NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 211/2013
ze dne 11. března 2013
o požadavcích na osvědčení pro dovoz klíčků a semen určených k produkci klíčků do Unie
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 882/2004 ze dne 29. dubna 2004 o úředních kontrolách za účelem ověření dodržování právních předpisů týkajících se krmiv a potravin a pravidel o zdraví zvířat a dobrých životních podmínkách zvířat (1), a zejména na čl. 48 odst. 1 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (ES) č. 882/2004 stanoví obecná pravidla pro provádění úředních kontrol sloužících k ověření toho, zda jsou dodržována pravidla, jejichž cílem je zejména předcházet rizikům, která přímo nebo prostřednictvím životního prostředí hrozí člověku a zvířatům, tato rizika odstraňovat nebo snižovat na přijatelnou úroveň.
(2)
Nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 178/2002 ze dne 28. ledna 2002, kterým se stanoví obecné zásady a požadavky potravinového práva, zřizuje se Evropský úřad pro bezpečnost potravin a stanoví postupy týkající se bezpečnosti potravin (2), stanoví obecné zásady použitelné obecně pro potraviny a krmiva, a zejména pro bezpečnost potravin a krmiv, a to na úrovni Unie a na vnitrostátní úrovni. Uvedené nařízení stanoví, že potraviny a krmivo dovážené do Unie za účelem uvedení na trh v Unii musí splňovat odpovídající požadavky potravinového práva nebo podmínky, které Unie považuje přinejmenším za rovnocenné těmto požadavkům.
(3)
Nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 852/2004 ze dne 29. dubna 2004 o hygieně potravin (3) stanoví obecná pravidla pro hygienu potravin vztahující se na provozovatele potravinářských podniků. Uvedené nařízení stanoví, že provozovatelé potravinářských podniků zajistí, aby ve všech fázích výroby, zpracování a distribuce potraviny pod jejich kontrolou splňovaly odpovídající hygienické požadavky v něm stanovené. Nařízení (ES) č. 852/2004 zejména stanoví, že provozovatelé potravinářských podniků zabývajících se prvovýrobou a souvisejícími postupy uvedenými v příloze I dodržují obecná hygienická pravidla stanovená v části A uvedené přílohy.
(4)
Jako nejpravděpodobnější původ ohnisek Shiga toxin produkujících Escherichia coli (STEC) v květnu 2011 v Unii byla následně určena konzumace naklíčených semen.
(5)
Evropský úřad pro bezpečnost potravin (dále jen „EFSA“) přijal dne 20. října 2011 vědecké stanovisko o riziku, které představují Shiga toxin produkující Escherichia coli (STEC) a jiné patogenní bakterie v semenech a naklíčených semenech (4). Ve svém stanovisku dospěl EFSA k závěru, že nejpravděpodobnějším prvotním zdrojem nákazy v souvislosti s klíčky je kontaminace suchých semen bakteriálními patogeny. Kromě toho se ve stanovisku uvádí, že díky vysoké vlhkosti a příznivé teplotě během klíčení se bakteriální patogeny přítomné na suchých semenech dokáží v průběhu klíčení rozmnožit, a tím vznikne riziko pro veřejné zdraví.
(6)
Z důvodu ochrany veřejného zdraví v Unii a se zřetelem na uvedené stanovisko EFSA bylo přijato prováděcí nařízení Komise (EU) č. 208/2013 (5). Uvedené prováděcí nařízení stanoví pravidla pro sledovatelnost zásilek klíčků a semen určených k produkci klíčků.
(7)
Z důvodu zajištění přiměřené úrovně ochrany veřejného zdraví je vhodné, aby klíčky a semena určená k produkci klíčků, které jsou dováženy do Unie, rovněž splňovaly požadavky stanovené v nařízení (ES) č. 852/2004 a, v případě klíčků, rovněž požadavky na sledovatelnost stanovené v prováděcím nařízení (EU) č. 208/2013 a mikrobiologická kritéria stanovená v nařízení Komise (ES) č. 2073/2005 (6). Pro toto zboží dovážené do Unie by proto měly být stanoveny příslušné požadavky na osvědčení.
(8)
Stávající právní předpisy Unie nestanoví osvědčení pro dovoz klíčků a semen určených k produkci klíčků do Unie. Je proto vhodné stanovit v tomto nařízení vzor osvědčení pro dovoz takového zboží do Unie.
