PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 12. prosince 2014
o rovnocennosti požadavků na dohled a regulaci v některých třetích zemích nebo územích pro účely zacházení s expozicemi podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 575/2013
(Text s významem pro EHP)
(2014/908/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 575/2013 ze dne 26. června 2013 o obezřetnostních požadavcích na úvěrové instituce a investiční podniky a o změně nařízení (EU) č. 648/2012 (1), a zejména na čl. 107 odst. 4, čl. 114 odst. 7, čl. 115 odst. 4, čl. 116 odst. 5 a čl. 142 odst. 2 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Instituce musí splňovat kapitálové požadavky, které náležitě odrážejí rizika, jež tyto instituce podstupují (včetně úvěrového rizika), s ohledem na odlišný zeměpisný kontext, ve kterém působí. Úvěrové riziko, které instituce podstupují v souvislosti expozicemi vůči subjektům sídlícím mimo Unii, určuje u jinak stejných ostatních faktorů kvalita příslušného regulačního rámce a dohledu, který se v příslušné třetí zemi provádí.
(2)
Podle čl. 107 odst. 3 nařízení (EU) č. 575/2013 mohou instituce zacházet s expozicemi vůči investičním podnikům, úvěrovým institucím a burzám z třetích zemí jako s expozicemi vůči institucím pouze v případě, že třetí země uplatňuje na uvedený subjekt požadavky v oblasti obezřetnostního dohledu a regulace, jež jsou přinejmenším rovnocenné požadavkům uplatňovaným v Unii.
(3)
Ustanovení čl. 114 odst. 7, čl. 115 odst. 4 a čl. 116 odst. 5 nařízení (EU) č. 575/2013 stanoví specifické rizikové váhy pro expozice vůči ústředním vládám, centrálním bankám, regionálním vládám, místním orgánům a subjektům veřejného sektoru se sídlem ve třetích zemích, které uplatňují režimy dohledu a regulace, jež jsou přinejmenším rovnocenné požadavkům uplatňovaným v Unii.
(4)
Článek 153 nařízení (EU) č. 575/2013 stanoví vzorec pro výpočet objemu rizikově vážených expozic (podle přístupu založeného na interním ratingu („přístup IRB“)) pro expozice vůči podnikům, institucím, ústředním vládám a centrálním bankám a konkrétně uvádí parametry, které mají být pro výpočet použity, včetně koeficientu korelace. Ustanovení čl. 153 odst. 2 nařízení (EU) č. 575/2013 stanoví koeficient korelace pro velké subjekty finančního sektoru. Podle čl. 142 odst. 1 bodu 4 písm. b) uvedeného nařízení je definice „velkého subjektu finančního sektoru“ splněna tehdy, pokud daný subjekt finančního sektoru nebo některá z jeho dceřiných společností podléhají právním předpisům třetí země, která uplatňuje požadavky na dohled a regulaci, jež jsou přinejmenším rovnocenné požadavkům na dohled a regulaci uplatňovaným v Unii.
(5)
Komise posoudila rovnocennost režimů dohledu a regulace ve třetích zemích s odpovídajícími režimy dohledu a regulace v Unii, aby mohla určit odpovídající hodnoty rizikově vážené expozice pro výpočet kapitálových požadavků k úvěrovému riziku souvisejícímu s expozicemi vůči určitým kategoriím subjektů sídlících ve třetích zemích.
(6)
Rovnocennost byla zjišťována na základě analýzy zaměřené na výsledky režimů dohledu a regulace třetí země, která testuje schopnost třetí země plnit stejné obecné cíle jako režimy dohledu a regulace v Unii. Cíli jsou zejména stabilita a integrita domácího i globálního finančního systému jako celku; účinná a přiměřená ochrana vkladatelů a jiných zákazníků finančních služeb; spolupráce mezi různými aktéry finančního systému, včetně regulačních orgánů a orgánů dohledu; nezávislost a účinnost dohledu a účinné provádění a prosazování příslušných mezinárodně dohodnutých standardů. Aby mohly režimy dohledu a regulace třetí země dosáhnout stejných obecných cílů jako režimy dohledu a regulace Unie, měly by splňovat řadu operativních, organizačních a kontrolních standardů, které odpovídají základním prvkům režimu dohledu a regulace Unie, jež platí pro příslušné kategorie finančních institucí. Komise posoudila režimy dohledu a regulace některých třetích zemí vztahující se na úvěrové instituce, investiční podniky a burzy, přičemž vzala v úvahu nezávislé hodnocení mezinárodních organizací, například Basilejského výboru pro bankovní dohled, Mezinárodního měnového fondu a Mezinárodní organizace komisí pro cenné papíry. Díky této analýze mohla Komise vyhodnotit rovnocennost režimů třetích zemí pro účely zacházení s příslušnými kategoriemi expozic uvedenými v článcích 107, 114, 115, 116 a 142 nařízení (EU) č. 575/2013.
