením Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 1268/2012 (10).
Článek 10
Stanovení částek, časový rozvrh poskytování, úpravy
1. Po odečtení nákladů na výběr podle čl. 2 odst. 3 a čl. 10 odst. 3 rozhodnutí 2014/335/EU, Euratom se tradiční vlastní zdroje uvedené v čl. 2 odst. 1 písm. a) uvedeného rozhodnutí připisují na příslušné účty nejpozději v první pracovní den po devatenáctém dni druhého měsíce následujícího po měsíci, v němž byl nárok stanoven podle článku 2 tohoto nařízení.
Nároky uváděné na zvláštních účtech podle čl. 6 odst. 3 druhého pododstavce tohoto nařízení však musí být zaúčtovány nejpozději v první pracovní den po devatenáctém dni druhého měsíce následujícího po měsíci, v němž byly nárokované částky uhrazeny.
2. V případě potřeby může Komise členské státy vyzvat, aby s předstihem jednoho měsíce zaúčtovaly všechny vlastní zdroje, s výjimkou vlastního zdroje z DPH a vlastního zdroje z HND, na základě údajů, které mají k dispozici k patnáctému dni téhož měsíce.
Každá částka zaúčtovaná v předstihu se upraví v následujícím měsíci při zaúčtování podle odstavce 1. Touto úpravou se rozumí opačné zaúčtování částky rovnající se částce, která byla zaúčtována v předstihu.
3. Vlastní zdroj z DPH a vlastní zdroj z HND se s přihlédnutím k účinku, který má na tyto zdroje oprava poskytovaná Spojenému království z důvodu rozpočtových nevyvážeností a hrubé snížení přiznané Dánsku, Nizozemsku, Rakousku a Švédsku, připisují na příslušné účty v první pracovní den každého měsíce v částkách rovnajících se jedné dvanáctině odpovídajících celkových částek v rozpočtu, přepočtených na národní měny za použití směnných kursů platných posledního dne, kdy jsou směnné kursy vyhlašovány, kalendářního roku předcházejícího danému rozpočtovému roku, jak byly zveřejněny v řadě C Úředního věstníku Evropské unie.
Pro zvláštní potřeby vyplácení z EZZF podle nařízení (ES) č. 73/2009 a v závislosti na finanční situaci Unie může Komise vyzvat členské státy, aby v prvním čtvrtletí rozpočtového roku zaúčtovaly s předstihem jednoho nebo dvou měsíců jednu dvanáctinu nebo určitý zlomek jedné dvanáctiny částek určených v rozpočtu na tento účel, které pocházejí z vlastního zdroje z DPH a z vlastního zdroje z HND, s přihlédnutím k účinku, který má na tyto zdroje oprava poskytovaná Spojenému království z důvodu rozpočtových nevyvážeností a hrubé snížení přiznané Dánsku, Nizozemsku, Rakousku a Švédsku.
Po prvním čtvrtletí nesmí měsíční požadovaná částka přesáhnout jednu dvanáctinu vlastních zdrojů z DPH a HND a musí zůstat v mezích částek určených v rozpočtu na tento účel.
Komise o tom členské státy informuje s předstihem, nejpozději dva týdny před požadovaným zaúčtováním.
Na zaúčtování v předstihu se vztahují ustanovení osmého pododstavce o částce připisované v měsíci lednu každého roku a ustanovení devátého pododstavce týkající se případu, kdy nedojde ke konečnému přijetí rozpočtu před začátkem rozpočtového roku.
Každá změna jednotné sazby pro vlastní zdroj z DPH, sazby pro vlastní zdroj z HND, opravy poskytované Spojenému království z důvodu rozpočtových nevyvážeností a jejího financování podle článků 4 a 5 rozhodnutí 2014/335/EU, Euratom a financování hrubého snížení přiznaného Dánsku, Nizozemsku, Rakousku a Švédsku vyžaduje konečné přijetí opravného rozpočtu a v jeho důsledku je nutné znovu upravit dvanáctiny, jež byly zaúčtovány od počátku rozpočtového roku.
Tyto úpravy se provedou při zaúčtování první částky po konečném přijetí opravného rozpočtu, je-li přijat před šestnáctým dnem v měsíci. V opačném případě se provedou při zaúčtování druhé částky po konečném přijetí opravného rozpočtu. Odchylně od článku 11 finančního nařízení se tyto opravné položky zapisují na účty rozpočtového roku, pro nějž byl opravný rozpočet přijat.
Dvanáctiny pro zaúčtování částky za měsíc leden každého rozpočtového roku se vypočítávají na základě částek uvedených v návrhu rozpočtu zmíněném v čl. 314 odst. 2 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“) a přepočtených na národní měny členských států za použití směnných kursů platných prvního dne, kdy jsou směnné kursy vyhlašovány, po 15. prosinci kalendářního roku předcházejícího danému rozpočtovému roku; úprava se provede při zaúčtování částky za následující měsíc.
Není-li rozpočet s konečnou platností přijat alespoň dva týdny před zaúčtováním za leden následujícího rozpočtového roku, zaúčtují členské státy první pracovní den každého měsíce, včetně ledna, jednu dvanáctinu částky vlastního zdroje z DPH a vlastního zdroje z HND, s přihlédnutím k účinku, který má na tyto zdroje oprava poskytovaná Spojenému království z důvodu rozpočtových nevyvážeností a hrubé snížení přiznané Dánsku, Nizozemsku, Rakousku a Švédsku, zaúčtované v posledním rozpočtu, který byl přijat s konečnou platností; úprava se provede ke dni prvního odvodu vlastních zdrojů po konečném přijetí rozpočtu, je-li přijat před šestnáctým dnem v měsíci. V opačném případě se provede ke dni, kdy má být zaúčtována druhá částka po konečném přijetí rozpočtu.
4. Každý členský stát je podle ročního výkazu, v němž je uveden základ pro výpočet vlastního zdroje z DPH podle čl. 7 odst. 1 nařízení (EHS, Euratom) č. 1553/89, zatížen částkou vypočtenou na základě údajů obsažených v uvedeném výkazu uplatněním jednotné sazby přijaté pro předchozí rozpočtový rok a zároveň se mu připíše 12 plateb provedených během daného rozpočtového roku. Nicméně základ každého členského státu pro výpočet vlastního zdroje z DPH, na který se uplatní uvedená jednotná sazba, nesmí překročit procentní hodnotu jeho HND stanovenou v čl. 2 odst. 1 písm. b) rozhodnutí 2014/335/EU, Euratom ve smyslu čl. 2 odst. 7 prvního pododstavce uvedeného rozhodnutí. Komise vypočte zůstatek a sdělí jej členským státům včas, aby jej v první prosincový pracovní den téhož roku mohly zapsat na účet uvedený v čl. 9 odst. 1 tohoto nařízení.
