NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 56/2013
ze dne 16. ledna 2013,
kterým se mění přílohy I a IV nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 999/2001 o stanovení pravidel pro prevenci, tlumení a eradikaci některých přenosných spongiformních encefalopatií
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 999/2001 ze dne 22. května 2001 o stanovení pravidel pro prevenci, tlumení a eradikaci některých přenosných spongiformních encefalopatií (1), a zejména na čl. 23 první odstavec uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (ES) č. 999/2001 stanoví pravidla prevence, tlumení a eradikace přenosné spongiformní encefalopatie (TSE) u zvířat. Vztahuje se na produkci a uvádění živých zvířat a produktů živočišného původu na trh a v některých zvláštních případech na jejich vývoz.
(2)
V čl. 7 odst. 1 nařízení (ES) č. 999/2001 se stanoví, že zkrmování živočišných bílkovin přežvýkavci je zakázáno. V čl. 7 odst. 2 uvedeného nařízení se tento zákaz rozšiřuje na jiná zvířata než přežvýkavce a omezuje se, pokud jde o krmení těchto zvířat produkty živočišného původu, podle přílohy IV uvedeného nařízení.
(3)
Příloha IV nařízení (ES) č. 999/2001 rozšiřuje zákaz podle čl. 7 odst. 1 na krmení nepřežvýkavých farmových zvířat s výjimkou krmení masožravých kožešinových zvířat mimo jiné zpracovanými živočišnými bílkovinami. Odchylně a za zvláštních podmínek příloha IV povoluje krmení nepřežvýkavých farmových zvířat některými zpracovanými živočišnými bílkovinami.
(4)
Článek 11 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1069/2009 ze dne 21. října 2009 o hygienických pravidlech pro vedlejší produkty živočišného původu a získané produkty, které nejsou určeny k lidské spotřebě, a o zrušení nařízení (ES) č. 1774/2002 (nařízení o vedlejších produktech živočišného původu) (2) zakazuje krmení suchozemských zvířat určitého druhu, jiných než kožešinových zvířat, zpracovanými živočišnými bílkovinami získanými z těl zvířat stejného druhu nebo jejich částí. Uvedený článek rovněž zakazuje krmení chovaných ryb zpracovanými živočišnými bílkovinami získanými z těl chovaných ryb stejného druhu nebo jejich částí.
(5)
Dne 16. července 2010 bylo přijato sdělení Komise Evropskému parlamentu a Radě nazvané Druhý plán boje proti přenosné spongiformní encefalopatii (TSE) - Strategický dokument o přenosné spongiformní encefalopatii na období 2010-2015 (3). Nastiňuje oblasti možných budoucích změn v oblasti právních předpisů EU týkajících se TSE. Zdůrazňuje rovněž, že jakýkoli přezkum pravidel týkajících se TSE by měl být založen v prvé řadě na vědeckých stanoviscích a technických postupech týkajících se tlumení nákazy a prosazování nových opatření.
(6)
Uvedené sdělení se mimo jiné zaměřuje na revizi stávajícího zákazu vztahujícího se na krmiva stanoveného v právních předpisech Unie. Na základě obsahu dvou vědeckých stanovisek vydaných vědeckou komisí pro biologická nebezpečí Evropského úřadu pro bezpečnost potravin (EFSA) dne 24. ledna 2007 (4) a dne 17. listopadu 2007 (5) uvedené sdělení uznává, že u nepřežvýkavých hospodářských zvířat v přirozených podmínkách nebyly zjištěny žádné případy TSE a že riziko přenosu bovinní spongiformní encefalopatie (BSE) z nepřežvýkavců na nepřežvýkavce je zanedbatelné, pokud se zabrání vnitrodruhové recyklaci. Sdělení tak dochází k závěru, že o zrušení zákazu používání zpracovaných živočišných bílkovin z nepřežvýkavců v krmivu pro nepřežvýkavce lze uvažovat, ale při zachování stávajícího zákazu vnitrodruhové recyklace a pouze tehdy, pokud by byl dostupný validovaný analytický způsob určování druhu zvířete, ze kterého pochází zpracované živočišné bílkoviny, a bylo by zavedeno oddělené nakládání se zpracovanými živočišnými bílkovinami různých druhů zvířat.