(7)
Pro účely článků 114, 115 a 116 nařízení (EU) č. 575/2013 by měla rovnocennost být určena na základě režimů dohledu a regulace vztahujících se na úvěrové instituce, jelikož tyto režimy obvykle stanoví rizikovou váhu pro výpočet kapitálových požadavků k úvěrovému riziku.
(8)
Pro účely čl. 142 odst. 1 bodu 4 písm. b) nařízení (EU) č. 575/2013 se posouzení rovnocennosti omezuje na režimy dohledu a regulace vztahující se na podniky třetí země, jejichž hlavní činnost je srovnatelná s činností úvěrové instituce nebo investičního podniku v souladu s definicí uvedenou v čl. 4 odst. 1 bodem 27 uvedeného nařízení.
(9)
Na základě posouzení se zdá, že režimy dohledu a regulace, jež splňují řadu operativních, organizačních a kontrolních standardů, které odpovídají základním prvkům režimu dohledu a regulace Unie vztahujícím se na úvěrové instituce, jsou zavedeny v těchto zemích: Austrálie, Brazílie, Kanada, Čína, Guernsey, Hongkong, Indie, ostrov Man, Japonsko, Jersey, Mexiko, Monako, Saúdská Arábie, Singapur, Jihoafrická republika, Švýcarsko a USA. Z toho důvodu je vhodné považovat režimy dohledu a regulace vztahující se na úvěrové instituce se sídlem v těchto třetích zemích a územích za přinejmenším rovnocenné režimům uplatňovaným v Unii pro účely čl. 107 odst. 4 a čl. 142 odst. 1 bodu 4 písm. b) nařízení (EU) č. 575/2013.
(10)
Na základě posouzení se zdá, že režimy dohledu a regulace, jež splňují řadu operativních, organizačních a kontrolních standardů, které odpovídají základním prvkům režimu dohledu a regulace Unie vztahujícím se na investiční podniky, jsou zavedeny v těchto zemích: Austrálie, Brazílie, Kanada, Čína, Mexiko, Saúdská Arábie, Singapur, Jihoafrická republika a USA. Z toho důvodu je vhodné považovat režimy dohledu a regulace vztahující se na investiční podniky se sídlem v těchto třetích zemích za přinejmenším rovnocenné režimům uplatňovaným v Unii pro účely čl. 107 odst. 4 a čl. 142 odst. 1 bodu 4 písm. b).
(11)
Na základě posouzení se zdá, že režimy dohledu a regulace, jež splňují řadu operativních, organizačních a kontrolních standardů, které odpovídají základním prvkům režimu dohledu a regulace Unie vztahujícím se na burzy, jsou zavedeny v těchto zemích: Brazílie, Kanada, Čína, Indie, Japonsko, Mexiko, Saúdská Arábie, Singapur, Jihoafrická republika a USA. Z toho důvodu je vhodné považovat režimy dohledu a regulace těchto třetích zemí vztahující se na burzy, pokud jde o expozice vůči burzám sídlícím v těchto třetích zemích, za přinejmenším rovnocenné režimům uplatňovaným v Unii pro účely čl. 107 odst. 4 nařízení (EU) č. 575/2013.
(12)
Jediným účelem tohoto rozhodnutí je stanovit rovnocennost pro účely přidělování rizikových vah podle článků 107, 114, 115, 116 a 142 nařízení (EU) č. 575/2013.
(13)
Seznam třetích zemí a území, jejichž režimy jsou považovány za rovnocenné pro účely tohoto rozhodnutí, není konečný. Komise bude s pomocí Evropského orgánu pro bankovnictví nadále pravidelně sledovat vývoj režimů dohledu a regulace třetích zemí a území, aby bylo možné seznam třetích zemí a území uvedený v tomto rozhodnutí podle potřeby a alespoň jednou za pět let aktualizovat, a to zejména s ohledem na neustálý vývoj režimů dohledu a regulace v Unii i v globálním měřítku, přičemž se zohlední nové dostupné zdroje relevantních informací.
