NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 906/2014
ze dne 11. března 2014,
kterým se doplňuje nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1306/2013, pokud jde o výdaje na veřejnou intervenci
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1306/2013 ze dne 17. prosince 2013 o financování, řízení a sledování společné zemědělské politiky a o zrušení nařízení Rady (EHS) č. 352/78, (ES) č. 165/94, (ES) č. 2799/98, (ES) č. 814/2000, (ES) č. 1290/2005 a (ES) č. 485/2008 (1), a zejména na čl. 20 odst. 2 a 3 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V souladu s čl. 4 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1306/2013 mají být intervenční opatření pro regulaci zemědělských trhů financována Unií za podmínek stanovených právními předpisy v odvětví zemědělství. Pokud jde o opatření týkající se veřejné intervence, určuje se částka, kterou má Unie financovat, ročními účetními závěrkami sestavenými platebními agenturami.
(2)
Výdaje na veřejnou intervenci se mohou do značné míry lišit. Je tedy nezbytné upřesnit pro každou kategorii operací, jaké výdaje jsou způsobilé k financování Unií, a zejména za jakých podmínek je lze uhradit. Pro tento účel je třeba stanovit podmínky způsobilosti a metody výpočtu těchto výdajů. Dále je třeba stanovit, zda se tyto výdaje mají zaúčtovat na základě údajů skutečně zaznamenaných platebními agenturami, nebo na základě paušálních částek stanovených Komisí.
(3)
Aby mohly členské státy, jejichž měnou není euro, provádět za harmonizovaných podmínek konsolidaci svých výdajů a svých nákladů v národní měně i v eurech, je třeba stanovit podmínky, za kterých se operace týkající se veřejného skladování zapíší do jejich účtů, a jaký směnný kurz se má použít.
(4)
Ocenění operací týkajících se veřejného skladování závisí rovněž na povaze operací a na platných právních předpisech z jednotlivých odvětví zemědělství. Napříště je proto třeba vymezit obecné pravidlo, kterým se stanoví, že hodnota nákupů a prodejů se rovná součtu plateb a příjmů, které byly nebo mají být realizovány u hmotných operací, a zvláštní pravidla nebo zvláštní případy, které je třeba vzít v úvahu.
(5)
Opatření tohoto nařízení nahrazují příslušná ustanovení uvedená v nařízení Komise (ES) č. 884/2006 (2), které bylo zrušeno nařízením Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 907/2014 (3),
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví podmínky a pravidla pro financování výdajů na intervenční opatření související s veřejným skladováním z Evropského zemědělského záručního fondu (dále jen „EZZF“).
Článek 2
Intervenční opatření v podobě veřejného skladování
Intervenční opatření v podobě veřejného skladování mohou zahrnovat operace v souvislosti s nákupem, skladováním, dopravou a přemísťováním zásob, jakož i prodejem a jinou distribucí zemědělských produktů za podmínek stanovených platnými právními předpisy v odvětví zemědělství a tímto nařízením.
Článek 3
Financování intervenčních výdajů vzniklých v rámci operací veřejného skladování
1. V rámci operací veřejného skladování podle článku 2 financuje EZZF z titulu intervence, pokud odpovídající výdaje nebyly jiným způsobem stanoveny právními předpisy z jednotlivých odvětví zemědělství, tyto výdaje:
a)
finanční náklady na finanční prostředky mobilizované členskými státy pro nákup produktů podle metod výpočtu stanovených v příloze I;
b)
výdaje na hmotné operace související s nákupem, prodejem nebo s jakýmkoli jiným přechodem vlastnictví k produktům (uskladnění, skladování a vyskladnění produktů v rámci veřejného skladování) podle přílohy II na základě paušálních částek jednotných pro celou Unii a vypočítaných metodami uvedenými v příloze III;
c)
výdaje na hmotné operace, které nejsou nutně spojeny s nákupem, prodejem nebo jakýmkoli jiným přechodem vlastnictví k produktům na základě paušálních nebo nepaušálních částek podle ustanovení stanovených Komisí v rámci právních předpisů v odvětví zemědělství týkajících se těchto produktů a v příloze IV;
d)
výdaje na přepravu na území členského státu nebo mimo jeho území nebo na vývoz na základě paušálních nebo nepaušálních částek; tyto výdaje je třeba schválit v souladu s postupem uvedeným v čl. 229 odst. 2 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1308/2013 (4);
e)
snížení hodnoty skladovaných produktů podle metod výpočtu stanovených v příloze V;
f)
rozdíly (zisky a ztráty) mezi účetní hodnotou a distribuční cenou produktů nebo rozdíly vyplývající z jiných činitelů.
