PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 392/2013
ze dne 29. dubna 2013,
kterým se mění nařízení (ES) č. 889/2008, pokud jde o kontrolní systém pro ekologickou produkci
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 834/2007 ze dne 28. června 2007 o ekologické produkci a označování ekologických produktů a o zrušení nařízení (EHS) č. 2092/91 (1), a zejména na čl. 33 odst. 2 a 3 a čl. 38 písm. c) a d) uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Podle čl. 28 odst. 1 nařízení (ES) č. 834/2007 musí hospodářské subjekty, které produkují, připravují, skladují, uvádějí na trh, dovážejí nebo vyvážejí produkty vyráběné v souladu s pravidly produkce stanovenými v uvedeném nařízení, podřídit svůj podnik kontrolnímu systému podle článku 27 uvedeného nařízení. Prováděcí pravidla pro tento kontrolní systém stanovuje hlava IV nařízení Komise (ES) č. 889/2008 ze dne 5. září 2008, kterým se stanoví prováděcí pravidla k nařízení Rady (ES) č. 834/2007 o ekologické produkci a označování ekologických produktů, pokud jde o ekologickou produkci, označování a kontrolu (2).
(2)
V rámci uvedeného kontrolního systému musí hospodářské subjekty ohlásit svůj podnik příslušnému orgánu, včetně informací o příslušném kontrolním subjektu, a podepsat prohlášení, že vykonávají činnost v souladu s pravidly ekologické produkce a v případě porušení předpisů a nesrovnalostí souhlasí s prosazováním příslušných opatření.
(3)
Ustanovení čl. 30 odst. 2 nařízení (ES) č. 834/2007 upravuje sdělování informací o případech nesrovnalostí nebo porušení, které se týkají ekologického statusu produktu. V zájmu vyšší účinnosti by hospodářské subjekty měly informovat své kontrolní orgány nebo kontrolní subjekty o jakémkoli případu nesrovnalosti nebo porušení, který se týká ekologického statusu jejich produktu, včetně ekologických produktů, které získávají od jiných subjektů.
(4)
Na základě zkušeností získaných při zavádění kontrolního systému a v zájmu odvětví ekologické produkce je vhodné stanovit minimální počet vzorků, které mají kontrolní orgány nebo subjekty každoročně odebrat a zanalyzovat v rámci obecného vyhodnocení rizika nesouladu s pravidly ekologické produkce. Pokud mají kontrolní orgány nebo subjekty podezření na používání produktů nepovolených pro ekologickou produkci, měly by odebrat a zanalyzovat vzorky daných produktů. V takových případech by se neměl uplatňovat minimální počet vzorků. Za účelem zjištění nedodržování ekologických požadavků Unie mohou kontrolní orgány nebo subjekty odebrat a zanalyzovat vzorky i v jakémkoli jiném případě.
(5)
Na základě zkušeností získaných při zavádění kontrolního systému a v zájmu odvětví ekologické produkce je vhodné zajistit předávání příslušných informací v případech, kdy jsou hospodářský subjekt nebo subdodavatelé tohoto hospodářského subjektu kontrolováni různými kontrolními orgány nebo subjekty, nebo kdy hospodářský subjekt či jeho subdodavatelé svůj kontrolní orgán nebo subjekt změní. Náležitá výměna informací a předávání kontrolní dokumentace těchto hospodářských subjektů je žádoucí v zájmu řízení kontrolního systému, zároveň je ale třeba dodržovat požadavky na ochranu osobních údajů stanovené ve směrnici Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES ze dne 24. října 1995 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů a o volném pohybu těchto údajů (3). Hospodářské subjekty by měly souhlasit s předáváním a výměnou svých údajů a všech informací souvisejících s jejich činností v rámci kontrolního systému.
(6)
V zájmu zajištění jednotného uplatňování kontrolního systému a zabránění nejasnostem by nařízení (ES) č. 889/2008 mělo obsahovat definici výrazu „kontrolní dokumentace“.
(7)
V souvislosti s formátem osvědčení uvádí čl. 29 odst. 3 nařízení (ES) č. 834/2007 elektronickou certifikaci. Je třeba upřesnit, že v případě elektronické certifikace není vyžadován podpis osvědčení, je-li jeho pravost zajištěna jinou z hlediska padělání osvědčenou elektronickou metodou.
(8)
Ze zkušeností vyplývá, že v souvislosti s výměnou informací mezi členskými státy je nezbytné vysvětlení v případech, kdy členský stát odhalí nesrovnalosti či porušení týkající se souladu dovezených produktů s čl. 33 odst. 2 a 3 nařízení (ES) č. 834/2007 nebo článkem 19 nařízení Komise (ES) č. 1235/2008 ze dne 8. prosince 2008, kterým se stanoví prováděcí pravidla k nařízení Rady (ES) č. 834/2007, pokud jde o opatření pro dovoz ekologických produktů ze třetích zemí (4).
(9)
Kromě toho je vhodné objasnit postup týkající se výměny informací mezi členskými státy v případech nesrovnalostí nebo porušení, a to s přihlédnutím k osvědčeným postupům zavedeným od roku 2009.
(10)
V zájmu zajištění souladu s čl. 33 odst. 1 nařízení Komise (EU) č. 65/2011 ze dne 27. ledna 2011, kterým se stanoví prováděcí pravidla k nařízení Rady (ES) č. 1698/2005, pokud jde o provádění kontrolních postupů a podmíněnosti s ohledem na opatření na podporu rozvoje venkova (5), je důležité objasnit, že v případech, kdy kontroly neprovádí platební agentura, by členské státy měly zajistit, aby byla tato platební agentura o prováděných kontrolách dostatečně informována.
(11)
V souladu s čl. 44 odst. 1 písm. a) nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 882/2004 (6) jsou členské státy povinny uvést ve své výroční zprávě veškeré změny svého víceletého vnitrostátního plánu kontrol, mimo jiné za účelem zohlednění nových právních předpisů. Komise by měla mít k dispozici nezbytné údaje a informace o dozoru, který vykonávají příslušné orgány členských států v souvislosti s ekologickou produkcí. Členské státy by proto měly mít povinnost změnit své vnitrostátní plány kontrol, aby obsahovaly tento dozor, a uvést tyto změny a příslušné údaje o ekologické produkci ve výroční zprávě uvedené v článku 44 nařízení (ES) č. 882/2004. Členské státy by měly mít možnost uvést tyto údaje o ekologické produkci v samostatné kapitole vnitrostátního plánu kontrol a výroční zprávy.
