PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ RADY
ze dne 25. září 2014
o podrobení látek 4-jod-2,5-dimethoxy-N-(2-methoxybenzyl)fenethylamin (25I-NBOMe), 3,4-dichlor-N-[[1-(dimethylamino)cyklohexyl]methyl]benzamid (AH-7921), 3,4-methylendioxypyrovaleron (MDPV) a 2-(3-methoxyfenyl)-2-(ethylamino)cyklohexanon (methoxetamin) kontrolním opatřením
(2014/688/EU)
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na rozhodnutí Rady 2005/387/JVV ze dne 10. května 2005 o výměně informací, hodnocení rizika a kontrole nových psychoaktivních látek (1), a zejména na čl. 8 odst. 3 uvedeného rozhodnutí,
s ohledem na návrh Evropské komise,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V souladu s rozhodnutím 2005/387/JVV byly na zvláštním jednání rozšířeného vědeckého výboru Evropského monitorovacího centra pro drogy a drogovou závislost (EMCDDA) vypracovány zprávy o hodnocení rizik nových psychoaktivních látek 4-jod-2,5-dimethoxy-N-(2-methoxybenzyl)fenethylamin (25I-NBOMe), 3,4-dichlor-N-[[1-(dimethylamino)cyklohexyl]methyl]benzamid (AH-7921), 3,4-methylendioxypyrovaleron (MDPV) a 2-(3-methoxyfenyl)-2-(ethylamino)cyklohexanon (methoxetamin) a následně byly dne 23. dubna 2014 předloženy Komisi a Radě.
(2)
25I-NBOMe, AH-7921, MDPV a methoxetamin nebyly posuzovány na úrovni Organizace spojených národů v době, kdy bylo hodnocení rizik požadováno na úrovni Unie, ale v červnu 2014 byly předmětem hodnocení Výboru odborníků pro drogové závislosti Světové zdravotnické organizace.
(3)
25I-NBOMe, AH-7921, MDPV a methoxetamin nemají žádné prokázané nebo uznávané lékařské využití (humánní nebo veterinární). Kromě jejich použití v analytických referenčních materiálech a ve vědeckém výzkumu při zjišťování jejich chemického složení, farmakologie a toxikologie v důsledku jejich objevení se na trhu s drogami - a v případě 25I-NBOMe i v oblasti neurochemie - nic nenasvědčuje tomu, že jsou používány k jiným účelům.
(4)
25I-NBOMe je silný syntetický derivát 2,5-dimetoxy-4-jódofenetylaminu (2C-I), klasického serotonergického halucinogenu, který byl od roku 2003 rozhodnutím Rady 2003/847/SVV (2) podroben hodnocení rizik a kontrolním opatřením a trestům na úrovni Unie.
(5)
Specifické fyzické účinky 25I-NBOMe lze obtížně stanovit, protože neexistují žádné zveřejněné studie hodnotící jeho akutní a chronickou toxicitu, účinky na psychické zdraví a chování a závislostní potenciál a protože jsou k dispozici jen omezené informace a údaje. Klinická pozorování jednotlivců, kteří tuto látku užili, naznačují, že má halucinogenní účinky a má potenciál vyvolat silný neklid, zmatení, intenzivní zvukové a vizuální halucinace, agresi, násilné incidenty a sebepoškozování.
(6)
V souvislosti s 25I-NBOMe byla dosud zaznamenána čtyři úmrtí ve třech členských státech. Závažná toxicita spojená s jeho užíváním byla nahlášena ve čtyřech členských státech, které oznámily 32 případů intoxikace bez smrtelných následků. Pokud by se zvýšila dostupnost a míra užívání této nové psychoaktivní látky, mohly by být důsledky pro zdraví jednotlivců a veřejnosti značné. Pokud jde o společenská rizika spojená s 25I-NBOMe, nejsou k dispozici žádné informace.
(7)
Výskyt 25I-NBOMe nahlásilo Evropskému monitorovacímu centru pro drogy a drogovou závislost (EMCDDA) a Evropskému policejnímu úřadu (Europol) 22 členských států a Norsko. Pokud jde o užívání 25I-NBOMe, nejsou k dispozici žádné údaje o prevalenci, ale z omezeného množství dostupných informací vyplývá, že látka může být užívána v nejrůznějších prostředích, například doma, v barech, nočních klubech a na hudebních festivalech.
(8)
Látka 25I-NBOMe je nabízena otevřeně a prodávána na internetu jako „chemikálie určená pro výzkumné účely“ a informace získané při jejím zabavení, z odebraných vzorků, uživatelských internetových stránek a od internetových prodejců naznačují, že je prodávána jako samostatná droga a rovněž nabízena jako „legální“ náhrada LSD. EMCDDA identifikovalo více než patnáct internetových prodejců, kteří tuto látku prodávají a zřejmě působí v Unii a v Číně.
