NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 389/2013
ze dne 2. květnu 2013
o vytvoření registru Unie podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/87/ES, rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 280/2004/ES a č. 406/2009 a o zrušení nařízení Komise (EU) č. 920/2010 a č. 1193/2011
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2003/87/ES ze dne 13. října 2003 o vytvoření systému pro obchodování s povolenkami na emise skleníkových plynů ve Společenství a o změně směrnice Rady 96/61/ES (1), a zejména na článek 19 uvedené směrnice,
s ohledem na rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 280/2004/ES ze dne 11. února 2004 o mechanismu monitorování emisí skleníkových plynů ve Společenství a provádění Kjótského protokolu (2), a zejména na druhou větu prvního pododstavce čl. 6 odst. 1 uvedeného rozhodnutí,
s ohledem na rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 406/2009/ES ze dne 23. dubna 2009 o úsilí členských států snížit emise skleníkových plynů, aby byly splněny závazky Společenství v oblasti snížení emisí skleníkových plynů do roku 2020 (3), a zejména na čl. 11 odst. 3 uvedeného rozhodnutí,
po konzultaci s evropským inspektorem ochrany údajů,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Systémem registrů se zajistí přesné zúčtování transakcí podle systému Unie pro obchodování s emisemi (dále jen „EU ETS“), který je ustanoven podle směrnice 2003/87/ES, Kjótského protokolu a rozhodnutí č. 406/2009/ES. Registry jsou standardizované a zabezpečené elektronické databáze obsahující společné datové prvky, které umožňují sledovat vydávání, držení, převádění a rušení relevantních jednotek, zajišťovat přístup veřejnosti a potřebnou důvěrnost a zabránit transferům, které jsou neslučitelné s povinnostmi, které vyplývají ze směrnice 2003/87/ES, protokolu k Rámcové úmluvě Organizace spojených národů o změně klimatu (Kjótský protokol) a rozhodnutí č. 406/2009/ES.
(2)
V ustanovení čl. 19 odst. 1 směrnice 2003/87/ES se požaduje, aby všechny povolenky vydané od 1. ledna 2012 byly zaznamenávány v registru Unie na účtech spravovaných členskými státy. Tento registr Unie stanoví nařízení Komise (EU) č. 920/2010 ze dne 7. října 2010 o standardizovaném a bezpečném systému registrů podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/87/ES a rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 280/2004/ES (4).
(3)
Směrnice 2003/87/ES byla podstatně změněna směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2009/29/ES ze dne 23. dubna 2009, kterou se mění směrnice 2003/87/ES s cílem zlepšit a rozšířit systém pro obchodování s povolenkami na emise skleníkových plynů ve Společenství (5), což vyžaduje významné změny systému registrů. Změny se použijí od obchodovacího období počínajícího rokem 2013. V současnosti neexistuje žádná mezinárodní dohoda, která by nahrazovala platný Kjótský protokol a vztahovala se na členské státy po roce 2012. Povolenky pro letectví byly draženy od roku 2012 na základě nařízení Komise (EU) č. 1031/2010 ze dne 12. listopadu 2010 o harmonogramu, správě a jiných aspektech dražeb povolenek na emise skleníkových plynů v souladu se směrnicí 2003/87/ES (6), týmž způsobem jako všeobecné povolenky. Proto bylo podle článku 19 směrnice 2003/87/ES přijato nařízení Komise (EU) č. 1193/2011 ze dne 18. listopadu 2011 o vytvoření registru Unie pro obchodovací období počínající dnem 1. ledna 2013 a následující obchodovací období systému Unie pro obchodování s emisemi podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/87/ES a rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady 280/2004/ES a o změně nařízení (ES) č. 2216/2004 a (EU) č. 920/2010 (7), jež se použije na obchodovací období systému Unie pro obchodování s emisemi, které začíná 1. ledna 2013, a na období následující. Ustanovení se rovněž vztahuje na povolenky pro letectví dražené v roce 2012.
(4)
Aby se zajistilo, že kjótské jednotky a povolenky lze umístit na tytéž účty v registru Unie, musí registr Unie splňovat také funkční a technické specifikace pro normy výměny údajů mezi systémy registrů podle Kjótského protokolu přijaté rozhodnutím 12/CMP.1 konference smluvních stran UNFCCC, která slouží jako zasedání smluvních stran Kjótského protokolu (rozhodnutí 12/CMP.1).
(5)
Článek 20 směrnice 2003/87/ES požaduje, aby byl vytvořen nezávislý protokol transakcí, protokol transakcí Evropské unie (dále jen „EUTL“), sloužící k zaznamenávání vydávání, převádění a rušení povolenek. Ustanovení čl. 6 odst. 2 rozhodnutí č. 280/2004/ES požaduje, aby informace o vydávání, držení, převádění, nabývání, rušení a stažení jednotek přidělených množství, jednotek propadů, jednotek snížení emisí a snížení ověřených emisí, jakož i přenosu jednotek přidělených množství, jednotek snížení emisí a snížení ověřených emisí, byly zpřístupněny pro protokol transakcí.
(6)
Registr Unie by měl obsahovat účty, ve kterých by měly být zaznamenány postupy a operace potřebné k provedení požadavků směrnice 2003/87/ES. Všechny účty musejí být zřízeny v souladu se standardizovanými postupy, aby se zajistila integrita systému registrů a přístup veřejnosti k informacím v systému. Povolenky by se měly vydávat v registru Unie.
(7)
Transakce s povolenkami v rámci registru Unie by měly být prováděny prostřednictvím komunikačního spojení zahrnujícího protokol transakcí Evropské unie (EUTL), zatímco transakce s kjótskými jednotkami by měly být prováděny prostřednictvím komunikačního spojení zahrnujícího jak EUTL, tak i mezinárodní evidenci transakcí (dále jen „ITL“) Rámcové úmluvy Organizace spojených národů o změně klimatu (dále jen „UNFCCC“).
(8)
Jelikož povolenky a kjótské jednotky existují pouze v zaknihované podobě a jsou zastupitelné, mělo by vlastnické právo k povolence nebo kjótské jednotce být stanoveno na základě jejich existence na účtu v registru Unie, na kterém jsou umístěny. Navíc, aby se snížila rizika spojená se zrušením transakcí zaznamenaných v registru a s následným narušením systému a trhu, které toto zrušení může způsobit, je nutné zajistit, aby povolenky a kjótské jednotky byly zcela zastupitelné. Konkrétně po okamžiku stanoveném pravidly registru není možné transakce zrušit, odvolat nebo vzít zpět jinak než způsobem stanoveným v uvedených pravidlech. Žádná ustanovení tohoto nařízení by neměla bránit držiteli účtu nebo třetí osobě ve výkonu jakéhokoliv práva nebo uplatnění nároku vyplývajícího z uskutečněné transakce, které mají ze zákona za účelem vymáhání nebo odškodnění v souvislosti s transakcí, jež byla zadána do systému, například v případě podvodu nebo technické chyby, pokud to nevede ke zrušení, odvolání nebo zpětvzetí transakce. Získání povolenky nebo kjótské jednotky v dobré víře by navíc mělo být chráněno.
(9)
Hlavní povinností ústředního správce je poskytovat, provozovat a udržovat registr Unie a EUTL, spravovat ústřední účty a provádět operace, které jsou vykonávány na ústřední úrovni. K hlavní povinnostem národních správců patří zajišťovat kontaktní místo pro jejich příslušné držitelé účtů v registru Unie a vykonávat všechny operace, které se týkají přímého kontaktu s nimi, včetně otevírání, pozastavení a uzavírání účtů.
(10)
Pokud členské státy přidělí bezplatné povolenky na základě článku 10c směrnice 2003/87/ES, měly by se tyto povolenky vydávat v souladu s článkem 10c uvedené směrnice a rozhodnutími Komise, která jsou podle něj přijata. Za tímto účelem by se v příslušných národních alokačních tabulkách měly zohledňovat žádosti příslušných členských států podle čl. 10c odst. 5 směrnice 2003/87/ES, jakož i příslušná rozhodnutí Komise podle čl. 10c odst. 6 uvedené směrnice.
(11)
Pokud členský stát, s ohledem na svou žádost podle čl. 10c odst. 5 směrnice 2003/87/ES a příslušné rozhodnutí Komise podle čl. 10c odst. 6 směrnice, zdržuje vydávání povolenek, které mají být bezplatně přiděleny na základě článku 10c směrnice 2003/87/ES (ex post vydávání povolenek), měl by tento členský stát zahrnout do své národní alokační tabulky podle čl. 51 odst. 1 tohoto nařízení povolenky, které jsou k bezplatnému přidělení na základě investic nebo finančních převodů, které jsou v okamžiku zaznamenání do tabulky již realizovány.
(12)
Pokud členský stát, s ohledem na svou žádost podle čl. 10c odst. 5 směrnice 2003/87/ES a příslušné rozhodnutí Komise podle čl. 10c odst. 6 této směrnice, vydá povolenky, které mají být bezplatně přiděleny na základě článku 10c směrnice 2003/87/ES, a to bez ohledu na již realizované investice (ex ante vydání povolenek), měl by tento členský stát v okamžiku, kdy oznamuje národní alokační tabulku Komisi v souladu s čl. 51 odst. 1 tohoto nařízení, zahrnout do národní alokační tabulky povolenky, které jsou v souladu s článkem 10c směrnice 2003/87/ES k bezplatnému přidělení na období 2013-2019.
(13)
Na základě zpráv, které mají být předloženy Komisi podle čl. 10c odst. 1 směrnice 2003/87/ES, by členské státy měly provádět v národní alokační tabulce změny, jež odrážejí pokrok realizovaných investic a stav finančních převodů provedených podle článku 10c směrnice 2003/87/ES a případně odpovídajících rozhodnutí Komise.
(14)
V článku 11 směrnice 2003/87/ES se stanoví, že příslušné orgány každoročně do 28. února určí množství povolenek, které se mají v daném roce přidělit. Pokud provozovatel předložil informace podle článku 24 rozhodnutí Komise 2011/278/EU ze dne 27. dubna 2011, kterým se stanoví přechodná pravidla harmonizovaného přidělování bezplatných povolenek na emise platná v celé Unii podle článku 10a směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/87/ES (8), jež mají vliv na počet povolenek, které se mají tomuto provozovateli přidělit, bude muset být příděl tohoto provozovatele přepočten a oznámen podle čl. 24 odst. 2 uvedeného rozhodnutí předtím, než může dojít k převodu povolenek provozovateli v souladu s čl. 53 odst. 2 tohoto nařízení.
(15)
V případě, že bylo přiděleno nadměrné množství povolenek, a to i v důsledku chyby v původním přídělu nebo kvůli tomu, že provozovatel nebyl schopen příslušnému orgánu předložit správné a úplné informace podle článku 24 rozhodnutí 2011/278/EU do data stanoveného v uvedeném článku, a za předpokladu, že ústřední správce přijal změny v národní alokační tabulce členského státu podle čl. 52 odst. 2 tohoto nařízení, aby příděl odpovídajícím způsobem upravil, by žádné ustanovení tohoto nařízení nemělo příslušnému orgánu bránit v tom, aby od provozovatele vyžadoval převést na alokační účet EU počet povolenek, které provozovatel obdržel oproti upravenému přídělu na příslušný rok navíc.
(16)
Článek 11b směrnice 2003/87/ES zakazuje vydávat ověřené snížení emisí (dále jen „CER“) a jednotky snížení emisí (dále jen „ERU“) po 31. prosinci 2012, které vedou k dvojímu započítávání snížení emisí skleníkových plynů. Ustanovení čl. 5 odst. 2 rozhodnutí Komise 2006/780/ES ze dne 13. listopadu 2006 o zabránění dvojímu započítávání snížení emisí skleníkových plynů v rámci systému obchodování s emisemi ve Společenství při projektových činnostech v rámci Kjótského protokolu v souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2003/87/ES (9) umožňuje povolenky z rezervy zřízené podle článku 3 uvedeného rozhodnutí převést na jednotky přiděleného množství j(dále jen „AAU“) nebo prodat jako povolenky za období 2008-2012. Kromě toho by od 1. ledna 2013 měly mít členské státy možnost vydávat do 30. dubna 2013 ERU z projektů zahrnujících činnosti pouze z oblasti působnosti směrnice 2003/87/ES, pokud jde o snížení emisí, ke kterým došlo do 31. prosince 2012.
(17)
Unie, členské státy a řada třetích zemí přijala závazky na snížení emisí v období 2008-2012, které se týkají celého hospodářství. Členské státy mají právně závazné celohospodářské cíle na snížení emisí od roku 2013 do roku 2020, jak je stanoveno ve směrnici 2003/87/ES a rozhodnutí č. 406/2009/ES. Změnou Kjótského protokolu by se měly zavést mezinárodně právně závazné kvantifikované emisní cíle od roku 2013 do roku 2020 pro strany uvedené v příloze B, jakmile tato změna vstoupí pro smluvní strany v platnost. Rozhodnutí 13/CMP.1 konference smluvních stran UNFCCC, která slouží jako zasedání smluvních stran Kjótského protokolu (rozhodnutí 13/CMP.1) požaduje, aby ERU byly vydávány pouze převodem AAU nebo jednotek propadů (dále jen „RMU“), které mají pořadové číslo zahrnující období závazku, pro které byly vydány. ERU nemohou být vydány v případě, že období závazku vyznačené v pořadovém čísle neodpovídá obchodovanému období, ve kterém ke snížení emisí došlo. Na účtech obchodování s emisemi (ETS) v registru Unie by neměly být drženy ERU, které nejsou v souladu s těmito pravidly. Za tímto účelem by ERU vydané třetími zeměmi, které nemají právně závazné kvantifikované emisní cíle od roku 2013 do roku 2020, jak je uvedeno ve změně Kjótského protokolu v souladu s čl. 3 odst. 9, nebo které neuložily ratifikační listinu týkající se dané změny Kjótského protokolu, měly být vedeny v registru Unie jen případě, že bylo ověřeno, že se vztahují ke snížení emisí, u nichž je ověřeno, že k nim došlo před rokem 2013. U takových ERU převedených do registru Unie po 1. květnu 2013 se očekává, že budou vydány na základě postupu ověřování podle postupu společného prováděcího a kontrolního výboru stanoveného rozhodnutím 9/CMP.1 konference smluvních stran UNFCCC, která slouží jako zasedání smluvních stran Kjótského protokolu (rozhodnutí 9/CMP.1) (podle takzvaného „postupu 2“).
(18)
Používání CER a ERU z projektových činností před vstupem mezinárodní dohody o změně klimatu v platnost je dáno článkem 11a směrnice 2003/87/ES, kterým se zavádí možnost, aby si hospodářské subjekty vyměňovaly takové jednotky za povolenky.
(19)
Třetí země nebo jejich nižší federální či regionální subjekty by měly mít možnost si otevřít účty v registru Unie, jakmile se třetí zemí dohodnou způsoby propojení ETS a jiného povinného systému pro obchodování s emisemi skleníkových plynů, jež obsahuje absolutní emisní limity.
(20)
Článek 11 rozhodnutí č. 406/2009/ES stanoví, že přesné zúčtování transakcí podle tohoto rozhodnutí se zajistí v systému registrů.
(21)
Jednotky ročního emisního přídělu by měl být vydávány na účtech k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ v registru Unie v množství stanovených podle čl. 3 odst. 2 a v článku 10 rozhodnutí č. 406/2009/ES. Jednotky ročního emisního přídělu (AEA) smí být vedeny pouze na účtech k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“.
(22)
Registr Unie by měl umožnit provádění ročního cyklu dodržování k zajištění souladu podle rozhodnutí č. 406/2009/ES tím, že stanoví procesy zavádění ročních ověřených emisí skleníkových plynů na účtech k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“, pro určení údaje o stavu shody každého členského státu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ a případně pro uplatňování nápravných opatření v souladu s článkem 7 rozhodnutí č. 406/2009/ES.
(23)
Registr Unie by měl zajistit přesné zúčtování transakcí podle čl. 3 odst. 3), 4) a 5) a článku 5 rozhodnutí č. 406/2009/ES.
(24)
Prostřednictvím EUTL by měly být prováděny automatické kontroly všech postupů v systému registrů týkajících se povolenek, ověřených emisí, účtů, ročních emisních přídělů jednotek, nároků na kredity a kjótských jednotek a prostřednictvím ITL by měly být automaticky kontrolovány veškeré postupy týkající se kjótských jednotek, aby nedocházelo k nesrovnalostem. Postupy, které požadavky těchto kontrol nesplní, by měly být ukončeny, aby se zajistilo, že transakce v systému registrů Unie splňují požadavky směrnice 2003/87/ES, směrnice 406/2009/ES a požadavky vypracované podle UNFCCC a Kjótského protokolu.
(25)
Je nutno uplatňovat přiměřené a harmonizované požadavky na otevírání účtů, ověření a přístupová práva, aby byla chráněna bezpečnost informací v integrovaném systému registrů a bylo zabráněno podvodu. Do budoucna by se mělo uvažovat o přezkumu těchto požadavků, aby byla zajištěna jejich efektivita s ohledem na proporcionalitu. Měly by se vést záznamy o všech postupech, provozovatelích zařízení a osobách v systému.
(26)
Ústřední správce by měl zajistit, aby fungování systému registrů bylo narušováno co nejméně, a to tím, že přijme všechna náležitá opatření, aby registry Unie a EUTL byly přístupné, a tím, že zajistí odolné systémy a postupy na ochranu příslušných informací.
(27)
Jelikož může být žádoucí stanovit další typy účtů nebo jiných prostředků, jež by usnadnily držení povolenek nebo kjótských jednotek jménem třetích stran či zajistily bezpečnostní zájmy u nich, tyto otázky by měly být zkoumány v rámci budoucího přezkumu tohoto nařízení.
(28)
V souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2003/4/ES ze dne 28. ledna 2003 o přístupu veřejnosti k informacím o životním prostředí a o zrušení směrnice Rady 90/313/EHS (10) a rozhodnutí 13/CMP.1 by se měly konkrétní zprávy pravidelně zveřejňovat, aby se zajistilo, že veřejnost má přístup k informacím obsaženým v integrovaném systému registrů s výhradou některých požadavků na zachování důvěrnosti.
(29)
Národní správci, ústřední správce a Komise by měli dodržovat předpisy Unie a vnitrostátní předpisy o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů a o volném pohybu těchto údajů, zejména směrnici Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES ze dne 24. října 1995 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů a o volném pohybu těchto údajů (11) a vnitrostátní právní předpisy, které ji provádějí, a nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 ze dne 18. prosince 2000 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů orgány a institucemi Společenství a o volném pohybu těchto údajů (12), pokud se vztahují na informace a jsou zpracovávány podle tohoto nařízení, pro které jsou správci.
(30)
Nařízení Komise (EU) č. 920/2010 ze dne 7. října 2010 o standardizovaném a bezpečném systému registrů podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/87/ES a rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 280/2004/ES (13) by se mělo používat, dokud nebudou dokončeny všechny nezbytné operace vztahující se k obchodovacímu období 2008-2012. Nařízení by se mělo změnit, aby stanovilo nahrazení povolenek pro letectví, které jsou v držení uživatele na konci obchodovacího období 2008-2012, povolenkami pro letectví, které jsou platné pro období počínající rokem 2013, a to s okamžitým účinkem. Nařízení (EU) č. 920/2010 by proto mělo být zrušeno s účinkem od 1. října 2013.
(31)
Nařízení (EU) č. 1193/2011 by proto mělo být s okamžitým účinkem zrušeno a nahrazeno nařízením zahrnujícím ustanovení požadované směrnicí 2003/87/ES, rozhodnutím č. 280/2004/ES a rozhodnutím č. 406/2009/ES.
(32)
Nařízení (EU) č. 1193/2011 stanoví lhůty pro podmínky spolupráce mezi ústředním správcem a národní správci, které je třeba dohodnout, a pro oznámení národních alokačních tabulek a národních alokačních tabulek pro letectví. Ačkoliv se nařízení (EU) č. 1193/2011 zrušuje, tyto povinnosti by měly zůstat zachovány.
(33)
Toto nařízení by mělo vstoupit v platnost co nejdříve.
(34)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro změnu klimatu,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
HLAVA I
SPOLEČNÁ OBECNÁ USTANOVENÍ
KAPITOLA 1
Předmět, oblast působnosti a definice
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví obecné požadavky, požadavky na provozování a údržbu registru Unie pro obchodovací období počínající 1. lednem 2013 a následujících období, nezávislou evidenci transakcí ustanovenou v čl. 20 odst. 1 směrnice 2003/87/ES a rejstříky stanovené v článku 6 rozhodnutí č. 280/2004/ES.
Toto nařízení stanoví také komunikační systém mezi registrem Unie a ITL.
Článek 2
Oblast působnosti
Toto nařízení se týká povolenek vytvořených pro obchodovací období systému Unie pro obchodování s emisemi počínající 1. lednem 2013 a následující období, jednotek ročního emisního přídělu a kjótských jednotek.
Toto nařízení se rovněž vztahuje na povolenky pro letectví, které mají být draženy a které byly vytvořeny pro obchodovací období od 1. ledna 2012 do 31. prosince 2012.
Článek 3
Definice
Není-li uvedeno jinak, mají výrazy používané v hlavě II tohoto nařízení tentýž význam jako ve směrnici 2003/87/ES. Kromě toho se použijí definice stanovené v článku 3 nařízení (EU) č. 1031/2010 a v článku 3 rozhodnutí Komise 2011/278/EU. Rovněž se použijí tyto definice:
1)
„držitelem účtu“ se rozumí fyzická nebo právnická osoba, která má účet v systému registrů;
2)
„ústředním správcem“ se rozumí osoba určená Komisí podle článku 20 směrnice 2003/87/ES;
3)
„příslušným orgánem“ se rozumí orgán nebo orgány určené členským státem podle článku 18 směrnice 2003/87/ES;
4)
„vnější obchodní platformou“ se rozumí jakýkoli druh mnohostranné výměny, která sdružuje nebo usnadňuje sdružování početných zájmů třetích osob na nákupu či prodeji podle definice v článku 4 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/39/ES (14), přičemž zájmy na nákupu a prodeji jsou v povolenkách nebo kjótských jednotkách;
5)
„ověřovatelem“ se rozumí ověřovatel podle definice v čl. 3 bodě 3 nařízení Komise (EU) č. 600/2012 (15);
6)
„jednotkami přidělených množství („AAU“) se rozumí jednotky vydané podle čl. 7 odst. 3 rozhodnutí č. 280/2004/ES;
7)
„povolenkami pro letectví“ se rozumí povolenky vytvořené podle čl. 3c odst. 2 směrnice 2003/87/ES;
8)
„všeobecnými povolenkami“ se rozumí všechny další povolenky vytvořené podle směrnice 2003/87/ES;
9)
„dlouhodobými ověřenými sníženími emisí („lCER“) se rozumí jednotky vydané pro projektovou činnost zalesňování nebo opětovného zalesňování v rámci mechanismu čistého rozvoje („CDM“), jejichž platnost podle rozhodnutí 5/CMP.1 konference smluvních stran UNFCCC, která slouží jako zasedání smluvních stran Kjótského protokolu, skončí na konci započítávaného období pro projektovou činnost zalesňování nebo opětovného zalesňování podle CDM, pro které byly vydány;
10)
„jednotkami propadů“ („RMU“) se rozumí jednotky vydané podle příslušných ustanovení přílohy nařízení 13/CMP.1;
11)
„dočasným certifikovaným snížením emisí“ („tCER“) se rozumí jednotky vydané pro projektovou činnost zalesňování nebo opětovného zalesňování podle CDM, jejichž platnost podle rozhodnutí 5/CMP.1 skončí na konci období závazku podle Kjótského protokolu následujícím po období, ve kterém byla vydána;
12)
„kjótskými jednotkami“ se rozumí AAU, jednotky snížení emisí (dále jen „ERU“), ověřená snížení emisí (dále jen „CER“), RMU, lCER a tCER;
13)
„postupem“ se rozumí automatizované technické prostředky k uskutečňování činnosti týkající se účtu, jednotky nebo části nároku na kredity v registru;
14)
„transakcí“ se rozumí proces v registru Unie, který zahrnuje převod povolenky, kjótské jednotky, jednotky ročního emisního přídělu nebo části nároku na kredity z jednoho účtu na druhý;
15)
„odevzdáním“ se rozumí účtování povolenky provozovatelem zařízení nebo provozovatelem letadel podle ověřených emisí jeho zařízení nebo letadel;
16)
„zrušením“ se rozumí konečná likvidace kjótské jednotky jejím držitelem bez účtování podle ověřených emisí;
17)
„výmazem“ se rozumí konečná likvidace povolenky jejím držitelem bez účtování podle ověřených emisí;
18)
„odebráním“ se rozumí účtování kjótské jednotky smluvní stranou Kjótského protokolu podle vykazovaných emisí této smluvní strany;
19)
„praním peněz“ se rozumí definice v čl. 1 odst. 2 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2005/60/ES (16);
20)
„závažným trestným činem“ se rozumí závažný trestný čin ve smyslu čl. 3 bodu 5 směrnice 2005/60/ES;
21)
„financováním terorismu“ se rozumí definice v čl. 1 odst. 4 směrnice 2005/60/ES;
22)
„národním správcem“ se rozumí subjekt odpovědný za správu souboru uživatelských účtů jménem členského státu podle jurisdikce členského státu v registru Unie určený v souladu s článkem 8;
23)
„řediteli“ se rozumí osoby, jež účinně řídí každodenní provoz právnické osoby;
24)
„středoevropským časem“ se rozumí středoevropský letní čas během období letního času definovaného v článcích 1, 2 a 3 směrnice 2000/84/ES;
25)
„národní správní platformou“ se rozumí vnější systém provozovaný národním správcem nebo příslušným orgánem, který je bezpečně připojený k registru Unie za účelem automatizace funkcí správy účtů a dodržováním povinností v registru Unie;
26)
„mezinárodními kredity“ se rozumí CER, ERU a kredity z projektů nebo jiných činností na snížení emisí, které mohou být použity v souladu s čl. 11a odst. 5 směrnice 2003/87/ES;
27)
„jednotkou ročního emisního přídělu“ („AEA“) se rozumí subdivize ročního emisního přídělu členského státu určená podle čl. 3 odst. 2 a v článku 10 rozhodnutí č. 406/2009/ES, která se rovná jedné tuně ekvivalentu oxidu uhličitého;
28)
„nárokem na kredity“ se rozumí právo členských států, které je vyjádřeno jako počet rovnající se procentnímu podílu jeho emisí skleníkových plynů z roku 2005 v souladu s čl. 5 odst. 4 rozhodnutí č. 406/2009/ES, na použití kreditů podle článku 5 rozhodnutí č. 406/2009/ES za účelem dodržení svých povinností podle článku 3 rozhodnutí č. 406/2009/ES;
29)
„nevyužitým nárokem na kredity“ se rozumí nárok členského státu na kredity snížený o sumu mezinárodních kreditů, tCER nebo lCER držených na účtu k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ v okamžiku určení údaje o stavu shody podle článku 79 tohoto nařízení;
30)
„obdobím souladu“ se rozumí období od 1. ledna 2013 do 31. prosince 2020, během něhož členské státy omezí své emise skleníkových plynů podle článku 3 rozhodnutí č. 406/2009/ES.
KAPITOLA 2
Systém registrů
Článek 4
Registr Unie
1. Vytváří se registr Unie pro obchodovací období systému Unie pro obchodování s emisemi počínající dnem 1. ledna 2013 a pro následující období.
2. Ústřední správce vede a udržuje registr Unie včetně jeho technické infrastruktury.
3. Členské státy používají registr Unie s cílem splnit povinnosti podle článku 19 směrnice 2003/87/ES a článku 11 rozhodnutí č. 406/2009/ES a za účelem zajištění přesného zúčtování povolenek, AEA a ke stanovení nároku na kredity v rozsahu působnosti tohoto nařízení. Registr Unie zajišťuje národním správcům a držitelům účtů postupy stanovené v tomto nařízení.
4. Ústřední správce zajistí, aby registr Unie vyhovoval funkčním a technickým specifikacím týkajícím se norem výměny údajů pro systémy registrů podle Kjótského protokolu zpracovaným podle rozhodnutí 12/CMP.1 a zohlední technické vybavení, síť, programové vybavení a bezpečnostní požadavky stanovené ve specifikacích pro výměnu údajů a technických specifikacích uvedených v článku 105 tohoto nařízení.
Článek 5
Registr Unie a národní registry pro účely Kjótského protokolu
1. Za účelem splnění svých povinností jako strany Kjótského protokolu a podle článku 6 rozhodnutí č. 280/2004/ES s cílem zajistit přesné zúčtování kjótských jednotek vede každý členský stát a Unie registr pro účely Kjótského protokolu (registr KP) v podobě standardizované elektronické databáze, která musí zohledňovat požadavky UNFCCC na registry, a zejména na funkční a technické specifikace pro normy výměny údajů pro systémy registrů podle Kjótského protokolu vytvořené podle rozhodnutí 12/CMP.1., technické vybavení, síť a programové vybavení a bezpečnostní požadavky stanovené ve specifikacích pro výměnu údajů a technických specifikacích uvedených v článku 105 tohoto nařízení.
2. Ústřední správce zajistí, aby registr Unie fungoval i jako registr KP pro Unii jako smluvní stranu Kjótského protokolu. Ústřední správce vystupuje rovněž jako správce unijního registru KP, který je součástí registru Unie.
Článek 6
Protokol transakcí Evropské unie
1. Pro transakce v oblasti působnosti tohoto nařízení se podle článku 20 směrnice 2003/87/ES zřizuje protokol transakcí Evropské unie („EUTL“) v podobě standardizované elektronické databáze. EUTL bude sloužit také k zaznamenávání všech informací týkajících se umístění a převodu kjótských jednotek zpřístupněných v souladu s čl. 6 odst. 2 rozhodnutí č. 280/2004/ES.
2. Ústřední správce vede a udržuje EUTL v souladu s ustanoveními tohoto nařízení.
3. Ústřední správce zajistí, že EUTL je způsobilý kontrolovat a zaznamenávat všechny postupy uvedené v tomto nařízení a vyhovuje funkčním a technickým specifikacím týkajícím se norem výměny údajů pro systémy registrů podle Kjótského protokolu zpracovaným podle rozhodnutí 12/CMP.1 a splňuje požadavky na technické vybavení, síť a programové vybavení stanovené ve specifikacích pro výměnu údajů a technických specifikacích uvedených v článku 105 tohoto nařízení.
4. Ústřední správce zajistí, že EUTL je způsobilý zaznamenávat všechny postupy popsané v kapitole 3 hlavy I a hlavách II, III a IV.
Článek 7
Komunikační spojení mezi registry, ITL a EUTL
1. Ústřední správce a členské státy zajistí, že registr Unie a registry KP udržují komunikační spojení s ITL pro účely oznamování transakcí s kjótskými jednotkami.
2. Ústřední správce zajistí, že EUTL udržuje komunikační spojení s ITL pro zaznamenávání a kontroly převodů uvedených v odstavci 1. Všechny navrhované převody v rámci registru KP se před zaznamenáním převodu zpracovávají a kontrolují prostřednictvím EUTL.
3. Ústřední správce zajistí, že registr Unie udržuje přímé komunikační spojení s EUTL za účelem kontroly a zaznamenávání transakcí s povolenkami, AEA nebo částmi nároků na kredity a postupů správy účtů uvedených v kapitole 3 hlavy I. Všechny transakce týkající se povolenek, AEA nebo částí nároku na kredity se uskutečňují v rámci registru Unie a zaznamenává je a kontroluje EUTL. Ústřední správce může zřídit omezené komunikační spojení mezi EUTL a registrem třetí země, která podepsala smlouvu o přistoupení k Unii, aby se umožnila komunikace mezi těmito registry a ITL prostřednictvím EUTL a zaznamenávání údajů o ověřených emisích provozovatelům zařízení v EUTL. Tyto registry musejí před zřízením tohoto komunikačního spojení úspěšně splnit testovací a zahajovací postupy vyžadované od registrů.
Článek 8
Národní správci a správci registrů KP
1. Každý členský stát určí národního správce. Aniž je dotčen čl. 13 odst. 2, má členský stát přístup a v souladu s článkem 11 spravuje vlastní účty a účty v registru Unie podle vlastní jurisdikce prostřednictvím svého národního správce, jak je definován v příloze I. Každý národní správce členského státu vystupuje také jako správce jeho registru KP v souladu s ustanoveními tohoto nařízení.
2. Členské státy a Komise zajistí, aby nedošlo ke střetu zájmů mezi národními správci, ústředním správcem a držiteli účtů.
3. Každý členský stát oznámí Komisi totožnost a kontaktní údaje svého národního správce, včetně telefonního čísla pro naléhavé situace, které se použije v případě bezpečnostního incidentu.
4. Komise koordinuje provádění požadavků tohoto nařízení s národními správci v jednotlivých členských státech a s ústředním správcem. Komise zejména konzultuje s pracovní skupinou správců registrů ve Výboru pro změnu klimatu otázky a postupy týkající se vedení registrů podle tohoto nařízení a provádění tohoto nařízení. Pracovní skupina správců registrů se do 31. března 2012 dohodne na podmínkách spolupráce mezi ústředním správcem a národními správci, které zahrnují společné provozní postupy pro provádění tohoto nařízení a postupy týkající se řízení změn a krizového řízení registru Unie a technické specifikace pro fungování a spolehlivost registru Unie a EUTL. Podmínky spolupráce mohou zahrnovat způsoby konsolidace vnějších komunikačních spojení, infrastruktury informačních technologií, postupů přístupu k uživatelským účtům a mechanismů pro správu účtů KP v registru Unie s těmi, které jsou v ostatních registrech KP, do jednoho sjednoceného systému evropských registrů, udržovaného ústředním správcem. Jednací řád pracovní skupiny správců registrů schválí Výbor pro změnu klimatu.
5. Ústřední správce, příslušné orgány a národní správci provádějí pouze postupy, které jsou nezbytné pro výkon jejich příslušných funkcí jak jsou stanoveny směrnicí 2003/87/ES, rozhodnutím č. 280/2004/ES a rozhodnutím č. 406/2009/ES a opatřeními přijatými podle jejich ustanovení.
KAPITOLA 3
Účty
Oddíl 1
Obecná ustanovení použitelná na všechny účty
Článek 9
Účty
1. Členské státy a ústřední správce zajistí, že každý registr KP a registr Unie obsahuje účty uvedené v příloze I.
2. Na každém druhu účtu mohou být drženy druhy jednotek stanovené v příloze I.
Článek 10
Stav účtů
1. Účty se nacházejí v jednom z těchto stavů: otevřené, blokované, vyloučené, nebo uzavřené.
2. Z blokovaných účtů nelze provádět žádné postupy vyjma postupů uvedených v článcích 25, 31, 35, 67, 77, 81 a 82.
3. Z uzavřených účtů nelze provádět žádné postupy. Uzavřený účet nemůže být znovu otevřen a nemůže přijímat jednotky.
4. Po vyloučení zařízení ze systému Unie podle článku 27 směrnice 2003/87/ES změní národní správce po dobu trvání vyloučení stav odpovídajícího vkladního účtu provozovatele zařízení na vyloučený.
5. Po oznámení příslušného orgánu, že lety provozovatele letadel již nejsou v daném roce zahrnuty v systému Unie v souladu s přílohou I směrnice 2003/87/ES, změní národní správce stav příslušného vkladního účtu provozovatele letadel na vyloučený poté, co toto oznámí dotčenému provozovateli letadel, a až do oznámení příslušného orgánu, že provozovatel letadla je opět zahrnut do systému Unie.
6. Z vyloučených z účtů nelze provádět žádné postupy, kromě postupů uvedených v článcích 25 a 68 a postupů uvedených v článcích 35 a 67 odpovídajících období, ve kterém předmětný účet není ve vyloučeném stavu.
Článek 11
Vedení účtů
1. Každý účet má správce, který je odpovědný za vedení účtu jménem členského státu nebo jménem Unie.
2. Správce účtu je určen pro každý druh účtu stanovený v příloze I.
3. Správce účtu učet otevírá, pozastavuje, omezuje k němu přístup nebo jej uzavírá, mění jeho stav, schvaluje zmocněné zástupce, povoluje změny údajů o účtu, které si vyžadují schválení správce, a zahajuje transakce, o něž žádá držitel účtu v souladu s čl. 23 odst. 5, v souladu s ustanoveními tohoto nařízení.
4. Správce může požadovat, aby držitelé účtů a jejích zástupci vyjádřili souhlas s přiměřenými podmínkami, které jsou v souladu s ustanoveními tohoto nařízení s ohledem na záležitosti uvedené v příloze II.
5. Účty se řídí právními předpisy a spadají do pravomoci členského státu jejich správce a jednotky, které jsou na nich obsaženy, se považují za nacházející se na území uvedeného členského státu.
Článek 12
Oznámení ústředního správce
Ústřední správce oznamuje zástupcům a národnímu správci účtu zahájení, provedení nebo ukončení každého postupu týkajícího se účtu a změnu stavu účtu prostřednictvím automatizovaného mechanismu popsaného ve specifikacích pro výměnu údajů a technických specifikacích stanovených v článku 105.
Oddíl 2
Otevření a aktualizace účtů
Článek 13
Otevření účtů spravovaných ústředním správcem
1. Ústřední správce otevře všechny provozní účty ETS v registru Unie, účty KP Unie, účet pro celkové množství AEA EU, účet pro výmaz pro účely rozhodnutí o „sdílení úsilí“ a jeden účet pro zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ pro každý členský stát pro každý rok období shody do 20 pracovních dnů od obdržení informací uvedených v příloze III.
2. Národní správce jmenovaný podle čl. 8 odst. 1 vystupuje jako zplnomocněný zástupce účtů k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“, pokud příslušný členský stát nejmenuje jinou osobu.
3. Každý členský stát poskytne ústřednímu správci informace uvedené v tabulce VIII-I přílohy VIII pro každého zmocněného zástupce a dalšího zástupce účtů k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“.
Článek 14
Otevření účtů národní správní platformy v registru Unie
1. Počínaje 1. lednem 2014 může národní správce předložit žádost o otevření účtu národní správní platformy v registru Unie. Žádost se předkládá ústřednímu správci. Národní správce poskytne informace požadované ústředním správcem. Tyto informace zahrnují nejméně informace uvedené v příloze III a důkazy o tom, že národní správní platforma zajistí úroveň bezpečnosti rovnocennou nebo větší, než je bezpečnost zajištěná v registru Unie v souladu s tímto nařízením, se zohledněním technických a bezpečnostních požadavků popsaných ve specifikacích pro výměnu údajů a technických specifikacích uvedených v článku 105.
2. Ústřední správce do 20 pracovních dnů od obdržení úplných informací v souladu s odstavcem 1 otevře účet národní administrativní platformy v registru Unie, nebo informuje národního správce o zamítnutí otevření účtu, jestliže úroveň bezpečnosti zajištěná příslušnou vnitrostátní správní platformou není dostatečná ve srovnání s požadavky v odstavci 1.
3. Národní správce jmenovaný podle čl. 8 odst. 1 vystupuje jako zmocněný zástupce účtu národní administrativní platformy.
Článek 15
Otevření dražebního účtu pro dodání v registru Unie
1. Dražitel, systém zúčtování nebo systém vypořádání daný nařízením (EU) č. 1031/2010 nebo dražební platforma vymezená podle článku 26 nebo článku 30 uvedeného nařízení může předložit národnímu správci žádost o dražební účet pro dodání v registru Unie. Osoba žádající o účet předloží informace stanovené v příloze IV.
