NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 1015/2014
ze dne 22. července 2014,
kterým se mění přílohy II a III nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 978/2012 o uplatňování systému všeobecných celních preferencí a zrušuje nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 154/2013
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 978/2012 ze dne 25. října 2012 o uplatňování systému všeobecných celních preferencí a o zrušení nařízení Rady (ES) č. 732/2008 (1), a zejména na čl. 5 odst. 3 a čl. 10 odst. 5 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Článek 4 nařízení (EU) č. 978/2012 (dále jen „nařízení o GSP“) stanoví kritéria pro poskytnutí celních preferencí v rámci obecného režimu systému všeobecných preferencí (dále jen „systém GSP“).
(2)
Ustanovení čl. 4 odst. 1 písm. a) nařízení o GSP stanoví, že země, která byla Světovou bankou během tří po sobě následujících let zařazena mezi země s vysokými nebo vyššími středními příjmy, by neměla využívat preferencí v rámci systému GSP.
(3)
Podle čl. 4 odst. 1 písm. b) nařízení o GSP by preference v rámci systému GSP neměly být poskytnuty zemi, která využívá preferenční ujednání pro přístup na trh, které poskytuje stejné nebo výhodnější celní preference jako systém GSP v podstatě pro veškerý obchod.
(4)
Seznam zemí zvýhodněných v rámci obecného režimu systému GSP je stanoven v příloze II nařízení o GSP. Článek 5 nařízení o GSP stanoví, že příloha II má být do 1. ledna každého roku přezkoumána, tak aby v ní byly zohledněny změny oproti kritériím stanoveným v článku 4. Kromě toho stanoví, že země zvýhodněné v rámci systému GSP a hospodářské subjekty mají mít dostatek času na řádné přizpůsobení změně statusu země v rámci systému GSP. Uplatňování režimu GSP proto pokračuje po dobu jednoho roku ode dne vstupu změny statusu země na základě čl. 4 odst. 1 písm. a) v platnost a po dobu dvou let ode dne použitelnosti preferenčního režimu přístupu na trh, jak je stanoveno v čl. 4 odst. 1 písm. b).
(5)
Turkmenistán byl v letech 2012, 2013 a 2014 Světovou bankou zařazen mezi země s vyššími středními příjmy. Proto již Turkmenistán není podle čl. 4 odst. 1 písm. a) způsobilý pro status země zvýhodněné v rámci systému GSP a měl by být vyňat z přílohy II nařízení o GSP. Rozhodnutí o vynětí zvýhodněné země ze seznamu zemí zvýhodněných v rámci systému GSP by se mělo použít od jednoho roku ode dne vstupu uvedeného rozhodnutí v platnost. V zájmu jednotného uplatňování by měl být Turkmenistán vyňat z přílohy II s účinkem od 1. ledna 2016.
(6)
Preferenční ujednání pro přístup na trh se v různé dny roku 2013 začala uplatňovat s těmito zeměmi: s Peru dne 1. března 2013, s Kolumbií, Hondurasem, Nikaraguou a Panamou dne 1. srpna 2013, s Kostarikou a Salvadorem dne 1. října 2013 a s Guatemalou dne 1. prosince 2013. Aby bylo zajištěno jednotné uplatňování změny statusu země v rámci systému GSP a v souladu s nařízením o GSP by Peru, Kolumbie, Honduras, Nikaragua, Panama, Kostarika, Salvador a Guatemala měly být vyňaty z přílohy II s účinkem od 1. ledna 2016.
(7)
V čl. 9 odst. 1 nařízení o GSP jsou stanovena specifická kritéria způsobilosti pro poskytování celních preferencí v rámci zvláštního pobídkového režimu pro udržitelný rozvoj a řádnou správu věcí veřejných (dále jen „režim GSP+“). Klíčovou podmínkou je, že se musí jednat o zemi zvýhodněnou v rámci systému GSP. Seznam zemí zvýhodněných v rámci režimu GSP+ je stanoven v příloze III nařízení o GSP.
(8)
Jelikož Kostarika, Guatemala, Salvador, Panama a Peru přestanou být zeměmi zvýhodněnými v rámci systému GSP, nebudou již ani zeměmi zvýhodněnými v rámci režimu GSP+ podle čl. 9 odst. 1 nařízení o GSP. Tyto země by proto měly být vyňaty z přílohy III nařízení o GSP s účinkem od 1. ledna 2016.
(9)
Podle nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 1421/2013 (2) přestane být Ekvádor od 1. ledna 2015 zemí zvýhodněnou v rámci systému GSP. V důsledku toho, v souladu s článkem 9 nařízení o GSP, přestane být Ekvádor zemí zvýhodněnou v rámci režimu GSP+ a s účinkem od téhož data by měl být vyňat z přílohy III nařízení o GSP.
