NAŘÍZENÍ EVROPSKÉ CENTRÁLNÍ BANKY (EU) č. 1333/2014
ze dne 26. listopadu 2014
o statistice peněžních trhů
(ECB/2014/48)
RADA GUVERNÉRŮ EVROPSKÉ CENTRÁLNÍ BANKY,
s ohledem na statut Evropského systému centrálních bank a Evropské centrální banky, a zejména na článek 5 tohoto statutu,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 2533/98 ze dne 23. listopadu 1998 o shromažďování statistických informací Evropskou centrální bankou (1), a zejména na čl. 5 odst. 1 a čl. 6 odst. 4 uvedeného nařízení,
s ohledem na stanovisko Evropské komise (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Evropský systém centrálních bank (ESCB) vyžaduje pro plnění svých úkolů vypracovávání statistiky transakcí peněžního trhu, zejména o zajištěných, nezajištěných a určitých derivátových transakcích peněžního trhu, jak je dále uvedeno v tomto nařízení, které uzavírají měnové finanční instituce s výjimkou centrálních bank a fondů peněžního trhu s jinými měnovými finančními institucemi a které uzavírají měnové finanční instituce s jinými finančními institucemi, vládními institucemi nebo nefinančními podniky, avšak s výjimkou transakcí v rámci skupiny.
(2)
Hlavním účelem shromažďování této statistiky je poskytnout Evropské centrální bance (ECB) komplexní, podrobné a harmonizované statistické informace o peněžních trzích v eurozóně. Údaje odvozené z transakcí shromažďovaných ve vztahu ke shora uvedeným segmentům trhu poskytují informace o transmisním mechanismu rozhodnutí měnové politiky. Jsou proto statistickým souborem, který je nezbytný pro účely měnové politiky v eurozóně.
(3)
Shromažďování statistických údajů je rovněž nezbytné s cílem umožnit ECB, aby poskytovala analytickou a statistickou podporu jednotnému mechanismu dohledu v souladu s nařízením Rady (EU) č. 1024/2013 (3). V tomto rámci je shromažďování statistických údajů nezbytné rovněž pro podporu úkolů ECB v oblasti finanční stability.
(4)
Pokud národní centrální banka rozhodne, že nebude shromažďovat údaje vyžadované na základě tohoto nařízení, měla by o tom informovat ECB, přičemž ECB převezme úkol shromažďovat údaje přímo od zpravodajských jednotek.
(5)
ECB je povinna v souladu se Smlouvami a za podmínek stanovených ve statutu Evropského systému centrálních bank a Evropské centrální banky (dále jen „statut ESCB“) přijímat nařízení v rozsahu nezbytném pro plnění úkolů ESCB vymezených ve statutu ESCB a v některých případech stanovených předpisy Rady na základě čl. 129 odst. 4 Smlouvy o fungování Evropské unie.
(6)
S cílem minimalizovat zpravodajskou zátěž měnových finančních institucí a současně zajistit dostupnost včasné a vysoce kvalitní statistiky bude ECB zpočátku vyžadovat, aby údaje vykazovaly největší měnové finanční instituce eurozóny, určené podle velikosti jejich celkových hlavních rozvahových aktiv ve srovnání s celkovými hlavními rozvahovými aktivy za všechny měnové finanční instituce eurozóny. Od 1. ledna 2017 může Rada guvernérů ECB rozšířit počet vykazujících měnových finančních institucí tak, že zohlední rovněž další kritéria, kterými jsou například význam činnosti měnové finanční instituce na peněžních trzích a její význam pro stabilitu a fungování finančního systému. S cílem zajistit minimální úroveň geografického zastoupení ECB zajistí, aby v každém členském státě, jehož měnou je euro (dále jen „členský stát eurozóny“), byly alespoň tři zpravodajské měnové finanční instituce. Na základě národních statistické zpravodajské povinnosti mohou národní centrální banky údaje shromažďovat i od měnových finančních institucí, které nepatří do skutečného souboru zpravodajských jednotek; v tomto případě se údaje budou vykazovat a ověřovat podle tohoto nařízení.
(7)
S cílem ještě více minimalizovat zpravodajskou zátěž měnových finančních institucí tím, že jim nebude uložena dvojí zpravodajská povinnost, při současném zajištění dostupnosti včasné a vysoce kvalitní statistiky by ECB měla být oprávněna měnovým finančním institucím udělit výjimku z povinnosti vykazovat údaje o transakcích týkajících se financování cenných papírů nebo derivátových smluv, pokud tyto údaje již byly vykázány registru obchodních údajů a pokud má ECB k včasným a standardizovaným údajům účinný přístup v souladu s požadavky vymezenými v tomto nařízení.
(8)
Podle čl. 5 odst. 1 nařízení Rady (ES) č. 2533/98 může ECB přijímat nařízení k vymezení a ukládání statistické zpravodajské povinnosti skutečnému souboru zpravodajských jednotek členských států eurozóny. Čl. 6 odst. 4 stanoví, že ECB může přijímat nařízení upravující podmínky, za kterých lze uplatnit právo ověřovat statistické informace nebo provádět jejich nucené shromažďování.
(9)
Článek 4 nařízení (ES) č. 2533/98 stanoví, že členské státy si musí samy řídit organizaci v oblasti statistiky a plně spolupracovat s ESCB, aby zajistily plnění povinností vyplývajících z článku 5 statutu ESCB.
(10)
Pokud údaje shromažďované na základě tohoto nařízení obsahují důvěrné statistické informace, uplatní se pravidla ochrany a využití těchto informací obsažená v článcích 8 a 8c nařízení (ES) č. 2533/98.
(11)
Podle čl. 7 odst. 1 nařízení (ES) č. 2533/98 má ECB pravomoc uložit sankce zpravodajským jednotkám, které neplní statistickou zpravodajskou povinnost stanovenou nařízeními nebo rozhodnutími ECB.
(12)
Uznává se, že nařízení přijatá ECB podle článku 34.1 statutu ESCB nezakládají práva ani neukládají povinnosti členským státům, jejichž měnou není euro (dále jen „členské státy mimo eurozónu“), nicméně článek 5 se vztahuje na členské státy eurozóny i na členské státy mimo eurozónu. Nařízení (ES) č. 2533/98 poukazuje na to, že z článku 5 statutu ESCB spolu s článkem 4 odst. 3 Smlouvy o Evropské unii vyplývá povinnost přijmout a provést na vnitrostátní úrovni veškerá opatření, která členské státy mimo eurozónu považují za vhodná pro shromažďování statistických informací nezbytných ke splnění statistické zpravodajské povinnosti vůči ECB a pro včasnou přípravu v oblasti statistiky na to, aby se mohly stát členskými státy eurozóny.
(13)
Zpravodajskou povinností na základě tohoto nařízení není dotčena zpravodajská povinnost stanovená v jiných právních aktech a nástrojích ECB, která může alespoň částečně pokrývat vykazování podle jednotlivých transakcí nebo agregované vykazování statistických informací o peněžních trzích,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Definice
Pro účely tohoto nařízení:
1.
„zpravodajské jednotky“ a „rezident“ mají stejný význam jako v článku 1 nařízení (ES) č. 2533/98;
2.
„měnová finanční instituce“ má stejný význam jako v článku 1 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1071/2013 (ECB/2013/33) (4) a nestanoví-li některé ustanovení tohoto nařízení jinak, zahrnuje všechny pobočky měnové finanční instituce nacházející se v Unii a ESVO;
3.
„ostatním finančním zprostředkovatelem“ se rozumí ostatní finanční zprostředkovatelé kromě pojišťovacích společností a penzijních fondů ve smyslu revidovaného Evropského systému účtů (dále jen „ESA 2010“), který je stanoven v nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 549/2013 (5);
4.
„pojišťovacími společnostmi“ se rozumí všechny finanční instituce a kvazikorporace, které se převážně zabývají finančním zprostředkováním v důsledku sdílení rizik, hlavně ve formě přímého pojištění nebo ve formě zajištění, jak je uvedeno v ESA 2010;
5.
„penzijními fondy“ se rozumí všechny finanční instituce a kvazikorporace, které se převážně zabývají finančním zprostředkováním v důsledku sdílení sociálních rizik a potřeb pojištěnců (sociální pojištění), jak je uvedeno v ESA 2010;
6.
„nefinančními podniky“ se rozumí sektor nefinančních podniků, jak je vymezen v ESA 2010;
7.
„vládními institucemi“ se rozumí institucionální jednotky, které jsou netržními výrobci, jejichž produkce je určena pro individuální a kolektivní spotřebu a které jsou financovány z povinných plateb jednotek patřících do jiných sektorů, a rovněž institucionální jednotky, které se převážně zabývají přerozdělováním národního důchodu a bohatství, jak je uvedeno v ESA 2010;
8.
„celkovými hlavními rozvahovými aktivy“ se rozumí celková aktiva minus ostatní aktiva ve smyslu nařízení (EU) č. 1071/2013 (ECB/2013/33);
9.
„statistikou peněžního trhu“ se rozumí statistika týkající se zajištěných, nezajištěných a derivátových transakcí s nástroji peněžního trhu, které spolu v příslušném vykazovaném období uzavírají měnové finanční instituce a které uzavírají měnové finanční instituce s ostatními finančními zprostředkovateli, pojišťovacími společnostmi, penzijními fondy, centrálními bankami, vládními institucemi a nefinančními podniky, avšak s výjimkou transakcí v rámci skupiny;
10.
„nástrojem peněžního trhu“ se rozumí jakýkoli nástroj uvedený v příloze I, II a III;
11.
„fondem peněžního trhu“ se rozumí subjekt kolektivního investování, který musí mít povolení působit jako subjekt kolektivního investování do převoditelných cenných papírů podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/65/ES (6), nebo se jedná o alternativní investiční fond podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2011/61/EU (7), investuje do krátkodobých aktiv a jako zvláštní nebo kumulativní cíle má nabízení výnosů v souladu se sazbami peněžního trhu nebo zachování hodnoty investice;
12.
