PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 620/2014
ze dne 4. června 2014,
kterým se stanoví prováděcí technické normy, pokud jde o výměnu informací mezi příslušnými orgány domovského a hostitelského členského státu podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2013/36/EU
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2013/36/EU ze dne 26. června 2013 o přístupu k činnosti úvěrových institucí a o obezřetnostním dohledu nad úvěrovými institucemi a investičními podniky, o změně směrnice 2002/87/ES a zrušení směrnic 2006/48/ES a 2006/49/ES (1), a zejména na její čl. 50 odst. 7,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Pro zajištění účinné a včasné spolupráce mezi příslušnými orgány domovského a hostitelského členského státu by měla být zajištěna v rámci příslušných dohledových pravomocí takových orgánů oboustranná výměna informací. Pro výměnu informací v běžných situacích a v situacích, kdy se vyskytne tlak na likviditu, by měly být tudíž stanoveny standardní formuláře, šablony a pracovní postupy, včetně lhůt. Rovněž by měla být ve vztahu k pravidelné výměně informací stanovena harmonizovaná četnost a maximální lhůty pro poskytnutí informací, které se vyměňují s pololetní či roční četností. Aby se zajistila výměna co nejaktuálnějších informací, příslušné orgány by si nicméně měly vzájemně poskytovat informace co možná nejdříve, aniž by čekaly na konečné datum maximálních lhůt pro poskytování informací.
(2)
Aniž jsou dotčeny postupy pro běžnou výměnu informací stanovené tímto nařízením, měly by si příslušné orgány domovského a hostitelského členského státu vzájemně poskytovat bez zbytečného odkladu informace o jakékoli situaci, která může ovlivnit finanční stabilitu či fungování pobočky a o této situaci poskytnout veškeré podstatné a relevantní informace.
(3)
Vzhledem k rozdílům z důvodu velikosti, složitosti struktury a významu poboček provozovaných v hostitelských členských státech je nezbytné, aby se při výměně informací zohlednila zásada proporcionality. Za tímto účelem by měla být zohledněna ve formulářích, šablonách a v případě četnosti v souvislosti s výměnou takových informací potřeba příslušných orgánů hostitelských členských států obdržet širší rozsah informací, pokud tyto orgány odpovídají za pobočky, které jsou považovány podle článku 51 směrnice 2013/36/EU za významné.
(4)
K zajištění účinného předávání informací příslušným osobám a důvěrnosti informací by měly příslušné orgány vypracovat, sdílet a pravidelně aktualizovat seznamy kontaktních osob.
(5)
Obsah vyměňovaných informací mezi příslušnými orgány domovského a hostitelského členského státu není zúžen jen na druhy informací, které jsou uvedeny v článku 50 směrnice 2013/36/EU, a tudíž na druhy informací stanovené tímto nařízením. Směrnice 2013/36/EU totiž obsahuje ustanovení o výměně informací týkajících se šetření na místě vykonávaného u poboček institucí, oznamování výkonu práva na usazování a výkonu volného pohybu služeb a opatření, včetně předběžných, která příslušné orgány přijímají ve vztahu k pobočkám a jejich mateřským podnikům. Toto nařízení by tudíž nemělo v takových oblastech stanovovat požadavky na výměnu informací.
(6)
Standardní formuláře, šablony a pracovní postupy by se měly rovněž vztahovat na výměnu informací v souvislosti s výkonem činností v hostitelském členském státě formou poskytování přeshraničních služeb.
(7)
Příslušné orgány hostitelských členských států čelí vzhledem k charakteru přeshraničních služeb nedostatku informací o operacích prováděných ve svých jurisdikcích a je zásadní, aby byly stanoveny postupy pro výměnu informací za účelem zajištění finanční stability a monitorování podmínek vyplývajících z povolení, zejména pak v případě monitorování toho, zda instituce poskytují služby v souladu s podmínkami uvedenými v podaných oznámeních. I když jsou tyto informace důležité, je vzhledem k případné zátěži, která by byla spojená se shromažďováním a sdělováním těchto informací všem příslušným orgánům hostitelských členských států, vhodnější, aby byly oproti pravidelnému sdílení takových informací tyto informace poskytovány na základě žádosti příslušných orgánů hostitelského členského státu.
(8)
Vzhledem ke skutečnosti, že druhy informací, které mají být vyměňovány mezi příslušnými orgány, jsou upřesněny v nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 524/2014 (2), mělo by být toto prováděcí nařízení považováno za související s nařízením Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 524/2014.
