NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 1294/2013
ze dne 11. prosince 2013,
kterým se zavádí akční program pro oblast cel v Evropské unii na období let 2014-2020 (Clo 2020) a zrušuje rozhodnutí č. 624/2007/ES
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 33 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
v souladu s řádným legislativním postupem (1),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Víceletý akční program pro oblast cel, který platil před rokem 2014, významně přispěl k usnadnění a posílení spolupráce mezi celními orgány v rámci Unie. Řada činností v celní oblasti je přeshraniční povahy a zahrnuje a ovlivňuje všechny členské státy, takže jednotlivé členské státy nemohou tyto činnosti účinně a efektivně provádět samy. Program Clo na úrovni Unie, který provádí Komise, nabízí členským státům unijní rámec pro rozvoj této spolupráce, což je nákladově efektivnější, než kdyby si každý členský stát zřídil svůj vlastní rámec pro spolupráci na dvoustranné nebo mnohostranné úrovni. Je tudíž vhodné zajistit pokračování předchozího víceletého akčního programu pro oblast cel zavedením nového programu ve stejné oblasti, a sice programu Clo 2020 (dále jen „program“).
(2)
Činnosti v rámci programu, tedy evropské informační systémy, společné akce pro úředníky celní správy a iniciativy v oblasti společné odborné přípravy, přispějí k naplňování strategie Evropa 2020 pro inteligentní a udržitelný růst podporující začlenění tím, že posílí fungování vnitřního trhu. Tím, že tento program poskytne rámec pro činnosti, které se zaměřují na účinnější a modernizované fungování celních orgánů, posilují konkurenceschopnost podniků, podporují zaměstnanost a racionalizují a koordinují opatření členských států na ochranu jejich finančních a hospodářských zájmů a zájmů Unie, zároveň aktivně posílí fungování celní unie, díky čemuž budou moci podniky a občané v plné míře využívat potenciálu vnitřního trhu a světového obchodu.
(3)
S cílem podpořit proces přistoupení a přidružení třetích zemí by měly mít přistupující a kandidátské země i potenciální kandidáti a partnerské země evropské politiky sousedství možnost účasti na programu, jestliže budou splněny určité podmínky. Vzhledem ke zvyšující se vzájemné propojenosti světového hospodářství by program měl nadále nabízet možnost zapojit do určitých činností externí odborníky, jako jsou například úředníci ze třetích zemí, zástupci mezinárodních organizací nebo hospodářské subjekty. Účast externích odborníků je považována za zásadní vždy, když bez jejich přispění nelze dosáhnout cílů programu. Zřízení Evropské služby pro vnější činnost pod vedením vysoké představitelky Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku přispívá ke koordinaci a soudržnosti politik v oblasti, která je významnou součástí vnějších strategií a akcí Unie, a to na dvoustranné i mnohostranné úrovni.
(4)
Cíle programu by měly odrážet problémy a úkoly, které bude v oblasti cel nutné řešit v příštím desetiletí. Program by měl nadále hrát roli v takových klíčových oblastech, jako je soudržné provádění práva Unie v oblasti cel a v souvisejících oblastech. Program by se měl kromě toho zaměřit na ochranu finančních a hospodářských zájmů Unie a zajištění bezpečnosti. To by mělo zahrnovat mimo jiné spolupráci a sdílení informací mezi vnitrostátními a unijními orgány odpovědnými za monitorování vnitřního trhu a celními orgány. Program by se měl rovněž věnovat usnadňování obchodu, mimo jiné společným úsilím v boji proti podvodům, a na zvyšování administrativní kapacity celních orgánů. V této souvislosti by měla být provedena analýza detekčních zařízení a souvisejících technologií z hlediska nákladů a přínosů s cílem umožnit, aby celní orgány mohly i v období po roce 2020 snadněji pořizovat moderní nástroje celní kontroly. Posouzeny by rovněž měly být metody usnadňující pořizování moderních nástrojů celní kontroly, včetně společného zadávání veřejných zakázek.
(5)
Nástroje využívané v programu, které byly v platnosti před rokem 2014, se ukázaly být náležitými, a měly by proto být zachovány. S ohledem na potřebu strukturovanější operační spolupráce by měly být přidány další nástroje, konkrétně skupiny odborníků složené z odborníků Unie a členských států, kteří mají společně vykonávat úkoly ve specifických oblastech, a dále akce zaměřené na budování kapacit veřejné správy, které by měly poskytovat specializovanou pomoc zúčastněným zemím, které potřebují budovat správní kapacitu.
(6)
V posilování celních systémů v rámci Unie hrají klíčovou roli evropské informační systémy, a proto by měly být v rámci programu i nadále financovány. Kromě toho by mělo být možné do programu zahrnout i nové celní informační systémy zřízené podle právních předpisů Unie. Evropské informační systémy by měly být ve vhodných případech v zájmu vyšší flexibility a účinnosti celní správy založeny na sdílených vývojových modelech a sdílené informační architektuře.
(7)
Prostřednictvím programu by měla rovněž být budována odborná způsobilost, které by mělo být dosaženo formou společné odborné přípravy. Celní úředníci si musí rozšiřovat a obnovovat znalosti a dovednosti, které jsou pro Unii potřebné. Program by měl hrát významnou úlohu při rozvoji lidských kapacit prostřednictvím posílení podpory odborné přípravy, která se zaměří na celní úředníky i na hospodářské subjekty. Za tímto účelem by se současná koncepce Unie v oblasti společné odborné přípravy, která se dosud zakládala zejména na rozvoji centrálního elektronického vzdělávání (eLearning), měla vyvinout v mnohostranný program Unie pro podporu odborné přípravy.
(8)
Program by měl přikládat náležitý význam fungování stávajících evropských informačních systémů pro cla a rozvoji nových evropských informačních systémů nezbytných pro provádění celního kodexu Unie a vynakládat na ně odpovídající podíl svého rozpočtu. Zároveň by měly být věnovány odpovídající prostředky na činnosti sdružující úředníky pracující v celní oblasti a činnosti v oblasti budování odborné způsobilosti. Kromě toho by měl program umožnit určitou míru pružnosti v rámci rozpočtu, aby bylo možné reagovat na změny politických priorit.
(9)
Program by měl být v platnosti po dobu sedmi let, aby bylo jeho trvání sladěno s platností víceletého finančního rámce stanoveného v nařízení Rady (EU, Euratom) č. 1311/2003 (2).
(10)
Toto nařízení stanoví pro celou dobu trvání programu finanční krytí, které pro Evropský parlament a Radu představuje během ročního rozpočtového procesu hlavní referenční částku ve smyslu bodu 17 interinstitucionální dohody mezi Evropským parlamentem, Radou a Komisí o rozpočtové kázni, spolupráci v rozpočtových záležitostech a řádném finančním řízení ze dne 2. prosince 2013 (3).
(11)
V souladu se závazkem, který si Komise stanovila pro dosažení soudržnosti a zjednodušení programů financování stanovila ve sdělení Komise ze dne 19. října 2010 nazvaném „Přezkum rozpočtu EU“, je třeba zdroje sdílet s ostatními nástroji Unie pro financování, jestliže předpokládané činnosti v rámci programu sledují cíle, které jsou společné různým nástrojům financování, avšak s vyloučením dvojího financování. U akcí v rámci tohoto programu by měla být zajištěna soudržnost ve využívání zdrojů Unie, které jsou určeny na podporu fungování celní unie.