2. Národní správce do 20 pracovních dnů od obdržení úplného souboru informací v souladu s odstavcem 1 tohoto článku a článkem 24 otevře v registru Unie dražební účet pro dodání, nebo podle článku 22 informuje osobu žádající o účet o zamítnutí otevření účtu.
Článek 16
Otevření vkladních účtů provozovatelů zařízení v registru Unie
1. Příslušný orgán nebo provozovatel zařízení poskytne příslušnému národnímu správci do 20 pracovních dnů od vstupu povolení k vypouštění emisí skleníkových plynů v platnost informace uvedené v příloze VI a požádá národního správce o otevření vkladního účtu provozovatele zařízení v registru Unie.
2. Národní správce do 20 pracovních dnů od obdržení úplného souboru informací v souladu s odstavcem 1 tohoto článku a článkem 24 otevře v registru Unie pro každé zařízení vkladní účet provozovatele zařízení, nebo podle článku 22 informuje potenciálního držitele účtu o zamítnutí otevření účtu.
Článek 17
Otevření vkladních účtů provozovatelů letadel v registru Unie
1. Příslušný orgán nebo provozovatel letadel poskytne příslušnému národnímu správci do 20 pracovních dnů od schválení monitorovacího plánu provozovatele letadel informace uvedené v příloze VII a požádá národního správce o otevření vkladního účtu provozovatele letadel v registru Unie.
2. Každý provozovatel letadel má jeden vkladní účet provozovatele letadel.
3. Provozovatelé letadel vykonávající činnosti v oblasti letectví s celkovou roční produkcí emisí nižší než 25 000 tun ekvivalentu oxidu uhličitého za rok nebo provozující méně než 243 letů po dobu tří po sobě následujících čtyřměsíčních období mohou pověřit fyzickou nebo právnickou osobu, aby jejich jménem otevřela vkladní účet provozovatele letadel a vyřadila povolenky podle čl. 12 odst. 2 písm. a) směrnice 2003/87/ES. Odpovědnost za soulad zůstává na provozovateli letadel. Pří pověření provozovatel letadel zajistí, aby nedošlo ke střetu zájmů mezi pověřenou fyzickou nebo právnickou osobou a příslušnými orgány, národními správci, ověřovateli nebo jinými subjekty podléhajícími ustanovení směrnice 2003/87/ES a aktům přijatým k jejímu provádění. Pro tento případ poskytne pověřená fyzická nebo právnická osoba informace požadované v odstavci 1.
4. Národní správce do 40 pracovních dnů od obdržení úplného souboru informací v souladu s odstavcem 1 tohoto článku a článkem 24 otevře v registru Unie pro každého provozovatele letadel vkladní účet provozovatele letadel, nebo podle článku 22 informuje potenciálního držitele účtu o zamítnutí otevření účtu.
5. Stav vkladního účtu provozovatele letadel se změní z blokovaného na otevřený po zapsání ověřených emisí podle čl. 35 odst. 1 až 5 a je-li údaj o stavu shody vypočítaný podle čl. 37 odst. 1 vyšší nebo rovný 0. Stav účtu se také změní na otevřený ještě dříve mezi datem otevření účtu a dnem, kdy jsou první ověřené emise zapsané do registru Unie potom, co národní správce obdrží žádost držitele účtu o aktivaci jeho účtu k obchodování, pokud tato žádost obsahuje nejméně všechny požadované údaje uvedené ve specifikacích pro výměnu údajů a technických specifikacích uvedených v článku 105.
Článek 18
Otevření osobních vkladních účtů a obchodních účtů v registru Unie
1. Budoucí držitel účtu předloží žádost o otevření osobního vkladního účtu nebo obchodního účtu v registru Unie národnímu správci. Budoucí držitel účtu předloží informace vyžadované národním správcem, které zahrnují nejméně informace uvedené v příloze IV.
2. Členský stát národního správce může jako podmínku pro otevření osobního vkladního účtu nebo obchodního účtu požadovat, aby budoucí držitelé účtu měli trvalý pobyt nebo registraci v členském státě národního správce spravujícího účet.
3. Členský stát národního správce může jako podmínku pro otevření osobního vkladního účtu nebo obchodního účtu požadovat, aby budoucí držitelé účtů byli registrováni pro účely daně z přidané hodnoty (DPH) v členském státě národního správce účtu.
4. Národní správce do 20 pracovních dnů od obdržení úplného souboru informací v souladu s odstavcem 1 tohoto článku a článkem 24 otevře v registru Unie osobní vkladní účet či obchodní účet, nebo podle článku 22 informuje potenciálního držitele účtu o zamítnutí otevření účtu.
Článek 19
Otevření národních vkladních účtů v registru Unie
Příslušný orgán členského státu vydá národnímu správci pokyn otevřít národní vkladní účet v registru Unie do 20 pracovních dnů od obdržení informací stanovených v příloze III.
Článek 20
Otevření účtů vnějších obchodních platforem v registru Unie
1. Vnější obchodní platformy mohou předložit žádost o otevření účtu vnější obchodní platformy v registru Unie. Žádost se předkládá národnímu správci. Osoba žádající o otevření účtu předloží informace vyžadované národním správcem. Tyto informace zahrnují alespoň informace stanovené v příloze IV a důkaz, že vnější obchodní platforma zajišťuje stejnou úroveň bezpečnosti, jako je úroveň bezpečnosti v registru Unie v souladu s tímto nařízením, nebo vyšší, a že má zavedena bezpečnostní opatření alespoň srovnatelné úrovně, jaká odpovídá schválení dalšího zástupce účtu podle požadavků v čl. 23 odst. 3.
2. Národní správci zajistí, aby vnější obchodní platformy zohledňovaly technické a bezpečnostní požadavky popsané ve specifikacích pro výměnu údajů a technických specifikacích stanovených v článku 105.
3. Národní správce do 20 pracovních dnů od obdržení úplného souboru informací v souladu s odstavcem 1 tohoto článku a článkem 24 otevře v registru Unie účet vnější obchodní platformy nebo podle článku 22 informuje ústředního správce či osobu žádající o účet o zamítnutí otevření účtu. Příslušný národní správce neprodleně oznámí otevření těchto účtů Komisi.
4. Podle čl. 23 odst. 3 se k zahájení transakce nevyžaduje schválení dalšího zmocněného zástupce u transakcí zahájených vnějšími obchodními platformami.
Článek 21
Otevření účtů ověřovatelů v registru Unie
1. Žádost o otevření účtu ověřovatele v registru Unie se předkládá národnímu správci. Osoba žádající o účet předloží informace vyžadované národním správcem včetně informací uvedených v přílohách III a V.
2. Národní správce do 20 pracovních dnů od obdržení úplného souboru informací v souladu s odstavcem 1 tohoto článku a článkem 24 otevře v registru Unie účet ověřovatele, nebo podle článku 22 informuje potenciálního držitele účtu o zamítnutí otevření účtu.
Článek 22
Zamítnutí otevření účtu
1. Národní správce ověří, zda jsou informace a dokumenty předložené za účelem otevření účtu úplné, aktuální, přesné a pravdivé.
2. Národní správce může zamítnout otevření účtu:
a)
jsou-li předložené informace a dokumenty neúplné, zastaralé nebo jinak nepřesné nebo nepravdivé;
b)
jsou-li potenciální držitel účtu nebo v případě právnické osoby ředitelé potenciálního držitele účtu vyšetřováni nebo byli v předchozích pěti letech odsouzeni za podvod týkající se povolenek nebo kjótských jednotek, za praní peněz, financování terorismu nebo za jiné závažné trestné činy, pro které může účet sloužit jako nástroj;
c)
má-li národní správce přiměřené důvody se domnívat, že účty mohou být využity k podvodu týkajícímu se povolenek nebo kjótských jednotek, k praní peněz, financování terorismu nebo k jiným závažným trestným činům;
d)
z důvodů uvedených ve vnitrostátních právních předpisech.
3. Pokud národní správce zamítne otevření účtu, osoba žádající o otevření účtu může vznést námitky u odpovídajícího orgánu podle vnitrostátního práva, který buď vydá pokyn národnímu správci, aby účet otevřel, nebo zamítnutí potvrdí v odůvodněném rozhodnutí, v závislosti na požadavcích vnitrostátního práva, jež sledují oprávněný cíl slučitelný s tímto nařízením a jsou přiměřené.
Článek 23
Zmocnění zástupci
1. Každý účet, s výjimkou účtu ověřovatele, musí mít nejméně dva zmocněné zástupce. Účet ověřovatele má alespoň jednoho zmocněného zástupce. Zmocnění zástupci provádí transakce a jiné postupy jménem držitele účtu.
2. Kromě zmocněných zástupců specifikovaných v odstavci 1 mohou mít účty také zmocněné zástupce pouze pro přístup k účtu.
3. Účty mohou mít jednoho nebo více dalších zmocněných zástupců. Schválení dalšího zmocněného zástupce je vyžadováno společně se schválením zmocněného zástupce pro zahájení transakcí, s výjimkou:
a)
převodů na účet na seznamu důvěryhodných účtů v registru Unie držitele účtu;
b)
transakcí zahájených vnějšími obchodními platformami, jejichž účty jsou otevřené podle článku 20; a
c)
výměny povolenek podle článku 60, odevzdání povolenek podle článku 67, výmazu povolenek podle článku 68 a zrušení kjótských jednotek podle článku 69, pokud nebyl jmenován žádný další zmocněný zástupce. V takovém případě musí zahájení transakce potvrdit jiný zástupce účtu.
4. Držitelé účtů mohou umožnit přístup ke svým účtům prostřednictvím vnější obchodní platformy. Tito držitelé účtů jmenují zmocněným zástupcem osobu, která už je zmocněným zástupcem účtu vnější obchodní platformy.
5. Pokud zmocněný zástupce nemá přístup k registru Unie z technických nebo jiných důvodů, může transakce jménem zmocněného zástupce provádět na požádání národní správce za předpokladu, že národní správce tyto žádosti povolí a že přístup nebyl pozastaven v souladu s tímto nařízením.
6. Specifikace pro výměnu údajů a technické specifikace mohou pro každý druh účtu stanovit maximální počet zmocněných zástupců a dalších zmocněných zástupců.
7. Zmocnění zástupci a další zmocnění zástupci jsou fyzické osoby starší 18 let. Všichni zmocnění zástupci a další zmocnění zástupci jednotlivého účtu jsou různé osoby, ale tatáž osoba může být zmocněným zástupcem nebo dalším zmocněným zástupcem pro více než jeden účet. Členský stát národního správce může požadovat, aby nejméně jeden ze zmocněných zástupců měl trvalý pobyt v uvedeném členském státě, s výjimkou účtů ověřovatelů.
Článek 24
Jmenování a schvalování zmocněných zástupců a dalších zmocněných zástupců
1. Při žádosti o otevření účtu jmenuje budoucí držitel účtu počet zmocněných zástupců a dalších zmocněných zástupců v souladu s článkem 23.
2. Držitel účtu poskytne při jmenování zmocněného zástupce nebo dalšího zmocněného zástupce informace vyžadované správcem. Tyto informace zahrnují alespoň informace uvedené v příloze VIII.
3. Národní správce do 20 pracovních dnů od obdržení úplných informací požadovaných v souladu s odstavcem 2 schválí zmocněného zástupce nebo dalšího zmocněného zástupce nebo informuje držitele účtu o zamítnutí. Jestliže si hodnocení informací o kandidátovi vyžaduje více času, správce může prodloužit postup hodnocení o dalších 20 pracovních dnů a prodloužení oznámí držiteli účtu.
4. Národní správce ověří, zda jsou informace a dokumenty předložené za účelem jmenování zmocněného zástupce nebo dalšího zmocněného zástupce úplné, aktuální, přesné a pravdivé.
5. Národní správce může zamítnout schválení zmocněného zástupce nebo dalšího zmocněného zástupce:
a)
jsou-li předložené informace a dokumenty neúplné, zastaralé nebo jinak nepřesné nebo nepravdivé;
b)
je-li potenciální zástupce vyšetřován nebo byl-li v předchozích pěti letech odsouzen za podvod týkající se povolenek nebo kjótských jednotek, za praní peněz, financování terorismu nebo za jiné závažné trestné činy, pro které může účet sloužit jako nástroj;
c)
z důvodů uvedených ve vnitrostátních právních předpisech.
6. Pokud národní správce zamítne schválit zmocněného zástupce nebo dalšího zmocněného zástupce, může držitel účtu vznést námitky prostřednictvím odpovídajícího orgánu podle vnitrostátního práva, který buď vydá pokyn národnímu správci, aby zástupce schválil, nebo zamítnutí potvrdí v odůvodněném rozhodnutí, v závislosti na požadavcích vnitrostátního práva, jež sledují oprávněný cíl slučitelný s tímto nařízením a jsou přiměřené.
Článek 25
Aktualizace informací o účtech a informací o zmocněných zástupcích
1. Všichni držitelé účtů oznámí národnímu správci do 10 pracovních dnů změny v informacích předložených za účelem otevření účtu. Držitelé účtu kromě toho každý rok do 31. prosince národnímu správci potvrdí, že informace na jejich účtu jsou stále úplné, aktuální, přesné a pravdivé.
2. Pokud se provozovatelé letadel spojili s jedním nebo více provozovateli letadel nebo rozdělili na dva nebo více provozovatelů letadel, oznámí to do 10 pracovních dnů správci svého účtu.
3. Oznámení o změně je podloženo informacemi požadovanými národním správcem ve shodě s tímto oddílem. Příslušný národní správce do 15 pracovních dnů od obdržení tohoto oznámení a podkladových informací schválí aktualizaci informací. Správce může zamítnout aktualizaci informací v souladu s čl. 24 odst. 4 a 5. Držitel účtu je uvědomen o každém takovémto zamítnutí. Námitky proti tomuto zamítnutí lze podat u příslušného orgánu nebo u odpovídajícího orgánu podle vnitrostátního práva v souladu s článkem 22.
4. Alespoň jednou za tři roky národní správce přezkoumá, zda jsou informace předložené za účelem otevření účtu stále úplné, aktuální, přesné a pravdivé, a požaduje, aby držitel účtu oznámil veškeré případné změny.
5. Držitel vkladního účtu provozovatele zařízení může prodat nebo převést tento účet pouze spolu se zařízením souvisejícím s tímto účtem.
6. V závislosti na odstavci 5 žádný držitel účtu nesmí prodat nebo převést vlastnictví účtu na jinou osobu.
7. Zmocněný zástupce nebo další zmocněný zástupce nesmí převést svůj status jako takový na jinou osobu.
8. Držitel účtu může požádat o odvolání zmocněného zástupce z účtu. Národní správce po obdržení žádosti pozastaví přístup zmocněného zástupce nebo dalšího zmocněného zástupce k účtu. Příslušný správce odvolá zmocněného zástupce do 10 pracovních dnů od obdržení žádosti.
9. Držitel účtu může jmenovat nové zmocněné zástupce nebo další zmocněné zástupce v souladu s článkem 24.
10. V případě, že se členský stát, který spravuje provozovatele letadel, změní v souladu s postupem uvedeným v článku 18a směrnice 2003/87/ES nebo z důvodu rozšíření Unie, ústřední správce aktualizuje národního správce příslušného vkladního účtu provozovatele letadel. Pokud se správce vkladního účtu provozovatele letadel změní, může nový správce provozovatele letadel požádat, aby předložil informace týkající se otevření účtu, které vyžaduje v souladu s článkem 17, a informace o zmocněných zástupcích, které vyžaduje v souladu s článkem 24.
11. S výhradou odstavce 10 se členský stát odpovědný za vedení účtu nemění.
Článek 26
Seznam důvěryhodných účtů
1. Dražební účty pro dodání, vkladní účty a obchodní účty mohou mít v registru Unie seznam důvěryhodných účtů.
2. Na seznam důvěryhodných účtů jsou automaticky zařazeny účty jednoho držitele účtu.
3. Změny seznamu důvěryhodných účtů jsou zahájeny a dokončeny podle postupu stanoveného v článku 39 pro převody stanovené v hlavě II kapitole 2 oddílu 6. Změnu potvrdí další zmocněný zástupce nebo jiný zmocněný zástupce, pokud další zmocněný zástupce nebyl jmenován. Odklad stanovený v čl. 39 odst. 3 se nepoužije na vymazání účtu ze seznamu důvěryhodných účtů; u všech ostatních změn seznamu důvěryhodných účtů je odklad sedm dní.
Oddíl 3
Uzavření účtů
Článek 27
Uzavření účtů
S výhradou čl. 32 odst. 1 uzavře správce účet do 10 pracovních dnů od obdržení žádosti od držitele jiného účtu než účtů specifikovaných v článcích 28, 29, 30 a 31.
Článek 28
Uzavření vkladních účtů provozovatelů zařízení
1. Příslušný orgán informuje národního správce do 10 pracovních dnů o odebrání nebo pozastavení povolení k vypouštění emisí skleníkových plynů či o uzavření zařízení. Národní správce do deseti pracovních dnů od tohoto oznámení zaznamená příslušné datum v registru Unie.
2. Národní správce může vkladní účet provozovatele zařízení uzavřít do 30. června běžného roku následujícího po roce uzavření zařízení, odebrání nebo pozastavení povolení k vypouštění emisí skleníkových plynů, pokud příslušné zařízení odevzdalo množství povolenek rovnající se jeho ověřeným emisím nebo vyšší, a pokud není vyňato podle článku 27 směrnice 2003/87/ES.
Článek 29
Uzavření vkladních účtů provozovatelů letadel
Národní správce uzavře vkladní účty provozovatelů letadel, pouze pokud mu příslušný orgán vydá pokyn, aby tak učinil, jelikož na základě oznámení držitele účtu nebo jiných důkazů zjistil, že provozovatel letadel se spojil s jiným provozovatelem letadel nebo že ukončil veškeré své provozní činnosti zahrnuté do přílohy I směrnice 2003/87/ES.
Článek 30
Uzavření účtů ověřovatelů
1. Národní správce uzavře účet ověřovatele do deseti pracovních dnů od obdržení žádosti od ověřovatele o uzavření jeho účtu.
2. Příslušný orgán může rovněž vydat národnímu správci pokyn, aby uzavřel účet ověřovatele, pokud je splněna jedna z těchto podmínek:
a)
akreditace ověřovatele vypršela nebo byla zrušena;
b)
ověřovatel ukončil svou činnost.
Článek 31
Uzavření účtu k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“
1. Ústřední správce uzavře účet k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ nejdříve jeden měsíc poté, co pro daný účet určí údaj o stavu shody podle článku 79, nejpozději 21. prosince a po předchozím oznámení držiteli účtu.
2. Ústřední správce zajistí, že registr Unie provádí převod všech mezinárodních kreditů, tCER a lCER použitých na základě článku 81 na příslušný účet pro KP pro odebrání.
3. Pokud právní předpisy o transakcích vypracované podle Kjótského protokolu použitelné pro ITL zakazují přímý převod na příslušný účet KP pro odebrání, převedou se nejprve mezinárodní kredity, tCER a lCER, které byly použity k dosažení souladu, na zvláštní účet, který k tomuto účelu vytvořil národní správce.
4. Při uzavírání účtu k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ ústřední správce zajistí, že registr Unie převede zbývající AEA na účtu k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ na účet pro výmaz pro účely rozhodnutí o „sdílení úsilí“.
Článek 32
Kladné saldo na uzavíraných účtech
1. Pokud je na účtu, který má správce uzavřít v souladu s články 27, 28 a 29, kladné saldo povolenek nebo kjótských jednotek, požádá správce držitele účtu, aby určil jiný účet, na který se pak povolenky nebo kjótské jednotky převedou. Neodpoví-li držitel účtu na žádost správce do 40 pracovních dnů, převede správce povolenky a kjótské jednotky na jeho národní vkladní účet.
2. Jestliže je na účtu, k němuž byl pozastaven přístup v souladu s článkem 34, kladné saldo povolenek nebo kjótských jednotek, může příslušný orgán požádat, aby tyto povolenky a kjótské jednotky byly neprodleně převedeny na příslušný národní účet.
Článek 33
Uzavření účtů a odvolání zmocněného zástupce z iniciativy správce
1. Není-li situace, která způsobila pozastavení přístupu k účtům podle článku 34, v přiměřené lhůtě vyřešena navzdory opakovaným oznámením, může příslušný orgán národnímu správci vydat pokyn, aby uzavřel účty, k nimž byl pozastaven přístup, nebo v případě vkladních účtů provozovatelů zařízení či vkladních účtů provozovatelů letadel změnil stav na blokovaný, dokud příslušný orgán nerozhodne, že situace, která způsobila pozastavení přístupu k účtům, již netrvá.
2. Pokud má osobní vkladní účet nebo obchodní účet nulový zůstatek a v období jednoho roku nedošlo k žádným transakcím, může národní správce držitele účtu informovat, že osobní vkladní účet či obchodní účet bude do 40 pracovních dnů uzavřen, jestliže národní správce neobdrží žádost, aby byl účet zachován. V případě, že národní správce neobdrží od držitele účtu žádnou takovou žádost, může účet uzavřít.
3. Národní správce uzavře vkladní účet provozovatele zařízení na pokyn příslušného orgánu na základě skutečnosti, že není reálný předpoklad, že budou odevzdány další povolenky.
4. Národní správce může zmocněného zástupce nebo dalšího zmocněného zástupce odvolat, pokud se domnívá, že schválení zmocněného zástupce nebo dalšího zmocněného zástupce mělo být zamítnuto v souladu s čl. 24 odst. 3, a zejména když zjistí, že dokumenty a údaje o totožnosti předložené při jmenování jsou neúplné, zastaralé nebo jinak nepřesné nebo nepravdivé.
5. Držitel účtu může do 30 kalendářních dnů vznést námitky proti změně stavu účtu v souladu s odstavcem 1 nebo proti odvolání zmocněného zástupce nebo dalšího zmocněného zástupce v souladu s odstavcem 4 u orgánu příslušného podle vnitrostátního práva, který buď národnímu správci vydá pokyn, aby účet nebo zmocněného zástupce nebo dalšího zmocněného zástupce obnovil, nebo ve zdůvodněném rozhodnutí potvrdí změnu stavu účtu či odvolání, v závislosti na požadavcích vnitrostátního práva, jež sledují oprávněný cíl slučitelný s tímto nařízením a jsou přiměřené.
Oddíl 4
Pozastavení přístupu k účtům
Článek 34
Pozastavení přístupu k účtům
1. Správce může pozastavit přístup zmocněného zástupce nebo dalšího zmocněného zástupce k jakémukoliv účtu v registru nebo k postupům, k nimž by zmocněný zástupce měl jinak přístup, pokud má dostatečné důvody se domnívat, že zmocněný zástupce:
a)
se pokusil získat přístup k účtům nebo postupům, ke kterým nemá oprávnění;
b)
se opakovaně pokoušel o přístup k účtu nebo postupu s použitím nesprávného uživatelského jména nebo hesla; nebo
c)
se pokusil ohrozit bezpečnost, dostupnost, integritu nebo důvěrnost registru Unie či EUTL nebo údajů, se kterými je v nich manipulováno či které jsou v nich uchovávány.
2. Správce může pozastavit přístup všech zmocněných zástupců nebo dalších zmocněných zástupců konkrétního účtu, pokud je splněna jedna z těchto podmínek:
a)
držitel účtu zemřel bez právního nástupce nebo přestal existovat jako právnická osoba;
b)
držitel účtu nezaplatil poplatky;
c)
držitel účtu porušil podmínky vztahující se na účet;
d)
držitel účtu nesouhlasil se změnami podmínek, které stanovil národní správce nebo ústřední správce;
e)
držitel účtu neohlásil změny údajů o účtu nebo neposkytl důkazy týkající se změn údajů o účtu nebo důkazy týkající se požadavků na nové údaje o účtu;
f)
držitel účtu nedodržel požadovaný minimální počet zmocněných zástupců pro účet;
g)
držitel účtu nesplnil požadavek členského státu, aby měl zmocněného zástupce s trvalým pobytem v členském státě národního správce;
h)
držitel účtu nesplnil požadavek členského státu, aby měl trvalý pobyt nebo registraci v členském státě správce účtu.
3. Správce může pozastavit přístup všem zmocněným zástupcům nebo dalším zmocněným zástupcům konkrétního účtu a možnost zahajovat postupy z tohoto účtu:
a)
maximálně na dobu čtyř týdnů, má-li správce přiměřené důvody domnívat se, že účet byl či bude využit k podvodu, praní peněz, financování terorismu, korupci nebo k jiným závažným trestným činům, nebo
b)
na základě ustanovení vnitrostátního práva, jež sledují oprávněný cíl, a v souladu s nimi.
4. Národní správce může pozastavit přístup k účtu, pokud se domnívá, že otevření účtu mělo být zamítnuto v souladu s článkem 22 nebo že držitel účtu již nesplňuje požadavky pro otevření účtu.
5. Správce účtu zruší pozastavení ihned, jakmile se vyřeší situace, která pozastavení způsobila.
6. Držitel účtu může v souladu s odstavci 1 a 3 vznést do 30 kalendářních dnů námitky proti pozastavení svého přístupu u příslušného orgánu nebo u odpovídajícího orgánu podle vnitrostátního práva, který buď vydá pokyn národnímu správci, aby přístup obnovil, nebo pozastavení potvrdí ve zdůvodněném rozhodnutí, v závislosti na požadavcích vnitrostátního práva, jež sledují oprávněný cíl slučitelný s tímto nařízením a jsou přiměřené.
7. Příslušný orgán nebo Komise může národnímu správci nebo ústřednímu správci rovněž vydat pokyn k pozastavení na základě některého z důvodů uvedených v odstavcích 1, 2, 3 a 4.
8. Vnitrostátní orgán pro vymáhání práva členského státu správce může rovněž po správci požadovat pozastavení na základě vnitrostátního práva a v souladu s ním.
9. Jestliže je pozastaven přístup k účtu vnější obchodní platformy, správce pozastaví také přístup k uživatelským účtům umožněný pro vnější obchodní platformu v souladu s čl. 23 odst. 4. Jestliže je pozastaven přístup zmocněných zástupců a dalších zmocněných zástupců účtu vnější obchodní platformy, správce pozastaví také přístup těchto zástupců umožněný držitelem účtu pro vnější obchodní platformu v souladu s čl. 23 odst. 4.
10. Pokud bylo držiteli vkladního účtu provozovatele zařízení nebo provozovatele letadel zamezeno odevzdání povolenek v průběhu 10 pracovních dnů před termínem pro odevzdání stanoveným v čl. 12 odst. 2a a 3 směrnice 2003/87/ES z důvodu pozastavení v souladu s tímto článkem, odevzdá národní správce, bude-li požádán držitelem účtu, počet povolenek upřesněný držitelem účtu.
HLAVA II
ZVLÁŠTNÍ USTANOVENÍ PRO REGISTR UNIE V SYSTÉMU UNIE PRO OBCHODOVÁNÍ S EMISEMI
KAPITOLA 1
Ověřené emise a shoda
Článek 35
Údaje o ověřených emisích pro provozovatele zařízení nebo provozovatele letadel
1. Kdykoli to vyžadují vnitrostátní právní předpisy, vybere každý provozovatel zařízení a provozovatel letadel ověřovatele ze seznamu ověřovatelů registrovaných u národního správce, který spravuje jeho účet. Pokud je provozovatel zařízení nebo provozovatel letadel také ověřovatelem, nemůže jako ověřovatele vybrat sám sebe.
2. Národní správce, příslušný orgán nebo na základě rozhodnutí příslušného orgánu držitel účtu či ověřovatel zapíše údaje o emisích za předchozí rok do 31. března.
3. Roční údaje o emisích se předkládají s použitím formuláře uvedeného v příloze IX.
4. Ověřovatel nebo příslušný orgán schválí roční ověřené emise po úspěšném ověření zprávy provozovatele zařízení o emisích ze zařízení za předcházející rok nebo zprávy provozovatele letadel o emisích ze všech činností letectví, které vykonával během předcházejícího roku, v souladu s čl. 15 odst. 1 směrnice 2003/87/ES.
5. Národní správce nebo příslušný orgán označí emise schválené podle odstavce 4 jako ověřené v registru Unie. Příslušný orgán může rozhodnout, že namísto národního správce je za označení emisí jako ověřených v registru Unie odpovědný ověřovatel.
6. Příslušný orgán může národnímu správci vydat pokyn, aby roční ověřené emise pro provozovatele zařízení nebo provozovatele letadel za účelem zajištění shody s články 14 a 15 směrnice 2003/87/ES upravil tak, že upravené ověřené nebo odhadnuté emise pro tohoto provozovatele zařízení nebo provozovatele letadel za daný rok zapíše do registru Unie.
7. Pokud nebyl ke dni 1. května každého roku do registru zanesen žádný údaj o ověřených emisích provozovatele zařízení nebo provozovatele letadel za předchozí rok nebo údaje o ověřených emisích se ukázaly jako nesprávné, vypočte se každá náhradní hodnota emisí zapsaná v registru Unie co možná nejvíce v souladu s články 14 a 15 směrnice 2003/87/ES.
Článek 36
Zablokování účtů z důvodu nepředložení ověřených emisí
1. Pokud ke dni 1. dubna každého roku nebudou roční ověřené emise provozovatele zařízení nebo provozovatele letadel za předchozí rok zaneseny do registru Unie, ústřední administrátor zajistí, že registr Unie změní stav příslušného vkladního účtu provozovatele zařízení nebo vkladního účtu provozovatele letadel na blokovaný.
2. Když budou všechny opožděné ověřené emise provozovatele zařízení nebo provozovatele letadel za daný rok zapsány v registru Unie, ústřední administrátor zajistí, že registr Unie účet odblokuje.
Článek 37
Výpočet údajů o stavu shody
1. Ústřední administrátor zajistí, že ke dni 1. května každého roku uvede registr Unie údaje o stavu shody za předcházející rok pro každého provozovatele zařízení a provozovatele letadel s otevřeným nebo zablokovaným vkladním účtem provozovatele zařízení nebo provozovatele letadel tím, že vypočte součet všech odevzdaných povolenek za běžné období, od něhož odečte součet všech ověřených emisí v běžném období včetně běžného roku a přičte opravný faktor.
2. Opravný faktor uvedený v odstavci 1 je nulový, je-li stav shody za poslední rok předchozího období vyšší než nula, avšak zůstane stejný jako výsledek výpočtu stavu shody pro poslední rok předchozího období, je-li toto číslo nižší než nula nebo rovno nule.
3. Ústřední správce zajistí, že registr Unie za každý rok zaznamená údaj o stavu shody pro každého provozovatele zařízení a provozovatele letadel.
KAPITOLA 2
Transakce
Oddíl 1
Obecně
Článek 38
Každý druh účtu zahajuje pouze transakce výslovně stanovené v tomto nařízení pro uvedený druh účtu.
Článek 39
Provádění převodů
1. U všech transakcí specifikovaných v této kapitole, jež nejsou zahájeny vnější obchodní platformou, požaduje registr Unie před zahájením transakce mimopásmové potvrzení. Transakce je zahájena, pouze pokud další zmocněný zástupce nebo případně jiný zmocněný zástupce, jehož schválení je vyžadováno podle čl. 23 odst. 3, potvrdil transakci mimo pásmo.
2. U všech převodů specifikovaných v článku 64 a oddílu 8 této kapitoly je převod zahájen okamžitě, je-li potvrzen v rozmezí od 10:00 hodin do 16:00 hodin středoevropského času mezi pondělkem a pátkem včetně, s výjimkou státních svátků v členských státech, jež rozhodly pozastavit průběh tohoto odkladu podle odstavce 3.
Převod potvrzený v jiném čase se zahájí ve stejný den od pondělí do pátku, s výjimkou státních svátků, jak je uvedeno v prvním pododstavci, v 10:00 hodin středoevropského času, pokud je potvrzen dříve než v 10:00 hodin středoevropského času, nebo následující den od pondělí do pátku, s výjimkou státních svátků, jak je uvedeno v prvním pododstavci, v 10:00 hodin středoevropského času, pokud je převod potvrzen později než v 16:00 hodin středoevropského času.
3. U všech převodů povolenek nebo kjótských jednotek specifikovaných v článcích 64 a 65 a u všech převodů specifikovaných v článku 66 na účty, které nejsou uvedeny na důvěryhodném seznamu držitelů obchodních účtů, se uplatní odklad 26 hodin mezi zahájením a sdělením převodu za účelem ukončení podle článku 104. Průběh tohoto odkladu je pozastaven od 00:00 hodin do 24:00 hodin středoevropského času o sobotách a nedělích. Členské státy mohou rozhodnout, že se průběh odkladu rovněž pozastaví od 00:00 hodin do 24:00 hodin středoevropského času o státních svátcích v daném roce, pokud toto rozhodnutí zveřejní do 1. prosince předcházejícího roku.
4. Jestliže má zástupce účtu podezření, že převod byl zahájen podvodně, může zástupce účtu nejpozději dvě hodiny před koncem odkladu stanoveného v odstavci 3 požádat národního správce či případně ústředního správce, aby převod jménem zástupce účtu zrušil dříve, než je převod sdělen za účelem ukončení. Držitel účtu okamžitě po této žádosti oznámí podezření o podvodu příslušnému vnitrostátnímu orgánu pro vymáhání práva. Zpráva bude během sedmi dní přeposlána národnímu, popřípadě ústřednímu správci.
5. Po zahájení podle odstavců 1 a 2 se všem zástupcům účtu zašle oznámení o navrhovaném zahájení převodu.
Článek 40
Povaha povolenek a konečnost transakcí
1. Povolenka nebo kjótská jednotka je zastupitelný, dematerializovaný nástroj, který je předmětem vyjednávaní na trhu.
2. Z dematerializované povahy povolenek a kjótských jednotek vyplývá, že záznam v registru Unie představuje dostatečný důkaz prima facie prokazující vlastnické právo k povolence nebo kjótské jednotce a jakémukoli jinému předmětu, který toto nařízení řídí nebo u kterého povoluje, aby byl zaznamenán v registru Unie.
3. Ze zastupitelnosti povolenek a kjótských jednotek vyplývá, že jakékoli povinnosti vymáhání nebo odškodnění, které mohou vzhledem k povolence nebo kjótské jednotce vzniknout podle vnitrostátního práva, se uplatní pouze na věcnou povolenku nebo kjótskou jednotku.
Nestanoví-li jinak článek 70 a postup srovnávání podle článku 103, stává se transakce konečnou a neodvolatelnou po svém ukončení podle článku 104. Aniž je dotčeno jakékoli ustanovení nebo nápravné opatření podle vnitrostátního práva, z něhož může vyplynout požadavek nebo příkaz provést novou transakci v registru Unie, žádný právní předpis, žádná pravidla nebo praxe upravující zrušení smluv nebo transakcí nevedou v registru ke zpětvzetí transakce, která se stala konečnou a neodvolatelnou podle tohoto nařízení.
Žádnému držiteli účtu nebo třetí straně se nebrání v uplatňování jakékoli práva nebo nároku vyplývajícího z uzavřené transakce, které mají ze zákona za účelem vymáhání, odškodnění nebo náhrady v souvislosti s transakcí, jež byla v registru Unie, například v případě podvodu nebo technické chyby, pokud to nevede ke zrušení, odvolání nebo zpětvzetí transakce v registru Unie.
4. Kupující a držitel povolenky nebo kjótské jednotky jednající v dobré víře získá vlastnické právo k povolence nebo kjótské jednotce bez jakýchkoli narušení ve vlastnickém právu převoditele.
Oddíl 2
Vytváření povolenek
Článek 41
Vytváření povolenek
1. Ústřední správce může vytvořit účet EU pro celkové množství, účet EU pro celkové množství pro letectví, dražební účet EU, dražební účet EU pro letectví, účet EU pro výměnu kreditů a případně účet EU s mezinárodními kredity a vytváří či ruší účty a povolenky, jak vyžadují právní předpisy Unie, mj. včetně čl. 3e odst. 3, článků 9 a 9a, čl. 10a odst. 8 a článku 11a směrnice 2003/87/ES, čl. 10 odst. 1 nařízení (EU) č. 1031/2010, nebo čl. 41 odst. 1 nařízení (EU) č. 920/2010.
2. Komise ve vhodnou dobu vydá ústřednímu správci pokyn, aby vytvořil počet všeobecných povolenek ve výši celkového ekvivalentu počtu určeného v souladu s čl. 2 odst. 1 rozhodnutí Komise 2010/670/EU (17) na účtech zřízených pro účely čl. 10a odst. 8 směrnice 2003/87/ES nebo za účelem převodu na tyto účty.
3. Ústřední správce zajistí, že registr Unie přidělí každé povolence při jejím vytvoření jedinečný identifikační kód jednotky.
Oddíl 3
Převody na účtech před dražbami a přidělováním
Článek 42
Převod všeobecných povolenek, které mají být vydraženy
1. Ústřední správce jménem příslušného dražitele jmenovaného v souladu s nařízením (EU) č. 1031/2010 včas převede všeobecné povolenky z účtu EU pro celkové množství na dražební účet EU v množství, které odpovídá ročním objemům určeným podle článku 10 uvedeného nařízení.
2. V případě úprav ročních objemů v souladu s článkem 14 nařízení (EU) č. 1031/2010 převede ústřední správce odpovídající množství všeobecných povolenek z účtu EU pro celkové množství na dražební účet EU nebo popřípadě z dražebního účtu EU na účet EU pro celkové množství.
Článek 43
Převod všeobecných povolenek, jež mají být přiděleny zdarma
Ústřední správce včas převede všeobecné povolenky z účtu EU pro celkové množství na alokační účet EU v množství, které odpovídá součtu povolenek přidělených zdarma podle národních alokačních tabulek každého členského státu.
Článek 44
Převod všeobecných povolenek do rezervy pro nové účastníky
1. Ústřední správce včas převede všeobecné povolenky z účtu EU pro celkové množství na rezervní účet EU pro nové účastníky v množství, které odpovídá pěti procentům množství povolenek pro celou Unii určeného rozhodnutími přijatými podle článků 9 a 9a směrnice 2003/87/ES minus počet, jenž má být vytvořen podle čl. 41 odst. 2 tohoto nařízení.
2. Bude-li množství povolenek pro celou Unii zvýšeno rozhodnutím přijatým podle článků 9 a 9a směrnice 2003/87/ES, převede ústřední správce další všeobecné povolenky z účtu EU pro celkové množství na rezervní účet EU pro nové účastníky v množství, které odpovídá pěti procentům navýšení množství povolenek pro celou Unii.
3. Bude-li množství povolenek pro celou Unii sníženo rozhodnutím přijatým podle článků 9 a 9a směrnice 2003/87/ES, vymaže ústřední správce všeobecné povolenky na rezervním účtu EU pro nové účastníky v množství, které odpovídá pěti procentům snížení množství povolenek pro celou Unii.
4. V případě přidělení novým účastníkům nebo přidělení novým účastníkům po rozsáhlém rozšíření kapacity podle článků 19 a 20 rozhodnutí 2011/278/EU převede ústřední správce výsledné konečné množství povolenek přidělených zdarma provozovateli zařízení na celé obchodovací období, jež je zapsáno v EUTL v souladu s čl. 51 odst. 2 tohoto nařízení, z rezervního účtu EU pro nové účastníky na alokační účet EU.
