SMĚRNICE EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) 2015/720
ze dne 29. dubna 2015,
kterou se mění směrnice 94/62/ES, pokud jde o omezení spotřeby lehkých plastových nákupních tašek
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 114 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
s ohledem na stanovisko Výboru regionů (2),
v souladu s řádným legislativním postupem (3),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice Evropského parlamentu a Rady 94/62/ES (4) byla přijata za účelem prevence a omezení dopadu obalů a obalových odpadů na životní prostředí. Přestože plastové nákupní tašky jsou obaly ve smyslu uvedené směrnice, její ustanovení neobsahují konkrétní opatření týkající se spotřeby těchto tašek.
(2)
Současná míra spotřeby plastových nákupních tašek má za následek vysokou míru jejich zahazování mimo místa určená k odkládání odpadu a neúčinné využívání zdrojů a očekává se, že pokud se nepřijme žádné opatření, spotřeba těchto tašek dále poroste. Zahazování plastových nákupních tašek mimo místa určená k odkládání odpadu vede ke znečišťování životního prostředí a zhoršuje široce rozšířený problém zanášení vodních útvarů odpadem, což ohrožuje vodní ekosystémy po celém světě.
(3)
Je také zjevné, že hromadění plastových nákupních tašek v životním prostředí má nepříznivý dopad na určité hospodářské činnosti.
(4)
Plastové nákupní tašky o tloušťce stěny nedosahující 50 mikronů (dále jen „lehké plastové nákupní tašky“), které představují převážnou většinu všech plastových nákupních tašek spotřebovávaných v Unii, jsou v porovnání se silnějšími plastovými nákupními taškami méně často opětovně používány. V důsledku toho se lehké plastové nákupní tašky stávají rychleji odpadem a kvůli své malé hmotnosti končí častěji mimo místa určená k odkládání odpadu.
(5)
Stávající míra recyklace lehkých plastových nákupních tašek je velmi nízká a vzhledem k řadě praktických a ekonomických obtíží není pravděpodobné, že by se v blízké budoucnosti výrazně zvýšila.
(6)
Podle hierarchie způsobů nakládání s odpady je na prvním místě prevence. Plastové nákupní tašky slouží více účelům a budou předmětem spotřeby i v budoucnu. V zájmu zajištění toho, aby potřebné plastové nákupní tašky neskončily jako odpad v životním prostředí, je třeba zavést odpovídající opatření a informovat spotřebitele o správném nakládání s odpady.
(7)
Míra spotřeby plastových nákupních tašek se napříč Unií výrazně liší z důvodu rozdílných spotřebitelských návyků, a v závislosti na stupni povědomí o problematice životního prostředí a účinnosti politických opatření přijatých členskými státy. Některým členským státům se podařilo míru spotřeby plastových nákupních tašek značně snížit; v sedmi členských státech s nejlepšími výsledky dosahuje průměrná spotřeba pouze 20 % průměrné spotřeby Unie.
(8)
Dostupnost a přesnost údajů o stávající míře spotřeby lehkých plastových nákupních tašek se v jednotlivých členských státech liší. Přesné a srovnatelné údaje o spotřebě mají klíčový význam pro posouzení účinnosti opatření zaměřených na omezení spotřeby a pro zajištění jednotných podmínek provádění. Měla by proto být vypracována společná metodika pro výpočet roční spotřeby lehkých plastových nákupních tašek na osobu s cílem sledovat pokrok při omezování jejich spotřeby.
(9)
Kromě toho se ukázalo, že při dosahování cílů týkajících se snižování spotřeby plastových nákupních tašek hraje rozhodující úlohu informování spotřebitelů. Je tedy nezbytné na institucionální úrovni usilovat o zvyšování povědomí o vlivu plastových nákupních tašek na životní prostředí a přestat plasty vnímat jako neškodnou a levnou komoditu.
