PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 716/2013
ze dne 25. července 2013,
kterým se stanoví prováděcí pravidla k nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 110/2008 o definici, popisu, obchodní úpravě, označování a ochraně zeměpisných označení lihovin
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 110/2008 ze dne 15. ledna 2008 o definici, popisu, obchodní úpravě, označování a ochraně zeměpisných označení lihovin (1), a zejména na čl. 24 odst. 3 a článek 27 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V zájmu objasnění určitých ustanovení nařízení (ES) č. 110/2008 a zajištění jejich jednotného uplatňování v členských státech by měla být přijata podrobná pravidla, zejména co se týče používání složených výrazů, narážek a obchodních a zeměpisných označení při obchodní úpravě lihovin.
(2)
Podle čl. 10 odst. 1 a 2 nařízení (ES) č. 110/2008 se pro lihovinu či jinou potravinu může za určitých podmínek v obchodní úpravě použít složený výraz, který obsahuje název jedné z kategorií uvedených v příloze II nařízení (ES) č. 110/2008 nebo jedno ze zeměpisných označení uvedených v příloze III zmíněného nařízení, nebo jedna či více narážek, které obsahují jednu či více těchto kategorií nebo zeměpisných označení. Aby bylo zajištěno jednotné používání složených výrazů a narážek v členských státech, je nutné stanovit podrobná pravidla pro jejich užívání při obchodní úpravě lihovin a jiných potravin.
(3)
Odkazuje-li se v obchodní úpravě potraviny na určitou lihovinu, musí tato lihovina zcela vyhovovat nařízení (ES) č. 110/2008 a nesmí být zředěna. Je nezbytné objasnit význam pojmu „zředění“, pokud se vztahuje na lihoviny, jelikož určité výrobní procesy by se neměly považovat za zředění.
(4)
Aby bylo zajištěno, že jsou splněny podmínky pro zápis zeměpisných označení, které jsou stanoveny v nařízení (ES) č. 110/2008, měly by být žádosti o zápis přezkoumány Komisí a měla by být stanovena prováděcí pravidla pro postupy podávání žádostí, přezkoumání, vznesení námitek a zrušení zeměpisných označení lihovin. V zájmu jednotného uplatňování těchto pravidel by měly být vypracovány vzory žádosti o zápis, technické dokumentace, prohlášení o námitkách, žádosti o změnu technické dokumentace a o zrušení zeměpisného označení.
(5)
V zájmu snazší komunikace mezi Komisí a členskými státy a třetími zeměmi, pokud jde o zapsaná zeměpisná označení, by členské státy a třetí země měly Komisi kromě úplné technické dokumentace zeměpisných označení předat i hlavní specifikace technické dokumentace.
(6)
Omezení týkající se balení určité lihoviny se zeměpisným označením, jako je povinnost balit lihovinu ve stanovené zeměpisné oblasti, představují omezení volného pohybu zboží a služeb. Tato omezení by měla být přípustná pouze tehdy, jsou-li nezbytná, přiměřená a vhodná pro ochranu pověsti zeměpisného označení.
(7)
Pro zeměpisná označení lihovin je třeba stanovit symbol Unie, aby mohl spotřebitel identifikovat určité lihoviny, jejichž vlastnosti jsou spojeny s jejich zeměpisným původem.
(8)
Vzhledem k době, kterou členské státy potřebují k zavedení opatření týkajících se používání složených výrazů a narážek, by uplatňování těchto opatření mělo být odloženo.
(9)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro lihoviny,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
PŘEDMĚT A DEFINICE
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví prováděcí pravidla k nařízení (ES) č. 110/2008, zejména co se týče:
a)
používání složených výrazů a narážek uvedených v článku 10 nařízení (ES) č. 110/2008 v popisu, obchodní úpravě a označení potraviny;
b)
zeměpisných označení lihovin uvedených v článku 15 nařízení (ES) č. 110/2008 a používání symbolu Unie pro zeměpisná označení lihovin.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se:
a)
„kategorií lihovin“ rozumí jedna z kategorií 1 až 46 v příloze II nařízení (ES) č. 110/2008;
b)
„zeměpisným označením“ rozumí jedno ze zeměpisných označení zapsaných v příloze III nařízení (ES) č. 110/2008;
c)
„složeným výrazem“ rozumí kombinace výrazu uvedeného v kategoriích 1 až 46 v příloze II nařízení (ES) č. 110/2008 nebo zeměpisného označení lihoviny, z níž pochází veškerý alkohol v konečném výrobku:
i)
s názvem jedné či více jiných potravin, než jsou potraviny použité při výrobě této lihoviny podle přílohy II nařízení (ES) č. 110/2008, nebo přídavnými jmény odvozenými od těchto názvů, a/nebo
ii)
s výrazem „likér“;
d)
„narážkou“ rozumí přímý nebo nepřímý odkaz na jednu či více kategorií lihovin nebo zeměpisných označení kromě odkazu ve složeném výrazu nebo seznamu složek uvedeném v čl. 9 odst. 9 nařízení (ES) č. 110/2008.
KAPITOLA II
PRAVIDLA PRO POUŽÍVÁNÍ SLOŽENÝCH VÝRAZŮ A NARÁŽEK
Článek 3
Složené výrazy
1. Součástí složeného výrazu popisujícího alkoholický nápoj nesmí být výraz „lihovina“.
2. Složený výraz popisující alkoholický nápoj nesmí sestávat z kombinace výrazu „likér“ a názvu jedné z kategorií 33 až 40 v příloze II nařízení (ES) č. 110/2008.