5. V případě jakýchkoli oprav základu pro výpočet vlastního zdroje z DPH podle čl. 9 odst. 1 nařízení (EHS, Euratom) č. 1553/89 se u každého dotčeného členského státu, jehož základ nepřesahuje s ohledem na tyto opravy procentní hodnoty stanovené v čl. 2 odst. 1 písm. b) a čl. 10 odst. 2 rozhodnutí 2014/335/EU, Euratom, provedou úpravy zůstatku stanoveného podle odstavce 4 tohoto článku za těchto podmínek:
-
opravy podle čl. 9 odst. 1 prvního pododstavce nařízení (EHS, Euratom) č. 1553/89 provedené do 31. července vyžadují celkovou úpravu, kterou je nutno zapsat na účet uvedený v čl. 9 odst. 1 tohoto nařízení v první prosincový pracovní den téhož roku. Nicméně částečnou úpravu lze zapsat i před tímto dnem, pokud s tím daný členský stát a Komise souhlasí,
-
pokud opatření, která Komise přijme podle čl. 9 odst. 1 druhého pododstavce nařízení (EHS, Euratom) č. 1553/89 k opravě základu, vedou k úpravě částek zapsaných na účtu uvedeném v čl. 9 odst. 1 tohoto nařízení, provede se tato úprava ke dni, který Komise stanoví na základě uvedených opatření.
Změny HND uvedené v odstavci 7 tohoto článku také vyžadují úpravu zůstatku každého členského státu, jehož základ je s ohledem na opravy uvedené v prvním pododstavci tohoto odstavce limitován procentními hodnotami stanovenými v čl. 2 odst. 1 písm. b) a čl. 10 odst. 2 rozhodnutí 2014/335/EU, Euratom.
Komise sdělí úpravy členským státům včas, aby je v první prosincový pracovní den téhož roku mohly zapsat na účet uvedený v čl. 9 odst. 1.
Částečnou úpravu lze však zapsat kdykoli, pokud s tím daný členský stát a Komise souhlasí.
6. Na základě údajů o agregovaném HND v tržních cenách a jeho složkách z předchozího roku poskytnutých členskými státy podle čl. 2 odst. 2 nařízení (ES, Euratom) č. 1287/2003 je každý členský stát zatížen částkou vypočtenou tak, že se na HND uplatní sazba přijatá pro předchozí rozpočtový rok, a zároveň se každému členskému státu připíší k dobru platby uskutečněné během předchozího rozpočtového roku. Komise vypočte zůstatek a sdělí jej členským státům včas, aby jej v první prosincový pracovní den téhož roku mohly zapsat na účet uvedený v čl. 9 odst. 1 tohoto nařízení.
7. Případné změny HND předchozích rozpočtových roků podle čl. 2 odst. 2 nařízení (ES, Euratom) č. 1287/2003, na které se vztahuje článek 5 uvedeného nařízení, budou mít pro každý dotčený členský stát za následek úpravu do rovnovážného stavu podle odstavce 6 tohoto článku. Tato úprava se určí za podmínek stanovených v odst. 5 prvním pododstavci tohoto článku. Komise sdělí tyto úpravy členským státům, aby je v první prosincový pracovní den téhož roku mohly zapsat na účet uvedený v čl. 9 odst. 1 tohoto nařízení. Po 30. září čtvrtého roku následujícího po daném rozpočtovém roce již nebudou žádné změny HND vzaty v úvahu, s výjimkou těch bodů, na které buď Komise, nebo daný členský stát upozorní ještě před tímto dnem.
8. Operace uvedené v odstavcích 4 až 7 představují změny příjmů týkající se rozpočtového roku, ve kterém jsou provedeny.
Částka příjmů stanovená v rozpočtu na běžný rozpočtový rok může být zvýšena nebo snížena prostřednictvím opravného rozpočtu o částku vyplývající z těchto operací v souladu s čl. 1 odst. 2 nařízení (EU, Euratom) č. 608/2014.
9. V případě změn údajů o HND podle čl. 2 odst. 2 nařízení (ES, Euratom) č. 1287/2003 nebude financování hrubých snížení přiznaných Dánsku, Nizozemsku, Rakousku a Švédsku následně revidováno.
Článek 11
Úprava ohledně neúčasti na financování
1. Pokud se podle Smlouvy o fungování EU a jejích protokolů 21 a 22 některý členský stát neúčastní financování určité akce nebo politiky Unie, má nárok na to, aby částka, kterou uhradil jako vlastní zdroje na každý rozpočtový rok neúčasti, byla upravena na základě výpočtu podle odstavce 2 tohoto článku.
2. Komise vypočítá úpravu během roku následujícího po daném rozpočtovém roce a současně stanoví zůstatky HND podle článku 10 tohoto nařízení.
Výpočet se provede na základě těchto údajů za příslušný rozpočtový rok:
a)
údajů o agregovaném HND v tržních cenách a o jeho složkách;
b)
údajů o rozpočtovém objemu operativních výdajů odpovídajících danému opatření nebo politice.
Úprava se vypočítá tak, že se celková částka daných výdajů, kromě výdajů financovaných zúčastněnými třetími zeměmi, vynásobí procentní hodnotou, kterou v poměru k HND všech členských států představuje HND členského státu, který má na úpravu nárok. Úpravu financují zúčastněné členské státy podle stupnice stanovené tak, že jejich HND se vydělí HND všech zúčastněných členských států. Pro účely výpočtu úpravy se převod částek mezi národní měnou a eurem provádí za použití směnného kursu platného posledního dne, kdy jsou směnné kursy vyhlašovány, kalendářního roku předcházejícího danému rozpočtovému roku.
Tato úprava za každý příslušný rok se provádí pouze jednou a v případě následné změny HND je konečná.
3. Komise sdělí členským státům částku úpravy včas, aby ji v první prosincový pracovní den mohly zapsat na účet uvedený v čl. 9 odst. 1 tohoto nařízení.
Článek 12
Úroky z částek poskytnutých opožděně
1. V případě jakéhokoli zpoždění v připisování částek na účet uvedený v čl. 9 odst. 1 zaplatí dotyčný členský stát úroky.
Úroky nižší než 500 EUR se nevybírají.
2. V případě členských států, které se účastní hospodářské a měnové unie, se úroková sazba rovná sazbě zveřejněné v řadě C Úředního věstníku Evropské unie, kterou Evropská centrální banka používala pro své hlavní refinanční operace prvního dne měsíce splatnosti, zvýšené o dva procentní body.
Tato úroková sazba se zvyšuje o 0,25 procentního bodu za každý měsíc prodlení. Takto zvýšená sazba se použije na celou dobu prodlení.
3. V případě členských států, které se neúčastní hospodářské a měnové unie, se sazba rovná sazbě, kterou centrální banky používaly prvního dne daného měsíce pro své hlavní refinanční operace, zvýšené o dva procentní body, nebo v případě členských států, u nichž sazba centrální banky není k dispozici, se uvedená sazba rovná nejvíce rovnocenné sazbě používané prvního dne daného měsíce na peněžním trhu dotyčných členských států, zvýšené o dva procentní body.
Tato úroková sazba se zvyšuje o 0,25 procentního bodu za každý měsíc prodlení. Takto zvýšená sazba se použije na celou dobu prodlení.
4. Na úhradu úroků uvedených v odstavci 1 se obdobně použije čl. 9 odst. 2 a 3.
Článek 13
Částky, které nelze vybrat
1. Členské státy přijmou veškerá nezbytná opatření, aby zajistily, že částky odpovídající nárokům stanoveným podle článku 2 budou poskytnuty Komisi tak, jak je stanoveno v tomto nařízení.
2. Členské státy nejsou povinny poskytnout Komisi částky odpovídající nárokům stanoveným podle článku 2, které nemohou být vybrány:
a)
z důvodu vyšší moci;
b)
z jiných důvodů, které jim nemohou být přičítány.
Částky stanovených nároků se prohlásí za částky, které nelze vybrat, rozhodnutím příslušného správního orgánu, který tuto skutečnost zjistí.