(12)
Opatření, nezbytná pro finanční provádění tohoto nařízení by měla být přijímána v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 966/2012 (4), a s nařízením Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 1268/2012 (5).
(13)
Finanční zájmy Unie by měly být chráněny přiměřenými opatřeními v celém výdajovém cyklu, včetně prevence, odhalování a vyšetřování nesrovnalostí, zpětného získávání ztracených, neoprávněně vyplacených nebo nesprávně použitých finančních prostředků a případných sankcí.
(14)
Zcela zásadní je spolupráce v oblasti inteligentního posuzování rizik, neboť ta umožňuje, aby měly ze zjednodušené elektronické celní správy co největší užitek důvěryhodné podniky dodržující předpisy, a umožňuje zaměřit se na nesrovnalosti.
(15)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci, pokud jde o sestavování ročních pracovních programů. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (6).
(16)
Za účelem odpovídající reakce na změny politických priorit by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování Evropské unie, pokud jde o změny seznamu ukazatelů k měření dosažení zvláštních cílů a pozměnění orientačních částek vyhrazených na jednotlivé druhy akcí. Je obzvlášť důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracování aktu v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(17)
Jelikož cíle tohoto nařízení, totiž zavedení víceletého programu, který má zlepšit fungování celní unie, nemůže být uspokojivě dosaženo na úrovni členských států, protože členské státy nemohou účinně zajistit spolupráci a koordinaci potřebnou pro provádění programu, a proto jich může být z důvodu jejich rozsahu a účinku lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení tohoto cíle.
(18)
Při provádění programu by Komisi měl být nápomocen výbor pro program Clo 2020.
(19)
V zájmu usnadnění hodnocení programu by měl být od samotného začátku zaveden odpovídající rámec pro sledování výsledků dosažených programem. Mělo by být provedeno hodnocení v polovině období zaměřené na dosahování cílů programu, jeho účinnost a přidanou hodnotu programu na evropské úrovni. Závěrečné hodnocení by dále mělo posoudit dlouhodobý dopad a udržitelnost výsledků programu. Měla by být zajištěna plná transparentnost spojená s pravidelným podáváním zpráv o sledování a hodnocení Evropskému parlamentu a Radě. Tato hodnocení by měla vycházet z ukazatelů měřících účinky programu na základě předem stanovených základních hodnot. Ukazatele by mimo jiné měly měřit dobu, během níž společná komunikační síť funguje bez systémových selhání, neboť to představuje podmínku řádného fungování všech evropských informačních systémů, aby celní orgány v celní unii mohly účinně spolupracovat.
(20)
Zpracovávání osobních údajů prováděné v členských státech v souvislosti s tímto nařízením a pod dohledem příslušných orgánů členských států, zejména nezávislých veřejných orgánů určených členskými státy, se řídí směrnicí Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES (7). Zpracovávání osobních údajů prováděné Komisí v rámci tohoto nařízení a pod dohledem evropského inspektora ochrany údajů se řídí nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 45/2001 (8). Výměna nebo předávání informací příslušnými orgány by se měly uskutečňovat v souladu s pravidly o předávání osobních údajů stanovenými ve směrnici 95/46/ES a výměna nebo předávání informací ze strany Komise by se měly uskutečňovat v souladu s pravidly o předávání osobních údajů stanovenými v nařízení (ES) č. 45/2001.
(21)
Toto nařízení nahrazuje rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 624/2007/ES (9). Uvedené rozhodnutí by proto mělo být zrušeno,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
OBECNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Předmět
1. Zavádí se víceletý akční program „Clo 2020“ (dále jen „program“), jehož cílem je podpořit fungování celní unie.
2. Program se vztahuje na období od 1. ledna 2014 do 31. prosince 2020.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
1)
„celními orgány“ orgány odpovědné za uplatňování celních předpisů;
2)
„externími odborníky“:
a)
zástupci orgánů státní správy, a to i ze zemí, které se neúčastní programu podle čl. 3 odst. 2;
b)
hospodářské subjekty a organizace zastupující hospodářské subjekty;
c)
zástupci mezinárodních a jiných příslušných organizací.
Článek 3
Účast v programu
1. Zúčastněnými zeměmi jsou členské státy a země uvedené v odstavci 2 za předpokladu, že jsou splněny podmínky v něm uvedené.
2. Účast v programu je otevřena těmto zemím:
a)
přistupujícím zemím, kandidátským zemím a potenciálním kandidátům, jež využívají předvstupní strategie, v souladu s obecnými zásadami a obecnými podmínkami pro účast těchto zemí v programech Unie stanovenými v příslušných rámcových dohodách, v rozhodnutích Rady přidružení nebo podobných dohodách;
b)
partnerským zemím v rámci evropské politiky sousedství, pokud tyto země dosáhly dostatečné úrovně sblížení příslušných právních předpisů a správních postupů s právními předpisy a správními postupy Unie.
Partnerské země uvedené v prvním pododstavci písm. b) se programu účastní v souladu s ustanoveními, jež se s těmito zeměmi určí po vytvoření rámcových dohod o jejich účasti na programech Unie.
Článek 4
Přispění k činnostem v rámci programu
Pokud je to nezbytné pro dosažení cílů uvedených v článcích 5 a 6, mohou být přizváni externí odborníci, aby přispěli k vybraným činnostem organizovaným v rámci programu. Tyto externí odborníky vybírá Komise spolu se zúčastněnými zeměmi podle jejich dovedností, zkušeností a znalostí, jež jsou potřebné pro dané činnosti.
Článek 5
Obecný cíl a zvláštní cíle
1. Obecným cílem programu je podpořit fungování a modernizaci celní unie, a posílit tak vnitřní trh prostřednictvím spolupráce mezi zúčastněnými zeměmi, jejich celními orgány a úředníky. O dosažení obecného cíle se usiluje splněním zvláštních cílů.
2. Zvláštními cíli je podporovat celní orgány při ochraně finančních a hospodářských zájmů Unie a jejích členských států, včetně boje proti podvodům a ochrany práv duševního vlastnictví, zvyšovat bezpečnost a zabezpečení, chránit občany a životní prostředí, zlepšovat administrativní kapacitu celních orgánů a posilovat konkurenceschopnost evropských podniků.
Těchto zvláštních cílů bude dosaženo zejména:
a)
využitím výpočetní techniky,
b)
zajištěním moderních a harmonizovaných přístupů k celním postupům a kontrolám,
c)
usnadňováním zákonného obchodu,
d)
snižováním administrativní zátěže a nákladů na dodržování předpisů; a
e)
posilováním fungování celních orgánů.
3. Dosažení zvláštních cílů se měří zejména pomocí ukazatelů uvedených v příloze I. V případě nutnosti lze tyto ukazatele v průběhu programu revidovat.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 15 s cílem pozměňovat seznam ukazatelů obsažený v příloze I.
