PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) 2015/309
ze dne 26. února 2015,
kterým se ukládá konečné vyrovnávací clo a s konečnou platností vybírá prozatímní clo uložené na dovoz některých pstruhů duhových pocházejících z Turecka
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 597/2009 ze dne 11. června 2009 o ochraně před dovozem subvencovaných výrobků ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na článek 15 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
A. POSTUP
1. Prozatímní opatření
(1)
Evropská komise (dále jen „Komise“) uložila prováděcím nařízením (EU) č. 1195/2014 (2) (dále jen „prozatímní nařízení“) prozatímní vyrovnávací clo na dovoz některých pstruhů duhových pocházejících z Turecka.
(2)
Na základě podnětu, který podalo dne 3. ledna 2014 Dánské sdružení akvakultury (dále jen „žadatel“) jménem výrobců představujících více než 25 % celkové produkce některých pstruhů duhových v Unii, zahájila Komise šetření prostřednictvím oznámení zveřejněného v Úředním věstníku Evropské unie (dále jen „oznámení o zahájení šetření“) (3). Jak je uvedeno v 1. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, bylo zmíněné oznámení předmětem opravy, jež byla zveřejněna v Úředním věstníku Evropské unie dne 4. září 2014 (dále jen „oprava“) (4).
2. Období šetření a posuzované období
(3)
Jak je uvedeno v 23. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, šetření subvence a újmy se týkalo období od 1. ledna 2013 do 31. prosince 2013 (dále jen „období šetření“). Zkoumání trendů významných pro posouzení újmy se týkalo období od 1. ledna 2010 do konce období šetření (dále jen „posuzované období“).
3. Následný postup
(4)
Po zveřejnění nejdůležitějších skutečností a úvah, na jejichž základě bylo uloženo prozatímní vyrovnávací clo (dále jen „poskytnutí prozatímních informací“), předložilo několik zúčastněných stran k těmto prozatímním zjištěním písemné připomínky. Účastníkům řízení, kteří o to požádali, byla poskytnuta možnost slyšení.
(5)
Egejské sdružení vývozců (dále jen „sdružení AEA“) požádalo o slyšení u úředníka pro slyšení v obchodních řízeních (dále jen „úředník pro slyšení“). Slyšení se uskutečnilo dne 26. listopadu 2014. Během uvedeného slyšení se projednávala údajná změna definice výrobku prostřednictvím opravy, začlenění uzeného pstruha duhového do definice výrobku a výpočet reprezentativnosti. Druhé setkání s úředníkem pro slyšení se konalo dne 8. ledna 2015. Kromě otázek projednávaných na slyšení dne 26. listopadu 2014 se diskutovalo o metodice použité pro analýzu újmy a o navrhovaném přístupu ve věci závazků.
(6)
Byly zváženy ústní a písemné připomínky zúčastněných stran a na jejich základě byla prozatímní zjištění podle potřeby upravena.
(7)
Všem stranám Komise následně sdělila základní skutečnosti a úvahy, na nichž založila svůj záměr uložit konečné vyrovnávací clo na dovoz pstruha duhového pocházejícího z Turecka a provést konečný výběr částek zajištěných prostřednictvím prozatímního cla (dále jen „poskytnutí konečných informací“). Všem stranám byla poskytnuta lhůta, v níž se mohly k poskytnutí konečných informací vyjádřit.
(8)
Připomínky předložené stranami byly zváženy a případně vzaty v úvahu.
4. Odběr vzorků
(9)
Po poskytnutí prozatímních informací se sdružení AEA vyjádřilo k opravě oznámení o zahájení řízení uvedené v 2. bodě odůvodnění a tvrdilo, že prostřednictvím uvedené opravy rozšířila Komise definici výrobku. Kvůli tomuto údajnému rozšíření definice výrobku nebylo možné vyloučit, že někteří turečtí vývozci se při zahájení řízení nepřihlásili a nevyplnili formulář pro výběr vzorku. Výběr vzorku vyvážejících výrobců tedy již nemusí být reprezentativní. Po poskytnutí konečných informací tatáž strana zopakovala svou připomínku, aniž by uvedla další odůvodnění nebo vysvětlení.
(10)
Požadované informace poskytlo a se zařazením do vzorku souhlasilo 18 skupin vyvážejících výrobců v Turecku. Celkový deklarovaný objem vývozu do Unie uskutečněného těmito společnostmi v roce 2013 představoval veškerý vývoz z Turecka do Unie, jak je stanoveno ve 14. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Jak je uvedeno v 15. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, v souladu s čl. 27 odst. 1 základního nařízení vybrala Komise vzorek čtyř skupin vyvážejících výrobců na základě největšího reprezentativního objemu vývozu do Unie. Na tento vzorek připadá 64 % vývozu dotčeného výrobku do Unie. Vzorek je tedy reprezentativní a tvrzení uvedené strany v tomto ohledu byla zamítnuta.
(11)
Jelikož k výběru vzorku nebyly vzneseny žádné další připomínky, potvrzuje se 9. až 17. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
5. Individuální zjišťování
(12)
Jedenáct společností nebo skupin společností požádalo o individuální zjišťování podle čl. 27 odst. 3 základního nařízení.
(13)
Komise tyto žádosti odmítla, jelikož počet vyvážejících výrobců je tak velký, že individuální zjišťování by představovalo nepřiměřenou zátěž a bránilo by včasnému ukončení šetření.
B. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
(14)
Jak je uvedeno ve 24. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, dotčeným výrobkem je pstruh duhový (Oncorhynchus mykiss):
-
živý o hmotnosti jednoho kusu nepřesahující 1,2 kg nebo
-
čerstvý, chlazený, zmrazený a/nebo uzený:
-
ve formě celé ryby (s hlavou), též bez žaber, též vykuchaný, o hmotnosti jednoho kusu nepřesahující 1,2 kg, nebo
-
bez hlavy, též bez žaber, též vykuchaný, o hmotnosti jednoho kusu nepřesahující 1 kg, nebo
-
ve formě filé o hmotnosti jednoho kusu nepřesahující 400 g,
pocházející z Turecka, v současnosti kódů KN ex 0301 91 90, ex 0302 11 80, ex 0303 14 90, ex 0304 42 90, ex 0304 82 90 a ex 0305 43 00 (dále jen „dotčený výrobek“).
(15)
Po poskytnutí prozatímních informací, jak již bylo uvedeno v 9. bodě odůvodnění, jedna zúčastněná strana tvrdila, že Komise rozšířila v rámci šetření definici výrobku prostřednictvím opravy, což je údajně potvrzeno v čl. 1 odst. 1 prozatímního nařízení. Tato strana tvrdila, že toto rozšíření definice výrobku bylo protiprávní. Kromě toho tato strana tvrdila, že zúčastněné strany měly být ohledně tohoto údajného rozšíření definice výrobku konzultovány. Po poskytnutí konečných informací tatáž strana zopakovala svou připomínku, aniž by uvedla další odůvodnění nebo vysvětlení.
(16)
Jak je uvedeno v 25. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, tato oprava neměla vliv na rozsah definice, ale byla čistě redakční. Definice výrobku tedy již od začátku zahrnovala porce pstruha duhového ve všech různých obchodních úpravách. Během šetření vyšlo najevo, že popis různých úprav v rámci definice výrobku byl nejednoznačný a že existovaly určité nesrovnalosti mezi různými jazykovými verzemi zveřejněnými v Úředním věstníku Evropské unie, které vyžadovaly objasnění. Například doslovný výklad definice výrobku měl zahrnovat skutečnost, že živé ryby byly vykuchány. Vyšlo však najevo, že všechny zúčastněné strany, které byly požádány, aby vyplnily příslušné dotazníky, uváděly všechny typy výrobku i přes tuto administrativní chybu, a proto se dospělo k závěru, že obecně všichni pochopili, že do definice výrobku byly již při zahájení současného šetření zahrnuty všechny typy. Zúčastněné strany byly informovány ihned po zveřejnění opravy e-mailem, ale žádná z nich nepředložila žádné připomínky ani netvrdila, že bylo porušeno její právo na obhajobu. Během šetření také vyvážející výrobci uváděli Komisi výrobky ve veškerých vyráběných úpravách, na něž se vztahuje definice výrobku. Tvrzení uvedené strany v tomto ohledu byla proto zamítnuta.
(17)
Dvě zúčastněné strany zopakovaly, že uzení pstruzi by měli být z definice výrobku vyloučeni. Zpochybnily závěr Komise v 29. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, který uvádí, že výrobky v různých úpravách - „živí“, „chlazení“, „zmrazení“ nebo „uzení“ -, na něž se vztahuje definice dotčeného výrobku, mají stejné základní fyzikální, technické a chemické vlastnosti, a znovu odkazovaly na dvě předcházející antidumpingová šetření týkající se jiných rybích produktů (velkých duhových pstruhů a lososů), jež byla dokončena v letech 2004 (5) a 2005 (6) a v nichž uzené výrobky do definice výrobku zahrnuty nebyly. Tyto strany uvedly informace o účincích uzení, které údajně mění výše uvedené vlastnosti. Kromě toho zopakovaly, že struktura nákladů u uzeného filé a jiných úprav výrobku se podstatně liší a že výrobní postup uzeného filé zahrnuje značné náklady na uzení.
(18)
Po poskytnutí konečných informací sdružení AEA tvrdilo, že Komise neobjasnila, jaké jsou základní fyzikální, technické a chemické vlastnosti uzeného a neuzeného pstruha, které byly shledány podobnými. Sdružení AEA dále tvrdilo, že poskytlo důkazy prokazující, že uzený pstruh má například odlišnou chemickou strukturu, odlišné organoleptické vlastnosti a odlišnou výživovou hodnotu než neuzený pstruh.
(19)
Bez ohledu na účinky uzení se Komise domnívá, že nejdůležitější základní vlastnosti popsané v 29. bodě odůvodnění prozatímního nařízení zůstávají podobné a že uzení neodůvodňuje vyloučení uzených výrobků z definice výrobku. V rozporu s tím, co tvrdilo sdružení AEA, si výrobek, kterým je pstruh v různých úpravách určený k lidské spotřebě, uchovává své vlastnosti a své základní chemické a výživové charakteristiky i v uzeném stavu. Informace o účincích uzení, jež strany předložily, neposkytly důkaz o tom, že by se výše uvedené základní charakteristiky v procesu uzení zásadně změnily. Tato otázka byla projednávána rovněž během slyšení u úředníka pro slyšení zmíněných v 5. bodě odůvodnění. Kromě toho jsou všechny kategorie dotčeného výrobku, včetně uzeného pstruha, zahrnuty v kapitole 3 kombinované nomenklatury (7) a jsou jasně odděleny od přípravků z ryb, na něž se vztahuje kapitola 16 téže nomenklatury. Pokud jde o odlišnou strukturu nákladů, dotčené strany své tvrzení nijak konkrétněji nedoložily. Kromě toho, jak je již uvedeno v 30. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, šetření ukázalo, že struktura nákladů u uzeného filé a jiných úprav je ve skutečnosti podobná. U každé úpravy byly hlavní nákladovou složkou (představující více než 50 % celkových nákladů) náklady na chov, tvořené v zásadě náklady na krmivo (rybí moučku a rybí tuk), náklady na energie a náklady na jikry nebo nedospělé jedince. Nicméně, jak je vysvětleno ve 112. a 113. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, byl proveden výpočet cenového podbízení srovnáním cen podle typu výrobku. Kromě toho, jak je již vysvětleno v 31. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, předchozí šetření neshledala, ani specificky nekonstatovala, že by uzené výrobky měly být z definice výrobku vyloučeny. Tvrzení v tomto ohledu byla proto zamítnuta.
(20)
Po poskytnutí konečných informací sdružení AEA a turecká vláda zopakovaly, že zahrnutí uzeného pstruha do definice výrobku ve stávajícím šetření je v rozporu s předchozí praxí a že Komise dostatečně nevysvětlila údajný odklon od své předchozí praxe.
(21)
Jak již bylo vysvětleno v 31. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, předchozí šetření neshledala, ani specificky nekonstatovala, že by uzené výrobky měly být z definice výrobku vyloučeny. Jelikož uzené výrobky nebyly během uvedených předchozích šetření předmětem stížností, Komise skutečně nezjišťovala, zda mohly být zahrnuty do působnosti šetření v hypotetickém případě, že by byly uvedeny v podnětu. Proto je tvrzení, že se současné šetření odchyluje od předchozí praxe, nesprávné, a tudíž bylo zamítnuto.
(22)
Vzhledem k tomu, že nebyly vzneseny žádné další připomínky ohledně dotčeného výrobku nebo obdobného výrobku, potvrzuje se 24. až 32. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
C. SUBVENCE
1. Státní podpora investic do akvakultury
(23)
Jelikož ohledně státní podpory investic do akvakultury nebyly vzneseny žádné připomínky, potvrzuje se 38. až 49. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
2. Přímé a nepřímé dotace poskytované producentům pstruhů
(24)
Po poskytnutí prozatímních informací jeden vyvážející výrobce zařazený do vzorku a turecká vláda zpochybnili metodiku Komise pro výpočet průměrné výše nepřímé subvence, jelikož byli zohledněni pouze producenti pstruhů, kteří dostávají přímé platby. Požadovali, aby Komise použila číselné údaje o celkové produkci pstruhů z vnitrozemských vod zveřejněné tureckým statistickým úřadem (8) v září 2014. Po poskytnutí konečných informací obě strany své tvrzení zopakovaly. Komise se domnívá, že předložené údaje o celkové produkci pstruhů z vnitrozemských vod v Turecku během období šetření, přestože byly předloženy až po inspekcích na místě, jsou spolehlivé, a proto toto tvrzení přijala.
(25)
V důsledku toho byla průměrná výše nepřímé subvence vypočtená s ohledem nákupy dvou vyvážejících výrobců zařazených do vzorku od dodavatelů, kteří nejsou ve spojení, změněna z 0,60 TL na 0,51 TL/kg na základě „ekvivalentu celé ryby“, a sice podle následujícího výpočtu:
-
celková celostátní subvence poskytnutá podle údajů v odpovědi turecké vlády na dotazník,
-
minus výše přímé dotace obdržené vyvážejícími výrobci zařazenými do vzorku (Özpekler, Kilic, GMS),
-
minus poplatek ve výši 0,2 % převedených na odborové svazy jakožto právní předpoklad pro obdržení přímé dotace.
Tato částka pak byla vydělena celkovou produkcí pstruha z vnitrozemských vod bez produkce pstruha vyvážejících výrobců zařazených do vzorku (Özpekler, Kilic, GMS) podle údajů v odpovědi turecké vlády na dotazník.
(26)
Průměrná výše subvence na kg vypočtená na základě „ekvivalentu celé ryby“ u vyvážejících výrobců zařazených do vzorku tedy byla založena na výši přímé subvence obdržené za činnost v oblasti chovu a na průměrné výši subvence poskytované tureckou vládou, tj. 0,51 TL na kg, vypočteno na základě „ekvivalentu celé ryby“, s ohledem na nákupy od dodavatelů, kteří nejsou ve spojení, pokud existují. Celková výhoda pak byla vyjádřena jako procentní podíl z hodnoty CIF.
(27)
Po poskytnutí prozatímních informací jeden vyvážející výrobce zařazený do vzorku navrhl mírně upravenou metodu výpočtu, pokud jde o výši subvence u nakoupených surovin od jiného vyvážejícího výrobce zařazeného do vzorku. Komise tento návrh přijala a odpovídajícím způsobem aktualizovala tabulku uvedenou níže v 33. bodě odůvodnění.
(28)
Po poskytnutí prozatímních informací a poté po poskytnutí konečných informací tvrdili dva vyvážející výrobci zařazení do vzorku, že Komise napadla částku přímé subvence, která jim byla vyplacena, ale nikoli skutečnou výhodu. Obdržené částky však údajně představovaly zdanitelný příjem. Proto by od celkové výše obdržené přímé subvence měla být odečtena použitelná daň z příjmu právnických osob, která v Turecku činí 20 %. Z čl. 7 odst. 1 písm. a) základního nařízení údajně vyplývá, že „poplatky za podání žádosti nebo jiné náklady, které byly nezbytně vynaloženy, aby vznikl nárok na poskytnutí subvence nebo aby byla získána“ by měly být odečteny z výše subvence. Vyvážející výrobci se domnívají, že platba použitelné daně z příjmu právnických osob je předpokladem pro získání finančních prostředků, které jim byly vyplaceny, a proto by měla být považována za „jiné náklady“, které byly vynaloženy, aby vznikl nárok na poskytnutí subvence nebo aby byla získána.