Částky stanovených nároků se považují za částky, které nelze vybrat, nejpozději po uplynutí pěti let ode dne, kdy byla částka stanovena podle článku 2, nebo v případě správního nebo soudního odvolání ode dne vydání, oznámení nebo vyhlášení konečného rozhodnutí.
V případě částečné úhrady nebo částečných úhrad se maximální pětileté období počítá ode dne provedení poslední platby, pokud jí není dluh uhrazen.
Částky, jejichž vybrání bylo prohlášeno nebo je považováno za nemožné, se s konečnou platností odepíšou ze zvláštních účtů uvedených v čl. 6 odst. 3 druhém pododstavci. Vykážou se v příloze čtvrtletního výkazu uvedeného v čl. 6 odst. 4 prvním pododstavci a případně ve čtvrtletních popisech uvedených v článku 5 nařízení (EU, Euratom) č. 608/2014.
3. Do tří měsíců od správního rozhodnutí uvedeného v odstavci 2 tohoto článku nebo ve lhůtách uvedených v tomtéž odstavci podají členské státy Komisi zprávu obsahující informace o případech použití odstavce 2 tohoto článku, pokud je částka dotyčných stanovených nároků vyšší než 50 000 EUR.
Tato zpráva musí obsahovat veškeré údaje nezbytné pro posouzení důvodů uvedených v odst. 2 písm. a) a b) tohoto článku, které dotyčnému členskému státu znemožnily poskytnout dotyčné částky, a opatření, která v daném případě nebo daných případech členský stát přijal k zajištění vybrání částek.
Tato zpráva musí být vypracována podle vzoru stanoveného Komisí. Komise za tímto účelem přijme prováděcí právní předpisy. Tyto prováděcí právní předpisy se přijímají poradním postupem podle čl. 16 odst. 2.
4. Komise sdělí do šesti měsíců od obdržení zprávy uvedené v odstavci 3 danému členskému státu své připomínky.
Pokud Komise považuje za nezbytné vyžádat si doplňující informace, počítá se šestiměsíční lhůta ode dne obdržení požadovaných doplňujících informací.
KAPITOLA IV
ŘÍZENÍ PENĚŽNÍCH PROSTŘEDKŮ
Článek 14
Požadavky na řízení peněžních prostředků
1. Komise čerpá částky poukázané na účty uvedené v čl. 9 odst. 1 v rozsahu nutném pro krytí jejích požadavků na peněžní prostředky v souvislosti s plněním rozpočtu.
2. Přesahují-li požadavky na peněžní prostředky aktiva na účtech, může Komise přečerpat celkovou výši těchto aktiv za předpokladu, že jsou v rozpočtu odpovídající položky uvedeny a že celková výše čerpání nepřekročí celkový limit vlastních zdrojů stanovený v rozpočtu. V takovém případě Komise členské státy předem informuje o jakýchkoli předvídatelných přečerpáních.
3. Pouze v případě nedodržení závazku z úvěru nebo ze záruky za úvěr poskytnuté na základě nařízení a rozhodnutí Rady, kdy za výjimečných okolností Komise nemůže včas využít jiná opatření stanovená v rámci finančních předpisů, jež se vztahují na tyto úvěry, aby zajistila plnění právních závazků Unie vůči věřitelům, mohou být k obsluze dluhů Unie přechodně použity odstavce 2 a 4 bez ohledu na podmínky uvedené v odstavci 2.
4. Rozdíl mezi celkovými aktivy a požadavky na peněžní prostředky se pokud možno rozdělí mezi členské státy v poměru, jakým přispívají do rozpočtových příjmů.
Článek 15
Provádění platebních příkazů
1. Členské státy nebo subjekty určené členskými státy provedou platební příkazy Komise podle pokynů Komise nejpozději do tří pracovních dnů od jejich obdržení. Nicméně v případě převodů peněžních prostředků provádějí členské státy platební příkazy ve lhůtě požadované Komisí.
2. Členské státy nebo subjekty určené členskými státy zasílají Komisi elektronickou cestou výpis z účtu jako doklad o příslušných pohybech na účtu nejpozději druhý pracovní den od provedení každé transakce.
KAPITOLA V
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 16
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen Poradní výbor pro vlastní zdroje uvedený v článku 7 nařízení (EU, Euratom) č. 608/2014. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento pododstavec, použije se článek 4 nařízení (EU) č. 182/2011.
Článek 17
Přechodná ustanovení o úrokové sazbě
Sazba stanovená v článku 11 nařízení (ES, Euratom) č. 1150/2000 ve znění před vstupem v platnost nařízení Rady (ES, Euratom) č. 2028/2004 (11) se nadále použije pro výpočet úroku z prodlení v případě, kdy den splatnosti spadá do období před 1. prosincem 2004.
Článek 18
Zrušení
1. Nařízení (ES, Euratom) č. 1150/2000 se zrušuje.
2. Odkazy na zrušené nařízení se považují za odkazy na toto nařízení v souladu se srovnávací tabulkou v příloze II.
Článek 19
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dnem vstupu v platnost rozhodnutí 2014/335/EU, Euratom.
Použije se od 1. ledna 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 26. května 2014.
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE, Euratom) NR 609/2014
z dnia 26 maja 2014 r.
w sprawie metod i procedury udostępniania tradycyjnych zasobów własnych, zasobów własnych opartych na VAT i zasobów własnych opartych na DNB oraz w sprawie środków w celu zaspokojenia potrzeb gotówkowych
(wersja przekształcona)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 322 ust. 2,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
uwzględniając opinię Europejskiego Trybunału Obrachunkowego (1),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 (2) było kilkakrotnie istotnie zmieniane. Ze względu na konieczność dalszych zmian, dla zachowania przejrzystości, rozporządzenie to powinno zostać przekształcone.
(2)
Niektóre przepisy rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1150/2000 zostały włączone do rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 608/2014 (3) i nie powinny w związku z tym wchodzić w zakres niniejszego rozporządzenia. Przepisy te dotyczą obliczania i budżetowania salda, kontrolowania i nadzorowania zasobów własnych oraz stosownych wymogów w zakresie sprawozdawczości, a także Komitetu Doradczego ds. Zasobów Własnych.
(3)
Unia musi mieć dostęp do zasobów własnych, o których mowa w art. 2 decyzji Rady 2014/335/UE, Euratom (4), na możliwie najlepszych warunkach; w tym celu należy ustanowić dla państw członkowskich zasady przekazywania Komisji tych zasobów własnych. Niniejsze rozporządzenie przejmuje zasady udostępniania tradycyjnych zasobów własnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a) decyzji 2014/335/UE, Euratom, zasobów własnych opartych na podatku od wartości dodanej (VAT), o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. b) tej decyzji („zasoby własne oparte na VAT”), oraz zasobów własnych opartych na dochodzie narodowym brutto (DNB), o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. c) tej decyzji („zasoby własne oparte na DNB-”), poprzednio uwzględnione w rozporządzeniu (WE, Euratom) nr 1150/2000.
(4)
Pojęcie ustalenia należności powinno zostać zdefiniowane w odniesieniu do zasobów własnych, a szczegółowe zasady powinny zostać określone w celu spełniania obowiązku ustalenia tradycyjnych zasobów własnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a) decyzji 2014/335/UE, Euratom.
