NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 702/2014
ze dne 25. června 2014,
kterým se v souladu s články 107 a 108 Smlouvy o fungování Evropské unie prohlašují určité kategorie podpory v odvětvích zemědělství a lesnictví a ve venkovských oblastech za slučitelné s vnitřním trhem
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 108 odst. 4 této smlouvy,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 994/98 ze dne 7. května 1998 o použití článků 107 a 108 Smlouvy o fungování Evropské unie na určité kategorie horizontální státní podpory (1), a zejména na čl. 1 odst. 1 písm. a) a b) uvedeného nařízení,
po zveřejnění předlohy tohoto nařízení v souladu s článkem 6 a čl. 8 odst. 2 nařízení (ES) č. 994/98,
po konzultaci s Poradním výborem pro státní podpory,
vzhledem k těmto důvodům:
1)
Státní financování, které splňuje kritéria stanovená v čl. 107 odst. 1 Smlouvy, představuje státní podporu a podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy musí být oznámeno Komisi. Podle článku 109 Smlouvy však Rada může vymezit druhy podpor, které jsou z této oznamovací povinnosti vyňaty. V souladu s čl. 108 odst. 4 Smlouvy může Komise přijmout nařízení týkající se daných kategorií podpory. Nařízením (ES) č. 994/98 je Komise zmocněna, aby v souladu s článkem 109 Smlouvy prohlásila, že určité kategorie podpory mohou být vyňaty z oznamovací povinnosti stanovené v čl. 108 odst. 3 Smlouvy. Na tomto základě přijala Komise nařízení Komise (ES) č. 1857/2006 (2), které je použitelné do dne 30. června 2014.
2)
Dne 22. července 2013 bylo nařízení (ES) č. 994/98 změněno nařízením Rady (EU) č. 733/2013 (3), tak aby byla Komise zmocněna rozšířit blokovou výjimku na nové kategorie podpor, u nichž lze vymezit přesné podmínky slučitelnosti. V odvětvích zemědělství a lesnictví by tyto nové kategorie podpor, které mohou být za určitých podmínek vyňaty z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, měly zahrnovat podporu na zachování kulturního a přírodního dědictví, podporu na náhradu škod způsobených přírodními pohromami a podporu ve prospěch lesnictví.
3)
Článek 42 Smlouvy stanoví, že se pravidla hospodářské soutěže použijí na zemědělskou produkci a obchod se zemědělskými produkty pouze v rozsahu, který vymezí Evropský parlament a Rada. Ustanovení čl. 211 odst. 1 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1308/2013 (4) stanoví, že na zemědělskou produkci a obchod se zemědělskými produkty se pravidla státní podpory použijí s výhradou zvláštních výjimek. Podle čl. 211 odst. 2 nařízení (EU) č. 1308/2013 se pravidla státní podpory nepoužijí na platby provedené členskými státy v souvislosti s opatřeními stanovenými uvedeným nařízením, která jsou částečně nebo zcela financována Unií, a opatřeními obsaženými v článcích 213 až 218 uvedeného nařízení. Pravidla státní podpory se mimoto nepoužijí na platby uskutečněné členskými státy podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1305/2013 (5) ani na doplňkové vnitrostátní financování v rámci oblasti působnosti článku 42 Smlouvy. Tyto platby, jejichž prostřednictvím má být poskytnuto doplňkové vnitrostátní financování v rámci oblasti působnosti článku 42 Smlouvy, musí splňovat kritéria stanovená v nařízení (EU) č. 1305/2013, aby je Komise schválila jako součást programu rozvoje venkova daného členského státu. Pravidla státní podpory se však vztahují jak na část spolufinancovanou z Evropského zemědělského fondu pro rozvoj venkova (EZFRV), tak na doplňkové vnitrostátní financování týkající se opatření, jež nespadají do oblasti působnosti článku 42 Smlouvy.
4)
Jelikož se hospodářské dopady podpory nemění v závislosti na tom, zda je podpora částečně financovaná Unií, nebo zda je financována pouze členským státem, měl by existovat soulad a jednotnost mezi politikou Komise v oblasti kontroly státní podpory a podporou, která se poskytuje podle samotné společné politiky Unie v oblasti zemědělství a rozvoje venkova.
5)
Oblast působnosti tohoto nařízení by proto měla být sladěna s oblastí působnosti nařízení (EU) č. 1305/2013, zejména co se týká podpory ve prospěch odvětví lesnictví a podpory ve prospěch mikropodniků a malých a středních podniků (MSP) působících ve venkovských oblastech. Toto nařízení by se mělo vztahovat na opatření podpory ve prospěch lesnictví a ve prospěch malých a středních podniků působících ve venkovských oblastech, která nespadají do oblasti působnosti článku 42 Smlouvy, na něž se vztahuje nařízení (EU) č. 1305/2013, pouze tehdy, jsou-li tato opatření zahrnuta do programů rozvoje venkova a spolufinancována z EZFRV, a pouze v rozsahu těchto programů. Toto nařízení by se na druhou stranu nemělo vztahovat na podporu podniků ve venkovských oblastech v případě činností, které nespadají do oblasti působnosti článku 42 Smlouvy, ani na podporu lesnictví, neexistuje-li přímá souvislost s programy rozvoje venkova a není-li poskytnuto spolufinancování z EZFRV. Nicméně podporu na předávání znalostí a informační akce v odvětví lesnictví a podporu na poradenské služby v odvětví lesnictví by mělo být možné poskytnout i mimo programy rozvoje venkova, které jsou zcela financovány členskými státy, pokud tyto podpory splňují příslušné podmínky slučitelnosti stanovené v tomto nařízení.
6)
V případech, kdy členské státy musí podle čl. 81 odst. 1 nařízení (EU) č. 1305/2013 získat schválení státní podpory jak u spolufinancované části, tak u doplňkového financování svých vnitrostátních programů rozvoje venkova, měly by mít k dispozici zjednodušený postup. Tyto podpory by proto měly být vyňaty z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňují příslušné podmínky slučitelnosti stanovené v tomto nařízení.
7)
Komise svým sdělením Evropskému parlamentu, Radě, Evropskému hospodářskému a sociálnímu výboru a Výboru regionů ze dne 8. května 2012 o modernizaci státní podpory v EU (6) zahájila rozsáhlý přezkum pravidel státní podpory. Hlavní cíle modernizace byly vymezeny takto: i) dosáhnout udržitelného, inteligentního a inkluzivního růstu na konkurenceschopném vnitřním trhu a zároveň přispět k úsilí členských států o efektivnější využívání veřejných financí, ii) zaměřit kontrolu, kterou Komise provádí ex ante, na případy s největším dopadem na vnitřní trh a zároveň posílit spolupráci členských států při prosazování pravidel státní podpory a iii) racionalizovat právní úpravu a zajistit rychlejší, informovanější a lépe podložená rozhodnutí, která se opírají o jasnou ekonomickou logiku, společný přístup a přesně vymezené povinnosti.
8)
Toto nařízení by mělo umožnit lépe stanovit priority při prosazování pravidel státní podpory, přispět ke zjednodušení, zvýšení transparentnosti, účinnějšímu hodnocení a lepší kontrole dodržování pravidel státní podpory na úrovni členských států a Unie a přitom zachovat institucionální pravomoci Komise a členských států. V souladu se zásadou proporcionality toto nařízení nepřesahuje rámec toho, co je nezbytné pro dosažení těchto cílů.
9)
Komise použila články 107 a 108 Smlouvy ve velkém počtu případů souvisejících s malými a středními podniky, které se zabývají produkcí zemědělských produktů, jejich zpracováním a uváděním na trh, zejména v rámci nařízení (ES) č. 1857/2006, nařízení Komise (ES) č. 800/2008 (7) a Pokynů Společenství ke státní podpoře v odvětvích lesnictví a zemědělství na období 2007-2013 (8). Získala tedy v této oblasti značné zkušenosti. Tyto zkušenosti jí na jedné straně umožňují lépe vymezit podmínky, za nichž lze určité kategorie podpory považovat za slučitelné s vnitřním trhem, a rozšířit oblast působnosti blokových výjimek, a na druhé straně ukazují, že je třeba posílit transparentnost podpor i kontroly a umožnit lepší posuzování velkých režimů podpory na základě jejich účinku na hospodářskou soutěž na vnitřním trhu.
10)
Obecné podmínky pro používání tohoto nařízení by měly být stanoveny na základě souboru společných zásad, které by zajistily, aby podpora sloužila společnému zájmu, měla jednoznačný motivační účinek, byla vhodná a přiměřená, byla poskytována zcela transparentně, podléhala kontrolnímu mechanismu a pravidelnému hodnocení a neměla negativní vliv na podmínky obchodu v rozsahu, který odporuje společnému zájmu.
11)
Podpora, která splňuje všechny podmínky stanovené v tomto nařízení, a to jak obecné podmínky, tak i zvláštní podmínky vztahující se na příslušné kategorie podpory, by měla být vyňata z oznamovací povinnosti stanovené v čl. 108 odst. 3 Smlouvy. V zájmu zajištění účinného dohledu a zjednodušení administrativy, aniž by byla oslabena kontrola ze strany Komise, by měla vyňatá podpora (režimy podpory a jednotlivé podpory) obsahovat výslovný odkaz na toto nařízení.
12)
Státní podpora ve smyslu čl. 107 odst. 1 Smlouvy, na niž se toto nařízení nevztahuje, nadále podléhá oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy. Tímto nařízením není dotčena možnost členských států oznámit podporu, jejíž cíle odpovídají cílům zahrnutým do tohoto nařízení.
13)
Vzhledem k tomu, že velké režimy podpory mají potenciálně větší dopad na obchod a hospodářskou soutěž, měly by režimy, jejichž průměrný roční rozpočet na státní podporu přesahuje určitou prahovou hodnotu odvozenou od absolutní částky, zpravidla podléhat hodnocení státní podpory. Hodnocení by mělo ověřit, zda byly naplněny předpoklady a podmínky slučitelnosti režimu, zda bylo dosaženo účinnosti opatření podpory vzhledem k jeho obecným a specifickým cílům a zjistit, jaký má režim dopad na hospodářskou soutěž a obchod. Pro zajištění rovného zacházení by se mělo hodnocení státní podpory provádět na základě Komisí schváleného plánu hodnocení. Přestože by tyto plány měly být za běžných okolností vypracovány v době přípravy režimu a schváleny včas před vstupem režimu v platnost, může se stát, že to někdy nebude možné. Aby se v takových případech nemusel odkládat vstup režimu v platnost, bude se toto nařízení na takové režimy vztahoval maximálně po dobu šesti měsíců. Komise může po schválení plánu hodnocení rozhodnout, že tato doba bude prodloužena. Pro výše uvedený účel by měl být plán hodnocení Komisi oznámen do dvaceti pracovních dnů po jeho vstupu v platnost. Komise může také výjimečně rozhodnout, že kvůli specificitě případu není hodnocení nutné. Komise by od členských států měla obdržet informace, které potřebuje k posouzení plánu hodnocení, a žádat o dodatečné informace bez prodlení, aby členské státy mohly doplnit prvky, bez nichž Komise nemůže přijmout rozhodnutí. Vzhledem k tomu, že tento přístup je nový, Komise ve zvláštním dokumentu podrobně vysvětlí, jak se bude postupovat během šestiměsíčního období pro schválení plánu hodnocení, a uvede, jaké formuláře bude třeba použít pro předkládání plánů hodnocení. Změny režimů, které podléhají hodnocení, tedy jiné změny, než ty, které nemohou ovlivnit slučitelnost režimu podpory podle tohoto nařízení nebo nemohou výrazně ovlivnit obsah schváleného plánu hodnocení, by se měly posuzovat s ohledem na výsledky hodnocení a měly by být vyňaty z oblasti působnosti tohoto nařízení. Změny, které spočívají v čistě formální úpravě, administrativní změny, změny provedené v rámci opatření spolufinancovaných EU a podobné změny by se v zásadě neměly považovat za změny, které výrazně ovlivňují obsah schváleného plánu hodnocení.
14)
Toto nařízení by se nemělo použít na podporu, která je podmíněna použitím domácích produktů na úkor dovážených ani na podporu činností spojených s vývozem. Zejména by se nemělo použít na podporu financující zřízení a provoz distribuční sítě v jiném členském státě nebo třetí zemi. Podpora na pokrytí nákladů na účast na veletrzích nebo na studie či poradenské služby potřebné k uvedení nového nebo stávajícího produktu na nový trh v jiném členském státě nebo ve třetí zemi by zpravidla neměla představovat podporu činností spojených s vývozem.
15)
Komise by měla zajistit, aby schválená podpora neměla nepříznivý vliv na podmínky obchodu v rozsahu, který je v rozporu se společným zájmem. Proto by z oblasti působnosti tohoto nařízení měla být vyňata podpora poskytnutá příjemci, vůči němuž je vydán inkasní příkaz poté, co Komise svým rozhodnutím prohlásí podporu za protiprávní a neslučitelnou s vnitřním trhem, s výjimkou podpory na náhradu škod způsobených některými přírodními pohromami.
16)
Z oblasti působnosti tohoto nařízení by měla být vyloučena také podpora pro podniky v obtížích, protože taková podpora by se měla posuzovat podle Pokynů pro státní podporu na záchranu a restrukturalizaci podniků v obtížích (9) nebo pokynů, které je nahradí, aby se zamezilo jejich obcházení, s výjimkou podpory poskytnuté na náhradu škod způsobených přírodními pohromami, nepříznivým klimatickým jevem, který může být přirovnán k přírodní pohromě, chorobou zvířat nebo škůdcem rostlin a podpory na obnovu lesů poškozených požáry, přírodními pohromami, nepříznivými klimatickými jevy, škůdci, chorobami, katastrofickými událostmi a jevy souvisejícími se změnou klimatu, jak je uvedeno v tomto nařízení. Kromě toho by se z důvodů ochrany veřejného zdraví a s ohledem na naléhavost situace za některých okolností nemělo přihlížet k ekonomické situaci podniku v případě podpory na odklizení a neškodné odstranění mrtvých hospodářských zvířat. V zájmu zajištění právní jistoty je vhodné stanovit jednoznačná kritéria, aby pro posouzení skutečnosti, zda se dotyčný podnik považuje pro účely tohoto nařízení za podnik v obtížích, nebylo nutné zvažovat všechny zvláštní aspekty situace určitého podniku.
17)
Pokud jsou státní podpora nebo její podmínky (včetně metody financování, je-li její nedílnou součástí) neoddělitelně spjaty s porušením práva Unie, nelze uvedenou podporu prohlásit za slučitelnou s vnitřním trhem. Toto nařízení by se proto nemělo vztahovat na podporu, která sama o sobě porušuje právní předpisy Unie.
18)
Prosazování pravidel státní podpory velmi závisí na spolupráci členských států. Členské státy by proto měly přijmout všechna nezbytná opatření k zajištění dodržování tohoto nařízení, a to i u jednotlivých podpor poskytnutých na základě režimů, na něž se vztahují blokové výjimky.
19)
Vzhledem k tomu, že vysoké částky podpory poskytnuté jednotlivě nebo kumulovaně s sebou nesou vysoké riziko nepříznivého dopadu na podmínky obchodu, měla by je Komise hodnotit na základě oznámení. Pro některé kategorie investičních podpor spadajících do oblasti působnosti tohoto nařízení by proto měly být stanoveny maximální prahové hodnoty na úrovni, která zohledňuje danou kategorii podpory a její pravděpodobný dopad na podmínky obchodu. Podpora poskytnutá nad tyto prahové hodnoty by měla nadále podléhat oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy. Prahové hodnoty stanovené v tomto nařízení by nemělo být možné obcházet umělým rozdělením režimů podpory nebo projektů podpory, např. na několik režimů nebo projektů podpory s podobnými vlastnostmi, cíli nebo příjemci. Ostatní kategorie podpory by v případě, že splňují podmínky slučitelnosti a nepřesahují maximální intenzity podpory nebo maximální částky podpory stanovené v tomto nařízení, neměly být považovány za podporu s vysokým rizikem nepříznivého dopadu na podmínky obchodu.
20)
Pro zajištění transparentnosti, rovného zacházení a účinné kontroly by se toto nařízení mělo vztahovat pouze na podporu, u níž lze předem přesně vypočíst hrubý grantový ekvivalent, aniž by bylo nutné provést analýzu rizik (transparentní podpora).
21)
Pro určité specifické nástroje podpory, jako jsou půjčky, záruky, daňová opatření, a zejména vratné zálohy, by toto nařízení mělo stanovit, za jakých podmínek je lze považovat za transparentní. Podpora obsažená v zárukách by se měla považovat za transparentní tehdy, pokud byl hrubý grantový ekvivalent vypočítán na základě prémií „safe-harbour“ stanovených pro příslušný typ podniku. Například pro malé a střední podniky uvádí sdělení Komise o použití článků 87 a 88 Smlouvy o ES na státní podpory ve formě záruk (10) úrovně ročních prémií, při jejichž překročení by se státní záruka za podporu nepovažovala. Podpora by se měla považovat za transparentní rovněž tehdy, pokud byla před jejím poskytnutím Komisi oznámena metoda výpočtu intenzity podpory obsažené ve státní záruce a Komise tuto metodu schválila v souladu se sdělením Komise o použití článků 87 a 88 Smlouvy o ES na státní podpory ve formě záruk. Pro účely tohoto nařízení by se za transparentní neměla považovat podpora obsažená v opatřeních v oblasti rizikového financování a v kapitálových injekcích.
22)
Podpora, která by jinak spadala do oblasti působnosti tohoto nařízení, ale není transparentní, by měla být vždy oznámena Komisi. Oznámené netransparentní podpory by Komise měla posoudit především na základě kritérií stanovených v Pokynech Unie ke státní podpoře v odvětvích zemědělství a lesnictví a ve venkovských oblastech na období 2014-2020 (11) nebo v dalších příslušných rámcích, pokynech, sděleních a oznámeních.
23)
Aby bylo zaručeno, že podpora je nezbytná a působí jako pobídka k dalšímu rozvoji činností nebo projektů, nemělo by se toto nařízení vztahovat na podporu těch činností nebo projektů, které by příjemce uskutečnil i bez podpory. Podpora by se neměla poskytnout se zpětnou účinností na činnosti nebo projekty, které příjemce již uskutečnil. Podpora by měla být vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy v souladu s tímto nařízením pouze tehdy, byla-li činnost nebo práce na podporovaném projektu zahájena až poté, co příjemce podal písemnou žádost o podporu.
24)
V případě podpory ad hoc, na niž se vztahuje toto nařízení a jejímž příjemcem je velký podnik, by členský stát měl kromě splnění podmínek, které ohledně motivačního účinku platí pro MSP, rovněž zajistit, aby příjemce v interním dokumentu analyzoval, nakolik jsou podporovaný projekt nebo činnost životaschopné s podporou a bez podpory. Členský stát by měl ověřit, zda tento interní dokument potvrzuje, že se významně zvýší rozsah projektu či činnosti nebo celková částka, kterou příjemce na podporovaný projekt nebo činnost vynaloží, nebo že se dokončování příslušného projektu či činnosti významně urychlí. Motivační účinek by mělo být možné prokázat rovněž na základě toho, že bez poskytnutí podpory by investiční projekt nebo činnost jako takové nebyly v dané venkovské oblasti realizovány.
25)
Automatické režimy podpory ve formě daňového zvýhodnění by stejně jako v současnosti měly podléhat zvláštní podmínce týkající se motivačního účinku, protože podpora plynoucí z těchto režimů je poskytována jinými postupy než ostatní kategorie podpory. Zvláštní podmínkou je, že by předmětné režimy podpor měly být přijaty před zahájením činnosti nebo prací na podporovaném projektu/činnosti. Tato podmínka by se však neměla použít v případě následných daňových režimů, pokud se na danou činnost vztahoval již předchozí režim ve formě daňového zvýhodnění. Při posuzování motivačního účinku těchto režimů podpor je rozhodujícím momentem okamžik, k němuž bylo daňové opatření poprvé zavedeno v původním režimu, jenž byl poté nahrazen režimem následným.
26)
V případě podpory na pozemkové úpravy, na propagační opatření ve formě publikací, které mají zvýšit informovanost veřejnosti o zemědělských produktech, podpory na náhradu ztrát způsobených nepříznivým klimatickým jevem, který může být přirovnán k přírodní pohromě, podpory na odškodnění za náklady na eradikaci chorob zvířat a škůdců rostlin nebo za ztráty způsobené těmito chorobami zvířat nebo škůdci rostlin, podpory na uhrazení nákladů na odklizení a neškodné odstranění mrtvých hospodářských zvířat, podpory na výzkum a vývoj, podpory určené k náhradě škod způsobených přírodní pohromou a podpory na investice na zachování kulturního a přírodního dědictví v zemědělském podniku by se existence motivačního účinku neměla vyžadovat nebo by se mělo mít za to, že motivační účinek existuje, jsou-li splněny zvláštní podmínky stanovené pro tyto kategorie podpory v tomto nařízení.
27)
Aby bylo zajištěno, že je podpora přiměřená a omezená na nezbytnou výši, měly by být maximální částky podpory pokud možno vyjádřeny intenzitou podpory v poměru k souhrnu způsobilých nákladů. V případech, kdy maximální intenzitu podpory nelze stanovit, protože nelze určit způsobilé náklady, nebo v případě nízkých částek, u nichž je vhodné stanovit jednodušší metodu, by měly být maximální částky podpory pro účely zajištění její přiměřenosti vyjádřeny nominálně. Intenzity podpory a maximální částky podpory by měly být stanoveny na základě zkušeností Komise na úrovni, která minimalizuje narušení hospodářské soutěže v podporovaném odvětví a zároveň náležitě přispívá k dosažení cíle, jímž je usnadnění rozvoje hospodářských činností příjemců v odvětví zemědělství, ve venkovských oblastech nebo v odvětví lesnictví. V zájmu soudržnosti s opatřeními pro rozvoj venkova, která jsou financována Unií, by stropy měly být harmonizovány se stropy stanovenými v nařízení (EU) č. 1305/2013, je-li to v souladu se zásadami státní podpory.
28)
Do výpočtu intenzity podpory by měly být zahrnuty pouze způsobilé náklady. Nařízení by nemělo vyjmout z oznamovací povinnosti podporu, která přesahuje příslušnou intenzitu podpory v důsledku zahrnutí nezpůsobilých nákladů. Identifikace způsobilých nákladů by měla být podpořena jednoznačnými, konkrétními a aktuálními doklady. Všechny použité číselné údaje by se měly uvádět před srážkou daně nebo jiných poplatků. Podpora splatná v několika splátkách by měla být diskontována na hodnotu platnou v den jejího poskytnutí. Rovněž způsobilé náklady by měly být diskontovány na hodnotu platnou v den poskytnutí podpory. V případě podpory, jež nemá podobu dotace, by úrokovou sazbou pro účely diskontování měla být diskontní sazba a úrokovou sazbou pro účely výpočtu částky podpory referenční sazba, které platily v den poskytnutí podpory, jak je stanoveno ve sdělení Komise o revizi metody stanovování referenčních a diskontních sazeb (12). Je-li podpora poskytnuta jinak než formou dotace, měla by být výše podpory vyjádřena jako hrubý grantový ekvivalent. Je-li podpora poskytnuta ve formě daňového zvýhodnění, měly by být jednotlivé tranše podpory diskontovány na základě diskontních sazeb platných v době, kdy nastane účinnost daňového zvýhodnění. Mělo by se podporovat využívání podpory ve formě vratných záloh, jelikož tyto nástroje k sdílení rizik násobí motivační účinek podpory. Proto je vhodné stanovit, že je-li podpora poskytnuta ve formě vratných záloh, může být použitelná intenzita podpory stanovená v tomto nařízení navýšena.
29)
V případě budoucího daňového zvýhodnění nemusí být předem známa ani použitelná diskontní sazba, ani přesná výše jednotlivých čerpání podpory. V takovém případě by členské státy měly předem stanovit horní mez pro diskontovanou hodnotu podpory, která by zohledňovala příslušnou intenzitu podpory. Jakmile bude později známa výše jednotlivé tranše k určitému dni, bude možné provést diskontování na základě diskontní sazby platné v tento den. Diskontovaná hodnota každé jednotlivé tranše podpory by se měla odečíst od celkového horního limitu (omezená částka).
30)
Při ověřování, zda jsou dodrženy individuální prahové hodnoty oznamovací povinnosti a maximální intenzity podpory nebo maximální částky podpory stanovené v tomto nařízení, by se u podporované činnosti nebo projektu měla vzít v úvahu celková částka státní podpory. Toto nařízení by mělo mimoto stanovit podmínky, za nichž lze jednotlivé kategorie podpory kumulovat. Podporu vyňatou z oznamovací povinnosti tímto nařízením a jinou slučitelnou podporu vyňatou z oznamovací povinnosti jiným nařízením nebo podporu schválenou Komisí lze kumulovat, pokud se tato opatření týkají různých způsobilých nákladů, které lze identifikovat. Pokud se různé zdroje podpory týkají shodných - částečně či plně se překrývajících - identifikovatelných způsobilých nákladů, měla by být kumulace přípustná do nejvyšší intenzity nebo částky podpory platné pro danou podporu podle tohoto nařízení. Toto nařízení by mělo rovněž stanovit zvláštní pravidla pro kumulaci podpory s identifikovatelnými způsobilými náklady a bez takovýchto nákladů a pro kumulaci s podporou de minimis. Podpora de minimis často není poskytnuta na konkrétní identifikovatelné způsobilé náklady nebo ji k nim nelze přiřadit. V takovém případě by mělo být možné podporu de minimis volně kumulovat se státní podporou vyňatou z oznamovací povinnosti na základě tohoto nařízení. Je-li však podpora de minimis poskytnuta na tytéž identifikovatelné způsobilé náklady jako státní podpora vyňatá na základě tohoto nařízení, měla by být kumulace povolena pouze do maximální intenzity podpory, která je stanovena v kapitole III tohoto nařízení.
31)
O státní podporu se nejedná v případě financování z prostředků Unie, které centrálně spravují orgány, agentury, společné podniky nebo jiné subjekty Unie a které není přímo ani nepřímo pod kontrolou členských států. Je-li toto financování z prostředků Unie kombinováno se státní podporou, pak by při určování, zda jsou dodrženy prahové hodnoty oznamovací povinnosti a maximální intenzita podpory nebo maximální výše podpory, měla být posuzována pouze státní podpora, pokud celková výše veřejných finančních prostředků poskytnutých k úhradě týchž způsobilých nákladů nepřekračuje nejvýhodnější sazbu financování, kterou stanoví použitelná ustanovení práva Unie.
32)
Jelikož je státní podpora ve smyslu čl. 107 odst. 1 Smlouvy v zásadě zakázána, je důležité, aby si všechny strany mohly ověřit, zda je podpora poskytnuta v souladu s použitelnými pravidly. Transparentnost státních podpor je proto nezbytná pro správné uplatňování pravidel Smlouvy a vede k lepšímu dodržování pravidel, větší odpovědnosti, vzájemnému hodnocení a v konečném důsledku k efektivnějšímu vynakládání veřejných prostředků. V zájmu transparentnosti by se mělo vyžadovat, aby členské státy vytvořily na regionální nebo vnitrostátní úrovni kompletní internetové stránky, které by obsahovaly souhrnné informace o každém opatření podpory vyňatém z oznamovací povinnosti na základě tohoto nařízení. Tento požadavek by měl být podmínkou slučitelnosti jednotlivé podpory s vnitřním trhem. V souladu se zavedenou praxí pro zveřejňování informací podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2013/37/EU (13) by měl být používán standardní formát, který umožňuje vyhledávat informace, stahovat je a jednoduše zveřejňovat na internetu. Odkazy na internetové stránky všech členských států věnované státním podporám by měly být zveřejněny na internetových stránkách Komise. V souladu s čl. 3 odst. 2 nařízení (ES) č. 994/98 ve znění nařízení (EU) č. 733/2013 by měly být na internetové stránce Komise zveřejněny souhrnné informace o každém opatřením podpory vyňatém z oznamovací povinnosti na základě tohoto nařízení.
33)
V souvislosti se zveřejňováním informací o poskytování jednotlivých podpor je vhodné stanovit prahové hodnoty, při jejichž překročení lze mít za to, že zveřejnění je přiměřené významu podpory. Na základě posouzení režimů investiční podpory v odvětví zemědělské prvovýroby, u nichž byly v rámci výroční zprávy za rok 2013 vykázány nejvyšší roční výdaje a u nichž tedy lze mít za to, že narušují vnitřní trh více než jiné kategorie podpory, Komise vypočítala průměrnou částku podpory na příjemce ve výši 59 596 EUR. Pro účely snížení administrativní zátěže členských států je proto vhodné stanovit prahovou hodnotu pro zveřejňování informací o poskytování jednotlivých podpor producentům v oblasti zemědělské prvovýroby na 60 000 EUR. Vzhledem k tomu, že zpracování zemědělských produktů a jejich uvádění na trh je obdobné zpracování průmyslových produktů a jejich uvádění na trh, je vhodné stanovit prahovou hodnotu pro zveřejňování informací o poskytování jednotlivých podpor příjemcům v těchto pododvětvích, stejně jako v odvětví lesnictví a u činností spadajících mimo oblast působnosti článku 42 Smlouvy, na stejné úrovni jako v nařízení Komise (EU) č. 651/2014 (14).
34)
K zajištění účinného dohledu je vhodné v souladu s čl. 3 odst. 2 nařízení (ES) č. 994/98 stanovit standardní formát, ve kterém by členské státy poskytovaly Komisi souhrnné informace, kdykoliv se podle tohoto nařízení uplatňuje režim podpory nebo se poskytuje jednotlivá podpora mimo rámec režimu podpory. Dále je v souladu s článkem 5 nařízení Komise (ES) č. 794/2004 (15) a čl. 3 odst. 4 nařízení (ES) č. 994/98 vhodné stanovit pravidla týkající se podávání výročních zpráv o podporách vyňatých z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy v souladu s podmínkami stanovenými v tomto nařízení, jež mají členské státy předkládat Komisi, včetně zvláštních požadavků ohledně některých kategorií podpory.
35)
S ohledem na širokou dostupnost nezbytné technologie by souhrnné informace a výroční zprávy měly být v elektronickém formátu a měly by být Komisi předkládány prostřednictvím elektronických systémů Komise.
36)
Mimoto je v souladu s čl. 3 odst. 3 nařízení (ES) č. 994/98 vhodné stanovit pravidla týkající se záznamů, které by členské státy měly uchovávat, pokud jde o podpory vyňaté tímto nařízením z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, s ohledem na promlčecí lhůtu stanovenou v článku 15 nařízení Rady (ES) č. 659/1999 (16).
37)
K zvýšení účinnosti podmínek slučitelnosti stanovených v tomto nařízení by měla mít Komise možnost odejmout budoucím opatřením podpory výhodu blokové výjimky v případě, že tyto požadavky nebudou splněny. Komise by měla mít možnost omezit toto odnětí výhody blokové výjimky na určité druhy podpory, určité příjemce nebo opatření podpory přijatá určitými orgány, pokud se nedodržování tohoto nařízení týká pouze omezené skupiny opatření nebo určitých orgánů. Toto cílené odnětí výhody by mělo zajistit přiměřenou nápravu související přímo se zjištěným nesouladem s tímto nařízením. V případě nedodržení podmínek slučitelnosti, které jsou stanoveny v kapitolách I a III, se na poskytnutou podporu toto nařízení nevztahuje, a ta tudíž představuje protiprávní podporu, kterou Komise přezkoumá v rámci příslušného postupu podle nařízení (ES) č. 659/1999. V případě nesplnění požadavků stanovených v kapitole II neovlivňuje odnětí výhody blokové výjimky budoucím opatřením podpory skutečnost, že se na minulá opatření, jež splňovala požadavky tohoto nařízení, bloková výjimka vztahovala.
38)
S ohledem na čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy by jediným účinkem podpory nemělo být trvalé nebo periodické snižování provozních nákladů, které by příjemce jinak nesl, a podpora by měla být úměrná nevýhodám, které je třeba překonat pro zajištění socioekonomických přínosů, o nichž se má za to, že jsou v zájmu Unie. Jednostranná státní podpora, která směřuje výhradně k zlepšení finanční situace producentů, ale která nijak nepřispívá k rozvoji odvětví, a zejména podpora poskytnutá výhradně na základě ceny, množství, produkční jednotky nebo jednotky produkčních prostředků, by se měla považovat za podporu na provoz neslučitelnou s vnitřním trhem. Pokud by taková podpora byla poskytnuta v odvětví zemědělství, pravděpodobně by také narušovala mechanismy společných organizací trhů. Je proto vhodné omezit oblast působnosti tohoto nařízení na určité druhy podpory.
39)
Malé a střední podniky hrají rozhodující roli při vytváření pracovních příležitostí a obecně jsou faktorem sociální stability a motorem hospodářství. Jejich rozvoj však může být omezen selháními trhu, což vede k tomu, že malé a střední podniky trpí typickými nevýhodami. Malé a střední podniky mají často potíže při získávání kapitálu nebo půjček kvůli neochotě některých finančních trhů riskovat a kvůli omezenému zajištění, které jsou tyto podniky schopny nabídnout. Skutečnost, že mají omezené zdroje, může rovněž omezit jejich přístup k informacím, zejména o nových technologiích a potenciálních trzích. V zájmu usnadnění rozvoje hospodářské činnosti malých a středních podniků by toto nařízení proto mělo vyjmout některé kategorie podpory ve prospěch malých a středních podniků z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy.
40)
Za účelem odstranění rozdílů, které by mohly vést k narušení hospodářské soutěže, a pro usnadnění koordinace mezi jednotlivými iniciativami Unie a vnitrostátními iniciativami, které se týkají malých a středních podniků, jakož i z důvodu transparentnosti správy a právní jistoty by definice malých a středních podniků použitá pro účely tohoto nařízení měla být založena na definici v doporučení Komise 2003/361/ES (17).
41)
K zajištění soudržnosti s politikou rozvoje venkova a k dosažení zjednodušení pravidel na základě zkušeností, které Komise již získala při uplatňování nařízení (EU) č. 1857/2006 a nařízení (EU) č. 800/2008, je vhodné vyjmout z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy různé kategorie podpory ve prospěch malých a středních podniků působících v oblasti zemědělské prvovýroby, zpracování zemědělských produktů a uvádění zemědělských produktů na trh.
42)
Tyto kategorie podpory by měly zahrnovat zejména investiční podporu, například investice do hmotného nebo nehmotného majetku či přemístění zemědělských staveb, podporu na zahájení činnosti a podnikatelské příležitosti, například podporu pro mladé zemědělce a malé zemědělské podniky, podporu pro seskupení producentů a rovněž podporu na účast v režimech jakosti, podporu k usnadnění rozvoje podnikatelské činnosti, například podporu na předávání znalostí a informační akce, podporu na poradenské služby, podporu na propagační činnosti, podporu na zástup v zemědělských podnicích, podporu na řízení rizik a řešení krizí, například podporu na náhradu ztrát způsobených nepříznivými klimatickými jevy, které lze přirovnat k přírodním pohromám, podporu na náklady na prevenci a eradikaci chorob zvířat a škůdců rostlin a podporu na platby pojistného, jakož i podporu pro odvětví živočišné výroby při sledování společných veřejných cílů, jako je zachování genetické jakosti a ochrana zdraví zvířat a veřejného zdraví. Tato podpora by se měla zaměřovat zejména na zvýšení konkurenceschopnosti a životaschopnosti celého odvětví zemědělství.
43)
Na základě tohoto nařízení by měly být z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy vyňaty rovněž podpory ve prospěch malých a středních podniků působících ve venkovských oblastech. V této souvislosti by k zajištění soudržnosti mezi opatřeními pro rozvoj venkova, která jsou spolufinancována z EZFRV, a opatřeními financovanými z doplňkových vnitrostátních zdrojů měla být pravidla stanovená v tomto nařízení pokud možno v souladu s pravidly stanovenými v nařízení (EU) č. 1305/2013 a v aktech v přenesené pravomoci a prováděcích aktech přijatých na základě uvedeného nařízení.
44)
Z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy by měly být vyňaty i jiné kategorie podpor, například podpora na výzkum a vývoj v odvětvích zemědělství a lesnictví, podpora k náhradě škod způsobených v odvětví zemědělství přírodními pohromami, podpora na investice ve prospěch zachování kulturního a přírodního dědictví v zemědělských podnicích a podpora ve prospěch lesnictví poskytovaná malým a středním podnikům i velkým podnikům. Zejména v případě podpory ve prospěch lesnictví by k zajištění soudržnosti mezi opatřeními pro rozvoj venkova, která jsou spolufinancována z EZFRV, a opatřeními financovanými z doplňkových vnitrostátních zdrojů nebo opatřeními, která jsou financována pouze prostřednictvím státní podpory, měla být pravidla stanovená v tomto nařízení pokud možno v souladu s pravidly stanovenými v nařízení (EU) č. 1305/2013 a v aktech v přenesené pravomoci a prováděcích aktech.
45)
Podpora poskytnutá malým a středním podnikům působícím v oblasti zemědělské prvovýroby, zpracování zemědělských produktů a uvádění zemědělských produktů na trh, podpora na výzkum a vývoj, podpora ve prospěch odvětví lesnictví nebo podpora ve prospěch malých a středních podniků ve venkovských oblastech na činnosti, které nespadají do oblasti působnosti článku 42 Smlouvy, může být rovněž vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy v souladu s podmínkami stanovenými v nařízení Komise (EU) č. 651/2014. Pokud to členské státy pokládají za vhodnější, mohou se alternativně rozhodnout, že podporu spadající do výše uvedených kategorií poskytnou v souladu s podmínkami stanovenými v nařízení (EU) č. 651/2014. Členské státy se mohou zejména rozhodnout, že podporu pro malé a střední podniky působící v oblasti zemědělské prvovýroby, regionální provozní podporu na náhradu za dodatečné náklady v nejvzdálenějších regionech kromě dopravních nákladů, podporu na konzultační služby pro malé a střední podniky, podporu na rizikové financování, podporu na výzkum a vývoj, podporu na inovace v malých a středních podnicích, podporu na ochranu životního prostředí, podporu na vzdělávání a podporu pro znevýhodněné pracovníky poskytnou v souladu s podmínkami stanovenými v nařízení (EU) č. 651/2014. V této souvislosti je v zájmu objasnění vztahu mezi oblastí působností tohoto nařízení a nařízení (EU) č. 651/2014 třeba uvést, že se cíle, kategorie podpory a podmínky pro poskytnutí podpory stanovené v obou nařízeních liší, ačkoli se mohou zaměřovat na stejnou kategorii příjemců.
46)
K zlepšení hospodářského a environmentálního profilu a zvýšení efektivnosti malých a středních podniků působících v odvětví zemědělství a k zajištění infrastruktury potřebné pro rozvoj zemědělství a na podporu nevýnosných investic, jež jsou nezbytné k dosažení cílů v oblasti ochrany životního prostředí, je nutné poskytovat podporu na investice do hmotného či nehmotného majetku přispívající k dosažení těchto cílů. Tyto investice by měly být v souladu s právními předpisy Unie a vnitrostátními právními předpisy dotčených členských států v oblasti ochrany životního prostředí. Dále by u investic, které vyžadují posouzení vlivů na životní prostředí podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2011/92/EU (18), měla být podpora podmíněna provedením takového posouzení a udělením příslušného povolení danému investičnímu projektu před datem poskytnutí jednotlivé podpory.
47)
Kvůli riziku narušení hospodářské soutěže vyplývajícímu z cílených investičních podpor v odvětví zemědělské prvovýroby by se investiční podpora vyňatá z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy na základě tohoto nařízení neměla omezovat na určitý zemědělský produkt. Tato podmínka by však neměla členskému státu bránit v tom, aby některé zemědělské produkty vyloučil z oblasti působnosti určité podpory, zejména pokud pro ně není na trhu možné nalézt žádný běžný odbyt. Mimoto by se za způsobilou pro vynětí z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy na základě tohoto nařízení neměla považovat podpora na určité druhy investic per se.
48)
Aby byla zajištěna patřičná rovnováha mezi cílem minimalizovat narušení hospodářské soutěže a cílem podporovat energetickou účinnost a účinné využívání zdrojů, by toto nařízení mělo v případě investic zemědělských podniků souvisejících se zemědělskou prvovýrobou stanovit, že by podpora měla být poskytnuta pouze na investice spojené s výrobou biopaliv nebo energie z obnovitelných zdrojů na úrovni zemědělského podniku a pouze tehdy, pokud tato výroba nepřesahuje průměrnou roční spotřebu paliv nebo energie v zemědělském podniku. V takovém případě by podpora na biopaliva měla být zahrnuta pouze do té míry, v níž je poskytována na udržitelná biopaliva v souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2009/28/ES (19).
49)
S cílem motivovat k přesunu na produkci pokročilejších forem biopaliv, jak je stanoveno v horizontálních pravidlech státní podpory v odvětví životního prostředí a energetiky, by z oblasti působnosti tohoto nařízení měla být v případě podpory na investice související se zpracováním zemědělských produktů vyňata podpora na biopaliva z potravinářských plodin.
50)
S cílem podpořit a usnadnit zahajování činnosti mladých zemědělců a rozvoj malých zemědělských podniků, které jsou potenciálně ekonomicky životaschopné, je vhodné vyjmout z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy podporu na zahájení činnosti. Aby byla zajištěna životaschopnost nově zahájených zemědělských činností, měla by být podpora podmíněna předložením podnikatelského plánu. Podpora na zahájení činnosti by měla být poskytována pouze během počáteční doby existence podniku a neměla by se z ní stát provozní podpora.
51)
S cílem pomoci odvětví zemědělství řešit problémy při uvádění zemědělských produktů na trh, které vznikly v důsledku silnější hospodářské soutěže a konsolidace navazujících trhů, včetně místních, je třeba podporovat zřizování seskupení a organizací producentů. Je proto vhodné vyjmout z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy podporu na zahájení činnosti seskupení a organizací producentů. Podporu by měla využívat pouze seskupení a organizace producentů způsobilé jako malé a střední podniky. K zajištění toho, že se seskupení a organizace producentů stane životaschopným subjektem, by jako podmínka pro oficiální uznání seskupení producentů ze strany členských států měl být příslušnému orgánu předložen podnikatelský plán. Aby se zamezilo poskytování provozní podpory a zachoval motivační účinek, měla by být maximální doba poskytování podpory omezena na pět let.
52)
V zájmu zlepšení tržních příležitostí a k dosažení přidané hodnoty u dotčených zemědělských produktů je vhodné podporovat účast malých a středních podniků v režimech jakosti Unie a jednotlivých členských států, a proto by podpora na účast v režimech jakosti měla být vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy. Vzhledem ke skutečnosti, že v okamžiku vstupu do těchto režimů jakosti a v prvních letech účasti nejsou dodatečné náklady a povinnosti uložené malým a středním podnikům v důsledku jejich účasti plně odměněny trhem, měla by být přímá podpora pro příjemce omezena na novou účast a zahrnovat období nejvýše pěti let. Podpora ve formě dotovaných služeb by měla být poskytnuta na náklady na povinná kontrolní opatření související s režimy jakosti nebo na náklady na studie trhu či na vypracování žádosti o uznání režimu jakosti Unie.
53)
K zvýšení konkurenceschopnosti a zlepšení účinného využívání zdrojů, environmentálního profilu, udržitelného hospodaření a celkové výkonnosti malých a středních podniků je vhodné vyjmout z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy podporu na předávání znalostí, informační akce a poradenské služby pro zemědělství, jakož i propagační opatření.
54)
Náležité řízení rizik a řešení krizí je klíčovým nástrojem pro udržitelné a konkurenceschopné odvětví zemědělství. Zemědělská prvovýroba je vystavena zvláštním přírodním, klimatickým a zdravotním rizikům a krizím. Podpora na řízení rizik a řešení krizí a podpora odvětví živočišné výroby by proto měla být omezena na malé a střední podniky, které působí v oblasti zemědělské prvovýroby. Státní podpora určená k náhradě ztrát způsobených nepříznivými klimatickými jevy, které mohou být přirovnány k přírodním pohromám, podpora pro boj proti chorobám zvířat a škůdcům rostlin a podpora na platby pojistného by měla být omezena na pomoc příjemcům, kteří čelí zvláštním obtížím, přestože vynaložili přiměřené úsilí, aby tato rizika minimalizovali. Státní podpora by neměla mít za následek to, že příjemce svádí k zbytečnému riskování. Malé a střední podniky působící v oblasti zemědělské prvovýroby by měly samy nést následky neprozíravé volby produkčních metod nebo produktů.
55)
Komise použila články 107 a 108 Smlouvy na podporu ve prospěch zachování přírodního a kulturního dědictví v řadě případů, zejména v rámci Pokynů Společenství ke státní podpoře v odvětvích zemědělství a lesnictví na období 2007-2013 a nařízení (ES) č. 1857/2006. V období 2007 až 2013 byla investiční podpora na zachování tradiční krajiny a staveb ve prospěch malých a středních podniků vyňata z oznamovací povinnosti nařízením (ES) č. 1857/2006, zatímco investiční podpora na zachování tradiční krajiny a staveb ve prospěch velkých podniků podléhala oznamovací povinnosti a schválení Komisí podle Pokynů Společenství ke státní podpoře v odvětvích lesnictví a zemědělství na období 2007 až 2013. Komise v uvedeném období posoudila více než 87 investičních podpor na zachování tradiční krajiny a tradičních staveb nacházejících se v zemědělských podnicích. Projekty týkající se zachování dědictví však ani v případě, že jsou prováděny velkými podniky, obvykle nevedou k významnému narušení hospodářské soutěže. Je proto vhodné, aby Komise využila pravomocí, které ji svěřuje nařízení (ES) č. 994/98, ohledně podpor ve prospěch zachování přírodního a kulturního dědictví.
56)
Podpora ve prospěch zachování kulturního a přírodního dědictví, která má být vyňata z oznamovací povinnosti podle tohoto nařízení, by měla být poskytnuta na investice do hmotného majetku nebo na aktivovatelné výkony určené na zachování kulturního nebo přírodního dědictví. Kulturní nebo přírodní dědictví by se mělo nacházet v zemědělském podniku příjemce a mělo by být oficiálně uznáno jako takové příslušným veřejným orgánem daného členského státu. Vzhledem k tomu, že prahová hodnota pro oznamování činí u této podpory podle tohoto nařízení 500 000 EUR na investiční projekt, který je podle Pokynů Unie ke státní podpoře v odvětvích zemědělství a lesnictví a ve venkovských oblastech v letech 2014 až 2020 považován za drobnou infrastrukturu, je vhodné, aby byla intenzita podpory v tomto nařízení stanovena až na 100 % způsobilých nákladů.
57)
Mimořádné situace způsobené přírodními pohromami vyžadují okamžitá opatření ze strany orgánů poskytujících podporu. Je proto důležité zajistit rychlé poskytnutí plánované podpory. Komise použila články 107 a 108 Smlouvy ve značném počtu rozhodnutí týkajících se náhrady škod, které byly v odvětví zemědělství způsobeny přírodními pohromami. Pokyny Společenství ke státní podpoře v odvětvích zemědělství a lesnictví na období 2007-2013 již zahrnovaly možnost povolit režimy podpory na náhradu škod způsobených přírodními pohromami. V období 2007 až 2012 Komise při použití Pokynů Společenství ke státní podpoře v odvětvích zemědělství a lesnictví na období 2007-2013 schválila více než 25 podpor souvisejících s náhradou škod způsobených v odvětví zemědělství přírodními pohromami. Zkušenosti Komise ukazují, že tato opatření musí být provedena rychle, mají-li být účinná. U těchto podpor je proto nutné zjednodušit oznamovací postup. Tyto podpory mimoto vzhledem ke svému kompenzačnímu charakteru a existenci jednoznačných kritérií slučitelnosti s vnitřním trhem nevedou k významnému narušení hospodářské soutěže na vnitřním trhu. Je proto vhodné, aby Komise využila pravomocí, které ji svěřuje nařízení (ES) č. 994/98, rovněž ohledně podpor na náhradu škod způsobených v odvětví zemědělství přírodními pohromami.
58)
Podpora určená k náhradě škod způsobených přírodními pohromami by proto měla být dostupná pro podniky v celém odvětví zemědělství a měla by být poskytována jak malým a středním podnikům, tak velkým podnikům. Podmínky vynětí podpory určené k náhradě škod způsobených přírodními pohromami se řídí zavedenou praxi a souvisejí s oficiálním uznáním události jako přírodní pohromy ze strany orgánů členských států, s existencí přímé příčinné souvislosti mezi přírodní pohromou a škodou, která vznikla příjemci, a měly by zajistit, že nedojde k poskytnutí nadměrné náhrady. Členské státy by měly zejména zamezit vzniku nadměrné kompenzace v důsledku kombinace této podpory s jinou náhradou škody, kterou příjemci obdrží, včetně plateb obdržených na základě systému pojištění.
59)
Podpora na výzkum a vývoje může přispět k udržitelnému hospodářskému růstu a posílit konkurenceschopnost. Na základě zkušeností Komise s uplatňováním Pokynů Společenství ke státní podpoře v odvětvích zemědělství a lesnictví na období 2007-2013, rámce Společenství pro státní podporu výzkumu, vývoje a inovací (20) a nařízení (ES) č. 800/2008 na podporu výzkumu a vývoje v odvětvích zemědělství a lesnictví je vhodné vyjmout z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy podporu výzkumu a vývoje, která splňuje podmínky stanovené v tomto nařízení. Jelikož podpora výzkumu a vývoje představuje důležitý cíl společného zájmu, mělo by toto nařízení požadovat, aby byl výzkumný projekt v zájmu všech podniků, které působí v určitém odvětví či pododvětví zemědělství či lesnictví. Informace o výzkumném projektu a jeho výsledcích by měly být zveřejněny na internetu. Kromě toho by měly být výsledky výzkumu zdarma k dispozici podnikům, které o ně projeví zájem.
60)
Lesnictví je nedílnou součástí rozvoje venkova. Komise použila články 107 a 108 Smlouvy na podniky působící v odvětví lesnictví v řadě rozhodnutí, zejména v rámci Pokynů Společenství ke státní podpoře v odvětvích zemědělství a lesnictví na období 2007-2013. V období 2007 až 2012 Komise na základě těchto pokynů schválila 140 podpor ve prospěch odvětví lesnictví. Na základě značných zkušeností, které Komise získala při uplatňování těchto pokynů na podniky působící v odvětví lesnictví, je v zájmu zjednodušení postupů při současném zajištění účinného dohledu a kontroly ze strany Komise vhodné, aby Komise využila pravomocí, které ji svěřuje nařízení (ES) č. 994/98, rovněž ohledně podpory ve prospěch odvětví lesnictví. Podle zkušeností Komise nenarušují podpory poskytnuté v odvětví lesnictví na opatření v rámci programů rozvoje venkova, které jsou spolufinancovány z EZFRV, nebo poskytnuty jako doplňkové vnitrostátní financování těchto spolufinancovaných opatření, významně hospodářskou soutěž na vnitřním trhu. Podpora na předávání znalostí v odvětví lesnictví a podpora na poradenské služby v odvětví lesnictví nenarušuje významně hospodářskou soutěž na vnitřním trhu ani tehdy, pokud byla poskytnuta mimo program rozvoje venkova. V tomto nařízení by měly být stanoveny jednoznačné podmínky slučitelnosti těchto opatření s vnitřním trhem. Tyto podmínky by měly být pokud možno v souladu s pravidly stanovenými v nařízení (EU) č. 1305/2013 a v aktech v přenesené pravomoci a prováděcích aktech přijatých na základě tohoto nařízení.
61)
Tyto kategorie podpory by měly zahrnovat zejména podporu na zalesňování a zakládání lesů, podporu pro zemědělsko-lesnické systémy, podporu na ochranu lesů před požáry, přírodními pohromami, nepříznivými klimatickými jevy, škůdci rostlin nebo katastrofickými událostmi a na obnovu poškozených lesů, podporu na investice k zvýšení odolnosti a ekologické hodnoty lesních ekosystémů, podporu na znevýhodnění související s lesními oblastmi sítě Natura 2000 vymezenými v článku 3 směrnice Rady 92/43/EHS (21) a v článku 3 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/147/ES (22), podporu pro lesnicko-environmentální a klimatické služby a na ochranu lesů, podporu na předávání znalostí a informační akce, podporu na poradenské služby, podporu na investice do infrastruktury a podporu na investice do technologií v odvětví lesnictví a na zpracování, uvolnění a uvádění lesnických produktů na trh. Podpora pro odvětví lesnictví by neměla narušovat hospodářskou soutěž a měla by být z hlediska trhu neutrální.
62)
K zajištění soudržnosti s nařízením (EU) č. 1305/2013 a k dosažení zjednodušení pravidel pro získání schválení státní podpory u spolufinancované části i doplňkového financování národních programů rozvoje venkova by podpora ve prospěch odvětví lesnictví vyňatá z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy na základě tohoto nařízení měla být totožná s příslušnými opatřeními pro rozvoj venkova a vyňatá podpora by měla být poskytnuta pouze na základě programu rozvoje venkova dotčeného členského státu a v souladu s tímto programem. Intenzity podpory a způsobilé náklady by však měly být také v souladu s obecnými zásadami Unie v oblasti státní podpory a s pravidly státní podpory použitelnými v odvětví zemědělství. Proto by náklady jako provozní kapitál, které jsou vedlejší a související s novou investicí, neměly být podle tohoto nařízení považovány za náklady způsobilé k podpoře. V souladu s příslušnými programy rozvoje venkova, které schválila Komise, by mezi investiční opatření zahrnutá do opatření v oblasti lesnictví mohla patřit také jednorázová lesnická opatření potřebná pro přípravu investice, umožňuje-li to cíl příslušného ustanovení pro rozvoj venkova. Podporu na převod znalostí, podporu na poradenské služby a podporu na pozemkové úpravy v lesnictví by mělo být možno poskytnout bez ohledu na to, zda je taková podpora začleněna v národním programu rozvoje venkova.
63)
Hospodářská diverzifikace a vytváření nových hospodářských činností jsou nezbytné pro rozvoj a konkurenceschopnost venkovských oblastí, a zejména pro malé a střední podniky, které jsou páteří venkovského hospodářství Unie. Nařízení (EU) č. 1305/2013 stanoví opatření na podporu rozvoje nezemědělských činností ve venkovských oblastech, jež se zaměřují na podporu zaměstnanosti, vytváření kvalitních pracovních míst ve venkovských oblastech, zachování existujících pracovních příležitostí, snížení sezónních výkyvů v zaměstnanosti, rozvoj nezemědělských odvětví mimo zemědělství a zpracování zemědělských produktů a potravin při současné podpoře integrace podniků a místních meziodvětvových vazeb.
64)
K zajištění soudržnosti s nařízením (EU) č. 1305/2013 a k dosažení zjednodušení pravidel pro získání schválení státní podpory u spolufinancované části i doplňkového vnitrostátního financování programů rozvoje venkova by toto nařízení mělo vyjmout z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy různé kategorie podpory ve prospěch malých a středních podniků působících ve venkovských oblastech. Tyto kategorie podpory by měly zahrnovat zejména podporu na investice týkající se zpracování zemědělských produktů na nezemědělské produkty nebo produkce bavlny, podporu na zahájení nezemědělské podnikatelské činnosti, podporu na poradenské služby, podporu na předávání znalostí a informační akce a podporu na počáteční období účasti zemědělců v režimech jakosti bavlny a potravin a propagační opatření týkající se potravin. Podpora, která má být vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy na základě tohoto nařízení, by měla být totožná s příslušnými opatřeními pro rozvoj venkova a vyňatá podpora by měla být poskytnuta pouze na základě programu rozvoje venkova dotčeného členského státu a v souladu s tímto programem. Intenzity podpory a způsobilé náklady by však měly být v souladu také s obecnými zásadami Unie v oblasti státní podpory a s horizontálními pravidly státní podpory. Proto by náklady jako provozní kapitál, které jsou vedlejší a související s novou investicí, neměly být podle tohoto nařízení považovány za náklady způsobilé k podpoře.
65)
V souvislosti s podporou na investice, které se týkají zpracování zemědělských produktů na nezemědělské produkty, by mělo být upřesněno, že investice související s produkcí biopaliv nebo energie z obnovitelných zdrojů by neměly být způsobilé k získání podpory podle tohoto nařízení. Na takové investice by se v zásadě měla použít horizontální pravidla státní podpory v oblasti životního prostředí a energetiky.
66)
V případě několika kategorií podpory, jako je například: a) podpora na náklady související s průzkumem trhu, koncepcí a designem produktu a s přípravou žádostí o uznání režimů jakosti, b) podpora na náklady na povinná kontrolní opatření ve vztahu k režimům jakosti, c) podpora na předávání znalostí a informační akce, d) podpora na poradenské služby, e) podpora na zástup v zemědělských podnicích, f) podpora na propagační opatření, g) podpora na odškodnění za náklady na prevenci a eradikaci chorob zvířat a škůdců rostlin a h) podpora odvětví živočišné výroby, je podpora konečným příjemcům podpory poskytována nepřímo ve formě věcného plnění, a to prostřednictvím dotovaných služeb. V těchto případech by podpora měla být vyplacena poskytovateli dotyčné služby nebo činnosti. Při výběru poskytovatele je nutno náležitě přihlédnout k příslušným použitelným pravidlům zadávání veřejných zakázek a k zásadám transparentnosti, otevřenosti a zákazu diskriminace při výběrovém řízení.
67)
Na základě zkušeností Komise v této oblasti je v zásadě nezbytné podrobovat politiku státní podpory pravidelnému přezkumu. Doba použitelnosti tohoto nařízení by proto měla být omezena. Je tedy vhodné stanovit přechodná ustanovení, včetně pravidel, jimiž se budou vyňaté režimy podpory řídit během adaptačního období na konci doby platnosti tohoto nařízení. Tato pravidla by měla členským státům poskytnout čas na to, aby se přizpůsobily případnému novému režimu,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
OBSAH
KAPITOLA I
SPOLEČNÁ USTANOVENÍ 13
KAPITOLA II
PROCEDURÁLNÍ NÁLEŽITOSTI 25
KAPITOLA III
KATEGORIE PODPOR 26
Oddíl 1
Podpora ve prospěch MSP působících v oblasti zemědělské prvovýroby, zpracování zemědělských produktů a uvádění zemědělských produktů na trh 26
Oddíl 2
Podpora na investice ve prospěch zachování kulturního a přírodního dědictví, které se nachází v zemědělských podnicích 43
Oddíl 3
Podpora určená k náhradě škod způsobených v odvětví zemědělství přírodními pohromami 44
Oddíl 4
Podpora výzkumu a vývoje v odvětvích zemědělství a lesnictví 45
Oddíl 5
Podpora ve prospěch lesnictví 46
Oddíl 6
Podpory ve prospěch MSP ve venkovských oblastech spolufinancované z EZFRV nebo poskytnuté jako doplňkové vnitrostátní financování těchto spolufinancovaných opatření 59
KAPITOLA IV
PŘECHODNÁ A ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ 65
KAPITOLA I
SPOLEČNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Oblast působnosti
1. Toto nařízení se použije na tyto kategorie podpor:
a)
podpora ve prospěch mikropodniků a malých a středních podniků (MSP):
i)
působících v odvětví zemědělství, jmenovitě v zemědělské prvovýrobě, zpracování zemědělských produktů a uvádění zemědělských produktů na trh, s výjimkou článků 14, 15, 16, 18 a 23 a článků 25 až 28, které se vztahují pouze na MSP působící v oblasti zemědělské prvovýroby;
ii)
na činnosti nespadající do oblasti působnosti článku 42 Smlouvy, pokud je tato podpora poskytnuta v souladu s nařízením (EU) č. 1305/2013 a je buď spolufinancována z Evropského zemědělského fondu pro rozvoj venkova (EZFRV), nebo poskytnuta jako doplňkové vnitrostátní financování těchto spolufinancovaných opatření;
b)
podpora na investice na zachování kulturního a přírodního dědictví nacházejícího se v zemědělských podnicích;
c)
podpora na náhradu škod způsobených v odvětví zemědělství přírodními pohromami;
d)
podpora výzkumu a vývoje v odvětvích zemědělství a lesnictví;
e)
podpora ve prospěch lesnictví.
