NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 813/2013
ze dne 2. srpna 2013,
kterým se provádí směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/125/ES, pokud jde o požadavky na ekodesign ohřívačů pro vytápění vnitřních prostorů a kombinovaných ohřívačů
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2009/125/ES ze dne 21. října 2009 o stanovení rámce pro určení požadavků na ekodesign výrobků spojených se spotřebou energie (1), a zejména na čl. 15 odst. 1 uvedené směrnice,
po poradě s konzultačním fórem o ekodesignu,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Podle směrnice 2009/125/ES by měla Komise stanovit požadavky na ekodesign výrobků spojených se spotřebou energie, které mají významný objem prodeje, významný podíl na trhu, významný dopad na životní prostředí a významný potenciál ke zlepšení dopadu na životní prostředí prostřednictvím lepšího konstrukčního návrhu bez nepřiměřeně vysokých nákladů.
(2)
Ustanovení o energetické účinnosti kotlů byla stanovena směrnicí Rady 92/42/EHS ze dne 21. května 1992 o požadavcích na účinnost nových teplovodních kotlů na kapalná nebo plynná paliva (2).
(3)
Ustanovení čl. 16 odst. 2 písm. a) směrnice 2009/125/ES stanoví, že v souladu s postupem podle čl. 19 odst. 3, s kritérii stanovenými v čl. 15 odst. 2 a po poradě s konzultačním fórem o ekodesignu zavede Komise ve vhodných případech prováděcí opatření pro výrobky s vysokým potenciálem pro nákladově efektivní snížení emisí skleníkových plynů, což zahrnuje topná zařízení a zařízení pro ohřev vody.
(4)
Komise vypracovala přípravnou studii analyzující technické, environmentální a hospodářské aspekty ohřívačů pro vytápění vnitřních prostorů a kombinovaných ohřívačů (vytápění a ohřev vody), které se obvykle používají v Unii. Studie byla zpracována ve spolupráci se zúčastněnými a dotčenými stranami z Unie i ze třetích zemí a její výsledky byly zveřejněny.
(5)
Environmentálními aspekty ohřívačů pro vytápění vnitřních prostorů a kombinovaných ohřívačů, které jsou považovány za významné pro účely tohoto nařízení, jsou spotřeba energie ve fázi jejich používání a (u ohřívačů s tepelným čerpadlem) hladina akustického výkonu. U ohřívačů využívajících fosilní paliva byly navíc mezi významné environmentální aspekty zařazeny také emise oxidů dusíku, oxidu uhelnatého, částic a uhlovodíků.
(6)
Není účelné určovat požadavky na ekodesign pro emise oxidu uhelnatého, částic a uhlovodíků, protože dosud nejsou k dispozici žádné vhodné evropské metody měření. S cílem vyvinout takové metody měření Komise pověřila evropské normalizační organizace, aby během přezkumu tohoto nařízení zvážily požadavky na ekodesign pro tento typ emisí. Dokud nevstoupí v platnost odpovídající požadavky Unie na ekodesign, mohou zůstat zachovány nebo být zavedeny vnitrostátní právní předpisy s požadavky na ekodesign pro emise oxidu uhelnatého, částic a uhlovodíků z ohřívačů pro vytápění vnitřních prostorů a kombinovaných ohřívačů. Ustanovení směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/142/ES ze dne 30. listopadu 2009 o spotřebičích plynných paliv (3), jež omezují množství spalin produkovaných spotřebiči plynných paliv s ohledem na zdraví a bezpečnost, nejsou dotčena.
(7)
Přípravná studie ukazuje, že požadavky týkající se jiných parametrů ekodesignu uvedených v části 1 přílohy I směrnice 2009/125/ES nejsou v případě ohřívačů pro vytápění vnitřních prostorů a kombinovaných ohřívačů potřebné. Zejména emise skleníkových plynů v souvislosti s chladivy využívanými v ohřívačích s tepelnými čerpadly pro vytápění dnešního evropského fondu budov se nejeví jako významné. Při přezkumu tohoto nařízení bude znovu posouzena vhodnost určení požadavků na ekodesign pro tyto skleníkové plyny.
(8)
Oblast působnosti tohoto nařízení by měla zahrnovat kotlové ohřívače pro vytápění vnitřních prostorů, kogenerační ohřívače pro vytápění vnitřních prostorů a ohřívače pro vytápění vnitřních prostorů s tepelným čerpadlem, které dodávají teplo do teplovodních systémů ústředního topení za účelem vytápění vnitřních prostorů, a kotlové kombinované ohřívače a kombinované ohřívače s tepelným čerpadlem, které dodávají teplo do teplovodních systémů ústředního topení za účelem vytápění vnitřních prostorů i teplo pro dodávku teplé pitné a užitkové vody. Tyto ohřívače jsou navrženy tak, aby využívaly plynná nebo kapalná paliva, včetně paliv z biomasy (jestliže netvoří hlavní podíl), elektřinu a teplo okolního prostředí nebo odpadní teplo.
(9)
Ohřívače navržené pro využívání plynných či kapalných paliv vyrobených převážně (z více než 50 %) z biomasy mají specifické technické vlastnosti, které si vyžadují další technické, hospodářské a environmentální analýzy. Na základě výsledků těchto analýz by měly být v pozdější fázi případně stanoveny požadavky na ekodesign těchto ohřívačů.
(10)
Roční spotřeba energie spojená s ohřívači pro vytápění vnitřních prostorů a kombinovanými ohřívači v Unii byla za rok 2005 odhadnuta na 12 089 PJ (zhruba 289 Mtoe), což odpovídá emisím ve výši 698 Mt CO2. Pokud nebudou přijata konkrétní opatření, předpokládá se, že v roce 2020 dosáhne roční spotřeba energie 10 688 PJ. Roční emise oxidů dusíku v souvislosti s ohřívači pro vytápění vnitřních prostorů a kombinovanými ohřívači v Unii v roce 2005 podle odhadů činily 821 kt ekvivalentu SOx. Pokud nebudou přijata konkrétní opatření, předpokládá se, že v roce 2020 dosáhnou roční emise 783 kt ekvivalentu SOx. Přípravná studie ukazuje, že spotřebu energie ve fázi používání a emise oxidů dusíku ohřívačů pro vytápění vnitřních prostorů a kombinovaných ohřívačů lze podstatně snížit.
(11)
Spotřebu energie ohřívačů pro vytápění vnitřních prostorů a kombinovaných ohřívačů lze snížit uplatněním existujících nákladově efektivních technologií nechráněných vlastnickým právem, což povede ke snížení úhrnných nákladů spojených se zakoupením a používáním těchto výrobků.
