NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 747/2014
ze dne 10. července 2014
o omezujících opatřeních vzhledem k situaci v Súdánu a o zrušení nařízení (ES) č. 131/2004 a (ES) č. 1184/2005
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 215 této smlouvy,
s ohledem na rozhodnutí Rady 2014/450/SZBP ze dne 10. července 2014 o omezujících opatřeních vzhledem k situaci v Súdánu a o zrušení rozhodnutí 2011/423/SZBP (1),
s ohledem na společný návrh vysoké představitelky Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku a Evropské komise,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Dne 10. ledna 2004 přijala Rada společný postoj 2004/31/SZBP (2), kterým se zachovává zbrojní embargo vůči Súdánu uložené rozhodnutím Rady 94/165/SZBP (3). Dne 26. ledna 2004 přijala Rada nařízení (ES) č. 131/2004 (4), kterým se provádí společný postoj 2004/31/SZBP.
(2)
Dne 30. července 2004 přijala Rada bezpečnosti OSN rezoluci č. 1556 (2004), kterou uložila zbrojní embargo vůči Súdánu. Dne 29. března 2005 přijala Rada bezpečnosti OSN rezoluci č. 1591 (2005), kterou se ukládají určitá omezení osobám, které poškozují mírový proces, představují hrozbu pro stabilitu v Dárfúru a v Dárfúrské oblasti, které se dopouštějí porušování mezinárodního práva v humanitární oblasti a oblasti lidských práv nebo jiných násilností, které porušují zbrojní embargo nebo které jsou odpovědné za některé útočné vojenské lety v Dárfúrské oblasti nebo nad ní.
(3)
Dne 30. května 2005 přijala Rada společný postoj 2005/411/SZPB (5), v němž byla sloučena opatření uložená společným postojem 2004/31/SZBP a opatření, která mají být provedena podle rezoluce Rady bezpečnosti OSN č. 1591 (2005), v jediný právní akt.
(4)
Dne 18. července 2005 přijala Rada nařízení (ES) č. 1184/2005 (6), kterým se provádí společný postoj 2005/411/SZBP a kterým se ukládají některá zvláštní omezující opatření namířená proti některým osobám, které poškozují mírový proces a porušují mezinárodní právo v konfliktu v Dárfúrské oblasti v Súdánu.
(5)
Dne 18. července 2011 přijala Rada rozhodnutí 2011/423/SZBP (7), kterým byla rozšířena oblast působnosti zbrojního embarga vůči Jižnímu Súdánu.
(6)
Dne 10. července 2014 přijala Rada rozhodnutí 2014/450/SZBP, kterým se oddělují opatření týkající se Súdánu a začleňují se do jediného právního aktu.
(7)
Pro větší jasnost by opatření týkající se Súdánu měla být oddělena od opatření týkajících se Jižního Súdánu. Nařízení (ES) č. 131/2004 a nařízení (ES) č. 1184/2005 by proto měla být zrušena a nahrazena tímto nařízením v rozsahu, v němž se týkají Súdánu. Nařízení (ES) č. 131/2004 by rovněž mělo být nahrazeno nařízením Rady (EU) č. 748/2014 (8) v rozsahu, v němž se týká Jižního Súdánu.
(8)
S ohledem na konkrétní hrozbu mezinárodnímu míru a bezpečnosti, kterou představuje situace v Súdánu, a v zájmu zajištění soudržnosti s postupem v případě změny a přezkumu přílohy rozhodnutí 2014/450/SZBP by pravomoc ke změně seznamů v příloze I tohoto nařízení měla vykonávat Rada.
(9)
Pro účely provádění tohoto nařízení a v zájmu zajištění co největší právní jistoty v rámci Unie by měla být zveřejněna jména a další důležité údaje týkající se fyzických a právnických osob, subjektů a orgánů, jejichž finanční prostředky a hospodářské zdroje musí být v souladu s tímto nařízením zmrazeny. Veškeré zpracování osobních údajů týkajících se fyzických osob podle tohoto nařízení by mělo být v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 (9) a se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES (10).
(10)
K zajištění účinnosti opatření stanovených tímto nařízením by mělo toto nařízení vstoupit v platnost okamžitě,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Pro účely tohoto nařízení se použijí tyto definice:
a)
„zprostředkovatelskými službami“ se rozumí:
i)
sjednávání nebo organizování operací týkajících se nákupu, prodeje nebo dodávek zboží a technologií nebo finančních a technických služeb ze třetí země do jakékoli jiné třetí země, nebo
ii)
prodej nebo nákup zboží a technologií nebo finančních a technických služeb, které jsou umístěny ve třetích zemích, za účelem jejich převodu do jiné třetí země;
b)
„nárokem“ se rozumí jakýkoli nárok, uplatňovaný právní cestou či nikoli, jenž vznikl přede dnem vstupu tohoto nařízení v platnost nebo po tomto dni, na základě smlouvy nebo operace nebo v souvislosti s nimi, a zejména:
i)
nárok na plnění závazku vyplývajícího ze smlouvy nebo operace nebo s nimi spojeného;
ii)
nárok na prodloužení doby platnosti nebo na vyplacení dluhopisů, finančních záruk nebo příslibu odškodnění v jakékoli formě;
iii)
nárok na náhradu škody související se smlouvou nebo operací;
iv)
protinárok;
v)
nárok na uznání nebo vymáhání, včetně využití postupů, jako je doložka vykonatelnosti, rozsudek či rozhodčí nález nebo jiné rovnocenné rozhodnutí bez ohledu na místo vydání;
c)
„smlouvou nebo operací“ se rozumí jakákoli operace bez ohledu na její formu a použitelné právo a bez ohledu na to, zda zahrnuje jednu nebo více smluv nebo podobných závazků uzavřených mezi týmiž nebo různými stranami; v tomto smyslu se „smlouvou“ rozumí zejména dluhopis, záruka nebo příslib odškodnění, a to zejména finanční záruka nebo příslib finančního odškodnění a úvěr, ať už jsou právně nezávislé či nikoli, a jakékoli související ujednání vyplývající z dané operace nebo s ní související;