(9)
Toto nařízení vychází z návrhu prováděcích technických norem předložených Komisi Evropským orgánem dohledu (Evropským orgánem pro bankovnictví - EBA).
(10)
Evropský orgán pro bankovnictví uskutečnil otevřené veřejné konzultace o návrzích prováděcích technických norem, z nichž toto nařízení vychází, analyzoval možné související náklady a přínosy a požádal o stanovisko skupinu subjektů působících v bankovnictví zřízenou podle článku 37 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 (3),
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanovuje standardní formuláře, šablony a postupy pro požadavky týkající se sdílení informací, jež usnadní monitorování institucí, které působí prostřednictvím pobočky nebo na základě volného pohybu služeb v jednom nebo více z členských států, v nichž nemají své skutečné sídlo.
Toto nařízení se použije v souvislosti s informacemi, které jsou stanoveny prostřednictvím nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 524/2014.
Článek 2
Datum poskytnutí informací a četnost výměny informací v souvislosti s institucemi provozujícími svou činnost prostřednictvím pobočky
1. Informace týkajících se veškerých případů neplnění právních nebo regulačních požadavků, uplatnění opatření v oblasti dohledu či jiných správních opatření nebo uložení správních či trestních sankcí se poskytují bez zbytečného odkladu, nejpozději však do čtrnácti kalendářních dnů od rozhodnutí příslušných orgánu o takovém neplnění, uplatnění opatření v oblasti dohledu nebo jiného správního opatření nebo uložení správní či trestní sankce.
2. V případě pobočky, která je považována podle článku 51 směrnice 2013/36/EU za významnou, poskytují příslušné orgány domovského členského státu příslušným orgánům hostitelského členského státu, které vykonávají dohled na významnou pobočkou, kvantitativní informace týkající se likvidity a zjištění vyplývajících z dohledu nad likviditou pololetně, nejpozději do následujících dat pro poskytnutí informací:
a)
do 28. února každého roku na základě pozice k předcházejícímu 31. prosinci;
b)
do 31. srpna každého roku na základě pozice k předcházejícímu 30. červnu.
3. Jiné informace, než na něž se odkazuje v odstavci 1 a 2, se poskytují ročně, nejpozději do 30 dubna každého roku na základě pozic k předcházejícímu 31. prosinci, s výjimkou informací týkajících se vedení a vlastnictví instituce, které se poskytují podle nejaktuálnějších informací, jež jsou k dispozici.
Článek 3
Pracovní postupy pro předávání informací mezi příslušnými orgány
1. Příslušné orgány domovského členského státu vedou a sdílejí s příslušnými orgány hostitelského členského státu pro každou instituci aktualizovaný seznam, v němž jsou uvedeny příslušné kontaktní údaje pro případ výměny informací mezi příslušnými orgány domovského členského státu a hostitelského členského státu, včetně kontaktních údajů pro naléhavé případy.
Příslušné orgány hostitelských členských států informují bez zbytečného odkladu příslušné orgány domovského členského státu o svých kontaktních údajích a všech jejich změnách. Tento seznam kontaktních údajů příslušné orgány domovského členského státu a hostitelských členských států každoročně přezkoumávají.
2. Informace se vyměňují v písemné či elektronické podobě, přičemž informace jsou adresovány příslušným kontaktním osobám uvedeným na seznamu kontaktních údajů podle odstavce 1, neuvede-li příslušný orgán při podávání své žádosti o informace jinak.
3. Probíhá-li výměna informací elektronicky, využívá se bezpečných komunikačních kanálů, ledaže by příslušné orgány považovaly za vhodné využít nezabezpečených komunikačních kanálů.
4. Následující informace, které se následně potvrzují v písemné či elektronické podobě, lze sdělovat ústně:
a)
informace o neplnění právních nebo regulačních požadavků;
b)
informace o uplatnění opatření v oblasti dohledu nebo správních opatření;
c)
informace o uložení správní nebo trestních sankcí;
d)
informace týkající se situací, kdy se vyskytne tlak na likviditu.
5. Příslušné orgány přijetí informací potvrdí. V případě poskytování informací v elektronické podobě bezpečnými komunikačními kanály musí být potvrzení o přijetí sděleno totožnými kanály. Potvrzení o přijetí se nevyžaduje u informací, které byly poskytnuty ústně nebo prostřednictvím zabezpečeného komunikačního kanálu, který odesilateli umožňuje, aby mu bylo doručeno potvrzení o přijetí takové informace.