(12)
Kromě povinnosti týkající se kontrol stanovených v nařízení (ES) č. 882/2004, hlava V nařízení (ES) č. 834/2007 a nařízení (ES) č. 889/2008 stanovují konkrétnější ustanovení o kontrolách v odvětví ekologické produkce. Pro případ, kdy příslušný orgán pověří kontrolními úkoly soukromé kontrolní subjekty, stanovuje nařízení (ES) č. 834/2007 podrobnější požadavky a povinnosti, které musí každý kontrolní subjekt splňovat.
(13)
Ze zkušeností vyplývá, že konkrétní ustanovení o kontrolách ekologické produkce musí být podrobnější, zejména v zájmu posílení dozoru příslušných orgánů nad kontrolními subjekty, které byly pověřeny kontrolními úkoly. Tato ustanovení by měla být zahrnuta do kontrolního systému členských států zřízeného v souladu s článkem 27 nařízení (ES) č. 834/2007 v podobě jednotných minimálních požadavků.
(14)
Příslušné orgány členských států by měly mít dokumentované postupy pro přenášení úkolů na kontrolní subjekty a dozor nad nimi, aby bylo zajištěno dodržování regulačních požadavků.
(15)
Měla by se zdokonalit výměna informací týkajících se dozoru vykonávaného příslušnými orgány, která probíhá v rámci členských států, mezi členskými státy a mezi členskými státy a Komisí, a měly by být přijaty jednotné minimální požadavky.
(16)
Nařízení (ES) č. 889/2008 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(17)
V zájmu účinnosti kontrolních opatření by se doplňující prvky zavedené tímto nařízením, které jsou součástí závazku uvedeného v prohlášení, které má hospodářský subjekt podepsat v souladu s čl. 63 odst. 2 nařízení (ES) č. 889/2008, měly vztahovat rovněž na hospodářské subjekty, které uvedené prohlášení podepsaly před datem použitelnosti tohoto nařízení.
(18)
Aby byl zajištěn hladký přechod ze stávajícího kontrolního systému na upravený systém, mělo by se toto nařízení použít ode dne 1. ledna 2014.
(19)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem regulativního Výboru pro ekologickou produkci,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Změna nařízení (ES) č. 889/2008
Nařízení (ES) č. 889/2008 se mění takto:
1)
V článku 2 se doplňuje nové písmeno s), které zní:
„s)
„kontrolní dokumentací“ se rozumí veškeré informace a dokumenty, které hospodářský subjekt podléhající kontrolnímu systému uvedenému v článku 28 nařízení (ES) č. 834/2007 předal pro účely kontrolního systému příslušným orgánům členského státu nebo kontrolním orgánům a subjektům, včetně všech příslušných informací a dokumentů týkajících se tohoto hospodářského subjektu nebo činností tohoto hospodářského subjektu, které uchovávají příslušné orgány, kontrolní orgány a subjekty, s výjimkou informací nebo dokumentů, které nemají na fungování kontrolního systému žádný vliv.“
2)
V čl. 63 odst. 2 prvním pododstavci se doplňují písmena d) až h), která znějí:
„d)
že v případech, kdy hospodářský subjekt a/nebo subdodavatele tohoto hospodářského subjektu kontrolují různé kontrolní orgány nebo subjekty v souladu s kontrolním systémem vytvořeným daným členským státem, souhlasí s výměnou informací mezi těmito orgány nebo subjekty;
e)
že v případech, kdy hospodářský subjekt a/nebo subdodavatelé tohoto hospodářského subjektu změní svůj kontrolní orgán nebo subjekt, souhlasí s předáním své kontrolní dokumentace novému kontrolnímu orgánu nebo subjektu;
f)
že v případě, kdy hospodářský subjekt vystoupí z kontrolního systému, souhlasí s povinností neprodleně o této skutečnosti uvědomit příslušný orgán a kontrolní orgán nebo subjekt;
g)
že v případě, kdy tento hospodářský subjekt vystoupí z kontrolního systému, souhlasí s uchováním kontrolní dokumentace po dobu alespoň pěti let;
h)
že souhlasí s tím, že bude příslušný kontrolní orgán nebo subjekt, popř. příslušné kontrolní orgány nebo subjekty neprodleně informovat o jakémkoli případu nesrovnalosti nebo porušení týkajícího se ekologického statusu jeho produktu nebo ekologických produktů získávaných od jiných hospodářských subjektů či subdodavatelů.“
3)
V článku 65 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Kontrolní orgán nebo subjekt odebírá a analyzuje vzorky, aby zjistil, zda se nepoužívají produkty nebo způsoby produkce, které nejsou v souladu s pravidly ekologické produkce, nebo zda nedošlo ke kontaminaci produkty nepovolenými pro ekologickou produkci. Počet vzorků, které mají být každoročně odebrány a podrobeny analýze kontrolním orgánem nebo subjektem, odpovídá minimálně 5 % z celkového počtu jím kontrolovaných subjektů. Výběr hospodářských subjektů, u kterých se mají odebrat vzorky, vychází z obecného vyhodnocení rizika nesouladu s pravidly ekologické produkce. Toto obecné vyhodnocení zohlední všechny fáze produkce, přípravy a distribuce.
Kontrolní orgán nebo subjekt odebere a zanalyzuje vzorky vždy, když existuje podezření na používání produktů nebo způsobů produkce nepovolených pro ekologickou produkci. V těchto případech se neuplatňuje minimální počet vzorků, které mají být odebrány a zanalyzovány.
Kontrolní orgán nebo subjekt může rovněž odebrat a zanalyzovat vzorky v jakémkoli jiném případě, aby zjistil, zda se nepoužívají produkty nebo způsoby produkce, které nejsou v souladu s pravidly ekologické produkce, nebo zda nedošlo ke kontaminaci produkty nepovolenými pro ekologickou produkci.“
4)
V čl. 68 odst. 1 se doplňuje nový pododstavec, který zní:
„V případě elektronické certifikace uvedené v čl. 29 odst. 3 nařízení (ES) č. 834/2007 se nepožaduje podpis osvědčení v kolonce 8, je-li pravost osvědčení zajištěna jinou z hlediska padělání osvědčenou elektronickou metodou.“
5)
Články 92 a 92a se nahrazují tímto:
„Článek 92
Výměna informací mezi kontrolními orgány, kontrolními subjekty a příslušnými orgány
1. Pokud hospodářský subjekt a/nebo subdodavatele tohoto hospodářského subjektu kontrolují různé kontrolní orgány nebo subjekty, vyměňují si tyto kontrolní orgány nebo subjekty příslušné informace o činnostech podléhajících jejich kontrole.
