PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 14. října 2013,
kterým se schvaluje prozatímní opatření přijaté Francouzskou republikou v souladu s článkem 129 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1907/2006 o registraci, hodnocení, povolování a omezování chemických látek, aby se omezilo používání amonných solí v izolačních materiálech z buničité vaty
(oznámeno pod číslem C(2013) 6658)
(Pouze francouzské znění je závazné)
(Text s významem pro EHP)
(2013/505/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1907/2006 ze dne 18. prosince 2006 o registraci, hodnocení, povolování a omezování chemických látek, o zřízení Evropské agentury pro chemické látky, o změně směrnice 1999/45/ES a o zrušení nařízení Rady (EHS) č. 793/93, nařízení Komise (ES) č. 1488/94, směrnice Rady 76/769/EHS a směrnic Komise 91/155/EHS, 93/67/EHS, 93/105/ES a 2000/21/ES (1), a zejména na čl. 129 odst. 2 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Francouzská republika informovala dne 14. srpna 2013 v souladu s čl. 129 odst. 1 nařízení (ES) č. 1907/2006 (ochranná doložka) Komisi, Evropskou agenturu pro chemické látky (dále jen „agentura“) a ostatní členské státy o tom, že má oprávněné důvody domnívat se, že je nutné přijmout naléhavá opatření na ochranu veřejnosti před expozicí amoniaku uvolňovaného z amonných solí v izolačních materiálech z buničité vaty používaných v budovách. Francouzská republika přijala dne 21. června 2013 prozatímní opatření a zveřejnila je v Úředním věstníku Francouzské republiky dne 3. července 2013.
(2)
Vyhláška ze dne 21. června 2013 o zákazu uvádění na trh, dovozu, prodeje a distribuce a výroby izolačních materiálů z buničité vaty s amonnými solemi jako adjuvanty (dále jen „vyhláška“) zakazuje uvádění na trh, dovoz, držení za účelem prodeje nebo distribuce, prodej nebo distribuci a výrobu izolačních materiálů z buničité vaty obsahujících amonné soli jako přídatné látky. Tyto výrobky musí být ve Francii rovněž staženy z trhu a z prodeje na náklady osoby, která je odpovědná za jejich první uvedení na trh.
(3)
Návrh vyhlášky byl podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 98/34/ES (2) nejprve předložen Komisi. V souladu s čl. 9 odst. 7 uvedené směrnice Francie prohlásila, že zmíněná vyhláška je naléhavá, a Komise dospěla k názoru, že důvody, které Francie uvedla pro potvrzení naléhavosti této záležitosti, jsou uspokojivé.
(4)
V návaznosti na výzvu Komise Francie vyhlášku znovu předložila v souladu s čl. 129 odst. 1 nařízení (ES) č. 1907/2006. Komise ji prozkoumala spolu s předloženými vědeckými a technickými informacemi. Komise ohledně vyhlášky uspořádala krátkou konzultaci s členskými státy a zúčastněnými stranami.
(5)
Vzhledem ke krátké lhůtě, během níž musí Komise podle čl. 129 odst. 2 nařízení (ES) č. 1907/2006 přijmout rozhodnutí ohledně prozatímního opatření, musí své rozhodnutí založit především na informacích, které jí poskytla Francie.
(6)
Do září 2011 obsahovaly izolační materiály z buničité vaty ve Francii kyselinu boritou, která měla funkci jako látka zpomalující hoření a biocidní látka. Po zákazu kyseliny borité pro biocidní účely a za účelem zachování těch vlastností určitých izolačních materiálů (včetně buničité vaty), které zajišťují zpomalování hoření, nahradilo francouzské výrobní odvětví sloučeniny boru amonnými solemi.
(7)
Toto francouzské opatření je oprávněné na základě incidentů zaznamenaných vnitrostátními toxikologickými středisky (několik případů intoxikace osob od listopadu 2011) a stížností zaznamenaných profesním sdružením výrobců izolačních materiálů z buničité vaty (asi 150 případů). Francouzské orgány rovněž měřily koncentraci amoniaku v domech, ohledně nichž byly podány stížnosti, a tato měření prokázala, že úrovně expozice amoniaku jsou vyšší než referenční toxikologické hodnoty pro bezpečnou dlouhodobou expozici. Proto by amonné soli měly být nahrazeny.
(8)
Informace, které poskytla Francie, naznačují, že amonné soli v izolačních materiálech z buničité vaty představují riziko pro lidské zdraví, které nelze odpovídajícím způsobem kontrolovat a které musí být řešeno. V tomto konkrétním případě by v zájmu dosažení rychlé harmonizace vnitřního trhu a současně v zájmu vysoké úrovně ochrany lidského zdraví mělo být opatření přijaté Francií považováno za naléhavé, jak vyžaduje ustanovení čl. 129 odst. 1 nařízení (ES) č. 1907/2006.