(10)
Aby se podpořilo trvalé omezování průměrné spotřeby lehkých plastových nákupních tašek, měly by členské státy v souladu s celkovými cíli odpadové politiky Unie a s hierarchií způsobů nakládání s odpady stanovenou ve směrnici Evropského parlamentu a Rady 2008/98/ES (5) přijmout opatření k výraznému snížení spotřeby lehkých plastových nákupních tašek. Tato opatření by měla brát v potaz stávající míru spotřeby plastových nákupních tašek v jednotlivých členských státech s tím, že vyšší míra spotřeby si vyžaduje ambicióznější úsilí, a měla by zohledňovat snížení, jehož již bylo dosaženo. V zájmu sledování pokroku při snižování spotřeby lehkých plastových nákupních tašek je třeba, aby vnitrostátní orgány poskytovaly údaje o jejich spotřebě v souladu s článkem 12 směrnice 94/62/ES.
(11)
Opatření, jež mají členské státy přijmout, mohou spočívat ve využití ekonomických nástrojů, jako jsou zpoplatnění, daně a poplatky, které se při snižování spotřeby plastových nákupních tašek ukázaly být obzvláště účinné, a v omezeních při jejich uvádění na trh, jako jsou například zákazy v rámci odchylky od článku 18 směrnice 94/62/ES pod podmínkou, že jsou tato omezení přiměřená a nediskriminační.
(12)
Tato opatření se mohou lišit v závislosti na tom, jaký mají lehké plastové nákupní tašky při svém využití nebo odstranění dopad na životní prostředí, a v závislosti na jejich vlastnostech z hlediska recyklace a kompostování, jejich trvanlivosti nebo konkrétním zamýšleném způsobu jejich použití a možných nepříznivých účincích vyplývajících z jejich nahrazení taškami z jiných materiálů.
(13)
Členské státy mohou uplatnit výjimku v případě plastových nákupních tašek o tloušťce stěny nedosahující 15 mikronů (dále jen „velmi lehké plastové nákupní tašky“) poskytovaných jako primární obaly pro volně ložené potraviny, je-li to nezbytné z hygienických důvodů nebo v případě, že jejich užití pomáhá zabránit plýtvání potravinami.
(14)
Členské státy mohou dle vlastního uvážení využít příjmy z opatření přijatých podle směrnice 94/62/ES za účelem dosažení trvalého snížení spotřeby lehkých plastových nákupních tašek.
(15)
Důležitou úlohu při snižování spotřeby plastových nákupních tašek mohou hrát osvětové programy určené pro spotřebitele obecně a vzdělávací programy pro děti.
(16)
Evropská norma EN 13432 „Požadavky na obaly využitelné ke kompostování a biodegradaci - Zkušební schéma a kritéria hodnocení pro konečné přijetí obalu“ stanoví vlastnosti materiálu, který lze považovat za „kompostovatelný“, tedy může být recyklován procesem organického využití, ke kterému patří kompostování a anaerobní digesce. Komise by měla požádat Evropský výbor pro normalizaci, aby vypracoval zvláštní normu pro obaly vhodné k domácímu kompostování.
(17)
Je důležité zajistit uznávání štítků nebo značek pro biologicky rozložitelné a kompostovatelné plastové nákupní tašky v celé Unii.
(18)
Některé plastové nákupní tašky označují jejich výrobci jako „oxo-biologicky rozložitelné“ či „oxo-rozložitelné“. U těchto tašek jsou běžné plasty obohaceny přísadami. V důsledku přítomnosti těchto přísad se daný plast v průběhu času rozpadá na malé částice, které se usazují v životním prostředí. Nazývat tyto tašky „biologicky rozložitelnými“ může proto být zavádějící, neboť jejich používání nemusí být řešením problému zahazování odpadu mimo místa určená k jeho odkládání, ale naopak může míru znečištění zvyšovat. Komise by měla posoudit dopad používání oxo-rozložitelných plastových nákupních tašek na životní prostředí a předložit Evropskému parlamentu a Radě zprávu, která by případně zahrnovala i soubor opatření vypracovaný za účelem omezení jejich spotřeby nebo snížení případných škodlivých dopadů.
