ROZHODNUTÍ RADY (SZBP) 2015/440
ze dne 16. března 2015
o prodloužení mandátu zvláštního zástupce Evropské unie pro oblast Afrického rohu
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o Evropské unii, a zejména na článek 33 a čl. 31 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na návrh vysoké představitelky Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Dne 8. prosince 2011 přijala Rada rozhodnutí 2011/819/SZBP (1) o jmenování pana Alexandra RONDOSE zvláštním zástupcem Evropské unie (dále jen „zvláštní zástupce EU“) pro oblast Afrického rohu. Mandát zvláštního zástupce EU má skončit dne 28. února 2015.
(2)
Mandát zvláštního zástupce EU by měl být dále prodloužen do 31. října 2015.
(3)
Zvláštní zástupce EU bude vykonávat svůj mandát za situace, která se může zhoršit a která by mohla bránit v dosažení cílů vnější činnosti Unie stanovených v článku 21 Smlouvy,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Zvláštní zástupce Evropské unie
Mandát pana Alexandra RONDOSE jako zvláštního zástupce Evropské unie pro oblast Afrického rohu se prodlužuje do 31. října 2015. Rada může po posouzení Politickým a bezpečnostním výborem a na návrh vysokého představitele Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku (dále jen „vysoký představitel“) rozhodnout o dřívějším ukončení mandátu zvláštního zástupce EU.
Pro účely mandátu zvláštního zástupce EU zahrnuje oblast Afrického rohu Džibutskou republiku, Stát Eritrea, Etiopskou federativní demokratickou republiku, Keňskou republiku, Somálskou federativní republiku, Súdánskou republiku, Jihosúdánskou republiku a Ugandskou republiku. V otázkách se širšími regionálními důsledky zvláštní zástupce EU podle potřeby spolupracuje se zeměmi a regionálními subjekty mimo oblast Afrického rohu.
Článek 2
Cíle politiky
1. Mandát zvláštního zástupce EU vychází z cílů politiky Unie ve vztahu k oblasti Afrického rohu, jak jsou stanoveny ve strategickém rámci přijatém dne 14. listopadu 2011 a v příslušných závěrech Rady, totiž aktivně přispívat k regionálnímu a mezinárodnímu úsilí o dosažení mírového soužití a trvalého míru, bezpečnosti a rozvoje v jednotlivých zemích regionu i mezi nimi. Zvláštní zástupce EU rovněž usiluje o zvýšení kvality, intenzity, dopadu a viditelnosti mnohostranného zapojení Unie v oblasti Afrického rohu.
2. Cíle politiky zahrnují mimo jiné:
a)
trvalou stabilizaci Somálska, zejména z hlediska regionálního rozměru;
b)
mírové soužití Súdánu a Jižního Súdánu jakožto dvou životaschopných a prosperujících států se silnými a odpovědnými politickými strukturami;
c)
vyřešení probíhajících konfliktů a zamezení potenciálních konfliktů mezi zeměmi v regionu nebo uvnitř jednotlivých zemí;
d)
podporu politické, bezpečnostní a hospodářské regionální spolupráce.