(29)
Toto tvrzení Komise zamítla. V základním nařízení neexistuje žádný právní základ, který by navrhovanou metodiku podporoval. Daně nelze považovat za náklady podle čl. 7 odst. 1 písm. a) základního nařízení. Platba daně z příjmu právnických osob je podle tureckého zákona o daních povinností, která se použije na všechny společnosti bez ohledu na to, zda dostávají subvence, či nikoli. V rozporu s tím, co se domnívají vyvážející výrobci, není předpokladem pro získání finančních prostředků platba daní z příjmu právnických osob, ale skutečný chov pro účely produkce dotčeného výrobku.
(30)
Po poskytnutí prozatímních informací a poté po poskytnutí konečných informací tvrdili dva vyvážející výrobci zařazení do vzorku, že jelikož museli na výplatu subvencí dlouhou dobu čekat, vznikly jim mezitím značné finanční náklady. Proto očekávají, že Komise provede úpravy u obdržené částky výhody směrem dolů, aby tyto finanční náklady zohlednila. V tomto ohledu odkazují vyvážející výrobci zařazení do vzorku na 42. bod odůvodnění prozatímního nařízení, v němž Komise určila výhodu na základě osvobození od daně z přidané hodnoty (DPH) u nakoupených strojů a vybavení a kvantifikovala tuto výhodu jako „úrok splatný obchodní bance za období, než je DPH vrácena“.
(31)
Toto tvrzení je neopodstatněné. Ve skutečnosti musí odpovědné správní subjekty zavést nezbytné postupy a mechanismy dohledu, aby mohly řídit tak rozsáhlý subvenční režim. Proto je normální, že u takového režimu, v jehož rámci je oprávněno velké množství chovatelů v odvětví akvakultury v Turecku, může trvat určitou dobu, než budou subvence poskytnuty. Činit paralelu s 42. bodem prozatímního nařízení je zavádějící. Výhoda v oblasti DPH, která je v něm popsána, představuje subvenční režim zamýšlený tureckou vládou, zatímco možné finanční náklady jsou přidruženými náklady, které obvykle vznikají a jejichž náhradu turecká vláda nezamýšlí.
(32)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky týkající se přímých a nepřímých subvencí, potvrzuje se 50. až 64. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
(33)
S přihlédnutím k připomínkám zúčastněných stran po poskytnutí prozatímních informací jsou rozpětí přímých a nepřímých subvencí tato:
Přímé a nepřímé subvence
Název společnosti
Subvenční rozpětí
GMS
6,9 %
Kilic
9,5 %
Özpekler
6,4 %
Ternaeben
8,0 %
3. Subvencované půjčky
(34)
Po poskytnutí prozatímních informací a poté po poskytnutí konečných informací jeden vyvážející výrobce zařazený do vzorku uvedl, že Komise považovala určitou půjčku za napadnutelnou subvenci, i když byla určena na investici, jež se netýkala dotčeného výrobku.
(35)
Toto tvrzení Komise odmítla. V průběhu šetření bylo zjištěno, že tento vyvážející producent pstruha duhového získal takovou půjčku, která je napadnutelná, jelikož je specifická pro odvětví akvakultury. Dospělo se k závěru, že je nepodstatné, že uvedený režim není specifický pro právnickou osobu produkující výrobek, který je předmětem šetření, protože tento program je specifický jako takový a jeho výhody lze spojovat s výrobou dotčeného výrobku. To je případ posledně jmenované skutečnosti, protože subvencovaná půjčka snížila celkové finanční náklady výrobce, což rovněž prospívá dotčenému výrobku. Nebyl předložen žádný důkaz o tom, že je řízení finančních zdrojů dotčenými vyvážejícími výrobci uskutečňováno takovým způsobem, aby celkové finanční náklady společnosti nebyly ovlivněny poskytnutím půjčky.
(36)
Po poskytnutí prozatímních informací uvedl jiný vyvážející výrobce zařazený do vzorku, že Komise nerozdělila správně výhodu subvencované půjčky mezi dvě různé právnické osoby v téže skupině, jelikož dotčený výrobek vyrábí pouze jedna právnická osoba.
(37)
Komise toto tvrzení přijala a rozdělila výhodu na základě obratu jednotlivých právnických osob. Výhoda připadající na dotčený výrobek je prakticky nulová, a proto by neměla být v celkové výši subvencování zohledněna.
(38)
Po poskytnutí prozatímních informací a poté po poskytnutí konečných informací, pokud jde o půjčky, jež byly napadnuty, zpochybnil jeden vyvážející výrobce zařazený do vzorku výpočet poměru obratu, který použila Komise při rozdělování výhody na vývoz dotčeného výrobku do Unie. Tvrdil, že pro účely výpočtu poměru obratu ke stanovení částky subvencovaných půjček by měl být prodej dotčeného výrobku na vývoz vydělen celkovým obratem společnosti, včetně prodeje pstruha a jiných produktů jak na domácím trhu, tak na vývoz do EU.
(39)
Komise toto tvrzení přijala. Nicméně navzdory této nové metodice zůstala rozpětí subvencovaných půjček stejná.
(40)
Jelikož k subvencovaným půjčkám nebyly vzneseny žádné další připomínky, potvrzuje se 65. až 81. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
(41)
S přihlédnutím k připomínkám zúčastněných stran po poskytnutí prozatímních informací jsou rozpětí subvencovaných půjček tato:
Preferenční půjčky
Název společnosti
Subvenční rozpětí
Özpekler
0,3 %
4. Zemědělský pojišťovací pool a zvýhodněné sazby pojistného
(42)
Jelikož k zemědělskému pojišťovacímu poolu a zvýhodněným sazbám pojistného nebyly vzneseny žádné připomínky, potvrzuje se 82. až 90. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
5. Dotace na poradenské služby
(43)
Jelikož k dotacím na poradenské služby nebyly vzneseny žádné připomínky, potvrzuje se 91. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
6. Dotace na pohonné hmoty a vyřazování rybářských plavidel
(44)
Jelikož k dotacím na pohonné hmoty a vyřazování rybářských plavidel nebyly vzneseny žádné připomínky, potvrzuje se 92. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
7. Výpočet celkového subvenčního rozpětí
(45)
Po poskytnutí prozatímních informací upozornily dvě společnosti zařazené do vzorku na administrativní chybu při zaokrouhlování ve výpočtu celkového subvenčního rozpětí. Komise toto tvrzení přijala a odpovídajícím způsobem aktualizovala tabulku uvedenou níže.
(46)
Jelikož k metodice výpočtu celkového subvenčního rozpětí nebyly vzneseny žádné připomínky, potvrzuje se metodika uvedená v 93. až 98. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
(47)
S přihlédnutím k připomínkám zúčastněných stran jsou konečná subvenční rozpětí použitelná na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením tato:
Název společnosti
Subvenční rozpětí
GMS
6,9 %
Kilic
9,5 %
Özpekler
6,7 %
Ternaeben
8,0 %
Vážený průměr vzorku
7,6 %
Celostátní subvenční rozpětí
9,5 %
D. ÚJMA
1. Definice výrobního odvětví Unie a výroba v Unii
(48)
Po poskytnutí prozatímních informací jedna zúčastněná strana tvrdila, že Komise vyloučila údaje od výrobců v Unii, kteří zpracovávají živé ryby získané od jiných výrobců v Unii, z údajů o celkové výrobě v Unii. Tvrdili, že odvětví zpracování ryb v Unii bylo proto de facto z šetření vyloučeno.
(49)
Po poskytnutí konečných informací tatáž zúčastněná strana zopakovala své připomínky a domnívá se, že Komise měla provést buď i) integrovanou analýzu na základě celkové kombinované produkce chovatelů a zpracovatelů v Unii, nebo ii) dvoustupňovou analýzu na základě počáteční segmentované analýzy újmy segmentu chovatelů na jedné straně a segmentu zpracovatelů na straně druhé s následným začleněním do analýzy celého odvětví. Tato strana tvrdila, že posledně jmenovaná možnost by byla v souladu s judikaturou WTO ve věci ES - Losos (9), jakož i s předchozí praxí Komise (10). Tato strana však neposkytla žádný odhad ohledně toho, jaké účinky by tyto případné alternativní metodiky měly na analýzu újmy. Kromě toho tatáž zúčastněná strana tvrdila, že tato metodika je v rozporu se skutečností, že dovoz určený k dalšímu zpracování je zahrnut jak do objemu dovozu, tak do výroby v Unii.
(50)
Po poskytnutí konečných informací i turecká vláda vznesla argument, že údaje od výrobců v Unii, kteří zpracovávají živé ryby získané od jiných výrobců v Unii, by měly být zahrnuty do celkové výroby v Unii.
(51)
Kromě toho turecká vláda tvrdila, že objem výroby použitý pro analýzu újmy je jiný než objem výroby použitý pro analýzu reprezentativnosti, což tedy mohlo vést k nesprávným výsledkům. Turecká vláda rovněž zopakovala své připomínky týkající se údajných nedostatků analýzy reprezentativnosti.
(52)
Stávající šetření zahrnovalo všechny výrobce živých, čerstvých, zmrazených a uzených pstruhů a filé v Unii. Jak je vysvětleno v 10. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, vzorek výrobců v Unii zahrnoval různé kroky a typy výroby (produkce živých, čerstvých, zmrazených a uzených pstruhů a filé) a byl považován za reprezentativní pro výrobní odvětví Unie jako celek. Výše uvedené tvrzení, že odvětví zpracování ryb bylo de facto z analýzy vyloučeno, je proto nesprávné a bylo odmítnuto.
(53)
Kromě toho nebyly k dispozici žádné údaje, které by umožnily Komisi provést segmentovanou analýzu různých kroků a typů produkce. Kromě toho, jak je uvedeno v 10. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, výrobní odvětví Unie je velmi roztříštěné a zahrnuje více než 700 malých a středních podniků, a proto nebylo možné, aby Komise shromáždila údaje pro jednotlivé segmenty. Navrhovaná segmentovaná analýza tedy nebyla v tomto případě možná.
(54)
Kromě toho byl dovoz určený k dalšímu zpracování zahrnut do údajů o výrobě proto, aby se získal co nejlepší odhad objemu výroby. V každém případě dovoz dotčeného výrobku (kromě uzených pstruhů) určeného k dalšímu zpracování představoval méně než 3 % celkové výroby v Unii vypočtené podle této metodiky, a alternativní metodika spočívající ve vyloučení tohoto dovozu z údajů o výrobě v Unii by proto neměla žádný významný dopad na tento ukazatel újmy.
(55)
Odlišný objem výroby vypočtený pro účely analýzy reprezentativnosti a analýzy újmy odráží skutečnost, že během šetření byly získány přesnější informace, zatímco analýza reprezentativnosti byla založena na obezřetném posouzení důkazů prima facie dostupných v době provádění analýzy reprezentativnosti. Komise rovněž reagovala na konkrétní otázky turecké vlády ohledně analýzy reprezentativnosti prostřednictvím zveřejnění individuálníchinformací poskytnutých dne 18. prosince 2014 a během slyšení u úředníka pro slyšení dne 8. ledna 2015. Argument, že objem výroby použitý pro analýzu újmy je potenciálně nesprávný z důvodu rozdílných zdrojů u analýzy reprezentativnosti a analýzy újmy, byl proto zamítnut.
(56)
Jak je vysvětleno ve 123. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, objem výroby byl založen na údajích od Svazu evropských producentů v akvakultuře (FEAP), které se shromažďují na základě ceny z farmy a vztahují se na živé ryby vylovené v každém členském státě. Část dovozu určená k dalšímu zpracování byla připočtena k objemu produkce živých ryb v Unii, a to na základě informací shromážděných a ověřených během tohoto šetření. Jelikož objem výroby se vypočítává na základě „ekvivalentu celé ryby“, není žádný rozdíl v tom, zda se počítá z první formy prodeje, tedy „živé ryby“, nebo z poslední možné formy prodeje, tedy „zpracované ryby“. Kdyby tedy byl objem zpracovaných ryb připočten k objemu živých ryb, jak navrhuje tato zúčastněná strana, výsledkem by bylo dvojí započtení. I přes skutečnost, že celkový objem výroby byl založen zejména na údajích o produkci živých ryb, aby se zamezilo dvojímu započtení, použitá metodika nevyloučila jiné typy výroby v Unii (produkce živých, čerstvých, zmrazených a uzených pstruhů a filé) a činitele, které mají vliv na újmu, odkazují na celé výrobní odvětví Unie, tj. na odvětví živých ryb i na odvětví jejich dalšího zpracování. Proto v rozporu s tím, co tvrdila tato strana, metodika použitá ke stanovení celkového objemu výroby v Unii nevyloučila odvětví zpracování pstruhů. Toto tvrzení bylo proto zamítnuto.
(57)
V každém případě, i kdyby metodika navrhovaná touto zúčastněnou stranou byla přijata a údaje od výrobců v Unii, kteří zpracovávají živé ryby, byly připočteny k údajům od producentů živých ryb v Unii a dokonce i kdyby to vedlo k nadhodnocení některých ukazatelů újmy, jako je objem výroby, objem prodeje, výrobní kapacita a zaměstnanost, tyto ukazatele by za posuzované období stále vykazovaly stejné trendy, protože objem zpracovaný zpracovatelským odvětvím je spojen s objemem produkce živých ryb.
(58)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky, potvrzuje se 99. a 100. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
2. Spotřeba v Unii
(59)
Po poskytnutí prozatímních informací a jak již bylo uvedeno v 48. bodě odůvodnění, tvrdila jedna zúčastněná strana, že Komise vyloučila údaje od výrobců v Unii, kteří zpracovávají živé ryby získané od jiných producentů živých ryb v Unii, a zahrnula pouze objem výroby výrobců v Unii, kteří dovážejí živé ryby k dalšímu zpracování. Tato strana tvrdila, že celková spotřeba v Unii byla proto podhodnocena. Po poskytnutí konečných informací tatáž zúčastněná strana zopakovala svou připomínku, aniž by poskytla dodatečné zdůvodnění, s výjimkou hypotetického příkladu týkajícího se podílů na trhu, a tvrdila, že metodika Komise pro stanovení spotřeby v Unii je vnitřně nelogická a jejím výsledkem je nadhodnocení podílu tureckého dovozu na trhu.
(60)
Jak je vysvětleno v 52. a 56. bodě odůvodnění, odvětví zpracování ryb v Unii ve skutečnosti ze zmíněné analýzy vyloučeno nebylo. Nicméně údaje o výrobě byly stanoveny na základě údajů o živých rybách vypočtených na základě „ekvivalentu celé ryby“, aby se zamezilo dvojímu započtení. Téhož výsledku by bylo bývalo dosaženo, kdyby byl celkový objem výroby stanoven na základě údajů o pstruzích, kteří byli dále zpracováni, převedených na „ekvivalent celé ryby“. Kdyby však byl objem zpracovaných ryb připočten k objemu živých ryb, jak navrhuje tato zúčastněná strana, výsledkem by bylo dvojí započtení a následné umělé navýšení celkového objemu výroby a spotřeby v Unii. Současně, jak je vysvětleno v 57. bodě odůvodnění, by tyto ukazatele nicméně vykazovaly v průběhu posuzovaného období stejné trendy. Tato tvrzení byla proto zamítnuta.
(61)
Údajný dopad na podíl tureckého dovozu na trh je objasněn v 64. bodě odůvodnění.
(62)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky, potvrzuje se 101. až 105. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
3. Dovoz z dotčené země
3.1. Objem dovozu z dotčené země a jeho podíl na trhu
(63)
Po poskytnutí konečných informací tvrdila jedna zúčastněná strana, že Komise vyloučila údaje od výrobců v Unii, kteří zpracovávají živé ryby získané od jiných producentů živých ryb v Unii, a zahrnula pouze objem výroby výrobců v Unii, kteří dovážejí živé ryby k dalšímu zpracování. Tato strana tvrdila, že tato metodika vedla k nadhodnocení podílu tureckého dovozu na trhu. Jak již bylo uvedeno v 59. bodě odůvodnění, s výjimkou hypotetického příkladu týkajícího se podílů na trhu, tato strana neposkytla pro své tvrzení žádný důkaz.
(64)
Jak je vysvětleno v 60. bodě odůvodnění, údaje o výrobě byly stanoveny na základě údajů o živých rybách vypočtených na základě „ekvivalentu celé ryby“, aby se zamezilo dvojímu započtení. Kdyby byl objem zpracovaných ryb připočten k objemu živých ryb, jak navrhuje tato zúčastněná strana, výsledkem by bylo dvojí započtení a následné podhodnocení podílu tureckého dovozu na trhu. Současně, jak je vysvětleno v 57. bodě odůvodnění, by tyto ukazatele nicméně vykazovaly v průběhu posuzovaného období stejné trendy. Tento argument byl proto zamítnut.
