PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 721/2013
ze dne 22. července 2013,
kterým se mění prováděcí nařízení (EU) č. 405/2011, kterým se ukládá konečné vyrovnávací clo a s konečnou platností vybírá prozatímní clo uložené na dovoz některých tyčí a prutů z nerezavějící oceli pocházejících z Indie
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 597/2009 ze dne 11. června 2009 o ochraně před dovozem subvencovaných výrobků ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na článek 19 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh předložený Evropskou komisí po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
1. POSTUP
1.1 Předchozí šetření a stávající vyrovnávací opatření
(1)
V dubnu 2011 uložila Rada nařízením (EU) č. 405/2011 (2) (dále jen „konečné nařízení“) konečné vyrovnávací clo na dovoz některých tyčí a prutů z nerezavějící oceli, v současnosti kódů KN 7222 20 21, 7222 20 29, 7222 20 31, 7222 20 39, 7222 20 81 a 7222 20 89 pocházejících z Indie. Na šetření, které vedlo k přijetí konečného nařízení, se zde dále odkazuje jako na „původní šetření“.
(2)
Konečná opatření sestávala z valorických vyrovnávacích cel v rozmezí od 3,3 % do 4,3 % vztahujících se na dovoz od jednotlivě vyjmenovaných vývozců, ze 4,0% celní sazby uložené spolupracujícím společnostem, které nebyly zařazeny do vzorku, a ze zbytkové celní sazby ve výši 4,3 % uložené všem ostatním společnostem v Indii.
1.2 Zahájení částečného prozatímního přezkumu
(3)
Žádost o částečný prozatímní přezkum podala společnost Viraj Profiles Vpl. Ltd., vyvážející výrobce z Indie (dále jen „žadatel“). Žádost se omezovala jen na posouzení subvencování, pokud jde o žadatele. Žadatel poskytl důkazy prima facie, že okolnosti týkající se subvencování, na jejichž základě byla uložena opatření, se významně změnily a že tyto změny jsou trvalé povahy.
(4)
Poté, co Komise po konzultaci s poradním výborem stanovila, že existují dostatečné důkazy odůvodňující zahájení částečného prozatímního přezkumu, informovala prostřednictvím oznámení zveřejněného dne 9. srpna 2012 v Úředním věstníku Evropské unie (3) (dále jen „oznámení o zahájení přezkumu“) o zahájení částečného prozatímního přezkumu v souladu s článkem 19 základního nařízení, který se omezí na posouzení subvencování, pokud jde o žadatele.
1.3 Období přezkumného šetření
(5)
Přezkumné šetření subvencování se týkalo období od 1. července 2011 do 30. června 2012 (dále jen „období přezkumného šetření“).
1.4 Strany dotčené šetřením
(6)
Komise oficiálně informovala žadatele, vládu Indie a Sdružení EUROFER jako zástupce výrobního odvětví Unie v původním šetření (dále jen „výrobní odvětví Unie“) o zahájení šetření v rámci částečného prozatímního přezkumu. Zúčastněným stranám byla poskytnuta příležitost písemně předložit svá stanoviska a podat žádosti o slyšení ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení řízení.
(7)
Písemné a ústní připomínky předložené stranami v době zahájení řízení byly zváženy a popřípadě zohledněny.
(8)
K získání informací, které Komise považovala ke svému šetření za nezbytné, zaslala žadateli dotazník. Kromě toho zaslala dotazník také indické vládě.
(9)
Odpovědi na dotazník došly od žadatele a od indické vlády.
(10)
Komise si vyžádala a ověřila veškeré informace, které považovala za nezbytné ke zjištění subvencování. Uskutečnily se inspekce na místě v prostorách žadatele.
2. DOTČENÝ VÝROBEK
(11)
Výrobek, který je předmětem přezkumu, je tentýž výrobek jako výrobek ve smyslu definice v původním šetření, totiž tyče a pruty z nerezavějící oceli, po tváření za studena nebo povrchové úpravě za studena již dále neopracované, jiné než tyče a pruty s kruhovým příčným průřezem o průměru 80 mm nebo větším, v současnosti kódů KN 7222 20 21, 7222 20 29, 7222 20 31, 7222 20 39, 7222 20 81 a 7222 20 89, pocházející z Indie.
