PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1195/2014
ze dne 29. října 2014
o uložení prozatímního vyrovnávacího cla na dovoz některých pstruhů duhových pocházejících z Turecka
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 597/2009 ze dne 11. června 2009 o ochraně před dovozem subvencovaných výrobků ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1), a zejména na článek 12 uvedeného nařízení,
po konzultaci s členskými státy,
vzhledem k těmto důvodům:
A. POSTUP
1. Zahájení řízení
(1)
Dne 15. února 2014 informovala Evropská komise (dále jen „Komise“) prostřednictvím oznámení zveřejněného v Úředním věstníku Evropské unie (2) (dále jen „oznámení o zahájení řízení“) o zahájení antisubvenčního řízení týkajícího se dovozu některých pstruhů duhových pocházejících z Turecka („dotčená země“) do Unie na základě článku 10 nařízení (ES) č. 597/2009 („základní nařízení“). Dne 4. září 2014 byla v Úředním věstníku zveřejněna oprava oznámení o zahájení řízení (3).
(2)
Komise zahájila šetření na základě podnětu, který podalo dne 3. ledna 2014 Dánské sdružení akvakultury (dále jen „žadatel“) jménem výrobců představujících více než 25 % celkové produkce některých pstruhů duhových v Unii. Podnět obsahoval důkazy prima facie o subvencování některých pstruhů duhových a o podstatné újmě, jež tímto subvencováním vznikla, které Komise považovala za dostatečné pro zahájení šetření.
(3)
V souladu s čl. 10 odst. 7 základního nařízení Komise před zahájením řízení oznámila vládě Turecka („turecká vláda“), že obdržela podnět s náležitými podklady, v němž se tvrdí, že subvencovaný dovoz některých pstruhů duhových pocházejících z Turecka působí výrobnímu odvětví Unie podstatnou újmu. Komise vyzvala tureckou vládu ke konzultacím s cílem vyjasnit situaci, pokud jde o obsah podnětu, a dosáhnout řešení na základě vzájemné dohody.
(4)
Turecká vláda nabídku konzultací přijala a konzultace se následně uskutečnily. Během konzultací se nepodařilo dosáhnout řešení na základě vzájemné dohody. Po konzultacích bylo od turecké vlády obdrženo podání. Komise příslušné připomínky náležitě zohlednila.
2. Souběžné antidumpingové řízení
(5)
Dne 15. února 2014 Komise prostřednictvím oznámení zveřejněného v Úředním věstníku Evropské unie (4) informovala rovněž o zahájení antidumpingového šetření týkajícího se dovozu téhož výrobku pocházejícího z Turecka do Unie.
(6)
Definice výrobního odvětví Unie, zástupci výrobců v Unii a období šetření byli titíž při analýze újmy provedené v rámci tohoto antisubvenčního šetření i při analýze újmy provedené v rámci souběžného antidumpingového šetření, a obě analýzy dospěly ke stejným závěrům, není-li uvedeno jinak. Tento přístup byl považován za vhodný pro zefektivnění analýzy újmy a dosažení konzistentních zjištění. Z tohoto důvodu byly připomínky k aspektům týkajícím se újmy vznesené v rámci jednoho z těchto řízení brány v potaz v obou šetřeních.
3. Zúčastněné strany
(7)
Komise v oznámení o zahájení řízení vyzvala zúčastněné strany, aby ji za účelem účasti v šetření kontaktovaly. Kromě toho Komise o zahájení šetření zvláště informovala žadatele, další známé výrobce v Unii, uživatele a dovozce, vyvážející výrobce v Turecku a turecké orgány, jakož i sdružení, o nichž je známo, že se jich záležitost týká, a vyzvala je k účasti v šetření.
(8)
Všechny zúčastněné strany měly možnost se k zahájení šetření vyjádřit a požádat o slyšení u Komise a/nebo úředníka pro slyšení v obchodních řízeních. Nebyly vzneseny žádné připomínky.
4. Výběr vzorku
(9)
Komise v oznámení o zahájení řízení uvedla, že v souladu s článkem 27 základního nařízení může přistoupit k výběru vzorku zúčastněných stran, zejména výrobců v Unii, dovozců, kteří nejsou ve spojení, a vyvážejících výrobců v Turecku.
4.1 Výběr vzorku výrobců v Unii
(10)
V oznámení o zahájení řízení Komise uvedla, že předběžně vybrala vzorek výrobců v Unii. V souladu s čl. 27 odst. 1 základního nařízení a vzhledem k velké roztříštěnosti výrobního odvětví Unie, jež zahrnuje více než 700 malých a středních podniků, které jsou výrobci, vybrala Komise vzorek na základě největšího reprezentativního objemu výroby, který mohl být ve stanovené lhůtě přiměřeně přezkoumán, a přihlédla rovněž k zeměpisnému rozložení a dostatečnému zastoupení různých kroků a typů výroby (produkce živých, čerstvých, zmrazených a uzených pstruhů a filé). Tento vzorek sestával z devíti výrobců v Unii. Na výrobce v Unii zařazené do vzorku připadalo na základě údajů uvedených v podnětu více než 12 % celkové výroby v Unii. Komise zúčastněné strany vyzvala, aby se k předběžnému vzorku vyjádřily. Ve stanovené lhůtě nebyly obdrženy žádné připomínky, a předběžný vzorek byl tedy potvrzen. Vzorek je reprezentativní pro výrobní odvětví Unie.
4.2 Výběr vzorku dovozců
(11)
Aby mohla Komise rozhodnout, zda je výběr vzorku nutný, a pokud ano, vzorek vybrat, požádala dovozce, kteří nejsou ve spojení, aby poskytli informace stanovené v oznámení o zahájení řízení.
(12)
Požadované informace poskytli tři dovozci, kteří nejsou ve spojení, a rovněž souhlasili se zařazením do vzorku. Vzhledem k takto nízkému počtu Komise rozhodla, že výběr vzorku není nutný.
4.3 Výběr vzorku vyvážejících výrobců
(13)
Aby mohla Komise rozhodnout, zda je výběr vzorku nutný, a pokud ano, vzorek vybrat, požádala všechny vyvážející výrobce v Turecku, aby poskytli informace stanovené v oznámení o zahájení řízení. Kromě toho Komise požádala zastoupení Turecké republiky při Evropské unii, aby identifikovalo a/nebo kontaktovalo případné další vyvážející výrobce, kteří by mohli mít zájem účastnit se šetření.
(14)
Požadované informace poskytlo osmnáct skupin vyvážejících výrobců v Turecku a rovněž souhlasilo se zařazením do vzorku. Celkový deklarovaný objem vývozu příslušných pstruhů duhových do Unie uskutečněného v roce 2013 těmito společnostmi představuje veškerý vývoz z Turecka do Unie.
(15)
V souladu s čl. 27 odst. 1 základního nařízení vybrala Komise vzorek čtyř skupin vyvážejících výrobců na základě největšího reprezentativního objemu vývozu do Unie, který mohl být ve stanovené lhůtě přiměřeně přezkoumán, a přihlédla rovněž k zeměpisnému rozložení. Na skupiny společností zařazené do vzorku, které se nacházejí ve dvou různých regionech, připadá téměř 64 % deklarovaného prodeje na vývoz do Unie.
(16)
V souladu s čl. 27 odst. 2 základního nařízení byl výběr vzorku projednán se všemi známými dotčenými vyvážejícími výrobci a s tureckými orgány. Jedna společnost výběr společností zařazených do vzorku zpochybnila a uvedla, že by měla být do vzorku rovněž zahrnuta. Argumentovala tím, že výhradně produkuje, zpracovává a prodává pstruhy (tj. že neprovozuje žádnou jinou činnost), a to již od roku 1971, což znamená, že je prvním výrobcem dotčeného výrobku v Turecku. Dále uvedla, že má značný podíl prodeje na domácím trhu, a konečně, že je největším výrobcem v regionu Marmara.
(17)
Komise připomíná, že v souladu s čl. 27 odst. 1 základního nařízení se výběr společností zařazených do vzorku uskutečnil na základě největších objemů s přihlédnutím k počtu výrobců, jenž mohl být ve stanovené lhůtě přiměřeně přezkoumán. Vzhledem k tomu, že navržený vzorek představuje 64 % vývozu dotčeného výrobku do Unie, je tento vzorek pro situaci tureckého průmyslu reprezentativní. Společnosti zařazené do vzorku se navíc nacházejí ve dvou různých regionech (ze tří zastoupených celkem), což se pro účely šetření považuje za dostačující. Komise proto trvá na tom, že společnosti zařazené do vzorku odpovídají největším reprezentativním objemům dovozu, které mohly být ve stanovené lhůtě přiměřeně přezkoumány.
5. Individuální zjišťování
(18)
Jedenáct společností nebo skupin společností požádalo o individuální zjišťování podle čl. 27 odst. 3 základního nařízení. V této fázi šetření Komise ohledně těchto žádostí o individuální zjišťování nepřijala žádné rozhodnutí. Komise se rozhodne, zda žádostem o individuální zjišťování vyhoví, až v konečné fázi šetření.
6. Odpovědi na dotazník
(19)
Komise turecké vládě, všem společnostem v Unii zařazeným do vzorku, třem dovozcům a skupinám vyvážejících výrobců v Turecku zařazeným do vzorku zaslala dotazníky.
(20)
Tři společnosti v rámci jedné skupiny tureckých vyvážejících výrobců požádaly o zproštění povinnosti poskytnout odpověď na dotazník. První z těchto společností namítala, že její hlavní činností je produkce mořčáků a mořanů a že produkuje pouze malý objem dotčeného výrobku. Druhá společnost provozuje malý supermarket a produkce dotčeného výrobku pro ni představuje pouze okrajovou aktivitu a třetí společnost byla dovozcem ve spojení a její prodej dotčeného výrobku v období šetření nebyl významný. Komise se rozhodla zprostit povinnosti vyplnit dotazník zmíněnou společnost provozující malý supermarket. Trvala však na svém stanovisku, že další zmíněná společnost, jejíž hlavní činností je produkce mořčáků a mořanů, musí dotazník vyplnit, a rovněž tak zmíněný dovozce ve spojení, neboť vyprodukovaný objem (v případě vyvážejícího výrobce), respektive objem prodeje (v případě dovozce ve spojení) byl stále významný.
(21)
Odpovědi na dotazník byly obdrženy od turecké vlády a od všech ostatních skupin vyvážejících výrobců v Turecku zařazených do vzorku a od společností žádajících o individuální zjišťování.
7. Inspekce na místě
(22)
Komise si vyžádala a ověřila veškeré informace, které považovala za nezbytné pro předběžné stanovení existence subvencí, jimi způsobené újmy a zájmu Unie. Inspekce na místě podle článku 26 základního nařízení se uskutečnily v prostorách těchto společností:
a)
výrobci v Unii:
-
Aqualande SAS, Roquefort, Francie
-
Danaqua, Grindsted, Dánsko
-
Danforel A/S, Grindsted, Dánsko
-
Kongeåens Dambrug, ApS, Brørup, Dánsko
-
LaFo Forellen GmbH, Oberndorf, Německo
-
Hofer Forellen GmbH, Oberndorf, Německo
-
Zakład Hodowli Pstrąga w Zaporze - Mylof, Rytel, Polsko
-
Piszolla, S.L., Guadalajara, Španělsko
-
Az.Agr. Trot. Erede Rossi Silvio Di Rossi Niccola, Sefro, Itálie
-
Grupo Tres Mares, S.A., La Coruña, Španělsko
b)
vyvážející výrobci v Turecku:
-
skupina společností ve spojení „GMS“, Bodrum, Turecko:
-
Akyol Su Ürn.Ürt.Taș.Kom.İth.İhr.Paz.San. ve Tic. Ltd. Ști
-
Asya Söğüt Su Ürünleri Üretim Dahili Paz.ve İhr. Ltd.Ști
-
GMS Su Ürünleri Üretim İth. Paz. San. ve Tic. Ltd. Ști
-
Gűműsdoga Su Űrűnleri Űretim Ihracat Ithalat AȘ
-
Gümüș-Yel Su Ürünleri üretim İhracat ve İthalat Ltd. Ști
-
Hakan Komandit Șirketi
-
İskele Su Ürünleri Hayv.Gida Tur.Inș.Paz.Ihr.Ltd.Ști
-
Karaköy Su Ürünleri Üretim Paz.Tic.İhr. ve İth.Ltd.Ști
-
Özgü Su Ürün. Üret. Taș. Komis. İth. İhr. Paz. San. Ve Tic. Ltd. Ști
-
skupina společností ve spojení „Kilic“, Bodrum, Turecko:
-
Bafa Su Ürünleri Yavru Űretim Merkezi San Tic A.S,
-
Kilic Deniz Űrűnleri Űretimi Ihracat Ithalat ve Ticaret AȘ,
-
KLC Gida Ürünleri Ith.Ihr.Ve Tic.A.Ș,
-
Kilic Erșen Su Űrűnleri Ithalat Ihr. San ve Tic, Ltd. Ști,
-
skupina společností ve spojení „Özpekler“, Denizli, Turecko:
-
Özpekler Ins.Taah.Day. Tük. Mall.Su Ürün.San.ve Tic.,
-
Özpekler Ithalat Ihracat Su Ürünleri San.Ve Tic. Ltd. Sti,
-
Ternaeben Gida ve Su Ürünleri Ith. Ihr. San. ve Tic. Ltd. Ști („Ternaeben“), Kayseri, Turecko
c)
vláda Turecka:
-
Ministerstvo hospodářství, Ankara, Turecko
-
Ministerstvo potravinářství, zemědělství a živočišné výroby, Ankara, Turecko
d)
dovozci v Unii, kteří jsou ve spojení s tureckými vývozci:
-
Spador S.R.L. („Spador“)
-
Ternäben Service GmbH („TSG“)
-
Ternäben Vertrieb GmbH („TVG“)
e)
výrobce v Unii (zpracovatel), který je ve spojení s vyvážejícím výrobcem v Turecku (Ternäben):
-
Ternäben Spółka z.o.o., Polsko („TPL“)
8. Období šetření a posuzované období
(23)
Šetření subvencí a újmy se týkalo období od 1. ledna 2013 do 31. prosince 2013 („období šetření“). Zkoumání trendů významných pro posouzení újmy se týkalo období od 1. ledna 2010 do konce období šetření („posuzované období“).
B. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
1. Dotčený výrobek
(24)
Dotčeným výrobkem je pstruh duhový (Oncorhynchus mykiss):
-
živý o hmotnosti jednoho kusu nepřesahující 1,2 kg nebo
-
čerstvý, chlazený, zmrazený a/nebo uzený:
-
ve formě celé ryby (s hlavou), též bez žaber, též vykuchaný, o hmotnosti jednoho kusu nepřesahující 1,2 kg, nebo
-
bez hlavy, též bez žaber, též vykuchaný, o hmotnosti jednoho kusu nepřesahující 1 kg, nebo
-
ve formě filé o hmotnosti jednoho kusu nepřesahující 400 g,
pocházející z Turecka, v současnosti kódů KN ex 0301 91 90, ex 0302 11 80, ex 0303 14 90, ex 0304 42 90, ex 0304 82 90 a ex 0305 43 00 (dále jen „dotčený výrobek“).
(25)
Jak již bylo uvedeno v 1. bodě odůvodnění, definice dotčeného výrobku byla předmětem opravy. Tato oprava byla čistě redakční a neměla vliv na rozsah definice.
2. Obdobný výrobek
(26)
Šetřením bylo zjištěno, že výrobek vyráběný a prodávaný na domácím trhu v Turecku a/nebo vyvážený do Unie a výrobek vyráběný a prodávaný v Unii výrobním odvětvím Unie mají stejné základní fyzikální, technické a chemické vlastnosti a stejná základní použití.
(27)
Komise v této fázi rozhodla, že uvedené výrobky jsou proto obdobnými výrobky ve smyslu čl. 2 písm. c) základního nařízení.
3. Tvrzení týkající se definice výrobku
(28)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že uzení pstruzi by měli být z definice výrobku vyloučeni. Podle těchto stran u nich existují v porovnání s neuzenými pstruhy rozdíly ve výrobním postupu a ve fyzikálních, technických a chemických vlastnostech. Turecké orgány dále tvrdily, že struktura nákladů výrobců uzeného filé a struktura nákladů jiných výrobců se podstatně liší, což by nasvědčovalo tomu, že uzené a neuzené výrobky nejsou tímtéž výrobkem. Dotyčné strany se také odvolávaly na dvě předchozí antidumpingová šetření dokončená v roce 2004 (5), respektive 2005 (6), která se týkala podobných výrobků (velký duhový pstruh a losos) a při nichž uzené výrobky do definice výrobku nespadaly. Strany se odvolávaly zejména na 9. bod odůvodnění nařízení Rady (ES) č. 437/2004 (7), kde se konstatuje, že uzení by změnilo základní vlastnosti příslušného výrobku. Na tomto základě by uzení pstruzi měli být vyloučeni z definice výrobku v tomto šetření.
(29)
Šetření ukázalo, že výrobky v různých úpravách - „živí“, „chlazení“, „zmrazení“ nebo „uzení“ - na něž se vztahuje definice dotčeného výrobku, mají stejné základní fyzikální, technické a chemické vlastnosti. Všichni pstruzi mají především stejné základní vlastnosti (chemické, výživové nebo jiné) a příslušné zpracování je těchto vlastností nezbavuje, nýbrž jeho výsledkem jsou pouze různé úpravy, které jsou pouze různými způsoby uchování ryb před dalším zpracováním, přípravou, tepelným zpracováním či konzumací. Proto byl učiněn závěr, že konzervace uzením nemění podstatným způsobem základní fyzikální, technické a chemické vlastnosti výrobku.
(30)
Pokud jde o odlišné výrobní postupy a odlišnou strukturu nákladů, dotyčné strany nevysvětlily, jak by toto mohlo ovlivnit závěr, že uzené a neuzené výrobky jsou týmž výrobkem. V každém případě nemají případné rozdíly ve výrobních postupech jako takové žádný dopad na definici výrobku. V tomto konkrétním případě se navíc výrobní postup a struktura nákladů u uzeného filé ve skutečnosti významně nelišily od výrobního postupu a struktury nákladů u jiných úprav pstruhů. U každé úpravy byly hlavní nákladovou položkou náklady na chov, tvořené v zásadě náklady na krmivo (rybí moučka a rybí tuk), náklady na energie a náklady na jikry nebo nedospělé jedince. Tvrzení v tomto ohledu by proto měla být odmítnuta.
(31)
V předchozích šetřeních, na která se zúčastněné strany odvolávají, nebyly na rozdíl od tohoto šetření uzené výrobky zahrnuty v podnětu, který vedl k zahájení těchto případů. Proto nespadaly do rámce těchto šetření, a nebyly tedy šetřeny. V 9. bodě odůvodnění nařízení (ES) č. 437/2004 se řeší tvrzení jedné ze zúčastněných stran, že zmrazené celé ryby a filé měly být z řízení vyloučeny. Uvedené šetření však neshledalo, ani specificky nekonstatovalo, že by uzené výrobky měly být z definice výrobku vyloučeny. Na základě toho, že při současném šetření bylo zjištěno, že všechny úpravy pstruhů mají stejné základní fyzikální, technické a chemické vlastnosti, by tento argument měl být odmítnut.
(32)
Z výše uvedených důvodů bylo tvrzení, že uzené produkty by měly být vyloučeny z rozsahu definice výrobku, v této fázi odmítnuto.
C. SUBVENCE
1. Úvod
(33)
Žadatel tvrdil, že turecká vláda subvencuje tureckou akvakulturu. Podnět obsahoval důkazy prima facie o několika praktikách subvencování, jež jsou obsaženy jak v právních předpisech, tak i v řadě politických dokumentů, které tvoří základ pro poskytování státní podpory pro uvedené odvětví.
(34)
Komise provedla přezkoumání a rozbor dokumentů poskytnutých v podnětu, jakož i dalších dokumentů, které poskytli v průběhu šetření turecká vláda a vyvážející výrobci zařazení ve vzorku, a shledala, že ze všech těchto dokumentů plyne, že odvětví akvakultury je v Turecké republice zvýhodňované v mnoha směrech.
(35)
Rozhodnutí tureckých orgánů subvencovat specificky akvakulturu sahá zpět do roku 2003, a v jeho důsledku plynuly v posledních deseti letech tureckým producentům a vývozcům značné objemy veřejných peněz.
(36)
V rámci konzultací před zahájením šetření mezi tureckou vládou a Komisí zmíněných výše ve 3. a 4. bodě odůvodnění turecká vláda existenci žádného z šetřených režimů nezpochybnila.
2. Šetřené režimy
(37)
Komise zaslala turecké vládě a vyvážejícím výrobcům zařazeným ve vzorku dotazníky a vyžádala si informace týkající se následujících režimů, které údajně zahrnovaly poskytování subvencí odvětví akvakultury:
-
Státní podpora investic do akvakultury
-
osvobození od cla
-
osvobození od DPH
-
snížení daní
-
příspěvky na odvody na sociální zabezpečení (příspěvky zaměstnavatele)
-
příspěvky na úroky
-
přidělení pozemků
-
příspěvky na daň z příjmu
-
příspěvky na platby sociálního zabezpečení (příspěvky zaměstnanců)
-
Přímé dotace poskytované producentům pstruhů
-
přímé dotace pro chovatele pstruhů
-
přímé dotace na ekologickou produkci pstruhů
-
zvláštní podpora na nedospělé jedince
-
Subvencované půjčky a pojištění pro producenty pstruhů
-
investiční úvěry s nízkou úrokovou sazbou a obchodní půjčky poskytované bankou Ziraat Bankasi
-
investiční úvěry s nízkou úrokovou sazbou a obchodní půjčky poskytované Zemědělskými úvěrovými družstvy
-
Zemědělský pojišťovací pool a zvýhodněné sazby pojistného
-
Dotace na poradenské služby
-
Dotace na rybářská plavidla
-
nákup pohonných hmot pro rybářské lodě (sleva na spotřební dani z lodních pohonných hmot)
-
vyřazování rybářských plavidel
-
Jiné subvence a jiné programy subvencí
3. Státní podpora investic do akvakultury
3.1 Úvod
(38)
Turecká vláda zavedla režim podpory pro podniky, které investují prostředky do určitých odvětví a určitých regionů, přičemž jedním z těchto odvětví je akvakultura. Účelem tohoto režimu je:
-
zvýšit výrobu a zaměstnanost,
-
podpořit rozsáhlé investice napomáhající mezinárodní konkurenceschopnosti,
-
podnítit přímé zahraniční investice,
-
podporovat investice do ochrany životního prostředí a činností v oblasti výzkumu a vývoje v souladu s cíli vymezenými v různých tureckých rozvojových plánech a ročních programech, které jsou podrobněji popsány níže.
3.2 Právní základ
(39)
Ustanovení o státní podpoře investic do akvakultury obsahují následující právní předpisy: Nařízení Turecké republiky č. 2012/3305 o státní podpoře investic, zveřejněné dne 19. června 2012 v Úřední sbírce č. 28328, a sdělení č. 2012/1 o provádění nařízení o státní podpoře investic, zveřejněné dne 20. června 2012v Úřední sbírce č. 28329.
3.3 Zjištění v rámci šetření
(40)
Ačkoli pro období šetření je relevantním režimem podpory nařízení Turecké republiky č. 2012/3305, podobné předpisy existovaly od roku 2006 a i předtím. Tento údaj je důležitý, neboť subvence související s nákupem stálých aktiv, například investiční subvence, mohou být vztaženy k období šetření, přestože byly uděleny již před jeho začátkem.
(41)
Šetření potvrdilo existenci zmíněných režimů státní podpory. Produkce akvakultury je výslovně uvedena v příloze 2/A nařízení č. 2012/3305 na seznamu odvětví, pro něž jsou určeny pobídky, jako je osvobození od daně z přidané hodnoty („DPH“) osvobození od cla, snížení daní, příspěvky na investice, příspěvky na odvody na sociální zabezpečení (příspěvky zaměstnavatele), přidělení pozemků, příspěvky na úroky, příspěvky na daň z příjmu a příspěvky na platby sociálního zabezpečení (příspěvky zaměstnanců). Na základě úrovně hospodářského rozvoje šesti regionů určených nařízením č. 2012/3305 se intenzita podpory může lišit.
(42)
Přestože šetření potvrdilo existenci programů „regionálních investic“, žádná ze společností zařazených ve vzorku nevyužívala všech režimů. Několik těchto společností využívalo osvobození od DPH a osvobození od cla, která platí stejným způsobem pro všechny uvedené regiony v Turecku. Jelikož však společnosti zařazené do vzorku nakupovaly stroje a vybavení od společností v Unii v rámci celní unie EU-Turecko, clo nebylo vyměřeno. Kromě toho, jelikož Turecko aplikuje systém výběru DPH na vstupu a jejího vracení na výstupu, spočívaly výhody získané během období šetření pouze v tom, že společnosti získaly čas dva měsíce, než jim byla daňovými orgány DPH vrácena. Skutečnou výhodou by byl úrok splatný obchodní bance za období, než je DPH vrácena. Tato výhoda je zanedbatelná, a nebyla dále analyzována.
(43)
Jedna společnost zařazená ve vzorku využila zvýhodněnou daňovou sazbu díky nákupu strojního zařízení, který se uskutečnil v rámci výše zmíněného nařízení o státní podpoře investic. Namísto obecně platné sazby daně z příjmů právnických osob ve výši 20 % zaplatila pouze 4 %.
(44)
Tatáž společnost zařazená ve vzorku rovněž využívala program příspěvků na platby sociálního zabezpečení. Jako držitel osvědčení o podpoře investic využívala nárok na příspěvky na platby sociálního zabezpečení jak pro příspěvek zaměstnavatele, tak pro příspěvek zaměstnanců. Poté, co uskutečnila svoji investici, byla společnost úřadem sociálního zabezpečení v případě nově vytvořených pracovních míst osvobozena od platby části příspěvků zaměstnavatele i zaměstnanců na sociální zabezpečení, jež odpovídala minimální mzdě. Tento režim financovalo ministerstvo hospodářství.
3.4 Závěr
(45)
Státní podpora investic se předběžně pokládá za subvenci ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) a čl. 3 odst. 2 základního nařízení v případech, kdy má státní podpora formu daňové pobídky, tj. kdy vláda své jinak splatné příjmy promine nebo je nevybere.
(46)
Subvence je specifická a napadnutelná, jelikož její výhody jsou výslovně omezeny na určitá hospodářská odvětví. Přístup k subvenci je dále omezen na určité podniky působící v určitých odvětvích. Subvence navíc nesplňuje požadavky na nespecifičnost podle čl. 4 odst. 2 písm. b) základního nařízení, vzhledem k počtu a povaze omezení platných pro určitá odvětví, zejména těch omezení, jež omezují buď na určitý typ podniku, nebo zcela vylučují některá odvětví.
(47)
Akvakultura je v příloze 2 A nařízení výslovně uvedena jako jedna z činností, u nichž je možné využívat tento typ osvobození od daní. V příloze 4 nařízení jsou uvedena odvětví, která nemohou využívat žádné pobídky v rámci tohoto režimu.
(48)
Podle čl. 3 odst. 2 základního nařízení se proto výše uvedené subvence pokládají za finanční příspěvek vlády, jenž poskytuje příjemcům výhodu.
3.5 Výpočet výše subvence
(49)
Jedna společnost využívala výhody v rámci výše uvedených režimů. Zvýhodnění této společnosti bylo však podle zjištění zanedbatelné.
4. Přímé dotace poskytované producentům pstruhů
4.1 Úvod
(50)
Přímé dotace na vyprodukovaný 1 kg pstruha jsou hlavním subvenčním režimem, z nějž plynou výhody pro dotčený výrobek. Tyto subvence jsou každý rok revidovány v rámci každoročního přezkumu zemědělských dotací.
4.2 Právní základ
(51)
Ustanovení o přímých dotacích jsou obsažena v následujících právních předpisech: nařízení Turecké republiky č. 2013/4463 o zemědělských dotacích v roce 2013 ze dne 7. března 2013, zveřejněné v Úřední sbírce č. 28612 dne 8. dubna 2013 (použitelné se zpětnou účinností od 1. ledna 2013).
