NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 19/2013
ze dne 15. ledna 2013,
kterým se provádí dvoustranná ochranná doložka a mechanismus stabilizace pro banány Obchodní dohody mezi Evropskou unií a jejími členskými státy na jedné straně a Kolumbií a Peru na straně druhé
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 207 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
v souladu s řádným legislativním postupem (1),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Dne 19. ledna 2009 zmocnila Rada Komisi k tomu, aby jménem Evropské unie a jejích členských států sjednala vícestrannou obchodní dohodu s členskými státy Andského společenství, které s Unií sdílely cíl v podobě dosažení ambiciózní, obsáhlé a vyvážené obchodní dohody.
(2)
Tato jednání byla uzavřena a Obchodní dohoda mezi Evropskou unií a jejími členskými státy na jedné straně a Kolumbií a Peru na straně druhé (dále jen „dohoda“) byla podepsána dne 26. června 2012, Evropský parlament s ní vyslovil souhlas dne 11. prosince 2012 a má být uplatňována podle svého článku 330.
(3)
Je nezbytné stanovit nejvhodnější postupy, jež zajistí účinné uplatňování některých ustanovení dohody, která se týkají dvoustranné ochranné doložky, a mechanismu stabilizace pro banány, který byl s Kolumbií a Peru dohodnut.
(4)
Dále je nezbytné vytvořit vhodné ochranné mechanismy, které zabrání vážným nepříznivým dopadům na pěstování banánů v Unii, což je velmi důležité odvětví pro zemědělce v mnoha nejvzdálenějších regionech Unie. Vzhledem k tomu, že možnosti diverzifikace těchto regionů jsou kvůli tamním přírodním podmínkám omezené, je pěstování banánů mimořádně citlivým odvětvím. Z tohoto důvodu je naprosto nezbytné vytvořit pro preferenční dovoz z dotčených třetích zemí účinné mechanismy a zajistit tak, aby pěstování banánů v Unii zůstalo zachováno za nejlepších možných podmínek, protože se v určitých oblastech, především v nejvzdálenějších regionech, jedná o klíčové odvětví z hlediska zaměstnanosti.
(5)
Měly by se definovat pojmy „vážná újma“, „hrozba vážné újmy“ a „přechodné období“, na které odkazuje článek 48 dohody.
(6)
Ochranná opatření by měla přicházet v úvahu pouze tehdy, jestliže se dotyčný produkt dováží do Unie v takovém zvýšeném množství, v absolutních číslech nebo v poměru k výrobě v Unii, a za takových podmínek, že to působí nebo hrozí způsobit vážnou újmu výrobcům v Unii vyrábějícím obdobné nebo přímo konkurující produkty, jak je stanoveno v článku 48 dohody.
(7)
Měla by existovat zvláštní ochranná opatření pro případ, že je dotyčný produkt dovážen v takovém zvýšeném množství a za takových podmínek, že to působí nebo hrozí způsobit závažné zhoršení hospodářské situace kteréhokoli z nejvzdálenějších regionů podle článku 349 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“).
(8)
Ochranná opatření by měla mít jednu z forem uvedených v článku 50 dohody.
(9)
Sledování a přezkum dohody a šetření by měly být prováděny a případná nezbytná ochranná opatření ukládána co nejtransparentněji.
(10)
Komise by měla Evropskému parlamentu a Radě předložit výroční zprávu o provádění dohody a o uplatňování ochranných opatření a mechanismu stabilizace pro banány.
(11)
Výzvy v Kolumbii a Peru, pokud jde o lidská, sociální, pracovní a environmentální práva, vyžadují v souvislosti s produkty z těchto zemí úzký dialog mezi Komisí a organizacemi občanské společnosti v Unii.
(12)
Je třeba zdůrazňovat význam dodržování mezinárodních pracovních norem, které vypracovala a na které dohlíží Mezinárodní organizace práce.
(13)
Komise by měla sledovat, zda Kolumbie a Peru dodržují sociální a environmentální normy stanovené v hlavě IX dohody.
(14)
Je třeba stanovit podrobnou úpravu zahájení řízení. Komise by měla od členských států obdržet informace včetně dostupných důkazů o jakémkoli vývoji dovozu, který by mohl vyžadovat použití ochranných opatření.
(15)
Spolehlivost statistik o veškerém dovozu z Kolumbie a Peru do Unie je proto nezbytná pro stanovení toho, zda jsou splněny podmínky pro použití ochranných opatření.
(16)
Nárůst dovozu, který by se soustředil do jednoho či několika nejvzdálenějších regionů Unie nebo členských států, by mohl v některých případech způsobit závažné zhoršení jejich hospodářské situace nebo vážnou újmu jejich hospodářské situaci anebo představovat hrozbu takového závažného zhoršení nebo vážné újmy. V případě, že se nárůst dovozu soustředí do jednoho či několika nejvzdálenějších regionů Unie nebo členských států, by Komise měla zavést opatření předchozí kontroly.
(17)
Existují-li dostatečné důkazy prima facie odůvodňující zahájení řízení, měla by Komise v souladu s článkem 51 dohody zveřejnit oznámení v Úředním věstníku Evropské unie.
(18)
Je třeba stanovit podrobnou úpravu pro zahájení šetření, přístup zúčastněných stran k získaným informacím a kontrolu těchto informací, slyšení účastníků řízení, jakož i možnost účastníků řízení předložit svá stanoviska, jak stanoví článek 51 dohody.
(19)
Komise by měla Kolumbii a Peru písemně uvědomit o zahájení šetření a provést s nimi konzultace, jak je stanoveno v článku 49 dohody.
(20)
Dále je nezbytné v souladu s čl. 51 odst. 4 dohody stanovit lhůty pro zahájení šetření a pro rozhodnutí o vhodnosti případných ochranných opatření, a to v zájmu zajištění rychlého rozhodování za účelem zvýšení právní jistoty dotčených hospodářských subjektů.
(21)
Před uplatněním ochranného opatření by mělo být provedeno šetření, aniž by tím byla Komise zbavena možnosti za kritických okolností uplatnit prozatímní ochranná opatření, jak stanoví článek 53 dohody.
(22)
Podrobné monitorování by mělo usnadnit, aby bylo včas rozhodnuto o případném zahájení šetření či zavedení opatření. Komise by proto měla počínaje dnem, kdy začne být dohoda uplatňována, pravidelně sledovat dovoz banánů. Monitorování by mělo být na základě řádně odůvodněné žádosti rozšířeno na další odvětví.
(23)
Měla by existovat možnost rychle pozastavit preferenční celní sazby na dobu nejvýše tří měsíců, pokud dovoz překročí stanovený roční spouštěcí objem dovozu. Rozhodnutí o tom, zda by se měl použít mechanismus stabilizace pro banány či nikoli, by mělo zohledňovat stabilitu trhu Unie s banány.
(24)
Ochranná opatření by se měla uplatňovat pouze do té míry a tak dlouho, jak je nezbytné k předejití vážné újmě a k lepšímu přizpůsobení se. Měla by být stanovena maximální doba trvání ochranných opatření a konkrétní ustanovení o prodloužení a přezkumu takových opatření, jak je stanoveno v článku 52 dohody.
(25)
Komise by měla provést konzultace se zeměmi, kterých se opatření dotýkají.
(26)
Provádění dvoustranné ochranné doložky a mechanismu stabilizace pro banány stanovené v této dohodě vyžaduje jednotné podmínky pro přijetí prozatímních a konečných ochranných opatření, zavedení opatření předchozí kontroly, zastavení šetření bez uložení opatření a dočasné pozastavení preferenční celní sazby stanovené na základě mechanismu stabilizace pro banány, který byl s Kolumbií a Peru dohodnut. Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení by měla Komise přijmout tato opatření v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 ze dne 16. února 2011, kterým se stanoví pravidla a obecné zásady způsobu, jakým členské státy kontrolují Komisi při výkonu prováděcích pravomocí (2).
(27)
K přijetí kontrolních a prozatímních ochranných opatření s ohledem na účinky uvedených opatření a jejich postupnou logiku ve vztahu k přijetí konečných ochranných opatření by měl být použit poradní postup. V případě, že by prodlení při zavádění prozatímních ochranných opatření mohlo způsobit obtížně napravitelnou škodu, by měla být Komise oprávněna přijmout okamžitě použitelné prováděcí akty.
(28)
Vzhledem k tomu, že opatření stanovená v rámci mechanismu stabilizace pro banány mají relativně krátké trvání, a proto, aby se zabránilo nepříznivému dopadu na trh Unie s banány, by Komise rovněž měla přijmout okamžitě použitelné prováděcí akty, které umožňují dočasné pozastavení preferenční celní sazby v rámci mechanismu stabilizace pro banány nebo které stanoví, že toto dočasné pozastavení není vhodné. V případě, že jsou okamžitě použitelné prováděcí akty uplatněny, měl by se použít poradní postup.