(5)
W odniesieniu do zasobów własnych pochodzących z opłat wyrównawczych od cukru, które muszą być uzyskane w roku budżetowym odpowiadającym rokowi gospodarczemu, do którego odnoszą się wydatki, należy ustanowić przepisy zobowiązujące państwa członkowskie do udostępnienia takich zasobów Komisji w ciągu roku budżetowego, w którym zostały one ustalone.
(6)
Państwa członkowskie powinny przechowywać do dyspozycji Komisji i, w razie potrzeby, przesyłać jej dokumenty i informacje niezbędne Komisji do wykonywania uprawnień przyznanych jej w odniesieniu do zasobów własnych Unii.
(7)
Organy krajowe odpowiedzialne za pobór zasobów własnych powinny być w stanie przedstawić w każdej chwili Komisji dokumenty potwierdzające zgromadzone zasoby własne.
(8)
Odrębne rachunki powinny być prowadzone w odniesieniu do należności, które nie zostały uzyskane. Rachunki te, jak również składanie kwartalnego sprawozdania dotyczącego takich rachunków powinno umożliwiać Komisji ściślejsze monitorowanie działań podejmowanych przez państwa członkowskie w zakresie poboru zasobów własnych, w szczególności tych zagrożonych w wyniku nadużyć finansowych lub nieprawidłowości.
(9)
Należy określić termin przedawnienia w stosunkach między państwami członkowskimi a Komisją, ponieważ nowe należności ustalone przez państwa członkowskie w odniesieniu do lat wcześniejszych uznaje się za należności odnoszące się do roku bieżącego.
(10)
W celu zagwarantowania finansowania budżetu Unii we wszelkich okolicznościach, należy ustanowić, w odniesieniu do zasobów własnych opartych na VAT i zasobów własnych opartych na DNB-, utworzonych zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1287/2003 (5), procedurę udostępniania przez państwa członkowskie Unii, w dwunastu równych miesięcznych częściach, zasobów własnych zapisanych w budżecie, a następnie dostosowania kwot udostępnionych zgodnie z faktyczną podstawą zasobów własnych opartych na VAT oraz odnośnymi zmianami DNB, gdy tylko będą one w całości znane.
(11)
Wpływ modyfikacji danych DNB dokonanej po zakończeniu każdego roku budżetowego na finansowanie obniżek brutto powinien zostać sprecyzowany.
(12)
Zasoby własne muszą być udostępnione poprzez zapisanie należnych kwot na rachunku otwartym w tym celu w imieniu Komisji przez administrację finansową lub organ wyznaczony przez każde państwo członkowskie. W celu ograniczenia przepływu środków finansowych do takiego, który jest niezbędny do wykonania budżetu, Unia musi ograniczyć wypłaty z tych rachunków do wypłat wyłącznie na pokrycie potrzeb gotówkowych Komisji.
(13)
Komisja musi posiadać wystarczające zasoby pieniężne do spełnienia wymogów regulacyjnych dotyczących płatności skoncentrowanych w pierwszych miesiącach roku, zwłaszcza szczególnych potrzeb związanych z pokryciem wydatków Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG), zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 73/2009 (6).
(14)
Zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami, należy dopilnować, aby koszt odzyskania należnych odsetek od zasobów własnych udostępnionych z opóźnieniem nie przekraczał kwoty należnych odsetek.
(15)
Należy zharmonizować zasady informowania o przypadkach odpisania ustalonych należności, których nieściągalność stwierdzono lub które uznaje się za nieściągalne.
(16)
Ścisła współpraca między państwami członkowskimi a Komisją ułatwi prawidłowe stosowanie reguł finansowych dotyczących zasobów własnych.
(17)
Aby zapewnić jednolite warunki wykonania niniejszego rozporządzenia, należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (7).
(18)
Procedura doradcza powinna być stosowana przy przyjmowaniu aktów wykonawczych celem ustanowienia szczegółowych zasad przedstawiania miesięcznych sprawozdań dotyczących rachunków należności z tytułu tradycyjnych zasobów własnych oraz kwartalnych sprawozdań dotyczących odrębnych rachunków, jak również przypadków kwot nieściągalnych, których wysokość przekracza 50 000 EUR, ze względu na techniczny charakter tych aktów wymaganych do celów sprawozdawczości.
(19)
Należy uchylić rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1150/2000.
(20)
Dla zachowania spójności i z uwzględnieniem art. 11 decyzji 2014/335/UE, Euratom niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie tego samego dnia co ta decyzja oraz powinno mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2014 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie określa zasady udostępniania Komisji zasobów własnych Unii, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a), b) i c) decyzji 2014/335/UE, Euratom.
Artykuł 2
Data ustalenia tradycyjnych zasobów własnych
1. Na potrzeby stosowania niniejszego rozporządzenia, należności Unii z tytułu tradycyjnych zasobów własnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a) decyzji 2014/335/UE, Euratom, ustala się niezwłocznie po tym, jak zostaną spełnione przewidziane w rozporządzeniach celnych warunki dotyczące zapisania należności na rachunkach i powiadamiania dłużnika.
2. Datą ustalenia, o którym mowa w ust. 1, jest data zapisu w księgach rachunkowych przewidzianych w rozporządzeniach celnych.
W odniesieniu do opłat i innych należności związanych ze wspólną organizacją rynku cukru, datą ustalenia, o którym mowa w ust. 1, jest data powiadomienia przewidziana w rozporządzeniach dotyczących cukru.
W przypadku gdy takie powiadomienie nie zostało wyraźnie przewidziane, datą tą jest data ustalenia przez państwa członkowskie kwot należnych ze strony dłużników, w stosownych przypadkach, w formie zaliczki lub zapłaty salda.
3. W sprawach spornych, do celów ustalenia, o którym mowa w ust. 1, uznaje się, że właściwe organy administracyjne są w stanie obliczyć kwotę należności, nie później niż gdy podejmowana jest pierwsza decyzja administracyjna, powiadamiająca dłużnika o długu, lub gdy wszczynane jest postępowanie sądowe, jeżeli nastąpiło to wcześniej.
Datą ustalenia, o którym mowa w ust. 1, jest data decyzji lub data obliczenia, które ma być dokonane po wszczęciu takiego postępowania sądowego.
4. Ust. 1 stosuje się w przypadku, gdy powiadomienie musi zostać poddane korekcie.
Artykuł 3
Przechowywanie dokumentów potwierdzających
Państwa członkowskie podejmują wszelkie stosowne środki, aby dokumenty potwierdzające, które dotyczą ustalenia i udostępnienia zasobów własnych, były przechowywane przez okres co najmniej trzech lat kalendarzowych, licząc od końca roku, którego te dokumenty potwierdzające dotyczą.
Dokumenty potwierdzające odnoszące się do procedur i podstawowych statystyk, o których mowa w art. 3 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1287/2003, przechowywane są przez państwa członkowskie do dnia 30 września czwartego roku następującego po danym roku budżetowym. Dokumenty uzupełniające dotyczące zasobów własnych opartych na VAT są przechowywane przez taki sam okres.
W przypadku gdy weryfikacja zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 608/2014 lub art. 11 rozporządzenia Rady (EWG, Euratom) nr 1553/89 (8) dokumentów potwierdzających, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim, wykaże, że wymagana jest korekta, dokumenty te przechowuje się po upływie terminu przewidzianego w akapicie pierwszym, przez wystarczający okres umożliwiający dokonanie i monitorowanie korekty.
