NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 283/2014
ze dne 11. března 2014
o hlavních směrech transevropských sítí v oblasti telekomunikační infrastruktury a o zrušení rozhodnutí č. 1336/97/ES
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 172 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanoviska Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
s ohledem na stanoviska Výboru regionů (2),
v souladu s řádným legislativním postupem (3),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Telekomunikační sítě a služby jsou rostoucí měrou založeny na internetových infrastrukturách, kde jsou úzce propojeny širokopásmové sítě s digitálními službami. Internet se stává dominantní platformou pro komunikaci, služby, vzdělávání, účast na společenském a politickém životě, kulturní obsah a podnikání. Transevropská dostupnost široce rozšířeného, vysokorychlostního a bezpečného přístupu k internetu a digitálních služeb ve veřejném zájmu je proto důležitá pro sociální a ekonomický růst, konkurenceschopnost, sociální začleňování a vnitřní trh.
(2)
Dne 17. června 2010 Evropská rada podpořila sdělení Komise ze dne 26. srpna 2010 o Digitální agendě pro Evropu, jejímž cílem je stanovit postup pro maximální využití sociálních a ekonomických možností informačních a komunikačních technologií. Účelem je stimulovat nabídku a poptávku, pokud jde o konkurenceschopnou infrastrukturu vysokorychlostního internetu a digitální služby založené na internetu, a učinit tak další krok k vytvoření skutečně jednotného digitálního trhu, který je nezbytný pro inteligentní a udržitelný růst podporující začlenění.
(3)
Nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1316/2013 (4) stanoví podmínky, metody a postupy pro poskytování finanční pomoci Unie pro transevropské sítě v oblasti dopravy, digitálních komunikací a energetiky. Vzhledem k tomu, že podobné výzvy a příležitosti jsou i v odvětvích, na která se vztahuje nástroj pro propojení Evropy, existuje významný prostor pro využití součinností, mj. kombinováním finančních zdrojů v rámci nástroje pro propojení Evropy s jinými zdroji financování.
(4)
Existuje velké množství přeshraničních digitálních služeb, které v rámci podpory politik Unie zajišťují komunikaci mezi evropskými orgány veřejné správy. Je důležité, aby nová řešení vycházela z těch stávajících, která již byla provedena v souvislosti s dalšími evropskými iniciativami, aby nedocházelo ke zdvojování práce, a aby byla zajištěna koordinace a sladění přístupů a řešení v rámci různých iniciativ a politik, jako je například program ISA zřízený rozhodnutím Evropského parlamentu a Rady č. 922/2009 (5), program Fiscalis zavedený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1286/2013 (6) a program Horizont 2020 zavedený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1291/2013 (7). Je také důležité, aby řešení splňovala dohodnuté mezinárodní nebo evropské normy či otevřené specifikace pro interoperabilitu, zejména specifikace určené Komisí v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1025/2012 (8), a další příslušné specifikace a směry, jako je Evropský rámec interoperability evropských veřejných služeb (dále jen „evropský rámec interoperability“).
(5)
Rozvoj vysokorychlostních širokopásmových sítí se bude opírat o evropské technické normy. Pokud má hrát Unie v odvětví telekomunikací hlavní úlohu, musí se v jejím rámci zavést programy výzkumu a vývoje a zintenzivnit monitorování normalizačních postupů.
(6)
U rozsáhlých pilotních projektů prováděných mezi členskými státy a spolufinancovaných v rámci programu pro konkurenceschopnost a inovace (9), jako je PEPPOL, STORK, epSOS, eCODEX nebo SPOCS, byly na vnitřním trhu prověřeny hlavní přeshraniční digitální služby založené na společných stavebních prvcích, jejichž konsolidace probíhá prostřednictvím projektu eSENS. Tyto pilotní projekty již dosáhly nebo v blízké budoucnosti dosáhnou zralosti, která je pro zavedení do praxe požadována. U stávajících projektů společného zájmu se již ukázalo, že postup na úrovni EU má jednoznačnou přidanou hodnotu, např. v oblasti kulturního dědictví (Europeana), ochrany dítěte (Bezpečnější internet), sociálního zabezpečení (EESSI), přičemž byly navrženy další projekty, jako např. v oblasti ochrany spotřebitele (řešení sporů on-line).
(7)
Pokud jde o infrastruktury digitálních služeb, měly by mít stavební prvky přednost před jinými infrastrukturami digitálních služeb, neboť jsou pro vytvoření těchto infrastruktur předpokladem. Infrastruktury digitálních služeb by mimo jiné měly vytvářet evropskou přidanou hodnotu a pokrývat skutečně prokázané potřeby. Aby mohly být zavedeny do praxe, měly by být z technického i provozního hlediska dostatečně vyspělé, což musí být prokázáno zejména úspěšnou realizací pilotních projektů. Měly by být založeny na konkrétním plánu udržitelnosti s cílem zajistit střednědobý až dlouhodobý provoz platforem hlavních služeb nad rámec nástroje pro propojení Evropy. Z toho důvodu by finanční pomoc podle tohoto nařízení měla být pokud možno v průběhu času postupně ukončována a v případě potřeby by měly být uvolněny finanční prostředky z jiných zdrojů než z nástroje pro propojení Evropy.
(8)
Je důležité poskytnout financování pro infrastruktury digitálních služeb, které jsou nezbytné pro splnění právních závazků vyplývajících z práva Unie nebo které vyvíjejí nebo zajišťují stavební prvky, s možným významným dopadem na rozvoj celoevropských veřejných služeb, v zájmu podpory mnohočetných infrastruktur digitálních služeb a postupného vybudování evropského ekosystému interoperability. V této souvislosti se právními závazky rozumí zvláštní ustanovení, která vyžadují buď vytvoření, nebo využití infrastruktur digitálních služeb, nebo požadují výsledky, kterých lze dosáhnout pouze prostřednictvím evropských infrastruktur digitálních služeb.
(9)
Jakožto již zavedené infrastruktury digitálních služeb by Europeana a Bezpečnější internet pro děti měly mít z hlediska financování přednost. V prvních letech příštího víceletého finančního rámce na období 2014-2020 stanoveného v nařízení Rady (EU, Euratom) č. 1311/2013 (10) by zejména měla být zajištěna kontinuita financování poskytovaného Unií pro nástroj pro propojení Evropy z jiných programů Unie, aby bylo umožněno nepřerušené a úspěšné poskytování služeb na téže úrovni, která je zajištěna v rámci stávajícího režimu financování. Dne 10. května 2012 Rada zdůraznila, že je nezbytné zajistit dlouhodobou životaschopnost Europeany, a to i z hlediska správy a financování (11).
(10)
Je třeba zajistit bezpečné, inkluzivní a pozitivní online prostředí pro děti a mladé lidi. Z hlediska ochrany a podpory práv dětí v online prostředí je klíčové zajistit po roce 2014fungování programu Bezpečnější internet. Prováděním tohoto nařízení je třeba zajistit finanční podporu Evropské strategie pro internet lépe uzpůsobený dětem na úrovni Unie i členských států, a to především pokud jde o centra pro bezpečnější internet v členských státech. Činnosti center pro bezpečnější internet, mimo jiné jejich funkce osvětových center, a další činnosti vedoucí ke zvyšování povědomí, provozování linek pomoci pro děti, rodiče a vychovatele poskytujících informace o tom, jak nejlépe mají děti internet používat, jakož i tísňových linek pro hlášení obsahu na internetu týkajícího se pohlavního zneužívání dětí, představují klíčový prvek a základní předpoklad pro úspěch této strategie.
(11)
Budoucí právní akt Unie o elektronické identifikaci a důvěryhodných službách pro elektronické transakce na vnitřním trhu má stanovit podrobné požadavky a podmínky pro vzájemné uznávání klíčových předpokladů, které jsou zde označovány za stavební prvky infrastruktur digitálních služeb. Uvedený právní akt bude zahrnovat některé z nejdůležitějších stavebních prvků, například elektronickou identifikaci a elektronický podpis jakožto součásti projektů společného zájmu uvedených v příloze tohoto nařízení.
(12)
Infrastruktury digitálních služeb realizované v souladu s rozhodnutím 922/2009/ES usnadní elektronickou interakci mezi evropskými orgány veřejné správy v různých zemích a odvětvích. To pak umožní poskytování základních služeb, mimo jiné v oblastech, jako je elektronická identifikace a ověřování pravosti a zadávání veřejných zakázek, přeshraniční propojení obchodních rejstříků, interoperabilní elektronické přeshraniční zdravotnické služby, jakož i přeshraniční spolupráce týkající se kybernetické bezpečnosti, a přispěje tak k vytvoření jednotného digitálního trhu. Této interakce mezi správními orgány bude dosaženo vytvořením nebo rozšířením interoperabilních platforem hlavních služeb, a to na základě stávajících společných stavebních prvků, nebo zajištěním dalších stavebních prvků nezbytných pro rozvoj dalších platforem hlavních služeb, a prostřednictvím souvisejících obecných služeb pro propojení vnitrostátních infrastruktur s platformami hlavních služeb, aby mohly být poskytovány přeshraniční digitální služby.
(13)
Členské státy by měly podporovat místní a regionální orgány v tom, aby se plně a účinně zapojily do správy infrastruktur digitálních služeb, a měly by zajistit, aby projekty společného zájmu, které se týkají přeshraničního poskytování služeb elektronické veřejné správy, braly v úvahu doporučení evropského rámce interoperability.
(14)
Evropský parlament ve svém usnesení ze dne 6. července 2011 nazvaném Evropské širokopásmové sítě: investice do digitálního růstu (12) zdůraznil, že širokopásmové služby jsou klíčem ke konkurenceschopnosti průmyslu Unie a velkou měrou přispívají k hospodářskému růstu, sociální soudržnosti a vytváření kvalitních pracovních příležitostí v Unii. Má-li být Unie zdrojem inovací, znalostí a služeb, je nezbytné investovat do nejmodernějších technologií, jež obstojí i v budoucnosti.
(15)
Evropský trh s téměř 500 miliony obyvatel s vysokorychlostním širokopásmovým připojením by byl klíčovým faktorem pro rozvoj vnitřního trhu, vedl by k vytvoření celosvětově jedinečné skupiny uživatelů dostatečně rozsáhlé pro to, aby se všem regionům poskytly nové možnosti, každému jednotlivému uživateli další výhody a Unii jako takové kapacita stát se hlavní znalostní ekonomikou ve světovém měřítku. Rychlé zavádění vysokorychlostních širokopásmových sítí je zásadní pro rozvoj produktivity Unie a pro vznik nových a malých podniků, které mohou zastávat vedoucí postavení v různých odvětvích, například ve zdravotnictví, výrobním průmyslu a ve službách.
