ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 26. března 2013
o stanovení ročních emisních přídělů členských států na období 2013-2020 v souladu s rozhodnutím Evropského parlamentu a Rady č. 406/2009/ES
(oznámeno pod číslem C(2013) 1708)
(2013/162/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 406/2009/ES ze dne 23. dubna 2009 o úsilí členských států snížit emise skleníkových plynů, aby byly splněny závazky Společenství v oblasti snížení emisí skleníkových plynů do roku 2020 (1), a zejména na čl. 3 odst. 2 čtvrtý pododstavec uvedeného rozhodnutí,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Údaje o emisích skleníkových plynů ze zařízení, na něž se vztahuje směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/87/ES ze dne 13. října 2003 o vytvoření systému pro obchodování s povolenkami na emise skleníkových plynů ve Společenství a o změně směrnice Rady 96/61/ES (2), získané z registru Unie, rozhodnutí Komise, národních alokačních plánů a úřední korespondence mezi Komisí a příslušnými členskými státy, představují ověřené údaje o emisích ve smyslu čl. 3 odst. 2 čtvrtého pododstavce rozhodnutí č. 406/2009/ES.
(2)
Údaje o celkovém množství emisí skleníkových plynů z plynů a činností uvedených v čl. 2 odst. 1 rozhodnutí č. 406/2009/ES, předložené v souladu s rozhodnutím Evropského parlamentu a Rady č. 280/2004/ES ze dne 11. února 2004 o mechanismu monitorování emisí skleníkových plynů ve Společenství a provádění Kjótského protokolu (3), sestavené v návaznosti na počáteční přezkum z roku 2012 provedený Komisí v souladu s pokyny k technickému přezkumu inventur emisí skleníkových plynů z roku 2012 (4), představují přehodnocené údaje o emisích skleníkových plynů v letech 2005, 2008, 2009 a 2010 ve smyslu čl. 3 odst. 2 čtvrtého pododstavce rozhodnutí č. 406/2009/ES.
(3)
Aby byla zajištěna soudržnost mezi stanovením ročních emisních přídělů a vykazovanými emisemi skleníkových plynů za každý rok, měly by být roční emisní příděly členských států vypočteny rovněž s pomocí hodnot potenciálu globálního oteplování uvedených ve čtvrté hodnotící zprávě IPCC přijaté rozhodnutím 15/CP.17. Takto vypočtené roční emisní příděly by měly být použitelné od prvního roku, za který se vykazování inventur skleníkových plynů s pomocí těchto nových hodnot potenciálu globálního oteplování stane povinným v souladu s článkem 3 rozhodnutí č. 280/2004/ES.
(4)
Údaje aktuálně vykazované v rámci národní inventury skleníkových plynů a národních a unijních registrů nedostačují na úrovni členských států k tomu, aby bylo možno na národní úrovni stanovit emise CO2 z civilního letectví, na které se nevztahuje směrnice 2003/87/ES. Emise CO2 z letů, na které se nevztahuje směrnice 2003/87/ES, představují pouze zanedbatelnou část celkového množství emisí skleníkových plynů a shromažďování dodatečných informací o těchto emisích by přineslo nepřiměřenou administrativní zátěž. Množství emisí CO2 spadající do kategorie „1.A.3.A civilní letectví“ inventury by proto mělo být za účelem stanovení ročních emisních přídělů považováno za rovné nule.
(5)
Roční emisní příděly členského státu pro rok 2020 by měly být vypočteny odečtením množství ověřených emisí skleníkových plynů ze zařízení, která v roce 2005 již existovala, od přehodnocených emisí skleníkových plynů v roce 2005 a upravením výsledku podle procentního podílu stanoveného v příloze II rozhodnutí č. 406/2009/ES.
(6)
Množství ověřených emisí skleníkových plynů ze zařízení by se mělo stanovit takto:
-
V případě členských států, které jsou zapojeny do systému obchodování s emisemi od roku 2005: množství emisí ze zařízení, na něž se vztahuje směrnice 2003/87/EC, v roce 2005 upravené o množství emisí skleníkových plynů ze zařízení, která se po úpravě oblasti působnosti použité členskými státy zařadila do systému obchodování s emisemi v období 2008-2012 nebo se z něj vyloučila, a množství emisí skleníkových plynů ze zařízení dočasně vyloučených ze systému obchodování s emisemi v roce 2005, avšak zařazených do systému obchodování s emisemi v období 2008-2012,
-
v případě členských států, které jsou zapojeny do systému obchodování s emisemi od roku 2007: množství emisí skleníkových plynů ze zařízení, na něž se vztahuje směrnice 2003/87/ES, v roce 2007,
-
v případě členských států, které jsou zapojeny do systému obchodování s emisemi od roku 2013: množství emisí skleníkových plynů ze zařízení, na něž se vztahuje směrnice 2003/87/ES, v roce 2005 (podle údajů oznámených příslušným členským státem a ověřených Komisí).
