PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 990/2013
ze dne 15. října 2013,
kterým se mění nařízení (ES) č. 1187/2009, pokud jde o vývoz mléka a mléčných výrobků do Spojených států amerických a Dominikánské republiky
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 ze dne 22. října 2007, kterým se stanoví společná organizace zemědělských trhů a zvláštní ustanovení pro některé zemědělské produkty („jednotné nařízení o společné organizaci trhů“) (1), a zejména na čl. 161 odst. 3, článek 170 a čl. 171 odst. 1 ve spojení s článkem 4 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Kapitola III oddíl 2 nařízení Komise (ES) č. 1187/2009 (2) stanoví pravidla, pokud jde o vývozní licence pro sýry vyvážené do Spojených států amerických v rámci některých kvót GATT. Zkušenosti s některými z těchto kvót ukázaly, že kvůli neustále se měnící situaci na trhu, zvláště vysoké nestálosti cen, větší hospodářské soutěži a změnám směnných kurzů, k nimž dochází v dlouhé časové prodlevě mezi lhůtou pro podání žádostí o vývozní licence („žádosti o licence“) a okamžikem, kdy se vývozy uskutečňují, nemusí mít vývozci možnost své licence využít a v důsledku toho mohou přijít o související jistoty. Aby vývozci nebyli odrazováni od podávání žádostí týkajících se těch kvót, pro které je časová prodleva stanovena v dohodě s orgány Spojených států amerických, je nutné snížit platnou výši jistoty, a to od kvótového roku 2015.
(2)
Podle ustanovení čl. 22 odst. 3) nařízení (ES) č. 1187/2009 je podání žádostí o licence týkajících se kvót otevřených Spojenými státy americkými podmíněno složením jistoty v souladu s článkem 9 uvedeného nařízení. Článek 9 je v nařízení (ES) č. 1187/2009 součástí kapitoly o obecných pravidlech a stanoví mechanismus pro výpočet jistoty u vývozů, na které se nevztahují obchodní preference udělené třetími zeměmi. S ohledem na zkušenosti při uplatňování preferenčních kvót otevřených Spojenými státy americkými a v zájmu zvýšení jejich atraktivnosti pro vývozce je proto vedle snižování výše jistoty také nutné uvést, že článek 9 by v celém svém rozsahu neměl být na tyto kvóty uplatňován.
(3)
Kapitola III oddíl 3 nařízení (ES) č. 1187/2009 stanoví podmínky a postup, které musí vývozci dodržovat, aby mohli zažádat o kvótu na sušené mléko otevřenou Dominikánskou republikou. Zatímco od zavedení kvóty až do kvótového roku 2010-2011 byla tato kvóta plně využívána, zdá se, že od kvótového roku 2011-2012 je celkové množství, na které byly podány žádosti, nižší než dostupné množství kvóty.
(4)
S ohledem na maximální využití kvóty v následujících letech je nutné upravit pravidla, pokud jde o způsobilost, použitelné množství, období pro podávání žádostí o licence a jistotu.
(5)
Aby byla kvóta pro vývozce snadněji dostupná, měly by být navíc zmírněny požadavky na minimální historické obchodní výsledky při podávání žádosti o tu část kvóty, která je uvedena v čl. 28 odst. 1 písm. a) nařízení (ES) č. 1187/2009.
(6)
Za účelem maximálního využití kvóty a v zájmu zjednodušení by maximální množství, na která lze podat žádosti o licence, jak je stanoveno v čl. 28 odst. 2 nařízení (ES) č. 1187/2009, měla být zvýšena na úrovně množství kvóty. Minimální množství, na které mohou být žádosti o licence podány, by mělo být stanoveno na 20 tun.
(7)
Dlouhá časová prodleva mezi lhůtou pro podání žádostí o licence, jak je stanoveno v článku 29 nařízení (ES) č. 1187/2009, a kvótovým rokem, během kterého se vývozy uskutečňují, jakož i vysoká nestálost cen v mlékárenském průmyslu a větší hospodářská soutěž v oblasti sušeného mléka v Dominikánské republice zvýšily riziko, že vývozcům zůstanou licence, které nejsou využité nebo jsou jen částečně využité, což má za následek ztrátu související jistoty. Je proto vhodné odložit podávání žádostí o licence z dubna na květen a stanovit druhé období přidělování.