2. Pokud hospodářské subjekty a/nebo jejich subdodavatelé změní kontrolní orgán nebo subjekt, dotyčné kontrolní orgány nebo subjekty tuto změnu neprodleně oznámí příslušnému orgánu.
Předchozí kontrolní orgán nebo subjekt předá novému kontrolnímu orgánu nebo subjektu relevantní části kontrolní dokumentace dotčeného hospodářského subjektu a zprávy uvedené v druhém pododstavci čl. 63 odst. 2.
Nový kontrolní orgán nebo subjekt zajistí, aby hospodářský subjekt napravil nesrovnalosti uvedené ve zprávě předchozího kontrolního orgánu nebo subjektu.
3. Pokud hospodářský subjekt vystoupí z kontrolního systému, kontrolní orgán nebo subjekt o této skutečnosti neprodleně informuje příslušný orgán.
4. Pokud kontrolní orgán nebo subjekt zjistí nesrovnalosti nebo porušení, které se týkají ekologického statusu produktů, neprodleně o nich informuje příslušný orgán členského státu, který jej v souladu s článkem 27 nařízení (ES) č. 834/2007 určil nebo schválil.
Příslušný orgán může z vlastního podnětu rovněž požadovat jakékoli další informace o nesrovnalostech nebo porušeních.
Pokud se zjištěné nesrovnalosti nebo porušení týkají produktů, které kontrolují jiné kontrolní orgány nebo subjekty, musí být neprodleně informovány i tyto orgány nebo subjekty.
5. Členské státy přijmou vhodná opatření a zavedou dokumentované postupy, aby umožnily výměnu informací mezi všemi kontrolními orgány, které určily, nebo všemi kontrolními subjekty, které schválily v souladu s článkem 27 nařízení (ES) č. 834/3007, včetně postupů pro výměnu informací pro účely ověření osvědčení uvedeného v čl. 29 odst. 1 uvedeného nařízení.
6. Členské státy přijmou vhodná opatření a zavedou dokumentované postupy, aby se zajistilo, že bude platební agentura informována o výsledcích kontrol a kontrolních návštěv podle článku 65 tohoto nařízení v souladu s potřebami této platební agentury podle čl. 33 odst. 1 nařízení Komise (EU) č. 65/2011 (7).
Článek 92a
Výměna informací mezi jednotlivými členskými státy a Komisí
1. Pokud členský stát zjistí nesrovnalosti nebo porušení týkající se uplatňování tohoto nařízení v souvislosti s produktem, který pochází z jiného členského státu a je označen údaji uvedenými v hlavě IV nařízení (ES) č. 834/2007 a v hlavě III a/nebo příloze XI tohoto nařízení, neprodleně o tom informuje členský stát, který určil kontrolní orgán nebo schválil kontrolní subjekt, ostatní členské státy a Komisi prostřednictvím systému uvedeného v čl. 94 odst. 1 tohoto nařízení.
2. Pokud členský stát zjistí nesrovnalosti nebo porušení, pokud jde o soulad produktů dovezených v souladu s čl. 33 odst. 2 a 3 nařízení (ES) č. 834/2007 s požadavky stanovenými v uvedeném nařízení nebo v nařízení (ES) č. 1235/2008, neprodleně o tom informuje ostatní členské státy a Komisi prostřednictví systému uvedeného v čl. 94 odst. 1 tohoto nařízení.
3. Pokud členský stát zjistí nesrovnalosti nebo porušení, pokud jde o soulad produktů dovezených v souladu s článkem 19 nařízení (ES) č. 1235/2008 s požadavky stanovenými v uvedeném nařízení nebo v nařízení (ES) č. 834/2007, neprodleně o tom informuje ostatní členské státy a Komisi prostřednictví systému uvedeného v čl. 94 odst. 1 tohoto nařízení. Oznámení se zašle ostatním členským státům a Komisi v případě, že je nesrovnalost nebo porušení zjištěno u produktů, pro něž sám členský stát vydal povolení uvedené v článku 19 nařízení (ES) č. 1235/2008.
4. Členský stát, který obdrží oznámení o produktech, které nejsou v souladu podle odstavců 1 a 3, popř. členský stát, který udělil povolení uvedené v článku 19 nařízení (ES) č. 1235/2008 produktu, u něhož byla zjištěna nesrovnalost nebo porušení, vyšetří původ nesrovnalostí nebo porušení. Okamžitě přijme nezbytná opatření.
Informuje členský stát, který zaslal oznámení, ostatní členské státy a Komisi o výsledcích vyšetřování a přijatých opatřeních formou odpovědi na původní oznámení prostřednictvím systému uvedeného v čl. 94 odst. 1. Odpověď musí být zaslána do 30 kalendářních dnů ode dne obdržení původního oznámení.
5. Členský stát, který zaslal původní oznámení, může v případě potřeby požádat odpovídající členský stát o doplňující informace. Členský stát, který zaslal původní oznámení, však v každém případě po obdržení odpovědi nebo dodatečných informací od členského státu, jemuž zaslal oznámení, vloží potřebné údaje a aktualizace do systému uvedeného v čl. 94 odst. 1.
Článek 92b
Zveřejňování informací
Členské státy veřejnosti vhodným způsobem, včetně zveřejnění na internetu, zpřístupní aktualizované seznamy uvedené v čl. 28 odst. 5 nařízení (ES) č. 834/2007 obsahující aktualizovaná osvědčení týkající se každého hospodářského subjektu, jak stanoví čl. 29 odst. 1 uvedeného nařízení, a s použitím vzoru obsaženého v příloze XII tohoto nařízení. Členské státy řádně dodržují požadavky na ochranu osobních údajů stanovené ve směrnici Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES (8).
6)
V hlavě IV se doplňuje kapitola 9, která zní:
„KAPITOLA 9
Dozor vykonávaný příslušnými orgány
Článek 92c
Činnosti dozoru týkající se kontrolních subjektů
1. Činnosti dozoru, které vykonávají příslušné orgány pověřující kontrolní subjekty kontrolními úkoly v souladu s čl. 27 odst. 4 písm. b) nařízení (ES) č. 834/2007, se zaměří na hodnocení fungování těchto kontrolních subjektů s přihlédnutím k výsledkům práce vnitrostátního akreditačního orgánu, jak je uvedeno v čl. 2 odst. 11 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 765/2008 (9).
Tyto činnosti dozoru zahrnují vyhodnocení interních postupů kontrolních subjektů týkajících se kontrol, řízení a přezkumu kontrolní dokumentace s ohledem na povinnosti stanovené v nařízení (ES) č. 834/2007 a ověření postupu řešení nesrovnalostí, odvolání a stížností.