3. SUBVENCOVÁNÍ
3.1 Úvod
(12)
Na základě informací, které předložila indická vláda a zúčastněné strany, a na základě odpovědí na dotazník Komise byly prošetřeny následující režimy, které žadatel údajně využíval:
a)
režim podpory vývozu kapitálového zboží;
b)
režim pro subjekty orientované na vývoz;
c)
režim vývozních úvěrů.
(13)
Režimy uvedené pod písmeny a) a b) vycházejí ze zákona o zahraničním obchodu z roku 1992 (zákon č. 22/1992), který vstoupil v platnost dne 7. srpna 1992 (dále jen „zákon o zahraničním obchodu“). Zákon o zahraničním obchodu opravňuje indickou vládu k vydávání vyhlášek týkajících se vývozní a dovozní politiky. Ty jsou shrnuty v dokumentu nazvaném „Dokumenty o politice zahraničního obchodu“, který ministerstvo obchodu vydává jednou za pět let a pravidelně ho aktualizuje. Dokument o politice zahraničního obchodu, který se týká období přezkumného šetření, má název „Politika zahraničního obchodu v období 2009-2014“. Indická vláda kromě toho stanoví postupy, jimiž se politika zahraničního obchodu v letech 2009-2014 řídí, v publikaci „Příručka postupů, svazek I“, která se pravidelně aktualizuje.
(14)
Režim vývozních úvěrů uvedený výše pod písmenem c) vychází z paragrafů 21 a 35 A zákona o regulaci bankovnictví z roku 1949, který umožňuje indické národní bance Reserve Bank of India dávat komerčním bankám pokyny v oblasti vývozních úvěrů.
(15)
Na základě tvrzení výrobního odvětví Unie Komise dále zkoumala, zda žadatel:
a)
využíval režim osvobození od daně z elektřiny;
b)
využíval místní subvenční programy státu Maháráštra;
c)
využíval výhod plynoucích z levnějších vstupů;
d)
využíval pobídek týkajících se výroby a distribuce energie;
e)
využíval výhod z nákupu levných surovin od zahraničních společností ve spojení.
(16)
Komise rovněž ověřila, že tyto režimy, které byly prošetřeny v původním šetření:
a)
režim Duty Entitlement Passbook;
b)
režim Advanced Authorization Scheme,
žadatel stále nevyužívá.
3.2 Zjištění
3.2.1 Režim podpory vývozu kapitálového zboží
(17)
Šetřením bylo zjištěno, že žadatel tento režim během období přezkumného šetření využíval. Bylo však zjištěno, že získané pobídky na úrovni 0,02 % byly zanedbatelné. Proto byl učiněn závěr, že není nutné dále hodnotit napadnutelnost tohoto režimu.
3.2.2 Režim pro subjekty orientované na vývoz
(18)
Bylo zjištěno, že žadatel měl status subjektu orientovaného na vývoz a v období přezkumného šetření dostával subvence v rámci tohoto režimu.
(19)
Co se týče tohoto režimu, společnost tvrdila, že Komise by se měla odchýlit od způsobu výpočtu výhody poskytované v rámci režimu pro subjekty orientované na vývoz, který byl použit v původním šetření. Společnost tvrdila, že s některými výhodami v rámci režimu pro subjekty orientované na vývoz by se mělo zacházet jako s přípustným systémem navracení cla ve smyslu přílohy II a III základního nařízení, a neměly by proto být napadnutelné.
(20)
Jelikož však bylo zjištěno, že bez ohledu na to, jaká metoda výpočtu se použije, míra subvence zjištěná s ohledem na tento režim nebude vyšší než 0,22 %, tj. celkové rozpětí subvence bude pod minimální úrovní, bylo rozhodnuto dále toto tvrzení neanalyzovat v rámci tohoto přezkumného šetření.