(7)
Dne 29. listopadu 2010 přijala Rada závěry k danému sdělení (6). Tyto závěry uznávají, že zákaz používání zpracované živočišné bílkoviny v krmivech pro hospodářská zvířata má zásadní význam pro předcházení šíření BSE prostřednictvím krmivového řetězce a hraje tudíž klíčovou úlohu v omezení výskytu této choroby u skotu. Tyto závěry navíc za předpoklad jakéhokoli možného znovuzavedení používání zpracovaných živočišných bílkovin z nepřežvýkavců v krmivech jiných druhů nepřežvýkavců považují dostupnost účinných a validovaných testů k rozlišování zpracovaných živočišných bílkovin pocházejících z různých živočišných druhů a pečlivou analýzu rizik případného zmírnění opatření, pokud jde o zdraví zvířat a veřejné zdraví.
(8)
Dne 9. prosince 2010 přijala vědecká komise pro biologická nebezpečí EFSA vědecké stanovisko k revizi kvantitativního posouzení rizika nákazy BSE ze zpracovaných živočišných bílkovin (7). Dospěla k závěru, že „na základě údajů o sledování BSE v Evropské unii za rok 2009 a za předpokladu 0,1 % kontaminace (limit detekce zpracovaných živočišných bílkovin v krmivech) zpracovanými živočišnými bílkovinami z nepřežvýkavců a podle modelu EFSA QRA PAP (kvantitativního posouzení rizika zpracovaných živočišných bílkovin) by se odhadovaná průměrná celková roční míra infekčnosti BSE v krmivech určených pro skot v Unii rovnala 0,2 násobku hodnoty 50 % orální infekční dávky pro skot“. Podle jejího odhadu „by to znamenalo, že lze v populaci skotu v Unii očekávat méně než jedno další zvíře nakažené BSE za rok v horní mezi spolehlivosti 95 %“.
(9)
Usnesení Evropského parlamentu ze dne 8. března 2011 o deficitu bílkovinných plodin v EU: jak vyřešit dlouhodobý problém? (8) vyzývá Komisi, aby Parlamentu a Radě předložila legislativní návrh s povolením využívat zpracované živočišné bílkoviny z jatečních odpadů na výrobu krmiva pro monogastrická zvířata (prasata a drůbež), jestliže složky pocházejí z masa, které bylo schváleno k lidské spotřebě, a jestliže se plně uplatňuje a kontroluje zákaz vnitrodruhové recyklace a nuceného kanibalismu.
(10)
Usnesení Evropského parlamentu ze dne 6. července 2011 o právních předpisech EU v oblasti přenosných spongiformních encefalopatií (TSE) a souvisejících kontrolách krmiv a potravin - provádění a výhled (9) podporuje, zejména s ohledem na stávající nedostatek bílkovin v Unii, návrh Komise na zrušení ustanovení právních předpisů Unie o zákazu krmení nepřežvýkavců zpracovanými živočišnými bílkovinami, a to pokud se tento krok bude vztahovat na nebýložravce a budou dodrženy určité podmínky.
(11)
Toto usnesení vyzývá k tomu, aby výrobní a sterilizační metody používané u zpracovaných živočišných bílkovin odpovídaly nejvyšším bezpečnostním normám a předpisům stanoveným v nařízení (ES) č. 1069/2009 a aby využívaly nejnovější a nejbezpečnější dostupné technologie. Vyzývá k tomu, aby zůstal v platnosti stávající zákaz vnitrodruhové recyklace, aby byly zcela odděleny kanály pro výrobu zpracovaných živočišných bílkovin z různých druhů a aby oddělení těchto výrobních kanálů bylo kontrolováno příslušnými orgány v členských státech a také Komisí. Navíc uvádí, že před provedením zrušení zákazu použití v krmivech budou jednotlivě pro každý druh zavedeny spolehlivé metody pro identifikaci druhového původu bílkovin v krmivech obsahujících zpracované živočišné bílkoviny, aby mohla být vyloučena vnitrodruhová recyklace a přítomnost zpracovaných živočišných bílkovin, a že bude zakázána výroba zpracovaných živočišných bílkovin z materiálů kategorie 1 či 2 a k výrobě zpracovaných živočišných bílkovin budou používány pouze materiály kategorie 3, které jsou vhodné k lidské spotřebě. Uvedené usnesení odmítá používání zpracovaných živočišných bílkovin z nepřežvýkavců i přežvýkavců v krmivech pro přežvýkavce.
