PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 752/2013
ze dne 31. července 2013,
kterým se mění nařízení (ES) č. 555/2008, pokud jde o vnitrostátní programy podpory a obchod se třetími zeměmi v odvětví vína
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 ze dne 22. října 2007, kterým se stanoví společná organizace zemědělských trhů a zvláštní ustanovení pro některé zemědělské produkty („jednotné nařízení o společné organizaci trhů“) (1), a zejména na článek 103za a čl. 158a odst. 4 ve spojení s článkem 4 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Články 4 a 5 nařízení Komise (ES) č. 555/2008 (2) stanoví kritéria způsobilosti pro akce na propagaci vína na trzích třetích zemí zahrnuté do vnitrostátních programů podpory a kritéria pro výběrové řízení týkající se těchto akcí.
(2)
Vzhledem ke zvláštní povaze opatření propagace vína na trzích třetích zemí a s ohledem na zkušenosti získané při provádění vnitrostátních programů podpory by měla být stanovena pravidla způsobilosti pro personální a režijní náklady, které příjemci vznikly během provádění těchto opatření.
(3)
V čl. 19 odst. 2 nařízení (ES) č. 555/2008 je stanoveno finanční řízení investičních opatření. Aby se zjednodušilo provádění investičních projektů v rámci provádění programového období 2014-2018, je v roce 2014 a 2015 třeba zvýšit maximální stropy pro zálohy. V souvislosti s ukončením prvního programového období 2009-2013 by se měl stejný přístup použít i pro realizaci investičních projektů. Proto by maximální stropy pro zálohy měly být zvýšeny rovněž pro rok 2013.
(4)
Je vhodné zavést opatření, která by zaručila řádné finanční řízení a zlepšila kontrolu finančních prostředků poskytovaných Unií na zálohy příjemcům v rámci vnitrostátních programů podpory. Uvedená opatření by se vzhledem k době, kterou členské státy potřebují k jejich provedení, měla začít používat od roku 2014, s výjimkou případů, kdy se členské státy rozhodnou poskytnout zvýšené zálohy v roce 2013 až do výše maximálních stropů stanovených v čl. 19 odst. 2 nařízení (ES) č. 555/2008.
(5)
Hlava III kapitola II oddíl 2 nařízení (ES) č. 555/2008 stanoví požadavky, které musí být splněny pro dovoz vína, hroznové šťávy a hroznového moštu do Unie. Oddíl zejména stanoví povinnost předložit pro vinařské výrobky dovážené do Unie doklad V I 1, který byl vyplněn na formuláři V I 1, jenž odpovídá vzoru z přílohy IX uvedeného nařízení, a který byl podepsán odpovědným pracovníkem úředního subjektu a odpovědným pracovníkem uznané laboratoře, nebo zjednodušený tištěný doklad V I 1. S přihlédnutím k rozvoji systémů elektronického zpracování dat v uvedeném odvětví a s cílem usnadnit sledování pohybu a kontroly výrobků z révy vinné je vhodné povolit také použití systémů elektronického zpracování dat, a tudíž elektronických dokumentů. Nicméně použití systémů elektronického zpracování dat by mělo podléhat dodržování určitých podmínek a stanovisku Unie, že systém kontrol zavedený ve třetí zemi poskytuje dostatečné záruky, pokud jde o povahu, původ a sledovatelnost vinařských výrobků dovážených do Unie z uvedené třetí země. Je proto nezbytné stanovit minimální požadované podmínky pro to, aby Unie mohla úředně schválit rovnocennost systému kontrol používaného v dotyčné třetí zemi se systémem platným v Unii.
(6)
V zájmu jasnosti by třetí země, které zavedly systém kontrol uznaný Unií za rovnocenný, měly být zařazeny do seznamu.
(7)
Po posouzení žádosti, kterou podaly příslušné orgány Chile s cílem využívat zjednodušeného postupu podle článku 45 nařízení (ES) č. 555/2008, a poté, co Unie uznala, že systém kontrol používaný v Chile v odvětví vína poskytuje zvláštní záruky pro kontrolu a sledovatelnost vín vyrobených v Chile, by doklady V I 1 vystavené producenty vína v Chile, kteří od příslušných chilských orgánů obdrželi individuální schválení a u nichž byla těmito orgány provedena inspekce, měly být považovány za osvědčení a zprávy o výsledku rozboru vydané subjekty a laboratořemi, které jsou zařazeny na seznam uvedený v článku 48 daného nařízení. Seznam třetích zemí uvedený v čl. 43 odst. 2 a článku 45 nařízení (ES) č. 555/2008 a uvedený v příloze XII daného nařízení by měl být odpovídajícím způsobem doplněn.