„centrální bankou“ se rozumí centrální banka bez ohledu na to, kde se nachází;
13.
„národní centrální bankou“ se rozumí národní centrální banky členských států Unie;
14.
„referenčním souborem zpravodajských jednotek“ se rozumí měnové finanční instituce, které jsou rezidenty eurozóny (kromě centrálních bank a fondů peněžního trhu) a které přijímají vklady v eurech a/nebo vydávají jakékoli jiné dluhové nástroje a/nebo poskytují úvěry v eurech, jak je uvedeno v přílohách I, II nebo III, od jiných měnových finančních institucí nebo jiným měnovým finančním institucím a/nebo od ostatních finančních zprostředkovatelů, pojišťovacích společností, penzijních fondů, vládních institucí, centrálních bank pro investiční účely či nefinančních podniků nebo těmto subjektům;
15.
„skupinou“ se rozumí skupina podniků, která mimo jiné zahrnuje bankovní skupinu, jež se skládá z mateřského podniku a jeho dceřiných společností, jejichž účetní závěrky jsou konsolidovány pro účely směrnice Evropského parlamentu a Rady 2013/34/EU (8);
16.
„pobočkou“ se rozumí provozovna, která je právně závislou částí instituce a která přímo provádí všechny nebo některé transakce tvořící podstatu činnosti instituce;
17.
„pobočkou v Unii a ESVO“ se rozumí pobočka, která se nachází a je zapsána v rejstříku v členském státě Unie nebo v zemi ESVO;
18.
„Evropským sdružením volného obchodu“ se rozumí mezivládní organizace založená za účelem podpory volného obchodu a ekonomické integrace ve prospěch svých členských států;
19.
„transakcí v rámci skupiny“ se rozumí transakce s nástroji peněžního trhu, kterou zpravodajská jednotka uzavřela s jiným podnikem, jenž je zcela zahrnut ve stejné konsolidované účetní závěrce. Podniky, které jsou stranami transakce, se považují za zcela zahrnuté do „téže konsolidace“, pokud jsou oba buď:
a)
zahrnuty do konsolidace v souladu se směrnicí 2013/34/EU nebo mezinárodních standardů finančního výkaznictví (IFRS) přijatých podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1606/2002 (9), nebo pokud se jedná o skupinu, jejíž mateřský podnik má své ústředí ve třetí zemi, v souladu s obecně přijímanými účetními zásadami této třetí země, které jsou určeny jako rovnocenné s IFRS v souladu s nařízením Komise (ES) č. 1569/2007 (10) (nebo účetními standardy třetí země, jejichž užívání je povoleno v souladu s článkem 4 uvedeného nařízení); nebo
b)
podléhají stejnému konsolidovanému dohledu v souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2013/36/EU (11), nebo pokud se jedná o skupinu, jejíž mateřský podnik má své ústředí ve třetí zemi, stejnému konsolidovanému dohledu ze strany příslušného orgánu třetí země, který byl ověřen jako rovnocenný dohledu upravenému zásadami stanovenými v článku 127 směrnice 2013/36/EU;
20.
„obchodním dnem“ se ve vztahu ke dni, který je uveden ve smlouvě nebo v potvrzení o transakci s nástrojem peněžního trhu, rozumí den, v němž jsou obchodní banky a devizové trhy otevřeny pro všeobecný obchod (včetně obchodování s příslušným nástrojem peněžního trhu) a provádějí vypořádání plateb ve stejné měně jako platební závazek, který je splatný v tento den nebo který je vypočten odkazem na tento den. V případě transakce s nástrojem peněžního trhu, jež se řídí standardní rámcovou smlouvou vydanou Evropskou bankovní federací (European Banking Federation - EBF), Sdružením pro úvěrový trh (Loan Market Association - LMA), Mezinárodním sdružením pro swapy a deriváty (International Swaps and Derivatives Association, Inc. - ISDA) nebo jinými předními evropskými nebo mezinárodními tržními sdruženími, se formou odkazu použije definice uvedená nebo zakotvená v takové smlouvě. Ve vztahu k vypořádání transakce s nástrojem peněžního trhu, jež má být vypořádána prostřednictvím určeného vypořádacího systému, se tímto dnem rozumí den, kdy je tento vypořádací systém otevřen pro vypořádání této transakce;
21.
„dnem zúčtování v TARGET2“ se rozumí den, kdy je otevřen TARGET2 (transevropský expresní automatizovaný systém zúčtování plateb v reálném čase);
22.
„repem“ se rozumí dohoda, na jejímž základě mohou smluvní strany uzavírat transakce, v nichž se jedna strana („prodávající“) zaváže druhé smluvní straně („kupujícímu“) v blízký budoucí den proti zaplacení kupní ceny kupujícím prodávajícímu prodat určitá „aktiva“ („cenné papíry“, „komodity“ nebo „jiná finanční aktiva“) se současným závazkem kupujícího prodávajícímu tato aktiva znovu prodat v pevně stanovený budoucí den nebo na požádání proti zaplacení ceny zpětného odkupu prodávajícím kupujícímu. Tato transakce může být repo obchodem nebo dohodou o operacích typu „buy/sell back“. „Repo“ může rovněž znamenat dohodu o zástavě aktiv a udělení obecného práva na opětovné užívání výměnou za poskytnutí hotovostního úvěru v blízký budoucí den a splacení úvěru a úroků ve vzdálený budoucí den oproti vrácení aktiv. Repo obchody mohou být prováděny s předem definovaným dnem splatnosti (repo obchody „s pevně stanoveným datem“) nebo bez předem definovaného dne splatnosti, což oběma stranám ponechává možnost každý den se dohodnout na prodloužení nebo ukončení této dohody („otevřené“ repo obchody);
23.
„třístranným repem“ se rozumí repo obchod, v němž za výběr a správu zajištění po dobu životnosti transakce odpovídá třetí osoba;
24.
„měnovým swapem“ se rozumí swapová transakce, v níž jedna strana prodává druhé straně určitou částku určité měny proti zaplacení dohodnuté částky určité jiné měny na základě sjednaného směnného kurzu (který je znám jako spotový směnný kurz) s dohodou prodanou měnu v budoucí den (známý jako den splatnosti) odkoupit oproti prodeji měny původně nakoupené za rozdílný směnný kurz (známý jako forwardový směnný kurz);
25.
„jednodenním indexovým swapem“ („Overnight index swap - OIS“) se rozumí úrokový swap, jehož pravidelná proměnlivá úroková sazba se rovná geometrickému průměru jednodenní sazby (nebo sazby jednodenního indexu) po určité období. Konečná platba se vypočte jako rozdíl mezi pevnou úrokovou sazbou a složenou jednodenní sazbou zaznamenanou v průběhu životnosti OIS a uplatněnou na nominální hodnotu transakce. Jelikož se toto nařízení soustředí pouze na OIS v eurech, bude jednodenní sazbou EONIA;
26.
„Rámcem Basel III LCR“ se rozumí ukazatel krytí likvidity (Liquidity Coverage Ratio - LCR), který navrhl Basilejský výbor a který dne 7. ledna 2013 schválila skupina guvernérů a vedoucích orgánů dohledu, která je orgánem dohledu Basilejského výboru pro bankovní dohled, jako minimální globální regulatorní standard pro opatření krátkodobé likvidity v bankovním sektoru.
Článek 2
Skutečný soubor zpravodajských jednotek
1. Skutečný soubor zpravodajských jednotek sestává z měnových finančních institucí, které jsou rezidenty eurozóny, které pocházejí z referenčního souboru zpravodajských jednotek, které Rada guvernérů určila jako zpravodajské jednotky podle odstavce 2, případně 3, nebo z měnových finančních institucí určených jako zpravodajské jednotky podle odstavce 4 na základě kritérií v daném odstavci uvedených, a které byly o své zpravodajské povinnosti vyrozuměny podle odstavce 5 (dále jen „zpravodajské jednotky“).
2. Po vstupu tohoto nařízení v platnost může Rada guvernérů rozhodnout, že měnová finanční instituce je zpravodajskou jednotkou, pokud má celková hlavní rozvahová aktiva větší než 0,35 % celkových hlavních rozvahových aktiv všech měnových finančních institucí eurozóny na základě nejaktuálnějších údajů, které má ECB k dispozici, tj.:
a)
údaje ke konci prosince kalendářního roku, který předchází oznámení podle odstavce 5; nebo
b)
nejsou-li údaje podle písmene a) k dispozici, údaje ke konci prosince předchozího roku.
Pro účely tohoto rozhodnutí se do výpočtu celkových hlavních rozvahových aktiv příslušné měnové finanční instituce nezahrnují pobočky mimo hostitelský stát příslušné měnové finanční instituce.
3. Od 1. ledna 2017 může Rada guvernérů rozhodnout o klasifikaci jiné měnové finanční instituce jako zpravodajské jednotky na základě velikosti jejích celkových hlavních rozvahových aktiv ve srovnání s celkovými hlavními rozvahovými aktivy všech měnových finančních institucí eurozóny, významu činnosti měnové finanční instituce při obchodování nástrojů peněžního trhu a jejího významu pro stabilitu a fungování finančního systému eurozóny a/nebo jednotlivých členských států.
4. Od 1. ledna 2017 může Rada guvernérů rovněž rozhodnout, že pro každý členský stát eurozóny budou jako zpravodajské jednotky určeny alespoň tři měnové finanční instituce. Budou-li tedy na základě rozhodnutí Rady guvernérů přijatých podle odstavce 2 nebo 3 vybrány méně než tři měnové finanční instituce v určitém členském státě eurozóny, bude skutečný soubor zpravodajských jednotek zahrnovat rovněž jiné měnové finanční instituce z tohoto členského státu eurozóny, které příslušná národní centrální banka považuje za reprezentativní (dále jen „reprezentativní zpravodajské jednotky“), tak aby pro tento členský stát eurozóny byly jako zpravodajské jednotky určeny minimálně tři zpravodajské jednotky.
