ROZHODNUTÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY č. 565/2014/EU
ze dne 15. května 2014,
kterým se zavádí zjednodušený režim kontrol osob na vnějších hranicích vycházející z jednostranného uznávání některých dokladů Bulharskem, Chorvatskem, Kyprem a Rumunskem za rovnocenné jejich národním vízům za účelem průjezdu přes jejich území nebo zamýšlených pobytů na jejich území, jejichž doba trvání během jakéhokoli období 180 dnů nepřekročí 90 dnů, a kterým se zrušují rozhodnutí č. 895/2006/ES a č. 582/2008/ES
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 77 odst. 2 písm. a) a b) této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
v souladu s řádným legislativním postupem (1),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Podle čl. 4 odst. 1 aktu o přistoupení z roku 2011 je Chorvatsko, jež k Unii přistoupilo dne 1. července 2013, od uvedeného dne povinno zavést pro státní příslušníky třetích zemí uvedených v příloze I nařízení Rady (ES) č. 539/2001 (2) vízovou povinnost.
(2)
Podle čl. 4 odst. 2 aktu o přistoupení z roku 2011 se ustanovení schengenského acquis o podmínkách a kritériích pro vydávání jednotných víz, o vzájemném uznávání víz a o rovnocennosti mezi povoleními k pobytu/dlouhodobými vízy a krátkodobými vízy použijí v Chorvatsku až od přijetí rozhodnutí Rady vydaného za tímto účelem. Pro Chorvatsko jsou však závazná ode dne přistoupení.
(3)
Chorvatsko je tudíž povinno vydávat národní víza ke vstupu na své území a průjezdu přes ně státním příslušníkům třetích zemí, kteří jsou držiteli jednotného víza nebo dlouhodobého víza nebo povolení k pobytu vydaného členským státem plně provádějícím schengenské acquis nebo obdobných dokladů vydaných Bulharskem, Kyprem a Rumunskem, jež je dosud plně neprovádějí.
(4)
Držitelé dokladů vydaných členskými státy, jež plně provádějí schengenské acquis, a dokladů vydaných Bulharskem, Kyprem a Rumunskem nepředstavují pro Chorvatsko žádné riziko, neboť podstoupili veškeré nezbytné kontroly těmito členskými státy. Aby nebyla na Chorvatsko kladena další neopodstatněná administrativní zátěž, měla by být přijata společná pravidla, kterými se Chorvatsku povoluje jednostranně uznávat některé doklady vydávané uvedenými členskými státy za rovnocenné jeho národním vízům a zavést zjednodušený režim kontrol osob na jeho vnějších hranicích vycházející z tohoto jednostranného uznávání rovnocennosti.
(5)
Společná pravidla, která byla zavedena rozhodnutím Evropského parlamentu a Rady č. 895/2006/ES (3) a rozhodnutím Evropského parlamentu a Rady č. 582/2008/ES (4) by měla být zrušena. Pokud jde o Kypr, který uplatňuje společný režim zavedený rozhodnutím č. 895/2006/ES od 10. července 2006, a o Bulharsko a Rumunsko, které uplatňují společný režim zavedený rozhodnutím č. 582/2008/ES od 18. července 2008, měla by být přijata společná pravidla, kterými se Bulharsku, Kypru a Rumunsku, stejně jako Chorvatsku, povoluje jednostranně uznávat některé doklady vydávané členskými státy plně provádějícími schengenské acquis, jakož i obdobné doklady vydávané Chorvatskem za rovnocenné jeho národním vízům a zavést zjednodušený režim kontrol osob na jejich vnějších hranicích vycházející z tohoto jednostranného uznávání rovnocennosti. Tímto rozhodnutím není dotčen cíl Bulharska ani Rumunska stát se bezodkladně členskými státy Schengenu.
