PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 471/2014
ze dne 13. května 2014
o uložení konečného vyrovnávacího cla na dovoz solárního skla pocházejícího z Čínské lidové republiky
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 597/2009 ze dne 11. června 2009 o ochraně před dovozem subvencovaných výrobků ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1), a zejména na článek 15 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
A. POSTUP
1. Zahájení řízení
(1)
Dne 27. dubna 2013 Evropská komise (dále jen „Komise“) zveřejnila v Úředním věstníku Evropské unie oznámení (dále jen „oznámení o zahájení řízení“) (2), kterým informovala o zahájení antisubvenčního řízení týkajícího se dovozu solárního skla pocházejícího z Čínské lidové republiky (dále jen „ČLR“ nebo „Čína“) do Evropské unie.
(2)
Řízení zahájila Komise na základě podnětu, který podala dne 14. března 2013 společnost EU ProSun Glass (dále jen „žadatel“) jménem výrobců představujících více než 25 % celkové výroby solárního skla v Unii. Podnět obsahoval důkazy prima facie o subvencování solárního skla a o tím způsobené podstatné újmě, což Komise považovala za dostačující pro zahájení šetření.
(3)
V souladu s čl. 10 odst. 7 nařízení (ES) č. 597/2009 (dále jen „základní nařízení“) Komise před zahájením řízení oznámila vládě Čínské lidové republiky (dále jen „čínská vláda“), že obdržela podnět s náležitými podklady, podle nějž subvencovaný dovoz solárního skla pocházejícího z ČLR způsobuje výrobnímu odvětví Unie podstatnou újmu. Komise vyzvala čínskou vládu ke konzultacím s cílem vyjasnit situaci ohledně obsahu podnětu a dosáhnout řešení na základě vzájemní dohody.
(4)
Čínská vláda přijala nabídku ke konzultacím, jež pak následně proběhly. Řešení na základě vzájemné dohody se v rámci těchto konzultací nedosáhlo. Komise však řádně přihlédla ke stanoviskům, jež čínská vláda předložila ohledně režimů uvedených v podnětu. V návaznosti na konzultace byla obdržena podání ze strany čínské vlády.
2. Souběžné antidumpingové řízení
(5)
Dne 28. února 2013 Komise zveřejnila v Úředním věstníku Evropské unie oznámení (3), kterým informovala o zahájení antidumpingového řízení týkajícího se dovozu solárního skla pocházejícího z ČLR.
(6)
Dne 27. listopadu 2013 Komise nařízením Komise (EU) č. 1205/2013 (4) uložila prozatímní antidumpingové clo na dovoz solárního skla pocházejícího z ČLR.
(7)
Analýza újmy provedená v rámci tohoto antisubvenčního šetření a analýza újmy provedená v rámci souběžně probíhajícího antidumpingového šetření vycházejí ze stejné definice výrobního odvětví Unie, stejných reprezentativních výrobců v Unii a stejného období šetření a přinášejí stejné závěry, není-li uvedeno jinak. Tento přístup byl považován za vhodný pro zefektivnění analýzy újmy a dosažení odpovídajícího zjištění v obou řízeních. Z tohoto důvodu byly stanoviska týkající se aspektů újmy předložená v jednom z těchto řízení zohledněna v obou řízeních.
3. Strany dotčené řízením
(8)
O zahájení šetření Komise oficiálně informovala žadatele, další známé výrobce v Unii, známé vyvážející výrobce v ČLR, známé dovozce, dodavatele, distributory, uživatele a sdružení, o nichž bylo známo, že se jich šetření týká, jakož i orgány ČLR. V oznámení o zahájení řízení byly všechny strany, jichž se šetření týkalo, vyzvány, aby se obrátily na Komisi a přihlásily se.
(9)
Účastníci řízení měli možnost písemně předložit svá stanoviska a požádat o slyšení ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení řízení.
(10)
Žadatelé, vyvážející výrobci v ČLR, dovozci a orgány ČLR předložili svá stanoviska. Všichni účastníci řízení, kteří o to požádali a kteří prokázali, že mají konkrétní důvody ke slyšení, byli vyslechnuti.
3.1 Výběr vzorku
(11)
Komise v oznámení o zahájení řízení uvedla, že by mohla omezit řízení na přiměřený počet vyvážejících výrobců v ČLR, dovozců, kteří nejsou ve spojení, a výrobců v Unii, jichž se bude šetření týkat, a to prostřednictvím výběru vzorku v souladu s článkem 27 základního nařízení.
3.2 Výběr vzorku výrobců v Unii
(12)
Komise sestavila vzorek pěti společností z osmi výrobců, kteří se přihlásili, na základě největšího reprezentativního objemu prodeje obdobného výrobku v průběhu období šetření.
(13)
Po inspekcích na místě se Komise rozhodla vyjmout jednu z pěti společností zařazených do vzorku, neboť tato společnost nebyla shledána reprezentativní pro výrobní odvětví Unie, jelikož to byl jediný z osmi výrobců, jež se přihlásili, který byl v zahajovací fázi. Z tohoto důvodu spatřovala Komise nebezpečí v tom, že v případě jeho zahrnutí by ukazatele újmy, zejména pokud jde o ziskovost, nemusely poskytovat věrohodný obrázek o situaci výrobního odvětví Unie.
(14)
V důsledku toho zahrnoval konečný vzorek čtyři výrobce v Unii. Jejich výroba představovala 79 % objemu prodeje výrobního odvětví Unie na trhu Unie v průběhu období šetření. Vzorek byl tudíž považován za reprezentativní pro výrobní odvětví Unie.
(15)
Na základě článku 29 základního nařízení tři výrobci v Unii požádali, aby jejich totožnost nebyla odhalena. Tvrdili, že odhalení totožnosti by mohlo vést k vážným nepříznivým důsledkům pro jejich podnikatelskou činnost. Komise prozkoumala předložené důvody a jejich žádosti vyhověla. Vzhledem k omezenému počtu výrobců v Unii nebyla v obecném informačním dokumentu zveřejněna žádná další jména, jelikož by to umožnilo identifikaci společností požadujících zachování anonymity.
(16)
Totožnost společnosti Interfloat Corporation/GMB Glasmanufaktur Brandenburg GmbH (dále jen „GMB/IF“) však již byla veřejně známá, poněvadž tato společnost prohlásila, že je jednou ze společností, které podnět podporují. V obecném informačním dokumentu proto byla tato společnost jmenována.
(17)
V nedůvěrné verzi svých stanovisek k poskytnutým informacím také žadatel jmenoval tři výrobce v Unii, kteří ukončili činnost (Guardian, AGC a Centrosolar Glass), a čtvrtou společnost, která výrazně omezila výrobu (Saint Gobain).
3.3 Výběr vzorku vyvážejících výrobců v ČLR
(18)
V oznámení o zahájení řízení byli všichni vyvážející výrobci v ČLR požádáni, aby se Komisi přihlásili a v dané lhůtě poskytli informace stanovené v oznámení o zahájení řízení.
(19)
Devět vyvážejících výrobců nebo skupin vyvážejících výrobců poskytlo požadované informace a souhlasilo se svým zařazením do vzorku. Spolupracující společnosti zahrnovaly téměř 100 % vykázaného vývozu solárního skla do Unie v průběhu roku 2012.
(20)
Podle článku 27 základního nařízení vybrala Komise vzorek čtyř vyvážejících výrobců nebo skupin vyvážejících výrobců založený na největším reprezentativním objemu vývozu dotčeného výrobku, který mohl být v době, která byla k dispozici, přiměřeně přezkoumán. Vybraný vzorek představoval 76 % celkového objemu vývozu dotčeného výrobku do Unie v období šetření.
(21)
Komise v souladu s čl. 27 odst. 2 základního nařízení informovala všechny dotčené strany o vybraném vzorku a vyzvala je, aby se s němu vyjádřily. Komise žádná stanoviska neobdržela.
3.4 Individuální zjišťování
(22)
Žádný vyvážející výrobce v ČLR nepožádal o individuální zjišťování podle čl. 27 odst. 3 základního nařízení.
3.5 Výběr vzorku dovozců, kteří nejsou ve spojení, a uživatelů
(23)
Na formulář pro výběr vzorku, který byl přiložen k oznámení o zahájení řízení, odpověděli čtyři dovozci, kteří nejsou ve spojení, a na dotazník odpověděli dva dovozci a dvanáct uživatelů. Vzhledem k nízkému počtu spolupracujících dovozců nebyl výběr vzorku nutný.
4. Odpovědi na dotazník a inspekce na místě
(24)
Dotazníky byly zaslány čínské vládě, vyvážejícím výrobcům zařazeným do vzorku, výrobcům v Unii zařazeným do vzorku, všem dovozcům, kteří se přihlásili, a všem uživatelům, kteří se přihlásili. Čínské vládě byl také zaslán dodatek k dotazníku, který jí byl zaslán, a čínská vláda byla požádána, aby jej předala komerčním bankám ve státním vlastnictví v ČLR, které v průběhu období šetření půjčily prostředky společnostem zařazených do vzorku. Čínská vláda uvedla, že dodatek dotčeným bankám předala, avšak zatím žádné odpovědi neobdržela.
(25)
Odpovědi na dotazníky došly od čtyř čínských vyvážejících výrobců, od všech výrobců v Unii zařazených do vzorku, od dvou dovozců v Unii, kteří nejsou ve spojení, a od 12 uživatelů.
(26)
Komise si zjistila a ověřila všechny informace, které účastníci řízení poskytli a které považovala za nezbytné pro konečné zjištění subvencování, výsledné újmy a zájmu Unie. Inspekce na místě byly provedeny takto:
a)
vyvážející výrobci v ČLR:
-
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd, Flat Solar Glass Group Co., Ltd, Shanghai Flat Glass Co., Ltd, Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd. („Flat Solar Group“),
-
Henan Yuhua Photovoltaic New Material Co., Ltd,
-
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd. („Xinyi PV“);
b)
vláda ČLR:
-
ministerstvo obchodu, Peking,
-
čínská komise pro bankovní dohled, Peking;
c)
výrobci v Unii:
-
GMB/IF, Německo,
-
[důvěrné],
-
[důvěrné],
-
[důvěrné],
-
[důvěrné];
d)
dovozci, kteří nejsou ve spojení
-
Vetrad NV, Nizozemsko,
e)
uživatelé:
-
Sunerg Solar SRL, Itálie,
-
Viessmann Faulquemont SAS, Francie.
(27)
Všem účastníkům řízení byl zaslán informační dokument, který obsahoval základní skutečnosti a úvahy, na jejichž základě Komise navrhla uložit vyrovnávací cla na solární sklo pocházející z Čínské lidové republiky. Všem stranám byla sdělena lhůta, během níž se mohly k poskytnutým informacím vyjádřit.
(28)
Stanoviska předložená účastníky řízení byla zvážena a případně vzata v úvahu.
(29)
Čínská vláda tvrdila, že tento informační dokument nesplňoval normy stanovené v článcích 22.3 a 22.5 Dohody o subvencích a vyrovnávacích opatřeních, protože neobsahoval dostatečně podrobná zjištění a závěry vyšetřujícího orgánu. Čínská vláda však neposkytla žádný konkrétní příklad tohoto údajného selhání. Komise dokument důkladně přezkoumala a domnívá se, že obsahuje dostatečné informace k tomu, aby čínská vláda mohla uplatňovat svá práva na obhajobu.
(30)
Některé informace nemohly být v informačním dokumentu zahrnuty, jelikož se jednalo důvěrné obchodní informace, a proto byly poskytnuty pouze dotčeným vyvážejícím výrobcům zařazeným do vzorku. Vyvážejícím výrobcům zařazeným do vzorku byly zaslány důvěrné konkrétní informace obsahující výpočty a údaje týkající se jednotlivých vyrovnávaných režimů a výhod, a byla jim dána 25denní lhůta k poskytnutí stanovisek.
5. Období šetření
(31)
Šetření subvencování a újmy se týkalo období od 1. ledna 2012 do 31. prosince 2012 (dále jen „období šetření“). Zkoumání trendů významných pro posouzení újmy se týkalo období od 1. ledna 2009 do konce období šetření (dále jen „posuzované období“).
B. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
1. Dotčený výrobek
(32)
Výrobkem, který je předmětem šetření, je solární sklo složené z tvrzeného plochého sodnovápenatého skla s obsahem železa menším než 300 ppm, solární propustností větší než 88 % (měřeno podle AM1,5 300-2 500 nm), protitepelnou odolností až do 250 °C (měřeno dle EN 12150), odolností proti teplotním šokům z Δ 150 K (měřeno podle normy EN 12150) a minimální mechanickou pevností 90 N/mm2 nebo vyšší (měřeno podle normy EN 1288-3) (dále jen „dotčený výrobek“, běžně označovaný jako „solární sklo“). Dotčený výrobek spadá v současnosti pod kód KN ex 7007 19 80.
2. Obdobný výrobek
(33)
Z šetření vyplynulo, že dotčený výrobek, tedy výrobek vyráběný a prodávaný na domácím trhu ČLR, a výrobek vyráběný a prodávaný v Unii výrobním odvětvím Unie mají podobné základní fyzikální, chemické a technické vlastnosti a použití. Proto se považují za obdobné výrobky ve smyslu čl. 2 písm. c) základního nařízení.
3. Definice výrobku
(34)
Jeden dovozce, který není ve spojení, požádal o vyloučení zahradnického skla používaného na stavbu skleníků z působnosti šetření, přičemž argumentoval tím, že k takovým stavbám jsou zapotřebí skleněné tabule mnoha různých velikostí, zatímco solární sklo se vyrábí pouze v určitých přesně stanovených velikostech. Tento dovozce také předložil osvědčení o tom, že část jeho dovozu tvoří sklo s obsahem železa vyšším než 300 ppm. V důsledku toho tento dovoz nespadá do definice výrobku. Pokud jde o zbývající část jeho dovozu, Komise je toho názoru, že navzdory rozdílu ve velikosti mohou být uvedené skleněné tabule použity také jako solární sklo. Dovozci by za účelem obcházení cla mohli objednat větší skleněné tabule, než potřebují, a pak sklo oříznout až v Unii. Zahradnické sklo s obsahem železa nižším než 300 ppm proto spadá do definice dotčeného výrobku.
(35)
Další dovozce, který není ve spojení, tvrdil, že jím dovážené sklo pro nábytkářský průmysl (používané pro skleněné poličky, výplně, stolní desky, posuvné dveře, svrchní díly výrobků atd.) má stejné nebo velmi podobné technické vlastnosti jako solární sklo, ale požádal o jeho vyloučení z působnosti šetření, protože má odlišné konečné užití.
(36)
Na základě poskytnutých důkazů se však zdá, že většina skla dováženého uvedeným výrobcem, který není ve spojení, nemá všechny technické vlastnosti solárního skla, jak jsou uvedeny výše. Konkrétně šest typů dováženého skla má obsah železa mnohem vyšší než 300 ppm a jeden druh dováženého skla má obsah železa nižší než 300 ppm, ale propustnost sluneční energie je u nich výrazně nižší než minimálních 88 % nutných k tomu, aby sklo bylo definováno jako solární.
(37)
Dovozce namítal, že i když tyto typy skla nesplňují jednu z technických vlastností solárního skla, jak jsou uvedeny výše, jsou přesto v souladu s primární klasifikací solárního skla, tj. „tvrzené ploché sodnovápenaté sklo“. Komise však zastává názor, že pouze ty druhy skla, které splňují všechny technické vlastnosti solárního skla, spadají do působnosti tohoto šetření. Všechny výše uvedené typy skla dovážené tímto konkrétním dovozcem jsou proto mimo oblast působnosti tohoto šetření.
(38)
Z důvodu právní jistoty je třeba objasnit, že jakýkoli typ zahradnického a nábytkářského skla, které splňuje technické vlastnosti uvedené v 32. bodě odůvodnění, spadá i nadále do definice dotčeného výrobku, neboť může být používáno jako solární sklo.
(39)
Po poskytnutí informací tentýž dovozce namítal, že jelikož solární sklo, které lze též použít jako nábytkářské sklo, nebylo z působnosti vyloučeno, znamená to pro společnosti administrativní zátěž a zpoždění. To je údajně způsobeno skutečností, že společnosti jsou povinny zasílat zkušební protokoly celním orgánům v Unii pokaždé, když se celní orgány dotazují, zda se na dovážené zboží vztahují opatření.
(40)
Komise se domnívá, že tyto druhy skla by neměly být vyloučeny z oblasti působnosti šetření, protože solární sklo lze potenciálně používat i v zahradnictví a nábytkářství. K zajištění náležité ochrany výrobního odvětví Unie proti poškozujícímu účinku subvencí, které jsou vyrovnávány, je třeba zabránit mezerám, které mohou umožnit obcházení. Pozitivní účinek odpovídající ochrany převažuje nad negativním účinkem dodatečné administrativní zátěže pravděpodobně způsobené dotčenému dovozci.
(41)
Tentýž dovozce rovněž tvrdil, že z definice dotčeného výrobku by mělo být vyloučeno plavené sklo, protože proces jeho výroby se liší od výrobního procesu válcovaného skla, které dovozce chápe jako jediný typ solárního skla. Dovozce uvedl, že výrobky z plaveného skla určené pro bytové zařízení nelze použít jako solární sklo, a proto by měly být vyloučeny z působnosti šetření. Plavené sklo však nemůže být vyloučeno z působnosti šetření, neboť splňuje všechny technické vlastnosti uvedené výše. Z důvěrných dokumentů, které Komisi poskytli během šetření účastníci řízení, vyplývá, že plavené sklo lze použít jako solární sklo a vyrábí jej jak výrobní odvětví v Unii, tak čínští vývozci. Tuto skutečnost potvrzují informace veřejně dostupné na internetu (5). Plavené sklo proto zůstává v působnosti šetření.
C. SUBVENCE
1. Úvod
(42)
Žadatel uvedl, že ČLR subvencuje své odvětví výroby solárního skla. Podnět obsahuje důkazy prima facie týkající se několika praktik subvencování zahrnutých jak v právních předpisech, tak i v řadě politických a plánovacích dokumentů, na nichž je státní podpora v daném odvětví založena.
(43)
Komise přezkoumala a analyzovala dokumenty uvedené v podnětu, jakož i další dokumenty předložené v průběhu šetření čínskou vládou a vyvážejícími výrobci zařazenými do vzorku a zjistila, že mnoho z těchto dokumentů skutečně dokazuje, že odvětví výroby solárního skla v ČLR využívá v mnoha oblastech preferenčního zacházení.
(44)
Čínská vláda zahrnula odvětví výroby solárního skla mezi „klíčová“ výrobní odvětví ve svém 12. pětiletém plánu (6). Čínská vláda rovněž vydala zvláštní politický dokument „12. pětiletý plán pro solární fotovoltaické odvětví“, ve kterém se klade důraz na sklo jako hlavní pomocný materiál pro fotovoltaické odvětví, u něhož je vyžadována domácí výroba. V souladu s tímto plánem má vláda podporovat průmyslový vývoj a technologické inovace a přilákat finanční prostředky pro toto odvětví.
(45)
Po poskytnutí informací čínská vláda zpochybnila způsob, jakým Komise citovala z 12. pětiletého plánu v kontextu solárního skla. To bylo zamítnuto, jelikož uvedený plán konkrétně zmiňuje solární sklo, a to v kapitole 9 sloupci 6 týkajícím se „Klíčových oblastí rozvoje výroby“. 12. pětiletý plán jasně stanoví priority čínské vlády pro období, na které se vztahuje, přičemž jednou z těchto priorit je výroba solárního skla.
(46)
Po poskytnutí informací čínská vláda zpochybnila způsob, jakým Komise interpretovala „12. pětiletý plán pro solární fotovoltaické odvětví“, přičemž uvedla, že se závěry Komise nesouhlasí. Nicméně tato výhrada byla odmítnuta, neboť jasně odporuje informacím obdrženým od jiných orgánů čínské vlády. Během návštěvy u čínské vlády ministerstvo průmyslu a informačních technologií vysvětlilo, že solární sklo je zahrnuto v tomto plánu, který se silně zaměřuje na zvyšování kvality, jelikož dobrá kvalita solárního skla je nezbytná k podpoře solárního fotovoltaického odvětví.
(47)
O významu inovací a nových materiálů obecně pojednává dokument „12. pětiletý program průmyslových technologických inovací“ (7), který je určen k provádění pětiletého plánu a také „dlouhodobého plánu vědeckotechnického rozvoje“ (8). Jeho silné zaměření na technologické inovace zahrnuje vývoj nových materiálů. V této souvislosti se také konkrétně zmiňuje solární sklo.
(48)
Po poskytnutí informací čínská vláda zpochybnila závěry Komise, přičemž uvedla, že v žádném z uvedených dokumentů nebylo solární sklo zmíněno. Komise konstatuje, že oba tyto dokumenty jsou určeny k tomu, aby poskytovaly zvláštní pomoc technologicky vyspělým podnikům, jak je uvedeno v 401. a 402. bodě odůvodnění prováděcího nařízení Rady (EU) č. 1239/2013 (dále jen „nařízení o solárních panelech“), kde čínská vláda uvedla tytéž argumenty. (9) Oba dokumenty provádějí 12. pětiletý plán pro solární fotovoltaické odvětví a pomáhají technologicky vyspělým podnikům, které zahrnují mnoho výrobců solárního skla.
(49)
„Rozhodnutí Státní rady č. 40 o vyhlášení a provedení „dočasných pravidel o podpoře průmyslové restrukturalizace““, (které se společně s přiloženými „dočasnými pravidly o podpoře průmyslové restrukturalizace“ označuje jako „rozhodnutí č. 40“) uvádí, že čínská vláda bude aktivně podporovat rozvoj nových odvětví energetiky a urychlí rozvoj odvětví solární energie (10); vyzývá všechny finanční instituce, aby poskytly úvěrovou pomoc pouze podporovaným projektům (kategorie, do níž patří projekty týkající se solárního skla) a slibuje provádění „dalších preferenčních politik na podporované projekty“ (11).
(50)
Po poskytnutí informací čínská vláda zpochybnila výklad Komise, pokud jde o článek 5 a článek 17 „dočasných pravidel o podpoře průmyslové restrukturalizace“. Čínská vláda uvedla, že článek 5 nezmiňuje solární sklo. Jelikož však zmiňuje podporu solární energetiky, k níž je solární sklo zapotřebí, Komise je toho názoru, že solární sklo spadá do oblasti působnosti dočasných pravidel.
(51)
Čínská vláda pak zpochybnila výklad Komise, pokud jde o článek 17, který sice stanoví, že pouze podporovaná odvětví by měla obdržet úvěrovou pomoc, avšak nařizuje, aby se tak dělo spíše „podle úvěrových zásad“ než na preferenčním základě.
(52)
Při kontrole společností zařazených do vzorku ani při návštěvě u čínské vlády nebyly zjištěny žádné důkazy, že toto ustanovení bylo dodržováno. Dotčené banky při šetření nespolupracovaly tak, aby bylo možné toto ustanovení vyzkoušet nebo ověřit. Šetření ve skutečnosti ukázalo, že některé podniky preferenční úvěrové politiky využívají. Komise proto odmítá tvrzení čínské vlády, že poskytování úvěrů odvětví výroby solárního skla bylo prováděno „podle úvěrových zásad“. Klíčovým bodem zůstává, že všechny finanční instituce poskytují úvěry podporovaným odvětvím, která zahrnují výrobu solárního skla, a že tato podpora je poskytována de facto za preferenčních podmínek.
(53)
Národní komise pro rozvoj a reformy v roce 2011 vydala Státní radě doporučení, aby přezkoumala program v rozhodnutí č. 40. Státní rada vydala „Rozhodnutí Státní rady č. 9 o vyhlášení a provedení katalogu pokynů pro průmyslovou restrukturalizaci“ (dále jen „rozhodnutí č. 9“). Tento dokument „aktivně vyzývá“ čínskou vládu a veřejné orgány, aby „vedly rozvoj příslušných odvětví a optimalizovaly průmyslovou restrukturalizaci“. Ustanovení čl. 12 odst. 2 rozhodnutí č. 9 konkrétně zmiňuje podporu výroby „ultra čirého plaveného skla pro odvětví solární energie“.
(54)
Národní plán pro střednědobý a dlouhodobý rozvoj v oblasti vědy a technologie (2006-2020), přijatý čínskou vládou, slibuje, že „politika financování bude na prvním místě“, že „podpoří finanční instituce, aby poskytovaly preferenční úvěrovou pomoc hlavním národním projektům v oblasti vědecké a technologické industrializace“, „podpoří finanční instituce, aby zlepšily a posílily finanční služby poskytované podnikům působícím v oblasti špičkových technologií“ a „zavede preferenční daňovou politiku v zájmu rozvoje podniků působících v oblasti špičkových technologií“.
(55)
Výroba solárního skla spadá pod popis technologicky vyspělého podniku, jak dokazuje řada výrobců se statusem podniků působících v oblasti špičkových a nových technologií, a je novým odvětvím jak v Číně, tak i v Unii. V této souvislosti Komise rovněž poznamenává, že jedna ze společností zařazených do vzorku obdržela zvláštní grant od Národní komise pro rozvoj a reformy jako ocenění za její inovace v oblasti solárního skla, což jednoznačně dokazuje zájem čínské vlády v tomto odvětví vyspělých technologií.
(56)
Žadatel uvedl, že údajné subvence sestávaly z režimů uvedených v oddílu C bodě 2. Po kontrole společností zařazených do vzorku v ČLR a návštěvě u čínské vlády Komise tyto režimy analyzovala, pokud z nich společnosti zařazené do vzorku získaly výhodu v průběhu období šetření.
2. Další zjištěné režimy subvencí
(57)
Během kontroly společností zařazených do vzorku vyšly při analýze jejich vnitřních záznamů najevo subvence od správních orgánů na úrovni provincií, měst, obvodů nebo okresů. Tyto subvence žadatel ve svém podnětu konkrétně neuváděl. Na základě informací, které má Komise k dispozici, není jasné, zda se jedná o subvence ad hoc nebo o místní subvenční programy. Nicméně v důsledku místní povahy těchto režimů nelze očekávat, že by žadatelé byli o podrobnostech uvedených subvencí informováni, a proto nejsou uvedené subvence v podnětu přímo zmíněny.
(58)
Komise nabídla další konzultace s čínskou vládou týkající se těchto jiných subvencí, které jsou specifické pro určité společnosti nebo umístění, jež byly zjištěny v záznamech společností zařazených do vzorku v průběhu inspekcí na místě a nebyly zmíněny v podnětu. Tyto konzultace Komise nabídla za účelem zajištění náležitého postupu v průběhu šetření. Čínská vláda tuto nabídku odmítla, přičemž uvedla, že by taková nabídka nebyla v souladu s Dohodou o subvencích a vyrovnávacích opatřeních.
(59)
Komise se domnívá, že tyto jiné subvence jsou úzce spojeny s druhy opatření a postupů, o kterých pojednává podnět a oznámení o zahájení řízení. Tato opatření zahrnují stejný druh finančního příspěvku a výhod, pokud jde o dotčený výrobek, a proto se na ně vztahuje definice „subvenční praktiky nebo praktik, které mají být předmětem šetření“, jež mají být podle čl. 22 odst. 2 písm. iii) Dohody o subvencích a vyrovnávacích opatřeních uvedeny v oznámení o zahájení řízení. Seznam režimů uvedených v oznámení o zahájení řízení není vyčerpávající, což je patrné z formulace „Subvence spočívají mimo jiné v...“ v oddílu 3. Komise proto dospěla k závěru, že tyto další subvence spadají do oblasti působnosti tohoto řízení.
(60)
Po poskytnutí informací čínská vláda zpochybnila výklad Dohody o subvencích a vyrovnávacích opatřeních ze strany Komise a uvedla, že podle jejího názoru neměla Komise žádný právní základ pro vyrovnávání zvláštní subvence poskytnuté jednomu z vyvážejících výrobců zařazených do vzorku, i kdyby tato subvence byla přímo spojena se subvenční praktikou zjištěnou žadateli. Komise nesouhlasí s výkladem Dohody o subvencích a vyrovnávacích opatřeních ze strany čínské vlády v tomto bodě. Pokud žadatelé zjistili subvenční praktiku a v rámci stejné subvenční praktiky jsou společně s příklady vnitrostátních režimů zjištěny místní výhody, Komise má za to, že má právo vyrovnávat veškeré zjištěné výhody. To platí zejména v případě, kdy jsou působení, povaha a účinky zjištěných výhod stejné jako u jiných režimů, které jsou již uvedeny v podnětu i oznámení o zahájení řízení.
3. Nedostatečná spolupráce a využití dostupných údajů
(61)
Komise oznámila čínské vládě dne 18. prosince 2013, že zváží použití dostupných údajů, a to v důsledku nedostatečné reakce komerčních bank ve státním vlastnictví, kterým čínská vláda zaslala dodatek, který jí byl poskytnut.
(62)
Dne 26. prosince 2013 čínská vláda odpověděla a vyjádřila nesouhlas s navrhovaným použitím článku 28 proti „údajně státem vlastněným bankám“, avšak nezpochybnila skutečnost, že banky odpověď na dotazník nepředložily. Čínská vláda rovněž nezpochybnila skutečnost, že jsou uvedené banky ve vlastnictví státu. Proto neměla Komise jinou možnost, než využít nejlepší dostupné údaje, pokud jde o údaje, které měly poskytnout komerční banky ve státním vlastnictví.
(63)
Po poskytnutí informací čínská vláda zpochybnila použití článku 28 pro nahrazení informací, které byly požadovány v dodatku zaslaném komerčním bankám ve státním vlastnictví. Komise nepopírá, že čínská vláda předložila v tomto šetření informace, které Komise analyzovala a v nezbytné míře zohlednila. Jelikož však ani čínská vláda, ani komerční banky ve státním vlastnictví nebyly schopny poskytnout některé informace, například o úvěruschopnosti, musela Komise využít „dostupné údaje“ podle článku 28 základního nařízení.
(64)
Pokud jde o jiné subvence, které nebyly výslovně uvedeny v oznámení o zahájení řízení s odkazem na konkrétní program a byly zjištěny během inspekcí na místě u vyvážejících výrobců zařazených do vzorku, Komise k dosažení svých závěrů využila veškeré důkazy, které měla k dispozici. Tyto zjištěné subvence náležely k typům opatření a postupů popsaným v oznámení o zahájení řízení a Komise nabídla čínské vládě další konzultace ohledně těchto subvencí, nicméně tato nabídka nebyla přijata. Komise se domnívá, že uvedené subvence jsou úzce spojeny s druhy opatření a postupů, o kterých pojednává podnět a oznámení o zahájení řízení.
(65)
Po poskytnutí informací čínská vláda zpochybnila závěry Komise, pokud jde o subvence zjištěné v průběhu kontrol provedených u společností zařazených do vzorku a všechny ostatní body týkající se režimů subvencí. Komise by ráda objasnila, že v těchto případech článek 28 nepoužila. V případě, že byla spolupráce dobrá, avšak informace jednoduše nebylo možné poskytnout - například pokud jde o přesný právní základ pro jednorázovou platbu subvence - byly důkazy poskytnuté dotčenou společností použity pro dosažení závěru, zda se jednalo o napadnutelnou subvenci či nikoli.
(66)
Čínská vláda též tvrdila, že Komise neposkytla dostatečné informace, když použila nejlepší dostupné údaje podle článku 28 základního nařízení. Toto tvrzení se ve skutečnosti týká použití závěrů z předchozích šetření, kdy byla šetřena tatáž subvence. V takových případech Komise odkazuje na příslušné body odůvodnění dotčeného nařízení a shrnuje zjištěné argumenty.
(67)
Čínská vláda poznamenává, že informační dokument nepopisuje podrobně u společností zařazených do vzorku žádné zjištěné konkrétní jednorázové subvence. Takto bylo učiněno výslovně za účelem ochrany důvěrných obchodních informací poskytnutých Komisi společnostmi zařazenými do vzorku a žádný další výtah, který nemá důvěrnou povahu, není možný. Úplné důvěrné informace byly poskytnuty každému jednotlivému vyvážejícímu výrobci zařazenému do vzorku. Pokud právní základ poskytl vyvážející výrobce zařazený do vzorku, pak to bylo poznamenáno v informacích, které byly poskytnuty zpět společnosti. V každém případě, když byly čínské vládě v souvislosti s uvedenými subvencemi nabídnuty konzultace, byla jí rovněž dána příležitost poskytnout další podstatné informace, což neučinila.
4. Šetřené režimy
(68)
Komise zaslala čínské vládě a vyvážejícím výrobcům zařazeným do vzorku dotazník a vyžádala si informace týkající se těchto režimů, v jejichž rámci byly údajně poskytovány subvence odvětví výroby solárního skla:
-
preferenční úvěry odvětví výroby solárního skla:
-
úvěrové linky a půjčky se zvýhodněnou úrokovou sazbou poskytnuté komerčními bankami ve státním vlastnictví a veřejnými rozvojovými bankami (12),
-
subvenční programy vývozních úvěrů,
-
vývozní záruky,
-
státem financované pojištění pro zelené technologie („Green express“),
-
finanční výhody z poskytnutí přístupu k offshore holdingovým společnostem,
-
splátky úvěru vládou;
-
grantové programy:
-
subvence „známých značek“ a programu „China World Top Brands“,
-
fondy pro vnější expanzi průmyslu v provincii Guandong;
-
dodání zboží nebo poskytnutí služeb vládou za cenu nižší než přiměřenou:
-
poskytování antimonu,
-
dodávání elektrické energie,
-
poskytování práv k užívání pozemků;
-
programy osvobození od přímých daní a jejich snížení:
-
programy osvobození od přímých daní nebo jejich snížení v rámci programu „Dva roky úplného a tři roky polovičního osvobození od daně“
-
snížení daně z příjmů pro podniky se zahraničními investicemi na základě zeměpisné polohy,
-
osvobození od daně a snížení daně z příjmů pro „produktivní podniky se zahraničními investicemi“,
-
snížení daně z příjmů pro podniky se zahraničními investicemi, které nakupují zařízení vyrobená v Číně,
-
zápočet daně u výzkumných a vývojových činností podniků se zahraničními investicemi,
-
preferenční daň z příjmů pro podniky se zahraničními investicemi, které jsou uznávány jako podniky využívající nejnovější a špičkové technologie,
-
snížení daní pro podniky působící v oblasti špičkových a nových technologií a zapojené v určených projektech,
-
preferenční politika, pokud jde o daně z příjmu pro podniky v severovýchodním regionu,
-
daňové programy v provincii Guandong,
-
osvobození od daně z dividend mezi způsobilými tuzemskými podniky,
-
programy týkající se nepřímých daní a dovozního cla:
-
osvobození od DPH při využívání dovezeného zařízení,
-
odpočty DPH pro podniky se zahraničními investicemi na nákup zařízení vyrobeného v Číně,
-
osvobození od DPH a od cla na nákupy fixních aktiv rámci programu na rozvoj zahraničního obchodu
-
jiné subvence a jiné subvenční programy (včetně programů správních orgánů na úrovni provincií, měst, obvodů nebo okresů).
5. Politika preferenčních úvěrů, jiné financování, záruky a pojištění
5.1 Zvýhodněné úvěry
a) Úvod
(69)
Komise zaslala čínské vládě dodatek, který měl být předán komerčním bankám ve státním vlastnictví, veřejným rozvojovým bankám a soukromým finančním institucím, které půjčily v průběhu období šetření finanční prostředky společnostem zařazeným do vzorku. Čínská vláda sdělila Komisi, že tak učinila, avšak zatím žádné odpovědi neobdržela. Jak bylo uvedeno výše, Komise proto oznámila čínské vládě, že kvůli této nedostatečné spolupráci použije článek 28 a k dosažení závěrů ohledně tohoto bodu využije dostupné údaje.
b) Právní základ
(70)
Preferenční úvěry v Číně upravují tyto právní předpisy: Zákon ČLR o komerčním bankovnictví (dále jen „zákon o bankovnictví“), obecná pravidla týkající se půjček vyhlášená Čínskou lidovou bankou dne 28. června 1996 a rozhodnutí č. 40 Státní rady, jak je uvedeno výše.
c) Zjištění, jež šetření přineslo
(71)
Předchozí antisubvenční šetření proti ČLR dospěla k závěru, že v bankovním systému v Číně převládají banky vlastněné státem nebo banky, ve kterých má stát vliv prostřednictvím držby akcií. Obojí se souhrnně označuje jako „komerční banky ve státním vlastnictví“. Komise rovněž zjistila, že komerční banky ve státním vlastnictví vykonávají vládní moc. Komise neshledala žádné důkazy, že se situace změnila. Jak je uvedeno ve 161. bodě odůvodnění nařízení o solárních panelech, které se týká posledního šetření v této záležitosti, pět největších komerčních bank ve státním vlastnictví (Agricultural Bank of China, Bank of China, China Construction Bank, Bank of Communications a ICBC) představuje více než 50 % bankovního sektoru z hlediska bilanční sumy.
(72)
Na základě využití dostupných údajů, včetně skutečností stanovených v nařízení o solárních panelech, platí i nadále závěr, že komerční banky ve státním vlastnictví jsou veřejnoprávní subjekty ve smyslu čl. 2 písm. b) základního nařízení, jak bylo podrobně uvedeno ve 158. až 168. bodě odůvodnění nařízení o solárních panelech.
(73)
Po poskytnutí informací čínská vláda zpochybnila tento závěr, přičemž uvedla, že Komise neuvedla důvody, proč považovala komerční banky ve státním vlastnictví za veřejnoprávní subjekty. Komise toto tvrzení odmítá, jelikož důvody, proč jsou komerční banky ve státním vlastnictví veřejnoprávními subjekty, jsou uvedeny ve 158. až 168. bodě odůvodnění nařízení o solárních panelech a čínská vláda neposkytla žádné informace, které by byly s uvedenými nejlepšími dostupnými údaji v rozporu. Zde je jejich shrnutí:
a)
komerční banky ve státním vlastnictví drží největší tržní podíl a jsou převládajícími aktéry na trhu v ČLR;
b)
z dostupných údajů vyplývá, že komerční banky ve státním vlastnictví podléhají vládnímu dozoru prostřednictvím vlastnictví a správní kontroly jejich obchodního chování, včetně mezí pro úrokové sazby, které mohou nabízet;
c)
zákon o bankovnictví a ostatní právní předpisy vyžadují, aby banky půjčovaly v souladu s potřebami národního hospodářství, poskytovaly úvěrovou pomoc podporovaným projektům a upřednostňovaly podniky působící v oblasti nových a špičkových technologií.
(74)
Závěry v těchto bodech odůvodnění jsou nedávné, jelikož byly zveřejněny až na konci roku 2013, a byly zveřejněny s plným vědomím změny, která v červenci 2013 nastala v oblasti politiky týkající se spodních hranic pro úrokové sazby v Číně.
(75)
Stejně jako v předchozích šetřeních se Komise pokusila ověřit úlohu, kterou sehrává čínská vláda a zejména centrální banka, Čínská lidová banka, na finančních trzích a v bankovním sektoru, pokud jde o poskytování úvěrů pro odvětví výroby solárního skla. Zatímco spolupráce ze strany čínské vlády a Čínské lidové banky byla obecně uspokojivá, Čínská lidová banka neposkytla úplné znění „oběžníku Čínské lidové banky o otázkách úpravy úrokových sazeb u vkladů a úvěrů“ (YinFa (2004) 251), který stanoví spodní hranice a stropy úrokových sazeb pro úvěry a vklady. Pro úvěry komerčních bank (komerční banky ve státním vlastnictví i soukromé komerční banky) a úvěry veřejných rozvojových bank oběžník pouze stanovuje spodní hranici. V případě preferenčních úvěrů a úvěrů, pro něž čínská vláda přijala zvláštní předpisy, oběžník stanoví, že se úrokové sazby nesmějí pohybovat směrem nahoru. Přesná horní mez pro uvedené úvěry se stanoví ve zvláštních předpisech.
(76)
V průběhu inspekce Komise na místě Čínská lidová banka uvedla, že zmíněný dokument nelze poskytnout, jelikož nebyl veřejně k dispozici na jejích internetových stránkách. Vyhledáváním na internetu však byla nalezena kopie oběžníku a jeho překlad do angličtiny, a to v balíčku dokumentů, které čínská vláda před několika lety poskytla australským orgánům. (13) Vzhledem k neexistenci úřední kopie přímo od čínské vlády považovala Komise tuto verzi za pravdivou a úplnou kopii dotčeného oběžníku.
(77)
Z oběžníku vyplývá, že Čínská lidová banka ovlivňovala stanovování úrokových sazeb pro úvěry, které v období šetření v ČLR poskytovaly komerční banky ve státním vlastnictví. Čínská vláda vysvětlila, že v červenci 2013 Čínská lidová banka zrušila jak spodní hranici, tak strop pro úrokové sazby úvěrů. Tato skutečnost byla vzata na vědomí, nicméně jelikož k ní došlo po konci období šetření, nemá vliv na zde uvedené závěry. V každém případě spodní hranice pro úrokové sazby, která byla běžná v průběhu období šetření, není jediným argumentem, proč Komise považuje komerční banky ve státním vlastnictví za veřejnoprávní subjekty. Bez ohledu na to závěry uvedené v 158. až 168. bodě odůvodnění nařízení o solárních panelech stále platí.
(78)
Po poskytnutí informací čínská vláda učinila několik připomínek týkajících se oběžníku „YinFa (2004) 251“, aniž by poskytla vysvětlení, proč úplné znění tohoto oběžníku nebylo Komisi poskytnuto a aniž by potvrdila, zda je znění, které bylo poskytnuto australským orgánům a které Komise nalezla, správné. Jak bylo dříve zjištěno v šetření týkajícím se solárních panelů, tento oběžník jasně stanoví pokyny Čínské lidové banky ohledně poskytování úvěrů určené bankám. Jak bylo uvedeno v předchozích šetřeních, obsah tohoto oběžníku je důležitý pro porozumění toho, jakou úlohu čínská vláda a Čínská lidová banka sehrávají ve směřování bank a poskytování úvěrů.
(79)
I nadále platí závěr Komise, který byl již uveden v nařízení o solárních panelech, totiž že zaprvé článek 34 zákona o bankovnictví ukládá bankám povinnost vykonávat svou úvěrovou činnost v souladu s potřebami národního hospodářství. Potřeby národního hospodářství jsou stanoveny v 12. pětiletém plánu.
(80)
Po poskytnutí informací čínská vláda zpochybnila výklad článku 34 zákona o bankovnictví ze strany Komise, přičemž uvedla, že „tato věta je nejednoznačná a nedává bankám žádný výslovný pokyn, aby jednaly určitým způsobem. Žádný dokument nepopisuje potřeby národního hospodářství, ať se jedná o 12. pětiletý plán nebo jiné nařízení/rozhodnutí“.
(81)
To se odlišuje od výkladu článku 34 ze strany čínské vlády v šetření týkajícím se solárních panelů, kde byl popsán jako „neutrální“. Komise s tímto posouzením ze strany čínské vlády nesouhlasí. Komise je toho názoru, že politiky týkající se národního hospodářství jsou stanovené v 12. pětiletém plánu a zvláštním plánu pro fotovoltaické odvětví a že finanční ústavy jsou vyzývány k poskytování úvěrů podporovaným odvětvím, jako je odvětví výroby solárního skla, a čínská vláda neprokázala, že tomu tak není.
(82)
Čínská vláda upozornila Komisi na jiné články zákona o bankovnictví, zejména na články 4, 5 a 7, které by měly zajistit, aby byly úvěry poskytovány bez zásahů a po příslušném posouzení. Komise uznává, že tyto články existují, avšak poznamenává, že čínská vláda, banky a také dotčené společnosti zařazené do vzorku nebyly schopny prokázat, že úvěry byly poskytnuty bez zásahů - vzhledem k preferenčním úvěrům pro odvětví výroby solárního skla - a s posouzením úvěru -, jelikož navzdory žádostem nebyly žádné úvěrové dohody ani posouzení rizik, včetně úvěrových ratingů, poskytnuty jako věcné důkazy, ani nebylo shledáno jejich spojení s jakýmkoli úvěrem poskytnutým jakémukoli vyvážejícímu výrobci zařazenému do vzorku.
(83)
Zadruhé se od bank vyžaduje, aby poskytovaly úvěrovou pomoc podporovaným odvětvím podle rozhodnutí č. 40 a č. 9, které mají právní sílu zákona. Čínská vláda potvrdila během kontroly na ministerstvu obchodu, že solární sklo je podporovaným odvětvím. To je v souladu s katalogem pokynů pro průmyslovou restrukturalizaci z roku 2011, který poskytla čínská vláda ve své odpovědi na dotazník, a v němž je solární sklo klasifikováno v podporované kategorii.
(84)
Rozhodnutí č. 40 stanoví instrukce pro všechny finanční instituce v podobě závazných pokynů ohledně propagace a pomoci týkající se podporovaných odvětví, přičemž odvětví výroby solárního skla je podporovaným odvětvím.
(85)
Po poskytnutí informací čínská vláda zpochybnila posouzení Komise, pokud jde o dopad rozhodnutí č. 40 a připojených nařízení, a rozhodnutí č. 9. Komise potvrzuje, že podle jejího posouzení jak rozhodnutí č. 40, tak připojená nařízení stanoví potřeny národního hospodářství. Stanoví strategii pro vládu a pro finanční sektor a zejména stanoví poskytování přímých úvěrů podporovaným odvětvím, jako je odvětví výroby solárního skla.
(86)
Čínská vláda byla požádána, aby objasnila právní status rozhodnutí Státní rady, jako je rozhodnutí č. 40. Ta však pouze odpověděla, že se jedná o nařízení vydané Státní radou, které není součástí čínských právních předpisů. Na podporu tohoto tvrzení však neposkytla žádné důkazy. Postoj, který čínská vláda zaujala, je v rozporu s veřejně dostupnými informacemi, které popisují Státní radu jako nejvyšší správní orgán, který má správní legislativní pravomoc. Podle těchto zdrojů jsou rozhodnutí Státní rady právně závaznými předpisy. (14) Na základě dostupných údajů Komise tedy zastává názor, že rozhodnutí č. 40 a prováděcí rozhodnutí připojená k uvedenému rozhodnutí, jako například rozhodnutí č. 9, jsou správní předpisy, a proto jsou součástí čínských právních předpisů.
(87)
Komise proto potvrzuje analýzu uvedenou ve 191. bodě odůvodnění nařízení o solárních panelech, v němž dospěla k závěru, rozhodnutí č. 40 a rozhodnutí č. 9 jsou právně závazná pro ostatní veřejnoprávní a hospodářské subjekty.