2. Považují-li to členské státy za vhodné, mohou se rozhodnout, že podporu uvedenou v odst. 1 písm. a), odst. 1 písm. d) a odst. 1 písm. e) tohoto článku poskytnou podle podmínek stanovených v nařízení (EU) č. 651/2014 a v souladu s ním.
3. Toto nařízení se nepoužije na podporu ve prospěch:
a)
odvětví lesnictví, která není spolufinancována z EZFRV ani poskytnuta jako doplňkové vnitrostátní financování takových spolufinancovaných opatření, s výjimkou článků 31, 38, 39 a 43;
b)
malých a středních podniků na činnosti nespadající do oblasti působnosti článku 42 Smlouvy, která není spolufinancována z EZFRV ani poskytnuta jako doplňkové vnitrostátní financování tohoto spolufinancovaného opatření.
4. Toto nařízení se nepoužije na:
a)
režimy podpory uvedené v článcích 17, 32 a 33, čl. 34 odst. 5 písm. a) až c) a článcích 35, 40, 41 a 44 tohoto nařízení, pokud průměrný roční rozpočet státní podpory přesahuje 150 milionů EUR, jakmile uplyne šest měsíců od jejich vstupu v platnost. Komise může rozhodnout, že se toto nařízení použije na kterýkoli z těchto režimů déle, poté, co posoudí příslušný plán hodnocení, který členský stát oznámí Komisi do dvaceti pracovních dnů od vstupu daného režimu v platnost;
b)
veškeré změny režimů uvedených v odst. 4 písm. a) tohoto článku jiné než změny, které nemohou ovlivnit slučitelnost režimu podpory podle tohoto nařízení nebo nemohou významně ovlivnit obsah schváleného plánu hodnocení;
c)
podporu na činnosti související s vývozem do třetích zemí nebo do členských států, zejména podporu, která přímo souvisí s vyváženým množstvím, zřízením a provozem distribuční sítě nebo dalšími běžnými náklady souvisejícími s vývozní činností;
d)
podporu podmíněnou použitím domácího zboží na úkor zboží dováženého.
5. S výjimkou článku 30 se toto nařízení nepoužije na:
a)
režimy podpory, které výslovně nevylučují vyplacení jednotlivé podpory ve prospěch podniku, vůči němuž je vystaven inkasní příkaz v návaznosti na rozhodnutí Komise, jímž je podpora prohlášena za protiprávní a neslučitelnou s vnitřním trhem;
b)
podporu ad hoc ve prospěch podniku, vůči němuž je vystaven inkasní příkaz v návaznosti na rozhodnutí Komise, jímž je podpora prohlášena za protiprávní a neslučitelnou s vnitřním trhem.
6. Toto nařízení se nepoužije na podporu pro podniky v obtížích s výjimkou:
a)
podpory určené k náhradě škod způsobených přírodními pohromami v souladu s článkem 30, podpory na náklady vynaložené na eradikaci chorob zvířat v souladu s čl. 26 odst. 8 a podpory na odklizení a neškodné odstranění mrtvých hospodářských zvířat v souladu s čl. 27 písm. c), d) a e);
b)
podpory na následující události, pokud se podnik stal podnikem v obtížích v důsledku ztrát nebo škod způsobených danou událostí:
i)
na náhradu škod způsobených nepříznivým klimatickým jevem, který může být přirovnán k přírodní pohromě v souladu s článkem 25;
ii)
na náhradu nákladů vynaložených na eradikaci škůdců rostlin a na náhradu škod způsobených chorobami zvířat a škůdci rostlin v souladu s čl. 26 odst. 8 a 9;
iii)
na odstranění škod, které vznikly v lesích v důsledku lesních požárů, přírodních pohrom, nepříznivých klimatických jevů, které lze přirovnat k přírodním pohromám, jiných klimatických jevů, škůdců rostlin, katastrofických událostí nebo událostí souvisejících se změnou klimatu v souladu s čl. 34 odst. 5 písm. d).
7. Toto nařízení se nepoužije na podpory, které jako takové, podmínkami, které jsou s nimi spojeny, nebo způsobem svého financování, vedou k porušení práva Unie, jež je s nimi neoddělitelně spjato, zejména:
a)
podpory, jejichž poskytnutí je podmíněno povinností příjemce mít ústředí v příslušném členském státě nebo být usazen převážně v tomto členském státě;
b)
podpory, jejichž poskytnutí je podmíněno povinností příjemce používat zboží nebo služby z daného státu;
c)
podpory, které omezují možnost příjemců využívat výsledky výzkumu, vývoje a inovací v jiných členských státech.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se použijí tyto definice:
1)
„podporou“ se rozumí opatření splňující všechna kritéria stanovená v čl. 107 odst. 1 Smlouvy;
2)
„mikropodniky, malými a středními podniky“ nebo „MSP“ se rozumějí podniky, které splňují kritéria stanovená v příloze I;
3)
„odvětvím zemědělství“ se rozumí všechny podniky působící v oblasti zemědělské prvovýroby, zpracování zemědělských produktů a jejich uvádění na trh;
4)
„zemědělským produktem“ se rozumějí produkty uvedené v příloze I Smlouvy, s výjimkou produktů rybolovu a akvakultury uvedených v příloze I nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1379/2013 (23);
5)
„zemědělskou prvovýrobou“ se rozumí produkce produktů rostlinné a živočišné výroby uvedených v příloze I Smlouvy, aniž by byly provedeny jakékoli další operace měnící povahu těchto produktů;
6)
„zpracováním zemědělských produktů“ se rozumí jakékoli upravení zemědělského produktu, jehož výsledkem je produkt, který je též zemědělským produktem, s výjimkou činností probíhajících v zemědělských podnicích a potřebných pro přípravu živočišných nebo rostlinných produktů k prvnímu prodeji;
7)
„uváděním zemědělských produktů na trh“ se rozumí přechovávání nebo vystavování produktu za účelem jeho prodeje, nabízení produktu k prodeji, dodávka produktu nebo jakýkoliv další způsob umístění produktu na trh s výjimkou prvního prodeje prvovýrobcem dalším prodejcům nebo zpracovatelům a veškerých činností souvisejících s přípravou produktu k tomuto prvnímu prodeji; prodej od prvovýrobce konečnému spotřebiteli se považuje za uvádění zemědělských produktů na trh, pokud k němu dojde v samostatných prostorách vyhrazených pro tento účel;
8)
„zemědělským podnikem“ se rozumí jednotka zahrnující pozemky, prostory a zařízení využívané k zemědělské prvovýrobě;
9)
„přírodními pohromami“ se rozumí zemětřesení, laviny, sesuvy půdy a záplavy, tornáda, hurikány, sopečné výbuchy a požáry v přírodě přirozeného původu;
10)
„režimem podpory“ se rozumí akt, na jehož základě může být bez dalších prováděcích opatření poskytnuta jednotlivá podpora podnikům, jež jsou v tomto aktu vymezeny obecným a abstraktním způsobem, a dále akt, na jehož základě může být jednomu nebo několika podnikům poskytnuta na neurčitou dobu nebo v neurčené výši podpora, která není spojena s konkrétním projektem;
11)
„plánem hodnocení“ se rozumí dokument obsahující alespoň tyto minimální prvky: cíle režimu podpory, který má být hodnocen; otázky pro hodnocení, výsledné ukazatele, metodiku, jež se pro účely hodnocení navrhuje, požadavky na sběr údajů, navrhovaný časový harmonogram hodnocení, včetně data předložení závěrečné hodnotící zprávy, popis nezávislého orgánu, který hodnocení provádí, nebo kritérií, která se použijí při jeho výběru, a podmínky pro zajištění dostatečné publicity tohoto hodnocení;
12)
„jednotlivou podporou“ se rozumí:
a)
podpora ad hoc a
b)
poskytnutí podpory jednotlivým příjemcům na základě režimu podpory;
13)
„podporou ad hoc“ se rozumí podpora, která není poskytnuta na základě režimu podpory;
14)
„podnikem v obtížích“ se rozumí podnik, v jehož případě nastane alespoň jedna z následujících okolností:
a)
v případě společnosti s ručením omezením (která není malým a středním podnikem, jehož existence nepřesahuje tři roky), kde v důsledku kumulace ztrát došlo ke ztrátě více než poloviny upsaného základního kapitálu. Tento případ nastává, když je výsledek odečtení kumulovaných ztrát od rezerv (a všech dalších prvků, jež se obecně považují za kapitál společnosti) negativní a svou výší překračuje polovinu upsaného základního kapitálu. Pro účely tohoto ustanovení se za společnost s ručením omezeným považují zejména formy podniků uvedené v příloze I směrnice Evropského parlamentu a Rady 2013/34/EU (24) a základní kapitál zahrnuje případně jakékoli emisní ážio;
b)
v případě společnosti, v níž alespoň někteří společníci plně ručí za závazky společnosti (která není malým nebo středním podnikem, jehož existence nepřesahuje tři roky), kde v důsledku kumulace ztrát došlo ke ztrátě více než poloviny jejího kapitálu zaznamenaného v jejím účetnictví. Pro účely tohoto ustanovení se za společnost, v níž alespoň někteří společníci plně ručí za závazky společnosti, považují zejména formy podniků uvedené v příloze II směrnice 2013/34/EU;
c)
jestliže vůči podniku bylo zahájeno kolektivní úpadkové řízení nebo tento podnik splňuje kritéria vnitrostátního práva pro zahájení kolektivního úpadkového řízení na žádost svých věřitelů;
d)
jestliže podnik obdržel podporu na záchranu a zatím nesplatil půjčku nebo neukončil záruku nebo jestliže obdržel podporu na restrukturalizaci a stále se na něj uplatňuje plán restrukturalizace;
e)
v případě podniku, který není MSP, kde v uplynulých dvou letech:
i)
účetní poměr dluhu společnosti k vlastnímu kapitálu je vyšší než 7,5 a
ii)
poměr úrokového krytí hospodářského výsledku společnosti před úroky, zdaněním a odpisy (EDBITA) je nižší než 1,0;
15)
„mrtvými hospodářskými zvířaty“ se rozumějí zvířata, která byla utracena bez utrpení s jasnou diagnózou nebo bez ní nebo která uhynula, včetně mrtvě narozených nebo nenarozených zvířat, v zemědělském podniku nebo v jiných prostorách či během přepravy, která ale nebyla poražena pro lidskou spotřebu;
16)
„nepříznivým klimatickým jevem, který může být přirovnán k přírodní pohromě“ se rozumí nepříznivé povětrnostní podmínky jako mráz, bouře a krupobití, námraza, silný nebo dlouhotrvající déšť nebo velké sucho, které zničí více než 30 % průměrné produkce vypočítané na základě:
a)
předcházejícího tříletého období nebo
b)
tříletého průměru stanoveného na základě předcházejícího pětiletého období s vyloučením nejvyšší a nejnižší hodnoty;
17)
„jiným nepříznivým klimatickým jevem“ se rozumějí nepříznivé klimatické podmínky, které nesplňují podmínky vyplývající z čl. 2 odst. 16 tohoto nařízení;
18)
„škůdci rostlin“ se rozumějí škodlivé organismy podle definice v čl. 2 odst. 1 písm. e) směrnice Rady 2000/29/ES (25);
19)
„katastrofickou událostí“ se rozumí nepředvídaná událost biotické či nebiotické povahy způsobená člověkem, která vede k významnému narušení lesních struktur a ve svém důsledku způsobuje významné hospodářské škody v odvětví lesnictví;
20)
„hrubým grantovým ekvivalentem“ se rozumí hodnota, kterou by podpora měla, kdyby byla příjemci poskytnuta formou dotace před srážkou daní nebo jiných poplatků;
21)
„hmotným majetkem“ se rozumí majetek ve formě pozemků, staveb a zařízení, strojů a vybavení;
22)
„nehmotným majetkem“ se rozumí majetek, který nemá hmotnou nebo finanční podobu, např. patenty, licence, know-how nebo jiná práva duševního vlastnictví;
23)
„zemědělsko-lesnickými systémy“ se rozumějí systémy využívání půdy, v jejichž rámci se na stejném pozemku pěstují stromy v kombinaci se zemědělstvím;
24)
„vratnou zálohou“ se rozumí půjčka na projekt, která je vyplacena v jedné či více splátkách a za podmínek splacení, které závisejí na výsledku projektu;
25)
„zahájením prací na projektu nebo zahájením činnosti“ se rozumí buď zahájení činnosti, nebo zahájení prací souvisejících s investicí, nebo první právně vymahatelný závazek objednat zařízení nebo služby či jiný závazek, v jehož důsledku se projekt nebo činnost stávají nezvratnými, podle toho, která událost nastane dříve; za zahájení prací nebo činnosti se nepovažují nákup pozemků a přípravné práce, jako je získání povolení a zpracování studií proveditelnosti;
26)
„velkými podniky“ se rozumějí podniky, které nesplňují kritéria stanovená v příloze I;
27)
„následným daňovým režimem“ se rozumí režim v podobě daňových zvýhodnění, který představuje pozměněnou verzi dřívějšího režimu v podobě daňových zvýhodnění a který jej nahrazuje;
28)
„intenzitou podpory“ se rozumí hrubá výše podpory vyjádřená jako procentní podíl způsobilých nákladů před srážkou daní nebo jiných poplatků;
29)
„dnem poskytnutí podpory“ se rozumí den, kdy příjemce získá podle platného vnitrostátního právního režimu na tuto podporu právní nárok;
30)
„normou Unie“ se rozumí závazná norma obsažená v právních předpisech Unie, která stanoví úroveň, jíž musí jednotlivé podniky dosáhnout, zejména co se týká životního prostředí, hygieny a dobrých životních podmínek zvířat; za normy Unie se proto nepovažují normy nebo cíle stanovené na úrovni Unie, které jsou závazné pro členské státy, nikoli však pro jednotlivé podniky;
31)
„programem rozvoje venkova“ se rozumí program rozvoje venkova uvedený v čl. 6 odst. 1 nařízení (EU) č. 1305/2013;
32)
„neproduktivní investicí“ se rozumí investice, která nevede k významnému zvýšení hodnoty nebo ziskovosti podniku;
33)
„investicemi za účelem dodržování normy Unie“ se rozumějí investice uskutečněné s cílem splňovat normu Unie po uplynutí přechodného období stanoveného v právních předpisech Unie;
34)
„mladým zemědělcem“ se rozumí osoba, která ke dni podání žádosti o podporu není starší 40 let, která má odpovídající profesní dovednosti a způsobilost a poprvé začíná působit v zemědělském podniku jako jeho vedoucí;
35)
„nejvzdálenějšími regiony“ se rozumějí regiony uvedené v prvním pododstavci článku 349 Smlouvy;
36)
„menšími ostrovy v Egejském moři“ se rozumějí menší ostrovy uvedené v čl. 1 odst. 2 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 229/2013 (26);
37)
„méně rozvinutými regiony“ se rozumějí regiony, v nichž je hrubý domácí produkt (HDP) na osobu nižší než 75 % průměrného HDP v EU-27;
38)
„EU-25“ se rozumí 25 členských států Unie, které byly členskými státy Unie v květnu 2005;
39)
„EU-27“ se rozumí 27 členských států Unie, které byly členskými státy Unie v lednu 2007;
40)
„aktivovatelnými výkony“ se rozumějí práce, které provedl sám zemědělec nebo jeho zaměstnanci a které vytvářejí majetek;
41)
„biopalivem z potravinářských plodin“ se rozumí biopalivo vyráběné z obilovin a jiných plodin bohatých na škrob, cukronosných plodin a olejnin ve smyslu návrhu směrnice Evropského parlamentu a Rady, kterou se mění směrnice 98/70/ES o jakosti benzinu a motorové nafty a směrnice 2009/28/ES o podpoře využívání energie z obnovitelných zdrojů, předloženého Komisí (27);
42)
„aktivním zemědělcem“ se rozumí aktivní zemědělec ve smyslu článku 9 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1307/2013 (28);
43)
„seskupením nebo organizací producentů“ se rozumí seskupení nebo organizace zřízené s cílem:
a)
přizpůsobit produkci a výstup producentů, kteří jsou členy těchto seskupení nebo organizací, požadavkům trhu, nebo
b)
společně uvádět zboží na trh, včetně přípravy k prodeji, centralizace prodeje a dodávek velkoodběratelům, nebo
c)
stanovit společná pravidla pro informace o produkci, zejména s ohledem na sklizeň a dostupnost, nebo
d)
zajišťovat ostatní činnosti, které mohou provádět seskupení nebo organizace producentů, například rozvoj podnikatelských a marketingových dovedností a organizace a usnadnění inovačních procesů;
44)
„fixními náklady vyplývajícími z účasti v režimu jakosti“ se rozumějí náklady na vstup do podporovaného režimu jakosti a roční příspěvek na účast v tomto režimu, případně včetně výdajů na kontroly, které jsou nezbytné k ověření dodržování specifikací daného režimu jakosti;
45)
„poradenstvím“ se rozumí kompletní poradenství poskytované v rámci jedné smlouvy;
46)
„členem domácnosti zemědělce“ se rozumí fyzická nebo právnická osoba nebo skupina fyzických či právnických osob bez ohledu na právní postavení přiznané této skupině a jejím členům podle vnitrostátního práva s výjimkou zaměstnanců zemědělského podniku;
47)
„náklady na testy přenosné spongiformní encefalopatie (TSE) a bovinní spongiformní encefalopatie (BSE)“ se rozumějí veškeré náklady, včetně nákladů na testovací zařízení a na odběr, přepravu, vyšetření, skladování a likvidaci vzorků, které jsou nezbytné pro odběr vzorků a laboratorní testy v souladu s přílohou X kapitolou C nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 999/2001 (29);
48)
„plemennou knihou“ se rozumí kniha, rejstřík, kartotéka nebo nosič údajů:
a)
jež vede chovatelská organizace nebo sdružení oficiálně uznané členským státem, v němž byla chovatelská organizace nebo sdružení založeno, a
b)
do kterého jsou zapsána nebo zaevidována čistokrevná plemenná zvířata určitého plemene s uvedením jejich předků;
49)
„chráněným druhem zvířat“ se rozumějí druhy zvířat chráněné právními předpisy Unie nebo vnitrostátními právními předpisy;
50)
„organizací pro výzkum a šíření znalostí“ se rozumí subjekt (např. univerzity nebo výzkumné ústavy, agentury pro transfer technologií, zprostředkovatelé v oblasti inovací, fyzické nebo virtuální spolupracující subjekty zaměřené na výzkum) bez ohledu na jeho právní postavení (zřízený podle veřejného nebo soukromého práva) nebo způsob financování, jehož hlavním cílem je provádět nezávisle základní výzkum, průmyslový výzkum nebo experimentální vývoj nebo veřejně šířit výsledky těchto činností, a to formou výuky, publikací nebo transferu znalostí. Vykonává-li tento subjekt rovněž hospodářské činnosti, je třeba o financování, nákladech a příjmech souvisejících s těmito činnostmi vést oddělené účetnictví. Podniky, které mohou uplatňovat vliv na takovýto subjekt, například jako podílníci nebo členové, nesmějí mít přednostní přístup k výzkumným kapacitám tohoto subjektu nebo k výsledkům jeho výzkumu;
51)
„obvyklými tržními podmínkami“ se rozumí, že se podmínky transakce mezi smluvními stranami neliší od podmínek, jež by byly sjednány mezi nezávislými podniky, a že nezahrnují prvek tajné dohody. Má se za to, že zásada týkající se obvyklých tržních podmínek je splněna v případě transakce, jíž předcházelo otevřené, transparentní a nediskriminační řízení;
52)
„rychle rostoucími stromy“ se rozumí rychle rostoucí lesní porost, kdy jsou stromy pěstovány s minimální obmýtní dobou osmi let a maximální obmýtní dobou dvacet let;
53)
„dřevinami pro výmladkové plantáže“ se rozumějí dřeviny kódu KN 06 02 90 41, které stanoví členské státy a které sestávají z trvalých dřevin, jejichž podnože a výmladkové pařezy zůstávají po sklizni v zemi a v další sezóně se objevují nové výhonky, s maximálním cyklem sklizně, který určí členské státy;
54)
„transakčními náklady“ se rozumějí dodatečné náklady spojené s plněním závazku, které však nelze přímo přičíst jeho provádění nebo které nejsou zahrnuty do přímo kompenzovaných nákladů nebo ušlých příjmů, a které mohou být vypočítány na základě standardních nákladů;
55)
„jiným správcem půdy“ se rozumí podnik, který je správcem půdy, ale není podnikem činným v odvětví zemědělství;
56)
„zpracováním zemědělských produktů na nezemědělské produkty“ se rozumí jakékoli zpracování zemědělského produktu, jehož výsledkem je produkt, na který se nevztahuje příloha I Smlouvy;
57)
„oblastmi podle písmene a)“ se rozumějí oblasti určené ve schválené mapě regionální podpory na období od 1. července 2014 do 31. prosince 2020 při použití čl. 107 odst. 3 písm. a) Smlouvy;
58)
„oblastmi podle písmene c)“ se rozumějí oblasti určené ve schválené mapě regionální podpory na období od 1. července 2014 do 31. prosince 2020 při použití čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy;
59)
„řídce osídlenými oblastmi“ se rozumějí oblasti, které Komise jako takové akceptovala individuálními rozhodnutími o mapách regionální podpory na období od 1. července 2014 do 31. prosince 2020;
60)
„oblastí NUTS 3“ se rozumí region vymezený na úrovni 3 společné klasifikace územních statistických jednotek v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1059/2003 (30);
61)
„předem nestanovenými oblastmi podle písmene c)“ se rozumějí oblasti, které členský stát na základě svého uvážení určí jako oblasti podle písmene c) v případě, že tento stát prokáže, že dané oblasti splňují určitá sociálně-ekonomická kritéria a že jsou určeny ve schválené mapě regionální podpory na období od 1. července 2014 do 31. prosince 2020 za použití ustanovení čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy;
62)
„bývalými oblastmi podle písmene a)“ se rozumějí oblasti určené jako oblasti podle písmene a) ve schválené mapě regionální podpory na období od 1. ledna 2011 do 30. června 2014;
63)
„potravinami“ se rozumějí potraviny, které nejsou zemědělskými produkty a které jsou uvedeny v příloze I nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1151/2012 (31).
Článek 3
Podmínky vynětí z oznamovací povinnosti
Režimy podpory, jednotlivá podpora poskytnutá na základě režimů podpory a podpora ad hoc jsou slučitelné s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 2 nebo 3 Smlouvy a jsou vyňaty z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud příslušná podpora splňuje veškeré podmínky stanovené v kapitole I tohoto nařízení i specifické podmínky stanovené pro danou kategorii podpory v kapitole III tohoto nařízení.
Článek 4
Prahové hodnoty oznamovací povinnosti
1. Toto nařízení se nepoužije na jednotlivou podporu, jejíž hrubý grantový ekvivalent přesahuje tyto prahové hodnoty:
a)
podpora na investice do hmotného majetku nebo nehmotného majetku v zemědělských podnicích související se zemědělskou prvovýrobou podle článku 14: 500 000 EUR na podnik a investiční projekt;
b)
podpora na investice týkající se přemístění zemědělské stavby vedoucí k modernizaci zařízení nebo k zvýšení produkční kapacity podle čl. 16 odst. 4: 500 000 EUR na podnik a investiční projekt;
c)
podpora na investice související se zpracováním zemědělských produktů a uváděním zemědělských produktů na trh podle článku 17: 7,5 milionu EUR na podnik a investiční projekt;
d)
podpora na investice ve prospěch zachování kulturního a přírodního dědictví, které se nachází v zemědělském podniku, podle článku 29: 500 000 EUR na podnik a investiční projekt;
e)
podpora výzkumu a vývoje v odvětvích zemědělství a lesnictví podle článku 31: 7,5 milionu EUR na projekt;
f)
podpora na zalesňování a zakládání lesů podle článku 32: 7,5 milionu EUR na projekt založení lesa;
g)
podpora na zemědělsko-lesnické systémy podle článku 33: 7,5 milionu EUR na projekt týkající se zavedení zemědělsko-lesnického systému;
h)
podpora na investice k zvýšení odolnosti a ekologické hodnoty lesních ekosystémů podle článku 35: 7,5 milionu EUR na investiční projekt;
i)
podpora na investice do infrastruktury související s rozvojem, modernizací nebo přizpůsobením odvětví lesnictví podle článku 40: 7,5 milionu EUR na investiční projekt;
j)
podpora na investice do lesnických technologií a zpracování, uvolnění a uvádění lesnických produktů na trh podle článku 41: 7,5 milionu EUR na investiční projekt;
k)
podpora na investice týkající se zpracování zemědělských produktů na nezemědělské produkty nebo na investice týkající se produkce bavlny podle článku 44: 7,5 milionu EUR na investiční projekt.
2. Prahové hodnoty stanovené v odstavci 1 nelze obcházet umělým rozdělováním režimů nebo projektů podpory.
Článek 5
Transparentnost podpory
1. Toto nařízení se použije pouze na podporu, u níž lze předem přesně vypočítat hrubý grantový ekvivalent, aniž by bylo nutné provést hodnocení rizik („transparentní podpora“).
2. Za transparentní se považují tyto kategorie podpor:
a)
podpora sestávající z dotací a subvencí úrokových sazeb;
b)
podpora poskytovaná formou půjček, jestliže byl hrubý grantový ekvivalent vypočten na základě referenční sazby platné v době poskytnutí podpory;
c)
podpora obsažená v zárukách:
i)
jestliže byl hrubý grantový ekvivalent vypočten na základě prémie „safe harbour“ stanovené ve sdělení Komise nebo
ii)
jestliže před provedením opatření byla Komisi - v souladu s jejím nařízením v oblasti státních podpor platným v době oznámení - oznámena metodika pro výpočet hrubého grantového ekvivalentu záruky a Komise tuto metodiku schválila na základě sdělení Komise o použití článků 87 a 88 Smlouvy o ES na státní podpory ve formě záruk nebo podle sdělení, které ho nahradilo, a jestliže se tato schválená metodika výslovně týká daného typu záruky a daného typu hlavní transakce, o něž se v souvislosti s uplatňováním tohoto nařízení jedná;
d)
podpora poskytovaná formou daňových zvýhodnění, pokud dané opatření stanoví horní mez, která zajišťuje, že nebude překročena příslušná prahová hodnota;
e)
podpora ve formě vratných záloh, pokud celková nominální výše vratné zálohy nepřesahuje příslušné prahové hodnoty použitelné podle tohoto nařízení, nebo pokud byla před provedením opatření Komisi oznámena metodika pro výpočet hrubého grantového ekvivalentu vratné zálohy a Komise tuto metodiku schválila.
3. Pro účely tohoto nařízení se za transparentní podporu nepovažují tyto kategorie podpor:
a)
podpora obsažená v kapitálových injekcích;
b)
podpora obsažená v opatřeních rizikového kapitálu.
Článek 6
Motivační účinek
1. Toto nařízení se použije pouze na podporu, která má motivační účinek.
2. Podpora se považuje za podporu s motivačním účinkem, pokud příjemce předložil dotyčnému členskému státu písemnou žádost o podporu před zahájením práce na projektu nebo před zahájením činnosti. Žádost o podporu obsahuje alespoň tyto informace:
a)
název a velikost podniku;
b)
popis projektu nebo činnosti, včetně termínu zahájení a ukončení;
c)
místo realizace projektu nebo výkonu činnosti;
d)
seznam způsobilých nákladů;
e)
druh podpory (grant, půjčka, záruka, vratná záloha nebo jiné) a výše veřejného financování, které je pro daný projekt nebo činnost zapotřebí.
3. Podpora ad hoc poskytnutá velkým podnikům se považuje za podporu s motivačním účinkem, pokud je zajištěno splnění podmínky uvedené v odstavci 2 a pokud členský stát před poskytnutím předmětné podpory ad hoc navíc ověřil, že dokumentace vyhotovená příjemcem dokládá, že podpora povede alespoň k jednomu z následujících výsledků:
a)
významný nárůst rozsahu projektu či činnosti v důsledku podpory, nebo
b)
významné zvýšení celkové částky vynaložené příjemcem na projekt či činnost v důsledku podpory, nebo
c)
významné urychlení při dokončování příslušného projektu či činnosti;
d)
v případě investiční podpory ad hoc je doloženo, že bez poskytnutí podpory by daný projekt nebo daná činnost nebyly v dané venkovské oblasti jako takové realizovány nebo by bez poskytnutí podpory nebyly v dané venkovské oblasti pro příjemce dostatečně ziskové.
4. Odchylně od odstavců 2 a 3 se má za to, že opatření v podobě daňových zvýhodnění má motivační účinek, jsou-li splněny tyto podmínky:
a)
opatření zakládá právo na podporu na základě objektivních kritérií a bez dalšího uplatnění rozhodovací pravomoci členského státu a
b)
opatření bylo přijato a vstoupilo v platnost před zahájením práce na podporovaném projektu nebo před zahájením činnosti, s výjimkou následných daňových režimů v případě, že se na činnost již vztahovaly předchozí režimy ve formě daňového zvýhodnění.
5. Odchylně od odstavců 2, 3 a 4 se motivační účinek nevyžaduje nebo se má za to, že existuje, u těchto kategorií podpory:
a)
režimy podpory na pozemkové úpravy, jsou-li splněny podmínky stanovené v článku 15 nebo článku 43 a jestliže:
i)
režim podpory zakládá právo na podporu na základě objektivních kritérií a bez dalšího uplatnění rozhodovací pravomoci členského státu a
ii)
režim podpory byl přijat a nabyl účinnosti před tím, než příjemci vznikly způsobilé náklady podle článku 15 nebo článku 43;
b)
podpora na propagační opatření ve formě publikací zaměřených na zvyšování povědomí široké veřejnosti o zemědělských produktech, pokud jsou splněny podmínky stanovené v čl. 24 odst. 2 písm. b);
c)
podpora na náhradu ztrát způsobených nepříznivým klimatickým jevem, který může být přirovnán k přírodní pohromě, pokud jsou splněny podmínky stanovené v článku 25;
d)
podpora na odškodnění za náklady na eradikaci chorob zvířat a škůdců rostlin a za ztráty způsobené těmito chorobami zvířat nebo škůdci rostlin, pokud jsou splněny podmínky stanovené v čl. 26 odst. 9 a 10;
e)
podpora na uhrazení nákladů na odklizení a neškodné odstranění mrtvých hospodářských zvířat, pokud jsou splněny podmínky stanovené v čl. 27 odst. 1 písm. c), d) a e);
f)
podpora na investice na zachování kulturního a přírodního dědictví, které se nachází v zemědělském podniku, v souladu s článkem 29;
g)
podpora na náhradu škod způsobených přírodními pohromami, pokud jsou splněny podmínky stanovené v článku 30;
h)
podpora výzkumu a vývoje v odvětvích zemědělství a lesnictví, pokud jsou splněny podmínky stanovené v článku 31;
i)
podpora na obnovu lesů poškozených lesními požáry, přírodními pohromami, nepříznivými klimatickými jevy, škůdci rostlin, chorobami zvířat a katastrofickými událostmi a událostmi souvisejícími se změnou klimatu v souladu s čl. 34 odst. 5 písm. d), pokud jsou splněny podmínky stanovené v článku 34.
Článek 7
Intenzita podpory a způsobilé náklady
1. Pro účely výpočtu intenzity podpory a způsobilých nákladů se všechny použité číselné údaje uvádějí před srážkou daně nebo jiných poplatků. Způsobilé náklady musí být doloženy písemnými doklady, které jsou jasné, konkrétní a aktuální.
2. Pro podporu není způsobilá daň z přidané hodnoty (DPH) vyjma toho, je-li podle vnitrostátních předpisů týkajících se DPH neodečitatelná.
3. Je-li podpora poskytnuta jinou formou než formou grantu, stanoví se její výše jako hrubý grantový ekvivalent podpory.
4. Podpora splatná v několika splátkách se diskontuje na hodnotu v den poskytnutí podpory. Způsobilé náklady jsou diskontovány na hodnotu platnou v den poskytnutí podpory. Úrokovou sazbou, která se použije pro účely diskontování, je diskontní sazba platná v den poskytnutí podpory.
5. Je-li podpora poskytnuta formou daňového zvýhodnění, jsou jednotlivé tranše podpory diskontovány pomocí diskontních sazeb platných v různých obdobích, kdy nastala účinnost daňového zvýhodnění
6. Je-li podpora poskytnuta formou vratných záloh, které jsou vzhledem k neexistenci schválené metodiky pro výpočet jejich hrubého grantového ekvivalentu vyjádřeny procentem způsobilých nákladů, a jestliže opatření stanoví, že v případě úspěšného výsledku projektu, stanoveného na základě přiměřené a uvážlivé hypotézy, budou zálohy vráceny spolu s úroky, jejichž sazba je stanovena alespoň ve výši diskontní sazby platné v den poskytnutí podpory, lze maximální intenzitu podpory stanovenou v kapitole III navýšit o 10 procentních bodů.
Článek 8
Kumulace
1. Při zjišťování, zda jsou dodrženy prahové hodnoty oznamovací povinnosti stanovené v článku 4 a maximální intenzity podpory a maximální částky podpory stanovené v kapitole III, se přihlíží k celkové výši státní podpory na podpořenou činnost, projekt nebo podnik.
2. Jestliže se financování z prostředků Unie, které centrálně spravují orgány, agentury, společné podniky a jiné subjekty Unie a které není přímo ani nepřímo pod kontrolou členských států, kombinuje se státní podporou, pak se při ověřování dodržení prahových hodnot oznamovací povinnosti a maximálních intenzit a stropů podpory přihlíží pouze ke státní podpoře, a to za předpokladu, že celková výše veřejných finančních prostředků poskytnutých k úhradě týchž způsobilých nákladů nepřekračuje nejvýhodnější sazby financování stanovené v použitelných ustanoveních práva Unie.
3. Podporu, která je tímto nařízením vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy a u níž lze identifikovat způsobilé náklady, lze kumulovat s:
a)
jinou státní podporou, pokud se tato opatření týkají jiných identifikovatelných způsobilých nákladů;
b)
jinou státní podporou na úhradu týchž - částečně či plně se překrývajících - způsobilých nákladů, avšak pouze tehdy, nevede-li taková kumulace k překročení nejvyšší intenzity nebo výše podpory, která se na danou podporu použije podle tohoto nařízení.
4. Podporu, která je z oznamovací povinnosti vyňata na základě článků 18 a 45 tohoto nařízení a u níž nelze identifikovat způsobilé náklady, lze kumulovat s jinou státní podporou, u níž způsobilé náklady identifikovat lze.
Podporu, u níž nelze identifikovat způsobilé náklady, lze kumulovat s jinou státní podporou, u níž nelze identifikovat způsobilé náklady, dokud není překročena příslušná maximální prahová hodnota pro celkové financování stanovená podle konkrétních okolností každého případu v tomto nebo jiném nařízení o blokové výjimce nebo v rozhodnutí Komise.
5. Státní podporu vyňatou podle oddílů 1, 2 a 3 kapitoly III tohoto nařízení nelze kumulovat s platbami uvedenými v čl. 81 odst. 2 a článku 82 nařízení (EU) č. 1305/2013 ohledně stejných způsobilých nákladů, pokud by taková kumulace vedla k překročení intenzity podpory nebo výše podpory stanovené v tomto nařízení.
6. Státní podporu vyňatou tímto nařízením nelze kumulovat s podporou de minimis na tytéž způsobilé náklady, pokud by taková kumulace vedla k překročení intenzity podpory nebo částky podpory stanovené v kapitole III.
7. Podporu na investice k obnově potenciálu zemědělské produkce podle čl. 14 odst. 3 písm. e) tohoto nařízení nelze kumulovat s podporou na náhradu hmotné škody podle článků 25, 26 a 30 tohoto nařízení.
8. Podporu na zahájení činnosti seskupení a organizací producentů v odvětví zemědělství uvedenou v článku 19 tohoto nařízení nelze kumulovat s podporou na zakládání seskupení a organizací producentů v odvětví zemědělství uvedenou v článku 27 nařízení (EU) č. 1305/2013.
Podporu na zahájení činnosti mladých zemědělců a podporu na rozvoj malých zemědělských podniků uvedenou v článku 18 tohoto nařízení nelze kumulovat s podporou na zahájení činnosti mladých zemědělců a podporou na rozvoj malých zemědělských podniků uvedenou v čl. 19 odst. 1 písm. a) bodech i) a iii) nařízení (EU) č. 1305/2013, pokud by taková kumulace vedla k překročení výše podpory stanovené v tomto nařízení.
Článek 9
Zveřejňování a informování
1. Nejpozději do deseti pracovních dnů před tím, než vstoupí v platnost režim podpory, který je tímto nařízením vyňat z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, nebo před poskytnutím podpory ad hoc vyňaté tímto nařízením předají členské státy Komisi prostřednictvím internetové aplikace Komise pro oznamování v souladu s článkem 3 nařízení (ES) č. 794/2004 souhrnné informace týkající se takové podpory ve standardizovaném formátu stanoveném v příloze II tohoto nařízení.
Do 10 pracovních dnů od přijetí těchto souhrnných informací Komise zašle členskému státu oznámení o doručení s identifikačním číslem podpory.
2. Dotyčný členský stát zajistí, aby se na kompletní internetové stránce věnované státní podpoře na celostátní nebo regionální úrovni zveřejnily:
a)
souhrnné informace uvedené v odstavci 1 nebo odkaz na ně;
b)
úplné znění každé podpory uvedené v odstavci 1, včetně změn tohoto znění, nebo odkaz umožňující přístup k úplnému znění;
c)
informace uvedené v příloze III tohoto nařízení o poskytnutí každé jednotlivé podpory, která přesahuje:
i)
60 000 EUR u příjemců v oblasti zemědělské prvovýroby;
ii)
500 000 EUR u příjemců působících v oblasti zpracování zemědělských produktů, uvádění zemědělských produktů na trh, lesnictví nebo činností, které nespadají do oblasti působnosti článku 42 Smlouvy.
3. V případě režimů podpory ve formě daňového zvýhodnění se tyto podmínky pokládají za splněné, pokud členské státy zveřejní požadované informace o částkách jednotlivých podpor v následujících rozpětích v milionech EUR:
a)
0,06-0,5 pouze pro zemědělskou prvovýrobu;
b)
0,5-1;
c)
1 až 2;
d)
2 až 5;
e)
5 až 10;
f)
10 až 30 a
g)
30 a více.
4. Informace uvedené v odst. 2 písm. c) tohoto článku musí být uspořádány a být přístupné ve standardizovaném formátu, který je specifikován v příloze III, a musí být možné je efektivně vyhledávat a stahovat. Informace uvedené v odstavci 2 se zveřejní ve lhůtě šesti měsíců ode dne poskytnutí podpory nebo v případě podpory v podobě daňových zvýhodnění ve lhůtě jednoho roku od data, k němuž se předkládá daňové přiznání, a jsou k dispozici po dobu alespoň deseti let ode dne, kdy byla podpora poskytnuta
5. Úplné znění režimu podpory nebo podpory ad hoc uvedené v odstavci 1 musí zahrnovat zejména výslovný odkaz na toto nařízení, uvedením jeho názvu a odkazu na jeho vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie, a na zvláštní ustanovení kapitoly III, kterých se daný akt týká, nebo případně na vnitrostátní právní předpis, který zajišťuje dodržování příslušných ustanovení tohoto nařízení. Úplné znění je doplněno o prováděcí ustanovení a o změny.
6. Komise na svých internetových stránkách zveřejňuje:
a)
souhrnné informace uvedené v odstavci 1;
b)
odkazy na internetové stránky všech členských států uvedené v odstavci 2.
7. Členské státy musí dosáhnout souladu s ustanoveními odstavců 2, 3 a 4 nejpozději do dvou let od vstupu tohoto nařízení v platnost.
Článek 10
Zamezení dvojímu zveřejnění
Pokud jednotlivá podpora spadá do oblasti působnosti nařízení (EU) č. 1305/2013 a je buď spolufinancována z EZFRV, nebo je poskytnuta jako doplňkové vnitrostátní financování těchto spolufinancovaných opatření, mohou se členské státy rozhodnout, že informace o této podpoře nezveřejní na internetových stránkách věnovaných státním podporám uvedeným v čl. 9 odst. 2 tohoto nařízení, pokud bylo poskytnutí jednotlivé podpory již zveřejněno v souladu s články 111, 112 a 113 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1306/2013 (32). V takovém případě členský stát na internetových stránkách věnovaných státní podpoře podle čl. 9 odst. 2 tohoto nařízení odkáže na internetové stránky uvedené v článku 111 nařízení (EU) č. 1306/2013.
KAPITOLA II
PROCEDURÁLNÍ NÁLEŽITOSTI
Článek 11
Odnětí výhody blokové výjimky
Pokud dotyčný členský stát poskytne podporu, která je na základě tohoto nařízení údajně vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, aniž by splňovala podmínky stanovené v kapitolách I až III, může Komise poté, co danému členskému státu umožní, aby sdělil svá stanoviska, přijmout rozhodnutí, podle nějž veškerá nebo některá budoucí opatření podpory, která dotyčný členský stát přijme a která by jinak splňovala požadavky tohoto nařízení, musí být oznámena Komisi podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy. Oznamovací povinnost lze omezit na některé druhy podpory, podporu poskytnutou některým příjemcům nebo podporu přijatou některými orgány dotyčného členského státu.
Článek 12
Podávání zpráv
1. Členské státy Komisi elektronicky zašlou výroční zprávu podle kapitoly III nařízení (ES) č. 794/2004 o používání tohoto nařízení za každý rok nebo každou část roku, během nichž se toto nařízení použije.
2. Výroční zpráva musí rovněž obsahovat:
a)
informace o chorobách zvířat nebo o škůdcích rostlin podle článku 26;
b)
meteorologické informace o druhu, době, relativním rozsahu a místu výskytu klimatického jevu, který lze přirovnat k přírodní pohromě, podle článku 25 nebo výskytu přírodní pohromy v odvětví zemědělství podle článku 30.
Článek 13
Kontrola
Členské státy vedou podrobné záznamy s informacemi a podklady, které jsou nezbytné k ověření, zda jsou splněny všechny podmínky stanovené v tomto nařízení. Tyto záznamy se uchovávají po dobu deseti let ode dne poskytnutí podpory ad hoc nebo ode dne, kdy byla poskytnuta poslední podpora v rámci režimu podpor. Dotčený členský stát poskytne Komisi ve lhůtě dvaceti pracovních dnů nebo v delší lhůtě, která je případně stanovena v žádosti, všechny informace a podklady, které Komise považuje za nezbytné ke kontrole uplatňování tohoto nařízení.
KAPITOLA III
KATEGORIE PODPOR
ODDÍL 1
Podpora ve prospěch MSP působících v oblasti zemědělské prvovýroby, zpracování zemědělských produktů a uvádění zemědělských produktů na trh
Článek 14
Podpora na investice do hmotného nebo nehmotného majetku v zemědělských podnicích, která souvisí se zemědělskou prvovýrobou
1. Podpora na investice do hmotného nebo nehmotného majetku v zemědělských podnicích, která souvisí se zemědělskou prvovýrobou, je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 14 tohoto článku a v kapitole I.
2. Investice může být uskutečněna jedním nebo několika příjemci nebo se týká hmotného či nehmotného majetku používaného jedním či několika příjemci.
3. Investice sleduje alespoň jeden z těchto cílů:
a)
zlepšení celkové výkonnosti a udržitelnosti zemědělského podniku, zejména snížením výrobních nákladů nebo zlepšením a dalším rozvinutím produkce;
b)
zlepšení přírodního prostředí, hygienických podmínek nebo norem dobrých životních podmínek zvířat, pokud dotyčná investice jde nad rámec platných norem Unie;
c)
zřízení nebo zlepšení infrastruktury související s rozvojem, přizpůsobením a modernizací zemědělství, včetně přístupu k zemědělské půdě, pozemkových úprav a meliorací, dodávek a úspor energie a vody;
d)
dosažení agroenvironmentálních a klimatických cílů, včetně ochrany stavu biologické rozmanitosti druhů a přírodních stanovišť, jakož i zvýšení společenské hodnoty oblasti sítě Natura 2000 nebo jiných systémů vysoké přírodní hodnoty, jež jsou vymezeny v národních nebo regionálních programech rozvoje venkova členských států, pokud se jedná o neproduktivní investice;
e)
obnovení potenciálu produkce poškozeného přírodními pohromami, nepříznivými klimatickými jevy, které mohou být přirovnány k přírodní pohromě, chorobami zvířat a škůdci rostlin a prevence škod způsobených těmito událostmi.
4. Investice může být spojena s výrobou biopaliv nebo energie z obnovitelných zdrojů na úrovni zemědělského podniku, pokud tato výroba nepřesahuje průměrnou roční spotřebu paliv nebo energie v daném zemědělském podniku.
Pokud je investice určena na výrobu biopaliv, nemá výrobní zařízení vyšší výrobní kapacitu než ekvivalent průměrné roční spotřeby pohonných hmot v zemědělském podniku a vyrobené biopalivo se neprodává na trhu.
Pokud je investice určena na produkci tepelné energie a elektřiny z obnovitelných zdrojů v zemědělských podnicích, slouží výrobní zařízení pouze k uspokojení vlastních energetických potřeb příjemce a jejich výrobní kapacita není vyšší než ekvivalent kombinované průměrné roční spotřeby tepelné energie a elektřiny v zemědělském podniku, a to včetně domácnosti zemědělce. Prodej elektřiny do distribuční soustavy je povolen v případě, že je dodržen roční limit vlastní spotřeby.
Jestliže investici provádí více příjemců s cílem uspokojit vlastní energetické potřeby nebo potřebu biopaliv, odpovídá průměrná roční spotřeba součtu průměrné roční spotřeby všech příjemců.
Investice do infrastruktury pro energii z obnovitelných zdrojů, při nichž dochází ke spotřebě nebo produkci energie, musejí dodržovat minimální normy energetické účinnosti, pokud takové normy na vnitrostátní úrovni existují.
Investice do zařízení, která jsou primárně určena k výrobě elektřiny z biomasy, nejsou způsobilé pro podporu, pokud se nevyužívá minimální procentní podíl tepelné energie, který stanoví členské státy.
Členské státy musí pro různé typy zařízení stanovit prahovou hodnotu pro maximální podíl obilovin a jiných plodin bohatých na škrob, cukronosných plodin a olejnin využívaných na výrobu bioenergie, včetně biopaliv. Podpora projektům na výrobu bioenergie musí být omezena na bioenergii, která splňuje platná kritéria udržitelnosti stanovená v právních předpisech Unie, včetně čl. 17 odst. 2 až 6 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/28/ES.
5. Investice je v souladu s právními předpisy Unie a s vnitrostátními právními předpisy dotčeného členského státu v oblasti ochrany životního prostředí. U investice, která vyžaduje posouzení vlivů na životní prostředí podle směrnice 2011/92/EU, je podpora podmíněna provedením takového posouzení a udělením příslušného povolení danému investičnímu projektu před datem poskytnutí jednotlivé podpory.
6. Podpora pokrývá tyto způsobilé náklady:
a)
náklady na výstavbu, pořízení, včetně pořízení na leasing, nebo vylepšení nemovitého majetku, přičemž náklady na pozemky jsou způsobilé pouze do výše nepřesahující 10 % celkových způsobilých nákladů dotyčné operace;
b)
nákup nebo nákup na leasing strojů a vybavení až do tržní hodnoty majetku;
c)
režijní náklady spojené s výdaji uvedenými v písmenech a) a b), jako jsou odměny architektům, inženýrům a odborníkům, poplatky spojené s poradenstvím ohledně ekologické a ekonomické udržitelnosti, včetně studií proveditelnosti; studie proveditelnosti zůstávají způsobilými výdaji i v případě, že na základě jejich výsledků nejsou vynaloženy žádné výdaje podle písmen a) a b);
d)
pořízení nebo vývoj počítačového softwaru a nabytí patentů, licencí, autorských práv a ochranných známek;
e)
výdaje na neproduktivní investice spojené s cíli uvedenými v odst. 3 písm. d);
f)
v případě zavlažování náklady na investice, které splňují tyto podmínky:
i)
Komisi byl předložen plán povodí, jak se vyžaduje podle článku 13 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2000/60/ES (33), pro celou oblast, v níž se má investice uskutečnit, jakož i pro jakékoli jiné oblasti, jejichž prostředí může být investicí ovlivněno. V příslušném programu opatření musí být upřesněna opatření, která jsou prováděna podle plánu povodí v souladu s článkem 11 uvedené směrnice a která mají význam pro odvětví zemědělství. V rámci investice musí existovat nebo být zavedeno měření vody umožňující měření spotřeby vody na úrovni podpořené investice;
ii)
investice musí vést k snížení předchozí spotřeby vody alespoň o 25 %.
V případě investic podle písmene f) však nejsou pro podporu na základě tohoto článku způsobilé investice ovlivňující útvary podzemních nebo povrchových vod, jejichž stav byl v příslušném plánu povodí určen jako horší než dobrý z důvodů souvisejících s množstvím vody, a rovněž investice vedoucí k čistému zvýšení rozlohy zavlažované plochy, jež ovlivňuje daný útvar podzemních nebo povrchových vod.
Podmínky výše uvedených bodů i) a ii) písm. f) se nepoužijí na investice do již existujících zařízení, které mají dopad pouze na energetickou účinnost, nebo na investice na stavbu nádrže nebo na investice na používání recyklované vody bez vlivu na útvar podzemních nebo povrchových vod;
g)
v případě investic na obnovu potenciálu zemědělské produkce poškozeného přírodními pohromami, nepříznivými klimatickými jevy, které mohou být přirovnány k přírodní pohromě, chorobami zvířat nebo škůdci rostlin mohou způsobilé náklady zahrnovat náklady vzniklé v souvislosti s obnovou potenciálu zemědělské produkce až na úroveň, jaká existovala v době před výskytem těchto událostí;
h)
v případě investic na prevenci škod způsobených přírodními pohromami, nepříznivými klimatickými jevy, které mohou být přirovnány k přírodní pohromě, chorobami zvířat nebo škůdci rostlin mohou způsobilé náklady zahrnovat náklady na konkrétní preventivní opatření.
7. Jiné náklady než náklady uvedené v odst. 6 písm. a) a b) související s nájemními smlouvami, jako jsou marže pronajímatele, úrokové náklady na refinancování, režijní náklady a náklady na pojištění, se nepovažují za způsobilé náklady.
Provozní kapitál se nepovažuje za způsobilé náklady.
8. Od 1. ledna 2017 budou podporu související se zavlažováním vyplácet pouze členské státy, které v povodí, v němž daná investice probíhá, zajišťují příspěvek různého využití vodních zdrojů k návratnosti nákladů na vodohospodářské služby odvětvím zemědělství v souladu s první odrážkou čl. 9 odst. 1 směrnice 2000/60/ES, v příslušných případech s ohledem na sociální, environmentální a ekonomické dopady návratnosti těchto nákladů a na zeměpisné a klimatické podmínky příslušného regionu nebo příslušných regionů.
9. Podpora nesmí být poskytnuta na:
a)
nákup zemědělských výrobních práv, platebních nároků a jednoletých rostlin;
b)
výsadbu jednoletých rostlin;
c)
drenážní práce;
d)
investice za účelem dodržování norem Unie s výjimkou podpory poskytnuté mladým zemědělcům do 24 měsíců ode dne zahájení činnosti;
e)
nákup zvířat s výjimkou podpory na investice podle odst. 3 písm. e).
10. Podpora nesmí být omezena na určité zemědělské produkty, a musí být tudíž dostupná pro všechna odvětví zemědělské prvovýroby, nebo pro celé odvětví rostlinné výroby či celé odvětví živočišné výroby. Členské státy však mohou některé zemědělské produkty vyloučit kvůli nadměrné kapacitě na vnitřním trhu nebo kvůli nedostatku možností odbytu.
11. Podpora uvedená v odstavci 12 nesmí být poskytnuta v rozporu s jakýmkoliv zákazem nebo omezením stanoveným v nařízení (EU) č. 1308/2013, a to i tehdy, pokud se tyto zákazy nebo omezení týkají pouze podpory Unie stanovené v uvedeném nařízení.
12. Intenzita podpory je omezena na:
a)
75 % výše způsobilých nákladů v nejvzdálenějších regionech;
b)
75 % výše způsobilých nákladů na menších ostrovech v Egejském moři;
c)
50 % výše způsobilých nákladů v méně rozvinutých regionech a ve všech regionech, jejichž HDP na osobu byl v období od 1. ledna 2007 do 31. prosince 2013 nižší než 75 % průměru EU-25 v referenčním období, ale jejichž HDP na osobu je vyšší než 75 % průměru EU-27;
d)
40 % výše způsobilých nákladů v ostatních regionech.
13. Míry podpory stanovené v odstavci 11 lze zvýšit o 20 procentních bodů, pokud maximální intenzita podpory nepřesáhne 90 %, v případě:
a)
mladých zemědělců nebo zemědělců, kteří zahájili činnost během pěti let před datem podání žádosti o podporu;
b)
společných investic, jako jsou skladovací zařízení využívaná skupinou zemědělců nebo zařízení pro přípravu zemědělských produktů před uvedením na trh, a integrovaných projektů zahrnujících několik opatření podle nařízení (EU) č. 1305/2013, včetně těch, jež souvisejí se sloučením organizací producentů;
c)
investic v oblastech čelících přírodním a jiným zvláštním omezením;
d)
operací podporovaných v rámci evropského inovačního partnerství (EIP), jako příklad lze uvést investici do nové stáje, v níž je možné otestovat nový způsob ustájení, který vyvinula operační skupina složená ze zemědělců, vědců a nevládních organizací zabývajících se dobrými životními podmínkami zvířat;
e)
investic do zlepšení přírodního prostředí, hygienických podmínek nebo norem dobrých životních podmínek zvířat, jak je uvedeno v odst. 3 písm. b), v tomto případě se zvýšená sazba stanovená v tomto odstavci použije pouze na dodatečné náklady, které jsou nezbytné k dosažení úrovně překračující rámec platných norem Unie a které nevedou ke zvýšení výrobní kapacity.
14. Co se týká neproduktivních investic uvedených v odst. 3 písm. d) a investic na obnovu potenciálu zemědělské produkce podle odst. 3 písm. e), maximální intenzita podpory nesmí přesáhnout 100 %.
U investic týkajících se preventivních opatření podle odst. 3 písm. e) nesmí maximální intenzita podpory přesáhnout 80 %. Intenzitu podpory však lze zvýšit na 100 %, je-li investice prováděna společně více než jedním příjemcem.
Článek 15
Podpora na pozemkové úpravy v zemědělství
Podpora na pozemkové úpravy v zemědělství je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v kapitole I a je poskytnuta pouze na právní a správní náklady, včetně nákladů na vyměření, a to až do výše 100 % skutečně vynaložených nákladů.
Článek 16
Podpora na investice týkající se přemístění zemědělských staveb
1. Podpora na investice týkající se přemístění zemědělských staveb je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 5 tohoto článku a v kapitole I.
2. Přemístění zemědělské stavby musí být prováděno ve veřejném zájmu.
Veřejný zájem, kterým se odůvodňuje poskytnutí podpory podle tohoto článku, je upřesněn v příslušných předpisech dotčeného členského státu.
3. Pokud přemístění zemědělské stavby spočívá v rozebrání, přenesení a novém vybudování stávajících zařízení, je intenzita podpory omezena na 100 % skutečných nákladů vynaložených na tyto činnosti.
4. Je-li výsledkem přemístění kromě rozebrání, přenesení a nového vybudování stávajících zařízení, na něž se vztahuje odstavec 3, i modernizace těchto zařízení nebo zvýšení produkční kapacity, použijí se na náklady související s modernizací zařízení nebo zvýšením produkční kapacity intenzity podpory pro investice uvedené v čl. 14 odst. 11 a 12.
Pro účely tohoto odstavce se má za to, že pouhé nahrazení stávající budovy nebo zařízení novou, současnou budovou či zařízením, aniž by došlo k podstatné změně produkce nebo technologie, nesouvisí s modernizací.
5. Maximální intenzita podpory může dosáhnout až 100 % způsobilých nákladů, pokud se přemístění týká činností v blízkosti venkovských sídel v zájmu zlepšení kvality života nebo zlepšení environmentálního profilu daného venkovského sídla.
Článek 17
Podpora na investice související se zpracováním zemědělských produktů a uváděním zemědělských produktů na trh
1. Podpora na investice do hmotného nebo nehmotného majetku související se zpracováním zemědělských produktů a uváděním zemědělských produktů na trh je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 10 tohoto článku a v kapitole I.
2. Investice se týká zpracování zemědělských produktů nebo uvádění zemědělských produktů na trh.
3. Investice související s produkcí biopaliv založených na potravinách nejsou podle tohoto článku způsobilé k získání podpory.
4. Investice musí být v souladu s právními předpisy Unie a s vnitrostátními právními předpisy dotčeného členského státu v oblasti ochrany životního prostředí. U investice, která vyžaduje posouzení vlivů na životní prostředí podle směrnice 2011/92/EU, je podpora podmíněna provedením takového posouzení a udělením příslušného povolení danému investičnímu projektu před datem poskytnutí jednotlivé podpory.
5. Podpora pokrývá tyto způsobilé náklady:
a)
výstavba, pořízení, včetně pořízení na leasing, nebo vylepšení nemovitého majetku, přičemž náklady na pozemky jsou způsobilé pouze do výše nepřesahující 10 % celkových způsobilých nákladů dotyčné operace;
b)
nákup nebo nákup na leasing strojů a vybavení až do tržní hodnoty majetku;
c)
režijní náklady spojené s výdaji uvedenými v písmenech a) a b), jako jsou odměny architektům, inženýrům a odborníkům, poplatky spojené s poradenstvím ohledně ekologické a ekonomické udržitelnosti, včetně studií proveditelnosti; studie proveditelnosti zůstávají způsobilými výdaji i v případě, že na základě jejich výsledků nejsou vynaloženy žádné výdaje podle písmen a) a b);
d)
pořízení nebo vývoj počítačového softwaru a nabytí patentů, licencí, autorských práv, ochranných známek.
