PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1081/2012
ze dne 9. listopadu 2012
k nařízení Rady (ES) č. 116/2009 o vývozu kulturních statků
(kodifikované znění)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 116/2009 ze dne 18. prosince 2008 o vývozu kulturních statků (1), a zejména na článek 7 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Komise (EHS) č. 752/93 ze dne 30. března 1993, které stanoví způsob provádění nařízení Rady (EHS) č. 3911/92 o vývozu kulturních statků (2), bylo několikrát podstatně změněno (3). Z důvodu srozumitelnosti a přehlednosti by mělo být uvedené nařízení kodifikováno.
(2)
Jsou potřebná prováděcí ustanovení k nařízení (ES) č. 116/2009, která stanoví, mimo jiné, zavedení systému vývozního povolení pro určité kategorie kulturních statků uvedené v příloze I uvedeného nařízení.
(3)
Z důvodu zajištění jednotnosti formuláře pro vývozní povolení stanovená uvedeným nařízením jsou potřebné podmínky pro sestavování, vydávání a používání tohoto formuláře. Za tímto účelem je třeba, aby bylo k dispozici vzorové povolení.
(4)
Z důvodu vyloučení nadbytečné administrativy je nezbytné mít vymezen pojem otevřené povolení pro dočasný vývoz kulturních statků odpovědnými osobami nebo organizacemi pro použití a/nebo vystavení ve třetí zemi.
(5)
Členským státům, které si přejí využít takových možností, by mělo být umožněno takto učinit ve vztahu k jejich kulturním statkům, osobám a organizacím. Podmínky, které musí být splněny, se mohou v různých členských státech lišit. Členským státům by měla být dána možnost výběru, zda otevřená povolení použijí či nikoli, a stanovit podmínky pro jejich vydávání.
(6)
Vývozní povolení by měla být vyhotovena v jednom z úředních jazyků Unie.
(7)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem výboru uvedeného v článku 8 nařízení (ES) č. 116/2009,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
ODDÍL I
FORMULÁŘ POVOLENÍ
Článek 1
1. Zavádí se tři typy povolení k vývozu kulturních statků, která jsou vydávána a používána v souladu s nařízením (ES) č. 116/2009 a s tímto nařízením:
a)
standardní povolení;
b)
zvláštní otevřené povolení;
c)
obecné otevřené povolení.
2. Používání vývozních povolení se nijak nedotýká povinností spojených s vývozními formalitami nebo se souvisejícími dokumenty.
3. Formulář vývozního povolení musí být poskytován na žádost příslušným orgánem nebo orgány uvedenými v čl. 2 odst. 2 nařízení (ES) č. 116/2009.
Článek 2
1. Standardní povolení se běžně použije pro každý vývoz podléhající nařízení (ES) č. 116/2009.
Každý z příslušných členských států však může rozhodnout, zda si přeje vydávat jakákoliv zvláštní nebo obecná otevřená povolení, která mohou být použita místo standardního povolení, pokud jsou splněny zvláštní podmínky vztahující se k nim, vymezené v článcích 10 a 13.
2. Zvláštní otevřené povolení zahrnuje opakovaný dočasný vývoz zvláštního kulturního statku určitou osobou nebo organizací, v souladu s ustanoveními článku 10.
3. Obecné otevřené povolení zahrnuje jakýkoliv dočasný vývoz takových kulturních statků, které tvoří součást stálé sbírky muzea nebo jiné instituce, v souladu s ustanoveními článku 13.
4. Členský stát může kdykoliv zrušit jakékoliv zvláštní nebo obecné povolení, pokud podmínky, za kterých bylo toto povolení vydáno, nejsou nadále splňovány. Členský stát neprodleně uvědomí Komisi, jestliže vydané povolení není obnoveno a mohlo by být použito protiprávně. Komise ihned uvědomí ostatní členské státy.
5. Členské státy mohou zavést jakákoliv přiměřená opatření, která považují za nezbytná na svém vnitrostátním území ke sledování používání svých vlastních otevřených povolení.
ODDÍL II
STANDARDNÍ POVOLENÍ
Článek 3
1. Standardní povolení jsou vydávána na formuláři, jehož vzor je uveden v příloze I. Formulář vývozního povolení musí být vytištěn na bílém bezdřevém papíře upraveném pro psaní o hmotnosti nejméně 55 g/m2.