(88)
Komise rovněž zjišťovala, zda jsou soukromé banky v Číně pověřeny a/nebo řízeny čínskou vládou, aby výrobcům solárního skla nabízely preferenční úvěry ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu iv) základního nařízení.
(89)
Článek 34 zákona o bankovnictví je použitelný také pro soukromé banky v Číně. Čínská vláda a účastníci řízení nepředložili žádný důkaz, že závěr týkající se právní situace, jehož bylo dosaženo ve 174. bodě odůvodnění nařízení o solárních panelech, totiž že jim čínská vláda dává pokyny stejně jako bankám ve vlastnictví státu, přestává platit. Článek 34 zákona o bankovnictví stanoví, že je bankám nařízeno „vykonávat úvěrovou činnost v souladu s potřebami národního hospodářství a sociálního rozvoje a v duchu státní průmyslové politiky“ (15). Za těchto okolností, jak je uvedeno v 188. bodě odůvodnění nařízení o solárních panelech, o strategii komerčních bank ve státním vlastnictví i soukromých bank, pokud jde o poskytování úvěrů jak, rozhoduje čínská vláda.
(90)
Po poskytnutí informací čínská vláda zpochybnila závěr, že pověřuje nebo řídí soukromé banky v ČLR a napadla zejména váhu, jakou Komise přikládá článku 34 zákona o bankovnictví, přičemž uvedla, že „pokud jde o“„potřeby národního hospodářství“, lze je vykládat různě a výklad se evidentně liší v závislosti na osobě/subjektu, která/který uvedené ustanovení zkoumá“.
(91)
Je pozoruhodné, že čínská vláda vyjádřila nesouhlas s výkladem Komise, nicméně nepředložila vlastní výklad vlastního právního předpisu.
(92)
Komisi však postačí odkázat na zjištění z předchozích šetření a v tomto případě na dostupné údaje, aby zopakovala závěr, že potřeby národního hospodářství jsou stanoveny v plánech a nařízeních vydaných ČLR a že článek 34 vyžaduje, aby banky poskytovaly úvěry v souladu s těmito popisy národního hospodářství, což zahrnuje podporu výroby solárního skla.
(93)
Zjištění, že čínská vláda pověřuje a řídí soukromé banky, aby v souladu s článkem 34 zákona o bankovnictví poskytovaly úvěry podporovaným odvětvím, proto zůstává zachováno.
(94)
Komise proto dospěla k závěru, že v případě úvěrů poskytnutých komerčními bankami ve státním vlastnictví v ČLR se jedná o finanční příspěvek výrobcům solárního skla ve formě přímého převodu peněžních prostředků vládou ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu i) základního nařízení.
(95)
Stejné důkazy také ukazují, že komerční banky ve státním vlastnictví (jakož i soukromé banky) jsou pověřeny nebo řízeny vládou, což v důsledku znamená, že existuje finanční příspěvek stanovený v čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu iv) základního nařízení.
(96)
Pokud jde o specifičnost, Komise poznamenává, že čínská vláda nařizuje poskytovat preferenční úvěry omezenému počtu odvětví a že odvětví výroby solárního skla, jakožto součást fotovoltaického odvětví, je jedním z nich, jak je podrobně uvedeno v 172. bodě odůvodnění nařízení o solárních panelech. Čínská vláda zahrnula odvětví výroby solárního skla mezi „klíčová“ výrobní odvětví ve svém 12. pětiletém plánu. Rozhodnutí č. 40 uvádí, že čínská vláda aktivně podpoří rozvoj nových odvětví energetiky a urychlí rozvoj odvětví solární energie. Všem finančním institucím je dán pokyn, aby poskytly úvěrovou pomoc pouze podporovaným projektům, což je kategorie, do níž patří projekty týkající se solárního skla. Rozhodnutí rovněž slibuje provádění „dalších preferenčních politik na podporované projekty“.
(97)
Po poskytnutí informací čínská vláda zpochybnila zjištění o specifičnosti a zejména způsob, jakým Komise interpretovala 12. pětiletý plán, přičemž uvedla, že „nemá žádnou právní hodnotu a není závazným dokumentem“. Komise nesouhlasí s tímto prohlášením, a poznamenává, že čínská vláda uvedla v předchozích šetřeních stejná tvrzení, která rovněž nebyla přijata. 12. pětiletý plán uvádí, že byl „projednán a schválen Všečínským shromážděním lidových zástupců a má sílu zákona.“
(98)
Komise proto dospěla k závěru, že subvence v podobě preferenčních úvěrů nejsou poskytovány obecně, a jsou tudíž specifické ve smyslu čl. 4 odst. 2 písm. a) základního nařízení.
(99)
V míře, v níž jsou vládní půjčky nebo půjčky od soukromých subjektů pověřených nebo řízených vládou poskytovány za podmínek výhodnějších, než jaké by mohli jejich příjemci skutečně získat na trhu, je těmto poskytována výhoda.
(100)
Stejně jako v předchozích šetřeních se Komise pokusila ověřit posouzení úvěrového rizika vypracovaná bankami, které v průběhu období šetření půjčily finanční prostředky společnostem zařazeným do vzorku. Společnosti nepředložily žádné důkazy týkající se jejich úvěrového ratingu a banky při šetření nespolupracovaly. Komise proto neměla k dispozici žádný důkaz, že úvěry pro společnosti v odvětví výroby solárního skla byly založeny na posouzení rizik a že stanovená úroková sazba je výsledkem tohoto posouzení.
(101)
Vzhledem k tomu, že čínská vláda, vyvážející výrobci ani banky neposkytly žádné informace, Komise využila dostupných údajů ke stanovení, zda preferenční úvěry v ČLR ve skutečnosti přinesly výhody vyvážejícím výrobcům zařazeným do vzorku, kteří měly úvěry od bank v ČLR.
(102)
Komise, stejně jako v šetření týkajícím se solárních panelů, začala s úředně zveřejněnými úrokovými sazbami centrální banky z Čínské lidové banky pro úvěry v juan renminbi („CNY“). Průměrná úroková sazba za období šetření činila 6,26 %.
(103)
Komise poté upravila úrokovou sazbu Čínské lidové banky s ohledem na úvěrové riziko dotčených společností. Ty však neposkytly žádné nezávislé úvěrové ratingy ani podobné informace, které by Komisi umožnily výpočet úvěrového ratingu. Komise nicméně v předchozích šetřeních zjistila, že úvěrové ratingy čínských firem jsou narušené vládní podporou a že neexistují žádné důkazy o jakémkoli smysluplném posouzení rizika příjemců úvěrů. Komise proto použila stejnou metodiku jako v šetření týkajícím se solárních panelů a považovala všechny dotčené společnosti za společnosti s neinvestičním stupněm „BB“, jak je definuje úvěrová ratingová společnost Bloomberg.
(104)
Prémie u dluhopisů vydávaných společnostmi s ratingy BB proti dluhopisům vydávaným společnostmi s ratingy AAA (které má ČLR u dluhopisů), jak ji zaznamenala společnost Bloomberg, pak byla přičtena k průměrné úvěrové úrokové sazbě Čínské lidové banky v průběhu období šetření. Výsledkem byla referenční úroková sazba pro období šetření za úvěry poskytnuté společnostem zařazeným do vzorku v CNY, ve výši 10,37 %.
(105)
Srovnáním této referenční úrokové sazby se skutečnou úrokovou sazbou účtovanou během období šetření dotčeným společnostem Komise dospěla k závěru, že úvěry byly odvětví výroby solárního skla poskytnuty za podmínek, které jsou příznivější než tržní podmínky.
(106)
Po poskytnutí informací čínská vláda zpochybnila volbu referenční hodnoty ze strany Komise a závěry, které Komise učinila na základě srovnání referenční hodnoty a skutečně placeného úroku.
(107)
Srovnání mezi referenčním a skutečně zaplaceným úrokem jasně ukazuje, že vyvážející výrobci, kteří si půjčovali od čínských bank, v CNY, platili méně, než běžné komerční úrokové sazby pro společnosti v jejich finančním postavení.
(108)
Za druhé, Komise si byla vědoma toho, že Čínská lidová banka v červenci 2013 zrušila spodní hranici, a tuto skutečnost uvedla v informačním dokumentu. To však nic nemění na závěru, že čínská vláda zasahuje do chování bank v Číně, pokud jde o poskytování úvěrů, zejména prováděním rozhodnutí č. 40 a přiložených nařízení, a ustanovení článku 34 zákona o bankovnictví.
(109)
Za třetí Komise vypočítala referenční hodnotu pouze pro úvěry poskytnuté v CNY, jelikož vyvážející výrobci zařazení do vzorku neměli u čínských bank úvěry v EUR nebo USD.
(110)
Čínská vláda dále požadovala podrobnější informace o tom, proč Komise měla za to, že vyvážející výrobci zařazení do vzorku by měli mít úvěrový rating BB. Důvodem, proč byl zvolen rating BB, byla skutečnost, že Komise neobdržela žádné důkazy, že byl úvěrový rating vypočten pro kteréhokoli vyvážejícího výrobce zařazeného do vzorku z důvodu nespolupráce dotčených bank. Úvěrový rating BB navíc není nepříznivý úsudek a ve skutečnosti je pro společnosti zařazené do vzorku výhodný, jelikož je nejlepším neinvestičním stupněm na finančních trzích.
(111)
Podle článku 28 musela Komise využít nejlepších dostupných údajů, které byly převzaty ze závěrů nařízení o solárních panelech, kde byl pro společnosti zařazené do vzorku v uvedeném nařízení použit úvěrový rating BB. To bylo v tomto případě považováno za přiměřené a po poskytnutí informací nebyly obdrženy žádné důkazy, že by společnostem zařazeným do vzorku udělily dotčené banky jiný úvěrový rating.
d) Závěr
(112)
Na základě zjištění v rámci šetření dospěla Komise k závěru, že odvětví výroby solárního skla v Číně byly v průběhu období šetření poskytovány preferenční úvěry, a to jak ze strany bank ve vlastnictví státu, tak ze strany soukromých bank. Financování odvětví výroby solárního skla je subvencí ve smyslu základního nařízení, jelikož
a)
existuje finanční příspěvek vlády podle čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu i);
b)
existuje pověření a řízení vládou podle čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu iv) a
c)
a je tím příjemci poskytnuta výhoda, jak vyžaduje čl. 3 odst. 2.
(113)
Vzhledem k existenci finančního příspěvku, výhodě vzniklé vyvážejícím výrobcům a specifičnosti by tato subvence měla být pokládána za napadnutelnou.
(114)
Po poskytnutí informací čínská vláda zpochybnila použití zjištění z předchozích šetření za účelem dosažení závěrů ohledně subvencování v tomto případě, a zejména tvrdila, že Komise příliš spoléhala na zjištění v nařízení o solárních panelech.
(115)
Toto tvrzení bylo odmítnuto. Jak již bylo poznamenáno výše, vzhledem k nespolupráci ze strany bank v ČLR byla Komise nucena použít ustanovení článku 28 a využít nejlepší dostupné údaje. Šetření v oblasti solárních panelů je nejnovější a obsahuje nejaktuálnější zjištění o subvencování v Číně. Solární panely nejsou stejný výrobek jako solární sklo, ale oba tyto výrobky se používají v témže novém energetické odvětví a vztahují se na ně tytéž plánovací dokumenty vlády. Vzhledem k tomu, že jiné informace nebyly k dispozici, je využití zjištění uvedených v nařízení o solárních panelech jakožto „nejlepších dostupných údajů“ vhodné. Čínská vláda dále tvrdila, že mezi šetřením týkajícím se solárních panelů a tímto šetřením došlo k významným změnám, zejména ke zrušení spodní hranice úrokových sazeb Čínskou lidovou bankou v červenci 2013. Toto tvrzení bylo odmítnuto, neboť závěry z šetření týkajícího se solárních panelů odkazují na uvedené období šetření, stejně jako toto šetření odkazuje na své vlastní období šetření. V obou případech se zrušení spodní hranice uskutečnilo po skončení období šetření, a proto nemá vliv na použití článku 28 a zjištění z šetření týkajícího se solárních panelů jakožto nejlepších dostupných údajů.
(116)
Všem společnostem zařazeným do vzorku, kromě jedné, poskytly úvěry komerční banky ve státním vlastnictví a soukromé banky. Jedna společnost byla financována výhradně prostřednictvím své offshore mateřské společnosti a žádné úvěry od bank se sídlem v ČLR nezískala.
(117)
Po poskytnutí informací jedna ze společností zařazených do vzorku zpochybnila závěr Komise, a uvedla, že ji Komise nepožádala, aby poskytla svůj nezávislý úvěrový rating. Komise však uvedenou společnost požádala, aby poskytla veškeré informace týkající se úvěrů, které získala, avšak společnost neposkytla nezávislý úvěrový rating. Pokud společnost tyto informace měla, pak je vzhledem k tvrzením uvedeným v podnětu a informacím požadovaným v dotazníku měla poskytnout. A zejména vzhledem k informacím v informačním dokumentu, pokud měla nezávislý úvěrový rating, měla jej poskytnout neprodleně. Tento argument se proto odmítá.
e) Výpočet výše subvence
(118)
Ustanovení čl. 6 písm. b) základního nařízení stanoví, že výhoda u preferenčních půjček by se měla vypočítat jako rozdíl mezi částkou zaplacených úroků a částkou, která by byla zaplacena za srovnatelnou obchodní půjčku, kterou by společnost mohla získat na trhu. Jak již bylo uvedeno, vzhledem k neexistenci smysluplného posouzení rizik Komise pro srovnatelné obchodní půjčky vytvořila tržní referenční hodnotu.
(119)
Výhoda byla vypočtena pro období šetření jako rozdíl mezi úroky skutečně placenými v průběhu období šetření a úrokem, který by byl zaplacen při použití referenční hodnoty.
(120)
Subvenční rozpětí vypočtená pro vyvážející výrobce zařazené do vzorku, založená na této metodice, jsou:
Preferenční půjčky
Název společnosti
Subvenční rozpětí
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
0 %
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
6,2 %
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
2,5 %
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
4,8 %
5.2 Další režimy preferenčních půjček
(121)
Vyvážející výrobci zařazení do vzorku nezískali v průběhu období šetření žádné výhody na základě subvenčních programů vývozních úvěrů, úvěrových linek, vývozních záruk, programu „Green Express“ nebo jako výhody prostřednictvím poskytnutí přístupu k offshore holdingovým společnostem.
6. Grantové programy
(122)
Společnosti zařazené do vzorku nezískaly v průběhu období šetření žádné výhody z programů „známé značky“ nebo „China World Top Brands“.
6.1 Zvláštní grantové programy a granty
a) Úvod
(123)
Společnosti zařazené do vzorku obdržely značné jednorázové granty od různých vládních orgánů na mnoha úrovních, v důsledku čehož získaly v průběhu období šetření výhodu. Tyto skutečnosti byly zjištěny v průběhu inspekcí dotčených společností a nebyly uvedeny v odpovědích na dotazník dotčených společností ani nebyly uvedeny v odpovědi čínské vlády na dotazník, jak bylo požadováno. Žadatel tvrdil, že výrobci solárního skla obdrželi uvedené jednorázové granty od orgánů správy provincie nebo místní samosprávy a že tyto granty přinesly výhodu, protože byly finanční prostředky obdrženy bez odpovídajícího zohlednění. (16) Oznámení o zahájení řízení rovněž stanoví, že „grantové programy“ jsou subvence používané na podporu odvětví výroby solárního skla.
b) Právní základ
(124)
Tyto granty společnostem poskytly orgány na úrovni provincií, měst, správních obvodů nebo okresů a všechny se zdály být specifické pro dotčené společnosti nebo specifické, pokud jde o umístění a druh výrobního odvětví. Úroveň právní podrobnosti pro příslušný zákon, na jehož základě byly tyto výhody uděleny, pokud pro ně vůbec nějaký právní základ existoval, obvykle nebyla Komisi sdělena, přestože byla Komisi často, ne však vždy, předána kopie dokumentu vydaného vládním orgánem, který udělení finančních prostředků doprovázel.
c) Zjištění, jež šetření přineslo
(125)
Jedna společnost zařazená do vzorku obdržela v průběhu období šetření granty od zóny hospodářského rozvoje, v níž se nacházela. Uvedené granty vypočítala zóna hospodářského rozvoje na úrovni 20 % veškerých daní, které společnost odvedla místním daňovým orgánům a které zahrnovaly mimo jiné daň z příjmu právnických osob, daň z užívání pozemků a daň z výnosů z dividend.
(126)
Další společnost zařazená do vzorku obdržela v období šetření velký grant od místní samosprávy na pokrytí poplatků potřebných k připojení společnosti k elektrické síti, které by jinak společnost musela zaplatit sama. Ten byl udělen společnosti „na podporu velkých společností sídlících v regionu“.
(127)
Další společnost zařazená do vzorku obdržela přímý grant ve výši 25 milionů CNY z fondu pro přizpůsobování průmyslu pro výrobu technicky vyspělého solárního skla Národní komise pro rozvoj a reformy. Tento přímý grant od státu byl obdržen v roce 2006 a uvedená společnost si jej rovnoměrně rozdělila po 10 % na následujících 10 let. Za výhodu v průběhu období šetření bylo tedy považováno 2,5 milionu CNY.
(128)
Tatáž společnost rovněž zaevidovala ve svém účetnictví za rok 2012 další granty od místních finančních úřadů a jiných vládních subjektů. Společnost uvedla, že většina těchto grantů nebyly ve skutečnosti přímé převody finančních prostředků od uvedených subjektů určené uvedené společnosti, nýbrž náhrady částek, které uvedená společnost předtím zaplatila vládě. Jelikož nebyl poskytnut žádný uspokojivý důkaz, nemůže Komise toto vysvětlení přijmout.
(129)
Jiná společnost zařazená do vzorku obdržela přímý grant ve výši 15 milionů CNY před obdobím šetření od místní vlády a tato společnost si jej rovnoměrně rozdělila po 10 % na následujících 10 let. Grant byl vyplacen společnosti na vývoj fotovoltaického odvětví (jež zahrnuje odvětví výroby solárního skla), urychlené vybudování pokročilé výrobní základny v místní průmyslové zóně a bezproblémové provádění velkých projektů.
(130)
Stejná společnost rovněž obdržela několik dalších grantů před obdobím šetření, a určitý podíl grantu si přidělila do období šetření. Společnost však neposkytla žádné podrobné údaje o povaze uvedených grantů a vhledem k tomu, že tyto informace nebyly k dispozici, byly k dosažení závěrů využity dostupné údaje. Komise dospěla k závěru, že vzhledem k tomu, že jiné dostupné údaje nebyly k dispozici, jsou uvedené granty specifické pro uvedenou společnost a že výše grantu přiděleného v období šetření by měla být považována za výhodu.
d) Závěr
(131)
Čínská vláda byla vyzvána, aby podala další informace a zahájila konzultace ohledně těchto grantů, což však odmítla. Na základě shromážděných důkazů ohledně obdržení těchto grantů společnostmi zařazenými do vzorku a vzhledem k tomu, že žádné jiné informace nebyly k dispozici, má Komise za to, že uvedené granty jsou subvencí ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu i) a čl. 3 odst. 2 základního nařízení, jelikož čínská vláda převedla finanční prostředky v podobě grantů výrobcům dotčeného výrobku, a že tím byla příjemci poskytnuta výhoda.
(132)
Tyto granty jsou rovněž specifické ve smyslu čl. 4 odst. 2 písm. a) a čl. 4 odst. 3 základního nařízení, jelikož se zdají být omezeny na některé společnosti nebo specifické projekty v určitých regionech a jsou udělovány ke splnění jednorázových požadavků společností zařazených do vzorku. Tyto granty nesplňují požadavky čl. 4 odst. 2 písm. b) základního nařízení týkající se nespecifičnosti, jelikož podmínky pro vznik nároku a skutečná výběrová kritéria pro podniky nejsou transparentní, nejsou objektivní a nepoužijí se automaticky. Kromě toho neexistují žádné důkazy, že uvedené granty patří do zastřešujícího subvenčního programu.
(133)
Po poskytnutí informací čínská vláda zpochybnila pravomoc Komise vyšetřovat uvedené granty a analýzu Komise týkající se částečných informací, které měla k dispozici. Komise však pečlivě analyzovala důvěrné obchodní informace poskytnuté dotčenými společnostmi, a pokud existují důkazy, že se jedná o výhodu a že grant je specifický, byla ve vztahu k uvedenému grantu uplatněna vyrovnávací opatření.
(134)
Ve všech případech společnosti poskytly informace ohledně výše grantu, a informace o tom, kdo grant poskytl, i když v některých případech neměla daná společnost žádný dokument, kterým by prokázala právní základ, z něhož subjekt udělující grant vycházel. Dotčené společnosti rovněž většinou tento příjem zaznamenávaly ve svém účetnictví jako „příjem ze subvencí“, přičemž toto účetnictví bylo ověřeno nezávislým auditem. Tato skutečnost byla považována za skutečný důkaz subvence, která přinesla napadnutelnou výhodu.
(135)
Jedna společnost zařazená do vzorku ze stejných důvodů rovněž zpochybnila pravomoc Komise vyšetřovat a vyrovnávat uvedené granty specifické pro jednotlivé společnosti. Ze stejných důvodů Komise odmítá jejich argument a opakuje svůj postoj, že má pravomoc vyšetřovat tyto granty a vyrovnávat je, pokud je to vhodné.
e) Výpočet výše subvence
(136)
Níže uvedená tabulka obsahuje výpočet výhody pro tyto výše uvedené granty, přičemž se za výhodu považuje částka obdržená v průběhu období šetření nebo zaúčtovaná v uvedeném období, pokud byla uvedená částka dotčenou společností odepisována.
Ostatní grantové programy
Název společnosti
Subvenční rozpětí
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
1,1 %
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
2,9 %
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
1,1 %
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
3,0 %
7. Programy osvobození od přímých daní a jejich snížení
7.1 Program „Dva roky úplného a tři roky polovičního osvobození od daně“ pro podniky se zahraničními investicemi
a) Úvod
(137)
Program „Dva roky úplného a tři roky polovičního osvobození od daně“ opravňuje podniky se zahraničními investicemi k tomu, aby první dva roky neplatily žádnou daň z příjmu právnických osob a tři následující roky platily pouze 12,5 % místo 25 %.
b) Právní základ
(138)
Právním základem tohoto programu je článek 8 zákona Čínské lidové republiky o dani z příjmů podniků se zahraničními investicemi a zahraničních podniků (dále jen „zákon o dani týkající se podniků se zahraničními investicemi“) a článek 72 prováděcích pravidel k zákonu Čínské lidové republiky o dani z příjmů podniků se zahraničními investicemi a zahraničních podniků. Podle čínské vlády byl tento program ukončen podle článku 57 zákona o dani z příjmů podniků z roku 2008 s přechodným obdobím do konce roku 2012. Uvedený zákon tedy objasňuje, že v rámci tohoto režimu bude existovat výhoda v daňovém roce 2012.
c) Zjištění, jež šetření přineslo
(139)
Uvedený režim „Dva roky úplného a tři roky polovičního osvobození od daně“ přinesl výhody podnikům v průběhu účetního roku 2012, načež byl podle čínské vlády uvedený režim zrušen.
(140)
Jedna ze společností zařazených do vzorku byla podnikem se zahraničním vlastníkem, který uvedený daňový režim využíval v průběhu období šetření. Uvedená společnost získala místo plné sazby ve výši 25 % sazbu daně z příjmu právnických osob ve výši 12,5 %, což bylo uvedeno v jejím přiznání k dani z příjmu právnických osob za rok 2012 a v její roční účetní závěrce.
(141)
Komise o těchto zjištěních informovala účastníky řízení a obdržela stanoviska čínské vlády, která uvedla, že podle oznámení o přechodu (17) budou všechny výhody z tohoto režimu ukončeny v roce 2012. Čínská vláda uvedla, že v případě, že budou uložena vyrovnávací cla, nelze je uložit v případě výhody získané z tohoto režimu jednou společností zařazenou do vzorku v průběhu období šetření. Uvedené tvrzení se přijímá, jelikož pro tuto společnost zařazenou do vzorku, za zvláštních okolností tohoto případu, nemá Komise důkazy o žádné trvající výhodě.
d) Závěr
(142)
Ačkoliv byl režim „Dva roky úplného a tři roky polovičního osvobození od daně“ v předchozích nařízeních vyrovnáván, Komise pro tuto jednu společnost zařazenou do vzorku neukládá clo na vyrovnání výhody zjištěné v průběhu období šetření, jelikož nemá žádné důkazy o tom, že pro tuto jednu společnost zařazenou do vzorku byl ke dni uložení cel v platnosti uvedený režim nebo jakákoli jeho varianta.
7.2 Podniky využívající nejnovější a špičkové technologie
a) Úvod
(143)
Na základě tohoto programu mohou společnosti, které jsou schopny prokázat splnění určitého souboru kritérií k získání statusu „podniku využívajícího nejnovější a špičkové technologie“, využívat sníženou sazbu u daně z příjmů právnických osob ve výši 15 % v porovnání s běžnou sazbou 25 %.
b) Právní základ
(144)
Právní základ tohoto programu je čl. 28 odst. 2 zákona o dani z příjmů podniků z roku 2008 (dále jen „zákon o dani z příjmů podniků“), společně se „správními opatřeními pro označení podniků využívajících nejnovější a špičkové technologie“ (Guo Ke Fa Huo [2008] No. 172) a článek 93 nařízení, kterými se provádí zákon o dani z příjmu podniků, společně s Oznámením státní daňové správy o otázkách úhrady daně z příjmů podniků působících v oblasti špičkových a nových technologií (Guo Shui Han [2008] č. 985).
c) Zjištění, jež šetření přineslo
(145)
Tento režim se použije pro podniky, které byly za podniky využívající nejnovější a špičkové technologie uznány čínskou vládou. Aby byly podniky pro tento režim způsobilé, musí mít základní nezávislá práva duševního vlastnictví a musí splňovat následující požadavky, které jsou stanoveny v uvedeném právním základě a shrnují se takto:
a)
jejich výroba je zahrnuta do oblasti působnosti výrobků v „odvětvích špičkových technologií s klíčovou státní podporou“;
b)
jejich celkové výdaje na výzkum a vývoj tvoří 3-6 % celkového příjmu z prodeje;
c)
jejich příjem z výrobků v oblasti špičkových a nových technologií činí více než 60 % celkového příjmu z prodeje;
d)
pracovníci zapojení do výzkumu a vývoje představují 10 % z celkového počtu zaměstnanců;
e)
ostatní požadavky stanovené „správními opatřeními pro podniky využívající špičkové a nové technologie z roku 2008“ jsou splněny.
(146)
Bylo zjištěno, že některé, nikoli však všechny, společnosti zařazené do vzorku tento režim využívají, a tedy platí daň z příjmu právnických osob pouze ve výši 15 % a nikoli 25 %. Tyto společnosti požádaly o status podniků využívajících nové a špičkové technologie a obdržely úřední oznámení, že splnily kritéria režimu, a proto byly způsobilé k tomu, aby svá přiznání k dani právnických osob vyplnily odpovídajícím způsobem.
d) Závěr
(147)
Stejně jako v 322. až 326. bodě odůvodnění šetření týkajícího se solárních panelů je Komise toho názoru, že tento režim je subvencí ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) a čl. 3 odst. 2 základního nařízení, neboť existuje finanční příspěvek v podobě ušlých příjmů čínské vlády, čímž získávají dotčené společnosti výhodu. Výhoda pro příjemce se rovná daňové úspoře.
(148)
Tato subvence je specifická, jak je definováno v čl. 4 odst. 2 písm. a) základního nařízení, jelikož je omezena na podniky, které získaly osvědčení podniků využívajících špičkové a nové technologie a splňujících všechny požadavky správních opatření z roku 2008. Společnosti zařazené do vzorku toto osvědčení získaly. Způsobilost není automatická a právní předpisy ani orgán poskytující subvenci nestanovily žádná objektivní kritéria.
(149)
Po poskytnutí informací čínská vláda zpochybnila závěry Komise, přičemž tvrdila, že kritéria způsobilosti byla objektivní a platila stejně pro všechny společnosti v ČLR. Komise nesouhlasí s výkladem zákonů a prováděcích opatření ze strany čínské vlády, ze kterých vyplývá, že je uvedený program omezen na některá odvětví a podniky podporované čínskou vládou na základě kritérií, které se nezdají být objektivní či neutrální, jako například, že je jejich výroba zahrnuta v rozsahu výrobků v „oblasti špičkových technologií s klíčovou státní podporou“.
(150)
Způsobilost rovněž není automatická, ale závisí na udělení osvědčení podniku působícímu v oblasti špičkových a nových technologií, které vydá příslušný orgán na základě vlastního uvážení.
(151)
Komise proto tuto subvenci považuje za napadnutelnou.
e) Výpočet výše subvence
(152)
Komise vypočítala výši napadnutelné subvence jako rozdíl mezi výší daně běžně placené v průběhu období šetření a výší daně, kterou v období šetření skutečně zaplatily dotčené společnosti.
Podniky využívající nejnovější a špičkové technologie
Název společnosti
Subvenční rozpětí
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
0 %
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
0 %
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
0,4 %
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
1,8 %
7.3 Osvobození od daně z výnosů z dividend mezi způsobilými tuzemskými podniky
a) Úvod
(153)
Podnět uváděl, že vyvážející výrobci solárního skla dostávali subvence z jiného režimu přímého osvobození od daně, totiž osvobození od daně z výnosů z dividend mezi způsobilými tuzemskými podniky (18). To spadá pod obecné subvenční praktiky osvobození od přímé daně z příjmu a/nebo jejího snížení, jak stanoví oznámení o zahájení řízení.
b) Právní základ
(154)
Právní základy těchto osvobození od daně z výnosů z dividend jsou články 25-26 zákona o dani z příjmu podniků a článek 83 nařízení, kterými se provádí zákon o dani z příjmu podniků.
c) Zjištění, jež šetření přineslo
(155)
Komise zjistila, že jedna společnost zařazená do vzorku získala osvobození od daně z výnosu z dividend mezi způsobilými tuzemskými podniky. Tato společnost požádala přímo místní finanční úřad o odečtení dividend získaných z kapitálových investic ze zdanitelného příjmu.
d) Závěr
(156)
Komise je toho názoru, že se jedná o subvenci ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) a čl. 3 odst. 2 základního nařízení, neboť existuje finanční příspěvek v podobě ušlých příjmů čínské vlády, čímž získává dotčená společnost výhodu. Výhoda pro příjemce se rovná daňové úspoře.
(157)
V informačním dokumentu Komise uvedla, že je tento režim subvencí specifický ve smyslu čl. 4 odst. 2 písm. a) základního nařízení, jelikož právní předpisy omezují přístup k tomuto režimu na určité podniky, které sídlí v Čínské lidové republice a které investovaly do jiných tuzemských podniků.
(158)
Po poskytnutí informací čínská vláda tyto závěry zpochybnila, přičemž uvedla, že osvobození od daně z výnosů z dividend mezi způsobilými tuzemskými podniky nelze považovat za specifické, jelikož čl. 26 odst. 3 zákona o dani z příjmů podniků stanoví, že uvedené osvobození od daně z výnosů z dividend je k dispozici i jiným než tuzemským podnikům. Kromě toho čínská vláda uvádí, že kritéria způsobilosti jsou objektivní a vztahují se na všechny tuzemské podniky bez ohledu na odvětví, výrobek nebo zeměpisnou polohu.
(159)
Třebaže je pravdou, že zákon o dani z příjmů podniků předložený čínskou vládou v předchozím řízení ve svém čl. 26 odst. 3 stanoví, že uvedené osvobození od daně z výnosů z dividend je k dispozici i jiným než tuzemským podnikům, Komise je i nadále toho názoru, že je tento režim subvencí specifický. Článek 25 zákona o dani z příjmů podniků totiž potvrzuje, že toto osvobození od daně je vyhrazeno odvětvím a projektům, které podporuje stát. Přístup k tomuto režimu mají proto pouze podporovaná odvětví a projekty. Jak je vysvětleno v oddíle 5.1 písm. c), je odvětví výroby solárního skla podporovaným odvětvím.
e) Výpočet výše subvence
(160)
Komise vypočítala výši subvence jako rozdíl mezi výší daně běžně vybírané v průběhu období šetření a výší daně, kterou skutečně zaplatila dotčená společnost.
Režimy daně z výnosů z dividend
Název společnosti
Subvenční rozpětí
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
0 %
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
0 %
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
5,8 %
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
0 %
7.4 Jiné režimy osvobození od přímých daní a programy jejich snížení
a) Úvod
(161)
Kromě režimů posuzovaných v bodech 7.1-7.3 neshledala Komise žádné důkazy, že by společnostem zařazeným do vzorku byla poskytnuta výhoda prostřednictvím jiných režimů osvobození od přímých daní a programů jejich snížení uvedených výše v oddílu C bodě 4. Nicméně během svých kontrol Komise zjistila dva další režimy daně z příjmů právnických osob, které byly zahrnuty v účetnictví jedné ze společností zařazených do vzorku, konkrétně zápočet výdajů na výzkumné a vývojové činnosti a vracení daně z nemovitostí a daně z užívání pozemků. Ty také spadají pod „režimy osvobození od přímých daní a jejich snížení“ uvedené v oznámení o zahájení řízení, jakožto opatření, prostřednictvím kterých daňový orgán snížil placenou daň z příjmu právnických osob nebo vrátil daň z příjmu právnických osob, která již byla zaplacena. Zápočet daňových výdajů na výzkumné a vývojové činnosti je také spojen s „zápočtem daně u výzkumných a vývojových činností podniků se zahraničními investicemi“ uvedeným v oddílu C bodě 4.
b) Právní základ
(162)
Právním základem pro zápočet daňových výdajů na výzkumné a vývojové činnosti je článek 30 čínského zákona o dani z příjmů podniků.
(163)
Komisi nebyl sdělen konkrétní zákon pro vracení daně z nemovitostí a daně z užívání pozemků, nicméně byla Komisi poskytnuta kopie oběžníku vydaného správním orgánem provincie, který osvobození od daně doprovázel.
c) Zjištění, jež šetření přineslo
(164)
Komise zjistila, že jedné společnosti zařazené do vzorku byly započteny výdaje a vrácena daň z nemovitostí a daň z užívání pozemků. Dokument vydaný správním orgánem provincie omezuje vracení na podniky využívající špičkové a nové technologie.
d) Závěr
(165)
Pokud jde o zápočet výdajů na výzkumné a vývojové činnosti, Komise se domnívá, že je tento subvenční režim specifický, jelikož článek 30 je nutno vykládat společně s článkem 25 zákona o dani z příjmů podniků, v němž se uvádí, že toto osvobození od daně je vyhrazeno odvětvím a projektům, které podporuje stát. Přístup k tomuto režimu mají proto pouze podporovaná odvětví a projekty. Jak je vysvětleno v oddíle 5.1 písm. c), je odvětví výroby solárního skla podporovaným odvětvím.
(166)
Vrácení daně z nemovitostí a daně z užívání pozemků bylo specifické z hlediska umístění nebo druhu odvětví. Čínská vláda byla vyzvána, aby poskytla více informací o těchto daňových režimech v žádosti o další konzultace, což však odmítla. Komise proto postupovala na základě shromážděných důkazů, pokud jde o uplatňování uvedených režimů pro společnost zařazenou do vzorku, a také proto, že žádné další údaje nebyly k dispozici.
(167)
Po poskytnutí informací čínská vláda zpochybnila zjištění Komise, přičemž uvedla, že Komise neuvedla v informačním dokumentu žádné skutečné důkazy ohledně specifičnosti těchto režimů. Podrobné informace o specifičnosti těchto režimů byly poskytnuty pouze uvedené společnosti a od uvedené společnosti nebyla obdržena žádná stanoviska. Komise též uvedla další informace o specifičnosti uvedených režimů ve výše uvedených bodech odůvodnění.
(168)
Komise je toho názoru, že tyto režimy jsou subvence ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) a čl. 3 odst. 2 základního nařízení, neboť existuje finanční příspěvek v podobě ušlých příjmů čínské vlády, čímž získává dotčená společnost výhodu. Výhoda pro příjemce se rovná daňové úspoře.
e) Výpočet výše subvence
(169)
Komise vypočítala výši subvence jako rozdíl mezi výší daně běžně vybírané v průběhu období šetření a výší daně, kterou skutečně zaplatila dotčená společnost.
Režimy daně z příjmu právnických osob
Název společnosti
Subvenční rozpětí
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
0 %
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
0 %
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
0,7 %
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
0 %
8. Programy nepřímých daní a dovozního cla
(170)
Komise nezjistila žádnou výhodu, kterou by získala jakákoli společnost zařazená do vzorku v rámci programů nepřímých daní a dovozního cla uvedených v oddílu C bodě 4.
9. Dodání zboží nebo poskytnutí služeb vládou za cenu nižší než přiměřenou
9.1 Poskytování antimonu, dodávání elektřiny
(171)
Nebyla zjištěna žádná výhoda spojená s nákupem antimonu nebo elektřiny, kterou by společnosti zařazené do vzorku získaly v průběhu období šetření.
9.2 Poskytování práv k užívání pozemků
a) Úvod
(172)
Jak je rovněž uvedeno v 354. až 370. bodu odůvodnění nařízení o solárních panelech, společnosti nemohou v ČLR přímo nakupovat pozemky, nýbrž pouze od místních orgánů kupují právo k užívání pozemků.
b) Právní základ
(173)
Zákon o správě půdy ČLR uvádí, že veškerá půda patří lidu a nelze ji kupovat či prodávat, ale stanoví podmínky, za kterých lze prodávat práva k užívání pozemků podnikům, a to na základě výzvy k podávání nabídek, cenových odhadů či dražby.
c) Zjištění, jež šetření přineslo
(174)
Systém dražby by v zásadě umožnil trhu posoudit cenu konkrétního práva k užívaní pozemků, a cena by tedy byla stanovena nezávisle. Nicméně v průběhu návštěvy Komise čínská vláda uvedla, že v každém případě stanoví spodní hranice cen pro každý stupeň pozemku (pozemky jsou ohodnoceny stupněm od 1 do 15 na základě kvality parcely), pod které nemůže cena práva k užívání pozemku klesnout.
(175)
Čínská vláda rovněž řídí nabídku pozemků tím, že stanoví kvótu, omezuje plochu, pro kterou lze prodávat práva k užívání pozemků pro průmyslové účely nebo pro účely bydlení, pro jednotlivé provincie a jednotlivé roky.
(176)
V každém případě, u žádného nákupu práva k užívání pozemku vyvážejícími výrobci zařazenými do vzorku Komise neshledala žádné důkazy dražebního procesu, který by nezávisle stanovil cenu práva k užívání pozemků. Společnost, která pozemky získala, buď nabídla vyvolávací cenu, nebo o 5 CNY za metr čtvereční více, než činila vyvolávací cena, a jelikož byla jediným zájemcem, právo k užívání pozemku získala.
(177)
Po poskytnutí informací čínská vláda zpochybnila zjištění Komise a prohlásila, že práva k užívání pozemků byla výrobním odvětvím v ČLR prodávána skutečným dražebním postupem.
(178)
Čínská vláda nejprve tvrdila, že existoval skutečný dražební systém, protože jediné, co vláda dělala, bylo, stejně jako u každého dražitele, stanovení vyvolávací ceny. Tento argument je odmítnut, jelikož dražba obvykle zahrnuje stanovení vyvolávací ceny nezávislým dražebníkem po nezávislém ocenění, k čemuž v tomto případě nedošlo, jelikož vlastník práva k užívání pozemků je rovněž dražebníkem.
(179)
Čínská vláda poté uvedla, že spodní hranice cen se obvykle používají k zajištění toho, aby konečná cena neklesla pod „základní tržní hodnotu“ práva k užívání pozemků. Žádný důkaz nebyl poskytnut na podporu tohoto argumentu, protože se jedná o argumentaci kruhem, jelikož částka zaplacená za právo k užívání pozemků (kterou vláda stanovila) má být tržní cena (na základě které se pak stanoví spodní hranice).
(180)
Čínská vláda pak uvedla, že skutečnost, že žádní další uchazeči se dražby neúčastnili, „nemůže být základem pro předpoklad, že právo k užívání pozemků nebylo ve skutečnosti vydraženo“. Závěr založený na tomto důkazu je ve skutečnosti přesně opačný. Čínská vláda, navzdory žádostem, neposkytla důkaz jediného práva k užívání pozemků, jehož cena by byla stanovena soutěžní dražbou, a proto je důsledkem tohoto postupu skutečnost, že vláda stanoví cenu a tuto cenu pak společnost zaplatí. Větší počet uchazečů sice nemusí být v každém jednotlivém případě absolutním požadavkem nezbytným pro zajištění existence tržního systému, avšak naprostá neexistence většího počtu uchazečů, která byly zjištěna v případě všech společností zařazených do vzorku, je jasným důkazem neexistence skutečných tržních cen.
(181)
V případě, kdy jedna společnost zařazená do vzorku zaplatila o 5 CNY za metr čtvereční více, než činila cena stanovena vládou, společnost Komisi sdělila, že jim příslušný orgán jednoduše sdělil, že tak mají učinit, aby vznikl dojem, že k dražbě došlo. Komise tudíž nemůže přijmout tuto skutečnost za skutečný důkaz, že v ČLR existuje trh pro prodej práv k užívání pozemků.
(182)
Ve skutečnosti tedy společnosti zařazené do vzorku zaplatily cenu stanovenou čínskou vládou. Jak též uvádí nařízení o solárních panelech (v 361. až 370. bodě odůvodnění), právo k užívání pozemků se poskytuje za cenu nižší než přiměřenou v porovnání s referenční tržní hodnotou, která je uvedena v písmeni e) níže.
d) Závěr
(183)
Komise dospěla k závěru, že poskytování práv k užívání pozemků čínskou vládou je proto nutno pokládat za subvenci ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu iii) a čl. 3 odst. 2 základního nařízení v podobě dodání zboží, kterým získávají společnosti výhodu. Jelikož šetření neprokázalo existenci fungujícího trhu pro prodej práv k užívání pozemků v ČLR, použití vnější referenční hodnoty (viz písmeno e) níže) ukazuje, že částka, kterou vývozci zařazení do vzorku zaplatili za práva k užívání pozemků, je nižší než tržní sazba.
(184)
Subvence je specifická podle čl. 4 odst. 2 písm. a) a c) základního nařízení, protože rozhodnutí Státní rady č. 40 ukládá veřejným orgánům povinnost zajistit, aby byly pozemky poskytovány podporovaným odvětvím, k nimž patří i odvětví solárního skla. Článek 18 rozhodnutí č. 40 objasňuje, že odvětví, která jsou „omezená“, nebudou mít k právům k užívání pozemků přístup.
(185)
Situaci týkající se pozemků v ČLR rozebírá rovněž pracovní dokument MMF, který potvrzuje, že při poskytování práv k užívání pozemků čínským podnikům nejsou dodržovány tržní podmínky (19).
(186)
Čínská vláda zpochybnila zjištění o specifičnosti, přičemž uvedla, že omezení v rozhodnutí č. 40 nemohou být použita k prokázání specifického poskytnutí výhody. Tento argument se odmítá, jelikož se v důsledku rozhodnutí č. 40 poskytují práva k užívání pozemků podporovaným odvětvím. Výroba solárního skla je podporovaným odvětvím, a proto je poskytování práv k užívání pozemků pro výrobce solárního skla zahrnuto v ustanoveních rozhodnutí č. 40.
(187)
Jedna společnost zařazená do vzorku rovněž zpochybnila zjištění Komise, a uvedla, že v Číně existuje fungující trh s právy k užívání pozemků. Nicméně její posouzení postupu týkajícího se práv k užívání pozemků v Číně nevede k uvedenému závěru. Společnost nebyla stále schopna prokázat, že práva k užívání pozemků jsou nezávisle oceněna, že se prodávají prostřednictvím nezávislé dražby, že cena práva k užívání pozemků je výsledkem postupu podávání konkurenčních nabídek a že žádná cena není narušena podporou ze strany vlády.
(188)
Společnost zařazená do vzorku poté prohlásila, že navzdory skutečnosti, že Komise měla shledat, že trh funguje, a že tedy neexistují žádné subvence, Komise by měla porovnat cenu práva k užívání pozemku dané společnosti s referenční hodnotou, konkrétně s cenami práva k užívání pozemků v provincii, ve které se společnost nachází. Vzhledem k tomu, že Komise zjistila, že v uvedené provincii neexistuje žádná vhodná tržní referenční hodnota, byl tento argument odmítnut.
e) Výpočet subvenčního rozpětí
(189)
Výhodu tedy představuje rozdíl mezi cenou zaplacenou za právo k využívání pozemků a vhodnou vnější referenční hodnotou. Stejně jako v nařízení o solárních panelech je touto referenční hodnotou tržní cena za pozemky v samostatném celním územím Tchaj-wan, Penghu, Kinmen a Matsu (dále jen „Čínská Tchaj-pej“).
(190)
Po poskytnutí informací čínská vláda zpochybnila použití Čínské Tchaj-peje jako referenční hodnoty a požadovala další informace o tom, proč je Čínská Tchaj-pej vhodná. Jak bylo vysvětleno v 467. bodě odůvodnění nařízení o solárních panelech, Komise považuje Čínskou Tchaj-pej za vhodný referenční základ z těchto důvodů:
a)
srovnatelná úroveň hospodářského rozvoje, HDP a hospodářské struktury v Čínské Tchaj-peji a většině provincií a měst v ČLR, kde sídlí spolupracující vyvážející výrobci zařazení do vzorku;
b)
fyzická blízkost ČLR a Čínské Tchaj-peje;
c)
vysoký stupeň rozvoje průmyslové infrastruktury v Čínské Tchaj-peji i v mnoha provinciích v ČLR;
d)
silné hospodářské vazby a přeshraniční obchod mezi Čínskou Tchaj-pejí a ČLR;
e)
vysoká hustota obyvatelstva v mnoha provinciích ČLR a v Čínské Tchaj-peji;
f)
podobný typ pozemků a obchodních transakcí použitých pro stanovení relevantního referenčního základu Čínské Tchaj-peji a v ČLR a
g)
společné demografické, jazykové a kulturní charakteristiky Čínské Tchaj-peje a ČLR.
(191)
Vzhledem ke všem těmto faktorům dospěla Komise k závěru, že ceny práv k užívání pozemků v ČLR, pokud by na trhu převládaly tržní podmínky, by pro vyvážející výrobce zařazené do vzorku byly velmi podobné cenám pozemků v Čínské Tchaj-peji.