3.2.3 Režim exportních úvěrů
(21)
Bylo zjištěno, že žadatel tento režim v období přezkumného šetření nevyužíval.
3.2.4 Režim osvobození od daně z elektřiny
(22)
Šetřením bylo zjištěno, že žadatel tento režim během období přezkumného šetření využíval. Bylo však zjištěno, že získané pobídky byly zanedbatelné. Proto byl učiněn závěr, že není nutné dále hodnotit napadnutelnost tohoto režimu.
3.2.5 Místní subvenční programy státu Maháráštra
(23)
Bylo zjištěno, že žadatel tyto programy v období přezkumného šetření nevyužíval.
3.2.6 Ostatní
(24)
Šetření neodhalilo žádné další výhody pro žadatele v období přezkumného šetření, které by se týkaly podmínek nákupu surovin a energie a které by znamenaly finanční příspěvek indické vlády, a mohly by proto být považovány za subvence ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) a čl. 3 odst. 2 základního nařízení. Proto byla tvrzení výrobního odvětví Unie uvedená v 15. bodě odůvodnění pod písmeny c) až e) shledána v rámci tohoto přezkumu nepodstatnými.
4. VÝŠE NAPADNUTELNÝCH SUBVENCÍ
(25)
Připomíná se, že původní šetření stanovilo hodnotově vyjádřenou výši napadnutelných subvencí pro žadatele na 4,3 %.
(26)
Bylo zjištěno, že v období přezkumného šetření činila hodnotově vyjádřená výše napadnutelných subvencí pro žadatele, vyplývající pouze z jednoho režimu subvencování, 0,22 %.
(27)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem se dospělo k závěru, že míra subvencování žadatele - dotčeného vyvážejícího výrobce - se snížila.
(28)
Rovněž se zkoumalo, zda lze změnu okolností, pokud jde o zkoumané režimy, považovat za změnu trvalé povahy.
(29)
Jak již bylo uvedeno, pokud jde o režim podpory vývozu kapitálového zboží, zjištění učiněná během tohoto prozatímního přezkumu potvrdila zjištění původního šetření, kdy bylo konstatováno, že subvence poskytnutá v rámci tohoto režimu je nevýznamná.
(30)
Kromě toho při předchozím šetření vyplývala hlavní výhoda z režimu pro podniky orientované na vývoz, ale během období přezkumného šetření se výhoda v rámci tohoto režimu výrazně snížila. Byly získány důkazy o tom, že tato změna je trvalé povahy, neboť se vztahuje k snížení celní sazby na nerezový ocelový šrot a feronikl, což jsou dvě hlavní suroviny používané žadatelem při výrobě dotčeného výrobku.
5. VYROVNÁVACÍ OPATŘENÍ
(31)
Z výše uvedeného vyplývá, že žadatel bude nadále příjemcem subvencí ve výši, která je pod minimální úrovní. Proto se považuje za vhodné změnit vyrovnávací celní sazbu použitelnou na žadatele, a zohlednit tak aktuální úroveň subvencování. Tato celní sazba by měla být pro žadatele stanovena na 0 %.
(32)
Pokud jde o celní sazbu, která se v současnosti uplatňuje na dovoz dotčeného výrobku od vyvážejících výrobců uvedených v příloze konečného nařízení, je třeba poznamenat, že současné podrobné podmínky prošetřovaných programů a jejich napadnutelnost se od předchozího šetření nezměnily. Neexistuje tedy žádný důvod pro nový výpočet sazeb subvencí a celních sazeb těchto společností. Proto celní sazby, které se vztahují na společnosti uvedené v příloze konečného nařízení, by měly zůstat beze změny.
(33)
Pokud jde o celní sazbu všech ostatních společností, je třeba upozornit, že v rámci původního šetření byla její úroveň stanovena na úrovni nejvyššího individuálního rozpětí subvence zjištěného u společností zařazených do vzorku. Odpovídalo to rozpětí subvence žadatele. Vzhledem k tomu, že po tomto prozatímním přezkumu se rozpětí žadatele změnilo, měla by se sazba pro všechny ostatní společnosti změnit a stanovit na úrovni dalšího nejvyššího rozpětí subvence. Vzhledem k tomu, že další nejvyšší sazba je ta, která se vztahuje na společnosti uvedené v příloze, měla by být stanovena celní sazba pro všechny ostatní společnosti na této úrovni, tj. 4 %.