(6)
Zjednodušený režim stanovený tímto rozhodnutím by se měl použít po přechodnou dobu do dne, který bude určen v rozhodnutí Rady uvedeném v čl. 3 odst. 2 prvním pododstavci aktu o přistoupení z roku 2003, pokud jde o Kypr, v čl. 4 odst. 2 prvním pododstavci aktu o přistoupení z roku 2005, pokud jde o Bulharsko a Rumunsko, a v čl. 4 odst. 2 prvním pododstavci aktu o přistoupení z roku 2011, pokud jde o Chorvatsko, a měl by podléhat případným přechodným ustanovením pro doklady vydané před tímto dnem.
(7)
Účast na zjednodušeném režimu by měla být dobrovolná, a členským státům by neměly být ukládány dodatečné povinnosti nad rámec těch, které jsou uvedeny v aktu o přistoupení z roku 2003, aktu o přistoupení z roku 2005 nebo aktu o přistoupení z roku 2011.
(8)
Společná pravidla by měla platit pro krátkodobá jednotná víza, dlouhodobá víza a povolení k pobytu vydávaná členskými státy plně provádějícími schengenské acquis, pro víza s omezenou územní platností vydávaná žadateli, který je držitelem cestovního dokladu, který není uznáván jedním nebo více členskými státy, podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 810/2009 (5) (vízový kodex) a zeměmi přidruženými k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis, jakož i pro krátkodobá víza, dlouhodobá víza a povolení k pobytu vydávaná Bulharskem, Chorvatskem, Kyprem a Rumunskem. Uznání dokladu by mělo být omezeno dobou jeho platnosti.
(9)
V rámci režimu jednostranného uznávání ze strany Bulharska, Chorvatska, Kypru a Rumunska některých dokladů vydaných členskými státy plně provádějícími schengenské acquis a obdobných dokladů vydaných Bulharskem, Chorvatskem, Kyprem a Rumunskem pro průjezd přes jejich území nebo pro zamýšlené pobyty na jejich území, jejichž doba trvání během jakéhokoli období 180 dnů nepřekročí 90 dnů, zavedeného tímto rozhodnutím musí být splněny podmínky vstupu pro státní příslušníky třetích zemí, jejichž předpokládané pobyty na území členských států nepřekročí 90 dní během jakéhokoli období 180 dnů, jak je stanoveno v nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 562/2006 (6), s výjimkou požadavku mít platné vízum, pokud je požadováno podle nařízení (ES) č. 539/2001.
(10)
Jelikož cíle tohoto rozhodnutí, totiž zavedení režimu jednostranného uznávání některých dokladů vydávaných jinými členskými státy ze strany Bulharska, Chorvatska, Kypru a Rumunska, nemůže být dosaženo uspokojivě členskými státy, ale spíše jich může být lépe dosaženo na úrovni Unie, smí Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou rovněž v uvedeném článku nepřekračuje toto rozhodnutí rámec toho, co je nezbytné k dosažení tohoto cíle.
(11)
Pokud jde o Island a Norsko, rozvíjí toto rozhodnutí ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu Dohody uzavřené mezi Radou Evropské unie a Islandskou republikou a Norským královstvím o přidružení těchto dvou států k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (7), která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodě B rozhodnutí Rady 1999/437/ES (8).
(12)
Pokud jde o Švýcarsko, rozvíjí toto rozhodnutí ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu Dohody mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o přidružení Švýcarské konfederace k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (9), která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodě B rozhodnutí 1999/437/ES ve spojení s článkem 3 rozhodnutí Rady 2008/146/ES (10).
(13)
Pokud jde o Lichtenštejnsko, rozvíjí toto rozhodnutí ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu Protokolu mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím, Švýcarskou konfederací a Lichtenštejnským knížectvím o přistoupení Lichtenštejnského knížectví k Dohodě mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o přidružení Švýcarské konfederace k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (11), která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodě B rozhodnutí 1999/437/ES ve spojení s článkem 3 rozhodnutí Rady 2011/350/EU (12).
