PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 501/2013
ze dne 29. května 2013,
kterým se konečné antidumpingové clo uložené prováděcím nařízením (EU) č. 990/2011 na dovoz jízdních kol pocházejících z Čínské lidové republiky rozšiřuje na dovoz jízdních kol zasílaných z Indonésie, Malajsie, ze Šrí Lanky a z Tuniska, bez ohledu na to, zda je u nich deklarován původ z Indonésie, Malajsie, ze Šrí Lanky a z Tuniska
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) („základní nařízení“), a zejména na článek 13 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh předložený Evropskou komisí („Komise“) po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
1. POSTUP
1.1 Stávající opatření
(1)
Nařízením (EHS) č. 2474/93 (2) uložila Rada konečné antidumpingové clo na dovoz jízdních kol pocházejících z Čínské lidové republiky (dále jen „ČLR“) ve výši 30,6 %. Na základě šetření týkajícího se obcházení antidumpingových opatření podle článku 13 základního nařízení bylo toto clo nařízením Rady (ES) č. 71/97 (3) rozšířeno na dovoz některých dílů jízdních kol pocházejících z ČLR. Mimoto bylo rozhodnuto o vytvoření „režimu osvobození od cla“ na základě čl. 13 odst. 2 základního nařízení. Podrobné údaje o tomto režimu byly uvedeny v nařízení Komise (ES) č. 88/97 (4).
(2)
Na základě přezkumu před pozbytím platnosti podle čl. 11 odst. 2 základního nařízení Rada nařízením (ES) č. 1524/2000 (5) rozhodla, že by výše uvedená opatření měla být zachována.
(3)
Na základě prozatímního přezkumu podle čl. 11 odst. 3 základního nařízení Rada nařízením (ES) č. 1095/2005 (6) zvýšila platné antidumpingové clo na 48,5 %.
(4)
Na základě přezkumu před pozbytím platnosti podle čl. 11 odst. 2 základního nařízení Rada v říjnu 2011 rozhodla prováděcím nařízením (EU) č. 990/2011 (7), že by výše uvedená opatření („stávající opatření“) měla být zachována.
(5)
V březnu 2012 informovala Komise oznámením zveřejněným v Úředním věstníku Evropské unie (8) o zahájení prozatímního přezkumu antidumpingových opatření vztahujících se na dovoz jízdních kol pocházejících z ČLR do Unie podle čl. 11 odst. 3 a čl. 13 odst. 4 antidumpingového základního nařízení.
(6)
V květnu 2013 Rada nařízením (EU) č. 502/2013 (9) změnila prováděcí nařízení (EU) č. 990/2011 o uložení konečného antidumpingového cla z dovozu jízdních kol pocházejících z Čínské lidové republiky na základě prozatímního přezkumu podle čl. 11 odst. 3 nařízení (ES) č. 1225/2009.
(7)
V dubnu 2012 informovala Komise oznámením zveřejněným v Úředním věstníku Evropské unie (10) o zahájení antisubvenčního řízení týkajícího se dovozu jízdních kol pocházejících z ČLR do Unie podle článku 10 nařízení Rady (ES) č. 597/2009 ze dne 11. června 2009 (11).
(8)
V listopadu 2012 informovala Komise oznámením zveřejněným v Úředním věstníku Evropské unie (12) o tom, že zjištění plynoucí z předmětného šetření mohou být použita v antisubvenčním řízení uvedeném v 7. bodě odůvodnění.
(9)
V květnu 2013 Komise rozhodnutím 2013/227/EU (13) ukončila antisubvenční řízení uvedené v 7. bodě odůvodnění, aniž by uložila nějaká opatření.
1.2 Žádost
(10)
Dne 14. srpna 2012 obdržela Komise žádost podle čl. 13 odst. 3 a čl. 14 odst. 5 základního nařízení, aby prošetřila možné obcházení antidumpingových opatření uložených na dovoz jízdních kol pocházejících z ČLR a aby zavedla celní evidenci dovozu jízdních kol zasílaných z Indonésie, Malajsie, ze Šrí Lanky a z Tuniska, bez ohledu na to, zda je u něho deklarován původ z Indonésie, Malajsie, ze Šrí Lanky a z Tuniska.
(11)
Žádost předložilo Evropské sdružení výrobců jízdních kol (EBMA) jménem tří výrobců jízdních kol v Unii: In Cycles - Montagem e Comercio de Bicicletas, Lda, SC. EUROSPORT DHS S.A. a MAXCOM Ltd.
1.3 Zahájení šetření
(12)
Poté, co bylo po konzultaci s poradním výborem shledáno, že existují dostatečné důkazy prima facie pro zahájení šetření podle čl. 13 odst. 3 a čl. 14 odst. 5 základního nařízení, rozhodla se Komise prošetřit možné obcházení antidumpingových opatření uložených na dovoz jízdních kol pocházejících z ČLR a zavést celní evidenci dovozu jízdních kol zasílaných z Indonésie, Malajsie, ze Šrí Lanky nebo z Tuniska, bez ohledu na to, zda je u nich deklarován původ z Indonésie, Malajsie, ze Šrí Lanky nebo z Tuniska.
(13)
Šetření bylo zahájeno dne 25. září 2012 nařízením Komise (EU) č. 875/2012 (14) („zahajovací nařízení“).
(14)
Důkazy prima facie, které má Komise k dispozici, prokázaly, že po zvýšení antidumpingového cla na dotčený výrobek, které bylo uloženo nařízením (ES) č. 1095/2005, uvedeném v 3. bodě odůvodnění, došlo k podstatné změně obchodních toků týkajících se vývozu z ČLR, Indonésie, Malajsie, ze Šrí Lanky a z Tuniska do Unie. Zdá se, že tato změna obchodních toků nemá jiné dostatečné opodstatnění nebo důvod, než je zvýšení cla.
(15)
Zdá se, že tato změna je důsledkem překládky jízdních kol pocházejících z ČLR a směřujících do Unie přes Indonésii, Malajsii, Šrí Lanku nebo Tunisko a montáží v Indonésii, na Šrí Lance a v Tunisku.
(16)
Z důkazů dále vyplývá, že vyrovnávací účinky stávajících antidumpingových opatření uložených na dotčený výrobek jsou mařeny, pokud se jedná o množství i ceny. Zdá se, že dovoz výrobku, který je předmětem šetření, nahradil ve velkém množství dovoz tohoto výrobku pocházejícího z ČLR. Dále existují dostatečné důkazy o tom, že dovoz výrobku, který je předmětem šetření, probíhá za ceny, které jsou pod úrovní ceny nepůsobící újmu, která byla stanovena v šetření, jež vedlo k uložení stávajících opatření.
(17)
Existují také důkazy o tom, že ceny výrobku, který je předmětem šetření, jsou ve srovnání s běžnou hodnotou, která byla pro dotčený výrobek stanovena dříve, dumpingové.
1.4 Šetření
(18)
Komise oficiálně informovala o zahájení šetření orgány ČLR, Indonésie, Malajsie, Šrí Lanky a Tuniska, výrobce/vývozce v těchto zemích, známé dotčené dovozce v Unii a výrobní odvětví Unie.
(19)
Výrobcům/vývozcům v Indonésii, Malajsii, na Šrí Lance a v Tunisku, kteří jsou Komisi známi, nebo prostřednictvím zastoupení Indonésie, Malajsie, Šrí Lanky a Tuniska při Evropské unii byly zaslány formuláře pro osvobození. Výrobcům/vývozcům v ČLR, kteří jsou známi Komisi, nebo prostřednictvím zastoupení ČLR při Evropské unii byly zaslány dotazníky. Dotazníky byly rovněž zaslány známým dovozcům v Unii, kteří nejsou ve spojení.
(20)
Zúčastněné strany dostaly ve lhůtě stanovené v zahajovacím nařízení možnost písemně vyjádřit svá stanoviska a požádat o slyšení. Všechny strany byly informovány o tom, že odmítnutí spolupráce by mohlo vést k použití článku 18 základního nařízení a k tomu, že by zjištění vycházela pouze z dostupných údajů.
(21)
Formulář pro osvobození vyplnili čtyři výrobci/vývozci v Indonésii, jeden v Malajsii, šest na Šrí Lance a dva v Tunisku. Z čínských výrobců/vývozců nespolupracoval žádný. Na dotazník odpověděli tři dovozci v Unii, kteří nejsou ve spojení.
(22)
Komise provedla inspekce v prostorách těchto společností:
-
P.T. Insera Sena, Buduran, Sidoarjo, Indonésie,
-
Wijaya Indonesia Makmur Bicycles Industries, Driyorejo, Gresik, Jawa Timur, Indonésie,
-
P.T. Terang Dunia Internusa, Slipi, Jakarta Barat, Indonésie,
-
P.T. Chin Haur, Tangerang, Indonésie,
-
Tan Lan Venture Corporation Sdn Bhd, Kampar, Perak, Malajsie,
-
Asiabike Industrial Limited, Henamulla, Panadura, Šrí Lanka,
-
BSH Ventures Limited, Colombo, Šrí Lanka,
-
City Cycle Industries, Colombo, Šrí Lanka,
-
Firefox Lanka (Pvt) Ltd, Weliketiya Pamunugama, Šrí Lanka,
-
Kelani Cycles Pvt Ltd, Katunayake, Šrí Lanka,
-
Samson Bikes (Pvt) Ltd, Colombo, Šrí Lanka,
-
Mediterranean United Industries, Bouhajar Monastir, Tunisko,
-
Euro Cycles, Sousse, Tunisko.
1.5 Posuzované období a období šetření
(23)
Šetření se vztahovalo na období od 1. ledna 2004 do 31. srpna 2012 („období šetření“). Za období šetření byly shromážděny údaje za účelem prošetření mimo jiné údajné změny obchodních toků po zvýšení antidumpingového cla v roce 2005. Za období od 1. září 2011 do 31. srpna 2012 („posuzované období“ nebo „PO“) byly shromážděny podrobnější údaje s cílem přezkoumat možné maření vyrovnávacího účinku platných opatření a existenci dumpingu.
2. VÝSLEDKY ŠETŘENÍ
2.1 Obecné informace
(24)
V souladu s čl. 13 odst. 1 základního nařízení byla existence obcházení posouzena prostřednictvím postupné analýzy, jejímž účelem bylo zjistit, zda došlo ke změně obchodních toků mezi ČLR, čtyřmi dotčenými zeměmi a Unií; zda je tato změna způsobena praktikami, zpracovatelskými postupy nebo pracemi, pro něž mimo uložení cla neexistuje dostatečné opodstatnění nebo hospodářský důvod; zda existují důkazy o újmě nebo o tom, že vyrovnávací účinky cla jsou mařeny, pokud se jedná o ceny anebo množství výrobku, který je předmětem šetření, a zda existují důkazy o dumpingu ve vztahu k dříve určené běžné hodnotě, v případě nutnosti v souladu s článkem 2 základního nařízení.
2.2 Dotčený výrobek a výrobek, který je předmětem šetření
(25)
Dotčeným výrobkem jsou jízdní kola a jiná kola (včetně dodávkových tříkolek, avšak s výjimkou jednokolek), bez motoru, pocházející z Čínské lidové republiky, v současnosti kódů KN 8712 00 30 a ex 8712 00 70 („dotčený výrobek“).
(26)
Výrobek, který je předmětem šetření, je tentýž jako výše vymezený výrobek, avšak zasílaný z Indonésie, Malajsie, ze Šrí Lanky a z Tuniska, bez ohledu na to, zda je u něj deklarován původ z Indonésie, Malajsie, ze Šrí Lanky a z Tuniska, v současnosti stejných kódů KN jako dotčený výrobek („výrobek, který je předmětem šetření“).
(27)
Z šetření vyplynulo, že výše vymezená jízdní kola vyvážená z ČLR do Unie a jízdní kola zasílaná z Indonésie, Malajsie, ze Šrí Lanky a z Tuniska do Unie mají stejné základní fyzické i technické vlastnosti a stejné využití, a je tedy třeba je považovat za obdobné výrobky ve smyslu čl. 1 odst. 4 základního nařízení.
2.3 Míra spolupráce a stanovení objemu obchodu
2.3.1 Indonésie
(28)
Čtyři indonéské společnosti, které předložily žádost o osvobození podle čl. 13 odst. 4 základního nařízení, představovaly 91 % celkového dovozu z Indonésie do Unie během posuzovaného období. Ke stanovení celkového objemu dovozu z Indonésie byly použity údaje z databáze Comext (15).
(29)
Nebylo možno ověřit údaje předložené jednou z těchto společností, která uvedla, že nevede žádné pracovní výkazy, které se používají pro vyplnění formuláře pro osvobození. Tato společnost proto nedokázala vysvětlit ani prokázat, jak byly vykázané údaje získány. Údaje předložené touto společností se dále ukázaly jako nespolehlivé, neboť vykazované údaje, které byly otestovány a přepočteny podle účetních knih nalezených v prostorách společnosti, se ukázaly jako nesprávné (např. nákupy, objem výroby). Šetření dále odhalilo, že obchodní ředitel této společnosti byl zároveň zaměstnáván čínským výrobcem jízdních kol, který byl hlavním dodavatelem materiálu (dílů jízdních kol) pro tuto indonéskou společnost.
(30)
V souladu s čl. 18 odst. 4 základního nařízení byla proto tato společnost zpravena o záměru Komise nepoužít údaje, které předložila, a byla jí poskytnuta lhůta k vyjádření.
(31)
Společnost namítla, že ochotně spolupracovala, jelikož předložila všechny požadované dokumenty s výjimkou pracovních výkazů, o nichž tvrdí, že nebyly původně požadovány. O předložení pracovních výkazů se ale žádalo v oznámení o inspekci zaslaném společnosti před provedením inspekce na místě. Společnost dále tvrdila, že výpočet výrobních a nákupních hodnot byl zkreslen chybným vysvětlením jejího pracovníka a že kontrola vývozních obchodů potvrdila správnost údajů. V této souvislosti je třeba upozornit, že přes několik vysvětlení podaných pracovníky nebylo možno dospět k souladu mezi údaji získanými na místě a údaji uvedenými ve formuláři pro osvobození. Pokud jde o hodnotu prodeje na vývoz, údaje skutečně odpovídaly. Pracovníci společnosti účastnící se inspekce nedokázali Komisi vysvětlit původ údajů uvedených ve formuláři pro osvobození ani způsob jejich výpočtu. Společnost dále potvrdila, že obchodní ředitel zároveň pracuje pro čínského výrobce jízdních kol.
(32)
K informacím poskytnutým touto společností nemohlo být z uvedených důvodů přihlédnuto.
(33)
Zjištění o této společnosti proto vycházela v souladu s článkem 18 základního nařízení z dostupných údajů. Ostatní tři společnosti byly považovány za spolupracující.
2.3.2 Malajsie
(34)
Jediná malajsijská společnost, která předložila žádost o osvobození podle čl. 13 odst. 4 základního nařízení, představovala 20 až 30 % celkového dovozu z Malajsie do Unie během posuzovaného období. Celkový objem dovozu jízdních kol z Malajsie do Unie byl stanoven podle údajů z databáze Comext. Společnost byla považována za spolupracující.
2.3.3 Šrí Lanka
(35)
Šest šrílanských společností, které předložily žádost o osvobození podle čl. 13 odst. 4 základního nařízení, představovalo 69 % celkového dovozu ze Šrí Lanky do Unie během posuzovaného období. Ke stanovení celkového objemu dovozu ze Šrí Lanky byly použity údaje z databáze Comext.
(36)
Jedna ze společností během šetření stáhla žádost o osvobození s odůvodněním, že ukončila výrobu jízdních kol na Šrí Lance. K údajům týkajícím se této společnosti proto nebylo přihlédnuto.
(37)
Druhá společnost spolupracovala nedostatečně. Předložené údaje se nepodařilo ověřit, protože nebylo možno spolehlivě určit hodnotu a množství dílů čínského původu nakoupených touto společností. Také nebylo možno ověřit hodnotu a množství dílů použitých ve výrobním procesu, neboť byly nakupovány třetí stranou a této společnosti byly zasílány pouze za účelem montáže.
(38)
V souladu s čl. 18 odst. 4 základního nařízení byla proto tato společnost zpravena o záměru Komise nepoužít údaje, které předložila, a byla jí poskytnuta lhůta k vyjádření. Společnost se nevyjádřila.
(39)
Spolupráce ze strany další společnosti byla také shledána jako nedostatečná. Poskytnuté informace se nepodařilo ověřit na místě, jelikož společnost zatajila důležité informace. Nepřipravila totiž informace výslovně vyžádané před provedením inspekce na místě, jako jsou pracovní výkazy nebo seznam společností, které jsou s ní ve spojení, a tím bránila postupu ověřování. Také se ukázalo, že nákupní hodnota dílů místního původu vykázaná touto společností není spolehlivá, jelikož šetření odhalilo přinejmenším několik vazeb mezi dotčenou společností a místním dodavatelem dílů jízdních kol, které přesahovaly obvyklý rozsah vztahů mezi kupujícím a prodávajícím a jež tato společnost nedokázala objasnit.
(40)
V souladu s čl. 18 odst. 4 základního nařízení byla společnost zpravena o záměru Komise nepoužít údaje, které předložila, a byla jí poskytnuta lhůta k vyjádření. Společnost reagovala zpochybněním zjištění a doplněním důkazů a vysvětlení. Žádný z nově předložených důkazů nebylo možno přijmout. Zaprvé je nebylo možno ověřit, neboť byly předloženy až po inspekci v prostorách společnosti. Většina z nich byla v rozporu s vysvětlením a důkazy získanými na místě. Zadruhé, nově předložená vysvětlení byla shledána nedostatečnými, protože neobjasnila hlavní nezodpovězené otázky, zejména vztahy ke společnostem ve spojení.
(41)
K informacím poskytnutým touto společností nemohlo být z uvedených důvodů přihlédnuto.