Článek 6
Operační cíle
Program má tyto operační cíle:
a)
podporovat přípravu, soudržné uplatňování a účinné provádění právních předpisů Unie a politiky v oblasti cel;
b)
rozvíjet, zdokonalovat, provozovat a podporovat evropské informační systémy v oblasti cel;
c)
určovat, rozvíjet, sdílet a uplatňovat osvědčené pracovní postupy a správní postupy, zejména v návaznosti na srovnávací analýzy;
d)
upevňovat dovednosti a schopnosti celních úředníků;
e)
zlepšovat spolupráci mezi celními orgány a mezinárodními organizacemi, třetími zeměmi, jinými vládními orgány, včetně unijních a vnitrostátních orgánů dozoru nad trhem, jakož i hospodářskými subjekty a organizacemi zastupujícími hospodářské subjekty.
KAPITOLA II
ZPŮSOBILÉ AKCE
Článek 7
Způsobilé akce
Program za podmínek stanovených v ročním pracovním programu uvedeném v článku 14 poskytuje finanční podporu tyto druhy akcí:
a)
společné akce:
i)
semináře a pracovní setkání;
ii)
projektové skupiny, které se zpravidla skládají z omezeného počtu zemí, působí pouze po omezenou dobu a sledují předem stanovený cíl s přesně definovaným výsledkem, včetně koordinace či srovnávání;
iii)
pracovní návštěvy organizované zúčastněnými zeměmi nebo jinou zemí, které umožní úředníkům získat nebo zvýšit jejich odbornou způsobilost či znalosti v celních záležitostech; u pracovních návštěv organizovaných ve třetích zemích lze z programu financovat pouze cestovní a pobytové náklady (ubytování a denní příspěvky);
iv)
činnosti sledování prováděné společnými skupinami úředníků Komise a úředníků zúčastněných zemí, jejichž úkolem je analyzovat celní postupy, zjišťovat problémy při provádění pravidel a případně i předkládat návrhy na úpravu pravidel a pracovních metod Unie;
v)
skupiny odborníků, zejména strukturované formy spolupráce dočasného či trvalého charakteru, jež sdružují odborné znalosti a dovednosti k plnění úkolů v konkrétních oblastech nebo provádějí operační činnosti,, případně podporou on-line služeb spolupráce, administrativní pomoci i infrastruktury a vybavení;
vi)
akce zaměřené na budování kapacit celní správy a podpůrné akce;
vii)
studie;
viii)
společně vytvořené komunikační akce;
ix)
jakékoli další činnosti, které podporují obecné, zvláštní a operační cíle uvedené v článcích 5 a 6;
b)
budování kapacit v oblasti informačních technologií: vývoj, údržba, provoz a kontrola kvality unijních složek evropských informačních systémů stanovených v oddílu A přílohy II a nových evropských informačních systémů zřízených právem Unie;
c)
budování odborné způsobilosti: společné akce v oblasti odborné přípravy, jejichž cílem je podpora nezbytných odborných dovedností a znalostí vztahujících se k oblasti cel.
Článek 8
Zvláštní prováděcí ustanovení o společných akcích
1. Účast na společných akcích uvedených v čl. 7 písm. a) je dobrovolná.
2. Zúčastněné země zajistí, aby k účasti na společných akcích byli nominováni úředníci s náležitým profilem a kvalifikací.
3. Zúčastněné země případně přijmou nezbytná opatření pro provádění společných akcí, zejména zvyšováním informovanosti o těchto akcích a zajištěním optimálního využití vzniklých výstupů.
Článek 9
Zvláštní prováděcí ustanovení o budování kapacit v oblasti informačních technologií
1. Komise a zúčastněné země zajistí, aby evropské informační systémy uvedené v oddílu A přílohy II byly rozvíjeny, provozovány a náležitě udržovány.
2. Komise ve spolupráci se zúčastněnými zeměmi koordinuje ty aspekty zavádění a fungování unijních složek, jež jsou uvedeny v oddílu B přílohy II, i neunijních složek, jež popisuje oddíl C přílohy II, Evropských informačních systémů uvedených v oddílu A přílohy II, které jsou nezbytné pro zajištění jejich operability, vzájemné propojenosti a soustavného zlepšování.
3. Unie nese náklady na pořízení, vývoj, instalaci, údržbu a každodenní provoz unijních složek. Náklady na pořízení, vývoj, instalaci, údržbu a každodenní provoz neunijních složek nesou zúčastněné země.
Článek 10
Zvláštní prováděcí ustanovení o budování odborné způsobilosti
1. Účast na společných akcích v oblasti odborné přípravy uvedených v čl. 7 písm. c) je dobrovolná.
2. Zúčastněné země případně začlení do svých vnitrostátních programů odborné přípravy společně vytvořený obsah odborné přípravy, včetně modulů elektronického vzdělávání, programů odborné přípravy a společně dohodnutých norem odborné přípravy.
3. Zúčastněné země zajistí, aby jejich úředníci obdrželi úvodní i průběžnou odbornou přípravu, která je nezbytná pro získání společných odborných dovedností a znalostí v souladu s programy odborné přípravy.
4. Zúčastněné země poskytnou svým úředníkům nezbytnou jazykovou přípravu, aby získali dostatečnou úroveň jazykových znalostí pro účast v programu.
KAPITOLA III
FINANČNÍ RÁMEC
Článek 11
Finanční rámec
1. Finanční krytí pro provádění programu na období 2014-2020 je stanoveno na 522 943 000 EUR v běžných cenách.
Roční rozpočtové prostředky schvalují Evropský parlament a Rada v mezích víceletého finančního rámce.
2. V rámci finančního krytí jsou orientační částky přidělovány na způsobilé akce uvedené v článku 7 v rámci procentuálního rozmezí uvedeného v příloze III pro každý druh akce. Komise se od orientačních částek přídělů finančních prostředků uvedených v příloze může odchýlit, nesmí však zvýšit přidělený podíl finančního krytí na jednotlivé druhy akce o více než 10 %.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci podle článku 15 pozměňující orientační příděly finančních prostředků uvedené v příloze III, pokud by bylo nezbytné uvedený limit překročit.
Článek 12
Druhy podpory
1. Komise provádí program v souladu s nařízením (EU. Euratom) č. 966/2012.
2. Finanční podpora Unie na způsobilé akce podle článku 7 má podobu:
a)
grantů;
b)
zadávání veřejných zakázek;
c)
náhrady nákladů vynaložených externími odborníky uvedenými v článku 4.
3. Míra spolufinancování u grantů činí až 100 % způsobilých nákladů v případě denních příspěvků, nákladů na cestování a ubytování a nákladů spojených s organizováním akcí.
Pokud tyto akce vyžadují udělení grantů, stanoví příslušnou míru spolufinancování roční pracovní programy.
4. Finanční příděl pro program může pokrýt také:
a)
náklady vzniklé v souvislosti s přípravnými, monitorovacími, auditními a hodnotícími činnostmi, kterých je zapotřebí pro řízení programu a dosažení jeho cílů, zejména náklady na studie, na schůzky odborníků, informační a komunikační akce, včetně institucionální komunikace o politických prioritách Unie, jestliže se vztahují k cílům tohoto programu;
b)
náklady spojené se sítěmi informačních technologií se zaměřením na zpracování a výměnu informací; a
c)
všechny ostatní náklady na technickou a administrativní pomoc, které vzniknou Komisi při řízení programu.