W przypadku gdy spór między państwem członkowskim a Komisją dotyczący obowiązku udostępnienia pewnej kwoty zasobów własnych rozstrzygany jest za obopólną zgodą lub w drodze decyzji Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, dane państwo członkowskie przekazuje Komisji dokumenty potwierdzające, niezbędne do prowadzenia finansowych działań następczych, w terminie dwóch miesięcy od dnia rozstrzygnięcia sporu.
Artykuł 4
Współpraca administracyjna
1. Każde państwo członkowskie podaje do wiadomości Komisji następujące informacje:
a)
nazwy urzędów lub jednostek odpowiedzialnych za ustalanie, pobór, udostępnianie i kontrolowanie zasobów własnych, jak również podstawowe przepisy dotyczące zadań i funkcjonowania tych urzędów lub jednostek;
b)
ogólne przepisy ustanowione przepisami ustawowymi, wykonawczymi lub administracyjnymi oraz przepisy odnoszące się do procedur księgowych dotyczących ustalania, poboru, udostępniania i kontroli zasobów własnych przez Komisję;
c)
dokładne nazwy wszelkiej dokumentacji administracyjnej i księgowej, w której zapisywane są ustalone należności, jak określono w art. 2, w szczególności nazwy dokumentacji wykorzystywanej do sporządzania rachunków przewidzianych w art. 6.
Komisja jest niezwłocznie powiadamiana o każdej zmianie tych nazw lub przepisów.
2. Komisja, na wniosek jednego państwa członkowskiego, przekazuje wszystkim państwom członkowskim informacje, o których mowa w ust. 1.
Artykuł 5
Mające zastosowanie stawki
Jednolita stawka, o której mowa w art. 2 ust. 1 lit. c) decyzji 2014/335/UE, Euratom, określana jest podczas procedury budżetowej i jest obliczana jako odsetek sumy prognozowanego dochodu narodowego brutto (DNB) państw członkowskich w taki sposób, aby w całości pokryć tę część budżetu, która nie jest finansowana z dochodów, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a) i b) decyzji 2014/335/UE, Euratom, z wkładów finansowych na dodatkowe programy badań i rozwoju technologicznego ani z innych dochodów.
Stawka ta wyrażana jest w budżecie liczbą zawierającą tyle miejsc po przecinku, ile potrzeba, aby w całości podzielić między państwa członkowskie zasoby własne oparte na DNB.
ROZDZIAŁ II
RACHUNKI DOTYCZĄCE ZASOBÓW WŁASNYCH
Artykuł 6
Zapisy na rachunkach i sprawozdawczość
1. Rachunki dotyczące zasobów własnych prowadzone są przez administrację finansową każdego państwa członkowskiego lub organ wyznaczony przez każde państwo członkowskie, z podziałem na rodzaje zasobów.
2. Na potrzeby rachunkowości w zakresie zasobów własnych, miesiąc upływa nie wcześniej niż o godzinie 13 ostatniego dnia roboczego miesiąca, w którym ustalenie zostało dokonane.
3. Z zastrzeżeniem akapitu drugiego niniejszego ustępu, należności ustalone zgodnie z art. 2 są zapisywane na rachunkach najpóźniej pierwszego dnia roboczego po dziewiętnastym dniu drugiego miesiąca następującego po miesiącu, w którym należność została ustalona.
Ustalone należności nieuwzględnione na rachunkach, o których mowa w akapicie pierwszym, ze względu na to, że nie zostały jeszcze uzyskane ani nie przekazano w stosunku do nich zabezpieczenia, wykazywane są na odrębnych rachunkach w terminie ustanowionym w akapicie pierwszym. Państwa członkowskie mogą przyjąć tę procedurę, jeżeli ustalone należności, w odniesieniu do których zabezpieczenie zostało przekazane, są kwestionowane oraz mogą podlegać zmianie w wyniku rozstrzygnięcia sporu, który powstał.
Zasoby własne oparte na VAT i zasoby własne oparte na DNB, uwzględniając wpływ na te zasoby rabatu przyznanego Zjednoczonemu Królestwu z tytułu nierównowagi budżetowej oraz obniżki brutto przyznanej Danii, Niderlandom, Austrii i Szwecji, są jednak zapisywane na rachunkach, jak określono w akapicie pierwszym, w następujący sposób:
-
dwunaste części, o których mowa w art. 10 ust. 3, są zapisywane pierwszego dnia roboczego każdego miesiąca,
-
salda, o których mowa w art. 10 ust. 4 i 6 oraz dostosowania określone w art. 10 ust. 5 i 7 zapisywane są raz do roku, z wyjątkiem szczególnych dostosowań określonych w art. 10 ust. 5 tiret pierwsze, które są zapisywane na rachunkach pierwszego dnia roboczego miesiąca następującego po zawarciu porozumienia między zainteresowanym państwem członkowskim a Komisją.
Ustalone należności z tytułu opłat lub innych należności związanych ze wspólną organizacją rynku cukru zapisywane są na rachunkach, o których mowa w akapicie pierwszym. Jeżeli te należności nie zostaną uzyskane w wyznaczonych terminach, państwa członkowskie mogą dokonać korekty zapisu i, w drodze wyjątku, zapisać należności na odrębnych rachunkach.
4. W terminach określonych w ust. 3 każde państwo członkowskie przesyła Komisji:
a)
miesięczne sprawozdanie dotyczące rachunków należności, o których mowa w ust. 3 akapit pierwszy;
b)
kwartalne sprawozdanie dotyczące odrębnych rachunków, o których mowa w ust. 3 akapit drugi.
Wraz z tymi miesięcznymi sprawozdaniami zainteresowane państwa członkowskie przekazują szczegółowe informacje lub sprawozdania dotyczące potrąceń z zasobów własnych, opartych na przepisach odnoszących się do terytoriów o szczególnym statusie.
Wraz z ostatnim sprawozdaniem kwartalnym za dany rok, państwa członkowskie przekazują szacunkowe obliczenie całkowitej kwoty należności wykazanych na odrębnym rachunku na dzień 31 grudnia danego roku, których uzyskanie stało się mało prawdopodobne.
Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające szczegółowe zasady przedstawiania miesięcznych i kwartalnych sprawozdań. Te akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 16 akapit drugi.
Artykuł 7
Korekty księgowe
Po dniu 31 grudnia trzeciego roku następującego po danym roku nie dokonuje się dalszych korekt sumy z miesięcznych sprawozdań przekazanych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 6 ust. 4 akapit pierwszy za dany rok, z wyjątkiem przypadków zgłoszonych przed tym dniem przez Komisję lub zainteresowane państwo członkowskie.
Artykuł 8
Korekty ustalonych należności
Korekty dokonane na mocy art. 2 ust. 4 dodaje się lub odejmuje od ogólnej kwoty ustalonych należności. Są one zapisywane na rachunkach, o których mowa w art. 6 ust. 3 akapity pierwszy i drugi, oraz w sprawozdaniach, o których mowa w art. 6 ust. 4, zgodnie z datą tych korekt.
ROZDZIAŁ III
UDOSTĘPNIANIE ZASOBÓW WŁASNYCH
Artykuł 9
Administracja finansowa i zasady księgowania
1. Zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 10, każde państwo członkowskie wpłaca zasoby własne na rachunek otwarty w imieniu Komisji przez jego administrację finansową lub organ przez siebie wyznaczony.