(16)
Spojení nových příležitostí v infrastruktuře a nových, inovativních a interoperabilních služeb by mělo uvést v pohyb účinný cyklus pomocí stimulace zvyšující se poptávky po vysokorychlostním širokopásmovém připojení, na niž by bylo vhodné z komerčního hlediska reagovat.
(17)
Digitální agenda pro Evropu stanoví, že do roku 2020 by měli mít všichni Evropané přístup k internetu o rychlosti vyšší než 30 Mb/s a polovina nebo více evropských domácností by měla mít předplacené internetové připojení o rychlosti vyšší než 100 Mb/s.
(18)
Vzhledem k rychlému rozvoji digitálních služeb a aplikací vyžadujících stále rychlejší internetová připojení a urychlený vývoj nejmodernějších technologií, které to umožní, je vhodné v rámci hodnocení Digitální agendy pro Evropu zvážit revizi cílů v oblasti širokopásmového připojení pro rok 2020, aby se zajistilo, že Evropa bude mít k dispozici konkurenceschopné rychlosti širokopásmového připojení v porovnání s jinými světovými ekonomikami.
(19)
Část projektů v oblasti širokopásmového připojení by se měla vyznačovat vyššími ambicemi a usilovat o vyšší rychlosti, a měla by tak sloužit jako pilotní projekty pro rychlejší připojení a modely s potenciálem pro replikovatelnost.
(20)
Evropský parlament ve svém usnesení ze dne 12. září 2013 nazvaném Digitální agenda pro růst, mobilitu a zaměstnanost: čas přeřadit na vyšší rychlost zdůraznil, že cílem revidované a na budoucnost orientované Digitální agendy pro Evropu pro rok 2020 je propojení všech domácností v Unii širokopásmovým připojením o rychlosti 100 Mb/s, přičemž polovina domácností by měla předplacené připojení o rychlosti 1 Gb/s nebo vyšší.
(21)
Vedoucí úlohu při zavádění a modernizaci širokopásmových sítí by měl hrát soukromý sektor, přičemž by se měl opírat o regulační rámec podporující hospodářskou soutěž a investice. V případě, kdy objem soukromých investic není dostatečný, měly by členské státy provést nezbytné kroky k dosažení cílů Digitální agendy pro Evropu. Veřejná finanční podpora pro širokopásmové sítě by měla být omezena na programy nebo iniciativy zaměřené na projekty, které nemohou být financovány pouze soukromým sektorem, což musí být doloženo předběžným hodnocením, kterým se zjistí selhání trhu nebo nepříznivé investiční situace, v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 966/2012 (13).
(22)
Finanční nástroj či nástroje pro širokopásmové sítě nemají vést k nepřiměřenému narušení hospodářské soutěže a k vytěsnění soukromých investic nebo vytvářet překážky, které soukromé investory odradí. Mají být zejména v souladu s články 101, 102, 106 a 107 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“) a ve vhodných případech s pokyny EU k použití pravidel státní podpory ve vztahu k rychlému zavádění širokopásmových sítí.
(23)
Prostředky z veřejných zdrojů na širokopásmové sítě mají být vydávány pouze na infrastruktury, jež jsou v souladu s platnými právními předpisy, zejména předpisy v oblasti hospodářské soutěže, a s nařízeným přístupem podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2002/19/ES (14).
(24)
Vzhledem k tomu, že finanční zdroje, které jsou k dispozici v rámci nástroje pro propojení Evropy, jsou omezené, měla by se finanční pomoc zaměřit na vytvoření finančních mechanismů na úrovni Unie, které přilákají další investice, podpoří multiplikační efekt, a usnadní tak efektivní využívání soukromých a jiných veřejných investičních zdrojů. Díky tomuto přístupu vzniknou příznivé podmínky pro finanční příspěvky podniků a institucionálních subjektů, jejichž výše může výrazně překročit úroveň přímo způsobilého financování v rámci nástroje pro propojení Evropy.
(25)
Vzhledem k omezeným finančním zdrojům v rámci nástroje pro propojení Evropy a v zájmu zajištění vhodného financování pro infrastruktury digitálních služeb by celková výše rozpočtových prostředků určených na širokopásmové připojení neměla překročit minimální částku nezbytnou k zajištění nákladově efektivní intervence, kterou je třeba stanovit prostřednictvím předběžného hodnocení a zohlednit přitom mimo jiné druh zamýšlených finančních nástrojů, potenciální pákový efekt pro minimální velikost projektového portfolia umožňující jeho účinné fungování a tržní podmínky.
(26)
Podpora zavádění širokopásmových sítí poskytovaná v rámci nástroje pro propojení Evropy by měla doplňovat pomoc poskytovanou podle jiných unijních programů a iniciativ, včetně evropských strukturálních a investičních fondů, v případech, kdy je v rámci předběžného hodnocení zjištěno selhání trhu či nepříznivá investiční situace a kdy tak rozhodnou řídící orgány. Finanční pomoc pro zavádění širokopásmových sítí poskytovaná v rámci nástroje pro propojení Evropy by měla přispět k úsilí členských států, a to jak přímo, tak tím, že zajistí investiční nástroje pro dobrovolné, účelově vázané příspěvky z jiných zdrojů, včetně evropských strukturálních a investičních fondů, v důsledku čehož budou moci členské státy využít know-how a úspory z rozsahu, které skýtají nástroje řízené Unií, s cílem zlepšit efektivní využití veřejných prostředků.
(27)
Financování v rámci nástroje pro propojení Evropy by v zájmu zajištění hospodářsky nejvýhodnějšího řešení a v důsledku omezených zdrojů mělo být poskytnuto na projekty, jež využívají z hlediska daného projektu nejvhodnější technologie, mohou podnítit inovativní obchodní modely a vykazují vysoký potenciál, pokud jde o replikaci. Pokud jsou projekty financovány prostřednictvím dobrovolných příspěvků v rámci nástroje pro propojení Evropy, například prostřednictvím evropských strukturálních a investičních fondů nebo vnitrostátních či regionálních finančních prostředků, měla by být kritéria způsobilosti pružnější a zohledňovat konkrétní situaci a podmínky v oblastech, kterým tyto finanční prostředky mají posloužit.
(28)
Unie může podpořit zavádění širokopásmových sítí, které přispívají k dosažení cílů Digitální agendy pro Evropu ve všech možných oblastech. Důležitými cíli Digitální agendy pro Evropu jsou zmenšení digitální propasti a zvýšení digitálního začleňování. Všechna opatření Unie v oblasti širokopásmového připojení by tak měla být zaměřena na zvláštní potřeby příměstských, venkovských, a zejména řídce osídlených a méně rozvinutých regionů, v nichž je nutné zavést připojení. To zahrnuje zavádění širokopásmových sítí za účelem propojení ostrovních, uzavřených, horských, odlehlých a okrajových regionů, včetně ostrovních členských států, s ústředními regiony Unie nebo opatření ke zlepšení spolehlivosti nebo kvality spojení mezi těmito regiony a ústředními regiony Unie.
(29)
Pro dotvoření jednotného digitálního trhu je třeba podpořit slučitelnost programu týkajícího se nástroje pro propojení Evropy s vnitrostátními a regionálními činnostmi v oblasti širokopásmového připojení.
(30)
Při provádění tohoto nařízení by měla být forma finanční pomoci sladěna s povahou dotčených opatření. Platformy hlavních služeb, které nemohou být financovány z jiných zdrojů, by proto v oblasti infrastruktur digitálních služeb měly být upřednostněny pro financování, a to formou zadávání veřejných zakázek, nebo ve výjimečných případech formou grantů, zatímco na obecné služby by měla být poskytnuta pouze omezená finanční pomoc z nástroje pro propojení Evropy. Navíc by jakákoliv finanční pomoc z nástroje pro propojení Evropy měla být zaměřena na účinné využívání fondů Unie, a proto by širokopásmové sítě měly být podporovány finančními nástroji, které přinášejí větší pákový efekt než granty.
(31)
Intervence podle tohoto nařízení by měla být zaměřena na dosažení součinností a interoperability mezi různými projekty společného zájmu popsanými v příloze, jakož i s jinými infrastrukturami, včetně dopravních a energetických infrastruktur podporovaných v rámci nástroje pro propojení Evropy, příslušnými výzkumnými infrastrukturami podporovanými mimo jiné prostřednictvím programu Horizont 2020 a příslušnými infrastrukturami podporovanými z evropských strukturálních a investičních fondů, a zároveň by nemělo docházet ke zdvojování činností a nepřiměřenému administrativnímu zatížení.
(32)
Finanční pomoc pro projekty společného zájmu by měla být doplněna horizontálními opatřeními, včetně technické pomoci, opatření na povzbuzení poptávky a koordinace, přičemž cílem by měl být co největší dopad intervence Unie.
(33)
Při vyčleňování prostředků na intervenci v oblasti širokopásmových sítí by Komise měla vzít v úvahu výsledky hodnocení stávajících finančních nástrojů Unie.
(34)
Komisi by měla být nápomocna odborná skupina složená ze zástupců všech členských států za účelem konzultací a podpory mimo jiné při monitorování provádění tohoto nařízení, plánování, hodnocení a řešení problémů s prováděním.
(35)
Odborná skupina by měla rovněž spolupracovat se subjekty podílejícími se na provádění tohoto nařízení, například s místními a regionálními orgány, poskytovateli přístupu k internetu, administrátory veřejných sítí a výrobci součástí, jakož i s vnitrostátními regulačními orgány a se Sdružením evropských regulačních orgánů v oblasti elektronických komunikací (BEREC), zřízeným nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1211/2009 (15).
(36)
Nařízením (EU) č. 1316/2013 se zřizuje koordinační výbor pro nástroj pro propojení Evropy, který je rovněž výborem ve smyslu nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (16). Nařízení (EU) č. 1316/2013 na Komisi dále přenáší pravomoci přijímat v souladu s přezkumným postupem roční a víceleté pracovní programy, mimo jiné pro odvětví telekomunikací, které je předmětem tohoto nařízení. V tomto ohledu je důležité upřesnit, že členské státy by při projednávání otázek souvisejících s tímto nařízením, zejména návrhů ročních a víceletých pracovních programů, měli v koordinačním výboru pro nástroj pro propojení Evropy zastupovat odborníci z odvětví telekomunikační infrastruktury.
