NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 600/2014
ze dne 15. května 2014
o trzích finančních nástrojů a o změně nařízení (EU) č. 648/2012
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 114 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropské centrální banky (1),
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (2),
v souladu s řádným legislativním postupem (3),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nedávná finanční krize odhalila v oblasti transparentnosti finančních trhů slabá místa, která mohou přispět ke škodlivým socio-ekonomickým důsledkům. Posílení transparentnosti je jednou ze společných zásad pro posílení finančního systému, jak potvrdilo také prohlášení čelných představitelů skupiny G20 přijaté v Londýně dne 2. dubna 2009. Za účelem posílení transparentnosti a zlepšení fungování vnitřního trhu s finančními nástroji by měl být zaveden nový rámec stanovující jednotné požadavky na transparentnost obchodů na trzích s finančními nástroji. Tento rámec by měl stanovit komplexní pravidla pro širokou škálu finančních nástrojů. Měl by doplnit požadavky na transparentnost pokynů a obchodů s akciemi stanovené směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2004/39/ES (4).
(2)
Skupina na vysoké úrovni pro finanční dohled v EU, které předsedal Jacques de Larosière, vyzvala Unii k vytvoření harmonizovanějšího souboru předpisů v oblasti finanční regulace. V souvislosti s budoucí evropskou dohledovou architekturou zasedání Evropské rady ve dnech 18. a 19. června 2009 zdůraznilo potřebu vytvořit jednotný evropský soubor pravidel, který by se vztahoval na všechny finanční instituce na vnitřním trhu.
(3)
V důsledku toho by se nová legislativa měla skládat ze dvou různých právních nástrojů: směrnice a tohoto nařízení. Oba právní nástroje by měly společně tvořit právní rámec upravující požadavky na investiční podniky, regulované trhy a poskytovatele služeb hlášení údajů. Toto nařízení by tedy mělo být vykládáno společně s uvedenou směrnicí. Potřeba vytvořit jednotný soubor pravidel pro všechny instituce ohledně určitých požadavků a vyhnout se možné regulatorní arbitráži stejně jako poskytnout účastníkům trhu větší právní jistotu a snížit složitost regulace opodstatňuje použití právního základu, který dovoluje přijmout nařízení. S cílem odstranit zbývající překážky obchodu a významná narušení hospodářské soutěže, které pramení z rozdílností mezi vnitrostátními právními řády, a zabránit vzniku dalších možných překážek obchodu a významných narušení hospodářské soutěže je nezbytné přijmout nařízení, které by zavedlo jednotná pravidla použitelná ve všech členských státech. Takovýto přímo použitelný právní akt má za cíl rozhodujícím způsobem přispět k hladkému fungování vnitřního trhu, a měl by tedy vycházet z článku 114 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“) vykládaného v souladu s ustálenou judikaturou Soudního dvora Evropské unie.
(4)
Směrnice 2004/39/ES stanovila pravidla pro předobchodní a poobchodní transparentnost obchodování s akciemi přijatými k obchodování na regulovaném trhu a pro hlášení obchodů s finančními nástroji přijatými k obchodování na regulovaném trhu příslušným orgánům. Směrnici je nutné přepracovat s cílem vhodně reagovat na vývoj na finančních trzích a kvůli řešení slabých míst a vyplnění mezer, které se mimo jiné projevily během krize finančních trhů.
(5)
Ustanovení týkající se požadavků na transparentnost obchodů a transparentnost regulace by měla mít formu přímo použitelných právních předpisů uplatňovaných na všechny investiční podniky, které by se měly řídit jednotnými pravidly na všech trzích Unie, aby bylo zajištěno jednotné uplatňování jednotného regulačního rámce, aby se posílila důvěra v transparentnost trhů v celé Unii, aby se snížila složitost regulace a náklady investičních podniků na dodržování předpisů, zejména u finančních institucí působících přeshraničně, a aby se přispělo k odstranění narušení hospodářské soutěže. Přijetí nařízení, které zajistí přímou použitelnost, je nejvhodnější pro dosažení uvedených cílů na poli regulace a pro zajištění jednotných podmínek tím, že zamezí vzniku lišících se vnitrostátních požadavků, k nimž by vedlo provedení směrnice.
(6)
Je důležité zajistit, aby obchodování s finančními nástroji probíhalo co nejvíce v organizovaných systémech a aby byly tyto systémy řádně regulovány. Na základě směrnice 2004/39/ES se rozvinuly určité systémy obchodování, které nebyly řádně zachyceny regulačním režimem. Všechny systémy obchodování s finančními nástroji, jako jsou např. entity známé jako sítě párování pokynů, by měly být do budoucna řádně regulovány a měly by být povoleny v rámci jednoho z typů mnohostranných obchodních systémů nebo jakožto systematický internalizátor na základě podmínek stanovených v tomto nařízení a ve směrnici 2014/65/EU (5).
(7)
Měly by být upřesněny a i nadále vzájemně úzce sladěny definice regulovaného trhu a mnohostranného obchodního systému (MTF) tak, aby bylo zřejmé, že účinně plní stejnou funkci organizovaného obchodování. Definice by měly vyloučit dvoustranné systémy, ve kterých investiční podnik vstupuje do každého obchodu na vlastní účet, a to i jako protistrana, jež nenese riziko a vstupuje mezi kupujícího a prodávajícího. Regulovaným trhům a mnohostranným obchodním systémům by nemělo být dovoleno provádět pokyny na účet zákazníka za použití svého vlastního kapitálu. Pojem „systém“ zahrnuje jak veškeré trhy, které jsou tvořeny souborem pravidel a platformou pro obchodování, tak trhy, jež fungují pouze na základě souboru pravidel. Regulované trhy a mnohostranné obchodní systémy nemusí být provozovateli „technického“ systému pro párování pokynů a mělo by jim být umožněno provozovat jiné obchodní protokoly, včetně systémů, v nichž uživatelé mohou obchodovat oproti kotacím, které požadují od více poskytovatelů. Trh, který je tvořen pouze souborem pravidel, jenž upravuje aspekty týkající se členství, přijímání nástrojů k obchodování, obchodování mezi členy, povinnosti týkající se hlášení a případně transparentnosti, je regulovaným trhem nebo mnohostranným obchodním systémem ve smyslu tohoto nařízení a obchody uzavřené podle uvedených pravidel se považují za uzavřené v systémech regulovaného trhu či v mnohostranném obchodním systému. Pojem „nákupní a prodejní zájmy“ je třeba chápat v širším smyslu, tedy tak, že zahrnuje pokyny, kotace a projevy zájmu.
Jeden z důležitých požadavků se týká povinnosti, aby byly tyto zájmy sdružovány v systému prostřednictvím závazných stanovených organizátorem systému. V důsledku toho budou tyto zájmy sdružovány podle pravidel systému nebo pomocí protokolů či vnitřních provozních postupů systému, včetně postupů obsažených v programovém vybavení počítačů. Pojmem „závazná pravidla“ se rozumí pravidla, která neponechávají regulovanému trhu nebo organizátorovi trhu nebo investičnímu podniku provozujícímu mnohostranný obchodní systém žádnou volnost v rozhodování o tom, jak se mohou zájmy vzájemně ovlivňovat. Uvedené definice vyžadují, aby se zájmy sdružovaly způsobem vedoucím k uzavření smlouvy, tedy aby realizace probíhala podle pravidel systému nebo pomocí protokolů či vnitřních provozních postupů systému.
(8)
S cílem zvýšit zvýšit transparentnost a účinnost finančních trhů v Unii a zajistit rovné podmínky pro různé obchodní systémy nabízející mnohostranné obchodní služby, je nezbytné zavést novou kategorii organizovaného obchodního systému (OTF) (uplatňující se na obchodní systémy) pro dluhopisy, strukturované finanční produkty, povolenky na emise a deriváty a zajistit, aby byla vhodně regulována a uplatňovala nediskriminační pravidla týkající se přístupu k tomuto systému. Tato nová kategorie je široce vymezena, a měla by tak nyní i v budoucnosti pokrýt všechny typy organizovaného provádění a sjednávání obchodů, které neodpovídají funkcím či regulativním specifikacím stávajících obchodních systémů. Je tedy třeba přijmout odpovídající organizační požadavky a pravidla transparentnosti, která podporují účinné určování cen. Tato nová kategorie zahrnuje systémy způsobilé pro obchodování s deriváty způsobilými ke clearingu a s dostatečně likvidními deriváty.
Neměla by zahrnovat nástroje, při kterých se nerealizuje či nesjednává žádný skutečný obchod, jako jsou například vývěsky používané k inzerci zájmu o prodeje či nákup, další subjekty shromažďující či sdílející možné zájmy o prodej či nákup, služby elektronického potvrzení po uzavření obchodu nebo komprese portfolií, jíž se snižují jiná než tržní rizika u stávajících portfolií derivátů, aniž se mění jejich tržní riziko. Kompresi portfolií může poskytovat celá škála podniků, které nejsou jako takové regulovány tímto nařízením nebo směrnicí 2014/65/EU, jako jsou např. ústřední protistrany, registry obchodních údajů, investiční podniky nebo organizátoři trhu. Je třeba vyjasnit, že v případě, že investiční podniky a organizátoři trhu provádějí kompresi portfolií, některá ustanovení tohoto nařízení a směrnice 2014/65/EU se na kompresi portfolia neuplatní. Vzhledem k tomu, že centrální depozitáři cenných papírů, v podléhají stejným požadavkům jako investiční podniky při poskytování určitých investičních služeb či výkonu určitých investičních činností neměla by se ustanovení tohoto nařízení a směrnice 2014/65/EU na podniky, které jimi nejsou upraveny, při provádění komprese portfolia.