(12)
V Unii existuje téměř pět milionů bytových jednotek se systémy se společným otevřeným kouřovodem. Nahrazení stávajících kotlových ohřívačů pro vytápění vnitřních prostorů a kotlových kombinovaných ohřívačů účinnými kondenzačními kotli není v bytových jednotkách se společným otevřeným kouřovodem z technických důvodů možné. Požadavky uvedené v tomto nařízení umožňují, aby nekondenzační kotle konkrétně navržené pro tuto konfiguraci zůstaly nadále na trhu; toto opatření má zabránit nepatřičným nákladům pro spotřebitele, poskytnout výrobcům čas na vývoj kotlů využívajících účinnější technologie vytápění a členským státům poskytnout čas na zvážení úprav vnitrostátních stavebních předpisů.
(13)
Předpokládá se, že kombinovaný účinek požadavků na ekodesign uvedený v tomto nařízení a v nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 811/2013 ze dne 18. února 2013, kterým se doplňuje směrnice Evropského parlamentu a Rady 2010/30/EU, pokud jde o uvádění spotřeby energie na energetických štítcích ohřívačů pro vytápění vnitřních prostorů, kombinovaných ohřívačů, souprav sestávajících z ohřívače pro vytápění vnitřních prostorů, regulátoru teploty a solárního zařízení a souprav sestávajících z kombinovaného ohřívače, regulátoru teploty a solárního zařízení (4), povede do roku 2020 ve srovnání se situací v případě nepřijetí žádných opatření k ročním úsporám energie přibližně ve výši 1 900 PJ (zhruba 45 Mtoe), což odpovídá emisím přibližně 110 Mt CO2, a ke snížení ročních emisí oxidů dusíku o přibližně 270 kt ekvivalentu SOx.
(14)
Požadavky na ekodesign by měly sladit požadavky na spotřebu energie, hladinu akustického výkonu a emise oxidů dusíku ohřívačů pro vytápění vnitřních prostorů a kombinovaných ohřívačů v celé Unii, což přispěje k lepšímu fungování vnitřního trhu a ke zlepšení vlivu těchto výrobků na životní prostředí.
(15)
Požadavky na ekodesign by neměly ovlivnit funkčnost nebo cenovou dostupnost ohřívačů pro vytápění vnitřních prostorů či kombinovaných ohřívačů z hlediska koncového uživatele ani nepříznivě ovlivňovat zdraví, bezpečnost či životní prostředí.
(16)
Požadavky na ekodesign by měly být zaváděny postupně, aby měli výrobci dostatek času na potřebné změny konstrukce výrobků, na které se toto nařízení vztahuje. Načasování by mělo být takové, aby byly zohledněny dopady na náklady pro výrobce, zejména pak na malé a střední podniky, a aby bylo zároveň zajištěno včasné dosažení cílů tohoto nařízení.
(17)
Měření a výpočty parametrů výrobků by měly být prováděny za použití spolehlivých, přesných a opakovatelných metod měření, které zohledňují uznávané nejnovější metody měření a výpočtů, včetně harmonizovaných norem, jsou-li k dispozici, přijatých evropskými normalizačními organizacemi na žádost Komise v souladu s postupy stanovenými v nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1025/2012 ze dne 25. října 2012 o evropské normalizaci (5).
(18)
V souladu s čl. 8 odst. 2 směrnice 2009/125/ES toto nařízení určuje, jaké postupy se použijí pro posuzování shody.
(19)
Pro usnadnění kontrol shody by výrobci měli v technické dokumentaci uvádět informace podle příloh IV a V směrnice 2009/125/ES, pokud se tyto informace týkají požadavků stanovených tímto nařízením.
(20)
V zájmu dalšího omezení dopadu ohřívačů pro vytápění vnitřních prostorů a kombinovaných ohřívačů na životní prostředí by výrobci měli poskytovat informace o demontáži, recyklaci a/nebo likvidaci výrobku.
(21)
Kromě právně závazných požadavků stanovených tímto nařízením by měly být určeny orientační referenční hodnoty nejlepších dostupných technologií, aby bylo zajištěno, že informace o vlivu ohřívačů pro vytápění vnitřních prostorů a kombinovaných ohřívačů na životní prostředí během jejich celého životního cyklu budou široce dostupné a snadno přístupné.
(22)
Směrnice 92/42/EHS by měla být s výjimkou svého čl. 7 odst. 2, článku 8 a příloh III až V zrušena a toto nařízení by mělo stanovit nová ustanovení, aby bylo zajištěno rozšíření oblasti působnosti o jiné ohřívače než kotle, dále se zvýšila energetická účinnost ohřívačů pro vytápění vnitřních prostorů i kombinovaných ohřívačů a zlepšily se také ostatní environmentální aspekty ohřívačů pro vytápění vnitřních prostorů a kombinovaných ohřívačů.
(23)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem výboru zřízeného podle čl. 19 odst. 1 směrnice 2009/125/ES,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět a oblast působnosti
1. Toto nařízení stanoví požadavky na ekodesign ohřívačů pro vytápění vnitřních prostorů a kombinovaných ohřívačů o jmenovitém tepelném výkonu ≤ 400 kW pro účely jejich uvádění na trh a/nebo do provozu, včetně ohřívačů začleněných do souprav sestávajících z ohřívače pro vytápění vnitřních prostorů, regulátoru teploty a solárního zařízení nebo souprav sestávajících z kombinovaného ohřívače, regulátoru teploty a solárního zařízení definovaných v článku 2 nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 811/2013,
2. Toto nařízení se nevztahuje na:
a)
ohřívače speciálně navržené pro využívání plynných nebo kapalných paliv vyrobených převážně z biomasy;
b)
ohřívače využívající pevná paliva;
c)
ohřívače v oblasti působnosti směrnice Evropského parlamentu a Rady 2010/75/EU (6);
d)
ohřívače vyrábějící teplo pouze pro dodávku teplé pitné nebo užitkové vody;
e)
ohřívače sloužící k ohřevu a distribuci plynných teplonosných látek jako je pára nebo vzduch;
f)
kogenerační ohřívače pro vytápění vnitřních prostorů o maximální elektrické kapacitě 50 kW nebo vyšší;
g)
zdroje tepla navržené pro ohřívače a pláště ohřívačů, jež mají být takovými zdroji tepla vybaveny, které budou uvedeny na trh před 1. lednem 2018 náhradou za identické zdroje tepla a identické pláště ohřívačů. Na náhradním výrobku nebo jeho obalu musí být jasně uvedeno, pro jaký ohřívač je určen.