(29)
Komise by měla mechanismus stabilizace pro banány uplatňovat svědomitým a účinným způsobem s cílem zabránit hrozbě závažného zhoršení nebo závažnému zhoršení situace výrobců z nejvzdálenějších regionů Unie. Od 1. ledna 2020 zůstane použitelný obecný dvoustranný ochranný mechanismus, včetně zvláštních ustanovení pro nejvzdálenější regiony.
(30)
Pro účely přijetí nezbytných prováděcích pravidel pro uplatnění pravidel uvedených v dodatcích 2A a 5 k příloze II (Definice pojmu „původní produkty“ a metody administrativní spolupráce) a v dodatku 1 (Odstraňování cel) k příloze I dohody by měl být použit článek 247a nařízení Rady (EHS) č. 2913/92 ze dne 12. října 1992, kterým se vydává celní kodex Společenství (3).
(31)
Toto nařízení by se mělo použít pouze pro produkty pocházející z Unie nebo z Kolumbie a Peru,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
OCHRANNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
a)
„produktem“ zboží pocházející z Unie či z Kolumbie nebo Peru. Produkt, který je předmětem šetření, může zahrnovat jednu či více celních položek nebo jejich dílčích segmentů v závislosti na konkrétních tržních podmínkách nebo jakoukoli segmentaci produktů, která se běžně používá ve výrobním odvětví Unie;
b)
„zúčastněnými stranami“ strany dotčené dovozem dotyčného produktu;
c)
„výrobním odvětvím Unie“ výrobci obdobných nebo přímo konkurujících produktů, kteří působí na území Unie jako celek, výrobci v Unii, jejichž společná výroba obdobných nebo přímo konkurujících produktů tvoří většinový podíl celkové výroby uvedených produktů v Unii nebo je-li obdobný nebo přímo konkurující produkt pouze jedním z několika produktů, které výrobci Unie vyrábějí, specifické provozy účastnící se výroby obdobného nebo přímo konkurujícího produktu;
d)
„vážnou újmou“ jasné obecné poškození postavení výrobního odvětví Unie;
e)
„hrozbou vážné újmy“ vážná újma, která jednoznačně a bezprostředně hrozí;
f)
„závažným zhoršením“ významné narušení hospodářského či výrobního odvětví Unie;
g)
„hrozbou závažného zhoršení“ podstatná narušení fungování, která jednoznačně a bezprostředně hrozí;
h)
„přechodným obdobím“ doba deseti let ode dne uplatňování dohody pro jakýkoli produkt, u něhož Sazebník pro odstraňování cel pro zboží pocházející z Kolumbie a Peru uvedený v pododdílech 1 a 2 oddílu B k dodatku 1 (Odstraňování cel) k příloze 1 dohody (dále jen „Sazebník pro odstraňování cel“) stanoví dobu odstraňování cel kratší než deset let nebo doba odstraňování cel zvýšená o tři roky pro jakýkoli produkt, u něhož Sazebník pro odstraňování cel stanoví dobu odstraňování cel deset či více let.
Zjištění existence hrozby vážné újmy ve smyslu písmene e) prvního pododstavce musí být založeno na ověřitelných faktech, a ne na pouhých tvrzeních, dohadech nebo málo pravděpodobných možnostech. Pro účely zjištění existence hrozby vážné újmy by mimo jiné měly být zohledněny prognózy, odhady a analýzy vypracované na základě faktorů uvedených v čl. 5 odst. 5.
Článek 2
Zásady
1. Ochranné opatření může být uloženo v souladu s tímto nařízením, jestliže se produkt pocházející z Kolumbie nebo Peru v důsledku celních koncesí týkajících se dotčeného produktu podle dohody dováží do Unie v takovém zvýšeném množství, v absolutních číslech nebo v poměru k výrobě v Unii a za takových podmínek, že to působí nebo hrozí způsobit vážnou újmu výrobnímu odvětví Unie.
2. Ochranné opatření může mít jednu z těchto forem:
a)
pozastavení dalšího snižování celní sazby na dotčený produkt podle Sazebníku pro odstraňování cel;
b)
zvýšení celní sazby na dotčený produkt na úroveň, která nepřesahuje nižší z následujících sazeb:
-
celní sazbu podle doložky nejvyšších výhod (dále jen „DNV“) uplatňovanou na produkt a platnou v době, kdy se opatření přijímá, nebo
-
základní sazbu podle Sazebníku pro odstraňování cel.
Článek 3
Monitorování
1. Komise monitoruje vývoj statistických údajů o dovozu banánů z Kolumbie a Peru. Za tímto účelem spolupracuje s členskými státy a příslušným výrobním odvětvím Unie a pravidelně si s nimi vyměňuje údaje.
2. Obdrží-li Komise od dotyčných odvětví řádně odůvodněnou žádost, může zvážit rozšíření působnosti monitorování i na jiná odvětví.
3. Komise předloží Evropskému parlamentu a Radě výroční monitorovací zprávu o aktuálních statistických údajích o dovozu banánů z Kolumbie a Peru a o odvětvích, na něž bylo monitorování rozšířeno.
4. Komise monitoruje, zda Kolumbie a Peru dodržují sociální a environmentální normy stanovené v hlavě IX dohody.
Článek 4
Zahájení řízení
1. Řízení se zahajuje na žádost členského státu, jakékoli právnické osoby nebo sdružení bez právní subjektivity, jež jednají jménem výrobního odvětví Unie, nebo z podnětu Komise, pokud je Komisi zřejmé, že existují dostatečné důkazy prima facie zjištěné na základě faktorů uvedených v čl. 5 odst. 5, které zahájení řízení odůvodňují.
2. Žádost o zahájení řízení musí obsahovat důkazy o splnění podmínek pro uložení ochranného opatření stanovené v čl. 2 odst. 1. Žádost musí obecně obsahovat tyto informace: tempo a rozsah nárůstu dovozu dotčeného produktu v absolutních a relativních číslech, podíl zvýšeného dovozu na domácím trhu a změny v úrovni prodeje, výroby, produktivity, využití kapacity, zisků a ztrát a zaměstnanosti.
3. Řízení může být zahájeno též v případě, že je náhlý nárůst dovozu soustředěn v jednom nebo více členských státech nebo nejvzdálenějších regionech, pokud existují dostatečné důkazy prima facie o splnění podmínek pro jeho zahájení v souladu s čl. 5 odst. 5.
4. Pokud by vývoj dovozu z Kolumbie nebo Peru vyžadoval zavedení ochranných opatření, informuje o tom členský stát Komisi. Tato informace musí obsahovat dostupné důkazy v souladu s čl. 5 odst. 5.
5. Komise poskytne tuto informaci členským státům, jakmile obdrží žádost o zahájení řízení nebo pokud uvažuje o zahájení řízení z vlastního podnětu podle odstavce 1.
6. Je-li zřejmé, že existují dostatečné důkazy prima facie v souladu s čl. 5 odst. 5 odůvodňující zahájení řízení, Komise se rozhodne řízení zahájit a zveřejní o tom oznámení v Úředním věstníku Evropské unie. Řízení se zahájí do jednoho měsíce od okamžiku, kdy Komise obdrží žádost či sdělení podle odstavce 1.
7. Oznámení uvedené v odstavci 6 musí:
a)
obsahovat souhrn získaných informací a výzvu ke sdělení všech příslušných informací Komisi;
b)
stanovit lhůtu, v níž mohou zúčastněné strany písemně vyjádřit svá stanoviska a předat informace, mají-li být tato stanoviska a informace zohledněny během řízení;
c)
stanovit lhůtu, během níž mohou zúčastněné strany požádat o slyšení před Komisí podle čl. 5 odst. 9.
Článek 5
Šetření
1. Po zahájení řízení zahájí Komise šetření. Lhůta uvedená v odstavci 3 začíná dnem, kdy je rozhodnutí o zahájení šetření zveřejněno v Úředním věstníku Evropské unie.
2. Komise může požádat členské státy, aby jí předaly informace, a členské státy učiní veškerá nezbytná opatření, aby každé takové žádosti vyhověly. Pokud jsou tyto informace v obecném zájmu a nejsou důvěrné ve smyslu článku 12, připojí se k souborům, které nejsou důvěrné, jak stanoví odstavec 8 tohoto článku.
3. Šetření se, kdykoli je to možné, uzavře do šesti měsíců od jeho zahájení. Ve výjimečných případech, jako je neobvykle vysoký počet zúčastněných stran nebo složitá situace na trhu, může být tato lhůta prodloužena o další tři měsíce. Komise informuje všechny zúčastněné strany o každém takovém prodloužení a vysvětlí důvody, které ji k tomu vedly.