(9)
Ze zprávy o hodnocení rizik vyplývá, že dostupné vědecké důkazy o 25I-NBOMe jsou omezené a že k určení zdravotních a společenských rizik, která tato látka představuje, by bylo zapotřebí dalšího výzkumu. Dostupné důkazy a informace však představují dostatečný důvod k podrobení 25I-NBOMe kontrolním opatřením v celé Unii. V důsledku zdravotních rizik, která tato látka představuje, jak dokládá zjištění její přítomnosti v několika hlášených případech úmrtí, skutečnosti, že uživatelé ji mohou konzumovat nevědomky, a v důsledku toho, že nemá žádnou lékařskou hodnotu či lékařské využití, by 25I-NBOMe měla být podrobena kontrolním opatřením v celé Unii.
(10)
Vzhledem k tomu, že šest členských států kontroluje 25I-NBOMe podle vnitrostátních právních předpisů v souladu se závazky Úmluvy Organizace spojených národů o psychotropních látkách z roku 1971 a sedm členských států používá pro její kontrolu další legislativní opatření, by podrobení této látky kontrolním opatřením v celé Unii pomohlo zamezit vzniku překážek při přeshraničním vymáhání práva a v justiční spolupráci a přispělo by k ochraně před riziky, která její dostupnost a užívání mohou představovat.
(11)
AH-7921 je strukturálně atypické syntetické opioidní analgetikum, které internetoví dodavatelé, uživatelské internetové stránky a média obecně nazývají „doxylam“. Lze jej snadno zaměnit s „doxylaminem“, antihistaminickým léčivým přípravkem se sedativně-hypnotickými vlastnostmi, což by mohlo vést k neúmyslnému předávkování.
(12)
Specifické fyzické účinky AH-7921 lze obtížně stanovit, protože neexistují žádné zveřejněné studie hodnotící jeho akutní a chronickou toxicitu, účinky na psychické zdraví a chování a závislostní potenciál a protože jsou k dispozici jen omezené informace a údaje. Ze zpráv od uživatelů vyplývá, že účinky AH-7921 se zřejmě podobají účinkům klasických opioidů - vyvolává pocity mírné euforie, svědění a uvolnění; zdá se, že typickým nepříznivým účinkem je nevolnost. Vedle vlastního experimentování s AH-7921 a „rekreačního užívání“ někteří uživatelé tvrdí, že tuto novou drogu užívají ke zmírnění bolesti, jiní pro zmírnění odvykacích příznaků, protože přestali používat jiné opioidy. To může naznačovat potenciál pro rozšíření AH-7921 mezi uživatele, kteří opioidy používají injekčně.
(13)
Pokud jde o užívání AH-7921, nejsou k dispozici žádné údaje o prevalenci, ale z dostupných informací vyplývá, že tato látka není užívána ve větší míře a pokud je užívána, užívá se v domácím prostředí.
(14)
Celkem došlo k patnácti úmrtím zaznamenaným ve třech členských státech v období od prosince 2012 do září 2013, přičemž ve vzorcích odebraných post mortem byla zjištěna přítomnost AH-7921 jako jediné látky, nebo v kombinaci s jinými látkami. Ačkoli nelze s jistotou určit, jakou úlohu hrála AH-7921 ve všech případech těchto úmrtí, v některých z nich byla specificky uvedena jako spoluodpovědná za úmrtí. Jeden členský stát oznámil šest případů intoxikace spojených s AH-7921 bez smrtelných následků. Pokud by se zvýšila dostupnost a míra užívání této nové psychoaktivní látky, mohly by být důsledky pro zdraví jednotlivců a veřejnosti značné. Pokud jde o společenská rizika spojená s AH-7921, nejsou k dispozici žádné informace.
(15)
Ze zprávy o hodnocení rizik vyplývá, že dostupné vědecké důkazy o AH-7921 jsou omezené a že k určení zdravotních a společenských rizik, která tato látka představuje, by bylo zapotřebí dalšího výzkumu. Dostupné důkazy a informace však představují dostatečný důvod k podrobení AH-7921 kontrolním opatřením v celé Unii. V důsledku zdravotních rizik, která tato látka představuje, jak dokládá zjištění její přítomnosti v několika hlášených případech úmrtí, skutečnosti, že uživatelé ji mohou konzumovat nevědomky, a v důsledku toho, že nemá žádnou lékařskou hodnotu či lékařské využití, by AH-7921 měla být podrobena kontrolním opatřením v celé Unii.
(16)
Vzhledem k tomu, že jeden členský stát kontroluje AH-7921 podle vnitrostátních právních předpisů v souladu se závazky Úmluvy Organizace spojených národů o psychotropních látkách z roku 1971 a pět členských států používá pro její kontrolu další legislativní opatření, by podrobení této látky kontrolním opatřením v celé Unii pomohlo zamezit vzniku překážek při přeshraničním vymáhání práva a v justiční spolupráci a přispělo by k ochraně před riziky, která její dostupnost a užívání mohou představovat.
(17)
MDPV je kruhově substituovaný syntetický derivát kathinonu, chemicky příbuzný pyrovaleronu, přičemž obě tyto látky podléhají kontrole podle Úmluvy Organizace spojených národů o psychotropních látkách z roku 1971.