2. Formuláře mají rozměr 210 × 297 mm.
3. Formuláře jsou vyhotoveny v tištěné nebo elektronické podobě a vyplněny v úředním jazyce Unie, který určí příslušné orgány vydávajícího členského státu.
Příslušné orgány členského státu, ve kterém je formulář předkládán, mohou požádat o překlad do několika nebo jednoho z úředních jazyků tohoto členského státu. V tomto případě hradí náklady na překlad držitel povolení.
4. Členské státy odpovídají za:
a)
vytištění formulářů s uvedením názvu a adresy tiskárny nebo její značky;
b)
přijetí nezbytných opatření k zamezení padělání formulářů. Způsob identifikace přijatý členskými státy k tomuto účelu je třeba oznámit Komisi, aby o tom mohla uvědomit příslušné orgány ostatních členských států.
5. Formuláře jsou přednostně vyplňovány mechanicky či elektronicky. Žádost však může být vyplněna čitelně ručně; v tomto případě je nutno napsat ji inkoustem a hůlkovými písmeny.
Ať je použit kterýkoliv postup, ve formulářích nesmí být mazáno, přepisováno nebo jinak upravováno.
Článek 4
1. Aniž je dotčen odstavec 3, pro každou zásilku kulturních statků je vydáno zvláštní vývozní povolení.
2. Pro účely odstavce 1 se „zásilkou“ rozumí buď jednotlivý kulturní statek nebo několik kulturních statků.
3. Jedná-li se o zásilku sestávající z více kulturních statků, musejí příslušné orgány určit, zda je nutné vydat pro danou zásilku jedno či několik vývozních povolení.
Článek 5
Formulář obsahuje tři listy:
a)
jeden list označený jako č. 1, který tvoří vlastní žádost;
b)
jeden list označený jako č. 2 pro držitele;
c)
jeden list označený jako č. 3, který musí být vrácen vydávajícímu orgánu.
Článek 6
1. Žadatel vyplní kolonky 1, 3, 6 až 21, 24 a případně i kolonku 25 žádosti a ostatní listy s výjimkou míst, kde je schválený předtisk kolonky nebo kolonek.
Členské státy však mohou stanovit, že je třeba vyplnit pouze žádost.
2. K žádosti musí být přiloženy:
a)
podklady obsahující veškeré potřebné údaje o kulturním statku (statcích) a jeho (jejich) právním postavení ke dni podání žádosti v případě potřeby formou jakýchkoli podpůrných dokladů (faktur, znaleckých posudků atd.);
b)
řádně ověřená fotografie nebo v případě potřeby a po uvážení příslušných orgánů více fotografií, černobílých nebo barevných (o rozměrech nejméně 8 × 12 cm) dotyčných kulturních statků.
Tento požadavek může být nahrazen v případě potřeby a po uvážení příslušných orgánů podrobným seznamem kulturních statků.
3. Příslušné orgány si mohou pro účely udělení vývozního povolení vyžádat fyzické předložení kulturních statků, které mají být vyvezeny.
4. Veškeré náklady vzniklé uplatňováním odstavců 2 a 3 hradí žadatel o vývozní povolení.
5. Pro přiznání vývozního povolení je třeba předložit řádně vyplněný formulář příslušným orgánům, které určí členský stát podle čl. 2 odst. 2 nařízení (ES) č. 116/2009. Pokud tento orgán vývozní povolení přiznal, ponechá si list č. 1 tento orgán a zbývající listy jsou vráceny držiteli vývozního povolení nebo jeho oprávněnému zástupci.
Článek 7
Spolu s vývozním prohlášením musejí být předloženy následující listy vývozního povolení:
a)
list pro držitele;
b)
list, který má být zaslán vydávajícímu orgánu.
Článek 8
1. Celní úřad příslušný k přijetí vývozního prohlášení zajistí, aby údaje uvedené ve vývozním prohlášení nebo případně na ATA-karnetu byly v souladu s údaji uvedenými ve vývozním povolení a aby v kolonce 44 vývozního prohlášení nebo na kontrolním ústřižku ATA-karnetu byl učiněn odkaz na toto vývozní povolení.
Celní orgán přijme vhodná opatření k zajištění identifikace. Tato opatření mohou spočívat v zapečetění nebo orazítkování celním úřadem. List formuláře vývozního povolení, který je vrácen vydávajícímu orgánu, je přiložen ke kopii 3 jednotného správního dokladu.