(65)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky, potvrzuje se 106. až 108. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
3.2. Ceny dovozu z dotčené země a cenové podbízení
(66)
Po poskytnutí prozatímních informací jedna strana tvrdila, že dovozní ceny z Turecka by neměly být stanoveny podle průměru, ale na základě typu výrobku, jelikož skladba typů výrobků a hmotnost jednoho konkrétního typu v rámci této skladby mají významný dopad na průměrnou cenu. Po poskytnutí konečných informací tatáž zúčastněná strana zopakovala svou připomínku, aniž by pro své tvrzení poskytla další odůvodnění.
(67)
Považuje se za vhodné, že pro účely stanovení a posouzení trendů všeobecných ukazatelů újmy v souvislosti s cenami dotčeného výrobku během posuzovaného období, jak požaduje článek 3 základního nařízení, by měla být použita vážená průměrná dovozní cena, která se týká dotčeného výrobku podle jeho definice. Ve skutečnosti se podrobné údaje shromažďují pouze za období šetření. Proto nejsou k dispozici údaje týkající se typů výrobků za celé posuzované období. V každém případě by vážená průměrná dovozní cena umožnila posoudit trend pro dotčený výrobek. Skutečnost, že jeden trend by se údajně u určitých typů výrobků lišil, nemůže vyvrátit platnost všeobecného trendu. Kromě toho je cena vážená, aby se přihlédlo zejména k hmotnosti jakéhokoli typu výrobku v jeho různých složeních.
(68)
Na druhou stranu použila Komise pro účely stanovení cenového podbízení v průběhu období šetření, jak je vysvětleno ve 112. a 113. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, vážený průměr prodejních cen výrobců v Unii zařazených ve vzorku účtovaných odběratelům na trhu Unie, kteří nejsou ve spojení, podle typu výrobku, upravených na úroveň ceny ze závodu a srovnala je s odpovídajícím váženým průměrem cen dovozu dotčeného výrobku od tureckých spolupracujících výrobců zařazených do vzorku prvnímu nezávislému odběrateli na trhu Unie, podle typu výrobku, stanovených na základě CIF (cost, insurance, freight), s odpovídajícími úpravami o cla a náklady po dovozu.
(69)
Z výše uvedených důvodů byl tento argument zamítnut.
(70)
Po poskytnutí prozatímních informací zpochybnila tatáž strana skutečnost, že Komise neprovedla žádné úpravy o náklady po dovozu. Komise v návaznosti na toto tvrzení dále zkoumala dostupné informace a použila průměrné náklady po dovozu, které vznikly dovozci ve spojení vyvážejícího výrobce zařazeného do vzorku.
(71)
Toto srovnání cen bylo provedeno podle typu u transakcí na stejné úrovni obchodní činnosti, v případě potřeby s náležitou úpravou a po odečtení rabatů a slev z cen. Výsledek srovnání byl vyjádřen jako procentní podíl obratu výrobců v Unii zařazených ve vzorku v období šetření. Po zohlednění úpravy popsané výše v 70. bodě odůvodnění činil vážený průměr rozpětí cenového podbízení u dovozu z dotčené země na trh Unie mezi 2 % a 16 % (průměrné rozpětí cenového podbízení činilo 6 %).
(72)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky, potvrzuje se 109. až 111. a 114. až 117. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
4. Hospodářská situace výrobního odvětví Unie
4.1. Obecné poznámky
(73)
Po poskytnutí prozatímních informací turecká vláda požádala, aby Komise poskytla informace o makroekonomických ukazatelích újmy agregovaných pouze na úrovni výrobců v Unii zařazených do vzorku. Tato strana své tvrzení zopakovala i po poskytnutí konečných informací. Je praxí Komise, že makroekonomické ukazatele se stanoví a analyzují na úrovni Unie, a nikoli na úrovni výrobců v Unii zařazených do vzorku. Ve skutečnosti se má za to, že pokud jde o makroekonomické ukazatele, odrážejí úplné údaje za celé výrobní odvětví Unie, které zahrnují rovněž údaje od společností zařazených do vzorku, situaci během posuzovaného období lépe než údaje pouze za část tohoto odvětví. Tato žádost byla proto zamítnuta.
(74)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky, potvrzuje se 118. až 122. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
4.2. Makroekonomické ukazatele
4.2.1. Výroba, výrobní kapacita a využití kapacity
(75)
Po poskytnutí prozatímních informací a jak již bylo uvedeno v 9. bodě odůvodnění, tvrdila jedna zúčastněná strana, že Komise vyloučila údaje od výrobců v Unii, kteří zpracovávají živé ryby získané od jiných producentů živých ryb v Unii, a zahrnula pouze objem výroby výrobců v Unii, kteří dovážejí živé ryby k dalšímu zpracování. Tato strana tvrdila, že celkový objem výroby v Unii byl proto podhodnocen.
(76)
Jak je vysvětleno v 52. bodě odůvodnění, Komise analyzovala celé výrobní odvětví Unie, včetně producentů živých, čerstvých, zmrazených a uzených pstruhů a filé, a, jak je vysvětleno v 56. a 60. bodě odůvodnění, celkový objem výroby v Unii nebyl metodikou, kterou Komise použila, dotčen. Proto bylo toto tvrzení zamítnuto.
(77)
Turecká vláda tvrdila, že údaje od svazu FEAP zahrnovaly pouze údaje o 13 členských státech a že z tohoto důvodu byl celkový objem výroby v Unii podhodnocen.
(78)
Údaje od svazu FEAP skutečně nezahrnovaly členské státy s celkovým objemem výroby nižším než 1 000 tun („ekvivalentu celé ryby“) ročně, tyto údaje by však vzhledem k malému množství neměly žádný významný dopad na stanovené trendy. Kromě toho tato strana neprokázala, že by zahrnutí zbývajících členských států mohlo mít nějaký potenciální dopad na celkové údaje. Toto tvrzení bylo proto zamítnuto.
(79)
Po poskytnutí konečných informací turecká vláda prohlásila, že údaje o výrobě od dvou členských států, konkrétně Bulharska a Rumunska, které byly vyloučeny, ve skutečnosti ukazují, že tyto dva členské státy vyrobily v roce 2011 více než 1 000 tun. Nicméně objem výroby, na který odkazuje turecká vláda, se vztahuje v zásadě na produkci velkého pstruha, který není výrobkem, jenž je předmětem tohoto šetření. Toto tvrzení bylo proto zamítnuto.
(80)
Po poskytnutí prozatímních informací jedna zúčastněná strana tvrdila, že výrobní kapacita popsaná ve 124. bodě odůvodnění prozatímního nařízení je nesprávná, protože byla vypočtena na základě nesprávně stanoveného objemu výroby, jak je uvedeno v 75. bodě odůvodnění. Kromě toho tato zúčastněná strana tvrdila, že míra využití kapacity by neměla být založena na informacích poskytnutých výrobci v Unii zařazenými do vzorku, jelikož vzorek zahrnoval výrobce v Unii zastupující různé fáze produkce, jako je uzení, zatímco objem výroby údajně zahrnoval pouze živé pstruhy. Po poskytnutí konečných informací tato strana tvrdila, že použitý vzorec byl chybně založen na průměrné míře využití kapacity výrobců zařazených do vzorku, a nikoli na použití specifických údajů odvětví živých ryb na jedné straně a zpracovatelského odvětví na straně druhé. Tato strana dále tvrdila, že kromě toho nebyly zahrnuty údaje od zpracovatelského odvětví, které získávalo živé pstruhy v Unii, což mělo údajně významný dopad na stanovení celkové výrobní kapacity v Unii. Tato strana dále tvrdila, že stanovení kapacity by se v žádném případě nemělo zakládat na vzorci, ale na skutečných údajích od výrobců v Unii.
(81)
Jak je uvedeno v 52., 56. a 60. bodě odůvodnění, Komise ze své analýzy odvětví zpracování v Unii nevyloučila, a argument, že objem výroby byl nesprávně vypočten, byl zamítnut. Kromě toho, jak je vysvětleno v 53. bodě odůvodnění, nebyly k dispozici žádné údaje, které by Komisi umožnily provést segmentovanou analýzu s využitím údajů od dvou konkrétních odvětví. Ze stejného důvodu nebylo možné založit stanovení kapacity na skutečných údajích od více než 700 malých a středních výrobců v Unii. Jak je vysvětleno ve 123. a 124. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, míra využití kapacity stanovená Komisí byla v souladu s objemem výroby Unie. Argument, že stanovení kapacity na základě neúplných čísel o celkové výrobě a že míra využití kapacity by neměla být založena na informacích o výrobcích v Unii zařazených do vzorku, byl rovněž zamítnut. V každém případě, i kdyby alternativní metodika pro výpočet objemu výroby navrhovaná touto zúčastněnou stranou byla přijata a údaje od zpracovatelského odvětví v Unii, které získávalo živé pstruhy v Unii, by byly připočteny k údajům od producentů živých ryb v Unii, což by vedlo k dvojímu započtení, jak je popsáno v 56. bodě odůvodnění, vývoj míry využití kapacity by vykazoval během posuzovaného období stejný trend. Toto tvrzení bylo proto zamítnuto.
(82)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky, potvrzuje se 123. až 128. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
4.2.2. Objem prodeje a podíl na trhu
(83)
Po poskytnutí prozatímních informací a jak již bylo uvedeno v 9. bodě odůvodnění, tvrdila jedna zúčastněná strana, že Komise vyloučila údaje od výrobců v Unii, kteří zpracovávají živé ryby získané od jiných producentů živých ryb v Unii, a zahrnula pouze objem výroby výrobců v Unii, kteří dovážejí živé ryby k dalšímu zpracování. Tato strana tvrdila, že z analýzy byla vyloučena tato část zpracovatelského odvětví v Unii jako taková. Tato strana proto tvrdila, že objem prodeje výrobního odvětví Unie je podhodnocen a že výpočet podílu na trhu na tomto základě je nesprávný. Po poskytnutí konečných informací tatáž zúčastněná strana zopakovala své připomínky a navrhla, že Komise měla vycházet z alternativních metodik popsaných ve 49. bodě odůvodnění, aniž by jejich význam pro své zjištění dále podložila.
(84)
Z důvodů uvedených v 52., 56. a 60. bodě odůvodnění byl argument, že objem výroby byl stanoven nesprávně a že část výrobního odvětví Unie nebyla při analýze zohledněna, zamítnut. Argument, že objem prodeje a podíl na trhu byly stanoveny nesprávně, byl proto následně také zamítnut. Jak je vysvětleno v 53. bodě odůvodnění, segmentovanou analýzu nebylo možné provést, a proto byla zamítnuta. Pokud by však metodika výpočtu objemu prodeje navržená touto zúčastněnou stranou byla přijata, mělo by to za následek dvojí započtení, a tudíž nadhodnocení objemu prodeje a podílu výrobního odvětví Unie na trhu. Současně, jak je vysvětleno v 57. bodě odůvodnění, by tyto ukazatele nicméně vykazovaly v průběhu posuzovaného období stejné trendy. Tento argument byl proto zamítnut.
(85)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky, potvrzuje se 129. a 133. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
4.2.3. Růst
(86)
Jelikož nebyly předloženy žádné připomínky, potvrzuje se 134. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
4.2.4. Zaměstnanost a produktivita
(87)
Po poskytnutí prozatímních informací a jak již bylo uvedeno v 9. bodě odůvodnění, tvrdila jedna strana, že Komise vyloučila údaje od výrobců v Unii, kteří zpracovávají živé ryby získané od jiných producentů živých ryb v Unii, a že proto byla podhodnocena zaměstnanost. Po poskytnutí konečných informací tato strana tvrdila, že použitý vzorec byl chybně založen na zaměstnanosti u výrobců zařazených do vzorku a místo toho měly být použity údaje od těchto dvou konkrétních odvětví. Tato strana dále tvrdila, že kromě toho nebyly zahrnuty údaje od zpracovatelského odvětví, které získávalo živé pstruhy v Unii, což mělo údajně významný dopad na stanovení celkové zaměstnanosti v Unii. Tato strana dále tvrdila, že stanovení zaměstnanosti by se v žádném případě nemělo zakládat na vzorci, ale na skutečných údajích od výrobců v Unii.
(88)
Z důvodů uvedených v 52., 56. a 60. bodě odůvodnění byl argument, že část výrobního odvětví Unie nebyla při analýze zohledněna, zamítnut. Kromě toho, jak je vysvětleno v 53. bodě odůvodnění, nebyly k dispozici žádné údaje, které by Komisi umožnily provést segmentovanou analýzu s využitím údajů od odvětví živých ryb na jedné straně a zpracovatelského odvětví na straně druhé. Ze stejného důvodu nebylo možné založit stanovení zaměstnanosti na skutečných údajích od více než 700 malých a středních výrobců v Unii. Jak je vysvětleno ve 136. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, údaj o zaměstnanosti stanovený Komisí byl v souladu s objemem výroby Unie. Komise při stanovení údajů o zaměstnanosti ve skutečnosti zohlednila celé výrobní odvětví Unie včetně zpracovatelského odvětví. Argument, že zaměstnanost byla stanovena nesprávně, byl proto také zamítnut. V každém případě, i kdyby alternativní metodika pro výpočet objemu výroby navrhovaná touto zúčastněnou stranou byla přijata a údaje od zpracovatelského odvětví v Unii, které získávalo živé pstruhy v Unii, by byly připočteny k údajům od producentů živých ryb v Unii, což by vedlo k dvojímu započtení, jak je popsáno v 56. bodě odůvodnění, vývoj zaměstnanosti by vykazoval během posuzovaného období stejný trend. Toto tvrzení bylo proto zamítnuto.
(89)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky, potvrzuje se 135. až 137. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
4.3. Mikroekonomické ukazatele
4.3.1. Ceny a faktory ovlivňující ceny
(90)
Po poskytnutí prozatímních informací jedna strana tvrdila, že prodejní ceny výrobního odvětví Unie by neměly být stanoveny podle průměru, ale na základě typu výrobku, jelikož skladba typů výrobků a hmotnost jednoho konkrétního typu dotčeného výrobku v rámci této skladby by měly významný dopad na průměrnou prodejní cenu. Po poskytnutí konečných informací tatáž zúčastněná strana zopakovala své připomínky, aniž by pro své tvrzení poskytla další odůvodnění.
(91)
Avšak analogicky z důvodů uvedených v 67. a 68. bodě odůvodnění byl tento argument zamítnut.
(92)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky, potvrzuje se 140. až 142. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
4.3.2. Náklady práce
(93)
Jelikož nebyly vzneseny žádné připomínky, potvrzuje se 143. a 144. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
4.3.3. Zásoby
(94)
Jelikož nebyly předloženy žádné připomínky, potvrzuje se 145. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
4.3.4. Ziskovost, peněžní tok, investice, návratnost investic a schopnost opatřit si kapitál
(95)
Jelikož nebyly vzneseny žádné připomínky, potvrzuje se 146. až 151. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
5. Závěr ohledně újmy
(96)
Na základě výše uvedené celkové analýzy příslušných makro- a mikroekonomických faktorů a jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky, potvrzují se závěry stanovené ve 152. až 155. bodě odůvodnění prozatímního nařízení v tom smyslu, že celé výrobní odvětví Unie včetně všech různých kroků a typů výroby (produkce živých, čerstvých, zmrazených a uzených pstruhů a filé) utrpělo podstatnou újmu ve smyslu čl. 8 odst. 4 základního nařízení.
E. PŘÍČINNÉ SOUVISLOSTI
1. Účinek subvencovaného dovozu
(97)
Jelikož nebyly vzneseny žádné připomínky, potvrzuje se 157. až 161. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
2. Účinky jiných činitelů
2.1. Dovoz ze třetích zemí
(98)
Jelikož nebyly vzneseny žádné připomínky, potvrzuje se 162. až 165. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
2.2. Vývozní výkonnost výrobního odvětví Unie
(99)
Jelikož nebyly vzneseny žádné připomínky, potvrzuje se 166. a 168. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
2.3. Vývoj spotřeby
(100)
Jelikož nebyly vzneseny žádné připomínky, potvrzuje se 169. a 170. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
2.4. Konkurence jiných druhů ryb
(101)
Po poskytnutí prozatímních informací některé zúčastněné strany zopakovaly své tvrzení, že podstatná újma, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie, byla způsobena konkurencí jiných druhů ryb. Tyto strany citovaly studie (11), které údajně prokazují, že jiné druhy ryb konkurují porcovanému pstruhu duhovému na německém trhu. Dotčené strany dále tvrdily, že kromě údajné konkurence velkého pstruha, lososa a pangase existuje rovněž konkurence tresky, platýse, makrely a okouníka, která způsobila újmu výrobnímu odvětví Unie.