Článek 45
Převod povolenek pro letectví, které mají být vydraženy
1. Ústřední správce jménem příslušného dražitele jmenovaného v souladu s nařízením (EU) č. 1031/2010 včas převede povolenky pro letectví z účtu EU pro celkové množství pro letectví na dražební účet EU pro letectví v množství, které odpovídá ročním objemům určeným podle čl. 12 odst. 1 nařízení (EU) č. 1031/2010.
2. V případě úprav ročních objemů v souladu s článkem 14 nařízení (EU) č. 1031/2010 převede ústřední správce odpovídající množství povolenek pro letectví z účtu EU pro celkové množství pro letectví na dražební účet EU pro letectví nebo popřípadě z dražebního účtu EU pro letectví na účet EU pro celkové množství pro letectví.
Článek 46
Převod povolenek pro letectví, jež mají být přiděleny zdarma
1. Ústřední správce včas převede povolenky pro letectví z účtu EU pro celkové množství pro letectví na alokační účet EU pro letectví v množství, které odpovídá počtu povolenek pro letectví, jež mají být přiděleny zdarma, určenému rozhodnutím Komise přijatým na základě čl. 3e odst. 3 směrnice 2003/87/ES.
2. Bude-li počet povolenek pro letectví, jež mají být přiděleny zdarma, zvýšen rozhodnutím podle čl. 3e odst. 3 směrnice 2003/87/ES, převede ústřední správce další povolenky pro letectví z účtu EU pro celkové množství pro letectví na alokační účet EU pro letectví v množství, které odpovídá navýšení počtu povolenek pro letectví, jež mají být přiděleny zdarma.
3. Bude-li počet povolenek pro letectví, jež mají být přiděleny zdarma, snížen rozhodnutím podle čl. 3e odst. 3 směrnice 2003/87/ES, vymaže ústřední správce povolenky pro letectví na alokačním účtu EU pro letectví v množství, které odpovídá snížení počtu povolenek pro letectví, jež mají být přiděleny zdarma.
Článek 47
Převod povolenek pro letectví do zvláštní rezervy
1. Ústřední správce včas převede povolenky pro letectví z účtu EU pro celkové množství pro letectví na zvláštní rezervní účet EU v množství, které odpovídá počtu povolenek pro letectví ve zvláštní rezervě určenému rozhodnutím přijatým podle čl. 3e odst. 3 směrnice 2003/87/ES.
2. Bude-li počet povolenek ve zvláštní rezervě zvýšen rozhodnutím přijatým podle čl. 3e odst. 3 směrnice 2003/87/ES, převede ústřední správce další povolenky pro letectví z účtu EU pro celkové množství pro letectví na zvláštní rezervní účet EU v množství, které odpovídá navýšení počtu povolenek pro letectví ve zvláštní rezervě.
3. Bude-li počet povolenek pro letectví ve zvláštní rezervě snížen rozhodnutím přijatým na základě čl. 3e odst. 3 směrnice 2003/87/ES, vymaže ústřední správce povolenky pro letectví na zvláštním rezervním účtu EU v množství, které odpovídá snížení počtu povolenek ve zvláštní rezervě.
4. V případě přidělení ze zvláštní rezervy podle článku 3f směrnice 2003/87/ES je výsledné konečné množství povolenek pro letectví přidělených zdarma provozovateli letadel na celé obchodovací období, zapsané v EUTL v souladu s čl. 54 odst. 2 tohoto nařízení, automaticky převedeno ze zvláštního rezervního účtu EU na alokační účet EU pro letectví.
Článek 48
Převod všeobecných povolenek na účet EU pro celkové množství
Na konci každého obchodovacího období převede ústřední správce všechny povolenky, které zbývají na alokačním účtu EU a na rezervním účtu EU pro nové účastníky na účet EU pro celkové množství.
Článek 49
Převod povolenek pro letectví na účet EU pro celkové množství pro letectví
Na konci každého obchodovacího období převede ústřední správce všechny povolenky, které zbývají na zvláštním rezervním účtu EU, na účet EU pro celkové množství pro letectví.
Článek 50
Výmaz povolenek pro letectví
Ústřední správce zajistí, aby na konci každého obchodovacího období byly všechny povolenky, které zbývají na alokačním účtu EU pro letectví, převedeny na účet Unie pro výmaz povolenek.
Oddíl 4
Přidělování stacionárním zařízením
Článek 51
Zápisy národních alokačních tabulek do EUTL
1. Každý členský stát oznámí Komisi svou národní alokační tabulku pro období 2013-2020 do 31. prosince 2012. Členské státy zajistí, aby národní alokační tabulky zahrnovaly informace uvedené v příloze X.
2. Komise vydá ústřednímu správci pokyn, aby zapsal národní alokační tabulku do EUTL, domnívá-li se, že národní alokační tabulka je v souladu se směrnicí 2003/87/ES, rozhodnutím 2011/278/EU a rozhodnutími přijatými Komisí podle čl. 10c odst. 6 směrnice 2003/87/ES. V opačném případě národní alokační tabulku v přiměřené lhůtě zamítne, neprodleně informuje dotčený členský stát, uvede své důvody a stanoví kritéria, která musí následné oznámení splnit, aby bylo přijato. Daný členský stát Komisi předloží revidovanou národní alokační tabulku do tří měsíců.
Článek 52
Změny národních alokačních tabulek
1. Národní správce provede změny národní alokační tabulky v EUTL, když:
a)
bylo povolení pro zařízení zrušeno nebo jiným způsobem vypršelo;
b)
zařízení ukončilo svou činnost;
c)
zařízení bylo rozděleno na dvě nebo více zařízení;
d)
dvě nebo více zařízení bylo spojeno do jednoho zařízení.
2. Členský stát oznámí Komisi změny své národní alokační tabulky, pokud jde o:
a)
přidělování novým účastníkům nebo přidělování novým účastníkům následkem rozsáhlých rozšíření kapacity;
b)
částečné ukončení činnosti a rozsáhlá snížení kapacity;
c)
přidělování bezplatných povolenek podle článku 10c směrnice 2003/87/ES, které je odůvodněno rozvojem investic, jež byly učiněny a ohlášeny Komisi podle čl. 10c odst. 1 uvedené směrnice;
d)
jakékoli jiné změny, které nejsou uvedeny v odstavci 1.
Jakmile Komise obdrží oznámení podle prvního pododstavce, vydá ústřednímu správci pokyn, aby provedl odpovídající změny národní alokační tabulky obsažené v EUTL, domnívá-li se, že změny národní alokační tabulky jsou v souladu se směrnicí 2003/87/ES, rozhodnutím 2011/278/EU a rozhodnutími přijatými podle čl. 10c odst. 6 směrnice 2003/87/ES. V opačném případě změny v přiměřené lhůtě zamítne, neprodleně informuje dotčený členský stát, uvede své důvody a stanoví kritéria, která musí následné oznámení splnit, aby bylo přijato.
Článek 53
Bezplatné všeobecné povolenky
1. Národní správce v národní alokační tabulce u každého provozovatele zařízení, na každý rok a pro každé právní východisko stanovené v příloze X uvede, zda by zařízení mělo obdržet příděl na uvedený rok, či nikoliv.
2. Od 1. února 2013 ústřední správce zajistí, aby registr Unie převáděl všeobecné povolenky automaticky z alokačního účtu EU v souladu s příslušnou národní alokační tabulkou na příslušný otevřený nebo zablokovaný vkladní účet provozovatele zařízení, s ohledem na pravidla pro automatický převod stanovená ve specifikacích pro výměnu údajů a technických specifikacích uvedených v článku 105.
3. V případě, že vyloučený vkladní účet provozovatele zařízení neobdrží povolenky podle odstavce 2, nebudou tyto povolenky na daný účet převedeny, ani kdyby byl tento účet následně odblokován.
4. Ústřední správce zajistí, aby provozovatel mohl provádět převody, kterými na alokační účet EU vrací povolenky přidělené navíc, pokud ústřední správce provedl změnu národní alokační tabulky členského státu podle čl. 52 odst. 2, kterou opravil nadměrný příděl povolenek danému provozovateli, a pokud příslušný orgán požádal provozovatele, aby povolenky přidělené navíc vrátil.
Oddíl 5
Přidělování provozovatelům letadel
Článek 54
Zápisy národních alokačních tabulek pro letectví do EUTL
1. Každý členský stát oznámí Komisi svou národní alokační tabulku pro letectví na období 2013-2020 do 30. září 2012. Členské státy zajistí, aby národní alokační tabulky pro letectví zahrnovaly informace uvedené v příloze XI.
2. Komise vydá ústřednímu správci pokyn, aby zapsal národní alokační tabulku pro letectví do EUTL, domnívá-li se, že národní alokační tabulka pro letectví je v souladu se směrnicí 2003/87/ES, zejména s počty povolenek vypočítanými a zveřejněnými členskými státy podle čl. 3e odst. 4 uvedené směrnice. V opačném případě národní alokační tabulku pro letectví v přiměřené lhůtě zamítne, neprodleně informuje dotčený členský stát, uvede své důvody a stanoví kritéria, která musí následné oznámení splnit, aby bylo přijato. Daný členský stát Komisi předloží revidovanou národní alokační tabulku pro letectví do tří měsíců.
Článek 55
Změny národních alokačních tabulek pro letectví
1. Národní správce provede změny národní alokační tabulky pro letectví v EUTL, pokud:
a)
provozovatel letadel ukončil veškerou svou činnost, na níž se vztahuje příloha I směrnice 2003/87/ES;
b)
provozovatel letadel byl rozdělen na dva nebo více provozovatelů letadel;
c)
dva nebo více provozovatelů letadel se spojilo do jednoho provozovatele letadel.
2. Členský stát oznámí Komisi změny své národní alokační tabulky pro letectví, pokud jde o:
a)
přidělování povolenek ze zvláštní rezervy podle článku 3f směrnice 2003/87/ES;
b)
úpravu v důsledku přijetí opatření na základě článku 25a směrnice 2003/87/ES;
c)
jakékoli jiné změny, které nejsou uvedeny v odstavci 1.
3. Komise vydá ústřednímu správci pokyn, aby provedl odpovídající změny národní alokační tabulky pro letectví obsažené v EUTL, domnívá-li se, že změna národní alokační tabulky pro letectví je v souladu se směrnicí 2003/87/ES, zejména s přidělenými povolenkami vypočítanými a zveřejněnými podle čl. 3f odst. 7 uvedené směrnice v případě přidělení ze zvláštní rezervy. V opačném případě změny v přiměřené lhůtě zamítne, neprodleně informuje členský stát, uvede své důvody a stanoví kritéria, která musí následné oznámení splnit, aby bylo přijato.
4. Pokud se spojení mezi provozovateli letadel týká provozovatelů letadel, které spravují různé členské státy, změnu podle odst. 1 písm. c) zahájí národní správce spravující provozovatele letadel, jehož příděl se má spojit s přídělem jiného provozovatele letadel. Před provedením změny je nutné získat souhlas od národního správce, který spravuje provozovatele letadel, do jehož přídělu se zahrne příděl sloučeného provozovatele letadel.
Článek 56
Bezplatné povolenky pro letectví
1. Národní správce uvede v národní alokační tabulce pro letectví u každého provozovatele letadel na každý rok, zda by provozovatel letadel měl obdržet příděl na uvedený rok, či nikoliv.
2. Od 1. února 2013 ústřední správce zajistí, aby registr Unie převáděl všeobecné povolenky pro letectví automaticky z alokačního účtu EU v souladu s příslušnou národní alokační tabulkou na příslušný otevřený nebo zablokovaný vkladní účet provozovatele letadel, s ohledem na pravidla pro automatický převod stanovená ve specifikacích pro výměnu údajů a technických specifikacích uvedených v článku 105.
3. V případě, že vyloučený vkladní účet provozovatele letadel neobdrží povolenky podle odstavce 2, nebudou tyto povolenky na daný účet převedeny, ani kdyby byl tento účet následně odblokován.
Článek 57
Vracení povolenek pro letectví
Pokud se po převodu povolenek na vkladní účty provozovatelů letadel za daný rok v souladu s článkem 56 tohoto nařízení učiní na základě článku 25a směrnice 2003/87/ES v národní alokační tabulce změna, ústřední správce provede veškerý převod, který je vyžadován opatřením přijatým na základě článku 25a směrnice 2003/87/ES.
Oddíl 6
Použití CER a ERU
Článek 58
Držení mezinárodních kreditů v registru Unie
1. Ústřední správce zajistí, aby CER a ERU týkající se projektů pořádaných v členských státech byly drženy pouze na účtech ETS v registru Unie, pokud jejich vydání nebylo zakázáno podle článku 11b směrnice 2003/87/ES.
Ústřední správce zajistí, aby ERU vydané na základě snížení emisí, jež probíhá do 31. prosince 2012, ale týkající se projektů pořádaných v členských státech, které zahrnují činnosti, jež nejsou uvedeny v příloze I směrnice 2003/87/ES, ve znění nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 219/2009 (18), ale jsou uvedeny v příloze I směrnice 2003/87/ES, ve znění směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/29/ES (19), byly drženy na účtech ETS v registru Unie, pouze pokud jsou vydány do 30. dubna 2013.
2. Ústřední správce zajistí, aby ERU vydané po 31. prosinci 2012 na základě snížení emisí, jež probíhá do 31. prosince 2012, a týkající se projektů ve třetích zemích, které nemají právně závazné kvantifikované emisní cíle od roku 2013 do roku 2020, jak je uvedeno ve změně Kjótského protokolu v souladu s čl. 3 odst. 9, nebo které neuložily ratifikační listinu týkající se dané změny Kjótského protokolu, jsou na účtech ETS v registru Unie drženy, pouze pokud se týkají snížení emisí ověřeného v souladu s postupem ověřování podle Kontrolního výboru pro společné provádění stanoveného v rozhodnutí 9/CMP.1 (podle takzvaného „postupu 2“), nebo, není-li takové ověření možné, pokud nezávislý subjekt akreditovaný podle rozhodnutí 9/CMP.1 ověřil, že byly vydány v souvislosti se snížením emisí, k němuž došlo do 31. prosince 2012.
3. Ústřední správce poskytne národním správcům seznam účtů ETS, na nichž jsou drženy mezinárodní kredity, které nemohou být podle odstavců 1 a 2 drženy po datech uvedených v daných odstavcích. Na základě tohoto seznamu požádá národní správce držitele účtu, aby určil účet KP, na který se tyto mezinárodní kredity mají převést.
Neodpoví-li držitel účtu na žádost správce do 40 pracovních dnů, převede správce mezinárodní kredity na národní účet KP.
Článek 59
Zápisy tabulek nároků na mezinárodní kredity do EUTL
1. Každý členský stát oznámí Komisi svou tabulku nároků na mezinárodní kredity do jednoho měsíce po přijetí opatření podle čl. 11a odst. 8 směrnice 2003/87/ES. Členské státy zajistí, aby tabulka nároků na mezinárodní kredity obsahovala celkové počáteční nároky na mezinárodní kredity na období 2008-2020 pro každého provozovatele zařízení a provozovatele letadel a informace stanovené v příloze XII.
2. Komise vydá pokyn ústřednímu správci, aby tabulku nároků na mezinárodní kredity zapsal do EUTL, má-li za to, že tabulka nároků na mezinárodní kredity je v souladu se směrnicí 2003/87/ES a s opatřeními přijatými v souladu s čl. 11a odst. 8 uvedené směrnice. V opačném případě Komise tabulku nároků na mezinárodní kredity v přiměřené lhůtě zamítne, neprodleně informuje členský stát, uvede své důvody a stanoví kritéria, která musí následné oznámení splnit, aby bylo přijato. Členský stát Komisi předloží revidovanou tabulku nároků na mezinárodní kredity do tří měsíců.
3. Členský stát oznámí Komisi změny své tabulky nároků na mezinárodní kredity, včetně nároků pro nové účastníky. Komise vydá ústřednímu správci pokyn, aby v tabulce nároků na mezinárodní kredity držené v EUTL provedl odpovídající změny, má-li za to, že změny tabulky nároků na mezinárodní kredity jsou v souladu se směrnicí 2003/87/ES a s opatřeními přijatými v souladu s čl. 11a odst. 8 uvedené směrnice. V opačném případě Komise změny v přiměřené lhůtě zamítne, neprodleně informuje členský stát, uvede své důvody a stanoví kritéria, která musí následné oznámení splnit, aby bylo přijato.
Článek 60
Používání mezinárodních kreditů prostřednictvím výměny povolenek
1. Provozovatel zařízení může požádat o výměnu mezinárodního kreditu za všeobecnou povolenku do 31. března 2015 podle čl. 11a odst. 2 směrnice 2003/87/ES a do 31. prosince 2020 podle čl. 11a odst. 3 a 4 uvedené směrnice. Navrhne převod mezinárodních kreditů z příslušného vkladního účtu provozovatele zařízení na účet EU s mezinárodními kredity pro provozovatele zařízení v registru Unie.
Provozovatel letadel může požádat o výměnu mezinárodního kreditu za všeobecnou povolenku do 31. března 2015 podle čl. 11a odst. 2 směrnice 2003/87/ES a do 31. prosince 2020 podle čl. 11a odst. 3 a 4 uvedené směrnice. Navrhne převod mezinárodních kreditů z příslušného vkladního účtu provozovatele letadel na účet EU s mezinárodními kredity pro provozovatele letadel v registru Unie.
2. Ústřední správce na žádost zajistí, aby registr Unie provedl převod mezinárodních kreditů na příslušný účet EU s mezinárodními kredity, jestliže:
a)
stav zahajovacího účtu převod umožňuje;
b)
příslušná tabulka nároků na mezinárodní kredity je zapsána do EUTL a provozovatel zařízení nebo provozovatel letadel má v tabulce záznam podle článku 59;
c)
počet jednotek, jejichž převod je navržen, nepřesáhne zbývající nárok na kredity podle článku 61;
d)
všechny jednotky, jejichž převod je navržen, jsou způsobilé pro použití podle článků 11a a 11b směrnice 2003/87/ES, článku 58 tohoto nařízení a všech opatření přijatých v souladu s čl. 11a odst. 9 směrnice 2003/87/ES.
3. Po dokončení převodu podle odst. 1 prvního pododstavce ústřední správce zajistí, aby registr Unie vytvořil stejný počet všeobecných povolenek na účtu EU pro výměnu kreditů pro provozovatele zařízení a převedl jménem příslušného orgánu stejný počet všeobecných povolenek na vkladní účet provozovatele zařízení, z něhož byl převod zahájen.
Po dokončení převodu podle odst. 1 druhého pododstavce ústřední správce zajistí, aby registr Unie vytvořil stejný počet povolenek pro letectví na účtu EU pro výměnu kreditů pro provozovatele letedel a převedl jménem příslušného orgánu stejný počet povolenek pro letectví na vkladní účet provozovatele letadel, z něhož byl převod zahájen.
Článek 61
Výpočet zbývajícího nároku na mezinárodní kredity
1. Ústřední správce zajistí, aby registr Unie automaticky určil zbývající nárok na mezinárodní kredity pro každého provozovatele zařízení nebo provozovatele letadel tak, že od celkového počátečního nároku na mezinárodní kredity podle článku 59 odečte:
a)
součet všech CER a ERU, které provozovatel zařízení nebo provozovatel letadel odevzdal v souladu s článkem 11a směrnice 2003/87/ES, ve znění nařízení (ES) č. 219/2009;
b)
součet všech CER a ERU převedených na účet EU s mezinárodními kredity podle článku 60 tohoto nařízení.
2. Ústřední správce zajistí, aby registr Unie opravil zbývající nárok na mezinárodní kredity tak, aby odrážel zrušení podle článku 70.
Oddíl 7
Dražba
Článek 62
Zápisy dražebních tabulek do EUTL
1. Do jednoho měsíce od určení a zveřejnění kalendáře dražeb podle čl. 11 odst. 1, čl. 13 odst. 1 a 2 nebo čl. 32 odst. 4 nařízení (EU) č. 1031/2010 poskytne příslušná dražební platforma Komisi odpovídající dražební tabulku. Od roku 2012 poskytne dražební platforma dvě dražební tabulky na každý kalendářní rok, jednu pro dražbu všeobecných povolenek a jednu pro dražbu povolenek pro letectví, a zajistí, aby dražební tabulky obsahovaly informace uvedené v příloze XIII.
2. Komise vydá ústřednímu správci pokyn, aby zapsal dražební tabulku do EUTL, domnívá-li se, že je dražební tabulka v souladu s nařízením (EU) č. 1031/2010. V opačném případě dražební tabulku v přiměřené lhůtě zamítne, neprodleně informuje dražební platformu, uvede své důvody a stanoví kritéria, která musí následné oznámení splnit, aby bylo přijato. Dražební platforma Komisi předloží revidovanou dražební tabulku do tří měsíců.
Článek 63
Změny dražebních tabulek
1. Příslušná dražební platforma Komisi okamžitě oznámí každou potřebnou změnu dražební tabulky.
2. Komise vydá ústřednímu správci pokyn, aby zapsal revidovanou dražební tabulku do EUTL, domnívá-li se, že je revidovaná dražební tabulka v souladu s nařízením (EU) č. 1031/2010. V opačném případě změny v přiměřené lhůtě zamítne, neprodleně informuje dražební platformu, uvede své důvody a stanoví kritéria, která musí následné oznámení splnit, aby bylo přijato.
3. Komise může vydat ústřednímu správci pokyn, aby pozastavil převod povolenek specifikovaný v dražební tabulce, dozví-li se o potřebné změně dražební tabulky, kterou dražební platforma neoznámila.
Článek 64
Dražení povolenek
1. Komise vydá ústřednímu správci pokyn, aby na žádost příslušného dražitele jmenovaného v souladu s nařízením (EU) č. 1031/2010 včas převedl všeobecné povolenky z dražebního účtu EU nebo povolenky pro letectví z dražebního účtu EU pro letectví na příslušný dražební účet pro dodání v souladu s dražebními tabulkami. U povolenek vytvořených v souvislosti s dražbami podle čl. 10 odst. 1 nařízení (EU) č. 1031/2010 Komise včas vydá ústřednímu správci pokyn, aby na žádost příslušného dražitele převedl povolenky z účtu, na kterém byly vytvořeny, na účet zřízený pro dodání vydražených povolenek, jak je uvedeno v příslušné dražební tabulce. Žádostí se rozumí poskytnutí dražební tabulky v souladu s článkem 62.
2. Držitel příslušného dražebního účtu pro dodání zajistí převod vydražených povolenek úspěšným nabízejícím nebo jejich právním nástupcům v souladu s nařízením (EU) č. 1031/2010.
3. V souladu s nařízením (EU) č. 1031/2010 může být zmocněný zástupce dražebního účtu pro dodání požádán o převedení jakýchkoliv povolenek, které nebyly dodány z dražebního účtu pro dodání, na dražební účet EU.
Oddíl 8
Obchodování
Článek 65
Převody povolenek nebo kjótských jednotek zahájené vkladním účtem
1. S výhradou odstavce 2 ústřední správce zajistí, že registr Unie na žádost držitele vkladního účtu provede převod povolenek nebo kjótských jednotek na jakýkoli jiný účet, pokud tomuto převodu nebrání stav zahajovacího či přijímacího účtu.
2. Z vkladních účtů provozovatele zařízení, vkladních účtů provozovatele letadel a osobních vkladních účtů se mohou povolenky nebo kjótské jednotky převést pouze na účet na seznamu důvěryhodných účtů vytvořeném podle článku 26, s výjimkou:
a)
výměny mezinárodních kreditů podle článku 60;
b)
odevzdání povolenek podle článku 67;
c)
výmazu povolenek podle článku 68;
d)
zrušení kjótských jednotek podle článku 69.
Článek 66
Převody povolenek nebo kjótských jednotek zahájené obchodním účtem
Ústřední správce zajistí, že registr Unie na žádost držitele obchodního účtu provede převod povolenek nebo kjótských jednotek na vkladní či obchodní účet v registru Unie, pokud tomuto převodu nebrání stav zahajovacího účtu.
Oddíl 9
Odevzdání povolenek
Článek 67
Odevzdání povolenek
1. Provozovatel zařízení nebo letadel odevzdá povolenky tak, že registru Unie navrhne, aby:
a)
převedl určitý počet povolenek vytvořených za účelem splnění předpisů v tomtéž obchodovacím období z příslušného vkladního účtu provozovatele zařízení nebo vkladního účtu provozovatele letadel na účet Unie pro výmaz povolenek;
b)
zapsal počet a druh převedených povolenek jako odevzdané povolenky na emise provozovatele zařízení nebo emise provozovatele letadel za běžné období.
2. Povolenky pro letectví mohou odevzdat pouze provozovatelé letadel.
3. Povolenku, která již byla odevzdána, nelze znovu odevzdat.
Oddíl 10
Výmaz povolenek a zrušení kjótských jednotek
Článek 68
Výmaz povolenek
1. Ústřední správce zajistí, aby registr Unie provedl na žádost držitele účtu podle čl. 12 odst. 4 směrnice 2003/87/ES výmaz povolenek držených na účtech držitele účtu takto:
a)
převedením určitého počtu povolenek z příslušného účtu na účet Unie pro výmaz povolenek;
b)
zapsáním počtu převedených povolenek jako vymazané povolenky za běžný rok.
2. Vymazané povolenky se u žádných emisí nezapíší jako odevzdané.
Článek 69
Zrušení kjótských jednotek
Ústřední správce zajistí, aby registr Unie provedl na žádost držitele účtu podle čl. 12 odst. 4 směrnice 2003/87/ES zrušení kjótských jednotek držených na účtech držitele účtu převedením určitého druhu a počtu kjótských jednotek z příslušného účtu na účet pro zrušení v registru správce účtu KP nebo na účet pro zrušení v registru Unie.
Oddíl 11
Zrušení transakcí
Článek 70
Zrušení ukončených postupů zahájených omylem
1. Zahájil-li držitel účtu nebo národní správce jednající jménem držitele účtu neúmyslně nebo omylem jednu z transakcí uvedených v odstavci 2, může držitel účtu prostřednictvím písemné žádosti správci svého účtu navrhnout, aby provedl zrušení provedené transakce. Žádost musí být řádně podepsána zmocněným zástupcem nebo zmocněnými zástupci držitele účtu oprávněnými zahajovat druh transakce, která má být zrušena, a podána do pěti pracovních dní od ukončení postupu. Žádost musí obsahovat prohlášení, že transakce byla zahájena omylem nebo neúmyslně.
2. Držitelé účtů mohou navrhnout zrušení těchto transakcí:
a)
odevzdání povolenek;
b)
výmazu povolenek;
c)
výměny mezinárodních kreditů.
3. Pokud správce účtu zjistí, že žádost splňuje podmínky podle odstavce 1, a se žádostí souhlasí, může navrhnout zrušení transakce v registru Unie.
4. Pokud národní správce neúmyslně nebo omylem zahájil jednu z transakcí uvedenou v odstavci 5, může ústřednímu správci prostřednictvím písemné žádosti navrhnout zrušení ukončené transakce. Žádost musí obsahovat prohlášení, že transakce byla zahájena omylem nebo neúmyslně.
5. Národní správci mohou navrhnout zrušení těchto transakcí:
a)
přidělení všeobecných povolenek;
b)
přidělení povolenek pro letectví.
6. Ústřední správce zajistí, aby registr Unie přijal návrh na zrušení předložený podle odstavců 1 a 4, zablokoval jednotky, které mají být v rámci zrušení převedeny, a zaslal návrh ústřednímu správci, pokud jsou splněny všechny tyto podmínky:
a)
transakce, kterou se odevzdávají nebo vymazávají povolenky a která má být zrušena, nebyla provedena dřív než 30 pracovních dnů před podáním návrhu správce účtu podle odstavce 3;
b)
žádný provozovatel zařízení by se v důsledku zrušení nestal za předchozí rok nevyhovujícím;
c)
cílový účet transakce, která má být zrušena, ještě obsahuje množství jednotek takového druhu, jichž se týkala transakce, která má být zrušena;
d)
přidělení všeobecných povolenek, které má být zrušeno, bylo provedeno po datu ukončení platnosti povolení pro zařízení.
7. Ústřední správce zajistí, aby registr Unie provedl zrušení s jednotkami stejného druhu na cílovém účtu rušené transakce.
KAPITOLA 3
Propojení s jinými systémy pro obchodování s emisemi skleníkových plynů
Článek 71
Provádění propojovacích ujednání
Ústřední správce může při vhodných příležitostech vytvářet účty a postupy a provádět transakce a jiné operace, jimiž se provádí ujednání podle čl. 25 odst. 1b směrnice 2003/87/ES.
HLAVA 3
ZVLÁŠTNÍ USTANOVENÍ PRO REGISTRY KP
Článek 72
Otevření osobních vkladních účtů v registrech KP
Budoucí držitel účtu předloží žádost o osobní vkladní účet v registrech KP národnímu správci. Budoucí držitel účtu poskytne tytéž informace, které národní správce vyžaduje podle článku 18.
Článek 73
Provádění převodů
Na všechny převody z účtů v registrech KP se použijí články 38, 39, 65 a 66.
HLAVA 4
ZVLÁŠTNÍ USTANOVENÍ PRO ÚČETNÍ TRANSAKCE PODLE ROZHODNUTÍ č. 406/2009
Článek 74
Vytváření AEA
1. Na začátku období souladu vytvoří ústřední správce na účtu EU pro celkové množství AEA počet AEA, jež se rovná součtu ročních emisních přídělů pro všechny členské státy na všechny roky období souladu, jak je stanoveno v rozhodnutích přijatých podle čl. 3 odst. 2 a článku 10 rozhodnutí č. 406/2009/ES.
2. Ústřední správce zajistí, aby registr Unie přidělil každé AEA při jejím vytvoření jedinečný identifikační kód jednotky.
Článek 75
Jednotky ročního emisního přídělu
AEA jsou platné pouze pro účely toho, aby členské státy splnily požadavky na omezení emisí skleníkových plynů podle článku 3 rozhodnutí č. 406/2009/ES, a lze je převést pouze za podmínek stanovených v čl. 3 odst. 3 a 4 a odst. 5 uvedeného rozhodnutí.
Článek 76
Převedení AEA na účet k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“
Na začátku období souladu převede ústřední správce množství AEA odpovídající ročnímu emisnímu přídělu pro každý členský stát na každý rok, jak je stanoveno v rozhodnutích přijatých podle čl. 3 odst. 2 a článku 10 rozhodnutí č. 406/2009/ES, z účtu EU pro celkové množství AEA na příslušný účet k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“.
Článek 77
Zanášení příslušných údajů o emisích skleníkových plynů
1. Jakmile jsou dostupné příslušné údaje o emisích skleníkových plynů za daný rok období souladu pro většinu členských států, ústřední správce včas zapíše celkové množství příslušných emisí skleníkových plynů vyjádřené v tunách ekvivalentu oxidu uhličitého pro každý členský stát na jeho účet k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ za daný rok souladu.
2. Ústřední správce též zapíše součet příslušných údajů o emisích skleníkových plynů pro všechny členské státy za daný rok na účet EU pro celkové množství AEA.
Článek 78
Výpočet zůstatku na účtu k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“
1. Po zapsání příslušného údaje emisí skleníkových plynů podle článku 77 ústřední správce zajistí, aby registr Unie vypočetl zůstatek na příslušném účtu k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ tak, že od součtu všech AEA na příslušném účtu k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ odečte celkové množství emisí skleníkových plynů vyjádřené v tunách ekvivalentu oxidu uhličitého na témž účtu k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“.
2. Ústřední správce zajistí, aby registr Unie vykazoval zůstatek každého účtu k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“.
Článek 79
Určení údajů o stavu shody
1. Ústřední správce zajistí, aby po zapsání příslušných údajů o emisích skleníkových plynů podle článku 77 a po uplynutí lhůty stanovené v právních předpisech Unie týkajících se využití pružnosti podle článků 3 a 5 rozhodnutí č. 406/2009/ES registr Unie určil údaj o stavu shody pro každý účet k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“, který vypočte jako součet všech AEA, mezinárodních kreditů, tCER a lCER minus celkové množství emisí skleníkových plynů vyjádřené v tunách ekvivalentu oxidu uhličitého na témž účtu k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“.
2. Ústřední správce zajistí, aby registr Unie údaj o stavu shody pro každý účet k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ zaznamenával.
Článek 80
Uplatňování čl. 7 odst. 1 písm. a) a c) rozhodnutí č. 406/2009/ES
1. Pokud je údaj o stavu shody vypočítaný podle článku 79 záporný, ústřední správce zajistí, aby registr Unie převedl přebývající množství emisí skleníkových plynů vyjádřené v tunách ekvivalentu oxidu uhličitého a vynásobené koeficientem snížení uvedeným v čl. 7 odst. 1 písm. a) rozhodnutí č. 406/2009/ES z účtu členského státu k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ pro daný rok na účet členského státu k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ pro následující rok.
2. Ústřední správce současně dotčenému členskému státu zablokuje účty k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ vztahující se ke zbývajícím rokům období souladu.
3. Ústřední správce změní stav účtu k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ ze zablokovaného na otevřený pro všechny zbývající roky období souladu počínaje rokem, za který údaj o stavu shody vypočítaný podle článku 79 vykáže shodu.
Článek 81
Používání mezinárodních kreditů, tCER a lCER
Ústřední správce zajistí, aby na základě žádosti členského státu registr Unie provedl převod mezinárodních kreditů, tCER nebo lCER na účet k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ daného členského státu pro daný rok období souladu. Takový převod se neprovede, pokud:
a)
je žádost členského státu předložena před vypočtením zůstatku na účtu k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ nebo po určení údaje o stavu shody pro daný rok; nebo
b)
nejsou splněny podmínky stanovené v článku 5 rozhodnutí č. 406/2009/ES.
Článek 82
Přenesení AEA k dřívějšímu použití
Ústřední správce zajistí, aby registr Unie na žádost členského státu provedl převod AEA na účet k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ tohoto členského státu pro daný rok období souladu z účtu k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ pro následující rok období souladu. Takový převod se neprovede, pokud:
a)
je žádost členského státu předložena před vypočtením zůstatku na účtu k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ nebo po určení údaje o stavu shody pro daný rok; nebo
b)
převedené množství přesahuje 5 % ročního emisního přídělu pro následující rok, stanoveného podle čl. 3 odst. 2 rozhodnutí č. 406/2009/ES, nebo přesahuje vyšší procento, pokud Komise v souladu s čl. 3 odst. 3 druhým pododstavcem rozhodnutí č. 406/2009/ES zvýšení přenosu povolila.
Článek 83
Přenesení AEA k pozdějšímu použití
Ústřední správce zajistí, aby registr Unie na žádost členského státu provedl převod AEA z účtu k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ tohoto členského státu pro daný rok období souladu na účet k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ pro některý z následujících roků období souladu daného státu. Takový převod se neprovede, pokud:
a)
je žádost členského státu předložena před vypočtením zůstatku na účtu k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ pro daný rok;
b)
převedená částka převyšuje kladný zůstatek účtu vypočítaný podle článku 78; nebo
c)
stav účtu k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“, z něhož je převod zahájen, převod neumožňuje.
Článek 84
Přenesení nevyužitého nároku na kredity
Ústřední správce zajistí, aby registr Unie na žádost členského státu provedl převod celého nebo části nevyužitého nároku na kredity z účtu k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ tohoto členského státu pro daný rok období souladu na účet k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ pro některý z následujících roků období souladu daného státu. Tento převod se neprovede, pokud je převod zahájen před určením údaje o stavu shody pro daný rok.
Článek 85
Převody až 5 % ročního emisního přídělu členského státu
Ústřední správce zajistí, aby registr Unie na žádost členského státu provedl převod AEA z účtu k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ tohoto členského státu pro daný rok na účet k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ jiného členského státu. Takový převod se neprovede, pokud:
a)
převedené množství přesahuje pět procent ročního emisního přídělu na daný rok členského státu zahajujícího převod, jenž je stanoven v souladu s čl. 3 odst. 2 rozhodnutí č. 406/2009/ES, nebo zbývající množství, které je k dispozici;
b)
členský stát požádal o převod na účet k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ pro rok, který předchází danému roku; nebo
c)
stav účtu k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“, z něhož je převod zahájen, převod neumožňuje.
Článek 86
Převody po vypočtení zůstatku na účtu k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“
Ústřední správce zajistí, aby registr Unie na žádost členského státu provedl převod AEA z účtu k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ tohoto členského státu pro daný rok na účet k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ jiného členského státu. Takový převod se neprovede, pokud:
a)
je žádost členského státu předložena před vypočtením zůstatku účtu podle článku 78;
b)
převáděná částka převyšuje kladný zůstatek účtu vypočítaný podle článku 78; nebo
c)
stav účtu k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“, z něhož je převod zahájen, převod neumožňuje.
Článek 87
Převod až 3 % nároku na kredity
Ústřední správce zajistí, aby registr Unie na žádost členského státu provedl převod celého nebo části nároku na kredity z účtu k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ tohoto členského státu pro daný rok na účet k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ jiného členského státu. Takový převod se neprovede, pokud:
a)
je žádost členského státu předložena před vypočtením údaje o stavu shody pro daný rok;
b)
převáděné množství přesahuje povolené množství členského státu rovnající se 3 %, jak uvádí čl. 5 odst. 6 rozhodnutí č. 406/2009/ES, minus součet mezinárodních kreditů, tCER nebo lCER držených na účtu k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ v době určení údajů o stavu shody podle článku 79 tohoto nařízení; nebo
c)
stav účtu k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“, z něhož je převod zahájen, převod neumožňuje.
Článek 88
Úpravy
1. V případě úprav podle článku 10 rozhodnutí č. 406/2009/ES nebo jiných změn součtu uvedeného v článku 74 tohoto nařízení, které by mohly mít za následek zvýšení ročního emisního přídělu některého členského státu během období souladu, vytvoří ústřední správce odpovídající množství AEA na účtu EU pro celkové množství AEA a převede je na příslušný účet k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ dotyčného členského státu.
2. V případě úprav podle článku 10 rozhodnutí č. 406/2009/ES nebo jiné změny součtu uvedeného v článku 74 tohoto nařízení, které by mohly mít za následek snížení ročního emisního přídělu některého členského státu během období souladu, převede ústřední správce odpovídající množství AEA z účtu k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ dotyčného členského státu na účet pro výmaz pro účely rozhodnutí o „sdílení úsilí“.
Článek 89
Náhrada tCER a lCER
1. Pokud musí být tCER nebo lCER nahrazeny v době, kdy jsou v registru Unie, dotyčný členský stát podle čl. 5 odst. 1 písm. d) rozhodnutí č. 406/2009/ES požádá o převod kjótské jednotky ze svého registru KP na vkladní účet smluvní strany v registru Unie.
2. Při určení údaje o shodě podle článku 79 se nezohlední lCER, jehož doba platnosti již uplynula.
Článek 90
Provedení a zrušení převodů
1. Na všechny převody popsané v této hlavě se použijí články 38, 39, 65 a 66.
2. Převody na účty k zajištění souladu s rozhodnutím o „sdílení úsilí“ zahájené omylem mohou být zrušeny na žádost národního správce. V tomto případě se použije čl. 70 odst. 4, 6 a 7.
HLAVA V
SPOLEČNÉ TECHNICKÉ PŘEDPISY
KAPITOLA 1
Technické požadavky systému registrů
Oddíl 1
Dostupnost
Článek 91
Dostupnost a spolehlivost registru Unie a EUTL
1. Ústřední správce přijme veškerá přiměřená opatření k zajištění toho, aby:
a)
registr Unie byl pro zástupce účtů a národní správce dostupný 24 hodin denně, 7 dnů v týdnu;
b)
komunikační spojení uvedené v článku 7 mezi registrem Unie, EUTL a ITL bylo udržováno 24 hodin denně, 7 dnů v týdnu;
c)
bylo poskytnuto záložní technické a programové vybavení potřebné pro případ poruchy provozu základního technického a programového vybavení;
d)
registr Unie a EUTL pohotově reagovaly na požadavky zástupců účtů.