Taki rachunek denominowany jest w walucie krajowej i prowadzony nieodpłatnie.
2. Państwa członkowskie lub organy przez nie wyznaczone przekazują Komisji drogą elektroniczną:
a)
w dniu roboczym, w którym zasoby własne zostały wpłacone na rachunek Komisji, wyciąg z rachunku lub potwierdzenie dokonanej wpłaty, wykazujące zapis zasobów własnych;
b)
bez uszczerbku dla lit. a), najpóźniej drugiego dnia roboczego po wpłaceniu środków na rachunek, wyciąg z rachunku wykazujący zapis zasobów własnych.
3. Kwoty wpłacane na rachunek są księgowane w euro zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (9) („rozporządzenie finansowe”) i rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 1268/2012 (10).
Artykuł 10
Ustalanie wysokości kwot, terminy udostępnienia zasobów, dostosowania
1. Po potrąceniu kosztów poboru zgodnie z art. 2 ust. 3 i art. 10 ust. 3 decyzji 2014/335/UE, Euratom zapis tradycyjnych zasobów własnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a) tej decyzji, dokonywany jest najpóźniej w pierwszym dniu roboczym następującym po dziewiętnastym dniu drugiego miesiąca następującego po miesiącu, w którym należność została ustalona zgodnie z art. 2 niniejszego rozporządzenia.
Jednakże w odniesieniu do należności wykazanych na odrębnych rachunkach na mocy art. 6 ust. 3 akapit drugi niniejszego rozporządzenia, zapis musi być dokonany najpóźniej w pierwszym dniu roboczym następującym po dziewiętnastym dniu drugiego miesiąca następującego po miesiącu, w którym należności zostały uzyskane.
2. W razie potrzeby Komisja może zwrócić się do państw członkowskich o przyspieszenie o jeden miesiąc zapisu zasobów innych niż zasoby własne oparte na VAT i zasoby własne oparte na DNB na podstawie informacji dostępnej dla nich piętnastego dnia tego samego miesiąca.
Każdy przyspieszony zapis jest dostosowywany w następnym miesiącu, gdy dokonywany jest zapis wymieniony w ust. 1. Dostosowanie to powoduje zapis ujemny kwoty równej kwocie podanej w przyspieszonym zapisie.
3. Zasoby własne oparte na VAT i zasoby własne oparte na DNB, uwzględniając wpływ na te zasoby rabatu przyznanego Zjednoczonemu Królestwu z tytułu nierównowagi budżetowej oraz obniżki brutto przyznanej Danii, Niderlandom, Austrii i Szwecji, są wpłacane na rachunek w pierwszym dniu roboczym każdego miesiąca, przy czym kwoty te wynoszą jedną dwunastą odnośnych sum w budżecie, przeliczonych na waluty krajowe według kursów wymiany obowiązujących w ostatnim dniu notowań roku kalendarzowego poprzedzającego rok budżetowy, opublikowanych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C.
W odniesieniu do szczególnych potrzeb związanych z pokryciem wydatków EFRG zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 73/2009 i w zależności od stanu środków finansowych Unii, Komisja może zwrócić się do państw członkowskich o przyspieszenie o miesiąc lub dwa miesiące w pierwszym kwartale roku budżetowego zapisu jednej dwunastej lub części jednej dwunastej kwot w budżecie w odniesieniu do zasobów własnych opartych na VAT i zasobów własnych opartych na DNB, uwzględniając wpływ na te zasoby rabatu przyznanego Zjednoczonemu Królestwu z tytułu nierównowagi budżetowej oraz obniżki brutto przyznanej Danii, Niderlandom, Austrii i Szwecji.
Po pierwszym kwartale wymagany miesięczny zapis nie może przekroczyć jednej dwunastej zasobów własnych opartych na VAT i zasobów własnych opartych na DNB, mieszcząc się przy tym w granicach kwot zapisanych w budżecie na ten cel.
Komisja wcześniej powiadamia o tym państwa członkowskie, nie później niż dwa tygodnie przed wymaganym zapisem.
Akapit ósmy dotyczący kwoty, która ma być zapisana w styczniu każdego roku, oraz akapit dziewiąty, mający zastosowanie w przypadku gdy budżet nie został ostatecznie przyjęty przed rozpoczęciem roku budżetowego, stosują się do tych wcześniejszych zapisów.
Wszelkie zmiany jednolitej stawki zasobów własnych opartych na VAT, stawki zasobów własnych opartych na DNB-, rabatu przyznanego Zjednoczonemu Królestwu z tytułu nierównowagi budżetowej i jego finansowania, o którym mowa w art. 4 i 5 decyzji 2014/335/UE, Euratom, oraz finansowania obniżki brutto przyznanej Danii, Niderlandom, Austrii i Szwecji wymagają ostatecznego przyjęcia budżetu korygującego i powodują konieczność dostosowań dwunastych części, które zostały zapisane od początku roku budżetowego.
Takich ponownych dostosowań dokonuje się przy pierwszym zapisie po ostatecznym przyjęciu budżetu korygującego, jeżeli został on przyjęty przed szesnastym dniem miesiąca. W przeciwnym wypadku ponowne dostosowania są dokonywane przy drugim zapisie po jego ostatecznym przyjęciu. W drodze odstępstwa od art. 11 rozporządzenia finansowego takie ponowne dostosowania są zapisywane na rachunkach w odniesieniu do roku budżetowego, którego dotyczy dany budżet korygujący.
Obliczenia dwunastej części dotyczącej stycznia każdego roku budżetowego dokonuje się w oparciu o kwoty przewidziane w projekcie budżetu, o którym mowa w art. 314 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), przeliczone na waluty krajowe według kursu wymiany obowiązującego pierwszego dnia notowań następującego po 15 grudnia roku kalendarzowego, który poprzedza dany rok budżetowy; dostosowanie dokonywane jest przy zapisie dotyczącym następnego miesiąca.
Jeżeli budżet nie został ostatecznie przyjęty co najmniej dwa tygodnie przed zapisem dotyczącym stycznia następnego roku budżetowego, pierwszego dnia roboczego każdego miesiąca, w tym stycznia, państwa członkowskie dokonują zapisu jednej dwunastej kwoty zasobów własnych opartych na VAT i zasobów własnych opartych na DNB, uwzględniając wpływ na te zasoby rabatu przyznanego Zjednoczonemu Królestwu z tytułu nierównowagi budżetowej oraz obniżki brutto przyznanej Danii, Niderlandom Austrii i Szwecji zgodnie z zapisami w ostatnim ostatecznie przyjętym budżecie; dostosowanie dokonywane jest w pierwszym terminie wymagalności następującym po ostatecznym przyjęciu budżetu, jeżeli budżet został przyjęty przed szesnastym dniem miesiąca. W przeciwnym wypadku dostosowania dokonuje się przy drugim terminie wymagalności następującym po ostatecznym przyjęciu budżetu.