(42)
Zjištění o této společnosti proto vycházela v souladu s článkem 18 základního nařízení z dostupných údajů.
2.3.4 Tunisko
(43)
Dvě tuniské společnosti, které předložily žádost o osvobození podle čl. 13 odst. 4 základního nařízení, představovaly v posuzovaném období veškerý dovoz z Tuniska do Unie podle databáze Comext. Tyto společnosti byly považovány za spolupracující.
2.3.5 Čínská lidová republika
(44)
Jak je uvedeno v 21. bodě odůvodnění, žádný z čínských výrobců/vývozců nespolupracoval. Zjištění o dovozu dotčeného výrobku do Unie na jedné straně a vývozu jízdních kol z ČLR do Indonésie, Malajsie, na Šrí Lanku a do Tuniska na straně druhé proto vycházejí v souladu s čl. 18 odst. 1 základního nařízení z dostupných údajů. Pokud jde o dovoz do Unie, byly použity údaje o dovozu zaznamenané v databázi Comext. Pro určení objemu vývozu z ČLR do Indonésie, Malajsie, na Šrí Lanku a do Tuniska byly použity národní statistiky ČLR.
2.4 Změna obchodních toků
2.4.1 Dovoz do Unie z ČLR, Indonésie, Malajsie, ze Šrí Lanky a z Tuniska
(45)
Dovoz dotčeného výrobku do Unie z ČLR se od roku 2005, tedy po zpřísnění antidumpingových opatření v červenci 2005, snížil o 38,2 %. V následujících letech tento pokles pokračoval. Celkově se dovoz z ČLR snížil v období šetření o více než 80 %.
(46)
Současně se od roku 2005 dovoz výrobku, který je předmětem šetření, do Unie z Indonésie zvyšoval a v roce 2006 se ve srovnání s rokem 2004 více než zdvojnásobil. Dovoz se nadále zvyšoval s výjimkou roku 2009, kdy ale rovněž převýšil úroveň roku 2004. Až do posuzovaného období se dovoz od roku 2009 opět setrvale zvyšoval. V posuzovaném období se dovoz z Indonésie ve srovnání s rokem 2004 zvýšil o 157 %.
(47)
Dovoz výrobku, který je předmětem šetření, do Unie z Malajsie dosáhl před zvýšením antidumpingového cla v červenci 2005 zanedbatelných hodnot. V roce 2005 došlo k jeho výraznému nárůstu (více než dvěstěkrát) následovaném v roce 2009 poklesem o 46 % a opětovným nárůstem o 38 % v roce 2010. Přestože se dovoz z Malajsie v roce 2011 a během posuzovaného období opět snížil, úroveň dovozu během posuzovaného období stále vysoce přesahovala úroveň dovozu z roku 2004 před zpřísněním antidumpingových opatření, konkrétně dosáhla počtu 185 158 jízdních kol oproti 10 749 jízdním kolům v roce 2004, dovoz se tedy zvýšil o 1 623 %.
(48)
Dovoz výrobku, který je předmětem šetření, do Unie ze Šrí Lanky výrazně vzrostl po zvýšení antidumpingového cla v roce 2005 a v následujících letech tento trend pokračoval, až vyvrcholil v roce 2010, kdy dosáhl téměř 500 % nárůstu. V roce 2011 a během posuzovaného období se dovoz výrobku, který je předmětem šetření, ze Šrí Lanky snížil, ačkoli stále vysoce přesahoval úroveň z roku 2004, tedy před zpřísněním antidumpingových opatření, a celkový dovoz ze Šrí Lanky se mezi rokem 2004 a posuzovaným obdobím tedy zvýšil o 282 %.
(49)
Dovoz dotčeného výrobku do Unie z Tuniska se po zvýšení antidumpingového cla v roce 2005 zvýšil o téměř 30 % a o dalších více než 20 % v roce 2006. V letech 2006 a 2007 se více než zdvojnásobil a vrcholu dosáhl v roce 2007. V období 2008-2010 se dovoz snižoval, aby se následně v roce 2011 zvýšil a potom během posuzovaného období mírně snížil. Během období šetření se dovoz z Tuniska zvýšil o 200,3 %.
(50)
Tabulka 1 ukazuje počet jízdních kol z ČLR, Indonésie, Malajsie, ze Šrí Lanky a z Tuniska dovezených do Unie v období od 1. ledna 2004 do 31. srpna 2012, tj. v období šetření.
Tabulka 1
(v kusech)
2004
2005
2006
2007
2008
2009
2010
2011
1.9.2011-31.8.2012 (PO)
ČLR
2 550 775
1 575 452
995 715
986 514
941 522
597 339
627 066
584 303
411 642
Index (2004 = 100)
100
61,8
39,0
38,7
36,9
23,4
24,6
22,9
16,1
Indonésie
237 648
282 045
500 623
593 769
634 623
437 023
551 847
614 798
612 448
Index (2004 = 100)
100
118,7
210,7
249,9
267,0
183,9
232,2
258,7
257,7
Malajsie
10 749
229 354
497 974
475 463
360 871
193 102
266 164
177 306
185 158
Index (2004 = 100)
100
2 133,7
4 632,7
4 423,3
3 357,3
1 796,5
2 476,2
1 649,5
1 722,6
Šrí Lanka
249 491
352 078
534 413
574 153
749 358
1 016 523
1 237 406
975 297
953 169
Index (2004 = 100)
100
141,1
214,2
230,1
300,4
407,4
496,0
390,9
382,0
Tunisko
167 137
212 257
251 054
549 848
527 209
529 734
414 488
519 217
501 853
Index (2004 = 100)
100
127,0
150,2
329,0
315,4
316,9
248,0
310,7
300,3
Zdroj:
statistiky Comext
2.4.2 Vývoz z ČLR do Indonésie, Malajsie, na Šrí Lanku a do Tuniska
(51)
Vývoz jízdních kol z ČLR do Indonésie se poprvé zvýšil v roce 2008 (o 56,2 %). Mezi rokem 2008 a posuzovaným obdobím se dovoz s výjimkou roku 2009 stále zvyšoval. Během období šetření se vývoz z ČLR do Indonésie zvýšil celkem o 83,8 %.
(52)
Vývoz jízdních kol z ČLR do Malajsie vzrostl po zvýšení antidumpingového cla v roce 2005 téměř o 30 % a poté se dále zvyšoval, až dosáhl vrcholu v roce 2011, oproti roku 2004 došlo tedy k nárůstu o 110,8 %. Během posuzovaného období se vývoz z ČLR do Malajsie lehce snížil, přesto se však udržel na úrovni vysoce přesahující úroveň z roku 2004. Během období šetření se čínský vývoz do Malajsie celkově zvýšil o 99,6 %.
(53)
Vývoz jízdních kol z ČLR na Šrí Lanku se po zvýšení antidumpingového cla v červenci 2005 také zvýšil. Následně došlo k jeho mírnému poklesu v roce 2007, ale v letech 2010 a 2011 se oproti roku 2004 více než zdvojnásobil. Během období šetření se čínský vývoz na Šrí Lanku celkově zvýšil o 132,5 %.
(54)
Vývoz z ČLR do Tuniska byl před zvýšením antidumpingového cla zanedbatelný. Od roku 2005 se vývoz do Tuniska výrazně zvyšoval a v roce 2008 dosáhl vrcholu (z 2 534 kusů v roce 2004 na 389 445 kusů v roce 2008). Přestože se po tomto roce vývoz z ČLR do Tuniska opět snížil a držel se na nižší úrovni, stále se pohyboval na mnohem vyšší úrovni než v roce 2004. Celkově se čínský vývoz jízdních kol do Tuniska zvýšil z 2 534 kusů v roce 2004 na 170 772 kusů v posuzovaném období.
(55)
Tabulka 2 ukazuje vývoz jízdních kol z ČLR do Indonésie, Malajsie, na Šrí Lanku a do Tuniska v období od 1. ledna 2004 do 31. srpna 2012, tj. během období šetření.
Tabulka 2
(v kusech)
2004
2005
2006
2007
2008
2009
2010
2011
1.9.2011-31.8.2012 (PO)
Indonésie
2 128 804
1 731 224
2 121 019
1 906 364
3 325 531
2 287 374
3 644 836
3 773 852
3 912 882
Index (2004 = 100)
100
81,3
99,6
89,6
156,2
107,4
171,2
177,3
183,8
Malajsie
721 335
933 943
890 241
974 860
1 515 886
1 111 251
1 291 766
1 520 276
1 440 132
Index (2004 = 100)
100
129,5
123,4
135,1
210,2
154,1
179,1
210,8
199,6
Šrí Lanka
267 371
315 233
345 953
254 774
425 405
383 377
699 328
685 744
621 620
Index (2004 = 100)
100
117,9
129,4
95,3
159,1
143,4
261,6
256,5
232,5
Tunisko
2 534
7 188
37 042
175 761
389 445
171 332
225 369
204 465
170 772
Index (2004 = 100)
100
283,7
1 461,8
6 936,1
15 368,8
6 761,3
8 893,8
8 068,9
6 739,2
Zdroj:
čínské statistiky
2.4.3 Objem výroby
(56)
Společnosti v Indonésii a Tunisku zvýšily výrobu mezi rokem 2009 a posuzovaným obdobím o 54 % a 24 %. Šrílanské společnosti však ve stejném období výrobu mírně snížily.
(57)
Pokud jde o Malajsii, jediná malajsijská spolupracující společnost zahájila výrobu a vývoz jízdních kol v roce 2010. Jelikož žádná další společnost nespolupracovala, nepodařilo se získat informace o skutečné výrobě jízdních kol v této zemi.
Tabulka 3
Výroba jízdních kol spolupracujícími společnostmi v Indonésii, na Šrí Lance a v Tunisku
Objemy výroby v jednotkách
2009
2010
2011
PO
Indonésie
1 217 664
1 631 459
1 877 067
1 877 381
Index
100
134
154
154
Šrí Lanka
737 632
886 191
688 059
692 454
Index
100
120
93
94
Tunisko
430 022
483 135
575 393
532 425
Index
100
112
134
124
2.5 Závěr ohledně změny obchodních toků
(58)
Celkové snížení objemu vývozu z ČLR do Unie a souběžné zvýšení vývozu z Indonésie, Malajsie, ze Šrí Lanky a z Tuniska do Unie a zvýšení vývozu z ČLR do Indonésie, Malajsie, na Šrí Lanku a do Tuniska po zpřísnění antidumpingových opatření v červenci 2005 představuje změnu obchodních toků mezi výše uvedenými zeměmi na jedné straně a Unií na straně druhé ve smyslu čl. 13 odst. 1 základního nařízení.
2.6 Povaha obcházení platných opatření
(59)
Ustanovení čl. 13 odst. 1 základního nařízení vyžaduje, aby byla změna obchodních toků způsobena praktikami, zpracovatelskými postupy nebo pracemi, pro něž mimo uložení vyrovnávacího cla neexistuje dostatečné opodstatnění nebo hospodářský důvod. Praktiky, zpracovatelské postupy nebo práce zahrnují mimo jiné zasílání výrobku, který je předmětem stávajících opatření, prostřednictvím třetích zemí a montáž dílů při montážní operaci v Unii nebo třetí zemi. Existence montážních operací je určena v souladu s čl. 13 odst. 2 základního nařízení.
2.6.1 Indonésie
(60)
Vývoz čtyř původně spolupracujících indonéských společností činil v posuzovaném období 91 % celkového indonéského vývozu do Unie.
(61)
U tří ze čtyř původně spolupracujících společností neodhalilo šetření žádné praktiky překládky.
(62)
V případě čtvrté společnosti bylo zjištěno, jak je uvedeno v 29. až 33. bodě odůvodnění, že je třeba použít článek 18 základního nařízení. Šetření odhalilo, že tato společnost nevlastnila dostatečné zařízení zdůvodňující objem vývozu do Unie v posuzovaném období, a proto lze vzhledem k neexistenci jiných důvodů uzavřít, že se podílela na praktikách obcházení prostřednictvím překládky.
(63)
Vývozci, na něž připadá zbývající část vývozu do Unie, nespolupracovali, což popisuje 29. až 33. bod odůvodnění.
(64)
S ohledem na změnu obchodních toků ve smyslu čl. 13 odst. 1 základního nařízení mezi Indonésií a Unií potvrzenou závěrem v 58. bodě odůvodnění, na zjištění týkající se jedné indonéské společnosti uvedená v 62. bodě odůvodnění a na skutečnost, že někteří indonéští výrobci/vývozci se nepřihlásili a nespolupracovali, byla tudíž potvrzena existence překládky výrobků čínského původu v Indonésii.
(65)
U každé spolupracující společnosti byly analyzovány zdroje materiálu (dílů jízdních kol) a výrobní náklady s cílem stanovit, zda některé montážní operace v Indonésii představují obcházení stávajících opatření podle kritérií čl. 13 odst. 2 základního nařízení. U tří ze čtyř společností, které původně spolupracovaly, nepředstavoval materiál čínského původu (díly jízdních kol) 60 % nebo více celkové hodnoty dílů montovaného výrobku. Nebylo proto nutno zkoumat, zda hodnota přidaná dílům během montáže přesáhla 25 % výrobních nákladů. U těchto tří společností tedy nebyly zjištěny montážní operace.
(66)
U čtvrté společnosti byl použit čl. 18 odst. 1 základního nařízení, jak je uvedeno v 29. až 33 bodě odůvodnění. Jelikož tato společnost neposkytla spolehlivé údaje, nemohlo být stanoveno, zda provádí montážní operace.
(67)
Existence montážních operací ve smyslu čl. 13 odst. 2 základního nařízení nebyla proto zjištěna.
2.6.2 Malajsie
(68)
Vývoz jediné spolupracující malajsijské společnosti činil v posuzovaném období 20 až 30 % celkového malajsijského vývozu do Unie. Tato společnost zahájila výrobu a vývoz dotčeného výrobku do Unie až na konci roku 2011. U této společnosti nebyly zjištěny žádné praktiky překládky. Ostatní vývozci vyvážející do Unie nespolupracovali, jak vyplývá z 34. bodu odůvodnění.
(69)
S ohledem na změnu obchodních toků ve smyslu čl. 13 odst. 1 základního nařízení mezi Malajsií a Unií potvrzenou závěrem v 58. bodě odůvodnění a na skutečnost, že někteří malajsijští výrobci/vývozci se nepřihlásili a nespolupracovali, lze proto učinit závěr, že zbývající objem vývozu, který nepochází od uvedené společnosti, je předmětem praktik překládky.
(70)
Existence překládky výrobků čínského původu v Malajsii je tudíž potvrzena.
(71)
V případě Malajsie bylo šetření rozšířeno tak, aby se vztahovalo i na jiné praktiky obcházení odhalené při šetření, tj. na montáž, jak stanoví 12. bod odůvodnění zahajovacího nařízení.
(72)
V případě jediné spolupracující společnosti byla analyzována kritéria čl. 13 odst. 2 základního nařízení s cílem zjistit, zda některé montážní operace v Malajsii představují obcházení stávajících opatření. Z šetření vyplynula následující zjištění.
(73)
Společnost zahájila činnost v roce 2010, tedy po zpřísnění antidumpingových opatření proti ČLR. Společnost se soustředila na vývoz na trh Unie, protože na domácím trhu a v jiných třetích zemích uskutečňovala jen nepatrnou část prodeje. Bylo také zjištěno, že díly použité při výrobě pocházely především z ČLR. Kritéria čl. 13 odst. 2 písm. a) základního nařízení se tudíž považují za splněná.
(74)
Společnost kromě toho nakupovala z ČLR kompletní sady dílů pro montáž jízdních kol, s výjimkou tří druhů dílů. V tomto případě představoval materiál čínského původu (díly jízdních kol) více než 60 % celkové hodnoty dílů konečného výrobku. Hodnota přidaná během montáže mimoto nepřesáhla 25 % výrobních nákladů této společnosti. Kritéria čl. 13 odst. 2 písm. b) byla tudíž splněna.
(75)
Srovnáním dříve stanovené běžné hodnoty (viz 98. bod odůvodnění) s cenami, za jaké společnost vyvážela během posuzovaného období do Unie, vyjádřeným jako procentní podíl ceny CIF s dodáním na hranice Unie před proclením a provedeným podle čl. 2 odst. 11 a 12, se kromě toho prokázal významný dumping ze strany dotčené společnosti, pokud jde o dovoz výrobku, který je předmětem šetření. Srovnání bylo provedeno u každého typu výrobku, který je předmětem šetření, vyváženého během posuzovaného období do Unie. Dále bylo zjištěno, že vývozní ceny této společnosti se pohybovaly hluboko pod úrovní nutnou pro odstranění újmy stanovenou pro výrobní odvětví Unie v původním šetření. Výpočet byl proveden podle hlavních kategorií výrobku a vycházel z dostupných údajů. Vyrovnávací účinky platného cla jsou tedy cenami mařeny. Byl proto vyvozen závěr, že kritéria čl. 13 odst. 2 písm. c) základního nařízení byla splněna.
(76)
Na základě těchto skutečností bylo prokázáno, že uvedená společnost prováděla montážní operace. Existence montážních operací ve smyslu čl. 13 odst. 2 základního nařízení je tudíž v Malajsii potvrzena.
2.6.3 Šrí Lanka
(77)
Vývoz původně spolupracujících šrílanských společností činil v posuzovaném období 69 % celkového šrílanského vývozu do Unie. U tří z šesti původně spolupracujících společností neodhalilo šetření žádné praktiky překládky. Ostatní vývozci nespolupracovali, jak vyplývá z 35. až 42. bodu odůvodnění.
(78)
S ohledem na změnu obchodních toků ve smyslu čl. 13 odst. 1 základního nařízení mezi Šrí Lankou a Unií potvrzenou závěrem v 58. bodě odůvodnění a na skutečnost, že někteří šrílanští výrobci/vývozci se nepřihlásili anebo nespolupracovali, lze proto učinit závěr, že vývoz prováděný těmito výrobci/vývozci je předmětem praktik překládky.