(8)
Nařízení (ES) č. 555/2008 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(9)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Řídícího výboru pro společnou organizaci zemědělských trhů,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (ES) č. 555/2008 se mění takto:
1)
V hlavě II kapitole II oddílu 1 se doplňuje článek 5a, který zní:
„Článek 5a
Způsobilé náklady
1. Personální náklady příjemce podle článku 4 se považují za způsobilé, pokud vzniknou v souvislosti s přípravou, prováděním nebo návazným opatřením konkrétního podporovaného propagačního projektu, včetně hodnocení. To zahrnuje náklady na personál, který příjemce najal konkrétně na propagační projekt, a náklady na podíl pracovních hodin, které v rámci propagačního projektu odpracovali stálí zaměstnanci příjemce.
Členské státy považují osobní náklady za způsobilé pouze tehdy, pokud příjemci předloží podklady podrobně uvádějící činnost skutečně provedenou v rámci konkrétního podporovaného propagačního projektu.
2. Režijní náklady, které příjemci vznikly, se považují za způsobilé pouze v případě, že:
a)
souvisejí s přípravou, prováděním nebo následným opatřením projektu a
b)
nepřesahují 4 % skutečných nákladů na provádění projektů.
O způsobilosti těchto režijních nákladů mohou členské státy rozhodnout na základě paušální sazby nebo na základě předložení podkladů. Pokud rozhodují na základě předložených podkladů, vychází výpočet těchto nákladů z účetních zásad, pravidel a metod používaných v zemi příjemce.“
2)
V čl. 19 odst. 2 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Částka zálohy nepřekročí 20 % veřejné podpory související s investicí a podmínkou jejího vyplacení je poskytnutí bankovní záruky nebo rovnocenné záruky ve výši 110 % částky zálohy. Avšak v případě investic, pro které bude individuální rozhodnutí o poskytnutí podpory přijato v rozpočtových letech 2013, 2014 nebo 2015, lze částku zálohy zvýšit až o 50 % veřejné podpory související s danou investicí. Pro účely prováděcího nařízení Komise (EU) č. 282/2012 (3) se stanoví povinnost vyčerpat celkovou částku zálohy při provádění dotčené akce do dvou let od jejího vyplacení.
3)
V hlavě II kapitole III se doplňuje článek 37b, který zní:
„Článek 37b
Sdělení týkající se záloh
1. V případě poskytnutí záloh v souladu s čl. 5 odst. 7, čl. 9 odst. 2, čl. 19 odst. 2 a čl. 24 odst. 3 jsou příjemci povinni poskytnout platebním agenturám každoročně pro každý projekt tyto informace:
a)
výkazy nákladů - pro jednotlivá opatření - zdůvodňující čerpání záloh do 15. října a
b)
potvrzení - pro jednotlivá opatření - o zůstatku nevyčerpaných záloh ke dni 15. října.
Členské státy ve svých vnitrostátních předpisech stanoví datum předání těchto informací, aby mohly být zařazeny do stávající ročních účetních závěrek platebních agentur uvedených v článku 6 nařízení (ES) č. 885/2006 ve lhůtě stanovené v čl. 7 odst. 2 zmíněného nařízení.
2. Odstavec 1 se nevztahuje na roční účetní závěrky za rok 2013, s výjimkou případů, kdy se zálohy na více než 20 % a až do výše 50 % veřejné podpory související s investicemi poskytují v souladu s čl. 19 odst. 2 druhým pododstavcem.
3. Pro účely čl. 18 odst. 2 prováděcího nařízení (EU) č. 282/2012 se jako doklady o prokázání nároku na konečné poskytnutí zálohy předkládá poslední výkaz nákladů a potvrzení o zůstatku uvedené v odstavci 1.
Pokud jde o zálohy podle čl. 9 odst. 2 a čl. 19 odst. 2 tohoto nařízení, předloží se poslední výkaz nákladů a potvrzení o zůstatku uvedené v odstavcích 1 a 2 do konce druhého rozpočtového roku po vyplacení záloh.“
4)
V hlavě III kapitole II se vkládá nový článek 45a, který zní:
„Článek 45a
Elektronický doklad
1. Doklady V I 1 vystavené v souladu s články 43 a 45 lze nahradit elektronickým dokladem pro dovoz vinařských výrobků do Unie ze třetích zemí, které používají systém kontrol uznaný Unií za rovnocenný se systémem, který byl pro stejné výrobky stanoven právními předpisy Unie.