(14)
Pravidelným přezkumem požadavků v oblasti obezřetnostního dohledu a regulace, které jsou použitelné ve třetích zemích a územích uvedených na seznamech v přílohách, by neměla být dotčena možnost Komise provádět zvláštní přezkum týkající se konkrétní třetí země nebo území kdykoli jindy mimo období obecného přezkumu, pokud Komise musí z důvodu určitého vývoje přezkoumat uznání udělené tímto rozhodnutím. Takové přezkoumání může vést k odebrání uznání rovnocennosti.
(15)
Ustanovení v tomto rozhodnutí spolu úzce souvisí, jelikož se týkají rovnocennosti požadavků na dohled a regulaci v některých třetích zemích a územích pro účely zacházení s expozicemi podle nařízení (EU) č. 575/2013. Aby se zajistil soulad mezi uvedenými ustanoveními, která by měla vstoupit v platnost současně, a aby se institucím, na něž se tyto povinnosti vztahují, usnadnil komplexní pohled a ucelený přístup, je žádoucí zařadit určité prováděcí akty, jež vyžaduje nařízení (EU) č. 575/2013, do jediného rozhodnutí.
(16)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem Evropského bankovního výboru.
(17)
Aby se zabránilo tomu, že kapitálové požadavky na úvěrové instituce a investiční podniky v Unii náhle vzrostou, má toto rozhodnutí vstoupit v platnost dne 1. ledna 2015,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Rovnocennost požadavků uplatňovaných na úvěrové instituce pro účely čl. 107 odst. 4 nařízení (EU) č. 575/2013
Pro účely čl. 107 odst. 4 nařízení (EU) č. 575/2013 se třetí země a území uvedené na seznamu v příloze I tohoto rozhodnutí považují za země a území, jež na úvěrové instituce uplatňují režimy dohledu a regulace, které jsou rovnocenné režimům uplatňovaným v Unii.
Článek 2
Rovnocennost požadavků uplatňovaných na investiční podniky pro účely čl. 107 odst. 4 nařízení (EU) č. 575/2013
Pro účely čl. 107 odst. 4 nařízení (EU) č. 575/2013 se třetí země a území uvedené na seznamu v příloze II tohoto rozhodnutí považují za země a území, jež na investiční podniky uplatňují režimy dohledu a regulace, které jsou rovnocenné režimům uplatňovaným v Unii.
Článek 3
Rovnocennost požadavků uplatňovaných na burzy pro účely čl. 107 odst. 4 nařízení (EU) č. 575/2013
Pro účely čl. 107 odst. 4 nařízení (EU) č. 575/2013 se třetí země a území uvedené na seznamu v příloze III tohoto rozhodnutí považují za země a území, jež na burzy uplatňují režimy dohledu a regulace, které jsou rovnocenné režimům uplatňovaným v Unii.
Článek 4
Rovnocennost požadavků uplatňovaných na expozice vůči ústředním vládám, centrálním bankám, regionálním vládám, místním orgánům a subjektům veřejného sektoru pro účely článků 114, 115 a 116 nařízení (EU) č. 575/2013
Pro účely čl. 114 odst. 7, čl. 115 odst. 4 a čl. 116 odst. 5 nařízení (EU) č. 575/2013 se třetí země a území uvedené na seznamu v příloze IV tohoto rozhodnutí považují za země a území, jež uplatňují režimy dohledu a regulace, které jsou rovnocenné režimům uplatňovaným v Unii.
Článek 5
Rovnocennost požadavků uplatňovaných na úvěrové instituce a investiční podniky pro účely článku 142 nařízení (EU) č. 575/2013
Pro účely čl. 142 odst. 2 nařízení (EU) č. 575/2013 se třetí země a území uvedené na seznamu v příloze V tohoto rozhodnutí považují za země a území, jež uplatňují režimy dohledu a regulace, které jsou rovnocenné režimům uplatňovaným v Unii.
Článek 6
Vstup v platnost
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem 1. ledna 2015.
V Bruselu dne 12. prosince 2014.