(12)
Dne 9. března 2012 schválila referenční laboratoř Evropské unie pro živočišné proteiny v krmivech (EURL-AP) novou diagnostickou metodu založenou na DNA, která je schopna detekovat již velmi nízkou přítomnost materiálu z přežvýkavců v krmivech (10). Tuto metodu lze použít pro provádění pravidelných kontrol zpracovaných živočišných bílkovin a krmných směsí obsahujících zpracované živočišné bílkoviny s cílem ověřit, zda neobsahují bílkoviny pocházející z přežvýkavců.
(13)
V současné době neexistuje žádná validovaná diagnostická metoda schopná odhalit přítomnost materiálu pocházejícího z prasat nebo drůbeže v krmivech. Proto by v případě opětovného schválení používání zpracovaných živočišných bílkovin pocházejících z prasat v krmivu pro drůbež a používání zpracovaných živočišných bílkovin pocházejících z drůbeže v krmivu pro prasata nebylo možné kontrolovat správné dodržování zákazu vnitrodruhové recyklace.
(14)
Produkce akvakultury nepředstavuje z hlediska dodržování zákazu vnitrodruhové recyklace žádné riziko vzhledem k tomu, že se stávající požadavky na oddělenou manipulaci při používání rybí moučky v krmivech pro živočichy pocházející z akvakultury osvědčily.
(15)
S výjimkou rybí moučky a krmných směsí obsahujících rybí moučku, které jsou již pro krmení nepřežvýkavců povoleny, by proto měly být ke krmení živočichů pocházejících z akvakultury opětovně schváleny zpracované živočišné bílkoviny z nepřežvýkavců a krmiva obsahující tyto zpracované živočišné bílkoviny. Na odběr, přepravu a zpracování těchto výrobků by se měly vztahovat přísné požadavky, aby bylo zabráněno riziku křížové kontaminace bílkovinami z přežvýkavců. Kromě toho by měly být prováděny pravidelné odběry vzorků a zkoušení zpracovaných živočišných bílkovin a krmných směsí obsahujících tyto zpracované živočišné bílkoviny za účelem ověření nepřítomnosti křížové kontaminace bílkovinami z přežvýkavců.
(16)
Zákaz krmit živočichy pocházející z akvakultury zpracovanými živočišnými bílkovinami z nepřežvýkavců stanovený v příloze IV nařízení (ES) č. 999/2001 by proto měl být zrušen. V zájmu přehlednosti právních předpisů Unie je vhodné nahradit celou přílohu IV přílohou IV uvedenou v příloze tohoto nařízení.
(17)
Bod 1 přílohy I nařízení (ES) č. 999/2001 odkazuje na definice krmiv a vedlejších produktů živočišného původu, které nejsou určeny k lidské spotřebě, uvedené v právních aktech Unie, které byly mezitím zrušeny. V zájmu přehlednosti právních předpisů Unie by tyto odkazy měly být nahrazeny odkazy na příslušné definice obsažené v platných právních aktech. Příloha I nařízení (ES) č. 999/2001 by proto měla být odpovídajícím způsobem změněna v souladu s přílohou tohoto nařízení.
(18)
Jelikož členské státy a hospodářské subjekty v krmivářském odvětví potřebují dostatek času, aby přizpůsobily své kontrolní postupy novým požadavkům zavedeným tímto nařízením, nemělo by se toto nařízení použít bezprostředně po vstupu v platnost.
(19)
Nařízení (ES) č. 999/2001 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(20)
Opatření tohoto nařízení jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Přílohy I a IV nařízení (ES) č. 999/2001 se mění v souladu s přílohou tohoto nařízení.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. června 2013.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 16. ledna 2013.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 56/2013
z dnia 16 stycznia 2013 r.
zmieniające załączniki I i IV do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 ustanawiającego zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych gąbczastych encefalopatii
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych gąbczastych encefalopatii (1), w szczególności jego art. 23 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W rozporządzeniu (WE) nr 999/2001 ustanowiono zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (TSE) u zwierząt. Ma ono zastosowanie do produkcji oraz wprowadzania do obrotu żywych zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego, a w pewnych określonych przypadkach - do ich wywozu.