2. Po vyplnění kolonky 23 na listu 2 a 3 vrátí celní úřad příslušný k přijetí vývozního prohlášení deklarantovi nebo jeho oprávněnému zástupci list určený pro držitele povolení.
3. List formuláře vývozního povolení, který má být vrácen vydávajícímu orgánu, musí doprovázet zásilku až do celního orgánu v místě, kde opustí celní území Unie.
Celní úřad otiskne své služební razítko do kolonky 26 formuláře a vrátí jej vydávajícímu orgánu.
Článek 9
1. Doba platnosti vývozního povolení nepřesáhne 12 měsíců ode dne jeho vydání.
2. V případě žádosti o dočasný vývoz mohou příslušné orgány určit lhůtu, ve které musejí být kulturní statky opět dovezeny do vydávajícího členského státu.
3. Jestliže skončí platnost vývozního povolení, aniž by bylo použito, držitel neprodleně vrátí originál a listy, které jsou v jeho držbě, vydávajícímu orgánu.
ODDÍL III
ZVLÁŠTNÍ OTEVŘENÁ POVOLENÍ
Článek 10
1. Zvláštní otevřená povolení mohou být vydávána pro určitý kulturní statek, který je pravidelně dočasně vyvážen z Unie za účelem použití a/nebo vystavení ve třetí zemi. Kulturní statek musí být vlastněn určitou osobou nebo organizací, která dotyčný statek používá nebo vystavuje, nebo výše uvedená osoba nebo organizace musí být jeho oprávněným držitelem.
2. Povolení může být vydáno pouze za předpokladu, že příslušné orgány jsou přesvědčeny, že dotyčná osoba nebo organizace poskytuje veškeré záruky, jež jsou považovány za nezbytné k tomu, aby kulturní statek byl navrácen do Unie v dobrém stavu, a že uvedený statek může být popsán nebo označen tak, aby v okamžiku dočasného vývozu nevznikly pochybnosti, že kulturní statek, který je vyvážen, je ten popsaný ve zvláštním otevřeném povolení.
3. Doba platnosti povolení nemůže přesáhnout pět let.
Článek 11
Povolení je předloženo společně s písemným vývozním prohlášením nebo, v jiných případech, musí být na požádání předloženo spolu s kulturními statky ke kontrole.
Příslušné orgány členského státu, ve kterém je povolení předloženo, mohou požadovat jeho přeložení do jazyka, nebo do jednoho z úředních jazyků, tohoto členského státu. V takovém případě náklady na překlad hradí držitel povolení.
Článek 12
1. Celní úřad oprávněný k přijetí vývozního prohlášení zajistí, aby předložené kulturní statky byly ty, které jsou popsány ve vývozním povolení, a aby na výše uvedené povolení byl učiněn odkaz v kolonce 44 vývozního prohlášení, pokud je písemné prohlášení vyžadováno.
2. Pokud je písemné prohlášení vyžadováno, musí být povolení přiloženo ke kopii 3 jednotného správního dokladu a doprovázet kulturní statek na celní úřad v místě opuštění celního území Unie. Pokud je kopie 3 jednotného správního dokladu zpřístupněna vývozci nebo jeho zástupci, je mu povolení rovněž zpřístupněno k použití při další příležitosti.
ODDÍL IV
OBECNÁ OTEVŘENÁ POVOLENÍ
Článek 13
1. Obecná otevřená povolení mohou být vydána muzeím nebo jiným institucím pro dočasný vývoz kteréhokoliv z kulturních statků, který patří do jejich stálé sbírky a je pravidelně dočasně vyvážen z Unie za účelem vystavení ve třetí zemi.
2. Povolení může být vydáno pouze za předpokladu, že příslušné orgány jsou přesvědčeny, že dotyčná instituce poskytuje veškeré záruky, jež jsou považovány za nezbytné k tomu, aby byl tento kulturní statek navrácen do Unie v dobrém stavu. Povolení může být použito pro jakékoliv kombinace kulturních statků ve stálé sbírce při jakékoliv jednotlivé příležitosti dočasného vývozu. Může být použito pro skupiny různých kombinací kulturních statků buď postupně nebo souběžně.
3. Povolení nesmí mít platnost delší než pět let.
Článek 14
Povolení musí být předloženo společně s vývozním prohlášením.