(19)
Opatření, která mají členské státy přijmout ke snížení spotřeby plastových nákupních tašek, by měla vést k trvalému snížení spotřeby lehkých plastových nákupních tašek a neměla by mít za následek celkové zvýšení produkce obalů.
(20)
Opatření stanovená touto směrnicí jsou v souladu se sdělením Komise o plánu pro Evropu účinněji využívající zdroje a měla by přispět ke krokům, které jsou podnikány proti zahazování odpadu do moře v souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2008/56/ES (6).
(21)
Směrnice 94/62/ES by proto měla být odpovídajícím způsobem změněna,
PŘIJALY TUTO SMĚRNICI:
Článek 1
Směrnice 94/62/ES se mění takto:
1)
V článku 3 se vkládají nové body, které znějí:
„1a.
‚plastem‘ polymer ve smyslu čl. 3 bodu 5 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1907/2006 (*), k němuž mohou být přidány přísady nebo další látky, a který je schopen plnit funkci hlavní strukturní složky nákupních tašek;
1b.
‚plastovými nákupními taškami‘ nákupní tašky s držadly nebo bez nich vyrobené z plastů a poskytované spotřebitelům v místě prodeje zboží či produktů;
1c.
‚lehkými plastovými nákupními taškami‘ plastové nákupní tašky o tloušťce stěny nedosahující 50 mikronů;
1d.
‚velmi lehkými plastovými nákupními taškami‘ plastové nákupní tašky o tloušťce stěny nedosahující 15 mikronů, které jsou nezbytné z hygienických důvodů nebo poskytované jako primární obaly pro volně ložené potraviny v případě, že jejich užití pomáhá zabránit plýtvání potravinami;
1e.
‚oxo-rozložitelnými plastovými nákupními taškami‘ plastové nákupní tašky vyrobené z plastových materiálů, které obsahují přísady, jež vyvolávají rozpad plastového materiálu na mikročástice.
(*) Nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1907/2006 ze dne 18. prosince 2006 o registraci, hodnocení, povolování a omezování chemických látek, o zřízení Evropské agentury pro chemické látky, o změně směrnice 1999/45/ES a o zrušení nařízení Rady (EHS) č. 793/93, nařízení Komise (ES) č. 1488/94, směrnice Rady 76/769/EHS a směrnic Komise 91/155/EHS, 93/67/EHS, 93/105/ES a 2000/21/ES (Úř. věst. L 396, 30.12.2006, s. 1).“" 						
2)
V článku 4 se vkládají nové odstavce, které znějí:
„1a. Členské státy přijmou opatření, aby na svém území dosáhly trvalého snížení spotřeby lehkých plastových nákupních tašek.
Mezi tato opatření může patřit použití vnitrostátních cílů pro snížení spotřeby, zachování nebo zavedení ekonomických nástrojů, jakož i použití omezení při uvádění na trh v rámci odchylky od článku 18 pod podmínkou, že tato omezení jsou přiměřená a nediskriminační.
Tato opatření se mohou lišit v závislosti na tom, jaký mají lehké plastové nákupní tašky při svém využití nebo odstranění dopad na životní prostředí, a rovněž v závislosti na jejich vlastnostech z hlediska kompostování, trvanlivosti nebo konkrétním zamýšleném způsobu použití.
Opatření přijatá členskými státy zahrnují buď jednu nebo obě tyto složky:
a)
přijetí opatření zajišťujících, aby nejpozději od 31. prosince 2019 nepřekračovala roční míra spotřeby 90 lehkých plastových nákupních tašek na osobu a nejpozději od 31. prosince 2025 40 lehkých plastových nákupních tašek na osobu, nebo rovnocenné cíle stanovené hmotnostně. Velmi lehké plastové nákupní tašky nemusí být do vnitrostátních cílů spotřeby zahrnuty;
b)
přijetí nástrojů zajišťujících, aby nejpozději od 31. prosince 2018 nebyly lehké plastové nákupní tašky v místě prodeje zboží nebo produktů poskytovány bezplatně, ledaže jsou uplatňovány stejně účinné nástroje. Velmi lehké plastové nákupní tašky mohou být z působnosti uvedených opatření vyňaty.