Reprezentativní zpravodajské jednotky se vyberou z největších úvěrových institucí, které jsou rezidenty v dotčeném členském státě eurozóny, na základě celkových hlavních rozvahových aktiv těchto institucí, pokud národní centrální banky nenavrhnou alternativní kritéria a ECB je písemně nepotvrdí.
5. ECB nebo příslušná národní centrální banka dotčené měnové finanční instituce vyrozumí o rozhodnutí Rady guvernérů přijatém podle odstavců 2, 3 nebo 4 a o jejich povinnostech na základě tohoto nařízení. Toto oznámení se zasílá písemně alespoň čtyři měsíce před zahájením prvního vykazování.
6. Bez ohledu na rozhodnutí Rady guvernérů přijatá podle odstavců 2, 3 nebo 4 mohou národní centrální banky na základě národní statistické zpravodajské povinnosti shromažďovat statistiku peněžního trhu rovněž od měnových finančních institucí, které jsou rezidenty v jejich členském státě a které nejsou zpravodajskými jednotkami podle odstavců 2, 3 nebo 4 (dále jen „dodatečné zpravodajské jednotky“). Pokud národní centrální banka tímto způsobem určí dodatečné zpravodajské jednotky, neprodleně je o tom vyrozumí.
Článek 3
Statistická zpravodajská povinnost
1. Pro účely pravidelného sestavování statistiky peněžního trhu vykazují zpravodajské jednotky národní centrální bance členského státu, v němž jsou rezidenty, na konsolidovaném základě včetně všech svých poboček, které se nacházejí v Unii a ESVO, denní statistické informace o nástrojích peněžního trhu. Požadované statistické informace jsou uvedeny v příloze I, II a III. Statistické informace, které obdrží od zpravodajských jednotek, národní centrální banka předá ECB v souladu s čl. 4 odst. 2 tohoto nařízení.
2. Národní centrální banky vymezí a provedou zpravodajské postupy, kterými se mají zpravodajské jednotky řídit ve vztahu k nástrojům peněžního trhu. Tyto zpravodajské postupy zajistí, aby byly poskytovány požadované statistické informace, a umožňují přesnou kontrolu plnění minimálních standardů pro přenos, přesnost, pojmovou shodu a revize uvedených v příloze IV.
3. Bez ohledu na zpravodajskou povinnost uvedenou v odstavci 1 může národní centrální banka rozhodnout, že zpravodajské jednotky vybrané podle čl. 2 odst. 2, 3 a 4, které jsou rezidenty členského státu národní centrální banky, vykazují statistické informace uvedené v přílohách I, II a III ECB. Národní centrální banka přiměřeně informuje ECB a zpravodajské jednotky, načež ECB vymezí a provede zpravodajské postupy, kterými se mají řídit zpravodajské jednotky, a převezme úkol požadované údaje shromažďovat přímo od zpravodajských jednotek.
4. Pokud národní centrální banka vybrala dodatečné zpravodajské jednotky a vyrozuměla je, jak je uvedeno v čl. 2 odst. 6, vykazují tyto jednotky národní centrální bance denní statistické informace o nástrojích peněžního trhu. Statistické informace, které obdrží od dodatečných zpravodajských jednotek, národní centrální banka na žádost ECB předá ECB v souladu s čl. 4 odst. 2 tohoto nařízení.
5. Národní centrální banky vymezí a provedou zpravodajské postupy, kterými se mají řídit dodatečné zpravodajské jednotky, v souladu s národní statistickou zpravodajskou povinností. Národní centrální banky zajistí, aby vnitrostátní zpravodajské postupy vyžadovaly, aby dodatečné zpravodajské jednotky splňovaly požadavky, které jsou rovnocenné požadavkům obsaženým v článcích 6 až 8, čl. 10 odst. 3 a článcích 11 a 12 tohoto nařízení. Národní centrální banky zabezpečí, aby tyto zpravodajské postupy poskytovaly požadované statistické informace a umožňovaly přesnou kontrolu plnění minimálních standardů pro přenos, přesnost, pojmovou shodu a revize uvedených v příloze IV.
Článek 4
Lhůty
1. Pokud národní centrální banka podle čl. 3 odst. 3 rozhodne, že zpravodajské jednotky budou statistické informace uvedené v přílohách I, II a III vykazovat přímo ECB, předávají zpravodajské jednotky tyto informace ECB takto:
a)
Údaje shromážděné od zpravodajských jednotek vybraných podle č. 2 odst. 2 se ECB předávají jednou denně mezi 6:00 h v den obchodu a 19:00 h SEČ v první den zúčtování v TARGET2 následující po dni obchodu.
b)
Údaje shromážděné od zpravodajských jednotek vybraných podle č. 2 odst. 3 a 4 se ECB předávají jednou denně mezi 6:00 h v den obchodu a 13:00 h SEČ v první den zúčtování v TARGET2 následující po dni obchodu.
c)
Údaje, pro které má národní centrální banka výjimku podle článku 5, se ECB předávají jednou týdně mezi 6:00 h v den obchodu a 13:00 h SEČ v první den zúčtování v TARGET2 následující po konci týdne, k němuž se údaje vztahují.
2. Ve všech ostatních případech s výjimkou odstavce 1 předávají národní centrální banky ECB denní statistické informace o peněžním trhu podle příloh I, II a III, které obdržely od zpravodajských jednotek, takto:
a)
Údaje shromážděné od zpravodajských jednotek vybraných podle č. 2 odst. 2 se ECB předávají jednou denně před 7:00 h SEČ v první den zúčtování v TARGET2 následující po dni obchodu.
b)
Údaje shromážděné od zpravodajských jednotek vybraných podle č. 2 odst. 3 a 4 se ECB předávají jednou denně před 13:00 h SEČ v první den zúčtování v TARGET2 následující po dni obchodu.
c)
Údaje shromážděné od dodatečných zpravodajských jednotek vybraných podle čl. 2 odst. 6 se ECB předávají jednou denně před 13:00 h SEČ v první den zúčtování v TARGET2 následující po dni obchodu, jednou týdně před 13:00 h SEČ v první den zúčtování v TARGET2 následující po konci týdne, ke kterému se údaje vztahují, nebo jednou měsíčně před 13:00 h SEČ v první den zúčtování v TARGET2 následující po konci měsíce, ke kterému se údaje vztahují. Národní centrální banky rozhodnou o periodicitě vykazování a neprodleně o tom vyrozumí ECB. Národní centrální banky mohou periodicitu vykazování každoročně přezkoumávat.
d)
Údaje, pro které má národní centrální banka výjimku podle článku 5, se ECB předávají jednou týdně před 13:00 h SEČ v první den zúčtování v TARGET2 následující po konci týdne, k němuž se údaje vztahují.
3. Národní centrální banky rozhodují o tom, dokdy musí od zpravodajských jednotek obdržet údaje, aby byly schopny splnit lhůty pro vykazování, které musí dodržet podle odstavce 2, a přiměřeně o tom vyrozumí zpravodajské jednotky.
4. Připadá-li termín uvedený v odstavci 1 nebo 2 na den, kdy je systém TARGET2 uzavřen, prodlužuje se termín do následujícího provozního dne systému TARGET2, jak je oznámeno na internetových stránkách ECB.
Článek 5
Výjimka
Pokud byly zpravodajské jednotky vybrány podle čl. 2 odst. 3 nebo 4, může národní centrální banka rozhodnout, že zpravodajské jednotky mohou denní statistiku peněžního trhu národní centrální bance předávat jednou týdně před 13:00 h (SEČ) v první den zúčtování v TARGET2 následující po konci týdne, k němuž se údaje vztahují, pokud z provozních důvodů nemohou splnit požadavek na denní periodicitu vykazování. ECB může k uplatňování výjimky ze strany národních centrálních bank uložit podmínky.
Článek 6
Fúze, rozdělení, reorganizace a insolvence
1. V případě fúze, rozdělení, vyčlenění nebo jakékoli jiné reorganizace, která by mohla ovlivnit splnění statistické zpravodajské povinnosti, informuje dotčená zpravodajská jednotka ECB a příslušnou národní centrální banku, jakmile je záměr takovou operaci provést veřejně znám, a v přiměřené lhůtě před jejím uskutečněním, o postupech, které plánuje použít ke splnění statistické zpravodajské povinnosti stanovené tímto nařízením. Zpravodajská jednotka vyrozumí rovněž ECB a příslušnou národní centrální banku do 14 dnů od dokončení této operace.
2. Dojde-li k fúzi zpravodajské jednotky sloučením s jinou jednotkou ve smyslu směrnice Evropského Parlamentu a Rady 2011/35/EU (12) a jedním z fúzujících subjektů byla zpravodajská jednotka, ve vykazování podle tohoto nařízení pokračuje sloučený subjekt.
3. Dojde-li k fúzi zpravodajské jednotky splynutím s jinou jednotkou ve smyslu směrnice 2011/35/EU a jedním z fúzujících subjektů byla zpravodajská jednotka, vykazování podle tohoto nařízení provádí výsledný subjekt, pokud splňuje definici zpravodajské jednotky.
4. Dojde-li k rozdělení zpravodajské jednotky na dvě či více jednotek, a to formou rozdělení mezi stávající společnosti nebo se založením nových společností ve smyslu šesté směrnice Rady 82/891/EHS (13), a jedním z nových subjektů je zpravodajská jednotka, provádí vykazování podle tohoto nařízení nový subjekt. Rozdělení zahrnuje rovněž vyčlenění, při němž zpravodajská jednotka převede veškerá svá aktiva a pasiva či jejich část na novou společnost výměnou za akcie nové společnosti.
