PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 1342/2013
ze dne 12. prosince 2013,
kterým se zrušují antidumpingová opatření na dovoz některých železných nebo ocelových lan a kabelů pocházejících z Ruské federace po přezkumu před pozbytím platnosti podle čl. 11 odst. 2 nařízení (ES) č. 1225/2009
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na čl. 9 odst. 2 a čl. 11 odst. 2 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh předložený Evropskou komisí po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
A. POSTUP
1. Platná opatření
(1)
Nařízením (ES) č. 1601/2001 (2) uložila Rada konečné antidumpingové clo z dovozu některých železných nebo ocelových lan a kabelů pocházejících z Ruské federace, Turecka, Thajska a České republiky. Uvedená opatření jsou dále uváděna jako „původní opatření“ a šetření, na jehož základě byla tato opatření uložena, je dále uváděno jako „původní šetření“.
(2)
Komise přijala v srpnu 2001 nabídku cenového závazku ruského výrobce (JSC Severstal-Metiz). Tato dohoda o závazku byla v říjnu 2007 zrušena (3), protože kvůli obtížím se správnou klasifikací velkého počtu jednotlivých typů výrobku vyvážených uvedenou společností byla považována za neproveditelnou.
(3)
Nařízením (ES) č. 1279/2007 (4) zachovala Rada původní opatření pro Ruskou federaci po částečném prozatímním přezkumu a přezkumu před pozbytím platnosti v souladu s čl. 11 odst. 2 základního nařízení. Na tato opatření se dále odkazuje jako na „platná opatření“ a na šetření v rámci přezkumu před pozbytím platnosti se dále odkazuje jako na „poslední šetření“. Nařízení (ES) č. 1279/2007 ukončilo i opatření týkající se dovozu ocelových lan a kabelů pocházejících z Turecka a Thajska.
(4)
V současné době (5) jsou v platnosti také opatření proti ocelovým lanům a kabelům z Ukrajiny a Čínské lidové republiky, která byla rozšířena na dovoz ocelových lan a kabelů zasílaných z Maroka, Moldavska a Korejské republiky.
2. Žádost o přezkum
(5)
Oznámením zveřejněným v Úředním věstníku Evropské unie (dále jen „oznámení o zahájení řízení“) (6) oznámila Komise dne 27. října 2012 zahájení přezkumu před pozbytím platnosti antidumpingových opatření vztahujících se na dovoz ocelových lan a kabelů pocházejících z Ruské federace podle čl. 11 odst. 2 základního nařízení.
(6)
Přezkum byl zahájen na základě odůvodněné žádosti podané styčným výborem Evropského svazu výrobního odvětví drátěných lan (European Union Wire Rope Industries, dále jen „EWRIS“ nebo „žadatel“) jménem výrobců představujících více než 50 % celkové výroby některých železných nebo ocelových lan a kabelů v Unii. Žádost byla odůvodněna tím, že pozbytí platnosti opatření by pravděpodobně mělo za následek přetrvání dumpingu a obnovení újmy působené výrobnímu odvětví Unie.
3. Šetření
3.1 Období přezkumného šetření a posuzované období
(7)
Šetření pokračujícího nebo opakovaného dumpingu a újmy se týkalo období od 1. října 2011 do 30. září 2012 (dále jen „období přezkumného šetření“). Zkoumání tendencí významných pro posouzení toho, nakolik jsou pokračování nebo opakovaný výskyt újmy pravděpodobné, se týkalo období od 1. ledna 2009 do konce období přezkumného šetření (dále jen „posuzované období“).
3.2 Strany dotčené řízením
(8)
Komise oficiálně informovala vyvážející výrobce, výrobce v Unii, dovozce a uživatele, o nichž věděla, jakož i žadatele a orgány vyvážející země. Zúčastněné strany dostaly možnost písemně se k věci vyjádřit a požádat o slyšení ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení řízení.
(9)
Vzhledem k možnému velkému počtu vyvážejících výrobců v Ruské federaci zahrnutých do šetření předpokládalo oznámení o zahájení řízení původně výběr vzorku v souladu s článkem 17 základního nařízení. Aby mohla Komise rozhodnout, zda je výběr vzorku nutný, a pokud ano, vzorek vybrat, byli vyvážející výrobci z Ruské federace požádáni, aby se ve lhůtě 15 dnů od zahájení řízení přihlásili a poskytli Komisi informace požadované v oznámení o zahájení řízení.
(10)
Vzhledem k tomu, že pouze dva vyvážející výrobci v Ruské federaci poskytli informace požadované v oznámení o zahájení řízení a vyjádřili ochotu dále spolupracovat s Komisí, bylo rozhodnuto, že se pro vyvážející výrobce nepoužije výběr vzorku.
(11)
Komise v oznámení o zahájení řízení sdělila, že předběžně vybrala vzorek výrobců v Unii, a vyzvala zúčastněné strany, aby se vyjádřily k uvedenému programu ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení řízení. Tento předběžný vzorek tvořilo pět výrobců v Unii, kteří byli shledáni reprezentativními zástupci výrobního odvětví Unie, pokud jde o objem výroby a prodej obdobného výrobku v Unii.
(12)
Vzhledem k tomu, že nebyly předloženy žádné připomínky, byly navrhované společnosti vybrány do konečného vzorku a zúčastněné strany byly odpovídajícím způsobem informovány. Nakonec se však jedna z vybraných společností ze vzorku stáhla. Komise se proto rozhodla omezit vzorek na čtyři zbývající společnosti, které byly i pak shledány reprezentativními zástupci výrobního odvětví Unie, pokud jde o objem výroby (29,3 %) a prodej (20,9 %) obdobného výrobku v Unii.
(13)
Ačkoli se v oznámení o zahájení řízení předpokládal výběr vzorku dovozců, kteří nejsou ve spojení, nepřihlásil se ani žádný dovozce, který není ve spojení, ani žádný uživatel. Proto nebyli dovozci, kteří nejsou ve spojení, zařazeni do vzorku.
(14)
Dotazníky byly zaslány uvedeným čtyřem výrobcům v Unii zařazeným do vzorku, dvěma vyvážejícím výrobcům v Ruské federaci a jednomu dovozci, který je ve spojení.
3.3 Odpovědi na dotazník
(15)
Na dotazník odpověděli uvedení čtyři výrobci v Unii zařazení do vzorku, dovozce ve spojení a jeden vyvážející výrobce z Ruské federace.
(16)
Přestože se původně přihlásili dva vyvážející výrobci z Ruské federace, pouze jeden z nich poskytl odpověď na dotazník a je považován v šetření za spolupracující stranu. Spolupracující vyvážející výrobce má stoprocentně vlastněnou dceřinou společnost se sídlem v Itálii, rovněž vyrábějící ocelová lana a kabely a dovážející dotčený výrobek z Ruské federace. Druhý vyvážející výrobce poskytl písemné stanovisko v době zahájení šetření, a i když byl vyzván, aby vyplnil dotazník, neučinil tak. Má se proto za to, že druhý vyvážející výrobce při šetření nespolupracoval.
3.4 Inspekce na místě
(17)
Komise si opatřila a ověřila veškeré informace, které považovala za nezbytné pro stanovení pravděpodobnosti pokračování nebo obnovení dumpingu a výsledné újmy a pro stanovení zájmu Unie. Inspekce na místě se uskutečnily v prostorách těchto společností:
a)
výrobci v Unii:
-
CASAR Drahtseilwerk Saar GmbH, Německo,
-
BRIDON International Ltd., Spojené království,
-
TEUFELBERGER Seil GmbH, Rakousko,
-
Manuel Rodrigues de OLIVEIRA Sá & Filhos, S.A., Portugalsko;
b)
vyvážející výrobce v Ruské federaci:
-
JSC SEVERSTAL-Metiz, Čerepovec;
c)
dovozce ve spojení:
-
REDAELLI Tecna SpA, Itálie.
B. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
1. Dotčený výrobek
(18)
Dotčeným výrobkem je stejný výrobek jako v původním šetření a posledním šetření, na jejichž základě byla uložena platná opatření, tj. železná a ocelová lana a kabely, včetně uzavřených lan, s výjimkou lan a kabelů z nerezové oceli, s největším průřezem přesahujícím 3 mm, též s připojenými tvarovkami (v terminologii výrobního odvětví jsou často označovány jako „OLK“), v současnosti kódů KN ex 7312 10 81, ex 7312 10 83, ex 7312 10 85, ex 7312 10 89 a ex 7312 10 98 (dále jen „dotčený výrobek“).
2. Obdobný výrobek
(19)
Přezkum před pozbytím platnosti potvrdil, že ocelová lana a kabely vyráběné v Ruské federaci a vyvážené do Unie a ocelová lana a kabely vyráběné a prodávané v Unii výrobci z Unie mají stejné základní fyzikální a technické vlastnosti a konečná použití, a jsou proto považovány za obdobné výrobky ve smyslu čl. 1 odst. 4 základního nařízení.
C. PRAVDĚPODOBNOST PŘETRVÁVÁNÍ NEBO OBNOVENÍ DUMPINGU
1. Předběžné poznámky
(20)
V souladu s čl. 11 odst. 2 základního nařízení bylo zkoumáno, zda v současné době dochází k dumpingu a zda by pozbytí platnosti stávajících opatření pravděpodobně vedlo k jeho pokračování nebo obnovení.
(21)
Jak je vysvětleno v 10. bodě odůvodnění, nebylo nutné vybrat vzorek vyvážejících výrobců v Ruské federaci. Spolupracující vyvážející výrobce představoval 99 % vývozu dotčeného výrobku z Ruské federace do Unie během období přezkumného šetření. Na tomto základě byl učiněn závěr, že míra spolupráce byla vysoká.
(22)
Vzhledem k tomu, že dva další známí výrobci v Ruské federaci při šetření nespolupracovali, musely závěry týkající se pravděpodobnosti pokračování nebo obnovení dumpingu uvedené níže vycházet z nejlepších dostupných informací, včetně údajů Eurostatu, oficiálních ruských statistických údajů a omezených údajů získaných od druhého výrobce.
2. Dumping dovozu během období přezkumného šetření
(23)
Podle žádosti o přezkum údajně činilo průměrné dumpingové rozpětí u vývozů z Ruské federace do Unie 130,8 %. Jak je uvedeno v oznámení o zahájení řízení (bod 4.1), žadatel srovnal vývozní ceny výrobků vyvážených z Ruské federace do Unie (na úrovni cen ze závodu) s domácími cenami v Ruské federaci.
2.1 Běžná hodnota
(24)
V souladu s čl. 2 odst. 2 základního nařízení bylo nejprve pro spolupracujícího vyvážejícího výrobce určeno, zda byl jeho celkový domácí prodej obdobného výrobku nezávislým odběratelům na ruském domácím trhu reprezentativní, tj. zda celkový objem tohoto prodeje činil nejméně 5 % celkového objemu odpovídajícího prodeje na vývoz do Unie. Bylo zjištěno, že domácí prodej obdobného výrobku ze strany spolupracujícího vyvážejícího výrobce byl celkově reprezentativní.
(25)
Komise poté určila typy obdobného výrobku prodávané vyvážejícím výrobcem na domácím trhu, které byly totožné nebo přímo srovnatelné s typy výrobku prodávanými na vývoz do Unie.
(26)
Dále bylo zjišťováno, zda byl prodej na domácím trhu spolupracujícího vyvážejícího výrobce reprezentativní u každého typu výrobku, tj. zda prodej každého typu výrobku na domácím trhu představoval alespoň 5 % objemu prodeje stejného typu výrobku do Unie. U typů výrobku prodávaných v reprezentativním množství se poté v souladu s čl. 2 odst. 4 základního nařízení zkoumalo, zda se tento prodej uskutečnil v běžném obchodním styku.