4.3 Zjištění v rámci šetření
(52)
Šetření potvrdilo existenci přímých dotací na pstruhy. Bylo zjištěno, že pro období šetření byla výše dotací na 1 kg pstruha stanovena na 0,65 TRY/kg pro produkci do výše 250 tun ročně. Pro vyprodukovaná množství v rozmezí 251-500 tun za rok byla poskytována polovina této částky (0,325 TRY/kg) a na vyprodukovaná množství nad 500 tun nebyly poskytovány žádné dotace. Dotace byly poskytovány výrobcům dotčeného výrobku, kteří mají licenci od Ministerstva potravinářství, zemědělství a živočišné výroby.
(53)
Než může být provedena případná platba, musí být výrobci zaregistrováni v registračním systému pro akvakulturu Ministerstva potravinářství, zemědělství a živočišné výroby. Výrobci jsou podrobováni pravidelným a neohlášeným inspekcím.
(54)
Tři ze čtyř skupin společností zařazených ve vzorku využívaly v období šetření přímé dotace, jelikož samy pstruhy chovaly. Největší skupina, Ternaeben, však pstruhy nechová, nýbrž je nakupuje (převážně živé pstruhy a zmrazené celé ryby) od zemědělců, kteří nejsou ve spojení, a poté je zpracovává. Přímé dotace proto nedostávala. Nebylo tudíž zřejmé, zda výhod přímých dotací může využívat ve stejné míře skupina Ternaeben i ostatní tři skupiny společností zařazené ve vzorku, které pstruhy nejen samy chovaly, ale taktéž je nakupovaly od společností, s nimiž nejsou ve spojení, pro zpracování.
(55)
V tomto ohledu Komise zdůrazňuje, že dotčený výrobek zahrnuje jak surovinu, na niž jsou poskytovány přímé dotace, tedy živé pstruhy, tak i výrobky z ní (čerstvé, zmrazené celé ryby, filé, uzené pstruhy). Vzhledem k tomu, že produkce živých pstruhů je dotována a prakticky všichni chovatelé pstruhů v Turecku tento režim využívají, plynou výhody z tohoto režimu přímých dotací všem výrobcům dotčeného výrobku (tj. živých pstruhů a výrobků z nich), bez ohledu na to, zda pstruhy sami chovají, nebo je nakupují pro další zpracování.
(56)
Výhody plynoucí výrobcům dotčeného výrobku lze v každém případě prokázat. V této souvislosti Komise provedla srovnání nákladů chovu zmíněných tří společností zařazených ve vzorku, které pstruhy samy chovají (včetně přiměřené a konzervativní výše prodejních, správních a režijních nákladů a zisku), s cenou placenou za nákup živých nebo chlazených ryb od dodavatelů, kteří nejsou ve spojení. Komise zjistila, že u všech tří společností byla cena za nákup živých nebo chlazených ryb nižší než průměrné náklady chovu.
(57)
Pokud jde o skupinu Ternaeben, Komise porovnala průměrné náklady chovu ostatních tří skupin společností zařazených ve vzorku (včetně přiměřené a konzervativní výše prodejních, správních a režijních nákladů a zisku) s jednotlivými průměrnými nákupními cenami, které skupina Ternaeben zaplatila za chlazené nebo živé ryby. Bylo zjištěno, že průměrné náklady chovu ostatních tří skupin společností zařazených ve vzorku byly vyšší než průměrná nákupní cena skupiny Ternaeben. Její průměrná nákupní cena podle zjištění odpovídala ostatním společnostem zařazeným ve vzorku.
(58)
Komise se proto domnívá, že společnostem zařazeným ve vzorku, a to i pokud nakupovaly pstruhy od společností, s nimiž nejsou ve spojení, plynuly z režimu přímých dotací výhody.
(59)
Žadatel tvrdil, že byla poskytnuta ještě zvláštní finanční podpora na ekologickou produkci pstruhů a na kusovou produkci nedospělých jedinců. Šetření potvrdilo existenci zvláštní finanční podpory na ekologickou produkci pstruhů. Bylo však zjištěno, že v Turecku existuje pouze jedna společnost provozující ekologickou produkci pstruhů, která však nedávno zkrachovala. V období šetření tudíž nebyly poskytnuty žádné dotace na ekologickou produkci pstruhů.
(60)
Komise navíc zjistila, že zvláštní podpora na produkci nedospělých jedinců existovala v roce 2012, avšak v roce 2013 byla zrušena, jelikož úroveň produkce mladých jedinců v Turecku již uspokojovala potřeby trhu.
4.4 Závěr
(61)
Na základě zjištění v rámci šetření dospěla Komise k předběžnému závěru, že výše uvedené veřejné příspěvky mají formu přímého daru ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu i) základního nařízení, a tudíž poskytují přímou výhodu tureckým producentům pstruhů podle čl. 3 odst. 2 základního nařízení. Je poskytnuta „výhoda“, protože přímé financování (dotace) poskytují veřejné orgány bez úroku nebo licenčních poplatků. Takovéto volné finanční prostředky obvykle nejsou na trhu k dispozici.
(62)
Popsaný režim přímých dotací je specifický a napadnutelný ve smyslu čl. 4 odst. 2 písm. a) základního nařízení, jelikož přístup k němu je omezen na určité podniky. Podniky působící v akvakultuře jsou výslovně jmenovány a pstruh je jasně uveden jako jeden z druhů, na něž je možné využívat tento subvenční režim. Tyto přímé dotace jsou specifické, jelikož orgán, který subvenci poskytuje, a právní předpisy, kterými se tento orgán řídí, výslovně omezují přístup k těmto dotacím na podniky působící v odvětví akvakultury.
4.5 Výpočet výše subvence
(63)
Celkovou výhodou každé společnosti byla průměrná výše přímých dotací obdržená v období šetření na vlastní chov živých ryb a průměrná výše dotací poskytnutých tureckou vládou na nákup živých ryb, vypočtená jako celkové poskytnuté dotace vydělené celkovým objemem produkce pstruhů v Turecku.
(64)
V tabulce níže je uvedena předběžně stanovená výše výhody u těchto výše uvedených dotací, přičemž výhodou se rozumí částka, kterou dotčené společnosti obdržely v průběhu období šetření.
Přímé a nepřímé dotace
Název společnosti
Subvenční rozpětí
GMS
7,0 %
Kilic
9,6 %
Özpekler
6,8 %
Ternaeben
9,5 %
5. Subvencované půjčky
5.1 Úvod
(65)
Některé veřejné a soukromé subjekty poskytovaly preferenční půjčky společnostem působícím v odvětví akvakultury. Hlavní dotčené subjekty jsou popsány níže.
(66)
Zemědělská úvěrová družstva jsou soukromoprávní subjekty zřizované zemědělskými producenty (tj. fyzickými nebo právnickými osobami, které se zabývají zemědělskou produkcí) v Turecku za účelem podpory jejich finančních potřeb při podnikání.
(67)
Zemědělská banka Turecké republiky (Türkiye Cumhurriyeti Ziraat Bankasi nebo jen „Ziraat Bankasi“) je státem vlastněná banka a veřejnoprávní subjekt, jehož akcie zcela vlastní Podsekretariát Úřadu předsedy vlády pro státní pokladnu. V rámci vládního programu uvedeného níže v 70. bodě odůvodnění, jenž byl v platnosti i v období šetření, poskytuje Ziraat Bankasi preferenční půjčky subjektům z odvětví akvakultury za účelem podpory zemědělské produkce a podnikání v zemědělství. Rada ministrů každoročně stanovuje dobu trvání, postupy a zásady programu a státní pokladna převádí zbývající výši platby úroku v závislosti na příslušné snížené úrokové sazbě, bance Ziraat Bankasi. Má se tudíž za to, že banka Ziraat Bankasi je pověřena výkonem veřejné moci, a považuje se proto za veřejnoprávní subjekt.
(68)
Organizace pro rozvoj malých a středních podniků (KOSGEB) je veřejnoprávní subjekt, jehož cílem je posílit zapojení malých a středních podniků do hospodářského a společenského rozvoje prostřednictvím poskytování kvalitních služeb a podpory při posilování konkurenceschopnosti malých a středních podniků a šíření kultury podnikání. KOSGEB spadá pod Ministerstvo vědy, průmyslu a technologií a je částečně nezávislé.
(69)
Türk Eximbank (dále jen „Eximbank“) založila turecká vláda dne 21. srpna 1987 nařízením č. 87/11914 podle zákona č. 3332 a jedná se o banku zcela vlastněnou státem, jež je veřejnoprávním subjektem, který je hlavním nástrojem vývozních pobídek turecké vlády v rámci turecké strategie udržitelného vývozu. Eximbank byla vládou pověřena, aby podporovala zahraniční obchod a turecké dodavatele/investory působící v zámoří, za účelem zvýšení vývozu tureckých podniků a posílení jejich mezinárodní konkurenceschopnosti. Má se tudíž za to, že Eximbank je pověřena výkonem veřejné moci, a považuje se proto za veřejnoprávní subjekt.
5.2 Právní základ
(70)
Ustanovení o subvencovaných půjčkách jsou obsažena v následujících právních předpisech: nařízení Turecké republiky č. 2013/4271 ze dne 16. února o rozšíření investičních půjček s nízkou úrokovou sazbou a obchodních půjček poskytovaných Ziraat Bankasi a Zemědělskými úvěrovými družstvy v roce 2013, zveřejněné v Úřední sbírce č. 28561, nařízení Turecké republiky č. 2010/27612 o bezúročných půjčkách pro malé a střední podniky, zveřejněné v Úřední sbírce dne 15. června 2010 a zákon Turecké republiky č. 3332 o vývozních úvěrech poskytovaných Eximbank, tureckou státní bankou pro vývozní úvěry, zveřejněný dne 31. března 1987 v Úřední sbírce č.19417 (bis).
5.3 Zjištění v rámci šetření
(71)
Preferenční půjčky poskytované Eximbank a KOSGEB byly šetřeny na základě příslušných tvrzení v podnětu týkajících se subvencovaných půjček. Šetření potvrdilo existenci půjček s nízkou úrokovou sazbou. Žádný z vyvážejících výrobců zařazených ve vzorku však dle zjištění nevyužil žádné půjčky poskytované Zemědělskými úvěrovými družstvy.
(72)
Komise zjistila, že jedna společnost zařazená ve vzorku získala během období šetření čtyři preferenční půjčky od Ziraat Bankasi na základě ustanovení nařízení č. 4271/2013. V rámci půjček na akvakulturu Ziraat Bankasi rozšířila investiční půjčky, pokud jde o nákup strojů a zařízení, a rovněž dále rozšířila provozní půjčky za účelem financování provozních nákladů.
(73)
Kromě preferenčních půjček od Ziraat Bankasi využila jedna společnost zařazená ve vzorku bezúročnou půjčku podle nařízení č. 2010/27612, na jehož základě KOSGEB provádí zmíněné programy podpory malých a středních podniků. Malé a střední podniky působící v odvětví akvakultury jsou rovněž oprávněny využívat tyto programy podpory.
(74)
Během šetření bylo navíc zjištěno, že dvě společnosti zařazené ve vzorku získaly dvě, respektive šest půjček s nízkou úrokovou sazbou od Eximbank. Zástupci Eximbank během inspekce na místě uskutečněné společně s tureckou vládou potvrdili, že Eximbank poskytuje tureckým vývozcům půjčky za lepších podmínek, než jaké jsou běžně dostupné na trhu.
5.4 Závěr
(75)
Výše uvedené půjčky s nízkou úrokovou sazbou se předběžně považují za subvenci ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu i) a čl. 3 odst. 2 základního nařízení.
(76)
Na základě zjištění v rámci šetření Komise konstatuje, že výhoda pro příjemce má formu snížených úrokových sazeb půjček poskytovaných pro produkci v oblasti akvakultury. Uvedený režim, tj. státem podporované půjčky, poskytuje příjemci výhodu, jelikož tyto půjčky jsou poskytovány za finančních podmínek, které neodpovídají tržním podmínkám pro půjčky se srovnatelnou dobou splatnosti. Tyto půjčky jsou poskytovány za nižší než tržní sazby.
(77)
Tyto režimy jsou specifické ve smyslu čl. 4 odst. 2 písm. a) základního nařízení, jelikož orgány poskytující subvenci nebo právní předpisy, kterými se tyto orgány řídí, výslovně omezují přístup na určité podniky.
(78)
Všechny výše uvedené půjčky se proto považují za napadnutelné subvence, které poskytují výhodu, a jsou specifické ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení.
5.5 Výpočet výše subvence
(79)
Podle ustanovení čl. 6 písm. b) základního nařízení byla výhoda u preferenčních půjček předběžně vypočtena jako rozdíl mezi částkou zaplacených úroků a částkou, která by byla zaplacena za srovnatelnou obchodní půjčku, kterou by společnosti mohly získat na trhu. Jako referenční hodnotu Komise použila vážený průměr úrokových sazeb půjček poskytnutých v Turecku v období šetření, zjištěný pomocí elektronické obchodní platformy Bloomberg (index WAIRCOMM).
(80)
Výhoda byla vypočtena pro období šetření jako rozdíl mezi úroky skutečně zaplacenými v období šetření a úroky, které by byly zaplaceny při použití referenční hodnoty.
(81)
Subvenční rozpětí vypočtená pro vyvážející výrobce zařazené ve vzorku na základě této metodiky jsou tato:
Preferenční půjčky
Název společnosti
Subvenční rozpětí
Kilic
0,1 %
Özpekler
0,3 %
6. Zemědělský pojišťovací pool a zvýhodněné sazby pojistného
6.1 Úvod
(82)
Zákon o zemědělském pojištění a nařízení o prováděcích zásadách Zemědělského pojišťovacího poolu stanoví vládní cíl poskytovat pojistné krytí proti veškerému úbytku rybí populace a veškerým ztrátám z odlovu pstruhů v důsledku četných možných nákaz, přírodních katastrof, nehod apod.
(83)
Typy pojištění poskytovanými v rámci Zemědělského pojišťovacího poolu jsou i) pojištění úrody, ii) pojištění úrody ve sklenících, iii) pojištění velkých hospodářských zvířat, iv) pojištění malých hospodářských zvířat, v) pojištění drůbeže a vi) pojištění akvakultury.
6.2 Právní základ
(84)
Právní základ tohoto programu tvoří zákon o zemědělském pojištění č. 5363 a nařízení Turecké republiky č.2012/4138 týkající se rizik, produktů a regionů, jež pokrývá Zemědělský pojišťovací pool a zvýhodněné sazby pojistného, ze dne 23. ledna 2013, zveřejněné v Úřední sbírce č. 28537.
6.3 Zjištění v rámci šetření
(85)
Šetření potvrdilo existenci tohoto subvenčního režimu. Podle článků 12 a 13 zákona o zemědělském pojištění č. 5363 a nařízení č. 2012/4138 týkajícího se rizik, produktů a regionů, jež pokrývá Zemědělský pojišťovací pool a zvýhodněné sazby pojistného („nařízení č. 2012/4138“), mohou producenti produktů akvakultury využívat podporu, již vláda poskytuje na platbu pojistného, jak stanoví článek 1/6 nařízení č. 2012/4138.
(86)
Společnost, která chce podat žádost u Zemědělského pojišťovacího poolu, předloží návrh pojistky, o niž má zájem. Následně je společnost Zemědělským pojišťovacím poolem prošetřena za účelem posouzení rizika a je jí nabídnuta pojistka s uvedením splatné částky pojistného. Pokud společnost působící v odvětví zemědělství nabídku přijme, hradí vláda polovinu pojistného.
(87)
Komise zjistila, že zemědělci v Turecku obvykle své produkty nepojišťují. Pouze jedna ze společností zařazených do vzorku využívala během období šetření po dobu 3 měsíců program vládní podpory na platbu pojistného. Poté přešla k soukromému pojistiteli.
6.4 Závěr
(88)
V praxi má výhoda, již poskytuje tento režim, formu snížení finančních nákladů na životní pojištění populace akvakultury. Tento režim představuje subvenci ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu i) základního nařízení ve formě přímého daru, který poskytuje vláda producentům pstruhů, a „finanční příspěvek“ ve smyslu základního nařízení, protože příjemce subvence získává výhodu ze zvýhodněných sazeb pojistného, které jsou podstatně nižší než sazby za pojistné krytí srovnatelných rizik dostupné na trhu. Režim poskytuje výhodu ve smyslu čl. 3 odst. 2 základního nařízení. Tato výhoda se rovná rozdílu mezi sazbami nabízenými v rámci komerčního pojištění a subvencovanou sazbou.
(89)
Tato subvence je specifická, jelikož orgán, který subvenci poskytuje, a právní předpisy, kterými se tento orgán řídí, výslovně omezují přístup k této subvenci na podniky působící v zemědělství, a subvence je dokonce výslovně zaměřena na rizika, jimž čelí producenti v akvakultuře.
6.5 Výpočet výše subvence
(90)
Jedna společnost využívala výhody v rámci tohoto režimu. Zvýhodnění této společnosti bylo však podle zjištění zanedbatelné.
6.6 Dotace na poradenské služby
(91)
Tento režim je zaměřen na poskytování nezbytných znalostí a know-how producentům v akvakultuře za účelem modernizace a zvýšení jejich produkce a zvýšení jejich efektivnosti. Žádný z vyvážejících výrobců zařazených ve vzorku dle zjištění tento režim v období šetření nevyužíval.
6.7 Dotace na pohonné hmoty a vyřazování rybářských plavidel
(92)
Tyto dotace jsou spojené s nákupem pohonných hmot pro rybářské lodě nebo s vyřazováním rybářských plavidel. Tyto dotace přinášejí výhody specificky pro činnosti v oblasti rybolovu. Žádný z vyvážejících výrobců zařazených ve vzorku dle zjištění tyto dotace v období šetření nevyužíval.
6.8 Závěr ohledně subvencování
(93)
Komise vypočetla výše napadnutelných subvencí v souladu s ustanoveními základního nařízení pro šetřené společnosti podle jednotlivých režimů a sečtením těchto údajů vypočetla celkovou výši subvence za období šetření pro každou skupinu.
(94)
Pro výpočet níže uvedených celkových subvenčních rozpětí Komise nejprve vypočetla procento subvencování, což je podíl výše subvence na celkovém obratu společnosti. Tato procentuální hodnota byla poté použita k výpočtu subvence, jež připadá na vývoz dotčeného výrobku do Unie v období šetření.
(95)
Poté byla vypočtena výše subvence na dotčený výrobek v ekvivalentu celé ryby vyvezený do Unie v průběhu období šetření a níže uvedená rozpětí vypočtená jako procento hodnoty CIF téhož vývozu v ekvivalentu celé ryby.
(96)
Pro spolupracující vyvážející výrobce, kteří nebyli zařazeni do vzorku, Komise subvenční rozpětí vypočetla na základě váženého průměru. Toto rozpětí bylo tudíž stanoveno na základě rozpětí stanovených pro vyvážející výrobce zařazené ve vzorku.
(97)
U všech ostatních vyvážejících výrobců Komise subvenční rozpětí v souladu s článkem 28 základního nařízení stanovila na základě dostupných údajů. Za tímto účelem Komise určila úroveň spolupráce vyvážejících výrobců. Úroveň spolupráce je objem vývozu spolupracujících vyvážejících výrobců do Unie vyjádřený jako podíl na celkovém objemu vývozu - jak je uveden v dovozních statistikách Eurostatu - z dotčené země do Unie.
(98)
Úroveň spolupráce je v tomto případě vysoká, protože dovoz spolupracujících vyvážejících výrobců představoval více než 80 % celkového vývozu do Unie v období šetření. Na tomto základě se Komise rozhodla použít pro určení subvenčního rozpětí pro zbývající podniky úroveň té ze společností zařazených ve vzorku, jejíž subvenční rozpětí je nejvyšší.
Název společnosti
Subvenční rozpětí
GMS
7,0 %
Kilic
9,7 %
Özpekler
7,1 %
Ternaeben
9,5 %
vážený průměr vzorku
8,2 %
celostátní subvenční rozpětí
9,7 %
D. ÚJMA
1. Definice výrobního odvětví Unie a výroby v Unii
(99)
Obdobný výrobek v Unii v období šetření vyrábělo více než 700 výrobců. Tito výrobci tvoří „výrobní odvětví Unie“ ve smyslu čl. 8 odst. 1 základního nařízení.
(100)
Celková výroba v Unii v období šetření byla odhadována přibližně na 170 milionů kg v ekvivalentu celé ryby („whole fish equivalents“, dále jen „WFE“), na základě údajů, které poskytla národní a evropská sdružení výrobců a jednotlivé společnosti. Jak je uvedeno v 10. bodě odůvodnění, do vzorku bylo vybráno devět výrobců v Unii, kteří představují více než 12 % celkové výroby obdobného výrobku v Unii.
2. Spotřeba v Unii
(101)
Komise stanovila spotřebu v Unii na základě celkového odhadovaného objemu prodeje unijních výrobců na trhu Unie a celkového objemu dovozu na základě údajů Eurostatu.
(102)
Celkový objem prodeje unijních výrobců byl odhadnut postupem uvedeným ve 130. bodě odůvodnění.
(103)
Co se týče objemu dovozu, Eurostat vykazuje čistou hmotnost pro šest různých kódů KN, a sice živé, čerstvé, chlazené, zmrazené a/nebo uzené, ve formě celých a/nebo vykuchaných ryb nebo filé. Pro účely porovnávání byly čisté hmotnosti převedeny na WFE vydělením dovezeného množství zaznamenaného v Eurostatu podle níže uvedených přepočítacích koeficientů. Tyto přepočítací koeficienty byly poskytnuty v podnětu a jsou v daném odvětví běžně používány.
Tabulka 1
Přepočítací koeficienty
Úprava výrobku
Koeficient
živí
1,00
čerství/chlazení/zmrazení (vykuchaní)
0,85
filé: čerstvé/chlazené/zmrazené
0,47
filé: uzené
0,40
(104)
Příslušné kódy KN zahrnují rovněž jiné druhy ryb, na které se toto šetření nevztahuje, jako je například pstruh obecný (salmo trutta), pstruh žlutohrdlý (oncorhynchus clarki), pstruh aguabonita (oncorhynchus aguabonita) a pstruh gilský (oncorhynchus gilae). Na základě šetření však bylo zjištěno, že jiné druhy než dotčený výrobek nebyly v Turecku produkovány, nebo pouze v zanedbatelném množství. Toto zjištění vycházelo z údajů, které poskytlo turecké výrobní odvětví Svazu evropských producentů v akvakultuře (Federation of European Aquaculture Producers, „FEAP“), a dalších veřejných zdrojů informací (8), které byly pokud možno porovnávány s příslušnými tureckými úředními statistikami. Na tomto základě se dospělo k závěru, že statistiky Eurostatu poskytují dostatečně spolehlivé a úplné údaje o dovozu.
(105)
Spotřeba v Unii byla v období 2010-2011 dle zjištění konstantní, poté se v letech 2011-2012 snížila o 5 % a od roku 2012 a v období šetření zaznamenala další pokles o 7 %. Celkově se spotřeba během posuzovaného období snížila o 12 %.
Tabulka 2
Spotřeba v Unii (v kg WFE)
2010
2011
2012
Období šetření
Celková spotřeba v Unii
183 399 382
183 932 215
173 599 493
162 108 475
Index
100
100
95
88
Zdroj: FEAP, Eurostat
3. Dovoz z dotčené země
3.1 Objem dovozu z dotčené země a jeho podíl na trhu
(106)
Jak je uvedeno ve 103. bodě odůvodnění, Komise stanovila objem dovozu na základě údajů Eurostatu, vyjádřených v kg WFE. Podíl dovozu na trhu byl stanoven na základě objemu dovozu z Turecka a celkové spotřeby v Unii.
(107)
Dovoz z dotčené země do Unie se vyvíjel takto:
Tabulka 3
Objem dovozu (v kg WFE) a podíl na trhu
2010
2011
2012
Období šetření
Objem dovozu z Turecka (v kg WFE)
15 664 502
21 510 620
22 113 656
27 008 376
Index
100
137
141
172
Podíl na trhu
9 %
12 %
13 %
17 %
Index
100
137
149
195
Zdroj: Eurostat
(108)
Navzdory poklesu spotřeby se objem dovozu dotčeného výrobku do Unie v posuzovaném období soustavně zvyšoval, a celkem vzrostl o 72 %. To vedlo k nárůstu příslušného podílu na trhu z 9 % v roce 2010 na 17 % v období šetření, tj. k nárůstu o 8 procentních bodů nebo o 95 % během posuzovaného období.
3.2 Ceny dovozu z dotčené země a cenové podbízení
(109)
Komise určila průměrné ceny dovozu na základě údajů Eurostatu vydělením celkového objemu tureckého dovozu vyjádřeného v kg WFE celkovou hodnotou tohoto dovozu. Cenové podbízení tohoto dovozu bylo stanoveno na základě údajů vyvážejících výrobců zařazených ve vzorku.
(110)
Průměrná cena dovozu z dotčené země do Unie se vyvíjela takto:
Tabulka 4
Dovozní ceny (EUR/kg WFE)
2010
2011
2012
Období šetření
Turecko
2,63
2,78
2,83
2,75
Index
100
106
108
105
Zdroj: Eurostat
(111)
Průměrná dovozní cena dotčeného výrobku se mezi rokem 2010 a 2012 zvýšila o 8 % a následně mezi rokem 2012 a obdobím šetření klesla o 3 %. Celkově se průměrná dovozní cena během posuzovaného období zvýšila o 5 %.
(112)
Cenové podbízení během období šetření Komise stanovila srovnáním: a) váženého průměru prodejních cen výrobců v Unii zařazených ve vzorku účtovaných odběratelům na trhu Unie, kteří nejsou ve spojení, podle typu výrobku, upravených na úroveň ceny ze závodu; a b) odpovídajícího váženého průměru cen dovozu od vyvážejících výrobců zařazených ve vzorku prvnímu nezávislému odběrateli na trhu Unie, podle typu výrobku, stanovených na základě CIF (cost, insurance, freight).
(113)
Toto srovnání cen bylo provedeno podle typu výrobku u transakcí na stejné obchodní úrovni, v případě potřeby s náležitou úpravou a po odečtení rabatů a slev. Výsledek srovnání byl vyjádřen jako procentní podíl obratu výrobců v Unii zařazených ve vzorku v období šetření. Ukázal, že vážený průměr rozpětí cenového podbízení činil 5 až 18 % dovozu z dotčené země na trh Unie.
(114)
Jeden vyvážející výrobce zařazený do vzorku namítal, že Komise by měla náležitě zohlednit veškeré rozdíly v obchodní úrovni. Šetření však ukázalo, že v obchodní úrovni neexistují mezi výrobci v Unii zařazenými do vzorku a vyvážejícími výrobci v Turecku zařazenými do vzorku žádné rozdíly. Zmíněný argument je proto nutné odmítnout.
(115)
Egejské sdružení vývozců (zastupující turecké vývozce) a jeden vyvážející výrobce tvrdili, že výrobní odvětví Unie se zaměřuje hlavně na ekologickou produkci pstruhů a na produkci růžových pstruhů, které mají v porovnání se pstruhy vyváženými z Turecka výrazně vyšší ceny. Proto tvrdili, že ceny nejsou srovnatelné. Jak je však vysvětleno výše ve 113. bodě odůvodnění, cenové srovnání bylo provedeno zvlášť podle typu výrobku u transakcí na téže obchodní úrovni, v případě potřeby s náležitými úpravami. Jakékoli cenové rozdíly vyplývající z odlišnosti různých typů výrobku tedy byly náležitě zohledněny.
(116)
Egejské sdružení vývozců rovněž tvrdilo, že výrobní odvětví Unie používá odlišné výrobní postupy, jejichž výsledkem jsou odlišné optické a organoleptické vlastnosti a odlišná doba skladovatelnosti. Tvrdili, že pstruzi, které produkuje výrobní odvětví Unie, mají rovněž odlišná hmotnostní rozpětí v porovnání se pstruhy produkovanými v Turecku. Všechny tyto aspekty měly mít dopad na srovnání cen, a měly by být proto vzaty v úvahu. Tato tvrzení však nebyla podložena žádnými důkazy, a ani během šetření nebyly zjištěny žádné skutečnosti, které by je prokazovaly. Jak je vysvětleno ve 113. bodě odůvodnění, cenové srovnání bylo provedeno zvlášť podle typu výrobku u transakcí na téže obchodní úrovni, v případě potřeby s náležitými úpravami. Jakékoli rozdíly vyplývající z odlišnosti různých typů výrobku byly tedy náležitě zohledněny.