(7)
Průměrné množství emisí skleníkových plynů členského státu v roce 2009, který má kladnou mezní hodnotu emisí skleníkových plynů podle přílohy II rozhodnutí č. 406/2009/ES, by mělo být vypočteno odečtením průměrného množství ověřených emisí skleníkových plynů ze zařízení, na něž se vztahuje směrnice 2003/87/ES, v letech 2008, 2009 a 2010 v příslušném členském státě, od jeho průměrného množství celkových ověřených emisí skleníkových plynů v letech 2008, 2009 a 2010.
(8)
Roční emisní příděly členského státu s kladnou mezní hodnotou emisí skleníkových plynů podle přílohy II rozhodnutí č. 406/2009/ES na období 2013-2019 by se měly určit z lineární spojnice, která začíná průměrným množstvím emisí skleníkových plynů uvedeného členského státu v roce 2009 a končí jeho ročním emisním přídělem pro rok 2020.
(9)
Roční emisní příděl členského státu se zápornou mezní hodnotou emisí skleníkových plynů podle přílohy II rozhodnutí č. 406/2009/ES pro rok 2013 by měl být vypočten odečtením průměrného množství ověřených emisí skleníkových plynů ze zařízení, na něž se vztahuje směrnice 2003/87/ES, v letech 2008, 2009 a 2010 v příslušném členském státě od jeho průměrného množství celkových ověřených emisí skleníkových plynů v letech 2008, 2009 a 2010.
(10)
Roční emisní příděl členského státu se zápornou mezní hodnotou emisí skleníkových plynů podle přílohy II rozhodnutí č. 406/2009/ES na období 2014-2019 by se měl určit z lineární spojnice, která začíná ročním emisním přídělem uvedeného členského státu pro rok 2013 a končí jeho ročním emisním přídělem pro rok 2020.
(11)
Ověřené emise skleníkových plynů ze zařízení jednostranně zapojených do systému obchodování s emisemi v souladu s článkem 24 směrnice 2003/87/ES během období 2008-2012 by se neměly započítávat do průměrného množství ověřených emisí skleníkových plynů ze zařízení, na něž se vztahuje směrnice 2003/87/ES, v letech 2008, 2009 a 2010, neboť by to mělo za následek dvojnásobné započtení emisí skleníkových plynů během budoucích úprav ročních emisních přídělů v souladu s článkem 10 rozhodnutí č. 406/2009/ES.
(12)
S ohledem na přistoupení Chorvatska k Unii by se jeho roční emisní příděl za každý rok období 2013-2020 měl stanovit stejnou metodou jako v případě ostatních členských států. Tyto hodnoty by měly být použitelné od data přistoupení Chorvatska.
(13)
Vzhledem k tomu, že Evropská rada přijala rozhodnutí 2012/419/EU ze dne 11. července 2012, kterým se mění status ostrova Mayotte vůči Evropské unii (5) od roku 2014, zohlední se při výpočtu ročních emisních přídělů pro Francii od roku 2014 příslušné ověřené emise skleníkových plynů.
(14)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro změnu klimatu,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Roční emisní příděly každého členského státu pro každý rok období 2013-2020 jsou stanoveny v příloze I a použijí se s výhradou případných úprav zveřejněných v souladu s článkem 10 rozhodnutí č. 406/2009/ES.
Článek 2
Bez ohledu na článek 1 se v případě, že akt přijatý v souladu s článkem 3 rozhodnutí č. 280/2004/ES stanoví pro členské státy povinnost předložit inventury emisí skleníkových plynů určené s pomocí hodnot potenciálu globálního oteplování uvedených ve čtvrté hodnotící zprávě IPCC přijaté rozhodnutím 15/CP.17 konference smluvních stran Rámcové úmluvy OSN o změně klimatu, použijí roční emisní příděly stanovené v příloze II od prvního roku, za který se toto vykazování inventur skleníkových plynů stane povinným.
Článek 3
Roční emisní příděly Chorvatska stanovené v příloze I se použijí od data, kdy vstoupí v platnost smlouva o přistoupení Chorvatska.
Toto rozhodnutí je určeno členským státům.
V Bruselu dne 26. března 2013.