5. Ocitne-li se zpravodajská jednotka v úpadku, ztratí svou bankovní licenci nebo jinak přestane vyvíjet bankovní činnost, což potvrdí příslušný orgán dohledu, není nadále povinna provádět vykazování podle tohoto nařízení.
6. Pro účely odstavce 5 se má za to, že zpravodajská jednotka je v úpadku, nastane-li jedna či více těchto skutečností:
a)
učiní všeobecné postoupení ve prospěch věřitelů nebo pro účely uzavření reorganizace, soudní dohody nebo vyrovnání s věřiteli;
b)
písemně uzná, že není schopna platit své dluhy ve lhůtě splatnosti;
c)
podá návrh na jmenování svěřenského správce, insolvenčního správce, správce majetku, likvidátora nebo obdobného úředníka v této zpravodajské jednotce nebo nad celým majetkem této jednotky nebo jeho podstatnou částí, nebo s tímto jmenováním souhlasí nebo jej tiše akceptuje;
d)
předložení insolvenčního návrhu ve vztahu k této jednotce (s výjimkou návrhu protistrany, pokud se týká povinnosti zpravodajské jednotky vůči této protistraně) k soudu či podání tohoto návrhu k jinému příslušnému orgánu nebo instituci;
e)
nastane-li její likvidace nebo se ocitne v úpadku (nebo vstoupí do jiného obdobného řízení) nebo tato jednotka či jiný veřejný orgán nebo jiný subjekt či osoba podá návrh na její reorganizaci, soudní dohodu, vyrovnání, dobrovolné vyrovnání, nucenou správu, likvidaci, zánik či obdobné podpůrné opatření na základě stávajícího či budoucího právního či správního předpisu, přičemž tento návrh (s výjimkou návrhu na likvidaci nebo jiné obdobné řízení, kdy se neuplatní třicetidenní lhůta) nebyl odložen ani zamítnut ve lhůtě 30 dnů od jeho podání;
f)
jmenování svěřenského správce, insolvenčního správce, správce majetku, likvidátora nebo obdobného úředníka v této zpravodajské jednotce nebo nad celým majetkem této jednotky nebo jeho podstatnou částí; nebo
g)
svolání jakékoli schůze věřitelů pro účely zvážení dobrovolné dohody (nebo jiného obdobného řízení).
Článek 7
Ustanovení o důvěrnosti
1. Při přijímání a nakládání s údaji podle tohoto nařízení, jež obsahují důvěrné informace, včetně sdílení těchto údajů s jinými národními centrálními bankami eurozóny, ECB a národní centrální banky uplatňují pravidla ochrany a využití důvěrných statistických informací stanovená v článcích 8 a 8c nařízení (ES) č. 2533/98.
2. S výhradou odstavce 1 se důvěrné informace obsažené ve statistických údajích, které ECB nebo národní centrální banka shromažďuje podle tohoto nařízení, nesmí předávat jinému orgánu nebo jiné třetí osobě s výjimkou ECB a národních centrálních bank eurozóny či je s těmito subjekty sdílet, pokud dotčená zpravodajská jednotka ECB nebo dotčené národní centrální bance předem neudělila výslovný písemný souhlas a pokud ECB, případně příslušná národní centrální banka s touto zpravodajskou jednotkou nepodepsala náležitou dohodu o zachovávání důvěrnosti.
Článek 8
Ověřování a nucené shromažďování
ECB a případně národní centrální banky mají právo ověřovat a v případě nutnosti vynuceně shromažďovat informace, které zpravodajské jednotky poskytují v souladu se statistickou zpravodajskou povinností vymezenou v článku 3 a v přílohách I, II a III tohoto nařízení. Toto právo lze vykonat zejména tehdy, pokud zpravodajská jednotka nesplňuje standardy pro přenos, přesnost, pojmovou shodu a revize uvedené v příloze IV. Uplatňuje se rovněž článek 6 nařízení (ES) č. 2533/98.
Článek 9
Zjednodušený postup provádění změn
S přihlédnutím ke stanoviskům Výboru pro statistiku ESCB je Výkonná rada ECB oprávněna provádět technické změny příloh tohoto nařízení za předpokladu, že takové změny nezmění základní koncepční rámec, ani neovlivní zpravodajské zatížení zpravodajských jednotek. Výkonná rada o takové změně bez zbytečného odkladu informuje Radu guvernérů.
Článek 10
První vykazování
1. V případě zpravodajských jednotek vybraných podle čl. 2 odst. 2 se podle tohoto nařízení (s výhradou přechodných ustanovení obsažených v článku 12) poprvé vykazují údaje za 1. duben 2016.
2. V případě zpravodajských jednotek vybraných podle čl. 2 odst. 3 a 4 se podle tohoto nařízení poprvé vykazuje v den, který ECB nebo příslušná národní centrální banka zpravodajské jednotce sdělí podle čl. 2 odst. 5, v každém případě však nejdříve 12 měsíců po přijetí rozhodnutí Rady guvernérů podle čl. 2 odst. 3 nebo 4.
3. Dochází-li k výběru reprezentativních zpravodajských jednotek podle čl. 2 odst. 4, může reprezentativní zpravodajská jednotka ECB nebo příslušnou národní centrální banku písemně požádat o dočasné odložení prvního dne vykazování, přičemž uvede důvody takového odkladu. První den vykazování lze odložit po dobu až šesti měsíců s tím, že tuto dobu lze prodloužit o dalších až šest měsíců. ECB nebo příslušná národní centrální banka mohou souhlasit s odložením prvního dne vykazování pro reprezentativní zpravodajskou jednotku, která o odklad požádala, považují-li tento odklad za důvodný. Pokud reprezentativní zpravodajská jednotka v první den vykazování nemá k vykázání žádné údaje nebo pouze údaje, které ECB i národní centrální banka nepovažují za reprezentativní, může národní centrální banka souhlasit s tím, že na tuto jednotku se první den vykazování neuplatňuje. Tuto výjimku může národní centrální banka udělit pouze ve spolupráci s ECB, mají-li ECB i národní centrální banka za to, že žádost je důvodná a neohrožuje reprezentativnost zpravodajského výběrového souboru.
4. V případě měnových finančních institucí, které byly vybrány jako dodatečné zpravodajské jednotky podle čl. 2 odst. 6, se podle tohoto nařízení poprvé vykazuje v den, který národní centrální banka dodatečné zpravodajské jednotce sdělí podle čl. 2 odst. 6.
Článek 11
Ustanovení o pravidelném přezkumu
ECB přezkoumá fungování tohoto nařízení 12 měsíců po prvním vykazování a vydá o tom zprávu. Podle doporučení obsažených v této zprávě může ECB zvýšit nebo snížit počet zpravodajských jednotek a/nebo statistickou zpravodajskou povinnost. Po tomto úvodním přezkumu se každé dva roky bude provádět pravidelná aktualizace skutečného souboru zpravodajských jednotek.
Článek 12
Přechodné ustanovení
V období od 1. dubna 2016 do 1. července 2016 bude zpravodajským jednotkám dovoleno ECB nebo příslušné národní centrální bance vykazovat statistiku peněžního trhu za některé, a nikoli všechny relevantní dny. ECB nebo příslušná národní centrální banka může určit dny, za které bude vykazování vyžadováno.
Článek 13
Závěrečná ustanovení
Toto nařízení vstupuje v platnost dnem 1. ledna 2015.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné v členských státech v souladu se Smlouvami.
Ve Frankfurtu nad Mohanem dne 26. listopadu 2014.
ROZPORZĄDZENIE EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) NR 1333/2014
z dnia 26 listopada 2014 r.
w sprawie statystyki rynków pieniężnych
(EBC/2014/48)
RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 5,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny (1), w szczególności art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 4,
uwzględniając opinię Komisji Europejskiej (2),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Na potrzeby wykonywania swoich zadań Europejski System Banków Centralnych (ESBC) wymaga sporządzania statystyk dotyczących transakcji rynku pieniężnego, tzn. transakcji rynku pieniężnego zabezpieczonych, niezabezpieczonych i dotyczących instrumentów pochodnych, określonych bardziej szczegółowo w niniejszym rozporządzeniu, zawieranych przez monetarne instytucje finansowe (MIF), z wyjątkiem banków centralnych i funduszy rynku pieniężnego (FRP), z innymi MIF, oraz pomiędzy MIF a innymi instytucjami finansowymi, jednostkami sektora instytucji rządowych i samorządowych lub przedsiębiorstwami niefinansowymi, z wyłączeniem transakcji wewnątrzgrupowych.
(2)
Głównym celem gromadzenia takich danych statystycznych jest zapewnienie Europejskiemu Bankowi Centralnemu (EBC) pełnych, szczegółowych i zharmonizowanych informacji statystycznych o rynkach pieniężnych w strefie euro. Dane dotyczące transakcji gromadzone w odniesieniu do wymienionych wyżej segmentów rynku dostarczają informacji o mechanizmach transmisji decyzji dotyczących polityki pieniężnej. Tworzą zatem zestaw danych statystycznych koniecznych na potrzeby prowadzenia polityki pieniężnej w strefie euro.
(3)
Gromadzenie danych statystycznych jest również konieczne, by umożliwić EBC dostarczanie wsparcia o charakterze analitycznym i statystycznym Jednolitemu Mechanizmowi Nadzorczemu na podstawie rozporządzenia Rady (UE) nr 1024/2013 (3). W tym kontekście gromadzenie danych statystycznych jest również niezbędne na potrzeby zadań wykonywanych przez EBC w dziedzinie stabilności finansowej.
(4)
Krajowe banki centralne (KBC) powinny zawiadamiać EBC, jeżeli podejmą decyzję o tym, aby nie gromadzić danych wymaganych na podstawie niniejszego rozporządzenia; w takim przypadku EBC przejmuje zadanie gromadzenia takich danych bezpośrednio od podmiotów sprawozdawczych.
