NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 1295/2013
ze dne 11. prosince 2013,
kterým se zavádí program Kreativní Evropa (2014-2020) a zrušují rozhodnutí č. 1718/2006/ES, č. 1855/2006/ES a č. 1041/2009/ES
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 166 odst. 4, čl. 167 odst. 5 první odrážku a čl. 173 odst. 3 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
s ohledem na stanovisko Výboru regionů (2),
v souladu s řádným legislativním postupem (3),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Smlouva o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“) má za cíl vytvářet stále užší svazek mezi národy Evropy a svěřuje Unii mimo jiné úkol přispívat k rozkvětu kultur členských států a přitom respektovat jejich národní a regionální různorodost a zároveň zajišťovat, aby existovaly podmínky nezbytné pro konkurenceschopnost průmyslu Unie. V tomto ohledu Unie v případě potřeby podporuje a doplňuje činnosti členských států v zájmu úcty ke kulturní a jazykové rozmanitosti v souladu s článkem 167 Smlouvy o fungování EU a s Úmluvou Unesco o ochraně a podpoře rozmanitosti kulturních projevů z roku 2005 (dále jen „Úmluva Unesco z roku 2005“), posílení konkurenceschopnosti evropských kulturních a kreativních odvětví a usnadnění přizpůsobení se změnám v průmyslu.
(2)
Podpora Unie pro kulturní a kreativní odvětví je založena především na zkušenostech získaných s programy Unie, jak jsou zavedeny rozhodnutím Evropského parlamentu a Rady č. 1718/2006/ES) (4) (dále jen „program MEDIA), rozhodnutím Evropského parlamentu a Rady č. 1855/2006/ES (5) (dále jen „program Kultura“) a rozhodnutím Evropského parlamentu a Rady č. 1041/2009/ES (6) (dále jen „program MEDIA Mundus“). Rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 1622/2006/ES (dále jen „akce Evropské hlavní město kultury“) (7) a rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 1194/2011/EU (dále jen „opatření pro označení Evropské dědictví“) (8) rovněž přispívají k podpoře kulturních a kreativních odvětví Unií.
(3)
Sdělení Komise o Evropském programu pro kulturu v globalizovaném světě schválené Radou v usnesení ze dne 16. listopadu 2007 (9) a Evropským parlamentem v usnesení ze dne 10. dubna 2008 (10), stanoví cíle pro budoucí činnosti Unie zaměřené na kulturní a kreativní odvětví. Jeho cílem je podporovat kulturní rozmanitost a mezikulturní dialog, kulturu jako katalyzátor tvořivosti v rámci pro růst a zaměstnanost a také jako zásadní prvek mezinárodních vztahů Unie.
(4)
Pokud jde o Listinu základních práv Evropské unie, a zejména její články 11, 21 a 22, kulturní a kreativní odvětví významně přispívají k boji proti všem formám diskriminace, včetně rasismu a xenofobie, a jsou důležitou platformou svobody projevu a podpory kulturní a jazykové rozmanitosti.
(5)
Úmluva Unesco z roku 2005, která vstoupila v platnost dne 18. března 2007 a jíž je Unie smluvní stranou, zdůrazňuje, že kulturní činnosti, statky a služby mají jak hospodářskou, tak i kulturní povahu, neboť jsou nositeli identit, hodnot a významů, a že se s nimi tudíž nesmí zacházet, jako by měly pouze obchodní hodnotu. Cílem této úmluvy je posílit mezinárodní spolupráci, včetně uzavírání mezinárodních koprodukčních dohod a dohod o společné distribuci, a solidarity ve prospěch kulturních projevů všech zemí a jednotlivců. V úmluvě se rovněž stanoví, že náležitá pozornost se má věnovat zvláštním podmínkám a potřebám různých sociálních skupin, včetně příslušníků menšin. Program na podporu kulturních a kreativních odvětví by tedy měl v souladu s touto úmluvou podporovat kulturní rozmanitost na mezinárodní úrovni.
(6)
Podpora hmotného a nehmotného kulturního dědictví mezi jinými podle Úmluvy Unesco o zachování nemateriálního kulturního dědictví z roku 2003 a Úmluvy Unesco o ochraně světového kulturního a přírodního dědictví z roku 1972 by měla rovněž přispívat ke zvyšování hodnoty dotčených míst a pěstovat v lidech pocit sounáležitosti s jejich kulturní a historickou hodnotou.
(7)
Ve sdělení Komise nazvaném „Evropa 2020 Strategie pro inteligentní a udržitelný růst podporující začlenění“ (dále jen „strategie Evropa 2020“) je vymezena strategie, jejímž cílem je učinit z Unie inteligentní a udržitelnou ekonomiku podporující začlenění a vykazující vysokou úroveň zaměstnanosti, produktivity a sociální soudržnosti. V tomto sdělení Komise uvedla, že je třeba, aby Unie poskytovala atraktivnější rámcové podmínky pro inovace a kreativitu. V tomto ohledu představují kulturní a kreativní odvětví zdroj inovačních myšlenek, které lze zúročit jako produkty a služby, jež mohou nastartovat růst a vytváření pracovních míst a pomoci s řešením společenských změn. Kromě toho je špičková úroveň a konkurenceschopnost v těchto odvětvích především výsledkem úsilí umělců, tvůrců a dalších profesí, které je nutné podporovat. Za tímto účelem by měl být zlepšen přístup kulturních a kreativních odvětví k financování.
(8)
Rada ve svých závěrech o informačních službách zaměřených na mobilitu a určených umělcům a kulturním pracovníkům (11) potvrdila, že mobilita umělců a kulturních pracovníků je pro Unii a pro dosažení jejích cílů v rámci strategie Evropa 2020 důležitá, a vyzvala členské státy a Komisi, aby v rámci svých pravomocí a s náležitým zohledněním zásady subsidiarity usnadňovaly poskytování vyčerpávajících a přesných informací umělcům a kulturním pracovníkům, kteří v rámci Unie usilují o mobilitu.
(9)
Má-li se přispět k posílení společné kulturní oblasti, je důležité podporovat nadnárodní mobilitu kulturních a kreativních činitelů a nadnárodní pohyb kulturních a kreativních děl, včetně audiovizuálních děl a produktů, čímž se povzbudí kulturní výměny a mezikulturní dialog.
(10)
Programy MEDIA, Kultura a MEDIA Mundus jsou pravidelně sledovány a externě hodnoceny a o jejich budoucnosti byly uspořádány veřejné konzultace, z nichž vyplynulo, že tyto programy hrají velmi důležitou úlohu při ochraně a podpoře kulturní a jazykové rozmanitosti Evropy. Na základě těchto sledování, hodnocení a konzultací, jakož i různých nezávislých studií, zvláště studie o podnikatelském rozměru kulturních a kreativních odvětví, se rovněž ukázalo, že kulturní a kreativní odvětví stojí před společnými výzvami, kterými jsou zejména rychlé změny kvůli přechodu k digitalizaci a kvůli globalizaci, roztříštěnost trhu v souvislosti s jazykovou rozmanitostí, obtíže v přístupu k financování, složité administrativní postupy a nedostatek srovnatelných údajů, přičemž všechny tyto výzvy vyžadují řešení na úrovni Unie.
(11)
Evropská kulturní a kreativní odvětví jsou ze své podstaty rozdělena podle státních a jazykových hranic, což vytváří kulturně velmi rozmanité a vysoce nezávislé kulturní prostředí, které dává možnost projevu různým kulturním tradicím evropského dědictví. Tato různorodost však s sebou také přináší překážky, které brání hladkému nadnárodnímu pohybu kulturních a kreativních děl a mobilitě kulturních a kreativních činitelů jak v rámci Unie, tak mimo ni, což může vést k zeměpisné nerovnováze a - v důsledku toho - k omezenému výběru pro spotřebitele.
(12)
S ohledem na skutečnost, že se evropská kulturní a kreativní odvětví vyznačují jazykovou rozmanitostí, která v některých odvětvích vede k roztříštěnosti podle jazykových hranic, má pro pohyb kulturních a kreativních děl, včetně audiovizuálních děl, zásadní význam titulkování, dabování a zvukový popis.
(13)
Přechod k digitalizaci má masivní dopad na způsob, jakým jsou kulturní a kreativní produkty a služby vytvářeny, šířeny, jak je k nim získáván přístup a jak jsou spotřebovávány a zpeněžovány. I když je třeba usilovat o opětovné nalezení rovnováhy mezi stále jednodušším přístupem k dílům kulturních a kreativních odvětví a spravedlivým odměňováním umělců a tvůrců a je třeba přihlížet ke vznikajícím novým obchodním modelům, změny spojené s přechodem k digitalizaci přinášejí evropským kulturním a kreativním odvětvím a evropské společnosti obecně rozsáhlé příležitosti. Nižší distribuční náklady, nové distribuční kanály, potenciál k získávání nového a rozšiřování stávajícího publika a nové příležitosti pro nadstandardní produkty mohou usnadnit přístup k dílům kulturních a kreativních odvětví a zvýšit jejich pohyb po celém světě. Aby kulturní a kreativní odvětví tyto příležitosti plně využila a aby se dokázala přizpůsobit kontextu globalizace a přechodu k digitalizaci, potřebují rozvíjet nové dovednosti a vyžadují větší přístup k financování za účelem modernizace zařízení, vypracování nových produkčních a distribučních metod a přizpůsobení svých obchodních modelů.
(14)
Současné distribuční postupy jsou základem systému financování filmů. Je však stále více třeba podporovat vznik atraktivní legální internetové nabídky a podpořit inovace. Je proto zásadní podporovat nové způsoby distribuce, a tím umožnit vznik nových obchodních modelů.
(15)
Mnozí provozovatelé malých kin, zejména jednosálových, se stále potýkají s digitalizací kvůli vysokým nákladům na digitální vybavení. Ačkoli kultura přednostně spadá mezi pravomoci členských států, a ty by tudíž měly tuto otázku i nadále řešit na vnitrostátní, regionální a místní úrovni, existuje i možnost financování z programů a fondů Unie, zejména těch, které se zaměřují na místní a regionální rozvoj.
(16)
Budování publika, zejména mezi mladými lidmi, vyžaduje konkrétní závazek ze strany Unie na podporu zejména mediální a filmové gramotnosti.
(17)
Jednou z největších výzev pro kulturní a kreativní odvětví, zejména pak pro mikropodniky a malé a střední podniky (MSP) a mikroorganizace a malé a střední organizace, včetně neziskových a nevládních organizací, je obtížný přístup k finančním prostředkům, které potřebují pro financování svých činností, růst, udržení a zvyšování konkurenceschopnosti či internacionalizaci svých činností. To je sice společný problém MSP obecně, ale v kulturních a kreativních odvětvích je situace významně obtížnější vzhledem k tomu, že mnoho jejich aktiv má nehmotnou povahu a jejich činnosti mívají charakter prototypu a že tato odvětví mají vnitřní potřebu riskovat a experimentovat, mají-li být inovativní. Je třeba, aby toto riskování chápal a podporoval i finanční sektor.
(18)
Pilotní projekt „Evropské sdružení kreativních průmyslů“ je průřezovou iniciativou, která kreativní průmysly podporuje především na politické úrovni. Jeho cílem je mobilizace dodatečných finančních prostředků pro kreativní průmysly a stimulace poptávky po službách v oblasti kreativních průmyslů ze strany ostatních průmyslů a odvětví. Bude se provádět testování nových nástrojů pro lepší podporu inovací v oblasti kreativních průmyslů a jeho výsledky se využijí v politické učební platformě složené z evropských, národních a regionálních subjektů.
(19)
Spojení současných programů MEDIA, Kultura a MEDIA Mundus pro kulturní a kreativní odvětví do jediného komplexního programu (dále jen „program“) by účinněji podpořilo MSP a mikroorganizace a malé a střední organizace v jejich úsilí, využít příležitostí, jež nabízejí globalizace a přechod k digitalizaci, a pomohlo by jim s řešením problémů, jež nyní vedou k roztříštěnosti trhu. Má-li být tento program účinný, měl by zohledňovat zvláštní povahu různých odvětví, jejich rozdílné cílové skupiny a jejich zvláštní potřeby prostřednictvím speciálně uzpůsobených přístupů v rámci dvou nezávislých dílčích programů a meziodvětvové složky. Je obzvláště důležité zajistit součinnost při provádění programu a vnitrostátních a regionálních strategií pro inteligentní specializaci. Za tímto účelem by měl program vytvořit pro různá kulturní a kreativní odvětví jednotnou strukturu podpory, kterou by tvořil systém grantů doplněný finančním nástrojem.
(20)
Program by měl zohledňovat dvojí povahu kultury a kulturních činností a uznat jak vlastní a uměleckou hodnotu kultury, tak hospodářskou hodnotu těchto odvětví, včetně jejich širšího společenského přínosu pro kreativitu, inovace a sociální začlenění.
(21)
Pokud jde o provádění programu, měla by být zohledněna vlastní hodnota kultury a zvláštní povaha kulturních a kreativních odvětví, včetně významu neziskových organizací a projektů v rámci dílčího programu Kultura.
(22)
Samostatný finanční nástroj - Záruční nástroj pro kulturní a kreativní odvětví (dále jen „záruční nástroj“) - by měl umožnit růst kulturních a kreativních odvětví jako celku a zejména zajistit dostatečný pákový efekt pro nové činnosti a příležitosti. O kulturní a kreativní projekty by měli pečovat vybraní finanční zprostředkovatelé tak, aby zajistili vyváženou skladbu portfolia půjček z hlediska zeměpisného pokrytí a zastoupení jednotlivých odvětví. V této souvislosti hrají navíc důležitou roli veřejné a soukromé organizace, které mohou zajistit široký záběr záručního nástroje.
(23)
Dále by mělo být zajištěno financování projektu Evropské hlavní města kultury a správy projektu označení „Evropské dědictví“, neboť tyto projekty přispívají k posilování pocitu sounáležitosti ke společné kulturní oblasti, podněcují mezikulturní dialog a vzájemné porozumění a zvyšují hodnotu kulturního dědictví.
