PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 412/2013
ze dne 13. května 2013
o uložení konečného antidumpingového cla a o konečném výběru prozatímně uloženého cla na dovoz keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní pocházejícího z Čínské lidové republiky
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1), a zejména na článek 9 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh předložený Evropskou komisí, po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
1. POSTUP
1.1. Zahájení řízení
(1)
Komise nařízením (EU) č. 1072/2012 (2) (dále jen „prozatímní nařízení“) uložila prozatímní antidumpingové clo z dovozu keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní pocházejícího z Čínské lidové republiky (dále jen „ČLR“ nebo „dotčená země“).
(2)
Řízení bylo zahájeno dne 16. února 2012 (3) na základě podnětu, který byl podán jménem výrobců v Unii (dále jen „žadatelé“) představujících více než 30 % celkové výroby keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní v Unii.
(3)
Jak je uvedeno v 22. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, šetření dumpingu a újmy se týkalo období od 1. ledna 2011 do 31. prosince 2011 (dále jen „období šetření“). Zkoumání vývojových tendencí významných pro posouzení újmy se týkalo období od 1. ledna 2008 do konce období šetření (dále jen „posuzované období“).
1.2. Následný postup
(4)
Po sdělení základních skutečností a úvah, na jejichž základě bylo rozhodnuto o uložení prozatímního antidumpingového cla, zúčastněným stranám (dále jen „poskytnutí prozatímních informací“) se některé z nich k těmto prozatímním zjištěním písemně vyjádřily. Stranám, které o to požádaly, byla poskytnuta možnost slyšení. Dva dovozci a jeden vyvážející výrobce požádali o slyšení v přítomnosti úředníka pro slyšení z Generálního ředitelství pro obchod a této žádosti bylo vyhověno.
(5)
Komise pokračovala ve vyhledávání a ověřování všech informací, jež považovala za nezbytné ke konečným zjištěním. Byly zváženy ústní a písemné připomínky zúčastněných stran a na jejich základě byla prozatímní zjištění podle potřeby upravena.
(6)
Kromě toho, jak je vysvětleno v 55. bodě odůvodnění, byla provedena inspekce na místě u thajského výrobce, jejímž cílem bylo prošetřit, zda je Thajsko vhodná srovnatelná země.
(7)
Následně byly všem stranám sděleny základní skutečnosti a úvahy, na nichž byl založen záměr doporučit uložení konečného antidumpingového cla na dovoz keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní pocházejícího z Čínské lidové republiky a konečný výběr částek zajištěných prostřednictvím prozatímního cla (dále jen „poskytnutí konečných informací“). Všem stranám byla poskytnuta lhůta, během níž mohly k uvedenému poskytnutí konečných informací předložit své připomínky. Čínská obchodní komora pro dovoz a vývoz výrobků lehkého průmyslu a řemeslných výrobků (dále jen „CCCLA“) a jedna skupina dovozců požádaly o slyšení za účasti úředníka pro slyšení z generálního ředitelství pro obchod a této žádosti bylo vyhověno.
(8)
Připomínky předložené zúčastněnými stranami byly zváženy a případně vzaty v úvahu.
1.3. Výběr vzorku
(9)
Po poskytnutí prozatímních informací některé zúčastněné strany zpochybnily vzorek vyvážejících výrobců z ČLR s tvrzením, že vzorek není reprezentativní, neboť vychází pouze z největších objemů vývozu, a tudíž nebere v úvahu další činitele, které charakterizují rozmanitost a roztříštěnost keramického průmyslu v ČLR.
(10)
Jak vyplývá z čl. 17 odst. 1 nařízení (ES) č. 1225/2009 (dále jen „základní nařízení“), výběr společností, které budou zahrnuty do vzorku, může být omezen na největší reprezentativní objem vývozu, který může být v době, která je k dispozici, přiměřeně přezkoumán. Vzhledem k roztříštěnosti odvětví se vycházelo z toho, že výběr na základě objemu vývozu by umožnil sestavení reprezentativního vzorku, který mohl být v době, která byla k dispozici, přezkoumán. V tomto ohledu je však třeba poznamenat, že vybrané společnosti se nacházejí ve třech různých regionech v ČLR a produkují významný objem dotčeného výrobku z různých typů keramických materiálů, např. z porcelánu a kameniny, jakož i širokou škálu typů výrobků. Tuto námitku tudíž nelze přijmout.
(11)
Jeden vyvážející výrobce tvrdil, že použití různých metodik pro výběr vzorku výrobního odvětví Unie a dovozců v porovnání s výběrem vzorku vyvážejících výrobců se rovná diskriminaci a že měla být použita stejná kritéria. Použití různých metodik je diskriminační vůči vyvážejícím výrobcům a porušením zásady rovného zacházení.
(12)
Výběr vzorku vyvážejících výrobců slouží pouze k prošetření existence dumpingu dotčeného výrobku z ČLR. V tomto ohledu je nezbytné pokrýt maximální objem dovozu dotčeného výrobku v období šetření. Na druhé straně byl vzorek výrobců v Unii vybrán pro účely posouzení, zda výrobní odvětví Unie utrpělo podstatnou újmu, a to na základě řady různých ukazatelů. Pokud jde o dovozce, shromážděné informace se používají převážně pro posouzení zájmu Unie. Z toho vyplývá, že pokud jde o dovozce a výrobce v Unii, je důležité sbírat informace od řady společností působících například v různých segmentech výrobků. Základní důvody pro výběr společností do vzorku výrobců a dovozců Unie na jedné straně a do vzorku vyvážejících výrobců na straně druhé jsou odlišné, a proto se nenacházejí v podobném postavení. Zásada nediskriminace ani zásada rovného zacházení proto nevyžadují použití stejné metodiky výběru příslušných vzorků. Z toho vyplývá, že tato námitka je naprosto neopodstatněná, a proto se zamítá.
(13)
Jeden vyvážející výrobce trval na své žádosti o zařazení do vzorku, jak je uvedeno v 8. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Tato společnost však nepředložila žádné nové argumenty, které by zdůvodnily její zařazení do vzorku. Z toho důvodů a s ohledem na zjištění v 10. bodě odůvodnění tohoto nařízení se potvrzují závěry v 9. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
(14)
Týž vyvážející výrobce nezařazený do vzorku tvrdil, že mu po poskytnutí konečných informací nebyl poskytnut dostatek času na předložení připomínek a že poskytnutí konečných informací bylo navíc nedostatečné, protože nebyly zveřejněny například údaje o náhradách, prodejních cenách, úpravách atd. Nebylo tudíž respektováno jeho právo na obhajobu.
(15)
Podle čl. 20 odst. 5 základního nařízení by na předložení připomínek k poskytnutí konečných informací měla zúčastněná strana dostat lhůtu činící nejméně deset dnů. Dotyčný vyvážející výrobce obdržel konečné informací elektronickou poštou dne 25. února 2013 a na předložení připomínek dostal čas do 8. března 2013, tj. jedenáct dnů. Dokument s konečnými informacemi mu byl navíc následující den zaslán doporučenou poštou. Z toho vyplývá, že dotčené straně, byl poskytnut dostatek času na předložení připomínek, a toto tvrzení se proto musí zamítnout. V této souvislosti se rovněž konstatuje, že dotčená strana předložila připomínky ve stanovené lhůtě a nepožádala o prodloužení lhůty. Komise kromě toho, s ohledem na povinnost chránit důvěrné informace, zveřejnila všechny podstatné skutečnosti a úvahy, na jejichž základě hodlala navrhnout uložení konečných opatření. Konkrétněji řečeno, respektování práva na obhajobu nevyžaduje, aby údaje o prodeji konkrétní společnosti nebo o úpravách pro společnosti zařazené do vzorku, které byly použity ke stanovení individuálních dumpingových rozpětí, byly sděleny straně, pro níž se nepočítá individuální rozpětí.
(16)
Z uvedeného vyplývá, že tvrzení o nerespektování práva na obhajobu je neopodstatněné, a proto se zamítá.
2. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
2.1. Úvod
(17)
Jak je uvedeno v 24. a v 56. až 57. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, dotčeným výrobkem je keramické stolní a kuchyňské nádobí a náčiní, v současnosti kódů KN ex 6911 10 00, ex 6912 00 10, ex 6912 00 30, ex 6912 00 50 a ex 6912 00 90, pocházející z ČLR, s výjimkou keramických nožů (dále jen „dotčený výrobek“).
2.2. Tvrzení
(18)
Po poskytnutí prozatímních informací žádná ze stran nezpochybnila, že keramické (kuchyňské) nože se podstatně liší od ostatních druhů keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní v důsledku rozdílů ve fyzikálních vlastnostech, výrobních procesech a konečném použití. Všechny připomínky zúčastněných stran byly zkoumány a žádost o vyloučení keramických nožů z definice výrobku v tomto šetření je s konečnou platností přijata.
(19)
Po zveřejnění prozatímních opatření několik stran uvedlo, že určité keramické mlýnky na přísady a koření a jejich keramické mlecí části a součástí by měly být vyloučeny z definice výrobku.
(20)
Tato žádost se zakládá na tvrzení, že vzhledem k jejich specifickým vlastnostem nelze tyto mlýnky a jiné typy keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní považovat za jediný výrobek. Na výrobu mlecích kotoučů v těchto mlýncích se používá hlavně keramický materiál z oxidu hlinitého, který se nepoužívá pro „standardní“ stolní nádobí, jako jsou hrnky a talíře, a který se vypaluje při vysoké teplotě. Míra zaměnitelnosti s hlavními kategoriemi výrobku, který je předmětem tohoto šetření, je u nich velmi omezená. To by také platilo pro keramické mlecí mechanismy bez krytu, jež jsou běžně deklarované pod výše uvedenými kódy.
(21)
Šetření ukázalo, že keramická složka v těchto mlýncích představuje obvykle pouze jeho malou část. Šetření navíc ukázalo, že keramické mlýnky s keramickým mlecím kotoučem, včetně svých keramických částí a součástí, nemají stejné základní fyzikální vlastnosti a základní použití jako keramické stolní a kuchyňské nádobí a náčiní. Keramické mlecí části a součásti se liší od keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní tvarem, pevností a konstrukcí.
(22)
Některé strany tvrdily, že dotyčné mlýnky by měly být vyloučeny z definice výrobku na základě toho, že mají tytéž fyzikální vlastnosti, průmyslový design a konečné použití jako mlýnky s mlecími mechanismy z kovu a že, jsou-li součástí sady mlýnků, jsou běžně zařazeny pod číslem tarifního sazebníku 8210. Tvrdily také, že keramické prvky v těchto případech obvykle nepřevyšují 2 % hodnoty výrobku. S ohledem na četné možnosti klasifikace mlýnků a sad mlýnků však šetření nemohlo tyto argumenty uznat pro určení toho, zda by keramické mlýnky měly být vyloučeny z definice výrobku, který je předmětem šetření.
(23)
Několik stran argumentovalo, že by tyto mlýnky měly být vyloučeny z definice dotčeného výrobku na základě toho, že v některých mlýncích je nutné používat keramické mlecí kotouče spíše než kovové, zejména v mlýncích na sůl, jelikož sůl způsobuje korozi kovových mlýnků. Z šetření však vyplynulo, že mlýnky na sůl nemusí nutně používat keramické mlecí mechanismy.
(24)
Na základě výše uvedeného dospělo šetření k závěru, že mlýnky na koření a přísady s keramickými mlecími prvky se podstatně liší od jiných druhů keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní v důsledku rozdílů v základních fyzikálních vlastnostech a v použití keramických materiálů používaných na pracovní součásti. Proto se přijímá tvrzení, aby byly vyloučeny z definice výrobku v tomto šetření, včetně samostatných keramických mlecích mechanismů a jejich součástí.
(25)
Po zveřejnění prozatímních opatření některé strany tvrdily, že brousky keramických nožů mají být vyloučeny z definice výrobku z důvodu rozdílů ve výrobních procesech, konečného použití a skutečnosti, že tyto předměty neslouží k uchovávání potravin vzhledem k jejich zvláštnímu designu a fyzikálním vlastnostem. Šetření tyto argumenty potvrdilo. Proto bylo vyhověno žádosti o jejich vyloučení z definice výrobku v tomto šetření.
(26)
V témže duchu se také zkoumalo, zda by měly být z definice výrobku vyloučeny keramické škrabky Šetření totiž potvrdilo, že keramické škrabky se podstatně liší od ostatních druhů keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní z důvodu rozdílného designu a fyzikálních vlastností (tvar a pevnost) keramického materiálu použitého pro pracovní části, výrobních procesů a konečného použití. Keramické škrabky by proto měly být rovněž vyloučeny z definice produktu v tomto šetření.
(27)
Po zveřejnění prozatímních opatření jedna strana také tvrdila, že pečící kameny na pizzu (tzv. pizza-stone) z kordieritové keramiky by měly být vyloučeny z definice dotčeného výrobku kvůli jejich odlišným fyzikálním vlastnostem (tvar a tvrdost), průmyslovému designu a použití. Kordieritová keramika je z hlinito-křemičitanu hořečnatého, který se vyznačuje zvláštními vlastnostmi, zejména vynikající odolností proti tepelným šokům. Šetření potvrdilo, že pečící kámen na pizzu z kordieritové keramiky má stejné fyzikální vlastnosti (tvar a tvrdost), průmyslový design a použití jako cihly pro vysoké pece nebo trouby. V důsledku toho se liší od ostatního keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní. Po poskytnutí konečných informací upozornili žadatelé na podobnost mezi pečícími kameny na pizzu z kordieritové keramiky a jinými výrobky, jichž se řízení týká. Nedokázali však prokázat, že pečící kameny na pizzu z kordieritové keramiky mají stejné základní fyzikální vlastnosti a konečné použití. Proto bylo vyhověno žádosti o jejich vyloučení z definice výrobku v tomto šetření.
(28)
Po zveřejnění prozatímních opatření jedno nizozemské sdružení tvrdilo, že keramické stolní a kuchyňské nádobí a náčiní, které má být použito jako propagační produkty, by mělo být vyloučeno z definice dotčeného výrobku na základě toho, že se neprodává za účelem jeho používání jako stolního nebo kuchyňského nádobí a náčiní, že je důležitou ekonomickou hybnou silou v odvětví maloobchodu, že ho spotřebitelé velmi oceňují a že pouze výrobci v ČLR mohou nabízet množství potřebná v krátkém období. Žádosti o vyloučení keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní, které má být použito na propagační účely, z definice výrobku v tomto šetření však nemůže být vyhověno, neboť jeho fyzikální vlastnosti, výrobní procesy a konečné použití jsou stejné jako u jiných druhů keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní.
(29)
Po zveřejnění prozatímních opatření a opět po poskytnutí konečných informací jeden německý dovozce a velkoobchodník a jeden čínský spolupracující vyvážející výrobce tvrdili, že kameninové zboží se zvláštní povrchovou úpravou určenou pro sublimační potisk, u něhož lze sublimační povrchovou úpravu odstranit mechanickým škrábáním, by mělo být vyloučeno z definice produktu na základě toho, že se jedná o polotovary, u nichž se konečná úprava (tzv. fotofinišing) provádí v Unii prostřednictvím specifických kanálů, kvůli odlišnému vnímání ze strany spotřebitelů, z toho důvodu, že tato sublimační povrchová úprava převyšuje hodnotu nepotahovaných keramických předmětů, a kvůli tomu, že v Unii tento produkt nikdo nevyrábí. Šetřením bylo zjištěno, že tento produkt je na pohled totožný s ostatními sublimací nepotahovaným stolním nádobím, a proto je obtížné je rozlišit, je-li to vůbec možné. Šetření dále prokázalo, že tyto výrobky mají obvykle stejné konečné použití jako ostatní druhy kuchyňského a stolního nádobí a náčiní. Rovněž bylo zjištěno, že několik výrobců v Unii tyto produkty vyrábí a že produkty vyráběné v Unii a dovážené produkty si přímo konkurují. S ohledem na výše uvedené se žádost o vyloučení produktů ze speciálně potahované kameniny pro sublimační potisk zamítá.
(30)
Po zveřejnění prozatímních opatření a opět po poskytnutí konečných informací tvrdil dovozce, který požadoval vyloučení stolního nádobí a náčiní s ruční malbou pod glazurou z definice produktu, že předběžná analýza Komise v tomto ohledu byla chybná, protože nebrala v úvahu existenci tržních segmentů, rozdíly v kvalitě mezi různými typy stolního nádobí, luxusní a křehčí povahu stolního nádobí a náčiní s ruční malbou pod glazurou a jeho omezenou zaměnitelnost v důsledku souvisejícího vnímání ze strany spotřebitele. Rovněž tvrdil, že stolní nádobí a náčiní s ruční malbou pod glazurou lze požívat i jako ozdobu.
(31)
Pokud jde o tvrzení týkající se rozdílů v jakosti mezi různými typy stolního nádobí a náčiní a luxusní a křehčí povahy stolní nádobí a náčiní s ruční malbou pod glazurou, tyto vlastnosti nejsou specifické pro ozdobné ručně malované stolní nádobí a náčiní s ruční malbou pod glazurou. Kromě toho, pokud jde o omezenou zaměnitelnost v důsledku souvisejícího vnímání spotřebitelů, nebyl podán žádný nový argument, který by změnil závěr uvedený v 45. bodu odůvodnění prozatímního nařízení, že průměrný spotřebitel nerozlišuje mezi stolním nádobím a náčiním s ruční malbou pod glazurou a ostatními typy keramického stolního nádobí a náčiní. Komise analyzovala existenci segmentů trhu ve 157. až 158. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Tato argumentace proto nemůže zvrátit závěry uvedené v 45. bodu odůvodnění prozatímního nařízení.
(32)
Po uložení prozatímních opatření bylo dále rozpracováno tvrzení uvedené v 50. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Tato tvrzení byla zopakována po poskytnutí konečných informací. Dovozce s výrobou v ČLR tvrdil, že výrobky stolního a kuchyňského nádobí a náčiní, které jsou zcela glazované a/nebo smaltované na 100 % povrchu, s výjimkou spodku nebo jeho části, a pokud je 100 % glazovaného a/nebo smaltovaného povrchu obarveno jinou než bílou barvou, by měly být vyloučeny z definice výrobku. Toto tvrzení bylo řádně analyzováno a šetření prokázalo, že fyzikální vlastnosti, výrobní procesy a konečné použití těchto výrobků jsou stejné jako u jiných glazovaných a/nebo smaltovaných výrobků keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní. Toto tvrzení se proto definitivně zamítá.
(33)
CCCLA trvala na tom, že by z definice výrobku v rámci tohoto šetření měl být vyloučen (jemný) kostní porcelán na základě toho, že se jedná o křehký a luxusní produkt s nízkou mechanickou pevností, a napadla také tvrzení, že je odolný proti oštěpům. Je však třeba poznamenat, že CCCLA sama dříve uvedla, že (jemný) kostní porcelán má vysokou mechanickou pevnost a odolnost proti oštěpům. Tato protichůdná tvrzení jasně zpochybnila tvrzení CCCLA. V každém případě vznesené argumenty nemění závěry shrnuté v 28. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Žádost o vynětí (jemného) kostního porcelánu z definice výrobku se proto definitivně zamítá.
(34)
Táž strana zopakovala, že by odolný porcelán měl být vyřazen ze škály výrobků, jichž se šetření týká. Tvrdila, že není pravdou, že nemá nesporné znaky, a že je pevný díky více než 24 % obsahu hliníkového kaolínu, a poté zpochybnila schopnost Unie vyrobit tento produkt. Různé názory na odolný porcelán jsou však rozporuplné, pokud jde například o podíl surovin a obsah hliníkového prášku v něm. Kromě toho nebylo zpochybněno, že se odolný porcelán vyrábí také v Unii a že výrobci v ČLR vyrábějí odolný porcelán, který přímo konkuruje odolnému porcelánu vyrobenému v Unii, jakož i jiným výrobkům, které jsou předmětem tohoto šetření. Žádost o vynětí odolného porcelánu z definice výrobku se proto definitivně zamítá.
(35)
Všechny druhy keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní lze považovat za různé druhy téhož výrobku. Proto se tvrzení vznesené po poskytnutí předběžných a opětovně po poskytnutí konečných informací o tom, že šetření se týká široké škály podobných výrobků, a v důsledku toho je nutné provést samostatnou analýzu reprezentativnosti, dumpingu, újmy, příčinných souvislostí a zájmu Unie pro každý segment výrobků, pokládá za neopodstatněné. Jedna strana tvrdila, že definice výrobku je příliš široká, a předložila srovnání výrobků s různou úrovní výzdoby, ale její tvrzení o konečném použití (pro zahradu a dětí v jednom případě, pro ozdobu v jiném) je pochybné, jelikož není jednoznačné a lze na něj spíše pohlížet jako na potvrzení závěru uvedeného v 55. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Je také třeba poznamenat, že jeden dovozce s výrobou v ČLR uvedl, že více než 99 % výrobků keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní prodávaných v Unii bylo převážně nebo výhradně bílé. Některé strany zpochybnily 58. bod odůvodnění prozatímního nařízení na základě toho, že v rámci šetření orgány neprovedly žádné zkoušky, zda určité zboží nebylo vhodné pro volný obchod v Unii. Tato skutečnost však nevyvrací závěr uvedený v 63. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
2.3. Závěr
(36)
S ohledem na výše uvedené je výrobek s konečnou platností vymezen jako keramické stolní a kuchyňské nádobí a náčiní, s výjimkou keramických nožů, keramických mlýnků na přísady a koření a jejich keramických mlecích částí a součástí, keramických škrabek, brousků keramických nožů, a kamenů z kordieritové keramiky používaných pro pečení pizzy nebo chleba, pocházející z ČLR, v současnosti kódů KN ex 6911 10 00, ex 6912 00 10, ex 6912 00 30, ex 6912 00 50 a ex 6912 00 90.
(37)
Vzhledem k tomu, že nebyly další připomínky ohledně dotčeného výrobku a obdobného výrobku, všechna ostatní zjištění v 24. až 63. bodě odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzují.
3. DUMPING
3.1. Zacházení jako v tržním hospodářství
(38)
Po poskytnutí prozatímních informací jeden vyvážející výrobce, jeden výrobce v Unii a jeden dovozce tvrdili, že rozhodnutí o zacházení jako v tržním hospodářství bylo učiněno opožděně, tj. po uplynutí tříměsíční lhůty stanovené v čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení, a že šetření by proto mělo být zastaveno bez uložení antidumpingových opatření. Tato žádost týkající se rozhodnutí o zacházení jako v tržním hospodářství byla vznesena již v prozatímní fázi, ale Komise ji zamítla v 72. a 73. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Po poskytnutí konečných informací podalo podobnou žádost pět dalších vyvážejících výrobců. Na podporu svého tvrzení se dovolávali rozsudků Soudního dvora v právních věcech Brosmann a Aokang Shoes (4).
(39)
Především je třeba připomenout, že právní věci Brosmann a Aokang Shoes nejsou relevantní pro posouzení legality analýzy o zacházení jako v tržním hospodářství v tomto šetření, neboť tyto případy se, na rozdíl od tohoto šetření, týkají situací, kde se zacházení jako v tržním hospodářství vůbec neposuzovalo.
(40)
Právní věci Brosmann a Aokang Shoes dále nejsou relevantní pro posuzování legality tohoto šetření vzhledem k tomu, že základní nařízení bylo mezitím změněno (5). Ustanovení čl. 2 odst. 7 základního nařízení v platném znění stanoví, že Komise rozhodne o zacházení jako v tržním hospodářství u společností zařazených do vzorku podle článku 17 základního nařízení a že toto rozhodnutí přijme do sedmi měsíců, avšak v každém případě nejpozději osm měsíců od zahájení šetření, a tato ustanovení se vztahují na všechna nová a probíhající šetření od 15. prosince 2012, a tudíž i na toto šetření.
(41)
V každém případě je nutné potvrdit výklad judikatury, tj. že nedošlo k porušení jako takovému práva na rozhodnutí o statusu tržního hospodářství, bez ohledu na skutečnost, že nebyla dodržena tříměsíční lhůta. Závěr uvedený v 73. bodě odůvodnění prozatímního nařízení se proto potvrzuje.
(42)
Vzhledem k vysokému počtu žádostí o zacházení jako v tržním hospodářství a potřebě vykonat za účelem ověření těchto žádostí mnoho inspekcí na místě nebylo rozhodnutí o zacházení jako v tržním hospodářství učiněno ve lhůtě sedmi měsíců. Bylo však přijato ve lhůtě osmi měsíců po zahájení šetření, jak vyžaduje základní nařízení ve znění nařízení (EU) č. 1168/2012. Jak bylo vysvětleno výše, tvrzení, že v tomto ohledu došlo ke zbavení nějakého práva se zpětnou působností, není opodstatněné.
(43)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem se žádost o ukončení šetření bez uložení antidumpingových opatření kvůli nepřijetí rozhodnutí o zacházení jako v tržním hospodářství ve lhůtě tří měsíců zamítá.
(44)
Jeden do vzorku nezařazený vyvážející výrobce navíc neprokázal, že má jednoznačné a jasné účetnictví prověřené nezávislými auditory v souladu s mezinárodními účetními standardy, a jeho žádost o zacházení jako v tržním hospodářství byla tudíž zamítnuta. Přesto trval na tom, že údajné chyby v účetnictví, pokud vůbec existovaly, kvůli nimž byla jeho žádost zamítnuta, nebyly podstatné, a proto bylo rozhodnutí o zamítnutí zacházení jako v tržním hospodářství nepřiměřené a v rozporu se zásadou proporcionality. Po poskytnutí konečných informací tento vyvážející výrobce na svém tvrzení trval, ale nepředložil žádné nové argumenty.
(45)
Tvrzení o závažnosti účetních záznamů jsou v podstatě totožná s těmi, která byla použita během šetření týkajícího se zacházení jako v tržním hospodářství, a Komise je vyvrátila ještě před rozhodnutím o zacházení jako v tržním hospodářství. Pokud však jde o tvrzení, že odmítnutí přiznat zacházení jako v tržním hospodářství je v rozporu se zásadou proporcionality, je třeba připomenout, že kritéria pro zacházení jako v tržním hospodářství stanovená v čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení jsou kumulativní, a pokud nejsou splněna všechna, zacházení jako v tržním hospodářství nelze přiznat. Kromě toho, jelikož důkazní břemeno leží na společnosti, která žádá o zacházení jako v tržním hospodářství a ta neprokázala, že vede jednoznačné a jasné účetnictví, Komise neměla jinou možnost než zamítnout žádost o zacházení jako v tržním hospodářství. Rozhodnutí o zamítnutí žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství tudíž nelze považovat za porušení zásady proporcionality. V každém případě, pokud podle čl. 2 odst. 7 písm. d) základního nařízení ve znění nařízení (ES) č. 1168/2012 (6) Komise omezí své šetření na vzorek, omezuje se rozhodnutí o zacházení jako v tržním hospodářství pouze na strany zařazené do vzorku.
3.2. Individuální zacházení
(46)
Je třeba připomenout, že ačkoli šestnáct vyvážejících výrobců požádalo o individuální zacházení, podle čl. 9 odst. 6 základního nařízení byly posouzeny a následně přijaty pouze žádosti společností zařazených do vzorku. Ze zbývajících jedenácti vyvážejících výrobců sedm požádalo o individuální zjišťování.
(47)
V souladu s čl. 9 odst. 5 a čl. 9 odst. 6 základního nařízení se individuální clo uplatní na dovoz od vývozců či výrobců, kterým bude přiznáno individuální zjišťování, jak je uvedeno v čl. 17 odst. 3 základního nařízení. Proto nebylo možné přiznat individuální clo čtyřem společnostem, které žádaly o individuální zacházení, nikoli však o individuální zjišťování.
(48)
Jeden vyvážející výrobce tvrdil, že ve stanovených lhůtách předložil všechny požadované informace, a proto by měla být jeho žádost o individuální zacházení posouzena a stanoveno individuální dumpingové rozpětí v souladu s rozsudkem Soudního dvora ve věci Brosmann (7).
(49)
Této žádosti nelze vyhovět. Dotyčná společnost nebyla zařazena do vzorku a její žádost o přiznání individuálního zacházení bylo možno posoudit pouze v souvislosti s individuálním zjišťováním, pokud by se provádělo podle čl. 17 odst. 3 základního nařízení.
(50)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky týkající se individuálního zacházení, 79. až 81. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzuje.
3.3. Individuální zjišťování
(51)
Žádosti o individuální zjišťování podle čl. 17 odst. 3 základního nařízení podalo sedm vyvážejících výrobců, kteří zastupovali deset právnických osob. Jak je vysvětleno v 82. a 83. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, ve fázi prozatímních opatření Komise o těchto žádostech nerozhodla.
(52)
Dne 21. prosince 2012 byli vyvážející výrobci informováni o tom, že jejich žádosti o individuální zjišťování nelze přijmout, protože by to představovalo nepřiměřeně velkou zátěž a bránilo by to včasnému ukončení šetření.
(53)
Jeden vyvážející výrobce uvedl, že podle čl. 17 odst. 3 základního nařízení je individuální zjišťování zákonným právem a že odmítnutí individuálního zjišťování Komisí je nepodložené, neboť ani počet společností, ani potřebná zjišťování by s ohledem na zdroje Komise nepředstavovala nepřiměřenou zátěž či nebránila včasnému dokončení šetření. Po poskytnutí konečných informací bylo toto tvrzení zopakováno, ale nebyly předloženy žádné nové argumenty.
(54)
Rozhodnutí o tom, zda akceptovat či neakceptovat individuální zjišťování, jsou přijímána případ od případu, přičemž je zohledněn počet podaných žádostí a doba, která je k dispozici pro účely jejich posouzení. V tomto případě je třeba připomenout, že Komise měla právní povinnost posoudit zacházení jako v tržním hospodářství u šestnácti právnických osob v ČLR, včetně společností, které nebyly zahrnuty do vzorku. Vzhledem k omezenému času danému procesněprávními lhůtami nebylo možné před poskytnutím prozatímních informací vykonat žádné individuální zjišťování. Vzhledem k omezenému času, který byl k dispozici poté, a vzhledem k počtu podaných žádostí a omezeným dostupným zdrojům útvarů, které v Komisi odpovídají za antidumpingová šetření, byl učiněn závěr, že v tomto případě by bylo nepřiměřeně zatěžující provést individuální zjišťování.
3.4. Běžná hodnota
3.4.1. Volba srovnatelné země
(55)
Po uložení prozatímních opatření byl prozkoumán výběr vhodné srovnatelné země. V této souvislosti se uskutečnila inspekce na místě v prostorách thajského vyvážejícího výrobce, který zaslal odpověď na dotazník, jak je uvedeno v 87. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Po prošetření a ověření informací obdržených od spolupracujícího výrobce v Thajsku byl nicméně učiněn závěr, že thajský výrobce nemůže poskytnout dostatečně podrobné údaje, pokud jde o typy výrobků prodávaných na domácím trhu. Proto bylo rozhodnuto, že nejvhodnější srovnatelnou zemí by měla zůstat Brazílie.
(56)
Informace získané z Thajska však posloužily pro podporu některých zjištění v Brazílii, zejména co se týče úrovně cenového rozdílu mezi značkovými a neznačkovými výrobky (viz 91. bod odůvodnění).
(57)
Po poskytnutí konečných informací jedno odvětvové sdružení napadlo výběr Brazílie za vhodnou srovnatelnou zemi. V podstatě tvrdilo, že podle všeho byla jediným důvodem pro výběr Brazílie skutečnost, že nebyla po ruce žádná jiná vhodná země. Toto tvrzení nelze přijmout. Z 84. až 88. bodu odůvodnění prozatímního nařízení jasně vyplývá, že Brazílie byla shledána za vhodnou srovnatelnou zemi na základě faktické situace na domácím trhu. To, že po poskytnutí konečných informací Komise pokračovala ve zkoumání dalších potenciálních srovnatelných zemí, nevede k závěru, že Brazílie není vhodnou volbou.
(58)
Vzhledem k výše uvedenému a jelikož nebyly vzneseny žádné další věcné připomínky ohledně výběru Brazílie za vhodnou srovnatelnou zemi, 84. až 88. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzují.
3.4.2. Stanovení běžné hodnoty
(59)
Po poskytnutí prozatímních informací několik zúčastněných stran tvrdilo, že stanovení běžné hodnoty bylo chybné v tom, že údajně nebyla zjištěna pro prodej obdobných výrobků v Brazílii, a proto došlo ke zkresleným a neobjektivním výsledkům, zejména pokud jde o produkty z kameniny a jiné druhy výrobků, které nebyly vyrobeny a prodány ve srovnatelné zemi. Někteří vyvážející výrobci rovněž tvrdili, že nebyla řádně zveřejněna metoda použitá k určení vypočítané běžné hodnoty, uvedené v 94. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
(60)
Z připomínek obdržených po poskytnutí prozatímních informací vyplývá, že metoda použitá ke stanovení běžné hodnoty nebyla některým zúčastněným stranám zcela jasná. V reakci na tyto připomínky je dále vysvětlena metodika pro určení běžné hodnoty.