(2)
Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 999/2001 karmienie przeżuwaczy białkami pochodzenia zwierzęcego jest zabronione. Artykuł 7 ust. 2 tego rozporządzenia rozszerza ten zakaz na zwierzęta inne niż przeżuwacze i ogranicza ten zakaz, jeśli chodzi o karmienie tych zwierząt produktami pochodzenia zwierzęcego, zgodnie z załącznikiem IV do tego rozporządzenia.
(3)
Załącznik IV do rozporządzenia (WE) nr 999/2001 rozszerza zakaz przewidziany w art. 7 ust. 1 na karmienie zwierząt gospodarskich innych niż przeżuwacze (wyjątek: mięsożerne zwierzęta futerkowe), między innymi przetworzonym białkiem zwierzęcym. W drodze odstępstwa i pod pewnymi warunkami, załącznik IV zezwala na karmienie zwierząt gospodarskich innych niż przeżuwacze niektórymi przetworzonymi białkami zwierzęcymi.
(4)
Artykuł 11 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 października 2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (2) zabrania skarmiania zwierząt lądowych danego gatunku (wyjątek: zwierzęta futerkowe) przetworzonym białkiem zwierzęcym, pochodzącym z całych zwierząt lub z części zwierząt tego samego gatunku. Artykuł ten zabrania również skarmiania ryb hodowlanych przetworzonym białkiem zwierzęcym, pochodzącym z całych ryb lub z części ryb tego samego gatunku.
(5)
W dniu 16 lipca 2010 r. przyjęto komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady „Druga mapa drogowa dla TSE. Dokument strategiczny w sprawie pasażowalnych encefalopatii gąbczastych na lata 2010-2015” (3). Przedstawia się w nim w zarysie obszary, w których można by dokonać potencjalnych zmian w prawodawstwie unijnym w zakresie TSE. Podkreśla się w nim także, że przegląd przepisów dotyczących TSE powinien opierać się przede wszystkim na danych naukowych i kwestiach technicznych w zakresie zwalczania choroby i wprowadzania w życie nowych środków.
(6)
Komunikat ten dotyczy, między innymi, przeglądu obowiązujących zasad dotyczących zakazu paszowego ustanowionego w przepisach Unii. W oparciu o dwie opinie naukowe wydane przez Panel ds. zagrożeń biologicznych (BIOHAZ) Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) wydane odpowiednio w dniu 24 stycznia 2007 r. (4) i w dniu 17 listopada 2007 r. (5), w komunikacie stwierdzono, że TSE nie zostały zidentyfikowane jako występujące u zwierząt gospodarskich innych niż przeżuwacze w warunkach naturalnych oraz że ryzyko przeniesienia gąbczastej encefalopatii bydła (BSE) między zwierzętami innymi niż przeżuwacze jest znikome, o ile unika się powtórnego przetwarzania wewnątrzgatunkowego. W związku z tym w komunikacie Komisja uznała, że można rozważyć uchylenie zakazu w odniesieniu do stosowania w paszach przeznaczonych dla zwierząt innych niż przeżuwacze przetworzonego białka zwierzęcego pochodzącego od zwierząt innych niż przeżuwacze, bez uchylania obowiązującego zakazu powtórnego przetwarzania wewnątrzgatunkowego i jedynie w przypadku gdy dostępne są walidowane techniki analityczne w zakresie identyfikacji pochodzenia gatunkowego przetworzonego białka zwierzęcego oraz stosowane jest odpowiednie skierowanie (channelling) przetworzonego białka pochodzącego od różnych gatunków zwierząt.