(18)
Informace o chronické a akutní toxicitě spojené s MDPV, účincích na psychické zdraví a chování a o závislostním potenciálu nejsou shromažďovány jednotně v celé Unii. Informace ze zveřejněných studií, potvrzené klinickými případy, naznačují, že psychofarmakologický profil pozorovaný u MDPV se podobá profilu kokainu a methamfetaminu, i když účinek MDPV je silnější a dlouhodobější. Kromě toho byl MDPV shledán desetkrát silnější, pokud jde o jeho schopnost vyvolávat lokomoční aktivaci, tachykardii a hypertenzi.
(19)
Uživatelské internetové stránky uvádějí, že jeho akutní toxicita může mít u člověka za následek nepříznivé účinky podobné těm, které jsou spojeny s jinými stimulanty. Patří k nim paranoidní psychóza, tachykardie, hypertenze, diaforéza, dýchací potíže, silný neklid, zvukové a vizuální halucinace, silné pocity úzkosti, hypertermie, výbuchy násilí a mnohočetné selhání orgánů.
(20)
Od září 2009 do srpna 2013 došlo ke 108 úmrtím zaznamenaným v osmi členských státech a v Norsku, kde byl MDPV zjištěn v biologických vzorcích odebraných post mortem nebo byl za úmrtí spoluodpovědný. Osm členských států nahlásilo celkem 525 případů intoxikace spojených s MDPV bez smrtelných následků. Pokud by se zvýšila dostupnost a míra užívání této nové psychoaktivní látky, mohly by být důsledky pro zdraví jednotlivců a veřejnosti značné.
(21)
Od roku 2009 byly ve čtyřech členských státech rovněž zaznamenány nálezy MDPV v biologických vzorcích odebraných v souvislosti se silničními dopravními nehodami, které měly za následek smrt nebo byly bez smrtelných následků, nebo s řízením vozidla pod vlivem omamných látek.
(22)
MDPV je na trhu s drogami v Unii od listopadu 2008 a 27 členských států, Norsko a Turecko nahlásily zabavení této látky v řádu několika kilogramů. MDPV se prodává jako samostatná látka, ale byla rovněž zjištěna v kombinaci s jinými látkami. Je široce dostupná u internetových dodavatelů a prodejců, v tzv. „head shopech“ a u pouličních prodejců. Existují určité náznaky, že tabletování a distribuce této látky v Unii jsou do určité míry organizovány.
(23)
Ze zprávy o hodnocení rizik vyplývá, že k určení zdravotních a společenských rizik, která MDPV představuje, by bylo zapotřebí dalšího výzkumu. Dostupné důkazy a informace však představují dostatečný důvod k podrobení MDPV kontrolním opatřením v celé Unii. V důsledku zdravotních rizik, která tato látka představuje, jak dokládá zjištění její přítomnosti v několika hlášených případech úmrtí, skutečnosti, že uživatelé ji mohou konzumovat nevědomky, a v důsledku toho, že nemá žádnou lékařskou hodnotu či lékařské využití, by MDPV měla být podrobena kontrolním opatřením v celé Unii.
(24)
Vzhledem k tomu, že 21 členských států kontroluje MDPV podle vnitrostátních právních předpisů v souladu se závazky Úmluvy Organizace spojených národů o psychotropních látkách z roku 1971 a čtyři členské státy používají pro její kontrolu další legislativní opatření, by podrobení této látky kontrolním opatřením v celé Unii pomohlo zamezit vzniku překážek při přeshraničním vymáhání práva a v justiční spolupráci a přispělo by k ochraně před riziky, která její dostupnost a užívání mohou představovat.
(25)
Methoxetamin je arylcyklohexylaminová látka, která je chemicky podobná ketaminu a mezinárodně kontrolované látce fencyklidinu (PCP). Stejně jako ketamin a PCP má methoxetamin disociativní vlastnosti.
(26)
Neexistují žádné studie hodnotící chronickou a akutní toxicitu spojenou s methoxetaminem, jeho účinky na psychické zdraví a chování a závislostní potenciál. Subjektivní zkušenosti uvedené na uživatelských internetových stránkách naznačují nepříznivé účinky podobné intoxikaci ketaminem. Patří sem nevolnost a silné zvracení, dýchací potíže, záchvaty, dezorientace, pocity úzkosti, katatonie, agresivita, halucinace, paranoia a psychóza. Kromě toho může akutní intoxikace methoxetaminem zahrnovat stimulační účinky (neklid, tachykardie a hypertenze) a vliv na mozkovou činnost, které se u akutní intoxikace ketaminem neočekávají.
(27)
V souvislosti s methoxetaminem nahlásilo šest členských států dvacet úmrtí, přičemž tato látka byla zjištěna ve vzorcích odebraných post mortem. Používaný samostatně nebo v kombinaci s jinými látkami byl methoxetamin rovněž zjištěn u dvaceti případů intoxikace bez smrtelných následků nahlášených pěti členskými státy. Pokud by se zvýšila dostupnost a míra užívání této nové psychoaktivní látky, mohly by být důsledky pro zdraví jednotlivců a veřejnosti značné.