6. Jiné náklady než náklady uvedené v odst. 5 písm. a) a b) související s nájemními smlouvami, jako jsou marže pronajímatele, úrokové náklady na refinancování, režijní náklady a náklady na pojištění, se nepovažují za způsobilé náklady.
Provozní kapitál se nepovažuje za způsobilé náklady.
7. Podpora nesmí být poskytnuta na investice k dosažení souladu s platnými normami Unie.
8. Podpora nesmí být poskytnuta v rozporu s jakýmkoliv zákazem nebo omezením stanoveným v nařízení (EU) č. 1308/2013, a to i tehdy, pokud se tyto zákazy nebo omezení týkají pouze podpory Unie stanovené v uvedeném nařízení.
9. Intenzita podpory nesmí přesáhnout:
a)
75 % výše způsobilých nákladů v nejvzdálenějších regionech;
b)
75 % výše způsobilých nákladů na menších ostrovech v Egejském moři;
c)
50 % výše způsobilých nákladů v méně rozvinutých regionech a ve všech regionech, jejichž HDP na osobu byl v období 2007-2013 nižší než 75 % průměru EU-25 v referenčním období, ale jejichž HDP na osobu je vyšší než 75 % průměru HDP v EU-27;
d)
40 % výše způsobilých nákladů v ostatních regionech.
10. Míry podpory stanovené v odstavci 9 lze zvýšit o 20 procentních bodů, pokud maximální intenzita podpory nepřesáhne 90 %, v případě operací:
a)
souvisejících se sloučením organizací producentů nebo
b)
podporovaných v rámci EIP.
Článek 18
Podpora na zahájení činnosti mladých zemědělců a rozvoj malých zemědělských podniků
1. Podpora na zahájení činnosti mladých zemědělců a podpora na rozvoj malých zemědělských podniků je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 7 tohoto článku a v kapitole I.
2. Podpora je poskytována mladým zemědělcům podle definice v čl. 2 odst. 34 nebo malým zemědělským podnikům, jak jsou definovány členskými státy.
Definicí malých zemědělských podniků v členských státech je definice, která je obsažena v příslušných programech rozvoje venkova a schválena Komisí.
Členské státy stanoví horní a spodní prahovou hodnotu pro přístup k podpoře na zahájení činnosti mladých zemědělců a podpoře na rozvoj malých zemědělských podniků z hlediska produkčního potenciálu zemědělského podniku měřeného jako standardní produkce podle definice v článku 5 nařízení Komise (ES) č. 1242/2008 (34) nebo rovnocenné definice. Spodní prahová hodnota pro přístup k podpoře na zahájení činnosti mladých zemědělců je vyšší než horní prahová hodnota pro přístup k podpoře na rozvoj malých zemědělských podniků.
Podpora je omezena na mikropodniky a malé podniky.
3. Je-li podpora poskytnuta mladému zemědělci, který zakládá podnik ve formě právnické osoby, musí mladý zemědělec účinně a dlouhodobě vykonávat kontrolu nad danou právnickou osobou, pokud jde o rozhodování související s řízením, zisky a finančními riziky. Pokud se na kapitálu nebo řízení takové právnické osoby podílí několik fyzických osob, včetně osob, které nejsou mladými zemědělci, musí být mladý zemědělec schopen vykonávat takovou účinnou a dlouhodobou kontrolu buď samostatně, nebo společně s jinými osobami. Pokud má nad právnickou osobou výhradní nebo společnou kontrolu jiná právnická osoba, použijí se tyto požadavky na veškeré fyzické osoby, které mají kontrolu nad touto jinou právnickou osobou.
4. Podpora je podmíněna tím, že je příslušnému orgánu dotčeného členského státu předložen podnikatelský plán, jehož provádění začne do devíti měsíců ode dne vydání rozhodnutí o poskytnutí podpory.
Podnikatelský plán popisuje přinejmenším:
a)
v případě podpory na zahájení činnosti mladých zemědělců:
i)
počáteční situaci zemědělského podniku;
ii)
průběžné a celkové cíle rozvoje činností zemědělského podniku;
iii)
podrobné údaje o opatřeních, která jsou nutná pro rozvoj činnosti zemědělského podniku, jako jsou investice, vzdělávání, poradenství;
b)
v případě podpory na rozvoj malých zemědělských podniků:
i)
počáteční situaci zemědělského podniku;
iii)
podrobné údaje o opatřeních, včetně opatření souvisejících s rozvojem environmentální udržitelnosti a efektivního využívání zdrojů, která by mohla podpořit dosažení ekonomické životaschopnosti, například investice, vzdělávání, spolupráce.
5. V případě mladých zemědělců musí být v podnikatelském plánu podle odst. 4 písm. a) tohoto článku uvedeno, že příjemce musí odpovídat definici aktivního zemědělce uvedené v čl. 2 bodu 42 do osmnácti měsíců ode dne zahájení činnosti. Pokud však příjemce nemá odpovídající odborné dovednosti a způsobilost, aby vyhovoval zmíněné definici, má nárok na podporu, pokud se zaváže, že si tyto odborné dovednosti a způsobilost osvojí do 36 měsíců ode dne vydání rozhodnutí o poskytnutí podpory. Tento závazek musí být uveden v podnikatelském plánu.
6. Podpora se poskytuje nebo vyplácí nejméně ve dvou tranších nebo splátkách během období nejvýše pěti let.
V případě mladých zemědělců je vyplacení poslední ročního tranše podpory nebo poslední splátky podpory podmíněno náležitým prováděním podnikatelského plánu uvedeného v odst. 4 písm. a).
7. Výše podpory na mladého zemědělce vychází ze socio-ekonomické situace daného členského státu a je omezena na 70 000 EUR.
Výše podpory na malý zemědělský podnik je omezena na 15 000 EUR.
Článek 19
Podpora na zahájení činnosti seskupení a organizací producentů v odvětví zemědělství
1. Podpora na zahájení činnosti seskupení a organizací producentů je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 9 tohoto článku a v kapitole I.
2. Pro podporu jsou způsobilá pouze seskupení nebo organizace producentů, které byly oficiálně uznány příslušným orgánem členského státu na základě předloženého podnikatelského plánu.
3. Podpora je poskytována s výhradou povinnosti dotčeného členského státu ověřit, zda bylo do pěti let ode dne oficiálního uznání seskupení nebo organizace producentů dosaženo cílů stanovených v podnikatelském plánu uvedeném v odstavci 2.
4. Dohody, rozhodnutí a jednání ve shodě přijaté v rámci seskupení nebo organizace producentů musejí být v souladu s pravidly hospodářské soutěže použitelnými na základě článků 206 až 210 nařízení (EU) č. 1308/2013.
5. Podpora se neposkytuje:
a)
organizacím producentů, subjektům nebo institucím, jako jsou společnosti nebo družstva, jejichž cílem je řízení jednoho nebo více zemědělských podniků, a které jsou tudíž ve skutečnosti jednotlivými producenty;
b)
zemědělským sdružením, která vykonávají úkoly, jako je vzájemná podpora, pomoc a služby související s vedením hospodářství v zemědělských podnicích členů, aniž by byla zapojena do společného přizpůsobování nabídky trhu;
c)
seskupením, organizacím nebo sdružením producentů, jejichž cíle jsou neslučitelné s čl. 152 odst. 1 písm. c) a odst. 3 a článkem 156 nařízení (EU) č. 1308/2013.
6. Podpora zahrnuje tyto způsobilé náklady: náklady na nájem odpovídajících prostor, náklady na nákup kancelářského vybavení, včetně počítačového hardwaru a softwaru, náklady na administrativní pracovníky, režijní náklady a právní a správní poplatky.
V případě nákupu prostor jsou způsobilé náklady na tyto prostory omezeny do výše nákladů na pronájem za tržní cenu.
7. Podpora se poskytuje formou paušální částky vyplácené v ročních splátkách po dobu prvních pěti let ode dne, kdy byly seskupení nebo organizace producentů oficiálně uznány příslušným orgánem na základě podnikatelského plánu uvedeného v odstavci 2.
Poslední splátku členské státy vyplatí až po ověření náležitého provedení uvedeného podnikatelského plánu.
Výše podpory se postupně snižuje.
8. Intenzita podpory je omezena na 100 % způsobilých nákladů.
9. Výše podpory je omezena na 500 000 EUR.
Článek 20
Podpora na účast producentů zemědělských produktů v režimech jakosti
1. Níže uvedené kategorie podpory pro producenty zemědělských produktů jsou slučitelné s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a jsou vyňaty z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy:
a)
podpora na novou účast v režimech jakosti, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 6 tohoto článku a v kapitole I;
b)
podpora nákladů na povinná kontrolní opatření související s režimy jakosti, která jsou prováděna podle právních předpisů Unie nebo vnitrostátních právních předpisů příslušným orgánem nebo jeho jménem, pokud tato podpora splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2, 4, 6, 7 a 8 tohoto článku a v kapitole I;
c)
podpora na náklady na činnosti související s průzkumem trhu, koncepcí a designem produktu a přípravou žádostí o uznání režimů jakosti, pokud tato podpora splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2, 6, 7 a 8 tohoto článku a v kapitole I.
2. Podpora uvedená v odstavci 1 se poskytuje na následující režimy jakosti:
a)
režimy jakosti zřízené podle těchto nařízení a ustanovení:
i)
část II hlava II kapitola I oddíl 2 nařízení (EU) č. 1308/2013, co se týká vína;
ii)
nařízení (EU) č. 1151/2012;
iii)
nařízení Rady (ES) č. 834/2007 (35);
iv)
nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 110/2008 (36);
v)
nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 251/2014 (37);
b)
režimy jakosti zemědělských produktů, včetně systémů certifikace zemědělských podniků, jež byly členskými státy uznány jako režimy, které splňují tato kritéria:
i)
zvláštnost konečného produktu v rámci těchto režimů jakosti je odvozena z jednoznačných povinností zaručit
-
zvláštní vlastnosti produktu nebo
-
zvláštní zemědělské nebo produkční metody nebo
-
jakost konečného produktu, která jde významně nad rámec norem pro obchodní komodity týkajících se veřejného zdraví, zdraví zvířat nebo rostlin, dobrých životních podmínek zvířat či ochrany životního prostředí;
ii)
režim jakosti musí být otevřen všem producentům;
iii)
režim jakosti musí zahrnovat závazné specifikace konečného produktu a dodržování těchto specifikací musejí ověřovat orgány veřejné moci nebo nezávislý kontrolní orgán;
iv)
režim jakosti musí být transparentní a zajišťovat úplnou zpětnou vysledovatelnost zemědělských produktů;
c)
dobrovolné systémy certifikace zemědělských produktů, které byly dotčeným členským státem uznány jako systémy, které splňují požadavky stanovené ve sdělení Komise s názvem Obecné zásady osvědčených postupů EU k dobrovolným systémům certifikace pro zemědělské produkty a potraviny (38).
3. Podpora uvedená v odst. 1 písm. a) se poskytuje producentům zemědělských produktů jako roční pobídková platba, jejíž výše se určuje podle úrovně fixních nákladů vyplývajících z účasti v režimech jakosti.
4. Podpora uvedená v odst. 1 písm. a) a b) nesmí být poskytnuta na náklady na kontroly, které provádí samotný příjemce, nebo v případě, že právní předpisy Unie stanoví, že náklady na kontroly mají hradit producenti zemědělských produktů a jejich seskupení, aniž by byla stanovena skutečná výše nákladů.
5. Podpora uvedená v odst. 1 písm. a) se poskytuje nejvýše na pět let a je omezena na 3 000 EUR na příjemce na rok.
6. Podpora je dostupná pro všechny způsobilé podniky v dotyčné oblasti, a to na základě objektivně stanovených podmínek.
7. Podpora uvedená v odst. 1 písm. b) a c) nezahrnuje přímé platby příjemcům.
Podpora uvedená v odst. 1 písm. b) a c) se vyplácí subjektu, který odpovídá za kontrolní opatření, poskytovateli výzkumu nebo konzultačních služeb.
8. Podpora uvedená v odst. 1 písm. b) a c) je omezena na 100 % skutečně vynaložených nákladů.
Článek 21
Podpora na předávání znalostí a informační akce
1. Podpora na předávání znalostí a informační akce je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 8 tohoto článku a v kapitole I.
2. Podpora zahrnuje činnosti v oblasti odborného vzdělávání a získávání dovedností, včetně vzdělávacích kurzů, workshopů a odborného vedení, demonstrační činnosti a informační akce.
Podpora může zahrnovat rovněž krátkodobé výměny řídících pracovníků zemědělských podniků a návštěvy zemědělských podniků.
Podpora na demonstrační činnosti může zahrnovat příslušné investiční náklady.
3. Podpora pokrývá tyto způsobilé náklady:
a)
náklady na organizování odborného vzdělávání, činností v oblasti získávání dovedností, včetně vzdělávacích kurzů, workshopů a odborného vedení, demonstračních činností nebo informačních akcí;
b)
cestovní výlohy, náklady na ubytování a diety účastníků;
c)
náklady na zajištění zástupu v zemědělském podniku během nepřítomnosti účastníka;
d)
v případě demonstračních projektů s ohledem na investice:
i)
výstavba, pořízení, včetně pořízení na leasing, nebo vylepšení nemovitého majetku, přičemž náklady na pozemky jsou způsobilé pouze do výše nepřesahující 10 % celkových způsobilých nákladů dotyčné operace;
ii)
nákup nebo nákup na leasing strojů a vybavení až do tržní hodnoty majetku;
iii)
režijní náklady spojené s výdaji uvedenými v bodech i) a ii) jako jsou odměny architektům, inženýrům a odborníkům, poplatky spojené s poradenstvím ohledně ekologické a ekonomické udržitelnosti, včetně studií proveditelnosti; studie proveditelnosti zůstávají způsobilými výdaji i v případě, že na základě jejich výsledků nejsou vynaloženy žádné výdaje podle bodů i) a ii);
iv)
pořízení nebo vývoj počítačového softwaru a nabytí patentů, licencí, autorských práv a ochranných známek.
4. Náklady uvedené v odst. 3 písm. d) jsou způsobilé pouze v rozsahu, v němž byly využity pro demonstrační projekt a během doby trvání demonstračního projektu.
Za způsobilé se považují pouze odpisy odpovídající životnímu cyklu demonstračního projektu vypočítané na základě obecně uznávaných účetních zásad.
5. Podpora uvedená v odst. 3 písm. a) a c) nezahrnuje přímé platby příjemcům.
Podpora uvedená v odst. 3 písm. a) a c) se vyplácí subjektu zajišťujícímu předávání znalostí a informační akce.
6. Subjekty zajišťující předávání znalostí a informační akce mají k plnění tohoto úkolu příslušné kapacity v podobě kvalifikovaných zaměstnanců a pravidelného školení.
Činnosti uvedené v odstavci 2 mohou vykonávat seskupení producentů či jiné organizace bez ohledu na velikost.
7. Podpora je dostupná pro všechny způsobilé podniky v dotyčné oblasti, a to na základě objektivně stanovených podmínek.
Vykonávají-li činnosti uvedené v odstavci 2 seskupení a organizace producentů, nesmí být členství v těchto seskupeních nebo organizacích podmínkou přístupu k těmto činnostem.
Jakýkoliv příspěvek nečlena na správní náklady dotyčného seskupení nebo organizace producentů musí být omezen na náklady na provádění činností uvedených v odstavci 2.
8. Intenzita podpory je omezena na 100 % způsobilých nákladů.
V případě demonstračních projektů uvedených v odst. 3 písm. d) je maximální výše podpory omezena na 100 000 EUR na tři daňová období.
Článek 22
Podpora na poradenské služby
1. Podpora na poradenské služby je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 8 tohoto článku a v kapitole I.
2. Podpora je navržena s cílem pomoci podnikům působícím v odvětví zemědělství a mladým zemědělcům využívat poradenské služby ke zlepšení hospodářského a environmentálního profilu jejich podniku nebo investice, stejně jako ke zvýšení šetrnosti a odolnosti jejich podniku nebo investice vůči klimatu.
3. Poradenství je spojeno alespoň s jednou prioritou Unie v oblasti rozvoje venkova v souladu s článkem 5 nařízení (EU) č. 1305/2013 a zahrnuje nejméně jeden z těchto prvků:
a)
povinnosti vyplývající z povinných požadavků na hospodaření nebo norem dobrého zemědělského a environmentálního stavu stanovených v kapitole I hlavy VI nařízení (EU) č. 1306/2013;
b)
případně zemědělské postupy příznivé pro klima a životní prostředí, jak je stanoveno v hlavě III kapitole 3 nařízení (EU) č. 1307/2013, a udržování zemědělských ploch podle čl. 4 odst. 1 písm. c) uvedeného nařízení;
c)
opatření zaměřená na modernizaci, zvyšování konkurenceschopnosti, integraci odvětví, inovace, tržní orientaci a podporu podnikání;
d)
požadavky stanovené členskými státy za účelem provedení čl. 11 odst. 3 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2000/60/ES;
e)
požadavky stanovené členskými státy za účelem uplatňování článku 55 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1107/2009 (39), a zejména dodržování obecných zásad integrované ochrany rostlin podle článku 14 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/128/ES (40);
f)
případně normy bezpečnosti práce nebo bezpečnostní normy spojené se zemědělským podnikem;
g)
specifické poradenství pro zemědělce, kteří poprvé zahajují činnost, včetně poradenství o ekonomické a environmentální udržitelnosti.
4. Poradenství může zahrnovat rovněž jiné záležitosti než záležitosti uvedené v odstavci 3 tohoto článku týkající se zmírňování změny klimatu a přizpůsobování se této změně, biologické rozmanitosti a ochrany vod, jak je stanoveno v příloze I nařízení (EU) č. 1307/2013, nebo spojené s hospodářským a environmentálním profilem zemědělského podniku, včetně aspektů konkurenceschopnosti. To může zahrnovat poradenství týkající se rozvoje krátkých dodavatelských řetězců, ekologického zemědělství a zdravotních aspektů chovu zvířat.
5. Podpora nezahrnuje přímé platby příjemcům. Podpora se vyplácí poskytovateli poradenských služeb.
6. Poskytovatelé poradenských služeb mají příslušné zdroje v podobě pravidelně školených a kvalifikovaných zaměstnanců, zkušeností s poradenstvím a jsou hodnověrné, pokud jde o oblasti, v nichž poskytují poradenství.
Poradenské služby mohou poskytovat seskupení producentů či jiné organizace bez ohledu na velikost.
Při poskytování poradenství dodržuje poskytovatel poradenské služby povinnosti týkající se nezveřejňování informací uvedené v čl. 13 odst. 2 nařízení (EU) č. 1306/2013.
7. Podpora je dostupná pro všechny způsobilé podniky v dotyčné oblasti, a to na základě objektivně stanovených podmínek.
Poskytují-li poradenské služby seskupení a organizace producentů, nesmí být členství v těchto seskupeních nebo organizacích podmínkou přístupu ke službě.
Jakýkoliv příspěvek nečlena na správní náklady dotyčného seskupení nebo organizace musí být omezen na náklady na poskytování dané poradenské služby.
8. Výše podpory je omezena na 1 500 EUR na poradenskou službu.
Článek 23
Podpora na zástup v zemědělském podniku
1. Podpora na zástup v zemědělském podniku je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 5 tohoto článku a v kapitole I.
2. Podpora pokrývá skutečné náklady vzniklé z důvodu zastupování zemědělce nebo fyzické osoby, která je členem jeho domácnosti, nebo zaměstnance zemědělského podniku při jejich nepřítomnosti z důvodu nemoci, včetně nemoci jejich dítěte, dovolených, mateřské a rodičovské dovolené, nebo v případě úmrtí.
3. Celková doba zastupování, na které se vztahuje podpora, je omezena na 3 měsíce na příjemce na rok, s výjimkou zástupu za mateřskou a rodičovskou dovolenou, která je omezena na šest měsíců.
4. Podpora nezahrnuje přímé platby příjemcům.
Podpora se vyplácí poskytovateli služby zástupu v zemědělském podniku.
Zástup v zemědělském podniku mohou zajišťovat seskupení producentů či jiné organizace bez ohledu na velikost. V takovém případě nesmí být podmínkou přístupu k dané službě členství v daném seskupení nebo organizaci.
5. Intenzita podpory je omezena na 100 % skutečně vynaložených nákladů.
Článek 24
Podpora na propagační opatření týkající se zemědělských produktů
1. Podpora na propagační opatření týkající se zemědělských produktů je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 8 tohoto článku a v kapitole 1.
2. Podpora pokrývá náklady na:
a)
organizování soutěží, výstav nebo veletrhů a účast na nich;
b)
publikace, které mají zvýšit informovanost širší veřejnosti o zemědělských produktech.
3. Publikace uvedené v odst. 2 písm. b) nesmí odkazovat na určitý podnik, obchodní značku nebo původ.
Toto omezení se však nevztahuje na odkaz na původ zemědělských produktů zahrnutých v:
a)
režimech jakosti podle čl. 20 odst. 2 písm. a), pokud tento odkaz přesně odpovídá označení, které je Unií chráněno;
b)
režimech jakosti podle čl. 20 odst. 2 písm. b) a c), je-li odkaz na původ ve sdělení vedlejší.
4. Podpora pokrývá tyto způsobilé náklady na organizování soutěží, veletrhů a výstav a účast na nich podle odst. 2 písm. a):
a)
náklady na účast;
b)
náklady na dopravu a náklady na přepravu zvířat;
c)
náklady na publikace a internetové stránky informující o akci;
d)
pronájem výstavních prostor a stánků a náklady na jejich instalaci a rozebrání;
e)
symbolické ceny do hodnoty 1 000 EUR na cenu a vítěze soutěže.
5. Podpora pokrývá tyto způsobilé náklady na publikace, které mají zvýšit informovanost širší veřejnosti o zemědělských produktech, podle odst. 2 písm. b):
a)
náklady na zveřejnění v tištěných nebo elektronických médiích, internetové stránky a spoty v elektronických médiích, televizních nebo rozhlasových stanicích s věcnými informacemi o příjemcích podpory z daného regionu nebo o producentech daného zemědělského produktu, pokud jsou informace neutrální a pokud všichni dotyční příjemci mají rovnou příležitost být v publikaci představeni;
b)
náklady na šíření vědeckých poznatků a věcných informací o:
i)
režimech jakosti podle čl. 20 odst. 2, k nimž mají přístup zemědělské produkty z jiných členských států a třetích zemí;
ii)
generických zemědělských produktech, jejich nutričních výhodách a jejich navrhovaném použití.
6. Podpora se poskytuje:
a)
ve formě věcného plnění nebo
b)
na základě úhrady skutečných nákladů vynaložených příjemcem.
Je-li podpora poskytována ve formě věcného plnění, nezahrnuje přímé platby příjemcům, ale vyplácí se subjektu provádějícímu propagační opatření.
Propagační opatření mohou provádět seskupení producentů či jiné organizace bez ohledu na velikost.
Podpora na symbolické ceny podle odst. 4 písm. e) je subjektu provádějícímu propagační opatření vyplacena pouze tehdy, byla-li cena skutečně udělena, a po předložení dokladu o jejím udělení.
7. Podpora na propagační opatření je dostupná všem způsobilým podnikům v dotyčné oblasti, a to na základě objektivně stanovených podmínek.
Je-li propagační opatření prováděno seskupeními a organizacemi producentů, nesmí být účast podmíněna členstvím v těchto seskupeních či organizacích a případné příspěvky v podobě správních poplatků pro seskupení nebo organizaci jsou omezeny na náklady na provádění propagačních opatření.
8. Intenzita podpory je omezena na 100 % způsobilých nákladů.
Článek 25
Podpora na náhradu škod způsobených nepříznivým klimatickým jevem, který může být přirovnán k přírodní pohromě
1. Podpora na odškodnění MSP působících v oblasti zemědělské prvovýroby za škody způsobené nepříznivým klimatickým jevem, který může být přirovnán k přírodní pohromě, je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 10 tohoto článku a v kapitole I.
2. Podpora poskytovaná podle tohoto článku je podmíněna tím, že:
a)
příslušný orgán daného členského státu oficiálně uznal daný jev za nepříznivý klimatický jev, který může být přirovnán k přírodní pohromě,
b)
existuje přímá příčinná vazba mezi nepříznivým klimatickým jevem, který může být přirovnán k přírodní pohromě, a škodou vzniklou podniku.
3. Podpora se vyplácí přímo dotčenému podniku nebo seskupení producentů a organizaci, jichž je tento podnik členem.
Je-li podpora vyplacena seskupení producentů a organizaci, nesmí výše podpory přesáhnout částku, pro niž je daný podnik způsobilý.
4. Režimy podpory musí být zavedeny do tří let ode dne výskytu nepříznivého klimatického jevu, který může být přirovnán k přírodní pohromě.
Podpora se vyplácí do čtyř let od tohoto data.
5. Způsobilé náklady se rovnají škodě, která vznikla v přímém důsledku nepříznivého klimatického jevu, který lze přirovnat k přírodní pohromě podle hodnocení veřejného orgánu nebo nezávislého odborníka uznaného orgánem poskytujícím podporu nebo pojišťovnou.
Škoda zahrnuje:
a)
ztrátu příjmu kvůli úplnému nebo částečnému zničení zemědělské produkce a výrobních prostředků uvedených v odstavci 6;
b)
hmotnou škodu uvedenou v odstavci 7.
6. Ztráta příjmu se vypočítá tak, že se
a)
výsledek vynásobení množství zemědělských produktů vyprodukovaných v roce, kdy došlo k nepříznivému klimatickému jevu, který může být přirovnán k přírodní pohromě, nebo v každém následujícím roce ovlivněném celkovým nebo částečným zničením výrobních prostředků průměrnou prodejní cenou obdrženou během uvedeného roku
odečte od
b)
výsledku vynásobení průměrného ročního množství zemědělských produktů vyprodukovaných v období tří let předcházejících nepříznivému klimatickému jevu, který může být přirovnán k přírodní pohromě, nebo vynásobení tříletého průměru založeného na období pěti let předcházejících nepříznivému klimatickému jevu, přičemž se vyloučí nejvyšší a nejnižší hodnota produkce, průměrnou obdrženou prodejní cenou.
Toto snížení lze vypočítat buď na úrovni roční produkce zemědělského podniku, nebo na úrovni plodin nebo na úrovni hospodářských zvířat.
Tuto částku lze zvýšit o další náklady, které příjemci vznikly kvůli nepříznivému klimatickému jevu, který může být přirovnán k přírodní pohromě.
Tato částka se sníží o veškeré náklady, které v důsledku nepříznivého klimatického jevu, který může být přirovnán k přírodní pohromě, nebyly vynaloženy.
K výpočtu zemědělské produkce příjemce lze použít indexy, pokud použitý způsob výpočtu umožňuje stanovit skutečnou ztrátu příjemce v daném roce.
7. Hmotná škoda na majetku, například budovách zemědělského podniku, vybavení, strojním zařízení, zásobách a výrobních prostředcích způsobená nepříznivým klimatickým jevem, který může být přirovnán k přírodní pohromě, se vypočítá podle nákladů na opravu nebo podle ekonomické hodnoty dotčeného majetku před výskytem nepříznivého klimatického jevu, který může být přirovnán k přírodní pohromě.
Tato škoda nesmí být vyšší než náklady na opravu nebo snížení reálné tržní hodnoty způsobené pohromou, tedy než rozdíl mezi hodnotou majetku bezprostředně před nepříznivým klimatickým jevem, který může být přirovnání k přírodní pohromě, a bezprostředně po něm.
Pokud se snížení příjmu příjemce uvedené v odstavci 6 vypočítá na základě úrovně plodin nebo hospodářských zvířat, lze vzít v úvahu pouze hmotnou škodu související s danou plodinou nebo hospodářskými zvířaty.
8. Výpočet škody způsobené nepříznivým klimatickým jevem, který může být přirovnán k přírodní pohromě, se provádí na úrovni jednotlivého příjemce.
9. Podpora poskytnutá podle tohoto článku se sníží o 50 %, pokud není poskytnuta příjemcům, kteří uzavřeli pojištění s pojistnou ochranou vztahující se alespoň na 50 % jejich průměrné roční produkce nebo příjmu souvisejícího s produkcí a týkající se statisticky nejvýznamnějších klimatických rizik v dotyčném členském státě nebo regionu, na nějž se pojištění vztahuje.
10. Podpora a případné další platby obdržené za účelem odškodnění za ztráty, včetně plateb na základě jiných vnitrostátních opatření nebo opatření Unie či pojistných smluv, které se vztahují na škody, s ohledem na něž byla poskytnuta podpora, jsou omezeny na 80 % způsobilých nákladů.
V oblastech čelících přírodním omezením se intenzita podpory může zvýšit na 90 %.
Článek 26
Podpora na náklady na prevenci, tlumení a eradikaci chorob zvířat a škůdců rostlin a podpora na náhradu škody způsobené chorobami zvířat nebo škůdci rostlin
1. Podpora pro MSP působící v oblasti zemědělské prvovýroby na náklady na prevenci, tlumení a eradikaci chorob zvířat nebo škůdců rostlin a podpora na odškodnění těchto podniků za ztráty způsobené těmito chorobami zvířat nebo škůdci rostlin je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 13 tohoto článku a v kapitole I.
2. Podpora se vyplácí pouze:
a)
ve vztahu k chorobám zvířat nebo škůdcům rostlin, s ohledem na něž existují právní nebo správní předpisy Unie nebo vnitrostátní právní nebo správní předpisy, a
b)
jako součást:
i)
veřejného programu pro prevenci, tlumení nebo eradikaci dotyčné choroby zvířat nebo škůdce rostlin na úrovni Unie, na celostátní úrovni nebo na regionální úrovni, nebo
ii)
mimořádného opatření uloženého příslušným orgánem nebo
iii)
opatření za účelem eradikace nebo zabránění dalšímu šíření škůdce rostlin prováděného v souladu se směrnicí Rady 2000/29/ES.
Program a opatření uvedená v písmeni b) obsahují popis dotyčných opatření pro prevenci, tlumení nebo eradikaci.
3. Podpora se nesmí vztahovat k opatřením, s ohledem na něž právní předpisy Unie stanoví, že náklady na tato opatření má nést příjemce, ledaže jsou náklady na tato opatření zcela vyrovnány povinnými poplatky příjemců.
4. Podpora na choroby zvířat se poskytuje pouze ve vztahu k chorobám zvířat uvedeným na seznamu chorob zvířat, který sestavuje Světová organizace pro zdraví zvířat, nebo ve vztahu k chorobám zvířat a zoonózám uvedeným v příloze I a příloze II nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 652/2014 (41).
5. Podpora se vyplácí přímo dotčenému podniku nebo seskupení producentů nebo organizaci, jichž je tento podnik členem.
Je-li podpora vyplacena seskupení producentů nebo organizaci, nesmí výše podpory přesáhnout částku, pro niž je daný podnik způsobilý.
6. Režimy podpory musí být zavedeny do tří let ode dne vzniku nákladů nebo ztrát způsobených chorobou zvířat nebo škůdcem rostlin.
Podpora se vyplácí do čtyř let od tohoto data.
7. V případě preventivních opatření pokrývá podpora tyto způsobilé náklady:
a)
zdravotní kontroly;
b)
rozbory, včetně diagnóz in vitro,
c)
testy a ostatní metody depistáže, včetně testů TSE a BSE;
d)
nákup, skladování, podávání a distribuci očkovacích látek, léčivých přípravků, přípravků pro ošetření zvířat a přípravků na ochranu rostlin;
e)
preventivní porážku nebo utracení zvířat nebo odstranění živočišných produktů a rostlin a vyčištění a dezinfekce podniku a vybavení.
8. V případě opatření pro eradikaci pokrývá podpora tyto způsobilé náklady:
a)
testy a ostatní metody depistáže chorob zvířat, včetně testů TSE a BSE;
b)
nákup, skladování, podávání a distribuci očkovacích látek, léčivých přípravků, přípravků pro ošetření zvířat a přípravků na ochranu rostlin;
c)
porážku nebo utracení zvířat, jejich odstranění a zničení produktů, které s nimi souvisejí, nebo zničení rostlin, včetně případů úhynu nebo zničení v důsledku očkování nebo jiných opatření nařízených příslušnými orgány a vyčištění a dezinfekce podniku a vybavení.
9. V případě podpory na náhradu škod způsobených chorobami zvířat nebo škůdci rostlin se odškodnění vypočítává pouze na základě:
a)
tržní hodnoty poražených, utracených nebo uhynulých zvířat nebo zničených živočišných produktů nebo rostlin:
i)
v důsledku choroby zvířat nebo škůdce rostlin;
ii)
jako součást veřejného programu nebo opatření podle odst. 2 písm. b).
Tržní hodnota se stanoví na základě hodnoty zvířat, produktů a rostlin bezprostředně před vznikem nebo potvrzením podezření na výskyt choroby zvířat nebo škůdce rostlin.
b)
ušlých příjmů v důsledku uložené karantény a obtíží při doplňování stavů nebo opětovné výsadbě nebo obtíží při povinném střídání plodin uloženém jako součást veřejného programu nebo opatření jsou podle odst. 2 písm. b).
Tato částka se sníží o náklady, které nebyly přímo vynaloženy v důsledku choroby zvířat nebo škůdce rostlin, které by příjemce jinak hradil.
10. Podpora na náhradu škod způsobených chorobami zvířat nebo škůdci rostlin je omezena na náklady a škodu způsobenou chorobami zvířat a škůdci rostlin, v jejichž případě příslušný orgán:
a)
v případě choroby zvířat úředně uznal ohnisko nebo
b)
v případě škůdců rostlin úředně potvrdil jejich výskyt.
11. Podpora související se způsobilými náklady uvedenými v odstavcích 7 a 8 se poskytuje jako věcné plnění a vyplácí se poskytovateli prevenčních a eradikačních opatření.
Odchylně od prvního pododstavce tohoto pododstavce lze podporu související se způsobilými náklady uvedenými v následujících odstavcích poskytnout přímo příjemci jako náhradu skutečných nákladů, které vynaložil:
a)
odst. 7 písm. d) a odst. 8 písm. b) v případě chorob zvířat nebo škůdců rostlin a
b)
odst. 7 písm. e) a odst. 8 písm. c) v případě škůdců rostlin a pro vyčištění a dezinfekci zemědělského podniku a zařízení.
12. Jednotlivá podpora se neposkytuje, pokud se zjistí, že chorobu zvířat nebo nákazu škůdcem rostlin způsobil příjemce záměrně nebo svou nedbalostí.
13. Podpora a jakékoli další platby obdržené příjemcem, včetně plateb na základě jiných vnitrostátních opatření nebo opatření Unie či pojistných smluv, které se vztahují na tytéž způsobilé náklady, které jsou uvedeny v odstavcích 7, 8 a 9 jsou omezeny na 100 % způsobilých nákladů.
Článek 27
Podpory odvětví živočišné výroby a podpora na mrtvá hospodářská zvířata
1. Níže uvedená podpora pro chovatele zvířat je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 a 3 tohoto článku a v kapitole I:
a)
podpora až do výše 100 % administrativních nákladů na zřízení a vedení plemenných knih;
b)
podpora až do výše 70 % nákladů na testy provedené třetími stranami nebo jejich jménem za účelem určení genetické jakosti nebo užitkovosti hospodářských zvířat, kromě kontrol prováděných vlastníkem hospodářských zvířat a běžných kontrol jakosti mléka;
c)
podpora až do výše 100 % nákladů na odklizení mrtvých hospodářských zvířat a 75 % nákladů na neškodné odstranění těchto mrtvých hospodářských zvířat, nebo podpora až do výše rovnocenné intenzity podpory na náklady na pojistné, které zemědělci zaplatili za pojistnou ochranu vztahující se na náklady na odklizení a neškodné odstranění mrtvých hospodářských zvířat;
d)
podpora až do výše 100 % nákladů na odklizení a neškodné odstranění mrtvých hospodářských zvířat, je-li podpora financována z poplatků nebo povinných příspěvků určených na financování neškodného odstranění mrtvých hospodářských zvířat, jestliže jsou takové poplatky nebo příspěvky omezeny na odvětví masa a přímo tomuto odvětví uloženy;
e)
podpora ve výši 100 % na náklady na odklizení a neškodné odstranění mrtvých hospodářských zvířat v případech, kdy existuje povinnost provést na dotyčných mrtvých hospodářských zvířatech testy TSE nebo v případě vzniku ohniska choroby podle čl. 26 odst. 4.
2. Podpora uvedená v odst. 1 písm. c), d) a e) je podmíněna existencí konzistentního monitorovacího programu, který zajišťuje bezpečné odstranění veškerých mrtvých hospodářských zvířat v daném členském státě.
Podpora na náklady na pojistné, které zemědělci zaplatili za pojistnou ochranu vztahující se na náklady na odklizení a neškodné odstranění mrtvých hospodářských zvířat podle odst. 1 písm. c) tohoto článku, splňuje podmínky stanovené v čl. 28 odst. 2.
3. Podpora je věcná a nezahrnuje přímé platby příjemcům.
Pro usnadnění správy podpor uvedených v odst. 1 písm. c), d) a e) lze podporu vyplatit hospodářským subjektům, které:
a)
působí v odvětvích navazujících na činnost podniků působících v odvětví živočišné výroby a
b)
poskytují služby spojené s odklizením a neškodným odstraněním mrtvých hospodářských zvířat.
Článek 28
Podpora na platby pojistného
1. Podpora poskytnutá MSP působícím v oblasti zemědělské prvovýroby na platby pojistného je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 6 tohoto článku a v kapitole I.
2. Podpora nesmí:
a)
představovat překážku pro fungování vnitřního trhu s pojišťovacími službami;
b)
být omezena na pojištění nabízené jedinou pojišťovnou nebo jednou skupinou společností;
c)
být podmíněna tím, aby byla pojišťovací smlouva uzavřena se společností usazenou v dotyčném členském státě.
3. Pojištění se vztahuje na ztráty způsobené kterýmkoli z následujících faktorů:
a)
přírodními pohromami;
b)
nepříznivým klimatickým jevem, který může být přirovnán k přírodní pohromě, a jinými nepříznivými klimatickými jevy;
c)
chorobami zvířat nebo škůdci rostlin;
d)
chráněnými druhy zvířat.
4. Pojištění:
a)
kompenzuje pouze náklady na náhradu ztrát uvedených v odstavci 3;
b)
nevyžaduje ani neurčuje druh nebo množství budoucí zemědělské produkce.
5. Členské státy mohou omezit částku pojistného, které je způsobilé pro podporu, použitím příslušných stropů.
6. Intenzita podpory je omezena na 65 % nákladů na pojistné.
ODDÍL 2
Podpora na investice ve prospěch zachování kulturního a přírodního dědictví, které se nachází v zemědělských podnicích
Článek 29
Podpora na investice ve prospěch zachování kulturního a přírodního dědictví, které se nachází v zemědělských podnicích
1. Podpora na investice určené k zachování kulturního a přírodního dědictví, které se nachází v zemědělském podniku, je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 6 tohoto článku a v kapitole 1.
2. Investice je v souladu s právními předpisy Unie a s vnitrostátními právními předpisy dotčeného členského státu.
3. Podpora je poskytována na kulturní a přírodní dědictví ve formě přírodních krajin a staveb, které jsou příslušnými orgány veřejné moci v daném členském státě oficiálně uznány jako kulturní nebo přírodní dědictví.
4. Podpora pokrývá tyto způsobilé náklady určené na zachování kulturního a přírodního dědictví:
a)
náklady na investice do hmotného majetku;
b)
aktivovatelné výkony.
5. Intenzita podpory je omezena na 100 % způsobilých nákladů.
6. Podpora na výkony, které lze aktivovat v rozvaze, je omezena na 10 000 EUR ročně.
ODDÍL 3
Podpora určená k náhradě škod způsobených v odvětví zemědělství přírodními pohromami
Článek 30
Podpora určená k náhradě škod způsobených v odvětví zemědělství přírodními pohromami
1. Režimy podpory určené k náhradě škod způsobených přírodními pohromami jsou slučitelné s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 2 písm. b) Smlouvy a jsou vyňaty z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňují podmínky stanovené v odstavcích 2 až 8 tohoto článku a v kapitole I.
2. Podpora poskytovaná podle tohoto článku je podmíněna tím, že:
a)
příslušný orgán členského státu úředně uznal událost jako přírodní pohromu a
b)
existuje přímá příčinná souvislost mezi přírodní pohromou a škodou, která podniku vznikla.
3. Podpora se vyplácí přímo dotčenému podniku nebo seskupení producentů nebo organizaci, jichž je tento podnik členem.
Je-li podpora vyplacena seskupení producentů a organizaci, nesmí výše podpory přesáhnout částku, pro niž je daný podnik způsobilý.
4. Režimy podpory související s konkrétní přírodní pohromou musí být zavedeny do tří let ode dne výskytu přírodní pohromy.
Podpora se vyplácí do čtyř let od tohoto data.
5. Způsobilými náklady jsou škody, které vznikly jako přímý důsledek přírodní pohromy a které stanoví buď orgán veřejné moci, nebo nezávislý odborník uznaný orgánem poskytujícím podporu nebo pojišťovna.
Tyto škody mohou zahrnovat:
a)
hmotné škody na majetku, například budovách, zařízení, strojním vybavení, zásobách a výrobních prostředcích;
b)
ušlé příjmy v důsledku úplného nebo částečného zničení zemědělské produkce a výrobních prostředků.
Škoda se vypočítá na úrovni jednotlivého příjemce.
6. Při výpočtu hmotné škody se vychází z nákladů na opravu nebo z ekonomické hodnoty daného aktiva před pohromou. Škoda nesmí být vyšší než náklady na opravu nebo snížení reálné tržní hodnoty způsobené pohromou, tedy než rozdíl mezi hodnotou aktiva bezprostředně před pohromou nebo bezprostředně po ní.
7. Ztráta příjmu se vypočítá tak, že se
a)
výsledek vynásobení množství zemědělských produktů vyprodukovaných v roce, kdy došlo k přírodní pohromě, nebo v každém následujícím roce ovlivněném celkovým nebo částečným zničením výrobních prostředků průměrnou prodejní cenou obdrženou během uvedeného roku
odečte od
b)
výsledku vynásobení průměrného ročního množství zemědělských produktů vyprodukovaných v období tří let předcházejících přírodní pohromě, nebo vynásobení tříletého průměru založeného na období pěti let předcházejících nepříznivému klimatickému jevu, přičemž se vyloučí nejvyšší a nejnižší hodnota produkce, průměrnou obdrženou prodejní cenou.
Tuto částku lze zvýšit o další náklady, které příjemci vznikly kvůli nepříznivému klimatickému jevu, který může být přirovnán k přírodní pohromě.
Částka se sníží o veškeré náklady, které kvůli pohromě nebyly vynaloženy.
K výpočtu roční zemědělské produkce příjemce lze použít indexy, pokud použitý způsob výpočtu umožňuje stanovit skutečnou ztrátu příjemce v daném roce.
8. Podpora a případné další obdržené platby za účelem náhrady škody, včetně plateb na základě pojistných smluv, jsou omezeny na 100 % způsobilých nákladů.
ODDÍL 4
Podpora výzkumu a vývoje v odvětvích zemědělství a lesnictví
Článek 31
Podpora výzkumu a vývoje v odvětví zemědělství a lesnictví
1. Podpora na výzkum a vývoj v odvětvích zemědělství a lesnictví je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 7 tohoto článku a v kapitole I.
2. Podpořený projekt je v zájmu všech podniků působících v dotyčném odvětví nebo pododvětví zemědělství či lesnictví.
3. Přede dnem zahájení podpořeného projektu musí být na internetu zveřejněny tyto informace:
a)
skutečnost, že má být realizován podpořený projekt;
b)
cíle podpořeného projektu;
c)
přibližné datum zveřejnění očekávaných výsledků podpořeného projektu;
d)
místo zveřejnění očekávaných výsledků podpořeného projektu na internetu;
e)
údaj, že výsledky podpořeného projektu jsou k dispozici všem podnikům působícím v odvětví zemědělství nebo lesnictví nebo příslušném pododvětví zdarma.
4. Výsledky podporovaného projektu musí být dostupné na internetu ode dne ukončení podporovaného projektu nebo ode dne, kdy byly informace o výsledcích tohoto projektu poskytnuty členům určité konkrétní organizace, podle toho, co nastane dříve. Výsledky zůstanou dostupné na internetu po dobu nejméně pěti let ode dne ukončení podpořeného projektu.
5. Podpora se poskytuje přímo výzkumným organizacím a organizacím šířícím znalosti.
Podpora nezahrnuje platby podnikům působícím v odvětví zemědělství na základě ceny zemědělských produktů.
6. Způsobilé náklady jsou tyto:
a)
osobní náklady na výzkumné pracovníky, techniky a další pomocné zaměstnance v míře, v níž byli zaměstnáni na projektu;
b)
náklady na nástroje a vybavení v rozsahu a po dobu, kdy jsou využívány pro účely projektu. Pokud nejsou tyto nástroje a vybavení používány v rámci projektu po celou dobu své životnosti, jsou za způsobilé náklady považovány pouze odpisy za dobu trvání projektu vypočítané na základě obecně uznávaných účetních postupů;
c)
náklady na budovy a pozemky v rozsahu a po dobu, kdy jsou využívány pro účely projektu. U budov jsou způsobilými náklady pouze odpisy za dobu trvání projektu vypočítané na základě obecně uznávaných účetních postupů. U pozemků jsou za způsobilé náklady považovány náklady na obchodní převod nebo skutečné investiční náklady;
d)
náklady na smluvní výzkum, poznatky a patenty zakoupené nebo pořízené v rámci licence z vnějších zdrojů za tržních podmínek a rovněž náklady na poradenské a rovnocenné služby využité výlučně pro účely projektu;
e)
dodatečné režijní a ostatní provozní výdaje, včetně nákladů na materiál, dodávky a podobné produkty, které vznikly přímo v důsledku provádění projektu.
7. Intenzita podpory je omezena na 100 % způsobilých nákladů.
ODDÍL 5
Podpora ve prospěch lesnictví
Článek 32
Podpora na zalesňování a zakládání lesů
1. Podpora na zalesňování a zakládání lesů poskytovaná veřejným a soukromým vlastníkům půdy a jejich sdružením je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 16 tohoto článku a v kapitole I.
2. Podpora:
a)
je udělena v rámci programu rozvoje venkova v souladu s nařízením (EU) č. 1305/2013 a s akty v přenesené pravomoci a prováděcími akty přijatými Komisí na základě uvedeného nařízení buď:
i)
jako podpora spolufinancovaná z EZFRV, nebo
ii)
jako doplňkové vnitrostátní financování podpory uvedené v bodě i)
a
b)
musí být totožná s příslušným opatřením pro rozvoj venkova stanoveným v programu rozvoje venkova uvedeným v písmenu a).
3. Právní základ podpory musí upřesňovat, že podpora nesmí být poskytnuta před schválením příslušného programu rozvoje venkova Komisí.
4. V případě zalesňování půdy ve vlastnictví státu je podpora poskytnuta pouze tehdy, pokud subjektem, který tuto půdu obhospodařuje, je soukromý subjekt nebo obec.
5. Omezení týkající se vlastnictví lesů uvedená v odstavci 4 se nevztahují na tropické nebo subtropické lesy a na zalesněné oblasti na území Azorských ostrovů, Madeiry, Kanárských ostrovů, menších ostrovů v Egejském moři a francouzských zámořských departementů.
6. Podpora se poskytuje na zalesnění a založení lesa na zemědělských i nezemědělských pozemcích.
7. Podpora na zalesnění a založení lesa pokrývá náklady na založení a roční prémii na hektar.
Podpora na zalesnění a založení lesa může zahrnovat investiční operace.
Podpora na zalesnění půdy ve vlastnictví orgánů veřejné moci nebo na rychle rostoucí stromy zahrnuje pouze náklady na založení.
8. Podpora na zalesnění a založení lesa související s investičními operacemi pokrývá následující způsobilé náklady:
a)
výstavba, pořízení, včetně pořízení na leasing, nebo vylepšení nemovitého majetku, přičemž náklady na pozemky jsou způsobilé pouze do výše nepřesahující 10 % celkových způsobilých nákladů dotyčné operace;
b)
nákup nebo nákup na leasing strojů a vybavení až do tržní hodnoty majetku;
c)
režijní náklady spojené s výdaji uvedenými v písmenech a) a b), jako jsou odměny architektům, inženýrům a odborníkům, poplatky spojené s poradenstvím ohledně ekologické a ekonomické udržitelnosti, včetně studií proveditelnosti; studie proveditelnosti zůstávají způsobilými výdaji i v případě, že na základě jejich výsledků nejsou vynaloženy žádné výdaje podle písmen a) a b);
d)
pořízení nebo vývoj počítačového softwaru a nabytí patentů, licencí, autorských práv, ochranných známek;
e)
náklady na vypracování lesních hospodářských plánů nebo rovnocenného nástroje.
Provozní kapitál se nepovažuje za způsobilé náklady.
9. Investiční operace jsou v souladu s právními předpisy Unie a s vnitrostátními právními předpisy dotčeného členského státu v oblasti ochrany životního prostředí. U investičních operací, které vyžadují posuzování vlivů na životní prostředí podle směrnice 2011/92/EU, je podpora podmíněna provedením takového posouzení a udělením příslušného povolení danému investičnímu projektu před datem poskytnutí jednotlivé podpory.
10. Způsobilé mohou být následující náklady na založení:
a)
náklady na výsadbový a rozmnožovací materiál;
b)
náklady na výsadbu a náklady přímo související s výsadbou;
c)
náklady na další související operace, například skladování a ošetření sazenic potřebným materiálem pro prevenci a ochranu;
d)
náklady na opětovnou výsadbu v prvním roce zalesňování.
11. Roční prémie na hektar pokrývá uhrazení ušlých příjmů zemědělce a náklady na údržbu, včetně první a poslední probírky, a vyplácí se nejvýše po dobu dvanácti let od data poskytnutí podpory.
12. Podpora se neposkytuje na výsadbu těchto stromů:
a)
rychle rostoucích dřevin pěstovaných ve výmladkových plantážích;
b)
vánočních stromků nebo
c)
rychle rostoucích stromů pěstovaných pro výrobu energie.
13. Vysázené druhy musí být přizpůsobené podmínkám životního prostředí a klimatickým podmínkám dotyčné oblasti a musí splňovat minimální environmentální požadavky.
14. V oblastech, v nichž je zalesňování obtížné kvůli nepříznivým půdním a klimatickým podmínkám, může být podpora poskytnuta na výsadbu jiných víceletých druhů dřevin, jako jsou keře nebo křoviny vhodné pro místní podmínky.
15. U příjemců podpory nad určitou velikost, kterou stanoví členské státy v programech rozvoje venkova, je podpora podmíněna předložením příslušných informací z lesního hospodářského plánu nebo rovnocenného nástroje v souladu s udržitelným obhospodařováním lesů, jak bylo stanoveno na druhé ministerské konferenci o ochraně lesů v Evropě v roce 1993.
16. Intenzita podpory je omezena na 100 % způsobilých nákladů.
Článek 33
Podpora pro zemědělsko-lesnické systémy
1. Podpora pro zemědělsko-lesnické systémy poskytovaná soukromým vlastníkům půdy, obcím a jejich sdružením je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 11 tohoto článku a v kapitole I.
2. Podpora:
a)
je udělena v rámci programu rozvoje venkova v souladu s nařízením (EU) č. 1305/2013 a s akty v přenesené pravomoci a prováděcími akty přijatými Komisí na základě uvedeného nařízení buď
i)
jako podpora spolufinancovaná z EZFRV, nebo
ii)
jako doplňkové vnitrostátní financování podpory uvedené v bodě i)
a
b)
musí být totožná s příslušným opatřením pro rozvoj venkova stanoveným v programu rozvoje venkova uvedeným v písmenu a).
3. Právní základ podpory musí upřesňovat, že podpora nesmí být poskytnuta před schválením příslušného programu rozvoje venkova Komisí.
4. Podpora pro zemědělsko-lesnické systémy pokrývá náklady na založení a roční prémii na hektar.
Podpora pro zemědělsko-lesnické systémy může zahrnovat investiční operace.
5. Podpora pro zemědělsko-lesnické systémy související s investičními operacemi pokrývá následující způsobilé náklady:
a)
výstavba, pořízení, včetně pořízení na leasing, nebo vylepšení nemovitého majetku, přičemž náklady na pozemky jsou způsobilé pouze do výše nepřesahující 10 % celkových způsobilých nákladů dotyčné operace;
b)
nákup nebo nákup na leasing strojů a vybavení až do tržní hodnoty majetku;
c)
režijní náklady spojené s výdaji uvedenými v písmenech a) a b), jako jsou odměny architektům, inženýrům a odborníkům, poplatky spojené s poradenstvím ohledně ekologické a ekonomické udržitelnosti, včetně studií proveditelnosti; studie proveditelnosti zůstávají způsobilými výdaji i v případě, že na základě jejich výsledků nejsou vynaloženy žádné výdaje podle písmen a) a b);
d)
pořízení nebo vývoj počítačového softwaru a nabytí patentů, licencí, autorských práv, ochranných známek;
e)
náklady na vypracování lesních hospodářských plánů nebo rovnocenného nástroje.
Provozní kapitál se nepovažuje za způsobilé náklady.
6. Investiční operace jsou v souladu s právními předpisy Unie a s vnitrostátními právními předpisy dotčeného členského státu v oblasti ochrany životního prostředí. U investičních operací, které vyžadují posuzování vlivů na životní prostředí podle směrnice 2011/92/EU, je podpora podmíněna provedením takového posouzení a udělením příslušného povolení danému investičnímu projektu před datem poskytnutí jednotlivé podpory.
7. Způsobilé mohou být následující náklady na založení:
a)
náklady na založení zemědělsko-lesnického systému výsadbou stromů, včetně nákladů na výsadbový materiál, výsadbu, skladování a ošetřování sazenic potřebným materiálem pro prevenci a ochranu;
b)
náklady na založení zemědělsko-lesnického systému přeměnou stávajících lesů nebo jiných zalesněných ploch, včetně nákladů na pokácení stromů, prosekání, prořezání a ochranu před pasoucími se zvířaty;
c)
ostatní náklady přímo související se založením zemědělsko-lesnického systému, například náklady na studie proveditelnosti, plány založení systému, rozbor půdy, její přípravu a ochranu;
d)
náklady na zavlažování a ochranu silvopastorálního, zejména pastevního systému;
e)
náklady na nezbytné ošetření související se založením zemědělsko-lesnického systému, včetně zavlažování a stříhání,
f)
náklady na opětovnou výsadbu v prvním roce po založení zemědělsko-lesnického systému.
8. Roční prémie na hektar pokrývá náklady na údržbu zemědělsko-lesnického systému a vyplácí se nejvýše po dobu pěti let ode dne poskytnutí podpory.
Způsobilé náklady na údržbu se mohou týkat existujících pásů stromů, pletí, prořezávání a prosekávání a ochranných opatření a investic, například plotů nebo individuálních ochranných tubusů.
9. Členské státy určí maximální počet stromů vysázených na hektar s přihlédnutím k:
a)
místním půdním, klimatickým a environmentálním podmínkám;
b)
druhům lesních porostů a
c)
potřebě zajistit udržitelné zemědělské využití půdy.
10. U příjemců podpory nad určitou velikost, kterou stanoví členské státy, je podpora podmíněna předložením příslušných informací z lesního hospodářského plánu nebo rovnocenného nástroje v souladu s udržitelným obhospodařováním lesů, jak bylo stanoveno na druhé ministerské konferenci o ochraně lesů v Evropě v roce 1993.
11. Maximální intenzita podpory je omezena na:
a)
80 % způsobilých nákladů u investičních operací a nákladů na založení uvedených v odstavcích 5 a 7 a
b)
100 % roční prémie uvedené v odstavci 8.
Článek 34
Podpora na ochranu lesů před lesními požáry, přírodními pohromami, nepříznivými klimatickými jevy, které lze přirovnat k přírodní pohromě, jinými nepříznivými klimatickými jevy, škůdci rostlin, chorobami zvířat a katastrofickými událostmi a na obnovu lesů po těchto událostech
1. Podpora na ochranu lesů před lesními požáry, přírodními pohromami, nepříznivými klimatickými jevy, které lze přirovnat k přírodní pohromě, jinými nepříznivými klimatickými jevy, škůdci rostlin, katastrofickými událostmi a jevy souvisejícími se změnou klimatu podle článku 24 nařízení (EU) č. 1305/2013 a na obnovu poškozených lesů poskytnutá soukromým a veřejným vlastníkům lesů a jiným soukromoprávním a veřejnoprávním subjektům a jejich sdružením je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 2 písm. b) nebo případně čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 12 tohoto článku a v kapitole I.
2. Podpora:
a)
je udělena v rámci programu rozvoje venkova v souladu s nařízením (EU) č. 1305/2013 a s akty v přenesené pravomoci a prováděcími akty přijatými Komisí na základě uvedeného nařízení buď
i)
jako podpora spolufinancovaná z EZFRV, nebo
ii)
jako doplňkové vnitrostátní financování podpory uvedené v bodě i)
a
b)
musí být totožná s příslušným opatřením pro rozvoj venkova stanoveným v programu rozvoje venkova uvedeným v písmenu a).
3. Právní základ podpory musí upřesňovat, že podpora nesmí být poskytnuta před schválením příslušného programu rozvoje venkova Komisí.
4. Pro podporu na prevenci požárů jsou způsobilé pouze lesní oblasti považované podle plánu na ochranu lesů, který vyhotoví členské státy, za oblasti se středním nebo vysokým rizikem lesního požáru.
5. Podpora pokrývá tyto způsobilé náklady:
a)
vybudování ochranné infrastruktury;
b)
místní preventivní činnosti v malém měřítku zaměřené proti požárům nebo jiným přírodním nebezpečím, včetně využívání pastvy dobytka;
c)
zřizování a zlepšování zařízení ke sledování lesních požárů, škůdců a chorob zařízení ke komunikaci o nich;
d)
obnovu potenciálu lesa poškozeného v důsledku lesních požárů, přírodních pohrom, nepříznivých klimatických jevů, které lze přirovnat k přírodním pohromám, jiných klimatických jevů, škůdců rostlin, katastrofických událostí nebo událostí souvisejících se změnou klimatu.
6. Podpora může pokrývat náklady na údržbu protipožárních pruhů.
7. Podpora se neposkytuje na činnosti související ze zemědělstvím vykonávané v oblastech, na něž se vztahují agroenvironmentální závazky.
8. V případě obnovy potenciálu lesa podle odst. 5 písm. d) je podpora podmíněna úředním uznáním ze strany příslušných orgánů dotčeného členského státu, že:
a)
došlo k výskytu lesních požárů, přírodních pohrom, nepříznivých klimatických jevů, které lze přirovnat k přírodním pohromám, jiných klimatických jevů, škůdců rostlin, katastrofických událostí nebo událostí souvisejících se změnou klimatu, a
b)
událost uvedená v písmeni a) tohoto odstavce, včetně opatření přijatých v souladu se směrnicí 2000/29/ES k eradikaci nebo zastavení škůdce rostlin, zapříčinila zničení nejméně 20 % příslušného lesnického potenciálu.
9. V případě podpory na ochranu lesů před škůdci rostlin musí být riziko výskytu škůdce doloženo vědeckými důkazy a uznáno veřejnou vědeckou organizací.