6. Odstavce 1 až 5 tohoto článku se nepoužijí, pokud bylo ustaveno kolegium podle čl. 51 odst. 3 směrnice 2013/36/EU a veškeré pobočky instituce jsou považovány za významné. V takových případech se informace vyměňují postupem stanoveným na základě písemného ujednání podle čl. 51 odst. 3 směrnice 2013/36/EU.
Článek 4
Formuláře a šablony, které mají být použity k výměně informací v souvislosti s institucemi provozujícími svou činnost prostřednictvím pobočky
1. Kvantitativní informace podle čl. 2 odst. 2 se vyměňují s využitím vhodné šablony stanovené v části 1 přílohy I a poskytují se v podobě stanovené v uvedené šabloně.
2. Kvantitativní informace týkající se likvidity a solventnosti instituce jiné, než informace uvedené v odstavci 1, se vyměňují s využitím šablony stanovené v části 2 přílohy I a poskytují se v podobě stanovené v uvedené šabloně.
3. Kvantitativní informace týkající se objemů služeb nabízených prostřednictvím výkonu svobody poskytování služeb se vyměňují s využitím šablony stanovené v části 3 přílohy I a poskytují se v podobě, kterou příslušný orgán poskytující takové informace uzná za vhodnou.
4. Kvantitativní informace týkající se tržních podílů pobočky zřízené v hostitelském členském státě se vyměňují s využitím šablony stanovené v části 4 přílohy I a poskytují se v podobě, kterou příslušný orgán poskytující takové informace uzná za vhodnou.
5. Jiné než kvantitativní informace neuvedené v odstavcích 6, 7 a 8 se vyměňují s využitím dále uvedených příslušných šablon a poskytují se v podobě, kterou příslušný orgán poskytující takové informace uzná za vhodnou, takto:
a)
šablona stanovená v části 2 přílohy I se použije k poskytování informací o likviditě a platební schopnosti instituce;
b)
šablona stanovená v části 3 přílohy I se použije k poskytování informací o přeshraničním poskytování služeb;
c)
šablona stanovená v části 4 přílohy I se použije k poskytování informací o pobočce zřízené v hostitelském členském státě;
d)
šablona stanovená v části 5 přílohy I se použije k poskytování informací o systémech pojištění vkladů;
6. Jiné než kvantitativní informace týkající se vedení a vlastnictví stanovení v části 6 přílohy I, politik a postupů řízení likvidity a přípravy na naléhavé situace se poskytují v podobě, kterou příslušný orgán poskytující takové informace uzná za vhodnou. Tyto informace se poskytují v podobě dodatku pro výměnu dalších informací s využitím šablon stanovených v částech 1 až 5 přílohy I.
7. Informace týkající se veškerých případů neplnění právních nebo regulačních požadavků, uplatnění opatření v oblasti dohledu nebo správních opatření nebo uložení správních či trestních sankcí, jak je uvedeno v čl. 2 odst. 1, se poskytují v podobě, kterou příslušný orgán poskytující takové informace uzná za vhodnou.
8. Informace týkající se vymezení instituce jako globální systémově významné instituce či jako jiné systémově významné instituce ve smyslu čl. 131 odst. 1 směrnice 2013/36/EU se poskytují v podobě, kterou příslušný orgán poskytující takové informace uzná za vhodnou.
Článek 5
Žádosti příslušných orgánů o poskytnutí informací ad-hoc
1. Žádosti o poskytnutí informací, jejichž výměna není vyžadována podle nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 524/2014, se předávají v písemné či elektronické podobě příslušným kontaktním osobám uvedeným na seznamu kontaktních osob podle čl. 3 odst. 1.
2. Příslušný orgán podávající žádost podle odstavce 1 uvede, jak taková informace může přispět k usnadnění dohledu nad institucí nebo jejímu monitorování, k posouzení podmínek pro povolení určité instituce nebo ke stabilitě finančního systému. Takový příslušný orgán vymezí přiměřenou lhůtu pro poskytnutí odpovědi, přičemž přihlédne k povaze a naléhavosti žádosti a požadovaných informací.