Článek 2
Definice
Kromě definic stanovených v článku 2 směrnice 2009/125/ES se pro účely tohoto nařízení použijí tyto definice:
1)
„ohřívačem“ se rozumí ohřívač pro vytápění vnitřních prostorů nebo kombinovaný ohřívač;
2)
„ohřívačem pro vytápění vnitřních prostorů“ se rozumí zařízení, které
a)
dodává teplo do teplovodního systému ústředního topení za účelem dosažení a udržení požadované vnitřní teploty uzavřených prostor jako jsou budovy, bytové jednotky nebo místnosti a
b)
je vybaveno jedním či více zdroji tepla;
3)
„kombinovaným ohřívačem“ se rozumí ohřívač pro vytápění vnitřních prostorů, který je navržen tak, aby rovněž vyráběl teplo pro dodávku teplé pitné nebo užitkové vody o dané teplotě, v daném množství a průtoku ve stanoveném časovém období, a který je připojen k vnějšímu přívodu pitné nebo užitkové vody;
4)
„teplovodním systémem ústředního topení“ se rozumí systém využívající vodu jako teplonosnou látku přenášející centrálně vyráběné teplo do topných těles určených k vytápění budov nebo jejích částí;
5)
„zdrojem tepla“ se rozumí ta část ohřívače, která vyrábí teplo za využití jednoho nebo více z následujících procesů:
a)
spalování fosilních paliv a/nebo paliv z biomasy;
b)
využití Jouleova jevu v prvcích elektrického odporového ohřevu;
c)
zachycování tepla okolního prostředí ze vzdušného, vodního nebo zemního zdroje a/nebo odpadního tepla;
z toho plyne, že zdroj tepla navržený pro ohřívač a plášť ohřívače, který má být takovým zdrojem tepla vybaven, musí být také považovány za ohřívače;
6)
„pláštěm ohřívače“ se rozumí část ohřívače navržená tak, aby do ní mohl být vsazen zdroj tepla;
7)
„jmenovitým tepelným výkonem“ (Prated) se rozumí deklarovaný tepelný výkon ohřívače během procesu vytápění, popřípadě i ohřevu vody za standardních jmenovitých podmínek, vyjádřený v kW; u ohřívačů pro vytápění vnitřních prostorů s tepelným čerpadlem a kombinovaných ohřívačů s tepelným čerpadlem jsou standardními jmenovitými podmínkami pro stanovení jmenovitého tepelného výkonu referenční návrhové podmínky uvedené v tabulce 4 přílohy III;
8)
„standardními jmenovitými podmínkami“ se rozumí provozní podmínky ohřívačů za průměrných klimatických podmínek využívané při stanovení jmenovitého tepelného výkonu, energetické účinnosti vytápění v daném období, energetické účinnosti ohřevu vody, hladiny akustického výkonu a emisí oxidu dusíku;
9)
„biomasou“ se rozumí biologicky rozložitelná část výrobků, odpadů a zbytků biologického původu ze zemědělství (včetně rostlinných a živočišných látek), lesnictví a souvisejících odvětví, včetně rybolovu a akvakultury, jakož i biologicky rozložitelná část průmyslového a komunálního odpadu;
10)
„palivem z biomasy“ se rozumí plynné nebo kapalné palivo vyrobené z biomasy;
11)
„fosilním palivem“ se rozumí plynné nebo kapalné palivo fosilního původu;
12)
„kotlovým ohřívačem pro vytápění vnitřních prostorů“ se rozumí ohřívač pro vytápění vnitřních prostorů, který vyrábí teplo za využití spalování fosilních paliv a/nebo paliv z biomasy nebo Jouleova jevu v prvcích elektrického odporového ohřevu;
13)
„kotlovým kombinovaným ohřívačem“ se rozumí kotlový ohřívač pro vytápění vnitřních prostorů, který je navržen tak, aby rovněž vyráběl teplo pro dodávku teplé pitné nebo užitkové vody o dané teplotě, v daném množství a průtoku ve stanoveném časovém období, a který je připojen k vnějšímu přívodu pitné nebo užitkové vody;
14)
„elektrickým kotlem pro vytápění vnitřních prostorů“ se rozumí kotlový ohřívač pro vytápění vnitřních prostorů, který vyrábí teplo pouze za využití Jouleova jevu v prvcích elektrického odporového ohřevu;
15)
„elektrickým kotlovým kombinovaným ohřívačem“ se rozumí kotlový kombinovaný ohřívač, který vyrábí teplo pouze za využití Jouleova jevu v prvcích elektrického odporového ohřevu;
16)
„kogeneračním ohřívačem pro vytápění vnitřních prostorů“ se rozumí ohřívač pro vytápění vnitřních prostorů, který během jediného procesu zároveň vyrábí teplo a elektřinu;
17)
„ohřívačem pro vytápění vnitřních prostorů s tepelným čerpadlem“ se rozumí ohřívač pro vytápění vnitřních prostorů, který k výrobě tepla využívá teplo okolního prostředí ze vzdušného, vodního nebo zemního zdroje a/nebo odpadní teplo; ohřívač pro vytápění vnitřních prostorů s tepelným čerpadlem může být vybaven jedním nebo více přídavnými ohřívači využívajícími Jouleův jev v prvcích elektrického odporového ohřevu nebo spalování fosilních paliv a/nebo paliv z biomasy;
18)
„kombinovaným ohřívačem s tepelným čerpadlem“ se rozumí ohřívač pro vytápění vnitřních prostorů s tepelným čerpadlem, který je navržen tak, aby rovněž vyráběl teplo pro dodávku teplé pitné nebo užitkové vody o dané teplotě, v daném množství a průtoku ve stanoveném časovém období, a který je připojen k vnějšímu přívodu pitné nebo užitkové vody;
19)
„přídavným ohřívačem“ se rozumí nepreferovaný ohřívač, který vyrábí teplo v případě, že potřeba tepla pro vytápění převyšuje jmenovitý tepelný výkon preferovaného ohřívače;
20)
„sezónní energetickou účinností vytápění“ (ηs ) se rozumí poměr mezi potřebou tepla pro vytápění v určeném otopném období, zajišťovaném ohřívačem, a roční spotřebou energie potřebné k uspokojení této potřeby, vyjádřený v %;
21)
„energetickou účinností ohřevu vody“ (ηwh ) se rozumí poměr mezi užitečnou energií v pitné či užitkové vodě dodávanou kombinovaným ohřívačem a energií potřebnou pro její výrobu, vyjádřený v %;
22)
„hladinou akustického výkonu“ (LWA ) se rozumí hladina akustického výkonu A ve vnitřním a/nebo venkovním prostředí, vyjádřená v dB;
23)
„převodním koeficientem“ (CC) se rozumí koeficient vyjadřující odhadovanou 40 % průměrnou účinnost při výrobě energie v EU uvedenou ve směrnici Evropského parlamentu a Rady 2012/27/EU (7); hodnota převodního koeficientu je 2,5.