3. Složený výraz nesmí nahrazovat obchodní označení lihoviny.
4. Složený výraz popisující alkoholický nápoj musí být uveden jednotným písmem stejného typu, velikosti a barvy. Tento výraz nesmí být přerušen jiným textem nebo vyobrazením, jež nejsou jeho součástí, a nesmí být uveden větším písmem než obchodní označení.
Článek 4
Narážky
Narážka na kategorii lihovin nebo zeměpisné označení při obchodní úpravě potraviny nesmí být uvedena na stejném řádku jako obchodní označení. U alkoholických nápojů je narážka uvedena menším písmem, než je písmo použité pro obchodní označení a složený výraz.
Článek 5
Zředění lihoviny
Pro účely čl. 10 odst. 2 nařízení (ES) č. 110/2008 se za zředění považuje snížení objemového obsahu alkoholu v lihovině pod minimální obsah alkoholu stanovený pro danou lihovinu v příslušné kategorii v příloze II uvedeného nařízení, a to výhradně přidáním vody.
KAPITOLA III
ZEMĚPISNÁ OZNAČENÍ
Článek 6
Žádost o zápis zeměpisného označení
Komisi je předložena žádost o zápis zeměpisného označení do přílohy III nařízení (ES) č. 110/2008, která se skládá z
a)
formuláře žádosti podle vzoru stanoveného v příloze I tohoto nařízení;
b)
technické dokumentace podle vzoru stanoveného v příloze II tohoto nařízení;
c)
hlavních specifikací technické dokumentace uvedené v písmenu b).
Článek 7
Přeshraniční žádosti
1. Pokud se přeshraniční zeměpisné označení týká pouze členských států, je příslušná žádost předložena členskými státy společně, nebo jedním z členských států jménem ostatních. V posledně uvedeném případě obsahuje žádost doklad od všech ostatních dotčených členských států, který členský stát podávající žádost opravňuje k tomu, aby jednal jejich jménem.
Pokud se přeshraniční zeměpisné označení týká pouze třetích zemí, je příslušná žádost předložena Komisi buď jedním ze žadatelů jménem ostatních, nebo jednou ze třetích zemí jménem ostatních a tato žádost obsahuje:
a)
důkaz o ochraně v dotčených třetích zemích a
b)
doklad od všech ostatních dotčených třetích zemí, který třetí zemi podávající žádost opravňuje k tomu, aby jednala jejich jménem.
Pokud se přeshraniční zeměpisné označení týká nejméně jednoho členského státu a nejméně jedné třetí země, žádost předloží Komisi jeden z dotčených členských států, orgánů třetí země nebo soukromých subjektů ze třetí země a tato žádost obsahuje:
a)
důkaz o ochraně v dotčených třetích zemích a
b)
doklad od všech dotčených členských států nebo třetích zemí, který stranu podávající žádost opravňuje k tomu, aby jednala jejich jménem.
2. Dotčený členský stát nebo orgán třetí země či soukromý subjekt ze třetí země, který Komisi podává přeshraniční žádost, se stává příjemcem veškerých oznámení nebo rozhodnutí vydaných Komisí.
Článek 8
Přijetí žádosti
1. Datem podání žádosti je datum jejího přijetí Komisí.
2. Dotčený členský stát nebo orgán třetí země či soukromý subjekt ze třetí země obdrží potvrzení o přijetí, v němž jsou uvedeny alespoň tyto údaje:
a)
číslo spisu;
b)
název, který má být zapsán;
c)
počet obdržených stran;
d)
datum přijetí žádosti.
Článek 9
Zavedená zeměpisná označení
1. Pokud technická dokumentace pro zavedené zeměpisné označení, která byla předložena podle čl. 20 odst. 1 nařízení (ES) č. 110/2008, neprokazuje, že jsou splněny požadavky stanovené v čl. 15 odst. 1 uvedeného nařízení, stanoví Komise lhůtu pro její změnu či stažení nebo pro podání připomínek ze strany členského státu.
2. Pokud členský stát tyto nedostatky ve lhůtě stanovené v odstavci 1 neodstraní, má se za to, že technická dokumentace nebyla předložena, a použije se čl. 20 odst. 3 nařízení (ES) č. 110/2008.
Článek 10
Balení v dotčené zeměpisné oblasti
Je-li v technické dokumentaci uvedeno, že k balení lihoviny musí dojít ve vymezené zeměpisné oblasti nebo v oblasti v její bezprostřední blízkosti, je nutné tento požadavek s ohledem na dotčený výrobek zdůvodnit.
Článek 11
Přípustnost žádosti
1. Žádost je přípustná, pokud obsahuje všechny prvky uvedené v článku 6.
2. Není-li žádost úplná, Komise žadatele vyzve, aby do dvou měsíců nedostatky odstranil. Nejsou-li nedostatky ve stanovené lhůtě odstraněny, Komise žádost zamítne jako nepřípustnou.
Článek 12
Přezkum podmínek platnosti
1. Není-li zeměpisné označení v souladu s článkem 15 nařízení (ES) č. 110/2008 nebo nesplňuje-li žádost o zápis požadavky stanovené v článku 17 nařízení (ES) č. 110/2008, stanoví Komise lhůtu pro její změnu nebo stažení nebo pro podání připomínek ze strany dotčeného členského státu, orgánu třetí země nebo soukromého subjektu ze třetí země.
