PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 24. dubna 2014
o finančním příspěvku Unie na opatření dozoru a jiná nouzová opatření provedená v Estonsku, Lotyšsku, Litvě a Polsku proti africkému moru prasat
(oznámeno pod číslem C(2014) 2551)
(Pouze estonské, litevské, lotyšské a polské znění je závazné)
(2014/236/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na rozhodnutí Rady 2009/470/ES ze dne 25. května 2009 o některých výdajích ve veterinární oblasti (1), a zejména na článek 8 uvedeného rozhodnutí,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 966/2012 ze dne 25. října 2012, kterým se stanoví finanční pravidla o souhrnném rozpočtu Unie a kterým se zrušuje nařízení Rady (ES, Euratom) č. 1605/2002 (2), a zejména na článek 84 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Africký mor prasat je infekční, obvykle smrtelná virová nákaza prasat domácích a prasat divokých, která způsobuje vážná narušení obchodu s živými prasaty a produkty získanými z prasat uvnitř Unie a jejich vývozu do třetích zemí.
(2)
Po potvrzení afrického moru prasat v Gruzii v roce 2007 se nákaza rozšířila do Ruské federace, kde byla hlášena četná ohniska uvedené nákazy u prasat domácích a prasat divokých v evropské části Ruska. V červnu 2013 Bělorusko potvrdilo ohnisko afrického moru prasat u prasat v domácím chovu v regionu Grodno asi čtyřicet kilometrů od hranice s Litvou a v blízkosti hranice s Polskem.
(3)
Prováděcím rozhodnutím Komise 2013/498/EU (3) byl stanoven finanční příspěvek Unie na opatření dozoru a jiná nouzová opatření proti africkému moru prasat provedená v roce 2013 v Estonsku, Lotyšsku, Litvě a Polsku, což jsou členské státy přímo ohrožené zavlečením této nákazy.
(4)
V lednu 2014 byla hlášena nákaza u populace prasat divokých na Ukrajině a dále se šíří v Bělorusku a Ruské federaci. Nadto byly v lednu 2014 zjištěny dva případy afrického moru prasat u populace prasat divokých v Litvě a několik dní poté byly ohlášeny další dva případy u prasat divokých v Polsku. V obou uvedených členských státech se nákaza vyskytla v blízkosti hranic s Běloruskem. Situace ohledně afrického moru prasat v zemích sousedících s Evropskou unií tudíž představuje přetrvávající hrozbu pro hospodářství s chovem prasat v Unii, jelikož virus může být zavlečen do členských států sousedících s třetími zeměmi, v nichž se nákaza vyskytuje, prostřednictvím prasat divokých, která vstupují na území Unie z oblastí s výskytem nákazy, ale rovněž prostřednictvím vozidel, která přepravovala živá zvířata, nebo nepovoleným dovozem produktů získaných z prasat do Unie.
(5)
Riziko zavlečení afrického moru prasat do Unie je vzhledem k výskytu a vývoji této nákazy v příhraničním území Běloruska, Ruské federace a Ukrajiny vyšší v případě Estonska, Lotyšska, Litvy a Polska. Tyto členské státy informovaly Komisi a ostatní členské státy o opatřeních, jež hodlají přijmout za účelem ochrany svých území i území ostatních členských států.
(6)
V roce 2013 Estonsko, Lotyšsko, Litva a Polsko zavedly dozor pro včasné zjištění afrického moru prasat u prasat divokých i u prasat domácích. V zájmu lepší prevence afrického moru prasat je třeba provést určité činnosti dozoru na území uvedených členských států.
(7)
Jedním z hlavních preventivních opatření proti zavlečení afrického moru prasat do Unie je očista a dezinfekce vozidel, která mohla přijít do styku s virem afrického moru prasat. Z toho důvodu prováděcí rozhodnutí Komise 2013/426/EU (4) stanoví určitá opatření proti zavlékání afrického moru prasat z Běloruska a Ruské federace do Unie a dále stanoví, aby vozidla, která přepravovala živá zvířata a která na území Unie vstupují z oblastí s výskytem nákazy, byla náležitě očištěna a vydezinfikována.