Ode dne 27. května 2018 členské státy v rámci podávání zpráv Komisi poskytujících údaje o obalech a obalových odpadech v souladu s článkem 12 informují o roční spotřebě lehkých plastových nákupních tašek.
Do dne 27. května 2016 přijme Komise prováděcí akt, jímž stanoví metodiku pro výpočet roční spotřeby lehkých plastových nákupních tašek na osobu a upraví formáty pro podávání zpráv přijaté podle čl. 12 odst. 3. Tento prováděcí akt se přijímá regulativním postupem podle čl. 21 odst. 2.
1b. Aniž je dotčen článek 15, mohou členské státy přijmout opatření, jako jsou například ekonomické nástroje a vnitrostátní cíle pro snížení spotřeby, pokud jde o jakýkoliv druh plastových nákupních tašek bez ohledu na tloušťku jejich stěn.
1c. Komise a členské státy alespoň během prvního roku po 27. listopadu 2016 aktivně podporují veřejné informační a osvětové kampaně týkající se nepříznivého dopadu nadměrné spotřeby lehkých plastových nákupních tašek na životní prostředí.“
3)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 8a
Zvláštní opatření týkající se biologicky rozložitelných a kompostovatelných plastových nákupních tašek
Do dne 27. května 2017 přijme Komise prováděcí akt, jímž stanoví specifikace štítků nebo známek s cílem zajistit uznávání biologicky rozložitelných a kompostovatelných plastových nákupních tašek v celé Unii a poskytovat spotřebitelům správné informace o vlastnostech těchto tašek z hlediska jejich kompostování. Tento prováděcí akt se přijímá regulativním postupem podle čl. 21 odst. 2.
Členské státy zajistí, aby do 18 měsíců po přijetí uvedeného prováděcího aktu byly biologicky rozložitelné a kompostovatelné plastové nákupní tašky označeny štítky v souladu se specifikacemi v něm stanovenými.“
4)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 20a
Zpráva o plastových nákupních taškách
1. Do dne 27. listopadu 2021 předloží Komise Evropskému parlamentu a Radě zprávu, v níž posoudí, jak jsou opatření podle čl. 4 odst. 1a na úrovni Unie účinná při boji proti zahazování odpadu mimo místa určená k jeho odkládání, změně chování spotřebitelů a podpoře předcházení vzniku odpadu. Pokud z posouzení vyplyne, že přijatá opatření účinná nejsou, Komise prozkoumá další možné způsoby, jak dosáhnout omezení spotřeby lehkých plastových nákupních tašek, včetně stanovení realistických a dosažitelných cílů na úrovni Unie, a případně předloží legislativní návrh.
2. Do dne 27. května 2017 předloží Komise Evropskému parlamentu a Radě zprávu, v níž posoudí dopad používání oxo-rozložitelných plastových nákupních tašek na životní prostředí a případně předloží legislativní návrh.
3. Do dne 27. května 2017 posoudí Komise dopady různých možností snížení spotřeby velmi lehkých plastových nákupních tašek během celého jejich životního cyklu a případně předloží legislativní návrh.“
5)
V čl. 22 odst. 3a se první pododstavec nahrazuje tímto:
„3a. Pokud je dosaženo cílů uvedených v článku 4 a článku 6, mohou členské státy provést čl. 4 odst. 1a a článek 7 dohodami mezi příslušnými orgány a dotčenými hospodářskými odvětvími.“
Článek 2
1. Členské státy uvedou v účinnost právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s touto směrnicí do 27. listopadu 2016. Neprodleně o nich uvědomí Komisi.
Tyto předpisy přijaté členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Způsob odkazu si stanoví členské státy.
2. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních ustanovení vnitrostátních právních předpisů, které přijmou v oblasti působnosti této směrnice.
Článek 3
Tato směrnice vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 4
Tato směrnice je určena členským státům.