6. POSKYTNUTÍ INFORMACÍ
(34)
Indická vláda a ostatní zúčastněné strany byly informovány o zásadních skutečnostech a úvahách, na jejichž základě se Komise rozhodla navrhnout změnu celní sazby platné pro žadatele.
(35)
Písemné a ústní připomínky předložené zúčastněnými stranami byly posouzeny a případně zohledněny.
(36)
Všechny zúčastněné strany, které o to požádaly a prokázaly, že mají zvláštní důvody ke slyšení, byly vyslechnuty,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
V článku 1 prováděcího nařízení (EU) č. 405/2011 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Sazba konečného vyrovnávacího cla použitelná na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením je pro výrobky popsané v odstavci 1 a vyrobené níže uvedenými společnostmi stanovena takto:
Společnost
Clo (v %)
Doplňkový kód TARIC
Chandan Steel Ltd., Mumbai
3,4
B002
Venus Wire Industries Pvt. Ltd, Mumbai;
Precision Metals, Mumbai;
Hindustan Inox Ltd., Mumbai;
Sieves Manufacturer India Pvt. Ltd., Mumbai
3,3
B003
Viraj Profiles Vpl. Ltd, Thane
0
B004
Společnosti uvedené v příloze
4,0
B005
Všechny ostatní společnosti
4,0
B999“
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 22. července 2013.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 721/2013
z dnia 22 lipca 2013 r.
zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 405/2011 nakładające ostateczne cło wyrównawcze i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych sztab i prętów ze stali nierdzewnej pochodzących z Indii
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 19,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. PROCEDURA
1.1. Poprzednie dochodzenie i obowiązujące środki wyrównawcze
(1)
W kwietniu 2011 r. Rada nałożyła rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 405/2011 (2) („rozporządzenie w sprawie ceł ostatecznych”) ostateczne cło wyrównawcze na przywóz niektórych sztab i prętów ze stali nierdzewnej obecnie objętych kodami CN 7222 20 21, 7222 20 29, 7222 20 31, 7222 20 39, 7222 20 81 i 7222 20 89 oraz pochodzących z Indii. Dochodzenie, które doprowadziło do przyjęcia rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych, zwane jest dalej „dochodzeniem pierwotnym”.
(2)
Środki ostateczne przyjęły formę cła wyrównawczego ad valorem wynoszącego od 3,3 % do 4,3 % nałożonego na przywóz od indywidualnie wskazanych eksporterów, cła wynoszącego 4,0 % nałożonego na współpracujące przedsiębiorstwa nieobjęte próbą oraz cła rezydualnego wynoszącego 4,3 % nałożonego na wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa w Indiach.
1.2. Wszczęcie częściowego przeglądu okresowego
(3)
Wniosek o dokonanie częściowego przeglądu okresowego został złożony przez przedsiębiorstwo Viraj Profiles Vpl. Ltd., producenta eksportującego zlokalizowanego w Indiach („wnioskodawca”). Zakres wniosku ograniczony był do zbadania subsydiowania w odniesieniu do wnioskodawcy. Wnioskodawca przedstawił dowody prima facie świadczące o tym, że znacząco zmieniły się okoliczności dotyczące subsydiowania, na podstawie których wprowadzono środki, i że zmiany te mają charakter trwały.
(4)
Ustaliwszy, po konsultacji z Komitetem Doradczym, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie częściowego przeglądu okresowego, Komisja ogłosiła w dniu 9 sierpnia 2012 r. w drodze zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3) („zawiadomienie o wszczęciu”) wszczęcie częściowego przeglądu okresowego zgodnie z art. 19 rozporządzenia podstawowego, ograniczonego do zbadania subsydiowania w odniesieniu do wnioskodawcy.