(192)
Jedna společnost uvedla, že pokud je třeba použít vnější referenční základ, pak by měl být vzat v úvahu HDP provincie, v níž se společnost nachází, a referenčním základem by měly být „současné ceny pozemků v Egyptě, Arménii, Guatemale, Kongu, Mongolsku nebo Indonésii“, jelikož tyto země mají „podobný stupeň rozvoje“. Tento argument byl odmítnut z těchto důvodů:
a)
úroveň hospodářského rozvoje není jediným výše uvedeným faktorem, proč je Čínská Tchaj-pej vhodným referenčním základem;
b)
společnost odkazovala na provincii, ve které se nachází, a ne na město, které má mnohem vyšší HDP na obyvatele než uvedená provincie, které je obklopuje, a
c)
nepředložila žádné argumenty jiné než HDP, proč by byl kterýkoli z jiných vnějších referenčních základů vhodnější než Čínská Tchaj-pej.
(193)
Další společnost zařazená do vzorku po poskytnutí informací uvedla, že Čínská Tchaj-pej není vhodná s ohledem na hospodářské podmínky v dané provincii, ve které se společnost nachází, nicméně nenavrhla žádné jiné řešení. Vzhledem k tomu, že jiné návrhy řešení referenční hodnoty nebyly předloženy, použití Čínské Tchaj-peje se potvrzuje.
(194)
Průměrné ceny pozemků v Čínské Tchaj-peji pro rok 2012 byly převzaty z odboru průmyslu ministerstva hospodářství a upraveny zpětně o inflaci a růst HDP za účelem stanovení referenční ceny pro pozemky v každém kalendářním roce. Vzhledem k tomu, že práva k užívání pozemků platí 50 let a odepisují se na tomto základě, výhoda v období šetření bude 1/50 rozdílu mezi referenční cenou a skutečně hrazenou cenou.
(195)
Subvenční sazba zjištěná pro poskytování pozemků za cenu nižší než přiměřenou je:
Poskytování půdy za cenu nižší než přiměřenou
Název společnosti
Subvenční rozpětí
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
2,1 %
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
8,0 %
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
2,3 %
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
7,1 %
10. Závěr ohledně subvencování
(196)
Komise vypočítala výše napadnutelných subvencí v souladu s ustanoveními základního nařízení u šetřených společností pro jednotlivé režimy, a sečtením těchto údajů vypočítala celkovou výši subvence pro celou společnost za období šetření.
(197)
Pro výpočet níže uvedených celkových subvenčních rozpětí Komise nejprve vypočítala procento subvencování, což je podíl výše subvence na celkovém obratu společnosti. Tato procentuální hodnota pak byla použita k výpočtu subvence přiřazené k vývozu dotčeného výrobku do Unie v období šetření.
(198)
Dále byla vypočítána výše subvence na metr čtvereční dotčeného výrobku vyváženého do Unie v průběhu období šetření a níže uvedená rozpětí byla vypočítána jako procento hodnoty CIF stejného dovozu na metr čtvereční.
(199)
Po poskytnutí informací čínská vláda uvedla, že Komise při zveřejňování subvenčních rozpětí v době poskytnutí informací nevzala v úvahu dumpingová rozpětí vypočítaná v souběžném antidumpingovém řízení a že Komise se při výpočtu cla, jež má být uloženo, zabývala pouze otázkou „dvojího započítání“.
(200)
Čínská vláda žádala, aby v případě zjištění, že subvencování způsobilo dumping, byla tato skutečnost zohledněna při výpočtech rozpětí, jakož i při výpočtech cla.
(201)
Jelikož v tomto případě jsou opatření omezena rozpětím újmy, takový zásah by skutečná uložená cla nezměnil. Komise proto nepovažovala za nezbytné zabývat se obsahem těchto tvrzení.
Název společnosti
Subvenční rozpětí
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
3,2 %
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
17,1 %
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
12,8 %
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
16,7 %
D. ÚJMA
1. Definice výrobního odvětví Unie a výroba v Unii
(202)
Po zahájení řízení se přihlásilo osm výrobců, kteří vyráběli v Unii obdobný výrobek v průběhu období šetření. Komisi není znám žádný jiný výrobce obdobného výrobku v Unii. Komise se proto domnívá, že těchto osm výrobců představuje výrobní odvětví Unie ve smyslu čl. 9 odst. 1 základního nařízení, a proto budou uvedení výrobci označováni jako „výrobní odvětví Unie“.
(203)
K určení celkové výroby v Unii během období šetření byly použity veškeré dostupné informace týkající se výrobního odvětví Unie, včetně informací poskytnutých žadatelem, makroekonomické údaje poskytnuté sdružením výrobního odvětví Unie (Glass for Europe) a odpovědi na dotazník od výrobců v Unii zařazených do vzorku. Údaje týkající se výrobců v Unii zařazených do vzorku byly porovnány s odpověďmi na dotazník. Na tomto základě bylo odhadnuto, že celková výroba v Unii činila během období šetření asi 21 734 000 metrů čtverečních.
(204)
Po poskytnutí informací si čínská vláda povšimla rozdílů mezi údaji uvedenými v informačním dokumentu a údaji obsaženými v podnětu, které se týkaly odvětví Unie. Dále uvedla, že to svědčí o neexistenci objektivních a věrohodných důkazů a zpochybňuje závěry, k nimž Komise dospěla.
(205)
Rozdíly mezi údaji uvedenými v podnětu a v informačním dokumentu zjištěné čínskou vládou jsou způsobeny tím, že všechny údaje týkající se výrobců v Unii zařazených do vzorku byly ověřeny na místě a v případě potřeby aktualizovány. Jelikož vzorek představuje 79 % celkového prodeje výrobního odvětví Unie na trhu Unie, Komise nemůže přijmout argument, že použité důkazy nebyly objektivním a věrohodným základem pro závěry, k nimž dospěla.
2. Určení příslušného trhu Unie
(206)
Výroba žádného výrobce v Unii zařazeného do vzorku nebyla určena pro vlastní spotřebu. Proto nebylo nutné provést zvláštní analýzu závislého prodeje.
3. Spotřeba v Unii
(207)
Spotřeba v Unii byla stanovena na základě objemu celkového prodeje všech výrobců v Unii na trhu Unie po odečtení jejich vývozu a přičtení dovozu z ČLR a z dalších třetích zemí. Stanovení spotřeby v Unii bylo založeno na údajích poskytnutých žadatelem a sdružením Glass for Europe, které byly pokud možno porovnány s odpověďmi na dotazník od výrobců v Unii zařazených do vzorku.
(208)
Spotřeba v Unii se vyvíjela takto:
Tabulka č. 1
Spotřeba v Unii (1 000 m2)
2009
2010
2011
Období šetření
Celková spotřeba v Unii
16 596
28 239
33 993
27 412
Index
100
170
205
165
Zdroj: Glass for Europe, žadatel a odpovědi výrobců v Unii na dotazník.
(209)
V posuzovaném období mezi roky 2009 a 2011 se celková spotřeba v Unii zvýšila o 65 %, ale v období šetření se oproti roku 2011 snížila. Spotřeba v roce 2012 však zůstala výrazně nad úrovní z roku 2009. Bylo to způsobeno především vyšší spotřebou konečných produktů, zejména solárních modulů (viz oddíl E bod 2.3).
4. Dovoz z dotčené země
4.1 Objem a podíl subvencovaného dovozu z dotčené země na trhu
(210)
Jelikož se solární sklo dováží do Unie pod kódem KN 7007 19 80 - Ostatní - Vrstvené bezpečnostní sklo, jež zahrnuje i jiné výrobky, které nejsou předmětem tohoto šetření, nemohly být k určení objemu dovozu a hodnoty použity údaje Eurostatu. Objem a hodnota dovozu vycházely z údajů, které poskytli žadatel a Glass for Europe. Subvencovaný dovoz z dotčené země do Unie se vyvíjel takto:
Tabulka č. 2
Objem dovozu (1 000 m2) a podíl na trhu
2009
2010
2011
Období šetření
Objem dovozu z ČLR (1 000 m2)
1 200
2 050
6 150
8 350
Index
100
171
513
696
Podíl na trhu
7,2 %
7,3 %
18,1 %
30,5 %
Index
100
100
250
421
Zdroj: Glass for Europe a podnět.
(211)
Objem subvencovaného dovozu dotčeného výrobku do Unie v posuzovaném období výrazně vzrostl o 596 %. To vedlo k významnému zvýšení tržního podíl dovozu dotčeného výrobku z ČLR na trhu Unie (zvýšení z 7,2 % na 30,5 %).
(212)
Spotřeba v Unii se rovněž zvýšila do roku 2012. V roce 2012, když se trh Unie zmenšil, dokázali čínští vyvážející výrobci přesto zvýšit svůj celkový objem dovozu.
(213)
Po poskytnutí informací čínská vláda tvrdila, že Komise použila značně přehnané údaje, zatímco čínské statistiky vývozu pravděpodobně vykázaly mnohem nižší vývoz v období šetření ve srovnání s objemem dovozu podle informačního dokumentu a požádala o vysvětlení, jak tyto objemy byly vypočteny.
(214)
Komise nejprve poznamenává, že vývozní statistiky předložené čínskou vládou - včetně všech druhů z tvrzeného skla - jsou více než 2,5krát nižší než statistiky Eurostatu pro celý kód KN ex 7007 19 80 pro rok 2012. V důsledku toho je nelze považovat za dostatečně spolehlivé.
(215)
Komise své výpočty založila na informacích, které poskytli žadatel a sdružení Glass for Europe. Tyto údaje jsou k dispozici v nedůvěrném spisu. Komise tyto informace porovnala s ověřenými údaji, které poskytli vyvážející výrobci zařazení do vzorku a ostatní spolupracující vyvážející výrobci. Jako je uvedeno v oddíle A bodě 3.3, spolupracující vyvážející výrobci zahrnovali téměř 100 % vykázaného vývozu solárního skla do Unie v průběhu roku 2012. Komise proto nemá důvod se domnívat, že informace, na nichž se její zjištění zakládá, jsou nesprávné. Kromě toho čínská vláda neposkytla na podporu svého tvrzení žádné důkazy.
4.2 Ceny subvencovaného dovozu z dotčené země a cenové podbízení
(216)
Průměrná cena subvencovaného dovozu z dotčené země do Unie se vyvíjela takto:
Tabulka č. 3
Dovozní ceny (EUR/m2)
2009
2010
2011
Období šetření
ČLR
6,02
6,10
4,96
4,38
Index
100
101
82
73
Zdroj: žadatel a odpovědi čínských vyvážejících výrobců na dotazník.
(217)
Průměrná dovozní cena dotčeného výrobku v posuzovaném období klesla. Průměrná dovozní cena poklesla o 27,2 % z 6,02 EUR/m2 v roce 2009 na 4,38 EUR/m2 v období šetření.
(218)
S cílem určit cenové podbízení během období šetření byly porovnány vážené průměrné prodejní ceny jednotlivých typů výrobku prodávaných výrobci v Unii zařazenými do vzorku, účtované odběratelům na trhu Unie, kteří nejsou ve spojení, a upravené na úroveň cen ze závodu s odpovídajícími váženými průměrnými cenami jednotlivých typů výrobku z dovozu čínských výrobců zařazených do vzorku, účtovaných prvnímu nezávislému odběrateli na trhu Unie, zjištěné na základě cen CIF s příslušnou úpravou směrem nahoru, tj. o náklady na celní odbavení, manipulaci a nakládku ve výši 0,40 EUR/m2 a dovozní clo 3 %. Tyto úpravy zvýšily cenu o 7 až 15 %, tj. o vážený průměr 11 %, v závislosti na kontrolním čísle výrobku.
(219)
Porovnání cen bylo provedeno podle typu výrobku u transakcí na stejné úrovni obchodní činnosti s náležitou úpravou, jak je uvedeno v bodě odůvodnění výše, a po odečtení rabatů a slev. Výsledkem porovnání vyjádřeném v procentech obratu výrobců v Unii zařazených do vzorku v období šetření bylo vážené průměrné rozpětí cenového podbízení na společnost mezi 10,6 % a 26,7 % cen výrobců v Unii zařazených do vzorku ze subvencovaného dovozu dotčeného výrobku.
5. Hospodářská situace výrobního odvětví Unie
(220)
V souladu s čl. 8 odst. 5 základního nařízení byly v rámci posouzení účinků subvencovaného dovozu na výrobní odvětví Unie posouzeny všechny hospodářské činitele a ukazatele, které v posuzovaném období ovlivňovaly stav výrobního odvětví Unie.
(221)
Jak je vysvětleno v oddílu A bodu 3.2, byl za účelem posouzení možné újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie proveden výběr vzorku.
(222)
Pro účely analýzy újmy Komise rozlišovala mezi makroekonomickými a mikroekonomickými ukazateli újmy. Komise analyzovala makroekonomické ukazatele za posuzované období na základě údajů poskytnutých sdružením Glass for Europe a žadatelem a vztahujících se na všechny výrobce v Unii. Mikroekonomické ukazatele analyzovala Komise na základě odpovědí na dotazník, které zaslali výrobci v Unii zařazení do vzorku.
(223)
Za účelem tohoto šetření byly posouzeny tyto makroekonomické ukazatele: výroba, výrobní kapacita, využití kapacity, objem prodeje, podíl na trhu, růst, zaměstnanost, produktivita, velikost subvenčního rozpětí a překonání účinků dřívější subvence.
(224)
Rovněž byly posouzeny tyto mikroekonomické ukazatele: průměrné jednotkové ceny, jednotkové náklady, náklady práce, zásoby, ziskovost, peněžní tok, investice, návratnost investic a schopnost opatřit si kapitál.
(225)
Jeden vyvážející výrobce tvrdil, že Komise neprovedla analýzu újmy v souladu s čl. 8 odst. 1 a 4 základního nařízení, protože analýzu újmy provedla na základě dvou samostatných a údajně rozporuplných souborů údajů, a to makroekonomických a mikroekonomických ukazatelů újmy. Dále tvrdí, že údajná rozporuplnost analýzy založené na dvou souborech údajů vyvolává vážné pochybnosti o vhodnosti, spravedlivosti a objektivitě celkového obrazu o újmě.
(226)
Tentýž účastník citoval řadu předchozích šetření, kde orgány Unie údajně definovaly nejednotným způsobem různé soubory údajů jako makroekonomické nebo mikroekonomické údaje.
(227)
Komise nemůže toto tvrzení přijmout. Jedná se o metodiku, jež se používá v případech výběru vzorku za účelem analýzy situace ve výrobním odvětví unie a s ohledem na vývoj, který vykazuje nejen vzorek, nýbrž i výrobní odvětví Unie jako celek. Při analýze byly zohledněny všechny činitele uvedené v čl. 8 odst. 4 základního nařízení. Závěr o újmě je též vypracován na základě všech těchto činitelů. Analýza újmy byla tedy provedena v souladu s čl. 8 odst. 1 a 4 základního nařízení.
6. Makroekonomické ukazatele
6.1 Výroba, výrobní kapacita a využití kapacity
(228)
Celková výroba, výrobní kapacita a využití kapacity v Unii se v průběhu posuzovaného období vyvíjely takto:
Tabulka č. 4
Výroba, výrobní kapacita a využití kapacity
2009
2010
2011
Období šetření
Výrobní kapacita (1 000 m2)
39 000
44 611
48 511
54 615
Index 2009
100
114
124
140
objem výroby (1 000 m2)
17 540
29 245
31 245
21 734
Index
100
167
178
124
Využití kapacity
45 %
66 %
64 %
40 %
Index
100
146
143
88
Zdroj: žadatel a odpovědi výrobců v Unii na dotazník.
(229)
Výroba výrobního odvětví Unie se v posuzovaném období zvyšovala v souladu se spotřebou. Již na začátku posuzovaného období mělo výrobní odvětví Unie nadbytečnou výrobní kapacitu. V důsledku rychlého růstu spotřeby v Unii uvedená nadbytečná kapacita klesala do roku 2011, neboť výrobní kapacita v Unii sice rostla, nicméně pomaleji než spotřeba v Unii. Výrobní kapacita v roce 2012 dále rostla, avšak spotřeba v Unii klesala. Výroba rostla od roku 2009 do roku 2011 a poté v období šetření klesla o 30 %. V důsledku stávajících kapacit bylo výrobní odvětví Unie schopno rozšířit výrobu, aby vycházelo vstříc silnému růstu poptávky v Unii do roku 2011. V reakci na růst pozorovaný od roku 2009 do roku 2011 výrobní odvětví Unie zároveň přidalo další kapacitu, která začala vyrábět částečně až v období šetření. To vedlo k prudkému poklesu využití kapacity v období šetření ve srovnání s předchozími roky.
(230)
Ačkoli v posuzovaném období výrobní odvětví Unie rozšířilo svou kapacitu v reakci na zvýšenou spotřebu, úroveň výroby výrobního odvětví Unie narostla méně než spotřeba a využití kapacity po značném nárůstu v prvních třech letech posuzovaného období klesalo během období šetření, což se časově shodovalo s růstem podílu na trhu subvencovaného dovozu z dotčené země a nekalou soutěží, se kterou se setkávali hlavní odběratelé výrobního odvětví Unie v sektoru solárních panelů v důsledku čínského dumpingu a také zjištěného subvencování v uvedeném odvětví.
6.2 Objem prodeje a podíl na trhu
(231)
Objem prodeje výrobního odvětví Unie a jeho podíl na trhu se v průběhu posuzovaného období vyvíjel takto:
Tabulka č. 5
Objem prodeje a podíl na trhu
2009
2010
2011
Období šetření
Objem prodeje (1 000 m2)
14 696
25 303
26 556
18 039
Index
100
172
181
123
Podíl na trhu
88,6 %
89,6 %
78,1 %
65,8 %
Index
100
101
88
74
Zdroj: Glass for Europe, žadatel a odpovědi výrobců v Unii na dotazník.
(232)
Během posuzovaného období vzrostl objem prodeje výrobního odvětví Unie o 22,7 %. V souvislosti s růstem spotřeby v Unii o 65 % se to však projevilo poklesem podílu výrobního odvětví Unie na trhu z 88,6 % v roce 2009 na 65,8 % v období šetření, tj. poklesem o 25,7 % v posuzovaném období. Prodej výrobního odvětví Unie se zvýšil mnohem méně než subvencovaný dovoz z dotčené země. Z toho vyplývá, že výrobci v Unii nebyli s to plně využít rostoucí spotřeby, a jejich podíl na trhu se proto v průběhu posuzovaného období snížil.
6.3 Růst
(233)
Růst výrobního odvětví Unie se odráží v objemových ukazatelích, jako je výroba, prodej, a v jeho podílu na trhu ve srovnání s vývojem spotřeby. I přes vzrůst spotřeby během posuzovaného období nerostl podíl výrobců v Unii na trhu v souladu se spotřebou. Podíl výrobního odvětví Unie na trhu v posuzovaném období klesal. Ve stejném období se podíl dovozu z ČLR zvýšil o 321 %. Skutečnost, že výrobní odvětví Unie nemohlo růst v souladu s růstem trhu, měla celkový nepříznivý dopad na jeho hospodářskou situaci.
6.4 Zaměstnanost a produktivita
(234)
Zaměstnanost a produktivita se v průběhu posuzovaného období vyvíjely takto:
Tabulka 6
Zaměstnanost a produktivita
2009
2010
2011
Období šetření
Zaměstnanost - ekvivalent plného úvazku (FTE)
565
792
932
857
Index
100
140
165
152
Produktivita (1 000 m2/FTE)
31
37
34
25
Index
100
119
108
82
Zdroj: žadatel a odpovědi výrobců v Unii na dotazník.
(235)
Od roku 2009 do období šetření se zaměstnanost celkově zvýšila o 52 %. Ke zvýšení však došlo v období do roku 2011, kdy dosáhla nejvyšší hodnoty ve výši 932 plných úvazků (FTE) a následně poklesla na 857 FTE během období šetření. Produktivita se v letech 2010 a 2011 ve srovnání s rokem 2009 zvýšila pouze mírně. Částečně to bylo způsobeno tím, že výroba obdobného výrobku je vysoce automatizovaná a vyžaduje malý počet pracovních sil. V období šetření ovšem klesla o 24,4 % oproti roku 2011. Příčinou byl pokles výroby během stejného období o přibližně 30 %, což nepříznivě ovlivnilo míru využití kapacity.
(236)
Zaměstnanost tedy během období šetření poklesla, reagujíc tak na vývoj výroby obdobného výrobku v Unii během období šetření.
6.5 Velikost subvenčního rozpětí a překonání účinků dřívější subvence
(237)
Všechna subvenční rozpětí jsou podstatně vyšší než nepatrná. S ohledem na objem a ceny dovozu z dotčené země lze dopad skutečných subvenčních rozpětí tohoto rozměru na výrobní odvětví Unie považovat za podstatný.
(238)
Jelikož se jedná o první antisubvenční šetření ohledně dotčeného výrobku, není překonání účinků dřívější subvence pro toto posouzení relevantní.
7. Mikroekonomické ukazatele
(239)
Jak je uvedeno výše, mikroekonomické ukazatele byly analyzovány na základě odpovědí na dotazník, které poskytli výrobci v Unii zařazení do vzorku. Většina výrobců v Unii zařazených do vzorku učinila počáteční investice a zahájila výrobu obdobného výrobku v roce 2009. Ačkoli se většina výrobců v Unii zařazených do vzorku již obchodování se sklem věnovala dříve, musely všechny společnosti investovat do specializovaných zařízení pro solární sklo, která jsou zcela nezávislá na výrobě běžného skla, jelikož čistota skla a obsah železa ve skle se velmi liší, stejně jako jeho celková kvalita. Kromě toho musí být solární sklo tvrzeno, což se u obyčejného skla neprovádí. Dále se také na sklo nanáší povlak. Proto jsou všechny níže analyzované ukazatele výrazně ovlivněny touto počáteční fázi v roce 2009. Aby se ukázal vývoj bez rušivého vlivu počáteční fáze společností zařazených do vzorku, jsou i indexy prezentovány od roku 2010.
7.1 Ceny a faktory ovlivňující ceny
(240)
Průměrné prodejní ceny výrobců v Unii zařazených do vzorku účtované odběratelům v Unii, kteří nejsou ve spojení, se v posuzovaném období vyvíjely takto:
Tabulka č. 7
Průměrné prodejní ceny v Unii
2009
2010
2011
Období šetření
Průměrná prodejní jednotková cena na trhu Unie (EUR/m2)
10,64
9,07
8,91
8,20
Index 2009
100
85
84
77
Index 2010
117
100
98
90
Jednotkové výrobní náklady (EUR/m2)
13,13
8,38
8,44
9,34
Index 2009
100
64
64
71
Index 2010
157
100
101
112
Zdroj: odpovědi výrobců v Unii na dotazník.
(241)
Po celé posuzované období prodejní jednotkové ceny klesaly, ale pád cen byl nejvýraznější v období šetření, kdy se snížily o 7,9 % oproti roku 2011, o 9,5 % ve srovnání s rokem 2010 a o 23 % proti roku 2009. Pokles prodejních cen výrobců v Unii byl pomalejší než trend pozorovaný u prodejních cen dovážených výrobků z dotčené země. Například pokles čínských cen mezi roky 2011 a 2012 činil 11 %, zatímco ceny v Unii klesly během stejného období o 8 %.
(242)
Navzdory velkému rozdílu mezi průměrnou prodejní jednotkovou cenou výrobního odvětví Unie a cenou čínského dovozu (jak je vysvětleno v oddílu D bodě 4.2) bylo skutečné cenové podbízení v období šetření na základě porovnání jednotlivých typů výrobku mnohem menší, tj. mezi 10,6 % a 26,7 %. To je způsobeno tím, že ne všechny typy výrobku, které byly vyráběny výrobním odvětvím Unie, vyváželi čínští výrobci zařazení do vzorku.
(243)
Po poskytnutí informací čínská vláda tvrdila, že Komise nevzala při posuzování průměrných čínských cen v úvahu rozdíl mezi typy výrobku vyváženými čínskými vyvážejícími výrobci a typy výrobku prodávanými výrobci v Unii. Zmínka o tom, že mezi průměrnou prodejní cenou výrobního odvětví v Unii a průměrnou prodejní cenou čínských vyvážejících výrobců byl velký rozdíl, údajně vedla ke zkreslené prezentaci skutečností z důvodu rozdílu mezi prodejními cenami v Unii a čínskými dovozními cenami.
(244)
Jak je uvedeno výše, Komise provedla podrobné srovnání u jednotlivých typů výrobku pro účely cenového podbízení, což je nepopiratelně součástí analýzy újmy. Navíc jasně označila příčinu uvedených rozdílů - skutečnost, že ne všechny typy výrobku, které byly vyráběny výrobním odvětvím Unie, vyráběli čínští vyvážející výrobci. V důsledku toho nelze tvrdit, že Komise prezentovala skutečnosti zavádějícím a zkreslujícím způsobem.
(245)
Jednotkové výrobní náklady se mezi rokem 2011 a obdobím šetření zvýšily o více než 10 %, zatímco mezi roky 2010 a 2011 zůstaly relativně stabilní. Výrobní náklady obecně sledovaly trend prodejních cen mezi roky 2009 a 2011. Zvýšení jednotkových výrobních nákladů v roce 2012 bylo způsobeno snížením objemu výroby.
(246)
Čínská vláda rovněž tvrdila, že snížení průměrné jednotkové prodejní ceny během posuzovaného období bylo způsobeno mimo jiné zvýšením efektivity výroby. Zvýšení jednotkových výrobních nákladů v roce 2012 navíc pravděpodobně nebylo způsobeno snížením objemu výroby, ale zvýšením výrobní kapacity.
(247)
Zvýšení efektivity v období 2009-2011 vedlo ke snížení jednotkových výrobních nákladů, a tím přispělo ke snížení jednotkové prodejní ceny. Komise však zjistila, že v průběhu období šetření průměrná prodejní cena klesla výrazně pod úroveň průměrných jednotkových výrobních nákladů, a tudíž pokrývala pouze 88 % těchto nákladů. Zvýšení výrobní kapacity společností zařazených do vzorku nemohlo ve stejnou dobu způsobit zvýšení jejich jednotkových výrobních nákladů. Jejich výrobní kapacita se mezi roky 2011 a 2012 zvýšila pouze o 2,6 %, zatímco jejich průměrné jednotkové výrobní náklady se během stejného období zvýšily o 10,6 %. Tato tvrzení byla proto odmítnuta.
7.2 Náklady práce
(248)
Průměrné náklady práce výrobců v Unii zařazených do vzorku se v posuzovaném období vyvíjely takto:
Tabulka č. 8
Průměrné náklady práce na zaměstnance
2009
2010
2011
Období šetření
Průměrné náklady na zaměstnance (v EUR)
45 232
44 503
48 288
50 615
Index 2009
100
98
107
112
Index 2010
102
100
109
114
Zdroj: odpovědi výrobců v Unii na dotazník.
(249)
Mezi rokem 2009 a obdobím šetření průměrné náklady práce na zaměstnance průběžně vzrostly celkem o 12 %. Nicméně mezi rokem 2011 a obdobím šetření došlo ke značnému nárůstu, a to o 4,8 %. Celkový nárůst nákladů práce lze částečně vysvětlit náklady vynaloženými některými výrobci v Unii v souvislosti s nevyužitím kapacity závodů mezi rokem 2011 a obdobím šetření, jinak řečeno nutností platit zaměstnance bez ohledu na to, že ve skutečnosti nepracovali.
7.3 Zásoby
(250)
Úroveň zásob výrobců v Unii zařazených do vzorku se v posuzovaném období vyvíjela takto:
Tabulka č. 9
Zásoby
2009
2010
2011
Období šetření
Stav zásob na konci období (1 000 m2)
1 540
1 875
1 657
1 778
Index 2009
100
122
108
115
Index 2010
82
100
88
95
Zdroj: odpovědi výrobců v Unii na dotazník.
(251)
Mezi rokem 2011 a obdobím šetření se zásoby zvýšily o 7,3 % a mezi rokem 2009 a obdobím šetření vzrostly o 15 %, zatímco v období 2010-2011 meziročně klesly o 11,6 %.
(252)
Po poskytnutí informací čínská vláda tvrdila, že trendy týkající se zásob nejsou relevantní, jelikož jejich nárůst v absolutních a relativních hodnotách byl velmi nízký.
(253)
Vzhledem ke zjištěnému cenovému vývoji, není pro výrobce racionální udržovat velké zásoby, protože jejich hodnota rychle klesá. Proto by bylo možno očekávat, že výrobci v Unii budou udržovat omezené zásoby obdobného výrobku. Růst zásob obdobného výrobku mezi roky 2011 a obdobím šetření je proto sice omezeným, nicméně významným ukazatelem pro určení toho, zda byla výrobnímu odvětví Unie způsobena podstatná újma. Na vysoký objem zásob v absolutních hodnotách v roce 2010 je třeba nahlížet v kontextu prodeje, který byl v uvedeném roce mnohem větší v než v období šetření.
7.4 Ziskovost, peněžní tok, investice, návratnost investic a schopnost získávat kapitál
(254)
Ziskovost, peněžní tok, investice a návratnost investic výrobců v Unii zařazených do vzorku se v posuzovaném období vyvíjely takto:
Tabulka č. 10
Ziskovost, peněžní tok, investice a návratnost investic
2009
2010
2011
Období šetření
Ziskovost
-20,3 %
8,3 %
8,2 %
-14,5 %
Index 2009
100
241
240
129
Index 2010
- 244
100
99
- 174
Peněžní tok (v tis. EUR)
-21 550
29 574
33 425
6 200
Index 2009
100
337
355
229
Index 2010
-73
100
113
21
Investice (v tis. EUR)
46 087
18 230
7 633
10 712
Index 2009
100
40
17
23
Index 2010
253
100
42
59
Návratnost investic
-6,9 %
9,6 %
13,3 %
-11,5 %
Index 2009
100
339
393
66
Index 2010
-72
100
139
- 120
Zdroj: odpovědi výrobců v Unii na dotazník.
(255)
Ziskovost výrobců v Unii zařazených do vzorku byla stanovena tak, že čistý zisk z prodeje obdobného výrobku odběratelům v Unii, kteří nejsou ve spojení, před zdaněním, byl vyjádřen jako procentní podíl na obratu tohoto prodeje.
(256)
Jak je vysvětleno v oddílu D bodě 7, v roce 2009 zaznamenala většina výrobců v Unii zařazených do vzorku ztráty způsobené zejména tím, že v té době zahajovala výrobu obdobného výrobku. Již v roce 2010 však průměrný zisk činil 8,31 %. Následně ziskovost v roce 2011 mírně klesla, když se začal zvyšovat subvencovaný dovoz. A konečně, toto odvětví utrpělo značné ztráty během období šetření, zejména pokles o 276,6 % v porovnání s rokem 2011.
(257)
Vývoj čistého peněžního toku, což je schopnost výrobců v Unii zařazených do vzorku samofinancovat svoji činnost, zaznamenal mezi rokem 2011 a obdobím šetření výrazný propad o 81 %. Od roku 2010 postupně rostl a za posuzované období se celkově zvýšil.
(258)
Návratnost investic byla vyjádřena jako zisk v procentech vztažený k čisté účetní hodnotě investic.
(259)
Z tabulky 10 vyplývá, že po počáteční fázi v roce 2009, kdy výrobní odvětví značně investovalo do obdobného výrobku, investice v letech 2009 až 2011 postupně klesaly a poté se v období šetření zvýšily. V období šetření však investice zůstaly na nízké úrovni ve srovnání s rokem 2009. Investice učiněné v období šetření směřovaly hlavně do výzkumu a vývoje a do zlepšování a údržby výrobní technologie a výrobního procesu s cílem zlepšit efektivitu. Výrobní odvětví ve stejném období investovalo zejména do nových typů výrobku, které se z ČLR nedováží, a které jsou náročné na výzkum a inovace.
(260)
Naopak návratnost investic v letech 2009 až 2012 klesla o 34 %. Před obdobím šetření však neustále rostla, a to v letech 2009 až 2011 o 293 %, ale v období šetření klesla ve srovnání s rokem 2011 o 186 %. Propad v roce 2012 je logickým důsledkem skutečnosti, že výrobní odvětví Unie utrpělo v průběhu období šetření ztrátu.
(261)
Co se týče schopnosti opatřit si kapitál, byla zjištěna trvale klesající schopnost výrobního odvětví Unie vytvářet hotovost pro výrobu obdobného výrobku, a v důsledku toho zhoršování jeho finanční situace.
8. Závěr ohledně újmy
(262)
Analýza situace ve výrobním odvětví Unie odhalila u většiny ukazatelů újmy jednoznačně klesající vývoj. Díky celkově rostoucí spotřebě celková výroba v posuzovaném období vzrostla. Ačkoli se objem prodeje zvýšil, podíl výrobního odvětví Unie na trhu se v posuzovaném období v důsledku silnějšího růstu spotřeby během uvedeného období zmenšil. Průměrná prodejní cena během posuzovaného období prudce klesala, což mělo nepříznivý vliv na všechny ukazatele finanční výkonnosti, jako je ziskovost, peněžní tok, návratnost investic a schopnost opatřit si kapitál.
(263)
V posuzovaném období se zvýšil celkový objem prodeje výrobního odvětví Unie. Růst objemu prodeje výrobního odvětví Unie však byl doprovázen výrazným snížením průměrné prodejní ceny, jakož i zmenšením podílu výrobního odvětví Unie na trhu.
(264)
S ohledem na výše uvedené skutečnosti šetření zejména potvrdilo, že prodejní ceny výrobního odvětví Unie nedosahují ani výrobních nákladů v průběhu období šetření, což se nepříznivě projevuje na ziskovosti výrobního odvětví Unie, která během období šetření vykazovala výrazně záporné hodnoty.
(265)
Výrobní kapacita se však mezi rokem 2009 a obdobím šetření vyvíjela příznivě. Kromě toho, ačkoli investice mezi rokem 2009 a obdobím šetření klesly, od roku 2011 do období šetření se opět zvýšily. Jak je vysvětleno v oddíle D bodě 7.4, příčina je v tom, že společnosti zařazené do vzorku i nadále investovaly do obdobného výrobku a přitom se zaměřily mimo jiné na ty typy výrobku, které vyplňovaly mezery na trhu, kam se ještě nedostal vývoz těchto konkrétních typů výrobku z dotčené země, které byly náročné na výzkum a inovace. Zároveň je zřejmé, že výrobní odvětví Unie musí být rovněž schopno vyrábět a prodávat vysoké objemy více základních typů výrobku (které v současnosti soutěží se subvencovaným dovozem z ČLR), aby se tak více rozptýlily fixní náklady a mohlo být dosahováno úspor z rozsahu.
(266)
Po poskytnutí informací čínská vláda tvrdila, že v posouzení ze strany Komise je určitý rozpor, jelikož v něm bylo uvedeno, že se investice týkaly zejména výzkumu a vývoje, a zároveň se v něm tvrdí, že kapacita byla v období šetření navýšena v očekávání zvýšené poptávky. Tato tvrzení nejsou v rozporu, nýbrž se vzájemně doplňují - investice do nových typů výrobku v průběhu stejného období nutně vedou také ke zvýšení kapacity. Přestože se uvedené investice náklady výrobního odvětví Unie zvyšují, jsou navíc také důležitým ukazatelem toho, že odvětví činí vše, co je v jeho silách, aby zůstalo konkurenceschopné.
(267)
Proto lze dospět k závěru, že výrobnímu odvětví Unie během období šetření byla nejen způsobena podstatná újma, ale toto odvětví také aktivně hledalo způsoby, jak oslabit vliv subvencovaného dovozu dotčeného výrobku, a to vývojem inovovaných výrobků, jež se z dotčené země zatím nedovážejí.
(268)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem byl učiněn závěr, že výrobnímu odvětví Unie byla způsobena podstatná újmu ve smyslu čl. 8 odst. 5 základního nařízení.
E. PŘÍČINNÉ SOUVISLOSTI
(269)
V souladu s čl. 8 odst. 6 a 7 základního nařízení bylo zkoumáno, zda subvencovaný dovoz z dotčené země způsobil výrobnímu odvětví Unie újmu v takové míře, kterou lze považovat za podstatnou. Byly zkoumány i jiné známé činitele, které by mohly vedle subvencovaného dovozu současně způsobovat újmu výrobnímu odvětví Unie, aby se zajistilo, že případná újma způsobená těmito jinými činiteli nebude přičítána subvencovanému dovozu.
1. Účinek subvencovaného dovozu
(270)
Ze šetření vyplynulo, že subvencovaný dovoz v posuzovaném období vzrostl, přičemž se jeho objem zvýšil o 596 % a jeho podíl na trhu o 366 %. Je proto potvrzeno, že objem i podíl dovozu dotčeného výrobku na trhu během posuzovaného období výrazně vzrostl. Mezi nárůstem subvencovaného dovozu a ztrátou podílu výrobního odvětví Unie na trhu existuje zjevná časová souvislost. Jinak řečeno, dovoz rostl podstatně rychleji než trh Unie a výrobci v Unii ztráceli podíl na trhu v důsledku čínského subvencovaného dovozu. Šetření rovněž prokázalo, že - jak je uvedeno v oddílu D bodě 4.2 - ceny subvencovaného dovozu během období šetření byly nižší než ceny výrobního odvětví Unie.
(271)
Šetření ukázalo, že ceny subvencovaného dovozu se během posuzovaného období snížily o 27,2 %, což vedlo k ještě větším rozdílům mezi cenami výrobců v Unii a cenami vyvážejících výrobců. Výrobní odvětví Unie kvůli tomuto extrémnímu cenovému tlaku vyvinulo značné úsilí zaměřené na snížení výrobních nákladů. I přes toto úsilí však mimořádně nízká úroveň čínských dovozních cen donutila výrobní odvětví Unie k dalšímu snižování jeho prodejní ceny, a to až na neziskovou úroveň. Po počáteční fázi v roce 2009 výrobci v Unii dosáhli stabilní úrovně zisku v letech 2010 a 2011. V průběhu období šetření však výrobci v Unii zaznamenali značné ztráty.
(272)
Po poskytnutí informací několik účastníků řízení napadlo závěr Komise, že mezi podstatnou újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie a subvencovaným dovozem z ČLR je příčinná souvislost. Účastníci tvrdili, že mezi újmou a zvýšeným dovozem z dotčené země není žádná časová souvislost. Důvodem je skutečnost, že mezi roky 2009 a 2011 se čínský dovoz výrazně zvýšil. Kromě toho průměrná cena čínského dovozu v roce 2011 činila 4,96 EUR/m2, což je částka, která se blíží částce v roce 2012 (4,38 EUR/m2).
(273)
Titíž účastníci tvrdili, že závěr, že újma způsobená výrobnímu odvětví Unie by měla být přičítána čínskému dovozu v roce 2012, je v rozporu s jeho zjištěním, že čínský dovoz údajně neměl žádný nepříznivý dopad o rok dříve, přestože průměrná dovozní cena byla velmi podobná.
(274)
Účastníci také tvrdili, že časovou souvislost mezi způsobenou podstatnou újmou a subvencovaným čínským dovozem nelze posuzovat na základě celého posuzovaného období od roku 2009 do konce období šetření, bez ohledu na trendy, které nastaly během tohoto období.
(275)
Od počátku posuzovaného období do konce období šetření dovozy vzrostly o 596 %, přičemž jejich podíl na trhu se zvýšil o 321 %. V průběhu posuzovaného období klesla dovozní cena o 27,2 %.
(276)
Je pravdou, že ziskové rozpětí výrobního odvětví Unie v roce 2011 bylo jen mírně nižší než v roce 2010, a to navzdory vysokému růstu dovozu z ČLR již v roce 2011. V průběhu roku 2011 však spotřeba solárního skla v Unii výrazně vzrostla, konkrétně o 20,4 % mezi roky 2010 a 2011, zatímco dovoz z ČLR se během stejného období zvýšil o 150 %. V období šetření sice spotřeba skutečně klesla o něco více než 19 %, avšak objem čínského dovozu se dále zvýšil o více než 35 %. To jasně ukazuje časovou souvislost mezi podstatnou újmou, která byla způsobena výrobnímu odvětví Unie v období šetření, a silným růstem čínského subvencovaného dovozu. Rovněž je logické, že trvá určitou dobu, než některé nepříznivé účinky zvýšených subvencovaných dovozů (například ztrátu klientů, ztráty, snížení návratnosti investic a peněžního toku atd.) pocítí výrobci v Unii. Toto tvrzení se proto odmítá.
(277)
Komise také analyzovala trendy, které nastaly během posuzovaného období. Skutečnost, že v roce 2011 bylo výrobní odvětví Unie ještě ziskové, i když čínský dovoz vzrostl již v uvedeném roce, neovlivňuje závěr, že v období šetření existovala časová souvislost mezi újmou, která byla způsobena výrobnímu odvětví Unie, a pokračujícím růstem subvencovaného čínského dovozu.
(278)
Přestože spotřeba v období šetření poklesla o něco více než 19 %, čínští vyvážející výrobci v témže období:
a)
zvýšili svůj podíl na trhu e srovnání s rokem 2011 o 12,4 procentních bodů, zatímco podíl výrobního odvětví Unie na trhu se snížil o 12,3 procentních bodů;
b)
zvýšili objem čínského dovozu o více než 35 %, přičemž prodej výrobního odvětví Unie poklesl o 32 %, a
c)
dále snížili své již tak velmi nízké vývozní ceny o více než 10 % a jejich ceny byly až o 26,7 % nižší než ceny výrobního odvětví Unie, čímž přispívali ke ztrátám způsobeným výrobnímu odvětví Unie v období šetření.
(279)
Na základě výše uvedené analýzy dospěla Komise k závěru, že subvencovaný dovoz a značný nárůst jeho podílu na trhu za ceny, které se trvale podbízejí vůči cenám výrobního odvětví Unie, způsobil výrobnímu odvětví Unie podstatnou újmu.
2. Účinky jiných činitelů
2.1 Dovoz ze třetích zemí
(280)
Objem dovozu z dalších třetích zemí se během posuzovaného období vyvíjel takto:
Tabulka č. 11
Dovoz z třetích zemí (1 000 m2)
Třetí země
2009
2010
2011
Období šetření
Objem (m2)
700
886
1 287
1 023
Index
100
127
184
146
Podíl na trhu
4,2 %
3,1 %
3,8 %
3,7 %
Index
100
74
90
88
Průměrná cena v EUR/m2
10,50
10,09
9,60
8,40
Index
100
96
91
80
Zdroj: Glass for Europe a žadatel.
(281)
Objem dovozu z dalších třetích zemí v posuzovaném období vzrostl o 46 %, což je v souladu s nárůstem spotřeby v Unii. Jeho podíl na trhu se mírně snížil během období šetření ve srovnání s rokem 2011 (3,7 %), ale celkově zůstal během posuzovaného období stabilní. Druhým největším vývozcem po ČLR je Turecko následované Indií.
(282)
Z dostupných informací o dovozu ze všech třetích zemí vyplývá, že průměrná dovozní cena byla vyšší než průměrná čínská dovozní cena. Totéž platí i pro jednotkovou cenu za určité typy dotčeného výrobku. Na druhé straně byla průměrná dovozní cena třetích zemí podobná nebo vyšší než průměrná cena výrobního odvětví Unie.
(283)
S ohledem na celkové objemy dovozu z třetích zemí a jejich podíl na trhu a s ohledem na úroveň jejich cen, Komise dospěla k závěru, že dovoz ze třetích zemí nenarušil příčinnou souvislost mezi subvencovaným dovozem a újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie.
2.2 Vývozní výkonnost výrobního odvětví Unie
(284)
Objem vývozu výrobců v Unii zařazených do vzorku se v posuzovaném období vyvíjel takto:
Tabulka č. 12
Vývozní výkonnost výrobců v Unii zařazených do vzorku
2009
2010
2011
IP
Hodnota prodeje na vývoz (1 000 EUR)
19 313
19 814
27 419
7 001
Index
100
103
142
36
Objem prodeje na vývoz (1 000 m2)
1 460
1 713
2 708
760
Index
100
117
185
52
Průměrná cena v EUR/m2
13,22
11,56
10,12
9,21
Index
100
87
77
70
Zdroj: odpovědi výrobců v Unii na dotazník.
(285)
Prodej na vývoz výrobců v Unii zařazených do vzorku se v letech 2009 až 2011 zvýšil, ale v období šetření náhle klesl o 74 % z hlediska hodnoty a o 71,9 % z hlediska objemu. Na základě odpovědí čínských vývozců zařazených do vzorku se zdá, že to způsobily velmi nízké ceny čínského vývozu do zemí, kam především mířil vývoz výrobního odvětví Unie (zejména USA, Kanada).
(286)
Prodej na vývoz výrobců v Unii zařazených do vzorku tvořil 20 % objemu jejich celkového prodeje v roce 2009 (v zahajovací fázi), v roce 2010 to bylo 11 % a v nejlepším roce 2011 jen 14 %. V roce 2012 došlo k dalšímu poklesu na 5 %.
(287)
Pro výrobní odvětví Unie je hlavním trhem trh Unie, který je jedním z největších na světě, a nikoliv trhy třetích zemí. Skutečnost, že solární sklo je poměrně těžké a křehké, také způsobuje dodatečné náklady při dálkové přepravě (z důvodu rozbití a koroze). Šetření rovněž potvrdilo, že snížená vývozní výkonnost je především důsledkem soutěžení s levným čínským vývozem také na trzích třetích zemí. Proto Komise nemůže učinit závěr, že zhoršená vývozní výkonnost výrobců v Unii zařazených do vzorku narušuje příčinnou souvislost mezi subvencovaným dovozem a újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie.
(288)
Po poskytnutí informací někteří účastníci zpochybnili zjištění Komise, že pokles prodeje na vývoz výrobců v Unii zařazených do vzorku v průběhu období šetření byl s největší pravděpodobností způsoben velmi nízkými cenami čínského vývozu do hlavních míst určení vývozu Unie (zejména USA, Kanada). Domnívali se, že je tento závěr neodůvodněný, jelikož k čínskému vývozu docházelo také v roce 2011, a proto neexistuje žádný důvod, proč by se měl dopad projevit pouze v roce 2012. Byli rovněž toho názoru, že skutečným důvodem jejich nízkého prodeje na vývoz byla skutečnost, že výrobní odvětví Unie nebylo konkurenceschopné, a jakmile ceny na světových trzích poklesly, výrobní odvětví Unie si nedokázalo konkurenceschopnost udržet. V důsledku toho účastníci tvrdili, že k způsobené újmě dále přispěl pokles prodeje na vývoz výrobního odvětví Unie v průběhu období šetření.