Ve Štrasburku dne 29. dubna 2015.
DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2015/720
z dnia 29 kwietnia 2015 r.
zmieniająca dyrektywę 94/62/WE w odniesieniu do zmniejszenia zużycia lekkich plastikowych toreb na zakupy
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a w szczególności jego art. 114,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Dyrektywa 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4) została przyjęta w celu zapobieżenia wpływowi opakowań i odpadów opakowaniowych na środowisko lub zmniejszenia takiego wpływu. Chociaż plastikowe torby na zakupy są opakowaniami w rozumieniu tej dyrektywy, nie zawiera ona szczególnych środków odnoszących się do zużycia takich toreb.
(2)
Obecny poziom zużycia plastikowych toreb na zakupy powoduje duże zaśmiecenie i nieefektywne korzystanie z zasobów; oczekuje się, że będzie ono wzrastać, jeśli nie zostaną podjęte żadne działania. Zaśmiecanie plastikowymi torbami na zakupy powoduje zanieczyszczenie środowiska i pogarsza powszechny problem odpadów w zbiornikach wodnych, zagrażając ekosystemom wodnym na całym świecie.
(3)
Ponadto akumulacja plastikowych toreb na zakupy w środowisku ma wyraźnie negatywny wpływ na pewne rodzaje działalności gospodarczej.
(4)
Plastikowe torby na zakupy o grubości materiału poniżej 50 mikronów („lekkie plastikowe torby na zakupy”), które stanowią zdecydowaną większość całkowitej liczby plastikowych toreb na zakupy zużywanych w Unii, są rzadziej wykorzystywane ponownie niż grubsze plastikowe torby na zakupy. W konsekwencji, lekkie plastikowe torby na zakupy szybciej stają się odpadami i częściej powodują zaśmiecenie z powodu swojej lekkości.
(5)
Obecne współczynniki recyklingu lekkich plastikowych toreb na zakupy są bardzo niskie i, z uwagi na różne trudności praktyczne i gospodarcze, w najbliższej przyszłości raczej nie osiągną znaczącego poziomu.
(6)
Zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami najważniejsze jest zapobieganie ich powstawaniu. Plastikowe torby na zakupy pełnią szereg funkcji i nadal będzie się z nich korzystać w przyszłości. W celu zapewnienia, aby potrzebne plastikowe torby na zakupy nie zostawały na koniec w środowisku jako odpady, należy przyjąć odpowiednie środki, a konsumenci powinni być informowani o odpowiednim przetwarzaniu odpadów.
(7)
Poziom zużycia plastikowych toreb na zakupy znacznie różni się w całej Unii ze względu na różnice w zwyczajach konsumentów, świadomości ekologicznej oraz skuteczności środków politycznych podejmowanych przez państwa członkowskie. Niektórym państwom członkowskim udało się znacząco zmniejszyć poziom korzystania z plastikowych toreb na zakupy, a średni poziom zużycia w siedmiu najlepiej radzących sobie państwach członkowskich wynosi zaledwie 20 % średniego unijnego zużycia.
(8)
Między państwami członkowskimi występują różnice w dostępności i dokładności danych na temat obecnych poziomów zużycia lekkich plastikowych toreb na zakupy. Dokładne i porównywalne dane na temat ich zużycia są kluczowe do oceny skuteczności środków na rzecz zmniejszenia tego zużycia i do zapewnienia jednolitych warunków wdrażania. W związku z tym należy opracować wspólną metodę obliczania rocznego zużycia lekkich plastikowych toreb na zakupy w przeliczeniu na osobę, z myślą o monitorowaniu postępów w zmniejszaniu zużycia takich toreb.
(9)
Ponadto wykazano, że w realizacji wszelkich celów dotyczących zmniejszenia zużycia plastikowych toreb na zakupy decydującą rolę odgrywa informowanie konsumentów. Konieczne jest zatem poczynienie wysiłków na szczeblu instytucjonalnym, aby zwiększyć świadomość wpływu plastikowych toreb na zakupy na środowisko i położyć kres obecnemu postrzeganiu plastiku jako nieszkodliwego i taniego towaru.