(9)
Tato nová kategorie organizovaného obchodního systému doplní stávající typy obchodních systémů. Zatímco regulované trhy a mnohostranné obchodní systémy mají závazná pravidla pro provádění obchodů, organizátor organizovaného obchodního systému by měl provádět pokyny s základě volného uvážení s tím, že případně podléhá požadavkům předběžné transparentnosti a povinnosti nejlepšího způsobu provedení. Na obchody uzavírané v organizovaném obchodním systému organizovaném investičním podnikem či organizátorem trhu by se tedy měly vztahovat povinnosti v oblasti pravidel pro výkon činnosti, provedení za nejlepších podmínek a nakládání s pokyny zákazníků. Organizátor trhu s povolením k provozování organizovaného obchodního systému by měl mimoto dodržovat ustanovení kapitoly 1 směrnice 2014/65/EU, pokud jde o podmínky a postupy pro udělování povolení investičním podnikům. Investiční podnik nebo organizátor trhu provozující organizovaný obchodní systém by se měl řídit svým uvážením na dvou úrovních: zaprvé, pokud se bude rozhodovat o zadání pokynu v organizovaném obchodním systému nebo o jeho opětovném stažení a zadruhé, pokud se bude rozhodovat o tom, že nespáruje konkrétní pokyn s pokyny dostupnými v systému v určitý okamžik, je-li to v souladu s konkrétními pokyny zákazníků a s povinností nejlepšího způsobu provedení.
V případě systému, který kříží pokyny zákazníků, by měl mít organizátor možnost rozhodnout, zda, kdy a v jakém objemu chce spárovat dva či více pokynů v daném systému. V souladu s čl. 20 odst. 1, 2, 4 a 5 směrnice 2014/65/EU a aniž je dotčen čl. 20 odst. 3 směrnice 2014/65/EU by měl podnik mít možnost usnadnit jednání mezi zákazníky s cílem sloučit dva či více potenciálně slučitelných obchodních zájmů do jednoho obchodu. Na obou úrovních vlastního uvážení musí organizátor organizovaného obchodního systému plnit své povinnosti podle článků 18 a 27 směrnice 2014/65/EU. Organizátor trhu nebo investiční podnik provozující organizovaný obchodní systém uživatelům daného obchodního systému by měl jasně oznámit, za jakých podmínek se budou řídit svým uvážením. Protože však organizovaný obchodní systém představuje skutečnou obchodní platformu, měl by být organizátor platformy neutrální. Investiční podnik nebo organizátor trhu provozující organizovaný obchodní systém by proto měli podléhat požadavkům týkajícím se nediskriminačního provádění a jak investiční podnik, či organizátor trhu provozující organizovaný obchodní systém, tak jakýkoli jiný subjekt, který je součástí téže skupiny nebo právnické osoby jako investiční podnik nebo organizátor trhu, by neměli mít možnost provádět pokyny na účet zákazníka v rámci organizovaného obchodního systému za použití vlastního kapitálu.
Za účelem snazšího provedení jednoho nebo více pokynů zákazníků týkajících se dluhopisů, strukturovaných finančních produktů, povolenek na emise a derivátů, u nichž byla podle článku 5 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 648/2012 (6) stanovena povinnost clearingu, bude moci organizátor organizovaného obchodního systému přistoupit ke „spárování pokynů na vlastní účet“ ve smyslu směrnice 2014/65/EU, pokud s tím zákazník souhlasil. Pokud se jedná o veřejnoprávní dluhopisy, pro které neexistuje likvidní trh, měl by mít investiční podnik či organizátor trhu provozující organizovaný obchodní systém možnost provádět obchodování na vlastní účet, které není obchodováním na základě spárování pokynů na vlastní účet. Při párování pokynů na vlastní účet musí být dodrženy veškeré požadavky na předobchodní a poobchodní transparentnost i povinnosti nejlepšího způsobu provedení. Organizátor organizovaného obchodního systému nebo jakýkoli subjekt, který je součástí téže skupiny nebo právnické osoby jako investiční podnik nebo organizátor trhu, by neměl v organizovaném obchodním systému, který sám provozuje, jednat jako systematický internalizátor. Organizátor organizovaného obchodního systému by rovněž měl v oblasti řádného řízení případných střetů zájmů podléhat stejným povinnostem jako mnohostranný obchodní systém.
(10)
Veškeré organizované obchodování by mělo probíhat v regulovaných systémech a mělo by být plně transparentní jak před uskutečněním, tak po uskutečnění obchodu. Vhodně nastavené požadavky na transparentnost se tudíž musí vztahovat na všechny druhy obchodních systémů a na všechny finanční nástroje, se kterými se v těchto systémech obchoduje.
(11)
K zajištění většího objemu obchodování na regulovaných obchodních systémech a u systematických internalizátorů by měla být do tohoto nařízení začleněna povinnost investičních podniků obchodovat akcie přijaté k obchodování na regulovaném trhu či obchodované v obchodním systému. Tato obchodní povinnost investičním podnikům ukládá, aby prováděly veškeré obchody (včetně obchodů prováděných na vlastní účet a obchodování při provádění pokynů na účet zákazníka) na regulovaném trhu, v mohostranném obchodním systému, u systematického internalizátora nebo ve srovnatelném obchodním systému třetí země. Je však rovněž třeba umožnit výjimku z této obchodní povinnosti, existují-li k tomu oprávněné důvody. Těmito oprávněnými důvody jsou případy, kdy se jedná o nesystematické, ad hoc, nepravidelné a sporadické obchody, jakož i obchody technické, jako jsou obchody typu „give-up“, jež se nepodílejí na procesu určování cen. Taková výjimka z uplatňování této obchodní povinnosti by neměla být využívána k obcházení omezení, která byla zavedena ohledně využívání výjimky z referenční ceny a výjimky ze sjednané ceny, nebo k provozování sítě párování pokynů či jiného systému párování.
Možností provádět obchody prostřednictvím systematického internalizátora není dotčen režim systematického internalizátora stanovený tímto nařízením. Cílem je, aby daným způsobem mohl být obchod proveden v případě, kdy sám investiční podnik splňuje příslušná kritéria stanovená tímto nařízením k tomu, aby byl pro příslušnou konkrétní akcii považován za systematického internalizátora; pokud však pro příslušnou konkrétní akcii za systematického internalizátora považován není, měl by mít investiční podnik i přesto možnost provést obchod prostřednictvím jiného systematického internalizátora, je-li to v souladu s jeho povinnostmi nejlepšího způsobu provedení a má-li tuto možnost. Kromě toho by investiční podnik provozující vnitřní systém párování na mnohostranném základě měl být povolen jako mnohostranný obchodní systém s cílem zajistit, aby bylo mnohostranné obchodování s akciemi, cennými papíry nahrazujícími jiné cenné papíry, fondy obchodovanými v obchodním systému, certifikáty a jinými podobnými finančními nástroji řádně regulováno. Mělo by být vyjasněno, že ustanovení směrnice 2014/65/EU o nejlepším způsobu provedení by měla být uplatňována takovým způsobem, aby nebránila obchodním povinnostem stanoveným v tomto nařízení.
(12)
Obchodování s cennými papíry nahrazujícími jiné cenné papíry, fondy obchodovanými v obchodním systému, certifikáty, podobnými finančními nástroji a akciemi, které nebyly přijaty k obchodování na regulovaném trhu, probíhá ve velké míře stejným způsobem a plní takřka totožný hospodářský účel jako obchodování s akciemi přijatými k obchodování na regulovaném trhu. Ustanovení o transparentnosti použitelná pro akcie přijaté k obchodování na regulovaných trzích by tedy měla být rozšířena i na uvedené finanční nástroje.
(13)
Přestože se v zásadě uznává potřebnost režimu výjimek z předobchodní transparentnosti pro podporu efektivního fungování trhů, u samotných ustanovení o výjimkách pro akcie, která jsou použitelná na základě směrnice 2004/39/ES a nařízení Komise (ES) č. 1287/2006 (7), je nutné prověřit, zda jsou i nadále vhodná z hlediska rozsahu a použitelných podmínek. K zajištění jednotného uplatňování výjimek z předobchodní transparentnosti u akcií a nakonec i u dalších podobných finančních nástrojů a nekapitálových produktů pro konkrétní tržní modely, jakož i druhy a objemy pokynů, by měl Evropský orgán pro cenné papíry a trhy zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 (8) (dále jen „orgán ESMA“), posuzovat slučitelnost jednotlivých žádostí o použití výjimky s s pravidly stanovenými v tomto nařízení a v aktech v přenesené pravomoci přijatých podle tohoto nařízení. Posouzení orgánem ESMA by mělo mít podobu stanoviska v souladu s článkem 29 nařízení (EU) č. 1095/2010. Kromě toho by měl orgán ESMA v přiměřené lhůtě přezkoumat stávající výjimky pro akcie a měl by stejným postupem posoudit, zda jsou i nadále v souladu s pravidly obsaženými v tomto nařízení a v aktech v přenesené pravomoci přijatých podle tohoto nařízení.
(14)
Finanční krize odhalila konkrétní nedostatky ve způsobu, jakým mají účastníci trhu k dispozici informace o obchodních příležitostech a cenách u finančních nástrojů jiných než akcií, a to zejména pokud jde o načasování, rozčlenění, rovný přístup a spolehlivost. Měly by být tedy včas zavedeny požadavky předobchodní a poobchodní transparentnosti zohledňující různé vlastnosti a tržní struktury konkrétních druhů finančních nástrojů jiných než akcií a měly by být nastaveny pro různé druhy systémů obchodování, včetně systémů obchodování založených na knize pokynů a na kotacích, hybridních systémů obchodování, systémů obchodování založených na periodických aukcích a systémů hlasového obchodování (voice trading). Ke stanovení solidního rámce pro transparentnost všech příslušných finančních nástrojů, by se měly tyto požadavky vztahovat na dluhopisy, strukturované finanční produkty, povolenky na emise a deriváty, s nimiž se obchoduje v obchodním systému. Výjimky z před-obchodní transparentnosti a z požadavků týkajících se odkladu uveřejnění by proto měly být možné jen v určitých vymezených případech.
(15)
Je nezbytné zavést náležitou míru transparentnosti obchodů na trzích s dluhopisy, strukturovanými finančními produkty a deriváty s cílem napomoci oceňování produktů a přispět k efektivnosti tvorby cen. Strukturované finanční produkty by měly zejména zahrnovat cenné papíry kryté aktivy podle definice v čl. 2 odst. 5 nařízení Komise (ES) č. 809/2004 (9), k nimž patří mimo jiné zajištěné dluhové závazky.