2. Ústřední správce zajistí, aby registr Unie a EUTL obsahovaly odolné systémy a postupy pro zabezpečení všech příslušných údajů a usnadnění včasného obnovení údajů a operací v případě selhání nebo havárie systému.
3. Ústřední správce usiluje o to, aby byl provoz registru Unie a EUTL přerušován co nejméně.
Článek 92
Kontaktní místa
1. Národní správci poskytují prostřednictvím vnitrostátních kontaktních míst pomoc a podporu držitelům a zástupcům účtů v registru Unie, které spravují.
2. Ústřední správce poskytuje podporu národním správcům prostřednictvím ústředního kontaktního místa, aby jim pomohl v poskytování podpory v souladu s odstavcem 1.
Oddíl 2
Bezpečnost a ověření
Článek 93
Ověření registru Unie a národních registrů KP
1. Totožnost registru Unie ověřuje EUTL s ohledem na specifikace pro výměnu údajů a technické specifikace stanovené v článku 105.
2. Členské státy a Unie použijí numerická osvědčení vydaná sekretariátem UNFCCC nebo subjektem jím určeným, aby prokázaly totožnost svých registrů KP evidenci ITL za účelem vytvoření komunikačního spojení uvedeného v článku 7.
Článek 94
Přístup k účtům v registru Unie
1. Zástupci účtů mají přístup ke svým účtům v registru Unie prostřednictvím zabezpečené oblasti registru Unie. Ústřední správce zajistí, aby zabezpečená oblast internetové stránky registru Unie byla přístupná prostřednictvím internetu. Internetová stránka registru Unie je dostupná ve všech úředních jazycích Unie.
2. Po otevření účtu platformy podle čl. 14 odst. 1 nebo čl. 20 odst. 1 vytvoří ústřední správce propojení mezi platformou a registrem Unie. Ústřední správce zajistí, aby účty v registru Unie, na které je možný přístup prostřednictvím vnějších obchodních platforem v souladu s čl. 21 odst. 4 a jejichž jeden zmocněný zástupce je také zmocněným zástupcem účtu vnější obchodní platformy, byly přístupné pro vnější obchodní platformu provozovanou držitelem tohoto účtu vnější obchodní platformy.
3. Komunikace mezi zmocněnými zástupci nebo platformami a zabezpečenou oblastí registru Unie je šifrovaná se zohledněním bezpečnostních požadavků stanovených ve specifikacích pro výměnu údajů a technických specifikacích uvedených v článku 105.
4. Ústřední správce přijme veškerá nezbytná opatření, aby zajistil, že nedojde k neoprávněnému přístupu do zabezpečené oblasti internetové stránky registru Unie.
5. Pokud byla porušena bezpečnost pověřovacích listin zmocněného zástupce nebo dalšího zmocněného zástupce, zmocněný zástupce nebo další zmocněný zástupce neprodleně pozastaví přístup k příslušnému účtu, informuje o tom správce účtu a požádá o výměnu listin.
Článek 95
Ověření a oprávnění zmocněných zástupců v registru Unie
1. Ústřední správce zajistí, aby registr Unie vydal pro každého zmocněného zástupce a dalšího zmocněného zástupce uživatelské jméno a přístupové heslo, aby bylo možné zástupce ověřit pro účely přístupu do registru.
2. Zmocněný zástupce nebo další zmocněný zástupce má v registru Unie přístup pouze k účtům, ke kterým má oprávnění pro přístup, a může požádat pouze o zahájení postupů, o které je podle článku 23 oprávněn požádat. Přístup se uskutečňuje a žádost se podává prostřednictvím zabezpečené oblasti internetové stránky registru Unie.
3. Kromě uživatelského jména a přístupového hesla uvedených v odstavci 1 použije zmocněný zástupce nebo další zmocněný zástupce doplňující ověření pro přístup do registru Unie, s ohledem na druhy mechanismů doplňujícího ověření stanovené ve specifikacích pro výměnu údajů a technických specifikacích uvedených v článku 105.
4. Správce účtu může předpokládat, že uživatel, který byl úspěšně ověřen registrem Unie, je zmocněný zástupce nebo další zmocněný zástupce registrovaný na základě předložených ověřených pověřovacích listin, ledaže zmocněný zástupce nebo další zmocněný zástupce informuje správce účtu, že bezpečnost jeho pověřovacích listin byla porušena, a požádá o jejich výměnu.
5. Zmocněný zástupce přijme veškerá nezbytná opatření, aby zabránil ztrátě, krádeži nebo porušení svých pověřovacích listin. Zmocněný zástupce ztrátu, krádež nebo porušení svých pověřovacích listin okamžitě oznámí národnímu správci.
Článek 96
Pozastavení veškerého přístupu z důvodu porušení bezpečnosti nebo bezpečnostního rizika
1. Komise může vydat ústřednímu správci pokyn, aby pozastavil přístup k registru Unie nebo EUTL či jakékoliv jejich části, má-li přiměřené podezření, že došlo k porušení bezpečnosti registru Unie či EUTL nebo že existuje vážné bezpečnostní riziko pro registr Unie či EUTL, které ohrožuje integritu systému, včetně záložních zařízení uvedených v článku 91.
2. V případě porušení bezpečnosti nebo bezpečnostního rizika, které může vést k pozastavení přístupu, národní správce, který se dozví o porušení či riziku, neprodleně informuje ústředního správce o všech rizicích, jimž jsou vystaveny další části registru Unie. Ústřední správce o tom informuje všechny národní správce.
3. Pokud se národní správce dozví o situaci, která vyžaduje pozastavení veškerého přístupu k účtům, jež spravuje v souladu s tímto nařízením, informuje o pozastavení ústředního správce a držitele účtů s co největším předstihem. Ústřední správce co nejdříve informuje všechny národní správce.
4. Oznámení podle odstavce 3 obsahuje předpokládanou délku pozastavení a je zřetelně umístěno ve veřejně přístupné části internetové stránky EUTL.
Článek 97
Pozastavení přístupu k povolenkám nebo kjótským jednotkám v případě podezření na podvodnou transakci
1. Národní správce nebo národní správce, jenž jedná na žádost příslušného orgánu, může pozastavit přístup k povolenkám či kjótským jednotkám v části registru Unie, kterou spravuje:
a)
maximálně na čtyři týdny, má-li podezření, že povolenky nebo kjótské jednotky jsou předmětem transakce, jež představuje podvod, praní peněz, financování terorismu, korupci či jiný závažný trestný čin; nebo
b)
na základě ustanovení vnitrostátního práva, jež sledují oprávněný cíl, a v souladu s nimi.
2. Komise může vydat ústřednímu správci pokyn, aby pozastavil přístup k povolenkám či kjótským jednotkám registru Unie či EUTL maximálně na čtyři týdny, má-li podezření, že povolenky nebo kjótské jednotky jsou předmětem transakce, jež představuje podvod, praní peněz, financování terorismu, korupci či jiný závažný trestný čin.
3. Národní správce nebo Komise o pozastavení okamžitě informuje příslušný orgán pro vymáhání práva.
4. Vnitrostátní orgán členského státu národního správce pro vymáhání práva může rovněž vydat správci pokyn, aby provedl pozastavení na základě vnitrostátního práva a v souladu s ním.
Článek 98
Spolupráce s příslušnými orgány a oznamování praní peněz, financování terorismu nebo trestné činnosti
1. Národní správce, jeho ředitelé a jeho zaměstnanci s dotčenými příslušnými orgány plně spolupracují na zavedení přiměřených a vhodných postupů, aby předešli a zabránili operacím souvisejícím s praním peněz nebo financováním terorismu.
2. Národní správce, jeho ředitelé a jeho zaměstnanci plně spolupracují s finanční zpravodajskou jednotkou uvedenou v článku 21 směrnice 2005/60/ES tím, že neprodleně:
a)
tuto jednotku z vlastního podnětu informují, jestliže vědí, mají podezření nebo mají rozumné důvody k podezření, že dochází nebo došlo k praní peněz, financování terorismu nebo trestné činnosti či k pokusu o ně;
b)
této jednotce na její žádost poskytnou všechny potřebné informace v souladu s postupy stanovenými platnými právními předpisy.
3. Informace podle odstavce 2 se předávají finanční zpravodajské jednotce členského státu národního správce. Vnitrostátní opatření, jimiž se provádějí metody a postupy pro zajišťování kontroly dodržování příslušných předpisů a komunikaci podle čl. 34 odst. 1 směrnice 2005/60/ES, určí osobu nebo osoby odpovědné za předávání informací v souladu s tímto článkem.
4. Členský stát národního správce zajistí, aby se na národního správce vztahovala vnitrostátní opatření, kterými se provádí články 26 až 29 a články 32 a 35 směrnice 2005/60/ES.
Článek 99
Pozastavení postupů
1. Komise může ústřednímu správci vydat pokyn, aby dočasně pozastavil přijímání některých nebo všech postupů v EUTL pocházejících z registru Unie, pokud tento registr není provozován a udržován v souladu s ustanoveními tohoto nařízení. Okamžitě uvědomí dotčené národní správce.
2. Ústřední správce může dočasně pozastavit zahajování nebo přijímání některých nebo všech postupů v registru Unie za účelem provedení plánované či nouzové údržby registru Unie.
3. Národní správce může Komisi požádat o obnovení postupů pozastavených v souladu s odstavcem 1, pokud se domnívá, že nevyřešené otázky, které způsobily pozastavení, již byly vyřešeny. Je-li tomu tak, vydá Komise ústřednímu správci pokyn, aby uvedené postupy obnovil. V opačném případě žádost v přiměřené lhůtě zamítne, neprodleně informuje národního správce, uvede své důvody a stanoví kritéria, která musí následná žádost splnit, aby byla přijata.
Oddíl 3
Automatická kontrola, zaznamenávání a provádění postupů
Článek 100
Automatická kontrola postupů
1. Všechny postupy musejí splňovat všeobecné požadavky na informační technologie používání elektronické pošty, které zajišťují úspěšné čtení, kontrolu a zaznamenávání postupu registrem Unie. Všechny postupy musí splňovat specifické požadavky týkající se postupů stanovené v tomto nařízení.
2. Ústřední správce zajistí, aby EUTL prováděl automatické kontroly, přičemž vezme úvahu specifikace pro výměnu údajů a technické specifikace stanovené v článku 105, u všech postupů za účelem zjištění nesrovnalostí a rozporů, pokud navrhovaný postup nesplňuje požadavky směrnice 2003/87/ES, rozhodnutí č. 406/2009/ES a tohoto nařízení.
Článek 101
Zjišťování rozporů
1. V případě postupů prováděných prostřednictvím přímého komunikačního spojení mezi registrem Unie a EUTL uvedeného v čl. 7 odst. 3 ústřední správce zajistí, že EUTL ukončí všechny postupy, u nichž na základě automatických kontrol uvedených v čl. 102 odst. 2 zjistí rozpory, a informuje o tom registr Unie a správce účtů zapojeného do ukončené transakce odesláním kódu odezvy automatické kontroly. Ústřední správce zajistí, aby registr Unie neprodleně informoval příslušné držitele účtů o tom, že postup byl ukončen.
2. V případě transakcí prováděných prostřednictvím ITL uvedených v čl. 7 odst. 1 ukončí ITL veškeré postupy, u nichž ITL nebo EUTL na základě automatických kontrol uvedených v čl. 102 odst. 2 zjistily rozpory. Jakmile ITL transakci ukončí, ústřední správce zajistí, aby EUTL transakci rovněž ukončil. ITL informuje zúčastněné správce registrů o ukončení transakce odesláním kódu odezvy automatické kontroly. Pokud jedním ze zapojených registrů je registr Unie, ústřední správce zajistí, aby registr Unie informoval také správce účtů registru Unie zapojeného do ukončené transakce odesláním kódu odezvy automatické kontroly. Ústřední správce zajistí, aby registr Unie neprodleně informoval příslušné držitele účtů o tom, že postup byl ukončen.
Článek 102
Zjišťování rozporů v registru Unie a národních registrech KP
1. Ústřední správce a členské státy zajistí, aby registr Unie a jiné registry KP obsahovaly vstupní kódy kontroly a kódy odezvy kontroly, aby byl zajištěn správný výklad informací vyměňovaných během každého postupu. Kódy kontroly zohledňují kódy obsažené ve specifikacích pro výměnu údajů a technických specifikacích stanovených v článku 105.
2. Ústřední správce zajistí, aby před provedením všech postupů a během nich registr Unie prováděl příslušné automatické kontroly s cílem odhalit rozpory a ukončit nesprávné postupy před tím, než automatické kontroly provede EUTL.
Článek 103
Srovnávání - zjišťování nesrovnalostí protokolem transakcí Evropské unie
1. Ústřední správce zajistí, že EUTL pravidelně zahajuje srovnávání údajů s cílem zajistit, aby záznamy EUTL o účtech a držení kjótských jednotek a povolenek odpovídaly záznamům o tomto držení v registru Unie. Ústřední správce zajistí, aby EUTL všechny postupy zaznamenával.
2. Zjistí-li EUTL při srovnávání údajů uvedeném v odstavci 1 nesrovnalost, kdy se informace týkající se účtů, držení kjótských jednotek a povolenek poskytnuté registrem Unie jako součást pravidelného postupu srovnávání údajů liší od informací obsažených v EUTL, ústřední správce zajistí, aby EUTL zabránil provádění dalších postupů s účty, povolenkami nebo kjótskými jednotkami, které jsou předmětem nesrovnalosti. Ústřední správce zajistí, aby EUTL o každé nesrovnalosti neprodleně informoval ústředního správce a správce příslušných účtů.
Článek 104
Ukončení postupů
1. Všechny transakce oznámené evidenci ITL v souladu s čl. 7 odst. 1 se ukončí, když evidence ITL oznámí protokolu EUTL, že postup ukončila.
2. Všechny transakce a jiné postupy oznámené protokolu EUTL v souladu s čl. 7 odst. 3 se ukončí, když EUTL oznámí registru Unie, že postupy ukončil. Ústřední správce zajistí, aby EUTL automaticky přerušil dokončení transakce nebo postupu, pokud nemohly být ukončeny do 24 hodin od svého oznámení.
3. Postup srovnávání údajů uvedený v čl. 103 odst. 1 je ukončen v okamžiku, kdy se vyřeší veškeré nesrovnalosti mezi informacemi obsaženými v registru Unie a informacemi obsaženými v EUTL, které se týkají určitého času a data, a postup srovnávání údajů byl znovu úspěšně zahájen a proveden.
Oddíl 4
Specifikace a řízení změn
Článek 105
Specifikace pro výměnu údajů a technické specifikace
1. Komise poskytne národním správcům specifikace pro výměnu údajů a technické specifikace, které jsou nezbytné pro výměnu údajů mezi registry a evidencemi transakcí, včetně identifikačních kódů, automatických kontrol, kódů odezvy a požadavků na evidenci údajů, jakož i testovací postupy a bezpečnostní požadavky nezbytné pro zahájení výměny údajů.
2. Specifikace pro výměnu údajů a technické specifikace se vypracují po konzultaci s pracovní skupinou správců registrů Výboru pro změnu klimatu a musí být v souladu s funkčními a technickými specifikacemi týkajícími se norem výměny údajů pro systémy registrů podle Kjótského protokolu zpracovanými podle rozhodnutí 12/CMP.1.
Článek 106
Řízení změn a vydání
Pokud bude nutná nová verze nebo nové vydání programového vybavení registru Unie, ústřední správce zajistí, aby byly provedeny testovací postupy stanovené ve specifikacích pro výměnu údajů a v technických specifikacích uvedených v článku 105 před tím, než bude zřízeno a uvedeno v činnost komunikační spojení mezi novou verzí nebo novým vydáním tohoto programového vybavení a EUTL či ITL.
KAPITOLA 2
Záznamy, zprávy, důvěrnost údajů a poplatky
Článek 107
Zpracování informací a osobních údajů
1. Ústřední správce a členské státy zajistí, aby registr Unie, EUTL a ostatní registry KP uchovávaly a zpracovávaly pouze údaje týkající se účtů, držitelů účtů a zmocněných zástupců, jež jsou uvedené v tabulce III-I přílohy III, tabulkách VI-I a VI-II přílohy VI, tabulce VII-I přílohy VII a tabulce VIII-I přílohy VIII.
2. V registru Unie, EUTL nebo jiných registrech KP se nezaznamenávají žádné zvláštní kategorie údajů uvedené v článku 8 směrnice 95/46/ES a článku 10 nařízení (ES) č. 45/2001.
3. Ústřední správce a členské státy zajistí, že do ITL se předávají pouze osobní údaje týkající se transakcí, kterými se převádějí kjótské jednotky.
Článek 108
Záznamy
1. Ústřední správce zajistí, aby registr Unie uchovával záznamy týkající se všech postupů, evidenčních údajů a držitelů účtů po dobu pěti let po uzavření účtu.
Ústřední správce a členské státy zajistí, aby registr Unie a ostatní registry KP uchovávaly záznamy týkající se všech relevantních procesů KP, evidenčních údajů a držitelů účtů KP po dobu 15 let po uzavření účtu nebo dokud se nevyřeší všechny otázky jejich provádění vyvstávající v souvislosti s orgány UNFCCC, podle toho, co nastane později.
2. Ústřední správce zajistí, aby národní správci měli přístup ke všem záznamům v registru Unie týkajícím se účtů, které spravují nebo spravovali, a mohli vznášet dotazy k těmto záznamům a exportovat je.
Článek 109
Podávání zpráv
1. Ústřední správce zpřístupní příjemcům uvedeným v příloze XIV transparentním a uspořádaným způsobem informace uvedené v příloze XIV prostřednictvím internetové stránky EUTL. Ústřední správce učiní veškeré přiměřené kroky k tomu, aby informace uvedené v příloze XIV zpřístupnil v intervalech stanovených v příloze XIV. Ústřední správce nezveřejní další informace obsažené v EUTL nebo v registru Unie, pokud to není povoleno podle článku 110.
2. Národní správci také mohou příjemcům uvedeným v příloze XIV transparentním a uspořádaným způsobem v intervalech stanovených přílohou XIV zpřístupnit část informací uvedených v příloze XIV, k nimž mají přístup v souladu s článkem 110, na stránce veřejně přístupné na internetu. Národní správci nezveřejní další informace obsažené v registru Unie, pokud to není povoleno podle článku 110.
Článek 110
Důvěrnost
1. Informace, včetně držení všech účtů, všech provedených transakcí, jedinečného identifikačního kódu jednotek u povolenek a jedinečné numerické hodnoty pořadového čísla jednotek u kjótských jednotek, které jsou drženy nebo dotčeny transakcí, uchovávané v EUTL, v registru Unie a v jakémkoli jiném registru KP se považují za důvěrné s výjimkou případů vyžadovaných právem Unie nebo ustanoveními vnitrostátního práva, jež sledují oprávněný cíl slučitelný s tímto nařízením a jsou přiměřená.
2. Ústřední správce nebo národní správce může poskytnout údaje uchovávané v registru Unie a v EUTL následujícím subjektům:
a)
orgánu pro vymáhání práva a daňové úřady členského státu;
b)
Evropskému úřadu pro boj proti podvodům Evropské Komise;
c)
Evropskému účetnímu dvoru;
d)
Eurojustu;
e)
příslušným orgánům uvedeným v článku 11 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/6/ES (20) a v čl. 37 odst. 1 směrnice 2005/60/ES;
f)
příslušným vnitrostátním orgánům pro dohled;
g)
národním správcům členských států a příslušným orgánům uvedeným v článku 18 směrnice 2003/87/ES.
3. Subjektům uvedeným v odstavci 2 mohou být údaje poskytnuty, jestliže o to požádají ústředního správce nebo národního správce, pokud jsou tyto žádosti odůvodněné a nezbytné pro účely vyšetřování, zjišťování a stíhání, správy a vymáhání daní, auditů a finančního dohledu nad podvody týkajícími se povolenek nebo kjótských jednotek, nebo nad praním peněz, financováním terorismu, další závažnou trestnou činností, manipulací s trhem, k nimž může registr Unie nebo registry KP sloužit jako nástroj, nebo nad porušením práva Unie nebo vnitrostátních právních předpisů zajišťujících fungování systému Unie pro obchodování s emisemi.
4. Subjekt, který dostává údaje v souladu s odstavcem 3, zajistí, že obdržené údaje budou použity pouze pro účely uvedené v žádosti podle odstavce 3 a nebudou vědomě a náhodně zpřístupněny osobám nezúčastněným na zamýšleném účelu použití údajů. Toto ustanovení nevylučuje, aby uvedené subjekty zpřístupnily údaje jiným subjektům uvedeným v odstavci 2, je-li to nezbytné pro účely oznámené v žádosti, která byla podána v souladu s odstavcem 3.
5. Ústřední správce může poskytnout přístup k údajům o transakcích, které neumožňují přímou identifikaci konkrétních osob, subjektům uvedeným v odstavci 2 na základě jejich žádosti pro účely vyhledávání případů podezřelých transakcí. Subjekty s tímto přístupem mohou případy podezřelých transakcí oznámit jiným subjektům uvedeným v odstavci 2.
6. Europol získá trvalý přístup k údajům uchovávaným v registru Unie a EUTL v režimu jen pro čtení za účelem plnění svých úkolů v souladu s rozhodnutím Rady 2009/371/SVV (21). Europol Komisi informuje o tom, jak údaje využívá.
7. Národní správci dají všem ostatním národním správcům a ústřednímu správci prostřednictvím bezpečných prostředků k dispozici jména a údaje o totožnosti osob, kterým odmítli otevřít účet v souladu s čl. 22 odst. 2 písm. a), b) a c), nebo které odmítli jmenovat zmocněným zástupcem nebo dalším zmocněným zástupcem v souladu s čl. 24 odst. 5 písm. a) až b), a jména a údaje o totožnosti držitele účtu, zmocněného zástupce či dalšího zmocněného zástupce účtů, k nimž byl pozastaven přístup v souladu s článkem 34, či účtů, které byly uzavřeny v souladu s článkem 33. Národní správci informují dotčené osoby.
8. Národní správci mohou vnitrostátním orgánům pro vymáhání práva a daňovým orgánům oznámit všechny transakce, které zahrnují počet jednotek překračující počet stanovený národním správcem, a oznámit každý účet zapojený v určitém období do počtu transakcí, který překračuje počet stanovený národním správcem.
9. EUTL, registr Unie a ostatní registry KP nesmí od držitelů účtů vyžadovat, aby předložili informace o cenách týkající se povolenek nebo kjótských jednotek.
10. Subjekt sledující dražby jmenovaný podle článku 24 nařízení (EU) č. 1031/2010 má přístup ke všem informacím, které se týkají dražebního účtu pro dodání obsaženého v registru Unie.
Článek 111
Poplatky
1. Ústřední správce neúčtuje držitelům účtů v registru Unie žádné poplatky.
2. Národní správci mohou držitelům účtů, které spravují, účtovat přiměřené poplatky.
3. Národní správci oznámí ústřednímu správci účtované poplatky a všechny změny v poplatcích do 10 pracovních dnů. Ústřední správce zobrazí poplatky na veřejné internetové stránce.
Článek 112
Narušení fungování
Ústřední správce zajistí, aby fungování registru Unie bylo narušováno co nejméně, a to tím, že přijme všechna náležitá opatření, aby registr Unie a EUTL byly přístupné a bezpečné, a tím, že zajistí odolné systémy a postupy na ochranu všech informací.
HLAVA IV
PŘECHODNÁ A ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 113
Provádění
Členské státy uvedou v platnost právní a správní předpisy nezbytné pro provedení tohoto nařízení, a zejména proto, aby národní správci splnili povinnosti ověřování a přezkumu informací předložených podle čl. 22 odst. 1, čl. 24 odst. 4 a čl. 25 odst. 4.
Článek 114
Další používání účtů
Účty specifikované v kapitole 3 hlavě I tohoto nařízení otevřené nebo používané podle nařízení (EU) č. 920/2010 zůstanou nadále používány pro účely tohoto nařízení.
Účty obchodních platforem otevřené podle nařízení (EU) č. 920/2010 se budou nadále pro účely tohoto nařízení používat jako účty vnějších obchodních platforem.
Článek 115
Vstup omezení použití v platnost
Ústřední správce poskytne národním správcům seznam účtů ETS držících mezinárodní kredity, které nemohou být využity v souladu s opatřeními přijatými podle čl. 11a odst. 9 směrnice 2003/87/ES po dni stanoveném v uvedených opatřeních. Na základě tohoto seznamu požádá národní správce držitele účtu, aby určil účet KP, na který se tyto mezinárodní kredity mají převést.
Neodpoví-li držitel účtu na žádost správce do 40 pracovních dnů, převede správce mezinárodní kredity na národní účet KP.
Článek 116
Změny nařízení (EU) č. 920/2010
Nařízení (EU) č. 920/2010 se mění takto:
1)
Články 3 až 28 se zrušují.
2)
Článek 32 se nahrazuje tímto:
„Článek 32
Vyloučené vkladní účty provozovatelů letadel
1. Pokud se ve lhůtě stanovené v čl. 12 odst. 2a směrnice 2003/87/ES pro odevzdání povolenek zanese do registru Unie za předchozí rok nulová hodnota ověřených emisí pro provozovatele letadel v souladu s článkem 29, uvede registr Unie příslušný vkladní účet provozovatele letadel do vyloučeného stavu.
2. Registr Unie účet odblokuje, jestliže se hodnota ověřených emisí za rok předcházející probíhajícímu roku nerovná nule.“
3)
V článku 41 se odstavec 4 nahrazuje tímto:
„4. V případě, že vyloučený vkladní účet provozovatele letadel neobdrží povolenky podle odstavce 1, nebudou tyto povolenky na účtu vytvořeny, i když bude tento účet následně odblokován.“
4)
Článek 57 se nahrazuje tímto:
„Článek 57
Převádění mezi jednotlivými obdobími
Registr Unie do deseti pracovních dnů od provedení zúčtovacích transakcí uvedených v článku 56 vymaže povolenky podle kapitoly II platné pro období 2008-2012 na uživatelských účtech v registru Unie a na stejné účty vydá totéž množství povolenek podle kapitoly II platných pro období 2013-2020 a vymaže povolenky podle kapitoly III platné pro období 2008-2012 na uživatelských účtech v registru Unie a na stejné účty vydá totéž množství povolenek podle kapitoly III platných pro období 2013-2020.“
5)
V článku 52 se odstavec 4 nahrazuje tímto:
„4. Hlavní správce provede odečet množství od minimálního uloženého množství zaznamenaného v EUTL po provedení zúčtovacích transakcí v souladu s článkem 56. Odečet se rovná celkovému množství povolenek podle kapitoly III, které odevzdaly vkladní účty provozovatelů spravované národním správcem členského státu pro období 2008-2012; s připočtením hodnoty zúčtování vypočtené v souladu s čl. 56 odst. 3.“
6)
Články 59 až 79 se zrušují.
Článek 117
Zrušení
Nařízení (EU) č. 1193/2011 se zrušuje.
Nařízení (EU) č. 920/2010 se zrušuje s účinkem ode dne 1. října 2013.
Článek 118
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 2. května 2013.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 389/2013
z dnia 2 maja 2013 r.
ustanawiające rejestr Unii zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, decyzjami nr 280/2004/WE i nr 406/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylające rozporządzenia Komisji (UE) nr 920/2010 i nr 1193/2011
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE (1), w szczególności jej art. 19,
uwzględniając decyzję nr 280/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. dotyczącą mechanizmu monitorowania emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz wykonania Protokołu z Kioto (2), w szczególności jej art. 6 ust. 1 akapit pierwszy zdanie drugie,
uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 406/2009/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wysiłków podjętych przez państwa członkowskie, zmierzających do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w celu realizacji do roku 2020 zobowiązań Wspólnoty dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych (3), w szczególności jej art. 11 ust. 3,
po konsultacji z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
System rejestrów zapewnia prawidłowe księgowanie transakcji w ramach unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji (ETS) ustanowionego dyrektywą 2003/87/WE, protokołem z Kioto i decyzją nr 406/2009/WE. Rejestry mają postać standaryzowanych i zabezpieczonych elektronicznych baz danych zawierających wspólne elementy danych w celu śledzenia wydawania, posiadania, przekazywania oraz anulowania odpowiednich jednostek, w celu zapewnienia stosownego publicznego dostępu oraz poufności oraz w celu zapewnienia nieprzeprowadzania transferów, które są niezgodne z zobowiązaniami wynikającymi z dyrektywy 2003/87/WE, Protokołu z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (protokół z Kioto) i decyzji nr 406/2009/WE.
(2)
Zgodnie z art. 19 ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE wszystkie uprawnienia wydawane od dnia 1 stycznia 2012 r. muszą być rejestrowane w rejestrze Unii na rachunkach zarządzanych przez państwa członkowskie. W rozporządzeniu Komisji (UE) nr 920/2010 z dnia 7 października 2010 r. w sprawie standaryzowanego i zabezpieczonego systemu rejestrów na mocy dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz decyzji nr 280/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4) przewidziano ustanowienie takiego rejestru Unii.
(3)
Dyrektywę 2003/87/WE znacząco zmieniono dyrektywą 2009/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2009 r. zmieniającą dyrektywę 2003/87/WE w celu usprawnienia i rozszerzenia wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (5), co wymagało wprowadzenia istotnych zmian w systemie rejestrów. Zmiany mają zastosowanie od okresu rozliczeniowego, który rozpocznie się w 2013 r. Obecnie nie obowiązuje żadne porozumienie międzynarodowe zastępujące protokół z Kioto, które miałoby zastosowanie do państw członkowskich po 2012 r. Na podstawie rozporządzenia Komisji (UE) nr 1031/2010 z dnia 12 listopada 2010 r. w sprawie harmonogramu, kwestii administracyjnych oraz pozostałych aspektów sprzedaży na aukcji uprawnień do emisji gazów cieplarnianych na mocy dyrektywy 2003/87/WE (6) od 2012 r. uprawnienia do emisji lotniczych są przedmiotem aukcji, podobnie jak uprawnienia do emisji ogólnych. W związku z tym zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/87/WE przyjęto rozporządzenie Komisji (UE) nr 1193/2011 z dnia 18 listopada 2011 r. ustanawiające rejestr Unii na okres rozliczeniowy rozpoczynający się dnia 1 stycznia 2013 r. oraz na kolejne okresy rozliczeniowe w ramach unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz decyzją nr 280/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz zmieniające rozporządzenia Komisji (WE) nr 2216/2004 i (UE) nr 920/2010 (7), które ma zastosowanie do okresu rozliczeniowego unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, który rozpoczął się dnia 1 stycznia 2013 r., i do kolejnych okresów rozliczeniowych. Ma ono również zastosowanie do uprawnień do emisji lotniczych, które były przedmiotem aukcji w 2012 r.
(4)
Aby zapewnić możliwość przechowywania na tych samych rachunkach rejestru Unii jednostek Kioto i uprawnień, rejestr Unii musi spełniać specyfikacje funkcjonalne i techniczne dotyczące standardów wymiany danych dla systemów rejestrów zgodnie z protokołem z Kioto, przyjęte decyzją 12/CMP.1 Konferencji stron UNFCCC służącej jako spotkanie stron protokołu z Kioto (decyzja 12/CMP.1)
(5)
W art. 20 dyrektywy 2003/87/WE nałożono wymóg ustanowienia niezależnego dziennika transakcji, czyli dziennika transakcji Unii Europejskiej (EUTL), aby odnotowywać wydawanie, przekazywanie i anulowanie uprawnień. W art. 6 ust. 2 decyzji nr 280/2004/WE przewidziano, że dziennikowi transakcji muszą być udostępniane informacje dotyczące wydawania, posiadania, przekazywania, nabywania, anulowania i wycofania jednostek przyznanej emisji, jednostek pochłaniania, jednostek redukcji emisji i jednostek poświadczonej redukcji emisji, jak również informacje dotyczące przeniesienia jednostek przyznanej emisji, jednostek redukcji emisji i jednostek poświadczonej redukcji emisji.
(6)
Rejestr Unii powinien obejmować rachunki, na których powinny być rejestrowane procesy i działania niezbędne do stosowania przepisów dyrektywy 2003/87/WE. Każdy taki rachunek powinien być utworzony zgodnie ze znormalizowanymi procedurami, aby zapewnić integralność systemu rejestrów oraz publiczny dostęp do informacji przechowywanych w tym systemie. Uprawnienia należy wydawać w ramach rejestru Unii.
(7)
Transakcje z udziałem uprawnień w rejestrze Unii należy przeprowadzać za pośrednictwem łącza komunikacyjnego obejmującego EUTL, natomiast transakcje z udziałem jednostek Kioto należy przeprowadzać poprzez łącze komunikacyjne obejmujące zarówno EUTL, jak i międzynarodowy dziennik transakcji (ITL) Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC).
(8)
Jako że uprawnienia i jednostki Kioto istnieją wyłącznie w formie niematerialnej i są zamienne, prawo własności uprawnienia lub jednostki Kioto należy ustalać na podstawie obecności na rachunku w rejestrze Unii, w którym są przechowywane. Ponadto, aby zmniejszyć ryzyko związane z wycofaniem transakcji wprowadzonych do rejestru oraz zakłóceniami systemu i rynku, które takie wycofanie może spowodować, należy zapewnić pełną zamienność uprawnień i jednostek Kioto. W szczególności nie jest możliwe wycofanie, unieważnienie lub odwołanie transakcji, w sposób niezgodny z regułami funkcjonowania rejestru, po terminie określonym w tych regułach. Żaden z przepisów niniejszego rozporządzenia nie powinien uniemożliwiać posiadaczowi rachunku lub osobie trzeciej wykonania jakichkolwiek praw lub roszczeń wynikających z podstawowej transakcji, na postawie których mogą oni mieć prawo do zwrotu lub restytucji z tytułu transakcji wprowadzonej do systemu, np. w przypadku oszustwa czy błędu technicznego, dopóki nie prowadzi to do wycofania, unieważnienia lub odwołania transakcji. Ponadto należy chronić nabycie uprawnienia lub jednostki Kioto w dobrej wierze.
(9)
Głównymi zadaniami centralnego administratora jest zapewnienie, obsługa i prowadzenie rejestru Unii i EUTL, prowadzenie centralnego rachunku i przeprowadzanie operacji, które są realizowane na poziomie centralnym. Głównymi zadaniami krajowych administratorów jest pełnienie funkcji punktów kontaktowych z poszczególnymi posiadaczami rachunków w rejestrze Unii oraz przeprowadzanie operacji obejmujących bezpośredni z nimi kontakt, w tym otwieranie, zawieszanie i zamykanie rachunków.
(10)
W przypadku gdy państwa członkowskie przydzielają bezpłatnie uprawnienia na podstawie art. 10c dyrektywy 2003/87/WE, uprawnienia te powinny być przydzielane zgodnie z art. 10c dyrektywy i zgodnie z decyzjami Komisji przyjętymi zgodnie z tym artykułem. W tym celu odpowiednie tabele krajowego rozdziału uprawnień powinny uwzględniać wnioski złożone przez dane państwa członkowskie zgodnie z art. 10c ust. 5 dyrektywy 2003/87/WE, jak również odpowiednie decyzje Komisji przyjęte zgodnie z art. 10c ust. 6 tej dyrektywy.
(11)
W przypadku gdy państwo członkowskie, biorąc pod uwagę jego wniosek złożony zgodnie z art. 10c ust. 5 dyrektywy 2003/87/WE oraz odpowiednią decyzją Komisji przyjętą zgodnie z art. 10c ust. 6 wspomnianej dyrektywy, opóźnia przydzielanie uprawnień, które mają zostać przydzielone bezpłatnie na podstawie art. 10c dyrektywy 2003/87/WE (przydzielanie uprawnień ex post), to państwo członkowskie powinno włączyć do swojej tabeli krajowego rozdziału uprawnień zgodnej z art. 51 ust. 1 niniejszego rozporządzenia uprawnienia, które mają zostać przydzielone nieodpłatnie na podstawie inwestycji już podjętych lub transferów finansowych już przeprowadzonych w momencie zgłoszenia tabeli.
(12)
W przypadku gdy państwo członkowskie, biorąc pod uwagę jego wniosek złożony zgodnie z art. 10c ust. 5 dyrektywy 2003/87/WE oraz odpowiednią decyzją Komisji przyjętą zgodnie z art. 10c ust. 6 wspomnianej dyrektywy, przydziela uprawnienia, które mają zostać przydzielone bezpłatnie na podstawie art. 10c dyrektywy 2003/87/WE, niezależnie od przeprowadzonych już inwestycji (przydzielanie uprawnień ex ante), to państwo członkowskie powinno włączyć do swojej tabeli krajowego rozdziału uprawnień uprawnienia, które mają zostać przydzielone nieodpłatnie zgodnie z art. 10c dyrektywy 2003/87/WE na lata 2013-2019, zgłaszając Komisji tabelę krajowego rozdziału uprawnień zgodnie z art. 51 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.
(13)
Na podstawie sprawozdań, które są przedkładane Komisji zgodnie z art. 10c ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE, państwa członkowskie powinny dokonać zmian w tabelach krajowego rozdziału uprawnień w celu odzwierciedlenia postępów w realizacji podjętych inwestycji i statusu dokonanych transferów finansowych zgodnie z odpowiednio art. 10c dyrektywy 2003/87/WE i właściwymi decyzjami Komisji.
(14)
Artykuł 11 dyrektywy 2003/87/WE stanowi, że do dnia 28 lutego każdego roku właściwe organy wydają uprawnienia, które mają być przydzielone w danym roku. W przypadku gdy, zgodnie z art. 24 decyzji Komisji 2011/278/UE z dnia 27 kwietnia 2011 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na mocy art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (8), operator przedłożył informacje mające wpływ na liczbę uprawnień, które mają zostać przydzielone temu operatorowi, przydział operatora będzie musiał zostać ponownie obliczony i zgłoszony zgodnie z art. 24 ust. 2 wspomnianej decyzji, zanim uprawnienia będą mogły zostać przekazane operatorowi zgodnie z art. 53 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
(15)
Żaden z przepisów niniejszego rozporządzenia nie powinien uniemożliwiać właściwemu organowi wymagania od operatora przekazania określonej liczby otrzymanych uprawnień, stanowiących nadwyżkę nad dostosowanym przydziałem na dany rok, na unijny rachunek przydziału uprawnień do emisji, w przypadku gdy nastąpił nadmierny przydział uprawnień, w tym w wyniku błędu w początkowym przydziale lub w wyniku błędnego lub niepełnego przedłożenia właściwemu organowi informacji przez operatora zgodnie z art. 24 decyzji 2011/278/UE do daty określonej we wspomnianym artykule, pod warunkiem że centralny administrator wprowadził zmianę w tabeli krajowego rozdziału uprawnień danego państwa członkowskiego zgodnie z art. 52 ust. 2 niniejszego rozporządzenia w celu odpowiedniego dostosowania przydziału.