(10)
W celu propagowania trwałego zmniejszenia średniego poziomu zużycia lekkich plastikowych toreb na zakupy państwa członkowskie powinny podjąć środki służące znaczącemu zmniejszaniu zużycia lekkich plastikowych toreb na zakupy zgodnie z ogólnymi celami Unii w zakresie polityki dotyczącej odpadów oraz hierarchii postępowania z odpadami, jak przewidziano w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE (5). Takie środki ograniczające powinny uwzględniać obecne poziomy zużycia plastikowych toreb na zakupy w poszczególnych państwach członkowskich - przy czym wyższe poziomy zużycia będą wymagać podjęcia bardziej ambitnych działań - oraz uwzględniać już uzyskane zmniejszenie zużycia. W celu monitorowania postępów w zmniejszaniu zużycia lekkich plastikowych toreb na zakupy konieczne jest, aby organy krajowe przekazywały dane dotyczące ich zużycia zgodnie z art. 12 dyrektywy 94/62/WE.
(11)
Działania, jakie powinny zostać podjęte przez państwa członkowskie, mogą obejmować wykorzystanie instrumentów ekonomicznych takich jak ustanawianie cen, podatków i opłat, które okazały się szczególnie skuteczne przy zmniejszaniu zużycia plastikowych toreb na zakupy oraz ograniczenia w zakresie wprowadzania do obrotu, takie jak zakazy, na zasadzie odstępstwa od art. 18 dyrektywy 94/62/WE, pod warunkiem że te ograniczenia są proporcjonalne i niedyskryminujące.
(12)
Środki te mogą się różnić w zależności od wpływu lekkich plastikowych toreb na zakupy na środowisko podczas ich odzyskiwania lub unieszkodliwiania, ich właściwości recyklingowych i kompostowalnych, ich trwałości lub konkretnego zamierzonego wykorzystania takich toreb, a także uwzględniając wszelkie możliwe negatywne skutki zastąpienia.
(13)
Państwa członkowskie mogą postanowić o wyłączeniu plastikowych toreb na zakupy o grubości materiału poniżej 15 mikronów („bardzo lekkie plastikowe torby na zakupy”) używanych jako podstawowe opakowanie żywności luzem, gdy jest to wymagane ze względów higienicznych lub gdy ich użycie pomaga w zapobieganiu marnowaniu jedzenia.
(14)
Państwa członkowskie mogą w dowolny sposób wykorzystywać dochody generowane przez środki przyjmowane zgodnie z dyrektywą 94/62/WE, w celu osiągnięcia trwałego zmniejszenia zużycia lekkich plastikowych toreb na zakupy.
(15)
Programy informacyjne skierowane do ogółu konsumentów oraz programy edukacyjne dla dzieci mogą odgrywać istotną rolę w zmniejszaniu zużycia plastikowych toreb na zakupy.
(16)
Europejska norma EN 13432 „Opakowania - Wymagania dotyczące opakowań przydatnych do odzysku przez kompostowanie i biodegradację. Program badań i kryteria oceny do ostatecznej akceptacji opakowań” określa właściwości, jakimi musi charakteryzować się dany materiał, aby można było go uznać za nadający się do kompostowania, tzn. można było go poddać recyklingowi w procesie odzysku substancji organicznych polegającym na kompostowaniu i rozkładzie beztlenowym. Komisja powinna zwrócić się do Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego o opracowanie odrębnej normy dla opakowań nadających się do kompostowania w domu.
(17)
Ważne jest, aby zapewnić ogólnounijne uznanie etykiet lub oznakowań biodegradowalnych i kompostowalnych plastikowych toreb na zakupy.