(61)
Vzhledem k tomu, že byly zamítnuty všechny žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství pro všechny vyvážející výrobce z ČLR zařazené do vzorku, byla běžná hodnota stanovena na základě informací získaných od výrobce ve srovnatelné zemi v souladu s čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení.
(62)
Komise v souladu s čl. 2 odst. 2 základního nařízení nejprve zkoumala, zda byl prodej obdobného výrobku v Brazílii nezávislým odběratelům reprezentativní. Bylo zjištěno, že spolupracující brazilský výrobce prodává obdobný výrobek na domácím brazilském trhu v reprezentativním množství v porovnání s dotčeným výrobkem vyváženým do Unie vyvážejícími výrobci zařazenými do vzorku. V této souvislosti je třeba připomenout, že podle čl. 1 odst. 4 základního nařízení se „obdobným výrobkem“ rozumí výrobek, který je shodný, tj. podobný ve všech ohledech s posuzovaným výrobkem, nebo není-li takový výrobek k dispozici, jiný výrobek, který, ačkoliv není podobný ve všech ohledech, má vlastnosti úzce se podobající vlastnostem posuzovaného výrobku.
(63)
Komise poté zkoumala, zda tento prodej může být považován za uskutečněný v běžném obchodním styku podle čl. 2 odst. 4 základního nařízení. Toto ověření proběhlo stanovením podílu ziskového prodeje nezávislým odběratelům. Prodejní transakce byly považovány za ziskové v případě, že se jednotková cena rovnala výrobním nákladům nebo byla vyšší. Za tím účelem byly zjištěny výrobní náklady spolupracujícího brazilského výrobce.
(64)
Toto zkoumání ukázalo, že u všech typů výrobku se více než 80 % objemu prodeje na domácím trhu uskutečnilo za cenu převyšující náklady a že vážená průměrná prodejní cena všech typů se rovnala jednotkovým výrobním nákladů, nebo byla vyšší.
(65)
Proto byla vypočtena běžná hodnota podle typu výrobku jako vážený průměr skutečných domácích cen všech prodejů, bez ohledu na to, zda byly tyto prodeje ziskové, či nikoli. Z uvedeného vyplývá, že v rozporu s tím, co bylo uvedeno v 94. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, nebyla vypočítána běžná hodnota u neziskových prodejů.
3.4.3. Vývozní cena
(66)
Jelikož nebyly předloženy žádné připomínky ohledně vývozních cen, 95. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzuje.
3.4.4. Srovnání
(67)
Po poskytnutí prozatímních informací několik zúčastněných stran tvrdilo, že metodika použitá pro srovnání běžné hodnoty a vývozní ceny byla obecně chybná, protože neporovnávala obdobné výrobky, a že nebylo dostatečně vysvětleno, na jakém základě byly prováděny úpravy. Konkrétně jeden vyvážející výrobce uvedl, že u produktů z kameniny, které srovnatelný výrobce nevyráběl a neprodával, měla Komise srovnávat vývozní ceny s náležitě upravenou domácí cenou za zboží z póroviny, místo aby vypočítávala běžnou hodnotu. Někteří vyvážející výrobci kromě toho argumentovali, že u několika jiných typů výrobku, které vyrobili a prodávali vyvážející výrobci, vedlo srovnání vývozní ceny a průměrné ceny za kilogram typu generického výrobku podávaného v Brazílii, pouze na základě typu použitého keramického materiálu, nevyhnutelně ke srovnávání výrobků, které nejsou obdobné a tudíž i k chybnému výsledku. Kromě toho jeden z vyvážejících výrobců tvrdil, že úprava kvůli značce podle čl. 2 odst. 10 písm. k) základního nařízení byla podhodnocena, zatímco jiný vyvážející výrobce tvrdil, že úroveň takové úpravy nevychází z žádných spolehlivých či doložených údajů, a proto není oprávněná. Tentýž vyvážející výrobce rovněž tvrdil, že jeho vývozní ceny by měly být upraveny o rozdíly v prodaném množství na různých obchodních úrovních. A konečně, některé zúčastněné strany tvrdily, že metodika použitá pro úpravy o rozdíly ve fyzikálních vlastnostech není opodstatněná a není jasné, na základě kterých údajů byly tyto úpravy provedeny.
(68)
Na základě obdržených připomínek byla metodika použitá pro srovnání cen a úpravy za účelem srovnatelnosti cen podle čl. 2 odst. 10 základního nařízení revidována. Zejména byly výrobky, které byly v prozatímní fázi porovnány výhradně na základě průměrné ceny za 1 kg keramického materiálu použitého k výrobě generického neznačkového výrobku, nyní porovnány s nejpodobnějším výrobkem (viz 77. bod odůvodnění tohoto nařízení), což umožnilo přesnější a spravedlivější srovnání cen.
(69)
Běžná hodnota a vývozní cena byly srovnány na základě ceny ze závodu. Dumpingová rozpětí byla stanovena na základě srovnání jednotlivých cen ze závodu výrobců zařazených do vzorku s domácí prodejní cenou srovnatelného výrobce obdobného výrobku. Některé vývozní transakce se však týkaly netypických typů výrobků, např. kroužků na ubrousky, podstavců pod nůž nebo podložek pod čajník, u nichž nebylo možné zajistit objektivní srovnání. Proto, a také s ohledem na to, že byly zanedbatelné, jelikož jejich podíl na objemu vývozu nečinil ani 0,5 % objemu vývozu, byly tyto transakce vyloučeny.
(70)
V zájmu zajištění spravedlivého srovnání běžné hodnoty a vývozní ceny se formou úprav přihlédlo k rozdílům majícím vliv na ceny a srovnatelnost cen v souladu s čl. 2 odst. 10 základního nařízení. Ve vhodných případech byly provedeny úpravy s ohledem na rozdíly ve fyzikálních vlastnostech, obchodní úrovni a jiných faktorech ovlivňujících srovnatelnost cen, zejména značkách.
(71)
Za prvé se ověřovalo, zda je odůvodněna úprava s ohledem na rozdíly ve fyzikálních vlastnostech podle čl. 2 odst. 10 písm. a) základního nařízení.
(72)
V případech, kdy byla běžná hodnota stanovena na základě nejpodobnějšího výrobku (viz 68. bod odůvodnění), byla provedena úprava o rozdíly ve fyzikálních vlastnostech, aby byla zajištěna spravedlivá cenová srovnatelnost obdobných výrobků.
(73)
Pokud jde o výrobky z kameniny, vývozní cena byla porovnána s prodejní cenou nejpodobnějšího výrobku na domácím trhu vyrobeného a prodávaného ve srovnatelné zemi, tj. prodejní cenou výrobků zhotovených z póroviny namísto kameniny, ovšem ve všech ostatních aspektech shodných, a upravenou směrem nahoru o 5 %, což odráží cenový rozdíl mezi kameninou a pórovinou.
(74)
Jeden vyvážející výrobce tvrdí, že jak výrobní náklady, tak maloobchodní cena výrobků z póroviny je vyšší, než u výrobků z kameniny. Vývozní cena jeho výrobků z kameniny měla být proto snížená, nikoli zvýšená. Ve své argumentaci se tento vyvážející výrobce opírá v podstatě o vlastní odhady výrobních nákladů výrobků z póroviny a kameniny a na výtah z ceníku maloobchodních cen výrobků z póroviny a kameniny.
(75)
Tyto informace, které byly předloženy ve velmi pozdní fázi řízení a až po poskytnutí konečných informací, jsou v příkrém protikladu s informacemi, které Komisi poskytly v průběhu šetření ostatní zúčastněné strany, tj. žadatel, výrobní odvětví Unie a výrobce ve srovnatelné zemi. Všechny tyto strany uváděly, že výrobky z kameniny jsou kvalitnější, tj. jsou odolnější než výrobky z póroviny, a jejich výroba je nákladnější, jelikož kamenina je v podstatě kaolín vypálený při vysoké teplotě a pórovina je kaolín vypálený při nízké teplotě. Kameninu lze tedy obecně prodávat za vyšší cenu. Tyto informace byly dále potvrzeny veřejně dostupnými tržními informacemi.
(76)
Dále je třeba uvést, že dotyčný vyvážející výrobce sám výrobky z póroviny nevyrábí, a proto poskytl pouze odhad nákladů na jejich výrobu. Předložený ceník kromě toho přesvědčivým způsobem neprokazuje, že výrobky z póroviny jsou obecně dražší než výrobky z kameniny. Předložené důkazy tudíž neprokazují, že úprava provedená za účelem spravedlivého cenového srovnání běžné hodnoty a vývozní ceny kameninových výrobků je chybná, a toto tvrzení se proto zamítá.
(77)
V případě ostatních typů výrobku, u nichž srovnání v prozatímní fázi vycházelo z průměrné ceny za kilogram a které byly pouze z keramického materiálu, Komise dále analyzovala dotčené typy výrobku a srovnávala vývozní cenu s nejpodobnějším typem výrobku vyráběného a prodávaného ve srovnatelné zemi. Pokud se lišily pouze jednou malou fyzikální vlastností, např. typem glazování nebo zdobením, zatímco všechny ostatní základní vlastnosti daného typu výrobku byly totožné, byla prodejní cena nejpodobnějšího typu upravena o skutečný cenový rozdíl vzniklý kvůli rozdílu ve fyzikální vlastnosti. U jiných typů výrobku, kde se lišilo více fyzikálních vlastností, byla vývozní cena srovnána s průměrnou prodejní cenou nejpodobnějšího výrobku. U těchto typů výrobků měl nejpodobnější výrobek všechny následující základní fyzikální vlastnosti nebo několik z nich: keramický materiál, druh zboží, základní tvar, zdobení a glazování.
(78)
Dva do vzorku zařazení vyvážející výrobci tvrdili, že podobně jako při úpravách v případech, kdy byla jiná jen jedna méně významná fyzikální vlastnost, je třeba učinit úpravu také v případech, kdy se liší více fyzikálních vlastností nejpodobnějšího výrobku.
(79)
Je třeba připomenout, že v případech, kdy byla jiná jen jedna méně významná fyzikální vlastnost, byla prodejní cena nejpodobnějšího výrobku upravena proto, aby byl zohledněn zjištěný rozdíl skutečných cen kvůli danému rozdílu ve fyzikální vlastnosti, zatímco na druhé straně v případě, kdy se lišila více fyzikálních vlastností, se srovnávalo na základě průměrné prodejní ceny výrobku s totožnými fyzikálními vlastnostmi. V tomto druhém případě proto nebyla zapotřebí úprava kvůli rozdílu ve fyzikálních vlastnostech mezi podobnými výrobky, protože jejich základní fyzikální vlastnosti byly stejné. Toto tvrzení tudíž nelze přijmout.
(80)
Jeden z uvedených vyvážejících výrobců požadoval též další úpravy za účelem zohlednění rozdílů ve fyzikálních vlastnostech, pokud jde o hmotnost a bělost příslušného výrobku. Tvrdil, že používá méně hodnotnou surovinu, a proto jsou náklady a cena jeho výrobků nižší než náklady a cena podobného výrobku vyrobeného ve srovnatelné zemi. Jeho vývozní cenu je proto třeba upravit o přiměřenou částku. V této souvislosti je třeba především připomenout, že této společnosti nebylo přiznáno zacházení jako v tržním hospodářství, a její výrobní náklady tedy nebyly ověřeny. Navíc tvrzení, že její výrobky jsou přibližně o 5 % těžší než standardní výrobky, nebylo podloženo žádnými ověřitelnými doklady nebo podklady, a proto se považuje za neopodstatněné. Co se týče bělosti, s ohledem na skutečnost, že tento vyvážející výrobce ve svém podání uvedl, že jeho výrobky mají normální bílou barvu, nevysvětlil, proč by se mu v tomto ohledu měla poskytovat úprava. Tato tvrzení se proto zamítají.
(81)
Jiný vyvážející výrobce tvrdil, že Komise nesrovnala některé jeho vývozní ceny s běžnou hodnotou vhodného nejpodobnějšího výrobku. V tomto vývozu šlo o prodej zdobených výrobků prostřednictvím obchodníka, který nebyl ve spojení a který údajně zajistil výzdobu (obtisk) bezplatně. V důsledku toho vývozní cena nezahrnovala náklady na výzdobu, a proto by se měla porovnat s běžnou hodnotou stanovenou pro nezdobené výrobky, případně s průměrnou běžnou hodnotou zdobeného a nezdobeného zboží.
(82)
Je třeba připomenout, že výrobní náklady nejsou relevantním faktorem pro srovnatelnost cen, která vychází výhradně ze srovnání běžné hodnoty s vývozní cenou podobných výrobků. Z poskytnutých informací taktéž jasně vyplývá, že dané vyvážené výrobky byly ve skutečnosti zdobené, ačkoli vyvážející výrobce údajně nenesl plné náklady spojené s přidanou hodnotou, kterou možno připsat zdobení. Tato skutečnost však nepředstavuje faktor, který by mohl odůvodnit cenovou úpravu za účelem zohlednění rozdílu ve fyzikálních vlastnostech oproti podobnému výrobku ve srovnatelné zemi. V každém případě vzhledem k pokročilé fázi řízení, během níž bylo toto tvrzení předloženo, nelze ověřit údaje poskytnuté na jeho podporu. Toto tvrzení se proto zamítá.
(83)
Vzhledem k rozmanitosti možných kombinací souprav keramického stolního nádobí vyráběného a prodávaného v ČLR a v Brazílii bylo za účelem dosažení objektivní srovnatelnosti cen rozhodnuto rozdělit různé soupravy do skupin podle počtu a druhu předmětů v soupravě. Průměrná prodejní cena za různé kombinace souprav nádobí zařazených do jednotlivých skupin na domácím trhu ve srovnatelné zemi byla tedy porovnána s vývozní cenou za kombinace souprav, které patří do těchto skupin.
(84)
Jeden vyvážející výrobce tvrdil, že vzhledem k široké škále možných kombinací předmětů tvořících soupravu neumožňuje metodika sestavování skupin spravedlivé porovnání cen, protože nezohledňuje vlastnosti jednotlivých kusů, které tvoří soupravu. Tento vyvážející výrobce tvrdil, že soupravy by se proto měly vyjmout z výpočtu dumpingového rozpětí.
(85)
Je třeba připomenout, že výpočet dumpingu je v případě souprav založen na srovnání průměrné prodejní ceny za kg, a nikoli za jednotlivé kusy. Za účelem spravedlivého srovnání cen souprav proto není nutné určit přesnou kombinaci různých kusů. Použitá metodika sestavování skupin zohledňuje základní vlastnosti různých kombinací souprav, pokud jde o soupravy vymezené například jako kávové nebo čajové, jídelní nebo jiné soupravy a také pokud je vymezen počet kombinovaných kusů. Za těchto okolností se má za to, že v případě souprav bylo provedeno spravedlivé srovnání ve smyslu čl. 2 odst. 10 základního nařízení. Z toho vyplývá, že toto tvrzení nelze přijmout.
(86)
Kromě toho, jak je uvedeno v 99. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, šetřením bylo zjištěno, že čínští vyvážející výrobci obecně zařazují své výrobky do pěti různých tříd od A do E se značnými cenovými rozdíly. Velká většina vývozu do Unie se však týká výrobků v jakostní třídě A, B nebo C či jejich kombinace. Tato klasifikace však není univerzální ani není založena na obecných odvětvových normách, nýbrž je spíše specifická pro jednotlivé společnosti a umožňuje rozdíly v cenách. Oproti tomu výrobce ve srovnatelné zemi prodává na domácím brazilském trhu pouze výrobky odpovídající jakostní třídě A, a bylo tudíž zjištěno, že je tím dotčena srovnatelnost cen. Vývozní cena byla proto upravena směrem nahoru na úroveň čínské jakostní třídy A, aby byla srovnatelná s výrobkem, který výrobce ve srovnatelné zemi prodává na brazilském trhu. V případě potřeby byla úroveň této úpravy stanovena individuálně pro každou ze společností zařazených do vzorku na základě skutečného a ověřeného cenového rozdílu mezi různými jakostními třídami.
(87)
Po poskytnutí konečných informací jeden do vzorku zařazený vyvážející výrobce tvrdil, že část jeho vývozu byla prodána prostřednictvím obchodníka, který nebyl ve spojení, a tato část se skládala z kombinace výrobků třídy A a třídy B, a proto by měl být tento vývoz také upraven a přizpůsoben cenové úrovni třídy A. Tvrdil, že cenový rozdíl představoval až 25 %, a doložil to kopiemi faktur a cenových nabídek.
(88)
Tyto informace však nebyly předloženy ani v průběhu šetření, včetně inspekce na místě, ani po poskytnutí prozatímních informací Komise. Naopak, tento výrobce v průběhu šetření uváděl, že vyvážel jenom výrobky třídy A. Nebyl předložen kompletní ceník, přestože o to byl v dotazníku požádán, aby bylo možné vyčíslit údajný cenový rozdíl mezi jednotlivými třídami, a předložil pouze omezený počet cenových nabídek. Za těchto okolností a vzhledem k velmi pozdní fázi řízení, v níž byly tyto informace poskytnuty, je jejich spolehlivost pochybná a nelze je nijak ověřit. Toto tvrzení se proto zamítá.
(89)
Za druhé, jak je uvedeno v 98. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, bylo zkoumáno, zda je odůvodněna úprava o rozdíly v obchodních úrovních podle čl. 2 odst. 10 písm. d) základního nařízení. Bylo zjištěno, že se vývozní cena na jiné obchodní úrovni liší od běžné hodnoty, protože čínský vývoz se v zásadě uskutečňuje na velkoobchodní úrovni, zatímco prodej na domácím trhu ve srovnatelné zemi se uskutečňuje i na maloobchodní úrovni. Šetřením bylo dále zjištěno, že na obou trzích ovlivňují výši cen, a tudíž i spravedlivé srovnání vývozní ceny a běžné hodnoty, různé distribuční kanály. V zájmu zajištění spravedlivého srovnání mezi vývozní cenou a běžnou hodnotou byla tudíž stanovena běžná cena podle typu výrobků upravená podle obchodní úrovně pomocí zjištěných cenových rozdílů mezi různými obchodními úrovněmi ve srovnatelné zemi. Je třeba připomenout, že v případě potřeby byla provedena další úprava s ohledem na obchodní úroveň v prozatímním nařízení na základě zjištěného cenového rozdílu s ohledem na množství prodávané na každé obchodní úrovni (98. bod odůvodnění prozatímního nařízení). Toto další úprava byla považována za odůvodněnou, jelikož šetření v prozatímní fázi naznačilo, že se většina čínského vývozu uskutečňuje ve velkých objemech, zatímco většina domácího prodeje ve srovnatelné zemi se uskutečnila v menším množství, což mělo na těchto dvou relevantních trzích za následek cenové rozdíly na stejné obchodní úrovni. Další šetření a podrobnější analýza transakcí na domácím trhu ve srovnatelné zemi však, na rozdíl od předběžných zjištění, prokázaly, že poměr malých a velkých množství výrobků prodaných výrobcem ve srovnatelné zemi je podobný jako v případě čínských vyvážejících výrobců. Proto se tato úprava už nepovažuje za vhodnou ani odůvodněnou.
(90)
Za třetí, jak je uvedeno ve 100. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, šetřením bylo zjištěno, že brazilský výrobce prodává na brazilském trhu pouze značkové výrobky, zatímco čínští vyvážející výrobci neprodávají značkové výrobky, nýbrž tzv. výrobky „soukromých značek“ nebo neznačkové keramické stolní a kuchyňské nádobí a náčiní. Značkové výrobky pokládají zákazníci obvykle za výrobky, které mají určitou prestiž, zaručenou kvalitu a design, a vyžadují proto vyšší tržní ceny, zatímco neznačkové výrobky nebo výrobky soukromých značek mají sice stejné fyzikální a technické vlastnosti, obvykle se však prodávají za podstatně nižší ceny. Ačkoliv přidanou hodnotu značkového výrobku nelze obecně přesně vyčíslit, jelikož je u každé značky jiná a závisí na mnoha různých činitelích, jako je vnímání spotřebitelů, rozpoznání značky a na dalších nevyčíslitelných faktorech, brazilský výrobce v tomto konkrétním případě potvrdil, že jeho značkové výrobky mohou být na brazilském trhu prodávány za podstatně vyšší ceny než jiné neznačkové výrobky. Navíc bylo ve zprávě o brazilském trhu se stolním a kuchyňským nádobím a náčiním potvrzeno, že brazilští zákazníci si na značku velice potrpí a že brazilský výrobce ze srovnatelné země je velmi známý výrobce s dlouhou tradicí. Vzhledem k těmto skutečnostem byla podle čl. 2 odst. 10 písm. k) základního nařízení upravena běžná hodnota směrem dolů o 40 % prodejní ceny na domácím trhu.
(91)
S ohledem na výše uvedenou úpravu je třeba připomenout, že dva vyvážející výrobci zpochybnili jak základ, z něhož úprava vycházela, tak úroveň úpravy (viz 67. bod odůvodnění). Je však nesporné, že značkový výrobek vyžaduje vyšší prodejní cenu než stejný neznačkový výrobek a že je tudíž ovlivněna srovnatelnost cen. Vhodnou úroveň úpravy navíc potvrdily nejen informace od výrobce ve srovnatelné zemi, ale i skutečné a ověřené cenové údaje od spolupracujícího výrobce v Thajsku a informace získané od jednoho výrobce v Unii po poskytnutí prozatímních informací. Bylo zjištěno, že zejména situace na trhu v Thajsku je srovnatelná se situací v Brazílii, protože je jen několik málo velmi známých a dlouho zavedených značek. Proto tato tvrzení nelze přijmout.
(92)
Po poskytnutí konečných informací žádný vyvážející výrobce netrval na námitce proti této úpravě, zatímco sdružení žadatelů tvrdilo, že úprava kvůli značce je příliš vysoká, zejména u neporcelánových výrobků. Na podporu tohoto tvrzení poukázal žadatel na ceníky a informace, které poskytli někteří výrobci z Unie.
(93)
I když tyto předložené informace potvrzují nálezy Komise o tom, že přidaná hodnota značky na kterémkoli trhu závisí od konkrétní společnosti/značky, nezpochybňují úroveň úpravy, která byla stanovena pro značkové výrobky prodávané srovnatelným výrobcem na domácím brazilském trhu, neboť poskytnuté informace se týkaly jen trhu Unie. Vzhledem k velkému počtu výrobců v Unii, rozmanitosti trhu Unie s jeho regionálními rozdíly, a to i pokud jde o orientaci na značku, a vzhledem k vysokému podílu čínského dovozu je situace na trhu Unie úplně jiná než situace na brazilském trhu. Z toho důvodu a s ohledem na úvahy uvedené v 90. a 91. bodě odůvodnění nelze toto tvrzení akceptovat.
(94)
Jak je uvedeno ve 101. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, byly v případě potřeby provedeny další úpravy s ohledem na náklady na dopravu, pojištění, manipulaci a vedlejší náklady, jakož i náklady spojené s balením, úvěry, bankovními poplatky a provizemi ve všech případech, kdy bylo zjištěno, že ovlivňují srovnatelnost cen.
3.5. Dumpingová rozpětí
(95)
Jelikož nebyly předloženy žádné připomínky, metodika použitá pro výpočet dumpingového rozpětí, jak je uvedena v 102. až 105. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, se potvrzuje.
(96)
Po poskytnutí prozatímních informací byla Komise informována, že některé obchodní společnosti, které nevyrábějí dotčený výrobek, byly chybně uvedeny v příloze I prozatímního nařízení, a tudíž se na ně vztahuje dumpingové clo stanovené pro spolupracující vyvážející výrobce. Komise informovala tyto společnosti, že má v úmyslu odstranit je z přílohy I a poskytla jim příležitost předložit připomínky. Po prošetření obdržených připomínek bylo několik obchodních společností odstraněno z přílohy I. Kde to bylo vhodné, byly nahrazeny spřízněným spolupracujícím vyvážejícím výrobcem.
(97)
Vzhledem k úpravě běžné hodnoty a vývozní ceny, jak je uvedeno v 67. až 94. bodě odůvodnění, a vzhledem k tomu, že nebyly podány další připomínky, byla konečná dumpingová rozpětí vyjádřená jako procento z ceny CIF na hranice Unie před proclením stanovena takto:
Společnost
Clo v %
Hunan Hualian China Industry Co., Ltd; Hunan Hualian Ebillion Industry Co., Ltd; Hunan Liling Hongguanyao China Industry Co., Ltd; Hunan Hualian Yuxiang China Industry Co., Ltd
18,3
Guangxi Sanhuan Enterprise Group Holding Co., Ltd
13,1
CHL Porcelain Industries Ltd
23,4
Shandong Zibo Niceton-Marck Huaguang Ceramics Limited; Zibo Huatong Ceramics Co., Ltd; Shandong Silver Phoenix Co., Ltd; Niceton Ceramics (Linyi) Co., Ltd; Linyi Jingshi Ceramics Co., Ltd; Linyi Silver Phoenix Ceramics Co., Ltd; Linyi Chunguang Ceramics Co., Ltd: Linyi Zefeng Ceramics Co., Ltd
17,6
Guangxi Province Beiliu City Laotian Ceramics Co., Ltd
22,9
Spolupracující vyvážející výrobci nezařazení do vzorku
17,9
Všechny ostatní společnosti
36,1
4. ÚJMA
4.1. Posuzované období
(98)
Po poskytnutí konečných informací některé zúčastněné strany opakovaly, že posuzované období by mělo začínat v roce 2009, a nikoli v roce 2008, protože v roce 2008 začala hospodářská krize a trend mezi roky 2009 a 2011 by byl jednoznačný. Co se týče tohoto tvrzení, je třeba uvést, že rok 2009 není vhodnějším počátečním rokem posuzovaného období vzhledem k tomu, že účinky hospodářské krize se naplno projevily právě v tomto roce, což vedlo k výraznému poklesu spotřeby ve srovnání s rokem 2008. Toto tvrzení se proto definitivně zamítá.
4.2. Výroba v Unii a výrobní odvětví Unie
(99)
Několik dovozců ve společném podání zpochybnilo způsob výpočtu číselného údaje o výrobě v Unii, který je uveden v 108. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Několik zúčastněných stran tyto připomínky zopakovalo po poskytnutí konečných informací. Konkrétně měly za to, že daný požadavek by žadatelé nesplnili, jelikož z dostupné statistiky PRODCOM by vyplynula mnohem vyšší úroveň výroby podobného výrobku v Unii než je 240 200 tun, tj. údaj uvedený ve zmíněném odůvodnění, a v důsledku toho by žadatelé představovali méně než 25 % výroby podobného výrobku v Unii. Tyto strany vypočítaly, že výroba v Unii během období šetření činila 313 187 tun, a k tomuto číslu se dopracovaly s využitím kompletních údajů PRODCOM o porcelánovém keramickém stolním a kuchyňském nádobí a náčiní a následnou úpravou o 20 % dolů pro případ neporcelánového keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní, což je analogie s metodikou, kterou použil žadatel a která byla použita v šetření pro určení objemu dovozu.
(100)
V tomto ohledu je třeba především poznamenat, že v rámci právní analýzy antidumpingového podnětu a v souladu s čl. 5 odst. 4 základního nařízení provedly útvary Komise před zahájením řízení důkladné šetření reprezentativnosti. Komise analyzovala údaje v podnětu, oslovila všechny známé výrobce v Unii a požádala je, aby rovněž poskytli údaje o výrobě i své stanovisko ke stížnosti a aby pomohli Komisi s nalezením případných potenciálních výrobců. Informace o výrobě poskytlo také sdružení výrobců.
(101)
Pokud jde o toto tvrzení, je třeba dále poznamenat, že zdroj údajů a metodika výpočtu o objemu výroby v Unii v každém roce posuzovaného období byly uvedeny také v 107. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, tj. v souladu s tím, co bylo učiněno ve fázi podání podnětu, vychází z údajů, které poskytla evropská a vnitrostátní sdružení a které byly porovnány s údaji předloženými jednotlivými výrobci a rovněž s jinými statistickými zdroji (zejména PRODCOM).
(102)
Jak vysvětlili žadatelé v průběhu šetření, údaje poskytnuté evropským sdružením o porcelánových výrobcích vycházely z údajů PRODCOM týkajících se porcelánového stolního a kuchyňského nádobí a náčiní, neboť kód PRODCOM pro tento výrobek se shodoval s porcelánovými výrobky, jichž se týká toto šetření. Pokud jde o neporcelánové výrobky, údaje PRODCOM nebylo možné použít, protože zahrnovaly mnohem více výrobků než jsou neporcelánové výrobky, kterých se týká toto šetření. V případě těchto výrobků proto vnitrostátní sdružení shromáždila relevantní údaje na základě svých hlubokých znalostí příslušných trhů a evropské sdružení tyto informace zkontrolovalo předtím, než byly Komisi předloženy celkové údaje. Tyto údaje byly během šetření aktualizovány. Ve spisu s informacemi nedůvěrné povahy se nacházel také seznam všech známých výrobců a Komise byla upozorněna jen na existenci dalších tří výrobců v Rumunsku. Rozdíl mezi statistikou PRODCOM a číslem 240 200 vyplývá z toho, že definice produktu se v tomto šetření zcela neshoduje s kódy statistických údajů PRODCOM pro neporcelánové výrobky, tj. je mnohem užší. V případě statistik úřadu EUROSTAT o dovozu lze tento rozdíl připsat úpravě o 20 % směrem dolů, což však nebylo vhodné v případě údajů o výrobě v Unii uvedených v databázi PRODCOM. Zejména údaje PRODCOM týkající se dvou členských států by se jevily jako velice nadhodnocené, kdyby se použila stejná metodika.
(103)
Metodika, kterou použily dotčené strany a která je uvedena v 99. bodě odůvodnění, je tedy chybná. Kromě toho nebyl předložen žádný důkaz o tom, že by výroba vykazovaná kterýmkoli členským státem včetně dvou výše uvedených členských států a zahrnutá do spisu s informacemi nedůvěrné povahy byla podhodnocena. Je třeba rovněž uvést, že v případě některých členských států byly údaje, které poskytlo evropské sdružení a které byly použity v tomto šetření, výrazně vyšší, než kdyby se použily upravené údaje PRODCOM. Vzhledem k výše uvedenému není důvod pochybovat o údajích o výrobě vykázaných v tomto šetření ani o výsledku šetření reprezentativnosti.
(104)
Jelikož nebyly vzneseny další připomínky, 107. až 108. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzují.
4.3. Spotřeba v Unii
(105)
Několik dovozců ve společném podání napadlo údaje o spotřebě v Unii uvedené v 110. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Toto tvrzení bylo založeno na chybném použití statistických údajů PRODCOM o výrobě a prodeji v Unii, jak je vysvětleno v oddíle 4.2, a proto se zamítá.
(106)
Po opětovném přezkoumání statistických údajů Eurostatu o dovozu však bylo zjištěno, že od uložení prozatímních opatření byly tyto údaje aktualizovány a výsledkem bylo několik méně významných změn. V zájmu úplnosti a na základě aktualizované statistiky Eurostatu o dovozu a na základě podání týkajícího se prodejů výrobního odvětví Unie na trhu Unie se tedy spotřeba v Unii vyvíjela takto:
Tabulka 1
Objem (v tunách)
2008
2009
2010
Období šetření
Spotřeba v Unii
826 897
687 587
750 828
727 411
Index (2008 = 100)
100
83
91
88
(107)
Jelikož nebyly vzneseny další připomínky, 109., 111. a 112. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzují.
4.4. Dovoz z dotčené země
4.4.1. Objem, cena a podíl dumpingového dovozu z dotčené země na trhu
(108)
Několik dovozců ve společném podání napadlo údaje uvedené v 113. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Toto tvrzení bylo založeno na chybném použití statistických údajů PRODCOM, a proto se zamítá.