1.3. Okres objęty dochodzeniem przeglądowym
(5)
Dochodzenie przeglądowe w sprawie subsydiowania objęło okres od dnia 1 lipca 2011 r. do dnia 30 czerwca 2012 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”).
1.4. Strony zainteresowane dochodzeniem
(6)
Komisja oficjalnie powiadomiła wnioskodawcę, władze publiczne Indii i EUROFER reprezentującą przemysł unijny w dochodzeniu pierwotnym („przemysł unijny”) o wszczęciu dochodzenia w ramach częściowego przeglądu okresowego. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu.
(7)
Przedłożone przez strony, w momencie wszczęcia postępowania, pisemne i ustne uwagi zostały rozpatrzone i w stosownych przypadkach wzięte pod uwagę.
(8)
W celu uzyskania informacji niezbędnych w dochodzeniu Komisja przesłała wnioskodawcy kwestionariusz. Poza tym kwestionariusz przesłano również władzom publicznym Indii.
(9)
Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od wnioskodawcy i władz publicznych Indii.
(10)
Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszystkie informacje uznane za niezbędne do ustalenia subsydiowania. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie wnioskodawcy:
2. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM
(11)
Produkt objęty przeglądem to ten sam produkt, który zdefiniowano w dochodzeniu pierwotnym, a mianowicie sztaby i pręty ze stali nierdzewnej, nieobrobione więcej niż gięte na zimno lub wykończone na zimno, inne niż sztaby i pręty o okrągłym przekroju poprzecznym o średnicy nie mniejszej niż 80 mm, obecnie objęte kodami CN 7222 20 21, 7222 20 29, 7222 20 31, 7222 20 39, 7222 20 81 i 7222 20 89 oraz pochodzące z Indii.
3. SUBSYDIOWANIE
3.1. Wprowadzenie
(12)
Na podstawie informacji przedłożonych przez władze publiczne Indii i zainteresowane strony oraz w oparciu o odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu Komisji przebadano następujące programy, co do których istnieje domniemanie, że korzystał z nich wnioskodawca:
a)
program „Export Promotion Capital Goods” („EPCGS”);
b)
program „Export Oriented Units” („EOU”);
c)
program „Export Credit” („ECS”).
(13)
Programy wymienione w lit. a) i b) oparte są na Foreign Trade (Development and Regulation) Act 1992 (nr 22 z 1992 r.) (Ustawie o handlu zagranicznym (rozwój i regulacja) z 1992 r.), która weszła w życie w dniu 7 sierpnia 1992 r. („Ustawa o handlu zagranicznym”). W Ustawie o handlu zagranicznym upoważnia się władze publiczne Indii do publikowania zawiadomień dotyczących polityki eksportowej i importowej. Ich streszczenia publikowane są w dokumentach „Foreign Trade Policy” („Polityka handlu zagranicznego”), które ministerstwo handlu wydaje co pięć lat i regularnie uaktualnia. Dokument „Foreign Trade Policy” właściwy dla ODP to „Foreign Trade Policy 2009-2014” („FTP 09-14”). Ponadto władze publiczne Indii w „Podręczniku procedur, tom I” („HOP I 09-14”) przedstawiły również procedury, które regulują FTP 09-14; podręcznik procedur jest regularnie aktualizowany.
(14)
Program ECS wymieniony wyżej w lit. c) jest oparty na sekcjach 21 i 35A Banking Regulation Act (Ustawy o regulacji bankowości) z 1949 r., która umożliwia Bankowi Rezerw Indii (Reserve Bank of India) kierowanie działalnością banków komercyjnych w dziedzinie kredytów eksportowych.
(15)
Ponadto w następstwie zarzutów złożonych przez przemysł unijny Komisja zbadała, czy wnioskodawca:
a)
korzystał z programu „Electricity Duty Exemption” („EDES”);
b)
korzystał z lokalnych programów subsydiowania stanu Maharasztra;
c)
korzystał z dostaw materiałów do produkcji za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia;
d)
korzystał z zachęt odnoszących się do wytwarzania i dystrybucji energii;
e)
korzystał z zakupów tanich surowców od powiązanych przedsiębiorstw off-shore.