(28)
Od listopadu 2010 nahlásilo nález methoxetaminu 23 členských států, Turecko a Norsko. Informace naznačují, že methoxetamin je prodáván a užíván jako samostatná látka, ale je rovněž prodáván jako „legální“ náhrada ketaminu internetovými prodejci, v tzv. „head shopech“ a pouličními prodejci.
(29)
V rámci Unie byla tato látka ve formě prášku zabavena v řádu několika kilogramů, ale neexistují žádné informace o možném zapojení organizovaného zločinu. Výroba methoxetaminu nevyžaduje složité vybavení.
(30)
Údaje o prevalenci jsou omezeny na nereprezentativní studie ve dvou členských státech. Ty naznačují, že prevalence užívání methoxetaminu je nižší než u ketaminu. Dostupné informace naznačují, že je zřejmě konzumován v nejrůznějších prostředích, mimo jiné doma, v barech, nočních klubech a na hudebních festivalech.
(31)
Ze zprávy o hodnocení rizik vyplývá, že k určení zdravotních a společenských rizik, která methoxetamin představuje, by bylo zapotřebí dalšího výzkumu. Dostupné důkazy a informace však představují dostatečný důvod k podrobení methoxetaminu kontrolním opatřením v celé Unii. V důsledku zdravotních rizik, která tato látka představuje, jak dokládá zjištění její přítomnosti v několika hlášených případech úmrtí, skutečnosti, že uživatelé ji mohou konzumovat nevědomky, a v důsledku toho, že nemá žádnou lékařskou hodnotu či lékařské využití, by methoxetamin měl být podroben kontrolním opatřením v celé Unii.
(32)
Vzhledem k tomu, že devět členských států kontroluje methoxetamin podle vnitrostátních právních předpisů v souladu se závazky Úmluvy Organizace spojených národů o psychotropních látkách z roku 1971 a devět členských států používá pro jeho kontrolu další legislativní opatření, by podrobení této látky kontrolním opatřením v celé Unii pomohlo zamezit vzniku překážek při přeshraničním vymáhání práva a v justiční spolupráci a přispělo by k ochraně před riziky, která její dostupnost a užívání mohou představovat.
(33)
Za účelem rychlé a odborně podložené reakce na úrovni Unie na nové psychoaktivní látky, které odhalí a nahlásí členské státy, svěřuje rozhodnutí 2005/387/JVV Radě prováděcí pravomoci, pokud jde o podrobení těchto látek kontrolním opatřením v celé Unii. Vzhledem k tomu, že byly splněny podmínky a postup pro výkon těchto prováděcích pravomocí, mělo by být přijato prováděcí rozhodnutí s cílem podrobit 25I-NBOMe, AH-7921, MDPV a methoxetamin kontrole v celé Unii,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Následující nové psychoaktivní látky podléhají kontrolním opatřením v celé Unii:
a)
4-jod-2,5-dimethoxy-N-(2-methoxybenzyl)fenethylamin (25I-NBOMe);
b)
3,4-dichlor-N-[[1-dimethylamino)cyklohexyl]methyl]benzamid (AH-7921);
c)
3,4-methylendioxypyrovaleron (MDPV);
d)
2-(3-methoxyfenyl)-2-(ethylamino)cyklohexanon (methoxetamin).
Článek 2
Do 2. října 2015členské státy podrobí v souladu se svými vnitrostátními právními předpisy nové psychoaktivní látky uvedené v článku 1 kontrolním opatřením a trestům stanoveným jejich právními předpisy, které jsou v souladu s jejich závazky vyplývajícími z Úmluvy Organizace spojených národů o psychotropních látkách z roku 1971.
Článek 3
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
V Bruselu dne 25. září 2014.
DECYZJA WYKONAWCZA RADY
z dnia 25 września 2014 r.
w sprawie poddania 2-(2,5-dimetoksy-4-jodofenylo)-N-(2-metoksybenzylo)etyloaminy (25I-NBOMe), 3,4-dichloro-N-[(1-dimetyloamino)cykloheksylometylo]benzamidu (AH-7921), 1-(1,3-benzodioksylo-5-yl)-2-pirolidyno-1-ylpentan-1-onu (MDPV) i 2-(3-metoksyfenylo)-2-(etyloamino)cykloheksanonu (metoksetaminy) środkom kontroli
(2014/688/UE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając decyzję Rady 2005/387/WSiSW z dnia 10 maja 2005 r. w sprawie wymiany informacji, oceny ryzyka i kontroli nowych substancji psychoaktywnych (1), w szczególności jej art. 8 ust. 3,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Sprawozdanie na temat oceny zagrożeń w odniesieniu do nowych substancji psychoaktywnych 2-(2,5-dimetoksy-4-jodofenylo)-N-(2-metoksybenzylo)etyloaminy (25I-NBOMe), 3,4-dichloro-N-[(1-dimetyloamino)cykloheksylometylo]benzamidu (AH-7921), 1-(1,3-benzodioksylo-5-yl)-2-pirolidyno-1-ylpentan-1-onu (MDPV) i 2-(3-metoksyfenylo)-2-(etyloamino)cykloheksanonu (metoksetaminy) sporządzono zgodnie z decyzją 2005/387/WSiSW w ramach specjalnej sesji komitetu naukowego Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii (EMCDDA) w poszerzonym składzie, a następnie przedstawiono Komisji i Radzie w dniu 23 kwietnia 2014 r.