Článek 3
Mandát
1. K dosažení politických cílů Unie ve vztahu k oblasti Afrického rohu se zvláštnímu zástupci EU uděluje mandát:
a)
spolupracovat se všemi zúčastněnými stranami regionu, s vládami, regionálními orgány, mezinárodními a regionálními organizacemi, občanskou společností a diasporami s cílem podpořit dosažení cílů Unie a přispět k lepšímu chápání úlohy Unie v regionu;
b)
zastupovat Unii podle potřeby na příslušných mezinárodních fórech a zajišťovat viditelnost podpory Unie při řešení krizí, řešení konfliktů a jejich předcházení;
c)
podněcovat a podporovat efektivní politickou a bezpečnostní spolupráci a hospodářskou integraci v regionu prostřednictvím partnerství Unie s Africkou unií (AU) a regionálními organizacemi, zejména s Mezivládním úřadem pro rozvoj (IGAD);
d)
sledovat politický vývoj v regionu a přispívat k rozvoji politiky Unie vůči tomuto regionu, mimo jiné ve vztahu k Somálsku, Súdánu a Jižnímu Súdánu a v souvislosti s otázkou etiopsko-eritrejské hranice a prováděním Alžírské dohody, iniciativou pro povodí Nilu a dalšími otázkami v regionu, které mají dopad na jeho bezpečnost, stabilitu a prosperitu;
e)
ve vztahu k Somálsku v úzké koordinaci se zvláštním vyslancem EU pro Somálsko a s příslušnými regionálními a mezinárodními partnery, včetně zvláštního zástupce generálního tajemníka OSN pro Somálsko a AU, aktivně přispívat k opatřením a iniciativám, které povedou k další stabilizaci Somálska a ujednáním pro období po transformaci, s důrazem na prosazování koordinovaného a soudržného přístupu mezinárodního společenství k Somálsku, budování dobrých sousedských vztahů a podporu rozvoje bezpečnostního sektoru v Somálsku, mimo jiné prostřednictvím vojenské mise Evropské unie s cílem přispět k výcviku somálských bezpečnostních sil (EUTM Somalia), námořních sil Evropské unie (EUNAVFOR Atalanta), mise Evropské unie zaměřené na budování regionální námořní kapacity v oblasti Afrického rohu (EUCAP NESTOR) a pokračující podpory Unie pro misi Africké unie v Somálsku (AMISOM), v úzké spolupráci s členskými státy;
f)
ve vztahu k Súdánu a Jižnímu Súdánu v úzké spolupráci s příslušnými vedoucími delegací EU přispívat k provázanosti a účinnosti politiky Unie vůči Súdánu a Jižnímu Súdánu a podporovat jejich mírové soužití, zejména prováděním dohod z Addis Abeby a vyřešením zbývajících otázek týkajících se období po skončení platnosti souhrnné mírové dohody, včetně oblasti Abyei, politickým řešením probíhajících konfliktů, zejména v Dárfúru a v oblasti Jižního Kordofánu a Modrého Nilu, budováním institucí v Jižním Súdánu a prostřednictvím národního usmíření. V tomto ohledu bude zvláštní zástupce EU přispívat k soudržnému přístupu mezinárodního společenství v úzké spolupráci s AU, zejména s Prováděcím panelem AU na vysoké úrovni pro Súdán (AUHIP), s OSN a s dalšími předními regionálními a mezinárodními zúčastněnými stranami;
g)
pozorně sledovat přeshraniční výzvy s dopadem na oblast Afrického rohu, včetně terorismu, radikalizace, námořní bezpečnosti a pirátství, organizované trestné činnosti, pašování zbraní, uprchlických a migračních toků a veškerých politických a bezpečnostních důsledků humanitárních krizí;
h)
podporovat v celém regionu přístup humanitární pomoci;
i)
přispívat k provádění rozhodnutí Rady 2011/168/SZBP (2) a politiky Unie v oblasti lidských práv ve spolupráci se zvláštním zástupcem EU pro lidská práva, včetně obecných zásad EU pro lidská práva, zejména obecných zásad EU týkajících se dětí a ozbrojených konfliktů a obecných zásad EU týkajících se násilí páchaného na ženách a dívkách a boje proti všem formám jejich diskriminace, a politiky Unie související s rezolucí Rady bezpečnosti OSN č. 1325 (2000), mimo jiné sledováním vývoje situace v tomto ohledu, podáváním zpráv a vypracováváním příslušných doporučení.
2. Za účelem plnění svého mandátu zvláštní zástupce EU mimo jiné:
a)
podle potřeby poskytuje poradenství při formulaci postojů Unie na mezinárodních fórech a v souvislosti s tím podává zprávy za účelem aktivní podpory komplexního politického přístupu Unie k oblasti Afrického rohu;
b)
udržuje přehled o veškeré činnosti Unie.
Článek 4
Provádění mandátu
1. Zvláštní zástupce EU provádí svůj mandát pod vedením vysokého představitele.
2. Politický a bezpečnostní výbor udržuje se zvláštním zástupcem EU výsadní spojení a je pro něj hlavním orgánem pro styk s Radou. Politický a bezpečnostní výbor poskytuje zvláštnímu zástupci EU strategické a politické vedení v rámci jeho mandátu, aniž jsou dotčeny pravomoci vysokého představitele.
3. Zvláštní zástupce EU pracuje v úzké koordinaci s Evropskou službou pro vnější činnost (ESVČ) a jejími příslušnými útvary, s delegacemi Unie v regionu a s Komisí.