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI
z dnia 12 grudnia 2014 r.
w sprawie równoważności wymogów nadzorczych i regulacyjnych niektórych państw trzecich i terytoriów trzecich do celów traktowania ekspozycji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2014/908/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (1), w szczególności jego art. 107 ust. 4, art. 114 ust. 7, art. 115 ust. 4, art. 116 ust. 5 i art. 142 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Instytucje muszą spełnić wymogi kapitałowe, które w odpowiedni sposób uwzględniają ryzyka podejmowane przez te instytucje, w tym ryzyko kredytowe, biorąc pod uwagę różne konteksty geograficzne, w których prowadzą one działalność. Ryzyko kredytowe ponoszone przez instytucje, związane z ekspozycjami wobec podmiotów zlokalizowanych poza Unią, jest określone - przy założeniu, że wszystkie inne czynniki pozostają jednakowe - przez jakość odpowiednich ram regulacyjnych i nadzór stosowany w danym państwie trzecim.
(2)
Art. 107 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 umożliwia instytucjom traktowanie ekspozycji wobec firm inwestycyjnych, instytucji kredytowych i giełd z państw trzecich jako ekspozycji wobec instytucji wyłącznie wtedy, gdy państwo trzecie stosuje w odniesieniu do tego podmiotu wymogi ostrożnościowe i nadzorcze, które są co najmniej równoważne z wymogami stosowanymi w Unii.
(3)
W art. 114 ust. 7, art. 115 ust. 4 i art. 116 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 określono szczegółowe wagi ryzyka mające zastosowanie do ekspozycji wobec rządów centralnych, banków centralnych, samorządów regionalnych, władz lokalnych lub podmiotów sektora publicznego zlokalizowanych w państwach trzecich, które stosują środki nadzorcze i regulacyjne co najmniej równoważne ze środkami stosowanymi w Unii.
(4)
W art. 153 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 ustanowiono wzór, zgodnie z którym oblicza się kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem dla ekspozycji wobec przedsiębiorstw, instytucji, rządów centralnych i banków centralnych według metody wewnętrznych ratingów (metoda IRB), oraz przedstawiono szczegółowe informacje o parametrach, które należy stosować do obliczeń, w tym współczynnik korelacji. W art. 153 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 ustalono współczynnik korelacji mający zastosowanie do dużych podmiotów sektora finansowego. Zgodnie z art. 142 ust. 1 pkt 4 lit. b) wspomnianego rozporządzenia definicja „duży podmiot sektora finansowego” oznacza podmiot sektora finansowego, jeżeli podmiot ten lub jedna z jego jednostek zależnych podlegają prawu państwa trzeciego, które stosuje wymogi nadzoru ostrożnościowego co najmniej równoważne wymogom stosowanym w Unii.
(5)
Aby określić odpowiednie ekspozycje ważone ryzykiem w celu obliczenia wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka kredytowego związanego z ekspozycjami wobec niektórych kategorii podmiotów zlokalizowanych w państwach trzecich, Komisja przeprowadziła ocenę równoważności środków nadzorczych i regulacyjnych państw trzecich z odpowiednimi środkami nadzorczymi i regulacyjnymi w Unii.
(6)
Równoważność została ustalona na podstawie opartej na wynikach analizy środków regulacyjnych i nadzorczych państwa trzeciego, w ramach której bada się ich zdolność do osiągnięcia tych samych celów ogólnych, jakie przyświecają środkom nadzorczym i regulacyjnym Unii. Cele odnoszą się w szczególności do: stabilności i spójności zarówno krajowego, jak i światowego systemu finansowego w całości; skuteczności i adekwatności ochrony deponentów i innych podmiotów korzystających z usług finansowych; współpracy między różnymi podmiotami działającymi w ramach systemu finansowego, w tym organami regulacyjnymi i nadzorczymi; niezależności i skuteczności nadzoru; oraz skutecznego wdrażania i egzekwowania stosownych norm uzgodnionych na szczeblu międzynarodowym. W celu osiągnięcia tych samych celów ogólnych, jakie przyświecają środkom nadzorczym i regulacyjnym Unii, środki nadzorcze i regulacyjne państwa trzeciego powinny spełniać szereg standardów operacyjnych, organizacyjnych i nadzorczych odzwierciedlających istotne elementy wymogów nadzorczych i regulacyjnych Unii mających zastosowanie do odpowiednich kategorii instytucji finansowych. Biorąc pod uwagę niezależne oceny przeprowadzane przez organizacje międzynarodowe, takie jak te, które zostały przeprowadzone przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego, Międzynarodowy Fundusz Walutowy oraz Międzynarodową Organizację Komisji Papierów Wartościowych, Komisja oceniła środki nadzorcze i regulacyjne niektórych państw trzecich mające zastosowanie do instytucji kredytowych, firm inwestycyjnych i giełd. Analiza ta pozwoliła Komisji na przeprowadzenie oceny równoważności środków państwa trzeciego do celów ustalenia sposobu traktowania danych kategorii ekspozycji wymienionych w art. 107, 114, 115, 116 i 142 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.