(5)
Na mocy Traktatów oraz na warunkach określonych w Statucie Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwanym dalej „Statutem ESBC”) EBC jest zobowiązany do wydawania rozporządzeń w zakresie niezbędnym do realizacji zadań ESBC określonych w Statucie ESBC, a w niektórych przypadkach wynikających z przepisów określonych przez Radę zgodnie z postanowieniami art. 129 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
(6)
W celu ograniczenia obciążeń sprawozdawczych spoczywających na MIF, zapewniając jednocześnie dostępność dostarczanych systematycznie wysokiej jakości danych statystycznych, EBC będzie w początkowym okresie wymagać przekazywania danych przez największe MIF strefy euro, na podstawie wielkości ogółem głównych aktywów bilansu w porównaniu do wielkości ogółem głównych aktywów bilansu wszystkich MIF strefy euro. Od dnia 1 stycznia 2017 r. Rada Prezesów EBC może rozszerzyć liczbę sprawozdających MIF biorąc pod uwagę również inne kryteria, takie jak znaczenie działań MIF na rynkach pieniężnych oraz ich wpływ na stabilność i funkcjonowanie systemu finansowego. EBC zapewni wyznaczenie co najmniej trzech sprawozdających MIF z każdego państwa członkowskiego, którego walutą jest euro (zwanego dalej „państwem członkowskim strefy euro”), aby zapewnić minimalny poziom reprezentacji geograficznej. KBC mogą również gromadzić dane od MIF, które nie są częścią rzeczywistej populacji sprawozdawczej na podstawie ich krajowych wymogów statystycznych, w którym to przypadku dane te będą przekazywane i weryfikowane w sposób określony w niniejszym rozporządzeniu.
(7)
W celu dalszej minimalizacji obciążeń sprawozdawczych spoczywających na MIF poprzez unikanie obciążania ich powielającymi się wymogami sprawozdawczymi, zapewniając jednocześnie dostępność dostarczanych systematycznie wysokiej jakości danych statystycznych, EBC powinien mieć możliwość zwolnienia tych podmiotów z obowiązku przekazywania danych dotyczących transakcji finansowania papierów wartościowych lub instrumentów pochodnych, o ile dane takie przekazywane są już repozytoriom transakcji, pod warunkiem że EBC posiada skuteczny dostęp do dostarczanych systematycznie i wystandaryzowanych danych stosownie do wymogów zawartych w niniejszym rozporządzeniu.
(8)
Art. 5 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 2533/98 przewiduje, że EBC może przyjmować rozporządzenia w celu określania i nakładania wymogów dotyczących sprawozdawczości statystycznej na rzeczywistą populację statystyczną państw członkowskich strefy euro. Art. 6 ust. 4 umożliwia EBC przyjmowanie rozporządzeń określających warunki wykonywania uprawnienia do weryfikowania lub obowiązkowego zbierania informacji statystycznych.
(9)
Artykuł 4 rozporządzenia (WE) nr 2533/98 przewiduje, że w celu zapewnienia realizacji zobowiązań wynikających z art. 5 Statutu ESBC państwa członkowskie wprowadzą odpowiednią organizację w dziedzinie statystyki oraz będą w pełni współpracowały z ESBC w celu zapewnienia wykonania zobowiązań wynikających z art. 5 Statutu ESBC.
(10)
W zakresie, w jakim dane gromadzone na podstawie niniejszego rozporządzenia zawierają poufne informacje statystyczne, zastosowanie znajdą standardy ochrony i wykorzystania takich informacji zawarte w art. 8 i art. 8c rozporządzenia (WE) nr 2533/98.
(11)
Artykuł 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2533/98 przyznaje EBC uprawnienia do nakładania sankcji na podmioty sprawozdawcze, które nie wypełniają obowiązków w zakresie sprawozdawczości statystycznej wynikających z rozporządzeń lub decyzji EBC.
(12)
Jakkolwiek rozporządzenia przyjęte na podstawie art. 34 ust. 1 Statutu ESBC nie przyznają praw ani nie nakładają obowiązków na państwa członkowskie, których walutą nie jest euro (zwane dalej „państwami członkowskimi spoza strefy euro”), to jednak art. 5 Statutu ESBC znajduje zastosowanie zarówno do państw członkowskich strefy euro, jak i państw członkowskich spoza strefy euro. Rozporządzenie (WE) nr 2533/98 wskazuje, że art. 5 Statutu ESBC, łącznie z art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, zakłada istnienie zobowiązania do opracowania i wdrożenia na poziomie krajowym wszystkich środków uznanych przez państwa członkowskie spoza strefy euro za stosowne w celu gromadzenia informacji statystycznych potrzebnych do wypełniania wymogów ESBC w zakresie sprawozdawczości statystycznej i terminowych przygotowań w dziedzinie statystyki, aby mogły stać się państwami członkowskimi strefy euro.
(13)
Wymogi sprawozdawcze, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu pozostają bez uszczerbku dla wymogów sprawozdawczych zawartych w innych aktach i instrumentach prawnych EBC, które mogą, przynajmniej częściowo, obejmować również przekazywanie informacji statystycznych o rynkach pieniężnych na zasadzie transakcja po transakcji lub w sposób zagregowany,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Definicje
Na potrzeby niniejszego rozporządzenia:
1)
„podmioty sprawozdawcze”, „rezydent” i „będący rezydentem” mają znaczenie nadane im w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 2533/98;
2)
„monetarna instytucja finansowa” (MIF) ma znaczenie nadane jej w art. 1 rozporządzenia Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1071/2013 (EBC/2013/33) (4), przy czym pojęcie to należy interpretować w taki sposób, aby uwzględniało wszystkie oddziały MIF zlokalizowane w Unii lub w krajach Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA), o ile postanowienia niniejszego rozporządzenia wyraźnie nie przewidują inaczej;
3)
„instytucje OFI” oznaczają pozostałe instytucje pośrednictwa finansowego z wyłączeniem instytucji ubezpieczeniowych oraz funduszy emerytalno-rentowych, o których mowa w znowelizowanym europejskim systemie rachunków (zwanym dalej „ESA 2010”), ustanowionym przez rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 549/2013 (5);
4)
„instytucje ubezpieczeniowe” oznaczają przedsiębiorstwa finansowe i jednostki typu przedsiębiorstwo, których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe jako konsekwencja gromadzenia funduszy dla ochrony przed ryzykiem przede wszystkim w formie ubezpieczenia bezpośredniego lub reasekuracji, stosownie do ESA 2010;
5)
„fundusze emerytalno-rentowe” oznaczają przedsiębiorstwa finansowe i jednostki typu przedsiębiorstwo, których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe jako konsekwencja grupowania ryzyk i potrzeb społecznych osób ubezpieczonych (ubezpieczenia społeczne), stosownie do ESA 2010;
6)
„przedsiębiorstwa niefinansowe” oznaczają sektor przedsiębiorstw niefinansowych stosownie do ESA 2010;
7)
„sektor instytucji rządowych i samorządowych” oznacza jednostki instytucjonalne będące producentami nierynkowymi, których produkcja globalna przeznaczona jest na spożycie indywidualne i ogólnospołeczne oraz które finansowane są z obowiązkowych płatności dokonywanych przez jednostki należące do pozostałych sektorów, a także jednostki instytucjonalne, których podstawową działalnością jest redystrybucja dochodu i bogactwa narodowego stosownie do ESA 2010;
8)
„główne aktywa bilansowe ogółem” oznaczają aktywa ogółem pomniejszone o pozostałe aktywa w znaczeniu nadanym tym terminom przez rozporządzenie (UE) nr 1071/2013 (EBC/2013/33);
9)
„statystyka rynku pieniężnego” oznacza statystykę związaną z transakcjami na instrumentach rynku pieniężnego o charakterze zabezpieczonym, niezabezpieczonym oraz w formie transakcji pochodnych, które zawierane są pomiędzy MIF oraz pomiędzy MIF a instytucjami OFI, instytucjami ubezpieczeniowymi, funduszami emerytalno-rentowymi, bankami centralnymi, sektorem instytucji rządowych i samorządowych oraz przedsiębiorstwami niefinansowymi, z wyłączeniem jednak transakcji wewnątrzgrupowych w danym okresie sprawozdawczym;
10)
„instrument rynku pieniężnego” oznacza instrument wymieniony w załączniku I, II lub III;
11)
„fundusz rynku pieniężnego” oznacza przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania, które wymaga zezwolenia na prowadzenie działalności w formie przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE (6), lub przedsiębiorstwo będące alternatywnym funduszem inwestycyjnym w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE (7), inwestujące w aktywa krótkoterminowe, których bezpośrednim bądź skumulowanym celem działalności jest oferowanie stopy zwrotu na poziomie stóp rynku pieniężnego lub utrzymanie wartości inwestycji;
12)
„bank centralny” oznacza każdy bank centralny bez względu na jego położenie;
13)
„krajowe banki centralne” lub „KBC” oznaczają krajowe banki centralne państw członkowskich Unii;
14)
„referencyjna populacja sprawozdawcza” oznacza MIF będące rezydentami strefy euro z wyłączeniem banków centralnych oraz funduszy rynku pieniężnego, które przyjmują depozyty denominowane w euro lub emitują inne instrumenty dłużne lub udzielają pożyczek lub kredytów denominowanych w euro wymienionych w załączniku I, II i III w stosunku do innych MIF lub instytucji OFI, instytucji ubezpieczeniowych, funduszy emerytalno-rentowych, jednostek sektora instytucji rządowych i samorządowych, banków centralnych na potrzeby inwestycyjne lub przedsiębiorstw niefinansowych;