2. Příslušné orgány vyžadují, aby kontrolní subjekty předložily dokumentaci o svém postupu při analýze rizika.
Postup analýzy rizika je navržený tak, aby:
a)
výsledek analýzy rizika poskytl základ pro určení intenzity neohlášených nebo ohlášených ročních kontrol a kontrolních návštěv;
b)
v souladu s kategorií rizika proběhly dodatečné namátkové kontrolní návštěvy v souladu s čl. 65 odst. 4 u alespoň 10 % hospodářských subjektů, se kterými je uzavřena smlouva;
c)
bylo alespoň 10 % všech kontrol a kontrolních návštěv provedených v souladu s čl. 65 odst. 1 a 4 neohlášených;
d)
výběr hospodářských subjektů, u kterých proběhnou neohlášené kontroly a kontrolní návštěvy, proběhl na základě analýzy rizika a aby byly plánovány podle úrovně rizika.
3. Příslušné orgány, které pověřují kontrolní subjekty kontrolními úkoly, ověří, zda mají pracovníci kontrolních subjektů dostatečné znalosti, a to včetně poznatků o rizikových prvcích ovlivňujících ekologický status produktů, kvalifikaci, odbornou přípravu a zkušenosti s ohledem na ekologickou produkci obecně a konkrétně s příslušnými právními předpisy Unie a že mají zavedena příslušná pravidla o střídání kontrolorů.
4. Příslušné orgány mají dokumentované postupy pro pověřování kontrolních subjektů kontrolními úkoly v souladu s čl. 27 odst. 5 nařízení (ES) č. 834/2007 a pro dozor v souladu s tímto článkem upřesňujícím informace, které mají kontrolní subjekty předkládat.
Článek 92d
Seznam opatření v případě nesrovnalostí a porušení
Příslušné orgány přijmou a oznámí kontrolním subjektům, které byly pověřeny kontrolními úkoly, minimálně seznam porušení a nesrovnalostí, které se týkají ekologického statusu produktů, a odpovídajících opatření, která mají kontrolní subjekty uplatnit v případě porušení nebo nesrovnalostí zjištěných u jimi kontrolovaných hospodářských subjektů, které se zabývají ekologickou produkcí.
Příslušné orgány mohou z vlastního podnětu do seznamu zařadit další relevantní informace.
Článek 92e
Roční inspekce kontrolních subjektů
Příslušné orgány zajistí roční inspekci kontrolních subjektů, které byly pověřeny kontrolními úkoly v souladu s čl. 27 odst. 4 písm. b) nařízení (ES) č. 834/2007. Pro účely roční inspekce vezme příslušný orgán v úvahu výsledky práce vnitrostátního akreditačního orgánu, jak je uvedeno v čl. 2 odst. 11 nařízení (ES) č. 765/2008. V rámci roční inspekce příslušný orgán ověří především, zda:
a)
kontrolní subjekt dodržuje standardní postup kontroly, který kontrolní subjekt předložil příslušnému orgánu v souladu s čl. 27 odst. 6 písm. a) nařízení (ES) č. 834/2007;
b)
má kontrolní subjekt dostatečný počet vhodných, kvalifikovaných a zkušených pracovníků v souladu s čl. 27 odst. 5 písm. b) nařízení (ES) č. 834/2007 a zda zavedl odbornou přípravu v souvislosti s rizikem, které ovlivňuje ekologický status produktů;
c)
kontrolní subjekt má a dodržuje dokumentované postupy a vzory pro:
i)
roční analýzu rizika v souladu s čl. 27 odst. 3 nařízení (ES) č. 834/2007,
ii)
přípravu strategie pro odběr vzorků založené na riziku, odběr vzorků a laboratorní analýzu,
iii)
výměnu informací s ostatními kontrolními subjekty a s příslušným orgánem,
iv)
počáteční a následné kontroly hospodářských subjektů, které kontrolují,
v)
používání seznamu opatření, které se mají uplatnit v případě porušení nebo nesrovnalostí, a příslušné navazující kroky,
vi)
dodržování požadavků na ochranu osobních údajů jimi kontrolovaných hospodářských subjektů, jak stanovily členské státy, v nichž příslušný orgán působí, a v souladu se směrnicí 95/46/ES.
Článek 92f
Údaje o ekologické produkci ve víceletém vnitrostátním plánu kontroly a ve výroční zprávě
Členské státy zajistí, aby jejich víceleté vnitrostátní plány kontrol uvedené v článku 41 nařízení (ES) č. 882/2004 zahrnovaly dozor nad kontrolami ekologické produkce v souladu s tímto nařízením a aby začlenily konkrétní údaje o tomto dozoru (dále jen „údaje o ekologické produkci“) do výroční zprávy uvedené v článku 44 nařízení (ES) č. 882/2004. Údaje o ekologické produkci zahrnují oblasti uvedené v příloze XIIIb tohoto nařízení.
Údaje o ekologické produkci vycházejí z informací o kontrolách prováděných kontrolními subjekty a/nebo kontrolními orgány a z auditů prováděných příslušným orgánem.
Údaje musí být překládány v souladu se vzory uvedenými v příloze XIIIc tohoto nařízení od roku 2015 za rok 2014.
Členské státy mohou začlenit údaje o ekologické produkci do svého vnitrostátního plánu kontroly a do své výroční zprávy.
7)
Vkládají se nové přílohy XIIIb a XIIIc, jejichž znění jsou obsažena v příloze tohoto nařízení.
Článek 2
Přechodná ustanovení
Písmena d) až h) prvního pododstavce čl. 63 odst. 2 nařízení ES č. 889/2008 ve znění bodu 2 článku 1 tohoto nařízení se vztahují rovněž na hospodářské subjekty, které podepsaly oznámení uvedené v čl. 63 odst. 2 nařízení (ES) č. 889/2008 před datem použitelnosti tohoto nařízení.
Článek 3
Vstup v platnost a použitelnost
Toto nařízení vstupuje v platnost sedmým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 29. dubna 2013.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 392/2013
z dnia 29 kwietnia 2013 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 889/2008 w odniesieniu do systemu kontroli produkcji ekologicznej
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (1), w szczególności jego art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 38 lit. c) i d),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z art. 28 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 podmioty gospodarcze, które produkują, przygotowują, przechowują, wprowadzają do obrotu, przywożą lub wywożą produkty wyprodukowane zgodnie z zasadami produkcji ustanowionymi w tym rozporządzeniu, muszą poddać swoje przedsiębiorstwa systemowi kontroli określonemu w art. 27 wymienionego rozporządzenia. Szczegółowe zasady stosowania tego systemu kontroli ustanowione są w tytule IV rozporządzenia Komisji (WE) nr 889/2008 z dnia 5 września 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej, znakowania i kontroli (2).