d)
„příslušnými orgány“ se rozumí příslušné orgány členských států uvedené na internetových stránkách, jejichž seznam je uveden v příloze II;
e)
„hospodářskými zdroji“ se rozumí aktiva všeho druhu, hmotná či nehmotná, movitá či nemovitá, která nejsou finančními prostředky, ale lze je použít k získání finančních prostředků, zboží nebo služeb;
f)
„zmrazením hospodářských zdrojů“ se rozumí zabránění jejich použití k získání finančních prostředků, zboží nebo služeb jakýmkoli způsobem, zejména jejich prodejem, pronájmem nebo zastavením;
g)
„zmrazením finančních prostředků“ se rozumí zabránění jakémukoli pohybu, převodu, změně nebo použití finančních prostředků, přístupu k nim nebo zacházení s nimi jakýmkoli způsobem, které by vedly k jakékoli změně jejich objemu, výše, umístění, vlastnictví, držby, povahy, určení nebo k jiné změně, která by umožnila použití těchto prostředků, včetně správy portfolia;
h)
„finančními prostředky“ se rozumí finanční aktiva a hospodářské výhody všeho druhu, mimo jiné:
i)
peníze v hotovosti, šeky, finanční pohledávky, směnky, platební příkazy a jiné platební nástroje;
ii)
vklady u finančních institucí nebo jiných subjektů, zůstatky na účtech, pohledávky a závazky z pohledávek;
iii)
veřejně i soukromě obchodované cenné papíry a dluhové nástroje, včetně akcií a kapitálových podílů, certifikátů zastupujících cenné papíry, dluhopisů, směnek, opčních listů, dlužních úpisů a smluv o derivátových nástrojích;
iv)
úroky, dividendy nebo jiné výnosy či hodnoty pocházející z aktiv nebo jimi vytvářené;
v)
úvěry, práva na započtení, záruky, závazky plnění nebo jiné finanční závazky;
vi)
akreditivy, nákladní listy, dodací listy; a
vii)
dokumenty prokazující podíl na finančních prostředcích nebo na finančních zdrojích;
i)
„Výborem pro sankce“ se rozumí výbor Rady bezpečnosti OSN, který byl zřízen podle bodu 3 rezoluce Rady bezpečnosti OSN č. 1591 (2005);
j)
„technickou pomocí“ se rozumí jakákoli technická pomoc týkající se oprav, vývoje, výroby, montáže, zkoušek, údržby nebo jiných technických služeb, která může mít podobu pokynů, poradenství, školení, předávání pracovních znalostí či dovedností nebo konzultací; technická pomoc zahrnuje též ústní formy pomoci;
k)
„územím Unie“ se rozumí území členských států, na něž se vztahuje Smlouva za podmínek v ní stanovených, včetně jejich vzdušného prostoru.
Článek 2
Zakazuje se:
a)
poskytovat, technickou pomoc nebo zprostředkovatelské služby související s vojenskou činností a s poskytováním, výrobou, údržbou a užíváním zbraní a souvisejícího materiálu všech typů, včetně zbraní a střeliva, vojenských vozidel a vojenského vybavení, polovojenského vybavení a náhradních dílů k výše uvedeným zbraním a materiálu, přímo či nepřímo jakékoli fyzické nebo právnické osobě, subjektu či orgánu v Súdánu nebo pro použití v Súdánu;
b)
poskytovat financování nebo finanční pomoc související s vojenskou činností, včetně úvěrů, půjček a pojištění vývozních úvěrů, jakož i pojištění a zajištění, pro jakýkoliv prodej, dodávku, převod nebo vývoz zbraní a souvisejícího materiálu nebo na poskytnutí související technické pomoci přímo či nepřímo jakékoli fyzické nebo právnické osobě, subjektu či orgánu v Súdánu nebo pro použití v Súdánu.
Článek 3
Odchylně od článku 2 mohou příslušné orgány členských států povolit poskytnutí financování a finanční pomoci, technické pomoci a zprostředkovatelských služeb v souvislosti s/se:
a)
nesmrtícím vojenským vybavením určeným výhradně pro humanitární nebo ochranné účely či použití související s monitorováním dodržování lidských práv nebo pro programy na výstavbu institucí OSN, Africké unie a Evropské unie;
b)
materiálem určeným pro operace Evropské unie, OSN a Africké unie na řešení krizí;
c)
zařízením a materiálem na odminovávání a materiálem používaným při odminovávání.
Článek 4
Článek 2 se nevztahuje na ochranné oděvy, včetně neprůstřelných vest a vojenských přileb, dočasně vyvážené do Súdánu zaměstnanci OSN, zaměstnanci Evropské unie nebo jejích členských států, zástupci médií a pracovníky humanitárních a rozvojových organizací a přidruženým personálem pouze pro jejich osobní potřeby.
Článek 5
1. Veškeré finanční prostředky a hospodářské zdroje, které přímo nebo nepřímo náleží fyzickým nebo právnickým osobám, subjektům či orgánům uvedeným na seznamu v příloze I nebo jsou jimi vlastněny či ovládány, se zmrazují.
2. Žádné finanční prostředky ani hospodářské zdroje nesmějí být přímo ani nepřímo zpřístupněny fyzickým nebo právnickým osobám, subjektům nebo orgánům uvedeným v příloze I ani v jejich prospěch.
3. Příloha I obsahuje seznam fyzických a právnických osob, subjektů nebo orgánů, kteří brání mírovému procesu, ohrožují stabilitu v Dárfúru a v celé oblasti, porušují mezinárodní humanitární právo a právní předpisy v oblasti lidských práv nebo se dopouštějí jiných ukrutností, nedodržují zbrojní embargo nebo jsou odpovědní za útočné vojenské přelety nad Dárfúrem, jak určil Výbor pro sankce.