(117)
Uvedená tvrzení týkající se srovnání cen by proto měla být odmítnuta.
4. Hospodářská situace výrobního odvětví Unie
4.1 Obecné poznámky
(118)
V souladu s čl. 8 odst. 4 základního nařízení zahrnovalo posouzení dopadu subvencovaného dovozu na výrobní odvětví Unie posouzení všech hospodářských ukazatelů, které ovlivňovaly stav výrobního odvětví Unie v posuzovaném období.
(119)
Jak je uvedeno v 10. bodě odůvodnění, byl za účelem stanovení možné újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie proveden výběr vzorku.
(120)
Pro účely stanovení újmy Komise rozlišovala mezi makroekonomickými a mikroekonomickými ukazateli újmy. Makroekonomické ukazatele Komise posuzovala na základě údajů obsažených v podnětu, FEAP a Eurostatu. Údaje se týkaly všech výrobců v Unii. Mikroekonomické ukazatele Komise posuzovala na základě údajů obsažených v odpovědích na dotazník od výrobců v Unii zařazených ve vzorku. Údaje se týkaly výrobců v Unii zařazených ve vzorku. Oba soubory údajů byly shledány jako reprezentativní pro hospodářskou situaci výrobního odvětví Unie.
(121)
Posuzovanými makroekonomickými ukazateli jsou: výroba, výrobní kapacita, využití kapacity, objem prodeje, podíl na trhu, růst, zaměstnanost, produktivita a výše subvenčního rozpětí.
(122)
Posuzovanými mikroekonomickými ukazateli jsou: průměrné jednotkové ceny, jednotkové náklady, náklady práce, zásoby, ziskovost, peněžní tok, investice, návratnost investic a schopnost opatřit si kapitál.
4.2 Makroekonomické ukazatele
4.2.1 Výroba, výrobní kapacita a využití kapacity
(123)
Objem výroby výrobního odvětví Unie byly zjištěny od FEAP a od žadatele. Údaje FEAP se shromažďují na základě ceny z farmy a vztahují se na živé ryby vylovené v každém členském státě. Jelikož údaje FEAP se týkaly pouze části období šetření, byly doplněny na základě odhadů žadatele. Kromě toho, vzhledem k tomu, že se údaje FEAP shromažďují na základě ceny z farmy a vztahují se na vylovené živé ryby, a za účelem zamezení dvojímu započtení byla k produkci živých ryb v EU připočtena část dovozu ze všech zdrojů určená k dalšímu zpracování (na základě údajů, které poskytli vyvážející výrobci zařazení ve vzorku v odpovědích na dotazník, přibližně 20 % celkového objemu dovozu, s výjimkou „uzených“).
(124)
Na tomto základě se celková výroba, výrobní kapacita a využití kapacity v Unii v průběhu posuzovaného období vyvíjely takto:
Tabulka 5
Výroba, výrobní kapacita a využití kapacity
2010
2011
2012
Období šetření
Objem výroby (v kg WFE)
168 291 314
161 896 836
151 960 522
136 950 842
Index
100
96
90
81
Výrobní kapacita (v kg WFE)
220 309 323
215 689 275
209 607 237
183 616 771
Index
100
98
95
83
Využití kapacity
76 %
75 %
72 %
75 %
Index
100
98
95
98
Zdroj: podnět, FEAP, údaje výrobců v Unii zařazených do vzorku a vyvážejících výrobců zařazených do vzorku, Eurostat
(125)
Výroba během posuzovaného období každoročně klesala. V období šetření se výroba snížila o 19 % v porovnání s rokem 2010. Tento pokles byl výraznější než pokles spotřeby v posuzovaném období.
(126)
Výrobní kapacita byla odhadnuta na základě vydělení objemu výroby mírou využití kapacity u výrobců v Unii zařazených do vzorku.
(127)
Výrobní kapacita výrobního odvětví Unie se za posuzované období snížila o 17 %. Ze zjištění v rámci šetření vyplývá, že řada výrobců v Unii během posuzovaného období uzavřela své výrobní závody, čímž se snížila celková výrobní kapacita Unie.
(128)
Míra využití kapacity u výrobců v Unii činila v posuzovaném období přibližně 75 %, a od roku 2010 do konce období šetření tedy klesla o 1 procentní bod.
4.2.2 Objem prodeje a podíl na trhu
(129)
Objem prodeje výrobního odvětví Unie a jeho podíl na trhu se v průběhu posuzovaného období vyvíjely takto:
Tabulka 6
Objem prodeje a podíl na trhu
2010
2011
2012
Období šetření
Objem prodeje na trhu Unie (v kg WFE)
163 321 913
156 440 124
146 677 898
130 729 993
Index
100
96
90
80
Podíl na trhu
89 %
85 %
84 %
81 %
Index
100
96
95
91
Zdroj: podnět, FEAP, údaje výrobců v Unii zařazených do vzorku, Eurostat
(130)
Objem prodeje výrobního odvětví Unie byl stanoven na základě celkového objemu výroby, jak je popsán ve 123. bodě odůvodnění, odečtením prodeje výrobního odvětví Unie na vývoz.
(131)
Objem prodeje na vývoz vychází z údajů Eurostatu převedených na kg WFE. Jiné druhy pstruhů, jež mohly být zahrnuty v dotčených kódech KN, byly považovány za zanedbatelné, neboť nebyly v Unii produkovány nebo byly produkovány pouze ve velmi malých množstvích. Mělo se tudíž za to, že Eurostat poskytl dostatečně spolehlivé údaje o vývozu pstruha duhového během posuzovaného období.
(132)
Objem prodeje výrobního odvětví Unie se tedy mezi rokem 2010 a obdobím šetření neustále snižoval, a v posuzovaném období klesl celkem o 20 %. Tento nepříznivý trend byl výraznější než pokles celkové spotřeby za stejné období popsaný ve 105. bodě odůvodnění.
(133)
V důsledku toho se tržní podíl výrobního odvětví Unie během posuzovaného období rovněž snižoval a celkově klesl ve stejném období o 8 procentních bodů. Zároveň se o 72 % zvýšil turecký dovoz a jeho odpovídající podíl na trhu vzrostl o 8 procentních bodů, jak je uvedeno ve 108. bodě odůvodnění výše, což odpovídalo ztrátě podílu na trhu, již zaznamenalo výrobní odvětví Unie.
4.2.3 Růst
(134)
Spotřeba v Unii se od roku 2011 do konce období šetření snížila. Navzdory klesající poptávce na trhu Unie se dovoz z Turecka téměř zdvojnásobil, a výsledkem byl nárůst podílu na trhu v posuzovaném období. Výrobní odvětví Unie tedy přišlo o část svého podílu na trhu, zatímco dotčenému dovozu se podařilo svůj podíl na klesajícím trhu Unie zvýšit. Současně se objem výroby výrobního odvětví Unie snížil více, než se zmenšil trh, zatímco objem tureckého dovozu se zvýšil v absolutním i v relativním měřítku.
4.2.4 Zaměstnanost a produktivita
(135)
Zaměstnanost a produktivita se v průběhu posuzovaného období vyvíjely takto:
Tabulka 7
Zaměstnanost a produktivita
2010
2011
2012
Období šetření
Počet zaměstnanců
3 692
3 413
3 144
2 862
Index
100
92
85
78
Produktivita (v kg WFE na zaměstnance)
45 578
47 431
48 332
47 847
Index
100
104
106
105
Zdroj: podnět, FEAP, údaje výrobců v Unii zařazených do vzorku
(136)
Zaměstnanost výrobního odvětví Unie byla odhadnuta na základě celkového objemu výroby vyděleného produktivitou výrobců v Unii zařazených ve vzorku. Vzhledem k poklesu objemu výroby (tabulka 5) se míra zaměstnanosti ve výrobním odvětví Unie během posuzovaného období snížila o 22 %.
(137)
Jelikož se zaměstnanost snižovala rychleji než objem výroby, zvýšila se odhadovaná produktivita na zaměstnance, měřená jako produkce v kg WFE na zaměstnance, během posuzovaného období o 5 %.
4.2.5. Výše napadnutelných subvencí a překonání účinků dřívějšího subvencování nebo dumpingu
(138)
Všechna subvenční rozpětí jsou podstatně vyšší než úroveň považovaná za nepatrnou. Pokud jde o dopad výše napadnutelných subvencí na výrobní odvětví Unie, nelze ho vzhledem k objemu a cenám dovozu z Turecka považovat za zanedbatelný.
(139)
Jelikož se jedná o první antisubvenční šetření týkající se dotčeného výrobku, nejsou k dispozici žádné údaje pro posouzení účinků případného dřívějšího subvencování nebo dumpingu.
4.3 Mikroekonomické ukazatele
4.3.1 Ceny a činitele ovlivňující ceny
(140)
Vážený průměr jednotkových prodejních cen výrobců v Unii zařazených do vzorku odběratelům v Unii, kteří nejsou ve spojení, se v průběhu posuzovaného období vyvíjel takto:
Tabulka 8
Prodejní ceny v Unii
2010
2011
2012
Období šetření
Průměrné jednotkové prodejní ceny pro odběratele, kteří nejsou ve spojení, v EUR/kg WFE
2,76
2,91
2,89
2,95
Index
100
105
105
107
Jednotkové náklady výroby v EUR/kg WFE
2,73
2,84
2,89
2,98
Index
100
104
106
109
Zdroj: údaje výrobců v Unii zařazených ve vzorku
(141)
Průměrná jednotková prodejní cena výrobců v Unii zařazených ve vzorku se nejprve zvýšila z 2,76 EUR na kg WFE v roce 2010 na 2,91 EUR v roce 2011, poté v roce 2012 klesla na 2,89 EUR a v období šetření se znovu zvýšila na 2,95 EUR. Celkově se průměrná prodejní cena výrobců v Unii zařazených ve vzorku za posuzované období zvýšila o 7 %. Toto zvýšení však nestačilo k vyrovnání současného nárůstu nákladů výroby o 9 % během téhož období. V důsledku toho klesla během období šetření průměrná čistá jednotková prodejní cena pod úroveň jednotkových nákladů výroby.
(142)
Výrobní náklady výrobců v Unii zařazených do vzorku vzrostly z 2,73 EUR na kg WFE v roce 2010 na 2,84 EUR v roce 2011. V roce 2012 byl zaznamenán mírný nárůst na 2,89 EUR. K většímu nárůstu na 2,98 EUR došlo v období šetření, kdy náklady výroby přesáhly průměrné jednotkové prodejní ceny, čímž se výroba v Unii stala celkově nerentabilní. Nejvýznamnějším prvkem nákladů výroby jsou náklady na krmivo (rybí moučku a rybí tuk) společně s náklady na energie a náklady na jikry nebo nedospělé jedince, které se během posuzovaného období zvýšily, což se tedy odrazilo v nárůstu průměrných výrobních nákladů.
4.3.2 Náklady práce
(143)
Průměrné náklady práce výrobců v Unii zařazených ve vzorku se v posuzovaném období vyvíjely takto:
Tabulka 9
Průměrné náklady práce na zaměstnance
2010
2011
2012
Období šetření
Průměrné náklady práce na zaměstnance (v EUR)
26 585
26 958
28 276
27 757
Index
100
101
106
104
Zdroj: údaje výrobců v Unii zařazených ve vzorku
(144)
Mezi rokem 2010 a obdobím šetření se průměrné náklady práce na zaměstnance u výrobců v Unii zařazených do vzorku zvýšily o 4 %. Tento celkový nárůst během posuzovaného období je relativně nízký a v každém případě nižší než obecný nárůst nákladů práce (7,5 %) (9) a míry inflace (9,6 %) (10) v Unii za stejné období.
4.3.3 Zásoby
(145)
Pstruh je produkt rychle podléhající zkáze, jehož skladovatelnost je, není-li zmrazen, kratší než dva týdny. Jelikož výrobci v Unii zařazení ve vzorku si po výlovu pstruhů nevytvářejí zásoby a svoji produkci nezmrazují ve významné míře, nepovažuje se úroveň zásob v tomto šetření za významný ukazatel újmy.
4.3.4 Ziskovost, peněžní tok, investice, návratnost investic a schopnost opatřit si kapitál
(146)
Ziskovost, peněžní tok, investice a návratnost investic se u výrobců v Unii zařazených ve vzorku v posuzovaném období vyvíjely takto:
Tabulka 10
Ziskovost, peněžní tok, investice a návratnost investic
2010
2011
2012
Období šetření
Ziskovost prodeje v Unii odběratelům, kteří nejsou ve spojení (procentní podíl na obratu z prodeje)
1,1 %
2,5 %
- 0,1 %
- 0,8 %
Index
100
230
- 13
- 88
Peněžní tok (v tis. EUR)
- 1 242
2 828
1 715
- 5 210
Index
100
428
338
- 220
Investice (v tis. EUR)
3 952
4 158
4 371
10 265
Index
100
105
111
260
Návratnost investic
1,8 %
4,3 %
- 0,2 %
- 1,3 %
Index
100
238
- 13
- 74
Zdroj: údaje výrobců v Unii zařazených ve vzorku
(147)
Komise stanovila ziskovost výrobců v Unii zařazených ve vzorku tak, že čistý zisk z prodeje obdobného výrobku odběratelům v Unii, kteří nejsou ve spojení, před zdaněním vyjádřila jako procentní podíl z obratu tohoto prodeje. V letech 2010 a 2011 se ziskovost mírně zvýšila, zůstávala však na nízké úrovni, jen mírně nad hranicí rentability. Situace se dále zhoršila v roce 2012, kdy se ziskovost dostala do záporných hodnot, a v období šetření, kdy se ztráty dále zvýšily. Byl to, jak je objasněno ve 142. bodě odůvodnění, důsledek trendu zvyšujících se výrobních nákladů, přičemž výrobní odvětví Unie nemohlo zároveň odpovídajícím způsobem zvýšit ceny. Během dotčeného období řada výrobců v Unii ukončila činnost.
(148)
Čistý peněžní tok je schopnost výrobců v Unii financovat svoji činnost z vlastních zdrojů. Čistý peněžní tok vykazoval od roku 2010 do roku 2011 rostoucí trend a poté klesal. Mezi rokem 2012 a obdobím šetření prudce klesl, čímž se celkový kumulativní peněžní tok v dotčeném období dostal do záporných hodnot. Obecně lze říci, že nepříznivý vývoj peněžního toku odpovídá klesajícímu trendu ziskovosti, ačkoli záporný peněžní tok v roce 2010 a podstatný pokles mezi rokem 2012 a obdobím šetření byl rovněž výsledkem investic provedených v rámci úsilí o konsolidaci, jak je vysvětleno ve 149. bodě odůvodnění.
(149)
Investice se v letech 2010 až 2012 zvýšily pouze mírně, zatímco v období šetření došlo k jejich výraznému nárůstu. Investice souvisely s akvizicemi výrobních závodů společností, jež přerušily výrobu, a/nebo s konsolidací společností ve spojení, nikoli s nahrazováním stávajícího majetku nebo s pořizováním dalšího a/nebo nového vybavení. Vrchol investičních aktivit zaznamenaný během období šetření tedy souvisel v prvé řadě s konsolidací. To potvrzuje skutečnost, že celková výrobní kapacita se během posuzovaného období snížila o 17 %.
(150)
Návratnost investic je zisk vyjádřený v procentech z čisté účetní hodnoty investic. Návratnost investic vykazovala tentýž trend jako ziskovost, tj. od roku 2010 do roku 2011 se zvýšila, avšak zůstávala pouze mírně nad hranicí rentability. Návratnost investic se poté snížila a v roce 2012 se dostala do záporných hodnot. V období šetření dále klesla. Tento nepříznivý vývoj byl důsledkem skutečnosti, že výrobní odvětví Unie nemohlo zvýšit své ceny navzdory vzestupnému trendu výrobních nákladů.
(151)
Co se týče schopnosti opatřit si kapitál, snižující se schopnost výrobců v Unii zařazených do vzorku vytvářet hotovost pro výrobu obdobného výrobku zhoršovala jejich finanční situaci tím, že vedla k poklesu jejich interně vytvářených prostředků. Pokud jde o finanční prostředky od bank, byly zaznamenány rostoucí obtíže s jejich získáváním. Šetřením bylo zjištěno, že celkově se schopnost opatřit si kapitál zhoršila.
5. Závěr ohledně újmy
(152)
Šetření v této fázi jasně prokázalo, že výrobní odvětví Unie utrpělo podstatnou újmu. Tato újma se projevila zejména jako ztráta podílu na trhu a pokles ziskovosti. Zároveň rostl podíl dovozu dotčeného výrobku na trhu a bylo zjištěno, že při tomto dovozu dochází na trhu Unie k cenovému podbízení vůči cenám výrobního odvětví Unie.
(153)
Některé ukazatele újmy, například jednotkové prodejní ceny, průměrné náklady práce na zaměstnance, produktivita a investice zaznamenaly příznivý vývoj. Pokud jde o jednotkové prodejní ceny, jejich nárůst byl důsledkem nárůstu výrobních nákladů. Tento nárůst však nevyrovnal celkový nárůst jednotkových nákladů, a v důsledku toho se ziskovost v roce 2012 dostala do záporných hodnot. Jak je vysvětleno ve 144. bodě odůvodnění, nárůst průměrných nákladů práce na zaměstnance, který zaznamenalo výrobní odvětví Unie, byl nižší než obecný nárůst nákladů práce a míry inflace v Unii. Výrobní odvětví Unie muselo snížit počet svých zaměstnanců, což vedlo k nárůstu produktivity na zaměstnance. Nárůst investic souvisel hlavně s akvizicemi výrobních závodů společností, jež přerušily výrobu, a s konsolidací, nikoli s nahrazováním stávajícího majetku nebo s pořizováním nového vybavení.
(154)
Většina ukazatelů újmy vykázala nepříznivý vývoj. Výrobní odvětví Unie zaznamenalo pokles ziskovosti, peněžního toku a návratnosti investic. Ziskovost a návratnost investic, které byly v letech 2010 a 2011 pouze mírně nad hranicí rentability, se v roce 2012 dostaly do záporných hodnot v období šetření dále klesaly. Pod tlakem subvencovaného dovozu se zároveň snížil objem výroby, výrobní kapacita, zaměstnanost a podíly na trhu.
(155)
Na základě výše uvedených skutečností dospěla Komise v této fázi k závěru, že výrobní odvětví Unie utrpělo podstatnou újmu ve smyslu čl. 8 odst. 4 základního nařízení.
E. PŘÍČINNÉ SOUVISLOSTI
(156)
V souladu s čl. 8 odst. 5 základního nařízení Komise zkoumala, zda subvencovaný dovoz z dotčené země způsobil výrobnímu odvětví Unie podstatnou újmu. V souladu s čl. 8 odst. 6 základního nařízení Komise rovněž zkoumala, zda výrobní odvětví Unie mohlo být souběžně s tím poškozeno i jinými známými činiteli. Komise dbala na to, aby případná újma, kterou mohly způsobit jiné činitele než subvencovaný dovoz z dotčené země, nebyla přičítána na vrub tomuto subvencovanému dovozu. Zmíněnými činiteli jsou:
a)
dovoz z jiných třetích zemí
b)
vývozní výkonnost výrobního odvětví Unie
c)
vývoj spotřeby
d)
konkurence jiných druhů ryb
e)
administrativní a regulační zátěž, zeměpisná omezení
f)
tlak na ceny vyvíjený velkými maloobchodníky
g)
nadměrné investice, finanční výdaje, kolísání směnných kurzů a mimořádné ztráty související se soudními spory.
1. Účinek subvencovaného dovozu
(157)
Komise za účelem určení příčinné souvislosti mezi subvencovaným dovozem dotčeného výrobku z Turecka a újmou, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie, analyzovala objem a cenové hladiny subvencovaného dovozu a míru, do jaké tyto činitele mohly způsobit podstatnou újmu, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie.
(158)
Šetření ukázalo, že se subvencovaný dovoz z dotčené země v posuzovaném období téměř zdvojnásobil. To vedlo ke zvýšení jeho podílu na trhu o 8 procentních bodů, z 9 % v roce 2010 na 17 % v období šetření. K tomuto zvýšení došlo navzdory klesajícímu trendu spotřeby. Výrobní odvětví Unie ve stejném období ztratilo 8 procentních bodů svého podílu na trhu.
(159)
Průměrné ceny subvencovaného dovozu se mezi rokem 2010 a obdobím šetření zvýšily o 5 %. Tento nárůst byl způsoben celkovým nárůstem výrobních nákladů. Dovozní ceny však zůstaly na výrazně nižší úrovni než ceny výrobního odvětví Unie. Subvencovaný dovoz představoval cenové podbízení vůči cenám výrobního odvětví Unie, jehož průměrné rozpětí činilo během období šetření 9 %. Zároveň kvůli zvýšenému objemu subvencovaného dovozu dotčeného výrobku, který na trhu Unie vytvářel značný cenový tlak, nemohlo výrobní odvětví Unie dostatečně zvýšit své prodejní ceny tak, aby pokrylo své zvýšené výrobní náklady, a v žádném případě nad ceny subvencovaného dovozu z Turecka.
(160)
Bylo zjištěno, že nárůst subvencovaného dovozu z Turecka a jeho podílu na trhu se jasně kryje se ztrátou podílu výrobního odvětví Unie na trhu, poklesem jeho objemu výroby, výrobní kapacity a zaměstnanosti a klesajícím trendem ziskovosti, peněžního toku a návratnosti investic. Mělo se tudíž za to, že subvencovaný dovoz vytváří tlak na výrobní odvětví Unie, což následně přispělo k jeho neschopnosti zvýšit své prodejní ceny tak, aby odpovídaly nákladům, ke ztrátě podílu na trhu a ke zhoršení jeho celkové hospodářské a finanční situace.
(161)
Na základě výše uvedených skutečností dospěla Komise v této fázi k závěru, že zhoršující se stav výrobního odvětví Unie je třeba přičíst nárůstu dovozu z Turecka za subvencované ceny a že pokud jde o podstatnou újmu, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie, měl tento dovoz rozhodující úlohu.
2. Účinky jiných činitelů
2.1 Dovoz ze třetích zemí
(162)
Objem dovozu z jiných třetích zemí (Chile, Norska, Bosny a Hercegoviny a dalších) se v posuzovaném období vyvíjel takto:
Tabulka 11
Dovoz ze třetích zemí
Země
2010
2011
2012
Období šetření
Celkem za všechny třetí země kromě dotčené země
Objem (v kg WFE)
4 412 967
5 981 471
4 807 938
4 370 106
Index
100
136
109
99
Podíl na trhu
2,4 %
3,3 %
2,8 %
2,7 %
Index
100
135
115
112
Průměrná cena (v EUR/kg WFE)
2,63
2,85
2,80
2,94
Index
100
108
106
112
Zdroj: Eurostat
(163)
Objem dovozu ze všech ostatních třetích zemí byl nízký a v posuzovaném období dokonce ještě mírně klesl. Mezi roky 2010 a 2011 se zvýšil, ale následně se opět snížil a v období šetření byl jeho objem mírně nižší než na začátku posuzovaného období, v roce 2010. Podíl na trhu vykazoval obdobný trend. Mezi roky 2010 a 2011 se zvýšil, avšak v roce 2012 a v období šetření se opět snížil. Celkem se jejich podíl na trhu v posuzovaném období mírně zvýšil, z 2,4 % na 2,7 %. Ve stejném období dosahoval dovoz z Turecka mnohem vyšší úrovně jak z hlediska objemu, tak z hlediska podílů na trhu a vykazoval stálý rostoucí trend.
(164)
Průměrné dovozní ceny v posuzovaném období rostly. Celkem se průměrné dovozní ceny za posuzované období zvýšily o 12 %. Ceny dovozu z jiných třetích zemí byly nižší než průměrné jednotkové prodejní ceny výrobců v Unii zařazených ve vzorku, avšak vyšší než turecké dovozní ceny, s výjimkou roku 2012, kdy byly o něco nižší.
(165)
S ohledem na nízký a stálý objem dovozu a nízké a poměrně stálé tržní podíly všech ostatních třetích zemí a jejich cenové hladiny, které odpovídaly celkovým cenovým hladinám v Unii, dospěla Komise v této fázi k závěru, že dovoz z ostatních třetích zemí k újmě, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie, nepřispěl.
2.2 Vývozní výkonnost výrobního odvětví Unie
(166)
Objem vývozu výrobního odvětví Unie se v posuzovaném období vyvíjel takto:
Tabulka 12
Vývozní výkonnost výrobců v Unii
2010
2011
2012
Období šetření
Objem vývozu (v kg WFE)
4 969 401
5 456 712
5 282 624
6 220 849
Index
100
110
106
125
Průměrná cena (v EUR/kg WFE)
4,08
4,60
4,13
4,16
Index
100
113
101
102
Zdroj: Eurostat
(167)
Prodej výrobního odvětví Unie na vývoz se během posuzovaného období zvýšil o 25 %. Hlavním trhem pro výrobní odvětví Unie je nicméně trh Unie, přičemž vývoz představoval v letech 2010-2011 pouze přibližně 3 % jeho výroby a v období šetření přibližně 5 %. Vývozní prodejní ceny výrobního odvětví Unie byly přibližně o 30 % vyšší než jeho průměrná prodejní cena v Unii, a vytvářely tedy vyšší zisky než prodej na trhu Unie.
(168)
Z těchto důvodů Komise v této fázi dospěla k závěru, že vývozní výkonnost výrobního odvětví Unie neruší příčinnou souvislost mezi subvencovaným dovozem a újmou, již utrpělo výrobní odvětví Unie.
2.3 Vývoj spotřeby
(169)
Spotřeba v Unii vykazovala od roku 2010 do roku 2011 stálé hodnoty, zatímco mezi rokem 2011 a obdobím šetření klesla o 12 %, a celkově tedy klesla o 12 %. Navzdory klesající spotřebě se však subvencovanému dovozu z Turecka podařilo zvýšit podíl na trhu o 8 procentních bodů nebo 95 %, zatímco výrobní odvětví Unie z podílu na trhu ztratilo rovněž 8 procentních bodů. Pokles objemu prodeje výrobního odvětví Unie a ztrátu jeho podílu na trhu proto nelze vysvětlit výhradně celkovým poklesem spotřeby. Stálý nárůst subvencovaného dovozu na zmenšujícím se trhu, při němž docházelo k cenovému podbízení vůči prodejním cenám výrobního odvětví Unie na trhu Unie, tudíž způsobil újmu sám o sobě a, jak se konstatuje ve 160. bodě odůvodnění, měl rozhodující úlohu.
(170)
Na základě těchto skutečností dospěla Komise v této fázi k závěru, že ačkoli klesající spotřeba mohla přispět k újmě, již utrpělo výrobní odvětví Unie, nemohla sama o sobě tuto újmu vysvětlit, a tudíž nemohla narušit příčinnou souvislost mezi subvencovaným dovozem a újmou, již utrpělo výrobní odvětví Unie.
2.4 Konkurence jiných druhů ryb
(171)
Egejské sdružení vývozců tvrdilo, že příčinou podstatné újmy, již utrpělo výrobní odvětví Unie, byla konkurence jiných druhů ryb, například pangase, velkého pstruha a lososa.
(172)
Pokud jde pangase, jeho dovoz klesl v posuzovaném období přibližně o 24 %. To je v kontrastu s nárůstem dovozu dotčeného výrobku v témže období.
(173)
Pokud jde o jiné druhy ryb, je třeba poznamenat, že podle dostupných informací, konkrétně podle veřejně dostupné studie ústavu Fødevareøkonomisk Institut Kodaňské univerzity (11), jsou velký pstruh a losos vzájemně nahraditelní a konkurují si ve stejném segmentu trhu. Naproti tomu pstruh, který je předmětem současného šetření, se prodává v rámci jiných segmentů trhu a neexistuje žádný přímý vzájemný vztah mezi cenou velkých pstruhů nebo lososů a cenou pstruha, který je předmětem současného šetření.
(174)
Proto by tato tvrzení měla být odmítnuta.
(175)
Na základě těchto skutečností dospěla Komise v této fázi k závěru, že konkurence jiných druhů ryb k újmě, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie, nepřispěla.
2.5 Administrativní a regulační zátěž, zeměpisná omezení
(176)
Egejské sdružení vývozců dále tvrdilo, že příčinou podstatné újmy, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie, byla administrativní a regulační zátěž a rovněž omezené možnosti využívání některých zeměpisných oblastí pro účely akvakultury.
