NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 991/2014
ze dne 19. září 2014,
kterým se mění příloha III nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 396/2005, pokud jde o maximální limity reziduí pro fosetyl v některých produktech a na jejich povrchu
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 396/2005 ze dne 23. února 2005 o maximálních limitech reziduí pesticidů v potravinách a krmivech rostlinného a živočišného původu a na jejich povrchu a o změně směrnice Rady 91/414/EHS (1), a zejména na čl. 14 odst. 1 písm. a) a čl. 16 odst. 1 písm. a) uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Pro fosetyl byly maximální limity reziduí (MLR) stanoveny v části A přílohy III nařízení (ES) č. 396/2005.
(2)
Definice reziduí pro monitorování fosetylu zahrnuje původní sloučeninu fosetyl, produkt rozkladu kyselinu fosforitou a jejich soli. Soli kyseliny fosforité se nazývají fosforitany.
(3)
Komise obdržela od členských států a provozovatelů podniků informace o přítomnosti fosforitanů v některých produktech či na jejich povrchu, vedoucí k reziduím přesahujícím maximální limit reziduí 2 mg/kg stanovený pro tyto produkty v nařízení (ES) č. 396/2005 a odpovídající mezi stanovitelnosti.
(4)
Komise v roce 2014 shromáždila údaje z monitorování za účelem prošetření přítomnosti fosforitanů v potravinách. Tyto údaje poskytnuté provozovateli potravinářských podniků ukazují, že fosforitany se v potravinách vyskytují v množstvích, jež se liší v závislosti na zdroji a produktu, avšak často přesahují maximální limit reziduí odpovídající mezi stanovitelnosti 2 mg/kg. Z podrobnější analýzy údajů vyplynulo, že naprostá většina nevyhovujících vzorků obsahuje rezidua kyseliny fosforité a jejích solí v míře, jež překračuje mez stanovitelnosti, zatímco rezidua fosetylu a jeho solí zůstávají pod mezí stanovitelnosti.
(5)
Přestože fosforitany nebyly zařazeny do přílohy I nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 2003/2003 (2) podle článku 14 uvedeného nařízení, mohly by být obsaženy v hnojivech povolených na vnitrostátní úrovni, zejména v některých hnojivech aplikovaných na listy rostlin (listová hnojiva). Vzhledem k absenci příslušných povolení pro přípravky na ochranu rostlin obsahující fosetyl jak v Unii, tak ve třetích zemích, jež jsou významnými vývozci dotčených potravinářských produktů do Unie, k výjimečnosti výskytu zjistitelných reziduí fosetylu a jeho solí a k používání fosforitanů v listových hnojivech lze důvodně předpokládat, že rezidua jsou důsledkem aplikace listových hnojiv obsahujících fosforitany.
(6)
Komise požádala Evropský úřad pro bezpečnost potravin (dále jen „úřad“) o vydání stanoviska k riziku, jež představují rezidua fosforitanů v některých produktech nebo na jejich povrchu pro veřejné zdraví. Vzhledem k naléhavosti této záležitosti úřad vydal místo odůvodněného stanoviska prohlášení s odkazem na některé přetrvávající nejistoty (3). Toto prohlášení bylo předáno Komisi a členským státům a zpřístupněno veřejnosti.
(7)
Úřad ve svém prohlášení dospěl k závěru, že u navrhovaných dočasných maximálních limitů reziduí lze očekávat, že dostatečně ochrání spotřebitele. Při posouzení celoživotní expozice reziduím fosforitanů prostřednictvím konzumace všech potravinářských produktů, jež je mohou obsahovat, nebylo prokázáno riziko, že by byl překročen přijatelný denní příjem (ADI). Vzhledem k nízké akutní toxicitě fosforitanu úřad neprovedl hodnocení akutní expozice spotřebitelů. Úřad upozornil na to, že jeho prohlášení je ovlivněno určitými nejistotami, a navrhl změnit definici reziduí.
(8)
Aby se předešlo zásadnímu narušení trhu při obchodování s dotčenými produkty a vzhledem ke skutečnosti, že podle stávajících vědeckých údajů neexistuje žádné riziko pro spotřebitele, je namístě stanovit dočasné maximální limity reziduí pro fosetyl založené na dostupných údajích z monitorování a na prohlášení úřadu. Tyto dočasné maximální limity reziduí by se měly používat pouze do té doby, než nabydou účinku opatření k zamezení výskytu reziduí fosforitanů v dotčených plodinách v nadcházejících vegetačních obdobích.
(9)
Na základě prohlášení úřadu a s přihlédnutím k faktorům významným pro posuzovanou záležitost splňují příslušné změny maximálních limitů reziduí požadavky čl. 14 odst. 2 nařízení (ES) č. 396/2005.
