NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 36/2014
ze dne 16. ledna 2014,
kterým se mění přílohy II a III nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 396/2005, pokud jde o maximální limity reziduí pro aminopyralid, chlorantraniliprol, cyflufenamid, mepikvát, metalaxyl-M, propamokarb, pyriofenon a chinoxyfen v některých produktech a na jejich povrchu
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 396/2005 ze dne 23. února 2005 o maximálních limitech reziduí pesticidů v potravinách a krmivech rostlinného a živočišného původu a na jejich povrchu a o změně směrnice Rady 91/414/EHS (1), a zejména na čl. 14 odst. 1 písm. a) uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Příloha II a část B přílohy III nařízení (ES) č. 396/2005 stanoví maximální limity reziduí (MLR) pro metalaxyl-M a chinoxyfen a část A přílohy III uvedeného nařízení stanoví MLR pro aminopyralid, chlorantraniliprol, cyflufenamid, mepikvát, pencycuron a propamokarb. V případě pyriofenonu nebyly stanoveny žádné zvláštní MLR, ani tato látka nebyla zahrnuta v příloze IV uvedeného nařízení, a proto se použije standardní hodnota 0,01 mg/kg.
(2)
V rámci postupu za účelem povolení použití přípravku na ochranu rostlin obsahujícího účinnou látku chlorantraniliprol k ošetření řepy salátové, mrkve, celeru bulvového, křenu, topinamburů, pastináku, petržele kořenové, kozí brady, tuřínu, vodnice a ostatní kořenové a hlíznaté zeleniny (kromě cukrové řepy a ředkve) byla podle čl. 6 odst. 1 nařízení (ES) č. 396/2005 podána žádost o změnu stávajících MLR.
(3)
Tyto žádosti byly rovněž předloženy v případě cyflufenamidu pro jádrové ovoce (kromě jablek a hrušek), okurky nakládačky a tykvovité s nejedlou slupkou (kromě melounů cukrových); v případě mepikvátu pro oves, pšenici a produkty živočišného původu s ohledem na limity reziduí v krmivech pocházejících z použití mepikvátu k ošetření pšenice, žita a ječmene; v případě metalaxylu-M pro rybíz; v případě pencycuronu pro brambory; v případě propamokarbu pro roketu setou a pór; a v případě pyriofenonu pro hrozny stolní a moštové, ječmen, oves, žito a pšenici.
(4)
V souladu s čl. 6 odst. 2 a 4 nařízení (ES) č. 396/2005 byla předložena žádost pro aminopyralid v produktech živočišného původu s ohledem na limity reziduí v krmivech pocházejících z použití aminopyralidu k ošetření travnatých pastvin. Žadatel tvrdí, že povolené použití aminopyralidu k ošetření travnatých pastvin ve Spojených státech a v Kanadě, Bolívii, Argentině a Brazílii vede k vytváření reziduí přesahujících MLR povolené podle nařízení (ES) č. 396/2005 a že pro zabránění vzniku překážek obchodu pro dovoz produktů živočišného původu je nezbytné MLR zvýšit.
(5)
Tyto žádosti byly rovněž předloženy v případě chlorantraniliprolu pro olejnatá semena (kromě jader podzemnice olejné, sojových bobů a bavlníkových semen) a v případě chinoxyfenu pro chmel. V obou případech žadatelé tvrdí, že povolené použití daných látek k ošetření uvedených plodin ve Spojených státech vede k vytváření reziduí přesahujících MLR povolené podle nařízení (ES) č. 396/2005 a že pro zabránění vzniku překážek obchodu pro dovoz olejnatých semen je nezbytné MLR zvýšit.
(6)
V souladu s článkem 8 nařízení (ES) č. 396/2005 dotčené členské státy uvedené žádosti vyhodnotily a hodnotící zprávy byly předloženy Komisi.
(7)
Evropský úřad pro bezpečnost potravin (dále jen „úřad“) žádosti a hodnotící zprávy posoudil, přičemž zkoumal zejména rizika pro spotřebitele a případně pro zvířata, a k navrhovaným MLR vydal odůvodněná stanoviska (2). Tato stanoviska předal Komisi a členským státům a zpřístupnil je veřejnosti.