(8)
Bez ohledu na ustanovení nařízení Komise (ES) č. 206/2009 (5) je riziko zavlečení afrického moru prasat do Unie prostřednictvím zásilek pro osobní spotřebu, které obsahují produkty získané z prasat a jsou zasílány poštou nebo převáženy v zavazadlech cestujících přijíždějících zejména z Běloruska, Ruské federace a Ukrajiny, vyšší než zanedbatelné a vyžaduje doplňková opatření a kontroly v místech vstupu.
(9)
Navíc celá řada zúčastněných stran, včetně veterinárních lékařů, profesionálních a neprofesionálních chovatelů, řidičů kamionů, celních zástupců, cestujících a široké veřejnosti, by měla být upozorněna na rizika zavlečení afrického moru prasat a jeho důsledky prostřednictvím cílených informačních kampaní zaměřených na zvýšení povědomí o nákaze a připravenosti na ni v rámci pohotovostních plánů vypracovaných podle směrnice Rady 2002/60/ES (6) k zajištění rychlé reakce v případě zavlečení afrického moru prasat.
(10)
V roce 2014 byl zjištěn africký mor prasat u prasat divokých v Litvě a v Polsku, přičemž oba tyto členské státy jsou přímo ohroženy výskytem této nákazy za hranicemi v Bělorusku. Aby omezily riziko rozšíření nákazy na svém území na minimum, hodlají Litva a Polsko snížit hustotu výskytu vnímavých hostitelských zvířat v hospodářstvích s nízkou úrovní biologické ochrany v zamořené oblasti podporou porážky prasat a zákazem doplňování stavů v hospodářstvích s chovem prasat po dobu alespoň jednoho roku. V prosinci 2013 Estonsko, Lotyšsko, Litva a Polsko předložily své plány a odhady nákladů na provádění nouzových opatření v oblastech, které jsou považovány za oblasti se zvýšeným rizikem zavlečení afrického moru prasat z Běloruska, Ruské federace a Ukrajiny, v roce 2014. Plány byly posouzeny Komisí pro účely finančního příspěvku Unie a byl vyvozen závěr, že jsou v souladu se směrnicí 2002/60/ES.
(11)
Činnosti prováděné Estonskem, Lotyšskem, Litvou a Polskem za účelem dozoru nad nákazou, očisty a dezinfekce vozidel a pořádání informačních kampaní jsou spolufinancovány ve výši 50 %.
(12)
Činnosti prováděné Litvou a Polskem s cílem snížit hustotou výskytu prasat v zamořených oblastech u hranic s Běloruskem by měly být spolufinancovány ve výši 30 %.
(13)
Jelikož plány, které předložily Estonsko, Lotyšsko, Litva a Polsko a které se týkají nouzových opatření proti zavlečení afrického moru prasat z Běloruska, Ruské federace a Ukrajiny prováděných v roce 2014, představují dostatečně podrobný rámec ve smyslu článku 94 nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 1268/2012 (7), je toto rozhodnutí rozhodnutím o financování výdajů stanovených v pracovním programu pro granty.
(14)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
1. V rámci nouzových opatření, která v roce 2014 přijaly Estonsko, Lotyšsko, Litva a Polsko na ochranu proti africkému moru prasat, mají uvedené členské státy nárok na zvláštní příspěvek Unie na výdaje vynaložené na provádění činností popsaných v odstavcích 2 a 3 a plánovaných na období od 1. ledna 2014 do 31. prosince 2014.
2. Finanční příspěvek Unie se stanoví na 50 % nákladů vynaložených a zaplacených v souvislosti s provedením následujících činností:
a)
odběr vzorků z prasat domácích;
b)
odběr vzorků z prasat divokých;
c)
testy ELISA;
d)
testy PCR a sekvenování;
e)
nákup vybavení a dezinfekčních prostředků pro očistu a dezinfekci;
f)
nákup vybavení speciálně používaného k odstranění těl mrtvých zvířat;
g)
nákup vybavení k provádění virologických laboratorních vyšetření;
h)
informační kampaně.
3. Finanční příspěvek Unie se stanoví na 30 % nákladů vynaložených a zaplacených Litvou a Polskem v souvislosti s odškodněním majitelů prasat za ztráty způsobené předčasnou porážkou prasat v zamořených oblastech.