(7)
W dniu 29 listopada 2010 r. Rada przyjęła konkluzje w sprawie tego komunikatu (6). W konkluzjach tych uznaje się, że zakaz stosowania przetworzonego białka zwierzęcego w paszach przeznaczonych dla zwierząt gospodarskich ma zasadnicze znaczenie dla zapobiegania rozprzestrzenianiu się BSE poprzez łańcuch paszowy, a zatem odgrywa kluczową rolę w ograniczaniu występowania tej choroby w populacji bydła. Ponadto konkluzje te stanowią, że zasadniczym warunkiem ewentualnego zezwolenia na stosowanie przetworzonych białek zwierzęcych niepochodzących od przeżuwaczy w paszach dla gatunków innych niż przeżuwacze powinna być dostępność skutecznych i zatwierdzonych testów umożliwiających rozróżnienie przetworzonych białek zwierzęcych pochodzących od różnych gatunków oraz dokładna analiza ryzyka złagodzenia norm w odniesieniu do zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego.
(8)
W dniu 9 grudnia 2010 r. Panel BIOHAZ Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) przyjął opinię naukową w sprawie przeglądu ilościowej oceny ryzyka w odniesieniu do ryzyka BSE stwarzanego przez przetworzone białka zwierzęce (7). Panel stwierdził, że „na podstawie danych pochodzących z nadzoru w zakresie BSE w Unii w 2009 r., przy założeniu zanieczyszczenia w wysokości 0,1 % (granica wykrywalności przetworzonego białka zwierzęcego w paszach) przetworzonym białkiem zwierzęcym pochodzącym od zwierząt innych niż przeżuwacze oraz zgodnie ze wzorem ilościowej oceny ryzyka EFSA, szacowane średnie łączne stężenie czynnika zakaźnego BSE, które mogłoby dostać się do paszy dla bydła w ciągu roku w Unii odpowiada 0,2 doustnej dawki zakażającej u bydła w 50 %”. Panel ocenił, że „oznacza to, że można by oczekiwać z ponad 95 % pewnością, iż w unijnym pogłowiu bydła BSE zakażone zostanie rocznie mniej niż jedno dodatkowe zwierzę”.
(9)
W rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 8 marca 2011 r. pt. „Deficyt białka w UE: jak rozwiązać istniejący od dawna problem?” (8) apeluje się do Komisji o przedłożenie Parlamentowi i Radzie wniosku ustawodawczego zezwalającego na wykorzystywanie przetworzonego białka zwierzęcego z odpadów z rzeźni do produkcji pasz dla zwierząt jednożołądkowych (trzody chlewnej i drobiu), o ile składniki pochodzą z mięsa, które zostało zatwierdzone do spożycia przez ludzi i o ile zakaz powtórnego przetwarzania wewnątrzgatunkowego i wymuszonego kanibalizmu jest w pełni wdrożony i kontrolowany.
(10)
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2011 r. w sprawie prawodawstwa UE dotyczącego pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (TSE) oraz powiązanych kontroli pasz i żywności - wykonanie i perspektywy (9) popiera - szczególnie w świetle występującego w UE deficytu białka - zamiar Komisji co do uchylenia przepisów unijnych dotyczących zakazu stosowania przetworzonego białka zwierzęcego w żywieniu zwierząt innych niż przeżuwacze, o ile dotyczy to zwierząt innych niż przeżuwacze roślinożerne i pod pewnymi warunkami.
(11)
W rezolucji tej Parlament wzywa do stosowania w odniesieniu do przetworzonego białka zwierzęcego metod produkcji i sterylizacji zgodnych z najwyższymi normami bezpieczeństwa i z zasadami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 1069/2009 oraz do wykorzystania najnowszej i najbezpieczniejszej dostępnej technologii. Postuluje on także, aby obowiązujący zakaz powtórnego przetwarzania wewnątrzgatunkowego pozostał w mocy, kanały produkcyjne przetworzonego białka zwierzęcego różnych gatunków pozostały całkowicie oddzielone, a oddzielenie kanałów produkcyjnych podlegało kontroli właściwych organów państw członkowskich i audytowi Komisji. Ponadto Parlament domaga się, aby przed uchyleniem zakazu paszowego wprowadzona została wiarygodna metoda specyficzna dla danego gatunku pozwalająca na określenie gatunku, z którego zostało pozyskane białko zawarte w paszy dla zwierząt zawierającej przetworzone białko zwierzęce, tak aby można było wykluczyć powtórne przetwarzanie wewnątrzgatunkowe, zakazana była produkcja przetworzonego białka zwierzęcego z materiału kategorii 1 lub kategorii 2 i aby jedynie materiał kategorii 3 odpowiedni do spożycia przez ludzi był wykorzystywany do produkcji przetworzonego białka zwierzęcego. W rezolucji tej Parlament odrzuca stosowanie w paszy przeznaczonej dla przeżuwaczy przetworzonego białka zwierzęcego pochodzącego od zwierząt innych niż przeżuwacze lub od przeżuwaczy.