4. Komise vyhledá všechny informace, které považuje za nezbytné pro posouzení splnění podmínek uvedených v čl. 2 odst. 1, a v případě potřeby se snaží tyto informace ověřit.
5. Při šetření Komise zhodnotí všechny příslušné faktory objektivní a vyčíslitelné povahy, které mají dopad na výrobní odvětví Unie, zejména pak tempo a rozsah nárůstu dovozu dotčeného produktu v absolutních a relativních číslech, podíl zvýšeného dovozu na domácím trhu a změny v úrovni prodeje, výroby, produktivity, využití kapacity, zisků a ztrát a zaměstnanosti. Tento seznam není vyčerpávající a Komise může při zjišťování existence vážné újmy nebo hrozby vážné újmy zohlednit i jiné relevantní faktory, jako jsou zásoby, ceny, návratnost investovaného kapitálu, hotovostní toky a jiné faktory, které působí, mohly způsobit nebo hrozí způsobit vážnou újmu výrobnímu odvětví Unie.
6. Zúčastněné strany, které předaly informace podle čl. 4 odst. 7 písm. b), a zástupci Kolumbie nebo Peru mohou na základě písemné žádosti nahlížet do všech informací poskytnutých Komisi v rámci šetření, kromě interních dokumentů orgánů Unie nebo jejích členských států, pokud jsou uvedené informace relevantní pro uplatnění jejich argumentů, nejsou důvěrné ve smyslu článku 12 a Komise je při šetření používá. Zúčastněné strany, které předaly informace, mohou Komisi k informacím sdělit svá stanoviska. Uvedená stanoviska jsou Komisí brána v úvahu, pokud se opírají o dostatečné důkazy prima facie.
7. Komise zajistí, aby všechny údaje a statistiky používané k šetření byly dostupné, srozumitelné, transparentní a ověřitelné.
8. Jakmile bude vytvořen nezbytný technický rámec, Komise zajistí heslem chráněný internetový přístup k souboru, který není důvěrný, a bude jej spravovat a jeho prostřednictvím poskytovat veškeré informace, jež jsou užitečné a nejsou přitom ve smyslu článku 12 důvěrné. Zúčastněným stranám,členským státům a Evropskému parlamentu se poskytne k této internetové platformě přístup.
9. Komise zúčastněné strany vyslechne, zejména pokud o to písemně požádají ve lhůtě stanovené oznámením zveřejněném v Úředním věstníku Evropské unie a prokáží, že budou výsledkem šetření pravděpodobně dotčeny a že existují zvláštní důvody pro jejich slyšení.
Komise vyslechne zúčastněné strany znovu, pokud existují zvláštní důvody pro jejich opětovné slyšení.
10. Nejsou-li informace předloženy v příslušných lhůtách stanovených Komisí nebo jsou-li šetření závažným způsobem kladeny překážky, může Komise na základě dostupných údajů učinit zjištění. Jestliže Komise zjistí, že jí zúčastněná strana nebo jakákoli třetí osoba sdělily nesprávné nebo zavádějící informace, nebere tyto informace v úvahu a může využít dostupné údaje.
11. Komise písemně informuje Kolumbii nebo Peru o zahájení šetření a o uložení prozatímních nebo konečných ochranných opatření.
Článek 6
Opatření předchozí kontroly
1. Komise může zavést opatření předchozí kontroly dovozu produktu pocházejícího z Kolumbie nebo Peru, pokud:
a)
je vývoj dovozu produktu takový, že by mohl vést k jedné ze situací uvedených v článcích 2 a 4, nebo
b)
prudký nárůst dovozu banánů se soustředí do jednoho či několika členských států nebo do jednoho či několika nejvzdálenějších regionů Unie.
2. Komise přijímá opatření předchozí kontroly poradním postupem podle čl. 14 odst. 2.
3. Doba platnosti opatření předchozí kontroly je omezená. Pokud není stanoveno jinak, končí jejich platnost na konci druhého pololetí, které následuje po prvním pololetí po jejich zavedení.
Článek 7
Uložení prozatímních ochranných opatření
1. Prozatímní ochranná opatření se použijí za kritických okolností, kdy by prodlení mohlo způsobit obtížně napravitelnou škodu, podle předběžného zjištění na základě faktorů uvedených v čl. 5 odst. 5, že existují dostatečné důkazy prima facie o tom, že dovoz produktu pocházejícího z Kolumbie nebo Peru vzrostl v důsledku snížení nebo odstranění cel v souladu se Sazebníkem pro odstraňování cel a tento dovoz působí nebo hrozí způsobit vážnou újmu výrobnímu odvětví Unie.
Komise přijímá prozatímní ochranná opatření poradním postupem podle čl. 14 odst. 2. V závažných, naléhavých a řádně odůvodněných případech, včetně případu uvedeného v odstavci 2 tohoto článku, přijme Komise okamžitě použitelná prozatímní ochranná opatření postupem podle čl. 14 odst. 4.
2. Pokud některý členský stát požádá Komisi o okamžitý zásah a jsou-li splněny podmínky stanovené v odstavci 1, rozhodne Komise do pěti pracovních dnů od obdržení žádosti.
3. Doba platnosti prozatímních ochranných opatření nesmí přesáhnout 200 kalendářních dnů.
4. Pokud jsou prozatímní ochranná opatření zrušena, protože šetření prokáže, že nebyly splněny podmínky stanovené v čl. 2 odst. 1, všechna cla vybraná v důsledku těchto prozatímních ochranných opatření se automaticky vracejí.
5. Prozatímní ochranná opatření se po vstupu těchto opatření v platnost vztahují na všechny produkty propuštěné do volného oběhu. Tato opatření ale nebrání tomu, aby byly do volného oběhu propuštěny produkty, které již jsou na cestě do Unie, pokud již nelze místo určení těchto produktů změnit.
Článek 8
Zastavení šetření a řízení bez přijetí opatření
1. Pokud se prokáže, že podmínky stanovené v čl. 2 odst. 1 nejsou splněny, přijme Komise rozhodnutí o zastavení šetření a řízení přezkumným postupem podle čl. 14 odst. 3.
2. Komise zveřejní zprávu, v níž uvede svá zjištění a odůvodněné závěry týkající se všech podstatných věcných a právních otázek a náležitě přitom zohlední ochranu důvěrných informací ve smyslu článku 12.
Článek 9
Uložení konečných ochranných opatření
1. Pokud se prokáže, že podmínky stanovené v čl. 2 odst. 1 jsou splněny, vyzve Komise orgány Kolumbie nebo Peru ke konzultacím v souladu s článkem 49 dohody. Není-li do 45 dnů dosaženo uspokojivého řešení, může Komise přijmout rozhodnutí o uložení konečných ochranných opatření v souladu s přezkumným postupem podle čl. 14 odst. 3.
2. Komise zveřejní zprávu, v níž uvede shrnutí podstatných skutečností a ohledů relevantních pro dané zjištění a náležitě přitom zohlední ochranu důvěrných informací ve smyslu článku 12.
Článek 10
Trvání a přezkum ochranných opatření
1. Ochranné opatření zůstává v platnosti pouze po dobu, která je nezbytná k zabránění vzniku nebo nápravě vážné újmy výrobnímu odvětví Unie a k usnadnění přizpůsobení se. Uvedená doba nesmí přesáhnout dva roky, není-li prodloužena podle odstavce 3.
2. V průběhu prodloužení doby trvání ochranných opatření zůstávají tato opatření v platnosti až do doby, než budou známy výsledky přezkumu podle odstavce 3.
3. Původní doba trvání ochranného opatření může být výjimečně prodloužena až o dva roky, pokud se zjistí, že ochranné opatření je nadále nezbytné k zabránění vzniku nebo nápravě vážné újmy výrobnímu odvětví Unie a k usnadnění přizpůsobení se, a pokud existují důkazy o tom, že se výrobní odvětví Unie přizpůsobuje.
4. Jakémukoli prodloužení podle odstavce 3 tohoto článku musí předcházet šetření na žádost členského státu, jakékoli právnické osoby nebo sdružení bez právní subjektivity, jež jednají jménem výrobního odvětví Unie, nebo z podnětu Komise, pokud existují dostatečné důkazy prima facie o splnění podmínek stanovených v odstavci 3 tohoto článku na základě faktorů uvedených v čl. 5 odst. 5.
5. Zahájení šetření se zveřejní v souladu s čl. 4 odst. 6 a 7. Šetření musí být provedeno a jakékoli rozhodnutí o prodloužení podle odstavce 3 tohoto článku musí být učiněno v souladu s články 5, 8 a 9.
6. Celková doba trvání ochranného opatření včetně jakéhokoli prozatímního ochranného opatření nesmí přesáhnout čtyři roky.
