NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 836/2012
ze dne 18. září 2012,
kterým se mění příloha XVII nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1907/2006 o registraci, hodnocení, povolování a omezování chemických látek (REACH), pokud jde o olovo
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1907/2006 ze dne 18. prosince 2006 o registraci, hodnocení, povolování a omezování chemických látek, o zřízení Evropské agentury pro chemické látky, o změně směrnice 1999/45/ES a o zrušení nařízení Rady (EHS) č. 793/93, nařízení Komise (ES) č. 1488/94, směrnice Rady 76/769/EHS a směrnic Komise 91/155/EHS, 93/67/EHS, 93/105/ES a 2000/21/ES (1), a zejména na čl. 68 odst. 1 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (ES) č. 1907/2006 stanoví, že má-li členský stát za to, že výroba, uvedení na trh nebo použití látky samotné nebo obsažené ve směsi nebo v předmětu představuje riziko pro lidské zdraví nebo životní prostředí, které není náležitě kontrolováno a jímž je nutné se zabývat, připraví dokumentaci poté, co svůj záměr oznámil Evropské agentuře pro chemické látky (dále jen „agentura“).
(2)
Dne 15. dubna 2010 předložila Francie agentuře dokumentaci podle čl. 69 odst. 4 nařízení (ES) č. 1907/2006 s cílem zahájit řízení o omezení v souladu s články 69 až 73 uvedeného nařízení. V uvedené dokumentaci bylo prokázáno, že děti, a to zejména mladší 36 měsíců, mohou být díky sklonu k častému vkládání předmětů do úst opakovaně vystaveny olovu, jež se uvolňuje ze šperků. Tato opakovaná expozice olovu může mít vážné a nevratné účinky na nervovou soustavou podmíněné chování a na vývoj nervové soustavy, vůči kterým jsou děti obzvláště citlivé, neboť jejich centrální nervová soustava se ještě vyvíjí. Uvedená dokumentace uvádí, že ve snaze co nejvíce zabránit expozici olovu a jeho sloučeninám ve špercích je kromě již zavedených opatření nezbytné přijmout opatření na úrovni Unie. V dokumentaci se proto navrhuje, aby bylo uvádění na trh a používání olova a jeho sloučenin ve špercích zakázáno, pokud je míra migrace olova vyšší než 0,09 μg/cm2/h.
(3)
Výbor pro posuzování rizik (dále jen „RAC“) dospěl ve svém stanovisku ze dne 10. března 2011 k závěru, že nejvhodnějším opatřením na úrovni Unie k řešení zjištěných rizik, pokud jde o účinnost snižování rizik, je zakázat uvádění na trh a používání olova a jeho sloučenin v kovových a nekovových částech šperků, jestliže je koncentrace olova rovna nebo vyšší než 0,05 % hmotnostních v každé jednotlivé části, nelze-li prokázat, že míra uvolněného olova nepřekročí limit 0,05 μg/cm2/h (0,05 μg/g/h).
(4)
Výbor pro socioekonomickou analýzu (dále jen „SEAC“) ve svém stanovisku ze dne 15. září 2011 zvažoval zákaz uvádění na trh a používání olova a jeho sloučenin ve špercích, jestliže je koncentrace olova rovna nebo vyšší než 0,05 % hmotnostních v každé jednotlivé části. Dané opatření považoval za nejvhodnější opatření na úrovni Unie k řešení zjištěných rizik, pokud jde o přiměřenost jeho socioekonomických přínosů a nákladů. Vzhledem k tomu, že v současné době není k dispozici zkušební metoda pro migraci, která by napodobovala podmínky při vložení do úst, dospěl SEAC k závěru, že omezení by mělo být založeno na obsahu olova v každé jednotlivé části šperků a nikoli na míře migrace olova uvolněného z těchto předmětů. SEAC rovněž doporučil, aby byly povoleny výjimky pro křišťálové sklo, sklotvorné smalty, vnitřní součásti hodinek a nesyntetické nebo rekonstituované drahokamy a polodrahokamy.
(5)
Dne 23. září 2011 předala agentura stanoviska RAC a SEAC Komisi.