(102)
Výše uvedené studie, na něž dotčené strany odkazovaly, neobsahují žádné přesvědčivé důkazy ani ohledně německého trhu, ani ohledně trhu Unie jakožto celku, které by podpořily daná tvrzení. Těmto tvrzením rovněž odporuje skutečnost, že během celého posuzovaného období se turecký dovoz pstruha duhového zvýšil, a to jak z hlediska podílu na trhu, tak z hlediska objemu prodeje v Unii.
(103)
Údajná konkurence jiných druhů ryb by za žádných okolností nemohla vysvětlit zhoršení celkové hospodářské a finanční situace výrobního odvětví Unie, a zejména ztrátu podílu na trhu ve srovnání s dovozem z Turecka, jehož objem během posuzovaného období narůstal.
(104)
Na základě toho byla tvrzení v tomto ohledu zamítnuta.
(105)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky, potvrzuje se 171. až 175. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
2.5. Administrativní a regulační zátěž, zeměpisná omezení
(106)
Po poskytnutí prozatímních informací některé zúčastněné strany zopakovaly své tvrzení, že analýza nezohlednila negativní dopad administrativní zátěže v členských státech.
(107)
Administrativní a regulační zátěží, včetně údajných omezených možností využívání některých zeměpisných oblastí pro účely akvakultury v členských státech, jako faktorem, který mohl způsobit újmu výrobnímu odvětví Unie, se zabýval 176. až 178. bod odůvodnění prozatímního nařízení. Dotčené strany své tvrzení dále neodůvodnily ani neposkytly v tomto ohledu žádné další informace. Toto tvrzení bylo proto zamítnuto.
(108)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky, potvrzuje se 176. až 178. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
2.6. Tlak na ceny vyvíjený velkými maloobchodníky
(109)
Po poskytnutí prozatímních informací některé zúčastněné strany zopakovaly své tvrzení, že analýza nezohlednila negativní dopad tlaku na ceny a silné vyjednávací pozice maloobchodního odvětví.
(110)
Tlakem na ceny a silnou vyjednávací pozicí maloobchodního odvětví jako faktory, které mohly způsobit újmu výrobnímu odvětví Unie, se zabýval 179. až 181. bod odůvodnění prozatímního nařízení. Dotčené strany své tvrzení dále neodůvodnily ani neposkytly v tomto ohledu žádné další informace. Toto tvrzení bylo proto zamítnuto.
(111)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky, potvrzuje se 179. až 181. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
2.7. Nadměrné investice, finanční výdaje, kolísání směnných kurzů a mimořádné ztráty související se soudními spory
(112)
Po poskytnutí prozatímních informací některé zúčastněné strany zopakovaly své tvrzení, že analýza nezohlednila negativní dopad některých dalších faktorů, jako jsou údajné nadměrné investice, otázky týkající se životního prostředí a soudní spory, na jednotlivé výrobce v Unii.
(113)
Těmito faktory se však zabýval 182. až 186. bod odůvodnění prozatímního nařízení. Dotčené strany své tvrzení dále neodůvodnily ani neposkytly v tomto ohledu žádné další informace. Toto tvrzení bylo proto zamítnuto.
(114)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky, potvrzuje se 182. až 186. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
3. Závěr ohledně příčinné souvislosti
(115)
Na základě výše uvedených skutečností, a jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky, potvrzuje se 187. až 189. bod odůvodnění prozatímního nařízení v tom smyslu, že podstatná újma, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie, byla způsobena subvencovaným dovozem a že žádné jiné faktory posuzované jednotlivě i společně nenarušují příčinnou souvislost.
F. ZÁJEM UNIE
1. Zájem výrobního odvětví Unie
(116)
Jelikož nebyly vzneseny žádné připomínky, potvrzuje se 191. až 194. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
2. Zájem dovozců, kteří nejsou ve spojení
(117)
Po uložení prozatímních opatření se přihlásili dva další dovozci a tvrdili, že uložení cla na pstruha z Turecka by na ně mělo negativní dopad. Tyto strany však svá tvrzení nedoložily. Tato tvrzení proto byla odmítnuta.
(118)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky, potvrzuje se 195. a 198. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
3. Zájem uživatelů, spotřebitelů, dodavatelů
(119)
Jelikož nebyly vzneseny žádné připomínky, potvrzuje se 199. až 203. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
4. Závěr ohledně zájmu Unie
(120)
Na základě výše uvedených skutečností, a jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky, potvrzuje se 204. bod odůvodnění prozatímního nařízení v tom smyslu, že není žádný přesvědčivý důvod se domnívat, že uložení opatření na dovoz dotčeného výrobku z Turecka není v zájmu Unie.
G. VYROVNÁVACÍ OPATŘENÍ
(121)
Na základě závěrů, k nimž Komise dospěla v otázce subvencování, újmy, příčinné souvislosti a zájmu Unie, by měla být uložena konečná vyrovnávací opatření, která zabrání tomu, aby subvencovaný dovoz způsoboval výrobnímu odvětví Unie další újmu.
1. Úroveň pro odstranění újmy (rozpětí újmy)
(122)
Vzhledem k úpravám popsaným výše v 70. a 71. bodě odůvodnění byla rozpětí újmy revidována, jak je uvedeno ve 127. bodě odůvodnění níže.
(123)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky, potvrzuje se 206. až 217. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
2. Konečná opatření
(124)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem a v souladu s článkem 15 základního nařízení by měla být uložena konečná vyrovnávací cla v souladu s pravidlem nižšího cla podle čl. 15 odst. 1 základního nařízení. Komise porovnala rozpětí újmy a subvenční rozpětí. Výše cla by měla být stanovena tak, aby byla na úrovni nižší z hodnot subvenčního rozpětí a rozpětí újmy.
(125)
Vzhledem k vysoké úrovni spolupráce tureckých vyvážejících výrobců bylo clo pro „všechny ostatní společnosti“ stanoveno na úrovni nejvyššího cla, jež má být uloženo společnostem, které byly buď zařazeny do vzorku, nebo během šetření spolupracovaly. Clo pro „všechny ostatní společnosti“ bude použito na společnosti, které v rámci šetření nespolupracovaly.
(126)
Pro spolupracující turecké společnosti nezařazené do vzorku, které jsou uvedeny v příloze, je konečná celní sazba stanovena jako vážený průměr sazeb pro společnosti zařazené do vzorku.
(127)
Na základě výše uvedených skutečností by sazby konečného vyrovnávacího cla vyjádřené v cenách CIF na hranici Unie před proclením měly být tyto:
Společnost
Subvenční rozpětí
Rozpětí újmy
Vyrovnávací clo
GMS
6,9 %
24 %
6,9 %
Kilic
9,5 %
37 %
9,5 %
Özpekler
6,7 %
22 %
6,7 %
Ternaeben
8,0 %
17 %
8,0 %
Jiné spolupracující společnosti
7,6 %
23 %
7,6 %
Všechny ostatní společnosti
9,5 %
37 %
9,5 %
(128)
Výše uvedená vyrovnávací opatření se stanoví ve formě valorického cla, tj. v poměru k hodnotě dovozu.
(129)
Individuální sazby vyrovnávacího cla uvedené v tomto nařízení byly stanoveny na základě zjištění tohoto šetření. Odrážejí proto situaci zjištěnou při tomto šetření, pokud jde o tyto společnosti. Tyto celní sazby jsou výlučně použitelné na dovoz dotčeného výrobku pocházejícího z dotčené země a vyráběného uvedenými právnickými osobami.
(130)
Na dovoz dotčeného výrobku vyrobeného jakoukoli jinou společností, která není konkrétně uvedena v normativní části tohoto nařízení, včetně subjektů ve spojení s těmito konkrétně uvedenými společnostmi, by se měla vztahovat celní sazba platná pro „všechny ostatní společnosti“.
(131)
Pokud některá společnost následně změní název svého subjektu, může požádat o uplatňování těchto individuálních sazeb vyrovnávacího cla. Tato žádost musí být zaslána Komisi (12). Žádost musí obsahovat veškeré příslušné informace umožňující prokázat, že daná změna nemá vliv na právo dotyčné společnosti využívat celní sazbu, která se na ni použije. Pokud změna názvu společnosti nemá vliv na její právo využívat celní sazbu, která se na ni použije, bude oznámení o změně názvu zveřejněno v Úředním věstníku Evropské unie.
(132)
Aby bylo zajištěno řádné vymáhání vyrovnávacích cel, mělo by se zbytkové clo pro všechny ostatní společnosti použít nejen na vyvážející výrobce, kteří při tomto šetření nespolupracovali, ale i na výrobce, jejichž produkty nebyly do Unie v období šetření vyváženy.
3. Závazky
(133)
Po zveřejnění prozatímního nařízení nabídlo 15 vyvážejících výrobců cenové závazky v souladu s článkem 13 základního nařízení.
(134)
Komise tyto nabídky pečlivě posoudila s ohledem na specifické okolnosti vztahu s Tureckem. Komise však dospěla k závěru, že tyto závazky by při tomto řízení nebyly praktické. Důvodem je vysoký počet obchodních úprav dotčeného výrobku, významné cenové rozdíly mezi jednotlivými úpravami dotčeného výrobku a riziko křížové kompenzace v důsledku prodeje jiných výrobků týmž odběratelům.
(135)
Po poskytnutí konečných informací jedna zúčastněná strana (AEA) tvrdila, že důvody, proč by závazky neměly být považovány za praktické, nejsou správné. Zaprvé tvrdila, že počet obchodních úprav je omezený, že jsou jasně identifikovatelné prostřednictvím kódů TARIC a v případě nutnosti lze některé úpravy seskupit, a zadruhé, že existence významných cenových rozdílů mezi jednotlivými úpravami nebude mít za následek neproveditelnost závazků, protože mohou být stanoveny různé minimální dovozní ceny pro různé obchodní úpravy, a konečně, že podobné závazky byly přijaty již dříve v případě jiných produktů rybolovu (losos) (13).
(136)
Zaprvé je třeba uvést, že vyvážející výrobci zařazení do vzorku, kteří nabídli závazky a pro něž Komise disponovala podrobnými informacemi, vyváželi během období šetření 7 odlišných obchodních úprav dotčeného výrobku. Tyto úpravy nelze jasně identifikovat podle kódů TARIC. Navíc by jakékoliv seskupení obchodních úprav vyžadujících odlišné ceny mohlo vést ke křížové kompenzaci mezi minimálními dovozními cenami různých obchodních úprav. Zadruhé, pokud by byl vysoký počet vyvážejících výrobců a obchodních úprav spolu s významnými cenovými rozdíly mezi jednotlivými úpravami zmírněn vysokým počtem minimálních dovozních cen, jak navrhovala tato zúčastněná strana, bylo by pak sledování závazků ještě více nepraktické. Zatřetí, zmírnění rizika křížové kompenzace prostřednictvím průběžného sledování ustanovení o tom, že se stejným odběratelům již nesmí prodávat jiné výrobky, by bylo nepřiměřeně náročné na zdroje, a proto nepraktické. A konečně, pokud jde o uvedený příklad s lososem, závazky přijaté v té době se ukázaly jako nepraktické, o čemž svědčí četné případy jejich stažení během období, kdy byla opatření uplatňována. Z výše uvedených důvodů byly argumenty, že závazky by byly v tomto případě praktické, zamítnuty.
(137)
Tyto nabídky cenových závazků byly proto odmítnuty.
4. Konečný výběr prozatímních cel
(138)
Vzhledem ke zjištěným subvenčním rozpětím a k úrovni újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie by částky zajištěné v podobě prozatímního vyrovnávacího cla uloženého prozatímním nařízením měly být s konečnou platností vybrány. Zajištěné částky, které převyšují konečné sazby vyrovnávacího cla, by měly být uvolněny.
(139)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem výboru zřízeného čl. 15 odst. 1 nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 (14),
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Ukládá se konečné vyrovnávací clo na dovoz pstruhů duhových (Oncorhynchus mykiss) v těchto podobách:
-
živý o hmotnosti jednoho kusu nepřesahující 1,2 kg nebo
-
čerstvý, chlazený, zmrazený a/nebo uzený:
-
ve formě celé ryby (s hlavou), též bez žaber, též vykuchaný, o hmotnosti jednoho kusu nepřesahující 1,2 kg, nebo
-
bez hlavy, též bez žaber, též vykuchaný, o hmotnosti jednoho kusu nepřesahující 1 kg, nebo
-
ve formě filé o hmotnosti jednoho kusu nepřesahující 400 g,
v současnosti kódů KN ex 0301 91 90, ex 0302 11 80, ex 0303 14 90, ex 0304 42 90, ex 0304 82 90 a ex 0305 43 00 (kódy TARIC 0301919011, 0302118011, 0303149011, 0304429010, 0304829010 a 0305430011) pocházejících z Turecka.
2. Sazby konečného vyrovnávacího cla použitelné na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením jsou pro výrobek popsaný v odstavci 1 a vyrobený níže uvedenými společnostmi stanoveny takto:
Společnost
Vyrovnávací clo
Doplňkový kód TARIC
-
Akyol Su Ürn.Ürt.Taş.Kom.İth.İhr.Paz.San. ve Tic. Ltd. Şti
-
Asya Söğüt Su Ürünleri Üretim Dahili Paz.ve İhr. Ltd.Şti
-
GMS Su Ürünleri Üretim İth. Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti
-
Gümüşdoga Su Ürünleri Üretim Ihracat Ithalat AŞ
-
Gümüş-Yel Su Ürünleri üretim İhracat ve İthalat Ltd. Şti
-
Hakan Komandit Şirketi
-
İskele Su Ürünleri Hayv.Gida Tur.Inş.Paz.Ihr.Ltd.Şti
-
Karaköy Su Ürünleri Üretim Paz.Tic.İhr. ve İth.Ltd.Şti
-
Özgü Su Ürün. Üret. Taş. Komis. İth. İhr. Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti
6,9 %
B964
BAFA Su Ürünleri Yavru Üretim Merkezi Sanayi Ticaret AŞ
9,5 %
B965
Özpekler İnşaat Taahhüd Dayanıklı Tüketim Malları Su Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
6,7 %
B966
Ternaeben Gida ve Su Ürünleri Ithalat ve Ihracat Sanayi Ticaret AŞ
8,0 %
B967
Společnosti uvedené v příloze
7,6 %
Všechny ostatní společnosti
9,5 %
B999
3. Není-li stanoveno jinak, použijí se příslušná platná ustanovení o clech.
Článek 2
Částky zajištěné prostřednictvím prozatímního vyrovnávacího cla podle prováděcího nařízení (EU) č. 1195/2014 se vyberou s konečnou platností. Zajištěné částky, které převyšují konečné sazby vyrovnávacího cla, se uvolní.
Článek 3
V případech, kdy nový vyvážející výrobce Turecku poskytne Komisi dostatečný důkaz, že:
-
v období šetření (tj. od 1. ledna 2013 do 31. prosince 2013) nevyvážel do Unie výrobek popsaný v čl. 1 odst. 1,
-
není ve spojení s žádným vývozcem ani výrobcem v Turecku, na kterého se vztahují opatření uložená tímto nařízením,
-
skutečně vyvezl do Unie dotčený výrobek po skončení období šetření, z něhož vycházejí příslušná opatření, nebo uzavřel neodvolatelný smluvní závazek vyvézt významné množství do Unie,
může být čl. 1 odst. 2 změněn zařazením nového vyvážejícího výrobce mezi spolupracující společnosti nezařazené do vzorku, na něž se tudíž vztahuje vážená průměrná sazba cla ve výši 7,6 %.
Článek 4
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 26. února 2015.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/309
z dnia 26 lutego 2015 r.
nakładające ostateczne cło wyrównawcze i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych pstrągów tęczowych pochodzących z Turcji
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) (zwane dalej „rozporządzeniem podstawowym”), w szczególności jego art. 15,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1. Środki tymczasowe
(1)
Komisja Europejska („Komisja”) nałożyła tymczasowe cło wyrównawcze na przywóz niektórych pstrągów tęczowych pochodzących z Turcji rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 1195/2014 (2) („rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych”).
(2)
Komisja wszczęła dochodzenie w następstwie skargi złożonej w dniu 3 stycznia 2014 r. przez Duńskie Stowarzyszenie Akwakultury („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących ponad 25 % ogólnej produkcji unijnej pstrągów tęczowych za pośrednictwem zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej („zawiadomienie o wszczęciu”) (3). Jak wspomniano w motywie 1 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, zawiadomienie o wszczęciu było przedmiotem sprostowania opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 4 września 2014 r. („sprostowanie”) (4).
2. Okres objęty dochodzeniem i okres badany
(3)
Jak wskazano w motywie 23 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dochodzenie w sprawie subsydiowania i szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. („okres objęty dochodzeniem”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2010 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).