(2)
25I-NBOMe, AH-7921, MDPV i metoksetamina nie były objęte oceną na szczeblu Organizacji Narodów Zjednoczonych przed zażądaniem dokonania ocenie zagrożeń na szczeblu Unii, ale w czerwcu 2014 r. zostały poddane ocenie przez Komitet Ekspertów ds. Uzależnień od Środków Odurzających Światowej Organizacji Zdrowia.
(3)
25I-NBOMe, AH-7921, MDPV i metoksetamina nie mają ustalonego lub potwierdzonego zastosowania medycznego (do leczenia ludzi lub zwierząt). Poza ich zastosowaniem w analitycznych materiałach referencyjnych i w badaniach naukowych analizujących je pod względem chemicznym, farmakologicznym i toksykologicznym w wyniku ich pojawienia się na rynku narkotykowym - a w przypadku 25I-NBOMe także pod względem neurochemicznym - nic nie wskazuje na to, że substancje te stosuje się do innych celów.
(4)
25I-NBOMe jest silnym syntetycznym produktem pochodnym 2,5-dimetoksy-4-jodofenyloetylotaminy (2C-I), typowej serotoninergicznej substancji halucynogennej, którą poddano ocenie zagrożeń oraz środkom kontroli i sankcjom karnym na poziomie Unii od 2003 r. zgodnie z decyzją Rady 2003/847/WSiSW (2).
(5)
Trudno jest określić szczególne fizyczne skutki 25I-NBOMe, ponieważ nie opublikowano żadnych badań oceniających jego toksyczność ostrą i przewlekłą, wpływ na psychikę i zachowanie oraz potencjał uzależniający, a także z powodu ograniczonej liczby dostępnych informacji i danych. Z obserwacji klinicznych osób, które zażyły tę substancję, wynika, że ma ona działanie halucynogenne i może wywoływać ostre pobudzenie, dezorientację, intensywne omamy słuchowe i wzrokowe, agresję, gwałtowne wypadki i samoistną traumę.
(6)
W trzech państwach członkowskich zarejestrowano cztery przypadki śmierci związane z 25I-NBOMe. Ostre działanie toksyczne związane z użyciem tej substancji zgłoszono w czterech państwach członkowskich, które zgłosiły 32 przypadki zatruć bez skutków śmiertelnych. Jeżeli ta nowa substancja psychoaktywna stałaby się powszechniej dostępna i używana, konsekwencje dla zdrowia osób i zdrowia publicznego mogłyby być znaczące. Nie ma dostępnych informacji na temat zagrożeń społecznych związanych z 25I-NBOMe.
(7)
Dwadzieścia dwa państwa członkowskie i Norwegia zgłosiły EMCDDA i Europejskiemu Urzędowi Policji (Europolowi) przypadki wykrycia 25I-NBOMe. Nie są dostępne żadne dane dotyczące wskaźnika używania 25I-NBOMe, jednak z ograniczonych dostępnych informacji wynika, że substancja ta może być używana w wielu różnych miejscach, takich jak dom, bary, kluby nocne i festiwale muzyczne.
(8)
W internecie 25I-NBOMe wprowadza się do obrotu i sprzedaje otwarcie jako „substancję chemiczną w fazie badań”, zaś z informacji uzyskanych w związku z konfiskatami i pobranymi próbkami oraz na stronach internetowych osób używających tę substancję i detalistów internetowych wynika, że sprzedaje się ją jako samodzielny narkotyk, a także reklamuje się ją jako „legalny” zamiennik LSD. EMCDDA zidentyfikowało ponad 15 detalistów internetowych sprzedających tę substancję, którzy mogą mieć siedzibę w Unii i w Chinach.
(9)
W sprawozdaniu na temat oceny zagrożeń ujawniono, że dostępne dowody naukowe dotyczące 25I-NBOMe są ograniczone i wskazano, że istnieje potrzeba przeprowadzenia dalszych badań w celu określenia zagrożeń zdrowotnych i społecznych, jakie stwarza ta substancja. Dostępne dowody i informacje stanowią jednak wystarczające uzasadnienie poddania 25I-NBOMe środkom kontroli w całej Unii. Na skutek zagrożeń dla zdrowia powodowanych przez tę substancję, udokumentowanych wykryciem jej w szeregu zgłoszonych przypadków śmiertelnych, faktu, że użytkownicy mogą użyć ją nieświadomie, oraz braku wartości medycznej lub medycznego zastosowania tej substancji 25I-NBOMe należy poddać środkom kontroli w całej Unii.