(24)
Kromě členských států a zámořských zemí a území způsobilých k účasti na programu v souladu s článkem 58 rozhodnutí Rady 2001/822/ES (12) by měl být program za určitých podmínek otevřen také zemím Evropského sdružení volného obchodu (ESVO), jež jsou stranami Dohody o Evropském hospodářském prostoru (EHP), a Švýcarské konfederaci. Přistupující země, kandidátské země a potenciální kandidátské země, které využívají předvstupní strategie, a země, na které se vztahuje evropská politika sousedství, by rovněž měly mít možnost účastnit se programu s výjimkou záručního nástroje.
(25)
Program by měl být otevřen také pro dvoustranné nebo mnohostranné akce spolupráce s třetími zeměmi na základě dodatečných prostředků, které budou vymezeny, a zvláštních opatření, která budou dohodnuta s dotčenými stranami.
(26)
V kulturní a audiovizuální oblasti je třeba podpořit spolupráci mezi programem a mezinárodními organizacemi, jako je Unesco, Rada Evropy, Organizace pro hospodářskou spolupráci a rozvoj (OECD) a Světová organizace duševního vlastnictví (WIPO).
(27)
Je nezbytné zajistit evropskou přidanou hodnotu všech akcí a činností prováděných v rámci programu, jejich doplňkovost s činnostmi členských států a jejich soulad s čl. 167 odst. 4 Smlouvy o fungování EU a soudržnost s ostatními činnostmi Unie, zvláště v oblasti vzdělávání, zaměstnanosti, vnitřního trhu, podnikání, mládeže, zdravotnictví, občanství a spravedlnosti, výzkumu a inovací, průmyslové politiky a politiky soudržnosti, cestovního ruchu a vnějších vztahů, obchodu a rozvoje a digitální agendy.
(28)
V souladu se zásadami posuzování podle výkonnosti by postupy pro sledování a hodnocení programu měly zahrnovat podrobné výroční zprávy a měly by odkazovat na konkrétní, měřitelné, dosažitelné, relevantní a časově vymezené cíle a ukazatele, včetně kvalitativních ukazatelů. Postupy pro sledování a hodnocení by měly zohledňovat práci příslušných činitelů, například Eurostatu, a výsledky projektu ESS-net Culture a Statistického úřadu při Unesco. V tomto ohledu, pokud jde o odvětví audiovize, by se Unie měla i nadále účastnit Evropské audiovizuální observatoře (dále jen „observatoř“).
(29)
Za účelem zajištění optimálního sledování a hodnocení programu během jeho celého trvání, by měla by být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o přijetí dalších kvantitativních a kvalitativních ukazatelů. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracovávání aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(30)
Jak je uvedeno ve zprávě Komise ze dne 30. července 2010 o dopadu rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady, kterými se mění právní základ evropských programů v oblasti celoživotního učení, kultury, mládeže a občanství, podstatné zkrácení lhůt v řídících postupech zvýšilo účinnost programů. Zvláštní pozornost by se měla věnovat dalšímu zjednodušování administrativních postupů a postupů financování, mimo jiné používáním řádných, objektivních a pravidelně aktualizovaných systémů pro určování jednorázových částek, jednotkových nákladů a paušálních sazeb.
(31)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (13).
(32)
V souladu s nařízením Rady (ES) č. 58/2003 (14), Komise od roku 2009 svěřila Výkonné agentuře pro vzdělávání, kulturu a audiovizi prováděcí úkoly pro řízení akce Unie v oblastech vzdělávání, kultury a audiovize. V souladu s uvedeným nařízením tedy Komise může pro provádění programu na základě analýzy nákladů a přínosů využít některou stávající výkonnou agenturu.
(33)
Toto nařízení stanoví finanční krytí pro celou dobu trvání programu, které představuje pro Evropský parlament a Radu hlavní referenční částku při ročním rozpočtovém procesu ve smyslu bodu 17 interinstitucionální dohody ze dne 2. prosince 2013 mezi Evropským parlamentem, Radou a Komisí o rozpočtové kázni, spolupráci v rozpočtových záležitostech a řádném finančním řízení (15).
(34)
Finanční zájmy Unie by měly být chráněny přiměřenými opatřeními v celém výdajovém cyklu, včetně opatření pro prevenci, odhalování a vyšetřování nesrovnalostí, zpětné získávání ztracených, neoprávněně vyplacených nebo nesprávně použitých finančních prostředků a případných správních a finančních sankcí v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 996/2012 (16) (dále jen „finanční nařízení“).
(35)
S ohledem na Evropský úřad pro boj proti podvodům (OLAF) a v souladu s nařízením Rady (Euratom, ES) č. 2185/96 (17) a nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 883/2013 (18) je třeba vypracovat a uplatňovat vhodná opatření pro předcházení podvodům a pro zpětné získání ztracených, neoprávněně vyplacených nebo neoprávněně použitých finančních prostředků.
(36)
Jelikož cílů tohoto nařízení, totiž chránit, rozvíjet a podporovat evropskou kulturní a jazykovou rozmanitost, pozvednout kulturní dědictví Evropy a posílit konkurenceschopnost evropských kulturních a kreativních odvětví, zejména evropského audiovizuálního průmyslu, nemůže být dosaženo uspokojivě členskými státy vzhledem k nadnárodnímu a mezinárodnímu charakteru navrhovaných akcí, ale spíše jich z důvodu rozsahu a očekávaných účinků těchto akcí může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení uvedených cílů.
(37)
Rozhodnutí č. 1718/2006/ES, č. 1855/2006/ES a č. 1041/2009/ES by proto měla být zrušena.
(38)
Měla by být stanovena opatření upravující přechod od programů MEDIA, Kultura a MEDIA Mundus k programu.
(39)
Aby byla zajištěna kontinuita finanční podpory poskytované programem na fungování subjektů, měla by mít Komise v počáteční fázi programu možnost považovat za způsobilé pro financování náklady přímo spojené s prováděním podporovaných činností, a to i v případě, že příjemci vznikly před předložením žádosti o financování.
(40)
Aby se zajistila kontinuita finanční podpory podle tohoto programu, mělo by se toto nařízení použít od 1. ledna 2014. Z důvodů naléhavosti by mělo toto nařízení vstoupit v platnost co nejdříve po svém vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
Obecná ustanovení
Článek 1
Zavedení a doba trvání
1. Tímto nařízením se zavádí program Kreativní Evropa na podporu evropských kulturních a kreativních odvětví (dále jen „program“).
2. Program je prováděn v období od 1. ledna 2014 do 31. prosince 2020.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
1)
„kulturními a kreativními odvětvími“ všechna odvětví, jejichž činnosti jsou založeny na kulturních hodnotách nebo na uměleckých a jiných kreativních projevech, bez ohledu na to, zda jsou tyto činnosti zaměřeny tržně, a bez ohledu na druh struktury, která je provádí, a na způsob, jakým je tato struktura financována. Tyto činnosti zahrnují vývoj, tvorbu, produkci, šíření a ochranu produktů a služeb, které představují kulturní, umělecké či jiné kreativní projevy, jakož i související funkce, jako je vzdělávání nebo řízení. Ke kulturním a kreativním odvětvím patří mimo jiné architektura, archivy, knihovny a muzea, umělecká řemesla, audiovizuální odvětví (například kinematografie, televize, videohry a multimédia), hmotné a nehmotné kulturní dědictví, design, festivaly, hudba, literatura, scénická umění, vydavatelská činnost, rozhlas a výtvarné umění;
2)
„MSP“ mikropodniky a malé a střední podniky, jak jsou definovány v doporučení Komise 2003/361/ES (19).
3)
„zúčastněnými finančními zprostředkovateli“ finanční zprostředkovatelé ve smyslu čl. 139 odst. 4 druhého pododstavce finančního nařízení, vybraní v rámci záručního nástroje v souladu s finančním nařízením a přílohou I tohoto nařízení, kteří poskytují nebo zamýšlejí poskytovat:
a)
půjčky MSP, mikroorganizacím a malým a středním organizacím v kulturních a kreativních odvětvích (záruky Evropského investičního fondu (EIF)); nebo
b)
záruky na půjčky jiným finančním zprostředkovatelům, kteří poskytují půjčky MSP, mikroorganizacím a malým a středním organizacím v kulturních a kreativních odvětvích (protizáruky EIF);
4)
„poskytovateli v oblasti budování kapacit“ subjekty schopné poskytovat odborné poradenství v souladu s přílohou I s cílem umožnit zúčastněným finančním zprostředkovatelům účinně posoudit specifické rysy a rizika spojená s MSP, mikroorganizacemi a malými a středními organizacemi v kulturních a kreativních odvětvích a s jejich projekty.
Článek 3
Obecné cíle
Obecnými cíli programu jsou:
a)
chránit, rozvíjet a podporovat evropskou kulturní a jazykovou rozmanitost a podporovat evropské kulturní dědictví;
b)
posilovat konkurenceschopnost evropských kulturních a kreativních odvětví, zejména audiovizuálního odvětví, s cílem prosazovat inteligentní a udržitelný růst podporující začlenění.
Článek 4
Konkrétní cíle
Konkrétními cíli programu jsou:
a)
podporovat schopnost evropských kulturních a kreativních odvětví působit nadnárodně a mezinárodně;
b)
podporovat nadnárodní pohyb kulturních a kreativních děl a nadnárodní mobilitu kulturních a kreativních činitelů, zejména umělců, získávat nové publikum a rozšiřovat publikum stávající a zlepšovat přístup ke kulturním a kreativním dílům v Unii i jinde se zvláštním zaměřením na děti, mladé lidi, osoby se zdravotním postižením a nedostatečně zastoupené skupiny;
c)
udržitelně posílit finanční možnosti MSP, mikroorganizací a malých a středních organizací v kulturních a kreativních odvětvích a současně usilovat o zajištění vyváženého zeměpisného pokrytí a zastoupení jednotlivých odvětví;
d)
podporováním nadnárodní politické spolupráce podněcovat rozvoj politik, inovace, kreativitu, budování publika a vytváření nových obchodních a řídících modelů.
Článek 5
Evropská přidaná hodnota
1. Program se zřetelem ke specifické umělecké a k hospodářské hodnotě kultury podporuje akce a činnost s evropskou přidanou hodnotou v kulturních a kreativních odvětvích. Přispívá k dosažení cílů strategie Evropa 2020 a jejích stěžejních iniciativ.
2. Evropská přidaná hodnota se zajistí prostřednictvím jednoho nebo více z následujících:
a)
nadnárodního charakteru akcí a činností, které doplní regionální, vnitrostátní, mezinárodní a jiné programy a politiky Unie, a jejich dopadu na kulturní a kreativní odvětví a na občany a jejich znalost jiných kultur, než je jejich vlastní kultura;
b)
rozvoje a podpory nadnárodní spolupráce kulturních a kreativních činitelů, včetně umělců, profesionálů v audiovizi, organizací působících v kulturních a kreativních odvětvích a audiovizuálních subjektů, zaměřených na podněcování komplexnější, rychlejší, účinnější a dlouhodobě úspěšné reakce na celosvětové výzvy;
c)
úspor z rozsahu a kritického množství, které podpora Unie dokáže zajistit a které násobí možnosti získávání dalších finančních prostředků;
d)
zajištění rovnějších podmínek v evropských kulturních a kreativních odvětvích zohledněním zemí s nízkou produkční kapacitou nebo zemí či regionů s omezenou zeměpisnou nebo jazykovou oblastí.
Článek 6
Struktura programu
Program tvoří:
a)
dílčí program MEDIA;
b)
dílčí program Kultura;
c)
meziodvětvová složka.
Článek 7
Loga dílčích programů
1. Komise zajistí zviditelnění programu prostřednictvím log, přičemž každý dílčí program bude mít své vlastní logo.
2. Příjemci prostředků z dílčího programu MEDIA používají logo stanovené v příloze II. Komise stanoví podrobnosti pro používání tohoto loga a sdělí je příjemcům.
3. Příjemci prostředků z dílčího programu Kultura používají logo, které stanoví Komise. Komise stanoví podrobnosti pro používání tohoto loga a sdělí je příjemcům.
4. Loga dílčích programů jsou oprávněny používat rovněž Komise a kanceláře programu Kreativní Evropa uvedené v článku 16.
Článek 8
Přístup k programu
1. Program podporuje kulturní rozmanitost na mezinárodní úrovni v souladu s Úmluvou Unesco z roku 2005.
2. Programu se mohou účastnit členské státy.
3. Aniž je dotčen odstavec 4, program je otevřen účasti následujících zemí, pokud zaplatí dodatečné prostředky a, v případě dílčího programu MEDIA, splní podmínky stanovené ve směrnici Evropského parlamentu a Rady 2010/13/EU (20):
a)
přistupující země, kandidátské země a potenciální kandidátské země, které využívají předvstupní strategie, v souladu s obecnými zásadami a obecnými podmínkami pro účast těchto zemí v programech Unie stanovenými v příslušných rámcových dohodách a rozhodnutích Rady přidružení nebo obdobných dohodách;
b)
ty země ESVO, které jsou členy Dohody o EHP, v souladu s uvedenou dohodou;
c)
Švýcarská konfederace na základě dvoustranné dohody;
d)
země, na které se vztahuje evropská politika sousedství v souladu s postupy stanovenými s těmito zeměmi v návaznosti na rámcové dohody o jejich účasti na programech Unie.
4. Země uvedené v odst. 3 písm. a) a d) jsou vyloučeny z účasti na záručním nástroji.
5. Program je otevřen akcím v oblasti dvoustranné či mnohostranné spolupráce zaměřeným na vybrané země nebo regiony na základě zaplacení dodatečných prostředků dotčenými zeměmi nebo regiony a zvláštních opatření, která s nimi budou dohodnuta.
6. Program umožňuje spolupráci a společné akce se zeměmi, které se jej neúčastní, a s mezinárodními organizacemi, které působí v kulturních a kreativních odvětvích, jako jsou Unesco, Rada Evropy, OECD nebo WIPO, a to na základě společných příspěvků pro uskutečnění cílů programu.