(8)
Kromě toho snížení jistoty uvedené v čl. 28 odst. 3 by podnítilo hospodářské subjekty k tomu, aby nepřestaly podávat žádosti o licence, a je proto třeba toto snížení stanovit. Je rovněž nezbytné upřesnit, že článek 9 by se neměl vztahovat na preferenční kvótu otevřenou Dominikánskou republikou, aby byla tato kvóta pro vývozce atraktivnější.
(9)
Nařízení (ES) č. 1187/2009 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(10)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Řídícího výboru pro společnou organizaci zemědělských trhů,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Změna nařízení (ES) č. 1187/2009
Kapitola III nařízení (ES) č. 1187/2009 se mění takto:
1)
Oddíl 2 se mění takto:
a)
V článku 22 se odstavec 3 nahrazuje tímto:
„3. Podání žádostí o licence je podmíněno složením jistoty ve výši 3 EUR na 100 kg.“
b)
Článek 26 se nahrazuje tímto:
„Článek 26
Ustanovení kapitoly II se použijí s výjimkou článků 7, 9 a 10.“
2)
Oddíl 3 se nahrazuje tímto:
„ODDÍL 3
Vývoz do Dominikánské republiky
Článek 27
1. Při vývozu sušeného mléka do Dominikánské republiky v rámci kvóty stanovené v dodatku 2 přílohy III Dohody o hospodářském partnerství mezi státy Carifora a Evropskou unií a jejími členskými státy je nutné v případě každé zásilky příslušným orgánům Dominikánské republiky předložit ověřenou kopii vývozní licence vydané v souladu s tímto oddílem, jakož i řádně potvrzenou kopii vývozního prohlášení.
2. Žádosti o vývozní licence („žádosti o licence“) se mohou podávat na všechny produkty kódů KN 0402 10, 0402 21 a 0402 29.
Produkty musí být vyrobeny pouze v Unii. Na žádost příslušných orgánů předloží žadatel všechny dodatečné doklady, které tyto orgány považují za nezbytné pro vydání licence, a souhlasí případně s tím, aby tyto orgány provedly kontrolu účetnictví a výrobních podmínek dotyčných produktů.
Článek 28
1. Kvóta uvedená v čl. 27 odst. 1 činí 22 400 tun na období dvanácti měsíců, které začíná 1. července. Kvóta se dělí na dvě části:
a)
první část ve výši 80 % neboli 17 920 tun je rozdělena mezi vývozce Unie, kteří mohou doložit, že vyváželi produkty uvedené v čl. 27 odst. 2 do Dominikánské republiky v průběhu alespoň jednoho ze čtyř kalendářních roků před lhůtou pro podání žádostí o licence;
b)
druhá část ve výši 20 % neboli 4 480 tun je vyhrazena pro žadatele, kteří nejsou uvedeni v písmenu a) a kteří v okamžiku podání žádosti o licenci mohou prokázat, že po dobu posledních dvanácti měsíců obchodovali se třetími zeměmi s mléčnými výrobky uvedenými v kapitole 4 kombinované nomenklatury.
Doklad o obchodu, na který odkazuje první pododstavec, se předkládá v souladu s čl. 5 druhým pododstavcem nařízení (ES) č. 1301/2006.
2. Žádosti o licence se vztahují nejméně na 20 tun a u jednoho žadatele se mohou vztahovat maximálně na tato množství:
a)
příslušná množství uvedená v odst. 1 prvním pododstavci písm. a) a b), pokud jde o lhůtu pro podání žádostí o licence uvedenou v čl. 29 prvním pododstavci;
b)
celkové zbývající množství z obou částí kvóty uvedených v odst. 1 prvním pododstavci písm. a) a b), pokud jde o lhůtu pro podání žádostí o licence uvedenou v čl. 29 druhém pododstavci.
Žádosti o licence pro celkové zbývající množství uvedené v odst. 1 prvním pododstavci písm. b) mohou podat buď vývozci uvedení v odst. 1 prvním pododstavci písm. a), nebo žadatelé uvedení v odst. 1 prvním pododstavci písm. b).
Žádosti o licence pro množství, která budou přesahovat omezení stanovená v prvním pododstavci písm. a) a b), budou zamítnuty.
3. Aby byla žádost o licenci přípustná, lze pro každý kód produktu kombinované nomenklatury podat pouze jednu takovou žádost za období pro podávání žádostí uvedené v článku 29. Každý žadatel musí příslušnému orgánu jednoho členského státu podat všechny žádosti o licence ve stejnou dobu.