(6)
Vzhledem k tomu, že chybějí informace o uvolňování olova při vložení do úst a že nejsou k dispozici vhodné alternativy pro všechna užití v křišťálovém skle a sklotvorných smaltech, jsou tyto materiály z tohoto opatření vyjmuty. SEAC kromě toho doporučil, aby byla výjimka stanovena pouze pro kategorie 1 a 2 křišťálového skla („vysoce olovnaté křišťálové sklo“ a „olovnaté křišťálové sklo“) vymezené v příloze I směrnice Rady 69/493/EHS ze dne 15. prosince 1969 o sbližování právních předpisů členských států týkajících se křišťálového skla (2). Kategorie 3 a 4 křišťálového skla („křišťálové sklo“ a „křišťálové sklo krystalin“) vymezené v uvedené směrnici by však měly z omezerní být rovněž vyjmuty, aby byl zajištěn soulad s výjimkou stanovenou v příloze směrnice Evropského parlamentu a Rady 2002/95/ES ze dne27. ledna 2003 o omezení používání některých nebezpečných látek v elektrických a elektronických zařízeních (3), ve znění rozhodnutí Komise 2010/571/EU (4), a protože mají v porovnání s kategoriemi 1 a 2 nižší obsah olova.
(7)
Ze stejných důvodů, jaké platí pro křišťálové sklo a sklotvorné smalty, by měly být vyloučeny nesyntetické nebo rekonstituované drahokamy a polodrahokamy, ve kterých je olovo přirozeně se vyskytující složkou.
(8)
Vnitřní součásti hodinek, se kterými spotřebitel nepřichází do styku, by z omezení měly být vyloučeny, neboť expozice olovu z těchto součástí je vyloučena.
(9)
Omezené uvádění na trh v případě starožitných šperků by mělo značné socioekonomické dopady, protože tyto předměty by ztratily v Unii svou tržní hodnotu, a vymáhání tohoto zákazu by bylo obtížné. Proto by z omezení měly být vyjmuty šperky, které byly na trh poprvé uvedeny do dvanácti měsíců od data platnosti omezení, jakož i dovezené starožitné šperky.
(10)
Komise by měla přezkoumat výjimky poskytované v případě křišťálového skla a sklotvorných smaltů a drahokamů a polodrahokamů s ohledem na nové vědecké informace, včetně migrace olova v případě těchto užití, pro která byla stanovena výjimka, dostupnost vhodných alternativ a rozvoj zkušebních metod pro migraci.
(11)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem výboru zřízeného podle článku 133 nařízení (ES) č. 1907/2006,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Příloha XVII nařízení (ES) č. 1907/2006 se mění v souladu s přílohou tohoto nařízení.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 18. září 2012.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 836/2012
z dnia 18 września 2012 r.
zmieniające załącznik XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) w odniesieniu do ołowiu
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (1), w szczególności jego art. 68 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006, jeśli państwo członkowskie uzna, że produkcja, wprowadzanie do obrotu lub stosowanie substancji w jej postaci własnej, jako składnika mieszaniny lub w wyrobie stanowi dla zdrowia człowieka lub dla środowiska ryzyko, które nie jest odpowiednio kontrolowane i któremu należy przeciwdziałać, państwo to zobowiązane jest przygotować dokumentację, powiadomiwszy o takim zamiarze Europejską Agencję Chemikaliów (zwaną dalej „Agencją”).
(2)
W dniu 15 kwietnia 2010 r. Francja przedłożyła Agencji dokumentację zgodnie z art. 69 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, aby zainicjować proces wprowadzania ograniczeń zgodnie z art. 69-73 tego rozporządzenia. W dokumentacji tej wykazano, że dzieci, szczególnie w wieku poniżej 36 miesięcy, ze względu na odruch wkładania przedmiotów do ust, mogą być stale narażone na działanie ołowiu uwalniającego się z biżuterii. Może to powodować poważne i nieodwracalne skutki neurobehawioralne i neurorozwojowe, na które dzieci są szczególnie wrażliwe, ponieważ ich ośrodkowy układ nerwowy jest wciąż w fazie rozwoju. W dokumentacji wykazano, że niezbędne są działania w skali całej Unii, wykraczające poza obecnie stosowane środki, w celu uniknięcia w możliwie największym stopniu narażenia na działanie ołowiu i jego związków w biżuterii. W związku z tym w dokumentacji proponuje się zakaz wprowadzania do obrotu i stosowania ołowiu i jego związków w biżuterii, jeśli migracja ołowiu przekracza 0,09 μg/cm2/h.
(3)
W opinii z dnia 10 marca 2011 r. Komitet ds. Oceny Ryzyka stwierdził, że najwłaściwszym ogólnounijnym środkiem pod względem skuteczności w ograniczaniu stwierdzonego ryzyka jest zakaz wprowadzania do obrotu i stosowania ołowiu i jego związków w metalowych i niemetalowych częściach biżuterii, jeżeli zawartość ołowiu jest równa lub większa niż 0,05 % masy danej części, chyba że można wykazać, że szybkość uwalniania ołowiu nie przekracza limitu 0,05 μg/cm2/h (0,05 μg/g/h).