7. Ochranné opatření se nepoužije po uplynutí přechodného období.
8. Pro dovoz produktu, na který se již dříve takové opatření vztahovalo, se žádné ochranné opatření nepoužije, s výjimkou jednoho použití na dobu rovnající se polovině období, po které bylo takové opatření dříve použito, a to za předpokladu, že doba, během níž se ochranné opatření nepoužívalo, činila nejméně jeden rok.
Článek 11
Nejvzdálenější regiony Evropské unie
Pokud se jakýkoli produkt pocházející z Kolumbie nebo Peru dováží v takovém zvýšeném množství a za takových podmínek, že to působí nebo hrozí způsobit závažné zhoršení hospodářské situace jednoho nebo více nejvzdálenějších regionů Unie uvedených v článku 349 Smlouvy o fungování EU, může být ochranné opatření zavedeno v souladu s touto kapitolou.
Článek 12
Důvěrnost informací
1. Informace získané na základě tohoto nařízení smějí být použity pouze k účelu, k němuž byly vyžádány.
2. Žádné informace důvěrné povahy ani informace, které jsou důvěrně sděleny na základě tohoto nařízení, nesmějí být zveřejněny bez výslovného souhlasu poskytovatele těchto informací.
3. V každé žádosti o důvěrné zacházení se uvedou důvody, proč je informace důvěrná. Pokud však ten, kdo informaci poskytl, požádá, aby uvedená informace nebyla zveřejněna ani sdělena v obecné nebo souhrnné formě a pokud se prokáže, že žádost není oprávněná, nemusí být dotyčná informace brána v úvahu.
4. Informace je v každém případě považována za důvěrnou, pokud by její sdělení mohlo mít závažný nepříznivý dopad na toho, kdo ji poskytl nebo je jejím zdrojem.
5. Odstavce 1 až 4 nevylučují, aby se orgány Unie odvolávaly na obecné informace a zejména na důvody, na kterých jsou založena rozhodnutí přijatá na základě tohoto nařízení. Orgány Unie však musí přihlížet k oprávněnému zájmu dotčených fyzických a právnických osob na zachování jejich obchodního tajemství.
Článek 13
Zpráva
1. Komise předloží Evropskému parlamentu a Radě výroční zprávu o uplatňování, provádění a plnění závazků dohody a tohoto nařízení.
2. Zpráva obsahuje informace o uplatňování prozatímních a konečných opatření, opatření předchozí kontroly, regionálních kontrolních a ochranných opatření a o zastavení šetření a řízení bez přijetí opatření.
3. Zpráva obsahuje informace o činnostech různých orgánů odpovědných za sledování provádění dohody, včetně plnění závazků podle části IX dohody a o činnostech s poradními skupinami občanské společnosti.
4. Zpráva představuje shrnutí statistických údajů a vývoj obchodu s Kolumbií a Peru a zahrnuje aktuální statistické údaje o dovozu banánů z Kolumbie a Peru.
5. Evropský parlament může ve lhůtě jednoho měsíce od předložení této zprávy Komisí pozvat Komisi na ad hoc zasedání svého příslušného výboru, aby přednesla a objasnila veškeré otázky spojené s uplatňováním tohoto nařízení.
6. Komise zprávu zveřejní do tří měsíců po jejím předložení Evropskému parlamentu a Radě.
Článek 14
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen výbor zřízený čl. 4 odst. 1 nařízení Rady (ES) č. 260/2009 ze dne 26. února 2009 o společných pravidlech dovozu (4) (dále jen „výbor“). Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 4 nařízení (EU) č. 182/2011.
3. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
4. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 8 nařízení (EU) č. 182/2011 ve spojení s článkem 4 uvedeného nařízení.
5. Výbor může zkoumat záležitosti týkající se uplatňování tohoto nařízení, které mu předloží Komise nebo pokud o to požádá členský stát. Členské státy mohou požadovat informace a mohou si vyměňovat názory s výborem nebo přímo s Komisí.
KAPITOLA II
MECHANISMUS STABILIZACE PRO BANÁNY
Článek 15
Mechanismus stabilizace pro banány
1. Pro banány pocházející z Kolumbie nebo Peru spadající pod podpoložku kombinované nomenklatury 0803 00 19 (banány čerstvé, kromě banánů plantejnů) a zahrnuté v kategorii fáze „BA“ Sazebníku pro odstraňování cel platí do 31. prosince 2019 mechanismus stabilizace.
2. Pro dovoz produktů uvedených v odstavci 1 jsou stanoveny jednotlivé roční spouštěcí objemy dovozu, jak je uvedeno ve druhém a třetím sloupci tabulky v příloze. Jakmile je v průběhu odpovídajícího kalendářního roku dosaženo spouštěcího objemu dovozu pro Kolumbii nebo Peru, Komise přijme v souladu s postupem pro naléhavé případy podle čl. 14 odst. 4 přijme prováděcí akt, kterým může buď dočasně pozastavit preferenční celní sazby použité na produkty odpovídajícího původu během téhož roku na dobu ne delší než tři měsíce a nepřesahující konec odpovídajícího kalendářního roku, nebo stanovit, že toto pozastavení není vhodné.
3. Při rozhodování o tom, zda by měla být uplatněna opatření podle odstavce 2, vezme Komise v úvahu dopad daného dovozu na situaci na trhu Unie s banány. Tento přezkum zahrnuje takové faktory jako vliv daného dovozu na úroveň cen v Unii, rozvoj dovozu z jiných zdrojů a celkovou stabilitu trhu Unie.
4. Pokud se Komise rozhodne pozastavit použitelné preferenční celní sazby, použije základní celní sazbu nebo celní sazbu podle DNV uplatňovanou v době, kdy se opatření přijímá, podle toho, která z nich je nižší.
5. Pokud Komise použije opatření uvedená v odstavcích 2 a 4, okamžitě provede konzultace s dotčenou zemí nebo s dotčenými zeměmi v zájmu analýzy a zhodnocení situace na základě dostupných faktických údajů.
6. Uplatněním mechanismu stabilizace pro banány uvedeného v této kapitole není dotčeno uplatnění jakýchkoli opatření vymezených v kapitole I tohoto nařízení. Opatření přijatá v souladu s ustanoveními obou kapitol však nelze uplatnit současně.
7. Opatření uvedená v odstavcích 2 a 4 jsou použitelná pouze v průběhu období, které končí dne 31. prosince 2019.
KAPITOLA III
PROVÁDĚCÍ PRAVIDLA
Článek 16
Prováděcí pravidla
Ustanovením použitelným pro účely přijetí nezbytných prováděcích pravidel pro uplatnění pravidel uvedených v dodatcích 2A a 5 k příloze II (Definice pojmu „původní produkty“ a metody administrativní spolupráce) dohody a v dodatku 1 (Odstraňování cel) k příloze I dohody je článek 247a nařízení Rady (EHS) č. 2913/92.
KAPITOLA IV
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 17
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení se použije ode dne uplatňování počátku dohody, jak stanoví článek 330 dohody. V Úředním věstníku Evropské unie se zveřejní oznámení uvádějící přesné datum počátku uplatňování dohody.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 15. ledna 2013.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 19/2013
z dnia 15 stycznia 2013 r.
w sprawie wprowadzenia w życie dwustronnej klauzuli ochronnej i mechanizmu stabilizacyjnego dotyczącego bananów, zawartych w Umowie o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dniu 19 stycznia 2009 r. Rada upoważniła Komisję do negocjacji w imieniu Unii Europejskiej i jej państw członkowskich wielostronnej umowy o handlu, z państwami członkowskimi Wspólnoty Andyjskiej, które zamierzają zawrzeć ambitną, kompleksową i wyważoną umowę o handlu.
(2)
Po zakończeniu negocjacji Umowa o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony („umowa”) została podpisana w dniu 26 czerwca 2012 r., Parlament Europejski wyraził zgodę na jej zawarcie w dniu 11 grudnia 2012 r. i ma ona być stosowana zgodnie z jej art. 330.
(3)
Konieczne jest określenie najbardziej odpowiedniej procedury w celu zagwarantowania skutecznego stosowania niektórych postanowień umowy dotyczących dwustronnej klauzuli ochronnej, oraz procedury stosowania mechanizmu stabilizacyjnego dotyczącego bananów uzgodnionego z Kolumbią i Peru.
(4)
Należy również ustanowić odpowiednie mechanizmy ochronne, aby zapobiec powstaniu poważnej szkody dla unijnego sektora uprawy bananów, który jest sektorem o dużym znaczeniu dla producentów rolnych w wielu najbardziej oddalonych regionach Unii. Niewielkie możliwości zróżnicowania produkcji w tych regionach spowodowane ich warunkami naturalnymi sprawiają, że sektor bananów jest szczególnie wrażliwy. Dlatego też konieczne jest ustanowienie skutecznych mechanizmów zarządzania preferencyjnym przywozem z odnośnych państw trzecich, aby zagwarantować utrzymanie najlepszych możliwych warunków unijnej produkcji bananów, z uwagi na fakt, iż jest to kluczowy sektor pod względem zatrudnienia na pewnych obszarach, w szczególności w regionach najbardziej oddalonych.