2. Aniž jsou dotčena zvláštní pravidla a rozhodné činitele stanovené v přílohách tohoto nařízení nebo v zemědělských právních předpisech, pro členské státy, jejichž měnou není euro, platí, že výdaje podle odst. 1 písm. b) a c) tohoto článku, které se vypočítají na základě částek stanovených v eurech, a výdaje nebo příjmy uskutečněné v národní měně podle tohoto nařízení se převádějí na národní měnu nebo na euro na základě posledního směnného kurzu stanoveného Evropskou centrální bankou před účetním obdobím, během něhož se operace zapisují na účty platební agentury.
Pro účely tohoto nařízení se účetním obdobím rozumí období uvedené v čl. 3 odst. 3 písm. a) nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 907/2014.
Článek 4
Ocenění operací týkajících se veřejného skladování
1. Hodnota nákupů a prodejů se rovná součtu plateb nebo příjmů, které byly nebo mají být realizovány u hmotných operací, s výjimkou případů, kdy se použijí zvláštní ustanovení uvedená v tomto článku, a s výhradou ustanovení v:
a)
příloze VI, pokud jde o chybějící množství;
b)
příloze VII, pokud jde o produkty znehodnocené nebo zničené;
c)
příloze VIII, pokud jde o uskladněné produkty, u nichž bylo zamítnuto převzetí.
2. Určení hodnoty nákupů se provádí pro uskladňovaná množství produktů uskladněná na základě ceny v rámci veřejné intervence s přihlédnutím k navýšením, bonifikacím, slevám, procentním podílům a koeficientům, které se mají použít na ceny v rámci veřejné intervence při nákupu produktu v souladu s kritérii vymezenými právními předpisy v odvětví zemědělství.
V případech a situacích uvedených v příloze VI a v bodě 2 písm. a) a c) přílohy VII se však k navýšením, bonifikacím, slevám, procentním podílům a koeficientům nepřihlíží.
Hodnota produktů znehodnocených nebo zničených buď v důsledku přírodních katastrof, nebo příliš dlouhého skladování, jak je uvedeno v bodě 2 přílohy VII tohoto nařízení, se určí prováděcím aktem Komise. Tento akt se přijme v souladu s přezkumným postupem podle čl. 229 odst. 2 nařízení (EU) č. 1308/2013.
3. Aniž je dotčena příloha V, hodnota produktů zpřístupněných a financovaných z Fondu evropské pomoci nejchudším osobám je cena v rámci veřejné intervence platná 1. října každého roku. Pro členské státy, jejichž měnou není euro, se účetní hodnota intervenčních produktů převádí na národní měnu pomocí směnného kurzu platného 1. října uvedeného roku.
Pokud se intervenční produkty převádí z jednoho členského státu do druhého, dodavatelský členský stát zaznamená doručený produkt v účtech jako nulovou položku a členský stát určení jej zaznamená jako příjem v měsíci odeslání, přičemž použije cenu vypočítanou v souladu s prvním pododstavcem.
4. Náklady placené nebo účtované při nákupu produktů za hmotné operace uvedené v čl. 3 odst. 1 písm. c) v souladu s právními předpisy Unie se zanášejí na účet jako výdaje nebo příjmy vztahující se k technickým nákladům, a to odděleně od nákupní ceny.
5. Na finančních účtech uvedených v čl. 3 odst. 3 písm. a) nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 907/2014 se množství produktů, která se nacházejí na skladě na konci účetního období a která se mají převést do následujícího účetního období, ocení průměrnou účetní hodnotou (převodní cenou), která se určí v měsíčním účetnictví z posledního měsíce účetního období.
6. Uskladněná množství, u kterých se ukáže, že nesplňují podmínky pro skladování, se v okamžiku vyskladnění zaúčtují jako prodaná za cenu, za kterou byla nakoupena.
Pokud však jsou v okamžiku fyzického vyskladnění produktu splněny podmínky pro uplatnění písm. b) přílohy VI, vyskladnění zboží se předem zkonzultuje s Komisí.
7. Jestliže účet vykazuje kreditní zůstatek, odečte se tento od výdajů běžného účetního období.
8. Jestliže po prvním dni v měsíci nastane změna v paušálních částkách, platebních lhůtách, úrokových sazbách či v jiných činitelích používaných pro výpočet, nové činitele se pro hmotné operace použijí od následujícího měsíce.
Článek 5
Toto nařízení vstupuje v platnost sedmým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 11. března 2014.