KAPITOLA II
Dílčí program MEDIA
Článek 9
Priority dílčího programu MEDIA
1. Priority v oblasti posílení kapacity evropského audiovizuálního odvětví za účelem nadnárodního fungování jsou tyto:
a)
snadnější získávání a zdokonalování dovedností a schopností profesionálů v audiovizi a rozvoj sítí, včetně používání digitálních technologií s cílem zajistit přizpůsobení se vývoji na trhu, testování nových strategií budování publika a testování nových obchodních modelů;
b)
zvyšování schopnosti audiovizuálních subjektů vytvářet evropská audiovizuální díla s potenciálem pohybovat se v rámci Unie i mimo ni a usnadňování evropských a mezinárodních koprodukcí, včetně koprodukcí s provozovateli televizního vysílání;
c)
podpora mezipodnikových výměn usnadňováním přístupu na trhy a k obchodním nástrojům umožňujícím audiovizuálním subjektům zviditelnit jejich projekty na trhu Unie a na mezinárodních trzích.
2. Priority v oblasti podpory nadnárodního pohybu jsou tyto:
a)
podpora distribuce filmů v kinech prostřednictvím nadnárodního marketingu, budování značky (branding), distribuce a uvádění audiovizuálních děl;
b)
podpora nadnárodního marketingu, budování značky a distribuce audiovizuálních děl na všech platformách mimo kina;
c)
podpora budování publika jako prostředek podněcování zájmu o evropská audiovizuální díla a zlepšování přístupu k nim, zejména prostřednictvím propagace, akcí, filmové gramotnosti a festivalů;
d)
podpora nových způsobů distribuce, a tím možnosti vzniku nových obchodních modelů.
Článek 10
Opatření na podporu dílčího programu MEDIA
Za účelem provádění priorit stanovených v článku 9 dílčí program MEDIA podporuje:
a)
rozvoj komplexní škály vzdělávacích opatření, která podporují získávání a zdokonalování dovedností a schopností profesionálů v audiovizi, sdílení znalostí a iniciativ pro vytváření sítí, včetně zapojení digitálních technologií;
b)
vývoj evropských audiovizuálních děl, zejména filmů a televizních děl, jako jsou hrané filmy, dokumentární filmy a filmy pro děti a animované filmy, jakož i interaktivních děl, jako jsou videohry a multimédia, se zvýšeným potenciálem pro přeshraniční pohyb;
c)
činnosti zaměřené na podporu evropských audiovizuálních produkčních společností, zejména nezávislých produkčních společností, za účelem usnadňování evropských a mezinárodních koprodukcí audiovizuálních děl, včetně televizních děl;
d)
činnosti napomáhající tomu, aby se evropští a mezinárodní koprodukční partneři setkávali, nebo poskytující nepřímou podporu audiovizuálním dílům koprodukovaným mezinárodními koprodukčními fondy se sídlem v zemi účastnící se programu;
e)
usnadňování přístupu k oborovým obchodním akcím a trhům v audiovizuální oblasti a používání internetových obchodních nástrojů v Unii i mimo ni;
f)
zavádění systémů podpory pro distribuci zahraničních evropských filmů prostřednictvím jejich distribuce v kinech a na ostatních platformách, jakož i pro mezinárodní prodejní činnosti, zejména titulkování, dabování a zvukový popis audiovizuálních děl;
g)
usnadňování pohybu evropských filmů po celém světě a mezinárodních filmů v Unii na všech distribučních platformách, a to prostřednictvím projektů mezinárodní spolupráce v audiovizuálním odvětví;
h)
síť provozovatelů evropských kin uvádějících významný podíl zahraničních evropských filmů;
i)
iniciativy představující a podporující rozmanitost evropských audiovizuálních děl, včetně krátkých filmů, jako například festivaly a jiné propagační akce;
j)
činnosti zaměřené na propagaci filmové gramotnosti a na zvyšování znalostí publika, zejména mladého, o evropských audiovizuálních dílech a jeho zájmu o ně, včetně audiovizuálního a kinematografického dědictví;
k)
inovativní akce testující nové obchodní modely a nástroje v oblastech, které budou pravděpodobně ovlivněny zavedením a používáním digitálních technologií.
Článek 11
Evropská audiovizuální observatoř
1. Unie je členem observatoře po dobu trvání programu.
2. Účast Unie na observatoři přispívá k dosažení priorit dílčího programu MEDIA následujícími způsoby:
a)
podporou transparentnosti a vytvářením rovných podmínek týkajících se přístupu k právním a finančním či tržním informacím a přínosem ke srovnatelnosti právních a statistických informací;
b)
poskytováním údajů a analýz trhu užitečných pro stanovení směrů činnosti dílčího programu MEDIA a pro vyhodnocení jejich dopadu na trh.
3. Při jednáních s observatoří zastupuje Unii Komise.
KAPITOLA III
Dílčí program Kultura
Článek 12
Priority dílčího programu Kultura
1. Priority v oblasti posílení kapacity kulturních a kreativních odvětví za účelem jejich nadnárodního fungování jsou tyto:
a)
podpora akcí poskytujících kulturním a kreativním činitelům dovednosti, schopnosti a know-how přispívající k posílení kulturních a kreativních odvětví, včetně povzbuzování k přechodu na digitální technologie, testování inovačních přístupů k budování publika a testování nových obchodních a řídících modelů;
b)
podpora akcí umožňujících kulturním a kreativním činitelům spolupracovat na mezinárodní úrovni a internacionalizovat svou profesní dráhu a činnost v Unii i mimo ni, pokud možno na základě dlouhodobých strategií;
c)
poskytování podpory na posílení evropských kulturních a kreativních organizací a mezinárodních sítí s cílem usnadňovat přístup k profesním příležitostem.
2. Priority v oblasti podpory nadnárodního pohybu a mobility jsou tyto:
a)
podpora mezinárodních turné, akcí, výstav a festivalů;
b)
podpora oběhu evropské literatury za účelem zajištění její nejširší možné dostupnosti;
c)
podpora budování publika jakožto prostředku k podněcování zájmu o evropská kulturní a kreativní díla a hmotné a nehmotné kulturní dědictví a zlepšování přístupu k nim.
Článek 13
Opatření na podporu dílčího programu Kultura
1. Za účelem provádění priorit stanovených v článku 12 dílčí program Kultura podporuje:
a)
nadnárodní projekty spolupráce, které sdružují kulturní a kreativní organizace z různých zemí za účelem provádění odvětvových nebo meziodvětvových činností;
b)
činnosti evropských sítí kulturních a kreativních organizací z různých zemí;
c)
činnosti organizací s evropským posláním, které podporují rozvoj nových talentů a podněcují nadnárodní mobilitu kulturních a kreativních činitelů a pohyb děl a jež mohou dalekosáhle ovlivňovat kulturní a kreativní odvětví a zajistit trvalé účinky;
d)
literární překlad a jeho další propagace;
e)
zvláštní akce zaměřené na zviditelňování bohatství a rozmanitosti evropských kultur a na podporu mezikulturního dialogu a vzájemného porozumění, například prostřednictvím kulturních cen Unie, akce evropských hlavních měst kultury a akce označení „Evropské dědictví“.
2. Opatření uvedená v odstavci 1 podporují zejména neziskové projekty.
KAPITOLA IV
Meziodvětvová složka
Článek 14
Záruční nástroj pro kulturní a kreativní odvětví
1. Komise zřídí záruční nástroj zaměřený na kulturní a kreativní odvětví.
Tento záruční nástroj bude fungovat jako samostatně a bude zřízen a spravován v souladu s hlavou VIII finančního nařízení.
2. Prioritami záručního nástroje jsou:
a)
usnadňovat přístup k financování MSP, mikroorganizacím a malým a středním organizacím napříč kulturními a kreativními odvětvími;
b)
zlepšovat schopnost zúčastněných finančních zprostředkovatelů posuzovat rizika spojená s MSP, mikroorganizacemi a malými a středními organizacemi v kulturních a kreativních odvětvích a s jejich projekty, mimo jiné prostřednictvím technické pomoci, rozvoje znalostí a opatření pro vytváření sítí.
Priority jsou prováděny v souladu s přílohou I.
3. V souladu s čl. 139 odst. 4 finančního nařízení uplatňuje Komise na záruční nástroj nepřímé řízení, v jehož rámci pověřuje úkoly EIF, jak je uvedeno v čl. 58 odst. 1 písm. c) bodě iii) uvedeného nařízení, za podmínek stanovených dohodou mezi Komisí a EIF.
Článek 15
Nadnárodní politická spolupráce
1. Za účelem povzbuzení nadnárodní politické spolupráce podporuje meziodvětvová složka:
a)
nadnárodní výměnu zkušeností a know-how týkajících se nových obchodních a řídících modelů, činnosti vzájemného učení a vytváření sítí mezi organizacemi činnými v kulturní a kreativní oblasti a tvůrci politik v souvislosti s rozvojem kulturních a kreativních odvětví a případně i podporu vytváření digitálních sítí;
b)
shromažďování údajů o trhu, studie, analýzy trhu práce a potřebných dovedností, analýzy evropských a vnitrostátních kulturních politik a podporu statistických zjišťování, jež jsou založena na nástrojích a kritériích specifických pro jednotlivá odvětví a hodnocení, včetně měření všech aspektů dopadu programu;
c)
platbu členského poplatku Unie v observatoři s cílem podporovat sběr a analýzu dat v audiovizuálním odvětví;
d)
testování nových meziodvětvových obchodních přístupů k financování, distribuci a zpeněžování tvorby;
e)
konference, semináře a politický dialog, mimo jiné v oblasti kulturní a mediální gramotnosti, jež případně podporují vytváření digitálních sítí;
f)
kanceláře programu Kreativní Evropa uvedené v článku 16 a plnění jejich úkolů.
2. Komise vypracuje do 30. června 2014 studii proveditelnosti, jež se bude zabývat možností sběru a analýzy údajů v kulturních a kreativních odvětvích, vyjma odvětví audiovizuálního, a předloží její výsledky Evropskému parlamentu a Radě.
Komise může na základě výsledků této studie proveditelnosti předložit odpovídající návrh na změnu tohoto nařízení.
Článek 16
Síť kanceláří programu Kreativní Evropa
1. Země účastnící se programu zřídí v souladu s vnitrostátními právními předpisy a postupy a v součinnosti s Komisí síť kanceláří programu Kreativní Evropa.
2. Komise síť kanceláří programu Kreativní Evropa podporuje.
3. Síť kanceláří programu Kreativní Evropa plní níže uvedené úkoly, přičemž zohledňuje specifické rysy každého odvětví:
a)
poskytuje informace o programu a propaguje jej ve své zemi;
b)
pomáhá kulturním a kreativním odvětvím v souvislosti s programem a poskytuje základní informace o dalších relevantních možnostech podpory, které jsou dostupné v rámci politiky Unie;
c)
podněcuje přeshraniční spolupráci v kulturních a kreativních odvětvích;
d)
podporuje Komisi poskytováním pomoci v souvislosti s kulturními a kreativními odvětvími v zemích účastnících se programu, například prostřednictvím poskytování dostupných údajů o těchto odvětvích;
e)
podporuje Komisi při zajišťování náležité komunikace o výsledcích a dopadech programu;
f)
zajišťuje komunikaci a šíření informací o získaných finančních prostředcích Unie a o dosažených výsledcích za své země.
4. Komise v součinnosti s členskými státy zajistí kvalitu i výsledky služby poskytované sítí kanceláří programu Kreativní Evropa, a to prostřednictvím pravidelného a nezávislého sledování a hodnocení.
KAPITOLA V
Výsledky výkonnosti a šíření
Článek 17
Soudržnost a doplňkovost
1. Komise ve spolupráci s členskými státy zajistí celkovou soudržnost a doplňkovost programu s:
a)
příslušnými politikami Unie, například v oblastech vzdělávání, zaměstnanosti, zdraví, vnitřního trhu, digitální agendy, mládeže, občanství, vnějších vztahů, obchodu, výzkumu a inovací, podnikání, cestovního ruchu, spravedlnosti, rozšíření a rozvoje;
b)
jinými příslušnými finančními zdroji Unie v oblasti kultury a médií, zejména s Evropským sociálním fondem, Evropským fondem pro regionální rozvoj a programy na podporu výzkumu a inovací a také s finančními nástroji týkajícími se spravedlnosti a občanství, programy vnější spolupráce a předvstupními nástroji.