(109)
Na základě aktualizované statistiky Eurostatu o dovozu (viz 106. bod odůvodnění) se objem, podíl na trhu a průměrné ceny dovozu dotčeného výrobku vyvíjely takto:
Tabulka 2
Dovoz z ČLR
2008
2009
2010
Období šetření
Objem dovozu (v tunách)
535 593
449 325
516 624
486 170
Index (2008 = 100)
100
84
96
91
Podíl na trhu (v %)
64,8
65,3
68,8
66,8
Průměrná dovozní cena (EUR/t)
1 274
1 307
1 473
1 498
Index (2008 = 100)
100
103
116
118
(110)
Aktualizované objemy, hodnoty a trendy jsou téměř shodné s ukazateli, jež byly analyzovány v prozatímním nařízení. Podíl čínského dovozu na trhu se během období šetření zvýšil z 64,8 % v roce 2008 na 66,8 %. Dovozní cena vzrostla v posuzovaném období téměř o 18 % z 1 274 EUR/t na 1 498 EUR/t.
(111)
Jedna ze zúčastněných stran tvrdila, že neexistuje žádný vztah mezi cenami a objemy čínského dovozu. V tomto směru se v souladu s čl. 3 odst. 3 základního nařízení posuzuje, zda došlo k významnému zvýšení dumpingového dovozu v absolutních hodnotách nebo v poměru k výrobě nebo spotřebě v Unii. Pokud jde o účinek dumpingového dovozu na ceny, posoudí se, zda ve srovnání s cenou obdobného výrobku výrobního odvětví Unie existuje značné cenové podbízení ze strany dumpingového dovozu nebo zda tento dovoz jinak významnou měrou způsobil pokles cen nebo zabránil významnou měrou jejich růstu, ke kterému by jinak došlo. Žádné z uvedených kritérií samo o sobě nemusí být rozhodující.
(112)
Ve výše uvedené souvislosti je třeba uvést následující. Za prvé, v době, kdy se spotřeba Unie oživila (2009-2010), došlo k významnému zvýšení cen čínského dovozu, což naznačuje, že určitý vztah tu je. Co je však důležitější, vývoj čínských cen během posuzovaného období by se měl posuzovat v souvislosti s velmi významným cenovým rozdílem, který existoval již v roce 2008 a který ilustrují průměrné ceny čínského dovozu (tabulka 2) a průměrné prodejní ceny Unie (tabulka 9) uvedené v prozatímním nařízení. Tyto velké cenové rozdíly potvrzuje vysoká úroveň cenového podbízení během období šetření. Zvýšení cen tedy nezabránilo tomu, aby čínský dovoz získal podíl na trhu v posuzovaném období. Ve skutečnosti tento dovoz nadále vyvíjel silný tlak na ceny výrobního odvětví Unie, které v posuzovaném období klesly o 12 %. Tato připomínka proto nemůže být přijata.
(113)
Pokud jde o vývoj dovozních cen (zvýšení) a objemu dovozu (pokles) od roku 2008 do roku 2011 a poté v roce 2012, na který upozornila jedna skupina čínských vyvážejících výrobců zařazených do vzorku, pozorovaný trend růstu průměrných cen dovozu nemůže zpochybnit nález dumpingu působícího újmu během období šetření. Co se týče vývoje objemu čínského dovozu, jak již bylo zvýrazněno ve 114. bodě odůvodnění prozatímního nařízení a znovu v 109. bodě odůvodnění tohoto nařízení, ukazatel podílu na trhu indikuje růst tržního podílu čínského dovozu o 2 procentní body. Kromě toho, jak je podrobněji vysvětleno v 116. a 117. bodě odůvodnění prozatímního nařízení a v 111. bodě odůvodnění tohoto nařízení, došlo k významnému cenovému podbízení čínského dovozu.
4.4.2. Cenové podbízení
(114)
Po poskytnutí prozatímních informací požádaly některé zúčastněné strany o další podrobnosti o výpočtu cenového podbízení navíc k těm, která jsou již uvedena ve 116. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Byly poskytnuty i další informace, pokud to umožňovala jejich citlivá povaha a skutečnost, že výrobcům v Unii byla zaručena anonymita.
(115)
Podobně jako u rozhodnutí učiněného po uložení prozatímních opatření o vyloučení ze seznamu vyvážených výrobků některých „atypických“ výrobků za účelem výpočtu dumpingu (viz 69. bod odůvodnění tohoto nařízení) byly tyto výrobky vyloučeny také ze seznamu vyvážených výrobků použitého pro výpočet újmy. Tato změna měla jen malý vliv na rozpětí cenového podbízení, které proto zůstalo ve stejném rozmezí, jaké je uvedeno ve 117. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
(116)
Jelikož nebyly vzneseny další připomínky, 113. až 117. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzují.
4.5. Situace výrobního odvětví Unie
4.5.1. Obecně
(117)
Některé zúčastněné strany uvedly, že mezi rokem 2009 či 2010 a obdobím šetření se zlepšilo několik činitelů, které měly vliv na újmu, což svědčí o tom, že se výrobní odvětví Unie vyvíjí příznivě. Je však třeba poznamenat, že tato analýza není úplná a opomíjí vývoj těchto činitelů v průběhu celého posuzovaného období. V tomto ohledu je nutno brát v úvahu také vysvětlení v 23. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
(118)
Na žádost jedné zúčastněné strany se potvrzuje, že makroekonomické ukazatele byly posouzeny na úrovni celého výrobního odvětví Unie a mikroekonomické ukazatele byly analyzovány na úrovni výrobců v Unii zařazených do vzorku, kam patřily také společnosti, které nepodaly žádost.
(119)
CCCLA tvrdila, že mikroekonomické a makroekonomické ukazatele uvedené v prozatímním nařízení nejsou reprezentativní, protože celková výroba v Unii je mnohem vyšší než údaje použité v rámci tohoto šetření. Vzhledem k analýze a závěrům, k nimž se dospělo v oddíle 4.2, se však tento argument zamítá.
(120)
Jelikož nebyly vzneseny další připomínky, 118. až 121. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzují.
4.5.2. Makroekonomické ukazatele
4.5.2.1. Výroba, výrobní kapacita a využití kapacity
(121)
Jak je uvedeno v oddíle 4.1, několik dovozců napadlo údaje o výrobě uvedené v 122. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Tyto údaje však byly zkontrolovány a potvrzeny.
(122)
Jelikož nebyly vzneseny další připomínky, 122. až 124. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzují.
4.5.2.2. Objem prodeje a podíl na trhu
(123)
Aktualizace v tabulce 2 nemá dopad na tabulky 4 a 5 prozatímního nařízení.
(124)
Jelikož nebyly předloženy významné připomínky týkající se objemu prodeje a podílu na trhu, 125. a 126. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzují.
4.5.2.3. Zaměstnanost a produktivita
(125)
Několik dovozců ve společném podání zpochybnilo údaje o zaměstnanosti a produktivitě uvedené ve 127. a 128. bodě odůvodnění prozatímního nařízení a tvrdilo, že neodpovídají obrázku v určitých statistikách Eurostatu (8).
(126)
Čísla u obou těchto ukazatelů byla však zkontrolována a shledána přesnými. Číselné údaje předložené stranami byly příliš široké a netýkaly výroby obdobného výrobku. Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky týkající se zaměstnanosti a produktivity, 127. a 128. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzují.
4.5.2.4. Velikost dumpingového rozpětí
(127)
Jelikož nebyly vzneseny žádné připomínky ohledně velikosti dumpingového rozpětí, 129. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzuje.
4.5.3. Mikroekonomické ukazatele
4.5.3.1. Zásoby
(128)
Několik dovozců ve společném podání napadlo číselné údaje o zásobách uvedené ve 130. bodě odůvodnění prozatímního nařízení a jejich význam ve srovnání s veřejně dostupnými údaji o určitých výrobcích v Unii. Rovněž nesouhlasili s tvrzením, že výrobní odvětví Unie v podstatě vyrábí na zakázku.
(129)
Pokud jde o práci na zakázku, šetření potvrdilo, že tak tomu skutečně bylo v případě výrobců v Unii zařazených do vzorku a že se v tomto odvětví jedná o obvyklou praxi. Čísla o zásobách uvedená v prozatímním nařízení se kromě toho týkala ověřených údajů od výrobců z Unie zařazených do vzorku, které jsou považovány za nejspolehlivější.
(130)
Po poskytnutí konečných informací byly uvedené připomínky zopakovány, nebyly však předloženy žádné nové argumenty. Jelikož nebyly vzneseny další připomínky ohledně stavu zásob, 130. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzuje.
4.5.3.2. Prodejní ceny
(131)
Jelikož nebyly vzneseny žádné připomínky týkající se prodejních cen uvedených v prozatímním nařízení, 131. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzuje.
4.5.3.3. Ziskovost, peněžní tok, investice, návratnost investic, schopnost získat kapitál a mzdy
(132)
Po poskytnutí informací byla odhalena administrativní chyba ve výpočtu čistého zisku výrobního odvětví Unie a návratnosti investic. Tato chyba byla opravena a revidované údaje jsou tyto:
Tabulka 3
2008
2009
2010
Období šetření
Čistý zisk při prodeji v Unii odběratelům, kteří nejsou ve spojení (v % z čistého obratu z prodeje)
3,8
2,8
-0,5
3,2
Index (2008 = 100)
100
74
-13
84
Návratnost investic (čistý zisk v % čisté účetní hodnoty investic)
16,4
6,3
-6,8
20,5
Index (2008 = 100)
100
38
-41
125
(133)
Tato korekce podstatně neovlivňuje předběžná zjištění, pokud jde o tyto dva ukazatele. Vážená průměrná úroveň zisku výrobců zařazených do vzorku však byla během posuzovaného období mírně nižší, než jak bylo předběžně zjištěno, neboť se snížila z 3,8 % na 3,2 % (namísto z 4,2 % na 3,5 %). Návratnost investic do značné míry kopírovala trend pozorovaný v případě zisku, ale, jak po poskytnutí konečných informací poukázalo několik zúčastněných stran, v průběhu posuzovaného období se celkově vyvíjela spíše příznivě než nepříznivě.
(134)
Jedna zúčastněná strana zpochybnila nejistý stav výrobního odvětví Unie na začátku posuzovaného období, jak je uvedeno v 134. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Tato strana uvedla, že do úvahy lze vzít pouze újmu způsobenou dumpingem a že dumping byl zjištěn pouze v roce 2011. Zmínka o stavu výrobního odvětví Unie v tomto bodě odůvodnění byla uvedena pouze za účelem analýzy, zda zisk dosažený na začátku posuzovaného období lze brát v úvahu jako zisk, který výrobní odvětví obvykle dosahuje. Ukázalo se, že to není možné.
(135)
Některé strany zpochybnily srovnávací měřítko zisku uvedené v 135. bodě odůvodnění prozatímního nařízení nebo jiná (nižší) navržená srovnávací měřítka.
(136)
Skupina čínských vyvážejících výrobců uvedla, že úroveň zisku během období šetření byla dobrou mírou rentability. Toto tvrzení však nebylo podloženo. Jiná strana také uvedla, že úroveň zisku uvedenou v prozatímním nařízení lze považovat za běžnou úroveň, přičemž vycházela z veřejně dostupných údajů o zisku jednoho německého výrobce v letech 1999 až 2007. Jiná zúčastněná strana uvedla, že úroveň zisku v období šetření uvedenou v prozatímním nařízení lze považovat za „běžnou“ na základě závěrů studie Komise (9), která zahrnovala údaje o zisku jednoho německého výrobce v letech 2004 až 2007. Podobná tvrzení se ozývala po poskytnutí konečných informací.
(137)
V tomto ohledu je nutno připomenout, že v prozatímním nařízení byl vyvozen závěr, že zisk dosažený na začátku posuzovaného období nelze považovat za běžný zisk, jelikož výrobní odvětví Unie bylo již v té době v nejisté situaci, jak je vysvětleno v 134. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Kromě toho bylo zjištěno, že výše zmíněné veřejně dostupné údaje o zisku jednoho německého výrobce v letech 1999-2007 se týkaly nejen výroby keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní, ale i jiných důležitých segmentů. Co se týká studie Komise uvedené v 136. bodě odůvodnění tohoto nařízení, vzhledem k jejímu rozsahu, cíli a době bylo shledáno, že nemůže sloužit jako relevantní základ pro určení ziskovosti. V souvislosti s dotčeným výrobkem se například týkala zisku pouze jedné společnosti. Všechna tři podání, o nichž se mluví v 136. bodě odůvodnění tohoto nařízení, která jsou v rozporu s podáním uvedeným ve 141. bodě odůvodnění tohoto nařízení, nejsou dostatečně podložena. Potvrzuje se proto, že míra zisku ve výši 3,2 % zaznamenaná během období šetření nemohla být považována pro tento výrobek za přijatelnou.
(138)
Jedna zúčastněná strana tvrdila, že jako srovnávací měřítko by se měla vzít úroveň zisku interiérového designu, nábytku nebo potravin švédského maloobchodního odvětví. Tato námitka by však měla být zamítnuta mimo jiné vzhledem k rozdílům v úrovních investic do výroby a do maloobchodního prodeje.
(139)
Po poskytnutí konečných informací jedna strana tvrdila, že 6 % zisk, který byl považován za přiměřený v rámci šetření týkajícího se obuvi, není v daném případě vhodné považovat za běžnou úroveň zisku, protože byla stanovena v roce 2006, kdy byla hospodářská situace mnohem příznivější než v roce 2013. Tento argument nelze přijmout. Především tato strana odkazuje na hospodářskou situaci obecně, a nikoli na konkrétní situaci na trhu se stolním nádobím a náčiním. Je pravda, že v roce 2009 spotřeba výrazně klesla, ale od té doby došlo k jejímu značnému oživení. Ještě důležitější však je, že na vývoj spotřeby by se nemělo pohlížet izolovaně. Vzhledem k vysokému objemu dumpingového dovozu (66,8 % podíl na trhu), úrovni dumpingu (dumpingové rozpětí od 13,1 % do 36,1 %) a úrovni cenového podbízení (od 26,5 % do 47,6 %) by byla hospodářská soutěž na trhu Unie úplně jiná, kdyby dovoz probíhal za nedumpingové ceny. Tento argument se proto zamítá.
(140)
Některé jiné strany navrhly srovnávací měřítko použité v jiném antidumpingovém šetření, tj. šetření týkající se keramických obkládaček (10). Podobné připomínky došly po poskytnutí konečných informací. Je však třeba poznamenat, že keramické obkládačky, na rozdíl od kožené obuvi a stolního nádobí a náčiní, nelze stejným způsobem považovat za spotřební výrobek. Domácnosti například nakupují nebo nahrazují předměty keramického stolního nádobí a náčiní v míře, která je bližší kožené obuvi než keramickým dlaždicím. Totéž platí o způsobu uvádění na trh a nakonec i o prodeji zákazníkům. Proto se zamítá žádost o použití cílového zisku, který byl použit v šetření týkajícího se keramických obkládaček.
(141)
Žadatelé uvedli, že srovnávací měřítko úrovně zisku by mělo být spíše nad 10 %, protože výroba stolního a kuchyňského nádobí a náčiní je kapitálově náročná a navíc vyžaduje vysoký stupeň nových investic a inovace. Třebaže je potvrzeno, že dotyčné odvětví je kapitálově náročné a že vyžaduje neustálou potřebu investic, informace předložené na podporu tohoto tvrzení nedokázaly změnit prozatímně použité měřítko. Šetření nemohlo dojít k závěru, že toto srovnávací měřítko by bylo nejvhodnější pro všechny výrobce v Unii.
(142)
Jedna skupina dovozců zpochybnila údaje o ziskovosti v prozatímním nařízení a na základě údajů o výrobních nákladech, o prodejní ceně a objemu v Unii a o vývozní prodejní ceně v prozatímním nařízení vypočítala ziskovost a dospěla k závěru, že během období šetření výrobní odvětví Unie ve skutečnosti dosáhlo zisku ve výši 6 %. Tento výpočet však byl chybný, protože kombinoval údaje z různých zdrojů (údaje o výrobcích v Unii vybraných do vzorku, údaje o výrobním odvětví Unie jako celku a údaje od Eurostatu).
(143)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další relevantní připomínky, 132. až 137. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzují.
4.5.3.4. Výrobní náklady
(144)
Několik dovozců se ve společném podání domnívalo, že údaje o výrobních nákladech ve 138. bodě odůvodnění prozatímního nařízení neodpovídaly údajům o vývoji pracovních nákladů a nákladů na energie podle Eurostatu. Strany upozornily, že náklady práce v členských státech vzrostly. Stejně tak vývoj nákladů na energie v Unii nezdůvodňoval snížení výrobních nákladů.
(145)
V této souvislosti je třeba poznamenat, že údaje o nákladech práce a nákladech na energie, které strany poskytly, byly příliš obecné. Kromě toho skutečnost, že se výrobnímu odvětví Unie podařilo snížit výrobní náklady v době, pro kterou byl charakteristický opačný obecný trend, svědčí o mimořádném úsilí, které výrobní odvětví Unie vyvinulo směrem ke snižování nákladů a udržení konkurenceschopnosti.
(146)
Údaje o výrobních nákladech uvedené v prozatímním nařízení představují ověřené výrobní náklady u výrobců v Unii zařazených do vzorku. Jelikož nebyly předloženy žádné další připomínky, 138. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzuje.
4.5.3.5. Závěr o újmě
(147)
Některé strany zpochybnily závěr o újmě formulovaný v prozatímním nařízení na základě toho, že několik ukazatelů újmy se v úplně poslední části posuzovaného období zlepšilo. Tato věc však nemůže zpochybnit skutečnost, že většina ukazatelů újmy se v průběhu posuzovaného období zhoršila. Toto zhoršení ukazatelů újmy lze pozorovat u většiny makroekonomických ukazatelů, jako je objem výroby, kapacita, prodej odběratelům, kteří nejsou ve spojení, zaměstnanost, jakož i u ukazatelů újmy týkajících se finanční výkonnosti výrobního odvětví Unie, jako je ziskovost a investice.
(148)
Jelikož nebyly předloženy žádné jiné připomínky, 139. až 143. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzují.
5. PŘÍČINNÁ SOUVISLOST
5.1. Úvod
(149)
144. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzuje, jelikož k němu nebyly vzneseny žádné připomínky.
5.2. Účinek dumpingového dovozu
(150)
Některé strany zpochybnily závěr uvedený v 148. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Ačkoliv některé poměrné hodnoty uvedené v 145. a 147. bodě odůvodnění prozatímního nařízení byly, jak je vysvětleno výše, mírně upraveny, nic to nemění na faktech a závěrech obsažených v 145. až 148. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
(151)
Vzhledem k vývoji podílu čínského dumpingového dovozu na trhu je jasné, že 147. bod odůvodnění prozatímního nařízení, zejména pokud jde o tvrzení, že pokles prodejních cen výrobního odvětví Unie na trhu Unie a jeho ziskovosti lze přičíst stlačování cen, které na trhu Unie způsoboval dumpingový dovoz z ČLR, není v rozporu se vývojem podílu výrobního odvětví Unie na trhu, jak tvrdila jedna strana.
(152)
Navíc to, že ceny dovozu z ČLR během posuzovaného období rostly, jak uvedlo několik stran, nevyvrací nález cenového podbízení ani škodlivého dumpingu během období šetření.
(153)
Jelikož ohledně účinků dumpingového dovozu nebyly předloženy žádné další připomínky, 145. až 148. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzují.
5.3. Účinky jiných činitelů
5.3.1. Dovoz z jiných třetích zemí než z dotčené země
(154)
Jak již bylo zmíněno v 106. bodě odůvodnění, po uložení prozatímních opatření byly aktualizovány údaje Eurostatu týkající se dovozu. Při porovnání nových údajů s předchozím údaji obsaženými v prozatímním nařízení byla odhalena administrativní chyba ve výpočtu údajů o dovozu z Thajska a Turecka. Tato chyba byla odstraněna, a konečné údaje týkající se dovozu obdobného výrobku z třetích zemí podle údajů Eurostatu tedy vypadají takto:
Tabulka 4
2008
2009
2010
Období šetření
Objem dovozu ze všech ostatních třetích zemí (v tunách)
100 972
81 464
81 595
89 146
Index (2008 = 100)
100
81
81
88
Podíl na trhu (v %)
12,2
11,8
10,9
12,3
Průměrná dovozní cena (EUR/t)
2 378
2 354
2 590
2 519
Index (2008 = 100)
100
99
109
106
Objem dovozu z Turecka (v tunách)
26 978
25 303
25 485
29 336
Index (2008 = 100)
100
94
94
109
Podíl na trhu (v %)
3,3
3,7
3,4
4
Průměrná dovozní cena (EUR/t)
2 776
2 649
2 802
2 855
Index (2008 = 100)
100
95
101
103
Objem dovozu z Thajska (v tunách)
25 916
20 660
20 600
25 213
Index (2008 = 100)
100
80
79
97
Podíl na trhu (v %)
3,1
3
2,7
3,5
Průměrná dovozní cena (EUR/t)
1 246
1 183
1 403
1 356
Index (2008 = 100)
100
95
113
109
(155)
Dovoz ze třetích zemí se v posuzovaném období snížil o 12 %, zatímco podíl tohoto dovozu na trhu byl poměrně stálý.
(156)
Je třeba podotknout, že průměrné ceny dovozu z ostatních třetích zemí v posuzovaném období vzrostly o 6 % a byly trvale vyšší než průměrná prodejní cena čínského vývozu (v období šetření o 68 %).
(157)
Před zveřejněním prozatímního nařízení CCCLA zjistila, že se dovoz z Turecka v letech 2010 a 2011 zvýšil o 8 % a dovozní ceny z Turecka byly údajně jen asi o 20 % vyšší než ceny dovozu z ČLR. Některé strany následně zpochybnily závěr o tureckém dovozu z prozatímního nařízení.
(158)
Majíce na paměti, že ve vykazování tureckého dovozu v prozatímním nařízení se vyskytla významná zjevná chyba, a s ohledem na výše uvedené aktualizované údaje, nic nesvědčí o tom, že turecký dovoz, vzhledem k jeho ceně a podílu na trhu, může narušit příčinnou souvislost mezi čínským vývozem dotčeného výrobku a újmou, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie. Je třeba rovněž poznamenat, že nezahrnutí dovozu pocházejícího z Turecka do podnětu nelze označit za diskriminační, jelikož v počáteční fázi nebyly dostatečné důkazy o dumpingu, újmě a příčinné souvislosti, pokud jde o dovoz z Turecka.
(159)
Podíl dovozu z Thajska na trhu během období šetření nikdy nepřesáhl 3,5 %.
(160)
Z výše uvedených důvodů byl učiněn závěr, že dovoz z jiných třetích zemí podstatně neovlivnil situaci výrobního odvětví Unie natolik, aby to narušilo příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem z ČLR a újmou, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie.
5.3.2. Segmenty trhu
(161)
Vzhledem k tomu, že nebyly vzneseny žádné nové připomínky týkající se segmentů trhu, 156. až 158. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzují.
5.3.3. Spotřeba a poptávka
(162)
Jedna strana tvrdila, že újma by se mohla připsat na vrub dlouhodobého snižování poptávky po výrobcích vyráběných v Unii. Šetření však takovou tendenci nepotvrdilo, jak již bylo vysvětleno ve 112. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
(163)
Vzhledem k tomu, že nebyly předloženy žádné další připomínky, pokud jde o spotřebu a poptávku, 159. až 166. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzují.
5.3.4. Vývoz výrobního odvětví Unie
(164)
Jedna strana upozornila na to, že během posuzovaného období byly průměrné vývozní ceny Unie nižší než průměrné prodejní ceny na trhu Unie. To by mohlo mít vliv na schopnost výrobního odvětví Unie investovat nebo přijímat nové zaměstnance. Podobný argument se zopakoval po poskytnutí konečných informací. Jak však již bylo uvedeno v 169. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, většina ukazatelů újmy nemůže být ovlivněna vývozní výkonností. Kromě toho by bylo možno rovněž tvrdit, že tyto prodeje představovaly jistý způsob částečné kompenzace újmy způsobené na trhu Unie. Dále, jelikož průměrné ceny byly vypočteny vydělením celkové hodnoty prodeje obdobného výrobku celkovým objemem tohoto prodeje, může odlišná sortimentní skladba prodeje na trhu Unie ve srovnání s vývozním prodejem rovněž vést k velkým rozdílům v průměrné celkové hodnotě prodeje. A konečně, tento vývozní prodej představoval necelých 37 % celkového objemu prodeje výrobního odvětví Unie, tj. dominantním trhem pro výrobní odvětví Unie byl nepochybně domácí trh Unie. Tvrzení, že tento vývozní prodej způsobil výrobnímu odvětví Unie újmu do té míry, že došlo k porušení příčinné souvislosti mezi dovozy z ČLR a újmou, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie, se proto zamítá.
(165)
Vzhledem k tomu, že nebyly vzneseny žádné nové připomínky týkající se vývozu výrobního odvětví Unie, 167. až 170. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzují.
5.3.5. Zrušení dovozních kvót
(166)
Po uložení prozatímních opatření jiná strana tvrdila, že zrušení dovozních kvót v průběhu posuzovaného období mělo dopad na výrobce v Unii. Nebyly však předloženy žádné nové skutečnosti, které by mohly změnit závěr učiněný v 173. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
(167)
Vzhledem k tomu, že nebyly předloženy žádné nové podložené připomínky ohledně zrušení dovozních kvót, 171 až 173. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzují.
5.3.6. Protisoutěžní praktiky na trhu Unie
(168)
Po uložení prozatímních opatření trvalo několik stran na tom, že nebylo řádně zohledněno šetření kartelu zahájené německými orgány, o němž se zmiňuje 175. bod odůvodnění prozatímního nařízení, ani pokuta uložená kartelu zmíněná v tomtéž bodě odůvodnění. Co se týká těchto tvrzení, návdavkem k tomu, co již bylo uvedeno v 174. a 175. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, lze uvést následující.
(169)
Německé šetření kartelu, v němž se vyšetřuje údajné stanovování cen od července 2005 do února 2008, stále probíhá. Jelikož výrobcům z Unie je zaručena důvěrnost a vzhledem k tomu, že konečné výsledky probíhajícího německého šetření dosud nebyly zveřejněny, není možné se vyjádřit k podrobnostem provedené analýzy. Lze však potvrdit, že žádný z výrobců v Unii zařazených do vzorku není vyšetřován v tomto dosud neukončeném šetření. Šetření dospělo také k závěru, že mikroekonomické ukazatele nebyly ovlivněny šetřenými praktikami a makroekonomické ukazatele byly ovlivněny jen velmi omezeně, pokud vůbec.
(170)
Pokud jde o nález kartelu v případě koupelnové výbavy a příslušenství, je třeba připomenout, že tento cenový kartel bylo shledán aktivním v letech 1992 až 2004 a že pouze jediný z výrobců z těch, kterým byla udělena pokuta, je současně činný v odvětví stolního a kuchyňského nádobí a náčiní. Na údaje, které tento výrobce poskytl v rámci zjišťování reprezentativnosti a újmy, nemají vliv kartelové praktiky, jelikož byly použity pouze údaje o stolním a kuchyňském nádobí a náčiní, a nikoli jeho konsolidované údaje. Proto pokuta za tento kartel neměla vliv na údaje, které poskytl tento výrobce. Dále je třeba připomenout, že ke stanovení cen docházelo dlouho před posuzovaným obdobím. Vzhledem k tomu, že totožnost výrobců v Unii je důvěrná, nelze ji zveřejnit bez ohledu na to, zda daná společnost je nebo není zařazená do vzorku. Pokud by však výrobce v Unii zařazený do vzorku zaznamenal na svých účtech jakékoli položky (např. pokutu za kartel), které by za účelem tohoto šetření zkreslovaly obrázek o jeho újmě, orgán provádějící šetření by je izoloval s cílem zabránit zkreslení relevantních činitelů, které mají vliv na újmu.
(171)
Proto se tvrzení, která se týkala dopadu výše uvedeného vyšetřování kartelu na újmu a analýzu příčinných souvislostí, zamítají.
(172)
Jedna zúčastněná strana uvedla, že se jednalo o protiprávní cenová ujednání a rozdělení trhu mezi výrobci v Unii, avšak toto tvrzení nepodložil žádnými důkazy, a proto se zamítá.
(173)
Jelikož nebyly předloženy žádné nové připomínky týkající se protisoutěžních praktik na trhu Unie, 174. až 176. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzují.
5.3.7. Výrobní metody
(174)
Vzhledem k tomu, že nebyly vzneseny žádné nové připomínky k výrobním metodám, 177. a 178. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzují.
(175)
Jeden dovozce po poskytnutí konečných informací zopakoval podobná tvrzení, přičemž argumentoval rozdílem ve výrobních metodách používaných výrobci v Unii oproti tradičnějším metodám v čínských továrnách. Nebyly však předloženy žádné věcné argumenty, které by mohly změnit závěr učiněný v 178. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, a toto tvrzení se proto s konečnou platností zamítá.
5.3.8. Trhy s použitým zbožím
(176)
Vzhledem k tomu, že nebyly vzneseny žádné nové připomínky, pokud jde o trhy s použitým zbožím, 179. a 180. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzují.
5.3.9. Hospodářská krize
(177)
Jedna strana uvedla, že 183. bod odůvodnění prozatímního nařízení uvádí mylnou analýzu situace v období hospodářského oživení mezi roky 2010 a 2011 a že dopad hospodářské krize byl podhodnocen. Tyto připomínky se opakovaly po poskytnutí konečných informací. Tato tvrzení však byla nepodložená. Je třeba také zdůraznit, že v citovaném bodě odůvodnění je uvedeno, že dumpingový dovoz z ČLR zvýšil dopady hospodářského poklesu. Pokud jde o dopad hospodářské krize, v 184. bodě odůvodnění prozatímního nařízení se jednoznačně uvádí, že hospodářská krize mohla přispět ke špatné výkonnosti výrobního odvětví Unie, třebaže nemohla narušit příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem a újmou, která byla výrobnímu odvětví způsobena v období šetření.
(178)
Vzhledem k tomu, že ohledně hospodářské krize nebyly vzneseny žádné nové připomínky, 181. až 184. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzují.
5.3.10. Jiné činitele
(179)
Několik dovozců ve společném podání tvrdilo, že pokles zaměstnanosti byl běžným vývojem v odvětví spotřebního zboží. Toto tvrzení však nebylo podloženo. Kromě toho, i kdyby byl tento trend v tomto odvětví běžný, nemohl narušit příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem z ČLR a významnými ztrátami pracovních míst v tomto odvětví. Toto tvrzení se proto zamítá.
(180)
Jedna strana tvrdila, že zbývající strukturální schodky výrobního odvětví Unie ve spojení s existující nadbytečnou kapacitou, jak ukazuje tabulka 3 prozatímního nařízení, mohly narušit příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem z ČLR a újmou způsobenou výrobcům v Unii. Pokud jde o toto tvrzení, ačkoli se výrobní odvětví Unie nacházelo v nejisté situaci již na začátku posuzovaného období a prošlo restrukturalizací, šetření potvrdilo, že bylo konkurenceschopné a náležitě se vyrovnávalo s poptávkou ze všech trhů. Co se týče tabulky 3 prozatímního nařízení, na pokles výroby je třeba nahlížet ve spojení s tlakem vyplývajícím z velkého objemu levného dovozu z ČLR, jelikož vývoz výrobního odvětví Unie zůstal stabilní. Toto tvrzení proto nebylo možné přijmout.
(181)
Jedna strana měla za to, že Komise nezohlednila kumulativní účinek všech ostatních škodlivých činitelů. Toto tvrzení vzneslo též několik stran po poskytnutí konečných informací. Vzhledem k výsledkům šetření v souvislosti s různými jinými faktory, jichž se zúčastněné strany dovolávaly, však není možné si představit, že by jejich kumulativní účinek mohl narušit příčinnou souvislost. Ve skutečnosti byl dopad ostatních činitelů, na které zúčastněné strany upozornily, malý, pokud ne nulový.
(182)
Jedna strana měla za to, že orgán provádějící šetření nerozlišoval mezi souběžným výskytem a příčinnou souvislostí. Poskytnuté podpůrné informace nebyly v tomto ohledu zdaleka přesvědčivé, a toto tvrzení se proto zamítá.
(183)
Vzhledem k tomu, že nebyly vzneseny žádné nové připomínky týkající se dalších činitelů, 185. až 190. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzují.
5.4. Závěr týkající se příčinné souvislosti
(184)
Vzhledem k tomu, že nebyly vzneseny žádné nové připomínky, 191. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzuje.
6. ZÁJEM UNIE
6.1. Předběžné poznámky
(185)
192. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzuje, jelikož k němu nebyly vzneseny žádné připomínky.
6.2. Zájem výrobního odvětví Unie
(186)
Jeden polský výrobce, který nepodal žádost, uvítal opatření a jeden výrobce ze Spojeného království, který nepodal žádost, ale měl zájem na dovozu daného výrobku, vyslovil nesouhlas s opatřeními. Druhá uvedená strana má za to, že clo by mělo nepříznivý dopad na ty výrobce, kteří doplňují svůj sortiment výrobků dovozem z ČLR a přizpůsobili se globalizaci prostřednictvím modelu podnikání, v němž se práce s vysokou přidanou hodnotou vykonává v Unii. Zákazníci by navíc měli menší sklon nakupovat jejich výrobky, protože by již nenabízeli celý sortiment výrobků.