(289)
Komise tato tvrzení odmítá, a to z následujících důvodů. Pro výrobní odvětví Unie je stále hlavním trhem trh Unie, nikoli trhy třetích zemí. Dodatečné náklady vynaložené při dálkové přepravě (z důvodu rozbití a koroze) lze kompenzovat pouze tehdy, pokud je úroveň cen ve třetích zemích dostatečně vysoká. Zdá se, že tomu tak není. Na základě informací, které má Komise k dispozici z odpovědí na dotazník vyvážejících výrobců zařazených do vzorku, byly ceny čínského vývozu do hlavních míst určení vývozu Unie skutečně velmi nízké a v porovnání s rokem 2011 v průběhu období šetření ještě více poklesly. Z toho vyplývá, že snížená vývozní výkonnost výrobního odvětví Unie je způsobena zejména stále nižšími ceny čínského vývozu na trzích třetích zemí, jak bylo potvrzeno v průběhu šetření.
(290)
Titíž účastníci rovněž tvrdili, že se šetření týkalo trhu Unie a neposuzovalo žádné údajné nekalé cenové praktiky na trzích třetích zemí.
(291)
Kromě toho zjištění ze strany orgánů EU, a to i za předpokladu, že byla správná, údajně připisovala subvencovanému dovozu do Unie újmu způsobenou jinými činiteli. Údajný levný nebo subvencovaný čínský vývoz do třetích zemí tedy nebyl subvencovaným dovozem do EU, a jako takový se považuje za jiný činitel, jehož poškozující účinky nelze připisovat subvencovanému dovozu.
(292)
Výše uvedené tvrzení Komise odmítá. Komise nešetřila, zda jsou ceny dovozu z ČLR do třetích zemí dumpingové a/nebo subvencované. Pouze na základě vývozních cen do třetích zemí, které předložili vyvážející výrobci zařazení do vzorku, stanovila, že se tyto ceny v posledních letech neustále snižují.
(293)
Ve stejném duchu Komise analyzovala snížení cen dovozu z ČLR do třetích zemí jako samostatný činitel a nepřipisovala jej subvencovanému dovozu do Unie. Tato skutečnost byla pouze použita jako možné vysvětlení snížení objemu vývozu Unie do jeho hlavních míst určení ve třetích zemích v souvislosti s tím, že uvedené trhy nejsou a nikdy nebyly hlavními trhy pro výrobní odvětví Unie. I v nejlepších letech 2010 a 2011 se více než 85 % prodeje výrobního odvětví Unie uskutečnilo na trhu Unie.
(294)
Proto Komise dospěla k závěru, že zhoršená vývozní výkonnost výrobců v Unii zařazených do vzorku nemůže narušit příčinnou souvislost mezi subvencovaným dovozem a újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie.
2.3 Vývoj spotřeby a kapacity
(295)
Jak bylo uvedeno v oddílu D bodě 3, mezi rokem 2009 a obdobím šetření vzrostla spotřeba v Unii o 65 %. Vrcholila v roce 2011, kdy vzrostla o 105 % v porovnání s rokem 2009. Výrobní odvětví Unie však z rostoucí spotřeby nemohlo plně těžit. Jeho celkový prodej se do roku 2011 významně zvyšoval, ale rostl pomaleji než trh. Poté v průběhu období šetření celkově klesal. V posuzovaném období totiž jeho podíl na trhu neustále klesal až o 25,7 % ve srovnání s rokem 2009 (-15,8 % oproti roku 2011). Naopak, čínský podíl na trhu i prodej výrazně vzrostl, i když se spotřeba mezi rokem 2011 a obdobím šetření snížila, mezi rokem 2011 a obdobím šetření dosáhl růst 68,4 % a celkově se za celé období zvýšil o 321 %. Během posuzovaného období došlo k nárůstu čínského dovozu o 596 %.
(296)
Vzhledem k tomu, že spotřeba v Unii v posuzovaném období rostla, její vývoj jen zesiluje příčinnou souvislost mezi rostoucím subvencovaným dovozem a újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie, ale není sama o sobě příčinou této újmy. Kromě toho i v období šetření, kdy spotřeba klesla, subvencovaný dovoz z ČLR dále zvýšil svůj podíl na trhu na úkor výrobního odvětví Unie.
(297)
Po poskytnutí informací několik účastníků tvrdilo, že újma způsobená výrobnímu odvětví Unie byla zapříčiněna poklesem spotřeby Unie. To je údajně jediný činitel, který zřejmě klesl poprvé v roce 2012 a se kterým může být přiměřeně spojována újma, zatímco čínský dovoz začal již v roce 2011, a to za ceny srovnatelné s cenami v roce 2012.
(298)
V roce 2012 spotřeba ve srovnání s předchozími roky opravdu poklesla. Analýza Komise však probíhá od počátku posuzovaného období v roce 2009 do konce období šetření a v tomto období se spotřeba v Unii zvýšila celkem o 65 %. Během posuzovaného období se podíl výrobního odvětví Unie na trhu neustále a značně snižoval, a to celkem o 25,7 %, zatímco podíl čínského dovozu na trhu se zvýšil o 321 %. Během posuzovaného období došlo k nárůstu čínského dovozu o 596 %.
(299)
Kromě toho byla spotřeba v Unii v období šetření stále na srovnatelné úrovni jako v roce 2010, zatímco, jak je uvedeno výše v tabulce 10, rok 2010 byl rokem, kdy výrobní odvětví Unie dosáhlo přiměřeného zisku. Proto nemohl pokles spotřeby v Unii v průběhu období šetření sám o sobě vést ke ztrátám způsobeným výrobnímu odvětví Unie v období šetření. Kromě toho podíl výrobního odvětví Unie na trhu mezi roky 2010 a 2012 klesl o 26,6 %, zatímco podíl čínského dovozu na trhu v průběhu téhož období vzrostl o 318 %. A dále, jestliže měl pokles spotřeby v průběhu období šetření výrobnímu odvětví Unie způsobit újmu, potom měl mít uvedený pokles také dopad na čínský dovoz. To se však zřejmě nestalo. Čínský dovoz v průběhu období šetření naopak výrazně vzrostl, a to jak z hlediska objemu, tak i co se týče podílu na trhu.
(300)
S ohledem na výše uvedené úvahy Komise toto tvrzení odmítá. Komise tudíž dospěla k závěru, že pokles spotřeby během období šetření nemohl narušit příčinnou souvislost mezi subvencovaným dovozem a újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie.
(301)
Pokud jde o výrobní kapacitu výrobního odvětví Unie, jak je uvedena výše v tabulce 4, její zvýšení jasně sledovalo trend ve zvyšování spotřeby v Unii do konce roku 2011. Šetření ukázalo, že hlavním důvodem ke zvýšení výrobní kapacity mezi rokem 2011 a obdobím šetření o 12,5 % byl vstup jedné společnosti na trh se solárním sklem. Výrobní kapacita všech ostatních společností na trhu v průběhu téhož období mírně klesla. V důsledku toho celkový trend ve vývoji kapacity výrobního odvětví Unie sledoval trend ve spotřebě v Unii. Komise se tedy domnívá, že vysoká výrobní kapacita výrobního odvětví Unie, která byla vysoká již na začátku posuzovaného období a zůstala vysoká v průběhu období šetření, nemohla narušit příčinnou souvislost mezi subvencovaným dovozem a podstatnou újmou, která byla způsobena výrobnímu odvětví Unie.
(302)
Po poskytnutí informací někteří účastníci tvrdili, že Komise nezohlednila údajnou nadměrnou kapacitu jako důležitou příčinou újmy. Během posuzovaného období zvýšení kapacity nebylo údajně odůvodněno zvýšením spotřeby, jelikož výrobní odvětví Unie má neustále velký rozdíl mezi výrobní kapacitou a spotřebou, což nebylo dle jejich názoru ekonomicky udržitelné. Dále tvrdili, že skutečnost, že mezi rokem 2011 a koncem období šetření vstoupil na trh nový subjekt, přispěla ke způsobené újmě, neboť zvýšila domácí konkurenci.
(303)
Smluvní strany také tvrdily, že snižující se spotřeba v Unii, zvyšující se výrobní kapacita ve spojení s poklesem prodeje na vývoz vedla k nízké míře využití kapacity. Důsledkem této nízké míry využití byly vysoké fixní náklady, které podle nich měly vážný dopad na unijní odvětví výroby solárního skla.
(304)
Komise poznamenává, že úroveň kapacity celého výrobního odvětví Unie byla v průběhu celého posuzovaného období neustále vyšší než celková spotřeba v Unii. To však nezabránilo společnostem ve výrobním odvětví Unie zařazeným do vzorku dosáhnout v průběhu dvou let před obdobím šetření zisku, zatímco významné ztráty ve výši -14,5 % zaznamenaly pouze v období šetření.
(305)
Kromě toho kapacita výrobců v Unii zařazených do vzorku vzrostla mezi lety 2010 a 2011 pouze o 4 % a mezi rokem 2011 a obdobím šetření o 2,6 %, což vedlo k mírnému celkové zvýšení mezi rokem 2010 a obdobím šetření o 6,7 %.
(306)
V důsledku toho, rozdílem mezi spotřebou a kapacitou, který existoval během celého posuzovaného období, přestože byl mírně vyšší v období šetření, nelze vysvětlit značné ztráty, které utrpěly společnosti zařazené do vzorku v období šetření. V důsledku toho Komise odmítá tvrzení, že úroveň kapacity výrobního odvětví Unie není ekonomicky udržitelná.
(307)
Pokud jde o tvrzení, že nový subjekt na trhu v roce 2012 přispěl k újmě způsobené výrobnímu odvětví Unie, Komise poznamenává, že tento nový subjekt, přestože zavedl vysokou kapacitu, měl velmi omezený objem výroby a prodeje, přibližně 2 % z celkového prodeje v EU v období šetření. V důsledku toho neměl jeho vstup téměř žádný dopad na výkonnost výrobního odvětví Unie jako celku, kromě výrazného zvýšení jeho kapacity a údajů o využití kapacity. Bez údajů týkajících se této společnosti by kapacita všech ostatních výrobců v Unii mezi lety 2011 a 2012 skutečně poklesla.
(308)
Vyšetřování rovněž nepotvrdilo, že na odvětví výroby solárního skla mají značný dopad fixní náklady. Ve skutečnosti se průměrné fixní náklady výrobců v Unii zařazených do vzorku v průběhu období šetření pohybovaly v rozmezí 25-35 % celkových nákladů. V předchozích letech 2010 a 2011 byl procentní podíl fixních nákladů mírně nižší, avšak stále ve stejném rozsahu. To jasně ukazuje, že vysoká kapacita v období šetření samozřejmě měla dopad na výrobní náklady, avšak její dopad nebyl významný a nemůže vysvětlovat vysoké ztráty v období šetření, zejména ve srovnání se zisky dosaženými v předchozích letech. Kromě toho míra využití kapacity výrobců v Unii zařazených do vzorku v porovnání s předchozími roky klesla, nicméně v období šetření byla stále na úrovni 65 %.
(309)
Komise se ve své analýze dále zohlednila, že instalovanou kapacitu je možné přizpůsobit pro výrobu jiných typů skla, které nepatří do oblasti působnosti tohoto šetření. Proto také Komise i z tohoto důvodu nesouhlasí s názorem účastníka řízení, že vysoká instalovaná kapacita je z ekonomického hlediska neudržitelná.
(310)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem Komise odmítá tvrzení předložená účastníky řízení a opakuje, že vývoj spotřeby, kapacity a využití kapacity v průběhu posuzovaného období, a to jak při oddělené, tak i kumulativní analýze, nejsou takové povahy, aby narušily příčinnou souvislost zjištěnou mezi podstatnou újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie a subvencovaným dovozem.
2.4 Vývoj v oblasti solárních modulů
(311)
Podle informací, které má Komise k dispozici (20), se přibližně 80-85 % solárního skla prodává výrobcům solárních modulů (krystalické křemíkové fotovoltaické moduly a fotovoltaické moduly s tenkým filmem) a přibližně 15-20 % se prodává výrobcům solárních fototermických kolektorů na ohřev vody. Proto mají trendy pozorované v odvětví solárních modulů významný dopad na spotřebu solárního skla.
(312)
Po poskytnutí informací dva účastníci tvrdili, že kromě vývoje spotřeby dotčeného výrobku byla újma způsobená výrobnímu odvětví Unie zapříčiněna také poklesem spotřeby solárních modulů a ztrátami, které toto výrobní odvětví utrpělo na konci roku 2011 a začátkem roku 2012. Dopad finančních potíží výrobců solárních panelů na trh se solárním sklem se údajně začal projevovat koncem roku 2011 a v roce 2012, a to v důsledku nezbytné časové prodlevy mezi těmito dvěma událostmi.
(313)
Ve stejném období, tj. 2009-2012, se spotřeba solárních modulů neustále zvyšovala, a ačkoli v roce 2012 došlo k poklesu, úroveň spotřeby zůstala o 221 % vyšší než v roce 2009 a o 44 % vyšší než v roce 2010 (21). Kromě toho bylo zjištěno, že i když poptávku po modulech v Unii původně vytvořily režimy finanční podpory, hlavně zaručené výkupní ceny, nelze dospět k závěru, že škrty v těchto cenách (na konci roku 2011 a na počátku roku 2012) narušily příčinnou souvislost mezi subvencovanými dovozy a újmou (22). Důvodem byla skutečnost, že poptávka po solárních modulech zůstala ve stejném období let 2009-2012 relativně vysoká.
(314)
Během posuzovaného období proto zůstala úroveň spotřeby solárních modulů, a v důsledku toho i poptávka po solárním skle, vysoká. Její mírný pokles v roce 2012 nemůže být sám o sobě považován za tak silný faktor, aby narušil zjištěnou příčinnou souvislost mezi subvencovaným dovozem z ČLR a podstatnou újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie.
(315)
Podobně, vzhledem k tomu, že poptávka po solárních modulech zůstala v období 2009-2012 poměrně vysoká a poptávka po solárním skle se ve stejném období zvýšila o 65 %, nelze dopad zhoršené finanční situace výrobců solárních modulů na konci roku 2011/začátkem roku 2012 na spotřebu solárního skla sám o sobě považovat za tak silný faktor, aby narušil zjištěnou příčinnou souvislost mezi subvencovaným dovozem solárního skla z ČLR a podstatnou újmou, která byla způsobena výrobnímu odvětví Unie.
(316)
S ohledem na výše uvedené skutečnosti Komise potvrzuje, že vývoj spotřeby solárních modulů nemůže být sám o sobě považován za tak silný faktor, aby narušil zjištěnou příčinnou souvislost mezi subvencovaným dovozem z ČLR a podstatnou újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie.
3. Závěr
(317)
Šetření prokázalo příčinnou souvislost mezi podstatnou újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie a subvencovaným dovozem z ČLR. Komise analyzovala další možné příčiny újmy, jako je dovoz z jiných třetích zemí, vývozní výkonnost výrobního odvětví Unie, změny struktury spotřeby a výrobní kapacity nebo tržní situaci některých uživatelů dotčeného výrobku. U žádné z nich, ať byla analyzována jednotlivě nebo souhrnně, nabylo zjištěno, že by mohla narušit zjištěnou příčinnou souvislost mezi subvencovaným dovozem z ČLR a podstatnou újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie.
(318)
Na základě výše uvedené analýzy, v jejímž rámci byly účinky všech známých činitelů na situaci výrobního odvětví Unie náležitě odlišeny a odděleny od účinků subvencovaného dovozu způsobujícího újmu, se vyvozuje závěr, že subvencovaný dovoz z dotčené země způsobil výrobnímu odvětví Unie podstatnou újmu ve smyslu čl. 8 odst. 6 základního nařízení.
(319)
Po období šetření několik výrobců solárního skla v Unii veřejně oznámilo ukončení výrobní činnosti, v důsledku čehož se značná provozní kapacita nevyhnutelně přesunula do nevyužité kapacity. To dále posiluje výše stanovenou příčinnou souvislost a prokazuje zničující účinek subvencovaného dovozu na výrobní odvětví Unie.
F. ZÁJEM UNIE
(320)
V souladu s článkem 31 základního nařízení Komise zkoumala, zda navzdory závěru o subvenci působící újmu nebylo v tomto případě jednoznačně v zájmu Unie přijímat opatření. Analýza zájmu Unie vycházela z posouzení všech různých relevantních zájmů, včetně zájmů výrobního odvětví Unie, dovozců, dodavatelů surovin a uživatelů dotčeného výrobku.
1. Zájem výrobního odvětví Unie
(321)
Výrobní odvětví Unie v období šetření přímo zaměstnávalo ve výrobě a prodeji obdobného výrobku přibližně 860 osob. Šetření prokázalo, že výrobnímu odvětví Unie byla v období šetření způsobena podstatná újma zapříčiněná subvencovaným dovozem z dotčené země. Někteří výrobci v Unii již byli nuceni uzavřít svá výrobní zařízení a někteří jiní se potýkali s platební neschopností (23). Pokud by opatření nebyla uložena, jeví se další zhoršení situace výrobního odvětví Unie jako velmi pravděpodobné.
(322)
Očekává se, že uložení antisubvenčních cel odstraní účinky subvence působící újmu, která spočívají v narušení obchodu, a obnoví účinnou hospodářskou soutěž na trhu Unie a výrobnímu odvětví Unie umožní přizpůsobit ceny obdobného výrobku tak, aby zohledňovaly výrobní náklady, což zlepší jeho ziskovost. Lze rovněž očekávat, že uložení opatření umožní výrobnímu odvětví Unie získat zpět alespoň část podílu na trhu, o nějž přišlo v průběhu posuzovaného období, což bude mít kladný dopad na jeho celkovou finanční situaci.
(323)
Výrobní odvětví Unie by navíc mělo mít lepší přístup ke kapitálu a mělo by být schopno dalších investic do výzkumu, vývoje a inovací na trhu se solárním sklem.
(324)
A konečně je pravděpodobné, že výrobci v Unii, kteří byli nuceni zastavit výrobu v důsledku tlaku čínského subvencovaného dovozu, by mohli znovu zahájit své podnikání. Celkově by podle tohoto scénáře byla zajištěna nejen stávající pracovní místa ve výrobním odvětví Unie, ale existovaly by i reálné vyhlídky na další rozšíření výroby a zvýšení zaměstnanosti.
(325)
Pokud by opatření přijata nebyla, lze očekávat, že dojde k další ztrátě podílu na trhu s dalším zhoršením ziskovosti výrobního odvětví Unie. To by bylo z krátkodobého až střednědobého hlediska neudržitelné. V důsledku toho by kromě velkého počtu výrobců v Unii, kteří byli již z trhu vytlačeni, mohla platební neschopnost hrozit také dalším výrobcům, což by v krátkodobém až střednědobém výhledu vedlo k pravděpodobnému zániku výrobního odvětví Unie s následným závažným dopadem na stávající pracovní místa.
(326)
Vyvozuje se proto závěr, že uložení antisubvenčních cel by bylo v zájmu výrobního odvětví Unie.
2. Zájem dovozců a obchodníků, kteří nejsou ve spojení
(327)
Hlavní předmět podnikání dvou spolupracujících dovozců tvořilo obchodování s dotčeným výrobkem. Oba diverzifikovali zdroje dotčeného výrobku, jinak řečeno. neodebírali jej jen z ČLR, ale také z Unie a z třetích zemí.
(328)
Bylo předloženo tvrzení, že přijetí opatření týkajících se dotčeného výrobku by nepříznivě ovlivnilo podnikatelskou činnost dovozců. Za prvé by uložení cel nevedlo k vyloučení veškerého dovozu z ČLR. Zadruhé, i když lze očekávat, že uložení opatření se může nepříznivě odrazit na finanční situaci dovozců dovážejících pouze nebo hlavně z ČLR, vzhledem k možnosti odebírat dotčený výrobek z třetích zemí lze předpokládat, že dovozci pružně změní zdroje svých dodávek, bude-li to nutné.
(329)
Vyvozuje se proto závěr, že uložení opatření na navržené úrovni může mít určitý nepříznivý dopad na situaci dovozců dotčeného výrobku, kteří nejsou ve spojení, ale i to, že jejich dopad zmírňuje skutečnost, že dovozci a obchodníci mohou využít jiné zdroje dodávek, jak z třetích zemí, tak z odvětví Unie, které má kapacitu zvýšit svou výrobu, a v každém případě uložená opatření nepřeváží nad pozitivním dopadem pro ostatní strany.
3. Zájem dodavatelů surovin
(330)
Při šetření nespolupracoval žádný dodavatel surovin. Jelikož nebyly dostupné údaje od těchto dodavatelů, nebyly k dispozici ani žádné důkazy o tom, že by uložení opatření bylo proti zájmu uvedených účastníků.
4. Zájem uživatelů
(331)
Všichni uživatelé, kteří odpověděli, jsou výrobci solárních modulů a/nebo fototermických kolektorů. Tři uživatelé se vyslovili pro uložení antisubvenčních cel s tím, že výrobní odvětví Unie vyrábí lepší solární sklo, které čínské společnosti nemohou vždy dodat. Tři další uživatelé byli naopak proti uložení antisubvenčních opatření. Tito uživatelé očekávají, že uložení antisubvenčních cel by mělo nepříznivý dopad na jejich obchodní činnost. Předpokládají, že nejsou schopni přenést zvýšení cen na konečného spotřebitele vzhledem k tíživé situaci, v níž se odvětví solárních modulů nachází.
(332)
Podle informací od uživatelů představuje solární sklo pouze asi 6-8 % celkových nákladů na solární moduly. Solární sklo tedy tvoří pouze omezenou část nákladů a konečné hodnoty fotovoltaických modulů. Kromě toho lze předpokládat, že pokud budou uložena antisubvenční cla na solární sklo dovážené z ČLR, dopad na celkové náklady solárních modulů by měl být nižší než 1 %. Je to způsobeno hlavně tím, že spolupracující uživatelé nakupují významné množství solárního skla od výrobců v Unii.
(333)
Možné zavedení antisubvenčních cel, ve srovnání s opačným scénářem bez uložení cel, proto sice pravděpodobně způsobí mírný nárůst cen vstupů pro solární moduly, neočekává se však, že bude mít závažný nepříznivý dopad na náklady a na konečné ceny solárních modulů od výrobního odvětví Unie.
(334)
Kromě toho někteří uživatelé již odebírají z jiných zdrojů dodávek, např. z Turecka a Indie, a ti by neměli být nepříznivě ovlivněni uložením antisubvenčních cel. Ostatní uživatelé se mohou také přeorientovat na jiné zdroje dodávek, a to buď z třetích zemí, nebo od výrobního odvětví Unie.
(335)
Vzhledem k výše uvedenému Komise odmítá námitky, které někteří uživatelé vznesli proti uložení opatření.
5. Aspekty hospodářské soutěže
(336)
Jeden dovozce tvrdil, že někteří výrobci v Unii jsou účastníky celosvětového kartelu výrobců plochého skla (které zahrnuje i solární sklo) a Evropská komise jim v roce 2007 uložila pokutu, a proto využívají antisubvenční nástroj k tomu, aby si od členů kartelu vynahradili ztráty, jež jim vznikly z pokut za kartel a ze ztráty podílu na trhu v Unii. Kromě toho, má-li být přístup na trh Unie omezen pomocí antisubvenčních cel, budou výrobci v Unii více motivováni k tomu, aby uzavřeli kartel nebo zahájili jiné jednání narušující hospodářskou soutěž v souvislosti s takovým zbožím, jako je bytové zařízení, kde mají v Unii jen slabou schopnost dosahovat pákového efektu.
(337)
Tato tvrzení by měla být odmítnuta. Za prvé, Komise konstatuje, že kartel přestal fungovat v roce 2007. Účinky kartelu v minulosti proto neměly žádný dopad na odvětví během posuzovaného období. Za druhé, žádný z výrobců zařazených do vzorku výrobců v Unii a žádný ze současných výrobců v Unii s nejvyšším objemem prodeje se na kartelu nepodílel. Zatřetí se neočekává, že eventuální uložení antisubvenčních cel bude mít dopad na soutěžní chování výrobního odvětví Unie, jelikož na jedné straně nedojde ke změně struktury trhu Unie, a na druhé straně mají podniky obecnou povinnost dodržovat platné předpisy Unie a vnitrostátní předpisy upravující hospodářskou soutěž bez ohledu na to, zda jsou cla uložena či nikoli.
(338)
Jeden dovozce vznesl rovněž námitku, že uložení cel by mělo nepříznivý dopad na trh s anitreflexním povlakem solárního skla v Unii. Tento trh, který daný dovozce definoval jako související trh, údajně ovládají výrobci v Unii a uložení opatření by posílilo jejich postavení na úkor konkurenčních dodavatelů antireflexního povlaku. Kromě toho bylo uvedeno, že dovozci mají potíže se získáváním zakázek od výrobců v Unii nebo s dodávkou takových zakázek v přiměřených lhůtách a za rozumné ceny.
(339)
Trh s antireflexním povlakem je součástí šetření, nikoli souvisejícím trhem. Šetřením bylo prokázáno, že výrobci v Unii v průběhu období šetření zůstali v tomto segmentu trhu stále konkurenceschopní navzdory relativně vyšším cenám, které si účtují z důvodu, že trh považuje jejich výrobky s povlakem za výrobky s kvalitativní výhodou. Nebyly však poskytnuty žádné důkazy o tom, že by výrobní odvětví Unie nebylo schopno uspokojit případnou vyšší poptávku po solárním skle s antireflexním povlakem. Tento argument by proto měl být odmítnut.
(340)
Pokud jde o tvrzení, že výrobci v Unii odmítali zakázky nebo včasné dodávky za rozumné ceny, je pouze na každém výrobci, jakou obchodní strategii si zvolí, pokud tento výrobce nebo výrobci nemají samostatně nebo společně dominantní postavení na relevantním trhu. Na trhu Unie existuje dostatečná hospodářská soutěž, aby bylo možno měnit a/nebo diverzifikovat dodavatele. Tento argument by proto také měl být odmítnut.
6. Závěr ohledně zájmu Unie
(341)
S ohledem na výše uvedené skutečnosti se vyvozuje závěr, že na základě posouzení všech různých zájmů jako celku, je v zájmu Unie uložit konečná opatření vůči dovozu solárního skla pocházejícího z ČLR.
G. VYROVNÁVACÍ OPATŘENÍ
(342)
Vzhledem k závěrům, pokud jde o subvencování, újmu, příčinné souvislosti a zájem Unie, by měla být zavedena konečná vyrovnávací opatření, aby se zabránilo působení další újmy výrobnímu odvětví Unie subvencovaným dovozem.
1. Úroveň pro odstranění újmy
(343)
Ke stanovení výše těchto opatření byla vzata v úvahu zjištěná subvenční rozpětí a výše cla nezbytná pro odstranění újmy, která byla způsobena výrobcům v Unii, aniž by přitom bylo překročeno zjištěné subvenční rozpětí.
(344)
Při výpočtu výše cla nezbytného k odstranění účinků subvencování působícího újmu se mělo za to, že by případná opatření měla výrobnímu odvětví Unie umožnit pokrýt výrobní náklady a dosáhnout zisku před zdaněním, kterého může přiměřeně dosáhnout toto výrobní odvětví u prodeje obdobného výrobku v Unii za běžných podmínek hospodářské soutěže, tedy bez subvencovaného dovozu.
(345)
Za přiměřené minimum, kterého by mohlo výrobní odvětví Unie pravděpodobně dosáhnout, pokud by neexistoval subvencovaný dovoz působící újmu, lze považovat ziskové rozpětí 8,3 % z obratu. Toto ziskové rozpětí vychází z průměrného zisku dosahovaného výrobci v Unii zařazenými do vzorku v roce 2010, kdy dovoz dotčeného výrobku byl ještě malý, a proto zatím nemohl narušit běžné podmínky hospodářské soutěže.
(346)
Na tomto základě byla vypočtena také cena obdobného výrobku nepůsobící újmu výrobnímu odvětví Unie. Cena nepůsobící újmu byla získána připočtením výše uvedeného ziskového rozpětí 8,3 % k výrobním nákladům výrobců v Unii zařazených do vzorku během období šetření.
(347)
Nezbytné zvýšení ceny pak bylo určeno na základě porovnání vážené průměrné dovozní ceny spolupracujících vyvážejících výrobců v ČLR zařazených do vzorku, jež byla stanovena pro účely výpočtů v souvislosti s cenovým podbízením, náležitě upravené o náklady na dovoz a celní poplatky, s váženou průměrnou cenou obdobného výrobku prodávaného výrobci z Unie zařazenými do vzorku na trhu Unie v období šetření nepůsobící újmu. Veškeré rozdíly, jež byly výsledkem tohoto srovnání, pak byly vyjádřeny jako procento vážené průměrné hodnoty CIF dovozu.
(348)
Po poskytnutí informací jeden účastník zpochybnil ziskové rozpětí použité jako cílový zisk. Uvedl, že Komise měla zohlednit všechny ostatní činitele které ovlivnily ziskovost v období šetření. Tvrdil, že přiměřený cílový zisk nemůže být vyšší než 5 %.
(349)
Komise tato tvrzení z následujících důvodů odmítá. Použitý výpočet cílového zisku není založen na odhadu, ale na skutečném zisku, jehož dosáhlo výrobní odvětví Unie před narušením hospodářské soutěže způsobeným čínským subvencovaným dovozem. Komise to považuje za přiměřený zisk a rovněž vzala v úvahu, že se situace na trhu neodlišuje výrazně od období šetření, ponecháme-li stranou dopady čínského subvencovaného dovozu. Prohlášení účastníka v tomto ohledu, že spotřeba v roce 2010 byla mnohem vyšší než v roce 2012, je věcně nesprávné. Jak je uvedeno v oddíle E bodě 2.3, spotřeba v roce 2010 byla na podobné úrovni jako v roce 2012. V roce 2010 také výrobní odvětví Unie s ohledem na očekávaný silný růst poptávky zvyšovalo kapacitu, což nepříznivě ovlivnilo jeho zisk v uvedeném roce. Navrhovaný cílový zisk ve výši 5 % je dále neodůvodněný, jelikož není založen na žádných údajích nebo skutečných výpočtech, a proto se zamítá.
2. Opatření
(350)
Vzhledem k výše uvedenému a v souladu s článkem 15 základního nařízení by mělo být uloženo konečné vyrovnávací clo na dovoz solárního skla pocházejícího z ČLR, a to na úrovni nižší z hodnot zjištěného subvenčního rozpětí a rozpětí újmy podle pravidla nižšího cla. V tomto případě by v souladu s tímto pravidlem měla být celní sazba stanovena na úrovni zjištěných subvenčních rozpětí.
(351)
Vzhledem k vysoké úrovni spolupráce vyvážejících výrobců z ČLR bylo clo pro „všechny ostatní společnosti“ stanoveno na úrovni nejvyššího cla, jež má být uloženo společnostem, které byly buď zařazeny do vzorku, nebo během šetření spolupracovaly. Clo pro všechny ostatní společnosti bude použito na společnosti, které v rámci šetření nespolupracovaly.
(352)
Pro spolupracující čínské společnosti nezařazené do vzorku, které jsou uvedeny v příloze, je konečná celní sazba stanovena jako vážený průměr sazeb pro společnosti zařazené do vzorku.
(353)
Na základě výše uvedených skutečností se sazby, podle nichž se tato cla ukládají, stanovují takto:
Název společnosti
Subvenční rozpětí
Rozpětí újmy
Vyrovnávací clo
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
3,2 %
39,3 %
3,2 %
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
17,1 %
26,2 %
17,1 %
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
12,8 %
42,1 %
12,8 %
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
16,7 %
17,1 %
16,7 %
Ostatní spolupracující společnosti uvedené v příloze I
12,4 %
33,2 %
12,4 %
Všechny ostatní společnosti
17,1 %
42,1 %
17,1 %
(354)
Výše uvedená vyrovnávací opatření se stanoví ve formě valorických cel, což znamená v poměru k hodnotě dovozu.
(355)
Individuální sazby vyrovnávacího cla pro společnosti uvedené v tomto nařízení byly stanoveny na základě zjištění tohoto šetření. Proto odrážejí situaci zjištěnou v průběhu šetření, pokud jde o uvedené společnosti vybrané do vzorku, přičemž pro spolupracující společnosti nevybrané do vzorku se použijí průměrné celní sazby.
(356)
Uvedené celní sazby se tedy (na rozdíl od celostátního cla platného pro „všechny ostatní společnosti“) vztahují výlučně na dovoz výrobků pocházejících z dotčené země a vyrobených těmito společnostmi, a tedy konkrétními uvedenými právnickými osobami. Na dovážené výrobky vyrobené jakoukoli jinou společností, která není jmenovitě uvedena v článku 1, včetně subjektů ve spojení se společnostmi konkrétně uvedenými, se tyto sazby nevztahují a tyto výrobky podléhají celní sazbě platné pro „všechny ostatní společnosti“.
(357)
Každou žádost o použití individuální vyrovnávací celní sazby pro jednotlivé společnosti (například poté, co se změnil název subjektu, nebo po vytvoření nových výrobních nebo obchodních subjektů) je třeba předložit Komisi spolu se všemi příslušnými informacemi, zejména pokud jde o jakékoli změny v činnostech společnosti spojených s výrobou, domácím prodejem a prodejem na vývoz, např. v souvislosti se změnou názvu nebo změnou týkající se výrobních a obchodních subjektů. Je-li to na místě, nařízení se poté pozmění tak, že se aktualizuje seznam společností využívajících individuální celní sazby.
(358)
Aby bylo zajištěno řádné vymáhání vyrovnávacího cla, neměla by se zbytková celní sazba vztahovat jen na nespolupracující vyvážející výrobce, ale rovněž na výrobce, kteří v období šetření neuskutečnili žádný vývoz do Unie, kromě těch, kteří při šetření spolupracovali.
(359)
Po poskytnutí informací žadatel tvrdil, že valorická antidumpingová a vyrovnávací cla jsou neúčinná a požádal Komisi o uložení opatření v podobě minimální dovozní ceny. Minimální dovozní cenu navíc navrhlo i několik uživatelů. Důvody předložené účastníky řízení a příčiny, proč Komise tyto žádosti zamítla, jsou uvedeny v 144. až 168. bodě prováděcího nařízení Komise (EU) č. 470/2014 (24) (dále jen „konečné antidumpingové nařízení“).
(360)
Po poskytnutí informací nabídli tři vyvážející výrobci zařazení do vzorku a společnost Henan Yuhua cenové závazky ve formě minimálních dovozních cel. Komise navržené závazky zamítla z důvodů uvedených ve 172. až 179. bodě odůvodnění nařízení o uložení konečného antidumpingového cla.
(361)
Opatření tohoto nařízení jsou v souladu se stanoviskem výboru zřízeného podle čl. 25 odst. 1 základního nařízení,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Ukládá se konečné vyrovnávací clo na dovoz solárního skla složeného z tvrzeného plochého sodnovápenatého skla s obsahem železa menším než 300 ppm, solární propustností větší než 88 % (měřeno podle AM1,5 300-2 500 nm), protitepelnou odolností až do 250 °C (měřeno dle EN 12150), odolností proti teplotním šokům Δ 150 K (měřeno podle normy EN 12150) a minimální mechanickou pevností 90 N/mm2 nebo vyšší (měřeno podle normy EN 1288-3) v současnosti kódu KN ex 7007 19 80 pocházejícího z Čínské lidové republiky. Solární sklo s povlakem (jednostranným nebo oboustranným) spadá pod kód TARIC 7007198019 a solární sklo bez povlaku spadá pod kód TARIC 7007198011.
2. Sazby vyrovnávacího cla použitelné na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením pro výrobek popsaný v odstavci 1 a vyrobený společnostmi uvedenými v tabulce se stanoví takto:
Společnost
Vyrovnávací clo
Doplňkový kód TARIC
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
3,2 %
B943
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
17,1 %
B944
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
12,8 %
B945
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
16,7 %
B946
Ostatní spolupracující společnosti uvedené v příloze I
12,4 %
Všechny ostatní společnosti
17,1 %
B999
3. Uplatnění individuálních sazeb vyrovnávacího cla stanovených pro společnosti uvedené v odstavci 2 je podmíněno předložením platné obchodní faktury, která musí splňovat požadavky stanovené v příloze II, celním orgánům členských států. V případě nepředložení takové faktury se použije celní sazba vztahující se na „všechny ostatní společnosti“.
4. Není-li stanoveno jinak, použijí se platné celní předpisy.
Článek 2
Pokud případný nový vyvážející výrobce v Čínské lidové republice poskytne Komisi dostatečné důkazy o tom, že:
-
v průběhu období šetření (od 1. ledna 2012 do 31. prosince 2012) nevyvážel do Unie výrobek popsaný v čl. 1 odst. 1,
-
není ve spojení s žádným vývozcem nebo výrobcem v Čínské lidové republice, na které se vztahují opatření uložená tímto nařízením,
-
po skončení období šetření, na němž jsou založena tato opatření, buď vyvezl dotčený výrobek do Unie, nebo uzavřel neodvolatelný smluvní závazek vyvézt značné množství dotčeného výrobku do Unie,
ustanovení čl. 1 odst. 2 mohou být změněna zařazením nového vyvážejícího výrobce mezi spolupracující společnosti nezařazené do vzorku, na něž se tudíž vztahuje vážená průměrná celní sazba ve výši 12,4 %.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 13. května 2014.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 471/2014
z dnia 13 maja 2014 r.
nakładające ostateczne cła wyrównawcze na przywóz szkła solarnego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1), w szczególności jego art. 15,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1. Wszczęcie postępowania
(1)
W dniu 27 kwietnia 2013 r. Komisja Europejska („Komisja”) powiadomiła o wszczęciu postępowania antysubsydyjnego w odniesieniu do przywozu do Unii Europejskiej szkła solarnego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL” lub „Chiny”) w drodze zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej („zawiadomienie o wszczęciu”) (2).
(2)
Komisja wszczęła postępowanie w następstwie skargi złożonej w dniu 14 marca 2013 r. przez EU ProSun Glass („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących ponad 25 % całkowitej unijnej produkcji szkła solarnego. Skarga zawierała dowody prima facie wskazujące na subsydiowanie szkła solarnego i wynikającą z niego istotną szkodę, co uznano za wystarczające uzasadnienie wszczęcia postępowania.
(3)
Zgodnie z art. 10 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 597/2009 („rozporządzenie podstawowe”) Komisja powiadomiła rząd Chińskiej Republiki Ludowej przed wszczęciem postępowania o otrzymaniu odpowiednio udokumentowanej skargi zawierającej zarzut, iż subsydiowany przywóz szkła solarnego pochodzącego z ChRL powoduje istotną szkodę dla przemysłu unijnego. Komisja zaprosiła rząd ChRL do konsultacji mających na celu wyjaśnienie sytuacji w związku z informacjami zawartymi w skardze i osiągnięcie wspólnie uzgodnionego rozwiązania.
(4)
Rząd ChRL przyjął to zaproszenie, po czym przeprowadzono konsultacje. W trakcie konsultacji nie osiągnięto wspólnie uzgodnionego rozwiązania. Komisja uwzględniła jednak należycie wyjaśnienia rządu ChRL dotyczące programów wymienionych w skardze. Po zakończeniu konsultacji rząd ChRL przedstawił swoje uwagi.
2. Równoległe postępowanie antydumpingowe
(5)
W dniu 28 lutego 2013 r. Komisja ogłosiła wszczęcie postępowania antydumpingowego w odniesieniu do przywozu do Unii szkła solarnego pochodzącego z ChRL w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3).
(6)
W dniu 27 listopada 2013 r. Komisja nałożyła rozporządzeniem (UE) nr 1205/2013 (4) tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz szkła solarnego pochodzącego z ChRL.
(7)
Analizy szkody przeprowadzone w ramach niniejszego dochodzenia antysubsydyjnego i w ramach równoległego dochodzenia antydumpingowego opierają się na takiej samej definicji przemysłu unijnego, na tych samych reprezentatywnych producentach unijnych i okresie objętym dochodzeniem oraz, o ile nie określono inaczej, prowadziły do identycznych wniosków. Rozwiązanie takie uznano za stosowne dla usprawnienia analizy szkody i uzyskania spójnych ustaleń w ramach obu postępowań. Dlatego też uwagi na temat aspektów szkody przedłożone w ramach któregokolwiek z postępowań były uwzględniane w ramach obydwu.
3. Strony zainteresowane postępowaniem
(8)
Komisja oficjalnie zawiadomiła skarżących, innych znanych producentów unijnych, znanych producentów eksportujących w ChRL, znanych importerów, dostawców, dystrybutorów, użytkowników i znane zainteresowane stowarzyszenia, jak również władze ChRL, o wszczęciu postępowania. W zawiadomieniu o wszczęciu zwrócono się do wszystkich stron zainteresowanych dochodzeniem o zgłoszenie się do Komisji.
(9)
Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu.
(10)
Skarżący, producenci eksportujący w ChRL, importerzy i władze ChRL przedstawili swoje opinie. Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.
3.1. Kontrola wyrywkowa
(11)
Komisja ogłosiła w zawiadomieniu o wszczęciu, że może objąć dochodzeniem tylko rozsądnie ograniczoną liczbę producentów eksportujących w ChRL, niepowiązanych importerów i producentów unijnych, którzy mogą zostać wybrani do próby zgodnie z art. 27 rozporządzenia podstawowego.
3.2. Kontrola wyrywkowa producentów unijnych
(12)
Komisja wybrała do próby pięć przedsiębiorstw spośród ośmiu producentów, którzy zgłosili się na podstawie największej reprezentatywnej wielkości sprzedaży produktu podobnego w okresie objętym dochodzeniem („OD”).
(13)
W następstwie wizyt weryfikacyjnych Komisja podjęła decyzję o wykreśleniu jednego z pięciu przedsiębiorstw objętych próbą, jako że przedsiębiorstwa tego nie uznano za reprezentatywne dla przemysłu unijnego, ponieważ był to jedyny z ośmiu producentów, którzy się zgłosili, który był w fazie rozruchu. W związku z tym Komisja uznała, że istnieje ryzyko, że w przypadku włączenia go do próby wskaźniki szkody, a w szczególności rentowność, mogą nie dać wiarygodnego obrazu stanu przemysłu unijnego.
(14)
W konsekwencji dobrana ostatecznie próba składa się z czterech producentów unijnych. Ich produkcja odpowiada 79 % sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym w OD. Próbę uznano więc za reprezentatywną dla przemysłu unijnego.
(15)
Trzech producentów unijnych zwróciło się na podstawie art. 29 rozporządzenia podstawowego z wnioskiem o objęcie ich tożsamości klauzulą poufności. Twierdzili oni, że ujawnienie ich tożsamości mogłoby spowodować ryzyko znaczących niekorzystnych skutków dla ich działalności gospodarczej. Komisja zbadała przedstawione powody i zaakceptowała ich wnioski. Ze względu na ograniczoną liczbę producentów w Unii żadne inne nazwy nie zostały ujawnione w dokumencie dotyczącym ujawnienia ogólnych ustaleń, gdyż umożliwiłoby to identyfikację przedsiębiorstw, które poprosiły o anonimowość.
(16)
Tożsamość spółki Interfloat Corporation/GMB Glasmanufaktur Brandenburg GmbH („GMB/IF”) była już jednak znana, jako że spółka ta ogłosiła publicznie, że jest ona jednym ze skarżących. Nazwę tej spółki wymieniono zatem w dokumencie dotyczącym ujawnienia ogólnych ustaleń.
(17)
Ponadto w nieobjętej klauzulą poufności wersji uwag dotyczących ujawnienia skarżący wymienił trzech producentów unijnych, którzy zaprzestali działalności (Guardian, AGC i Centrosolar Glass), oraz czwarte przedsiębiorstwo, które znacznie zmniejszyło swoją produkcję (Saint Gobain).
3.3. Kontrola wyrywkowa producentów eksportujących w ChRL
(18)
W zawiadomieniu o wszczęciu zwrócono się do wszystkich producentów eksportujących w ChRL o zgłoszenie się do Komisji i dostarczenie w podanym terminie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.
(19)
Dziewięciu producentów eksportujących lub grup producentów eksportujących przedstawiło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. Współpracujące przedsiębiorstwa odpowiadają prawie 100 % zgłoszonego wywozu szkła solarnego do Unii w 2012 r.
(20)
Zgodnie z art. 27 rozporządzenia podstawowego Komisja dobrała próbę czterech producentów eksportujących lub grup producentów eksportujących na podstawie największej reprezentatywnej wielkości wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii, którą można było odpowiednio zbadać w dostępnym czasie. Wybrana próba odpowiada 76 % całkowitej wielkości wywozu do Unii produktu objętego postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem.
(21)
Zgodnie z art. 27 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja poinformowała wszystkie zainteresowane strony o wybranej próbie i zaprosiła je do przedstawienia uwag. Nie otrzymano żadnych uwag.
3.4. Badanie indywidualne
(22)
Żaden producent eksportujący z ChRL nie zgłosił wniosku o indywidualne badanie na podstawie art. 27 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.
3.5. Kontrola wyrywkowa importerów niepowiązanych i użytkowników
(23)
Czterech niepowiązanych importerów udzieliło odpowiedzi na pytania zawarte w formularzu dotyczącym kontroli wyrywkowej załączonym do zawiadomienia o wszczęciu, podczas gdy dwóch importerów i 12 użytkowników przesłało odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Ze względu na niską liczbę współpracujących importerów kontrola wyrywkowa nie była konieczna.
4. Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i wizyty weryfikacyjne
(24)
Kwestionariusze zostały przesłane do rządu ChRL i do objętych próbą producentów eksportujących, do objętych próbą producentów unijnych, do wszystkich importerów, którzy się zgłosili, oraz do wszystkich użytkowników, którzy się zgłosili. Rządowi ChRL przesłano również dodatek do kwestionariusza, który mu wysłano, oraz zwrócono się o przekazanie go państwowym bankom komercyjnym w ChRL, które w okresie objętym dochodzeniem udzieliły pożyczek objętym próbą przedsiębiorstwom. Rząd ChRL poinformował, że przekazał ten dodatek bankom objętym postępowaniem, ale nie otrzymał żadnych odpowiedzi.
(25)
Otrzymano odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu od czterech objętych próbą producentów eksportujących w ChRL, od wszystkich objętych próbą producentów unijnych, dwóch niepowiązanych importerów unijnych oraz 12 użytkowników.
(26)
Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje przedłożone przez zainteresowane strony i uznane za niezbędne do ostatecznego stwierdzenia subsydiowania, ustalenia wynikającej z niego szkody oraz oceny interesu Unii. Przeprowadzono następujące wizyty weryfikacyjne:
a)
producenci eksportujący w ChRL:
-
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd; Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd. („Flat Solar Group”),
-
Henan Yuhua Photovoltaic New Material Co., Ltd,
-
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd. („Xinyi PV”);
b)
rząd ChRL:
-
Ministerstwo Handlu, Pekin,
-
Chińska Komisja Nadzoru Bankowego, Pekin;
c)
producenci unijni:
-
GMB/IF, Niemcy,
-
[poufne],
-
[poufne],
-
[poufne],
-
[poufne];
d)
niepowiązani importerzy:
-
Vetrad NV, Niderlandy;
e)
użytkownicy:
-
Sunerg Solar SRL, Włochy,
-
Viessmann Faulquemont S.A.S., Francja.