Článek 13
Ochrana finančních zájmů Unie
1. Komise přijme vhodná opatření k zajištění toho, aby byly při provádění akcí financovaných podle tohoto nařízení finanční zájmy Unie chráněny opatřeními k prevenci podvodů, korupce a jiného protiprávního jednání, účinnými kontrolami, a jsou-li zjištěny nesrovnalosti, zpětným získáním neoprávněně vyplacených částek a případně účinnými, přiměřenými a odrazujícími správními a finančními sankcemi.
2. Komise nebo její zástupci a Účetní dvůr mají pravomoc provádět na základě kontroly dokumentů i inspekce na místě audit u všech příjemců grantů, zhotovitelů, dodavatelů nebo poskytovatelů a subdodavatelů, kteří v rámci tohoto nařízení obdrželi finanční prostředky Unie.
3. Evropský úřad pro boj proti podvodům (OLAF) může provádět vyšetřování, včetně kontrol a inspekcí na místě, v souladu s ustanoveními a postupy stanovenými v nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 883/2013 (10) a v nařízení Rady (Euratom, ES) č. 2185/96 (11) s cílem zjistit, zda v souvislosti s grantovou dohodou, rozhodnutím o grantu nebo smlouvou uzavřenou na základě tohoto nařízení nedošlo k podvodu, korupci nebo jinému protiprávnímu jednání ohrožujícímu finanční zájmy Unie.
KAPITOLA IV
PROVÁDĚCÍ PRAVOMOCI
Článek 14
Pracovní program
1. Za účelem provádění programu přijímá Komise prostřednictvím prováděcích aktů roční pracovní programy. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 16 odst. 2.
Každý roční pracovní program provede cíle programu tím, že určí:
a)
akce v souladu s obecnými, zvláštními a operačními cíli stanovenými v článcích 5 a 6, způsob provádění a ve vhodných případech rovněž podmínky zřizování týmů odborníků uvedených v čl. 7 písm. a) bodu v), jakož i očekávané výsledky;
b)
rozpis rozpočtu podle druhu akce;
c)
míru spolufinancování u grantů, jak je uvedeno v čl. 12 odst. 3.
2. Při přípravě ročního pracovního programu bere Komise v úvahu společný přístup v oblasti celní politiky. Tento přístup je pravidelně revidován a určován v partnerství mezi Komisí a členskými státy ve Skupině pro celní politiku složené z vedoucích celních správ členských států nebo jejich zástupců a zástupců Komise.
Komise Skupinu pro celní politiku pravidelně informuje o opatřeních vztahujících se k provádění programu.
Článek 15
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci podle čl. 5 odst. 3 druhého pododstavce a čl. 11 odst. 2 druhého pododstavce je svěřena Komisi na období od 1. ledna 2014 do 31. prosince 2020.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v čl. 5 odst. 3 druhém pododstavci a čl. 11 odst. 2 druhém pododstavci kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie, nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle čl. 5 odst. 3 druhého pododstavce a čl. 11 odst. 2 druhého pododstavce vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament ani Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
Článek 16
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen výbor. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
KAPITOLA V
SLEDOVÁNÍ A HODNOCENÍ
Článek 17
Sledování akcí v rámci programu
1. Komise ve spolupráci se zúčastněnými zeměmi na základě ukazatelů uvedených v příloze I sleduje provádění programu a akcí v jeho rámci.
2. Komise zveřejní výsledky sledování.
3. Výsledky sledování se použijí pro účely hodnocení programu v souladu s článkem 18.
Článek 18
Hodnocení
1. Komise předloží Evropskému parlamentu a Radě hodnotící zprávu v polovině období a závěrečnou hodnotící zprávu týkající se oblastí uvedených v odstavcích 2 a 3. Výsledky těchto hodnocení, včetně nalezených výraznějších nedostatků, se začlení do rozhodnutí o možném prodloužení, úpravě či pozastavení programů v následujících obdobích. Tato hodnocení provádí nezávislý externí hodnotitel.
2. Do 30. června 2018 vypracuje Komise hodnotící zprávu v polovině období, která se zaměří na dosažení cílů akcí v rámci programu, účinnost využívání prostředků a přidanou hodnotu programu na evropské úrovni. Tato zpráva se bude mimoto zabývat zjednodušením a trvalou platností cílů, jakož i přínosem programu k prioritám Unie, totiž inteligentnímu a udržitelnému růstu podporujícímu začlenění.
3. Do 31. prosince 2021 vypracuje Komise závěrečnou hodnotící zprávu týkající se oblastí uvedených v odstavci 2 a dlouhodobého dopadu a udržitelnosti účinků programu.
4. Zúčastněné země poskytnou Komisi na její žádost veškeré údaje a informace, které mohou přispět k její hodnotící zprávě v polovině období a závěrečné hodnotící zprávě.
KAPITOLA VI
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 19
Zrušení
Rozhodnutí č. 624/2007/ES se zrušuje s účinkem od 1. ledna 2014.
Finanční závazky související s akcemi prováděnými podle uvedeného rozhodnutí se však až do dokončení těchto akcí nadále řídí uvedeným rozhodnutím.
Článek 20
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 11. prosince 2013.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 1294/2013
z dnia 11 grudnia 2013 r.
ustanawiające program działania dla ceł w Unii Europejskiej na okres 2014-2020 (Cła 2020) i uchylające decyzję nr 624/2007/WE
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 33,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Wieloletni program działania dotyczący ceł obowiązujący przed 2014 r. w znacznym stopniu przyczynił się do ułatwienia i rozwoju współpracy między organami celnymi w Unii. Wiele działań w dziedzinie ceł ma charakter transgraniczny; są one prowadzone z udziałem wszystkich państw członkowskich, które odczuwają ich skutki, i dlatego działania te nie mogą być skutecznie i sprawnie realizowane przez poszczególne państwa członkowskie. Dzięki programowi dotyczącemu ceł na poziomie Unii, wdrażanemu przez Komisję, państwa członkowskie mogą rozwijać tę współpracę w ramach Unii, co jest oszczędniejsze niż tworzenie własnych sieci współpracy dwustronnej lub wielostronnej przez każde państwo członkowskie. W związku z tym właściwe jest zapewnienie kontynuacji poprzedniego wieloletniego programu działania dotyczącego ceł poprzez ustanowienie nowego programu w tej samej dziedzinie, program Cła 2020 („program”).
(2)
Działania podejmowane w ramach programu, czyli europejskie systemy informacyjne, wspólne działania skierowane do urzędników i funkcjonariuszy celnych oraz wspólne inicjatywy szkoleniowe, przyczynią się do realizacji strategii „Europa 2020” na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu poprzez usprawnienie funkcjonowania rynku wewnętrznego. Stwarzając ramy dla działalności, której celem jest dążenie do uzyskania większej efektywności organów celnych i podatkowych oraz ich modernizacja, a także podniesienie konkurencyjności przedsiębiorstw, wspieranie zatrudnienia oraz zracjonalizowanie i skoordynowanie działań państw członkowskich w celu ochrony interesów finansowych i gospodarczych tych państw oraz Unii, program w sposób aktywny doprowadzi do wzmocnienia funkcjonowania unii celnej, tak aby przedsiębiorstwa i obywatele mogli w pełni korzystać z potencjału rynku wewnętrznego i globalnego handlu.