(16)
Aby byly zajištěny jednotné podmínky použitelné pro obchodní systémy, měly by se na různé druhy obchodních systémů vztahovat stejné požadavky předobchodní a poobchodní transparentnosti. Požadavky na transparentnost by měly být nastaveny pro různé druhy finančních nástrojů, včetně kapitálových nástrojů, dluhopisů a derivátů, a měly by tak zohledňovat zájmy jak investorů, tak emitentů veřejnoprávních dluhopisů a tržní likvidity. Tyto požadavky by měly být nastaveny pro různé druhy nástrojů, včetně systémů založených na knize pokynů, systémů založených na kotacích, jako jsou systémy žádostí o kotace, stejně jako systémů hybridního makléřství (hybrid brokering) a hlasového makléřství (voice brokering), a měly by zohlednit objem obchodů, včetně obratu a dalších relevantních kritérií.
(17)
S cílem předejít jakémukoli nepříznivému dopadu na proces tvorby cen je nezbytné zavést vhodný mechanismus objemového stropu pro pokyny zadávané do systémů, které jsou založeny na metodice obchodování určující cenu podle určité referenční ceny, a pro některé sjednané obchody. Součástí tohoto mechanismu by měl být dvojí strop, kdy se na každý obchodní systém, který využívá uvedených výjimek, použije objemový strop, aby v každém obchodním systému bylo možno provádět pouze určitý procentní podíl obchodování, a dále bude existovat celkový objemový strop, jehož překročení by mělo za následek pozastavení využívání uvedených výjimek v celé Unii.V souvislosti se sjednanými obchody by se měl mechanismus uplatnit pouze na ty obchody, jež jsou realizovány v rámci aktuálního rozpětí váženého objemem obchodování vyplývajícím z knihy objednávek nebo kotací tvůrců trhu obchodního systému, kteří daný systém provozují. Z něj by měly být vyloučeny obchody s nelikvidními akciemi, cennými papíry nahrazujícícmi jiné cenné papíry, fondy obchodovanými v obchodních systémech, certifikáty a podobnými finančními nástroji, a obchody, které podléhají jiným podmínkám než aktuální tržní ceně, neboť nepřispívají k procesu tvorby cen.
(18)
Aby bylo zajištěno, že obchodování formou OTC obchodů nebude ohrožovat efektivní určování cen ani rovné podmínky mezi prostředky obchodování, měly by se na investiční podniky obchodující na vlastní účet s finančními nástroji formou OTC obchodů vztahovat vhodné požadavky předobchodní transparentnosti, pokud obchodování provádějí jakožto systematičtí internalizátoři ve vztahu k akciím, cenným papírům nahrazujícím jiné cenné papíry, fondům obchodovaným v obchodních systémech, certifikátům či jiným podobným finančním nástrojům, pro které existuje likvidní trh, dluhopisům, strukturovaným finančním produktům, povolenkám na emise a derivátům, které se obchodují v obchodním systému a pro něž existuje likvidní trh.
(19)
Investiční podnik provádějící pokyny na účet zákazníka za použití vlastního kapitálu by se měl považovat za systematického internalizátora, nejsou-li příslušné obchody uskutečňovány mimo obchodní systém příležitostně, účelově a nepravidelně. Jako systematičtí internalizátoři by tedy měly být definovány investiční podniky, které organizovaně, často, systematicky a významně obchodují na vlastní účet, přičemž provádějí pokyny na účet zákazníka mimo obchodní systém. Požadavky na systematické internalizátory uvedené v tomto nařízení by měly platit pro investiční podnik pouze v souvislosti s jednotlivými finančními nástroji (například na úrovni kódu ISIN), v rámci nichž je daný podnik systematickým internalizátorem. Aby bylo zajištěno objektivní a účinné uplatňování definice systematického internalizátora na investiční podniky, měla by existovat předem stanovená prahová hodnota pro systematickou internalizaci obsahující přesnou specifikaci významu pojmů „často, systematicky a významně“.
(20)
Zatímco organizovaný obchodní systém je jakýkoli systém nebo zařízení, ve kterém uvnitř systému vzájemně reagují vícečetné zájmy třetích stran na nákupu či prodeji, systematickému internalizátorovi by nemělo být povoleno sdružovat zájmy třetích stran na nákupu či prodeji. Například takzvaná platforma s jedním prodejcem, kdy obchodování se odehrává vůči jedinému investičními podniku, by měla být považována za systematického internalizátora, pokud by splňovala požadavky uvedené v tomto nařízení.Takzvaná platforma s více prodejci, kteří vzájemně působí pro stejný finanční nástroj, by však neměla být považována za systematického internalizátora.
(21)
Systematičtí internalizátoři by měli mít nejen možnost rozhodnout se na základě své obchodní politiky a objektivním nediskriminačním způsobem, kterým zákazníkům poskytnou přístup ke svým kotacím, čímž by rozlišovali mezi kategoriemi zákazníků, a měli by být rovněž oprávněni zohledňovat rozdíly mezi zákazníky, například ve vztahu k úvěrovému riziku. Systematičtí internalizátoři by neměli mít povinnost uveřejňovat pevné kotace, provádět pokyny na účet zákazníka a poskytovat přístup ke svým kotacím, pokud jde o kapitálové obchody přesahující standardní tržní objem a pokud jde o jiné než kapitálové obchody přesahující konkrétní objem pro daný finanční nástroj. Příslušné orgány by měly kontrolovat, zda systematičtí internalizátoři dodržují své povinnosti, a těmto orgánům by měly být poskytovány informace, které jim tuto kontrolu umožní.
(22)
Účelem tohoto nařízení není vyžadovat uplatňování pravidel předobchodní transparentnosti na obchody prováděné na OTC základě, jiné než obchody prováděné u systematického internalizátora.
(23)
Údaje o trhu by měly být snadno a rychle dostupné uživatelům v co nejvíce rozčleněné podobě, aby si investoři a poskytovatelé datových služeb, kteří jim slouží, mohli v co největší míře individuálně přizpůsobit datová řešení. Údaje o předobchodní a poobchodní transparentnosti by proto měly být uveřejňovány v nespojené formě, aby se snížily náklady účastníků trhu, kteří údaje nakupují.
(24)
Směrnice Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES (10) a nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 (11) by měly být v plném rozsahu použitelné pro výměnu, předávání a zpracování osobních údajů členskými státy a orgánem ESMA pro účely tohoto nařízení, zejména jeho hlavy IV.
(25)
Vzhledem k dohodě dosažené účastníky summitu skupiny G20 v Pittsburghu dne 25. září 2009 o přesunu obchodování se standardizovanými OTC derivátyna burzy, případně elektronické obchodní platformy by měl být stanoven formální regulační postup, kterým se uloží, aby obchodování mezi finančními protistranami a velkými nefinančními protistranami se všemi deriváty, které se pokládaly za způsobilé ke clearingu a jsou dostatečně likvidní, povinně probíhalo v řadě obchodních systémů, jež podléhají srovnatelné regulaci a umožňují účastníkům obchodovat s více protistranami. Posouzení dostatečné likvidity by mělo zohlednit charakteristiky vnitrostátních trhů, včetně počtu a druhu účastníků daného trhu, a charakteristiky obchodů, jako jsou objem a frekvence obchodů na daném trhu.
Likvidní trh v některé kategorii derivátů bude charakterizován vysokým počtem aktivních účastníků trhu, včetně vhodné kombinace poskytovatelů likvidity a příjemců likvidity, úměrně k množství obchodovaných produktů, kteří často provádějí obchody s těmito produkty v objemech nižších, než jsou objemy velkého rozsahu. Taková tržní činnost by měla být určena vysokým počtem nabídek a výzev v rámci obchodního systému nebo platformy týkajících se stejného nástroje (tzv. „resting bids and offers“) v rámci příslušného derivátu, jejichž výsledkem je nízká marže pro obchod obvyklého tržního objemu. Posouzení dostatečné likvidity by mělo zohlednit skutečnost, že likvidita derivátu může významně kolísat podle tržních podmínek a jeho životního cyklu.
(26)
Vzhledem k dohodě dosažené účastníky summitu skupiny G20 v Pittsburghu dne 25. září 2009 o přesunu obchodování se standardizovanými OTC derivátovými smlouvami na burzy, případně elektronické obchodní platformy na jedné straně a k poměrně nižší likviditě různých OTC derivátů na straně druhé je třeba stanovit vhodnou řadu způsobilých obchodních systémů, ve kterých může probíhat obchodování v souladu s uvedeným závazkem. Na všechny způsobilé obchodní systémy by se měly vztahovat těsně sladěné regulační požadavky týkající se organizačních a provozních aspektů, opatření pro omezení střetu zájmů, dohledu nad veškerou obchodní činností a předobchodní a poobchodní transparentnosti nastavené podle finančních nástrojů a druhů systémů obchodování, jakož i požadavek, aby v systému mohly vzájemně reagovat vícečetné obchodní zájmy třetích stran. V zájmu zlepšení podmínek pro uskutečňování obchodů a zvýšení likvidity by však mělo být organizátorům obchodních systémů umožněno, aby obchody mezi vícečetnými třetími stranami v souladu s uvedeným závazkem organizovali podle vlastního uvážení.
(27)
Povinnost, aby byly obchody s deriváty patřícími do kategorie podléhající obchodní povinnosti uzavírány na regulovaném trhu, v mnohostranném obchodním systému, organizovaném obchodním systému či v obchodním systému třetí země, by se neměla vztahovat na složky služeb pro snížení poobchodních rizik, jež neutvářejí cenu a jimiž se snižují jiná než tržní rizika u portfolií derivátů, včetně stávajících portfolií OTC derivátů, v souladu s nařízením (EU) č. 648/2012, aniž se mění tržní riziko těchto portfolií. Ačkoli je vhodné přijmout specifická ustanovení pro kompresi portfolií, záměrem tohoto nařízení není zamezovat používání dalších služeb pro snížení poobchodního rizika.