(177)
Údajná souvislost mezi zmíněnými administrativními a regulačními požadavky a újmou nebyla doložena. Zejména nebylo prokázáno, že by se správní a regulační rámec včetně zeměpisných omezení týkajících se oblastí, které jsou k dispozici pro účely akvakultury, v průběhu posuzovaného období změnil takovým způsobem, že by to mohlo způsobit popsanou újmu. Tyto prvky ve skutečnosti pouze charakterizují celkové hospodářské a regulační prostředí odvětví akvakultury v Unii, a nemohou vysvětlit zhoršení situace výrobního odvětví Unie v posuzovaném období. Toto tvrzení by proto mělo být odmítnuto.
(178)
Z těchto důvodů Komise v této fázi dospěla k závěru, že údajná administrativní a regulační zátěž a zeměpisná omezení neruší příčinnou souvislost mezi subvencovaným dovozem a újmou, již utrpělo výrobní odvětví Unie.
2.6 Tlak na ceny vyvíjený velkými maloobchodníky
(179)
Egejské sdružení vývozců a jeden vyvážející výrobce zařazený ve vzorku tvrdili, že velcí maloobchodníci v Unii mají silnou vyjednávací pozici, a že příčinou újmy, již utrpěli výrobci v Unii, byl tlak na ceny, který vyvinuli tito maloobchodníci, a nikoli dovoz z Turecka.
(180)
Žádný z velkých maloobchodníků se nepřihlásil a nespolupracoval při tomto šetření. V každém případě ceny tureckého dovozu byly subvencovány a byly nižší než ceny výrobního odvětví Unie během celého posuzovaného období. Během období šetření byla rozpětí cenového podbízení v rozmezí 5 až 18 %. Za těchto okolností nemohl údajný tlak na ceny ze strany velkých maloobchodníků vysvětlit celkové zhoršení hospodářské a finanční situace, a zejména ztrátu podílu na trhu, nýbrž mohl k utrpěné újmě přispět pouze okrajově, pokud vůbec.
(181)
Z těchto důvodů Komise v této fázi dospěla k závěru, že jakýkoli případný tlak na ceny ze strany velkých maloobchodníků nemohl narušit příčinnou souvislost mezi subvencovaným dovozem a újmou, již utrpělo výrobní odvětví Unie.
2.7 Nadměrné investice, finanční výdaje, kolísání směnných kurzů a mimořádné ztráty související se soudními spory
(182)
Egejské sdružení vývozců tvrdilo, že přinejmenším u některých výrobců v Unii byla klesající výkonnost způsobena nadměrnými investicemi, a nikoli dovozem z Turecka. Tatáž strana dále tvrdila, že pokles ziskovosti výrobního odvětví Unie zčásti zapříčinily zvýšené finanční výdaje, kolísání směnných kurzů a náklady vzniklé v důsledku soudních sporů.
(183)
Tvrzení týkající se údajných nadměrných investic a nákladů vzniklých v důsledku soudních sporů nebyla doložena. A ve prospěch tvrzení, že by tyto činitele mohly mít jakýkoli podstatný dopad na ziskovost výrobců v Unii zařazených ve vzorku, nehovoří ani zjištění v rámci šetření.
(184)
Tvrzení týkající se zvýšených finančních výdajů a kolísání směnných kurzů nebyla upřesněna ani nijak podložena. A ve prospěch tvrzení, že by tyto činitele mohly mít jakýkoli dopad na ziskovost výrobců v Unii zařazených ve vzorku, nehovoří ani zjištění v rámci šetření.
(185)
Na tato tvrzení by proto neměl být brán zřetel.
(186)
Z těchto důvodů Komise v této fázi dospěla k závěru, že údajné nadměrné investice, finanční výdaje, kolísání směnných kurzů a mimořádné ztráty související se soudními spory nepřispěly ke vzniklé újmě, a tudíž nemohly narušit příčinnou souvislost mezi subvencovaným dovozem a újmou, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie.
3. Závěr ohledně příčinné souvislosti
(187)
Výše uvedená analýza prokázala, že došlo k výraznému nárůstu objemu subvencovaného dovozu z dotčené země a jeho podílu na trhu. Nárůst tohoto dovozu za ceny, které představovaly podbízení vůči prodejním cenám výrobního odvětví Unie, vedl ke zhoršení situace výrobního odvětví Unie. Na tomto základě byl učiněn závěr, že dovoz z Turecka měl na podstatné újmě, již utrpělo výrobní odvětví Unie, rozhodující podíl.
(188)
Analyzovány byly i další činitele, které mohly výrobnímu odvětví Unie způsobit újmu. V tomto ohledu bylo zjištěno, že dovoz z jiných třetích zemí, vývozní výkonnost výrobního odvětví Unie, konkurence jiných druhů ryb, administrativní a regulační zátěž, zeměpisná omezení, nadměrné investice, finanční výdaje, kolísání směnných kurzů ani mimořádné ztráty související se soudními spory k újmě, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie, nepřispěly. Další činitele, jako například vývoj spotřeby v Unii a tlak na ceny vyvíjený velkými maloobchodníky, mohly ke způsobené újmě přispět, nemohly však narušit zjištěnou příčinnou souvislost mezi subvencovaným dovozem a újmou, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie během období šetření.
(189)
Na základě výše uvedených skutečností dospěla Komise v této fázi k závěru, že příčinou podstatné újmy výrobního odvětví Unie byl subvencovaný dovoz z dotčené země a že žádné další činitele tuto příčinnou souvislost neruší. Zmíněná újma spočívá zejména v poklesu výroby, výrobní kapacity, objemu prodeje, podílu na trhu a zaměstnanosti, přičemž zisk a návratnost investic se během posuzovaného období dostaly do záporných hodnot.
F. ZÁJEM UNIE
(190)
V souladu s článkem 31 základního nařízení Komise zkoumala, zda je navzdory zjištění, že dochází k subvencování, jež působí újmu, možné učinit jednoznačný závěr, že přijmout v tomto případě příslušná opatření není v zájmu Unie. Zájem Unie byl stanoven na základě posouzení všech různých relevantních zájmů, včetně zájmů výrobního odvětví Unie, dovozců a uživatelů.
1. Zájem výrobního odvětví Unie
(191)
Šetřením bylo zjištěno, že výrobní odvětví Unie utrpělo podstatnou újmu způsobenou subvencovaným dovozem z Turecka.
(192)
Uložení opatření by obnovilo spravedlivou hospodářskou soutěž na trhu. Sestupný trend ukazatelů finanční výkonnosti, který zaznamenalo výrobní odvětví Unie, je důsledkem obtížné soutěže se subvencovaným dovozem z dotčené země. Uložení vyrovnávacích cel by proto výrobnímu odvětví Unie umožnilo zvýšit ceny tak, aby pokrývaly náklady výroby, a tudíž zvýšit podíl na trhu, zaměstnanost a výrobu a zlepšit ukazatele finanční výkonnosti, jako je ziskovost, peněžní tok a návratnost investic.
(193)
Pokud by opatření uložena nebyla, cenový tlak tureckého dovozu by pravděpodobně pokračoval a měl by další nepříznivý dopad na ziskovost výrobního odvětví Unie. Tento další pokles výkonnosti by v konečném důsledku vedl k dalšímu snižování výroby a dalšímu rušení výrobních podniků, což by ohrozilo zaměstnanost a investice v Unii.
(194)
Na tomto základě Komise v této fázi dospěla k závěru, že vyrovnávací opatření jsou v zájmu výrobního odvětví Unie.
2. Zájem dovozců, kteří nejsou ve spojení
(195)
Komise v oznámení o zahájení řízení vyzvala dovozce a sdružení zastupující dovozce, aby se přihlásili. Jak je uvedeno výše ve 12. bodě odůvodnění, přihlásily se tři společnosti, a to tak, že vyplnily formulář pro výběr vzorku dovozců, kteří nejsou ve spojení. Následně byly všem těmto třem společnostem, které se přihlásily, zaslány dotazníky, ale odpověděla pouze jedna z nich. Z odpovědi vyšlo najevo, že ačkoli tato strana v období šetření dovezla velmi malé množství pstruhů, obvykle nedováží pstruhy, nýbrž jiné rybí produkty. Množství pstruhů, které tato společnost dovezla, není dostačující na to, aby mohlo být považováno za celkově reprezentativní.
(196)
V pozdější fázi se přihlásil další dovozce, aniž by však odpověděl na dotazník. Tento dovozce tvrdil, že uložení cel na pstruhy z Turecka by vedlo k přerušení jeho dovozní činnosti, aniž by však toto tvrzení podrobněji rozvedl či poskytl jakékoli informace relevantní pro posouzení případných dopadů na jeho obchodní činnost, například údaje o ziskovosti, dovozních cenách a cenách dalšího prodeje.
(197)
Přestože nelze vyloučit, že dovozců, kteří nejsou ve spojení, se uložení vyrovnávacích cel dotkne, je cílem těchto cel obnovit rovné podmínky na trhu Unie. Existují i jiné zdroje dodávek a dovozci v Unii by měli být schopni přejít v reakci na uložení cel k jiným dodavatelům. Celkově šetření neodhalilo žádné významné negativní účinky uložení cel pro dovozce/obchodníky v Unii, kteří nejsou ve spojení.
(198)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem a vzhledem k tomu, že nebyly k dispozici jiné údaje od dovozců/obchodníků, kteří nejsou ve spojení, dospěla Komise v této fázi k závěru, že uložení opatření nebude mít pro dovozce/obchodníky, kteří nejsou ve spojení, celkový významný nepříznivý účinek.
3. Zájem uživatelů, spotřebitelů, dodavatelů
(199)
Komise v oznámení o zahájení řízení vyzvala uživatele a sdružení zastupující uživatele a organizace zastupující spotřebitele, aby se přihlásili. Kromě toho Komise kontaktovala všechny známé relevantní strany. Žádná z těchto stran se však nepřihlásila.
(200)
Po uplynutí lhůty uvedené v oznámení o zahájení řízení se přihlásily dvě strany, které tvrdily, že jsou dodavateli strojního zařízení pro turecké producenty/zpracovatelé pstruhů.
(201)
Jedna strana uvedla, že uložení cel povede ke zvýšení cen pro konečné spotřebitele. Tato strana však toto tvrzení nedoložila. Šetření neodhalilo žádné významné negativní účinky uložení cel pro konečné spotřebitele. Jak je uvedeno výše, spotřebitelské organizace nespolupracovaly a neposkytly žádné informace, na jejichž základě by bylo možné dopady opatření podrobně posoudit. Každopádně přestože vyrovnávací cla mohou mít vliv na dovozní ceny, takové případné zvýšení cen by mohlo být alespoň částečně absorbováno distribučním řetězcem, takže případný nárůst ceny pro konečného spotřebitele nemusí být významný.
(202)
Kromě toho cílem vyrovnávacích cel je obnovit rovné podmínky na trhu Unie, avšak neomezit přitom dovoz do Unie za přiměřené ceny.
(203)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem a k nespolupráci uživatelů a spotřebitelských organizací při šetření a zejména k úrovni opatření dospěla Komise v této fázi k závěru, že uložení opatření nebude mít pro uživatele, spotřebitele nebo dodavatele celkový významný nepříznivý účinek.
4. Závěr ohledně zájmu Unie
(204)
Na základě výše uvedených skutečností dospěla Komise k závěru, že není žádný přesvědčivý důvod se domnívat, že uložení opatření na dovoz dotčeného výrobku z Turecka v této fázi šetření není v zájmu Unie.
G. PROZATÍMNÍ VYROVNÁVACÍ OPATŘENÍ
(205)
Na základě závěrů, k nimž Komise dospěla v otázce subvencování, újmy, příčinné souvislosti a zájmu Unie, by měla být uložena prozatímní vyrovnávací opatření, která zabrání tomu, aby subvencovaný dovoz způsoboval výrobnímu odvětví Unie další újmu.
1. Úroveň pro odstranění újmy (rozpětí újmy)
(206)
Za účelem stanovení úrovně opatření určila Komise nejprve výši cla potřebnou k odstranění újmy působené výrobnímu odvětví Unie.
(207)
Újma by byla odstraněna v případě, že by výrobní odvětví Unie bylo schopno pokrýt své výrobní náklady a dosahovat takového zisku před zdaněním, jakého lze v tomto výrobním odvětví přiměřeně dosáhnout z prodeje obdobného výrobku na trhu Unie za běžných podmínek hospodářské soutěže, tj. bez subvencovaného dovozu.
(208)
Objem dovozu z Turecka se začal významně zvyšovat hlavně v roce 2008, tedy před začátkem posuzovaného období. Ziskovost výrobního odvětví Unie na začátku posuzovaného období v roce 2010 se proto nepovažovala za reprezentativní. Jelikož před rokem 2008 nebyl tlak dovozu z Turecka na trhu Unie podstatný, mělo se za to, že přiměřená by mohla být zisková rozpětí dosahovaná před tímto obdobím. Podle podnětu ziskové rozpětí dánského odvětví produkce pstruhů v letech 2006 a 2007 v průměru dosahovalo nebo přesahovalo úroveň 12 %. Na tomto základě se tedy v této fázi usuzovalo, že ziskové rozpětí ve výši 12 % z obratu by mohlo být považováno za vhodnou úroveň, kterou by výrobní odvětví Unie mohlo očekávat v případě absence poškozujícího subvencování.
(209)
Egejské sdružení vývozců a jeden vyvážející výrobce tvrdili, že cílový zisk by měl být nižší než 12 % z důvodu, že i) při předchozích šetřeních (lososi; velcí duhoví pstruzi) byl použit nižší cílový zisk, ii) skutečné ziskové rozpětí výrobního odvětví Unie na začátku posuzovaného období bylo rovněž nižší a iii) ziskové rozpětí ve výši 12 % odpovídá pouze dánskému odvětví produkce pstruhů, a nikoli výrobnímu odvětví Unie jako celku, a proto není reprezentativní. A zmíněný vyvážející výrobce rovněž tvrdil, že by mělo být použito ziskové rozpětí ve výši 3 %, jelikož takový zisk odpovídá průměrnému ziskovému rozpětí potravinářského průmyslu jako celku.
(210)
Za prvé, pokud jde o srovnání s šetřeními týkajícími se velkého pstruha a lososa, je třeba poznamenat, že každé šetření musí dospět k vlastním závěrům, na základě vlastní skutkové podstaty. V tomto konkrétním případě byly k dispozici údaje obsažené ve vyšetřovacím spise současného šetření, které byly shledány jako přiměřené, a byly proto použity.
(211)
Za druhé, cílovou úrovní zisku z prodeje obdobného výrobku na trhu Unie by měla být úroveň, které by podnik tohoto typu v daném odvětví mohl přiměřeně dosáhnout za běžných podmínek hospodářské soutěže, tj. bez subvencovaného dovozu. Vzhledem k tomu, že v posuzovaném období a dokonce ještě předtím docházelo k subvencovanému dovozu podstatných množství výrobku, nelze přijmout tvrzení, že podmínky hospodářské soutěže byly standardní. Úrovně zisku ve výši 12 % bylo dosahováno, dokud nedocházelo k podstatnému dovozu z Turecka na trh Unie, a tento cílový zisk se tudíž v kontextu tohoto případu považuje v této fázi za přiměřený.
(212)
Za třetí, dánské odvětví produkce pstruhů bylo považováno za dostatečně reprezentativní pro trh Unie, neboť Dánsko je jedním z hlavních producentů pstruhů v Unii. Vzhledem k tomu, že v této fázi nebyly k dispozici žádné další informace, bylo Dánsko použito pro účely stanovení cílové úrovně zisku.
(213)
Konečně tvrzení, že obecné ziskové rozpětí potravinářského průmyslu je mnohem nižší, nebylo doloženo. Komise se domnívala, že ziskové rozpětí, jehož dosahovalo dánské odvětví produkce pstruhů, by mělo v každém případě lépe zohledňovat specifika tohoto odvětví, a bude proto přiměřenější. Potravinářský průmysl totiž tvoří různá odvětví, kterým odpovídají různé segmenty trhu, v nichž panují různé tržní podmínky, které nemusí platit pro odvětví produkce pstruhů.
(214)
Z výše uvedených důvodů dospěla Komise v této fázi k závěru, že je odůvodněné použít cílové ziskové rozpětí ve výši 12 % obratu.
(215)
Na tomto základě Komise vypočetla pro výrobní odvětví Unie cenu obdobného výrobku nepůsobící újmu, a to tak, že od prodejních cen Unie odečetla ziskové rozpětí dosahované během období šetření a nahradila ho ziskovým rozpětím ve výši 12 %.
(216)
Úroveň pro odstranění újmy poté Komise určila na základě porovnání vážené průměrné dovozní ceny vyvážejících výrobců v Turecku zařazených do vzorku, jež byla stanovena pro účely výpočtů v souvislosti s cenovým podbízením, s váženou průměrnou cenou obdobného výrobku prodávaného v období šetření na trhu Unie výrobci v Unii zařazenými do vzorku nepůsobící újmu. Veškeré rozdíly, jež byly výsledkem tohoto srovnání, byly vyjádřeny jako procento vážené průměrné hodnoty dovozu zahrnující CIF.
(217)
Úroveň pro odstranění újmy pro „společnosti v příloze I“ a pro „všechny ostatní společnosti“ je definována stejným způsobem jako subvenční rozpětí pro tyto společnosti (viz 96. a 97. bod odůvodnění).
2. Prozatímní opatření
(218)
Na dovoz pstruhů duhových (Oncorhynchus mykiss), živých o hmotnosti jednoho kusu nepřesahující 1,2 kg nebo čerstvých, chlazených, zmrazených a/nebo uzených ve formě celých ryb nebo bez hlavy nebo ve formě filé pocházejících z Turecka by mělo být uloženo prozatímní vyrovnávací clo, a to v souladu s pravidlem nižšího cla podle čl. 12 odst. 1 základního nařízení. Komise porovnala rozpětí újmy a subvenční rozpětí. Výše cel by měla být stanovena na úrovni nižšího z těchto rozpětí.
(219)
Na základě výše uvedených skutečností by sazby prozatímního vyrovnávacího cla vyjádřené v cenách CIF na hranici Unie před proclením měly být tyto:
Společnost
Subvenční rozpětí
Rozpětí újmy
Vyrovnávací clo
GMS
7,0 %
27 %
7,0 %
Kilic
9,7 %
41 %
9,7 %
Özpekler
7,1 %
26 %
7,1 %
Ternaeben
9,5 %
20 %
9,5 %
Jiné spolupracující společnosti
8,2 %
26 %
8,2 %
Všechny ostatní společnosti
9,7 %
41 %
9,7 %
(220)
Výše uvedená vyrovnávací opatření se stanoví ve formě valorického cla, tj. v poměru k hodnotě dovozu.
(221)
Individuální sazby vyrovnávacího cla uvedené v tomto nařízení byly stanoveny na základě zjištění tohoto šetření. Odrážejí proto situaci zjištěnou při tomto šetření, pokud jde o tyto společnosti. Tyto celní sazby jsou výlučně použitelné na dovoz dotčeného výrobku pocházejícího z dotčené země a vyráběného uvedenými právnickými osobami.
(222)
Na dovoz dotčeného výrobku vyrobeného jakoukoli jinou společností, která není konkrétně uvedena v normativní části tohoto nařízení, včetně subjektů ve spojení s těmito konkrétně uvedenými společnostmi, by se měla vztahovat celní sazba platná pro „všechny ostatní společnosti“. Neměla by se na něj vztahovat žádná z uvedených individuálních sazeb vyrovnávacího cla.
(223)
Pokud některá společnost následně změní název svého subjektu, může požádat o uplatňování těchto individuálních sazeb vyrovnávacího cla. Taková žádost musí být zaslána Komisi (12). Žádost musí obsahovat veškeré příslušné informace umožňující prokázat, že daná změna nemá vliv na právo dotyčné společnosti využívat celní sazbu, která se na ni vztahuje. Pokud změna názvu společnosti nemá vliv na její právo využívat celní sazbu, která se na ni vztahuje, bude oznámení o změně názvu zveřejněno v Úředním věstníku Evropské unie.
(224)
Za účelem minimalizace rizika obcházení opatření kvůli rozdílům v celních sazbách je zapotřebí přijmout zvláštní opatření, která zajistí uplatňování individuálních vyrovnávacích cel. Společnosti, na něž se vztahují individuální sazby vyrovnávacího cla, musí celním orgánům členských států předložit platnou obchodní fakturu. Faktura musí splňovat požadavky stanovené v příloze II. Na dovoz, k němuž není přiložena taková faktura, se vztahuje vyrovnávací clo platné pro „všechny ostatní společnosti“.
(225)
Aby bylo zajištěno řádné vymáhání vyrovnávacích cel, mělo by se zbytkové clo pro všechny ostatní společnosti použít nejen na vyvážející výrobce, kteří při tomto šetření nespolupracovali, ale i na výrobce, jejichž produkty nebyly do Unie v období šetření vyváženy.
H. ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
(226)
Komise v zájmu řádné správy vyzve zúčastněné strany k tomu, aby v pevně stanovené lhůtě předložily písemné připomínky nebo aby požádaly o slyšení u Komise a/nebo úředníka pro slyšení v obchodních řízeních.
(227)
Zjištění týkající se uložení prozatímního cla jsou prozatímní a mohou být v konečné fázi šetření změněna,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Ukládá se prozatímní vyrovnávací clo na dovoz pstruhů duhových (Oncorhynchus mykiss):
-
živých o hmotnosti jednoho kusu nepřesahující 1,2 kg nebo
-
čerstvých, chlazených, zmrazených a/nebo uzených:
-
ve formě celé ryby (s hlavou), též bez žaber, též vykuchaných, o hmotnosti jednoho kusu nepřesahující 1,2 kg, nebo
-
bez hlavy, též bez žaber, též vykuchaných, o hmotnosti jednoho kusu nepřesahující 1 kg, nebo
-
ve formě filé o hmotnosti jednoho kusu nepřesahující 400 g,
v současnosti kódů KN ex 0301 91 90, ex 0302 11 80, ex 0303 14 90, ex 0304 42 90, ex 0304 82 90 a ex 0305 43 00 (kódy TARIC 0301919011, 0302118011, 0303149011, 0304429010, 0304829010 a 0305430011) pocházejících z Turecka.
2. Sazby prozatímního vyrovnávacího cla, které se použijí na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením, jsou pro výrobek popsaný v odstavci 1 a vyrobený níže uvedenými společnostmi stanoveny takto:
Společnost
Prozatímní vyrovnávací clo
Doplňkový kód TARIC
-
Akyol Su Ürn.Ürt.Taş.Kom.İth.İhr.Paz.San. ve Tic. Ltd. Şti
-
Asya Söğüt Su Ürünleri Üretim Dahili Paz.ve İhr. Ltd.Şti
-
GMS Su Ürünleri Üretim İth. Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti
-
Gümüşdoga Su Ürünleri Üretim Ihracat Ithalat AŞ
-
Gümüş-Yel Su Ürünleri üretim İhracat ve İthalat Ltd. Şti
-
Hakan Komandit Şirketi
-
İskele Su Ürünleri Hayv.Gida Tur.Inş.Paz.Ihr.Ltd.Şti
-
Karaköy Su Ürünleri Üretim Paz.Tic.İhr. ve İth.Ltd.Şti
-
Özgü Su Ürün. Üret. Taş. Komis. İth. İhr. Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti
7,0 %
B964
BAFA Su Ürünleri Yavru Üretim Merkezi Sanayi Ticaret AŞ
9,7 %
B965
Özpekler İnşaat Taahhüd Dayanıklı Tüketim Malları Su Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
7,1 %
B966
Ternaeben Gida ve Su Ürünleri Ithalat ve Ihracat Sanayi Ticaret AŞ
9,5 %
B967
Společnosti uvedené v příloze I
8,2 %
Všechny ostatní společnosti
9,7 %
B999
3. Uplatnění individuálních celních sazeb stanovených pro společnosti uvedené v odstavci 2 je podmíněno předložením platné obchodní faktury, která musí splňovat požadavky stanovené v příloze II, celním orgánům členských států. V případě nepředložení takové faktury se použije celní sazba vztahující se na „všechny ostatní společnosti“.
4. Není-li stanoveno jinak, použijí se příslušné platné celní předpisy.
Článek 2
1. Aniž je dotčen článek 30 nařízení (ES) č. 597/2009, mohou zúčastněné strany požádat o poskytnutí informací o nejdůležitějších skutečnostech a úvahách, na jejichž základě bylo toto nařízení přijato, předložit písemně svá stanoviska a požádat o ústní slyšení před Komisí ve lhůtě jednoho měsíce ode dne vstupu tohoto nařízení v platnost.
2. V souladu s čl. 31 odst. 4 nařízení (ES) č. 597/2009 se mohou zúčastněné strany vyjádřit k používání tohoto nařízení ve lhůtě jednoho měsíce ode dne jeho vstupu v platnost.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 1 se použije po dobu čtyř měsíců.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 29. října 2014.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1195/2014
z dnia 29 października 2014 r.
nakładające tymczasowe cło wyrównawcze na przywóz niektórych pstrągów tęczowych pochodzących z Turcji
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1), w szczególności jego art. 12,
po konsultacji z państwami członkowskimi,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1. Wszczęcie postępowania
(1)
Dnia 15 lutego 2014 r. Komisja Europejska („Komisja”) zapowiedziała wszczęcie postępowania antysubsydyjnego w odniesieniu do przywozu do Unii Europejskiej niektórych pstrągów tęczowych pochodzących z Turcji („państwo, którego dotyczy postępowanie”) na podstawie art. 10 rozporządzenia (WE) nr 597/2009 („rozporządzenie podstawowe”) w drodze zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2) („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”). Dnia 4 września 2014 r. w Dzienniku Urzędowym opublikowano sprostowanie do zawiadomienia o wszczęciu postępowania (3).
(2)
Komisja wszczęła dochodzenie w następstwie skargi złożonej w dniu 3 stycznia 2014 r. przez Duńskie Stowarzyszenie Akwakultury („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących ponad 25 % ogólnej produkcji unijnej pstrągów tęczowych. Skarga zawierała dowody prima facie wskazujące na subsydiowanie niektórych pstrągów tęczowych i wynikającą z niego istotną szkodę, co Komisja uznała za wystarczające uzasadnienie wszczęcia dochodzenia.
(3)
Zgodnie z art. 10 ust. 7 rozporządzenia podstawowego Komisja powiadomiła rząd Turcji przed wszczęciem postępowania o otrzymaniu odpowiednio udokumentowanej skargi zawierającej zarzut, iż subsydiowany przywóz niektórych pstrągów tęczowych pochodzących z Turcji powoduje istotną szkodę dla przemysłu unijnego. Komisja zaprosiła rząd Turcji do konsultacji mających na celu wyjaśnienie sytuacji w związku z informacjami zawartymi w skardze i osiągnięcie wspólnie uzgodnionego rozwiązania.
(4)
Rząd Turcji przyjął zaproszenie, po czym przeprowadzono konsultacje. W trakcie konsultacji nie osiągnięto wspólnie uzgodnionego rozwiązania. Po zakończeniu konsultacji rząd Turcji przedstawił swoje uwagi. Komisja należycie uwzględniła zgłoszone uwagi.
2. Równoległe postępowanie antydumpingowe
(5)
Dnia 15 lutego 2014 r. Komisja ogłosiła też wszczęcie dochodzenia antydumpingowego dotyczącego przywozu do UE tego samego produktu pochodzącego z Turcji w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (4).
(6)
Analizy szkody przeprowadzone w ramach niniejszego dochodzenia antysubsydyjnego i w ramach równoległego dochodzenia antydumpingowego opierają się na takiej samej definicji przemysłu unijnego, na tych samych reprezentatywnych producentach unijnych i okresie objętym dochodzeniem oraz, o ile nie określono inaczej, prowadziły do identycznych wniosków. Rozwiązanie takie uznano za stosowne dla usprawnienia analizy szkody i uzyskania spójnych ustaleń. Dlatego też uwagi na temat aspektów szkody przedłożone w ramach któregokolwiek z dochodzeń były uwzględniane w ramach obydwu.