Další definice pro účely příloh II až V jsou uvedeny v příloze I.
Článek 3
Požadavky na ekodesign a harmonogram
1. Požadavky na ekodesign ohřívačů jsou stanoveny v příloze II.
2. Požadavky na ekodesign se použijí podle tohoto harmonogramu:
a)
od 26. září 2015:
i)
ohřívače musí splňovat požadavky stanovené v bodě 1 písm. a) a dále v bodech 3 a 5 přílohy II,
ii)
kombinované ohřívače musí splňovat požadavky stanovené v bodě 2 písm. a) přílohy II;
b)
od 26. září 2017:
i)
elektrické ohřívače pro vytápění vnitřních prostorů, elektrické kombinované ohřívače, kogenerační ohřívače pro vytápění vnitřních prostorů, ohřívače pro vytápění vnitřních prostorů s tepelným čerpadlem a kombinované ohřívače s tepelným čerpadlem musí splňovat požadavky stanovené v bodě 1 písm. b) přílohy II,
ii)
kombinované ohřívače musí splňovat požadavky stanovené v bodě 2 písm. b) přílohy II;
c)
od 26. září 2018 musí ohřívače splňovat požadavky stanovené v bodě 4 písm. a) přílohy II.
3. Splnění požadavků na ekodesign bude měřeno a vypočteno podle požadavků stanovených v příloze III.
Článek 4
Posuzování shody
1. Postupem posuzování shody uvedeným v čl. 8 odst. 2 směrnice 2009/125/ES se rozumí systém interní kontroly designu stanovený v příloze IV uvedené směrnice nebo systém řízení stanovený v příloze V uvedené směrnice, aniž jsou tím dotčena ustanovení čl. 7 odst. 2, článku 8 a příloh III až V směrnice Rady 92/42/EHS.
2. Pro účely posuzování shody musí technická dokumentace obsahovat informace o výrobcích stanovené v bodě 5 písm. b) přílohy II tohoto nařízení.
Článek 5
Postup ověřování pro účely dohledu nad trhem
Při provádění kontrol v rámci dohledu nad trhem podle čl. 3 odst. 2 směrnice 2009/125/ES za účelem splnění požadavků stanovených v příloze II tohoto nařízení použijí orgány členských států postup ověřování popsaný v příloze IV tohoto nařízení.
Článek 6
Orientační referenční hodnoty
Orientační referenční hodnoty ohřívačů s nejlepšími výkonnostními parametry, které jsou dostupné na trhu v době, kdy toto nařízení vstupuje v platnost, jsou uvedeny v příloze V.
Článek 7
Revize
Komise přezkoumá toto nařízení s ohledem na technický pokrok v oblasti ohřívačů a výsledek tohoto přezkumu předloží konzultačnímu fóru o ekodesignu nejpozději do pěti let od vstupu tohoto nařízení v platnost. Tento přezkum bude zahrnovat zejména posouzení následujících aspektů:
a)
vhodnost stanovení požadavků na ekodesign pro emise skleníkových plynů vzniklé v souvislosti s chladivy;
b)
jakou úroveň požadavků na ekodesign pro emise oxidu uhelnatého, uhlovodíků a částic lze zavést na základě vyvíjených metod měření;
c)
vhodnost stanovení přísnějších požadavků na ekodesign, pokud jde o energetickou účinnost kotlových ohřívačů pro vytápění vnitřních prostorů a kotlových kombinovaných ohřívačů, hladinu akustického výkonu a emise oxidů dusíku;
d)
vhodnost stanovení požadavků na ekodesign ohřívačů speciálně navržených pro využívání plynných nebo kapalných paliv vyrobených převážně z biomasy;
e)
platnost hodnoty převodního koeficientu;
f)
vhodnost certifikace provedené třetími stranami.
Článek 8
Přechodná ustanovení
1. Až do 26. září 2015 mohou členské státy povolit uvádění na trh a/nebo do provozu u ohřívačů, jež splňují vnitrostátní předpisy týkající se sezónní energetické účinnosti vytápění, energetické účinnosti ohřevu vody a hladiny akustického výkonu, které jsou platné v době přijetí tohoto nařízení.
2. Až do 26. září 2018 mohou členské státy povolit uvádění na trh a/nebo do provozu u ohřívačů, jež splňují vnitrostátní předpisy týkající se emisí oxidů dusíku, které jsou platné v době přijetí tohoto nařízení.
Článek 9
Zrušení
Směrnice Rady 92/42/EHS se s výjimkou svého čl. 7 odst. 2, článku 8 a příloh III až V zrušuje, aniž jsou dotčeny povinnosti členských států týkající se provedení uvedené směrnice do vnitrostátního práva a její použitelnosti, dokud nezačnou platit požadavky na ekodesign stanovené v příloze II tohoto nařízení.
Článek 10
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém svém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 2. srpna 2013.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 813/2013
z dnia 2 sierpnia 2013 r.
w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla ogrzewaczy pomieszczeń i ogrzewaczy wielofunkcyjnych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającą ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów związanych z energią (1), w szczególności jej art. 15 ust. 1,
po konsultacji z Forum Konsultacyjnym ds. Ekoprojektu,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z dyrektywą 2009/125/WE Komisja powinna określić wymogi dotyczące ekoprojektu dla produktów związanych z energią, których wielkość sprzedaży jest znacząca, które mają znaczący wpływ na środowisko naturalne i które posiadają znaczący potencjał w zakresie poprawy ich ekologiczności bez pociągania za sobą nadmiernych kosztów.
(2)
Przepisy dotyczące sprawności kotłów zostały ustanowione dyrektywą Rady 92/42/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie wymogów sprawności dla nowych kotłów wody gorącej opalanych paliwem płynnym lub gazowym (2).
(3)
Artykuł 16 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2009/125/WE stanowi, że zgodnie z procedurą określoną w art. 19 ust. 3 i z uwzględnieniem kryteriów określonych w art. 15 ust. 2 oraz po konsultacji z Forum Konsultacyjnym ds. Ekoprojektu Komisja powinna wprowadzić odpowiednio środki wykonawcze dla produktów posiadających duży potencjał ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w sposób oszczędny, takich jak urządzenia grzewcze i do podgrzewania wody.