(2)
W ramach tego systemu kontroli podmioty gospodarcze muszą zgłosić swoją działalność właściwym organom, w tym informacje na temat stosownej jednostki certyfikującej, oraz podpisać deklarację, że prowadzą tę działalność zgodnie z zasadami produkcji ekologicznej, w tym akceptują środki egzekwowania w przypadku naruszeń i nieprawidłowości.
(3)
Artykuł 30 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 przewiduje przekazywanie informacji dotyczących nieprawidłowości lub naruszeń mających wpływ na ekologiczny status produktu. Aby zwiększyć skuteczność, podmioty gospodarcze powinny informować organy kontrolne lub jednostki certyfikujące o wszelkich nieprawidłowościach lub naruszeniach mających wpływ na ekologiczny status produkowanego przez nie produktu, w tym produktów ekologicznych, które otrzymują od innych podmiotów gospodarczych.
(4)
W świetle doświadczenia zyskanego przy wdrażaniu systemu kontroli i w interesie sektora produkcji ekologicznej należy ustalić minimalną liczbę próbek do pobrania i poddania analizie przez organy kontrolne lub jednostki certyfikujące co roku, w oparciu o ogólną ocenę ryzyka niezgodności z zasadami produkcji ekologicznej. Jeśli organ kontroli lub jednostka certyfikująca ma podejrzenia, że stosowane są produkty niedozwolone w produkcji ekologicznej, powinny one pobrać i poddać analizie próbki z produktów, których to dotyczy. W takich przypadkach nie należy stosować minimalnej liczby próbek. Organy kontrolne lub jednostki certyfikujące mogą pobierać próbki również w innych przypadkach w celu wykrycia niezgodności z unijnymi wymogami w zakresie produkcji ekologicznej.
(5)
W świetle doświadczenia zyskanego przy wdrażaniu systemu kontroli i w interesie sektora produkcji ekologicznej należy przewidzieć przekazywanie stosownych informacji w przypadkach, gdy podmiot gospodarczy lub jego podwykonawcy są sprawdzani przez różne organy kontrolne lub jednostki certyfikujące lub w przypadku gdy podmioty gospodarcze lub ich podwykonawcy zmieniają organ kontrolny lub jednostkę certyfikującą. Należyta wymiana informacji i przekazywanie dokumentacji dotyczącej kontroli przeprowadzonych u tych podmiotów powinny być możliwe w celu zarządzania systemem kontroli, z zachowaniem wymogów dotyczących ochrony danych osobowych, określonych w dyrektywie 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (3). Podmioty gospodarcze powinny zgodzić się na przekazywanie i wymianę danych i wszystkich informacji dotyczących ich działalności w ramach systemu kontroli.
(6)
W celu zapewnienia jednolitego stosowania systemu kontroli oraz aby uniknąć niejasności, należy dodać definicję terminu „dokumentacja dotycząca kontroli” do rozporządzenia (WE) nr 889/2008.
(7)
W art. 29 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 mowa jest o certyfikacie elektronicznym jako jednej z form certyfikatu. Należy wyjaśnić, że w przypadku certyfikatu elektronicznego nie jest wymagane złożenie podpisu na certyfikacie, jeżeli autentyczność certyfikatu wykazano inaczej przy pomocy metody elektronicznej uniemożliwiającej ingerowanie w jego treść.
(8)
Doświadczenie pokazało, że konieczne jest wyjaśnienie w odniesieniu do wymiany informacji między państwami członkowskimi w przypadkach, gdy państwo członkowskie stwierdza nieprawidłowości lub naruszenia dotyczące zgodności produktów przywożonych zgodnie z art. 33 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 lub art. 19 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1235/2008 z dnia 8 grudnia 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych z krajów trzecich (4).
(9)
Ponadto zasadne jest jasne określenie procedury dotyczącej wymiany informacji między państwami członkowskimi w przypadkach nieprawidłowości lub naruszeń, z uwzględnieniem najlepszych wzorców wypracowanych od 2009 r.
(10)
W celu zapewnienia spójności z art. 33 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (5) należy wyjaśnić, że państwa członkowskie powinny zapewnić otrzymanie przez agencję płatniczą wystarczających informacji na temat przeprowadzonych kontroli w przypadku, gdy kontrole nie są przeprowadzane przez agencję płatniczą.
(11)
Zgodnie z art. 44 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (6) państwa członkowskie są zobowiązane wskazać w swoich sprawozdaniach rocznych wszelkie zmiany ich wieloletniego krajowego planu kontroli w celu uwzględnienia, między innymi, nowych przepisów. Komisja powinna dysponować niezbędnymi danymi i informacjami na temat nadzoru sprawowanego przez właściwe organy państw członkowskich w odniesieniu do produkcji ekologicznej. W związku z tym należy zobowiązać państwa członkowskie do zmiany ich krajowych planów kontroli w celu uwzględnienia tego nadzoru i zawarcia informacji o tych zmianach oraz właściwych danych dotyczących produkcji ekologicznej w sprawozdaniu rocznym, o którym mowa w art. 44 rozporządzenia (WE) nr 882/2004. Należy zezwolić państwom członkowskim na przedstawienie tych danych dotyczących produkcji ekologicznej w osobnym rozdziale w ich krajowym planie kontroli i w sprawozdaniu rocznym.
(12)
Oprócz obowiązków dotyczących kontroli określonych w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004, w tytule V rozporządzenia (WE) nr 834/2007 oraz w rozporządzeniu (WE) nr 889/2008 przedstawiono bardziej szczegółowe przepisy dotyczące kontroli w sektorze produkcji ekologicznej. W przypadku gdy właściwy organ powierza zadania związane z kontrolą jednostkom certyfikującym będącym podmiotami prywatnymi, rozporządzenie (WE) nr 834/2007 określa bardziej szczegółowe wymogi i obowiązki, jakie każda jednostka certyfikująca musi spełniać.
(13)
Doświadczenie pokazało, że określone przepisy dotyczące kontroli produkcji ekologicznej muszą być bardziej szczegółowe, w szczególności w celu zwiększenia nadzoru właściwych organów nad jednostkami certyfikującymi, którym powierzono zadania związane z kontrolą. Przepisy te należy uwzględnić jako jednolite wymogi minimalne w systemie kontroli państw członkowskich, ustanowionym zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 834/2007.
(14)
Właściwe organy państw członkowskich powinny posiadać udokumentowane procedury powierzania zadań jednostkom certyfikującym i nadzoru nad nimi w celu zapewnienia przestrzegania wymogów regulacyjnych.