Žádosti o licence jsou přípustné pouze tehdy, pokud žadatelé při podání těchto žádostí:
a)
složí jistotu ve výši 3 EUR na 100 kg;
b)
u části uvedené v odst. 1 prvním pododstavci písm. a) uvedou množství produktů stanovených v čl. 27 odst. 2, které vyvezli do Dominikánské republiky v průběhu jednoho ze čtyř kalendářních roků před příslušnou lhůtou pro podání žádostí o licence uvedenou v článku 29, a jsou schopni to uspokojivě doložit příslušnému orgánu dotyčného členského státu. V tomto ohledu je za vývozce považován hospodářský subjekt, jehož jméno je uvedeno v příslušném vývozním prohlášení;
c)
u části uvedené v odst. 1 prvním pododstavci písm. b) jsou schopni uspokojivě doložit příslušnému orgánu dotyčného členského státu, že splňují stanovené podmínky.
Článek 29
Pro vývozy během kvótového roku od 1. července do 30. června následujícího roku se žádosti o licence podávají od 20. do 30. května každého roku.
Pokud po uplynutí lhůty pro podání žádostí o licence uvedené v prvním pododstavci zůstane k dispozici jakékoli množství, pak se pro vývozy během zbývajícího období probíhajícího kvótového roku žádosti o licence podávají od 1. do 10. listopadu každého roku.
Článek 30
Žádosti o licence a licence musí obsahovat:
a)
v kolonce 7 slova „Dominikánská republika - DO“;
b)
v kolonkách 17 a 18 množství, na něž se žádost o licenci nebo licence vztahuje;
c)
v kolonce 20 jednu z poznámek uvedených v příloze III.
Z licencí, které byly vydány podle tohoto oddílu, vyplývá povinnost vyvážet do Dominikánské republiky.
Článek 31
1. Co se týče žádostí o licence uvedených v čl. 29 prvním pododstavci, do 6. června každého roku sdělí členské státy Komisi pro každou ze dvou částí kvóty a pro každý kód produktů kombinované nomenklatury množství uvedená v žádostech o licence, nebo jí případně sdělí, že nebyly podány žádné žádosti.
2. Komise rozhodne co možná nejrychleji, v jakém rozsahu lze licence na požadovaná množství udělit, a pro každou část kvóty stanoví koeficienty přidělení. Množství získané použitím koeficientu se zaokrouhlí dolů na celé kilogramy.
3. Pokud nejméně u jedné ze dvou částí kvóty jsou žádosti o licence předloženy na množství nižší než množství uvedená v čl. 28 odst. 1, zahrne Komise do svého rozhodnutí uvedeného v odstavci 2 celkové zbývající množství, na které mohou být žádosti o licence podány během období uvedeného v čl. 29 druhém pododstavci.
Co se týče žádostí o licence uvedených v čl. 29 druhém pododstavci, do 17. listopadu každého roku sdělí členské státy Komisi pro každý kód produktů kombinované nomenklatury množství uvedená v žádostech o licence, nebo jí případně sdělí, že nebyly podány žádné žádosti.
Komise rozhodne co možná nejrychleji, v jakém rozsahu lze licence na požadovaná množství udělit, a stanoví koeficient přidělení. Množství získané použitím koeficientu se zaokrouhlí dolů na celé kilogramy.
Pokud množství požadovaná v souladu s prvním pododstavcem nedosáhnou celkového zbývajícího množství, přidělí Komise podle rozhodnutí uvedeného v třetím pododstavci zbývající množství v poměru k požadovaným množstvím.
Žadatelé musí do jednoho týdne ode dne zveřejnění rozhodnutí Komise uvedeného v třetím pododstavci informovat příslušný orgán, zda dodatečné množství přijímají. Odpovídajícím způsobem se navýší složená jistota. Dodatečné množství, které bylo přijato, sdělí příslušný orgán Komisi nejpozději do 31. prosince.
4. Před oznámením podle odstavce 1 a odst. 3 druhého pododstavce členské státy ověří, zda jsou splněny podmínky uvedené v čl. 27 odst. 2 a v článku 28.
5. Pokud použití koeficientu přidělení vede k tomu, že množství na jednoho žadatele je nižší než 20 tun, žadatelé mohou své žádosti o licence stáhnout. V takovém případě o tom uvědomí příslušný orgán do tří pracovních dnů od zveřejnění rozhodnutí Komise uvedeného v odstavci 2 a v odst. 3 třetím pododstavci. Jistota je okamžitě uvolněna. Příslušný orgán sdělí Komisi do deseti dnů od zveřejnění rozhodnutí Komise množství - v rozčlenění podle kódů produktů kombinované nomenklatury - pro která byly žádosti o licence staženy a pro která byla uvolněna jistota.