2. Pokud dotčený členský stát, orgán třetí země nebo soukromý subjekt ze třetí země nedostatky ve lhůtě uvedené v odstavci 1 neodstraní, Komise žádost zamítne.
Článek 13
Námitka proti zápisu
1. Námitky uvedené v čl. 17 odst. 7 nařízení (ES) č. 110/2008 jsou vyhotoveny podle vzoru stanoveného v příloze III tohoto nařízení a předloženy Komisi. Datem podání námitky je datum jejího přijetí Komisí.
2. Strana podávající námitku obdrží potvrzení o přijetí, v němž jsou uvedeny alespoň tyto údaje:
a)
číslo spisu;
b)
počet obdržených stran;
c)
datum přijetí námitky.
Článek 14
Přípustnost námitky
1. Námitka je přípustná, pokud zmiňuje případná uplatňovaná starší práva a důvody vznesení námitky a pokud byla obdržena ve lhůtě uvedené v čl. 17 odst. 7 nařízení (ES) č. 110/2008.
2. Je-li námitka v souladu s čl. 23 odst. 3 nařízení (ES) č. 110/2008 založena na existenci starší ochranné známky s určitou pověstí a proslulostí, která se již v Unii používá, musí k ní být připojen důkaz o podání žádosti o zápis této ochranné známky, o jejím zápisu nebo používání, například osvědčení o zápisu nebo důkaz o jejím používání a důkaz o její pověsti a proslulosti.
3. Námitka musí obsahovat podrobné údaje o skutečnostech, důkazy a připomínky předložené k doložení námitky a musí k ní být připojeny příslušné podpůrné doklady.
Informace a důkazy předložené k doložení používání starší ochranné známky se týkají místa, doby trvání, rozsahu a povahy používání starší ochranné známky a její pověsti a proslulosti.
4. Pokud nebyly předloženy informace a doklady uvedené v odstavcích 1, 2 a 3, Komise stranu podávající námitku vyzve, aby do dvou měsíců nedostatky odstranila. Nejsou-li nedostatky ve stanovené lhůtě odstraněny, Komise námitku zamítne jako nepřípustnou.
Článek 15
Přezkum námitky
1. Je-li námitka přípustná, informuje Komise o námitce dotčený členský stát, orgán třetí země nebo soukromý subjekt ze třetí země a vyzve je, aby do dvou měsíců podaly připomínky. Připomínky obdržené v této lhůtě jsou předány straně, která námitku vznesla.
2. Komise strany požádá, aby se ve lhůtě dvou měsíců vyjádřily k námitkám obdrženým od ostatních stran.
3. Pokud Komise pokládá námitku za opodstatněnou, žádost o zápis zamítne.
4. Není-li v případě více námitek po předběžném přezkoumání jedné či více těchto námitek možné žádost o zápis schválit, může Komise ostatní řízení o námitce pozastavit. Komise informuje ostatní strany, jež vznesly námitky, o případných rozhodnutích, která se jich týkají.
5. Je-li žádost o zápis zamítnuta, řízení o námitce, která byla pozastavena, se považují za ukončená a dotčené strany, které námitky vznesly, jsou náležitě informovány.
Článek 16
Rozhodnutí Komise
1. Rozhodnutí, která Komise přijme podle čl. 9 odst. 2, čl. 11 odst. 2, čl. 12 odst. 2 a čl. 15 odst. 3, vycházejí z dokladů a informací, které má Komise k dispozici.
Rozhodnutí včetně odůvodnění jsou oznámena dotčenému členskému státu, orgánu třetí země nebo soukromému subjektu ze třetí země a případně straně, která vznesla námitku.
2. Není-li žádost o zápis zeměpisného označení zamítnuta podle čl. 11 odst. 2, čl. 12 odst. 2 a čl. 15 odst. 3 tohoto nařízení, rozhodne Komise podle čl. 17 odst. 8 nařízení (ES) č. 110/2008 o zápisu zeměpisného rozhodnutí do přílohy III uvedeného nařízení.
Článek 17
Použití jazyků
Zeměpisné označení je zapsáno v jazyku nebo jazycích používaných k popisu daného výrobku v dotčené zeměpisné oblasti a podle původního pravopisu.
Článek 18
Podání žádosti o zrušení
1. Žádost o zrušení zeměpisného označení je vyhotovena podle vzoru stanoveného v příloze IV a předložena Komisi. Datem podání žádosti o zrušení je datum přijetí žádosti Komisí.
2. Autor žádosti o zrušení obdrží potvrzení o přijetí, v němž jsou uvedeny alespoň tyto údaje:
a)
číslo spisu;
b)
počet obdržených stran a
c)
datum přijetí žádosti.
Článek 19
Přípustnost žádosti o zrušení
1. Žádost o zrušení je přípustná, pokud je v ní jednoznačně uveden oprávněný zájem autora žádosti o zrušení a vysvětleny důvody zrušení.
2. Žádost o zrušení obsahuje podrobné údaje o skutečnostech, důkazy a připomínky předložené k doložení žádosti o zrušení. K žádosti jsou připojeny příslušné podpůrné doklady, a zejména prohlášení členského státu nebo orgánu třetí země, v nichž má autor žádosti bydliště nebo sídlo.