(79)
Existence překládky výrobků čínského původu na Šrí Lance je tudíž potvrzena.
(80)
U každé spolupracující společnosti byly analyzovány zdroje materiálu (dílů jízdních kol) a výrobní náklady s cílem stanovit, zda některé montážní operace na Šrí Lance představují obcházení stávajících opatření podle kritérií čl. 13 odst. 2 základního nařízení.
(81)
U tří z šesti společností, které původně spolupracovaly, nepředstavoval materiál čínského původu (díly jízdních kol) 60 % nebo více celkové hodnoty dílů montovaného výrobku. Nebylo proto nutno zkoumat, zda hodnota přidaná dílům během montáže přesáhla 25 % výrobních nákladů. U těchto tří společností tedy nebyly zjištěny montážní operace.
(82)
U dvou dalších společností byl použit čl. 18 odst. 1 základního nařízení, jak se vysvětluje v 37. až 42. bodě odůvodnění, a jedna společnost ukončila spolupráci během inspekce na místě (viz 36. bod odůvodnění). Existence montážních operací ve smyslu čl. 13 odst. 2 základního nařízení proto nebyla zjištěna.
2.6.4 Tunisko
(83)
Vývoz spolupracujících tuniských společností představoval celkový dovoz z Tuniska do Unie v posuzovaném období.
(84)
Kontrolou obou spolupracujících společností nebyla zjištěna žádná překládka výrobků čínského původu v Tunisku.
(85)
U obou spolupracujících společností byly analyzovány zdroje materiálu (dílů jízdních kol) a výrobní náklady s cílem stanovit, zda některé montážní operace v Tunisku představují obcházení stávajících opatření podle kritérií čl. 13 odst. 2 základního nařízení. U první spolupracující společnosti představoval materiál čínského původu (díly jízdních kol) více než 60 % celkové hodnoty dílů montovaného výrobku. Z šetření však vyplynulo, že hodnota přidaná dílům během montáže přesahuje 25 % výrobních nákladů této společnosti. Na základě těchto skutečností bylo zjištěno, že tato společnost neprováděla montážní operace.
(86)
V případě druhé tuniské společnosti byla analyzována kritéria čl. 13 odst. 2 základního nařízení. Z šetření vyplynula následující zjištění.
(87)
Společnost zahájila činnost v roce 2006, tedy po zpřísnění antidumpingových opatření proti ČLR. Společnost se soustředila na vývoz na trh Unie, protože na domácím trhu a v jiných třetích zemích uskutečnila jen nepatrnou část prodeje. Bylo také zjištěno, že díly použité při výrobě pocházely především z ČLR. Kritéria čl. 13 odst. 2 písm. a) základního nařízení se tudíž považují za splněná.
(88)
Bylo také zjištěno, že většinovým vlastníkem dotčené společnosti je čínský výrobce jízdních kol.
(89)
Společnost kromě toho nakupovala všechny díly v ČLR, a proto materiál čínského původu (díly jízdních kol) představoval více než 60 % celkové hodnoty dílů konečného výrobku. Šetření dále odhalilo, že jediný dodavatel služeb a čínských dílů byl ve spojení s čínským většinovým vlastníkem dotčené společnosti. Hodnota přidaná přivezeným dílům během montáže v této společnosti navíc nepřesáhla 25 % jejích výrobních nákladů. Kritéria čl. 13 odst. 2 písm. b) základního nařízení se proto považují za splněná.
(90)
Kontrolou byl dále odhalen značný počet chyb na seznamu vývozu do Unie v posuzovaném období, a proto byl vytvořen nový seznam na základě vzorku prodejních faktur pokrývajících přibližně 25 % celkového vývozu na trh Unie. Vzhledem k neexistenci podrobných informací o vývozních obchodech dané společnosti do Unie byla následně podle čl. 2 odst. 11 a 12 základního nařízení porovnána běžná hodnota s vývozní cenou srovnáním dříve stanovené vážené průměrné běžné hodnoty (viz 98. bod odůvodnění) s váženými průměrnými vývozními cenami této společnosti do Unie. Dumpingové rozpětí vyjádřené jako procentuální podíl ceny CIF s dodáním na hranice Unie se ukázalo jako významné. Dále bylo zjištěno, že vývozní ceny této společnosti se v průměru pohybovaly hluboko pod úrovní nutnou pro odstranění újmy stanovenou pro výrobní odvětví Unie v původním šetření. Výpočet byl proveden na základě váženého průměru. Vyrovnávací účinky platného cla jsou tedy cenami mařeny. Byl proto vyvozen závěr, že byla splněna kritéria čl. 13 odst. 2 písm. c) základního nařízení. Na základě toho bylo stanoveno, že uvedená společnost prováděla montážní operace.
(91)
Existence montážních operací v Tunisku ve smyslu čl. 13 odst. 2 základního nařízení je tudíž potvrzena.
2.7 Nedostatečné opodstatnění nebo hospodářský důvod mimo uložení antidumpingového cla
(92)
Během šetření nevyšlo najevo žádné jiné dostatečné opodstatnění nebo hospodářský důvod překládky či montážních operací kromě snahy vyhnout se stávajícím opatřením týkajícím se dotčeného výrobku. Kromě cla nebyly zjištěny žádné jiné skutečnosti, jež bylo možné považovat za vyrovnání nákladů na překládku a montáž, zejména pokud jde o náklady na dopravu a opětovné naložení jízdních kol pocházejících z ČLR v Indonésii, Malajsii, na Šrí Lance a v Tunisku.
2.8 Maření vyrovnávacího účinku antidumpingového cla
(93)
Aby bylo možné posoudit, zda dovážené výrobky z hlediska množství a cen mařily vyrovnávací účinky stávajících opatření uložených na dovoz dotčeného výrobku z ČLR, byly použity údaje z databáze Comext jakožto nejlepší dostupné údaje o množství a cenách vývozu uskutečňovaného původně spolupracujícími výrobci/vývozci, v jejichž případě byl použit článek 18 základního nařízení, a nespolupracujícími společnostmi. U spolupracujících společností, které se podílely na praktikách obcházení, bylo použito jimi uváděné množství a ceny. Takto stanovené vývozní ceny byly porovnány s naposledy stanovenou úrovní nutnou pro odstranění újmy pro výrobce v Unii, tj. v prozatímním přezkumu ukončeném v roce 2005 a zmíněném v 3. bodě odůvodnění.
(94)
Ze srovnání úrovně pro odstranění újmy stanovené v prozatímním přezkumu v roce 2005 a vážené průměrné vývozní ceny v posuzovaném období stávajícího šetření je zřejmé, že u každé ze čtyř dotčených zemí docházelo k výraznému prodeji pod cenou.
(95)
Zvýšení dovozu z Indonésie, Malajsie, ze Šrí Lanky a z Tuniska do Unie bylo z hlediska množství považováno za významné, jak se uvádí v oddíle 2.4.1 v 45. až 50. bodě odůvodnění.
(96)
Z tohoto důvodu byl vyvozen závěr, že platná opatření jsou mařena z hlediska množství i cen.
2.9 Důkazy o existenci dumpingu
(97)
V souladu s čl. 13 odst. 1 základního nařízení bylo nakonec zkoumáno, zda existují důkazy o dumpingu ve vztahu k běžné hodnotě stanovené dříve pro dotčený výrobek.
(98)
V prozatímním přezkumu ukončeném v roce 2005, zmíněném v 3. bodě odůvodnění, byla běžná hodnota stanovena na základě cen v Mexiku, jež bylo během uvedeného šetření určeno jako vhodná země srovnatelná s tržním hospodářstvím ČLR („dříve stanovená běžná hodnota“).
2.9.1 Indonésie
(99)
U podstatné části indonéského vývozu bylo zjištěno, že se jedná o skutečnou indonéskou výrobu vyváženou třemi indonéskými společnostmi, u nichž bylo zjištěno, že se nepodílely na praktikách obcházení, jak je uvedeno v 61. a 65. bodě odůvodnění. Za účelem stanovení cen vývozu z Indonésie, které jsou dotčeny praktikami obcházení, bylo proto přihlédnuto pouze k vývozu nespolupracujících výrobců/vývozců. Použily se tedy nejlepší dostupné údaje a vývozní ceny byly stanoveny na základě průměrné ceny jízdních kol vyvezených v posuzovaném období z Indonésie do Unie uvedené v databázi Comext.
(100)
V zájmu spravedlivého srovnání běžné hodnoty a vývozní ceny byly v souladu s čl. 2 odst. 10 základního nařízení provedeny náležité úpravy za účelem zohlednění rozdílů, které ovlivňují ceny a srovnatelnost cen. Byly tedy provedeny úpravy o rozdíly v nákladech na dopravu, pojištění a nákladech spojených s balením, a to na základě údajů předložených výrobním odvětvím Unie v žádosti o zahájení předmětného šetření.
(101)
V souladu s čl. 2 odst. 11 a 12 základního nařízení byl dumping vypočten srovnáním dříve stanovené vážené průměrné běžné hodnoty a odpovídajících vážených průměrných cen vývozu z Indonésie v posuzovaném období a byl vyjádřen jako procentuální podíl ceny CIF s dodáním na hranice Unie před proclením.
(102)
Z tohoto srovnání vážené průměrné běžné hodnoty a vážené průměrné vývozní ceny je zřejmé, že docházelo k dumpingu.
2.9.2 Malajsie
(103)
Vzhledem k nízké míře spolupráce malajsijských výrobců výrobku, který je předmětem šetření, musela být vývozní cena z Malajsie stanovena na základě dostupných údajů, tj. podle průměrné vývozní ceny jízdních kol v posuzovaném období uvedené v databázi Comext.
(104)
V zájmu spravedlivého srovnání běžné hodnoty a vývozní ceny byly v souladu s čl. 2 odst. 10 základního nařízení provedeny náležité úpravy za účelem zohlednění rozdílů, které ovlivňují ceny a srovnatelnost cen. Byly tedy provedeny úpravy o rozdíly v nákladech na dopravu, pojištění a nákladech spojených s balením. V důsledku nízké míry spolupráce vycházely úpravy z informací předložených výrobním odvětvím Unie v žádosti o zahájení předmětného šetření.
(105)
V souladu s čl. 2 odst. 11 a 12 základního nařízení byl dumping vypočten srovnáním vážené průměrné běžné hodnoty, která byla stanovena dříve, a odpovídajících vážených průměrných cen vývozu z Malajsie v posuzovaném období a byl vyjádřen jako procentuální podíl ceny CIF s dodáním na hranice Unie před proclením.
(106)
Z tohoto srovnání vážené průměrné běžné hodnoty a vážené průměrné vývozní ceny je zřejmé, že docházelo k dumpingu.
2.9.3 Šrí Lanka
(107)
Vzhledem k nízké míře spolupráce ze strany šrílanských společností byla vývozní cena stanovena na základě dostupných údajů, tj. podle průměrné vývozní ceny jízdních kol v posuzovaném období uvedené v databázi Comext, která byla srovnána s dostupnými údaji o vývozu poskytnutými společnostmi, které se nedopouštěly obcházení uložených opatření.
(108)
V zájmu spravedlivého srovnání běžné hodnoty a vývozní ceny byly v souladu s čl. 2 odst. 10 základního nařízení provedeny náležité úpravy za účelem zohlednění rozdílů, které ovlivňují ceny a srovnatelnost cen. V souladu s tím a vzhledem k nedostupnosti dalších údajů byly provedeny úpravy o rozdíly v nákladech na dopravu, pojištění a nákladech spojených s balením, a to na základě údajů předložených výrobním odvětvím Unie v žádosti o zahájení předmětného šetření.
(109)
V souladu s čl. 2 odst. 11 a 12 základního nařízení byl dumping vypočten srovnáním vážené průměrné běžné hodnoty, která byla stanovena dříve, a odpovídajících vážených průměrných cen vývozu ze Šrí Lanky v posuzovaném období a byl vyjádřen jako procentuální podíl ceny CIF s dodáním na hranice Unie před proclením.
(110)
Ze srovnání vážené průměrné běžné hodnoty a takto stanovené vážené průměrné vývozní ceny je zřejmé, že docházelo k dumpingu.
2.9.4 Tunisko
(111)
Vývozní cena byla stanovena na základě průměrné ceny jízdních kol vyvezených v posuzovaném období uvedené v databázi Comext, která byla srovnána s údaji o vývozu poskytnutými společností, která se nedopouštěla obcházení uložených opatření.
(112)
V zájmu spravedlivého srovnání běžné hodnoty a vývozní ceny byly v souladu s čl. 2 odst. 10 základního nařízení provedeny náležité úpravy za účelem zohlednění rozdílů, které ovlivňují ceny a srovnatelnost cen. Byly tedy provedeny úpravy o rozdíly v nákladech na dopravu, pojištění a nákladech spojených s balením, a to na základě údajů předložených výrobním odvětvím Unie v žádosti o zahájení předmětného šetření.
(113)
V souladu s čl. 2 odst. 11 a 12 základního nařízení byl dumping vypočten srovnáním vážené průměrné běžné hodnoty, která byla stanovena dříve, a odpovídajících vážených průměrných cen vývozu z Tuniska v posuzovaném období a byl vyjádřen jako procentuální podíl ceny CIF s dodáním na hranice Unie před proclením.
(114)
Ze srovnání vážené průměrné běžné hodnoty a takto stanovené vážené průměrné vývozní ceny je zřejmé, že docházelo k dumpingu.
3. OPATŘENÍ
(115)
Vzhledem k výše uvedenému lze uzavřít, že docházelo k obcházení konečného antidumpingového cla na dovoz jízdních kol pocházejících z ČLR ve smyslu článku 13 základního nařízení prostřednictvím překládky v Indonésii, Malajsii a na Šrí Lance a montáže v Malajsii a v Tunisku.
(116)
V souladu s první větou čl. 13 odst. 1 základního nařízení by stávající opatření na dovoz dotčeného výrobku pocházejícího z ČLR měla být rozšířena na dovoz téhož výrobku zasílaného z Indonésie, Malajsie, ze Šrí Lanky a z Tuniska, bez ohledu na to, zda je u něj deklarován původ z těchto zemí.
(117)
Měla by být tedy rozšířena opatření nyní stanovená v čl. 1 odst. 2 prováděcího nařízení (EU) č. 990/2011, tedy konečné antidumpingové clo ve výši 48,5 %, které se použije na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením.
(118)
V souladu s čl. 13 odst. 3 a čl. 14 odst. 5 základního nařízení, které stanoví, že by se každé rozšířené opatření mělo vztahovat na dovoz výrobků, které vstoupily na území Unie a podléhají celní evidenci zavedené zahajovacím nařízením, by měla být z těchto evidovaných případů dovozu jízdních kol zasílaných z Indonésie, Malajsie, ze Šrí Lanky a z Tuniska vybrána cla.
4. ŽÁDOSTI O OSVOBOZENÍ
4.1 Indonésie
(119)
Čtyři společnosti v Indonésii, které požádaly v souladu s čl. 13 odst. 4 základního nařízení o osvobození od možných rozšířených opatření, vyplnily formulář pro osvobození.
(120)
Jak je uvedeno v 29. až 33. bodě odůvodnění, v případě jedné společnosti byl použit článek 18. Vzhledem ke zjištěním, která se týkají změny obchodních toků a překládky, uvedeným v 58. bodě odůvodnění, proto nelze této společnosti osvobození udělit.
(121)
V případě tří zbývajících spolupracujících společností v Indonésii, které požádaly v souladu s čl. 13 odst. 4 základního nařízení o osvobození od možných rozšířených opatření, bylo zjištěno, že se nepodílely na praktikách obcházení, jež jsou předmětem tohoto šetření (viz 65. bod odůvodnění). Tito výrobci dále prokázali, že nejsou ve spojení s žádným výrobcem/vývozcem dopouštějícím se obcházení uložených opatření ani s žádným čínským výrobcem/vývozcem jízdních kol. Tyto tři společnosti proto byly osvobozeny od rozšířených opatření.
4.2 Malajsie
(122)
Jediná společnost v Malajsii, která požádala v souladu s čl. 13 odst. 4 základního nařízení o osvobození od možných rozšířených opatření, vyplnila formulář pro osvobození.
(123)
Jak je uvedeno v 72. až 76. bodě odůvodnění, společnost se dopouštěla obcházení uložených opatření. Vzhledem ke zjištěním, která se týkají změny obchodních toků a překládky, uvedeným v 58. bodě odůvodnění, proto nelze této společnosti osvobození udělit.
4.3 Šrí Lanka
(124)
Uvedených šest společností na Šrí Lance, které požádaly v souladu s čl. 13 odst. 4 základního nařízení o osvobození od možných rozšířených opatření, vyplnilo formulář pro osvobození.
(125)
Jak je uvedeno v 36. bodě odůvodnění, jedna ze společností stáhla během šetření žádost o osvobození, a proto vzhledem ke zjištěním, která se týkají změny obchodních toků a překládky, uvedeným v 58. bodě odůvodnění, nelze této společnosti osvobození udělit.
(126)
V případě dalších dvou společností byl použit článek 18 základního nařízení, jak je uvedeno v 36. až 42. bodě odůvodnění, a proto vzhledem ke zjištěním, která se týkají změny obchodních toků a překládky, uvedeným v 58. bodě odůvodnění, nelze těmto společnostem osvobození udělit.
(127)
V případě tří zbývajících spolupracujících společností na Šrí Lance, které požádaly v souladu s čl. 13 odst. 4 základního nařízení o osvobození od možných rozšířených opatření, se prokázalo, že se neúčastnily obcházení uložených opatření, jež jsou předmětem tohoto šetření (viz 80. a 81. bod odůvodnění). Tito výrobci dále prokázali, že nejsou ve spojení s žádnou společností dopouštějící se obcházení uložených opatření ani s žádným čínským výrobcem/vývozcem jízdních kol. Tyto společnosti proto mohly být osvobozeny od rozšířených opatření.