2. Toto nařízení se použije a provádí, aniž jsou dotčeny mezinárodní závazky Unie.
Článek 18
Sledování a hodnocení
1. Komise zajistí pravidelné sledování a vnější hodnocení programu podle níže uvedených kvalitativních a kvantitativních ukazatelů výkonnosti:
a)
ukazatele pro obecné cíle uvedené v článku 3:
i)
úroveň zaměstnanosti v kulturních a kreativních odvětvích, změna zaměstnanosti v těchto odvětvích a jejich podíl na zaměstnanosti a na hrubém domácím produktu;
ii)
počet lidí využívajících přístup k evropským kulturním a kreativním dílům, pokud možno včetně děl pocházejících z jiných zemí, než je jejich vlastní země;
b)
ukazatele pro specifický cíl uvedený v čl. 4 písm. a):
i)
rozsah mezinárodních činností kulturních a kreativních organizací a počet vytvořených nadnárodních partnerství;
ii)
počet vzdělávacích příležitostí a aktivit podporovaných programem, které zlepšily schopnosti a zvýšily zaměstnatelnost kulturních a kreativních činitelů, včetně profesionálů v audiovizi;
c)
ukazatele pro specifický cíl uvedený v čl. 4 písm. b), pokud jde o dílčí program MEDIA:
i)
počet prodaných vstupenek do kin na zahraniční evropské filmy v Evropě a na evropské filmy ve světě (na 10 nejdůležitějších neevropských trzích);
ii)
procento evropských audiovizuálních děl v kinech, v televizi a na digitálních platformách;
iii)
počet lidí v členských státech využívajících přístup k zahraničním evropským audiovizuálním dílům a počet lidí v zemích účastnících se programu, kteří využívají přístup k evropským audiovizuálním dílům;
iv)
počet evropských videoher vyrobených v Unii i v zemích účastnících se programu;
d)
ukazatele pro specifický cíl uvedený v čl. 4 písm. b), pokud jde o dílčí program Kultura:
i)
počet lidí přímo a nepřímo oslovených prostřednictvím projektů podporovaných programem;
ii)
počet projektů zaměřených na děti, mladé lidi a nedostatečně zastoupené skupiny a odhadovaný počet oslovených lidí;
e)
ukazatele pro specifický cíl uvedený v čl. 4 písm. c):
i)
objem půjček zajištěných v rámci záručního nástroje a rozčleněných do kategorií podle země původu, velikosti a odvětví MSP, mikroorganizací a malých a středních organizací;
ii)
objem půjček poskytnutých zúčastněnými finančními zprostředkovateli a rozčleněných do kategorií podle země původu;
iii)
počet a zeměpisné rozložení zúčastněných finančních zprostředkovatelů;
iv)
počet MSP, mikroorganizací a malých a středních organizací využívajících záruční nástroj a rozčleněných do kategorií podle země původu, velikosti a odvětví;
v)
průměrná míra nesplácení půjček;
vi)
dosažený pákový efekt zajištěných půjček v poměru k orientačnímu pákovému efektu (1:5,7);
f)
ukazatele pro specifický cíl uvedený v čl. 4 písm. d):
i)
počet členských států používajících při přípravě vnitrostátních politik výsledky otevřené metody koordinace;
ii)
počet nových iniciativ a výsledků politiky.
2. Výsledky procesu sledování a hodnocení se zohlední při provádění programu.
3. Kromě pravidelného sledování programu vypracuje Komise hodnotící zprávu v polovině období založenou na externím a nezávislém hodnocení, která:
a)
obsahuje kvalitativní a kvantitativní prvky s cílem posoudit účinnost programu o dosažení jeho cílů, jeho účinnost a jeho evropskou přidanou hodnotu;
b)
se zabývá možnostmi zjednodušení programu, vnitřní a vnější soudržností programu, trvajícím významem všech cílů a také přínosem opatření k prioritám Unie, jimiž jsou inteligentní a udržitelný růst podporující začlenění;
c)
zohlední výsledky hodnocení týkající se dlouhodobého dopadu rozhodnutí č. 1718/2006/ES, č. 1855/2006/ES a č. 1041/2009/ES.
4. Hodnotící zprávu v polovině období uvedenou v odstavci 3 předloží Komise Evropskému parlamentu a Radě do 31. prosince 2017.
5. Na základě závěrečného externího a nezávislého hodnocení vypracuje Komise závěrečnou hodnotící zprávu, v níž na základě vybraných kvantitativních a kvalitativních ukazatelů vyhodnotí dlouhodobější dopady programu a jeho udržitelnost. Pokud jde o specifický cíl uvedený v čl. 4 písm. c), vyhodnotí Komise rovněž účinky záručního nástroje na přístup MSP, mikroorganizací a malých a středních organizací v kulturních a kreativních odvětvích k bankovním půjčkám, jakož i související výdaje.
6. Závěrečnou hodnotící zprávu uvedenou v odstavci 5 předloží Komise Evropskému parlamentu a Radě do 30. června 2022.
Článek 19
Komunikace a šíření
1. Komise poskytne zemím účastnícím se programu informace o projektech, jež získaly finanční prostředky Unie, přičemž rozhodnutí o výběru jim sdělí do dvou týdnů od jejich přijetí.
2. Příjemci v rámci projektů podporovaných programem zajistí komunikaci a šíření informací o financování Unie, které obdrželi, a o dosažených výsledcích.
3. Komise zajistí šíření příslušných informací síti kanceláří programu Kreativní Evropa.
KAPITOLA VI
Akty v přenesené pravomoci
Článek 20
Přenesení pravomocí na Komisi
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem -21, pokud jde o doplnění kvalitativních a kvantitativních ukazatelů výkonnosti stanovených v čl. 18 odst. 1.
Článek 21
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v článku -20 je svěřena Komisi na dobu trvání programu.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v článku -20 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie, nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle článku -20 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
KAPITOLA VII
Prováděcí ustanovení
Článek 22
Provádění programu
1. Komise provádí program v souladu s finančním nařízením.
2. Komise přijme prostřednictvím prováděcích aktů roční pracovní program týkající se dílčích programů a meziodvětvové složky. Komise v ročních pracovních programech zajistí, aby byly obecné a specifické cíle stanovené v článcích 3 a 4 i priority stanovené v článcích 9 a 12 prováděny každoročně a konzistentním způsobem, a nastíní očekávané výsledky, způsob provádění a celkovou výši plánu financování. Roční pracovní program rovněž obsahuje popis opatření, jež mají být financována, informaci o částce přidělené na jednotlivá opatření a orientační harmonogram provádění.
U grantů musí roční pracovní program obsahovat priority, kritéria způsobilosti a výběru a kritéria pro poskytnutí grantu a maximální míru spolufinancování. Finanční příspěvek z programu dosahuje maximálně 80 % nákladů podporovaných činností.
V případě záručního nástroje musí roční pracovní program obsahovat kritéria způsobilosti a výběru finančních zprostředkovatelů, kritéria vyloučení související s obsahem projektů předložených zúčastněným finančním zprostředkovatelům, roční příděl do EIF, jakož i kritéria způsobilosti a výběru poskytovatelů v oblasti budování kapacit a kritéria pro poskytnutí záruky těmto poskytovatelům.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 23 odst. 4.
3. Komise přijme obecné pokyny k provádění programu poradním postupem podle čl. 23 odst. 3.
Článek 23
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen výbor („Výbor Kreativní Evropy“). Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Výbor Kreativní Evropy může zasedat v různých složeních v závislosti na tom, jakými konkrétními otázkami souvisejícími s dílčími programy a meziodvětvovou složkou.
3. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 4 nařízení (EU) č. 182/2011.
4. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
Článek 24
Finanční ustanovení
1. Finanční krytí pro provádění programu v období od 1. ledna 2014 do 31. prosince 2020, se stanoví na 1 462 724 000 EUR v běžných cenách.
Roční rozpočtové prostředky schvaluje Evropský parlament a Rada v mezích víceletého finančního rámce.
2. Finanční krytí uvedené v odstavci 1 se rozdělí takto:
a)
nejméně 56 % na dílčí program MEDIA;
b)
nejméně 31 % na dílčí program Kultura;
c)
nejvýše 13 % na meziodvětvovou složku, z nichž jsou alespoň 4 % přidělena na opatření podporující nadnárodní spolupráci uvedená v článku 15 a na síť kanceláří programu Kreativní Evropa.
3. Součástí tohoto přídělu stanoveného v odstavci 1a jsou administrativní náklady spojené s prováděním programu a celková částka těchto výdajů nesmí přesáhnout 7 % rozpočtu programu, z čehož se 5 % určí na provádění dílčího programu MEDIA a 2 % na provádění dílčího programu Kultura.
4. Finanční krytí uvedené v odstavci 1 může zahrnovat rovněž výdaje vztahující se na přípravu, sledování, kontrolu, audit a hodnocení přímo nezbytné k řízení programu a k dosažení jeho cílů; zejména na studie, schůzky odborníků, informační a komunikační činnosti, včetně sdělování politických priorit Unie týkajících se obecných cílů programu, výdaje na sítě informačních technologií zaměřené na zpracování a výměnu informací a také veškeré další výdaje na technickou a administrativní pomoc, jež Komisi vzniknou při řízení programu.
5. Finanční krytí uvedené v odstavci 1 může zahrnovat výdaje na technickou a správní pomoc nezbytnou pro zajištění přechodu mezi opatřeními přijatými podle rozhodnutí č. 1718/2006/ES, č. 1855/2006/ES a č. 1041/2009/ES a tímto nařízením.
V případě potřeby lze prostředky pro krytí podobných výdajů zanést do rozpočtu i po roce 2020, s cílem umožnit řízení akcí, jež nebyly dokončeny k 31. prosinci 2020.
6. Odchylně od článku 130 odst. 2 nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012 a v řádně odůvodněných případech může Komise považovat za způsobilé náklady, které se přímo vztahují k provádění podporovaných akcí a činností, a to i v případě, že příjemci vznikly před podáním žádosti o grant.
Článek 25
Ochrana finančních zájmů Unie
1. Komise přijme vhodná opatření, která zajistí, aby byly při provádění akcí financovaných podle tohoto nařízení finanční zájmy Unie chráněny prevencí podvodů, korupce a jiného protiprávního jednání, účinnými kontrolami a inspekcemi, a jsou-li zjištěny nesrovnalosti, zpětným získáním neoprávněně vyplacených částek a případně účinnými, přiměřenými a odrazujícími správními a finančními sankcemi.
2. Komise nebo její zástupci a Účetní dvůr mají pravomoc provádět na základě kontroly dokumentů a kontrol a inspekcí na místě audit u všech příjemců grantů, zhotovitelů, dodavatelů nebo poskytovatelů a subdodavatelů, kteří v rámci programu obdrželi finanční prostředky Unie.
3. OLAF může provádět šetření, včetně kontrol a inspekcí na místě v souladu s ustanoveními a postupy stanovenými v nařízení (Euratom, ES) č. 2185/96 a v nařízení (EU, Euratom) č. 883/2013, s cílem zjistit, zda v souvislosti s grantovou dohodou, rozhodnutím o grantu nebo smlouvou financovanou v rámci programu nedošlo k podvodu, korupci nebo jinému protiprávnímu jednání ohrožujícímu finanční zájmy Unie.
4. Aniž jsou dotčeny odstavce 1, 2 a 3, musí dohody o spolupráci se třetími zeměmi a mezinárodními organizacemi, smlouvy, grantové dohody a rozhodnutí o grantu, které vyplývají z provádění tohoto nařízení, obsahovat ustanovení, která výslovně zmocňují Komisi, Účetní dvůr a úřad OLAF k provádění těchto auditů a šetření v souladu s jejich příslušnými pravomocemi.
KAPITOLA VIII
Závěrečná ustanovení
Článek 26
Zrušení a přechodná ustanovení
1. Rozhodnutí č. 1718/2006/ES, č. 1855/2006/ES a č. 1041/2009/ES se tímto zrušují s účinkem od 1. ledna 2014.
2. Činnosti zahájené k 31. prosinci 2013 na základě rozhodnutí uvedených v odstavci 1 jsou až do svého skončení nadále řízeny v souladu s uvedenými rozhodnutími.
Článek 27
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku 11. prosince 2013.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 1295/2013
z dnia 11 grudnia 2013 r.
ustanawiające program „Kreatywna Europa” (2014-2020) i uchylające decyzje nr 1718/2006/WE, nr 1855/2006/WE i nr 1041/2009/WE
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 166 ust. 4, art. 167 ust. 5 i art. 173 ust. 3,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) ma na celu stworzenie coraz ściślejszej unii między narodami Europy i wyznacza Unii między innymi zadanie polegające na przyczynianiu się do rozkwitu kultur państw członkowskich, w poszanowaniu ich różnorodności narodowej i regionalnej, a jednocześnie na zapewnianiu warunków niezbędnych dla konkurencyjności przemysłu Unii. W związku z tym, w razie potrzeby, Unia wspiera i uzupełnia działania państw członkowskich na rzecz poszanowania różnorodności kulturowej i językowej, zgodnie z art. 167 TFUE i konwencją UNESCO z 2005 r. w sprawie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego („konwencja UNESCO z 2005 r.”), wzmocnienia konkurencyjności sektora kultury i sektora kreatywnego oraz ułatwienia przystosowania się do zmian w przemyśle.
(2)
Podstawą wsparcia udzielanego przez Unię sektorowi kultury i sektorowi kreatywnemu jest przede wszystkim doświadczenie nabyte w związku z programami unijnymi ustanowionymi w decyzji nr 1718/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4) („program MEDIA”), decyzji nr 1855/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (5) („program Kultura”), decyzji nr 1041/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (6) („program MEDIA Mundus”). Decyzja nr 1622/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (7) („działanie na rzecz Europejskiej Stolicy Kultury”), oraz decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1194/2011/UE (8) („działanie Unii Europejskiej na rzecz Znaku Dziedzictwa Europejskiego”) również przyczyniają się do działań Unii wspierających sektor kultury i sektor kreatywny.
(3)
W komunikacie dotyczącym Europejskiej agendy kultury w dobie globalizacji świata, popartym przez Radę w rezolucji z dnia 16 listopada 2007 r. (9) i przez Parlament Europejski w rezolucji z dnia 10 kwietnia 2008 r. (10), zostały określone cele przyszłych działań Unii w sektorze kultury i sektorze kreatywnym. Agenda ma na celu propagowanie różnorodności kulturowej i dialogu międzykulturowego, kultury jako katalizatora kreatywności na rzecz wzrostu i zatrudnienia oraz kultury jako istotnego elementu stosunków międzynarodowych Unii.
(4)
Z Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 11, 21 i 22 wynika, że sektor kultury i sektor kreatywny w istotny sposób przyczyniają się do zwalczania wszelkich form dyskryminacji, między innymi rasizmu i ksenofobii, i stanowią ważną platformę dla wolności wyrażania opinii i promowania poszanowania różnorodności kulturowej i językowej.