V programu rozvoje venkova daného členského státu musí být uveden seznam druhů škodlivých organismů, které mohou mít za následek výskyt škůdců v daném členském státě.
10. Podporované činnosti nebo projekty musí být v souladu s plánem na ochranu lesů, který vypracují členské státy.
U příjemců podpory nad určitou velikost, kterou stanoví členské státy, je podpora podmíněna předložením příslušných informací z lesního hospodářského plánu nebo rovnocenného nástroje v souladu s udržitelným obhospodařováním lesů, jak bylo stanoveno na druhé ministerské konferenci o ochraně lesů v Evropě v roce 1993, s podrobným rozvedením cílů v oblasti prevence.
Za způsobilé mohou být považovány i jiné náklady než náklady uvedené v odstavci 5 související se zvláštnostmi odvětví lesnictví.
11. Podpora se neposkytuje na ztrátu příjmu v důsledku požárů, přírodních pohrom, nepříznivých klimatických jevů, které lze přirovnat k přírodní pohromě, jiných nepříznivých klimatických jevů, škůdců rostlin a katastrofických událostí.
12. Intenzita podpory je omezena na 100 % způsobilých nákladů.
Podpora na způsobilé náklady uvedené v odst. 5 písm. d) a případné další platby, které příjemce obdrží, včetně plateb na základě jiných vnitrostátních opatření nebo opatření Unie či pojistných smluv, které se vztahují na stejné způsobilé náklady, jsou omezeny na 100 % způsobilých nákladů.
Článek 35
Podpora na investice k zvýšení odolnosti a ekologické hodnoty lesních ekosystémů
1. Podpora na investice k zvýšení odolnosti a ekologické hodnoty lesních ekosystémů poskytovaná fyzickým osobám, soukromým a veřejným vlastníkům lesů, soukromoprávním a veřejnoprávním subjektům a jejich sdružením je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 8 tohoto článku a v kapitole I.
2. Podpora:
a)
je udělena v rámci programu rozvoje venkova v souladu s nařízením (EU) č. 1305/2013 a s akty v přenesené pravomoci a prováděcími akty přijatými Komisí na základě uvedeného nařízení buď
i)
jako podpora spolufinancovaná z EZFRV, nebo
ii)
jako doplňkové vnitrostátní financování podpory uvedené v bodě i)
a
b)
musí být totožná s příslušným opatřením pro rozvoj venkova stanoveným v programu rozvoje venkova uvedeným v písmenu a).
3. Právní základ podpory musí upřesňovat, že podpora nesmí být poskytnuta před schválením příslušného programu rozvoje venkova Komisí.
4. Investice se zaměří na splnění závazků týkajících se cílů v oblasti ochrany životního prostředí, poskytování služeb ekosystémů nebo zvýšení společenské hodnoty lesů a zalesněných ploch v dotyčné oblasti nebo zlepšení potenciálu ekosystémů ke zmírňování změny klimatu, aniž by byly vyloučeny dlouhodobé hospodářské přínosy.
5. Investice je v souladu s právními předpisy Unie a s vnitrostátními právními předpisy dotčeného členského státu v oblasti ochrany životního prostředí. U investice, která vyžaduje posouzení vlivů na životní prostředí podle směrnice 2011/92/EU, je podpora podmíněna provedením takového posouzení a udělením příslušného povolení danému investičnímu projektu před datem poskytnutí jednotlivé podpory.
6. Podpora pokrývá tyto způsobilé náklady:
a)
výstavba, pořízení, včetně pořízení na leasing, nebo vylepšení nemovitého majetku, přičemž náklady na pozemky jsou způsobilé pouze do výše nepřesahující 10 % celkových způsobilých nákladů dotyčné operace;
b)
nákup nebo nákup na leasing strojů a vybavení až do tržní hodnoty majetku;
c)
režijní náklady spojené s výdaji uvedenými v písmenech a) a b), jako jsou odměny architektům, inženýrům a odborníkům, poplatky spojené s poradenstvím ohledně ekologické a ekonomické udržitelnosti, včetně studií proveditelnosti; studie proveditelnosti zůstávají způsobilými výdaji i v případě, že na základě jejich výsledků nejsou vynaloženy žádné výdaje podle písmen a) a b);
d)
pořízení nebo vývoj počítačového softwaru a nabytí patentů, licencí, autorských práv a ochranných známek;
e)
náklady na vypracování lesních hospodářských plánů nebo rovnocenného nástroje.
7. Jiné náklady než náklady uvedené v odst. 6 písm. a) a b) související s nájemními smlouvami, jako jsou marže pronajímatele, úrokové náklady na refinancování, režijní náklady a náklady na pojištění, se nepovažují za způsobilé náklady.
Provozní kapitál se nepovažuje za způsobilé náklady.
8. Intenzita podpory je omezena na 100 % způsobilých nákladů.
Článek 36
Podpora na znevýhodnění související s lesními oblastmi sítě Natura 2000
1. Podpora na znevýhodnění související s lesními oblastmi sítě Natura 2000, jak jsou vymezeny v článku 3 směrnice 92/43/EHS a v článku 3 směrnice 2009/147/ES, poskytovaná soukromým vlastníkům lesů a sdružením soukromých vlastníků lesů je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 6 tohoto článku a v kapitole I.
2. Podpora:
a)
je udělena v rámci programu rozvoje venkova v souladu s nařízením (EU) č. 1305/2013 a s akty v přenesené pravomoci a prováděcími akty přijatými Komisí na základě uvedeného nařízení buď
i)
jako podpora spolufinancovaná z EZFRV, nebo
ii)
jako doplňkové vnitrostátní financování podpory uvedené v bodě i)
a
b)
musí být totožná s příslušným opatřením pro rozvoj venkova stanoveným v programu rozvoje venkova uvedeným v písmenu a).
3. Právní základ podpory musí upřesňovat, že podpora nesmí být poskytnuta před schválením příslušného programu rozvoje venkova Komisí.
4. Podpora se poskytuje ročně a na hektar lesa s cílem poskytnout příjemcům odškodnění za dodatečné náklady a ušlé příjmy v důsledku znevýhodnění v lesních oblastech uvedených v odstavci 5 tohoto článku v souvislosti s prováděním směrnice 92/43/EHS a směrnice 2009/147/ES.
5. Pro podporu jsou způsobilé tyto oblasti:
a)
lesní oblasti v rámci sítě Natura 2000 v souladu s článkem 3 směrnice 92/43/EHS a článkem 3 směrnice 2009/147/ES;
b)
krajinné prvky, které přispívají k provádění článku 10 směrnice 92/43/EHS; tyto oblasti nesmí překročit 5 % oblastí zařazených do sítě Natura 2000, na které se vztahuje územní působnost dotyčného programu rozvoje venkova.
6. Podpora je omezena na maximální částku 500 EUR na hektar ročně v prvním období nepřesahujícím pět let a posléze 200 EUR na hektar ročně.
Tyto částky mohou být v mimořádných případech zvýšeny s přihlédnutím ke zvláštním okolnostem, které musí být zdůvodněny v programech rozvoje venkova.
Členské státy odečtou od podpory potřebnou částku s cílem vyloučit dvojí financování postupů podle článku 29 nařízení (EU) č. 1307/2013.
Článek 37
Podpora na lesnicko-environmentální a klimatické služby a ochranu lesů
1. Podpora na lesnicko-environmentální a klimatické služby a ochranu lesů poskytovaná veřejným nebo soukromým vlastníkům lesů, soukromoprávním nebo veřejnoprávním subjektům a jejich sdružením je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 9 tohoto článku a v kapitole I.
2. Podpora:
a)
je udělena v rámci programu rozvoje venkova v souladu s nařízením (EU) č. 1305/2013 a s akty v přenesené pravomoci a prováděcími akty přijatými Komisí na základě uvedeného nařízení buď
i)
jako podpora spolufinancovaná z EZFRV, nebo
ii)
jako doplňkové vnitrostátní financování podpory uvedené v bodě i)
a
b)
musí být totožná s příslušným opatřením pro rozvoj venkova stanoveným v programu rozvoje venkova uvedeným v písmenu a).
3. Právní základ podpory musí upřesňovat, že podpora nesmí být poskytnuta před schválením příslušného programu rozvoje venkova Komisí.
4. V případě lesnicko-environmentálních a klimatických služeb a ochrany lesů na pozemcích ve vlastnictví státu je podpora poskytována pouze tehdy, je-li subjektem, který tyto pozemky obhospodařuje, soukromý subjekt nebo obec.
5. U lesnických podniků nad určitou velikost, kterou stanoví členské státy, je podpora podmíněna předložením příslušných informací z lesního hospodářského plánu nebo rovnocenného nástroje v souladu s udržitelným obhospodařováním lesů, jak bylo stanoveno na druhé ministerské konferenci o ochraně lesů v Evropě v roce 1993.
6. Podpora se poskytuje na hektar lesa.
7. Podpora se vztahuje pouze na závazky, které jdou nad rámec příslušných závazných požadavků stanovených vnitrostátním lesním zákonem či jinými příslušnými vnitrostátními právními předpisy nebo právními předpisy Unie. Závazné vnitrostátní požadavky musí být jednoznačně určeny.
Závazky se přijímají na období mezi pěti a sedmi lety. V nezbytných a řádně odůvodněných případech však mohou členské státy stanovit u určitých druhů závazků delší období.
8. Podpora poskytuje příjemcům odškodnění v plné výši či částečné odškodnění za dodatečné náklady a ušlé příjmy v důsledku provádění závazků uvedených v odstavci 7.
V případě potřeby může podpora hradit rovněž transakční náklady až do výše 20 % podpory.
V řádně odůvodněných případech může být v případě operací týkajících se zachování životního prostředí podpora, která souvisí se závazkem upustit od komerčního využívání stromů a lesů, poskytnuta jako paušální nebo jednorázová platba na jednotku vypočítaná na základě dodatečných nákladů a ušlých příjmů.
9. Podpora je omezena maximální částkou ve výši 200 EUR na hektar ročně.
Tato maximální částka může být v mimořádných případech zvýšena s přihlédnutím ke zvláštním okolnostem, které musí být zdůvodněny v programech rozvoje venkova.
Článek 38
Podpora na předávání znalostí a informační akce v odvětví lesnictví
1. Podpora na předávání znalostí a informační akce poskytovaná podnikům působícím v odvětví lesnictví je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 6 tohoto článku a v kapitole I.
2. Podpora zahrnuje činnosti v oblasti odborného vzdělávání a získávání dovedností, včetně vzdělávacích kurzů, workshopů a odborného vedení, demonstrační činnosti a informační akce.
Podpora může zahrnovat rovněž krátkodobé výměny řídicích pracovníků lesnických podniků a návštěvy lesnických podniků.
Podpora na demonstrační činnosti může zahrnovat příslušné investiční náklady.
3. Podpora pokrývá tyto způsobilé náklady:
a)
náklady na zorganizování a zajištění předávání znalostí nebo informačních akcí;
b)
v případě demonstračních projektů v souvislosti s investicemi:
i)
výstavba, pořízení, včetně pořízení na leasing, nebo vylepšení nemovitého majetku, přičemž náklady na pozemky jsou způsobilé pouze do výše nepřesahující 10 % celkových způsobilých nákladů dotyčné operace;
ii)
nákup nebo nákup na leasing strojů a vybavení až do tržní hodnoty majetku;
iii)
režijní náklady spojené s výdaji uvedenými v bodech i) a ii) jako jsou odměny architektům, inženýrům a odborníkům, poplatky spojené s poradenstvím ohledně ekologické a ekonomické udržitelnosti, včetně studií proveditelnosti; studie proveditelnosti zůstávají způsobilými výdaji i v případě, že na základě jejich výsledků nejsou vynaloženy žádné výdaje podle bodů i) a ii);
iv)
pořízení nebo vývoj počítačového softwaru a nabytí patentů, licencí, autorských práv a ochranných známek;
c)
cestovní výlohy, náklady na ubytování a diety účastníků.
4. Podpora uvedená v odst. 3 písm. a) a b) nezahrnuje přímé platby příjemcům. Podpora se vyplácí subjektu zajišťujícímu předávání znalostí a informační akce.
5. Subjekty zajišťující předávání znalostí a informační akce mají k plnění tohoto úkolu příslušné kapacity v podobě kvalifikovaných zaměstnanců a pravidelného školení.
6. Intenzita podpory je omezena na 100 % způsobilých nákladů.
Článek 39
Podpora na poradenské služby v odvětví lesnictví
1. Podpora na poradenské služby poskytovaná vlastníkům lesů a dalším správcům půdy je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 7 tohoto článku a v kapitole I.
2. Podpora se poskytuje s cílem pomoci vlastníkům lesů a dalším správcům půdy využívat poradenské služby ke zlepšení hospodářského a environmentálního profilu jejich lesnického podniku nebo investice a rovněž šetrnosti a odolnosti tohoto podniku nebo investice vůči klimatu.
3. Poradenství zahrnuje minimálně záležitosti související s prováděním směrnic 92/43/EHS, 2000/60/ES a 2009/147/ES.
Poradenství může zahrnovat rovněž záležitosti spojené s hospodářským a environmentálním profilem lesnických podniků.
4. Podpora nezahrnuje přímé platby příjemcům. Podpora se vyplácí poskytovateli poradenských služeb.
Poskytovatelé poradenských služeb mají příslušné zdroje v podobě pravidelně školených a kvalifikovaných zaměstnanců, zkušeností s poradenstvím a jsou hodnověrné, pokud jde o oblasti, v nichž poskytují poradenství.
5. Při poskytování poradenství dodržuje poskytovatel poradenských služeb povinnosti týkající se nezveřejňování informací uvedené v čl. 13 odst. 2 nařízení (EU) č. 1306/2013.
6. Je-li to odůvodněné a vhodné, může být poradenství poskytováno částečně ve skupině s přihlédnutím k situaci jednotlivých příjemců poradenských služeb.
7. Podpora je omezena částkou 1 500 EUR na poradenskou službu.
Článek 40
Podpora na investice do infrastruktury související s rozvojem, modernizací nebo přizpůsobením odvětví lesnictví
1. Podpora na investice související s rozvojem, modernizací nebo přizpůsobením odvětví lesnictví poskytovaná podnikům působícím v odvětví lesnictví je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 9 tohoto článku a v kapitole I.
2. Podpora:
a)
je udělena v rámci programu rozvoje venkova v souladu s nařízením (EU) č. 1305/2013 a s akty v přenesené pravomoci a prováděcími akty přijatými Komisí na základě uvedeného nařízení buď
i)
jako podpora spolufinancovaná z EZFRV, nebo
ii)
jako doplňkové vnitrostátní financování podpory uvedené v bodě i)
a
b)
musí být totožná s příslušným opatřením pro rozvoj venkova stanoveným v programu rozvoje venkova uvedeným v písmenu a).
3. Právní základ podpory musí upřesňovat, že podpora nesmí být poskytnuta před schválením příslušného programu rozvoje venkova Komisí.
4. Investice je v souladu s právními předpisy Unie a s vnitrostátními právními předpisy dotčeného členského státu v oblasti ochrany životního prostředí. U investice, která vyžaduje posouzení vlivů na životní prostředí podle směrnice 2011/92/EU, je podpora podmíněna provedením takového posouzení a udělením příslušného povolení danému investičnímu projektu před datem poskytnutí jednotlivé podpory.
5. Podpora zahrnuje investice do hmotného a nehmotného majetku, které se týkají infrastruktury související s rozvojem, modernizací nebo přizpůsobením lesů, včetně:
a)
přístupu k lesní půdě;
b)
pozemkových úprav a meliorací;
c)
dodávek energie a vody.
6. Podpora pokrývá tyto způsobilé náklady:
a)
výstavba, pořízení, včetně pořízení na leasing, nebo vylepšení nemovitého majetku, přičemž náklady na pozemky jsou způsobilé pouze do výše nepřesahující 10 % celkových způsobilých nákladů dotyčné operace;
b)
nákup nebo nákup na leasing strojů a vybavení až do tržní hodnoty majetku;
c)
režijní náklady spojené s výdaji uvedenými v písmenech a) a b), jako jsou odměny architektům, inženýrům a odborníkům, poplatky spojené s poradenstvím ohledně ekologické a ekonomické udržitelnosti, včetně studií proveditelnosti; studie proveditelnosti zůstávají způsobilými výdaji i v případě, že na základě jejich výsledků nejsou vynaloženy žádné výdaje podle písmen a) a b);
d)
pořízení nebo vývoj počítačového softwaru a nabytí patentů, licencí, autorských práv, ochranných známek.
e)
náklady na vypracování lesních hospodářských plánů a rovnocenných nástrojů.
7. Jiné náklady než náklady uvedené v odst. 6 písm. a) a b) související s nájemními smlouvami, jako jsou marže pronajímatele, úrokové náklady na refinancování, režijní náklady a náklady na pojištění, se nepovažují za způsobilé náklady.
Provozní kapitál se nepovažuje za způsobilé náklady.
8. V případě neproduktivních investic je u investic zaměřených výhradně na zvýšení ekologické hodnoty lesů a u investic na lesní cesty, které jsou veřejnosti přístupné zdarma a které slouží multifunkčním aspektům lesů, intenzita podpory omezena na 100 % způsobilých nákladů.
9. V případě investic, které zvyšují krátkodobý nebo dlouhodobý hospodářský potenciál lesů, je intenzita podpory omezena na tyto sazby:
a)
75 % výše způsobilých nákladů v případě investic v nejvzdálenějších regionech;
b)
75 % výše způsobilých nákladů v případě investic na menších ostrovech v Egejském moři;
c)
50 % výše způsobilých nákladů na investice v méně rozvinutých regionech a ve všech regionech, jejichž HDP na osobu byl v období od 1. ledna 2007 do 31. prosince 2013 nižší než 75 % průměru EU-25 v referenčním období, ale jejichž HDP na osobu je vyšší než 75 % průměru HDP v EU-27;
d)
40 % výše způsobilých nákladů v případě investic v ostatních regionech.
Článek 41
Podpora na investice do lesních technologií a zpracování, uvolnění a uvádění lesnických produktů na trh
1. Podpora na investice do lesních technologií a zpracování, uvolnění a uvádění lesnických produktů na trh poskytovaná soukromým vlastníkům lesů, obcím a jejich sdružením a malým a středním podnikům je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 11 tohoto článku a v kapitole I.
2. Podpora:
a)
je udělena v rámci programu rozvoje venkova v souladu s nařízením (EU) č. 1305/2013 a s akty v přenesené pravomoci a prováděcími akty přijatými Komisí na základě uvedeného nařízení buď
i)
jako podpora spolufinancovaná z EZFRV, nebo
ii)
jako doplňkové vnitrostátní financování podpory uvedené v bodě i)
a
b)
musí být totožná s příslušným opatřením pro rozvoj venkova stanoveným v programu rozvoje venkova uvedeným v písmenu a).
3. Právní základ podpory musí upřesňovat, že podpora nesmí být poskytnuta před schválením příslušného programu rozvoje venkova Komisí.
4. Investice je v souladu s právními předpisy Unie a s vnitrostátními právními předpisy dotčeného členského státu v oblasti ochrany životního prostředí. U investice, která vyžaduje posouzení vlivů na životní prostředí podle směrnice 2011/92/EU, je podpora podmíněna provedením takového posouzení a udělením příslušného povolení danému investičnímu projektu před datem poskytnutí jednotlivé podpory.
5. Na území Azorských ostrovů, Madeiry, Kanárských ostrovů, menších ostrovů v Egejském moří a francouzských zámořských departementů může být podpora poskytnuta odchylně rovněž podnikům, které nejsou malými nebo středními podniky.
6. Podpora pokrývá tyto způsobilé náklady:
a)
výstavba, pořízení, včetně pořízení na leasing, nebo vylepšení nemovitého majetku, přičemž náklady na pozemky jsou způsobilé pouze do výše nepřesahující 10 % celkových způsobilých nákladů dotyčné operace;
b)
nákup nebo nákup na leasing strojů a vybavení až do tržní hodnoty majetku;
c)
režijní náklady spojené s výdaji uvedenými v písmenech a) a b), jako jsou odměny architektům, inženýrům a odborníkům, poplatky spojené s poradenstvím ohledně ekologické a ekonomické udržitelnosti, včetně studií proveditelnosti; studie proveditelnosti zůstávají způsobilými výdaji i v případě, že na základě jejich výsledků nejsou vynaloženy žádné výdaje podle písmen a) a b);
d)
pořízení nebo vývoj počítačového softwaru a nabytí patentů, licencí, autorských práv, ochranných známek.
e)
náklady na vypracování lesních hospodářských plánů a rovnocenných nástrojů.
7. Jiné náklady než náklady uvedené v odst. 6 písm. a) a b) související s nájemními smlouvami, jako jsou marže pronajímatele, úrokové náklady na refinancování, režijní náklady a náklady na pojištění, se nepovažují za způsobilé náklady.
Provozní kapitál se nepovažuje za způsobilé náklady.
8. Investice související se zvyšováním ekonomické hodnoty lesů jsou odůvodněné ve vztahu k očekávanému zlepšení lesů v jednom či více podnicích a mohou zahrnovat investice do strojů pro lesní těžební práce a postupů těžby, které jsou šetrné k půdě a zdrojům.
9. Investice související s používáním dřeva jako suroviny nebo zdroje energie jsou omezeny na všechny pracovní operace před průmyslovým zpracováním.
Investice do infrastruktury pro energii z obnovitelných zdrojů, při nichž dochází ke spotřebě nebo produkci energie, musejí dodržovat minimální normy energetické účinnosti, pokud takové normy na vnitrostátní úrovni existují.
Investice do zařízení, která jsou primárně určena k výrobě elektřiny z biomasy, nejsou způsobilé pro podporu, pokud se nevyužívá minimální procentní podíl tepelné energie, který stanoví členské státy.
Podpora projektům na výrobu bioenergie musí být omezena na bioenergii, která splňuje platná kritéria udržitelnosti stanovená v právních předpisech Unie, včetně čl. 17 odst. 2 až 6 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/28/ES.
10. U lesnických podniků nad určitou velikost, kterou stanoví členské státy, je podpora podmíněna předložením příslušných informací z lesního hospodářského plánu nebo rovnocenného nástroje v souladu s udržitelným obhospodařováním lesů, jak bylo stanoveno na druhé ministerské konferenci o ochraně lesů v Evropě v roce 1993.
11. Intenzita podpory je omezena na tyto sazby:
a)
75 % výše způsobilých nákladů v případě investic v nejvzdálenějších regionech;
b)
75 % výše způsobilých nákladů v případě investic na menších ostrovech v Egejském moři;
c)
50 % výše způsobilých nákladů na investice v méně rozvinutých regionech a ve všech regionech, jejichž HDP na osobu byl v období od 1. ledna 2007 do 31. prosince 2013 nižší než 75 % průměru EU-25 v referenčním období, ale jejichž HDP na osobu je vyšší než 75 % průměru HDP v EU-27;
d)
40 % výše způsobilých nákladů v případě investic v ostatních regionech.
Článek 42
Zachování genetických zdrojů v lesnictví
1. Podpora na zachování genetických zdrojů v lesnictví související s lesnicko-environmentálními a klimatickými službami a zachováním lesa poskytovaná veřejným nebo soukromým subjektům je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 6 tohoto článku a v kapitole I.
2. Podpora:
a)
je udělena v rámci programu rozvoje venkova v souladu s nařízením (EU) č. 1305/2013 a s akty v přenesené pravomoci a prováděcími akty přijatými Komisí na základě uvedeného nařízení buď
i)
jako podpora spolufinancovaná z EZFRV, nebo
ii)
jako doplňkové vnitrostátní financování podpory uvedené v bodě i)
a
b)
musí být totožná s příslušným opatřením pro rozvoj venkova stanoveným v programu rozvoje venkova uvedeným v písmenu a).
3. Právní základ podpory musí upřesňovat, že podpora nesmí být poskytnuta před schválením příslušného programu rozvoje venkova Komisí.
4. Pro účely tohoto článku se použijí tyto definice:
a)
„konzervací in situ“ se rozumí konzervace genetického materiálu v ekosystémech a na přirozených stanovištích a udržování a obnova životaschopných populací druhů nebo volně žijících plemen v jejich přirozeném prostředí;
b)
„zachováním v zemědělském nebo lesnickém podniku“ se rozumí zachování a rozvoj in situ na úrovni zemědělského nebo lesnického podniku;
c)
„zachováním ex situ“ se rozumí zachování genetického materiálu pro zemědělství nebo lesnictví mimo jeho přírodní stanoviště;
d)
„sbírkou ex situ“ se rozumí sbírka genetického materiálu pro zemědělství nebo lesnictví uchovávaného mimo jeho přírodní stanoviště.
5. Podpora pokrývá náklady na následující činnosti:
a)
cílené akce: akce propagující zachování ex situ a in situ, popis, sběr a využití genetických zdrojů v lesnictví, včetně internetových inventářů genetických zdrojů v současnosti zachovávaných in situ, včetně zachování v lesnickém podniku, a sbírek ex situ a databází;
b)
koordinované akce: akce propagující výměnu informací o zachování, popisu, sběru a využití genetických zdrojů v zemědělství a lesnictví Unie mezi příslušnými organizacemi v členských státech;
c)
doprovodné akce: informační, naučné a poradenské akce zahrnující nevládní organizace a jiné příslušné zainteresované strany, vzdělávací kurzy a příprava technických zpráv.
6. Intenzita podpory je omezena na 100 % způsobilých nákladů.
Článek 43
Podpora na pozemkové úpravy v lesnictví
Podpora na pozemkové úpravy v lesnictví je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v kapitole 1 a poskytuje se:
a)
soukromým majitelům lesů, pokud se jedná o MSP, a
b)
výhradně na právní a správní náklady, včetně nákladů na průzkum, a
c)
do 100 % skutečně vynaložených nákladů.
ODDÍL 6
Podpory ve prospěch MSP ve venkovských oblastech spolufinancované z EZFRV nebo poskytnuté jako doplňkové vnitrostátní financování těchto spolufinancovaných opatření
Článek 44
Podpora na investice týkající se zpracování zemědělských produktů na nezemědělské produkty nebo produkce bavlny
1. Podpora na investice týkající se zpracování zemědělských produktů na nezemědělské produkty nebo produkce bavlny, včetně činností souvisejících s vyzrňováním, je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 10 tohoto článku a v kapitole I.
2. Podpora:
a)
je udělena v rámci programu rozvoje venkova v souladu s nařízením (EU) č. 1305/2013 a s akty v přenesené pravomoci a prováděcími akty přijatými Komisí na základě uvedeného nařízení buď
i)
jako podpora spolufinancovaná z EZFRV, nebo
ii)
jako doplňkové vnitrostátní financování podpory uvedené v bodě i)
a
b)
musí být totožná s příslušným opatřením pro rozvoj venkova stanoveným v programu rozvoje venkova uvedeným v písmenu a).
3. Právní základ podpory musí upřesňovat, že podpora nesmí být poskytnuta před schválením příslušného programu rozvoje venkova Komisí.
4. Investice související s produkcí biopaliv nebo energie z obnovitelných zdrojů nejsou podle tohoto článku způsobilé k získání podpory.
5. Investice je v souladu s právními předpisy Unie a s vnitrostátními právními předpisy dotčeného členského státu v oblasti ochrany životního prostředí. U investice, která vyžaduje posouzení vlivů na životní prostředí podle směrnice 2011/92/EU, je podpora podmíněna provedením takového posouzení a udělením příslušného povolení danému investičnímu projektu před datem poskytnutí jednotlivé podpory.
6. Podpora zahrnuje investice do hmotného a nehmotného majetku.
7. Podpora pokrývá tyto způsobilé náklady:
a)
výstavba, pořízení, včetně pořízení na leasing, nebo vylepšení nemovitého majetku, přičemž náklady na pozemky jsou způsobilé pouze do výše nepřesahující 10 % celkových způsobilých nákladů dotyčné operace;
b)
nákup nebo nákup na leasing strojů a vybavení až do tržní hodnoty majetku;
c)
režijní náklady spojené s výdaji uvedenými v písmenech a) a b), jako jsou odměny architektům, inženýrům a odborníkům, poplatky spojené s poradenstvím ohledně ekologické a ekonomické udržitelnosti, včetně studií proveditelnosti; studie proveditelnosti zůstávají způsobilými výdaji i v případě, že na základě jejich výsledků nejsou vynaloženy žádné výdaje podle písmen a) a b);
d)
pořízení nebo vývoj počítačového softwaru a nabytí patentů, licencí, autorských práv, ochranných známek.
8. Jiné náklady než náklady uvedené v odst. 7 písm. a) a b) související s nájemními smlouvami, jako jsou marže pronajímatele, úrokové náklady na refinancování, režijní náklady a náklady na pojištění, se nepovažují za způsobilé náklady.
Provozní kapitál se nepovažuje za způsobilé náklady.
9. Intenzita podpory je omezena na tyto sazby:
a)
v nejvzdálenějších regionech:
i)
80 % výše způsobilých nákladů na investice v regionech, jejichž HDP na osobu činí 45 % průměru EU-27 nebo je nižší;
ii)
65 % výše způsobilých nákladů na investice v regionech, jejichž HDP na osobu je v rozmezí 45 % a 60 % průměru EU-27;
iii)
55 % výše způsobilých nákladů na investice v regionech, jejichž HDP na osobu je v rozmezí 60 % a 75 % průměru EU-27;
iv)
45 % výše způsobilých nákladů na investice v ostatních nejvzdálenějších regionech;
b)
v méně rozvinutých regionech:
i)
60 % výše způsobilých nákladů na investice v regionech, jejichž HDP na osobu činí 45 % průměru EU-27 nebo je nižší;
ii)
45 % výše způsobilých nákladů na investice v regionech, jejichž HDP na osobu je v rozmezí 45 % a 60 % průměru EU-27;
iii)
35 % výše způsobilých nákladů na investice v regionech, jejichž HDP na osobu je vyšší než 60 % průměru EU-27;
c)
v „oblastech podle písmene c)“:
i)
25 % výše způsobilých nákladů na investice v řídce osídlených oblastech a v regionech NUTS 3 nebo částech regionů NUTS 3, které mají společnou pozemní hranici se zemí, jež není členem Evropského hospodářského prostoru ani Evropského sdružení volného obchodu;
ii)
20 % výše způsobilých nákladů na investice v oblastech, které nebyly předem vymezeny jako „oblasti podle písmene c)“;
iii)
v bývalých „oblastech podle písmene a)“ se intenzita podpory v období od 1. července 2014 do 31. prosince 2017 může zvýšit až o 5 procentních bodů;
iv)
pokud „oblast podle písmene c)“ sousedí s „oblastí podle písmene a)“, může se intenzita podpory, která je přípustná v regionech NUTS 3 nebo částech regionů NUTS 3 v rámci této „oblasti podle písmene c)“, která sousedí s „oblastí podle písmene a)“, v případě potřeby zvýšit tak, aby rozdíl v intenzitě podpory mezi oběma oblastmi nepřesáhl 15 procentních bodů;
d)
10 % výše způsobilých nákladů na investice ve všech ostatních regionech.
10. V případě mikropodniků a malých podniků může být maximální intenzita podpory stanovená v odstavci 9 navýšena až o 10 procentních bodů.
Článek 45
Podpora na zahájení nezemědělské podnikatelské činnosti ve venkovských oblastech
1. Podpora na zahájení nezemědělské podnikatelské činnosti poskytnutá malým a středním podnikům ve venkovských oblastech je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 9 tohoto článku a v kapitole I.
2. Podpora:
a)
je udělena v rámci programu rozvoje venkova v souladu s nařízením (EU) č. 1305/2013 a s akty v přenesené pravomoci a prováděcími akty přijatými Komisí na základě uvedeného nařízení buď
i)
jako podpora spolufinancovaná z EZFRV, nebo
ii)
jako doplňkové vnitrostátní financování podpory uvedené v bodě i)
a
b)
musí být totožná s příslušným opatřením pro rozvoj venkova stanoveným v programu rozvoje venkova uvedeným v písmenu a).
3. Právní základ podpory musí upřesňovat, že podpora nesmí být poskytnuta před schválením příslušného programu rozvoje venkova Komisí.
4. Podpora se poskytuje těmto kategoriím příjemců:
a)
zemědělcům nebo členům domácnosti zemědělce ve venkovských oblastech zahajujícím nezemědělské činnosti;
b)
mikropodnikům a malým podnikům ve venkovských oblastech a
c)
fyzickým osobám ve venkovských oblastech.
5. Je-li členem domácnosti zemědělce podle odst. 4 písm. a) právnická osoba nebo skupina právnických osob, musí v době podání žádosti o podporu vykonávat v zemědělském podniku zemědělskou činnost.
6. Podpora je podmíněna tím, že příslušnému orgánu daného členského státu je předložen podnikatelský plán. Provádění tohoto podnikatelského plánu je zahájeno do devíti měsíců ode dne vydání rozhodnutí o poskytnutí podpory.
Podnikatelský plán popisuje:
a)
počáteční ekonomickou situaci příjemce;
b)
průběžné a celkové cíle pro rozvoj nových činností příjemce;
c)
podrobné údaje o opatřeních, která jsou nezbytná pro rozvoj činností příjemce, jako jsou investice, vzdělávání, poradenství.
7. Podpora se vyplácí nejméně ve dvou splátkách během období nejvýše pěti let.
Výše splátek se může postupně snižovat.
Poslední splátka je podmíněna náležitým provedením podnikatelského plánu uvedeného v odstavci 6.
8. Členské státy stanoví výši podpory s přihlédnutím k sociálně-ekonomické situaci oblasti, na niž se vztahuje program rozvoje venkova.
9. Podpora je omezena částkou 70 000 EUR na příjemce.
Článek 46
Podpora na poradenské služby pro malé a střední podniky ve venkovských oblastech
1. Podpora na poradenské služby pro malé a střední podniky ve venkovských oblastech je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 9tohoto článku a v kapitole I.
2. Podpora:
a)
je udělena v rámci programu rozvoje venkova v souladu s nařízením (EU) č. 1305/2013 a s akty v přenesené pravomoci a prováděcími akty přijatými Komisí na základě uvedeného nařízení buď
i)
jako podpora spolufinancovaná z EZFRV, nebo
ii)
jako doplňkové vnitrostátní financování podpory uvedené v bodě i)
a
b)
musí být totožná s příslušným opatřením pro rozvoj venkova stanoveným v programu rozvoje venkova uvedeným v písmenu a).
3. Podpora je poskytována s cílem pomoci MSP ve venkovských oblastech využívat poradenské služby ke zlepšení hospodářského a environmentálního profilu jejich podniku a investice a rovněž šetrnosti a odolnosti tohoto podniku nebo investice vůči klimatu.
4. Poradenství může zahrnovat záležitosti týkající se hospodářského a environmentálního profilu příjemce.
5. Podpora nezahrnuje přímé platby příjemcům. Podpora se vyplácí poskytovateli poradenských služeb.
6. Poskytovatelé poradenských služeb mají příslušné zdroje v podobě pravidelně školených a kvalifikovaných zaměstnanců a zkušeností s poradenstvím a jsou hodnověrní, pokud jde o oblasti, v nichž poskytují poradenství.
7. Při poskytování poradenství dodržuje poskytovatel poradenských služeb povinnosti týkající se nezveřejňování informací uvedené v čl. 13 odst. 2 nařízení (EU) č. 1306/2013.
8. Je-li to vhodné, může být poradenství poskytováno částečně ve skupině s přihlédnutím k situaci jednotlivého příjemce poradenských služeb.
9. Podpora je omezena částkou 1 500 EUR na poradenskou službu.
Článek 47
Podpora na předávání znalostí a informační akce ve prospěch malých a středních podniků ve venkovských oblastech
1. Podpora na předávání znalostí a informační akce ve prospěch malých a středních podniků ve venkovských oblastech je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 7 tohoto článku a v kapitole I.
2. Podpora:
a)
je udělena v rámci programu rozvoje venkova v souladu s nařízením (EU) č. 1305/2013 a s akty v přenesené pravomoci a prováděcími akty přijatými Komisí na základě uvedeného nařízení buď
i)
jako podpora spolufinancovaná z EZFRV, nebo
ii)
jako doplňkové vnitrostátní financování podpory uvedené v bodě i)
a
b)
musí být totožná s příslušným opatřením pro rozvoj venkova stanoveným v programu rozvoje venkova uvedeným v písmenu a).
3. Podpora zahrnuje činnosti v oblasti odborného vzdělávání a získávání dovedností, včetně vzdělávacích kurzů, workshopů a odborného vedení, demonstrační činnosti a informační akce.
Podpora na demonstrační činnosti může zahrnovat příslušné investiční náklady.
4. Podpora pokrývá tyto způsobilé náklady:
a)
náklady na zorganizování a zajištění předávání znalostí nebo informačních akcí;
b)
v případě demonstračních projektů v souvislosti s investicemi:
i)
výstavba, pořízení, včetně pořízení na leasing, nebo vylepšení nemovitého majetku, přičemž náklady na pozemky jsou způsobilé pouze do výše nepřesahující 10 % celkových způsobilých nákladů dotyčné operace;
ii)
nákup nebo nákup na leasing strojů a vybavení až do tržní hodnoty majetku;
iii)
režijní náklady spojené s výdaji uvedenými v bodech i) a ii) jako jsou odměny architektům, inženýrům a odborníkům, poplatky spojené s poradenstvím ohledně ekologické a ekonomické udržitelnosti, včetně studií proveditelnosti; studie proveditelnosti zůstávají způsobilými výdaji i v případě, že na základě jejich výsledků nejsou vynaloženy žádné výdaje podle bodů i) a ii);
iv)
pořízení nebo vývoj počítačového softwaru a nabytí patentů, licencí, autorských práv a ochranných známek;
c)
cestovní výlohy, náklady na ubytování a diety účastníků.
5. Podpora nezahrnuje přímé platby příjemcům.
Podpora se vyplácí subjektu zajišťujícímu předávání znalostí a informační akce.
Subjekty zajišťující předávání znalostí a informační akce mají k plnění tohoto úkolu příslušné kapacity v podobě kvalifikovaných zaměstnanců a pravidelného školení.
6. Podpora je dostupná pro všechny způsobilé podniky působící v dotyčné venkovské oblasti, a to na základě objektivně stanovených podmínek.
7. Intenzita podpory je omezena na tyto sazby:
a)
60 % způsobilých nákladů v případě středních podniků;
b)
70 % způsobilých nákladů v případě mikropodniků a malých podniků.
Článek 48
Podpora na novou účast aktivních zemědělců v režimech jakosti bavlny nebo potravin
1. Podpora na novou účast aktivních zemědělců v režimech jakosti bavlny nebo potravin je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 7 tohoto článku a v kapitole I.
2. Podpora:
a)
je udělena v rámci programu rozvoje venkova v souladu s nařízením (EU) č. 1305/2013 a s akty v přenesené pravomoci a prováděcími akty přijatými Komisí na základě uvedeného nařízení buď
i)
jako podpora spolufinancovaná z EZFRV, nebo
ii)
jako doplňkové vnitrostátní financování podpory uvedené v bodě i)
a
b)
musí být totožná s příslušným opatřením pro rozvoj venkova stanoveným v programu rozvoje venkova uvedeným v písmenu a).
3. Právní základ podpory musí upřesňovat, že podpora nesmí být poskytnuta před schválením příslušného programu rozvoje venkova Komisí.
4. Podpora je poskytnuta na novou účast v jednom z těchto typů režimů jakosti:
a)
režimy jakosti bavlny a potravin zřízené podle nařízení (EU) č. 1151/2012;
b)
režimy jakosti bavlny a potravin, včetně systémů certifikace, jež byly členskými státy uznány jako režimy, které splňují tato kritéria:
i)
zvláštnost konečného produktu v rámci těchto režimů jakosti je odvozena z jednoznačných povinností zaručit
-
zvláštní vlastnosti produktu,
-
zvláštní zemědělské nebo produkční metody nebo
-
jakost konečného produktu, která jde významně nad rámec norem pro obchodní komodity týkajících se veřejného zdraví, zdraví zvířat nebo rostlin, dobrých životních podmínek zvířat či ochrany životního prostředí;
ii)
režim je otevřen všem producentům;
iii)
režim zahrnuje závazné specifikace konečného produktu a dodržování těchto specifikací ověřují orgány veřejné moci nebo nezávislý kontrolní orgán;
iv)
režim je transparentní a zajišťuje úplné zpětné vysledování zemědělských produktů;
c)
dobrovolné systémy certifikace potravin, které byly dotčeným členským státem uznány jako systémy, které splňují požadavky stanovené ve sdělení Komise s názvem Obecné zásady osvědčených postupů EU k dobrovolným systémům certifikace pro zemědělské produkty a potraviny.
5. Podpora se poskytuje jako roční pobídková platba, jejíž výše se určuje podle úrovně fixních nákladů vyplývajících z účasti v režimech jakosti.
6. Podpora se poskytuje nejvýše po dobu pěti let.
7. Podpora je omezena částkou 3 000 EUR na příjemce ročně.
Článek 49
Podpora na informační a propagační činnosti týkající se bavlny a potravin, na něž se vztahuje režim jakosti
1. Podpora na informační a propagační činnosti týkající se bavlny a potravin, na něž se vztahuje režim jakosti, je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud splňuje podmínky stanovené v odstavcích 2 až 11 tohoto článku a v kapitole I.
2. Podpora:
a)
je udělena v rámci programu rozvoje venkova v souladu s nařízením (EU) č. 1305/2013 a s akty v přenesené pravomoci a prováděcími akty přijatými Komisí na základě uvedeného nařízení buď
i)
jako podpora spolufinancovaná z EZFRV, nebo
ii)
jako doplňkové vnitrostátní financování podpory uvedené v bodě i)
a
b)
musí být totožná s příslušným opatřením pro rozvoj venkova stanoveným v programu rozvoje venkova uvedeným v písmenu a).
3. Právní základ podpory musí upřesňovat, že podpora nesmí být poskytnuta před schválením příslušného programu rozvoje venkova Komisí.
4. Podpora je poskytována seskupením producentů, kteří provádějí informační a propagační činnosti.
5. Pro podporu jsou způsobilé pouze informační a propagační činnosti prováděné na vnitřním trhu.
6. Podpora je poskytována na informační a propagační činnosti týkající se bavlny a potravin, na něž se vztahuje režim jakosti a pro něž je poskytnuta podpora v souladu s článkem 48 tohoto nařízení.
7. Podpora pokrývá náklady na činnosti s následujícími prvky:
a)
jejich cílem je motivovat spotřebitele k nákupu potravin nebo bavlny, na něž se vztahuje režim jakosti uvedený v čl. 48 odst. 4 tohoto nařízení;
b)
upozorňují na zvláštní rysy nebo výhody potravin nebo bavlny, zejména jakost, specifické metody produkce, vysoké normy dobrých životních podmínek zvířat a respektování životního prostředí související s dotčeným režimem jakosti.
8. Činnosti uvedené v odstavci 6 tohoto článku nepodněcují spotřebitele ke koupi potraviny nebo bavlny kvůli jejich konkrétnímu původu, kromě produktů v rámci režimů jakosti stanovených v hlavě II nařízení (EU) č. 1151/2012.
9. Původ potraviny nebo bavlny však může být vyznačen za předpokladu, že zmínka o původu je ve vztahu k hlavnímu sdělení podřadná.
10. Informační a propagační činnosti týkající se konkrétních podniků nebo obchodních značek nejsou způsobilé pro podporu.
11. Intenzita podpory je omezena na 70 % způsobilých nákladů.
KAPITOLA IV
PŘECHODNÁ A ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 50
Zrušení
1. Nařízení (ES) č. 1857/2006 se zrušuje.
2. Odchylně od odstavce 1 se nařízení (ES) č. 1857/2006 použije na podporu poskytnutou v souvislosti s nařízením Rady (ES) č. 1698/2005 (42) a jeho prováděcími předpisy až do dne 31. prosince 2015.
Článek 51
Přechodná ustanovení
1. Toto nařízení se použije na jednotlivou podporu poskytnutou před vstupem tohoto nařízení v platnost, pokud tato jednotlivá podpora splňuje podmínky stanovené v tomto nařízení, s výjimkou článků 9 a 10.
2. Podpory, které nebyly vyňaty z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy na základě tohoto nařízení ani jiných dříve platných nařízení přijatých podle článku 1 nařízení č. 994/98, posuzuje Komise v souladu s Pokyny Evropské unie ke státní podpoře v odvětvích zemědělství a lesnictví a ve venkovských oblastech na období 2014-2020 a jinými příslušnými rámci, pokyny, sděleními a oznámeními.
3. Jednotlivá podpora poskytnutá před 1. lednem 2015 na základě nařízení přijatého podle článku 1 nařízení č. 994/98 a platného v době poskytnutí podpory je slučitelná s vnitřním trhem a vyňata z oznamovací povinnosti stanovené v čl. 108 odst. 3 Smlouvy.
4. Po skončení doby platnosti tohoto nařízení zůstávají režimy podpor, které jsou vyňaty podle tohoto nařízení, vyňaty ještě po přechodné období v délce šesti měsíců.
Odchylně od prvního pododstavce zůstávají po skončení doby platnosti tohoto nařízení režimy podpor, které spadají do oblasti působnosti nařízení (EU) č. 1305/2013 a které jsou buď spolufinancovány z EZFRV, nebo poskytnuty jako doplňkové vnitrostátní financování těchto spolufinancovaných opatření, vyňaty po celou dobu trvání programového období v souladu s nařízením (EU) č. 1305/2013 a jeho prováděcími předpisy.
Článek 52
Vstup v platnost a použitelnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dnem 1. července 2014.
Použije se do 31. prosince 2020.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 25. června 2014.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 702/2014
z dnia 25 czerwca 2014 r.
uznające niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („Traktat” ), w szczególności jego art. 108 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 994/98 z dnia 7 maja 1998 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy państwa (1), w szczególności jego art. 1 ust. 1 lit. a) i b),
po opublikowaniu projektu niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 6 i art. 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 994/98,
po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Pomocy Państwa,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Jeżeli finansowanie przez państwo spełnia kryteria określone w art. 107 ust. 1 Traktatu, stanowi pomoc państwa i na mocy jego art. 108 ust. 3 należy je zgłosić Komisji. Na mocy art. 109 Traktatu, Rada może jednak określić rodzaje pomocy, które są zwolnione z tego obowiązku zgłoszenia. Zgodnie z art. 108 ust. 4 Traktatu Komisja może przyjąć rozporządzenia dotyczące tych kategorii pomocy. Rozporządzenie (WE) nr 994/98 upoważnia Komisję do uznania, zgodnie z art. 109 Traktatu, że niektóre kategorie pomocy można wyłączyć z wymogu zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 Traktatu. Na podstawie tego rozporządzenia Komisja przyjęła rozporządzenie Komisji (WE) nr 1857/2006, które stosuje się do dnia 30 czerwca 2014 r. (2).
(2)
W dniu 22 lipca 2013 r. rozporządzenie (WE) nr 994/98 zmieniono rozporządzeniem Rady (UE) nr 733/2013 (3), aby upoważnić Komisję do rozszerzenia wyłączeń grupowych na nowe kategorie pomocy, w odniesieniu do których można określić jasne warunki zgodności. Te nowe kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym powinny obejmować: pomoc służącą zachowaniu dziedzictwa, pomoc na rzecz wyrównania szkód spowodowanych przez klęski żywiołowe oraz pomoc na rzecz leśnictwa, które pod pewnymi warunkami mogą być wyłączone z wymogu zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 Traktatu.
(3)
Artykuł 42 Traktatu przewiduje, że przepisy dotyczące konkurencji mają zastosowanie do wytwarzania produktów rolnych i obrotu nimi jedynie w zakresie określonym przez Parlament Europejski i Radę. Artykuł 211 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (4) stanowi, że poza określonymi wyjątkami zasady pomocy państwa mają zastosowanie do pomocy na rzecz wytwarzania produktów rolnych i obrotu nimi. Artykuł 211 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 stanowi, że przepisy dotyczące pomocy państwa nie mają zastosowania do płatności dokonywanych przez państwa członkowskie na środki przewidziane w tym rozporządzeniu, które są częściowo lub w całości finansowane przez Unię, ani do środków objętych art. 213-218 tego rozporządzenia. Zasady pomocy państwa nie mają też zastosowania do płatności dokonywanych przez państwa członkowskie na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 (5) ani do dodatkowego finansowania krajowego należącego do zakresu art. 42 Traktatu. Aby tego rodzaju płatności mające stanowić dodatkowe finansowanie krajowe objęte zakresem art. 42 Traktatu mogły zostać zatwierdzone przez Komisję w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich danego państwa członkowskiego, muszą one spełniać kryteria rozporządzenia (UE) nr 1305/2013. Zasady pomocy państwa mają jednak zastosowanie zarówno do części współfinansowanej z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), jak i do dodatkowego krajowego finansowania środków pozostających poza zakresem art. 42 Traktatu.
(4)
Zważywszy, że skutki gospodarcze pomocy są niezależne od tego, czy jest ona częściowo finansowana przez Unię czy też nie i czy jest finansowana przez samo państwo członkowskie, należy utrzymać spójność między polityką Komisji w zakresie kontroli pomocy państwa a wsparciem udzielanym w ramach unijnej wspólnej polityki rolnej i polityki rozwoju obszarów wiejskich.
(5)
Zakres niniejszego rozporządzenia powinien zatem zostać dostosowany do zakresu rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, w szczególności w zakresie pomocy na rzecz sektora leśnego i pomocy na rzecz mikroprzedsiębiorstw i małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) działających na obszarach wiejskich. Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie do środków pomocy na rzecz leśnictwa i MŚP działających na obszarach wiejskich, pozostających poza zakresem art. 42 Traktatu a objętych rozporządzeniem (UE) nr 1305/2013 jedynie w przypadkach, w których takie środki są włączone do programów rozwoju obszarów wiejskich i są współfinansowane z EFRROW. Z drugiej strony niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania do pomocy dla przedsiębiorstw na obszarach wiejskich, przeznaczonej na działalność leżącą poza zakresem art. 42 Traktatu ani dla sektora leśnego, jeśli pomoc ta nie ma bezpośredniego związku z programami rozwoju obszarów wiejskich i nie jest współfinansowana z EFRROW. Powinna ponadto istnieć możliwość przyznawania pomocy na transfer wiedzy i działania informacyjne w sektorze leśnym oraz pomocy na usługi doradcze w sektorze leśnym poza programami rozwoju obszarów wiejskich finansowanymi w całości przez państwa członkowskie, o ile spełnią one odpowiednie warunki zgodności określone w niniejszym rozporządzeniu.
(6)
Państwa członkowskie, które są zobowiązane do uzyskania zgody zarówno na współfinansowaną część, jak i na dodatkowe finansowanie krajowych programów rozwoju obszarów wiejskich, powinny mieć możliwość korzystania z procedury uproszczonej, zgodnie z art. 81 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013. W tym kontekście pomoc taka powinna być wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 Traktatu, pod warunkiem że jest zgodna z odpowiednimi warunkami zgodności określonymi w niniejszym rozporządzeniu.
(7)
Komunikatem Komisji z dnia 8 maja 2012 r. dla Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów - Unowocześnienie unijnej polityki w dziedzinie pomocy państwa (SAM) (6), Komisja zainicjowała szeroko zakrojony przegląd przepisów dotyczących pomocy państwa. Główne cele tej modernizacji to: (i) osiągnięcie trwałego, inteligentnego i sprzyjającego włączeniu społecznemu wzrostu gospodarczego na konkurencyjnym rynku wewnętrznym, przyczyniającego się jednocześnie do postępu działań państw członkowskich na rzecz bardziej efektywnego wykorzystania finansów publicznych; (ii) skupienie działań Komisji w ramach kontroli ex ante na sprawach mających największy wpływ na rynek wewnętrzny, przy jednoczesnym wzmocnieniu współpracy państw członkowskich w zakresie egzekwowania reguł pomocy państwa; oraz (iii) uproszczenie reguł i umożliwienie szybszego podejmowania lepiej uzasadnionych i opartych na solidnych przesłankach ekonomicznych decyzji, wspólne podejście i jasno sformułowane obowiązki.
(8)
Niniejsze rozporządzenie powinno umożliwić lepsze określenie priorytetów dla czynności w zakresie egzekwowania przepisów dotyczących pomocy państwa oraz dalsze ich uproszczenie i powinno zwiększyć przejrzystość i skuteczność oceny i kontroli zgodności z zasadami pomocy państwa na szczeblu krajowym i europejskim, jednocześnie uwzględniając instytucjonalny podział kompetencji między Komisję a państwa członkowskie. Zgodnie z zasadą proporcjonalności niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.
(9)
Komisja zastosowała art. 107 i 108 Traktatu do MŚP prowadzących działalność w sektorze wytwarzania, przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych w licznych przypadkach, w szczególności w kontekście wdrażania rozporządzenia (WE) nr 1857/2006, rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 (7) oraz wytycznych Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym i leśnym na lata 2007-2013 (8). W rezultacie Komisja zdobyła znaczne doświadczenie w tej dziedzinie. Doświadczenie Komisji pozwoliło jej lepiej określić warunki, na których pewne kategorie pomocy można uznać za zgodne z rynkiem wewnętrznym, i rozszerzyć zakres wyłączeń blokowych oraz zwiększyć przejrzystość i usprawnić monitorowanie, zapewniając jednocześnie właściwą ocenę dużych programów pod kątem ich wpływu na konkurencję na rynku wewnętrznym.
(10)
Ogólne warunki stosowania niniejszego rozporządzenia należy określić w oparciu o zestaw wspólnych zasad zapewniających, by pomoc służyła celowi leżącemu we wspólnym interesie, miała wyraźny efekt zachęty, była właściwa i proporcjonalna, była przyznawana z zachowaniem pełnej przejrzystości oraz podlegała mechanizmom kontroli i regularnej oceny, a także by nie zakłócała warunków wymiany handlowej w stopniu sprzecznym ze wspólnym interesem.
(11)
Pomoc, która spełnia wszystkie warunki - zarówno ogólne, jak i szczegółowe - ustanowione w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do odpowiednich kategorii pomocy, powinna być wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 Traktatu. W celu zapewnienia skutecznego nadzoru i uproszczenia procedur administracyjnych, ale bez osłabienia monitorowania przez Komisję wyłączona pomoc (programy pomocy i indywidualne środki pomocy) powinna zawierać wyraźne odniesienie do niniejszego rozporządzenia.
(12)
Pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu, nie objęta niniejszym rozporządzeniem, nadal podlega wymogowi zgłoszenia ustanowionemu w art. 108 ust. 3 Traktatu. Niniejsze rozporządzenie nie ogranicza możliwości zgłaszania przez państwa członkowskie pomocy, której cele odpowiadają celom objętym jego zakresem.
(13)
Ponieważ duże programy mają potencjalnie większy wpływ na wymianę handlową i konkurencję, programy pomocy, których roczny budżet w ramach pomocy państwa przekracza próg wyrażony w formie wartości bezwzględnej, powinny, co do zasady, być poddawane ocenie pomocy państwa. Ocena powinna służyć weryfikacji realizacji przyjętych założeń i spełnienia warunków leżących u podstaw zgodności programu, jak również weryfikacji skuteczności środka pomocy w świetle jej uprzednio zdefiniowanych celów i wskaźników ogólnych i szczegółowych oraz wpływu danego programu na konkurencję i wymianę handlową. By zapewnić równe traktowanie, ocena pomocy państwa powinna być przeprowadzana według planu oceny zatwierdzonego przez Komisję. Wprawdzie taki plan należy zazwyczaj sporządzać w momencie opracowywania programu i zatwierdzać na czas, tak aby program mógł wejść w życie, to nie w każdym przypadku jest to możliwe. Dlatego aby nie opóźnić wejścia w życie, niniejsze rozporządzenie będzie miało zastosowanie do takich programów przez okres nie dłuższy niż sześć miesięcy. Komisja może zdecydować o przedłużeniu tego okresu po zatwierdzeniu planu oceny. W tym celu plan oceny należy zgłosić Komisji w terminie 20 dni roboczych od daty wejścia w życie programu. Komisja może również w drodze wyjątku uznać, że ocena nie jest konieczna zważywszy na specyfikę przypadku. Komisja powinna uzyskać od państwa członkowskiego niezbędne informacje, które umożliwią jej dokonanie ewaluacji planu oceny oraz wystąpić o dodatkowe informacje bez zbędnej zwłoki, umożliwiając państwu członkowskiemu uzupełnienie brakujących informacji, potrzebnych Komisji do podjęcia decyzji. Z uwagi na nowatorski charakter tego procesu w ciągu sześciu miesięcy od daty zatwierdzenia planu oceny Komisja przekaże w odrębnym dokumencie szczegółowe wskazówki na temat obowiązującej procedury oraz odpowiedni szablon, za pomocą którego przedkładane będą plany oceny. Zmiany w programach podlegających ocenie, inne niż modyfikacje, które nie mogą wpływać na zgodność programu pomocy na podstawie niniejszego rozporządzenia lub nie mogą w sposób istotny wpływać na treść zatwierdzonego planu oceny, należy oceniać z uwzględnieniem wyników takiej oceny oraz wyłączyć z zakresu niniejszego rozporządzenia. Zmian o charakterze czysto formalnym, zmian administracyjnych lub dokonanych w ramach środków współfinansowanych przez UE nie należy z zasady traktować jako zmian istotnie wpływających na treść zatwierdzonego planu oceny.
(14)
Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania do pomocy uwarunkowanej pierwszeństwem użycia produktów krajowych w stosunku do produktów przywożonych ani do pomocy na działalność związaną z wywozem. Nie powinno mieć ono zwłaszcza zastosowania do pomocy na tworzenie i funkcjonowanie sieci dystrybucyjnej w innym państwie członkowskim lub państwie trzecim. Pomoc na pokrycie kosztów uczestnictwa w targach bądź kosztów badań lub usług doradczych potrzebnych do wprowadzenia nowego lub już istniejącego produktu na nowy rynek w innym państwie członkowskim lub w państwie trzecim zasadniczo nie powinna stanowić pomocy na działalność związaną z wywozem.
(15)
Komisja powinna zadbać o to, aby zatwierdzona pomoc nie wpływała niekorzystnie na warunki wymiany handlowej w stopniu sprzecznym z interesem ogólnym. Pomoc na rzecz beneficjenta, na którym ciąży obowiązek zwrotu pomocy wynikający z wcześniejszej decyzji Komisji uznającej pomoc za niezgodną z prawem oraz z rynkiem wewnętrznym, należy więc wyłączyć z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia z wyjątkiem pomocy mającej na celu wynagrodzenie szkód spowodowanych niektórymi klęskami żywiołowymi.