4. Na podstawie rocznego sprawozdania dotyczącego podstawy zasobów własnych opartych na VAT, o których mowa w art. 7 ust. 1 rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 1553/89, każde państwo członkowskie jest obciążane kwotą obliczoną w oparciu o informacje zawarte w tym sprawozdaniu przy zastosowaniu jednolitej stawki przyjętej w odniesieniu do poprzedniego roku budżetowego i przekazaną w formie 12 płatności dokonanych w ciągu tego roku budżetowego. Niezależnie od tego podstawa zasobów własnych opartych na VAT państwa członkowskiego, do którego stosowana jest powyższa stawka, nie może przekraczać wyznaczonej w art. 2 ust. 1 lit. b) decyzji 2014/335/UE, Euratom procentowej wartości DNB tego państwa, o którym to dochodzie mowa w art. 2 ust. 7 akapit pierwszy tej decyzji. Komisja oblicza saldo i podaje je do wiadomości państw członkowskich w czasie umożliwiającym im zapisanie tego salda na rachunku, o którym mowa w art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, w pierwszym dniu roboczym grudnia tego samego roku.
5. Wszelkie korekty podstawy zasobów własnych opartych na VAT na mocy art. 9 ust. 1 rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 1553/89 powodują w odniesieniu do każdego zainteresowanego państwa członkowskiego, którego podstawa, przy dopuszczeniu tych korekt, nie przekracza wartości procentowych określonych w art. 2 ust. 1 lit. b) i art. 10 ust. 2 decyzji 2014/335/UE, Euratom, następujące dostosowania salda, o którym mowa w ust. 4 niniejszego artykułu:
-
korekty na mocy art. 9 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 1553/89 dokonane do dnia 31 lipca powodują ogólne dostosowanie zapisywane na rachunku określonym w art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia w pierwszym dniu roboczym grudnia tego samego roku. Niezależnie od tego szczególne dostosowanie może zostać zapisane przed tym dniem za porozumieniem państwa członkowskiego i Komisji,
-
jeżeli środki przyjęte przez Komisję na mocy art. 9 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 1553/89 w celu skorygowania podstawy doprowadzą do dostosowania wpisów na rachunku określonym w art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, dostosowania takiego dokonuje się w dniu wyznaczonym przez Komisję, na podstawie tych środków.
Zmiany DNB, o których mowa w ust. 7 niniejszego artykułu, stanowią również przyczynę dostosowania sald wszystkich państw członkowskich, których podstawa, przy dopuszczeniu korekt, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu nie przekracza wartości procentowych określonych w art. 2 ust. 1 lit. b) i art. 10 ust. 2 decyzji 2014/335/UE, Euratom.
Komisja powiadamia państwa członkowskie o tych dostosowaniach w czasie umożliwiającym im wpisanie ich na rachunku określonym w art. 9 ust. 1 w pierwszym dniu roboczym grudnia tego samego roku.
Niezależnie od tego szczególne dostosowanie może być w dowolnym momencie wpisane za porozumieniem państwa członkowskiego i Komisji.
6. Na podstawie danych liczbowych dotyczących całkowitego DNB w cenach rynkowych oraz jego składników za poprzedni rok, przekazanych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1287/2003, każde państwo członkowskie jest obciążane kwotą obliczoną przy zastosowaniu do DNB stawki przyjętej dla poprzedniego roku budżetowego i z uwzględnieniem płatności dokonanych w ciągu tego poprzedniego roku budżetowego. Komisja oblicza saldo i podaje je do wiadomości państw członkowskich w czasie umożliwiającym im zapisanie tego salda na rachunku, o którym mowa w art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, w pierwszym dniu roboczym grudnia tego samego roku.
7. Wszelkie zmiany DNB z poprzednich lat budżetowych zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1287/2003, z zastrzeżeniem jego art. 5, są dla każdego zainteresowanego państwa członkowskiego podstawą dostosowania salda określonego zgodnie z ust. 6 niniejszego artykułu. Dostosowanie takie ustala się w sposób określony w ust. 5 akapit pierwszy niniejszego artykułu. Komisja powiadamia państwa członkowskie o tych dostosowaniach, tak aby mogły one zapisać je na rachunku, o którym mowa w art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, w pierwszym dniu roboczym grudnia tego samego roku. Po dniu 30 września czwartego roku następującego po danym roku budżetowym żadne zmiany DNB nie są już uwzględniane, z wyjątkiem kwestii zgłoszonych w tym terminie przez Komisję lub państwo członkowskie.
8. Operacje, o których mowa w ust. 4-7, stanowią modyfikacje dochodów w odniesieniu do roku budżetowego, w którym są dokonywane.
Kwota dochodu określonego w budżecie na bieżący rok budżetowy może zostać zwiększona lub obniżona w drodze budżetu korygującego o kwotę uzyskaną z tych operacji zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 608/2014.
9. Nie dokonuje się żadnego dalszego przeglądu finansowania obniżek brutto przyznanych Danii, Niderlandom, Austrii i Szwecji w przypadku zmian danych dotyczących DNB zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1287/2003.
Artykuł 11
Dostosowanie przy opt-out
1. Jeżeli, stosownie do postanowień TFUE i jego protokołów 21 i 22, państwo członkowskie nie uczestniczy w finansowaniu szczególnego działania lub polityki Unii, jest ono uprawnione do obliczonego zgodnie z przepisami ust. 2 niniejszego artykułu dostosowania kwoty, jaką wpłaciło na poczet zasobów własnych w odniesieniu do każdego roku, w którym nie uczestniczyło w finansowaniu.
2. Komisja oblicza dostosowanie w ciągu roku następującego po danym roku budżetowym, równocześnie z ustalaniem sald DNB przewidzianym w art. 10 niniejszego rozporządzenia.
Obliczenia dokonuje się na podstawie następujących danych liczbowych związanych z odnośnym rokiem budżetowym:
a)
całkowitego DNB w cenach rynkowych i jego składników,
b)
poziomu wydatków operacyjnych z budżetu odpowiadającego danym działaniom lub polityce.
Dostosowanie jest równe iloczynowi całkowitej kwoty odnośnych wydatków, z wyjątkiem wydatków finansowanych przez uczestniczące państwa trzecie, oraz wyrażonego procentowo stosunku DNB państwa członkowskiego uprawnionego do dostosowania do DNB wszystkich państw członkowskich. Dostosowanie jest finansowane przez uczestniczące państwa członkowskie według skali ustalonej na podstawie stosunku ich odpowiednich DNB do DNB wszystkich uczestniczących państw członkowskich. Do celów obliczania dostosowania kwoty przelicza się z waluty krajowej na euro według kursu wymiany obowiązującego w ostatnim dniu notowań w roku kalendarzowym poprzedzającym dany rok budżetowy.
Dostosowania za każdy dany rok dokonuje się tylko jeden raz i jest ono ostateczne w przypadku późniejszej modyfikacji wysokości DNB.
3. Komisja w odpowiednim czasie powiadamia państwa członkowskie o kwotach dostosowania, tak aby mogły one wpłacić je na rachunek, o którym mowa w art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, w pierwszym dniu roboczym grudnia.
Artykuł 12
Odsetki od kwot udostępnionych z opóźnieniem
1. Wszelkie opóźnienie w dokonaniu zapisu na rachunku, o którym mowa w art. 9 ust. 1, prowadzi do zapłaty odsetek przez dane państwo członkowskie.
Odstępuje się jednakże od odzyskania odsetek o kwocie niższej niż 500 EUR.
2. W przypadku państw członkowskich należących do unii gospodarczej i walutowej stopa procentowa jest równa stopie procentowej publikowanej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C, którą Europejski Bank Centralny stosował do swoich głównych operacji refinansujących, obowiązującej w pierwszym dniu miesiąca wymagalności, powiększonej o dwa punkty procentowe.