(27)
Zjišťování, zda lze u prodeje jednotlivých typů výrobku prodávaných v reprezentativním množství na domácím trhu mít za to, že byl uskutečněn v běžném obchodním styku, vycházelo ze stanovení podílu ziskového prodeje příslušného typu nezávislým odběratelům. Ve všech případech, kdy se prodej určitého typu výrobku na domácím trhu uskutečnil v dostatečném množství a v běžném obchodním styku, byla běžná hodnota založena na skutečné ceně na domácím trhu, vypočítané jako vážený průměr veškerého prodeje tohoto typu na domácím trhu během období přezkumného šetření.
(28)
U zbývajících typů výrobku, jejichž prodej na domácím trhu nebyl reprezentativní nebo se neuskutečnil v běžném obchodním styku, byla v souladu s čl. 2 odst. 3 základního nařízení běžná hodnota určena početně. Běžná hodnota byla stanovena na základě výrobních nákladů vyvážených typů výrobku, v případě potřeby s připočtením přiměřené částky pro prodejní, správní a režijní náklady a pro přiměřený zisk, a to na základě skutečných údajů o výrobě a prodeji obdobného výrobku v běžném obchodním styku v souladu s čl. 2 odst. 6 první větou základního nařízení.
2.2 Vývozní cena
(29)
Jelikož spolupracující ruský vyvážející výrobce prodával výrobky na vývoz na trh Unie přímo nezávislým odběratelům, byla vývozní cena stanovena na základě skutečně zaplacených nebo splatných cen za dotčený výrobek v souladu s čl. 2 odst. 8 základního nařízení.
(30)
U vývozního obchodu, při němž se vývoz do Unie uskutečnil prostřednictvím obchodní společnosti ve spojení, byla vývozní cena stanovena podle čl. 2 odst. 9 základního nařízení na základě ceny obchodníka ve spojení, za kterou byl výrobek poprvé znovu prodán nezávislým odběratelům v Unii. Byly provedeny úpravy s ohledem na všechny náklady vzniklé mezi dovozem a dalším prodejem a na zisk, aby se stanovila spolehlivá vývozní cena. Jelikož nezávislí dovozci neposkytli informace o úrovni zisků dosažených během období přezkumného šetření, vycházelo se z průměrného ziskového rozpětí ve výši 5 %.
2.3 Srovnání
(31)
Srovnání vážené průměrné běžné hodnoty a vážené průměrné vývozní ceny bylo provedeno na základě ceny ze závodu a na stejné obchodní úrovni.
(32)
V zájmu spravedlivého srovnání běžné hodnoty a vývozní ceny bylo podle čl. 2 odst. 10 základního nařízení přihlédnuto k rozdílům činitelů, u kterých bylo prokázáno, že ovlivňují ceny a srovnatelnost cen. Za tímto účelem byly provedeny náležité úpravy o rozdíly v nákladech na dopravu, pojištění, manipulaci, nakládku a vedlejších nákladech, finančních nákladech, nákladech na balení, provizích a slevách, pokud byly použitelné a odůvodněné.
2.4 Dumpingové rozpětí
(33)
V souladu s čl. 2 odst. 11 základního nařízení bylo provedeno srovnání vážené průměrné běžné hodnoty podle typu výrobku a vážené průměrné vývozní ceny odpovídajícího typu dotčeného výrobku. Toto srovnání ukázalo existenci dumpingu, který u vyvážejícího výrobce činil 4,7 %.
3. Vývoj dovozu v případě zrušení platných opatření
3.1 Předběžné poznámky
(34)
Kromě analýzy existence dumpingu během období přezkumného šetření byla zkoumána též pravděpodobnost pokračování dumpingu v případě zrušení platných opatření. V této souvislosti byly analyzovány tyto prvky: objem a ceny dumpingového dovozu z Ruské federace, přitažlivost trhu Unie a dalších trhů třetích zemí, výrobní kapacita a přebytečná kapacita pro vývoz v Ruské federaci.
3.2 Objem a ceny dumpingového dovozu z Ruské federace
(35)
Podle údajů Eurostatu se v posuzovaném období dovoz z Ruské federace zvýšil z 2 005 tun v roce 2009 na 2 343 tun v období přezkumného šetření, což představovalo přibližně 1 % spotřeby Unie v období přezkumného šetření a v posuzovaném období. Jak je uvedeno výše v 33. bodě odůvodnění, dovoz od spolupracujícího vyvážejícího výrobce byl uskutečňován za dumpingové ceny (4,7 %) i navzdory platnému antidumpingovému clu.
3.3 Přitažlivost trhu Unie a trhů jiných třetích zemí
(36)
Vývoz do Unie představoval 3 % celkového prodeje spolupracujícího výrobce, zatímco většina prodeje (85 %) se uskutečnila na ruském domácím trhu. Domácí trh vzrostl v posuzovaném období o 38 % (7) a může dále růst, bude-li i nadále růst HDP Ruské federace, jak předpokládají veřejně dostupné zdroje, specializující se na ekonomickou analýzu. Informace shromážděné v průběhu šetření navíc ukázaly, že spolupracující výrobce nevyrábí veškeré typy dotčeného výrobku, a proto jeho konkurenční tlak na výrobce v Unii je omezený. Tak je tomu pravděpodobně i v případě dvou dalších výrobců, a to vzhledem k tomu, že nejsou k dispozici žádné informace o investicích do nových strojů, které by například umožnily výrobu dotčeného výrobku s větším průměrem. Omezený konkurenční tlak ze strany vyvážejících výrobců z Ruské federace se dále zdá být rovněž potvrzen přítomností výrobců z Unie na ruském trhu. Podle oficiálních ruských celních statistických údajů představoval vývoz obdobného výrobku výrobců z Unie do Ruské federace 30 % veškerého dovozu obdobného výrobku na ruský trh v období přezkumného šetření, v důsledku čehož byli výrobci z Unii největšími vývozci na ruském trhu.
(37)
V reakci na poskytnutí konečných informací žadatel tvrdil, že předpokládaný růst HDP Ruska (v rozmezí 3 %) je velmi mírný a neumožní další rozvoj ruského trhu ocelových lan a kabelů. V důsledku toho ruský trh nemusí být schopen absorbovat větší objem obdobného výrobku. V této souvislosti je třeba poznamenat, že růst ruského HDP během posuzovaného období, tj. od roku 2009 do konce období šetření, byl nižší než očekávaný růst pro rok 2014, nicméně umožnil růst trhu ocelových lan a kabelů v Rusku o 38 %. Námitka byla proto zamítnuta.
(38)
Táž strana také poukázala na nové typy výrobků, které spolupracující vyvážející výrobce nedávno vyvinul (ve spolupráci se svou dceřinou společností se sídlem v Unii), a tvrdila, že to potvrzuje investice uskutečněné tímto výrobcem během posuzovaného období. Tato skutečnost však neodporuje závěru, že spolupracující výrobce není schopen vyrábět všechny typy lan (zejména ocelová lana a kabely ve vyšším kvalitativním segmentu trhu). Námitka byla proto zamítnuta.
(39)
Na přitažlivost trhu Unie by se mělo rovněž pohlížet v souvislosti tím, že ruští vyvážející výrobci převzali některé výrobce Unie. Dva ruští výrobci nyní vlastní dceřiné společnosti se sídlem v Unii. Inspekce na místě provedená u dceřiné společnosti spolupracujícího vývozce, která má sídlo v Unii, ukázala, že se prodej uskutečňoval převážně na evropském trhu a že související prodej mezi spolupracujícím vývozcem a touto dceřinou společností byl v období přezkumného šetření omezený.
(40)
Na základě údajů od spolupracujícího vývozce je třeba poukázat na to, že objem ruského vývozu dotčeného výrobku do třetích zemí v období přezkumného šetření přesáhl objem vývozu do Unie čtyřikrát. Vývozní ceny spolupracujícího vyvážejícího výrobce pro třetí země byly v průměru nižší než domácí prodejní cena v Ruské federaci, ale v průměru na vyšší úrovni než vývozní ceny pro trh Unie. To umožňuje závěr, že prodej na vývoz na trhy třetích zemí je přitažlivější než prodej na trhu Unie. V této souvislosti se poukazuje na existenci již dlouho zavedených prodejních kanálů na trzích Společenství nezávislých států (SNS).
(41)
V reakci na poskytnutí konečných informací žadatel tvrdil, že vývozní ceny ruských výrobců na trzích třetích zemí jsou ve skutečnosti nižší než vývozní ceny pro Unii. Odvolával se přitom na srovnání mezi průměrnými vývozními cenami pro Ukrajinu a některé evropské státy, vycházející údajně z ruských celních statistických údajů. Nebyly předloženy žádné původní údaje tvořící základ pro srovnání. V této souvislosti je třeba poznamenat, že srovnání cenového rozdílu mezi ruskými vývozními cenami pro Unii a pro trhy třetích zemí provedené při šetření vycházelo z ověřených údajů uvedených v dotazníku spolupracujícím vyvážejícím výrobcem. Toto srovnání cen bylo provedeno na úrovni ceny ze závodu s přihlédnutím k rozdílům mezi jednotlivými typy výrobků a obchodní úrovní. Průměrné ceny, které žadatel předložil, neodrážejí složitost cenových složek a rozpětí existující na trhu ocelových lan a kabelů a způsobenou významným množstvím různých výrobků a různou obchodní úrovní. Námitka byla proto zamítnuta.
(42)
Táž strana tvrdila, že objem vývozu výrobního odvětví Unie do Ruské federace není v tomto případě důležitý, a poukázala na zvýšený dovoz z Čínské lidové republiky do Ruské federace a potřebu zohlednit jej při analýze, protože představuje konkurenční hrozbu pro přítomnost ruských výrobců na trzích Ruska a SNS. V tomto ohledu je skutečnost, že výrobci z Unie jsou i nadále vedoucími vývozci na ruském trhu, důležitá, protože mimo jiné potvrzuje, že ruští výrobci nejsou schopni vyrábět všechny typy ocelových lan a kabelů, pro které existuje poptávka na ruském trhu. Pokud jde o čínský vývoz do Ruské federace, je třeba poznamenat, že vzrostl současně s prudkým růstem poptávky na ruském trhu. Nebyly poskytnuty žádné informace, např. týkající se čínských vývozních cen pro Ruskou federaci a země SNS nebo vlastností dováženého výrobku, který je předmětem šetření, aby bylo možné provést další analýzu. A je třeba také uvést, že podle ruských celních statistických údajů měli ruští výrobci dotčeného výrobku v období přezkumného šetření stále vedoucí postavení na domácím trhu a že celkový dovoz na tento trh představoval pouze 15 % ruského trhu ocelových lan a kabelů. Námitka byla proto zamítnuta.
3.4 Výrobní kapacita a nadměrná kapacita pro vývoz v Ruské federaci
(43)
Podle žádosti o přezkum činila výrobní kapacita všech ruských vyvážejících výrobců 115 000 tun. Během šetření žadatel nově odhadl ruskou výrobní kapacitu; ta je podle něj v rozmezí od 220 000 do 250 000 tun, což ale nijak nedoložil. Na základě ověřených údajů od spolupracujícího vývozce, údajů předložených druhým známým výrobcem a údajů o třetím výrobci obsažených v žádosti byla výrobní kapacita všech ruských výrobců dotčeného výrobku stanovena na zhruba 158 000 tun. V této souvislosti je třeba poznamenat, že výrobní kapacita spolupracujícího výrobce prošla v posuzovaném období strukturálními úpravami, v jejichž důsledku byla jedna výrobní dílna uzavřena.