(9)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat a ani Evropský parlament ani Rada nevyjádřily s těmito opatřeními nesouhlas,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Oblast působnosti
Toto nařízení se použije na zásilky klíčků nebo semen určených k produkci klíčků dovážené do Unie s výjimkou klíčků, které byly ošetřeny za účelem odstranění mikrobiologických nebezpečí v souladu s právními předpisy Evropské unie.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení:
a)
se použije definice „klíčků“ v čl. 2 písm. a) prováděcího nařízení (EU) č. 208/2013;
b)
se „zásilkou“ rozumí množství klíčků nebo semen určených k produkci klíčků, které:
i)
pochází ze stejné třetí země,
ii)
je zahrnuto do stejného (stejných) osvědčení,
iii)
je přepravováno stejným dopravním prostředkem.
Článek 3
Požadavky na osvědčení
1. K zásilkám klíčků nebo semen určených k produkci klíčků dovezeným do Unie a pocházejícím nebo odeslaným z třetích zemí musí být přiloženo osvědčení v souladu se vzorem uvedeným v příloze, které potvrzuje, že klíčky nebo semena byly vyprodukovány za podmínek, které splňují obecné hygienické předpisy pro prvovýrobu a související postupy uvedené v příloze I části A nařízení (ES) č. 852/2004, a že klíčky byly vyprodukovány za podmínek, které splňují požadavky na sledovatelnost stanovené v prováděcím nařízení (EU) č. 208/2013, že byly vyprodukovány v zařízeních schválených v souladu s požadavky stanovenými v článku 2 nařízení Komise (EU) č. 210/2013 (7) a že splňují mikrobiologická kritéria stanovená v příloze I nařízení (ES) č. 2073/2005.
Osvědčení musí být vyhotoveno v úředním jazyce nebo úředních jazycích třetí země odeslání a členského státu, v němž se uskutečňuje dovoz do EU, nebo k němu musí být připojen ověřený překlad v tomto jazyce nebo těchto jazycích. Vyžaduje-li to členský stát určení, musí být k osvědčení připojen také ověřený překlad v jeho úředním jazyce nebo úředních jazycích. Členský stát však může povolit použití jiného úředního jazyka Unie, než je jeho vlastní jazyk.
2. Originál osvědčení musí doprovázet zásilku, dokud není doručena do místa určení uvedeného v osvědčení.
3. V případě rozdělení zásilky musí každou část zásilky doprovázet kopie osvědčení.
Článek 4
Přechodná ustanovení
Po přechodnou dobu do 1. července 2013 smějí být zásilky klíčků nebo semen určených k produkci klíčků pocházející nebo odesílané z třetích zemí dále dováženy do Unie bez osvědčení stanoveného v článku 3.
Článek 5
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 11. března 2013.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 211/2013
z dnia 11 marca 2013 r.
w sprawie wymogów dotyczących świadectw przy przywozie do Unii kiełków i nasion przeznaczonych do produkcji kiełków
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (1), w szczególności jego art. 48 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 ustanowiono ogólne zasady przeprowadzania kontroli urzędowych służących sprawdzeniu zgodności z przepisami mającymi na celu, w szczególności, zapobieganie zagrożeniom dla ludzi i zwierząt, eliminowanie tych zagrożeń lub ich ograniczanie do dopuszczalnych poziomów, bezpośrednio lub przez środowisko naturalne.
(2)
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (2) ustanawia ogólne zasady w odniesieniu do żywności i paszy, w szczególności w odniesieniu do bezpieczeństwa żywności i paszy na poziomie unijnym i krajowym. Rozporządzenie to stanowi, że żywność i pasza przywożone do Unii w celu wprowadzenia na rynek w Unii powinny być zgodne z wymogami prawa żywnościowego lub warunkami uznanymi przez Unię za przynajmniej im odpowiadające.
(3)
Rozporządzenie (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (3) ustanawia ogólne zasady dla przedsiębiorstw sektora spożywczego w zakresie higieny środków spożywczych. Rozporządzenie to stanowi, że przedsiębiorstwa sektora spożywczego mają obowiązek dopilnowania, aby na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji żywności odbywających się pod ich kontrolą spełnione były właściwe wymogi higieny ustanowione w tym rozporządzeniu. W szczególności rozporządzenie (WE) nr 852/2004 stanowi, że przedsiębiorstwa sektora spożywczego prowadzące produkcję podstawową oraz te powiązane działania, które są wymienione w załączniku I do tego rozporządzenia, muszą postępować zgodne z ogólnymi przepisami dotyczącymi higieny ustanowionymi w części A tego załącznika.
(4)
Po wystąpieniu w Unii Europejskiej w maju 2011 r. ognisk szczepu E. coli (STEC) wytwarzającego toksynę Shiga konsumpcja nasion skiełkowanych została uznana za najbardziej prawdopodobne źródło ognisk.