3. Dalsze postępowanie
(4)
Po ujawnieniu istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których nałożono tymczasowe cło wyrównawcze („ujawnienie tymczasowych ustaleń”) szereg zainteresowanych stron przedłożyło oświadczenia w formie pisemnej, przedstawiające ich opinie w sprawie tymczasowych ustaleń. Stronom, które wystąpiły z takim wnioskiem, umożliwiono wypowiedzenie się w formie ustnej.
(5)
Stowarzyszenie Egejskich Eksporterów („AEA”) złożyło wniosek o przesłuchanie z udziałem rzecznika praw stron w postępowaniach w sprawie handlu („rzecznik praw stron”). Posiedzenie odbyło się w dniu 26 listopada 2014 r. W trakcie spotkania omówiono rzekomą zmianę zakresu produktu w drodze sprostowania, włączenie wędzonego pstrąga tęczowego w zakres produktu i obliczenie stałego. Drugie spotkanie z urzędnikiem przeprowadzającym spotkanie wyjaśniające odbyło się w dniu 8 stycznia 2015 r. Oprócz kwestii omówionych podczas przesłuchania w dniu 26 listopada 2014 r., omówiono metodę stosowaną przy analizie szkody oraz proponowane podejście w odniesieniu do zobowiązań.
(6)
Ustne i pisemne uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały uwzględnione, a w stosownych przypadkach tymczasowe ustalenia zostały odpowiednio zmienione.
(7)
Komisja poinformowała wszystkie strony o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzała nałożyć ostateczne cło wyrównawcze na przywóz pstrągów tęczowych pochodzących z Turcji, a także ostatecznie pobrać kwoty zabezpieczone w postaci cła tymczasowego („ujawnienie ostatecznych ustaleń”). Wszystkim stronom wyznaczono okres, w którym mogły zgłaszać uwagi na temat ujawnienia ostatecznych ustaleń.
(8)
Uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały rozpatrzone i w stosownych przypadkach uwzględnione.
4. Kontrola wyrywkowa
(9)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń AEA odniosła się do sprostowania do zawiadomienia o wszczęciu postępowania, o którym mowa w motywie 2, i stwierdziła, że w drodze tego sprostowania Komisja rozszerzyła definicję produktu. Z powodu rzekomego rozszerzenia nie można było wykluczyć, że niektórzy tureccy eksporterzy nie zgłosili się przy wszczęciu dochodzenia i nie wypełnili formularza dotyczącego kontroli wyrywkowej. W związku z tym próba producentów eksportujących może już nie być reprezentatywna. Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń wspomniana strona ponownie zgłosiła uwagi nie przedstawiając żadnego dalszego uzasadnienia ani wyjaśnień.
(10)
Osiemnaście grup producentów eksportujących w Turcji przedstawiło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. Zadeklarowana ogółem wielkość wywozu do Unii przez te przedsiębiorstwa w 2013 r. stanowiła całość wywozu z Turcji do Unii, jak określono w motywie 14 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Jak wspomniano w motywie 15 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, Komisja dokonała doboru próby składającej się z czterech grup producentów eksportujących na podstawie największej reprezentatywnej wielkości wywozu do Unii. Próba stanowi 64 % wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii. W związku z tym próba jest reprezentatywna i stwierdzenia strony w tym względzie zostały odrzucone.
(11)
Wobec braku dalszych uwag dotyczących doboru próby motywy 9-17 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.
5. Badanie indywidualne
(12)
Jedenaście przedsiębiorstw lub grup przedsiębiorstw zgłosiło wniosek o badanie indywidualne na podstawie art. 27 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.
(13)
Komisja odrzuciła te wnioski, ponieważ liczba producentów eksportujących jest tak duża, że indywidualne badania byłyby nadmiernie uciążliwe i uniemożliwiałyby zakończenie dochodzenia w odpowiednim czasie.
B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
(14)
Jak określono w motywie 24 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, produktem objętym postępowaniem są pstrągi tęczowe (Oncorhynchus mykiss):
-
żywe, o masie nieprzekraczającej 1,2 kg każdy, lub
-
świeże, schłodzone, zamrożone lub wędzone:
-
w postaci całych ryb (z głowami), nawet bez skrzeli lub patroszonych, o masie nieprzekraczającej 1,2 kg każda, lub
-
pozbawionych głowy, ze skrzelami lub nie, patroszonych lub nie, o masie nieprzekraczającej 1 kg każda, lub
-
w postaci filetów, o masie nieprzekraczającej 400 g każdy,
pochodzące z Turcji i obecnie objęte kodami CN ex 0301 91 90, ex 0302 11 80, ex 0303 14 90, ex 0304 42 90, ex 0304 82 90 oraz ex 0305 43 00 („produkt objęty postępowaniem”).
(15)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń, jak już wspomniano w motywie 9, jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że Komisja rozszerzyła zakres produktu objętego postępowaniem w drodze sprostowania, co rzekomo zostało potwierdzone przez art. 1 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Strona ta utrzymywała, że takie rozszerzenie zakresu produktu było niezgodne z prawem. Ponadto twierdziła ona, że należało skonsultować się z zainteresowanymi stronami w sprawie rzekomego rozszerzenia zakresu produktu. Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń wspomniana strona ponownie zgłosiła uwagi nie przedstawiając żadnego dalszego uzasadnienia ani wyjaśnień.
(16)
Jak stwierdzono w motywie 25 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, sprostowanie nie miało wpływu na zakres produktu, ale było czysto redakcyjne. Od samego początku zatem zakres produktu obejmował porcję pstrąga tęczowego we wszystkich poszczególnych postaciach. W trakcie dochodzenia okazało się, że opis poszczególnych postaci w zakresie produktu był niejednoznaczny i że istniały pewne rozbieżności między różnymi wersjami językowymi opublikowanymi w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, co wymagało wyjaśnień. Na przykład dosłowna interpretacja zakresu produktu oznaczałaby, że żywe ryby byłyby wypatroszone. Okazało się jednak, że wszystkie zainteresowane strony, które poproszono o wypełnienie właściwych kwestionariuszy, zgłosiły wszystkie rodzaje produktów, pomimo błędu pisarskiego, i w związku z tym stwierdzono, że rzeczywiście istnieje powszechne zrozumienie tego, że wszystkie rodzaje produktu były objęte zakresem produktu od momentu wszczęcia obecnego postępowania. Zainteresowane strony zostały poinformowane niezwłocznie po publikacji sprostowania pocztą elektroniczną, ale żadna z nich nie przedłożyła żadnych uwag ani nie podniosła zarzutu naruszenia ich praw do obrony. Ponadto podczas dochodzenia wszystkie postacie produkowane jako objęte zakresem definicji produktu zostały zgłoszone Komisji przez producentów eksportujących. W związku z tym twierdzenie strony w tym względzie zostało odrzucone.
(17)
Dwie zainteresowane strony potwierdziły, że z zakresu definicji produktu należy wykluczyć pstrąga wędzonego. Zakwestionowały one wniosek Komisji przedstawiony w motywie 29 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że różne postacie - „żywe”, „schłodzone”, „zamrożone” lub „wędzone” - objęte definicją produktu objętego postępowaniem mają takie same podstawowe właściwości fizyczne, techniczne i chemiczne oraz ponownie odniosły się do dwóch wcześniejszych dochodzeń antydumpingowych dotyczących innych produktów rybnych (duży pstrąg tęczowy i łosoś) zawartych odpowiednio w latach 2004 (5) i 2005 (6), w których produkty wędzone nie zostały objęte zakresem produktu. Strony przedstawiły informacje na temat skutków procesu wędzenia, który rzekomo zmienił wyżej wymienione właściwości. Ponadto twierdziły ponownie, że struktura kosztów filetów wędzonych i innych postaci różnią się znacząco oraz że proces produkcji wędzonych filetów wiąże się ze znacznymi kosztami wędzenia.
(18)
Po ostatecznym ujawnieniu ustaleń AEA stwierdziła, że Komisja nie wyjaśniła, jakie były podstawowe właściwości fizyczne, techniczne i chemiczne wędzonych i niewędzonych pstrągów, które uznano za podobne. AEA twierdziła ponadto, że dostarczyła dowody wykazujące, że pstrąg wędzony miał na przykład odmienną strukturę chemiczną, odmienne znaki sensoryczne i odmienną wartość odżywczą od pstrąga niewędzonego.
(19)
Pomimo skutków procesu wędzenia Komisja uznała, że główne właściwości, wyjaśnione w motywie 29 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, są podobne i nie uzasadniają wykluczenia wędzonych produktów z zakresu produktu. Przeciwnie do tego, co twierdziła AEA, produkt, który jest pstrągiem w różnych postaciach przeznaczonych do spożycia przez człowieka, podtrzymuje swoje właściwości oraz jego podstawowe właściwości chemiczne i odżywcze również wtedy, gdy jest wędzony. Informacje dotyczące skutków procesu wędzenia, które zgłosiły strony niniejszego postępowania, nie zawierają dowodów na to, że wyżej wymienione podstawowe właściwości ulegałyby zasadniczej zmianie w procesie wędzenia. Kwestia ta była również omawiana podczas przesłuchania z udziałem rzecznika praw stron, o której mowa w motywie 5. Ponadto wszystkie rodzaje produktu objętego postępowaniem, w tym wędzony pstrąg, są objęte działem 3 Nomenklatury scalonej (7) i są wyraźnie oddzielone od przetworów z ryb, które są objęte działem 16 tej samej nomenklatury. W odniesieniu do różnych struktur kosztów, zainteresowane strony nie uzasadniły dalej swojego twierdzenia. Ponadto, jak już wspomniano w motywie 30 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dochodzenie wykazało, że struktura kosztów filetów wędzonych i innych postaci była w istocie podobna. Podstawowym elementem kosztów stanowiących ponad 50 % kosztów ogółem każdej postaci były koszty hodowli, na które zasadniczo składają się koszty paszy (mączki rybnej i oleju z ryb), a także koszty energii oraz tarła lub ryb młodych. Obliczenia podcięcia cenowego, jak wyjaśniono w motywach 112 i 113 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dokonano na podstawie porównania cen według typu produktu. Wreszcie, jak już wyjaśniono w motywie 31 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych wcześniejsze dochodzenia nie ustaliły ani nie stwierdziły wyraźnie, że produkty wędzone, powinny zostać wykluczone z zakresu produktu. Argumenty w tym zakresie zostały zatem odrzucone.
(20)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń AEA oraz rząd Turcji („RT”) potwierdziły, że włączenie wędzonego pstrąga w zakres produktów bieżącego dochodzenia byłby sprzeczny z wcześniejszą praktyką oraz że Komisja nie wyjaśniła w wystarczający sposób rzekomego odstępstwa od wcześniejszej praktyki.
(21)
Jak już wyjaśniono w motywie 31 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, wcześniejsze dochodzenie nie wykazało ani wyraźnie nie stwierdziło, że produkty wędzone powinny zostać wykluczone z zakresu produktu. W istocie, w związku z tym wędzone produkty nie były objęte skargami tych wcześniejszych dochodzeń, Komisja nie zbadała, czy mogły one zostać włączone w zakres dochodzenia przy założeniu, że zostałyby one włączone do skargi. W związku z tym twierdzenie, że obecne dochodzenie odbiega od wcześniejszej praktyki jest błędne i w związku z tym zostaje odrzucone.
(22)
Wobec braku dalszych uwag dotyczących produktu objętego postępowaniem lub produktu podobnego, motywy 24-32 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.
C. SUBSYDIUM
1. Pomoc państwa dla inwestycji prowadzonych w sektorze akwakultury
(23)
Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących pomocy państwa w inwestycjach w sektorze akwakultury, potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 38-49 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
2. Bezpośrednie i pośrednie subsydia przyznawane producentom pstrągów
(24)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń jeden z producentów eksportujących objętych próbą i rząd Turcji („RT”) zakwestionowały metodę zastosowaną przez Komisję do obliczenia średniej kwoty subsydiów pośrednich, uwzględniając wyłącznie produkcję pstrągów otrzymującą płatność bezpośrednią. Kwestionujący wnioskowali, że Komisja wykorzystuje dane liczbowe dotyczące całkowitej produkcji pstrąga wód śródlądowych publikowane przez Turecki Instytut Statystyczny (8) we wrześniu 2014 r. Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń strony ponowiły swoje twierdzenie. Komisja uważa, że przedstawione dane dotyczące całkowitej produkcji pstrąga wód śródlądowych w Turcji w okresie objętym dochodzeniem, mimo że zostały one przedłożone po zakończeniu wizyt weryfikacyjnych, są wiarygodne i w związku z tym zgodziła się z tym zarzutem.
(25)
W związku z tym średnia pośrednia kwota subsydium obliczona w odniesieniu do zakupów dokonywanych przez dwóch producentów eksportujących objętych próbą od niepowiązanych dostawców została zmieniona z 0,60 TL na 0,51 TL na kg w przeliczeniu na „odpowiednik całej ryby”, w oparciu o następujące obliczenie:
-
dotacja przyznana ogółem dla całego kraju, która została zgłoszona w odpowiedzi na kwestionariusz ze strony rządu Turcji,
-
pomniejszona o faktyczną kwotę subsydium otrzymaną przez producentów eksportujących objętych próbą (Özpekler, Kilic, GMS),
-
pomniejszona o 0,2 % opłaty przekazanej na rzecz związków zawodowych jako wstępny warunek prawny do otrzymywania subsydium bezpośredniego.
Kwota ta została następnie podzielona przez łączną sumę produkcji pstrąga wód śródlądowych pomniejszoną o produkcję pstrąga przez producentów eksportujących objętych próbą, Özpekler, Kilic, GMS), jak zgłoszono w odpowiedzi na kwestionariusz przez rząd Turcji.
(26)
W związku z tym średnia kwota subsydium na kg obliczona na podstawie „odpowiednika całej ryby” w odniesieniu do objętych próbą producentów eksportujących oparta była na bezpośrednim subsydium w kwocie otrzymanej na działalność hodowlaną, a średnia kwota subsydiów przyznanych przez rząd Turcji, tj. 0,51 TL na kg obliczona na podstawie „odpowiednika całej ryby” na zakupy od niepowiązanych dostawców, jeżeli miała miejsce. Całkowita korzyść została następnie wyrażona jako procent wartości CIF.
(27)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń jeden producent eksportujący objęty próbą zasugerował nieznacznie zmodyfikowaną metodę obliczania kwoty subsydium w odniesieniu do surowców nabytych od innego producenta eksportującego objętego próbą. Komisja zaakceptowała tę propozycję i zaktualizowała odpowiednio tabelę zawartą poniżej w motywie 33.
(28)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń, a następnie po ujawnieniu ostatecznych ustaleń, dwóch producentów eksportujących objętych próbą twierdziło, że Komisja miała podstawy do zastosowania środków wyrównawczych do kwoty wypłaconych im dotacji bezpośrednich, ale nie rzeczywistych korzyści. Uzyskane kwoty stanowiłyby jednak dochody podlegające opodatkowaniu. Obowiązująca stawka podatku od osób prawnych w wysokości 20 % w Turcji powinna zatem być odliczona od całkowitej kwoty otrzymanych subsydiów bezpośrednich. Z art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego wynika, że „opłaty pobierane przy składaniu wniosków lub inne koszty obowiązkowo poniesione w celu zakwalifikowania się do uzyskania subsydium lub koszty jego uzyskania” powinny zostać odliczone od kwoty świadczenia. Producenci eksportujący byli zdania, że płatność mających zastosowanie podatków od osób prawnych jest niezbędnym warunkiem otrzymania środków im wypłaconych i w związku z tym powinna być uznana za „inny koszt” poniesiony w celu zakwalifikowania się lub uzyskania subsydium.
(29)
Komisja odrzuciła to twierdzenie. Nie ma żadnej podstawy prawnej w rozporządzeniu podstawowym, która mogłaby przemawiać za proponowaną metodą. Podatki nie mogą być uznane za koszty zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego. Zapłata podatku od przedsiębiorstw jest obowiązkowa na mocy tureckiego prawa podatkowego, które ma zastosowanie do wszystkich przedsiębiorstw, niezależnie od tego, czy otrzymują dopłaty czy nie. W przeciwieństwie do tego, w co wierzą producenci eksportujący płatność podatku od przedsiębiorstw nie jest warunkiem wstępnym otrzymania środków finansowych, ale rzeczywistej produkcji produktu objętego postępowaniem.