(44)
V reakci na poskytnutí konečných informací jedna strana tvrdila, že některé stroje z uzavřené dílny byly přemístěny do jiných výrobních závodů spolupracujícího výrobce. Nicméně toto tvrzení nebylo doloženo. V tomto ohledu důkazy shromážděné v průběhu šetření potvrzují, že spolupracující výrobce během posuzovaného období prošel strukturálními úpravami, které zahrnovaly vyřazení některých strojů ve všech třech výrobních závodech a uzavření jedné výrobní dílny. Zároveň nelze vyloučit, že některé stroje z uzavřené výrobní dílny byly přemístěny do zbývajících výrobních závodů. V každém případě to nemění nic na odhadu výrobní kapacity tohoto výrobce a Ruska celkově, což dotyčná strana nezpochybnila. Námitka byla proto zamítnuta.
(45)
Pokud jde o otázku využití kapacity a nadbytečné kapacity, předpokládalo se na základě údajů dvou výrobců a vzhledem k tomu, že nejsou k dispozici žádné přesné informace o využití kapacity třetího výrobce, že jeho využití kapacity odpovídalo v období přezkumného šetření využití kapacit dvou dalších výrobců, tj. 90 %. Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem byl učiněn závěr, že celková volná kapacita v Ruské federaci činí řádově 17 000 tun. To odpovídá přibližně 8 % spotřeby Unie v období přezkumného šetření.
3.5 Závěr
(46)
Vzhledem k výše popsaným zjištěním, totiž že vývoz z Ruské federace byl v období přezkumného šetření stále dumpingový, je pravděpodobné přetrvávání dumpingu na trhu Unie, pokud by stávající antidumpingová opatření byla zrušena.
(47)
Nicméně je třeba zdůraznit tyto body. Za prvé, volná kapacita v Ruské federaci je omezeně dostupná a může být absorbována rychle rostoucí poptávkou na domácím trhu. Za druhé, ruští výrobci nemají kapacity, aby mohli dodávat všechny typy lan, a proto je jejich konkurenční tlak na trhu Unie omezený. Za třetí, dva ze tří známých vyvážejících výrobců mají své stoprocentně vlastněné dceřiné společnosti v Unii, které vyrábějí obdobný výrobek. Na základě informací získaných od dceřiné společnosti spolupracujícího vyvážejícího výrobce je možné pozorovat, že obdobný výrobek vyráběný dceřinou společností se prodává především na trhu Unie, zatímco vyvážející výrobce vyrábí a prodává obdobný výrobek převážně pro ruský trh. Ruští vyvážející výrobci mají kromě toho silné obchodní vazby na trhy třetích zemí, zejména na trhy v zemích SNS, které budou přitažlivější pro ruské vývozce, protože v průměru ceny účtované na těchto trzích jsou vyšší než ceny účtované v Unii. Na tomto základě byl učiněn závěr, že dovoz dotčeného výrobku z Ruské federace by pravděpodobně výrazně nevzrostl, kdyby opatření pozbyla platnosti.
D. DEFINICE VÝROBNÍHO ODVĚTVÍ UNIE
(48)
Během období přezkumného šetření ocelová lana a kabely vyrábělo více než 30 výrobců v Unii. Má se tedy za to, že výroba těchto výrobců (stanovená na základě podkladů doručených spolupracujícími výrobci a pro ostatní výrobce v Unii na základě údajů z žádosti o přezkum) představuje výrobu v Unii ve smyslu čl. 4 odst. 1 základního nařízení.
(49)
Jak je vysvětleno ve 12. bodě odůvodnění, vzhledem k vysokému počtu výrobců v Unii byl vybrán vzorek. Pro účely analýzy újmy byly stanoveny ukazatele újmy na těchto dvou úrovních:
-
makroekonomické prvky (výroba, výrobní kapacita, objem prodeje, podíl na trhu, růst, zaměstnanost, produktivita, průměrné jednotkové ceny a rozsah dumpingu) byly vyhodnoceny na úrovni celkové výroby v Unii, a to na základě podkladů doručených spolupracujícími výrobci, údajů Eurostatu a u ostatních výrobců v Unii na základě odhadu vycházejícího z údajů od žadatele,
-
analýza mikroekonomických prvků (tj. zásob, mezd, ziskovosti, návratnosti investic, peněžního toku, schopnosti získávat kapitál a investice) byla provedena u výrobců zařazených do vzorku na základě jejich údajů, které byly ověřeny.
E. SITUACE NA TRHU UNIE
1. Spotřeba v Unii
(50)
Spotřeba v Unii se mezi rokem 2009 a obdobím přezkumného šetření zvýšila o 8 % ze 195 426 tun na 211 380 tun.
2009
2010
2011
Období přezkumného šetření
Spotřeba v Unii (v tunách)
195 426
206 940
213 350
211 380
Index
100
106
109
108
2. Současný dovoz z Ruské federace
2.1 Objem, podíl na trhu a ceny dovozu z Ruské federace
(51)
Podle údajů Eurostatu se objem dovozu dotčeného výrobku pocházejícího z Ruské federace mezi rokem 2009 a obdobím přezkumného šetření zvýšil z 2 005 tun na 2 343 tun. I přes tento nárůst jsou tyto objemy nižší než dovoz z Ruské federace během posledního šetření, kdy dovoz činil 2 908 tun za rok 2005 a 3 323 tun pro období od 1. července 2005 do 30. června 2006 (poslední období přezkumného šetření). Od konce období přezkumného šetření vykazoval dovoz z Ruska klesající tendenci (snížení o 20 %).
(52)
Podíl ruského dovozu na trhu činil v roce 2009 1,03 % a v období přezkumného šetření 1,11 %.
(53)
Co se týká dovozních cen, ty se v posuzovaném období trvale zvyšovaly a celkem vzrostly o 12 %.
2009
2010
2011
Období přezkumného šetření
Dovoz (v tunách)
2 005
2 197
2 549
2 343
index
100
110
127
117
Podíl na trhu
1,03 %
1,06 %
1,19 %
1,11 %
index
100
103
116
108
Dovozní cena
1 054
1 084
1 171
1 178
index
100
103
111
112
2.2 Cenové podbízení
(54)
Cenové podbízení bylo stanoveno pomocí vývozních cen spolupracujícího ruského výrobce bez antidumpingového cla, přičemž bylo zjištěno, že se pohybují od 54,7 % do 69,0 % v závislosti na typech výrobku s váženým průměrným rozpětím cenového podbízení ve výši 63,4 %. Nicméně s ohledem na malý objem dovozu z Ruské federace a početnost existujících různých typů ocelových lan a kabelů by cenové podbízení mohlo být stanoveno pouze na základě velmi malého počtu stejných typů výrobku s nízkými objemy (19,9 tuny). Proto lze považovat rozpětí cenového podbízení pouze za orientační.
3. Dovoz z jiných zemí
3.1 Objem, podíl na trhu a ceny dovozu z jiných zemí
(55)
Dovoz z jiných zemí než z Ruské federace se během posuzovaného období zvýšil o 10,6 %, což je více než nárůst spotřeby na trhu Unie (+ 8 %). I přes nárůst podílu jiných zemí než Ruské federace na trhu Unie lze příslušné podíly na trhu považovat za stabilní.
(56)
Hlavní vyvážející země během období přezkumného šetření byly Jižní Korea s podílem na trhu 16 %, ČLR (1,78 %), Thajsko s podílem na trhu 1,65 % a Ruská federace (viz výše, podíl na trhu 1,11 %), zatímco podíl výrobního odvětví Unie na trhu byl téměř 60 %.
Země / Dovoz v tunách
2009
2010
2011
Období přezkumného šetření
Jižní Korea
32 027
23 926
28 906
34 798
Čína
5 797
4 067
5 174
3 765
Thajsko
3 673
3 815
5 348
3 499
Ostatní země
34 938
38 974
39 376
42 444
Dílčí součet
(s výjimkou Ruské federace)
76 435
70 782
78 804
84 506
Rusko
2 005
2 197
2 548
2 343
Celkový dovoz
(včetně Ruské federace)
78 440
72 979
81 352
86 849
3.2 Cenové podbízení
(57)
Celkově průměrné ceny dovozu obdobného výrobku z jiných zemí zůstaly během posuzovaného období stabilní a neměnné a podbízení vůči výrobnímu odvětví Unie činilo v průměru 57 %.
4. Situace výrobního odvětví Unie
(58)
V souladu s čl. 3 odst. 5 základního nařízení Komise posoudila všechny relevantní hospodářské činitele a ukazatele, které ovlivňují stav výrobního odvětví Unie.
4.1 Předběžné poznámky
(59)
Vzhledem k tomu, že v případě výrobního odvětví Unie byl použit výběr vzorku, byla újma posouzena na základě informací shromážděných na úrovni celého výrobního odvětví Unie (makroekonomické prvky, jak jsou vymezeny ve 49. bodě odůvodnění) a na základě informací shromážděných na úrovni výrobců v Unii, kteří byli zařazeni do vzorku (mikroekonomické prvky, jak jsou vymezeny ve 49. bodě odůvodnění).
a) Výroba
(60)
Výroba výrobního odvětví Unie se mezi rokem 2009 a obdobím přezkumného šetření zvýšila o 6 %, tj. z 214 475 tun na 228 368 tun. V souvislosti se zvýšenou spotřebou (+ 8 %), jak je uvedeno v 52. bodě odůvodnění, výrobní odvětví Unie zvýšilo objem své výroby o 6 %.
Výrobní odvětví Unie
2009
2010
2011
Období přezkumného šetření
Objem výroby (v tunách)
214 475
223 385
224 559
228 368
index
100
104
105
106
b) Kapacita a míra využití kapacity
(61)
Zvýšení spotřeby Unie (+ 8 %) rovněž vyvolalo zvýšení výroby výrobního odvětví Unie o 6 %.
Výrobní odvětví Unie
2009
2010
2011
Období přezkumného šetření
Kapacita
348 852
371 187
366 976
369 134
index
100
106
105
106
Využití kapacity
61,5 %
60,2 %
61,2 %
61,9 %
index
100
98
100
101
c) Objem prodeje
(62)
Prodej výrobního odvětví Unie na trhu Unie se mezi rokem 2009 a obdobím přezkumného šetření zvýšil o 7 %.
Výrobní odvětví Unie
2009
2010
2011
Období přezkumného šetření
Prodej odběratelům v Unii, kteří nejsou ve spojení (v tunách)
116 902
133 824
131 085
124 524
index
100
114
112
107
d) Podíl na trhu
(63)
Výrobnímu odvětví Unie se podařilo udržet svůj podíl na trhu během posuzovaného období poměrně stabilní, tj. na 60 % v roce 2009 a na 59 % v období přezkumného šetření.
Výrobní odvětví Unie
2009
2010
2011
Období přezkumného šetření
Podíl na trhu
60 %
65 %
61 %
59 %
index
100
108
102
98
e) Růst
(64)
Mezi rokem 2009 a obdobím přezkumného šetření, kdy se spotřeba v Unii zvýšila o 8 %, se i objem prodeje výrobního odvětví Unie zvýšil, a to o 7 %. Podíl výrobního odvětví Unie na trhu lze proto považovat za stabilní, i když podíl na trhu mírně klesl, zatímco dovoz z Ruské federace se mírně zvýšil.
f) Zaměstnanost
(65)
Zatímco výrobci v Unii zařazení do vzorku během posuzovaného období vykázali nárůst o 5 %, zaměstnanost celého výrobního odvětví Unie se podle odhadu žadatele liší a vykazuje negativní tendenci, totiž pokles o 6 % mezi rokem 2009 a obdobím přezkumného šetření.