Článek 6
1. Odchylně od článku 5 mohou příslušné orgány členských států povolit uvolnění některých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů anebo zpřístupnění některých finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů za podmínek, které považují za vhodné, a jsou-li splněny tyto podmínky:
a)
dotčený příslušný orgán shledá, že tyto finanční prostředky nebo hospodářské zdroje jsou:
i)
nezbytné pro uspokojení základních potřeb fyzických nebo právnických osob, subjektů či orgánů uvedených v příloze I a rodinných příslušníků závislých na těchto fyzických osobách, včetně plateb za potraviny, plateb nájemného nebo splácení hypoték, plateb za léky a lékařskou péči, plateb daní, pojistného a poplatků za veřejné služby;
ii)
určeny výlučně k hrazení přiměřených honorářů za odborné výkony či k náhradě výdajů vzniklých v souvislosti s poskytováním právních služeb nebo;
iii)
určeny výlučně k hrazení poplatků za běžné vedení nebo správu zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů; a
b)
dotčený členský stát oznámil Výboru pro sankce rozhodnutí podle písmene a) a svůj úmysl udělit povolení a Výbor pro sankce proti takovému postupu nevznesl námitku do dvou pracovních dnů po tomto oznámení.
2. Odchylně od článku 5 mohou příslušné orgány členských států povolit uvolnění některých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů anebo zpřístupnění některých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů poté, co shledaly, že tyto finanční prostředky nebo hospodářské zdroje jsou nutné k úhradě mimořádných výdajů, za předpokladu, že dotčený členský stát oznámil Výboru pro sankce své rozhodnutí a že Výbor pro sankce toto rozhodnutí schválil.
Článek 7
Odchylně od článku 5 mohou příslušné orgány členských států povolit uvolnění některých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů, jsou-li splněny tyto podmínky:
a)
finanční prostředky nebo hospodářské zdroje jsou předmětem soudcovského, správního nebo rozhodcovského zástavního práva, které vzniklo přede dnem, kdy byly osoba, subjekt nebo orgán uvedené v článku 5 zařazeny na seznam v příloze I, nebo se na ně vztahuje soudní nebo správní rozhodnutí nebo rozhodčí nález vynesené před tímto dnem;
b)
finanční prostředky nebo hospodářské zdroje budou použity výlučně k uspokojení nároků zajištěných takovým zástavním právem nebo uznaných jako platné takovým rozhodnutím, a to v mezích stanovených příslušnými právními a správními předpisy, jež upravují práva osob majících takové nároky;
c)
zástavní právo nebo rozhodnutí není ve prospěch osoby, subjektu či orgánu uvedených na seznamu v příloze I;
d)
uznání zástavního práva nebo rozhodnutí není v rozporu s veřejným pořádkem v dotčeném členském státě; a
e)
Výbor pro sankce byl členským státem o zástavním právu nebo rozhodnutí informován.
Článek 8
1. Ustanovení čl. 5 odst. 2 nebrání finančním nebo úvěrovým institucím, aby na zmrazený účet připisovaly finanční prostředky, které byly na účet osoby, subjektu nebo orgánu uvedených v příloze I převedeny třetími osobami, pokud přírůstky těchto účtů budou rovněž zmrazeny. Finanční nebo úvěrová instituce neprodleně uvědomí o těchto operacích dotčené příslušné orgány.
2. Ustanovení čl. 5 odst. 2 se nepoužije na připisování prostředků na zmrazené účty v případě:
a)
úroků nebo jiných výnosů z těchto účtů;
b)
plateb splatných na základě smluv, dohod nebo závazků, které byly uzavřeny nebo vznikly přede dnem, kdy byly fyzické nebo právnické osoby, subjekty či orgány uvedené v článku 5 zařazeny na seznam v příloze I; nebo
c)
plateb splatných podle soudcovského, správního nebo rozhodcovského zástavního práva nebo rozhodnutí či nálezu, jak je uvedeno v článku 7,
jsou-li veškeré takové úroky, jiné výnosy nebo platby zmrazeny podle čl. 5 odst. 1.
Článek 9
1. Aniž jsou dotčena příslušná pravidla týkající se ohlašování, důvěrnosti údajů a služebního tajemství, fyzické a právnické osoby, subjekty a orgány:
a)
neprodleně poskytnou příslušným orgánům členských států, kde mají bydliště nebo sídlo, veškeré informace, které mohou usnadnit zajištění souladu s tímto nařízením, jako jsou informace o účtech a částkách zmrazených v souladu s článkem 5, a předají tyto informace přímo nebo prostřednictvím těchto příslušných orgánů Komisi; a
b)
spolupracují s příslušnými orgány uvedenými na seznamu v příloze II při veškerém ověřování těchto informací.
2. Veškeré další informace přímo obdržené Komisí se zpřístupní příslušným orgánům dotčeného členského státu.
3. Veškeré informace poskytnuté nebo získané v souladu s tímto článkem se použijí pouze pro účely, pro něž byly poskytnuty nebo získány.
Článek 10
Zakazuje se vědomá a úmyslná účast na činnostech, jejichž cílem nebo výsledkem je obcházení opatření uvedených v článcích 2 a 5.
Článek 11
1. Zmrazení finančních prostředků a hospodářských zdrojů nebo odmítnutí zpřístupnit finanční prostředky nebo hospodářské zdroje učiněné v dobré víře, že je takové jednání v souladu s tímto nařízením, nezakládá odpovědnost fyzické nebo právnické osoby, subjektu či orgánu, které je provádějí, ani jejich vedoucích pracovníků či zaměstnanců, ledaže se prokáže, že tyto finanční prostředky a hospodářské zdroje byly zmrazeny nebo zadrženy v důsledku nedbalosti.