(4)
Komisja wykonała badanie przygotowawcze w zakresie technicznych, środowiskowych i ekonomicznych aspektów ogrzewaczy pomieszczeń i ogrzewaczy wielofunkcyjnych (przeznaczonych do ogrzewania pomieszczeń i podgrzewania wody) zazwyczaj użytkowanych w Unii. Badanie opracowano wspólnie z zainteresowanymi stronami z Unii i z państw trzecich, a jego wyniki zostały podane do wiadomości publicznej.
(5)
Aspektami środowiskowymi ogrzewaczy pomieszczeń i ogrzewaczy wielofunkcyjnych, uznanymi za znaczące dla celów niniejszego rozporządzenia, są zużycie energii elektrycznej w fazie użytkowania oraz (w przypadku ogrzewaczy z pompą ciepła) poziom mocy akustycznej. Ponadto w przypadku ogrzewaczy wykorzystujących paliwa kopalne za znaczące aspekty środowiskowe uznano emisję tlenków azotu, tlenku węgla, pyłu zawieszonego i węglowodorów.
(6)
Określenie wymogów dotyczących ekoprojektu dla emisji tlenku węgla, pyłu zawieszonego i węglowodorów nie byłoby właściwe, gdyż jak dotąd nie są dostępne odpowiednie europejskie metody pomiarowe. Mając na uwadze opracowanie tego rodzaju metod pomiarowych, Komisja upoważniła europejskie organizacje normalizacyjne do rozważenia wymogów dotyczących ekoprojektu dla emisji tych substancji podczas przeglądu niniejszego rozporządzenia. Krajowe przepisy w sprawie wymogów dotyczących ekoprojektu dla emisji tlenku węgla, pyłu zawieszonego i węglowodorów przez ogrzewacze pomieszczeń i ogrzewacze wielofunkcyjne mogą zostać utrzymane lub wprowadzone do czasu wejścia w życie odpowiednich wymogów unijnych dotyczących ekoprojektu. Ustalenie to nie dotyczy przepisów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/142/WE z dnia 30 listopada 2009 r. odnoszącej się do urządzeń spalających paliwa gazowe (3), które nakładają ograniczenia dotyczące produktów spalania emitowanych przez tego rodzaju urządzenia ze względu na zdrowie i bezpieczeństwo.
(7)
Badanie przygotowawcze wykazało, że w przypadku ogrzewaczy pomieszczeń i ogrzewaczy wielofunkcyjnych wymogi dotyczące innych parametrów ekoprojektu określonych w części 1 załącznika I do dyrektywy 2009/125/WE nie są konieczne. W szczególności emisje gazów cieplarnianych związane z czynnikami chłodniczymi użytkowanymi w ogrzewaczach z pompą ciepła, stosowanych obecnie do ogrzewania europejskich zasobów budowlanych, nie zostały uznane za znaczące. Stosowność ustanowienia wymogów dotyczących ekoprojektu dla takich emisji gazów cieplarnianych będzie poddana ponownej ocenie podczas przeglądu niniejszego rozporządzenia.
(8)
Zakres niniejszego rozporządzenia powinien obejmować kotły do ogrzewania pomieszczeń, kogeneracyjne ogrzewacze pomieszczeń i ogrzewacze pomieszczeń z pompą ciepła, które doprowadzają ciepło do wodnych systemów centralnego ogrzewania stosowanych do ogrzewania pomieszczeń, oraz wielofunkcyjne kotły grzewcze i wielofunkcyjne ogrzewacze z pompą ciepła, które doprowadzają ciepło do wodnych systemów centralnego ogrzewania przeznaczonych do ogrzewania pomieszczeń oraz ciepło potrzebne do dostarczania ciepłej wody użytkowej. Ogrzewacze te są zaprojektowane do wykorzystywania paliw gazowych lub ciekłych, w tym z biomasy (jeśli nie są to ogrzewacze przeznaczone przede wszystkim do wykorzystania paliw z biomasy), energii elektrycznej i ciepła otoczenia lub ciepła odpadowego.
(9)
Ogrzewacze, które są zaprojektowane do wykorzystywania przede wszystkim paliw gazowych lub ciekłych (ponad 50 %) wytwarzanych z biomasy mają szczególne właściwości techniczne wymagające przeprowadzenia dodatkowych analiz technicznych, ekonomicznych i środowiskowych. W zależności od wyników analiz technicznych, ekonomicznych i środowiskowych wymogi dotyczące ekoprojektu dla tych ogrzewaczy zostaną w razie potrzeby ustanowione w późniejszym etapie.
(10)
W 2005 r. roczne zużycie energii związane z ogrzewaczami pomieszczeń i ogrzewaczami wielofunkcyjnymi szacowano w Unii na 12 089 PJ (około 289 Mtoe), co odpowiada emisji 698 Mt CO2. Przewiduje się, że jeżeli nie zostaną zastosowane żadne szczególne środki, w 2020 r. roczne zużycie energii wyniesie 10 688 PJ. W 2005 r. roczną emisję tlenków azotu związaną z ogrzewaczami pomieszczeń i ogrzewaczami wielofunkcyjnymi szacowano w Unii na poziomie 821 kt równoważnika SOx. Przewiduje się, że jeżeli nie zostaną zastosowane żadne szczególne środki, w 2020 r. roczna emisja wyniesie 783 kt równoważnika SOx. Badanie przygotowawcze wskazuje na możliwość znaczącego obniżenia zużycia energii i emisji tlenków azotu przez ogrzewacze pomieszczeń i ogrzewacze wielofunkcyjne w fazie użytkowania.
(11)
Zużycie energii przez ogrzewacze pomieszczeń i ogrzewacze wielofunkcyjne można obniżyć przez stosowanie istniejących, opłacalnych i niechronionych prawem rozwiązań technicznych, w wyniku czego obniżyłyby się łączne koszty zakupu i eksploatacji tych produktów.