(10)
Poté, co dne 1. ledna 2014 vstoupilo v platnost nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 1421/2013, se již nepoužije nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 154/2013 (3), které stanovilo konsolidované znění přílohy II a rovněž vynětí Íránu a Ázerbájdžánu ze seznamu zemí zvýhodněných v rámci systému GSP. Proto by mělo být v zájmu právní srozumitelnosti zrušeno nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 154/2013. Odchylně od nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 1421/2013 by však nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 154/2013 mělo být i nadále použitelné do 22. února 2014, pokud jde o Ázerbájdžán a Írán. Proto je třeba objasnit, že Írán a Ázerbájdžán měly status země zvýhodněné v rámci systému GSP v období od 1. ledna 2014 do 22. února 2014,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Změny nařízení (EU) č. 978/2012
Nařízení (EU) č. 978/2012 se mění takto:
1)
V příloze II se ze sloupců A a B vypouštějí tyto země a odpovídající abecední kódy:
CO
Kolumbie
CR
Kostarika
GT
Guatemala
SV
Salvador
HN
Honduras
NI
Nikaragua
PA
Panama
PE
Peru
TM
Turkmenistán
2)
Příloha III se mění takto:
a)
ze sloupců A a B se vypouští tato země a odpovídající abecední kód:
EC
Ekvádor
b)
ze sloupců A a B se vypouštějí tyto země a odpovídající abecední kódy:
CR
Kostarika
GT
Guatemala
SV
Salvador
PA
Panama
PE
Peru
Článek 2
Zrušení
Nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 154/2013 se zrušuje s účinkem ode dne 1. ledna 2014.
Odchylně od nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 1421/2013 nabývá zrušení účinku dne 23. února 2014, pokud jde o Ázerbájdžán a Írán.
Článek 3
Vstup v platnost a použitelnost
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Ustanovení čl. 1 odst. 1 se použije ode dne 1. ledna 2016.
Ustanovení čl. 1 odst. 2 písm. a) se použije ode dne 1. ledna 2015.
Ustanovení čl. 1 odst. 2 písm. b) se použije ode dne 1. ledna 2016.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 22. července 2014.
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 1015/2014
z dnia 22 lipca 2014 r.
zmieniające załączniki II i III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 wprowadzającego ogólny system preferencji taryfowych i uchylające rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 154/2013
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 z dnia 25 października 2012 r. wprowadzające ogólny system preferencji taryfowych i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 732/2008 (1), w szczególności jego art. 5 ust. 3 i art. 10 ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W art. 4 rozporządzenia (UE) nr 978/2012 („rozporządzenie w sprawie GSP”) określono kryteria dotyczące przyznawania preferencji taryfowych przewidzianych w rozwiązaniu ogólnym w ramach ogólnego systemu preferencji („GSP”).
(2)
Zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie GSP kraj, który został sklasyfikowany przez Bank Światowy jako kraj o wysokim dochodzie lub o średniowysokim dochodzie przez trzy kolejne lata, nie powinien korzystać z preferencji w ramach GSP.
(3)
Zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie GSP kraj, który korzysta z umowy o preferencyjnym dostępie do rynku, która zasadniczo w zakresie całego handlu zapewnia taki sam poziom preferencji taryfowych jak system GSP lub lepszy, nie powinien korzystać z preferencji w ramach GSP.
(4)
Wykaz krajów korzystających objętych rozwiązaniem ogólnym w ramach GSP ustanowiono w załączniku II do rozporządzenia w sprawie GSP. Zgodnie z art. 5 rozporządzenia w sprawie GSP należy dokonać przeglądu załącznika II do dnia 1 stycznia każdego roku w celu odzwierciedlenia zmian w odniesieniu do kryteriów określonych w art. 4. Ponadto artykuł ten stanowi, że krajowi korzystającemu z systemu GSP i podmiotom gospodarczym należy zapewnić wystarczający czas na dokładne przystosowanie się do zmiany statusu danego kraju w ramach GSP. W związku z tym rozwiązanie GSP musi pozostać w mocy przez rok od dnia wejścia w życie zmiany statusu kraju na podstawie art. 4 ust. 1 lit. a) i przez dwa lata od dnia zastosowania umowy o preferencyjnym dostępie do rynku zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. b).