Článek 2
1. Maximální výše nákladů, která bude uhrazena členským státům uvedeným v čl. 1 odst. 1 za činnosti uvedené v čl. 1 odst. 2 písm. a), b) c) a d), v průměru nepřesáhne částku:
a)
0,5 EUR za prase domácí, z něhož byl odebrán vzorek;
b)
5 EUR za prase divoké, z něhož byl odebrán vzorek;
c)
2 EUR za test ELISA;
d)
10 EUR za PCR a sekvenování.
2. Maximální výše nákladů, která bude uhrazena za činnosti uvedené v čl. 1 odst. 2 písm. e), v průměru nepřesáhne částku:
a)
6 000 EUR pro Estonsko;
b)
58 000 EUR pro Lotyšsko;
c)
950 000 EUR pro Litvu;
d)
102 100 EUR pro Polsko.
3. Maximální výše nákladů, která bude uhrazena za činnosti uvedené v čl. 1 odst. 2 písm. f), v průměru nepřesáhne částku:
a)
100 000 EUR pro Litvu;
b)
150 000 EUR pro Polsko.
4. Maximální výše nákladů, která bude uhrazena za činnosti uvedené v čl. 1 odst. 2 písm. g), v průměru nepřesáhne částku:
75 000 EUR pro Litvu.
5. Maximální výše nákladů, která bude uhrazena za činnosti uvedené v čl. 1 odst. 2 písm. h), v průměru nepřesáhne částku:
a)
1 500 EUR pro Estonsko;
b)
15 000 EUR pro Lotyšsko;
c)
75 000 EUR pro Litvu;
d)
11 250 EUR pro Polsko.
6. Finanční příspěvek Unie pro členské státy uvedené v čl. 1 odst. 3 nepřesáhne částku:
a)
225 000 EUR pro Litvu;
b)
337 500 EUR pro Polsko.
7. Finanční příspěvek Unie pro členské státy uvedené v čl. 1 odst. 1 nepřesáhne částku:
a)
27 000 EUR pro Estonsko;
b)
190 000 EUR pro Lotyšsko;
c)
1 948 000 EUR pro Litvu;
d)
1 341 000 EUR pro Polsko.
8. Výdaje způsobilé pro finanční příspěvek Unie na opatření uvedená v odst. 1 písm. c) a d) se omezí na náklady vynaložené členskými státy na:
a)
nákup souprav k vyšetřením, činidel a veškerého spotřebního materiálu, který je určen a používán speciálně pro provádění laboratorních vyšetření;
b)
pracovníky, v jakékoli funkci, konkrétně přidělené (zcela nebo částečně) na provádění vyšetření v laboratoři; tyto náklady jsou omezeny na skutečné mzdy plus platby sociálního zabezpečení a další zákonné náklady zahrnuté do odměny;
c)
režijní náklady rovnající se 7 % částky nákladů uvedených v písmenech a) a b).
Článek 3
1. Finanční příspěvek Unie na opatření uvedená v článku 1 bude poskytnut, pokud dotčené členské státy:
a)
provedou činnosti a opatření popsané v jejich plánech;
b)
provedou opatření v souladu s příslušnými ustanoveními právních předpisů Unie, včetně pravidel pro hospodářskou soutěž a pro zadávání veřejných zakázek;
c)
zašlou Komisi nejpozději do 30. dubna 2015 závěrečnou technickou zprávu o opatřeních v souladu s přílohou I a závěrečnou finanční zprávu v souladu s přílohou II.
2. V případě, že některý členský stát nevyhoví ustanovením odstavce 1, může Komise snížit finanční příspěvek Unie úměrně k povaze a závažnosti takového porušení předpisů a k finanční ztrátě utrpěné Unií.
Článek 4
Toto rozhodnutí je určeno Estonské republice, Lotyšské republice, Litevské republice a Polské republice.
V Bruselu dne 24. dubna 2014.
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI
z dnia 24 kwietnia 2014 r.
dotycząca wkładu finansowego Unii z tytułu środków nadzoru i innych środków nadzwyczajnych wprowadzonych w Estonii, na Łotwie, Litwie i w Polsce przeciwko afrykańskiemu pomorowi świń
(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 2551)
(Jedynie teksty w języku estońskim, łotewskim, litewskim i polskim są autentyczne)
(2014/236/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając decyzję Rady 2009/470/WE z dnia 25 maja 2009 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii (1), w szczególności jej art. 8,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (2), w szczególności jego art. 84,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Afrykański pomór świń jest wirusową chorobą zakaźną, zwykle śmiertelną, dotykającą świnie domowe i zdziczałe, powodującą poważne zakłócenia w handlu wewnątrzunijnym żywymi świniami i produktami pozyskanymi od lub ze świń oraz w wywozie tych zwierząt i produktów do państw trzecich.