(16)
Ponadto Komisja zweryfikowała, czy z następujących programów zbadanych w pierwotnym dochodzeniu:
a)
programu „Duty Entitlement Passbook” („DEPBS”);
b)
programu „Advance Authorisation” („AAS”)
wnioskodawca nadal nie korzysta.
3.2. Ustalenia
3.2.1. Program „Export Promotion Capital Goods”
(17)
W toku dochodzenia wykazano, że wnioskodawca korzystał z tego programu w ODP. Stwierdzono jednak, że otrzymane zachęty były nieznaczne i wyniosły 0,02 %. W związku z powyższym uznano, że nie jest konieczne dalsze badanie czy program ten wymaga stosowania środków wyrównawczych.
3.2.2. Program „Export Oriented Units”
(18)
Ustalono, że wnioskodawca posiadał status jednostki zorientowanej na wywóz (EOU) i otrzymywał subsydia w ramach tego programu w ODP.
(19)
W odniesieniu do tego programu przedsiębiorstwo wskazało, że Komisja powinna zmienić zastosowaną w pierwotnym dochodzeniu metodę obliczania korzyści uzyskanej w ramach programu EOU. Przedsiębiorstwo stwierdziło, że niektóre korzyści w ramach programu EOU powinny być traktowane jako dopuszczalny system zwrotu ceł w rozumieniu załącznika II i III rozporządzenia podstawowego, a zatem nie powinny stanowić podstawy środków wyrównawczych.
(20)
Biorąc jednak pod uwagę ustalenie, że niezależnie od zastosowanej metody obliczenia stopa subsydiowania określona w odniesieniu do tego programu nie przekroczyłaby 0,22 %, co doprowadziłoby do ogólnego marginesu subsydium poniżej poziomu de minimis, podjęto decyzję o nierozpatrywaniu tego wniosku w kontekście obecnego dochodzenia przeglądowego.
3.2.3. Program „Export Credit”
(21)
Stwierdzono, że wnioskodawca nie korzystał z tego programu w ODP.
3.2.4. Program „Electricity Duty Exemption”
(22)
W toku dochodzenia wykazano, że wnioskodawca korzystał z tego programu w ODP. Stwierdzono jednak, że otrzymane zachęty były nieznaczne. W związku z powyższym uznano, że nie jest konieczne dalsze badanie, czy program ten wymaga stosowania środków wyrównawczych.
3.2.5. Lokalne programy subsydiowania stanu Maharasztra
(23)
Stwierdzono, że wnioskodawca nie korzystał z tych programów w ODP.
3.2.6. Pozostałe korzyści
(24)
W toku dochodzenia nie wykazano żadnych innych korzyści na rzecz wnioskodawcy w ODP odnoszących się do warunków zakupu surowców i energii, które wiązałyby się z wkładem finansowym władz publicznych Indii i mogły w konsekwencji być traktowane jako subsydia w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) i art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. W związku z powyższym zarzuty przemysłu unijnego wskazane w motywie 15 lit. c)-e) uznano za bezpodstawne w kontekście obecnego przeglądu.
4. KWOTA SUBSYDIÓW STANOWIĄCYCH PODSTAWĘ ŚRODKÓW WYRÓWNAWCZYCH
(25)
Przypomina się, że w toku dochodzenia pierwotnego ustalono stawkę subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych dotyczących wnioskodawcy wyrażoną ad valorem i wynoszącą 4,3 %.
(26)
W ODP ustalono, że stawka subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych dotyczących wnioskodawcy, wyrażona ad valorem i wynikająca z tylko jednego programu subsydiowania, wyniosła 0,22 %.
(27)
Biorąc powyższe pod uwagę, uznaje się, że poziom subsydiowania w odniesieniu do objętego postępowaniem wnioskującego producenta eksportującego obniżył się.
(28)
Zbadano również, czy zmiana okoliczności w odniesieniu do badanych programów może zostać uznana za mającą trwały charakter.