Výrobní odvětví Unie
2009
2010
2011
Období přezkumného šetření
Zaměstnanost
3 763
3 776
3 688
3 544
index
100
100
98
94
g) Velikost dumpingového rozpětí
(66)
Co se týká dopadu velikosti zjištěných skutečných dumpingových rozpětí (4,7 %) na výrobní odvětví Unie, nelze tento dopad vzhledem k nízkému celkovému objemu dovozu z Ruské federace a poměrně nízkému dumpingovému rozpětí považovat za významný.
h) Zásoby
(67)
Konečný stav zásob výrobního odvětví Unie se mezi rokem 2009 a obdobím přezkumného šetření zmenšil.
Výrobci zařazení do vzorku
2009
2010
2011
Období přezkumného šetření
Konečný stav zásob (v tunách)
11 723
10 240
9 813
10 489
index
100
87
84
89
i) Prodejní ceny a činitele ovlivňující ceny na domácím trhu
(68)
Jednotkové prodejní ceny výrobního odvětví Unie mezi rokem 2009 a obdobím přezkumného šetření vzrostly o 8 %. Tento cenový vývoj souvisí se skutečností, že se výrobnímu odvětví Unie podařilo přenést nárůst výrobních nákladů (o 8 %) na uživatele. Souvisí rovněž s postupným přechodem výrobního odvětví Unie na ocelová lana a kabely s větším průměrem a větší zaměřenost na lana pro zvláštní účely.
Výrobci zařazení do vzorku
2009
2010
2011
Období přezkumného šetření
Průměrná jednotková prodejní cena v Unii (v EUR/t)
3 625
3 658
3 809
3 911
Index
100
101
105
108
j) Mzdy
(69)
Mezi rokem 2009 a obdobím přezkumného šetření se průměrná mzda na plný pracovní úvazek zvýšila o 20 %. Po restrukturalizaci některých společností zařazených do vzorku se poměr řídících a administrativních pracovníků k manuálním pracovníkům zvýšil, což se odráží ve vyšších průměrných mzdových nákladech na jednoho zaměstnance.
Výrobci zařazení do vzorku
2009
2010
2011
Období přezkumného šetření
Mzdy na plný pracovní úvazek (v EUR)
42 393
45 174
48 718
51 052
index
100
107
115
120
k) Produktivita
(70)
Produktivita pracovních sil výrobního odvětví Unie, měřená jako produkce na pracovníka na plný pracovní úvazek za rok, v posuzovaném období kolísala, protože se v roce 2010 snížila a poté v roce 2011 a v období přezkumného šetření opět vzrostla.
Výrobní odvětví Unie
2009
2010
2011
Období přezkumného šetření
Produktivita
58
52
53
55
index
100
88
90
94
l) Investice a schopnost získávat kapitál
(71)
Investice do ocelových lan a kabelů se v posuzovaném období zvýšily o 271 %, byly významné a v období přezkumného šetření činily více než 16 milionů EUR. Výrobci zařazení do vzorku v posuzovaném období neměli problém získávat kapitál. Navíc velká část investic mohla být financována z vlastních vytvořených peněžních toků.
Výrobci zařazení do vzorku
2009
2010
2011
Období přezkumného šetření
Investice (v tisících EUR)
5 845
6 025
12 656
15 839
index
100
103
217
271
m) Ziskovost na trhu Unie
(72)
Výrobcům zařazeným do vzorku se během celého posuzovaného období dařilo dosahovat zisku. Zisky dosažené od roku 2009 do období přezkumného šetření byly navzdory poklesu ve srovnání s rokem 2009 vyšší než 5 % cílový zisk stanovený v původním šetření.
Výrobci zařazení do vzorku
2009
2010
2011
Období přezkumného šetření
Ziskovost na trhu Unie
14,8 %
10,1 %
10,6 %
10,6 %
index
100
68
72
72
n) Návratnost investic
(73)
Návratnost investic, vyjádřená jako celkový zisk z činnosti v oblasti ocelových lan a kabelů v procentech čisté účetní hodnoty aktiv přímo a nepřímo souvisejících s výrobou ocelových lan a kabelů, v celém posuzovaném období v zásadě sledovala tendenci zaznamenanou u ziskovosti. Navzdory poklesu je tento ukazatel i nadále dosti vysoký.
Výrobci zařazení do vzorku
2009
2010
2011
Období přezkumného šetření
Návratnost investic
37,7 %
23,4 %
25 %
23 %
index
100
62
66
61
o) Peněžní tok
(74)
Stav peněžních toků zůstává celkově velmi pozitivní navzdory jistému zhoršení mezi rokem 2009 a obdobím přezkumného šetření: sleduje do určité míry vývoj ziskovosti za celé posuzované období.
Výrobci zařazení do vzorku
2009
2010
2011
Období přezkumného šetření
Peněžní tok (v tisících EUR)
57 545
40 640
38 297
43 380
Index
100
71
67
75
p) Překonání účinků minulého dumpingu
(75)
Z většiny ukazatelů vyplývá, že výrobní odvětví Unie přizpůsobilo své výrobní zařízení, aby lépe reagovalo na nové hospodářské prostředí a mohlo využít příležitostí na trzích v Unii a mimo ni v segmentech, v nichž lze dosáhnout vysokých marží. Zlepšení hospodářské a finanční situace výrobního odvětví Unie po uložení antidumpingových opatření v roce 2001 dokládá, že opatření jsou účinná a že výrobní odvětví Unie překonalo účinky minulého dumpingu.
4.2 Závěr
(76)
Během posuzovaného období se výrobnímu odvětví Unie víceméně podařilo udržet svůj podíl na trhu, ceny vzrostly o 8 %, zásoby zůstaly na přiměřené úrovni, přičemž se objem výroby a spotřeba zvýšily. Výrobní odvětví Unie bylo v celém posuzovaném období ziskové, přestože zisky byly na nižší úrovni v období přezkumného šetření než v roce 2009. Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem lze vyvodit závěr, že v posuzovaném období nebyla výrobnímu odvětví Unie způsobena podstatná újma.
F. PRAVDĚPODOBNOST OBNOVENÍ ÚJMY
(77)
Bylo posuzováno i to, zda by se v případě pozbytí platnosti opatření obnovila podstatná újma. Má se za to, že to se pravděpodobně nestane, a to z důvodů, které jsou vysvětleny níže.
(78)
Jak je zdůrazněno v 54. bodě odůvodnění, bylo zjištěno, že ceny výrobků dovážených z Ruské federace se podbízejí vůči cenám Unie. Nicméně vzhledem k nízkému objemu odpovídajících typů výrobku lze toto rozpětí cenového podbízení považovat pouze za orientační.
(79)
Jak je vysvětleno v 51. bodě odůvodnění, objem dovozu dotčeného výrobku pocházejícího z Ruské federace činil v roce 2009 2 005 tun a v období přezkumného šetření 2 343 tun, což představovalo podíl na trhu ve výši 1,03 %, resp. 1,11 %.
(80)
Jak je vysvětleno v 43. a 45. bodě odůvodnění, celková ruská výrobní kapacita se odhaduje na přibližně 158 000 tun, zatímco podle odhadu z posledního šetření její výše byla přibližně stejná jako celková spotřeba Unie, tedy 220 000 tun. Volné kapacity jsou dále v současné době zřejmě omezené.
(81)
Při posledním šetření se vycházelo z toho, že ruský trh není schopen absorbovat existující nabídku. V současné době, jak bylo vysvětleno v 36. bodě odůvodnění, domácí spotřeba ocelových lan a kabelů v Rusku v posuzovaném období významně vzrostla o 38 %. Kromě toho veřejně dostupné ekonomické prognózy předpokládají v Ruské federaci v nadcházejících letech silný růst HDP. Volná kapacita v Rusku, jak je uvedeno ve 45. bodě odůvodnění, proto bude pravděpodobně absorbována rychle se rozvíjejícím ruským trhem, protože ruské ceny jsou zhruba o 11 % vyšší než ceny vývozu do Unie. Kromě toho v Rusku vývozní ceny výrobků vyvážených na jiné trhy, zejména zemí SNS, jsou průměrně o 5,6 % vyšší než vývozní ceny výrobků vyvážených do Unie. Je proto nepravděpodobné, že by se podstatná množství volných kapacit nebo jejich současný prodej na výhodnějším domácím trhu nebo trzích zemí SNS přesunuly na trh Unie.
(82)
S ohledem na výše uvedené se vyvozuje závěr, že by zrušení opatření uložených na dovoz pocházející z Ruské federace se vší pravděpodobností nevedlo k obnovení podstatné újmy působené výrobnímu odvětví Unie jako celku.
G. ANTIDUMPINGOVÁ OPATŘENÍ
(83)
S ohledem na výše uvedené by antidumpingová opatření použitelná na dovoz ocelových lan a kabelů z Ruské federace měla být zrušena a toto řízení zastaveno v souladu s čl. 9 odst. 2 a čl. 11 odst. 2 základního nařízení.
(84)
Všechny strany byly informovány o základních skutečnostech a faktorech, na jejichž základě se má doporučit, aby stávající opatření uložená na dovoz pocházející z Ruské federace byla ukončena. Byla jim rovněž poskytnuta lhůta pro podání připomínek ke zveřejněným zjištěním. Byly obdrženy připomínky jedné zúčastněné strany, která rovněž požádala o slyšení a byla vyslechnuta v přítomnosti úředníka pro slyšení,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Antidumpingová opatření týkající se dovozu ocelových lan a kabelů, včetně uzavřených lan, s výjimkou lan a kabelů z nerezové oceli, s největším průřezem převyšujícím 3 mm, též s připojenými tvarovkami, pocházejících z Ruské federace a v současnosti kódů KN ex 7312 10 81, ex 7312 10 83, ex 7312 10 85, ex 7312 10 89 a ex 7312 10 98, se zrušují a řízení ohledně tohoto dovozu se zastavuje.
Článek 2
Přezkumné řízení před pozbytím platnosti antidumpingových opatření použitelných na dovoz ocelových lan a kabelů, včetně uzavřených lan, s výjimkou lan a kabelů z nerezové oceli, s největším průřezem převyšujícím 3 mm, též s připojenými tvarovkami, v současnosti kódů KN ex 7312 10 81, ex 7312 10 83, ex 7312 10 85, ex 7312 10 89 a ex 7312 10 98 a pocházejících z Ruské federace, zahájené podle čl. 11 odst. 2 nařízení (ES) č. 1225/2009 se zastavuje.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 12. prosince 2013.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 1342/2013
z dnia 12 grudnia 2013 r.
uchylające środki antydumpingowe na przywóz niektórych lin i kabli żelaznych lub stalowych pochodzących z Federacji Rosyjskiej w następstwie przeglądu wygaśnięcia przeprowadzonego na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9 ust. 2 i art. 11 ust. 2,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1. Obowiązujące środki
(1)
Rozporządzeniem (WE) nr 1601/2001 (2) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych lin i kabli żelaznych lub stalowych (SWR) pochodzących z Federacji Rosyjskiej, Turcji, Tajlandii i Republiki Czeskiej. Środki te będą dalej zwane „środkami pierwotnymi”, a dochodzenie, które doprowadziło do wprowadzenia tych środków, będzie dalej zwane „pierwotnym dochodzeniem”.