(30)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń, a następnie po ujawnieniu ostatecznych ustaleń dwóch producentów eksportujących objętych próbą twierdziło, że ponieważ muszą oni długo czekać na wypłatę subsydiów, w międzyczasie mają miejsce znaczne nakłady finansowe. W związku z tym producenci ci oczekują od Komisji dokonania dostosowania poprzez obniżenie do kwoty korzyści uzyskanych w celu odzwierciedlenia tych kosztów finansowania. W tym względzie producenci eksportujący objęci próbą odnoszą się do motywu 42 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, w którym Komisja wykazała korzyści na podstawie zwolnień z podatku od wartości dodanej (VAT) w zakresie zakupionych maszyn i określiła ilościowo tę korzyść jako „odsetki płatne na rzecz banku komercyjnego za okres do dnia zwrotu podatku VAT”.
(31)
Twierdzenie to jest bezpodstawne. W rzeczywistości odpowiedzialne organy administracyjne potrzebują ustanowienia niezbędnych procedur i mechanizmów nadzoru w celu zarządzania tak dużym programem subsydiowania. Naturalny jest również fakt, że w przypadku takiego programu, do którego jest uprawnionych wielu hodowców w sektorze akwakultury w Turcji, może upłynąć pewien okres czasu do momentu, w którym dopłaty będą przyznane. Analogia do motywu 42 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych wprowadza w błąd. Opisana w nim korzyść w zakresie podatku VAT stanowi program subsydiowania zgodnie z zamierzeniami rządu Turcji, podczas gdy możliwe koszty finansowe są zazwyczaj kosztami towarzyszącymi, których rekompensowanie nie jest zamierzone przez rząd Turcji.
(32)
Wobec braku dalszych uwag dotyczących subsydiów bezpośrednich i pośrednich dla producentów, motywy 50-64 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.
(33)
Uwzględniając uwagi przedstawione przez zainteresowane strony po ujawnieniu tymczasowych ustaleń, marginesy subsydiów bezpośrednich i pośrednich są następujące:
Subsydia bezpośrednie i pośrednie
Nazwa przedsiębiorstwa
Margines subsydiowania
GMS
6,9 %
Kilic
9,5 %
Özpekler
6,4 %
Ternaeben
8,0 %
3. Pożyczki subsydiowane
(34)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń, a następnie po ujawnieniu ostatecznych ustaleń jeden producent eksportujący objęty próbą twierdził, że Komisja uznała pożyczkę za subsydium stanowiące podstawę środków wyrównawczych, mimo że została ona przeznaczona na inwestycję nie związaną z produktem objętym postępowaniem.
(35)
Komisja odrzuciła to twierdzenie. W trakcie dochodzenia ustalono, że wywożący producenci pstrąga tęczowego otrzymali taką pożyczkę, która stanowi podstawę środków wyrównawczych, ponieważ jest ona charakterystyczna dla sektora akwakultury. Fakt, że przedmiotowy program nie jest szczególny dla osoby prawnej wytwarzającej produkt objęty postępowaniem, jest nieistotny, tak długo jak program sam w sobie jest szczególny, a pochodzące z niego korzyści mogą być powiązane z wytwarzaniem produktu objętego postępowaniem. Tak dzieje się w tym konkretnym przypadku, gdyż pożyczka subsydiowana zmniejszyła całkowite koszty finansowe producenta, co przynosi również korzyść w odniesieniu do rozważanego produktu. Nie przedstawiono żadnego materiału dowodowego świadczącego o tym, że zainteresowani producenci eksportujący zarządzali środkami finansowymi w taki sposób, że przyznanie pożyczki nie wpłynęłoby na całkowite koszty finansowe spółki.
(36)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń inny producent eksportujący objęty próbą stwierdził, że Komisja nie dokonała poprawnej alokacji korzyści subsydiowanej pożyczki między dwoma różnymi podmiotami prawnymi tej samej grupy, przy czym tylko jeden podmiot prawny wytwarza produkt objęty postępowaniem.
(37)
Komisja przyjęła to zastrzeżenie i przydzieliła korzyść w oparciu o obrót poszczególnych podmiotów prawnych. Przyznana korzyść dla produktu objętego postępowaniem jest prawie zerowa i w związku z tym nie powinna być odzwierciedlona w ogólnej kwocie subsydiowania.
(38)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń, a następnie po ujawnieniu ostatecznych ustaleń w zakresie pożyczek, które zostały objęte środkami wyrównawczymi, jeden producent eksportujący objęty próbą zakwestionował obliczenia Komisji dotyczące wskaźnika obrotów stosowanych przy przyznawaniu świadczeń na wywóz produktu objętego postępowaniem do Unii. Producent ten twierdził, że sprzedaż eksportowa produktu objętego postępowaniem powinna być podzielona przez całkowity obrót przedsiębiorstwa, w tym sprzedaż pstrągów oraz innych produktów zarówno sprzedawanych na rynku krajowym, jak i wywożonych do UE w celu obliczenia wskaźnika obrotów przy ustalaniu kwoty na pożyczki subsydiowane.
(39)
Komisja zaakceptowała to twierdzenie. Pomimo jednak tej nowej metody marże dotowanych pożyczek pozostały takie same.
(40)
Wobec braku dalszych uwag dotyczących pożyczek subsydiowanych, motywy 65-81 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.
(41)
Uwzględniając uwagi przedstawione przez zainteresowane strony, po ujawnieniu tymczasowych ustaleń marginesy pożyczek subsydiowanych są następujące:
Pożyczki preferencyjne
Nazwa przedsiębiorstwa
Margines subsydiowania
Özpekler
0,3 %
4. Grupa Ubezpieczeń Rolnych i wysokość wsparcia w zakresie płatności składek
(42)
Wobec braku uwag dotyczących grupy ubezpieczeń rolnych i wysokości wsparcia w zakresie płatności składek motywy 82-90 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.
5. Subsydia na doradztwo
(43)
Ze względu na brak uwag dotyczących subsydiów na doradztwo niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywie 91 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
6. Subsydia na paliwo i złomowanie statków rybackich
(44)
Wobec braku uwag dotyczących subsydiów na paliwo i złomowanie statków rybackich niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywie 92 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
7. Obliczenie łącznych marginesów subsydiowania
(45)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń dwa przedsiębiorstwa objęte próbą wskazały błąd pisarski wynikający z zaokrąglenia przy obliczaniu łącznych marginesów subsydiowania. Komisja zaakceptowała to twierdzenie i zaktualizowała odpowiednio tabelę poniżej.
(46)
Wobec braku innych uwag dotyczących ogólnej metody obliczania łącznych marginesów subsydiowania, niniejszym potwierdza się metodykę określoną w motywach 93-98 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(47)
Uwzględniając uwagi przedstawione przez zainteresowane strony, ostateczne marginesy subsydiowania mające zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, są następujące:
Nazwa przedsiębiorstwa
Margines subsydiowania
GMS
6,9 %
Kilic
9,5 %
Özpekler
6,7 %
Ternaeben
8,0 %
Średnia ważona próby
7,6 %
Ogólnokrajowy margines subsydiowania
9,5 %
D. SZKODA
1. Definicja przemysłu unijnego i produkcji unijnej
(48)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń jedna z zainteresowanych stron stwierdziła, że Komisja powinna była wykluczyć z całkowitej produkcji unijnej dane od producentów unijnych, którzy przetwarzali żywe ryby nabywane od innych producentów unijnych. Twierdziły one, że rybny przemysł przetwórczy w Unii był więc de facto wyłączony z dochodzenia.
(49)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń ta sama strona powtórzyła swoje uwagi i zaproponowała, że Komisja powinna była przeprowadzić (i) zintegrowaną analizę opartą na całkowitej łącznej produkcji hodowców i przetwórców w Unii; albo (ii) dwuetapową analizę w oparciu o początkową segmentację analizy szkody dla sektora hodowców, z jednej strony, i sektora przetwórców, z drugiej strony, po której nastąpiłaby integracja analizy całego sektora. Twierdzono, że ta ostatnia będzie zgodna z orzecznictwem WTO w przypadku łososia (9), jak również z wcześniejszą praktyką Komisji (10). Strona nie oszacowała jednak wpływu, jeśli w ogóle, jaki alternatywne metody wywarłyby na analizę szkody. Ostatecznie ta sama zainteresowana strona stwierdziła, że metoda ta jest sprzeczna z faktem, że przywóz przeznaczony do ponownego przetwarzania jest zawarty zarówno w wielkości przywozu jak i produkcji unijnej.
(50)
Po ostatecznym ujawnieniu ustaleń rząd Turcji argumentował również, że dane od producentów unijnych, którzy przetwarzali żywe ryby nabywane od innych producentów unijnych powinny zostać ujęte w łącznej produkcji unijnej.
(51)
Ponadto rząd Turcji argumentował, że wielkość produkcji zastosowana w analizie szkody różni się od wielkości produkcji zastosowanej w analizie stałej, a zatem jest potencjalnie błędna. Rząd Turcji powtórzył także swoje uwagi odnośnie do domniemanych błędów analizy stałej.
(52)
Obecne dochodzenie objęło wszystkich producentów unijnych żywego, świeżego, mrożonego, odfiletowanego i wędzonego pstrąga. Jak wyjaśniono w motywie 10 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, próba producentów unijnych objęła różne etapy i rodzaje produkcji (produkcja żywego, świeżego, mrożonego, odfiletowanego i wędzonego pstrąga) i została uznana za reprezentatywną dla przemysłu unijnego jako całości. Powyższe twierdzenie, że rybny przemysł przetwórczy w Unii został de facto wyłączony z analizy, było zatem niesłuszne i zostało odrzucone.
(53)
Ponadto brakowało dostępnych danych, które umożliwiłyby Komisji przeprowadzenie stopniowej analizy poszczególnych etapów analizy i rodzajów produkcji. Ponadto jak wspomniano w motywie 10 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, przemysł unijny jest w znacznym stopniu rozdrobniony i obejmuje ponad 700 małych i średnich przedsiębiorstw, w związku z tym Komisja nie miała możliwości gromadzenia danych na temat różnych segmentów. W związku z tym proponowana stopniowa analiza w omawianej sprawie nie była wykonalna.
(54)
Wreszcie włączenie przywozu przeznaczonego do ponownego przetworzenia wielkości produkcji zostało wybrane w celu osiągnięcia najlepszego oszacowania wielkości produkcji. W każdym razie przywóz produktu, którego dotyczy postępowanie (z wyłączeniem wędzonego pstrąga) przeznaczonego do ponownego przetworzenia stanowił mniej niż 3 % ogólnej produkcji unijnej obliczonej na podstawie tej metody i alternatywna metoda wyłączenia przywozu z wielkości produkcji unijnej nie mogłaby zatem mieć żadnego znaczącego wpływu na ten wskaźnik szkody.
(55)
Różne wielkości produkcji obliczone do celów stałej analizy i analizy szkody odzwierciedlają fakt, że bardziej precyzyjne informacje stały się dostępne podczas dochodzenia, a analiza stała była oparta na ostrożnej ocenie dowodów prima facie dostępnych w czasie stałej analizy. Komisja również odpowiedziała na konkretne pytania rządu Turcji dotyczące stałej analizy poprzez indywidualne ujawnienie wysłane dnia 18 grudnia 2014 r. i podczas przesłuchania przez rzecznika praw stron w dniu 8 stycznia 2015 r. W związku z tym argument, że wielkość produkcji wykorzystywana do celów analizy szkody jest potencjalnie błędna ze względu na różnicę między stałym źródłem analizy a analizą szkody zostaje odrzucony.
(56)
Jak wyjaśniono w motywie 123 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych wielkość produkcji została oparta na danych Federacji Europejskich Producentów Akwakultury (FEAP), które są gromadzone na podstawie danych poszczególnych hodowli i odnoszą się do żywych ryb poławianych w każdym państwie członkowskim. Część przywozu przeznaczonego do ponownego przetwarzania została dodana do unijnej wielkości produkcji żywych ryb w oparciu o informacje zgromadzone i zweryfikowane podczas dochodzenia. Ponieważ wielkość produkcji jest obliczana na podstawie „odpowiednika całej ryby”, nie ma różnicy, czy jest ona obliczana na podstawie pierwszej formy sprzedaży, czyli „żywych ryb”, czy ostatecznej możliwej formy sprzedaży, czyli „przetworzonych ryb”. W związku z tym, jeżeli ilość ryb przetworzonych zostałaby dodana do liczby żywych ryb, jak zaproponowała zainteresowana strona, prowadziłoby to do podwójnego liczenia. Mimo że wielkość produkcji ogółem była głównie oparta o dane pochodzące z produkcji żywych ryb w celu uniknięcia podwójnego liczenia, zastosowana metoda nie wykluczała innych rodzajów produkcji unijnej (produkcji żywego, świeżego, mrożonego, odfiletowanego i wędzonego pstrąga), a czynniki szkody odnoszą się do całego przemysłu unijnego, tj. przetwarzania żywych ryb i dalszego przetwarzania. W związku z tym w przeciwieństwie do twierdzeń stron metoda wykorzystana w celu określenia unijnej wielkości produkcji ogółem nie wykluczyła przemysłu przetwórczego pstrąga. Argument ten został zatem odrzucony.
(57)
W każdym razie, nawet jeśli metoda zasugerowana przez zainteresowaną stronę zostałaby zaakceptowana i dane zgromadzone od producentów unijnych, którzy przetwarzali żywe ryby zostały dodane do danych od producentów unijnych żywych ryb, a nawet, jeśli będzie to prowadziło do zawyżenia niektórych wskaźników szkody, takich jak wielkość produkcji, wielkość sprzedaży, moce produkcyjne i zatrudnienie będą one wciąż wykazywać te same tendencje w okresie badanym, ponieważ wielkości przedstawione przez przemysł przetwórczy są powiązane z wielkością produkcji żywych ryb.
(58)
Wobec braku innych uwag motywy 99 i 100 rozporządzenia tymczasowego zostają potwierdzone.
2. Konsumpcja w Unii
(59)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń oraz jak już wspomniano w motywie 48 jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że Komisja wyłączyła dane od producentów unijnych, którzy przetwarzali żywe ryby nabywane od innych producentów unijnych żywych ryb, a jedynie zawarła wielkość produkcji producentów unijnych, którzy przywozili żywe ryby w celu dalszego przetwarzania. Strona ta twierdziła, że dane dotyczące unijnej konsumpcji ogółem były zatem zaniżona. Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń ta sama strona powtórzyła swoje uwagi, nie przedstawiając jakiegokolwiek dodatkowego uzasadnienia z wyjątkiem hipotetycznego przykładu odnośnie do udziałów w rynku, twierdząc, że metoda stosowana przez Komisję do ustalenia konsumpcji w Unii jest wewnętrznie nielogiczna i skutkuje zawyżonym udziałem w rynku przywozu z Turcji.
(60)
Jak wyjaśniono w motywach 52 i 56, sektor przetwórstwa rybnego w Unii w rzeczywistości nie został wyłączony z analizy. Niemniej jednak dane dotyczące produkcji zostały ustalone na podstawie żywych ryb i obliczone na podstawie „odpowiednika całych ryb” w celu uniknięcia podwójnego liczenia. Ten sam rezultat zostałby osiągnięty, jeżeli wielkość produkcji ogółem byłaby ustalona na podstawie dalej przetwarzanych pstrągów przeliczonych na „odpowiednik całych ryb”. Jeżeli jednak ilość ryb przetworzonych zostałaby dodana do liczby żywych ryb, jak zaproponowała zainteresowana strona, doprowadziłoby to do podwójnego liczenia i w konsekwencji do sztucznego wzrostu ogólnej wielkości produkcji i konsumpcji w Unii. Jednocześnie, jak wyjaśniono w motywie 57, wskaźniki te jednak wykazują te same tendencje w okresie badanym. W związku z tym argumenty te zostały odrzucone.
(61)
O rzekomym wpływie na udział w rynku przywozu z Turcji jest mowa w motywie 64 poniżej.
(62)
Wobec braku innych uwag motywy 101-105 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.
3. Przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie
3.1. Wielkość i udział w rynku przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie
(63)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że Komisja wyłączyła dane od producentów unijnych, którzy przetwarzali żywe ryby nabywane od innych producentów unijnych żywych ryb, a jedynie zawarła wielkość produkcji producentów unijnych, którzy przywozili żywe ryby w celu dalszego przetwarzania. Strona ta twierdziła, że metoda ta prowadzi do zawyżenia udziału w rynku przywozu z Turcji. Jak wspomniano w motywie 59, z wyjątkiem hipotetycznego przykładu odnośnie do udziałów w rynku, strona ta nie dostarczyła żadnych dowodów na potwierdzenie tego twierdzenia.
(64)
Jak wyjaśniono w motywie 60, dane dotyczące produkcji zostały ustalone na podstawie żywych ryb i obliczone na „bazie odpowiednika całych ryb” w celu uniknięcia podwójnego liczenia. Jeżeli ilość ryb przetworzonych zostałaby dodana do liczby żywych ryb, jak zaproponowała zainteresowana strona, doprowadziłoby to do podwójnego liczenia i w konsekwencji do zaniżenia udziału w rynku przywozu z Turcji. Jednocześnie, jak wyjaśniono w motywie 57, wskaźniki te jednak wykazują te same tendencje w okresie badanym. Argument ten zostaje zatem odrzucony.