(7)
Do celów art. 114, 115, i 116 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 równoważność należy określić poprzez odniesienie do środków nadzorczych i regulacyjnych mających zastosowanie w odniesieniu do instytucji kredytowych, ponieważ to zgodnie z tymi środkami zwykle ustala się wagi ryzyka w celu obliczenia wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka kredytowego.
(8)
Do celów art. 142 ust. 1 pkt 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 ocenę równoważności ogranicza się do środków nadzorczych i regulacyjnych mających zastosowanie do przedsiębiorstw z państwa trzeciego mających główny przedmiot działalności porównywalny z głównym przedmiotem działalności instytucji kredytowej lub firmy inwestycyjnej, zgodnie z definicją zawartą w art. 4 ust. 1 pkt 27 wspomnianego rozporządzenia.
(9)
Po dokonaniu oceny wydaje się, że Australia, Brazylia, Kanada, Chiny, Guernsey, Hongkong, Indie, Wyspa Man, Japonia, Jersey, Meksyk, Monako, Arabia Saudyjska, Singapur, Republika Południowej Afryki, Szwajcaria i USA wprowadziły środki nadzorcze i regulacyjne, które spełniają szereg standardów operacyjnych, organizacyjnych i nadzorczych odzwierciedlających istotne elementy środków nadzorczych i regulacyjnych Unii mających zastosowanie do instytucji kredytowych. W związku z tym właściwe jest uznanie wymogów nadzorczych i regulacyjnych dla instytucji kredytowych zlokalizowanych w tych państwach trzecich i na tych terytoriach trzecich za co najmniej równoważne z wymogami mającymi zastosowanie w Unii do celów art. 107 ust. 4 i art. 142 ust. 1 pkt 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.
(10)
Po dokonaniu oceny wydaje się, że Australia, Brazylia, Kanada, Chiny, Meksyk, Arabia Saudyjska, Singapur, Republika Południowej Afryki i USA wprowadziły środki nadzorcze i regulacyjne, które spełniają szereg standardów operacyjnych, organizacyjnych i nadzorczych odzwierciedlających istotne elementy środków nadzorczych i regulacyjnych Unii mających zastosowanie do firm inwestycyjnych. W związku z tym właściwe jest uznanie wymogów nadzorczych i regulacyjnych dla firm inwestycyjnych zlokalizowanych w tych państwach trzecich i na tych terytoriach trzecich za co najmniej równoważne z wymogami mającymi zastosowanie w Unii do celów art. 107 ust. 4 i art. 142 ust. 1 pkt 4 lit. b).
(11)
Po dokonaniu oceny wydaje się, że Brazylia, Kanada, Chiny, Indie, Japonia, Meksyk, Arabia Saudyjska, Singapur, Republika Południowej Afryki i USA wprowadziły środki nadzorcze i regulacyjne, które spełniają szereg standardów operacyjnych odzwierciedlających istotne elementy środków nadzorczych i regulacyjnych Unii mających zastosowanie do giełd. W związku z tym właściwe jest uznanie wymogów nadzorczych i regulacyjnych tych państw trzecich, stosowanych w odniesieniu do giełd, za co najmniej równoważne z wymogami stosowanymi w Unii do celów art. 107 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 ograniczonymi do ekspozycji wobec giełd zlokalizowanych w tych państwach trzecich.
(12)
Jedynym celem niniejszej decyzji jest ustalenie równoważności do celów przypisywania wag ryzyka zgodnie z art. 107, 114, 115, 116 i 142 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.