(4)
W swojej opinii z dnia 15 września 2011 r. Komitet ds. Analiz Społeczno-Ekonomicznych rozważył zakaz wprowadzania do obrotu i stosowania ołowiu i jego związków w biżuterii, jeżeli zawartość ołowiu jest równa lub większa niż 0,05 % masy którejkolwiek części biżuterii. Środek ten został uznany za najwłaściwszy ogólnounijny środek przeciwdziałania stwierdzonemu ryzyku pod względem stosunku jego korzyści społeczno-ekonomicznych do kosztów w tym zakresie. Ponieważ obecnie nie jest dostępna metoda badania migracji naśladująca warunki powstające przy wkładaniu przedmiotu do ust, Komitet ds. Analiz Społeczno-Ekonomicznych uważa, że ograniczenie powinno opierać się na zawartości ołowiu w każdej części biżuterii, nie zaś na szybkości migracji ołowiu uwalnianego z tych artykułów. Ponadto Komitet ds. Analiz Społeczno-Ekonomicznych zalecił wyłączenie z ograniczeń szkła kryształowego, emalii, wewnętrznych elementów mechanizmów zegarkowych, jak również niesyntetycznych lub odtworzonych kamieni szlachetnych i półszlachetnych.
(5)
W dniu 23 września 2011 r. Agencja przekazała do Komisji opinie Komitetu ds. Oceny Ryzyka i Komitetu ds. Analiz Społeczno-Ekonomicznych.
(6)
Ze względu na brak informacji na temat uwalniania ołowiu przy wkładaniu przedmiotu do ust oraz z uwagi na brak odpowiednich alternatyw dla wszystkich zastosowań w szkle kryształowym i emaliach, są one wyłączone z omawianego środka. Ponadto Komitet ds. Analiz Społeczno-Ekonomicznych zalecił wyłączenie z omawianego środka tylko kategorii 1 i 2 szkła kryształowego (odpowiednio „szkło kryształowe wysokoołowiowe” i „szkło kryształowe ołowiowe”) zgodnie z ich definicjami w załączniku I do dyrektywy Rady 69/493/EWG z dnia 15 grudnia 1969 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do szkła kryształowego (2). Niemniej jednak kategorie 3 i 4 szkła kryształowego („szkło kryształowe”„S”, „szkło kryształowe”) w rozumieniu wspomnianej dyrektywy powinny również zostać wyłączone z ograniczenia w celu zapewnienia spójności z wyłączeniem ustanowionym w załączniku do dyrektywy 2002/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 2003 r. w sprawie ograniczenia stosowania niektórych niebezpiecznych substancji w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (3), zmienionej decyzją Komisji 2010/571/UE (4), ponieważ charakteryzują się one niższą zawartością ołowiu w porównaniu do kategorii 1 i 2.
(7)
Z tych samych powodów, co w przypadku szkła kryształowego i emalii, wyłączone z ograniczeń powinny być niesyntetyczne lub odtworzone kamienie szlachetne i półszlachetne, w których ołów jest obecny jako naturalnie występujący składnik.
(8)
Wewnętrzne części mechanizmów zegarkowych, niedostępne dla konsumentów, powinny być wyłączone z zakazu, ponieważ narażenie na ołów z tych elementów można wykluczyć.
(9)
Ograniczenie wprowadzania do obrotu biżuterii używanej i zabytkowej miałoby daleko idące skutki społeczno-gospodarcze, ponieważ takie przedmioty straciłyby wartość rynkową w Unii; również egzekwowanie takiego ograniczenia napotkałoby trudności. Dlatego też biżuteria wprowadzona do obrotu po raz pierwszy w okresie 12 miesięcy po wejściu w życie tego ograniczenia oraz przywożona biżuteria zabytkowa powinny być wyłączone z przedmiotowego ograniczenia.
(10)
Komisja powinna dokonać przeglądu wyłączenia szkła kryształowego, emalii oraz kamieni szlachetnych i półszlachetnych w świetle nowych dostępnych danych naukowych, w tym dotyczących migracji ołowiu w przypadku zastosowań objętych wyłączeniami, dostępności odpowiednich alternatyw, jak również rozwoju metod badania migracji.
(11)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego w art. 133 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 18 września 2012 r.