(14)
V souladu s články 1 a 2 Protokolu č. 22 o postavení Dánska, připojeného ke Smlouvě o Evropské unii a ke Smlouvě o fungování Evropské unie, se Dánsko neúčastní přijímání tohoto rozhodnutí a toto rozhodnutí pro ně není závazné ani použitelné.
(15)
Toto rozhodnutí rozvíjí ta ustanovení schengenského acquis, kterých se neúčastní Spojené království v souladu s rozhodnutím Rady 2000/365/ES (13); Spojené království se tedy nepodílí na jeho přijímání a toto rozhodnutí pro ně není závazné ani použitelné.
(16)
Toto rozhodnutí rozvíjí ta ustanovení schengenského acquis, kterých se neúčastní Irsko v souladu s rozhodnutím Rady 2002/192/ES (14); Irsko se tedy nepodílí na jeho přijímání a toto rozhodnutí pro ně není závazné ani použitelné,
PŘIJALY TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Tímto rozhodnutím se zavádí zjednodušený režim kontrol osob na vnějších hranicích umožňující Bulharsku, Chorvatsku, Kypru a Rumunsku jednostranně uznávat za rovnocenné jejich národním vízům za účelem průjezdu přes jejich území nebo zamýšlených pobytů na jejich území, jejichž doba trvání během jakéhokoli období 180 dnů nepřekročí 90 dnů, doklady uvedené v čl. 2 odst. 1 a článku 3 tohoto rozhodnutí vydané státním příslušníkům třetích států, kteří podléhají vízové povinnosti podle nařízení (ES) č. 539/2001.
Prováděním tohoto rozhodnutí nejsou dotčeny kontroly osob prováděné na vnějších hranicích v souladu s články 5 až 13 a články 18 a 19 nařízení (ES) č. 562/2006.
Článek 2
1. Bulharsko, Chorvatsko, Kypr a Rumunsko smějí považovat za rovnocenné svým národním vízům za účelem průjezdu přes své území nebo zamýšlených pobytů na něm, jejichž doba trvání během jakéhokoli období 180 dnů nepřekročí 90 dnů, tyto doklady vydané členskými státy plně provádějícími schengenské acquis bez ohledu na státní příslušnost jejich držitelů:
a)
„jednotné vízum“ podle definice v čl. 2 bodě 3 vízového kodexu platné pro dva nebo více vstupů;
b)
„dlouhodobé vízum“ podle článku 18 Úmluvy k provedení Schengenské dohody (15);
c)
„povolení k pobytu“ podle definice v čl. 2 bodě 15 nařízení (ES) č. 562/2006.
2. Bulharsko, Chorvatsko, Kypr a Rumunsko smějí považovat za rovnocenné svým národním vízům za účelem průjezdu přes své území nebo zamýšlených pobytů na něm, jejichž doba trvání během jakéhokoli období 180 dnů nepřekročí 90 dnů, víza s omezenou územní platností vydaná v souladu s čl. 25 odst. 3 první větou vízového kodexu.
3. Rozhodnou-li se Bulharsko, Chorvatsko, Kypr nebo Rumunsko uplatňovat toto rozhodnutí, uznají všechny doklady uvedené v odstavcích 1 a 2 bez ohledu na členský stát, který doklad vydal, pokud nejsou připojeny k cestovním dokladům, které neuznávají, nebo k cestovním dokladům vydaným třetí zemí, s níž nemají diplomatické styky.
Článek 3
1. Rozhodnou-li se Bulharsko, Chorvatsko, Kypr nebo Rumunsko uplatňovat článek 2, smí vedle dokladů podle uvedeného článku uznávat za rovnocenná svým národním vízům pro průjezd přes své území nebo zamýšlené pobyty na něm, jejichž doba trvání během jakéhokoli období 180 dnů nepřekročí 90 dnů:
a)
národní krátkodobá víza a národní dlouhodobá víza vydaná Bulharskem, Chorvatskem, Kyprem nebo Rumunskem v jednotném vzoru stanoveném nařízením Rady (ES) č. 1683/95 (16);
b)
povolení k pobytu vydaná Bulharskem, Chorvatskem, Kyprem nebo Rumunskem podle jednotného vzoru stanoveného nařízením Rady (ES) č. 1030/2002 (17),
pokud tato víza a povolení k pobytu nejsou připojeny k cestovním dokladům, které tyto členské státy neuznávají, nebo k cestovním dokladům vydaným třetí zemí, s níž nemají diplomatické styky.