(16)
Pomoc przyznawana przedsiębiorstwom znajdującym się w trudnej sytuacji powinna być wyłączona z zakresu niniejszego rozporządzenia, ponieważ pomoc taka powinna być poddawana ocenie pod kątem zgodności z wytycznymi dotyczącymi pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (9) lub z zastępującymi je wytycznymi, w celu uniknięcia przypadków obchodzenia wspomnianych wytycznych, z wyjątkiem, pod pewnymi warunkami, pomocy przyznanej w celu wyrównania szkód spowodowanych przez klęski żywiołowe, niekorzystne zjawiska klimatyczne porównywalne do klęsk żywiołowych, choroby zwierząt lub szkodniki roślin, pomoc na naprawę szkód w lasach spowodowanych pożarami, klęskami żywiołowymi, niekorzystnymi zjawiskami klimatycznymi, szkodnikami, chorobami, katastrofami oraz zjawiskami związanymi ze zmianą klimatu, jak określono w niniejszym rozporządzeniu. Ponadto, w celu zapewnienia ochrony zdrowia publicznego oraz przy uwzględnieniu sytuacji nadzwyczajnej, nie należy, pod pewnymi warunkami, wprowadzać kryteriów rozróżniających dotyczących sytuacji gospodarczej przedsiębiorstwa w odniesieniu do pomocy na wyrównanie kosztów zwalczania chorób zwierząt oraz pomocy na usuwanie i zniszczenie padłych zwierząt gospodarskich. Aby zagwarantować pewność prawa, należy ustanowić jasne kryteria, które nie wymagają przeprowadzania oceny wszystkich szczegółowych aspektów sytuacji przedsiębiorstwa w celu określenia, czy do celów niniejszego rozporządzenia dane przedsiębiorstwo należy uznać za przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji.
(17)
Jeżeli pomoc państwa lub warunki z nią związane, w tym model finansowania środka, kiedy stanowi on jego nieodłączny element, wiążą się nierozerwalnie z naruszeniem przepisów Unii, pomoc nie może zostać uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania do pomocy, która nierozerwalnie wiąże się z naruszeniem unijnych przepisów.
(18)
Egzekwowanie przepisów dotyczących pomocy państwa zależy w dużym stopniu od współpracy z państwami członkowskimi. Państwa członkowskie powinny zatem podejmować wszelkie środki konieczne do zapewnienia zgodności z niniejszym rozporządzeniem, w tym zgodności indywidualnych środków pomocy przyznanych w ramach programów objętych wyłączeniem grupowym.
(19)
Ze względu na znaczące ryzyko niekorzystnego wpływu na warunki wymiany handlowej, duże kwoty pomocy udzielonej indywidualnie lub łącznie powinny być oceniane przez Komisję w momencie dokonywania zgłoszenia. Dla niektórych kategorii pomocy inwestycyjnej objętych zakresem niniejszego rozporządzenia należy więc określić progi maksymalnych kwot pomocy na poziomie uzależnionym od kategorii pomocy i jej prawdopodobnego wpływu na warunki wymiany handlowej. Każda pomoc przekraczająca takie progi powinna nadal podlegać wymogowi zgłoszenia ustanowionemu w art. 108 ust. 3 Traktatu. Progów określonych w niniejszym rozporządzeniu nie należy obchodzić poprzez sztuczne dzielenie programów pomocy lub projektów pomocy, np. na kilka programów pomocy lub projektów o podobnych cechach, celach lub beneficjentach. Innych kategorii pomocy, w zakresie w jakim spełniają one warunki zgodności oraz nie przekraczają maksymalnej intensywności pomocy lub maksymalnych kwot pomocy określonych w niniejszym rozporządzeniu, nie należy uznawać za niosące duże ryzyko niekorzystnego wpływu na warunki wymiany handlowej.
(20)
W trosce o przejrzystość, równe traktowanie i możliwość skutecznego monitorowania niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie jedynie do pomocy, w przypadku której można dokładnie obliczyć z wyprzedzeniem ekwiwalent dotacji brutto bez konieczności przeprowadzania oceny ryzyka (pomoc przejrzysta).
(21)
W przypadku niektórych szczególnych instrumentów pomocy, takich jak pożyczki, gwarancje, środki podatkowe oraz, w szczególności, zaliczki zwrotne, niniejsze rozporządzenie powinno określać warunki, na których można je uznać za przejrzyste. Pomoc w formie gwarancji należy uznać za przejrzystą, jeżeli ekwiwalent dotacji brutto obliczono na podstawie bezpiecznych stawek określonych w odniesieniu do danego rodzaju przedsiębiorstwa. Na przykład w odniesieniu do MŚP w obwieszczeniu Komisji w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE do pomocy państwa w formie gwarancji (10) określono wysokości rocznych stawek, powyżej których gwarancje państwa zostaną uznane za niestanowiące pomocy. Pomoc należy uznać za przejrzystą również, jeżeli przed wdrożeniem środka metoda używana do obliczenia intensywności pomocy w formie gwarancji państwa została zgłoszona Komisji i zatwierdzona przez nią zgodnie z zawiadomieniem Komisji w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE do pomocy państwa w formie gwarancji. Do celów niniejszego rozporządzenia pomocy w formie środków finansowania ryzyka i zastrzyków kapitałowych nie należy uważać za przejrzystą.
(22)
Pomoc, która w innych okolicznościach wchodziłaby w zakres niniejszego rozporządzenia, ale nie jest przejrzysta, należy w każdym przypadku zgłaszać Komisji. Zgłoszenia nieprzejrzystych środków pomocy powinny być oceniane przez Komisję w szczególności w świetle kryteriów określonych w wytycznych Unii w sprawie pomocy państwa sektorach rolnym i leśnym na lata 2014-2020 (11) lub w innych odpowiednich zasadach ramowych, wytycznych, komunikatach i zawiadomieniach.
(23)
Aby mieć pewność, że pomoc jest niezbędna i zachęca do dalszego rozwoju działalności lub projektów, niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania do pomocy na działalność lub projekty, które beneficjent podjąłby lub realizował również bez tej pomocy. Żadna pomoc na działalność już podjętą lub projekty już realizowane przez beneficjenta nie powinna być przyznawana z mocą wsteczną. Pomoc powinna być zwolniona z wymogu zgłoszenia przewidzianego w art. 108 ust. 3 Traktatu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem jedynie w przypadkach, gdy dana działalność lub prace nad wspomaganym projektem mają się rozpocząć po złożeniu przez beneficjenta pisemnego wniosku o przyznanie pomocy.
(24)
W przypadku jakiejkolwiek pomocy ad hoc objętej niniejszym rozporządzeniem, przyznanej dużemu przedsiębiorstwu państwo członkowskie, oprócz uwzględnienia warunków dotyczących efektu zachęty obowiązujących w przypadku MŚP, powinno również zapewnić, aby beneficjent sporządził, w formie dokumentu wewnętrznego, analizę wykonalności projektu lub działań objętych pomocą w przypadku otrzymania pomocy oraz bez niej. Państwo członkowskie powinno sprawdzić także, czy wspomniany dokument potwierdza istotne zwiększenie zakresu projektu lub działania, istotne zwiększenie całkowitej kwoty, jaką beneficjent przeznacza na projekt lub działanie objęte pomocą, lub też znaczące przyspieszenie realizacji przedmiotowego projektu lub działania. Dowód na występowanie efektu zachęty powinien też stanowić fakt, że w przypadku braku pomocy dany projekt inwestycyjny lub działanie nie zostałyby zrealizowane jako takie na danym obszarze wiejskim.
(25)
Automatyczne programy pomocy w formie korzyści podatkowych powinny nadal podlegać szczególnemu warunkowi dotyczącemu efektu zachęty, jako że pomoc związana z tymi programami pomocy jest przyznawana w ramach innych procedur niż w przypadku pozostałych kategorii pomocy. Ten szczególny warunek oznacza, że te programy pomocy powinny być przyjmowane przed rozpoczęciem działań lub prac związanych ze wspieranym projektem lub wspieraną działalnością. Warunek ten nie ma jednak zastosowania w przypadku kolejnych wersji programu pomocy fiskalnej pod warunkiem że dana działalność była już objęta poprzednimi programami pomocy w formie korzyści podatkowych. Zasadniczym momentem oceny efektu zachęty takich programów jest moment określenia środka podatkowego w ramach pierwszego programu pomocy, który jest następnie zastępowany kolejnymi wersjami programu.
(26)
W odniesieniu do: pomocy na scalanie gruntów, pomocy na działania promocyjne w formie publikacji mających na celu podniesienie świadomości szerokiego grona odbiorców na temat produktów rolnych, pomocy na wyrównanie szkód spowodowanych przez niekorzystne zjawiska klimatyczne porównywalne do klęsk żywiołowych, pomocy mającej na celu wyrównanie kosztów zwalczania chorób zwierząt oraz szkodników roślin i strat spowodowanych przez te choroby zwierząt lub szkodniki roślin, pomocy na pokrycie kosztów związanych z usuwaniem i zniszczeniem padłych zwierząt gospodarskich, pomocy na badania i rozwój, pomocy na wyrównanie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi i pomocy na inwestycje na rzecz zachowania dziedzictwa kulturalnego i naturalnego w gospodarstwach rolnych, jeżeli zostały spełnione szczególne warunki ustanowione w niniejszym rozporządzeniu, wymóg występowania efektu zachęty nie powinien mieć zastosowania lub należy założyć, że został spełniony.
(27)
Aby pomoc była proporcjonalna i ograniczona do niezbędnej kwoty, należy w miarę możliwości określić maksymalne kwoty pomocy w postaci poziomów intensywności pomocy w stosunku do zestawu kosztów kwalifikowalnych. Aby zapewnić proporcjonalność pomocy w przypadku, kiedy nie można ustalić maksymalnej intensywności pomocy, ponieważ nie można wyodrębnić koszów kwalifikowalnych, lub w celu udostępnienia prostszych instrumentów w odniesieniu do małych kwot, należy określić maksymalne kwoty pomocy wyrażone w wartościach nominalnych. Intensywność pomocy i maksymalne kwoty pomocy powinny zostać ustalone, zgodnie z doświadczeniem Komisji, na poziomie, który ogranicza do minimum zakłócenia konkurencji we wspieranym sektorze, a który równocześnie odpowiednio uwzględnienia cel ułatwiania rozwoju działalności gospodarczej beneficjentów w sektorze rolnym, na obszarach wiejskich i w sektorze leśnym. W celu zapewnienia zgodności ze środkami na rzecz rozwoju obszarów wiejskich finansowanymi przez Unię pułapy te należy zharmonizować z pułapami określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 1305/2013, w zakresie, w jakim jest to zgodne z zasadami pomocy państwa.
(28)
Przy obliczaniu intensywności pomocy należy uwzględniać wyłącznie koszty kwalifikowalne. Rozporządzenie nie powinno wyłączać pomocy, która przekracza odpowiednią intensywność pomocy w wyniku uwzględnienia kosztów niekwalifikowalnych. Wyodrębnienie kosztów kwalifikowalnych powinno być poparte jasną, szczegółową i aktualną dokumentacją. Do obliczeń należy zawsze stosować kwoty przed potrąceniem podatków lub innych opłat. Wartość pomocy płatnej w kilku ratach powinna być dyskontowana do jej wartości w dniu przyznania pomocy. Także wartość kosztów kwalifikowalnych powinna być dyskontowana do ich wartości w dniu przyznania pomocy. Jako stopę procentową stosowaną do dyskontowania oraz stopę procentową stosowaną do obliczania kwoty pomocy w przypadku pomocy udzielanej w innej formie niż dotacja należy stosować odpowiednio stopę dyskontową oraz stopę referencyjną mającą zastosowanie w dniu przyznania pomocy zgodnie z komunikatem Komisji w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych (12). W przypadku gdy pomoc przyznawana jest w formie innej niż dotacja, kwotę pomocy należy wyrażać jako ekwiwalent dotacji brutto. W przypadku, kiedy pomoc przyznaje się w postaci korzyści podatkowych, raty pomocy powinny być dyskontowane na podstawie stóp dyskontowych obowiązujących w dniach, w których poszczególne korzyści podatkowe stają się skuteczne. Należy propagować stosowanie pomocy w formie zaliczek zwrotnych, gdyż takie instrumenty podziału ryzyka sprzyjają zwiększeniu efektu zachęty. Dlatego też należy wprowadzić przepis stanowiący, że w przypadku udzielenia pomocy w formie zaliczek zwrotnych można zwiększyć obowiązujące pułapy intensywności pomocy ustanowione w niniejszym rozporządzeniu.
(29)
W przypadku korzyści podatkowych dotyczących podatków należnych w przyszłości obowiązująca stopa dyskontowa oraz dokładna wysokość rat pomocy mogą nie być znane z wyprzedzeniem. W takich przypadkach państwa członkowskie powinny z góry określić pułap zdyskontowanej wartości pomocy, przestrzegając obowiązującego poziomu intensywności pomocy. Następnie, kiedy znana już jest kwota pomocy danej raty na dany dzień, można przeprowadzić dyskontowanie na podstawie stopy dyskontowej mającej wówczas zastosowanie. Ogólną kwotę ustalonego pułapu należy pomniejszyć o zdyskontowaną wartość każdej raty pomocy (kwota ograniczona pułapem).
(30)
Aby ustalić, czy przestrzegane są progi pomocy indywidualnej powodujące obowiązek zgłoszenia oraz maksymalne pułapy intensywności pomocy lub maksymalne kwoty pomocy określone w niniejszym rozporządzeniu, należy uwzględnić łączną kwotę pomocy państwa na wspieraną działalność lub projekt. Niniejsze rozporządzenie powinno również określać, w jakich okolicznościach możliwe jest kumulowanie pomocy różnych kategorii. Dopuszczone jest kumulowanie pomocy wyłączonej z wymogu zgłoszenia na mocy niniejszego rozporządzenia oraz wszelkiej innej, zgodnej z rynkiem wewnętrznym pomocy wyłączonej na mocy innego rozporządzenia lub zatwierdzonej przez Komisję, o ile takie środki pomocy dotyczą różnych, możliwych do wyodrębnienia kosztów kwalifikowalnych. W przypadku gdy różne źródła pomocy dotyczą tych samych - pokrywających się częściowo lub w całości - możliwych do wyodrębnienia kosztów kwalifikowalnych, kumulacja powinna być dopuszczalna do wysokości najwyższego poziomu intensywności pomocy lub kwoty pomocy mającej zastosowanie w odniesieniu do tejże pomocy na mocy niniejszego rozporządzenia. Niniejsze rozporządzenie powinno również określać specjalne reguły dotyczące kumulacji pomocy - z możliwymi do wyodrębnienia kosztami kwalifikowalnymi lub bez nich - oraz kumulacji z pomocą de minimis. Pomoc de minimis nie jest zazwyczaj przyznawana na szczególne możliwe do wyodrębnienia koszty kwalifikowalne ani nie jest z takimi kosztami związana. W takich przypadkach należy zapewnić możliwość swobodnej kumulacji pomocy de minimis z pomocą państwa wyłączoną na mocy niniejszego rozporządzenia. Natomiast w przypadkach, gdy pomoc de minimis przyznawana jest na te same identyfikowalne koszty kwalifikowane co pomoc państwa wyłączona na mocy niniejszego rozporządzenia, kumulacja powinna być dozwolona jedynie do wysokości maksymalnej intensywności pomocy, jak określono w rozdziale III niniejszego rozporządzenia.
(31)
Finansowanie unijne zarządzane centralnie przez instytucje, agencje, wspólne przedsiębiorstwa lub inne organy unijne, które nie jest bezpośrednio ani pośrednio kontrolowane przez państwa członkowskie, nie stanowi pomocy państwa. W przypadku łączenia takiego finansowania unijnego z pomocą państwa, do określenia, czy przestrzegane są progi powodujące obowiązek zgłoszenia i maksymalne intensywności pomocy, należy uwzględniać wyłącznie pomoc państwa, pod warunkiem że łączna kwota finansowania publicznego przyznanego w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowalnych nie przekracza najkorzystniejszej stopy finansowania określonej w odpowiednich przepisach prawa Unii.
(32)
Zważywszy na fakt, że pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu jest, co do zasady, zakazana, ważne jest, aby wszystkie strony mogły sprawdzić, czy pomoc została przyznana zgodnie z obowiązującymi przepisami. Przejrzystość pomocy państwa jest zatem niezbędna do właściwego stosowania postanowień Traktatu i prowadzi do zwiększenia zgodności z zasadami i odpowiedzialności, umożliwia wzajemną ocenę oraz efektywniejsze wykorzystanie wydatków publicznych. Aby zapewnić przejrzystość, państwa członkowskie powinny być zobowiązane do utworzenia kompleksowych regionalnych i krajowych stron internetowych dotyczących pomocy państwa, zawierających informacje zbiorcze na temat każdego środka pomocy wyłączonego na mocy niniejszego rozporządzenia. Spełnienie tego obowiązku powinno być warunkiem zgodności pomocy indywidualnej z rynkiem wewnętrznym. Zgodnie ze standardową praktyką w zakresie publikowania informacji w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/37/UE (13), należy używać standardowego formatu, który pozwala na wyszukiwanie, pobieranie i łatwe publikowanie informacji w internecie. Linki do stron internetowych wszystkich państw członkowskich dotyczących pomocy państwa powinny być publikowane na stronie internetowej Komisji. Zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 994/98 zmienionego rozporządzeniem (UE) nr 733/2013 informacje zbiorcze na temat poszczególnych środków pomocy wyłączonych na mocy niniejszego rozporządzenia powinny być publikowane na stronie internetowej Komisji.
(33)
W odniesieniu do publikowania informacji o przyznaniu pomocy indywidualnej należy ustanowić progi, powyżej których publikację można - uwzględniając zakres pomocy - uznać za proporcjonalną. Na podstawie oceny programów pomocy inwestycyjnej w podstawowym sektorze rolnym o najwyższych rocznych wydatkach zgłoszonych w ramach sprawozdania rocznego za rok 2013, które można uznać za bardziej szkodliwe niż inne kategorie pomocy, Komisja ustaliła, że średnia kwota pomocy na beneficjenta wyniosła 59 596 EUR. W celu ograniczenia obciążeń administracyjnych nakładanych na państwa członkowskie próg do celów publikacji informacji o przyznaniu pomocy indywidualnej producentom podstawowych produktów rolnych należy zatem ustanowić na poziomie 60 000 EUR. Biorąc pod uwagę, że przetwarzanie produktów rolnych i wprowadzanie do obrotu produktów rolnych są podobne do przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów przemysłowych, należy odpowiednio dostosować progi do celów publikacji informacji o przyznaniu pomocy indywidualnej na rzecz beneficjentów w tych podsektorach, jak również w sektorze leśnym oraz w odniesieniu do działań, które nie są objęte zakresem art. 42 Traktatu, do progów ustanowionych w rozporządzeniu Komisji nr 651/2014 (14).
(34)
W celu zagwarantowania skutecznego monitorowania należy zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 994/98 ustanowić standardowy format, w którym państwa członkowskie powinny dostarczać Komisji zestawienie informacji, w każdym przypadku, kiedy zgodnie z niniejszym rozporządzeniem wdrażany jest program pomocy lub przyznawany jest indywidualny środek pomocy poza jakimkolwiek programem pomocy. Należy ponadto, zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 (15) i art. 3 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 994/98, ustanowić przepisy dotyczące dorocznych sprawozdań, które państwa członkowskie mają przedkładać Komisji w sprawie pomocy wyłączonej z wymogu zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 Traktatu zgodnie z warunkami określonymi w niniejszym rozporządzeniu, w tym szczególnych wymogów dla niektórych kategorii pomocy.
(35)
Biorąc pod uwagę powszechną dostępność niezbędnej technologii, zestawienia informacji oraz sprawozdania roczne powinny mieć formę elektroniczną i być przekazywane Komisji za pośrednictwem jej systemów elektronicznych.
(36)
Zgodnie z art. 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 994/98 należy ponadto ustanowić przepisy dotyczące dokumentacji, którą państwa członkowskie powinny prowadzić w odniesieniu do pomocy wyłączonej na mocy niniejszego rozporządzenia z obowiązku zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 Traktatu, w świetle okresu przedawnienia określonego w art. 15 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 (16).
(37)
Do wzmocnienia skuteczności warunków zgodności określonych w niniejszym rozporządzeniu, w przypadku nieprzestrzegania tych wymogów Komisja powinna mieć możliwość do wycofania przywileju wyłączenia blokowego w odniesieniu do przyszłych środków pomocy. W przypadkach gdy niezgodność z niniejszym rozporządzeniem dotyczy tylko ograniczonej grupy środków lub określonych organów, Komisja powinna mieć możliwość ograniczenia wycofania przywileju wyłączenia blokowego do niektórych rodzajów pomocy, niektórych beneficjentów lub środków pomocy przyjmowanych przez niektóre organy. Takie ukierunkowane wycofanie powinno stanowić proporcjonalny środek naprawczy bezpośrednio związany ze stwierdzonymi niezgodnościami z niniejszym rozporządzeniem. W przypadku niespełnienia warunków zgodności określonych w rozdziałach I i III, przyznana pomoc nie jest objęta niniejszym rozporządzeniem, w związku z czym stanowi pomoc niezgodną z prawem, którą Komisja zbada w ramach odpowiedniej procedury, jak określono w rozporządzeniu (WE) nr 659/1999. W przypadku niespełnienia warunków określonych w rozdziale II, przywilej wyłączenia blokowego w odniesieniu do przyszłych środków zostaje wycofany bez względu na fakt, że w przeszłości środki zgodne z wymogami tego rozporządzenia podlegały wyłączeniu blokowemu.
(38)
Uwzględniając art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu, pomoc nie powinna skutkować wyłącznie ciągłą lub okresową obniżką kosztów operacyjnych, które zwyczajnie beneficjent musiałby ponosić i powinna być proporcjonalna do trudności, jakie należy pokonać w celu zapewnienia korzyści społeczno-ekonomicznych uznawanych za leżące w interesie Unii. Należy uznać, że jednostronne środki pomocy państwa, których celem jest jedynie poprawa sytuacji finansowej producentów, a które w żaden sposób nie przyczyniają się do rozwoju sektora - w szczególności pomoc przydzielaną wyłącznie w oparciu o cenę, ilość, jednostkę produkcji lub jednostkę środków produkcji - stanowią pomoc operacyjną niezgodną z rynkiem wewnętrznym. Ponadto przyznanie takiej pomocy w sektorze rolnym prawdopodobnie kolidowałoby z mechanizmami wspólnej organizacji rynków. Z tego względu właściwe jest ograniczenie zakresu niniejszego rozporządzenia do niektórych rodzajów pomocy.
(39)
Małe i średnie przedsiębiorstwa odgrywają decydującą rolę w tworzeniu miejsc pracy, a w ujęciu bardziej ogólnym są również czynnikiem stabilności społecznej i rozwoju gospodarczego. Rozwój MŚP mogą jednak ograniczać niedoskonałości rynku, powodujące pewne typowe problemy. MŚP mają często trudności z uzyskaniem kapitału lub kredytów z uwagi na niechęć niektórych rynków finansowych do podejmowania ryzyka oraz ograniczone zabezpieczenia, jakie te MŚP mogą zaoferować. Ograniczone zasoby mogą im również ograniczyć dostęp do informacji dotyczących w szczególności nowych technologii i potencjalnych rynków. Aby ułatwić rozwój działalności gospodarczej MŚP, niniejsze rozporządzenie powinno zatem wyłączyć niektóre rodzaje pomocy na rzecz MŚP z wymogu zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 Traktatu.
(40)
Aby wyeliminować różnice, które mogłyby spowodować zakłócenia konkurencji, oraz aby ułatwić koordynację różnych krajowych i unijnych inicjatyw dotyczących MŚP, a także ze względu na przejrzystość administracyjną i pewność prawną, definicja MŚP stosowana na potrzeby niniejszego rozporządzenia powinna opierać się na definicjach określonych w zaleceniu Komisji 2003/361/WE (17).
(41)
Aby zagwarantować spójność z polityką rozwoju obszarów wiejskich oraz doprowadzić do uproszczenia przepisów w oparciu o doświadczenie zdobyte przez Komisję w ramach stosowania rozporządzeń (WE) nr 1857/2006 i nr 800/2008, z wymogu zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 Traktatu należy wyłączyć różne kategorie pomocy na rzecz MŚP zajmujących się produkcją podstawową produktów rolnych, ich przetwarzaniem i wprowadzaniem do obrotu.
(42)
Te kategorie pomocy powinny obejmować w szczególności pomoc inwestycyjną (np. inwestycje w rzeczowe aktywa trwałe oraz wartości niematerialne i prawne lub przenoszenie budynków rolniczych), pomoc na rozpoczynanie działalności gospodarczej oraz na wykorzystanie możliwości biznesowych (np. pomoc dla młodych rolników, małych gospodarstw i grup producentów, a także na udział w systemach jakości), pomoc mającą ułatwić rozwój przedsiębiorstwa (np. przekazywanie wiedzy i działania informacyjne, usługi doradcze i promocja, usługi zastępowania rolników), pomoc na zarządzanie ryzykiem i zarządzanie kryzysowe (np. na wyrównanie strat spowodowanych przez niekorzystne zjawiska klimatyczne porównywalne do klęsk żywiołowych, na pokrycie kosztów zapobiegania chorobom zwierząt oraz szkodnikom roślin i zwalczania ich oraz pomoc na opłacenie składek ubezpieczeniowych), jak również pomoc dla sektora produkcji zwierzęcej służącą realizacji wspólnych celów publicznych, takich jak zachowanie jakości genetycznej oraz ochrona zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego. Pomoc ta powinna w szczególności być przeznaczona na podnoszenie konkurencyjności oraz rentowności całego sektora rolnego.
(43)
Na mocy niniejszego rozporządzenia z wymogu zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 Traktatu należy zwolnić ponadto inne rodzaje pomocy na rzecz MŚP prowadzących działalność na obszarach wiejskich. W tym kontekście oraz aby zagwarantować spójność środków na rzecz rozwoju obszarów wiejskich współfinansowanych w ramach EFRROW ze środkami finansowanymi z dodatkowych środków krajowych, niniejsze rozporządzenie powinno w najszerszym możliwym stopniu gwarantować pełną spójność z przepisami ustanowionymi w rozporządzeniu (UE) nr 1305/2013 oraz w aktach delegowanych i wykonawczych przyjętych na jego podstawie.
(44)
Inne kategorie pomocy, takie jak: pomoc na badania i rozwój w sektorach rolnym i leśnym, pomoc na wyrównanie szkód spowodowanych przez klęski żywiołowe w sektorze rolnym, pomoc na inwestycje na rzecz zachowania dziedzictwa kulturowego i naturalnego znajdującego się w gospodarstwach rolnych i pomoc na rzecz leśnictwa przyznawana zarówno MŚP jak i dużym przedsiębiorstwom, powinny być wyłączone z wymogu zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 Traktatu. W szczególności, w odniesieniu do pomocy na rzecz leśnictwa oraz aby zagwarantować spójność środków na rzecz rozwoju obszarów wiejskich współfinansowanych w ramach EFRROW ze środkami finansowanymi z dodatkowych środków krajowych lub środków finansowanych wyłącznie w ramach pomocy państwa, niniejsze rozporządzenie powinno w najszerszym możliwym stopniu gwarantować pełną spójność z przepisami ustanowionymi w rozporządzeniu (UE) nr 1305/2013 oraz z aktami delegowanymi i wykonawczymi.
(45)
Wyłączyć z wymogu zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 Traktatu zgodnie z warunkami ustanowionymi w rozporządzeniu (UE) nr 651/2014 można również pomoc przyznaną MŚP zajmującym się produkcją podstawową produktów rolnych, ich przetwarzaniem i wprowadzaniem do obrotu, pomoc na badania i rozwój, pomoc na rzecz sektora leśnego lub pomoc dla MŚP prowadzących działalność na obszarach wiejskich na działalność leżącą poza zakresem art. 42 Traktatu. Jeżeli państwa członkowskie uznają to za właściwsze, mogą też alternatywnie zdecydować o przyznaniu pomocy należącej do wyżej wymienionych kategorii zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 651/2014. W szczególności państwo członkowskie może zdecydować o przyznaniu MŚP prowadzącym działalność w zakresie produkcji podstawowej produktów rolnych: regionalnej pomocy operacyjnej w celu wyrównania dodatkowych kosztów innych niż koszty transportu w regionach najbardziej oddalonych, pomocy na usługi doradcze na rzecz MŚP, pomocy na finansowanie ryzyka, pomocy na badania i rozwój, pomocy na innowację na rzecz MŚP, pomocy na ochronę środowiska, szkolenia, i pomocy dla pracowników znajdujących się w trudnej sytuacji zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 651/2014. W tym kontekście i w celu wyjaśnienia relacji między zakresem stosowania niniejszego rozporządzeniem a zakresem stosowania rozporządzenia (UE) nr 651/2014, należy zwrócić uwagę na fakt, że cele, kategorie pomocy oraz warunki jej udzielania w obu rozporządzeniach są odmienne, chociaż pomoc może być adresowana do tych samych kategorii beneficjentów.
(46)
Aby poprawić wyniki gospodarcze i środowiskowe oraz wydajność MŚP prowadzących działalność w sektorze rolniczym, zapewnić infrastrukturę potrzebną dla rozwoju rolnictwa oraz wspierać niedochodowe inwestycje potrzebne do osiągnięcia celów środowiskowych, należy zapewnić pomoc na inwestycje w rzeczowe aktywa trwałe oraz wartości niematerialne i prawne przyczyniające się do realizacji tych celów. Inwestycje te powinny być zgodne z przepisami Unii oraz przepisami prawa krajowego danego państwa członkowskiego w zakresie ochrony środowiska. Ponadto - w odniesieniu do inwestycji wymagających przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/92/UE (18) - pomoc powinna być obwarowana wymogiem, by ocenę taką przeprowadzono, zaś zezwolenie na realizację odnośnego projektu inwestycyjnego wydano przed datą przyznania pomocy indywidualnej.
(47)
Ze względu na ryzyko zakłóceń konkurencji wynikające z ukierunkowanej pomocy inwestycyjnej w sektorze produkcji podstawowej produktów rolnych, pomoc inwestycyjna wyłączona na mocy niniejszego rozporządzenia z wymogu zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 Traktatu nie powinna ograniczać się do określonego produktu rolnego. Warunek ten nie powinien stanowić przeszkody dla wyłączenia przez państwa członkowskie niektórych produktów rolnych z zakresu danej pomocy, szczególnie, w przypadkach gdy nie można znaleźć normalnych rynków zbytu. Dodatkowo pomoc na niektóre rodzaje inwestycji powinna z definicji nie kwalifikować się do wyłączenia na mocy niniejszego rozporządzenia z wymogu zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 Traktatu.
(48)
Aby odpowiednio wyważyć potrzebę zminimalizowania zakłóceń konkurencji oraz wspierania wydajnego wykorzystywania energii i zasobów, niniejsze rozporządzenie powinno przewidzieć, że w przypadkach inwestycji w gospodarstwach rolnych związanych z produkcją podstawową produktów rolnych pomocy można udzielać jedynie na inwestycje powiązane z wytwarzaniem w gospodarstwach biopaliw lub energii ze źródeł odnawialnych i to wyłącznie w przypadkach, gdy produkcja taka nie przekracza średniego rocznego zużycia paliwa lub energii w danym gospodarstwie. W takich przypadkach pomoc na biopaliwa powinna być objęta niniejszym rozporządzeniem tylko w takim zakresie, w jakim jest ona przyznawana na zrównoważone biopaliwa zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE (19).
(49)
Aby zachęcić do przechodzenia na produkcję bardziej zaawansowanych form biopaliw, jak przewidziano w horyzontalnych zasadach pomocy państwa w sprawie energii i ochrony środowiska, pomoc na rzecz biopaliw produkowanych z roślin spożywczych powinna być wyłączona z zakresu niniejszego rozporządzenia.
(50)
Aby zachęcać młodych rolników do podejmowania działalności oraz wspierać rozwój małych gospodarstw, których działalność jest potencjalnie gospodarczo rentowna, pomoc na rozpoczęcie działalności należy wyłączyć z wymogu zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 Traktatu. Aby zagwarantować rentowność nowo podejmowanej działalności rolniczej, pomoc tę należy uzależnić od przedłożenia biznes planu. Pomoc na rozpoczęcie działalności powinna obejmować jedynie początkowy okres istnienia przedsiębiorstwa i nie może stawać się pomocą operacyjną.
(51)
Aby pomóc sektorowi rolnemu we wspólnym podejmowaniu wyzwań związanych ze zwiększoną konkurencją i konsolidacją rynków niższego szczebla w zakresie wprowadzenia do obrotu produktów rolnych, w tym na rynkach lokalnych, należy zachęcać do tworzenia grup i organizacji producentów. Dlatego z wymogu zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 Traktatu należy wyłączyć pomoc na rozpoczęcie działalności przez grupy i organizacje producentów. Z pomocy tej powinny korzystać jedynie grupy i organizacje producentów, które można zakwalifikować jako MŚP. Aby zagwarantować, że grupy i organizacje producentów staną się podmiotami rentownymi, warunkiem oficjalnego uznania grup producentów przez państwa członkowskie powinno być przedłożenie właściwym organom biznes planu. W celu uniknięcia udzielania pomocy operacyjnej i aby utrzymać efekt zachęty maksymalny czas trwania pomocy należy ograniczyć do pięciu lat.
(52)
Aby zwiększyć możliwości rynkowe oraz uzyskać wartość dodaną dla danych produktów rolnych, należy również zachęcać MŚP do udziału w unijnych i krajowych systemach jakości; dlatego pomoc na udział w systemach jakości należy wyłączyć z wymogu zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 Traktatu. Z uwagi na fakt, że w momencie przystępowania do takich systemów jakości i w pierwszych latach udziału w nich dodatkowe koszty i obowiązki, którymi MŚP są obciążone w związku z tym udziałem, nie są w pełni rekompensowane przez rynek, bezpośrednia pomoc dla beneficjenta powinna być ograniczona do przystępowania do takich programów i obejmować okres nie dłuższy niż pięć lat. Ponadto pomoc w postaci dotowanych usług powinna być przyznawana na pokrycie kosztów obowiązkowych środków kontroli w odniesieniu do systemów jakości lub na pokrycie kosztów działań w zakresie badań rynkowych lub przygotowania wniosku o uznanie unijnego systemu jakości.
(53)
Aby zwiększyć konkurencyjność i efektywność wykorzystania zasobów, a także by poprawić efektywność środowiskową, zrównoważone zarządzanie i ogólne wyniki MŚP, należy wyłączyć z wymogu zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 Traktatu pomoc na przekazywanie wiedzy, działania informacyjne, jak również na usługi doradcze dla gospodarstw i środki promocyjne.
(54)
Odpowiednie zarządzanie ryzykiem i zarządzanie kryzysowe mają kluczowe znaczenie dla trwałego i konkurencyjnego sektora rolniczego. Produkcja podstawowa produktów rolnych jest narażona na szczególne zagrożenia oraz kryzysy żywiołowe, klimatyczne i sanitarne. Dlatego pomoc na zarządzanie ryzykiem i zarządzanie kryzysowe oraz pomoc na sektor produkcji zwierzęcej powinna przysługiwać jedynie MŚP zajmującym się produkcją podstawową produktów rolnych. Pomoc państwa na wyrównanie szkód spowodowanych przez niekorzystne zjawiska klimatyczne porównywalne do klęsk żywiołowych, na zwalczanie chorób zwierząt i szkodników roślin oraz pomoc z tytułu składek ubezpieczeniowych powinna ograniczać się do pomocy beneficjentom, którzy borykają się ze szczególnymi trudnościami, mimo że podjęli racjonalne wysiłki w celu zminimalizowania danego ryzyka. Pomoc państwa nie powinna zachęcać beneficjentów do podejmowania zbędnego ryzyka. Konsekwencje nieroztropnych wyborów metod produkcji lub produktów powinny ponosić same MŚP zajmujące się produkcją podstawową produktów rolnych.
(55)
Komisja w licznych przypadkach zastosowała art. 107 i 108 Traktatu do pomocy na rzecz zachowania dziedzictwa naturalnego i kulturowego, w szczególności w kontekście wdrażania wytycznych Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym i leśnym na lata 2007-2013 oraz rozporządzenia (WE) nr 1857/2006. W okresie 2007-2013 pomoc inwestycyjna na zachowanie tradycyjnych krajobrazów i budynków na rzecz MŚP była wyłączona z wymogu zgłoszenia na mocy rozporządzenia (WE) nr 1857/2006, podczas gdy pomoc inwestycyjna na zachowanie tradycyjnych krajobrazów i budynków na rzecz dużych przedsiębiorstw podlegała obowiązkowi zgłoszenia i zatwierdzeniu przez Komisję zgodnie z wytycznymi Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym i leśnym na lata 2007-2013. W wymienionym okresie Komisja oceniła ponad 87 środków pomocy inwestycyjnej na zachowanie tradycyjnych krajobrazów i budynków znajdujących się w gospodarstwach rolnych. Projekty na rzecz zachowania dziedzictwa, nawet realizowane przez duże przedsiębiorstwa, z reguły nie powodują żadnych znaczących zakłóceń konkurencji. Dlatego też Komisja powinna skorzystać z kompetencji przyznanych jej rozporządzeniem (WE) nr 994/98 w odniesieniu do pomocy na rzecz zachowania dziedzictwa naturalnego i kulturowego.
(56)
Aby pomoc na rzecz zachowania dziedzictwa kulturowego i naturalnego mogła być wyłączona z wymogu zgłoszenia na mocy niniejszego rozporządzenia, powinna ona być przyznawana na inwestycje w rzeczowe aktywa trwałe lub prace remontowo-budowlane zmierzające do zachowania dziedzictwa kulturowego lub naturalnego. Elementy dziedzictwa kulturowego lub naturalnego powinny znajdować się na terenie gospodarstwa rolnego beneficjenta i powinny być oficjalnie uznane za dziedzictwo przez właściwy organ danego państwa członkowskiego. Ponieważ przewidziany w niniejszym rozporządzeniu próg powodujący obowiązek zgłoszenia w odniesieniu do przedmiotowej pomocy wynosi 500 000 EUR na jeden projekt inwestycyjny, co w wytycznych Unii Europejskiej w sprawie pomocy państwa w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich na lata 2014-2020 uznaje się za małą infrastrukturę, w ramach niniejszego rozporządzenia należy dopuścić intensywność pomocy do 100 % kosztów kwalifikowalnych.
(57)
Sytuacje kryzysowe wywołane klęskami żywiołowymi wymagają szybkiego działania ze strony organów przyznających pomoc. Dlatego ważne jest zagwarantowanie sprawnej realizacji przewidzianych środków pomocy. Komisja zastosowała art. 107 i 108 Traktatu w dużej liczbie decyzji dotyczących odszkodowań za szkody wywołane przez klęski żywiołowe w sektorze rolnym. Już w wytycznych Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym i leśnym na lata 2007-2013 przewidziano możliwość zezwalania na programy pomocy służące wyrównaniu szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi. W latach 2007-2012, w zastosowaniu wytycznych Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym i leśnym na lata 2007-2013, Komisja zatwierdziła ponad 25 środków pomocy dotyczących odszkodowań za spowodowane przez klęski żywiołowe szkody w sektorze rolnym. Doświadczenia Komisji wykazały, że skuteczność tego typu środków zależy od ich szybkiego wdrożenia. W związku z tym należy uprościć procedurę zgłaszania takich środków pomocy. Ponadto ze względu na ich odszkodowawczy charakter i jasne kryteria zgodności z rynkiem wewnętrznym przedmiotowe środki nie powodują znaczącego zakłócenia konkurencji na rynku wewnętrznym. Dlatego też Komisja powinna skorzystać z kompetencji przyznanych jej rozporządzeniem (WE) nr 994/98 w odniesieniu do pomocy na wyrównanie szkód spowodowanych przez klęski żywiołowe w sektorze rolnictwa.
(58)
Możliwość skorzystania z pomocy służącej wyrównaniu szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi powinny mieć zatem przedsiębiorstwa z całego sektora rolnego i powinna być ona przyznawana zarówno MŚP, jak i dużym przedsiębiorstwom. Warunki wyłączenia pomocy na wyrównanie szkód spowodowanych przez klęski żywiołowe są zgodne z ustalonymi praktykami oraz wiążą się z formalnym uznaniem przez organy państw członkowskich danego zdarzenia za klęskę żywiołową i istnieniem bezpośredniego związku przyczynowego między klęską żywiołową a szkodami poniesionymi przez beneficjenta. Powinny one również gwarantować zapobieganie nadmiernej kompensacji. W szczególności państwa członkowskie powinny unikać nadmiernej kompensacji spowodowanej połączeniem pomocy tego rodzaju z innymi odszkodowaniami, które beneficjenci otrzymali, w tym wypłatami w ramach systemów ubezpieczeń.
(59)
Pomoc na badania i rozwój powinna przyczyniać się do trwałego wzrostu gospodarczego oraz podnosić konkurencyjność. W oparciu o doświadczenie Komisji w stosowaniu wytycznych Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym i leśnym na lata 2007-2013, wspólnotowych zasad ramowych dotyczących pomocy państwa na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną (20) oraz rozporządzenia (WE) nr 800/2008 w zakresie pomocy na rzecz wspierania badań i rozwoju w sektorach rolnym i leśnym, należy wyłączyć z wymogu zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 Traktatu pomoc przeznaczoną na badania i rozwój, która spełnia warunki ustanowione w niniejszym rozporządzeniu. Ponieważ wspieranie badań i rozwoju jest istotnym celem leżącym we wspólnymi interesie, niniejsze rozporządzenie powinno wprowadzić wymóg, by projekt badawczy służył interesom wszystkich przedsiębiorstw prowadzących działalność w danym sektorze lub podsektorze rolnym lub leśnym. Informacje o projekcie badawczym i jego wynikach powinny być powszechnie udostępniane w internecie. Wyniki badań powinny ponadto być nieodpłatnie udostępniane zainteresowanym przedsiębiorstwom.
(60)
Leśnictwo stanowi integralny element rozwoju obszarów wiejskich. Komisja zastosowała art. 107 i 108 Traktatu do przedsiębiorstw prowadzących działalność w sektorze leśnym w wielu decyzjach, w szczególności w kontekście wdrażania wytycznych Wspólnoty w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym i leśnym na lata 2007-2013. W latach 2007-2012 Komisja zatwierdziła zgodnie z tymi wytycznymi 140 środków pomocy na rzecz sektora leśnego. W świetle znacznego doświadczenia Komisji w stosowaniu tych wytycznych w odniesieniu do przedsiębiorstw prowadzących działalność w sektorze leśnym, w celu uproszczenia procedur - przy równoczesnym zapewnieniu skutecznego nadzoru i monitorowania ze strony Komisji - Komisja powinna skorzystać z uprawnień przyznanych jej na mocy rozporządzenia (WE) nr 994/98 w odniesieniu do pomocy w sektorze leśnym. Jak wynika z doświadczeń Komisji, pomoc przyznana w sektorze leśnym na środki stanowiące elementy programów rozwoju obszarów wiejskich, czy to współfinansowana z EFRROW, czy przyznana jako dodatkowe finansowanie krajowe takich współfinansowanych środków, nie zakłóca znacząco konkurencji na rynku wewnętrznym. Ponadto mimo, że pomoc na transfer wiedzy w sektorze leśnym oraz pomoc na usługi doradcze w sektorze leśnym jest przyznawana poza programami rozwoju obszarów wiejskich, nie powoduje ona znaczących zakłóceń konkurencji na rynku wewnętrznym. W niniejszym rozporządzeniu należy określić jasne warunki dotyczące zgodności tych środków z rynkiem wewnętrznym. Warunki te powinny być w największym możliwym zakresie zgodne z zasadami określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 1305/2013 oraz w aktach delegowanych i wykonawczych przyjętych na podstawie wymienionego rozporządzenia.
(61)
Te kategorie pomocy powinny obejmować w szczególności: pomoc na zalesianie i tworzenie terenów zalesionych, pomoc na systemy rolno-leśne, pomoc na zapobieganie pożarom lasów oraz na odtwarzanie lasów zniszczonych wskutek pożarów, pomoc związaną ze szkodnikami roślin, niekorzystnymi zjawiskami klimatycznymi oraz katastrofami, pomoc na inwestycje zwiększające odporność i wartość środowiskową ekosystemów leśnych, pomoc na niwelowanie niedogodności związanych z obszarami leśnymi Natura 2000 zgodnie z definicjami w art. 3 dyrektywy Rady 92/43/EWG (21) i w art. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE (22), pomoc na usługi leśno-środowiskowe oraz klimatyczne, jak również na zachowanie lasów, pomoc na przekazywanie wiedzy i działania informacyjne, pomoc na usługi doradcze, pomoc na inwestycje infrastrukturalne oraz pomoc na inwestycje w nowe technologie leśne oraz pozyskiwanie, przetwarzanie i wprowadzanie do obrotu produktów leśnych. Udzielając pomocy na rzecz sektora leśnego należy dążyć do uniknięcia zakłóceń konkurencji, a sama pomoc powinna być neutralna z perspektywy rynku.
(62)
Aby zagwarantować zgodność z rozporządzeniem (UE) nr 1305/2013 oraz doprowadzić do uproszczenia przepisów o zatwierdzaniu pomocy państwa w zakresie współfinansowanej części oraz dodatkowego finansowania programów rozwoju obszarów wiejskich, środki na rzecz sektora leśnego wyłączone z wymogu zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 Traktatu na mocy niniejszego rozporządzenia powinny być identyczne z bazowymi środkami na rzecz rozwoju obszarów wiejskich a wyłączona pomoc powinna być przyznawana wyłącznie na mocy programu rozwoju obszarów wiejskich danego państwa członkowskiego i zgodnie z tym programem. Poziomy intensywności pomocy i koszty kwalifikowalne powinny jednak też być zgodne z ogólnymi zasadami Unii dotyczącymi pomocy państwa i zasadami pomocy państwa mającymi zastosowanie do sektora rolnego. W związku z tym, koszty takie jak kapitał obrotowy, który ma charakter dodatkowy i jest związany z nowymi inwestycjami, nie powinny kwalifikować się do pomocy na podstawie niniejszego rozporządzenia. Zgodnie z odpowiednimi programami rozwoju obszarów wiejskich zatwierdzonymi przez Komisję operacje inwestycyjne objęte środkami na rzecz leśnictwa mogą również obejmować jednorazowe zabiegi leśnicze niezbędne do przygotowania inwestycji w przypadku, gdy pozwala na to cel w zakresie rozwoju obszarów wiejskich. Powinna istnieć możliwość przyznawania pomocy na transfer wiedzy, pomocy na usługi doradcze i pomocy na scalanie gruntów leśnych niezależnie od tego, czy jest ona włączona do krajowego programu rozwoju obszarów wiejskich.
(63)
Dywersyfikacja gospodarcza i tworzenie nowych rodzajów działalności gospodarczej mają kluczowe znaczenie dla rozwoju i konkurencyjności obszarów wiejskich a w szczególności dla MŚP, które stanowią fundament gospodarki wiejskiej w Unii. Rozporządzenie (UE) nr 1305/2013 przewiduje środki na rzecz rozwoju działalności pozarolniczej na obszarach wiejskich służące zwiększaniu zatrudnienia, tworzeniu wysokiej jakości miejsc pracy na obszarach wiejskich, utrzymaniu już istniejących miejsc pracy, ograniczeniu sezonowych wahań zatrudnienia, rozwoju sektorów nierolniczych poza sektorem rolnym i przetwórstwem spożywczym, sprzyjając jednocześnie integracji przedsiębiorstw i powstawaniu lokalnych powiązań między sektorami.
(64)
Aby zagwarantować spójność z rozporządzeniem (UE) nr 1305/2013 oraz doprowadzić do uproszczenia przepisów dotyczących zezwoleń na udzielenie pomocy państwa w zakresie współfinansowanej części i dodatkowego finansowania krajowego programów rozwoju obszarów wiejskich, niniejsze rozporządzenie powinno wyłączyć różne kategorie pomocy na rzecz MŚP działających na obszarach wiejskich z wymogu zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 Traktatu. Te kategorie pomocy powinny obejmować w szczególności: pomoc na inwestycje związane z przetwarzaniem produktów rolnych na produkty nierolnicze lub z produkcją bawełny, pomoc dla nowych podmiotów na rozpoczynanie działalności pozarolniczej, pomoc na usługi doradcze, pomoc na przekazywanie wiedzy i działania informacyjne, pomoc na przystępowanie rolników do systemów jakości w zakresie bawełny i środków spożywczych oraz na promocję środków spożywczych. Aby pomoc mogła zostać wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 Traktatu, na mocy niniejszego rozporządzenia powinna ona być identyczna z bazowymi środkami na rzecz rozwoju obszarów wiejskich; wyłączona pomoc powinna być przyznawana wyłącznie na podstawie programu rozwoju obszarów wiejskich danego państwa członkowskiego i być z nim zgodna. Jednakże poziomy intensywności pomocy i koszty kwalifikowalne powinny też być zgodne z ogólnymi zasadami Unii dotyczącymi pomocy państwa i horyzontalnymi przepisami dotyczącymi pomocy państwa. W związku z tym, koszty takie jak kapitał obrotowy, który ma charakter dodatkowy i jest związany z nowymi inwestycjami, nie powinny kwalifikować się do pomocy na podstawie niniejszego rozporządzenia.
(65)
Jeżeli chodzi o pomoc na inwestycje związane z przetwarzaniem produktów rolnych na produkty nierolne należy sprecyzować, że inwestycje związane z wytwarzaniem w gospodarstwach biopaliw lub energii ze źródeł odnawialnych nie powinny kwalifikować się do pomocy na podstawie niniejszego rozporządzenia. Do tego rodzaju inwestycji należy co do zasady stosować horyzontalne zasady pomocy państwa w sprawie energii i ochrony środowiska.
(66)
W przypadku kilku kategorii pomocy, takich jak: a) pomoc na pokrycie kosztów działalności w zakresie badań rynkowych, koncepcji i projektowania produktu i na przygotowanie wniosków o uznanie systemów zapewniania jakości; b) pomoc na pokrycie kosztów obowiązkowych środków kontroli w odniesieniu do systemów jakości; c) pomoc na przekazywanie wiedzy i działania informacyjne; d) pomoc na usługi doradcze; e) pomoc na usługi zastępowania rolników; f) pomoc na działania promocyjne; g) pomoc na wyrównanie kosztów zapobiegania chorobom zwierząt i szkodnikom roślin oraz zwalczania ich oraz h) pomoc dla sektora produkcji zwierzęcej - pomoc przyznawana jest ostatecznym beneficjentom pośrednio, w naturze, w formie subsydiowanych usług. W takich przypadkach pomoc powinna być wypłacana podmiotom świadczącym dane usługi. Przy wyborze usługodawcy w procedurze selekcji należy wziąć pod uwagę odpowiednie odnośne przepisy dotyczące zamówień publicznych i zasady przejrzystości, otwartości i niedyskryminacji.
(67)
W świetle doświadczenia Komisji w tej dziedzinie z zasady niezbędne są okresowe przeglądy polityki w zakresie pomocy państwa. Dlatego też okres stosowania niniejszego rozporządzenia powinien być ograniczony. Należy zatem ustanowić przepisy przejściowe, w tym przepisy w sprawie okresu dostosowawczego po zakończeniu okresu obowiązywania niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do programów pomocy objętych wyłączeniem. Zasady te powinny dać państwom członkowskim czas na dostosowanie się do ewentualnych nowych zasad,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
SPIS TREŚCI
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY WSPÓLNE 13
ROZDZIAŁ II
WYMOGI PROCEDURALNE 25
ROZDZIAŁ III
KATEGORIE POMOCY 26
Sekcja 1
Pomoc na rzecz MŚP zajmujących się produkcją podstawową produktów rolnych, ich przetwarzaniem i wprowadzaniem do obrotu 26
Sekcja 2
Pomoc na inwestycje na rzecz zachowania dziedzictwa kulturowego i naturalnego znajdującego się w gospodarstwach rolnych 43
Sekcja 3
Pomoc na wyrównanie szkód spowodowanych przez klęski żywiołowe w sektorze rolnym 44
Sekcja 4
Pomoc na badania i rozwój w sektorach rolnym i leśnym 45
Sekcja 5
Pomoc na rzecz leśnictwa 46
Sekcja 6
Środki pomocy na rzecz MŚP na obszarach wiejskich, współfinansowane z EFFROW lub przyznane jako dodatkowe finansowanie krajowe takich współfinansowanych środków 59
ROZDZIA Ł IV
PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE 65
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY WSPÓLNE
Artykuł 1
Zakres stosowania
1. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do następujących kategorii pomocy:
a)
pomoc na rzecz mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP):
(i)
prowadzących działalność w sektorze rolnictwa, tj. zajmujących się produkcją podstawową produktów rolnych, ich przetwarzaniem i wprowadzaniem do obrotu, z wyłączeniem przypadków określonych w art. 14, 15, 16, 18, 23, 25-28, które mają zastosowanie wyłącznie do MŚP zajmujących się produkcją podstawową produktów rolnych;
(ii)
na działalność wykraczającą poza zakres art. 42 Traktatu, o ile taka pomoc jest przyznawana zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1305/2013 i jest albo współfinansowana przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) albo przyznawana w ramach dodatkowego finansowania krajowego do takich współfinansowanych środków.
b)
pomoc na inwestycje na rzecz zachowania dziedzictwa kulturowego i naturalnego znajdującego się w gospodarstwach rolnych;
c)
pomoc na wyrównanie szkód spowodowanych przez klęski żywiołowe w sektorze rolnym;
d)
pomoc na badania i rozwój w sektorach rolnym i leśnym;
e)
pomoc na rzecz leśnictwa.
2. W przypadku gdy państwa członkowskie uznają to za stosowne, mogą zdecydować o przyznaniu pomocy, o której mowa w niniejszym artykule ust. 1 lit. a), ust. 1 lit. d) i ust. 1 lit. e), na warunkach rozporządzenia (UE) nr 651/2014 i zgodnie z nim.
3. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do pomocy na rzecz:
a)
sektora leśnego, która nie jest współfinansowana z EFRROW ani przyznawana jako dodatkowe finansowanie krajowe na takie współfinansowane środki, z wyłączeniem przypadków określonych w art. 31, 38, 39 i 43;
b)
MŚP na działania leżące poza zakresem art. 42 Traktatu, która nie jest współfinansowana z EFRROW ani przyznawana jako dodatkowe finansowanie krajowe na takie współfinansowane środki.
4. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do:
a)
programów pomocy przewidzianych w art. 17, 32 i 33, art. 34 ust. 5 lit. a)-c), art. 35, 40, 41 i 44 niniejszego rozporządzenia, jeżeli średnia roczna pomoc państwa na budżet programu przekracza 150 mln EUR po sześciu miesiącach od ich wejścia w życie; Komisja może postanowić, że niniejsze rozporządzenie ma nadal zastosowanie przez dłuższy okres do dowolnego z takich programów pomocy po dokonaniu ewaluacji stosownego planu oceny zgłoszonego Komisji przez państwo członkowskie, w terminie 20 dni roboczych od wejścia w życie danego programu;
b)
wszelkich zmian w programach, o których mowa w niniejszym artykule ust. 4 lit. a), innych niż zmiany, które nie mogą wpływać na zgodność programu pomocy na podstawie niniejszego rozporządzenia lub nie mogą w istotny sposób rzutować na treść zatwierdzonego planu oceny;
c)
pomocy przyznawanej na działalność związaną z wywozem do państw trzecich lub państw członkowskich, tzn. pomocy bezpośrednio związanej z ilością wywożonych produktów, tworzeniem i prowadzeniem sieci dystrybucyjnej lub innymi wydatkami bieżącymi związanymi z prowadzeniem działalności wywozowej;
d)
pomocy uwarunkowanej pierwszeństwem korzystania z towarów produkcji krajowej w stosunku do towarów przywożonych.
5. Z wyjątkiem określonym w art. 30, niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do:
a)
programów pomocy, które nie wykluczają wyraźnie możliwości przekazania pomocy indywidualnej na rzecz przedsiębiorstwa, na którym ciąży dotąd niezrealizowany obowiązek zwrotu pomocy wynikający z wcześniejszej decyzji Komisji uznającej pomoc za niezgodną z prawem i z rynkiem wewnętrznym;
b)
pomocy ad hoc na rzecz podmiotu gospodarczego, na którym ciąży obowiązek zwrotu pomocy wynikający z wcześniejszej decyzji Komisji uznającej pomoc za niezgodną z prawem i z rynkiem wewnętrznym.
6. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji, z wyłączeniem:
a)
pomocy na wyrównanie szkód spowodowanych przez klęski żywiołowe, zgodnie z art. 30, pomocy na wyrównanie kosztów zwalczania chorób zwierząt zgodnie z art. 26 ust. 8 oraz pomocy na usuwanie i zniszczenie padłych zwierząt gospodarskich zgodnie z art. 27 ust. 1 lit. c), d) oraz e);
b)
pomocy związanej z następującymi zdarzeniami, o ile dane przedsiębiorstwo znalazło się w trudnej sytuacji z powodu strat lub szkód spowodowanych przez przedmiotowe zdarzenie:
(i)
pomocy na wyrównanie szkód spowodowanych przez niekorzystne zjawiska klimatyczne porównywalne do klęsk żywiołowych zgodnie z art. 25;
(ii)
pomocy na pokrycie kosztów zwalczania chorób zwierząt oraz szkodników roślin oraz wyrównanie szkód poniesionych w wyniku chorób zwierząt lub spowodowanych przez szkodniki roślin zgodnie z art. 26 ust. 8 i 9;
(iii)
pomocy na naprawę szkód związanych ze zniszczeniami lasów wskutek pożarów, klęskami żywiołowymi, niekorzystnymi zjawiskami klimatycznymi porównywalnymi do klęsk żywiołowych, szkodnikami roślin, katastrofami i zdarzeniami związanymi ze zmianą klimatu zgodnie z art. 34 ust. 5 lit. d).
7. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do środków pomocy, które - przez warunki z nimi związane lub przez metody ich finansowania - nierozerwalnie wiążą się z naruszeniem prawa Unii, a w szczególności do:
a)
środków pomocy, których przyznanie uwarunkowane jest tym, że siedziba beneficjenta znajduje się w danym państwie członkowskim, lub że prowadzi on w tym państwie przeważającą część działalności;
b)
środków pomocy, których przyznanie uwarunkowane jest tym, by beneficjent korzystał z towarów produkcji krajowej lub usług krajowych;
c)
środków pomocy ograniczających możliwości beneficjentów w zakresie wykorzystania wyników działalności badawczej, rozwojowej i innowacyjnej w innych państwach członkowskich.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1)
„pomoc” oznacza każdy środek spełniający wszystkie kryteria, o których mowa w art. 107 ust. 1 Traktatu;
2)
„MŚP” lub „mikroprzedsiębiorstwa, małe i średnie przedsiębiorstwa” oznaczają przedsiębiorstwa spełniające kryteria ustanowione w załączniku I;
3)
„sektor rolny” oznacza wszystkie przedsiębiorstwa zajmujące się produkcją podstawową produktów rolnych, ich przetwarzaniem i wprowadzaniem do obrotu;
4)
„produkty rolne” oznaczają produkty wymienione w załączniku I do Traktatu, z wyjątkiem produktów rybołówstwa i akwakultury wymienionych w załączniku I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 (23);
5)
„produkcja podstawowa produktów rolnych” oznacza wytwarzanie płodów ziemi i produktów pochodzących z chowu zwierząt wymienionych w załączniku I do Traktatu, bez poddawania ich jakiemukolwiek dalszemu przetwarzaniu zmieniającemu właściwości tych produktów;
6)
„przetwarzanie produktów rolnych” oznacza wszelkie czynności dokonywane na produktach rolnych, w wyniku których powstają produkty będące również produktami rolnymi, z wyjątkiem przeprowadzanych w gospodarstwie czynności niezbędnych do przygotowania produktów zwierzęcych lub roślinnych do pierwszej sprzedaży;
7)
„wprowadzanie do obrotu produktów rolnych” oznacza posiadanie lub wystawianie produktu w celu sprzedaży, oferowanie go na sprzedaż, dostawę lub każdy inny sposób wprowadzania produktu na rynek, z wyjątkiem jego pierwszej sprzedaży przez producenta surowców na rzecz podmiotów zajmujących się odsprzedażą lub przetwórstwem i czynności przygotowujących produkt do takiej pierwszej sprzedaży; sprzedaż produktów przez producenta produktów pierwotnych konsumentom końcowym uznaje się za wprowadzanie do obrotu produktów rolnych, jeśli następuje w odpowiednio wydzielonym do tego celu miejscu;
8)
„gospodarstwo rolne” oznacza jednostkę obejmującą grunty, obiekty i urządzenia wykorzystywane na potrzeby produkcji podstawowej produktów rolnych;
9)
„klęski żywiołowe” oznaczają: trzęsienia ziemi, lawiny, osunięcia ziemi i powodzie, trąby powietrzne, huragany, erupcje wulkanów i pożary powstałe naturalnie;
10)
„program pomocy” oznacza każdy akt prawny, na podstawie którego, bez konieczności przyjmowania dodatkowych środków wykonawczych, można przyznać pomoc indywidualną przedsiębiorstwom określonym w tym akcie w sposób ogólny i abstrakcyjny, oraz każdy akt prawny, na którego podstawie przedsiębiorstwu lub przedsiębiorstwom można przyznać pomoc niezwiązaną z konkretnym projektem na czas nieokreślony lub na nieokreśloną kwotę;
11)
„plan oceny” oznacza dokument zawierający co najmniej następujące konieczne elementy: cele programu pomocy, który będzie podlegał ocenie; pytania służące ocenie; wskaźniki wyników; przewidywaną metodykę przeprowadzania oceny; wymogi w zakresie gromadzenia danych; proponowany harmonogram oceny, w tym termin przedłożenia końcowego sprawozdania z oceny; opis niezależnego organu prowadzącego ocenę lub opis kryteriów wyboru takiego organu oraz procedury zapewniające promocję oceny;
12)
„pomoc indywidualna” oznacza:
a)
pomoc ad hoc; oraz
b)
pomoc przyznaną indywidualnym beneficjentom na podstawie programu pomocy;
13)
„pomoc ad hoc” oznacza pomoc przyznaną poza programem pomocy;
14)
„przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji” oznacza przedsiębiorstwo, wobec którego zachodzi co najmniej jedna z poniższych okoliczności:
a)
w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (innej niż MŚP, które istnieje od mniej niż trzech lat), jeżeli ponad połowa jej subskrybowanego kapitału zakładowego została utracona wskutek skumulowanych strat. Taka sytuacja ma miejsce, gdy w wyniku odliczenia skumulowanych strat od rezerw (i wszystkich innych elementów uznawanych za część środków własnych przedsiębiorstwa) powstaje ujemna skumulowana kwota, która przekracza połowę subskrybowanego kapitału zakładowego. Do celów niniejszego przepisu „spółka z ograniczoną odpowiedzialnością” odnosi się w szczególności do rodzajów spółek wymienionych w załączniku I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE (24), a „kapitał zakładowy” obejmuje, w stosownych przypadkach, wszelkie premie emisyjne;
b)
w przypadku spółki, w której przynajmniej niektórzy członkowie ponoszą nieograniczoną odpowiedzialność za jej zadłużenie (innej niż MŚP, które istnieje od mniej niż trzech lat), jeżeli ponad połowa jej kapitału według sprawozdania finansowego została utracona wskutek skumulowanych strat. Do celów niniejszego przepisu „spółka, w której co najmniej niektórzy członkowie ponoszą nieograniczoną odpowiedzialność za jej długi” odnosi się w szczególności do rodzajów jednostek wymienionych w załączniku II do dyrektywy 2013/34/UE;
c)
jeżeli przedsiębiorstwo jest przedmiotem zbiorowego postępowania w związku z niewypłacalnością lub według prawa krajowego, któremu podlega, spełnia kryteria do poddania go zbiorowemu postępowaniu w związku z niewypłacalnością na wniosek jego wierzycieli;
d)
jeżeli przedsiębiorstwo otrzymało pomoc na ratowanie i nie spłaciło do tej pory pożyczki ani nie zakończyło umowy o gwarancję lub otrzymało pomoc na restrukturyzację i nadal podlega planowi restrukturyzacji;
e)
w przypadku przedsiębiorstwa, które nie jest MŚP, jeżeli w ciągu ostatnich dwóch lat:
(i)
księgowy stosunek kapitału obcego do kapitału własnego tego przedsiębiorstwa przekracza 7,5; oraz
(ii)
wskaźnik relacji pokrycia odsetek do EBITDA tego przedsiębiorstwa wynosi poniżej 1,0;
15)
„padłe zwierzęta gospodarskie” oznacza zwierzęta, które zostały poddane eutanazji (ze sprecyzowaną diagnozą lub bez takiej diagnozy) lub padły - w tym zwierzęta martwo urodzone lub nienarodzone - na terenie gospodarstwa lub jakiegokolwiek zakładu lub podczas transportu, ale które nie zostały poddane ubojowi z przeznaczeniem do spożycia przez ludzi;
16)
„niekorzystne zjawisko klimatyczne porównywalne do klęski żywiołowej” oznacza niekorzystne warunki pogodowe, takie jak: mróz, burza i grad, lód, ulewny lub długotrwały deszcz lub poważna susza, które niszczą ponad 30 % średniej produkcji wyliczonej na podstawie:
a)
produkcji z ubiegłych trzech lat; lub
b)
średniej z trzech lat opartej na okresie pięciu ubiegłych lat, z wyłączeniem wartości najwyższej i najniższej;
17)
„inne niekorzystne zjawiska klimatyczne” oznaczają niekorzystne warunki pogodowe, które nie spełniają warunków określonych w art. 2 ust. 16 niniejszego rozporządzenia;
18)
„szkodniki roślin” oznaczają organizmy szkodliwe zgodnie z definicją w art. 2 ust. 1 lit. e) dyrektywy Rady 2000/29/WE (25);
19)
„katastrofa” oznacza nieprzewidziane zdarzenie o charakterze biotycznym lub abiotycznym, spowodowane przez działalność człowieka, które prowadzi do istotnych zakłóceń w strukturach leśnych, powodując w wyniku tego znaczące szkody gospodarcze w sektorach leśnictwa;
20)
„ekwiwalent dotacji brutto” oznacza kwotę pomocy, jeżeli pomocy udzielono beneficjentowi w formie dotacji, przed potrąceniem podatku lub innych opłat;
21)
„rzeczowe aktywa trwałe” oznaczają aktywa w postaci gruntów, budynków i zakładu, urządzeń i wyposażenia;
22)
„wartości niematerialne i prawne” oznaczają aktywa nieposiadające postaci fizycznej ani finansowej, takie jak patenty, licencje, wiedza fachowa lub inna własność intelektualna;
23)
„systemy rolno-leśne” oznaczają systemy użytkowania gruntów, w których drzewa uprawia się w połączeniu z uprawą roli na tym samym gruncie;
24)
„zaliczka zwrotna” oznacza pożyczkę na realizację projektu, wypłacaną w jednej lub kilku ratach, której warunki spłaty zależą od wyniku projektu;
25)
„rozpoczęcie realizacji projektu lub działania” oznacza rozpoczęcie działań lub prac budowlanych związanych z inwestycją lub pierwsze prawnie wiążące zobowiązanie do zamówienia urządzeń lub usług lub wszelkie inne zobowiązanie, które sprawia, że projekt lub działanie jest nieodwracalne, w zależności od tego, które z wymienionych wydarzeń nastąpiło wcześniej; zakupu gruntów i prac przygotowawczych, takich jak uzyskanie zezwoleń i przeprowadzenie analiz wykonalności, nie uznaje się za rozpoczęcie realizacji projektu lub działania;
26)
„duże przedsiębiorstwa” oznaczają przedsiębiorstwa niespełniające kryteriów, o których mowa w załączniku I;
27)
„kolejna wersja programu pomocy fiskalnej” oznacza program w formie korzyści podatkowych, który stanowi zmienioną wersję uprzednio istniejącego programu w formie korzyści podatkowych i który go zastępuje;
28)
„intensywność pomocy” oznacza kwotę pomocy brutto wyrażoną jako odsetek kosztów kwalifikowalnych, przed wszelkimi potrąceniami podatku lub innych opłat;
29)
„data przyznania pomocy” oznacza dzień, w którym beneficjent nabył prawo do otrzymania pomocy zgodnie z obowiązującym krajowym systemem prawnym;
30)
„norma Unii” oznacza wiążącą normę ustanowioną w przepisach Unii i ustanawiającą poziom, które muszą osiągnąć poszczególne przedsiębiorstwa, w szczególności odnośnie do środowiska, higieny i dobrostanu zwierząt; za normy Unii nie uważa się jednak norm ani celów ustanowionych na szczeblu UE, które są obowiązujące dla państw członkowskich, ale nie dla poszczególnych przedsiębiorstw;
31)
„program rozwoju obszarów wiejskich” oznacza program rozwoju obszarów wiejskich przewidziany w art. 6 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013;
32)
„inwestycja nieprodukcyjna” oznacza inwestycję, która nie prowadzi do znaczącego wzrostu wartości ani rentowności gospodarstwa;
33)
„inwestycje służące zapewnieniu zgodności z normą Unii” oznaczają inwestycje dokonane w celu osiągnięcia zgodności z normą Unii po upływie okresu przejściowego przewidzianego w przepisach Unii;
34)
„młody rolnik” oznacza osobę, która w dniu składania wniosku o przyznanie pomocy ma nie więcej niż 40 lat, posiada odpowiednie umiejętności i kwalifikacje zawodowe i po raz pierwszy rozpoczyna działalność w gospodarstwie rolnym jako kierujący tym gospodarstwem rolnym;
35)
„regiony najbardziej oddalone” oznaczają regiony, o których mowa w art. 349 akapit pierwszy Traktatu;
36)
„mniejsze wyspy Morza Egejskiego” oznaczają mniejsze wyspy, o których mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 229/2013 (26) ;
37)
„regiony słabiej rozwinięte” oznaczają regiony, w których produkt krajowy brutto (PKB) na mieszkańca jest niższy niż 75 % średniego PKB UE-27;
38)
„UE-25” oznacza państwa członkowskie, które były państwami członkowskimi Unii w maju 2005 r.;
39)
„UE-27” oznacza państwa członkowskie, które były państwami członkowskimi Unii w styczniu 2007 r.;
40)
„prace remontowo-budowlane” oznacza prace budowlane lub inżynierskie podjęte przez samego rolnika lub jego pracowników, prowadzące do powstania aktywów;
41)
„biopaliwo produkowane z roślin spożywczych” oznacza biopaliwo produkowane z upraw zbóż i innych upraw roślin wysokoskrobiowych, cukrów oraz roślin oleistych, o których jest mowa we wniosku Komisji w sprawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 98/70/WE odnoszącą się do jakości benzyny i olejów napędowych i zmieniającą dyrektywę 2009/28/WE w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych (27);
42)
„rolnik czynny zawodowo” oznacza rolnika czynnego zawodowo w rozumieniu art. 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 (28);
43)
„grupa i organizacja producentów” oznacza grupę lub organizację utworzoną w celu:
a)
dostosowania do wymogów rynkowych procesu produkcyjnego i produkcji producentów, którzy są członkami takiej grupy bądź organizacji; lub
b)
wspólnego wprowadzania towarów do obrotu, w tym przygotowania do sprzedaży, centralizacji sprzedaży i dostaw do odbiorców hurtowych; lub
c)
ustanowienia wspólnych zasad dotyczących informacji o produkcji, ze szczególnym uwzględnieniem zbiorów i dostępności; lub
d)
innych działań, które mogą być przeprowadzane przez grupy lub organizacje producentów, takich jak: rozwijanie umiejętności biznesowych i marketingowych oraz organizowanie i ułatwianie procesów wprowadzania innowacji;
44)
„koszty stałe wynikające z udziału w systemie jakości” oznaczają koszty poniesione na przystąpienie do systemu jakości objętego pomocą i roczną składkę z tytułu udziału w tym systemie jakości, w tym - w razie potrzeby - wydatki na kontrole niezbędne do sprawdzenia zgodności z wymogami systemu jakości;
45)
„doradztwo” oznacza udzielenie kompletnych usług doradczych w ramach jednej i tej samej umowy;
46)
„członek gospodarstwa rolnego” oznacza osobę fizyczną lub prawną, bądź grupę osób fizycznych lub prawnych, bez względu na status prawny takiej grupy i jej członków w świetle prawa krajowego, z wyjątkiem pracowników gospodarstwa;
47)
„koszty testów na obecność TSE (pasażowalne encefalopatie gąbczaste) i BSE (gąbczasta encefalopatia bydła)” oznacza wszystkie koszty, obejmujące koszty zestawów do testów, pobierania próbek niezbędnych do badań, ich transportu, przeprowadzania testów, przechowywania i niszczenia próbek koniecznych do przeprowadzania testów laboratoryjnych zgodnie z rozdziałem C załącznika X do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 (29);
48)
„księga hodowlana” oznacza każdą księgę, rejestr, zbiór lub środek przechowywania danych:
a)
utrzymywane przez organizację lub stowarzyszenie hodowców oficjalnie uznane przez państwo członkowskie, w którym dana organizacja lub stowarzyszenie hodowców zostało utworzone; oraz
b)
w której lub w którym zwierzęta hodowlane czystorasowe poszczególnych ras zostały wpisane lub zarejestrowane z podaniem ich przodków;
49)
„zwierzę chronione” oznacza każde zwierzę chronione przepisami unijnymi lub prawodawstwem krajowym;
50)
„organizacja prowadząca badania i upowszechniająca wiedzę” oznacza podmiot (jak np. uniwersytet lub instytut badawczy, agencja zajmująca się transferem technologii, pośrednik w dziedzinie innowacji, fizyczny lub wirtualny podmiot prowadzący współpracę w dziedzinie badań i rozwoju) niezależnie od jego statusu prawnego (ustanowionego na mocy prawa publicznego lub prywatnego) lub sposobu finansowania, którego podstawowym celem jest samodzielne prowadzenie badań podstawowych, badań przemysłowych lub eksperymentalnych prac rozwojowych bądź rozpowszechnianie na szeroką skalę wyników takich działań poprzez nauczanie, publikację lub transfer wiedzy. W przypadkach gdy tego rodzaju jednostka prowadzi również działalność gospodarczą finansowanie, koszty i dochody związane z tą działalnością gospodarczą należy rozliczać oddzielnie. Przedsiębiorstwa mogące wywierać wpływ na taki podmiot, na przykład jako jego udziałowcy lub członkowie zarządu nie mają preferencyjnego dostępu do potencjału badawczego tego podmiotu ani do wyników prowadzonych przez niego badań;
51)
„w warunkach pełnej konkurencji” oznacza, że warunki transakcji między umawiającymi się stronami nie różnią się od tych, jakie stosowałyby niezależne przedsiębiorstwa i nie zawierają jakiegokolwiek elementu porozumienia. Każda transakcja, która wynika z otwartej, przejrzystej i bezwarunkowej procedury, uznawana jest za spełniającą zasadę pełnej konkurencji;
52)
„szybko rosnące drzewa” oznaczają las o krótkiej rotacji, w którym minimalny okres przed ścinką określa się na 8 lat, a maksymalny okres przed ścinką - na nie więcej niż 20 lat;
53)
„zagajnik o krótkiej rotacji” oznacza drzewa gatunków określonych przez państwa członkowskie, objęte kodem CN 06 02 9041, które obejmują zdrewniałe uprawy wieloletnie, sadzonki lub podstawy łodyg pozostałe w glebie po zbiorach, wraz z nowymi pędami wschodzącymi w następnej porze roku, o maksymalnym cyklu zbiorów określanym przez państwa członkowskie;
54)
„koszt transakcyjny” oznacza dodatkowy koszt związany z wypełnieniem zobowiązania, ale niezwiązany bezpośrednio z jego realizacją lub nieujęty w kosztach lub utraconych dochodach, które są wyrównywane bezpośrednio; koszt ten może być obliczany na podstawie kosztu standardowego;
55)
„inny zarządca gruntów” oznacza przedsiębiorstwo zarządzające gruntami, niebędące przedsiębiorstwem działającym w sektorze rolnym;
56)
„przetwarzanie produktów rolnych na produkty nierolne” oznacza wszelkie czynności dokonywane na produktach rolnych, prowadzące do uzyskania produktów, które nie są objęte załącznikiem I do Traktatu;
57)
„obszary »a«” oznaczają obszary oznaczone na mapie zatwierdzonej pomocy regionalnej na okres od 1 lipca 2014 r. do 31 grudnia 2020 r. w zastosowaniu przepisów art. 107 ust. 3 lit. a) Traktatu;
58)
„obszary »c«” oznaczają obszary oznaczone na mapie zatwierdzonej pomocy regionalnej na okres od 1 lipca 2014 r. do 31 grudnia 2020 r. w zastosowaniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu;
59)
„obszary słabo zaludnione” oznaczają obszary uznane przez Komisję za takowe w indywidualnych decyzjach w sprawie map pomocy regionalnej na okres od 1 lipca 2014 r. do 31 grudnia 2020 r.;
60)
„obszar NUTS 3” oznacza obszar określony na poziomie 3 wspólnej klasyfikacji jednostek terytorialnych do celów statystycznych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (30);
61)
„nieokreślone z góry obszary »c«” oznaczają obszary, które państwo członkowskie może według własnego uznania oznaczyć jako obszary „c”, pod warunkiem że wykaże, iż obszary te spełniają pewne kryteria społeczno-ekonomiczne i że zostały oznaczone na mapie zatwierdzonej pomocy regionalnej na okres od 1 lipca 2014 r. do 31 grudnia 2020 r. w zastosowaniu przepisów art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu;
62)
„dawne obszary »a«” oznaczają obszary oznaczone jako obszary „a” na mapie zatwierdzonej pomocy regionalnej na okres od 1 stycznia 2011 r. do 30 czerwca 2014 r.
63)
„środki spożywcze” oznaczają środki spożywcze, które nie są produktami rolnymi, a które są wymienione w załączniku I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (31).
Artykuł 3
Warunki wyłączenia
Programy pomocy, pomoc indywidualna przyznana w ramach programów pomocy oraz pomoc ad hoc są zgodne z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 2 lub 3 Traktatu i wyłączone z wymogu zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli pomoc taka spełnia wszystkie warunki przewidziane w rozdziale I niniejszego rozporządzenia oraz szczególne warunki w odniesieniu do odpowiednich rodzajów pomocy ustanowione w rozdziale III niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 4
Progi powodujące obowiązek zgłoszenia
1. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do żadnej pomocy indywidualnej, w przypadku której ekwiwalent dotacji brutto przekracza następujące progi:
a)
pomoc na inwestycje w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne w gospodarstwach rolnych powiązane z produkcją podstawową produktów rolnych, o której mowa w art. 14: 500 000 EUR dla jednego przedsiębiorstwa na jeden projekt inwestycyjny;
b)
pomoc na inwestycje związane z przeniesieniem budynków rolniczych skutkujące modernizacją obiektów lub zwiększeniem zdolności produkcyjnych, o której mowa w art. 16 ust. 4: 500 000 EUR dla jednego przedsiębiorstwa na jeden projekt inwestycyjny;
c)
pomoc na inwestycje związane z przetwarzaniem i wprowadzaniem do obrotu produktów rolnych, o której mowa w art. 17: 7,5 mln EUR dla jednego przedsiębiorstwa na jeden projekt inwestycyjny;
d)
pomoc na inwestycje na rzecz zachowania dziedzictwa kulturowego i naturalnego znajdującego się na terenie gospodarstw rolnych, o której mowa w art. 29: 500 000 EUR dla jednego przedsiębiorstwa na jeden projekt inwestycyjny;
e)
pomoc na badania i rozwój w sektorach rolnym i leśnym, o której mowa w art. 31: 7,5 mln EUR na projekt;
f)
pomoc na zalesianie i tworzenie terenów zalesionych, o której mowa w art. 32: 7,5 mln EUR na jeden projekt związany z tworzeniem terenów zalesionych;
g)
pomoc na rzecz systemów rolno-leśnych, o której mowa w art. 33: 7,5 mln EUR na jeden projekt stworzenia systemu rolno-leśnego;
h)
pomoc na inwestycje zwiększające odporność ekosystemów leśnych i ich wartość środowiskową, o której mowa w art. 35: 7,5 mln EUR na jeden projekt inwestycyjny;
i)
pomoc na inwestycje w infrastrukturę związane z rozwojem, modernizacją i dostosowywaniem sektora leśnego, o której mowa w art. 40: 7,5 mln EUR na jeden projekt inwestycyjny;
j)
pomoc na inwestycje w technologie w dziedzinie leśnictwa oraz inwestycje w pozyskiwanie, przetwarzanie i wprowadzanie do obrotu produktów leśnych, o której mowa w art. 41: 7,5 mln EUR na jeden projekt inwestycyjny;
k)
pomoc na inwestycje związane z przetwarzaniem produktów rolnych na produkty nierolne lub produkcją bawełny, o której mowa w art. 44: 7,5 mln EUR na jeden projekt inwestycyjny;
2. Progów określonych w ust. 1 nie wolno obchodzić poprzez sztuczne dzielenie programów pomocy lub projektów objętych pomocą.
Artykuł 5
Przejrzystość pomocy
1. Niniejsze rozporządzenie stosuje się jedynie do pomocy, w przypadku której możliwe jest wcześniejsze dokładne obliczenie ekwiwalentu dotacji brutto bez konieczności przeprowadzania oceny ryzyka („pomoc przejrzysta” ).
2. Następujące kategorie pomocy uznaje się za przejrzyste:
a)
pomoc w formie dotacji oraz dotacji na spłatę odsetek;
b)
pomoc w formie pożyczek, gdzie ekwiwalent dotacji brutto oblicza się na podstawie stopy referencyjnej obowiązującej w dniu przyznania pomocy;
c)
pomoc w formie gwarancji:
(i)
jeśli ekwiwalent dotacji brutto obliczono na podstawie bezpiecznych stawek określonych w zawiadomieniu Komisji; lub
(ii)
jeśli przed wdrożeniem pomocy metoda obliczania ekwiwalentu dotacji brutto gwarancji została zatwierdzona na podstawie obwieszczenia Komisji w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE do pomocy państwa w formie gwarancji lub na podstawie zawiadomienia, którym zastąpiono powyższe obwieszczenie, w następstwie zgłoszenia tej metody do Komisji na mocy obowiązującego rozporządzenia przyjętego przez Komisję w dziedzinie pomocy państwa, a zatwierdzona metoda wyraźnie odnosi się do przedmiotowego rodzaju gwarancji i rodzaju transakcji bazowej w kontekście stosowania niniejszego rozporządzenia;
d)
pomoc w formie korzyści podatkowych, w której w ramach środka przewidziano pułap zapobiegający przekroczeniu obowiązującego progu;
e)
pomoc w formie zaliczek zwrotnych, jeżeli łączna nominalna kwota zaliczek zwrotnych nie przekracza progów obowiązujących na mocy niniejszego rozporządzenia lub jeżeli metoda obliczania ekwiwalentu dotacji brutto zaliczki zwrotnej została - po zgłoszeniu jej Komisji - zaakceptowana przed wprowadzeniem środka.
3. Do celów niniejszego rozporządzenia następujących kategorii pomocy nie uznaje się za pomoc przejrzystą:
a)
pomocy w formie zastrzyków kapitałowych;
b)
pomocy w formie środków finansowania ryzyka.
Artykuł 6
Efekt zachęty
1. Niniejsze rozporządzenie stosuje się jedynie do pomocy, która wywołuje efekt zachęty.
2. Uznaje się, że pomoc wywołuje efekt zachęty, jeżeli beneficjent złożył do danego państwa członkowskiego pisemny wniosek o przyznanie pomocy przed rozpoczęciem prac nad projektem lub rozpoczęciem działalności. Wniosek o przyznanie pomocy musi zawierać co najmniej następujące informacje:
a)
nazwę przedsiębiorstwa i informację o jego wielkości;
b)
opis projektu lub działalności, w tym daty ich rozpoczęcia i zakończenia;
c)
lokalizację projektu lub działalności;
d)
wykaz kosztów kwalifikowalnych;
e)
typ (dotacja, pożyczka, gwarancja, zaliczka zwrotna lub inna forma) oraz kwotę finansowania publicznego potrzebną do realizacji projektu/działania.
3. Uznaje się, że pomoc ad hoc przyznana dużym przedsiębiorstwom wywołuje efekt zachęty, jeśli państwo członkowskie, oprócz zapewnienia spełnienia warunku określonego w ust. 2, przed przyznaniem danej pomocy ad hoc stwierdziło, że dokumentacja przygotowana przez beneficjenta wykazuje, że spełniono co najmniej jedno spośród poniższych kryteriów:
a)
znaczące zwiększenie zakresu projektu lub działania dzięki pomocy;
b)
znaczące zwiększenie całkowitej kwoty wydanej przez beneficjenta na projekt lub działanie dzięki pomocy;
c)
znaczące przyśpieszenie zakończenia realizacji danego projektu lub działania;
d)
w przypadku pomocy inwestycyjnej ad hoc, że w przypadku braku pomocy projekt lub działanie jako takie nie zostałyby zrealizowane albo nie byłby wystarczająco korzystne dla beneficjenta na danym obszarze wiejskim.
4. Na zasadzie odstępstwa od przepisów ust. 2 i 3 uznaje się, że środki w formie korzyści podatkowych wywołują efekt zachęty, jeżeli spełnione są następujące warunki:
a)
środek daje uprawnienia do uzyskania pomocy zgodnie z obiektywnymi kryteriami i bez dalszej ingerencji ze strony państwa członkowskiego; oraz
b)
środek został przyjęty i obowiązywał przed rozpoczęciem prac nad realizacją projektu objętego pomocą lub działań objętych pomocą - z wyjątkiem przypadków kolejnych wersji programu pomocy fiskalnej, o ile dana działalność była już objęta poprzednimi programami w formie korzyści podatkowych.
5. Na zasadzie odstępstwa od przepisów ust. 2, 3 i 4 w odniesieniu do następujących kategorii pomocy nie obowiązuje wymóg wywoływania efektu zachęty lub przyjmuje się, że wywołują one taki efekt:
a)
programy pomocy na rzecz scalania gruntów, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w art. 15 lub art. 43, oraz pod warunkiem że:
(i)
program pomocy daje uprawnienia do uzyskania pomocy zgodnie z obiektywnymi kryteriami i bez dalszej ingerencji ze strony państwa członkowskiego; oraz
(ii)
program pomocy został przyjęty i wszedł w życie zanim beneficjent poniósł koszty kwalifikowane zgodnie z art. 15 lub art. 43;
b)
pomoc na działania promocyjne w formie publikacji mających na celu podniesienie świadomości szerokiego grona odbiorców na temat produktów rolnych, jeżeli spełnione są warunki określone w art. 24 ust. 2 lit. b);
c)
pomoc na wyrównanie szkód spowodowanych przez niekorzystne zjawiska klimatyczne porównywalne do klęsk żywiołowych, jeżeli spełnione są warunki określone w art. 25;
d)
pomoc na wyrównanie kosztów zwalczania chorób zwierząt oraz szkodników roślin i strat poniesionych w wyniku tych chorób zwierząt lub spowodowanych przez te szkodniki roślin, jeżeli spełnione są warunki określone w art. 26 ust. 9 i 10;
e)
pomoc na pokrycie kosztów związanych z wywozem i zniszczeniem padłych zwierząt gospodarskich, jeżeli spełnione są warunki określone w art. 27 ust. 1 lit. c), d) i e);
f)
pomoc na inwestycje na rzecz zachowania dziedzictwa kulturowego i naturalnego znajdującego się w gospodarstwach rolnych zgodna z art. 29;
g)
pomoc na wyrównanie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi, jeżeli spełnione są warunki określone w art. 30;
h)
pomoc na badania i rozwój w sektorach rolnym i leśnym, jeżeli spełnione są warunki określone w art. 31;
i)
pomoc na naprawę szkód w lasach spowodowanych pożarami, klęskami żywiołowymi, niekorzystnymi zjawiskami klimatycznymi, szkodnikami roślin, chorobami zwierząt, katastrofami oraz zjawiskami związanymi ze zmianą klimatu zgodnie z art. 34 ust. 5 lit. d), jeżeli spełnione są warunki określone w art. 34.
Artykuł 7
Intensywność pomocy i koszty kwalifikowalne
1. Do celów obliczania intensywności pomocy i kosztów kwalifikowalnych stosuje się kwoty przed potrąceniem podatku lub innych opłat. Koszty kwalifikowalne uzasadnia jasna, szczegółowa i aktualna dokumentacja.
2. Podatek od wartości dodanej (VAT) nie stanowi wydatku kwalifikowalnego do pomocy, z wyjątkiem przypadków, gdy nie podlega on odzyskaniu na podstawie krajowych przepisów o podatku VAT.
3. W przypadku gdy pomoc przyznawana jest w formie innej niż dotacja, kwotę pomocy stanowi ekwiwalent dotacji brutto pomocy.
4. Wartość pomocy płatnej w kilku ratach dyskontowana jest do jej wartości w dniu przyznania pomocy. Także wartość kosztów kwalifikowalnych dyskontowana jest do ich wartości w dniu przyznania pomocy. Jako stopę procentową stosowaną do dyskontowania stosuje się stopę dyskontową obowiązującą w dniu przyznania pomocy.
5. Jeżeli pomoc jest przyznawana w formie korzyści podatkowych, dyskontowanie transz pomocy następuje na podstawie stóp dyskontowych obowiązujących w różnych momentach realizacji korzyści podatkowej.
6. W przypadku gdy pomoc została przyznana w formie zaliczek zwrotnych, które - przy braku przyjętej metodologii obliczania ekwiwalentu dotacji brutto - są wyrażone jako odsetek kosztów kwalifikowalnych, a środek przewiduje, że w przypadku pomyślnego zakończenia projektu, na podstawie rozsądnej i ostrożnej hipotezy, zaliczki spłaca się przy zastosowaniu stopy procentowej co najmniej równej stopie dyskontowej obowiązującej w dniu przyznania pomocy, maksymalne poziomy intensywności pomocy określone w rozdziale III można zwiększyć o 10 punktów procentowych.
Artykuł 8
Kumulacja
1. Aby ustalić, czy przestrzegane są progi powodujące obowiązek zgłoszenia określone w art. 4 oraz maksymalne poziomy intensywności pomocy i maksymalne kwoty pomocy określone w rozdziale III, uwzględnia się całkowitą kwotę pomocy państwa na wspieraną działalność, projekt lub dla przedsiębiorstwa korzystającego z pomocy.
2. W przypadku gdy finansowanie Unii zarządzane centralnie przez instytucje, agencje, wspólne przedsięwzięcia lub inne organy Unii, które nie jest bezpośrednio ani pośrednio pod kontrolą państwa członkowskiego, jest połączone z pomocą państwa, przy ustalaniu, czy przestrzegane są progi powodujące obowiązek zgłoszenia, maksymalne poziomy intensywności pomocy i jej pułapy, uwzględnia się wyłącznie pomoc państwa, pod warunkiem że łączna kwota finansowania publicznego przyznanego w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowalnych nie przekracza najkorzystniejszej stopy finansowania określonej w obowiązujących przepisach prawa Unii.
3. Pomoc, w przypadku której można wyodrębnić koszty kwalifikowalne, wyłączoną na mocy niniejszego rozporządzenia z wymogu zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 Traktatu można kumulować z:
a)
wszelką inną pomocą państwa, o ile dane środki dotyczą różnych, możliwych do wyodrębnienia kosztów kwalifikowalnych;
b)
wszelką inną pomocą państwa w odniesieniu do tych samych - pokrywających się częściowo lub w całości - kosztów kwalifikowalnych, jedynie wtedy, gdy taka kumulacja nie powoduje przekroczenia najwyższego poziomu intensywności pomocy lub kwoty pomocy mających zastosowanie do tej pomocy na mocy niniejszego rozporządzenia.
4. Pomoc, w przypadku której nie można wyodrębnić kosztów kwalifikowalnych wyłączonych na mocy art. 18 i 45 niniejszego rozporządzenia, można kumulować z każdą inną pomocą państwa, w przypadku której można wyodrębnić koszty kwalifikowalne.
Pomoc, w przypadku której nie można wyodrębnić kosztów kwalifikowalnych, można kumulować z inną pomocą państwa, w przypadku której nie można wyodrębnić kosztów kwalifikowalnych, do najwyższego odpowiedniego łącznego progu finansowania ustalonego pod kątem specyficznych uwarunkowań każdego przypadku w niniejszym lub innym rozporządzeniu o wyłączeniach blokowych lub w decyzji Komisji.
5. Pomocy państwa wyłączonej na mocy rozdziału III sekcje 1, 2 i 3 niniejszego rozporządzenia nie można kumulować z płatnościami, o których mowa w art. 81 ust. 2 i art. 82 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowalnych, jeżeli w wyniku takiej kumulacji intensywność pomocy lub kwota pomocy przekroczyłyby pułapy określone w niniejszym rozporządzeniu.
6. Pomocy państwa wyłączonej na mocy niniejszego rozporządzenia nie można kumulować z pomocą de minimis w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowanych, jeżeli skutkiem takiej kumulacji byłoby przekroczenie poziomów intensywności pomocy lub kwot pomocy określonych w rozdziale III.
7. Pomocy na inwestycje zmierzające do przywrócenia potencjału produkcji rolnej, o której mowa w artykule 14 ust. 3 lit. e), nie można kumulować z pomocą na wyrównanie strat materialnych, o której mowa w art. 25, 26 i 30 niniejszego rozporządzenia.
8. Pomocy na rozpoczęcie działalności przez grupy producentów i organizacje w sektorze rolnym, o której mowa w art. 19 niniejszego rozporządzenia, nie można kumulować z pomocą na tworzenie grup producentów i organizacji w sektorze rolnym, o której mowa w art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013.
Pomocy na rozpoczęcie działalności dla młodych rolników i pomocy na rozwój małych gospodarstw rolnych, o której mowa w art. 18 niniejszego rozporządzenia, nie można kumulować z pomocą na rozpoczęcie działalności gospodarczej na rzecz młodych rolników i pomocą na rozwój małych gospodarstw, o której mowa w art. 19 ust. 1 lit. a) ppkt (i) oraz (iii) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, jeżeli w wyniku takiej kumulacji kwota pomocy przekroczyłaby kwoty określone w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 9
Publikacja i informacje
1. Najpóźniej 10 dni roboczych przed datą wejścia w życie programu pomocy wyłączonego na mocy niniejszego rozporządzenia z wymogu zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 Traktatu lub przyznaniu pomocy ad hoc wyłączonej na mocy niniejszego rozporządzenia państwo członkowskie przekazuje Komisji, za pośrednictwem internetowego systemu przekazywania zgłoszeń, zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 794/2004, zestawienie informacji dotyczących takiej pomocy w standardowym formacie, określonym w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
W ciągu 10 dni roboczych od otrzymania tego zestawienia informacji Komisja przesyła państwu członkowskiemu zawiadomienie o jego otrzymaniu wraz z numerem identyfikacyjnym środka pomocy.
2. Zainteresowane państwo członkowskie zapewnia publikację na kompleksowej, krajowej lub regionalnej stronie internetowej poświęconej pomocy państwa:
a)
zestawienia informacji, o którym mowa w ust. 1, lub łącza do niego;
b)
pełnego tekstu każdego środka pomocy, o którym mowa w ust. 1, w tym zmian do niego, lub łącza zapewniającego dostęp do pełnego tekstu;
c)
informacji, o których mowa w załączniku III do niniejszego rozporządzenia, dla każdego przypadku przyznania pomocy indywidualnej przekraczającej:
(i)
60 000 EUR beneficjentom zajmującym się produkcją podstawową produktów rolnych;
(ii)
500 000 EUR beneficjentom prowadzącym działalność w sektorach przetwórstwa produktów rolnych, wprowadzania do obrotu produktów rolnych lub leśnym lub też prowadzących działalność wykraczającą poza zakres art. 42 Traktatu.
3. W przypadku programów pomocy w formie korzyści podatkowych warunki te uznaje się za spełnione, jeżeli państwa członkowskie publikują wymagane informacje na temat kwot pomocy indywidualnej w następujących przedziałach (w mln EUR):
a)
0,06-0,5 jedynie na rzecz produkcji podstawowej produktów rolnych;
b)
0,5-1;
c)
1-2;
d)
2-5;
e)
5-10;
f)
10-30; oraz
g)
30 i więcej.
4. Informacje, o których mowa w ust. 2 lit. c) powyżej, są przedstawiane i dostępne w standardowym formacie, jak opisano w załączniku IV, i istnieją funkcje umożliwiające ich sprawne wyszukiwanie i pobieranie. Informacje, o których mowa w ust. 2, publikuje się w terminie sześciu miesięcy od daty udzielenia pomocy lub - w przypadku pomocy w formie korzyści podatkowej - w ciągu jednego roku od obowiązującego terminu złożenia deklaracji podatkowej, i udostępnia przez co najmniej 10 lat od daty przyznania pomocy.
5. Pełny tekst programu pomocy lub środka pomocy ad hoc, o którym mowa w ust. 1, zawiera, w szczególności, wyraźne odniesienie do niniejszego rozporządzenia, z podaniem jego tytułu i adresu publikacyjnego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, jak również do konkretnych przepisów rozdziału III, których dotyczy dany akt, albo też, w odpowiednich przypadkach, do ustawy krajowej gwarantującej wypełnianie odpowiednich przepisów niniejszego rozporządzenia. Towarzyszą mu jego przepisy wykonawcze i zmiany do nich.
6. Komisja publikuje na swojej stronie internetowej:
a)
zestawienia informacji, o których mowa w ust. 1;
b)
łącza do portali internetowych poświęconych pomocy państwa wszystkich państw członkowskich, o których mowa w ust. 2.
7. Państwa członkowskie zobowiązane są zastosować się do przepisów ust. 2, 3 i 4 w ciągu dwóch lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 10
Unikanie podwójnej publikacji
Jeżeli przyznanie pomocy indywidualnej jest objęte zakresem rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 i albo jest ona współfinansowana z EFRROW albo jest przyznana jako dodatkowe finansowanie krajowe na takie współfinansowane środki, państwo członkowskie może zadecydować o niepublikowaniu informacji na ten temat na swym portalu internetowym poświęconym pomocy państwa, o którym mowa w art. 9 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że informacje o przyznaniu pomocy indywidualnej zostały już opublikowane zgodnie z art. 111, 112 i 113 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 (32). W takim przypadku państwo członkowskie powinno umieścić na stronie internetowej, o której mowa w art. 111 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, odniesienie do strony internetowej poświęconej pomocy państwa, o której mowa w art. 9 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ II
WYMOGI PROCEDURALNE
Artykuł 11
Wycofanie przywileju wyłączenia blokowego
Jeżeli państwo członkowskie przyznaje pomoc rzekomo wyłączoną z wymogu zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 Traktatu na mocy niniejszego rozporządzenia, nie spełniając przy tym warunków określonych w rozdziałach I-III, Komisja może, po umożliwieniu zainteresowanemu państwu członkowskiemu przedstawienia swojego stanowiska, przyjąć decyzję stwierdzającą, że całość lub część przyszłych środków pomocy przyjętych przez dane państwo członkowskie, które w innych okolicznościach spełniałoby wymogi niniejszego rozporządzenia, podlega obowiązkowi zgłoszenia Komisji zgodnie z art. 108 ust. 3 Traktatu. Środki pomocy podlegające zgłoszeniu można ograniczyć do niektórych rodzajów pomocy, pomocy na rzecz niektórych beneficjentów lub też do środków pomocy przyjmowanych przez niektóre organy danego państwa członkowskiego.
Artykuł 12
Sprawozdawczość
1. Państwa członkowskie przekazują Komisji w formie elektronicznej roczne sprawozdanie, o którym mowa w rozdziale III rozporządzenia (WE) nr 794/2004, na temat stosowania niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do każdego pełnego roku lub każdego niepełnego roku, w którym stosuje się niniejsze rozporządzenie.
2. Sprawozdanie roczne zawiera także informacje dotyczące:
a)
chorób zwierząt lub szkodników roślin, o których mowa w art. 26;
b)
danych meteorologicznych na temat rodzaju, daty wystąpienia, relatywnej skali i lokalizacji zjawisk klimatycznych porównywalnych do klęsk żywiołowych, o których mowa w art. 25, lub katastrof naturalnych w sektorze rolnym, o których mowa w art. 30.
Artykuł 13
Monitorowanie
Państwa członkowskie prowadzą szczegółową ewidencję z informacjami i dokumentacją uzupełniającą niezbędnymi do ustalenia, czy wszystkie warunki określone w niniejszym rozporządzeniu zostały spełnione. Dokumentacja ta jest przechowywana przez okres 10 lat od dnia, w którym przyznana została pomoc ad hoc, lub w którym przyznano ostatni środek pomocy w ramach danego programu pomocy. W terminie 20 dni roboczych lub takim dłuższym terminie, jaki podano w wezwaniu, zainteresowane państwo członkowskie przekazuje Komisji wszelkie informacje i dokumenty uzupełniające, które Komisja uzna za niezbędne do monitorowania stosowania niniejszego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ III
KATEGORIE POMOCY
SEKCJA 1
Pomoc na rzecz MŚP zajmujących się produkcją podstawową produktów rolnych, ich przetwarzaniem i wprowadzaniem do obrotu
Artykuł 14
Pomoc na inwestycje w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne w gospodarstwach rolnych powiązane z produkcją podstawową produktów rolnych
1. Pomoc na inwestycje w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne powiązane z produkcją podstawową produktów rolnych jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeśli spełnia warunki ustanowione w niniejszym artykule ust. 2-14 i w rozdziale I.
2. Inwestycje te mogą być realizowane przez jednego lub więcej beneficjentów lub dotyczyć rzeczowych aktywów trwałych wykorzystywanych przez jednego lub więcej beneficjentów.
3. Inwestycje te służą realizacji co najmniej jednego z następujących celów:
a)
poprawa ogólnej efektywności i trwałości gospodarstwa rolnego, w szczególności przez zmniejszenie kosztów produkcji lub udoskonalenie i przestawienie produkcji;
b)
poprawa stanu środowiska naturalnego, warunków higieny lub norm dobrostanu zwierząt, o ile dane inwestycje wykraczają poza obowiązujące normy Unii;
c)
tworzenie i doskonalenie infrastruktury związanej z rozwojem, dostosowaniem i modernizacją rolnictwa, w tym dostępem do gruntów rolnych, scalaniem i poprawą stanu gruntów, dostawą i oszczędnościami energii i wody;
d)
wypełnianie zobowiązań rolno-środowiskowo-klimatycznych, w tym ochrona różnorodności biologicznej gatunków i siedlisk oraz zwiększanie użyteczności publicznej obszaru Natura 2000 lub innych systemów o wysokiej wartości przyrodniczej, określonych w krajowych lub regionalnych programach rozwoju obszarów wiejskich państw członkowskich, o ile inwestycje mają charakter nieprodukcyjny;
e)
przywracanie potencjału produkcji zniszczonego w wyniku klęsk żywiołowych, niekorzystnych zjawisk klimatycznych porównywalnych do klęsk żywiołowych, chorób zwierząt lub inwazji szkodników roślin oraz zapobieganie szkodom powodowanym przez tego rodzaju zdarzenia.
4. Inwestycje te mogą być powiązane z wytwarzaniem w gospodarstwie rolnym biopaliw lub energii ze źródeł odnawialnych, pod warunkiem że produkcja ta nie przekracza średniego rocznego zużycia paliw lub energii lub w danym gospodarstwie.
W przypadku inwestycji w produkcję biopaliw - zdolności produkcyjne instalacji nie przekraczają ekwiwalentu średniego rocznego zużycia paliw transportowych w danym gospodarstwie rolnym, a wytwarzane biopaliwo nie jest sprzedawane na rynku.
W przypadku inwestycji w produkcję energii termicznej i elektrycznej ze źródeł odnawialnych w gospodarstwach rolnych - instalacje produkcji służą wyłącznie zaspokojeniu potrzeb własnych beneficjenta w zakresie energii, a zdolności produkcyjne tych instalacji nie przekraczają ekwiwalentu łącznego średniego rocznego zużycia energii termicznej i elektrycznej w danym gospodarstwie rolnym, łącznie z gospodarstwem domowym rolnika. Sprzedaż energii elektrycznej do sieci jest dozwolona wyłącznie, jeżeli przestrzegany jest limit rocznej konsumpcji własnej.
Jeżeli inwestycja realizowana jest wspólnie przez wielu beneficjentów w celu zaspokojenia ich własnego zapotrzebowania na biopaliwo i energię, średnie roczne zużycie kumuluje się do wysokości odpowiadającej łącznemu średniemu rocznemu zużyciu wszystkich beneficjentów.
W przypadku gdy na szczeblu krajowym istnieją normy w zakresie efektywności energetycznej, inwestycje w infrastrukturę energii odnawialnej, która zużywa lub produkuje energię, są zgodne z minimalnymi normami.
Inwestycje w instalacje, których głównym celem jest produkcja energii elektrycznej z biomasy, nie kwalifikują się do pomocy, chyba że wykorzystywany jest minimalny odsetek energii cieplnej, który określają państwa członkowskie.
Państwa członkowskie ustanawiają progi maksymalnej proporcji zbóż i innych upraw roślin wysokoskrobiowych, upraw cukrowych i upraw roślin oleistych wykorzystywanych do produkcji bioenergii, w tym biopaliw, dla różnych typów instalacji. Pomoc na projekty inwestycyjne w zakresie bioenergii musi być ograniczona do bioenergii, która spełnia odpowiednie kryteria zrównoważonego rozwoju ustanowione w przepisach Unii, w tym w art. 17 ust. 2-6 dyrektywy 2009/28/WE.
5. Inwestycje te muszą być zgodne z przepisami Unii oraz krajowymi przepisami danego państwa członkowskiego w zakresie ochrony środowiska. W odniesieniu do inwestycji wymagających przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko zgodnie z dyrektywą 2011/92/UE - pomoc obwarowana jest wymogiem, by ocenę taką przeprowadzono, zaś zezwolenie na realizację odnośnego projektu inwestycyjnego wydano przed datą przyznania pomocy indywidualnej.
6. Pomoc obejmuje następujące koszty kwalifikowalne:
a)
koszty budowy, nabycia, w tym leasingu, lub modernizacji nieruchomości, przy czym grunty kwalifikują się jedynie w zakresie nieprzekraczającym 10 % łącznych kosztów kwalifikowalnych danej operacji;
b)
zakup lub leasing maszyn, urządzeń i wyposażenia do wartości rynkowej danych aktywów;
c)
ogólne koszty związane z wydatkami, o których mowa w lit. a) i b), takie jak honoraria architektów, inżynierów i opłaty za konsultacje, opłaty za doradztwo w zakresie zrównoważenia środowiskowego i gospodarczego, w tym studia wykonalności, pozostają wydatkami kwalifikowalnymi, nawet jeśli na podstawie ich rezultatów nie dokonuje się wydatków, o których mowa w lit. a) i b);
d)
zakup lub opracowanie oprogramowania komputerowego i zakup patentów, licencji, praw autorskich i znaków towarowych;
e)
wydatki na inwestycje nieprodukcyjne związane z wypełnianiem obowiązków określonych w ust. 3 lit. d);
f)
w przypadku nawadniania koszty inwestycji, które spełniają następujące warunki:
(i)
dla całego obszaru, na którym realizowana jest inwestycja, jak również dla wszystkich innych obszarów, na środowisko których inwestycja może wpłynąć, został zgłoszony Komisji plan gospodarowania wodami w dorzeczu wymagany przepisami art. 13 dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (33). W odpowiednich programach działań należy określić środki wchodzące w życie w ramach planu gospodarowania wodami w dorzeczu zgodnie z art. 11 wymienionej dyrektywy i odpowiednie dla sektora rolnego. W ramach inwestycji konieczne jest stosowanie lub wdrożenie systemu pomiaru wody umożliwiającego pomiar zużycia wody na poziomie wspieranej inwestycji;
(ii)
inwestycja musi prowadzić do zmniejszenia zużycia wody w porównaniu z wcześniejszym o co najmniej 25 %;
W odniesieniu do lit. f) nie kwalifikują się jednak do pomocy na mocy niniejszego artykułu inwestycje mające wpływ na jednolite części wód gruntowych lub powierzchniowych, których stan ze względu na ilość wody został w odnośnym planie gospodarowania wodami w dorzeczu określony jako gorszy niż dobry, ani inwestycje, których skutkiem jest powiększenie netto nawadnianego obszaru, mające wpływ na daną jednolitą część wód gruntowych lub powierzchniowych.
Żaden z warunków określonych w lit. f) ppkt (i) oraz (ii) powyżej nie ma zastosowania do inwestycji w istniejącą instalację, która wpływa jedynie na efektywność energetyczną, ani do inwestycji w utworzenie zbiornika, lub do inwestycji w wykorzystywanie odzyskanej wody, która nie wpływa na jednolitą część wód podziemnych lub powierzchniowych.
g)
w przypadku inwestycji mających na celu przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku klęsk żywiołowych, niekorzystnych zjawisk klimatycznych porównywalnych do klęsk żywiołowych, chorób zwierząt lub inwazji szkodników roślin kosztami kwalifikowalnymi są wydatki poniesione na przywrócenie potencjału produkcji rolnej do poziomu sprzed wystąpienia tych zdarzeń;
h)
w przypadku inwestycji mających na celu zapobieganie szkodom powodowanym przez klęski żywiołowe, niekorzystne zjawiska klimatyczne porównywalne do klęsk żywiołowych, choroby zwierząt lub szkodniki roślin, koszty kwalifikowalne mogą obejmować koszty określonych działań zapobiegawczych.
7. Kosztów innych niż wymienione w ust. 6 lit. a) oraz b), związanych z umowami leasingu, takich jak marża leasingodawcy, koszty refinansowania odsetek, koszty bieżące i opłaty ubezpieczeniowe, nie zalicza się do kosztów kwalifikowalnych.
Kapitału obrotowego nie uznaje się za koszt kwalifikowalny.
8. Od dnia 1 stycznia 2017 r. w przypadku nawadniania pomoc jest wypłacana wyłącznie przez państwa członkowskie, które zagwarantują w odniesieniu do obszaru dorzecza, w którym ma miejsce inwestycja, wkład różnych zastosowań wody do odzyskiwania kosztów usług wodnych przez sektor rolny zgodnego z art. 9 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy 2000/60/WE uwzględniając, w stosownych przypadkach, społeczne, środowiskowe i gospodarcze skutki odzyskiwana oraz warunki geograficzne i klimatyczne w danym regionie lub regionach.
9. Nie przyznaje się pomocy na:
a)
zakup praw do produkcji, uprawnień do płatności i roślin jednorocznych;
b)
sadzenie roślin jednorocznych;
c)
roboty odwadniające;
d)
inwestycje mające na celu doprowadzenie do zgodności z normami Unii, z wyjątkiem pomocy przyznanej młodym rolnikom w ciągu 24 miesięcy od daty rozpoczęcia przez nich działalności;
e)
zakup zwierząt, z wyjątkiem pomocy udzielonej na inwestycje na mocy ust. 3 lit. e).
10. Pomoc nie może być ograniczana do konkretnych produktów rolnych, a zatem musi być dostępna albo dla wszystkich sektorów produkcji podstawowej produktów rolnych, albo dla całego sektora produkcji roślinnej albo dla całego sektora produkcji zwierzęcej. Państwa członkowskie mogą jednak wyłączyć niektóre produkty z powodu nadmiaru zdolności produkcyjnych na rynku wewnętrznym lub braku rynków zbytu.
11. Pomoc, o której mowa w ust. 1, nie jest przyznawana w przypadku naruszenia jakiegokolwiek zakazu lub ograniczenia określonego w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013, nawet jeśli takie zakazy i ograniczenia dotyczą jedynie wsparcia Unii przewidzianego w tym rozporządzeniu.
12. Maksymalna intensywność pomocy wynosi:
a)
75 % kwoty kosztów kwalifikowalnych w regionach najbardziej oddalonych;
b)
75 % kwoty kosztów kwalifikowalnych na mniejszych wyspach Morza Egejskiego;
c)
50 % kwoty kosztów kwalifikowalnych w regionach słabiej rozwiniętych i we wszystkich regionach, w których w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. PKB na mieszkańca był niższy niż 75 % średniej dla UE-25 w okresie referencyjnym, ale których PKB na mieszkańca wynosi powyżej 75 % średniego PKB w UE-27;
d)
40 % kwoty kosztów kwalifikowalnych w pozostałych regionach.
13. Stawki określone w ust. 12 mogą zostać podwyższone o 20 punktów procentowych, pod warunkiem że maksymalna intensywność pomocy nie przekroczy 90 %, w przypadku:
a)
młodych rolników lub rolników, którzy rozpoczęli działalność w okresie pięciu lat poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie pomocy;
b)
inwestycji zbiorowych, takich jak obiekty magazynowe wykorzystywane przez grupę rolników lub obiekty wykorzystywane do przygotowywania produktów przed wprowadzeniem ich do obrotu oraz projekty zintegrowane obejmujące szereg środków przewidzianych w rozporządzeniu (UE) nr 1305/2013, w tym środków powiązanych z łączeniem się organizacji producentów;
c)
inwestycji na obszarach z ograniczeniami naturalnymi i innymi szczególnymi ograniczeniami;
d)
operacji wspieranych w ramach europejskiego partnerstwa innowacyjnego (EPI), na przykład inwestycji w nową stajnię w gospodarstwie, umożliwiającą testowanie nowej metody chowu zwierząt, którą opracowano w ramach grupy operacyjnej złożonej z przedstawicieli rolników, naukowców oraz organizacji pozarządowej zajmujących się dobrostanem zwierząt;
e)
inwestycji na rzecz poprawy stanu środowiska naturalnego, warunków higieny lub norm w zakresie dobrostanu zwierząt, o których mowa w ust. 3 lit. b); w tym przypadku podwyższona stawka przewidziana w tym ustępie ma zastosowanie jedynie do dodatkowych kosztów, które są niezbędne do osiągnięcia poziomu przekraczającego obwiązujące normy Unii, i które nie wiążą się ze zwiększeniem zdolności produkcyjnych.
14. W przypadku inwestycji nieprodukcyjnych, o których mowa w ust. 3 lit. d), i inwestycji na rzecz przywracania potencjału produkcji, o których mowa w ust. 3 lit. e), maksymalna intensywność pomocy nie może przekroczyć 100 %.
W przypadku inwestycji związanych ze środkami zapobiegawczymi, o których mowa w ust. 3 lit. e), maksymalna intensywność pomocy nie może przekroczyć 80 %. Może ona jednak zostać zwiększona do 100 % jeśli inwestycja realizowana jest wspólnie przez co najmniej dwóch beneficjentów.
Artykuł 15
Pomoc na scalanie gruntów rolnych
Pomoc na scalanie gruntów rolnych jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeśli spełnia warunki określone w rozdziale I i jest przyznawana na pokrycie kosztów prawnych i administracyjnych (w tym kosztów badań) i ograniczona do tych kosztów w wysokości nieprzekraczającej 100 % faktycznie poniesionych kosztów.
Artykuł 16
Pomoc na inwestycje związane z przenoszeniem budynków rolniczych
1. Pomoc na inwestycje związane z przenoszeniem budynków rolniczych jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełnia warunki określone w niniejszym artykule ust. 2-5 i w rozdziale I.
2. Przeniesienie budynku rolniczego służy realizacji celu leżącego w interesie publicznym.
Interes publiczny wskazany jako uzasadnienie przyznania pomocy na mocy niniejszego artykułu jest określony we właściwych przepisach danego państwa członkowskiego.
3. W przypadku gdy przeniesienie budynków rolniczych polega jedynie na rozbiórce, przemieszczeniu i ponownym wzniesieniu istniejących obiektów, maksymalna intensywność pomocy ograniczona jest do 100 % kosztów faktycznie poniesionych w związku z tymi działaniami.
4. W przypadku gdy oprócz rozbiórki, usunięcia i ponownego wzniesienia istniejących obiektów, o których mowa w ust. 3, w wyniku przeniesienia następuje modernizacja takich obiektów lub wzrost zdolności produkcyjnych, w odniesieniu do kosztów związanych z modernizacją obiektów lub zwiększeniem zdolności produkcyjnych zastosowanie mają poziomy intensywności pomocy na inwestycje, o których mowa w art. 14 ust. 12 i 13.
Do celów niniejszego ustępu zwykłego zastąpienia istniejącego budynku czy instalacji nowym odtworzonym budynkiem lub instalacją bez gruntownej zmiany produkcji czy stosowanej technologii nie uznaje się za związane z modernizacją.
5. Maksymalna intensywność pomocy może sięgnąć 100 % kosztów kwalifikowalnych w przypadkach, gdy przeniesienie dotyczy działalności prowadzonej w pobliżu osad wiejskich i ma na celu poprawę jakości życia lub zwiększenie efektywności środowiskowej takiej osady.
Artykuł 17
Pomoc na inwestycje związane z przetwarzaniem i wprowadzaniem do obrotu produktów rolnych
1. Pomoc na inwestycje w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z przetwarzaniem i wprowadzaniem do obrotu produktów rolnych jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełnia warunki ustanowione w niniejszym artykule ust. 2-10 i w rozdziale I.
2. Inwestycja ta musi dotyczyć przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych.
3. Inwestycje związane z produkcją biopaliw z roślin spożywczych nie kwalifikują się do pomocy na mocy niniejszego artykułu.
4. Inwestycje te muszą być zgodne z przepisami Unii oraz krajowymi przepisami danego państwa członkowskiego w zakresie ochrony środowiska. W odniesieniu do inwestycji wymagających przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko zgodnie z dyrektywą 2011/92/UE - pomoc obwarowana jest wymogiem, by ocenę taką przeprowadzono, zaś zezwolenie na realizację odnośnego projektu inwestycyjnego wydano przed datą przyznania pomocy indywidualnej.
5. Pomoc obejmuje następujące koszty kwalifikowalne:
a)
koszty budowy, nabycia, w tym leasingu, lub modernizacji nieruchomości, przy czym grunty kwalifikują się jedynie w zakresie nieprzekraczającym 10 % łącznych kosztów kwalifikowalnych danej operacji;
b)
zakup lub leasing maszyn, urządzeń i wyposażenia do wartości rynkowej danych aktywów;
c)
ogólne koszty związane z wydatkami, o których mowa w lit. a) i b), takie jak honoraria architektów, inżynierów i opłaty za konsultacje, opłaty za doradztwo w zakresie zrównoważenia środowiskowego i gospodarczego, w tym studia wykonalności, pozostają wydatkami kwalifikowalnymi, nawet jeśli na podstawie ich rezultatów nie dokonuje się wydatków, o których mowa w lit. a) i b);
d)
zakup lub rozwój oprogramowania komputerowego oraz zakup patentów, licencji, praw autorskich, znaków towarowych.