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 906/2014
z dnia 11 marca 2014 r.
uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do wydatków w zakresie interwencji publicznej
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (1), w szczególności jego art. 20 ust. 2 i 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 środki interwencyjne mające na celu regulację rynków rolnych są finansowane przez Unię, na warunkach określonych w sektorowym prawodawstwie rolnym. W odniesieniu do środków interwencji publicznej przewiduje się, że kwota finansowana przez Unię jest określona w rocznych sprawozdaniach finansowych sporządzanych przez agencje płatnicze.
(2)
Wydatki w zakresie interwencji publicznej mogą mieć różnoraki charakter. Konieczne jest zatem określenie dla każdej kategorii operacji, które z wydatków kwalifikują się do unijnego finansowania, a w szczególności określenie, na jakich warunkach wydatki te można pokryć. W tym celu należy ustalić warunki kwalifikowalności i metody obliczania wydatków kwalifikowalnych. Ponadto należy określić, czy wydatki te należy księgować na podstawie pozycji rzeczywiście udokumentowanych przez agencje płatnicze, czy też na podstawie kwot standardowych ustanowionych przez Komisję.
(3)
Aby państwa członkowskie, których walutą nie jest euro, mogły dokonywać konsolidacji wydatków i kosztów w walucie krajowej i w euro w sposób zharmonizowany, konieczne jest określenie, na jakich warunkach operacje związane z przechowywaniem w magazynach państwowych byłyby rejestrowane na ich rachunkach, oraz ustalenie, który kurs walutowy ma zastosowanie.
(4)
Wycena operacji związanych z przechowywaniem w magazynach państwowych zależy także od charakteru operacji i mającego zastosowanie sektorowego prawodawstwa rolnego. Należy ustanowić zasadę ogólną, zgodnie z którą wartość ilości zakupionych i sprzedanych równa jest sumie płatności lub wpływów, zrealizowanych lub do zrealizowania, za czynności fizyczne, wraz z określonymi zasadami lub przypadkami szczególnymi, które należy uwzględnić.
(5)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu zastępują odpowiednie przepisy ustanowione w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 884/2006 (2), które zostało uchylone rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 907/2014 (3),
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot
W niniejszym rozporządzeniu określa się warunki i zasady mające zastosowanie do finansowania z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) wydatków związanych ze środkami interwencyjnymi dotyczącymi przechowywania w magazynach państwowych.
Artykuł 2
Środki interwencyjne w postaci przechowywania w magazynach państwowych
Środki interwencyjne w postaci przechowania w magazynach państwowych mogą obejmować zakup, przechowywanie, transport i transfer zapasów, jak również sprzedaż i inne formy zbytu produktów rolnych, na warunkach przewidzianych w mającym zastosowanie sektorowym prawodawstwie rolnym i w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 3
Finansowanie wydatków interwencyjnych ponoszonych w ramach operacji związanych z przechowywaniem w magazynach państwowych
1. O ile odpowiednie wydatki nie zostały inaczej ustalone w ramach mającego zastosowanie sektorowego prawodawstwa rolnego, w ramach operacji związanych z przechowywaniem w magazynach państwowych, o których mowa w art. 2, EFRG finansuje w ramach interwencji następujące wydatki:
a)
koszty finansowania związane z funduszami uruchomionymi przez państwa członkowskie na zakup produktów, zgodnie z metodami rozliczeń określonymi w załączniku I;
b)
wydatki na czynności fizyczne wynikające z zakupu, sprzedaży lub innej formy przekazania produktów (przyjęcie, przechowywanie i odbiór produktów przechowywanych w magazynach państwowych), o których mowa w załączniku II, na podstawie kwot standardowych jednolitych w całej Unii, obliczanych zgodnie z metodami określonymi w załączniku III;
c)
wydatki na czynności fizyczne niekoniecznie związane z zakupem, sprzedażą lub jakąkolwiek inną formą przekazania produktów, na podstawie kwot standardowych lub kwot niestandardowych, zgodnie z przepisami ustanowionymi przez Komisję w sektorowym prawodawstwie rolnym dotyczącym tych produktów oraz w załączniku IV;
d)
wydatki poniesione na transport na terytorium państwa członkowskiego lub poza nim albo wydatki wynikające z wywozu towarów, na podstawie kwot standardowych lub kwot niestandardowych, podlegające zatwierdzeniu zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 229 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (4);
e)
amortyzację przechowywanych produktów zgodnie z metodami rozliczeń określonymi w załączniku V;
f)
różnice (zyski i straty) między wartością księgową a ceną zbytu produktów lub różnice wynikające z innych czynników.