(2)
Występowanie afrykańskiego pomoru świń potwierdzono w Gruzji w 2007 r., a następnie choroba ta rozprzestrzeniła się do Federacji Rosyjskiej, gdzie odnotowano liczne jej ogniska u świń i dzików na całym obszarze europejskiej części Rosji. W czerwcu 2013 r. Białoruś doniosła o potwierdzeniu ogniska afrykańskiego pomoru świń u świń przydomowych w obwodzie grodzieńskim, około czterdzieści kilometrów od granicy z Litwą i w pobliżu granicy z Polską.
(3)
W decyzji wykonawczej Komisji 2013/498/UE (3) przewidziano wkład finansowy Unii z tytułu nadzoru i innych środków nadzwyczajnych wprowadzonych w 2013 r. przeciwko afrykańskiemu pomorowi świń w Estonii, na Łotwie, Litwie i w Polsce, które to państwa członkowskie są bezpośrednio zagrożone wprowadzeniem afrykańskiego pomoru świń.
(4)
W styczniu 2014 r. przypadki choroby odnotowano w populacji dzików na Ukrainie, a choroba ta rozprzestrzenia się nadal na Białorusi i w Federacji Rosyjskiej. W styczniu 2014 r. w populacji dzików na Litwie stwierdzono dwa przypadki afrykańskiego pomoru świń, a kilka dni później doniesiono o dwóch kolejnych przypadkach w populacji dzików w Polsce. W obu państwach członkowskich choroba wystąpiła na granicy z Białorusią. W związku z powyższym rozwój sytuacji związanej z afrykańskim pomorem świń w państwach graniczących z Unią Europejską stanowi stałe zagrożenie dla gospodarstw utrzymujących świnie na obszarze Unii, jako że wirus tej choroby może zostać wprowadzony do państw członkowskich graniczących z państwami trzecimi dotkniętymi tą chorobą za pośrednictwem dzików przechodzących na terytorium Unii z zakażonych obszarów lub za pośrednictwem pojazdów, którymi przewożono żywe zwierzęta, bądź też w wyniku niedozwolonego wprowadzenia do Unii produktów pozyskanych od lub ze świń.
(5)
Ryzyko wprowadzenia afrykańskiego pomoru świń do Unii jest wyższe w przypadku Estonii, Łotwy, Litwy i Polski, co jest związane z występowaniem i rozwojem tej choroby na obszarach Białorusi, Federacji Rosyjskiej i Ukrainy graniczących z tymi państwami. Wspomniane państwa członkowskie poinformowały Komisję i pozostałe państwa członkowskie o środkach, które zamierzają przyjąć w celu wzmocnienia ochrony swojego terytorium i terytorium pozostałych państw członkowskich.
(6)
W ciągu 2013 r. Estonia, Łotwa, Litwa i Polska wprowadziły środki nadzoru w celu wczesnego wykrywania afrykańskiego pomoru świń zarówno u dzików, jak i u świń domowych. Aby skuteczniej przeciwdziałać afrykańskiemu pomorowi świń, na terytorium tych państw członkowskich należy przeprowadzić określone działania w zakresie nadzoru.
(7)
Jednym z głównych środków ostrożności w celu zapobieżenia wprowadzeniu afrykańskiego pomoru świń na terytorium Unii jest czyszczenie i odkażanie pojazdów, które mogły zetknąć się z wirusem afrykańskiego pomoru świń. Dlatego też w decyzji wykonawczej Komisji 2013/426/UE (4) ustanowiono pewne środki mające na celu zapobieżenie wprowadzeniu afrykańskiego pomoru świń z Białorusi i Federacji Rosyjskiej do Unii, a także przewidziano odpowiednie czyszczenie i odkażanie pojazdów, którymi przewożono żywe zwierzęta, a które są wprowadzane na terytorium Unii z zakażonych obszarów.