DECYZJA KOMISJI
z dnia 26 marca 2013 r.
określająca roczne limity emisji państw członkowskich na lata 2013-2020 zgodnie z decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 406/2009/WE
(notyfikowana jako dokument nr C(2013) 1708)
(2013/162/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 406/2009/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wysiłków podjętych przez państwa członkowskie, zmierzających do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w celu realizacji do roku 2020 zobowiązań Wspólnoty dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych (1), w szczególności jej art. 3 ust. 2 akapit czwarty,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Dane dotyczące emisji gazów cieplarnianych z instalacji objętych dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE (2), pochodzące z rejestru Unii, decyzji Komisji, krajowych planów rozdziału uprawnień i oficjalnej korespondencji między Komisją a poszczególnymi państwami członkowskimi stanowią zweryfikowane dane dotyczące emisji w rozumieniu art. 3 ust. 2 akapit czwarty decyzji nr 406/2009/WE.
(2)
Dane na temat całkowitych emisji gazów cieplarnianych z gazów i działań określonych w art. 2 ust. 1 decyzji nr 406/2009/WE przedłożone zgodnie z decyzją nr 280/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. dotyczącą mechanizmu monitorowania emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz wykonania protokołu z Kioto (3) w roku 2012, określone w wyniku wstępnego przeglądu z 2012 r. przeprowadzonego przez Komisję zgodnie z wytycznymi na 2012 r. dotyczącymi przeglądu technicznego wykazów emisji gazów cieplarnianych (4) stanowią zweryfikowane dane dotyczące emisji gazów cieplarnianych na lata 2005, 2008, 2009 i 2010 w rozumieniu art. 3 ust. 2 akapit czwarty decyzji nr 406/2009/WE.
(3)
W celu zapewnienia spójności między określaniem rocznych limitów emisji a zgłaszanymi emisjami gazów cieplarnianych w odniesieniu do każdego roku należy obliczać roczne limity emisji państw członkowskich również przy zastosowaniu wartości współczynnika ocieplenia globalnego z czwartego sprawozdania oceniającego IPCC przyjętego decyzją 15/CP.17. Obliczone w ten sposób roczne limity emisji powinny mieć zastosowanie od pierwszego roku, w odniesieniu do którego przekazywanie wykazów gazów cieplarnianych z zastosowaniem tych nowych wartości współczynnika ocieplenia globalnego staje się obowiązkowe zgodnie z art. 3 decyzji nr 280/2004/WE.
(4)
Dane obecnie zgłaszane w krajowych wykazach gazów cieplarnianych oraz rejestrach krajowych i unijnych nie wystarczają do określenia, na poziomie państw członkowskich, emisji CO2 z cywilnej działalności lotniczej na poziomie krajowym, które nie są objęte dyrektywą 2003/87/WE. Emisje dwutlenku węgla z lotów, które nie są objęte dyrektywą 2003/87/WE, stanowią jedynie bardzo niewielką część całkowitej emisji gazów cieplarnianych, więc zbieranie dodatkowych informacji dotyczących tych emisji stanowiłoby nieproporcjonalnie duże obciążenie administracyjne. Dlatego też do celów określania rocznych limitów emisji ilość emisji CO2 w kategorii wykazu „1.A.3.A lotnictwo cywilne” należy uznać za równą zeru.
(5)
Roczne limity emisji na państwo członkowskie dla roku 2020 należy obliczać poprzez odjęcie ilości zweryfikowanych emisji gazów cieplarnianych z instalacji, które istniały w 2005 r., od zweryfikowanych emisji gazów cieplarnianych na rok 2005 oraz korygując wynik poprzez uwzględnienie udziału procentowego określonego w załączniku II do decyzji nr 406/2009/WE.
(6)
Ilość zweryfikowanych emisji gazów cieplarnianych z instalacji powinna być określana w następujący sposób:
-
w odniesieniu do państw członkowskich, które uczestniczyły w unijnym systemie handlu uprawnieniami do emisji, począwszy od 2005 r.: ilość emisji z instalacji objętych dyrektywą 2003/87/WE w 2005 r., skorygowana o ilość emisji gazów cieplarnianych z instalacji, które zostały włączone do systemu handlu uprawnieniami do emisji lub z niego wyłączone w okresie od 2008 r. do 2012 r., ze względu na korektę zakresu stosowaną przez państwa członkowskie, oraz ilość emisji gazów cieplarnianych z instalacji tymczasowo wykluczonych w roku 2005, ale nie wykluczonych w latach 2008-2012 z systemu handlu uprawnieniami do emisji,
-
w odniesieniu do państw członkowskich, które uczestniczyły w unijnym systemie handlu uprawnieniami do emisji, począwszy od 2007 r.: ilość emisji gazów cieplarnianych z instalacji objętych dyrektywą 2003/87/WE w 2007 r.,
-
w odniesieniu do państw członkowskich, które uczestniczyły w unijnym systemie handlu uprawnieniami do emisji, począwszy od 2013 r.: ilość emisji gazów cieplarnianych z instalacji objętych dyrektywą 2003/87/WE w 2005 r. (zgodnie z danymi przekazanymi przez odpowiednie państwo członkowskie i zweryfikowanymi przez Komisję).