(16)
W art. 11b dyrektywy 2003/87/WE wprowadzono zakaz wydawania jednostek poświadczonej redukcji emisji (CER) i jednostek redukcji emisji (ERU) po dniu 31 grudnia 2012 r. powodującego podwójne liczenie redukcji emisji gazów cieplarnianych. Niemniej jednak art. 5 ust. 2 decyzji Komisji 2006/780/WE z dnia 13 listopada 2006 r. w sprawie zapobiegania podwójnemu liczeniu redukcji emisji gazów cieplarnianych w ramach wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji w przypadku projektów realizowanych w ramach protokołu z Kioto zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (9) umożliwia konwersję uprawnień w rezerwie ustanowionej na mocy art. 3 wspomnianej decyzji na jednostki przyznanej emisji (AAU) lub ich sprzedaż jako uprawnienia na okres 2008-2012. Ponadto państwa członkowskie powinny mieć możliwość wydawania do dnia 30 kwietnia 2013 r. ERU z projektów obejmujących działania objęte wyłącznie zakresem dyrektywy 2003/87/WE począwszy od dnia 1 stycznia 2013 r. w odniesieniu do redukcji emisji, jakie miały miejsce do dnia 31 grudnia 2012 r.
(17)
Unia, państwa członkowskie i szereg państw trzecich podjęły zobowiązania dotyczące redukcji emisji gazów cieplarnianych dla całej gospodarki w okresie 2008-2012. Państwa członkowskie wyznaczyły sobie prawnie wiążące cele redukcji emisji dla całej gospodarki w okresie 2013-2020, zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE i decyzją nr 406/2009/WE. Zmiana protokołu z Kioto powinna wprowadzić prawnie wiążące na szczeblu międzynarodowym ilościowo określone cele redukcji emisji w okresie 2013-2020 dla stron wymienionych w załączniku B po jego wejściu w życie w odniesieniu do tych stron. W decyzji 13/CMP.1 Konferencji Stron UNFCCC służącej jako spotkanie Stron protokołu z Kioto (decyzja 13/CMP.1) wprowadzono wymóg, by jednostki ERU były wydawane wyłącznie poprzez konwersję jednostek AAU lub jednostek pochłaniania (RMU) posiadających numer seryjny zawierający okres dostosowania się do wymagań w odniesieniu do którego zostały wydane. Jednostki ERU nie mogą być wydawane, w przypadku gdy okres dostosowania się do wymagań wskazany w odpowiednim numerze seryjnym nie odpowiada okresowi, w którym miała miejsce redukcja emisji. Rachunki systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (ETS) w rejestrze Unii nie powinny zawierać jednostek ERU niezgodnych z tymi zasadami. W tym celu ERU wydawane przez państwa trzecie, które nie mają prawnie wiążących określonych ilościowo celów redukcji emisji na okres 2013-2020, jak określono w zmianie do protokołu z Kioto zgodnie z jego art. 3 ust. 9, lub które nie złożyły instrumentu ratyfikacyjnego dotyczącego tej zmiany protokołu z Kioto, powinny być przechowywane w rejestrze Unii, jedynie jeśli zostały poświadczone jako odnoszące się do redukcji emisji zweryfikowanych jako przeprowadzone przed 2013 r. Przewiduje się, że takie ERU przekazywane do rejestru Unii po dniu 1 maja 2013 r. będą wydawane zgodnie z procedurą weryfikacji komitetu nadzoru mechanizmu wspólnego wypełniania zobowiązań ustanowioną decyzją 9/CMP.1 Konferencji Stron UNFCCC służącej jako spotkanie Stron protokołu z Kioto (decyzja 9/CMP.1) (zgodnie z tzw. ścieżką drugą).
(18)
Art. 11a dyrektywy 2003/87/WE przewiduje stosowanie CER i ERU z projektów realizowanych przed wejściem w życie międzynarodowego porozumienia w sprawie zmian klimatu, poprzez umożliwienie operatorom wymiany jednostek na świadczenia.
(19)
Państwa trzecie lub ich jednostki poniżej szczebla federalnego lub regionalne powinny mieć możliwość otwierania rachunków w rejestrze Unii, po uzgodnieniu z danym państwem trzecim sposobów powiązania ETS z innym obowiązkowym systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych nakładającym bezwzględny limit emisji.
(20)
Art. 11 decyzji nr 406/2009/WE przewiduje, że dokładne księgowanie transakcji zgodnie ze wspomnianą decyzją zapewnia system rejestrów.
(21)
Jednostki rocznych limitów emisji powinny być wydawane na rachunkach zgodności w ramach decyzji dotyczącej wspólnego wysiłku redukcyjnego (ESD) w rejestrze Unii w ilościach określonych zgodnie z art. 3 ust. 2 i art. 10 decyzji nr 406/2009/WE. Jednostki rocznych limitów emisji (AEA) mogą być przechowywane na rachunkach zgodności w ramach ESD w rejestrze Unii.
(22)
Rejestr Unii powinien umożliwić wdrożenie rocznego cyklu zgodności zgodnie z decyzją nr 406/2009/WE, zapewniając procesy w celu wprowadzania do rachunków zgodności w ramach ESD rocznych zweryfikowanych emisji gazów cieplarnianych, określenia liczby statusu zgodności dla rachunku zgodności w ramach ESD każdego państwa członkowskiego dla każdego roku i zastosowania działań korygujących zgodnie z art. 7 decyzji nr 406/2009/WE, jeżeli zachodzi taka konieczność.
(23)
Rejestr Unii powinien zapewnić prawidłowe księgowanie transakcji przewidzianych w art. 3 ust. 3, 4 i 5 i art. 5 decyzji nr 406/2009/WE.
(24)
EUTL powinien wykonywać automatyczne kontrole wszystkich procesów w systemie rejestrów dotyczących uprawnień, zweryfikowanych emisji, rachunków, jednostek rocznych limitów emisji, uprawnienia do jednostek emisji i jednostek Kioto, a ITL powinien wykonywać automatyczne kontrole procesów dotyczących jednostek Kioto, aby upewnić się, że nie wystąpiły żadne nieprawidłowości. Procesy, dla których wyniki tych kontroli będą negatywne, zostaną przerwane w celu zapewnienia zgodności transakcji w systemie rejestrów Unii z wymogami dyrektywy 2003/87/WE, decyzji nr 406/2009/WE oraz wymogami opracowanymi na mocy UNFCCC i protokołu z Kioto.
(25)
W celu ochrony bezpieczeństwa informacji znajdujących się w zintegrowanym systemie rejestrów i aby zapobiegać oszustwom, należy stosować odpowiednie i zharmonizowane wymogi w zakresie otwierania rachunków oraz uwierzytelniania i praw dostępu. Należy rozważyć przegląd tych wymogów w przyszłości, tak aby zapewnić ich skuteczność, uwzględniając jednocześnie proporcjonalność. Należy przechowywać zapisy dotyczące wszystkich procesów, operatorów i osób w systemie rejestrów.
(26)
Centralny administrator powinien zapewnić ograniczenie do minimum przerw w działaniu systemu rejestrów poprzez podejmowanie wszelkich zasadnych kroków w celu zapewnienia dostępności rejestru Unii i EUTL oraz poprzez zapewnienie solidnych systemów i procedur dla zabezpieczenia odnośnych informacji.
(27)
Jako że ustanowienie dodatkowych rodzajów rachunków lub innych środków, które umożliwiłyby posiadanie uprawnień lub jednostek Kioto w imieniu osób trzecich bądź zastosowanie ich jako zabezpieczenia, może okazać się pożądane, należy przeanalizować te kwestie w kontekście przyszłego przeglądu niniejszego rozporządzenia.
(28)
Zgodnie z dyrektywą 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska i uchylającą dyrektywę Rady 90/313/EWG (10) oraz z decyzją 13/CMP.1 należy regularnie podawać do publicznej wiadomości szczegółowe sprawozdania w celu zapewnienia dostępu opinii publicznej do informacji znajdujących się w zintegrowanym systemie rejestrów, z zastrzeżeniem niektórych wymagań dotyczących poufności.
(29)
Krajowi administratorzy, centralny administrator i Komisja powinni przestrzegać ustawodawstwa unijnego i krajowego dotyczącego ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych oraz swobodnego przepływu tych danych, w szczególności dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (11), przepisów krajowych wdrażających tę dyrektywę, rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (12), jeżeli wspomniane ustawodawstwo ma zastosowanie do informacji przechowywanych i przetwarzanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, w odniesieniu do których pełnią funkcję administratora danych.
(30)
Rozporządzenie Komisji (UE) nr 920/2010 z dnia 7 października 2010 r. w sprawie standaryzowanego i zabezpieczonego systemu rejestrów na mocy dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz decyzji nr 280/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (13) powinno mieć zastosowanie do czasu zakończenia wszystkich działań wymaganych w odniesieniu do okresu rozliczeniowego obejmującego lata 2008-2012. Rozporządzenie to powinno zostać zmienione ze skutkiem natychmiastowym w celu zastąpienia uprawnień do emisji lotniczych posiadanych przez użytkowników pod koniec okresu rozliczeniowego obejmującego lata 2008-2012 przez uprawnienia do emisji lotniczych ważne w okresie rozliczeniowym rozpoczynającym się w 2013 r. Rozporządzenie (UE) nr 920/2010 należy w związku z tym uchylić z dniem 1 października 2013 r.
(31)
Rozporządzenie (UE) nr 1193/2011 należy zatem ze skutkiem natychmiastowym uchylić i zastąpić rozporządzeniem zawierającym przepisy wymagane dyrektywą 2003/87/WE, decyzją nr 280/2004/WE i decyzją nr 406/2009/WE.
(32)
W rozporządzeniu (UE) 1193/2011 r. określono terminy uzgodnienia warunków współpracy między centralnym administratorem i krajowymi administratorami oraz powiadomienia o tabelach krajowego rozdziału uprawnień i tabelach krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych. Pomimo uchylenia rozporządzenia (UE) 1193/2011, zobowiązania te powinny zostać utrzymane.
(33)
Właściwe jest, aby niniejsze rozporządzenie weszło w życie w trybie pilnym.
(34)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Zmian Klimatu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
TYTUŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
ROZDZIAŁ 1
Przedmiot, zakres stosowania i definicje
Artykuł 1
Przedmiot
W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się wymogi ogólne oraz wymagania dotyczące prowadzenia i utrzymania rejestru Unii na okres rozliczeniowy rozpoczynający się dnia 1 stycznia 2013 r. i na kolejne okresy rozliczeniowe, dotyczące niezależnego dziennika transakcji przewidzianego w art. 20 ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE, a także dotyczące rejestrów przewidzianych w art. 6 decyzji nr 280/2004/WE.
Ponadto w niniejszym rozporządzeniu ustanawia się system komunikacji między rejestrem Unii a ITL.
Artykuł 2
Zakres stosowania
Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do uprawnień utworzonych na okres rozliczeniowy rozpoczynający się dnia 1 stycznia 2013 r. oraz na kolejne okresy rozliczeniowe w ramach unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, jednostek rocznych limitów emisji, uprawnień do jednostek emisji oraz jednostek Kioto.
Niniejsze rozporządzenie ma również zastosowanie do objętych aukcją uprawnień do emisji lotniczych, które utworzono na okres rozliczeniowy obowiązujący od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2012 r.
Artykuł 3
Definicje
O ile nie określono inaczej, terminy stosowane w tytule II niniejszego rozporządzenia mają takie samo znaczenie jak zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE. Stosuje się również definicje określone w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 1031/2010 oraz w art. 3 decyzji Komisji 2011/278/UE. Stosuje się również następujące definicje:
1)
„posiadacz rachunku” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która posiada rachunek w systemie rejestrów;
2)
„centralny administrator” oznacza osobę wyznaczoną przez Komisję zgodnie z art. 20 dyrektywy 2003/87/WE;
3)
„właściwy organ” oznacza organ lub organy wyznaczone przez państwo członkowskie na mocy art. 18 dyrektywy 2003/87/WE;
4)
„zewnętrzna platforma obrotu” oznacza wszelkiego rodzaju system wielostronnej wymiany, który kojarzy lub ułatwia kojarzenie transakcji strony trzeciej w dziedzinie kupna i sprzedaży instrumentów finansowych zgodnie z definicją zawartą w art. 4 dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (14), gdzie kupowane i sprzedawane instrumenty finansowe występują w postaci uprawnień lub jednostek Kioto;
5)
„weryfikator” oznacza weryfikatora zgodnie z definicją w art. 3 pkt 3) rozporządzenia Komisji (UE) nr 600/2012 (15);
6)
„jednostki przyznanej emisji” lub „AAU” oznaczają jednostki wydane zgodnie z art. 7 ust. 3 decyzji nr 280/2004/WE;
7)
„uprawnienia do emisji lotniczych” oznaczają uprawnienia utworzone zgodnie z art. 3c ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE;
8)
„uprawnienia do emisji ogólnych” oznaczają wszystkie inne uprawnienia utworzone zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE;
9)
„długoterminowe jednostki poświadczonej redukcji emisji” („lCER”) oznaczają jednostki wydane w związku z realizacją projektów zalesiania lub ponownego zalesiania w ramach mechanizmu czystego rozwoju („CDM”), których ważność, z zastrzeżeniem decyzji 5/CMP.1 Konferencji stron służącej jako spotkanie stron protokołu z Kioto, wygasa z końcem okresu kredytowania redukcji emisji projektu zalesiania lub ponownego zalesiania w ramach CDM, dla którego zostały wydane;
10)
„jednostki pochłaniania” („RMU”) oznaczają jednostki wydane zgodnie z odpowiednimi przepisami załącznika do decyzji 13/CMP.1;
11)
„tymczasowe jednostki poświadczonej redukcji emisji” („tCER”) oznaczają jednostki wydane w związku z realizacją projektów zalesiania lub ponownego zalesiania w ramach mechanizmu czystego rozwoju („CDM”), których ważność, z zastrzeżeniem decyzji 5/CMP.1, wygasa z końcem okresu dostosowania się do wymagań w ramach protokołu z Kioto następującego po okresie, podczas którego zostały wydane;
12)
„jednostki Kioto” oznaczają AAU, jednostki redukcji emisji („ERU”), poświadczone redukcje emisji („CER”), RMU, lCER i tCER;
13)
„proces” oznacza zautomatyzowany techniczny sposób wykonywania działań związanych z rachunkiem, jednostką lub częścią uprawnienia do jednostek emisji w rejestrze;
14)
„transakcja” oznacza proces w rejestrze Unii obejmujący przekaz uprawnienia, jednostki Kioto, jednostki rocznego limitu emisji lub części uprawnienia do jednostek emisji z jednego rachunku na inny;
15)
„umorzenie” oznacza rozliczenie uprawnienia przez operatora instalacji lub operatora statków powietrznych względem zweryfikowanych emisji jego instalacji lub statków powietrznych;
16)
„anulowanie” oznacza ostateczne usunięcie jednostki Kioto przez jej posiadacza bez rozliczania jej względem zweryfikowanych emisji;
17)
„usunięcie” oznacza ostateczne usunięcie uprawnienia przez jego posiadacza bez rozliczania go względem zweryfikowanych emisji;
18)
„wycofanie” oznacza rozliczenie jednostki Kioto przez stronę protokołu z Kioto względem emisji zgłoszonych przez tę stronę;
19)
„pranie pieniędzy” oznacza pranie pieniędzy zdefiniowane w art. 1 ust. 2 dyrektywy 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (16);
20)
„poważne przestępstwa” oznaczają poważne przestępstwa zdefiniowane w art. 3 pkt 5) dyrektywy 2005/60/WE;
21)
„finansowanie terroryzmu” oznacza finansowanie terroryzmu zdefiniowane w art. 1 ust. 4 dyrektywy 2005/60/WE;
22)
„krajowy administrator” oznacza podmiot odpowiedzialny za administrowanie, w imieniu państwa członkowskiego, zbiorem rachunków użytkowników podlegających jurysdykcji państwa członkowskiego w rejestrze Unii, wyznaczony zgodnie z art. 8;
23)
„dyrektorzy” oznaczają osoby faktycznie kierujące bieżącą działalnością osoby prawnej;
24)
„czas środkowoeuropejski” oznacza czas letni środkowoeuropejski w okresie czasu letniego zgodnie z definicjami w art. 1, 2 i 3 dyrektywy 2000/84/WE;
25)
„krajowa platforma administracyjna” oznacza zewnętrzny system obsługiwany przez krajowego administratora lub właściwy organ, który jest bezpiecznie podłączony do rejestru Unii do celów automatyzacji funkcji związanych z zarządzaniem rachunkami i zgodnością obowiązków w rejestrze Unii;
26)
„międzynarodowe jednostki emisji” oznaczają CER, ERU i jednostki emisji wynikające z projektów lub innych działań na rzecz redukcji emisji, które mogą być stosowane zgodnie z art. 11a ust. 5 dyrektywy 2003/87/WE;
27)
„jednostka rocznych limitów emisji” („AEA”) oznacza podpodział rocznego limitu emisji państwa członkowskiego określony zgodnie z art. 3 ust. 2 i art. 10 decyzji nr 406/2009/WE równy jednej tonie ekwiwalentu dwutlenku węgla;
28)
„uprawnienie do jednostek emisji” oznacza prawo państwa członkowskiego, wyrażone w liczbie równej wielkości procentowej emisji gazów cieplarnianych w 2005 r., jak określono w art. 5 ust. 4 decyzji nr 406/2009/WE, do wykorzystania jednostek emisji, o których mowa w art. 5 decyzji nr 406/2009/WE w celu wypełnienia jego zobowiązań zgodnie z art. 3 decyzji nr 406/2009/WE;
29)
„niewykorzystane uprawnienie do jednostek emisji” oznacza uprawnienie państwa członkowskiego do jednostek emisji pomniejszone o sumę międzynarodowych jednostek emisji, tCER lub lCER posiadanych na rachunku zgodności w ramach ESD w momencie ustalenia liczb statusu zgodności zgodnie z art. 79 niniejszego rozporządzenia;
30)
„okres dostosowania się do wymagań” oznacza okres od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2020 r., w którym państwa członkowskie ograniczają swoje emisje gazów cieplarnianych zgodnie z art. 3 decyzji nr 406/2009/WE.
ROZDZIAŁ 2
System rejestrów
Artykuł 4
Rejestr Unii
1. Ustanawia się rejestr Unii na okres rozliczeniowy w ramach unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych rozpoczynający się dnia 1 stycznia 2013 r. oraz na kolejne okresy rozliczeniowe.
2. Centralny administrator obsługuje i prowadzi rejestr Unii, w tym jego infrastrukturę techniczną.
3. Państwa członkowskie korzystają z rejestru Unii w celu dopełnienia swoich obowiązków zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/87/WE i art. 11 decyzji nr 406/2009/WE, a także w celu zapewnienia prawidłowego rozliczania uprawnień, AEA i uprawnień do jednostek emisji w zakresie objętym niniejszym rozporządzeniem. Rejestr Unii udostępnia krajowym administratorom i posiadaczom rachunków procesy określone w niniejszym rozporządzeniu.
4. Centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii spełniał specyfikacje funkcjonalne i techniczne dotyczące standardów wymiany danych dla systemów rejestrów zgodnie z protokołem z Kioto, przyjęte zgodnie z decyzją 12/CMP.1, oraz uwzględniał wymogi w zakresie sprzętu, sieci, oprogramowania i bezpieczeństwa określone w specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych przewidzianych w art. 105 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 5
Krajowe i unijne rejestry PzK
1. W celu dopełnienia obowiązków stron Protokołu z Kioto oraz obowiązków na mocy art. 6 decyzji nr 280/2004/WE w zakresie zapewnienia prawidłowego rozliczania jednostek Kioto, każde państwo członkowskie oraz Unia prowadzą rejestr Protokołu z Kioto (zwany dalej "rejestrem PzK") w formie standaryzowanej elektronicznej bazy danych uwzględniającej wymogi UNFCCC dotyczące rejestrów, w szczególności specyfikacje funkcjonalne i techniczne dotyczące standardów wymiany danych dla systemów rejestrów na mocy protokołu z Kioto opracowane zgodnie z decyzją 12/CMP.1 oraz wymogi w zakresie sprzętu, sieci, oprogramowania i bezpieczeństwa określone w specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych przewidzianych w art. 105 niniejszego rozporządzenia.
2. Centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii funkcjonował również jako rejestr PzK dla Unii jako strony protokołu z Kioto. Centralny administrator działa również jako administrator unijnego rejestru PzK stanowiącego część rejestru Unii.
Artykuł 6
Dziennik transakcji Unii Europejskiej
1. Ustanawia się dziennik transakcji Unii Europejskiej (EUTL) - w formie standaryzowanej elektronicznej bazy danych - zgodnie z art. 20 dyrektywy 2003/87/WE, dla transakcji w zakresie objętym niniejszym rozporządzeniem. W EUTL zapisuje się również wszelkie informacje związane z posiadaniem i przekazywaniem jednostek Kioto udostępnionych zgodnie z art. 6 ust. 2 decyzji nr 280/2004/WE.
2. Centralny administrator obsługuje i prowadzi EUTL zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.
3. Centralny administrator dopilnowuje, by EUTL był w stanie sprawdzać i zapisywać wszystkie procesy, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, uwzględniał specyfikacje funkcjonalne i techniczne dotyczące standardów wymiany danych dla systemów rejestrów na mocy protokołu z Kioto, przyjęte zgodnie z decyzją 12/CMP.1, oraz spełniał wymogi w zakresie sprzętu, sieci, oprogramowania i bezpieczeństwa określone w specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych przewidzianych w art. 105 niniejszego rozporządzenia.
4. Centralny administrator dopilnowuje, by EUTL był w stanie zapisywać wszystkie procesy opisane w tytule I rozdział 3 i w tytułach II, III i IV.
Artykuł 7
Łącza komunikacyjne między rejestrami, ITL i EUTL
1. Centralny administrator i państwa członkowskie dopilnowują, by rejestr Unii i rejestry PzK utrzymywały łącze komunikacyjne z ITL w celu powiadamiania o transakcjach, w ramach których przekazuje się jednostki Kioto.
2. Centralny administrator zapewnia, by EUTL utrzymywał łącze komunikacyjne z ITL w celu zapisywania i sprawdzania przekazów, o których mowa w ust. 1. Wszystkie proponowane przekazy z udziałem rejestru PzK są przetwarzane i sprawdzane przez EUTL przed zapisaniem przekazu.
3. Centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii utrzymywał bezpośrednie łącze komunikacyjne z EUTL w celu sprawdzania i zapisywania transakcji z udziałem uprawnień, AEA lub części uprawnień do jednostek emisji oraz procesów zarządzania rachunkiem określonych w tytule I rozdział 3. Wszystkie transakcje dotyczące uprawnień, AEA lub części uprawnień do jednostek emisji odbywają się w rejestrze Unii i są zapisywane i sprawdzane przez EUTL. Centralny administrator może utworzyć ograniczone łącze komunikacyjne między EUTL i rejestrem państwa trzeciego, które podpisało traktat dotyczący jego przystąpienia do Unii, w celu umożliwienia takim rejestrom komunikacji z ITL poprzez EUTL oraz zapisywania w EUTL pochodzących od operatorów zweryfikowanych danych na temat emisji. Rejestry te muszą pomyślnie przejść wszystkie procedury testowania i inicjalizacji wymagane dla rejestrów przed utworzeniem łącza komunikacyjnego.
Artykuł 8
Administratorzy krajowi i administratorzy rejestru PzK
1. Każde państwo członkowskie wyznacza krajowego administratora. Niezależnie od przepisów art. 13 ust. 2 państwo członkowskie zgodnie z art. 11 ma dostęp do swoich rachunków i rachunków w rejestrze Unii podlegających jego jurysdykcji oraz zarządza nimi za pośrednictwem krajowego administratora zgodnie z załącznikiem I. Krajowy administrator każdego państwa członkowskiego działa również jako administrator jego rejestru PzK zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.
2. Państwa członkowskie i Komisja dopilnują, aby nie wystąpił konflikt interesów między krajowymi administratorami, centralnym administratorem i posiadaczami rachunków.
3. Każde państwo członkowskie przekazuje Komisji dane osobowe i kontaktowe swojego krajowego administratora, w tym numer telefonu alarmowego na wypadek zdarzenia naruszającego bezpieczeństwo.
4. Komisja wraz z krajowymi administratorami każdego państwa członkowskiego i centralnym administratorem koordynuje wykonanie niniejszego rozporządzenia. W szczególności Komisja konsultuje się z grupą roboczą administratorów Komitetu ds. Zmian Klimatu na temat kwestii i procedur związanych z obsługą rejestrów uregulowanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem oraz związanych z wykonaniem niniejszego rozporządzenia. Do dnia 31 marca 2012 r. grupa robocza administratorów uzgodni warunki współpracy między centralnym administratorem a krajowymi administratorami, w tym wspólne procedury operacyjne dotyczące wykonania niniejszego rozporządzenia oraz procedury dotyczące zmian w rejestrze Unii i rozwiązywania problemów z nim związanych, a także specyfikacje techniczne dotyczące funkcjonowania i niezawodności rejestru Unii i EUTL. Warunki współpracy mogą obejmować zasady konsolidacji zewnętrznych łączy komunikacyjnych, infrastruktury informatycznej, procedur dostępu do rachunków użytkowników oraz mechanizmów zarządzania rachunkami PzK w rejestrze Unii z wszystkimi pozostałymi rejestrami PzK w ramach skonsolidowanego systemu rejestrów europejskich utrzymywanego przez centralnego administratora. Komitet ds. Zmian Klimatu przyjmuje regulamin wewnętrzny grupy roboczej administratorów.
5. Centralny administrator, właściwe organy i krajowi administratorzy realizują tylko procesy niezbędne do wypełnienia ich odpowiednich funkcji zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE, decyzją nr 280/2004/WE i decyzją nr 406/2009/WE oraz środkami przyjętymi zgodnie z ich przepisami.
ROZDZIAŁ 3
Rachunki
Sekcja 1
Przepisy ogólne mające zastosowanie do wszystkich rachunków
Artykuł 9
Rachunki
1. Państwa członkowskie i centralny administrator zapewniają, by każdy rejestr PzK i rejestr Unii obejmował rachunki określone w załączniku I.
2. Każdego rodzaju rachunek może zawierać rodzaje jednostek, jak określono w załączniku I.
Artykuł 10
Status rachunków
1. Rachunki posiadają jeden z następujących statusów: otwarty, zablokowany, wyłączony lub zamknięty.
2. Z rachunku zablokowanego nie można inicjować procesów, z wyjątkiem procesów wyszczególnionych w art. 25, 31, 35, 67, 77, 81 i 82.
3. Z rachunku zamkniętego nie można inicjować żadnych procesów. Rachunek zamknięty nie może zostać ponownie otwarty i nie mogą na niego wpływać jednostki.
4. Po wyłączeniu instalacji z systemu unijnego zgodnie z art. 27 dyrektywy 2003/87/WE krajowy administrator nadaje odpowiedniemu rachunkowi posiadania operatora status wyłączony na okres wyłączenia.
5. Po powiadomieniu ze strony właściwego organu, że w danym roku loty operatora statków powietrznych nie są już objęte systemem unijnym zgodnie z załącznikiem I do dyrektywy 2003/87/WE, krajowy administrator nadaje odpowiedniemu rachunkowi posiadania operatora statków powietrznych status „wyłączony” po uprzednim zawiadomieniu o tym danego operatora statków powietrznych oraz do czasu otrzymania powiadomienia od właściwego organu, że loty operatora statków powietrznych są ponownie objęte systemem unijnym.
6. Z rachunku wyłączonego nie można inicjować żadnych procesów, z wyjątkiem procesów wyszczególnionych w art. 25 i 68 oraz procesów wyszczególnionych w art. 35 i 67 odpowiadających okresowi, w którym status rachunku nie został jeszcze ustalony jako wyłączony.
Artykuł 11
Zarządzanie rachunkami
1. Każdy rachunek posiada administratora odpowiedzialnego za zarządzanie rachunkiem w imieniu państwa członkowskiego lub Unii.
2. Administrator rachunku jest określony dla każdego rodzaju rachunku zgodnie z załącznikiem I.
3. Administrator rachunku, zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia, otwiera i zawiesza rachunek, ogranicza dostęp do rachunku lub zamyka rachunek, zmienia status rachunku, zatwierdza upoważnionych przedstawicieli, zezwala na zmiany danych rachunków wymagających zatwierdzenia przez administratora oraz inicjuje transakcje, jeżeli posiadacz rachunku złożył o to wniosek zgodnie z art. 23 ust. 5.
4. Administrator może nałożyć na posiadaczy rachunków i ich przedstawicieli wymóg, aby zgodzili się na przestrzeganie rozsądnych warunków zgodnych z niniejszym rozporządzeniem, uwzględniając kwestie wyszczególnione w załączniku II.
5. Rachunki podlegają prawu i jurysdykcji państwa członkowskiego ich administratora, zaś przechowywane na nich jednostki uznaje się za znajdujące się na terytorium tego państwa członkowskiego.
Artykuł 12
Powiadomienia od centralnego administratora
Centralny administrator powiadamia przedstawicieli rachunku i krajowego administratora o inicjacji i zakończeniu lub przerwaniu każdego procesu związanego z rachunkiem oraz o zmianie statusu rachunku przez automatyczny mechanizm opisany w specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych przewidzianych w art. 105.
Sekcja 2
Otwieranie i aktualizacja rachunków
Artykuł 13
Otwieranie rachunków zarządzanych przez centralnego administratora
1. Centralny administrator otwiera wszystkie rachunki zarządzania ETS w rejestrze Unii, unijne rachunki PzK, unijny rachunek wszystkich uprawnień do emisji AEA, rachunek usunięcia uprawnień w ramach ESD i jeden rachunek zgodności w ramach ESD dla każdego państwa członkowskiego na każdy rok okresu dostosowania się do wymagań w ciągu 20 dni roboczych od otrzymania informacji określonych w załączniku III.
2. Krajowy administrator wyznaczony zgodnie z art. 8 ust. 1 działa jako upoważniony przedstawiciel rachunku zgodności w ramach ESD, chyba że dane państwo członkowskie wyznaczy inną osobę.
3. Każde państwo członkowskie zapewnia centralnemu administratorowi informacje określone w tabeli VIII-I w załączniku VIII w odniesieniu do każdego upoważnionego przedstawiciela oraz dodatkowego przedstawiciela rachunków zgodności w ramach ESD.
Artykuł 14
Otwieranie rachunków krajowej platformy administracyjnej w rejestrze Unii
1. Od dnia 1 stycznia 2014 r. krajowy administrator może złożyć wniosek o otwarcie rachunku krajowej platformy administracyjnej w rejestrze Unii. Taki wniosek przedkłada się centralnemu administratorowi. Krajowy administrator dostarcza informacje wymagane przez centralnego administratora. Informacje te obejmują co najmniej informacje określone w załączniku III oraz dowód na to, że krajowa platforma administracyjna zapewnia poziom bezpieczeństwa co najmniej równy poziomowi bezpieczeństwa zapewnianemu przez rejestr Unii zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, z uwzględnieniem wymogów technicznych i wymogów bezpieczeństwa opisanych w specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych przewidzianych w art. 105.
2. W ciągu 20 dni roboczych od otrzymania kompletnych informacji zgodnie z ust. 1 centralny administrator otwiera rachunek krajowej platformy administracyjnej w rejestrze Unii lub informuje krajowego administratora o odmowie otwarcia rachunku, jeżeli poziom bezpieczeństwa zapewniany przez krajową platformę administracyjną nie jest wystarczający w stosunku do wymogów ust. 1.
3. Krajowy administrator wyznaczony zgodnie z art. 8 ust. 1 działa jako upoważniony przedstawiciel rachunku krajowej platformy administracyjnej.
Artykuł 15
Otwieranie rachunków aukcyjnych do celów dostawy w rejestrze Unii
1. Organizator aukcji, system rozliczeniowy lub system rozrachunkowy zdefiniowane w rozporządzeniu (UE) nr 1031/2010, bądź też platforma aukcyjna wyznaczona zgodnie z art. 26 lub 30 wspomnianego rozporządzenia mogą przedłożyć krajowemu administratorowi wniosek o otwarcie w rejestrze Unii rachunku aukcyjnego do celów dostawy. Osoba, która składa wniosek o otwarcie rachunku, dostarcza informacje określone w załączniku IV.
2. W ciągu 20 dni roboczych od otrzymania kompletnych informacji zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu i zgodnie z art. 24 krajowy administrator otwiera w rejestrze Unii rachunek aukcyjny do celów dostawy lub informuje osobę składającą wniosek o otwarcie rachunku o odmowie otwarcia rachunku, zgodnie z art. 22.
Artykuł 16
Otwieranie rachunków posiadania operatora w rejestrze Unii
1. W ciągu 20 dni roboczych od wejścia w życie zezwolenia na emisję gazów cieplarnianych odpowiedni właściwy organ lub operator dostarcza odpowiedniemu krajowemu administratorowi informacje określone w załączniku VI i przedkłada krajowemu administratorowi wniosek o otwarcie rachunku posiadania operatora w rejestrze Unii.
2. W ciągu 20 dni roboczych od otrzymania kompletnych informacji określonych w ust. 1 niniejszego artykułu i zgodnie z art. 24 krajowy administrator otwiera rachunek posiadania operatora dla każdej instalacji w rejestrze Unii lub informuje potencjalnego posiadacza rachunku o odmowie otwarcia rachunku, zgodnie z art. 22.
Artykuł 17
Otwieranie rachunków posiadania operatora statków powietrznych w rejestrze Unii
1. W ciągu 20 dni roboczych od zatwierdzenia planu monitorowania operatora statków powietrznych właściwy organ lub operator statków powietrznych dostarcza odpowiedniemu krajowemu administratorowi informacje określone w załączniku VII, i przedkłada krajowemu administratorowi wniosek o otwarcie rachunku posiadania operatora statków powietrznych w rejestrze Unii.
2. Każdy operator statków powietrznych posiada jeden rachunek posiadania operatora statków powietrznych.
3. Operatorzy statków powietrznych prowadzący działalność lotniczą o całkowitej rocznej emisji wynoszącej mniej niż 25 000 ton ekwiwalentu dwutlenku węgla rocznie lub obsługujący mniej niż 243 loty w jednym okresie przez trzy kolejne czteromiesięczne okresy mogą upoważnić osobę fizyczną lub osobę prawną do otwarcia rachunku posiadania operatora statków powietrznych oraz do umorzenia uprawnień zgodnie z art. 12 ust. 2a dyrektywy 2003/87/WE w ich imieniu. Odpowiedzialność za zgodność nadal pozostaje po stronie operatora statków powietrznych. Upoważniając osobę fizyczną lub osobę prawną, operator statków powietrznych dba, by nie wystąpił konflikt interesów między upoważnioną osobą lub podmiotem a właściwymi organami, krajowymi administratorami, weryfikatorami lub innymi organami podlegającymi przepisom dyrektywy 2003/87/WE i aktom prawnym przyjętym w celu wdrożenia wspomnianej dyrektywy. W tym przypadku upoważniona osoba fizyczna lub prawna przedstawia informacje wymagane zgodnie z ust. 1.
4. W ciągu 40 dni roboczych od otrzymania kompletnych informacji określonych w ust. 1 niniejszego artykułu i zgodnie z art. 24 krajowy administrator otwiera rachunek posiadania operatora statków powietrznych dla każdego operatora statków powietrznych w rejestrze Unii lub informuje potencjalnego posiadacza rachunku o odmowie otwarcia rachunku, zgodnie z art. 22.
5. Status rachunków posiadania operatora statków powietrznych zostaje zmieniony z zablokowanego na otwarty na podstawie wprowadzenia zweryfikowanych emisji zgodnie z art. 35 ust. 1-5 oraz liczby statusu zgodności równej co najmniej zero obliczonej zgodnie z art. 37 ust. 1. Status rachunku zostaje również zmieniony na otwarty we wcześniejszym terminie w okresie między datą otwarcia rachunku i datą zapisania po raz pierwszy w rejestrze Unii zweryfikowanych emisji, jeżeli krajowy administrator otrzyma od posiadacza rachunku wniosek o aktywację rachunku w celu obrotu, pod warunkiem że taki wniosek zawiera co najmniej wszelkie wymagane elementy określone w specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych przewidzianych w art. 105.
Artykuł 18
Otwieranie osobistego rachunku posiadania oraz rachunków obrotowych w rejestrze Unii
1. Wniosek o otwarcie osobistego rachunku posiadania lub rachunku obrotowego w rejestrze Unii przedkłada krajowemu administratorowi potencjalny posiadacz rachunku. Potencjalny posiadacz rachunku dostarcza informacje wymagane przez krajowego administratora, obejmujące co najmniej informacje określone w załączniku IV.
2. Państwo członkowskie krajowego administratora może nałożyć wymóg stanowiący jeden z warunków otwarcia osobistego rachunku posiadania lub rachunku obrotowego, aby potencjalni posiadacze rachunków mieli stałą siedzibę lub byli zarejestrowani w państwie członkowskim krajowego administratora zarządzającego rachunkiem.
3. Państwo członkowskie krajowego administratora może nałożyć wymóg stanowiący jeden z warunków otwarcia osobistego rachunku posiadania lub rachunku obrotowego, aby potencjalni posiadacze rachunków byli zarejestrowani jako płatnicy podatku od wartości dodanej (VAT) w państwie członkowskim krajowego administratora zarządzającego rachunkiem.
4. W ciągu 20 dni roboczych od otrzymania kompletnych informacji zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu i zgodnie z art. 24 krajowy administrator otwiera osobisty rachunek posiadania lub rachunek obrotowy w rejestrze Unii lub informuje potencjalnego posiadacza rachunku o odmowie otwarcia rachunku, zgodnie z art. 22.
Artykuł 19
Otwieranie krajowych rachunków posiadania w rejestrze Unii
Właściwy organ państwa członkowskiego poleca krajowemu administratorowi, aby otworzył krajowy rachunek posiadania w rejestrze Unii w ciągu 20 dni od otrzymania informacji określonych w załączniku III.
Artykuł 20
Otwieranie rachunków zewnętrznych platform obrotu w rejestrze Unii
1. Zewnętrzne platformy obrotu mogą składać wnioski o otwarcie rachunku zewnętrznej platformy obrotu w rejestrze Unii. Taki wniosek przedkłada się krajowemu administratorowi. Osoba, która składa wniosek o otwarcie rachunku, dostarcza informacje wymagane przez krajowego administratora. Informacje te obejmują co najmniej informacje określone w załączniku IV oraz dowód na to, że zewnętrzna platforma obrotu zapewnia poziom bezpieczeństwa co najmniej równy poziomowi bezpieczeństwa zapewnianemu przez rejestr Unii zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, a także dowód na to, że posiada ona zabezpieczenia zapewniające poziom ochrony co najmniej równy poziomowi ochrony, jaki zapewnia zatwierdzenie transakcji przez dodatkowego przedstawiciela rachunku wymagane w art. 23 ust. 3.
2. Krajowi administratorzy dopilnowują, aby zewnętrzne platformy obrotu uwzględniały wymogi techniczne i wymogi bezpieczeństwa opisane w specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych przewidzianych w art. 105.
3. W ciągu 20 dni roboczych od otrzymania kompletnych informacji zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu i zgodnie z art. 24 krajowy administrator otwiera rachunek zewnętrznej platformy obrotu w rejestrze Unii lub informuje centralnego administratora lub osobę składającą wniosek o otwarcie rachunku o odmowie otwarcia rachunku, zgodnie z art. 22. Odnośny administrator krajowy bezzwłocznie powiadamia Komisję o otwarciu takich rachunków.
4. Zgodnie z art. 23 ust. 3 zatwierdzenie dodatkowego upoważnionego przedstawiciela nie jest wymagane, aby zainicjować transakcję, w przypadku transakcji inicjowanych przez zewnętrzne platformy obrotu.