(3)
W celu wsparcia procesu przystępowania państw trzecich i stowarzyszania tych państw program powinien być otwarty dla krajów przystępujących i dla krajów kandydujących, a także dla potencjalnych kandydatów i krajów partnerskich objętych europejską polityką sąsiedztwa, w przypadku gdy spełnione są określone warunki. Biorąc pod uwagę postępującą współzależność w gospodarce światowej, program powinien przewidywać możliwość angażowania - w pewne działania - ekspertów zewnętrznych, takich jak urzędnicy z państw trzecich, przedstawiciele organizacji międzynarodowych czy przedsiębiorcy. Udział ekspertów zewnętrznych uważa się za niezbędny, w przypadkach gdy cele programu nie mogą zostać zrealizowane bez ich udziału. Ustanowienie Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych pod zwierzchnictwem Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa ułatwia współpracę i spójność w zakresie polityki w obszarze, który jest ważnym elementem strategii i działań zewnętrznych Unii, zarówno w wymiarze stosunków dwustronnych, jak i wielostronnych.
(4)
Cele programu powinny uwzględniać problemy oraz wyzwania, jakich można spodziewać się w dziedzinie ceł w następnym dziesięcioleciu. Powinien on nadal odgrywać rolę w takich kluczowych dziedzinach, jak spójne wdrażanie unijnego prawa w dziedzinie ceł sprawach z nią związanych. Ponadto powinien on skupiać się na ochronie interesów finansowych i gospodarczych Unii oraz na zapewnianiu ochrony i bezpieczeństwa. Powinno to obejmować między innymi współpracę i gromadzenie informacji między krajowymi i unijnymi organami nadzorowania rynku oraz organami celnymi. Program powinien służyć także ułatwianiu handlu, między innymi poprzez wspólne starania na rzecz zwalczania oszustw i zwiększania zdolności administracyjnej organów celnych. Z myślą o tym należy przeprowadzić analizę kosztów i korzyści dotyczącą sprzętu do wykrywania i odnośnej technologii, po to by ułatwić nabywanie przez organy celne po roku 2020 nowoczesnych narzędzi służących do kontroli celnych. Przeanalizowane powinny być również metody ułatwiające nabywanie nowoczesnych narzędzi służących do kontroli celnych, w tym wspólne zamówienia publiczne.
(5)
Narzędzia stosowane w ramach programu przed 2014 r. okazały się właściwe i dlatego powinny zostać zachowane. Z uwagi na potrzebę bardziej zorganizowanej współpracy operacyjnej powinno się wprowadzić dodatkowe narzędzia, mianowicie zespoły ekspertów składające się z ekspertów unijnych i krajowych, powoływane w celu wspólnego wykonywania zadań w określonych dziedzinach oraz tworzenia zdolności administracji publicznej, aby zapewnić specjalistyczną pomoc tym krajom uczestniczącym, które potrzebują zwiększenia zdolności administracyjnych.
(6)
Europejskie systemy informacyjne odgrywają kluczową rolę w procesie wzmacniania systemów celnych w Unii i dlatego nadal powinny być finansowane w ramach programu. Ponadto powinna istnieć możliwość uwzględnienia w programie nowych systemów informacyjnych odnoszących się do ceł, ustanowionych na mocy prawa Unii. Europejskie systemy informacyjne powinny, we właściwych przypadkach, być oparte na wspólnych modelach rozwoju i architekturze informatycznej w celu zapewnienia wyższego stopnia elastyczności i skuteczności administracji celnej.
(7)
Działania na rzecz budowania kompetencji ludzkich powinny być także prowadzone w ramach wspólnych szkoleń oraz powinny one być realizowane w ramach programu. Urzędnicy celni muszą zdobywać i aktualizować wiedzę i umiejętności wymagane do zaspokajania potrzeb Unii. Program powinien mieć zasadnicze znaczenie z punktu widzenia wzmacniania potencjału ludzkiego, dzięki wzmożonemu wsparciu w zakresie szkoleń, skierowanemu zarówno do urzędników i funkcjonariuszy celnych, jak i do przedsiębiorców. W tym celu obecne podejście Unii do wspólnych szkoleń, które głównie opierało się na centralnym rozwoju kształcenia za pośrednictwem internetu i nośników elektronicznych, powinno przekształcić się w wielowymiarowy program wsparcia na rzecz szkoleń dla Unii.
(8)
W programie powinno się należycie uwzględnić funkcjonowanie dotychczasowego europejskiego systemu informacji celnej oraz opracowanie nowego europejskiego systemu informacji niezbędnego do wprowadzania w życie Unijnego Kodeksu Celnego; należy także przeznaczyć na ten system odpowiednią część budżetu tego programu. Jednocześnie należy przeznaczyć właściwe środki na działania grupujące urzędników i funkcjonariuszy celnych oraz na tworzenie kompetencji ludzkich. Ponadto program powinien przewidywać pewną elastyczność budżetową, aby możliwe było reagowanie na zmiany w priorytetach politycznych.
(9)
Program powinien trwać siedem lat, tak by jego czas trwania był tożsamy z czasem trwania wieloletnich ram finansowych ustalonym w rozporządzeniu Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 (2).
(10)
Niniejsze rozporządzenie określa na cały czas trwania programu pulę środków finansowych, która ma stanowić główną kwotę odniesienia - w rozumieniu pkt 17 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją o współpracy w kwestiach budżetowych i o należytym zarządzaniu finansowym (3) - dla Parlamentu Europejskiego i Rady podczas rocznej procedury budżetowej.
(11)
Zgodnie ze zobowiązaniem Komisji do zachowania spójności i uproszczenia programów finansowania, które to zobowiązanie zawarła w komunikacie z dnia 19 października 2010 r. zatytułowanym „Przegląd budżetu UE”, w przypadku gdy działania przewidziane w ramach programu prowadzą do osiągnięcia celów, które są wspólne dla różnych instrumentów finansowych, zasoby powinny być współdzielone z innymi unijnymi instrumentami finansowania, jednak z wyłączeniem możliwości podwójnego finansowania. Działania w ramach programu powinny zapewniać spójność w wykorzystaniu środków unijnych wspierających funkcjonowanie unii celnej.
(12)
Środki niezbędne do finansowego wdrożenia niniejszego rozporządzenia należy przyjąć zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (4) oraz z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE, Euratom) nr 1268/2012 (5).
(13)
Należy chronić interesy finansowe Unii z zastosowaniem proporcjonalnych środków w całym cyklu wydatkowania, w tym przez prewencję, wykrywanie i analizę nieprawidłowości, odzyskiwanie środków utraconych, nienależnie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych oraz, w stosownych przypadkach, nakładanie sankcji.