Příslušné orgány členského státu, ve kterém je povolení předloženo, mohou požadovat jeho přeložení do jazyka, nebo do jednoho z úředních jazyků, tohoto členského státu. V takovém případě náklady na překlad hradí držitel povolení.
Článek 15
1. Celní úřad oprávněný k přijetí vývozního prohlášení zajistí, aby povolení bylo předloženo společně se seznamem vyvážených kulturních statků, které jsou také popsány ve vývozním prohlášení. Seznam musí být vypracován na hlavičkovém papíře příslušného orgánu a každá strana podepsána jednou z osob patřících k orgánu a jmenovaných na povolení. Každá strana musí být rovněž orazítkována razítkem orgánu, stejným jako je na povolení. V kolonce 44 vývozního prohlášení musí být učiněn odkaz na povolení.
2. Povolení musí být přiloženo ke kopii 3 jednotného správního dokladu a doprovázet kulturní statek na celní úřad v místě opuštění celního území Unie. Pokud je kopie 3 jednotného správního dokladu zpřístupněna vývozci nebo jeho zástupci, je mu povolení rovněž zpřístupněno k použití při další příležitosti.
ODDÍL V
FORMULÁŘE PRO OTEVŘENÁ POVOLENÍ
Článek 16
1. Zvláštní otevřená povolení jsou vydávána na formuláři, jehož vzor je v příloze II.
2. Obecná otevřená povolení jsou vydávána na formuláři, jehož vzor je v příloze III.
3. Formulář povolení je vyhotoven v tištěné nebo elektronické podobě v jednom nebo více úředních jazycích Unie.
4. Povolení má rozměry 210 × 297 mm, je povolena tolerance délky nejvýše o 5 mm méně nebo o 8 mm více.
Použitý papír musí být bílý, bezdřevý, upravený pro psaní, s hmotností nejméně 55 g/m2. Papír musí mít světle modrý gravírovaný podtisk, na kterém je viditelné každé mechanicky nebo chemicky provedené padělání.
5. Druhý list povolení, který nemá gravírovaný podtisk, slouží pouze pro vlastní potřebu nebo záznamy vývozce.
Formu žádosti určí příslušné členské státy.
6. Členské státy si mohou vyhradit právo tisku formulářů povolení nebo je mohou nechat vytisknout schválenými tiskárnami. Ve druhém z uvedených případů musí každý formulář nést odkaz týkající se takového schválení.
Na každém formuláři musí být název a adresa tiskárny nebo značka, podle které může být tiskárna identifikována. Každý formulář musí rovněž mít pořadové číslo, buď vytištěné nebo vyražené, podle kterého může být identifikován.
7. Členské státy jsou odpovědné za přijetí nezbytných opatření k zamezení padělání povolení.
Prostředky identifikace přijaté členskými státy za tímto účelem jsou oznámeny Komisi, která o nich uvědomí příslušné orgány ostatních členských států.
8. Povolení musí být vyplněno mechanickými nebo elektronickými prostředky. Za výjimečných okolností mohou být vyplněna černým kuličkovým perem hůlkovými písmeny.
Nic v nich nesmí být mazáno, přepisováno nebo jinak upravováno.
ODDÍL VI
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 17
Nařízení (EHS) č. 752/93 se zrušuje.
Odkazy na zrušené nařízení se považují za odkazy na toto nařízení v souladu se srovnávací tabulkou obsaženou v příloze V.
Článek 18
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 9. listopadu 2012.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1081/2012
z dnia 9 listopada 2012 r.
do celów rozporządzenia Rady (WE) nr 116/2009 w sprawie wywozu dóbr kultury
(tekst jednolity)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 116/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie wywozu dóbr kultury (1), w szczególności jego art. 7,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 752/93 z dnia 30 marca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 3911/92 w sprawie wywozu dóbr kultury (2) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (3). Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy je ujednolicić.
(2)
Konieczne są przepisy w celu wykonania rozporządzenia (WE) nr 116/2009, które przewiduje, między innymi, ustanowienie systemu pozwoleń na wywóz niektórych kategorii dóbr kultury wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia.
(3)
W celu zapewnienia, że pozwolenia na wywóz, przewidziane we wspomnianym rozporządzeniu, są jednolite, niezbędne są zasady określające sporządzanie, wydawanie oraz stosowanie formularzy. W tym celu należy udostępnić wzór pozwolenia.