(12)
Na terenie Unii jest prawie pięć milionów mieszkań o wspólnym systemie grzewczym z otwartą komorą spalania. W mieszkaniach o wspólnym systemie grzewczym z otwartą komorą spalania zastąpienie zainstalowanych kotłów do ogrzewania pomieszczeń i wielofunkcyjnych kotłów grzewczych wydajnymi kotłami kondensacyjnymi nie jest możliwe ze względów technicznych. Wymogi zawarte w niniejszym rozporządzeniu umożliwiają pozostawienie na rynku kotłów innych niż kondensacyjne, zaprojektowanych specjalnie dla tego rodzaju systemów; ma to zapobiec ponoszeniu niepotrzebnych kosztów przez użytkowników, zapewnić producentom czas potrzebny na opracowanie kotłów specjalnie dostosowanych do wykorzystywania bardziej wydajnych technologii grzewczych, a państwom członkowskim czas na przeanalizowanie krajowych kodeksów budowlanych.
(13)
Oczekuje się, że do 2020 r. łączny efekt wymogów dotyczących ekoprojektu, określonych w niniejszym rozporządzeniu oraz w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 811/2013 z dnia 18 lutego 2013 r. uzupełniającym dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE w odniesieniu do etykiet efektywności energetycznej dla ogrzewaczy pomieszczeń, ogrzewaczy wielofunkcyjnych, zestawów zawierających ogrzewacz pomieszczeń, regulator temperatury i urządzenie słoneczne oraz zestawów zawierających ogrzewacz wielofunkcyjny, regulator temperatury i urządzenie słoneczne (4) doprowadzi do rocznej oszczędności energii szacowanej na poziomie około 1 900 PJ (około 45 Mtoe), co odpowiada emisji około 110 Mt CO2, oraz do ograniczenia rocznej emisji tlenków azotu o około 270 kt równoważnika SOx w porównaniu z sytuacją zakładającą niezastosowanie żadnych środków.
(14)
Wymogi dotyczące ekoprojektu powinny doprowadzić do ujednolicenia na całym terytorium Unii wymogów dotyczących zużycia energii, poziomu mocy akustycznej i emisji tlenków azotu przez ogrzewacze pomieszczeń i ogrzewacze wielofunkcyjne, przyczyniając się w ten sposób do lepszego funkcjonowania rynku wewnętrznego i podniesienia efektywności środowiskowej tych produktów.
(15)
Z punktu widzenia użytkownika wymogi dotyczące ekoprojektu nie powinny mieć wpływu na funkcjonalność lub dostępność finansową ogrzewaczy pomieszczeń lub ogrzewaczy wielofunkcyjnych i nie powinny nieść za sobą negatywnych skutków dla zdrowia, bezpieczeństwa lub środowiska naturalnego.
(16)
Wymogi dotyczące ekoprojektu należy wprowadzać stopniowo, aby zapewnić producentom wystarczająco dużo czasu na odpowiednie zmodyfikowanie konstrukcji produktów, których dotyczy niniejsze rozporządzenie. Harmonogram powinien uwzględniać koszty ponoszone przez producentów, w szczególności małe i średnie przedsiębiorstwa, przy jednoczesnym zapewnieniu terminowego osiągnięcia celów niniejszego rozporządzenia.
(17)
Pomiary i obliczenia parametrów produktów powinny być przeprowadzane z wykorzystaniem wiarygodnych, dokładnych i odtwarzalnych metod uwzględniających powszechnie uznane najnowsze metody pomiarów i obliczeń, w tym - o ile są dostępne - zharmonizowane normy przyjęte na wniosek Komisji przez europejskie organizacje normalizacyjne zgodnie z procedurami określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie normalizacji europejskiej (5).
(18)
Zgodnie z art. 8 ust. 2 dyrektywy 2009/125/WE w niniejszym rozporządzeniu wyszczególniono mające zastosowanie procedury oceny zgodności.
(19)
W celu ułatwienia kontroli zgodności producenci powinni dostarczać informacje w dokumentacji technicznej, o której mowa w załącznikach IV i V do dyrektywy 2009/125/WE, w zakresie, w jakim informacje te odnoszą się do wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu.
(20)
W celu dalszego ograniczenia oddziaływania ogrzewaczy pomieszczeń i ogrzewaczy wielofunkcyjnych na środowisko producenci powinni dostarczyć informacje dotyczące ich demontażu, recyklingu lub usuwania.
(21)
W uzupełnieniu obowiązujących zgodnie z prawem wymogów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu należy określić orientacyjne kryteria referencyjne dla najlepszych dostępnych rozwiązań technicznych, aby zapewnić szeroki i łatwy dostęp do informacji na temat efektywności środowiskowej ogrzewaczy pomieszczeń i ogrzewaczy wielofunkcyjnych w trakcie ich cyklu życia.
(22)
Na mocy niniejszego rozporządzenia należy uchylić dyrektywę 92/42/EWG z wyjątkiem jej art. 7 ust. 2 i art. 8 oraz załączników III-V do tej dyrektywy, a także ustanowić nowe przepisy, aby zapewnić rozszerzenie zakresu na ogrzewacze inne niż kotły, dalszą poprawę efektywności energetycznej ogrzewaczy pomieszczeń i ogrzewaczy wielofunkcyjnych oraz poprawę ich innych istotnych aspektów środowiskowych.
(23)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 19 ust. 1 dyrektywy 2009/125/WE,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot i zakres
1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia wymogi dotyczące ekoprojektu w zakresie wprowadzania do obrotu lub użytkowania ogrzewaczy pomieszczeń i ogrzewaczy wielofunkcyjnych o znamionowej mocy cieplnej ≤ 400 kW, z uwzględnieniem ogrzewaczy stanowiących część zestawów zawierających ogrzewacz pomieszczeń, regulator temperatury i urządzenie słoneczne oraz zestawów zawierających ogrzewacz wielofunkcyjny, regulator temperatury i urządzenie słoneczne, określonych w art. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 811/2013.
2. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do:
a)
ogrzewaczy specjalnie zaprojektowanych do wykorzystywania paliw gazowych i ciekłych wytwarzanych przede wszystkim z biomasy;
b)
ogrzewaczy wykorzystujących paliwa stałe;
c)
ogrzewaczy wchodzących w zakres dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE (6);
d)
ogrzewaczy generujących ciepło tylko w celu zapewnienia ciepłej wody użytkowej;
e)
ogrzewaczy przeznaczonych do ogrzewania i rozprowadzania gazowych nośników ciepła takich jak para lub powietrze;
f)
kogeneracyjnych ogrzewaczy pomieszczeń o maksymalnej mocy wytwórczej energii elektrycznej wynoszącej co najmniej 50 kW;
g)
źródeł ciepła przeznaczonych do stosowania w ogrzewaczach oraz obudów ogrzewaczy, w których mają być umieszczone tego rodzaju źródła ciepła, wprowadzonych do obrotu przed dniem 1 stycznia 2018 r. w celu zastąpienia identycznych źródeł ciepła i identycznych obudów ogrzewaczy. Na produkcie przeznaczonym do wymiany lub na jego opakowaniu należy wyraźnie wskazać ogrzewacz, dla którego jest przeznaczony.