(14)
Współpraca w zakresie inteligentnej oceny ryzyka ma zasadnicze znaczenie dla umożliwienia przestrzegającym przepisów i godnym zaufania przedsiębiorstwom czerpania maksymalnych korzyści z uproszczenia e-administracji celnej, pozwalając również skupić działania na nieprawidłowościach.
(15)
W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do tworzenia rocznych programów prac. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (6).
(16)
Aby we właściwy sposób reagować na zmiany w priorytetach polityki, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w zakresie zmian w wykazie wskaźników służących mierzeniu realizacji konkretnego rodzaju celów oraz zmian orientacyjnych kwot przydzielanych na każdy rodzaj działania. Jest szczególnie ważne, by w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, również z ekspertami. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(17)
Ponieważ celu niniejszego rozporządzenia a mianowicie opracowania wieloletniego programu w celu poprawy funkcjonowania unii celnej, nie da się osiągnąć w zadowalającym stopniu na szczeblu państw członkowskich, które nie mogą skutecznie prowadzić współpracy i koordynacji niezbędnej do realizacji programu, natomiast z uwagi na jego rozmiar i skutki, możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodne z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, o której mowa w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.
(18)
W procesie wdrażania programu Komisję powinien wspomagać komitet ds. programu „Cła 2020”.
(19)
Aby ułatwić ocenę programu, od samego początku należy wprowadzić odpowiednie ramy monitorowania jego wyników. Należy przeprowadzić ocenę śródokresową pod kątem realizacji celów programu, jego skuteczności i jego wartości dodanej na poziomie europejskim. Ponadto w końcowej ocenie należy uwzględnić długofalowe skutki oraz jego oddziaływanie na zrównoważoność (rozwoju). Należy zapewnić pełną przejrzystość, wraz z regularnie składanymi sprawozdaniami z monitorowania i oceny, Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Ocena powinna opierać się na wskaźnikach i mierzyć rezultaty programu w stosunku do uprzednio określonych punktów bazowych. Wskaźniki powinny mierzyć między innymi okres, w którym wspólna sieć informacyjna jest dyspozycyjna bez awarii, ponieważ stanowi to warunek należytego funkcjonowania wszystkich europejskich systemów informacyjnych pracujących dla organów celnych, by te ostatnie mogły sprawnie współpracować w ramach unii celnej.
(20)
Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (7) reguluje przetwarzanie danych osobowych mające miejsce w państwach członkowskich w kontekście niniejszego rozporządzenia i pod nadzorem właściwych organów państw członkowskich, zwłaszcza niezależnych organów publicznych wyznaczonych przez państwa członkowskie. Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (8) reguluje przetwarzanie danych osobowych dokonywane przez Komisję w kontekście niniejszego rozporządzenia i pod nadzorem Europejskiego Inspektora Ochrony Danych. Wszelka wymiana lub przekazywanie informacji przez właściwe organy powinny odbywać się w zgodzie z zasadami dotyczącymi przekazywania danych osobowych, o których mowa w dyrektywie 95/46/WE, a wszelka wymiana lub przekazywanie informacji przez Komisję powinny odbywać się w zgodzie z zasadami dotyczącymi przekazywania danych osobowych, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 45/2001.
(21)
Niniejsze rozporządzenie zastępuje decyzję nr 624/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (9). Należy zatem uchylić wspomnianą decyzję,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
POSTANOWIENIA OGÓLNE
Artykuł 1
Przedmiot
1. Niniejszym ustanawia się wieloletni program działania „Cła 2020” („program”) w celu wsparcia funkcjonowania unii celnej.
2. Program obejmuje okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
(1)
„organy celne” oznaczają organy odpowiedzialne za stosowanie przepisów celnych;
(2)
„eksperci zewnętrzni” oznaczają:
a)
przedstawicieli organów rządowych, w tym z krajów nieuczestniczących w programie, zgodnie z art. 3 ust. 2;
b)
przedsiębiorców i organizacje reprezentujących przedsiębiorców;
c)
przedstawicieli organizacji międzynarodowych i innych właściwych organizacji.
Artykuł 3
Udział w programie
1. Państwami uczestniczącymi są państwa członkowskie oraz państwa, o których mowa w ust. 2, o ile spełnione są warunki określone w tym ustępie.
2. Udział w programie jest otwarty dla następujących państw:
a)
państw przystępujących, państw kandydujących i potencjalnych kandydatów korzystających ze strategii przedakcesyjnej, zgodnie z ogólnymi zasadami oraz ogólnymi warunkami udziału tych państw w programach unijnych ustanowionych w odpowiednich umowach ramowych, decyzjach rady stowarzyszenia lub podobnych umowach;
b)
państw partnerskich europejskiej polityki sąsiedztwa, o ile państwa te osiągnęły wystarczający poziom zbliżenia odpowiedniego ustawodawstwa i metod administracyjnych do prawodawstwa i metod administracyjnych Unii.
Państwa partnerskie, o których mowa w lit. b) akapitu pierwszego uczestniczą w programie zgodnie z przepisami, które zostaną określone w wyniku zawarcia z nimi umów ramowych w sprawie udziału w programach unijnych.
Artykuł 4
Wkład w działania objęte programem
Eksperci zewnętrzni mogą zostać zaproszeni do udziału w wybranych działaniach organizowanych w ramach programu, jeżeli jest to niezbędne do osiągnięcia celów, o których mowa w art. 5 i 6. Eksperci zewnętrzni są wybierani przez Komisję, wraz z państwami uczestniczącymi, na podstawie ich umiejętności, doświadczenia i wiedzy odpowiednich dla określonych działań.
Artykuł 5
Cel ogólny i cele szczegółowe
1. Celem ogólnym programu jest wspieranie funkcjonowania i modernizacji unii celnej, aby wzmacniać rynek wewnętrzny w drodze współpracy między uczestniczącymi państwami, ich organami celnymi i reprezentantami tych organów. Cel ogólny jest realizowany poprzez realizację celów szczegółowych.
2. Cele szczegółowe to: wspieranie organów celnych w chronieniu interesów finansowych i gospodarczych Unii i państw członkowskich, w tym w zwalczaniu oszustw i w ochronie praw własności intelektualnej, zwiększanie ochrony i bezpieczeństwa, ochrona obywateli i środowiska, poprawa zdolności administracyjnych organów celnych i polepszanie konkurencyjności europejskich przedsiębiorstw.
Te cele szczegółowe są realizowane w szczególności przez:
a)
komputeryzację;
b)
zapewnianie nowoczesnego i jednolitego podejścia w procedurach i kontrolach celnych;
c)
ułatwianie legalnego handlu;
d)
obniżanie kosztów przestrzegania przepisów oraz obciążeń administracyjnych; oraz
e)
poprawę funkcjonowania organów celnych.
3. Realizację celów szczegółowych mierzy się na podstawie wskaźników zamieszczonych w załączniku I. W razie potrzeby wskaźniki te mogą zostać zmienione w trakcie trwania programu.
Komisja uprawniona jest do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 15, by zmieniać wykaz wskaźników określonych w załączniku I.