(187)
Pokud jde o tvrzení druhé strany, byla prozkoumána situace této společnosti. Bylo zjištěno, že čínský dovoz stolního nádobí a náčiní představoval malou část jejich celkového dovozu. Společnost ovšem tvrdila, aniž to blíže upřesnila, že tento dovoz byl pro ně důležitý. Společnost neposkytla žádné údaje o vlastní výrobě. Podle finančních výkazů dosáhla tato společnost v roce 2011 zisk před zdaněním přes 10 %, přičemž většinu z toho na trzích mimo Unii (o dotčeném výrobku nebyly poskytnuty žádné číselné údaje). Na tomto základě se neočekává, že by uložení opatření ohrozilo životaschopnost této společnosti. Pokud jde o tvrzení, že mnohé jiné podniky by v důsledku opatření také čelily potížím, nebylo podloženo konkrétními důkazy. Podle odpovědí obdržených v průběhu zjišťování reprezentativnosti před zahájením řízení a podle následně došlých podání nic nenasvědčuje tomu, že se v takové situaci nachází významný počet společností.
(188)
Cla by měla kladný vliv na výrobní činnost výrobního odvětví Unie. Od nedávného zavedení prozatímních antidumpingových cel byl zaznamenán pozitivní vývoj v několika případech.
(189)
Výše uvedený pozitivní vývoj potvrzuje tvrzení žadatelů, že výroba Unie by se mohla ve velmi krátkém čase podstatně zvýšit s pomocí zařízení, strojů a pracovních sil, které již jsou k dispozici, a větší zvýšení by bylo možné v dlouhodobém horizontu. Narovnání nekalých cenových praktik na trhu jim proto přinese výhodu, jelikož díky úrovni cen by bylo atraktivnější vyrábět více výrobků v Unii, ať už pro velké nebo malé zakázky, ve zvláštním provedení nebo jako běžné neznačkové výrobky. Výsledkem by byla tvorba nových pracovních míst vyžadujících různé dovednosti, a nezaměstnanost by proto klesla.
(190)
Pokud jde o nemožnost nabízet celý sortiment výrobků, toto tvrzení nelze přijmout, protože spotřebitelé vyžadují neustále se měnící sortiment výrobků od více dodavatelů.
(191)
Jelikož k zájmu výrobního odvětví Unie nebyly vzneseny žádné další připomínky, 193. až 198. bod odůvodnění prozatímního nařízení se potvrzují.
6.3. Zájem dovozců, kteří nejsou ve spojení
(192)
Dva největší dovozci ve vzorku zpochybnili úroveň své spolupráce, pokud jde o úplné údaje o ziskovosti a o rozpětí mezi nákupními a prodejními cenami pro odběratele, kteří nejsou ve spojení, a jeden z nich odepřel přístup ke svým účtům a tvrdil, že kdyby byl přístup poskytnut, nic by se nezměnilo. Strany uvedly, že jim jejich velikost a obchodní model nedovoluje poskytnout tak podrobné údaje, jak je požadováno. V konečné fázi se potvrzuje, že jeden z nich znovu odepřel přístup ke svému účetnictví dovozce a že oba, třebaže se o to snažili, nedokázali poskytnout úplné a použitelné údaje o ziskovosti a informace o rozpětí mezi kupní cenou a cenou při dalším prodeji pro odběratele, kteří nejsou ve spojení, tak, aby je mohly instituce využít pro analýzu situace dovozců, kteří nejsou ve spojení. Omezené informace poskytnuté oběma společnostmi o svých kupních cenách a cenách při dalším prodeji byly sice celkově neprůkazné, ale byly plně v souladu s obecnými informacemi o přirážkách, které byly shrnuty v 202. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
(193)
V 203. bodě odůvodnění prozatímního nařízení byly zúčastněné strany vyzvány, aby předložily dodatečné, úplné a ověřitelné údaje pro další analýzu dopadu opatření na dodavatelský řetězec.
(194)
V návaznosti na prozatímní opatření zaslali dva dovozci, kteří nejsou ve spojení, nové odpovědi na dotazník. Došla také podání o zájmu Unie od dalších dovozců nezařazených do vzorku, Sdružení evropského a mezinárodního obchodu („Foreign Trade Association“), švédského sdružení dovozců, velkoobchodníků a maloobchodníků (Svensk Handel), CCCLA a jednoho výrobce v Unii se zájmy v oblasti dovozu. Žádné z těchto podání neobsahovalo přesvědčivé údaje o dopadu opatření na dodavatelský řetězec.
(195)
Jedna strana tvrdila, že údaj o clem ovlivněné zaměstnanosti v navazujících odvětvích je podceněný, jelikož statistické údaje Eurostatu ukazují, že distribuční obchodní podniky zaměstnávají celkem více lidí (33 milionů) než výrobní podniky (31 milionů). Poskytnuté údaje se však týkaly dovozních a výrobních podniků obecně a pro účely tohoto šetření se použít nedaly.
(196)
Několik dovozců ve společném podání uvedlo, že pět dovozců zařazených do vzorku zaměstnávalo více než 10 000 pracovníků v souvislosti s dotčeným výrobkem, a nikoli 350, jak se uvádí v 200. bodě odůvodnění prozatímního nařízení. Tyto číselné údaje byly znovu zkontrolovány. Je třeba zdůraznit, že v rámci analýzy zájmů dovozců se bere v úvahu počet pracovních míst souvisejících s dovozem a dalším prodejem příslušného výrobku včetně podpůrných funkcí. Zaměstnanost související s jinými výrobky nebo původem nebo s takovými činnostmi, jako je velkoobchod či maloobchod, by se samozřejmě do tohoto čísla neměla počítat. Je třeba poznamenat, že v dřívější fázi řízení skupina 14 dovozců odhadla celkový příslušný počet pracovních míst na úrovni dovozců na 7 000. Toto číslo se zdá být rozumným odhadem založeným na extrapolaci situace dovozců zařazených do vzorku, pokud jejich údaje bylo možné použít.
(197)
Některé strany si stěžovaly na vysoký údaj o hrubém rozpětí obsažený v 202. bodě odůvodnění prozatímního nařízení a tvrdily, že je určitě zavádějící. Šetření však ukázalo, že velká většina dovozců, kteří odpověděli na dotazy určené pro výběr vzorku dovozců, nahlásila hrubé rozpětí mezi kupní cenou a cenou při dalším prodeji v rozmezí od 50 % do 200 % a do vzorku zařazení dovozci se nacházeli v podobné situaci. Po poskytnutí prozatímních informací předložili dále žadatelé několik příkladů na podporu informací z veřejně přístupného článku, o němž je zmínka v 202. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, tj. potvrzení poměru dovozní ceny a maloobchodní ceny dotčeného výrobku.
(198)
Jeden výrobce ze Spojeného království se zájmy v oblasti dovozu vysvětloval, že takové rozpětí je zapotřebí k pokrytí určitých nákladů vynaložených v Unii. Nebyly poskytnuty žádné údaje, které by umožnily výpočet těchto rozpětí na základě obratu.
(199)
Jelikož použitelné údaje o zisku z dovozu dotčeného výrobku bylo možné získat a ověřit pouze od tří dovozců zařazených do vzorku a tito tři dovozci představovali jen asi 3 % dovozu dotčeného výrobku, nebyl příslušný vážený průměrný zisk shledán průkazným, a proto nebyl uveden v prozatímním nařízení. Je však třeba poznamenat, že tento vážený průměrný zisk byl zdravý (v rozmezí 6 % až 10 % - toto rozpětí se uvádí z důvodu důvěrné povahy údajů).
(200)
Jeden dovozce tvrdil, že v Unii se nevyrábí dostatečný objem barveného kameninového zboží, a proto nemá jinou možnost, než ho dovážet z ČLR. Stejné tvrzení se objevilo po poskytnutí informací. Šetřením však bylo zjištěno, že barvené kameninové zboží lze odebírat z několika zdrojů, včetně od výrobců v Unii. Výrobci v Unii mají kromě toho výrobní kapacitu pro větší objem prodeje na trhu Unie.
(201)
Informace shromážděné v průběhu šetření neumožnily řádnou kvantifikaci toho, do jaké míry by dovozci mohli přenášet zvýšení kupní ceny v důsledku navrhované sazby cla. Pokud by však byl dovoz z ČLR předmětem konečného antidumpingového cla, vzhledem k informacím o hrubém a čistém rozpětí nic nenaznačuje, že by byla ohrožena životaschopnost dovozců. Jeden dovozce rovněž uvedl, že velké hospodářské subjekty na trhu a dovozci, jejichž hlavním předmětem podnikáni není keramické stolní a kuchyňské nádobí a náčiní, by nebyli nepříznivě ovlivněni.
(202)
Vyvozuje se proto závěr, že uložení opatření v navrhované výši nemá jako celek významný nepříznivý dopad na situaci dovozců dotčeného výrobku, kteří nejsou ve spojení.
(203)
Vzhledem k tomu, že nebyly vzneseny žádné nové připomínky ohledně zájmu dovozců, kteří nejsou ve spojení, 199. až 211. bod prozatímního nařízení se potvrzují.
6.4. Zájem ostatních hospodářských odvětví
(204)
V návaznosti na výzvu obsaženou v 203. bodě odůvodnění prozatímního nařízení Komise v den zveřejnění prozatímních opatření kontaktovala přímo příslušné maloobchodníky a sdružení maloobchodníků, dovozce s možnou maloobchodní činností a také návrháře průmyslových vzorů, kteří byli Komisi známí, a vyzvala je, aby vyplnili příslušné dotazníky. Někteří respondenti, kteří původně tvrdili, že jsou maloobchodníci, odpověděli, že se jich šetření netýká, jelikož v tomto oboru podnikání nepůsobí. Komise nakonec obdržela sedm nových odpovědi na dotazník pro maloobchodníky. Těchto sedm maloobchodníků představovalo 1 % dovozu z ČLR během období šetření. Tyto odpovědi byly většinou v mnoha ohledech nedostatečné, byly však v nejvyšší možné míře analyzovány. Nedošly žádné odpovědi na dotazník pro návrháře průmyslových vzorů.
(205)
Takto získané informace v podstatě neposkytly žádné nové důkazy o zájmu jiných hospodářských odvětví, které by mohly zpochybnit závěr učiněný v 217. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
(206)
Po zveřejnění prozatímních opatření došla podání týkající se zájmu Unie v jiných hospodářských odvětvích od dovozců zařazených i nezařazených do vzorku (včetně jednoho polského dovozce působícího v sektoru propagačních předmětů), sdružení evropského a mezinárodního obchodu (Foreign Trade Association), švédského sdružení dovozců, velkoobchodníků a maloobchodníků (Svensk Handel), několika maloobchodníků, CCCLA a osmi pražíren kávy (sedm z nich se sídlem v Itálii, jedna s ústředím v Rakousku).
(207)
Pražírny kávy tvrdily, že kvůli velmi nízkému počtu výrobců v Unii, kteří zajišťují potřeby jejich trhu (maximálně 5) a z nichž většina dováží z ČLR, a to buď přímo, nebo prostřednictvím sesterských podniků, a kvůli velmi vysokému počtu přístrojů na pražení kávy (1 500-3 000), by jim opatření v navrhovaném měřítku mohla v prozatímní fázi bránit v pořizování přesně stejných výrobků v budoucnosti. Toto tvrzení nelze přijmout. Za prvé, konečná opatření jsou nižší než prozatímní opatření. Za druhé, šetření ukázalo, že kdyby byla odstraněna újma způsobená dumpingovým dovozem z ČLR, výrobci v Unii dokáží lépe využít svého výrobního potenciálu a dále uspokojovat potřeby odvětví pražení kávy. Vzhledem k vysokému počtu výrobců v Unii je velmi pravděpodobné, že by počet výrobců v Unii, kteří by mohli přijímat objednávky od výrobců pražené kávy, byl vyšší než pět.
(208)
Pražírny kávy argumentovaly, že by antidumpingová opatření poškodila jejich vývoz kvůli ztrátě konkurenceschopnosti a možné odvetě čínských orgánů. Neexistuje však žádný důkaz, který by naznačoval, že úroveň uložených opatření by měla za následek ztrátu konkurenceschopnosti, přičemž je třeba mít na paměti, že ostatní členové WTO mají antidumpingová opatření týkající se tohoto druhu výrobku. Tvrzení o odvetných opatřeních bylo shledáno neopodstatněným.
(209)
Pražírny kávy uvedly, že antidumpingová opatření by nevyhnutelně vedla k všeobecnému poklesu jejich podnikatelské činnosti, ke snížení jejich prodeje, k celkovému zvýšení ceny kávy v hotelích, restauracích a cateringových službách a k poklesu kvality výrobků a služeb. To vše by údajně ohrožovalo značný počet přímých a nepřímých pracovních míst. Pokud však budeme mít na paměti hlavní předmět podnikání pražíren kávy a závěry týkající se účinků opatření na dodavatelský řetězec, tato tvrzení nelze uznat. Rovněž je třeba poznamenat, že celkový počet pracovních míst spojených s celosvětovým provozem jedné společnosti na výrobu pražené kávy nelze považovat za vhodný základ pro výpočet počtu pracovních míst, jež by byly ohroženy v důsledku uložení antidumpingových opatření.
(210)
Dva maloobchodníci tvrdili, že v Unii se nevyrábí dostatek nového kostního porcelánu a kostního porcelánu a že nemají jinou možnost než dovážet z ČLR. Se stejným tvrzením přišlo sdružení dovozců po poskytnutí informací. Především je třeba obecně poznamenat, že cílem antidumpingových opatření je znovu nastolit spravedlivý obchod, a nikoli zamezit dovoz. V tomto případě nelze úroveň opatření považovat za prohibitivní. Za druhé, při šetření bylo zjištěno, že tyto výrobky lze získat z několika zdrojů, včetně od výrobců v Unii. A konečně, výrobci v Unii mají výrobní kapacitu pro větší objem prodeje na trhu Unie a mohli by dále využít svého potenciálu, kdyby byla antidumpingová opatření s konečnou platností zavedena.
(211)
Jeden maloobchodník tvrdil, že opatření by mohla mít nepříznivý dopad na některé objekty, které slouží v odvětví cestovního ruchu. Toto tvrzení však nebylo podloženo věcnými informacemi. Rovněž váha dotyčných objektů v daném odvětví je jen omezená.
(212)
Jeden dovozce a jeden velkoobchodník tvrdili, že uložení opatření by vedlo k vertikální konsolidaci trhu ze strany některých velkých aktérů. Vzhledem k současnému počtu hráčů na trhu by to bylo v krátkodobém až střednědobém výhledu nepravděpodobné.
(213)
V návaznosti na otázky, které již byly řešeny v prozatímním nařízení, je třeba poznamenat, že některé strany shledaly, že nebyl dostatečně zohledněn zájem malých podniků, jako jsou maloobchodníci, distributoři a podniky, které se zabývají propagačními předměty. Toto tvrzení zopakovalo několik stran po poskytnutí konečných informací. Je třeba uznat, že celkově by mikropodniky a malé podniky mohly být citlivější na jakékoli zvýšení cen v důsledku antidumpingových cel. Neexistuje však důkaz, že úroveň opatření bude mít významný nepříznivý vliv na ostatní zúčastněné hospodářské subjekty z řad malých a středních podniků. Toto tvrzení se proto definitivně zamítá.
(214)
Vzhledem k tomu, že nebyly vzneseny žádné další připomínky ohledně zájmu ostatních hospodářských odvětví, 212. až 217. bod prozatímního nařízení se potvrzují.
6.5. Zájem spotřebitelů (domácností)
(215)
Přestože se na ně Komise obrátila, žádná ze stran přímo zastupujících zájmy konečných kupujících, jako sdružení spotřebitelů, nepodala připomínky.
(216)
Některé strany napadly závěr v 222. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, pokud jde o vyšší ceny. Podobná tvrzení se objevila po poskytnutí konečných informací.
(217)
V nepravděpodobném případě, že by se clo zcela přeneslo na spotřebitele, a za předpokladu, že úroveň dovozu a ceny zůstanou stejné, znamenala by antidumpingová cla dodatečné náklady na domácnost za rok ve výši necelého 1 EUR. Tento výpočet je založen na objemu a hodnotě dovozu v období šetření, na navrhované výši cla a na počtu domácností v Unii.
(218)
Tento účinek nelze považovat za dostatečný k vyvážení pozitivního dopadu na výrobní odvětví Unie plynoucího z omezení újmy způsobené dumpingovým dovozem z ČLR.
(219)
Jedna strana tvrdila, že v důsledku opatření by nastal nedostatek levnějšího stolního nádobí a náčiní. Toto tvrzení se zopakovalo po poskytnutí konečných informací. Toto tvrzení nelze přijmout, protože, jak je uvedeno v 157. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, výrobní odvětví Unie zásobuje všechny trhy (včetně levnějšího stolního nádobí a náčiní).
(220)
Vzhledem k tomu, že nebyly vzneseny žádné další připomínky ohledně zájmu spotřebitelů (domácností), 218. až 226. bod prozatímního nařízení se potvrzují.
6.6. Závěr o zájmu Unie
(221)
S ohledem na výše uvedené se posouzení v prozatímním nařízení potvrzuje.
(222)
Potvrzují se proto 227. až 229. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
7. KONEČNÁ ANTIDUMPINGOVÁ OPATŘENÍ
7.1. Úroveň pro odstranění újmy
(223)
Bylo namítnuto, že ziskové rozpětí použité k výpočtu výše cla, která je nezbytná k odstranění účinků dumpingu působícího újmu, je příliš velké. Tato námitka byla zamítnuta, jak je vysvětleno v oddíle 4.5.3.3.
(224)
Některé strany zpochybnily cílový zisk, který byl použit pro výpočet rozpětí újmy. O těchto připomínkách pojednává 135. až 142. bod odůvodnění. Na základě analýzy těchto připomínek byl učiněn závěr, že by měl být zachován cílový zisk ve výši 6 %.
(225)
Jelikož ohledně úrovně pro odstranění újmy nebyly vzneseny další připomínky, potvrzuje se metodika popsaná v 230. až 234. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
7.2. Konečná opatření
(226)
Vzhledem k závěrům o dumpingu, újmě, příčinné souvislosti a zájmu Unie a v souladu s čl. 9 odst. 4 základního nařízení by mělo být uloženo konečné antidumpingové clo na dovoz dotčeného výrobku a to na úrovni nižší z hodnot odpovídajících dumpingovému rozpětí a rozpětí újmy. Je tudíž třeba stanovit všechny celní sazby na úrovni dumpingových rozpětí.
(227)
Menší úpravy uvedené v 115. a 132. bodě odůvodnění vedly k mírně revidovaným rozpětím cenového podbízení, jak je zohledněno v níže uvedených rozpětích újmy. Navrhovaná konečná antidumpingová cla jsou následující:
Společnost
Dumpingové rozpětí (v %)
Rozpětí újmy (v %)
Sazba konečného cla (v %)
Hunan Hualian China Industry Co., Ltd; Hunan Hualian Ebillion Industry Co., Ltd; Hunan Liling Hongguanyao China Industry Co., Ltd and Hunan Hualian Yuxiang China Industry Co., Ltd
18,3
44,8
18,3
Guangxi Sanhuan Enterprise Group Holding Co., Ltd
13,1
92,6
13,1
CHL Porcelain Industries Ltd
23,4
110,1
23,4
Shandong Zibo Niceton-Marck Huaguang Ceramics Limited; Zibo Huatong Ceramics Co., Ltd; Shandong Silver Phoenix Co., Ltd; Niceton Ceramics (Linyi) Co., Ltd; Linyi Jingshi Ceramics Co., Ltd; Linyi Silver Phoenix Ceramics Co., Ltd; Linyi Chunguang Ceramics Co., Ltd, and Linyi Zefeng Ceramics Co., Ltd
17,6
79,1
17,6
Guangxi Province Beiliu City Laotian Ceramics Co., Ltd
22,9
45,7
22,9
Všechny ostatní spolupracující vyvážející výrobci
17,9
79,0
17,9
Všechny ostatní společnosti
36,1
110,1
36,1
(228)
Individuální sazby antidumpingového cla stanovené pro jednotlivé společnosti uvedené v tomto nařízení byly určeny na základě zjištění tohoto šetření. Odrážejí tedy situaci těchto společností zjištěnou během tohoto šetření. Tyto celní sazby (na rozdíl od celostátního cla použitelného pro „všechny ostatní společnosti“) jsou proto použitelné výlučně na dovoz výrobků pocházejících z ČLR a vyráběných těmito společnostmi, tedy uvedenými konkrétními právnickými osobami. Pro dovoz dotčeného výrobku vyrobeného kteroukoli jinou společností, jejíž název není výslovně uveden v normativní části tohoto nařízení, včetně subjektů, které jsou s těmito výslovně jmenovanými společnostmi ve spojení, nelze těchto sazeb využít a tento dovoz podléhá celní sazbě použitelné pro „všechny ostatní společnosti“.
(229)
V zájmu co největšího snížení rizika obcházení z důvodu velkého rozdílu celních sazeb se má za to, že je v tomto případě pro zajištění řádného použití těchto antidumpingových cel nutné přijmout zvláštní opatření. Tato zvláštní opatření zahrnují předložení platné obchodní faktury, která vyhovuje požadavkům uvedeným v příloze II tohoto nařízení, celním orgánům členských států. Dovoz bez zmíněné faktury podléhá zbytkovému antidumpingovému clu použitelnému na všechny ostatní vývozce.
(230)
Pokud by se po uložení dotčených opatření podstatně zvýšil objem vývozu některé ze společností využívajících nižší individuální celní sazby, lze takovéto zvýšení objemu považovat samo o sobě za změnu obchodních toků v důsledku uložených opatření ve smyslu čl. 13 odst. 1 základního nařízení. Za takových okolností a za předpokladu, že jsou splněny příslušné podmínky, lze zahájit šetření zaměřené proti obcházení předpisů. V rámci takového šetření lze mimo jiné prošetřit potřebu zrušit individuální celní sazby a následně uložit celostátní clo.
(231)
Každou žádost o použití individuální sazby antidumpingového cla (například po změně názvu subjektu nebo po založení nových výrobních nebo prodejních subjektů) je třeba neprodleně podat Komisi (11) se všemi náležitými údaji, zejména s údaji o jakýchkoli změnách činnosti společnosti, které se týkají výroby, domácího prodeje a prodeje na vývoz, například v souvislosti s uvedenou změnou názvu nebo změnou výrobních a prodejních subjektů. V případě potřeby pak bude toto nařízení odpovídajícím způsobem změněno a seznam společností, na něž se vztahují individuální sazby antidumpingového cla, bude aktualizován.
(232)
V zájmu zajištění řádného vymáhání antidumpingového cla by se celostátní celní sazba neměla vztahovat pouze na nespolupracující vyvážející výrobce, ale rovněž na výrobce, kteří v období šetření neuskutečnili žádný vývoz do Unie.
(233)
Aby bylo zajištěno rovné zacházení pro nové vývozce a spolupracující společnosti nezařazené do vzorku a uvedené v příloze I tohoto nařízení, mělo by se vážené průměrné clo uložené posledně jmenovaným společnostem vztahovat i na všechny nové vývozce, kteří by jinak měli nárok na přezkum podle čl. 11 odst. 4 základního nařízení.
(234)
Všem stranám byly sděleny základní skutečnosti a úvahy, na nichž byl založen záměr doporučit uložení konečného antidumpingového cla na dovoz keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní pocházejícího z ČLR a konečný výběr částek zajištěných prostřednictvím prozatímního cla (poskytnutí konečných informací). Všem stranám byla poskytnuta lhůta, během níž mohly k poskytnutí konečných informací předložit připomínky.
(235)
Ústní a písemné připomínky předložené zúčastněnými stranami byly zváženy a ve vhodných případech zohledněny.
7.3. Konečný výběr prozatímních antidumpingových cel
(236)
Vzhledem k rozsahu zjištěných dumpingových rozpětí a k úrovni újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie se považuje za nezbytné s konečnou platností vybrat částky zajištěné v podobě prozatímního antidumpingového cla uloženého prozatímním nařízením, a to v rozsahu cel, která byla s konečnou platností uložena,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Ukládá se konečné antidumpingové clo na dovoz keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní, s výjimkou keramických nožů, keramických mlýnků na přísady a koření a jejich keramických mlecích částí, keramických škrabek, brousků keramických nožů a kordieritových keramických kamenů používaných pro pečení pizzy nebo chleba, v současnosti kódů KN ex 6911 10 00, ex 6912 00 10, ex 6912 00 30, ex 6912 00 50 a ex 6912 00 90 (kódy TARIC 6911100090, 6912001011, 6912001091, 6912003010, 6912005010 a 6912009010), pocházejících z ČLR.
2. Sazba konečného antidumpingového cla použitelná na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením je pro výrobek popsaný v odstavci 1 a vyrobený níže uvedenými společnostmi stanovena takto:
Společnost
Clo (v %)
Doplňkový kód TARIC
Hunan Hualian China Industry Co., Ltd;
Hunan Hualian Ebillion Industry Co., Ltd;
Hunan Liling Hongguanyao China Industry Co., Ltd;
Hunan Hualian Yuxiang China Industry Co., Ltd.
18,3
B349
Guangxi Sanhuan Enterprise Group Holding Co., Ltd
13,1
B350
CHL Porcelain Industries Ltd
23,4
B351
Shandong Zibo Niceton-Marck Huaguang Ceramics Limited;
Zibo Huatong Ceramics Co., Ltd;
Shandong Silver Phoenix Co., Ltd;
Niceton Ceramics (Linyi) Co., Ltd;
Linyi Jingshi Ceramics Co., Ltd;
Linyi Silver Phoenix Ceramics Co., Ltd;
Linyi Chunguang Ceramics Co., Ltd;
Linyi Zefeng Ceramics Co., Ltd.
17,6
B352
Guangxi Province Beiliu City Laotian Ceramics Co., Ltd
22,9
B353
Společnosti uvedené v příloze I
17,9
Všechny ostatní společnosti
36,1
B999
3. Uplatnění individuálních sazeb antidumpingového cla stanovených pro společnosti uvedené v odstavci 2 je podmíněno předložením platné obchodní faktury, která splňuje požadavky stanovené v příloze, celním orgánům členských států. Není-li taková faktura předložena, použije se celní sazba platná pro „všechny ostatní společnosti“.
4. Není-li uvedeno jinak, použijí se platné předpisy týkající se cel.
Článek 2
1. Částky zajištěné v podobě prozatímního antidumpingového cla podle nařízení (EU) č. 1072/2012 na dovoz keramických mlýnků na přísady a koření a jejich keramických mlecích částí, keramických škrabek, brousků keramických nožů a kordieritových keramických kamenů používaných pro pečení pizzy nebo chleba pocházejících z ČLR se uvolňují.
2. Částky zajištěné v podobě prozatímního antidumpingového cla podle nařízení (EU) č. 1072/2012 na dovoz keramického stolního a kuchyňského nádobí a náčiní, s výjimkou keramických nožů, keramických mlýnků na přísady a koření a jejich keramických mlecích částí, keramických škrabek, brousků keramických nožů a kordieritových keramických kamenů používaných pro pečení pizzy nebo chleba pocházejících z ČLR, se vybírají s konečnou platností. Částky, které byly zajištěny nad rámec konečné sazby antidumpingového cla, se uvolňují.
Článek 3
Ustanovení čl. 1 odst. 2 může být změněno zařazením nového vyvážejícího výrobce mezi spolupracující společnosti nezařazené do vzorku, na něž se tudíž vztahuje vážená průměrná sazba cla ve výši 17,9 %, pokud nový vyvážející výrobce v ČLR poskytne Komisi dostatečné důkazy o tom, že:
a)
v období šetření (tj. od 1. ledna 2011 do 31. prosince 2011) nevyvážel do Unie výrobek popsaný v čl. 1 odst. 1;
b)
není ve spojení s žádným vývozcem nebo výrobcem v ČLR, na kterého se vztahují opatření uložená tímto nařízením; a
c)
skutečně vyvezl do Unie dotčený výrobek po skončení období šetření, z něhož vycházejí příslušná opatření, nebo uzavřel neodvolatelný smluvní závazek vyvézt významné množství do Unie.
Článek 4
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 13. května 2013.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 412/2013
z dnia 13 maja 2013 r.
nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1), w szczególności jego art. 9,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską, po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. PROCEDURA
1.1. Wszczęcie postępowania
(1)
Komisja, rozporządzeniem (UE) nr 1072/2012 (2) („rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych”), nałożyła tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL” lub „państwo, którego dotyczy postępowanie”).
(2)
Postępowanie wszczęto w dniu 16 lutego 2012 r. (3) w wyniku skargi złożonej w imieniu producentów Unii („skarżący”), reprezentujących ponad 30 % ogólnej unijnej produkcji ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych.
(3)
Jak wskazano w motywie 22 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2008 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).
1.2. Dalsze postępowanie
(4)
Po ujawnieniu istotnych faktów i wniosków, na podstawie których podjęto decyzję o wprowadzeniu tymczasowego cła antydumpingowego („ujawnienie tymczasowych ustaleń”), kilka zainteresowanych stron przedłożyło oświadczenia w formie pisemnej, przedstawiające ich opinie w sprawie tymczasowych ustaleń. Stronom, które wystąpiły z takim wnioskiem, umożliwiono wypowiedzenie się w formie ustnej. Dwóch importerów oraz jeden producent eksportujący wystąpili z wnioskiem o przesłuchanie w obecności urzędnika Dyrekcji Generalnej ds. Handlu pełniącego rolę rzecznika praw stron i taka możliwość została im przyznana.
(5)
Komisja kontynuowała poszukiwanie i weryfikowanie wszelkich informacji uznanych za konieczne do sformułowania ostatecznych ustaleń. Ustne i pisemne uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały uwzględnione, a w stosownych przypadkach tymczasowe ustalenia zostały odpowiednio zmienione.
(6)
Ponadto zgodnie z wyjaśnieniami w motywie 55 poniżej przeprowadzona została wizyta weryfikacyjna u producenta tajskiego, która miała na celu sprawdzenie, czy Tajlandia spełnia wymogi odpowiedniego kraju analogicznego.
(7)
Wszystkie strony zostały następnie poinformowane o zasadniczych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzano zalecić nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych pochodzących z ChRL, a także ostateczne pobranie kwot zabezpieczonych w postaci cła tymczasowego („ujawnienie ostatecznych ustaleń”). Wszystkim stronom wyznaczono okres, w którym mogły zgłaszać uwagi na temat ujawnienia ostatecznych ustaleń. Chińska Izba Handlowa Importerów i Eksporterów Produktów Przemysłu Lekkiego i Rzemiosła („CCCLA”) oraz grupa importerów wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie w obecności urzędnika Dyrekcji Generalnej ds. Handlu pełniącego rolę rzecznika praw stron; wniosek ten został pozytywnie rozpatrzony.
(8)
Uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały rozpatrzone i w stosownych przypadkach uwzględnione.
1.3. Kontrola wyrywkowa
(9)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń kilka zainteresowanych stron zakwestionowało próbę obejmującą producentów eksportujących z ChRL, twierdząc, że nie jest ona reprezentatywna, bowiem jej dobór ogranicza się wyłącznie do największych wielkości wywozu i w związku z tym pomija inne czynniki charakteryzujące różnorodność i rozdrobnienie przemysłu ceramicznego w ChRL.
(10)
Z art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 („rozporządzenie podstawowe”) wynika, że wybór przedsiębiorstw objętych próbą może ograniczać się do największej reprezentatywnej wielkości wywozu, która może zostać właściwie zbadana w dostępnym czasie. Z uwagi na rozdrobnienie przemysłu stwierdzono, że dobór oparty na wielkościach wywozu pozwoli na reprezentatywną próbę, którą można zbadać w dostępnym czasie. Należy zauważyć jednak, że przedsiębiorstwa objęte próbą działają w trzech różnych regionach ChRL i wytwarzają na znaczną skalę produkt objęty postępowaniem z różnego rodzaju tworzywa ceramicznego, np. porcelany i kamionki, a także wytwarzają szeroką gamę rodzajów produktu. W związku z powyższym nie można przyjąć tego zarzutu.
(11)
Jeden producent eksportujący stwierdził, że zastosowanie wobec przemysłu i importerów Unii innego rodzaju metodologii doboru próby niż w przypadku kontroli wyrywkowej producentów eksportujących jest równoznaczne z dyskryminacją i że należało zastosować te same kryteria. Zastosowanie różnych metodologii dyskryminuje producentów eksportujących i narusza zasadę równego traktowania.