(10)
Ponieważ sześć państw członkowskich kontroluje 25I-NBOMe w ramach przepisów krajowych zgodnie z zobowiązaniami wynikającymi z konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych o substancjach psychotropowych z 1971 r., a siedem państw członkowskich stosuje inne środki prawne w celu kontroli tej substancji, poddanie jej środkom kontroli w całej Unii pomogłoby uniknąć pojawienia się przeszkód w transgranicznym egzekwowaniu prawa i współpracy sądowej, a także umożliwiłoby ochronę przed zagrożeniami, jakie mogą wystąpić w wyniku jej dostępności i używania.
(11)
AH-7921 jest syntetycznym analgetykiem opioidowym o nietypowej strukturze, powszechnie znanym wśród dostawców internetowych, na stronach internetowych osób używających i w mediach jako „doxylam”. Można go łatwo pomylić z „doksylaminą”, lekiem przeciwhistaminowym o właściwościach uspokajająco-hipnotycznych, co mogłoby prowadzić do niezamierzonego przedawkowania.
(12)
Trudno jest określić szczególne fizyczne skutki AH-7921, ponieważ nie opublikowano żadnych badań oceniających jego toksyczność ostrą i przewlekłą, wpływ na psychikę,zachowanie oraz potencjał uzależniający, a także z powodu ograniczonej liczby dostępnych informacji i danych. Na podstawie zgłoszeń osób używających AH-7921 wydaje się, że jego działanie przypomina działanie typowych opioidów, czyli wywołuje uczucie lekkiej euforii, swędzenie i rozluźnienie; wydaje się, że typowym niekorzystnym skutkiem są mdłości. Poza samodzielnym eksperymentowaniem z AH-7921 oraz „używaniem rekreacyjnym” niektóre osoby używające zgłaszają samodzielne stosowanie tego nowego narkotyku w celu uśmierzenia bólu, inne w celu złagodzenia objawów odstawienia spowodowanych zaprzestaniem używania innych opioidów. Może to wskazywać na możliwość rozprzestrzeniania się AH-7921 wśród populacji przyjmującej opioid drogą iniekcji.
(13)
Nie ma żadnych danych dotyczących wskaźnika używania AH-7921, jednak z dostępnych informacji wynika, że substancja ta nie jest powszechnie używana, a gdy jest używana, ma to miejsce w środowisku domowym.
(14)
W okresie od grudnia 2012 r. do września 2013 r. w trzech państwach członkowskich zarejestrowano 15 przypadków śmiertelnych, w których AH-7921, samo lub w połączeniu z innymi substancjami, wykryto w próbkach pobranych pośmiertnie. O ile niemożliwe jest ustalenie w sposób pewny roli AH-7921 we wszystkich tych przypadkach śmiertelnych, w niektórych przypadkach substancję tę wskazano wyraźnie jako przyczynę śmierci. Jedno państwo członkowskie zgłosiło sześć przypadków zatrucia bez skutku śmiertelnego związanych z AH-7921. Jeżeli ta nowa substancja psychoaktywna stałaby się powszechniej dostępna i używana, konsekwencje dla zdrowia osób i zdrowia publicznego mogłyby być znaczące. Nie ma dostępnych informacji na temat zagrożeń społecznych związanych z AH-7921.
(15)
W sprawozdaniu na temat oceny zagrożeń ujawniono, że dostępne dowody naukowe dotyczące AH-7921 są ograniczone i wskazano, że istnieje potrzeba przeprowadzenia dalszych badań w celu określenia zagrożeń zdrowotnych i społecznych, jakie stwarza ta substancja. Dostępne dowody i informacje stanowią jednak wystarczające uzasadnienie poddania AH-7921 środkom kontroli w całej Unii. Na skutek zagrożeń dla zdrowia powodowanych przez tę substancję, udokumentowanych wykryciem jej w szeregu zgłoszonych przypadków śmiertelnych, faktu, że użytkownicy mogą użyć ją nieświadomie, oraz braku wartości medycznej lub medycznego zastosowania tej substancji, AH-7921 należy poddać środkom kontroli w całej Unii.
(16)
Ponieważ jedno państwo członkowskie kontroluje AH-7921 w ramach przepisów krajowych zgodnie z zobowiązaniami wynikającymi z konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych o substancjach psychotropowych z 1971 r., a pięć państw członkowskich stosuje inne środki prawne w celu kontroli tej substancji, poddanie jej środkom kontroli w całej Unii pomogłoby uniknąć pojawienia się przeszkód w transgranicznym egzekwowaniu prawa i współpracy sądowej, a także umożliwiłoby ochronę przed zagrożeniami, jakie mogą wystąpić w wyniku jej dostępności i używania.
(17)
MDPV jest syntetycznym produktem pochodnym katynonu o strukturze pierścieniowej, a jego skład chemiczny jest zbliżony do pyrowaleronu, przy czym obie te substancje podlegają kontroli na mocy konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych o substancjach psychotropowych z 1971 r.