Článek 5
Financování
1. Finanční referenční částka určená na krytí výdajů souvisejících s mandátem zvláštního zástupce EU v období od 1. března 2015 do 31. října 2015 činí 1 770 000 EUR.
2. Výdaje jsou spravovány v souladu s postupy a pravidly použitelnými na souhrnný rozpočet Unie.
3. Správa výdajů se řídí smlouvou mezi zvláštním zástupcem EU a Komisí. Za veškeré výdaje je zvláštní zástupce EU odpovědný Komisi.
Článek 6
Sestavení a složení týmu
1. V mezích svého mandátu a odpovídajících finančních prostředků, které má k dispozici, odpovídá zvláštní zástupce EU za sestavení svého týmu. Tento tým zahrnuje odborníky na konkrétní politické a bezpečnostní otázky podle požadavků mandátu. Zvláštní zástupce EU o složení svého týmu průběžně a neprodleně informuje Radu a Komisi.
2. Členské státy, orgány Unie a ESVČ mohou navrhnout vyslání personálu ke zvláštnímu zástupci EU. Plat takto vyslaného personálu hradí dotčený členský stát, dotčený orgán Unie nebo ESVČ. Ke zvláštnímu zástupci EU mohou být rovněž přiděleni odborníci vyslaní členskými státy do orgánů Unie nebo do ESVČ. Mezinárodní smluvní pracovníci musí být státními příslušníky některého členského státu.
3. Veškerý vyslaný personál nadále administrativně podléhá vysílajícímu členskému státu, orgánu Unie nebo ESVČ a vykonává své povinnosti a jedná v zájmu mandátu zvláštního zástupce EU.
4. S cílem přispět k soudržnosti a souladu příslušných činností členů týmu zvláštního zástupce EU jsou tito pracovníci zařazeni do příslušných oddělení ESVČ nebo delegací Unie.
Článek 7
Výsady a imunity zvláštního zástupce EU a členů jeho týmu
Výsady, imunity a další záruky nezbytné pro završení a řádné působení mise zvláštního zástupce EU a členů jeho týmu se podle potřeby dohodnou s hostitelskými zeměmi. Členské státy a ESVČ poskytují za tímto účelem veškerou nezbytnou podporu.
Článek 8
Bezpečnost utajovaných informací EU
Zvláštní zástupce EU a členové jeho týmu dodržují bezpečnostní zásady a minimální bezpečnostní normy zavedené rozhodnutím Rady 2013/488/EU (3).
Článek 9
Přístup k informacím a logistická podpora
1. Členské státy, Komise, ESVČ a generální sekretariát Rady zajistí, aby měl zvláštní zástupce EU přístup k veškerým důležitým informacím.
2. Logistickou podporu v regionu poskytují podle okolností delegace Unie v regionu nebo členské státy.
Článek 10
Bezpečnost
V souladu s politikou Unie pro bezpečnost personálu vyslaného mimo Unii při provádění operací podle hlavy V Smlouvy přijme zvláštní zástupce EU v souladu se svým mandátem a s ohledem na bezpečnostní situaci v oblasti své územní působnosti veškerá rozumně proveditelná opatření k zajištění bezpečnosti veškerého personálu, který je mu přímo podřízen, zejména tím, že:
a)
na základě pokynů ESVČ vypracuje bezpečnostní plán pro danou misi zahrnující fyzická, organizační a procedurální bezpečnostní opatření pro danou misi, řízení bezpečných přesunů personálu do oblasti mise a uvnitř této oblasti, jakož i řízení bezpečnostních událostí, a dále pohotovostní plán a evakuační plán mise;
b)
zajistí, aby byl veškerý personál vyslaný mimo Unii pojištěn pro případ zvýšeného rizika, jak vyžaduje situace v oblasti mise;
c)
zajistí, aby všichni členové jeho týmu, kteří mají být vysláni mimo Unii, včetně najatého místního personálu, prošli před příjezdem nebo bezprostředně po příjezdu do oblasti mise náležitým bezpečnostním školením na základě stupně rizika, který pro oblast mise vyhodnotí ESVČ;
d)
zajistí, aby byla provedena veškerá schválená doporučení vydaná na základě pravidelných posouzení bezpečnosti, a podává Radě, vysokému představiteli a Komisi písemné zprávy o provádění těchto doporučení a o dalších bezpečnostních otázkách v rámci zprávy o pokroku a zprávy o provádění mandátu.