(37)
Jelikož cílů tohoto nařízení, totiž koordinovaného rozvoje transevropských sítí v oblasti telekomunikační infrastruktury, nemůže být uspokojivě dosaženo členskými státy, ale spíše jich, z důvodu přeshraniční povahy podporovaných infrastruktur a dopadů na celé území Unie, může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení těchto cílů.
(38)
Za účelem podpory projektů společného zájmu v odvětví dopravy, telekomunikačních infrastruktur a energie stanoví nařízení (EU) č. 1316/2013 podmínky, metody a postupy pro poskytování finanční pomoci Unie na transevropské sítě. Stanoví také rozčlenění zdrojů, které mají být k dispozici podle nařízení (EU, Euratom) č. 1311/2013 ve všech třech odvětvích. Nařízení (EU) č. 1316/2013 je použitelné od 1. ledna 2014. Je tedy vhodné sladit uplatňování tohoto nařízení a nařízení (EU) č. 1316/2013 a nařízení (EU, Euratom) č. 1311/2013 Toto nařízení by se tedy mělo použít od 1. ledna 2014.
(39)
Rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 1336/97/ES (17) by mělo být zrušeno,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět
1. Tímto nařízením se stanoví hlavní směry pro včasné zavedení a interoperabilitu projektů společného zájmu v oblasti transevropských sítí v oblasti telekomunikační infrastruktury.
2. Toto nařízení stanoví zejména:
a)
cíle a operační priority projektů společného zájmu;
b)
určení projektů společného zájmu;
c)
kritéria, podle kterých jsou opatření přispívající k projektům společného zájmu způsobilá pro finanční pomoc Unie v souladu s nařízením (EU) č. 1316/2013 pro účely rozvoje, realizace, zavádění, vzájemného propojení a interoperability těchto projektů;
d)
priority z hlediska financování poskytovaného pro projekty společného zájmu.
Článek 2
Definice
1. Pro účely tohoto nařízení se použijí definice uvedené v článku 2 nařízení (EU) č. 1316/2013.
2. Pro účely tohoto nařízení a nařízení (EU) č. 1316/2013 se dále rozumí:
a)
„telekomunikační infrastrukturou“ širokopásmové sítě a infrastruktury digitálních služeb;
b)
„infrastrukturami digitálních služeb“ infrastruktury, které umožňují elektronické poskytování síťových služeb, zpravidla po internetu, které zajišťují transevropské interoperabilní služby společného zájmu pro občany, podniky nebo veřejné orgány a které jsou tvořeny platformami hlavních služeb a obecnými službami;
c)
„stavebními prvky“ základní infrastruktury digitálních služeb, které jsou základním předpokladem pro opětovné využití ve složitějších infrastrukturách digitálních služeb;
d)
„platformami hlavních služeb“ ústřední uzly infrastruktur digitálních služeb, jejichž účelem je zajišťovat transevropské propojení, přístup a interoperabilitu a které jsou otevřené členským státům a mohou být otevřené i jiným subjektům;
e)
„obecnými službami“ vstupní služby spojující jednu či více vnitrostátních infrastruktur s platformou nebo platformami hlavních služeb;
f)
„širokopásmovými sítěmi“ pevné a bezdrátové přístupové sítě, pomocná infrastruktura a hlavní sítě schopné zajistit spojení o velmi vysokých rychlostech;
g)
„horizontálními opatřeními“ studie ve smyslu čl. 2 bodu 6 nařízení (EU) č. 1316/2013, a podpůrná opatření programu ve smyslu čl. 2 bodu 7 nařízení (EU) č. 1316/2013.
Článek 3
Cíle
1. Projekty společného zájmu přispívají k dosažení obecných cílů uvedených v článku 3 nařízení (EU) č. 1316/2013.
2. Kromě obecných cílů sledují projekty společného zájmu jeden nebo několik těchto specifických cílů:
a)
hospodářský růst a podpora dokončení a fungování vnitřního trhu, což povede ke zvýšení konkurenceschopnosti evropského hospodářství, včetně malých a středních podniků;
b)
zlepšení každodenního života občanů, podniků a veřejných orgánů, na všech úrovních, podporou širokopásmových sítí, propojení a interoperability vnitrostátních, regionálních a místních širokopásmových sítí, nediskriminačního přístupu k těmto sítím a digitálního začlenění.
3. K dosažení cílů uvedených v odstavcích 1 a 2 přispívají tyto operační priority:
a)
interoperabilita, propojení, udržitelné zavádění, provoz a modernizace transevropských infrastruktur digitálních služeb, jakož i koordinace na evropské úrovni;
b)
efektivní tok investic soukromého a veřejného sektoru s cílem stimulovat zavádění a modernizaci širokopásmových sítí, a přispět tak k dosažení cílů širokopásmového připojení stanovených v Digitální agendě pro Evropu.
Článek 4
Projekty společného zájmu
1. Účelem projektů společného zájmu je zejména:
a)
vytvořit nebo rozšířit interoperabilní a pokud možno mezinárodně slučitelné platformy hlavních služeb, spolu s obecnými službami pro infrastruktury digitálních služeb;
b)
zajistit efektivní investiční nástroje pro širokopásmové sítě, přilákat nové kategorie investorů a navrhovatelů projektů a podpořit replikovatelnost inovačních projektů a obchodních modelů.
2. Projekty společného zájmu mohou zahrnovat celý cyklus, včetně studií proveditelnosti, provádění, nepřetržité činnosti a modernizace, koordinace a hodnocení.
3. Projekty společného zájmu mohou být podporovány prostřednictvím horizontálních opatření.
4. Projekty společného zájmu a opatření, která k nim přispívají, jsou podrobněji popsány v příloze.
Článek 5
Metody intervence
1. V oblasti infrastruktur digitálních služeb realizuje platformy hlavních služeb v prvé řadě Unie, zatímco obecné služby realizují strany, které vytváří napojení na příslušnou platformu hlavních služeb. Investice do širokopásmových sítí poskytuje převážně soukromý sektor, který se opírá o regulační rámec podporující hospodářskou soutěž a investice. Veřejná podpora pro širokopásmové sítě je poskytována pouze v případě selhání trhu či nepříznivé investiční situace.
2. Členské státy a jiné subjekty, které jsou pověřeny prováděním projektů společného zájmu nebo k nim přispívají, se vybízejí, aby přijaly opatření nezbytná k usnadnění provádění projektů společného zájmu. Konečné rozhodnutí o provádění projektu společného zájmu, který se vztahuje na území některého členského státu, se přijme až poté, co je tento členský stát schválí.
3. Opatření přispívající k projektům společného zájmu splňujícím kritéria uvedená v článku 6 tohoto nařízení jsou způsobilá pro finanční pomoc Unie na základě podmínek a nástrojů, které jsou k dispozici podle nařízení (EU) č. 1316/2013. Finanční podpora je poskytována v souladu s příslušnými pravidly a postupy přijatými Unií, prioritami financování stanovenými v článku 6 tohoto nařízení a dostupností zdrojů, přičemž se přihlíží ke zvláštním potřebám příjemců:
4. opatření přispívající k projektům společného zájmu v oblasti infrastruktur digitálních služeb jsou podpořena:
a)
zadáváním veřejných zakázek; nebo
b)
granty.
5. opatření přispívající k projektům společného zájmu v oblasti širokopásmových sítí jsou podpořena:
a)
finančními nástroji vymezenými v nařízení (EU) č. 1316/2013, které mohou být doplněny dalšími příspěvky z jiných odvětví nástroje pro propojení Evropy, jiných nástrojů, programů a rozpočtových položek v rozpočtu Unie, od členských států, včetně regionálních a místních orgánů a jiných investorů, včetně soukromých investorů, v souladu s čl. 15 odst. 2 nařízení (EU) č. 1316/2013; nebo
b)
kombinací finančních nástrojů a grantů z veřejných zdrojů jiných než nástroj pro propojení Evropy, ať už jsou to veřejné zdroje na úrovni Unie, nebo na vnitrostátní úrovni;
6. horizontální opatření jsou podpořena:
a)
zadáváním veřejných zakázek; nebo
b)
granty.
7. Celková částka rozpočtových prostředků přidělených na finanční nástroje pro širokopásmové sítě nepřekročí minimální částku nezbytnou k zajištění nákladově efektivních intervencí, které se stanoví na základě předběžného hodnocení uvedeného v čl. 14 odst. 1 nařízení (EU) č. 1316/2013.
Tato částka představuje 15 % z finančního krytí určeného pro odvětví telekomunikací uvedeného v čl. 5 odst. 1 písm. b) nařízení (EU) č. 1316/2013.
8. Nejméně třetina projektů širokopásmového připojení, které získávají finanční pomoc podle tohoto nařízení, je zaměřena na dosažení rychlosti širokopásmového připojení vyšší než 100 Mb/s.
9. Evropský parlament a Rada mohou na návrh Komise a v návaznosti na zprávu uvedenou v čl. 8 odst. 6 upravit částku stanovenou podle odstavce 7 tohoto článku a podíl projektů uvedený v odstavci 8 tohoto článku.
10. Je-li podpora z nástroje pro propojení Evropy doplňkem podpory z evropských strukturálních a investičních fondů a jiné přímé veřejné podpory, může být dosažení součinností mezi opatřeními v rámci nástroje pro propojení Evropy a podporou z evropských strukturálních a investičních fondů posíleno využitím vhodného mechanismu koordinace.
Článek 6
Kritéria způsobilosti a priority financování
1. Aby byla opatření přispívající k projektům společného zájmu v oblasti infrastruktur digitálních služeb způsobilá pro financování, musí splňovat všechna tato kritéria:
a)
být dostatečně vyspělá, aby mohla být zavedena, což musí být doloženo zejména úspěšnou realizací pilotních projektů v rámci programů, jako jsou například programy Unie související s inovacemi a výzkumem;
b)
přispívat k politikám a činnostem Unie na podporu vnitřního trhu;
c)
přinášet evropskou přidanou hodnotu a zahrnovat strategii a plán pro dlouhodobou udržitelnost, případně financováním ze zdrojů jiných než z nástroje pro propojení Evropy, přičemž kvalita této strategie musí být prokázána na základě posouzení proveditelnosti a poměru nákladů a přínosů. Tuto strategii je v případě potřeby nutné aktualizovat;
d)
být v souladu s mezinárodními nebo evropskými normami nebo s otevřenými specifikacemi a směry pro interoperabilitu, jako je Evropský rámec interoperability, a vycházet ze stávajících řešení.