Článek 32
1. Vývozní licence se vydávají do 30. června po zveřejnění rozhodnutí Komise uvedeného v čl. 31 odst. 2 či případně do 31. prosince po zveřejnění rozhodnutí Komise uvedeného v čl. 31 odst. 3 třetím pododstavci.
Vydávají se pouze hospodářským subjektům, jejichž žádosti o licence byly vzaty v úvahu pro množství oznámená členskými státy podle čl. 31 odst. 1 a čl. 31 odst. 3 druhého pododstavce.
Pokud se zjistí, že hospodářský subjekt, kterému byla vydána licence, uvedl nepřesné údaje, licence se zruší a jistota propadne.
2. Vývozní licence vydané v souladu s tímto oddílem jsou platné od skutečného dne vydání ve smyslu čl. 22 odst. 2 nařízení (ES) č. 376/2008 do 30. června kvótového roku, pro který byla žádost o licenci podána.
Pro účely čl. 6 odst. 2 musí vývozní licence rovněž platit pro všechny produkty spadající pod kódy uvedené v čl. 27 odst. 2 prvním pododstavci.
3. Členské státy sdělí Komisi do 15. července či případně do 15. ledna množství, pro něž byly vydány licence, v rozčlenění podle kódů produktů kombinované nomenklatury.
4. Jistota se uvolní pouze v jednom z těchto případů:
a)
po předložení důkazu uvedeného v čl. 32 odst. 2 nařízení (ES) č. 376/2008 společně s přepravním dokladem uvedeným v čl. 17 odst. 3 nařízení (ES) č. 612/2009, který jako místo určení uvádí Dominikánskou republiku;
b)
pro požadovaná množství, pro něž nemohla být vydána licence.
Jistota týkající se množství, které nebylo vyvezeno, propadne.
5. Odchylně od článku 8 nařízení (ES) č. 376/2008 nejsou licence převoditelné.
6. Nejpozději do 31. srpna každého roku oznámí členské státy Komisi pro obě části kvóty uvedené v čl. 28 odst. 1 za předchozí období dvanácti měsíců podle čl. 28 odst. 1 tato množství v rozčlenění podle kódů produktů kombinované nomenklatury:
a)
množství, na které nebyly vydány licence nebo byly zrušeny;
b)
vyvezené množství.
Článek 33
1. Ustanovení kapitoly II se použijí s výjimkou článků 7, 9 a 10.
2. Oznámení Komisi uvedená v této kapitole se provádějí v souladu s nařízením Komise (ES) č. 792/2009 (3).
Článek 2
Přechodná opatření
Pokud jde o vývoz do Dominikánské republiky pro kvótový rok 2013-2014, celkové zbývající množství uvedené v čl. 28 odst. 2 prvním pododstavci písm. b) nařízení (ES) č. 1187/2009 ve znění čl. 1 bodu 2 tohoto nařízení činí 9 018 tun.
Žádosti o vývozní licence týkající se množství uvedeného v prvním pododstavci tohoto článku se mohou podávat od 1. do 10. listopadu 2013 v souladu s kapitolou III oddílem 3 nařízení (ES) č. 1187/2009 ve znění čl. 1 bodu 2 tohoto nařízení.
Článek 3
Vstup v platnost a použitelnost
Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Ustanovení čl. 1 bodu 1 se použijí od kvótového roku 2015.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 15. října 2013.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 990/2013
z dnia 15 października 2013 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1187/2009 w odniesieniu do wywozu mleka i przetworów mlecznych do Stanów Zjednoczonych Ameryki i Republiki Dominikańskiej
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 161 ust. 3, art. 170 i art. 171 ust. 1 w związku z jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W sekcji 2 rozdziału III rozporządzenia Komisji (WE) nr 1187/2009 (2) ustanowiono przepisy w odniesieniu do pozwoleń na wywóz sera do Stanów Zjednoczonych Ameryki w ramach niektórych kontyngentów GATT. Doświadczenie związane z niektórymi spośród tych kontyngentów wykazało, że ze względu na stale zmieniające się warunki rynkowe, w szczególności wysoką niestabilność cen, zwiększenie konkurencji oraz zmiany kursów wymiany walut, które występują w długim okresie pomiędzy okresem składania wniosków o pozwolenie na wywóz („wnioski o pozwolenie”) oraz momentem wywozu, eksporterzy mogą nie mieć możliwości wykorzystania swoich licencji i w rezultacie stracić powiązane zabezpieczenia. Aby nie zniechęcać eksporterów do ubiegania się o udział w kontyngentach, do których odnoszą się terminy ustalone w porozumieniu z władzami Stanów Zjednoczonych, konieczne jest zmniejszenie stosowanej stawki zabezpieczenia, począwszy od roku kontyngentowego 2015.