(18)
Niektóre plastikowe torby na zakupy oznaczone są przez producentów jako „oksybiodegradowalne” lub „oksydegradowalne”. W takich torbach do tradycyjnych plastików dodawane są inne substancje. Z powodu obecności tych dodatków plastik z czasem ulega rozpadowi na małe cząsteczki, które pozostają w środowisku. Zatem określanie takich toreb jako „biodegradowalne” może być mylące, gdyż nie mogą one stanowić rozwiązania dla zaśmiecania, wręcz przeciwnie, mogą je zwiększać. Komisja powinna przeanalizować wpływ korzystania z oksydegradowalnych plastikowych toreb na zakupy na środowisko i przedstawić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie zawierające, w stosownych przypadkach, zestaw środków służących ograniczeniu zużycia takich toreb lub zmniejszeniu wszelkich negatywnych skutków.
(19)
Środki, które mają zostać podjęte przez państwa członkowskie w celu zmniejszenia zużycia plastikowych toreb na zakupy, powinny prowadzić do trwałego zmniejszenia zużycia lekkich plastikowych toreb na zakupy i nie powinny prowadzić do ogólnego wzrostu produkcji opakowań.
(20)
Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z komunikatem Komisji zatytułowanym „Plan działania na rzecz zasobooszczędnej Europy” oraz powinny przyczyniać się do działań przeciwko zaśmiecaniu wód morskich podejmowanych zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE (6).
(21)
Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 94/62/WE,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W dyrektywie 94/62/WE wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 3 dodaje się punkty w brzmieniu:
„1a)
»plastik« oznacza polimer w rozumieniu art. 3 pkt 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1907/2006 (*), do którego mogły zostać dodane dodatki lub inne substancje i który może funkcjonować jako główny strukturalny składnik toreb na zakupy;
1b)
»plastikowe torby na zakupy« oznaczają torby na zakupy, z uchwytami lub bez, wykonane z plastiku, które są oferowane konsumentom w punktach sprzedaży towarów lub produktów;
1c)
»lekkie plastikowe torby na zakupy« oznaczają plastikowe torby na zakupy o grubości materiału poniżej 50 mikronów;
1d)
»bardzo lekkie plastikowe torby na zakupy« oznaczają plastikowe torby na zakupy o grubości materiału poniżej 15 mikronów, które są wymagane ze względów higienicznych lub oferowane jako podstawowe opakowanie żywności luzem, gdy pomaga to w zapobieganiu marnowaniu żywności;
1e)
»oksydegradowalne plastikowe torby na zakupy« oznaczają plastikowe torby na zakupy wykonane z tworzyw sztucznych zawierających dodatki, które katalizują rozpadanie się tworzywa sztucznego na mikrofragmenty;
(*) Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).”" 						
;
2)
w art. 4 dodaje się ustępy w brzmieniu:
„1a. Państwa członkowskie przyjmują środki służące osiągnięciu trwałego zmniejszenia zużycia lekkich plastikowych toreb na zakupy na swoim terytorium.
Środki te mogą obejmować stosowanie krajowych celów dotyczących zmniejszenia, utrzymywanie lub wprowadzanie instrumentów ekonomicznych i ograniczeń wprowadzania do obrotu w ramach odstępstwa od art. 18, pod warunkiem że ograniczenia te są proporcjonalne i niedyskryminujące.
Takie środki mogą się różnić w zależności od wpływu lekkich plastikowych toreb na zakupy na środowisko, gdy są odzyskiwane lub unieszkodliwiane, ich właściwości kompostowalnych, trwałości lub konkretnego zamierzonego wykorzystania.
Środki przyjmowane przez państwa członkowskie obejmują jeden z poniższych środków lub oba środki:
a)
przyjęcie środków zapewniających, aby do dnia 31 grudnia 2019 r. roczny poziom zużycia nie przekraczał 90 lekkich plastikowych toreb na zakupy w przeliczeniu na osobę, a do dnia 31 grudnia 2025 r. - 40 takich toreb w przeliczeniu na osobę; lub określenie podobnych celów wyrażonych w wadze. Bardzo lekkie plastikowe torby na zakupy mogą być wyłączone z celów określających krajowe zużycie;
b)
przyjęcie instrumentów zapewniających, aby do dnia 31 grudnia 2018 r. lekkie plastikowe torby na zakupy nie były oferowane za darmo w punktach sprzedaży towarów lub produktów, chyba że wdrożone zostaną równie skuteczne instrumenty. Bardzo lekkie plastikowe torby na zakupy mogą być wyłączone z tych środków.