2. Výběr opatření přispívajících k projektům společného zájmu v oblasti infrastruktur digitálních služeb, jež mají být financovány podle nástroje pro propojení Evropy, jakož i úroveň jejich financování se stanoví v rámci ročního pracovního programu uvedeného v čl. 17 odst. 1 nařízení (EU) č. 1316/2013.
3. Nejvyšší prioritu pro financování mají stavební prvky, které jsou nezbytné pro rozvoj, zavádění a provoz ostatních infrastruktur digitálních služeb uvedených v oddílu 1.1 přílohy a u nichž je prokazatelný předpoklad, že pro tyto účely budou mít využití.
4. Druhou nejvyšší prioritu mají jiné infrastruktury digitálních služeb, jejichž účelem je podpora práva, politik a programů Unie, uvedených v oddílu 1.2 a 1.3 přílohy, a jež jsou pokud možno založeny na stávajících stavebních prvcích.
5. Podpora platforem hlavních služeb má přednost před podporou obecných služeb.
6. V ročních a víceletých pracovních programech uvedených v článku 17 nařízení (EU) č. 1316/2013 mohou být na základě cílů stanovených v článku 3 tohoto nařízení, popisu projektů společného zájmu v příloze tohoto nařízení a s ohledem na dostupné rozpočtové prostředky stanovena další kritéria, pokud jde o způsobilost a prioritu v oblasti infrastruktur digitálních služeb.
7. Aby byla opatření přispívající k projektům společného zájmu v oblasti širokopásmových sítí způsobilá pro financování, musí splňovat všechna tato kritéria:
a)
významně přispívat k plnění cílů Digitální agendy pro Evropu;
b)
být dostatečně vyspělé z hlediska fáze vývoje projektu a přípravné fáze a stavět na účinných mechanismech realizace;
c)
nabízet řešení selhání trhu nebo nepříznivých investičních situací;
d)
nesmí vést k narušení trhu nebo k vytěsňování soukromých investic;
e)
využívat technologii považovanou za nejvhodnější k řešení potřeb dotčené zeměpisné oblasti, přičemž se berou v úvahu zeměpisné, sociální a ekonomické faktory na základě objektivních kritérií a v souladu se zásadou technologické neutrality;
f)
zavádět technologii, jež je pro konkrétní projekt nejvhodnější, a současně nabízet nejlepší možnou rovnováhu mezi nejvyspělejšími technologiemi z hlediska kapacity toku údajů, bezpečnosti přenosu, odolnosti sítě a nákladové efektivnosti;
g)
disponovat vysokým potenciálem replikovatelnosti nebo být založeny na inovativních obchodních modelech.
8. Kritéria uvedená v odst. 7 písm. g) tohoto článku se nevyžadují pro projekty financované z dodatečných účelově vázaných příspěvků poskytnutých v souladu s čl. 15 odst. 2 nařízení (EU) č. 1316/2013.
9. Aby byla horizontální opatření způsobilá pro financování, musí splňovat jedno z těchto kritérií:
a)
připravovat nebo podporovat opatření provádění při jejich zavádění, řízení a řešení stávajících či vznikajících problémů při provádění;
b)
vytvářet novou poptávku po infrastrukturách digitálních služeb.
Článek 7
Spolupráce s třetími zeměmi a mezinárodními organizacemi
1. Unie může navazovat kontakty, projednávat a vyměňovat si informace a spolupracovat s veřejnými orgány nebo jakoukoli jinou organizací ve třetích zemích za účelem dosažení každého cíle sledovaného tímto nařízením. Kromě jiných cílů bude tato spolupráce usilovat o podporu interoperability mezi sítěmi v oblasti telekomunikační infrastruktury v Unii a podobnými sítěmi třetích zemí.
2. Země Evropského sdružení volného obchodu (ESVO), které jsou členy Evropského hospodářského prostoru, mohou být zapojeny do odvětví v rámci nástroje pro propojení Evropy zahrnujícího telekomunikační infrastrukturu v souladu s podmínkami stanovenými v dohodě o EHP.
3. Odchylně od čl. 8 odst. 3 a čl. 9 odst. 4 nařízení (EU) č. 1316/2013, mohou být přistupující země a kandidátské země využívající předvstupní strategie zapojeny do odvětví v rámci nástroje pro propojení Evropy zahrnujícího telekomunikační infrastrukturu v souladu s dohodami, které s Unií podepsaly.
4. Pro účely účasti zemí ESVO se odvětví v rámci nástroje pro propojení Evropy zahrnující telekomunikační infrastrukturu považuje za zvláštní program.
Článek 8
Výměna informací, monitorování a podávání zpráv
1. Na základě informací obdržených podle čl. 22 třetího pododstavce nařízení (EU) č. 1316/2013 si členské státy a Komise vyměňují informace a osvědčené postupy týkající se pokroku dosaženého v provádění tohoto nařízení. Členské státy do tohoto procesu ve vhodných případech zapojí místní a regionální orgány. Komise zveřejní celoroční přehled těchto informací a předloží ho Evropskému parlamentu a Radě.
2. Komisi poskytuje poradenství a je nápomocna skupina odborníků složená z jednoho zástupce každého státu. Tato skupina odborníků je Komisi nápomocna zejména při:
a)
monitorování provádění tohoto nařízení;
b)
zohledňování vnitrostátních plánů a vnitrostátních strategií, kde je to případné;
c)
realizaci opatření pro hodnocení provádění pracovních programů z finančního a technického hlediska;
d)
řešení stávajících nebo vznikajících problémů souvisejících s realizací projektu.
e)
vymezování strategických směrů před tím, než dojde k vypracování ročního a víceletého pracovního programu, které jsou uvedeny v článku 17 nařízení (EU) č. 1316/2013, přičemž zvláštní pozornost věnuje výběru a stažení opatřeních přispívajících k projektům společného zájmu a rozdělení rozpočtových prostředků, jakož i revizi těchto pracovních programů.
3. Skupina odborníků může rovněž posuzovat jakékoli jiné otázky týkající se rozvoje transevropských sítí v oblasti telekomunikační infrastruktury.
4. Komise skupinu odborníků informuje o pokroku při provádění ročních a víceletých pracovních programů, které jsou uvedeny v článku 17 nařízení (EU) č. 1316/2013.
5. Skupina odborníků spolupracuje se subjekty zapojenými do plánování, rozvoje a správy digitálních sítí a služeb, jakož i s dalšími příslušnými zúčastněnými stranami.
Komise a další subjekty pověřené prováděním tohoto nařízení, například Evropská investiční banka, věnují doporučením skupiny odborníků zvláštní pozornost.
6. V souvislosti s hodnocením v polovině období a následným hodnocením nařízení (EU) č. 1316/2013, uvedeným v článku 27 tohoto nařízení, a za pomoci skupiny odborníků Komise uveřejní zprávu o pokroku v provádění tohoto nařízení. Uvedená zpráva se předloží Evropskému parlamentu a Radě.
7. Zpráva bude obsahovat hodnocení pokroku, jehož bylo dosaženo při rozvoji a provádění projektů společného zájmu, včetně případných zpoždění v provádění a zaznamenaných obtíží, jakož i informace o závazcích a platbách.
8. Komise v těchto zprávách rovněž vyhodnotí, zda oblast působnosti projektů společného zájmu nadále odráží technologický rozvoj a inovace, stejně jako vývoj právních předpisů či vývoj trhu a hospodářský vývoj, a zda by s ohledem na tento vývoj a potřebu dlouhodobé udržitelnosti měla být finanční podpora některého projektu společného zájmu postupně ukončena nebo poskytována z jiných zdrojů. U projektů, které mohou mít významný dopad na životní prostředí, zahrnují tyto zprávy analýzu vlivu na životní prostředí s případným přihlédnutím k potřebě přizpůsobení se změně klimatu a zmírnění jejího dopadu a k odolnosti vůči živelným pohromám. Takové hodnocení lze uskutečnit rovněž kdykoli jindy, považuje-li se to za vhodné.
9. Dosažení specifických cílů stanovených v článku 3 se posuzuje ex post mimo jiné na základě:
a)
dostupnosti infrastruktur digitálních služeb, měřeno podle počtu členských států napojených na každou infrastrukturu digitálních služeb;
b)
procentuálního podílu občanů a podniků využívajících infrastruktur digitálních služeb a přeshraniční dostupnosti těchto služeb;
c)
objemu získaných investic v oblasti širokopásmových sítí a pákového efektu, v případě projektů financovaných z příspěvků z veřejných zdrojů uvedených v čl. 5 odst. 5 písm. b).
Článek 9
Zrušení
Rozhodnutí č. 1336/97/ES se zrušuje.
Článek 10
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 11. března 2014.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 283/2014
z dnia 11 marca 2014 r.
w sprawie wytycznych dotyczących sieci transeuropejskich w dziedzinie infrastruktury telekomunikacyjnej, uchylające decyzję nr 1336/97/WE
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 172,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinie Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
uwzględniając opinie Komitetu Regionów (2),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Sieci i usługi telekomunikacyjne w coraz większym stopniu stają się infrastrukturą opartą na internecie, a sieci szerokopasmowe i usługi cyfrowe są ze sobą ściśle powiązane. Internet staje się dominującą platformą dla komunikacji, usług, edukacji, uczestnictwa w życiu społecznym i politycznym, upowszechniania treści kulturowych oraz działalności gospodarczej. Szeroki dostęp do bezpiecznego internetu o dużej prędkości i usług cyfrowych w całej Europie leży zatem w interesie publicznym oraz stanowi podstawę wzrostu społecznego i gospodarczego, konkurencyjności, włączenia społecznego i rynku wewnętrznego.
(2)
W dniu 17 czerwca 2010 r. Rada Europejska zatwierdziła komunikat Komisji z dnia 26 sierpnia 2010 r. w sprawie Europejskiej agendy cyfrowej, która ma na celu wytyczenie drogi umożliwiającej maksymalne wykorzystanie społecznego i ekonomicznego potencjału technologii informacyjnych i komunikacyjnych. Jej celem jest pobudzanie podaży konkurencyjnej infrastruktury internetu o dużej prędkości i usług cyfrowych świadczonych przez internet oraz popytu na nie w celu dalszego rozwoju w kierunku prawdziwie jednolitego rynku cyfrowego, który ma zasadnicze znaczenie dla inteligentnego i trwałego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu.