(27)
Wszystkim zainteresowanym stronom przesłano dokument dotyczący ujawnienia ustaleń, który zawierał istotne fakty i ustalenia, na podstawie których Komisja zaproponowała nałożenie ceł wyrównawczych na szkło solarne pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej. Wszystkie strony poinformowano o terminie, w którym mogą zgłaszać uwagi na temat ujawnienia ustaleń.
(28)
Uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały rozpatrzone i w stosownych przypadkach uwzględnione.
(29)
Rząd Chin („rząd ChRL”) stwierdził, że wspomniany dokument dotyczący ujawnienia ustaleń nie spełnia norm określonych w art. 22.3 i 22.5 ASCM, ponieważ nie określono w nim wystarczająco szczegółowo ustaleń i wniosków organu prowadzącego dochodzenie. Rząd ChRL nie przedstawił jednak żadnego konkretnego przykładu tego rzekomego niespełnienia norm. Po dokładnym przeglądzie tego dokumentu Komisja jest zdania, że zawiera on informacje wystarczające do umożliwienia rządowi ChRL wykonywania przysługujących mu praw do obrony.
(30)
Pewnych informacji nie można było przedstawić w dokumencie dotyczącym ujawnienia ustaleń, gdyż były to poufne informacje handlowe, i zostały one ujawnione wyłącznie objętym próbą producentom eksportującym, których dotyczy postępowanie. Objętym próbą producentom eksportującym przesłano szczegółowe poufne ustalenia zawierające obliczenia i informacje na temat każdego programu i korzyści, wobec których zastosowano środki wyrównawcze, i wyznaczono termin 25 dni na zgłoszenie uwag.
5. Okres objęty dochodzeniem
(31)
Dochodzenie dotyczące subsydiowania i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).
B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
1. Produkt objęty postępowaniem
(32)
Produktem objętym dochodzeniem jest szkło solarne zawierające płaskie hartowane szkło sodowo-wapniowe o zawartości żelaza mniejszej niż 300 ppm, współczynniku przepuszczalności promieniowania słonecznego ponad 88 % (pomiar dokonany przy zakładanych parametrach AM 1,5 300-2 500 nm), odporności na działanie wysokich temperatur do 250 °C (pomiar dokonany zgodnie z normą EN 12150), odporności na szok termiczny Δ 150 K (pomiar dokonany zgodnie z normą EN 12150) i o wytrzymałości mechanicznej 90 N/mm2 lub większej (pomiar dokonany zgodnie z normą EN 1288-3) („produkt objęty postępowaniem”, zazwyczaj określany jako „szkło solarne”). Produkt objęty postępowaniem jest obecnie objęty kodem CN ex 7007 19 80.
2. Produkt podobny
(33)
W ramach dochodzenia wykazano, że produkt objęty postępowaniem, produkt produkowany i sprzedawany na rynku krajowym w ChRL, a także produkt produkowany i sprzedawany w Unii przez przemysł unijny mają podobne podstawowe właściwości i zastosowania fizyczne, chemiczne i techniczne. Dlatego uznaje się je za produkty podobne w rozumieniu art. 2 lit. c) rozporządzenia podstawowego.
3. Zakres produktów
(34)
Jeden z importerów niepowiązanych wniósł o wyłączenie z zakresu dochodzenia szkła ogrodniczego wykorzystywanego do budowy szklarni, argumentując, że w przypadku takich konstrukcji stosuje się szkło o różnorodnej wielkości, podczas gdy szkło solarne wytwarzane jest jedynie w pewnych ustalonych wielkościach. Importer ten przedstawił również certyfikat zaświadczający, że część jego przywozu stanowi szkło o zawartości żelaza wyższej niż 300 ppm. W rezultacie przywóz ten nie wchodzi w zakres produktu. W odniesieniu do pozostałej części jego przywozu, Komisja uważa, że pomimo różnicy w wielkości, takie tafle szkła mogą być również wykorzystywane jako szkło solarne. W celu obejścia cła importerzy mogliby przykładowo zamawiać większe tafle szkła, niż potrzebują, i następnie ciąć to szkło dopiero w Unii. Dlatego też szkło ogrodnicze o zawartości żelaza niższej niż 300 ppm stanowi część produktu objętego postępowaniem.
(35)
Kolejny niepowiązany importer twierdził, że przywożone przez niego szkło wykorzystywane do produkcji mebli (do szklanych półek, wypełnień panelowych, blatów, paneli do drzwi przesuwanych, paneli służących jako górna pokrywa mebli itp.) ma takie same lub bardzo podobne właściwości techniczne jak szkło solarne, jednak zwrócił się z wnioskiem o wyłączenie tego szkła z zakresu dochodzenia, jako że ma ono inne zastosowanie końcowe.
(36)
Na podstawie przedstawionych dowodów wydaje się jednak, że większa część szkła, które ten importer niepowiązany przywozi, nie posiada wszystkich opisanych powyżej właściwości technicznych szkła solarnego. W szczególności sześć rodzajów przywożonego szkła posiada zawartość żelaza znacznie powyżej 300 ppm, a jeden rodzaj charakteryzuje się zawartością żelaza poniżej 300 ppm, lecz jego współczynnik przepuszczalności promieniowania słonecznego jest znacznie niższy niż minimalna wartość 88 %, która jest wymagana, aby dany produkt zdefiniować jako szkło solarne.
(37)
Importer argumentował, że nawet jeśli te rodzaje szkła nie posiadają jednej z opisanych powyżej właściwości technicznych szkła solarnego, są one zgodne z pierwotną klasyfikacją szkła solarnego, tj. „płaskie hartowane szkło sodowo-wapniowe”. Komisja uważa jednak, że tylko te rodzaje szkła, które posiadają wszystkie właściwości techniczne szkła solarnego, są objęte zakresem dochodzenia. Dlatego żaden z wyżej wymienionych rodzajów szkła przywożonych przez tego konkretnego importera nie wchodzi w zakres dochodzenia.
(38)
Ze względu na pewność prawa trzeba jasno stwierdzić, że każdy rodzaj szkła ogrodniczego lub wykorzystywanego do produkcji mebli, który spełnia parametry techniczne określone w motywie 32, mieści się w zakresie produktu objętego postępowaniem, gdyż może on być wykorzystywany jak szkło solarne.
(39)
Po ujawnieniu ustaleń ten sam importer argumentował, że fakt niewyłączenia ze wspomnianego zakresu szkła solarnego, które może być również wykorzystywane jako szkło do produkcji mebli, powoduje wzrost obciążenia administracyjnego i opóźnienia dla przedsiębiorstw. Jest to rzekomo spowodowane faktem, że przedsiębiorstwa zobowiązane są do wysyłania organom celnym w Unii sprawozdań z badań za każdym razem, gdy organy celne mają wątpliwości, czy przywożone towary podlegają środkom.
(40)
Komisja uważa, że tych rodzajów szkła nie należy wykluczać z zakresu dochodzenia, ponieważ szkło solarne może być wykorzystywane w ogrodnictwie i produkcji mebli. Aby zapewnić właściwą ochronę przemysłu Unii przed szkodliwym wpływem subsydiów, wobec których zastosowano środki wyrównawcze, należy unikać luk, które mogą umożliwiać obchodzenie przepisów. Pozytywny wpływ odpowiedniej ochrony przeważa nad negatywnym wpływem wynikającym z dodatkowego obciążenia administracyjnego, które może spoczywać na zainteresowanym importerze.
(41)
Ten sam importer argumentował także, że z definicji produktu, którego dotyczy postępowanie, należy wyłączyć szkło typu float, jako że proces jego produkcji różni się od procesu produkcji szkła walcowanego, które jest postrzegane przez importera jako jedyny rodzaj szkła solarnego. Importer twierdził, że produkty wyposażenia wnętrz ze szkła typu float nie mogą być wykorzystywane jako szkło solarne, i dlatego należy je wyłączyć z zakresu dochodzenia. Szkła typu float nie można jednak wykluczyć z zakresu dochodzenia, ponieważ posiada ono wszystkie wyżej wymienione właściwości techniczne. Poufne dokumenty przedstawione w trakcie dochodzenia przez zainteresowane strony wykazały, że szkło typu float może być wykorzystywane jako szkło solarne i jest ono wytwarzane zarówno przez przemysł unijny, jak i przez eksporterów chińskich. Znajduje to potwierdzenie w ogólnodostępnych informacjach znajdujących się w internecie (5). Szkło typu float jest zatem nadal objęte zakresem dochodzenia.
C. SUBSYDIUM
1. Wprowadzenie
(42)
Skarżący twierdził, że ChRL subsydiuje swój przemysł produkujący szkło solarne. Skarga zawiera dowody prima facie potwierdzające kilka praktyk subsydiowania zawartych zarówno w ustawodawstwie, jak i w szeregu dokumentów politycznych i dotyczących planowania, które stanowią podstawę dla pomocy państwa w tym sektorze.
(43)
Komisja dokonała przeglądu i analizy dokumentów wymienionych w skardze, a także dodatkowych dokumentów przekazanych w trakcie dochodzenia przez rząd ChRL i producentów eksportujących objętych próbą i uznała, że wiele z tych dokumentów wskazuje na to, że przemysł produkujący szkło solarne w ChRL korzysta z preferencyjnego traktowania w wielu obszarach.
(44)
W 12. planie pięcioletnim rząd ChRL włączył przemysł produkujący szkło solarne do sektorów „kluczowych” (6). Rząd ChRL wydał również konkretny dokument programowy, „12. plan pięcioletni dla przemysłu fotowoltaicznego”, który określa szkło jako materiał pomocniczy o kluczowym znaczeniu dla przemysłu fotowoltaicznego, co do którego wymagana jest produkcja krajowa. Plan ten stawia przed rządem wymóg wspierania rozwoju przemysłu i innowacji technologicznych i przyciągania funduszy do tej gałęzi przemysłu.
(45)
Po ujawnieniu ustaleń rząd ChRL zakwestionował przytoczenie przez Komisję 12. planu pięcioletniego w kontekście szkła solarnego. Argument ten został odrzucony, gdyż w planie tym wyraźnie wymieniono szkło solarne - w rozdziale 9, w kolumnie 6 w odniesieniu do „kluczowych obszarów rozwoju produkcji”. W 12. planie pięcioletnim wyraźnie określono priorytety rządu ChRL w odniesieniu do okresu, który plan ten obejmuje, a jednym z tych priorytetów jest produkcja szkła solarnego.
(46)
Po ujawnieniu ustaleń rząd ChRL zakwestionował przedstawioną przez Komisję interpretację „12. planu pięcioletniego dla przemysłu fotowoltaicznego”, twierdząc, że nie opiera się ona na wnioskach Komisji. Zarzut ten został jednak odrzucony, gdyż jest on wyraźnie sprzeczny z informacjami otrzymanymi od innych departamentów rządu ChRL. W trakcie wizyty w rządzie ChRL Ministerstwo Przemysłu i Technologii Informacyjnej tłumaczyło, że szkło solarne jest objęte wspomnianym planem, który jest w wysokim stopniu skupiony na poprawie jakości, ponieważ szkło solarne dobrej jakości ma kluczowe znaczenie dla promowania przemysłu fotowoltaicznego.
(47)
Waga innowacji i nowych materiałów jest ogólnie wpisana w „12. pięcioletni program dla innowacji technologii przemysłowej” (7), mający na celu wdrożenie planu pięcioletniego, a także „długoterminowego planu rozwoju nauki i technologii” (8). Zawarta w nim szczególna rola innowacji technologicznej obejmuje opracowywanie nowych materiałów. W ten kontekst wpisuje się również zawarte w nim konkretne odniesienie do szkła solarnego.
(48)
Po ujawnieniu ustaleń rząd ChRL zakwestionował wnioski Komisji, twierdząc, że szkło solarne nie zostało wymienione w żadnym z tych dokumentów. Komisja zwraca uwagę, że oba te dokumenty powstały z myślą o zapewnieniu szczególnej pomocy przedsiębiorstwom wykorzystującym zaawansowane technologie, co zostało omówione w motywach 401 i 402 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1239/2013 (9) („rozporządzenie dotyczące paneli słonecznych”), w których te same argumenty przytoczył rząd ChRL. Oba dokumenty służą wdrożeniu 12. planu pięcioletniego oraz planu dla przemysłu fotowoltaicznego, a także stanowią pomoc dla przedsiębiorstw wykorzystujących nowe i zaawansowane technologie, do których zalicza się działalność wielu producentów szkła solarnego.
(49)
„Decyzja Rady Państwa nr 40 w sprawie promulgacji i wdrożenia »tymczasowych przepisów w zakresie promowania dostosowania struktury przemysłowej«” (która wraz z załączonymi do niej „tymczasowymi przepisami w zakresie promowania dostosowania struktury przemysłowej” nazywana jest dalej „decyzją nr 40”) stanowi, że rząd ChRL będzie aktywnie wspierać rozwój nowych gałęzi przemysłu energetycznego i przyspieszać rozwój energetyki słonecznej (10); poleca wszystkim instytucjom finansowym zapewnienie wsparcia kredytowego jedynie dla popieranych projektów (w tej kategorii znajdują się projekty związane ze szkłem solarnym); i obiecuje wdrażanie „innych polityk preferencyjnych w stosunku do popieranych projektów” (11).
(50)
Po ujawnieniu ustaleń rząd ChRL zakwestionował przedstawioną przez Komisję interpretację zarówno art. 5, jak i art. 17 „tymczasowych przepisów w zakresie promowania dostosowania struktury przemysłowej”. Rząd ChRL stwierdził, że w art. 5 nie wymieniono szkła solarnego. Jako że w artykule tym jest jednak mowa o promowaniu rozwoju energetyki słonecznej, do którego niezbędne jest szkło solarne, Komisja uważa, że fakt ten włącza szkło solarne w zakres przepisów tymczasowych.
(51)
Następnie rząd ChRL zakwestionował przedstawioną przez Komisję interpretację art. 17, który, chociaż stanowi, że tylko promowane sektory powinny otrzymywać wsparcie kredytowe, zawiera nakaz, aby udzielać tego wsparcia raczej „zgodnie z zasadami udzielania kredytów”, a nie na zasadach preferencyjnych.
(52)
Ani w trakcie kontroli przedsiębiorstw objętych próbą, ani podczas wizyty złożonej rządowi ChRL nie znaleziono dowodów na przestrzeganie tego przepisu. Banki objęte postępowaniem nie współpracowały w ramach dochodzenia w sposób umożliwiający zbadanie lub zweryfikowanie tego przepisu. W rzeczywistości dochodzenie wykazało, że niektóre przedsiębiorstwa odnoszą korzyści płynące z polityki w zakresie udzielania pożyczek preferencyjnych. W związku z tym Komisja odrzuca twierdzenie rządu ChRL, zgodnie z którym pożyczki dla sektora szkła solarnego były udzielane „zgodnie z zasadami udzielania kredytów”. Kluczowe znaczenie wciąż ma fakt, że wszystkie instytucje finansowe udzielają pożyczek sektorom promowanym, w tym na produkcję szkła solarnego, oraz że wsparcie to jest w rzeczywistości udzielane na warunkach preferencyjnych.
(53)
W 2011 r. Krajowa Komisja Rozwoju i Reform („NDRC”), wydała zalecenie, aby Rada Państwa dokonała przeglądu tego programu w decyzji nr 40. Rada Państwa wydała „decyzję Rady Państwa nr 9 w sprawie promulgacji i wdrożenia katalogu wytycznych dotyczących dostosowania struktury przemysłowej” („decyzja nr 9”). Dokument ten „aktywnie zachęca” rząd ChRL i agencje publiczne do „kierowania rozwojem ważnych gałęzi przemysłu i optymalizacją unowocześniania struktury przemysłu”. W punkcie 12(2) decyzji nr 9 jest konkretnie mowa o wspieraniu produkcji „wysokobezbarwnego szkła typu float dla sektora energii słonecznej”.
(54)
W dokumencie pt. „Zarys strategii krajowej w zakresie rozwoju naukowego i technologicznego w perspektywie średnio- i długoterminowej (na lata 2006-2020)”, przyjętym przez rząd ChRL, obiecuje się „zapewnić pierwsze miejsce polityce finansowej”, „zachęcać instytucje finansowe do udzielania preferencyjnego wsparcia kredytowego na potrzeby ważnych krajowych projektów naukowych i technologicznych związanych z uprzemysłowieniem”, „zachęcać instytucje finansowe do udoskonalania i wzmacniania usług finansowych dla przedsiębiorstw wysoce zaawansowanych technologicznie” oraz „wprowadzić preferencyjne traktowanie podatkowe, aby promować rozwój przedsiębiorstw wysoce zaawansowanych technologicznie”.
(55)
Produkcja szkła solarnego jest objęta zakresem definicji przedsiębiorstwa wykorzystującego zaawansowane technologie, o czym świadczy liczba producentów mających status przedsiębiorstw wykorzystujących nowe i zaawansowane technologie, oraz stanowi nowy sektor przemysłu zarówno w Chinach, jak i w Unii. W tym kontekście Komisja podkreśla również, że jedno z przedsiębiorstw objętych próbą otrzymało szczególną dotację od Krajowej Komisji Rozwoju i Reform („NDRC”) jako nagrodę za innowacje w dziedzinie szkła solarnego, co wyraźnie wskazuje na zainteresowanie rządu ChRL tym sektorem zaawansowanych technologii.
(56)
Skarżący twierdzi, że domniemane subsydia obejmują programy wymienione w sekcji C.2 poniżej. Po kontroli przedsiębiorstw objętych próbą w ChRL oraz wizycie w rządzie ChRL, Komisja przeanalizowała te programy, z których przedsiębiorstwa objęte próbą uzyskały korzyści w okresie objętym dochodzeniem.
2. Inne stwierdzone programy subsydiowania
(57)
Podczas kontroli przedsiębiorstw objętych próbą analiza ich wewnętrznej dokumentacji ujawniła subsydia otrzymywane od władz prowincji, władz miejskich, powiatowych lub okręgowych. Subsydia te nie zostały konkretnie wymienione w skardze. Na podstawie informacji, którymi dysponuje Komisja, nie jest jasne, czy są to subsydia ad hoc czy lokalne programy subsydiowania. Jednak lokalny charakter tych programów oznacza, że nie można było racjonalnie oczekiwać, by skarżący byli świadomi szczegółów dotyczących tych subsydiów i dlatego nie są one w skardze bezpośrednio wymienione.
(58)
Komisja zaproponowała dodatkowe konsultacje z rządem ChRL w sprawie tych innych subsydiów, które są bezpośrednio związane z przedsiębiorstwem lub lokalizacją; które stwierdzone zostały na podstawie dokumentacji przedsiębiorstw objętych próbą podczas wizyt weryfikacyjnych; a które nie są wymienione w skardze. Konsultacje te zaproponowane zostały przez Komisję w celu zapewnienia przestrzegania procedur w trakcie dochodzenia. Rząd ChRL nie przyjął tej propozycji, twierdząc, że taka propozycja nie jest zgodna z Porozumieniem w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych („ASCM”).
(59)
Komisja uważa, że te inne subsydia są ściśle związane z rodzajami środków i praktyk zawartymi w skardze i w zawiadomieniu o wszczęciu. Środki te obejmują ten sam rodzaj wkładu finansowego i korzyści w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem, a tym samym wchodzą w zakres definicji „praktyki lub praktyk subwencyjnych będących przedmiotem dochodzenia”, które zgodnie z art. 22.2 ppkt (iii) ASCM muszą być określone w zawiadomieniu o wszczęciu. Programy wspomniane w zawiadomieniu o wszczęciu nie są wyczerpujące, co odzwierciedlone jest w sformułowaniu „Subsydia te obejmują, m.in. […]” w sekcji 3. Dlatego Komisja stwierdziła, że wspomniane dodatkowe subsydia są objęte zakresem niniejszego postępowania.
(60)
Po ujawnieniu ustaleń rząd ChRL zakwestionował przedstawioną przez Komisję interpretację ASCM i stwierdził, że jego zdaniem Komisja nie ma podstawy prawnej do wprowadzenia środków wyrównawczych w odniesieniu do szczególnego subsydium przyznanego jednemu producentowi eksportującemu objętemu próbą, nawet jeżeli subsydium to było bezpośrednio związane z praktyką subwencyjną określoną przez skarżących. Komisja nie zgadza się w tym punkcie z interpretacją ASCM przez rząd ChRL. W przypadkach, w których skarżący stwierdzili praktykę subwencyjną i w których wraz z przykładami programów krajowych w ramach tej samej praktyki subwencyjnej istnieją korzyści lokalne, Komisja uważa, że ma prawo do wprowadzenia środków wyrównawczych w odniesieniu do wszelkich stwierdzonych korzyści. W szczególności dotyczy to sytuacji, w której mechanizm, charakter i skutki zidentyfikowanych korzyści są takie same jak w przypadku innych programów już określonych w skardze i w zawiadomieniu o wszczęciu.
3. Odmowa współpracy i wykorzystanie dostępnych faktów
(61)
W dniu 18 grudnia 2013 r. Komisja powiadomiła rząd ChRL, że rozważy wykorzystanie dostępnych faktów w związku z brakiem odpowiedzi ze strony banków komercyjnych będących własnością państwa, do których rząd ChRL przesłał przekazany mu dodatek.
(62)
Rząd ChRL odpowiedział w dniu 26 grudnia 2013 r., nie zgadzając się na proponowane wykorzystanie art. 28 przeciwko „bankom będącym rzekomo własnością państwa”, nie kwestionując jednak faktu, że banki te nie przedłożyły odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Rząd ChRL nie zakwestionował również faktu, że banki te są własnością państwa. W związku z tym Komisja nie miała innej możliwości niż wykorzystanie najlepszych dostępnych faktów w odniesieniu do informacji, które miały być dostarczone przez banki komercyjne będące własnością państwa.
(63)
Po ujawnieniu ustaleń rząd ChRL zakwestionował wykorzystanie art. 28 do zastąpienia informacji, o które wnioskowano w dodatku przesłanym bankom komercyjnym będącym własnością państwa. Komisja nie kwestionuje, że w ramach przedmiotowego dochodzenia rząd ChRL dostarczył informacje oraz że Komisja przeanalizowała te informacje i w stosownych przypadkach wzięła je pod uwagę. Jednak gdy ani rząd ChRL, ani banki komercyjne będące własnością państwa, ani przedsiębiorstwa nie mogły przekazać informacji, na przykład na temat zdolności kredytowej, Komisja zmuszona była wykorzystać „dostępny stan faktyczny” na mocy art. 28 rozporządzenia podstawowego.
(64)
W odniesieniu do innych subsydiów, które nie zostały wyraźnie wymienione w zawiadomieniu o wszczęciu poprzez odniesienie do konkretnego programu, a zostały stwierdzone podczas wizyt weryfikacyjnych u objętych próbą producentów eksportujących, Komisja wykorzystała do wyciągnięcia wniosków wszystkie dostępne dowody. Te stwierdzone subsydia wchodziły w zakres rodzajów środków i praktyk opisanych w zawiadomieniu o wszczęciu, a Komisja zaproponowała rządowi ChRL dalsze konsultacje w sprawie tych subsydiów, jednak propozycja ta nie została przyjęta. Komisja uważa, że subsydia te są ściśle związane z rodzajami środków i praktyk, o których rzekomym istnieniu wspomina się w skardze i w zawiadomieniu o wszczęciu.
(65)
Po ujawnieniu ustaleń rząd ChRL zakwestionował wnioski Komisji w odniesieniu do subsydiów stwierdzonych podczas kontroli przedsiębiorstw objętych próbą oraz w odniesieniu do innych punktów dotyczących programów subsydiowania. Komisja pragnie wyjaśnić, że w tych przypadkach nie stosowała art. 28. Jeżeli współpraca była dobra, lecz informacje po prostu nie mogły zostać dostarczone - na przykład nie można było podać dokładnej podstawy prawnej wypłacenia jednorazowego subsydium - w celu wyciągnięcia wniosku co do tego, czy było to subsydium stanowiące podstawę środków wyrównawczych, wykorzystano dowody dostarczone przez przedsiębiorstwo objęte postępowaniem.
(66)
Rząd ChRL twierdzi również, że Komisja nie ujawniła wystarczających informacji, wykorzystując najlepsze dostępne fakty na mocy art. 28 rozporządzenia podstawowego. Zarzut ten w rzeczywistości odnosi się do wykorzystania wniosków z poprzednich dochodzeń, w trakcie których badane były takie same subsydia. W takich przypadkach Komisja odniosła się do konkretnych motywów danego rozporządzenia i podsumowała sformułowane argumenty.
(67)
Rząd ChRL zwraca uwagę, że w dokumencie dotyczącym ujawnienia ustaleń nie opisano poszczególnych jednorazowych subsydiów stwierdzonych w przedsiębiorstwach objętych próbą. Miało to na celu w szczególności zapewnienie ochrony poufnych informacji handlowych przekazanych Komisji przez przedsiębiorstwa objęte próbą i nie jest możliwe przedstawienie żadnego dalszego niepoufnego streszczenia. Każdemu producentowi eksportującemu objętemu próbą ujawniono wszystkie poufne ustalenia go dotyczące. W przypadku gdy producent eksportujący objęty próbą podał podstawę prawną, odnotowano to w ustaleniach odesłanych danemu przedsiębiorstwu. W każdym przypadku, w którym rządowi ChRL zaproponowano konsultacje w sprawie tych subsydiów, zapewniono mu również możliwość przekazania dalszych istotnych informacji, czego nie uczynił.
4. Programy objęte dochodzeniem
(68)
Komisja przesłała kwestionariusze do rządu ChRL i do objętych próbą producentów eksportujących, prosząc o informacje dotyczące następujących programów, które rzekomo obejmowały przyznawanie subsydiów dla sektora produkcji szkła solarnego:
-
preferencyjne kredyty dla sektora produkcji szkła solarnego:
-
linie kredytowe i niskooprocentowane pożyczki udzielane w ramach polityki państwa przez państwowe banki komercyjne i przez publiczne banki rozwoju (12),
-
programy subsydiowania kredytów eksportowych,
-
poręczenia wywozowe,
-
finansowane przez państwo ubezpieczenie dla ekologicznych technologii („Green express”),
-
korzyści finansowe z udzielania dostępu do spółek holdingowych typu offshore,
-
spłaty pożyczek przez rząd,
-
programy dotacji:
-
subsydia „Famous Brands” i „China World Top Brands”,
-
fundusze na zewnętrzny rozwój przemysłu w prowincji Guangdong,
-
dostarczanie towarów i świadczenie usług przez rząd za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia:
-
dostarczanie antymonu,
-
dostarczanie energii,
-
przyznawanie prawa do użytkowania gruntów,
-
programy zwolnień z podatków bezpośrednich i ulg w zakresie podatków bezpośrednich:
-
zwolnienia lub obniżki podatku dochodowego w ramach programu „bez podatku przez dwa lata, połowa podatku przez trzy lata”,
-
obniżki podatku dochodowego dla przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym w oparciu o położenie geograficzne,
-
zwolnienia z lokalnego podatku dochodowego i ulgi w zakresie lokalnego podatku dochodowego dla „wydajnych przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym”,
-
ulgi w zakresie podatku dochodowego dla przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym nabywających urządzenia produkcji chińskiej,
-
odliczenia podatkowe na badania i rozwój dla przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym,
-
preferencyjny podatek dochodowy od osób prawnych dla przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym uznanych za należące do sektora wykorzystującego zaawansowaną oraz nową technologię,
-
ulgi podatkowe dla przedsiębiorstw z branż wykorzystujących zaawansowane lub nowe technologie zaangażowanych w wyznaczone projekty,
-
preferencyjna polityka podatkowa w zakresie podatku dochodowego wobec przedsiębiorstw z regionu północno-wschodniego,
-
programy podatkowe w prowincji Guangdong,
-
zwolnienia z opodatkowania dywidend wypłacanych między kwalifikującymi się przedsiębiorstwami będącymi rezydentami,
-
programy w zakresie podatków pośrednich i należności celnych przywozowych:
-
zwolnienia z VAT dla przywożonego wyposażenia,
-
obniżki podatku VAT dla przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym nabywających urządzenia produkcji chińskiej,
-
zwolnienia z podatku VAT i taryf celnych w przypadku zakupu środków trwałych w ramach „Foreign Trade Development Programme” (programu rozwoju handlu zagranicznego),
-
inne dotacje i inne programy subsydiowania (w tym programy samorządowe na poziomie prowincji, programy miejskie, powiatowe i okręgowe).
5. Pożyczki udzielane zgodnie z polityką preferencyjną oraz inne instrumenty finansowe, gwarancje i ubezpieczenia
5.1. Pożyczki preferencyjne
a) Wprowadzenie
(69)
Komisja przesłała rządowi ChRL dodatek do przekazania bankom komercyjnym będącym własnością państwa, publicznym bankom rozwoju i prywatnym instytucjom finansowym pożyczającym środki pieniężne przedsiębiorstwom objętym próbą w okresie objętym dochodzeniem. Rząd ChRL poinformował Komisję, że przekazał dodatek, ale nie otrzymał żadnej odpowiedzi. Jak przedstawiono powyżej, Komisja powiadomiła w związku z tym rząd ChRL, że z powodu tego braku współpracy zastosuje art. 28 oraz wykorzysta dostępne fakty, które posłużą do wyciągnięcia wniosków w tej kwestii.
b) Podstawa prawna
(70)
W Chinach pożyczki preferencyjne przewidziane są w następujących przepisach prawa: Ustawa ChRL o bankach komercyjnych („ustawa bankowa”), Zasady ogólne dotyczące pożyczek opublikowane przez Ludowy Bank Chin („LBCh”) w dniu 28 czerwca 1996 r. i decyzja nr 40 Rady Państwa, jak podano powyżej.
c) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(71)
W poprzednich dochodzeniach antysubsydyjnych wobec ChRL ustalono, że system bankowy w Chinach zdominowany jest przez banki będące własnością państwa lub banki, w których państwo posiada kontrolny pakiet akcji. Oba te rodzaje banków określane są jako banki komercyjne będące własnością państwa. Komisja ustaliła również, że banki komercyjne będące własnością państwa pełnią władzę publiczną. Komisja nie znalazła dowodów na to, by sytuacja ta uległa zmianie. Jak odnotowano w motywie 161 rozporządzenia dotyczącym paneli słonecznych, w którym mowa o ostatnim dochodzeniu obejmującym ten temat, pięć największych banków komercyjnych będących własnością państwa (Agricultural Bank of China, Bank of China, China Construction Bank, Bank of Communications i ICBC) stanowi pod względem sumy bilansu ponad 50 % sektora bankowego.
(72)
W oparciu o dostępne fakty, w tym fakty zawarte w rozporządzeniu dotyczącym paneli słonecznych, potwierdza się, że banki komercyjne będące własnością państwa są organami publicznymi w rozumieniu art. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego, jak opisano szczegółowo w motywach 158-168 rozporządzenia dotyczącego paneli słonecznych.
(73)
Po ujawnieniu ustaleń rząd ChRL zakwestionował ten wniosek, twierdząc, że Komisja nie podała powodów uznania banków komercyjnych będących własnością państwa za organy publiczne. Komisja odrzuciła ten zarzut, ponieważ powody uznania banków komercyjnych będących własnością państwa za organy publiczne zostały określone w motywach 158-168 rozporządzenia dotyczącego paneli słonecznych, a rząd ChRL nie przekazał żadnych informacji, które byłyby sprzeczne z tymi najlepszymi dostępnymi faktami. Podsumowując:
a)
banki komercyjne będące własnością państwa mają największy udział w rynku i są głównymi podmiotami na rynku ChRL;
b)
na podstawie dostępnych faktów ustalono, że banki komercyjne będące własnością państwa są kontrolowane przez rząd za pośrednictwem własności państwa, kontroli administracyjnej nad ich działalnością komercyjną, w tym poprzez ustanawianie limitów w odniesieniu do stóp procentowych, które mogą oferować;
c)
ustawa o bankach oraz inne przepisy ustawowe i wykonawcze zobowiązują banki do udzielania kredytów zgodnie z potrzebami gospodarki krajowej, zapewniania wsparcia kredytowego promowanym projektom oraz priorytetowego traktowania przedsiębiorstw wykorzystujących nowe i zaawansowane technologie.
(74)
Wnioski zawarte w tych motywach są aktualne, gdyż zostały opublikowane dopiero pod koniec 2013 r. i z pełną wiedzą o dokonanej w lipcu 2013 r. zmianie polityki dotyczącej dolnych pułapów stóp procentowych w Chinach.
(75)
Podobnie jak w poprzednich dochodzeniach, Komisja starała się ustalić rolę odgrywaną przez rząd ChRL i, w szczególności przez bank centralny, Ludowy Bank Chin („LBCh”), na rynkach finansowych i w sektorze bankowym, w odniesieniu do pożyczek dla sektora szkła solarnego. Podczas gdy współpraca z rządem ChRL i z LBCh była ogólnie zadowalająca, LBCh nie przedstawił pełnego tekstu „Okólnika w sprawie dostosowywania stopy procentowej depozytów i pożyczek” (Yinfa (2004) 251) określającego dolne i górne pułapy stóp procentowych dla kredytów i depozytów. Dla kredytów udzielanych przez banki komercyjne (zarówno banki komercyjne będące własnością państwa, jak i prywatne banki komercyjne) i przez publiczne banki rozwoju, w okólniku ustanowiono jedynie dolny pułap stóp procentowych. W przypadku pożyczek preferencyjnych i pożyczek, w odniesieniu do których rząd ChRL przyjął przepisy szczegółowe, zgodnie z treścią okólnika podwyższanie stóp procentowych nie jest dozwolone. Górna granica stóp procentowych jest dokładnie określona w przepisach szczegółowych mających zastosowanie do tych pożyczek.
(76)
Podczas wizyty weryfikacyjnej Komisji LBCh poinformował, że wspomniany okólnik nie może być dostarczony, ponieważ nie jest on dostępny publicznie na stronie internetowej banku. W trakcie wyszukiwania w internecie znaleziono jednak kopię okólnika i tłumaczenie na język angielski w pakiecie dokumentów przekazanych kilka lat temu przez rząd ChRL władzom Australii (13). Ze względu na brak oficjalnej kopii otrzymanej bezpośrednio od rządu ChRL Komisja wykorzystała tę wersję jako prawdziwą i kompletną kopię przedmiotowego okólnika.
(77)
Z treści okólnika wynika, że LBCh miał wpływ na ustalanie stóp procentowych dla pożyczek przyznanych w okresie objętym dochodzeniem przez banki komercyjne będące własnością państwa w ChRL. Rząd ChRL wyjaśnił, że w lipcu 2013 r. LBCh zlikwidował zarówno dolny, jak i górny pułap dla stóp procentowych pożyczek. Zostało to odnotowane, ale ponieważ nastąpiło to po upływie okresu objętego dochodzeniem, nie ma to wpływu na przedstawione w niniejszym dokumencie wnioski. W żadnym przypadku dolny pułap stóp procentowych obowiązujący w okresie objętym dochodzeniem nie jest jedynym argumentem, na podstawie którego Komisja uznaje banki komercyjne będące własnością państwa za organy publiczne. Niezależnie od tego wnioski zawarte w motywach 158-168 rozporządzenia dotyczącego paneli słonecznych nadal obowiązują.
(78)
Po ujawnieniu ustaleń rząd ChRL przedstawił szereg uwag na temat okólnika „YinFa (2004) 251”, nie wyjaśniając, dlaczego nie przekazał Komisji pełnego tekstu tego okólnika i nie potwierdzając, czy tekst przekazany organom australijskim, a znaleziony przez Komisję, był dokładny. Jak już wcześniej ustalono w trakcie dochodzenia dotyczącego paneli słonecznych, w okólniku tym wyraźnie sformułowano instrukcje LBCh dla banków dotyczące udzielania kredytów. Jak stwierdzono we wcześniejszych dochodzeniach, treść tego okólnika jest ważna dla zrozumienia roli, jaką rząd ChRL i LBCh odgrywają w kierowaniu bankami i udzielaniu kredytów.
(79)
Wnioski Komisji pozostają takie same jak te zawarte w rozporządzeniu dotyczącym paneli słonecznych, tj. po pierwsze, art. 34 ustawy bankowej zawiera w stosunku do banków w ChRL wymóg prowadzenia działalności kredytowej zgodnie z potrzebami krajowej gospodarki. Potrzeby krajowej gospodarki określone są w 12. planie pięcioletnim.
(80)
Po ujawnieniu ustaleń rząd ChRL zakwestionował przedstawioną przez Komisję interpretację art. 34 ustawy bankowej, stwierdzając, że „zdanie to jest niejednoznaczne i nie daje bankom żadnych wyraźnych wytycznych dotyczących prowadzenia działalności w określony sposób. W żadnym dokumencie nie opisano potrzeb gospodarki krajowej, ani w 12. planie pięcioletnim, ani w innym rozporządzeniu lub innej decyzji”.
(81)
Różni się to od interpretacji art. 34 przeprowadzonej przez rząd ChRL w dochodzeniu dotyczącym paneli słonecznych, w którym rząd ChRL opisał ten przepis jako „neutralny”. Komisja nie zgadza się z oceną rządu ChRL. Komisja uważa, iż polityka dotycząca gospodarki krajowej została określona w 12. planie pięcioletnim i w szczegółowym planie dla przemysłu fotowoltaicznego oraz że instytucje finansowe są zachęcane do udzielania kredytów sektorom promowanym, takim jak sektor szkła solarnego. Rząd ChRL nie wykazał, że jest inaczej.
(82)
Rząd ChRL zwrócił uwagę Komisji na inne artykuły ustawy bankowej, a konkretnie na art. 4, 5 i 7, które powinny zagwarantować, aby kredyty były udzielane bez ingerencji i po przeprowadzeniu oceny kredytowej. Komisja przyjmuje do wiadomości, że artykuły te istnieją, ale zwraca uwagę, że rząd ChRL, banki i przedsiębiorstwa objęte próbą i postępowaniem nie były w stanie wykazać, że kredytów tych udzielono bez ingerencji - biorąc pod uwagę preferencyjne pożyczki udzielane sektorowi szkła solarnego - oraz po przeprowadzeniu oceny kredytowej, ponieważ nie przedstawiono w charakterze dowodów żadnych umów pożyczki ani ocen ryzyka, w tym ratingów kredytowych, mimo że Komisja o to wnioskowała, ani nie stwierdzono, aby takie umowy lub oceny były powiązane z jakąkolwiek pożyczką udzieloną któremukolwiek z producentów eksportujących objętych próbą.
(83)
Po drugie, banki zobowiązane są do udzielania wsparcia kredytowego dla sektorów popieranych na mocy decyzji nr 40 oraz decyzji nr 9, które mają moc prawną. Rząd ChRL potwierdził podczas kontroli w Ministerstwie Handlu, że sektor szkła solarnego jest sektorem promowanym. Jest to zgodne z katalogiem wytycznych dotyczących restrukturyzacji przemysłowej z 2011 r., który rząd ChRL przekazał w swojej odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i w którym szkło solarne zaliczono do kategorii promowanej.
(84)
Decyzja nr 40 zawiera wytyczne dla wszystkich instytucji finansowych w formie wiążących instrukcji dotyczących promowania i wspierania promowanych sektorów, a przemysł produkujący szkło solarne jest sektorem promowanym.
(85)
Po ujawnieniu ustaleń rząd ChRL zakwestionował przeprowadzoną przez Komisję ocenę wpływu decyzji nr 40 i załączonych do niej rozporządzeń oraz decyzji nr 9. Komisja potwierdza, że zgodnie z jej oceną zarówno decyzji nr 40, jak i załączonych rozporządzeń, w dokumentach tych określono potrzeby gospodarki krajowej. Sformułowano w nich strategię dla rządu i dla sektora finansowego, a w szczególności dotyczą one udzielania bezpośrednich pożyczek przez instytucje finansowe sektorom promowanym, takim jak sektor szkła solarnego.
(86)
Rząd ChRL został poproszony o wyjaśnienie statusu prawnego decyzji Rady Państwa, takiej jak decyzja nr 40. Udzielona odpowiedź zawierała jedynie informację, że jest to rozporządzenie wydane przez Radę Państwa i nie jest ono częścią prawa chińskiego. Rząd ChRL nie dostarczył jednak żadnych dowodów na poparcie tego twierdzenia. Stanowisko przyjęte przez rząd ChRL jest sprzeczne z publicznie dostępnymi informacjami, według których Rada Państwa jest najwyższym organem administracyjnym, posiadającym normatywne uprawnienia administracyjne. Według tych źródeł decyzje Rady Państwa są prawnie wiążące (14). W związku z tym, na podstawie dostępnych faktów Komisja przyjmuje stanowisko, że decyzja nr 40 i dołączone do niej decyzje wykonawcze, takie jak decyzja nr 9, są przepisami administracyjnymi, a zatem jako takie stanowią część prawa chińskiego.
(87)
W związku z powyższym Komisja potwierdza analizę przedstawioną w motywie 191 rozporządzenia dotyczącego paneli słonecznych, w którym stwierdza się, że decyzja nr 40 oraz decyzja nr 9 są prawnie wiążące dla innych organów publicznych i podmiotów gospodarczych.
(88)
Komisja zbadała również, czy w ChRL rząd powierza lub nakazuje prywatnym bankom udzielanie preferencyjnych pożyczek producentom z sektora szkła solarnego w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (iv) rozporządzenia podstawowego.
(89)
Artykuł 34 ustawy bankowej stosuje się również do prywatnych banków w Chinach. Rząd ChRL i zainteresowane strony nie przedstawiły żadnych dowodów na to, że wnioski w sprawie sytuacji prawnej przedstawione w motywie 174 rozporządzenia dotyczącego paneli słonecznych, a mianowicie, że rząd ChRL wydaje im instrukcje w taki sam sposób jak bankom będącym własnością państwa, nie mają już zastosowania. Artykuł 34 ustawy bankowej stanowi, że bankom poleca się „prowadzić działalność kredytową zgodnie z zapotrzebowaniem krajowej gospodarki i rozwojem społecznym oraz zgodnie z duchem polityki przemysłowej państwa” (15). W tych okolicznościach, jak określono w motywie 188 rozporządzenia dotyczącego paneli słonecznych, strategia udzielania pożyczek zarówno dla banków komercyjnych będących własnością państwa, jak i dla prywatnych banków, jest wyznaczana przez rząd ChRL.
(90)
Po ujawnieniu ustaleń rząd ChRL zakwestionował stwierdzenie, zgodnie z którym powierza on zadania prywatnym bankom w ChRL lub kieruje nimi, oraz zakwestionował w szczególności znaczenie, jakie Komisja przypisała art. 34 ustawy bankowej, twierdząc, że „to, co stanowi »potrzeby gospodarki krajowej« jest otwarte na interpretację i w sposób oczywisty różni się w zależności od osoby/organu interpretujących ten przepis”.
(91)
Należy zaznaczyć, że rząd ChRL, nie zgadzając się z interpretacją Komisji, nie przedstawił własnej interpretacji swojej ustawy.
(92)
Komisja musi jednak tylko odnieść się do ustaleń poczynionych we wcześniejszych dochodzeniach i faktów dostępnych w tej sprawie, aby potwierdzić wniosek, zgodnie z którym potrzeby gospodarki krajowej są określone w planach i rozporządzeniach wydanych przez ChRL oraz że art. 34 zobowiązuje banki do udzielania pożyczek zgodnie z zawartymi w tych dokumentach opisami gospodarki krajowej, które obejmują promowanie produkcji szkła solarnego.
(93)
Dlatego Komisja podtrzymuje ustalenie, zgodnie z którym ChRL powierza i nakazuje prywatnym bankom udzielanie pożyczek sektorom promowanym zgodnie z art. 34 ustawy bankowej.
(94)
Komisja stwierdza zatem, że w przypadku pożyczek udzielanych w ChRL przez banki komercyjne będące własnością państwa mamy do czynienia z wkładem finansowym na rzecz producentów szkła solarnego w formie bezpośredniego transferu środków finansowych przez rząd, jak określono w art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia podstawowego.
(95)
Te same dowody wskazują również, że banki komercyjne będące własnością państwa (podobnie, jak i banki prywatne) zależne są od pełnomocnictw i nakazów wydawanych przez rząd, co w konsekwencji potwierdza istnienie wkładu finansowego w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (iv) rozporządzenia podstawowego.
(96)
W odniesieniu do szczególnego charakteru Komisja zauważa, że rząd ChRL kieruje preferencyjne kredyty do ograniczonej liczby gałęzi przemysłu, a sektor szkła solarnego, jako część sektora fotowoltaicznego jest jedną z nich, jak to przedstawiono szczegółowo w motywie 172 rozporządzenia dotyczącego paneli słonecznych. W 12. planie pięcioletnim rząd ChRL włączył przemysł produkujący szkło solarne do sektorów „kluczowych”. Decyzja nr 40 stanowi, że rząd ChRL będzie aktywnie wspierać rozwój nowych gałęzi przemysłu energetycznego i przyspieszać rozwój energetyki słonecznej. Poleca się wszystkim instytucjom finansowym zapewnienie wsparcia kredytowego jedynie dla popieranych projektów (w tej kategorii znajdują się projekty związane ze szkłem solarnym). Decyzja ta zawiera również obietnicę wdrażania „innych polityk preferencyjnych w stosunku do popieranych projektów”.
(97)
Po ujawnieniu ustaleń rząd ChRL zakwestionował ustalenie szczególności, a przede wszystkim interpretację 12. planu pięcioletniego przez Komisję, stwierdzając, że „nie ma on mocy prawnej, gdyż nie jest dokumentem wiążącym”. Komisja nie zgadza się z tym stwierdzeniem i zwraca uwagę, że w trakcie wcześniejszych dochodzeń rząd ChRL wysuwał te same argumenty, które również wtedy nie zostały przyjęte. W tekście 12. planu pięcioletniego stwierdzono, że plan ten został „przedyskutowany i zatwierdzony przez Ogólnochińskie Zgromadzenie Przedstawicieli Ludowych i ma moc przepisów ustawowych”.
(98)
Komisja stwierdza zatem, że subsydia w formie pożyczek preferencyjnych nie są powszechnie dostępne i tym samym są szczególne w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego.