(4)
W celu uniknięcia niepotrzebnej pracy administracyjnej niezbędne jest posłużenie się pojęciem pozwoleń otwartych na czasowy wywóz dóbr kultury przez odpowiednie osoby oraz organizacje lub do celów wystaw w państwach trzecich.
(5)
Państwa członkowskie, które chcą skorzystać z takich udogodnień, powinny mieć taką możliwość w odniesieniu do ich własnych dóbr kultury, osób oraz organizacji. Warunki do spełnienia różnią się w zależności od państwa członkowskiego. Państwa członkowskie mają możliwość wyboru dotyczącego stosowania lub niestosowania pozwoleń otwartych i ustanawiania warunków, które powinny być spełnione w celu ich wydawania.
(6)
Pozwolenia na wywóz powinny być sporządzane w jednym z języków urzędowych Unii.
(7)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu, o którym mowa w art. 8 rozporządzenia (WE) nr 116/2009,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
SEKCJA I
FORMULARZ POZWOLENIA
Artykuł 1
1. Istnieją trzy rodzaje pozwoleń na wywóz dóbr kultury, wydawanych oraz stosowanych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 116/2009 oraz zgodnie z niniejszym rozporządzeniem:
a)
pozwolenie standardowe;
b)
szczególne pozwolenie otwarte;
c)
ogólne pozwolenie otwarte.
2. Stosowanie pozwoleń na wywóz nie ma żadnego wpływu na zobowiązania związane z formalnościami wywozowymi oraz odnoszącymi się do nich dokumentami.
3. Formularze pozwoleń na wywóz są udostępniane na żądanie przez właściwy organ lub organy, o których mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 116/2009.
Artykuł 2
1. Pozwolenie standardowe stosuje się do każdego wywozu podlegającego rozporządzeniu (WE) nr 116/2009.
Jednakże każde zainteresowane państwo członkowskie może podjąć decyzję dotyczącą zamiaru wydawania lub niewydawania jakichkolwiek szczególnych oraz ogólnych pozwoleń otwartych, które mogą być stosowane w to miejsce, jeżeli odnoszące się do nich szczególne warunki są zgodne z przepisami art. 10 i 13.
2. Szczególne pozwolenie otwarte obejmuje powtarzający się czasowy wywóz niektórych dóbr kultury, dokonywany przez konkretną osobę lub organizację, zgodnie z przepisami art. 10.
3. Ogólne pozwolenie otwarte obejmuje każdy czasowy wywóz wszelkich takich dóbr kultury, które tworzą część stałej kolekcji muzeum lub innej instytucji, zgodnie z przepisami art. 13.
4. Państwo członkowskie może w każdym czasie unieważnić każde pozwolenie otwarte szczególne lub ogólne, jeżeli nie są już spełniane warunki, na których zostało wydane. Państwo członkowskie niezwłocznie zawiadamia Komisję, jeżeli wydane pozwolenie nie jest zwrócone i może być nadużywane. Komisja niezwłocznie zawiadamia o tym pozostałe państwa członkowskie.
5. Państwa członkowskie mogą wprowadzić na terytorium swojego kraju wszelkie właściwe środki, które uznają za konieczne, w celu monitorowania stosowania ich własnych pozwoleń otwartych.
SEKCJA II
POZWOLENIE STANDARDOWE
Artykuł 3
1. Pozwolenia standardowe są wydawane na formularzu, którego wzór znajduje się w załączniku I. Formularz jest drukowany na białym papierze niezawierającym ścieru drzewnego, przygotowanym do pisania i ważącym nie mniej niż 55 g/m2.
2. Formularze mają wymiary 210 × 297 mm.
3. Formularze drukuje się lub sporządza w postaci elektronicznej i wypełnia się je w języku urzędowym Unii określonym przez właściwe organy wydającego państwa członkowskiego.
Właściwe organy państwa członkowskiego, w którym jest przedstawiany formularz, mogą zażądać jego przetłumaczenia na język lub jeden z języków urzędowych tego państwa członkowskiego. W takim przypadku koszty tłumaczenia pokrywa posiadacz pozwolenia.
4. Państwa członkowskie są odpowiedzialne za:
a)
wydrukowanie formularzy, które zawierają nazwę oraz adres i znak identyfikacyjny drukarni;
b)
podjęcie wszelkich środków koniecznych w celu uniknięcia fałszowania formularzy. Środki identyfikacji przyjęte w tym celu przez państwa członkowskie są zgłaszane Komisji w celu przekazania właściwym organom innych państw członkowskich.