6. Kosztów innych niż wymienione w ust. 5 lit. a) i b), związanych z umowami leasingu, takich jak marża leasingodawcy, koszty refinansowania odsetek, koszty bieżące i opłaty ubezpieczeniowe, nie zalicza się do kosztów kwalifikowalnych.
Kapitału obrotowego nie uznaje się za koszt kwalifikowalny.
7. Nie przyznaje się pomocy na inwestycje służące wypełnieniu obowiązujących norm Unii.
8. Pomoc nie jest przyznawana w przypadku naruszenia jakiegokolwiek zakazu lub ograniczenia ustanowionego w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013, nawet jeśli takie zakazy i ograniczenia dotyczą jedynie wsparcia Unii przewidzianego w tym rozporządzeniu.
9. Intensywność pomocy nie przekracza:
a)
75 % kwoty kosztów kwalifikowalnych w regionach najbardziej oddalonych;
b)
75 % kwoty kosztów kwalifikowalnych na mniejszych wyspach Morza Egejskiego;
c)
50 % kwoty kosztów kwalifikowalnych w regionach słabiej rozwiniętych i we wszystkich regionach, w których w latach 2007-2013 PKB na mieszkańca był niższy niż 75 % średniej dla UE-25 w okresie referencyjnym, ale których PKB na mieszkańca wynosi powyżej 75 % średniego PKB w UE-27;
d)
40 % kwoty kosztów kwalifikowalnych w pozostałych regionach.
10. Stawki określone w ust. 9 mogą zostać podwyższone o 20 punktów procentowych, pod warunkiem że maksymalna intensywność pomocy nie przekroczy 90 %, w przypadku operacji:
a)
związanych z łączeniem się organizacji producentów; lub
b)
wspieranych w ramach europejskiego partnerstwa innowacyjnego.
Artykuł 18
Pomoc na rozpoczynanie działalności przez młodych rolników i na rozwój małych gospodarstw rolnych
1. Pomoc na rozpoczynanie działalności przez młodych rolników i na rozwój małych gospodarstw rolnych jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełnia warunki określone w niniejszym artykule ust. 2-7 i w rozdziale I.
2. Pomoc przyznaje się młodym rolnikom zgodnie z definicją w art. 2 pkt 34 niniejszego rozporządzenia lub małym gospodarstwom rolnym zgodnie z definicjami państw członkowskich.
Przyjętą przez państwo członkowskie definicję małych gospodarstw rolnych stanowi definicja, która jest zawarta w odpowiednich programach rozwoju obszarów wiejskich i została zatwierdzona przez Komisję.
Państwa członkowskie określają górne i dolne progi dostępu do pomocy na rozpoczęcie działalności dla młodych rolników oraz do pomocy na rozwój małych gospodarstw, odnosząc się do potencjału produkcyjnego gospodarstwa rolnego mierzonego standardową produkcją zgodnie z definicją w art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1242/2008 (34) - lub w równoważnych wartościach. Dolny próg dostępu do pomocy na rozpoczynanie działalności przez młodych rolników [wyrażony jako potencjał produkcyjny gospodarstwa rolnego] jest wyższy niż górny próg dostępu do pomocy na rzecz rozwoju małych gospodarstw.
Pomoc ograniczona jest do mikroprzedsiębiorstw i małych przedsiębiorstw.
3. Gdy pomoc przyznawana jest młodemu rolnikowi, który zakłada gospodarstwo w formie osoby prawnej, młody rolnik sprawuje skuteczną i długoterminową kontrolę nad osobą prawną w zakresie decyzji dotyczących zarządzania, zysków i ryzyka finansowego. W przypadku gdy w kapitale osoby prawnej lub w zarządzaniu nią uczestniczy kilka osób fizycznych, w tym osoby niebędące młodymi rolnikami, młody rolnik jest uprawniony do sprawowania takiej faktycznej i długoterminowej kontroli samodzielnie albo wspólnie z innymi osobami. W przypadku gdy osoba prawna jest kontrolowana samodzielnie lub wspólnie przez inną osobę prawną, warunki te stosuje się do każdej osoby fizycznej sprawującej kontrolę nad taką inną osobą prawną.
4. Warunkiem przyznania pomocy jest przedłożenie właściwemu organowi danego państwa członkowskiego biznes planu, którego realizacja zaczyna się w przeciągu dziewięciu miesięcy od daty przyjęcia decyzji o przyznaniu pomocy.
Biznes plan zawiera co najmniej:
a)
w przypadku pomocy na rozpoczęcie działalności dla młodych rolników:
(i)
opis sytuacji wyjściowej gospodarstwa rolnego;
(ii)
cele pośrednie i końcowe dotyczące rozwoju działalności gospodarstwa rolnego;
(iii)
szczegóły działań koniecznych do rozwoju działalności gospodarstwa rolnego, takich jak inwestycje, szkolenia, doradztwo, w tym szczegóły dotyczące zrównoważenia środowiskowego i efektywnej gospodarki zasobami;
b)
w przypadku pomocy na rozpoczęcie działalności i rozwój małych gospodarstw:
(i)
opis sytuacji wyjściowej gospodarstwa rolnego;
(ii)
szczegóły działań, które mogą pomóc w osiągnięciu rentowności, takich jak inwestycje, szkolenia, doradztwo, w tym szczegóły dotyczące zrównoważenia środowiskowego i efektywnej gospodarki zasobami.
5. W przypadku młodych rolników biznes plan, o którym mowa w niniejszym artykule ust. 4 lit. a), przewiduje, że w przeciągu 18 miesięcy od daty rozpoczęcia działalności beneficjent musi spełniać wymogi definicji rolnika czynnego zawodowo, określonej w art. 2 pkt 42. Beneficjenci, którzy nie posiadają umiejętności i kompetencji zawodowych wystarczających do spełnienia wymogów tej definicji, są jednak uprawnieni do otrzymania pomocy, jeżeli zobowiążą się do zdobycia tych umiejętności zawodowych i kompetencji w ciągu 36 miesięcy od daty przyjęcia decyzji w sprawie przyznania pomocy. Zobowiązanie to musi zostać włączone do biznes planu.
6. Pomoc jest udzielana lub wypłacana w co najmniej dwóch transzach lub ratach przez okres maksymalnie pięciu lat.
W przypadku młodych rolników ostatnia transza lub rata pomocy jest uzależniona od prawidłowej realizacji biznes planu, o którym mowa w ust. 4 lit. a).
7. Kwota pomocy na młodego rolnika jest uzależniona od sytuacji społeczno-gospodarczej w danym państwie członkowskim i ograniczona do 70 000 EUR.
Kwota pomocy na małe gospodarstwo ograniczona jest do 15 000 EUR
Artykuł 19
Pomoc na rozpoczynanie działalności dla grup i organizacji producentów w sektorze rolnym
1. Pomoc na rozpoczynanie działalności dla grup i organizacji producentów jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełnia warunki określone w niniejszym artykule ust. 2-9 i w rozdziale I.
2. Do objęcia pomocą kwalifikują się jedynie te grupy lub organizacje producentów, które zostały oficjalnie uznane przez właściwy organ danego państwa członkowskiego na podstawie przedłożonego biznes planu.
3. Pomoc przyznaje się pod warunkiem zobowiązania się przez państwo członkowskie do sprawdzenia, czy w ciągu pięciu lat od oficjalnego uznania grupy lub organizacji producentów zrealizowano cele określone w biznes planie, o którym mowa w ust. 2.
4. Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki zawierane w ramach grupy lub organizacji producentów muszą być zgodne z zasadami konkurencji mającymi zastosowanie na mocy art. 206-210 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
5. Pomocy nie przyznaje się:
a)
organizacjom producentów, jednostkom lub organom, takim jak spółki czy spółdzielnie, których celem jest zarządzanie jednym lub większą liczbą gospodarstw rolnych, a które z tego względu w praktyce są indywidualnymi producentami;
b)
zrzeszeniom rolniczym, które podejmują w gospodarstwach swoich członków działania takie jak: wzajemne wsparcie, usługi zastępstw w gospodarstwach i zarządzania gospodarstwem, bez angażowania się we wspólne dostosowywanie podaży do rynku;
c)
grupom, organizacjom ani zrzeszeniom producentów, których cele są niezgodne z art. 152 ust. 1 lit. c), art. 152 ust. 3 i art. 156 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
6. Pomoc obejmuje następujące koszty kwalifikowalne: koszty najmu odpowiednich pomieszczeń, zakupu sprzętu biurowego, w tym sprzętu komputerowego i oprogramowania, koszty personelu administracyjnego, koszty pośrednie oraz opłaty prawne i administracyjne.
W przypadku zakupu pomieszczeń, koszty kwalifikowane ograniczone są do kosztów najmu po stawkach rynkowych.
7. Pomoc wypłaca się w postaci zryczałtowanej, w formie rocznych rat przez okres pierwszych pięciu lat od daty oficjalnego uznania grupy lub organizacji producentów przez właściwy organ na podstawie biznes planu, o którym mowa w ust. 2.
Państwa członkowskie wypłacają ostatnią ratę dopiero po zweryfikowaniu prawidłowej realizacji przedmiotowego biznes planu.
Pomoc ma charakter degresywny.
8. Intensywność pomocy ograniczona jest do 100 % kosztów kwalifikowalnych.
9. Kwota pomocy ograniczona jest do 500 000 EUR.
Artykuł 20
Pomoc na uczestnictwo producentów produktów rolnych w systemach jakości
1. Następujące rodzaje pomocy dla producentów produktów rolnych są zgodne z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i są wyłączone z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3:
a)
pomoc na przystępowanie do systemów jakości, jeżeli spełnione są warunki określone w niniejszym artykule ust. 2-6 i w rozdziale I;
b)
pomoc na pokrycie kosztów obowiązkowych środków kontroli w odniesieniu do systemów jakości, które to środki zostały wprowadzone na mocy przepisów unijnych lub krajowych przez właściwy organ lub w jego imieniu, jeżeli spełnione są warunki określone w niniejszym artykule ust. 2, 4, 6, 7 i 8 i w rozdziale I;
c)
pomoc na pokrycie kosztów działalności w zakresie badań rynkowych, koncepcji i projektowania produktu oraz przygotowania wniosków o uznanie systemów jakości, jeżeli spełnione są warunki określone w niniejszym artykule ust. 2, 6, 7 i 8 i w rozdziale I.
2. Pomoc, o której mowa w ust. 1, przyznawana jest w odniesieniu do następujących systemów jakości:
a)
systemy jakości ustanowione na mocy następujących rozporządzeń i przepisów:
(i)
część II tytuł II rozdział I sekcja 2 rozporządzenia Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do wina;
(ii)
rozporządzenie (UE) nr 1151/2012;
(iii)
rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 (35);
(iv)
rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 (36);
(v)
rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 251/2014 (37);
b)
systemy jakości produktów rolnych, w tym systemy certyfikacji gospodarstw, uznane przez państwa członkowskie za spełniające następujące kryteria:
(i)
specyfika produktu końcowego wytworzonego w ramach takich systemów jakości wynika z jasnego wymogu zagwarantowania:
-
określonych właściwości produktu, lub
-
określonych metod uprawy lub produkcji; lub
-
jakości produktu końcowego, która w sposób znaczący przewyższa normy handlowe dotyczące danego produktu w zakresie zdrowia publicznego, zdrowia zwierząt i roślin, dobrostanu zwierząt lub ochrony środowiska;
(ii)
system jakości jest otwarty dla wszystkich producentów;
(iii)
system jakości obejmuje obowiązujące wiążące specyfikacje produktów końcowych, a zgodność z tymi specyfikacjami jest weryfikowana przez organy publiczne lub niezależny organ kontroli;
(iv)
system jakości jest przejrzysty i zapewnia pełną identyfikowalność produktów rolnych;
c)
dobrowolne systemy certyfikacji produktów rolnych uznane przez dane państwa członkowskie za spełniające wymogi ustanowione w komunikacie Komisji - wytyczne UE dotyczące najlepszych praktyk dla dobrowolnych systemów certyfikacji produktów rolnych i środków spożywczych (38).
3. Pomoc, o której mowa w ust. 1 lit. a), jest przyznawana producentom produktów rolnych w formie rocznej płatności motywacyjnej, której wysokość ustala się według poziomu kosztów stałych wynikających z udziału w systemach jakości.
4. Nie przyznaje się pomocy, o której mowa w ust. 1 lit. a) i b), na pokrycie kosztów kontroli przeprowadzanych bezpośrednio przez beneficjenta, ani w przypadkach, gdy przepisy Unii przewidują, że koszty kontroli ponoszą producenci produktów rolnych lub ich grupy, bez określania faktycznego poziomu opłat.
5. Pomoc, o której mowa w ust. 1 lit. a), jest przyznawana na okres maksymalnie pięciu lat i jest ograniczona do 3 000 EUR na beneficjenta rocznie.
6. Z pomocy mogą korzystać wszystkie kwalifikujące się przedsiębiorstwa na danym obszarze, w oparciu o obiektywnie określone warunki.
7. Pomoc, o której mowa w ust. 1 lit. b) i c), nie obejmuje płatności bezpośrednich na rzecz beneficjentów.
Pomoc, o której mowa w ust. 1 lit. b) i c), wypłacana jest jednostce odpowiedzialnej za środki kontroli lub podmiotom świadczącym usługi w zakresie badań lub doradztwa.
8. Pomoc, o której mowa w ust. 1 lit. b) i c), ograniczona jest do 100 % faktycznie poniesionych kosztów.
Artykuł 21
Pomoc na przekazywanie wiedzy i działania informacyjne
1. Pomoc na przekazywanie wiedzy i działania informacyjne jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełnione są warunki określone w niniejszym artykule ust. 2-8 i w rozdziale I.
2. Pomoc obejmuje działania w zakresie kształcenia zawodowego i nabywania umiejętności, w tym szkolenia, warsztaty i instruktaż, pokazy i działania informacyjne.
Pomoc może też obejmować krótkoterminową wymianę osób zarządzających gospodarstwami rolnymi i wizyty w gospodarstwach.
Pomoc na działania pokazowe może obejmować odpowiednie koszty inwestycyjne.
3. Pomoc obejmuje następujące koszty kwalifikowalne:
a)
koszty organizowania kształcenia zawodowego, działań w zakresie zdobywania umiejętności (w tym szkoleń, warsztatów i coachingu), pokazów lub działań informacyjnych;
b)
koszty podróży, zakwaterowania i wydatków dziennych uczestników;
c)
koszty świadczenia usług polegających na zastępowaniu uczestników na czas nieobecności;
d)
w przypadku projektów pokazowych w związku z inwestycjami:
(i)
budowa, nabycie, w tym leasing, lub modernizacja nieruchomości, przy czym grunty kwalifikują się jedynie w zakresie nieprzekraczającym 10 % łącznych kosztów kwalifikowalnych danej operacji;
(ii)
zakup lub leasing maszyn, urządzeń i wyposażenia do wartości rynkowej danych aktywów;
(iii)
ogólne koszty związane z wydatkami, o których mowa w ppkt (i) oraz (ii), takie jak honoraria architektów, inżynierów i opłaty za konsultacje, opłaty za doradztwo w zakresie zrównoważenia środowiskowego i gospodarczego, w tym studia wykonalności pozostają wydatkami kwalifikowalnymi, nawet jeśli na podstawie ich rezultatów nie dokonuje się wydatków, o których mowa w ppkt (i) oraz (ii);
(iv)
zakup lub opracowanie oprogramowania komputerowego i zakup patentów, licencji, praw autorskich i znaków towarowych.
4. Koszty, o których mowa w ust. 3 lit. d) kwalifikują się w stopniu, w którym służyły do finansowania projektu obejmującego pokazy i na czas trwania projektu obejmującego pokazy.
Za koszty kwalifikowalne uznaje się tylko koszty amortyzacji odpowiadające okresowi realizacji projektu obejmującego pokazy obliczone na podstawie powszechnie przyjętych zasad rachunkowości.
5. Pomoc, o której mowa w ust. 3 lit. a) oraz c), nie obejmuje płatności bezpośrednich na rzecz beneficjentów.
Pomoc, o której mowa w ust. 3 lit. a) oraz c), wypłacana jest podmiotom realizującym działania z zakresu przekazywania wiedzy i działania informacyjne.
6. Podmioty świadczące usługi w zakresie przekazywania wiedzy i działań informacyjnych dysponują odpowiednimi zasobami do wykonywania tych zadań w postaci wykwalifikowanego personelu odbywającego regularne szkolenia.
Grupy producentów lub inne organizacje mogą świadczyć usługi, o których mowa w ust. 2, bez względu na swoją wielkość.
7. Z pomocy mogą korzystać wszystkie kwalifikujące się przedsiębiorstwa na danym obszarze, w oparciu o obiektywnie określone warunki.
Jeżeli świadczenia usług, o których mowa w ust. 2, podejmują się grupy i organizacje producentów, członkostwo w takich grupach lub organizacjach nie może być warunkiem dostępu do tych usług.
Każdy wkład podmiotów niebędących członkami w koszty administracyjne danej grupy lub organizacji producentów musi być ograniczony do kosztów realizacji działań, o których mowa w ust. 2.
8. Intensywność pomocy ograniczona jest do 100 % kosztów kwalifikowalnych.
W przypadku projektów pokazowych, o których mowa w ust. 3 lit. d), maksymalna kwota pomocy ograniczona jest do 100 000 EUR w ciągu 3 lat podatkowych.
Artykuł 22
Pomoc na usługi doradcze
1. Pomoc na usługi doradcze jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełnione są warunki określone w niniejszym artykule ust. 2-8 i w rozdziale I.
2. Pomoc ma na celu wsparcie przedsiębiorstw prowadzących działalność w sektorze rolnym oraz młodych rolników w korzystaniu z usług doradczych służących poprawie efektywności gospodarczej i środowiskowej ich przedsiębiorstw lub inwestycji, a także ograniczenie wpływu takich przedsiębiorstw lub inwestycji na klimat oraz zwiększenie odporności takich przedsiębiorstw lub inwestycji na zmianę klimatu.
3. Doradztwo jest powiązane z co najmniej jednym priorytetem Unii w zakresie rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z art. 5 rozporządzenia (UE) 1305/2013 i obejmuje co najmniej jeden z następujących elementów:
a)
obowiązki wynikające z podstawowych wymogów w zakresie zarządzania lub norm dotyczących dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska, określone w tytule VI rozdział I rozporządzenia (UE) nr 1306/2013;
b)
w stosownych przypadkach - praktyki rolnicze korzystne dla klimatu i środowiska, o których mowa w tytule III rozdział 3 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, oraz utrzymywanie obszarów rolniczych, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lit. c) tego rozporządzenia;
c)
środki służące modernizacji, zwiększaniu konkurencyjności, integracji sektorowej, innowacyjności, orientacji na rynek, jak również promowaniu przedsiębiorczości;
d)
wymogi określone przez państwa członkowskie w celu wykonania art. 11 ust. 3 dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady;
e)
wymogi określone przez państwa członkowskie na potrzeby wykonania art. 55 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 (39), w szczególności zgodności z ogólnymi zasadami integrowanej ochrony roślin, o której mowa w art. 14 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE (40),
f)
w stosownych przypadkach - normy bezpieczeństwa pracy lub normy bezpieczeństwa związane z gospodarstwem;
g)
szczególne usługi doradcze dla rolników po raz pierwszy podejmujących działalność rolniczą, w tym doradztwo w zakresie zrównoważenia środowiskowego i gospodarczego.
4. Doradztwo może dotyczyć również kwestii innych, niż te, o których mowa w niniejszym artykule ust. 3, związanych z łagodzeniem zmiany klimatu i dostosowywaniem się do niej, różnorodnością biologiczną i ochroną wód określonych w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, lub związanych z efektywnością gospodarczą i środowiskową gospodarstwa rolnego, w tym aspektami dotyczącymi konkurencyjności. Może to obejmować doradztwo w zakresie rozwoju krótkich łańcuchów dostaw, rolnictwa ekologicznego oraz aspektów zdrowotnych produkcji zwierzęcej.
5. Pomoc nie obejmuje bezpośrednich płatności dla beneficjentów. Pomoc wypłacana jest podmiotom świadczącym usługi doradcze.
6. Podmioty wybrane do świadczenia usług doradczych dysponują odpowiednimi zasobami w postaci regularnie szkolonego i wykwalifikowanego personelu oraz doświadczeniem w zakresie doradztwa i są wiarygodne w odniesieniu do dziedzin, których dotyczą świadczone przez nich usługi doradcze.
Usługi doradcze mogą być świadczone przez grupy producentów lub inne organizacje, bez względu na ich wielkość.
Przy świadczeniu usług doradczych usługodawca przestrzega obowiązków poszanowania poufności, o których mowa w art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.
7. Z pomocy mogą korzystać wszystkie kwalifikujące się przedsiębiorstwa na danym obszarze, w oparciu o obiektywnie określone warunki.
Jeżeli świadczenia usług doradczych podejmują się grupy i organizacje producentów, członkostwo w takich grupach lub organizacjach nie może być warunkiem dostępu do usług.
Każdy wkład podmiotów niebędących członkami w koszty administracyjne danej grupy lub organizacji jest ograniczony do kosztów świadczenia usług doradczych.
8. Kwota pomocy jest ograniczona do 1 500 EUR za poradę.
Artykuł 23
Pomoc na usługi zastępowania rolników
1. Pomoc na usługi zastępowania rolników jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełnione są warunki określone w niniejszym artykule ust. 2-5 i w rozdziale I.
2. Pomoc pokrywa faktyczne poniesione koszty zastąpienia rolnika, osoby fizycznej, która jest członkiem gospodarstwa rolnego lub pracownika gospodarstwa podczas ich nieobecności w pracy z powodu choroby, w tym choroby dziecka, w czasie urlopu wypoczynkowego, urlopu macierzyńskiego i wychowawczego lub w przypadku śmierci.
3. Całkowity czas trwania zastępstwa jest ograniczony do 3 miesięcy rocznie na beneficjenta, z wyjątkiem zastąpienia w przypadku urlopu macierzyńskiego i urlopu wychowawczego, które w obu przypadkach są ograniczone do 6 miesięcy.
4. Pomoc nie obejmuje bezpośrednich płatności dla beneficjentów.
Pomoc wypłacana jest podmiotom świadczącym usługi zastępowania rolników.
Grupy lub organizacje producentów mogą świadczyć usługi zastępowania rolników bez względu na swoją wielkość. W takich przypadkach członkostwo w takich grupach lub organizacjach nie może być warunkiem dostępu do usług.
5. Intensywność pomocy ograniczona jest do 100 % faktycznie poniesionych kosztów.
Artykuł 24
Pomoc na działania promocyjne dotyczące produktów rolnych
1. Pomoc na działania promocyjne dotyczące produktów rolnych jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełnione są warunki określone w niniejszym artykule ust. 2-8 i w rozdziale I.
2. Pomoc obejmuje koszty:
a)
organizacji konkursów, targów i wystaw oraz udziału w nich;
b)
publikacji służących szerzeniu wiedzy na temat produktów rolnych wśród ogółu społeczeństwa.
3. W publikacjach, o których mowa w ust. 2 lit. b), nie wymienia się nazwy określonego przedsiębiorstwa, określonej marki ani określonego miejsca pochodzenia.
Ograniczenie to nie stosuje się jednak do odniesień do miejsc pochodzenia produktów rolnych objętych:
a)
systemami jakości, o których mowa w art. 20 ust. 2 lit. a), pod warunkiem że odniesienia te dokładnie odpowiadają oznaczeniom chronionym przez Unię;
b)
systemami jakości, o których mowa w art. 20 ust. 2 lit. b) i c), pod warunkiem że odniesienia te są drugorzędne w komunikacie.
4. Pomoc obejmuje następujące koszty kwalifikowalne związane z organizacją konkursów, targów i wystaw, o których mowa w ust. 2 lit. a), oraz udziałem w nich:
a)
opłaty z tytułu uczestnictwa;
b)
koszty podróży i koszty transportu zwierząt;
c)
koszty publikacji i stron internetowych zapowiadających imprezę;
d)
wynajem pomieszczeń i stanowisk wystawowych oraz koszt montażu i demontażu tych stanowisk;
e)
koszty symbolicznych nagród do wartości 1 000 EUR na nagrodę i na zwycięzcę konkursu.
5. Pomoc obejmuje następujące koszty kwalifikowalne związane z publikacjami mającymi na celu podniesienie świadomości szerokiego grona odbiorców na temat produktów rolnych, o których mowa w ust. 2 lit. b):
a)
koszty publikacji w mediach drukowanych i elektronicznych, stron internetowych, spotów w mediach elektronicznych, radiu lub telewizji, mających przedstawiać oparte na faktach informacje dotyczące producentów z danego regionu lub producentów danego produktu, pod warunkiem że informacje te są neutralne oraz że wszyscy zainteresowani beneficjenci mają jednakowe możliwości zaprezentowania się w publikacji;
b)
koszty rozpowszechniania wiedzy naukowej i udokumentowanych informacji dotyczących:
(i)
systemów jakości, o których mowa w art. 20 ust. 2, otwartych dla produktów rolnych z innych państw członkowskich i państw trzecich;
(ii)
generycznych produktów rolnych oraz ich wartości odżywczych i zalecanych sposobów wykorzystywania tych produktów.
6. Pomoc przyznawana jest:
a)
w naturze; lub
b)
w formie zwrotu kosztów faktycznie poniesionych przez beneficjenta.
W przypadkach gdy pomoc przyznawana jest w naturze, nie obejmuje ona płatności bezpośrednich dla beneficjentów, ale jest wypłacana podmiotom realizującym działania promocyjne.
Grupy producentów lub inne organizacje mogą podejmować się realizacji działań promocyjnych bez względu na swoją wielkość.
Pomoc na symboliczne nagrody, o której mowa w ust. 4 lit. e), jest wypłacana podmiotowi realizującemu działania promocyjne wyłącznie w przypadku, gdy nagroda została faktycznie przyznana i po przedstawieniu dowodu jej przyznania.
7. Z pomocy na działania promocyjne mogą korzystać wszystkie kwalifikujące się przedsiębiorstwa na danym obszarze w oparciu o obiektywnie określone warunki.
Jeżeli działania promocyjne realizowane są przez grupy i organizacje producentów, dostęp do nich nie może być uzależniony od członkostwa w tych grupach lub organizacjach, a wszelki wkład w postaci opłat administracyjnych na rzecz danej grupy lub organizacji jest ograniczony do kosztu realizacji działań promocyjnych.
8. Intensywność pomocy ograniczona jest do 100 % kosztów kwalifikowalnych.
Artykuł 25
Pomoc na wyrównanie szkód spowodowanych przez niekorzystne zjawisko klimatyczne porównywalne do klęski żywiołowej
1. Pomoc na wyrównanie MŚP zajmującym się produkcją podstawową produktów rolnych szkód spowodowanych przez niekorzystne zjawisko klimatyczne porównywalne do klęski żywiołowej jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełnione są warunki określone w niniejszym artykule ust. 2-10 i w rozdziale I.
2. Pomoc przyznana na podstawie niniejszego artykułu spełnia następujące warunki:
a)
właściwy organ państwa członkowskiego formalnie uznał to wydarzenie za niekorzystne zjawisko klimatyczne porównywalne do klęski żywiołowej; oraz
b)
istnieje bezpośredni związek przyczynowy pomiędzy niekorzystnym zjawiskiem klimatycznym porównywalnym do klęski żywiołowej a szkodą poniesioną przez przedsiębiorstwo.
3. Pomoc wypłacana jest bezpośrednio danemu przedsiębiorstwu lub grupie producentów lub organizacji, której to przedsiębiorstwo jest członkiem.
W przypadku gdy pomoc wypłacana jest grupie lub organizacji producentów, kwota pomocy nie przekracza kwoty pomocy, do jakiej kwalifikuje się dane przedsiębiorstwo.
4. Programy pomocy ustanawia się w terminie trzech lat od daty wystąpienia niekorzystnego zjawiska klimatycznego porównywalnego do klęski żywiołowej.
Pomoc wypłacana jest w ciągu czterech lat od tej daty.
5. Koszty kwalifikowalne to wysokość szkody poniesionej bezpośrednio w wyniku niekorzystnego zjawiska klimatycznego porównywalnego do klęski żywiołowej, oszacowana przez organ publiczny, niezależnego rzeczoznawcę uznanego przez organ przyznający pomoc lub zakład ubezpieczeń.
Straty te mogą obejmować:
a)
utratę dochodów spowodowaną przez pełne lub częściowe zniszczenie produkcji rolnej i środków produkcji, o których mowa w ust. 6;
b)
straty materialne, o których mowa w ust. 7.
6. Utratę dochodu oblicza się przez odjęcie:
a)
iloczynu ilości produktów rolnych wyprodukowanych w roku, w którym wystąpiło niekorzystne zjawisko klimatyczne porównywalne do klęski żywiołowej lub w każdym kolejnym roku, którego dotyczy pełne lub częściowe zniszczenie środków produkcji, i średniej ceny sprzedaży uzyskanej w danym roku
od
b)
iloczynu średniej rocznej ilości produktów rolnych wyprodukowanych w okresie trzech lat przed wystąpieniem niekorzystnego zjawiska klimatycznego porównywalnego do klęski żywiołowej lub średniej z trzech lat opartej na okresie pięciu lat przed wystąpieniem niekorzystnego zjawiska klimatycznego porównywalnego do klęski żywiołowej, z wyłączeniem wartości najwyższej i najniższej, i uzyskanej średniej ceny sprzedaży.
Spadek ten można obliczać albo na poziomie rocznej produkcji rolnej gospodarstwa, na poziomie upraw albo zwierząt gospodarskich.
Kwota ta może zostać zwiększona o inne koszty poniesione przez beneficjenta z powodu niekorzystnego zjawiska klimatycznego porównywalnego do klęski żywiołowej.
Kwota ta może zostać zmniejszona o wszelkie koszty nieponiesione ze względu na niekorzystne zjawisko klimatyczne porównywalne do klęski żywiołowej.
Do obliczenia produkcji rolnej beneficjenta można stosować wskaźniki, pod warunkiem że zastosowana metoda obliczeń umożliwia oznaczenie realnych strat beneficjenta w danym roku.
7. Straty materialne, które dotykają aktywów takich jak budynki gospodarcze, urządzenia i maszyny, zapasy i środki produkcji, a które są spowodowane przez niekorzystne zjawisko klimatyczne porównywalne do klęski żywiołowej, oblicza się na podstawie kosztów naprawy lub wartości ekonomicznej przedmiotowych aktywów przed wystąpieniem niekorzystnego zjawiska klimatycznego porównywalnego do klęski żywiołowej.
Nie mogą one przekroczyć kosztów napraw lub zmniejszenia godziwej wartości rynkowej spowodowanych przez klęskę żywiołową, tj. różnicy pomiędzy wartością aktywów bezpośrednio przed wystąpieniem niekorzystnego zjawiska klimatycznego porównywalnego do klęski żywiołowej i bezpośrednio po jego wystąpieniu.
W przypadku, gdy zmniejszenie dochodów beneficjenta, o którym mowa w ust. 6, oblicza się na podstawie poziomu upraw lub zwierząt gospodarskich, należy wziąć pod uwagę jedynie straty materialne związane z tymi uprawami lub zwierzętami gospodarskimi.
8. Obliczenia strat poniesionych wskutek niekorzystnego zjawiska klimatycznego porównywalnego do klęski żywiołowej dokonuje się na poziomie poszczególnych beneficjentów.
9. Pomoc przyznaną na mocy niniejszego artykułu zmniejsza się o 50 %, chyba że przyznawana jest ona beneficjentom, którzy wykupili polisę ubezpieczeniową na co najmniej 50 % średniej rocznej produkcji lub dochodu związanego z produkcją i obejmującą zagrożenia związane z niekorzystnymi zjawiskami klimatycznymi statystycznie najczęściej występującymi w danym państwie członkowskim lub regionie, które są objęte zakresem ubezpieczeń.
10. Pomoc i wszelkie inne otrzymane płatności na wyrównanie strat, w tym płatności w ramach innych środków krajowych lub unijnych lub też polis ubezpieczeniowych z tytułu strat objętych pomocą, jest ograniczona do 80 % kosztów kwalifikowalnych.
Intensywność pomocy może zostać zwiększona o 90 % na obszarach z ograniczeniami naturalnymi.
Artykuł 26
Pomoc na pokrycie kosztów zapobiegania chorobom zwierząt i szkodnikom roślin, ich kontroli i zwalczania oraz pomoc na wyrównanie strat spowodowanych chorobami zwierząt lub inwazjami szkodników roślin
1. Pomoc dla MŚP zajmujących się produkcją podstawową produktów rolnych na pokrycie kosztów zapobiegania chorobom zwierząt lub szkodnikom roślin, ich kontroli i zwalczania oraz pomoc na wyrównanie takim przedsiębiorstwom strat spowodowanych chorobami zwierząt lub inwazjami szkodników roślin jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełnia warunki określone w niniejszym artykule ust. 2-13 i w rozdziale I.
2. Pomoc wypłaca się wyłącznie:
a)
w odniesieniu do chorób zwierząt lub szkodników roślin, w przypadku których istnieją przepisy unijne lub krajowe, niezależnie od tego czy zostały one ustanowione w ramach przepisów ustawowych, wykonawczych czy administracyjnych; oraz
b)
w ramach:
(i)
publicznego, unijnego, krajowego lub regionalnego programu zapobiegania danej chorobie zwierząt lub szkodnikowi roślin, ich kontroli lub zwalczania; lub
(ii)
środków nadzwyczajnych nałożonych przez właściwy organ; lub
(iii)
środków zwalczania lub powstrzymania rozprzestrzeniania się szkodników roślin, wprowadzanych zgodnie z dyrektywą Rady 2000/29/WE.
Programy i środki, o których mowa w lit. b), zawierają opis odnośnych środków zapobiegania, kontroli lub zwalczania.
3. Pomoc nie dotyczy środków, w odniesieniu do których przepisy Unii przewidują, że ich koszty ponoszą beneficjenci, chyba że koszt ten całkowicie równoważą opłaty obowiązkowe dla beneficjentów.
4. W przypadku chorób zwierząt pomoc przyznaje się wyłącznie w odniesieniu do chorób zwierząt wymienionych w wykazie chorób zwierząt sporządzonym przez Światową Organizację Zdrowia Zwierząt lub w wykazie chorób zwierząt i chorób odzwierzęcych wymienionych w załącznikach I i II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 652/2014 (41).
5. Pomoc wypłacana jest bezpośrednio danemu przedsiębiorstwu lub grupie producentów lub organizacji, której to przedsiębiorstwo jest członkiem.
W przypadku gdy pomoc wypłacana jest grupie lub organizacji producentów, kwota pomocy nie przekracza kwoty pomocy, do jakiej kwalifikuje się dane przedsiębiorstwo.
6. Programy pomocy należy wprowadzić w ciągu trzech lat od daty poniesienia kosztu lub straty spowodowanej chorobą zwierząt lub szkodnikiem roślin.
Pomoc wypłacana jest w ciągu czterech lat od tej daty.
7. W przypadku środków zapobiegawczych, pomoc obejmuje następujące koszty kwalifikowalne:
a)
kontrole zdrowotne;
b)
analizy, w tym diagnostykę in vitro;
c)
badania i inne sposoby wykrywania, w tym badania na obecność TSE i BSE;
d)
nabywanie, przechowywanie, podawanie oraz dystrybucja szczepionek, lekarstw i substancji do leczenia zwierząt oraz środków ochrony roślin;
e)
zapobiegawczy ubój lub eliminacja zwierząt lub niszczenie upraw i produktów pochodzenia zwierzęcego oraz czyszczenie i dezynfekcję gospodarstwa i wyposażenia;
8. W przypadku środków kontroli i zwalczania pomoc obejmuje następujące koszty kwalifikowalne:
a)
badania i inne sposoby wykrywania w przypadku chorób zwierząt, w tym badania na obecność TSE i BSE;
b)
nabywanie, przechowywanie, podawanie oraz dystrybucja szczepionek, lekarstw i substancji do leczenia zwierząt oraz środków ochrony roślin;
a)
ubój lub eliminacja i niszczenie zwierząt oraz niszczenie związanych z nimi produktów lub niszczenie roślin, w tym takich, które padły lub zostały zniszczone w rezultacie podania szczepionek lub stosowania innych środków wskazanych przez właściwe organy, oraz czyszczenie i dezynfekcję gospodarstwa i wyposażenia.
9. W przypadku pomocy na wyrównanie strat spowodowanych chorobami zwierząt lub inwazjami szkodników roślin odszkodowanie oblicza się jedynie w odniesieniu do:
a)
wartości rynkowej zwierząt poddanych ubojowi lub eliminacji lub zwierząt padłych, lub zniszczonych produktów z nimi związanych, lub zniszczonych roślin:
(i)
w związku z chorobą zwierząt lub szkodnikiem roślin;
(ii)
w ramach publicznego programu lub środka, o których mowa w ust. 2 lit. b);
Wartość rynkową ustala się w oparciu o wartość zwierząt, produktów i roślin bezpośrednio przed pojawieniem się podejrzenia wystąpienia choroby zwierząt lub inwazji szkodnika roślin lub jego potwierdzeniem.
b)
utraty dochodów spowodowanej obowiązkiem przeprowadzenia kwarantanny oraz trudnościami związanymi z odtworzeniem stad lub ponownym sadzeniem i obowiązkiem płodozmianu narzuconym w ramach publicznego programu lub środka, o którym mowa w ust. 2 lit. b).
Kwotę tę zmniejsza się o wszelkie koszty bezpośrednio nieponiesione z powodu choroby zwierząt lub inwazji szkodników roślin, a które w innym przypadku zostałyby poniesione przez beneficjenta.
10. Pomoc na wyrównanie strat spowodowanych chorobami zwierząt lub inwazjami szkodników roślin jest ograniczona do strat spowodowanych chorobami zwierząt lub inwazjami szkodników roślin, co do których właściwy organ:
a)
formalnie uznał wystąpienie choroby, w przypadku choroby zwierząt; lub
b)
formalnie uznał obecność szkodników, w przypadku szkodników roślin.
11. Pomoc w odniesieniu do kosztów kwalifikowalnych, o których mowa w ust. 7 i 8, przyznawana jest w naturze i wypłacana jest podmiotom realizującym środki służące zapobieganiu i zwalczaniu.
Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego niniejszego ustępu pomoc w odniesieniu do kosztów kwalifikowalnych, o których mowa w poniższych ustępach, może zostać przyznana beneficjentowi bezpośrednio, w formie zwrotu faktycznie poniesionych przez niego kosztów:
a)
ust. 7 lit. d) i ust. 8 lit. b) w przypadku chorób zwierząt lub inwazji szkodników roślin; oraz
b)
ust. 7 lit. e) i ust. 8 lit. c) w przypadku inwazji szkodników roślin oraz na czyszczenie i dezynfekcję gospodarstwa i wyposażenia.
12. W przypadku ustalenia, że choroba zwierząt lub inwazja szkodników roślin została spowodowana celowym działaniem beneficjenta lub jego zaniedbaniem nie przyznaje się żadnej pomocy indywidualnej.
13. Pomoc i wszelkie inne płatności otrzymane przez beneficjenta, w tym płatności w ramach innych środków krajowych lub unijnych bądź też polis ubezpieczeniowych z tytułu tych samych kosztów kwalifikowalnych, o których mowa w ust. 7, 8 i 9, są ograniczone do 100 % kosztów kwalifikowalnych.
Artykuł 27
Pomoc dla sektora produkcji zwierzęcej i pomoc dotycząca padłych zwierząt gospodarskich
1. Następujące rodzaje pomocy dla hodowców zwierząt są zgodne z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i są wyłączone z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełnione są warunki określone w niniejszym art.ykule ust. 2 i 3 i w rozdziale I:
a)
pomoc o stawce do 100 % kosztów administracyjnych związanych z ustanowieniem i utrzymaniem ksiąg hodowlanych;
b)
pomoc o stawce do 70 % kosztów badań przeprowadzonych przez strony trzecie lub w ich imieniu, w celu określenia jakości genetycznej lub wydajności zwierząt gospodarskich, z wyjątkiem kontroli podejmowanych przez właściciela zwierząt gospodarskich i rutynowych kontroli jakości mleka;
c)
pomoc o stawce do 100 % kosztów wywozu padłych zwierząt gospodarskich oraz 75 % kosztów zniszczenia takich padłych zwierząt gospodarskich lub pomoc do równoważnej intensywności pomocy na pokrycie kosztów składek ubezpieczeniowych płaconych przez rolników na wywóz i zniszczenie padłych zwierząt gospodarskich;
d)
pomoc o stawce do 100 % na pokrycie kosztów wywozu i zniszczenia padłych zwierząt, w przypadku gdy pomoc jest finansowana z opłat lub obowiązkowych składek przeznaczonych na finansowanie zniszczenia takich padłych zwierząt, pod warunkiem że te opłaty lub składki są ograniczone do i nałożone bezpośrednio na sektor mięsny;
e)
pomoc o stawce do 100 % na pokrycie kosztów wywozu i zniszczenia padłych zwierząt gospodarskich, w przypadku gdy istnieje obowiązek przeprowadzenia testów na obecność TSE lub w przypadku pojawienia się ogniska choroby zwierząt, o której mowa w art 26 ust. 4.
2. Pomoc, o której mowa w ust. 1 lit. c), d) oraz e), jest uzależniona od istnienia spójnego programu monitorowania, który zapewnia bezpieczne usuwanie wszelkich padłych zwierząt gospodarskich w danym państwie członkowskim.
Pomoc na pokrycie kosztów składek ubezpieczeniowych płaconych przez rolników na pokrycie kosztów usunięcia i zniszczenia padłych zwierząt gospodarskich, o którym mowa w ust. 1 lit. c), jest zgodna z warunkami określonymi w art. 28 ust. 2.
3. Pomoc jest świadczona w naturze i nie obejmuje bezpośrednich płatności na rzecz beneficjentów.
W celu ułatwienia zarządzania pomocą, o której mowa w ust. 1 lit. c), d) i e), może ona być wypłacana podmiotom gospodarczym lub jednostkom, które:
a)
działają na rynku niższego szczebla w stosunku do przedsiębiorstw zajmujących się produkcją zwierzęcą; oraz
b)
świadczą usługi związane z usuwaniem i niszczeniem padłych zwierząt gospodarskich.
Artykuł 28
Pomoc na opłacenie składek ubezpieczeniowych
1. Pomoc przyznana MŚP zajmującym się produkcją podstawową produktów rolnych na opłacenie składek ubezpieczeniowych jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełnione są warunki określone w niniejszym artykule ust. 2-6 i w rozdziale I.
2. Pomoc taka nie może:
a)
stanowić bariery w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego w zakresie usług ubezpieczeniowych;
b)
być ograniczona do ubezpieczeń oferowanych przez jedno towarzystwo ubezpieczeniowe ani grupę towarzystw ubezpieczeniowych;
c)
być uzależniona od warunku, że umowa ubezpieczenia ma być zawarta z firmą mającą siedzibę w danym państwie członkowskim.
3. Zakres ubezpieczenia powinien obejmować straty spowodowane przez którykolwiek z poniższych czynników:
a)
klęski żywiołowe;
b)
niekorzystne zjawiska klimatyczne porównywalne do klęsk żywiołowych i inne niekorzystne zjawiska klimatyczne;
c)
choroby zwierząt lub szkodniki roślin;
d)
zwierzęta chronione.
4. Ubezpieczenie:
a)
obejmuje wyłącznie koszty wyrównania szkód, o których mowa w ust. 3;
b)
nie zawiera wymagań w zakresie rodzaju ani ilości dalszej produkcji rolnej, ani ich nie określa.
5. Państwa członkowskie mogą ograniczyć kwotę składki ubezpieczeniowej kwalifikującej się do pomocy, stosując odpowiednie pułapy.
6. Intensywność pomocy ograniczona jest do 65 % kosztów składki ubezpieczeniowej.
SEKCJA 2
Pomoc na inwestycje na rzecz zachowania dziedzictwa kulturowego i naturalnego znajdującego się w gospodarstwach rolnych
Artykuł 29
Pomoc na inwestycje na rzecz zachowania dziedzictwa kulturowego i naturalnego znajdującego się w gospodarstwach rolnych
1. Pomoc na inwestycje na rzecz zachowania dziedzictwa kulturowego i naturalnego znajdującego się w gospodarstwach rolnych stanowiących jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełnione są warunki określone w niniejszym artykule ust. 2-6 i w rozdziale I.
2. Inwestycje te muszą być zgodne z przepisami Unii oraz ustawodawstwem krajowym danego państwa członkowskiego.
3. Pomoc przyznawana jest na zachowanie dziedzictwa kulturowego i naturalnego w formie krajobrazów i budynków, które zostało formalnie uznane za dziedzictwo kulturowe lub naturalne przez właściwe organy publiczne zainteresowanego państwa członkowskiego.
4. Pomoc obejmuje następujące koszty kwalifikowalne służące zachowaniu dziedzictwa kulturowego i naturalnego:
a)
koszty inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe;
b)
prace remontowo-budowlane.
5. Intensywność pomocy ograniczona jest do 100 % kosztów kwalifikowalnych.
6. Pomoc na prace remontowo-budowlane ograniczona jest do 10 000 EUR rocznie.
SEKCJA 3
Pomoc na wyrównanie szkód spowodowanych przez klęski żywiołowe w sektorze rolnym
Artykuł 30
Pomoc na wyrównanie szkód spowodowanych przez klęski żywiołowe w sektorze rolnym
1. Programy pomocy na wyrównanie szkód spowodowanych przez klęski żywiołowe są zgodne z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 2 lit. b) Traktatu i są wyłączone z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełniają warunki określone w niniejszym artykule ust. 2-8 i w rozdziale I.
2. Pomoc przyznana na podstawie niniejszego artykułu spełnia następujące warunki:
a)
właściwy organ państwa członkowskiego formalnie uznał dane wydarzenie za klęskę żywiołową; oraz
b)
istnieje bezpośredni związek przyczynowy między klęską żywiołową a szkodami poniesionymi przez przedsiębiorstwo.
3. Pomoc wypłacana jest bezpośrednio danemu przedsiębiorstwu lub grupie producentów lub organizacji, której to przedsiębiorstwo jest członkiem.
W przypadku gdy pomoc wypłacana jest grupie lub organizacji producentów, kwota pomocy nie przekracza kwoty pomocy, do jakiej kwalifikuje się dane przedsiębiorstwo.
4. Programy pomocy związane z konkretną klęską żywiołową ustanawia się w terminie trzech lat od daty jej wystąpienia.
Pomoc wypłacana jest w ciągu czterech lat od tej daty.
5. Za koszty kwalifikowalne uznaje się szkody poniesione bezpośrednio w wyniku klęski żywiołowej, oszacowane przez organ publiczny niezależny od organu przyznającego pomoc, przez niezależnego rzeczoznawcę uznanego przez organ przyznający pomoc lub też przez zakład ubezpieczeń.
Szkody te mogą obejmować:
a)
straty materialne dotyczące aktywów takich jak budynki, urządzenia, maszyny, zapasy i środki produkcji,
b)
utratę dochodów spowodowaną przez całkowite lub częściowe zniszczenie produkcji rolnej i środków produkcji rolnej.
Szkody oblicza się na poziomie poszczególnych beneficjentów.
6. Straty materialne oblicza się w oparciu o koszty naprawy lub o wartość ekonomiczną przedmiotowych aktywów przed klęską. Nie mogą one przekroczyć kosztów napraw lub spadku godziwej wartości rynkowej spowodowanego przez klęskę żywiołową, tj. różnicy między wartością majątku bezpośrednio przed przedmiotową klęską i bezpośrednio po niej.
7. Utratę dochodu oblicza się przez odjęcie:
a)
iloczynu ilości produktów rolnych wyprodukowanych w roku klęski żywiołowej, lub w każdym kolejnym roku, którego dotyczy pełne lub częściowe zniszczenie środków produkcji, i średniej ceny sprzedaży uzyskanej w danym roku
od
b)
iloczynu średniej rocznej ilości produktów rolnych wyprodukowanych w okresie trzech lat przed wystąpieniem klęski żywiołowej lub średniej z trzech lat opartej na okresie pięciu lat przed wystąpieniem klęski żywiołowej, z wyłączeniem wartości najwyższej i najniższej, i uzyskanej średniej ceny sprzedaży.
Kwota ta może zostać zwiększona o inne koszty poniesione przez beneficjenta z powodu niekorzystnego zjawiska klimatycznego porównywalnego do klęski żywiołowej.
Kwota ta zmniejszana jest o wszelkie koszty, których poniesieniu klęska żywiołowa zapobiegła.
Do obliczenia rocznej produkcji rolnej beneficjenta można stosować wskaźniki, pod warunkiem że zastosowana metoda obliczeń umożliwia oznaczenie realnych strat beneficjenta w danym roku.
8. Pomoc i wszelkie inne płatności przyznane w celu wyrównania strat, w tym płatności w ramach polis ubezpieczeniowych, ogranicza się do 100 % kosztów kwalifikowalnych.
SEKCJA 4
Pomoc na badania i rozwój w sektorach rolnym i leśnym
Artykuł 31
Pomoc na badania i rozwój w sektorach rolnym i leśnym
1. Pomoc na badania i rozwój w sektorach rolnym i leśnym jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki określone w niniejszym artykule ust. 2-7 i w rozdziale I.
2. Wspierany projekt leży w interesie wszystkich przedsiębiorstw działających w danym sektorze lub podsektorze rolnym lub leśnym.
3. Przed terminem rozpoczęcia realizacji wspieranego projektu w internecie publikowane są następujące informacje:
a)
o planowanej realizacji wspieranego projektu;
b)
cele wspieranego projektu;
c)
przybliżona data opublikowania oczekiwanych rezultatów wspieranego projektu;
d)
miejsce opublikowania w internecie oczekiwanych rezultatów wspieranego projektu;
e)
wskazanie, że rezultaty wspieranego projektu są dostępne nieodpłatnie dla wszystkich przedsiębiorstw działających w danym sektorze lub podsektorze rolnym lub leśnym.
4. Wyniki projektu objętego pomocą są dostępne w internecie począwszy od daty zakończenia takiego projektu lub od daty podania wszelkich informacji dotyczących takich wyników członkom jakiejkolwiek organizacji, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej. Wyniki pozostają dostępne w internecie przez co najmniej 5 lat od daty zakończenia projektu objętego pomocą.
5. Pomoc udzielana jest bezpośrednio organizacji zajmującej się badaniami i upowszechnianiem wiedzy.
Pomoc nie może obejmować płatności uzależnionych od cen produktów rolnych na rzecz przedsiębiorstw prowadzących działalność w sektorze rolnym.
6. Za koszty kwalifikowalne uznaje się:
a)
koszty personelu dotyczące badaczy, techników i pozostałego personelu pomocniczego w zakresie, w jakim osoby te pracują przy danym projekcie;
b)
koszty aparatury i sprzętu w zakresie i przez okres, w jakim są one wykorzystywane na potrzeby projektu. Jeśli aparatura i sprzęt nie są wykorzystywane na potrzeby projektu przez cały okres ich użytkowania, za koszty kwalifikowalne uznaje się tylko koszty amortyzacji odpowiadające okresowi realizacji projektu obliczone na podstawie powszechnie przyjętych zasad rachunkowości;
c)
koszty budynków i gruntów w zakresie i przez okres, w jakich są one wykorzystywane na potrzeby projektu. Jeżeli chodzi o budynki, za koszty kwalifikowalne uznaje się tylko koszty amortyzacji odpowiadające okresowi realizacji projektu obliczone na podstawie powszechnie przyjętych zasad rachunkowości. W przypadku gruntów kosztami kwalifikowalnymi są koszty przekazania na zasadach handlowych lub faktycznie poniesione koszty kapitałowe;
d)
koszty badań wykonywanych na podstawie umowy, wiedzy i patentów zakupionych lub użytkowanych na podstawie licencji udzielonej przez źródła zewnętrzne na warunkach pełnej konkurencji oraz koszty doradztwa i równorzędnych usług wykorzystywanych wyłącznie na potrzeby projektu;
e)
dodatkowe koszty ogólne i inne koszty operacyjne, w tym koszty materiałów, dostaw i podobnych produktów, poniesione bezpośrednio w wyniku realizacji projektu.
7. Intensywność pomocy ograniczona jest do 100 % kosztów kwalifikowalnych.
SEKCJA 5
Pomoc na rzecz leśnictwa
Artykuł 32
Pomoc na zalesianie i tworzenie terenów zalesionych
1. Pomoc na zalesianie i tworzenie terenów zalesionych przyznawana publicznym i prywatnym właścicielom gruntów oraz zrzeszeniom takich właścicieli jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule ust. 2-16 i w rozdziale I.
2. Pomoc:
a)
jest przyznawana w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1305/2013 oraz aktami delegowanymi i wykonawczymi przyjętymi przez Komisję na podstawie tego rozporządzenia:
(i)
jako pomoc współfinansowana z EFRROW; albo
(ii)
jako dodatkowe finansowanie krajowe pomocy, o której mowa w ppkt (i);
oraz
b)
jest identyczna z bazowym środkiem rozwoju obszarów wiejskich przewidzianym w programie rozwoju obszarów wiejskich, o którym mowa w lit. a).
3. Podstawa prawna przedmiotowej pomocy określa, że nie może ona zostać wdrożona przed zatwierdzeniem właściwego programu rozwoju obszarów wiejskich przez Komisję.
4. W przypadku zalesienia gruntów należących do państwa, pomoc przyznawana jest wyłącznie w przypadkach, gdy podmiotem zarządzającym jest jednostka prywatna lub gmina.
5. Ograniczenia własności lasów, o których mowa w ust. 4, nie mają zastosowania do lasów tropikalnych i subtropikalnych oraz do terenów zalesionych terytoriów Azorów, Madery, Wysp Kanaryjskich, mniejszych wysp Morza Egejskiego oraz francuskich departamentów zamorskich.
6. Pomoc przyznaje się na zalesianie lub tworzenie terenów zalesionych na gruntach rolniczych i gruntach nierolniczych.
7. Pomoc na zalesianie lub tworzenie terenów zalesionych obejmuje koszty założenia i roczną premię na hektar.
Pomoc na zalesianie lub tworzenie terenów zalesionych może obejmować operacje inwestycyjne.
Pomoc na zalesienie gruntów należących do organów publicznych lub zalesienie szybko rosnącymi drzewami obejmuje wyłącznie koszty założenia.
8. Pomoc na zalesianie lub tworzenie terenów zalesionych związana z operacjami inwestycyjnymi obejmuje następujące koszty kwalifikowalne:
a)
budowa, nabycie, w tym leasing, lub modernizacja nieruchomości, przy czym grunty kwalifikują się jedynie w zakresie nieprzekraczającym 10 % łącznych kosztów kwalifikowalnych danej operacji;
b)
zakup lub leasing maszyn, urządzeń i wyposażenia do wartości rynkowej danych aktywów;
c)
ogólne koszty związane z wydatkami, o których mowa w lit. a) i b), takie jak honoraria architektów, inżynierów i opłaty za konsultacje, opłaty za doradztwo w zakresie zrównoważenia środowiskowego i gospodarczego, w tym studia wykonalności pozostają wydatkami kwalifikowalnymi, nawet jeśli na podstawie ich rezultatów nie dokonuje się wydatków, o których mowa w lit. a) i b);
d)
zakup lub opracowanie oprogramowania komputerowego i zakup patentów, licencji, praw autorskich i znaków towarowych;
e)
koszty opracowania planów urządzenia lasów lub równoważnych instrumentów.
Kapitału obrotowego nie uznaje się za koszt kwalifikowalny.
9. Operacje inwestycyjne muszą być zgodne z przepisami Unii oraz ustawodawstwem krajowym danego państwa członkowskiego w zakresie ochrony środowiska. W odniesieniu do operacji inwestycyjnych wymagających przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko na mocy dyrektywy 2011/92/UE, pomoc jest uzależniona od przeprowadzenia takiej oceny, a zezwolenie na realizację odnośnego projektu inwestycyjnego zostaje wydane przed datą przyznania pomocy indywidualnej.
10. Za koszty kwalifikowalne można uznać następujące koszty założenia:
a)
koszty zakupu materiału nasadzeniowego i sadzonek;
b)
koszty sadzenia i koszty bezpośrednio związane z sadzeniem;
c)
koszty pozostałych powiązanych czynności, takich jak przechowywanie sadzonek i zabiegi, którym są one poddawane, w tym niezbędnych środków zapobiegania szkodnikom i ochrony roślin;
d)
koszty ponownego sadzenia niezbędnego w pierwszym roku zalesiania.
11. Roczna premia na hektar obejmuje koszty związane z utraconymi dochodami z rolnictwa oraz koszty utrzymania, w tym wczesnego i późnego oczyszczania, i jest wypłacana przez okres maksymalnie 12 lat od daty przyznania pomocy.
12. Nie przyznaje się pomocy na sadzenie następujących drzew:
a)
drzew z przeznaczeniem na zagajniki o krótkiej rotacji;
b)
drzew z przeznaczeniem na choinki świąteczne; ani
c)
drzew szybko rosnących z przeznaczeniem na produkcję energii.
13. Sadzi się gatunki dostosowane do warunków środowiskowych i klimatycznych danego obszaru i spełniające minimalne wymagania w zakresie ochrony środowiska.
14. Na obszarach, gdzie zalesianie jest utrudnione ze względu na trudne warunki glebowe i klimatyczne, pomocy można udzielać na sadzenie wieloletnich gatunków drzewiastych, takich jak krzewy lub krzaki dostosowane do lokalnych warunków.
15. W przypadku beneficjentów powyżej rozmiaru określonego przez państwa członkowskie w programach rozwoju obszarów wiejskich pomoc uzależniona jest od przedstawienia stosownych informacji z planu urządzenia lasu lub równoważnego instrumentu zgodnego ze zrównoważoną gospodarką leśną, jak określono podczas drugiej ministerialnej konferencji na temat ochrony lasów w Europie w 1993 r.
16. Intensywność pomocy ograniczona jest do 100 % kosztów kwalifikowalnych.
Artykuł 33
Pomoc na systemy rolno-leśne
1. Pomoc na systemy rolno-leśne przyznawana publicznym i prywatnym właścicielom gruntów, gminom oraz ich zrzeszeniom jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełnione są warunki określone w niniejszym artykule ust. 2-11 i w rozdziale I.
2. Pomoc:
a)
jest przyznawana w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1305/2013 oraz aktami delegowanymi i wykonawczymi przyjętymi przez Komisję na podstawie tego rozporządzenia:
(i)
albo jako pomoc współfinansowana z EFRROW; albo
(ii)
jako dodatkowe finansowanie krajowe pomocy, o której mowa w ppkt (i);
oraz
b)
jest identyczna z bazowym środkiem rozwoju obszarów wiejskich przewidzianym w programie rozwoju obszarów wiejskich, o którym mowa w lit. a).