2. W przypadku państw członkowskich, których walutą nie jest euro, bez uszczerbku dla zasad i terminów operacyjnych przewidzianych w załącznikach do niniejszego rozporządzenia lub w prawodawstwie rolnym, wydatki, o których mowa w ust. 1 lit. b) i c) niniejszego artykułu, obliczane na podstawie kwot ustalonych w euro oraz wydatki i dochody realizowane w walucie krajowej na podstawie niniejszego rozporządzenia są przeliczane odpowiednio na walutę krajową lub na euro na podstawie ostatniego kursu walutowego ustalonego przez Europejski Bank Centralny przed rokiem budżetowym, w którym operacje zostały zarejestrowane na rachunkach agencji płatniczej.
Do celów niniejszego rozporządzenia rok budżetowy oznacza okres, o którym mowa w art. 3 ust. 3 lit. a) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 907/2014.
Artykuł 4
Wycena operacji związanych z przechowywaniem w magazynach państwowych
1. Wartość ilości zakupionych i sprzedanych równa jest sumie płatności lub wpływów, zrealizowanych lub do zrealizowania, za czynności fizyczne, z wyjątkiem przypadków stosowania przepisów szczególnych, o których mowa w niniejszym artykule i z zastrzeżeniem przepisów przewidzianych:
a)
w załączniku VI dla brakujących ilości;
b)
w załączniku VII dla produktów, których jakość uległa obniżeniu, lub produktów zniszczonych;
c)
w załączniku VIII dla produktów przyjętych do magazynu, których przejęcia odmówiono.
2. W przypadku ilości produktów wprowadzanych do zapasów wartość ilości zakupionych określa się na podstawie ceny interwencyjnej, uwzględniając podwyżki, bonifikaty, rabaty, stawki procentowe i współczynniki, które należy zastosować do ceny interwencyjnej podczas zakupu produktu zgodnie z kryteriami określonymi w sektorowym prawodawstwie rolnym.
Podwyżki, bonifikaty, rabaty, stawki procentowe i współczynniki nie są jednakże brane pod uwagę w przypadkach i sytuacjach, o których mowa w załączniku VI i załączniku VII pkt 2 lit. a) i c).
Wartość produktów, których jakość uległa obniżeniu, lub produktów zniszczonych w wyniku klęsk żywiołowych lub zbyt długiego okresu przechowywania, o czym mowa w pkt 2 załącznika VII do niniejszego rozporządzenia, ustala się w drodze aktu wykonawczego Komisji. Akt ten przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 229 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
3. Nie naruszając przepisów załącznika V, wartość produktów udostępnionych i finansowanych w ramach Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym stanowi cenę interwencyjną obowiązującą na dzień 1 października każdego roku. W przypadku państw członkowskich, których walutą nie jest euro, wartość księgowa produktów podlegających zakupom interwencyjnym jest przeliczana na walutę krajową po kursie walutowym obowiązującym dnia 1 października danego roku.
W przypadku gdy produkty podlegające zakupom interwencyjnym są przekazywane z jednego państwa członkowskiego do drugiego, państwo członkowskie będące dostawcą zapisuje dostarczony produkt jako pozycję zerową, natomiast państwo członkowskie będące miejscem przeznaczenia zapisuje go po stronie wpływów w miesiącu wysyłki, stosując cenę obliczoną zgodnie z akapitem pierwszym.
4. Koszty poniesione lub kwoty otrzymane przy zakupie produktów w związku z czynnościami fizycznymi, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. c), zgodnie z przepisami unijnymi są zapisywane na rachunkach jako wydatki lub dochody związane z kosztami technicznymi, w sposób różny od ceny zakupu.
5. W rachunkach finansowych, o których mowa w art. 3 ust. 3 lit. a) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 907/2014, ilości produktów przechowywanych na koniec roku budżetowego, które pozostają do przeniesienia na następny rok budżetowy, wycenia się według ich średniej wartości księgowej (cena z przeniesienia) wynikającej z rozliczenia z ostatniego miesiąca w roku budżetowym.
6. Ilości przyjęte do magazynu niespełniające wymagań związanych z przechowywaniem księguje się jako sprzedaż w chwili odbioru z magazynu, po cenie, po której zostały zakupione.
Jeżeli jednak w chwili fizycznego odbioru produktu z magazynu spełnione są warunki, aby zastosować przepisy załącznika VI lit. b), odbiór towarów należy wcześniej skonsultować z Komisją.
7. W przypadku gdy rachunek wykazuje saldo dodatnie, zostaje ono pomniejszone o wydatki z bieżącego roku budżetowego.
8. W przypadku zmiany kwot standardowych, terminów płatności, stóp procentowych lub pozostałych elementów rozliczeniowych po pierwszym dniu danego miesiąca, nowe elementy rozliczeniowe mają zastosowanie do czynności fizycznych w następnym miesiącu.
Artykuł 5
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 11 marca 2014 r.