NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 655/2013
ze dne 10. července 2013,
kterým se stanoví společná kritéria pro odůvodnění tvrzení používaných v souvislosti s kosmetickými přípravky
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1223/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o kosmetických přípravcích (1), a zejména na čl. 20 odst. 2 druhý pododstavec uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Koneční uživatelé, kteří jsou vymezeni podle čl. 2 odst. 1 písm. f) nařízení (ES) č. 1223/2009, čelí mnoha rozmanitým tvrzením, jež se týkají funkce, obsahu a účinků kosmetického přípravku. Vzhledem k tomu, že kosmetické přípravky hrají velmi významnou roli v životě konečných uživatelů, je třeba zajistit, aby byly informace, které jsou jim prostřednictvím takových tvrzení poskytovány, užitečné, srozumitelné a spolehlivé, a aby tito uživatelé měli možnost přijmout informovaná rozhodnutí a vybrat si přípravky, které nejlépe odpovídají jejich potřebám a očekáváním.
(2)
Hlavním účelem tvrzení u kosmetických přípravků je podat konečným uživatelům informace o charakteristických rysech a vlastnostech přípravků. Tato tvrzení představují základní způsob pro vzájemné odlišení jednotlivých přípravků. Rovněž přispívají k podpoře inovací a posilování hospodářské soutěže.
(3)
Na úrovni Unie by měla být stanovena společná kritéria s cílem poskytnout zdůvodnění použití určitého tvrzení v souvislosti s kosmetickými přípravky. Hlavním cílem stanovení společných kritérií je zajistit vysokou úroveň ochrany konečných uživatelů, zejména před zavádějícími tvrzeními, jež jsou používána v souvislosti s kosmetickými přípravky. Společný přístup na úrovni Unie by měl rovněž zajistit lepší sladění opatření, jež přijímají příslušné orgány členských států, a zabránit narušení vnitřního trhu. Takový přístup by měl rovněž posílit spolupráci mezi vnitrostátními orgány příslušnými pro vymáhání dodržování ochrany spotřebitele, která je stanovena v nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 2006/2004 ze dne 27. října 2004 o spolupráci mezi vnitrostátními orgány příslušnými pro vymáhání dodržování zákonů na ochranu zájmů spotřebitele (nařízení o spolupráci v oblasti ochrany spotřebitele) (2).
(4)
Článek 20 nařízení (ES) č. 1223/2009 se použije na přípravky, na které se vztahuje definice kosmetického přípravku podle článku 2 uvedeného nařízení. Společná kritéria se uplatní, jen bylo-li o dotčeném přípravku rozhodnuto, že je skutečně kosmetickým přípravkem. Příslušné vnitrostátní orgány a soudy rozhodují o tom, jaký regulační rámec se uplatní na konkrétní případ.
(5)
Společná kritéria by měla být použita, aniž je dotčena směrnice Evropského parlamentu a Rady 2005/29/ES ze dne 11. května 2005 o nekalých obchodních praktikách vůči spotřebitelům na vnitřním trhu a o změně směrnice Rady 84/450/EHS, směrnic Evropského parlamentu a Rady 97/7/ES, 98/27/ES a 2002/65/ES a nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 2006/2004 (směrnice o nekalých obchodních praktikách) (3), směrnice Evropského parlamentu a Rady 2006/114/ES ze dne 12. prosince 2006 o klamavé a srovnávací reklamě (4) a jiné uplatnitelné právní předpisy Unie.
(6)
Ve vztahu k podávání sdělení konečným uživatelům by měl být využit flexibilní přístup tak, aby se zohlednila společenská, jazyková a kulturní rozmanitost v rámci Unie a zachovala inovativnost a konkurenceschopnost evropského průmyslu. Takový přístup je v souladu se zásadami vyřčenými Soudním dvorem, který při několika příležitostech zdůraznil, že k tomu, aby bylo možné rozhodnout o tom, zda je tvrzení způsobilé uvést spotřebitele v omyl, je nezbytné posoudit očekávání spotřebitele, přičemž se zohlední konkrétní souvislosti a okolnosti, za nichž je tvrzení učiněno, včetně společenských, kulturních a jazykových hledisek (5).
(7)
Společná kritéria, jež mají zajistit, aby byly v rámci celé Unie dodržovány totožné zásady, by však neměla usilovat o přesné vymezení a konkrétní určení znění, jež lze pro tvrzení o kosmetických přípravcích použít.
(8)
Aby bylo zajištěno, že se společná kritéria pro tvrzení používaná v souvislosti s kosmetickými přípravky použila od stejného data jako nařízení (ES) č. 1223/2009, mělo by se toto nařízení použít od 11. července 2013.
(9)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro kosmetické přípravky,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Toto nařízení se vztahuje na tvrzení v podobě textů, názvů, ochranných známek, obrazových a figurativních či jiných označení, jejichž prostřednictvím jsou výslovně či odvozeně sdělovány charakteristické vlastnosti přípravku či jeho funkce při označování, dodávání na trh a propagaci kosmetických přípravků. Vztahuje se na jakékoli tvrzení, aniž by záleželo na prostředku či formě marketingového nástroje použitého k jeho sdělení, funkci přípravku uvedené v tvrzení či cílových skupinách.