3. Nejsou-li informace a doklady uvedené v odstavcích 1 a 2 předloženy současně s žádostí o zrušení, Komise autora žádosti vyzve, aby do dvou měsíců nedostatky odstranil. Nejsou-li nedostatky ve stanovené lhůtě odstraněny, Komise žádost zamítne jako nepřípustnou.
Rozhodnutí o nepřípustnosti oznámí Komise autorovi žádosti o zrušení a rovněž členskému státu, orgánu třetí země či soukromému subjektu ze třetí země, jejichž zeměpisného označení se žádost o zrušení týká.
Článek 20
Přezkum žádosti o zrušení
1. Nezamítne-li Komise žádost o zrušení podle čl. 19 odst. 3, informuje o žádosti členský stát nebo orgán třetí země či soukromý subjekt ze třetí země, jejichž zeměpisného označení se žádost o zrušení týká, a vyzve je, aby do dvou měsíců podaly připomínky. Připomínky obdržené v této lhůtě jsou předány autorovi žádosti o zrušení.
2. Komise rozhodne o zrušení, pokud dotčený členský stát, orgán třetí země nebo soukromý subjekt ze třetí země nepodá ve stanovené dvouměsíční lhůtě žádné připomínky, nebo tuto lhůtu nedodrží.
3. Rozhodnutí o zrušení dotčeného zeměpisného označení přijme Komise na základě důkazů, které má k dispozici, po uplynutí lhůty pro podání připomínek. Komise posoudí, zda dodržení technické dokumentace zeměpisného označení již není nadále možné nebo zda je již nelze zaručit, zejména pokud již nejsou nebo v blízké budoucnosti nemusí být splněny podmínky stanovené v článku 17 nařízení (ES) č. 110/2008.
Toto rozhodnutí o zrušení je oznámeno dotčenému členskému státu, orgánu třetí země či soukromému subjektu ze třetí země nebo autorovi žádosti o zrušení.
4. Pokud byla podána více než jedna žádost o zrušení týkající se téhož zeměpisného označení a pokud Komise po předběžném přezkoumání jedné či více takovýchto žádostí rozhodne, že ochrana zeměpisného označení již není odůvodněná, může ostatní řízení o zrušení tohoto zeměpisného označení pozastavit. V tomto případě Komise informuje ostatní autory žádostí o zrušení o případných rozhodnutích, která se jich týkají.
Je-li zeměpisné označení zrušeno, Komise řízení o zrušení, která byla pozastavena, ukončí a náležitě informuje ostatní autory žádostí o zrušení.
Článek 21
Změna technické dokumentace
1. Žádost o změnu technické dokumentace týkající se zapsaného zeměpisného označení podle článku 21 nařízení (ES) č. 110/2008 je vyhotovena v souladu s přílohou V tohoto nařízení a předložena v elektronické podobě.
2. Pro účely žádosti uvedené v odstavci 1 se použijí obdobně články 8 až 15 tohoto nařízení. Tyto postupy se týkají pouze těch bodů technické dokumentace, které jsou předmětem změny.
3. Pokud žádost o změnu technické dokumentace podá jiný žadatel než původní žadatel, informuje Komise o žádosti původního žadatele.
Článek 22
Používání symbolu Unie pro zapsaná zeměpisná označení
1. Pro lihoviny lze použít symbol Unie pro zapsaná zeměpisná označení stanovený v příloze V nařízení Komise (ES) č. 1898/2006 (2). Tento symbol se nesmí použít společně se složeným výrazem obsahujícím zeměpisné označení. Údaj „CHRÁNĚNÉ ZEMĚPISNÉ OZNAČENÍ“ lze nahradit rovnocenným výrazem v jiném úředním jazyce Unie uvedeným ve zmíněné příloze.
2. Použije-li se v označení lihoviny symbol Unie uvedený v odstavci 1, musí k němu být připojeno příslušné zeměpisné označení.
KAPITOLA IV
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 23
Vstup v platnost a použitelnost
Toto nařízení vstupuje v platnost sedmým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. září 2013. Články 3 a 4 se použijí ode dne 1. března 2015.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 25. července 2013.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 716/2013
z dnia 25 lipca 2013 r.
ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 110/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych (1), w szczególności jego art. 24 ust. 3 i art. 27,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W celu wyjaśnienia niektórych przepisów rozporządzenia (WE) nr 110/2008 oraz zagwarantowania ich jednolitego wdrażania przez państwa członkowskie należy przyjąć szczegółowe zasady, w szczególności dotyczące stosowania wyrażeń złożonych, odniesień, nazw handlowych i oznaczeń geograficznych w prezentacji napojów spirytusowych.
(2)
Zgodnie z art. 10 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 110/2008 prezentacja napoju spirytusowego lub innego środka spożywczego może, pod pewnymi warunkami, zawierać wyrażenie złożone, które zawiera nazwę jednej z kategorii wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 110/2008 lub jedno z oznaczeń geograficznych wymienionych w załączniku III do tego rozporządzenia lub zawierać jedno lub kilka odniesień do jednej lub więcej spośród tych kategorii lub oznaczeń geograficznych. W celu zapewnienia jednolitego stosowania wyrażeń złożonych i odniesień w państwach członkowskich, konieczne jest ustanowienie szczegółowych przepisów w zakresie ich wykorzystywania do prezentacji napojów spirytusowych i innych środków spożywczych.