(8)
Niezależnie od przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 206/2009 (5) ryzyko wprowadzenia afrykańskiego pomoru świń do Unii za pośrednictwem osobistych przesyłek zawierających produkty wieprzowe, przesyłanych pocztą lub przewożonych w bagażu podróżnych przybywających zwłaszcza z Białorusi, Federacji Rosyjskiej i Ukrainy, nie jest nieistotne, w związku z czym konieczne są dodatkowe działania i kontrole w miejscach wprowadzenia.
(9)
Ponadto o ryzyku wprowadzenia afrykańskiego pomoru świń i jego konsekwencjach powiadomić należy szerokie spektrum zainteresowanych stron, w tym lekarzy weterynarii, rolników zawodowych i niezawodowych, kierowców ciężarówek, agentów celnych, pasażerów i opinię publiczną, za pomocą ukierunkowanych kampanii uświadamiających mających na celu zwiększenie poziomu świadomości i gotowości w odniesieniu do tej choroby w ramach planów awaryjnych opracowanych zgodnie z dyrektywą Rady 2002/60/WE (6), mających na celu zapewnienie szybkiej reakcji na wypadek wprowadzenia afrykańskiego pomoru świń.
(10)
W 2014 r. afrykański pomór świń wykryto u dzików na Litwie i w Polsce, które to państwa są bezpośrednio zagrożone obecnością afrykańskiego pomoru świń w graniczącej z nimi Białorusi. W celu zminimalizowania ryzyka rozprzestrzenienia choroby na swoje terytorium Litwa i Polska zamierzają obniżyć zagęszczenie podatnych organizmów żywicielskich w utrzymujących świnie gospodarstwach o niskim poziomie ochrony biologicznej na obszarze zakażonym, propagując ubój świń i zapobiegając odnowie populacji świń w gospodarstwach przez okres nie krótszy niż rok. W grudniu 2013 r. Estonia, Łotwa, Litwa i Polska przedstawiły swoje plany oraz szacunkowe koszty wprowadzenia w 2014 r. środków nadzwyczajnych na obszarach uznanych za w wyższym stopniu zagrożone wprowadzeniem afrykańskiego pomoru świń z Białorusi, Federacji Rosyjskiej i Ukrainy. Komisja zbadała te plany pod kątem wkładu finansowego Unii i uznała, że są one zgodne z dyrektywą 2002/60/WE.
(11)
Podejmowane przez Estonię, Łotwę, Litwę i Polskę działania w celu nadzoru choroby, czyszczenia i dezynfekcji pojazdów oraz organizacji kampanii uświadamiających są współfinansowane na poziomie 50 %.
(12)
Działania podejmowane przez Litwę i Polskę w celu obniżenia zagęszczenia świń na zakażonych obszarach w pobliżu granicy z Białorusią powinny być współfinansowane na poziomie 30 %.
(13)
Jako że przedstawione przez Estonię, Łotwę, Litwę i Polskę planowane środki nadzwyczajne w celu zapobieżenia wprowadzeniu afrykańskiego pomoru świń z Białorusi, Federacji Rosyjskiej i Ukrainy, które mają być realizowane w 2014 r., stanowią wystarczająco szczegółowe ramy w rozumieniu przepisów art. 94 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1268/2012 (7), niniejsza decyzja stanowi decyzję w sprawie finansowania w odniesieniu do wydatków przewidzianych w programie prac dotyczącym dotacji.
(14)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. W ramach środków nadzwyczajnych wprowadzonych przez Estonię, Łotwę, Litwę i Polskę w 2014 r. w celu ochrony przed afrykańskim pomorem świń tym państwom członkowskim przysługuje szczególny wkład Unii z tytułu wydatków poniesionych na wprowadzenie działań określonych w ust. 2 i 3 i planowanych na okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2014 r.
2. Wkład finansowy Unii stanowi 50 % kosztów poniesionych i uiszczonych z tytułu wprowadzenia następujących działań:
a)
pobieranie próbek od świń domowych;
b)
pobieranie próbek od dzików;
c)
testy ELISA;
d)
badania PCR i sekwencjonowania;
e)
zakup sprzętu i środków odkażających do czyszczenia i dezynfekcji;
f)
zakup sprzętu wykorzystywanego specjalnie do unieszkodliwiania padliny;
g)
zakup sprzętu do przeprowadzania laboratoryjnych badań wirusologicznych;
h)
kampanie uświadamiające.