3. Zainteresowane strony
(7)
W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja wezwała zainteresowane strony do zgłoszenia chęci udziału w dochodzeniu. Ponadto Komisja wystosowała specjalne zawiadomienie o wszczęciu dochodzenia do skarżących, innych znanych producentów unijnych, użytkowników i importerów, producentów eksportujących w Turcji oraz władz Turcji i znanych zainteresowanych stowarzyszeń, zapraszając wszystkich do udziału.
(8)
Wszystkie zainteresowane strony otrzymały możliwość wyrażenia opinii na temat wszczęcia dochodzenia oraz zwrócenia się o przesłuchanie przed Komisją lub przed rzecznikiem praw stron w postępowaniach w sprawie handlu. Żadna ze stron nie zgłosiła uwag.
4. Dobór próby
(9)
W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja zapowiedziała, że może przeprowadzić wybór zainteresowanych stron, zwłaszcza producentów unijnych, importerów niepowiązanych oraz producentów eksportujących w Turcji, zgodnie z art. 27 rozporządzenia podstawowego.
4.1. Dobór próby producentów unijnych
(10)
W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja poinformowała, że dokonała wstępnego doboru próby producentów unijnych. Zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia podstawowego oraz uwzględniając wysoki stopień fragmentaryzacji danej gałęzi przemysłu unijnego, obejmującej ponad 700 małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), Komisja dobrała próbę na podstawie największej reprezentatywnej wielkości produkcji, którą można było odpowiednio zbadać w dostępnym czasie, uwzględniając również rozmieszczenie geograficzne oraz dostateczny zakres pod względem różnych etapów i rodzajów produkcji (produkcję pstrągów żywych, świeżych, mrożonych, filetowanych i wędzonych). Dobrana próba składała się z dziewięciu producentów unijnych. Według danych skarżącego udział wybranych do próby producentów w ogólnej produkcji unijnej wynosi ponad 12 %. Komisja zachęciła wszystkie zainteresowane strony do wypowiedzenia się na temat dobranej próby. Ponieważ w wyznaczonym terminie nie wpłynęły żadne uwagi, potwierdzono skład dobranej próby. Próba jest reprezentatywna dla danej gałęzi przemysłu unijnego.
4.2. Dobór próby importerów
(11)
W celu podjęcia decyzji co do konieczności przeprowadzenia doboru próby i ewentualnego dokonania wyboru Komisja zwróciła się do niepowiązanych importerów, aby udzielili informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.
(12)
Trzech niepowiązanych importerów dostarczyło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. Ze względu na tak niewielką liczbę Komisja uznała, że dobór próby nie jest konieczny.
4.3. Dobór próby producentów eksportujących
(13)
W celu podjęcia decyzji co do konieczności przeprowadzenia doboru próby i ewentualnego wyboru Komisja zwróciła się do producentów eksportujących w Turcji, aby udzielili informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Ponadto Komisja zwróciła się do Misji Republiki Turcji w Unii Europejskiej o wskazanie innych producentów eksportujących, którzy ewentualnie byliby zainteresowani udziałem w dochodzeniu, lub skontaktowanie się z nimi.
(14)
Osiemnaście grup producentów eksportujących w Turcji przedstawiło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. Całkowita deklarowana przez te przedsiębiorstwa wielkość wywozu niektórych pstrągów tęczowych do Unii w 2013 r. obejmowała cały eksport z Turcji do Unii.
(15)
Zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia podstawowego Komisja dobrała próbę czterech grup producentów eksportujących na podstawie największej reprezentatywnej wielkości wywozu do Unii, którą można było odpowiednio zbadać w dostępnym czasie, uwzględniając również rozmieszczenie geograficzne. Udział wybranej do próby grupy przedsiębiorstw w deklarowanej sprzedaży eksportowej do Unii wynosi blisko 64 %, a przedsiębiorstwa są zlokalizowane w dwóch różnych regionach.
(16)
Zgodnie z art. 27 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zasięgnięto opinii wszystkich znanych producentów eksportujących i władz Turcji w kwestii doboru próby. Jedno przedsiębiorstwo zakwestionowało dobór przedsiębiorstw do próby, utrzymując, że powinno zostać do niej włączone. Poinformowało, że od 1971 r. zajmuje się wyłącznie produkcją, przetwarzaniem i sprzedażą pstrąga (czyli nie prowadzi żadnej innej działalności), w związku z czym jest pierwszym producentem produktu objętego postępowaniem w Turcji. Ponadto twierdziło, że ma znaczny udział w sprzedaży na rynku krajowym i w końcu, że jest największym producentem w regionie Marmara.
(17)
Komisja przypomina, że doboru próby przedsiębiorstw dokonano na podstawie największych wielkości zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, uwzględniając przy tym liczbę producentów, którą można właściwie zbadać w dostępnym czasie. Z uwagi na fakt, że do proponowanej próby należy 64 % wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii, próba ta jest reprezentatywna dla sytuacji danej gałęzi przemysłu tureckiego. Ponadto przedsiębiorstwa objęte próbą są zlokalizowane w dwóch różnych regionach (spośród trzech reprezentowanych), wobec czego uznano, iż jest to liczba wystarczająca do celów dochodzenia. W związku z tym Komisja utrzymuje, że przedsiębiorstwa objęte próbą odpowiadają największej reprezentatywnej wielkości przywozu, którą można było odpowiednio zbadać w dostępnym czasie.
5. Badanie indywidualne
(18)
Jedenaście przedsiębiorstw lub grup przedsiębiorstw zgłosiło wniosek o badanie indywidualne na podstawie art. 27 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Na tym etapie dochodzenia Komisja nie podjęła żadnej decyzji w sprawie wniosków o badanie indywidualne. Komisja podejmie decyzję w sprawie przyznania badania indywidualnego na ostatecznym etapie dochodzenia.
6. Odpowiedzi na kwestionariusz
(19)
Komisja przesłała kwestionariusze do rządu Turcji, do wszystkich objętych próbą przedsiębiorstw w Unii, do trzech importerów oraz do objętych próbą grup producentów eksportujących w Turcji.
(20)
Trzy przedsiębiorstwa z grupy tureckich producentów eksportujących zgłosiły wniosek o zwolnienie z obowiązku udzielania odpowiedzi na kwestionariusz. Jedno z tych przedsiębiorstw utrzymywało, że jego działalność koncentruje się przede wszystkim na produkcji labraksów i bogarów, natomiast produkt objęty postępowaniem wytwarza w niewielkiej ilości. Jedno przedsiębiorstwo prowadzi mały supermarket i produkt objęty postępowaniem ma zaledwie nieznaczny udział w jego działalności, natomiast jedno przedsiębiorstwo to importer niepowiązany, który nie osiągnął znaczącej sprzedaży produktu objętego postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem. Komisja postanowiła zwolnić z obowiązku udzielania odpowiedzi na kwestionariusz przedsiębiorstwo prowadzące mały supermarket. Podtrzymała jednak stanowisko w kwestii wypełnienia kwestionariusza przez przedsiębiorstwo, którego działalność koncentruje się przede wszystkim na produkcji labraksów i bogarów, jak również przez importera powiązanego, z uwagi na znaczną wielkość produkcji (w przypadku producenta eksportującego) i obrotu handlowego (w przypadku importera powiązanego).
(21)
Odpowiedzi na kwestionariusz otrzymano od rządu Turcji oraz od wszystkich pozostałych grup producentów eksportujących w Turcji objętych próbą, jak również od przedsiębiorstw, które zgłosiły wniosek o badanie indywidualne.
7. Wizyty kontrolne
(22)
Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszystkie informacje, które uznała za niezbędne do tymczasowego stwierdzenia subsydiowania oraz ustalenia wynikającej z niego szkody i oceny interesu Unii. Wizyty kontrolne zgodnie z art. 26 rozporządzenia podstawowego przeprowadzono w siedzibach następujących przedsiębiorstw:
a)
producenci unijni:
-
Aqualande SAS, Roquefort, Francja,
-
Danaqua, Grindsted, Dania,
-
Danforel A/S, Grindsted, Dania,
-
Kongeåens Dambrug ApS, Brørup, Dania,
-
LaFo Forellen GmbH, Oberndorf, Niemcy,
-
Hofer Forellen GmbH, Oberndorf, Niemcy,
-
Zakład Hodowli Pstrąga w Zaporze - Mylof, Rytel, Polska,
-
Piszolla, S.L., Guadalajara, Hiszpania,
-
Az.Agr. Trot. Erede Rossi Silvio Di Rossi Niccola, Sefro, Włochy,
-
Grupo Tres Mares, SA, La Coruña, Hiszpania;
b)
producenci eksportujący w Turcji:
-
grupa powiązanych przedsiębiorstw „GMS”, Bodrum, Turcja:
-
Akyol Su Ürn.Ürt.Taș.Kom.İth.İhr.Paz.San. ve Tic. Ltd. Ști,
-
Asya Söğüt Su Ürünleri Üretim Dahili Paz.ve İhr. Ltd.Ști,
-
GMS Su Ürünleri Üretim İth. Paz. San. ve Tic. Ltd. Ști,
-
Gűműsdoga Su Űrűnleri Űretim Ihracat Ithalat AȘ,
-
Gümüș-Yel Su Ürünleri üretim İhracat ve İthalat Ltd. Ști,
-
Hakan Komandit Șirketi,
-
İskele Su Ürünleri Hayv.Gida Tur.Inș.Paz.Ihr.Ltd.Ști,
-
Karaköy Su Ürünleri Üretim Paz.Tic.İhr. ve İth.Ltd.Ști,
-
Özgü Su Ürün. Üret. Taș. Komis. İth. İhr. Paz. San. Ve Tic. Ltd. Ști,
-
grupa powiązanych przedsiębiorstw „Kilic”, Bodrum, Turcja:
-
Bafa Su Ürünleri Yavru Űretim Merkezi San Tic A.S,
-
Kilic Deniz Űrűnleri Űretimi Ihracat Ithalat ve Ticaret AȘ,
-
KLC Gida Ürünleri Ith.Ihr.Ve Tic.A.Ș,
-
Kilic Erșen Su Űrűnleri Ithalat Ihr. San ve Tic, Ltd. Ști,
-
grupa powiązanych przedsiębiorstw „Özpekler”, Denizli, Turcja:
-
Özpekler Ins.Taah.Day. Tük. Mall.Su Ürün.San.ve Tic.),
-
Özpekler Ithalat Ihracat Su Ürünleri San.Ve Tic. Ltd. Sti),
-
Ternaeben Gida ve Su Ürünleri Ith. Ihr. San. ve Tic. Ltd. Ști („Ternaeben”), Kayseri, Turcja;
c)
rząd Turcji:
-
Ministerstwo Gospodarki, Ankara, Turcja,
-
Ministerstwo Żywności, Rolnictwa i Hodowli Zwierząt, Ankara, Turcja;
d)
importerzy w Unii powiązani z tureckimi eksporterami:
-
Spador S.R.L. („Spador”),
-
Ternäben Service GmbH („TSG”),
-
Ternäben Vertrieb GmbH („TVG”);
e)
producent unijny (przetwórca) powiązany z producentem eksportującym w Turcji (Ternäben):
-
Ternäben Spółka z o.o., Polska („TPL”).
8. Okres objęty dochodzeniem i okres badany
(23)
Dochodzenie dotyczące subsydiowania i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. („okres objęty dochodzeniem”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2010 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).
B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
1. Produkt objęty postępowaniem
(24)
Produktem objętym postępowaniem są pstrągi tęczowe (Oncorhynchus mykiss):
-
żywe, o masie nieprzekraczającej 1,2 kg każdy, lub
-
świeże, schłodzone, mrożone lub wędzone:
-
w postaci całych ryb (z głowami), nawet bez skrzeli lub patroszonych, o wadze nieprzekraczającej 1,2 kg każda, lub
-
pozbawionych głowy, nawet oskrobanych lub wypatroszonych, o masie nieprzekraczającej 1 kg każda, lub
-
w postaci filetów, o masie nieprzekraczającej 400 g każdy,
pochodzące z Turcji i obecnie objęte kodami CN ex 0301 91 90, ex 0302 11 80, ex 0303 14 90, ex 0304 42 90, ex 0304 82 90 oraz ex 0305 43 00 („produkt objęty postępowaniem”).
(25)
Jak już wspomniano w motywie 1, definicję produktu objętego postępowaniem poddano sprostowaniu. Sprostowanie miało charakter czysto redakcyjny i nie wpłynęło na zakres definicji.
2. Produkt podobny
(26)
W ramach dochodzenia wykazano, że produkt produkowany i sprzedawany na tureckim rynku krajowym lub wywożony do Unii oraz produkt produkowany i sprzedawany w Unii przez przemysł unijny mają takie same podstawowe właściwości i zastosowania fizyczne, techniczne i chemiczne.
(27)
Komisja uznała zatem na tym etapie postępowania, że są to produkty podobne w rozumieniu art. 2 lit. c) rozporządzenia podstawowego.
3. Uwagi dotyczące zakresu definicji produktu
(28)
Niektóre z zainteresowanych stron utrzymywały, że z zakresu definicji produktu należy wykluczyć pstrąga wędzonego. Zdaniem tych stron istnieją różnice w procesie produkcji, jak też różnice we właściwościach fizycznych, technicznych i chemicznych w porównaniu z pstrągiem niewędzonym. Ponadto władze Turcji utrzymywały, że struktura kosztów producentów filetów wędzonych znacznie się różni od struktury kosztów innych producentów, zatem produktów wędzonych i niewędzonych nie można uznać za jeden produkt. I w końcu, strony te powoływały się na dwa wcześniejsze dochodzenia antydumpingowe dotyczące podobnych produktów (dużego pstrąga tęczowego i łososia), zakończone odpowiednio w 2004 r. (5) i 2005 r. (6), w przypadku których produkty wędzone nie wchodziły w zakres definicji produktu. Strony powoływały się w szczególności na motyw 9 rozporządzenia Rady (WE) nr 437/2004 (7), który potwierdza, że proces wędzenia zmienia podstawowe właściwości danego produktu. Na tej podstawie wędzonego pstrąga należy wykluczyć z zakresu definicji produktu w niniejszym dochodzeniu.
(29)
W ramach dochodzenia wykazano, że ryby w różnej postaci - „żywe”, „schłodzone”, „mrożone” lub „wędzone” - wchodzące w zakres definicji produktu objętego postępowaniem posiadają takie same podstawowe właściwości fizyczne, techniczne i chemiczne. W szczególności wszystkie pstrągi mają takie same nieodłączne cechy pod względem jakości (chemiczne, odżywcze lub inne) i przetwarzanie nie pozbawia ryby tych cech, ale nadaje im wyłącznie inną postać, która wynika tylko z różnych sposobów konserwowania ryby przed dalszym przetwarzaniem, przygotowaniem, ugotowaniem lub spożyciem. W związku z tym uznano, że konserwowanie poprzez wędzenie nie zmienia w istotny sposób podstawowych fizycznych, technicznych i chemicznych właściwości produktu.
(30)
Jeśli chodzi o różnice w procesach produkcyjnych i strukturze kosztów, strony nie wyjaśniły, w jaki sposób miałyby one wpływać na uznanie produktów wędzonych i niewędzonych za jeden produkt. W każdym razie sama ewentualna różnica w procesach produkcyjnych nie wpływa na zakres definicji produktu. Ponadto w tym konkretnym przypadku proces produkcji i struktura kosztów produkcji filetów wędzonych w rzeczywistości nie odbiegają w istotny sposób od procesu produkcji i struktury kosztów produkcji pstrąga w innych postaciach. Podstawowym elementem kosztów każdej postaci są koszty hodowli, na które zasadniczo składają się koszty paszy (mączki rybnej i oleju z ryb), energii oraz tarła lub ryb młodych. Argumenty w tym zakresie należy zatem odrzucić.
(31)
W poprzednich dochodzeniach, na które powołały się strony, skargi prowadzące do wszczęcia dochodzeń nie uwzględniały produktów wędzonych, w przeciwieństwie do niniejszego postępowania. Produktów tych nie objęto zatem zakresem dochodzeń i w konsekwencji nie objęto ich dochodzeniem. W motywie 9 rozporządzenia Rady (WE) nr 437/2004 jest mowa o wniosku zainteresowanej strony dotyczącym wyłączenia z postępowania ryb mrożonych w całości i mrożonych filetów. W ramach dochodzenia jednak nie wykazano ani konkretnie nie stwierdzono, że wędzone produkty należałoby wykluczyć z zakresu definicji produktu. Z uwagi na fakt, że w wyniku bieżącego dochodzenia stwierdzono takie same właściwości fizyczne, techniczne i chemiczne pstrąga we wszystkich postaciach, argument ten należy odrzucić.
(32)
Z wymienionych wyżej przyczyn wniosek o wykluczenie wędzonych produktów z zakresu definicji produktu na tym etapie odrzucono.
C. SUBSYDIUM
1. Wprowadzenie
(33)
Skarżący twierdził, że rząd Turcji subsydiuje swój sektor akwakultury. Skarga zawierała dowody prima facie potwierdzające kilka praktyk subsydiowania zawartych zarówno w prawodawstwie, jak i w wielu dokumentach politycznych, które stanowią podstawę dla pomocy państwa w tym sektorze.
(34)
Komisja dokonała przeglądu i analizy dokumentów dostarczonych ze skargą, a także dodatkowych dokumentów przekazanych w trakcie dochodzenia przez rząd Turcji i producentów eksportujących objętych próbą, po czym uznała, iż wiele z tych dokumentów wskazuje na to, że sektor akwakultury w Turcji korzysta z preferencyjnego traktowania w wielu obszarach.
(35)
Władze Turcji podjęły decyzję o szczególnym subsydiowaniu sektora akwakultury w 2003 r. i w jej wyniku w ostatnich dziesięciu latach tureckim producentom i eksporterom przekazano duże kwoty z publicznych pieniędzy.
(36)
W ramach prowadzonych między rządem Turcji a Komisją konsultacji poprzedzających wszczęcie postępowania, o których wspomniano w motywach 3 i 4 powyżej, rząd Turcji nie kwestionował istnienia programów objętych dochodzeniem.
2. Programy objęte dochodzeniem
(37)
Komisja przesłała kwestionariusze do rządu Turcji i do objętych próbą producentów eksportujących, prosząc o informacje dotyczące następujących programów, które rzekomo obejmowały przyznawanie subsydiów dla sektora akwakultury:
-
Pomoc państwa dla inwestycji prowadzonych w sektorze akwakultury
-
Zwolnienie z cła,
-
zwolnienie z podatku VAT,
-
ulgi podatkowe,
-
wsparcie w zakresie składek na ubezpieczenie społeczne (wkład pracodawców),
-
dotacje na spłatę odsetek,
-
przydział gruntów,
-
ulgi w podatku dochodowym,
-
wsparcie w zakresie składek na ubezpieczenie społeczne (wkład pracowników).
-
Bezpośrednie subsydia przyznawane producentom pstrągów
-
Bezpośrednie subsydia dla hodowców pstrągów,
-
bezpośrednie subsydia na produkcję ekologiczną pstrągów,
-
szczególne wsparcie na ryby młode.
-
Pożyczki subsydiowane i ubezpieczenia dla producentów pstrągów
-
Uprzywilejowane pożyczki inwestycyjne i kredyty na działalność gospodarczą przyznawane przez Ziraat Bankasi,
-
uprzywilejowane pożyczki inwestycyjne i pożyczki na działalność gospodarczą przyznawane przez rolnicze spółdzielnie kredytowe,
-
pula ubezpieczeń rolnych i wysokość wsparcia w zakresie płatności składek.
-
Subsydia na doradztwo
-
Subsydia dotyczące statków rybackich
-
Zakup paliwa do statków rybackich (obniżka podatku konsumpcyjnego od paliwa do statków),
-
złomowanie statków rybackich.
-
Inne subsydia i inne programy subsydiowania
3. Pomoc państwa dla inwestycji prowadzonych w sektorze akwakultury
3.1. Wprowadzenie
(38)
Rząd Turcji wprowadził program wsparcia dla przedsiębiorstw inwestujących fundusze w niektórych sektorach i niektórych regionach, w tym w sektorze akwakultury. Program ten ma na celu:
-
zwiększenie produkcji i zatrudnienia,
-
zachęcenie do inwestycji przyczyniających się do zwiększenia konkurencyjności w wymiarze międzynarodowym,
-
stymulowanie bezpośrednich inwestycji zagranicznych,
-
wsparcie inwestycji w ochronę środowiska oraz działalność badawczo-rozwojową, zgodnie z celami określonymi w różnych planach rozwoju i programach rocznych Turcji, wyszczególnionych poniżej.
3.2. Podstawa prawna
(39)
Przepisy prawa, które przewidują pomoc państwa dla inwestycji prowadzonych w sektorze akwakultury: turecki dekret nr 2012/3305, opublikowany dnia 19 czerwca 2012 r., dotyczący pomocy państwa dla inwestycji oraz komunikat nr 2012/1 w sprawie wdrożenia dekretu dotyczącego pomocy państwa dla inwestycji, opublikowany dnia 20 czerwca 2012 r.; publikacje odpowiednio w Dziennikach Urzędowych nr 28328 i 28329.
3.3. Ustalenia wynikające z dochodzenia
(40)
Chociaż turecki dekret nr 2012/3305 to program wsparcia odnoszący się do okresu objętego dochodzeniem, to podobne przepisy obowiązywały już od roku 2006 i nawet wcześniej. To istotny fakt, ponieważ subsydia związane z zakupem środków trwałych, takie jak subsydia na inwestycje, można przyporządkować okresowi objętemu dochodzeniem nawet wówczas, gdy zostały przyznane przed tym okresem.
(41)
Dochodzenie potwierdziło istnienie różnych programów pomocy państwa. Produkcję akwakultury wyraźnie wymieniono w załączniku 2/A do dekretu nr 2012/3305 wśród sektorów, które mogą korzystać ze środków zachęty, takich jak zwolnienie z podatku od wartości dodanej („VAT”), zwolnienie z cła, ulgi podatkowe, wkład w inwestycje, wsparcie w zakresie składek na ubezpieczenie społeczne (wkład pracodawców), przydział gruntów, dotacje na spłatę odsetek, ulgi w podatku dochodowym oraz wsparcie w zakresie składek na ubezpieczenie społeczne (wkład pracowników). Intensywność pomocy w sześciu regionach określonych w dekrecie nr 2012/3305 może się różnić, zależnie od poziomu rozwoju gospodarczego.
(42)
Chociaż dochodzenie potwierdziło istnienie programów „inwestycji regionalnych”, to żadne z przedsiębiorstw objętych próbą nie korzystało ze wszystkich programów. Kilka z nich korzystało ze zwolnień z podatku VAT i ceł, mających w równym stopniu zastosowanie do wszystkich sześciu regionów w Turcji. Ponieważ jednak przedsiębiorstwa objęte próbą kupowały maszyny i sprzęt od przedsiębiorstw unijnych w ramach Unii Celnej UE-Turcja, nie musiały one uiszczać należności celnych. Ponadto mając na uwadze, że Turcja stosuje system podatku VAT naliczonego i należnego, korzyści wyniesione w okresie objętym dochodzeniem polegały tylko na tym, że przedsiębiorstwa te zyskały dwa miesiące na czasie, do chwili otrzymania zwrotu należnego im podatku VAT od organów podatkowych. Faktyczną korzyść mogłyby stanowić odsetki płacone na rzecz banku handlowego za okres do czasu zwrotu podatku VAT. Korzyść ta jest nieznaczna i dalej jej nie analizowano.
(43)
Jedno przedsiębiorstwo objęte próbą skorzystało z obniżenia podatku w związku z zakupem maszyn w ramach wymienionego wyżej przepisu, który przewiduje pomoc państwa dla inwestycji. Zamiast powszechnie stosowanej stawki podatku od osób prawnych w wysokości 20 %, zapłaciło tylko 4 %.
(44)
To samo przedsiębiorstwo objęte próbą skorzystało też z programu wsparcia w zakresie składek na ubezpieczenie społeczne. Jako posiadacz świadectwa stymulowania inwestycji korzystało ze wsparcia w zakresie składek na ubezpieczenie społeczne w odniesieniu do wkładu dla pracodawców i pracowników. Po ukończeniu inwestycji przez przedsiębiorstwo Zakład Ubezpieczeń Społecznych zwolnił je z płatności wkładu pracodawców i pracowników w składki na ubezpieczenie społeczne w kwocie odpowiadającej płacy minimalnej na rzecz nowo tworzonych miejsc pracy. System finansowało Ministerstwo Gospodarki.
3.4. Wnioski
(45)
Pomoc państwa dla inwestycji uważa się za subsydium w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, jeżeli pomoc państwa przybiera formę bodźca podatkowego, czyli w sytuacji, w której należny dochód władz publicznych normalnie pobierany zostaje utracony lub niepobrany.
(46)
Subsydium to jest szczególne i stanowi podstawę środków wyrównawczych, ponieważ wynikająca z niego korzyść wyraźnie ogranicza się do wykazu sektorów gospodarki. Ponadto dostęp do subsydium ogranicza się do niektórych przedsiębiorstw, prowadzących działalność w niektórych sektorach. Z uwagi na liczbę i jakość ograniczeń mających zastosowanie do niektórych sektorów, w szczególności ograniczeń w stosunku do niektórych rodzajów przedsiębiorstw lub całkowicie wykluczających niektóre sektory, subsydium nie spełnia też wymogów dotyczących braku szczególności, o których mowa w art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego.
(47)
W załączniku 2A do dekretu akwakulturę wyraźnie wskazano jako jedną z form działalności, które mogą korzystać z tego rodzaju zwolnień z opodatkowania. W załączniku 4 do dekretu wymieniono sektory, które nie mogą korzystać z żadnych bodźców podatkowych w ramach tego systemu.
(48)
W konsekwencji wymienione wyżej subsydia uważa się za wkład finansowy rządu w postaci świadczenia na rzecz odbiorców, zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
3.5. Obliczanie wysokości subsydiów
(49)
Z wymienionych wyżej programów skorzystało jedno przedsiębiorstwo. Korzyść przedsiębiorstwa uznano jednak za nieznaczną.
4. Bezpośrednie subsydia przyznawane producentom pstrągów
4.1. Wprowadzenie
(50)
Bezpośrednie subsydia na kilogram wyprodukowanego pstrąga to podstawowy program subsydiowania z korzyścią dla produktu objętego postępowaniem. Subsydia te co roku się koryguje w ramach rocznego przeglądu dotacji związanych z rolnictwem.
4.2. Podstawa prawna
(51)
Akt prawny, w którym przewidziano bezpośrednie subsydia: turecki dekret nr 2013/4463 w sprawie dotacji związanych z rolnictwem w 2013 r. z dnia 7 marca 2013 r., opublikowany w Dzienniku Urzędowym nr 28612 z dnia 8 kwietnia 2013 r. (mający zastosowanie z mocą wsteczną od dnia 1 stycznia 2013 r.).
4.3. Ustalenia wynikające z dochodzenia
(52)
Dochodzenie potwierdziło istnienie bezpośrednich subsydiów związanych z pstrągami. Stwierdzono, że w okresie objętym dochodzeniem ustalona kwota subsydium na kilogram pstrąga wynosiła 0,65 TL/kg w przypadku produkcji do 250 ton rocznie. Połowę tej kwoty (0,325 TL/kg) przyznawano na produkcję wynoszącą 251-500 ton rocznie, natomiast produkcji powyżej 500 ton nie subsydiowano. Subsydium przyznawano producentom produktu objętego postępowaniem posiadającym licencję Ministerstwa Żywności, Rolnictwa i Hodowli Zwierząt.
(53)
Przed dokonaniem jakiejkolwiek płatności producenci muszą zostać zarejestrowani w systemie rejestracji akwakultury, prowadzonym przez Ministerstwo Żywności, Rolnictwa i Hodowli Zwierząt. Są oni systematycznie poddawani kontrolom w drodze niezapowiedzianych wizyt.
(54)
Z subsydiów bezpośrednich w okresie objętym dochodzeniem skorzystały trzy spośród czterech grup przedsiębiorstw objętych próbą, ponieważ prowadziły one samodzielnie hodowlę pstrąga. Największa grupa - Ternaeben nie prowadziła jednak hodowli pstrąga, lecz go kupowała (głównie pstrągi żywe i całe ryby mrożone) od niepowiązanych hodowców, po czym go przetwarzała. Nie otrzymała ona zatem bezpośrednich subsydiów. W związku z tym zrodziło się pytanie, czy korzyści wynikające z bezpośrednich subsydiów dotyczyły również grupy Ternaeben oraz pozostałych trzech grup przedsiębiorstw objętych próbą, które nie tylko prowadziły hodowlę pstrąga, ale również kupowały pstrągi od niepowiązanych przedsiębiorstw w celu ich przetwarzania.