Článek 11
Podávání zpráv
1. Zvláštní zástupce EU pravidelně podává ústní a písemné zprávy vysokému představiteli a Politickému a bezpečnostnímu výboru. Zvláštní zástupce EU podává podle potřeby zprávy rovněž pracovním skupinám Rady. Pravidelné zprávy jsou rozesílány prostřednictvím sítě COREU. Zvláštní zástupce EU může podávat zprávy Radě pro zahraniční věci. V souladu s článkem 36 Smlouvy může být zvláštní zástupce EU zapojen do informování Evropského parlamentu.
2. V koordinaci s delegacemi Unie v regionu podává zvláštní zástupce EU zprávy o tom, jakým způsobem lze nejlépe provádět iniciativy Unie, jako je příspěvek Unie k reformám, a zahrnout politické aspekty příslušných rozvojových projektů Unie.
Článek 12
Koordinace
1. Zvláštní zástupce EU přispívá k jednotě, provázanosti a účinnosti činností Unie a pomáhá zajišťovat, aby všechny nástroje Unie a opatření členských států byly uplatňovány soudržně v zájmu dosažení cílů politiky Unie. Činnosti zvláštního zástupce EU musí být koordinovány s činnostmi delegací Unie a Komise. Zvláštní zástupce EU pravidelně informuje mise členských států a delegace Unie v regionu.
2. Na místě jsou udržovány úzké styky s vedoucími delegací Unie a vedoucími misí členských států. Ti se snaží být zvláštnímu zástupci EU co nejvíce nápomocni při provádění mandátu. Zvláštní zástupce EU v úzké koordinaci s příslušnými delegacemi Unie poskytuje vedení v otázkách místní politické situace veliteli sil operace EUNAVFOR Atalanta, veliteli mise EUTM Somalia a vedoucímu mise EUCAP Nestor. Zvláštní zástupce EU, velitelé operací EU a civilní velitel operace se podle potřeby navzájem konzultují.
3. Zvláštní zástupce EU úzce spolupracuje s orgány zúčastněných zemí, OSN, AU, IGAD, dalšími vnitrostátními, regionálními a mezinárodními zúčastněnými stranami a rovněž s občanskou společností v regionu.
Článek 13
Přezkum
Provádění tohoto rozhodnutí a jeho soulad s jinými iniciativami Unie v regionu podléhají pravidelnému přezkumu. Zvláštní zástupce EU předloží Radě, vysokému představiteli a Komisi do 31. srpna roku 2015 souhrnnou zprávu o provádění mandátu.
Článek 14
Vstup v platnost
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem přijetí.
Použije se ode dne 1. března 2015.
V Bruselu dne 16. března 2015.
DECYZJA RADY (WPZiB) 2015/440
z dnia 16 marca 2015 r.
przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Rogu Afryki
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 33 i art. 31 ust. 2,
uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dniu 8 grudnia 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/819/WPZiB (1) w sprawie mianowania Alexandra RONDOSA Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej (SPUE) w Rogu Afryki. Mandat SPUE wygaśnie w dniu 28 lutego 2015 r.
(2)
Mandat SPUE należy przedłużyć do dnia 31 października 2015 r.
(3)
SPUE będzie wykonywał mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej
Mandat Alexandra Rondosa jako SPUE w Rogu Afryki zostaje przedłużony do dnia 31 października 2015 r. Rada może zadecydować, że mandat SPUE zostanie zakończony wcześniej, w oparciu o ocenę dokonaną przez Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) oraz wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).
Na potrzeby mandatu SPUE Róg Afryki definiuje się jako region obejmujący Republikę Dżibuti, Państwo Erytreę, Federalną Demokratyczną Republikę Etiopii, Republikę Kenii, Federalną Republikę Somalii, Republikę Sudanu, Republikę Sudanu Południowego oraz Republikę Ugandy. W kwestiach o szerszym zasięgu regionalnym SPUE współpracuje w stosownych przypadkach z państwami i podmiotami regionalnymi spoza Rogu Afryki.