Artykuł 6
Cele operacyjne
Program ma następujące cele operacyjne:
a)
wspieranie opracowywania, spójnego stosowania i skutecznego wdrażania prawa Unii i jej polityki w dziedzinie ceł;
b)
opracowanie, udoskonalenie i prowadzenie europejskich systemów informacyjnych przeznaczonych dla organów celnych, a także udzielanie im wsparcia;
c)
określenie, opracowanie, wymiana i stosowanie wzorcowych rozwiązań roboczych i procedur administracyjnych, zwłaszcza w celu rozwijania działań określających punkty odniesienia;
d)
zwiększenie umiejętności i kompetencji urzędników i funkcjonariuszy celnych;
e)
poprawa współpracy między organami celnymi a organizacjami międzynarodowymi, państwami trzecimi, innymi organami rządowymi, w tym unijnymi i krajowymi organami nadzoru rynku, przedsiębiorcami i organizacjami reprezentującymi przedsiębiorców.
ROZDZIAŁ II
DZIAŁANIA KWALIFIKOWALNE
Artykuł 7
Działania kwalifikowalne
Na warunkach określonych w rocznym programie prac, o którym mowa w art. 14, w ramach programu zapewnia się wsparcie finansowe następujących rodzajów działań:
a)
Działania wspólne:
(i)
seminaria i warsztaty;
(ii)
grupy projektowe, zasadniczo składające się z przedstawicieli ograniczonej liczby państw, funkcjonujące w ograniczonym czasie w celu realizacji wcześniej wytyczonego celu i uzyskania ściśle określonego rezultatu, łącznie z koordynacją i określeniem punktów odniesienia;
(iii)
wizyty robocze organizowane przez państwa uczestniczące lub przez inne państwo w celu umożliwienia urzędnikom uzyskania lub pogłębienia wiedzy specjalistycznej lub ogólnej w sprawach celnych; w przypadku wizyt roboczych organizowanych w państwach trzecich, za koszty kwalifikowalne w ramach programu uznaje się jedynie koszty podróży i pobytu (zakwaterowanie i diety);
(iv)
monitorowanie działań prowadzonych przez wspólne zespoły składające się z urzędników Komisji i państw uczestniczących w celu analizowania praktyk celnych, określania wszelkich trudności związanych z wdrażaniem przepisów, a w stosownych przypadkach - przedstawianie sugestii odnośnie do dostosowania unijnych przepisów i metod pracy;
(v)
zespoły ekspertów stanowiące zorganizowaną formę współpracy o charakterze tymczasowym lub stałym, gromadzące wiedzę specjalistyczną w celu wykonywania zadań w konkretnych dziedzinach lub w celu prowadzenia działań operacyjnych, otrzymujące ewentualnie wsparcie w postaci usług współpracy online, pomocy administracyjnej oraz udogodnień w zakresie infrastruktury i wyposażenia;
(vi)
działania na rzecz budowania i wspierania zdolności administracji celnej;
(vii)
badania;
(viii)
wspólnie opracowywane działania komunikacyjne;
(ix)
wszelkie inne działania wspierające realizację celów ogólnych, szczegółowych i operacyjnych, określonych w art. 5 i 6;
b)
Budowanie potencjału IT: opracowywanie, utrzymanie, obsługa i kontrola jakości komponentów unijnych europejskich systemów informacyjnych określonych w sekcji A załącznika II oraz nowych europejskich systemów informacyjnych ustanowionych na mocy prawa Unii.
c)
Budowanie kompetencji ludzkich: wspólne działania w zakresie szkoleń w celu zapewnienia koniecznych umiejętności zawodowych i wiedzy związanych z cłami.
Artykuł 8
Specjalne przepisy wykonawcze dotyczące działań wspólnych
1. Udział w działaniach wspólnych, o których mowa w art. 7 lit. a), jest dobrowolny.
2. Państwa uczestniczące zapewniają, aby do wykonywania działań wspólnych kierowani byli urzędnicy o odpowiednim doświadczeniu i stosownych kwalifikacjach.
3. Państwa uczestniczące przyjmują, w stosownych przypadkach, niezbędne środki w celu realizacji działań wspólnych, w szczególności poprzez szerzenie wiedzy na temat działań wspólnych oraz zapewnianie optymalnego wykorzystania uzyskanych wyników.
Artykuł 9
Szczególne przepisy wykonawcze dotyczące budowania zdolności informatycznych
1. Komisja i państwa uczestniczące zapewniają, aby europejskie systemy informacyjne, o których mowa w sekcji A załącznika II, były opracowywane, obsługiwane i w należyty sposób utrzymywane.
2. Komisja koordynuje, we współpracy z państwami uczestniczącymi, te aspekty związane z ustanowieniem i funkcjonowaniem unijnych i pozaunijnych - wymienione odpowiednio w sekcji B załącznika II oraz w sekcji C załącznika II - Europejskiego Systemu Informacji, określonych w sekcji A załącznika II, które są niezbędne do zapewnienia ich funkcjonowania, wzajemnego połączenia i ciągłego doskonalenia.
3. Unia ponosi koszty zakupu, rozwoju, instalacji, utrzymania i codziennego funkcjonowania komponentów unijnych. Państwa uczestniczące ponoszą koszty zakupu, rozwoju, instalacji, utrzymania i codziennego funkcjonowania komponentów pozaunijnych.
Artykuł 10
Specjalne przepisy wykonawcze dotyczące budowania kompetencji ludzkich
1. Udział we wspólnych działaniach w zakresie szkoleń, o których mowa w art. 7 lit. c), jest dobrowolny.
2. Państwa uczestniczące, w stosownych przypadkach, włączają do krajowych programów szkoleniowych wspólnie opracowane treści szkoleń, w tym moduły e-szkoleń, programy szkoleniowe i wspólnie uzgodnione standardy szkoleniowe.
3. Państwa uczestniczące zapewniają swoim urzędnikom i funkcjonariuszom celnym kształcenie wstępne i ustawiczne niezbędne do uzyskania wspólnych kwalifikacji i wiedzy zawodowej zgodnie z programami szkoleń.
4. Państwa uczestniczące zapewniają szkolenie językowe niezbędne do osiągnięcia przez urzędników i funkcjonariuszy celnych odpowiedniego poziomu znajomości języka umożliwiającego udział w programie.
ROZDZIAŁ III
RAMY FINANSOWE
Artykuł 11
Ramy finansowe
1. Pulę środków finansowych na realizację programu na okres 2014-2020 ustala się na 522 943 000 EUR według obecnych cen.
Roczne środki zatwierdzane są przez Parlament Europejski i Radę w granicach wieloletnich ram finansowych.
2. W ramach kwoty środków finansowych przeznaczonych na program zostaną przydzielone kwoty orientacyjne na działania kwalifikowalne wymienione w art. 7 w ramach wielkości procentowych określonych w załączniku III dla każdego rodzaju działania. Komisja może odejść od orientacyjnych przydziałów środków, określonych w załączniku, ale nie może zwiększyć przyznanej części kwoty finansowej o więcej niż 10 % dla każdego rodzaju działania.
Jeżeli przekroczenie tego limitu okazałoby się konieczne, Komisja jest upoważniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 15, zmieniających orientacyjny przydział środków określony w załączniku III.