Artykuł 21
Otwieranie rachunków weryfikatora w rejestrze Unii
1. Wniosek o otwarcie rachunku weryfikatora w rejestrze Unii przedkłada się krajowemu administratorowi. Osoba, która składa wniosek o otwarcie rachunku, dostarcza informacje wymagane przez krajowego administratora, obejmujące informacje określone w załączniku III i V.
2. W ciągu 20 dni roboczych od otrzymania kompletnych informacji określonych w ust. 1 niniejszego artykułu i zgodnie z art. 24 krajowy administrator otwiera rachunek weryfikatora w rejestrze Unii lub informuje potencjalnego posiadacza rachunku o odmowie otwarcia rachunku, zgodnie z art. 22.
Artykuł 22
Odmowa otwarcia rachunku
1. Krajowy administrator sprawdza, czy informacje i dokumenty przedstawione w celu otwarcia rachunku są kompletne, aktualne, dokładne i prawdziwe.
2. Krajowy administrator może odmówić otwarcia rachunku:
a)
jeżeli przedstawione informacje i dokumenty są niekompletne, nieaktualne lub niedokładne, bądź fałszywe;
b)
jeżeli wobec potencjalnego posiadacza rachunku lub - jeżeli jest on osobą prawną - wobec dowolnego z dyrektorów potencjalnego posiadacza rachunku prowadzone jest dochodzenie w sprawie udziału w oszustwie obejmującym uprawnienia lub jednostki Kioto, w praniu pieniędzy, finansowaniu terroryzmu lub w innych poważnych przestępstwach, w których rachunek mógłby stanowić narzędzie, lub jeżeli w poprzednich pięciu latach wydano na taką osobę wyrok skazujący z wyżej wymienionych powodów;
c)
jeżeli krajowy administrator ma uzasadnione powody, aby sądzić, że rachunki mogą zostać wykorzystane w oszustwie obejmującym uprawnienia lub jednostki Kioto, w praniu pieniędzy, finansowaniu terroryzmu lub w innych poważnych przestępstwach;
d)
z powodów określonych w prawie krajowym.
3. Jeżeli krajowy administrator odmówi otwarcia rachunku, osoba składająca wniosek o otwarcie rachunku może zgodnie z prawem krajowym zgłosić sprzeciw wobec tej odmowy do właściwego organu, który poleca krajowemu administratorowi, aby otworzył rachunek, albo podtrzymuje odmowę, wydając uzasadnioną decyzję, z zastrzeżeniem wymogów prawa krajowego, które służą zasadnemu celowi zgodnemu z niniejszym rozporządzeniem i są proporcjonalne.
Artykuł 23
Upoważnieni przedstawiciele
1. Każdy rachunek - z wyjątkiem rachunku weryfikatora - posiada co najmniej dwóch upoważnionych przedstawicieli. Rachunek weryfikatora posiada co najmniej jednego upoważnionego przedstawiciela. Upoważnieni przedstawiciele inicjują transakcje i inne procesy w imieniu posiadacza rachunku.
2. Poza upoważnionymi przedstawicielami określonymi w ust. 1 rachunki mogą również posiadać upoważnionych przedstawicieli z dostępem do rachunku wyłącznie w trybie odczytu.
3. Rachunki mogą posiadać jednego dodatkowego upoważnionego przedstawiciela lub większą ich liczbę. Aby zainicjować transakcję, wymagane jest zatwierdzenie dodatkowego upoważnionego przedstawiciela - poza zatwierdzeniem upoważnionego przedstawiciela - z wyjątkiem:
a)
przekazów na rachunek figurujący w wykazie bezpiecznych rachunków posiadacza rachunku w rejestrze Unii;
b)
transakcji inicjowanych przez zewnętrzne platformy obrotu, których rachunki zostały otwarte zgodnie z art. 20; oraz
c)
wymiany uprawnień zgodnie z art. 60, umarzania uprawnień zgodnie z art. 67, usuwania uprawnień zgodnie z art. 68 i anulowania jednostek Kioto zgodnie z art. 69, jeżeli nie wyznaczono dodatkowego upoważnionego przedstawiciela. W takim przypadku transakcja potwierdzana jest przez innego przedstawiciela rachunku.
4. Posiadacze rachunków mogą umożliwić dostęp do swoich rachunków przez zewnętrzną platformę obrotu. Tacy posiadacze rachunków wyznaczają jako upoważnionego przedstawiciela osobę, która już jest upoważnionym przedstawicielem rachunku zewnętrznej platformy obrotu.
5. Jeżeli upoważniony przedstawiciel nie ma dostępu do rejestru Unii z powodów technicznych lub innych przyczyn, może wystąpić do krajowego administratora z wnioskiem o inicjowanie transakcji w jego imieniu, pod warunkiem że krajowy administrator zezwala na takie wnioski, zaś dostęp nie został zawieszony zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
6. W specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych może zostać określona maksymalna liczba upoważnionych przedstawicieli i dodatkowych upoważnionych przedstawicieli dla każdego rodzaju rachunku.
7. Upoważnieni przedstawiciele i dodatkowi upoważnieni przedstawiciele są osobami fizycznymi w wieku powyżej 18 lat. Wszyscy upoważnieni przedstawiciele i dodatkowi upoważnieni przedstawiciele jednego rachunku są różnymi osobami, ale ta sama osoba może być upoważnionym przedstawicielem lub dodatkowym upoważnionym przedstawicielem różnych rachunków. Państwo członkowskie krajowego administratora może nałożyć wymóg, aby przynajmniej jeden upoważniony przedstawiciel rachunku miał stałe miejsce zamieszkania na terytorium tego państwa członkowskiego, z wyjątkiem rachunków weryfikatora.
Artykuł 24
Wyznaczanie i zatwierdzanie upoważnionych przedstawicieli i dodatkowych upoważnionych przedstawicieli
1. Składając wniosek o otwarcie rachunku, potencjalny posiadacz rachunku wyznacza upoważnionych przedstawicieli i dodatkowych upoważnionych przedstawicieli zgodnie z art. 23.
2. Wyznaczając upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela, posiadacz rachunku dostarcza informacje wymagane przez administratora. Informacje te obejmują co najmniej informacje określone w załączniku VIII.
3. Krajowy administrator zatwierdza upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela lub informuje posiadacza rachunku o odmowie zatwierdzenia w ciągu 20 dni roboczych od otrzymania kompletnych informacji wymaganych zgodnie z ust. 2. W przypadku gdy do przeprowadzenia oceny osoby wyznaczonej niezbędny jest dłuższy okres, administrator może przedłużyć okres procesu oceny jednorazowo o najwyżej 20 dni roboczych i powiadamia o tym przedłużeniu posiadacza rachunku.
4. Krajowy administrator sprawdza, czy informacje i dokumenty przedstawione w celu wyznaczenia upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela są kompletne, aktualne, dokładne i prawdziwe.
5. Krajowy administrator może odmówić zatwierdzenia upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela:
a)
jeżeli przedstawione informacje i dokumenty są niekompletne, nieaktualne lub niedokładne, bądź fałszywe;
b)
jeżeli wobec potencjalnego przedstawiciela prowadzone jest dochodzenie w sprawie udziału w oszustwie obejmującym uprawnienia lub jednostki Kioto, w praniu pieniędzy, finansowaniu terroryzmu lub w innych poważnych przestępstwach, w których rachunek mógłby stanowić narzędzie, lub jeżeli w poprzednich pięciu latach wydano na taką osobę wyrok skazujący z wyżej wymienionych powodów;
c)
z powodów określonych w prawie krajowym.
6. Jeżeli krajowy administrator odmówił zatwierdzenia upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela, posiadacz rachunku może zgłosić sprzeciw wobec tej odmowy do właściwego organu zgodnie z prawem krajowym, który poleca krajowemu administratorowi, aby zatwierdził przedstawiciela, albo podtrzymuje odmowę, wydając uzasadnioną decyzję, z zastrzeżeniem wymogów prawa krajowego, które służą zasadnemu celowi zgodnemu z niniejszym rozporządzeniem i są proporcjonalne.
Artykuł 25
Aktualizowanie informacji o rachunku i informacji o upoważnionych przedstawicielach
1. Wszyscy posiadacze rachunków zawiadamiają krajowego administratora w ciągu 10 dni roboczych o wszelkich zmianach informacji przedłożonych w celu otwarcia rachunku. Ponadto do dnia 31 grudnia każdego roku posiadacze rachunków potwierdzają wobec krajowego administratora, że informacje dotyczące ich rachunku są nadal kompletne, aktualne, dokładne i prawdziwe.
2. Operatorzy statków powietrznych zawiadamiają administratora ich rachunku w ciągu 10 dni roboczych o dokonaniu połączenia obejmującego dwóch lub większą liczbę operatorów statków powietrznych lub podziału na dwóch lub większą liczbę operatorów statków powietrznych.
3. Zawiadomienie o zmianach należy uzupełnić informacjami wymaganymi przez krajowego administratora zgodnie z niniejszą sekcją. Odpowiedni krajowy administrator zatwierdza aktualizację informacji w ciągu 15 dni roboczych od otrzymania takiego zawiadomienia i informacji uzupełniających. Administrator może odmówić aktualizacji informacji zgodnie z art. 24 ust. 4 i 5. O każdej takiej odmowie powiadamia się posiadacza rachunku. Sprzeciw wobec takiej odmowy można zgłosić właściwemu organowi lub organowi stosownemu na mocy prawa krajowego zgodnie z art. 22.
4. Co najmniej raz co trzy lata krajowy administrator sprawdza, czy informacje przedłożone w celu otwarcia rachunku są nadal kompletne, aktualne, dokładne i prawdziwe, oraz w zależności od przypadku zwraca się do posiadacza rachunku o zawiadomienie o wszelkich zmianach.
5. Posiadacz rachunku posiadania operatora może sprzedać lub zbyć swój rachunek posiadania operatora jedynie wraz z instalacją mu przypisaną.
6. Z zastrzeżeniem przepisów ust. 5 żaden posiadacz rachunku nie może sprzedać ani przekazać własności rachunku innej osobie.
7. Upoważniony przedstawiciel ani dodatkowy upoważniony przedstawiciel nie może przenieść swojego statusu na inną osobę.
8. Posiadacz rachunku może wystąpić z wnioskiem o usunięcie upoważnionego przedstawiciela z rachunku. Po otrzymaniu wniosku krajowy administrator zawiesza dostęp upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela. Odpowiedni administrator usuwa upoważnionego przedstawiciela w ciągu 10 dni roboczych od otrzymania wniosku.
9. Posiadacz rachunku może wyznaczyć nowych upoważnionych przedstawicieli lub dodatkowych upoważnionych przedstawicieli zgodnie z art. 24.
10. Jeżeli zarządzające państwo członkowskie operatora statków powietrznych ulega zmianie zgodnie z procedurą określoną w art. 18a dyrektywy 2003/87/WE lub wskutek rozszerzenia Unii, Centralny Administrator aktualizuje dane krajowego administratora odpowiadającego za dany rachunek posiadania operatora statków powietrznych. W przypadku zmiany administratora rachunku posiadania operatora statków powietrznych nowy administrator może nałożyć wymóg, aby operator statków powietrznych przedłożył informacje dotyczące otwarcia rachunku zgodnie z art. 17 oraz informacje dotyczące upoważnionych przedstawicieli wymagane zgodnie z art. 24.
11. Z zastrzeżeniem przepisów ust. 10 państwo członkowskie odpowiedzialne za zarządzanie rachunkiem nie ulega zmianie.
Artykuł 26
Wykaz bezpiecznych rachunków
1. Rachunki aukcyjne do celów dostawy, rachunki posiadania i rachunki obrotowe mogą posiadać wykaz bezpiecznych rachunków w rejestrze Unii.
2. Rachunki należące do tego samego posiadacza rachunku są automatycznie wprowadzane do wykazu bezpiecznych rachunków.
3. Zmiany w wykazie bezpiecznych rachunków są inicjowane i wprowadzane za pośrednictwem procedury określonej w art. 39 dla przekazów określonych w tytule II rozdział 2 sekcja 6. Zmiany potwierdza dodatkowy upoważniony przedstawiciel lub - jeżeli nie wyznaczono dodatkowego upoważnionego przedstawiciela - inny upoważniony przedstawiciel. Odroczenie określone w art. 39 ust. 3 nie ma zastosowania do usuwania rachunków z wykazu bezpiecznych rachunków; w przypadku wszystkich innych zmian w wykazie bezpiecznych rachunków odroczenie wynosi siedem dni.
Sekcja 3
Zamykanie rachunków
Artykuł 27
Zamykanie rachunków
Z zastrzeżeniem przepisów art. 32 ust. 1 administrator zamyka rachunek w ciągu 10 dni roboczych od otrzymania wniosku posiadacza rachunku innego niż rachunki określone w art. 28, 29, 30 i 31.
Artykuł 28
Zamykanie rachunków posiadania operatora
1. Właściwy organ zawiadamia krajowego administratora w ciągu 10 dni roboczych o uchyleniu lub zawieszeniu zezwolenia na emisję gazów cieplarnianych lub o zamknięciu instalacji. W ciągu dziesięciu dni roboczych od takiego zawiadomienia krajowy administrator odnotowuje odpowiednią datę w rejestrze Unii.
2. Krajowy administrator może zamknąć rachunek posiadania operatora do dnia 30 czerwca roku następującego po roku zamknięcia instalacji, uchylenia lub zawieszenia zezwolenia na emisję gazów cieplarnianych, jeżeli dana instalacja umorzyła ilość uprawnień równą ilości jej zweryfikowanych emisji lub większą od tej ilości i nie została wyłączona zgodnie z art. 27 dyrektywy 2003/87/WE.
Artykuł 29
Zamykanie rachunków posiadania operatora statków powietrznych
Rachunki posiadania operatora statków powietrznych są zamykane przez krajowego administratora, jedynie jeżeli polecił mu to właściwy organ wskutek odkrycia przez ten organ - w wyniku powiadomienia przez posiadacza rachunku lub otrzymania innych dowodów - że operator statków powietrznych dokonał połączenia z innym operatorem statków powietrznych lub zaprzestał prowadzenia całej działalności objętej załącznikiem I do dyrektywy 2003/87/WE.
Artykuł 30
Zamykanie rachunków weryfikatora
1. Krajowy administrator zamyka rachunek weryfikatora w ciągu dziesięciu dni roboczych od otrzymania wniosku weryfikatora o zamknięcie rachunku.
2. Właściwy organ może także polecić krajowemu administratorowi, aby zamknął rachunek weryfikatora, jeżeli spełniono jeden z poniższych warunków:
a)
akredytacja weryfikatora wygasła lub została cofnięta,
b)
weryfikator zaprzestał działalności.
Artykuł 31
Zamknięcie rachunku zgodności w ramach ESD
1. Centralny administrator zamyka rachunek zgodności w ramach ESD nie wcześniej niż jeden miesiąc po określeniu liczby statusu zgodności dla tego rachunku zgodnie z art. 79 i nie później niż dnia 21 grudnia oraz po uprzednim zawiadomieniu posiadacza rachunku.
2. Centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii dokonał przekazu wszystkich międzynarodowych jednostek emisji, tCER lub lCER wykorzystywanych zgodnie z art. 81 na odpowiedni rachunek wycofania PzK.
3. Jeżeli zgodnie z przepisami dotyczącymi transakcji mającymi zastosowanie do ITL opracowanego zgodnie z protokołem z Kioto bezpośredni przekaz na odpowiedni rachunek wycofania PzK jest zabroniony, międzynarodowe jednostki emisji, tCER i lCER, które zostały wykorzystane w celu zapewnienia zgodności, są przekazywane najpierw na specjalny rachunek posiadania utworzony w tym celu przez krajowego administratora.
4. Po zamknięciu rachunku zgodności w ramach ESD centralny administrator dopilnowuje, aby rejestr Unii dokonał przekazu AEA pozostających na rachunku zgodności w ramach ESD na rachunek usunięcia uprawnień w ramach ESD.
Artykuł 32
Dodatnie saldo na zamykanych rachunkach
1. Jeżeli występuje dodatnie saldo uprawnień lub jednostek Kioto na rachunku, który administrator ma zamknąć zgodnie z art. 27, 28 i 29, to administrator zwraca się do posiadacza rachunku z wnioskiem o wskazanie innego rachunku, na który takie uprawnienia lub jednostki Kioto zostaną przekazane. Jeżeli posiadacz rachunku nie odpowie na wniosek administratora w ciągu 40 dni roboczych, administrator przekazuje uprawnienia i jednostki Kioto na swój krajowy rachunek posiadania.
2. Jeżeli występuje dodatnie saldo uprawnień lub jednostek Kioto na rachunku, do którego dostęp zawieszono zgodnie z art. 34, właściwy organ może nałożyć wymóg, aby uprawnienia i jednostki Kioto zostały natychmiast przekazane na stosowny krajowy rachunek.
Artykuł 33
Zamykanie rachunków i usunięcie upoważnionego przedstawiciela z inicjatywy administratora
1. Jeżeli sytuacja, która spowodowała zawieszenie dostępu do rachunków zgodnie z art. 34, nie została rozwiązana w rozsądnym okresie pomimo wielokrotnych powiadomień, właściwy organ może polecić krajowemu administratorowi, aby zamknął te rachunki, do których dostęp został zawieszony, lub - w przypadku rachunków posiadania operatora lub rachunków posiadania operatora statków powietrznych - aby nadał takim rachunkom status zablokowany, dopóki właściwy organ nie stwierdzi, że sytuacja, która spowodowała zawieszenie, nie ma już miejsca.
2. Jeżeli osobisty rachunek posiadania lub rachunek obrotowy wykazuje zerowe saldo i w okresie jednego roku nie zostały zapisane w nim żadne transakcje, krajowy administrator może powiadomić posiadacza rachunku, że jego osobisty rachunek posiadania lub rachunek obrotowy zostanie zamknięty w ciągu 40 dni roboczych, chyba że krajowy administrator otrzyma w ciągu tego okresu wniosek o jego utrzymanie. Jeżeli krajowy administrator nie otrzyma takiego wniosku od posiadacza rachunku, może zamknąć rachunek.
3. Krajowy administrator zamyka rachunek posiadania operatora, jeżeli właściwy organ polecił mu jego zamknięcie na podstawie braku przesłanek pozwalających oczekiwać dalszego umorzenia uprawnień.
4. Krajowy administrator może usunąć upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela, jeżeli uzna, że należało wydać odmowę zatwierdzenia upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela zgodnie z art. 24 ust. 3, a w szczególności jeżeli odkryje, że dokumenty i informacje dotyczące danych osobowych dostarczone przy wyznaczaniu były niepełne, nieaktualne, niedokładne lub fałszywe.
5. Posiadacz rachunku może w ciągu 30 dni kalendarzowych zgłosić właściwemu organowi sprzeciw wobec zmiany statusu danego rachunku zgodnie z ust. 1 lub wobec usunięcia upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela zgodnie z ust. 4 zgodnie z prawem krajowym, zaś właściwy organ poleca krajowemu administratorowi, aby przywrócił rachunek lub upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela, lub podtrzymuje zmianę statusu rachunku lub usunięcie, wydając uzasadnioną decyzję, z zastrzeżeniem wymogów prawa krajowego, które służą zasadnemu celowi zgodnemu z niniejszym rozporządzeniem i są proporcjonalne.
Sekcja 4
Zawieszenie dostępu do rachunków
Artykuł 34
Zawieszenie dostępu do rachunków
1. Administrator może zawiesić dostęp upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela do dowolnego rachunku w rejestrze lub do procesów, do których upoważniony przedstawiciel miałby w przeciwnym wypadku dostęp, jeżeli administrator ma uzasadnione powody, by sądzić, że upoważniony przedstawiciel dokonał:
a)
próby dostępu do rachunków lub procesów, do których nie jest upoważniony;
b)
wielokrotnych prób dostępu do rachunku lub procesu przy użyciu nieprawidłowej nazwy użytkownika lub hasła; lub
c)
próby naruszenia bezpieczeństwa, dostępności, integralności lub poufności rejestru Unii lub EUTL lub danych tam przetwarzanych bądź przechowywanych.
2. Administrator może zawiesić dostęp wszystkich upoważnionych przedstawicieli lub dodatkowych upoważnionych przedstawicieli do danego rachunku, jeżeli spełniono jeden z poniższych warunków:
a)
posiadacz rachunku zmarł bez prawnego następcy lub przestał istnieć jako osoba prawna;
b)
posiadacz rachunku nie uiścił opłat;
c)
posiadacz rachunku naruszył warunki mające zastosowanie do rachunku;
d)
posiadacz rachunku nie udzielił zgody na zmiany warunków dokonane przez krajowego administratora lub Centralnego Administratora;
e)
posiadacz rachunku nie zgłosił zmian informacji dotyczących rachunku lub nie dostarczył dowodów wymaganych przy zmianie informacji dotyczących rachunku lub wymaganych w związku z podaniem informacji dla nowego rachunku;
f)
posiadacz rachunku nie utrzymał wymaganej minimalnej liczby upoważnionych przedstawicieli dla danego rachunku;
g)
posiadacz rachunku nie spełnił wymogu państwa członkowskiego przewidującego, że upoważniony przedstawiciel musi mieć stałe miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego krajowego administratora;
h)
posiadacz rachunku nie spełnił wymogu państwa członkowskiego przewidującego, że posiadacz rachunku musi mieć stałą siedzibę lub być zarejestrowany w państwie członkowskim administratora rachunku.
3. Administrator może zawiesić dostęp wszystkich upoważnionych przedstawicieli lub dodatkowych upoważnionych przedstawicieli do danego rachunku oraz możliwość inicjowania procesów z tego rachunku:
a)
na maksymalnie cztery tygodnie, jeżeli krajowy administrator ma uzasadnione powody, aby sądzić, że rachunek zostanie lub został wykorzystany w oszustwie, w praniu pieniędzy, finansowaniu terroryzmu, korupcji lub w innych poważnych przestępstwach; lub
b)
na podstawie przepisów prawa krajowego, które służą zasadnemu celowi, i zgodnie z nimi.
4. Krajowy administrator może zawiesić dostęp do rachunku, jeżeli uzna, że należało odmówić jego otwarcia zgodnie z art. 22 lub że posiadacz rachunku nie spełnia już wymogów związanych z otwarciem rachunku.
5. Administrator rachunku znosi zawieszenie natychmiast po rozwiązaniu problemu, który spowodował to zawieszenie.
6. Posiadacz rachunku może w ciągu 30 dni kalendarzowych zgłosić sprzeciw wobec zawieszenia dostępu zgodnie z ust. 1 i 3 właściwemu organowi lub organowi stosownemu na mocy prawa krajowego, który poleca krajowemu administratorowi, aby przywrócił dostęp, albo podtrzymuje zawieszenie, wydając uzasadnioną decyzję, z zastrzeżeniem wymogów prawa krajowego, które służą zasadnemu celowi zgodnemu z niniejszym rozporządzeniem i są proporcjonalne.
7. Właściwy organ lub Komisja może również polecić krajowemu administratorowi lub centralnemu administratorowi, aby wprowadził zawieszenie z jednego z powodów określonych w ust. 1, 2, 3 i 4.
8. Krajowy organ ścigania państwa członkowskiego administratora może również polecić administratorowi, aby wprowadził zawieszenie na podstawie prawa krajowego i zgodnie z nim.
9. Jeżeli zawieszono dostęp do rachunku zewnętrznej platformy obrotu administrator zawiesza również dostęp do rachunków użytkowników przez zewnętrzną platformę obrotu zapewniony zgodnie z art. 23 ust. 4. Jeżeli zawieszono dostęp upoważnionych przedstawicieli i dodatkowych upoważnionych przedstawicieli do rachunku zewnętrznej platformy obrotu, administrator zawiesza również dostęp tych przedstawicieli zapewniony przez posiadacza rachunku przez zewnętrzną platformę obrotu zgodnie z art. 23 ust. 4.
10. Jeżeli posiadacz rachunku posiadania operatora lub rachunku posiadania operatora statków powietrznych nie może dokonać umorzenia w ciągu 10 dni roboczych przed terminem umorzenia określonym w art. 12 ust. 2a i 3 dyrektywy 2003/87/WE ze względu na zawieszenie zgodnie z niniejszym artykułem, krajowy administrator umarza - na wniosek posiadacza rachunku - liczbę uprawnień określoną przez posiadacza rachunku.
TYTUŁ II
PRZEPISY SZCZEGÓŁOWE DOTYCZĄCE REJESTRU UNII W ODNIESIENIU DO UNIJNEGO SYSTEMU HANDLU UPRAWNIENIAMI DO EMISJI
ROZDZIAŁ 1
Zweryfikowane emisje i zgodność
Artykuł 35
Dane dotyczące zweryfikowanych emisji instalacji lub operatora statków powietrznych
1. Zawsze gdy wymagają tego przepisy krajowe, każdy operator i operator statków powietrznych wybiera weryfikatora z wykazu weryfikatorów zarejestrowanych u krajowego administratora zarządzającego jego rachunkiem. Jeżeli operator lub operator statków powietrznych jest również weryfikatorem, nie może on wybrać siebie jako weryfikatora.
2. Krajowy administrator, właściwy organ lub - zgodnie z decyzją właściwego organu - posiadacz rachunku lub weryfikator wprowadza dane dotyczące emisji za poprzedni rok do dnia 31 marca.
3. Roczne dane dotyczące emisji zgłasza się w formacie określonym w załączniku IX.
4. Po pomyślnej weryfikacji sprawozdania operatora w sprawie emisji z instalacji za poprzedni rok lub sprawozdania operatora statków powietrznych w sprawie emisji z całej działalności lotniczej prowadzonej w poprzednim roku, przeprowadzonej zgodnie z art. 15 akapit pierwszy dyrektywy 2003/87/WE, weryfikator lub właściwy organ zatwierdza roczne zweryfikowane emisje.
5. Emisje zatwierdzone zgodnie z ust. 4 zostają oznaczone w rejestrze Unii przez krajowego administratora lub właściwy organ jako zweryfikowane. Właściwy organ może zdecydować, że zamiast krajowego administratora za oznaczanie emisji w rejestrze Unii jako zweryfikowane odpowiada weryfikator.
6. Właściwy organ może polecić krajowemu administratorowi, aby skorygował roczne zweryfikowane emisje dla danej instalacji lub danego operatora statków powietrznych w celu zapewnienia zgodności z art. 14 i 15 dyrektywy 2003/87/WE, poprzez wprowadzenie do rejestru Unii skorygowanych zweryfikowanych lub szacunkowych emisji dla danej instalacji lub danego operatora statków powietrznych za dany rok.
7. Jeżeli w dniu 1 maja każdego roku nie zapisano w rejestrze Unii zweryfikowanych emisji dla instalacji lub operatora statków powietrznych za poprzedni rok lub jeżeli udowodniono, że zweryfikowane emisje są nieprawidłowe, zastępcza szacunkowa liczba wprowadzona do rejestru Unii zostanie obliczona tak dokładnie, jak to tylko możliwe, zgodnie z art. 14 i 15 dyrektywy 2003/87/WE.
Artykuł 36
Blokowanie rachunków wskutek niezgłoszenia zweryfikowanych emisji
1. Jeżeli w dniu 1 kwietnia każdego roku nie zapisano w rejestrze Unii rocznych zweryfikowanych emisji dla instalacji lub operatora statków powietrznych za poprzedni rok, centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii nadał odpowiedniemu rachunkowi posiadania operatora lub rachunkowi posiadania operatora statków powietrznych status „zablokowany”.
2. Gdy wszystkie zaległe zweryfikowane emisje instalacji lub operatora statków powietrznych za dany rok zostaną zapisane w rejestrze Unii, centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii nadał rachunkowi status „otwarty”.
Artykuł 37
Obliczenia liczb statusu zgodności
1. Centralny administrator dopilnowuje, by w dniu 1 maja każdego roku rejestr Unii wskazał liczbę statusu zgodności za ubiegły rok dla każdej instalacji i każdego operatora statków powietrznych z otwartym lub zablokowanym rachunkiem posiadania operatora lub rachunkiem posiadania operatora statków powietrznych przez obliczenie sumy wszystkich umorzonych za bieżący okres uprawnień pomniejszonej o sumę wszystkich zweryfikowanych emisji w bieżącym okresie do bieżącego roku włącznie i powiększonej o czynnik korekty.
2. Czynnik korekty, o którym mowa w ust. 1, wynosi zero, jeżeli liczba statusu zgodności dla ostatniego roku poprzedniego okresu była większa od zera, ale pozostaje na tym samym poziomie co liczba statusu zgodności dla ostatniego roku poprzedniego okresu, jeśli liczba ta jest mniejsza od zera lub równa zero.
3. Centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii zapisał liczbę statusu zgodności dla każdej instalacji i każdego operatora statków powietrznych dla każdego roku.
ROZDZIAŁ 2
Transakcje
Sekcja 1
Przepisy ogólne
Artykuł 38
Wyłącznie transakcje jednoznacznie określone w niniejszym rozporządzeniu dla każdego rodzaju rachunku są inicjowane przez ten rodzaj rachunku.
Artykuł 39
Dokonywanie przekazów
1. W przypadku wszystkich transakcji określonych w niniejszym rozdziale, które nie są inicjowane przez zewnętrzną platformę obrotu, rejestr Unii wymaga przed zainicjowaniem transakcji potwierdzenia pozapasmowego. Transakcja zostaje zainicjowana dopiero po potwierdzeniu pozapasmowym transakcji przez innego upoważnionego przedstawiciela lub, w stosownym przepadku, dodatkowego przedstawiciela rachunku, którego zgoda jest wymagana zgodnie z ust. 23 ust. 3.
2. W przypadku wszystkich przekazów określonych w art. 64 i w sekcji 8 niniejszego rozdziału przekaz zostaje zainicjowany natychmiast, jeżeli jest potwierdzony między godziną 10:00 a 16:00 czasu środkowoeuropejskiego od poniedziałku do piątku włącznie, z wyjątkiem dni ustawowo wolnych od pracy w państwach członkowskich, które podjęły decyzję o zawieszeniu biegu odroczenia zgodnie z ust. 3.
Przekaz potwierdzony o innej porze zostaje zainicjowany w tym samym dniu przypadającym między poniedziałkiem a piątkiem, z wyjątkiem dni ustawowo wolnych od pracy, o których mowa w akapicie pierwszym, o godzinie 10:00 czasu środkowoeuropejskiego, jeżeli zostanie potwierdzony przed godziną 10:00 czasu środkowoeuropejskiego, lub następnego dnia przypadającego między poniedziałkiem a piątkiem, z wyjątkiem dni ustawowo wolnych od pracy, o których mowa w akapicie pierwszym, o godzinie 10:00 czasu środkowoeuropejskiego, jeżeli zostanie potwierdzony po godzinie 16:00 czasu środkowoeuropejskiego.
3. W przypadku wszystkich przekazów uprawnień i jednostek Kioto określonych w art. 64 i 65 oraz wszystkich przekazów określonych w art. 66 na rachunki, które nie figurują w wykazie bezpiecznych rachunków posiadacza rachunku obrotowego, stosuje się 26-godzinne odroczenie między inicjacją a powiadomieniem o przekazie w celu finalizacji zgodnie z art. 104. Bieg odroczenia zostaje zawieszony między godziną 00:00 a 24:00 czasu środkowoeuropejskiego w soboty i niedziele. Państwa członkowskie mogą również podjąć decyzję o zawieszeniu biegu odroczenia między godziną 00:00 a 24:00 czasu środkowoeuropejskiego w dniach ustawowo wolnych od pracy w danym roku, z zastrzeżeniem publikacji tej decyzji do dnia 1 grudnia roku poprzedniego.
4. Jeżeli przedstawiciel rachunku podejrzewa, że dany przekaz zainicjowano w sposób nielegalny, najpóźniej dwie godziny przed upływem odroczenia przewidzianego w ust. 3 przedstawiciel rachunku może zwrócić się do krajowego administratora lub, w stosownym przypadku, do centralnego administratora z wnioskiem o anulowanie przekazu w imieniu przedstawiciela rachunku, zanim zostanie przesłane powiadomienie o przekazie w celu finalizacji. Bezzwłocznie po złożeniu tego wniosku posiadacz rachunku zgłasza podejrzenie oszustwa właściwemu krajowemu organowi ścigania. Zgłoszenie to przekazuje się w ciągu 7 dni krajowemu administratorowi lub, w stosownym przypadku, do centralnemu administratorowi.
5. W momencie inicjacji zgodnie z ust. 1 i 2 zostaje przesłane powiadomienie do wszystkich przedstawicieli rachunku dotyczące proponowanej inicjacji przekazu.
Artykuł 40
Charakter uprawnień i nieodwracalność transakcji
1. Uprawnienie lub jednostka Kioto jest zamiennym, niematerialnym instrumentem, który jest zbywalny na rynku.
2. Niematerialny charakter uprawnień i jednostek Kioto oznacza, że zapis w rejestrze Unii stanowi wystarczające potwierdzenie prima facie prawa własności uprawnienia lub jednostki Kioto oraz potwierdzenie wszelkich innych kwestii, które zgodnie z niniejszym rozporządzeniem są kierowane lub mogą być wprowadzane do rejestru Unii.
3. Zamienność uprawnień i jednostek Kioto oznacza, że wszelkie obowiązki dotyczące zwrotu lub restytucji, które mogą dotyczyć uprawnienia lub jednostki Kioto zgodnie z prawem krajowym, mają zastosowanie do uprawnienia lub jednostki Kioto tego samego rodzaju.
Z zastrzeżeniem przepisów art. 70 oraz procesu uzgadniania przewidzianego w art. 103, transakcja staje się ostateczna i nieodwracalna z chwilą finalizacji transakcji zgodnie z art. 104. Nie naruszając przepisów ani środków na podstawie prawa krajowego, które mogą wiązać się z wymogiem lub nakazem wykonania nowej transakcji w rejestrze Unii, żaden przepis ustawowy, wykonawczy ani żadna zasada lub praktyka dotyczące unieważnienia kontraktów i transakcji nie prowadzi do odwołania w rejestrze transakcji, która stała się ostateczna i nieodwracalna zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Posiadacz rachunku lub osoba trzecia nie mogą zostać pozbawieni możliwości wykonania jakichkolwiek praw lub roszczeń wynikających z podstawowej transakcji, na postawie których mogą oni mieć prawo do zwrotu, restytucji lub odszkodowania z tytułu transakcji sfinalizowanej w rejestrze Unii, np. w przypadku oszustwa czy błędu technicznego, pod warunkiem że nie prowadzi to do wycofania, unieważnienia lub odwołania transakcji w rejestrze Unii.
4. Nabywca i posiadacz uprawnienia lub jednostki Kioto działający w dobrej wierze nabywa prawo własności uprawnienia lub jednostki Kioto, które nie jest obciążone ewentualnymi wadami prawnymi po stronie zbywcy.
Sekcja 2
Tworzenie uprawnień
Artykuł 41
Tworzenie uprawnień
1. Centralny administrator może utworzyć w zależności od przypadku unijny rachunek wszystkich uprawnień do emisji, unijny rachunek wszystkich uprawnień do emisji lotniczych, unijny rachunek aukcyjny uprawnień do emisji, unijny rachunek aukcyjny uprawnień do emisji lotniczych, unijny rachunek wymiany jednostek emisji i unijny rachunek międzynarodowych jednostek emisji oraz tworzy lub anuluje rachunki i uprawnienia zgodnie z wymogami aktów prawa Unii, w tym zgodnie z wymogami art. 3e ust. 3, art. 9, art. 9a, art. 10a ust. 8 i art. 11a dyrektywy 2003/87/WE, art. 10 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1031/2010 lub art. 41 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 920/2010.
2. W odpowiednim czasie Komisja poleca centralnemu administratorowi, aby utworzył pewną liczbę uprawnień do emisji ogólnych równą łącznie liczbie określonej zgodnie z art. 2 ust. 1 decyzji Komisji 2010/670/UE (17) na rachunku ustanowionym na potrzeby art. 10a ust. 8 dyrektywy 2003/87/WE lub w celu przekazu na taki rachunek.
3. Centralny administrator dopilnowuje, by po utworzeniu uprawnienia rejestr Unii nadał każdemu uprawnieniu niepowtarzalny jednostkowy kod identyfikacyjny.
Sekcja 3
Przekazy na rachunki przed aukcjami i przydziałem
Artykuł 42
Przekaz uprawnień do emisji ogólnych będących przedmiotem aukcji
1. Centralny administrator w odpowiednim czasie dokonuje w imieniu odpowiedniego organizatora aukcji wyznaczonego zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1031/2010 przekazu uprawnień do emisji ogólnych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji na unijny rachunek aukcyjny w ilości odpowiadającej rocznym wielkościom określonym zgodnie z art. 10 wspomnianego rozporządzenia.
2. W przypadku dostosowania rocznych wielkości zgodnie z art. 14 rozporządzenia (UE) nr 1031/2010 centralny administrator w zależności od przypadku dokonuje przekazu odpowiedniej ilości uprawnień do emisji ogólnych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji na unijny rachunek aukcyjny lub z unijnego rachunku aukcyjnego na unijny rachunek wszystkich uprawnień do emisji.
Artykuł 43
Przekaz uprawnień do emisji ogólnych przydzielanych bezpłatnie
Centralny administrator w odpowiednim czasie dokonuje przekazu uprawnień do emisji ogólnych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji na unijny rachunek przydziału uprawnień do emisji w ilości odpowiadającej sumie uprawnień przydzielanych bezpłatnie zgodnie z tabelami krajowego rozdziału uprawnień każdego państwa członkowskiego.
Artykuł 44
Przekaz uprawnień do emisji ogólnych do rezerwy dla nowych instalacji
1. Centralny administrator w odpowiednim czasie dokonuje przekazu uprawnień do emisji ogólnych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji na unijny rachunek rezerwy dla nowych instalacji w ilości odpowiadającej pięciu procentom ogólnounijnej ilości uprawnień określonej decyzjami przyjętymi zgodnie z art. 9 i 9a dyrektywy 2003/87/WE, pomniejszonej o liczbę określoną zgodnie z art. 41 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
2. Jeżeli ogólnounijna ilość uprawnień zostaje zwiększona decyzją przyjętą zgodnie z art. 9 i 9a dyrektywy 2003/87/WE, centralny administrator dokonuje przekazu dodatkowych uprawnień do emisji ogólnych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji na unijny rachunek rezerwy dla nowych instalacji w ilości odpowiadającej pięciu procentom zwiększenia ogólnounijnej ilości uprawnień.
3. Jeżeli ogólnounijna ilość uprawnień zostaje zmniejszona decyzją przyjętą zgodnie z art. 9 i 9a dyrektywy 2003/87/WE, centralny administrator usuwa uprawnienia do emisji ogólnych z unijnego rachunku rezerwy dla nowych instalacji w ilości odpowiadającej pięciu procentom zmniejszenia ogólnounijnej ilości uprawnień.
4. W przypadku przydziału dla nowych instalacji lub przydziału dla nowych instalacji w następstwie znaczącego zwiększenia zdolności produkcyjnej zgodnie z art. 19 i 20 2011/278/UE ostateczna ilość uprawnień przydzielanych bezpłatnie operatorowi na cały okres rozliczeniowy, wprowadzona do EUTL zgodnie z art. 51 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, zostaje przekazana przez centralnego administratora z unijnego rachunku rezerwy dla nowych instalacji na unijny rachunek przydziału uprawnień do emisji.