(99)
Korzyść istnieje w zakresie, w jakim pożyczki rządowe lub pożyczki udzielane przez organy prywatne, którym rząd powierzył lub wyznaczył takie zadanie, są przyznawane na bardziej korzystnych warunkach niż warunki, jakie odbiorca mógłby faktycznie uzyskać na rynku.
(100)
Podobnie jak w poprzednich dochodzeniach Komisja próbowała weryfikować oceny ryzyka kredytowego sporządzane przez banki, które w OD pożyczyły środki pieniężne przedsiębiorstwom objętym próbą. Przedsiębiorstwa nie dostarczyły żadnych dowodów dotyczących ich ratingu kredytowego, a banki nie współpracowały w dochodzeniu. W związku z tym Komisja nie mogła stwierdzić istnienia jakichkolwiek dowodów na to, że pożyczki dla przedsiębiorstw sektora szkła solarnego oparte były na ocenie ryzyka, a stopa procentowa została ustalona w wyniku tej czynności.
(101)
Wobec braku informacji przekazanych przez rząd ChRL, producentów eksportujących lub banki, aby ustalić, czy preferencyjne kredyty w ChRL w rzeczywistości przyniosły korzyści objętym próbą producentom eksportującym, którzy otrzymali pożyczki z banków w ChRL, Komisja oparła się na dostępnych faktach.
(102)
Tak jak w dochodzeniu dotyczącym paneli słonecznych, Komisja zaczęła od zbadania stóp procentowych banku centralnego, oficjalnie publikowanych przez LBCh dla pożyczek udzielanych w chińskich yuanach renminbi („CNY”). Średnia stopa procentowa wynosiła w okresie dochodzenia 6,26 %.
(103)
Komisja skorygowała następnie stopy procentowe LBCh w celu uwzględnienia ryzyka kredytowego tych przedsiębiorstw Nie przedstawiły one jednak żadnych niezależnie sporządzonych ratingów kredytowych lub podobnych informacji, które pozwoliłyby Komisji obliczyć rating kredytowy. W każdym razie Komisja ustaliła w poprzednich dochodzeniach, że rządowe wsparcie wpływa na wiarygodność ratingów kredytowych chińskich przedsiębiorstw oraz że nie ma żadnych dowodów, że przeprowadzono rzeczową ocenę ryzyka w odniesieniu do pożyczkobiorców. Komisja zastosowała zatem tę samą metodykę, co w dochodzeniu dotyczącym paneli słonecznych, i przyjęła, że wszystkie te przedsiębiorstwa miały rating nieinwestycyjny klasy „BB” w skali agencji ratingowej Bloomberg.
(104)
Premia dla obligacji emitowanych przez przedsiębiorstwa z ratingiem BB w porównaniu z obligacjami wyemitowanymi przez spółki z ratingiem AAA (który mają obligacje ChRL), zgodnie z ustaleniami agencji Bloomberg, została następnie dodana do średniego oprocentowania kredytów LBCh w OD. Wynik był referencyjną stopą procentową w OD na kredyty w CNY dla przedsiębiorstw objętych próbą, w wysokości 10,37 %.
(105)
Porównując tę referencyjną stopę procentową z rzeczywistą stopą procentową zastosowaną w stosunku do tych przedsiębiorstw w OD, Komisja stwierdziła, że pożyczki przyznawane są sektorowi szkła solarnego na zasadach i warunkach korzystniejszych niż rynkowe.
(106)
Po ujawnieniu ustaleń rząd ChRL zakwestionował wybraną przez Komisję stopę referencyjną oraz wnioski, które Komisja sformułowała w oparciu o porównanie tej stopy referencyjnej z rzeczywistą stopą procentową.
(107)
Porównanie stopy referencyjnej z rzeczywistą stopą procentową wyraźnie pokazuje, że producenci eksportujący objęci próbą, którzy zaciągnęli w chińskich bankach kredyty w CNY, korzystali ze stóp procentowych niższych niż zwykłe komercyjne stopy procentowe dla przedsiębiorstw znajdujących się w ich sytuacji finansowej.
(108)
Po drugie, Komisja faktycznie wiedziała, że w lipcu 2013 r. LBCh podniósł dolny pułap w odniesieniu do kredytów i wspomniała o tym w dokumencie dotyczącym ujawnienia ustaleń. Nie zmienia to jednak wniosku, zgodnie z którym rząd ChRL ingeruje w działalność kredytową banków w Chinach, w szczególności poprzez stosowanie decyzji nr 40 i załączonych rozporządzeń oraz poprzez przepisy określone w art. 34 ustawy bankowej.
(109)
Po trzecie, Komisja obliczyła stopę referencyjną wyłącznie dla pożyczek udzielonych w CNY, ponieważ producenci eksportujący objęci próbą nie zaciągnęli w chińskich bankach kredytów w EUR ani w USD.
(110)
Wreszcie rząd ChRL zażądał przedstawienia dalszych informacji na temat przyczyny uznania przez Komisję, że rating kredytowy producentów eksportujących objętych próbą wynosi BB. Przyczyną określenia ratingu kredytowego jako BB był fakt, że z powodu braku współpracy ze strony banków objętych postępowaniem Komisja nie otrzymała dowodów na to, że dla któregokolwiek producenta eksportującego objętego próbą obliczono jakikolwiek rating kredytowy. Rating kredytowy BB nie jest również niekorzystnym wnioskiem i w rzeczywistości działa na korzyść przedsiębiorstw objętych próbą i postępowaniem, gdyż jest najwyższym ratingiem nieinwestycyjnym na rynkach finansowych.
(111)
Na mocy art. 28 Komisja była zobowiązana do wykorzystania najlepszych dostępnych faktów, które zaczerpnięto z wniosków zawartych w rozporządzeniu dotyczącym paneli słonecznych, w których w odniesieniu do przedsiębiorstw objętych próbą zastosowano rating kredytowy BB. W tym przypadku uznano to za uzasadnione i po ujawnieniu ustaleń nie otrzymano żadnych dowodów na to, że banki objęte postępowaniem przyznały przedsiębiorstwom objętym próbą inne ratingi kredytowe.
d) Wnioski
(112)
Na podstawie ustaleń wynikających z dochodzenia Komisja stwierdza, że sektor produkcji szkła solarnego w Chinach korzystał w OD z preferencyjnych pożyczek, zarówno od banków państwowych, jak i od banków prywatnych. Finansowanie sektora szkła solarnego stanowi subsydium w rozumieniu rozporządzenia podstawowego, ponieważ:
(a)
ma miejsce finansowy wkład rządu, jak określono w art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i);
(b)
ma miejsce powierzanie i wyznaczanie zadań przez rząd, jak określono w art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (iv); oraz
(c)
zgodnie z wymogami art. 3 pkt 2 w ten sposób zostaje przyznane świadczenie.
(113)
W świetle istnienia wkładu finansowego korzyści dla producentów eksportujących oraz szczególności przedmiotowe subsydium należy uznać za stanowiące podstawę środków wyrównawczych.
(114)
Po ujawnieniu ustaleń rząd ChRL zakwestionował zastosowanie ustaleń pochodzących z wcześniejszych dochodzeń do sformułowania wniosków dotyczących subsydiowania w przedmiotowej sprawie i w szczególności zarzucił Komisji, że nadmiernie polega na ustaleniach zawartych w rozporządzeniu dotyczącym paneli słonecznych.
(115)
Zarzut ten odrzucono. Jak zauważono wcześniej, ze względu na brak współpracy ze strony banków w ChRL Komisja była zmuszona do zastosowania przepisów art. 28 i wykorzystania najlepszych dostępnych faktów. Dochodzenie dotyczące paneli słonecznych jest najnowsze i zawiera najbardziej aktualne ustalenia dotyczące subsydiowania w Chinach. Panele słoneczne nie są tym samym produktem co szkło solarne, ale oba te produkty należą do tego samego sektora nowych źródeł energii i uwzględniono je w tych samych dokumentach przedstawiających plany rządu. Wobec braku innych informacji właściwe jest zatem wykorzystanie jako „najlepszych dostępnych faktów” ustaleń poczynionych w trakcie dochodzenia dotyczącego paneli słonecznych. Rząd ChRL twierdził również, że w okresie od dochodzenia dotyczącego paneli słonecznych do przedmiotowego dochodzenia miały miejsce istotne zmiany, w szczególności podniesienie przez LBCh dolnego pułapu stóp procentowych w lipcu 2013 r. Zarzut ten został odrzucony, ponieważ wnioski z dochodzenia dotyczącego paneli słonecznych odnoszą się do okresu objętego tymże dochodzeniem, tak jak przedmiotowe dochodzenie odnosi się do okresu objętego przedmiotowym dochodzeniem. W obu przypadkach podniesienie dolnego pułapu stóp procentowych nastąpiło po zakończeniu obu okresów objętych dochodzeniem i dlatego nie wpływa na stosowanie art. 28 oraz ustaleń poczynionych w ramach dochodzenia dotyczącego paneli słonecznych jako najlepszych dostępnych faktów.
(116)
Wszystkie przedsiębiorstwa objęte próbą z wyjątkiem jednego otrzymały pożyczki zarówno od banków komercyjnych będących własnością państwa, jak i od banków prywatnych. Jedno przedsiębiorstwo było finansowane wyłącznie przez swoją zagraniczną spółkę dominującą i nie wystąpiło żadną pożyczkę z banków prowadzących działalność w ChRL.
(117)
Po ujawnieniu ustaleń jedno z przedsiębiorstw objętych próbą zakwestionowało wniosek Komisji i stwierdziło, że Komisja nie poprosiła go o przedstawienie jego niezależnego ratingu kredytowego. Komisja poprosiła jednak to przedsiębiorstwo o przekazanie wszystkich informacji dotyczących otrzymanych przez nie pożyczek, lecz nie przedstawiło ono niezależnego ratingu kredytowego. Jeżeli przedsiębiorstwo to posiadało takie informacje, powinno było je przedstawić ze względu na zarzuty zawarte w skardze oraz informacje wymagane w kwestionariuszu. W szczególności, biorąc pod uwagę informacje zawarte w dokumencie dotyczącym ujawnienia ustaleń, przedsiębiorstwo to powinno było natychmiast przedstawić niezależny rating kredytowy, jeżeli go posiadało. Ten argument zostaje więc odrzucony.
e) Obliczanie wysokości subsydiów
(118)
Artykuł 6 lit. b) rozporządzenia podstawowego stanowi, że korzyść związaną z pożyczkami preferencyjnymi oblicza się jako różnicę między kwotą odsetek zapłaconych a kwotą, którą należałoby zapłacić za porównywalną pożyczkę komercyjną, jaką firma mogłaby uzyskać na rynku. Jak stwierdzono, w przypadku braku jakiejkolwiek rzeczowej oceny ryzyka Komisja ustaliła wskaźnik rynkowy dla porównywalnych pożyczek komercyjnych.
(119)
Korzyść obliczono w odniesieniu do OD jako różnicę między kwotą odsetek faktycznie zapłaconych w OD a kwotą odsetek, którą należałoby zapłacić w przypadku zastosowania stopy referencyjnej.
(120)
Marginesy subsydiowania obliczone w oparciu o tę metodykę dla producentów eksportujących objętych próbą przedstawiają się następująco:
Pożyczki preferencyjne
Nazwa przedsiębiorstwa
Margines subsydiowania
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
0 %
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
6,2 %
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
2,5 %
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
4,8 %
5.2. Inne preferencyjne programy pożyczek
(121)
W OD producenci eksportujący objęci próbą nie uzyskali żadnych korzyści w ramach programów subsydiowania kredytów eksportowych, linii kredytowych, poręczeń wywozowych, programu „Green Express” ani korzyści poprzez dostęp do spółek holdingowych typu offshore.
6. Programy dotacji
(122)
W OD przedsiębiorstwa objęte próbą nie uzyskały żadnych korzyści w ramach programów „Famous Brands” lub „China World Top Brands”.
6.1. Szczególne programy dotacji i dotacje
a) Wprowadzenie
(123)
Przedsiębiorstwa objęte próbą otrzymały znaczne jednorazowe dotacje od różnych organów rządowych na wielu szczeblach administracji, wskutek czego uzyskały one korzyści w OD. Korzyści te stwierdzono w trakcie weryfikacji przedsiębiorstw objętych postępowaniem i nie zostały one ujawnione ani w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielonych przez te przedsiębiorstwa ani w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielonych przez rząd ChRL, o które wnioskowała Komisja. W skardze stwierdzono, że producenci szkła solarnego otrzymali te jednorazowe dotacje od organów rządowych na poziomie prowincji i lokalnych organów rządowych oraz że dotacje te przyniosły korzyści, ponieważ środki pieniężne uzyskano bez konieczności spełnienia konkretnych warunków (16). W zawiadomieniu o wszczęciu stwierdzono także, że „programy dotacji” wchodzą w zakres praktyk subwencyjnych stosowanych w celu wspierania sektora szkła solarnego.
b) Podstawa prawna
(124)
Dotacji tych udzielały przedsiębiorstwom rządowe organy krajowe, organy prowincji, organy miejskie, powiatowe lub okręgowe; wydawało się, że wszystkie te dotacje miały szczególny charakter w odniesieniu do przedsiębiorstw objętych postępowaniem lub określonej lokalizacji lub branży. Zwykle nie ujawniano poziomu szczegółów prawnych co do konkretnych przepisów, na mocy których korzyści te zostały przyznane, o ile w ogóle istniała jakakolwiek podstawa prawna, chociaż Komisja często, lecz nie zawsze, otrzymywała kopię dokumentu wydanego przez organy rządowe, który towarzyszył przyznaniu środków finansowych.
c) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(125)
Jedno z przedsiębiorstw objętych próbą otrzymało dotacje w OD w ramach strefy rozwoju gospodarczego, w której było zlokalizowane. Wysokość tych dotacji obliczono w strefie rozwoju gospodarczego na 20 % wszystkich podatków płaconych przez dane przedsiębiorstwo lokalnym organom podatkowym i pokrywały one między innymi podatek dochodowy od osób prawnych, podatek z tytułu użytkowania gruntów i podatek od dochodów z dywidend.
(126)
Inne przedsiębiorstwo objęte próbą otrzymało od lokalnych organów rządowych znaczną dotację w OD na pokrycie opłat za podłączenie tego przedsiębiorstwa do sieci elektrycznej, które to opłaty w innym przypadku uiściłoby ono samo. Dotacji udzielono temu przedsiębiorstwu w celu „wsparcia dużych przedsiębiorstw prowadzących działalność w danym regionie”.
(127)
Inne przedsiębiorstwo objęte próbą otrzymało dotację bezpośrednią w wysokości 25 mln CNY z funduszu Krajowej Komisji Rozwoju i Reform („NDRC”) na dostosowanie przemysłowe do produkcji szkła solarnego z wykorzystaniem zaawansowanych technologii. Przedsiębiorstwo to otrzymało tę dotację bezpośrednią od państwa w 2006 r. i przeznaczyło 10 % tej dotacji na kolejne 10 lat. Kwotę 2,5 mln CNY otrzymało zatem jako korzyść w OD.
(128)
To samo przedsiębiorstwo ujęło również w swoich księgach rachunkowych za 2012 r. inne dotacje od lokalnego organu podatkowego i innych lokalnych organów rządowych. Przedsiębiorstwo to stwierdziło, że większość tych dotacji nie stanowiła w rzeczywistości bezpośredniego transferu środków pieniężnych dokonanego przez wspomniane organy na rzecz tego przedsiębiorstwa, tylko zwrot kwot uprzednio zapłaconych rządowi przez to przedsiębiorstwo. Komisja nie może przyjąć tego wyjaśnienia, gdyż nie przedstawiono wystarczających dowodów.
(129)
Inne przedsiębiorstwo objęte próbą otrzymało przed OD dotację bezpośrednią w wysokości 15 mln CNY od samorządu terytorialnego i przeznaczyło 10 % tej dotacji na kolejne 10 lat. Dotacja ta została wypłacona na rzecz tego przedsiębiorstwa na potrzeby rozwoju przemysłu fotowoltaicznego (który obejmuje sektor szkła solarnego), przyspieszenia budowy nowoczesnej bazy produkcyjnej w lokalnej strefie przemysłowej i sprawnej realizacji dużych projektów.
(130)
To samo przedsiębiorstwo otrzymało także kilka innych dotacji przed OD i przeznaczyło część dotacji na OD. Nie przekazało ono jednak żadnych szczegółowych informacji na temat charakteru tych dotacji, więc z uwagi na brak tych informacji wniosek wyciągnięto w oparciu o dostępne fakty. Ze względu na brak innych dostępnych faktów Komisja stwierdziła, że wspomniane dotacje mają szczególny charakter w odniesieniu do danego przedsiębiorstwa oraz że kwotę dotacji przeznaczoną na OD należy uznać za korzyść.
d) Wnioski
(131)
Rząd ChRL poproszono o udzielenie dalszych informacji i podjęcie konsultacji dotyczących tych dotacji, jednak odmówił on przeprowadzenia takich działań. Na podstawie zebranych dowodów dotyczących otrzymania tych dotacji przez przedsiębiorstwa objęte próbą i wobec braku innych informacji Komisja uznała te dotacje za subsydium w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) i art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego, ponieważ doszło do transferu środków finansowych przez rząd ChRL w postaci dotacji dla producentów produktu objętego postępowaniem i w ten sposób uzyskali oni korzyść.
(132)
Dotacje te są również szczególne w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) i art. 4 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, gdyż wydają się ograniczone do niektórych przedsiębiorstw lub konkretnych projektów w określonych regionach oraz są udzielane w celu jednorazowego spełnienia wymagań przedsiębiorstw objętych próbą. Dotacje te nie spełniają wymogów braku szczególności zawartego w art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego, biorąc pod uwagę fakt, że warunki kwalifikowalności oraz faktyczne kryteria kwalifikacji przedsiębiorstw nie są przejrzyste, obiektywne ani nie są stosowane automatycznie. Ponadto nie ma dowodów na to, że dotacje udzielane są w ramach nadrzędnego programu subsydiowania.
(133)
Po ujawnieniu ustaleń rząd ChRL zakwestionował uprawnienia Komisji do badania tych dotacji oraz przeprowadzoną przez Komisję analizę udostępnionych jej częściowych informacji. Komisja jednak uważnie przeanalizowała poufne informacje handlowe udostępnione przez przedsiębiorstwa objęte postępowaniem i w przypadkach, w których istniały dowody na to, że zarówno korzyść, jak i dotacja są szczególne, daną dotację objęto środkami wyrównawczymi.
(134)
We wszystkich przypadkach przedsiębiorstwa dostarczyły informacje na temat kwoty dotacji oraz podmiotu, od którego ją otrzymano, nawet jeśli w niektórych przypadkach przedsiębiorstwo nie dysponowało dokumentem potwierdzającym podstawę prawną, w oparciu o którą udzielono dotacji. Przedsiębiorstwa objęte postępowaniem również w większości ujęły w swoich księgach rachunkowych ten dochód w pozycji „dochód z dotacji” i poddały te księgi niezależnemu audytowi. Stanowiło to bezpośredni dowód dotacji przyznającej korzyść stanowiącą podstawę środków wyrównawczych.
(135)
Z tych samych powodów jedno z przedsiębiorstw objętych próbą również zakwestionowało uprawnienia Komisji do badania tych dotacji szczególnych dla przedsiębiorstw i wprowadzania w odniesieniu do nich środków wyrównawczych. Z tych samych powodów Komisja odrzuca również ich argument i potwierdza swoje stanowisko, że posiada uprawnienia do badania tych dotacji i wprowadzania w odniesieniu do nich środków wyrównawczych w stosownych przypadkach.
e) Obliczanie wysokości subsydiów
(136)
W poniższej tabeli przedstawiono wyliczenie korzyści związanych z wyżej określonymi dotacjami, przy czym za korzyść przyjęto kwotę otrzymaną w okresie objętym dochodzeniem lub zaksięgowaną w odniesieniu do okresu objętego dochodzeniem, w przypadku gdy przedsiębiorstwo objęte postępowaniem amortyzowało tę kwotę.
Inne programy dotacji
Nazwa przedsiębiorstwa
Margines subsydiowania
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
1,1 %
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
2,9 %
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
1,1 %
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
3,0 %
7. Programy zwolnień z podatków bezpośrednich i ulg w zakresie podatków bezpośrednich
7.1. Program „bez podatku przez dwa lata, połowa podatku przez trzy lata” dla przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym
a) Wprowadzenie
(137)
W ramach programu „bez podatku przez dwa lata, połowa podatku przez trzy lata” przedsiębiorstwa z kapitałem zagranicznym mogą nie płacić podatku dochodowego od osób prawnych przez pierwsze dwa lata, a przez następne trzy lata płacić ten podatek według stawki 12,5 % zamiast 25 %.
b) Podstawa prawna
(138)
Podstawę prawną tego programu stanowią art. 8 ustawy o podatku dochodowym ChRL dla przedsiębiorstw z udziałem kapitału zagranicznego oraz dla przedsiębiorstw zagranicznych („ustawa o podatku dochodowym dla przedsiębiorstw z udziałem kapitału zagranicznego”) oraz art. 72 rozporządzenia w sprawie wdrożenia ustawy o podatku dochodowym ChRL dla przedsiębiorstw z udziałem kapitału zagranicznego oraz dla przedsiębiorstw zagranicznych. Według rządu ChRL program ten zakończono na mocy art. 57 ustawy o podatku dochodowym od przedsiębiorstw z 2008 r., natomiast okres przejściowy trwał do końca 2012 r. Z ustawy tej jasno wynika zatem, że w ramach tego programu przedsiębiorstwa odniosą korzyści w roku podatkowym 2012.
c) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(139)
Program „bez podatku przez dwa lata, połowa podatku przez trzy lata” przyniósł korzyści przedsiębiorstwom w roku finansowym 2012, po którym, według rządu ChRL, program ten został wycofany.
(140)
Jedno z przedsiębiorstw objętych próbą było przedsiębiorstwem zagranicznym, które w OD korzystało z tego programu podatkowego. Przedsiębiorstwu temu przysługiwała stawka podatku od osób prawnych wynosząca 12,5 %, a nie pełna stawka 25 %, co stwierdzono w jego deklaracjach podatkowych za 2012 r. oraz w rocznym sprawozdaniu finansowym.
(141)
Komisja ujawniła te ustalenia zainteresowanym stronom i otrzymała uwagi od rządu ChRL, w których stwierdził on, że na mocy obwieszczenia w sprawie okresu przejściowego (17) wszystkie korzyści w ramach tego programu przestaną być przyznawane w 2012 r. Rząd ChRL stwierdził, że w związku z tym w przypadku nałożenia ceł wyrównawczych nie można nałożyć cła w odniesieniu do korzyści uzyskanych w OD w ramach tego programu przez jedno przedsiębiorstwo objęte próbą. Komisja przyjmuje ten argument, gdyż w przypadku danego przedsiębiorstwa objętego próbą w konkretnych okolicznościach przedmiotowej sprawy nie posiada ona dowodów na uzyskiwanie dalszych korzyści.
d) Wnioski
(142)
Chociaż program „bez podatku przez dwa lata, połowa podatku przez trzy lata” został objęty środkami wyrównawczymi w poprzednich rozporządzeniach, w przypadku przedmiotowego przedsiębiorstwa objętego próbą Komisja nie nałoży cła wyrównawczego w odniesieniu do korzyści stwierdzonych w OD, ponieważ nie ma ona dowodów potwierdzających obowiązywanie tego programu lub jego jakiegokolwiek wariantu w momencie nałożenia tego cła w przypadku przedmiotowego przedsiębiorstwa.
7.2. Przedsiębiorstwa wykorzystujące zaawansowane i nowe technologie
a) Wprowadzenie
(143)
Program ten umożliwia uznawanie przedsiębiorstw, które mogą wykazać, że spełniają określony zbiór kryteriów, za „przedsiębiorstwa wykorzystujące zaawansowane i nowe technologie” w celu uzyskania obniżenia stawki podatku dochodowego od osób prawnych do 15 % w porównaniu ze standardową stawką 25 %.
b) Podstawa prawna
(144)
Podstawę prawną tego programu stanowią art. 28 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od przedsiębiorstw z 2008 r. wraz ze „środkami administracyjnymi na potrzeby określania przedsiębiorstw wykorzystujących zaawansowane i nowe technologie” (Guo Ke Fa Huo [2008] nr 172) oraz art. 93 rozporządzenia w sprawie wdrożenia ustawy o podatku dochodowym od przedsiębiorstw wraz z obwieszczeniem Państwowego Urzędu Podatkowego w sprawie kwestii dotyczących uiszczania podatku dochodowego od przedsiębiorstw przez przedsiębiorstwa wykorzystujące zaawansowane i nowe technologie (Guo Shui Han [2008] nr 985).
c) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(145)
Przedmiotowy program ma zastosowanie do przedsiębiorstw wykorzystujących zaawansowane i nowe technologie, uznanych za takie przez rząd ChRL. Aby kwalifikować się do tego programu, przedsiębiorstwa muszą posiadać podstawowe niezależne prawa własności intelektualnej i muszą spełniać następujące wymagania, które określono w podstawie prawnej i podsumowano w następujący sposób:
a)
ich produkcja wchodzi w zakres produktów z dziedziny „zaawansowanych technologii otrzymujących kluczowe wsparcie ze strony państwa”;
b)
całkowite wydatki na badania i rozwój odpowiadają 3-6 % całkowitych dochodów ze sprzedaży;
c)
ich dochody ze sprzedaży produktów wytwarzanych z wykorzystaniem zaawansowanych i nowych technologii stanowią ponad 60 % całkowitych dochodów ze sprzedaży;
d)
personel zaangażowany w badania i rozwój stanowi 10 % całkowitej liczby pracowników;
e)
spełnione są pozostałe wymogi ustanowione w „środkach administracyjnych na potrzeby określania przedsiębiorstw wykorzystujących zaawansowane i nowe technologie z 2008 r.”.
(146)
Ustalono, że niektóre przedsiębiorstwa objęte próbą, lecz nie wszystkie, korzystały z tego programu i tym samym płaciły podatek dochodowy od osób prawnych według stawki wynoszącej tylko 15 % zamiast 25 %. Przedsiębiorstwa te wnioskowały o uznanie ich za przedsiębiorstwa wykorzystujące zaawansowane i nowe technologie i otrzymały oficjalne powiadomienie, że spełniły kryteria programu, a zatem są uprawnione do wypełniania swoich deklaracji podatkowych, podając odpowiednią stawkę.
d) Wnioski
(147)
Tak jak w motywach 322-326 rozporządzenia w sprawie poprzedniego dochodzenia dotyczącego paneli słonecznych, Komisja uważa, że program ten stanowi subsydium w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) i art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego, ponieważ istnieje wkład finansowy w postaci utraconych dochodów dla rządu ChRL, co stanowi korzyść dla przedsiębiorstw objętych postępowaniem. Korzyść dla odbiorców jest równa kwocie oszczędności podatkowych.
(148)
Przedmiotowe subsydium jest szczególne w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego, ponieważ jest ograniczone do przedsiębiorstw, które posiadają certyfikat przedsiębiorstw wykorzystujących zaawansowane i nowe technologie oraz spełniają wszystkie wymogi ustanowione w środkach administracyjnych z 2008 r. Przedsiębiorstwa objęte próbą, które objęto postępowaniem, otrzymały taki certyfikat. Kwalifikowalność nie jest automatyczna, zaś obiektywne kryteria kwalifikowalności nie zostały określone ani w prawodawstwie, ani przez organ udzielający subsydium.
(149)
Po ujawnieniu ustaleń rząd ChRL zakwestionował wnioski Komisji, twierdząc, że kryteria kwalifikowalności były obiektywne i dotyczyły w jednakowym stopniu wszystkich przedsiębiorstw w ChRL. Komisja nie zgadza się z interpretacją ustaw i środków wykonawczych przedstawioną przez rząd ChRL, zgodnie z którą program ten jest ograniczony do niektórych sektorów i przedsiębiorstw wspieranych przez rząd ChRL na podstawie kryteriów, które nie wydają się obiektywne i neutralne, jak na przykład to, że produkcja tych przedsiębiorstw wchodzi w zakres produktów z dziedziny „zaawansowanych technologii otrzymujących kluczowe wsparcie ze strony państwa”.
(150)
Kwalifikowalność również nie jest automatyczna, lecz zależy od uzyskania certyfikatu przedsiębiorstwa wykorzystującego zaawansowane i nowe technologie, który jest wydawany w drodze uznaniowej procedury przez właściwy organ.
(151)
Komisja uznaje zatem przedmiotowe subsydium za stanowiące podstawę środków wyrównawczych.
e) Obliczanie wysokości subsydiów
(152)
Komisja obliczyła kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych jako różnicę między kwotą podatku płaconą w normalnych warunkach w OD a kwotą podatku faktycznie zapłaconego w OD przez przedsiębiorstwa objęte postępowaniem.
Przedsiębiorstwa wykorzystujące zaawansowane i nowe technologie
Nazwa przedsiębiorstwa
Margines subsydiowania
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
0 %
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
0 %
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
0,4 %
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
1,8 %
7.3. Zwolnienia z opodatkowania dywidend wypłacanych między kwalifikującymi się przedsiębiorstwami będącymi rezydentami
a) Wprowadzenie
(153)
W skardze twierdzono, że producenci eksportujący szkła solarnego otrzymywali subsydia w ramach innego programu zwolnień z podatków bezpośrednich, a mianowicie zwolnienia z opodatkowania dywidend wypłacanych między kwalifikującymi się przedsiębiorstwami będącymi rezydentami (18). Wchodzi to w zakres powszechnej praktyki subwencyjnej polegającej na stosowaniu zwolnień z podatków bezpośrednich lub ulg podatkowych, jak określono w zawiadomieniu o wszczęciu.
b) Podstawa prawna
(154)
Podstawę prawną tego zwolnienia z opodatkowania dywidend stanowią art. 25-26 ustawy o podatku dochodowym od przedsiębiorstw oraz art. 83 rozporządzenia w sprawie wdrożenia ustawy o podatku dochodowym od przedsiębiorstw.
c) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(155)
Komisja ustaliła, że zwolnienie z opodatkowania dywidend wypłacanych między kwalifikującymi się przedsiębiorstwami będącymi rezydentami otrzymało jedno przedsiębiorstwo objęte próbą. Przedsiębiorstwo to zwróciło się bezpośrednio do lokalnego urzędu podatkowego z wnioskiem o odliczenie od dochodu podlegającego opodatkowaniu dywidend uzyskanych z inwestycji kapitałowych.
d) Wnioski
(156)
Komisja uważa, że przedmiotowe zwolnienia stanowią subsydium w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) i art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego, ponieważ istnieje wkład finansowy w postaci utraconych dochodów dla rządu ChRL, co stanowi korzyść dla przedsiębiorstwa objętego postępowaniem. Korzyść dla odbiorcy jest równa kwocie oszczędności podatkowych.
(157)
W dokumencie dotyczącym ujawnienia informacji Komisja stwierdziła, że przedmiotowy program subsydiowania jest szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego, ponieważ ustawodawstwo ogranicza dostęp do tego programu do przedsiębiorstw, które są rezydentami w Chińskiej Republice Ludowej i które dokonały inwestycji w inne przedsiębiorstwa będące rezydentami.
(158)
Po ujawnieniu ustaleń rząd ChRL zakwestionował te wnioski, twierdząc, że zwolnienia z opodatkowania dywidend wypłacanych między kwalifikującymi się przedsiębiorstwami będącymi rezydentami nie można uznać za szczególne, gdyż art. 26 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od przedsiębiorstw stanowi, że takie zwolnienie jest również dostępne dla przedsiębiorstw niebędących rezydentami. Ponadto rząd ChRL twierdzi, że kryteria kwalifikowalności są obiektywne i mają zastosowanie do wszystkich przedsiębiorstw będących rezydentami, niezależnie od branży, produktu lub lokalizacji geograficznej.
(159)
Podczas gdy prawdą jest, że ustawa o podatku dochodowym od przedsiębiorstw, na którą rząd ChRL powołuje się w przedmiotowym postępowaniu, stanowi w art. 26 ust. 3, że takie zwolnienie z opodatkowania dywidend dostępne jest również dla przedsiębiorstw niebędących rezydentami, Komisja pozostaje jednak zdania, że przedmiotowy program subsydiowania jest szczególny. W art. 25 ustawy o podatku dochodowym od przedsiębiorstw potwierdzono bowiem, że to zwolnienie z opodatkowania jest zastrzeżone dla sektorów i projektów promowanych przez państwo. Tak więc dostęp do tego programu mogą mieć wyłącznie promowane sektory i projekty. Jak wyjaśniono powyżej w sekcji 5.1 lit. c), sektor szkła solarnego jest sektorem promowanym.
e) Obliczenie kwoty subsydium
(160)
Komisja obliczyła kwotę subsydium jako różnicę między kwotą podatku pobranego w normalnych warunkach w OD a kwotą podatku faktycznie zapłaconego przez przedsiębiorstwo objęte postępowaniem.
Programy zwolnień z opodatkowania dywidend
Nazwa przedsiębiorstwa
Margines subsydiowania
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
0 %
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
0 %
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
5,8 %
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
0 %
7.4. Inne programy zwolnień z podatków bezpośrednich i ulg w zakresie podatków bezpośrednich
a) Wprowadzenie
(161)
Poza programami przeanalizowanymi w sekcjach 7.1-7.3 Komisja nie znalazła żadnych dowodów na uzyskiwanie przez przedsiębiorstwa objęte próbą korzyści w ramach innych programów zwolnień z podatków bezpośrednich i ulg w zakresie podatków bezpośrednich, które to programy wymieniono powyżej w sekcji C(4). W trakcie przeprowadzonych kontroli Komisja stwierdziła jednak, że istnieją dwa inne programy zwolnień z podatku od osób prawnych, które jedno z przedsiębiorstw objętych próbą ujęło w swoich księgach rachunkowych, a mianowicie odliczenia podatkowe na badania i rozwój i zwroty podatku z tytułu nieruchomości mieszkaniowych i podatku z tytułu użytkowania gruntów. Programy te również wchodzą w zakres „programów zwolnień z podatków bezpośrednich i ulg w zakresie podatków bezpośrednich”, który określono w zawiadomieniu o wszczęciu, jako środki, na mocy których płacona kwota podatku dochodowego od osób prawnych została obniżona przez organ podatkowy lub organ podatkowy zwrócił już zapłacony podatek dochodowy od osób prawnych. Odliczenia podatkowe na badania i rozwój są również związane z programem „odliczeń podatkowych na badania i rozwój dla przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym”, wymienionym powyżej w sekcji C(4).
b) Podstawa prawna
(162)
Podstawę prawną odliczeń podatkowych na badania i rozwój stanowi art. 30 chińskiej ustawy o podatku dochodowym od przedsiębiorstw.
(163)
W przypadku zwrotu podatku z tytułu nieruchomości mieszkaniowych i podatku z tytułu użytkowania gruntów nie ujawniono, na podstawie jakiej konkretnie ustawy korzyści te zostały przyznane, chociaż Komisja otrzymała kopię okólnika wydanego przez organ rządowy prowincji, który to okólnik towarzyszył zwolnieniu.
c) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(164)
Komisja ustaliła, że jedno z przedsiębiorstw objętych próbą otrzymało odliczenia podatkowe na badania i rozwój oraz zwroty podatku z tytułu nieruchomości mieszkaniowych i podatku z tytułu użytkowania gruntów. Zgodnie z dokumentem wydanym przez organ rządowy prowincji zwroty ograniczone są do nowo utworzonych przedsiębiorstw stosujących zaawansowane i nowe technologie.
d) Wnioski
(165)
Jeśli chodzi o odliczenia podatkowe na badania i rozwój, Komisja uważa, że ten program subsydiowania jest szczególny, biorąc pod uwagę fakt, że art. 30 należy interpretować w związku z art. 25 ustawy o podatku dochodowym od przedsiębiorstw, który stanowi, że to zwolnienie z opodatkowania jest zastrzeżone dla sektorów i projektów promowanych przez państwo. Tak więc dostęp do tego programu mogą mieć wyłącznie promowane sektory i projekty. Jak wyjaśniono powyżej w sekcji 5.1 lit. c), sektor szkła solarnego jest sektorem promowanym.
(166)
Zwroty podatku z tytułu nieruchomości mieszkaniowych i podatku z tytułu użytkowania gruntów były szczególne pod względem lokalizacji i rodzaju sektora. W wezwaniu do dalszych konsultacji rząd ChRL został poproszony o przekazanie dalszych informacji na temat tych programów, jednak odmówił on przeprowadzenia takich działań. W związku z tym Komisja prowadziła dochodzenie na podstawie dowodów zebranych w odniesieniu do stosowania tych programów do przedsiębiorstwa objętego próbą oraz przy braku innych dostępnych informacji.
(167)
Po ujawnieniu ustaleń rząd ChRL zakwestionował ustalenia Komisji, twierdząc, że w dokumencie dotyczącym ujawnienia informacji Komisja nie ujawniła żadnych dowodów potwierdzających szczególność tych programów. Szczegółowe informacje dotyczące szczególności tych programów ujawniono tylko przedmiotowemu przedsiębiorstwu i nie otrzymano od niego żadnych uwag. Komisja zawarła także więcej informacji na temat szczególności tych programów w powyższych motywach.
(168)
Komisja uważa, że przedmiotowe programy stanowią subsydia w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) i art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego, ponieważ istnieje wkład finansowy w postaci utraconych dochodów dla rządu ChRL, co stanowi korzyść dla przedsiębiorstwa objętego postępowaniem. Korzyść dla odbiorcy jest równa kwocie oszczędności podatkowych.
e) Obliczenie kwoty subsydium
(169)
Komisja obliczyła kwotę subsydium jako różnicę między kwotą podatku pobranego w normalnych warunkach w OD a kwotą podatku faktycznie zapłaconego przez przedsiębiorstwo objęte postępowaniem.
Programy zwolnień z podatku od osób prawnych
Nazwa przedsiębiorstwa
Margines subsydiowania
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
0 %
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
0 %
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
0,7 %
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
0 %
8. Programy w zakresie podatków pośrednich i należności celnych przywozowych
(170)
Komisja nie stwierdziła żadnych korzyści uzyskiwanych przez jakiekolwiek przedsiębiorstwo objęte próbą w ramach programów w zakresie podatków pośrednich i należności celnych przywozowych, które to programy wymieniono powyżej w sekcji C(4).
9. Dostarczanie towarów i świadczenie usług przez rząd za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia
9.1. Dostarczanie antymonu; dostarczanie energii elektrycznej
(171)
Nie stwierdzono, aby przedsiębiorstwa objęte próbą odniosły korzyści związane z zakupem antymonu lub energii elektrycznej w OD.
9.2. Przyznawanie prawa do użytkowania gruntów
a) Wprowadzenie
(172)
Jak określono również w motywach 354-370 rozporządzenia dotyczącego paneli słonecznych, przedsiębiorstwa nie mogą zakupić gruntów w ChRL, ale jedynie nabywają prawo do użytkowania gruntów od organów lokalnych.
b) Podstawa prawna
(173)
Ustawa ChRL o zarządzaniu gruntami stanowi, że wszystkie grunty są własnością narodu i nie można ich kupić ani sprzedać, lecz określono w niej warunki, zgodnie z którymi prawa do użytkowania gruntów mogą być sprzedawane przedsiębiorstwom w drodze przetargu, oferty lub aukcji.
c) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(174)
Zasadniczo system aukcji umożliwiłby oszacowanie na rynku ceny konkretnego prawa do użytkowania gruntów, a więc cena byłaby określana niezależnie. Podczas wizyty Komisji rząd ChRL stwierdził jednak, że w każdym przypadku określany jest dolny pułap ceny dla każdej klasy gruntów (grunty dzielą się na klasy od 1 do 15 w zależności od jakości działki), poniżej którego nie może spaść cena prawa do użytkowania gruntów.
(175)
Rząd ChRL kontroluje również podaż gruntów poprzez ograniczenie udziału powierzchni gruntów, których prawa użytkowania mogą być sprzedawane w celach przemysłowych lub mieszkalnych, według prowincji i według roku.
(176)
W ani jednym przypadku zakupu prawa do użytkowania gruntów przez producentów eksportujących objętych próbą Komisja nie znalazła dowodów na przeprowadzenie procesu aukcji, w ramach którego niezależnie ustalono by cenę tego prawa. Przedsiębiorstwo, któremu przyznano prawa do użytkowania gruntów, licytowało po cenie wywoławczej albo po cenie za metr kwadratowy o 5 CNY wyższej niż cena wywoławcza i uzyskało to prawo, gdyż było jedynym oferentem.
(177)
Po ujawnieniu ustaleń rząd ChRL zakwestionował ustalenia Komisji i stwierdził, że sprzedaż praw do użytkowania gruntów przedsiębiorstwom w ChRL nastąpiła w drodze rzeczywistej procedury aukcyjnej.
(178)
Rząd ChRL najpierw twierdził, że istniał rzeczywisty system aukcji, ponieważ rząd jedynie ustalał cenę wywoławczą, jak każdy prowadzący aukcje. Argument ten zostaje odrzucony, ponieważ aukcja zwykle wiąże się z ustaleniem ceny wywoławczej przez niezależnego prowadzącego aukcje po dokonaniu niezależnej wyceny, co w tym przypadku nie ma miejsca, gdyż właściciel prawa do użytkowania gruntów jest również prowadzącym aukcje.
(179)
Rząd ChRL stwierdza następnie, że dolny pułap cen służy zapewnieniu, aby ostateczna cena nie spadła poniżej „podstawowej wartości rynkowej” prawa do użytkowania gruntów. Nie przedstawiono żadnych dowodów na poparcie tego twierdzenia, które samo w sobie jest niejednoznaczne, ponieważ kwota płacona za prawo do użytkowania gruntów (którą ustalił rząd) powinna być ceną rynkową (na podstawie której ustala się dolny pułap ceny).
(180)
Następnie rząd ChRL stwierdził, że fakt braku innych oferentów w ramach aukcji „nie może być podstawą założenia, że prawo do użytkowania gruntów nie zostało faktycznie sprzedane w drodze aukcji”. W rzeczywistości wniosek wynikający z tego dowodu jest wręcz przeciwny. Rząd ChRL mimo otrzymanych wniosków nie przedstawił dowodów na to, że jakiekolwiek prawo do użytkowania gruntów zostało wycenione w drodze konkurencyjnej aukcji, a zatem skutek tego procesu jest taki, że rząd ustala cenę, którą płaci przedsiębiorstwo. Chociaż fakt istnienia wielu oferentów nie może stanowić w każdym przypadku bezwzględnego wymogu, aby móc stwierdzić istnienie systemu rynkowego, całkowity brak wielu oferentów, który stwierdzono w odniesieniu do wszystkich przedsiębiorstw objętych próbą, wyraźnie wskazuje, że nie zastosowano rzeczywistych cen rynkowych.
(181)
W przypadku gdy jedno przedsiębiorstwo objęte próbą zapłaciło za metr kwadratowy o 5 CNY więcej niż wynosi cena ustalona przez rząd, przedsiębiorstwo to oświadczyło Komisji, że właściwy organ polecił mu tak zrobić, aby stworzyć pozory przeprowadzenia aukcji. Dlatego Komisja nie może przyjąć tego faktu za dowód na to, że w ChRL istnieje rynek sprzedaży praw do użytkowania gruntów.
(182)
W rezultacie przedsiębiorstwa objęte próbą zapłaciły cenę ustaloną przez rząd ChRL. Jak określono również w rozporządzeniu dotyczącym paneli słonecznych (w motywach 361-370) prawo do użytkowania gruntów jest przyznawane za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia w porównaniu z rynkowym poziomem referencyjnym, który określono w sekcji e) poniżej.
d) Wnioski
(183)
Komisja stwierdza, że przyznawanie prawa do użytkowania gruntów przez rząd ChRL należy uznać za subsydium w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (iii) i art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego w formie dostarczenia towarów, co stanowi korzyść dla przedsiębiorstw. Ponieważ w dochodzeniu nie wykazano, że w ChRL istnieje funkcjonujący rynek sprzedaży praw do użytkowania gruntów, stosowanie zewnętrznego poziomu referencyjnego (zob. sekcja e) poniżej) wskazuje, że kwoty płacone za prawa do użytkowania gruntów przez eksporterów objętych próbą są niższe od stawek rynkowych.
(184)
Przedmiotowe subsydium jest szczególne w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) i art. 4 ust. 2 lit. c) rozporządzenia podstawowego, ponieważ decyzja nr 40 Rady Państwa zobowiązuje organy publiczne do zapewnienia gruntów promowanym sektorom, do których należy sektor szkła solarnego. Artykuł 18 decyzji nr 40 wyraźnie stanowi, że sektory „o ograniczonych prawach” nie będą miały dostępu do praw do użytkowania gruntów.
(185)
Sytuacja dotycząca gruntów w ChRL została także omówiona w dokumencie roboczym MFW, w którym potwierdzono, że chińskie przedsiębiorstwa otrzymują prawa do użytkowania gruntów bez poszanowania warunków rynkowych (19).
(186)
Rząd ChRL zakwestionował ustalenie szczególności, twierdząc, że ograniczeń zawartych w decyzji nr 40 nie można wykorzystać do dowiedzenia szczególnego charakteru przyznania korzyści. Argument ten zostaje odrzucony, ponieważ skutkiem decyzji nr 40 jest przyznawanie prawa do użytkowania gruntów sektorom promowanym. Produkcja szkła solarnego jest sektorem promowanym i dlatego w decyzji nr 40 zawarto przepisy dotyczące zapewniania producentom szkła solarnego praw do użytkowania gruntów.
(187)
Jedno z przedsiębiorstw objętych próbą również zakwestionowało ustalenia Komisji, twierdząc, że w Chinach istnieje funkcjonujący rynek praw do użytkowania gruntów. Z przedstawionej przez to przedsiębiorstwo oceny procesu sprzedaży praw do użytkowania gruntów w Chinach nie wynika jednak sformułowany przez nie wniosek. Nadal nie było ono w stanie wykazać, że prawa do użytkowania gruntów są wyceniane niezależnie; że są sprzedawane na niezależnych aukcjach; że cena prawa do użytkowania gruntów jest ustalana rynkowo w drodze procedury przetargowej w trybie konkurencyjnym ani że żadne ceny nie są zakłócane przez wsparcie rządowe.