(5)
Należy zdefiniować pojęcia „poważna szkoda”, „groźba poważnej szkody” i „okres przejściowy”, o których mowa w art. 48 umowy.
(6)
Zgodnie z art. 48 umowy zastosowanie środków ochronnych powinno być rozważane jedynie w przypadku, gdy dany produkt jest przedmiotem przywozu do Unii w tak zwiększonych ilościach, w ujęciu bezwzględnym lub w stosunku do produkcji unijnej, oraz na takich warunkach, że powoduje to powstanie poważnej szkody lub groźby poważnej szkody dla producentów krajowych produkujących towary podobne lub bezpośrednio konkurujące.
(7)
Należy umożliwić zastosowanie specjalnych przepisów ochronnych w przypadku, gdy dany produkt jest przedmiotem przywozu w tak zwiększonych ilościach oraz na takich warunkach, że poważnie pogarsza to sytuację gospodarczą lub grozi poważnym pogorszeniem sytuacji gospodarczej któregokolwiek z najbardziej oddalonych regionów Unii, o których mowa w art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).
(8)
Środki ochronne powinny przyjąć jedną z form, o których mowa w art. 50 umowy.
(9)
Działania związane z monitorowaniem i przeglądem umowy, prowadzeniem dochodzeń, a także, w razie konieczności, z nałożeniem środków ochronnych powinny odbywać się w jak najbardziej przejrzysty sposób.
(10)
Komisja powinna przedkładać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie roczne sprawozdanie dotyczące wdrażania umowy oraz stosowania środków ochronnych i mechanizmu stabilizacyjnego dotyczącego bananów.
(11)
Wyzwania dotyczące przestrzegania w Kolumbii i Peru praw człowieka, praw socjalnych, pracowniczych i środowiskowych w związku z produktami z tych państw wymagają ścisłego dialogu między Komisją i organizacjami społeczeństwa obywatelskiego Unii.
(12)
Należy podkreślić znaczenie przestrzegania międzynarodowych standardów pracy określonych i nadzorowanych przez Międzynarodową Organizację Pracy.
(13)
Komisja powinna monitorować przestrzeganie przez Kolumbię i Peru standardów socjalnych i środowiskowych określonych w tytule IX umowy.
(14)
Należy określić szczegółowe przepisy dotyczące wszczęcia postępowania. Państwa członkowskie powinny przekazywać Komisji informacje, w tym dostępne dowody, na temat wszelkich tendencji w przywozie, które mogłyby wymagać zastosowania środków ochronnych.
(15)
W związku z powyższym kluczowe znaczenie dla ustalenia, czy spełnione są warunki zastosowania środków ochronnych ma wiarygodność danych statystycznych dotyczących całości przywozu z Kolumbii i Peru do Unii.
(16)
W niektórych przypadkach wzrost przywozu skoncentrowany w jednym lub większej liczbie najbardziej oddalonych regionów lub państw członkowskich Unii może poważnie pogorszyć lub może grozić poważnym pogorszeniem lub też może spowodować powstanie poważnej szkody lub groźby poważnej szkody w ich sytuacji gospodarczej. W przypadku zwiększonego przywozu skoncentrowanego w jednym lub większej liczbie najbardziej oddalonych regionów lub państw członkowskich Unii Komisja powinna mieć możliwość wprowadzenia uprzednich środków nadzoru.
(17)
Zgodnie z art. 51 umowy, jeżeli istnieją wystarczające dowody prima facie uzasadniające wszczęcie postępowania, Komisja powinna opublikować zawiadomienie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
(18)
Zgodnie z art. 51 umowy należy określić szczegółowe przepisy regulujące wszczynanie dochodzeń, dostęp zainteresowanych stron do zebranych informacji oraz kontrolę tych informacji przez zainteresowane strony, wysłuchiwanie zainteresowanych stron, których to dotyczy, oraz zapewnienie im możliwości przedstawienia swoich opinii.
(19)
Zgodnie z art. 49 umowy Komisja powinna pisemnie powiadomić Kolumbię i Peru o wszczęciu dochodzenia oraz przeprowadzić konsultacje z Kolumbią i Peru.
(20)
Na mocy art. 51 ust. 4 umowy niezbędne jest także określenie terminów wszczęcia dochodzenia oraz terminów ustalenia, czy środki ochronne są odpowiednie, z myślą o zapewnieniu jak najszybszego dokonywania takich ustaleń, w celu zwiększenia pewności prawa dla zainteresowanych podmiotów gospodarczych.
(21)
Zastosowanie każdego środka ochronnego powinno być poprzedzone dochodzeniem, z zastrzeżeniem możliwości zastosowania tymczasowych środków ochronnych przez Komisję w krytycznych okolicznościach, o których mowa w art. 53 umowy.
(22)
Ścisłe monitorowanie powinno ułatwić terminowe podjęcie decyzji w sprawie ewentualnego wszczęcia dochodzenia lub nałożenia środków. Dlatego też od dnia rozpoczęcia stosowania umowy Komisja powinna regularnie monitorować przywóz bananów. Na należycie umotywowany wniosek należy rozszerzyć monitorowanie na inne sektory.
(23)
Należy umożliwić szybkie zawieszanie ceł preferencyjnych na okres nieprzekraczający trzech miesięcy, gdy przywóz przekroczy określoną roczną wielkość progową przywozu. Przy podejmowaniu decyzji o ewentualnym zastosowaniu mechanizmu stabilizacyjnego dotyczącego bananów należy uwzględnić stabilność unijnego rynku bananów.
(24)
Środki ochronne powinny być stosowane wyłącznie w zakresie i okresie niezbędnym dla zapobieżenia powstaniu poważnej szkody lub dla ułatwienia dostosowania. Zgodnie art. 52 umowy należy określić maksymalny okres obowiązywania środków ochronnych oraz ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące przedłużania obowiązywania takich środków oraz ich przeglądu.
(25)
Komisja powinna przeprowadzić konsultacje z państwem, na który mają wpływ te środki.
(26)
Wprowadzenie w życie dwustronnej klauzuli ochronnej i mechanizmu stabilizacyjnego dotyczącego bananów, przewidzianych w umowie, wymaga jednolitych warunków przyjmowania tymczasowych i ostatecznych środków ochronnych, wprowadzania uprzednich środków nadzoru, zakończenia dochodzenia bez wprowadzania środków oraz tymczasowego wstrzymywania preferencyjnych ceł ustanowionych w ramach mechanizmu stabilizacyjnego dotyczącego bananów uzgodnionego z Kolumbią i Peru. W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia środki te powinny być przyjmowane przez Komisję zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (2).
(27)
W przypadku przyjmowania środków nadzoru i tymczasowych środków ochronnych należy stosować procedurę doradczą ze względu na skutki tych środków i ich sekwencyjną logikę w odniesieniu do przyjęcia ostatecznych środków ochronnych. W przypadku gdyby opóźnienie we wprowadzaniu tymczasowych środków ochronnych miało spowodować trudną do naprawienia szkodę, Komisja powinna przyjąć akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie.
(28)
Ze względu na charakter i stosunkowo krótki okres obowiązywania środków przewidzianych w ramach mechanizmu stabilizacyjnego dotyczącego bananów oraz w celu zapobieżenia negatywnym skutkom dla sytuacji na unijnym rynku bananów Komisja powinna również przyjmować akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie w odniesieniu do tymczasowego zawieszenia stosowanego preferencyjnie cła ustanowionego w ramach mechanizmu stabilizacyjnego dotyczącego bananów lub w celu ustalenia, że takie tymczasowe zawieszenie cła nie jest odpowiednie. W przypadku zastosowania aktów wykonawczych mających natychmiastowe zastosowanie należy stosować procedurę doradczą.
(29)
Komisja powinna wykorzystywać mechanizm stabilizacyjny dotyczący bananów w sposób staranny i skuteczny, aby uniknąć groźby poważnego pogorszenia sytuacji lub poważnego pogorszenia sytuacji producentów w najbardziej oddalonych regionach Unii. Od dnia 1 stycznia 2020 r. ogólny dwustronny mechanizm ochronny, w tym szczegółowe przepisy dotyczące regionów najbardziej oddalonych, pozostaje w mocy.
(30)
W celu przyjęcia niezbędnych przepisów wykonawczych służących stosowaniu postanowień zawartych w dodatku 2A i dodatku 5 do załącznika II (Dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej) oraz w dodatku 1 (Znoszenie ceł) do załącznika I do umowy, zastosowanie powinien mieć art. 247a rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (3).