Od dnia 27 maja 2018 r. państwa członkowskie składają sprawozdania na temat rocznego zużycia lekkich plastikowych toreb na zakupy przy przekazywaniu Komisji danych dotyczących opakowań i odpadów opakowaniowych zgodnie z art. 12.
Do dnia 27 maja 2016 r. Komisja przyjmie akt wykonawczy określający metodę obliczania rocznego zużycia lekkich plastikowych toreb na zakupy w przeliczeniu na osobę i dostosowujący formaty sprawozdań przyjęte zgodnie z art. 12 ust. 3. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 21 ust. 2.
1b. Bez uszczerbku dla art. 15 państwa członkowskie mogą przyjmować środki, takie jak instrumenty ekonomiczne i krajowe cele zmniejszenia zużycia w odniesieniu do wszelkich rodzajów plastikowych toreb na zakupy, niezależnie od grubości materiału.
1c. Komisja i państwa członkowskie, co najmniej w ciągu pierwszego roku następującego po dniu 27 listopada 2016 r., aktywnie wspierają publiczne kampanie informacyjne i kampanie zwiększające świadomość dotyczące negatywnych dla środowiska skutków nadmiernego zużycia lekkich plastikowych toreb na zakupy.”
;
3)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 8a
Środki szczególne dla biodegradowalnych i kompostowalnych plastikowych toreb na zakupy
Do dnia 27 maja 2017 r. Komisja przyjmie akt wykonawczy określający specyfikację etykiet lub oznakowań, aby zapewnić ogólnounijne uznawanie biodegradowalnych i kompostowalnych plastikowych toreb na zakupy i aby dostarczyć konsumentom prawidłowych informacji na temat kompostowych właściwości takich toreb. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 21 ust. 2.
Najpóźniej 18 miesięcy po przyjęciu tego aktu wykonawczego, państwa członkowskie zapewniają, aby biodegradowalne i kompostowalne plastikowe torby na zakupy były etykietowane zgodnie ze specyfikacją określoną w tym akcie wykonawczym.”
;
4)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 20a
Sprawozdanie dotyczące plastikowych toreb na zakupy
1. Do dnia 27 listopada 2021 r. Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie oceniające skuteczność - na poziomie Unii - środków określonych w art. 4 ust. 1a w zakresie zwalczania zaśmiecania, zmieniania zachowań konsumenckich i promowania zapobiegania powstawaniu odpadów. Jeśli ocena wykaże, że przyjęte środki nie są skuteczne, Komisja przeanalizuje inne możliwe sposoby osiągnięcia zmniejszenia zużycia lekkich plastikowych toreb na zakupy, w tym ustanowienie realistycznych i osiągalnych celów na poziomie Unii, i w stosownym przypadku przedstawi wniosek ustawodawczy.
2. Do dnia 27 maja 2017 r. Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie analizujące wpływ używania oksydegradowalnych plastikowych toreb na zakupy na środowisko i w stosownym przypadku przedstawi wniosek ustawodawczy.
3. Do dnia 27 maja 2017 r. Komisja dokona oceny wpływu na cykl życiowy różnych możliwości zmniejszenia zużycia bardzo lekkich plastikowych toreb na zakupy i w stosownym przypadku przedstawi wniosek ustawodawczy.”
;
5)
art. 22 ust. 3a akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„3a. Państwa członkowskie mogą dokonać transpozycji przepisów ustanowionych w art. 4 ust. 1a i art. 7 w drodze porozumień pomiędzy właściwymi organami a odnośnymi sektorami gospodarczymi, pod warunkiem że spełnione zostały cele określone w art. 4 i 6.”
.
Artykuł 2
1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy w terminie do dnia 27 listopada 2016 r. Niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.
Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.
2. Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 29 kwietnia 2015 r.