(188)
Wspomniane przedsiębiorstwo objęte próbą oświadczyło następnie, że pomimo faktu, iż Komisja powinna była stwierdzić istnienie funkcjonującego rynku, a tym samym brak subsydiowania, Komisja powinna porównać cenę prawa do użytkowania gruntów zapłaconą przez to przedsiębiorstwo z poziomem referencyjnym, a mianowicie z cenami praw do użytkowania gruntów w prowincji, w której przedsiębiorstwo to jest zlokalizowane. Ze względu na to, że Komisja ustaliła, iż w tej prowincji nie ma odpowiedniego rynkowego poziomu referencyjnego, argument ten został odrzucony.
e) Obliczanie marginesu subsydiowania
(189)
Korzyścią jest różnica pomiędzy ceną zapłaconą za prawo do użytkowania gruntów a odpowiednim zewnętrznym poziomem referencyjnym. Jak w przypadku rozporządzenia dotyczącego paneli słonecznych, ten zewnętrzny poziom referencyjny jest ceną rynkową gruntów w wydzielonym obszarze celnym Tajwanu, Penghu, Kinmen i Matsu.
(190)
Po ujawnieniu ustaleń rząd ChRL zakwestionował wykorzystanie tego obszaru jako poziomu referencyjnego i zażądał dalszych informacji na temat powodów uznania tego obszaru za odpowiedni. Jak wyjaśniono w motywie 467 rozporządzenia dotyczącego paneli słonecznych, Komisja uważa ten obszar za odpowiedni zewnętrzny poziom referencyjny z następujących powodów:
a)
porównywalnego poziomu rozwoju gospodarczego, PKB i struktury gospodarczej istniejącej na tym obszarze i w większości chińskich prowincji oraz miast, w których producenci eksportujący objęci próbą mają swoje siedziby;
b)
geograficznej bliskości ChRL i wspomnianego obszaru;
c)
wysokiego stopnia rozwoju infrastruktury na wspomnianym obszarze oraz w wielu prowincjach ChRL;
d)
silnych powiązań gospodarczych między wspomnianym obszarem a ChRL oraz faktu prowadzenia przez nie handlu transgranicznego,
e)
zbliżonej wysokiej gęstości zaludnienia w wielu prowincjach ChRL i na wspomnianym obszarze;
f)
podobieństw w zakresie rodzaju gruntów oraz transakcji wykorzystywanych przy ustalaniu odpowiedniego poziomu referencyjnego na wspomnianym obszarze i w ChRL; oraz
g)
wspólnych cech demograficznych, lingwistycznych i kulturowych wspomnianego obszaru i ChRL.
(191)
Biorąc pod uwagę wszystkie te czynniki, Komisja uznała, że ceny praw do użytkowania gruntów dla producentów eksportujących objętych próbą w ChRL w warunkach rynkowych byłyby bardzo podobne do cen gruntów na wspomnianym obszarze.
(192)
Jedno z przedsiębiorstw objętych próbą zasugerowało, że w przypadku stosowania zewnętrznego poziomu referencyjnego należy wziąć pod uwagę PKB prowincji, w której przedsiębiorstwo to jest zlokalizowane, a poziomem odniesienia powinny być „aktualne ceny gruntów w Egipcie, Armenii, Gwatemali, Kongo, Mongolii lub Indonezji”, ponieważ państwa te charakteryzuje „podobny poziom rozwoju”. Argument ten został odrzucony z następujących względów:
a)
poziom rozwoju gospodarczego nie jest jedynym wyżej wymienionym czynnikiem, z powodu którego wydzielony obszar celny Tajwanu, Penghu, Kinmen i Matsu był odpowiednim poziomem referencyjnym;
b)
przedsiębiorstwo odniosło się do prowincji, w której jest zlokalizowane, a nie do miasta, które ma znacznie wyższy PKB na mieszkańca niż znajdująca się wokół prowincja; oraz
c)
poza PKB przedsiębiorstwo to nie przedstawiło żadnych innych argumentów przemawiających za tym, aby zastosować zewnętrzny poziom referencyjny inny niż wspomniany obszar.
(193)
Inne przedsiębiorstwo objęte próbą zasugerowało po ujawnieniu ustaleń, że wykorzystanie wydzielonego obszaru celnego Tajwanu, Penghu, Kinmen i Matsu było nieodpowiednie w kontekście warunków gospodarczych w danej prowincji, w której przedsiębiorstwo to jest zlokalizowane, ale nie zaproponowało innego rozwiązania. Ze względu na brak sugestii dotyczących innych poziomów referencyjnych wykorzystanie w tym charakterze wydzielonego obszaru celnego Tajwanu, Penghu, Kinmen i Matsu zostaje potwierdzone.
(194)
Informacje na temat średnich cen gruntów na tym obszarze dla 2012 r. otrzymano od Biura Przemysłowego Ministerstwa Spraw Gospodarczych tego obszaru i skorygowano o inflację i wzrost PKB, aby ustalić cenę referencyjną gruntów w każdym roku kalendarzowym. Jako że prawa do użytkowania gruntów obowiązują przez 50 lat i są amortyzowane na tej podstawie, korzyść w OD będzie wynosiła 1/50 różnicy pomiędzy ceną referencyjną a ceną rzeczywiście zapłaconą.
(195)
Stopa subsydiowania ustalona w odniesieniu do przyznawania gruntów za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia kształtowała się następująco:
Przyznawanie gruntów za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia
Nazwa przedsiębiorstwa
Margines subsydiowania
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
2,1 %
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
8,0 %
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
2,3 %
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
7,1 %
10. Wnioski dotyczące subsydiowania
(196)
Komisja obliczyła dla każdego programu kwoty subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do przedsiębiorstw objętych dochodzeniem i zsumowała te dane liczbowe, aby obliczyć całkowitą kwotę subsydiów dla całości przedsiębiorstwa w OD.
(197)
Aby obliczyć przedstawione poniżej całkowite marginesy subsydiowania, Komisja najpierw obliczyła udział subsydiowania, będący stosunkiem kwoty subsydium do całkowitego obrotu przedsiębiorstwa. Tę wartość procentową następnie wykorzystano do obliczenia subsydium przeznaczonego na wywóz produktu objętego postępowaniem do Unii w OD.
(198)
Następnie obliczono kwotę subsydium na metr kwadratowy produktu objętego postępowaniem wywiezionego do Unii w OD, a przedstawione poniżej marginesy obliczono jako odsetek wartości CIF tego samego wywozu na metr kwadratowy.
(199)
Po ujawnieniu ustaleń rząd ChRL zgłosił uwagę, że Komisja nie uwzględniła marginesów dumpingu obliczonych w ramach równoległego postępowania antydumpingowego, gdy opublikowała marginesy subsydiowania w chwili ujawnienia ustaleń, oraz że uwzględniła kwestię „podwójnego naliczania” dopiero przy obliczaniu cła, które miało zostać nałożone.
(200)
Rząd ChRL zażądał, aby w przypadku uznania subsydiowania za powodujące dumping fakt ten został odzwierciedlony w obliczeniach marginesu, jak również w obliczeniach cła.
(201)
Ze względu na to, że środki są w tym przypadku ograniczone przez margines szkody, taka manipulacja nie zmieniłaby wysokości faktycznie nałożonych ceł. W związku z tym Komisja uznała, że rozpatrzenie istoty tych stwierdzeń nie jest konieczne.
Nazwa przedsiębiorstwa
Margines subsydiowania
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
3,2 %
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
17,1 %
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
12,8 %
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
16,7 %
D. SZKODA
1. Definicja przemysłu unijnego i produkcji unijnej
(202)
Po wszczęciu dochodzenia zgłosiło się ośmiu producentów, którzy wytwarzali produkt podobny w Unii w OD. Komisja nie posiada wiedzy na temat żadnych innych unijnych producentów produktu podobnego. Komisja uważa zatem, że tych ośmiu producentów stanowi przemysł unijny w rozumieniu art. 9 ust. 1 rozporządzenia podstawowego i będą oni zwani dalej „przemysłem unijnym”.
(203)
W celu ustalenia całkowitej produkcji unijnej w OD wykorzystano wszystkie dostępne informacje dotyczące przemysłu unijnego, w tym informacje przedstawione przez skarżącego, dane makroekonomiczne przekazane przez stowarzyszenie przemysłu unijnego (Glass for Europe) oraz odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, udzielone przez producentów unijnych objętych próbą. W odniesieniu do producentów unijnych objętych próbą sprawdzono, czy dane te są spójne z danymi z odpowiedzi udzielonych na pytania zawarte w kwestionariuszu. Na tej podstawie całkowitą produkcję unijną w OD oszacowano na około 21 734 000 metrów kwadratowych.
(204)
Po ujawnieniu ustaleń rząd ChRL zwrócił uwagę na różnice pomiędzy danymi przytoczonymi w dokumencie dotyczącym ujawnienia ustaleń a danymi zawartymi w skardze dotyczącej przemysłu unijnego. Argumentował również, że wskazuje to na brak obiektywnych i wiarygodnych dowodów i sprawia, że wnioski wyciągnięte przez Komisję budzą wątpliwości.
(205)
Różnice stwierdzone przez rząd ChRL pomiędzy danymi w skardze a danymi w dokumencie dotyczącym ujawnienia ustaleń wynikają z faktu, że wszystkie dane związane z producentami unijnymi objętymi próbą zostały zweryfikowane na miejscu i w stosownym przypadku zaktualizowane. Jako że próba stanowi 79 % całkowitej sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym, Komisja nie może zaakceptować argumentu, że wykorzystane dowody nie stanowiły obiektywnej i wiarygodnej podstawy wniosków wyciągniętych przez Komisję.
2. Określenie właściwego rynku unijnego
(206)
Żaden z producentów unijnych objętych próbą nie przeznaczał swojej produkcji na użytek własny. Tym samym nie było konieczne przeprowadzenie osobnej analizy sprzedaży wewnętrznej.
3. Konsumpcja w Unii
(207)
Konsumpcję w Unii ustalono na podstawie wielkości całkowitej produkcji unijnej wszystkich producentów unijnych na rynku unijnym, tj. z wyłączeniem wywozu, powiększonej o przywóz z ChRL i przywóz z innych państw trzecich. Ustalenie konsumpcji w Unii oparto na danych przedstawionych przez skarżącego i Glass for Europe oraz, w miarę możliwości, sprawdzono, czy są spójne z danymi z odpowiedzi udzielonych przez producentów unijnych objętych próbą na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(208)
Konsumpcja unijna kształtowała się w następujący sposób:
Tabela 1
Konsumpcja w Unii (1 000 m2)
2009 r.
2010 r.
2011 r.
OD
Konsumpcja w Unii ogółem
16 596
28 239
33 993
27 412
Wskaźnik
100
170
205
165
Źródło: Glass for Europe, skarżący oraz odpowiedzi producentów unijnych na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(209)
W okresie badanym całkowita konsumpcja w Unii wzrosła o 65 % między 2009 r. a 2011 r., lecz spadła w OD w porównaniu z 2011 r. W 2012 r. konsumpcja pozostawała jednak na znacznie wyższym poziomie niż w 2009 r. Wynika to głównie ze wzrostu konsumpcji produktów końcowych, w szczególności modułów fotowoltaicznych (zob. sekcja E.2.3 poniżej).
4. Przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie
4.1. Wielkość i udział w rynku przywozu subsydiowanego z państwa, którego dotyczy postępowanie
(210)
Jako że szkło solarne jest przywożone do Unii w ramach kodu CN 7007 19 80 - Pozostałe - Szkło bezpieczne wielowarstwowe, który obejmuje również inne produkty niepodlegające niniejszemu dochodzeniu, do określenia wielkości i wartości przywozu nie można było wykorzystać danych Eurostatu. Wielkość i wartość przywozu określono na podstawie danych przedstawionych przez skarżącego i Glass for Europe. Przywóz subsydiowany do Unii z państwa, którego dotyczy postępowanie, kształtował się w następujący sposób:
Tabela 2
Wielkość przywozu (1 000 m2) i udział w rynku
2009 r.
2010 r.
2011 r.
OD
Wielkość przywozu z ChRL (1 000 m2)
1 200
2 050
6 150
8 350
Wskaźnik
100
171
513
696
Udział w rynku
7,2 %
7,3 %
18,1 %
30,5 %
Wskaźnik
100
100
250
421
Źródło: Glass for Europe i skarga.
(211)
W okresie badanym wielkość subsydiowanego przywozu do Unii produktu objętego postępowaniem wzrosła znacznie - o 596 %. Doprowadziło to do znacznego wzrostu udziału w rynku przywozu produktu objętego postępowaniem z ChRL na rynek unijny (wzrost z 7,2 % do 30,5 %).
(212)
Konsumpcja unijna również zwiększała się do 2012 r. W 2012 r., gdy rynek unijny się zmniejszył, chińscy producenci eksportujący pomimo tego byli w stanie zwiększyć całkowitą wielkość przywozu.
(213)
Po ujawnieniu ustaleń rząd ChRL stwierdził, że Komisja wykorzystała bardzo zawyżone dane, podczas gdy chińskie dane statystyczne dotyczące wywozu wykazały znacznie niższy poziom wywozu w OD w porównaniu z wielkością przywozu określoną w dokumencie dotyczącym ujawnienia ustaleń, i zażądał wyjaśnienia sposobu obliczenia tych wielkości.
(214)
Po pierwsze Komisja zwraca uwagę na to, że dane statystyczne dotyczące wywozu przekazane przez rząd ChRL - w tym dotyczące wszystkich rodzajów hartowanego szkła - są ponad 2,5 raza niższe niż dane statystyczne Eurostatu dla całego kodu CN ex 7007 19 80 za 2012 r. W rezultacie nie można ich uznać za dostatecznie wiarygodne.
(215)
Komisja oparła swoje obliczenia na informacjach przekazanych przez skarżącego i Glass for Europe. Dane te są dostępne w jawnym dokumencie. Komisja sprawdziła, czy te informacje są spójne ze zweryfikowanymi danymi przekazanymi przez producentów eksportujących objętych próbą i przez innych współpracujących producentów eksportujących. Jak wspomniano w sekcji A3.3 powyżej, współpracujący producenci eksportujący odpowiadają za prawie 100 % zgłoszonego wywozu szkła solarnego do Unii w 2012 r. W rezultacie Komisja nie ma powodów, aby uważać, że informacje, na których oparła swoje ustalenia, są błędne. Ponadto rząd ChRL nie przedstawił żadnych dowodów popierających jego argument.
4.2. Ceny subsydiowanych towarów przywożonych z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz podcięcie cenowe
(216)
Średnia cena subsydiowanych towarów przywożonych do Unii z państwa, którego dotyczy postępowanie, kształtowała się w następujący sposób:
Tabela 3
Ceny importowe (EUR/m2)
2009 r.
2010 r.
2011 r.
OD
ChRL
6,02
6,10
4,96
4,38
Wskaźnik
100
101
82
73
Źródło: skarżący i odpowiedzi chińskich producentów eksportujących na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(217)
Średnia cena importowa produktu objętego postępowaniem spadła w okresie badanym. Średnia cena importowa w OD spadła o 27,2 %, z 6,02 EUR/m2 w 2009 r. do 4,38 EUR/m2.
(218)
W celu określenia podcięcia cenowego w OD porównano średnie ważone ceny sprzedaży poszczególnych rodzajów produktu wytwarzanych przez objętych próbą producentów unijnych stosowane wobec niepowiązanych klientów na rynku unijnym, dostosowane do poziomu cen ex-works, z odpowiadającymi średnimi ważonymi cenami przywozu analogicznych rodzajów produktu, stosowanymi przez chińskich producentów eksportujących objętych próbą przy sprzedaży pierwszemu niezależnemu klientowi na rynku unijnym, ustalonymi na podstawie CIF z zastrzeżeniem dostosowań w górę w wysokości 0,40 EUR/m2 uwzględniających koszty odprawy celnej, przeładunku i załadunku oraz należność celną przywozową w wysokości 3 %. Dostosowania te doprowadziły do wzrostu cen, który wyniósł w zależności od numeru kontrolnego produktu od 7 % do 15 %, czyli średnia ważona wyniosła 11 %.
(219)
Porównania cen dokonano z rozróżnieniem poszczególnych rodzajów produktów w odniesieniu do transakcji na tym samym poziomie handlu, odpowiednio dostosowanych, jak określono w motywie powyżej, oraz po odliczeniu bonifikat i rabatów. Wynik porównania, wyrażony jako wartość procentowa obrotów objętych próbą producentów unijnych w OD, wykazał średni ważony margines podcięcia cenowego przez subsydiowany przywóz produktu objętego postępowaniem, wynoszący na przedsiębiorstwo od 10,6 % do 26,7 % poziomu cen producentów unijnych objętych próbą.
5. Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego
(220)
Zgodnie z art. 8 ust. 5 rozporządzenia podstawowego badanie wpływu przywozu subsydiowanego na przemysł unijny obejmowało ocenę wszystkich czynników i wskaźników gospodarczych, które wywarły wpływ na przemysł unijny w okresie badanym.
(221)
Jak wyjaśniono w sekcji A.3.2 powyżej, do zbadania ewentualnej szkody poniesionej przez przemysł unijny zastosowano kontrolę wyrywkową.
(222)
Do celów analizy szkody Komisja wprowadziła rozróżnienie między makroekonomicznymi i mikroekonomicznymi wskaźnikami szkody. Komisja przeprowadziła analizę wskaźników makroekonomicznych dla okresu badanego na podstawie danych przedstawionych przez Glass for Europe i skarżącego, odnoszących się do wszystkich producentów unijnych. Komisja dokonała analizy wskaźników mikroekonomicznych na podstawie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, udzielonych przez objętych próbą producentów unijnych.
(223)
Do celów niniejszego dochodzenia ocenie poddano następujące wskaźniki makroekonomiczne: produkcję, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wzrost, zatrudnienie, wydajność, wielkość marginesu subsydiowania oraz poprawę sytuacji po wcześniejszym subsydiowaniu.
(224)
Oceniono również następujące wskaźniki mikroekonomiczne: średnie ceny jednostkowe, koszt jednostkowy, koszt pracy, zapasy, rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskiwania kapitału.
(225)
Jeden eksportujący producent stwierdził, że Komisja nie przeprowadziła analizy szkody zgodnie z art. 8 ust. 1 i art. 8 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, gdyż przeprowadziła tę analizę na podstawie dwóch oddzielnych i rzekomo niespójnych zbiorów danych, to jest makro- i mikroekonomicznych wskaźników szkody. Ponadto twierdził, że rzekoma niespójność analizy opartej na dwóch zbiorach danych poważnie podaje w wątpliwość trafność, uczciwość i obiektywność ogólnego obrazu szkody.
(226)
Ta sama strona przytoczyła szereg wcześniejszych dochodzeń, w których instytucje unijne rzekomo niespójnie określiły zbiory danych jako należące do danych makroekonomicznych albo mikroekonomicznych.
(227)
Komisja nie może przyjąć tego argumentu. Jest to metoda wykorzystywana w kontroli wyrywkowej w celu przeanalizowania sytuacji przemysłu unijnego oraz uwzględnienia nie tylko tendencji zaobserwowanych w próbie, ale też tendencji w całym przemyśle unijnym. Wszystkie czynniki określone w art. 8 ust. 4 rozporządzenia podstawowego zostały uwzględnione w analizie. Wnioski dotyczące szkody również zostały sformułowane w oparciu o wszystkie te czynniki. Analiza szkody została zatem przeprowadzona zgodnie z art. 8 ust. 1 oraz art. 8 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
6. Wskaźniki makroekonomiczne
6.1. Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
(228)
Całkowita produkcja unijna, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych kształtowały się w okresie badanym w następujący sposób:
Tabela 4
Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
2009 r.
2010 r.
2011 r.
OD
Moce produkcyjne (1 000 m2)
39 000
44 611
48 511
54 615
Wskaźnik 2009
100
114
124
140
Wielkość produkcji (1 000 m2)
17 540
29 245
31 245
21 734
Wskaźnik
100
167
178
124
Wykorzystanie mocy produkcyjnych
45 %
66 %
64 %
40 %
Wskaźnik
100
146
143
88
Źródło: skarżący oraz odpowiedzi producentów unijnych na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(229)
Produkcja przemysłu unijnego wzrosła w okresie badanym zgodnie ze wzrostem konsumpcji. Już na początku okresu badanego przemysł unijny posiadał nadmiar mocy produkcyjnych. Ze względu na szybki wzrost konsumpcji w Unii ta nadwyżka mocy zmalała do 2011 r., gdyż moce produkcyjne Unii - mimo utrzymywania tendencji wzrostowej - rosły wolniej niż konsumpcja w Unii. Moce produkcyjne wciąż rosły w 2012 r., podczas gdy konsumpcja w Unii zmalała. Produkcja wzrosła w okresie od 2009 r. do 2011 r., po czym w OD nastąpił spadek o 30 %. Ze względu na istniejące moce przemysł unijny mógł szybko zwiększyć produkcję, aby zaspokoić znaczny wzrost popytu w Unii do 2011 r. W tym samym czasie w reakcji na wzrost obserwowany od 2009 r. do 2011 r. przemysł unijny jeszcze bardziej zwiększył moce produkcyjne, które tylko częściowo wykorzystano w produkcji w OD. Spowodowało to gwałtowny spadek wykorzystania mocy produkcyjnych w OD w porównaniu z latami ubiegłymi.
(230)
Nawet jeśli w okresie badanym przemysł unijny zwiększył swoje moce produkcyjne w odpowiedzi na zwiększenie konsumpcji, poziom produkcji przemysłu unijnego wzrastał w wolniejszym tempie niż konsumpcja i wykorzystanie mocy produkcyjnych, po znacznym wzroście w trzech pierwszych latach okresu badanego, a następnie spadł w okresie objętym dochodzeniem, co zbiegło się ze zwiększeniem udziału w rynku przywozu towarów subsydiowanych z państwa, którego dotyczy postępowanie, i nieuczciwą konkurencją, jakiej doświadczyli główni użytkownicy będący klientami przemysłu unijnego w sektorze paneli słonecznych z powodu chińskiego dumpingu i subsydiowania, które stwierdzono również w tym sektorze.
6.2. Wielkość sprzedaży i udział w rynku
(231)
Wielkość sprzedaży i udział w rynku przemysłu unijnego kształtowały się w okresie badanym w następujący sposób:
Tabela 5
Wielkość sprzedaży i udział w rynku
2009 r.
2010 r.
2011 r.
OD
Wielkość sprzedaży (1 000 m2)
14 696
25 303
26 556
18 039
Wskaźnik
100
172
181
123
Udział w rynku
88,6 %
89,6 %
78,1 %
65,8 %
Wskaźnik
100
101
88
74
Źródło: Glass for Europe, skarżący oraz odpowiedzi producentów unijnych na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(232)
W okresie badanym wielkość produkcji przemysłu unijnego wzrosła o 22,7 %. W świetle wzrostu konsumpcji w Unii o 65 % przełożyło się to jednak na spadek udziału w rynku przemysłu unijnego z 88,6 % w 2009 r. do 65,8 % w OD, tj. na spadek o 25,7 % w okresie badanym. Wzrost sprzedaży odnotowany przez przemysł unijny był znacznie mniejszy niż wzrost przywozu towarów subsydiowanych z państwa, którego dotyczy postępowanie. W wyniku tego producenci unijni nie mogli w pełni czerpać korzyści z rosnącej konsumpcji, ich udział w rynku spadł zatem w okresie badanym.
6.3. Wzrost
(233)
Wzrost przemysłu unijnego znajduje odzwierciedlenie w jego wskaźnikach wielkości, takich jak: produkcja, sprzedaż i udział w rynku, w porównaniu ze zmianami w konsumpcji. Pomimo wzrostu konsumpcji w okresie badanym udział producentów unijnych w rynku nie wzrósł wraz z konsumpcją. Udział przemysłu unijnego w rynku zmalał w okresie badanym. W tym samym okresie udział w rynku przywozu z ChRL wzrósł o 321 %. Fakt, że przemysł unijny nie mógł wzrastać równolegle ze wzrostem rynku, wywarł ogólny negatywny wpływ na jego sytuację ekonomiczną.
6.4. Zatrudnienie i wydajność
(234)
Zatrudnienie i wydajność kształtowały się w okresie badanym w następujący sposób:
Tabela 6
Zatrudnienie i wydajność
2009 r.
2010 r.
2011 r.
OD
Zatrudnienie - Ekwiwalent pełnego czasu pracy (EPC)
565
792
932
857
Wskaźnik
100
140
165
152
Wydajność (1 000 m2/EPC)
31
37
34
25
Wskaźnik
100
119
108
82
Źródło: skarżący oraz odpowiedzi producentów unijnych na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(235)
Ogólnie w okresie między 2009 r. i OD zatrudnienie wzrosło o 52 %. Wzrost następował jednak do 2011 r., kiedy to osiągnął najwyższą wartość, tj. 932 ekwiwalenty pełnego czasu pracy (EPC), a następnie spadł do 857 EPC w okresie objętym dochodzeniem. W latach 2010 i 2011 wydajność wzrosła tylko nieznacznie w porównaniu z 2009 r. Wynika to częściowo z faktu, że proces produkcji produktu podobnego jest wysoce zautomatyzowany i wymaga zaangażowania jedynie niewielkiej liczby pracowników. W OD wydajność spadła jednak o 24,4 % w porównaniu z 2011 r. Było to wynikiem spadku produkcji w tym samym okresie o około 30 %, który negatywnie wpłynął na wykorzystanie mocy produkcyjnych.
(236)
W związku z tym w OD spadło zatrudnienie, co było odpowiedzią na tendencje w unijnej produkcji produktu podobnego w OD.
6.5. Wielkość marginesu subsydiowania i poprawa sytuacji po wcześniejszym subsydiowaniu
(237)
Wszystkie marginesy subsydiowania znacznie przekraczają poziom de minimis. Uwzględniając wielkość i ceny przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, wpływ wielkości rzeczywistego marginesu subsydiowania na przemysł unijny można uznać za znaczny.
(238)
Ponieważ jest to pierwsze dochodzenie antysubsydyjne dotyczące produktu objętego postępowaniem, analiza nie obejmuje poprawy sytuacji po wcześniejszym subsydiowaniu.
7. Wskaźniki mikroekonomiczne
(239)
Jak wskazano powyżej, wskaźniki mikroekonomiczne analizowane są na podstawie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielonych przez producentów unijnych objętych próbą. Większość producentów unijnych objętych próbą dokonała inwestycji początkowych i rozpoczęła produkcję produktu podobnego w 2009 r. Mimo że większość producentów unijnych objętych próbą już wcześniej prowadziła działalność w sektorze szkła, wszystkie przedsiębiorstwa musiały zainwestować w specjalne urządzenia do produkcji szkła solarnego, które są zupełnie innymi urządzeniami niż te używane do produkcji zwykłego szkła, ponieważ czystość i zawartość żelaza oraz ogólna jakość szkła solarnego bardzo się różnią od parametrów szkła zwykłego. Ponadto szkło to wymaga hartowania, natomiast zwykłe szkło - nie. Co więcej, szkło solarne jest również powlekane. Ta faza rozruchu z 2009 r. ma zatem znaczny wpływ na wszystkie wskaźniki przeanalizowane poniżej. W celu przedstawienia istniejących tendencji bez zakłócającego wpływu fazy rozruchu przedsiębiorstw objętych próbą przedstawiono również wskaźniki od 2010 r.
7.1. Ceny i czynniki oddziałujące na ceny
(240)
Średnie ceny sprzedaży objętych próbą producentów unijnych klientom niepowiązanym w Unii kształtowały się w okresie badanym w następujący sposób:
Tabela 7
Średnie ceny sprzedaży w Unii
2009 r.
2010 r.
2011 r.
OD
Średnia jednostkowa cena sprzedaży na rynku unijnym (EUR/m2)
10,64
9,07
8,91
8,20
Wskaźnik 2009
100
85
84
77
Wskaźnik 2010
117
100
98
90
Koszt jednostkowy produkcji (EUR/m2)
13,13
8,38
8,44
9,34
Wskaźnik 2009
100
64
64
71
Wskaźnik 2010
157
100
101
112
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez producentów unijnych.
(241)
W okresie badanym ceny jednostkowe sprzedaży stale spadały, lecz spadek cen był szczególnie wyraźny w OD, kiedy to zmniejszyły się one o 7,9 % w porównaniu z 2011 r., o 9,5 % w porównaniu z 2010 r. oraz o 23 % w porównaniu z 2009 r. Spadek cen sprzedaży odnotowany przez producentów unijnych był wolniejszy niż tendencja obserwowana w dziedzinie cen sprzedaży produktów przywożonych z państwa, którego dotyczy postępowanie. Na przykład między 2011 r. a 2012 r. nastąpił spadek cen chińskich o 11 %, podczas gdy ceny unijne zmalały w tym samym okresie o 8 %.
(242)
Mimo dużej różnicy między średnią jednostkową ceną sprzedaży przemysłu unijnego a chińskimi cenami importowymi, jak wyjaśniono w sekcji D.4.2 powyżej, rzeczywiste podcięcie cenowe opierające się na porównaniu według rodzaju produktu było znacznie niższe, tj. wyniosło między 10,6 % i 26,7 % w okresie objętym dochodzeniem. Wynika to z faktu, że nie wszystkie rodzaje produktów, które zostały wyprodukowane przez przemysł unijny, były wywożone przez objętych próbą chińskich producentów eksportujących.
(243)
Po ujawnieniu ustaleń rząd ChRL twierdził, że przy ocenie średnich chińskich cen Komisja nie wzięła pod uwagę różnicy w rodzajach produktów wywożonych przez chińskich producentów eksportujących oraz w rodzajach produktów sprzedawanych przez producentów unijnych. Wzmianka o tym, że istniała znaczna różnica między średnią ceną sprzedaży przemysłu unijnego i średnią ceną sprzedaży chińskich producentów eksportujących rzekomo doprowadziła do zniekształconego przedstawienia faktów z uwagi na różnicę między unijnymi cenami sprzedaży a chińskimi cenami importowymi.
(244)
Jak wskazano powyżej, Komisja przedstawiła szczegółowe porównanie według rodzaju produktu w kontekście podcięcia cenowego, które to porównanie jest niewątpliwie częścią analizy szkody. Ponadto Komisja jasno określiła przyczynę różnic: fakt, że nie wszystkie rodzaje produktów wytwarzanych przez przemysł unijny były produkowane przez chińskich producentów eksportujących. W związku z tym nie można twierdzić, że Komisja przedstawiła fakty w sposób wprowadzający w błąd i zniekształcony.
(245)
W okresie między 2011 r. i OD koszt jednostkowy produkcji wzrósł o ponad 10 %, mimo że pozostawał stosunkowo stabilny w 2010 r. i 2011 r. Koszty produkcji zasadniczo odzwierciedlały trend cen sprzedaży w okresie między 2009 r. a 2011 r. Wzrost kosztu jednostkowego produkcji w 2012 r. wynikał ze spadku wielkości produkcji.
(246)
Rząd ChRL twierdził również, że spadek średniej jednostkowej ceny sprzedaży w okresie badanym był spowodowany między innymi osiągniętą wydajnością produkcji. Ponadto wzrost kosztu jednostkowego produkcji w 2012 r. zapewne nie był wynikiem spadku wielkości produkcji, lecz wzrostu mocy produkcyjnych.
(247)
Przyrost wydajności w latach 2009-2011 spowodował bowiem zmniejszenie kosztu jednostkowego produkcji, a tym samym przyczynił się do spadku jednostkowej ceny sprzedaży. Komisja ustaliła jednak, że w OD poziom średniej ceny sprzedaży spadł znacznie poniżej średniego kosztu jednostkowego produkcji, w związku z czym cena ta pokrywała tylko 88 % tego kosztu. Jednocześnie wzrost mocy produkcyjnych przedsiębiorstw objętych próbą nie mógł spowodować wzrostu ich kosztu jednostkowego produkcji. Ich moce produkcyjne wzrosły bowiem jedynie o 2,6 % między 2011 r. a 2012 r., natomiast ich średni koszt jednostkowy produkcji wzrósł w tym samym okresie o 10,6 %. W konsekwencji argumenty te zostają odrzucone.
7.2. Koszty pracy
(248)
Średnie koszty pracy producentów unijnych objętych próbą w Unii kształtowały się w okresie badanym w następujący sposób:
Tabela 8
Średnie koszty pracy na pracownika
2009 r.
2010 r.
2011 r.
OD
Średni koszt na jednego pracownika (w EUR)
45 232
44 503
48 288
50 615
Wskaźnik 2009
100
98
107
112
Wskaźnik 2010
102
100
109
114
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez producentów unijnych.
(249)
Między 2009 r. a okresem objętym dochodzeniem średnie koszty pracy na pracownika systematycznie rosły; łącznie wzrosły o 12 %. Największy wzrost, o 4,8 %, odnotowano jednak w okresie między 2011 r. a OD. Ogólny wzrost kosztów pracy można częściowo wyjaśnić kosztami poniesionymi przez niektórych producentów unijnych w związku z przestojami w zakładach między 2011 r. a OD - innymi słowy - koniecznością wypłacania pracownikom wynagrodzenia, mimo że w rzeczywistości nie pracowali.
7.3. Zapasy
(250)
Poziomy zapasów producentów unijnych objętych próbą kształtowały się w okresie badanym w następujący sposób:
Tabela 9
Zapasy
2009 r.
2010 r.
2011 r.
OD
Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego (1 000 m2)
1 540
1 875
1 657
1 778
Wskaźnik 2009
100
122
108
115
Wskaźnik 2010
82
100
88
95
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez producentów unijnych.
(251)
Poziom zapasów zwiększył się o 7,3 % między 2011 r. a OD oraz o 15 % między 2009 r. a OD, natomiast uległ zmniejszeniu o 11,6 % między 2010 r. a 2011 r.
(252)
Po ujawnieniu ustaleń rząd ChRL twierdził, że tendencje w dziedzinie zapasów są bez znaczenia, ponieważ wzrost zapasów w ujęciu bezwzględnym i względnym był bardzo niski.
(253)
Biorąc pod uwagę zmiany cen, przechowywanie dużych zapasów nie jest racjonalnym rozwiązaniem dla producenta, gdyż ich wartość szybko się zmniejsza. Oczekiwano by zatem, że producenci unijni utrzymują ograniczoną ilość zapasów produktu podobnego. W związku z tym wzrost zapasów produktu podobnego między 2011 r. a OD, choć dość ograniczony, jest wskaźnikiem ważnym dla ustalenia, czy przemysł unijny poniósł istotną szkodę. Dużą ilość zapasów w ujęciu bezwzględnym w 2010 r. należy rozpatrywać w kontekście tego, że sprzedaż była znacznie wyższa w tym roku niż w OD.
7.4. Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału
(254)
Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje oraz zwrot z inwestycji producentów unijnych objętych próbą w Unii kształtowały się w okresie badanym w następujący sposób:
Tabela 10
Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje i zwrot z inwestycji
2009 r.
2010 r.
2011 r.
OD
Rentowność
-20,3 %
8,3 %
8,2 %
-14,5 %
Wskaźnik 2009
100
241
240
129
Wskaźnik 2010
- 244
100
99
- 174
Przepływy pieniężne (1 000 EUR)
-21 550
29 574
33 425
6 200
Wskaźnik 2009
100
337
355
229
Wskaźnik 2010
-73
100
113
21
Inwestycje (w 1 000 EUR)
46 087
18 230
7 633
10 712
Wskaźnik 2009
100
40
17
23
Wskaźnik 2010
253
100
42
59
Zwrot z inwestycji
-6,9 %
9,6 %
13,3 %
-11,5 %
Wskaźnik 2009
100
339
393
66
Wskaźnik 2010
-72
100
139
- 120
Źródło: odpowiedzi producentów unijnych na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(255)
Rentowność producentów unijnych objętych próbą ustalono, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego klientom niepowiązanym w Unii jako odsetek obrotów w ramach tej sprzedaży.
(256)
W 2009 r. większość producentów unijnych objętych próbą poniosła straty, które, jak wyjaśniono w sekcji D.7, wynikały głównie z faktu, że w tym czasie rozpoczęli oni produkcję produktu podobnego. W 2010 r. średni zysk wyniósł już 8,31 %. Następnie rentowność uległa niewielkiemu spadkowi w 2011 r., kiedy to rozpoczął się wzrost przywozu subsydiowanego. Ostatecznie przemysł odniósł znaczne straty w OD, a w szczególności odnotował spadek o 276,6 % w porównaniu z 2011 r.
(257)
Tendencje w przepływach pieniężnych netto, które odzwierciedlają zdolność producentów unijnych objętych próbą do samofinansowania swojej działalności, wykazały spadek o 81 % między 2011 r. a okresem objętym dochodzeniem. Od 2010 r. następował ich stopniowy wzrost i ogólnie w okresie badanym przepływy pieniężne netto uległy zwiększeniu.
(258)
Zwrot z inwestycji został wyrażony jako procentowy stosunek zysku do wartości księgowej netto inwestycji.
(259)
Jak przedstawiono w tabeli 10, po fazie rozruchu w 2009 r., kiedy to przemysł dokonał znacznych inwestycji w produkt podobny, inwestycje stale się zmniejszały w okresie między 2009 r. a 2011 r., po czym wzrosły w OD. Inwestycje pozostały jednak w OD na niskim poziomie w porównaniu z poziomem z 2009 r. Inwestycje przeprowadzone w OD wiązały się głównie z badaniami i rozwojem oraz z poprawą i utrzymaniem technologii i procesu produkcji na rzecz poprawy wydajności. W szczególności przemysł zainwestował w nowe rodzaje produktów, które nie były przywożone z ChRL w tym samym czasie i które wymagają rozległych badań i innowacyjnego podejścia.
(260)
Natomiast stopa zwrotu z inwestycji spadła o 34 % w okresie między 2009 r. a 2012 r. Przed OD stopa ta jednak stale wzrastała, tj. wzrosła o 293 % między 2009 r. a 2011 r., lecz spadła o 186 % w OD w porównaniu z 2011 r. Spadek w 2012 r. jest logiczną konsekwencją poniesienia strat przez przemysł unijny w OD.
(261)
Jeśli chodzi o zdolność do pozyskania kapitału, stwierdzono, że zdolność przemysłu unijnego do generowania środków pieniężnych w zakresie produktu podobnego stale pogarszała się, co spowodowało osłabienie sytuacji finansowej przemysłu unijnego.
8. Wnioski dotyczące szkody
(262)
Analiza sytuacji przemysłu unijnego wykazała wyraźne tendencje spadkowe w odniesieniu do większości wskaźników szkody. W kontekście ogólnego wzrostu konsumpcji całkowita produkcja zwiększyła się w okresie badanym. Pomimo wzrostu wielkości sprzedaży udział w rynku przemysłu unijnego zmniejszył się w okresie badanym, ponieważ w tym okresie nastąpił większy wzrost konsumpcji. W okresie badanym średnia cena sprzedaży gwałtownie spadła, co miało niekorzystny wpływ na wszystkie wskaźniki wyników finansowych, takie jak rentowność, przepływy pieniężne, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału.
(263)
W okresie badanym nastąpił wzrost całkowitej wielkości sprzedaży przemysłu unijnego. Wzrostowi wielkości sprzedaży przemysłu unijnego towarzyszył jednak znaczny spadek średniej ceny sprzedaży, jak również zmniejszenie udziału przemysłu unijnego w rynku.
(264)
W świetle powyższego w ramach dochodzenia potwierdzono w szczególności, że ceny sprzedaży przemysłu unijnego są niższe niż koszty produkcji w OD, co niekorzystnie wpływa na rentowność przemysłu unijnego, która w tym okresie osiągnęła znaczne wartości ujemne.
(265)
Między 2009 r. a OD nastąpiły jednak pozytywne zmiany mocy produkcyjnych. Ponadto, mimo że inwestycje uległy spadkowi w okresie między 2009 r. a OD, między 2011 r. a OD odnotowano ich wzrost. Wynika to z faktu, że, jak wyjaśniono w sekcji D.7.4 powyżej, przedsiębiorstwa objęte próbą nadal inwestowały w produkt podobny między innymi poprzez koncentrowanie działalności na rodzajach produktów niszowych, w przypadku których nie stwierdzono jeszcze przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, i które wymagają rozległych badań i innowacyjnego podejścia. Jednocześnie oczywiste jest, że przemysł unijny musi również być w stanie produkować i sprzedawać duże ilości bardziej podstawowych rodzajów produktów (które obecnie konkurują z subsydiowanym przywozem z ChRL) w celu rozłożenia kosztów stałych i osiągnięcia korzyści skali.
(266)
Po ujawnieniu ustaleń rząd ChRL utrzymywał, że ocena Komisji jest niespójna, ponieważ Komisja stwierdziła, że poczyniono inwestycje głównie w badania i rozwój, chociaż argumentowała również, że zdolność produkcyjną zwiększono w OD w oczekiwaniu na wzrost popytu. Stwierdzenia te nie są sprzeczne, lecz uzupełniają się: inwestycje w nowe rodzaje produktów w tym samym okresie nieuchronnie prowadzą również do wzrostu zdolności produkcyjnej. Ponadto mimo że takie inwestycje rzeczywiście powodują wzrost kosztów ponoszonych przez przemysł unijny, są również ważnym wskaźnikiem, że przemysł robi wszystko, aby pozostać konkurencyjnym.
(267)
Można zatem stwierdzić, że przemysł unijny nie tylko odniósł istotną szkodę w OD, lecz również aktywnie poszukiwał sposobów ograniczenia narażenia na konkurencję ze strony subsydiowanego przywozu produktu objętego postępowaniem poprzez tworzenie innowacyjnych produktów, które nie są jeszcze przywożone z państwa, którego dotyczy postępowanie.
(268)
W związku z powyższym uznaje się, że przemysł unijny poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 8 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
E. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
(269)
Zgodnie z art. 8 ust. 6 i 7 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy przywóz subsydiowany z państwa, którego dotyczy postępowanie, spowodował szkodę dla przemysłu unijnego w stopniu wystarczającym, aby można ją uznać za istotną. Oprócz przywozu subsydiowanego zbadano również inne znane czynniki, które w tym samym czasie mogły działać na szkodę przemysłu unijnego, w celu dopilnowania, aby nie przypisano temu przywozowi ewentualnej szkody spowodowanej innymi czynnikami.
1. Wpływ przywozu subsydiowanego
(270)
W dochodzeniu wykazano, że przywóz subsydiowany wzrósł w okresie badanym, co doprowadziło do wzrostu wielkości sprzedaży o 596 % oraz zwiększenia udziału w rynku o 366 %. Stanowi to zatem potwierdzenie, że w okresie badanym zarówno wielkość przywozu, jak i wielkość udziału w rynku produktu objętego postępowaniem uległy znacznemu wzrostowi. Istniała wyraźna zbieżność w czasie pomiędzy zwiększeniem przywozu subsydiowanego i utratą udziału w rynku przez przemysł unijny. Innymi słowy: przywóz rósł znacznie szybciej niż rynek Unii i unijni producenci stracili udział w rynku na rzecz subsydiowanego przywozu z Chin. W ramach dochodzenia ustalono również, że jak wspomniano w sekcji D.4.2 powyżej, przywóz subsydiowany doprowadził w okresie objętym dochodzeniem do podcięcia cen stosowanych przez przemysł unijny.
(271)
W toku dochodzenia wykazano, że w okresie badanym ceny przywożonych towarów subsydiowanych spadły o 27,2 % oraz doprowadziły do jeszcze większych różnic między cenami stosowanymi przez producentów unijnych a cenami stosowanymi przez producentów eksportujących. Na skutek tej znacznej presji cenowej przemysł unijny dołożył znacznych starań, aby ograniczyć swoje koszty produkcji. Pomimo podjętych starań ze względu na wyjątkowo niski poziom cen przywozu z Chin przemysł unijny musiał dokonać dalszej obniżki cen sprzedaży do nierentownego poziomu. Po fazie rozruchu w 2009 r. producenci unijni osiągnęli stabilny poziom zysków w latach 2010 i 2011. W OD producenci unijni odnotowali jednak znaczne straty.
(272)
Po ujawnieniu ustaleń szereg zainteresowanych stron zakwestionowało wniosek Komisji, zgodnie z którym istnieje związek przyczynowy między istotną szkodą poniesioną przez przemysł unijny a przywozem subsydiowanym z ChRL. Strony te twierdziły, że nie istnieje zbieżność w czasie pomiędzy szkodą a zwiększonym przywozem z państwa, którego dotyczy postępowanie. Wynika to z faktu, że w okresie między 2009 r. a 2011 r. przywóz z Chin znacznie wzrósł. Ponadto średnia cena przywozu z Chin w 2011 r. wynosiła 4,96 EUR/m2, co stanowi cenę zbliżoną do ceny z 2012 r. (4,38 EUR/m2).
(273)
Te same strony twierdziły, że wniosek, zgodnie z którym szkodę poniesioną przez przemysł unijny należy przypisać przywozowi z Chin w 2012 r., jest sprzeczny z ustaleniami, że przywóz ten rzekomo nie miał negatywnego wpływu rok wcześniej, mimo że średnia cena importowa była bardzo podobna.
(274)
Strony te twierdziły także, że zbieżności w czasie pomiędzy poniesioną istotną szkodą a przywozem subsydiowanym z Chin nie można ocenić na podstawie całego okresu badanego od 2009 r. do końca OD bez uwzględnienia tendencji zaobserwowanych w tym okresie.
(275)
Od początku okresu badanego do końca OD przywóz wzrósł o 596 %, a jego udział w rynku zwiększył się o 321 %. W okresie badanym ceny importowe zmalały o 27,2 %.
(276)
Prawdą jest, że marża zysku przemysłu unijnego w 2011 r. była tylko nieznacznie niższa niż w 2010 r., mimo dużego wzrostu przywozu z ChRL już w 2011 r. W 2011 r. konsumpcja szkła solarnego w Unii znacznie jednak wzrosła - o 20,4 % w okresie od 2010 r. do 2011 r. - podczas gdy przywóz z ChRL zwiększył się o 150 % w tym samym okresie. W OD, podczas gdy konsumpcja rzeczywiście spadła o nieco ponad 19 %, wielkość przywozu z Chin wzrosła o ponad 35 %. To wyraźnie wskazuje na zbieżność w czasie pomiędzy istotną szkodą poniesioną przez przemysł unijny w OD a silnym wzrostem przywozu subsydiowanego z Chin. Ponadto logiczne jest, że musi upłynąć pewien czas, zanim producenci unijni odczują niektóre negatywne skutki wzrostu przywozu subsydiowanego (np. utratę klientów, straty, zmniejszenie zwrotu z inwestycji oraz zmniejszenie przepływów pieniężnych itp.). Argumentacja ta została zatem odrzucona.
(277)
Komisja przeanalizowała również tendencje zaobserwowane w okresie badanym. Fakt, że w 2011 r. przemysł unijny rzeczywiście był nadal rentowny, mimo że przywóz z Chin już wzrósł w tym roku, nie ma wpływu na wniosek, zgodnie z którym w OD zaistniała zbieżność w czasie pomiędzy szkodą poniesioną przez przemysł unijny a dalszym wzrostem przywozu subsydiowanego z Chin.