Artykuł 2
Definicje
Oprócz definicji podanych w art. 2 dyrektywy 2009/125/WE na potrzeby niniejszego rozporządzenia mają zastosowanie następujące definicje:
1)
„ogrzewacz” oznacza ogrzewacz pomieszczeń lub ogrzewacz wielofunkcyjny;
2)
„ogrzewacz pomieszczeń” oznacza urządzenie, które:
a)
dostarcza ciepło do wodnego systemu centralnego ogrzewania w celu uzyskania i utrzymania na wybranym poziomie temperatury wewnętrznej w przestrzeni zamkniętej takiej jak budynek, mieszkanie lub pokój; oraz
b)
jest wyposażone w co najmniej jedno źródło ciepła;
3)
„ogrzewacz wielofunkcyjny” oznacza ogrzewacz pomieszczeń zaprojektowany do doprowadzania dodatkowo ciepła w celu dostarczania ciepłej wody użytkowej w wybranym zakresie temperatur, w wybranych ilościach i o wybranych wartościach natężenia przepływu w określonych przedziałach czasowych, połączony z zewnętrznym źródłem zasilania w wodę użytkową;
4)
„wodny system centralnego ogrzewania” oznacza system, w którym woda jest wykorzystywana jako nośnik ciepła rozprowadzający centralnie wytwarzaną energię cieplną do promienników ciepła w celu ogrzewania pomieszczeń w budynkach lub ich części;
5)
„źródło ciepła” oznacza część ogrzewacza, która wytwarza ciepło, wykorzystując w tym celu jeden z następujących procesów:
a)
spalanie paliw kopalnych lub paliw z biomasy;
b)
efekt Joule’a w elektrycznych, rezystancyjnych elementach grzejnych;
c)
wychwytywanie ciepła otoczenia z takich źródeł jak powietrze, woda lub ziemia, lub ciepło odpadowe;
przy czym źródło ciepła zaprojektowane do stosowania w ogrzewaczu lub obudowie ogrzewacza, w której tego rodzaju źródło ciepła ma być umieszczone, jest również uważane za ogrzewacz;
6)
„obudowa ogrzewacza” oznacza część ogrzewacza przeznaczoną do zainstalowania w niej źródła ciepła;
7)
„znamionowa moc cieplna” (Prated) oznacza, wyrażaną w kW, deklarowaną moc cieplną ogrzewacza zapewniającego ogrzewanie pomieszczeń i, w stosownych przypadkach, podgrzewanie wody w warunkach znamionowych znormalizowanych; dla ogrzewaczy pomieszczeń z pompą ciepła i ogrzewaczy wielofunkcyjnych z pompą ciepła warunkami znamionowymi znormalizowanymi do celów określenia znamionowej mocy cieplnej są warunki obliczeniowe odniesienia zamieszczone w tabeli 4 załącznika III;
8)
„warunki znamionowe znormalizowane” oznaczają warunki eksploatacyjne ogrzewaczy w warunkach klimatu umiarkowanego, stosowane w celu określenia znamionowej mocy cieplnej, sezonowej efektywności energetycznej ogrzewania pomieszczeń, efektywności energetycznej podgrzewania wody, poziomu mocy akustycznej i emisji tlenków azotu;
9)
„biomasa” oznacza ulegającą biodegradacji frakcję produktów, odpadów i pozostałości pochodzenia biologicznego z rolnictwa (łącznie z substancjami roślinnymi i zwierzęcymi), leśnictwa i powiązanych gałęzi przemysłu, w tym rybołówstwa i akwakultury, a także ulegającą biodegradacji frakcję odpadów przemysłowych i komunalnych;
10)
„paliwo z biomasy” oznacza wytwarzane z biomasy paliwo gazowe lub ciekłe;
11)
„paliwo kopalne” oznacza paliwo gazowe lub ciekłe pochodzenia kopalnego;
12)
„kocioł do ogrzewania pomieszczeń” oznacza ogrzewacz pomieszczeń, który generuje ciepło w procesie spalania paliw kopalnych lub paliw z biomasy, lub wykorzystując efekt Joule’a w elektrycznych, rezystancyjnych elementach grzejnych;
13)
„wielofunkcyjny kocioł grzewczy” oznacza kocioł do ogrzewania pomieszczeń, zaprojektowany do doprowadzania ciepła w celu dostarczania ciepłej wody użytkowej w wybranym zakresie temperatur, w wybranych ilościach i o wybranych wartościach natężenia przepływu w określonych przedziałach czasowych, połączony z zewnętrznym źródłem zasilania w wodę użytkową;
14)
„elektryczny kocioł do ogrzewania pomieszczeń” oznacza kocioł do ogrzewania pomieszczeń, który generuje ciepło tylko przez wykorzystywanie efektu Joule’a w elektrycznych, rezystancyjnych elementach grzejnych;
15)
„elektryczny wielofunkcyjny kocioł grzewczy” oznacza wielofunkcyjny kocioł grzewczy, który generuje ciepło tylko przez wykorzystywanie efektu Joule’a w elektrycznych, rezystancyjnych elementach grzejnych;
16)
„kogeneracyjny ogrzewacz pomieszczeń” oznacza ogrzewacz pomieszczeń, który w jednym procesie generuje jednocześnie ciepło i energię elektryczną;
17)
„ogrzewacz pomieszczeń z pompą ciepła” oznacza ogrzewacz pomieszczeń, w którym do generowania ciepła wykorzystywane jest ciepło otoczenia z takich źródeł jak powietrze, woda lub ziemia, lub ciepło odpadowe; ogrzewacz pomieszczeń z pompą ciepła może być wyposażony w co najmniej jeden dodatkowy ogrzewacz wykorzystujący efekt Joule’a w elektrycznych, rezystancyjnych elementach grzejnych lub proces spalania paliw kopalnych lub z biomasy;
18)
„wielofunkcyjny ogrzewacz z pompą ciepła” oznacza ogrzewacz pomieszczeń z pompą ciepła zaprojektowany również do doprowadzenia ciepła w celu dostarczania ciepłej wody użytkowej w wybranym zakresie temperatur, w wybranych ilościach i o wybranych wartościach natężenia przepływu w określonych przedziałach czasowych, połączony z zewnętrznym źródłem zasilania w wodę użytkową;
19)
„ogrzewacz dodatkowy” oznacza ogrzewacz uzupełniający, który generuje ciepło, gdy zapotrzebowanie na nie przekracza znamionową moc cieplną ogrzewacza podstawowego;
20)
„sezonowa efektywność energetyczna ogrzewania pomieszczeń” (ηs ) oznacza, wyrażany w %, stosunek zapotrzebowania na ogrzewanie pomieszczeń w określonym sezonie ogrzewczym, zapewniane przez ogrzewacz, do rocznego zużycia energii wymaganej do zaspokojenia tego zapotrzebowania;
21)
„efektywność energetyczna podgrzewania wody” (ηwh ) oznacza, wyrażany w %, stosunek energii użytecznej dostarczanej przez ogrzewacz wielofunkcyjny w wodzie użytkowej do energii koniecznej do jej wytworzenia;
22)
„poziom mocy akustycznej” (LWA ) oznacza, wyrażany w dB, poziom mocy akustycznej odniesionej do A, w pomieszczeniu lub na zewnątrz;
23)
„współczynnik konwersji” (CC) oznacza współczynnik, który wyraża oszacowaną na 40 % przeciętną efektywność produkcji energii w UE, o której mowa w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE (7); wartość współczynnika konwersji CC = 2,5.