(31)
Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie wyłącznie do produktów pochodzących z Unii lub z Kolumbii lub Peru,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY OCHRONNE
Artykuł 1
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia:
a)
„produkt” oznacza towar pochodzący z Unii lub z Kolumbii lub Peru. Produkt stanowiący przedmiot dochodzenia może obejmować jedną lub kilka pozycji taryfowych lub ich podsegment w zależności od konkretnej sytuacji rynkowej lub jakąkolwiek segmentację produktów powszechnie stosowaną w przemyśle unijnym;
b)
„zainteresowane strony” oznaczają strony, których dotyczy przywóz danego produktu;
c)
„przemysł unijny” oznacza wszystkich unijnych producentów produktów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych, prowadzących działalność na terytorium Unii, producentów unijnych, których łączna produkcja produktów podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych stanowi większą część całkowitej unijnej produkcji tych produktów lub, w przypadku gdy produkt podobny lub bezpośrednio konkurencyjny jest tylko jednym z szeregu produktów wytwarzanych przez producentów unijnych, konkretne działania służące produkcji produktu podobnego lub bezpośrednio konkurencyjnego;
d)
„poważna szkoda” oznacza znaczący ogólny uszczerbek;
e)
„groźba poważnej szkody” oznacza poważną szkodę, której powstanie jest w sposób oczywisty nieuchronne.
f)
„poważne pogorszenie” oznacza znaczące zakłócenia w danym sektorze lub przemyśle unijnym;
g)
„groźba poważnego pogorszenia” oznacza znaczące zakłócenia, które są w sposób oczywisty nieuchronne;
h)
„okres przejściowy” oznacza dziesięć lat od dnia rozpoczęcia stosowania umowy w odniesieniu do produktu, dla którego w harmonogramie znoszenia ceł dla towarów pochodzących z Kolumbii i Peru, określonym w podsekcji 1 i 2 sekcji B dodatku 1 (Znoszenie ceł) do załącznika I do umowy („harmonogram znoszenia ceł”) przewidziano okres znoszenia ceł krótszy niż dziesięć lat lub okres znoszenia ceł plus trzy lata w przypadku produktu, dla którego w harmonogramie znoszenia ceł przewidziano okres znoszenia ceł wynoszący dziesięć lat lub więcej.
Ustalenie istnienia groźby poważnej szkody w rozumieniu akapitu pierwszego lit. e) opiera się na sprawdzalnych faktach, a nie jedynie na przypuszczeniach, domysłach lub nikłym prawdopodobieństwie. Aby ustalić istnienie groźby poważnej szkody, bierze się pod uwagę między innymi sporządzone w oparciu o czynniki, o których mowa w art. 5 ust. 5, prognozy, szacunki i analizy.
Artykuł 2
Zasady
1. Środek ochronny może zostać nałożony zgodnie z niniejszym rozporządzeniem w przypadku, gdy produkt pochodzący z Kolumbii lub Peru jest, na skutek obowiązywania koncesji taryfowych na ten produkt przyznanych na podstawie umowy, przywożony do Unii w tak zwiększonych ilościach, w ujęciu bezwzględnym lub w stosunku do produkcji unijnej, oraz na takich warunkach, że powoduje to powstanie poważnej szkody lub groźby poważnej szkody dla przemysłu unijnego.
2. Środek ochronny może przyjąć jedną z następujących form:
a)
zawieszenie dalszego obniżania stawki należności celnej nałożonej na dany produkt, przewidzianego w harmonogramie znoszenia ceł;
b)
podwyższenie stawki należności celnej nałożonej na dany produkt do poziomu, który nie przekracza niższego z dwóch następujących poziomów:
-
stawki należności celnej nałożonej na dany produkt, stosowanej wobec państwa najbardziej uprzywilejowanego, obowiązującej w momencie wprowadzania środka, lub
-
stawki podstawowej określonej w harmonogramie znoszenia ceł.
Artykuł 3
Monitorowanie
1. Komisja monitoruje ewolucję danych statystycznych dotyczących przywozu bananów z Kolumbii i Peru. W tym celu Komisja regularnie współpracuje i prowadzi regularną wymianę danych z państwami członkowskimi i przemysłem unijnym.
2. Na należycie uzasadniony wniosek zainteresowanych sektorów przemysłu Komisja może rozważyć rozszerzenie monitorowania na inne sektory.
3. Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie roczne sprawozdanie z monitorowania zawierające aktualne dane statystyczne dotyczące przywozu bananów z Kolumbii i Peru, jak również dotyczące tych sektorów, na które rozszerzono monitorowanie.
4. Komisja monitoruje przestrzeganie przez Kolumbię i Peru standardów socjalnych i środowiskowych określonych w tytule IX umowy.
Artykuł 4
Wszczęcie postępowania
1. Postępowanie wszczyna się na wniosek państwa członkowskiego, jakiejkolwiek osoby prawnej lub stowarzyszenia niemającego osobowości prawnej, działających w imieniu przemysłu unijnego, lub z własnej inicjatywy Komisji, jeżeli jest dla Komisji oczywiste, że w oparciu o czynniki, o których mowa w art. 5 ust. 5 istnieją wystarczające dowody prima facie uzasadniające wszczęcie postępowania.
2. Wniosek o wszczęcie postępowania zawiera dowody potwierdzające spełnienie warunków nałożenia środka ochronnego, określonych w art. 2 ust. 1. Wniosek zasadniczo zawiera następujące informacje: stopę i wielkość wzrostu przywozu danego produktu w ujęciu bezwzględnym i względnym, udział w rynku krajowym przejęty przez zwiększony przywóz oraz zmiany w poziomie sprzedaży, produkcji, wydajności, wykorzystania mocy produkcyjnych, zysków i strat oraz zatrudnienia.
3. Postępowanie można również wszcząć w przypadku gwałtownego wzrostu przywozu skoncentrowanego w jednym lub większej liczbie państw członkowskich lub regionów najbardziej oddalonym, pod warunkiem że istnieją wystarczające dowody prima facie potwierdzające spełnienie warunków wszczęcia postępowania, zgodnie z art. 5 ust. 5.
4. Jeżeli tendencje w przywozie z Kolumbii lub Peru zdają się wymagać wprowadzenia środków ochronnych, państwo członkowskie informuje o tym Komisję. Informacje te obejmują dostępne dowody, zgodnie z art. 5 ust. 5.
5. Gdy Komisja otrzyma wniosek o wszczęcie postępowania lub uzna wszczęcie postępowania z własnej inicjatywy za odpowiednie zgodnie z ust. 1, przekazuje te informacje państwom członkowskim.
6. W przypadku gdy oczywiste jest, że istnieją wystarczające dowody prima facie - zgodnie z art. 5 ust. 5 - uzasadniające wszczęcie postępowania, Komisja wszczyna postępowanie i publikuje zawiadomienie o jego wszczęciu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Wszczęcie postępowania następuje w terminie jednego miesiąca od otrzymania przez Komisję wniosku lub informacji zgodnie z ust. 1.
7. W zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 6:
a)
przedstawia się streszczenie otrzymanych informacji oraz wzywa się do przekazywania Komisji wszelkich istotnych informacji;
b)
określa się termin, w którym zainteresowane strony mogą przedstawiać swoje stanowiska na piśmie oraz przekazywać informacje, jeśli te stanowiska i informacje mają być uwzględnione w postępowaniu;
c)
określa się termin składania przez zainteresowane strony wniosków o wysłuchanie przez Komisję zgodnie z art. 5 ust. 9.
Artykuł 5
Dochodzenie
1. Po wszczęciu postępowania Komisja rozpoczyna dochodzenie. Termin określony w ust. 3 rozpoczyna bieg z dniem opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej decyzji w sprawie wszczęcia dochodzenia.
2. Komisja może zażądać od państw członkowskich dostarczenia informacji, a państwa członkowskie podejmują wszelkie niezbędne działania w celu spełnienia każdego takiego żądania. Jeżeli informacje te są przedmiotem ogólnego zainteresowania i nie są poufne w rozumieniu art. 12, dodaje się je do dokumentów niepoufnych zgodnie z ust. 8 niniejszego artykułu.
3. W miarę możliwości dochodzenie zostaje zakończone w terminie sześciu miesięcy od jego wszczęcia. Termin ten może zostać przedłużony o kolejne trzy miesiące w przypadku zaistnienia wyjątkowych okoliczności, takich jak udział nadzwyczaj dużej liczby zainteresowanych stron lub złożona sytuacja rynkowa. Komisja informuje wszystkie zainteresowane strony o każdym takim przedłużeniu terminu, wyjaśniając jego przyczyny.
4. Komisja dąży do uzyskania wszelkich informacji, które uważa za niezbędne do dokonania ustaleń w odniesieniu do warunków określonych w art. 2 ust. 1 oraz, w stosownych przypadkach, dokłada starań w celu sprawdzenia tych informacji.