(2)
Art. 22 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1187/2009 stanowi, że w odniesieniu do kontyngentów otwartych przez Stany Zjednoczone wnioski o pozwolenie wymagają złożenia zabezpieczenia zgodnie z art. 9. Art. 9, stanowiąc część rozdziału dotyczącego ogólnych zasad w rozporządzeniu (WE) nr 1187/2009, określa mechanizm obliczania zabezpieczenia dotyczącego wywozu, który nie korzysta z preferencji handlowych przyznanych przez państwa trzecie. Biorąc pod uwagę doświadczenia związane z preferencyjnymi kontyngentami otwartymi przez Stany Zjednoczone, aby uczynić je bardziej atrakcyjnymi, szczególnie dla eksporterów, oprócz zmniejszenia stawki zabezpieczenia niezbędne jest także stwierdzenie, że cały art. 9 nie powinien mieć zastosowania do tych kontyngentów.
(3)
W sekcji 3 rozdziału III rozporządzenia (WE) nr 1187/2009 ustanowiono warunki i procedurę, której podlegają eksporterzy wywożący mleko w proszku w ramach kontyngentu otwartego przez Republikę Dominikańską. Kontyngent został w pełni wykorzystany od momentu jego wprowadzenia do roku kontyngentowego 2010/2011, natomiast począwszy od roku kontyngentowego 2011/2012, suma ilości, których dotyczą wnioski, jest niższa od ilości przewidzianej w ramach kontyngentu.
(4)
W celu maksymalizacji wykorzystania kontyngentu w kolejnych latach, konieczne jest dostosowanie zasad dotyczących kwalifikowalności, przedmiotowych ilości, okresów składania wniosków o pozwolenie oraz zabezpieczenia.
(5)
Ponadto w celu zwiększenia dostępności kontyngentu dla eksporterów należy złagodzić wymagania dotyczące wcześniejszych minimalnych wyników handlowych, o których mowa w art. 28 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1187/2009.
(6)
Aby kontyngent był wykorzystany w jak największym stopniu oraz w celu uproszczenia, maksymalne ilości, w odniesieniu do których mogą być składane wnioski o pozwolenie, określone w art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1187/2009, powinny zostać zwiększone do poziomów wielkości kontyngentów. Minimalna ilość, o którą mogą być składane wnioski o pozwolenie, powinna wynosić 20 ton.
(7)
Długi okres, jaki upływa pomiędzy okresem składania wniosków o pozwolenie określonym w art. 29 rozporządzenia (WE) nr 1187/2009, a rokiem kontyngentowym, podczas którego prowadzony jest wywóz, jak również znaczne wahania cen w sektorze mleczarskim i wzrost konkurencji na rynku mleka w proszku w Republice Dominikańskiej przyczyniły się do zwiększenia ryzyka dla eksporterów, którzy zachowują niewykorzystane lub częściowo wykorzystane pozwolenia, co powoduje utratę powiązanych zabezpieczeń. Należy zatem odłożyć w czasie składanie wniosków o pozwolenie z kwietnia na maj oraz ustanowić drugi okres przyznawania pozwoleń.
(8)
Należy ponadto przewidzieć zmniejszenie zabezpieczenia, o którym mowa w art. 28 ust. 3, które zachęci przedsiębiorców do swobodnego składania wniosków o pozwolenie. Należy również wyraźnie stwierdzić, że aby uczynić preferencyjny kontyngent otwarty przez Republikę Dominikańską bardziej atrakcyjnym dla eksporterów, art. 9 nie powinien mieć zastosowania do tego kontyngentu.
(9)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1187/2009.