(3)
W przypadku gdy w prezentacji środka spożywczego używa się odniesienia do określonego napoju spirytusowego, ten napój spirytusowy musi spełniać wszystkie wymogi rozporządzenia (WE) nr 110/2008 i nie może być rozcieńczony. Konieczne jest wyjaśnienie znaczenia pojęcia „rozcieńczenie” w odniesieniu do napojów spirytusowych, zważywszy, że niektórych procesów produkcyjnych nie należy uznawać za rozcieńczanie.
(4)
W celu zagwarantowania, że warunki dokonywania rejestracji oznaczeń geograficznych określone w rozporządzeniu (WE) nr 110/2008 będą spełnione, wnioski o rejestrację powinny być oceniane przez Komisję i należy ustanowić szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące wniosków, ich rozpatrywania, procedur wnoszenia zastrzeżeń i unieważniania oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych. Aby zagwarantować jednolite wdrażanie tych przepisów, należy sporządzić wzory wniosku o rejestrację, dokumentacji technicznej, oświadczenia o zastrzeżeniach, zmiany dokumentacji technicznej i unieważnienia oznaczenia geograficznego.
(5)
W celu ułatwienia komunikacji między Komisją, państwami członkowskimi i państwami trzecimi w zakresie zarejestrowanych oznaczeń geograficznych oprócz kompletnych dokumentacji technicznych państwa członkowskie i państwa trzecie powinny przekazywać Komisji główne specyfikacje dokumentacji technicznych swych oznaczeń geograficznych.
(6)
Ograniczenia dotyczące opakowań napojów spirytusowych z oznaczeniem geograficznym, takie jak zobowiązanie do pakowania napojów spirytusowych na wyznaczonym obszarze geograficznym, stanowią ograniczenie swobodnego przepływu towarów oraz swobody świadczenia usług. Wprowadzanie takich ograniczeń powinno być dozwolone tylko wówczas, gdy są one konieczne, proporcjonalne i odpowiednie w celu ochrony renomy oznaczenia geograficznego.
(7)
Należy stworzyć unijne symbole oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych w celu umożliwienia konsumentowi identyfikacji niektórych napojów spirytusowych, których właściwości są związane z pochodzeniem napojów.
(8)
Uwzględniając czas potrzebny na wprowadzenie przez państwa członkowskie środków dotyczących stosowania wyrażeń złożonych i odniesień, stosowanie tych środków należy odroczyć.
(9)
Środki ustanowione w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Napojów Spirytusowych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
ZAKRES PRZEDMIOTOWY I DEFINICJE
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie ustanawia szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia (WE) nr 110/2008 w szczególności w odniesieniu do:
a)
stosowania wyrażeń złożonych i odniesień do nich, o których mowa w art. 10 rozporządzenia (WE) nr 110/2008, w opisie, prezentacji i na etykietach środków spożywczych;
b)
oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych, o których mowa w art. 15 rozporządzenia (WE) nr 110/2008, a także stosowania unijnego symbolu oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia:
a)
„kategoria napojów spirytusowych” oznacza jedną z kategorii wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 110/2008, oznaczonych numerami 1-46;
b)
„oznaczenie geograficzne” oznacza jedno z zarejestrowanych oznaczeń geograficznych wymienionych w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 110/2008;
c)
„wyrażenie złożone” oznacza połączenie wyrażeń wymienionych w kategoriach 1-46 w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 110/2008 lub oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych, z których pochodzi cały alkohol produktu końcowego, zawierające:
(i)
nazwę jednego lub większej liczby środków spożywczych innych niż te, które są wykorzystywane do produkcji danego napoju spirytusowego zgodnie z załącznikiem II do rozporządzenia (WE) nr 110/2008 lub przymiotniki pochodzące od ich nazw; lub
(ii)
termin „likier”;
d)
„odniesienie” oznacza bezpośrednie lub pośrednie odniesienie do jednego lub większej liczby kategorii napojów spirytusowych lub oznaczeń geograficznych, inne niż wyrażenie złożone lub wykaz składników, o którym mowa w art. 9 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 110/2008.
ROZDZIAŁ II
PRZEPISY DOTYCZĄCE STOSOWANIA WYRAŻEŃ ZŁOŻONYCH I ODNIESIEŃ
Artykuł 3
Wyrażenia złożone
1. Termin „napój spirytusowy” nie może być częścią wyrażenia złożonego opisującego napój alkoholowy.
2. Wyrażenie złożone opisujące napój alkoholowy nie może składać się z połączenia terminu „likier” z nazwą jednej z kategorii 33-40 wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 110/2008.
3. Wyrażenie złożone nie zastępuje nazwy handlowej napoju spirytusowego.
4. Wyrażenie złożone opisujące napój alkoholowy umieszcza się przy użyciu jednorodnych znaków o tej samej czcionce, wielkości i kolorze. Nie może ono być przerwane żadnymi elementami tekstowymi ani graficznymi, które nie stanowią jego części, a jego rozmiar czcionki nie jest większy niż rozmiar czcionki nazwy handlowej.
Artykuł 4
Odniesienia
Do celów prezentacji środków spożywczych w tym samym wierszu, w którym znajduje się nazwa handlowa, nie umieszcza się żadnych odniesień do kategorii napojów spirytusowych ani oznaczeń geograficznych. W przypadku napojów alkoholowych odniesienia zapisuje się przy użyciu czcionki mniejszej niż zastosowana w nazwie handlowej i wyrażeniach złożonych.