Artykuł 2
Cele polityki
1. Mandat SPUE opiera się na celach polityki Unii wobec Rogu Afryki określonych w ramach strategicznych przyjętych w dniu 14 listopada 2011 r. i w odnośnych konkluzjach Rady, które to cele zakładają aktywny wkład w regionalne i międzynarodowe starania na rzecz zapewnienia pokojowego współistnienia i trwałego pokoju, bezpieczeństwa i rozwoju wewnątrz państw regionu i w stosunkach między nimi. Celem SPUE jest ponadto poprawa jakości, intensywności, efektów i wyeksponowania wielopłaszczyznowego zaangażowania Unii w Rogu Afryki.
2. Do celów polityki należą między innymi:
a)
ciągła stabilizacja sytuacji w Somalii, w szczególności w kontekście regionalnym;
b)
pokojowe współistnienie Sudanu i Sudanu Południowego jako dwóch stabilnych i bogatych państw posiadających solidne i odpowiedzialne struktury polityczne;
c)
rozwiązanie aktualnych konfliktów oraz zapobieganie potencjalnym konfliktom między państwami regionu lub wewnątrz tych państw;
d)
wspieranie współpracy regionalnej w zakresie polityki, bezpieczeństwa i gospodarki.
Artykuł 3
Mandat
1. Aby umożliwić osiągnięcie celów polityki Unii wobec Rogu Afryki, mandat SPUE obejmuje:
a)
współpracę ze wszystkimi właściwymi podmiotami w regionie, rządami, władzami regionalnymi, organizacjami międzynarodowymi i regionalnymi, społeczeństwem obywatelskim oraz diasporami, służącą czynieniu postępów w realizacji celów Unii i przyczyniającą się do lepszego zrozumienia roli Unii w tym regionie;
b)
reprezentowanie Unii, w stosownych przypadkach, na właściwych forach międzynarodowych i czuwanie nad tym, by udzielane przez Unię wsparcie w dziedzinie zarządzania kryzysowego oraz rozwiązywania konfliktów i zapobiegania im było odpowiednio wyeksponowane;
c)
zachęcanie do skutecznej współpracy w zakresie polityki i bezpieczeństwa oraz do integracji gospodarczej, na szczeblu regionalnym, oraz wspieranie takiej współpracy i integracji, poprzez partnerstwo Unii z Unią Afrykańską (UA) i organizacjami regionalnymi, w szczególności Międzyrządowym Organem ds. Rozwoju (IGAD);
d)
śledzenie wydarzeń politycznych w regionie i wnoszenie wkładu w formułowanie polityki Unii wobec regionu, w tym w odniesieniu do Somalii, Sudanu, Sudanu Południowego, kwestii granicy między Etiopią a Erytreą i realizacji porozumienia algierskiego, inicjatywy dorzecza Nilu, a także w odniesieniu do innych problemów w regionie, które mają wpływ na jego bezpieczeństwo, stabilność i dobrobyt;
e)
w odniesieniu do Somalii oraz w ścisłej koordynacji ze specjalnym wysłannikiem UE w Somalii i odnośnymi partnerami regionalnymi i międzynarodowymi, w tym specjalnym przedstawicielem sekretarza generalnego ONZ w Somalii i UA - aktywne wnoszenie wkładu w działania i inicjatywy prowadzące do dalszej stabilizacji i kolejnych rozwiązań na okres przejściowy w Somalii, z naciskiem na propagowanie skoordynowanego i spójnego międzynarodowego podejścia do Somalii, budowanie stosunków dobrosąsiedzkich i wspieranie rozwoju somalijskiego sektora bezpieczeństwa, m.in. za pośrednictwem misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa (EUTM Somalia), dowodzonych przez Unię sił morskich (EUNAVFOR Atalanta), misji Unii Europejskiej dotyczącej budowania regionalnych zdolności morskich w Rogu Afryki (EUCAP Nestor) oraz za pośrednictwem stałego unijnego wsparcia Misji Unii Afrykańskiej w Somalii (AMISOM) - w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi;
f)
w odniesieniu do Sudanu i Sudanu Południowego oraz w ścisłej współpracy z właściwymi szefami delegatur Unii - wnoszenie wkładu w spójność i skuteczność polityki Unii wobec Sudanu i Sudanu Południowego oraz wspieranie pokojowego współistnienia tych państw, w szczególności przez realizację porozumień z Addis Abeby i rozwiązanie nierozstrzygniętych kwestii wynikających z wygaśnięcia całościowego porozumienia pokojowego, w tym: kwestii Abyei, politycznego rozwiązania trwających konfliktów, zwłaszcza w Darfurze, Kordofanie Południowym i prowincji Nilu Błękitnego, rozwoju instytucjonalnego w Sudanie Południowym i pojednania narodowego. W tym względzie SPUE wnosi wkład w spójne międzynarodowe podejście, w ścisłej współpracy z UA, a w szczególności z panelem wykonawczym wysokiego szczebla z ramienia UA do spraw Sudanu (AUHIP), ONZ i innymi istotnymi podmiotami regionalnymi i międzynarodowymi;