(3)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1316/2013 (4) określa warunki, metody i procedury udzielania unijnej pomocy finansowej na rzecz transeuropejskich sieci w sektorach transportu, telekomunikacji i energii i łączności elektronicznej. Zważywszy, że w sektorach objętych rozporządzeniem w sprawie instrumentu „Łącząc Europę” występują podobne wyzwania i szanse, istnieją znaczne możliwości wykorzystania synergii, w tym poprzez połączenie finansowania w ramach instrumentu „Łącząc Europę” z innymi źródłami finansowania.
(4)
Występuje duża liczba transgranicznych usług cyfrowych służących wymianie informacji pomiędzy europejskimi administracjami publicznymi w celu wsparcia polityk Unii. Przy stosowaniu nowych rozwiązań ważne jest wykorzystywanie istniejących rozwiązań realizowanych w kontekście innych inicjatyw europejskich, unikanie powielania prac oraz zapewnienie koordynacji i harmonizacji podejść i rozwiązań w ramach wszystkich inicjatyw i polityk, takich jak np. program ISA, ustanowiony decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 922/2009/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie rozwiązań interoperacyjnych dla europejskich administracji publicznych (ISA) (5), program Fiscalis ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1286/2013 (6) i program „Horyzont 2020” ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1291/2013 (7). Podobnie ważne jest, by rozwiązania były zbieżne z uzgodnionymi międzynarodowymi lub europejskimi standardami lub otwartymi specyfikacjami dotyczącymi interoperacyjności, w szczególności określonymi przez Komisję zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 (8), oraz innymi odpowiednimi specyfikacjami oraz wytycznymi, takimi jak europejskie ramy interoperacyjności dla europejskich usług użyteczności publicznej (EIF).
(5)
Stworzenie europejskich standardów technicznych będzie pozytywnie oddziaływać na rozwój sieci szerokopasmowych o dużej szybkości transmisji. Aby Unia mogła odgrywać wiodącą rolę w sektorze telekomunikacyjnym, konieczne są unijne programy w zakresie badań i rozwoju oraz intensywniejsze monitorowanie procedur standaryzacyjnych.
(6)
Projekty pilotażowe na dużą skalę realizowane wspólnie przez państwa członkowskie i współfinansowane ze środków programu na rzecz konkurencyjności i innowacji (9), takie jak PEPPOL, STORK, epSOS, eCODEX lub SPOCS, potwierdziły wartość kluczowych transgranicznych usług cyfrowych na rynku wewnętrznym opartych na wspólnych elementach podstawowych, które są konsolidowane przez projekt eSENS. Te projekty pilotażowe osiągnęły już lub w najbliższej przyszłości osiągną stopień dojrzałości niezbędny do wdrożenia. Istniejące projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania udowodniły już wyraźną wartość dodaną działań na poziomie europejskim, np. w dziedzinie dziedzictwa kulturowego (Europeana), ochrony dzieci (Bezpieczniejszy internet), zabezpieczenia społecznego (EESSI); zaproponowano też inne, np. w dziedzinie ochrony konsumentów (ODR).
(7)
W odniesieniu do infrastruktury usług cyfrowych usługi podstawowe powinny mieć pierwszeństwo przed innymi infrastrukturami usług cyfrowych, ponieważ stanowią warunek wstępny dla wdrożenia tych ostatnich. Infrastruktura usług cyfrowych powinna między innymi służyć wytworzeniu europejskiej wartości dodanej i wychodzić naprzeciw udokumentowanym potrzebom. Powinna ona pod względem technicznym, jak i operacyjnym, osiągnąć stopień dojrzałości umożliwiający wdrożenie usług, potwierdzony zwłaszcza w ramach udanych programów pilotażowych. Funkcjonowanie tej infrastruktury powinno opierać się na konkretnych planach ciągłości działania w celu zapewnienia średnio- do długoterminowej trwałości funkcjonowania platform usług podstawowych poza ramami instrumentu „Łącząc Europę”. Należy zatem w miarę możliwości stopniowo zmniejszać pomoc finansową na podstawie niniejszego rozporządzenia i pozyskiwać finansowanie, w stosownych przypadkach, ze źródeł innych niż instrument „Łącząc Europę”.
(8)
Bardzo ważne jest, aby finansować infrastrukturę usług cyfrowych, niezbędną do spełnienia prawnych zobowiązań wynikających z przepisów Unii lub służącą do opracowania lub realizacji usług podstawowych, które mogą mieć duży wpływ na rozwój ogólnoeuropejskich usług publicznych, tak aby wspierać wiele infrastruktur usług cyfrowych, a z czasem stopniowo zbudować ekosystem europejskiej interoperacyjności. W tym kontekście zobowiązania prawne oznaczają szczegółowe wymagania wiążące się z budową lub wykorzystywaniem infrastruktury usług cyfrowych lub wymagające wyników, które można uzyskać jedynie poprzez europejską infrastrukturę usług cyfrowych.
(9)
Dojrzałe systemy paneuropejskie świadczące usługi cyfrowe jak Europeana i Bezpieczniejszy internet dla dzieci powinny mieć pierwszeństwo w zagwarantowaniu finansowania. W szczególności w pierwszych latach obowiązywania wieloletnich ram finansowych na lata 2014-2020 ustanowionych w rozporządzeniu Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 (10) należy zapewnić ciągłość finansowania Unii z innych unijnych programów na rzecz instrumentu „Łącząc Europę”, tak aby umożliwić ciągłe i skuteczne świadczenie usług na takim samym poziomie jak w ramach obecnego systemu finansowania. W dniu 10 maja 2012 r. Rada podkreśliła podstawowe znaczenie zapewnienia długoterminowej możliwości kontynuowania Europeany, w tym zarządzania nią i jej finansowania (11).
(10)
Dzieci i młodzież powinny mieć dostęp do bezpiecznego, integracyjnego i pozytywnego środowiska Internetu. W tym kontekście, należy zapewnić funkcjonowanie programu Bezpieczniejszy internet w okresie po 2014 r. jako kluczowego środka służącego ochronie i propagowaniu praw dzieci w środowisku internetowym. Przy wdrażaniu niniejszego rozporządzenia należy wspierać finansowo realizację Europejskiej strategii na rzecz lepszego internetu dla dzieci na poziomie unijnym, a także na poziomie państw członkowskich, w szczególności jeżeli chodzi o centra bezpieczniejszego internetu w państwach członkowskich. Działania centrów bezpieczniejszego internetu, w tym ośrodków podnoszenia poziomu świadomości, i inne działania mające na celu podnoszenie poziomu świadomości, infolinie dla dzieci, rodziców i opiekunów, pod których numerami uzyskać można informacje na temat optymalnego wykorzystania internetu przez dzieci, a także gorące linie pozwalające na zgłaszanie obecności w internecie treści związanych z seksualnym wykorzystywaniem dzieci są jednym z kluczowych elementów i warunków wstępnych powodzenia tej strategii.
(11)
Przyszły akt prawny Unii w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym ma określić szczegółowe wymogi i warunki dotyczące wzajemnego uznawania głównych aktywatorów, o których w niniejszym rozporządzeniu mowa jako o elementach podstawowych infrastruktury usług cyfrowych. Ten akt będzie obejmował kilka najważniejszych elementów podstawowych, na przykład elektroniczną identyfikację i elektroniczny podpis jako część projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania zawartych w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(12)
Infrastruktura usług cyfrowych wprowadzana zgodnie z decyzją nr 922/2009/WE ułatwi transgraniczną i międzysektorową elektroniczną wymianę informacji pomiędzy europejskimi administracjami publicznymi. To z kolei umożliwi świadczenie usług podstawowych, takich jak elektroniczna identyfikacja i uwierzytelnianie oraz zamówienia publiczne, transgraniczne wzajemne łączenie rejestrów przedsiębiorstw oraz interoperacyjne elektroniczne transgraniczne usługi zdrowotne, jak również umożliwi współpracę transgraniczną w zakresie bezpieczeństwa cybernetycznego, wnosząc w ten sposób wkład w rozwój jednolitego rynku cyfrowego. Takie współdziałanie między organami administracji zostanie osiągnięte poprzez stworzenie lub udoskonalenie interoperacyjnych platform usług podstawowych w oparciu o istniejące wspólne elementy podstawowe lub dodatkowe elementy podstawowe mające zasadnicze znaczenie dla rozwoju innych platform usług podstawowych oraz związanych z tym usług ogólnych łączących infrastruktury krajowe z platformami usług podstawowych w celu realizacji transgranicznych usług cyfrowych.
(13)
Państwa członkowskie powinny zachęcać władze lokalne i regionalne do pełnego i skutecznego zaangażowania w zarządzanie infrastrukturą usług cyfrowych, a także zapewnić, by projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania odnoszące się do transgranicznego świadczenia usług administracji elektronicznej uwzględniały zalecenia EIF.
(14)
W swojej rezolucji z dnia 6 lipca 2011 r. pt. „Internet szerokopasmowy w Europie: inwestycje na rzecz rozwoju opartego na technologiach szerokopasmowych” (12) Parlament Europejski podkreślił, że usługi szerokopasmowe są warunkiem zapewnienia konkurencyjności przemysłu unijnego i w dużej mierze przyczyniają się do wzrostu gospodarczego Unii, spójności społecznej i tworzenia wysokiej jakości miejsc pracy. Jeżeli Unia ma być miejscem wdrażania innowacji, gromadzenia wiedzy i udostępniania usług, to podstawowe znaczenie mają inwestycje w nowoczesne technologie umożliwiające sprostaniu wyzwaniom przyszłości.
(15)
Europejski rynek, na którym blisko 500 milionów osób korzysta z szerokopasmowego internetu o dużej prędkości, sprzyjałby rozwojowi rynku wewnętrznego, tworząc unikatową w skali globalnej masę krytyczną użytkowników otwierającą nowe możliwości przed wszystkimi regionami i oferującą każdemu użytkownikowi większą wartość, a jednocześnie zapewniającą Unii zdolność do zyskania miana czołowej - w skali światowej - gospodarki opartej na wiedzy. Sprawna budowa sieci szerokopasmowych o dużej prędkości ma kluczowe znaczenie dla podniesienia rozwoju produktywności Unii oraz powstawania nowych i małych przedsiębiorstw, które mają szansę stać się liderami w różnych sektorach, takich jak: opieka zdrowotna, produkcja i usługi.
(16)
Nowe możliwości w dziedzinie infrastruktury w połączeniu z nowymi, innowacyjnymi i interoperacyjnymi usługami powinny zadziałać jak samonapędzający się mechanizm kreujący rosnący popyt na dostęp do szerokopasmowego internetu o dużej szybkości; względy komercyjne nakazywałyby zareagować na ten popyt.