(12)
W dniu 9 marca 2012 r. laboratorium referencyjne Unii Europejskiej ds. białek zwierzęcych w paszach (EURL-AP) zatwierdziło nową metodę diagnostyczną opartą na DNA, dzięki której można wykryć nawet bardzo niski poziom materiału pochodzącego od przeżuwaczy, który może być obecny w paszach (10). Metoda ta może być stosowana przy rutynowych kontrolach przetworzonego białka zwierzęcego i mieszanek paszowych zawierających przetworzone białko zwierzęce w celu zweryfikowania nieobecności białek pochodzących od przeżuwaczy.
(13)
Nie istnieje obecnie żadna zatwierdzona metoda diagnostyczna, która umożliwiałaby wykrywanie obecności w paszy materiału pochodzącego od świń lub drobiu. Dlatego też, gdyby ponownie zezwolono na stosowanie przetworzonego białka zwierzęcego pochodzącego od świń w paszach przeznaczonych dla drobiu oraz przetworzonego białka zwierzęcego pochodzącego od drobiu w paszach przeznaczonych dla świń, niemożliwa byłaby kontrola prawidłowego wdrożenia zakazu powtórnego przetwarzania wewnątrzgatunkowego.
(14)
Produkcja akwakultury nie wzbudza żadnych obaw dotyczących zgodności z zakazem powtórnego przetwarzania wewnątrzgatunkowego, ponieważ obecnie obowiązujące wymagania dotyczące kierowania (channelling) mączki rybnej w paszy dla zwierząt akwakultury już okazały się skuteczne.
(15)
Z wyjątkiem mączki rybnej i mieszanek paszowych zawierających mączkę rybną, które są już dopuszczone do celów karmienia zwierząt innych niż przeżuwacze, należy ponownie zezwolić na stosowanie przy karmieniu zwierząt akwakultury przetworzonego białka zwierzęcego pochodzącego od zwierząt innych niż przeżuwacze oraz pasz zawierających takie przetworzone białko zwierzęce. W celu uniknięcia wszelkiego ryzyka zanieczyszczenia krzyżowego białkiem przeżuwaczy należy stosować ścisłe wymagania w zakresie zbierania, przewozu i przetwarzania tych produktów. Ponadto w celu zweryfikowania nieobecności zanieczyszczenia krzyżowego białkiem przeżuwaczy należy regularnie przeprowadzać pobieranie i analizę próbek przetworzonego białka zwierzęcego i mieszanek paszowych zawierających takie przetworzone białko zwierzęce.
(16)
Należy zatem skreślić zakaz karmienia zwierząt akwakultury przetworzonym białkiem zwierzęcym pochodzącym od zwierząt innych niż przeżuwacze ustanowiony w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 999/2001. W celu zachowania przejrzystości prawodawstwa unijnego właściwe jest zastąpienie całego załącznika IV załącznikiem IV określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(17)
Punkt 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 999/2001 odnosi się do definicji pasz i produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, określonych w aktach prawnych Unii, które zostały już uchylone. W celu zachowania przejrzystości prawodawstwa unijnego należy zastąpić te odniesienia odniesieniami do odpowiednich definicji zawartych w obowiązujących aktach prawnych. Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 999/2001 należy zatem zmienić zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
(18)
Ponieważ państwa członkowskie i podmioty gospodarcze w sektorze żywienia zwierząt potrzebują czasu na dostosowanie swoich procedur kontrolnych do nowych wymogów wprowadzonych niniejszym rozporządzeniem, niniejszego rozporządzenia nie powinno się stosować natychmiast po jego wejściu w życie.
(19)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 999/2001.
(20)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załączniki I i IV do rozporządzenia (WE) nr 999/2001 zostają zmienione zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 czerwca 2013 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 16 stycznia 2013 r.