g)
dokładne obserwowanie wyzwań transgranicznych, przed którymi staje Róg Afryki, obejmujących terroryzm, radykalizację postaw, bezpieczeństwo morskie i piractwo, przestępczość zorganizowaną, przemyt broni, przepływ uchodźców i migrantów, oraz wszelkich konsekwencji kryzysów humanitarnych dla polityki i bezpieczeństwa;
h)
propagowanie dostępu pomocy humanitarnej w całym regionie;
i)
wnoszenie wkładu we wdrażanie decyzji Rady 2011/168/WPZiB (2) oraz unijnej polityki w dziedzinie praw człowieka (we współpracy ze SPUE ds. Praw Człowieka) w tym wytycznych UE w dziedzinie praw człowieka - w szczególności wytycznych UE w sprawie dzieci w konfliktach zbrojnych, a także wytycznych UE w sprawie aktów przemocy wobec kobiet i zwalczania wszelkich form dyskryminacji kobiet - oraz polityki Unii w odniesieniu do rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ 1325 (2000), m.in. poprzez monitorowanie rozwoju sytuacji i opracowywanie sprawozdań na ten temat, a także formułowanie stosownych zaleceń.
2. W celu sprawowania mandatu SPUE między innymi:
a)
doradza i składa sprawozdania w sprawie określania stanowisk Unii na forach międzynarodowych, w stosownych przypadkach, aby w sposób proaktywny wspierać wszechstronne podejście wobec Rogu Afryki w ramach polityki Unii;
b)
obserwuje wszelkie działania Unii.
Artykuł 4
Wykonywanie mandatu
1. SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu, działając pod zwierzchnictwem WP.
2. KPiB utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje pod względem strategicznym i politycznym działania prowadzone przez SPUE w ramach jego mandatu, bez uszczerbku dla uprawnień WP.
3. SPUE działa w ścisłej koordynacji z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych (ESDZ) i jej właściwymi działami, delegaturami Unii w regionie oraz z Komisją.
Artykuł 5
Finansowanie
1. Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 marca 2015 r. do dnia 31 października 2015 r. wynosi 1 770 000 EUR.
2. Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
3. Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.
Artykuł 6
Powołanie i skład zespołu
1. W granicach mandatu SPUE i udostępnionych na jego potrzeby środków finansowych SPUE odpowiada za powołanie zespołu. Zespół dysponuje wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych oraz dotyczących bezpieczeństwa związanych z mandatem. SPUE niezwłocznie i regularnie informuje Radę i Komisję o składzie swojego zespołu.
2. Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do pracy ze SPUE. Wynagrodzenie takiego oddelegowanego personelu jest pokrywane, odpowiednio, przez dane państwo członkowskie, daną instytucję Unii lub ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ również mogą być oddelegowani do SPUE. Zatrudniani na podstawie umów członkowie personelu międzynarodowego muszą mieć obywatelstwo jednego z państw członkowskich.
3. Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu, wysyłającej instytucji Unii lub ESDZ; personel ten wypełnia swoje obowiązki i podejmuje działania w interesie mandatu SPUE.
4. Personel SPUE ulokowany jest w tym samym miejscu co właściwe działy ESDZ lub delegatury Unii, co ma przyczyniać się do spójności i zgodności ich działań.
Artykuł 7
Przywileje i immunitety SPUE oraz personelu SPUE
Przywileje, immunitety i inne gwarancje niezbędne do wykonania i sprawnego działania misji SPUE oraz personelu SPUE ustala się odpowiednio z państwami przyjmującymi. Państwa członkowskie i ESDZ zapewniają w tym celu wszelkie niezbędne wsparcie.