Stopa ta podwyższana jest o 0,25 punktu procentowego za każdy miesiąc opóźnienia. Podwyższoną stopę stosuje się w stosunku do całego okresu opóźnienia.
3. W przypadku państw członkowskich nienależących do unii gospodarczej i walutowej, stopa procentowa jest równa stopie procentowej stosowanej przez banki centralne do swoich głównych operacji refinansujących w pierwszym dniu danego miesiąca, powiększonej o dwa punkty procentowe, lub, w przypadku państw członkowskich, dla których stopa banku centralnego nie jest dostępna, stopie najbliższej jej równowartości, stosowanej w pierwszym dniu danego miesiąca na rynku pieniężnym tego państwa członkowskiego, powiększonej o dwa punkty procentowe.
Stopa ta podwyższana jest o 0,25 punktu procentowego za każdy miesiąc opóźnienia. Podwyższoną stopę stosuje się w stosunku do całego okresu opóźnienia.
4. Artykuł 9 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio do zapłaty odsetek, o których mowa w ust. 1.
Artykuł 13
Należności nieściągalne
1. Państwa członkowskie podejmują wszystkie wymagane środki, aby kwota odpowiadająca należnościom ustalonym na mocy art. 2 została udostępniona Komisji zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.
2. Państwa członkowskie są zwolnione z obowiązku udostępniania Komisji kwot odpowiadających należnościom ustalonym na podstawie art. 2, które okażą się nieściągalne z któregokolwiek z następujących względów:
a)
działania siły wyższej;
b)
innych przyczyn, powstałych nie z ich winy.
Nieściągalność kwot ustalonych należności stwierdzona zostaje decyzją właściwych organów administracyjnych, po ustaleniu przez nie, że kwot tych nie można uzyskać.
Kwoty ustalonych należności uznaje się za nieściągalne najpóźniej po upływie pięciu lat od dnia ustalenia kwoty zgodnie z art. 2 lub, w przypadku wniesienia odwołania do organu administracyjnego bądź do sądu, po tym, jak wydana, przekazana lub opublikowana zostanie ostateczna decyzja.
W przypadku uzyskania zapłaty lub zapłaty częściowej, okres pięciu lat rozpoczyna bieg najpóźniej w dniu dokonania ostatniej zapłaty, o ile nie powoduje ona wygaśnięcia wierzytelności.
Kwoty, których nieściągalność stwierdzono lub kwoty uznawane za nieściągalne, zostają ostatecznie usunięte z odrębnych rachunków, o których mowa w art. 6 ust. 3 akapit drugi. Zostają one wykazane w załączniku do kwartalnego sprawozdania, o którym mowa w art. 6 ust. 4 akapit pierwszy i, w stosownych przypadkach, w kwartalnych opisach, o których mowa w art. 5 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 608/2014.
3. W ciągu trzech miesięcy od dnia wydania decyzji administracyjnej, o której mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, lub przed upływem terminów, o których mowa w tym ustępie, państwa członkowskie przekazują Komisji sprawozdanie zawierające informacje o przypadkach, w których zastosowano przepisy ust. 2 niniejszego artykułu, o ile należności, których te przypadki dotyczą, przekraczają kwotę 50 000 EUR.
Sprawozdanie to zawiera wszystkie informacje niezbędne do pełnego zbadania przyczyn, o których mowa w ust. 2 lit. a) i b) niniejszego artykułu, które nie pozwoliły zainteresowanym państwom członkowskim na udostępnienie odnośnych kwot, oraz działań, jakie państwa członkowskie podjęły w celu ich odzyskania w danym przypadku lub przypadkach.
Sprawozdanie sporządza się na formularzu sporządzonym przez Komisję. W tym celu Komisja przyjmuje akty wykonawcze. Te akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 16 akapit drugi.
4. Komisja przekazuje w ciągu sześciu miesięcy od dnia otrzymania sprawozdania, o którym mowa w ust. 3, swoje uwagi danemu państwu członkowskiemu.
W przypadku gdy Komisja uzna za konieczne wezwanie do przedstawienia dodatkowych informacji, sześciomiesięczny termin rozpoczyna bieg w dniu otrzymania żądanych informacji dodatkowych.
ROZDZIAŁ IV
ZARZĄDZANIE ZASOBAMI PIENIĘŻNYMI
Artykuł 14
Wymogi w zakresie zarządzania zasobami pieniężnymi
1. Komisja wykorzystuje kwoty wpłacone na rachunki, o których mowa w art. 9 ust. 1, w zakresie niezbędnym do zaspokojenia swoich potrzeb gotówkowych wynikających z wykonania budżetu.
2. Jeżeli potrzeby gotówkowe przewyższają aktywa na rachunkach, Komisja może wykorzystać kwotę większą niż całkowita kwota tych aktywów z zastrzeżeniem dostępności środków w budżecie i w ramach limitów zasobów własnych zapisanych w budżecie. W tym wypadku Komisja powiadamia uprzednio państwa członkowskie o wszelkich możliwych do przewidzenia zwiększonych potrzebach.
3. W przypadku uchybienia w zakresie pożyczki zaciągniętej lub zagwarantowanej na podstawie decyzji i rozporządzeń Rady, w okolicznościach, w których Komisja nie może uruchomić innych środków przewidzianych w uzgodnieniach finansowych stosowanych do tych pożyczek, w terminie zapewniającym zgodność z zobowiązaniami prawnymi Unii wobec pożyczkodawców, ust. 2 i 4 mogą być tymczasowo stosowane, niezależnie od warunków określonych w ust. 2, w celu obsługi długów Unii.
4. Różnica między ogółem aktywów a potrzebami gotówkowymi jest dzielona między państwa członkowskie, w najszerszym możliwym zakresie, proporcjonalnie do szacowanych dochodów budżetu uzyskanych od każdego z państw członkowskich.
Artykuł 15
Wykonanie zleceń płatniczych
1. Państwa członkowskie lub organy przez nie wyznaczone wykonują zlecenia płatnicze Komisji zgodnie z instrukcjami Komisji i nie później niż w ciągu trzech dni roboczych od ich otrzymania. Jednakże w przypadku transakcji przepływów gotówkowych państwa członkowskie wykonują zlecenia płatnicze w terminie wymaganym przez Komisję.
2. Państwa członkowskie lub organy przez nie wyznaczone przesyłają Komisji drogą elektroniczną, najpóźniej drugiego dnia roboczego po wykonaniu każdej transakcji, wyciąg z rachunku wykazujący odnośne przepływy finansowe.
ROZDZIAŁ V
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 16
Procedura komitetowa
1. Komisję wspiera Komitet Doradczy ds. Zasobów Własnych, o którym mowa w art. 7 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 608/2014. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
Artykuł 17
Przepisy przejściowe dotyczące stopy procentowej
Stopa procentowa przewidziana w art. 11 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1150/2000 w wersji sprzed wejścia w życie rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2028/2004 (11) obowiązuje nadal przy obliczaniu odsetek od opóźnionych płatności, gdy termin wymagalności przypada przed 1 grudnia 2004 r.
Artykuł 18
Uchylenie
1. Uchyla się rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1150/2000.
2. Odniesienia do przepisów uchylonego rozporządzenia są uznawane za odniesienia do niniejszego rozporządzenia i odczytywane zgodnie z tabelą korelacji w załączniku II.
Artykuł 19
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w dniu wejścia w życie decyzji 2014/335/UE, Euratom.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 26 maja 2014 r.