2. Doklady vydávané Bulharskem, které smějí být uznávány, jsou uvedeny v příloze I.
Doklady vydávané Chorvatskem, které smějí být uznávány, jsou uvedeny v příloze II.
Doklady vydávané Kyprem, které smějí být uznávány, jsou uvedeny v příloze III.
Doklady vydávané Rumunskem, které smějí být uznávány, jsou uvedeny v příloze IV.
Článek 4
Doba platnosti dokladů uvedených v článcích 2 a 3 musí zahrnovat dobu trvání průjezdu nebo pobytu.
Článek 5
Pokud se Bulharsko, Chorvatsko, Kypr a Rumunsko rozhodnou uplatňovat toto rozhodnutí, oznámí to Komisi do dvaceti pracovních dní od jeho vstupu v platnost. Komise zveřejní informace sdělené těmito členskými státy v Úředním věstníku Evropské unie.
V těchto oznámeních Bulharsko, Chorvatsko, Kypr a Rumunsko případně uvedou třetí země, na něž z důvodu neexistence diplomatických styků neuplatní toto rozhodnutí podle čl. 2 odst. 3 a čl. 3 odst. 1.
Článek 6
Rozhodnutí č. 895/2006/ES a č. 582/2008/ES se zrušují.
Článek 7
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se do dne určeného rozhodnutím Rady přijatým podle čl. 3 odst. 2 prvního pododstavce aktu o přistoupení z roku 2003, pokud jde o Kypr, podle čl. 4 odst. 2 prvního pododstavce aktu o přistoupení z roku 2005, pokud jde o Bulharsko a Rumunsko, a podle čl. 4 odst. 2 prvního pododstavce aktu o přistoupení z roku 2011, pokud jde o Chorvatsko, od kterého se v dotčeném členském státě uplatňují všechna ustanovení schengenského acquis v oblasti společné vízové politiky a pohybu státních příslušníků třetích zemí, kteří oprávněně pobývají na území členských států.
Článek 8
Toto rozhodnutí je určeno Bulharsku, Chorvatsku, Kypru a Rumunsku.
V Bruselu dne 15. května 2014.
DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY NR 565/2014/UE
z dnia 15 maja 2014 r.
wprowadzająca uproszczony system kontroli osób na granicach zewnętrznych oparty na jednostronnym uznawaniu przez Bułgarię, Chorwację, Cypr i Rumunię niektórych dokumentów za równorzędne z ich wizami krajowymi na przejazd tranzytem przez ich terytorium lub planowany pobyt na ich terytorium nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym oraz uchylająca decyzje nr 895/2006/WE i nr 582/2008/WE
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2 lit. a) i b),
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z art. 4 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2011 r. Chorwacja, która przystąpiła do Unii w dniu 1 lipca 2013 r., jest od tego dnia zobowiązana do nałożenia obowiązku wizowego na obywateli państw trzecich wymienionych w załączniku I do rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 (2).
(2)
Zgodnie z art. 4 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2011 r. przepisy dorobku Schengen dotyczące warunków i kryteriów wydawania jednolitych wiz oraz przepisy dotyczące wzajemnego uznawania wiz i równorzędnego statusu dokumentów pobytowych/wiz długoterminowych i wiz krótkoterminowych stosowane są w odniesieniu do Chorwacji dopiero po przyjęciu stanowiącej o tym decyzji Rady. Przepisy te są jednak wiążące dla Chorwacji od dnia przystąpienia.