4.4 Tunisko
(128)
Uvedené dvě společnosti v Tunisku, které požádaly v souladu s čl. 13 odst. 4 základního nařízení o osvobození od možných rozšířených opatření, vyplnily formulář pro osvobození.
(129)
První společnost se nepodílela na praktikách obcházení, jež jsou předmětem tohoto šetření. Tento výrobce dále prokázal, že není ve spojení s žádnou společností dopouštějící se obcházení uložených opatření ani s žádným čínským výrobcem/vývozcem jízdních kol. Tato společnost proto mohla být osvobozena od rozšířených opatření.
(130)
Jak je uvedeno v 89. bodě odůvodnění, druhá společnost se podílela na praktikách obcházení. Vzhledem ke zjištěním, která se týkají změny obchodních toků a překládky, uvedeným v 58. bodě odůvodnění, proto nelze této společnosti osvobození udělit.
4.5 Zvláštní opatření
(131)
Má se za to, že je v tomto případě zapotřebí zvláštních opatření, aby se zaručilo řádné uplatňování těchto osvobození. Tato zvláštní opatření spočívají v požadavku předložit celním orgánům členských států platnou obchodní fakturu, která vyhovuje požadavkům uvedeným v příloze tohoto nařízení. Na dovoz, k němuž taková faktura přiložena není, se vztahuje rozšířené antidumpingové clo.
4.6 Noví výrobci/vývozci
(132)
Aniž jsou dotčena ustanovení čl. 11 odst. 3 základního nařízení, budou ostatní výrobci/vývozci v Indonésii, Malajsii, na Šrí Lance a v Tunisku, kteří se v rámci tohoto řízení nepřihlásili, a během posuzovaného období nevyváželi do Unie výrobek, který je předmětem šetření, pokud zamýšlejí podat žádost o osvobození od rozšířeného antidumpingového cla podle čl. 11 odst. 4 a čl. 13. odst. 4 základního nařízení, muset vyplnit dotazník, aby Komise mohla tuto žádost o osvobození posoudit. Takové osvobození lze udělit po posouzení situace na trhu s výrobkem, který je předmětem šetření, výrobní kapacity a jejího využití, nákupu a prodeje a pravděpodobnosti přetrvávání praktik, pro něž neexistuje dostatečné opodstatnění nebo hospodářský důvod, jakož i důkazů o dumpingu. Komise v takovém případě rovněž zpravidla provede inspekci na místě. Žádost je třeba odeslat Komisi co nejdříve spolu se všemi příslušnými informacemi, zejména pokud jde o změny činností společnosti spojených s výrobou a prodejem.
(133)
Bude-li osvobození uděleno, platná rozšířená opatření se odpovídajícím způsobem změní. Následně bude každé udělené osvobození sledováno, aby byl zaručen soulad s podmínkami stanovenými v příslušném osvobození.
5. POSKYTNUTÍ INFORMACÍ
(134)
Všem zúčastněným stranám byly sděleny podstatné skutečnosti a úvahy, které vedly k výše uvedeným závěrům, a bylo jim umožněno, aby se k nim vyjádřily.
(135)
Jedna indonéská společnost zopakovala svá tvrzení uvedená v 31. bodě odůvodnění, aniž by však předložila nové důkazy. Jak je uvedeno v 29. bodě odůvodnění, údaje předložené touto společností nebylo možno ověřit, neboť společnost nevedla žádné pracovní výkazy dokládající údaje uvedené ve formuláři pro osvobození. Vykázané údaje, které byly otestovány a přepočteny podle účetních knih nalezených v prostorách společnosti, tj. nákupy a objem výroby, se kromě toho ukázaly jako nesprávné. Tato tvrzení se proto odmítají.
(136)
Dle jedné malajsijské společnosti by skutečnost, že podíl dílů čínského původu ve výrobních nákladech na jízdní kola jen mírně překročil 60 % práh, neměla vést Komisi k zamítnutí žádosti této společnosti o osvobození. Společnost také předložila několik faktur za nákup dílů, u kterých byl údajně mylně uveden čínský původ, přestože ve skutečnosti pocházely z Indonésie.
(137)
V této souvislosti je třeba uvést, že prahové hodnoty stanovené v čl. 13 odst. 2 písm. b) základního nařízení jsou velmi jasné, a není proto důležité, v jaké míře překročil podíl dílů čínského původu ve výrobních nákladech na jízdní kola 60 % práh, nýbrž že díly čínského původu by měly představovat méně než 60 % výrobních nákladů na jízdní kola. Tyto faktury kromě toho nebyly uvedeny na soupisu nákupů předloženém společností a jejich hodnota navíc nebyla taková, aby ovlivnila původní závěr Komise. Tato tvrzení se proto odmítají.
(138)
Společnost také tvrdila, že k zamítnutí její žádosti o osvobození neexistuje dostatečný právní základ, neboť k závěrům se dospělo na základě výpočtu bez přihlédnutí k její konkrétní situaci. V reakci na to byly uvedené společnosti poskytnuty další informace k analýze uvedené v 72. až 75. bodě odůvodnění.
(139)
Společnost dále tvrdila, že nárůst dovozu výrobku, který je předmětem šetření, se v jejím případě shoduje s uvolněním všeobecného systému preferencí pro Malajsii, a proto zvýšení vývozu této společnosti do Unie v roce 2010 nemá hospodářský důvod ve zpřísnění antidumpingových opatření uložených ČLR. V odpovědi na toto tvrzení Komise uvedla, že uvolnění pravidel všeobecného systému preferencí sice mohlo zvýšit motivaci této společnosti vyvážet do Unie, avšak tato skutečnost nepopírá zjištění, že společnost zahájila činnost po zpřísnění antidumpingových opatření vůči ČLR a že díly nakupovala především z ČLR (viz 73. bod odůvodnění). Argument této strany byl proto odmítnut.
(140)
Tato společnost rovněž uvedla, že vykázané údaje týkající se hodnoty nakoupených a spotřebovaných dílů jízdních kol nebyly řádně zkontrolovány, jelikož se nijak nerozlišovalo mezi nakoupenými a spotřebovanými díly. K tomu je třeba uvést, že dle údajů předložených společností byly hodnoty nakoupených a spotřebovaných dílů stejné. Vykázaná hodnota dílů nakoupených v roce 2011 se také shodovala s hodnotou spotřebovaných dílů uvedenou ve výroční zprávě společnosti za rok 2011. Údaje o nakoupených a spotřebovaných dílech vykázané za posuzované období a za rok 2010 byly použity tak, jak je společnost uvedla. Tento argument byl tedy odmítnut.
(141)
Dotčená společnost předložila další vyúčtování nákladů podle modelu výrobku, které údajně prokazují splnění požadavku, aby z ČLR pocházelo maximálně 60 % dílů z celkové hodnoty montovaného výrobku. Tato informace se rozcházela s vyúčtováním nákladů (dle modelů) získaných a zkontrolovaných na místě u vybraných modelů, u nichž se potvrdilo, že společnost nesplnila požadavek na 60 % práh. Nové informace předložené touto společností nebyly podloženy žádnými důkazy a v zásadě popíraly ověřené informace. K těmto informacím nebylo přihlédnuto.
(142)
Společnost dále tvrdila, že jednala v dobré víře, jelikož se domnívala, že jedná v souladu s nařízením Komise (ES) č. 1063/2010 (16), kterým se stanoví příslušná pravidla týkající se původu. V této souvislosti je třeba uvést, že účelem šetření obcházení není ověřit dodržování příslušných pravidel původu. Takové ověření nebylo při tomto šetření obcházení provedeno, a proto nelze údajné dodržování pravidel původu v tomto případě potvrdit. Ačkoli společnost tvrdila, že pravidla původu dodržovala, vzhledem k uvedeným skutečnostem to v tomto případě nijak nevylučuje možnost obcházení, jak je definována v čl. 13 odst. 2 základního nařízení (17). Z uvedených důvodů se toto tvrzení odmítá.
(143)
A nakonec, společnost tvrdila, že dumpingové rozpětí mělo být vypočteno podle údajů týkajících se konkrétně této společnosti. Toto tvrzení bylo uznáno, jak uvádí 75. bod odůvodnění, a společnost byla řádně informována.
(144)
Jedna společnost ze Šrí Lanky vznesla námitky proti relevanci dokumentů požadovaných během inspekce na místě, na základě čehož tvrdila, že její žádost o osvobození neměla být zamítnuta. V této souvislosti je třeba uvést, že doklady o původu dílů použitých při montáži jízdních kol vyvážených do Unie mají pro posouzení, zda jsou dodrženy podmínky čl. 13 odst. 2 písm. b), velký význam. Kromě toho, jak je uvedeno v 37. bodě odůvodnění, údaje předložené touto společností nebylo možno ověřit. Společnost také při inspekci na místě připustila, že díly nakoupené v ČLR nezanesla do účetnictví, takže nebylo možno určit, zda jsou dodržena kritéria stanovená v čl. 13 odst. 2 základního nařízení. Tato tvrzení se proto odmítají.
(145)
Další společnost ze Šrí Lanky uvedla, že pokud by jí bylo známo již od počátku šetření, že na vývoz do Unie ze Šrí Lanky se může vztahovat rozšířené antidumpingové clo, nebyla by stáhla žádost o osvobození. Předpokládá se ale, že si společnost v okamžiku stažení žádosti o osvobození byla vědoma, že je možné uložit antidumpingové cla, které bylo rozšířeno od dne zavedení evidence dovozu ze Šrí Lanky do Unie, tj. ode dne zahájení šetření obcházení. O takovém důsledku byla společnost informována třikrát: prostřednictvím 20. bodu odůvodnění zahajovacího nařízení, při slyšení na začátku šetření a během inspekce na místě. Toto tvrzení proto nelze přijmout.
(146)
Jiná společnost ze Šrí Lanky předložila nové informace, které měla předložit před inspekcí, ale vzhledem k pokročilé fázi šetření nebylo možno tyto informace již ověřit. Společnost mimoto tvrdila, že již předložila všechny požadované informace.
(147)
Jak je uvedeno v 39. a 40 bodě odůvodnění, tato společnost nepředložila všechny informace vyžádané ke kontrole na místě. Prokázalo se zejména, že nákupní hodnotu dílů místního původu, kterou tato společnost vykázala, nelze považovat za spolehlivou. Nemohlo být tedy stanoveno, zda jsou dodržena kritéria stanovená v čl. 13 odst. 2 základního nařízení.
(148)
Společnost také tvrdila, že inspekce na místě neproběhla vzhledem k délce a jazykovým problémům řádně. K tomu uvádíme, že společnost byla založena krátce před inspekcí, a byla proto naplánována pouze jednodenní kontrolní návštěva. Kontrola trvala celý pracovní den. Na konci kontroly společnost nepožádala o možnost předložit další informace, které nemohla při kontrole dodat.
(149)
Před kontrolou na místě byla společnost mimoto informována, že kontrola bude provedena v angličtině, proti čemuž nevznesla námitek. Během kontroly doprovázel zástupce Komise tlumočník, který měl řešit případné jazykové komunikační problémy. V neposlední řadě je třeba zdůraznit, že většina dokumentů předložených společností během inspekce byla v anglickém jazyce, a to včetně účetních dokladů.
(150)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem se všechna tvrzení této společnosti odmítají,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. S ohledem na účel tohoto nařízení se konečné antidumpingové clo použitelné na „všechny ostatní společnosti“ uložené čl. 1 odst. 2 prováděcího nařízení (EU) č. 990/2011 na dovoz jízdních kol a jiných kol (včetně dodávkových tříkolek, avšak s výjimkou jednokolek), bez motoru, pocházejících z Čínské lidové republiky, rozšiřuje na dovoz jízdních kol a jiných kol (včetně dodávkových tříkolek, avšak s výjimkou jednokolek), bez motoru, zasílaných z Indonésie, Malajsie, ze Šrí Lanky a z Tuniska, bez ohledu na to, zda je u něj deklarován původ z Indonésie, Malajsie, ze Šrí Lanky a z Tuniska, v současnosti kódů KN ex 8712 00 30 a ex 8712 00 70 (kód TARIC 8712003010 a 8712007091), s výjimkou jízdních kol vyráběných těmito společnostmi:
Země
Společnost
Doplňkový kód TARIC
Indonésie
P.T. Insera Sena, 393 Jawa Street, Buduran, Sidoarjo 61252, Indonésie
B765
PT Wijaya Indonesia Makmur Bicycle Industries (Wim Cycle), Raya Bambe KM. 20, Driyorejo, Gresik 61177, Jawa Timur, Indonésie
B766
P.T. Terang Dunia Internusa, (United Bike), Jl. Anggrek Neli Murni 114 Slipi, 11480, Jakarta Barat, Indonésie
B767
Šrí Lanka
Asiabike Industrial Limited, No 114, Galle Road, Henamulla, Panadura, Šrí Lanka
B768
BSH Ventures (Private) Limited, No. 84, Campbell Place, Colombo-10, Šrí Lanka
B769
Samson Bikes (Pvt) Ltd., No 110, Kumaran Rathnam Road, Colombo 02, Šrí Lanka
B770
Tunisko
Euro Cycles SA, Zone Industrielle Kelaa Kebira, 4060, Sousse, Tunisko
B771
2. Uplatnění osvobození udělených společnostem konkrétně uvedeným v odstavci 1 tohoto článku nebo schváleným Komisí v souladu s čl. 2 odst. 2 tohoto nařízení je podmíněno předložením platné obchodní faktury, která vyhovuje požadavkům stanoveným v příloze tohoto nařízení, celním orgánům členských států. Není-li taková faktura předložena, použije se antidumpingové clo uložené odstavcem 1 tohoto článku.
3. Clo rozšířené odstavcem 1 tohoto článku se vybere z dovozu zasílaného z Indonésie, Malajsie, ze Šrí Lanky a z Tuniska bez ohledu na to, zda je u něj deklarován původ z Indonésie, Malajsie, ze Šrí Lanky nebo z Tuniska, celně evidovaného v souladu s článkem 2 nařízení (EU) č. 875/2012 a čl. 13 odst. 3 a čl. 14 odst. 5 nařízení (ES) č. 1225/2009, s výjimkou výrobků vyrobených společnostmi, které jsou uvedeny v odstavci 1.
4. Není-li uvedeno jinak, použijí se platné předpisy týkající se cel.
Článek 2
1. Žádosti o osvobození od cla rozšířeného podle článku 1 se podávají písemně v jednom z úředních jazyků Evropské unie a musí být podepsány osobou oprávněnou k zastupování subjektu žádajícího o osvobození. Žádost musí být zaslána na adresu Evropské komise, Generálního ředitelství pro obchod, ředitelství H:
European Commission
Directorate-General for Trade
Directorate H
Office: N-105 08/20
1049 Brussels
Belgie
Fax + 32 22956505
2. V souladu s čl. 13 odst. 4 nařízení (ES) č. 1225/2009 může Komise po konzultaci s poradním výborem prostřednictvím rozhodnutí povolit, aby byl dovoz uskutečňovaný společnostmi, jež neobcházejí antidumpingová opatření uložená prováděcím nařízením (EU) č. 990/2011, osvobozen od cla rozšířeného podle článku 1 tohoto nařízení.
Článek 3
Celní orgány se vyzývají, aby ukončily evidenci dovozu zavedenou v souladu s článkem 2 nařízení (EU) č. 875/2012.
Článek 4
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 29. května 2013.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 501/2013
z dnia 29 maja 2013 r.
rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe, nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 990/2011 na przywóz rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, na przywóz rowerów wysyłanych z Indonezji, z Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Indonezji, z Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 13,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej („Komisji”) przedstawiony po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. PROCEDURA
1.1. Obowiązujące środki
(1)
Rozporządzeniem (EWG) nr 2474/93 (2) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe w wysokości 30,6 % na przywóz rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”). W następstwie dochodzenia w sprawie obchodzenia środków przeprowadzonego zgodnie z art. 13 rozporządzenia podstawowego rozporządzeniem Rady (WE) nr 71/97 (3) wspomniane cło zostało rozszerzone na przywóz niektórych części rowerowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. Ponadto postanowiono ustanowić „system zwolnień” na podstawie art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Szczegóły tego systemu przedstawiono w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 88/97 (4).
(2)
W następstwie przeglądu wygaśnięcia przeprowadzonego na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Rada, rozporządzeniem (WE) nr 1524/2000 (5), zdecydowała, że wspomniane powyżej środki powinny zostać utrzymane.
(3)
W następstwie przeglądu okresowego przeprowadzonego na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, Rada, rozporządzeniem (WE) nr 1095/2005 (6), podwyższyła stawkę obowiązującego cła antydumpingowego do 48,5 %.
(4)
W październiku 2011 r. w następstwie przeglądu wygaśnięcia przeprowadzonego na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Rada, rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 990/2011 (7), zdecydowała, że wspomniane powyżej środki powinny zostać utrzymane („obowiązujące środki”).
(5)
W marcu 2012 r. Komisja ogłosiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (8) wszczęcie przeglądu okresowego środków antydumpingowych mających zastosowanie do przywozu do Unii rowerów pochodzących z ChRL, na podstawie art. 11 ust. 3 oraz art. 13 ust. 4 antydumpingowego rozporządzenia podstawowego.
(6)
W maju 2013 r. Rada, rozporządzeniem (UE) nr 502/2013 (9), zmieniła rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 990/2011 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu okresowego na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009.
(7)
W kwietniu 2012 r. Komisja ogłosiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (10) wszczęcie postępowania antysubsydyjnego w odniesieniu do przywozu do Unii rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, na postawie art. 10 rozporządzenia Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. (11).