(8)
Úřad dospěl k závěru, že pokud jde o použití aminopyralidu k ošetření travnatých pastvin, není zapotřebí žádná změna stávajících MLR v případě mléka, vajec, drůbeže a produktů z prasat. V případě použití chlorantraniliprolu k ošetření olejnatých semen a použití pencycuronu k ošetření brambor dospěl úřad k závěru, že předložené údaje nejsou dostačující pro stanovení nového MLR. V případě použití propamokarbu k ošetření póru úřad stanovení navrhovaného MLR nedoporučuje, neboť nelze vyloučit riziko pro spotřebitele. Kromě toho zamýšlené použití formou ošetření v aplikačních vanách není podpořeno údaji. Stávající MLR by proto měly zůstat nezměněny.
(9)
V případě všech ostatních žádostí dospěl úřad k závěru, že všechny požadavky na údaje byly splněny a že změny MLR, o které žadatelé žádají, jsou přijatelné, pokud jde o bezpečnost spotřebitelů, na základě hodnocení expozice spotřebitelů pro 27 konkrétních evropských skupin spotřebitelů. Úřad zohlednil nejnovější informace o toxikologických vlastnostech daných látek. Ani celoživotní expozice uvedeným látkám prostřednictvím konzumace všech potravinářských produktů, které je mohou obsahovat, ani krátkodobá expozice v důsledku vysoké konzumace příslušných plodin a produktů neprokázaly riziko, že by byl překročen přijatelný denní příjem (ADI) nebo akutní referenční dávka (ARfD).
(10)
V případě aminopyralidu úřad navrhl jako alternativu ke změnám MLR, o které žadatel požádal, provádění maximálních limitů reziduí stanovených Codexem (CXL) pro potraviny živočišného původu, jelikož limity CXL se zakládají na stejných vědeckých úvahách. Uvedené limity CXL jsou bezpečné pro spotřebitele v Unii a měly by být proto zahrnuty do nařízení (ES) č. 396/2005 jako MLR.
(11)
Na základě odůvodněných stanovisek úřadu a s přihlédnutím k faktorům významným pro posuzovanou záležitost splňují příslušné změny MLR požadavky čl. 14 odst. 2 nařízení (ES) č. 396/2005.
(12)
Nařízení (ES) č. 396/2005 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(13)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Přílohy II a III nařízení (ES) č. 396/2005 se mění v souladu s přílohou tohoto nařízení.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 16. ledna 2014.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 36/2014
z dnia 16 stycznia 2014 r.
zmieniające załączniki II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości aminopyralidu, chlorantraniliprolu, cyflufenamidu, mepikwatu, metalaksylu-M, propamokarbu, pyriofenonu i chinoksyfenu w określonych produktach oraz na ich powierzchni
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 14 ust. 1 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W załączniku II oraz w części B załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 określono najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) dla metalaksylu-M i chinoksyfenu, zaś w części A załącznika III do wspomnianego rozporządzenia określono NDP dla aminopyralidu, chlorantraniliprolu, cyflufenamidu, mepikwatu, pencykuronu i propamokarbu. Dla pyriofenonu nie określono NDP, a substancja ta nie została ujęta w załączniku IV do tego rozporządzenia, wobec czego stosuje się do niej wartość wzorcową wynoszącą 0,01 mg/kg.
(2)
W ramach procedury udzielania zezwoleń na stosowanie środków ochrony roślin zawierających substancję czynną chlorantraniliprol na powierzchni buraka, marchewki, selera, chrzanu, karczocha jerozolimskiego, pasternaka, korzenia pietruszki, salsefii, brukwi, rzepy oraz innych warzyw korzeniowych i bulwiastych (z wyjątkiem buraka cukrowego i rzodkiewki) złożono - na podstawie art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 - wniosek w sprawie zmiany obowiązujących NDP.
(3)
Wnioski w tej samej sprawie złożono także: w odniesieniu do cyflufenamidu odnośnie do owoców ziarnkowych (z wyjątkiem jabłek i gruszek), korniszonów i dyniowatych z niejadalną skórką (z wyjątkiem melonów); w odniesieniu do mepikwatu odnośnie do owsa, pszenicy i produktów pochodzenia zwierzęcego w związku z poziomami pozostałości w paszach wynikającymi ze stosowania mepikwatu na pszenicy, życie i jęczmieniu; w odniesieniu do metalaksylu-M odnośnie do porzeczek; w odniesieniu do pencykuronu odnośnie do ziemniaków; w odniesieniu do propamokarbu odnośnie do rokiety siewnej i pora; oraz w odniesieniu do pyriofenonu odnośnie do winogron stołowych i winogron do produkcji wina, jęczmienia, owsa, żyta i pszenicy.