(5)
Turkmenistan został sklasyfikowany przez Bank Światowy jako kraj o średniowysokim dochodzie w latach 2012, 2013 i 2014. W związku z tym na mocy art. 4 ust. 1 lit. a) Turkmenistan nie kwalifikuje się już do statusu kraju korzystającego z systemu GSP i powinien zostać usunięty z załącznika II do rozporządzenia w sprawie GSP. Decyzja o usunięciu danego kraju korzystającego z wykazu krajów korzystających z systemu GSP ma zastosowanie po upływie roku od dnia wejścia w życie tej decyzji. W trosce o jednolite stosowanie Turkmenistan powinien zostać usunięty z załącznika II ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2016 r.
(6)
W 2013 r. rozpoczęto stosowanie umów o preferencyjnym dostępie do rynku z następującymi krajami: z Peru w dniu 1 marca 2013 r., z Kolumbią, Hondurasem, Nikaraguą i Panamą w dniu 1 sierpnia 2013 r., z Kostaryką i Salwadorem w dniu 1 października 2013 r. i z Gwatemalą w dniu 1 grudnia 2013 r. W celu zapewnienia jednolitego stosowania zmiany statusu GSP i zgodnie z rozporządzeniem w sprawie GSP Peru, Kolumbia, Honduras, Nikaragua, Panama, Kostaryka, Salwador i Gwatemala powinny zostać usunięte z załącznika II ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2016 r.
(7)
W art. 9 ust. 1 rozporządzenia w sprawie GSP ustanowiono szczególne warunki kwalifikowalności do preferencji taryfowych w ramach szczególnego rozwiązania motywacyjnego dotyczącego zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów („GSP+”). Jednym z podstawowych warunków jest to, że dany kraj musi być krajem korzystającym z systemu GSP. Wykaz krajów korzystających z GSP+ ustanowiono w załączniku III do rozporządzenia w sprawie GSP.
(8)
Kostaryka, Gwatemala, Salwador, Panama i Peru przestają być krajami korzystającymi z systemu GSP i tym samym na mocy art. 9 ust. 1 rozporządzenia w sprawie GSP przestaną być krajami korzystającymi z GSP+. Kraje te należy zatem usunąć z załącznika III do rozporządzenia w sprawie GSP ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2016 r.
(9)
Zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 1421/2013 (2) Ekwador przestaje być krajem korzystającym z systemu GSP od dnia 1 stycznia 2015 r. W związku z tym zgodnie z art. 9 rozporządzenia w sprawie GSP Ekwador przestanie być krajem korzystającym z GSP+ i powinien zostać usunięty z załącznika III rozporządzenia w sprawie GSP ze skutkiem od tego samego dnia.
(10)
W wyniku wejścia w życie rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1421/2013 w dniu 1 stycznia 2014 r. rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 154/2013 (3), w którym ustanowiono wersję skonsolidowaną załącznika II oraz którym usunięto Iran i Azerbejdżan z wykazu krajów korzystających z GSP, nie ma już zastosowania. W związku z tym z uwagi na pewność prawa należy uchylić rozporządzenie delegowane (UE) nr 154/2013. Jednak w drodze odstępstwa od rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1421/2013 rozporządzenie delegowane (UE) nr 154/2013 powinno nadal mieć zastosowanie do dnia 22 lutego 2014 r. w odniesieniu do Azerbejdżanu i Iranu. W związku z tym należy sprecyzować, że Iran i Azerbejdżan utrzymały status krajów korzystających z systemu GSP w dniach od 1 stycznia 2014 r. do 22 lutego 2014 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr 978/2012
W rozporządzeniu (UE) nr 978/2012 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w załączniku II z kolumn A i B usuwa się odpowiednio następujące kraje i odpowiadające im kody alfabetyczne:
CO
Kolumbia
CR
Kostaryka
GT
Gwatemala
SV
Salwador
HN
Honduras
NI
Nikaragua
PA
Panama
PE
Peru
TM
Turkmenistan;
2)
w załączniku III wprowadza się następujące zmiany:
a)
z kolumn A i B usuwa się odpowiednio następujący kraj i odpowiadający mu kod alfabetyczny:
EC
Ekwador;
b)
z kolumn A i B usuwa się odpowiednio następujące kraje i odpowiadające im kody alfabetyczne:
CR
Kostaryka
GT
Gwatemala
SV
Salwador
PA
Panama
PE
Peru.
Artykuł 2
Uchylenie
Rozporządzenie delegowane (UE) nr 154/2013 traci moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r.
W drodze odstępstwa od rozporządzenia delegowanego (UE) nr 1421/2013 w odniesieniu do Azerbejdżanu i Iranu utrata mocy staje się skuteczna z dniem 23 lutego 2014 r.
Artykuł 3
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 1 ust. 1 stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r.
Artykuł 1 ust. 2 lit. a) stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r.
Artykuł 1 ust. 2 lit. b) stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 22 lipca 2014 r.