3. Podstawa prawna przedmiotowej pomocy określa, że nie może ona zostać wdrożona przed zatwierdzeniem właściwego programu rozwoju obszarów wiejskich przez Komisję.
4. Pomoc na systemy rolno-leśne obejmuje koszty założenia i roczną premię na hektar.
Pomoc na systemy rolno-leśne może obejmować operacje inwestycyjne.
5. Pomoc na systemy rolno-leśne związana z operacjami inwestycyjnymi obejmuje następujące koszty kwalifikowalne:
a)
budowa, nabycie, w tym leasing, lub modernizacja nieruchomości, przy czym grunty kwalifikują się jedynie w zakresie nieprzekraczającym 10 % łącznych kosztów kwalifikowalnych danej operacji;
b)
zakup lub leasing maszyn, urządzeń i wyposażenia do wartości rynkowej danych aktywów;
c)
ogólne koszty związane z wydatkami, o których mowa w lit. a) i b), takie jak honoraria architektów, inżynierów i opłaty za konsultacje, opłaty za doradztwo w zakresie zrównoważenia środowiskowego i gospodarczego, w tym studia wykonalności, pozostają wydatkami kwalifikowalnymi, nawet jeśli na podstawie ich rezultatów nie dokonuje się wydatków, o których mowa w lit. a) i b);
d)
zakup lub opracowanie oprogramowania komputerowego i zakup patentów, licencji, praw autorskich i znaków towarowych;
e)
koszty opracowania planów urządzenia lasów lub równoważnych instrumentów.
Kapitału obrotowego nie uznaje się za koszt kwalifikowalny.
6. Operacje inwestycyjne muszą być zgodne z przepisami Unii oraz ustawodawstwem krajowym danego państwa członkowskiego w zakresie ochrony środowiska. W odniesieniu do operacji inwestycyjnych wymagających przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko na mocy dyrektywy 2011/92/UE, pomoc jest uzależniona od przeprowadzenia takiej oceny, a zezwolenie na realizację odnośnego projektu inwestycyjnego zostaje wydane przed datą przyznania pomocy indywidualnej.
7. Za koszty kwalifikowalne można uznać następujące koszty założenia:
a)
koszty założenia systemu rolno-leśne przez sadzenie drzew, w tym koszty materiału nasadzeniowego, sadzenia, przechowywania sadzonek i zabiegów, którym są one poddawane, w tym niezbędnych środków zapobiegania szkodnikom i ochrony roślin;
b)
koszty założenia systemu rolno-leśnego przez przekształcenie istniejącego lasu lub innych gruntów zalesionych, w tym koszty ścinki, przerzedzania i przycinania oraz ochrony przed pasącymi się zwierzętami;
c)
inne koszty bezpośrednio związane z założeniem systemu rolno-leśnego, takie jak studium wykonalności, przygotowanie planu założenia, badanie gleby, przygotowanie i ochrona gleby;
d)
koszty leśnictwa połączonego z hodowlą zwierząt, a mianowicie koszty nawadniania oraz instalacji ochronnych pastwisk;
e)
koszty niezbędnych zabiegów związanych z założeniem systemu rolno-leśnego, w tym nawadniania i koszenia;
f)
koszty ponownego sadzenia w pierwszym roku po założeniu systemu rolno-leśnego.
8. Roczna premia na hektar pokrywa koszty utrzymania systemu rolno-leśnego i jest wypłacana przez okres maksymalnie pięciu lat od daty przyznania pomocy.
Kwalifikowalne koszty utrzymania mogą dotyczyć sadzenia rzędów drzew, odchwaszczania, przerzedzania i przycinania, działań ochronnych i inwestycji np. w ogrodzenia lub osłony indywidualne;
9. Państwa członkowskie określają maksymalną liczbę drzew sadzonych na hektar, uwzględniając:
a)
uwarunkowania glebowo-klimatyczne oraz warunki środowiskowe;
b)
gatunki leśne; oraz
c)
potrzebę zagwarantowania zrównoważonego wykorzystania gruntów.
10. W przypadku beneficjentów powyżej rozmiaru określonego przez państwa członkowskie pomoc uzależniona jest od przedstawienia stosownych informacji z planu urządzenia lasu lub równoważnego instrumentu zgodnego ze zrównoważoną gospodarką leśną, jak określono podczas drugiej ministerialnej konferencji na temat ochrony lasów w Europie w 1993 r.
11. Maksymalna intensywność pomocy jest ograniczona do:
a)
80 % kosztów kwalifikowalnych w odniesieniu do operacji inwestycyjnych i kosztów założenia, o których mowa w ust. 5 i 7; oraz
b)
100 % rocznej premii, o której mowa w ust. 8.
Artykuł 34
Pomoc na zapobieganie zniszczeniom lasów wskutek pożarów lasów, klęsk żywiołowych, niekorzystnych zjawisk klimatycznych porównywalnych do klęsk żywiołowych, innych niekorzystnych zjawisk klimatycznych, inwazji szkodników roślin i katastrof oraz na wyrównanie związanych z nimi szkód
1. Pomoc na zapobieganie zniszczeniom lasów wskutek pożarów lasów, klęsk żywiołowych, niekorzystnych zjawisk klimatycznych porównywalnych do klęsk żywiołowych, innych niekorzystnych zjawisk klimatycznych, inwazji szkodników roślin, szkodników roślin, katastrof i zdarzeń związanych ze zmianą klimatu oraz na naprawę związanych z nimi szkód, zgodnie z art. 24 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, przyznawana publicznym i prywatnym właścicielom lasów oraz innym podmiotom prawa prywatnego i publicznego oraz zrzeszeniom takich podmiotów jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu odpowiednio art. 107 ust. 2 lit. b) lub, w stosownych przypadkach, art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełnione są warunki określone w niniejszym artykule ust. 2-12 i w rozdziale I.
2. Pomoc:
a)
jest przyznawana w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1305/2013 oraz aktami delegowanymi i wykonawczymi przyjętymi przez Komisję na podstawie tego rozporządzenia:
(i)
albo jako pomoc współfinansowana z EFRROW; albo
(ii)
jako dodatkowe finansowanie krajowe pomocy, o której mowa w ppkt (i);
oraz
b)
jest identyczna z bazowym środkiem rozwoju obszarów wiejskich przewidzianym w programie rozwoju obszarów wiejskich, o którym mowa w lit. a).
3. Podstawa prawna przedmiotowej pomocy określa, że nie może ona zostać wdrożona przed zatwierdzeniem właściwego programu rozwoju obszarów wiejskich przez Komisję.
4. Do wsparcia związanego z zapobieganiem pożarom lasów kwalifikują się wyłącznie obszary leśne sklasyfikowane zgodnie z planami ochrony lasów ustanowionymi przez dane państwo członkowskie jako obszary wysokiego lub średniego ryzyka występowania pożarów lasów.
5. Pomoc obejmuje następujące koszty kwalifikowalne:
a)
założenie infrastruktury ochronnej;
b)
lokalne działania na małą skalę podejmowane w celu zapobiegania pożarom lub innym zagrożeniom naturalnym, w tym wykorzystywanie wypasanych zwierząt;
c)
instalowanie i modernizację urządzeń do monitorowania pożarów lasów, występowania szkodników i chorób oraz urządzeń łączności;
d)
przywracanie potencjału leśnego zniszczonego wskutek pożarów, klęsk żywiołowych, niekorzystnych zjawisk klimatycznych porównywalnych do klęsk żywiołowych, innych niekorzystnych zjawisk klimatycznych, inwazji szkodników roślin, katastrof i zjawisk związanych ze zmianą klimatu.
6. Pomoc może obejmować pomoc na pokrycie kosztów utrzymania w przypadku pasów przeciwpożarowych.
7. Nie udziela się pomocy na działalność związaną z rolnictwem na obszarach objętych zobowiązaniami rolno-środowiskowymi.
8. W przypadku przywracania potencjału leśnego, o którym mowa w ust. 5 lit. d), pomoc uzależniona jest od formalnego uznania przez właściwe organy danego państwa członkowskiego, że:
a)
pożar, klęska żywiołowa, niekorzystne zjawisko klimatyczne porównywalne do klęski żywiołowej, inne niekorzystne zjawisko klimatyczne, inwazja szkodników roślin, katastrofa lub zjawisko związane ze zmianą klimatu miały miejsce; oraz
b)
zdarzenie, o którym mowa w niniejszym ustępie lit. a), w tym środki podjęte zgodnie z dyrektywą 2000/29/WE w celu zwalczania lub powstrzymania inwazji szkodników roślin, spowodowały zniszczenie co najmniej 20 % odnośnego potencjału leśnego.
9. W przypadku pomocy na zapobieganie zniszczeniom lasów przez szkodniki roślin, ryzyko wystąpienia inwazji szkodników roślin musi zostać poparte dowodami naukowymi i uznane przez publiczną jednostkę naukową.
Program rozwoju obszarów wiejskich danego państwa członkowskiego zawiera wykaz gatunków organizmów szkodliwych, które mogą powodować lub inwazje szkodników roślin.
10. Działania lub projekty objęte pomocą są spójne z planem ochrony lasów ustanowionym przez dane państwo członkowskie.
W przypadku beneficjentów powyżej rozmiaru określonego przez państwa członkowskie pomoc uzależniona jest od przedstawienia stosownych informacji z planu urządzenia lasu lub równoważnego instrumentu zgodnego ze zrównoważoną gospodarką leśną, jak określono podczas drugiej ministerialnej konferencji na temat ochrony lasów w Europie w 1993 r., wyszczególniając cele działań zapobiegawczych.
Koszty inne niż te, o których mowa w ust. 5, związane ze specyfiką sektora leśnego, można uznać za koszty kwalifikowalne.
11. Nie przyznaje się pomocy z tytułu utraty dochodów spowodowanej: pożarem, klęską żywiołową, niekorzystnym zjawiskiem klimatycznym porównywalnym do klęski żywiołowej, innym niekorzystnym zjawiskiem klimatycznym, inwazją szkodników roślin i katastrofą.
12. Intensywność pomocy ograniczona jest do 100 % kosztów kwalifikowalnych.
Pomoc przyznana na koszty kwalifikowalne, a których mowa w ust. 5 lit. d), oraz wszelkie inne płatności otrzymane przez beneficjenta, w tym płatności w ramach innych środków krajowych lub unijnych lub też polis ubezpieczeniowych w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowalnych, ogranicza się do 100 % kosztów kwalifikowalnych.
Artykuł 35
Pomoc na inwestycje zwiększające odporność ekosystemów leśnych i ich wartość środowiskową
1. Pomoc na inwestycje zwiększające odporność ekosystemów leśnych i ich wartość środowiskową przyznawana osobom fizycznym, prywatnym i publicznym właścicielom lasów, podmiotom prawa prywatnego i publicznego oraz zrzeszeniom takich podmiotów jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełnione są warunki określone w niniejszym artykule ust. 2-8 i w rozdziale I.
2. Pomoc:
a)
jest przyznawana w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1305/2013 oraz aktami delegowanymi i wykonawczymi przyjętymi przez Komisję na podstawie tego rozporządzenia:
(i)
albo jako pomoc współfinansowana z EFRROW; albo
(ii)
jako dodatkowe finansowanie krajowe pomocy, o której mowa w ppkt (i);
oraz
b)
jest identyczna z bazowym środkiem rozwoju obszarów wiejskich przewidzianym w programie rozwoju obszarów wiejskich, o którym mowa w lit. a).
3. Podstawa prawna przedmiotowej pomocy określa, że nie może ona zostać wdrożona przed zatwierdzeniem właściwego programu rozwoju obszarów wiejskich przez Komisję.
4. Inwestycje mają na celu realizację zobowiązań w odniesieniu do celów związanych ze środowiskiem, dla zapewniania usług ekosystemowych lub zwiększenia użyteczności publicznej lasu i gruntów zalesionych na danym obszarze lub zwiększenie potencjału ekosystemów w zakresie łagodzenia zmiany klimatu, nie wykluczając korzyści gospodarczych w perspektywie długoterminowej.
5. Inwestycje te muszą być zgodne z przepisami Unii oraz ustawodawstwem krajowym danego państwa członkowskiego w zakresie ochrony środowiska. W odniesieniu do inwestycji wymagających przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko zgodnie z dyrektywą 2011/92/UE - pomoc obwarowana jest wymogiem, by ocenę taką przeprowadzono, zaś zezwolenie na realizację odnośnego projektu inwestycyjnego wydano przed datą przyznania pomocy indywidualnej.
6. Pomoc obejmuje następujące koszty kwalifikowalne:
a)
budowa, nabycie, w tym leasing, lub modernizacja nieruchomości, przy czym grunty kwalifikują się jedynie w zakresie nieprzekraczającym 10 % łącznych kosztów kwalifikowalnych danej operacji;
b)
zakup lub leasing maszyn, urządzeń i wyposażenia do wartości rynkowej danych aktywów;
c)
ogólne koszty związane z wydatkami, o których mowa w lit. a) oraz b), takie jak honoraria architektów, inżynierów i opłaty za konsultacje, opłaty za doradztwo w zakresie zrównoważenia środowiskowego i gospodarczego, w tym studia wykonalności, pozostają wydatkami kwalifikowalnymi, nawet jeśli na podstawie ich rezultatów nie dokonuje się wydatków, o których mowa w lit. a) oraz b);
d)
zakup lub opracowanie oprogramowania komputerowego i zakup patentów, licencji, praw autorskich i znaków towarowych;
e)
koszty opracowania planów urządzenia lasów lub równoważnych instrumentów.
7. Kosztów innych niż wymienione w ust. 6 lit. a) i b), związanych z umowami leasingu, takich jak marża leasingodawcy, koszty refinansowania odsetek, koszty bieżące i opłaty ubezpieczeniowe, nie zalicza się do kosztów kwalifikowalnych.
Kapitału obrotowego nie uznaje się za koszt kwalifikowalny.
8. Intensywność pomocy ograniczona jest do 100 % kosztów kwalifikowalnych.
Artykuł 36
Pomoc na niwelowanie niedogodności związanych z obszarami leśnymi Natura 2000
1. Pomoc na niwelowanie niedogodności związanych z obszarami leśnymi Natura 2000, zdefiniowanymi w art. 3 dyrektywy 92/43/EWG oraz w art. 3 dyrektywy 2009/147/WE, przyznawana prywatnym właścicielom lasów i zrzeszeniom prywatnych właścicieli lasów, jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełnione są warunki określone w niniejszym artykule ust. 2-6 i w rozdziale I.
2. Pomoc:
a)
jest przyznawana w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1305/2013 oraz aktami delegowanymi i wykonawczymi przyjętymi przez Komisję na podstawie tego rozporządzenia:
(i)
albo jako pomoc współfinansowana z EFRROW; albo
(ii)
jako dodatkowe finansowanie krajowe pomocy, o której mowa w ppkt (i);
oraz
b)
jest identyczna z bazowym środkiem rozwoju obszarów wiejskich przewidzianym w programie rozwoju obszarów wiejskich, o którym mowa w lit. a).
3. Podstawa prawna przedmiotowej pomocy określa, że nie może ona zostać wdrożona przed zatwierdzeniem właściwego programu rozwoju obszarów wiejskich przez Komisję.
4. Pomoc przyznawana jest rocznie i na hektar lasu w celu wyrównania beneficjentom dodatkowych kosztów i dochodów utraconych w wyniku niedogodności na obszarach leśnych, o których mowa w niniejszym artykule ust. 5, związanych z wdrażaniem dyrektyw 92/43/EWG i 2009/147/WE.
5. Do pomocy kwalifikują się następujące obszary leśne:
a)
obszary leśne Natura 2000 zgodnie z art. 3 dyrektywy 92/43/EWG i art. 3 dyrektywy 2009/147/WE;
b)
cechy krajobrazu, służące realizacji przepisów art. 10 dyrektywy 92/43/EWG; obszary te nie przekraczają 5 % obszarów należących do sieci Natura 2000 objętych zakresem terytorialnym danego programu rozwoju obszarów wiejskich.
6. Pomoc jest ograniczona do maksymalnej kwoty 500 EUR na hektar rocznie w początkowym okresie, nieprzekraczającym pięciu lat, a po tym okresie do 200 EUR na hektar rocznie.
W wyjątkowych przypadkach kwoty te można zwiększyć, uwzględniając szczególne okoliczności, które należy uzasadnić w programach rozwoju obszarów wiejskich.
Państwa członkowskie potrącają z kwoty pomocy wszelkie kwoty niezbędne w celu wykluczenia podwójnego finansowania praktyk, o którym mowa w art. 29 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.
Artykuł 37
Pomoc na usługi leśno-środowiskowe i klimatyczne oraz ochronę lasów
1. Pomoc na usługi leśno-środowiskowe i klimatyczne oraz ochronę lasów przyznawana publicznym lub prywatnym właścicielom lasów, podmiotom prawa prywatnego lub publicznego oraz zrzeszeniom takich podmiotów jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełnione są warunki określone w niniejszym artykule ust. 2-9 i w rozdziale I.
2. Pomoc:
a)
jest przyznawana w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1305/2013 oraz aktami delegowanymi i wykonawczymi przyjętymi przez Komisję na podstawie tego rozporządzenia:
(i)
albo jako pomoc współfinansowana z EFRROW; albo
(ii)
jako dodatkowe finansowanie krajowe pomocy, o której mowa w ppkt (i);
oraz
b)
jest identyczna z bazowym środkiem rozwoju obszarów wiejskich przewidzianym w programie rozwoju obszarów wiejskich, o którym mowa w lit. a).
3. Podstawa prawna przedmiotowej pomocy określa, że nie może ona zostać wdrożona przed zatwierdzeniem właściwego programu rozwoju obszarów wiejskich przez Komisję.
4. W przypadku usług leśno-środowiskowych i klimatycznych oraz ochrony lasów na gruntach należących do państwa pomoc przyznawana jest wyłącznie w przypadku, gdy podmiotem zarządzającym takimi gruntami jest podmiot prywatny lub gmina.
5. W przypadku gospodarstw leśnych powyżej określonego progu ustalonego przez państwa członkowskie pomoc uzależniona jest od przedstawienia stosownych informacji z planu urządzenia lasu lub równoważnego instrumentu zgodnego ze zrównoważoną gospodarką leśną, jak określono podczas drugiej ministerialnej konferencji na temat ochrony lasów w Europie w 1993 r.
6. Pomoc przyznawana jest na hektar obszaru leśnego.
7. Pomoc ta obejmuje jedynie te zobowiązania, które wykraczają poza obowiązkowe wymogi ustanowione w krajowej ustawie dotyczącej leśnictwa lub w innych właściwych przepisach krajowych lub unijnych. Obowiązkowe wymogi krajowe są jasno określone.
Zobowiązania podejmuje się na okres od pięciu do siedmiu lat. Jeśli jednak jest to konieczne i należycie uzasadnione, w odniesieniu do konkretnych rodzajów zobowiązań państwa członkowskie mogą wyznaczyć dłuższy okres.
8. Pomoc rekompensuje beneficjentom całość lub część dodatkowych kosztów i dochodów utraconych w wyniku podjęcia zobowiązań, o których mowa w ust. 7.
W razie potrzeby pomoc może pokrywać koszty transakcji do 20 % wartości pomocy.
Pomoc z tytułu zobowiązań dotyczących rezygnacji z komercyjnego użytkowania drzew i lasów może - w należycie uzasadnionych przypadkach odnoszących się do operacji dotyczących ochrony środowiska - być przyznana jako zryczałtowana lub jednorazowa płatność na jednostkę, obliczona na podstawie dodatkowych kosztów i utraconych dochodów.
9. Pomoc ograniczona jest do maksymalnej kwoty 200 EUR na hektar rocznie.
W wyjątkowych przypadkach tę maksymalną kwotę można zwiększyć, uwzględniając szczególne okoliczności, które należy uzasadnić w programach rozwoju obszarów wiejskich.
Artykuł 38
Pomoc na przekazywanie wiedzy i działania informacyjne w sektorze leśnym
1. Pomoc na przekazywanie wiedzy i działania informacyjne jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełnione są warunki określone w niniejszym artykule ust. 2-6 i w rozdziale I.
2. Pomoc obejmuje działania w zakresie kształcenia zawodowego i nabywania umiejętności, w tym szkolenia, warsztaty i instruktaż, pokazy i działania informacyjne.
Pomoc może obejmować także krótkoterminowe wymiany osób zarządzających lasami i wizyty w lasach.
Pomoc na działania pokazowe może obejmować odpowiednie koszty inwestycyjne.
3. Pomoc obejmuje następujące koszty kwalifikowalne:
a)
koszty organizacji i prowadzenia działań z zakresu przekazywania wiedzy lub działań informacyjnych;
b)
w przypadku projektów pokazowych związanych z inwestycjami:
(i)
budowa, nabycie, w tym leasing, lub modernizacja nieruchomości, przy czym grunty kwalifikują się jedynie w zakresie nieprzekraczającym 10 % łącznych kosztów kwalifikowalnych danej operacji;
(ii)
zakup lub leasing maszyn, urządzeń i wyposażenia do wartości rynkowej danych aktywów;
(iii)
ogólne koszty związane z wydatkami, o których mowa w ppkt (i) oraz (ii), takie jak honoraria architektów, inżynierów i opłaty za konsultacje, opłaty za doradztwo w zakresie zrównoważenia środowiskowego i gospodarczego, w tym studia wykonalności, pozostają wydatkami kwalifikowalnymi, nawet jeśli na podstawie ich rezultatów nie dokonuje się wydatków, o których mowa w ppkt (i) oraz (ii);
(iv)
zakup lub opracowanie oprogramowania komputerowego i zakup patentów, licencji, praw autorskich i znaków towarowych;
c)
koszty podróży, zakwaterowania i wydatków dziennych uczestników.
4. Pomoc, o której mowa w ust. 3 lit. a) i b), nie obejmuje bezpośrednich płatności na rzecz beneficjentów. Pomoc wypłacana jest podmiotom realizującym działania z zakresu przekazywania wiedzy i działania informacyjne.
5. Podmioty świadczące usługi w zakresie przekazywania wiedzy i realizujące działania informacyjne posiadają odpowiednie zdolności do wykonywania tych zadań w postaci wykwalifikowanego personelu odbywającego regularne szkolenia.
6. Intensywność pomocy ograniczona jest do 100 % kosztów kwalifikowalnych.
Artykuł 39
Pomoc na usługi doradcze w sektorze leśnym
1. Pomoc na usługi doradcze przyznawana właścicielom lasów i innym zarządcom gruntów jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełnione są warunki określone w niniejszym artykule ust. 2-7 i w rozdziale I.
2. Pomoc przyznawana jest, by pomóc właścicielom lasów i innym zarządcom gruntów w korzystaniu z usług doradczych służących poprawie efektywności gospodarczej i środowiskowej ich gospodarstw, przedsiębiorstw lub inwestycji, a także ograniczeniu ich wpływu na klimat oraz zwiększaniu ich odporności na zmianę klimatu.
3. Usługi doradcze obejmują co najmniej kwestie dotyczące wdrażania dyrektyw 92/43/EWG, 2000/60/WE i 2009/147/WE.
Doradztwo może obejmować również kwestie związane z efektywnością gospodarczą i środowiskową gospodarstw leśnych.
4. Pomoc nie obejmuje bezpośrednich płatności dla beneficjentów. Pomoc wypłacana jest podmiotom świadczącym usługi doradcze.
Podmioty świadczące usługi doradcze dysponują odpowiednimi zasobami w postaci regularnie szkolonego i wykwalifikowanego personelu oraz doświadczeniem w zakresie doradztwa i są wiarygodne w odniesieniu do dziedzin, których dotyczą świadczone przez nich usługi doradcze.
5. Przy świadczeniu usług doradczych usługodawca przestrzega obowiązków poszanowania poufności, o których mowa w art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.
6. W uzasadnionych i stosownych przypadkach usługi doradcze mogą być częściowo świadczone grupowo, z uwzględnieniem sytuacji poszczególnych beneficjentów korzystających z usług doradczych.
7. Kwota pomocy jest ograniczona do 1 500 EUR za poradę.
Artykuł 40
Pomoc na inwestycje w infrastrukturę związane z rozwojem, modernizacją i dostosowywaniem sektora leśnego
1. Pomoc na inwestycje w infrastrukturę związane z rozwojem, modernizacją i dostosowywaniem sektora leśnego przyznawana przedsiębiorstwom działającym w sektorze leśnym jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełnione są warunki określone w niniejszym artykule ust. 2-9 i w rozdziale I.
2. Pomoc:
a)
jest przyznawana w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1305/2013 oraz aktami delegowanymi i wykonawczymi przyjętymi przez Komisję na podstawie tego rozporządzenia:
(i)
albo jako pomoc współfinansowana z EFRROW; albo
(ii)
jako dodatkowe finansowanie krajowe pomocy, o której mowa w ppkt (i);
oraz
b)
jest identyczna z bazowym środkiem rozwoju obszarów wiejskich przewidzianym w programie rozwoju obszarów wiejskich, o którym mowa w lit. a).
3. Podstawa prawna przedmiotowej pomocy określa, że nie może ona zostać wdrożona przed zatwierdzeniem właściwego programu rozwoju obszarów wiejskich przez Komisję.
4. Inwestycje te muszą być zgodne z przepisami Unii oraz ustawodawstwem krajowym danego państwa członkowskiego w zakresie ochrony środowiska. W odniesieniu do inwestycji wymagających przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko zgodnie z dyrektywą 2011/92/UE - pomoc obwarowana jest wymogiem, by ocenę taką przeprowadzono, zaś zezwolenie na realizację odnośnego projektu inwestycyjnego wydano przed datą przyznania pomocy indywidualnej.
5. Pomoc obejmuje inwestycje w rzeczowe aktywa trwałe i wartości niematerialne i prawne, które dotyczą infrastruktury związanej z rozwojem, modernizacją lub dostosowywaniem lasów, w tym:
a)
dostęp do gruntów leśnych;
b)
scalanie i poprawę stanu gruntów;
c)
zaopatrzenie w energię i w wodę.
6. Pomoc obejmuje następujące koszty kwalifikowalne:
a)
budowa, nabycie, w tym leasing, lub modernizacja nieruchomości, przy czym grunty kwalifikują się jedynie w zakresie nieprzekraczającym 10 % łącznych kosztów kwalifikowalnych danej operacji;
b)
zakup lub leasing maszyn, urządzeń i wyposażenia do wartości rynkowej danych aktywów;
c)
ogólne koszty związane z wydatkami, o których mowa w lit. a) i b), takie jak honoraria architektów, inżynierów i opłaty za konsultacje, opłaty za doradztwo w zakresie zrównoważenia środowiskowego i gospodarczego, w tym studia wykonalności, pozostają wydatkami kwalifikowalnymi, nawet jeśli na podstawie ich rezultatów nie dokonuje się wydatków, o których mowa w lit. a) i b);
d)
zakup lub opracowanie oprogramowania komputerowego i zakup patentów, licencji, praw autorskich i znaków towarowych;
e)
kosztów opracowania planów urządzenia lasów lub równoważnych instrumentów.
7. Kosztów innych niż wymienione w ust. 6 lit. a) i b), związanych z umowami leasingu, takich jak marża leasingodawcy, koszty refinansowania odsetek, koszty bieżące i opłaty ubezpieczeniowe, nie zalicza się do kosztów kwalifikowalnych.
Kapitału obrotowego nie uznaje się za koszt kwalifikowalny.
8. W przypadku: inwestycji nieprodukcyjnych, inwestycji, których wyłącznym celem jest podniesienie wartości środowiskowej lasów oraz inwestycji dotyczących dróg leśnych, które są udostępniane publicznie bezpłatnie i służą wielofunkcyjnym aspektom lasu, intensywność pomocy ograniczona jest do 100 % kosztów kwalifikowalnych.
9. W przypadku inwestycji zwiększających krótko- lub długoterminowy potencjał gospodarczy lasów, intensywność pomocy jest ograniczona do:
a)
75 % kwoty kosztów kwalifikowalnych w przypadku inwestycji w regionach najbardziej oddalonych;
b)
75 % kwoty kosztów kwalifikowalnych w przypadku inwestycji na mniejszych wyspach Morza Egejskiego;
c)
50 % kwoty kosztów kwalifikowalnych w przypadku inwestycji w regionach słabiej rozwiniętych i we wszystkich regionach, w których w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. PKB na mieszkańca był niższy niż 75 % średniej dla UE-25 w okresie referencyjnym, ale których PKB na mieszkańca wynosi powyżej 75 % średniego PKB w UE-27;
d)
40 % kwoty kosztów kwalifikowalnych w przypadku inwestycji w pozostałych regionach.
Artykuł 41
Pomoc na inwestycje w technologie leśne oraz w pozyskiwanie, przetwarzanie i wprowadzanie do obrotu produktów leśnych
1. Pomoc na inwestycje w technologie leśne oraz w pozyskiwanie, przetwarzanie i wprowadzanie do obrotu produktów leśnych przyznawana prywatnym właścicielom lasów, gminom i ich zrzeszeniom oraz MŚP jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełnione są warunki określone w niniejszym artykule ust. 2-11 i w rozdziale I.
2. Pomoc:
a)
jest przyznawana w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1305/2013 oraz aktami delegowanymi i wykonawczymi przyjętymi przez Komisję na podstawie tego rozporządzenia:
(i)
albo jako pomoc współfinansowana z EFRROW; albo
(ii)
jako dodatkowe finansowanie krajowe pomocy, o której mowa w ppkt (i);
oraz
b)
jest identyczna z bazowym środkiem rozwoju obszarów wiejskich przewidzianym w programie rozwoju obszarów wiejskich, o którym mowa w lit. a).
3. Podstawa prawna przedmiotowej pomocy określa, że nie może ona zostać wdrożona przed zatwierdzeniem właściwego programu rozwoju obszarów wiejskich przez Komisję.
4. Inwestycje te muszą być zgodne z przepisami Unii oraz ustawodawstwem krajowym danego państwa członkowskiego w zakresie ochrony środowiska. W odniesieniu do inwestycji wymagających przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko zgodnie z dyrektywą 2011/92/UE - pomoc obwarowana jest wymogiem, by ocenę taką przeprowadzono, zaś zezwolenie na realizację odnośnego projektu inwestycyjnego wydano przed datą przyznania pomocy indywidualnej.
5. Na terytorium Azorów, Madery, Wysp Kanaryjskich, mniejszych wysp Morza Egejskiego i francuskich departamentów zamorskich pomocy można również udzielać przedsiębiorstwom niebędącym MŚP.
6. Pomoc obejmuje następujące koszty kwalifikowalne:
a)
budowa, nabycie, w tym leasing, lub modernizacja nieruchomości, przy czym grunty kwalifikują się jedynie w zakresie nieprzekraczającym 10 % łącznych kosztów kwalifikowalnych danej operacji;
b)
zakup lub leasing maszyn, urządzeń i wyposażenia do wartości rynkowej danych aktywów;
c)
ogólne koszty związane z wydatkami, o których mowa w lit. a) i b), takie jak honoraria architektów, inżynierów i opłaty za konsultacje, opłaty za doradztwo w zakresie zrównoważenia środowiskowego i gospodarczego, w tym studia wykonalności, pozostają wydatkami kwalifikowalnymi, nawet jeśli na podstawie ich rezultatów nie dokonuje się wydatków, o których mowa w lit. a) i b);
d)
zakup lub opracowanie oprogramowania komputerowego i zakup patentów, licencji, praw autorskich i znaków towarowych;
e)
kosztów ustanowienia planów urządzenia lasów i ich odpowiedników.
7. Kosztów innych niż wymienione w ust. 6 lit. a) i b), związanych z umowami leasingu, takich jak marża leasingodawcy, koszty refinansowania odsetek, koszty bieżące i opłaty ubezpieczeniowe, nie zalicza się do kosztów kwalifikowalnych.
Kapitału obrotowego nie uznaje się za koszt kwalifikowalny.
8. Inwestycje związane z podwyższaniem wartości gospodarczej lasów są uzasadnione w odniesieniu do spodziewanych korzyści dla lasów w co najmniej jednym gospodarstwie oraz mogą obejmować inwestycje w maszyny leśne i praktyki korzystne dla gleb i pozwalające zaoszczędzić zasoby.
9. Inwestycje związane z użyciem drewna jako surowca lub źródła energii są ograniczone do wszystkich operacji poprzedzających przetwórstwo przemysłowe.
W przypadku gdy na szczeblu krajowym istnieją normy w zakresie efektywności energetycznej, inwestycje w infrastrukturę energii odnawialnej, która zużywa lub produkuje energię, spełniają minimalne wymogi tych norm.
Inwestycje w instalacje, których głównym celem jest produkcja energii elektrycznej z biomasy, nie kwalifikują się do pomocy, chyba że wykorzystywany jest minimalny odsetek energii cieplnej, który określają państwa członkowskie.
Pomoc na projekty inwestycyjne w zakresie bioenergii musi być ograniczona do bioenergii, która spełnia odpowiednie kryteria zrównoważonego rozwoju ustanowione w przepisach Unii, w tym w art. 17 ust. 2-6 dyrektywy 2009/28/WE.
10. W przypadku gospodarstw leśnych powyżej określonego progu ustalonego przez państwa członkowskie pomoc uzależniona jest od przedstawienia stosownych informacji z planu urządzenia lasu lub równoważnego instrumentu zgodnego ze zrównoważoną gospodarką leśną, jak określono podczas drugiej ministerialnej konferencji na temat ochrony lasów w Europie w 1993 r.
11. Intensywność pomocy jest ograniczona do:
a)
75 % kwoty kosztów kwalifikowalnych w przypadku inwestycji w regionach najbardziej oddalonych;
b)
75 % kwoty kosztów kwalifikowalnych w przypadku inwestycji na mniejszych wyspach Morza Egejskiego;
c)
50 % kwoty kosztów kwalifikowalnych w przypadku inwestycji w regionach słabiej rozwiniętych i we wszystkich regionach, w których w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. PKB na mieszkańca był niższy niż 75 % średniej dla UE-25 w okresie referencyjnym, ale których PKB na mieszkańca wynosi powyżej 75 % średniego PKB w UE-27;
d)
40 % kwoty kosztów kwalifikowalnych w przypadku inwestycji w pozostałych regionach.
Artykuł 42
Pomoc na zachowanie zasobów genetycznych w leśnictwie
1. Pomoc na zachowanie zasobów genetycznych w leśnictwie związana z usługami leśno-środowiskowymi i klimatycznymi oraz ochroną lasów, przyznawana podmiotom publicznym lub prywatnym jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełnia warunki ustanowione w niniejszym artykule ust. 2-6 i w rozdziale I.
2. Pomoc:
a)
jest przyznawana w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1305/2013 oraz aktami delegowanymi i wykonawczymi przyjętymi przez Komisję na podstawie tego rozporządzenia:
(i)
albo jako pomoc współfinansowana z EFRROW; albo
(ii)
jako dodatkowe finansowanie krajowe pomocy, o której mowa w ppkt (i);
oraz
b)
jest identyczna z bazowym środkiem rozwoju obszarów wiejskich przewidzianym w programie rozwoju obszarów wiejskich, o którym mowa w lit. a).
3. Podstawa prawna przedmiotowej pomocy określa, że nie może ona zostać wdrożona przed zatwierdzeniem właściwego programu rozwoju obszarów wiejskich przez Komisję.
4. Do celów niniejszego artykułu stosuje się następujące definicje:
a)
„ochrona in situ” oznacza ochronę materiału genetycznego w ekosystemach i w siedliskach przyrodniczych, a także zachowanie oraz odtworzenie żyjących populacji gatunków w ich naturalnym otoczeniu;
b)
„ochrona w gospodarstwie leśnym” oznacza ochronę i udoskonalenie in situ na poziomie gospodarstwa leśnego;
c)
„ochrona ex situ” oznacza ochronę materiału genetycznego na potrzeby leśnictwa poza jego siedliskiem przyrodniczym;
d)
„zbiór ex situ” oznacza zbieranie materiału genetycznego na potrzeby leśnictwa poza jego siedliskiem przyrodniczym;
5. Pomoc obejmuje koszty następujących operacji:
a)
działania celowe: działania wspierające ochronę ex situ i in situ, opis, gromadzenie i wykorzystanie zasobów genetycznych w leśnictwie, łącznie z internetowymi wykazami zasobów genetycznych obecnie zachowanych in situ wraz z ochroną w gospodarstwie leśnym oraz wykazy zbiorów ex situ i bazy danych;
b)
działania wspólne: działania wspierające wymianę informacji między właściwymi organizacjami w państwach członkowskich zmierzające do ochrony, opisu, gromadzenia i wykorzystania zasobów genetycznych w unijnym leśnictwie;
c)
działania towarzyszące: działania informacyjne, działania w zakresie upowszechniania wiedzy oraz działania doradcze na rzecz organizacji pozarządowych i innych odpowiednich zainteresowanych stron, szkolenia i przygotowywanie sprawozdań technicznych.
6. Pomoc ograniczona jest do 100 % kosztów kwalifikowalnych.
Artykuł 43
Pomoc na scalanie gruntów leśnych
Pomoc na scalanie gruntów leśnych jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełnione są warunki określone w rozdziale I i przyznawana jest:
a)
prywatnym posiadaczom lasów, którzy są MŚP; oraz
b)
na pokrycie kosztów prawnych i administracyjnych, w tym kosztów ankiet, i ograniczona do tych kosztów; oraz
c)
do 100 % faktycznie poniesionych kosztów.
SEKCJA 6
Środki pomocy na rzecz MŚP na obszarach wiejskich, współfinansowane z EFFROW lub przyznane jako dodatkowe finansowanie krajowe takich współfinansowanych środków
Artykuł 44
Pomoc na inwestycje związane z przetwarzaniem produktów rolnych na produkty nierolne lub produkcją bawełny
1. Pomoc przyznawana MŚP na inwestycje związane z przetwarzaniem produktów rolnych na produkty nierolne lub produkcją bawełny, w tym z odziarnianiem, jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule ust. 2-10 i w rozdziale I.
2. Pomoc:
a)
jest przyznawana w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1305/2013 oraz aktami delegowanymi i wykonawczymi przyjętymi przez Komisję na podstawie tego rozporządzenia:
(i)
albo jako pomoc współfinansowana z EFRROW; albo
(ii)
jako dodatkowe finansowanie krajowe pomocy, o której mowa w ppkt (i);
oraz
b)
jest identyczna z bazowym środkiem rozwoju obszarów wiejskich przewidzianym w programie rozwoju obszarów wiejskich, o którym mowa w lit. a).
3. Podstawa prawna przedmiotowej pomocy określa, że nie może ona zostać wdrożona przed zatwierdzeniem właściwego programu rozwoju obszarów wiejskich przez Komisję.
4. Inwestycje związane z produkcją biopaliw lub produkcją energii ze źródeł odnawialnych nie kwalifikują się do pomocy na podstawie niniejszego artykułu.
5. Inwestycje te muszą być zgodne z przepisami Unii oraz ustawodawstwem krajowym danego państwa członkowskiego w zakresie ochrony środowiska. W odniesieniu do inwestycji wymagających przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko zgodnie z dyrektywą 2011/92/UE - pomoc obwarowana jest wymogiem, by ocenę taką przeprowadzono, zaś zezwolenie na realizację odnośnego projektu inwestycyjnego wydano przed datą przyznania pomocy indywidualnej.
6. Pomoc obejmuje inwestycje w rzeczowe aktywa trwałe oraz wartości niematerialne i prawne.
7. Pomoc obejmuje następujące koszty kwalifikowalne:
a)
budowa, nabycie, w tym leasing, lub modernizacja nieruchomości, przy czym grunty kwalifikują się jedynie w zakresie nieprzekraczającym 10 % łącznych kosztów kwalifikowalnych danej operacji;
b)
zakup lub leasing maszyn, urządzeń i wyposażenia do wartości rynkowej danych aktywów;
c)
(iii) ogólne koszty związane z wydatkami, o których mowa w ppkt (i) oraz (ii), takie jak honoraria architektów, inżynierów i opłaty za konsultacje, opłaty za doradztwo w zakresie zrównoważenia środowiskowego i gospodarczego, w tym studia wykonalności, pozostają wydatkami kwalifikowalnymi, nawet jeśli na podstawie ich rezultatów nie dokonuje się wydatków, o których mowa w ppkt (i) oraz (ii);
d)
zakup lub opracowanie oprogramowania komputerowego i zakup patentów, licencji, praw autorskich i znaków towarowych.
8. Kosztów innych niż wymienione w ust. 7 lit. a) i b), związanych z umowami leasingu, takich jak marża leasingodawcy, koszty refinansowania odsetek, koszty bieżące i opłaty ubezpieczeniowe, nie zalicza się do kosztów kwalifikowalnych.
Kapitału obrotowego nie uznaje się za koszt kwalifikowalny.
9. Intensywność pomocy jest ograniczona do:
a)
w regionach najbardziej oddalonych:
(i)
80 % kwoty kosztów kwalifikowalnych w przypadku inwestycji w regionach, w których PKB na mieszkańca wynosi 45 % średniej w UE-27 lub mniej;
(ii)
65 % kwoty kosztów kwalifikowalnych w przypadku inwestycji w regionach, w których PKB na mieszkańca wynosi od 45 % do 60 % średniej w UE-27 włącznie;
(iii)
55 % kwoty kosztów kwalifikowalnych w przypadku inwestycji w regionach, w których PKB na mieszkańca wynosi od 60 % do 75 % średniej w UE-27 włącznie;
(iv)
45 % kwoty kosztów kwalifikowalnych w przypadku inwestycji w pozostałych regionach najbardziej oddalonych;
b)
w regionach słabiej rozwiniętych:
(i)
60 % kwoty kosztów kwalifikowalnych w przypadku inwestycji w regionach, w których PKB na mieszkańca wynosi 45 % średniej w UE-27 lub mniej;
(ii)
45 % kwoty kosztów kwalifikowalnych w przypadku inwestycji w regionach, w których PKB na mieszkańca wynosi od 45 % do 60 % średniej w UE-27 włącznie;
(iii)
35 % kwoty kosztów kwalifikowalnych w przypadku inwestycji w regionach, w których PKB na mieszkańca jest wyższy od 60 % średniej w UE-27;
c)
na obszarach „c” :
(i)
25 % kwoty kosztów kwalifikowalnych w przypadku inwestycji na obszarach o niewielkim zaludnieniu oraz w regionach NUTS 3 lub częściach regionów NUTS 3 graniczących na lądzie z państwem spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu;
(ii)
20 % kwoty kosztów kwalifikowalnych w przypadku inwestycji na nieokreślonych z góry obszarach „c” ;
(iii)
na byłych obszarach „a” poziomy intensywności pomocy można w okresie od 1 lipca 2014 r. do 31 grudnia 2017 r. zwiększyć o maksymalnie 5 punktów procentowych;
(iv)
jeśli obszar „c” sąsiaduje z obszarem „a”, maksymalną intensywność pomocy w regionach NUTS 3 lub częściach regionów NUTS 3 w tym obszarze „c”, który przylega do obszaru „a”, można w razie konieczności zwiększyć, tak aby różnica między poziomami intensywności w obu obszarach nie przekraczała 15 punktów procentowych;
d)
10 % kwoty kosztów kwalifikowalnych w przypadku inwestycji w pozostałych regionach.
10. Maksymalne poziomy intensywności pomocy przewidziane w ust. 9 można zwiększyć o maksymalnie 10 punktów procentowych w przypadku mikroprzedsiębiorstw oraz małych przedsiębiorstw.
Artykuł 45
Pomoc na rozpoczęcie pozarolniczej działalności gospodarczej na obszarach wiejskich
1. Pomoc przyznawana MŚP na rozpoczęcie pozarolniczej działalności gospodarczej na obszarach wiejskich jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełnia warunki określone w niniejszym artykule ust. 2-9 i w rozdziale I.
2. Pomoc:
a)
jest przyznawana w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1305/2013 oraz aktami delegowanymi i wykonawczymi przyjętymi przez Komisję na podstawie tego rozporządzenia:
(i)
albo jako pomoc współfinansowana z EFRROW; albo
(ii)
jako dodatkowe finansowanie krajowe pomocy, o której mowa w ppkt (i);
oraz
b)
jest identyczna z bazowym środkiem rozwoju obszarów wiejskich przewidzianym w programie rozwoju obszarów wiejskich, o którym mowa w lit. a).
3. Podstawa prawna przedmiotowej pomocy określa, że nie może ona zostać wdrożona przed zatwierdzeniem właściwego programu rozwoju obszarów wiejskich przez Komisję.
4. Pomoc przyznaje się następującym kategoriom beneficjentów:
a)
rolnikom lub członkom ich gospodarstw domowych na obszarach wiejskich różnicującym działalność w kierunku działalności nierolniczej;
b)
mikroprzedsiębiorstwom i małym przedsiębiorstwom na obszarach wiejskich; oraz
c)
osobom fizycznym na obszarach wiejskich.
5. Członek rolniczego gospodarstwa domowego, o którym mowa w ust. 4 lit. a), a który jest osobą prawną lub grupą osób prawnych, musi w chwili złożenia wniosku o przyznanie pomocy prowadzić działalność rolniczą w gospodarstwie.
6. Warunkiem przyznania pomocy jest przedłożenie biznes planu właściwemu organowi zainteresowanego państwa członkowskiego. Wdrożenie tego biznes planu rozpoczyna się w terminie dziewięciu miesięcy od dnia wydania decyzji o przyznaniu pomocy.
Biznes plan zawiera:
a)
opis początkowej sytuacji gospodarczej beneficjenta;
b)
cele pośrednie i końcowe dotyczące rozwoju nowej działalności beneficjenta;
c)
szczegóły działań koniecznych do rozwoju działalności beneficjenta, takie jak szczegółowy opis inwestycji, szkoleń, doradztwa.
7. Pomoc wypłacana jest w co najmniej dwóch ratach przez okres maksymalnie pięciu lat.
Raty mogą mieć charakter degresywny.
Wypłacenie ostatniej raty jest uzależnione od prawidłowej realizacji biznes planu, o którym mowa w ust. 6.
8. Państwa członkowskie określają kwotę pomocy biorąc pod uwagę sytuację społeczno-gospodarczą na obszarze objętym programem rozwoju obszarów wiejskich.
9. Pomoc ograniczona jest do 70 000 EUR na beneficjenta.
Artykuł 46
Pomoc na usługi doradcze dla MŚP na obszarach wiejskich
1. Pomoc na usługi doradcze dla MŚP na obszarach wiejskich jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełnione są warunki określone w niniejszym artykule ust. 2-9 i w rozdziale I.
2. Pomoc:
a)
jest przyznawana w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1305/2013 oraz aktami delegowanymi i wykonawczymi przyjętymi przez Komisję na podstawie tego rozporządzenia:
(i)
albo jako pomoc współfinansowana z EFRROW; albo
(ii)
jako dodatkowe finansowanie krajowe pomocy, o której mowa w ppkt (i);
oraz
b)
jest identyczna z bazowym środkiem rozwoju obszarów wiejskich przewidzianym w programie rozwoju obszarów wiejskich, o którym mowa w lit. a).
3. Pomoc przyznawana jest, by pomóc MŚP na obszarach wiejskich w korzystaniu z usług doradczych służących poprawie efektywności gospodarczej i środowiskowej ich przedsiębiorstw i inwestycji, a także ograniczeniu ich wpływu na klimat oraz zwiększaniu ich odporności na zmianę klimatu.
4. Doradztwo może obejmować kwestie związane z efektywnością gospodarczą i środowiskową beneficjenta.
5. Pomoc nie obejmuje bezpośrednich płatności dla beneficjentów. Pomoc wypłacana jest podmiotom świadczącym usługi doradcze.
6. Podmioty świadczące usługi doradcze dysponują odpowiednimi zasobami w postaci regularnie szkolonego i wykwalifikowanego personelu oraz doświadczeniem w zakresie doradztwa i są wiarygodne w odniesieniu do dziedzin, których dotyczą świadczone przez nich usługi doradcze.
7. Przy świadczeniu usług doradczych usługodawcy przestrzegają obowiązków poszanowania poufności, o których mowa w art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.
8. W stosownych przypadkach usługi doradcze mogą być częściowo świadczone grupowo, uwzględniając przy tym sytuację poszczególnych beneficjentów korzystających z tych usług doradczych.
9. Kwota pomocy jest ograniczona do 1 500 EUR za poradę.
Artykuł 47
Pomoc na przekazywanie wiedzy i działania informacyjne na rzecz MŚP na obszarach wiejskich
1. Pomoc na przekazywanie wiedzy i działania informacyjne na rzecz MŚP na obszarach wiejskich jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełnione są warunki określone w niniejszym artykule ust. 2-7 i w rozdziale I.
2. Pomoc:
a)
jest przyznawana w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1305/2013 oraz aktami delegowanymi i wykonawczymi przyjętymi przez Komisję na podstawie tego rozporządzenia:
(i)
albo jako pomoc współfinansowana z EFRROW; albo
(ii)
jako dodatkowe finansowanie krajowe pomocy, o której mowa w ppkt (i);
oraz
b)
jest identyczna z bazowym środkiem rozwoju obszarów wiejskich przewidzianym w programie rozwoju obszarów wiejskich, o którym mowa w lit. a).
3. Pomoc obejmuje działania w zakresie kształcenia zawodowego i nabywania umiejętności, w tym szkolenia, warsztaty i instruktaż, pokazy i działania informacyjne.
Pomoc na działania pokazowe może obejmować odpowiednie koszty inwestycyjne.
4. Pomoc obejmuje następujące koszty kwalifikowalne:
a)
koszty organizacji i prowadzenia działań z zakresu przekazywania wiedzy lub działań informacyjnych;
b)
w przypadku projektów pokazowych związanych z inwestycjami:
(i)
budowa, nabycie, w tym leasing, lub modernizacja nieruchomości, przy czym grunty kwalifikują się jedynie w zakresie nieprzekraczającym 10 % łącznych kosztów kwalifikowalnych danej operacji;
(ii)
zakup lub leasing maszyn, urządzeń i wyposażenia do wartości rynkowej danych aktywów;
(iii)
ogólne koszty związane z wydatkami, o których mowa w ppkt (i) oraz (ii), takie jak honoraria architektów, inżynierów i opłaty za konsultacje, opłaty za doradztwo w zakresie zrównoważenia środowiskowego i gospodarczego, w tym studia wykonalności, pozostają wydatkami kwalifikowalnymi, nawet jeśli na podstawie ich rezultatów nie dokonuje się wydatków, o których mowa w ppkt (i) oraz (ii);
(iv)
zakup lub opracowanie oprogramowania komputerowego i zakup patentów, licencji, praw autorskich i znaków towarowych;
c)
koszty podróży, zakwaterowania i wydatków dziennych uczestników.
5. Pomoc nie obejmuje bezpośrednich płatności dla beneficjentów.
Pomoc ta wypłacana jest podmiotom realizującym działania z zakresu przekazywania wiedzy i działania informacyjne.
Podmioty świadczące usługi w zakresie przekazywania wiedzy i działań informacyjnych dysponują odpowiednimi zasobami do wykonywania tych zadań w postaci wykwalifikowanego personelu odbywającego regularne szkolenia.
6. Pomoc jest dostępna dla wszystkich kwalifikujących się przedsiębiorstw działających na danym obszarze wiejskim, w oparciu o obiektywnie określone warunki.
7. Intensywność pomocy jest ograniczona do:
a)
60 % kosztów kwalifikowalnych, w przypadku średnich przedsiębiorstw.
b)
70 % kosztów kwalifikowalnych, w przypadku mikroprzedsiębiorstw i małych przedsiębiorstw.
Artykuł 48
Pomoc na przystępowanie rolników do systemów jakości bawełny lub środków spożywczych
1. Pomoc na przystępowanie rolników czynnych zawodowo oraz grup takich rolników będących MŚP do systemów jakości bawełny lub środków spożywczych jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki określone w niniejszym artykule ust. 2-7 i w rozdziale I.
2. Pomoc:
a)
jest przyznawana w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1305/2013 oraz aktami delegowanymi i wykonawczymi przyjętymi przez Komisję na podstawie tego rozporządzenia:
(i)
albo jako pomoc współfinansowana z EFRROW; albo
(ii)
jako dodatkowe finansowanie krajowe pomocy, o której mowa w ppkt (i);
oraz
b)
jest identyczna z bazowym środkiem rozwoju obszarów wiejskich przewidzianym w programie rozwoju obszarów wiejskich, o którym mowa w lit. a).
3. Podstawa prawna przedmiotowej pomocy określa, że nie może ona zostać wdrożona przed zatwierdzeniem właściwego programu rozwoju obszarów wiejskich przez Komisję.
4. Pomoc przyznawana jest na przystępowanie do jednego z następujących rodzajów systemów jakości:
a)
systemy jakości bawełny i środków spożywczych ustanowione na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1151/2012;
b)
systemy jakości bawełny lub środków spożywczych, w tym systemy certyfikacji, uznane przez państwa członkowskie za spełniające następujące kryteria:
(i)
specyfika produktu końcowego wytworzonego w ramach takich systemów jakości wynika z jasnego wymogu zagwarantowania:
-
określonych właściwości produktu;
-
określonych metod uprawy lub produkcji; lub
-
jakości produktu końcowego, która w sposób znaczący przewyższa normy handlowe dotyczące danego produktu w zakresie zdrowia publicznego, zdrowia zwierząt i roślin, dobrostanu zwierząt lub ochrony środowiska;
(ii)
system jest otwarty dla wszystkich producentów;
(iii)
system obejmuje obowiązujące wiążące specyfikacje produktów końcowych, a zgodność z tymi specyfikacjami jest weryfikowana przez organy publiczne lub niezależny organ kontroli;
(iv)
system jest przejrzysty i zapewnia pełną identyfikowalność produktów rolnych;
c)
dobrowolne systemy certyfikacji środków spożywczych uznane przez dane państwa członkowskie za spełniające wymogi ustanowione w komunikacie Komisji - wytyczne UE dotyczące najlepszych praktyk dla dobrowolnych systemów certyfikacji produktów rolnych i środków spożywczych.
5. Pomoc jest przyznawana w formie rocznej płatności motywacyjnej, której wysokość ustala się według poziomu kosztów stałych wynikających z udziału w systemach jakości.
6. Pomoc przyznawana jest na okres maksymalnie pięciu lat.
7. Pomoc jest ograniczona do 3 000 EUR rocznie na beneficjenta.
Artykuł 49
Pomoc na działania informacyjne i promocyjne dotyczące bawełny i środków spożywczych objętych systemami jakości
1. Pomoc na działania informacyjne i promocyjne dotyczące bawełny i środków spożywczych objętych systemami jakości jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w jego art. 108 ust. 3, jeżeli spełnione są warunki określone w niniejszym artykule ust. 2-11 i w rozdziale I.
2. Pomoc:
a)
jest przyznawana w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1305/2013 oraz aktami delegowanymi i wykonawczymi przyjętymi przez Komisję na podstawie tego rozporządzenia:
(i)
albo jako pomoc współfinansowana z EFRROW; albo
(ii)
jako dodatkowe finansowanie krajowe pomocy, o której mowa w ppkt (i);
oraz
b)
jest identyczna z bazowym środkiem rozwoju obszarów wiejskich przewidzianym w programie rozwoju obszarów wiejskich, o którym mowa w lit. a).
3. Podstawa prawna przedmiotowej pomocy określa, że nie może ona zostać wdrożona przed zatwierdzeniem właściwego programu rozwoju obszarów wiejskich przez Komisję.
4. Pomoc przyznawana jest grupie producentów realizujących działania informacyjne i promocyjne.
5. Do pomocy kwalifikują się jedynie działania informacyjne i promocyjne realizowane w ramach rynku wewnętrznego.
6. Pomoc przyznawana jest na działania informacyjne i promocyjne, które dotyczą bawełny i środków spożywczych objętych systemami jakości, a na które przyznana jest pomoc zgodnie z art. 48 niniejszego rozporządzenia.
7. Pomoc obejmuje koszty działań spełniających następujące warunki:
a)
ich celem jest zachęcanie konsumentów do zakupu środków spożywczych lub bawełny objętych systemami jakości, o których mowa w art. 48 ust. 4 niniejszego rozporządzenia.
b)
podkreślają one szczególne cechy lub zalety danego środka spożywczego lub danej bawełny, w szczególności: jakość, specyfikę metod produkcji, wysokie standardy dobrostanu zwierząt i poszanowanie środowiska związane z danym systemem jakości.
8. Działania, o których mowa w niniejszym artykule ust. 6, nie mogą zachęcać konsumentów do zakupu środków spożywczych lub bawełny ze względu na ich szczególne pochodzenie, z wyłączeniem tych, które są objęte systemami jakości określonymi w tytule II rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.
9. Pochodzenie środka spożywczego lub bawełny może być podane, pod warunkiem że podanie pochodzenia ma znaczenie drugorzędne w stosunku do głównego komunikatu.
10. Działania informacyjne i promocyjne związane z promocją konkretnych przedsiębiorstw lub znaków towarowych nie kwalifikują się do pomocy.
11. Intensywność pomocy ograniczona jest do 70 % kosztów kwalifikowalnych.
ROZDZIA Ł IV
PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE
Artykuł 50
Uchylenie
1. Rozporządzenie (WE) nr 1857/2006 traci moc.
2. Na zasadzie odstępstwa od niniejszego artykułu ust. 1 do dnia 31 grudnia 2015 r. do pomocy przyznanej w związku z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1698/2005 (42) oraz jego przepisami wykonawczymi nadal stosuje się rozporządzenie (WE) nr 1857/2006.
Artykuł 51
Przepisy przejściowe
1. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do pomocy indywidualnej przyznanej przed datą jego wejścia w życie, jeżeli dana pomoc indywidualna spełnia wszystkie warunki określone w niniejszym rozporządzeniu z wyjątkiem art. 9 i 10.
2. Wszelka pomoc niewyłączona z wymogu zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 Traktatu przepisami niniejszego rozporządzenia lub innych uprzednio obowiązujących rozporządzeń przyjętych na podstawie art. 1 rozporządzenia 994/98 jest oceniana przez Komisję zgodnie z wytycznymi Unii Europejskiej w sprawie pomocy państwa w sektorze rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich na lata 2014-2020 oraz innymi właściwymi ramami, wytycznymi, komunikatami i zawiadomieniami.
3. Wszelka pomoc indywidualna przyznana przed dniem 1 stycznia 2015 r. przepisami dowolnego rozporządzenia przyjętego na podstawie art. 1 rozporządzenia 994/98 obowiązującego w momencie przyznawania pomocy jest zgodna z rynkiem wewnętrznym i wyłączona z obowiązku zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 Traktatu.
4. Z końcem okresu obowiązywania niniejszego rozporządzenia wszelkie programy pomocy wyłączone na mocy niniejszego rozporządzenia pozostają wyłączone przez sześciomiesięczny okres dostosowawczy.
Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego z końcem okresu obowiązywania niniejszego rozporządzenia systemy pomocy objęte zakresem rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 oraz albo współfinansowane z EFRROW albo przyznane jako dodatkowe finansowanie krajowe dla takich współfinansowanych środków pozostają wyłączone przez okres programowania zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1305/2013 i jego przepisami wykonawczymi.
Artykuł 52
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2014 r.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do dnia 31 grudnia 2020 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 25 czerwca 2014 r.