(5)
Konwencja UNESCO z 2005 r., która weszła w życie w dniu 18 marca 2007 r. i której stroną jest Unia, podkreśla, że działalność kulturalna oraz dobra i usługi kulturalne mają znaczenie zarówno ekonomiczne, jak i kulturowe, ponieważ są nośnikami tożsamości, wartości oraz znaczeń, i w związku z tym nie powinny być traktowane jako mające wyłącznie wartość handlową. Konwencja ta ma na celu umacnianie współpracy międzynarodowej - między innymi poprzez zachęcanie do zawierania międzynarodowych umów o koprodukcji i współrozpowszechnianiu - oraz solidarności, by służyć tworzeniu środków wyrazu kulturowego we wszystkich krajach i przez wszystkich obywateli. Konwencja mówi także, że należy poświęcić uwagę szczególnym warunkom i potrzebom różnych grup społecznych, w tym członków mniejszości. Zatem zgodnie z konwencją program wsparcia dla sektora kultury i sektora kreatywnego powinien sprzyjać różnorodności kulturowej na poziomie międzynarodowym.
(6)
Propagowanie materialnego i niematerialnego dziedzictwa kulturowego w świetle m. in. konwencji UNESCO o ochronie niematerialnego dziedzictwa kulturowego z 2003 r. oraz konwencji UNESCO w sprawie ochrony światowego dziedzictwa kulturowego i naturalnego z 1972 r. powinno również przyczyniać się do podwyższenia wartości odnośnych miejsc chronionych, dając jednocześnie obywatelom poczucie przynależności do wartości kulturowej i historycznej takich miejsc.
(7)
W komunikacie Komisji zatytułowanym „Europa 2020 - strategia na rzecz inteligentnego i trwałego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu” (strategia „Europa 2020”) określono sposób, dzięki któremu gospodarka Unii stanie się inteligentna, zrównoważona, będzie sprzyjać włączeniu społecznemu i przyczyni się do osiągnięcia wysokiego stopnia zatrudnienia i wydajności oraz większej spójności społecznej. W komunikacie tym Komisja stwierdziła, że Unia musi zapewnić bardziej atrakcyjne warunki ramowe dla innowacji i kreatywności. Pod tym względem sektor kultury i sektor kreatywny są źródłem nowatorskich pomysłów, które mogą zamienić się w produkty i usługi przyczyniające się do wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy oraz pomagają stawić czoła zmianom społecznym. Ponadto wybitność i konkurencyjność w tych sektorach to przede wszystkim wynik wysiłków podejmowanych przez artystów, twórców i specjalistów, które trzeba propagować. W tym celu należy poprawić dostęp sektora kultury i sektora kreatywnego do środków finansowych.
(8)
W konkluzjach w sprawie służb informacyjnych ds. mobilności dla artystów i osób zawodowo zajmujących się kulturą (11) Rada potwierdziła znaczenie mobilności artystów i osób zawodowo zajmujących się kulturą dla Unii i dla osiągnięcia celów strategii „Europa 2020” oraz wezwała państwa członkowskie i Komisję, aby w ramach swych kompetencji i z uwzględnieniem zasady pomocniczości ułatwiały przekazywanie wyczerpujących i rzetelnych informacji artystom i osobom zawodowo zajmującym się kulturą, które pragną być mobilne w ramach Unii.
(9)
Mając na uwadze przyczynianie się do wzmacniania wspólnej przestrzeni kulturowej, istotne jest propagowanie transnarodowej mobilności podmiotów sektora kultury i sektora kreatywnego oraz transnarodowego rozpowszechniania dzieł i produktów kultury i sektora audiowizualnego, a tym samym propagowanie wymian kulturowych i dialogu międzykulturowego.
(10)
Programy MEDIA, Kultura oraz MEDIA Mundus podlegały regularnemu monitorowaniu i ocenom zewnętrznym oraz były przedmiotem konsultacji społecznych na temat ich przyszłości, z których wynika, że programy te odgrywają bardzo ważną rolę w ochronie i promocji różnorodności kulturowej i językowej Europy. Monitorowanie, oceny i konsultacje, a także różne niezależne badania, w szczególności badanie poświęcone przedsiębiorczemu wymiarowi sektora kultury i sektora kreatywnego, wskazują również na to, że sektory te stoją w obliczu wspólnych wyzwań, a mianowicie gwałtownych zmian będących konsekwencją wpływu digitalizacji i globalizacji, rozdrobnienia rynku wynikającego z różnorodności językowej, trudności w dostępie do środków finansowych, złożonych procedur administracyjnych i braku porównywalnych danych, a wyzwania te wymagają działań na poziomie Unii.
(11)
Europejski sektor kultury i sektor kreatywny są z natury zróżnicowane, a linie podziału wyznaczają aspekty narodowe i językowe, co skutkuje bogatym pod względem kulturowym i w wysokim stopniu niezależnym krajobrazem kulturowym, dzięki czemu dopuszczone są do głosu różne tradycje kulturowe europejskiego dziedzictwa. Jednakże rozdrobnienie to prowadzi również do powstawania szeregu przeszkód na drodze do sprawnego transnarodowego obiegu dzieł kultury i pracy twórczej oraz do utrudniania mobilności podmiotów działających w sektorze kultury i sektorze kreatywnym w obrębie Unii i poza nią, co może skutkować brakiem równowagi geograficznej, a w konsekwencji przyczynić się do ograniczenia możliwości wyboru dla konsumentów.
(12)
Zważywszy, że Europejski sektor kultury i sektor kreatywny cechuje różnorodność językowa, która w niektórych sektorach prowadzi do rozdrobnienia na tle językowym, zasadnicze znaczenie dla rozpowszechniania dzieł kulturalnych i pracy twórczej, w tym dzieł audiowizualnych, ma stosowanie napisów, dubbingu i opisu dźwiękowego.
(13)
Digitalizacja ma ogromny wpływ na sposób tworzenia dóbr i usług w sektorze kultury i sektorze kreatywnym, ich rozpowszechniania, udostępniania, użytkowania i uzyskiwania z nich przychodów. Choć należy uznać konieczność znalezienia nowej równowagi pomiędzy rosnącym dostępem do dzieł kultury i pracy twórczej, sprawiedliwym wynagrodzeniem artystów i twórców oraz powstawaniem nowych modeli biznesowych, zmiany wynikające z digitalizacji oferują duże możliwości europejskiemu sektorowi kultury i sektorowi kreatywnemu, a ogólniej rzecz biorąc całemu społeczeństwu europejskiemu. Niższe koszty i nowe kanały dystrybucji, możliwości dotarcia do nowej i szerszej publiczności, nowe możliwości dla niszowych produktów mogą przyczynić się do łatwiejszego dostępu do nich i większego obiegu dzieł kultury i pracy twórczej na całym świecie. Aby w pełni wykorzystać te możliwości i dostosować się do digitalizacji i globalizacji, w sektorze kultury i sektorze kreatywnym musi nastąpić rozwój nowych umiejętności; należy też poprawić możliwości dostępu tych sektorów do środków finansowych w celu unowocześnienia sprzętu, opracowania nowych metod produkcji i dystrybucji oraz dostosowania modeli biznesowych.
(14)
Obecne praktyki dystrybucyjne stanowią podstawę systemu finansowania filmów. Istnieje jednak coraz większa potrzeba tworzenia atrakcyjnych, legalnych ofert on-line oraz zachęcania do innowacji. W związku z tym należy promować nowe metody dystrybucji, aby mogły powstawać nowe modele biznesowe.
(15)
Digitalizacja kin to kwestia, z którą stale borykają się operatorzy małych kin, szczególnie kin jednosalowych, z uwagi na wysoki koszt sprzętu cyfrowego. Choć kultura należy do podstawowych kompetencji państw członkowskich, które powinny w dalszym ciągu zajmować się tą kwestią na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym, to istnieją możliwości finansowania z unijnych programów i funduszy, szczególnie tych, które mają na celu rozwój lokalny i regionalny.
(16)
Rozwój publiczności, szczególnie w przypadku młodzieży, wymaga przyjęcia przez Unię specjalnego zobowiązania, szczególnie w zakresie propagowania umiejętności korzystania z mediów i znajomości kultury filmowej.
(17)
Jednym z największych wyzwań dla sektora kultury i sektora kreatywnego, szczególnie dla mikro oraz małych i średnich przedsiębiorstw („MŚP”), jak również dla mikro- oraz małych i średnich organizacji, w tym niekomercyjnych i pozarządowych, są trudności w dostępie do funduszy niezbędnych do finansowania ich działalności, rozwoju, utrzymania i poprawy konkurencyjności oraz umiędzynarodowienia ich działalności. Chociaż wobec tego wyzwania stoją wszystkie MŚP, to sytuacja w sektorze kultury i sektorze kreatywnym jest znacznie trudniejsza ze względu na niematerialny charakter wielu ich aktywów, niepowtarzalny charakter ich działalności, a także ich naturalną potrzebę podejmowania ryzyka i eksperymentowania z myślą o wprowadzaniu innowacji. Podejmowanie ryzyka przez te podmioty wymaga zrozumienia i wsparcia również ze strony instytucji finansowych.
(18)
Europejski sojusz sektora kreatywnego (ang. European Creative Industries Alliance), będący projektem pilotażowym, stanowi międzysektorową inicjatywę, która w pierwszej kolejności wspiera sektor kreatywny na poziomie polityki. Ma on na celu mobilizację dodatkowych funduszy dla sektora kreatywnego oraz stymulowanie popytu na usługi tego sektora wśród pozostałych branż i sektorów. Dla lepszego wsparcia innowacji w sektorze kreatywnym wypróbowane zostaną nowe narzędzia, przekształcone następnie w platformę na rzecz uczenia się w zakresie polityki, która złożona będzie z europejskich, krajowych i regionalnych zainteresowanych podmiotów.
(19)
Połączenie obecnych programów MEDIA, Kultura i MEDIA Mundus, przeznaczonych dla sektora kultury i sektora kreatywnego, w jeden kompleksowy program ramowy („program”) efektywniej wesprze MŚP oraz mikro-, małe i średnie organizacje w ich staraniach o skorzystanie z możliwości oferowanych przez digitalizację i globalizację, a także pomoże im w rozwiązaniu problemów prowadzących obecnie do rozdrobnienia rynku. Skuteczność programu wymaga uwzględnienia specyfiki poszczególnych sektorów, szczególnego charakteru ich różnych grup docelowych i konkretnych potrzeb, zwłaszcza poprzez indywidualne podejście w ramach dwóch niezależnych podprogramów i komponentów międzysektorowych. Szczególnie ważne jest zapewnienie synergii na poziomie realizacji między programem a krajowymi i regionalnymi strategiami inteligentnej specjalizacji. Dlatego też program powinien stworzyć spójną strukturę wsparcia dla poszczególnych sektorów kultury i sektorów kreatywnych, w postaci systemu dotacji uzupełnionego instrumentem finansowym.
(20)
Program powinien uwzględniać dwoisty charakter kultury i działalności kulturalnej i uznawać z jednej strony wartość samej kultury i jej wartość artystyczną, a z drugiej strony wartość ekonomiczną tych sektorów, w tym ich szerszy wkład w wymiarze społecznym w kreatywność, innowacje i integrację społeczną.
(21)
Podczas realizacji programu należy brać pod uwagę wartość samej kultury oraz specyfikę sektora kultury i sektora kreatywnego, w tym duże znaczenie organizacji niekomercyjnych i projektów w ramach podprogramu Kultura.
(22)
Samodzielny instrument finansowy - system poręczeń na rzecz sektora kultury i sektora kreatywnego („system poręczeń”) - powinien umożliwiać rozwój szeroko pojętego sektora kultury i sektora kreatywnego, a w szczególności powinien zapewniać odpowiednią dźwignię finansową dla działań i nowych możliwości. Wybrani pośrednicy finansowi powinni prowadzić działania na rzecz projektów w dziedzinie kultury i kreatywności w celu zagwarantowania wyważonej puli kredytów pod względem reprezentacji geograficznej oraz sektorowej. Ponadto organizacje publiczne i prywatne odgrywają w tym kontekście ważną rolę, w celu zapewnienia szerokiego zasięgu systemu poręczeń.
(23)
Należy również zapewnić fundusze na finansowanie działań w ramach obchodów Europejskich Stolic Kultury oraz na zarządzanie znakiem dziedzictwa europejskiego, ponieważ przyczyniają się one do wzmocnienia poczucia przynależności do wspólnej przestrzeni kulturowej, do stymulacji dialogu międzykulturowego i wzajemnego zrozumienia oraz do nadania większej wartości dziedzictwu kulturowemu.
(24)
Poza państwami członkowskimi, krajami i terytoriami zamorskimi uprawnionymi do udziału w programie na mocy art. 58 decyzji Rady 2001/822/WE (12), program powinien być również otwarty, po spełnieniu pewnych warunków, dla państw Europejskiej Strefy Wolnego Handlu („EFTA”), które są stronami Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym („EOG”) oraz dla Konfederacji Szwajcarskiej. Państwa przystępujące i kandydujące do Unii oraz potencjalni kandydaci korzystający ze strategii przedakcesyjnej, a także państwa objęte europejską polityką sąsiedztwa powinny również mieć możliwość uczestnictwa w programie, z wyłączeniem systemu poręczeń.
(25)
Program powinien być ponadto otwarty dla dwustronnych lub wielostronnych działań w zakresie współpracy z państwami trzecimi na podstawie środków uzupełniających, które mają zostać zdefiniowane i przepisów szczególnych, które ustala się z zainteresowanymi stronami.
(26)
Należy wspierać współpracę w dziedzinie kultury i działalności audiowizualnej pomiędzy programem a organizacjami międzynarodowymi, takimi jak: UNESCO, Rada Europy, Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju („OECD”) i Światowa Organizacja Własności Intelektualnej („WIPO”).
(27)
Należy zapewnić europejską wartość dodaną wszystkich działań realizowanych w ramach programu, ich komplementarność z działaniami państw członkowskich i ich zgodność z art. 167 ust. 4 TFUE oraz ich spójność z innymi działaniami Unii, w szczególności w dziedzinie edukacji, zatrudnienia, rynku wewnętrznego, przedsiębiorczości, młodzieży, zdrowia, obywatelstwa i sprawiedliwości, badań i innowacji, polityki przemysłowej i polityki spójności, turystyki i stosunków zewnętrznych, handlu i rozwoju oraz agendy cyfrowej.