5. Wskazane jest, aby formularze były wypełniane w sposób mechaniczny lub elektroniczny. Jednakże wniosek może być czytelnie wypełniony odręcznie; w tym przypadku jest on wypełniany tuszem lub atramentem oraz drukowanymi literami.
Formularze, bez względu na zastosowaną metodę, nie mogą zawierać wytartych, nadpisanych wyrazów lub innych zmian.
Artykuł 4
1. Bez uszczerbku dla ust. 3, każda wysyłka dóbr kultury wymaga wydania oddzielnego pozwolenia na wywóz.
2. Do celów ust. 1 wysyłka oznacza pojedynczy przedmiot kultury lub wiele przedmiotów kultury.
3. Jeżeli wysyłka zawiera wiele przedmiotów kultury, zadaniem właściwych organów jest ustalenie, czy na daną wysyłkę powinno być wydane jedno czy kilka pozwoleń na wywóz.
Artykuł 5
Formularz zawiera trzy arkusze:
a)
jeden arkusz, oznaczony nr 1, który stanowi wniosek;
b)
jeden arkusz, oznaczony nr 2, dla posiadacza;
c)
jeden arkusz, oznaczony nr 3, który jest zwracany organowi wydającemu.
Artykuł 6
1. Wnioskodawca wypełnia pola 1, 3, 6-21, 24 oraz, jeżeli jest to konieczne, 25 we wniosku oraz pozostałe arkusze z wyjątkiem pola lub pól, na których uprzednie zadrukowanie zezwolono.
Jednakże państwa członkowskie mogą postanowić, że wypełniony musi być jedynie wniosek.
2. Do wniosku dołączana jest:
a)
dokumentacja zapewniająca wszelkie istotne informacje dotyczące dobra (dóbr) kultury oraz jego (ich) statusu prawnego w chwili sporządzania wniosku, w postaci wszelkich dokumentów towarzyszących (faktury, ekspertyzy itd.), gdzie właściwe;
b)
należycie poświadczona fotografia lub, gdzie właściwe oraz według uznania właściwych organów, czarno-białe lub kolorowe fotografie dóbr kultury (o wymiarach co najmniej 8 cm na 12 cm).
Wymagania te, gdzie stosowne oraz według uznania właściwych organów, mogą być zastąpione szczegółowym wykazem dóbr kultury.
3. W celu wydania pozwolenia na wywóz właściwe organy mogą wymagać fizycznego przedstawienia dóbr kultury przeznaczonych do wywozu.
4. Wszelkie koszty powstałe w wyniku stosowania ust. 2 i 3 ponosi ubiegający się o pozwolenie na wywóz.
5. Aby pozwolenie na wywóz mogło być przyznane, należycie wypełniony formularz przedstawia się właściwym organom wyznaczonym przez państwa członkowskie na podstawie art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 116/2009. Jeżeli organ przyznał pozwolenie na wywóz, arkusz pierwszy jest zatrzymywany przez ten organ, a pozostałe arkusze zwraca się posiadaczowi pozwolenia na wywóz lub jego upoważnionemu przedstawicielowi.
Artykuł 7
W uzupełnieniu zgłoszenia wywozowego przedstawia się:
a)
arkusz dla posiadacza;
b)
arkusz, który jest zwracany organowi wydającemu.
Artykuł 8
1. Urząd celny upoważniony do przyjęcia zgłoszenia wywozowego zapewnia, że informacje podane w zgłoszeniu wywozowym lub, tam gdzie ma to zastosowanie, na karnecie ATA są zgodne z tymi podanymi w pozwoleniu na wywóz i że w polu 44 zgłoszenia wywozowego lub w odcinku kontrolnym karnetu ATA znajduje się odniesienie do tego pozwolenia.
Urząd celny podejmuje odpowiednie środki w celu identyfikacji. Środki te mogą polegać na umieszczeniu plomb lub pieczęci urzędu celnego. Arkusz formularza pozwolenia na wywóz, który należy zwrócić organowi wydającemu, należy dołączyć do trzeciej kopii jednolitego dokumentu administracyjnego.