(2)
W sierpniu 2001 r. Komisja przyjęła zobowiązanie cenowe złożone przez producenta rosyjskiego (JSC Severstal-Metiz). Powyższe porozumienie w sprawie zobowiązania uchylono w październiku 2007 r. (3), ponieważ uznano je za niewykonalne ze względu na trudności z odpowiednim sklasyfikowaniem dużej liczby rodzajów produktów wywożonych przez przedmiotowe przedsiębiorstwo.
(3)
Rozporządzeniem (WE) nr 1279/2007 (4) Rada utrzymała środki pierwotne dotyczące Federacji Rosyjskiej w następstwie częściowych przeglądów okresowych i przeglądów wygaśnięcia, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Środki te będą dalej zwane „środkami obowiązującymi”, a dochodzenie w ramach przeglądu wygaśnięcia będzie dalej zwane „ostatnim dochodzeniem”. Rozporządzeniem (WE) nr 1279/2007 uchylono również środki dotyczące przywozu lin i kabli stalowych pochodzących z Turcji i Tajlandii.
(4)
Obecnie (5) obowiązują także środki w odniesieniu do SWR z Ukrainy i Chińskiej Republiki Ludowej, które rozszerzono na przywóz SWR wysyłanych z Maroka, Mołdawii i Republiki Korei.
2. Wniosek o dokonanie przeglądu
(5)
Dnia 27 października 2012 r. Komisja ogłosiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wszczęcie przeglądu wygaśnięcia („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”) (6) środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu SWR pochodzących z Federacji Rosyjskiej nałożonych na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
(6)
Przedmiotowy przegląd wszczęto w następstwie uzasadnionego wniosku złożonego przez Komitet Łącznikowy Przemysłu Lin Stalowych Unii Europejskiej (zwany dalej „EWRIS-em” lub „wnioskodawcą”) w imieniu producentów unijnych reprezentujących ponad 50 % całkowitej unijnej produkcji niektórych lin i kabli żelaznych lub stalowych. W uzasadnieniu wniosku podano, że w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu i ponownego wystąpienia szkody w odniesieniu do przemysłu unijnego.
3. Dochodzenie
3.1. Okres objęty dochodzeniem przeglądowym („ODP”) i okres badany
(7)
Dochodzenie dotyczące kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody objęło okres od dnia 1 października 2011 r. do dnia 30 września 2012 r. („ODP”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do zakończenia ODP („okres badany”).
3.2. Strony objęte postępowaniem
(8)
Komisja oficjalnie zawiadomiła producentów eksportujących, producentów unijnych, importerów i znanych jej użytkowników oraz wnioskodawcę i władze państwa wywozu. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.
(9)
Ze względu na potencjalnie dużą liczbę zaangażowanych w dochodzenie producentów eksportujących z Federacji Rosyjskiej w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego początkowo przewidziano zastosowanie kontroli wyrywkowej. Aby Komisja mogła podjąć decyzję, czy konieczne jest przeprowadzenie kontroli wyrywkowej, i w razie potrzeby dokonać doboru próby, producentów eksportujących z Federacji Rosyjskiej wezwano do zgłoszenia się w ciągu 15 dni od wszczęcia postępowania i do przedstawienia Komisji informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.
(10)
Mając na uwadze, że tylko dwóch producentów eksportujących z Federacji Rosyjskiej przedstawiło informacje określone w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania i wyraziło gotowość do dalszej współpracy z Komisją, podjęto decyzję o niestosowaniu kontroli wyrywkowej w odniesieniu do producentów eksportujących.
(11)
W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja powiadomiła, że dokonała tymczasowego doboru próby producentów unijnych i zaprosiła zainteresowane strony do przedstawienia uwag w tej sprawie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Próba tymczasowa obejmowała pięciu producentów unijnych, w odniesieniu do których stwierdzono, że są reprezentatywni dla przemysłu unijnego pod względem wielkości produkcji i sprzedaży produktów podobnych w Unii Europejskiej.
(12)
Ze względu na brak jakichkolwiek uwag proponowane przedsiębiorstwa wybrano do włączenia do próby ostatecznej, a zainteresowane strony zostały o tym fakcie odpowiednio poinformowane. W późniejszym terminie jedno z ostatecznie wybranych przedsiębiorstw wycofało się jednak z uczestnictwa w próbie. W związku z tym Komisja zdecydowała się zmniejszyć próbę do czterech pozostałych przedsiębiorstw, które nadal były reprezentatywne dla przemysłu unijnego pod względem wielkości produkcji (29,3 %) i sprzedaży (20,9 %) produktu podobnego w Unii Europejskiej.
(13)
Chociaż w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania przewidziano kontrolę wyrywkową niepowiązanych importerów, nie zgłosił się żaden niepowiązany importer lub użytkownik. W odniesieniu do importerów niepowiązanych nie zastosowano zatem kontroli wyrywkowej.
(14)
Kwestionariusze wysłano czterem objętym próbą producentom unijnym, dwóm producentom eksportującym z Federacji Rosyjskiej oraz importerowi powiązanemu.
3.3. Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
(15)
Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od czterech producentów unijnych objętych próbą, od importera powiązanego i jednego producenta eksportującego z Federacji Rosyjskiej.
(16)
Mimo że pierwotnie zgłosiło się dwóch producentów eksportujących z Federacji Rosyjskiej, tylko jeden z nich odpowiedział na pytania zawarte w kwestionariuszu i został on uznany za współpracującego przy dochodzeniu. Współpracujący producent eksportujący posiada należącą do niego w całości jednostkę zależną z siedzibą we Włoszech, która także produkuje SWR i przywozi produkt objęty postępowaniem z Federacji Rosyjskiej. W momencie wszczynania dochodzenia zgłosił się drugi producent eksportujący i chociaż został poproszony o wypełnienie kwestionariusza, nie przedstawił odpowiedzi na zawarte w nim pytania. W związku z powyższym uznaje się, że drugi producent eksportujący nie współpracował przy dochodzeniu.
3.4. Wizyty weryfikacyjne
(17)
Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i wynikającej z niego szkody oraz do określenia interesu Unii Europejskiej. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:
a)
producenci unijni:
-
CASAR Drahtseilwerk Saar GmbH, Niemcy,
-
BRIDON International Ltd., Zjednoczone Królestwo,
-
TEUFELBERGER Seil GmbH, Austria,
-
Manuel Rodrigues de OLIVEIRA Sá & Filhos, SA, Portugalia;
b)
producent eksportujący z Federacji Rosyjskiej:
-
JSC SEVERSTAL-Metiz, Cherepovets;
c)
importer powiązany:
-
REDAELLI Tecna SpA, Włochy.
B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM ORAZ PRODUKT PODOBNY
1. Produkt objęty postępowaniem
(18)
Produkt objęty postępowaniem jest taki sam jak produkt objęty dochodzeniem pierwotnym i ostatnim dochodzeniem, które doprowadziło do nałożenia obowiązujących obecnie środków, tj. są to stalowe i żelazne liny i kable, w tym liny zamknięte, z wyłączeniem lin i kabli ze stali nierdzewnej, o maksymalnym wymiarze przekroju poprzecznego przekraczającym 3 mm, z łącznikami zamocowanymi lub bez nich (w terminologii przemysłowej często zwane „SWR”), obecnie objęte kodami CN ex 7312 10 81, ex 7312 10 83, ex 7312 10 85, ex 7312 10 89 i ex 7312 10 98 („produkt objęty postępowaniem”).
2. Produkt podobny
(19)
W bieżącym dochodzeniu w ramach przeglądu wygaśnięcia potwierdzono, że SWR produkowane w Federacji Rosyjskiej i wywożone do Unii oraz SWR produkowane i sprzedawane w Unii przez producentów unijnych mają takie same podstawowe cechy fizyczne i techniczne oraz końcowe zastosowania, a zatem są uważane za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
C. PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI LUB PONOWNEGO WYSTĄPIENIA DUMPINGU
1. Uwagi wstępne
(20)
Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy obecnie ma miejsce dumping i czy wygaśnięcie istniejących środków prowadziłoby do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu.
(21)
Jak wyjaśniono w motywie 10 powyżej, nie zaszła konieczność doboru próby producentów eksportujących w Federacji Rosyjskiej. Współpracujący producent eksportujący reprezentował 99 % wywozu produktu objętego postępowaniem z Federacji Rosyjskiej do Unii w ODP. Na tej podstawie stwierdzono, że zakres współpracy był wysoki.
(22)
Ponieważ pozostali dwaj znani producenci w Federacji Rosyjskiej nie współpracowali w dochodzeniu, przedstawione poniżej ustalenia dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu musiały zostać oparte na najdokładniejszych dostępnych faktach, w tym na danych Eurostatu, rosyjskich statystykach publicznych oraz ograniczonej ilości danych uzyskanych od drugiego producenta.
2. Przywóz dumpingowy w ODP
(23)
Zgodnie z wnioskiem o dokonanie przeglądu wywóz z Federacji Rosyjskiej do Unii miał rzekomo charakter dumpingowy na poziomie średniego marginesu w wysokości 130,8 %. Jak wskazano w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania (pkt 4.1), wnioskodawca porównał ceny eksportowe stosowane przy wywozie z Federacji Rosyjskiej do Unii (na poziomie ex-works) z cenami krajowymi w Federacji Rosyjskiej.
2.1. Wartość normalna
(24)
Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego w pierwszej kolejności zbadano w odniesieniu do współpracującego producenta eksportującego, czy całkowita wielkość jego sprzedaży krajowej produktu podobnego na rosyjskim rynku krajowym na rzecz klientów niezależnych była reprezentatywna, tj. czy całkowita wielkość takiej sprzedaży stanowiła przynajmniej 5 % całkowitej wielkości odpowiadającej jej sprzedaży eksportowej do Unii. Wspomnianą sprzedaż krajową produktu podobnego przez współpracującego producenta eksportującego uznano za ogólnie reprezentatywną.
(25)
Następnie Komisja określiła te rodzaje produktu podobnego sprzedawane na rynku krajowym przez producenta eksportującego, które były identyczne lub bezpośrednio porównywalne z rodzajami sprzedawanymi w celu wywozu do Unii.
(26)
Ponadto zbadano też, czy sprzedaż krajowa współpracujących producentów eksportujących była reprezentatywna dla każdego rodzaju produktu, tj. czy sprzedaż krajowa każdego rodzaju produktu stanowiła przynajmniej 5 % wielkości sprzedaży tego samego rodzaju produktu do Unii. W odniesieniu do rodzajów produktów sprzedawanych w reprezentatywnych ilościach zbadano następnie, czy takiej sprzedaży dokonano w ramach zwykłego obrotu handlowego zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
(27)
Zbadano również, czy sprzedaż krajowa każdego rodzaju produktu dokonywana w ilościach reprezentatywnych może być uważana za prowadzoną w zwykłym obrocie handlowym poprzez ustalenie proporcji rentownej sprzedaży danego rodzaju produktu niezależnym klientom. We wszystkich przypadkach, w których sprzedaż krajowa konkretnego rodzaju produktu została dokonana w wystarczających ilościach i w zwykłym obrocie handlowym, wartość normalna została ustalona na podstawie rzeczywistej ceny krajowej, obliczonej jako średnia ważona całej sprzedaży krajowej danego rodzaju produktu w ODP.
(28)
W odniesieniu do tych rodzajów produktów, w przypadku których sprzedaż krajowa była niereprezentatywna lub nie była prowadzona w zwykłym obrocie handlowym, wartość normalna została skonstruowana zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Wartość normalna została skonstruowana poprzez dodanie do kosztów produkcji wywożonych rodzajów produktów, w razie potrzeby skorygowanych, rozsądnej wartości procentowej na wydatki związane ze sprzedażą, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz rozsądnej marży zysku, na podstawie faktycznych danych dotyczących produkcji i sprzedaży produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym, zgodnie z art. 2 ust. 6 zdanie pierwsze rozporządzenia podstawowego.