(12)
Dobór próby producentów eksportujących ma na celu wyłącznie ustalenie, czy ma miejsce dumping produktu objętego postępowaniem z ChRL. W tym kontekście istotne jest, by objąć próbą maksymalną wielkość przywozu produktu objętego postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem. Z drugiej strony celem doboru próby obejmującej producentów unijnych było ustalenie na podstawie wielu różnych wskaźników, czy przemysł unijny poniósł istotną szkodę. W kwestii importerów zebrane informacje są w dużej mierze wykorzystywane przy ocenie interesu Unii. W przypadku importerów i producentów unijnych istotne znaczenie ma zatem gromadzenie informacji od wielu przedsiębiorstw działających, na przykład, w różnych segmentach produktu. Jako że wobec unijnych producentów i importerów stosuje się inne podstawowe przesłanki doboru przedsiębiorstw objętych próbą niż w przypadku producentów eksportujących, nie znajdują się oni w tej samej sytuacji. W związku z tym ani zasada niedyskryminacji ani zasada równego traktowania nie wymagają stosowania identycznej metodologii doboru odnośnych prób. Zarzut ten jest zatem całkowicie bezzasadny i w związku z tym zostaje odrzucony.
(13)
Ponadto jeden producent eksportujący podtrzymał swoje stanowisko, o czym mowa w motywie 8 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że powinien zostać objęty próbą. Producent nie przedstawił jednak żadnych nowych argumentów przemawiających za włączeniem go do próby. W związku z powyższym oraz zważywszy na ustalenia w motywie 10 powyżej potwierdza się niniejszym ustalenia przedstawione w motywie 9 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(14)
Wspomniany nieobjęty próbą producent eksportujący twierdził, że nie zapewniono mu dostatecznie dużo czasu na zgłoszenie uwag do ostatecznych ustaleń, a do tego ustalenia te były niepełne, ponieważ nie obejmowały na przykład danych liczbowych dotyczących zniżek, cen sprzedaży, dostosowań itp. Jego prawa do obrony nie były zatem respektowane.
(15)
Zgodnie z art. 20 ust. 5 rozporządzenia podstawowego zainteresowana strona ma co najmniej 10 dni na przedłożenie uwag w sprawie ostatecznych ustaleń. Dnia 25 lutego 2013 r. wspomniany producent eksportujący otrzymał drogą elektroniczną ostateczne ustalenia, do których mógł się odnieść w terminie 11 dni, tj. do dnia 8 marca 2013 r. Dodatkowo następnego dnia przesłany został listem poleconym dokument przedstawiający przyjęte ustalenia. Zainteresowana strona dysponowała więc dostateczną ilością czasu, by móc zgłosić uwagi, zarzut ten należy zatem odrzucić. W związku z powyższym należy również zauważyć, że strona przedstawiła swoje uwagi w wyznaczonym terminie i nie złożyła wniosku o przedłużenie tego terminu. Ponadto Komisja, należycie respektując swoje zobowiązanie do ochrony poufnych informacji, ujawniła wszystkie istotne fakty i ustalenia, na podstawie których zamierzała wnioskować o nałożenie ostatecznych środków. W szczególności poszanowanie praw do obrony nie wymaga przekazania stronie, dla której nie oblicza się żadnego indywidualnego marginesu, informacji na temat konkretnych danych, które dotyczą sprzedaży realizowanej przez przedsiębiorstwo lub zniżek w odniesieniu do przedsiębiorstw objętych próbą, wykorzystywanych przy ustalaniu indywidualnych marginesów dumpingu.
(16)
Z powyższego wynika, że zarzut dotyczący nieposzanowania praw do obrony jest bezpodstawny i w związku z czym zostaje odrzucony.
2. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
2.1. Wprowadzenie
(17)
Jak określono w motywach 24 oraz 56-57 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, produktem objętym postępowaniem zgodnie z tymczasową definicją są ceramiczne zastawy stołowe i naczynia kuchenne, z wyłączeniem noży ceramicznych („produkt objęty postępowaniem”), obecnie objęte kodami CN ex 6911 10 00, ex 6912 00 10, ex 6912 00 30, ex 6912 00 50 oraz ex 6912 00 90 oraz pochodzące z ChRL.
2.2. Wnioski stron
(18)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń żadna ze stron nie zakwestionowała faktu, że ceramiczne noże (kuchenne) zasadniczo różnią się od innych rodzajów ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych z powodu różnic dotyczących właściwości fizycznych, procesów produkcji i przeznaczeniu końcowym. Po analizie wszystkich uwag wniesionych przez strony ostatecznie przyjmuje się wniosek o wyłączenie noży ceramicznych z zakresu produktu objętego dochodzeniem.
(19)
Po opublikowaniu środków tymczasowych kilka stron wniosło o wyłączenie z zakresu produktu niektórych ceramicznych młynków do przypraw oraz ich ceramicznych elementów służących do mielenia.
(20)
Wniosek ten opiera się na twierdzeniu, że ze względu na ich specyfikę, takich młynków oraz innych rodzajów ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych nie można uznać za jeden produkt. Wspomniane młynki zawierają tworzywo ceramiczne wykonane głównie z tlenku glinu występujące w tarczy mielącej, która nie jest stosowana przy produkcji standardowej zastawy stołowej takiej jak filiżanki i talerze i w przypadku której proces wypalania odbywa się w wyższych temperaturach. Ich stopień wymienności z głównymi kategoriami produktu objętego dochodzeniem jest ograniczony. Ma to również zastosowanie do ceramicznych urządzeń mielących bez żadnej osłony, które z reguły są zgłaszane w ramach podanych powyżej kodów.
(21)
Dochodzenie wykazało, że element ceramiczny w takich rozcieraczach zazwyczaj stanowił niewielką część młynka. Ponadto w toku postępowania ustalono, że młynki z ceramiczną tarczą mielącą, w tym ich ceramiczne elementy mielące, nie miały takich samych podstawowych właściwości fizycznych i zastosowań co ceramiczne zastawy stołowe i naczynia kuchenne. Ceramiczne elementy mielące różnią się od ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych pod względem kształtu, wytrzymałości i wzornictwa.
(22)
Niektóre strony stwierdziły, że omawiane młynki należy wyłączyć z zakresu produktu, argumentując, że posiadają one te same właściwości fizyczne, wzornictwo przemysłowe oraz przeznaczenie końcowe co młynki z mechanizmami mielącymi wykonanymi z metalu oraz że przy uwzględnianiu ich w niektórych zestawach młynków są one z reguły klasyfikowane w pozycji taryfowej 8210. Strony twierdziły ponadto, że elementy ceramiczne w takich przypadkach z reguły stanowią do 2 % wartości produktu. Zważywszy jednak na liczne możliwości klasyfikowania młynków i zestawów młynków, w dochodzeniu nie udało się potwierdzić tych argumentów w celu ustalenia, czy młynki ceramiczne należy wykluczyć z zakresu produktu objętego tym postępowaniem.
(23)
Kilka stron poparło swój wniosek o wyłączenie młynków z zakresu produktu, argumentując, że użycie ceramicznych, a nie metalowych płyt mielących, jest konieczne w niektórych młynkach, tj. młynkach do soli, bowiem sól powoduje korozję metalowych rozcieraczy. Dochodzenie wykazało jednak, że w młynkach do soli niekoniecznie stosowane są ceramiczne mechanizmy mielące.
(24)
Na podstawie ustaleń przedstawionych w motywach powyżej w toku dochodzenia stwierdzono, że młynki do przypraw z ceramicznymi elementami mielącymi zasadniczo różnią się od innych rodzajów ceramicznej zastawy stołowej i naczyń kuchennych z uwagi na różnice w podstawowych właściwościach fizycznych oraz w zastosowaniu tworzywa ceramicznego stosowanego do części roboczych. W związku z tym akceptuje się wniosek o wyłączenie ich, w tym również oddzielnych ceramicznych mechanizmów mielących i ich części, z zakresu produktu objętego dochodzeniem.
(25)
Po opublikowaniu środków tymczasowych niektóre strony twierdziły, że należy wyłączyć ceramiczne ostrzarki do noży z zakresu produktu z powodu różnic w procesach produkcyjnych, przeznaczeniu końcowym oraz ze względu na fakt, że przedmioty te nie służą do trzymania w nich artykułów spożywczych z uwagi na ich specyficzne wzornictwo i właściwości fizyczne. W toku dochodzenia potwierdzono te stwierdzenia. Wniosek o wyłączenie ich z zakresu produktu objętego niniejszym dochodzeniem zostaje zatem przyjęty.
(26)
W podobny sposób przeprowadzono postępowanie mające ustalić, czy ceramiczne obieraczki należy wyłączyć z zakresu produktu. W toku dochodzenia potwierdzono, że ceramiczne obieraczki również zasadniczo różnią się od innych rodzajów ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych z uwagi na różnice we wzornictwie i właściwościach fizycznych (kształt i wytrzymałość) tworzywa ceramicznego użytego w częściach roboczych, w ich procesach produkcyjnych oraz przeznaczeniu końcowym. Obieraczki ceramiczne należy zatem również wyłączyć z zakresu produktu objętego tym dochodzeniem.
(27)
Po opublikowaniu środków tymczasowych jedna strona twierdziła również, że kamienie do pieczenia pizzy wykonane z ceramiki kordierytowej należy wyłączyć z zakresu produktu z uwagi na ich odmienne właściwości fizyczne (kształt i wytrzymałość), wzornictwo przemysłowe i wykorzystanie. Ceramika kordierytowa to rodzaj krzemionki z tlenkiem glinu i tlenkiem magnezu o specyficznych właściwościach, a mianowicie znakomitej odporności na gwałtowne zmiany temperatury. Wyniki dochodzenia potwierdziły, że kamienie do wypiekania pizzy wykonane z ceramiki kordierytowej posiadają te same właściwości (kształt i wytrzymałość), wzornictwo przemysłowe i wykorzystanie co cegły do budowy palenisk lub pieców. W konsekwencji różnią się one od innych ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych. Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń skarżący zwrócili uwagę na podobieństwa między kamieniami do wypiekania pizzy wykonanymi z ceramiki kordierytowej i innymi produktami objętymi postępowaniem. Nie potrafili jednak wykazać, że kamienie do wypiekania pizzy wykonane z ceramiki kordierytowej mają te same właściwości fizyczne i przeznaczenie końcowe. Wniosek o wyłączenie ich z zakresu produktu objętego niniejszym dochodzeniem zostaje zatem przyjęty.
(28)
Po opublikowaniu środków tymczasowych holenderskie stowarzyszenie twierdziło, że ceramiczne zastawy stołowe i naczynia kuchenne używane jako produkty promocyjne należy wyłączyć z zakresu produktu, argumentując, że nie prowadzi się ich sprzedaży w celu stosowania ich jako zastaw stołowych lub naczyń kuchennych, że są ważnym czynnikiem gospodarczym stymulującym rozwój w sektorze sprzedaży detalicznej, że są wysoce cenione przez konsumentów i że tylko producenci z ChRL mogą zaoferować potrzebne ilości w krótkim czasie. Wniosek o wyłączenie ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych, które mają być użyte jako produkty promocyjne, z zakresu produktu objętego dochodzeniem nie może jednak zostać zaakceptowany, ponieważ ich właściwości fizyczne, procesy produkcji oraz przeznaczenie końcowe są takie same jak w przypadku innych rodzajów ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych.
(29)
Po opublikowaniu środków tymczasowych oraz po ujawnieniu ostatecznych ustaleń niemiecki importer i hurtownik oraz współpracujący producent eksportujący z Chin twierdzili, że specjalnie powlekane produkty kamionkowe przeznaczone do druku sublimacyjnego, w przypadku których powłokę wykonaną metodą sublimacji można usunąć w procesie mechanicznego ścierania, należy wyłączyć z zakresu produktu, argumentując, że są to półprodukty, w przypadku których obróbka fotograficzna jest wykonywana w Unii za pośrednictwem konkretnych kanałów, inne jest ich postrzeganie przez konsumentów, powlekanie metodą sublimacji przekracza wartość niepowlekanych produktów ceramicznych oraz nie ma w Unii producentów wytwarzających tego rodzaju produkt. Dochodzenie ujawniło, że produkt jest w sposób ewidentny dokładnie taki sam jak inne niesublimowane zastawy stołowe i w związku z tym trudno jest je rozróżnić, o ile w ogóle jest to możliwe. Dochodzenie wykazało ponadto, że produkty te mają zazwyczaj to samo przeznaczenie końcowe co inne rodzaje ceramicznej zastawy stołowej. Stwierdzono również, że kilku producentów unijnych wytwarza te produkty i że produkty wytworzone w Unii i produkty przywożone stanowią dla siebie bezpośrednią konkurencję. W związku z powyższym wniosek o wyłączenie specjalnie powlekanych wyrobów kamionkowych przeznaczonych do druku sublimacyjnego zostaje odrzucony.
(30)
Po opublikowaniu środków tymczasowych oraz po ujawnieniu ostatecznych ustaleń importer, który wnosił o wyłączenie z zakresu produktu zastaw stołowych zdobionych ręcznie kompozycjami figuratywnymi techniką podszkliwną, twierdził, że wstępna analiza dokonana przez Komisję w tej sprawie była błędna, bowiem pomijała istnienie segmentów rynkowych, różnice w jakości między różnymi rodzajami zastaw stołowych, luksusowy i delikatniejszy charakter zastaw stołowych zdobionych ręcznie kompozycjami figuratywnymi techniką podszkliwną oraz ograniczoną zamienność w związku z tym, jak są one postrzegane przez konsumentów. Importer twierdził ponadto, że zastaw stołowych zdobionych ręcznie kompozycjami figuratywnymi techniką podszkliwną można używać nawet w celach dekoracyjnych.
(31)
W odniesieniu do zarzutów dotyczących różnic w jakości między rozmaitymi rodzajami zastaw stołowych oraz dotyczących luksusowego i bardziej delikatnego charakteru zastaw stołowych zdobionych ręcznie kompozycjami figuratywnymi techniką podszkliwną, właściwości te nie są specyficzne dla zastaw stołowych zdobionych ręcznie kompozycjami figuratywnymi techniką podszkliwną. Ponadto jeśli chodzi o ograniczoną zamienność wynikającą z postrzegania przez konsumentów, nie wysunięto żadnego nowego argumentu, który zmieniłby wniosek wyciągnięty w motywie 45 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, zgodnie z którym przeciętny konsument nie dostrzega różnicy między zastawami stołowymi zdobionymi ręcznie kompozycjami figuratywnymi techniką podszkliwną a innymi rodzajami ceramicznych zastaw stołowych. Komisja przeanalizowała obecność segmentów rynkowych w motywach 157 i 158 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Wysunięte argumenty nie mogły zatem spowodować uchylenia konkluzji zawartych w motywie 45 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(32)
Twierdzenie wysunięte w motywie 50 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostało doprecyzowane po nałożeniu środków tymczasowych. Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń twierdzenia te zostały powtórzone. Importer prowadzący produkcję w ChRL twierdził, że naczynia kuchenne lub zastawy stołowe, których powierzchnia z wyjątkiem podstawy lub jej części jest w 100 % pokryta glazurą lub emalią i w przypadku których 100 % glazurowanej lub emaliowanej powierzchni jest pokryta kolorem innym niż biały, należy wyłączyć z zakresu produktu. Twierdzenie to zostało należycie przeanalizowane, a w toku dochodzenia wykazano, że fizyczne właściwości, procesy produkcyjne oraz przeznaczenie końcowe takich produktów są takie same jak w przypadku innych glazurowanych lub emaliowanych produktów wchodzących w skład ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych. Twierdzenie to zostało zatem ostatecznie odrzucone.
(33)
CCCLA nalegała, by szlachetną porcelanę kostną wyłączyć z zakresu produktu objętego dochodzeniem, argumentując, że jest to delikatny produkt luksusowy o niskiej wytrzymałości na czynniki mechaniczne, a ponadto kwestionowała jego odporność na wyszczerbienia. Należy jednak zauważyć, że CCCLA wcześniej sama twierdziła, że szlachetna porcelana kostna ma dużą wytrzymałość na czynniki mechaniczne oraz że jest odporna na wyszczerbienia. Te sprzeczne stwierdzenia ewidentnie podważają twierdzenia CCCLA. Podniesione argumenty nie mają wpływu na ustalenia streszczone w motywie 28 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Wniosek o wyłączenie szlachetnej porcelany kostnej z zakresu produktu zostaje zatem definitywnie odrzucony.
(34)
Ta sama strona powtórzyła po raz kolejny, że należy wykluczyć trwałą porcelanę z zakresu produktu objętego dochodzeniem. Twierdziła ona, że stwierdzenie, iż porcelana ta nie posiada bezspornych cech, nie było prawdziwe, że jest ona bardzo solidna, gdyż zawartość tlenku glinu przekracza 24 %. Następnie strona podważyła zdolności produkcyjne Unii w odniesieniu do tego produktu. Różne odpowiedzi dotyczące trwałej porcelany są jednak ze sobą sprzeczne, jeśli chodzi na przykład o udział surowców i zawartość sproszkowanego tlenku glinu. Ponadto nie kwestionowano faktu, że trwała porcelana była również wytwarzana w Unii oraz że producenci w ChRL wytwarzali trwałą porcelanę, która stanowiła bezpośrednią konkurencję dla trwałej porcelany produkowanej w Unii, a także dla innych produktów objętych dochodzeniem. Wniosek o wyłączenie trwałej porcelany zostaje zatem definitywnie odrzucony.
(35)
Wszystkie rodzaje ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych można uznać za różne rodzaje tego samego produktu. W związku z powyższym zarzut wysunięty po ustaleniach wstępnych i powtórzony po ujawnieniu ostatecznych ustaleń, że dochodzenie obejmuje szeroki zakres produktów podobnych i że w efekcie konieczne byłoby przeprowadzenie odrębnych analiz dotyczących sytuacji, dumpingu, szkody, związku przyczynowego oraz interesu Unii dla każdego segmentu produktu uznaje się za bezpodstawny. Jedna ze stron, która twierdziła, że zakres produktu był zbyt szeroki, przedstawiła porównanie produktów o różnym poziomie udekorowania, lecz jej twierdzenia dotyczące przeznaczenia końcowego (w jednym przypadku produkty przeznaczone były dla dzieci i do ogrodu, w drugim - do celów dekoracyjnych) są sporne, ponieważ nie ma wyraźnego rozgraniczenia i twierdzenia te można raczej traktować jako potwierdzenie uwagi przedstawionej w motywie 55 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Należy również zauważyć, że importer prowadzący produkcję w ChRL twierdził, że ponad 99 % produktów należących do ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych, które są dostępne w sprzedaży na terenie Unii, jest głównie lub wyłącznie białego koloru. Niektóre strony zakwestionowały motyw 58 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, argumentując, że w ramach dochodzenia instytucje nie przeprowadziły żadnego testu mającego na celu zbadanie, czy określone towary nadawały się do wprowadzenia do wolnego handlu w Unii. Fakt ten nie podważa jednak wniosku wyciągniętego w motywie 63 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
2.3. Wniosek
(36)
W związku z powyższym zakres produktu ostatecznie definiuje się jako ceramiczne zastawy stołowe i naczynia kuchenne, z wyłączeniem noży ceramicznych, ceramicznych młynków do przypraw i ich ceramicznych elementów mielących, ceramicznych obieraczek, ceramicznych ostrzarek do noży oraz kamieni wykonanych z ceramiki kordierytowej w rodzaju stosowanych do pieczenia pizzy lub chleba, pochodzące z ChRL, obecnie objęte kodami CN ex 6911 10 00, ex 6912 00 10, ex 6912 00 30, ex 6912 00 50 oraz ex 6912 00 90.
(37)
Wobec braku innych uwag dotyczących produktu objętego postępowaniem i produktu podobnego, niniejszym potwierdza się wszystkie pozostałe ustalenia w motywach 24-63 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3. DUMPING
3.1. Traktowanie na zasadach rynkowych („MET”)
(38)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń jeden producent eksportujący, jeden producent unijny oraz jeden importer twierdzili, że rozstrzygnięcie w sprawie MET nastąpiło po terminie, tj. po upływie trzymiesięcznego okresu ustalonego w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego oraz że w związku z tym należy zakończyć dochodzenie bez nakładania żadnych środków antydumpingowych. Zarzut odnoszący się do rozstrzygnięcia w sprawie MET został już wysunięty na wstępnym etapie i odrzucony przez Komisję w motywach 72 i 73 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń kolejnych pięciu producentów eksportujących wysunęło podobny zarzut. Na poparcie swojego zarzutu wymienione strony przywołały wyroki Trybunału Sprawiedliwości w sprawach Brosmann i Aokang Shoes (4).
(39)
Po pierwsze przypomina się, że sprawy Brosmann i Aokang Shoes nie są istotne dla oceny legalności analizy MET w przedmiotowym dochodzeniu, ponieważ w odróżnieniu od tego dochodzenia sprawy te odnoszą się do sytuacji, w których nie dokonano żadnych ocen MET.
(40)
Co więcej sprawy Brosmann i Aokang Shoes nie mają związku z oceną legalności przedmiotowego dochodzenia w związku z faktem, że rozporządzenie podstawowe zostało w międzyczasie zmienione (5). Artykuł 2 ust. 7 zmienionego rozporządzenia podstawowego stanowiący, że Komisja rozstrzyga w sprawie MET wyłącznie w odniesieniu do przedsiębiorstw objętych próbą zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego oraz dokonuje takich rozstrzygnięć w terminie siedmiu miesięcy, lecz w żadnym wypadku nie później niż w terminie ośmiu miesięcy, od daty wszczęcia postępowania, ma zastosowanie do wszystkich nowych i toczących się dochodzeń począwszy od dnia 15 grudnia 2012 r., w tym również do obecnego dochodzenia.
(41)
Wykładnia orzecznictwa, według której nie doszło do naruszenia jako takiego prawa do rozstrzygnięcia w sprawie MET niezależnie od faktu, że nie został dotrzymany termin trzech miesięcy, musi zostać podtrzymana. Podtrzymuje się zatem wniosek zawarty w motywie 73 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(42)
Z uwagi na dużą liczbę złożonych wniosków o MET oraz konieczność przeprowadzenia w tamtym czasie wielu wizyt weryfikacyjnych w celu zbadania tych wniosków, rozstrzygnięć w sprawie MET nie dokonano w terminie siedmiu miesięcy. Rozstrzygnięć dokonano jednak w terminie ośmiu miesięcy od daty wszczęcia zgodnie z wymogiem określonym w rozporządzeniu podstawowym zmienionym rozporządzeniem 1168/2012. Zarzut, jakoby z mocą wsteczną usunięto wszelkie prawa w tym zakresie, nie jest uzasadniony, co zostało wyjaśnione powyżej.
(43)
W związku z powyższym wniosek, że dochodzenie antydumpingowenależy zakończyć bez nakładania żadnych środków antydumpingowych, z uwagi na brak rozstrzygnięcia w sprawie MET w terminie trzech miesięcy, zostaje odrzucony.
(44)
Ponadto jeden nieobjęty próbą producent eksportujący, który nie potrafił wykazać, że prowadzi jedną przejrzystą dokumentację księgową, która została poddana niezależnej kontroli zgodnie z międzynarodowymi standardami rachunkowości, i w związku z tym jego wniosek o MET został odrzucony, podtrzymał zarzut, że rzekome błędy księgowe, o ile wystąpiły, będące podstawą odrzucenia jego wniosku, nie były istotne i że w związku z tym decyzja o odrzuceniu wniosku o MET była niewspółmierna i naruszała zasadę proporcjonalności. Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń producent eksportujący podtrzymał swój zarzut, lecz nie przedstawił żadnych nowych argumentów.
(45)
Argumenty dotyczące znaczenia dokumentacji księgowej są zasadniczo takie same jak te wysunięte w trakcie postępowania w sprawie MET i zostały odrzucone przez Komisję zanim dokonano rozstrzygnięcia w sprawie MET. Niemniej jednak w odniesieniu do argumentu, że odmowa przyznania MET narusza zasadę proporcjonalności, należy przypomnieć, że kryteria dotyczące MET określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego mają charakter łączny i nie można w świetle prawa przyznać MET, o ile nie zostaną spełnione wszystkie te kryteria. Jako że ciężar dowodu spoczywa na przedsiębiorstwie wnioskującym o MET, a nie potrafiło ono wykazać, że posiada jedną przejrzystą dokumentację księgową, Komisja nie miała wyboru, jak tylko odmówić przyznania MET. W związku z tym decyzji odmownej w sprawie MET nie można traktować jako naruszenia zasady proporcjonalności. W każdym razie zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. d) rozporządzenia podstawowego, zmienionego rozporządzeniem 1168/2012 (6), jeśli Komisja ograniczyła zakres swojego badania metodą kontroli wyrywkowej, rozstrzygnięcie w sprawie MET dotyczy wyłącznie stron objętych taką kontrolą.
3.2. Indywidualne traktowanie („IT”)
(46)
Przypomina się, że choć wnioski o indywidualne traktowanie (IT) złożyło szesnastu producentów eksportujących, zbadane zgodnie z art. 9 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, a następnie zaakceptowane zostały wyłącznie wnioski pochodzące od przedsiębiorstw objętych próbą. Spośród pozostałych jedenastu producentów eksportujących siedmiu złożyło wniosek o badanie indywidualne.
(47)
Zgodnie z art. 9 ust. 5 i 6 rozporządzenia podstawowego indywidualne stawki cła stosuje się wobec przywozu dokonywanego przez każdego eksportera lub producenta, któremu zostanie przyznane indywidualne badanie zgodnie z art. 17 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. W związku z tym czterem przedsiębiorstwom, które wniosły o IT, lecz nie o indywidualne badanie, nie mogło zostać przyznane indywidualne cło.
(48)
Jeden producent eksportujący twierdził, że przekazał wszystkie wymagane informacje w ustalonych terminach i dlatego należało zbadać jego wniosek o IT i ustalić indywidualny margines zgodnie z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Brosmann (7).
(49)
Tego wniosku nie można przyjąć. Jako że wspomniane przedsiębiorstwo nie zostało objęte próbą, jego wniosek o IT można byłoby oceniać wyłącznie w kontekście indywidualnego badania, gdyby takie badanie zostało przeprowadzone zgodnie z art. 17 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.
(50)
Wobec braku jakichkolwiek innych uwag w sprawie IT niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 79 - 81 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3.3. Indywidualne badanie („IE”)
(51)
Wnioski o indywidualne badanie zgodnie z art. 17 ust. 3 rozporządzenia podstawowego zostały złożone przez siedmiu producentów eksportujących obejmujących dziesięć podmiotów prawnych. Jak wyjaśniono w motywach 82 i 83 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, na etapie środków tymczasowych nie została podjęta żadna decyzja w kwestii tych wniosków.
(52)
W dniu 21 grudnia 2012 r. producenci eksportujący zostali poinformowani, że ich wnioski o indywidualne badanie nie mogły zostać przyjęte, gdyż stanowiłyby nadmierne obciążenie i uniemożliwiłyby dokończenie postępowania we właściwym czasie.
(53)
Jeden producent eksportujący twierdził, że zgodnie z art. 17 ust. 3 rozporządzenia podstawowego indywidualne badanie stanowi prawo ustawowe i że odmowa Komisji w sprawie takiego badania nie jest uzasadniona, bowiem ani liczba przedsiębiorstw ani wymagane badanie nie byłyby, zważywszy na zasoby Komisji, nadmiernie uciążliwe, ani też nie uniemożliwiłyby dokończenia dochodzenia we właściwym czasie. Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń zarzut ten został powtórzony, lecz nie zostały przedstawione żadne nowe argumenty.
(54)
Decyzja o przyznaniu lub odmowie indywidualnego badania jest podejmowana indywidualnie dla każdego przypadku, z uwzględnieniem liczby złożonych wniosków oraz czasu dostępnego na ich ocenę. W tym przypadku należy przypomnieć, że Komisja była prawnie zobowiązana do przeprowadzenia badań MET w szesnastu podmiotach prawnych w ChRL, w tym w przedsiębiorstwach nieobjętych próbą. Zważywszy na ograniczenia czasowe wynikające z przewidzianych prawem terminów przeprowadzenia postępowania nie można było przeprowadzić żadnego indywidualnego badania przed przyjęciem tymczasowych ustaleń. Z uwagi na ograniczoną ilość czasu dostępnego po przyjęciu tymczasowych ustaleń oraz liczbę złożonych wniosków i ograniczone zasoby pozostające do dyspozycji służb odpowiedzialnych za dochodzenia antydumpingowe w Komisji, stwierdzono, że przeprowadzenie indywidualnych badań w tej sprawie byłoby nadmiernym obciążeniem.
3.4. Wartość normalna
3.4.1. Wybór państwa analogicznego
(55)
Po nałożeniu środków tymczasowych szczegółowo zbadano wybór odpowiedniego państwa analogicznego. W tym kontekście przeprowadzona została wizyta weryfikacyjna w siedzibie tajskiego producenta eksportującego, który przedłożył odpowiedzi na kwestionariusz, o których mowa w motywie 87 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Po zbadaniu i zweryfikowaniu informacji otrzymanych od współpracującego producenta z Tajlandii, stwierdzono jednak, że wspomniany producent tajski nie mógł przekazać dostatecznie szczegółowych danych dotyczących rodzajów produktów sprzedawanych na rynku krajowym. W związku z tym stwierdzono, że należy nadal uznać Brazylię za najbardziej odpowiednie państwo analogiczne.
(56)
Niemniej jednak informacje uzyskane od tajskiego producenta potwierdziły niektóre z ustaleń przyjętych w przypadku Brazylii, zwłaszcza te dotyczące poziomu różnicy w cenach między produktami markowymi a niemarkowymi (zob. motyw 91 poniżej).
(57)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń jedno stowarzyszenie branżowe zakwestionowało wybór Brazylii jako odpowiedniego państwa analogicznego. Zasadniczo twierdziło ono, że jedynym powodem wyboru Brazylii był fakt, że żadne inne państwo nie spełniało odpowiednich wymogów. Tego zarzutu nie można przyjąć. Z motywów 84-88 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych jasno wynika, że Brazylia została uznana za odpowiednie państwo analogiczne na podstawie faktycznej sytuacji na rynku krajowym. Fakt, iż Komisja po zastosowaniu wstępnych środków kontynuowała badanie innych państw jako potencjalnych kandydatów na państwo analogiczne, nie prowadzi do wniosku, że Brazylia nie jest trafnym wyborem.
(58)
W związku z powyższym i wobec braku innych uwag merytorycznych w kwestii wyboru Brazylii jako odpowiedniego państwa analogicznego, potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 84-88 w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych.
3.4.2. Określenie wartości normalnej
(59)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń kilka zainteresowanych stron stwierdziło, że określenie wartości normalnej było nieprawidłowe, o tyle, o ile wartość ta rzekomo nie została ustalona dla sprzedaży produktów podobnych w Brazylii, co w konsekwencji spowodowało, że wyliczenia tej wartości były nierzetelne i zniekształcone, zwłaszcza w odniesieniu do produktów kamionkowych i innych rodzajów produktu, które nie były wytwarzane ani sprzedawane w państwie analogicznym. Niektórzy producenci eksportujący twierdzili ponadto, że metodologia ustalania skonstruowanej wartości normalnej, o której mowa w motywie 94 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, nie została odpowiednio ujawniona.
(60)
Z uwag otrzymanych po ujawnieniu tymczasowych ustaleń wynika, że metodologia zastosowana w celu ustalenia wartości normalnej nie była w pełni zrozumiała dla niektórych zainteresowanych stron. W odpowiedzi na te uwagi wyjaśnia się, że metodologia ustalania wartości normalnej jest przedstawiona poniżej.
(61)
Ze względu na fakt, że wszystkie wnioski o MET zostały odrzucone, wartość normalna dla wszystkich eksportujących producentów z ChRL objętych próbą została ustalona w oparciu o informacje uzyskane od producenta w państwie analogicznym zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego.
(62)
Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja w pierwszej kolejności zbadała, czy sprzedaż produktu podobnego w Brazylii niezależnym klientom była reprezentatywna. Wielkość sprzedaży produktu podobnego przez brazylijskiego współpracującego producenta na krajowym rynku w Brazylii została uznana za reprezentatywną w porównaniu do produktu objętego postępowaniem wywożonego do Unii przez eksportujących producentów objętych próbą. Przypomina się, że zgodnie z art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego „produkt podobny” oznacza produkt, który jest identyczny, to jest taki, który przypomina pod wszystkimi względami produkt objęty postępowaniem lub, przy braku takiego produktu, inny produkt, który wprawdzie nie przypomina go pod każdym względem, ale którego właściwości ściśle odpowiadają właściwościom produktu objętego postępowaniem.