2. Urząd celny upoważniony do przyjęcia zgłoszenia wywozowego po wypełnieniu pola 23 w arkuszach 2 i 3 zwraca zgłaszającemu lub jego upoważnionemu przedstawicielowi arkusz przeznaczony dla posiadacza.
3. Arkusz formularza pozwolenia, który jest zwracany organowi wydającemu, musi być przesłany do urzędu celnego w punkcie wyjścia z obszaru celnego Unii wraz z wysyłką.
Urząd celny przybija swoją pieczęć w polu 26 formularza i zwraca go organowi wydającemu.
Artykuł 9
1. Okres ważności pozwolenia na wywóz nie przekracza dwunastu miesięcy od daty wydania.
2. W przypadku wniosku o czasowy wywóz właściwe organy mogą określić termin, w ramach którego dobra kultury muszą być powrotnie przywiezione do wydającego pozwolenie państwa członkowskiego.
3. Jeżeli niewykorzystane pozwolenie na wywóz traci ważność, posiadacz niezwłocznie zwraca organowi wydającemu arkusze, które są w jego posiadaniu.
SEKCJA III
SZCZEGÓLNE POZWOLENIA OTWARTE
Artykuł 10
1. Szczególne pozwolenia otwarte mogą być wydawane dla niektórych dóbr kultury podlegającym bieżącemu czasowemu wywozowi z Unii do celów użytkowych lub wystaw w państwie trzecim. Dobro kultury musi być własnością bądź znajdować się w prawnym posiadaniu konkretnej osoby lub organizacji, która użytkuje lub wystawia to dobro kultury.
2. Pozwolenie może być wydane jedynie w sytuacji, gdy władze są przekonane, że osoba lub organizacja zainteresowana oferuje wszelkie uznawane za konieczne gwarancje zwrotu dobra kultury w nienaruszonym stanie do Unii oraz że dobro kultury może być opisane lub oznaczone w sposób umożliwiający identyfikację w momencie dokonywania wywozu czasowego dobra określonego w szczególnym pozwoleniu otwartym.
3. Pozwolenie nie może być ważne przez okres dłuższy niż pięć lat.
Artykuł 11
Pozwolenie jest przedstawiane wraz z pisemnym zgłoszeniem wywozowym oraz jest dostępne w innych przypadkach w celu okazania na żądanie wraz z dobrami kultury w razie ich kontroli.
Właściwe władze państwa członkowskiego, w którym pozwolenie jest przedstawiane, mogą zażądać jego tłumaczenia na język urzędowy lub jeden z języków urzędowych państwa członkowskiego. W takim przypadku koszty tłumaczenia ponosi posiadacz pozwolenia.
Artykuł 12
1. Urząd celny upoważniony do przyjęcia zgłoszenia wywozowego zapewnia, że przedstawiane dobra są tymi, które zostały określone w pozwoleniu na wywóz oraz że jeżeli wymagane jest zgłoszenie pisemne, to w polu 44 zgłoszenia wywozowego zostało zamieszczone odniesienie do pozwolenia.
2. Jeżeli wymagane jest zgłoszenie pisemne, pozwolenie dołącza się do trzeciej kopii jednolitego dokumentu administracyjnego, który przekazywany jest wraz z dobrem do urzędu celnego w chwili, gdy opuszcza ono obszar celny Unii. Jeżeli trzecia kopia jednolitego dokumentu administracyjnego jest udostępniona eksporterowi lub jego przedstawicielowi, powinno zostać mu również udostępnione pozwolenie celem wykorzystania przy kolejnej okazji.
SEKCJA IV
OGÓLNE POZWOLENIA OTWARTE
Artykuł 13
1. Ogólne pozwolenia otwarte mogą być wydawane dla muzeów lub innych instytucji, w celu objęcia nimi czasowego wywozu wszelkich takich dóbr, które należą do ich stałej kolekcji oraz mogą być bieżąco czasowo wywożone z Unii do celów wystaw w państwie trzecim.
2. Pozwolenie może być wydane jedynie w sytuacji, gdy właściwe władze są przekonane, że organizacja przedstawia wszelkie uznawane za konieczne gwarancje zwrotu dobra kultury w nienaruszonym stanie do Unii. Pozwolenie może zostać wykorzystane w celu objęcia nim wszelkich połączeń dóbr znajdujących się w stałej kolekcji w każdym jednorazowym przypadku czasowego wywozu. Może ono być również wykorzystane w celu objęcia nim różnych połączeń dóbr kultury, seryjnych albo równoległych.