2.2. Cena eksportowa
(29)
W przypadku cen sprzedaży eksportowej na rynek unijny współpracującego producenta z Federacji Rosyjskiej skierowanej bezpośrednio do klientów niezależnych, cenę eksportową ustalono na podstawie cen faktycznie zapłaconych lub cen należnych za produkt objęty postępowaniem, zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.
(30)
Do celów transakcji wywozowej, w przypadku gdy wywozu do Unii dokonywano poprzez powiązane przedsiębiorstwo handlowe, cena eksportowa została ustalona na podstawie ceny pierwszej odsprzedaży dokonanej przez powiązane przedsiębiorstwo handlowe niezależnym klientom w Unii, zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego. Dokonano korekt, by uwzględnić wszystkie koszty poniesione między przywozem a odsprzedażą, a także zyski, aby ustalić wiarygodną cenę eksportową. Wobec braku informacji od importerów niezależnych na temat poziomu zysków zgromadzonych w ODP zastosowano średnią marżę zysku na poziomie 5 %.
2.3. Porównanie
(31)
Porównanie średniej ważonej wartości normalnej i średniej ważonej ceny eksportowej zostało dokonane na podstawie ceny ex-works i na takim samym poziomie handlu.
(32)
W celu zapewnienia sprawiedliwego porównania między wartością normalną a ceną eksportową, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego uwzględniono różnice w czynnikach, w odniesieniu do których wykazano, że mogą mieć wpływ na ceny i ich porównywalność. W tym celu w stosownych i uzasadnionych przypadkach wprowadzono odpowiednie korekty uwzględniające różnice w kosztach transportu, ubezpieczenia, przeładunku, kosztach załadunku i kosztach dodatkowych, kosztach finansowych, kosztach pakowania, prowizjach i rabatach.
2.4. Margines dumpingu
(33)
Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego średnią ważoną wartości normalnej według rodzaju produktu porównano ze średnią ważoną ceny eksportowej odnośnego rodzaju produktu objętego postępowaniem. Porównanie to wykazało istnienie dumpingu wynoszącego 4,7 % w odniesieniu do producenta eksportującego.
3. Zmiany wielkości przywozu w przypadku uchylenia środków
3.1. Uwagi wstępne
(34)
W nawiązaniu do analizy występowania dumpingu w ODP zbadano również prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu w przypadku uchylenia środków. W tym zakresie przeanalizowano następujące elementy: wielkość i ceny przywozu po cenach dumpingowych z Federacji Rosyjskiej, atrakcyjność rynku unijnego i innych rynków państw trzecich, moce produkcyjne i nadwyżkę mocy produkcyjnych w odniesieniu do wywozu w Federacji Rosyjskiej.
3.2. Wielkość i ceny przywozu po cenach dumpingowych z Federacji Rosyjskiej
(35)
Według danych Eurostatu w okresie badanym przywóz z Federacji Rosyjskiej wzrósł z 2 005 ton w 2009 r. do 2 343 ton w ODP, stanowiąc około 1 % konsumpcji w Unii w ODP i w okresie badanym. Jak wspomniano powyżej w motywie 33, przywozu od współpracującego producenta eksportującego dokonywano po cenach dumpingowych (4,7 %) pomimo obowiązującego cła antydumpingowego.
3.3. Atrakcyjność rynku unijnego i innych rynków państw trzecich
(36)
Wywóz do Unii stanowił 3 % całkowitej sprzedaży współpracującego producenta, podczas gdy większości sprzedaży (85 %) dokonano na rosyjskim rynku krajowym. W okresie badanym wartość rynku wzrosła o 38 % (7) i może się jeszcze zwiększyć, jeżeli PKB Federacji Rosyjskiej odnotuje dalszy wzrost, jak przewidziano w publicznie dostępnych źródłach dotyczących analizy ekonomicznej. Ponadto z informacji zgromadzonych w trakcie dochodzenia wynika, że współpracujący producent nie produkuje wszystkich rodzajów produktu objętego postępowaniem, a zatem presja konkurencyjna wywierana przez niego na producentów unijnych jest ograniczona. Prawdopodobnie sytuacja ta jest podobna w przypadku dwóch pozostałych producentów w świetle braku dostępnych informacji na temat nowych maszyn, które umożliwiłyby przykładowo wytwarzanie produktu objętego postępowaniem posiadającego większą średnicę. Ponadto wydaje się, że potwierdzeniem ograniczonej presji konkurencyjnej ze strony producentów eksportujących z Federacji Rosyjskiej jest również obecność na rynku rosyjskim producentów unijnych. Według oficjalnych rosyjskich statystyk celnych wywóz produktu podobnego do Federacji Rosyjskiej przez producentów unijnych stanowił 30 % całego przywozu produktu podobnego na rynek rosyjski w ODP, co uczyniło z producentów unijnych największego eksportera na rynku rosyjskim.
(37)
W odpowiedzi na ujawnienie ostatecznych ustaleń wnioskodawca stwierdził, że prognozowany wzrost PKB w Rosji (w granicach 3 %) jest raczej umiarkowany i nie zapewni warunków do dalszego rozwoju rosyjskiego rynku SWR. W związku z tym możliwe jest, że rynek rosyjski nie będzie w stanie wchłonąć dodatkowych wielkości produktu podobnego. W tym względzie zauważa się, że wzrost rosyjskiego PKB w okresie badanym, tj. od 2009 r. do końca okresu objętego dochodzeniem, był niższy od wzrostu prognozowanego na 2014 r., a mimo to umożliwił wzrost rynku SWR w Rosji o 38 %. Powyższy argument został zatem odrzucony.
(38)
Wspomniana strona wskazała również na fakt, iż współpracujący producent eksportujący opracował niedawno dwa nowe rodzaje produktów (we współpracy ze swoją jednostką zależną z siedzibą w Unii), i stwierdziła, że potwierdza to inwestycje poczynione przez powyższego producenta w okresie badanym. Fakt ten nie stoi jednak w sprzeczności z ustaleniami, zgodnie z którymi producent współpracujący nie ma odpowiednich zdolności, by produkować wszystkie rodzaje lin (w szczególności SWR z rynku produktów wysokiej klasy). Powyższy argument został zatem odrzucony.
(39)
Atrakcyjność rynku unijnego należy również postrzegać w kontekście przejęć niektórych producentów unijnych przez rosyjskich producentów eksportujących. Faktycznie dwóch rosyjskich producentów posiada obecnie jednostki zależne z siedzibą w Unii. Wizyta weryfikacyjna w jednostce zależnej eksportera współpracującego z siedzibą w UE ujawniła, że jednostka ta dokonywała sprzedaży głównie na rynku europejskim oraz że sprzedaż powiązana między współpracującym producentem a wspomnianą jednostką zależną była w ODP ograniczona.
(40)
Na podstawie danych eksportera współpracującego należy zauważyć, że wielkość wywozu produktu objętego postępowaniem z Rosji do państw trzecich czterokrotnie przekroczyła wielkość wywozu do Unii w ODP. Stwierdzono, że ceny eksportowe współpracującego producenta eksportującego do państw trzecich są średnio na niższym poziomie niż krajowa cena sprzedaży w Federacji Rosyjskiej, ale średnio na wyższym poziomie niż ceny eksportowe stosowane przy wywozie na rynek unijny. W związku z tym można stwierdzić, że sprzedaż eksportowa na rynki państw trzecich jest bardziej atrakcyjna niż sprzedaż na rynek unijny. W tym kontekście należy również zwrócić uwagę na istniejące od dawna kanały sprzedaży zorientowane na rynki Wspólnoty Niepodległych Państw (WNP).
(41)
W odpowiedzi na ujawnienie ostatecznych ustaleń wnioskodawca stwierdził, że ceny eksportowe wyznaczane przez rosyjskich producentów na rynkach trzecich są w istocie niższe niż ceny eksportowe do Unii. Powołano się tu na porównanie średnich cen eksportowych do Ukrainy i niektórych państw europejskich, sporządzone rzekomo w oparciu o rosyjskie statystyki celne. Nie przedłożono żadnych oryginalnych danych, które stanowiły podstawę wspomnianego porównania. W odniesieniu do tej kwestii należy zauważyć, że przeprowadzone w ramach niniejszego dochodzenia porównanie różnicy w cenach między rosyjskimi cenami eksportowymi do Unii a cenami eksportowymi na rynki trzecie zostało oparte na zweryfikowanych danych z kwestionariusza przekazanych przez współpracującego producenta eksportującego. Wspomniane porównanie cen zostało przeprowadzone na poziomie ex-works z uwzględnieniem różnic między rodzajami produktów i poziomem handlu. Średnie ceny zgłoszone przez wnioskującego nie odzwierciedlają złożoności elementów składowych ceny i zakresów cenowych, jakie występują na rynku SWR i wynikają z istnienia znacznej liczby zróżnicowanych produktów i różnego poziomu handlu. Powyższy argument został zatem odrzucony.
(42)
Wspomniana strona argumentowała, że w omawianym przypadku wielkość eksportu przemysłu unijnego do Federacji Rosyjskiej nie ma znaczenia, i wskazywała raczej na zwiększony przywóz do Federacji Rosyjskiej z Chińskiej Republiki Ludowej oraz konieczność uwzględnienia go w analizie z uwagi na fakt, iż stanowi on zagrożenie konkurencyjne dla obecności producentów rosyjskich na rynkach rosyjskim i WNP. W tym zakresie znaczenie ma fakt, iż producenci unijni pozostają liderami wywozu na rynku rosyjskim, ponieważ potwierdza on między innymi to, że producenci rosyjscy nie są w stanie produkować wszystkich rodzajów SWR, na jakie istnieje zapotrzebowanie na rynku rosyjskim. Jeżeli chodzi o chiński wywóz do Federacji Rosyjskiej, należy zauważyć, że w jego przypadku odnotowywany wzrost miał miejsce równolegle do gwałtownego wzrostu zapotrzebowania na rynku rosyjskim. Nie przedstawiono jakichkolwiek informacji na temat np. poziomów chińskich cen eksportowych do Federacji Rosyjskiej lub państw WNP lub cech charakterystycznych przywożonego produktu objętego dochodzeniem, które to informacje uzasadniałyby przeprowadzenie dalszej analizy. Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z rosyjskimi statystykami celnymi w ODP rosyjscy producenci produktu objętego postępowaniem pozostali liderami na krajowym rynku SWR, a całkowita wielkość przywozu na ten rynek stanowiła jedynie ok. 15 % rosyjskiego rynku SWR. Powyższy argument został zatem odrzucony.
3.4. Moce produkcyjne oraz nadwyżka mocy produkcyjnych w odniesieniu do wywozu w Federacji Rosyjskiej
(43)
Zgodnie z wnioskiem o dokonanie przeglądu moce produkcyjne wszystkich rosyjskich producentów eksportujących wynosiły 115 000 ton. W trakcie dochodzenia wnioskodawca dokonał ponownej oceny rosyjskich mocy produkcyjnych i stwierdził, że wynoszą one 220 000-250 000 ton, jednak nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie tego stwierdzenia. Na podstawie zweryfikowanych danych eksportera współpracującego, danych przedłożonych przez drugiego znanego producenta i zawartych we wniosku danych dotyczących trzeciego producenta ustalono, że moce produkcyjne wszystkich rosyjskich producentów produktu objętego postępowaniem znajdują się na poziomie ok. 158 000 ton. W tym kontekście należy zauważyć, że w okresie badanym moce produkcyjne współpracującego producenta eksportującego poddano dostosowaniom strukturalnym, w wyniku których zamknięty został jeden zakład produkcyjny.