(10)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zmiana rozporządzenia (WE) nr 1187/2009
Rozdział III rozporządzenia (WE) nr 1187/2009 otrzymuje brzmienie:
1)
w sekcji 2 wprowadza się następujące zmiany:
a)
art. 22 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Wnioski o pozwolenie wymagają złożenia zabezpieczenia w wysokości 3 EUR/100 kg.”
b)
art. 26 otrzymuje brzmienie:
„Zastosowanie mają przepisy rozdziału II, z wyłączeniem art. 7, 9 i 10.”;
2)
sekcja 3 otrzymuje brzmienie:
„SEKCJA 3
Wywóz do Republiki Dominikańskiej
Artykuł 27
1. W przypadku wywozu do Republiki Dominikańskiej mleka w proszku w ramach kontyngentu przewidzianego w dodatku 2 do załącznika III do Umowy o partnerstwie gospodarczym pomiędzy państwami CARIFORUM a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, wymagane jest przedstawienie właściwym organom Republiki Dominikańskiej poświadczonej kopii pozwolenia na wywóz wydanego zgodnie z niniejszą sekcją oraz właściwie potwierdzonej kopii zgłoszenia wywozowego dotyczącego każdej przesyłki.
2. Wnioski o pozwolenie na wywóz (»wnioski o pozwolenie«) mogą być składane w odniesieniu do wszystkich produktów objętych kodami CN 0402 10, 0402 21 oraz 0402 29.
Produkty muszą być w całości wyprodukowane na obszarze Unii. Na żądanie właściwych organów wnioskodawcy dostarczają wszelkie materiały uzupełniające, jakie organy te mogą uznać za niezbędne do wydania pozwolenia, oraz wyrażają zgodę, jeśli zaistnieje taka sytuacja, na przeprowadzenie przez te organy kontroli księgowości i warunków wytwarzania danych produktów.
Artykuł 28
1. Kontyngent, o którym mowa w art. 27 ust. 1, wynosi 22 400 ton na 12-miesięczny okres rozpoczynający się w dniu 1 lipca. Kontyngent jest podzielony na dwie części:
a)
pierwsza część, równa 80 % lub 17 920 ton, jest rozdzielana między eksporterów z Unii będących w stanie udowodnić, że wywozili do Republiki Dominikańskiej produkty, o których mowa w art. 27 ust. 2, co najmniej przez jeden rok w ciągu czterech lat kalendarzowych poprzedzających termin złożenia wniosku o pozwolenie;
b)
druga część, równa 20 % lub 4 480 ton, jest zarezerwowana dla wnioskodawców innych niż określeni w lit. a), będących w stanie udowodnić w momencie składania wniosku o pozwolenie, że w ciągu ostatnich 12 miesięcy prowadzili działalność handlową z państwami trzecimi w zakresie obrotu przetworami mlecznymi wymienionymi w rozdziale 4 Nomenklatury scalonej.
Dowód handlu, o którym mowa w akapicie pierwszym, przedstawia się zgodnie z art. 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1301/2006.
2. Wnioski o pozwolenie dotyczą co najmniej 20 ton i w odniesieniu do jednego wnioskodawcy nie mogą dotyczyć większej ilości produktów niż:
a)
odpowiednie ilości, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. a) i b), w odniesieniu do okresu składania wniosków o pozwolenie, o którym mowa w art. 29 akapit pierwszy;
b)
całkowite pozostałe ilości obu części kontyngentu, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. a) i b), w odniesieniu do okresu składania wniosków o pozwolenie, o którym mowa w art. 29 akapit drugi.
Wnioski o pozwolenie dotyczące całkowitej pozostałej ilości, o której mowa w akapicie pierwszym lit. b), mogą być składane albo przez eksporterów, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. a), lub przez wnioskodawców, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. b).
Odrzuca się wnioski dotyczące ilości przekraczających pułapy określone w akapicie pierwszym lit. a) i b).
3. Aby wniosek o pozwolenie był dopuszczalny, musi on dotyczyć wyłącznie jednego produktu objętego kodem produktu według Nomenklatury scalonej w jednym okresie składania wniosków, o którym mowa w art. 29. Każdy wnioskodawca składa wszystkie wnioski o pozwolenie w tym samym czasie właściwemu organowi jednego państwa członkowskiego.
Wnioski o pozwolenie są dopuszczalne wyłącznie wówczas, gdy wnioskodawcy przy ich składaniu:
a)
złożą zabezpieczenie w wysokości 3 EUR/100 kg;
b)
w odniesieniu do części, o której mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. a), wskażą ilości produktów określonych w art. 27 ust. 2 wywiezionych przez nich do Republiki Dominikańskiej w ciągu jednego spośród czterech lat kalendarzowych poprzedzających dany okres składania wniosków, o którym mowa w art. 29, oraz są w stanie to udowodnić w sposób zadowalający właściwe organy danego państwa członkowskiego. W tym celu przedsiębiorca, którego nazwa znajduje się na odpowiednim zgłoszeniu wywozowym, jest uważany za eksportera;
c)
w odniesieniu do części, o której mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. b), są w stanie udowodnić w sposób zadowalający właściwe organy danego państwa członkowskiego, że spełniają ustanowione warunki.