2. Jednání fyzických nebo právnických osob, subjektů či orgánů nezakládá jejich odpovědnost jejich, pokud nevěděly a neměly žádný důvod se domnívat, že svým jednáním porušují opatření stanovená v tomto nařízení.
Článek 12
1. Nesmí být uspokojen žádný nárok vyplývající ze smlouvy nebo operace, jejichž plnění nebo uskutečnění bylo přímo nebo nepřímo, zcela nebo částečně dotčeno opatřeními uloženými tímto nařízením, a to včetně náhrady škody nebo jiných nároků tohoto druhu, jako je nárok na náhradu nebo nárok vyplývající ze záruky, zejména nárok na prodloužení doby platnosti nebo vyplacení dluhopisů, záruk nebo příslibu odškodnění v jakékoli formě, zejména finančních záruk nebo příslibů finančního odškodnění, je-li uplatněn:
a)
určenými fyzickými nebo právnickými osobami, subjekty či orgány uvedenými na seznamu v příloze I;
b)
fyzickými nebo právnickými osobami, subjekty či orgány jednajícími prostřednictvím nebo jménem osob, subjektů či orgánů uvedených v písmeni a).
2. Ve všech řízeních týkajících se uplatnění nároku nese důkazní břemeno ohledně toho, že uspokojení nároku není zakázáno odstavcem 1, fyzická nebo právnická osoba, subjekt či orgán uplatňující tento nárok.
3. Tímto článkem není dotčeno právo fyzických nebo právnických osob, subjektů a orgánů uvedených v odstavci 1 na soudní přezkum legálnosti neplnění smluvních závazků v souvislosti s tímto nařízením.
Článek 13
1. Komise a členské státy se navzájem informují o opatřeních přijatých podle tohoto nařízení a sdílejí všechny další důležité informace, které mají k dispozici v souvislosti s tímto nařízením, zejména informace o:
a)
finančních prostředcích zmrazených na základě článku 5 a povoleních na základě článků 6, 7 a 8;
b)
porušování tohoto nařízení, o problémech s jeho vymáháním a o rozhodnutích vydaných vnitrostátními soudy.
2. Členské státy a Komise si navzájem poskytují veškeré další důležité informace, které mají k dispozici a které by mohly ovlivnit účinné provádění tohoto nařízení.
Článek 14
Komise je oprávněna měnit přílohu II na základě informací poskytnutých členskými státy.
Článek 15
1. Pokud Rada bezpečnosti OSN nebo Výbor pro sankce zařadí fyzickou nebo právnickou osobu, subjekt nebo orgán na seznam a předloží k tomuto určení odůvodnění, Rada zařadí tuto fyzickou nebo právnickou osobu, subjekt nebo orgán na seznam v příloze I. Rada sdělí své rozhodnutí a odůvodnění dotyčné fyzické nebo právnické osobě, subjektu nebo orgánu, a to buď přímo, je-li známa adresa, nebo zveřejněním oznámení, a tím jim umožní se k této záležitosti vyjádřit.
2. Jsou-li předloženy připomínky nebo nové podstatné důkazy, Rada přezkoumá své rozhodnutí a fyzickou nebo právnickou osobu, subjekt nebo orgán o této skutečnosti informuje
3. Pokud Rada bezpečnosti OSN rozhodne o vyjmutí fyzické nebo právnické osoby, subjektu nebo orgánu ze seznamu nebo o změně identifikačních údajů fyzické nebo právnické osoby, subjektu nebo orgánu uvedených na seznamu, změní Rada odpovídajícím způsobem přílohu I.
Článek 16
V příloze I jsou uvedeny případné dostupné informace, jež poskytla Rada bezpečnosti OSN nebo Výbor pro sankce a jež jsou nezbytné pro účely identifikace dotyčných fyzických nebo právnických osob, subjektů a orgánů. Pokud jde o fyzické osoby, tyto informace mohou zahrnovat jména, včetně přezdívek, datum a místo narození, státní příslušnost, čísla pasu a průkazu totožnosti, pohlaví, adresu, je-li známa, a funkci či povolání. Pokud jde o právnické osoby, subjekty a orgány, tyto informace mohou zahrnovat název, místo a datum zápisu do příslušného rejstříku, registrační číslo a místo podnikání. Příloha rovněž uvádí datum určení Radou bezpečnosti OSN nebo Výborem pro sankce.
Článek 17
1. Členské státy stanoví sankce za porušení ustanovení tohoto nařízení a přijmou veškerá nezbytná opatření k zajištění jejich uplatňování. Stanovené sankce musí být účinné, přiměřené a odrazující.
2. Členské státy oznámí Komisi takto stanovené sankce neprodleně po vstupu tohoto nařízení v platnost a oznámí jí jakékoli následné změny.
Článek 18
1. Členské státy určí příslušné orgány pro účely tohoto nařízení a údaje o nich zveřejní na internetových stránkách, jejichž seznam je uveden v příloze II. Členské státy oznámí Komisi veškeré změny adres svých internetových stránek, jejichž seznam je uveden v příloze II.
2. Členské státy oznámí Komisi své příslušné orgány včetně jejich kontaktních údajů neprodleně po vstupu tohoto nařízení v platnost a oznámí jí jakékoli následné změny.
3. Pokud se v tomto nařízení ukládá povinnost oznámit určité skutečnosti Komisi, informovat ji nebo s ní jinak komunikovat, použije se pro tyto účely adresa a další kontaktní údaje uvedené v příloze II.
Článek 19
Toto nařízení se použije:
a)
na území Unie, včetně jejího vzdušného prostoru;
b)
na palubě letadla nebo plavidla v pravomoci některého členského státu;
c)
na každou osobu nacházející se na území Unie nebo mimo něj, která je státním příslušníkem některého členského státu;
d)
na všechny právnické osoby, subjekty nebo orgány zapsané nebo zřízené podle práva některého členského státu, ať se nachází na území Unie nebo mimo něj;
e)
na každou právnickou osobu, subjekt nebo orgán v souvislosti s jakoukoli podnikatelskou činností vykonávanou zcela nebo částečně v rámci Unie.