(15)
Należy usprawnić wymianę informacji w ramach państw członkowskich, między państwami członkowskimi oraz między państwami członkowskimi a Komisją na temat nadzoru prowadzonego przez właściwe organy oraz należy przyjąć w tym zakresie jednolite wymogi minimalne.
(16)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 889/2008.
(17)
W celu zapewnienia skuteczności systemu kontroli dodatkowe elementy, dodane niniejszym rozporządzeniem, które mają zostać uwzględnione w zobowiązaniu zawartym w deklaracji podpisywanej przez podmiot gospodarczy, jak określono w art. 63 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 889/2008, powinny mieć również zastosowanie do podmiotów gospodarczych, które podpisały tę deklarację przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.
(18)
W celu zapewnienia płynnego przejścia od obecnego systemu kontroli do systemu zmienionego niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od dnia 1 stycznia 2014 r.
(19)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Regulacyjnego ds. Produkcji Ekologicznej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zmiana rozporządzenia (WE) nr 889/2008
W rozporządzeniu (WE) nr 889/2008 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 dodaje się lit. s) w brzmieniu:
„s)
»dokumentacja dotycząca kontroli« oznacza wszystkie informacje i dokumenty przekazywane do celów systemu kontroli właściwym organom państwa członkowskiego lub organom kontrolnym i jednostkom certyfikującym przez podmiot gospodarczy podlegający systemowi kontroli, o którym mowa w art. 28 rozporządzenia (WE) nr 834/2007, w tym wszystkie istotne informacje i dokumenty dotyczące tego podmiotu gospodarczego lub jego działalności będące w posiadaniu właściwych organów, organów kontrolnych i jednostek certyfikujących, z wyjątkiem informacji lub dokumentów, które nie mają wpływu na funkcjonowanie systemu kontroli.”;
2)
w art. 63 ust. 2 akapit pierwszy dodaje się lit. d)-h) w brzmieniu:
„d)
do zaakceptowania, w przypadkach gdy podmiot gospodarczy lub jego podwykonawcy są kontrolowani przez różne organy kontrolne lub jednostki certyfikujące zgodnie z systemem kontroli utworzonym przez zainteresowane państwo członkowskie, wymiany informacji między tymi organami lub jednostkami;
e)
do zaakceptowania, w przypadkach gdy podmiot gospodarczy lub jego podwykonawcy zmieniają organ kontrolny lub jednostkę certyfikującą, faktu przekazania dokumentacji dotyczącej kontroli do nowego organu kontrolnego lub jednostki certyfikującej;
f)
do zaakceptowania, w przypadkach gdy podmiot gospodarczy wycofuje się z systemu kontroli, obowiązku bezzwłocznego poinformowania o tym odpowiedniego organu i organu kontrolnego lub jednostki certyfikującej;
g)
do zaakceptowania, w przypadkach gdy podmiot gospodarczy wycofuje się z systemu kontroli, iż dokumentację dotyczącą kontroli przechowuje się przez okres co najmniej pięciu lat;
h)
do zaakceptowania zobowiązania do niezwłocznego poinformowania odpowiedniego organu kontroli/odpowiednich organów kontroli lub jednostki certyfikującej/jednostek certyfikujących o wszelkich nieprawidłowościach lub naruszeniach mających wpływ na ekologiczny status ich produktu lub produktów ekologicznych otrzymanych od innych podmiotów gospodarczych lub podwykonawców.”;
3)
art. 65 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Organ kontrolny lub jednostka certyfikująca pobiera i poddaje analizie próbki celem wykrycia produktów niedozwolonych w produkcji ekologicznej, sprawdzenia technik produkcji niezgodnych z zasadami produkcji ekologicznej lub celem wykrycia ewentualnego skażenia produktami niedozwolonymi w produkcji ekologicznej. Liczba próbek, jaką dany organ kontrolny lub jednostka certyfikująca pobiera i poddaje analizie co roku, odpowiada co najmniej 5 % liczby podmiotów gospodarczych objętych jego/jej kontrolą. Wybór podmiotów gospodarczych, od których należy pobrać próbki, opiera się na ogólnej ocenie ryzyka niezgodności z zasadami produkcji ekologicznej. Ta ogólna ocena obejmuje wszystkie etapy produkcji, przygotowania i dystrybucji.
Organ kontrolny lub jednostka certyfikująca pobiera i poddaje analizie próbki w każdym przypadku, w którym podejrzewa stosowanie produktów lub technik niedozwolonych w produkcji ekologicznej. W takich przypadkach nie ma zastosowania minimalna liczba próbek do pobrania i poddania analizie.
Organ kontrolny lub jednostka certyfikująca może pobierać i poddać analizie próbki również w innych przypadkach celem wykrycia produktów niedozwolonych w produkcji ekologicznej, sprawdzenia technik produkcji niezgodnych z zasadami produkcji ekologicznej lub celem wykrycia ewentualnego skażenia produktami niedozwolonymi w produkcji ekologicznej.”;
4)
w art. 68 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
„W przypadku certyfikatu elektronicznego, o którym mowa w art. 29 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 834/2007, nie jest wymagane złożenie podpisu w polu 8 certyfikatu, jeżeli autentyczność certyfikatu wykazuje się inaczej przy pomocy metody elektronicznej uniemożliwiającej ingerowanie w jego treść.”;
5)
art. 92 i 92a otrzymują brzmienie:
„Artykuł 92
Wymiana informacji pomiędzy organami kontrolnymi, jednostkami certyfikującymi i właściwymi organami
1. W przypadku gdy podmiot gospodarczy lub jego podwykonawcy są kontrolowani przez różne organy kontrolne lub jednostki certyfikujące, organy kontrolne lub jednostki certyfikujące wymieniają stosowne informacje na temat działań objętych ich kontrolą.
2. W przypadku gdy podmioty gospodarcze lub ich podwykonawcy zmieniają organ kontrolny lub jednostkę certyfikującą, zmiany są bezzwłocznie zgłaszane właściwemu organowi przez zainteresowane organy kontrolne lub jednostki certyfikujące.
Poprzedni organ kontroli lub jednostka certyfikująca przekazuje istotne elementy dokumentacji dotyczącej kontroli przeprowadzonych u danego podmiotu gospodarczego i sprawozdania, o których mowa w art. 63 ust. 2 akapit drugi, kolejnemu organowi kontroli lub jednostce certyfikującej.
Nowy organ kontrolny lub jednostka certyfikująca zapewniają, że niezgodności odnotowane w sprawozdaniu przez poprzedni organ kontrolny lub poprzednią jednostkę certyfikującą zostały usunięte przez podmiot gospodarczy lub są przez niego usuwane.