Artykuł 29
Wnioski o pozwolenie należy składać między dniem 20 a 30 maja każdego roku w odniesieniu do wywozu w czasie roku kontyngentowego trwającego od dnia 1 lipca do dnia 30 czerwca następnego roku.
Jeżeli po upływie terminu przewidzianego na składanie wniosków, o którym mowa w akapicie pierwszym, jakiekolwiek ilości pozostaną dostępne, wnioski o pozwolenie należy składać między dniem 1 a 10 listopada każdego roku w odniesieniu do wywozu w pozostałym okresie bieżącego roku kontyngentowego.
Artykuł 30
Wnioski o pozwolenie i pozwolenia zawierają:
a)
w polu 7 wpis o treści: »Republika Dominikańska - DO«;
b)
w polu 17 i 18 ilości, których dotyczy wniosek o pozwolenie lub pozwolenie;
c)
w polu 20 jeden z zapisów wymienionych w załączniku III.
Pozwolenia wydane w ramach niniejszej sekcji oznaczają obowiązek wywozu do Republiki Dominikańskiej.
Artykuł 31
1. W odniesieniu do wniosków o pozwolenie, o których mowa w art. 29 akapit pierwszy, państwa członkowskie do dnia 6 czerwca każdego roku powiadamiają Komisję o ilościach objętych wnioskami o pozwolenie, odrębnie dla każdej z dwóch części kontyngentu oraz dla każdego kodu produktu według Nomenklatury scalonej, lub, w stosownych przypadkach, powiadamiają o tym, że nie zostały złożone żadne wnioski.
2. Komisja w możliwie jak najkrótszym czasie podejmuje decyzję o tym, w jakim stopniu wnioski mogą zostać rozpatrzone pozytywnie w odniesieniu do ilości, których dotyczą, i ustala współczynnik przydziału dla każdej części kontyngentu. Wartość uzyskaną po zastosowaniu współczynnika przydziału zaokrągla się w dół do najbliższego kilograma.
3. Jeżeli dla co najmniej jednej z dwóch części kontyngentu wnioski o pozwolenie dotyczą ilości mniejszych niż ilości, o których mowa w art. 28 ust. 1, Komisja ujmuje w swojej decyzji, o której mowa w ust. 2, całkowitą pozostałą ilość, w odniesieniu do której wnioski o pozwolenie mogą być składane w okresie, o którym mowa w art. 29 akapit drugi.
W odniesieniu do wniosków o pozwolenie, o których mowa w art. 29 akapit drugi, państwa członkowskie do dnia 17 listopada każdego roku powiadamiają Komisję o ilościach objętych wnioskami o pozwolenie, odrębnie dla każdego kodu produktu według Nomenklatury scalonej, lub, w stosownych przypadkach, powiadamiają o tym, że nie zostały złożone żadne wnioski.
Komisja w możliwie jak najkrótszym czasie podejmuje decyzję o tym, w jakim stopniu złożone wnioski mogą zostać rozpatrzone pozytywnie w odniesieniu do ilości, których dotyczą, i ustala współczynnik przydziału. Wartość uzyskaną po zastosowaniu współczynnika przydziału zaokrągla się w dół do najbliższego kilograma.
Jeżeli ilości, których dotyczą wnioski złożone zgodnie z akapitem pierwszym, są mniejsze od całkowitej pozostałej ilości, Komisja rozdziela, zgodnie z decyzją, o której mowa w akapicie trzecim, pozostałą ilość proporcjonalnie do ilości, o które wystąpiono.
Wnioskodawcy informują właściwe organy o tym, czy przyjmują dodatkową ilość w ciągu tygodnia od dnia publikacji decyzji Komisji, o której mowa w akapicie trzecim. Zabezpieczenie jest odpowiednio zwiększane. Właściwy organ powiadamia Komisję, najpóźniej do dnia 31 grudnia, o dodatkowej ilości, która została przyjęta.
4. Przed powiadomieniem, o którym mowa w ust. 1 i ust. 3 akapit drugi, państwa członkowskie sprawdzają, czy warunki, o których mowa w art. 27 ust. 2 i w art. 28, są spełnione.