(10)
Nařízení (ES) č. 396/2005 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(11)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Příloha III nařízení (ES) č. 396/2005 se mění v souladu s přílohou tohoto nařízení.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 19. září 2014.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 991/2014
z dnia 19 września 2014 r.
zmieniające załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości fosetylu w określonych produktach oraz na ich powierzchni
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 14 ust. 1 lit. a) oraz art. 16 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) dla fosetylu zostały określone w części A załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005.
(2)
Definicja pozostałości do celów monitorowania mająca zastosowanie do fosetylu obejmuje związek macierzysty - fosetyl, produkt rozpadu - kwas fosfonowy i ich sole. Sole kwasu fosfonowego są nazywane fosfonianami.
(3)
Komisja otrzymała od państw członkowskich i podmiotów prowadzących przedsiębiorstwa informacje wskazujące na obecność fosfonianów w określonych produktach lub na ich powierzchni, prowadzącą do występowania wyższego poziomu pozostałości niż NDP w wysokości 2 mg/kg określony w rozporządzeniu (WE) nr 396/2005 w odniesieniu do tych produktów, co odpowiada granicy oznaczalności.
(4)
Komisja zebrała dane z monitorowania w 2014 r., aby zbadać obecność fosfonianów w żywności. Dane te zostały przygotowane przez podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze i wykazały, że fosfoniany są obecne na różnych poziomach w zależności od źródła pochodzenia i produktu, ale często przekraczają NDP ustalone na poziomie granicy oznaczalności w wysokości 2 mg/kg. Dalsza analiza danych wykazała, że znaczna większość niespełniających wymogów próbek zawiera pozostałości kwasu fosfonowego i jego soli przekraczające granicę oznaczalności, podczas gdy pozostałości fosetylu i jego soli pozostają poniżej granicy oznaczalności.
(5)
Chociaż fosfoniany nie zostały uwzględnione w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (2) zgodnie z jego art. 14, mogą one występować w nawozach dopuszczonych do obrotu na szczeblu krajowym, w szczególności w niektórych nawozach stosowanych na liściach roślin (nawozy dolistne). Z uwagi na brak odpowiednich zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające fosetyl zarówno w Unii, jak i w państwach trzecich, które są ważnymi eksporterami przedmiotowych produktów spożywczych do Unii, brak wykrywalnych pozostałości fosetylu i jego soli, a także stosowanie fosfonianów jako składnika w nawozach dolistnych, można zasadnie założyć, że pozostałości są wynikiem stosowania nawozów dolistnych zawierających fosfoniany.
(6)
Komisja zwróciła się do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (dalej „Urząd”) o wydanie opinii w sprawie zagrożenia dla zdrowia publicznego ze strony pozostałości fosfonianów w niektórych produktach lub na ich powierzchni. Mając na uwadze pilny charakter sprawy, Urząd zamiast uzasadnionej opinii wydał oświadczenie odnoszące się do kilku pozostałych niewyjaśnionych kwestii (3). Urząd przekazał to oświadczenie Komisji i państwom członkowskim oraz podał je do publicznej wiadomości.
(7)
Urząd stwierdził w swoim oświadczeniu, że oczekuje się, iż proponowane tymczasowe NDP zapewnią wystarczającą ochronę konsumentów. Ocena długotrwałego narażenia na pozostałości fosfonianów w wyniku konsumpcji wszystkich produktów żywnościowych, które mogą je zawierać, nie wykazała, aby istniało ryzyko przekroczenia dopuszczalnego dziennego spożycia. Urząd nie przeprowadził oceny ostrego narażenia konsumentów z powodu niskiego poziomu ostrej toksyczności fosfonianów. Urząd stwierdził, że jego oświadczenie cechują niejasności, i zaproponował zmianę definicji pozostałości.
(8)
W celu uniknięcia poważnych zakłóceń na rynku w handlu tymi produktami oraz biorąc pod uwagę fakt, że nie występuje żadne zagrożenie dla konsumentów zidentyfikowane na podstawie aktualnych danych naukowych, należy określić tymczasowe NDP dla fosetylu w oparciu o dostępne dane z monitoringu i oświadczenie Urzędu. Takie tymczasowe NDP powinny mieć zastosowanie tylko do chwili wdrożenia środków mających na celu zapobieganie występowaniu pozostałości fosfonianów w odnośnych uprawach w kolejnych sezonach wegetacyjnych.
(9)
Na podstawie oświadczenia Urzędu oraz po uwzględnieniu czynników istotnych dla rozpatrywanej kwestii stwierdzono, że stosowne zmiany NDP spełniają wymogi określone w art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005.
(10)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 396/2005.
(11)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 19 września 2014 r.