Artykuł 5
Rozcieńczanie napojów spirytusowych
Do celów art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 110/2008 za rozcieńczanie uznaje się zmniejszenie zawartości alkoholu napoju spirytusowego poniżej minimalnego stężenia alkoholu ustanowionego dla tego napoju spirytusowego w odpowiadającej mu kategorii wymienionej w załączniku II do tego rozporządzenia wyłącznie przez dodanie wody.
ROZDZIAŁ III
OZNACZENIA GEOGRAFICZNE
Artykuł 6
Wniosek o rejestrację oznaczenia geograficznego
Wniosek o rejestrację oznaczenia geograficznego w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 110/2008 jest przedkładany Komisji i obejmuje:
a)
formularz wniosku, zgodnie ze wzorem określonym w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;
b)
dokumentację techniczną, zgodnie ze wzorem określonym w załączniku II do niniejszego rozporządzenia;
c)
główne specyfikacje dokumentacji technicznej, o której mowa w lit. b).
Artykuł 7
Wnioski transgraniczne
1. W przypadkach gdy transgraniczne oznaczenie geograficzne dotyczy tylko państw członkowskich, właściwy wniosek składany jest wspólnie lub przez jedno z państw członkowskich w imieniu pozostałych. W tym drugim przypadku wniosek zawiera dokument od każdego z pozostałych zainteresowanych państw członkowskich upoważniający państwo członkowskie przekazujące wniosek do działania w jego imieniu.
W przypadkach gdy transgraniczne oznaczenie geograficzne dotyczy tylko państw trzecich, właściwy wniosek jest przekazywany Komisji przez jednego z wnioskodawców w imieniu pozostałych lub przez jedno z państw trzecich w imieniu pozostałych i zawiera:
a)
dowód ochrony w zainteresowanych państwach trzecich; oraz
b)
dokument od każdego z pozostałych zainteresowanych państw trzecich upoważniający państwo trzecie składające wniosek do działania w jego imieniu.
W przypadkach gdy transgraniczne oznaczenie geograficzne dotyczy co najmniej jednego państwa członkowskiego i co najmniej jednego państwa trzeciego, wniosek jest przekazywany Komisji przez jedno z państw członkowskich, organy państwa trzeciego, podmiot lub podmioty prywatne z zainteresowanego państwa trzeciego i zawiera:
a)
dowód ochrony w zainteresowanych państwach trzecich; oraz
b)
dokument od każdego z zainteresowanych państw członkowskich lub państw trzecich upoważniający stronę składającą wniosek do działania w jego imieniu.
2. Adresatem wszelkich wydawanych przez Komisję powiadomień lub decyzji jest państwo członkowskie, organ państwa trzeciego lub podmiot prywatny z państwa trzeciego, który przekazał Komisji wniosek transgraniczny.
Artykuł 8
Otrzymanie wniosku
1. Za datę złożenia wniosku uznaje się dzień otrzymania go przez Komisję.
2. Zainteresowane państwo członkowskie, organ państwa trzeciego lub podmiot prywatny z państwa trzeciego otrzymuje potwierdzenie odbioru zawierające co najmniej następujące informacje:
a)
numer akt;
b)
nazwę, która ma być zarejestrowana;
c)
liczbę otrzymanych stron;
d)
datę otrzymania wniosku.
Artykuł 9
Uznane oznaczenia geograficzne
1. Jeżeli dokumentacja techniczna dotycząca uznanego oznaczenia geograficznego, złożona zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 110/2008, nie wskazuje, że zostały spełnione wymagania ustanowione w art. 15 ust. 1 tego rozporządzenia, Komisja ustala ostateczny termin jej zmiany, wycofania lub przekazania uwag przez państwo członkowskie.
2. Jeżeli państwo członkowskie nie usunie takich braków w terminie, o którym mowa w akapicie pierwszym, uznaje się, że dokumentacja techniczna nie została przekazana, i stosuje się art. 20 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 110/2008.
Artykuł 10
Pakowanie na wyznaczonym obszarze geograficznym
Jeżeli dokumentacja techniczna określa, że pakowanie napoju spirytusowego musi odbywać się w obrębie wyznaczonego obszaru geograficznego lub w jego bezpośrednim sąsiedztwie, podaje się uzasadnienie tego wymogu w odniesieniu do danego produktu.
Artykuł 11
Dopuszczalność wniosku
1. Wniosek jest dopuszczalny, jeżeli zawiera wszystkie elementy, o których mowa w art. 6.
2. Jeżeli wniosek nie jest kompletny, Komisja wzywa zgłaszającego do usunięcia braków w terminie dwóch miesięcy. Jeżeli braki nie zostaną usunięte przed upływem tego terminu, Komisja odrzuca wniosek z powodu jego niedopuszczalności.
Artykuł 12
Weryfikacja warunków ważności
1. Jeżeli oznaczenie geograficzne nie jest zgodne z art. 15 rozporządzenia (WE) nr 110/2008 lub w przypadku gdy wniosek o rejestrację nie spełnia wymogów ustanowionych w art. 17 rozporządzenia (WE) nr 110/2008, Komisja ustala termin zmiany lub wycofania wniosku lub przekazania uwag przez zainteresowane państwo członkowskie, organ państwa trzeciego lub podmiot prywatny z państwa trzeciego.
2. Jeżeli zainteresowane państwo członkowskie, organ państwa trzeciego lub podmiot prywatny z państwa trzeciego nie usunie braków w terminie, o którym mowa w ust. 1, Komisja odrzuca wniosek.