(8)
W listopadzie 2012 r. Komisja ogłosiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (12), że ustalenia obecnego dochodzenia mogą być wykorzystane w dochodzeniu antysubsydyjnym, o którym mowa w motywie 7 powyżej.
(9)
W maju 2013 r. Komisja, decyzją 2013/227/UE (13), zakończyła postępowanie antysubsydyjne, o którym mowa w motywie 7 powyżej, bez nałożenia środków.
1.2. Wniosek
(10)
W dniu 14 sierpnia 2012 r. Komisja otrzymała złożony na podstawie art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego wniosek o zbadanie możliwego obchodzenia środków antydumpingowych nałożonych na przywóz rowerów pochodzących z ChRL oraz o poddanie rejestracji przywozu rowerów wysyłanych z Indonezji, Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Indonezji, Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji.
(11)
Wniosek został złożony przez Europejskie Stowarzyszenie Producentów Rowerów (EBMA) w imieniu In Cycles - Montagem e Comercio de Bicicletas, Lda, S.C., EUROSPORT DHS SA oraz MAXCOM Ltd., trzech unijnych producentów rowerów.
1.3. Wszczęcie postępowania
(12)
Po konsultacji z Komitetem Doradczym i ustaleniu, że istnieją wystarczające dowody prima facie uzasadniające wszczęcie dochodzenia na podstawie art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja podjęła decyzję o zbadaniu możliwego obchodzenia środków antydumpingowych nałożonych na przywóz rowerów pochodzących z ChRL oraz o poddaniu rejestracji przywozu rowerów wysyłanych z Indonezji, Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Indonezji, Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji.
(13)
Dochodzenie wszczęto w dniu 25 września 2012 r. rozporządzeniem Komisji (UE) nr 875/2012 (14) („rozporządzenie wszczynające”).
(14)
Dowody prima facie, którymi Komisja dysponowała, wskazywały na znaczącą zmianę w strukturze handlu w zakresie wywozu z ChRL, Indonezji, Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji do Unii w wyniku podwyższenia cła antydumpingowego na przywóz produktu objętego postępowaniem w drodze rozporządzenia Rady (WE) nr 1095/2005, o którym mowa w motywie 3. Wydaje się, że zmiana struktury handlu nie miała innych racjonalnych przyczyn lub uzasadnień niż podwyższenie obowiązującego cła.
(15)
Wydaje się, że zmiana ta spowodowana jest przeładunkiem rowerów pochodzących z ChRL poprzez Indonezję, Malezję, Sri Lankę i Tunezję do Unii oraz działalnością montażową w Indonezji, Malezji, na Sri Lance i w Tunezji.
(16)
Ponadto dowody wskazywały na fakt, że skutki naprawcze obowiązujących środków antydumpingowych nałożonych na produkt objęty postępowaniem są osłabiane zarówno w odniesieniu do ilości, jak i ceny. Jak się wydaje, znaczne ilości przywozu produktu objętego dochodzeniem zastąpiły przywóz produktu objętego postępowaniem pochodzącego z ChRL. Ponadto istniały wystarczające dowody na to, że przywóz produktu objętego dochodzeniem dokonywany był po cenach niższych od ceny niewyrządzającej szkody ustalonej w dochodzeniu, które doprowadziło do wprowadzenia obowiązujących środków.
(17)
Ponadto istniały dowody wskazujące, iż ceny produktu objętego dochodzeniem były cenami dumpingowymi w odniesieniu do wartości normalnej ustalonej poprzednio dla produktu objętego postępowaniem.
1.4. Dochodzenie
(18)
Komisja oficjalnie poinformowała o wszczęciu dochodzenia władze ChRL, Indonezji, Malezji, Sri Lanki i Tunezji, producentów/eksporterów w tych państwach, a także znanych zainteresowanych importerów unijnych i przemysł unijny.
(19)
Formularze dotyczące zwolnienia zostały przesłane do producentów lub eksporterów z Indonezji, Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji znanych Komisji lub za pośrednictwem misji Indonezji, Malezji, Sri Lanki i Tunezji przy Unii Europejskiej. Kwestionariusze zostały przesłane do producentów lub eksporterów w ChRL znanych Komisji lub za pośrednictwem misji ChRL przy Unii Europejskiej. Kwestionariusze wysłano również do znanych Komisji niepowiązanych importerów w Unii.
(20)
Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w rozporządzeniu wszczynającym. Wszystkie strony poinformowano, że brak współpracy może spowodować zastosowanie art. 18 rozporządzenia podstawowego oraz oparcie ustaleń na dostępnych faktach.
(21)
Odpowiedzi na formularze dotyczące zwolnienia przedłożyło czterech producentów lub eksporterów w Indonezji, jeden w Malezji, sześciu na Sri Lance oraz dwóch w Tunezji. Chińscy producenci/eksporterzy nie współpracowali. Trzech niepowiązanych importerów w Unii przedłożyło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(22)
Komisja odbyła wizyty weryfikacyjne na terenie następujących przedsiębiorstw:
-
P.T. Insera Sena, Buduran, Sidoarjo, Indonezja,
-
Wijaya Indonesia Makmur Bicycles Industries, Driyorejo, Gresik, Jawa Timur, Indonezja,
-
P.T. P.T. Terang Dunia Internusa, Slipi, Jakarta Barat, Indonezja,
-
P.T. Chin Haur, Tangerang, Indonezja,
-
Tan Lan Venture Corporation Sdn Bhd, Kampar, Perak, Malezja,
-
Asiabike Industrial Limited, Henamulla, Panadura, Sri Lanka,
-
BSH Ventures Limited, Colombo, Sri Lanka,
-
City Cycle Industries, Colombo, Sri Lanka,
-
Firefox Lanka (Pvt) Ltd, Weliketiya Pamunugama, Sri Lanka,
-
Kelani Cycles Pvt Ltd, Katunayake, Sri Lanka,
-
Samson Bikes (Pvt) Ltd, Colombo, Sri Lanka,
-
Mediterranean United Industries, Bouhajar Monastir, Tunezja,
-
Euro Cycles, Sousse, Tunezja.
1.5. Okres sprawozdawczy i okres objęty dochodzeniem
(23)
Okres objęty dochodzeniem trwał od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 31 sierpnia 2012 r. („OD”). Zgromadzono dane dotyczące OD w celu zbadania między innymi domniemanej zmiany w strukturze handlu w wyniku podwyższenia cła antydumpingowego w 2005 r. Za okres sprawozdawczy od dnia 1 września 2011 r. do dnia 31 sierpnia 2012 r. (okres sprawozdawczy - „OS”) zgromadzono bardziej szczegółowe dane w celu zbadania ewentualnego osłabienia skutków naprawczych obowiązujących środków i występowania dumpingu.
2. WYNIKI DOCHODZENIA
2.1. Uwagi ogólne
(24)
Zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego ocenę występowania obchodzenia środków przeprowadzono, poddając kolejno analizie: ewentualne zmiany w strukturze handlu między ChRL, czterema państwami objętymi dochodzeniem i Unią; wynikanie tej zmiany z praktyki, procesu lub prac niemających wystarczających racjonalnych przyczyn ani ekonomicznego uzasadnienia, poza nałożonym cłem; istnienie dowodów szkody lub osłabienia skutków naprawczych cła pod względem cen lub ilości produktu objętego dochodzeniem; istnienie dowodów występowania dumpingu w odniesieniu do uprzednio ustalonych wartości normalnych, w razie potrzeby zgodnie z przepisami art. 2 rozporządzenia podstawowego.
2.2. Produkt objęty postępowaniem i produkt objęty dochodzeniem
(25)
Produktem objętym postępowaniem są rowery dwukołowe i inne rowery (w tym trzykołowe wózki-rowery dostawcze, jednak z wyłączeniem rowerów jednokołowych), bezsilnikowe, pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej, obecnie objęte kodami CN 8712 00 30 i ex 8712 00 70 („produkt objęty postępowaniem”).
(26)
Dochodzeniem objęty jest taki sam produkt, jak ten określony powyżej, ale wysyłany z Indonezji, Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji, bez względu na to, czy jest zgłoszony czy niezgłoszony jako pochodzący z Indonezji, Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji, objęty obecnie tymi samymi kodami CN co produkt objęty postępowaniem („produkt objęty dochodzeniem”).
(27)
Dochodzenie wykazało, że rowery objęte powyższą definicją, wywożone z ChRL do Unii oraz wysyłane z Indonezji, Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji do Unii mają te same podstawowe właściwości fizyczne i techniczne oraz te same zastosowania, a zatem są uważane za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
2.3. Stopień współpracy i określenie wielkości obrotów handlowych
2.3.1. Indonezja
(28)
Cztery indonezyjskie przedsiębiorstwa, które złożyły wniosek o przyznanie zwolnienia zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, stanowiły 91 % całkowitego przywozu z Indonezji do Unii w OS. Całkowitą wielkość przywozu z Indonezji ustalono na podstawie danych z bazy Comext (15).
(29)
Dane przedstawione przez jedno z przedsiębiorstw były niemożliwe do zweryfikowania, ponieważ przedsiębiorstwo to twierdziło, że nie zachowało arkuszy roboczych, na podstawie których wypełniło formularz dotyczący wyłączenia. Z tego względu przedsiębiorstwo to nie było w stanie wyjaśnić i wykazać, w jaki sposób dane liczbowe zostały uzyskane. Ponadto dane przedłożone przez to przedsiębiorstwo okazały się niewiarygodne, ponieważ stwierdzono nieprawidłowości w przedłożonych danych liczbowych, które zostały zbadane i ponownie obliczone na podstawie dokumentacji księgowej dostępnej na terenie przedsiębiorstwa (dotyczyło to np. wielkości zakupów i wielkości produkcji). Dochodzenie wykazało ponadto, że kierownik ds. sprzedaży tego przedsiębiorstwa był w tym samym czasie zatrudniony przez chińskiego producenta rowerów, który był głównym dostawcą surowców (części rowerowych) przedsiębiorstwa indonezyjskiego.
(30)
W związku z tym, zgodnie z art. 18 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, przedsiębiorstwo to zostało poinformowane o zamiarze odrzucenia przedstawionych przez nie informacji i otrzymało możliwość przedstawienia uwag w wyznaczonym terminie.
(31)
Przedsiębiorstwo stwierdziło, że w pełni współpracowało poprzez dostarczenie wszelkich żądanych dokumentów z wyjątkiem arkuszy roboczych, które rzekomo nie były wymagane wcześniej. Dokumentacja ta była jednak wymagana w piśmie poprzedzającym wizytę weryfikacyjną, wysłanym do przedsiębiorstwa przed tą wizytą. Przedsiębiorstwo twierdziło też, że przy obliczaniu wartości produkcji i zakupów doszło do przekazania błędnych informacji przez jednego z pracowników oraz że dokonana weryfikacja transakcji wywozowych dostarczyła właściwych danych. W tym kontekście należy podkreślić, że pomimo szeregu wyjaśnień uzyskanych od pracowników ostatecznie nie było możliwe pogodzenie wartości liczbowych dostarczonych na miejscu z wartościami zawartymi w formularzu dotyczącym zwolnienia. Jeśli chodzi o wartość sprzedaży eksportowej, uzgodnienie danych było rzeczywiście poprawne. Ponadto, podczas wizyty weryfikacyjnej, pracownicy, którzy wzięli udział w weryfikacji, nie byli w stanie podać źródła danych liczbowych podanych w formularzu dotyczącym zwolnienia ani wyjaśnić sposobu, w jaki zostały one zebrane. Ponadto przedsiębiorstwo potwierdziło, że kierownik ds. sprzedaży pracował równolegle dla chińskiego producenta rowerów.
(32)
W związku z tym informacje przekazane przez wspomniane przedsiębiorstwo musiały zostać odrzucone.
(33)
Ustalenia w zakresie tego przedsiębiorstwa oparto zatem na dostępnych faktach, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. Pozostałe trzy przedsiębiorstwa zostały uznane za współpracujące.
2.3.2. Malezja
(34)
Jedyne malezyjskie przedsiębiorstwo, które złożyło wniosek o przyznanie zwolnienia zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, stanowiło 20-30 % całkowitego przywozu z Malezji do Unii w OS. Całkowita wielkość przywozu rowerów z Malezji do Unii została ustalona na podstawie danych z bazy Comext. Przedsiębiorstwo to zostało uznane za współpracujące.
2.3.3. Sri Lanka
(35)
Sześć lankijskich przedsiębiorstw, które złożyło wniosek o przyznanie zwolnienia zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, stanowiło 69 % całkowitego przywozu ze Sri Lanki do Unii w OS. Całkowitą wielkość przywozu ze Sri Lanki ustalono na podstawie danych z bazy Comext.
(36)
Jedno z przedsiębiorstw wycofało swój wniosek o przyznanie zwolnienia w trakcie dochodzenia ze względu na to, że zaprzestało produkcji rowerów na Sri Lance. W związku z tym dane dotyczące tego przedsiębiorstwa nie zostały wzięte pod uwagę.
(37)
Współpraca ze strony drugiego przedsiębiorstwa była niewystarczająca. Przedłożone przez nie dane były niemożliwe do zweryfikowania, ponieważ wartość i ilość części chińskiego pochodzenia nabytych przez to przedsiębiorstwo nie mogły zostać wiarygodnie ustalone. Ponadto nie można było zweryfikować wartości i ilości części wykorzystanych w procesie produkcji, ponieważ zostały one zakupione przez stronę trzecią, a następnie wysłane do przedsiębiorstwa do montażu.
(38)
W związku z tym, zgodnie z art. 18 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, przedsiębiorstwo to zostało poinformowane o zamiarze odrzucenia przedstawionych przez nie informacji i otrzymało możliwość przedstawienia uwag w wyznaczonym terminie. Przedsiębiorstwo nie przedłożyło żadnych uwag.
(39)
Współpraca ze strony innego przedsiębiorstwa została również uznana za niewystarczającą. Dostarczone informacje nie mogły zostać zweryfikowane na miejscu, ponieważ przedsiębiorstwo nie dostarczyło istotnych informacji. Dokładniej mówiąc, przedsiębiorstwo to nie przygotowało informacji wyraźnie wymaganych przed wizytą weryfikacyjną na miejscu, takich jak arkusze robocze lub wykaz powiązanych z nim przedsiębiorstw, utrudniając tym samym proces weryfikacji. Z drugiej strony, zgłoszoną przez przedsiębiorstwo wartość zakupu części lokalnego pochodzenia uznano za niewiarygodną, szczególnie że w trakcie dochodzenia ustalono, iż co najmniej część relacji między tym przedsiębiorstwem a jego lokalnym dostawcą części rowerowych wykraczała poza zwykłą relację kupującego ze sprzedającym, a fakt ten nie został wyjaśniony przez przedsiębiorstwo.
(40)
Zgodnie z art. 18 ust. 4 rozporządzenia podstawowego przedsiębiorstwo zostało poinformowane o zamiarze odrzucenia przedstawionych przez nie informacji i otrzymało możliwość przedstawienia uwag w wyznaczonym terminie. W odpowiedzi przedsiębiorstwo zakwestionowało te ustalenia i przedłożyło dalsze informacje i wyjaśnienia. Żaden z nowo przedstawionych dowodów nie mógł zostać przyjęty. Głównym powodem odrzucenia tych dowodów był brak możliwości ich zweryfikowania na miejscu, ponieważ przedłożenie miało miejsce po dokonaniu wizyty weryfikacyjnej. W dodatku większość nowych dowodów została uznane za niespójne z wyjaśnieniami i dokumentacją dowodową zebraną na miejscu. Nowo przedłożone wyjaśnienia zostały uznane za niewystarczające, ponieważ nie rozwiązywały głównych problematycznych kwestii, w szczególności braku wyjaśnień dotyczących przedsiębiorstw powiązanych.
(41)
W związku z tym informacje przekazane przez wspomniane przedsiębiorstwo musiały zostać odrzucone.
(42)
Ustalenia w zakresie tego przedsiębiorstwa oparto zatem na dostępnych faktach, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.
2.3.4. Tunezja
(43)
Dwa tunezyjskie przedsiębiorstwa, które złożyły wniosek o przyznanie zwolnienia zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, stanowiły cały przywóz z Tunezji do Unii w OS, jak wskazano w bazie Comtext. Oba te przedsiębiorstwa zostały uznane za współpracujące.
2.3.5. Chińska Republika Ludowa
(44)
Jak wspomniano w motywie 21 powyżej, żaden z chińskich producentów/eksporterów nie współpracował w dochodzeniu. W związku z powyższym ustalenia w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem do Unii, z jednej strony, oraz w odniesieniu do wywozu rowerów z ChRL do Indonezji, Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji, z drugiej strony, zostały oparte na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W odniesieniu do przywozu do Unii wykorzystano dane zawarte w bazie Comext. Chińskie statystyki krajowe wykorzystano w odniesieniu do określenia wielkości wywozu z ChRL do Indonezji, Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji.
2.4. Zmiana struktury handlu
2.4.1. Przywóz do Unii z ChRL, Indonezji, Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji
(45)
Przywóz produktu objętego postępowaniem z ChRL do Unii zmniejszył się o 38,2 % od 2005 r., tj. po podwyższeniu ceł antydumpingowych w lipcu 2005 r. i nadal zmniejszał się w kolejnych latach. Łącznie przywóz z ChRL spadł o ponad 80 % w OD.
(46)
W tym samym czasie przywóz produktu objętego dochodzeniem z Indonezji do Unii zwiększył się od 2005 r. i wzrósł ponad dwukrotnie w 2006 r. w porównaniu z 2004 r. Z wyjątkiem 2009 r. przywóz nadal wzrastał w kolejnych latach, utrzymując się znacznie powyżej poziomu z roku 2004. Od 2009 r. przywóz ponownie rósł w sposób ciągły aż do OS. W OS przywóz z Indonezji wzrósł o 157 % w porównaniu z 2004 r.