(3)
W związku z tym Chorwacja jest zobowiązana do wydawania wiz krajowych na wjazd lub przejazd tranzytem przez swoje terytorium obywatelom państw trzecich posiadającym wizę jednolitą, wizę długoterminową lub dokument pobytowy wydane przez państwo członkowskie w pełni wprowadzające w życie dorobek Schengen lub podobny dokument wydany przez Bułgarię, Cypr i Rumunię, które jeszcze nie w pełni wprowadzają w życie dorobek Schengen.
(4)
Posiadacze dokumentów wydanych przez państwa członkowskie w pełni wprowadzające w życie dorobek Schengen oraz dokumentów wydanych przez Bułgarię, Cypr i Rumunię nie stanowią żadnego ryzyka dla Chorwacji z uwagi na wszystkie niezbędne kontrole, jakim zostali poddani przez te państwa członkowskie. Aby nie nakładać nieuzasadnionego, dodatkowego obciążenia administracyjnego na Chorwację, powinny zostać przyjęte wspólne przepisy upoważniające jednostronnie Chorwację do uznawania niektórych dokumentów wydawanych przez te państwa członkowskie za równorzędne z jej wizami krajowymi oraz do ustanowienia uproszczonego systemu kontroli osób na jej granicach zewnętrznych opartego na jednostronnym uznawaniu równorzędnego statusu dokumentów.
(5)
Wspólne przepisy wprowadzone nr 895/2006/WE decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady (3) oraz decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 582/2008/WE (4) powinny zostać uchylone. Jeżeli chodzi o Cypr, który wdraża wspólny system ustanowiony decyzją nr 895/2006/WE od dnia 10 lipca 2006 r., oraz Bułgarię i Rumunię, które wdrażają wspólny system ustanowiony decyzją nr 582/2008/WE od dnia 18 lipca 2008 r., powinny zostać przyjęte wspólne przepisy upoważniające jednostronnie Bułgarię, Cypr i Rumunię, podobnie jak Chorwację, do uznawania za równorzędne z jego wizami krajowymi niektórych dokumentów wydawanych przez państwa członkowskie w pełni wprowadzające w życie dorobek Schengen oraz podobnych dokumentów wydawanych przez Chorwację, oraz do ustanowienia uproszczonego systemu kontroli osób na jego granicach zewnętrznych, opartego na jednostronnym uznawaniu równorzędnego statusu dokumentów. Niniejsza decyzja nie stanowi uszczerbku dla celu Bułgarii i Rumunii, jakim jest niezwłoczne przystąpienie do strefy Schengen.
(6)
Uproszczony system ustanowiony w niniejszej decyzji powinien mieć zastosowanie w okresie przejściowym, do dnia określonego w decyzji Rady zgodnie z art. 3 ust. 2 akapit pierwszy Aktu przystąpienia z 2003 r. w odniesieniu do Cypru, z art. 4 ust. 2 akapit pierwszy Aktu przystąpienia z 2005 r. w odniesieniu do Bułgarii i Rumunii oraz z art. 4 ust. 2 akapit pierwszy Aktu przystąpienia z 2011 r. w odniesieniu do Chorwacji, z zastrzeżeniem ewentualnych przepisów przejściowych w odniesieniu do dokumentów wydanych przed tym dniem.
(7)
Uczestnictwo w uproszczonym systemie powinno być nieobowiązkowe i nie powinno nakładać na państwa członkowskie obowiązków wykraczających poza przewidziane w Akcie przystąpienia z 2003 r., Akcie przystąpienia z 2005 r. oraz Akcie przystąpienia z 2011 r.