Dodatkowe definicje na potrzeby załączników II-V zamieszczono w załączniku I.
Artykuł 3
Wymogi dotyczące ekoprojektu i harmonogram
1. Wymogi dotyczące ekoprojektu dla ogrzewaczy określono w załączniku II.
2. Każdy wymóg dotyczący ekoprojektu stosuje się zgodnie z następującym harmonogramem:
a)
od dnia 26 września 2015 r.:
(i)
ogrzewacze muszą spełniać wymogi określone w pkt 1 lit. a), pkt 3 i 5 załącznika II;
(ii)
ogrzewacze wielofunkcyjne muszą spełniać wymogi określone w pkt 2 lit. a) załącznika II;
b)
od dnia 26 września 2017 r.:
(i)
elektryczne ogrzewacze pomieszczeń, elektryczne ogrzewacze wielofunkcyjne, kogeneracyjne ogrzewacze pomieszczeń, ogrzewacze pomieszczeń z pompą ciepła i ogrzewacze wielofunkcyjne z pompą ciepła muszą spełniać wymogi określone w pkt 1 lit. b) załącznika II;
(ii)
ogrzewacze wielofunkcyjne muszą spełniać wymogi określone w pkt 2 lit. b) załącznika II;
c)
od dnia 26 września 2018 r. ogrzewacze ciepła muszą spełniać wymogi określone w pkt 4 lit. a) załącznika II.
3. Zgodność z wymogami dotyczącymi ekoprojektu jest mierzona i obliczana zgodnie z wymogami określonymi w załączniku III.
Artykuł 4
Ocena zgodności
1. Procedurę oceny zgodności, o której mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 2009/125/WE, stanowi wewnętrzna kontrola projektu określona w załączniku IV do tej dyrektywy lub system zarządzania określony w załączniku V do niej, nie naruszając przepisów art. 7 ust. 2 i art. 8 oraz załączników III-V do dyrektywy 92/42/EWG.
2. Na potrzeby oceny zgodności do dokumentacji technicznej dołącza się informacje o produkcie przedstawione zgodnie z pkt 5 lit. b) załącznika II do niniejszego rozporządzenia
Artykuł 5
Procedura weryfikacji do celów nadzoru rynku
Podczas przeprowadzania kontroli w ramach nadzoru rynku, o których mowa w art. 3 ust. 2 dyrektywy 2009/125/WE, w celu zapewnienia zgodności z wymogami określonymi w załączniku II do niniejszego rozporządzenia organy państw członkowskich stosują procedurę weryfikacji określoną w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 6
Orientacyjne kryteria referencyjne
Orientacyjne kryteria referencyjne dla najlepiej działających ogrzewaczy dostępnych na rynku w chwili wejścia w życie niniejszego rozporządzenia określono w załączniku V.
Artykuł 7
Przegląd
Przed upływem pięciu lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja dokonuje jego przeglądu w kontekście postępu technicznego w odniesieniu do ogrzewaczy i przedstawia wyniki tego przeglądu Forum Konsultacyjnemu ds. Ekoprojektu. W szczególności przegląd obejmuje ocenę następujących aspektów:
a)
zasadność określenia wymogów dotyczących ekoprojektu dla emisji gazów cieplarnianych związanych z czynnikami chłodzącymi;
b)
określenie, w oparciu o aktualnie opracowywane metody pomiarowe, poziomu wymogów dotyczących ekoprojektu dla emisji tlenku węgla, węglowodorów i pyłu zawieszonego, jakie można wprowadzić;
c)
zasadność ustanowienia bardziej restrykcyjnych wymogów dotyczących ekoprojektu dla efektywności energetycznej kotłów do ogrzewania pomieszczeń i wielofunkcyjnych kotłów grzewczych, poziomu mocy akustycznej i emisji tlenków azotu;
d)
zasadność ustanowienia wymogów dotyczących ekoprojektu dla ogrzewaczy specjalnie zaprojektowanych do wykorzystywania paliw gazowych lub ciekłych wytwarzanych przede wszystkim z biomasy;
e)
okres obowiązywania wartości współczynnika konwersji;
f)
zasadność certyfikacji zewnętrznej.
Artykuł 8
Przepisy przejściowe
1. Państwa członkowskie mogą zezwolić na wprowadzanie do obrotu lub do użytku ogrzewaczy spełniających wymogi przepisów krajowych obowiązujących w chwili przyjęcia niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do sezonowej efektywności energetycznej ogrzewania pomieszczeń, efektywności energetycznej podgrzewania wody i poziomu mocy akustycznej, do dnia 26 września 2015 r.
2. Państwa członkowskie mogą zezwolić na wprowadzanie do obrotu lub do użytku ogrzewaczy spełniających wymogi przepisów krajowych obowiązujących w chwili przyjęcia niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do emisji tlenków azotu, do dnia 26 września 2018 r.
Artykuł 9
Uchylenie
Dyrektywa Rady 92/42/EWG traci moc, z wyjątkiem jej art. 7 ust. 2 i art. 8 oraz załączników III-V do tej dyrektywy, bez uszczerbku dla zobowiązań państw członkowskich w odniesieniu do transpozycji do prawa krajowego i jej stosowania do chwili, gdy zaczną być stosowane wymogi dotyczące ekoprojektu określone w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 10
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 2 sierpnia 2013 r.