(9)
Jelikož prozatímní opatření přijaté Francií spočívá v omezení uvedení na trh nebo použití určité látky, požaduje ustanovení čl. 129 odst. 3 nařízení (ES) č. 1907/2006, aby Francie zahájila řízení o omezení na úrovni Unie tím, že předloží agentuře dokumentaci podle přílohy XV do tří měsíců ode dne přijetí tohoto rozhodnutí.
(10)
Na základě všech těchto důvodů by uvedená vyhláška měla být schválena.
(11)
Rozhodnutí podle čl. 129 odst. 2, kterým se schvaluje prozatímní opatření, musí stanovit dobu vymezenou pro toto schválení. Vzhledem ke lhůtě pro zahájení řízení o omezení na úrovni Unie stanovené v čl. 129 odst. 3 a aby byl poskytnut dostatečný čas pro rozhodnutí, které má být přijato v rámci běžného řízení o omezení poté, co Francie předloží dokumentaci podle přílohy XV, aniž by se musela prodlužovat doba platnosti schválení, měla by tato doba činit 21 měsíců.
(12)
Tímto rozhodnutím není nijak dotčeno rozhodnutí Komise podle článku 73 nařízení (ES) č. 1907/2006, pokud jsou splněny podmínky stanovené v článku 68 uvedeného nařízení.
(13)
Toto rozhodnutí je v souladu se stanoviskem výboru zřízeného podle článku 133 nařízení (ES) č. 1907/2006,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
1. S výhradou odstavce 2 se prozatímní opatření oznámené Francouzskou republikou dne 14. srpna 2013 schvaluje na dobu 21 měsíců ode dne nabytí účinku tohoto rozhodnutí.
2. Platnost tohoto schválení vyprší k dřívějšímu z níže uvedených dat, pokud nastanou před uplynutím doby uvedené v odstavci 1:
-
datum, kdy se úprava přílohy XVII nařízení (ES) č. 1907/2006 způsobem, který vyžaduje schválené prozatímní opatření, stane použitelnou, nebo
-
šest měsíců po ukončení řízení o omezení stanoveném v článcích 69 až 73 nařízení (ES) č. 1907/2006, pokud Komise nepředložila návrh omezení.
Článek 2
Toto rozhodnutí nabývá účinku dnem 15. října 2013.
Článek 3
Toto rozhodnutí je určeno Francouzské republice.
V Bruselu dne 14. října 2013.
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI
z dnia 14 października 2013 r.
w sprawie zezwolenia na zastosowanie środka tymczasowego przez Republikę Francuską, zgodnie z art. 129 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), w celu ograniczenia stosowania soli amonowych w materiałach izolacyjnych z waty celulozowej
(notyfikowana jako dokument nr C(2013) 6658)
(Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2013/505/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (1), w szczególności jego art. 129 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dniu 14 sierpnia 2013 r. Republika Francuska poinformowała Komisję, Europejską Agencję Chemikaliów („Agencję”) i inne państwa członkowskie, zgodnie z art. 129 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 (klauzula ochronna), że ma uzasadnione powody, by uważać, że konieczne jest pilne działanie w celu ochrony społeczeństwa przed narażeniem na działanie amoniaku uwalnianego z soli amonowych obecnych w materiałach z waty celulozowej stosowanych do izolacji budynków. Republika Francuska przyjęła środek przejściowy dnia 21 czerwca 2013 r. i opublikowała go w Dzienniku Urzędowym Republiki Francuskiej dnia 3 lipca 2013 r.
(2)
Rozporządzenie z dnia 21 czerwca 2013 r. w sprawie zakazu wprowadzania do obrotu, przywozu, sprzedaży, dystrybucji oraz produkcji materiałów izolacyjnych z waty celulozowej zawierających sole amonowe jako adiuwanty („Rozporządzenie”) zakazuje wprowadzania do obrotu, przywozu, posiadania w celu sprzedaży lub dystrybucji, sprzedaży lub dystrybucji i produkcji materiałów izolacyjnych z waty celulozowej zawierających sole amonowe jako dodatki. Produkty te muszą również zostać wycofane z obrotu we Francji i wycofane od użytkowników na koszt osób odpowiedzialnych za wprowadzenie ich do obrotu.
(3)
Projekt Rozporządzenia został najpierw przedłożony Komisji na mocy dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2). Zgodnie z art. 9 ust. 7 tej dyrektywy Francja oświadczyła, że przyjęcie Rozporządzenia ma charakter pilny, a Komisja wyraziła opinię, że podane przez Francję powody podjęcia przyspieszonego działania są przekonujące.