Článek 20
Nařízení (ES) č. 131/2004 a (ES) č. 1184/2005 se zrušují. Odkazy na zrušená nařízení se považují za odkazy na toto nařízení a nařízení (EU) č. 748/2014.
Článek 21
Toto nařízení vstupuje v platnost dnem vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 10. července 2014.
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 747/2014
z dnia 10 lipca 2014 r.
w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Sudanie oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 131/2004 i rozporządzenie (WE) nr 1184/2005
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 215,
uwzględniając decyzję Rady 2014/450/WPZiB z dnia 10 lipca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Sudanie oraz uchylającą decyzję 2011/423/WPZiB (1),
uwzględniając wspólny wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dniu 10 stycznia 2004 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2004/31/WPZiB (2) utrzymujące nałożone na Sudan decyzją Rady 94/165/WPZiB embargo na broń (3). W dniu 26 stycznia 2004 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 131/2004 (4) wprowadzające w życie wspólne stanowisko 2004/31/WPZiB.
(2)
W dniu 30 lipca 2004 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ przyjęła rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ (RB ONZ) nr 1556 (2004) nakładającą na Sudan embargo na broń. W dniu 29 marca 2005 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ przyjęła rezolucję RB ONZ nr 1591 (2005) nakładającą pewne ograniczenia na osoby utrudniające proces pokojowy, stanowiące zagrożenie dla stabilności sytuacji w Darfurze i w regionie, naruszające międzynarodowe prawo humanitarne, prawa człowieka lub dopuszczające się innych okrutnych czynów, naruszające embargo na broń lub odpowiedzialne za niektóre loty wojskowe o charakterze ofensywnym w regionie Darfur i nad tym regionem.
(3)
W dniu 30 maja 2005 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2005/411/WPZiB (5), które ujęło w jednym akcie prawnym środki nałożone na mocy wspólnego stanowiska 2004/31/WPZiB oraz środki, które miały zostać wdrożone na mocy rezolucji RB ONZ nr 1591 (2005).
(4)
W dniu 18 lipca 2005 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 1184/2005 (6) wprowadzające w życie wspólne stanowisko 2005/411WPZiB oraz nakładające pewne szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom utrudniającym proces pokojowy i łamiącym prawo międzynarodowe w konflikcie w regionie Darfur w Sudanie.
(5)
W dniu 18 lipca 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/423/WPZiB (7), która rozszerzyła zakres stosowania embarga na broń na Sudan Południowy.
(6)
W dniu 10 lipca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/450/WPZiB, oddzielającą środki dotyczące Sudanu i ujmującą je w jednym akcie prawnym.
(7)
Dla jasności środki dotyczące Sudanu powinny być oddzielone od środków dotyczących Sudanu Południowego. Należy zatem uchylić rozporządzenie (WE) nr 131/2004 i rozporządzenie (WE) nr 1184/2005 oraz zastąpić je niniejszym rozporządzeniem w zakresie, w jakim dotyczą one Sudanu. Należy również zastąpić rozporządzenie (WE) nr 131/2004 rozporządzeniem Rady (UE) nr 748/2014 (8) w zakresie, w jakim dotyczy ono Sudanu Południowego.
(8)
Uprawnienie do zmiany wykazu zawartego w załączniku I do niniejszego rozporządzenia powinno być wykonywane przez Radę ze względu na szczególne zagrożenie pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego w regionie spowodowane sytuacją w Sudanie oraz w celu zapewnienia spójności z procedurą zmian i dokonywania przeglądu załącznika do decyzji 2014/450/WPZiP.
(9)
Na potrzeby wprowadzania w życie niniejszego rozporządzenia oraz w celu zapewnienia jak największej pewności prawa w Unii nazwiska i inne istotne dane dotyczące osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, których środki finansowe i zasoby gospodarcze powinny zostać zamrożone zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, powinny zostać podane do wiadomości publicznej. Wszelkie operacje przetwarzania danych osobowych powinny odbywać się zgodnie z rozporządzeniem nr 45/2001(UE) Parlamentu Europejskiego i Rady (9) i dyrektywą nr 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (10).