(18)
Informacje dotyczące przewlekłej i ostrej toksyczności związanej z MDPV, a także jego wpływu na psychikę i zachowanie oraz potencjału uzależniającego nie są gromadzone w jednolity sposób w całej Unii. Z informacji zawartych w opublikowanych badaniach i potwierdzonych przypadkami klinicznymi wynika, że zaobserwowany profil psychofarmakologiczny MDPV przypomina profil kokainy i metamfetaminy, chociaż charakteryzuje się silniejszym i dłuższym działaniem. Ponadto ustalono, że MDPV wykazuje dziesięciokrotnie silniejszą zdolność do wywołania aktywności lokomotorycznej, częstoskurczu i nadciśnienia.
(19)
Ze stron internetowych osób używających tę substancję wynika, że jej ostra toksyczność może mieć niekorzystne działanie na ludzi, podobne do działania wywoływanego przez inne środki pobudzające. Do skutków używania tej substancji zalicza się psychozę paranoidalną, częstoskurcz, nadciśnienie, nadmierną potliwość, problemy z oddychaniem, pobudzenie, omamy słuchowe i wzrokowe, głęboki lęk, hipertermię, wybuchy agresji i zaburzenia działania wielu organów.
(20)
W okresie od września 2009 r. do sierpnia 2013 r. w ośmiu państwach członkowskich i w Norwegii zarejestrowano 108 przypadków śmiertelnych, w których MDPV wykryto w pobranych pośmiertnie próbkach materiału biologicznego lub wskazano jako przyczynę śmierci. Osiem państw członkowskich zgłosiło łącznie 525 przypadków zatrucia bez skutków śmiertelnych związanych z MDPV. Jeżeli ta nowa substancja psychoaktywna stałaby się powszechniej dostępna i używana, konsekwencje dla zdrowia osób i zdrowia publicznego mogłyby być znaczące.
(21)
Od 2009 r. w czterech państwach członkowskich zgłoszono także przypadki wykrycia MDPV w próbkach materiału biologicznego pobranych w związku z wypadkami drogowymi ze skutkiem śmiertelnym lub bez skutku śmiertelnego lub z prowadzeniem pojazdu pod wpływem narkotyków.
(22)
MDPV jest dostępny na rynku narkotykowym Unii od listopada 2008 r.; 27 państw członkowskich, Norwegia i Turcja zgłaszały wielokilogramowe konfiskaty tej substancji. MDPV sprzedaje się jako substancję samodzielną, jednak wykrywano go także w połączeniu z innymi substancjami. Jest on szeroko dostępny u dostawców i detalistów internetowych, w sklepach z dopalaczami lub u ulicznych dilerów. Istnieją przesłanki, które wskazują na pewien stopień organizacji produkcji tabletek i dystrybucji tej substancji w Unii.
(23)
W sprawozdaniu na temat oceny zagrożeń ujawniono, że istnieje potrzeba przeprowadzenia dalszych badań w celu określenia zagrożeń zdrowotnych i społecznych, jakie stwarza MDPV. Dostępne dowody i informacje stanowią jednak wystarczające uzasadnienie poddania MDPV środkom kontroli w całej Unii. Na skutek zagrożeń dla zdrowia powodowanych przez tę substancję, udokumentowanych wykryciem jej w szeregu zgłoszonych przypadków śmiertelnych, faktu, że użytkownicy mogą użyć ją nieświadomie, oraz braku wartości medycznej lub medycznego zastosowania tej substancji MDPV należy poddać środkom kontroli w całej Unii.
(24)
Ponieważ 21 państw członkowskich kontroluje MDPV w ramach przepisów krajowych zgodnie z zobowiązaniami wynikającymi z konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych o substancjach psychotropowych z 1971 r., a cztery państwa członkowskie stosują inne środki prawne w celu kontroli tej substancji, poddanie jej środkom kontroli w całej Unii pomogłoby uniknąć pojawienia się przeszkód w transgranicznym egzekwowaniu prawa i współpracy sądowej, a także umożliwiłoby ochronę przed zagrożeniami, jakie mogą wystąpić w wyniku jej dostępności i używania.
(25)
Metoksetamina jest substancją z grupy arylcykloheksamin o składzie chemicznym podobnym do ketaminy i fencyklidyny (PCP), która jest substancją podlegającą kontroli na szczeblu międzynarodowym. Tak jak ketamina i PCP, metoksetamina wykazuje właściwości dysocjacyjne.
(26)
Nie istnieją badania oceniające przewlekłą i ostrą toksyczność związaną z metoksetaminą, jej wpływ na psychikę i zachowanie oraz potencjał uzależniający. Doświadczenia przedstawiane na stronach internetowych przez osoby używające tę substancję wskazują na to, że jej szkodliwe działanie przypomina zatrucie ketaminą. Do skutków używania tej substancji zalicza się ciężkie wymioty, problemy z oddychaniem, napady, dezorientację, niepokój, katatonię, agresję, halucynacje, paranoję i psychozę. Ponadto ostre zatrucie metoksetaminą może mieć skutki wywoływane przez środki pobudzające (pobudzenie, częstoskurcz i nadciśnienie) i wpływ na mózg, których nie oczekuje się w przypadku ostrego zatrucia ketaminą.