(65)
Wobec braku innych uwag motywy 106-108 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.
3.2. Ceny produktów przywożonych z państwa, którego dotyczy postępowanie oraz podcięcie cenowe
(66)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń jedna ze stron twierdziła, że ceny przywozu z Turcji nie powinny być ustalane na podstawie średniej, ale na podstawie typu produktu ze względu na fakt, że zestawienie rodzajów produktu oraz masa jednego szczególnego rodzaju w tym zestawieniu miałyby znaczny wpływ na średnią cenę. Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń ta sama strona ponownie zgłosiła uwagi, nie przedstawiając żadnego dalszego uzasadnienia swojego twierdzenia.
(67)
Uważa się za stosowne, aby do celów opracowania i analizy ogólnych tendencji wskaźników szkody w zakresie cen produktu objętego postępowaniem w okresie badanym, zgodnie z wymogami art. 3 podstawowego rozporządzenia, wykorzystana została średnia ważona cena importowa, odnosząca się do określonego produktu, którego dotyczy postępowanie. W rzeczywistości szczegółowe dane zbierane są jedynie w odniesieniu do okresu objętego dochodzeniem. W związku z tym dane na poziomie rodzaju produktu nie są dostępne dla całego okresu, którego dotyczy postępowanie. W każdym razie średnia ważona cena importowa umożliwiłaby analizę tendencji i obowiązującej dla produktu, którego dotyczy postępowanie. Fakt, że tendencja miałaby się różnić w odniesieniu do niektórych rodzajów produktu, nie może podważyć tendencji ogólnej. Wreszcie, cena jest ważona, aby uwzględnić właśnie masę każdego z rodzajów produktu w różnych zestawieniach.
(68)
Z drugiej strony, w celu ustalenia podcięcia cenowego w trakcie okresu objętego dochodzeniem, jak wyjaśniono w motywach 112 i 113 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Komisja zastosowała średnie ważone ceny sprzedaży poszczególnych rodzajów produktu uzyskane przez objętych próbą producentów unijnych od klientów niepowiązanych na rynku unijnym, dostosowane do poziomu ex-works; i porównała je z odpowiednimi średnimi ważonymi cenami poszczególnych rodzajów produktu w przywozie produktu objętego postępowaniem od objętych próbą współpracujących tureckich producentów przy sprzedaży pierwszemu niepowiązanemu klientowi na rynku unijnym, ustalonymi na podstawie CIF (koszt, ubezpieczenie i fracht) z odpowiednimi dostosowaniami uwzględniającymi cła oraz koszty ponoszone po przywozie.
(69)
Z powyższych powodów argument ten został odrzucony.
(70)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń ta sama strona zakwestionowała fakt, że Komisja nie dokonała dostosowania uwzględniającego koszty ponoszone po przywozie. Po otrzymaniu wniosku Komisja dokonała dalszej analizy dostępnych danych, po czym zastosowano średnie koszty ponoszone po przywozie przez powiązanego importera objętego próbą producenta eksportującego.
(71)
Porównania cen dokonano z rozróżnieniem na rodzaje produktu w odniesieniu do transakcji na tym samym poziomie handlu, w razie konieczności odpowiednio dostosowanych, oraz po odliczeniu bonifikat i rabatów. Wynik porównania wyrażono jako odsetek obrotów producentów unijnych objętych próbą w okresie objętym dochodzeniem. Uwzględniając dostosowania opisane w motywie 70 powyżej, średni ważony margines podcięcia cenowego przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, na rynku unijnym wynosił pomiędzy 2 % a 16 % (średni margines podcięcia wynosił 6 %).
(72)
Wobec braku innych uwag, motywy 109-111 i 114-117 rozporządzenia w prawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.
4. Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego
4.1. Uwagi ogólne
(73)
Po ujawnieniu tymczasowym rząd Turcji zwrócił się do Komisji, aby ta dostarczyła informacje dotyczące wskaźników makroekonomicznych szkody zagregowanych na poziomie wyłącznie producentów unijnych objętych próbą. Niniejsza strona powtórzyła swoje twierdzenie po ujawnieniu ostatecznych ustaleń. Zgodnie z przyjętą w Komisji praktyką wskaźniki makroekonomiczne są opracowywane i analizowane na szczeblu unijnym, a nie na poziomie producentów unijnych objętych próbą. Uważa się, że w odniesieniu do wskaźników makroekonomicznych, kompletne dane całego przemysłu unijnego, które obejmują również dane pochodzące od przedsiębiorstw objętych próbą, lepiej odzwierciedlają sytuację w okresie badanym niż dane tylko jednej branży przemysłu. W związku z powyższym wniosek ten został odrzucony.
(74)
Wobec braku innych uwag, motywy 118-122 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.
4.2. Wskaźniki makroekonomiczne
4.2.1. Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
(75)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń oraz jak już wspomniano w motywie 9, jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że Komisja wyłączyła dane od producentów unijnych, którzy przetwarzali żywe ryby nabywane od innych producentów unijnych żywych ryb, uwzględniając jedynie wielkość produkcji producentów unijnych, którzy przywozili żywe ryby w celu dalszego przetwarzania. Strona ta twierdziła, że wielkość unijnej produkcji ogółem była zatem zaniżona.
(76)
Jak wyjaśniono w motywie 52, Komisja przeanalizowała cały przemysł unijny, w tym producentów żywych, świeżych, mrożonych, odfiletowanych i wędzonych pstrągów i jak wyjaśniono w motywach 56 i 60, całkowita wielkość produkcji w Unii nie miała wpływu na metodę stosowaną przez Komisję. Argument ten został zatem odrzucony.
(77)
Rząd Turcji argumentował, że dane FEAP obejmowały jedynie dane z 13 państw członkowskich oraz że w związku z tym całkowita wielkość produkcji w Unii była zaniżona.
(78)
Dane FEAP rzeczywiście nie obejmowały państw członkowskich, których wielkość produkcji ogółem wynosiła poniżej 1 000 ton („odpowiednik całej ryby”) rocznie, co jednak, biorąc pod uwagę niewielkie ilości, nie mogło mieć istotnego wpływu na ustalone tendencje. Dodatkowo strona ta nie wykazała żadnych potencjalnych skutków uwzględnienia pozostałych państw członkowskich w danych całościowych. Argument ten został zatem odrzucony.
(79)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń rząd Turcji twierdził, że według danych dotyczących produkcji dwóch państw członkowskich, mianowicie Bułgarii i Rumunii, które zostały wyłączone faktycznie, kraje te wyprodukowały więcej niż 1 000 ton w 2011 r. Jednakże wielkość produkcji dostarczonych przez rząd Turcji odnosi się głównie do dużych produkcji pstrąga, który nie jest produktem objętym obecnym dochodzeniem. W związku z powyższym argument ten został odrzucony.
(80)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że moce produkcyjne, jak wskazano w motywie 124 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, są błędne, ponieważ zostały one obliczone na podstawie nieprawidłowo ustalonej wielkości produkcji, jak twierdzono w motywie 75. Ponadto zainteresowana strona twierdziła, że wskaźnik wykorzystania mocy produkcyjnych nie powinien być oparty na informacjach przekazanych przez producentów unijnych objętych próbą, ponieważ próba zawierała producentów unijnych reprezentujących różne etapy produkcji, takie jak wędzenie, podczas gdy wielkość produkcji miałaby zawierać rzekomo wyłącznie pstrągi żywe. Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń wspomniana strona twierdziła, że stosowany wzór został błędnie oparty o średni współczynnik wykorzystania mocy produkcyjnych producentów objętych próbą zamiast użycia konkretnych danych sektora żywych ryb z jednej strony a sektorem przetwórczym z drugiej strony. Strona stwierdziła następnie, że dodatkowo dane sektora przetwórczego, który nabywał pstrąga żywego nie zostały ujęte w Unii, co miało znaczny wpływ na ustalenie ogólnych mocy produkcyjnych w Unii. Wreszcie strona twierdziła, że ustalenia zdolności w żadnym wypadku nie powinny być oparte o wzór, lecz o faktyczne dane od producentów unijnych.
(81)
Jak określono w motywach 52, 56 i 60, Komisja nie wykluczyła przemysłu przetwórczego w Unii z jej analizy, a argument, że wielkość produkcji była nieprawidłowo obliczona został odrzucony. Ponadto, jak wyjaśniono w motywie 53, nie były dostępne dane, które umożliwiłyby Komisji przeprowadzenie analizy segmentacji danych szczegółowych za pomocą dwóch specyficznych sektorów. Z tego samego powodu określenia zdolności nie można opierać na faktycznych danych z ponad 700 unijnych małych i średnich producentów. Jak wyjaśniono w motywach 123 i 124 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, stopień wykorzystania mocy produkcyjnych stwierdzonych przez Komisję jest zgodny z wielkością produkcji w Unii. W związku z tym argument, że określono moce produkcyjne na podstawie niepełnych danych wielkości produkcji ogółem, a także argument, że wskaźnik wykorzystania mocy produkcyjnych nie powinien opierać się na danych producentów unijnych objętych próbą również zostały odrzucone. W każdym razie, nawet jeżeli alternatywna metoda obliczania wielkości produkcji zasugerowana przez zainteresowaną stronę została zaakceptowana i dane z unijnego sektora przetwarzania, który nabywał żywego pstrąga w Unii zostały dodane do danych od producentów unijnych żywych ryb, co prowadzi do podwójnego liczenia, jak wyjaśniono w motywie 56, wskaźnik wykorzystania mocy produkcyjnych wykazuje te same tendencje w okresie badanym. Argument ten został, zatem odrzucony.
(82)
Wobec braku innych uwag motywy 123-128 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.
4.2.2. Wielkość sprzedaży i udział w rynku
(83)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń oraz jak już wspomniano w motywie 9, jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że Komisja wyłączyła dane od producentów unijnych, którzy przetwarzali żywe ryby nabywane od innych producentów unijnych żywych ryb, uwzględniając jedynie wielkość produkcji producentów unijnych, którzy przywozili żywe ryby w celu dalszego przetwarzania. Strona ta utrzymywała, że część przemysłu przetwórczego w Unii została wyłączona z analizy jako takiej. W związku z tym strona ta twierdziła, że wielkość sprzedaży przemysłu unijnego była niedoszacowana, a obliczony na tej podstawie udział w rynku był błędny. Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń ta sama strona powtórzyła swoje uwagi i zasugerowała, że Komisja powinna była oprzeć się na alternatywnych metodach opisanych w motywie 49 bez podania ich znaczenia dla tego stwierdzenia.
(84)
Z powodów określonych w motywach 52, 56 i 60 argument, że wielkość produkcji została błędnie ustalona i że część przemysłu unijnego nie została wzięta pod uwagę w analizie, został odrzucony. W związku z powyższym argument, zgodnie z którym wielkość sprzedaży i udział w rynku zostały nieprawidłowo ustalone, również został odrzucony. Jak wyjaśniono w motywie 53, jakakolwiek analiza segmentowa była niewykonalna i w związku z tym została odrzucona. Jeżeli jednak metoda obliczania wielkości sprzedaży zaproponowana przez zainteresowaną stronę zostałaby zaakceptowana, doprowadziłoby to do podwójnego liczenia, w związku z czym zawyżenia wielkości sprzedaży i udziału w rynku przemysłu unijnego. Jednocześnie, jak wyjaśniono w motywie 57, wskaźniki te jednak wykazują te same tendencje w okresie badanym. Argument ten zostaje zatem odrzucony.
(85)
Wobec braku innych uwag motywy 129 i 133 rozporządzenia tymczasowego zostają potwierdzone.
4.2.3. Wzrost
(86)
Wobec braku jakichkolwiek uwag motyw 134 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostaje niniejszym potwierdzony.
4.2.4. Zatrudnienie i wydajność
(87)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń oraz jak już wspomniano w motywie 9, jedna ze stron twierdziła, że Komisja wyłączyła dane od producentów unijnych, którzy przetwarzali żywe ryby nabywane od innych producentów unijnych żywych ryb oraz że w związku z tym zatrudnienie zostało niedoszacowane. Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń wspomniana strona twierdziła, że zastosowany wzór został błędnie oparty na zatrudnieniu producentów objętych próbą, zamiast korzystaniu z danych tych dwóch sektorów. Strona stwierdziła następnie, że ponadto dane sektora przetwórczego, który nabywał żywego pstrąga w Unii nie zostały ujęte, co miało znaczny wpływ na ustalenie ogólnego zatrudnienia w Unii. Wreszcie strona twierdziła, że ustalenia zatrudnienia w żadnym wypadku nie powinny być oparte o wzór, lecz o faktyczne dane od producentów unijnych.
(88)
Z powodów określonych w motywach 52, 56 i 60 argument, że część przemysłu unijnego nie została wzięta pod uwagę w analizie został odrzucony. Ponadto, jak wyjaśniono w motywie 53, nie były dostępne dane, które umożliwiłyby Komisji przeprowadzenie analizy segmentacji danych szczegółowych za pomocą specyficznych danych sektora żywych ryb, z jednej strony, i sektora przetwórczego, z drugiej strony. Z tego samego powodu określenia zatrudnienia nie można opierać na faktycznych danych z ponad 700 unijnych małych i średnich producentów. Jak wyjaśniono w motywie 136 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dane liczbowe dotyczące zatrudnienia stwierdzone przez Komisję są zgodne z wielkością produkcji w Unii. W rzeczywistości Komisja podczas ustalania danych dotyczących zatrudnienia wzięła pod uwagę cały przemysł unijny, w tym również przemysł przetwórczy. W związku z powyższym argument, zgodnie z którym zatrudnienie zostało błędnie ustalone również został odrzucony. W każdym razie, nawet jeżeli alternatywna metoda obliczania wielkości produkcji zasugerowana przez zainteresowaną stronę została zaakceptowana i dane z unijnego sektora przetwarzania, który nabywał żywego pstrąga w Unii zostały dodane do danych od producentów unijnych żywych ryb, co prowadzi do podwójnego liczenia, jak wyjaśniono w motywie 56, rozwój zatrudnienia wykazuje te same tendencje w okresie badanym. Argument ten został, zatem odrzucony.
(89)
Wobec braku innych uwag motywy 135-137 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.
4.3. Wskaźniki mikroekonomiczne
4.3.1. Ceny i czynniki oddziałujące na ceny
(90)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń jedna strona twierdziła, że ceny sprzedaży przemysłu unijnego nie powinny być ustalane na podstawie średniej, ale w odniesieniu do poszczególnych rodzajów, jako że zestawienie rodzajów produktu objętego postępowaniem i masa jednego szczególnego rodzaju produktu w tym zestawieniu miałyby znaczny wpływ na średnią cenę sprzedaży. Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń ta sama strona ponownie zgłosiła uwagi, nie przedstawiając żadnego dalszego uzasadnienia swojego twierdzenia.
(91)
Jednak na zasadzie analogii, z powodów przedstawionych w motywach 67 i 68, argument ten został odrzucony.
(92)
Wobec braku innych uwag motywy 140-142 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.
4.3.2. Koszty pracy
(93)
Wobec braku innych uwag motywy 143 i 144 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.
4.3.3. Zapasy
(94)
Wobec braku jakichkolwiek uwag motyw 145 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostaje niniejszym potwierdzony.
4.3.4. Rentowność, przepływ środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskiwania kapitału
(95)
Wobec braku jakichkolwiek uwag motywy 146-151 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.
5. Wnioski dotyczące szkody
(96)
Na podstawie powyższej całościowej analizy znaczących czynników makroekonomicznych i mikroekonomicznych oraz wobec braku innych uwag, ustalenia zawarte w motywach 152-155 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych stanowiące, że cały przemysł unijny, w tym wszystkie poszczególne działania i rodzaje produkcji (produkcja żywych, świeżych, mrożonych, filetowanych i wędzonych pstrągów) poniósł znaczącą szkodę w rozumieniu art. 8 ust. 4 rozporządzenia podstawowego zostają potwierdzone.
E. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
1. Wpływ przywozu subsydiowanego
(97)
Wobec braku jakichkolwiek uwag motywy 157-161 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.
2. Wpływ innych czynników
2.1. Przywóz z państw trzecich
(98)
Wobec braku jakichkolwiek uwag motywy 162-165 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.
2.2. Wyniki eksportowe przemysłu unijnego
(99)
Wobec braku innych uwag motywy 166 i 168 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.
2.3. Zmiany w konsumpcji
(100)
Wobec braku innych uwag motywy 169 i 170 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.