3. Příslušný orgán, který obdrží žádost podle odstavce 1, poskytne bez zbytečného odkladu příslušné informace a vynasnaží se, aby odpověděl ve lhůtě uvedené v takové žádosti. Nemůže-li příslušný orgán odpovědět ve lhůtě uvedené v žádosti, vyrozumí bez zbytečného odkladu příslušný orgán podávající žádost o lhůtě, v níž takovou odpověď poskytne.
Nejsou-li požadované informace k dispozici, příslušný orgán, který žádost podle odstavce 1 obdržel, o této skutečnosti vyrozumí příslušný orgán, který žádost podal.
Článek 6
Výměna informací týkajících se poskytovatelů přeshraničních služeb
Příslušné orgány hostitelského členského státu, v němž instituce působí na základě výkonu volného pohybu služeb, které žádají příslušné orgány domovského členského státu o poskytnutí informací týkajících se služeb stanovených v nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 524/2014, podávají žádost v písemné či elektronické podobě adresovanou příslušné kontaktní osobě uvedené na seznamu kontaktních osob podle čl. 3 odst. 1. Příslušné orgány domovského členského státu poskytnou příslušné informace ve lhůtě tří měsíců od přijetí žádosti.
Článek 7
Výměna informací v souvislosti s institucemi provozujícími svou činnost prostřednictvím pobočky v situacích, kdy se vyskytne tlak na likviditu, který má dopad na instituci či pobočku
K výměně informací stanovené v nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) č. XX/2014 v situacích, kdy se vyskytne tlak na likviditu, používají příslušné orgány šablonu stanovenou v příloze II tohoto nařízení a uplatní postupy stanovené v článku 3 tohoto nařízení.
Článek 8
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 4. června 2014.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 620/2014
z dnia 4 czerwca 2014 r.
ustanawiające wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do wymiany informacji między właściwymi organami państwa członkowskiego pochodzenia a właściwymi organami przyjmującego państwa członkowskiego zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniającą dyrektywę 2002/87/WE i uchylającą dyrektywę 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (1), w szczególności jej art. 50 ust. 7,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Aby zapewnić skuteczną i sprawną współpracę między właściwymi organami państwa członkowskiego pochodzenia i przyjmującego państwa członkowskiego, wymiana informacji powinna być dwukierunkowa, w ramach właściwych kompetencji nadzorczych tych organów. Należy zatem określić standardowe formularze, wzory i procedury operacyjne, w tym harmonogramy, na potrzeby wymiany informacji w sytuacjach normalnych i sytuacjach zaburzenia płynności. Należy również ustanowić zharmonizowane częstotliwości i ostateczne terminy przekazywania regularnie wymienianych informacji, przewidując wymianę informacji co pół roku lub co rok. W celu zapewnienia wymiany najbardziej aktualnych informacji właściwe organy powinny jednak w miarę możliwości jak najwcześniej wymieniać się informacjami, nie czekając do upływu ostatecznego terminu przekazania informacji.
(2)
Bez uszczerbku dla procedury standardowej wymiany informacji ustanowionej w niniejszym rozporządzeniu właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia lub przyjmującego państwa członkowskiego powinny informować się nawzajem bez zbędnej zwłoki o każdej potencjalnej sytuacji, która może wpłynąć na stabilność finansową lub funkcjonowanie oddziału oraz dostarczać wszystkie niezbędne i stosowne informacje dotyczące danej sytuacji.
(3)
Z uwagi na różnice w wielkości, złożoności i znaczeniu oddziałów prowadzących działalność w przyjmujących państwach członkowskich ważne jest, aby w wymianie informacji stosować zasadę proporcjonalności. W tym celu potrzeba otrzymywania przez właściwe organy w przyjmujących państwach członkowskich szerszego zakresu informacji, w przypadku gdy organy te są odpowiedzialne za oddziały uznane za istotne zgodnie z art. 51 dyrektywy 2013/36/UE, powinna być odzwierciedlona w formularzach i wzorach stosowanych na potrzeby wymiany tych informacji oraz w częstotliwości wymiany tych informacji.
(4)
Aby zapewnić sprawne przekazywanie informacji odpowiednim osobom, a także poufność przekazywanych informacji, właściwe organy powinny sporządzić, udostępnić i regularnie aktualizować listę osób wyznaczonych do kontaktów.