(27)
Dwadzieścia przypadków śmierci związanych z metoksetaminą zostało zgłoszonych przez sześć państw członkowskich, w których substancję tę wykryto w próbkach pobranych pośmiertnie. Samą metoksetaminę lub w połączeniu z innymi substancjami wykryto w 20 przypadkach zatruć bez skutku śmiertelnego zgłoszonych przez pięć państw członkowskich. Jeżeli ta nowa substancja psychoaktywna stałaby się powszechniej dostępna i używana, konsekwencje dla zdrowia osób i zdrowia publicznego mogłyby być znaczące.
(28)
Od listopada 2010 r. przypadki wykrycia metoksetaminy zgłosiły dwadzieścia trzy państwa członkowskie oraz Norwegia i Turcja. Z informacji wynika, że metoksetamina jest sprzedawana i używana jako substancja samodzielna, lecz jest także sprzedawana jako „legalny” zamiennik ketaminy przez detalistów internetowych, sklepy z dopalaczami i ulicznych dilerów.
(29)
W Unii dokonano konfiskat wielokilogramowych ilości proszku, jednak nie ma informacji na temat ewentualnego udziału przestępczości zorganizowanej. Produkcja metoksetaminy nie wymaga specjalistycznego wyposażenia.
(30)
Dane dotyczące wskaźnika używania tej substancji ograniczają się do niereprezentatywnych badań przeprowadzonych w dwóch państwach członkowskich. Z badań tych wynika, że wskaźnik używania metoksetaminy jest niższy niż w przypadku ketaminy. Z dostępnych informacji wynika, że substancja ta może być używana w wielu różnych miejscach, takich jak dom, bary, kluby nocne i festiwale muzyczne.
(31)
W sprawozdaniu na temat oceny zagrożeń ujawniono, że istnieje potrzeba przeprowadzenia dalszych badań w celu określenia zagrożeń zdrowotnych i społecznych, jakie stwarza metoksetamina. Dostępne dowody i informacje stanowią wystarczające uzasadnienie poddania metoksetaminy środkom kontroli w całej Unii. Na skutek zagrożeń dla zdrowia powodowanych przez tę substancję, udokumentowanych wykryciem jej w szeregu zgłoszonych przypadków śmiertelnych, faktu, że użytkownicy mogą użyć ją nieświadomie, oraz braku wartości medycznej lub medycznego zastosowania tej substancji metoksetaminę należy poddać środkom kontroli w całej Unii.
(32)
Ponieważ dziewięć państw członkowskich kontroluje metoksetaminę w ramach przepisów krajowych zgodnie z zobowiązaniami wynikającymi z konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych o substancjach psychotropowych z 1971 r., a dziewięć państw członkowskich stosuje inne środki prawne w celu kontroli tej substancji, poddanie jej środkom kontroli w całej Unii pomogłoby uniknąć pojawienia się przeszkód w transgranicznym egzekwowaniu prawa i współpracy sądowej, a także umożliwiłoby ochronę przed zagrożeniami, jakie mogą wystąpić w wyniku jej dostępności i używania.
(33)
Decyzja 2005/387/WSiSW zastrzega na rzecz Rady uprawnienia wykonawcze mające na celu szybkie i oparte na wiedzy fachowej reagowanie na poziomie Unii na pojawianie się nowych substancji psychoaktywnych wykrywanych i zgłaszanych przez państwa członkowskie, poprzez poddawanie tych substancji środkom kontroli w całej Unii. Ponieważ warunki i procedura rozpoczęcia wykonywania tych uprawnień wykonawczych zostały dopełnione, należy przyjąć decyzję wykonawczą, aby poddać 25I-NBOMe, AH-7921, MDPV i metoksetaminę kontroli w całej Unii,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Następujące nowe substancje psychoaktywne poddaje się środkom kontroli w całej Unii:
a)
2-(2,5-dimetoksy-4-jodofenylo)-N-(2-metoksybenzylo)etyloaminę (25I-NBOMe);
b)
3,4-dichloro-N-[(1-dimetyloamino)cykloheksylometylo]benzamid (AH-7921);
c)
1-(1,3-benzodioksylo-5-yl)-2-pirolidyno-1-ylpentan-1-on (MDPV);
d)
2-(3-metoksyfenylo)-2-(etyloamino)cykloheksanon (metoksetaminę).
Artykuł 2
Państwa członkowskie w terminie do dnia 2 października 2015 r. poddają zgodnie z ich prawodawstwem krajowym nowe substancje psychoaktywne, o których mowa w art. 1, środkom kontroli i sankcjom karnym przewidzianym w ich prawodawstwie zgodnie z zobowiązaniami w ramach konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych o substancjach psychotropowych z 1971 r.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 25 września 2014 r.