(278)
W OD, podczas gdy konsumpcja spadła o nieco ponad 19 %, chińscy producenci eksportujący:
a)
zwiększyli swój udział w rynku o 12,4 punktu procentowego w porównaniu z 2011 r., natomiast udział przemysłu unijnego w rynku spadł o 12,3 punktu procentowego;
b)
zwiększyli wielkość chińskiego przywozu o ponad 35 %, podczas gdy sprzedaż przemysłu unijnego spadła o 32 %; oraz
c)
obniżyli swoje już i tak bardzo niskie ceny eksportowe o ponad 10 % i spowodowali podcięcie cen przemysłu unijnego wynoszące do 26,7 %, przyczyniając się tym samym do strat poniesionych przez przemysł unijny w OD.
(279)
Na podstawie powyższej analizy Komisja stwierdza, że obecność przywozu subsydiowanego oraz znaczny wzrost jego udziału w rynku po cenach stale podcinających ceny przemysłu unijnego spowodowały istotną szkodę poniesioną przez przemysł unijny.
2. Wpływ innych czynników
2.1. Przywóz z państw trzecich
(280)
Wielkość przywozu z pozostałych państw trzecich kształtowała się w okresie badanym w następujący sposób:
Tabela 11
Przywóz z państw trzecich (1 000 m2)
Państwa trzecie
2009 r.
2010 r.
2011 r.
OD
Wielkość (m2)
700
886
1 287
1 023
Wskaźnik
100
127
184
146
Udział w rynku
4,2 %
3,1 %
3,8 %
3,7 %
Wskaźnik
100
74
90
88
Średnia cena EUR/m2
10,50
10,09
9,60
8,40
Wskaźnik
100
96
91
80
Źródło: Glass for Europe i skarga.
(281)
Wielkość przywozu z pozostałych państw trzecich w okresie badanym wzrosła o 46 %, co jest zgodne ze wzrostem konsumpcji w Unii. Udział w rynku tego przywozu lekko spadł w OD w porównaniu z 2011 r. (3,7 %), lecz w okresie badanym zasadniczo pozostał on na stabilnym poziomie. Turcja jest drugim co do wielkości eksporterem po ChRL, a na trzecim miejscu znajdują się Indie.
(282)
Dostępne informacje dotyczące przywozu ze wszystkich państw trzecich wykazują, że średnia cena przywozu była wyższa niż średnia cena przywozu z Chin. Dotyczy to także ceny jednostkowej poszczególnych rodzajów produktu objętego postępowaniem. Z drugiej strony średnia cena przywozu z państw trzecich była na podobnym lub wyższym poziomie niż średnia cena przemysłu unijnego.
(283)
W świetle małej całkowitej wielkości przywozu i niskich udziałów w rynku z państw trzecich oraz poziomów ich cen Komisja stwierdza, że przywóz z państw trzecich nie mógł spowodować zerwania związku przyczynowego między przywozem towarów subsydiowanych a szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
2.2. Wyniki eksportowe przemysłu unijnego
(284)
Wielkość wywozu producentów unijnych objętych próbą kształtowała się w okresie badanym w następujący sposób:
Tabela 12
Wyniki wywozu producentów unijnych objętych próbą
2009 r.
2010 r.
2011 r.
OD
Wartość sprzedaży eksportowej (1 000 EUR)
19 313
19 814
27 419
7 001
Wskaźnik
100
103
142
36
Wielkość sprzedaży eksportowej (1 000 m2)
1 460
1 713
2 708
760
Wskaźnik
100
117
185
52
Średnia cena (EUR/m2)
13,22
11,56
10,12
9,21
Wskaźnik
100
87
77
70
Źródło: odpowiedzi producentów unijnych na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(285)
Sprzedaż eksportowa producentów unijnych objętych próbą wzrosła w okresie między 2009 r. i 2011 r., lecz gwałtownie spadła w OD o 74 % pod względem wartości i o 71,9 % pod względem wielkości. Z odpowiedzi chińskich eksporterów objętych próbą wynika, że jest to spowodowane bardzo niskimi cenami wywozu chińskiego na główne rynki docelowe dla wywozu przemysłu unijnego (a mianowicie do USA i Kanady).
(286)
Sprzedaż eksportowa producentów unijnych objętych próbą stanowiła 20 % ich całkowitej wielkości sprzedaży w 2009 r. (w fazie rozruchu), 11 % - w 2010 r., natomiast w szczytowym okresie w 2011 r. wielkość tej sprzedaży wyniosła jedynie 14 %. W 2012 r. odnotowano kolejny spadek - do 5 %.
(287)
To rynek unijny - będąc jednym z największych na świecie - jest rynkiem podstawowym dla przemysłu unijnego, a nie rynki państw trzecich. Ponadto fakt, że szkło solarne jest stosunkowo ciężkie i delikatne, przekłada się na dodatkowe koszty transportu (z uwagi na ryzyko stłuczenia i korozji). W ramach dochodzenia potwierdzono również, że mniejsze wyniki wywozu wynikają przede wszystkim z konkurencji z tanim wywozem z Chin również na rynkach państw trzecich. W rezultacie Komisja nie może stwierdzić, że gorsze wyniki wywozu producentów unijnych objętych próbą powodują zerwanie związku przyczynowego między przywozem subsydiowanym a szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
(288)
Po ujawnieniu ustaleń kilka stron zakwestionowało ustalenia Komisji, zgodnie z którymi spadek sprzedaży eksportowej producentów unijnych objętych próbą w OD najprawdopodobniej spowodowany był bardzo niskimi cenami wywozu chińskiego na główne rynki docelowe dla wywozu przemysłu unijnego (a mianowicie do USA i Kanady). Uznały one ten wniosek za nieuzasadniony, ponieważ chiński wywóz był obecny również w 2011 r., a tym samym nie ma powodu, żeby wpływ zaistniał wyłącznie w 2012 r. Były one również zdania, że rzeczywistym powodem ich niskiej sprzedaży eksportowej był fakt, że przemysł unijny nie był konkurencyjny oraz nie mógł pozostać konkurencyjny, gdy ceny na rynku światowym spadały. W związku z tym strony stwierdziły, że spadek sprzedaży eksportowej przemysłu unijnego w OD dodatkowo przyczynił się do poniesionej szkody.
(289)
Komisja odrzuca te twierdzenia z następujących powodów. Rynek unijny nadal jest rynkiem podstawowym dla przemysłu unijnego, a nie rynki państw trzecich. Również dodatkowe koszty ponoszone podczas transportu (z uwagi na ryzyko stłuczenia i korozji) można zrekompensować tylko wtedy, gdy poziom cen w państwach trzecich jest wystarczająco wysoki. Wydaje się, że w tym przypadku jest inaczej. W oparciu o informacje znajdujące się w posiadaniu Komisji pochodzące z odpowiedzi udzielonych w kwestionariuszu przez producentów eksportujących objętych próbą ceny wywozu chińskiego do głównych miejsc docelowych wywozu przemysłu unijnego były bowiem bardzo niskie i spadały jeszcze bardziej w OD w porównaniu z 2011 r. Pokazuje to, że mniejsze wyniki wywozu przemysłu unijnego spowodowane są przede wszystkim coraz tańszym wywozem chińskim, również na rynki państw trzecich, jak potwierdzono w trakcie dochodzenia.
(290)
Te same strony stwierdziły również, że dochodzenie dotyczyło rynku unijnego i nie obejmowało oceny rzekomo nieuczciwego ustalania cen na rynkach państw trzecich.
(291)
Ponadto w ustaleniach instytucji UE, nawet przy założeniu, że były one prawidłowe, rzekomo przypisano szkody spowodowane innymi czynnikami subsydiowanemu przywozowi do Unii. Dlatego rzekomo tani lub subsydiowany chiński wywóz do państw trzecich nie stanowi subsydiowanego przywozu do UE, a zatem kwalifikuje się jako inny czynnik, którego szkodliwego wpływu nie można przypisać przywozowi towarów subsydiowanych.
(292)
Komisja odrzuca to twierdzenie. Komisja nie zbadała, czy ceny przywozu z ChRL do państw trzecich są dumpingowe lub subsydiowane. Ustaliła ona tylko, na podstawie cen eksportowych dla państw trzecich, przekazanych przez producentów eksportujących objętych próbą, że ceny te stale spadały w ostatnich latach.
(293)
W tym kontekście Komisja przeprowadziła także analizę spadku ceny przywozu z ChRL do państw trzecich jako oddzielnego czynnika i nie przypisała go subsydiowanemu przywozowi do Unii. W rzeczywistości fakt ten został wykorzystany jedynie jako możliwe wyjaśnienie zmniejszonego wywozu przemysłu unijnego do jego głównych docelowych państw trzecich w kontekście faktu, że rynki te nie były i nigdy nie będą rynkami podstawowymi dla przemysłu unijnego. Nawet w latach 2010 i 2011, kiedy przemysł unijny osiągał najlepsze wyniki, ponad 85 % jego sprzedaży stanowiła sprzedaż na rynku unijnym.
(294)
Dlatego Komisja stwierdza, że gorsze wyniki wywozu producentów unijnych objętych próbą nie mogą powodować zerwania związku przyczynowego między przywozem subsydiowanym a szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
2.3. Zmiany w konsumpcji i zdolności produkcyjnej
(295)
Jak wspomniano powyżej w sekcji D.3, konsumpcja w Unii wzrosła o 65 % w okresie między 2009 r. a OD. Osiągnęła ona najwyższą wartość w 2011 r., kiedy to wzrosła o 105 % w porównaniu z 2009 r. Przemysł unijny nie mógł jednak w pełni odnieść korzyści ze wzrostu konsumpcji. Całkowita sprzedaż znacznie wzrosła do 2011 r., ale rosła wolniej niż rynek. Następnie zmniejszyła się również w ujęciu ogólnym w OD. W okresie badanym udział przemysłu unijnego w rynku stale się zmniejszał; jego spadek w OD wyniósł 25,7 % w porównaniu z 2009 r. (-15,8 % w porównaniu z 2011 r.). Natomiast zarówno chiński udział w rynku, jak i wielkość sprzedaży chińskiej znacznie wzrosły, nawet gdy konsumpcja spadła między 2011 r. a OD, co spowodowało wzrost o 68,4 % między 2011 r. a OD i całkowity wzrost o 321 % w ciągu całego okresu. W okresie badanym wzrost przywozu chińskiego osiągnął 596 %.
(296)
Jako że konsumpcja unijna wzrosła w okresie badanym, jej zmiany są na tyle znaczące, że wzmacniają związek przyczynowy między zwiększającym się przywozem subsydiowanym a szkodą poniesioną przez przemysł unijny, lecz nie są one same w sobie przyczyną szkody poniesionej przez przemysł unijny. Ponadto, nawet w OD, kiedy to konsumpcja uległa spadkowi, subsydiowany przywóz z Chin doprowadził do dalszego wzrostu udziału w rynku producentów chińskich, ze szkodą dla przemysłu unijnego.
(297)
Po ujawnieniu ustaleń kilka stron stwierdziło, że szkoda poniesiona przez przemysł unijny wynikała ze spadku konsumpcji w Unii. Jest to rzekomo jedyny czynnik, którego wartość wydaje się maleć po raz pierwszy w 2012 r. i który można racjonalnie powiązać ze szkodą, chociaż chiński przywóz rozpoczął się już w 2011 r. na poziomie cen porównywalnych z poziomem w 2012 r.
(298)
W 2012 r. konsumpcja faktycznie zmniejszyła się w porównaniu z latami ubiegłymi. Analiza Komisji obejmuje jednak przedział od początku badanego okresu w 2009 r. do końca OD, w którym to przedziale konsumpcja w Unii zwiększyła się ogółem o 65 %. W okresie badanym udział przemysłu unijnego w rynku stale i znacznie się zmniejszał, tj. ogółem zmniejszył się o 25,7 %, podczas gdy udział przywozu z Chin w rynku zwiększył się o 321 %. W okresie badanym wzrost przywozu chińskiego osiągnął 596 %.
(299)
Ponadto w OD konsumpcja w Unii nadal była na poziomie porównywalnym z poziomem w 2010 r., podczas gdy, jak wykazano w tabeli 10 powyżej, 2010 r. był rokiem, w którym przemysł unijny osiągnął rozsądny zysk. Dlatego sam spadek konsumpcji w Unii w OD nie mógł doprowadzić do strat poniesionych przez przemysł unijny w OD. Ponadto udział przemysłu unijnego w rynku zmniejszył się o 26,6 % między 2010 r. a 2012 r., podczas gdy udział przywozu chińskiego w rynku zwiększył się w tym samym okresie o 318 %. Co więcej, jeżeli spadek konsumpcji w OD miałby spowodować szkodę poniesioną przez przemysł unijny, wówczas spadek ten powinien był również dotknąć chiński przywóz. Tak się oczywiście jednak nie stało. Przeciwnie, w OD chiński przywóz znacznie wzrósł zarówno pod względem wielkości, jak i udziału w rynku.
(300)
Ze względu na powyższe okoliczności Komisja odrzuca to twierdzenie. Dlatego Komisja stwierdza, że spadek konsumpcji w OD nie mógł spowodować zerwania związku przyczynowego między przywozem subsydiowanym a szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
(301)
W odniesieniu do mocy produkcyjnych przemysłu unijnego, określonych w tabeli 4 powyżej, ich wzrost wyraźnie pokrywa się z tendencją wzrostową konsumpcji w Unii do końca 2011 r. Dochodzenie wykazało, że główną przyczyną zwiększenia mocy produkcyjnych pomiędzy 2011 r. a OD o 12,5 % było wejście na rynek szkła solarnego jednego przedsiębiorstwa. W tym samym okresie moce produkcyjne wszystkich pozostałych przedsiębiorstw obecnych na rynku nieznacznie się zmniejszyły. W rezultacie ogólny kierunek zmian mocy produkcyjnych przemysłu unijnego odzwierciedlał tendencje w konsumpcji w Unii. Komisja uważa zatem, że wysokie moce produkcyjne przemysłu unijnego, które były znaczne już na początku okresu badanego i pozostały wysokie w OD, nie mogły spowodować zerwania związku przyczynowego między przywozem subsydiowanym a szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
(302)
Po ujawnieniu ustaleń kilka stron twierdziło, że Komisja nie wzięła pod uwagę rzekomej nadwyżki mocy produkcyjnych jako istotnej przyczyny szkody. W okresie badanym wzrost mocy produkcyjnych rzekomo nie był uzasadniony wzrostem konsumpcji, ponieważ w przemyśle unijnym stale istniała ogromna różnica między mocami produkcyjnymi a konsumpcją, co zdaniem tych stron nie jest rentowne. Strony te twierdziły również, że fakt pojawienia się nowego uczestnika rynku pomiędzy 2011 r. a końcem OD przyczynił się do poniesionej szkody, jako że zwiększył konkurencję krajową.
(303)
Strony twierdziły również, że malejąca konsumpcja w Unii i rosnące moce produkcyjne w połączeniu ze spadkiem sprzedaży eksportowej doprowadziły do niskiego poziomu wykorzystania mocy produkcyjnych. Ten niski poziom spowodował wysokie koszty stałe, które zdaniem tych stron poważnie wpłynęły na unijny sektor szkła solarnego.
(304)
Komisja zwraca uwagę, że poziom mocy produkcyjnych całego przemysłu unijnego był stale wyższy od całkowitej konsumpcji w Unii przez cały okres badany. Nie przeszkodziło to jednak objętym próbą przedsiębiorstwom z przemysłu unijnego w osiąganiu zysków przez dwa lata przed OD, natomiast dopiero w OD poniosły one znaczne straty wynoszące -14,5 %.
(305)
Ponadto moce produkcyjne unijnych producentów objętych próbą wzrosły zaledwie o 4 % pomiędzy 2010 r. a 2011 r. oraz o 2,6 % pomiędzy 2011 r. a OD, dając w efekcie umiarkowany całkowity wzrost o 6,7 % pomiędzy 2010 r. a OD.
(306)
W konsekwencji różnica pomiędzy konsumpcją a mocami produkcyjnymi istniała przez cały okres badany i nawet jeżeli w OD była nieznacznie większa, nie może stanowić wyjaśnienia ogromnych strat poniesionych przez przedsiębiorstwa objęte próbą w OD. W rezultacie Komisja odrzuca twierdzenie, że poziom mocy produkcyjnych przemysłu unijnego jest nierentowny.
(307)
W odniesieniu do argumentu, że nowy uczestnik rynku w 2012 r. przyczynił się do poniesienia szkody przez przemysł unijny, Komisja zwraca uwagę, że ten nowy uczestnik rynku, nawet jeżeli posiadał wysokie moce produkcyjne, jego produkcja i wielkość sprzedaży były w OD bardzo ograniczone i wynosiły 2 % całkowitej sprzedaży w UE. W rezultacie jego pojawienie się na rynku praktycznie nie miało wpływu na wydajność całego przemysłu unijnego, poza tym, że znacznie zawyżyło dane dotyczące mocy produkcyjnych tego przemysłu i ich wykorzystania. Bez danych dotyczących tego przedsiębiorstwa moce produkcyjne wszystkich pozostałych producentów unijnych w rzeczywistości zmniejszyły się między 2011 r. a 2012 r.
(308)
W toku dochodzenia nie potwierdzono również, że koszty stałe mają poważny wpływ na sektor szkła solarnego. W rzeczywistości średnie koszty stałe producentów unijnych objętych próbą mieściły się w przedziale 25-35 % całkowitych kosztów produkcji w OD. W poprzednich latach, tj. w latach 2010-2011, odsetek kosztów stałych był nieco niższy, ale nadal mieścił się w tym przedziale. To wyraźnie pokazuje, że wysokie moce produkcyjne w OD oczywiście miały wpływ na koszt produkcji, lecz ich wpływ nie był znaczny i nie może stanowić wyjaśnienia dużych strat poniesionych w OD, szczególnie w porównaniu z zyskami osiągniętymi we wcześniejszych latach. Ponadto poziom wykorzystania mocy produkcyjnych producentów unijnych objętych próbą zmniejszył się w porównaniu z poprzednimi latami, ale w OD wciąż wynosił 65 %.
(309)
Ponadto w swojej analizie Komisja wzięła również pod uwagę to, że zainstalowane moce produkcyjne można dostosować do produkcji innych rodzajów szkła, które nie wchodzą w zakres przedmiotowego dochodzenia. Dlatego, a także ze względu na ten element, Komisja nie zgadza się z zainteresowaną stroną, że zainstalowane duże moce produkcyjne są nierentowne.
(310)
W świetle powyższego Komisja odrzuca twierdzenia przedstawione przez strony i podtrzymuje swoje stanowisko, że zmiany w konsumpcji, mocach produkcyjnych i wykorzystaniu mocy produkcyjnych w okresie badanym, przeanalizowane zarówno oddzielnie, jak i łącznie, nie są na tyle znaczące, aby spowodować zerwanie związku przyczynowego między przywozem subsydiowanym a istotną szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
2.4. Tendencje w segmencie modułów fotowoltaicznych
(311)
Według dostępnych Komisji informacji (20) około 80-85 % sprzedaży szkła solarnego jest kierowanych do producentów modułów fotowoltaicznych (modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i cienkowarstwowych modułów fotowoltaicznych), a około 15-20 % - do producentów płaskich kolektorów słonecznych do otrzymywania ciepłej wody. W związku z tym tendencje zaobserwowane w segmencie modułów fotowoltaicznych mają istotny wpływ na konsumpcję szkła solarnego.
(312)
Po ujawnieniu ustaleń dwie strony twierdziły, że oprócz zmiany konsumpcji produktu objętego postępowaniem szkoda poniesiona przez przemysł unijny spowodowana była również spadkiem konsumpcji modułów fotowoltaicznych i stratami poniesionymi przez ten przemysł pod koniec 2011 r. i na początku 2012 r. Wpływ trudności finansowych producentów paneli fotowoltaicznych na rynek szkła solarnego rzekomo zaczął pojawiać się pod koniec 2011 r. i w 2012 r., co wynika z nieuniknionego opóźnienia czasowego między tymi dwoma zdarzeniami.
(313)
W tym samym okresie, tj. w latach 2009-2012, konsumpcja modułów fotowoltaicznych stale wzrastała, i mimo że w 2012 r. odnotowano jej spadek, poziom konsumpcji nadal pozostał o 221 % wyższy niż w 2009 r. i 44 % wyższy niż w 2010 r. (21). Ponadto ustalono, że mimo iż popyt na moduły w Unii wynikał początkowo z ustanowienia systemów wsparcia finansowego, głównie taryf gwarantowanych, nie można było stwierdzić, że obniżenia tych taryf (na koniec 2011 r., na początku 2012 r.) naruszyły związek przyczynowy między przywozem subsydiowanym a powstałą szkodą (22). Wynika to z faktu, że w tym samym okresie 2009-2012 popyt na moduły fotowoltaiczne pozostawał stosunkowo wysoki.
(314)
Dlatego też poziom konsumpcji modułów fotowoltaicznych, a co za tym idzie popyt na szkło solarne pozostawał wysoki w okresie badanym. Nie można uznać, że niewielki spadek tego poziomu w 2012 r. był na tyle wystarczający, aby naruszyć związek przyczynowy między przywozem subsydiowanym z ChRL oraz istotną szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
(315)
Podobnie ponieważ popyt na moduły fotowoltaiczne pozostawał stosunkowo wysoki w latach 2009-2012, a popyt na szkło solarne zwiększył się o 65 % w tym samym okresie, samego wpływu pogorszenia sytuacji finansowej producentów modułów fotowoltaicznych pod koniec 2011 r. i na początku 2012 r. na konsumpcję szkła solarnego nie można uznać za czynnik na tyle znaczący, aby spowodował zerwanie związku przyczynowego między subsydiowanym przywozem szkła solarnego z ChRL a istotną szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
(316)
W świetle powyższego Komisja potwierdza, że samej zmiany konsumpcji modułów fotowoltaicznych nie można uważać za czynnik na tyle znaczący, aby spowodował zerwanie związku przyczynowego między przywozem subsydiowanym z ChRL a istotną szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
3. Wnioski
(317)
W ramach dochodzenia ustalono związek przyczynowy między istotną szkodą poniesioną przez przemysł unijny a przywozem subsydiowanym z ChRL. Komisja przeanalizowała inne możliwe przyczyny powstania szkody, takie jak: przywóz z pozostałych państw trzecich, wyniki wywozu przemysłu unijnego, zmiany struktury konsumpcji i mocy produkcyjnych czy sytuacja rynkowa niektórych użytkowników produktu objętego postępowaniem. Ustalono, że żadna z tych przyczyn, badana zarówno indywidualnie, jak i łącznie, nie jest wystarczająca, aby naruszyć związek przyczynowy stwierdzony między przywozem subsydiowanym z ChRL oraz istotną szkodą odniesioną przez przemysł unijny.
(318)
Na podstawie powyższej analizy, w której odpowiednio rozróżniono wpływ wszystkich znanych czynników na sytuację przemysłu unijnego i szkodliwy wpływ przywozu subsydiowanego i oddzielono je od siebie, stwierdza się, że przywóz subsydiowany z państwa, którego dotyczy postępowanie, spowodował istotną szkodę dla przemysłu unijnego w rozumieniu art. 8 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.
(319)
Po OD kilku unijnych producentów szkła solarnego publicznie ogłosiło wstrzymanie produkcji, co nieuchronnie doprowadziło do zaprzestania wykorzystywania znacznej części zdolności operacyjnych. W dalszym stopniu wzmacnia to przedstawiony powyżej związek przyczynowy i pokazuje niszczący wpływ przywozu subsydiowanego na przemysł unijny.
F. INTERES UNII
(320)
Zgodnie z art. 31 rozporządzenia podstawowego Komisja sprawdziła, czy pomimo stwierdzenia wystąpienia wyrządzającego szkodę subsydiowania wprowadzenie środków w tym przypadku wyraźnie nie leżało w interesie Unii. Analizę interesu Unii oparto na ocenie wszystkich zaangażowanych interesów, m.in. interesu przemysłu unijnego, interesu importerów, dostawców surowców oraz interesu użytkowników produktu objętego postępowaniem.
1. Interes przemysłu unijnego
(321)
W okresie objętym dochodzeniem w przemyśle unijnym przy produkcji i sprzedaży produktu podobnego bezpośrednio zatrudnionych było około 860 osób. W toku dochodzenia ustalono, że przemysł unijny poniósł istotną szkodę spowodowaną przywozem subsydiowanym z państwa, którego dotyczy postępowanie, w okresie objętym dochodzeniem. Niektórzy producenci unijni byli już zmuszeni zamknąć swoje zakłady produkcyjne, podczas gdy inni ogłosili niewypłacalność (23). Jeżeli nie zostaną wprowadzone żadne środki, bardzo prawdopodobne jest dalsze pogarszanie się sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego.
(322)
Oczekuje się, że nałożenie ceł antysubsydyjnych wyeliminuje zakłócające handel skutki wyrządzającego szkodę subsydiowania i przywróci efektywną konkurencję na rynku unijnym, dzięki czemu przemysł unijny będzie mógł odpowiednio dostosować ceny produktu podobnego, tak by odzwierciedlały koszty produkcji, zwiększając tym samym swoją rentowność. Można również oczekiwać, że wprowadzenie stosownych środków umożliwi przemysłowi unijnemu odzyskanie przynajmniej części udziału w rynku utraconego w okresie badanym i będzie mieć pozytywny wpływ na ogólną sytuację finansową przemysłu unijnego.
(323)
Ponadto przemysł unijny powinien mieć możliwość lepszego dostępu do kapitału oraz dalszych inwestycji w badania, rozwój i innowacje na rynku szkła solarnego.
(324)
Prawdopodobne jest, że producenci unijni, którzy w wyniku presji wywieranej przez przywóz subsydiowany z Chin zostali zmuszeni do zaprzestania produkcji, będą mogli wznowić swoją działalność. Ogólnie rzecz ujmując, w rozważanym scenariuszu nie tylko zabezpieczono by istniejące miejsca pracy, ale istniałaby również realna perspektywa dalszego zwiększenia produkcji i wzrostu zatrudnienia.
(325)
Oczekuje się, że jeżeli środki nie zostaną wprowadzone, dojdzie do dalszej utraty udziału w rynku oraz pogarszania się rentowności przemysłu unijnego. Sytuacji tej nie da się utrzymywać w perspektywie krótko- lub średnioterminowej. W konsekwencji oprócz dużej liczby producentów unijnych, którzy już zostali wyparci z rynku, inni producenci mogliby stanąć w obliczu niewypłacalności, co w perspektywie krótko- lub średnioterminowej prawdopodobnie doprowadziłoby do zaniknięcia przemysłu unijnego, co z kolei miałoby znaczny wpływ na istniejące miejsca pracy.
(326)
W związku z powyższym stwierdza się, że wprowadzenie ceł antysubsydyjnych leżałoby w interesie przemysłu unijnego.
2. Interes niepowiązanych importerów i przedsiębiorstw handlowych
(327)
Główna działalność dwóch współpracujących importerów obejmowała obrót produktem, którego dotyczy postępowanie. Obydwaj importerzy mieli dostęp do zróżnicowanych źródeł produktu objętego postępowaniem, tj. nie zaopatrywali się tylko w ChRL, lecz również w Unii i w państwach trzecich.
(328)
Argumentowano, że wprowadzenie środków w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem miałoby negatywny wpływ na działalność gospodarczą importerów. Po pierwsze, nałożenie ceł nie powinno skutkować wyeliminowaniem całego przywozu z ChRL. Po drugie, o ile możliwe jest, że wprowadzenie środków może mieć negatywny wpływ na sytuację finansową importerów dokonujących przywozu wyłącznie lub głównie z ChRL, biorąc pod uwagę możliwość zaopatrywania się w państwach trzecich, można oczekiwać, że importerzy będą elastyczni i w razie konieczności będą w stanie zmienić swoje źródła dostaw.
(329)
W związku z tym stwierdzono, że wprowadzenie środków na zaproponowanym poziomie może mieć pewien negatywny wpływ na sytuację niepowiązanych importerów produktu objętego postępowaniem, lecz wpływ ten jest złagodzony przez fakt, że importerzy i przedsiębiorstwa handlowe mogą korzystać z innych źródeł dostaw, zarówno z państw trzecich jak i z Unii, jako że przemysł unijny ma możliwość zwiększenia produkcji, i w żadnym przypadku nie przeważy on nad pozytywnym wpływem na inne strony.
3. Interes dostawców surowców
(330)
Żaden dostawca surowców nie współpracował w ramach niniejszego dochodzenia. Z uwagi na brak danych od takich dostawców nie istniały dowody potwierdzające, że wprowadzenie środków zaszkodziłoby interesowi tych stron.
4. Interes użytkowników
(331)
Wszyscy użytkownicy, którzy udzielili odpowiedzi, są producentami modułów fotowoltaicznych lub kolektorów słonecznych. Trzech użytkowników popiera nałożenie ceł antysubsydyjnych, argumentując, że przemysł unijny produkuje szkło solarne o wyższej jakości, które chińskie przedsiębiorstwa nie zawsze są w stanie dostarczyć. Natomiast trzech innych użytkowników sprzeciwiło się wprowadzeniu środków antysubsydyjnych. Użytkownicy ci spodziewają się, że nałożenie ceł antysubsydyjnych miałoby negatywny wpływ na ich działalność gospodarczą. Przewidują oni, że nie będą w stanie przenieść kosztów wynikających ze wzrostu cen na końcowych odbiorców, biorąc pod uwagę trudną sytuację na rynku modułów fotowoltaicznych.
(332)
Według informacji przedstawionych przez użytkowników szkło solarne stanowi tylko około 6-8 % całkowitych kosztów modułów fotowoltaicznych. Szkło solarne odpowiada zatem za ograniczoną część kosztów i wartości końcowej modułów fotowoltaicznych. Ponadto można oszacować, że jeżeli nałożone zostanie cło antysubsydyjne na szkło solarne przywożone z ChRL, wpływ na całkowite koszty modułów fotowoltaicznych wyniesie poniżej 1 %. Wynika to głównie z faktu, że współpracujący użytkownicy nabywają znaczne ilości szkła solarnego od producentów unijnych.
(333)
W związku z tym, mimo że możliwe nałożenie ceł antysubsydyjnych najprawdopodobniej spowoduje nieznaczny wzrost cen nakładów na produkcję modułów fotowoltaicznych w porównaniu ze scenariuszem alternatywnym niezakładającym nałożenia ceł, oczekuje się, że nie będzie ono miało znacznego negatywnego wpływu na koszty i ceny końcowe w segmencie modułów fotowoltaicznych w Unii.
(334)
Ponadto niektórzy użytkownicy mają już dostęp do innych źródeł dostaw takich jak Turcja czy Indie, na które nałożenie ceł antysubsydyjnych nie wywrze negatywnego wpływu. Pozostali użytkownicy mogą również zmienić swoje źródła dostaw, zarówno na źródła z państw trzecich, jak i źródła z Unii.
(335)
W świetle powyższego Komisja odrzuciła przedstawione przez niektórych użytkowników argumenty przeciwko wprowadzeniu środków.
5. Konkurencja
(336)
Jeden z importerów argumentował, że jako że niektórzy producenci unijni uczestniczyli w światowym kartelu producentów szkła płaskiego (szkło solarne należy do tej kategorii) i Komisja Europejska nałożyła na nich grzywnę w 2007 r., traktują oni instrument antysubsydyjny jako sposób na odrobienie strat, które ponieśli na skutek nałożenia tych grzywien oraz zmniejszenia udziału w rynku unijnym. Ponadto jeżeli dostęp do rynku unijnego ograniczono by poprzez nałożenie ceł antysubsydyjnych, nasiliłyby się zachęty dla producentów unijnych do uczestniczenia w kartelu lub innym zachowaniu antykonkurencyjnym w odniesieniu do produktów o niskiej zdolności do osiągania korzyści skali w Unii, jak np. produktów wyposażenia wnętrz.
(337)
Argumenty te należy odrzucić. Po pierwsze, Komisja zwraca uwagę, że kartel przestał istnieć w 2007 r. W związku z tym skutki kartelu w przeszłości nie miały wpływu na przemysł w okresie badanym. Po drugie, do kartelu nie należał żaden z producentów unijnych objętych próbą ani żaden z obecnych producentów unijnych osiągających największą wielkość sprzedaży. Po trzecie, nie przewiduje się, aby możliwe nałożenie ceł antysubsydyjnych miało jakikolwiek wpływ na zachowanie konkurencyjne przemysłu unijnego, jako że z jednej strony nie zmieni ono struktury rynku unijnego, a z drugiej - przedsiębiorstwa mają ogólny obowiązek przestrzegania obowiązujących krajowych i unijnych reguł konkurencji, niezależnie od tego, czy obowiązują cła.
(338)
Jeden z importerów argumentował również, że nałożenie ceł miałoby negatywny wpływ na unijny rynek powłok antyrefleksyjnych do szkła solarnego. Na tym rynku, który importer określił jako rynek powiązany, rzekomo dominują producenci unijni, a wprowadzenie środków wzmocniłoby ich pozycję ze szkodą dla konkurujących z nimi dostawców powłok antyrefleksyjnych. Ponadto stwierdzono, że importerzy doświadczyli trudności w uzyskiwaniu zamówień od producentów unijnych oraz w realizowaniu tych zamówień w rozsądnym czasie i po przystępnych cenach.
(339)
Rynek powłok antyrefleksyjnych jest objęty dochodzeniem i nie jest uznawany za rynek powiązany. W ramach dochodzenia wykazano, że producenci unijni w rzeczywistości w OD nadal pozostawali konkurencyjni na tym niszowym rynku mimo stosunkowo wyższych cen, jakie stosują, gdyż na rynku uważa się, że ich powlekane produkty są lepszej jakości. Nie przedstawiono jednak żadnych dowodów na to, że przemysł unijny nie byłby w stanie pokryć możliwego zwiększonego zapotrzebowania na szkło solarne z powłoką antyrefleksyjną. Argument ten należy więc odrzucić.
(340)
W odpowiedzi na zarzuty, że producenci unijni odmawiali realizowania zamówień lub ich terminowego dostarczania po przystępnych cenach, stwierdza się, że każdy producent może całkowicie dowolnie określać swoją strategię sprzedaży, o ile nie prowadzi to do osiągnięcia przez tego producenta lub tych producentów, indywidualnie lub łącznie, dominującej pozycji na danym rynku. Na rynku unijnym panuje wystarczająca konkurencja, aby możliwa była zmiana lub dywersyfikacja dostawców. W związku z powyższym argument ten również należy odrzucić.
6. Wnioski dotyczące interesu Unii
(341)
W świetle powyższego stwierdza się, że, na podstawie oceny wszystkich różniących się interesów jako całości, interes Unii wymaga wprowadzenia środków ostatecznych w odniesieniu do przywozu szkła solarnego pochodzącego z ChRL.
G. ŚRODKI WYRÓWNAWCZE
(342)
Biorąc pod uwagę wnioski dotyczące subsydiowania, szkody, związku przyczynowego i interesu Unii, należy wprowadzić ostateczne środki wyrównawcze, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi unijnemu przez przywóz subsydiowany.
1. Poziom usuwający szkodę
(343)
Do celów określenia poziomu wspomnianych środków pod uwagę wzięto ustalone marginesy subsydiowania oraz kwotę należności celnych niezbędną do usunięcia szkody poniesionej przez producentów unijnych, jednak nie przekraczając ustalonych marginesów subsydiowania.
(344)
Przy obliczaniu poziomu opłat celnych niezbędnych do usunięcia skutków subsydiowania wyrządzającego szkodę uznano, że środki powinny umożliwić przedsiębiorcom unijnym pokrycie kosztów produkcji oraz osiągnięcie ze sprzedaży produktu podobnego w Unii takiego zysku przed opodatkowaniem, jaki byłby możliwy do osiągnięcia dla tego przemysłu w normalnych warunkach konkurencji, czyli gdyby nie istniał przywóz subsydiowany.
(345)
Za właściwe minimum zysku, którego przemysł unijny mógłby się spodziewać przy braku subsydiowanego przywozu wyrządzającego szkodę, uznać można marżę zysku w wysokości 8,3 % obrotów. Ta marża opiera się na średnim zysku osiągniętym przez producentów unijnych objętych próbą w 2010 r., kiedy przywóz produktu objętego postępowaniem nadal był niewielki i nie mógł jeszcze zakłócić normalnych warunków konkurencji.
(346)
Na tej podstawie obliczono cenę produktu podobnego niewyrządzającą szkody przemysłowi unijnemu. Cenę niewyrządzającą szkody otrzymano poprzez dodanie wyżej wspomnianego marginesu zysku wynoszącego 8,3 % do kosztów produkcji poniesionych w OD przez producentów unijnych objętych próbą.
(347)
Niezbędną podwyżkę cen ustalono następnie na podstawie porównania średniej ważonej ceny importowej objętych próbą współpracujących producentów eksportujących w ChRL, ustalonej na potrzeby obliczenia podcięcia cenowego i należycie dostosowanej do kosztów przywozu i cła przywozowego, ze średnią ważoną niewyrządzającą szkody ceną produktu podobnego sprzedawanego przez producentów unijnych objętych próbą na rynku unijnym w OD. Wszelkie różnice wynikające z tego porównania zostały następnie wyrażone w postaci odsetka średniej ważonej wartości importowej CIF.
(348)
Po ujawnieniu ustaleń jedna ze stron zakwestionowała marżę zysku wykorzystaną jako docelowy zysk. Argumentowała ona, że Komisja powinna uwzględnić wszystkie pozostałe czynniki, które wpływały na rentowność w OD. Stwierdziła, że rozsądny docelowy zysk nie może być wyższy niż 5 %.
(349)
Komisja odrzuca to twierdzenie z następujących powodów. Wykorzystany docelowy zysk nie został oparty na oszacowaniu, a na faktycznym zysku osiągniętym przez przemysł unijny przed zakłóceniem konkurencji przez przywóz towarów subsydiowanych z Chin. Komisja uważa, że jest to rozsądny zysk, i wzięła też pod uwagę fakt, że sytuacja na rynku nie była znacząco odmienna w porównaniu z sytuacją w OD, pomijając wpływ przywozu towarów subsydiowanych z Chin. W tym kontekście twierdzenie strony, że konsumpcja w 2010 r. była znacznie wyższa niż w 2012 r., jest niezgodne ze stanem faktycznym. Jak wskazano w sekcji E.2.3 powyżej, konsumpcja w 2010 r. utrzymywała się na poziomie podobnym do poziomu w 2012 r. Ponadto w 2010 r. przemysł unijny zwiększał moce produkcyjne ze względu na spodziewany silny wzrost popytu, co negatywnie wpłynęło na jego zysk w tym roku. Wreszcie proponowany docelowy zysk na poziomie 5 % jest wartością uznaniową, ponieważ nie opiera się ona na żadnych danych ani rzeczywistych obliczeniach, i dlatego zostaje odrzucona.
2. Środki
(350)
W świetle powyższego oraz zgodnie z art. 15 rozporządzenia podstawowego należy nałożyć ostateczne cło wyrównawcze w odniesieniu do przywozu szkła solarnego pochodzącego z ChRL na poziomie niższego z ustalonych marginesów subsydiowania i szkody, zgodnie z zasadą niższego cła. W związku z tym w niniejszym przypadku stawkę należności celnej należy wyznaczyć na poziomie stwierdzonych marginesów subsydiowania.
(351)
Biorąc pod uwagę wysoki poziom współpracy chińskich producentów eksportujących, cło dla „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw” ustalono na poziomie najwyższego cła, jakie ma być nałożone na przedsiębiorstwa objęte próbą lub współpracujące w ramach dochodzenia. Cło dla „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw” będzie miało zastosowanie w odniesieniu do tych przedsiębiorstw, które nie współpracowały w ramach dochodzenia.
(352)
Dla wymienionych w załączniku chińskich przedsiębiorstw współpracujących nieobjętych próbą ustala się ostateczną stawkę cła na poziomie średniej ważonej stawek dla przedsiębiorstw objętych próbą.
(353)
Na podstawie powyższego stawki, zgodnie z którymi tego rodzaju cła zostaną nałożone, ustala się na następującym poziomie:
Nazwa przedsiębiorstwa
Margines subsydiowania
Margines szkody
Cło wyrównawcze
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
3,2 %
39,3 %
3,2 %
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
17,1 %
26,2 %
17,1 %
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
12,8 %
42,1 %
12,8 %
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
16,7 %
17,1 %
16,7 %
Inne przedsiębiorstwa współpracujące wymienione w załączniku I
12,4 %
33,2 %
12,4 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
17,1 %
42,1 %
17,1 %
(354)
Powyższe środki wyrównawcze ustala się w postaci stawek celnych ad valorem, tj. proporcjonalnie do wartości przywozu.
(355)
Indywidualne stawki cła wyrównawczego określone w niniejszym rozporządzeniu zostały wyznaczone na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Dlatego odzwierciedlają one sytuację ustaloną w toku tego dochodzenia w odniesieniu do przedsiębiorstw wybranych do próby, przy czym średnie stawki należności celnej nałożone na te przedsiębiorstwa mają zastosowanie do współpracujących przedsiębiorstw, które nie zostały wybrane do próby.
(356)
Wspomniane stawki celne (w odróżnieniu od ogólnokrajowego cła stosowanego do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”) mają zatem wyłącznie zastosowanie do przywozu towarów pochodzących z państwa, którego dotyczy postępowanie, i wyprodukowanych przez dane przedsiębiorstwa tj. przez konkretne wymienione podmioty prawne. Przywożone produkty wytworzone przez inne przedsiębiorstwa, które nie zostały konkretnie wymienione w art. 1, łącznie z podmiotami powiązanymi z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, nie mogą korzystać z tych stawek i do ich produktów stosowane są stawki cła dla „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.
(357)
Każdy wniosek o zastosowanie indywidualnej stawki cła wyrównawczego wobec przedsiębiorstwa (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po utworzeniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) należy niezwłocznie kierować do Komisji wraz ze wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności dotyczącymi wszelkich zmian w zakresie działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją, sprzedażą na rynek krajowy i na rynki zagraniczne, wynikających np. z wyżej wspomnianej zmiany nazwy lub zmiany podmiotu zajmującego się produkcją lub sprzedażą. W razie potrzeby rozporządzenie zostanie następnie odpowiednio zmienione poprzez aktualizację wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek celnych.
(358)
Aby zapewnić należyte egzekwowanie cła wyrównawczego, poziom cła rezydualnego powinien mieć zastosowanie nie tylko do niewspółpracujących producentów eksportujących, lecz również do tych producentów, którzy nie wywozili towarów do Unii w OD, chyba że współpracowali w ramach dochodzenia.
(359)
Po ujawnieniu ustaleń skarżący twierdził, że cła antydumpingowe i wyrównawcze ad valorem są nieskuteczne, i zażądał od Komisji wprowadzenia środków w formie minimalnej ceny importowej. Ponadto kilku użytkowników również zaproponowało minimalną cenę importową. Powody przedstawione przez strony oraz przyczyny odrzucenia tych wniosków przez Komisję określono w motywach 144-168 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 470/2014 (24) („rozporządzenie w sprawie ostatecznych ceł antydumpingowych”).
(360)
Po ujawnieniu ustaleń trzech producentów eksportujących objętych próbą oraz przedsiębiorstwo Henan Yuhua przedstawiło zobowiązania cenowe w formie minimalnej ceny importowej. Komisja odrzuciła proponowane zobowiązania cenowe z przyczyn określonych w motywach 172-179 rozporządzenia w sprawie ostatecznych ceł antydumpingowych.
(361)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu powołanego w art. 25 ust. 1 rozporządzenia podstawowego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Nakłada się ostateczne cło wyrównawcze na przywóz szkła solarnego zawierającego płaskie hartowane szkło sodowo-wapniowe o zawartości żelaza mniejszej niż 300 ppm, współczynniku przepuszczalności promieniowania słonecznego ponad 88 % (pomiar dokonany przy zakładanych parametrach AM 1,5 300-2 500 nm), odporności na działanie wysokich temperatur do 250 °C (pomiar dokonany zgodnie z normą EN 12150), odporności na szok termiczny Δ 150 K (pomiar dokonany zgodnie z normą EN 12150) i o wytrzymałości mechanicznej 90 N/mm2 lub większej (pomiar dokonany zgodnie z normą EN 1288-3), obecnie objętego kodem CN ex 7007 19 80 i pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej. Szkło solarne powlekane (jednostronnie lub obustronnie) obejmuje się kodem TARIC 7007198019, a szkło solarne niepowlekane obejmuje się kodem TARIC 7007198011
2. Stawki cła wyrównawczego mające zastosowanie do cen netto na granicy Unii, przed ocleniem, są następujące dla produktu opisanego w ust. 1 i wyprodukowanego przez przedsiębiorstwa wymienione w poniższej tabeli:
Przedsiębiorstwo
Cło wyrównawcze
Dodatkowy kod TARIC
Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd
3,2 %
B943
Zhejiang Hehe Photovoltaic Glass Technology Co., Ltd
17,1 %
B944
Zhejiang Jiafu Glass Co., Ltd; Flat Solar Glass Group Co., Ltd; Shanghai Flat Glass Co., Ltd
12,8 %
B945
Henan Yuhua New Material Co., Ltd
16,7 %
B946
Inne przedsiębiorstwa współpracujące wymienione w załączniku I
12,4 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
17,1 %
B999
3. Stosowanie indywidualnych stawek cła wyrównawczego ustalonych dla przedsiębiorstw wymienionych w ust. 2 uwarunkowane jest przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi być zgodna z wymogami określonymi w załączniku II. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury obowiązuje stawka cła mająca zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.
4. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
W przypadku gdy jakikolwiek nowy producent eksportujący w Chińskiej Republice Ludowej dostarczy Komisji wystarczające dowody potwierdzające, że:
-
nie prowadził wywozu do Unii produktu, o którym mowa w art. 1 ust. 1, w okresie objętym dochodzeniem (od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2012 r.),
-
nie jest powiązany z żadnym eksporterem lub producentem w Chińskiej Republice Ludowej, który podlega środkom wprowadzonym na mocy niniejszego rozporządzenia,
-
rzeczywiście dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii po upływie okresu objętego dochodzeniem, na podstawie którego wprowadzono środki, lub zaciągnął nieodwołalne zobowiązanie umowne na wywóz znacznych ilości do Unii,
art. 1 ust. 2 może zostać zmieniony poprzez dodanie nowego producenta eksportującego do współpracujących przedsiębiorstw nieobjętych próbą, w stosunku do których zastosowanie ma średnia ważona stawka cła w wysokości 12,4 %.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 13 maja 2014 r.