Artykuł 8
Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE
SPUE i członkowie jego zespołu przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2013/488/UE (3).
Artykuł 9
Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne
1. Państwa członkowskie, Komisja, ESDZ oraz Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.
2. Delegatury Unii w regionie i państwa członkowskie, w stosownych przypadkach, zapewniają wsparcie logistyczne w regionie.
Artykuł 10
Bezpieczeństwo
Stosownie do polityki Unii dotyczącej bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych na mocy tytułu V Traktatu, SPUE podejmuje wszystkie uzasadnione, możliwe do realizacji środki zgodne ze swoim mandatem oraz odpowiadające stanowi bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest on odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa całemu personelowi bezpośrednio podlegającemu SPUE, w szczególności:
a)
sporządza plan bezpieczeństwa dostosowany do potrzeb misji, oparty na wytycznych ESDZ, obejmujący fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa dostosowane do potrzeb misji, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu na obszar misji i w jego obrębie oraz reagowanie na zdarzenia zagrażające bezpieczeństwu, a także przewidujący plan awaryjny i plan ewakuacji misji;
b)
zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka, odpowiednio do warunków panujących na obszarze misji;
c)
zapewnia, aby wszyscy członkowie zespołu SPUE, którzy mają być rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym personel miejscowy zatrudniony na podstawie umów, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, na podstawie wskaźników ryzyka określonych przez ESDZ dla obszaru misji;
d)
zapewnia wdrażanie wszystkich uzgodnionych zaleceń wydawanych w następstwie systematycznych ocen bezpieczeństwa oraz - w ramach sprawozdania z postępu prac oraz sprawozdania z wykonania mandatu - dostarcza Radzie, WP i Komisji pisemne sprawozdania dotyczące wdrażania tych zaleceń oraz dotyczące innych kwestii związanych z bezpieczeństwem.
Artykuł 11
Sprawozdawczość
1. SPUE regularnie składa WP oraz KPiB sprawozdania ustne i pisemne. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania są rozprowadzane poprzez sieć COREU. SPUE może przedstawiać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych. Zgodnie z art. 36 Traktatu SPUE może uczestniczyć w informowaniu Parlamentu Europejskiego.
2. SPUE składa sprawozdania dotyczące najlepszego sposobu realizacji inicjatyw Unii - takich jak jej wkład w reformy - z uwzględnieniem politycznych aspektów odnośnych unijnych projektów rozwojowych, w koordynacji z delegaturami Unii w regionie.
Artykuł 12
Koordynacja
1. SPUE przyczynia się do jedności, spójności i skuteczności działań Unii i pomaga w zapewnieniu spójnego wykorzystania wszystkich instrumentów Unii i działań państw członkowskich, aby osiągnąć cele polityki Unii. SPUE koordynuje swoje działania z działaniami delegatur Unii i Komisji. SPUE regularnie przekazuje informacje działającym w regionie misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.
2. Utrzymywany jest ścisły kontakt w terenie z szefami delegatur Unii i szefami misji państw członkowskich. Dokładają oni wszelkich starań, aby wspierać SPUE w wykonywaniu mandatu. SPUE, w ścisłej koordynacji z właściwymi delegaturami Unii, udziela dowódcy sił EU NAVFOR Atalanta, dowódcy UE misji EUTM Somalia oraz szefowi misji EUCAP Nestor wskazówek dotyczących sytuacji politycznej na miejscu. SPUE, dowódcy operacji UE oraz cywilny dowódca operacji konsultują się ze sobą stosownie do potrzeb.
3. SPUE ściśle współpracuje z władzami zaangażowanych państw, z ONZ, UA, IGAD, innymi podmiotami krajowymi, regionalnymi i międzynarodowymi, a także ze społeczeństwem obywatelskim w regionie.
Artykuł 13
Przegląd
Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnego przeglądu. SPUE przedstawi Radzie, WP i Komisji kompleksowe sprawozdanie z wykonania mandatu przed dniem 31 sierpnia 2015 r.
Artykuł 14
Wejście w życie
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
Niniejsza decyzja jest stosowana od dnia 1 marca 2015 r.
Sporządzono w Brukseli dnia 16 marca 2015 r.