(63)
Następnie Komisja zbadała, czy sprzedaż ta może być uznana za prowadzoną w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Stwierdzono to poprzez ustalenie odsetka sprzedaży z zyskiem niezależnym klientom. Transakcje sprzedaży uznano za przynoszące zysk, w przypadku gdy cena jednostkowa była równa kosztom produkcji lub od nich wyższa. Określono zatem koszt produkcji dla współpracującego producenta z Brazylii.
(64)
Badanie to wykazało, że w odniesieniu do wszystkich rodzajów produktu ponad 80 % wielkości sprzedaży na rynku krajowym realizowano powyżej kosztu, a średnia ważona cena sprzedaży wszystkich rodzajów produktu była równa kosztowi jednostkowemu produkcji lub od niego wyższa.
(65)
W związku z tym wartość normalna - według rodzaju produktu - została obliczona jako średnia ważona rzeczywistych cen krajowych całej sprzedaży, niezależnie od tego, czy była to sprzedaż z zyskiem czy nie. Wynika z tego, że wbrew temu, co wskazano w motywie 94 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, nie została ustalona żadna skonstruowana wartość normalna dla sprzedaży nieprzynoszącej zysku.
3.4.3. Cena eksportowa
(66)
Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących cen eksportowych niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywie 95 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
3.4.4. Porównanie
(67)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń kilka zainteresowanych stron twierdziło, że zasadniczo metodologia zastosowana przy porównywaniu wartości normalnej z ceną eksportową była nieprawidłowa, bowiem nie zakładała porównania produktów podobnych, oraz że podstawa, na jakiej dokonano dostosowań, nie została dostatecznie wyjaśniona. W szczególności jeden producent eksportujący twierdził, że w przypadku wyrobów kamionkowych, które nie były wytwarzane ani sprzedawane przez producenta analogicznego, Komisja powinna była raczej porównać cenę eksportową z ceną krajową wyrobów z ceramiki porowatej, należycie dostosowaną, a nie konstruować wartość normalną. Ponadto kilku producentów eksportujących twierdziło, że w przypadku kilku innych rodzajów produktu, które były wytwarzane i sprzedawane przez producentów eksportujących, porównanie ceny eksportowej z ceną średnią za kilogram nieoznakowanego rodzaju produktu sprzedawanego w Brazylii wyłącznie w oparciu o rodzaj użytego tworzywa ceramicznego nieuchronnie doprowadziło do porównania produktów, które nie są podobne, i w efekcie dało nieprawidłowe rezultaty. Ponadto jeden producent eksportujący twierdził, że dostosowanie w zakresie efektu marki zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. k) było niedoszacowane, natomiast inny producent eksportujący argumentował, że poziom tego dostosowania nie opierał się na żadnych wiarygodnych ani potwierdzonych danych, a zatem jest nieuzasadniony. Ten sam producent eksportujący twierdził również, że jego ceny eksportowe należy dostosować z uwagi na różnice w ilościach sprzedawanych na różnych poziomach handlu. Kilka zainteresowanych stron utrzymywało również, że metodologia użyta przy dokonywaniu dostosowań z uwagi na różnice we właściwościach fizycznych nie jest dobrze uzasadniona i nie jest jasne, w oparciu o jakie dane dokonano tych dostosowań.
(68)
W związku ze zgłoszonymi uwagami zweryfikowano metodologię zastosowaną przy porównywaniu cen i dokonywaniu dostosowań dla celów porównywalności cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Przede wszystkim w przypadku produktów, które na wstępnym etapie zostały porównane na podstawie średniej ceny za kilogram produktu nieoznakowanego w oparciu wyłącznie o zastosowane tworzywo ceramiczne, do porównania wybrano najbardziej zbliżony produkt (zob. motyw 77 poniżej), co pozwoliło na dokładniejsze i bardziej rzetelne porównanie cen.
(69)
Wartość normalną i cenę eksportową porównywano na podstawie ceny ex-works. Marginesy dumpingu zostały ustalone poprzez porównanie indywidualnej ceny ex-works eksporterów objętych próbą z ceną sprzedaży krajowej analogicznego producenta wytwarzającego produkt podobny. Niektóre transakcje eksportowe dotyczyły jednak nietypowych rodzajów produktu, takich jak pierścienie do serwetek, podstawki pod noże lub podkładki pod dzbanki do herbaty, w przypadku których nie można było zapewnić rzetelnego porównania. W związku z powyższym oraz biorąc pod uwagę fakt, że wspomniane transakcje nie były istotne, gdyż generalnie stanowiły poniżej 0,5 % wielkości wywozu, nie zostały one uwzględnione.
(70)
Aby zapewnić rzetelne porównanie wartości normalnej z ceną eksportową, należycie uwzględniono, w formie dostosowań, różnice wpływające na ceny i ich porównywalność zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. W stosownych przypadkach dokonano dostosowań ze względu na różnice we właściwościach fizycznych, poziom handlu oraz inne czynniki wpływające na porównywalność cen, w szczególności „efekt marki”.
(71)
W pierwszej kolejności zbadano, czy uzasadnione było dostosowanie, o którym mowa w art. 2 ust. 10 lit. a) rozporządzenia podstawowego, ze względu na różnice we właściwościach fizycznych produktów.
(72)
Tam, gdzie wartość normalna została ustalona na podstawie najbardziej zbliżonego produktu (zob. motyw 68 powyżej), dokonano dostosowania ze względu na różnice we właściwościach fizycznych w celu zapewnienia rzetelnej porównywalności cen między produktami podobnymi.
(73)
W odniesieniu do produktów kamionkowych cena eksportowa została porównana z krajową ceną sprzedaży najbardziej zbliżonego produktu wytwarzanego i sprzedawanego w państwie analogicznym, tj. ceną sprzedaży produktów wykonanych z ceramiki porowatej, a nie z kamionki, lecz identycznych pod każdym innym względem, po korekcie w górę o 5 %, w celu odzwierciedlenia różnicy w cenie między produktami kamionkowymi a produktami z ceramiki porowatej.
(74)
Jeden producent eksportujący twierdzi, że zarówno koszty produkcji, jak i cena detaliczna w przypadku produktów z ceramiki porowatej są wyższe w porównaniu z produktami kamionkowymi. W związku z tym należało skorygować w dół, a nie w górę, cenę eksportową produkowanych przez niego produktów kamionkowych. W uzasadnieniu swojego zarzutu producent eksportujący zasadniczo opierał się na własnych szacunkach kosztów produkcji produktów z kamionki i ceramiki porowatej, a także na wyciągu z cennika podającego ceny detaliczne tych produktów.
(75)
Informacje te - dostarczone na bardzo zaawansowanym etapie postępowania i dopiero po ostatecznych ustaleniach - stoją w wyraźnej sprzeczności z informacjami przekazanymi Komisji w trakcie dochodzenia przez inne zainteresowane strony, tj. skarżącego, przedstawicieli przemysłu unijnego oraz producenta z państwa analogicznego. Wszystkie te strony wskazały na wyższą jakość wyrobów kamionkowych, tj. ich większą trwałość w porównaniu z produktami z ceramiki porowatej oraz wyższy koszt produkcji, ponieważ kamionka jest gliną wypalaną w wysokiej temperaturze, natomiast ceramika porowata to glina wypalana w niskiej temperaturze. W związku z tym produkty kamionkowe są z reguły sprzedawane po wyższej cenie. Powszechnie dostępne dane rynkowe dodatkowo potwierdzają powyższe informacje.
(76)
Należy również zauważyć, że wspomniany producent eksportujący sam nie zajmuje się produkcją produktów z ceramiki porowatej i dlatego przekazał jedynie dane szacunkowe dotyczące kosztów produkcji takich produktów. Ponadto z dostarczonego cennika nie wynika jednoznacznie, że produkty z ceramiki porowatej są z reguły droższe od produktów kamionkowych. W związku z powyższym przedstawione dowody nie wskazują na to, że dostosowanie, którego dokonano w celu rzetelnego porównania wartości normalnej i ceny eksportowej produktów kamionkowych, jest błędne, a zatem zarzut ten zostaje odrzucony.
(77)
W odniesieniu do innych rodzajów produktu, które zostały porównane na wstępnym etapie w oparciu o średnią cenę za kilogram oraz przy uwzględnieniu wyłącznie tworzywa ceramicznego, Komisja szczegółowo zbadała rodzaje produktu objętego postępowaniem i porównała cenę eksportową z najbardziej zbliżonym rodzajem produktu wytwarzanego i sprzedawanego w państwie analogicznym. Tam, gdzie wystąpiła tylko jedna niewielka różnica we właściwościach fizycznych, np. rodzaj glazurowania lub udekorowania, natomiast wszystkie pozostałe właściwości podstawowe tego rodzaju produktu były identyczne, cena sprzedaży najbardziej zbliżonego rodzaju została dostosowana o faktyczną różnicę w cenie stwierdzoną ze względu na różnicę we właściwościach fizycznych. Odnośnie do pozostałych rodzajów produktu, w przypadku których stwierdzono więcej niż jedną różnicę we właściwościach fizycznych, cena eksportowa została porównana ze średnią ceną sprzedaży najbardziej zbliżonego produktu. W przypadku takich rodzajów produktu najbardziej zbliżony produkt miał niektóre lub wszystkie z następujących podstawowych właściwości fizycznych: tworzywo ceramiczne, rodzaj wyrobu, podstawowy kształt, udekorowanie i glazurowanie.
(78)
Dwóch producentów eksportujących objętych próbą twierdziło, że podobnie jak w przypadku dostosowań dokonanych w sprawach, w których występowała tylko jedna nieznaczna różnica we właściwościach fizycznych, należy również dokonać dostosowania w przypadku stwierdzenia więcej niż jednej różnicy we właściwościach fizycznych najbardziej zbliżonego produktu.
(79)
Przypomina się, że w sprawach, w których wystąpiła tylko jedna niewielka różnica we właściwościach fizycznych, cena sprzedaży najbardziej zbliżonego produktu została skorygowana, tak aby uwzględnić faktyczną różnicę w cenie stwierdzoną w związku z taką różnicą, choć z drugiej strony, w przypadku wystąpienia więcej niż jednej różnicy we właściwościach fizycznych porównanie opierało się na średniej cenie sprzedaży produktu o identycznych właściwościach fizycznych. W związku z tym w drugim przypadku nie było konieczne dostosowanie ceny ze względu na jakiekolwiek różnice we właściwościach fizycznych między produktami podobnymi, gdyż miały one te same podstawowe właściwości fizyczne. Nie można zatem przyjąć powyższego zarzutu.
(80)
Jeden z producentów eksportujących wspomnianych powyżej również żądał dodatkowych dostosowań z tytułu różnic we właściwościach fizycznych w odniesieniu do wagi i bieli produktu objętego postępowaniem. Twierdził, że stosuje on surowiec o niskiej jakości i w związku z tym koszt i cena jego produktów jest niższa w porównaniu z produktem podobnym wytwarzanym w państwie analogicznym. Należy zatem skorygować jego cenę eksportową o rozsądną wartość. Należy przede wszystkim przypomnieć, że przedsiębiorstwu nie przyznano statusu gospodarki rynkowej i dlatego jego koszty produkcji nie zostały zweryfikowane. Ponadto twierdzenie, że jego produkty są o blisko 5 % cięższe niż standardowe produkty, nie zostało poparte żadną weryfikowalną dokumentacją uzupełniającą i dlatego uznano je za nieuzasadnione. Co do kwestii bieli, producent eksportujący przyznał w swojej odpowiedzi, że jego produkty charakteryzują się zwykłą bielą, jednak nie wyjaśnił, dlaczego w tej kwestii dostosowanie jest uzasadnione. Stąd też roszczenia te zostają oddalone.
(81)
Inny producent eksportujący twierdził, że Komisja nie porównała części jego sprzedaży eksportowej z wartością normalną odpowiedniego najbardziej zbliżonego produktu. Sprzedaż eksportowa dotyczyła produktów dekorowanych dystrybuowanych za pośrednictwem niepowiązanego przedsiębiorstwa handlowego, które rzekomo zapewniło bezpłatne dekorowanie produktów (kalkowanie). W efekcie cena eksportowa nie obejmowała kosztu dekorowania i dlatego należało ją porównać z wartością normalną ustaloną dla niedekorowanych produktów bądź opcjonalnie ze średnią wartością normalną dekorowanych i niedekorowanych produktów.
(82)
Należy przypomnieć, że koszt produkcji nie jest istotnym czynnikiem w przypadku porównywalności cen, która polega wyłącznie na porównaniu wartości normalnej i ceny eksportowej produktów podobnych. Z przekazanych informacji jednoznacznie wynika, że omawiane produkty eksportowe były faktycznie dekorowane, choć producent eksportujący rzekomo nie poniósł wszystkich kosztów związanych z wartością dodaną, którą można przypisać takiemu dekorowaniu. Nie jest to jednak czynnik, który może uzasadniać dostosowanie ceny z powodu różnic we właściwościach fizycznych w porównaniu z produktem podobnym w państwie analogicznym. Biorąc pod uwagę fakt, że taki zarzut został wysunięty na zaawansowanym etapie postępowania, nie można potwierdzić danych przekazanych na poparcie tego zarzutu. W związku z powyższym odrzuca się ten zarzut.
(83)
Z uwagi na szeroką gamę możliwych kombinacji zestawów ceramicznych zastaw stołowych produkowanych i sprzedawanych odpowiednio w ChRL i Brazylii, do celów uzyskania rzetelnej porównywalności cen niezbędne było zgrupowanie różnych zestawów na podstawie liczby i rodzaju elementów zawartych w danym zestawie. Średnia cena sprzedaży krajowej w państwie analogicznym dla różnych kombinacji zestawów podzielonych na grupy została porównana z ceną eksportową kombinacji zestawów wchodzących w zakres takich grup.
(84)
Jeden producent eksportujący twierdził, że z uwagi na szeroką gamę ewentualnych kombinacji produktu tworzących jeden zestaw, metodologia podziału na grupy nie pozwala na rzetelne porównanie cen, bowiem nie uwzględnia cech każdego elementu składającego się na dany zestaw. W związku z tym producent eksportujący twierdził, że zestawy należy wyłączyć z obliczeń marginesu dumpingu.
(85)
Należy przypomnieć, że dumping dla zestawów jest obliczany na podstawie porównania średniej ceny za kilogram, a nie indywidualnie dla każdego elementu zestawu. Dlatego nie ma konieczności ustalania dokładnej kombinacji różnych elementów w każdym zestawie do celów rzetelnego porównania cen w odniesieniu do zestawów. Stosowana metodologia podziału na grupy uwzględnia podstawowe cechy różnych kombinacji zestawów, o ile takie zestawy są zidentyfikowane, np. zestaw do kawy lub herbaty, zestawy obiadowe lub inne, a także łączna liczba elementów. W tych okolicznościach uważa się, że dokonano rzetelnego porównania w odniesieniu do zestawów w rozumieniu art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Nie można zatem przyjąć powyższego zarzutu.
(86)
Ponadto, jak wskazano w motywie 99 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, w toku dochodzenia wykazano, że chińscy producenci eksportujący zasadniczo klasyfikowali swoje produkty nawet w pięciu różnych klasach od A do E ze znacznymi różnicami w cenach. Zdecydowana większość wywozu do Unii składa się jednak z produktów klasy A, klasy B lub klasy C, lub ich kombinacji. Taka klasyfikacja nie jest jednak powszechna ani oparta na ogólnych normach stosowanych w całej branży, a jest raczej charakterystyczna dla danego przedsiębiorstwa i pozwala na zróżnicowanie cen. Z drugiej strony producent z państwa analogicznego sprzedaje jedynie produkt równoważny produktowi klasy A na krajowym rynku w Brazylii, co, jak ustalono, wpłynęło na porównywalność cen. Odpowiednio dostosowana została cena eksportowa, poprzez podniesienie jej do ceny chińskich produktów klasy A, tak aby była porównywalna z produktem sprzedawanym przez analogicznego producenta na brazylijskim rynku. Poziom tego dostosowania został w stosownych przypadkach ustalony indywidualnie dla każdego przedsiębiorstwa objętego próbą w oparciu o faktyczną i zweryfikowaną różnicę w cenach między różnymi klasami.
(87)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń jeden producent eksportujący objęty próbą twierdził, że część jego sprzedaży eksportowej, realizowanej za pośrednictwem niepowiązanego przedsiębiorstwa handlowego, obejmowała kombinację produktów klasy A i klasy B i w związku z tym należy ją dostosować do poziomu ceny produktów klasy A. Twierdził on, że różnica w cenie sięgała 25 %, a na poparcie swojego twierdzenia przedstawił kopie faktur oraz notowania cenowe.
(88)
Informacje te nie zostały jednak przedstawione ani w trakcie dochodzenia, m.in. podczas wizyty weryfikacyjnej, ani po ujawnieniu przez Komisję tymczasowych ustaleń. Wręcz przeciwnie - producent ten przez cały czas trwania postępowania utrzymywał, że eksportuje tylko produkty klasy A. Pomimo prośby w kwestionariuszu, by przekazać pełny cennik w celu obliczenia rzekomej różnicy w cenie pomiędzy różnymi klasami, taki cennik nie został dostarczony; producent przekazał tylko ograniczony liczbę ofert cenowych. W takich okolicznościach i zważywszy na bardzo zaawansowany etap postępowania, na którym przekazane zostały informacje, ich wiarygodność jest wątpliwa i nie można jej zweryfikować. Twierdzenie to zostało zatem odrzucone.
(89)
Po drugie, jak wskazano w motywie 98 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, zbadano, czy uzasadnione było dostosowanie poziomu handlu zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. d) rozporządzenia podstawowego. Ustalono, że cena eksportowa kształtuje się na innym poziomie handlu niż wartość normalna, gdyż wywóz z Chin był zasadniczo realizowany na poziomie sprzedaży hurtowej, natomiast sprzedaż krajowa w państwie analogicznym była prowadzona także na poziomie sprzedaży detalicznej. W toku dochodzenia wykazano ponadto, że na obu rynkach różne kanały dystrybucji wpływają na poziom ceny, wpływając tym samym na rzetelną porównywalność ceny eksportowej i wartości normalnej. Aby zapewnić rzetelne porównanie ceny eksportowej z wartością normalną, ta ostatnia została ustalona według rodzaju produktu i dostosowana dla każdego poziomu handlu poprzez zastosowanie różnic w cenie stwierdzonych między różnymi poziomami handlu w państwie analogicznym. Przypomina się, że w stosownych przypadkach dokonano kolejnego dostosowania poziomu handlu w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych na podstawie różnicy w cenie stwierdzonej w odniesieniu do ilości sprzedanych na każdym poziomie handlu (motyw 98 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych). Wspomniane kolejne dostosowanie uznano za uzasadnione, bowiem dochodzenie na wstępnym etapie wykazało, że wprawdzie większość chińskiej sprzedaży eksportowej była realizowana w dużych ilościach, to większość sprzedaży krajowej była prowadzona w mniejszych ilościach, co skutkowało różnicami w cenie na tym samym poziomie handlu. Wbrew tymczasowym ustaleniom dalsze dochodzenie i bardziej szczegółowa analiza transakcji sprzedaży na rynku krajowym w państwie analogicznym wykazały jednak, że współczynnik małych ilości do dużych ilości sprzedawanych przez producenta analogicznego jest zbliżony do współczynnika odnotowanego przez chińskich producentów eksportujących. Dostosowania tego nie uważa się już zatem za właściwe lub uzasadnione.
(90)
Po trzecie, jak wskazano w motywie 100 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, w toku dochodzenia wykazano, że brazylijski producent sprzedaje jedynie markowe produkty na brazylijskim rynku, natomiast chińscy producenci eksportujący nie wywożą markowych produktów, lecz raczej tzw. produkty „własnej marki” lub nieoznakowane ceramiczne zastawy stołowe i naczynia kuchenne. Produkty markowe są zazwyczaj postrzegane przez konsumentów jako produkty kojarzące się z pewnym prestiżem, zagwarantowaną jakością i wzornictwem, wymagające więc wyższej ceny rynkowej, natomiast produkty nieoznakowane lub własnej marki, choć posiadają te same właściwości fizyczne i cechy techniczne, zazwyczaj są sprzedawane po znacznie niższych cenach. Choć zasadniczo nie można precyzyjnie oszacować dodatkowej wartości markowego produktu w oderwaniu od konkretnych aspektów, ponieważ zależy ona od marki oraz wielu różnych czynników, takich jak postrzeganie przez konsumentów, uznanie marki i innych trudnych do zmierzenia wskaźników, brazylijski producent potwierdził w tym konkretnym przypadku, że jego produkty markowe można sprzedawać po znacznie wyższych cenach na rynku brazylijskim niż inne produkty niemarkowe. Ponadto w raporcie dotyczącym brazylijskiego rynku zastaw stołowych i naczyń kuchennych potwierdzono, że klienci w Brazylii są bardzo mocno zorientowani na markę, a brazylijski producent w kraju analogicznym ma ugruntowaną pozycję i jest bardzo dobrze znany. Biorąc pod uwagę te elementy, wartość normalna została skorygowana w dół o 40 % krajowej ceny sprzedaży na podstawie art. 2 ust. 10 lit. k) rozporządzenia podstawowego.
(91)
W odniesieniu do wspomnianego dostosowania przypomina się, że dwóch eksportujących producentów zakwestionowało zarówno podstawę, jak i poziom dostosowania (zob. motyw 67 powyżej). Nie ulega jednak wątpliwości, że produkt markowy pociąga za sobą wyższą cenę sprzedaży niż identyczny produkt niemarkowy oraz że wpływa to na porównywalność cen. Oprócz informacji przekazanych przez producenta w państwie analogicznym, faktyczne i zweryfikowane dane dotyczące cen pochodzące od współpracującego producenta z Tajlandii, a także informacje dostarczone przez jednego producenta unijnego po ujawnieniu tymczasowych ustaleń, potwierdziły, że poziom dostosowania jest odpowiedni. W szczególności stwierdzono, że sytuację na rynku tajskim można porównać z sytuacją na rynku brazylijskim z uwagi na istnienie także w Tajlandii tylko kilku dobrze znanych marek o długoletniej tradycji. W związku z powyższym nie można przyjąć wspomnianych zarzutów.
(92)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń żaden z producentów eksportujących nie podtrzymał swojego sprzeciwu wobec dostosowania, natomiast stowarzyszenie skarżących zarzucał, że dostosowanie ze względu na markę było zbyt wysokie, zwłaszcza w odniesieniu do produktów niewykonanych z porcelany. Na potwierdzenie tego zarzutu skarżący odnieśli się do cenników i informacji przekazanych przez niektórych producentów unijnych.
(93)
Wprawdzie przekazane informacje potwierdzają ustalenia Komisji, że wartość dodana marki na dowolnym rynku jest specyficzna dla danego przedsiębiorstwa/marki, takie informacje nie pozwalają kwestionować poziomu dostosowania, które ustalono dla produktów markowych sprzedawanych przez producenta z państwa analogicznego na krajowym rynku w Brazylii, ponieważ informacje te odnosiły się wyłącznie do rynku unijnego. Z uwagi na znaczną liczbę producentów unijnych, różnorodność rynku unijnego obejmującego różne regiony, także pod względem zorientowania na markę, a także z uwagi na wysoki udział w rynku przywozu z Chin, sytuacja na unijnym rynku różni się od tej na rynku brazylijskim. W związku z powyższym, a także w świetle ustaleń w motywach 90 i 91 powyżej, nie można przyjąć tego zarzutu.
(94)
Jak wskazano w motywie 101 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, w stosownych przypadkach dokonano dalszych dostosowań w odniesieniu do kosztów transportu, ubezpieczenia, kosztów manipulacyjnych i dodatkowych, kosztów opakowania, opłat związanych z kredytem, opłat i prowizji bankowych we wszystkich przypadkach, w których wykazano ich wpływ na porównywalność cen.
3.5. Marginesy dumpingu
(95)
Wobec braku uwag potwierdza się metodologię stosowaną przy obliczaniu marginesów dumpingu, o których mowa w motywach 102-105 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(96)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń Komisja została poinformowana, że niektóre przedsiębiorstwa handlowe, które nie wytwarzają produktu objętego postępowaniem, zostały błędnie wymienione w załączniku I do rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych i dlatego podlegały cłu dumpingowemu ustanowionemu dla współpracujących producentów eksportujących. Komisja powiadomiła te przedsiębiorstwa o zamiarze wykreślenia ich z załącznika I i umożliwiła im zgłaszanie uwag. Po zbadaniu uwag kilka przedsiębiorstw handlowych zostało wykreślonych z załącznika I. W stosownych przypadkach w miejsce niektórych przedsiębiorstw wpisano powiązanego współpracującego producenta eksportującego.
(97)
Biorąc pod uwagę dostosowania wartości normalnej oraz ceny eksportowej określone w motywach 67-94 powyżej oraz wobec braku dalszych uwag, ostateczne marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:
Przedsiębiorstwo
Cło (%)
Hunan Hualian China Industry Co., Ltd; Hunan Hualian Ebillion Industry Co., Ltd; Hunan Liling Hongguanyao China Industry Co., Ltd; Hunan Hualian Yuxiang China Industry Co., Ltd
18,3
Guangxi Sanhuan Enterprise Group Holding Co., Ltd
13,1
CHL Porcelain Industries Ltd
23,4
Shandong Zibo Niceton-Marck Huaguang Ceramics Limited; Zibo Huatong Ceramics Co., Ltd; Shandong Silver Phoenix Co., Ltd; Niceton Ceramics (Linyi) Co., Ltd; Linyi Jingshi Ceramics Co., Ltd; Linyi Silver Phoenix Ceramics Co., Ltd; Linyi Chunguang Ceramics Co., Ltd: Linyi Zefeng Ceramics Co., Ltd
17,6
Guangxi Province Beiliu City Laotian Ceramics Co., Ltd
22,9
Współpracujący producenci eksportujący nieobjęci próbą
17,9
Wszystkie inne przedsiębiorstwa
36,1
4. SZKODA
4.1. Okres badany
(98)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń kilka zainteresowanych stron powtórzyło, że okres badany należało rozpocząć w 2009 r., a nie w 2008 r., ponieważ kryzys gospodarczy rozpoczął się w 2008 r. i tendencja w latach 2009-2011 byłaby wyraźna. Jeśli chodzi o wysunięty zarzut, należy przypomnieć, że rok 2009 nie stanowi bardziej odpowiedniego roku jako początku okresu badanego z uwagi na fakt, że w tym roku skutki kryzysu gospodarczego były w pełni odczuwalne, co spowodowało znaczny spadek konsumpcji w porównaniu z 2008 r. Zarzut zostaje zatem definitywnie odrzucony.
4.2. Produkcja unijna i przemysł unijny
(99)
We wspólnej odpowiedzi kilku importerów zakwestionowało metodę obliczania wielkości produkcji unijnej podanej w motywie 108 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń kilka zainteresowanych stron podtrzymało swoje uwagi. Twierdzili oni, że skarżący nie mogli spełnić obowiązującego wymogu, bowiem dostępne statystyki PRODCOM sugerują znacznie wyższy poziom produkcji UE produktu podobnego niż wartość 240 200 ton podana we wspomnianym motywie i w efekcie skarżący stanowiliby poniżej 25 % unijnej produkcji produktu podobnego. Według obliczeń tych stron wielkość produkcji unijnej wyniosła 313 187 ton w OD. Obliczenia te opierały się na pełnych danych PRODCOM dla porcelanowych ceramicznych zestawów stołowych i naczyń kuchennych oraz na korekcie w dół o 20 % w przypadku nieporcelanowych ceramicznych zestawów stołowych i naczyń kuchennych, analogicznie do metodologii zastosowanej przez skarżącego i w dochodzeniu mającym na celu ustalenie wielkości przywozu.
(100)
Należy tutaj zauważyć, że po pierwsze w ramach ustawowej analizy skargi antydumpingowej oraz zgodnie z art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego służby Komisji przeprowadziły szczegółowe badanie sytuacji przed wszczęciem postępowania. Komisja przeanalizowała dane przedstawione w skardze oraz skontaktowała się ze wszystkimi znanymi producentami unijnymi i poprosiła ich o przedstawienie danych na temat produkcji, a także stanowiska w sprawie skargi, a także o udzielenie Komisji wsparcia przy identyfikacji innych ewentualnych producentów. Również stowarzyszenia producentów przekazały informacje dotyczące produkcji.
(101)
W odniesieniu do tego zarzutu należy zauważyć, że źródło danych oraz metodologia obliczania wielkości produkcji unijnej dla poszczególnych lat w okresie badanym zostały również wyjaśnione w motywie 107 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, tj. zgodnie z tym, co uczyniono na etapie skargi, opierają się one na danych pochodzących ze stowarzyszeń unijnych i krajowych, porównanych z danymi dostarczonymi przez indywidualnych producentów oraz innymi źródłami statystycznymi (zwłaszcza danymi PRODCOM).
(102)
Jak wyjaśnili skarżący w toku dochodzenia, dane pochodzące od europejskiego stowarzyszenia opierały się, w przypadku produktów z porcelany, na danych PRODCOM odnoszących się do porcelanowych zestawów stołowych i naczyń kuchennych, ponieważ kod PRODCOM dla tego produktu odpowiadał produktom z porcelany objętym dochodzeniem. Jeśli chodzi o produkty nieporcelanowe, nie można było wykorzystać wykazu PRODCOM, ponieważ obejmował on o wiele więcej wytwarzanych produktów niż produkty nieporcelanowe objęte tym dochodzeniem. Dlatego w przypadku tych produktów krajowe stowarzyszenia zgromadziły stosowne dane na podstawie własnej dogłębnej wiedzy na temat swoich rynków, a następnie informacje te zostały zweryfikowane przez europejskie stowarzyszenie przed przekazaniem Komisji łącznych danych liczbowych. Dane te zostały zaktualizowane w trakcie dochodzenia. Ponadto w aktach niepodlegających klauzuli poufności zawarto wykaz wszystkich znanych producentów, natomiast Komisji zwrócono uwagę tylko na dodatkowych trzech producentów w Rumunii. Rozbieżność między danymi statystycznymi PRODCOM a wielkością 240 200 wynika z faktu, że zakres produktu objętego dochodzeniem nie pokrywa się z kodami PRODCOM odnoszącymi się do produktów nieporcelanowych, tj. zakres ten jest znacznie węższy. W przypadku danych statystycznych Eurostatu na temat przywozu różnicę tę można było faktycznie rozliczyć, stosując korektę w dół o 20 %, lecz nie było to właściwe w przypadku danych na temat produkcji UE ujętych w bazie danych PRODCOM. W szczególności dane PRODCOM dotyczące dwóch państw członkowskich mogłyby okazać się dalece zawyżone, gdyby zastosowano tę samą metodologię.
(103)
Dlatego też metodologia przyjęta przez zainteresowane strony, o której mowa w motywie 99 powyżej, jest błędna. Co więcej, nie przedstawiono żadnych dowodów na to, że wielkość produkcji, podana przez dowolne z państw członkowskich, w tym dwa państwa członkowskie wspomniane powyżej, i opisana w aktach nieobjętych klauzulą poufności, mogłaby być zaniżona. Należy również zauważyć, że w przypadku niektórych państw członkowskich dane przekazane przez stowarzyszenie europejskie i wykorzystane w dochodzeniu były znacznie wyższe niż gdyby wykorzystano skorygowane dane PRODCOM. W związku z powyższym nie ma powodu kwestionować danych liczbowych dotyczących produkcji zgłoszonych w tym dochodzeniu ani wyniku badania sytuacji.
(104)
Wobec braku innych uwag niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 107-108 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.3. Konsumpcja w Unii
(105)
We wspólnej odpowiedzi kilku importerów zakwestionowało dane na temat konsumpcji w Unii przedstawione w motywie 110 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Zarzut ten oparto na błędnym wykorzystaniu danych statystycznych PRODCOM przy obliczaniu wielkości produkcji i sprzedaży w Unii, co omówiono w pkt 4.2 powyżej, i w związku z tym zostaje odrzucony.