(5)
Wymiana informacji między właściwymi organami państwa członkowskiego pochodzenia i przyjmującego państwa członkowskiego nie ogranicza się do rodzajów informacji określonych w art. 50 dyrektywy 2013/36/UE, a więc do rodzajów informacji określonych w niniejszym rozporządzeniu. W dyrektywie 2013/36/UE zawarto w szczególności przepisy w odniesieniu do wymiany informacji na temat kontroli na miejscu dotyczących oddziałów, powiadomień dotyczących korzystania ze swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług oraz środków, w tym środków zapobiegawczych, podjętych przez właściwe organy w odniesieniu do oddziałów i ich jednostek dominujących. W niniejszym rozporządzeniu nie należy zatem określać wymogów w zakresie wymiany informacji w tych dziedzinach.
(6)
Standardowe formularze, wzory i procedury powinny również dotyczyć wymiany informacji w odniesieniu do prowadzenia działalności w przyjmującym państwie członkowskim na zasadzie świadczenia usług transgranicznych.
(7)
Z uwagi na charakter usług transgranicznych właściwe organy przyjmujących państw członkowskich nie posiadają informacji na temat operacji prowadzonych w ich jurysdykcjach, a ustanowienie procedur wymiany informacji ma kluczowe znaczenie dla utrzymania stabilności finansowej i monitorowania warunków udzielania zezwoleń, w szczególności monitorowania, czy instytucja świadczy usługi zgodnie z przekazanymi powiadomieniami. Pomimo znaczenia tych informacji, z uwagi na potrzebę unikania potencjalnego obciążenia związanego z ich gromadzeniem i rozpowszechnianiem wśród wszystkich właściwych organów przyjmujących państw członkowskich, informacje te powinny być dostarczane na wniosek właściwych organów przyjmujących państw członkowskich, a nie na zasadzie regularnej wymiany.
(8)
Z uwagi na fakt, że rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 524/2014 (2) wyszczególnia rodzaje informacji będące przedmiotem wymiany pomiędzy właściwymi organami, niniejsze rozporządzenie wykonawcze należy uznać za niezbędne uzupełnienie rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 524/2014.
(9)
Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt wykonawczych standardów technicznych przedstawiony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) (EUNB).
(10)
EUNB przeprowadził otwarte konsultacje społeczne na temat projektu wykonawczych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zwrócił się o wydanie opinii do Bankowej Grupy Interesariuszy powołanej na podstawie art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (3),
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot
W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się standardowe formularze, wzory i procedury w odniesieniu do wymogów w zakresie wymiany informacji, które mogą ułatwić monitorowanie instytucji prowadzących działalność za pośrednictwem oddziału lub w ramach korzystania ze swobody świadczenia usług w innym państwie członkowskim lub innych państwach członkowskich niż państwo, w którym znajduje się ich siedziba zarządu.
Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do informacji określonych w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 524/2014.
Artykuł 2
Termin przekazywania informacji oraz częstotliwość wymiany informacji dotyczących instytucji prowadzących działalność za pośrednictwem oddziału
1. Informacje dotyczące przypadków nieprzestrzegania wymogów prawnych lub regulacyjnych, zastosowania środków nadzorczych lub innych środków administracyjnych bądź nałożenia kar administracyjnych lub sankcji karnych są przekazywane bez zbędnej zwłoki i najpóźniej w ciągu 14 dni kalendarzowych po stwierdzeniu przez właściwe organy przypadku nieprzestrzegania wymogów, zastosowania środka nadzorczego lub innego środka administracyjnego bądź też nałożenia kary administracyjnej lub sankcji karnej.
2. W przypadku gdy dany oddział uznaje się za istotny zgodnie z art. 51 dyrektywy 2013/36/UE, właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego, które nadzorują ten istotny oddział, informacje ilościowe dotyczące płynności oraz ustalenia wynikające z nadzoru nad płynnością, z częstotliwością co pół roku i nie później niż w następujących terminach przekazywania informacji:
a)
do dnia 28 lutego każdego roku na podstawie sytuacji na dzień 31 grudnia poprzedniego roku;
b)
do dnia 31 sierpnia każdego roku na podstawie sytuacji na dzień 30 czerwca tego roku.
3. Informacje inne niż określone w ust. 1 i 2 są przekazywane co roku i nie później niż dnia 30 kwietnia każdego roku na podstawie sytuacji na dzień 31 grudnia poprzedniego roku, z wyjątkiem informacji dotyczących zarządzania i stosunków właścicielskich instytucji, które są przekazywane na podstawie najbardziej aktualnych dostępnych informacji.