2.4. Konkurencja ze strony innych gatunków ryb
(101)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń niektóre zainteresowane strony ponownie wysunęły argument, że istotna szkoda poniesiona przez przemysł unijny była spowodowana konkurencją ze strony innych gatunków ryb. Strony przytoczyły analizy (11), z których rzekomo wynikało, że inne gatunki ryb są konkurencyjne wobec porcji pstrąga tęczowego na rynku niemieckim. Zainteresowane strony argumentowały również, że oprócz rzekomej konkurencji ze strony dużego pstrąga, łososia i pangi, istniała także konkurencja ze strony dorsza, halibuta, makreli i karmazyna, która spowodowała szkodę przemysłowi unijnemu.
(102)
Badania, o których mowa powyżej i do których odniosły się zainteresowane strony, nie zawierały żadnych przekonujących dowodów ani w odniesieniu do rynku niemieckiego, ani w odniesieniu do rynku unijnego jako całości popierających przedstawione argumenty. Argumenty te zostały również podważone przez fakt, że w badanym okresie turecki przywóz pstrąga tęczowego wzrósł zarówno pod względem udziału w rynku, jak i wielkości sprzedaży w Unii.
(103)
Rzekoma konkurencja ze strony innych gatunków ryb w żadnym wypadku nie mogła wyjaśnić ogólnego pogorszenia sytuacji gospodarczej i finansowej przemysłu unijnego, a w szczególności utraty udziału w rynku w porównaniu do przywozu z Turcji, który wykazywał tendencję wzrostową w badanym okresie.
(104)
W związku z tym przedstawione argumenty w tym zakresie zostały odrzucone.
(105)
Wobec braku innych uwag motywy 171-175 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.
2.5. Obciążenia administracyjne i regulacyjne, ograniczenia geograficzne
(106)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń niektóre zainteresowane strony ponownie wysunęły argument, że w analizie nie uwzględniono negatywnego wpływu obciążeń administracyjnych w państwach członkowskich.
(107)
W motywach 176-178 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych omówiono kwestię obciążeń administracyjnych i regulacyjnych, w tym rzekomych ograniczeń wykorzystywania określonych obszarów geograficznych na potrzeby akwakultury w państwach członkowskich jako możliwego innego czynnika wyrządzającego szkodę przemysłowi unijnemu. Strony objęte postępowaniem nie uzasadniły dodatkowo swojego twierdzenia i nie dostarczyły żadnych dalszych informacji w tym zakresie. W związku z powyższym argument ten został odrzucony.
(108)
Wobec braku innych uwag motywy 176-178 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.
2.6. Presja cenowa ze strony dużych sprzedawców detalicznych
(109)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń niektóre zainteresowane strony ponownie wysunęły argument, że w analizie nie uwzględniono negatywnego wpływu presji cenowej i wysokiej siły przetargowej sektora sprzedaży detalicznej.
(110)
Presja cenowa i siła przetargowa sektora sprzedaży detalicznej, a także inne możliwe czynniki, które spowodowały szkodę dla przemysłu unijnego zostały omówione w motywach od 179 do 181 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Strony objęte postępowaniem nie uzasadniły dodatkowo swojego twierdzenia i nie dostarczyły żadnych dalszych informacji w tym zakresie. W związku z powyższym argument ten został odrzucony.
(111)
Wobec braku innych uwag motywy 179-181 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.
2.7. Przeinwestowanie, koszty finansowe, wahania kursów wymiany walut oraz nadzwyczajne straty związane ze sporami prawnymi
(112)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń niektóre zainteresowane strony ponownie wysunęły argument, że w analizie nie uwzględniono negatywnego wpływu kilku innych czynników na indywidualnych producentów unijnych, takich jak rzekome przeinwestowanie, kwestie środowiskowe i spory prawne.
(113)
Czynniki te zostały jednak omówione w motywach 182-186 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Strony objęte postępowaniem nie uzasadniły dodatkowo swojego twierdzenia i nie dostarczyły żadnych dalszych informacji w tym zakresie. W związku z powyższym argument ten został odrzucony.
(114)
Wobec braku innych uwag motywy 182-186 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.
3. Wnioski w sprawie związku przyczynowego
(115)
Na podstawie powyższego i wobec braku innych uwag motywy 187-189 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, w których stwierdzono, że istotna szkoda poniesiona przez przemysł unijny została spowodowana przez przywóz subsydiowany oraz, że żadne inne czynniki analizowane zarówno indywidualnie, jak i zbiorowo nie naruszają związku przyczynowego, zostają potwierdzone.
F. INTERES UNII
1. Interes przemysłu unijnego
(116)
Wobec braku jakichkolwiek uwag motywy 191-194 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.
2. Interes niepowiązanych importerów
(117)
Po wprowadzeniu środków tymczasowych dwóch dodatkowych importerów zgłosiło się i stwierdziło, że nałożenie ceł na przywóz pstrąga z Turcji miałoby negatywny wpływ na ich sytuację. Strony te nie uzasadniły jednak swoich argumentów. W związku z tym argumenty te odrzucono.
(118)
Wobec braku innych uwag motywy 195 i 198 rozporządzenia tymczasowego zostają potwierdzone.
3. Interes użytkowników, konsumentów, dostawców
(119)
Wobec braku jakichkolwiek uwag motywy 199-203 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.
4. Wnioski dotyczące interesu Unii
(120)
Na podstawie powyższego i wobec braku innych uwag motyw 204 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych stanowiący, że nie istniały przekonujące powody, aby stwierdzić, że wprowadzenie środków w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem z Turcji, nie leży w interesie Unii, zostaje potwierdzony.
G. ŚRODKI WYRÓWNAWCZE
(121)
Mając na uwadze sformułowane przez Komisję wnioski dotyczące subsydiowania, szkody, związku przyczynowego i interesu Unii, należy wprowadzić ostateczne środki wyrównawcze, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi unijnemu przez przywóz subsydiowanych produktów.
1. Poziom usuwający szkodę (margines szkody)
(122)
Z uwagi na dostosowania opisane w motywach 70 i 71 powyżej marginesy szkody zostały skorygowane tak jak opisano w motywie 127 poniżej.
(123)
Wobec braku innych uwag motywy 206-217 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.
2. Środki ostateczne
(124)
W świetle powyższego oraz zgodnie z art. 15 rozporządzenia podstawowego należy nałożyć ostateczne cło wyrównawcze zgodnie z zasadą niższego cła zgodnie z art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Komisja porównała margines szkody z marginesem subsydiowania. Kwota ceł powinna być ustalona na poziomie marginesu subsydiowania albo marginesu szkody, zależnie od tego, który z nich jest niższy.
(125)
Biorąc pod uwagę wysoki poziom współpracy tureckich producentów eksportujących, cło dla „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw” ustalono na poziomie najwyższego cła, jakie ma być nałożone na przedsiębiorstwa objęte próbą lub współpracujące w ramach dochodzenia. Cło dla „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw” będzie miało zastosowanie w odniesieniu do tych przedsiębiorstw, które nie współpracowały w ramach dochodzenia.
(126)
Dla wymienionych w załączniku tureckich przedsiębiorstw współpracujących nieobjętych próbą ustala się ostateczną stawkę cła na poziomie średniej ważonej stawek dla przedsiębiorstw objętych próbą.
(127)
W związku z powyższym stawka cła wyrównawczego, wyrażona w cenach CIF na granicy Unii, przed ocleniem, powinna być następująca:
Przedsiębiorstwo
Margines subsydiowania
Margines szkody
Cło wyrównawcze
GMS
6,9 %
24 %
6,9 %
Kilic
9,5 %
37 %
9,5 %
Özpekler
6,7 %
22 %
6,7 %
Ternaeben
8,0 %
17 %
8,0 %
Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące
7,6 %
23 %
7,6 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
9,5 %
37 %
9,5 %
(128)
Powyższe środki wyrównawcze ustala się w postaci stawek celnych ad valorem, tj. proporcjonalnie do wartości przywozu.
(129)
Stawki cła wyrównawczego dla poszczególnych przedsiębiorstw, określone w niniejszym rozporządzeniu, wyznaczono na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną podczas dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Te stawki celne mają zastosowanie wyłącznie do przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz produkowanego przez wymienione podmioty prawne.
(130)
Przywożone produkty objęte postępowaniem wytworzone przez jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo, które nie zostało wyraźnie wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym podmioty powiązane z przedsiębiorstwami wyraźnie wymienionymi, powinny podlegać stawce celnej mającej zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.
(131)
Przedsiębiorstwo może wnioskować o zastosowanie wymienionych indywidualnych stawek cła wyrównawczego w przypadku zmiany jego nazwy. Wniosek w tej sprawie należy kierować do Komisji (12). Wniosek musi zawierać wszystkie istotne informacje, które pozwolą wykazać, że zmiana nie wpływa na prawo przedsiębiorstwa do korzystania ze stawki celnej, która ma wobec niego zastosowanie. Jeśli zmiana nazwy przedsiębiorstwa nie wpływa na prawo do korzystania ze stawki celnej mającej wobec niego zastosowanie, w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej opublikowane zostanie zawiadomienie w sprawie zmiany nazwy.
(132)
W celu zapewnienia należytego egzekwowania ceł wyrównawczych cło rezydualne dla wszystkich pozostałych przedsiębiorstw należy stosować nie tylko w odniesieniu do niewspółpracujących producentów eksportujących objętych niniejszym dochodzeniem, ale także do producentów, którzy nie prowadzili wywozu do Unii w trakcie okresu objętego dochodzeniem.
3. Zobowiązania cenowe
(133)
Po ujawnieniu ustaleń rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych 15 producentów eksportujących złożyło zobowiązania cenowe zgodnie z art. 13 rozporządzenia podstawowego.
(134)
Komisja przeanalizowała dokładnie złożone oferty w świetle szczególnego kontekstu stosunków z Turcją. Komisja uznała jednak, że takie zobowiązania cenowe nie byłyby praktyczne w obecnym postępowaniu. Spowodowane jest to dużą ilością rodzajów produktu objętego postępowaniem, znacznymi różnicami cenowymi pomiędzy różnymi formami produktu objętego postępowaniem i ryzykiem wzajemnej kompensacji ze względu na sprzedaż innych produktów tym samym klientom.
(135)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń jedna z zainteresowanych stron (AEA) twierdziła, że powody uznania danego zobowiązania za niepraktyczne nie są prawidłowe. Po pierwsze, przedsiębiorstwo to stwierdziło, że liczba postaci jest ograniczona, nie są one łatwe do zidentyfikowania za pośrednictwem kodów TARIC oraz, jeżeli to konieczne, niektóre prezentacje można pogrupować, po drugie, że istnienie znacznych różnic w cenach między różnymi postaciami nie prowadzi do stwierdzenia, że zobowiązania są niewykonalne, ponieważ różne minimalne ceny importowe mogły zostać ustalone dla różnych postaci i wreszcie, że podobne zobowiązania zostały przyjęte w przypadku innych produktów rybnych (łosoś) (13) wcześniej.
(136)
Po pierwsze, producenci eksportujący objęci próbą, którzy zaproponowali zobowiązania i dla których Komisja dysponowała szczegółowymi informacjami wywozili siedem różnych postaci produktu objętego postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem. Takie postaci nie mogą być wyraźnie oznaczone kodami TARIC. Ponadto dowolna grupa postaci wymagająca różnych cen może doprowadzić do kompensacji między minimalną ceną importową różnych postaci. Po drugie, analiza dużej liczby producentów eksportujących i postaci w połączeniu ze znacznymi różnicami cen pomiędzy postaciami zostałaby złagodzona dużą liczbą minimalnych cen importowych, jak sugeruje zainteresowana strona, skutkowałoby to monitorowaniem zobowiązań nawet jeszcze bardziej niepraktycznym. Po trzecie, łagodzące ryzyko wzajemnej kompensacji poprzez ciągłe monitorowanie klauzuli rezygnacji ze sprzedaży innych produktów tym samym klientom nieproporcjonalnie wymagałoby wielu nakładów i w związku z tym byłoby niepraktyczne. Wreszcie, w odniesieniu do postępowania dotyczącego łososia, zobowiązania podjęte w tym czasie okazały się niepraktyczne, co potwierdziło wiele przypadków wycofania w okresie obowiązywania środków. Z powyższych powodów argumenty, że zobowiązania byłyby praktyczne w niniejszej sprawie, zostały odrzucone.
(137)
W konsekwencji zobowiązania te zostały odrzucone.
4. Ostateczne pobranie cła tymczasowego
(138)
Ze względu na ustaloną wysokość marginesów subsydiowania oraz zważywszy na poziom szkody, jaką poniósł przemysł unijny, należy dokonać ostatecznego poboru kwot zabezpieczonych w formie tymczasowego cła wyrównawczego nałożonego rozporządzeniem w sprawie ceł tymczasowych. Zabezpieczone kwoty przekraczające ostateczne stawki cła wyrównawczego powinny być zwolnione.
(139)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (14),
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Nakłada się ostateczne cło wyrównawcze na przywóz pstrąga tęczowego (Oncorhynchus mykiss):
-
żywego, o masie nieprzekraczającej 1,2 kg każdy, lub
-
świeżego, schłodzonego, zamrożonego lub wędzonego:
-
w postaci całych ryb (z głowami), nawet bez skrzeli lub patroszonych, o masie nieprzekraczającej 1,2 kg każda, lub
-
pozbawionych głowy, nawet bez skrzeli, patroszonych lub nie, o masie nieprzekraczającej 1 kg każda, lub
-
w postaci filetów, o masie nieprzekraczającej 400 g każdy,
obecnie objętego kodami CN ex 0301 91 90, ex 0302 11 80, ex 0303 14 90, ex 0304 42 90, ex 0304 82 90 i ex 0305 43 00 (kody TARIC 0301919011, 0302118011, 0303149011, 0304429010, 0304829010 i 0305430011) i pochodzącego z Turcji.
2. Stawki ostatecznego cła wyrównawczego mające zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, są następujące dla produktu opisanego w ust. 1 i wyprodukowanego przez poniższe przedsiębiorstwa:
Przedsiębiorstwo
Cło wyrównawcze
Dodatkowy kod TARIC
-
Akyol Su Ürn.Ürt.Taş.Kom.İth.İhr.Paz.San. ve Tic. Ltd. Şti
-
Asya Söğüt Su Ürünleri Üretim Dahili Paz.ve İhr. Ltd.Şti
-
GMS Su Ürünleri Üretim İth. Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti
-
Gümüşdoga Su Ürünleri Üretim Ihracat Ithalat AŞ
-
Gümüş-Yel Su Ürünleri üretim İhracat ve İthalat Ltd. Şti
-
Hakan Komandit Şirketi
-
İskele Su Ürünleri Hayv.Gida Tur.Inş.Paz.Ihr.Ltd.Şti
-
Karaköy Su Ürünleri Üretim Paz.Tic.İhr. ve İth.Ltd.Şti
-
Özgü Su Ürün. Üret. Taș. Komis. İth. İhr. Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti
6,9 %
B964
BAFA Su Ürünleri Yavru Üretim Merkezi Sanayi Ticaret AȘ
9,5 %
B965
Özpekler İnşaat Taahhüd Dayanıklı Tüketim Malları Su Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
6,7 %
B966
Ternaeben Gida ve Su Ürünleri Ithalat ve Ihracat Sanayi Ticaret AŞ
8,0 %
B967
Przedsiębiorstwa wymienione w załączniku
7,6 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
9,5 %
B999
3. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają odpowiednie obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
Kwoty zabezpieczone w postaci tymczasowych ceł wyrównawczych na podstawie rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1195/2014 zostają ostatecznie pobrane. Zabezpieczone kwoty przekraczające ostateczne stawki cła wyrównawczego zostaną zwolnione.
Artykuł 3
Jeżeli jakikolwiek nowy producent z Turcji dostarczy Komisji wystarczające dowody potwierdzające, że:
-
nie prowadził wywozu do Unii produktu, o którym mowa w art. 1 ust. 1, w okresie objętym dochodzeniem (od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r.),
-
nie jest powiązany z żadnym eksporterem lub producentem w Turcji, który podlega środkom wprowadzonym niniejszym rozporządzeniem,
-
rzeczywiście dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii po upływie okresu objętego dochodzeniem, na podstawie którego wprowadzono środki, lub zaciągnął nieodwołalne zobowiązanie umowne na wywóz znacznych ilości do Unii.
Art. 1 ust. 2 może zostać zmieniony poprzez dodanie nowego producenta eksportującego do współpracujących przedsiębiorstw nieobjętych próbą, w stosunku do których zastosowanie ma średnia ważona stawka cła w wysokości 7,6 %.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 26 lutego 2015 r.