(28)
Zgodnie z zasadami przeprowadzania oceny wyników, procedury monitorowania i oceny programu powinny obejmować szczegółowe sprawozdania roczne zawierające odniesienia do konkretnych, wymiernych, osiągalnych, istotnych i ujętych w ramy czasowe celów i wskaźników, w tym wskaźników jakościowych. Procedury monitoringu i oceny powinny uwzględniać prace odpowiednich podmiotów, takich jak Eurostat oraz ustalenia uzyskane w wyniku realizacji projektu ESSnet-Culture i ustalenia Instytutu Statystyki UNESCO. W tym kontekście, w odniesieniu do sektora audiowizualnego, należy kontynuować uczestnictwo Unii w Europejskim Obserwatorium Audiowizualnym.
(29)
W celu zapewnienia optymalnego monitorowania i oceny programu w trakcie całego okresu jego realizacji, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE dotyczących dodatkowych jakościowych i ilościowych wskaźników efektywności. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(30)
Zgodnie ze stwierdzeniem zawartym w sprawozdaniu Komisji z dnia 30 lipca 2010 r. w sprawie skutków decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniających podstawy prawne programów europejskich w zakresie uczenia się przez całe życie, kultury, młodzieży i obywatelstwa, dzięki znacznemu skróceniu czasu trwania procedur administracyjnych wzrosła skuteczność programów. Należy dołożyć szczególnych starań w celu zapewnienia, by procedury administracyjne i finansowe były nadal upraszczane, w tym poprzez stosowanie rzetelnych, obiektywnych i regularnie aktualizowanych systemów określania kwot ryczałtowych, kosztów jednostkowych i finansowania ryczałtowego.
(31)
W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia, należy nadać Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (13).
(32)
Zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 58/2003 (14), Komisja powierzyła Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego zadania dotyczące realizacji unijnego programu działań w dziedzinie edukacji, kultury i sektora audiowizualnego od 2009 r. Na podstawie analizy kosztów i korzyści Komisja może wykorzystać istniejącą Agencję wykonawczą do realizacji programu zgodnie z tym rozporządzeniem.
(33)
W niniejszym rozporządzeniu określono pulę środków finansowych na cały czas trwania programu, stanowiącą główną kwotę odniesienia, w rozumieniu pkt 17 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (15) dla Parlamentu Europejskiego i Rady podczas rocznej procedury budżetowej.
(34)
Interesy finansowe Unii powinny być chronione za pomocą proporcjonalnych środków w całym cyklu wydatków, w tym za pomocą środków mających na celu zapobieganie nieprawidłowościom, ich wykrywanie i prowadzenie odnośnych dochodzeń, odzyskiwanie utraconych, nienależnie wypłaconych lub nieprawidłowo wykorzystanych funduszy oraz, w stosownych przypadkach, nakładanie kar administracyjnych i finansowych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) (16) („rozporządzenie finansowe”).
(35)
W związku z działalnością Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) i zgodnie z rozporządzeniem Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 (17) i rozporządzeniem (WE) nr 883/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady (18) należy wypracować i stosować odpowiednie środki zapobiegania nadużyciom finansowym, odzyskiwania środków straconych, nienależnie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych.
(36)
Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie ochrona, rozwój i propagowanie różnorodności kulturowej i językowej Europy, propagowanie jej dziedzictwa kulturowego, a także wzmocnienie konkurencyjności europejskiego sektora kultury i sektora kreatywnego, w szczególności sektora audiowizualnego nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie mając na uwadze transnarodowy i międzynarodowy charakter proponowanych działań natomiast ze względu na skalę i spodziewane efekty tych działań możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza ponad to, co konieczne dla realizacji tych celów.
(37)
Należy zatem uchylić decyzje nr 1718/2006/WE, nr 1855/2006/WE i nr 1041/2009/WE.
(38)
Należy przewidzieć przepisy dotyczące środków regulujących przejście od programów MEDIA, Kultura i MEDIA Mundus do programu.
(39)
Celem zapewnienia kontynuacji wsparcia finansowego na podstawie programu Komisja powinna mieć możliwość uznania kosztów bezpośrednio związanych z realizacją działań objętych wsparciem za kwalifikowalne do finansowania, nawet jeśli zostały one poniesione przez beneficjenta przed złożeniem wniosku o finansowanie.
(40)
Celem zapewnienia kontynuacji wsparcia finansowego na podstawie programu, niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od dnia 1 stycznia 2014 r. Z uwagi na pilność, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie jak najszybciej po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
Postanowienia ogólne
Artykuł 1
Ustanowienie programu i jego czas trwania
1. Niniejszym rozporządzeniem ustanawia się program „Kreatywna Europa” służący wspieraniu europejskiego sektora kultury i sektora kreatywnego („program”).
2. Program realizowany jest w okresie od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1)
„sektor kultury i sektor kreatywny” oznaczają wszystkie sektory, których działalność opiera się na wartościach kulturowych lub na artystycznej i innej twórczej ekspresji, niezależnie od tego, czy ta działalność ma charakter zorientowany na rynek, bez względu na rodzaj struktury, w ramach której jest ona prowadzona, oraz niezależnie od sposobu finansowania tej struktury. W zakres tej działalności wchodzi rozwój, tworzenie, produkcja, rozpowszechnianie i ochrona dóbr i usług zawierających elementy kulturalnej, artystycznej lub innej twórczej ekspresji, a także funkcje pokrewne, takie jak edukacja lub zarządzanie. Sektor kultury i sektor kreatywny obejmują między innymi architekturę, archiwa, biblioteki i muzea, rękodzieło artystyczne, sektor audiowizualny (w tym film, telewizję, gry wideo i multimedia), materialne i niematerialne dziedzictwo kulturowe, wzornictwo, festiwale, muzykę, literaturę, przedstawienia artystyczne, działalność wydawniczą, radio i sztuki wizualne;
2)
„MŚP” oznacza mikro-, małe i średnie przedsiębiorstwa określone w zaleceniu Komisji 2003/361/WE (19).
3)
„uczestniczący pośrednicy finansowi” oznaczają pośredników finansowych w rozumieniu art. 139 ust. 4 akapit drugi rozporządzenia finansowego, wybranych w ramach systemu poręczeń, zgodnie z rozporządzeniem finansowym i z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia, którzy zapewniają lub zamierzają zapewniać:
a)
pożyczki dla MŚP oraz dla mikro-, małych i średnich organizacji sektora kultury i sektora kreatywnego [(„gwarancje z Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego (EFI)”]; lub
b)
gwarancje pożyczkowe dla innych pośredników finansowych, którzy zapewniają pożyczki dla MŚP oraz dla mikro-, małych i średnich organizacji sektora kultury i sektora kreatywnego („kontr gwarancje z EFI”);
4)
„podmioty rozwijające zdolność” oznaczają podmioty mogące dostarczać wiedzy eksperckiej zgodnie z załącznikiem I, aby udzielić pomocy uczestniczącym pośrednikom finansowym w skutecznej ocenie cech szczególnych i ryzyka związanego z MŚP oraz mikro-, małymi i średnimi organizacjami sektora kultury i sektora kreatywnego, a także z ich projektami.
Artykuł 3
Cele ogólne
Cele ogólne programu to:
a)
ochrona, rozwój i propagowanie europejskiej różnorodności kulturowej i językowej oraz propagowanie europejskiego dziedzictwa kulturowego;
b)
wzmacnianie konkurencyjności europejskiego sektora kultury i sektora kreatywnego, w szczególności sektora audiowizualnego, w celu propagowania inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu.
Artykuł 4
Cele szczegółowe
Cele szczegółowe programu to:
a)
wspieranie zdolności funkcjonowania europejskiego sektora kultury i sektora kreatywnego w wymiarze transnarodowym i międzynarodowym;
b)
propagowanie transnarodowego obiegu dzieł kultury i pracy twórczej oraz transnarodowej mobilności podmiotów sektora kultury i sektora kreatywnego, w szczególności artystów, a także zdobywanie nowej i szerszej publiczności oraz poprawa dostępu do dzieł kultury i pracy twórczej w Unii i poza nią, ze szczególnym uwzględnieniem dzieci, młodzieży, osób niepełnosprawnych i grup niedoreprezentowanych;
c)
wzmacnianie zdolności finansowej MŚP oraz mikro, małych i średnich organizacji sektora kultury i sektora kreatywnego w sposób zrównoważony, a jednocześnie dążenie do zapewnienia wyważonej reprezentacji geograficznej oraz sektorowej;
d)
wspieranie rozwoju polityki, innowacji, kreatywności, rozwoju publiczności oraz nowych modeli biznesowych i modeli zarządzania poprzez wsparcie transnarodowej współpracy politycznej.
Artykuł 5
Europejska wartość dodana
1. Zważywszy na wartość samej kultury i jej wartość ekonomiczną, program wspiera działania o europejskiej wartości dodanej w sektorze kultury i sektorze kreatywnym. Przyczynia się to do realizacji celów strategii „Europa 2020” i jej inicjatyw przewodnich.
2. Europejską wartość dodaną zapewnia się dzięki co najmniej jednemu z poniższych elementów:
a)
transnarodowemu charakterowi działań stanowiących uzupełnienie programów regionalnych, krajowych, międzynarodowych oraz innych programów i polityk Unii oraz wpływowi tych działań na sektor kultury i sektor kreatywny oraz na obywateli i ich wiedzę na temat kultur odmiennych od ich własnych;
b)
rozwojowi i propagowaniu współpracy transnarodowej pomiędzy podmiotami sektora kultury i sektora kreatywnego, w tym pomiędzy artystami, osobami zawodowo związanymi z sektorem audiowizualnym, organizacjami sektora kultury i sektora kreatywnego oraz podmiotami sektora audiowizualnego skupiającej się na stymulowaniu bardziej kompleksowego, szybkiego, skutecznego i długoterminowego reagowania na globalne wyzwania;
c)
korzyściom skali i masie krytycznej, którym sprzyja wsparcie udzielane przez Unię i które przyczyniają się do powstawania większych możliwości pozyskiwania dodatkowych środków finansowych (efekt dźwigni);
d)
zapewnianiu bardziej wyrównanych szans w europejskim sektorze kultury i sektorze kreatywnym poprzez uwzględnianie sytuacji państw o niższej wydajności produkcyjnej lub państw bądź regionów o niewielkim obszarze geograficznym lub językowym.
Artykuł 6
Struktura programu
Program obejmuje:
a)
podprogram MEDIA;
b)
podprogram Kultura;
c)
komponent międzysektorowy.
Artykuł 7
Znaki graficzne podprogramów
1. Komisja zapewnia widoczność programu poprzez wykorzystanie znaków graficznych, różnych dla poszczególnych podprogramów.
2. Beneficjenci podprogramu MEDIA korzystają ze znaku graficznego określonego w załączniku II. Komisja określa dalsze zasady szczegółowe korzystania z tego znaku graficznego i informuje o nich beneficjentów.
3. Beneficjenci podprogramu Kultura korzystają ze znaku graficznego określonego przez Komisję. Komisja określa zasady szczegółowe korzystania z tego znaku graficznego i informuje o nich beneficjentów.
4. Komisja i biura programu „Kreatywna Europa”, o których mowa w art. 16, są również uprawnione do korzystania ze znaków graficznych podprogramów.
Artykuł 8
Dostęp do programu
1. Program wspiera różnorodność kulturową na poziomie międzynarodowym, zgodnie z konwencją UNESCO z 2005 r.
2. W programie uczestniczą państwa członkowskie.
3. Bez uszczerbku dla ust. 4 w programie uczestniczą następujące państwa, pod warunkiem że wpłacą dodatkowe środki i że - w odniesieniu do podprogramu MEDIA - spełnią warunki określone w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/13/UE (20):
a)
państwa przystępujące i kandydujące do Unii oraz potencjalne państwa kandydujące korzystające ze strategii przedakcesyjnej, zgodnie z ogólnymi zasadami i warunkami ich uczestnictwa w programach unijnych ustanowionymi w odpowiednich umowach ramowych, decyzjach rady stowarzyszenia lub podobnych porozumieniach;
b)
państwa należące do EFTA, które są stroną Porozumieniem o EOG zgodnie z tym Porozumieniem;
c)
Konfederacja Szwajcarska, na podstawie umowy dwustronnej z tym państwem;
d)
państwa objęte Europejską Polityką Sąsiedztwa, zgodnie z procedurami ustalonymi wspólnie z tymi państwami po zawarciu umów ramowych dotyczących ich uczestnictwa w programach unijnych.
4. Państwa, o których mowa w ust. 3 lit. a) -d), są wyłączone z uczestnictwa w systemie poręczeń.
5. Program jest otwarty dla dwustronnych lub wielostronnych działań w ramach współpracy, ukierunkowanych na wybrane państwa lub regiony w oparciu o dodatkowe środki wpłacone przez te państwa lub regiony oraz uregulowania szczególne, które mają być ustalone z tymi państwami lub regionami.
6. Program umożliwia współpracę i wspólne działania z państwami, które nie biorą w nim udziału, oraz z organizacjami międzynarodowymi działającymi w sektorze kultury i sektorze kreatywnym, takimi jak UNESCO, Rada Europy, OECD lub WIPO w oparciu o wspólnie wniesiony wkład na realizację celów programu.
ROZDZIAŁ II
Podprogram MEDIA
Artykuł 9
Priorytety podprogramu MEDIA
1. Priorytety w dziedzinie wzmacniania zdolności europejskiego sektora audiowizualnego w zakresie działania na szczeblu transnarodowym są następujące:
a)
ułatwianie nabywania i poprawy umiejętności i kompetencji osób zawodowo związanych z sektorem audiowizualnym oraz rozwoju sieci, w tym korzystania z technologii cyfrowych w celu dostosowywania się do rozwoju rynku, testowanie nowych podejść do rozwoju publiczności i testowanie nowych modeli biznesowych;
b)
rozwój umiejętności podmiotów sektora audiowizualnego w zakresie tworzenia europejskich dzieł audiowizualnych o potencjale kwalifikującym je do obiegu w Unii i poza nią oraz w zakresie ułatwiania europejskich i międzynarodowych koprodukcji, między innymi z nadawcami telewizyjnymi;
c)
zachęcanie przedsiębiorstw do wymiany gospodarczej poprzez ułatwianie dostępu do rynków i narzędzi biznesowych podmiotom sektora audiowizualnego w celu lepszej promocji ich projektów na rynkach unijnych i międzynarodowych.