3. Pozwolenie nie może być ważne przez okres dłuższy niż pięć lat.
Artykuł 14
Pozwolenie przedstawia się na poparcie pisemnego zgłoszenia wywozowego.
Właściwe władze w państwie członkowskim, w którym pozwolenie jest przedstawiane, mogą żądać tłumaczenia na język urzędowy lub jeden z języków urzędowych państwa członkowskiego. W takim przypadku koszty tłumaczenia ponosi posiadacz pozwolenia.
Artykuł 15
1. Urząd celny upoważniony do przyjęcia zgłoszenia wywozowego zapewnia, że pozwolenie jest przedstawione wraz z wykazem wywożonych dóbr, które zostały także określone w zgłoszeniu wywozowym. Wykaz taki sporządza się na papierze zaopatrzonym w nagłówek z nazwą instytucji, a każda jego strona jest podpisana przez jedną z osób z takiej instytucji, wymienionych imiennie w pozwoleniu. Każda strona wykazu jest również opatrzona taką pieczęcią instytucji, jaka została umieszczona na pozwoleniu. Odniesienie do tego pozwolenia musi zostać zamieszczone w polu 44 zgłoszenia wywozowego.
2. Pozwolenie jest dołączone do trzeciej kopii jednolitego dokumentu administracyjnego i musi towarzyszyć przesyłce w chwili, gdy opuszcza ona obszar celny Unii. Jeżeli trzecia kopia jednolitego dokumentu administracyjnego zostaje udostępniona eksporterowi bądź jego przedstawicielowi, udostępnia mu się również pozwolenie celem wykorzystania przy kolejnej okazji.
SEKCJA V
FORMULARZE POZWOLEŃ OTWARTYCH
Artykuł 16
1. Szczególne pozwolenie otwarte jest wydawane na formularzu, którego wzór jest określony w załączniku II.
2. Ogólne pozwolenie otwarte jest wydawane na formularzu, którego wzór jest określony w załączniku III.
3. Formularze pozwoleń drukuje się lub sporządza w postaci elektronicznej w jednym lub kilku językach urzędowych Unii.
4. Wymiary pozwolenia wynoszą 210 × 297 mm. Dozwolona tolerancja wynosi do 5 mm mniej lub do 8 mm więcej długości.
Stosuje się biały papier, wolny od ścieru drzewnego, przystosowany do pisania na nim, o wadze co najmniej 55 g/m2. Posiada on wydrukowany w tle ornament giloszowany w kolorze jasnoniebieskim tak, aby można było ujawnić wszelkie fałszerstwa dokonywane środkami zarówno mechanicznymi, jak i chemicznymi.
5. Drugi arkusz pozwolenia, który nie jest wyposażony w znajdujący się w tle ornament giloszowany, przeznaczony jest do użytku eksportera lub wyłącznie do umieszczania na nim zapisów.
Używany formularz wniosku określa zainteresowane państwo członkowskie.
6. Państwa członkowskie mogą zastrzec sobie prawo do drukowania formularzy pozwoleń lub mogą zamówić ich druk w zatwierdzonych zakładach drukarskich. W tym drugim przypadku każdy formularz musi zawierać odniesienie do takiego zatwierdzenia.
Na każdym formularzu musi znajdować się nazwa oraz adres drukarni lub znak pozwalający na identyfikację drukarni. Znajduje się na nim również numer seryjny, wydrukowany albo nastemplowany, pozwalający na identyfikację każdego formularza.
7. Państwa członkowskie są odpowiedzialne za podjęcie wszelkich niezbędnych środków w celu zapobieżenia fałszowaniu pozwoleń.
Środki służące identyfikacji, przyjęte przez państwa członkowskie, zostają zgłoszone Komisji w celu powiadomienia o nich właściwych władz pozostałych państw członkowskich.
8. Pozwolenia są wypełniane przy użyciu środków mechanicznych bądź elektronicznych. W wyjątkowych okolicznościach mogą one zostać wypełnione czarnym długopisem, wielkimi literami.
Na pozwoleniach nie mogą znajdować się ślady wymazywania, nadpisywania słów oraz inne podobne zmiany.
SEKCJA VI
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 17
Rozporządzenie (EWG) nr 752/93 traci moc.
Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku V.
Artykuł 18
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 9 listopada 2012 r.