Artykuł 3
Procedury operacyjne dotyczące przekazywania informacji pomiędzy właściwymi organami
1. Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia prowadzą w odniesieniu do każdej instytucji aktualną listę, która zawiera odpowiednie dane kontaktowe, w tym dane kontaktowe w sytuacjach nadzwyczajnych, na potrzeby wymiany informacji między właściwymi organami państwa członkowskiego pochodzenia i przyjmujących państw członkowskich, oraz udostępniają taką listę właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego.
Właściwe organy przyjmujących państw członkowskich informują bez zbędnej zwłoki właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia o danych kontaktowych i wszelkich zmianach tych danych. Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia i przyjmujących państw członkowskich co roku dokonują przeglądu listy kontaktowej.
2. Wymiana informacji odbywa się w formie pisemnej lub elektronicznej i jest skierowana do odpowiednich osób wyznaczonych do kontaktów, wskazanych na liście kontaktowej, o której mowa w ust. 1, o ile właściwy organ, który przedłożył wniosek o udzielenie informacji, nie określił inaczej.
3. W przypadku wymiany informacji w formie elektronicznej korzysta się z zabezpieczonych kanałów komunikacyjnych, chyba że właściwe organy uznały korzystanie z niezabezpieczonych kanałów komunikacyjnych za stosowne.
4. Następujące informacje można przekazywać ustnie, zanim zostaną potwierdzone w formie pisemnej lub elektronicznej:
a)
informacje dotyczące nieprzestrzegania wymogów prawnych lub regulacyjnych;
b)
informacje dotyczące zastosowania środków nadzorczych lub innych środków administracyjnych;
c)
informacje dotyczące nałożenia kar administracyjnych lub sankcji karnych;
d)
informacje dotyczące sytuacji zaburzenia płynności.
5. Właściwe organy potwierdzają otrzymanie informacji. W przypadku informacji przekazanych w formie elektronicznej przy użyciu zabezpieczonego kanału komunikacyjnego potwierdzenie przekazuje się za pomocą tego samego kanału. Potwierdzenie nie jest wymagane, gdy informacje przekazano ustnie lub przy użyciu zabezpieczonego kanału komunikacyjnego, który umożliwia nadawcy uzyskanie potwierdzenia, iż adresat otrzymał informacje.
6. W przypadku ustanowienia kolegium organów nadzoru zgodnie z art. 51 ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE oraz w przypadku gdy wszystkie oddziały instytucji uznaje się za istotne, ust. 1-5 niniejszego artykułu nie mają zastosowania. W takich przypadkach wymiana informacji następuje zgodnie z procedurą określoną w pisemnych uzgodnieniach, o których mowa w art. 51 ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE.
Artykuł 4
Formularze i wzory stosowane podczas wymiany informacji dotyczących instytucji prowadzących działalność za pośrednictwem oddziału
1. Informacje ilościowe, o których mowa w art. 2 ust. 2, wymienia się za pomocą wzoru określonego w części 1 załącznika I i przekazuje się w formularzu określonym w tym wzorze.
2. Informacje ilościowe dotyczące płynności i wypłacalności instytucji inne niż informacje, o których mowa w ust. 1, wymienia się za pomocą wzoru określonego w części 2 załącznika I i przekazuje się w formularzu określonym w tym wzorze.
3. Informacje ilościowe dotyczące wolumenu usług oferowanych w ramach korzystania ze swobody świadczenia usług wymienia się za pomocą wzoru określonego w części 3 załącznika I i przekazuje się w formularzu uznanym za odpowiedni przez właściwy organ, który przekazuje informacje.
4. Informacje ilościowe dotyczące udziałów w rynku oddziału z siedzibą w przyjmujących państwie członkowskim wymienia się za pomocą wzoru określonego w części 4 załącznika I i przekazuje się w formularzu uznanym za odpowiedni przez właściwy organ, który przekazuje informacje.