5. W trakcie dochodzenia Komisja ocenia wszystkie istotne obiektywne i wymierne czynniki wpływające na sytuację przemysłu unijnego, w szczególności stopę i wielkość wzrostu przywozu danego produktu w ujęciu bezwzględnym i względnym, udział w rynku krajowym przejęty przez zwiększony przywóz i zmiany w poziomie sprzedaży, produkcji, wydajności, wykorzystania mocy produkcyjnych, zysków i strat oraz zatrudnienia. Lista ta nie jest wyczerpująca i w celu ustalenia zaistnienia poważnej szkody lub groźby poważnej szkody Komisja może wziąć pod uwagę również inne istotne czynniki, takie jak zapasy, ceny, zwrot zainwestowanego kapitału, przepływy pieniężne i inne czynniki, które powodują lub mogły spowodować powstanie poważnej szkody lub grożą powstaniem poważnej szkody dla przemysłu unijnego.
6. Zainteresowane strony, które przekazały informacje zgodnie z art. 4 ust. 7 lit. b), oraz przedstawiciele Kolumbii lub Peru mogą, na pisemny wniosek, uzyskać wgląd we wszystkie informacje udostępniane Komisji w związku z dochodzeniem inne niż informacje zawarte w dokumentach wewnętrznych przygotowanych przez organy Unii lub państw członkowskich, pod warunkiem że informacje te są istotne dla sprawy i nie są poufne w rozumieniu art. 12 oraz że są one wykorzystywane przez Komisję w ramach dochodzenia. Zainteresowane strony, które przekazały informacje mogą przedstawić Komisji swoje stanowisko w sprawie informacji. W przypadku gdy istnieją wystarczające dowody prima facie na poparcie tego stanowiska, Komisja uwzględnia takie stanowisko.
7. Komisja zapewnia, aby wszystkie informacje i dane statystyczne wykorzystywane do dochodzenia były dostępne, zrozumiałe, przejrzyste i możliwe do zweryfikowania.
8. Komisja, gdy tylko zostaną stworzone niezbędne warunki techniczne, zapewni chroniony hasłem dostęp online do informacji niepoufnych za pomocą platformy internetowej, którą będzie zarządzać i poprzez którą będą rozpowszechniane wszystkie istotne informacje, które nie są poufne w rozumieniu art. 12. Dostęp do tej platformy internetowej otrzymają zainteresowane strony, państwa członkowskie i Parlament Europejski.
9. Komisja wysłuchuje zainteresowanych stron, w szczególności w przypadku, gdy złożyły one pisemny wniosek w terminie określonym w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, wykazując, że wynik dochodzenia może rzeczywiście wpłynąć na ich sytuację oraz że istnieją szczególne powody dla ich wysłuchania.
Jeżeli istnieją ku temu szczególne powody, Komisja ponownie wysłuchuje zainteresowane strony.
10. W przypadku niedostarczenia informacji w terminie wskazanym przez Komisję lub gdy dochodzenie jest znacząco utrudnione, Komisja może dokonać ustaleń na podstawie dostępnych faktów. W przypadku gdy Komisja stwierdzi, że którakolwiek z zainteresowanych stron lub osób trzecich dostarczyła nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd informacje, nie uwzględnia ona takich informacji i opiera się na dostępnych faktach.
11. Komisja powiadamia na piśmie Kolumbię lub Peru o wszczęciu dochodzenia i nałożeniu tymczasowych lub ostatecznych środków ochronnych.
Artykuł 6
Uprzednie środki nadzoru
1. Komisja może przyjąć uprzednie środki nadzoru w odniesieniu do przywozu z Kolumbii lub Peru, w przypadku gdy:
a)
tendencje przywozowe dla produktu mają taki charakter, że mogłyby spowodować jedną z sytuacji, o których mowa w art. 2 i 4; lub
b)
ma miejsce gwałtowny wzrost przywozu bananów skoncentrowany w jednym lub większej liczbie państw członkowskich lub w jednym lub większej liczbie najbardziej oddalonych regionów Unii.
2. Komisja przyjmuje uprzednie środki nadzoru zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 14 ust. 2.
3. Uprzednie środki nadzoru przyjmuje się na czas określony. O ile nie przewidziano inaczej, okres obowiązywania tych środków upływa wraz z końcem drugiego sześciomiesięcznego okresu, następującego po pierwszym sześciomiesięcznym okresie liczonym od dnia ich wprowadzenia.
Artykuł 7
Nałożenie tymczasowych środków ochronnych
1. Tymczasowe środki ochronne stosuje się w krytycznych okolicznościach, w których opóźnienie spowodowałoby trudne do naprawienia szkody, stosownie do wstępnych ustaleń w oparciu o czynniki, o których mowa w art. 5 ust. 5, zgodnie z którymi istnieją wystarczające dowody prima facie potwierdzające, że w wyniku obniżenia lub zniesienia cła zgodnie z harmonogramem znoszenia ceł przywóz produktu pochodzącego z Kolumbii lub Peru zwiększył się i że powoduje powstanie poważnej szkody lub grozi powstaniem poważnej szkody dla przemysłu unijnego.
Komisja przyjmuje tymczasowe środki ochronne zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 14 ust. 2. W przypadku szczególnie pilnej potrzeby, w tym w przypadku, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, Komisja przyjmuje tymczasowe środki ochronne mające natychmiastowe zastosowanie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 14 ust. 4.
2. W przypadku wystąpienia przez jedno z państw członkowskich z wnioskiem o niezwłoczną interwencję Komisji i spełnienia warunków określonych w ust. 1 Komisja podejmuje decyzję w terminie pięciu dni roboczych od otrzymania wniosku.
3. Okres stosowania tymczasowych środków ochronnych nie może przekroczyć 200 dni kalendarzowych.
4. Jeżeli tymczasowe środki ochronne zostaną zniesione ze względu na fakt, iż dochodzenie wykazało, że nie zostały spełnione warunki określone w art. 2 ust. 1, wszelkie należności celne pobrane w wyniku wprowadzenia tych tymczasowych środków ochronnych są automatycznie zwracane.
5. Tymczasowe środki ochronne stosowane są w odniesieniu do każdego produktu wprowadzanego do swobodnego obrotu po dniu wejścia w życie tych środków. Takie środki nie mogą jednak uniemożliwiać wprowadzenia do swobodnego obrotu produktów będących już w drodze do Unii, w przypadku gdy punkt docelowy przywozu takich produktów nie może zostać zmieniony.
Artykuł 8
Zakończenie dochodzenia i postępowania bez wprowadzenia środków
1. W przypadku gdy z ostatecznych ustaleń wynika, że warunki określone w art. 2 ust. 1 nie są spełnione, Komisja przyjmuje decyzję kończącą dochodzenie i postępowanie zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 14 ust. 3.
2. Komisja, z należytym uwzględnieniem ochrony informacji poufnych w rozumieniu art. 12, podaje do wiadomości publicznej sprawozdanie przedstawiające jej ustalenia i uzasadnione konkluzje we wszystkich istotnych kwestiach faktycznych i prawnych.
Artykuł 9
Nałożenie ostatecznych środków ochronnych
1. W przypadku gdy ustalone ostatecznie fakty wskazują, że spełnione zostały warunki określone w art. 2 ust. 1, Komisja zwraca się do władz Kolumbii lub Peru o przeprowadzenie konsultacji zgodnie z art. 49 umowy. W przypadku gdy w ciągu 45 dni nie zostanie znalezione satysfakcjonujące rozwiązanie, Komisja może przyjąć decyzję o nałożeniu ostatecznych środków ochronnych zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 14 ust. 3.
2. Komisja, z należytym uwzględnieniem ochrony informacji poufnych w rozumieniu art. 12, podaje do wiadomości publicznej sprawozdanie zawierające podsumowanie istotnych elementów stanu faktycznego i wniosków istotnych dla ustaleń.
Artykuł 10
Okres obowiązywania i przegląd środków ochronnych
1. Środek ochronny pozostaje w mocy jedynie przez taki okres, jaki jest niezbędny dla zapobieżenia poważnej szkodzie dla przemysłu unijnego lub naprawienia takiej szkody oraz dla ułatwienia dostosowania. Okres ten nie może przekraczać dwóch lat, chyba że zostanie przedłużony na mocy ust. 3.
2. Środek ochronny pozostaje w mocy przez każdy przedłużony okres, do czasu uzyskania wyniku przeglądu na mocy art. 3.
3. Pierwotny okres obowiązywania środka ochronnego można wyjątkowo przedłużyć o okres nie dłuższy niż dwa lata, pod warunkiem że środek ochronny jest nadal niezbędny dla zapobieżenia poważnej szkodzie dla przemysłu unijnego lub naprawienia takiej szkody i dla ułatwienia dostosowania oraz pod warunkiem że istnieją dowody na to, iż przemysł unijny jest w trakcie dostosowywania.