5. Jeżeli w wyniku zastosowania współczynnika przydziału ilość przypadająca na jednego wnioskodawcę jest mniejsza niż 20 ton, wnioskodawcy mogą wycofać swoje wnioski o pozwolenie. W takim przypadku powiadamiają oni o tym właściwy organ w ciągu trzech dni roboczych po publikacji decyzji Komisji, o której mowa w ust. 2 i ust. 3 akapit trzeci. Zabezpieczenie zostaje niezwłocznie zwolnione. W ciągu dziesięciu dni po opublikowaniu decyzji właściwe organy powiadamiają Komisję o ilościach produktów w podziale na kody produktów Nomenklatury scalonej, których dotyczą wycofane wnioski oraz w odniesieniu do których zabezpieczenia zostały zwolnione.
Artykuł 32
1. Pozwolenia na wywóz są wydawane odpowiednio do dnia 30 czerwca i do dnia 31 grudnia, w stosownych przypadkach, po publikacji decyzji Komisji, o której mowa w art. 31 ust. 2 i art. 31 ust. 3 akapit trzeci.
Pozwolenia są wydawane wyłącznie tym przedsiębiorcom, których wnioski o pozwolenie zostały wzięte pod uwagę dla ilości, o których państwa członkowskie powiadomiły zgodnie z art. 31 ust. 1 i art. 31 ust. 3 akapit drugi.
Jeżeli okaże się, że informacje dostarczone przez przedsiębiorcę, który uzyskał pozwolenie, są niepoprawne, pozwolenie jest unieważniane, a złożone zabezpieczenie ulega przepadkowi.
2. Pozwolenia na wywóz wydane zgodnie z niniejszą sekcją zachowują ważność od dnia ich faktycznego wydania w rozumieniu art. 22 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 376/2008 do dnia 30 czerwca roku kontyngentowego, w odniesieniu do którego złożono wniosek o pozwolenie.
Do celów art. 6 ust. 2 pozwolenie na wywóz obowiązuje również w odniesieniu do każdego z produktów objętych kodami, o których mowa w art. 27 ust. 2 akapit pierwszy.
3. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję w stosownych przypadkach do dnia 15 lipca i do dnia 15 stycznia o ilościach, na które zostały wydane pozwolenia, w podziale na kody produktów według Nomenklatury scalonej.
4. Zabezpieczenie zostaje zwolnione wyłącznie w jednym z poniższych przypadków:
a)
po przedstawieniu dowodu, o którym mowa w art. 32 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 376/2008, wraz z dokumentem przewozowym, o którym mowa w art. 17 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 612/2009, w którym jako miejsce przeznaczenia wymienia się Republikę Dominikańską;
b)
w odniesieniu do ilości produktów objętych wnioskami, na które nie mogły być wydane pozwolenia.
Zabezpieczenie związane z ilościami niewywiezionymi ulega przepadkowi.
5. W drodze odstępstwa od przepisów art. 8 rozporządzenia (WE) nr 376/2008 pozwolenia są niezbywalne.
6. Najpóźniej do dnia 31 sierpnia każdego roku państwa członkowskie przedstawiają Komisji w ramach obydwu części kontyngentu, o których mowa w art. 28 ust. 1, oraz w odniesieniu do poprzedniego 12-miesięcznego okresu, o którym mowa w art. 28 ust. 1, w podziale na kody produktów według Nomenklatury scalonej:
a)
ilości, w odniesieniu do których nie wydano pozwoleń lub zostały one anulowane;
b)
ilości wywiezione.
Artykuł 33
1. Zastosowanie mają przepisy rozdziału II, z wyłączeniem art. 7, 9 i 10.
2. Powiadomienia, o których mowa w niniejszym rozdziale, przedkładane są Komisji zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 792/2009 (3).
Artykuł 2
Środki przejściowe
W odniesieniu do wywozu do Republiki Dominikańskiej w ramach roku kontyngentowego 2013/2014 całkowita pozostała ilość, o której mowa w art. 28 ust. 2 akapit pierwszy lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1187/2009, zmienionym art. 1 pkt 2 niniejszego rozporządzenia, wynosi 9 018 ton.
Wnioski o wydanie pozwolenia na wywóz w odniesieniu do ilości, o której mowa w akapicie pierwszym niniejszego artykułu, mogą być składane od dnia 1 do dnia 10 listopada 2013 r. zgodnie z sekcją 3 rozdziału III rozporządzenia (WE) nr 1187/2009, zmienioną art. 1 pkt 2 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Art. 1 pkt 1 stosuje się od roku kontyngentowego 2015.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 15 października 2013 r.