(28)
Obchodní povinnost, která se pro uvedené deriváty zavádí, by měla umožňovat efektivní hospodářskou soutěž mezi způsobilými obchodními systémy. Tyto obchodní systémy by proto neměly mít možnost nárokovat si výlučná práva ve vztahu k jakýmkoli derivátům, na které se tato obchodní povinnost vztahuje, a bránit tak jiným obchodním systémům nabízet obchodování s těmito finančními nástroji. Aby byla hospodářská soutěž mezi obchodními systémy pro deriváty účinná, je třeba zajistit nediskriminační a transparentní přístup obchodních systémům k ústředním protistranám. Nediskriminační přístup k ústřední protistraně znamená, že obchodní systém má právo na nediskriminační zacházení, pokud jde o způsob, jakým je se smlouvami obchodovanými na jeho platformě zacházeno v souvislosti s požadavky na kolaterál a vzájemné započtení ekonomicky rovnocenných smluv a vázané zajištění se souvisejícími smlouvami zúčtovanými stejnou ústřední protistranou, a pokud jde o nediskriminační poplatky za clearing.
(29)
Pravomoci příslušných orgánů by měly být doplněny o explicitní mechanismus umožňující zakázat nebo omezit uvádění na trh, distribuci a prodej kteréhokoli finančního nástroje nebo strukturovaného vkladu, který vzbuzuje vážné obavy o ochranu investorů, řádné fungování a integritu finančních trhů nebo komoditních trhů či stabilitu celého finančního systému nebo jeho části, přičemž orgánu ESMA - a Evropskému orgánu dohledu (Evropskému orgánu pro bankovnictví) (dále jen „orgán EBA“) zřízenému nařízením Evropského paramentu a Rady (EU) č. 1093/2010 (12) v případě strukturovaných vkladů - by měly být svěřeny vhodné pravomoci v oblasti koordinace a zasahování v nouzových situacích. Výkon těchto pravomocí příslušnými orgány a ve výjimečných případech orgánem ESMA či orgánem EBA, by měl podléhat splnění určitého počtu konkrétních podmínek. V případě, že jsou tyto podmínky splněny, měl by být příslušný orgán, či ve výjimečných případech orgán ESMA či orgán EBA, schopen preventivně stanovit zákaz nebo omezení předtím, než je finanční nástroj nebo strukturovaný vklad uveden na trh, distribuován nebo prodán zákazníkům.
Tyto pravomoci nepředpokládají potřebu zavést nebo uplatňovat postup schvalování produktu nebo poskytování příslušné licence ze strany příslušného orgánu, orgánu ESMA nebo orgánu EBA a nezbavují investiční podniky jejich odpovědnosti dodržovat veškeré příslušné požadavky stanovené tímto nařízením a směrnicí 2014/65/EU. Je vhodné zavést řádné fungování a integritu komoditních trhů jako kritérium pro intervenci ze strany příslušných orgánů s cílem umožnit přijetí opatření na boj proti možným negativním externalitám na komoditních trzích vyplývajícím z činností na finančních trzích. To je správné zejména v případě zemědělských komoditních trhů, jejichž cílem je zajišťovat bezpečné dodávky potravin pro obyvatelstvo. V těchto případech by opatření měla být rovněž koordinována s orgány příslušnými pro dané komoditní trhy.
(30)
Příslušné orgány by měly orgánu ESMA oznamovat podrobné údaje o veškerých svých žádostech o snížení pozice ve vztahu k derivátu, o veškerých jednorázových limitech, jakož i o veškerých limitech pozic ex ante za účelem lepší koordinace a většího sblížení způsobů uplatňování uvedených pravomocí. Podstatné podrobnosti o veškerých limitech pozic ex ante uložených příslušným orgánem by měly být uveřejňovány na internetových stránkách orgánu ESMA.
(31)
Orgán ESMA by měl mít možnost vyžádat si od kterékoli osoby informace o její pozici ve vztahu k derivátu, požádat, aby tato pozice byla snížena, a rovněž omezit možnost osob provádět jednotlivé obchody ve vztahu ke komoditním derivátům. Orgán ESMA by měl následně dotčeným příslušným orgánům oznámit opatření, která hodlá přijmout, a tato opatření by měl uveřejnit.
(32)
Podrobnosti o obchodech s finančními nástroji by měly být hlášeny příslušným orgánům, aby tyto orgány mohly odhalovat a vyšetřovat případy možného zneužívání trhu a sledovat spravedlivé a řádné fungování trhů, jakož i činnosti investičních podniků. Oblast působnosti takového dohledu zahrnuje veškeré finanční nástroje, které jsou obchodovány v obchodním systému, jakož i finanční nástroje, u kterých se vychází z finančního nástroje obchodovaného v obchodním systému nebo z indexu nebo koše složeného z finančních nástrojů obchodovaných v obchodním systému. Příslušná povinnost by měla platit bez ohledu na to, zda takové obchody s jakýmikoli z těchto finančních nástrojů byly provedeny v obchodním systému, či nikoli. V zájmu zamezení zbytečné administrativní zátěži pro investiční podniky by měly být od ohlašovací povinnosti osvobozeny finanční nástroje, které nejsou ohroženy zneužíváním trhu. Hlášení by měla používat identifikační označení právnické osoby v souladu se závazky G-20. Orgán ESMA by měl Komisi podávat zprávy ohledně fungování podávání hlášení příslušným orgánům a Komise by měla případně přijmout kroky k navržení případných změn.
(33)
Organizátor obchodního systému by měl svému příslušnému orgánu poskytnout referenční údaje o příslušném finančním nástroji. Příslušné orgány tyto informace neprodleně předají orgánu ESMA, který by je měl okamžitě uveřejnit na svých internetových stránkách, aby orgán ESMA i příslušné orgány mohly používat, analyzovat a vyměňovat si hlášení o obchodech.
(34)
Aby hlášení o obchodech plnila svůj účel nástroje pro monitorování trhu, měla by v nich být identifikována osoba, která přijala investiční rozhodnutí, i osoby odpovědné za jeho uskutečnění. Vedle režimu transparentnosti stanoveného v nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 236/2012 (13) podává ocenění prodeje na krátko užitečné doplňující informace s cílem umožnit příslušným orgánům sledovat úrovně prodeje na krátko. Příslušné orgány potřebují mít plný přístup k záznamům ve všech fázích procesu provádění pokynů, od původního rozhodnutí obchodovat až po samotné provedení. Proto by investiční podniky měly vést záznamy o všech svých pokynech a všech svých obchodech s finančními nástroji a organizátorům platforem se ukládá povinnost vést záznamy o všech pokynech zadaných do jejich systémů. Orgán ESMA by měl koordinovat výměnu informací mezi příslušnými orgány s cílem zajistit, aby měly přístup ke všem záznamům o obchodech a pokynech, včetně těch zadaných v platformách působících mimo jejich území, jež se týkají finančních nástrojů podléhajících jejich dohledu.
(35)
Mělo by se zamezit dvojímu hlášení týchž informací. Nemělo by být nutné, aby hlášení, která obsahují všechny informace požadované pro účely hlášení obchodů, podaná registrům obchodních údajů zaregistrovaným nebo uznaným pro příslušné nástroje v souladu s nařízením (EU) č. 648/2012 byla podávána příslušným orgánům, nýbrž by je příslušným orgánům měly předávat registry obchodních údajů. Nařízení (ES) č. 648/2012 by mělo být v tomto smyslu změněno.
(36)
Jakákoliv výměna nebo přenos informací ze strany příslušných orgánů by měly být v souladu s pravidly pro předávání osobních údajů stanovenými ve směrnici 95/46/ES. Veškerá výměna nebo přenos informací orgánem ESMA by měly být v souladu s pravidly pro předávání osobních údajů stanovenými v nařízení (ES) č. 45/2001, které by mělo být v plném rozsahu použitelné pro zpracování osobních údajů pro účely tohoto nařízení.
(37)
Nařízení (EU) č. 648/2012 stanoví kritéria, podle nichž by určité druhy OTC derivátů měly podléhat povinnosti clearingu. Zabraňuje narušování hospodářské soutěže tím, že vyžaduje nediskriminační přístup k ústředním protistranám, které obchodním systémům nabízejí clearing OTC derivátů, a nediskriminační přístup ústředních protistran nabízejících clearing OTC derivátů k údajům obchodních systémů o obchodech. Jelikož OTC deriváty jsou definovány jako deriváty, k jejichž realizaci nedochází na regulovaném trhu, je nutné tímto nařízením zavést obdobné požadavky pro regulované trhy. Clearing derivátů obchodovaných na regulovaném trhu by měl být rovněž prováděn centrálně.
(38)
Vedle požadavků směrnice 2004/39/ES a směrnice 2014/65/EU, která členským státům brání v nepatřičném omezování přístupu k poobchodní infrastruktuře, jakou je ústřední protistrana a mechanismus vypořádání, je nezbytné, aby toto nařízení odstranilo různé další obchodní překážky, pomocí nichž lze zamezovat hospodářské soutěži v clearingu finančních nástrojů. Aby se zabránilo veškerým diskriminačním praktikám, měly by ústřední protistrany přijímat ke clearingu obchody prováděné v různých obchodních systémech, pokud tyto systémy vyhovují provozním a technickým požadavkům stanoveným ústřední protistranou, včetně požadavků týkajících se řízení rizik. Ústřední protistrana by měla umožnit přístup, jsou-li splněna určitá kritéria pro přístup stanovená v regulačních technických normách. Pokud jde o nově zřízené ústřední protistrany, které mají k okamžiku vstupu tohoto nařízení v platnost povolení nebo jsou uznány méně než tři roky, měly by mít příslušné orgány možnost schválit ve vztahu k převoditelným cenným papírům a nástrojům peněžního trhu přechodné období v délce až dvou a půl roku, než budou tyto protistrany v souvislosti s převoditelnými cennými papíry a nástroji peněžního trhu vystaveny úplnému a nediskriminačnímu přístupu. Pokud se však ústřední protistrana rozhodne přechodného opatření využít, neměla by po dobu trvání přechodného opatření mít možnost využívat práva na přístup k obchodnímu systému podle tohoto nařízení. Žádný obchodní systém s úzkým propojením s touto ústřední protistranou by navíc neměl mít možnost po dobu trvání přechodného opatření využívat práva na přístup k ústřední protistraně podle tohoto nařízení.