4. Każde przedłużenie na mocy ust. 3 niniejszego artykułu poprzedza się dochodzeniem wszczynanym na wniosek państwa członkowskiego, jakiejkolwiek osoby prawnej lub stowarzyszenia niemającego osobowości prawnej, działających w imieniu przemysłu unijnego, lub z własnej inicjatywy Komisji, jeżeli istnieją wystarczające dowody prima facie - ustalone w oparciu o czynniki, o których mowa w art. 5 ust. 5 - potwierdzające spełnienie warunków określonych w ust. 3 niniejszego artykułu.
5. Zawiadomienie o wszczęciu dochodzenia publikuje się zgodnie z art. 4 ust. 6 i 7. Dochodzenie i wszelkie decyzje dotyczące przedłużenia na podstawie ust. 3 niniejszego artykułu są, odpowiednio, prowadzone i podejmowane zgodnie z art. 5, 8 i 9.
6. Łączny okres obowiązywania środka ochronnego, wraz z wszelkimi tymczasowymi środkami ochronnymi, nie może przekroczyć czterech lat.
7. Środka ochronnego nie stosuje się po zakończeniu okresu przejściowego.
8. Nie stosuje się żadnych środków ochronnych w odniesieniu do przywozu produktu, który podlegał uprzednio takiemu środkowi, z wyjątkiem jednorazowej sytuacji, gdy mogą być one zastosowane przez czas równy połowie okresu, podczas którego środek ten był uprzednio stosowany, pod warunkiem że okres niestosowania wynosi co najmniej rok.
Artykuł 11
Najbardziej oddalone regiony Unii
W przypadku gdy jakikolwiek produkt pochodzący z Kolumbii lub Peru jest przywożony w tak zwiększonych ilościach oraz na takich warunkach, że poważnie pogarsza to sytuację lub grozi poważnym pogorszeniem sytuacji gospodarczej jednego lub większej liczby najbardziej oddalonych regionów Unii, o których mowa w art. 349 TFUE, można nałożyć środek ochronny zgodnie z niniejszym rozdziałem.
Artykuł 12
Poufność
1. Informacje uzyskane na podstawie niniejszego rozporządzenia wykorzystuje się wyłącznie do celów, w jakich o nie wystąpiono.
2. Żadne informacje poufne lub przekazane z zastrzeżeniem poufności na mocy niniejszego rozporządzenia nie mogą być ujawniane bez wyraźnej zgody udzielającego tych informacji.
3. W każdym z wniosków o zachowanie poufności określa się powody, dla których informacje te są poufne. Jeżeli jednak udzielający informacji zastrzega, że nie mogą być one podawane do wiadomości publicznej ani ujawniane, w formie pełnej lub skróconej, oraz jeżeli okaże się, że wniosek o zachowanie poufności jest nieuzasadniony, informacji tych można nie uwzględniać.
4. Informacje są w każdym przypadku uważane za poufne, jeżeli ich ujawnienie może mieć znacząco niekorzystne skutki dla udzielającego tych informacji lub źródła tych informacji.
5. Ust. 1-4 nie wyłączają możliwości powołania się przez organy unijne na informacje ogólne, a w szczególności na powody, na których oparto decyzje podjęte na podstawie niniejszego rozporządzenia. Organy te uwzględniają jednak uzasadniony interes zainteresowanych osób fizycznych i prawnych w tym, aby nie ujawniać ich tajemnic handlowych.
Artykuł 13
Sprawozdanie
1. Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie roczne sprawozdanie dotyczące stosowania, wdrażania i wypełniania zobowiązań zawartych w umowie oraz w niniejszym rozporządzeniu.
2. Sprawozdanie zawiera informacje o zastosowaniu środków tymczasowych i ostatecznych, uprzednich środków nadzoru, regionalnych środków nadzoru i środków ochronnych oraz o przypadkach zakończenia dochodzeń i postępowań bez wprowadzania środków.
3. Sprawozdanie zawiera informacje o działaniach poszczególnych organów odpowiedzialnych za monitorowanie wdrażania umowy, w tym o wypełnianiu zobowiązań określonych w tytule IX umowy oraz o działaniach grup doradczych reprezentujących społeczeństwo obywatelskie.
4. Sprawozdanie zawiera streszczenie danych statystycznych i ewolucji handlu z Kolumbią i Peru oraz aktualne dane statystyczne dotyczące przywozu bananów z Kolumbii i Peru.
5. W ciągu miesiąca od dnia przedłożenia sprawozdania przez Komisję Parlament Europejski może zaprosić Komisję do udziału w posiedzeniu ad hoc komisji przedmiotowo właściwej, w celu przedstawienia i objaśnienia przez Komisję wszelkich kwestii związanych z wdrażaniem niniejszego rozporządzenia.
6. Nie później niż trzy miesiące po przedłożeniu sprawozdania Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Komisja podaje to sprawozdanie do wiadomości publicznej.
Artykuł 14
Procedura komitetowa
1. Komisję wspomaga komitet ustanowiony na mocy art. 4 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 260/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu (4) („komitet”). Komitet jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
3. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
4. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011, w związku z jego art. 4.
5. Komitet może badać sprawy odnoszące się do stosowania niniejszego rozporządzenia zgłaszane przez Komisję lub na wniosek jednego z państw członkowskich. Państwa członkowskie mogą zwracać się o informacje oraz wymieniać poglądy na forum komitetu lub bezpośrednio z Komisją.
ROZDZIAŁ II
MECHANIZM STABILIZACYJNY DOTYCZĄCY BANANÓW
Artykuł 15
Mechanizm stabilizacyjny dotyczący bananów
1. W odniesieniu do bananów pochodzących z Kolumbii lub Peru objętych pozycją 0803 00 19 nomenklatury scalonej (świeże banany, wyłączając plantany), którym w harmonogramie znoszenia ceł przypisano kategorię znoszenia ceł „BA”, do dnia 31 grudnia 2019 r. stosuje się mechanizm stabilizacyjny.
2. W odniesieniu do przywozu produktów, o których mowa w ust. 1 została ustalona oddzielna roczna wielkość progowa przywozu, którą podano w drugiej i trzeciej kolumnie tabeli w załączniku. Gdy wielkość progowa dla Kolumbii lub Peru zostanie osiągnięta w danym roku kalendarzowym, Komisja, w trybie pilnym, o którym mowa w art. 14 ust. 4, przyjmuje akt wykonawczy, na mocy którego może ona tymczasowo zawiesić cło preferencyjne stosowane do produktów pochodzących z danego państwa w tym samym roku na okres nieprzekraczający trzech miesięcy i nie trwający dłużej niż do końca roku kalendarzowego albo ustalić, że takie zawieszenie cła nie jest odpowiednie.
3. Przy podejmowaniu decyzji o zastosowaniu środków zgodnie z ust. 2 Komisja bierze pod uwagę wpływ omawianego przywozu na sytuację unijnego rynku bananów. Analiza ta obejmuje takie elementy jak wpływ omawianego przywozu na poziom cen w Unii, stan przywozu z innych źródeł oraz ogólna stabilność rynku Unii.
4. W przypadku gdy Komisja zadecyduje o zawieszeniu mającego zastosowanie cła preferencyjnego, stosuje ona niższą z dwóch stawek obowiązujących w chwili podjęcia takiego działania: stawkę podstawową cła lub stawkę cła państwa najbardziej uprzywilejowanego.
5. W przypadku gdy Komisja podejmie działania, o których mowa w ust. 2 i 4, przeprowadza ona niezwłocznie konsultacje z państwem lub państwami, których one dotyczą, w celu analizy i oceny sytuacji na podstawie dostępnych danych faktycznych.
6. Stosowanie mechanizmu stabilizacyjnego dla bananów określonego w niniejszym rozdziale pozostaje bez uszczerbku dla stosowania jakichkolwiek środków określonych w rozdziale I. Jednakże środki podjęte na mocy przepisów obu rozdziałów nie mogą być stosowane jednocześnie.
7. Środki, o których mowa w ust. 2 i 4, stosuje się wyłącznie w okresie kończącym się z dniem 31 grudnia 2019 r.
ROZDZIAŁ III
PRZEPISY WYKONAWCZE
Artykuł 16
Przepisy wykonawcze
W celu przyjęcia niezbędnych przepisów wykonawczych służących stosowaniu postanowień zawartych w dodatku 2A i dodatku 5 do załącznika II (Dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej) oraz w dodatku 1 (Znoszenie ceł) do załącznika I do umowy, zastosowanie ma art. 247a rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92.
ROZDZIAŁ IV
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 17
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od daty rozpoczęcia stosowania umowy zgodnie z jej art. 330. Zawiadomienie określające datę rozpoczęcia stosowania umowy zostanie opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 15 stycznia 2013 r.