Artykuł 13
Zastrzeżenie wobec rejestracji
1. Zastrzeżenia, o których mowa w art. 17 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 110/2008, należy sporządzać zgodnie ze wzorem określonym w załączniku III do niniejszego rozporządzenia i przekazywać Komisji. Za datę złożenia zastrzeżenia uznaje się dzień otrzymania go przez Komisję.
2. Zgłaszający zastrzeżenie otrzymuje potwierdzenie odbioru, zawierające co najmniej następujące informacje:
a)
numer akt;
b)
liczbę otrzymanych stron;
c)
datę otrzymania zastrzeżenia.
Artykuł 14
Dopuszczalność zastrzeżenia
1. Zastrzeżenie jest dopuszczalne, jeżeli - w stosownych przypadkach - zawiera informacje dotyczące wcześniej dochodzonych praw i przyczyny zastrzeżenia i otrzymano go przed upływem terminu, o którym mowa w art. 17 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 110/2008.
2. Jeżeli zastrzeżenie opiera się na wcześniejszym istnieniu znanego i renomowanego znaku towarowego już wykorzystywanego w Unii, zgodnie z art. 23 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 110/2008, towarzyszy mu zaświadczenie o złożeniu wniosku o rejestrację, dowód rejestracji lub stosowania takiego znaku towarowego, np. w formie zaświadczenia o rejestracji lub dowodu stosowania tego znaku oraz dowód jego reputacji i renomy.
3. Każde zastrzeżenie zawiera szczegóły dotyczące faktów, dowodów i uwag przedstawionych na poparcie zastrzeżenia wraz z odpowiednimi dokumentami uzupełniającymi.
Informacje i dowody przedstawione na poparcie istnienia wcześniej stosowanego znaku towarowego dotyczą lokalizacji, czasu stosowania, zakresu i charakteru zastosowania oraz jego reputacji i renomy.
4. Jeżeli informacje i dokumenty, o których mowa w ust. 1, 2 i 3, nie zostały przedstawione, Komisja występuje do wnoszącego zastrzeżenie o usunięcie tych braków w terminie dwóch miesięcy. Jeżeli braki nie zostaną usunięte przed upływem tego terminu, Komisja odrzuca zastrzeżenie z powodu jego niedopuszczalności.
Artykuł 15
Weryfikacja zastrzeżenia
1. Jeżeli zastrzeżenie jest dopuszczalne, Komisja powiadamia o tym zainteresowane państwo członkowskie, organ państwa trzeciego lub podmiot prywatny z państwa trzeciego, zapraszając do przedstawienia uwag w terminie dwóch miesięcy. Wszelkie uwagi otrzymane w ciągu tego okresu przekazuje się zgłaszającemu zastrzeżenie.
2. Komisja zwraca się do stron o ustosunkowanie się do uwag otrzymanych od innych stron w terminie dwóch miesięcy.
3. Jeżeli Komisja uzna, że zastrzeżenie jest uzasadnione, odrzuca wniosek o rejestrację.
4. W przypadku wielu jednoczesnych zastrzeżeń, jeżeli wstępne rozpatrzenie co najmniej jednego z nich doprowadzi do konkluzji, że przyjęcie wniosku o rejestrację nie jest możliwe, Komisja może zawiesić pozostałe procedury zastrzeżeń. Komisja informuje innych zgłaszających zastrzeżenia o wszelkich decyzjach, które ich dotyczą.
5. Jeżeli wniosek o rejestrację zostaje odrzucony, procedury zastrzeżeń, które zostały zawieszone, uznaje się za zamknięte i powiadamia się o tym w odpowiedni sposób zainteresowanych zgłaszających zastrzeżenia.
Artykuł 16
Decyzje Komisji
1. Komisja podejmuje decyzje zgodnie z art. 9 ust. 2, art. 11 ust. 2, art. 12 ust. 2 i art. 15 ust. 3 na podstawie dostępnych dokumentów i informacji.
Zainteresowane państwo członkowskie, organ państwa trzeciego lub podmiot prywatny z państwa trzeciego, a także, w stosownych przypadkach, zgłaszający zastrzeżenie, powiadamiani są o decyzjach, w tym o ich powodach.
2. Jeżeli wniosek o rejestrację oznaczenia geograficznego nie został odrzucony na mocy art. 11 ust. 2, art. 12 ust. 2 ani art. 15 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, Komisja podejmuje decyzję o rejestracji oznaczenia geograficznego w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 110/2008 zgodnie z art. 17 ust. 8 wymienionego rozporządzenia.
Artykuł 17
Stosowane języki
Oznaczenia geograficzne są rejestrowane w języku lub językach używanych do określenia danego produktu na wyznaczonym obszarze geograficznym, w oryginalnej pisowni.
Artykuł 18
Składanie wniosku o unieważnienie
1. Wniosek o unieważnienie oznaczenia geograficznego sporządza się zgodnie ze wzorem określonym w załączniku IV i przekazuje Komisji. Za datę złożenia wniosku o unieważnienie uznaje się dzień otrzymania go przez Komisję.
2. Autor wniosku o unieważnienie otrzymuje potwierdzenie odbioru zawierające co najmniej następujące dane:
a)
numer akt;
b)
liczbę otrzymanych stron; oraz
c)
datę otrzymania wniosku.