(39)
Nařízení (EU) č. 648/2012 stanoví podmínky, za nichž by měl být ústředním protistranám a obchodním systémům poskytnut nediskriminační přístup k OTC derivátům. Nařízení (EU) č. 648/2012 definuje OTC deriváty jako deriváty, k jejichž realizaci nedochází na regulovaném trhu ani na trhu třetí země, který je považován za rovnocenný regulovanému trhu v souladu s čl. 19 odst. 6 směrnice 2004/39/ES. Aby nedocházelo k žádným mezerám nebo překrývání a zajistil se soulad mezi nařízením (EU) č. 648/2012 a tímto nařízením, požadavky uložené tímto nařízením ohledně nediskriminačního přístupu mezi ústředními protistranami a obchodními systémy se použijí na deriváty obchodované na regulovaných trzích nebo na trhu třetí země, který je považován za rovnocenný regulovanému trhu v souladu se směrnicí 2014/65/EU, a na všechny nederivátové finanční nástroje.
(40)
Obchodní systémy by měly mít povinnost poskytovat přístup, včetně přístupu k údajům, transparentním a nediskriminačním způsobem ústředním protistranám, které si přejí provést clearing obchodů uskutečňovaných v určitém obchodním systému. Za tímto účelem by však nemělo být nutné využívat dohody o interoperabilitě pro clearing obchodů s deriváty, ani by to nemělo vést k roztříštění likvidity způsobem, jenž by ohrožoval hladké a řádné fungování trhů. Obchodní systémy by mělo přístup odepřít pouze v případě, že nejsou splněna některá kritéria pro přístup stanovená v regulačních technických normách. Pokud jde o deriváty obchodované v obchodním systému, nebylo by přiměřené požadovat od menších obchodních systémů, zejména pak těch, jež mají úzké propojení s ústředními protistranami, aby okamžitě dodržovaly požadavky na nediskriminační přístup, pokud dosud nezískaly technologické schopnosti k tomu, aby se za rovných podmínek zapojily do interakcí s většinou trhu poobchodní infrastruktury. Obchodní systémy nedosahující příslušné prahové hodnoty by proto měly mít možnost získat pro sebe, a tedy i pro spolupracující ústřední protistrany, výjimku z požadavků na nediskriminační přístup, pokud jde o deriváty obchodované v obchodním systému, a to na období 30 měsíců s možností následných prodloužení. Pokud se však obchodní systém rozhodne výjimky využít, neměl by mít možnost po dobu jejího trvání využívat práva na přístup k ústřední protistraně podle tohoto nařízení.
Žádná ústřední protistrana s úzkým propojením s daným obchodním systémem by navíc neměla mít možnost po dobu trvání výjimky využívat práva na přístup k obchodnímu systému podle tohoto nařízení. Nařízení (EU) č. 648/2012 stanoví, že pokud nehmotná práva, jež tvoří součást obchodního majetku, a práva duševního vlastnictví souvisejí s finančními službami týkajícími se derivátů, měly by být licence k dispozici za přiměřených, spravedlivých a nediskriminačních podmínek. Ústředním protistranám a jiným obchodním systémům by proto měl být přístup k licencím pro referenční hodnoty využívané k určení hodnoty finančních nástrojů a k informacím s nimi souvisejícím poskytován na přiměřeném, spravedlivém a nediskriminačním základě a každá licence by měla být dostupná za přiměřených obchodních podmínek. Aniž je dotčeno uplatňování pravidel hospodářské soutěže, je-li po vstupu tohoto nařízení v platnost vypracována nová referenční hodnota, měla by povinnost poskytovat licence začít platit nejpozději 30 měsíců poté, co bylo zahájeno obchodování s finančním nástrojem, který na danou referenční hodnotu odkazuje, nebo co byl tento nástroj přijat k obchodování. Přístup k licencím je zcela zásadní pro usnadnění přístupu mezi obchodními systémy a ústředními protistranami podle článků 35 a 36, protože v opačném případě by licenční ujednání mohla i nadále bránit přístupu mezi obchodními systémy a ústředními protistranami, o nějž požádaly.
Cílem odstranění překážek a diskriminačních praktik je zesílení hospodářské soutěže v oblasti clearingu finančních nástrojů a obchodování s nimi v zájmu snížení investičních a výpůjčních nákladů, odstranění neefektivity a podpory inovace na trzích Unie. Komise by měla nadále pečlivě sledovat vývoj poobchodní infrastruktury a v případě potřeby zasáhnout, aby zabránila narušování hospodářské soutěže na vnitřním trhu, obzvláště v případech, kdy je odmítnutí přístupu k infrastruktuře nebo k referenčním hodnotám v rozporu s články 101 a 102 Smlouvy o fungování EU. Povinnostmi týkajícími se poskytování licencí, které vyplývají z tohoto nařízení, by neměla být dotčena obecná povinnost vlastníků chráněných práv k referenčním hodnotám vyplývající z unijního práva v oblasti hospodářské soutěže, a zejména článků 101 a 102 Smlouvy o fungování EU, pokud se jedná o přístup k referenčním hodnotám, které jsou nezbytné pro vstup na nový trh. Souhlas příslušných orgánů s neuplatňováním přístupových práv v průběhu přechodného období nepředstavuje povolení ani změnu povolení.
(41)
Poskytování služeb podniky ze třetích zemí v Unii podléhá vnitrostátním režimům a požadavkům. Tyto režimy se navzájem velice liší a na podniky schválené podle těchto režimů v členských státech se vztahuje svoboda poskytovat služby a právo usazovat se pouze v členském státě, kde jsou usazeny. Je vhodné zavést společný právní rámec na úrovni Unie. Režim by měl harmonizovat stávající rozdrobený rámec, zabezpečit jistotu a jednotné zacházení s podniky ze třetích zemí, které chtějí působit v Unii, zabezpečit, aby Komise provedla posouzení skutečné rovnocennosti s obezřetnostním rámcem a rámcem upravujícím obchodní jednání třetích zemí, a rovněž by měl poskytnout srovnatelnou úroveň ochrany zákazníků v Unii, kteří využívají služeb podniků ze třetích zemí.
Při uplatňování režimu by se Komise a členské státy měly zaměřit na oblasti, na něž se vztahují závazky skupiny G-20 a dohody s největšími obchodními partnery Unie, a měly by brát ohled na ústřední úlohu, kterou Unie sehrává na celosvětových finančních trzích, a zajistit, aby uplatňování požadavků třetích zemí nebránilo investorům a emitentům z Unie v investování či získávání finančních prostředků ze třetích zemí či investorům a emitentům ze třetích zemí v investování, získávání kapitálu nebo získávání jiných finančních služeb na unijních trzích, kromě případů, kdy je to nezbytné z objektivních a na důkazech založených obezřetnostních důvodů. Při vypracovávání uvedených posouzení by měla Komise zohlednit Cíle a principy regulace cenných papírů Mezinárodní organizace komisí pro cenné papíry (IOSCO) a její doporučení, a to v aktualizovaném znění a za použití výkladu IOSCO.
Není-li možné přijmout rozhodnutí, které by vymezovalo skutečnou rovnocennost, bude poskytování služeb podniky ze třetích zemí v Unii podléhat i nadále vnitrostátním režimům. Komise by měla zahajovat vypracovávání posouzení rovnocennosti z vlastního podnětu. Členské státy by měly mít možnost oznámit, že si přejí, aby určitá třetí země či určité třetí země byly předmětem posouzení rovnocennosti ze strany Komise, aniž by bylo toto přání závazným pokynem ukládajícím Komisi zahájení postupu vypracovávání takového hodnocení rovnocennosti. Hodnocení rovnocennosti by měla být založena na výsledcích. Měla by vyhodnotit, do jaké míry právní rámec a rámec dohledu dané třetí země dosahuje obdobných a přiměřených regulačních účinků a do jaké míry dosahuje stejných cílů jako právní předpisy Unie. Při zahajování vypracovávání hodnocení rovnocennosti by měla Komise mít možnost upřednostňovat některé z jurisdikcí třetích zemí, přičemž zohlední dopady zjištění v rámci hodnocení rovnocennosti na podniky a zákazníky z Unie, existenci dohod o dohledu a spolupráci mezi danou třetí zemí a členskými státy, existenci skutečně rovnocenného systému uznávání investičních podniků povolených v rámci zahraničních režimů a zájem a ochotu třetí země zapojit se do procesu vyhodnocování rovnocennosti. Komise by měla monitorovat veškeré podstatné změny právního rámce a rámce dohledu dané třetí země a ve vhodných případech provést přezkum rozhodnutí o rovnocennosti.
(42)
Podle tohoto nařízení by se poskytování služeb bez pobočky mělo omezit na způsobilé protistrany a na profesionální zákazníky jako takové. Mělo by podléhat registraci u orgánu ESMA a dohledu ve třetí zemi. Mezi orgánem ESMA a příslušnými orgány ve třetí zemi by měla existovat odpovídající ujednání o spolupráci.
(43)
Ustanovení tohoto nařízení, která upravují poskytování služeb nebo provádění činností podniky ze třetích zemí, by neměla mít vliv na to, aby osoby usazené v Unii mohly výhradně z vlastního podnětu využívat investičních služeb podniku ze třetí země, nebo aby investiční podniky nebo úvěrové instituce z Unie mohly využívat investičních služeb nebo činností podniku ze třetí země výhradně z vlastního podnětu, nebo aby zákazník mohl výhradně z vlastního podnětu využívat investičních služeb podniku ze třetí země prostřednictvím takové úvěrové instituce či investičního podniku. Pokud podnik ze třetí země poskytuje služby z vlastní výlučné iniciativy osoby usazené na území Unie, neměly by tyto služby být považovány za služby poskytované na území Unie. Pokud se podnik ze třetí země aktivně snaží získat v Unii zákazníky nebo potenciální zákazníky nebo v Unii propaguje či inzeruje investiční služby nebo činnosti spolu s doplňkovými službami, nemělo by se to považovat za službu poskytovanou výhradně z podnětu zákazníka.