(106)
Przy ponownej analizie danych statystycznych Eurostatu dotyczących przywozu stwierdzono jednak, że nastąpiła ich aktualizacja od momentu nałożenia środków tymczasowych, co spowodowało pewne niewielkie zmiany. Dla uzupełnienia informacji poniżej przedstawiono informacje na temat kształtowania się konsumpcji w Unii na podstawie zaktualizowanych danych statycznych Eurostatu dotyczących przywozu oraz odpowiedzi opisujących sprzedaż przemysłu unijnego:
Tabela 1
Wielkość (w tonach)
2008
2009
2010
OD
Konsumpcja w Unii
826 897
687 587
750 828
727 411
Indeks (2008 = 100)
100
83
91
88
(107)
Wobec braku innych uwag niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 109, 111 i 112 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.4. Przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie
4.4.1. Wielkość, cena i udział w rynku przywozu po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie
(108)
We wspólnej odpowiedzi kilku importerów zakwestionowało dane przedstawione w motywie 113 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Ich zarzut opierał się na błędnym wykorzystaniu danych statystycznych PRODCOM i w związku z tym zostaje oddalony.
(109)
Na podstawie zaktualizowanych danych Eurostatu na temat przywozu (zob. motyw 106 powyżej) sporządzono następujące zestawienie obrazujące wielkość, udział w rynku i średnie ceny przywozu produktu objętego postępowaniem:
Tabela 2
Przywóz z ChRL
2008
2009
2010
OD
Wielkość przywozu (w tonach)
535 593
449 325
516 624
486 170
Indeks (2008 = 100)
100
84
96
91
Udział w rynku (%)
64,8
65,3
68,8
66,8
Średnia cena importowa (EUR/tona)
1 274
1 307
1 473
1 498
Indeks (2008 = 100)
100
103
116
118
(110)
Zaktualizowane dane na temat wielkości, wartości oraz tendencji prawie całkowicie pokrywają się z danymi analizowanymi w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych. Udział chińskiego przywozu w rynku wzrósł z 64,8 % w 2008 r. do 66,8 % w OD. Ceny importowe wzrosły o blisko 18 % w okresie badanym: z 1 274 EUR/t do 1 498 EUR/t.
(111)
Jedna strona zarzuciła całkowity brak korelacji między cenami a wielkością przywozu z Chin. Zgodnie z art. 3 ust. 3 rozporządzenia podstawowego należy rozważyć, czy nastąpił znaczny wzrost przywozu towarów po cenach dumpingowych w wartościach bezwzględnych bądź w stosunku do produkcji lub konsumpcji w Unii. W odniesieniu do wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych na ceny należy się zastanowić, czy nastąpiło znaczne podcięcie cenowe wskutek przywozu towarów po cenach dumpingowych w stosunku do cen unijnych produktu podobnego lub czy przywóz ten w inny sposób nie spowoduje znacznego spadku tych cen bądź nie zahamuje ich znacznego wzrostu, który nastąpiłby w innych warunkach. Żaden z powyższych czynników nie stanowi wystarczającej wskazówki.
(112)
Wobec powyższego pod uwagę należy wziąć następujące kwestie. Po pierwsze, w momencie ożywienia konsumpcji w Unii (w latach 2009-2010) nastąpił znaczny wzrost cen przywozu z Chin, co sugerowałoby, że istnieje pewna korelacja. Ale co istotniejsze, kształtowanie się chińskich cen w okresie badanym należy oceniać w kontekście bardzo wyraźnej różnicy w cenach, która uwidoczniła się już w 2008 r. i o której świadczą średnie ceny przywozu z Chin (tabela 2) oraz średnie ceny sprzedaży w Unii (tabela 9) podane w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych. Potwierdzeniem tych znacznych różnic w cenach są wysokie poziomy podcięcia cenowego w OD. Wzrost cen nie zapobiegł w efekcie wzrostowi udziału w rynku przywozu z Chin podczas okresu badanego. Przywóz z Chin nie przestawał wywierać ogromnej presji na ceny przemysłu unijnego, które spadły o 12 % w okresie badanym. W związku z tym nie można zgodzić się z tą uwagą.
(113)
W odniesieniu do kształtowania się ceny importowej (wzrost) oraz wielkości przywozu (spadek) w latach 2008-2011, a następnie w roku 2012 odnotowanych na podstawie jednej grupy chińskich producentów eksportujących objętych próbą, zaobserwowany trend wzrostowy średnich cen importowych nie może podważyć ustalenia dotyczącego szkodliwego wpływu dumpingu w OD. Co do kształtowania się wielkości przywozu z Chin, i co zostało już podkreślone w motywie 114 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych i w motywie 109 powyżej, wskaźnik udziału w rynku wskazuje na wzrost udziału w rynku przywozu z Chin o 2 punkty procentowe. Ponadto, jak wyjaśniono szczegółowo w motywach 116 i 117 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych oraz w motywie 111 powyżej, nastąpiło wyraźne podcięcie cenowe wskutek przywozu z Chin.
4.4.2. Podcięcie cenowe
(114)
Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń kilka zainteresowanych stron zwróciło się o bardziej szczegółowe informacje na temat wyliczeń dotyczących podcięcia cenowego niż te podane już w motywie 116 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. O ile pozwalał na to poufny charakter takich informacji oraz zważywszy na fakt, że producentom Unii zapewniono anonimowość, przekazane zostały dodatkowe informacje.
(115)
Analogicznie do decyzji podjętej po nałożeniu środków tymczasowych polegającej na wykluczeniu z cennika eksportowego niektórych „nietypowych” produktów do celów obliczenia dumpingu (zob. motyw 69 powyżej), takie produkty zostały również wykluczone z cennika eksportowego stosowanego przy obliczaniu szkody. Zmiana ta miała tylko niewielki wpływ na marginesy podcięcia, które utrzymały się w tym samym przedziale, o czym jest mowa w motywie 117 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(116)
Wobec braku innych uwag niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 113-117 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.5. Sytuacja przemysłu unijnego
4.5.1. Uwagi ogólne
(117)
Zdaniem kilku stron fakt, że w latach 2009-2010 oraz w OD nastąpiła poprawa kilku czynników szkody, dowodzi, że przemysł unijny rozwija się w pozytywnym kierunku. Należy jednak zauważyć, że analiza ta jest niepełna i pominięto w niej kwestię kształtowania się tych czynników w całym okresie badanym. Pod uwagę należy również wziąć wyjaśnienia podane w motywie 23 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(118)
Na wniosek zainteresowanej strony potwierdza się, że wskaźniki makroekonomiczne zostały ocenione na poziomie całego przemysłu unijnego, natomiast czynniki mikroekonomiczne zostały zbadane na poziomie producentów unijnych objętych próbą, wśród których znalazły się przedsiębiorstwa nieskar¿1ce.
(119)
CCCLA poinformowała, że wskaźniki mikro- i makroekonomiczne przedstawione w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych nie były reprezentatywne, ponieważ całkowita wielkość produkcji w Unii była znacznie wyższa niż dane wykorzystane w trakcie dochodzenia. Mając jednak na uwadze analizę i konkluzje wyciągnięte w pkt 4.2 powyżej, argument ten zostaje odrzucony.
(120)
Wobec braku innych uwag niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 118-121 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.5.2. Wskaźniki makroekonomiczne
4.5.2.1. Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
(121)
Jak wspomniano w pkt 4.1 powyżej, kilku importerów zakwestionowało dane dotyczące produkcji przedstawione w motywie 122 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Dane te zostały jednak porównane z innymi danymi i niniejszym się je potwierdza.
(122)
Wobec braku innych uwag niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 122-124 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.5.2.2. Wielkość sprzedaży i udział w rynku
(123)
Zaktualizowane dane w tabeli 2 nie mają wpływu na dane w tabelach 4 i 5 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(124)
Wobec braku uwag dotyczących wielkości sprzedaży i udziału w rynku niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 125 i 126 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.5.2.3. Zatrudnienie i wydajność
(125)
We wspólnej odpowiedzi kilku importerów zakwestionowało dane liczbowe dotyczące zatrudnienia i wydajności przedstawione w motywach 127 i 128 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, argumentując, że dane te nie pokrywają się z wnioskami na temat sytuacji, jakie płyną z niektórych danych statystycznych Eurostatu (8).
(126)
Dane dotyczące wspomnianych dwóch rodzajów wskaźników zostały zweryfikowane i uznane za prawidłowe. Dane przedstawione przez strony miały zbyt ogólny zakres i nie dotyczyły produkcji produktu podobnego. Wobec braku innych uwag w odniesieniu do zatrudnienia i wydajności niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 127-128 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.5.2.4. Wielkość marginesu dumpingu
(127)
Wobec braku innych uwag dotyczących wielkości marginesu dumpingu niniejszym potwierdza się motyw 129 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.5.3. Wskaźniki mikroekonomiczne
4.5.3.1. Zapasy
(128)
We wspólnej odpowiedzi kilku importerów zakwestionowało dane dotyczące zapasów omówione w motywie 130 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych oraz ich znaczenie w porównaniu z powszechnie dostępnymi danymi na temat niektórych producentów unijnych. Nie zgodzili się także ze stwierdzeniem, że przemysł unijny opiera swoją działalność głównie na zamówieniach.
(129)
Co do działalności opierającej się na zamówieniach, wyniki dochodzenia potwierdziły, że sytuacja ta faktycznie dotyczy producentów unijnych objętych próbą i że jest to przyjęta praktyka w tym sektorze. Ponadto dane na temat zapasów przedstawione w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych dotyczyły zweryfikowanych danych dostarczonych przez producentów unijnych objętych próbą, które uważa się za najbardziej rzetelne dane liczbowe.
(130)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń powtórzone zostały powyższe uwagi, ale nie przedstawiono żadnych nowych argumentów. Wobec braku innych uwag dotyczących zapasów niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywie 130 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.5.3.2. Ceny sprzedaży
(131)
Wobec braku uwag dotyczących danych na temat cen sprzedaży podanych w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywie 131 tego rozporządzenia.
4.5.3.3. Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje, zwrot z inwestycji, zdolność do podwyższenia kapitału i płace
(132)
Po ujawnieniu ustaleń wykryto błąd pisarski w obliczeniach zysku netto przemysłu Unii oraz zwrotu z inwestycji. Po skorygowaniu tego błędu zweryfikowane dane przedstawiają się następująco:
Tabela 3
2008
2009
2010
OD
Zysk netto sprzedaży niepowiązanym klientom w Unii (% przychodów ze sprzedaży netto)
3,8
2,8
-0,5
3,2
Indeks (2008 = 100)
100
74
-13
84
Zwrot z inwestycji (zysk netto w ujęciu procentowym wartości księgowej netto inwestycji)
16,4
6,3
-6,8
20,5
Indeks (2008 = 100)
100
38
-41
125
(133)
Powyższa korekta błędu nie ma istotnego wpływu na tymczasowe ustalenia dotyczące tych dwóch wskaźników. Ważony średni poziom zysku producentów objętych próbą był jednak w okresie badanym nieznacznie mniejszy niż wstępnie założono w związku z jego spadkiem z 3,8 % do 3,2 % (zamiast z 4,2 % do 3,5 %). Zwrot z inwestycji w dużej mierze był zgodny z tendencją zaobserwowaną dla zysku, ale - co wskazało kilka zainteresowanych stron po ujawnieniu ostatecznych ustaleń - ogólnie rzecz biorąc, w okresie badanym zauważono raczej tendencje wzrostowe niż spadkowe.
(134)
Jedna zainteresowana strona zakwestionowała trudną sytuację w przemyśle unijnym na początku okresu badanego, o czym mowa w motywie 134 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Strona ta twierdziła, że pod uwagę można brać tylko szkodę spowodowaną przez dumping, natomiast dla żadnego innego okresu poza rokiem 2011 nie stwierdzono dumpingu. Nawiązanie do sytuacji w przemyśle unijnym w tym motywie miało jednak na celu wyłącznie zbadanie, czy zysk odnotowany na początku okresu badanego można uznać za reprezentujący zysk, który w normalnych warunkach zostałby osiągnięty przez przemysł. Ustalono, że taka sytuacja nie ma miejsca.
(135)
Kilka stron zakwestionowało poziom odniesienia dla zysku, o którym mowa w motywie 135 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, lub przedstawiło inne (niższe) poziomy odniesienia.
(136)
Grupa chińskich producentów eksportujących twierdziła, że poziom zysku w OD wskazywał na dobry wskaźnik rentowności. Twierdzenie to nie zostało jednak uzasadnione. Inna strona twierdziła również, że poziomy zysku podane w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych można uznać za normalne, przy czym strona ta opierała się na powszechnie dostępnych danych na temat zysku niemieckiego producenta za lata 1999-2007. Jeszcze inna zainteresowana strona utrzymywała, że poziom zysku w OD podany w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych można uznać za „normalny” na podstawie wniosków wyciągniętych z badania przeprowadzonego przez Komisję (9), w którym uwzględniono dane dotyczące zysku niemieckiego producenta obejmujące lata 2004-2007. Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń wysunięto podobne twierdzenia.
(137)
Przypomina się, że w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych stwierdzono, że zysku osiągniętego na początku okresu badanego nie można uważać za normalny zysk, bowiem przemysł unijny już wówczas znajdował się w trudnej sytuacji, o czym mowa w motywie 134 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Ponadto ustalono, że powszechnie dostępne dane na temat zysku niemieckiego producenta za lata 1999-2007, o których mowa powyżej, dotyczyły nie tylko produkcji ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych, lecz także innych ważnych segmentów. Jeśli chodzi o wykonane przez Komisję badanie wspomniane w motywie 136 powyżej, mając na uwadze jego zakres, cel i czas, ustalono, że nie stanowi ono istotnej podstawy do ustalenia rentowności. Przykładowo, w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem dane te dotyczyły tylko zysków jednego przedsiębiorstwa. Wszystkie trzy odpowiedzi przywołane w motywie 136, którym zaprzecza odpowiedź wspomniana w motywie 141 poniżej, nie są dostatecznie uzasadnione. Potwierdza się tym samym, że stopy zysku równej 3,2 % w OD nie można uznać za właściwą dla tego produktu.
(138)
Jedna zainteresowana strona twierdziła, że poziomy zysku w szwedzkich sektorach sprzedaży detalicznej wyposażenia wnętrz, mebli lub artykułów spożywczych należy traktować jako odniesienie. Zważywszy jednak między innymi na rozbieżność między poziomami inwestycji w badanych sektorach produkcji i sprzedaży detalicznej, twierdzenie to należy odrzucić.
(139)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń jedna strona twierdziła, że jeśli przyjąć 6 % zysk, który to poziom uznano za rozsądny w dochodzeniu dotyczącym obuwia, normalny poziom zysku także w bieżącej sprawie nie jest właściwy, gdyż został on ustalony w 2006 r., kiedy warunki gospodarcze były bardziej sprzyjające w porównaniu z rokiem 2013. Takiego argumentu nie można przyjąć. Przede wszystkim strona odnosi się do ogólnych warunków gospodarczych, a nie do konkretnej sytuacji na rynku zastaw stołowych. Faktem jest, że poziom konsumpcji w 2009 r. wyraźnie się obniżył, ale w następnych latach odnotowano jego znaczny wzrost. Co istotniejsze, nie można rozpatrywać zmian poziomu konsumpcji w oderwaniu od innych czynników. Zważywszy na znaczną wielkość przywozu po cenach dumpingowych (udział w rynku równy 66,8 %), poziom dumpingu (marginesy dumpingu kształtujące się w przedziale od 13,1 % do 36,1 %) oraz poziom podcięcia (między 26,5 % a 47,6 %), sytuacja na rynku unijnym pod względem konkurencyjności byłaby zupełnie inna, gdyby przywóz był realizowany po cenach niedumpingowych. Dlatego też argument ten należy odrzucić.
(140)
Inne strony sugerowały zastosowanie poziomu odniesienia wykorzystanego w innym dochodzeniu antydumpingowym dotyczącym płytek ceramicznych (10). Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń zgłoszone zostały podobne uwagi. Należy jednak zauważyć, że płytek ceramicznych, w odróżnieniu od skórzanego obuwia i zastaw stołowych, nie można traktować jako produktu konsumenckiego w ten sam sposób. Przykładowo, biorąc pod uwagę, jak często gospodarstwa domowe kupują lub wymieniają ceramiczne zastawy stołowe, a także sposób wprowadzania na rynek i sprzedaży takich zastaw konsumentom, większa analogia zachodzi między ceramicznymi zastawami stołowymi a skórzanym obuwiem niż płytkami ceramicznymi. Wniosek, by stosować zysk docelowy przyjęty również w dochodzeniu w sprawie płytek ceramicznych, zostaje zatem oddalony.
(141)
Skarżący stwierdzili, że poziom odniesienia dla zysku powinien raczej przekraczać 10 %, ponieważ produkcja zastaw stołowych i naczyń kuchennych jest kapitałochłonna, co dodatkowo wymaga wysokiego nakładu nowych inwestycji i innowacyjności. Wprawdzie potwierdza się, że przemysł objęty postępowaniem charakteryzuje się kapitałochłonnością i wymaga stałych inwestycji, przekazane informacje na poparcie tego twierdzenia nie mogły spowodować zmiany tymczasowo stosowanego poziomu odniesienia. W toku dochodzenia nie można było wykazać, że taki poziom odniesienia byłby najbardziej odpowiedni dla wszystkich producentów unijnych.
(142)
Grupa importerów podważyła dane na temat rentowności podane w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych i obliczyła rentowność - na podstawie danych dotyczących kosztu produkcji, ceny i wielkości sprzedaży unijnej i cen sprzedaży eksportowej w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych - oraz doszła do wniosku, że przemysł unijny w OD odnotował zysk rzędu 6 %. Obliczenia te były jednak błędne, bowiem opierały się na danych pochodzących z różnych źródeł (od producentów unijnych objętych próbą, przemysłu unijnego jako całości oraz Eurostatu).
(143)
Wobec braku dalszych uwag w tym zakresie niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 132-137 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.5.3.4. Koszty produkcji
(144)
We wspólnej odpowiedzi kilku importerów twierdziło, że dane dotyczące kosztu produkcji w motywie 138 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych nie były zgodne z kształtowaniem się kosztów pracy i energii według danych Eurostatu. Strony podkreśliły, że koszty pracy wzrosły we wszystkich państwach członkowskich. Jednocześnie kształtowanie się kosztów energii w Unii nie uzasadnia spadku kosztu produkcji.
(145)
Należy przy tym zauważyć, że dane na temat kosztów pracy i energii podane przez strony były zbyt ogólne. Ponadto fakt, że przemysł unijny zdołał zmniejszyć koszt produkcji w okresie, gdy panowała odwrotna tendencja, dowodzi wyjątkowych starań podejmowanych przez przemysł unijny, by obciąć koszty i zachować konkurencyjność.
(146)
Dane na temat kosztu produkcji przedstawione w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych stanowią zweryfikowany koszt produkcji dla producentów unijnych objętych próbą. Wobec braku uwag niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywie 138 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4.5.3.5. Wnioski dotyczące szkody
(147)
Kilka stron zakwestionowało wnioski dotyczące szkody przedstawione w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, argumentując, że pod sam koniec okresu badanego nastąpiła poprawa kilku wskaźników szkody. Kwestia ta nie może jednak podważać faktu, że większość wskaźników szkody pogorszyła się w okresie badanym. To pogorszenie jest widoczne w przypadku większości wskaźników makroekonomicznych takich jak wielkość produkcji, zdolności produkcyjne, sprzedaż na rzecz klientów niepowiązanych, zatrudnienie, a także w przypadku wskaźników szkody związanych z wynikami finansowymi w przemyśle unijnym takich jak rentowność i inwestycje.
(148)
Wobec braku innych uwag niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 139 - 143 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
5.1. Wprowadzenie
(149)
Wobec braku uwag do motywu 144 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w tym motywie.
5.2. Wpływ przywozu towarów po cenach dumpingowych
(150)
Kilka stron zakwestionowało wnioski przedstawione w motywie 148 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Chociaż niektóre wartości procentowe wymienione w motywach 145 i 147 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostały nieznacznie zmienione, jak wyjaśniono powyżej, nie zmienia to faktów i wniosków zawartych w motywach od 145 do 148 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(151)
Biorąc pod uwagę udział w rynku przywozu towarów po cenach dumpingowych z ChRL, jasne jest, że nie ma sprzeczności z motywem 147 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, w szczególności jeśli chodzi o stwierdzenie, że spadek cen sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym i jej rentowność można przypisać obniżeniu cen na rynku unijnym wskutek przywozu towarów po cenach dumpingowych z Chin i zmian udziału w rynku przemysłu unijnego, jak twierdziła jedna ze stron.
(152)
Ponadto fakt, że ceny przywozu z ChRL wzrosły w okresie badanym, na co zwróciło uwagę kilka stron, nie podważa ustalenia podcięcia cenowego i dumpingu wyrządzającego szkodę podczas OD.
(153)
Wobec braku innych uwag w odniesieniu do skutków przywozu towarów po cenach dumpingowych niniejszym potwierdza się motywy od 145 do 148 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5.3. Wpływ innych czynników
5.3.1. Przywóz z państw trzecich innych niż państwo, którego dotyczy postępowanie
(154)
Jak wspomniano w motywie 106 powyżej, po wprowadzeniu środków tymczasowych zaktualizowano dane Eurostatu dotyczące przywozu. Podczas porównywania tych nowych danych z danymi wcześniej zawartymi w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych wykryto błąd pisarski w obliczeniach danych dotyczących przywozu z Tajlandii i Turcji. Błąd ten poprawiono, w efekcie czego ostateczne wartości liczbowe dotyczące przywozu produktu podobnego z państw trzecich, na podstawie danych Eurostatu, przedstawiają się następująco:
Tabela 4
2008
2009
2010
OD
Wielkość przywozu ze wszystkich innych państw trzecich (w tonach)
100 972
81 464
81 595
89 146
Indeks (2008 = 100)
100
81
81
88
Udział w rynku
12,2
11,8
10,9
12,3
Średnia cena importowa (EUR/tona)
2 378
2 354
2 590
2 519
Indeks (2008 = 100)
100
99
109
106
Wielkość przywozu z Turcji (w tonach)
26 978
25 303
25 485
29 336
Indeks (2008 = 100)
100
94
94
109
Udział w rynku
3,3
3,7
3,4
4
Średnia cena importowa (EUR/tona)
2 776
2 649
2 802
2 855
Indeks (2008 = 100)
100
95
101
103
Wielkość przywozu z Tajlandii (w tonach)
25 916
20 660
20 600
25 213
Indeks (2008 = 100)
100
80
79
97
Udział w rynku
3,1
3
2,7
3,5
Średnia cena importowa (EUR/tona)
1 246
1 183
1 403
1 356
Indeks (2008 = 100)
100
95
113
109
(155)
Przywóz z państw trzecich zmniejszył się o 12 % w okresie badanym, natomiast udział tego przywozu w rynku utrzymywał się na raczej stałym poziomie.
(156)
Należy zauważyć, że w okresie badanym średnie ceny importowe produktów z innych państw trzecich wzrosły o 6 % i stale utrzymywały się na wyższym poziomie niż średnia cena sprzedaży przywozu z Chin (o 68 % w OD).
(157)
Przed publikacją rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych CCCLA zwróciła uwagę, że przywóz z Turcji wzrósł o 8 % między 2010 r. a 2011 r., przy czym ceny importowe z Turcji były rzekomo tylko o około 20 % wyższe od cen importowych z ChRL. Następnie kilka stron zakwestionowało wnioski rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych dotyczące przywozu z Turcji.
(158)
Uwzględniając oczywisty istotny błąd dotyczący danych na temat przywozu z Turcji w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych oraz zaktualizowane dane podane powyżej, nic nie wskazuje na to, by przywóz z Turcji, przy założeniu jego cen i udziału w rynku, mógł podważyć związek przyczynowy między wywozem produktu objętego postępowaniem z Chin a szkodą poniesioną przez przemysł unijny. Należy również odnotować, że nieuwzględnienie przywozu z Turcji w skardze nie może być uznane za dyskryminujące, ponieważ na wstępnym etapie nie było wystarczających dowodów co do przywozu z Turcji, świadczących o dumpingu, szkodzie i związku przyczynowym.
(159)
Udział w rynku przywozu z Tajlandii nigdy nie przekroczył 3,5 % w okresie objętym dochodzeniem.
(160)
W związku z powyższym stwierdza się, że przywóz z innych państw trzecich nie wpłynął w tak istotny sposób na sytuację przemysłu unijnego, aby podważyć związek przyczynowy między przywozem towarów po cenach dumpingowych z ChRL i szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
5.3.2. Segmenty rynku
(161)
Wobec braku nowych uwag dotyczących segmentów rynku niniejszym potwierdza się motywy od 156 do 158 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5.3.3. Konsumpcja i popyt
(162)
Jedna ze stron sugerowała, że szkodę można by przypisać długoterminowemu zmniejszeniu popytu na towary produkowane przez przemysł unijny. Dochodzenie nie potwierdziło jednak takiej tendencji, co wyjaśniono już w motywie 112 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(163)
Wobec braku dalszych uwag dotyczących konsumpcji i popytu potwierdza się motywy od 159 do 166 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5.3.4. Wywóz przemysłu unijnego
(164)
Jedna ze stron zwróciła uwagę, że średnie ceny eksportowe Unii były niższe od średnich cen sprzedaży na rynku unijnym w okresie badanym. Mogło to wpłynąć na możliwości przemysłu unijnego w zakresie dokonywania nowych inwestycji czy zatrudniania nowych pracowników. Podobne argumenty powtórzono po ujawnieniu ostatecznych ustaleń. Jak już wspomniano w motywie 169 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, na większość wskaźników szkody nie ma jednak wpływu wynik sprzedaży eksportowej. Można też argumentować, że sprzedaż ta była próbą częściowej kompensacji szkody poniesionej na rynku unijnym. Poza tym, ponieważ średnie ceny obliczono, dzieląc całkowitą wartość sprzedaży produktu podobnego przez całkowitą wielkość tej sprzedaży, inna kombinacja produktu przy porównywaniu sprzedaży na rynku Unii ze sprzedażą eksportową mogłaby spowodować istotne różnice średniej wartości sprzedaży ogółem. Wreszcie, omawiana sprzedaż eksportowa stanowiła mniej niż 37 % całkowitej wielkości sprzedaży przemysłu unijnego, a więc dominującym rynkiem dla przemysłu unijnego był nadal zdecydowanie rynek wewnętrzny Unii. Dlatego też argument, iż sprzedaż eksportowa spowodowała szkodę dla przemysłu unijnego w takim stopniu, że narusza to związek przyczynowy między przywozem w ChRL a szkodą dla przemysłu unijnego, zostaje odrzucony.
(165)
Wobec braku nowych uwag dotyczących wywozu przemysłu unijnego niniejszym potwierdza się motywy od 167 do 170 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5.3.5. Eliminacja kontyngentów przywozowych
(166)
Po wprowadzeniu środków tymczasowych inna strona sugerowała, że wyeliminowanie kontyngentów przywozowych miałoby wpływ na producentów unijnych podczas okresu badanego. Nie przedstawiono jednak nowych faktów, które mogłyby zmienić ustalenia zawarte w motywie 173 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(167)
Wobec braku nowych uzasadnionych uwag w sprawie eliminacji kontyngentów przywozowych niniejszym potwierdza się motywy od 171 do 173 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5.3.6. Praktyki antykonkurencyjne na rynku unijnym
(168)
Po wprowadzeniu środków tymczasowych kilka stron uparcie twierdziło, że nie uwzględniono należycie wspomnianego w motywie 175 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych dochodzenia dotyczącego kartelu, wszczętego przez niemieckie władze, ani nałożonej na ten kartel grzywny, o której mowa w tym samym motywie. Jeśli chodzi o te zarzuty, w uzupełnieniu do informacji zawartych już w motywach 174 i 175 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych można stwierdzić, co następuje:
(169)
Niemieckie dochodzenie w sprawie kartelu, dotyczące rzekomego ustalania cen od lipca 2005 r. do lutego 2008 r., jest wciąż jeszcze prowadzone. Ponieważ producentów unijnych objęto zasadą poufności, a ostateczne wyniki trwającego wciąż niemieckiego dochodzenia nie zostały jeszcze podane do publicznej wiadomości, nie można komentować szczegółów przeprowadzonej analizy. Można jednak potwierdzić, że żaden z unijnych producentów objętych próbą nie został poddany temu dochodzeniu. W toku dochodzenia ustalono również, że badane praktyki nie wpłynęły wcale na wskaźniki mikroekonomiczne, a jedynie w niewielkim stopniu, jeśli w ogóle, na wskaźniki makroekonomiczne.
(170)
Jeśli chodzi o ustalenia w sprawie kartelu w zakresie instalacji sanitarnych, należy przypomnieć, że stwierdzono, iż ten kartel ustalający ceny był aktywny w latach 1992-2004 i że tylko jeden z producentów ukaranych grzywną prowadzi także działalność w sektorze ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych. Praktyki kartelu nie miały wpływu na dane przedstawione przez tego producenta w zakresie badanej sytuacji oraz szkody, ponieważ wykorzystano tylko dane dotyczące jego działalności w zakresie ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych, a nie dane skonsolidowane. Z tego względu grzywna związana z kartelem nie miała wpływu na dane dostarczone przez tego producenta. Należy też przypomnieć, że ustalanie cen miało miejsce na długo przed okresem badanym. Ponieważ tożsamość producentów unijnych jest poufna, nie można ujawnić, czy przedsiębiorstwo to zostało włączone do próby. Gdyby jednak jakiś unijny producent objęty próbą uwzględnił w swoich księgach rachunkowych jakiekolwiek pozycje (np. grzywnę za kartel), które zakłócałyby obraz szkody na potrzeby niniejszego dochodzenia, organ prowadzący dochodzenie wyodrębniłby te pozycje, aby nie zakłócały one czynników istotnych dla szkody.
(171)
Wskutek tego zarzuty dotyczące wpływu wspomnianego wyżej dochodzenia w sprawie kartelu na analizę szkody i związku przyczynowego zostają niniejszym odrzucone.
(172)
Jedna zainteresowana strona wspomniała nielegalne ustalanie cen i podział rynku między producentami unijnymi, ale nie przedstawiła żadnych dowodów na poparcie tych zarzutów, w związku z czym zarzuty te zostają odrzucone.
(173)
Wobec braku nowych uwag dotyczących praktyk antykonkurencyjnych na rynku unijnym niniejszym potwierdza się motywy od 174 do 176 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5.3.7. Metody produkcji
(174)
Wobec braku nowych uwag dotyczących metod produkcji niniejszym potwierdza się motywy od 177 do 178 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(175)
Jeden z importerów powtórzył podobne argumenty po ujawnieniu ostatecznych ustaleń, twierdząc, że istnieją różnice pomiędzy metodami produkcji stosowanymi przez producentów unijnych a metodami o bardziej rzemieślniczym charakterze, z których korzysta się w chińskich fabrykach. Nie przedstawiono jednak żadnego uzasadnienia, które mogłoby zmienić wnioski przedstawione w motywie 178 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, w związku z czym argument ten zostaje ostatecznie odrzucony.
5.3.8. Rynki produktów używanych
(176)
Wobec braku nowych uwag dotyczących rynków produktów używanych niniejszym potwierdza się motywy od 179 do 180 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5.3.9. Kryzys gospodarczy
(177)
Jedna ze stron stwierdziła, że w motywie 183 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych przedstawiono błędną analizę sytuacji w okresie ożywienia gospodarczego w latach 2010 i 2011 i że zbyt nisko oszacowano wpływ kryzysu gospodarczego. Te uwagi powtórzono po ujawnieniu ostatecznych ustaleń. Twierdzenia te nie zostały jednak uzasadnione. Należy również podkreślić, że we wspomnianym motywie stwierdzono, że przywóz towarów po cenach dumpingowych z ChRL nasilił skutki pogorszenia koniunktury gospodarczej. Jeśli chodzi o wpływ kryzysu gospodarczego, w motywie 184 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych jasno stwierdzono fakt, że kryzys gospodarczy mógł się przyczynić do gorszych wyników przemysłu unijnego, lecz nie mogło to podważyć związku przyczynowego między przywozem towarów po cenach dumpingowych a szkodą poniesioną przez ten przemysł podczas OD.
(178)
Wobec braku nowych uwag dotyczących kryzysu gospodarczego niniejszym potwierdza się motywy od 181 do 184 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5.3.10. Pozostałe czynniki
(179)
We wspólnym piśmie kilku importerów stwierdziło, że spadek zatrudnienia był normalną tendencją w przemyśle towarów konsumpcyjnych. Twierdzenie to nie zostało jednak uzasadnione. Ponadto, nawet gdyby taka tendencja była normalna w tym sektorze, nie mogłoby to podważyć związku przyczynowego między przywozem towarów po cenach dumpingowych z ChRL a istotną redukcją miejsc pracy w tym sektorze. Argument ten zostaje zatem odrzucony.