(7)
Średnia ilość emisji gazów cieplarnianych w roku 2009 państwa członkowskiego posiadającego dodatni pułap emisji gazów cieplarnianych zgodnie z załącznikiem II do decyzji nr 406/2009/WE powinna być obliczana poprzez odjęcie średniej ilości zweryfikowanych emisji gazów cieplarnianych z instalacji objętych dyrektywą 2003/87/WE w latach 2008, 2009 i 2010 w danym państwie członkowskim od jego średniej całkowitej zweryfikowanej ilości emisji gazów cieplarnianych z lat 2008, 2009 i 2010.
(8)
Roczne limity emisji w odniesieniu do państwa członkowskiego posiadającego dodatni pułap emisji gazów cieplarnianych zgodnie z załącznikiem II do decyzji nr 406/2009/WE na lata 2013-2019 należy określić za pomocą prostej, której początkiem będzie średnia ilość emisji gazów cieplarnianych danego państwa członkowskiego w roku 2009 r., a zakończeniem - roczny limit emisji na rok 2020.
(9)
Roczny limit emisji w odniesieniu do państwa członkowskiego posiadającego ujemny pułap emisji gazów cieplarnianych zgodnie z załącznikiem II do decyzji nr 406/2009/WE na rok 2013 powinien być obliczany poprzez odjęcie średniej ilości zweryfikowanych emisji gazów cieplarnianych z instalacji objętych dyrektywą 2003/87/WE w latach 2008, 2009 i 2010 w danym państwie członkowskim od jego średniej całkowitej zweryfikowanej ilości emisji gazów cieplarnianych z lat 2008, 2009 i 2010.
(10)
Roczne limity emisji w odniesieniu do państwa członkowskiego posiadającego ujemny pułap emisji gazów cieplarnianych zgodnie z załącznikiem II do decyzji nr 406/2009/WE na lata 2014-2019 należy określić za pomocą prostej, której początkiem będzie roczny limit emisji gazów cieplarnianych danego państwa członkowskiego na roku 2013 r., a zakończeniem - roczny limit emisji na rok 2020.
(11)
Zweryfikowane emisje gazów cieplarnianych z instalacji jednostronnie włączonych do unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji zgodnie z art. 24 dyrektywy 2003/87/WE w latach 2008-2012 nie powinny być uwzględniane w średniej ilości zweryfikowanych emisji gazów cieplarnianych z instalacji objętych dyrektywą 2003/87/WE w latach 2008, 2009 i 2010, ponieważ spowodowałoby to podwójne liczenie emisji gazów cieplarnianych podczas przyszłych korekt rocznych limitów emisji zgodnie z art. 10 decyzji nr 406/2009/WE.
(12)
W związku z przystąpieniem Chorwacji do Unii jej roczny limit emisji na każdy rok w okresie od 2013 do 2020 r. powinien być określany przy zastosowaniu tej samej metody co w przypadku innych państw członkowskich. Wartości te powinny być stosowane od daty przystąpienia Chorwacji do UE.
(13)
Uwzględniając przyjęcie przez Radę Europejską decyzji 2012/419/UE z dnia 11 lipca 2012 r. w sprawie zmiany statusu Majotty względem Unii Europejskiej, począwszy od 2014 r., roczne limity emisji dla Francji na 2014 r. oblicza się przy uwzględnieniu odpowiednich zweryfikowanych emisji gazów cieplarnianych (5).
(14)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Zmian Klimatu,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Roczne limity emisji dla każdego państwa członkowskiego na każdy rok w okresie od 2013 do 2020 r. są określone w załączniku I i stosuje się je z zastrzeżeniem wszelkich dostosowań opublikowanych zgodnie z art. 10 decyzji nr 406/2009/WE.
Artykuł 2
Niezależnie od przepisów art. 1, jeśli akt przyjęty zgodnie z art. 3 decyzji nr 280/2004/WE stanowi, że państwa członkowskie przedstawiają wykazy emisji gazów cieplarnianych określonych przy zastosowaniu wartości współczynnika ocieplenia globalnego z czwartego sprawozdania oceniającego IPCC przyjętego decyzją 15/CP.17 konferencji stron Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, roczne limity emisji określone w załączniku II stosuje się od pierwszego roku, w odniesieniu do którego takie przekazywanie wykazów emisji gazów cieplarnianych staje się obowiązkowe.
Artykuł 3
Roczne limity emisji dla Chorwacji, jak określono w załączniku I, stosuje się od daty wejścia w życie traktatu o przystąpieniu Chorwacji.
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 26 marca 2013 r.