Artykuł 19
Dopuszczalność wniosku o unieważnienie
1. Wniosek o unieważnienie jest dopuszczalny, jeżeli wyraźnie wskazuje uzasadniony interes autora wniosku o unieważnienie i wyjaśnia powody takiego unieważnienia.
2. Wniosek o unieważnienie zawiera szczegółowe informacje dotyczące faktów, dowodów i uwag przedstawionych na poparcie unieważnienia. Do wniosku należy dołączyć odpowiednie dokumenty towarzyszące, a w szczególności oświadczenie organu państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, w którym autor wniosku ma miejsce pobytu lub siedzibę statutową.
3. Jeżeli informacje i dokumenty, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zostały dostarczone w tym samym czasie, co wniosek o unieważnienie, Komisja zwraca się do autora wniosku o usunięcie tych braków w terminie dwóch miesięcy. Jeżeli braki nie zostaną usunięte przed upływem tego terminu, Komisja odrzuca wniosek z powodu jego niedopuszczalności.
Komisja powiadamia o swej decyzji dotyczącej niedopuszczalności autora wniosku o unieważnienie, jak również państwo członkowskie, organ państwa trzeciego lub podmiot prywatny z państwa trzeciego, których dotyczy wniosek o unieważnienie oznaczenia geograficznego.
Artykuł 20
Weryfikacja wniosku o unieważnienie
1. Jeżeli Komisja nie odrzuci wniosku o unieważnienie zgodnie z art. 19 ust. 3, przekazuje przedmiotowy wniosek państwu członkowskiemu, organowi państwa trzeciego lub podmiotowi prywatnemu z państwa trzeciego, którego oznaczenia geograficznego dotyczy wniosek o unieważnienie, wzywając ich do przedstawienia uwag w terminie dwóch miesięcy. Wszelkie uwagi otrzymane w tym terminie przekazywane są autorowi wniosku o unieważnienie.
2. Jeżeli zainteresowane państwo członkowskie, organ państwa trzeciego ani podmiot prywatny z państwa trzeciego nie przedstawią żadnych uwag lub nie dotrzymają terminu dwóch miesięcy, Komisja podejmuje decyzję o unieważnieniu.
3. Komisja podejmuje decyzję o unieważnieniu danego oznaczenia geograficznego na podstawie dostępnych dowodów i po upływie terminu przesyłania uwag. Komisja bada, czy zgodność oznaczenia geograficznego z dokumentacją techniczną nie jest już możliwa lub nie może być dłużej zagwarantowana, w szczególności jeżeli warunki ustanowione w art. 17 rozporządzenia (WE) nr 110/2008 nie są już spełnione lub ich dalsze spełnianie nie będzie możliwe w najbliższej przyszłości.
Decyzja o unieważnieniu jest przedmiotem powiadomienia skierowanego do zainteresowanego państwa członkowskiego, organu państwa trzeciego lub podmiotu prywatnego z kraju trzeciego lub też autora wniosku o unieważnienie.
4. Jeżeli przedstawiony został więcej niż jeden wniosek o unieważnienie dotyczący tego samego oznaczenia geograficznego i, po wstępnym rozpatrzeniu co najmniej jednego z tych wniosków, Komisja uzna, że ochrona danego oznaczenia geograficznego nie jest już uzasadniona, może zawiesić inne procedury unieważnienia, dotyczące tego oznaczenia geograficznego. Komisja informuje pozostałych autorów wniosków o unieważnienie o wszelkich decyzjach, które ich dotyczą.
Jeżeli oznaczenie geograficzne zostało unieważnione, Komisja zamyka zawieszone procedury unieważnienia i odpowiednio informuje pozostałych autorów wniosków o unieważnienie.
Artykuł 21
Zmiana dokumentacji technicznej
1. Wniosek o zmianę dokumentacji technicznej związanej z zarejestrowanym oznaczeniem geograficznym, o której mowa w art. 21 rozporządzenia (WE) nr 110/2008, sporządza się zgodnie z załącznikiem V do niniejszego rozporządzenia i przekazuje w formie elektronicznej.
2. Do celów stosowania, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio art. 8-15 niniejszego rozporządzenia. Procedury te dotyczą wyłącznie punktów dokumentacji technicznej, które są przedmiotem zmiany.
3. W przypadku gdy wniosek o zmianę dokumentacji technicznej składa wnioskodawca inny niż pierwotny wnioskodawca, Komisja przekazuje pierwotnemu wnioskodawcy treść wniosku.
Artykuł 22
Stosowanie unijnego symbolu w odniesieniu do zarejestrowanych oznaczeń geograficznych
1. Unijny symbol dla zarejestrowanych oznaczeń geograficznych określonych w załączniku V do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1898/2006 (2) może być wykorzystywany w odniesieniu do napojów spirytusowych. Symbolu tego nie można stosować w połączeniu z wyrażeniem złożonym obejmującym oznaczenie geograficzne. Określenie „Chronione oznaczenie geograficzne” można zastąpić jego odpowiednikiem w innym języku urzędowym Unii, jak określono w wymienionym załączniku.
2. W przypadku gdy unijny symbol, o którym mowa w ust. 1, został umieszczony na etykiecie napoju spirytusowego, towarzyszy mu odpowiednie oznaczenie geograficzne.
ROZDZIAŁ IV
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 23
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 września 2013 r. Artykuły 3 i 4 stosuje się od dnia 1 marca 2015 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 25 lipca 2013 r.