Artykuł 45
Przekaz uprawnień do emisji lotniczych będących przedmiotem aukcji
1. Centralny administrator w odpowiednim czasie dokonuje w imieniu odpowiedniego organizatora aukcji wyznaczonego zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1031/2010 przekazu uprawnień do emisji lotniczych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji lotniczych na unijny rachunek aukcyjny uprawnień do emisji lotniczych w ilości odpowiadającej rocznym wielkościom określonym zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1031/2010.
2. W przypadku dostosowania rocznych wielkości zgodnie z art. 14 rozporządzenia (UE) nr 1031/2010 centralny administrator w zależności od przypadku dokonuje przekazu odpowiedniej ilości uprawnień do emisji lotniczych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji lotniczych na unijny rachunek aukcyjny uprawnień do emisji lotniczych lub z unijnego rachunku aukcyjnego uprawnień do emisji lotniczych na unijny rachunek wszystkich uprawnień do emisji lotniczych.
Artykuł 46
Przekaz uprawnień do emisji lotniczych przydzielanych bezpłatnie
1. Centralny administrator w odpowiednim czasie dokonuje przekazu uprawnień do emisji lotniczych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji lotniczych na unijny rachunek przydziału uprawnień do emisji lotniczych w ilości odpowiadającej sumie uprawnień do emisji lotniczych przydzielanych bezpłatnie określonej decyzją Komisji przyjętą na podstawie art. 3e ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE.
2. Jeżeli liczba uprawnień do emisji lotniczych przydzielanych bezpłatnie zostaje zwiększona decyzją przyjętą na podstawie art. 3e ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE, centralny administrator dokonuje przekazu dodatkowych uprawnień do emisji lotniczych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji lotniczych na unijny rachunek przydziału uprawnień do emisji lotniczych w ilości odpowiadającej zwiększeniu liczby uprawnień do emisji lotniczych przydzielanych bezpłatnie.
3. Jeżeli liczba uprawnień do emisji lotniczych przydzielanych bezpłatnie zostaje zmniejszona decyzją przyjętą na podstawie art. 3e ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE, centralny administrator usuwa uprawnienia do emisji lotniczych z unijnego rachunku przydziału uprawnień do emisji lotniczych w ilości odpowiadającej zmniejszeniu liczby uprawnień do emisji lotniczych przydzielanych bezpłatnie.
Artykuł 47
Przekaz uprawnień do emisji lotniczych do specjalnej rezerwy
1. Centralny administrator w odpowiednim czasie dokonuje przekazu uprawnień do emisji lotniczych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji lotniczych na unijny rachunek specjalnej rezerwy w ilości odpowiadającej liczbie uprawnień do emisji lotniczych w specjalnej rezerwie określonej decyzją Komisji przyjętą na podstawie art. 3e ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE.
2. Jeżeli liczba uprawnień do emisji lotniczych w specjalnej rezerwie zostaje zwiększona decyzją przyjętą na podstawie art. 3e ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE, centralny administrator dokonuje przekazu dodatkowych uprawnień do emisji lotniczych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji lotniczych na unijny rachunek specjalnej rezerwy w ilości odpowiadającej zwiększeniu liczby uprawnień do emisji lotniczych w specjalnej rezerwie.
3. Jeżeli liczba uprawnień do emisji lotniczych w specjalnej rezerwie zostaje zmniejszona decyzją przyjętą na podstawie art. 3e ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE, centralny administrator usuwa uprawnienia do emisji lotniczych z unijnego rachunku specjalnej rezerwy w ilości odpowiadającej zmniejszeniu liczby uprawnień w specjalnej rezerwie.
4. W przypadku przydziału ze specjalnej rezerwy zgodnie z art. 3f dyrektywy 2003/87/WE ostateczna ilość uprawnień do emisji lotniczych przydzielanych bezpłatnie operatorowi statków powietrznych na cały okres rozliczeniowy, wprowadzona do EUTL zgodnie z art. 54 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, zostaje automatycznie przekazana z unijnego rachunku specjalnej rezerwy na unijny rachunek przydziału do emisji lotniczych.
Artykuł 48
Przekaz uprawnień do emisji ogólnych na unijny rachunek wszystkich uprawnień do emisji
Z końcem każdego okresu rozliczeniowego centralny administrator przekazuje na unijny rachunek wszystkich uprawnień do emisji wszystkie uprawnienia pozostające na unijnym rachunku przydziału uprawnień do emisji oraz na unijnym rachunku rezerwy dla nowych instalacji.
Artykuł 49
Przekaz uprawnień de emisji lotniczych na unijny rachunek wszystkich uprawnień do emisji lotniczych
Z końcem każdego okresu rozliczeniowego centralny administrator przekazuje na unijny rachunek wszystkich uprawnień do emisji lotniczych wszystkie uprawnienia pozostające na unijnym rachunku specjalnej rezerwy.
Artykuł 50
Usuwanie uprawnień do emisji lotniczych
Centralny administrator dopilnowuje, aby z końcem każdego okresu rozliczeniowego wszystkie uprawnienia pozostałe na unijnym rachunku przydziału uprawnień do emisji lotniczych przekazywano na unijny rachunek usunięcia uprawnień.
Sekcja 4
Przydział dla instalacji stacjonarnych
Artykuł 51
Wprowadzenie tabeli krajowego rozdziału uprawnień do EUTL
1. Do dnia 31 grudnia 2012 r. każde państwo członkowskie zgłasza swoją tabelę krajowego rozdziału uprawnień na okres 2013-2020. Państwa członkowskie zapewniają, by tabele krajowego rozdziału uprawnień zawierały informacje określone w załączniku X.
2. Jeżeli Komisja uzna, że tabela krajowego rozdziału uprawnień jest zgodna z dyrektywą 2003/87/WE, decyzją 2011/278/UE i decyzjami przyjętymi przez Komisję zgodnie z art. 10c ust. 6 dyrektywy 2003/87/WE, poleca centralnemu administratorowi, aby wprowadził tabelę krajowego rozdziału uprawnień do EUTL. W przeciwnym wypadku w odpowiednim okresie odmawia przyjęcia tabeli krajowego rozdziału uprawnień i bezzwłocznie informuje o tym dane państwo członkowskie, podając przyczyny odmowy oraz przedstawiając kryteria, jakie należy spełnić, aby kolejne zgłoszenie zostało przyjęte. Dane państwo członkowskie w ciągu trzech miesięcy przedkłada Komisji zmienioną tabelę krajowego rozdziału uprawnień.
Artykuł 52
Zmiany w tabelach krajowego rozdziału uprawnień
1. Krajowy administrator wprowadza zmiany w tabeli krajowego rozdziału uprawnień w EUTL, jeżeli:
a)
zezwolenie instalacji unieważniono lub jeżeli ono wygasło;
b)
instalacja zaprzestała działalności;
c)
instalację podzielono na co najmniej dwie instalacje;
d)
co najmniej dwie instalacje zostały połączone w jedną.
2. Państwo członkowskie powiadamia Komisję o zmianach w tabeli krajowego rozdziału uprawnień dotyczących:
a)
przydziałów dla nowych instalacji lub przydziałów dla nowych instalacji w następstwie znaczącego zwiększenia zdolności produkcyjnej;
b)
częściowego zaprzestania działalności i znaczącego zmniejszenia zdolności produkcyjnej;
c)
bezpłatnego przydziału zgodnie z art. 10c dyrektywy 2003/87/WE, który jest uzasadniony w świetle rozwoju inwestycji podjętych i zgłoszonych Komisji zgodnie z art. 10c ust. 1 wspomnianej dyrektywy;
d)
wszelkich innych zmian, o których nie wspomniano w ust. 1.
Po otrzymaniu powiadomienia zgodnie z akapitem pierwszym, jeżeli Komisja uzna, że zmiany w tabeli krajowego rozdziału uprawnień są zgodne z dyrektywą 2003/87/WE, decyzją 2011/278/UE i decyzjami przyjętymi przez Komisję zgodnie z art. 10c ust. 6 dyrektywy 2003/87/WE, poleca centralnemu administratorowi, aby wprowadził odpowiednie zmiany do tabelę krajowego rozdziału uprawnień znajdującej się w EUTL. W przeciwnym wypadku w odpowiednim okresie odmawia przyjęcia zmian i bezzwłocznie informuje o tym dane państwo członkowskie, podając przyczyny odmowy oraz przedstawiając kryteria, jakie należy spełnić, aby kolejne zgłoszenie zostało przyjęte.
Artykuł 53
Bezpłatny przydział uprawnień do emisji ogólnych
1. Krajowy administrator wskazuje w tabeli krajowego rozdziału uprawnień dla każdego operatora, każdego roku i każdej podstawy prawnej określonej w załączniku X, czy dana instalacja powinna otrzymać przydział na odnośny rok.
2. Od dnia 1 lutego 2013 r. centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii automatycznie przekazywał uprawnienia do emisji ogólnych z unijnego rachunku przydziału uprawnień do emisji zgodnie z odpowiednią tabelą krajowego rozdziału uprawnień na odpowiedni otwarty lub zablokowany rachunek posiadania operatora, uwzględniając zasady automatycznego przekazywania uprawnień określone w specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych przewidzianych w art. 105.
3. W przypadku gdy wyłączony rachunek posiadania operatora nie otrzyma uprawnień na mocy ust. 2, uprawnienia te nie zostaną przekazane na ten rachunek, jeżeli zostanie mu następnie nadany status „otwarty”.
4. Centralny administrator dopilnowuje, by operator mógł przekazywać z powrotem nadwyżkę uprawnień na unijny rachunek przydziału uprawnień do emisji, w przypadku gdy centralny administrator wprowadził zmianę do tabeli krajowego rozdziału uprawnień danego państwa członkowskiego zgodnie z art. 52 ust. 2, aby poprawić nadmierny przydział uprawnień dla operatora, i właściwy organ zwrócił się do operatora o zwrot takiej nadwyżki uprawnień.
Sekcja 5
Przydział dla operatorów statków powietrznych
Artykuł 54
Wprowadzenie tabeli krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych do EUTL
1. Do dnia 30 września 2012 r. każde państwo członkowskie zgłasza Komisji swoją tabelę krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych na okres 2013-2020. Państwa członkowskie zapewniają, by tabele krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych zawierały informacje określone w załączniku XI.
2. Jeżeli Komisja uzna, że tabela krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych jest zgodna z dyrektywą 2003/87/WE, w szczególności z przydziałami uprawnień obliczonymi i opublikowanymi przez państwa członkowskie zgodnie z art. 3e ust. 4 wspomnianej dyrektywy, poleca centralnemu administratorowi, aby wprowadził tabelę krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych do EUTL. W przeciwnym wypadku w odpowiednim okresie odmawia przyjęcia tabeli krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych i bezzwłocznie informuje o tym dane państwo członkowskie, podając przyczyny odmowy oraz przedstawiając kryteria, jakie należy spełnić, aby kolejne zgłoszenie zostało przyjęte. Dane państwo członkowskie w ciągu trzech miesięcy przedkłada Komisji zmienioną tabelę krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych.
Artykuł 55
Zmiany w tabelach krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych
1. Krajowy administrator wprowadza zmiany w tabeli krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych w EUTL, jeżeli:
a)
operator statków powietrznych zaprzestał prowadzenia całej działalności objętej załącznikiem I do dyrektywy 2003/87/WE;
b)
operatora statków powietrznych podzielono na co najmniej dwóch operatorów;
c)
co najmniej dwóch operatorów statków powietrznych zostało połączonych w jednego operatora statków powietrznych.
2. Państwo członkowskie powiadamia Komisję o zmianach w tabeli krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych dotyczących:
a)
wszelkich przydziałów ze specjalnej rezerwy zgodnie z art. 3f dyrektywy 2003/87/WE;
b)
dostosowań wynikających z przyjęcia środków zgodnie z art. 25a dyrektywy 2003/87/WE;
c)
wszelkich innych zmian, o których nie wspomniano w ust. 1.
3. Jeżeli Komisja uzna, że zmiany w tabeli krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych są zgodne z dyrektywą 2003/87/WE, w szczególności z przydziałami uprawnień obliczonymi i opublikowanymi zgodnie z art. 3f ust. 7 wspomnianej dyrektywy w przypadku przydziałów ze specjalnej rezerwy, poleca centralnemu administratorowi, aby wprowadził odpowiednie zmiany w tabeli krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych w EUTL. W przeciwnym wypadku w odpowiednim okresie odmawia przyjęcia zmian i bezzwłocznie informuje o tym państwo członkowskie, podając przyczyny odmowy oraz przedstawiając kryteria, jakie należy spełnić, aby kolejne zgłoszenie zostało przyjęte.
4. Jeżeli w połączeniu operatorów statków powietrznych biorą udział operatorzy statków powietrznych zarządzani przez różne państwa członkowskie, zmianę zgodnie z ust. 1 lit. c) inicjuje krajowy administrator zarządzający operatorem statków powietrznych, którego przydział ma zostać włączony do przydziału innego operatora statków powietrznych. Przed wprowadzeniem zmiany wymagana jest zgoda krajowego administratora zarządzającego operatorem statków powietrznych, którego przydział obejmie przydział przyłączonego operatora statków powietrznych.
Artykuł 56
Bezpłatny przydział uprawnień do emisji lotniczych
1. Krajowy administrator wskazuje w tabeli krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych dla każdego operatora statków powietrznych i każdego roku, czy dany operator statków powietrznych powinien otrzymać przydział na odnośny rok.
2. Od dnia 1 lutego 2013 r. centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii automatycznie przekazywał uprawnienia do emisji lotniczych z unijnego rachunku przydziału uprawnień do emisji lotniczych zgodnie z odpowiednią tabelą rozdziału uprawnień na odpowiedni otwarty lub zablokowany rachunek posiadania operatora statków powietrznych, uwzględniając zasady automatycznego przekazywania uprawnień określone w specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych przewidzianych w art. 105.
3. W przypadku gdy wyłączony rachunek posiadania operatora statków powietrznych nie otrzyma uprawnień na mocy ust. 2, uprawnienia te nie zostaną przekazane na ten rachunek, jeżeli zostanie mu następnie nadany status „otwarty”.
Artykuł 57
Zwrot uprawnień do emisji lotniczych
W przypadku wprowadzenia zmiany w tabeli krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych zgodnie z art. 25a dyrektywy 2003/87/WE po przekazaniu uprawnień na rachunki posiadania operatora statków powietrznych na dany rok zgodnie z art. 56 niniejszego rozporządzenia, centralny administrator wykonuje wszelkie transfery wymagane przez wszelkie środki przyjęte zgodnie z art. 25a dyrektywy 2003/87/WE.
Sekcja 6
Wykorzystywanie jednostek CER i ERU
Artykuł 58
Stan posiadania międzynarodowych jednostek emisji w rejestrze Unii
1. Centralny administrator dopilnowuje, aby CER i ERU dotyczące projektów w państwach członkowskich były przechowywane na rachunkach ETS w rejestrze Unii, jedynie jeżeli ich emisja nie została objęta zakazem zgodnie z art. 11b dyrektywy 2003/87/WE.
Centralny administrator dopilnowuje, by ERU wydane w odniesieniu do redukcji emisji dokonanych do dnia 31 grudnia 2012 r., ale związanych z projektami w państwach członkowskich dotyczącymi działalności niewymienionych w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE zmienionej rozporządzeniem (WE) nr 219/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady (18), lecz wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/29/WE (19) były przechowywane na rachunkach ETS w rejestrze Unii, jedynie jeżeli zostały wydane przed dniem 30 kwietnia 2013 r.
2. Centralny administrator dopilnowuje, by ERU wydane po dniu 31 grudnia 2012 r. w odniesieniu do redukcji emisji dokonanych do dnia 31 grudnia 2012 r. i związanych z projektami w państwach trzecich niepodlegających ilościowo określonym zobowiązaniom w zakresie redukcji emisji w okresie 2013-2020, jak określono w zmianie protokołu z Kioto zgodnie z jego art. 3 ust. 9, lub które nie złożyły instrumentu ratyfikacyjnego dotyczącego tej zmiany protokołu z Kioto, były przechowywane na rachunkach ETS w rejestrze Unii, jedynie jeśli dotyczą one redukcji emisji zweryfikowanych zgodnie z procedurą weryfikacji komitetu nadzoru mechanizmu wspólnego wypełniania zobowiązań ustanowioną decyzją 9/CMP.1 (zgodnie z tzw. ścieżką drugą), lub - jeżeli taka weryfikacja nie jest możliwa - jeśli zostały poświadczone przez niezależną jednostkę akredytowaną zgodnie z decyzją 9/CMP.1 jako wydane w odniesieniu do redukcji emisji, które miały miejsce do dnia 31 grudnia 2012 r.
3. Centralny administrator udostępnia krajowym administratorom wykaz rachunków ETS zawierających międzynarodowe jednostki emisji, które nie mogą być przechowywane zgodnie z ust. 1 i 2 po dacie ustalonej w tych ustępach.. Na podstawie tego wykazu krajowy administrator zwraca się do posiadacza rachunku o wskazanie rachunku PzK, na który takie międzynarodowe jednostki emisji mają być przekazane.
Jeżeli posiadacz rachunku nie odpowie na wniosek administratora w ciągu 40 dni roboczych, administrator przekazuje międzynarodowe jednostki emisji na krajowy rachunek PzK.
Artykuł 59
Wprowadzanie tabel uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji do EUTL
1. Każde państwo członkowskie powiadamia Komisję o swojej tabeli uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji w ciągu jednego miesiąca od przyjęcia środków zgodnie z art. 11a ust. 8 dyrektywy 2003/87/WE. Państwa członkowskie dopilnowują, by tabela uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji zawierała łączne wstępne uprawnienia do międzynarodowych jednostek emisji w okresie 2008-2020 dla każdego operatora i operatora statków powietrznych, a także informacje określone w załączniku XII.
2. Jeżeli Komisja uzna, że tabela uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji jest zgodna z dyrektywą 2003/87/WE i środkami przyjętymi zgodnie z art. 11a ust. 8 wspomnianej dyrektywy, poleca centralnemu administratorowi, aby wprowadził tabelę uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji do EUTL. W przeciwnym wypadku w odpowiednim okresie Komisja odmawia przyjęcia tabeli uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji i bezzwłocznie informuje o tym dane państwo członkowskie, podając przyczyny odmowy oraz przedstawiając kryteria, jakie należy spełnić, aby kolejne zgłoszenie zostało przyjęte. Państwo członkowskie w ciągu jednego miesiąca przedkłada Komisji zmienioną tabelę uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji.
3. Państwo członkowskie powiadamia Komisję o zmianach w tabeli uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji, w tym o uprawnieniach dla nowych instalacji. Jeżeli Komisja uzna, że zmiany w tabeli uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji są zgodne z dyrektywą 2003/87/WE i środkami przyjętymi zgodnie z art. 11a ust. 8 wspomnianej dyrektywy, poleca centralnemu administratorowi, aby wprowadził odpowiednie zmiany w tabeli uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji znajdującej się w EUTL. W przeciwnym wypadku w odpowiednim okresie Komisja odmawia przyjęcia zmian i bezzwłocznie informuje o tym dane państwo członkowskie, podając przyczyny odmowy oraz przedstawiając kryteria, jakie należy spełnić, aby kolejne zgłoszenie zostało przyjęte.
Artykuł 60
Wykorzystanie międzynarodowych jednostek emisji poprzez wymianę uprawnień
1. Operator może zwrócić się o wymianę międzynarodowych jednostek emisji na uprawnienia ogólne do dnia 31 marca 2015 r., zgodnie z art. 11a ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE, i do dnia 31 grudnia 2020 r., zgodnie z art. 11a ust. 3 i 4 wspomnianej dyrektywy. Proponuje on dokonanie przekazu międzynarodowych jednostek emisji z właściwego rachunku posiadania operatora na unijny rachunek międzynarodowych jednostek emisji dla operatorów w rejestrze Unii.
Operator statku powietrznego może zwrócić się o wymianę międzynarodowych jednostek emisji na uprawnienia do emisji lotniczych do dnia 31 marca 2015 r., zgodnie z art. 11a ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE, i do dnia 31 grudnia 2020 r., zgodnie z art. 11a ust. 3 i 4 wspomnianej dyrektywy. Proponuje on dokonanie przekazu międzynarodowych jednostek emisji z właściwego rachunku posiadania operatora statku powietrznego na unijny rachunek międzynarodowych jednostek emisji dla operatorów statków powietrznych w rejestrze Unii.
2. Na wniosek centralny administrator dopilnowuje, aby rejestr Unii dokonał przekazu międzynarodowych jednostek emisji na odpowiedni unijny rachunek międzynarodowych jednostek emisji, jeżeli:
a)
przekaz jest dozwolony z uwagi na status rachunku inicjującego;
b)
odpowiednia tabela uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji została wpisana do EUTL i operator lub operator statków powietrznych ma wpis w tabeli zgodnie z art. 59;
c)
liczba jednostek proponowanych do przekazania nie przekracza pozostałej części uprawnień do jednostek emisji na podstawie art. 61;
d)
wszystkie jednostki zaproponowane w przekazie kwalifikują się do wykorzystania zgodnie z art. 11a i 11b dyrektywy 2003/87/WE, art. 58 niniejszego rozporządzenia i środkami przyjętymi zgodnie z art. 11a ust. 9 dyrektywy 2003/87/WE.
3. Po dokonaniu przekazu zgodnie z ust. 1 akapit pierwszy centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii utworzył na unijnym rachunku wymiany jednostek emisji równoważną liczbę uprawnień do emisji ogólnych dla operatorów oraz w imieniu właściwego organu dokonał przekazu równoważnej liczby uprawnień do emisji ogólnych na rachunek posiadania operatora, z których zainicjowano przekaz.
Po dokonaniu przekazu zgodnie z ust. 1 akapit drugi centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii utworzył na unijnym rachunku wymiany jednostek emisji dla operatorów statków powietrznych równoważną liczbę uprawnień do emisji lotniczych oraz w imieniu właściwego organu dokonał przekazu równoważnej liczby uprawnień do emisji lotniczych na rachunek posiadania operatora statków powietrznych, z którego zainicjowano przekaz.
Artykuł 61
Obliczanie pozostałych uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji
1. Centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii automatyczne określał pozostałe uprawnienia do międzynarodowych jednostek emisji dla każdego operatora lub operatora statków powietrznych poprzez odjęcie od łącznego wstępnego uprawnienia do międzynarodowych jednostek emisji wskazanego zgodnie z art. 59:
a)
sumy wszystkich CER i ERU umorzonych przez operatora lub operatora statków powietrznych zgodnie z art. 11a dyrektywy 2003/87/WE zmienionej rozporządzeniem (WE) nr 219/2009;
b)
sumy wszystkich CER i ERU przekazanych na unijny rachunek międzynarodowych jednostek emisji zgodnie z art. 60 niniejszego rozporządzenia;
2. Centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii dokonał korekty pozostałych uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji w celu odzwierciedlenia operacji wycofania zgodnie z art. 70.
Sekcja 7
Aukcja
Artykuł 62
Wprowadzenie tabeli aukcyjnych do EUTL
1. W ciągu miesiąca od ustalenia i publikacji kalendarza aukcji zgodnie z art. 11 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 13 ust. 2 lub art. 32 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1031/2010, odnośna platforma aukcyjna przedkłada Komisji odpowiednią tabelę aukcyjną. Platforma aukcyjna udostępnia dwie tabele aukcyjne dla każdego roku kalendarzowego począwszy od 2012 r., jedną dla aukcji uprawnień do emisji ogólnych, a drugą dla aukcji uprawnień do emisji lotniczych, i dopilnowuje, by tabele aukcyjne zawierały informacje określone w załączniku XIII.
2. Jeżeli Komisja uzna, że tabela aukcyjna jest zgodna z rozporządzeniem (UE) nr 1031/2010, poleca centralnemu administratorowi, aby wprowadził tabelę aukcyjną do EUTL. W przeciwnym wypadku w odpowiednim okresie odmawia przyjęcia tabeli aukcyjnej i bezzwłocznie informuje o tym platformę aukcyjną, podając przyczyny odmowy oraz przedstawiając kryteria, jakie należy spełnić, aby kolejne zgłoszenie zostało przyjęte. Platforma aukcyjna przedkłada Komisji zmienioną tabelę aukcyjną w ciągu trzech miesięcy.
Artykuł 63
Zmiany w tabelach aukcyjnych
1. Odpowiednia platforma aukcyjna bezzwłocznie powiadamia Komisję o wszelkich koniecznych zmianach w tabeli aukcyjnej.
2. Jeżeli Komisja uzna, że zmieniona tabela aukcyjna jest zgodna z rozporządzeniem (UE) nr 1031/2010, poleca centralnemu administratorowi, aby wprowadził zmienioną tabelę aukcyjną do EUTL. W przeciwnym wypadku w odpowiednim okresie odmawia przyjęcia zmian i bezzwłocznie informuje o tym platformę aukcyjną, podając przyczyny odmowy oraz przedstawiając kryteria, jakie należy spełnić, aby kolejne zgłoszenie zostało przyjęte.
3. Jeżeli Komisja dowie się o koniecznej zmianie w tabeli aukcyjnej, której platforma aukcyjna nie zgłosiła, może polecić centralnemu administratorowi, aby zawiesił przekaz uprawnień określonych w danej tabeli aukcyjnej.
Artykuł 64
Sprzedaż uprawnień na aukcji
1. Komisja w odpowiednim czasie poleca centralnemu administratorowi, aby na wniosek odpowiedniego organizatora aukcji wyznaczonego zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1031/2010 dokonał przekazu uprawnień do emisji ogólnych z unijnego rachunku aukcyjnego lub uprawnień do emisji lotniczych z unijnego rachunku aukcyjnego uprawnień do emisji lotniczych na odpowiedni rachunek aukcyjny do celów dostawy zgodnie z tabelami aukcyjnymi. W przypadku uprawnień utworzonych w związku z aukcjami zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1031/2010 Komisja w odpowiednim czasie poleca centralnemu administratorowi, aby na wniosek odpowiedniego organizatora aukcji dokonał przekazu uprawnień z rachunku, na którym utworzono te uprawnienia, na rachunek aukcyjny do celów dostawy, jak wskazano w odpowiedniej tabeli aukcyjnej. Przedłożenie tabeli aukcyjnej zgodnie z art. 62 stanowi wspomniany wniosek.
2. Posiadacz odpowiedniego rachunku aukcyjnego do celów dostawy zapewnia przekaz uprawnień będących przedmiotem aukcji na rzecz zwycięskich oferentów lub ich następców prawnych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1031/2010.
3. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1031/2010 na upoważnionego przedstawiciela rachunku aukcyjnego do celów dostawy można nałożyć wymóg przekazania wszelkich uprawnień, których nie dostarczono z rachunku aukcyjnego do celów dostawy, na unijny rachunek aukcyjny.
Sekcja 8
Obrót
Artykuł 65
Przekazy uprawnień lub jednostek Kioto inicjowane przez rachunek posiadania
1. Z zastrzeżeniem przepisów ust. 2 na wniosek posiadacza rachunku posiadania centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii dokonywał przekazu uprawnień lub jednostek Kioto na inny rachunek, chyba że taki przekaz jest niemożliwy z uwagi na status rachunku inicjującego lub przyjmującego.
2. Rachunki posiadania operatora, rachunki posiadania operatora statków powietrznych i osobiste rachunki posiadania mogą przekazywać uprawnienia lub jednostki Kioto wyłącznie na rachunek figurujący w wykazie bezpiecznych rachunków ustanowionym zgodnie z art. 26, z wyjątkiem:
a)
wymiany międzynarodowych jednostek emisji zgodnie z art. 60;
b)
umorzenia uprawnień zgodnie z art. 67;
c)
usuwania uprawnień zgodnie z art. 68;
d)
anulowania jednostek Kioto zgodnie z art. 69.
Artykuł 66
Przekazy uprawnień lub jednostek Kioto inicjowane przez rachunek obrotowy
Na wniosek posiadacza rachunku obrotowego centralny administrator zapewnia, by rejestr Unii dokonywał przekazu uprawnień lub jednostek Kioto na rachunek posiadania lub rachunek obrotowy w rejestrze Unii, chyba że taki przekaz jest niemożliwy z uwagi na status rachunku inicjującego.
Sekcja 9
Umorzenie uprawnień
Artykuł 67
Umorzenie uprawnień
1. Operator lub operator statków powietrznych umarza uprawnienia poprzez złożenie wniosku do rejestru Unii o:
a)
przekaz określonej liczby uprawnień utworzonych w celu zgodności w tym samym okresie rozliczeniowym z właściwego rachunku posiadania operatora lub operatora statków powietrznych na unijny rachunek usunięcia uprawnień;
b)
zapisanie liczby i rodzaju przekazanych uprawnień umorzonych dla emisji z instalacji operatora lub emisji operatora statków powietrznych w bieżącym okresie.
2. Uprawnienia do emisji lotniczych mogą umarzać tylko operatorzy statków powietrznych.
3. Uprawnienie, które zostało już umorzone, nie może zostać umorzone ponownie.
Sekcja 10
Usuwanie uprawnień i anulowanie jednostek Kioto
Artykuł 68
Usuwanie uprawnień
1. Centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii realizował każdy wniosek otrzymany od posiadacza rachunku zgodnie z art. 12 ust. 4 dyrektywy 2003/87/WE w celu usunięcia uprawnień znajdujących na rachunkach posiadacza rachunku poprzez:
a)
przekazanie określonej liczby uprawnień z właściwego rachunku na unijny rachunek usunięcia uprawnień;
b)
zapisanie ilości przekazanych uprawnień jako uprawnień usuniętych za bieżący rok.
2. Uprawnień usuniętych nie zapisuje się jako umorzone dla żadnego rodzaju emisji.
Artykuł 69
Anulowanie jednostek Kioto
Centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii realizował każdy wniosek otrzymany od posiadacza rachunku zgodnie z art. 12 ust. 4 dyrektywy 2003/87/WE o anulowanie jednostek Kioto znajdujących się na rachunkach posiadacza rachunku poprzez przekazanie określonego rodzaju i określonej liczby jednostek Kioto z odnośnego rachunku na rachunek anulowania w rejestrze PzK administratora rachunku lub na rachunek anulowania w rejestrze Unii.
Sekcja 11
Wycofanie transakcji
Artykuł 70
Wycofanie sfinalizowanych procesów, które zostały omyłkowo zainicjowane
1. Jeżeli posiadacz rachunku lub krajowy administrator działający w imieniu posiadacza rachunku zainicjował w sposób niezamierzony lub omyłkowy jedną z transakcji, o których mowa w ust. 2, posiadacz rachunku może złożyć administratorowi rachunku pisemny wniosek o wycofanie tej zakończonej transakcji. Wniosek jest należycie podpisany przez upoważnionego przedstawiciela lub upoważnionych przedstawicieli posiadacza rachunku, upoważnionych do inicjowania rodzaju transakcji, która ma zostać wycofana, i jest wysłany w ciągu pięciu dni roboczych od dnia finalizacji procesu. Wniosek zawiera oświadczenie wskazujące na omyłkowe lub niezamierzone zainicjowanie transakcji.
2. Posiadacze rachunku mogą złożyć wniosek o wycofanie następujących transakcji:
a)
umorzenie uprawnień;
b)
usuwanie uprawnień;
c)
wymiana międzynarodowych jednostek emisji.
3. Jeżeli administrator rachunku ustali, że wniosek spełnia warunki zgodnie z ust. 1, i jeżeli zgadza się z wnioskiem, może złożyć wniosek o wycofanie transakcji w rejestrze Unii.
4. Jeżeli krajowy administrator zainicjował w sposób niezamierzony lub omyłkowy jedną z transakcji, o których mowa w ust. 5, może zwrócić się do centralnego administratora z pisemnym wnioskiem o wycofanie zakończonej transakcji. Wniosek zawiera oświadczenie wskazujące na omyłkowe lub niezamierzone zainicjowanie transakcji.
5. Krajowi administratorzy mogą złożyć wniosek o wycofanie następujących transakcji:
a)
przydział uprawnień do emisji ogólnych;
b)
przydział uprawnień do emisji lotniczych.
6. Centralny administrator dopilnowuje, aby rejestr Unii przyjął wniosek o wycofanie złożony zgodnie z ust. 1 i 4, zablokował jednostki, które mają zostać przekazane w ramach wycofania, i przekazał wniosek centralnemu administratorowi, pod warunkiem spełnienia wszystkich następujących warunków:
a)
transakcja umarzająca lub usuwająca uprawnienia, która ma zostać wycofana, została zakończona nie wcześniej niż 30 dni roboczych przed złożeniem przez administratora rachunku wniosku zgodnie z ust. 3;
b)
w wyniku wycofania żaden operator nie znajdzie się w sytuacji niezgodności za rok poprzedni;
c)
rachunek, na który ma zostać przekazana wycofana transakcja, nadal posiada ilość jednostek rodzaju, którego dotyczy transakcja;
d)
przydziału uprawnień do emisji ogólnych, które mają być wycofane, dokonano po dacie wygaśnięcia zezwolenia instalacji.
7. Centralny administrator dopilnowuje, aby rejestr Unii zakończył wycofanie w odniesieniu do jednostek tego samego rodzaju, które znajdują się na rachunku docelowym wycofanej transakcji.
ROZDZIAŁ 3
Powiązania z innymi systemami handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych
Artykuł 71
Wdrażanie porozumień o współpracy
Centralny administrator w odpowiednim czasie może utworzyć rachunki i procesy oraz przeprowadzić transakcji i inne operacje służące wdrożeniu porozumień zawieranych zgodnie z art. 25 ust. 1b dyrektywy 2003/87/WE.
TYTUŁ 3
SZCZEGÓŁOWE PRZEPISY DLA REJESTRÓW PZK
Artykuł 72
Otwarcie osobistych rachunków posiadania w rejestrach PzK
Wniosek o otwarcie osobistego rachunku posiadania w rejestrze PzK przedkłada krajowemu administratorowi potencjalny posiadacz rachunku. Potencjalny posiadacz rachunku dostarcza informacje wymagane przez krajowego administratora zgodnie z art. 18.
Artykuł 73
Dokonywanie przekazów
W przypadku wszystkich przekazów z rachunków w rejestrach PzK stosuje się art. 38, 39, 65 i 66.
TYTUŁ 4
SZCZEGÓŁOWE PRZEPISY DLA TRANSAKCJI KSIĘGOWYCH ZGODNIE Z DECYZJĄ NR 406/2009
Artykuł 74
Tworzenie jednostek AEA
1. Na początku okresu dostosowania się do wymagań centralny administrator tworzy na unijnym rachunku wszystkich uprawnień do emisji AEA AEA w liczbie równej sumie rocznych limitów emisji dla wszystkich państw członkowskich na wszystkie lata okresu dostosowania się do wymagań, jak określono w decyzjach przyjętych na mocy art. 3 ust. 2 i art. 10 decyzji nr 406/2009/WE.
2. Centralny administrator dopilnowuje, by po utworzeniu jednostki rejestr Unii nadał każdemu AEA niepowtarzalny jednostkowy kod identyfikacyjny.
Artykuł 75
Jednostki rocznych limitów emisji
Jednostki AEA są ważne jedynie do celów spełniania przez państwa członkowskie wymogów w zakresie ograniczania emisji gazów cieplarnianych zgodnie z art. 3 decyzji nr 406/2009/WE i mogą być przekazywane wyłącznie zgodnie z warunkami określonymi w art. 3 ust. 3, 4 i 5 wspomnianej decyzji.
Artykuł 76
Przekaz jednostek AEA na każdy rachunek zgodności w ramach ESD
Na początku okresu dostosowania się do wymagań centralny administrator dokonuje przekazu AEA w liczbie odpowiadającej rocznemu limitowi emisji dla każdego państwa członkowskiego na każdy rok, jak określono w decyzjach przyjętych zgodnie z art. 3 ust. 2 i art. 10 decyzji nr 406/2009/WE, z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji AEA na odpowiedni rachunek zgodności w ramach ESD.
Artykuł 77
Wprowadzanie odpowiednich danych dotyczących emisji gazów cieplarnianych
1. W odpowiednim czasie, z chwilą gdy odpowiednie dane dotyczące emisji gazów cieplarnianych dla danego roku okresu dostosowania się do wymagań w odniesieniu do większości państw członkowskich staną się dostępne, centralny administrator wpisuje całkowitą ilość odnośnych emisji gazów cieplarnianych wyrażoną w tonach ekwiwalentu dwutlenku węgla dla każdego państwa członkowskiego na jego rachunku zgodności w ramach ESD w danym roku.
2. Centralny administrator wpisuje również sumę odpowiednich danych dotyczących emisji gazów cieplarnianych w odniesieniu do wszystkich państw członkowskich w danym roku na unijnym rachunku wszystkich uprawnień do emisji AEA.
Artykuł 78
Obliczanie salda rachunku zgodności w ramach ESD
1. Po wprowadzeniu odpowiednich danych dotyczących emisji gazów cieplarnianych zgodnie z art. 77 centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii obliczył saldo odpowiedniego rachunku zgodności w ramach ESD poprzez odjęcie całkowitej ilości emisji gazów cieplarnianych wyrażonej w tonach ekwiwalentu dwutlenku węgla na odpowiednim rachunku zgodności w ramach ESD od sumy wszystkich AEA na tym samym rachunku zgodności w ramach ESD.
2. Centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii publikował salda każdego rachunku zgodności w ramach ESD.
Artykuł 79
Ustalanie liczb statusu zgodności
1. Centralny administrator dopilnowuje, by po wprowadzeniu odpowiednich danych dotyczących emisji gazów cieplarnianych na mocy art. 77 i po upływie czasu przewidzianego w przepisach unijnych na stosowanie mechanizmów elastyczności zgodnie z art. 3 i 5 decyzji nr 406/2009/WE rejestr Unii ustalił liczbę statusu zgodności dla każdego rachunku zgodności w ramach ESD przez obliczenie sumy wszystkich AEA, międzynarodowych jednostek emisji, tCER i lCER pomniejszonej o całkowitą ilość emisji gazów cieplarnianych wyrażoną w tonach ekwiwalentu dwutlenku węgla na tym samym rachunku zgodności w ramach ESD.
2. Centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii zapisywał liczbę statusu zgodności dla każdego rachunku zgodności w ramach ESD.
Artykuł 80
Stosowanie art. 7 ust. 1 lit. a) i c) decyzji nr 406/2009/WE
1. W przypadku gdy liczba statusu zgodności określona zgodnie z art. 79 jest negatywna, centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii dokonał przekazu nadwyżki emisji gazów cieplarnianych wyrażonej w tonach ekwiwalentu dwutlenku węgla pomnożonej przez czynnik redukcji, o którym mowa w art. 7 ust. 1 lit. a) decyzji nr 406/2009/WE, z rachunku zgodności w ramach ESD danego państwa członkowskiego w danym roku na rachunek zgodności w ramach ESD tego państwa członkowskiego na następny rok.
2. Centralny administrator blokuje jednocześnie rachunki zgodności w ramach ESD dotyczące pozostałych lat okresu dostosowania się do wymagań danego państwa członkowskiego.
3. Centralny administrator zmienia status rachunku zgodności w ramach ESD z zablokowanego na otwarty dla wszystkich pozostałych lat okresu dostosowania się do wymagań począwszy od roku, w odniesieniu do którego liczba statusu zgodności określona zgodnie z art. 79 wykazuje zgodność.