3. W przypadku gdy podmiot gospodarczy wycofuje się z systemu kontroli, odpowiedni organ kontrolny lub jednostka certyfikująca bezzwłocznie powiadamiają o tym fakcie właściwy organ.
4. Jeżeli organ kontrolny lub jednostka certyfikująca stwierdzają nieprawidłowości lub naruszenia wywierające wpływ na ekologiczny status produktów, zobowiązane są niezwłocznie zawiadomić o tym właściwy organ państwa członkowskiego, przez które zostały wyznaczone lub zatwierdzone zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 834/2007.
Wymieniony właściwy organ może z własnej inicjatywy zażądać przedstawienia wszelkich innych informacji dotyczących nieprawidłowości lub naruszeń.
W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości lub naruszeń w odniesieniu do produktów podlegających kontroli innych organów kontrolnych lub jednostek certyfikujących powiadamiają one niezwłocznie również te organy lub jednostki.
5. Państwa członkowskie podejmują odpowiednie środki i określają udokumentowane procedury w celu umożliwienia wymiany informacji między wszystkimi organami kontrolnymi, które wyznaczyły, lub wszystkimi jednostkami certyfikującymi, które zatwierdziły zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 834/2007, w tym procedury wymiany informacji w celu zbadania certyfikatu, o którym mowa w art. 29 ust. 1 wymienionego rozporządzenia.
6. Państwa członkowskie podejmują odpowiednie środki i ustanawiają udokumentowane procedury, aby zapewnić, że informacje dotyczące wyników inspekcji i wizyt kontrolnych, o których mowa w art. 65 niniejszego rozporządzenia, są przekazywane agencji płatniczej zgodnie z potrzebami tej agencji, jak przewidziano w art. 33 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 (7).
Artykuł 92a
Wymiana informacji pomiędzy państwami członkowskimi a Komisją
1. W przypadku gdy państwo członkowskie stwierdza nieprawidłowości lub naruszenia związane ze stosowaniem niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do produktu pochodzącego z innego państwa członkowskiego i noszącego oznaczenia określone w tytule IV rozporządzenia (WE) nr 834/2007 oraz w tytule III lub załączniku XI do niniejszego rozporządzenia, bezzwłocznie powiadamia ono państwo członkowskie, które wyznaczyło organ kontrolny lub zatwierdziło jednostkę certyfikującą, pozostałe państwa członkowskie i Komisję za pośrednictwem systemu, o którym mowa w art. 94 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.
2. W przypadku gdy państwo członkowskie stwierdza nieprawidłowości lub naruszenia w zakresie zgodności produktów przywiezionych zgodnie z art. 33 ust. 2 lub 3 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 z wymogami określonymi w tym rozporządzeniu lub w rozporządzeniu (WE) nr 1235/2008, bezzwłocznie informuje ono o tym pozostałe państwa członkowskie i Komisję za pośrednictwem systemu, o którym mowa w art. 94 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.
3. W przypadku gdy państwo członkowskie stwierdza nieprawidłowości lub naruszenia w zakresie zgodności produktów przywiezionych zgodnie z art. 19 rozporządzenia (WE) nr 1235/2008 z wymogami określonymi w tym rozporządzeniu oraz w rozporządzeniu (WE) nr 834/2007, bezzwłocznie powiadamia o tym państwo członkowskie, które wydało zezwolenie, pozostałe państwa członkowskie i Komisję za pośrednictwem systemu, o którym mowa w art. 94 ust. 1 niniejszego rozporządzenia. Powiadomienie zostaje przesłane do pozostałych państw członkowskich oraz do Komisji, w przypadku gdy nieprawidłowości lub naruszenia stwierdzono w przypadku produktów, w odniesieniu do których dane państwo członkowskie samo wydało zezwolenie, o którym mowa w art. 19 rozporządzenia (WE) nr 1235/2008.
4. Państwo członkowskie, które otrzymuje powiadomienie dotyczące produktów niezgodnych z wymogami zgodnie z ust. 1 lub 3, lub państwo członkowskie, które wydało zezwolenie, o którym mowa w art. 19 rozporządzenia (WE) nr 1235/2008, na produkt, w odniesieniu do którego stwierdzono nieprawidłowości lub naruszenia, bada pochodzenie nieprawidłowości lub naruszeń. Podejmuje ono bezzwłocznie odpowiednie działania.
Informuje ono państwo członkowskie, które wysłało powiadomienie, pozostałe państwa członkowskie i Komisję o wynikach dochodzenia i o podjętych działaniach, odpowiadając na pierwotne powiadomienie przez system, o którym mowa w art. 94 ust. 1. Odpowiedź należy przesłać w ciągu 30 dni kalendarzowych od daty pierwotnego powiadomienia.
5. Państwo członkowskie, które przekazało pierwotne powiadomienie, może zwrócić się do odpowiadającego państwa członkowskiego z prośbą o dodatkowe informacje, jeśli zajdzie taka potrzeba. W każdym przypadku po otrzymaniu odpowiedzi lub dodatkowych informacji od powiadomionego państwa członkowskiego państwo członkowskie, które przekazało pierwotne powiadomienie, wprowadza wymagane wpisy i aktualizacje w systemie, o którym mowa w art. 94 ust. 1.
Artykuł 92b
Publikowanie informacji
Państwa członkowskie podają w odpowiedni sposób do wiadomości publicznej, łącznie z publikacją w internecie, zaktualizowane wykazy, o których mowa w art. 28 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 834/2007, zawierające zaktualizowane certyfikaty dotyczące każdego podmiotu gospodarczego, o których mowa w art. 29 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia, korzystając ze wzoru określonego w załączniku XII do niniejszego rozporządzenia. Państwa członkowskie przestrzegają należycie wymogów dotyczących ochrony danych osobowych ustanowionych w dyrektywie 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (8).
6)
w tytule IV dodaje się rozdział 9 w brzmieniu:
„ROZDZIAŁ 9
Nadzór właściwych organów
Artykuł 92c
Działania nadzorcze w odniesieniu do jednostek certyfikujących
1. Działania nadzorcze prowadzone przez właściwe organy przekazujące jednostkom certyfikującym zadania związane z kontrolą zgodnie z art. 27 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 834/2007 koncentrują się na ocenie operacyjnej skuteczności działania tych jednostek certyfikujących, z uwzględnieniem wyników prac krajowej jednostki akredytującej, o której mowa w art. 2 ust. 11 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 (9).