5. Informacje nieilościowe inne niż informacje, o których mowa w ust. 6, 7 i 8, wymienia się za pomocą odpowiedniego wzoru i przekazuje się w formularzu uznanym za odpowiedni przez właściwy organ, który przekazuje informacje:
a)
wzoru określonego w części 2 załącznika I w przypadku informacji dotyczących płynności i wypłacalności instytucji;
b)
wzoru określonego w części 3 załącznika I w przypadku informacji dotyczących transgranicznego świadczenia usług;
c)
wzoru określonego w części 4 załącznika I w przypadku informacji dotyczących oddziału z siedzibą w przyjmującym państwie członkowskim;
d)
wzoru określonego w części 5 załącznika I w przypadku informacji dotyczących systemów gwarantowania depozytów.
6. Informacje nieilościowe określone w części 6 załącznika I dotyczące zarządzania i stosunków właścicielskich instytucji, jej polityki w zakresie płynności i finansowania, planów awaryjnych w zakresie płynności i finansowania oraz przygotowań na wypadek sytuacji nadzwyczajnych przekazuje się w formularzu uznanym za odpowiedni przez właściwy organ, który przekazuje informacje. Informacje przekazuje się jako dodatek do innych informacji wymienianych za pomocą wzorów określonych w częściach 1-5 załącznika I.
7. Informacje dotyczące przypadków nieprzestrzegania wymogów prawnych lub regulacyjnych, zastosowania środków nadzorczych lub innych środków administracyjnych bądź nałożenia kar administracyjnych lub sankcji prawnych, o których mowa w art. 2 ust. 1, przekazuje się w formularzu uznanym za odpowiedni przez właściwy organ, który przekazuje informacje.
8. Informacje dotyczące identyfikacji instytucji jako globalnej instytucji o znaczeniu systemowym lub jako innej instytucji o znaczeniu systemowym w rozumieniu art. 131 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE przekazuje się w formularzu uznanym za odpowiedni przez właściwy organ, który przekazuje te informacje.
Artykuł 5
Wnioski właściwych organów o udzielenie informacji ad hoc
1. Wnioski o udzielenie informacji, których wymiana nie jest wymagana na podstawie rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 524/2014, przekazuje się w formie pisemnej lub elektronicznej odpowiednim osobom wyznaczonym do kontaktów, wskazanym na liście kontaktowej, o której mowa w art. 3 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.
2. Właściwy organ składający wniosek, o którym mowa w ust. 1, wyjaśnia, w jaki sposób informacje mogą ułatwić prowadzenie nadzoru lub monitorowanie instytucji, badanie warunków udzielenia instytucji zezwolenia lub utrzymanie stabilności systemu finansowego. Wspomniany właściwy organ określa rozsądny termin na udzielnie odpowiedzi, uwzględniając charakter oraz pilny tryb wniosku i informacji, będących przedmiotem wniosku.
3. Właściwy organ, który otrzymuje wniosek określony w ust. 1, przekazuje informacje bez zbędnej zwłoki i dokłada wszelkich starań, aby udzielić odpowiedzi w terminie wskazanym we wniosku. Jeżeli wspomniany właściwy organ nie jest w stanie udzielić odpowiedzi w terminie wskazanym we wniosku, bez zbędnej zwłoki powiadamia właściwy organ, który złożył wniosek, o terminie, w jakim przekaże informacje.
Jeżeli informacje, które są przedmiotem wniosku o udzielenie informacji, nie są dostępne, właściwy organ, który otrzymał wniosek określony w ust. 1, informuje o tym fakcie właściwy organ składający wniosek.
Artykuł 6
Wymiana informacji dotyczących podmiotów świadczących usługi transgraniczne
Właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego, w którym instytucja prowadzi działalność w ramach korzystania ze swobody świadczenia usług, które przedstawiły właściwym organom państwa członkowskiego pochodzenia wniosek o udzielenie informacji dotyczących tych usług określonych w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 524/2014, przedkładają wniosek w formie pisemnej lub elektronicznej odpowiedniej osobie wyznaczonej do kontaktów, wskazanej na liście kontaktowej, o której mowa w art. 3 ust. 1. Właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia przekazują informacje będące przedmiotem wniosku w terminie trzech miesięcy od jego otrzymania.
Artykuł 7
Wymiana informacji dotyczących instytucji prowadzących działalność za pośrednictwem oddziału w przypadku zaburzenia płynności występującego w instytucji lub samym oddziale
W sytuacji zaburzenia płynności właściwe organy stosują wzór określony w załączniku II do niniejszego rozporządzenia i procedury określone w art. 3 niniejszego rozporządzenia na potrzeby wymiany informacji określonych w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 524/2014.
Artykuł 8
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 4 czerwca 2014 r.