(55)
Jeśli chodzi o tę kwestię, Komisja podkreśla, że produkt objęty postępowaniem to zarówno bezpośrednio subsydiowany surowiec, czyli żywy pstrąg, jak i produkty przetworzone (świeże, mrożone całe ryby, filety, pstrąg wędzony). Z uwagi na fakt, że produkcja żywego pstrąga jest subsydiowana i praktycznie wszyscy hodowcy w Turcji korzystają z tego programu, wszyscy producenci produktu objętego postępowaniem (czyli żywych pstrągów i produktów przetworzonych) korzystają z programu bezpośrednich subsydiów, niezależnie od tego, czy hodują pstrągi samodzielnie czy kupują je w celu dalszego przetwarzania.
(56)
Korzyści producentów produktu objętego postępowaniem można w każdym wypadku wykazać. Jeśli chodzi o tę kwestię, Komisja porównała koszty hodowli trzech przedsiębiorstw objętych próbą, które samodzielnie prowadzą hodowlę pstrąga (włącznie z racjonalną i zachowawczą kwotą sprzedaży, kosztami ogólnymi i administracyjnymi oraz zyskiem) z ceną zakupu żywych lub schłodzonych ryb od dostawców niepowiązanych. Komisja stwierdziła, że w przypadku wszystkich trzech przedsiębiorstw cena zakupu żywych lub schłodzonych ryb była niższa od średnich kosztów hodowli.
(57)
Jeśli chodzi o grupę Ternaeben, Komisja porównała średnie koszty hodowli pozostałych trzech przedsiębiorstw objętych próbą (włącznie z racjonalną i zachowawczą kwotą kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zyskiem) z indywidualną ceną zakupu, jaką Ternaeben płaciła za schłodzone lub żywe ryby. Stwierdzono, że średnie koszty hodowli pozostałych trzech przedsiębiorstw objętych próbą były wyższe od średniej ceny zakupu, którą płaciła grupa Ternaeben. Uznano, że jej średnia cena zakupu odpowiadała kosztom pozostałych przedsiębiorstw objętych próbą.
(58)
W związku z tym Komisja uważa, że przedsiębiorstwa objęte próbą korzystały z programu bezpośrednich subsydiów, również kupując pstrągi od przedsiębiorstw niepowiązanych.
(59)
Skarżący twierdził, że wypłacano dodatkową pomoc na produkcję ekologiczną pstrągów oraz płacono za każdą sztukę wyprodukowanej ryby młodej. Dochodzenie potwierdziło, że wypłacano dodatkową pomoc na produkcję ekologiczną pstrągów. Ustalono jednak, że w Turcji istniało tylko jedno przedsiębiorstwo zajmujące się produkcją ekologiczną pstrągów, ale niedawno zbankrutowało. Wskutek tego w okresie objętym dochodzeniem nie przyznano subsydiów na produkcję ekologiczną pstrągów.
(60)
Ponadto Komisja ustaliła, że w 2012 r. istniało szczególne wsparcie produkcji ryb młodych, jednak od 2013 r. zrezygnowano z niego, gdyż poziom produkcji ryb młodych w Turcji zaspokajał już potrzeby rynku.
4.4. Wnioski
(61)
Na podstawie ustaleń z dochodzenia Komisja tymczasowo stwierdza, że powyższe wsparcie publiczne przybiera formę bezpośredniej dotacji w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia podstawowego, stanowiąc tym samym bezpośrednią korzyść dla tureckich producentów pstrąga, zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Uzyskiwanie „korzyści” wynika z faktu, że organy władzy publicznej bezpośrednio przyznają fundusze (dotację), nie stosując stopy oprocentowania ani opłaty licencyjnej. Takie wolne środki są zazwyczaj niedostępne na rynku.
(62)
Program bezpośrednich subsydiów jest szczególny i stanowi podstawę środków wyrównawczych w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego, ponieważ dostęp do niego ogranicza się do niektórych przedsiębiorstw. Wyraźnie wymieniono przedsiębiorstwa prowadzące działalność związaną z akwakulturą, natomiast pstrąga jednoznacznie wskazano jako jeden z gatunków korzystających z danego programu subsydiowania. Przedmiotowa dotacja bezpośrednia jest szczególna, ponieważ organ ją przyznający oraz prawodawstwo, do którego ten organ się stosuje, wyraźnie ograniczają dostępność tych dotacji do przedsiębiorstw prowadzących działalność w sektorze akwakultury.
4.5. Obliczanie wysokości subsydiów
(63)
Całkowitą korzyścią dla każdego przedsiębiorstwa była średnia kwota bezpośredniego subsydium otrzymana w okresie objętym dochodzeniem z tytułu własnej hodowli żywych ryb oraz średnia wysokość subsydium przyznanego przez rząd Turcji, obliczona na podstawie łącznej kwoty przyznanych subsydiów i podzielona przez ogólną wielkość produkcji pstrąga w Turcji w odniesieniu do kupionych żywych ryb.
(64)
W poniższej tabeli pokazano tymczasowo ustaloną wysokość korzyści dla określonych wyżej dotacji, przyjmując jako korzyść kwotę otrzymaną przez dane przedsiębiorstwa w okresie objętym dochodzeniem.
Subsydia bezpośrednie i pośrednie
Nazwa przedsiębiorstwa
Margines subsydiowania
GMS
7,0 %
Kilic
9,6 %
Özpekler
6,8 %
Ternaeben
9,5 %
5. Pożyczki subsydiowane
5.1. Wprowadzenie
(65)
Niektóre podmioty publiczne i prywatne udzielały preferencyjnych pożyczek przedsiębiorstwom prowadzącym działalność w sektorze akwakultury. Poniżej wyszczególniono główne takie podmioty.
(66)
Rolnicze spółdzielnie kredytowe to podmioty prawa prywatnego, które utworzyli producenci rolni (tj. osoby fizyczne lub osoby prawne zajmujące się produkcją rolną) w Turcji w celu zapewnienia sobie wsparcia w zaspokojeniu potrzeb finansowych w prowadzonej przez nich działalności.
(67)
Bank Rolny Republiki Turcji (Türkiye Cumhurriyeti Ziraat Bankasi lub „Ziraat Bankasi”) to bank państwowy i organ sektora publicznego, którego udziały w całości należą do Podsekretariatu Skarbu Państwa. W ramach rządowego programu określonego w motywie 70 poniżej, mającego zastosowanie również w okresie objętym dochodzeniem, Ziraat Bankasi udziela sektorowi akwakultury preferencyjnych pożyczek w celu wspierania produkcji rolnej i agrobiznesu. Rada Ministrów corocznie określa czas trwania, procedury i zasady programu, natomiast Skarb Państwa przekazuje Ziraat Bankasi pozostałą kwotę raty odsetkowej, odpowiadającą stopie dyskontowej. W związku z tym uważa się, że bankowi Ziraat Bankasi powierzono władzę rządową i wskutek tego uznaje się go za organ sektora publicznego.
(68)
Organizacja Rozwoju Małych i Średnich Przedsiębiorstw (KOSGEB) to organ sektora publicznego, którego celem jest zwiększenie udziału małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) w rozwoju gospodarczym i społecznym za sprawą oferowania usług wysokiej jakości oraz wsparcia z myślą o zwiększeniu zdolności konkurencyjnej MŚP i szerzeniu kultury przedsiębiorczości. KOSGEB podlega kompetencjom Ministerstwa Nauki, Przemysłu i Technologii oraz jest częściowo niezależna.
(69)
Türk Eximbank („Eximbank”) został założony przez rząd Turcji dnia 21 sierpnia 1987 r. na mocy dekretu nr 87/11914 wskutek przyjęcia wniosku ustawodawczego nr 3332 i jest bankiem w pełni państwowym oraz organem sektora publicznego, który w imieniu rządu Turcji pełni rolę głównego środka zachęcającego do eksportu w ramach tureckiej strategii zrównoważonego eksportu. Rząd powierzył Eximbankowi mandat wspierania handlu zagranicznego oraz tureckich wykonawców/inwestorów prowadzących działalność w regionach zamorskich w celu zwiększenia eksportu tureckich przedsiębiorstw oraz ich konkurencyjności na arenie międzynarodowej. W związku z tym uważa się, że bankowi Eximbank powierzono władzę rządową i wskutek tego uznaje się go za organ sektora publicznego.
5.2. Podstawa prawna
(70)
Akty prawne, w których przewidziano pożyczki subsydiowane: turecki dekret nr 2013/4271 z dnia 16 lutego 2013 r. dotyczący przedłużenia uprzywilejowanych pożyczek inwestycyjnych i pożyczek na działalność gospodarczą udzielanych przez Ziraat Bankasi i rolnicze spółdzielnie kredytowe w 2013 r., opublikowany w Dzienniku Urzędowym nr 28561, turecki dekret nr 2010/27612 dotyczący nieoprocentowanych pożyczek dla MŚP, opublikowany w Dzienniku Urzędowym z dnia 15 czerwca 2010 r., oraz turecka ustawa nr 3332 w sprawie kredytów eksportowych udzielanych przez Eximbank, Turecki Bank Kredytów Eksportowych w Turcji, opublikowana dnia 31 marca 1987 r. w Dzienniku Urzędowym nr 19417 (bis).
5.3. Ustalenia wynikające z dochodzenia
(71)
Dochodzenie w sprawie pożyczek preferencyjnych z Eximbanku i KOSGEB prowadzono na podstawie odpowiednich zarzutów, które skarżący przedstawił w odniesieniu do pożyczek subsydiowanych. Dochodzenie potwierdziło istnienie uprzywilejowanych pożyczek. Nie stwierdzono jednak, by któryś z objętych próbą producentów eksportujących korzystał z pożyczek udzielanych przez rolnicze spółdzielnie kredytowe.
(72)
Komisja ustaliła, że w okresie objętym dochodzeniem jedno przedsiębiorstwo objęte próbą otrzymało cztery preferencyjne pożyczki od Ziraat Bankasi na podstawie przepisów dekretu nr 4271/2013. W ramach pożyczek na działalność w sektorze akwakultury Ziraat Bankasi przedłużył pożyczki inwestycyjne na zakup maszyn i sprzętu oraz pożyczki na działalność operacyjną w celu finansowania kosztów operacyjnych.
(73)
Oprócz preferencyjnych pożyczek z Ziraat Bankasi jedno przedsiębiorstwo objęte próbą skorzystało z nieoprocentowanej pożyczki na mocy dekretu nr 2010/27612, na podstawie którego KOSGEB zarządza różnymi programami wsparcia MŚP. Do korzystania z tych programów wsparcia uprawnione są również MŚP prowadzące działalność w sektorze akwakultury.
(74)
Ponadto w trakcie dochodzenia ustalono, że dwa przedsiębiorstwa objęte próbą otrzymały odpowiednio dwie i sześć uprzywilejowanych pożyczek z Eximbanku. Podczas wizyty weryfikacyjnej przeprowadzonej wspólnie z rządem Turcji przedstawiciele Eximbanku potwierdzili, że Eximbank udziela pożyczek tureckim eksporterom na lepszych warunkach niż warunki obowiązujące w przypadku pożyczek powszechnie dostępnych na rynku.
5.4. Wnioski
(75)
Wspomniane wyżej uprzywilejowane pożyczki uważa się za subsydium w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (i) oraz art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
(76)
Na podstawie ustaleń z dochodzenia Komisja stwierdza, że korzyść odbiorców ma formę obniżonych odsetek od pożyczek, udzielonych na produkcję akwakultury. Program w postaci pożyczek udzielanych przy pomocy państwa stanowi korzyść dla pożyczkobiorców, ponieważ pożyczki te są udzielane na warunkach finansowych, które nie odzwierciedlają warunków rynkowych dla pożyczek o porównywalnym poziomie zapadalności. Pożyczek tych udziela się, stosując niższe oprocentowanie niż w warunkach rynkowych.
(77)
Programy te są szczególne w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego, ponieważ organy udzielające pożyczek oraz ustawodawstwo, do którego te organy się stosują, wyraźnie ograniczają ich dostępność do niektórych przedsiębiorstw.
(78)
Wszystkie wymienione wyżej pożyczki uważa się zatem za subsydia stanowiące podstawę środków wyrównawczych, które skutkują korzyścią i są szczególne w znaczeniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego.
5.5. Obliczanie wysokości subsydiów
(79)
Artykuł 6 lit. b) rozporządzenia podstawowego stanowi, że korzyść związaną z pożyczkami preferencyjnymi oblicza się jako różnicę między kwotą odsetek zapłaconych a kwotą, którą należałoby zapłacić za porównywalną pożyczkę komercyjną, jaką przedsiębiorstwa mogłyby uzyskać na rynku. Jako wartość odniesienia Komisja przyjęła średnią ważoną stopę oprocentowania tureckich pożyczek w okresie objętym dochodzeniem, korzystając z elektronicznej platformy obrotu Bloomberg (indeks WAIRCOMM).
(80)
Korzyść obliczono w odniesieniu do okresu objętego dochodzeniem jako różnicę między kwotą odsetek faktycznie zapłaconych w okresie objętym dochodzeniem a kwotą odsetek, którą należałoby zapłacić w przypadku zastosowania stopy referencyjnej.
(81)
Marginesy subsydiowania obliczone w oparciu o tę metodykę dla producentów eksportujących objętych próbą przedstawiają się następująco:
Pożyczki preferencyjne
Nazwa przedsiębiorstwa
Margines subsydiowania
Kilic
0,1 %
Özpekler
0,3 %
6. Grupa Ubezpieczeń Rolnych i wysokość wsparcia w zakresie płatności składek
6.1. Wprowadzenie
(82)
Ustawa o ubezpieczeniach rolnych oraz rozporządzenie w sprawie zasad wykonawczych Grupy Ubezpieczeń Rolnych zobowiązują rząd do zapewnienia ochrony ubezpieczeniowej przed wszystkimi stratami w stadach ryb oraz połowach producentów pstrąga, spowodowanymi ewentualnymi chorobami, klęskami żywiołowymi, wypadkami itp.
(83)
Rodzaje ubezpieczeń w ramach Grupy Ubezpieczeń Rolnych: (i) ubezpieczenie zbiorów; (ii) ubezpieczenie od gazów cieplarnianych; (iii) ubezpieczenie dużego bydła; (iv) ubezpieczenie małego bydła; (v) ubezpieczenie drobiu; oraz (vi) ubezpieczenie akwakultury.
6.2. Podstawa prawna
(84)
Podstawą prawną tego programu jest ustawa o ubezpieczeniach rolnych nr 5363 oraz turecki dekret nr 2012/4138 dotyczący ryzyka, produktów i regionów objętych zakresem Grupy Ubezpieczeń Rolnych oraz wysokości wsparcia w zakresie płatności składek z dnia 23 stycznia 2013 r., opublikowany w Dzienniku Urzędowym nr 28537.
6.3. Ustalenia wynikające z dochodzenia
(85)
Dochodzenie potwierdziło istnienie tego programu subsydiowania. Zgodnie z art. 12 i 13 ustawy o ubezpieczeniach rolnych nr 5363 i z dekretem nr 2012/4138 dotyczącym ryzyka, produktów i regionów objętych zakresem Grupy Ubezpieczeń Rolnych oraz wysokości wsparcia w zakresie płatności składek („dekret nr 2012/4138”) producenci produktów akwakultury mogą korzystać ze wsparcia rządu w zakresie płatności składek ubezpieczeniowych, przewidzianego w art. 1/6 dekretu nr 2012/4138.
(86)
Przedsiębiorstwo chcące ubiegać się o ubezpieczenie w ramach Grupy Ubezpieczeń Rolnych przedstawia prognozę dla wybranej polisy ubezpieczeniowej. Następnie Grupa Ubezpieczeń Rolnych przeprowadza w przedsiębiorstwie kontrolę pod kątem oceny ryzyka, po czym przedstawia mu ofertę polisy ubezpieczeniowej oraz kwotę należnej składki. W razie przyjęcia oferty przez przedsiębiorstwo z sektora rolnictwa połowę składki ubezpieczeniowej pokrywa rząd.
(87)
Komisja ustaliła, że tureccy rolnicy w zasadzie nie ubezpieczają swoich produktów. W 3-miesięcznym okresie objętym dochodzeniem z programu wsparcia rządowego w zakresie składek skorzystało tylko jedno z przedsiębiorstw objętych próbą. Później zdecydowało się przejść do ubezpieczyciela prywatnego.
6.4. Wnioski
(88)
W praktyce korzyści wynikające z tego programu to niższe koszty związane z ubezpieczeniem na życie zwierząt akwakultury. W rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia podstawowego program ten stanowi subsydium w postaci bezpośredniej dotacji przyznawanej przez rząd producentom pstrąga oraz „wkładu finansowego” w znaczeniu rozporządzenia finansowego, ponieważ odbiorca subsydium korzysta z dogodnej składki ubezpieczeniowej, której kwota jest znacznie niższa od kwot składek ubezpieczeniowych dostępnych na rynku w celu ubezpieczenia się od porównywalnych rodzajów ryzyka. Program ten stanowi świadczenie w rozumieniu art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Wysokość świadczenia odpowiada różnicy między składkami oferowanymi w kontekście komercyjnej polisy ubezpieczeniowej a składką subsydiowaną.
(89)
Subsydium to jest szczególne, ponieważ organ je przyznający oraz prawodawstwo, do którego ten organ się stosuje, wyraźnie ograniczają dostępność tej dotacji do przedsiębiorstw prowadzących działalność w sektorze akwakultury, a nawet wyraźnie określają docelowe ryzyko producentów akwakultury.
6.5. Obliczenie kwoty subsydium
(90)
Z programu tego skorzystało jedno przedsiębiorstwo. Korzyść przedsiębiorstwa uznano jednak za nieznaczną.
6.6. Subsydia na doradztwo
(91)
Niniejszy program ma na celu dostarczenie koniecznej wiedzy i know-how producentom akwakultury w celu zmodernizowania oraz zwiększenia produkcji i efektywności. Nie stwierdzono, aby któryś z eksportujących producentów objętych próbą korzystał z tego programu w okresie objętym dochodzeniem.
6.7. Subsydia na paliwo i złomowanie statków rybackich
(92)
Subsydia te są związane z zakupem paliwa do statków rybackich lub ze złomowaniem statków rybackich. Subsydia te przynoszą szczególne korzyści podmiotom prowadzącym połowy. Nie stwierdzono, aby któryś z eksportujących producentów objętych próbą korzystał z tych subsydiów w okresie objętym dochodzeniem.
6.8. Wnioski dotyczące subsydiowania
(93)
Komisja obliczyła dla każdego programu kwoty subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do przedsiębiorstw objętych dochodzeniem i zsumowała te dane liczbowe, aby obliczyć całkowitą kwotę subsydiów dla każdej grupy w okresie objętym dochodzeniem.
(94)
W celu obliczenia przedstawionych poniżej całkowitych marginesów subsydiowania Komisja najpierw obliczyła procentowy udział subsydiowania, będący stosunkiem kwoty subsydium do całkowitego obrotu przedsiębiorstwa. Tę wartość procentową następnie wykorzystano do obliczenia subsydium przeznaczonego na wywóz produktu objętego postępowaniem do Unii w okresie objętym dochodzeniem.
(95)
Następnie obliczono kwotę subsydium na odpowiednik całej ryby objętego postępowaniem produktu wywiezionego do Unii w okresie objętym dochodzeniem, a przedstawione poniżej marginesy obliczono jako odsetek wartości CIF tego samego wywozu na odpowiednik całej ryby.
(96)
Dla współpracujących producentów eksportujących nieobjętych próbą Komisja obliczyła średni ważony margines subsydiowania. Margines ten określono zatem na podstawie marginesu ustalonego dla producentów eksportujących objętych próbą.
(97)
W odniesieniu do wszystkich innych producentów eksportujących Komisja określiła margines subsydiowania na podstawie dostępnego stanu faktycznego zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego. W tym celu Komisja określiła poziom współpracy producentów eksportujących. Poziom współpracy to wielkość wywozu współpracujących producentów eksportujących do Unii, wyrażona procentowo w stosunku do całkowitej wielkości wywozu - określonej w statystykach Eurostatu dotyczących przywozu - z państwa, którego dotyczy postępowanie, do Unii.
(98)
Poziom współpracy w tym przypadku jest wysoki, ponieważ przywóz od współpracujących producentów eksportujących wyniósł ponad 80 % całego wywozu do Unii w okresie objętym dochodzeniem. Na tej podstawie Komisja postanowiła przyjąć rezydualny margines subsydiowania na poziomie przedsiębiorstwa objętego próbą, które miało najwyższy margines subsydiowania.
Nazwa przedsiębiorstwa
Margines subsydiowania
GMS
7,0 %
Kilic
9,7 %
Özpekler
7,1 %
Ternaeben
9,5 %
Średnia ważona próby
8,2 %
Ogólnokrajowy margines subsydiowania
9,7 %
D. SZKODA
1. Definicja przemysłu unijnego i produkcji unijnej
(99)
W okresie objętym dochodzeniem produkt podobny był produkowany przez ponad 700 producentów. Przedsiębiorstwa te reprezentują przemysł unijny w rozumieniu art. 8 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
(100)
Całkowitą produkcję unijną w okresie objętym dochodzeniem oszacowano na około 170 mln kg odpowiedników całych ryb („WFE”), opierając się na danych dostarczonych przez krajowe i europejskie stowarzyszenia producentów oraz poszczególne przedsiębiorstwa. Jak wskazano w motywie 10, do próby wybrano dziewięciu producentów unijnych, reprezentujących ponad 12 % łącznej unijnej produkcji produktu podobnego.
2. Konsumpcja w Unii
(101)
Komisja ustaliła konsumpcję w Unii na podstawie łącznej szacunkowej sprzedaży producentów unijnych na rynku Unii oraz całkowitej wielkości przywozu w oparciu o dane Eurostatu.
(102)
Łączną sprzedaż producentów unijnych oszacowano zgodnie z opisem przedstawionym w motywie 130 poniżej.
(103)
Jeśli chodzi o wielkość przywozu, Eurostat podaje masę netto dla sześciu różnych kodów CN, a mianowicie dla całych lub patroszonych ryb żywych, świeżych, schłodzonych, mrożonych lub wędzonych, lub filetów. W celu porównania masę netto przeliczono na WFE, dzieląc odnotowaną przez Eurostat wielkość przywozu przez wymienione niżej współczynniki przekształcenia. Współczynniki przekształcenia wskazano w skardze i są to współczynniki powszechnie stosowane w danej gałęzi przemysłu.
Tabela 1
Współczynniki przekształcenia
Postać produktu
Współczynnik
Żywe
1,00
Świeże/schłodzone/mrożone (patroszone)
0,85
Filety: świeże/schłodzone/mrożone
0,47
Filety: wędzone
0,40
(104)
Odpowiednie kody CN obejmują również inne rodzaje ryb, niewchodzące w zakres niniejszego dochodzenia, takie jak pstrąg potokowy (Salmo trutta), łosoś Clarka (Oncorhynchus clarki), pstrąg tęczowy z podgatunku Oncorhynchus aguabonita oraz pstrąg gilański (Oncorhynchus gilae). W toku dochodzenia ustalono jednak, że gatunków innych niż produkt objęty postępowaniem w Turcji nie produkowano lub produkowano w nieznacznych ilościach. Ustalenie poczyniono na podstawie informacji dostarczonych przez daną gałąź przemysłu tureckiego Federacji Europejskich Producentów Akwakultury („FEAP”) oraz pochodzących z innych powszechnie dostępnych źródeł informacji (8), zweryfikowanych w miarę możliwości z odpowiednimi tureckimi statystykami publicznymi. Na tej podstawie uznano, że statystyki Eurostatu dostarczyły dostatecznie wiarygodnych i kompletnych danych na temat przywozu.
(105)
Ustalono, że konsumpcja w Unii w latach 2010-2011 utrzymywała się na stałym poziomie, po czym w latach 2011-2012 zmalała o 5 % i od 2012 r. do okresu objętego dochodzeniem wykazała dalszy spadek o 7 %. Ogólnie konsumpcja zmniejszyła się w okresie badanym o 12 %.
Tabela 2
Konsumpcja w Unii (kg WFE)
2010
2011
2012
Okres objęty dochodzeniem
Konsumpcja w Unii ogółem
183 399 382
183 932 215
173 599 493
162 108 475
Wskaźnik
100
100
95
88
Źródło: FEAP, Eurostat
3. Przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie
3.1. Wielkość i udział w rynku przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie
(106)
Jak wskazano w motywie 103, Komisja ustaliła wielkość przywozu na podstawie danych Eurostatu, wyrażając ją w kg WFE. Udział przywozu w rynku ustalono na podstawie wielkości przywozu z Turcji oraz całkowitej konsumpcji w Unii.
(107)
Przywóz do Unii z państwa, którego dotyczy postępowanie, kształtował się w następujący sposób:
Tabela 3
Wielkość przywozu (kg WFE) i udział w rynku
2010
2011
2012
Okres objęty dochodzeniem
Wielkość przywozu z Turcji (kg WFE)
15 664 502
21 510 620
22 113 656
27 008 376
Wskaźnik
100
137
141
172
Udział w rynku
9 %
12 %
13 %
17 %
Wskaźnik
100
137
149
195
Źródło: Eurostat.
(108)
Mimo spadku konsumpcji wielkość przywozu produktu objętego postępowaniem do Unii w okresie badanym równomiernie rosła, zwiększając się w sumie o 72 %. Doprowadziło to do wzrostu odpowiedniego udziału w rynku, z 9 % w 2010 r. do 17 % w okresie objętym dochodzeniem, czyli wzrost w okresie badanym wyniósł 8 punktów procentowych lub 95 %.
3.2. Ceny produktów przywożonych z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz podcięcie cenowe
(109)
Komisja ustala średnie ceny produktów przywożonych na podstawie danych Eurostatu, dzieląc całkowitą wielkość przywozu z Turcji, wyrażoną w kg WFE, przez łączną wartość tego przywozu. Podcięcie cenowe produktów przywożonych ustalono na podstawie danych uzyskanych od producentów eksportujących objętych próbą.
(110)
Średnia cena przywożonych produktów do Unii z państwa, którego dotyczy postępowanie, kształtuje się w następujący sposób:
Tabela 4
Ceny przywożonych produktów (EUR/kg WFE)
2010
2011
2012
Okres objęty dochodzeniem
Turcja
2,63
2,78
2,83
2,75
Wskaźnik
100
106
108
105
Źródło: Eurostat.
(111)
Średnia cena importowa produktu objętego postępowaniem wzrosła w okresie 2010-2012 o 8 %, po czym od 2012 r. do okresu objętego dochodzeniem spadła o 3 %. Ogólnie średnia cena importowa wzrosła w okresie badanym o 5 %.
(112)
Komisja określiła podcięcie cenowe w okresie objętym dochodzeniem przez porównanie: a) średnich ważonych cen sprzedaży poszczególnych rodzajów produktu stosowanych przez objętych próbą producentów unijnych wobec niepowiązanych klientów na rynku unijnym, dostosowanych do poziomu cen ex-works; oraz b) odpowiadających średnich ważonych cen analogicznych rodzajów produktu przywożonego, stosowanych przez producentów eksportujących objętych próbą przy sprzedaży pierwszemu niezależnemu klientowi na rynku unijnym, ustalonych na podstawie kosztu, ubezpieczenia i frachtu (CIF).
(113)
Porównania cen dokonano z rozróżnieniem na rodzaje produktu w odniesieniu do transakcji na tym samym poziomie handlu, w razie konieczności odpowiednio dostosowanych oraz po odliczeniu bonifikat i rabatów. Wynik porównania wyrażono jako odsetek obrotów producentów unijnych objętych próbą w okresie objętym dochodzeniem. Pokazywał on średni ważony margines podcięcia od 5 % do 18 % w przywozie z państwa, którego dotyczy postępowanie, na rynek unijny.
(114)
Jeden z producentów eksportujących objętych próbą utrzymywał, że Komisja powinna odpowiednio uwzględnić różnice w poziomie handlu. Badanie jednak wskazało na brak różnic w poziomie handlu między unijnymi producentami objętymi próbą a producentami eksportującymi objętymi próbą w Turcji. W związku z powyższym argument ten należy odrzucić.