(44)
Pokud jde o uznávání podniků z třetích zemí, měla by být v souladu s mezinárodními závazky Unie vyplývajícími z Dohody o zřízení Světové obchodní organizace (WTO), včetně Všeobecné dohody o obchodu službami, rozhodnutí o rovnocennosti regulačního rámce a rámce dohledu třetí země regulačnímu rámci a rámci dohledu Unie přijímána pouze tehdy, pokud právní řád a rámec dohledu dané třetí země stanoví účinný rovnocenný systém uznávání investičních podniků povolených cizími právními řády, v souladu mimo jiné s obecnými regulačními cíli a normami zlepšování transparentnosti na trzích s deriváty, zmírňování systémového rizika a ochrany před zneužíváním trhu, jež stanovila skupina G-20 v září roku 2009. Takový systém by měl být považován za rovnocenný, pokud zajišťuje, že věcný výsledek příslušného regulačního rámce je obdobný požadavkům Unie, a měl by být považován za účinný, pokud jsou uvedená pravidla důsledně uplatňována.
(45)
Sekundární spotové trhy s povolenkami na emise zaznamenaly řadu podvodných praktik, které by mohly narušit důvěru v systém obchodování s emisemi zavedený směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2003/87/ES (14); přijímají se opatření na posílení systému registrů povolenek na emise a podmínek pro otevření účtu za účelem obchodování s nimi. Aby byla posílena integrita těchto trhů a zabezpečeno jejich efektivní fungování, včetně komplexního dohledu nad obchodní činností, je vhodné doplnit opatření přijatá směrnicí 2003/87/ES tím, že se povolenky na emise plně zahrnou do oblasti působnosti tohoto nařízení a směrnice 2014/65/EU, jakož i nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 596/2014 (15) a směrnice Evropského parlamentu a Rady 2014/57/EU (16) a zařadí se do kategorie finančních nástrojů.
(46)
Komise by měla být svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU. Zejména by měly být přijímány akty v přenesené pravomoci týkající se rozšíření působnosti některých ustanovení tohoto nařízení na centrální banky třetích zemí, konkrétních podrobností ohledně definic, zvláštních ustanovení týkajících se nákladů v souvislosti s dostupností údajů o trhu, přístupu ke kotacím, objemů pro obchody podniku s jakýmkoli jiným zákazníkem, jemuž je kotace poskytnuta, nebo nižších objemů, komprese portfolia a dalšího určování toho, zda nastalo významné ohrožení ochrany investorů či hrozba pro řádné fungování a integritu finančních či komoditních trhů a pro stabilitu celého finančního systému Unie nebo jeho části, které by mohlo opodstatňovat přijetí opatření orgánem ESMA, orgánem EBA nebo příslušnými orgány, pravomocí orgánu ESMA v oblasti řízení pozic, rozšíření přechodného období podle čl. 35 odst. 5 tohoto nařízení a vynětí derivátů obchodovaných v obchodních systémech z působnosti některých ustanovení tohoto nařízení a po určité období. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracování aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(47)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci týkající se přijímání rozhodnutí o rovnocennosti právních rámců a rámců dohledu pro poskytování služeb ze strany podniků či obchodních systémů ze třetích zemí za výhradním účelem způsobilosti obchodních systémů pro deriváty podléhající obchodní povinnosti a pro přístup ústředních protistran a obchodních systémů ze třetích zemí k ústředním prostistranám a obchodním systémům v Unii. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (17).
(48)
Jelikož cílů tohoto nařízení, totiž zavédení jednotných požadavků vztahujících se k finančním nástrojům ve vztahu ke uveřejňování obchodních údajů, poskytování hlášení o obchodech příslušným orgánům, obchodování s deriváty a akciemi v organizovaných systémech, nediskriminační přístup k ústředním protistranám, obchodním systémům a referenčním hodnotám, pravomoci v oblasti zásahů u produktů a řízení a limitů pozic, poskytování investičních služeb nebo činností podniky ze třetích zemí, nemůže být dosaženo uspokojivě členskými státy, neboť navzdory skutečnosti, že jsou příslušné vnitrostátní orgány v lepší situaci pro sledování vývoje na trzích, celkový dopad problémů souvisejících s transparentností obchodů, s hlášením obchodů, s obchodováním s deriváty a se zákazy produktů a praktik je možné plně chápat pouze v měřítku celé Unie, ale spíše jich z důvodu rozsahu a účinku tohoto nařízení může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení těchto cílů.
(49)
Žádná opatření přijatá kterýmkoli příslušným orgánem nebo orgánem ESMA při výkonu jejich povinností by neměla přímo ani nepřímo znevýhodňovat kterýkoli členský stát nebo skupinu členských států jako místo poskytování investičních služeb a činností v jakékoli měně. Žádná opatření přijatá orgánem EBA při výkonu povinností podle tohoto nařázení by neměla přímo ani nepřímo znevýhodňovat kterýkoli členský stát nebo skupinu členských států.
(50)
Technické normy v oblasti finančních služeb by měly zajišťovat dostatečnou ochranu vkladatelů, investorů a spotřebitelů v celé Unii. Vzhledem k vysoce odborným znalostem, jimiž disponuje orgán ESMA, by bylo účinné a vhodné pověřit tento orgán vypracováním návrhů regulačních technických norem nezahrnujících politická rozhodnutí a jejich předložením Komisi.
(51)
Návrhy regulačních technických norem vypracované orgánem ESMA ohledně: přesné povahy požadavků na obchodní transparentnost, operací měnové politiky, politiky směnných kurzů a politiky finanční stability a druhů určitých obchodů podle tohoto nařízení; podrobných podmínek pro poskytování výjimek z předobchodní transparentnosti; povinnosti nabízet údaje o předobchodní a poobchodní transparentnosti samostatně; opatření pro odklad uveřejnění provedeného obchodu; kritérií pro uplatňování povinností předobchodní transparentnosti u systematických internalizátorů; poobchodního uveřejňování investičnámi podniky; obsahu a četnosti žádostí o údaje v rámci poskytování informací pro účely transparentnosti a jiných výpočtů; obchodů, které nepřispívají k procesu určování cen; údajů o pokynech, jež mají být uchovávány; obsahu a specifikací hlášení o obchodech; obsahu a specifikací referenčních údajů o finančním nástroji; typů smluv, jež mají přímý, podstatný a předvídatelný dopad v rámci Unie, a případů, kdy je nutné uložit u derivátů obchodní povinnost; požadavků na systémy a postupy s cílem zajistit, aby obchody s deriváty, u nichž je prováděn clearing, byly předkládány a přijímány ke clearingu; druhů ujednání o službách nepřímého clearingu; derivátů, na které se vztahuje povinnost obchodování v organizovaných obchodních systémech; nediskriminačního přístupu k ústřední protistraně; nediskriminačního přístupu k obchodnímu systému a nediskriminačního přístupu k ústředním protistranám a povinnosti poskytovat licence k referenčním hodnotám; a informací, které žádající podnik ze třetí země poskytne orgánu ESMA ve své žádosti o registraci. Komise by měla přijímat tyto návrhy regulačních technických norem prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU a s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010.
(52)
Článek 95 směrnice 2014/65/EU stanoví přechodnou výjimku pro určité energetické deriváty podle bodu 6 oddílu C. Je tudíž nezbytné, aby technické normy upravující povinnost clearingu vypracované orgánem ESMA v souladu s čl. 5 odst. 2 písm. b) nařízení (EU) č. 648/2012 tuto skutečnost zohledňovaly a nezaváděly povinnost clearingu vůči smlouvám o derivátech, které budou následně předmětem přechodné výjimky pro smlouvy o derivátech na energii C6.
(53)
Použití požadavků stanovených tímto nařízením by mělo být odloženo s cílem uvést jejich použitelnost do souladu s používáním provedených pravidel přepracované směrnice a zavést všechna zásadní prováděcí opatření. Celý soubor předpisů by se pak měl začít používat ve stejném okamžiku. Odloženo by nemělo být pouze použití zmocnění k přijetí prováděcích opatření, aby nezbytné kroky k vypracování a přijetí těchto prováděcích opatření mohly začít co nejdříve.
(54)
Toto nařízení respektuje základní práva a zásady uznané zejména Listinou základních práv Evropské unie, obzvláště právo na ochranu osobních údajů (článek 8), právo na svobodu podnikání (článek 16), právo na ochranu spotřebitele (článek 38), právo na účinnou právní ochranu a spravedlivý proces (článek 47) a právo nebýt dvakrát trestně stíhán nebo trestán za stejný trestný čin (článek 50) a musí být uplatňováno v souladu s těmito právy a zásadami.
(55)
V souladu s čl. 28 odst. 2 nařízení (ES) č. 45/2001 byl konzultován evropský inspektor ochrany údajů, který vydal své stanovisko dne 10. února 2012 (18),
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
HLAVA I
PŘEDMĚT, OBLAST PŮSOBNOSTI A DEFINICE
Článek 1
Předmět a oblast působnosti
1. Toto nařízení stanoví jednotné požadavky, pokud jde o:
a)
uveřejňování údajů o obchodech;
b)
hlášení obchodů příslušným orgánům;
c)
obchodování s deriváty v organizovaných systémech;
d)
nediskriminační přístup k zúčtování a nediskriminační přístup k obchodování s referenčními hodnotami;
e)
pravomoci příslušných orgánů, orgánu ESMA a orgánu EBA pro zásahy u produktů a pravomoci orgánu ESMA týkající se kontrol řízení pozic a limitů pozic.
f)
poskytování investičních služeb či výkon investičních činností podniky ze třetích zemí s pobočkou či bez pobočky na základě příslušného rozhodnutí Komise o rovnocennosti.