(4)
Zgodnie z art. 6 ust. 2 i 4 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 złożono wniosek dotyczący stosowania aminopyralidu w produktach pochodzenia zwierzęcego w związku z poziomami pozostałości w paszach wynikającymi ze stosowania aminopyralidu na powierzchni roślin pastewnych. Wnioskodawca twierdzi, że dozwolone stosowanie aminopyralidu na powierzchni roślin pastewnych w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Boliwii, Argentynie i Brazylii skutkuje poziomami pozostałości przekraczającymi NDP dozwolone na podstawie rozporządzenia (WE) nr 396/2005 oraz że konieczne jest ustanowienie wyższych NDP, aby uniknąć barier handlowych w odniesieniu do przywozu produktów pochodzenia zwierzęcego.
(5)
Wnioski w tej samej sprawie złożono także: w odniesieniu do chlorantraniliprolu odnośnie do nasion roślin oleistych (z wyjątkiem orzeszków ziemnych, nasion soi i nasion bawełny) oraz w odniesieniu do chinoksyfenu odnośnie do chmielu. W obydwu przypadkach wnioskodawcy twierdzą, że dozwolone stosowanie rzeczonych substancji na powierzchni tych upraw w Stanach Zjednoczonych skutkuje poziomami pozostałości przekraczającymi NDP dozwolone na podstawie rozporządzenia (WE) nr 396/2005 oraz że konieczne jest ustanowienie wyższych NDP, aby uniknąć barier handlowych w odniesieniu do przywozu nasion roślin oleistych.
(6)
Zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wnioski te zostały poddane ocenie przez państwa członkowskie, których dotyczyły, a sprawozdania z oceny przekazano Komisji.
(7)
Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) dokonał oceny wniosków i sprawozdań oceniających, analizując w szczególności ryzyko dla konsumentów oraz, w odpowiednich przypadkach, dla zwierząt, i wydał uzasadnione opinie dotyczące proponowanych NDP (2). Urząd przekazał te opinie Komisji i państwom członkowskim oraz podał je do publicznej wiadomości.
(8)
W odniesieniu do aminopyralidu na powierzchni roślin pastewnych Urząd stwierdził, że zmiana obecnych NDP nie jest konieczna dla mleka, jaj, drobiu i produktów pozyskanych od świń. W odniesieniu do stosowania chlorantraniliprolu na powierzchni nasion roślin oleistych oraz stosowania pencykuronu na powierzchni ziemniaków Urząd stwierdził, że przedstawione dane nie są wystarczające, by określić nowy NDP. W odniesieniu do stosowania propamokarbu na powierzchni rokiety siewnej i pora Urząd odradza ustanowienie proponowanego NDP, gdyż nie można wykluczyć ryzyka dla konsumentów. Ponadto brak jest danych dotyczących zamierzonego stosowania poprzez zraszanie. Obecne NDP powinny zatem pozostać niezmienione.
(9)
W odniesieniu do pozostałych wniosków Urząd stwierdził, że spełniono wszystkie wymogi dotyczące danych oraz że zmiany NDP, o które wystąpili wnioskodawcy, są dopuszczalne z punktu widzenia bezpieczeństwa konsumentów na podstawie oceny narażenia konsumentów dokonanej dla 27 określonych grup konsumentów europejskich. Urząd wziął pod uwagę najnowsze informacje na temat właściwości toksykologicznych wymienionych substancji. Ani w przypadku długotrwałego narażenia na przedmiotowe substancje w wyniku spożywania wszystkich produktów spożywczych mogących je zawierać, ani w przypadku narażenia krótkoterminowego w wyniku dużej konsumpcji odnośnych uprawianych roślin i produktów, nie wykazano istnienia ryzyka przekroczenia dopuszczalnego dziennego spożycia ani ostrej dawki referencyjnej (ARfD).
(10)
W odniesieniu do aminopyralidu Urząd zaproponował zastosowanie - zamiast zmian NDP, o które wnosił wnioskodawca - najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości zawartych w Kodeksie (CXL) dla środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego, ponieważ CXL oparte są one na tych samych przesłankach naukowych. Wspomniane CXL są bezpieczne dla konsumentów w UE i w związku z tym należy je włączyć do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 jako NDP.
(11)
Na podstawie uzasadnionych opinii Urzędu oraz po uwzględnieniu czynników istotnych dla rozpatrywanej kwestii stwierdzono, że odnośne zmiany NDP spełniają wymogi art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005.
(12)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 396/2005.
(13)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 16 stycznia 2014 r.