(29)
Jak wskazano powyżej, ustalenia dotyczące programu EPCGS poczynione w toku obecnego przeglądu okresowego potwierdziły ustalenia wynikające z dochodzenia pierwotnego, w którym subsydia przyznane w ramach tego programu uznano za nieznaczne.
(30)
Ponadto o ile w dochodzeniu pierwotnym główna korzyść została przyznana wnioskodawcy w ramach programu EOU, o tyle w ODP korzyść w ramach tego programu zmniejszyła się. Dowody potwierdziły, że zmiana ta ma trwały charakter, ponieważ odnosi się do obniżonego poziomu stawek celnych wobec złomu stali nierdzewnej i żelazoniklu - dwóch głównych surowców stosowanych przez wnioskodawcę do produkcji produktu objętego postępowaniem.
5. ŚRODKI WYRÓWNAWCZE
(31)
Na podstawie powyższych ustaleń istnieją przesłanki, że wnioskodawca w przyszłości nadal będzie otrzymywał subsydia w kwocie będącej poniżej poziomu de minimis. Dlatego też uważa się za właściwe zmienienie stawki cła wyrównawczego stosowanej wobec wnioskodawcy w celu odzwierciedlenia obecnego poziomu subsydiowania. Stawkę tą powino się ustalić się na poziomie 0 % w przypadku wnioskodawcy.
(32)
W odniesieniu do obowiązującej stawki cła stosowanej wobec przywozu produktu objętego postępowaniem od producentów eksportujących wymienionych w załączniku do rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych należy zauważyć, że obecne szczegółowe ustalenia badanych programów i konieczność zastosowania środków wyrównawczych nie zmieniły się od poprzedniego dochodzenia. Z tego względu nie ma powodów do przeliczenia wartości subsydiów i stawek celnych obowiązujących względem tych przedsiębiorstw. W związku z tym stawki celne obowiązujące przedsiębiorstwa wymienione w załączniku do rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych pozostają niezmienione.
(33)
W odniesieniu do stawki celnej obowiązującej wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa należy wskazać, że w toku dochodzenia pierwotnego została ona określona na poziomie najwyższego indywidualnego marginesu subsydium ustalonego dla przedsiębiorstw objętych próbą. Poziom ten odpowiadał marginesowi subsydium wnioskodawcy. Mając na uwadze, że margines wnioskodawcy uległ zmianie po obecnym przeglądzie okresowym, stawka dotycząca wszystkich pozostałych przedsiębiorstw powinna zostać zmieniona i ustalona na poziomie kolejnego najwyższego marginesu subsydium. Ponieważ kolejna najwyższa stawka to stawka mająca zastosowanie do przedsiębiorstw wymienionych w załączniku, stawkę cła dla wszystkich pozostałych przedsiębiorstw należy ustalić na tym poziomie, tj. 4 %.
6. UJAWNIENIE USTALEŃ
(34)
Władze publiczne Indii i pozostałe zainteresowane strony zostały poinformowane o zasadniczych faktach i okolicznościach, w oparciu o które zamierzano zaproponować zmianę stawki celnej mającej zastosowanie do wnioskodawcy.
(35)
Przedłożone przez strony pisemne i ustne uwagi zostały rozpatrzone i w stosownych przypadkach wzięte pod uwagę.
(36)
Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Artykuł 1 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (EU) nr 405/2011 otrzymuje brzmienie:
„2. Stawka ostatecznego cła wyrównawczego, mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, jest następująca dla produktów opisanych w ust. 1 i wytworzonych przez poniższe przedsiębiorstwa:
Przedsiębiorstwo
Cło (w %)
Dodatkowy kod TARIC
Chandan Steel Ltd., Mumbai
3,4
B002
Venus Wire Industries Pvt. Ltd, Mumbai;
Precision Metals, Mumbai;
Hindustan Inox Ltd., Mumbai;
Sieves Manufacturer India Pvt. Ltd., Mumbai
3,3
B003
Viraj Profiles Vpl. Ltd, Thane
0
B004
Przedsiębiorstwa wymienione w załączniku
4,0
B005
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
4,0
B999”
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskie.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 22 lipca 2013 r.