15)
„grupa” oznacza grupę jednostek, w tym grupę bankową, składającą się z jednostki dominującej oraz jednostek od niej zależnych, których sprawozdania finansowe podlegają konsolidacji na potrzeby dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE (8);
16)
„oddział” oznacza miejsce prowadzenia działalności, które prawnie stanowi zależną część instytucji i które realizuje bezpośrednio wszystkie bądź niektóre spośród transakcji nieodłącznie związanych z działalnością tej instytucji;
17)
„oddział w Unii lub w EFTA” oznacza oddział położony i zarejestrowany w państwie członkowskim Unii lub w państwie EFTA;
18)
„Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu” oznacza organizację międzyrządową ustanowioną w celu promowania wolnego handlu oraz integracji gospodarczej na rzecz jej państw członkowskich;
19)
„transakcja wewnątrzgrupowa” oznacza transakcję na instrumentach rynku pieniężnego zawartą przez podmiot sprawozdający z inną jednostką, która objęta jest w pełni tym samym skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym. Jednostki będące stronami tej samej transakcji uznawane są za ujęte w tej samej konsolidacji w pełni, jeżeli są obydwie:
a)
ujęte w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym na podstawie dyrektywy 2013/34/UE lub Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) przyjętych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1606/2002 (9) lub w odniesieniu do grupy, której jednostka dominująca posiada siedzibę w kraju trzecim na podstawie powszechnie przyjętych standardów rachunkowości tego kraju trzeciego uznanych za równoważne MSSF na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1569/2007 (10) (lub standardów rachunkowości tego kraju trzeciego, na wykorzystanie których zezwala art. 4 tego rozporządzenia); albo
b)
objęte tym samym skonsolidowanym nadzorem na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (11) lub w odniesieniu do jednostki dominującej posiadającej siedzibę w kraju trzecim ten sam nadzór skonsolidowany sprawowany jest przez właściwy organ kraju trzeciego uznany za równoważny do objętego postanowieniami, o których mowa w art. 127 dyrektywy 2013/36/UE;
20)
„dzień roboczy” oznacza, w odniesieniu do każdego dnia określonego w umowie lub w potwierdzeniu transakcji z wykorzystaniem instrumentu rynku pieniężnego, dzień, w którym banki komercyjne oraz rynki walutowe prowadzą zwykłą działalność (w tym w zakresie transakcji na odpowiednich instrumentach rynku pieniężnego) oraz dokonują rozrachunku płatności w takiej walucie, w jakiej wyrażone jest zobowiązanie do zapłaty płatne w tym dniu lub obliczone przez odniesienie do tego dnia. W przypadku transakcji z wykorzystaniem instrumentów rynku pieniężnego, do których zastosowanie ma standardowa umowa ramowa opracowana przez Europejską Federację Bankową (European Banking Federation, EBF), Stowarzyszenie Rynku Kredytów (Loan Market Association, LMA) lub Międzynarodowe Stowarzyszenie Dealerów Swapowych (International Swaps and Derivatives Association, Inc., ISDA) lub inne wiodące stowarzyszenie europejskie lub międzynarodowe, zastosowanie znajduje definicja zawarta w tej umowie ramowej lub do niej włączona przez odniesienie do innego aktu. W odniesieniu do rozrachunku transakcji z wykorzystaniem instrumentów rynku pieniężnego, który następuje z wykorzystaniem odpowiedniego systemu rozrachunku, dzień roboczy oznacza dzień, w którym ten system prowadzi działalność wymaganą do rozrachunku takiej transakcji;
21)
„dzień rozrachunku TARGET2” oznacza dzień, w którym TARGET2 (transeuropejski zautomatyzowany błyskawiczny system rozrachunku brutto w czasie rzeczywistym) prowadzi działalność;
22)
„umowa z przyrzeczeniem odkupu” oznacza umowę, na podstawie której strony tej umowy mogą zawierać transakcje, w których jedna ze stron („sprzedający”) zobowiązuje się do sprzedaży drugiej stronie („kupujący”) określonych „aktywów” („papiery wartościowe”, „towary” lub „inne aktywa finansowe”) w nieodległym terminie dacie w zamian za zapłatę ceny sprzedaży przez kupującego na rzecz sprzedającego, z jednoczesnym zobowiązaniem kupującego do odsprzedaży sprzedającemu aktywów w ustalonym dniu w przyszłości lub na żądanie w zamian za zapłatę ceny sprzedaży przez sprzedającego na rzecz kupującego. Transakcja taka może być transakcją z przyrzeczeniem odkupu lub transakcją zakupu z przyrzeczeniem odsprzedaży. „Umowa z przyrzeczeniem odkupu” może również oznaczać umowę zastawu na aktywach i udzielenia ogólnego prawa ich powtórnego wykorzystania w zamian za pożyczkę pieniężną w nieodległym terminie i zwrot tej pożyczki wraz z odsetkami w odległym terminie w zamian za zwrot aktywów. Transakcje z przyrzeczeniem odkupu mogą być zawierane z określonym z góry terminem zapadalności („terminowe transakcje z przyrzeczeniem odkupu”) lub bez określonego z góry terminu zapadalności, pozostawiając stronom możliwość rolowania lub zakończenia umowy w każdym terminie („otwarte transakcje z przyrzeczeniem odkupu”);
23)
„trójstronna transakcja z przyrzeczeniem odkupu” oznacza transakcję z przyrzeczeniem odkupu, w której za wybór i zarządzanie zabezpieczeniem podczas trwania transakcji odpowiedzialna jest strona trzecia;
24)
„swap walutowy” oznacza transakcję swap, w której jedna ze stron transakcji sprzedaje drugiej stronie określoną ilość waluty w zamian za zapłatę uzgodnionej kwoty w określonej innej walucie na podstawie uzgodnionego kursu walutowego (zwanego walutowym kursem kasowym (spot)), z jednoczesnym zobowiązaniem do odkupienia sprzedanej waluty w przyszłym terminie (zwanym terminem zapadalności) w zamian za sprzedaż pierwotnie zakupionej waluty po innym kursie walutowym (zwanym walutowym kursem terminowym (forward));
25)
„transakcja swap indeksowana stopą overnight” (transakcja OIS) oznacza transakcję swap na stopę procentową, w której okresowa zmienna stopa procentowa jest równa średniej geometrycznej stopy overnight (lub indeksowanej stopy overnight) w określonym czasie. Płatność końcowa obliczana jest jako różnica pomiędzy stałą stopą procentową a skumulowaną stopą overnight obliczaną w czasie trwania transakcji OIS poprzez odniesienie do jej wartości nominalnej. Ponieważ niniejsze rozporządzenie dotyczy wyłącznie transakcji OIS denominowanych w euro, zastosowanie znajduje stopa procentowa EONIA;
26)
„pakiet LCR Bazylea III” oznacza wskaźnik pokrycia płynności (LCR) przedstawiony przez Komitet Bazylejski oraz przejęty w dniu 7 stycznia 2013 r. przez grupę prezesów banków centralnych i szefów organów nadzoru, organ nadzorczy Bazylejskiego Komitetu Nadzoru Bankowego, jako minimalny globalny standard nadzorczy w stosunku do krótkoterminowych środków płynności w sektorze bankowym.
Artykuł 2
Rzeczywista populacja sprawozdawcza
1. Rzeczywista populacja sprawozdawcza składa się z MIF będących rezydentami strefy euro z referencyjnej populacji sprawozdawczej, które są wskazane przez Radę Prezesów jako podmioty sprawozdające na podstawie ust. 2 lub 3, lub MIF wskazanych jako podmioty sprawozdające na podstawie ust. 4 w oparciu o wskazane tam kryteria oraz które zostały powiadomione o swoich obowiązkach sprawozdawczych na podstawie ust. 5 (zwanych dalej „podmiotami sprawozdającymi”).
2. Po dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Rada Prezesów może podjąć decyzję o uznaniu danej MIF za podmiot sprawozdający, jeśli główne aktywa bilansowe ogółem tej MIF przekraczają 0,35 % głównych aktywów bilansowych ogółem wszystkich MIF strefy euro na podstawie najnowszych danych dostępnych EBC, tj.:
a)
danych na koniec grudnia roku kalendarzowego poprzedzającego powiadomienie, o którym mowa w ust. 5; lub
b)
jeżeli dane, o których mowa w lit. a), nie są dostępne, danych na koniec grudnia poprzedniego roku.
Na potrzeby tej decyzji obliczenie wartości głównych aktywów bilansowych ogółem właściwej MIF przeprowadza się z pominięciem oddziałów spoza kraju goszczącego tej MIF.
3. Od dnia 1 stycznia 2017 r. Rada Prezesów może podjąć decyzję o uznaniu każdej innej MIF za podmiot sprawozdający na podstawie rozmiaru jej głównych aktywów bilansowych ogółem w porównaniu do głównych aktywów bilansowych ogółem wszystkich MIF strefy euro, znaczenia działalności MIF w obrocie instrumentami rynku pieniężnego i jej znaczenia dla stabilności i funkcjonowania systemu finansowego w strefie euro lub w poszczególnych państwach członkowskich.
4. Od dnia 1 stycznia 2017 r. Rada Prezesów może również podjąć decyzję o wyznaczeniu przynajmniej trzech MIF z każdego państwa członkowskiego strefy euro jako podmiotów sprawozdających. W związku z powyższym jeżeli na podstawie decyzji Rady Prezesów podjętej na podstawie ust. 2 lub 3 w danym państwie członkowskim strefy euro wyznaczono mniej niż trzy MIF, rzeczywista populacja sprawozdawcza obejmie również inne MIF z tego państwa członkowskiego, które uznane zostaną przez KBC za reprezentatywne (zwane dalej „reprezentatywnymi podmiotami sprawozdającymi”), tak aby na podmioty sprawozdające z tego państwa członkowskiego strefy euro zostały wyznaczone co najmniej trzy podmioty sprawozdające.