(44)
W odpowiedzi na ujawnienie ostatecznych ustaleń wnioskodawca stwierdził, że niektóre z maszyn pochodzących z zamkniętego zakładu produkcyjnego zostały przeniesione do innego zakładu produkcyjnego należącego do współpracującego producenta. Jednakże nie przedstawiono żadnych dowodów na poparcie tego stwierdzenia. W tym względzie należy potwierdzić, że dowody zgromadzone w trakcie dochodzenia świadczą o tym, iż w okresie badanym współpracujący producent został poddany dostosowaniom strukturalnym, które obejmowały złomowanie niektórych maszyn we wszystkich trzech zakładach produkcyjnych oraz zamknięcie jednego zakładu produkcyjnego. Jednocześnie nie można wykluczyć, że niektóre maszyny z zamkniętego zakładu produkcyjnego zostały przeniesione do pozostałych zakładów. W każdym przypadku nie zmienia to oszacowań dotyczących mocy produkcyjnych tego producenta i Rosji ogółem, czego nie podważała też wspomniana strona. Powyższy argument został zatem odrzucony.
(45)
W odniesieniu do kwestii wykorzystania mocy produkcyjnych i nadwyżki mocy produkcyjnych oraz w nawiązaniu do danych dotyczących dwóch producentów, a także wobec braku jakichkolwiek dokładnych informacji dotyczących wykorzystania mocy produkcyjnej trzeciego producenta, założono, że wykorzystana przez niego moc produkcyjna była podobna do dwóch pozostałych producentów, tj. 90 % w ODP. W związku z tym stwierdzono, że całkowite niewykorzystane moce produkcyjne w Federacji Rosyjskiej wynoszą około 17 000 ton. Liczba ta stanowiła około 8 % konsumpcji w Unii w ODP.
3.5. Wniosek
(46)
W związku z ustaleniem, że towary w dalszym ciągu są eksportowane z Federacji Rosyjskiej po cenach dumpingowych w ODP, istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu na rynku unijnym w przypadku uchylenia obecnych środków antydumpingowych.
(47)
Należy jednak podkreślić następujące kwestie. Po pierwsze, dostępne niewykorzystane moce produkcyjne w Federacji Rosyjskiej są ograniczone i mogą zostać wchłonięte przez szybko rosnący popyt na rynku krajowym. Po drugie, rosyjscy producenci nie mają odpowiednich zdolności, by dostarczać wszystkie rodzaje lin, w związku z czym ich presja konkurencyjna na rynek unijny jest ograniczona. Po trzecie, dwóch z trzech producentów eksportujących posiada w Unii należące do nich w całości jednostki zależne produkujące produkt podobny. Na podstawie informacji otrzymanych od jednostki zależnej współpracującego producenta eksportującego można stwierdzić, że produkt podobny produkowany przez jednostkę zależną sprzedaje się głównie na rynku unijnym, podczas gdy producent eksportujący produkuje i sprzedaje produkt podobny przeważnie na rynek rosyjski. Ponadto rosyjscy producenci eksportujący mają silne powiązania handlowe z rynkami państw trzecich, w szczególności z rynkami WNP, które są bardziej atrakcyjne dla rosyjskich eksporterów, ponieważ średnio ceny pobierane na tych rynkach są wyższe niż ceny pobierane w Unii. Na tej podstawie stwierdzono, że istnieje niewielkie prawdopodobieństwo znacznego wzrostu przywozu produktu objętego postępowaniem z Federacji Rosyjskiej w przypadku wygaśnięcia środków.
D. DEFINICJA PRZEMYSŁU UNIJNEGO
(48)
W ODP SWR jest produkowane przez ponad 30 producentów unijnych. Uznaje się zatem, że wielkość produkcji tych producentów unijnych (określona na podstawie informacji zgromadzonych wśród współpracujących producentów oraz danych dostarczonych przez wnioskodawcę w przypadku pozostałych producentów unijnych) stanowi produkcję unijną w rozumieniu art. 4 ust 1 rozporządzenia podstawowego.
(49)
Jak wyjaśniono w motywie 12, ze względu na dużą liczbę producentów unijnych wybrano ich próbę. Do celów analizy szkody ustanowiono wskaźniki szkody na następujących dwóch poziomach:
-
elementy makroekonomiczne (produkcja, moce produkcyjne, wielkość sprzedaży, udział w rynku, rozwój, zatrudnienie, wydajność, średnie ceny jednostkowe, wielkość dumpingu) poddano ocenie na poziomie całkowitej produkcji unijnej na podstawie informacji zgromadzonych wśród współpracujących producentów, z danych Eurostatu, a w odniesieniu do innych producentów unijnych zastosowano szacunki oparte na danych dostarczonych przez wnioskodawcę,
-
w odniesieniu do producentów unijnych objętych próbą przeprowadzono analizę elementów mikroekonomicznych (tj. zapasów, wynagrodzeń, rentowności, zwrotów z inwestycji, przepływów środków pieniężnych, zdolności do pozyskiwania kapitału i inwestycji) na podstawie ich informacji, które zostały zweryfikowane.
E. SYTUACJA NA RYNKU UNIJNYM
1. Konsumpcja w Unii
(50)
Konsumpcja w Unii zwiększyła się o 8 % - z 195 426 ton do 211 380 ton między 2009 r. a ODP.
2009
2010
2011
ODP
Konsumpcja w Unii (w tonach)
195 426
206 940
213 350
211 380
Indeks
100
106
109
108
2. Bieżący przywóz z Federacji Rosyjskiej
2.1. Wielkość, udział w rynku i ceny przywozu z Federacji Rosyjskiej
(51)
Zgodnie z danymi Eurostatu wielkość przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Federacji Rosyjskiej wzrosła z 2 005 ton do 2 343 ton między 2009 r. a ODP. Pomimo tego wzrostu wspomniana wielkość jest niższa niż przywóz z Federacji Rosyjskiej w trakcie ostatniego dochodzenia, kiedy to przywóz wynosił 2 908 ton w 2005 r. i 3 323 ton w okresie od 1 lipca 2005 r. do 30 czerwca 2006 r. (ostatni ODP). Ponadto od czasu zakończenia ODP przywóz z Rosji wykazywał tendencję spadkową (spadek o 20 %).
(52)
Udział w rynku przywozu z Rosji wynosił 1,03 % w 2009 r. i 1,11 % w ODP.
(53)
Jeżeli chodzi o ceny importowe, w trakcie okresu badanego podlegały one systematycznemu wzrostowi, który wyniósł 12 %.
2009
2010
2011
ODP
Przywóz (w tonach)
2 005
2 197
2 549
2 343
Indeks
100
110
127
117
Udział w rynku
1,03 %
1,06 %
1,19 %
1,11 %
Indeks
100
103
116
108
Cena importowa
1 054
1 084
1 171
1 178
Indeks
100
103
111
112
2.2. Podcięcie cenowe
(54)
Podcięcie cenowe zostało ustalone przy zastosowaniu cen eksportowych współpracującego rosyjskiego producenta bez cła antydumpingowego i stwierdzono, że podcięcie to wynosi od 54,7 % do 69,0 % w zależności od rodzajów produktu ze średnim ważonym marginesem podcięcia cenowego na poziomie 63,4 %. Biorąc jednak pod uwagę nieznaczną wielkość przywozu z Federacji Rosyjskiej i szereg istniejących różnego rodzaju SWR, podcięcie cenowe można było ustalić jedynie na podstawie bardzo niewielu identycznych rodzajów produktu o niedużej wielkości (19,9 ton). W związku z tym margines podcięcia można uznać jedynie za orientacyjny.
3. Przywóz z innych państw
3.1. Wielkość, udział w rynku i ceny przywozu z innych państw
(55)
Przywóz z państw innych niż Federacja Rosyjska wzrósł o 10,6 % w okresie badanym, co stanowi większy wzrost niż wzrost konsumpcji na rynku Unii (+ 8 %). Chociaż udział w rynku UE państw innych niż Federacja Rosyjska uległ zwiększeniu, odpowiednie udziały w rynku można uznać za stabilne.
(56)
Głównymi państwami wywozu w ODP były: Korea Południowa z udziałem w rynku wynoszącym 16 %, następnie ChRL (1,78 %), Tajlandia z udziałem w rynku wynoszącym 1,65 % oraz Federacja Rosyjska (zob. powyżej, udział w rynku wynoszący 1,11 %), podczas gdy udział w rynku przemysłu unijnego wynosił prawie 60 %.
Państwa/przywóz w tonach
2009
2010
2011
ODP
Korea Południowa
32 027
23 926
28 906
34 798
Chiny
5 797
4 067
5 174
3 765
Tajlandia
3 673
3 815
5 348
3 499
Inne państwa
34 938
38 974
39 376
42 444
Razem (z wyłączeniem
Federacji Rosyjskiej)
76 435
70 782
78 804
84 506
Rosja
2 005
2 197
2 548
2 343
Łączny przywóz (z uwzględnieniem
Federacji Rosyjskiej)
78 440
72 979
81 352
86 849
3.2. Podcięcie cenowe
(57)
Średnie ogólne ceny przywozu produktu podobnego z innych państw utrzymały się na stabilnym i niezmienionym poziomie w trakcie okresu badanego i podcięły ceny przemysłu unijnego średnio o 57 %.
4. Sytuacja przemysłu unijnego
(58)
Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała wszystkie istotne czynniki i wskaźniki gospodarcze mające wpływ na sytuację przemysłu unijnego.
4.1. Uwagi wstępne
(59)
Ze względu na fakt, że w odniesieniu do przemysłu unijnego zastosowano kontrolę wyrywkową, oceny szkody dokonano na podstawie informacji zgromadzonych na poziomie całego przemysłu unijnego (elementy makroekonomiczne, jak określono w motywie 49) oraz na podstawie informacji zgromadzonych na poziomie producentów objętych próbą (elementy mikroekonomiczne, jak określono w motywie 49).
a) Produkcja
(60)
Między 2009 r. a ODP produkcja przemysłu unijnego zwiększyła się o 6 %, tj. z 214 475 ton do 228 368 ton. W kontekście zwiększonej konsumpcji (+ 8 %), jak wspomniano w motywie 52, wielkość produkcji przemysłu unijnego zwiększyła się o 6 %.
Przemysł unijny
2009
2010
2011
ODP
Wielkość produkcji (w tonach)
214 475
223 385
224 559
228 368
Indeks
100
104
105
106
b) Moce produkcyjne i stopień wykorzystania mocy produkcyjnych
(61)
Wzrost konsumpcji w Unii (+ 8 %) spowodował również wzrost produkcji przemysłu unijnego o 6 %.
Przemysł unijny
2009
2010
2011
ODP
Moce produkcyjne
348 852
371 187
366 976
369 134
Indeks
100
106
105
106
Wykorzystanie mocy produkcyjnych
61,5 %
60,2 %
61,2 %
61,9 %
Indeks
100
98
100
101
c) Wielkość sprzedaży
(62)
Sprzedaż przemysłu unijnego na rynku unijnym zwiększyła się o 7 % między 2009 r. a ODP.
Przemysł unijny
2009
2010
2011
ODP
Sprzedaż podmiotom niepowiązanym w Unii (w tonach)
116 902
133 824
131 085
124 524
indeks
100
114
112
107
d) Udział w rynku
(63)
W trakcie okresu badanego zdołano utrzymać udział przemysłu unijnego w rynku na względnie stabilnym poziomie, tj. na poziomie 60 % w 2009 r. i na poziomie 59 % w ODP.