(180)
Jedna ze stron twierdziła, że pozostające deficyty strukturalne przemysłu unijnego w połączeniu z istniejącą nadwyżką mocy produkcyjnych ukazaną w tabeli 3 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych mogą podważyć związek przyczynowy między przywozem towarów po cenach dumpingowych z ChRL a szkodą poniesioną przez producentów unijnych. Jeżeli o ten argument chodzi, to mimo że przemysł unijny był w trudnej sytuacji na początku okresu badanego i przeszedł proces restrukturyzacji, w dochodzeniu potwierdzono jednak, że był on konkurencyjny i dobrze radził sobie z popytem na wszystkich rynkach. Co do tabeli 3 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych to spadek produkcji należy postrzegać w związku z presją wynikającą z dużej wielkości przywozu towarów po niskich cenach z ChRL, ponieważ wywóz przemysłu unijnego pozostawał stabilny. Z tego względu nie można było zaakceptować powyższego stwierdzenia.
(181)
Jedna strona uznała, że Komisja nie uwzględniła łącznego wpływu wszystkich pozostałych czynników wywołujących szkodę. Ten zarzut wysunęło również kilka stron po ujawnieniu ostatecznych ustaleń. Biorąc pod uwagę wyniki dochodzenia w odniesieniu do różnych innych wymienianych czynników, nie wydaje się jednak możliwe, aby ich łączny wpływ podważył związek przyczynowy. W rzeczywistości w przypadku większości pozostałych czynników, na które się powoływano, ich wpływ był niewielki albo żaden.
(182)
Jedna strona uznała, że organ prowadzący dochodzenie nie dokonał dostatecznego rozróżnienia między współwystępowaniem a przyczynowością. Przedstawione na poparcie tej tezy informacje nie były jednak rozstrzygające, dlatego też argument ten zostaje odrzucony.
(183)
Wobec braku nowych uwag dotyczących pozostałych czynników niniejszym potwierdza się motywy od 185 do 190 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
5.4. Wnioski w sprawie związku przyczynowego
(184)
Wobec braku nowych uwag motyw 191 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostaje niniejszym potwierdzony.
6. INTERES UNII
6.1. Uwagi wstępne
(185)
Wobec braku uwag dotyczących motywu 192 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych motyw ten zostaje niniejszym potwierdzony.
6.2. Interes przemysłu unijnego
(186)
Polski producent nieskarżący z zadowoleniem przyjął środki, natomiast nieskarżący producent ze Zjednoczonego Królestwa, zainteresowany przywozem produktu objętego postępowaniem, wyraził wobec nich sprzeciw. Druga z tych stron twierdziła, że cła będą miały negatywny wpływ na tych producentów, którzy uzupełniają swój zakres produktów przywozem towarów z ChRL i którzy dostosowali się do globalizacji dzięki modelowi biznesu, który zakłada, że w Unii wykonywana jest praca o wysokiej wartości dodanej. Ponadto klienci będą mniej skłonni do kupowania ich produktów, ponieważ producenci ci nie będą już w stanie zaoferować pełnej gamy produktów.
(187)
W związku z twierdzeniami tej drugiej strony zbadano sytuację tego przedsiębiorstwa. Ustalono, że przywóz zastaw stołowych z Chin stanowił tylko niewielką część całkowitego przywozu dokonywanego przez to przedsiębiorstwo. Przedsiębiorstwo twierdziło jednak, że przywóz ten był dla niego ważny, lecz nie podało dalszych szczegółów. Nie przedstawiło żadnych danych liczbowych na temat własnej produkcji. Ze sprawozdań finansowych wynikało, że w 2011 r. przedsiębiorstwo osiągnęło ponad 10 % zysk netto z łącznych obrotów, z czego większość na rynkach poza UE (nie przedstawiono danych dotyczących produktu objętego postępowaniem). Na tej podstawie nie przewiduje się, aby nałożenie środków miało zagrozić rentowności tego przedsiębiorstwa. Jeśli chodzi o stwierdzenie, że wiele innych przedsiębiorstw również napotka trudności w wyniku wprowadzenia środków, nie dostarczono dowodów na ten temat. Ponadto z odpowiedzi otrzymanych na etapie badania sytuacji przed wszczęciem postępowania oraz z pism, które wpłynęły później, nie wynika, jakoby w takiej sytuacji znajdowała się znacząca liczba przedsiębiorstw.
(188)
Wpływ ceł na działalność produkcyjną przemysłu unijnego będzie pozytywny. W istocie od niedawnego nałożenia tymczasowych ceł antydumpingowych odnotowano szereg pozytywnych tendencji w tym zakresie.
(189)
Wspomniane wyżej pozytywne tendencje potwierdzają opinię skarżących, iż produkcja unijna mogłaby się znacząco zwiększyć w bardzo krótkim terminie dzięki wykorzystaniu już istniejących zakładów, maszyn i siły roboczej, natomiast dalsze zwiększenie produkcji byłoby możliwe w dłuższej perspektywie. Zadośćuczynienie za nieuczciwe praktyki cenowe na rynku jest więc korzystne dla przemysłu unijnego, ponieważ nowy poziom cen sprawiłby, że produkcja większej ilości produktów w Unii byłaby bardziej atrakcyjna, zarówno jeśli chodzi o duże, jak i małe zamówienia, specjalne wzornictwo czy szeroko rozpowszechnione niemarkowe produkty. W efekcie tworzone byłyby nowe miejsca pracy wymagające różnych rodzajów umiejętności, a poziom bezrobocia by się zmniejszył.
(190)
Jeśli chodzi o niemożność zaoferowania pełnej gamy produktów, to tego stwierdzenia nie można przyjąć, ponieważ konsumenci wymagają wciąż zmieniających się ofert produktów i istnienia wielu różnych źródeł dostaw.
(191)
Wobec braku innych uwag dotyczących interesu przemysłu unijnego niniejszym potwierdza się motywy od 193 do 198 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
6.3. Interes niepowiązanych importerów
(192)
Dwóch największych importerów objętych próbą podważyło ustalenia na temat ich poziomu współpracy w odniesieniu do pełnych danych na temat rentowności oraz marży między cenami zakupu i sprzedaży niepowiązanym klientom, natomiast jeden z nich zaprzeczał, że odmówił udzielenia dostępu do swoich ksiąg rachunkowych i dowodził, że dostęp ten niczego by nie zmienił. Strony twierdziły, że ich wielkość i model biznesowy nie pozwalały na udostępnienie tak szczegółowych danych, jak tego wymagano. Na etapie ostatecznych ustaleń potwierdzono, że jeden z tych importerów ponownie odmówił dostępu do swoich ksiąg rachunkowych, a żadnemu z nich, mimo starań, nie udało się przedstawić pełnych i nadających się do użytku danych dotyczących rentowności oraz informacji na temat marży między cenami zakupu i sprzedaży niepowiązanym klientom, tak aby mogły one zostać wykorzystane przez instytucje do analizy sytuacji niepowiązanych importerów. Ograniczone informacje dostarczone przez oba przedsiębiorstwa na temat ich cen zakupu i sprzedaży, choć ogólnie nierozstrzygające, były jednak w pełni zgodne z ogólnymi informacjami na temat marż otrzymanymi i przedstawionymi w skrócie w motywie 202 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(193)
W motywie 203 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych poproszono zainteresowane strony o przesłanie dodatkowych, całościowych i weryfikowalnych danych do dalszej analizy wpływu środków na łańcuch dostaw.
(194)
Po wprowadzeniu środków tymczasowych dwóch niepowiązanych importerów przesłało nowe odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu dla importerów. Otrzymano także uwagi w sprawie interesu Unii od innych nieobjętych próbą importerów, jednego stowarzyszenia na rzecz europejskiego i międzynarodowego handlu (stowarzyszenia handlu zagranicznego), szwedzkiego stowarzyszenia importerów, hurtowników i detalistów (Svensk Handel), CCCLA oraz producenta unijnego zainteresowanego przywozem. Żadne z nadesłanych materiałów nie zawierało rozstrzygających danych dotyczących wpływu środków na łańcuch dostaw.
(195)
Jedna strona twierdziła, że zaniżono dotkniętą wpływem ceł wielkość zatrudnienia w sektorach zależnych, biorąc pod uwagę fakt, że statystyki Eurostatu pokazują, że ogółem przedsiębiorstwa handlowe zajmujące się dystrybucją zatrudniają więcej osób (33 mln) niż przedsiębiorstwa produkcyjne (31 mln). Przedstawione dane dotyczyły jednak działalności przywozowej i produkcyjnej ogółem i nie mogły zostać wykorzystane do celów niniejszego dochodzenia.
(196)
We wspólnym piśmie kilku importerów stwierdziło, że pięciu importerów objętych próbą zapewniało pracę dla więcej niż 10 000 osób na stanowiskach związanych z produktem objętym postępowaniem, a nie 350 osób, jak wspomniano w motywie 200 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Dane te sprawdzono raz jeszcze. Należy podkreślić, że w ramach analizy interesu importerów bierze się pod uwagę liczbę osób zatrudnionych na stanowiskach związanych z przywozem i odsprzedażą produktu objętego postępowaniem, w tym na stanowiskach pomocniczych. Liczba ta oczywiście nie powinna obejmować zatrudnienia związanego z innymi produktami lub źródłami pochodzenia, bądź z działalnością taką jak sprzedaż hurtowa lub detaliczna. Przypomina się, że na wcześniejszym etapie postępowania grupa 14 importerów oszacowała liczbę istotnych miejsc pracy na poziomie importerów na 7 000 ogółem. Liczba ta wydaje się być rozsądnym przybliżeniem, jeśli chodzi o rząd wielkości, na podstawie ekstrapolacji sytuacji importerów objętych próbą dokonanej w takim stopniu, w jakim dało się wykorzystać ich dane.
(197)
Kilka stron zaskarżyło wysoką wartość marży brutto podaną w motywie 202 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, twierdząc, że jest ona myląca. Dochodzenie wykazało jednak, że przeważająca większość importerów, którzy odpowiedzieli na pytania kontroli wyrywkowej dla importerów, zgłosiła marżę brutto pomiędzy ceną sprzedaży a ceną odsprzedaży w przedziale od 50 % do 200 % i importerzy objęci próbą byli w podobnej sytuacji. Ponadto po ujawnieniu ostatecznych ustaleń skarżący przedstawili szereg przykładów na poparcie informacji podanej w publikacji wymienionej w motywie 202 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, tj. potwierdzających stosunek między ceną importową a ceną detaliczną produktu objętego postępowaniem.
(198)
Producent ze Zjednoczonego Królestwa zainteresowany przywozem wyjaśnił, że marże te są niezbędne dla pokrycia pewnych kosztów ponoszonych w Unii. Nie przedstawiono danych, które pozwoliłyby na obliczenie tych marż na podstawie obrotów.
(199)
Ponieważ tylko w przypadku trzech importerów objętych próbą możliwe było uzyskanie i zweryfikowanie przydatnych do użytku danych dotyczących zysku z działalności przywozowej związanej z produktem objętym postępowaniem, a importerzy ci reprezentowali jedynie około 3 % przywozu produktu objętego postępowaniem, średniej ważonej wartości zysku nie uznano za rozstrzygającą i dlatego nie wymieniono jej w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych. Należy jednak zwrócić uwagę, że ten średni ważony zysk był dość wysoki (między 6 % a 10 % - w celu zachowania poufności podaje się tylko zakres).
(200)
Jeden importer twierdził, że produkcja kolorowych wyrobów kamionkowych w Unii jest niewystarczająca i że nie ma on innej alternatywy poza przywozem tych towarów z ChRL. To samo twierdzenie podtrzymano po ujawnieniu ostatecznych ustaleń. W dochodzeniu ustalono jednak, że kolorowe wyroby kamionkowe mogą być pozyskiwane z różnych źródeł, w tym od producentów unijnych. Producenci unijni mają ponadto wystarczające moce produkcyjne, aby zwiększyć sprzedaż na unijnym rynku.
(201)
Informacje zebrane podczas dochodzenia nie pozwoliły odpowiednio ocenić w sposób ilościowy, w jakim stopniu importerzy będą w stanie przenieść podwyżki cen wynikające z proponowanych poziomów ceł. Niemniej jednak, jeśli na przywóz z ChRL zostanie nałożone ostateczne cło antydumpingowe, biorąc pod uwagę marże brutto i netto, nic nie wskazuje na to, by zagroziło to rentowności importerów. Jeden importer zasugerował również, że duże przedsiębiorstwa działające na rynku oraz importerzy, których działalnością podstawową nie są ceramiczne zastawy stołowe i naczynia kuchenne, nie odczują negatywnych skutków.
(202)
Stwierdza się zatem, że nałożenie środków na proponowanych poziomach nie ma istotnego niekorzystnego wpływu na ogólną sytuację niepowiązanych importerów produktu objętego postępowaniem.
(203)
Wobec braku dodatkowych nowych uwag dotyczących interesu niepowiązanych importerów niniejszym potwierdza się motywy od 199 do 211 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
6.4. Interes innych sektorów gospodarczych
(204)
W nawiązaniu do wezwania zawartego w motywie 203 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych w dniu publikacji środków tymczasowych Komisja skontaktowała się bezpośrednio z zainteresowanymi detalistami i stowarzyszeniami detalistów, importerami, którzy mogą prowadzić działalność detaliczną, a także projektantami znanymi Komisji i wezwała ich do wypełnienia odpowiednich kwestionariuszy. Niektórzy adresaci, którzy początkowo twierdzili, że są detalistami, odpowiedzieli, że dochodzenie ich nie dotyczy, ponieważ nie prowadzą takiej działalności. Komisja otrzymała ostatecznie siedem nowych odpowiedzi na kwestionariusze dla detalistów. Tych siedmiu detalistów reprezentowało 1 % przywozu z ChRL podczas OD. Większość odpowiedzi była pod wieloma względami niepełna, poddano je jednak analizie na tyle, na ile było to możliwe. Nie otrzymano żadnych odpowiedzi na kwestionariusz dla projektantów.
(205)
Otrzymane w ten sposób informacje w zasadzie nie dostarczyły żadnych nowych dowodów dotyczących interesu innych sektorów gospodarczych, które mogłyby podważyć wnioski przedstawione w motywie 217 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(206)
Po publikacji środków tymczasowych zgłoszenia w sprawie interesu Unii w odniesieniu do innych sektorów gospodarki otrzymano od importerów, zarówno objętych jak i nieobjętych próbą (w tym polskiego importera prowadzącego działalność w sektorze artykułów promocyjnych), stowarzyszenia na rzecz europejskiego i międzynarodowego handlu (stowarzyszenia handlu zagranicznego), szwedzkiego stowarzyszenia importerów, hurtowników i detalistów (Svensk Handel), kilku detalistów, CCCLA oraz ośmiu przedsiębiorstw zajmujących się paleniem kawy (siedmiu z Włoch, jednego z siedzibą w Austrii).
(207)
Przedsiębiorstwa zajmujące się paleniem kawy twierdziły, że ze względu na bardzo niewielką liczbę producentów unijnych obsługujących ich rynek (najwyżej 5), z których większość prawdopodobnie dokonuje przywozu z ChRL bezpośrednio lub za pośrednictwem spółek siostrzanych, a także z uwagi na bardzo dużą liczbę palarni kawy (1 500 - 3 000), środki na poziomie zaproponowanym na etapie tymczasowym mogłyby przeszkodzić im w zaopatrywaniu się w te same wyroby w przyszłości. Tego zarzutu nie można przyjąć. Po pierwsze, środki ostateczne są niższe od tymczasowych. Po drugie, w dochodzeniu ustalono, że producenci unijni będą w stanie w większym stopniu wykorzystać swój potencjał produkcyjny i dalej świadczyć usługi na rzecz przemysłu palenia kawy, jeśli usunięta zostanie szkoda spowodowana przywozem towarów po cenach dumpingowych z ChRL. Biorąc pod uwagę dużą liczbę producentów unijnych, bardzo prawdopodobne jest, że więcej niż pięciu producentów unijnych mogłoby przyjąć zamówienia ze strony przedsiębiorstw zajmujących się paleniem kawy.
(208)
Przedsiębiorstwa zajmujące się paleniem kawy twierdziły, że środki antydumpingowe zaszkodzą ich wywozowi z powodu utraty konkurencyjności i możliwych działań odwetowych ze strony chińskich władz. Nie ma jednak dowodów świadczących o tym, że ten poziom nałożonych środków spowodowałby taką utratę konkurencyjności, biorąc pod uwagę, że inne państwa członkowskie WTO również dysponują środkami antydumpingowymi mającymi wpływ na ten rodzaj produktu. Nie znaleziono też uzasadnienia dla zarzutu dotyczącego działań odwetowych.
(209)
Przedsiębiorstwa zajmujące się paleniem kawy twierdziły, że środki antydumpingowe z całą pewnością doprowadzą do ogólnej redukcji ich działalności, zmniejszenia ich sprzedaży, ogólnej podwyżki cen kawy w sektorze HORECA (hotele, restauracje i catering) oraz do obniżenia jakości produktów i usług. To wszystko miałoby rzekomo zagrozić dużej liczbie bezpośrednich i pośrednich miejsc pracy. Biorąc jednak pod uwagę podstawową działalność przedsiębiorstw zajmujących się paleniem kawy oraz wnioski dotyczące wpływu środków na łańcuch dostaw, te zarzuty nie mogą zostać przyjęte. Należy również zaznaczyć, że łączna liczba miejsc pracy związanych z ogólnoświatową działalnością przedsiębiorstw zajmujących się paleniem kawy nie może być uznana za właściwą podstawę do wyliczenia liczby miejsc pracy zagrożonych redukcją z powodu nałożenia środków antydumpingowych.
(210)
Dwóch detalistów twierdziło, że produkcja nowej porcelany kostnej i porcelany kostnej w Unii jest niewystarczająca i że nie mają oni innej alternatywy poza przywozem tych towarów z ChRL. Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń z tym samym argumentem wystąpiło jedno stowarzyszenie importerów. Po pierwsze, należy ogólnie stwierdzić, że środki antydumpingowe mają na celu przywrócenie sprawiedliwego handlu, a nie blokowanie przywozu. W tym przypadku poziomu środków nie można uznać za zaporowy. Po drugie, w dochodzeniu ustalono, że te produkty mogą być pozyskiwane z różnych źródeł, w tym od producentów unijnych. Wreszcie, producenci unijni mają moce przerobowe, aby sprzedawać więcej na rynku Unii, i w sytuacji nałożenia ostatecznych środków antydumpingowych mogliby ten potencjał bardziej wykorzystać.
(211)
Jeden detalista twierdził, że środki będą miały negatywny wpływ na niektóre artykuły służące rynkowi turystycznemu. Nie przedstawiono jednak konkretnych informacji mogących potwierdzić ten argument. Ponadto znaczenie artykułów, o których mowa, w tym sektorze jest ograniczona.
(212)
Jeden importer i hurtownik twierdził, że nałożenie środków doprowadzi do konsolidacji pionowej rynku przez niektóre duże podmioty. Biorąc pod uwagę obecną liczbę podmiotów, taki scenariusz jest jednak mało prawdopodobny w krótkiej i średniej perspektywie czasowej.
(213)
W nawiązaniu do kwestii, którymi zajęto się już w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, należy wspomnieć, że niektóre strony uznały, iż nie wzięto dostatecznie pod uwagę interesu mniejszych przedsiębiorstw, takich jak detaliści, dystrybutorzy i przedsiębiorcy prowadzący działalność w zakresie artykułów promocyjnych. Ten zarzut ponownie wysunęło kilka stron po ujawnieniu ostatecznych ustaleń. Należy uznać, ogólnie rzecz biorąc, że małe i mikroprzedsiębiorstwa mogą być bardziej narażone na podwyżki cen w wyniku ceł antydumpingowych. Nie ma jednak dowodów na to, że poziom nałożonych środków będzie miał istotny negatywny wpływ na inne podmioty gospodarcze, które zalicza się do MŚP. Zarzut ten zostaje zatem definitywnie odrzucony.
(214)
Wobec braku dodatkowych uwag dotyczących interesu innych sektorów gospodarczych niniejszym potwierdza się motywy od 212 do 217 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
6.5. Interes konsumentów (gospodarstw domowych)
(215)
Nie otrzymano wniosków od żadnej ze stron bezpośrednio reprezentujących interesy nabywców końcowych, takich jak stowarzyszenia konsumentów, mimo że Komisja kontaktowała się z nimi.
(216)
Kilka stron zakwestionowało ustalenia przedstawione w motywie 222 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dotyczące wyższych cen. Podobne zarzuty wysunięto po ujawnieniu ostatecznych ustaleń.
(217)
W mało prawdopodobnym przypadku, gdyby cło zostało w całości przeniesione na konsumentów, oraz przy założeniu niezmiennych poziomów przywozu i cen, cła antydumpingowe oznaczałyby roczny dodatkowy koszt na gospodarstwo domowe wynoszący mniej niż 1 EUR. Obliczenia te przeprowadzono na podstawie wielkości i wartości przywozu w OD, proponowanego poziomu ceł i liczbie gospodarstw domowych w Unii.
(218)
Taki skutek nie może być uznany za wystarczający, aby przeważyć pozytywny wpływ na przemysł unijny wynikający z ograniczenia szkody powstałej wskutek przywozu towarów po cenach dumpingowych z ChRL.
(219)
Jedna strona twierdziła, że rezultatem nałożenia środków będzie niedobór tańszych zastaw stołowych. Ten zarzut podtrzymano po ujawnieniu ostatecznych ustaleń. Nie można go jednak przyjąć, ponieważ, jak stwierdzono w motywie 157 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, przemysł unijny obsługuje wszystkie segmenty rynku (także tańszych zastaw stołowych).
(220)
Wobec braku dodatkowych uwag dotyczących interesu konsumentów (gospodarstw domowych) niniejszym potwierdza się motywy od 218 do 226 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
6.6. Wnioski dotyczące interesu Unii
(221)
W związku z powyższym niniejszym potwierdza się ocenę przedstawioną w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych.
(222)
Niniejszym potwierdza się zatem motywy od 227 do 229 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
7. OSTATECZNE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
7.1. Poziom usuwający szkodę
(223)
Twierdzono, że marża zysku stosowana przy obliczaniu poziomu cła niezbędnego do usunięcia skutków dumpingu wyrządzającego szkodę była zbyt wysoka. Ten zarzut odrzucono zgodnie z wyjaśnieniem w sekcji 4.5.3.3 powyżej.
(224)
Kilka stron zakwestionowało docelowy zysk zastosowany przy obliczaniu marginesu szkody. Uwagi te zostały poruszone w motywach od 135 do 142 powyżej. Na podstawie analizy tych uwag ustalono, że należy utrzymać docelowy zysk w wysokości 6 %.
(225)
Wobec braku innych uwag dotyczących poziomu usuwającego szkodę niniejszym potwierdza się metodykę opisaną w motywach od 230 do 234 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
7.2. Ostateczne środki
(226)
W świetle wniosków dotyczących dumpingu, szkody, związku przyczynowego i interesu Unii oraz zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego należy nałożyć ostateczne środki antydumpingowe na przywóz produktu objętego postępowaniem na poziomie niższego z marginesów dumpingu i szkody, zgodnie z zasadą niższego cła. W związku z tym wszystkie stawki celne powinny być ustalone na poziomie marginesów dumpingu.
(227)
W wyniku niewielkiego dostosowania, o którym mowa w motywach 115 i 132 powyżej, marginesy sprzedaży po zaniżonych cenach zostały nieznacznie zmienione, co odzwierciedlają wyszczególnione poniżej marginesy szkody. Proponuje się następujące ostateczne cła antydumpingowe:
Przedsiębiorstwo
Margines dumpingu (%)
Margines szkody (%)
Ostateczna stawka cła (%)
Hunan Hualian China Industry Co., Ltd; Hunan Hualian Ebillion Industry Co., Ltd; Hunan Liling Hongguanyao China Industry Co., Ltd i Hunan Hualian Yuxiang China Industry Co., Ltd
18,3
44,8
18,3
Guangxi Sanhuan Enterprise Group Holding Co., Ltd
13,1
92,6
13,1
CHL Porcelain Industries Ltd
23,4
110,1
23,4
Shandong Zibo Niceton-Marck Huaguang Ceramics Limited; Zibo Huatong Ceramics Co., Ltd; Shandong Silver Phoenix Co., Ltd; Niceton Ceramics (Linyi) Co., Ltd; Linyi Jingshi Ceramics Co., Ltd; Linyi Silver Phoenix Ceramics Co., Ltd; Linyi Chunguang Ceramics Co., Ltd, i Linyi Zefeng Ceramics Co., Ltd
17,6
79,1
17,6
Guangxi Province Beiliu City Laotian Ceramics Co., Ltd
22,9
45,7
22,9
Wszyscy pozostali współpracujący producenci eksportujący
17,9
79,0
17,9
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
36,1
110,1
36,1
(228)
Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały ustanowione na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną podczas dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Wspomniane stawki celne (w odróżnieniu od ogólnokrajowego cła stosowanego wobec „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”) mają wyłączne zastosowanie do przywozu towarów pochodzących z ChRL i wyprodukowanych przez dane przedsiębiorstwa, tj. przez konkretne wymienione podmioty prawne. Przywóz produktu objętego postępowaniem wytworzonego przez inne przedsiębiorstwa, których nazwa nie została konkretnie wymieniona w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym podmioty powiązane z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, nie może korzystać z tych stawek i podlega stawce cła stosowanej względem „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.
(229)
W celu zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła w związku z wysoką różnicą w stawkach celnych, uważa się, że w tym przypadku potrzebne są specjalne środki, aby zapewnić odpowiednie stosowanie ceł antydumpingowych. Te specjalne środki obejmują między innymi przedstawienie organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi być zgodna z wymogami określonymi w załączniku II do niniejszego rozporządzenia. Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, podlega rezydualnemu cłu antydumpingowemu mającemu zastosowanie do wszystkich pozostałych eksporterów.
(230)
Jeżeli wywóz dokonywany przez jedno z przedsiębiorstw korzystających z niższej indywidualnej stawki celnej wzrośnie w znacznym stopniu po wprowadzeniu przedmiotowych środków, tego rodzaju wzrost wielkości wywozu może zostać uznany za stanowiący sam w sobie zmianę w strukturze handlu ze względu na wprowadzenie środków w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W takich okolicznościach oraz pod warunkiem spełnienia określonych wymagań może zostać wszczęte dochodzenie w sprawie obejścia środków. Podczas tego dochodzenia można między innymi zbadać potrzebę zniesienia indywidualnych stawek celnych, a następnie nałożenia cła ogólnokrajowego.
(231)
Wszelkie wnioski o zastosowanie indywidualnej stawki cła antydumpingowego (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po utworzeniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) należy kierować do Komisji (11) wraz z wszystkimi istotnymi informacjami, w szczególności dotyczącymi wszelkich zmian w zakresie działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją, sprzedażą krajową i eksportową, wynikających np. z wyżej wspomnianej zmiany nazwy lub zmiany podmiotu zajmującego się produkcją lub sprzedażą. W razie potrzeby niniejsze rozporządzenie zostanie odpowiednio zmienione poprzez aktualizację wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek cła antydumpingowego.
(232)
Aby zapewnić prawidłowe stosowanie cła antydumpingowego, ogólnokrajowy poziom cła powinien mieć zastosowanie nie tylko do niewspółpracujących producentów eksportujących, ale również do tych producentów, którzy nie dokonywali wywozu do Unii podczas OD.
(233)
W celu zapewnienia równego traktowania wszystkich nowych eksporterów i współpracujących przedsiębiorstw niewłączonych do próby, wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, należy wprowadzić przepis przewidujący, iż średnie ważone cło nałożone na tę drugą kategorię przedsiębiorstw będzie miało zastosowanie do wszystkich nowych eksporterów, którzy w przeciwnym razie byliby uprawnieni do przeglądu zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
(234)
Wszystkie strony zostały poinformowane o zasadniczych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzano zalecić nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych pochodzących z ChRL i ostateczne pobranie kwot zabezpieczonych w postaci cła tymczasowego (ostateczne ustalenia). Wszystkie strony otrzymały czas na przedstawienie uwag związanych z ostatecznymi ustaleniami.
(235)
Ustne i pisemne uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały rozpatrzone i w stosownych przypadkach uwzględnione.
7.3. Ostateczny pobór tymczasowych ceł antydumpingowych
(236)
Ze względu na ustaloną wysokość marginesów dumpingu oraz zważywszy na poziom szkody, jaką poniósł przemysł unijny, uważa się za konieczne dokonanie ostatecznego poboru, do wysokości ostatecznie nałożonego cła, kwot zabezpieczonych w formie tymczasowego cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem w sprawie ceł tymczasowych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych - z wyłączeniem noży ceramicznych, ceramicznych młynków do przypraw i ich ceramicznych części do mielenia, ceramicznych obieraczek, ceramicznych ostrzarek do noży oraz kamieni z ceramiki kordierytowej w rodzaju stosowanych do pieczenia pizzy lub chleba - obecnie objętych kodami CN ex 6911 10 00, ex 6912 00 10, ex 6912 00 30, ex 6912 00 50 oraz ex 6912 00 90 (kody TARIC 6911100090, 6912001011, 6912001091, 6912003010, 6912005010 oraz 6912009010) i pochodzących z CHRL.
2. Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii przed ocleniem jest następująca dla produktów opisanych w ust. 1 i wyprodukowanych przez poniższe przedsiębiorstwa:
Przedsiębiorstwo
Cło (%)
Dodatkowy kod TARIC
Hunan Hualian China Industry Co., Ltd;
Hunan Hualian Ebillion Industry Co., Ltd;
Hunan Liling Hongguanyao China Industry Co., Ltd;
Hunan Hualian Yuxiang China Industry Co., Ltd.
18,3
B349
Guangxi Sanhuan Enterprise Group Holding Co., Ltd
13,1
B350
CHL Porcelain Industries Ltd
23,4
B351
Shandong Zibo Niceton-Marck Huaguang Ceramics Limited;
Zibo Huatong Ceramics Co., Ltd;
Shandong Silver Phoenix Co., Ltd;
Niceton Ceramics (Linyi) Co., Ltd;
Linyi Jingshi Ceramics Co., Ltd;
Linyi Silver Phoenix Ceramics Co., Ltd;
Linyi Chunguang Ceramics Co., Ltd;
Linyi Zefeng Ceramics Co., Ltd.
17,6
B352
Guangxi Province Beiliu City Laotian Ceramics Co., Ltd
22,9
B353
Przedsiębiorstwa wymienione w załączniku I
17,9
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
36,1
B999
3. Stosowanie indywidualnych antydumpingowych stawek celnych ustalonych dla przedsiębiorstw wymienionych w ust. 2 uwarunkowane jest przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi być zgodna z wymogami określonymi w załączniku II. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury obowiązuje stawka celna mająca zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.
4. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
1. Kwoty zabezpieczone w postaci tymczasowego cła antydumpingowego na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1072/2012 od przywozu ceramicznych młynków do przypraw i ich ceramicznych części do mielenia, ceramicznych obieraczek, ceramicznych ostrzarek do noży oraz kamieni z ceramiki kordierytowej w rodzaju stosowanych do pieczenia pizzy lub chleba, pochodzących z ChRL, zostają zwolnione.
2. Kwoty zabezpieczone w postaci tymczasowego cła antydumpingowego na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1072/2012 od przywozu pochodzących z ChRL ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych, z wyłączeniem noży ceramicznych, ceramicznych młynków do przypraw i ich ceramicznych części do mielenia, ceramicznych obieraczek, ceramicznych ostrzarek do noży oraz kamieni z ceramiki kordierytowej w rodzaju stosowanych do pieczenia pizzy lub chleba, zostają ostatecznie pobrane. Zabezpieczone kwoty przekraczające ostateczne stawki cła antydumpingowego zostają zwolnione.
Artykuł 3
Art. 1 ust. 2 może zostać zmieniony poprzez dodanie nowego producenta eksportującego do współpracujących przedsiębiorstw nieobjętych próbą, w stosunku do których zastosowanie ma średnie ważone cło w wysokości 17,9 %. W przypadku gdy jakikolwiek nowy producent eksportujący w ChRL dostarczy Komisji wystarczające dowody potwierdzające, że:
a)
nie prowadził wywozu do Unii produktu, o którym mowa w art. 1 ust. 1, w okresie objętym dochodzeniem (od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2011 r.);
b)
nie jest powiązany z żadnym eksporterem ani producentem w ChRL, który podlega środkom wprowadzonym niniejszym rozporządzeniem; oraz
c)
rzeczywiście dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii po upływie okresu objętego dochodzeniem, na podstawie którego wprowadzono środki, lub zaciągnął nieodwołalne zobowiązanie umowne na wywóz znacznych ilości do Unii.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 13 maja 2013 r.