3. Wkład finansowy Unii stanowi 30 % kosztów poniesionych i uiszczonych przez Litwę i Polskę z tytułu rekompensat dla właścicieli świń z tytułu strat spowodowanych wczesnym ubojem na obszarach zakażonych.
Artykuł 2
1. Maksymalna kwota kosztów podlegających zwrotowi państwom członkowskim, o których mowa w art. 1 ust. 1, z tytułu działań, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. a), b), c) i d), nie przekracza średnio:
a)
0,5 EUR za świnię domową, od której pobrano próbkę;
b)
5 EUR za dzika, od którego pobrano próbkę;
c)
2 EUR za wykonanie testu ELISA;
d)
10 EUR za wykonanie badania PCR i sekwencjonowania.
2. Maksymalna kwota kosztów podlegających zwrotowi z tytułu działań, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. e), nie przekracza średnio:
a)
6 000 EUR dla Estonii;
b)
58 000 EUR dla Łotwy;
c)
950 000 EUR dla Litwy;
d)
102 100 EUR dla Polski.
3. Maksymalna kwota kosztów podlegających zwrotowi z tytułu działań, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. f), nie przekracza:
a)
100 000 EUR dla Litwy;
b)
150 000 EUR dla Polski.
4. Maksymalna kwota kosztów podlegających zwrotowi z tytułu działań, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. g), nie przekracza:
75 000 EUR dla Litwy.
5. Maksymalna kwota kosztów podlegających zwrotowi z tytułu działań, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. h), nie przekracza średnio:
a)
1 500 EUR dla Estonii;
b)
15 000 EUR dla Łotwy;
c)
75 000 EUR dla Litwy;
d)
11 250 EUR dla Polski.
6. Wkład finansowy Unii dla poszczególnych państw członkowskich, o których mowa w art. 1 ust. 3, nie przekracza:
a)
225 000 EUR w odniesieniu do Litwy;
b)
337 500 EUR w odniesieniu do Polski.
7. Wkład finansowy Unii dla poszczególnych państw członkowskich, o których mowa w art. 1 ust. 1, nie przekracza:
a)
27 000 EUR w odniesieniu do Estonii;
b)
190 000 EUR w odniesieniu do Łotwy;
c)
1 948 000 EUR w odniesieniu do Litwy;
d)
1 341 000 EUR w odniesieniu do Polski.
8. Wydatki kwalifikowalne do wkładu finansowego Unii z tytułu środków, o których mowa w ust. 1 lit c) i d), ograniczają się do kosztów poniesionych przez państwa członkowskie z tytułu:
a)
zakupu zestawów do badań, odczynników i wszelkich materiałów zużywalnych możliwych do zidentyfikowania i używanych specjalnie do wykonywania badań laboratoryjnych;
b)
personelu, niezależnie od jego statusu, konkretnie przydzielonego, całkowicie lub w części, do wykonywania badań na terenie laboratorium, przy czym koszty są ograniczone do faktycznych płac powiększonych o składki na ubezpieczenie społeczne i inne koszty ustawowe wchodzące w skład wynagrodzeń;
c)
kosztów ogólnych wynoszących 7 % sumy kosztów, o których mowa w lit. a) i b).
Artykuł 3
1. Wkład finansowy Unii na rzecz programów, o których mowa w art. 1, jest przyznawany, pod warunkiem że zainteresowane państwa członkowskie:
a)
realizują działania i środki opisane w swoim programie;
b)
realizują środki zgodnie ze stosownymi przepisami prawa Unii, w tym z przepisami dotyczącymi konkurencji i udzielania zamówień publicznych;
c)
przedłożą Komisji najpóźniej do dnia 30 kwietnia 2015 r. końcowe sprawozdanie techniczne dotyczące środków zgodnie z załącznikiem I oraz końcowe sprawozdanie techniczne zgodnie z załącznikiem II.
2. W przypadku gdy dane państwo członkowskie nie postępuje zgodnie z zasadami określonymi w ust. 1, Komisja może obniżyć wysokość wkładu finansowego Unii, w zależności od charakteru i powagi naruszenia oraz straty finansowej dla Unii.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Estońskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej i Rzeczpospolitej Polskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 24 kwietnia 2014 r.