Systém kontrol ve třetí zemi lze uznat za rovnocenný se systémem, který byl pro stejné výrobky stanoven Unií, pokud splňuje alespoň tyto podmínky:
a)
poskytuje dostatečné záruky, pokud jde o povahu, původ a sledovatelnost vinařských výrobků vyrobených na území dané třetí země nebo s nimiž se na tomto území obchoduje;
b)
zaručuje přístup k údajům shromážděným v používaném elektronickém systému, zejména pokud jde o registraci a identifikaci hospodářských subjektů, kontrolních subjektů a laboratoří provádějících analýzu;
c)
zaručuje možnost kontrolovat údaje uvedené v písmeni b) v rámci vzájemné administrativní spolupráce.
Třetí země, které používají systém kontrol uznaný Unií za rovnocenný v souladu s druhým pododstavcem, se zařadí na seznam uvedený v příloze XII části C.
2. Elektronický doklad uvedený v odstavci 1 obsahuje alespoň informace nezbytné pro vystavení dokladu V I 1.
Příslušné orgány třetí země vývozu přiřadí elektronickému dokladu jedinečný správní referenční kód nebo se tento kód přiřadí pod jejich dohledem. Tento kód je uveden v obchodních dokladech požadovaných pro dovoz na území Unie.
3. Přístup k elektronickému dokladu nebo k údajům nutným pro jeho vystavení se uděluje na žádost příslušných orgánů členského státu určení.
Údaje uvedené v prvním pododstavci lze požadovat v podobě tištěného dokladu, na němž jsou údaje uvedeny formou datových prvků vyjádřených stejným způsobem jako v elektronickém dokladu.“
5)
Příloha XII se nahrazuje zněním uvedeným v příloze tohoto nařízení.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 31. července 2013.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 752/2013
z dnia 31 lipca 2013 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 555/2008 w odniesieniu do krajowych programów wsparcia oraz handlu z państwami trzecimi w sektorze wina
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (1), w szczególności jego art. 103za i art. 158a ust. 4 w związku z jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Art. 4 i 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 555/2008 (2) zawierają kryteria kwalifikowalności dla działań mających na celu promowanie win na rynkach państw trzecich włączonych do krajowych programów wsparcia oraz procedury wyboru takich operacji.
(2)
Ze względu na szczególny charakter środka wspierania promocji wina na rynkach państw trzecich oraz w świetle doświadczenia zdobytego w trakcie realizacji krajowych programów wsparcia należy ustanowić przepisy dotyczące kwalifikowalności kosztów personelu i kosztów ogólnych, poniesionych przez beneficjenta w związku z realizacją takich środków.
(3)
W art. 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 555/2008 przewiduje się zarządzanie finansami na cele inwestycyjne. W celu ułatwienia realizacji projektów inwestycyjnych w kontekście trwającej realizacji okresu programowania 2014-2018, w latach 2014 i 2015 należy podnieść maksymalny pułap dla płatności zaliczkowych. Takie samo podejście należy stosować w odniesieniu do realizacji projektów inwestycyjnych w kontekście zakończenia pierwszego okresu programowania 2009-2013. Należy zatem również podnieść maksymalny pułap dla płatności zaliczkowych w odniesieniu do 2013 r.
(4)
Właściwe jest wprowadzenie środków gwarantujących należyte zarządzanie finansami i poprawiających kontrolę finansowania unijnego wypłacanego zaliczkowo beneficjentom w ramach krajowych programów wsparcia. Biorąc pod uwagę czas potrzebny na wprowadzenie przez państwa członkowskie tych środków, ich stosowanie powinno rozpocząć się od 2014 r., z wyjątkiem przypadku gdy państwa członkowskie zdecydują się udzielić w 2013 r. kwoty zaliczki zwiększonej do maksymalnych pułapów, które mają zostać wprowadzone w art. 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 555/2008.