Artykuł 12
Rodzaje interwencji
1. Komisja realizuje program zgodnie z rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 966/2012.
2. Unijne wsparcie finansowe na rzecz działań kwalifikowalnych przewidzianych w art. 7 przyjmuje postać:
a)
dotacji;
b)
zamówień publicznych;
c)
zwrotu kosztów poniesionych przez ekspertów zewnętrznych, o których mowa w art. 4.
3. Wskaźnik współfinansowania nie przekracza 100 % kosztów kwalifikowalnych, w przypadku diet dziennych, kosztów podróży i zakwaterowania oraz kosztów związane z organizacją wydarzeń.
W przypadku gdy dane działania wymagają przyznania dotacji, wskaźnik współfinansowania mający zastosowanie określa się w rocznych programach prac.
4. Środki finansowe przyznane na realizację programu można również wykorzystać:
a)
do pokrycia wydatków związanych z pracami w zakresie przygotowania, monitorowania, kontroli, audytu i oceny, które są niezbędne do zarządzania programem i realizacji jego celów; są to w szczególności wydatki poniesione z tytułu badań, spotkań ekspertów, działań informacyjnych i komunikacyjnych, obejmujących między innymi komunikację instytucjonalną priorytetów politycznych Unii, w zakresie, w jakim są one związane z celami niniejszego programu,
b)
na wydatki związane z sieciami informatycznymi służącymi wymianie i przetwarzaniu informacji, oraz
c)
na inne wydatki na pomoc techniczną i administracyjną poniesione przez Komisję w związku z zarządzaniem programem.
Artykuł 13
Ochrona interesów finansowych Unii
1. Komisja przyjmuje odpowiednie środki zapewniające, w trakcie realizacji działań finansowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia, ochronę interesów finansowych Unii przez stosowanie środków zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji i innym nielegalnym działaniom, przez skuteczne kontrole oraz, w razie wykrycia nieprawidłowości, przez odzyskiwanie kwot nienależnie wypłaconych, a także, w stosownych przypadkach, przez skuteczne, proporcjonalne i odstraszające sankcje administracyjne i finansowe.
2. Komisja lub jej przedstawiciele oraz Trybunał Obrachunkowy mają uprawnienia do audytu, na podstawie dokumentacji jak i na miejscu, wobec wszystkich beneficjentów dotacji, wykonawców i podwykonawców, którzy otrzymują od Unii środki na podstawie niniejszego rozporządzenia.
3. Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) może przeprowadzać dochodzenia, w tym kontrole i inspekcje na miejscu, zgodnie z przepisami i procedurami określonymi w rozporządzeniu nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady (10) oraz w rozporządzeniu Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 (11) w celu ustalenia, czy miały miejsce nadużycia finansowe, korupcja lub jakiekolwiek inne nielegalne działanie, naruszające interesy finansowe Unii, w związku z umową o udzielenie dotacji, decyzją o udzieleniu dotacji lub zamówieniem finansowanym na podstawie niniejszego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ IV
UPRAWNIENIA WYKONAWCZE
Artykuł 14
Program prac
1. Aby realizować program Komisja przyjmuje roczne programy prac w drodze aktów wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2.
Każdy roczny program prac realizuje cele programu przez ustalanie, co następuje:
a)
działania zgodnie z celami ogólnymi, szczegółowymi i operacyjnymi określonymi w art. 5 i 6, przy czym metoda realizacji obejmuje, w stosownych przypadkach, sposoby tworzenia zespołów ekspertów, o których mowa w art. 7 lit. a) ppkt (v), oraz oczekiwane wyniki;
b)
budżet w rozbiciu na rodzaje działań;
c)
stawka współfinansowania dotacji, o której mowa w art. 12 ust. 3.
2. Podczas przygotowywania rocznego programu prac Komisja bierze pod uwagę wspólne podejście dotyczące polityki celnej. Podlega ono regularnemu przeglądowi i jest określane na zasadach partnerstwa między Komisją a państwami członkowskimi w Grupie ds. Polityki Celnej, w skład której wchodzą szefowie służb celnych państw członkowskich lub ich przedstawiciele oraz przedstawiciele Komisji.
Komisja na bieżąco informuje Grupę ds. Polityki Celnej o środkach odnoszących się do realizacji programu.
Artykuł 15
Wykonywanie uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych
1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
2. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 5 ust. 3 akapit drugi oraz w art. 11 ust. 2akapit drugi zostają powierzone Komisji na okres rozpoczynający się w dniu 1 stycznia 2014 r. i kończący się w dniu 31 grudnia 2020 r.
3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 5 ust. 3 akapit drugi i w art. 11 ust. 2 akapit drugi, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność obowiązujących już aktów delegowanych.
4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja Europejska informuje o nim jednocześnie Parlament Europejski i Radę.
5. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 5 ust. 3 akapit drugi i art. 11 ust. 2 akapit drugi wchodzi w życie tylko wtedy, jeśli Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub jeśli, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Artykuł 16
Procedura komitetowa
1. Komisję wspiera komitet. Komitet jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
ROZDZIAŁ V
MONITOROWANIE I OCENA
Artykuł 17
Monitorowanie działań objętych programem
1. We współpracy z państwami uczestniczącymi Komisja monitoruje realizację programu i działań objętych programem na podstawie wskaźników, o których mowa w załączniku I.
2. Komisja podaje wyniki monitorowania do wiadomości publicznej.
3. Wyniki monitorowania są wykorzystywane do oceny programu, zgodnie z art. 18.
Artykuł 18
Ocena
1. Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie śródokresową i końcową ocenę programu w odniesieniu do spraw, o których mowa w ust. 2 i 3. Wyniki tych ocen, łącznie z ustalonymi przypadkami większych niedociągnięć, zostaną wprowadzone do decyzji o ewentualnym odnowieniu, zmianach lub zawieszeniu programu na kolejne okresy. Te oceny przeprowadza niezależny zewnętrzny podmiot oceniający.
2. Do dnia 30 czerwca 2018 r. Komisja sporządza sprawozdanie z oceny śródokresowej na temat realizacji celów działań objętych niniejszym programem, efektywności wykorzystania zasobów i wartości dodanej programu na poziomie europejskim. W sprawozdaniu dodatkowo uwzględnia się kwestie uproszczenia, ciągłej adekwatności celów, jak również wkład programu w realizację unijnych priorytetów w zakresie inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu.
3. Komisja sporządza do dnia 31 grudnia 2012 r. sprawozdanie z oceny końcowej na temat spraw, o których mowa w ust. 2, oraz na temat skutków długofalowych oraz trwałości rezultatów programu.
4. Na wniosek Komisji państwa uczestniczące dostarczają jej wszelkie dane i informacje istotne z punktu widzenia przygotowania przez Komisję sprawozdania z jej oceny śródokresowej i sprawozdania z oceny końcowej.
ROZDZIAŁ VI
POSTANOWIENIA KOŃCOWE
Artykuł 19
Uchylenie
Decyzja nr 624/2007/WE zostaje uchylona ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r.
Jednakże zobowiązania finansowe dotyczące działań realizowanych na podstawie tej decyzji nadal podlegają jej przepisom, do czasu ich zakończenia.
Artykuł 20
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 11 grudnia 2013 r.