(13)
Wykaz państw trzecich i terytoriów trzecich, których wymogi uznaje się za równoważne do celów niniejszej decyzji, nie jest ostateczny. Komisja, przy wsparciu ze strony Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego, będzie w dalszym ciągu regularnie monitorować rozwój środków regulacyjnych i nadzorczych państw trzecich i terytoriów trzecich w celu zaktualizowania, stosownie do przypadku i co najmniej raz na 5 lat, wykazu państw trzecich i terytoriów trzecich określonego w niniejszej decyzji, w szczególności w świetle stałego rozwoju środków nadzorczych i regulacyjnych w Unii i na całym świecie, a także z uwzględnieniem nowych dostępnych źródeł odpowiednich informacji.
(14)
Regularny przegląd wymogów ostrożnościowych i nadzorczych mających zastosowanie w państwach trzecich i na terytoriach trzecich wymienionych w załącznikach powinien pozostać bez uszczerbku dla możliwości dokonania przez Komisję szczegółowego przeglądu dotyczącego danego państwa trzeciego lub terytorium trzeciego w dowolnym czasie poza okresem ogólnego przeglądu, w przypadku gdy rozwój sytuacji sprawia, że konieczne jest, by Komisja dokonała ponownej oceny uznania przyznanego na mocy niniejszej decyzji. Taka ponowna ocena może doprowadzić do wycofania uznania równoważności.
(15)
Przepisy niniejszej decyzji są blisko powiązane, ponieważ dotyczą one równoważności wymogów nadzorczych i regulacyjnych niektórych państw trzecich i terytoriów trzecich do celów traktowania ekspozycji zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013. Aby zapewnić spójność między tymi przepisami, które powinny wejść w życie jednocześnie, oraz aby ułatwić instytucjom podlegającym tym obowiązkom całościowy wgląd w te przepisy i łatwy dostęp do nich, wskazane jest włączenie niektórych powiązanych aktów wykonawczych, wymaganych na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013, do jednej decyzji.
(16)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Bankowego.
(17)
W celu uniknięcia nagłego zwiększenia wymogów kapitałowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych w Unii, niniejsza decyzja powinna wejść w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Równoważność wymogów stosowanych w odniesieniu do instytucji kredytowych do celów art. 107 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013
Do celów art. 107 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 państwa trzecie i terytoria trzecie wymienione w załączniku I do niniejszej decyzji uznaje się za stosujące w odniesieniu do instytucji kredytowych środki nadzorcze i regulacyjne równoważne ze środkami stosowanymi w Unii.
Artykuł 2
Równoważność wymogów stosowanych w odniesieniu do firm inwestycyjnych do celów art. 107 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013
Do celów art. 107 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 państwa trzecie wymienione w załączniku II do niniejszej decyzji uznaje się za stosujące w odniesieniu do firm inwestycyjnych środki nadzorcze i regulacyjne równoważne ze środkami stosowanymi w Unii.
Artykuł 3
Równoważność wymogów stosowanych w odniesieniu do giełd do celów art. 107 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013
Do celów art. 107 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 państwa trzecie wymienione w załączniku III do niniejszej decyzji uznaje się za stosujące w odniesieniu do giełd środki nadzorcze i regulacyjne równoważne ze środkami stosowanymi w Unii.
Artykuł 4
Równoważność wymogów stosowanych w odniesieniu do ekspozycji wobec rządów centralnych, banków centralnych, samorządów regionalnych, władz lokalnych lub podmiotów sektora publicznego do celów art. 114, 115, 116 rozporządzenie (UE) nr 575/2013
Do celów art. 114 ust. 7, art. 115 ust. 4 i art. 116 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 państwa trzecie i terytoria trzecie wymienione w załączniku IV do niniejszej decyzji uznaje się za stosujące środki nadzorcze i regulacyjne równoważne ze środkami stosowanymi w Unii w odniesieniu do instytucji kredytowych.
Artykuł 5
Równoważność wymogów stosowanych w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych do celów art. 142 rozporządzenia (UE) nr 575/2013
Do celów art. 142 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 państwa trzecie i terytoria trzecie wymienione w załączniku V do niniejszej decyzji uznaje się za stosujące środki nadzorcze i regulacyjne równoważne ze środkami stosowanymi w Unii.
Artykuł 6
Wejście w życie
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.
Sporządzono w Brukseli dnia 12 grudnia 2014 r.