(115)
Stowarzyszenie Egejskich Eksporterów (reprezentujące tureckich eksporterów) oraz jeden z producentów eksportujących twierdzili, że przemysł unijny koncentruje się przede wszystkim na produkcji pstrąga ekologicznego i różowego, których cena jest znacznie wyższa od ceny pstrąga wywożonego z Turcji. Utrzymywali zatem, że ceny te nie są porównywalne. Jak jednak wyjaśniono w motywie 113 powyżej, porównania cen dokonano według poszczególnych rodzajów produktu w odniesieniu do transakcji na tym samym poziomie handlu, z zastosowaniem odpowiednich korekt w razie potrzeby. W konsekwencji uwzględniono odpowiednio różnice w cenach na podstawie różnych rodzajów produktu.
(116)
Stowarzyszenie Egejskich Eksporterów twierdziło też, że w przemyśle unijnym stosuje się inne procesy produkcyjne, które nadają produktom inne cechy wizualne i organoleptyczne oraz skutkują innym okresem przydatności do spożycia. Twierdzono, że pstrąg produkowany przez przemysł unijny zalicza się do innego przedziału wagowego niż pstrąg produkowany w Turcji. Wszystkie te elementy miały rzekomo wpłynąć na porównanie cen, w związku z czym należało je uwzględnić. Nie przedstawiono jednak żadnych dowodów na poparcie tych twierdzeń, jak również nie otrzymano takich dowodów w wyniku dochodzenia. Jak wyjaśniono w motywie 113, porównania cen dokonano według poszczególnych rodzajów produktu w odniesieniu do transakcji na tym samym poziomie handlu, z zastosowaniem odpowiednich korekt w razie potrzeby. Różnice na podstawie różnych rodzajów produktu zostały zatem należycie uwzględnione.
(117)
W związku z tym argumenty dotyczące porównania cen należy odrzucić.
4. Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego
4.1. Uwagi ogólne
(118)
Zgodnie z art. 8 ust. 4 rozporządzenia podstawowego badanie wpływu przywozu towarów subsydiowanych na przemysł unijny zawierało ocenę wszystkich wskaźników gospodarczych, które wywierają wpływ na przemysł unijny w okresie badanym.
(119)
Jak wspomniano w motywie 10, w celu ustalenia ewentualnej szkody poniesionej przez przemysł unijny dokonano wyboru próby.
(120)
W celu ustalenia szkody Komisja wprowadziła rozróżnienie między makroekonomicznymi i mikroekonomicznymi wskaźnikami szkody. Komisja oceniła makroekonomiczne wskaźniki szkody na podstawie danych zawartych w skardze, danych FEAP i Eurostatu. Dane dotyczyły wszystkich producentów unijnych. Komisja oceniła wskaźniki mikroekonomiczne na podstawie danych zawartych w odpowiedziach na pytania w kwestionariuszu, udzielonych przez producentów unijnych objętych próbą. Dane dotyczyły producentów unijnych objętych próbą. Oba zbiory danych uznano za reprezentatywne dla sytuacji gospodarczej unijnego przemysłu.
(121)
Wskaźniki makroekonomiczne to: produkcja, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wzrost, zatrudnienie, wydajność i wielkość marginesu subsydiowania.
(122)
Wskaźniki mikroekonomiczne to: średnie ceny jednostkowe, koszt jednostkowy, koszt pracy, zapasy, rentowność, przepływ pieniężny, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskiwania kapitału.
4.2. Wskaźniki makroekonomiczne
4.2.1. Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
(123)
Wielkość produkcji przemysłu unijnego ustalono na podstawie danych otrzymanych od FEAP i skarżącego. Dane FEAP gromadzi się na poziomie gospodarstw hodowlanych i dotyczą one żywych ryb złowionych w każdym państwie członkowskim. Z uwagi na fakt, że dane FEAP dotyczyły tylko części okresu objętego dochodzeniem, zgromadzono je na podstawie szacunków skarżącego. Ponadto mając na uwadze, że dane FEAP gromadzi się na poziomie gospodarstw hodowlanych i dotyczą złowionych żywych ryb, jak również w celu uniknięcia podwójnego naliczania, część przywiezionych produktów ze wszystkich źródeł, przeznaczonych do ponownego przetworzenia (około 20 % całego przywozu, z wykluczeniem „wędzonych”, na podstawie informacji dostarczonych w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu przez eksportujących producentów objętych próbą), dodano do unijnej produkcji żywych ryb.
(124)
Na tej podstawie całkowita produkcja unijna, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych kształtowały się w okresie badanym następująco:
Tabela 5
Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
2010
2011
2012
Okres objęty dochodzeniem
Wielkość produkcji (kg WFE)
168 291 314
161 896 836
151 960 522
136 950 842
Wskaźnik
100
96
90
81
Moce produkcyjne (kg WFE)
220 309 323
215 689 275
209 607 237
183 616 771
Wskaźnik
100
98
95
83
Wykorzystanie mocy produkcyjnych
76 %
75 %
72 %
75 %
Wskaźnik
100
98
95
98
Źródło: skarga, FEAP, dane producentów unijnych oraz producentów eksportujących objętych próbą, Eurostat.
(125)
Produkcja w okresie badanym z każdym rokiem malała. W okresie objętym dochodzeniem produkcja spadła w stosunku do 2010 r. o 19 %. Spadek ten był wyraźniejszy niż spadek konsumpcji w okresie badanym.
(126)
Moce produkcyjne oszacowano, dzieląc wielkość produkcji przez poziom wykorzystania mocy produkcyjnych producentów unijnych objętych próbą.
(127)
Moce produkcyjne producentów unijnych zmalały w okresie badanym o 17 %. Wyniki dochodzenia wskazują, że wielu unijnych producentów zamknęło w okresie badanym swoje zakłady produkcyjne, powodując tym samym spadek całkowitych mocy produkcyjnych w Unii.
(128)
Poziom wykorzystania mocy produkcyjnych producentów unijnych w okresie badanym wyniósł ok. 75 %, spadając o 1 punkt procentowy od 2010 r. do końca okresu objętego dochodzeniem.
4.2.2. Wielkość sprzedaży i udział w rynku
(129)
Wielkość sprzedaży i udział w rynku przemysłu unijnego kształtowały się w okresie badanym następująco:
Tabela 6
Wielkość przywozu i udział w rynku
2010
2011
2012
Okres objęty dochodzeniem
Wielkość sprzedaży na rynku unijnym (kg WFE)
163 321 913
156 440 124
146 677 898
130 729 993
Wskaźnik
100
96
90
80
Udział w rynku
89 %
85 %
84 %
81 %
Wskaźnik
100
96
95
91
Źródło: skarga, FEAP, dane producentów unijnych objętych próbą, Eurostat.
(130)
Wielkość sprzedaży dla danej gałęzi przemysłu unijnego ustalono na podstawie całkowitej wielkości produkcji, jak opisano w motywie 123, odejmując sprzedaż eksportową przemysłu unijnego.
(131)
Wielkość sprzedaży eksportowej ustalono na podstawie danych Eurostatu, przeliczając je na kg WFE. Inne gatunki pstrąga, które mogły być objęte przedmiotowymi kodami CN, uznano za nieistotne, ponieważ nie produkowano ich w Unii lub produkowano w bardzo znikomych ilościach. Dane Eurostatu dotyczące wywozu pstrąga tęczowego w okresie badanym uznano zatem za dostatecznie wiarygodne.
(132)
Tym sposobem wielkość sprzedaży dla danej gałęzi przemysłu unijnego od 2010 r. do okresu objętego dochodzeniem stale malała i w okresie badanym zmniejszyła się w sumie o 20 %. Jak opisano w motywie 105, ta spadkowa tendencja była wyraźniejsza niż spadek ogólnej konsumpcji w tym samym okresie.
(133)
W związku z tym w okresie badanym spadł również udział w rynku przemysłu unijnego, zmniejszając się w tym samym okresie w sumie o 8 punktów procentowych. W tym samym czasie przywóz z Turcji wzrósł o 72 %, a odpowiedni udział w rynku o 8 punktów procentowych, jak opisano w motywie 108 powyżej, co odpowiadało spadkowi udziału w rynku przemysłu unijnego.
4.2.3. Wzrost
(134)
Konsumpcja unijna spadła od 2011 r. do końca okresu objętego dochodzeniem. Mimo spadku popytu na rynku unijnym przywóz z Turcji wzrósł blisko dwukrotnie, skutkując rosnącym udziałem w rynku w okresie badanym. Tym sposobem przemysł unijny stracił część swojego udziału w rynku, natomiast przywóz danego produktu zaowocował wzrostem jego udziału na rynku unijnym, który wykazywał tendencję spadkową. W tym samym czasie spadek wielkości produkcji w przemyśle unijnym przewyższył ilość zakontraktowaną przez rynek, natomiast przywóz produktu z Turcji wzrósł zarówno w kategoriach wartości bezwzględnych, jak i względnych.
4.2.4. Zatrudnienie i wydajność
(135)
Zatrudnienie i wydajność w okresie badanym kształtowały się następująco:
Tabela 7
Zatrudnienie i wydajność
2010
2011
2012
Okres objęty dochodzeniem
Liczba pracowników
3 692
3 413
3 144
2 862
Wskaźnik
100
92
85
78
Wydajność (kg WFE na pracownika)
45 578
47 431
48 332
47 847
Wskaźnik
100
104
106
105
Źródło: skarga, FEAP, dane producentów unijnych objętych próbą.
(136)
Zatrudnienie w danej gałęzi przemysłu unijnego oszacowano na podstawie całkowitej wielkości produkcji, dzieląc ją przez wydajność producentów unijnych objętych próbą. Poziom zatrudnienia w przemyśle unijnym w okresie badanym zmniejszył się o 22 % z uwagi na spadek wielkości produkcji (tabela 5).
(137)
Ponieważ spadek zatrudnienia był większy niż spadek wielkości produkcji, szacunkowa wydajność na pracownika, mierzona w kg WFE na pracownika, zwiększyła się w okresie badanym o 5 %.
4.2.5. Wielkość kwoty subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych i poprawa sytuacji po wcześniejszym subsydiowaniu lub dumpingu
(138)
Wszystkie marginesy subsydiowania znacznie przekraczają poziom de minimis. Jeśli chodzi o wpływ wielkości kwoty subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych na przemysł unijny, nie można go uznać za nieistotny, biorąc pod uwagę wielkość i ceny przywozu z Turcji.
(139)
Z uwagi na to, że jest to pierwsze dochodzenie antysubsydyjne dotyczące produktu objętego postępowaniem, brak jest danych, by ocenić skutki poprzedniego subsydiowania lub dumpingu.
4.3. Wskaźniki mikroekonomiczne
4.3.1. Ceny i czynniki oddziałujące na ceny
(140)
Średnie ważone ceny jednostkowe sprzedaży unijnych producentów objętych próbą klientom niepowiązanym w Unii kształtowały się w okresie badanym w następujący sposób:
Tabela 8
Średnie ceny sprzedaży w Unii
2010
2011
2012
Okres objęty dochodzeniem
Średnie jednostkowe ceny sprzedaży klientom niepowiązanym w EUR/kg WFE
2,76
2,91
2,89
2,95
Wskaźnik
100
105
105
107
Koszt jednostkowy produkcji w EUR/kg WFE
2,73
2,84
2,89
2,98
Wskaźnik
100
104
106
109
Źródło: dane producentów unijnych objętych próbą.
(141)
Średnia cena jednostkowa producentów unijnych objętych próbą najpierw wzrosła z 2,76 EUR za kg WFE w 2010 r. do 2,91 EUR za kg WFE w roku 2011, po czym zmalała do 2,89 EUR w 2012 r. i ponownie wzrosła do 2,95 EUR w okresie objętym dochodzeniem. Ogólny wzrost średnich cen sprzedaży producentów unijnych objętych próbą wyniósł w okresie badanym 7 %. Wzrost ten nie był jednak wystarczający, aby można było sprostać równoczesnemu wzrostowi kosztów produkcji, który w tym samym okresie wyniósł 9 %. W konsekwencji średnia jednostkowa cena sprzedaży netto spadła w okresie objętym dochodzeniem poniżej jednostkowego kosztu produkcji.
(142)
Koszty produkcji objętych próbą producentów unijnych wzrosły z 2,73 EUR za kg WFE w 2010 r. do 2,84 EUR w roku 2011. W roku 2012 odnotowano łagodniejszy wzrost do kwoty 2,89 EUR. Większy wzrost do kwoty 2,98 EUR miał miejsce w okresie objętym dochodzeniem, kiedy koszty produkcji przewyższyły średnie jednostkowe ceny sprzedaży, skutkując ogólnym brakiem rentowności produkcji unijnej. Najważniejszym elementem kosztów produkcji jest koszt paszy (mączki rybnej i oleju z ryb) oraz koszt energii i tarła lub ryb młodych, który w okresie badanym wzrósł, znajdując tym samym odzwierciedlenie w wyższych średnich kosztach produkcji.
4.3.2. Koszty pracy
(143)
Średnie koszty pracy producentów unijnych objętych próbą kształtowały się w okresie badanym w następujący sposób:
Tabela 9
Średnie koszty pracy na pracownika
2010
2011
2012
Okres objęty dochodzeniem
Średnie koszty pracy na pracownika (EUR)
26 585
26 958
28 276
27 757
Wskaźnik
100
101
106
104
Źródło: dane producentów unijnych objętych próbą.
(144)
Od 2010 r. do okresu objętego dochodzeniem średnie koszty pracy na pracownika producentów unijnych objętych próbą wzrosły o 4 %. Ten ogólny wzrost w okresie badanym jest stosunkowo mały, a w każdym razie niższy od ogólnego wzrostu kosztu pracy (7,5 %) (9) i stopy inflacji (9,6 %) (10) w Unii w tym samym okresie.
4.3.3. Zapasy
(145)
Pstrąg to produkt łatwo psujący się, którego okres przydatności do spożycia w postaci niemrożonej wynosi mniej niż dwa tygodnie. Producenci unijni objęci próbą nie przechowują zapasów pstrąga po połowach ani nie poddają znaczących ilości swojej produkcji mrożeniu, wobec czego uznano, że poziomy zapasów nie stanowią istotnego wskaźnika szkody w niniejszym dochodzeniu.
4.3.4. Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału
(146)
Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje oraz zwrot z inwestycji producentów unijnych objętych próbą kształtowały się w okresie badanym w następujący sposób:
Tabela 10
Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje i zwrot z inwestycji
2010
2011
2012
Okres objęty dochodzeniem
Rentowność sprzedaży klientom niepowiązanym w Unii (% obrotu ze sprzedaży)
1,1 %
2,5 %
- 0,1 %
- 0,8 %
Wskaźnik
100
230
- 13
- 88
Przepływy pieniężne (1 000 EUR)
- 1 242
2 828
1 715
- 5 210
Wskaźnik
100
428
338
- 220
Inwestycje (1 000 EUR)
3 952
4 158
4 371
10 265
Wskaźnik
100
105
111
260
Zwrot z inwestycji
1,8 %
4,3 %
- 0,2 %
- 1,3 %
Wskaźnik
100
238
- 13
- 74
Źródło: dane producentów unijnych objętych próbą.
(147)
Komisja określiła rentowność producentów unijnych objętych próbą, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego klientom niepowiązanym w Unii jako odsetek obrotów w ramach tej sprzedaży. W 2010 i 2011 r. rentowność nieznacznie wzrosła, ale nadal utrzymywała się na niskim poziomie, tylko nieco powyżej progu rentowności. Sytuacja jeszcze bardziej pogorszyła się w 2012 r., objawiając się ujemną rentownością, jak również w okresie objętym dochodzeniem, w którym odnotowano jeszcze większe straty. Jak wyjaśniono w motywie 142, wynika to ze wzrostowej tendencji kosztów produkcji i jednoczesnego braku możliwości odpowiedniego podniesienia cen przez przemysł unijny. Wielu producentów unijnych w okresie badanym zaniechało działalności.
(148)
Przepływy pieniężne netto to zdolność producentów unijnych do samofinansowania swojej działalności. W okresie od 2010 do 2011 r. odnotowano wzrost przepływów pieniężnych netto, które potem wykazały tendencję spadkową. Od 2012 r. do okresu objętego dochodzeniem nastąpił duży spadek, który objawił się ujemnymi sumarycznymi przepływami pieniężnymi w okresie badanym. Ujemna tendencja w przepływach pieniężnych wynika ogólnie ze spadkowej tendencji w obszarze rentowności, chociaż ujemne przepływy pieniężne w 2010 r. oraz znaczny spadek od 2012 r. do okresu objętego dochodzeniem wynikały też z inwestycji poczynionych w związku z konsolidacją, jak objaśniono w motywie 149.
(149)
Inwestycje w latach 2010-2012 wzrosły zaledwie nieznacznie, natomiast w okresie objętym dochodzeniem odnotowano ich znaczny wzrost. Inwestycje wiązały się z zakupem infrastruktury produkcyjnej od przedsiębiorstw, które zaniechały działalności lub z konsolidacją powiązanych przedsiębiorstw, a nie z wymianą istniejących składników majątku czy zakupem dodatkowego lub nowego sprzętu. Odnotowany szczytowy poziom inwestycji w okresie objętym dochodzeniem wiązał się zatem przede wszystkim z konsolidacją. Potwierdza to fakt, że w okresie badanym nastąpił 17 % spadek całkowitych mocy produkcyjnych.
(150)
Zwrot z inwestycji to procentowy stosunek zysku do wartości księgowej netto inwestycji. Zwrot z inwestycji charakteryzowała taka sama tendencja jak w przypadku rentowności, czyli w latach 2010-2011 odnotowano wzrost, który utrzymywał się niewiele powyżej progu rentowności. Po tym okresie odnotowano spadek zwrotu z inwestycji, który w 2012 r. osiągnął wartość ujemną. W okresie objętym dochodzeniem zmalał jeszcze bardziej. Ta ujemna tendencja to wynik braku możliwości podniesienia cen przez przemysł unijny, mimo rosnących kosztów produkcji.
(151)
Jeśli chodzi o zdolność do pozyskania kapitału, coraz mniejsza zdolność unijnych producentów objętych próbą do generowania gotówki za produkt podobny osłabiła ich sytuację finansową, zmniejszając fundusze zgromadzone we własnym zakresie. Jeśli chodzi o pozyskiwanie funduszy z banków, coraz trudniej było otrzymać kredyt bankowy. W toku dochodzenia ustalono, że zdolność pozyskania kapitału ogólnie zmniejszyła się.
5. Wnioski dotyczące szkody
(152)
Dochodzenie na danym etapie wyraźnie wskazało, że przemysł unijny poniósł istotne szkody. Szkody przełożyły się przede wszystkim na utratę udziału w rynku oraz spadek rentowności. W tym samym czasie wzrósł udział w rynku produktu objętego postępowaniem z przywozu i stwierdzono, że skutkuje on podcięciem cen stosowanych przez przemysł unijny na rynku Unii.
(153)
Niektóre wskaźniki szkody, takie jak jednostkowa cena sprzedaży, średnie koszty pracy na pracownika, wydajność i inwestycje, zmieniły się na korzyść. Jeśli chodzi o jednostkowe ceny sprzedaży, wzrost był spowodowany wzrostem kosztów produkcji. Wzrost ten nie rekompensował jednak całego wzrostu kosztu jednostkowego, skutkując tym samym ujemną rentownością w 2012 r. Jak wyjaśniono w motywie 144, wzrost średnich kosztów pracy na pracownika w przemyśle unijnym był niższy od ogólnego wzrostu kosztów pracy i stopy inflacji w Unii. Przemysł unijny zmuszony był zmniejszyć zatrudnienie, co spowodowało wzrost wydajności na pracownika. Wzrost inwestycji podyktowany był przede wszystkim zakupem infrastruktury produkcyjnej od przedsiębiorstw, które zaniechały działalności, lub konsolidacją, a nie wymianą istniejących składników majątku czy zakupem nowego sprzętu.
(154)
Większość wskaźników szkody wykazała tendencję ujemną. Przemysł unijny cierpiał z powodu spadku rentowności, przepływów pieniężnych i zwrotu z inwestycji. Rentowność i zwrot z inwestycji, które w latach 2010 i 2011 jedynie przekroczyły próg rentowności, w 2012 r. były ujemne, natomiast w okresie objętym dochodzeniem odnotowano jeszcze większy ich spadek. W tym samym czasie zmniejszyły się wielkość produkcji, moce produkcyjne, zatrudnienie oraz udziały w rynku, co było podyktowane presją ze strony subsydiowanych produktów przywożonych.
(155)
W związku z powyższym Komisja stwierdziła na tym etapie, że przemysł unijny poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 8 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
E. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
(156)
Zgodnie z art. 8 ust. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy przywóz subsydiowanych produktów z państwa, którego dotyczy postępowanie, spowodował istotną szkodę dla przemysłu unijnego. Zgodnie z art. 8 ust. 6 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała także, czy inne znane czynniki mogły w tym samym czasie również spowodować szkodę dla przemysłu unijnego. Komisja dopilnowała, aby z przywozem tym nie łączono ewentualnych szkód, spowodowanych przez inne czynniki niż przywóz subsydiowanych produktów z państwa, którego dotyczy postępowanie. Są to następujące czynniki:
a)
przywóz z innych państw trzecich;
b)
wyniki wywozu przemysłu unijnego;
c)
zmiany w konsumpcji;
d)
konkurencja ze strony innych gatunków ryb;
e)
obciążenia administracyjne i regulacyjne, ograniczenia geograficzne;
f)
presja cenowa ze strony dużych sprzedawców detalicznych;
g)
przeinwestowanie, koszty finansowe, wahania kursów wymiany walut oraz nadzwyczajne straty związane ze sporami prawnymi.
1. Wpływ przywozu subsydiowanego
(157)
Aby ustalić istnienie związku przyczynowego między subsydiowanym przywozem produktu objętego postępowaniem z Turcji a szkodą poniesioną przez przemysł unijny, Komisja przeanalizowała wielkość i ceny subsydiowanego przywozu, a także stopień, w jakim przyczynił się on do istotnej szkody poniesionej przez przemysł unijny.
(158)
Dochodzenie wykazało, że subsydiowany przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie zwiększył się w okresie badanym blisko dwukrotnie. Doprowadziło to do zwiększenia udziału w rynku o 8 punktów procentowych, z 9 % w 2010 r. do 17 % w okresie objętym dochodzeniem. Stało się tak mimo malejącej tendencji w obszarze konsumpcji. W tym samym czasie udział w rynku przemysłu unijnego zmalał o 8 punktów procentowych.
(159)
Średnie ceny subsydiowanych produktów przywożonych wzrosły między 2010 r. a okresem objętym dochodzeniem o 5 %. Wzrost ten spowodowany był ogólnym wzrostem kosztów produkcji. Ceny importowe utrzymały się jednak na znacznie niższym poziomie niż ceny stosowane przez przemysł unijny. Subsydiowany przywóz doprowadził do podcięcia cen stosowanych przez przemysł unijny, a średni margines podcięcia w okresie objętym dochodzeniem wyniósł 9 %. Z uwagi na wzrost subsydiowanego przywozu produktu objętego postępowaniem, wywierającego dużą presję cenową na rynek unijny, przemysł unijny nie mógł w tym samym czasie podnieść swoich cen sprzedaży na tyle, by mogły pokryć jego większe koszty produkcji, a w każdym razie nie na tyle, by były wyższe od cen produktów subsydiowanych przywożonych z Turcji.
(160)
Ustalono, że wzrost przywozu subsydiowanych produktów z Turcji oraz wzrost udziału tych produktów w rynku wyraźnie zbiegł się ze zmniejszeniem udziału w rynku przemysłu unijnego, spadkiem wielkości produkcji, mocy produkcyjnych i zatrudnienia oraz z tendencją spadkową w zakresie rentowności, przepływów pieniężnych i zwrotu z inwestycji. W związku z tym uznano, że przywóz produktów subsydiowanych wywierał presję na przemysł unijny, która w rezultacie uniemożliwiła mu podniesienie cen sprzedaży adekwatnie do kosztów, spowodowała zmniejszenie jego udziału w rynku oraz ogólne pogorszenie sytuacji gospodarczej i finansowej.
(161)
W związku z powyższym Komisja stwierdziła na tym etapie, że pogarszający się stan przemysłu unijnego trzeba przypisać większemu przywozowi subsydiowanych produktów z Turcji oraz że przywóz ten w sposób decydujący przyczynił się do istotnej szkody poniesionej przez przemysł unijny.
2. Wpływ innych czynników
2.1. Przywóz z państw trzecich
(162)
Wielkość przywozu z pozostałych państw trzecich (Chile, Bośni i Hercegowiny, Norwegii i innych) w okresie badanym kształtowała się następująco:
Tabela 11
Przywóz z państw trzecich
Państwo
2010
2011
2012
Okres objęty dochodzeniem
Ogółem ze wszystkich państw trzecich z wykluczeniem państwa, którego dotyczy postępowanie
Wielkość (kg WFE)
4 412 967
5 981 471
4 807 938
4 370 106
Wskaźnik
100
136
109
99
Udział w rynku
2,4 %
3,3 %
2,8 %
2,7 %
Wskaźnik
100
135
115
112
Średnia cena (EUR/kg WFE)
2,63
2,85
2,80
2,94
Wskaźnik
100
108
106
112
Źródło: Eurostat.
(163)
Wielkość przywozu ze wszystkich pozostałych państw trzecich utrzymywała się na niskim poziomie, a w okresie badanym nawet nieznacznie zmalała. Wzrosła w latach 2010-2011, po czym jednak zmalała, osiągając w okresie objętym dochodzeniem lekko niższy poziom niż na początku okresu badanego w 2010 r. Podobną tendencję wykazywał udział w rynku. Wzrósł w okresie między 2010 a 2011 r., ale w 2012 r. i w okresie objętym dochodzeniem ponownie zmalał. Ogólnie ujmując, udział w rynku przywozu z pozostałych państw trzecich w okresie badanym lekko się zwiększył, z 2,4 % do 2,7 %. Przywóz z Turcji w tym samym czasie utrzymywał się na wysokim poziomie zarówno pod względem wielkości, jak i udziału w rynku, wykazując stałą tendencję wzrostową.
(164)
Średnie ceny importowe w okresie badanym rosły. Średnie ceny importowe wzrosły w okresie badanym w sumie o 12 %. Ceny importowe produktów z pozostałych państw trzecich były niższe od średnich jednostkowych cen sprzedaży stosowanych przez producentów unijnych objętych próbą, ale były wyższe od cen importowych produktów tureckich, z wyjątkiem roku 2012, w którym były nieco niższe.
(165)
W związku z niską i stabilną wielkością przywozu oraz z małym i raczej stabilnym udziałem w rynku produktów ze wszystkich pozostałych państw trzecich, jak również z poziomem ich cen, który odpowiadał poziomowi cen w Unii, Komisja uznała na tym etapie, że przywóz z innych państw trzecich nie przyczynił się do szkody poniesionej przez przemysł unijny.
2.2. Wyniki wywozu przemysłu unijnego
(166)
Wielkość wywozu przemysłu unijnego w okresie badanym kształtowała się następująco:
Tabela 12
Wyniki wywozu przemysłu unijnego
2010
2011
2012
Okres objęty dochodzeniem
Wielkość wywozu (kg WFE)
4 969 401
5 456 712
5 282 624
6 220 849
Wskaźnik
100
110
106
125
Średnia cena (EUR/kg WFE)
4,08
4,60
4,13
4,16
Wskaźnik
100
113
101
102
Źródło: Eurostat.
(167)
W okresie badanym sprzedaż eksportowa przemysłu unijnego wzrosła o 25 %. Rynek unijny jest jednak podstawowym rynkiem dla przemysłu unijnego i jego wywóz stanowił zaledwie około 3 % jego produkcji w latach 2010-2011 oraz około 5 % w okresie objętym dochodzeniem. Ceny w sprzedaży eksportowej przemysłu unijnego były około 30 % wyższe od jego cen sprzedaży w Unii i dawały większe zyski niż sprzedaż na rynku unijnym.