Reprezentatywne podmioty sprawozdające wyznaczane są spośród największych instytucji kredytowych będących rezydentami w danym państwie członkowskim strefy euro na podstawie głównych aktywów bilansowych ogółem tej instytucji, chyba że KBC zaproponuje alternatywne kryteria i uzgodni je z EBC na piśmie.
5. EBC lub właściwy KBC powiadamiają zainteresowane MIF o decyzjach podjętych przez Radę Prezesów na podstawie ust. 2, 3 lub 4 i innych obowiązkach wynikających z niniejszego rozporządzenia. Powiadomienia należy przesyłać pisemnie, przynajmniej na cztery miesiące przed rozpoczęciem przekazywania danych.
6. Z zastrzeżeniem decyzji Rady Prezesów podjętych na podstawie ust. 2, 3 lub 4 KBC mogą również, na podstawie krajowych wymogów sprawozdawczych, gromadzić dane statystyczne dotyczące rynków pieniężnych od MIF będących rezydentami w ich państwach członkowskich, które to MIF nie są podmiotami sprawozdającymi stosownie do ust. 2, 3 lub 4 (zwanych dalej „dodatkowymi podmiotami sprawozdającymi”). Jeżeli KBC wyznaczy w ten sposób dodatkowe podmioty sprawozdające, powinien te podmioty niezwłocznie powiadomić.
Artykuł 3
Wymogi sprawozdawczości statystycznej
1. Na potrzeby tworzenia statystyk ryku pieniężnego podmioty sprawozdająca przekazują KBC państw członkowskich, w których są rezydentami, na zasadzie konsolidacji, w tym w odniesieniu do swoich oddziałów zlokalizowanych w Unii lub w krajach EFTA, dzienne dane statystyczne dotyczące instrumentów rynku pieniężnego. Wymagane informacje statystyczne określone są w załącznikach I, II i III. KBC przekazują otrzymane od podmiotów sprawozdających informacje statystyczne EBC na podstawie art. 4 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
2. KBC opracowują i wdrażają ustalenia sprawozdawcze dotyczące instrumentów rynku pieniężnego, do których przestrzegania zobowiązane są podmioty sprawozdające. Te ustalenia sprawozdawcze powinny zapewniać zbieranie wymaganych informacji statystycznych oraz umożliwiać dokładne sprawdzenie zgodności z określonymi w załączniku IV wymogami minimum w zakresie przekazywania danych, dokładności, zgodności z założeniami oraz wprowadzania korekt.
3. Z zastrzeżeniem wymogów sprawozdawczych, o których mowa w ust. 1, KBC mogą podjąć decyzję, aby podmioty sprawozdające wybrane na podstawie art. 2 ust. 2, 3 lub 4, będące rezydentami w państwie członkowskim danego KBC, przekazywały informacje statystyczne określone w załącznikach I, II i III EBC. O takiej decyzji KBC powiadamia w stosowny sposób EBC i podmiot sprawozdający, po czym EBC opracowuje i wdraża ustalenia sprawozdawcze, których przestrzegać będą podmioty sprawozdające, oraz przejmuje zadanie gromadzenia wymaganych danych bezpośrednio od podmiotów sprawozdających.
4. Jeżeli KBC wyznaczy dodatkowe podmioty sprawozdające i powiadomi je stosownie do art. 2 ust. 6, podmioty te zobowiązane są do przekazywania KBC dziennych informacji statystycznych dotyczących instrumentów rynku pieniężnego. Na wniosek EBC wystosowany na podstawie art. 4 ust. 2 niniejszego rozporządzenia KBC przekazuje EBC otrzymane od dodatkowych podmiotów sprawozdających informacje statystyczne.
5. KBC opracowują i wdrażają zgodnie z krajowymi wymogami sprawozdawczymi ustalenia sprawozdawcze, których przestrzegać będą dodatkowe podmioty sprawozdające. KBC zapewnią, aby krajowe wymogi sprawozdawcze nakładały na dodatkowe podmioty sprawozdające obowiązek postępowania zgodnie z wymogami równoważnymi do tych, o których mowa w art. 6-8, art. 10 ust. 3, art. 11 oraz art. 12 niniejszego rozporządzenia. KBC zapewnią, aby te ustalenia sprawozdawcze dostarczały wymaganych informacji statystycznych oraz pozwalały na dokładne sprawdzenie zgodności z określonymi w załączniku IV wymogami minimum w zakresie przekazywania danych, dokładności, zgodności z założeniami oraz wprowadzania korekt.
Artykuł 4
Terminy przekazywania danych
1. W przypadku, w którym KBC podejmie decyzję na podstawie art. 3 ust. 3 o tym, aby podmioty sprawozdające przekazywały informacje statystyczne, o których mowa w załącznikach I, II i III bezpośrednio do EBC, podmioty sprawozdające przekazują takie informacje EBC w następujący sposób:
a)
dane zbierane od podmiotów sprawozdających wyznaczonych na podstawie art. 2 ust. 2 przekazywane są EBC raz dziennie pomiędzy 18.00 w dniu transakcji a 7.00 (czasu środkowoeuropejskiego) pierwszego dnia rozrachunkowego TARGET2 następującego po dniu transakcji;
b)
dane zbierane od podmiotów sprawozdających wyznaczonych na podstawie art. 2 ust. 3 i 4 przekazywane są EBC raz dziennie pomiędzy 18.00 w dniu transakcji a 13.00 (czasu środkowoeuropejskiego) pierwszego dnia rozrachunkowego TARGET2 następującego po dniu transakcji;
c)
dane, w odniesieniu do których KBC objęty jest wyłączeniem na podstawie art. 5 przekazywane są EBC raz na tydzień pomiędzy 18.00 w dniu transakcji a 13.00 (czasu środkowoeuropejskiego) pierwszego dnia rozrachunkowego TARGET2 następującego po końcu tygodnia, którego dane te dotyczą.
2. W przypadkach niewymienionych w ust. 1 KBC przekazują EBC otrzymane od podmiotów sprawozdających dzienne informacje statystyczne dotyczące rynku pieniężnego, o których mowa w załącznikach I, II i III, w następujący sposób:
a)
dane zbierane od podmiotów sprawozdających wyznaczonych na podstawie art. 2 ust. 2 przekazywane są EBC raz dziennie przed 7.00 (czasu środkowoeuropejskiego) pierwszego dnia rozrachunkowego TARGET2 następującego po dniu transakcji;
b)
dane zbierane od podmiotów sprawozdających wyznaczonych na podstawie art. 2 ust. 3 i 4 przekazywane są EBC raz dziennie przed 13.00 (czasu środkowoeuropejskiego) pierwszego dnia rozrachunkowego TARGET2 następującego po dniu transakcji;
c)
dane zbierane od dodatkowych podmiotów sprawozdających wyznaczonych na podstawie art. 2 ust. 6 przekazywane są EBC raz dziennie przed 13.00 (czasu środkowoeuropejskiego) pierwszego dnia rozrachunkowego TARGET2 następującego po dniu transakcji, raz na tydzień przed 13.00 (czasu środkowoeuropejskiego) pierwszego dnia rozrachunkowego TARGET2 następującego po końcu tygodnia, którego dane te dotyczą, lub raz na miesiąc przed 13.00 (czasu środkowoeuropejskiego) pierwszego dnia rozrachunkowego TARGET2 następującego po końcu miesiąca, którego dane te dotyczą. KBC podejmują decyzję o częstotliwości przekazywania danych i powiadamiają o tym EBC bezzwłocznie. KBC mogą dokonać analizy częstotliwości przekazywania danych raz w roku;
d)
dane, w odniesieniu do których KBC objęty jest wyłączeniem na podstawie art. 5 przekazywane są EBC raz na tydzień przed godziną 13.00 (czasu środkowoeuropejskiego) pierwszego dnia rozrachunkowego TARGET2 następującego po końcu tygodnia, którego dane te dotyczą.
3. KBC podejmują decyzję o terminie, w którym oczekują otrzymania danych od podmiotów sprawozdających tak, aby dochować nałożonych na nie terminów przekazywania informacji, o których mowa w ust. 2, i powiadamiają podmioty sprawozdające w stosowny sposób.
4. Jeżeli termin, o którym mowa w ust. 1 lub 2, przypada na dzień zamknięcia systemu TARGET2, termin podlega przedłużeniu na następny dzień działania systemu TARGET2, ogłaszany na stronie internetowej EBC.
Artykuł 5
Wyłączenia
W przypadku podmiotów sprawozdających wyznaczonych na podstawie art. 2 ust. 3 lub 4 KBC mogą umożliwić tym podmiotom sprawozdającym przekazywanie KBC dziennych danych statystycznych dotyczących rynku pieniężnego raz na tydzień przed godz. 13.00 (czasu środkowoeuropejskiego) pierwszego dnia rozrachunkowego TARGET2 następującego po końcu tygodnia, którego dane te dotyczą, jeżeli z przyczyn operacyjnych podmioty te nie mogą przekazywać danych z częstotliwością dzienną. EBC może określić warunki stosowania wyłączenia przez KBC.
Artykuł 6
Połączenia, podziały, reorganizacje i upadłość
1. W przypadku połączenia, podziału, wydzielenia lub innego rodzaju przekształcenia mogącego wpłynąć na wywiązywanie się z obowiązków statystycznych podmiot sprawozdający uczestniczący w tym procesie powiadamia EBC oraz właściwy KBC - po ogłoszeniu zamiaru przeprowadzenia takiego działania i z rozsądnym wyprzedzeniem przed jego przeprowadzeniem - o planowanych procedurach mających na celu spełnienie wymogów sprawozdawczych określonych w niniejszym rozporządzeniu. Podmiot sprawozdający powiadamia również EBC oraz właściwy KBC w terminie 14 dni od dnia zakończenia operacji.