(5)
W dniu 20 października 2011 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („EFSA”) przyjął opinię naukową na temat ryzyka stwarzanego przez szczep Escherichia coli wytwarzający toksynę Shiga i inne bakterie chorobotwórcze obecne w nasionach oraz nasionach skiełkowanych (4). W swojej opinii EFSA stwierdza, że zanieczyszczenie suchych nasion bakteryjnymi czynnikami chorobotwórczymi jest najbardziej prawdopodobnym pierwotnym źródłem ognisk związanych z kiełkami. W opinii stwierdzono ponadto, że ze względu na wysoką wilgotność i korzystne temperatury podczas kiełkowania bakteryjne czynniki chorobotwórcze obecne w suchych nasionach mogą się rozmnażać podczas kiełkowania i powodować zagrożenie dla zdrowia publicznego.
(6)
W celu zapewnienia ochrony zdrowia publicznego w Unii i w związku z opinią EFSA przyjęto rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 208/2013 (5). Wspomniane rozporządzenie wykonawcze ustanawia przepisy dotyczące możliwości śledzenia przesyłek kiełków i nasion przeznaczonych do produkcji kiełków.
(7)
W celu zapewnienia odpowiedniego poziomu ochrony zdrowia publicznego właściwe jest, aby przywożone do Unii kiełki i nasiona przeznaczone do produkcji kiełków również spełniały wymogi ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 852/2004 oraz, w przypadku kiełków, wymogi dotyczące możliwości śledzenia ustanowione w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 208/2013 i kryteria mikrobiologiczne ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 2073/2005 (6). Należy zatem ustanowić odpowiednie wymogi dotyczące świadectw w odniesieniu do takich towarów przywożonych do Unii.
(8)
Obecnie przepisy Unii nie przewidują świadectw w przypadku przywozu do Unii kiełków i nasion przeznaczonych do produkcji kiełków. Właściwe jest zatem określenie w niniejszym rozporządzeniu wzoru świadectwa dla przywozu takich towarów do Unii.
(9)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły wobec nich sprzeciwu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zakres
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do przywożonych do Unii przesyłek kiełków lub nasion przeznaczonych do produkcji kiełków, z wyłączeniem kiełków, które poddano obróbce eliminującej zagrożenia mikrobiologiczne, zgodne z prawodawstwem Unii Europejskiej.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia:
a)
stosuje się definicję „kiełków” z art. 2 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 208/2013;
b)
„przesyłka” oznacza pewną ilość kiełków lub nasion przeznaczonych do produkcji kiełków, która:
(i)
pochodzi z tego samego państwa trzeciego;
(ii)
jest objęta tym samym świadectwem (świadectwami);
(iii)
jest przewożona tym samym środkiem transportu.
Artykuł 3
Wymóg dotyczący świadectw
1. W przypadku przywozu do Unii przesyłek kiełków lub nasion przeznaczonych do produkcji kiełków pochodzących lub wysyłanych z państw trzecich, do przesyłek dołącza się świadectwo zgodnie ze wzorem znajdującym się w załączniku, poświadczające, że kiełki lub nasiona zostały wyprodukowane w warunkach, które odpowiadają ogólnym przepisom dotyczącym higieny dla produkcji podstawowej i powiązanych działań wymienionych w części A załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 852/2004 oraz że kiełki zostały wyprodukowane w warunkach zgodnych z wymogami dotyczącymi możliwości śledzenia ustanowionymi w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 208/2013, zostały wyprodukowane w zakładach zatwierdzonych zgodnie z wymogami ustanowionymi w art. 2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 210/2013 (7) i spełniają kryteria mikrobiologiczne ustanowione w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2073/2005.
Świadectwo musi być sporządzone w języku urzędowym lub językach urzędowych państwa trzeciego wysyłki i państwa członkowskiego, w którym ma miejsce ten przywóz do UE, lub do świadectwa musi być dołączone poświadczone tłumaczenie na ten język lub te języki. Jeśli zażąda tego państwo członkowskie przeznaczenia, do świadectw należy również dołączać poświadczone tłumaczenie na język urzędowy (języki urzędowe) tego państwa członkowskiego. Państwo członkowskie może jednak wyrazić zgodę na stosowanie języka urzędowego Unii innego niż jego własny.
2. Oryginał świadectwa musi pozostawać dołączony do przesyłki do momentu, gdy trafi ona do miejsca przeznaczenia określonego w świadectwie.
3. W przypadku podziału przesyłki kopia świadectwa musi być dołączona do każdej jej części.
Artykuł 4
Przepis przejściowy
W okresie przejściowym do dnia 1 lipca 2013 r. przesyłki kiełków lub nasion przeznaczonych do produkcji kiełków pochodzące lub wysyłane z państw trzecich można nadal przywozić do Unii bez świadectwa przewidzianego w art. 3.
Artykuł 5
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 11 marca 2013 r.