(4)
W związku z prośbą Komisji Francja ponownie złożyła projekt Rozporządzenia zgodnie z art. 129 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006. Komisja przeanalizowała Rozporządzenie oraz przedstawione razem z nim informacje naukowe i techniczne. Komisja przeprowadziła krótkie konsultacje z państwami członkowskimi i zainteresowanymi podmiotami.
(5)
Ze względu na krótki termin, w jakim Komisja musi podjąć decyzję dotyczącą środków przejściowych na mocy art. 129 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, jej opinia musi opierać się głównie na informacjach przedstawionych przez Francję.
(6)
Do września 2011 r. materiały izolacyjne z waty celulozowej we Francji zawierały kwas borowy, który zmniejsza palność i działa jako środek biobójczy. W związku z zakazem stosowania kwasu borowego jako środka biobójczego oraz w celu utrzymania właściwości zmniejszających palność niektórych materiałów izolacyjnych (w tym waty celulozowej) francuski przemysł zastąpił związki boru solami amonowymi.
(7)
Francuski środek jest uzasadniony ze względu na incydenty zarejestrowane przez krajowe ośrodki toksykologiczne (kilka przypadków zatruć u ludzi od listopada 2011 r.) oraz skargi złożone przez zawodowe stowarzyszenie producentów izolacji z waty celulozowej (około 150 przypadków). Francuskie organy zmierzyły również stężenie amoniaku w domach, których dotyczyły otrzymane skargi, i pomiar ten wykazał, że poziomy narażenia na amoniak są wyższe niż toksykologiczne wartości odniesienia w przypadku bezpiecznego długotrwałego narażenia. Sole amonowe powinny zatem zostać zastąpione inną substancją.
(8)
Według informacji przekazanych przez Francję sole amonowe w materiałach izolacyjnych z waty celulozowej powodują zagrożenie dla zdrowia ludzi, którego nie da się odpowiednio kontrolować i które należy uwzględnić. W tym szczególnym przypadku, w celu osiągnięcia sprawnej harmonizacji rynku wewnętrznego przy jednoczesnym zapewnieniu ochrony zdrowia ludzkiego na wysokim poziomie, środek zastosowany przez Francję powinien zostać uznany za pilne działanie zgodnie z art. 129 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006.
(9)
Ponieważ środek przejściowy zastosowany przez Francję polega na ograniczeniu wprowadzania do obrotu i stosowania substancji, na podstawie art. 129 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 wymaga się, aby Francja rozpoczęła unijną procedurę wprowadzania ograniczeń, przekazując Agencji dokumentację zgodną z załącznikiem XV w ciągu trzech miesięcy od daty niniejszej decyzji.
(10)
Z wszystkich wymienionych wyżej powodów należy zezwolić na zastosowanie Rozporządzenia.
(11)
W decyzji podjętej na mocy art. 129 ust. 2 w sprawie zezwolenia na zastosowanie środka tymczasowego należy wyznaczyć okres, w jakim obowiązuje takie zezwolenie; z uwagi na termin rozpoczęcia przez Unię procedury wprowadzania ograniczeń określonej w art. 129 ust. 3 oraz w celu zapewnienia odpowiednio długiego czasu na podjęcie decyzji w zwykłym procesie wprowadzania ograniczeń po złożeniu przez Francję dokumentacji zgodnej z załącznikiem XV, bez potrzeby przedłużania okresu zezwolenia, okres ten powinien wynosić 21 miesięcy.
(12)
Niniejsza decyzja nie narusza w żaden sposób decyzji Komisji na mocy art. 73 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, jeżeli warunki ustanowione w art. 68 tego rozporządzenia są spełnione.
(13)
Niniejsza decyzja jest zgodna z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 133 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Z zastrzeżeniem ust. 2 zezwala się na stosowanie środka tymczasowego zgłoszonego przez Republikę Francuską dnia 14 sierpnia 2013 r. przez okres 21 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej decyzji.
2. Zezwolenie to wygasa we wcześniejszym z dwóch poniższych terminów, jeżeli któryś z nich wystąpi przed upływem okresu wyznaczonego w ust. 1:
-
w dniu, kiedy dostosowanie załącznika XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 w sposób zgodny z celem dozwolonego środka tymczasowego stanie się skuteczne, lub
-
sześć miesięcy po sfinalizowaniu procedury wprowadzania ograniczeń, określonej w art. 69-73 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, jeżeli Komisja nie przedstawiła projektu ograniczenia.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 15 października 2013 r.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Francuskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 14 października 2013 r.