(10)
Aby zapewnić skuteczność środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, powinno ono wejść w życie w trybie natychmiastowym,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
a)
„usługi pośrednictwa” oznaczają:
(i)
negocjowanie lub zawieranie transakcji zakupu, sprzedaży lub dostawy towarów i technologii lub usług finansowych i technicznych z państwa trzeciego do jakiegokolwiek innego państwa trzeciego; lub
(ii)
sprzedaż lub zakup towarów i technologii lub usług finansowych i technicznych, które znajdują się w państwach trzecich, w celu ich przekazania do innego państwa trzeciego;
b)
„roszczenie” oznacza każde roszczenie, dochodzone w postępowaniu sądowym lub nie, zgłoszone przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia lub po tym dniu, na mocy umowy lub transakcji, lub w związku z nimi, obejmujące w szczególności:
(i)
roszczenie o wykonanie jakiegokolwiek zobowiązania powstałego na mocy umowy lub transakcji lub w związku z nimi;
(ii)
roszczenie o prolongatę lub spłatę zobowiązania, gwarancji finansowej lub odszkodowania w jakiejkolwiek formie;
(iii)
roszczenie o odszkodowanie z tytułu umowy lub transakcji;
(iv)
powództwo wzajemne;
(v)
roszczenie uznania lub wykonania, w tym na podstawie procedury exequatur, wyroku, orzeczenia arbitrażowego lub równoważnej decyzji, niezależnie od miejsca ich wydania;
c)
„umowa lub transakcja” oznacza każdą transakcję, niezależnie od jej formy i mającego zastosowanie prawa, obejmującą jedną lub kilka umów lub podobnych zobowiązań zawartych przez te same lub różne strony; do celów niniejszej definicji pojęcie „umowa” obejmuje zobowiązania, gwarancje lub listy gwarancyjne, w szczególności gwarancje finansowe lub finansowe listy gwarancyjne, oraz kredyty, prawnie niezależne lub nie, a także wszelkie postanowienia z nimi związane, których źródłem jest taka transakcja lub które są z nią związane;
d)
„właściwe organy” oznaczają właściwe organy państw członkowskich wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku II;
e)
„zasoby gospodarcze” oznaczają wszelkiego rodzaju rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne, ruchome lub nieruchome, które nie są środkami finansowymi, ale mogą być użyte do pozyskania środków finansowych, towarów lub usług;
f)
„zamrożenie zasobów gospodarczych” oznacza uniemożliwienie wykorzystania zasobów gospodarczych do uzyskiwania środków finansowych, towarów lub usług w jakikolwiek sposób, w tym między innymi poprzez ich sprzedaż, wynajem lub obciążenie hipoteką;
g)
„zamrożenie środków finansowych” oznacza zapobieganie wszelkim ruchom tych środków, ich przekazywaniu, zmianom, wykorzystaniu, udostępnianiu lub dokonywaniu nimi transakcji w jakikolwiek sposób, który powodowałby jakąkolwiek zmianę ich wielkości, wartości, lokalizacji, własności, posiadania, charakteru, przeznaczenia lub inną zmianę, która umożliwiłaby korzystanie z nich, w tym zarządzanie portfelem;
h)
„środki finansowe” oznaczają aktywa finansowe i różnego rodzaju świadczenia, w tym między innymi:
(i)
gotówkę, czeki, roszczenia pieniężne, weksle, przekazy pieniężne i inne instrumenty płatnicze;
(ii)
depozyty złożone w instytucjach finansowych lub innych podmiotach, salda na rachunkach, wierzytelności i zobowiązania dłużne;
(iii)
papiery wartościowe i papiery dłużne w obrocie publicznym lub niepublicznym, w tym akcje i udziały, certyfikaty papierów wartościowych, obligacje, weksle, warranty, skrypty dłużne, kontrakty na instrumenty pochodne;
(iv)
odsetki, dywidendy lub inne przychody z aktywów lub wartości narosłe z aktywów lub wygenerowane przez te aktywa;
(v)
kredyty, prawa do potrącenia, gwarancje, gwarancje właściwego wykonania umów lub inne zobowiązania finansowe;
(vi)
akredytywy, konosamenty, umowy sprzedaży; oraz
(vii)
dokumenty poświadczające udział w środkach finansowych lub zasobach finansowych;
i)
„Komitet Sankcji” oznacza Komitet RB ONZ utworzony na mocy pkt 3 rezolucji RB ONZ nr 1591 (2005);
j)
„pomoc techniczna” oznacza wszelkie wsparcie techniczne związane z naprawami, pracami rozwojowymi, produkcją, montażem, testowaniem, konserwacją lub wszelką inną obsługę techniczną, mogące przyjmować formy takie, jak instruktaż, doradztwo, szkolenia, przekazanie praktycznej wiedzy lub umiejętności lub usługi konsultingowe; w tym werbalne formy pomocy;
k)
„terytorium Unii” oznacza terytoria państw członkowskich, do których ma zastosowanie Traktat, na warunkach określonych w Traktacie, w tym ich przestrzeń powietrzną.
Artykuł 2
Zakazuje się:
a)
udzielania pomocy technicznej lub świadczenia usług pośrednictwa, związanych z działaniami wojskowymi oraz z dostarczaniem, produkcją, konserwacją i użyciem broni i pokrewnych materiałów wszystkich rodzajów, w tym broni i amunicji, pojazdów i sprzętu wojskowego, sprzętu paramilitarnego oraz części zamiennych do nich, bezpośrednio lub pośrednio, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Sudanie lub do wykorzystania w Sudanie;
b)
zapewniania finansowania lub świadczenia pomocy finansowej, związanych z działalnością wojskową, w tym w szczególności udzielania dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów eksportowych, a także zapewniania ubezpieczenia i reasekuracji, na potrzeby wszelkiej sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu broni i pokrewnych materiałów, bądź udzielania związanej z nimi pomocy technicznej, bezpośrednio lub pośrednio, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Sudanie lub do wykorzystania w Sudanie.
Artykuł 3
Na zasadzie odstępstwa od art. 2, właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na zapewnienie finansowania i świadczenie pomocy finansowej, udzielanie pomocy technicznej oraz świadczenie usług pośrednictwa związane z:
a)
nieśmiercionośnym sprzętem wojskowym przeznaczonym wyłącznie do celów humanitarnych, związanych z monitorowaniem przestrzegania praw człowieka lub ochronnych, lub dla programów rozwoju instytucjonalnego ONZ, Unii Afrykańskiej (UA) i Unii Europejskiej;
b)
materiałem przeznaczonymi dla operacji zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię Europejską, ONZ i UA;
c)
sprzętem i materiałem przeznaczonym do użycia w ramach operacji rozminowywania.
Artykuł 4
Art. 2 nie stosuje się do odzieży ochronnej, w tym kamizelek kuloodpornych i hełmów wojskowych, czasowo wywożonych do Sudanu przez personel ONZ, personel Unii Europejskiej lub jej państw członkowskich, przedstawicieli środków masowego przekazu, pracowników organizacji humanitarnych i organizacji działających na rzecz rozwoju oraz związany z nimi personel, wyłącznie na ich własny użytek.
Artykuł 5
1. Zamraża się wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze należące do osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w załączniku I, będące ich własnością lub przez nie kontrolowane, bezpośrednio lub pośrednio.