2. Priorytety w dziedzinie transnarodowego obiegu są następujące:
a)
wspieranie dystrybucji kinowej poprzez transnarodowy marketing, tworzenie marki, dystrybucję i pokazy dzieł audiowizualnych;
b)
propagowanie transnarodowego marketingu, tworzenia marki i dystrybucji dzieł audiowizualnych na wszystkich innych platformach niekinowych;
c)
wspieranie działań na rzecz rozwoju publiczności jako środka stymulującego zainteresowanie europejskimi dziełami audiowizualnymi oraz poprawę dostępu do nich, w szczególności poprzez promocję, organizację imprez, popularyzację wiedzy na temat sztuki filmowej i organizację festiwali;
d)
promowanie nowych metod dystrybucji, aby mogły powstawać nowe modele biznesowe.
Artykuł 10
Środki wspierające w ramach podprogramu MEDIA
Na potrzeby realizacji priorytetów określonych w art. 9 w ramach podprogramu MEDIA zapewnia się wsparcie dla:
a)
rozwoju kompleksowej oferty środków szkoleniowych propagujących nabywanie i poprawę umiejętności i kompetencji przez osoby zawodowo związane z sektorem audiowizualnym, dzielenie się wiedzą i inicjatywy związane z tworzeniem sieci, również w zakresie wykorzystywania technologii cyfrowych;
b)
rozwoju europejskich dzieł audiowizualnych, w szczególności filmów i programów telewizyjnych, takich jak filmy fabularne, filmy dokumentalne oraz filmy dla dzieci i filmy animowane, a także dzieła interaktywne, takie jak gry wideo i multimedia o większym potencjalne kwalifikującym je do obiegu w Europie i poza nią;
c)
działań mających na celu wspieranie europejskich wytwórni produkujących utwory audiowizualne, w szczególności wytwórni niezależnych, z myślą o ułatwianiu europejskiej i międzynarodowej koprodukcji dzieł audiowizualnych, w tym programów telewizyjnych;
d)
działań na rzecz pomocy europejskim i międzynarodowym partnerom koprodukcji w nawiązaniu kontaktu lub zapewnieniu pośredniego wsparcia dla dzieł audiowizualnych w ramach koprodukcji poprzez międzynarodowe fundusze koprodukcyjne z siedzibą w państwie uczestniczącym w programie;
e)
ułatwiania dostępu do profesjonalnych imprez handlowych o profilu audiowizualnym oraz do rynków audiowizualnych, a także wykorzystania narzędzi biznesowych on-line zarówno w Unii, jak i poza nią;
f)
tworzenia systemów wspierania dystrybucji niekrajowych filmów europejskich poprzez dystrybucję kinową i na wszystkich innych platformach, a także działań na rzecz sprzedaży na rynkach międzynarodowych, w szczególności napisów, dubbingu i opisu dźwiękowego dzieł audiowizualnych;
g)
ułatwiania rozpowszechniania filmów europejskich na całym świecie i zagranicznych filmów w Unii na wszystkich platformach dystrybucji, poprzez projekty współpracy międzynarodowej w sektorze audiowizualnym;
h)
europejskiej sieci operatorów kin, w których wyświetla się w znacznej części niekrajowe filmy europejskie;
i)
inicjatyw polegających na prezentacji i promowaniu różnorodnych europejskich dzieł audiowizualnych, w tym filmów krótkometrażowych, takich jak festiwale i inne imprezy promocyjne;
j)
działań mających na celu poszerzanie wiedzy na temat sztuki filmowej oraz poszerzanie wiedzy publiczności i pogłębianie jej zainteresowania europejskimi dziełami audiowizualnymi, w tym dziedzictwem audiowizualnym i kinematograficznym, w szczególności widzów młodych;
k)
innowacyjnych działań polegających na wypróbowywaniu nowych modeli i narzędzi biznesowych w obszarach, na które może mieć wpływ wprowadzenie i stosowanie technologii cyfrowych.
Artykuł 11
Europejskie Obserwatorium Audiowizualne
1. Unia będzie członkiem Obserwatorium w okresie trwania programu.
2. Udział Unii w Obserwatorium przyczynia się do realizacji priorytetów podprogramu MEDIA poprzez:
a)
zachęcanie do przejrzystości oraz tworzenie równych szans w zakresie dostępu do informacji prawnej i finansowo-rynkowej, a także przyczynianie się do porównywalności informacji prawnej i danych statystycznych;
b)
zapewnianie danych i badań rynku, użytecznych w celu opracowania kierunków działania podprogramu MEDIA oraz do oceny ich wpływu na rynek.
3. Komisja reprezentuje Unię w zakresie kontaktów z Obserwatorium.
ROZDZIAŁ III
Podprogram Kultura
Artykuł 12
Priorytety podprogramu Kultura
1. Priorytety w dziedzinie wzmacniania zdolności sektora kultury i sektora kreatywnego w zakresie działania na szczeblu transnarodowym są następujące:
a)
wspieranie działań umożliwiających podmiotom sektora kultury i sektora kreatywnego nabywanie umiejętności, kompetencji i wiedzy eksperckiej, przyczyniających się do wzmacniania sektora kultury i sektora kreatywnego, w tym zachęcających do dostosowania się do technologii cyfrowych, testowania innowacyjnych metod rozwoju publiczności i testowania nowych modeli biznesowych i modeli zarządzania;
b)
wspieranie działań umożliwiających podmiotom działającym w sektorze kultury i sektorze kreatywnym współpracę międzynarodową oraz umiędzynarodowienie ich kariery zawodowej i działań w Unii i poza nią, w miarę możliwości w oparciu o długoterminowe strategie;
c)
udzielanie wsparcia na rzecz wzmocnienia europejskich organizacji działających w sektorze kultury i sektorze kreatywnym i tworzenia sieci międzynarodowych w celu ułatwiania dostępu do możliwości zawodowych.
2. Priorytety w dziedzinie transnarodowego rozpowszechniania i mobilności są następujące:
a)
wspieranie międzynarodowych tournée, imprez, wystaw i festiwali;
b)
wspieranie rozpowszechniania dzieł literatury europejskiej z myślą o zagwarantowaniu jak najszerszej ich dostępności;
c)
wspieranie działań na rzecz rozwoju publiczności jako środka stymulującego i ułatwiającego dostęp do europejskich dzieł kultury pracy twórczej, oraz materialnego i niematerialnego europejskiego dziedzictwa kulturowego.
Artykuł 13
Środki wspierające w ramach podprogramu Kultura
1. Na potrzeby realizacji priorytetów określonych w art. 12 w ramach podprogramu Kultura zapewnia się wsparcie dla:
a)
projektów dotyczących współpracy transnarodowej skupiających organizacje działające w sektorze kultury i sektorze kreatywnym z różnych państw w celu podejmowania działań sektorowych lub międzysektorowych;
b)
działań podejmowanych przez europejskie sieci organizacji działających w sektorze kultury i sektorze kreatywnym z różnych państw;
c)
działań podejmowanych przez organizacje o charakterze europejskim sprzyjających rozwojowi nowych talentów i służących pobudzaniu transgranicznej mobilności podmiotów w sektorze kultury i sektorze kreatywnym i rozpowszechnianiu dzieł, mających potencjał wywarcia znacznego wpływu na sektor kultury i sektor kreatywny, a także przynoszących długotrwałe efekty;
d)
tłumaczenia dzieł literackich i ich dalszego promowania;
e)
specjalnych działań służących zapewnianiu większej popularyzacji bogactwa i różnorodności kulturowej Europy oraz stymulowaniu dialogu międzykulturowego i wzajemnego zrozumienia, między innymi poprzez przyznawanie unijnych nagród w dziedzinie kultury, działanie na rzecz Europejskich Stolic Kultury oraz znaku dziedzictwa europejskiego.
2. Środki określone w ust. 1 służą w szczególności wspieraniu projektów niekomercyjnych.
RODZIAŁ IV
Komponent międzysektorowy
Artykuł 14
System poręczeń na rzecz sektora kultury i sektora kreatywnego
1. Komisja tworzy system poręczeń dla sektora kultury i sektora kreatywnego.
System poręczeń funkcjonuje jako samodzielny instrument; jest on tworzony i zarządzany zgodnie z tytułem VIII rozporządzenia finansowego.
2. Priorytety realizowane w ramach systemu poręczeń są następujące:
a)
ułatwianie dostępu do finansowania MŚP oraz mikro-, małym i średnim organizacjom, działającym w sektorze kultury i sektorze kreatywnym;
b)
poprawa - m.in. w drodze pomocy technicznej, szerzenia wiedzy i działań sieciowych - zdolności uczestniczących pośredników finansowych do oceny ryzyka związanego z MŚP oraz mikro-, małymi i średnimi organizacjami w sektorze kultury i sektorze kreatywnym, a także z realizowanymi przez nie projektami.
Priorytety są realizowane zgodnie z załącznikiem I.
3. Zgodnie z art. 139 ust. 4 rozporządzenia finansowego Komisja wdraża system poręczeń w trybie zarządzania pośredniego, powierzając zadania EFI, jak przewidziano w art. 58 ust. 1 lit. c) pkt (iii) tego rozporządzenia, z zastrzeżeniem warunków umowy, między Komisją a EFI.
Artykuł 15
Transnarodowa współpraca polityczna
1. W celu propagowania transnarodowej współpracy politycznej w ramach komponentu międzysektorowego wspiera się:
a)
transnarodową wymianę doświadczeń oraz wiedzy eksperckiej na temat nowych modeli biznesowych i modeli zarządzania, partnerskie uczenie się i tworzenie sieci między organizacjami sektora kultury i sektora kreatywnego oraz osobami odpowiedzialnymi za wyznaczanie kierunków polityki w zakresie rozwoju sektora kultury i sektora kreatywnego, propagując w stosownych przypadkach cyfrowe tworzenie sieci;
b)
gromadzenie danych rynkowych, prowadzenie badań, analizy rynku pracy i zapotrzebowania na umiejętności, analizy europejskiej i krajowej polityki kulturalnej i wspieranie badań statystycznych w oparciu o instrumenty i kryteria charakterystyczne dla każdego sektora oraz oceny obejmujące pomiar wszystkich aspektów wpływu programu;
c)
wnoszenie wkładu finansowego na rzecz członkostwa Unii w Obserwatorium w celu wspomagania gromadzenia i analizy danych w sektorze audiowizualnym;
d)
wypróbowywanie nowych i międzysektorowych metod biznesowych w zakresie finansowania, dystrybucji twórczości i uzyskiwania z niej przychodów;
e)
organizację konferencji, seminariów i prowadzenie dialogu politycznego, między innymi na temat umiejętności korzystania z kultury i z mediów, propagując w stosownych przypadkach cyfrowe tworzenie sieci;
f)
biura programu „Kreatywna Europa”, o których mowa w art. 16 i wykonywanie powierzonych im zadań.
2. Do dnia 30 czerwca 2014 r. Komisja przeprowadzi analizę wykonalności w celu zbadania możliwości gromadzenia i analizy danych w sektorze kultury i sektorze kreatywnym innych niż sektor audiowizualny i przedstawi jej wyniki Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
W zależności od wyników analizy wykonalności Komisja może przedstawić odpowiednio wniosek w sprawie zmiany niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 16
Biura programu „Kreatywna Europa”
1. Państwa uczestniczące w programie, działając wspólnie z Komisją, tworzą biura programu „Kreatywna Europa” zgodnie ze swym prawem krajowym i krajową praktyką (biura programu „Kreatywna Europa”).
2. Komisja wspiera sieć biur programu „Kreatywna Europa”.
3. Biura programu „Kreatywna Europa” realizują następujące zadania, przy uwzględnieniu charakterystyki poszczególnych sektorów:
a)
informowanie o programie i propagowanie go w państwie swej siedziby;
b)
udzielanie pomocy sektorowi kultury i sektorowi kreatywnemu w związku z programem i zapewnianie podstawowych informacji o innych istotnych możliwościach wsparcia dostępnych w ramach polityki Unii;
c)
stymulowanie współpracy transgranicznej w sektorze kultury i sektorze kreatywnym;
d)
wspieranie Komisji poprzez zapewnianie pomocy związanej z sektorem kultury i sektorem kreatywnym w państwach uczestniczących w programie, na przykład poprzez dostarczanie dostępnych danych na temat tych sektorów;
e)
wspieranie Komisji w działaniach związanych z zapewnianiem właściwych informacji oraz rozpowszechnianiem rezultatów i efektów programu;
f)
zapewnianie przekazywania i rozpowszechniania informacji na temat przyznawanych funduszy unijnych i wyników uzyskanych w odniesieniu do państw, w których działają.
4. Komisja, działając wspólnie z państwami członkowskimi, gwarantuje jakość i wyniki usług świadczonych przez biura programu „Kreatywna Europa” w drodze regularnego i niezależnego monitoringu i oceny.
ROZDZIAŁ V
Wyniki i ich upowszechnianie
Artykuł 17
Spójność i komplementarność
1. Komisja, we współpracy z państwami członkowskimi, zapewnia ogólną spójność i komplementarność programu z:
a)
odpowiednimi dziedzinami polityki unijnej, takimi jak: edukacja, zatrudnienie, zdrowie, rynek wewnętrzny, agenda cyfrowa, młodzież, obywatelstwo, stosunki zewnętrzne, handel, badania i innowacje, przedsiębiorczość, turystyka, sprawiedliwość, rozszerzenie i rozwój;
b)
innymi odpowiednimi źródłami finansowania unijnego w dziedzinie polityki z zakresu kultury i mediów, w szczególności z Europejskiego Funduszu Społecznego, Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz programów w dziedzinie badań i innowacji, a także instrumentów finansowych odnoszących się do wymiaru sprawiedliwości i obywatelstwa, programów współpracy zewnętrznej oraz instrumentów pomocy przedakcesyjnej.