Te działania nadzorcze obejmują ocenę wewnętrznych procedur kontroli jednostek certyfikujących, zarządzanie oraz badanie dokumentacji dotyczącej kontroli w świetle zobowiązań ustanowionych rozporządzeniem (WE) nr 834/2007 oraz weryfikację postępowania w przypadku oraz postępowania w przypadku odwołań i skarg.
2. Właściwe organy wymagają, aby jednostki certyfikujące przedstawiły dokumentację dotyczącą stosowanej przez nie procedury analizy ryzyka.
Procedura analizy ryzyka musi być opracowana w taki sposób, aby:
a)
wynik przeprowadzonej analizy ryzyka stanowił podstawę do określenia intensywności niezapowiedzianych lub zapowiedzianych corocznych inspekcji i wizyt kontrolnych;
b)
przeprowadzano zgodnie z art. 65 ust. 4 dodatkowe wyrywkowe wizyty kontrolne u co najmniej 10 % operatorów objętych umową zgodnie z kategorią ryzyka;
c)
co najmniej 10 % wszystkich inspekcji i wizyt kontrolnych przeprowadzanych zgodnie z art. 65 ust. 1 i 4 było niezapowiedzianych;
d)
wyboru podmiotów, które mają zostać poddane niezapowiedzianym inspekcjom i wizytom kontrolnym, dokonywano na podstawie analizy ryzyka oraz aby te wizyty kontrolne planowano w zależności od poziomu ryzyka.
3. Właściwe organy przekazujące jednostkom certyfikującym zadania związane z kontrolą sprawdzają, czy pracownicy jednostek certyfikujących dysponują wystarczającą wiedzą, łącznie z wiedzą o elementach ryzyka mających wpływ na ekologiczny status produktów, kwalifikacjami, przeszkoleniem i doświadczeniem w zakresie produkcji ekologicznej w ogóle i właściwych przepisów Unii w szczególności, oraz czy stosowane są odpowiednie przepisy dotyczące rotacji inspektorów.
4. Właściwe organy powinny posiadać udokumentowane procedury w zakresie przekazywania zadań jednostkom certyfikującym, zgodnie z art. 27 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 834/2007, oraz w zakresie nadzoru zgodnie z przepisami niniejszego artykułu, w odniesieniu do rodzaju informacji, które mają być przekazywane przez jednostki certyfikujące.
Artykuł 92d
Wykaz środków w przypadku nieprawidłowości i naruszeń
Właściwe organy przyjmują i przekazują jednostkom certyfikującym, którym zostały przekazane zadania związane z kontrolą, wykaz zawierający co najmniej opis naruszeń i nieprawidłowości wywierających wpływ na ekologiczny status produktów oraz odpowiednich środków, które mają być stosowane przez jednostki certyfikujące w przypadku naruszeń i nieprawidłowości ze strony podmiotów gospodarczych objętych ich kontrolą, które prowadzą produkcję ekologiczną.
Właściwe organy mogą z własnej inicjatywy uwzględnić w wykazie inne istotne informacje.
Artykuł 92e
Coroczna inspekcja jednostek certyfikujących
Właściwe organy organizują co roku inspekcję jednostek certyfikujących, którym zostały przekazane zadania związane z kontrolą zgodnie z art. 27 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 834/2007. Do celów corocznej inspekcji właściwy organ bierze pod uwagę wyniki prac krajowej jednostki akredytującej, o której mowa w art. 2 ust. 11 rozporządzenia (WE) nr 765/2008. Podczas corocznej inspekcji właściwy organ weryfikuje w szczególności:
a)
zgodność ze standardową procedurą kontroli przedłożoną przez jednostkę certyfikującą właściwemu organowi zgodnie z art. 27 ust. 6 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 834/2007;
b)
czy jednostka certyfikująca posiada wystarczającą liczbę odpowiednio wykwalifikowanych i doświadczonych pracowników zgodnie z art. 27 ust. 5 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 834/2007 oraz czy przeprowadzono szkolenie dotyczące rodzajów ryzyka mających wpływ na ekologiczny status produktów;
c)
czy jednostka certyfikująca posiada i stosuje udokumentowane procedury i wzory w odniesieniu do:
(i)
rocznej analizy ryzyka, zgodnie z art. 27 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 834/2007;
(ii)
przygotowania strategii doboru próby na podstawie ryzyka, pobierania próbek i badań laboratoryjnych;
(iii)
wymiany informacji z innymi jednostkami certyfikującymi i z właściwym organem;
(iv)
wstępnych i sprawdzających wizyt kontrolnych u podmiotów gospodarczych podlegających ich kontroli;
(v)
stosowania wykazu środków, które mają być stosowane w przypadku naruszeń i nieprawidłowości, i podejmowania działań następczych;
(vi)
przestrzegania wymogów dotyczących ochrony danych osobowych podmiotów znajdujących się pod jego kontrolą, określonych przez państwa członkowskie, w których dany właściwy organ działa, i zgodnie z dyrektywą 95/46/WE.
Artykuł 92f
Dane dotyczące produkcji ekologicznej w wieloletnich krajowych planach kontroli i w sprawozdaniu rocznym
Państwa członkowskie zapewniają uwzględnienie w swoich wieloletnich krajowych planach kontroli, o których mowa w art. 41 rozporządzenia (WE) nr 882/2004, nadzoru nad kontrolą produkcji ekologicznej zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz włączenie danych dotyczących tego nadzoru, zwanych dalej »danymi dotyczącymi produkcji ekologicznej«, do sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 44 rozporządzenia (WE) nr 882/2004. Dane dotyczące produkcji ekologicznej obejmują zagadnienia wymienione w załączniku XIIIb do niniejszego rozporządzenia.
Dane dotyczące produkcji ekologicznej opierają się na informacjach dotyczących kontroli przeprowadzonych przez jednostki certyfikujące lub organy kontrolne oraz audytów przeprowadzanych przez właściwy organ.
Poczynając od roku 2015, w odniesieniu do danych za rok 2014 dane przedstawiane są zgodnie z wzorami określonymi w załączniku XIIIc do niniejszego rozporządzenia.
Państwa członkowskie mogą wprowadzić dane dotyczące produkcji ekologicznej w formie rozdziału dotyczącego produkcji ekologicznej w swoim krajowym planie kontroli i sprawozdaniu rocznym.
7)
dodaje się załączniki XIIIb i XIIIc, których tekst znajduje się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Przepisy przejściowe
Litery d)-h) w art. 63 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 889/2008, dodane w art. 1 pkt 2 niniejszego rozporządzenia, stosuje się również do podmiotów gospodarczych, które podpisały deklarację, o której mowa w art. 63 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 889/2008, przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 29 kwietnia 2013 r.