(17)
W Europejskiej Agendzie Cyfrowej założono, że do 2020 r. wszyscy Europejczycy powinni mieć dostęp do internetu o prędkości przekraczającej 30 Mb/s, a co najmniej 50 % europejskich gospodarstw domowych powinna uzyskać dostęp do łączy internetowych o prędkości powyżej 100 Mb/s.
(18)
W związku z szybkim rozwojem usług cyfrowych i aplikacji wymagających coraz szybszych połączeń internetowych i z szybkim rozwojem nowoczesnych technologii je wykorzystujących należy w ramach oceny Europejskiej agendy cyfrowej rozważyć zmianę celów w zakresie internetu szerokopasmowego na 2020 r., po to aby zapewnić Unii konkurencyjne prędkości szerokopasmowego internetu w porównaniu z innymi gospodarkami na świecie.
(19)
Część projektów szerokopasmowych powinna zakładać bardziej ambitne cele w aspekcie szybkości łączy by służyć jako projekty pilotażowe szybszych połączeń i potencjalne powielane rozwiązania modelowe.
(20)
W rezolucji z dnia 12 września 2013 r. pt. „Agenda cyfrowa na rzecz wzrostu, mobilności i zatrudnienia: pora przyspieszyć” Parlament Europejski podkreślił, że celem zmienionej perspektywicznej Europejskiej agendy cyfrowej na 2020 r. ma być podłączenie wszystkich unijnych gospodarstw domowych do łączy szerokopasmowych o przepustowości co najmniej 100 Mbps, a 50 % gospodarstw domowych - do łączy o prędkości 1 Gb/s lub większej.
(21)
Sektor prywatny, wspierany przez konkurencyjne i sprzyjające inwestycjom ramy regulacyjne, powinien odgrywać przewodnią rolę we wdrażaniu i modernizacji sieci szerokopasmowych. W przypadku gdy poziom inwestycji prywatnych jest niewystarczający, państwa członkowskie powinny podejmować niezbędne działania w celu osiągnięcia celów Europejskiej agendy cyfrowej. Publiczna pomoc finansowa na rzecz internetu szerokopasmowego powinna być ograniczona do programów lub inicjatyw ukierunkowanych na projekty, które nie mogą być sfinansowane wyłącznie przez sektor prywatny, co powinno zostać potwierdzone w drodze oceny ex ante wskazującej na niedoskonałości rynku lub nieoptymalną sytuację w zakresie inwestycji, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (13).
(22)
Instrumenty finansowe na rzecz sieci szerokopasmowych nie mają nadmiernie zakłócać konkurencji, ograniczać inwestycji prywatnych ani zniechęcać prywatnych operatorów do inwestowania. W szczególności mają one być zgodne z art. 101, 102, 106 i 107 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), a także, w stosownych przypadkach, z unijnymi wytycznymi w sprawie stosowania przepisów dotyczących pomocy państwa w odniesieniu do szybkiej budowy sieci szerokopasmowych.
(23)
Środki publiczne na finansowanie sieci szerokopasmowych mają być przeznaczane wyłącznie na infrastrukturę zgodną z obowiązującym prawem, w szczególności prawem konkurencji, i obowiązkami w zakresie dostępu zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/19/WE (14).
(24)
Ponieważ zasoby finansowe dostępne w ramach instrumentu „Łącząc Europę” są ograniczone, pomoc finansowa powinna skupiać się na ustanowieniu mechanizmów finansowania na poziomie Unii w celu przyciągnięcia dodatkowych inwestycji, wspierać efekt mnożnika, a tym samym ułatwiać efektywne wykorzystywanie funduszy prywatnych i innych środków publicznych do inwestowania. Takie podejście umożliwia pozyskanie wkładów ze strony przedsiębiorstw i podmiotów instytucjonalnych znacznie przewyższających poziomy finansowania bezpośrednio dostępne w ramach instrumentu „Łącząc Europę”.
(25)
W świetle ograniczonych zasobów finansowych w ramach instrumentu „Łącząc Europę” i po to aby zapewnić odpowiednie finansowanie infrastruktury usług cyfrowych, całkowity przydział środków budżetowych na internet szerokopasmowy nie powinien przekroczyć minimum niezbędnego do ustanowienia racjonalnych pod względem kosztów interwencji, które powinny być określane na podstawie oceny ex ante uwzględniającej między innymi rodzaj przewidywanych instrumentów finansowych, potencjalny efekt dźwigni w odniesieniu do minimalnej skuteczności portfela projektów oraz warunki rynkowe.
(26)
Wsparcie budowy internetu szerokopasmowego w ramach instrumentu „Łącząc Europę” powinno stanowić uzupełnienie pomocy zapewnianej ze środków innych unijnych programów i inicjatyw, w tym europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (funduszy ESI), w przypadku gdy ocena ex ante wykaże niedoskonałości rynku lub nieoptymalną sytuację w zakresie inwestycji oraz w przypadku podjęcia takiej decyzji przez instytucje zarządzające. Pomoc finansowa w ramach instrumentu „Łącząc Europę” na rzecz budowy internetu szerokopasmowego powinna wesprzeć wysiłki państw członkowskich zarówno bezpośrednio, jak i poprzez stworzenie narzędzia inwestycyjnego dla dobrowolnych wydzielonych wkładów z innych źródeł, w tym z funduszy ESI, co umożliwi państwom członkowskim korzystanie z know-how i korzyści skali z instrumentów zarządzanych przez Unię w celu zwiększenia efektywności wydatków publicznych.
(27)
Aby zapewnić jak największe korzyści przy jak najniższych kosztach i przy ograniczonych zasobach, finansowanie w ramach instrumentu „Łącząc Europę” powinno być dostępne dla tych projektów, które opierają się na technologii najlepiej dopasowanej do danego projektu, mogą pomóc w pobudzaniu innowacyjnych modeli działalności gospodarczej i charakteryzują się wysoką odtwarzalnością. W przypadku gdy projekty są finansowane z dobrowolnych wkładów w ramach instrumentu „Łącząc Europę”, takich jak fundusze ESI, lub z krajowych lub regionalnych środków finansowych, kryteria kwalifikowalności powinny być bardziej elastyczne i uwzględniać szczególną sytuację i warunki w dziedzinach, którym takie środki finansowe mają służyć.
(28)
Unia może wspierać budowę sieci szerokopasmowych przyczyniających się do osiągnięcia celów europejskiej agendy cyfrowej we wszystkich rodzajach obszarów. Zmniejszenie przepaści cyfrowej i zwiększenie włączenia cyfrowego należą do ważnych celów Europejskiej agendy cyfrowej. Wszystkie działania Unii w obszarze internetu szerokopasmowego powinny w związku z tym uwzględniać szczególne potrzeby podmiejskich, wiejskich, a w szczególności mniej zaludnionych i słabiej rozwiniętych regionów, które powinny zostać objęte łączami. Wsparcie to obejmuje pomoc na budowę sieci szerokopasmowych w celu połączenia wysp, obszarów bez dostępu do morza, rejonów górskich, odległych i peryferyjnych, w tym wyspiarskich państw członkowskich, z centralnymi regionami Unii lub działania zmierzające do poprawy wiarygodności lub wydajności połączeń między tymi regionami a centralnymi regionami Unii.
(29)
Aby zakończyć tworzenie jednolitego rynku cyfrowego, należy zachęcać do kompatybilności między instrumentem „Łącząc Europę” a krajowymi i regionalnymi działaniami w zakresie internetu szerokopasmowego.
(30)
Przy wdrażaniu niniejszego rozporządzenia należy dostosować rodzaje pomocy finansowej do charakteru przedmiotowych działań. W dziedzinie infrastruktury usług cyfrowych platformom usług podstawowych, które nie mogą być finansowane z innych źródeł, należy przyznać pierwszeństwo w dostępie do finansowania w formie zamówień lub - wyjątkowo - dotacji, podczas gdy usługi ogólne powinny uzyskiwać jedynie ograniczone wsparcie finansowe z instrumentu „Łącząc Europę”. Ponadto wszelka pomoc finansowa z instrumentu „Łącząc Europę” powinna zmierzać do efektywnego wykorzystania środków unijnych, dlatego też sieci szerokopasmowe należy wspierać za pomocą instrumentów finansowych zapewniających większy efekt dźwigni niż dotacje.
(31)
Interwencja na mocy niniejszego rozporządzenia powinna mieć na celu osiągnięcie synergii i interoperacyjności między różnymi projektami będącymi przedmiotem wspólnego zainteresowania, określonymi w załączniku, jak również z innymi rodzajami infrastruktury, w tym infrastruktury transportowej i energetycznej wspieranej w ramach instrumentu „Łącząc Europę”, odpowiedniej infrastruktury badawczej korzystającej między innymi ze wsparcia z programu „Horyzont 2020” i stosownej infrastruktury współfinansowanej z funduszy ESI, przy jednoczesnym unikaniu powielania działań oraz eliminowaniu nadmiernych obciążeń administracyjnych.
(32)
Uzupełnieniem pomocy finansowej dla projektów stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania powinny być działania horyzontalne - w tym na wsparcie techniczne, środki służące pobudzeniu popytu i koordynacja - których celem powinna być maksymalizacja oddziaływania interwencji ze strony Unii.
(33)
W przypadku przyznawania środków na interwencje w zakresie sieci szerokopasmowych Komisja powinna należycie wziąć pod uwagę wyniki ocen istniejących instrumentów finansowych Unii.
(34)
Komisję powinna wspomagać grupa ekspertów będących przedstawicielami wszystkich państw członkowskich, z którą powinny być prowadzone konsultacje i która powinna między innymi uczestniczyć w monitorowaniu wdrażania niniejszego rozporządzenia, w planowaniu, ocenie i rozwiązywaniu problemów związanych z ich wdrażaniem.
(35)
Grupa ekspertów powinna również współpracować z takimi podmiotami zaangażowanymi we wdrażanie niniejszego rozporządzenia, jak władze lokalne i regionalne, dostawcy usług internetowych, operatorzy sieci publicznych oraz producenci części składowych, a także krajowe organy regulacyjne i Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) ustanowiony w drodze rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1211/2009 (15).