(47)
Jeśli chodzi o wielkość przywozu produktu objętego dochodzeniem z Malezji do Unii, była ona znikoma przed podwyższeniem cła antydumpingowego w lipcu 2005 r. W 2005 r. przywóz ten wzrósł znacząco (ponad dwieście razy), następnie zmniejszył się w 2009 r. o 46 %, po czym ponownie wzrósł o 38 % w 2010 r. Mimo że przywóz z Malezji zmniejszył się ponownie w 2011 r. i podczas OS, poziom przywozu z Malezji w OS w dalszym ciągu znacznie przekraczał poziom przywozu z 2004 r. przed podwyższeniem ceł antydumpingowych (185 158 przywiezionych rowerów w porównaniu z 10 749 sztukami w 2004 r., co stanowi wzrost o 1 623 %).
(48)
Przywóz produktu objętego dochodzeniem ze Sri Lanki do Unii znacznie wzrósł po podwyższeniu ceł antydumpingowych w 2005 r. i w dalszym ciągu rósł w kolejnych latach (o prawie 500 %), osiągając najwyższy poziom w 2010 r. W 2011 r. i podczas OS przywóz ze Sri Lanki produktu objętego dochodzeniem zmniejszył się, lecz nadal przekraczał on znacznie poziom przywozu z 2004 r. przed podwyższeniem ceł antydumpingowych, co oznacza że całkowity przywóz ze Sri Lanki wzrósł o 282 % między 2004 r. a OS.
(49)
Wreszcie, przywóz produktu objętego postępowaniem z Tunezji do Unii zwiększył się o niemal 30 % w 2005 r., tj. po podwyższeniu ceł antydumpingowych, oraz o ponad 20 % w 2006 r. Przywóz ten wzrósł ponad dwukrotnie w okresie od 2006 r. do 2007 r., osiągając najwyższy poziom w 2007 r. Następnie przywóz zmniejszył się w 2008 r. i 2010 r., po czym wzrósł ponownie w 2011 r. i nieznacznie zmniejszył się w OS. W okresie objętym dochodzeniem przywóz z Tunezji wzrósł o 200,3 %.
(50)
Tabela 1 poniżej przedstawia wielkość przywozu rowerów z ChRL, Indonezji, Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji do Unii od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 31 sierpnia 2012 r., czyli w okresie objętym dochodzeniem.
Tabela 1
(w sztukach)
2004
2005
2006
2007
2008
2009
2010
2011
1.9.2011-31.8.2012 (OS)
ChRL
2 550 775
1 575 452
995 715
986 514
941 522
597 339
627 066
584 303
411 642
Indeks (2004 = 100)
100
61,8
39,0
38,7
36,9
23,4
24,6
22,9
16,1
Indonezja
237 648
282 045
500 623
593 769
634 623
437 023
551 847
614 798
612 448
Indeks (2004 = 100)
100
118,7
210,7
249,9
267,0
183,9
232,2
258,7
257,7
Malezja
10 749
229 354
497 974
475 463
360 871
193 102
266 164
177 306
185 158
Indeks (2004 = 100)
100
2 133,7
4 632,7
4 423,3
3 357,3
1 796,5
2 476,2
1 649,5
1 722,6
Sri Lanka
249 491
352 078
534 413
574 153
749 358
1 016 523
1 237 406
975 297
953 169
Indeks (2004 = 100)
100
141,1
214,2
230,1
300,4
407,4
496,0
390,9
382,0
Tunezja
167 137
212 257
251 054
549 848
527 209
529 734
414 488
519 217
501 853
Indeks (2004 = 100)
100
127,0
150,2
329,0
315,4
316,9
248,0
310,7
300,3
Źródło:
Statystyki Comext.
2.4.2. Wywóz z ChRL do Indonezji, Malezji, Sri Lanki i Tunezji
(51)
Wywóz rowerów z ChRL do Indonezji zwiększył się po raz pierwszy w 2008 r. (o 56,2 %). Między 2008 r. a OS przywóz w dalszym ciągu wzrastał, z wyjątkiem 2009 r. W OD wywóz z ChRL do Indonezji wzrósł łącznie o 83,8 %.
(52)
Wywóz rowerów z ChRL do Malezji wzrósł w 2005 r. (po podwyższeniu ceł antydumpingowych), o prawie 30 %, i w dalszym ciągu rósł, osiągając najwyższy poziom w 2011 r., co oznacza wzrost o 110,8 % w porównaniu z rokiem 2004. W OS wywóz z ChRL do Malezji obniżył się nieznacznie, utrzymując się jednak na poziomie znacznie przekraczającym poziom z roku 2004. W sumie wywóz z Chin do Malezji wzrósł o 99,6 % w OD.
(53)
Wywóz rowerów z ChRL do Sri Lanki również wzrósł w następstwie podwyższenia ceł antydumpingowych w lipcu 2005 r. Wywóz ten nieznacznie zmniejszył się w 2007 r., ale w sumie wzrósł ponad dwukrotnie w latach 2010 i 2011 w porównaniu z 2004 r. Łącznie, wywóz z Chin do Sri Lanki wzrósł o 132,5 % w OD.
(54)
Jeżeli chodzi o Tunezję, wielkość wywozu z ChRL do Tunezji była nieznaczna przed podwyższeniem ceł antydumpingowych. Od 2005 r. wywóz do Tunezji znacznie wzrósł, osiągając najwyższy poziom w 2008 r. (389 445 sztuk w 2008 r. wobec 2 534 sztuk w 2004 r.). Mimo że wywóz z ChRL do Tunezji spadł i utrzymał się na niższym poziomie po 2008 r., nadal pozostawał on na znacznie wyższym poziomie niż w 2004 r. W sumie chiński wywóz do Tunezji wzrósł z 2 534 rowerów w 2004 r. do 170 772 rowerów w OS.
(55)
Tabela 2 poniżej przedstawia wielkość wywozu rowerów z ChRL do Indonezji, Malezji, Sri Lanki i Tunezji od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 31 sierpnia 2012 r., czyli w okresie objętym dochodzeniem.
Tabela 2
(w sztukach)
2004
2005
2006
2007
2008
2009
2010
2011
1.9.2011-31.8.2012 (OS)
Indonezja
2 128 804
1 731 224
2 121 019
1 906 364
3 325 531
2 287 374
3 644 836
3 773 852
3 912 882
Indeks (2004 = 100)
100
81,3
99,6
89,6
156,2
107,4
171,2
177,3
183,8
Malezja
721 335
933 943
890 241
974 860
1 515 886
1 111 251
1 291 766
1 520 276
1 440 132
Indeks (2004 = 100)
100
129,5
123,4
135,1
210,2
154,1
179,1
210,8
199,6
Sri Lanka
267 371
315 233
345 953
254 774
425 405
383 377
699 328
685 744
621 620
Indeks (2004 = 100)
100
117,9
129,4
95,3
159,1
143,4
261,6
256,5
232,5
Tunezja
2 534
7 188
37 042
175 761
389 445
171 332
225 369
204 465
170 772
Indeks (2004 = 100)
100
283,7
1 461,8
6 936,1
15 368,8
6 761,3
8 893,8
8 068,9
6 739,2
Źródło:
Statystyki ChRL.
2.4.3. Wielkość produkcji
(56)
Między 2009 r. a OS przedsiębiorstwa w Indonezji i Tunezji zwiększyły produkcję o odpowiednio 54 % i 24 %. Przedsiębiorstwa na Sri Lance nieznacznie jednak zmniejszyły swoją produkcję w tym samym okresie.
(57)
Jeżeli chodzi o Malezję, jedyne malezyjskie przedsiębiorstwo, które współpracowało, rozpoczęło produkcję i wywóz rowerów w 2010 r. Ponieważ żadne inne przedsiębiorstwo nie podjęło współpracy, nie można było uzyskać informacji na temat możliwego poziomu rzeczywistej produkcji produktu objętego dochodzeniem w tym państwie.
Tabela 3
Produkcja rowerów we współpracujących przedsiębiorstwach w Indonezji, na Sri Lance i w Tunezji
Wielkość produkcji (w sztukach)
2009
2010
2011
RP
Indonezja
1 217 664
1 631 459
1 877 067
1 877 381
Indeks
100
134
154
154
Sri Lanka
737 632
886 191
688 059
692 454
Indeks
100
120
93
94
Tunezja
430 022
483 135
575 393
532 425
Indeks
100
112
134
124
2.5. Wniosek dotyczący zmiany struktury handlu
(58)
Ogólny spadek wywozu z ChRL do Unii oraz równoległy wzrost wywozu z Indonezji, Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji do Unii, a także wzrost wywozu z ChRL do Indonezji, Malezji, Sri Lanki i Tunezji po podwyższeniu ceł antydumpingowych w lipcu 2005 r., stanowi zmianę struktury handlu pomiędzy wymienionymi wyżej państwami, z jednej strony, a Unią Europejską, z drugiej strony, w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
2.6. Charakter praktyk związanych z obchodzeniem środków
(59)
Artykuł 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego zawiera wymóg, zgodnie z którym zmiana struktury handlu powinna wynikać z praktyki, procesu lub prac niemających racjonalnych przyczyn ani ekonomicznego uzasadnienia poza nałożonym cłem. Praktyka, proces lub prace obejmują między innymi wysyłkę produktu objętego obowiązującymi środkami za pośrednictwem państw trzecich i montaż części poprzez ich składanie w Unii lub państwie trzecim. Prowadzenie działalności montażowej ustala się zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
2.6.1. Indonezja
(60)
Wywóz czterech początkowo współpracujących indonezyjskich przedsiębiorstw wyniósł 91 % całkowitego indonezyjskiego wywozu do Unii w OS.
(61)
W przypadku trzech spośród czterech początkowo współpracujących przedsiębiorstw, dochodzenie nie wykazało przeprowadzania przeładunku.
(62)
W przypadku czwartego przedsiębiorstwa za uzasadnione uznano zastosowanie art. 18 rozporządzenia podstawowego, jak stwierdzono powyżej w motywach 29 do 33. Dochodzenie wykazało, że przedsiębiorstwo to nie posiadało wystarczającego wyposażenia, które uzasadniałoby wielkość jego wywozu do Unii w OS, a zatem - wobec braku wszelkiego innego uzasadnienia - można wyciągnąć wniosek, że było ono zaangażowane w praktyki związane z obchodzeniem środków poprzez przeładunek.
(63)
W przypadku pozostałego wywozu do Unii, przedsiębiorstwa dokonujące tego wywozu nie współpracowały, jak wyjaśniono powyżej w motywach 29 do 33.
(64)
W związku z tym w świetle stwierdzonej w motywie 58 powyżej zmiany struktury handlu między Indonezją i Unią w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, a także biorąc pod uwagę ustalenia dotyczące jednego przedsiębiorstwa indonezyjskiego, jak stwierdzono w motywie 61 powyżej, oraz fakt, że nie wszyscy indonezyjscy producenci/eksporterzy zgłosili się i współpracowali, istnienie przeładunku produktów pochodzenia chińskiego w Indonezji zostało potwierdzone.
(65)
Poddano analizie źródła surowców (części rowerowych) oraz koszt produkcji w odniesieniu do każdego współpracującego przedsiębiorstwa w celu ustalenia, czy jakakolwiek działalność montażowa w Indonezji nie stanowi obchodzenia obowiązujących środków zgodnie z kryteriami określonymi w art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. W przypadku trzech spośród czterech przedsiębiorstw, które pierwotnie współpracowały, surowce pochodzące z Chin (części rowerowe) stanowiły poniżej 60 % łącznej wartości części zmontowanego produktu. Nie było zatem konieczne zbadanie, czy wartość dodana do sprowadzonych części podczas działalności montażowej przekraczała 25 % kosztu produkcji. W związku z tym działalność montażowa nie była przedmiotem ustaleń w odniesieniu do tych trzech przedsiębiorstw.
(66)
Jeżeli chodzi o czwarte przedsiębiorstwo, zastosowano art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, jak wspomniano powyżej w motywach 29 do 33. Ponieważ przedsiębiorstwo nie potrafiło dostarczyć wiarygodnych danych, nie było możliwe ustalenie, czy było ono zaangażowane w działalność montażową.
(67)
W związku z powyższym istnienie działalności montażowej w rozumieniu art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego nie zostało stwierdzone.
2.6.2. Malezja
(68)
Wywóz jedynego malezyjskiego przedsiębiorstwa współpracującego wyniósł 20-30 % całkowitego malezyjskiego wywozu do Unii w OS. Przedsiębiorstwo to rozpoczęło produkcję i wywóz produktu objętego postępowaniem do Unii dopiero pod koniec 2011 r. Nie stwierdzono praktyk związanych z przeładunkiem w odniesieniu do tego przedsiębiorstwa. W przypadku pozostałego wywozu do Unii przedsiębiorstwa dokonujące tego wywozu nie współpracowały, jak wyjaśniono powyżej w motywie 34.
(69)
W związku z tym w świetle stwierdzonej w motywie 58 zmiany struktury handlu między Malezją i Unią w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, a także biorąc pod uwagę fakt, że nie wszyscy malezyjscy producenci/eksporterzy zgłosili się i współpracowali, można wyciągnąć wniosek, że pozostały wywóz z Malezji, niepochodzący od wyżej wspomnianego przedsiębiorstwa, można przypisać praktykom związanym z przeładunkiem.
(70)
Przeładunek produktów pochodzenia chińskiego w Malezji został zatem potwierdzony.
(71)
W przypadku Malezji zakres dochodzenia został rozszerzony w celu objęcia innych praktyk związanych z obchodzeniem środków, które zostały stwierdzone w trakcie dochodzenia, tj. działalności montażowej, zgodnie z ustaleniami zawartymi w motywie 12 rozporządzenia wszczynającego.
(72)
Analizy kryteriów określonych w art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego dokonano w odniesieniu do jedynego przedsiębiorstwa współpracującego, w celu ustalenia, czy jakakolwiek działalność montażowa w Malezji stanowi obejście obowiązujących środków. Dochodzenie w tej sprawie doprowadziło do następujących wniosków.
(73)
Wspomniane przedsiębiorstwo rozpoczęło działalność w 2010 r., czyli po podwyższeniu cła antydumpingowego stosowanego wobec przywozu z ChRL. Przedsiębiorstwo to uznano za przedsiębiorstwo zorientowane na wywóz na rynek unijny, ponieważ jedynie nieznaczna część jego sprzedaży została dokonana na rynku krajowym lub w innych państwach trzecich. Ponadto ustalono, że części wykorzystywane do produkcji pochodziły głównie z ChRL. W związku z powyższym uważa się, że kryteria określone w art. 13 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego zostały spełnione.
(74)
Ponadto wspomniane przedsiębiorstwo kupowało z ChRL komplety podzespołów do montażu rowerów, z wyjątkiem trzech rodzajów części. W tym przypadku surowce pochodzenia chińskiego (części rowerowe) stanowiły ponad 60 % łącznej wartości części produktu końcowego. Ustalono również, że wartość dodana do sprowadzonych części podczas działalności montażowej nie przekraczała 25 % kosztu produkcji tego przedsiębiorstwa. Kryteria określone w art. 13 ust. 2 lit. b) zostały więc spełnione.
(75)
Zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego, porównanie ustalonej poprzednio wartości normalnej (zob. motyw 98) z cenami eksportowymi tego przedsiębiorstwa do Unii w OS, wyrażone jako odsetek ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, wykazało, że przedsiębiorstwo stosowało znaczący poziom dumpingu w odniesieniu do przywozu produktu objętego dochodzeniem. Porównanie to przeprowadzono dla każdego rodzaju produktu objętego dochodzeniem wywożonego do Unii w OS. Ustalono również, że ceny eksportowe tego przedsiębiorstwa były znacznie poniżej poziomu usuwającego szkodę, ustalonego dla przemysłu unijnego w pierwotnym dochodzeniu. Obliczenia dokonano dla głównych kategorii produktów na podstawie dostępnych informacji. W związku z tym uznano, że skutki naprawcze obowiązujących ceł zostały osłabione pod względem cen. W związku z powyższym stwierdzono, że kryteria, o których mowa w art. 13 ust. 2 lit. c) rozporządzenia podstawowego, zostały spełnione.
(76)
Na tej podstawie stwierdzono, że wspomniane przedsiębiorstwo prowadziło działalność montażową. W związku z tym istnienie w Malezji działalności montażowej w rozumieniu art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zostało potwierdzone.
2.6.3. Sri Lanka
(77)
Wywóz początkowo współpracujących lankijskich przedsiębiorstw stanowił 69 % całkowitego lankijskiego wywozu do Unii w OS. W przypadku trzech spośród sześciu początkowo współpracujących przedsiębiorstw, dochodzenie nie wykazało przeprowadzania przeładunku. W przypadku pozostałego wywozu przedsiębiorstwa dokonujące tego wywozu nie współpracowały, jak wyjaśniono w motywach 35 do 42.
(78)
W związku z tym, w świetle stwierdzonej w motywie 58 zmiany struktury handlu między Sri Lanką i Unią w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, a także biorąc pod uwagę fakt, że nie wszyscy lankijscy producenci/eksporterzy zgłosili się lub współpracowali, możliwe jest wyciągnięcie wniosku, że wywóz dokonywany przez tych producentów/eksporterów można przypisać praktykom związanym z przeładunkiem.
(79)
Przeładunek produktów pochodzenia chińskiego na Sri Lance został zatem potwierdzony.
(80)
Poddano analizie źródła surowców (części rowerowych) oraz koszt produkcji w odniesieniu do każdego współpracującego przedsiębiorstwa w celu ustalenia, czy jakakolwiek działalność montażowa na Sri Lance nie stanowi obchodzenia obowiązujących środków zgodnie z kryteriami określonymi w art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
(81)
W przypadku trzech spośród sześciu przedsiębiorstw, które pierwotnie współpracowały, surowce pochodzenia chińskiego (części rowerowe) stanowiły poniżej 60 % łącznej wartości części zmontowanego produktu. Nie było zatem konieczne zbadanie, czy wartość dodana do sprowadzonych części podczas działalności montażowej przekraczała 25 % kosztu produkcji. W związku z tym działalność montażowa nie była przedmiotem ustaleń w odniesieniu do tych trzech przedsiębiorstw.