2. Niniejsze rozporządzenie jest stosowane i podlega wykonaniu bez uszczerbku dla zobowiązań międzynarodowych Unii.
Artykuł 18
Monitorowanie i ocena
1. Komisja zapewnia regularne monitorowanie i ocenę zewnętrzną programu na podstawie jakościowych i ilościowych wskaźników efektywności określonych poniżej:
a)
wskaźniki w odniesieniu do celów ogólnych, o których mowa w art. 3:
(i)
wielkość zatrudnienia w sektorze kultury i sektorze kreatywnym, zmiany tego zatrudnienia i udział tych sektorów w zatrudnieniu i produkcie krajowym brutto;
(ii)
liczba osób mających dostęp do europejskich dzieł kultury i pracy twórczej, w tym - tam gdzie to możliwe - dzieł z krajów innych niż ich własny;
b)
wskaźniki w odniesieniu do celu szczegółowego, o którym mowa w art. 4:
(i)
skala działalności międzynarodowej podmiotów działających w organizacjach sektora kultury i sektora kreatywnego oraz liczba stworzonych partnerstw transnarodowych,
(ii)
liczba przedsięwzięć edukacyjnych wspieranych poprzez program, których efektem była poprawa kompetencji i zwiększenie szans na zatrudnienie podmiotów w sektorze kultury i sektorze kreatywnym, w tym osób związanych zawodowo z sektorem audiowizualnym;
(c)
wskaźniki w odniesieniu do celu szczegółowego, o którym mowa w art. 4 lit. b) w odniesieniu do podprogramu MEDIA:
(i)
liczba widzów, którzy obejrzeli w kinie niekrajowe filmy europejskie w Europie i filmy europejskie na świecie (10 najważniejszych rynków pozaeuropejskich);
(ii)
odsetek europejskich dzieł audiowizualnych prezentowanych w kinach, w telewizji i na platformach cyfrowych;
(iii)
liczba osób w państwach członkowskich mających dostęp do niekrajowych europejskich dzieł audiowizualnych oraz liczba osób w krajach uczestniczących w programie mających dostęp do europejskich dzieł audiowizualnych;
(iv)
liczba europejskich gier wideo wyprodukowanych w Unii oraz w krajach uczestniczących w programie;
d)
wskaźniki w odniesieniu do celu szczegółowego, o którym mowa w art. 4 lit. b) w odniesieniu do podprogramu Kultura:
(i)
liczba osób, do których dotarto bezpośrednio lub pośrednio dzięki projektom wspieranym przez program;
(ii)
liczba projektów skierowanych do dzieci, młodzieży i grup niedoreprezentowanych oraz szacunkowa liczba osób, do których dotarto;
e)
wskaźniki w odniesieniu do celu szczegółowego, o którym mowa w art. 4 lit. c):
(i)
wolumen pożyczek zagwarantowanych w ramach systemu poręczeń, w podziale według kraju pochodzenia, rozmiaru i sektorów MŚP oraz mikro, małych i średnich organizacji;
(ii)
wolumen pożyczek udzielonych przez uczestniczących pośredników finansowych w podziale według kraju pochodzenia;
(iii)
liczba i rozmieszczenie geograficzne uczestniczących pośredników finansowych;
(iv)
liczba MŚP oraz mikro, małych i średnich organizacji korzystających z systemu poręczeń, podzielonych na kategorie według kraju pochodzenia, rozmiaru i sektorów;
(v)
średnia standardowa stopa oprocentowania pożyczek;
(vi)
osiągnięty efekt dźwigni w przypadku pożyczek gwarantowanych w stosunku do orientacyjnego efektu dźwigni (1:5,7).
f)
wskaźniki w odniesieniu do celu szczegółowego, o którym mowa w art. 4 lit. d):
(i)
liczba państw członkowskich korzystających z rezultatów otwartej metody koordynacji w procesie tworzenia swojej polityki krajowej;
(ii)
liczba nowych inicjatyw i wyników polityki.
2. Wyniki procesu monitorowania i oceny uwzględnia się podczas realizacji programu.
3. Oprócz regularnego monitorowania działania programu Komisja sporządza sprawozdanie śródokresowe z oceny oparte na zewnętrznej i niezależnej ocenie, w którym:
a)
uwzględnia aspekty jakościowe i ilościowe, aby ocenić skuteczność programu, w odniesieniu do realizacji jego celów, skuteczności programu oraz jego europejską wartość dodaną;
b)
uwzględnia zakres uproszczenia programu, jego spójność wewnętrzną i zewnętrzną, trwałość znaczenia wszystkich celów, a także wkład środków w realizację unijnych priorytetów w zakresie inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu;
c)
uwzględnia wyniki oceny w zakresie długoterminowego wpływu decyzji nr 1718/2006/WE, nr 1855/2006/WE i nr 1041/2009/WE.
4. Do dnia 31 grudnia 2017 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie śródokresowe sprawozdanie z oceny, o którym mowa w ust. 3.
5. Na podstawie ostatecznej, niezależnej oceny zewnętrznej Komisja sporządza sprawozdanie końcowe z oceny, w którym ocenia skutki długoterminowe i zrównoważony charakter programu w oparciu o wybrane wskaźniki ilościowe i jakościowe. W odniesieniu do celu szczegółowego, o którym mowa w art. 4 ust. c), Komisja ocenia także wpływ systemu poręczeń na dostęp do pożyczek bankowych i powiązane koszty, jakie poniosą MŚP oraz mikro, małe i średnie organizacje w sektorze kultury i w sektorze kreatywnym.
6. Do dnia 30 czerwca 2022 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie końcowe sprawozdanie z oceny, o którym mowa w ust. 5.
Artykuł 19
Informacje i upowszechnianie rezultatów
1. Komisja przekazuje państwom uczestniczącym w programie informacje na temat projektów, które otrzymały finansowanie z Unii poprzez przesłanie decyzji w sprawie wyboru w terminie dwóch tygodni od ich przyjęcia.
2. Beneficjenci projektów wspieranych w ramach programu zapewniają przekazywanie i rozpowszechnianie informacji o otrzymanych środkach unijnych i uzyskanych rezultatach.
3. Komisja zapewnia rozpowszechnianie odpowiednich informacji wśród biur programu „Kreatywna Europa”.
ROZDZIAŁ VI
Akty delegowane
Artykuł 20
Przekazanie uprawnień Komisji
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 21 w celu uzupełnienia wskaźników jakościowych i ilościowych efektywności określonych w art. 18 ust. 1.
Artykuł 21
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
2. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 20, powierza się Komisji na okres trwania programu.
3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 20, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
5. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 20 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub gdy przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
ROZDZIAŁ VII
Przepisy wykonawcze
Artykuł 22
Realizacja programu
1. Komisja realizuje program zgodnie z rozporządzeniem finansowym.
2. Komisja przyjmuje, w drodze aktów wykonawczych, roczny program prac w zakresie podprogramów i komponentu międzysektorowego. Komisja w rocznych programach prac gwarantuje, by cele ogólne i cele szczegółowe, o których mowa w art. 3 i 4, oraz priorytety, o których mowa w art. 9 i 12, były realizowane corocznie w sposób spójny i prezentowały w sposób ogólny spodziewane wyniki, metodę realizacji oraz całkowitą kwotę planu finansowania. Roczny program prac obejmuje także opis środków, które mają być finansowane, wskazanie kwoty przeznaczonej na każdy środek oraz orientacyjny harmonogram realizacji.
W odniesieniu do dotacji roczny program prac obejmuje priorytety, kwalifikowalność, kryteria wyboru i przyznania dotacji oraz maksymalną stopę współfinansowania. Wkład finansowy z programu wynosi maksymalnie 80 % kosztów wspieranych operacji.
W odniesieniu do systemu poręczeń roczny program prac zawiera kryteria kwalifikowalności i wyboru dla pośredników finansowych, kryteria wyłączenia związane z treścią projektów przedłożonych uczestniczącym pośrednikom finansowym, roczny przydział dla EFI i kryteria kwalifikowalności, wyboru i przyznania dla podmiotów rozwijających zdolność.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 23 ust. 4.
3. Komisja przyjmuje ogólne wytyczne do realizacji programu zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 23 ust. 3.
Artykuł 23
Procedura komitetowa
1. Komisję wspomaga komitet („komitet ds. »Kreatywnej Europy«”). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. Komitet ds. „Kreatywnej Europy” może zbierać się w szczególnych składach, by zajmować się konkretnymi kwestiami dotyczącymi podprogramów oraz komponentu międzysektorowego.
3. W przypadku odesłań do niniejszego ustępu zastosowanie ma art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
4. W przypadku odesłań do niniejszego ustępu zastosowanie ma art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
Artykuł 24
Przepisy finansowe
1. Pula środków finansowych przeznaczona na realizację programu w okresie od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r., wynosi 1 462 724 000 EUR według cen aktualnych.
Roczne środki zatwierdzane są przez Parlament Europejski i Radę w granicach wieloletnich ram finansowych.
2. Pula środków finansowych, o której mowa w ust. 1 zostaje rozdzielona w następujący sposób:
a)
co najmniej 56 % na podprogram MEDIA;
b)
co najmniej 31 % na podprogram Kultura;
c)
maksymalnie 13 % dla komponentu międzysektorowego, z czego co najmniej 4 % przydzielonych na działania w zakresie współpracy transnarodowej wymienione w art. 15 oraz na biura programu „Kreatywna Europa”.
3. Koszty administracyjne związane z realizacją programu stanowią część tych środków, określonych w ust. 2, a całkowita kwota tych kosztów nie przekracza 7 % budżetu programu, z czego 5 % przyznana zostaje na realizacje podprogramu MEDIA, a 2 % na realizację podprogramu Kultura.
4. Z puli środków finansowych, o której mowa w ust. 1, można również pokrywać wydatki związane z działaniami przygotowawczymi, monitorowaniem, kontrolą, audytami i oceną, które są bezpośrednio niezbędne do zarządzania programem i osiągnięcia jego celów; w szczególności wydatki związane z: badaniami, spotkaniami z ekspertami, działaniami informacyjnymi i komunikacyjnymi, w tym komunikacją instytucjonalną w zakresie priorytetów politycznych Unii, o ile są one związane z ogólnymi celami programu, oraz wydatki związane z sieciami informatycznymi skoncentrowanymi na przetwarzaniu informacji i ich wymianie, wraz ze wszelkimi innymi wydatkami na pomoc techniczną i administracyjną poniesionymi przez Komisję w związku z zarządzaniem programem.
5. Z puli środków finansowych, o której mowa w ust. 1, można również pokrywać wydatki na wsparcie techniczne i administracyjne służące zapewnieniu przejścia między środkami przyjętymi na mocy decyzji nr 1718/2006/WE, nr 1855/2006/WE i nr 1041/2009/WE a środkami przyjętymi na mocy niniejszego rozporządzenia.
W razie konieczności środki można wpisać do budżetu po roku 2020 na pokrycie podobnych wydatków, aby umożliwić zarządzanie działaniami, które nie zostały zakończone przed dniem 31 grudnia 2020 r.
6. W drodze odstępstwa od art. 130 ust. 2 rozporządzenia finansowego i w należycie uzasadnionych przypadkach Komisja może uznać koszty bezpośrednio związane z realizacją działań objętych wsparciem za kwalifikowalne, nawet jeśli zostały one poniesione przez beneficjenta przed złożeniem wniosku o finansowanie.
Artykuł 25
Ochrona interesów finansowych Unii
1. Komisja przyjmuje odpowiednie środki zapewniające, w trakcie realizacji działań finansowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia, ochronę interesów finansowych Unii przez stosowanie środków zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkiej innej nielegalnej działalności, przez skuteczne kontrole i inspekcje oraz, w razie wykrycia nieprawidłowości, przez odzyskiwanie kwot niesłusznie wypłaconych a także, w stosownych przypadkach, przez skuteczne, proporcjonalne i odstraszające kary administracyjne i finansowe.
2. Komisja lub jej przedstawiciele oraz Trybunał Obrachunkowy mają uprawnienia do audytu, na podstawie dokumentacji oraz poprzez kontrole i inspekcje na miejscu, wobec wszystkich beneficjentów dotacji, wykonawców i podwykonawców, którzy otrzymują od Unii środki w ramach programu.
3. OLAF może przeprowadzać dochodzenia, w tym kontrole i inspekcje na miejscu, zgodnie z przepisami i procedurami określonymi w rozporządzeniu (Euratom, WE) nr 2185/96 i w rozporządzeniu (UE, Euratom) nr 883/2013, w celu określenia, czy miało miejsce nadużycie finansowe, korupcja lub wszelka inna nielegalna działalność na szkodę interesów finansowych Unii w związku z umową o udzielenie dotacji, decyzją o udzieleniu dotacji lub umową dotyczącą finansowania w ramach programu.
4. Nie naruszając przepisów ustępu 1, 2 i 3, w umowach o współpracy z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi, zamówieniach, umowach o udzielenie dotacji i decyzjach o udzieleniu dotacji, wynikających z wykonania niniejszego rozporządzenia zamieszcza się przepisy wyraźnie upoważniające Komisję, Trybunał Obrachunkowy i OLAF do prowadzenia audytów i dochodzeń zgodnie z ich odpowiednimi uprawnieniami.
ROZDZIAŁ VIII
Przepisy końcowe
Artykuł 26
Uchylenie i przepisy przejściowe
1. Decyzje nr 1718/2006/WE, nr 1855/2006/WE i nr 1041/2009/WE niniejszym uchyla się ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r.
2. Działania rozpoczęte przed dniem 31 grudnia 2013 r. na podstawie decyzji, o których mowa w ust. 1, są nadal realizowane do ich zakończenia zgodnie z tymi decyzjami.
Artykuł 27
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu 11 grudnia 2013 r.