(8)
Wspólne przepisy powinny być stosowane do jednolitych wiz krótkoterminowych, wiz długoterminowych i dokumentów pobytowych wydawanych przez państwa członkowskie w pełni wprowadzające w życie dorobek Schengen, wiz o ograniczonej ważności terytorialnej wydawanych osobom ubiegającym się o wizę, które posiadają dokument podróży nieuznawany przez co najmniej jedno państwo członkowskie - ale nie przez wszystkie państwa członkowskie - zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 (5) („kodeks wizowy”) oraz przez państwa włączone we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, a także do wiz krótkoterminowych, wiz długoterminowych i dokumentów pobytowych wydawanych przez Bułgarię, Chorwację, Cypr i Rumunię. Uznawanie dokumentu powinno ograniczać się do okresu ważności danego dokumentu.
(9)
Warunki dotyczące wjazdu obywateli państw trzecich, których planowany pobyt na terytorium państw członkowskich nie przekracza 90 dni w każdym okresie 180-dniowym, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 562/2006 (6), muszą być spełnione, z wyjątkiem warunku posiadania przez nich ważnej wizy, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 539/2001, w zakresie, w jakim niniejsza decyzja ustanawia system jednostronnego uznawania przez Bułgarię, Chorwację, Cypr i Rumunię niektórych dokumentów wydawanych przez państwa członkowskie w pełni wprowadzające w życie dorobek Schengen oraz podobnych dokumentów wydawanych przez Bułgarię, Chorwację, Cypr i Rumunię na przejazd tranzytem przez ich terytorium lub planowany pobyt na ich terytorium nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym.
(10)
Ponieważ cel niniejszej decyzji, jakim jest wprowadzenie systemu jednostronnego uznawania przez Bułgarię, Chorwację Cypr i Rumunię niektórych dokumentów wydawanych przez inne państwa członkowskie, nie może zostać w wystarczający sposób osiągnięty przez państwa członkowskie, natomiast możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.
(11)
W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (7), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. B decyzji Rady 1999/437/WE (8).
(12)
W odniesieniu do Szwajcarii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (9), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. B decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE (10).
(13)
W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (11), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. B decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE (12).
(14)
Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje.
(15)
Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE (13); Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu, nie jest nią związane ani jej nie stosuje.
(16)
Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE (14); Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu, nie jest nią związana ani jej nie stosuje,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszą decyzją wprowadza się uproszczony system kontroli osób na granicach zewnętrznych polegający na tym, że Bułgaria, Chorwacja, Cypr i Rumunia mogą jednostronnie uznawać dokumenty, o których mowa w art. 2 ust. 1 i art. 3 niniejszej decyzji, wydawane obywatelom państw trzecich podlegającym obowiązkowi wizowemu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 539/2001, za równorzędne ze swoimi wizami krajowymi na przejazd tranzytem przez ich terytorium lub planowany pobyt na ich terytorium nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym.
Wykonanie niniejszej decyzji nie ma wpływu na kontrole, którym poddawane są osoby na granicach zewnętrznych zgodnie z art. 5-13 i art. 18-19 rozporządzenia (WE) nr 562/2006.
Artykuł 2
1. Następujące dokumenty wydawane przez państwa członkowskie w pełni wprowadzające w życie dorobek Schengen mogą być uznawane przez Bułgarię, Chorwację, Cypr i Rumunię za równorzędne z ich wizami krajowymi na przejazd tranzytem przez ich terytorium lub planowany pobyt na ich terytorium nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym, bez względu na obywatelstwo posiadacza tych dokumentów:
a)
„wiza jednolita” w rozumieniu art. 2 pkt 3 kodeksu wizowego, upoważniająca do dwukrotnego lub wielokrotnego wjazdu;
b)
„wiza długoterminowa”, o której mowa w art. 18 Konwencji wykonawczej do układu z Schengen (15);
c)
„dokument pobytowy” w rozumieniu art. 2 pkt 15 rozporządzenia (WE) nr 562/2006.
2. Bułgaria, Chorwacja, Cypr i Rumunia mogą również uznawać wizy o ograniczonej ważności terytorialnej wydawane zgodnie z art. 25 ust. 3 zdanie pierwsze kodeksu wizowego za równorzędne z ich krajowymi wizami na przejazd tranzytem przez ich terytorium lub planowany pobyt na ich terytorium nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym.