2. Nie udostępnia się osobom fizycznym ani prawnym, podmiotom ani organom wymienionym w załączniku I, ani też na ich rzecz, bezpośrednio lub pośrednio, żadnych środków finansowych ani zasobów gospodarczych.
3. Załącznik I obejmuje osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy, które zakłócają proces pokojowy, stanowią zagrożenie dla stabilności w Darfurze i w regionie, naruszają międzynarodowe prawo humanitarne lub prawa człowieka lub dopuszczają się innych okrucieństw, łamią embargo na broń lub są odpowiedzialne za ataki z wojskowych statków powietrznych w regionie Darfuru i nad regionem Darfuru.
Artykuł 6
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 5 właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, na warunkach, jakie uznają za stosowne, o ile spełnione są następujące warunki:
a)
dany właściwy organ ustalił, że środki finansowe lub zasoby gospodarcze są:
(i)
niezbędne do zaspokojenia podstawowych potrzeb osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w załączniku I oraz członków rodzin pozostających na utrzymaniu takich osób fizycznych, w tym opłat za żywność, z tytułu najmu lub kredytu hipotecznego, za leki i leczenie, podatków, składek ubezpieczeniowych oraz opłat za usługi użyteczności publicznej;
(ii)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów lub na zwrot poniesionych wydatków związanych z usługami prawniczymi; lub
(iii)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie opłat lub należności za usługi polegające na zwykłym przechowywaniu lub utrzymywaniu zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych; oraz
b)
dane państwo członkowskie powiadomiło Komitet Sankcji o ustaleniach, o których mowa w lit. a), i o swoim zamiarze udzielenia zezwolenia, a Komitet Sankcji nie wyraził sprzeciwu w ciągu dwóch dni roboczych od dnia takiego powiadomienia.
2. Na zasadzie odstępstwa od art. 6 właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, po stwierdzeniu, że są one niezbędne do pokrycia nadzwyczajnych wydatków, o ile zainteresowane państwo członkowskie powiadomiło Komitet Sankcji o tych ustaleniach i Komitet Sankcji te ustalenia zatwierdził.
Artykuł 7
Na zasadzie odstępstwa od art. 5 właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, o ile spełnione są następujące warunki:
a)
środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem zastawu sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego, ustanowionego przed datą umieszczenia w załączniku I osoby, podmiotu lub organu, o których mowa w art. 5, lub orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego, wydanego przed tą datą;
b)
środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń, zabezpieczonych takim zastawem lub uznanych za zasadne w takim orzeczeniu, w granicach określonych przez mające zastosowanie przepisy ustawowe i wykonawcze regulujące prawa osób, którym takie roszczenia przysługują;
c)
zastaw nie został ustanowiony ani orzeczenie nie zostało wydane na korzyść osoby, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku I;
d)
uznanie zastawu lub orzeczenia nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego; oraz
e)
Komitet Sankcji został powiadomiony przez państwo członkowskie o zastawie lub orzeczeniu.
Artykuł 8
1. Art. 5 ust. 2 nie stanowi przeszkody dla zasilania zamrożonych rachunków przez instytucje finansowe lub kredytowe otrzymujące środki finansowe przekazywane przez strony trzecie na rachunek osoby, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku I, pod warunkiem że wszelkie takie kwoty dodatkowe na takich rachunkach również zostaną zamrożone. Instytucje finansowe lub kredytowe niezwłocznie informują o wszelkich takich transakcjach odnośny właściwy organ.
2. Art. 5 ust. 2 nie ma zastosowania do księgowania na zamrożonych rachunkach:
a)
odsetek i innych dochodów od tych rachunków; lub
b)
płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą umieszczenia w wykazie w załączniku I osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, o których mowa w art. 5; lub
c)
płatności należnych z tytułu zastawu bądź orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego, o których mowa w art. 7;
pod warunkiem że wszelkie takie odsetki, inne dochody i płatności zostaną zamrożone zgodnie z art. 5 ust. 1.
Artykuł 9
1. Bez uszczerbku dla mających zastosowanie przepisów dotyczących sprawozdawczości, poufności i tajemnicy służbowej, osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy:
a)
niezwłocznie dostarczają wszelkie informacje, które ułatwiłyby przestrzeganie niniejszego rozporządzenia, takie jak informacje dotyczące rachunków lub kwot zamrożonych zgodnie z art. 5, właściwym organom państw członkowskich, w których te osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy zamieszkują lub znajdują się, oraz przekazują wszelkie takie informacje Komisji, bezpośrednio lub za pośrednictwem tych właściwych organów; oraz
b)
współpracują z właściwymi organami wymienionymi w załączniku II przy weryfikacji tych informacji.
2. Wszelkie dodatkowe informacje uzyskane bezpośrednio przez Komisję są udostępniane państwom członkowskim.
3. Wszelkie informacje dostarczone lub otrzymane zgodnie z niniejszym artykułem wykorzystuje się jedynie do celów, dla których je dostarczono lub otrzymano.
Artykuł 10
Zakazuje się świadomego i celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście środków, o których mowa w art. 2 i 5.
Artykuł 11
1. Osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy które zamrażają środki finansowe i zasoby gospodarcze, lub odmawiają udostępnienia środków finansowych lub zasobów gospodarczych w dobrej wierze i w oparciu o przekonanie, że działanie takie jest zgodne z niniejszym rozporządzeniem, lub ich dyrektorzy lub pracownicy, nie ponoszą z tego tytułu jakiejkolwiek odpowiedzialności, chyba że zostanie dowiedzione, że środki finansowe i zasoby gospodarcze zostały zamrożone lub zatrzymane na skutek niedbalstwa.