(82)
Jak wyjaśniono w motywach 37 do 42 powyżej, w odniesieniu do dwóch innych przedsiębiorstw zastosowano art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, podczas gdy jedno inne przedsiębiorstwo wycofało się ze współpracy w trakcie wizyty weryfikacyjnej na miejscu, jak wspomniano w motywie 36 powyżej. W związku z tym istnienie działalności montażowej w rozumieniu art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego nie zostało stwierdzone.
2.6.4. Tunezja
(83)
Wywóz współpracujących tunezyjskich przedsiębiorstw stanowił całość tunezyjskiego przywozu do Unii w OS.
(84)
Weryfikacja danych dwóch współpracujących tunezyjskich przedsiębiorstw nie wykazała przeprowadzania przeładunku produktów pochodzenia chińskiego w Tunezji.
(85)
Poddano analizie źródła surowców (części rowerowych) oraz koszt produkcji w odniesieniu do każdego współpracującego przedsiębiorstwa w celu ustalenia, czy jakakolwiek działalność montażowa w Tunezji nie stanowi obejścia obowiązujących środków zgodnie z kryteriami określonymi w art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. W przypadku jednego ze współpracujących przedsiębiorstw surowce pochodzenia chińskiego (części rowerowe) stanowiły ponad 60 % łącznej wartości części produktu końcowego. Dochodzenie wykazało jednak, że wartość dodana do sprowadzonych części podczas działalności montażowej przekraczała 25 % kosztu produkcji tego przedsiębiorstwa. Na tej podstawie stwierdzono, że wspomniane przedsiębiorstwo nie prowadziło działalności montażowej.
(86)
Analizy kryteriów określonych w art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego dokonano w odniesieniu do drugiego tunezyjskiego przedsiębiorstwa. Dochodzenie w tej sprawie doprowadziło do następujących wniosków.
(87)
Wspomniane przedsiębiorstwo rozpoczęło działalność w 2006 r., czyli po podwyższeniu cła antydumpingowego stosowanego wobec przywozu z ChRL. Przedsiębiorstwo to uznano za przedsiębiorstwo zorientowane na wywóz na rynek unijny, ponieważ jedynie nieznaczna część jego sprzedaży została dokonana na rynku krajowym lub w innych państwach trzecich. Ponadto ustalono, że części wykorzystywane do produkcji pochodziły głównie z ChRL. Dlatego też uważa się, że kryteria, o których mowa w art. 13 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego, zostały spełnione.
(88)
Ustalono również, że większościowym akcjonariuszem tego przedsiębiorstwa jest chiński producent rowerów.
(89)
Ponadto przedsiębiorstwo to kupowało wszystkie części z ChRL, w związku z czym surowce pochodzenia chińskiego (części rowerowe) stanowiły ponad 60 % łącznej wartości części produktu końcowego. Dochodzenie wykazało ponadto, że jedyny dostawca usług i chińskich części był powiązany z chińskim akcjonariuszem większościowym tego przedsiębiorstwa. Wartość dodana do sprowadzonych części podczas działalności montażowej nie przekraczała 25 % kosztu produkcji tego przedsiębiorstwa. Na tej podstawie uznano, że kryteria, o których mowa w art. 13 ust. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego, zostały spełnione.
(90)
Ponadto weryfikacja wykazała dużą liczbę błędów w wykazie transakcji wywozowych do Unii w OS, w związku z czym opracowano nowy plik na podstawie próby faktur sprzedaży obejmującej około 25 % całkowitego wywozu na rynek unijny. W związku z tym, zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego, wobec braku szczegółowych informacji dotyczących transakcji wywozowych tego przedsiębiorstwa do Unii, porównanie między wartością normalną a ceną eksportową zostało przeprowadzone na podstawie średniej ważonej wartości normalnej ustalonej poprzednio (zob. motyw 98) oraz średniej ważonej ceny eksportowej tego przedsiębiorstwa do Unii. Uznano, że ustalony margines dumpingu, wyrażony jako odsetek ceny CIF na granicy Unii, był istotny. Ustalono również, że średnie ceny eksportowe tego przedsiębiorstwa były znacznie poniżej poziomu usuwającego szkodę, ustalonego dla przemysłu unijnego w pierwotnym dochodzeniu. Obliczenia dokonano na podstawie średniej ważonej. W związku z tym uznano, że skutki naprawcze obowiązujących ceł zostały osłabione pod względem cen. W związku z powyższym stwierdzono, że kryteria, o których mowa w art. 13 ust. 2 lit. c) rozporządzenia podstawowego, zostały spełnione. Na tej podstawie uznano, że wspomniane przedsiębiorstwo prowadziło działalność montażową.
(91)
W związku z tym istnienie w Tunezji działalności montażowej w rozumieniu art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zostało potwierdzone.
2.7. Niewystarczająca racjonalna przyczyna lub ekonomiczne uzasadnienie inne niż nałożenie cła antydumpingowego
(92)
W ramach dochodzenia nie ujawniono żadnej innej racjonalnej przyczyny lub ekonomicznego uzasadnienia dla przeładunku i działalności montażowej poza unikaniem środków obowiązujących względem przywozu produktu objętego postępowaniem. Nie ustalono żadnych elementów innych niż cło, które można by uznać za wyrównanie kosztów przeładunku i montażu, zwłaszcza w odniesieniu do transportu i ponownego załadunku rowerów pochodzących z ChRL przez Indonezję, Malezję, Sri Lankę i Tunezję.
2.8. Osłabienie skutków naprawczych cła antydumpingowego
(93)
W celu przeprowadzenia oceny, czy przywożone produkty osłabiły pod względem ilości i cen skutki naprawcze obowiązujących środków wprowadzonych wobec przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z ChRL, wykorzystano dane z bazy Comext jako najlepsze dostępne dane dotyczące ilości i cen wywozu dokonywanego przez początkowo współpracujących producentów/eksporterów, w stosunku do których zastosowano art. 18 rozporządzenia podstawowego, oraz wywozu dokonywanego przez przedsiębiorstwa niewspółpracujące. W stosownych przypadkach, w porównaniach dotyczących współpracujących przedsiębiorstw, które zgodnie z ustaleniami były zaangażowane w praktyki związane z obchodzeniem środków, wykorzystano zgłoszone przez nie ilości i ceny wywozu. Określone w ten sposób ceny eksportowe porównano z poziomem usuwającym szkodę dla producentów unijnych ustalonym ostatnio, tj. w ramach przeglądu okresowego zakończonego w 2005 r., o którym mowa w motywie 3.
(94)
Porównanie poziomu usuwającego szkodę określonego w ramach przeglądu okresowego w 2005 r. ze średnią ważoną ceną eksportową w OS niniejszego dochodzenia wykazało znaczne zaniżanie cen w przypadku każdego z czterech krajów, których dotyczy postępowanie.
(95)
Wzrost przywozu z Indonezji, Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji do Unii uznano za znaczny pod względem ilości, jak to opisano w sekcji 2.4.1 (motywy 45 do 50).
(96)
Stwierdzono zatem, że obowiązujące środki ulegają osłabieniu pod względem ilości i cen.
2.9. Dowód na istnienie dumpingu
(97)
Wreszcie, zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego oceniono, czy istnieją dowody na stosowanie dumpingu w odniesieniu do wartości normalnej ustalonej poprzednio dla produktu objętego postępowaniem.
(98)
W ramach przeglądu okresowego przeprowadzonego w 2005 r., o którym mowa w motywie 3 powyżej, wartość normalna została ustalona na podstawie cen występujących w Meksyku, który w ramach tego dochodzenia uznano za państwo o gospodarce rynkowej analogiczne do ChRL („wartość normalna ustalona poprzednio”).
2.9.1. Indonezja
(99)
Znaczna część wywozu z Indonezji została uznana za rzeczywistą produkcję indonezyjską wywożoną przez trzy indonezyjskie przedsiębiorstwa, w przypadku których nie stwierdzono zaangażowania w praktyki związane z obchodzeniem środków, jak stwierdzono w motywach 61 i 65. Z tego powodu, w celu ustalenia cen eksportowych w wywozie z Indonezji, na które miały wpływ praktyki związane z obchodzeniem środków, uwzględniono tylko wywóz producentów/eksporterów niewspółpracujących. W tym celu odwołano się do najlepszych dostępnych faktów, a ceny eksportowe ustalono na podstawie średniej ceny eksportowej rowerów z Indonezji do Unii w OS, ujętej w bazie Comext.
(100)
Aby zapewnić rzetelne porównanie między wartością normalną a ceną eksportową, wzięto pod uwagę, w formie dostosowań, różnice wpływające na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. W związku z tym wprowadzono dostosowania uwzględniające różnice w zakresie kosztów transportu, ubezpieczenia i pakowania wskazane przez przemysł unijny we wniosku o wszczęcie obecnego dochodzenia.
(101)
Zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego dumping obliczono poprzez porównanie średniej ważonej wartości normalnej ustalonej poprzednio i odnośnych średnich ważonych cen eksportowych z Indonezji w OS, wyrażonych jako odsetek ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem.
(102)
Porównanie średniej ważonej wartości normalnej i ustalonych średnich ważonych cen eksportowych wykazało istnienie dumpingu.
2.9.2. Malezja
(103)
Z uwagi na niski poziom współpracy ze strony malezyjskich producentów produktu objętego dochodzeniem ustalenie ceny eksportowej z Malezji musiało zostać oparte na dostępnych faktach, tj. na średniej cenie eksportowej rowerów w OS, ujętej w bazie Comext.
(104)
Aby zapewnić rzetelne porównanie między wartością normalną a ceną eksportową, wzięto pod uwagę, w formie dostosowań, różnice wpływające na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Wprowadzono dostosowania dotyczące różnic w zakresie kosztów transportu, ubezpieczenia i pakowania. Biorąc pod uwagę niski poziom współpracy, odpowiednie dostosowania oparte zostały na informacjach przekazanych przez przemysł unijny we wniosku o wszczęcie obecnego dochodzenia.
(105)
Zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego dumping obliczono poprzez porównanie średniej ważonej wartości normalnej ustalonej poprzednio i odnośnych średnich ważonych cen eksportowych z Malezji w OS, wyrażonych jako odsetek ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem.
(106)
Porównanie średniej ważonej wartości normalnej i ustalonych średnich ważonych cen eksportowych wykazało istnienie dumpingu.
2.9.3. Sri Lanka
(107)
Ponieważ poziom współpracy lankijskich producentów/eksporterów był niski, ceny eksportowe zostały ustalone na podstawie dostępnych faktów, tj. średniej ceny eksportowej rowerów w OS, ujętej w bazie Comext, która została zweryfikowana w oparciu o dostępne dane dotyczące wywozu przedstawione przez przedsiębiorstwa, które nie są zaangażowane w praktyki związane z obchodzeniem środków.
(108)
Aby zapewnić rzetelne porównanie między wartością normalną a ceną eksportową, wzięto pod uwagę, w formie dostosowań, różnice wpływające na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. W związku z powyższym i wobec braku jakichkolwiek innych informacji wprowadzono dostosowania uwzględniające różnice w zakresie kosztów transportu, ubezpieczenia i pakowania wskazane przez przemysł unijny we wniosku o wszczęcie obecnego dochodzenia.
(109)
Zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego dumping obliczono poprzez porównanie średniej ważonej wartości normalnej ustalonej poprzednio i odnośnych średnich ważonych cen eksportowych ze Sri Lanki w OS, wyrażonych jako odsetek ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem.
(110)
Porównanie średniej ważonej wartości normalnej i ustalonych średnich ważonych cen eksportowych wykazało istnienie dumpingu.
2.9.4. Tunezja
(111)
Cena eksportowa została ustalona na podstawie średniej ceny eksportowej rowerów w OS, ujętej w bazie Comext, która została zweryfikowana w oparciu o dane dotyczące wywozu przedstawione przez przedsiębiorstwo, które nie było zaangażowane w praktyki związane z obchodzeniem środków.
(112)
Aby zapewnić rzetelne porównanie między wartością normalną a ceną eksportową, wzięto pod uwagę, w formie dostosowań, różnice wpływające na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. W związku z tym wprowadzono dostosowania uwzględniające różnice w zakresie kosztów transportu, ubezpieczenia i pakowania wskazane przez przemysł unijny we wniosku o wszczęcie obecnego dochodzenia.
(113)
Zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego, dumping obliczono poprzez porównanie średniej ważonej wartości normalnej ustalonej poprzednio i odnośnych średnich ważonych cen eksportowych z Tunezji w OS, wyrażonych jako odsetek ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem.
(114)
Porównanie średniej ważonej wartości normalnej i ustalonych średnich ważonych cen eksportowych wykazało istnienie dumpingu.
3. ŚRODKI
(115)
W związku z powyższymi ustaleniami można stwierdzić, że ostateczne cło antydumpingowe nałożone na przywóz rowerów pochodzących z ChRL było obchodzone poprzez przeładunek w Indonezji, Malezji i na Sri Lance oraz działalność montażową w Malezji i Tunezji w rozumieniu art. 13 rozporządzenia podstawowego.
(116)
Zgodnie z art. 13 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia podstawowego obowiązujące środki wprowadzone wobec przywozu produktu objętego postępowaniem, pochodzącego z ChRL powinny zatem zostać rozszerzone na przywóz tego samego produktu wysyłanego z Indonezji, Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji, zgłoszonego lub niezgłoszonego jako pochodzący z Indonezji, Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji.
(117)
Rozszerzeniem należy objąć środki określone obecnie w art. 1 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 990/2011, czyli ostateczne cło antydumpingowe w wysokości 48,5 % stosowane w odniesieniu do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem.
(118)
Zgodnie z art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, które stanowią, że wszelkie rozszerzone środki należy stosować do przywozu produktów wprowadzonych do Unii z zastrzeżeniem rejestracji wymaganej rozporządzeniem podstawowym, cło należy pobierać od zarejestrowanego przywozu rowerów wysyłanych z Indonezji, Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji.
4. WNIOSKI O PRZYZNANIE ZWOLNIENIA
4.1. Indonezja
(119)
Cztery indonezyjskie przedsiębiorstwa, które złożyły wniosek o przyznanie zwolnienia z możliwych rozszerzonych środków zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, przesłały odpowiedzi na formularz dotyczący zwolnienia.
(120)
Jak wspomniano w motywach 29 do 33, wobec jednego z tych przedsiębiorstw zastosowano przepisy art. 18. W związku z powyższym, w świetle ustaleń w odniesieniu do zmiany w strukturze handlu oraz przeładunku, jak wskazano w motywie 58, zwolnienie nie może zostać przyznane temu przedsiębiorstwu.
(121)
Jeżeli chodzi o trzy pozostałe współpracujące przedsiębiorstwa indonezyjskie, które złożyły wniosek o zwolnienie z możliwych rozszerzonych środków zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, nie stwierdzono, by brały one udział w praktykach obchodzenia środków będących przedmiotem niniejszego dochodzenia, jak stwierdzono w motywie 65. Ponadto producenci ci potrafili wykazać, że nie są powiązani z żadnym z producentów/eksporterów zaangażowanych w praktyki związane z obchodzeniem środków ani z żadnym z chińskich producentów/eksporterów rowerów. Dlatego też zwolnienie z rozszerzonych środków mogłoby zostać przyznane tym trzem przedsiębiorstwom.
4.2. Malezja
(122)
Jedno malezyjskie przedsiębiorstwo, które złożyło wniosek o przyznanie zwolnienia z możliwych rozszerzonych środków zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, przesłało odpowiedź na formularz dotyczący zwolnienia.
(123)
Jak stwierdzono w motywach 72 do 76, ustalono, że przedsiębiorstwo to było zaangażowane w praktyki związane z obchodzeniem środków. W związku z powyższym, w świetle ustaleń w odniesieniu do zmiany w strukturze handlu oraz przeładunku, jak wskazano w motywie 58, zwolnienie nie może zostać przyznane temu przedsiębiorstwu.
4.3. Sri Lanka
(124)
Sześć lankijskich przedsiębiorstw, które złożyło wniosek o zwolnienie z możliwych rozszerzonych środków zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, przesłało odpowiedzi na formularz dotyczący zwolnienia.
(125)
Jak stwierdzono w motywie 36, w trakcie dochodzenia jedno z przedsiębiorstw wycofało swój wniosek o przyznanie zwolnienie, w związku z czym, w świetle ustaleń dotyczących zmiany w strukturze handlu i przeładunku, jak wskazano w motywie 58, zwolnienie nie może zostać przyznane temu przedsiębiorstwu.
(126)
W odniesieniu do dwóch innych przedsiębiorstw uzasadnione było zastosowanie art. 18 rozporządzenia podstawowego, jak określono w motywach 36 do 42 i w związku z tym, w świetle ustaleń w odniesieniu do zmiany w strukturze handlu i przeładunku, jak wskazano w motywie 58, zwolnienie nie może zostać przyznane tym przedsiębiorstwom.
(127)
Jeżeli chodzi o trzy pozostałe współpracujące przedsiębiorstwa lankijskie, które złożyły wniosek o zwolnienie z możliwych rozszerzonych środków zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, nie stwierdzono, by brały one udział w praktykach obchodzenia środków będących przedmiotem niniejszego dochodzenia, jak stwierdzono w motywach 80 i 81. Ponadto producenci ci potrafili wykazać, że nie są powiązani z żadnym z przedsiębiorstw, w przypadku których ustalono obchodzenie środków, ani też z żadnym chińskim producentem/eksporterem rowerów. Dlatego też zwolnienie z rozszerzonych środków mogłoby zostać przyznane tym przedsiębiorstwom.