2. W przypadku połączenia podmiotu sprawozdającego z innym podmiotem poprzez przejęcie w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/35/UE (12), gdzie jeden z łączonych podmiotów był podmiotem sprawozdającym, podmiot powstały po połączeniu kontynuuje przekazywanie danych na zasadach zawartych w niniejszym rozporządzeniu.
3. W przypadku połączenia podmiotu sprawozdającego z innym podmiotem poprzez utworzenie nowego podmiotu w rozumieniu dyrektywy 2011/35/UE, gdzie jeden z łączonych podmiotów był podmiotem sprawozdającym, podmiot powstały po połączeniu przekazuje dane na zasadach zawartych w niniejszym rozporządzeniu, o ile spełnia definicję podmiotu sprawozdającego.
4. W przypadku podziału podmiotu sprawozdającego na dwa lub więcej podmiotów poprzez przejęcie lub poprzez utworzenie nowych podmiotów w rozumieniu szóstej dyrektywy Rady 82/891/EWG (13), gdzie jeden z nowych podmiotów jest podmiotem sprawozdającym, podmiot powstały po połączeniu przekazuje dane na zasadach zawartych w niniejszym rozporządzeniu. Podział oznacza również operację wydzielenia, w ramach którego podmiot sprawozdający przenosi wszystkie lub część swoich aktywów i zobowiązań na nową spółkę w zamian za jej udziały.
5. W przypadku niewypłacalności podmiotu sprawozdającego, utraty przez ten podmiot licencji na prowadzenie działalności bankowej lub zaprzestania prowadzenia działalności bankowej z innych przyczyn - po potwierdzeniu przez właściwy organ nadzoru - podmiot ten przestaje być zobowiązany do przekazywania informacji na podstawie niniejszego rozporządzenia.
6. Na potrzeby ust. 5 podmiot sprawozdający uznaje się za niewypłacalny w przypadku wystąpienia co najmniej jednej z poniższych okoliczności:
a)
dokonania przez podmiot sprawozdający ogólnego przelewu wierzytelności na rzecz wierzycieli lub na potrzeby reorganizacji, zawarcia ugody lub układu z wierzycielami;
b)
przyznania przez podmiot sprawozdający na piśmie, że nie ma on możliwości regulowania zobowiązań w dacie ich wymagalności;
c)
złożenia przez podmiot sprawozdający wniosku o wyznaczenie lub wyrażenia wyraźnej lub dorozumianej zgody na wyznaczenie syndyka, zarządcy, komisarza, likwidatora lub innego rodzaju podobnego podmiotu w stosunku do całości lub znaczącej części swojego majątku;
d)
przedstawienia przed sądem lub złożenia do innego organu wniosku o ogłoszenie upadłości w odniesieniu do tego podmiotu (innego, niż wniosek kontrahenta w odniesieniu do zobowiązań tego podmiotu sprawozdającego wobec tego kontrahenta);
e)
likwidacji lub niewypłacalności tego podmiotu (lub rozpoczęcia wobec niego analogicznej procedury) lub zgłoszenia przez ten podmiot albo wobec tego podmiotu przez inną instytucję publiczną, inny podmiot lub osobę wniosku o reorganizację, ugodę z wierzycielami, porozumienie, likwidację, rozwiązanie lub podobny środek na podstawie obecnego lub przyszłego aktu prawnego, pod warunkiem że taki wniosek (z wyjątkiem przypadków, gdy dotyczy on likwidacji lub analogicznej procedury, gdzie termin 30 dni nie ma zastosowania) nie został odrzucony w terminie 30 dni od jego złożenia;
f)
wyznaczenia syndyka, zarządcy, komisarza, likwidatora lub innego podobnego organu w stosunku do całości lub znaczącej części jego majątku; lub
g)
zwołania jakiegokolwiek zebrania wierzycieli w celu rozważenia zawarcia ugody (lub analogicznej procedury).
Artykuł 7
Przepisy dotyczące poufności
1. W przypadku otrzymania lub przetwarzania danych, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, a które zwierają informacje poufne, w tym udostępniania tych danych innym KBC strefy euro, EBC oraz KBC stosują standardy ochrony i wykorzystania statystycznych informacji poufnych zawarte w art. 8 i 8c rozporządzenia (WE) nr 2533/98.
2. Z zastrzeżeniem ust. 1 informacje poufne zawarte w danych statystycznych gromadzonych przez EBC lub KBC na podstawie niniejszego rozporządzenia nie powinny być przekazywane lub udostępniane w inny sposób organom lub podmiotom trzecim innym niż EBC i KBC strefy euro, z wyjątkiem sytuacji, w których podmiot sprawozdający, którego te dane dotyczą, udzielił uprzednio EBC lub właściwemu KBC wyraźnej pisemnej zgody, a EBC lub właściwy KBC zawarł z tym podmiotem sprawozdającym stosowną umowę o ochronie informacji poufnych (o ile ma to zastosowanie).
Artykuł 8
Weryfikacja i obowiązkowe gromadzenie danych
EBC oraz KBC mają prawo do weryfikacji oraz - w razie wystąpienia takiej konieczności - gromadzenia w sposób przymusowy informacji, które dostarczają podmioty sprawozdawcze w zgodzie z wymogami sprawozdawczości statystycznej, o których mowa w art. 3 oraz załącznikach I, II i III do niniejszego rozporządzenia. Powyższe uprawnienie może być wykorzystane w szczególności, gdy podmiot sprawozdający nie spełnia wymogów w zakresie przekazywania danych, dokładności, zgodności z założeniami oraz wprowadzania korekt. Zastosowanie znajduje również art. 6 rozporządzenia (WE) nr 2533/98.
Artykuł 9
Uproszczona procedura wprowadzania zmian
Uwzględniając uwagi Komitetu ds. Danych Statystycznych Zarząd EBC jest uprawniony do dokonywania zmian technicznych w załącznikach do niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem, że takie zmiany nie modyfikują podstawowej struktury pojęciowej oraz nie wpływają na obciążenia sprawozdawcze podmiotów sprawozdających. O wszelkich takich zmianach Zarząd bezzwłocznie zawiadamia Radę Prezesów.
Artykuł 10
Pierwsze przekazanie danych
1. W odniesieniu do podmiotów sprawozdających wyznaczonych na podstawie art. 2 ust. 2 pierwsze przekazanie danych na podstawie niniejszego rozporządzenia nastąpi z dniem 1 kwietnia 2016 r., z zastrzeżeniem przepisów przejściowych zawartych w art. 12.
2. W odniesieniu do podmiotów sprawozdających wyznaczonych na podstawie art. 2 ust. 3 i 4 pierwsze przekazanie danych na podstawie niniejszego rozporządzenia nastąpi w dniu wskazanym danemu podmiotowi sprawozdającemu przez EBC lub właściwy KBC na podstawie art. 2 ust. 5, nie wcześniej jednak niż 12 miesięcy po przyjęciu przez Radę Prezesów decyzji na podstawie art. 2 ust. 3 lub 4.
3. Ponadto po wskazaniu reprezentatywnych podmiotów sprawozdających na podstawie art. 2 ust. 4 reprezentatywny podmiot sprawozdający może wystąpić z pisemnym wnioskiem do EBC lub właściwego KBC o tymczasowe odroczenie daty pierwszego przekazania danych, podając powody takiego opóźnienia. Wnioskowane odroczenie może być przyznane na okres nie dłuższy niż sześć miesięcy, z możliwością przedłużenia na kolejny okres nie dłuższy niż sześć miesięcy. EBC lub właściwy KBC mogą wyrazić zgodę na odroczenie daty pierwszego przekazania danych w odniesieniu do wnioskującego o to reprezentatywnego podmiotu sprawozdającego, o ile uznają takie odroczenie za uzasadnione. Dodatkowo, jeżeli na dzień pierwszego przekazania danych reprezentatywny podmiot sprawozdający nie posiada danych podlegających przekazaniu lub posiada wyłącznie dane, które uznawane są za niereprezentatywne zarówno przez EBC, jak i KCB, KBC może podjąć decyzję o objęciu go zwolnieniem z zastosowania się do terminu pierwszego przekazania danych. Zwolnienie takie może być przyznane przez KBC w porozumieniu z EBC, jeżeli zarówno EBC, jak i KBC uznają wniosek za uzasadniony i o ile nie zagraża to reprezentatywności próby sprawozdawczej.
4. W odniesieniu do MIF wyznaczonych jako dodatkowe podmioty sprawozdające na podstawie art. 2 ust. 6 pierwsze przekazanie danych na podstawie niniejszego rozporządzenia następuje w dniu wskazanym przez EBC dodatkowemu podmiotowi sprawozdającemu na podstawie art. 2 ust. 6.
Artykuł 11
Klauzula okresowego przeglądu
12 miesięcy po dniu pierwszego przekazania danych EBC dokona przeglądu stosowania niniejszego rozporządzenia i opublikuje sprawozdanie w tym zakresie. Stosownie do rekomendacji zawartych w sprawozdaniu EBC może zwiększyć lub zmniejszyć liczbę podmiotów sprawozdających lub wymogów sprawozdawczości statystycznej. Okresowe aktualizacje populacji sprawozdawczej będą miały miejsce co drugi rok po wskazanym powyżej przeglądzie wstępnym.
Artykuł 12
Przepis przejściowy
W okresie od 1 kwietnia 2016 r. do 1 lipca 2016 r. podmioty sprawozdające mogą przekazywać EBC lub KBC dane statystyczne dotyczące rynku pieniężnego w odniesieniu do niektórych, a nie wszystkich odpowiednich dni. EBC oraz właściwe KBC mogą określić dni, w odniesieniu do których przekazywanie danych jest wymagane.
Artykuł 13
Przepisy końcowe
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.
Niniejsze rozporządzenie obowiązuje w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.
Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 26 listopada 2014 r.