(5)
W sekcji 2 rozdział II tytuł III rozporządzenia (WE) nr 555/2008 ustanawia się wymogi, które muszą zostać spełnione przy przywozie wina, soku winogronowego oraz moszczu winogronowego w Unii. Przewiduje się w szczególności obowiązek przedłożenia dokumentu V I 1, sporządzonego na formularzu V I 1 odpowiadającym wzorowi określonemu w załączniku IX do tego rozporządzenia, podpisanego przez urzędnika organu urzędowego oraz przez urzędnika uznanego laboratorium, lub uproszczonego dokumentu papierowego V I 1 dla produktów winiarskich przywożonych do Unii. Biorąc pod uwagę rozwój systemów komputerowych w tym sektorze oraz w celu ułatwienia monitorowania przemieszczania i kontroli produktów winorośli należy zezwolić również na wykorzystanie skomputeryzowanych systemów i w związku z tym dokumentów w formie elektronicznej. Niemniej jednak wykorzystanie skomputeryzowanych systemów powinno być uzależnione od przestrzegania pewnych warunków i uznania przez Unię, że system kontroli ustanowiony w państwie trzecim zapewnia wystarczające gwarancje co do charakteru, pochodzenia oraz identyfikowalności produktów sektora wina przywożonych do Unii z tego państwa trzeciego. Konieczne jest zatem ustanowienie minimalnych warunków wymaganych dla urzędowego zatwierdzenia przez Unię równoważności systemu kontroli obowiązującego w danym państwie trzecim z systemem obowiązującym w Unii.
(6)
Dla zachowania jasności i spójności państwa trzecie, w których ustanowiono system kontroli uznany za równoważny przez Unię, należy włączyć do wykazu.
(7)
Po zbadaniu wniosku złożonego przez właściwe organy Chile dotyczącego korzystania z procedury uproszczonej, o której mowa w art. 45 rozporządzenia (WE) nr 555/2008, i uznania przez Unię, że system kontroli obowiązujący w chilijskim sektorze wina zapewnia specjalne gwarancje dotyczące kontroli i identyfikowalności win produkowanych w Chile, dokumenty V I 1 sporządzone przez producentów wina w Chile, którzy zostali indywidualnie zatwierdzeni przez swoje właściwe organy i którzy byli przedmiotem inspekcji dokonywanych przez te organy, należy traktować jako świadectwa i sprawozdania z analizy sporządzone przez agencje i laboratoria włączone do wykazu, o którym mowa w art. 48 tego rozporządzenia. Wykaz państw trzecich, o którym mowa w art. 43 ust. 2 i art. 45 rozporządzenia (WE) nr 555/2008, określony w załączniku XII do tego rozporządzenia, powinien zostać odpowiednio uzupełniony.
(8)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 555/2008.
(9)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 555/2008 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w tytule II rozdział II sekcja 1 wprowadza się artykuł 5a w brzmieniu:
„Artykuł 5a
Koszty kwalifikowalne
1. Koszty personelu poniesione przez beneficjenta, o których mowa w art. 4, uznaje się za kwalifikowalne, jeśli są one ponoszone w związku z przygotowaniem, wdrażaniem i monitorowaniem konkretnego, objętego wsparciem projektu promocji, w tym oceny. Obejmuje to koszty personelu poniesione przez beneficjenta w szczególności przy okazji promowania projektu oraz koszty odpowiadające udziałowi godzin pracy włożonych w promocję projektu przez personel zatrudniony na stałe przez beneficjenta.
Państwa członkowskie zatwierdzają koszty personelu jako kwalifikowalne, wyłącznie jeżeli beneficjenci przedstawią stosowne dokumenty określające w sposób szczegółowy działania faktycznie zrealizowane, związane z konkretnym objętym wsparciem projektem promocji.
2. Koszty ogólne poniesione przez beneficjenta są uznawane za kwalifikowalne, jedynie wtedy gdy:
a)
są związane z przygotowaniem, wdrażaniem i monitorowaniem projektu; oraz
b)
nie przekraczają 4 % faktycznych kosztów realizacji projektu.
Państwa członkowskie mogą zdecydować, czy te koszty ogólne są kwalifikowalne na podstawie stawki ryczałtowej lub na podstawie okazania dokumentów potwierdzających. W tym ostatnim przypadku obliczanie tych kosztów odbywa się na podstawie zasad, przepisów i metod księgowych stosowanych w kraju beneficjenta.”;
2)
art. 19 ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Kwota zaliczek nie może przekraczać 20 % pomocy publicznej dotyczącej inwestycji, a płatność tej kwoty jest uzależniona od ustanowienia gwarancji bankowej lub analogicznej gwarancji odpowiadającej 110 % kwoty zaliczki. Jednak w przypadku inwestycji, dla której pomoc przyznano na podstawie indywidualnej decyzji podjętej w roku budżetowym 2013, 2014 lub 2015, kwota zaliczek może zostać podniesiona do 50 % pomocy publicznej związanej z tą inwestycją. Do celów rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 282/2012 (3) łączną kwotę zaliczki należy przeznaczyć na realizację danej operacji w ciągu dwóch lat od dnia jej wypłaty.