2. Działanie osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów nie stanowi podstawy do jakiejkolwiek odpowiedzialności z ich strony, jeżeli nie wiedziały one i nie miały uzasadnionego powodu do przypuszczania, że ich działania mogłyby naruszyć środki określone w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 12
1. Nie są zaspokajane żadne roszczenia w związku z jakąkolwiek umową lub transakcją, których wykonanie zostało zakłócone, bezpośrednio lub pośrednio, w całości lub części, przez środki nałożone na mocy niniejszego rozporządzenia, w tym roszczenia odszkodowawcze lub wszelkie inne roszczenia tego rodzaju, takie jak roszczenia o odszkodowanie lub roszczenia wynikające z gwarancji, w szczególności roszczenia o przedłużenie terminu płatności lub o zapłatę zobowiązań, gwarancji lub listów gwarancyjnych, zwłaszcza gwarancji finansowych lub finansowych listów gwarancyjnych w jakiejkolwiek formie - o ile zostały one wniesione przez:
a)
wskazane osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy wymienione w wykazie w załączniku I;
b)
jakiekolwiek osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy działające za pośrednictwem lub w imieniu osób, podmiotów lub organów, o których mowa w lit. a).
2. We wszelkich postępowaniach zmierzających do zaspokojenia roszczenia ciężar dowodu, że zaspokojenie roszczenia nie jest zakazane przez ust. 1, spoczywa na osobie fizycznej lub prawnej, podmiocie lub organie dochodzącym zaspokojenia tego roszczenia.
3. Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla prawa osób fizycznych lub prawnych, podmiotów i organów, o których mowa w ust. 1, do wystąpienia o sądową kontrolę zgodności z prawem niewypełnienia zobowiązań umownych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Artykuł 13
1. Komisja i państwa członkowskie informują się wzajemnie o środkach podjętych na mocy niniejszego rozporządzenia oraz dzielą się wszelkimi innymi dostępnymi im istotnymi informacjami w związku z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności informacjami dotyczącymi:
a)
środków finansowych zamrożonych na mocy art. 5 oraz zezwoleń udzielonych na mocy art. 6, 7 i 8;
b)
naruszeń przepisów i trudności z wykonaniem oraz orzeczeń wydanych przez sądy krajowe.
2. Państwa członkowskie natychmiast przekazują sobie wzajemnie oraz Komisji wszelkie inne dostępne im istotne informacje, które mogłyby mieć wpływ na skuteczne wykonanie niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 14
Komisja jest uprawniona do zmiany załącznika II na podstawie informacji przekazanych przez państwa członkowskie.
Artykuł 15
1. W przypadku gdy Rada Bezpieczeństwa ONZ lub Komitet Sankcji umieści w wykazie osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ i przedstawiają uzasadnienie takiego wskazania, Rada umieszcza daną osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ w załączniku I. Rada przekazuje swoją decyzję i uzasadnienie danej osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi bezpośrednio - jeżeli adres jest znany - albo w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając tej osobie fizycznej lub prawnej, temu podmiotowi lub organowi przedstawienie uwag.
2. W przypadku gdy zostają zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada dokonuje przeglądu swojej decyzji i odpowiednio informuje daną osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ.
3. W przypadku gdy ONZ podejmuje decyzję o usunięciu z wykazu osoby, podmiotu lub organu, lub o zmianie danych identyfikacyjnych osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu umieszczonych w wykazie, Rada zmienia odpowiednio załącznik I.
Artykuł 16
Załącznik I zawiera, w przypadku gdy są dostępne, informacje przekazane przez Radę Bezpieczeństwa ONZ lub przez Komitet Sankcji niezbędne do zidentyfikowania danych osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów. w odniesieniu do osób fizycznych informacje takie mogą obejmować imiona i nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numer paszportu i dowodu tożsamości, płeć, adres - jeśli jest znany - oraz funkcję lub zawód. W odniesieniu do osób prawnych, podmiotów lub organów informacje takie mogą obejmować nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i miejsce prowadzenia działalności. W załączniku I podaje się również datę wskazania przez Radę Bezpieczeństwa lub przez Komitet Sankcji.
Artykuł 17
1. Państwa członkowskie przyjmują przepisy określające sankcje mające zastosowanie w przypadkach naruszeń niniejszego rozporządzenia oraz podejmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia ich wdrożenia. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
2. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych przepisach niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia oraz powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach.
Artykuł 18
1. Państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, oraz podają ich nazwy na stronach internetowych wymienionych w załączniku II. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wszelkich zmianach swoich adresów stron internetowych wymienionych w załączniku II.
2. Państwa członkowskie zgłaszają Komisji swoje właściwe organy, w tym dane kontaktowe tych właściwych organów, niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, oraz powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach.
3. W przypadku gdy niniejsze rozporządzenie określa wymóg powiadamiania, informowania lub innego porozumiewania się z Komisją, adres i inne dand kontaktowe na potrzeby takiego porozumiewania się wskazuje się w załączniku II.
Artykuł 19
Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie:
a)
na terytorium Unii, w tym także jej przestrzeni powietrznej;
b)
na pokładach wszystkich statków powietrznych lub wodnych podlegających jurysdykcji państw członkowskich;
c)
wobec każdej osoby będącej obywatelem jednego z państw członkowskich, przebywającej na terytorium Unii lub poza nim;
d)
wobec każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu, na terytorium Unii lub poza nim, zarejestrowanych lub utworzonych na mocy prawa państwa członkowskiego;
e)
wobec każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu w odniesieniu do każdego rodzaju działalności gospodarczej prowadzonej, w całości lub częściowo, na terytorium Unii.
Artykuł 20
Rozporządzenia (WE) nr 131/2004 i (WE) nr 1184/2005 niniejszym tracą moc. Odesłania do uchylonych rozporządzeń traktuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia oraz rozporządzenia (UE) nr 748/2014.
Artykuł 21
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 10 lipca 2014 r.