(36)
Rozporządzenie (UE) nr 1316/2013 w sprawie instrumentu „Łącząc Europę” ustanawia komitet koordynacyjny instrumentu „Łącząc Europę”, który jest także komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (16). Rozporządzenie (UE) nr 1316/2013 w sprawie instrumentu „Łącząc Europę” powierza także Komisji uprawnienia do przyjmowania, zgodnie z procedurą sprawdzającą, rocznych i wieloletnich programów prac, w tym w sektorze telekomunikacyjnym, przy czym te ostatnie podlegają niniejszemu rozporządzeniu. Ważne jest, aby wyjaśnić w tym względzie, że państwa członkowskie, omawiając kwestie związane z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności projekty rocznych i wieloletnich programów prac, powinny być reprezentowane w komitecie koordynacyjnym instrumentu „Łącząc Europę” przez ekspertów z sektora infrastruktury telekomunikacyjnej.
(37)
Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, w szczególności skoordynowany rozwój transeuropejskich sieci w dziedzinie infrastruktury telekomunikacyjnej nie może być osiągnięty w sposób wystarczający jedynie przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na transgraniczny charakter wspieranej infrastruktury i skutków na całe terytorium Unii możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 TUE. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.
(38)
Aby wspierać projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania w sektorze transportu, infrastruktury telekomunikacyjnej i energii rozporządzenie (UE) nr 1316/2013 określa warunki, metody i procedury udzielania pomocy finansowej sieciom transeuropejskim. Ustanawia ono także podział środków, jakie maja być dostępne na mocy rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1311/2013 we wszystkich trzech sektorach. Rozporządzenie (UE) nr 1316/2013 stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r. W związku z tym, właściwe jest dostosowanie okresu rozpoczęcia obowiązywania niniejszego rozporządzenia z obowiązywaniem rozporządzenia (UE) nr 1316/2013 oraz rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1311/2013. Dlatego niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2014.
(39)
Decyzja nr 1336/97/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (17) powinna zostać uchylona,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot
1. Niniejsze rozporządzenie określa wytyczne dotyczące terminowego wdrażania i interoperacyjności projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w obszarze transeuropejskich sieci w dziedzinie infrastruktury telekomunikacyjnej.
2. W szczególności niniejsze rozporządzenie określa:
a)
cele projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania i priorytety operacyjne dotyczące tych projektów;
b)
identyfikację projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania,
c)
kryteria, zgodnie z którymi działania przyczyniające się do realizacji projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania kwalifikują się do pomocy finansowej Unii zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1316/2013 w zakresie ich rozwoju, realizacji, wdrażania, wzajemnych połączeń i interoperacyjności;
d)
priorytety w zakresie finansowania projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania.
Artykuł 2
Definicje
1. Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje określone w art. 2 rozporządzenia (UE) nr 1316/2013.
2. Do celów niniejszego rozporządzenia i rozporządzenia (UE) nr 1316/2013 stosuje się także następujące definicje:
a)
„infrastruktura telekomunikacyjna” oznacza sieci szerokopasmowe i infrastrukturę usług cyfrowych;
b)
„infrastruktura usług cyfrowych” oznacza infrastrukturę umożliwiającą elektroniczne świadczenie usług sieciowych, zazwyczaj przez internet, zapewniające obywatelom, przedsiębiorstwom lub organom administracji transeuropejskie interoperacyjne usługi realizowane w obszarach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, które składają się z platformy usług podstawowych i z usług ogólnych;
c)
„usługi podstawowe” oznaczają podstawowe komponenty infrastruktury usług cyfrowych, które są kluczowymi elementami możliwymi do dalszego wykorzystania w bardziej złożonych infrastrukturach usług cyfrowych;
d)
„platformy usług podstawowych” oznaczają główne węzły infrastruktury usług cyfrowych zmierzające do zapewnienia łączności, dostępu i interoperacyjności w skali transeuropejskiej i które są otwarte dla państw członkowskich i mogą być otwarte dla innych podmiotów;
e)
„usługi ogólne” oznaczają usługi bramki łączące infrastrukturę krajową lub większą liczbę takich infrastruktur z jedną lub kilkoma platformami usług podstawowych;
f)
„sieci szerokopasmowe” oznaczają przewodowe i bezprzewodowe sieci dostępu, infrastrukturę pomocniczą oraz sieci bazowe zdolne do zapewnienia połączeń o bardzo dużej prędkości;
g)
„działania horyzontalne” oznaczają analizy i działania wspierające program, określone odpowiednio w art. 2 pkt 6 i 7 rozporządzenia (UE) nr 1316/2013.
Artykuł 3
Cele
1. Projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania przyczyniają się do realizacji celów ogólnych określonych w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 1316/2013.
2. Oprócz celów ogólnych projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania muszą prowadzić do osiągnięcia jednego lub kilku następujących celów szczegółowych:
a)
wzrostu gospodarczego i wspomagania tworzenia i funkcjonowania wewnętrznego rynku cyfrowego w celu wspierania konkurencyjności gospodarki europejskiej, w tym małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP);
b)
poprawy codziennego życia obywateli, przedsiębiorstw i organów administracji na każdym poziomie poprzez propagowanie sieci szerokopasmowych, wzajemnych połączeń i interoperacyjności krajowych, regionalnych i lokalnych sieci szerokopasmowych, a także niedyskryminacyjnego dostępu do takich sieci oraz włączenia cyfrowego.
3. Do osiągnięcia celów, o których mowa w ust. 1 i 2, przyczyniają się następujące priorytety operacyjne:
a)
interoperacyjność, połączenia, trwałe wdrażanie, eksploatacja i modernizacja transeuropejskiej infrastruktury usług cyfrowych, jak również koordynacja na szczeblu europejskim;
b)
skuteczny przepływ inwestycji prywatnych i publicznych w celu pobudzania budowy i modernizacji sieci szerokopasmowych służący osiągnięciu celów dotyczących internetu szerokopasmowego określonych w Europejskiej agendzie cyfrowej.
Artykuł 4
Projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania
1. Projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania w szczególności:
a)
mają na celu stworzenie lub udoskonalenie interoperacyjnych oraz, w miarę możliwości, kompatybilnych w skali międzynarodowej platform usług podstawowych, wraz z usługami ogólnymi dla infrastruktury usług cyfrowych;
b)
dostarczają skutecznych instrumentów inwestycyjnych dotyczących sieci szerokopasmowych, przyciągają nowe kategorie inwestorów i projektodawców oraz zachęcają do opracowywania odtwarzalnych, innowacyjnych projektów i modeli biznesowych.
2. Projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania mogą obejmować wszystkie etapy cyklu projektowego, w tym studia wykonalności, wdrożenie, bieżącą realizację i modernizację, koordynację i ocenę.
3. Projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania mogą być wspierane poprzez działania horyzontalne.
4. Projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania oraz działania przyczyniające się do ich realizacji zostały opisane bardziej szczegółowo w załączniku.
Artykuł 5
Sposoby interwencji
1. W dziedzinie infrastruktury usług cyfrowych, platformy usług podstawowych są wdrażane przede wszystkim przez Unię, natomiast usługi ogólne są realizowane przez strony łączące się z odnośnymi platformami usług podstawowych. Inwestycje w sieci szerokopasmowe są podejmowane głównie przez sektor prywatny w oparciu o konkurencyjne i sprzyjające inwestycjom ramy regulacyjne. Wsparcia publicznego na rzecz sieci szerokopasmowych udziela się jedynie w przypadku niedoskonałości rynku lub nieoptymalnej sytuacji w zakresie inwestycji.
2. Zachęca się państwa członkowskie i inne podmioty odpowiedzialne za realizację projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania lub przyczyniające się do ich realizacji do podejmowania środków niezbędnych do ułatwienia realizacji projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania. Ostateczna decyzja w sprawie realizacji projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, która odnosi się do terytorium danego państwa członkowskiego, jest podejmowana po wyrażeniu zgody przez to państwo członkowskie.
3. Działania podejmowane w ramach projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, spełniające kryteria określone w art. 6 niniejszego rozporządzenia, kwalifikują się do pomocy finansowej ze strony Unii w ramach warunków i instrumentów dostępnych na mocy rozporządzenia (UE) nr 1316/2013. Pomocy finansowej udziela się zgodnie z właściwymi przepisami i procedurami przyjętymi przez Unię oraz zgodnie z priorytetami w zakresie finansowania określonymi w art. 6 niniejszego rozporządzenia, a także w zależności od dostępności środków przy uwzględnieniu szczególnych potrzeb beneficjentów.
4. Działania wchodzące w skład projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie infrastruktury usług cyfrowych są wspierane przez:
a)
zamówienia; lub
b)
dotacje;
5. Działania wchodzące w skład projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie sieci szerokopasmowych są wspierane przez:
a)
instrumenty finansowe określone w rozporządzeniu (UE) nr 1316/2013, które pozostają otwarte na dodatkowe wkłady z innych sektorów instrumentu „Łącząc Europę”, innych instrumentów, programów oraz pozycji budżetowych w budżecie Unii, od państw członkowskich, w tym władz lokalnych i regionalnych oraz od wszelkich innych inwestorów, w tym inwestorów prywatnych, zgodnie z art. 15 ust. 2 rozporządzenia r (UE) nr 1316/2013, lub
b)
połączenie instrumentów finansowych i dotacji ze źródeł publicznych innych niż instrument „Łącząc Europę”, niezależnie od tego, czy pochodzą ze środków Unii czy krajowych.
6. Działania horyzontalne są wspierane przez
a)
zamówienia; lub
b)
dotacje.
7. Całkowita kwota budżetu przyznanego na instrumenty finansowe na rzecz sieci szerokopasmowych nie przekracza minimum niezbędnego do wskazania racjonalnych pod względem kosztów interwencji, które są określane na podstawie ocen ex ante, o których mowa w art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1316/2013.
Kwota ta wynosi 15 % koperty finansowej na sektor telekomunikacyjny, o której mowa w art. 5 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1316/2013.
8. Co najmniej jedna trzecia projektów dotyczących internetu szerokopasmowego otrzymujących pomoc finansową w ramach niniejszego rozporządzenia dotyczy Internetu szerokopasmowego o prędkości powyżej 100 Mb/s.
9. W następstwie sprawozdania, o którym mowa w art. 8 ust. 6, Parlament Europejski i Rada mogą, na wniosek Komisji, zmienić kwoty określone zgodnie z ust. 7 niniejszego artykułu i proporcje dotyczące projektów, o których mowa w ust. 8 niniejszego artykułu.
10. W przypadku gdy wsparcie z instrumentu „Łącząc Europę” uzupełnia fundusze ESI i inne rodzaje bezpośredniego wsparcia publicznego, osiągnięcie synergii między działaniami w ramach instrumentu „Łącząc Europę” a wsparciem z funduszy ESI można wzmocnić poprzez zastosowanie odpowiedniego mechanizmu koordynacji.