3)
w tytule II rozdział III dodaje się art. 37b w brzmieniu:
„Artykuł 37b
Informacje dotyczące zaliczek
1. W przypadku gdy zaliczki przyznaje się zgodnie z art. 5 ust. 7, art. 9 ust. 2, art. 19 ust. 2 i art. 24 ust. 3, beneficjenci powinni przedstawić corocznie agencjom płatniczym, w odniesieniu do każdego projektu, następujące informacje:
a)
zestawienia kosztów uzasadniające, z podziałem na każde działanie, stosowanie zaliczek do dnia 15 października; oraz
b)
potwierdzenie, z podziałem na każde działanie, salda niewykorzystanych zaliczek pozostających na dzień 15 października.
Państwa członkowskie określają w swoich przepisach krajowych datę przekazania tych informacji, aby mogły być one uwzględnione w bieżących rocznych sprawozdaniach finansowych agencji płatniczych, o których mowa w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 885/2006, w terminie określonym w art. 7 ust. 2 tego rozporządzenia.
2. Ustępu 1 nie stosuje się w odniesieniu do rocznych sprawozdań finansowych za 2013 r., z wyjątkiem przypadku gdy płatności zaliczkowe wynoszące ponad 20 % do 50 % pomocy publicznej związanej z inwestycjami są przyznawane zgodnie z art. 19 ust. 2 akapit drugi.
3. Do celów art. 18 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 282/2012 dowód ostatecznego nabycia praw, który należy przedstawić, powinno stanowić ostatnie roczne zestawienie kosztów oraz potwierdzenie salda rocznego, o którym mowa w ust. 1.
W odniesieniu do zaliczek udzielonych na podstawie art. 9 ust. 2 i art. 19 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, ostatnie zestawienie kosztów i potwierdzenie salda rocznego, o których mowa w ust. 1 i 2, są przedstawiane do końca drugiego roku budżetowego po ich płatności.”;
4)
w tytule III rozdział II dodaje się art. 45a w brzmieniu:
„Artykuł 45a
Dokument elektroniczny
1. Dokumenty V I 1 sporządzone zgodnie z art. 43 i 45 można zastąpić dokumentami elektronicznymi, jeśli chodzi o przywóz do Unii produktów sektora wina pochodzących z państw trzecich, które posiadają system kontroli uznany przez Unię za równoważny z systemem ustanowionym dla takich samych produktów w prawodawstwie unijnym.
System kontroli w państwie trzecim może zostać uznany za równoważny z systemem ustanowionym dla takich samych produktów przez Unię, jeżeli spełnia co najmniej następujące warunki:
a)
zapewnia wystarczające gwarancje co do charakteru, pochodzenia oraz identyfikowalności produktów sektora wina wyprodukowanych lub będących przedmiotem obrotu na terytorium danego państwa trzeciego;
b)
gwarantuje dostęp do danych znajdujących się w wykorzystywanym systemie elektronicznym, w szczególności w zakresie rejestracji i identyfikacji podmiotów gospodarczych, organów kontroli i laboratoriów analizy;
c)
gwarantuje możliwość sprawdzenia danych, o których mowa w lit. b), w ramach wzajemnej współpracy administracyjnej.
Państwa trzecie, w których obowiązuje system kontroli uznany przez Unię za równoważny zgodnie z akapitem drugim, zostają włączone do wykazu znajdującego się w części C załącznika XII.
2. Dokument elektroniczny, o którym mowa w ust. 1, zawiera co najmniej informacje konieczne do sporządzenia dokumentu V I 1.
Niepowtarzalny numer ewidencyjny zostaje przydzielony dokumentowi elektronicznemu przez właściwe organy państwa trzeciego wywozu lub pod ich nadzorem. Numer ten jest zawarty w dokumentach handlowych wymaganych przy przywozie na terytorium Unii.
3. Dostępu do elektronicznego dokumentu lub danych niezbędnych do jego sporządzenia udziela się na każde żądanie właściwych organów państwa członkowskiego przeznaczenia.
Dane, o których mowa w akapicie pierwszym, mogą być wymagane w formie papierowej, w której przedstawia się je w formie elementów danych wyrażonych w ten sam sposób jak w elektronicznym dokumencie administracyjnym.”;
5)
załącznik XII zastępuje się tekstem załącznika do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 31 lipca 2013 r.