Przemysł unijny
2009
2010
2011
ODP
Udział w rynku
60 %
65 %
61 %
59 %
indeks
100
108
102
98
e) Wzrost
(64)
Między 2009 r. a ODP, gdy konsumpcja w Unii zwiększyła się o 8 %, wielkość sprzedaży przemysłu unijnego także wzrosła o 7 %. W związku z tym udział przemysłu unijnego w rynku można uznać za stabilny, chociaż udział ten nieco się obniżył, podczas gdy przywóz z Federacji Rosyjskiej nieco się zwiększył.
f) Zatrudnienie
(65)
Chociaż w przypadku producentów objętych próbą w trakcie okresu badanego odnotowano wzrost o 5 %, oszacowanie przez wnioskodawcę poziomu zatrudnienia w całym przemyśle unijnym jest odmienne i przedstawia tendencję ujemną, wykazując spadek o 6 % między 2009 r. a ODP.
Przemysł unijny
2009
2010
2011
ODP
Zatrudnienie
3 763
3 776
3 688
3 544
indeks
100
100
98
94
g) Wielkość marginesu dumpingu
(66)
Jeżeli chodzi o wpływ wielkości rzeczywistego marginesu stwierdzonego dumpingu na przemysł unijny (4,7 %), uwzględniając ogólną niską wielkość przywozu z Federacji Rosyjskiej i względnie niski margines dumpingu, wpływ ten nie może zostać uznany za znaczący.
h) Zapasy
(67)
Poziom stanu zapasów przemysłu unijnego na koniec okresu sprawozdawczego zmniejszył się między 2009 r. a ODP.
Producenci objęci próbą
2009
2010
2011
ODP
Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego (w tonach)
11 723
10 240
9 813
10 489
Indeks
100
87
84
89
i) Ceny sprzedaży i czynniki wpływające na ceny krajowe
(68)
Jednostkowe ceny sprzedaży przemysłu unijnego wzrosły o 8 % między 2009 r. a ODP. Wspomniana zmiana ceny związana jest z faktem, że w przypadku przemysłu unijnego możliwe było przeniesienie wzrostu kosztów produkcji (o 8 %) na użytkowników. Jest to również związane ze stopniowym przechodzeniem przemysłu unijnego w kierunku SWR o większej średnicy i większym ukierunkowaniem na liny specjalnego zastosowania.
Producenci objęci próbą
2009
2010
2011
ODP
Średnia jednostkowa cena sprzedaży w UE (EUR za tonę)
3 625
3 658
3 809
3 911
indeks
100
101
105
108
j) Wynagrodzenia
(69)
Między 2009 r. a ODP średnie wynagrodzenie w przeliczeniu na ekwiwalent pełnego czasu pracy (EPC) wzrosło o 20 % w trakcie badanego okresu. W następstwie restrukturyzacji niektórych przedsiębiorstw objętych próbą w trakcie okresu badanego zwiększyła się liczba pracowników umysłowych względem pracowników fizycznych, co znajduje odzwierciedlenie w zwiększonym średnim koszcie wynagrodzenia w przeliczeniu na pracownika.
Producenci objęci próbą
2009
2010
2011
ODP
Wynagrodzenie w przeliczeniu na EPC (w EUR)
42 393
45 174
48 718
51 052
Indeks
100
107
115
120
k) Wydajność
(70)
Wydajność siły roboczej przemysłu unijnego, mierzona jako produkcja przypadająca na ekwiwalent EPC w ujęciu rocznym, była zmienna w badanym okresie, ponieważ zmniejszyła się w 2010 r., po czym wzrosła znowu w 2011 r. i w ODP.
Przemysł unijny
2009
2010
2011
ODP
Wydajność
58
52
53
55
indeks
100
88
90
94
l) Inwestycje i zdolność pozyskiwania kapitału
(71)
W okresie badanym inwestycje w SWR wzrosły o 271 %, w ODP były znaczące i wyniosły prawie 16 mln EUR. Producenci objęci próbą nie napotkali trudności w pozyskiwaniu kapitału w trakcie okresu badanego. Ponadto duża część inwestycji mogła być finansowana za pomocą wygenerowanych przez nie przepływów pieniężnych.
Producenci objęci próbą
2009
2010
2011
ODP
Inwestycje (w tys. EUR)
5 845
6 025
12 656
15 839
Indeks
100
103
217
271
m) Rentowność na rynku Unii
(72)
Producenci objęci próbą zdołali osiągnąć zyski w całym okresie badanym. Zyski osiągnięte od 2009 r. do ODP mimo spadku w porównaniu z 2009 r. przewyższały wyraźnie zysk docelowy w wysokości 5 % ustalony w dochodzeniu pierwotnym.
Producenci objęci próbą
2009
2010
2011
ODP
Rentowność na rynku Unii
14,8 %
10,1 %
10,6 %
10,6 %
Indeks
100
68
72
72
n) Zwrot z inwestycji
(73)
Zwrot z inwestycji, wyrażony jako całkowity zysk z działalności związanej z SWR w ujęciu procentowym wartości księgowej netto aktywów bezpośrednio i pośrednio związanych z produkcją SWR, był ogólnie zgodny z powyższym trendem rentowności w całym okresie badanym. Mimo spadku wskaźnik ten pozostaje na dość wysokim poziomie.
Producenci objęci próbą
2009
2010
2011
ODP
Zwrot z inwestycji
37,7 %
23,4 %
25 %
23 %
indeks
100
62
66
61
o) Przepływy pieniężne
(74)
Sytuacja dotycząca przepływów pieniężnych pozostaje zasadniczo bardzo pozytywna mimo częściowego pogorszenia między 2009 r. a ODP: w określonym stopniu jest ona zgodna z tendencjami rentowności w całym okresie badanym.
Producenci objęci próbą
2009
2010
2011
ODP
Przepływ pieniężny (w tys. EUR)
57 545
40 640
38 297
43 380
indeks
100
71
67
75
p) Poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu
(75)
Większość wskaźników wykazuje, że w przemyśle unijnym dostosowano wyposażenie produkcyjne, aby lepiej sprostać nowemu środowisku gospodarczemu i umożliwić wykorzystanie szans na rynkach Unii i poza Unią w segmentach, w których można osiągnąć wysokie marże. Poprawa sytuacji gospodarczej i finansowej przemysłu unijnego, która nastąpiła po nałożeniu środków antydumpingowych w 2001 r., dowodzi, że środki te są skuteczne, a sytuacja przemysłu unijnego poprawiła się po wcześniejszym dumpingu.
4.2. Wniosek
(76)
W trakcie badanego okresu zdołano utrzymać udział przemysłu unijnego w rynku na mniej więcej tym samym poziomie, ceny wzrosły o 8 %, zapasy pozostały na dobrym poziomie, a wielkość produkcji i konsumpcja uległy zwiększeniu. W całym okresie badanym przemysł unijny był rentowny, chociaż poziom zysków był niższy w ODP niż w 2009 r. W związku z tym można stwierdzić, że przemysł unijny nie poniósł istotnej szkody w okresie badanym.
F. PRAWDOPODOBIEŃSTWO PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SZKODY
(77)
Zbadano również, czy prawdopodobne jest ponowne wystąpienie istotnej szkody w przypadku zezwolenia na wygaśnięcie środków. Ocenia się, że nie jest to prawdopodobne z powodów wyjaśnionych powyżej.
(78)
Jak podkreślono w motywie 54, zgodnie z ustaleniami ceny przywozu z Federacji Rosyjskiej podcinały ceny UE. Uwzględniając jednak małe wielkości dopasowanych rodzajów produktów, obecny margines podcięcia może być jedynie uznany za przybliżony.
(79)
Jak wyjaśniono w motywie 51, wielkość przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Federacji Rosyjskiej wynosiła 2 005 ton w 2009 r. i 2 343 ton w ODP, co stanowi udział w rynku odpowiednio na poziomie 1,03 % i 1,11 %.
(80)
Jak wyjaśniono w motywach 43 i 45, całkowite moce produkcyjne Federacji Rosyjskiej szacuje się na 158 000 ton, podczas gdy w trakcie ostatniego dochodzenia szacowano, że osiągały one w przybliżeniu poziom całkowitej konsumpcji UE, czyli 220 000 ton. Ponadto niewykorzystane moce produkcyjne wydają się obecnie ograniczone.
(81)
W trakcie ostatniego dochodzenia oceniono, że rynek rosyjski nie może wchłonąć takiego poziomu podaży. Jak wyjaśniono w motywie 36, obecnie w krajowej konsumpcji SWR w Rosji nastąpił znaczny wzrost - na poziomie 38 % w okresie badanym. Co więcej, w dostępnych publicznie prognozach gospodarczych szacuje się, że w najbliższych latach w Federacji Rosyjskiej nastąpi duży wzrost PKB. W związku z tym prawdopodobne jest, że jak wskazano w motywie 45, niewykorzystane moce produkcyjne w Rosji zostaną wchłonięte przez szybko rozwijający się rynek rosyjski, ponieważ ceny w Rosji są wyższe o około 11 % niż ceny eksportowe do UE. Ponadto rosyjskie ceny eksportowe na inne rynki, w szczególności w przypadku państw WNP, są wyższe średnio o 5,6 % niż ceny eksportowe do UE. Dlatego też jest mało prawdopodobne, by na rynki unijne przekierowane zostały znaczące wielkości niewykorzystanych mocy produkcyjnych lub ich obecna sprzedaż na bardziej korzystnych rynkach krajowych lub rynkach państw WNP.
(82)
W świetle powyższych wniosków uznaje się, że uchylenie środków dotyczących przywozu z Federacji Rosyjskiej najprawdopodobniej nie spowoduje ponownego wystąpienia istotnej szkody wobec całego przemysłu unijnego.
G. ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
(83)
W świetle powyższego środki antydumpingowe mające zastosowanie do przywozu SWR z Federacji Rosyjskiej powinny zostać uchylone, a bieżące postępowanie zakończone, zgodnie z art. 9 ust. 2 i art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
(84)
Wszystkie strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierza się zalecić zakończenie stosowania istniejących środków względem przywozu z Federacji Rosyjskiej. Wyznaczono również termin, w którym strony mają możliwość przedstawienia uwag dotyczących ujawnionych informacji. Otrzymano uwagi od jednej zainteresowanej strony, która wnioskowała o przesłuchanie w obecności rzecznika praw stron i której taką możliwość przyznano,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Środki antydumpingowe dotyczące przywozu stalowych lin i kabli, w tym lin zamkniętych, z wyłączeniem lin i kabli ze stali nierdzewnej, o maksymalnym wymiarze przekroju poprzecznego przekraczającym 3 mm, z łącznikami zamocowanymi lub bez nich, pochodzących z Federacji Rosyjskiej, obecnie objętych kodami CN ex 7312 10 81, ex 7312 10 83, ex 7312 10 85, ex 7312 10 89 i ex 7312 10 98, zostają niniejszym uchylone, a postępowanie dotyczące tego przywozu - zakończone.
Artykuł 2
Przegląd wygaśnięcia dotyczący środków antydumpingowych mających zastosowanie do przywozu stalowych lin i kabli, w tym lin zamkniętych, z wyłączeniem lin i kabli ze stali nierdzewnej, o maksymalnym wymiarze przekroju poprzecznego przekraczającym 3 mm, z łącznikami zamocowanymi lub bez nich, obecnie objętych kodami CN ex 7312 10 81, ex 7312 10 83, ex 7312 10 85, ex 7312 10 89 i ex 7312 10 98 i pochodzących z Federacji Rosyjskiej, wszczęty na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, zostaje niniejszym zakończony.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 12 grudnia 2013 r.