Artykuł 6
Kryteria kwalifikowalności i priorytety dotyczące finansowania
1. Aby kwalifikować się do finansowania, działania wspierające projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie infrastruktury usług cyfrowych muszą spełniać wszystkie następujące kryteria:
a)
osiągnąć poziom dojrzałości wystarczający do wdrożenia, potwierdzony w szczególności poprzez skuteczne programy pilotażowe w ramach takich programów jak programy Unii związane z innowacjami i badaniami;
b)
przyczynić się do realizacji polityk i działań Unii wspierających funkcjonowanie rynku wewnętrznego,
c)
wypracowywać europejską wartość dodaną i dysponować strategią, która jest w stosownych przypadkach aktualizowana, i której jakość należy wykazać w oparciu o ocenę wykonalności i analizę kosztów i korzyści oraz planami dotyczącymi długoterminowej stabilności, w stosownych przypadkach poprzez finansowanie ze źródeł innych niż instrument „Łącząc Europę”;
d)
zachować zgodność z międzynarodowymi lub europejskimi standardami lub otwartymi specyfikacjami i wytycznymi w zakresie interoperacyjności, takimi jak europejskie ramy interoperacyjności, i w pełni wykorzystywać istniejące rozwiązania.
2. Wybór nowych działań przyczyniających się do realizacji projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w obszarze infrastruktury usług cyfrowych, które mają być finansowane w ramach instrumentu „Łącząc Europę”, jak również określenie ich poziomu finansowania, odbywa się w ramach rocznego programu prac, o którym mowa w art. 17 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1316/2013.
3. Elementy podstawowe stanowiące warunek konieczny rozwijania, wdrażania i eksploatacji innych infrastruktur usług cyfrowych wyszczególnionych w sekcji 1.1 załącznika oraz wykazujące wyraźne możliwości wykorzystania w tym zakresie, uzyskują pierwszeństwo w zakresie finansowania.
4. W drugiej kolejności do wsparcia kwalifikują się inne infrastruktury usług cyfrowych - wspomagające przepisy, polityki i programy Unii - wymienione w sekcji 1.2 i 1.3 załącznika i, w stosownych przypadkach, w oparciu o istniejące elementy podstawowe.
5. Wsparciu na rzecz platform usług podstawowych przyznaje się pierwszeństwo przed usługami ogólnymi.
6. Na podstawie celów określonych w art. 3 niniejszego rozporządzenia i opisu projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania zawartego w załączniku do niniejszego rozporządzenia oraz przy uwzględnieniu dostępnego budżetu, roczne i wieloletnie programy prac, o których mowa w art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1316/2013 mogą ustanawiać dodatkowe kryteria kwalifikowalności i kryteria priorytetowe w dziedzinie infrastruktury usług cyfrowych.
7. Aby kwalifikować się do finansowania, działania wspierające projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania w dziedzinie sieci szerokopasmowych muszą spełniać wszystkie następujące kryteria:
a)
wnosić znaczący wkład w realizację celów Europejskiej agendy cyfrowej;
b)
wykazywać wystarczająco zaawansowany poziom rozwoju projektu i etapów przygotowawczych wsparty skutecznymi mechanizmami wdrażania;
c)
rozwiązywać kwestie niedoskonałości rynku lub nieoptymalnej sytuacji w zakresie inwestycji;
d)
nie prowadzić do zakłóceń rynkowych lub wypierania z rynku inwestycji prywatnych;
e)
stosować technologię, która wydaje się najodpowiedniejsza do sprostania potrzebom geograficznym istniejącym w danej dziedzinie z uwzględnieniem czynników geograficznych, społecznych i gospodarczych w oparciu o obiektywne kryteria i zgodnie z zasadą neutralności technologicznej;
f)
wykorzystywać technologię najlepiej dopasowaną do konkretnego projektu, proponując najlepiej wyważone proporcje między nowoczesnymi technologiami pod względem wydajności przepływu danych, bezpieczeństwa transmisji, odporności sieci oraz opłacalności;
g)
charakteryzować się wysoką odtwarzalnością lub opierać się na nowoczesnych modelach działalności gospodarczej.
8. Spełnienie kryterium, o którym mowa w ust. 7 lit. g) niniejszego artykułu, nie jest wymagane w odniesieniu do projektów finansowanych z dodatkowych wydzielonych składek ustalonych zgodnie z art. 15 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1316/2013.
9. Aby działania horyzontalne kwalifikowały się do finansowania, muszą spełniać jeden z następujących kryteriów:
a)
przygotowywać lub wspierać działania wdrażające w zakresie ich realizacji, zarządzania nimi i rozwiązywania problemów istniejących lub powstających w toku realizacji projektu;
b)
tworzyć nowy popyt na infrastruktury usług cyfrowych.
Artykuł 7
Współpraca z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi
1. Aby osiągnąć cele wyznaczone w niniejszym rozporządzeniu, Unia może nawiązywać kontakty, prowadzić rozmowy oraz wymieniać się informacjami i współpracować z organami publicznymi lub wszelkimi innymi organizacjami w państwach trzecich. Celem tej współpracy jest m.in. propagowanie interoperacyjności między sieciami w dziedzinie infrastruktury telekomunikacyjnej w Unii a podobnymi sieciami cyfrowymi w państwach trzecich.
2. Kraje Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) należące do Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) mogą uczestniczyć w tej części instrumentu „Łącząc Europę”, która obejmuje infrastrukturę telekomunikacyjną, zgodnie z warunkami określonymi w Porozumieniu EOG.
3. Na zasadzie odstępstwa od art. 8 ust. 3 i art. 9 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1316/2013 państwa przystępujące do Unii i kraje kandydujące korzystające ze strategii przedakcesyjnej mogą uczestniczyć w tej części instrumentu „Łącząc Europę”, która obejmuje infrastrukturę telekomunikacyjną, zgodnie z umowami podpisanymi z Unią.
4. Do celów uczestnictwa krajów EFTA sektor rozporządzenia w sprawie instrumentu „Łącząc Europę” obejmujący infrastrukturę telekomunikacyjną uznaje się za osobny program.
Artykuł 8
Wymiana informacji, monitorowanie i sprawozdawczość
1. Na podstawie informacji otrzymanych na mocy art. 22 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1316/2013 państwa członkowskie i Komisja wymieniają się informacjami i najlepszymi praktykami dotyczącymi postępów w realizacji niniejszego rozporządzenia. W stosownych przypadkach państwa członkowskie angażują w ten proces władze lokalne i regionalne. Komisja publikuje roczne zestawienie tych informacji i przekazuje je Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
2. Komisja prowadzi konsultacje z grupą ekspertów, w skład której wchodzi po jednym przedstawicielu z każdego państwa członkowskiego i jest wspomagana przez tę grupę. W szczególności grupa ekspertów wspomaga Komisję w następujących kwestiach:
a)
monitorowanie wdrażania niniejszego rozporządzenia;
b)
uwzględnianie w stosownych przypadkach planów lub strategii krajowych;
c)
podejmowanie działań zmierzających do oceny realizacji programów prac na poziomie finansowym i technicznym;
d)
rozwiązywanie problemów istniejących lub powstających w toku realizacji projektu;
e)
definiowanie strategicznych wytycznych przed sporządzeniem rocznych i wieloletnich programów prac, o których mowa w art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1316/2013, w szczególności w dziedzinie wyboru i wycofywania działań przyczyniających się do realizacji projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania i określenia podziału środków budżetowych, oraz zmiany tych programów prac.
3. Grupa ekspertów może także rozpatrywać wszelkie inne kwestie związane z rozwojem transeuropejskich sieci w dziedzinie infrastruktury telekomunikacyjnej.
4. Komisja informuje grupę ekspertów o postępach w realizacji rocznych i wieloletnich programów prac, o których mowa w art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1316/2013.
5. Grupa ekspertów współpracuje z podmiotami zaangażowanymi w planowanie i rozwijanie sieci i usług cyfrowych oraz zarządzanie nimi, a także z innymi zainteresowanymi stronami.
Komisja i inne podmioty zajmujące się wdrażaniem niniejszego rozporządzenia, takie jak Europejski Bank Inwestycyjny, zwracają szczególną uwagę na spostrzeżenia grupy ekspertów.
6. W związku z oceną śródokresową i oceną ex post rozporządzenia (UE) nr 1316/2013, o których mowa w art. 27 tego rozporządzenia i przy pomocy grupy ekspertów Komisja publikuje sprawozdanie na temat postępów w realizacji niniejszego rozporządzenia. Sprawozdanie jest przekazywane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
7. Sprawozdanie zawiera ocenę postępów z rozwoju i realizacji projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, w tym, w stosownych przypadkach, opóźnień w realizacji i napotkanych trudności, a także informacji na temat zobowiązań i płatności.
8. W sprawozdaniu Komisja ocenia również, czy zakres projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w dalszym ciągu odzwierciedla postęp techniczny i innowacje, jak również rozwój sytuacji regulacyjnej lub rynkowej i gospodarczej, oraz czy w świetle tego rozwoju i potrzeby długoterminowego zrównoważonego rozwoju finansowanie któregokolwiek projektu będącego przedmiotem wspólnego zainteresowania powinno zostać zakończone lub pozyskane z innych źródeł. W przypadku projektów, które mogą mieć znaczący wpływ na środowisko, sprawozdania te zawierają analizę oddziaływania na środowisko z uwzględnieniem, w stosownych przypadkach, potrzeby dostosowania do zmiany klimatu i łagodzenia jej skutków, a także odporności na klęski żywiołowe. Tego rodzaju ocenę można przeprowadzić również w dowolnym innym terminie, jeżeli zostanie to uznane za stosowne.
9. Osiągnięcie szczególnych celów określonych w art. 3 jest mierzone ex post, między innymi na podstawie:
a)
dostępności infrastruktury usług cyfrowych, mierzonej liczbą państw członkowskich połączonych z każdą infrastrukturą usług cyfrowych;
b)
odsetka obywateli i podmiotów gospodarczych korzystających z infrastruktury usług cyfrowych oraz dostępność takich usług w wymiarze transgranicznym;
c)
wielkości inwestycji w dziedzinie internetu szerokopasmowego oraz efektu dźwigni, w przypadku projektów finansowych z wkładów ze źródeł publicznych, o którym mowa w art. 5 ust. 5 lit. b).
Artykuł 9
Uchylenie
Decyzja nr 1336/97/WE, niniejszym traci moc.
Artykuł 10
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 11 marca 2014 r.