Článek 2
Odpovědná osoba, na kterou odkazuje článek 4 nařízení (ES) č. 1223/2009, zajistí, aby znění tvrzení v souvislosti s kosmetickým přípravkem bylo v souladu se společnými kritérii stanovenými v příloze a bylo v souladu s dokumentací, která prokazuje uváděný účinek kosmetického přípravku a jež je součástí informační dokumentace k přípravku podle článku 11 nařízení (ES) č. 1223/2009.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se od 11. července 2013.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 10. července 2013.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 655/2013
z dnia 10 lipca 2013 r.
określające wspólne kryteria dotyczące uzasadniania oświadczeń stosowanych w związku z produktami kosmetycznymi
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. dotyczące produktów kosmetycznych (1), w szczególności jego art. 20 ust. 2 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Użytkownicy końcowi, zgodnie z definicją w art. 2 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 1223/2009, mają do czynienia z bardzo zróżnicowanymi oświadczeniami dotyczącymi funkcji, składu i działania produktu kosmetycznego. Ze względu na istotną rolę, jaką produkty kosmetyczne odgrywają w życiu użytkowników końcowych, ważne jest, by dopilnować, aby informacje przekazywane im w takich oświadczeniach były przydatne, zrozumiałe i wiarygodne, a także umożliwiały im podejmowanie świadomych decyzji oraz wybieranie produktów, które najlepiej odpowiadają ich potrzebom i oczekiwaniom.
(2)
Oświadczenia o produktach kosmetycznych służą przede wszystkim informowaniu użytkowników końcowych o właściwościach i cechach produktów. Oświadczenia te stanowią podstawowy sposób rozróżniania produktów. Przyczyniają się one także do pobudzania innowacji i wspierania konkurencji.
(3)
Do celów uzasadniania stosowania oświadczenia złożonego w związku z produktami kosmetycznymi ustanowić należy wspólne kryteria na poziomie unijnym. Głównym celem ustanowienia wspólnych kryteriów jest zapewnienie wysokiego poziomu ochrony użytkowników końcowych, w szczególności przed wprowadzającymi w błąd oświadczeniami dotyczącymi produktów kosmetycznych. Wspólne podejście na poziomie UE powinno również zapewnić większą zbieżność działań podejmowanych przez właściwe organy państw członkowskich i zapobiec zakłóceniom na rynku wewnętrznym. Takie podejście powinno także zacieśnić współpracę między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów, jak określono w rozporządzeniu (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów („rozporządzenie w sprawie współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów”) (2).
(4)
Artykuł 20 rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 stosuje się do produktów objętych definicją „produktu kosmetycznego” w art. 2 tego rozporządzenia. Wspólne kryteria stosuje się jedynie w przypadku, gdy z oceny wynika, że dany produkt istotnie jest produktem kosmetycznym. W gestii właściwych organów krajowych i sądów krajowych pozostaje rozstrzygnięcie, jakie ramy regulacyjne mają zastosowanie w konkretnym pojedynczym przypadku.
(5)
Bez uszczerbku dla przepisów dyrektywy 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniającej dyrektywę Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE, 98/27/WE i 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady („dyrektywa o nieuczciwych praktykach handlowych”) (3) wspólne kryteria powinny mieć zastosowanie do dyrektywy 2006/114/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej (4) oraz do innych obowiązujących przepisów Unii.
(6)
Należy przyjąć elastyczne podejście do przekazywania informacji użytkownikom końcowym, tak aby uwzględnić różnorodność społeczną, językową i kulturową Unii oraz zachować innowacyjność i konkurencyjność przemysłu europejskiego. Takie podejście jest zgodne z zasadami określonymi przez Trybunał Sprawiedliwości, który wielokrotnie zwracał uwagę na to, że w celu ustalenia, czy oświadczenie może wprowadzić konsumenta w błąd, konieczne jest rozważenie jego oczekiwań z uwzględnieniem specyficznego kontekstu i okoliczności, w których zastosowano oświadczenie, w tym czynników społecznych, kulturowych i językowych (5).
(7)
Wspólne kryteria, zapewniające przestrzeganie tych samych zasad w całej Unii, nie powinny mieć jednocześnie na celu określania i precyzowania sformułowań, które mogą być stosowane w oświadczeniach o produktach kosmetycznych.
(8)
Aby wspólne kryteria dla oświadczeń dotyczących kosmetyków mogły obowiązywać od tego samego dnia co rozporządzenie (WE) nr 1223/2009, niniejsze rozporządzenie powinno stosować się od dnia 11 lipca 2013 r.
(9)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Kosmetycznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do oświadczeń w formie tekstów, nazw, znaków towarowych, obrazów, symboli i innych znaków, które informują bezpośrednio lub pośrednio o właściwościach lub funkcjach produktu na etapie etykietowania, udostępniania na rynku i reklamowania produktów kosmetycznych. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do wszystkich oświadczeń, niezależnie od nośnika i rodzaju zastosowanego narzędzia marketingowego, objętego oświadczeniem działania produktu i docelowych odbiorców.
Artykuł 2
Osoba odpowiedzialna, o której mowa w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1223/2009, zapewnia zgodność treści oświadczenia dotyczącego produktów kosmetycznych ze wspólnymi kryteriami określonymi w załączniku i z dokumentacją zawierającą dowody działania produktu kosmetycznego, jakie zostało zadeklarowane w dokumentacji produktu, o której mowa w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 1223/2009.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 11 lipca 2013 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 10 lipca 2013 r.