Artykuł 81
Wykorzystanie międzynarodowych jednostek emisji, tCER i lCER
Centralny administrator dopilnowuje, by na wniosek państwa członkowskiego rejestr Unii dokonał przekazu międzynarodowych jednostek emisji, tCER lub lCER na rachunek zgodności w ramach ESD tego państwa członkowskiego w danym roku okresu dostosowania się do wymagań. Przekaz taki nie jest przeprowadzany, jeżeli:
a)
wniosek państwa członkowskiego został złożony przed obliczeniem salda rachunku zgodności w ramach ESD lub po ustaleniu liczby statusu zgodności na dany rok; lub
b)
nie są spełnione warunki określone w art. 5 decyzji nr 406/2009/WE.
Artykuł 82
Przenoszenie z kolejnego roku jednostek AEA
Centralny administrator dopilnowuje, by na wniosek państwa członkowskiego rejestr Unii dokonał przekazu jednostek AEA na rachunek zgodności w ramach ESD tego państwa członkowskiego w danym roku okresu dostosowania się do wymagań z rachunku zgodności w ramach ESD tego państwa członkowskiego na kolejny rok okresu dostosowania się do wymagań. Przekaz taki nie jest przeprowadzany, jeżeli:
a)
wniosek państwa członkowskiego został złożony przed obliczeniem salda rachunku zgodności w ramach ESD lub po określeniu liczby statusu zgodności na dany rok; lub
b)
przekazana ilość przekracza pięć procent rocznego limitu emisji w kolejnym roku, jak określono w art. 3 ust. 2 decyzji nr 406/2009/WE, lub wyższą ilość procentową, jeżeli Komisja przyznała wyższy poziom przeniesienia z kolejnego roku zgodnie z art. 3 ust. 3 akapit drugi decyzji nr 406/2009/WE.
Artykuł 83
Przenoszenie na kolejny rok jednostek AEA
Centralny administrator dopilnowuje, by na wniosek państwa członkowskiego rejestr Unii dokonał przekazu jednostek AEA z rachunku zgodności w ramach ESD tego państwa członkowskiego w danym roku okresu dostosowania się do wymagań na rachunek zgodności w ramach ESD tego państwa członkowskiego na jakikolwiek kolejny rok okresu dostosowania się do wymagań. Przekaz taki nie jest przeprowadzany, jeżeli:
a)
wniosek państwa członkowskiego został złożony przed obliczeniem salda rachunku zgodności w ramach ESD na dany rok;
b)
przekazana ilość przekracza dodatnie saldo rachunku obliczone zgodnie z art. 78; lub
c)
status rachunku zgodności w ramach ESD inicjującego przekaz nie pozwala na dokonanie przekazu.
Artykuł 84
Przenoszenie na kolejny rok niewykorzystanych uprawnień do jednostek emisji
Centralny administrator dopilnowuje, by na wniosek państwa członkowskiego rejestr Unii dokonał przekazu całości lub części niewykorzystanych uprawnień do jednostek emisji z rachunku zgodności w ramach ESD tego państwa członkowskiego w danym roku okresu dostosowania się do wymagań na rachunek zgodności w ramach ESD tego państwa członkowskiego na jakikolwiek kolejny rok okresu dostosowania się do wymagań. Taki przekaz nie jest przeprowadzany, jeżeli przekaz został zainicjowany przed ustaleniem liczby statusu zgodności dla danego roku.
Artykuł 85
Przekazy maksymalnie 5 % rocznego limitu emisji państwa członkowskiego
Centralny administrator dopilnowuje, by na wniosek państwa członkowskiego rejestr Unii dokonał przekazu AEA z rachunku zgodności w ramach ESD tego państwa członkowskiego w danym roku na rachunek zgodności w ramach ESD innego państwa członkowskiego. Przekaz taki nie jest przeprowadzany, jeżeli:
a)
przekazywana ilość przekracza pięć procent rocznego limitu emisji w danym roku dla inicjującego państwa członkowskiego, jak określono w art. 3 ust. 2 decyzji nr 406/2009/WE, lub pozostałą dostępną ilość;
b)
państwo członkowskie zwróciło się o przekazanie na rachunek zgodności w ramach ESD na rok poprzedzający dany rok; lub
c)
status rachunku zgodności w ramach ESD inicjującego przekaz nie pozwala na dokonanie przekazu.
Artykuł 86
Przekazy po obliczeniu salda rachunku zgodności w ramach ESD
Centralny administrator dopilnowuje, by na wniosek państwa członkowskiego rejestr Unii dokonał przekazu AEA z rachunku zgodności w ramach ESD tego państwa członkowskiego w danym roku na rachunek zgodności w ramach ESD innego państwa członkowskiego. Przekaz taki nie jest przeprowadzany, jeżeli:
a)
wniosek państwa członkowskiego został złożony przed obliczeniem salda rachunku zgodnie z art. 78;
b)
przekazywana ilość przekracza dodatnie saldo rachunku obliczone zgodnie z art. 78; lub
c)
status rachunku zgodności w ramach ESD inicjującego przekaz nie pozwala na dokonanie przekazu.
Artykuł 87
Przekaz maksymalnie 3 % uprawnień do jednostek emisji
Centralny administrator dopilnowuje, by na wniosek państwa członkowskiego rejestr Unii dokonał przekazu całości lub części uprawnień do jednostek emisji z rachunku zgodności w ramach ESD tego państwa członkowskiego w danym roku na rachunek zgodności w ramach ESD innego państwa członkowskiego. Przekaz taki nie jest przeprowadzany, jeżeli:
a)
wniosek państwa członkowskiego został złożony przed obliczeniem liczby statusu zgodności na dany rok;
b)
przekazywana ilość przekracza dopuszczalną na państwo członkowskie ilość równą trzem procentom, jak określono w art. 5 ust. 6 decyzji nr 406/2009/WE, pomniejszoną o sumę międzynarodowych jednostek emisji, tCER lub lCER posiadanych na rachunku zgodności w ramach ESD w momencie ustalenia liczb statusu zgodności zgodnie z art. 79 niniejszego rozporządzenia; lub
c)
status rachunku zgodności w ramach ESD inicjującego przekaz nie pozwala na dokonanie przekazu.
Artykuł 88
Dostosowania
1. W przypadku dostosowań zgodnie z art. 10 decyzji nr 406/2009/WE lub jakiejkolwiek innej zmiany sumy określonej w art. 74 niniejszego rozporządzenia, które prowadziłyby do zwiększenia w okresie dostosowania się do wymagań rocznego limitu emisji państwa członkowskiego, centralny administrator tworzy odpowiednią liczbę AEA na unijnym rachunku wszystkich uprawnień do emisji AEA i dokonuje jej przekazu na odpowiedni rachunek zgodności w ramach ESD danego państwa członkowskiego.
2. W przypadku dostosowań zgodnie z art. 10 decyzji nr 406/2009/WE lub jakiejkolwiek innej zmiany sumy określonej w art. 74 niniejszego rozporządzenia, które prowadziłyby do zmniejszenia w okresie dostosowania się do wymagań rocznego limitu emisji państwa członkowskiego, centralny administrator dokonuje przekazu odpowiedniej liczby AEA z odpowiedniego rachunku zgodności w ramach ESD danego państwa członkowskiego na rachunek usunięcia uprawnień w ramach ESD.
Artykuł 89
Zastąpienie tCER i lCER
1. W przypadku gdy tCER lub lCER muszą zostać zastąpione w rejestrze Unii, dane państwo członkowskie - zgodnie z art. 5 ust. 1 lit. d) decyzji nr 406/2009/WE - zwraca się o przekaz jednostek Kioto ze swojego rejestru PzK na rachunek posiadania odpowiedniej strony w rejestrze Unii.
2. Jednostka lCER, której ważność wygasła, nie jest brana pod uwagę przy ustalaniu liczby statusu zgodności zgodnie z art. 79.
Artykuł 90
Dokonywanie i wycofywanie przekazów
1. W przypadku wszystkich przekazów określonych w niniejszym tytule stosuje się art. 38, 39, 65 i 66.
2. Błędnie zainicjowane przekazy na rachunki zgodności w ramach ESD mogą zostać wycofane na wniosek krajowego administratora. W takich przypadkach stosuje się art. 70 ust. 4, 6 i 7.
TYTUŁ V
OGÓLNE PRZEPISY TECHNICZNE
ROZDZIAŁ 1
Wymogi techniczne systemu rejestrów
Sekcja 1
Dostępność
Artykuł 91
Dostępność i wiarygodność rejestru Unii i EUTL
1. Centralny administrator podejmuje wszelkie rozsądne kroki w celu dopilnowania, aby:
a)
rejestr Unii był dostępny dla przedstawicieli rachunków i krajowych administratorów 24 godziny na dobę przez 7 dni w tygodniu;
b)
łącza komunikacyjne między rejestrem Unii, EUTL oraz ITL, o których mowa w art. 7, były utrzymywane przez 24 godziny na dobę przez 7 dni w tygodniu;
c)
istniały sprzęt i oprogramowanie zastępcze niezbędne na wypadek awarii głównego sprzętu i oprogramowania;
d)
rejestr Unii i EUTL udzielały szybkiej odpowiedzi na zapytania przedstawicieli rachunków.
2. Centralny administrator zapewnia obecność w rejestrze Unii i EUTL rzetelnych systemów i procedur w celu zabezpieczenia wszystkich odpowiednich danych i umożliwienia szybkiego odzyskania danych i operacji w razie awarii lub klęski żywiołowej.
3. Centralny administrator ogranicza do minimum przerwy w działaniu rejestru Unii i EUTL.
Artykuł 92
Pomoc techniczna
1. Krajowi administratorzy zapewniają pomoc posiadaczom rachunków i przedstawicielom rachunków w rejestrze Unii, którymi zarządzają, poprzez krajowe działy pomocy technicznej.
2. Centralny administrator zapewnia pomoc krajowym administratorom poprzez centralny dział pomocy technicznej, aby wspomóc ich w świadczeniu pomocy zgodnie z ust. 1.
Sekcja 2
Ochrona i uwierzytelnianie
Artykuł 93
Uwierzytelnianie rejestru Unii i krajowych rejestrów PzK
1. Tożsamość rejestru Unii jest uwierzytelniana przez EUTL, z uwzględnieniem specyfikacji dotyczących wymiany danych i specyfikacji technicznych przewidzianych w art. 105.
2. Państwa członkowskie i Unia używają certyfikatów cyfrowych wydanych przez Sekretariat UNFCCC lub wyznaczoną przez Sekretariat jednostkę do uwierzytelniania swych rejestrów PzK wobec ITL w celu ustanowienia łącza komunikacyjnego, o którym mowa w art. 7.
Artykuł 94
Dostęp do rachunków w rejestrze Unii
1. Przedstawiciele rachunków mają dostęp do swoich rachunków w rejestrze Unii poprzez zabezpieczony obszar w rejestrze Unii. Centralny administrator zapewnia dostęp do zabezpieczonego obszaru w rejestrze Unii przez Internet. Strona internetowa rejestru Unii jest dostępna we wszystkich językach urzędowych Unii Europejskiej.
2. Po otwarciu rachunku platformy zgodnie z art. 14 ust. 1 lub art. 20 ust. 1 centralny administrator ustanawia łączność między platformą a rejestrem Unii. Centralny administrator dopilnowuje, by rachunki w rejestrze Unii, do których umożliwiono dostęp przez zewnętrzne platformy obrotu zgodnie z art. 21 ust. 4 i których jeden z upoważnionych przedstawicieli jest również upoważnionym przedstawicielem rachunku zewnętrznej platformy obrotu, były dostępne dla zewnętrznej platformy obrotu obsługiwanej przez posiadacza tego rachunku zewnętrznej platformy obrotu.
3. Łączność pomiędzy upoważnionymi przedstawicielami lub platformami i zabezpieczonym obszarem rejestru Unii jest szyfrowana z uwzględnieniem wymogów bezpieczeństwa określonych w specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych przewidzianych w art. 105.
4. Centralny administrator podejmuje niezbędne kroki w celu dopilnowania, aby nie doszło do nieupoważnionego dostępu do zabezpieczonego obszaru na stronie internetowej rejestru Unii.
5. Jeżeli naruszono bezpieczeństwo danych uwierzytelniających upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela, upoważniony przedstawiciel lub dodatkowy upoważniony przedstawiciel natychmiast zawiesza dostęp do odnośnego rachunku, informuje administratora rachunku o tym fakcie i składa wniosek o zmianę danych uwierzytelniających.
Artykuł 95
Uwierzytelnianie i zatwierdzanie upoważnionych przedstawicieli w rejestrze Unii
1. Centralny administrator zapewnia, by rejestr Unii nadawał każdemu upoważnionemu przedstawicielowi i dodatkowemu upoważnionemu przedstawicielowi nazwę użytkownika i hasło służące ich uwierzytelnieniu w celu uzyskania dostępu do rejestru.
2. Upoważniony przedstawiciel lub dodatkowy upoważniony przedstawiciel ma dostęp tylko do tych rachunków w rejestrze Unii, do których jest upoważniony, i może składać wnioski tylko o inicjowanie tych procesów, w odniesieniu do których jest upoważniony zgodnie z art. 23. Dostęp lub składanie wniosków odbywa się za pośrednictwem zabezpieczonego obszaru na stronie internetowej rejestru Unii.
3. Poza nazwą użytkownika i hasłem, o których mowa w ust. 1, upoważniony przedstawiciel lub dodatkowy upoważniony przedstawiciel stosują dodatkowe uwierzytelnienie w celu uzyskania dostępu do rejestru Unii, z uwzględnieniem rodzajów mechanizmów dodatkowego uwierzytelnienia określonych w specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych przewidzianych w art. 105.
4. Administrator rachunku może zakładać, że użytkownik, który został z powodzeniem uwierzytelniony przez rejestr Unii, jest upoważnionym przedstawicielem lub dodatkowym upoważnionym przedstawicielem zarejestrowanym pod podanymi danymi uwierzytelniającymi, chyba że upoważniony przedstawiciel lub dodatkowy upoważniony przedstawiciel poinformuje administratora rachunku, że bezpieczeństwo jego danych uwierzytelniających zostało naruszone i złoży wniosek o ich zmianę.
5. Upoważniony przedstawiciel podejmuje wszelkie konieczne środki, aby zapobiec utracie, kradzieży lub naruszeniu swoich danych uwierzytelniających. Upoważniony przedstawiciel natychmiast zgłasza krajowemu administratorowi utratę, kradzież lub naruszenie swoich danych uwierzytelniających.
Artykuł 96
Całkowite zawieszenie dostępu w wyniku naruszenia bezpieczeństwa lub zagrożenia dla bezpieczeństwa
1. Komisja może polecić centralnemu administratorowi, aby zawiesił dostęp do rejestru Unii lub EUTL bądź ich dowolnej części, jeżeli istnieje zasadne podejrzenie, że nastąpiło naruszenie bezpieczeństwa rejestru Unii lub EUTL lub że występuje poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa rejestru Unii lub EUTL, które zagraża integralności systemu, w tym integralności urządzeń zastępczych, o których mowa w art. 91.
2. W przypadku naruszenia bezpieczeństwa lub zagrożenia dla bezpieczeństwa, które może doprowadzić do zawieszenia dostępu, administrator krajowy, który zda sobie sprawę z naruszenia lub zagrożenia, natychmiast informuje centralnego administratora o wszelkich zagrożeniach dla innych części rejestru Unii. Centralny administrator informuje wszystkich krajowych administratorów.
3. Jeżeli krajowy administrator zda sobie sprawę z zaistnienia sytuacji, która wymaga całkowitego zawieszenia dostępu do rachunków, którymi zarządza zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, jak najszybciej uprzedza o tym zawieszeniu centralnego administratora i posiadaczy rachunków. Centralny administrator informuje jak najszybciej wszystkich krajowych administratorów.
4. Powiadomienia, o których mowa w ust. 3, zawierają prawdopodobny czas trwania zawieszenia i są umieszczane w ogólnodostępnej części strony internetowej EUTL.
Artykuł 97
Zawieszenie dostępu do uprawnień lub jednostek Kioto w przypadku podejrzenia oszukańczej transakcji
1. Krajowy administrator lub krajowy administrator działający na wniosek właściwego organu może zawiesić dostęp do uprawnień lub jednostek Kioto w tej części rejestru Unii, którą zarządza:
a)
na maksymalnie cztery tygodnie, jeżeli podejrzewa, że uprawnienia lub jednostki Kioto są przedmiotem transakcji stanowiącej oszustwo, pranie pieniędzy, finansowanie terroryzmu, korupcję lub inne poważne przestępstwo; lub
b)
na podstawie przepisów prawa krajowego, które służą zasadnemu celowi, i zgodnie z nimi.
2. Komisja może polecić centralnemu administratorowi, aby zawiesił dostęp do uprawnień lub jednostek Kioto w rejestrze Unii lub EUTL na maksymalnie cztery tygodnie, jeżeli podejrzewa, że uprawnienia lub jednostki Kioto są przedmiotem transakcji stanowiącej oszustwo, pranie pieniędzy, finansowanie terroryzmu, korupcję lub inne poważne przestępstwo.
3. Krajowy administrator lub Komisja natychmiast informują o zawieszeniu właściwy organ ścigania.
4. Krajowy organ ścigania państwa członkowskiego może również polecić krajowemu administratorowi, aby wprowadził zawieszenie na podstawie prawa krajowego i zgodnie z nim.
Artykuł 98
Współpraca z właściwymi organami i powiadamianie o praniu pieniędzy, finansowaniu terroryzmu lub działalności przestępczej
1. Krajowy administrator, jego dyrektorzy i pracownicy w pełni współpracują z odnośnymi właściwymi organami, aby ustanowić odpowiednie i właściwe procedury zapobiegania działaniom związanym z praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu.
2. Krajowy administrator, jego dyrektorzy i pracownicy w pełni współpracują z jednostką analityki finansowej (FIU), o której mowa w art. 21 dyrektywy 2005/60/WE, poprzez niezwłoczne:
a)
informowanie FIU, z własnej inicjatywy, jeżeli wiedzą, podejrzewają lub mają uzasadnione podstawy, aby podejrzewać, że mają lub miały miejsce przypadki lub próby prania pieniędzy, finansowania terroryzmu lub działalności przestępczej;
b)
dostarczanie FIU, na jej żądanie, wszelkich niezbędnych informacji zgodnie z procedurami określonymi w przepisach, które mają zastosowanie.
3. Informacje, o których mowa w ust. 2, są przekazywane jednostce analityki finansowej (FIU) państwa członkowskiego krajowego administratora. W krajowych środkach transponujących polityki i procedury w zakresie komunikacji i zapewnienia przestrzegania przepisów, o których mowa w art. 34 ust. 1 dyrektywy 2005/60/WE, wyznacza się osobę lub osoby odpowiedzialne za przekazywanie informacji zgodnie z niniejszym artykułem.
4. Państwo członkowskie krajowego administratora dopilnowuje, aby środki krajowe transponujące art. 26-29 oraz art. 32 i 35 dyrektywy 2005/60/WE miały zastosowanie do krajowego administratora.
Artykuł 99
Zawieszenie procesów
1. Komisja może polecić centralnemu administratorowi, aby tymczasowo zawiesił przyjmowanie przez EUTL części lub wszystkich procesów pochodzących z rejestru Unii, jeżeli rejestr ten nie jest obsługiwany i utrzymywany zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia. Komisja natychmiast informuje o tym odnośnych krajowych administratorów.
2. Centralny administrator może tymczasowo zawiesić inicjowanie lub przyjmowanie części lub wszystkich procesów w rejestrze Unii w celu przeprowadzenia zaplanowanej lub pilnej konserwacji rejestru Unii.
3. Krajowy administrator może przedłożyć Komisji wniosek o przywrócenie procesów zawieszonych zgodnie z ust. 1, jeżeli uważa, że kwestie, które spowodowały zawieszenie, zostały rozwiązane. Jeżeli jest to zgodne z prawdą, Komisja poleca centralnemu administratorowi, aby przywrócił odnośne procesy. W przeciwnym wypadku w odpowiednim okresie odrzuca wniosek i bezzwłocznie informuje o tym krajowego administratora, podając przyczyny odmowy oraz przedstawiając kryteria, jakie należy spełnić, aby kolejny wniosek został przyjęty.
Sekcja 3
Automatyczne kontrole, zapisywanie i kończenie procesów
Artykuł 100
Automatyczne kontrole procesów
1. Wszystkie procesy muszą spełniać ogólne wymogi informatyczne związane z elektronicznym systemem przesyłania wiadomości zapewniające skuteczne odczytanie, sprawdzenie i zapisanie procesu przez rejestr Unii. Wszystkie procesy muszą spełniać szczególne wymogi związane z danym procesem określone w niniejszym rozporządzeniu.
2. Centralny administrator dopilnowuje, by EUTL przeprowadzał automatyczne kontrole z uwzględnieniem specyfikacji dotyczących wymiany danych i specyfikacji technicznych przewidzianych w art. 105 w odniesieniu do wszystkich procesów w celu wykrycia nieprawidłowości i rozbieżności, w przypadku gdy proponowane procesy nie są zgodne z wymogami dyrektywy 2003/87/WE, decyzji nr 406/2009/WE i niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 101
Wykrywanie rozbieżności
1. W przypadku procesów zakończonych poprzez bezpośrednie łącze komunikacyjne między rejestrem Unii a EUTL, o którym mowa w art. 7 ust. 3, centralny administrator dopilnowuje, by EUTL przerywał proces, jeżeli wykryje rozbieżności po wykonaniu automatycznych kontroli, o których mowa w art. 102 ust. 2, i informował o tym rejestr Unii i administratora rachunków biorących udział w przerwanej transakcji poprzez odesłanie kodu zwracanego z automatycznej kontroli. Centralny administrator zapewnia, by rejestr Unii niezwłocznie informował właściwych posiadaczy rachunków o przerwaniu procesu.
2. W przypadku transakcji zakończonych poprzez ITL, o których mowa w art. 7 ust. 1, ITL przerywa proces, jeżeli rozbieżności zostaną wykryte albo przez ITL albo przez EUTL po wykonaniu automatycznych kontroli, o których mowa w art. 102 ust. 2. Po przerwaniu przez ITL, centralny administrator dopilnowuje, by EUTL również przerwał transakcję. ITL informuje administratorów przedmiotowych rejestrów o przerwaniu transakcji poprzez odesłanie kodu zwracanego z automatycznej kontroli. Jeżeli jednym z przedmiotowych rejestrów jest rejestr Unii, centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii informował również administratora przedmiotowych rachunków w rejestrze Unii zaangażowanych w przerwaną transakcję poprzez odesłanie kodu zwracanego z automatycznej kontroli. Centralny administrator zapewnia, by rejestr Unii niezwłocznie informował właściwych posiadaczy rachunków o przerwaniu procesu.
Artykuł 102
Wykrywanie rozbieżności w ramach rejestru Unii i krajowych rejestrów PzK
1. Centralny administrator i państwa członkowskie dopilnowują, by rejestr Unii i inne rejestry PzK zawierały kody wprowadzania kontroli i kody zwracane z kontroli w celu zapewnienia właściwej interpretacji informacji wymienianych w każdym procesie. Kody kontrolne uwzględniają kody zawarte w specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych przewidzianych w art. 105.
2. Centralny administrator dopilnowuje, by przed wykonaniem wszystkich procesów i w trakcie ich wykonywania rejestr Unii prowadził stosowne automatyczne kontrole w celu wykrycia rozbieżności i przerwania nieprawidłowych procesów przed wykonaniem automatycznych kontroli przez EUTL.
Artykuł 103
Uzgadnianie - wykrycie niezgodności przez EUTL
1. Centralny administrator dopilnowuje, by EUTL okresowo inicjował uzgadnianie danych, aby zadbać o to, by zapisy EUTL dotyczące rachunków, stanu posiadania jednostek Kioto i uprawnień odpowiadały zapisom tych stanów w rejestrze Unii. Centralny administrator dopilnowuje, by EUTL zapisywał wszystkie procesy.
2. Jeżeli w procesie uzgadniania, o którym mowa w ust. 1, EUTL wykryje niezgodność polegającą na tym, że informacje dotyczące rachunków, stanów posiadania jednostek Kioto i uprawnień dostarczone przez rejestr Unii w ramach okresowego procesu uzgadniania różnią się od informacji zawartych w EUTL, centralny administrator dopilnowuje, by EUTL zapobiegał finalizacji dalszych procesów z udziałem tych rachunków, uprawnień lub jednostek Kioto, których dotyczy niezgodność. Centralny administrator dopilnowuje, by EUTL niezwłocznie informował centralnego administratora i administratorów przedmiotowych rachunków o niezgodności.
Artykuł 104
Finalizacja procesów
1. Wszystkie transakcje zgłoszone ITL zgodnie z art. 7 ust. 1 są sfinalizowane, gdy ITL powiadamia EUTL o zakończeniu procesu.
2. Wszystkie transakcje i inne procesy zgłoszone EUTL zgodnie z art. 7 ust. 3 są sfinalizowane, gdy EUTL powiadamia rejestr Unii o zakończeniu procesu. Centralny administrator dopilnowuje, by EUTL automatycznie przerywał realizację transakcji lub procesu, jeżeli nie można było ich zakończyć w ciągu 24 godzin od ich zgłoszenia.
3. Proces porównywania, o którym mowa w art. 103 ust. 1, jest sfinalizowany, gdy wszystkie niezgodności pomiędzy informacjami zawartymi w rejestrze Unii i informacjami zawartymi w EUTL w danym czasie i dniu zostały usunięte, a proces porównania został pomyślnie ponownie zainicjowany i zakończony.
Sekcja 4
Specyfikacje i zarządzanie zmianami
Artykuł 105
Specyfikacje dotyczące wymiany danych i specyfikacje techniczne
1. Komisja udostępnia krajowym administratorom specyfikacje dotyczące wymiany danych i specyfikacje techniczne niezbędne do wymiany danych pomiędzy rejestrami a dziennikami transakcji, włącznie z kodami identyfikacyjnymi, automatycznymi kontrolami, kodami odpowiedzi i wymogami rejestracji danych, oraz procedury testowania i wymogi bezpieczeństwa niezbędne do uruchomienia wymiany danych.
2. Specyfikacje dotyczące wymiany danych i specyfikacje techniczne sporządza się w drodze konsultacji z grupą roboczą administratorów Komitetu ds. Zmian Klimatu i są one zgodne z funkcjonalnymi i technicznymi specyfikacjami dotyczącymi standardów wymiany danych dla systemów rejestrów w ramach protokołu z Kioto, opracowanymi zgodnie z decyzją 12/CMP.1.
Artykuł 106
Zarządzanie zmianami i wydaniami
Jeżeli wymagana jest nowa wersja lub nowe wydanie oprogramowania rejestru Unii, centralny administrator dopilnowuje, aby procedury testowania określone w specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych przewidzianych w art. 105 zakończono zanim zostanie ustanowione i aktywowane łącze komunikacyjne pomiędzy nową wersją lub nowym wydaniem tego oprogramowania a EUTL lub ITL.
ROZDZIAŁ 2
Zapisy, sprawozdania, poufność i opłaty
Artykuł 107
Przetwarzania informacji i danych osobowych
1. Centralny administrator i państwa członkowskie dopilnowują, by rejestr Unii, EUTL i inne rejestry PzK przechowywały i przetwarzały jedynie informacje dotyczące rachunków, posiadaczy rachunków i przedstawicieli rachunków zgodnie z tabelą III-I w załączniku III, tabelami VI-I i VI-II w załączniku VI, tabelą VII-I w załączniku VII oraz tabelą VIII-I w załączniku VIII.
2. Żadne szczególne kategorie danych, jak określono w art. 8 dyrektywy 95/46/WE oraz w art. 10 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 r., nie są rejestrowane w rejestrze Unii, EUTL lub innych rejestrach PzK.
3. Centralny administrator i państwa członkowskie dopilnowują, by jedynie dane osobowe dotyczące transakcji przekazujących jednostki Kioto były przekazywane do ITL.
Artykuł 108
Zapisy
1. Centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii przechowywał zapisy dotyczące wszystkich procesów, danych z dziennika i posiadaczy rachunków przez pięć lat po zamknięciu rachunku
Centralny administrator i państwa członkowskie zapewniają, by rejestr Unii i inne rejestry PzK przechowywały zapisy dotyczące wszystkich stosownych procesów PzK, danych z dziennika i posiadaczy rachunków PzK przez 15 lat po zamknięciu rachunku lub do czasu rozwiązania wszystkich związanych z nimi kwestii wdrożeniowych w kontekście organów UNFCCC, w zależności od tego, co nastąpi później.
2. Centralny administrator dopilnowuje, by krajowi administratorzy mieli dostęp do wszystkich zapisów w rejestrze Unii związanych z rachunkami, którymi zarządzają lub zarządzali, oraz mogli odpytywać i eksportować te zapisy.
Artykuł 109
Sprawozdawczość
1. Centralny administrator udostępnia informacje, o których mowa w załączniku XIV, odbiorcom wymienionym w tym załączniku, w sposób przejrzysty i zorganizowany, poprzez internetową stronę EUTL. Centralny Administrator podejmuje wszelkie rozsądne kroki w celu udostępnienia informacji, o których mowa w załączniku XIV z częstotliwością określoną w tym załączniku. Centralny administrator nie udostępnia dodatkowych informacji przechowywanych w rejestrze EUTL lub rejestrze Unii, chyba że jest to dozwolone zgodnie z art. 110.
2. Krajowi administratorzy mogą udostępniać również część informacji, o których mowa w załączniku XIV, do których mają dostęp zgodnie z art. 110, odbiorcom wymienionym w tym załączniku i w określonych w nim okresach, w sposób przejrzysty i zorganizowany, poprzez ogólnie dostępną stronę internetową. Krajowi administratorzy nie udostępniają dodatkowych informacji przechowywanych w rejestrze Unii, chyba że jest to dozwolone zgodnie z art. 110.
Artykuł 110
Poufność
1. Informacje - w tym stan posiadania wszystkich rachunków, wszystkie zrealizowane transakcje, niepowtarzalny jednostkowy kod identyfikacyjny uprawnień oraz niepowtarzalna wartość numeryczna numeru seryjnego jednostek Kioto posiadanych lub związanych z transakcją - przechowywane w EUTL, rejestrze Unii i każdym innym rejestrze PzK uważa się za poufne, chyba że prawo Unii lub przepisy prawa krajowego, które służą zasadnemu celowi zgodnemu z niniejszym rozporządzeniem i są proporcjonalne, przewidują inaczej.
2. Centralny administrator lub krajowy administrator może dostarczyć dane przechowywane w rejestrze Unii i EUTL następującym podmiotom:
a)
organom ścigania i organom podatkowym państwa członkowskiego;
b)
Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych Komisji Europejskiej;
c)
Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu;
d)
Eurojust;
e)
właściwym organom, o których mowa w art. 11 dyrektywy 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (20) oraz w art. 37 ust. 1 dyrektywy 2005/60/WE;
f)
właściwym krajowym organom nadzoru;
g)
krajowym administratorom państw członkowskich i właściwym organom, o których mowa w art. 18 dyrektywy 2003/87/WE.
3. Dane można udostępniać podmiotom, o których mowa w ust. 2, po złożeniu przez nie wniosku do centralnego administratora lub krajowego administratora, jeżeli wnioski takie są uzasadnione i niezbędne do celów przeprowadzenia śledztwa, wykrycia, ścigania, działań administracji podatkowej lub organów ścigania, przeprowadzania audytu lub nadzoru finansowego w odniesieniu do oszustw obejmujących uprawnienia lub jednostki Kioto, prania pieniędzy, finansowania terroryzmu lub innych poważnych przestępstw lub manipulacji na rynku, w przypadku których rachunki w rejestrze Unii lub w rejestrach PzK mogą być narzędziem, lub naruszania przepisów unijnych lub krajowych zapewniających funkcjonowanie UE ETS.
4. Podmiot otrzymujący dane zgodnie z ust. 3 zapewnia ich stosowanie wyłącznie do celów określonych we wniosku przedłożonym zgodnie z ust. 3 oraz gwarantuje, że nie zostaną one celowo lub przypadkowo udostępnione osobom niezwiązanym z celem zastosowania tych danych. Przepis ten nie wyklucza możliwości udostępnienia tych danych przez podmioty innym podmiotom wymienionym w ust. 2, jeżeli jest to niezbędne dla celów określonych we wniosku przedłożonym zgodnie z ust. 3.
5. Na wniosek podmiotów wymienionych w ust. 2 centralny administrator może udostępnić dane dotyczące transakcji, które nie pozwalają na bezpośrednią identyfikację konkretnych osób, w celu znalezienia podejrzanych wzorów transakcji. Podmioty mające taki dostęp mogą poinformować inne podmioty wymienione w ust. 2 o podejrzanych wzorach transakcji.
6. Europol otrzymuje stały dostęp wyłącznie w trybie odczytu do danych przechowywanych w rejestrze Unii i EUTL w celu realizacji swoich zadań zgodnie z decyzją Rady 2009/371/WSiSW (21). Europol informuje Komisję o sposobie wykorzystywania danych.
7. Krajowi administratorzy udostępniają wszystkim pozostałym krajowym administratorom i centralnemu administratorowi w zabezpieczony sposób imiona, nazwiska i tożsamość osób, którym odmówili otwarcia rachunku zgodnie z art. 22 ust. 2 lit. a), b) i c) lub którym odmówili wyznaczenia jako upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela zgodnie z art. 24 ust. 5 lit. a) i b), a także imiona, nazwiska i tożsamość posiadaczy, upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela rachunków, do których dostęp zawieszono zgodnie z art. 34, lub rachunków, które zamknięto zgodnie z art. 33. Krajowi administratorzy informują zainteresowane osoby.
8. Krajowi administratorzy mogą podjąć decyzję o powiadomieniu krajowych organów ścigania oraz krajowych organów podatkowych o wszystkich transakcjach z wykorzystaniem liczby jednostek większej niż ustalona przez krajowego administratora oraz o powiadomieniu o wszelkich rachunkach przeprowadzających w danym okresie określonym przez krajowego administratora liczbę transakcji większą niż liczba określona przez krajowego administratora.
9. EUTL, rejestr Unii i inne rejestry PzK nie wymagają od posiadaczy rachunków przedstawiania informacji cenowych dotyczących uprawnień lub jednostek Kioto.
10. Monitorujący aukcje wyznaczony zgodnie z art. 24 rozporządzenia (UE) nr 1031/2010 posiada dostęp do wszystkich informacji dotyczących rachunku aukcyjnego do celów dostawy przechowywanych w rejestrze Unii.
Artykuł 111
Opłaty
1. Centralny administrator nie pobiera opłat od posiadaczy rachunków w rejestrze Unii.
2. Krajowi administratorzy mogą pobierać rozsądne opłaty od posiadaczy rachunków przez nich zarządzanych.
3. Krajowi administratorzy informują centralnego administratora o pobieranych opłatach oraz o ich zmianie w ciągu dziesięciu dni roboczych. Centralny administrator umieszcza wysokość opłat na ogólnodostępnej stronie internetowej.
Artykuł 112
Przerwa w działaniu
Centralny administrator zapewnia ograniczenie do minimum przerw w działaniu rejestru Unii poprzez podejmowanie wszelkich zasadnych kroków w celu zapewnienia dostępności i bezpieczeństwa rejestru Unii i EUTL oraz poprzez zapewnienie solidnych systemów i procedur dla zabezpieczenia wszystkich informacji.
TYTUŁ IV
PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE
Artykuł 113
Wykonanie
Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia, w szczególności dotyczące przestrzegania przez krajowych administratorów obowiązku weryfikacji i przeglądu informacji przedkładanych zgodnie z art. 22 ust. 1, art. 24 ust. 4 i art. 25 ust. 4.
Artykuł 114
Dalsze wykorzystywanie rachunków
Rachunki, określone w tytule I rozdział 3 niniejszego rozporządzenia, otwarte lub wykorzystywane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 920/2010 są nadal wykorzystywane do celów niniejszego rozporządzenia.
Rachunki platform obrotu otworzone zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 920/2010 są nadal wykorzystywane jako rachunki zewnętrznej platformy obrotu do celów niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 115
Wejście w życie ograniczeń wykorzystywania
Centralny administrator udostępnia krajowym administratorom wykaz rachunków ETS zawierających międzynarodowe jednostki emisji, które nie mogą być wykorzystane zgodnie z środkami przyjętymi zgodnie z art. 11a ust. 9 dyrektywy 2003/87/WE po dacie ustalonej w tych środkach. Na podstawie tego wykazu krajowy administrator zwraca się do posiadacza rachunku o wskazanie rachunku PzK, na który takie międzynarodowe jednostki emisji mają być przekazane.
Jeżeli posiadacz rachunku nie odpowie na wniosek administratora w ciągu 40 dni roboczych, administrator przekazuje międzynarodowe jednostki emisji na krajowy rachunek PzK.
Artykuł 116
Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr 920/2010
W rozporządzeniu (UE) nr 920/2010 wprowadza się następujące zmiany:
1)
skreśla się art. 3-28;
2)
art. 32 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 32
Wyłączone rachunki posiadania operatora statków powietrznych
1. Jeżeli w terminie umorzenia uprawnień określonym w art. 12 ust. 2a dyrektywy 2003/87/WE w rejestrze Unii zapisano, zgodnie z art. 29, wartość zweryfikowanych emisji operatora statków powietrznych za ubiegły rok równą 0, rejestr Unii nadaje danemu rachunkowi posiadania operatora statków powietrznych status wyłączony.
2. Rejestr Unii nadaje rachunkowi status aktywny, jeżeli wartość zweryfikowanych emisji za rok poprzedzający rok bieżący nie wynosi 0.”;
3)
art. 41 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. W przypadku gdy wyłączony rachunek posiadania operatora statków powietrznych nie otrzyma uprawnień na mocy ust. 1, uprawnienia te nie zostaną utworzone na tym rachunku, jeżeli zostanie mu następnie nadany status otwarty.”;
4)
art. 57 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 57
Deponowanie uprawnień między okresami
W ciągu dziesięciu dni roboczych od ukończenia transakcji rozliczeniowych określonych w art. 56 rejestr Unii usuwa uprawnienia na mocy rozdziału II ważne na okres 2008-2012 znajdujące się na rachunkach użytkowników w rejestrze Unii i wydaje dla tych samych rachunków równoważną ilość uprawnień na mocy rozdziału II ważnych na okres 2013-2020, a także usuwa uprawnienia na mocy rozdziału III ważne na okres 2008-2012 znajdujące się na rachunkach użytkowników w rejestrze Unii i wydaje dla tych samych rachunków równoważną ilość uprawnień na mocy rozdziału III ważnych na okres 2013-2020.”;
5)
art. 52 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Centralny administrator odejmuje daną ilość od minimalnej zdeponowanej ilości zapisanej w EUTL po dokonaniu transakcji rozliczeniowych zgodnie z art. 56. Odjęta ilość jest równa całkowitej ilości uprawnień na mocy rozdziału III umorzonych przez rachunki posiadania operatora zarządzane przez krajowego administratora państwa członkowskiego za okres 2008-2012, do której dodano wartość rozliczenia obliczoną zgodnie z art. 56 ust. 3.”;
6)
skreśla się art. 59-79.
Artykuł 117
Uchylenie
Rozporządzenie (UE) nr 1193/2011 traci moc.
Rozporządzenie (UE) nr 920/2010 traci moc z dniem 1 października 2013 r.
Artykuł 118
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 2 maja 2013 r.