(168)
Na tej podstawie Komisja uznała na tym etapie, że wyniki wywozu odnotowane dla przemysłu unijnego nie naruszyły związku przyczynowego między subsydiowanym przywozem a szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
2.3. Zmiany w konsumpcji
(169)
W okresie 2010-2011 konsumpcja w Unii utrzymywała się na stałym poziomie, natomiast od 2011 r. do okresu objętego dochodzeniem zmalała o 12 %; ogólny spadek wyniósł 12 %. W związku ze spadkiem konsumpcji tureckie produkty subsydiowane przywożone z Turcji zdołały jednak zwiększyć swój udział w rynku o 8 punktów procentowych lub 95 %, natomiast udział przemysłu unijnego w rynku unijnym spadł o 8 punktów procentowych. Spadku wielkości sprzedaży i utraty udziału w rynku przez przemysł unijny nie można zatem tłumaczyć wyłącznie ogólnym spadkiem konsumpcji. Stały wzrost subsydiowanych przywożonych produktów na kurczącym się rynku, po cenach skutkujących podcięciem cen sprzedaży stosowanych przez przemysł unijny na rynku Unii, przyniósł zatem szkodę niezależnie oraz, jak stwierdzono w motywie 160, odegrał decydującą rolę.
(170)
Na tej podstawie Komisja stwierdziła na tym etapie, że chociaż spadek konsumpcji mógł się przyczynić do szkody poniesionej przez przemysł unijny, to nie można go uznać za jedyną przyczynę szkody poniesionej przez przemysł unijny i tym samym za przyczynę naruszenia związku przyczynowego między subsydiowanym przywozem a szkodą dla przemysłu unijnego.
2.4. Konkurencja ze strony innych gatunków ryb
(171)
Stowarzyszenie Egejskich Eksporterów twierdziło, że istotną szkodę dla przemysłu unijnego spowodowała konkurencja ze strony innych gatunków ryb, takich jak panga, pstrąg duży i łosoś.
(172)
Jeśli chodzi o pangę, jej przywóz w okresie badanym zmalał o około 24 %. To odwrotna tendencja niż w przypadku produktu objętego postępowaniem, którego przywóz w tym samym okresie się zwiększył.
(173)
Jeśli chodzi o inne gatunki ryb, według dostępnych informacji, a mianowicie powszechnie dostępnej ekspertyzy Instytutu Fødevareøkonomisk na Uniwersytecie Kopenhaskim (11), pstrąg duży oraz łosoś to substytuty konkurujące w tym samym segmencie rynku. Pstrąga objętego niniejszym dochodzeniem sprzedaje się natomiast w innych segmentach rynku i nie ma bezpośredniej współzależności między ceną pstrąga dużego lub łososia a ceną pstrąga, którego dotyczy niniejsze dochodzenie.
(174)
Na tej podstawie argumenty te należy odrzucić.
(175)
W związku z powyższym Komisja uznała na tym etapie, że konkurencja ze strony innych gatunków ryb nie przyczyniła się do szkody poniesionej przez przemysł unijny.
2.5. Obciążenia administracyjne i regulacyjne, ograniczenia geograficzne
(176)
Ponadto Stowarzyszenie Egejskich Eksporterów utrzymywało, że istotną szkodę poniesioną przez przemysł unijny spowodowały obciążenia administracyjne i regulacyjne oraz ograniczenia w użytkowaniu niektórych obszarów do celów akwakultury.
(177)
Nie udowodniono domniemanego związku przyczynowego między wymienionymi wymogami administracyjnymi i regulacyjnymi a szkodą. Przede wszystkim nie wykazano, że ramy administracyjne i regulacyjne oraz ograniczenia geograficzne w odniesieniu do obszarów dostępnych do celów akwakultury zmieniły się w okresie badanym tak, by mogło to skutkować szkodą. W rzeczywistości wymienione elementy jedynie charakteryzują ogólne otoczenie gospodarcze i regulacyjne sektora akwakultury w Unii i nie mogą tłumaczyć pogorszenia się sytuacji przemysłu unijnego w okresie badanym. W związku z powyższym argument ten należy odrzucić.
(178)
Na tej podstawie Komisja uznała na tym etapie, że domniemane obciążenia administracyjne i regulacyjne oraz ograniczenia geograficzne nie naruszają związku przyczynowego między subsydiowanym przywozem a szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
2.6. Presja cenowa ze strony dużych sprzedawców detalicznych
(179)
Stowarzyszenie Egejskich Eksporterów i jeden z producentów eksportujących objętych próbą utrzymywali, że duzi sprzedawcy detaliczni w Unii posiadają mocną siłę przetargową i szkoda poniesiona przez producentów unijnych nie jest podyktowana przywozem z Turcji, lecz presją cenową ze strony takich sprzedawców.
(180)
Żaden duży sprzedawca detaliczny nie zgłosił się ani nie współpracował przy niniejszym dochodzeniu. W każdym razie ceny przywożonych produktów tureckich były subsydiowane i były niższe od cen stosowanych przez przemysł unijny w całym okresie badanym. Marginesy podcięcia w okresie objętym dochodzeniem wynosiły od 5 % do 18 %. Przy takim scenariuszu domniemana presja cenowa ze strony dużych sprzedawców detalicznych nie mogłaby tłumaczyć ogólnego pogorszenia się sytuacji gospodarczej i finansowej, zwłaszcza zmniejszenia udziału w rynku, lecz mogłaby się przyczynić do poniesionej szkody tylko nieznacznie, o ile w ogóle.
(181)
W związku z powyższym Komisja uznała na tym etapie, że ewentualna presja cenowa ze strony dużych sprzedawców detalicznych nie mogła naruszyć związku przyczynowego między subsydiowanym przywozem a szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
2.7. Przeinwestowanie, koszty finansowe, wahania kursów wymiany walut oraz nadzwyczajne straty związane ze sporami prawnymi
(182)
Stowarzyszenie Egejskich Eksporterów twierdziło, że spadek wydajności przynajmniej niektórych producentów unijnych spowodowany był raczej przeinwestowaniem, a nie przywozem z Turcji. Ta sama strona utrzymywała też, że spadek rentowności danej gałęzi przemysłu unijnego podyktowany był częściowo wyższymi kosztami finansowymi, wahaniami kursów wymiany walut oraz kosztami związanymi ze sporami prawnymi.
(183)
Zarzutów dotyczących domniemanego przeinwestowania i kosztów związanych ze sporami prawnymi nie uzasadniono. Ustalenia z dochodzenia również nie potwierdziły zarzutu, jakoby czynniki te miały mieć jakikolwiek istotny wpływ na rentowność producentów unijnych objętych próbą.
(184)
Zarzutów dotyczących wzrostu wydatków finansowych i wahań kursów wymiany walut nie doprecyzowano ani w żaden sposób nie udokumentowano. Ustalenia z dochodzenia również nie potwierdziły zarzutu, jakoby czynniki te miały mieć jakikolwiek wpływ na rentowność producentów unijnych objętych próbą.
(185)
Argumenty te należy zatem pominąć.
(186)
W związku z powyższym Komisja uznała na tym etapie, że domniemane przeinwestowanie, wydatki finansowe, wahania kursów wymiany walut oraz nadzwyczajne straty związane ze sporami prawnymi nie przyczyniły się do poniesionej szkody i tym samym nie mogły naruszyć związku przyczynowego między subsydiowanym przywozem a szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
3. Wnioski w sprawie związku przyczynowego
(187)
Powyższa analiza dowiodła znacznego wzrostu wielkości subsydiowanego przywozu i udziału w rynku subsydiowanych produktów przywożonych z państwa, którego dotyczy postępowanie. Wzrost takich przywożonych produktów po cenach skutkujących podcięciem unijnych cen sprzedaży doprowadził do pogorszenia się sytuacji danej gałęzi przemysłu unijnego. Na tej podstawie uznano, że przywóz z Turcji odegrał decydującą rolę w odniesieniu do istotnej szkody poniesionej przez przemysł unijny.
(188)
Przeanalizowano także inne czynniki, które mogły wyrządzić szkodę przemysłowi unijnemu. Pod tym względem ustalono, że przywóz z innych państw trzecich, wyniki wywozu przemysłu unijnego, konkurencja ze strony innych gatunków ryb, obciążenia administracyjne i regulacyjne, ograniczenia geograficzne, przeinwestowanie, wydatki finansowe, wahania kursów wymiany walut oraz nadzwyczajne straty związane ze sporami prawnymi nie przyczyniły się do szkody poniesionej przez przemysł unijny. Inne czynniki, takie jak zmiany w konsumpcji unijnej oraz presja cenowa ze strony dużych sprzedawców detalicznych, mogły przyczynić się do poniesionej szkody, lecz nie mogły naruszyć związku przyczynowego między subsydiowanym przywozem a szkodą poniesioną przez przemysł unijny w okresie objętym dochodzeniem.
(189)
Uwzględniając powyższe, Komisja uznała na tym etapie, że istotną szkodę dla przemysłu unijnego spowodował subsydiowany przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie, a inne czynniki nie naruszyły tego związku przyczynowego. Szkoda polega przede wszystkim na spadku produkcji i mocy produkcyjnych, wielkości sprzedaży, udziału w rynku i zatrudnienia oraz na ujemnym zwrocie z inwestycji i ujemnych zyskach w okresie badanym.
F. INTERES UNII
(190)
Zgodnie z art. 31 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy można jasno stwierdzić, że wprowadzenie środków w tym przypadku wyraźnie nie leży w interesie Unii, mimo iż stwierdzono wystąpienie subsydiowania wyrządzającego szkodę. Interes Unii określono na podstawie oceny wszystkich różnorodnych interesów, których dotyczy sprawa, w tym interesu przemysłu unijnego, interesu importerów oraz interesu użytkowników.
1. Interes przemysłu unijnego
(191)
W wyniku dochodzenia ustalono, że przemysł unijny poniósł istotną szkodę spowodowaną przywozem subsydiowanych produktów z Turcji.
(192)
Wprowadzenie środków przywróciłoby uczciwą konkurencję na rynku. Tendencje spadkowe przemysłu unijnego odzwierciedlone we wskaźnikach wyników finansowych wynikają z trudności w konkurowaniu z subsydiowanym przywozem z państwa, którego dotyczy postępowanie. Nałożenie ceł wyrównawczych umożliwiłoby zatem przemysłowi unijnemu podniesienie cen w celu pokrycia kosztów produkcji, zwiększając tym samym jego udział w rynku, zatrudnienie, produkcję i poprawiając wskaźniki jego wyników finansowych, takie jak rentowność, przepływy pieniężne oraz zwrot z inwestycji.
(193)
W przypadku nienałożenia środków presja cenowa ze strony tureckich produktów przywożonych może skutkować dalszymi ujemnymi skutkami dla rentowności przemysłu unijnego. Taki dalszy spadek wyników doprowadziłby ostatecznie do kolejnych cięć w produkcji i większej liczby zamykanych zakładów produkcyjnych, co stanowiłoby zagrożenie dla zatrudnienia i inwestycji w Unii.
(194)
W związku z tym Komisja uznała na tym etapie, że wprowadzenie środków wyrównawczych leży w interesie przemysłu unijnego.
2. Interes niepowiązanych importerów
(195)
W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja zwróciła się do importerów i stowarzyszeń ich reprezentujących, prosząc ich o zgłoszenie się. Jak wskazano w motywie 12 powyżej, zgłosiły się trzy przedsiębiorstwa, które odpowiedziały na pytania zawarte w formularzu dotyczącym kontroli wyrywkowej dla niepowiązanych importerów. W konsekwencji do wszystkich trzech przedsiębiorstw wysłano kwestionariusze, lecz odpowiedzi udzieliło tylko jedno z nich. Z odpowiedzi jednoznacznie wynikało, że strona ta sprowadzała w okresie objętym dochodzeniem bardzo małe ilości pstrąga, lecz zwykle nie zajmowała się przywozem pstrąga, lecz innych produktów rybnych. Sprowadzona przez to przedsiębiorstwo ilość pstrąga nie była wystarczająca, aby można było uznać ją za ogólnie reprezentatywną.
(196)
Na późniejszym etapie zgłosił się inny importer, jednak nie odpowiedział na kwestionariusz. Importer ten utrzymywał, że nałożenie ceł na pstrąga z Turcji zakłóci jego działalność przywozową, jednak nie doprecyzował tego argumentu ani nie przedstawił żadnych informacji, które byłyby istotne dla oceny potencjalnego wpływu na jego działalność gospodarczą, takiego jak wpływ na rentowność, ceny importowe czy ceny odsprzedaży.
(197)
Chociaż nie można wykluczyć, że nałożenie ceł wyrównawczych będzie miało wpływ na niepowiązanych importerów, to celem takich ceł jest przywrócenie równych warunków działania na unijnym rynku. Istnieją również inne źródła dostaw i importerzy w Unii powinni być w stanie zmienić swoje źródła dostaw w odpowiedzi na nałożenie ceł. Ogólnie ujmując, dochodzenie nie wykazało znaczących ujemnych skutków nałożenia ceł dla niepowiązanych importerów/handlowców w Unii.
(198)
W związku z powyższym oraz wobec braku innych danych od niepowiązanych importerów/handlowców Komisja uznała na tym etapie, że nałożenie środków nie przyniosłoby ogólnych niekorzystnych skutków dla niepowiązanych importerów/handlowców.
3. Interes użytkowników, konsumentów, dostawców
(199)
W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja zwróciła się do użytkowników oraz ich reprezentatywnych stowarzyszeń i reprezentatywnych organizacji konsumenckich z prośbą o zgłoszenie się. Ponadto Komisja skontaktowała się ze wszystkimi ważnymi stronami, które są powszechnie znane. Żadna ze stron jednak nie zgłosiła się.
(200)
Po terminie wyznaczonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania zgłosiły się dwie strony, które utrzymywały, że są dostawcami maszyn dla tureckich producentów/przetwórców pstrąga.
(201)
Jedna ze stron twierdziła, że nałożenie ceł skutkowałoby wzrostem cen dla konsumentów końcowych. Strona ta nie uzasadniła jednak swojego argumentu. Dochodzenie nie wykazało żadnych znaczących ujemnych skutków nałożenia ceł dla konsumentów końcowych. Jak już wyżej wspomniano, organizacje konsumenckie nie współpracowały ani nie dostarczyły żadnych informacji, na podstawie których można by dokładnie ocenić skutki środków. W każdym wypadku, mimo że cła wyrównawcze mogą wpłynąć na ceny importowe, taki możliwy wzrost cen można przynajmniej częściowo złagodzić za sprawą sieci dystrybucji, wobec czego wzrost cen dla konsumenta końcowego nie musi być znaczny na poziomie konsumentów.
(202)
Ponadto cła wyrównawcze mają na celu przywrócenie równych warunków działania na unijnym rynku, a nie ograniczenie przywozu towarów sprzedawanych w Unii w uczciwych cenach.
(203)
W związku z powyższym oraz z uwagi na brak współpracy ze strony organizacji użytkowników i konsumentów w dochodzeniu, uwzględniwszy w szczególności poziom środków, Komisja uznała na tym etapie, że nałożenie środków nie przyniosłoby ogólnych niekorzystnych skutków dla użytkowników, konsumentów czy dostawców.
4. Wnioski dotyczące interesu Unii
(204)
Na podstawie powyższego Komisja uznała, że na tym etapie dochodzenia nie ma przekonujących powodów, aby stwierdzić, że wprowadzenie środków w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem z Turcji nie leży w interesie Unii.
G. TYMCZASOWE ŚRODKI WYRÓWNAWCZE
(205)
Mając na uwadze sformułowane przez Komisję wnioski dotyczące subsydiowania, szkody, związku przyczynowego i interesu Unii, należy wprowadzić tymczasowe środki wyrównawcze, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi unijnemu przez przywóz subsydiowanych produktów.
1. Poziom usuwający szkodę (margines szkody)
(206)
W celu określenia poziomu środków Komisja najpierw ustaliła kwotę cła niezbędną do usunięcia szkody poniesionej przez przemysł unijny.
(207)
Szkoda zostanie usunięta, gdy przemysł unijny będzie w stanie pokryć koszty produkcji oraz osiągnąć ze sprzedaży produktu podobnego w Unii taki zysk przed opodatkowaniem, jaki byłby możliwy do osiągnięcia dla tego przemysłu w danym sektorze w normalnych warunkach konkurencji, czyli gdyby nie istniał przywóz subsydiowany.
(208)
Wzrost przywozu z Turcji w znacznych ilościach miał swój początek w 2008 r., czyli przed badanym okresem. Rentowności przemysłu unijnego na początku okresu badanego w 2010 r. nie uznano zatem za reprezentatywną. Z uwagi na fakt, że przed 2008 r. produkty przywożone z Turcji nie wywierały znacznej presji na rynek unijny, stwierdzono, że marżę zysku sprzed tego okresu można uznać za racjonalną. Według informacji przedstawionych w skardze, w latach 2006 i 2007 duński sektor pstrąga wypracował marżę zysku na poziomie wynoszącym w przybliżeniu 12 % lub więcej. W konsekwencji, opierając się na tych informacjach, na tym etapie uznano, że marżę zysku w wysokości 12 % obrotu można potraktować jako właściwy poziom, który przemysł unijny chciałby osiągnąć przy braku subsydiowania wyrządzającego szkodę.
(209)
Stowarzyszenie Egejskich Eksporterów oraz jeden z eksportujących producentów twierdzili, że docelowy zysk powinien być niższy niż 12 %, ponieważ (i) w poprzednich dochodzeniach (łosoś; duży pstrąg tęczowy) zastosowano niższe docelowe zyski; (ii) faktyczna marża zysku przemysłu unijnego na początku okresu badanego była również niższa; oraz (iii) marża zysku w wysokości 12 % dotyczy wyłącznie duńskiego sektora pstrąga, a nie całego przemysłu unijnego, wobec czego nie jest reprezentatywna. I w końcu eksportujący producent twierdził, że należy zastosować marżę zysku w wysokości 3 %, ponieważ zysk taki pokrywa się ze średnią marżą zysku całego przemysłu spożywczego.
(210)
Po pierwsze, jeśli chodzi o porównanie z dochodzeniami w sprawie dużego pstrąga tęczowego i łososia, należy mieć na uwadze, że każde dochodzenie musi skutkować wnioskami sformułowanymi w oparciu o jego stronę merytoryczną. W tym konkretnym przypadku informacje były dostępne w dokumentacji niniejszego dochodzenia, uznano je za wystarczające i w związku z tym z nich skorzystano.
(211)
Po drugie, docelowy poziom zysku ze sprzedaży produktu podobnego na rynku unijnym powinien być zyskiem, który tego rodzaju przemysł może w racjonalny sposób osiągnąć w tym sektorze w normalnych warunkach konkurencji, tj. przy braku przywozu produktów subsydiowanych. Mając na uwadze znaczne ilości subsydiowanych produktów przywożonych w okresie badanym i nawet wcześniej, nie można przyjąć, iż były to normalne warunki konkurencji. Poziom zysku w wysokości 12 % miał miejsce przy braku znacznej ilości subsydiowanych produktów przywożonych z Turcji na rynku unijnym, wobec czego poziom ten uznano za uzasadniony zysk docelowy w okolicznościach niniejszej sprawy na tym etapie.
(212)
Po trzecie, duński sektor pstrąga uznano za dostatecznie reprezentatywny dla rynku unijnego, ponieważ Dania jest jednym z głównych państw będących producentami pstrąga w Unii. W związku z brakiem innych informacji, które byłyby dostępne na tym etapie, przykład Danii wykorzystano w celu ustalenia docelowego poziomu zysku.
(213)
I w końcu, argumentu dotyczącego dużo niższej ogólnej marży zysku przemysłu spożywczego nie poparto żadnymi dowodami. Komisja uznała, że w każdym wypadku marża zysku duńskiego sektora pstrąga powinna w większym stopniu uwzględniać specyfikę tego przemysłu i wówczas byłaby właściwsza. Przemysł spożywczy składa się w rzeczywistości z różnych podkategorii, odpowiadających różnym segmentom rynku i podlegających różnym warunkom na rynku, które niekoniecznie mają zastosowanie do sektora pstrąga.
(214)
W związku z powyższym Komisja uznała na tym etapie, że zastosowanie docelowej marży zysku w wysokości 12 % było uzasadnione.
(215)
Na tej podstawie Komisja obliczyła niewyrządzającą szkody cenę produktu podobnego dla przemysłu unijnego, odejmując od unijnych cen sprzedaży faktyczną marżę zysku, wypracowaną w okresie objętym dochodzeniem, i zastępując ją marżą zysku w wysokości 12 %.
(216)
Komisja ustaliła następnie poziom usuwający szkodę poprzez porównanie średniej ważonej ceny importowej objętych próbą producentów eksportujących w Turcji, ustalonej na potrzeby obliczeń podcięcia cenowego, ze średnią ważoną niewyrządzającej szkody ceny produktu podobnego sprzedawanego przez objętych próbą producentów unijnych na rynku Unii w okresie objętym dochodzeniem. Wszelkie różnice wynikające z tego porównania wyrażono w postaci odsetka średniej ważonej wartości importowej CIF.
(217)
Poziom usuwający szkodę dla „przedsiębiorstw wymienionych w załączniku I” oraz dla „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw” obliczono w ten sam sposób co margines subsydiowania dla tych przedsiębiorstw (zob. motywy 96 i 97).
2. Środki tymczasowe
(218)
Na przywóz pstrąga tęczowego (Oncorhynchus mykiss), żywego o masie jednej sztuki nieprzekraczającej 1,2 kg, lub świeżego, schłodzonego, mrożonego lub wędzonego w postaci całych ryb lub ryb bez głów, lub w postaci filetów, pochodzącego z Turcji, należy nałożyć tymczasowe cła wyrównawcze zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Komisja porównała margines szkody z marginesem subsydiowania. Kwota ceł powinna być ustalona na poziomie niższego marginesu subsydiowania.
(219)
W związku z powyższym stawki tymczasowego cła wyrównawczego, wyrażone w cenach CIF na granicy Unii, przed ocleniem, powinny być następujące:
Przedsiębiorstwo
Margines subsydiowania
Margines szkody
Cło wyrównawcze
GMS
7,0 %
27 %
7,0 %
Kilic
9,7 %
41 %
9,7 %
Özpekler
7,1 %
26 %
7,1 %
Ternaeben
9,5 %
20 %
9,5 %
Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące
8,2 %
26 %
8,2 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
9,7 %
41 %
9,7 %
(220)
Powyższe środki wyrównawcze ustala się w postaci stawek celnych ad valorem, tj. proporcjonalnie do wartości przywozu.
(221)
Stawki cła wyrównawczego dla poszczególnych przedsiębiorstw, określone w niniejszym rozporządzeniu, wyznaczono na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną podczas dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Te stawki celne mają zastosowanie wyłącznie dla przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz produkowanego przez wymienione osoby prawne.
(222)
Przywożony produkt objęty postępowaniem wytworzony przez jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo, niewymienione wyraźnie w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym podmioty powiązane z przedsiębiorstwami wyraźnie wymienionymi, powinien podlegać stawce celnej mającej zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”. Nie powinien on być objęty żadną z indywidualnych stawek cła wyrównawczego.
(223)
Przedsiębiorstwo może wnioskować o zastosowanie indywidualnych stawek cła wyrównawczego, jeżeli zmienia później swoją nazwę podmiotu prawnego. Wniosek w tej sprawie należy kierować do Komisji (12). Wniosek musi zawierać wszystkie istotne informacje, które pozwalają wykazać, że zmiana nie wpływa na prawo przedsiębiorstwa do korzystania ze stawki celnej, która ma do niego zastosowanie. Jeżeli zmiana nazwy przedsiębiorstwa nie wpływa na jego prawo do korzystania ze stawki celnej, która ma do niego zastosowanie, zawiadomienie o zmianie nazwy zostanie opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
(224)
W celu zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła związanego z różnicą w stawkach celnych potrzebne są szczególne środki gwarantujące stosowanie indywidualnych ceł wyrównawczych. Przedsiębiorstwa, na które nałożono indywidualne cła wyrównawcze, muszą przedstawić ważną fakturę handlową organom celnym państwa członkowskiego. Faktura musi spełniać wymogi przedstawione w załączniku II. Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, powinien zostać objęty cłem wyrównawczym obowiązującym wobec „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.
(225)
W celu zapewnienia należytego egzekwowania ceł wyrównawczych cło rezydualne dla wszystkich pozostałych przedsiębiorstw należy stosować nie tylko w odniesieniu do niewspółpracujących producentów eksportujących objętych niniejszym dochodzeniem, ale także do producentów, którzy nie prowadzili wywozu do Unii w trakcie okresu objętego dochodzeniem.
H. PRZEPISY KOŃCOWE
(226)
W interesie dobrej administracji Komisja zwróci się do zainteresowanych stron z prośbą o przedłożenie pisemnych uwag lub złożenie wniosku o przesłuchanie przed Komisją lub rzecznikiem praw stron w określonym terminie.
(227)
Ustalenia dotyczące nałożenia ceł tymczasowych obowiązują tymczasowo i mogą ulec zmianie na ostatecznym etapie dochodzenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Nakłada się tymczasowe cło wyrównawcze na przywóz pstrąga tęczowego (Oncorhynchus mykiss):
-
żywego, o masie nieprzekraczającej 1,2 kg każdy, lub
-
świeżego, schłodzonego, mrożonego lub wędzonego:
-
w postaci całych ryb (z głowami), nawet bez skrzeli lub nawet patroszonych, o masie nieprzekraczającej 1,2 kg każda, lub
-
pozbawionych głowy, nawet bez skrzeli lub nawet patroszonych, o masie nieprzekraczającej 1 kg każda, lub
-
w postaci filetów, o masie nieprzekraczającej 400 g każdy,
obecnie objętego kodami CN ex 0301 91 90, ex 0302 11 80, ex 0303 14 90, ex 0304 42 90, ex 0304 82 90 oraz ex 0305 43 00 (kody TARIC 0301919011, 0302118011, 0303149011, 0304429010, 0304829010 oraz 0305430011) i pochodzącego z Turcji.
2. Stawki tymczasowego cła wyrównawczego mające zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, są następujące dla produktów opisanych w ust. 1 i produkowanych przez poniższe przedsiębiorstwa:
Przedsiębiorstwo
Tymczasowe cło wyrównawcze
Dodatkowy kod TARIC
-
Akyol Su Ürn.Ürt.Taş.Kom.İth.İhr.Paz.San. ve Tic. Ltd. Şti
-
Asya Söğüt Su Ürünleri Üretim Dahili Paz.ve İhr. Ltd.Şti
-
GMS Su Ürünleri Üretim İth. Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti
-
Gümüşdoga Su Ürünleri Üretim Ihracat Ithalat AŞ
-
Gümüş-Yel Su Ürünleri üretim İhracat ve İthalat Ltd. Şti
-
Hakan Komandit Şirketi
-
İskele Su Ürünleri Hayv.Gida Tur.Inş.Paz.Ihr.Ltd.Şti
-
Karaköy Su Ürünleri Üretim Paz.Tic.İhr. ve İth.Ltd.Şti
-
Özgü Su Ürün. Üret. Taş. Komis. İth. İhr. Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti
7,0 %
B964
BAFA Su Ürünleri Yavru Üretim Merkezi Sanayi Ticaret AŞ
9,7 %
B965
Özpekler İnşaat Taahhüd Dayanıklı Tüketim Malları Su Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
7,1 %
B966
Ternaeben Gida ve Su Ürünleri Ithalat ve Ihracat Sanayi Ticaret AŞ
9,5 %
B967
Przedsiębiorstwa wymienione w załączniku I
8,2 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
9,7 %
B999
3. Stosowanie indywidualnych stawek celnych ustalonych dla przedsiębiorstw wymienionych w ust. 2 uwarunkowane jest przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi być zgodna z wymogami określonymi w załączniku II. W razie braku takiej faktury stosuje się cło mające zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.
4. Jeżeli nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
1. Bez uszczerbku dla przepisów art. 30 rozporządzenia (WE) nr 597/2009 zainteresowane strony mogą zwrócić się o ujawnienie istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których przyjęto niniejsze rozporządzenie, przedstawić swoje opinie na piśmie i wystąpić o możliwość złożenia przed Komisją ustnych wyjaśnień w ciągu jednego miesiąca od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
2. Zgodnie z art. 31 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 597/2009 zainteresowane strony mogą przedstawiać uwagi dotyczące zastosowania niniejszego rozporządzenia przez okres jednego miesiąca od daty jego wejścia w życie.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 1 obowiązuje przez okres czterech miesięcy.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 29 października 2014 r.