4.4. Tunezja
(128)
Dwa tunezyjskie przedsiębiorstwa, które złożyły wniosek o przyznanie zwolnienia z możliwych rozszerzonych środków zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, przesłały odpowiedzi na formularz dotyczący zwolnienia.
(129)
W przypadku jednego z nich ustalono, że nie brało ono udziału w praktykach obchodzenia środków objętych niniejszym dochodzeniem. Ponadto producent ten potrafił wykazać, że nie jest powiązany z żadnym z przedsiębiorstw, w przypadku których ustalono obchodzenie środków, ani też z żadnym chińskim producentem/eksporterem rowerów. Dlatego też zwolnienie z rozszerzonych środków mogłoby zostać przyznane temu przedsiębiorstwu.
(130)
Jak stwierdzono w motywie 89, dochodzenie wykazało, iż drugie przedsiębiorstwo było zaangażowane w praktyki związane z obchodzeniem środków. W związku z powyższym, w świetle ustaleń w odniesieniu do zmiany w strukturze handlu oraz przeładunku, jak wskazano w motywie 58, zwolnienie nie może zostać przyznane temu przedsiębiorstwu.
4.5. Środki szczególne
(131)
Uznaje się, że w tym przypadku konieczne jest wprowadzenie specjalnych środków w celu zapewnienia właściwego stosowania takich zwolnień. Środki specjalne polegają na wymogu przedstawienia organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej zgodnej z wymogami określonymi w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, podlega rozszerzonemu cłu antydumpingowemu.
4.6. Przedsiębiorstwa wchodzące na rynek
(132)
Nie naruszając przepisów art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, inni producenci/eksporterzy w Indonezji, Malezji, na Sri Lance i w Tunezji, którzy nie ujawnili się w ramach niniejszego postępowania i nie dokonywali wywozu produktu objętego dochodzeniem do Unii w OS i którzy zamierzają złożyć wniosek o zwolnienie z rozszerzonego cła antydumpingowego na postawie art. 11 ust. 4 i art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, będą musieli wypełnić kwestionariusz, aby umożliwić Komisji ustalenie, czy takie zwolnienie może być uzasadnione. Tego rodzaju zwolnienie może zostać przyznane po dokonaniu oceny następujących czynników: sytuacji rynkowej produktu objętego dochodzeniem, mocy produkcyjnych i stopnia wykorzystania mocy produkcyjnych, zakupów i sprzedaży, prawdopodobieństwa kontynuowania praktyk, w odniesieniu do których nie ma wystarczającego powodu lub ekonomicznego uzasadnienia, oraz dowodów na istnienie dumpingu. Komisja zwykle przeprowadza także wizytę weryfikacyjną na miejscu. Wniosek w tej sprawie należy niezwłocznie skierować do Komisji, razem ze wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności takimi jak wszelkie zmiany w działalności przedsiębiorstwa związane z produkcją i sprzedażą.
(133)
Jeżeli zwolnienie zostanie przyznane, obowiązujące rozszerzone środki powinny zostać odpowiednio zmienione. Następnie wszelkie przyznane zwolnienia będą monitorowane w celu zapewnienia zgodności z warunkami, które są z nimi związane.
5. UJAWNIENIE USTALEŃ
(134)
Wszystkie zainteresowane strony zostały poinformowane o najważniejszych faktach i względach prowadzących do powyższych wniosków oraz zaproszone do przedstawienia swoich uwag.
(135)
Jedno indonezyjskie przedsiębiorstwo powtórzyło swoje roszczenia przedstawione w motywie 31, nie przedkładając przy tym żadnych nowych dowodów. W tym względzie, jak wspomniano w motywie 29, dane dostarczone przez przedsiębiorstwo były niemożliwe do zweryfikowania ze względu fakt, iż przedsiębiorstwo to nie przechowywało arkuszy roboczych potwierdzających dane liczbowe ujęte w formularzu dotyczącym zwolnienia. Ponadto przedłożone dane liczbowe, które zostały zbadane i ponownie obliczone na podstawie dokumentacji księgowej dostępnej na terenie przedsiębiorstwa (dotyczyło to np. wielkości zakupów i wielkości produkcji), okazały się nieprawidłowe. W związku z powyższym roszczenia te zostają oddalone.
(136)
Jedno z malezyjskich przedsiębiorstw utrzymywało, że Komisja nie powinna odrzucić jego wniosku o przyznanie zwolnienia ze względu na fakt, iż koszt części chińskiego pochodzenia w stosunku do ogólnych kosztów produkcji rowerów przekraczał jedynie nieznacznie próg 60 %. Ponadto przedsiębiorstwo to przedstawiło szereg faktur na zakup części, które rzekomo zostały błędnie zgłoszone jako pochodzące z ChRL, podczas gdy w rzeczywistości pochodziły z Indonezji.
(137)
W tym względzie należy zauważyć, że progi, o których mowa w art. 13 ust. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego, określone są w sposób bardzo jasny i w związku z tym nie ma znaczenia, o ile odsetek kosztów części pochodzenia chińskiego w stosunku do ogólnych kosztów produkcji rowerów przekracza próg 60 %, ale że koszty części pochodzenia chińskiego powinny stanowić mniej niż 60 % ogólnych kosztów produkcji rowerów. Ponadto faktury te nie były odzwierciedlone w wykazie zakupów dostarczonym przez przedsiębiorstwo, a ponadto kwoty przedstawionych faktur nie były na tyle istotne, aby mogły spowodować zmianę pierwotnej oceny Komisji. W związku z powyższym roszczenia te zostają oddalone.
(138)
Wyżej wspomniane przedsiębiorstwo twierdziło również, że nie ma wystarczającej podstawy prawnej do odrzucenia jego wniosku o zwolnienie, ponieważ wyciągnięte wnioski oparte są na obliczeniach i uwzględnia się w nich indywidualnej sytuacji przedsiębiorstwa. W odpowiedzi na ten wniosek przedsiębiorstwo to otrzymało dalsze wyjaśnienia, odzwierciedlające analizę zawartą w motywach 72 do 75.
(139)
Przedsiębiorstwo to twierdziło ponadto, że wzrost jego przywozu produktu objętego dochodzeniem zbiegł się ze złagodzeniem ogólnego systemu preferencji taryfowych dla Malezji, a zatem wzrost wywozu do Unii w 2010 r. nie był uzasadniony podwyższeniem cła antydumpingowego nałożonego na przywóz z ChRL. W odpowiedzi na ten argument uznano, że o ile złagodzenie wymogów ogólnego systemu preferencji mogło zachęcać przedsiębiorstwo do dokonywania wywozu do Unii, to sytuacja ta nie podważa faktu, że przedsiębiorstwo rozpoczęło działalność po podwyższeniu ceł antydumpingowych wobec ChRL, a części pozyskiwało głównie z ChRL (zob. motyw 73). W związku z tym powyższy argument został odrzucony.
(140)
To samo przedsiębiorstwo twierdziło również, że dane dotyczące wartości zakupionych i wykorzystanych części rowerowych nie zostały należycie zweryfikowane, ponieważ nie zastosowano rozróżnienia na części zakupione i wykorzystane. W tym względzie należy zauważyć, że w oparciu o dane liczbowe przedłożone przez to przedsiębiorstwo, ustalono, iż wartość zakupionych oraz wykorzystanych części była identyczna. Ponadto, zgodnie ze sprawozdaniem rocznym przedsiębiorstwa na rok 2011, dane dotyczące wartości części zakupionych w 2011 r. odpowiadały wartości części wykorzystanych. Dane dotyczące części zakupionych i części wykorzystanych w odniesieniu do OS i roku 2010 zostały zaakceptowane jako zgłoszone przez przedsiębiorstwo. W związku z tym powyższy argument został odrzucony.
(141)
Wspomniane przedsiębiorstwo przedłożyło również dalsze podziały kosztów w rozbiciu na poszczególne modele produktu, które miały na celu udowodnienie, że spełniało ono kryterium związane z nieprzekraczaniem progu 60 % (stosunek wartości części pochodzących z ChRL do całkowitej wartości części zmontowanego produktu). Dostarczone informacje były sprzeczne z podziałami kosztów dotyczącymi poszczególnych modeli, które zostały zgromadzone i zweryfikowane na miejscu w odniesieniu do wybranych modeli i w przypadku których potwierdzone zostało przekroczenie progu 60 %. Nowe informacje przedstawione przez przedsiębiorstwo w tym kontekście nie zostały poparte żadnymi dowodami i były sprzeczne ze zweryfikowanymi informacjami. W związku z tym informacje te zostały pominięte.
(142)
Przedsiębiorstwo utrzymywało również, że działało w dobrej wierze, polegając na domniemanej zgodności swoich działań z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1063/2010 (16) ustanawiającym obowiązujące reguły pochodzenia. W tym kontekście należy zauważyć, że celem dochodzenia dotyczącego obchodzenia środków nie jest sprawdzenie zgodności z obowiązującymi regułami pochodzenia. Weryfikacja taka nie została przeprowadzona w ramach obecnego dochodzenia w sprawie obchodzenia środków i dlatego też domniemana zgodność z regułami pochodzenia nie może zostać w tym przypadku potwierdzona. W związku z tym domniemana zgodność z regułami pochodzenia nie wyklucza w tym przypadku możliwości obchodzenia środków, zgodnie z definicją w art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego (17). W tym kontekście argument ten został odrzucony.
(143)
Wreszcie wspomniane przedsiębiorstwo twierdziło, że obliczenia marginesu dumpingu należało dokonać w oparciu o konkretne dane dla tego przedsiębiorstwa. Wniosek ten został przyjęty, jak zaznaczono w motywie 75 powyżej i przedsiębiorstwo zostało powiadomione o tym fakcie.
(144)
Jedno z lankijskich przedsiębiorstw zakwestionowało istotność dokumentów wymaganych podczas wizyty weryfikacyjnej i twierdziło, że w związku z tym jego wniosek o przyznanie zwolnienia nie powinien zostać odrzucony. W tym względzie należy zauważyć, że dokumenty poświadczające pochodzenie części wykorzystywanych do montażu rowerów wywożonych do Unii mają istotne znaczenie dla oceny zgodności z warunkami art. 13 ust. 2 lit. b). W dodatku, jak wspomniano w motywie 37, dane dostarczone przez to przedsiębiorstwo były niemożliwe do zweryfikowania. Ponadto przedsiębiorstwo przyznało podczas wizyty weryfikacyjnej na miejscu, że części pochodzące z ChRL nie zostały odnotowane w dokumentacji księgowej i w związku z tym zgodność z kryteriami określonymi w art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego nie mogły zostać określona. W związku z powyższym roszczenia te zostają oddalone.
(145)
Inne lankijskie przedsiębiorstwo twierdziło, że gdyby wiedziało, że wywóz do Unii ze Sri Lanki może być przedmiotem rozszerzonego na Sri Lankę cła antydumpingowego od daty wszczęcia dochodzenia, nie wycofałoby swojego wniosku o przyznanie zwolnienia. Należy jednak podkreślić, że w momencie wycofania wniosku o przyznanie zwolnienia przedmiotowe przedsiębiorstwo było uznawane za świadome możliwości zastosowania rozszerzonego cła antydumpingowego od daty rejestracji przywozu ze Sri Lanki do Unii, tj. od daty wszczęcia dochodzenia w sprawie obchodzenia środków. Przedsiębiorstwo to zostało poinformowane trzykrotnie o takiej możliwej konsekwencji: w motywie 20 rozporządzenia wszczynającego, w trakcie przesłuchania na początku dochodzenia oraz w trakcie wizyty weryfikacyjnej na miejscu. Z tego względu nie można było zaakceptować powyższego roszczenia.
(146)
Inne lankijskie przedsiębiorstwo przedstawiło nowe informacje, które należało przedłożyć przed wizytą weryfikacyjną, a z uwagi na zaawansowany etap dochodzenia nie było możliwości dokonania ich weryfikacji. Przedsiębiorstwo to twierdziło jednak, że przedstawiło wszystkie wymagane informacje.
(147)
Jak wspomniano w motywach 39 i 40, przedsiębiorstwo to nie dostarczyło wszystkich informacji wymaganych do celów wizyty weryfikacyjnej na miejscu. W szczególności zgłoszona przez przedsiębiorstwo wartość zakupu części lokalnego pochodzenia uznana została za niewiarygodną. W związku z tym zgodność z kryteriami określonymi w art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego nie mogła zostać określona.
(148)
Ponadto przedsiębiorstwo utrzymywało, że zaistniały nieprawidłowości w trakcie wizyty na miejscu w odniesieniu do jej długości i kwestii językowych. W tym względzie należy podkreślić, że przedsiębiorstwo to zostało niedawno założone i w związku z tym zaplanowano tylko jeden dzień weryfikacji na miejscu. Weryfikację przeprowadzono w trakcie pełnego dnia roboczego. Po zakończeniu wizyty weryfikacyjnej wspomniane przedsiębiorstwo nie wystąpiło z wnioskiem o możliwość przedstawienia dodatkowych informacji, których nie było w stanie przedstawić podczas weryfikacji.
(149)
Ponadto przed wizytą weryfikacyjną na miejscu przedsiębiorstwo zostało poinformowane, że weryfikacje będą przeprowadzane wyłącznie w języku angielskim i nie zgłosiło ono wówczas żadnych zastrzeżeń. Ponadto w trakcie wizyty weryfikacyjnej na miejscu służbom Komisji towarzyszył tłumacz, którego zadaniem było eliminowanie ewentualnych problemów komunikacyjnych. W tym kontekście należy również podkreślić fakt, iż większość dokumentów przedłożonych przez to przedsiębiorstwo w trakcie wizyty weryfikacyjnej sporządzona była w języku angielskim, w tym także dokumentacja księgowa.
(150)
W związku z powyższym wszystkie roszczenia tego przedsiębiorstwa zostały odrzucone,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. W świetle celów niniejszego rozporządzenia, ostateczne cło antydumpingowe mające zastosowanie do „wszystkich innych przedsiębiorstw”, nałożone art. 1 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 990/2011 na przywóz rowerów dwukołowych i innych rowerów (w tym trzykołowych wózków-rowerów dostawczych, jednak z wyłączeniem rowerów jednokołowych), bezsilnikowych, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, zostaje niniejszym rozszerzone na przywóz rowerów dwukołowych i innych rowerów (w tym trzykołowych wózków-rowerów dostawczych, jednak z wyłączeniem rowerów jednokołowych), bezsilnikowych, wysyłanych z Indonezji, z Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji, niezależnie od tego, czy zostały zadeklarowane jako pochodzące z Indonezji, z Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji, czy też nie, obecnie objęte kodami CN ex 8712 00 30 i ex 8712 00 70 (kod TARIC 8712003010 i 8712007091), z wyjątkiem produktów wyprodukowanych przez wymienione poniżej przedsiębiorstwa:
Państwo
Przedsiębiorstwo:
Dodatkowy kod TARIC
Indonezja
P.T. Insera Sena, 393 Jawa Street, Buduran, Sidoarjo 61252, Indonezja
B765
PT Wijaya Indonesia Makmur Bicycle Industries (Wim Cycle), Raya Bambe KM. 20, Driyorejo, Gresik 61177, Jawa Timur, Indonezja
B766
P.T. Terang Dunia Internusa, (United Bike), Jl. Anggrek Neli Murni 114 Slipi, 11480, Jakarta Barat, Indonezja
B767
Sri Lanka
Asiabike Industrial Limited, No 114, Galle Road, Henamulla, Panadura, Sri Lanka
B768
BSH Ventures (Private) Limited, No. 84, Campbell Place, Colombo-10, Sri Lanka
B769
Samson Bikes (Pvt) Ltd., No 110, Kumaran Rathnam Road, Colombo 02, Sri Lanka
B770
Tunezja
Euro Cycles SA, Zone Industrielle Kelaa Kebira, 4060, Sousse, Tunezja
B771
2. Stosowanie zwolnień przyznanych przedsiębiorstwom wyszczególnionym w ust. 1 niniejszego artykułu lub upoważnionym przez Komisję zgodnie z art. 2 ust. 2 niniejszego rozporządzenia jest uwarunkowane przedstawieniem organom celnym państwa członkowskiego ważnej faktury handlowej, która jest zgodna z wymogami określonymi w załączniku do niniejszego rozporządzenia. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury stosuje się cło antydumpingowe nałożone przepisami ust. 1 niniejszego artykułu.
3. Cło rozszerzone na mocy ust. 1 niniejszego artykułu pobierane jest od przywozu produktów wysyłanych z Indonezji, Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Indonezji, z Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji, zarejestrowanych zgodnie z art. 2 rozporządzenia (UE) nr 875/2012 oraz art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, z wyjątkiem przywozu produktów produkowanych przez przedsiębiorstwa wymienione w ust. 1.
4. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
1. Wnioski o zwolnienie z cła rozszerzonego na mocy art. 1 składa się na piśmie w jednym z języków urzędowych Unii Europejskiej; wnioski te muszą być podpisane przez osobę upoważnioną do reprezentowania podmiotu wnoszącego o zwolnienie. Wnioski należy przesyłać do Dyrekcji H w Dyrekcji Generalnej ds. Handlu Komisji Europejskiej na następujący adres:
European Commission
Directorate-General for Trade
Directorate H
Office: N-105 08/20
1049 Brussels
Belgia
Faks (32 2) 295 65 05
2. Zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 Komisja, po konsultacji z Komitetem Doradczym, może zezwolić w drodze decyzji na zwolnienie przywozu pochodzącego od przedsiębiorstw, które nie obchodzą środków antydumpingowych wprowadzonych rozporządzeniem (UE) nr 990/2011, z cła rozszerzonego na mocy art. 1 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
Niniejszym poleca się organom celnym zaprzestać rejestracji przywozu, ustanowionej zgodnie z art. 2 rozporządzenia (UE) nr 875/2012.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 29 maja 2013 r.