3. W przypadku podjęcia decyzji o stosowaniu niniejszej decyzji Bułgaria, Chorwacja, Cypr i Rumunia uznają wszystkie dokumenty, o których mowa w ust. 1 i 2, niezależnie od tego, które państwo członkowskie wydało dany dokument, chyba że są one umieszczone w nieuznawanych przez te państwa dokumentach podróży lub w dokumentach podróży wydanych przez państwo trzecie, z którym nie utrzymują one stosunków dyplomatycznych.
Artykuł 3
1. W przypadku podjęcia decyzji o stosowaniu art. 2 Bułgaria, Chorwacja, Cypr i Rumunia mogą, oprócz dokumentów, o których mowa w tym artykule, uznać za równorzędne ze swoimi wizami krajowymi na przejazd tranzytem przez ich terytorium lub planowany pobyt na ich terytorium nieprzekraczający 90 dni w każdym okresie 180-dniowym:
a)
krajowe wizy krótkoterminowe i krajowe wizy długoterminowe wydawane przez Bułgarię, Chorwację, Cypr lub Rumunię na jednolitym formularzu ustanowionym w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1683/95 (16);
b)
dokumenty pobytowe wydawane przez Bułgarię, Chorwację, Cypr lub Rumunię zgodnie z jednolitym wzorem ustanowionym w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1030/2002 (17),
chyba że takie wizy i dokumenty pobytowe są umieszczone w nieuznawanych przez te państwa członkowskie dokumentach podróży lub w dokumentach podróży wydanych przez państwo trzecie, z którym nie utrzymują one stosunków dyplomatycznych.
2. Dokumenty wydawane przez Bułgarię, które mogą zostać uznane, są wymienione w załączniku I.
Dokumenty wydawane przez Chorwację, które mogą zostać uznane, są wymienione w załączniku II.
Dokumenty wydawane przez Cypr, które mogą zostać uznane, są wymienione w załączniku III.
Dokumenty wydawane przez Rumunię, które mogą zostać uznane, są wymienione w załączniku IV.
Artykuł 4
Okres ważności dokumentów, o których mowa w art. 2 i 3, musi obejmować czas przejazdu tranzytem lub pobytu.
Artykuł 5
W terminie 20 dni roboczych od dnia wejścia w życie niniejszej decyzji Bułgaria, Chorwacja, Cypr i Rumunia powiadamiają Komisję, jeżeli postanawiają stosować niniejszą decyzję. Komisja publikuje informacje przekazane przez te państwa członkowskie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
W stosownych przypadkach w powiadomieniach tych wyszczególnione są państwa trzeci, do których - wobec braku stosunków dyplomatycznych - Bułgaria, Chorwacja, Cypr i Rumunia nie stosują niniejszej decyzji zgodnie z art. 2 ust. 3 oraz art. 3 ust. 1.
Artykuł 6
Decyzje nr 895/2006/WE i nr 582/2008/WE tracą moc.
Artykuł 7
Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejszą decyzję stosuje się do dnia określonego przez Radę w decyzji przyjętej na mocy art. 3 ust. 2 akapit pierwszy Aktu przystąpienia z 2003 r. w odniesieniu do Cypru, art. 4 ust. 2 akapit pierwszy Aktu przystąpienia z 2005 r. w odniesieniu do Bułgarii i Rumunii oraz art. 4 ust. 2 akapit pierwszy Aktu przystąpienia z 2011 r. w odniesieniu do Chorwacji, z którym wszystkie przepisy dorobku Schengen w zakresie wspólnej polityki wizowej i przemieszczania się obywateli państw trzecich zamieszkujących legalnie na terytorium państw członkowskich zaczynają mieć zastosowanie do danego państwa członkowskiego.
Artykuł 8
Niniejsza decyzja skierowana jest do Bułgarii, Chorwacji, Cypru i Rumunii.
Sporządzono w Brukseli dnia 15 maja 2014 r.