2. Toto nařízení se vztahuje na investiční podniky povolené podle směrnice 2014/65/EU a na úvěrové instituce povolené podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2013/36/EU (19), pokud poskytují investiční služby nebo vykonávají investiční činnosti a na organizátory trhu, včetně jakýchkoli obchodních systémů, které provozují.
3. Hlava V tohoto nařízení se použije rovněž na všechny finanční protistrany ve smyslu čl. 2 bodu 8 nařízení (EU) č. 648/2012 a na všechny nefinanční protistrany podle čl. 10 odst. 1 písm. b) uvedeného nařízení.
4. Hlava VI tohoto nařízení se použije rovněž na ústřední protistrany a na osoby s vlastnickými právy k referenčním hodnotám.
5. Hlava VIII tohoto nařízení se použije na podniky ze třetích zemí s pobočkou či bez pobočky poskytující investiční služby nebo vykonávající investiční činnosti v Unii na základě příslušného rozhodnutí Komise o rovnocennosti.
6. Články 8, 10, 18 a 21 se nepoužijí na regulované trhy, organizátory trhu a investiční podniky v případě obchodů, u nichž je protistranou člen Evropského systému centrálních bank (ESCB) a daný obchod je součástí výkonu měnové politiky, politiky směnných kurzů a politiky finanční stability, kterou je tento člen ESCB ze zákona zmocněn provádět, pokud tento člen ESCB předem oznámil této protistraně, že se obchod vyjímá z působnosti uvedených článků.
7. Odstavec 6 se nepoužije na obchody, jejichž stranou je kterýkoli člen ESCB a které spadají do výkonu investičních operací tohoto člena.
8. Orgán ESMA vypracuje v úzké spolupráci s ESCB návrh regulačních technických norem upřesňujících operace měnové politiky, politiky směnných kurzů a politiky finanční stability a typy obchodů, na něž se použijí odstavce 6 a 7.
Orgán ESMA předloží uvedené návrhy regulačních technických norem Komisi do 3. července 2015.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
9. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 50, kterými se rozšiřuje oblast působnosti odstavce 6 na jiné centrální banky.
Za tímto účelem Komise do 1. června 2015 předloží Evropskému parlamentu a Radě zprávu o tom, jak se přistupuje k obchodům centrálních bank třetích zemí, za kterou se pro účely tohoto odstavce považuje též Banka pro mezinárodní platby. Tato zpráva zahrnuje rozbor jejich statutárních úkolů a objemů jejich obchodů v Unii. V této zprávě:
a)
se uvede, která ustanovení se v příslušných třetích zemích použijí na povinné uveřejňování obchodů centrálních bank, včetně obchodů prováděných členy ESCB v těchto třetích zemích, a
b)
se vyhodnotí potenciální dopad požadavků na povinné uveřejňování v Unii na obchody centrálních bank třetích zemí.
Dospěje-li zpráva k závěru, že výjimka uvedená v odstavci 6 je nezbytná, pokud se jedná o obchody, u nichž je protistranou centrální banka třetí země provádějící měnovou politiku, politiku směnných kurzů a politiku finanční stability, stanoví Komise, že se tato výjimka uplatní na tuto centrální banku třetí země.
Článek 2
Definice
1. Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
1)
„investičním podnikem“ investiční podnik ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 1 směrnice 2014/65/EU;
2)
„investičními službami a činnostmi“ investiční služby a činnosti ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 2 směrnice 2014/65/EU;
3)
„doplňkovými službami“ doplňkové služby ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 3 směrnice 2014/65/EU;
4)
„prováděním pokynů na účet zákazníka“ provádění pokynů na účet zákazníka ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 5 směrnice 2014/65/EU*;
5)
„obchodováním na vlastní účet“ obchodování na vlastní účet ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 6 směrnice 2014/65/EU;
6)
„tvůrcem trhu“ tvůrce trhu ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 7 směrnice 2014/65/EU;
7)
„zákazníkem“ zákazník ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 9 směrnice 2014/65/EU;
8)
„profesionálním zákazníkem“ profesionální zákazník ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 10 směrnice 2014/65/EU;
9)
„finančním nástrojem“ finanční nástroj ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 15 směrnice 2014/65/EU;
10)
„organizátorem trhu“ organizátor trhu ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 18 směrnice 2014/.65/EU;
11)
„mnohostranným systémem“ mnohostranný systém ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 19 směrnice 2014/65/EU;
12)
„systematickým internalizátorem“ systematický internalizátor ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 20 směrnice 2014/65/EU;
13)
„regulovaným trhem“ regulovaný trh ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 21 směrnice 2014/65/EU;
14)
„mnohostranným obchodním systémem“ (MTF) mnohostranný obchodní systém ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 22 směrnice 2014/65/EU;
15)
„organizovaným obchodním systémem“ (OTF)“ organizovaný obchodní systém ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 23 směrnice 2014/65/EU;
16)
„obchodním systémem“ obchodní systém ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 24 směrnice 2014/65/EU;
17)
„likvidním trhem“:
a)
pro účely článků 9,11 a 18 trh finančního nástroje nebo kategorie finančních nástrojů, kde jsou průběžně připravené a ochotné kupující a prodávající subjekty, hodnocený podle níže uvedených kritérií se zohledněním specifické struktury trhu konkrétního finančního nástroje nebo konkrétní kategorie finančních nástrojů:
i)
průměrná frekvence a objem obchodů v širokém okruhu tržních podmínek, s ohledem na povahu a životní cyklus produktů v rámci dané kategorie finančních nástrojů;
ii)
počet a druh účastníků trhu, včetně poměru účastníků trhu k obchodovaným finančním nástrojům v rámci daného produktu;
iii)
průměrná velikost rozpětí (spreads), pokud jsou k dispozici;
b)
pro účely článků 4, 5 a 14 trh s finančním nástrojem, kde se tento finanční nástroj obchoduje denně a příslušný trh je vyhodnocován podle těchto kritérií:
i)
volně obchodovaný objem;
ii)
průměrný denní počet obchodů s těmito finančními nástroji;
iii)
průměrný denní obrat pro tyto finanční nástroje;
18)
„příslušným orgánem“ příslušný orgán ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 26 směrnice 2014/65/EU;
19)
„úvěrovou institucí“ úvěrová instituce ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 1 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 575/2013 (20);
20)
„pobočkou“ pobočka ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 30 směrnice 2014/65/EU;
21)
„úzkým propojením“ úzké propojení ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 35 směrnice 2014/65/EU;
22)
„vedoucím orgánem“ vedoucí orgán ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 36 směrnice 2014/65/EU;
23)
„strukturovaným vkladem“ strukturovaný vklad ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 43 směrnice 2014/65/EU;
24)
„převoditelnými cennými papíry“ převoditelné cenné papíry ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 44 směrnice 2014/65/EU;
25)
„cennými papíry nahrazujícími jiné cenné papíry“ cenné papíry nahrazující jiné cenné papíry ve smyslu čl. 4odst. 1 bodu 45 směrnice 2014/65/EU;
26)
„fondem obchodovaným v obchodním systému“ fond obchodovaný v obchodním systému ve smyslu čl. 4odst. 1 bodu 46 směrnice 2014/65/EU;
27)
„certifikáty“ cenné papíry obchodovatelné na kapitálovém trhu, které mají v případě splacení investice emitentem přednost před akciemi, ale nezajištěné dluhopisové nástroje a jiné podobné nástroje mají přednost před nimi;
28)
„strukturovanými finančními produkty“ cenné papíry, které byly vytvořeny za účelem sekuritizace a převodu úvěrového rizika spojeného se souborem finančních aktiv a které svému držiteli dávají nárok na pravidelné platby závisející na peněžním toku z podkladových aktiv;
29)
„deriváty“ finanční nástroje ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 44 písm. c) směrnice 2014/65/EU a uvedené v příloze I oddíle C bodech 4 až 10 uvedené směrnice
30)
„komoditními deriváty“ finanční nástroje ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 44 písm. c) směrnice 2014/65/EU, které se vztahují ke komoditě nebo k podkladovému aktivu, a uvedené v příloze I oddíle C bodu 10 nebo v příloze I oddíle C bodech 5, 6, 7 a 10 směrnice 2014/65/EU;
31)
„ústřední protistranou“ ústřední protistrana ve smyslu čl. 2 odst. 1 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 648/2012;
32)
„derivátem obchodovaným v obchodním systému“ derivát, který je obchodován na regulovaném trhu nebo na trhu třetí země, který je považován za rovnocenný regulovanému trhu v souladu s článkem 28 tohoto nařízení, a jako takový nespadá pod pojem OTC derivátu ve smyslu čl. 2 bodu 7 nařízení (EU) č. 648/2012;
33)
„vykonavatelným projevem zájmu“ zpráva od jednoho člena nebo účastníka jinému členu nebo účastníku v obchodním systému týkající se dostupného obchodního zájmu, která obsahuje všechny informace nezbytné ke sjednání obchodu;
34)
„schváleným systémem pro uveřejňování informací“ schválený systém pro uveřejňování informací ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 52 směrnice 2014/65/EU;
35)
„poskytovatelem konsolidovaných obchodních informací“ poskytovatel konsolidovaných obchodních informací ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 53 směrnice 2014/65/EU;
36)
„schváleným mechanismem pro hlášení obchodů“ schválený mechanismus pro hlášení obchodů ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 54 směrnice 2014/65/EU;
37)
„domovským členským státem“ domovský členský stát ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 55 směrnice 2014/65/EU;
38)
„hostitelským členským státem“ hostitelský členský stát ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 56 směrnice 2014/65/EU;
39)
„referenční hodnotou“ sazba, index nebo číselná hodnota, která je zpřístupněna veřejnosti nebo uveřejněna a která je pravidelně určována použitím vzorce na hodnotu jednoho nebo více podkladových aktiv nebo cen nebo na základě této hodnoty nebo ceny, včetně odhadovaných cen, skutečných nebo odhadovaných úrokových sazeb nebo jiných hodnot, nebo zjišťování, přičemž s odkazem na tuto referenční hodnotu se určuje částka splatná u finančního nástroje nebo hodnota finančního nástroje;
40)
„dohodou o interoperabilitě“ dohoda o interoperabilitě ve smyslu čl. 2 bodu 12 nařízení (EU) č. 648/2012;
41)
„finanční institucí třetí země“ subjekt, jehož ústředí je usazeno ve třetí zemi, který má podle právních předpisů uvedené třetí země povolení nebo licenci vykonávat některou ze služeb nebo činností uvedených ve směrnici 2013/36/EU, směrnici 2014/65/EU, směrnici Evropského parlamentu a Rady 2009/138/ES (21), směrnici Evropského parlamentu a Rady 2009/65/ES (22), směrnici Evropského parlamentu a Rady 2003/41/ES (23) nebo směrnici Evropského parlamentu a Rady 2011/61/EU (24);
42)
„podnikem ze třetí země“ podnik ze třetí země ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 57 směrnice 2014/65/EU;
43)
„velkoobchodními energetickými produkty“ velkoobchodní energetické produkty ve smyslu čl. 2 bodu 4 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1227/2011 (25);
44)
„deriváty zemědělských komodit“ deriváty, které se týkají produktů uvedených v článku 1 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1308/2013 (26) a v částech I až XX a XXIV/1 přílohy I uvedeného nařízení;
45)
„roztříštěním likvidity“ některá z následujících situací:
a)
účastníci obchodního systému nejsou schopni uzavřít obchod s jedním nebo více jinými účastníky tohoto obchodního systému, protože neexistují ujednání o clearingu, k nimž by měli přístup všichni účastníci; nebo
b)
člen clearingového systému nebo jeho zákazníci by byli nuceni držet své pozice ve finančním nástroji ve více než jedné ústřední protistraně, čímž by se omezil potenciál pro vzájemné započtení finančních expozic;
46)
„veřejnoprávní dluhopisy“ veřejnoprávní dluhopisy ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 61 směrnice 2014/65/EU;
47)
„kompresí portfolia“ služba pro snížení rizika, v jejímž rámci dvě nebo více protistran zcela nebo zčásti ukončí některé nebo všechny deriváty, které dané protistrany předložily k zahrnutí do komprese portfolia, a nahradí tyto ukončené deriváty jiným derivátem, jehož kombinovaná pomyslná hodnota je nižší než kombinovaná pomyslná hodnota ukončených derivátů.
2. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 50 k upřesnění některých technických prvků definic stanovených v odstavci 1 za účelem jejich přizpůsobení vývoji trhu.
HLAVA II
TRANSPARENTNOST PRO OBCHODNÍ SYSTÉMY
KAPITOLA 1
Transparentnost pro kapitálové nástroje
Článek 3
Požadavky na předobchodní transparentnost pro obchodní systémy v souvislosti s akciemi, cennými papíry nahrazujícími jiné cenné papíry, fondy obchodovanými v obchodním systému, certifikáty a jinými podobnými finančními nástroji
1. Organizátoři trhu a investiční podniky provozující obchodní systém uveřejňují aktuální kupní a prodejní ceny, jakož i intenzitu obchodních zájmů na uvedených cenách, sdělované prostřednictvím jejich systémů pro akcie, cenné papíry nahrazující jiné cenné papíry, fondy obchodované v obchodním systému, certifikáty a jiné podobné finanční nástroje obchodované v obchodním systému. Tento požadavek se rovněž vztahuje na vykonavatelné projevy zájmu. Organizátoři trhu a investiční podniky provozující obchodní systém tyto informace průběžně uveřejňují během běžné doby obchodování.
2. Požadavky na transparentnost uvedené v odstavci 1 musí být nastaveny pro různé druhy systémů obchodování, včetně systémů obchodování založených na knize pokynů a na kotacích, hybridních systémů obchodování a systémů obchodování založených na periodických aukcích.
3. Organizátoři trhu a investiční podniky provozující obchodní systém umožní za přiměřených obchodních podmínek a na nediskriminačním základě investičním podnikům, které jsou povinny uveřejňovat své kotace v akciích, cenných papírech nahrazujících jiné cenné papíry, fondech obchodovaných v obchodním systému, certifikátech a jiných podobných finančních nástrojích podle článku 14, přístup k mechanismům, jež využívají k uveřejňování informací uvedených v odstavci 1.
Článek 4
Výjimky pro kapitálové nástroje
1. Příslušné orgány mohou organizátorovi trhu a investičnímu podniku provozujícímu obchodní systém prominout povinnost uveřejnit informace podle čl. 3 odst. 1 v případě:
a)
systémů párujících pokyny založených na metodice obchodování, podle níž je cena finančního nástroje podle čl. 3 odst. 1 odvozena z obchodního systému, na němž byl tento finanční nástroj poprvé přijat k obchodování, nebo nejrelevantnějšího trhu z hlediska likvidity, jestliže je tato referenční cena široce uveřejňována a považována účastníky trhu za spolehlivou referenční cenu. Tato výjimka může být uplatňována i nadále za podmínek stanovených v článku 5.
b)
systémů formalizujících sjednané obchody, které:
i)
jsou realizovány v rámci aktuálního rozpětí váženého objemem obchodování vyplývajícím z knihy objednávek nebo z kotací tvůrců trhu obchodního systému, kteří daný systém provozují, za podmínek stanovených v článku 5;
ii)
jsou obchody s nelikvidními akciemi, cennými papíry nahrazujícími jiné cenné papíry, fondy obchodovanými v obchodním systému, certifikáty či jinými podobnými finančními nástroji nespadajícími pod pojem likvidního trhu a jsou realizovány v rámci procentní hodnoty vhodné referenční ceny, kterou je procentní hodnota a referenční cena předem stanovená provozovatelem systému; nebo
iii)
podléhají jiným podmínkám, než je aktuální tržní cena daného finančního nástroje;
c)
pokynů velkého rozsahu v porovnání s běžnou tržní velikostí;
d)
pokynů, které jsou až do uveřejnění uchovávány v systému pro správu pokynů obchodního systému.
2. Referenční cena podle odst. 1 písm. a) se stanoví získáním:
a)
středu mezi aktuální kupní a prodejní cenou obchodního systému, kde byl tento finanční nástroj poprvé přijat k obchodování, nebo nejrelevantnějšího trhu z hlediska likvidity; nebo
b)
otevírací nebo uzavírací cenou daného burzovního dne, není-li cena uvedená v písmenu a) k dispozici.
Pokyny na referenční ceny podle písmene b) odkazují pouze mimo fázi kontinuálního obchodování příslušného burzovního dne.
3. Pokud obchodní systémy provozují systémy, které formalizují sjednané obchody podle odst. 1 písm. b) bodu i):
a)
musí být tyto obchody prováděny v souladu s pravidly obchodního systému;
b)
obchodní systém zajistí, aby byly zavedeny opatření, systémy a postupy, které mají zabránit a odhalit zneužívání trhu nebo pokus o zneužití trhu v souvislosti s těmito sjednanými obchody v souladu s článkem 16 nařízení (EU) č. 596/2014;
c)
obchodní systém zavede, udržuje a používá systémy pro odhalení jakéhokoli pokusu využívat výjimku k obcházení ostatních požadavků tohoto nařízení nebo směrnice 2014/65/EU a hlásí tyto pokusy příslušnému orgánu.
Pokud příslušný orgán udělí výjimku podle odstavce odst. 1 písm. b) bodu i) nebo iii), tento příslušný orgán sleduje používání výjimky ze strany obchodního systému, aby bylo zajištěno, že jsou podmínky pro použití výjimky splněny.
4. Před poskytnutím výjimky podle odstavce 1 oznámí příslušné orgány zamýšlené využití každé jednotlivé výjimky orgánu ESMA a dalším příslušným orgánům a poskytnou vysvětlení k jejímu fungování, včetně podrobností o obchodním systému, z nějž je odvozena referenční cena podle odst. 1 písm. a). Oznámení o záměru poskytnout výjimku se podá nejpozději čtyři měsíce před zamýšlenou dobou, kdy má výjimka nabýt účinku. Do dvou měsíců od obdržení oznámení vydá orgán ESMA dotčenému příslušnému orgánu nezávazné stanovisko, ve kterém posoudí slučitelnost každé výjimky s požadavky stanovenými v odstavci 1 a specifikovanými v regulačních technických normách přijatých podle odstavce 6. Pokud dotčený příslušný orgán poskytne výjimku a příslušný orgán jiného členského státu s tím nesouhlasí, může daný příslušný orgán věc předložit zpět orgánu ESMA, který může jednat na základě pravomocí, jež mu svěřuje článek 19 nařízení (EU) č. 1095/2010. Orgán ESMA sleduje uplatňování výjimek a předkládá Komisi výroční zprávu o tom, jak jsou uvedené výjimky uplatňovány v praxi.
5. Příslušný orgán může z vlastního podnětu nebo na žádost jiných příslušných orgánů zrušit povolení používat výjimku udělenou podle odstavce 1, jak je upřesněno v odstavci 6, jestliže zjistí, že je výjimka používána způsobem, který se liší od jejího původního účelu, nebo pokud se domnívá, že výjimka je používána k obcházení požadavků stanovených v tomto článku.
Příslušné orgány o tomto zrušení informují orgán ESMA a ostatní příslušné orgány a své rozhodnutí plně zdůvodní.
6. Orgán ESMA vypracuje návrhy regulačních technických norem stanovících:
a)
rozsah uveřejňovaných kupních a prodejních cen nebo kotací určených tvůrci trhu a intenzity obchodních zájmů na těchto cenách pro každou kategorii dotčeného finančního nástroje v souladu s čl. 3 odst. 1, a to při zohlednění potřebného nastavení pro různé druhy systémů obchodování podle čl. 3 odst. 2;
b)
z hlediska likvidity nejrelevantnější trh finančního nástroje v souladu s odst. 1 písm. a);
c)
zvláštní znaky sjednaného obchodu ve vztahu k různým způsobům, kterými mohou členové nebo účastníci obchodního systému takový obchod provést;
d)
sjednané obchody, které nepřispívají k tvorbě cen a využívají výjimky stanovené v odst. 1 písm. b) bodě iii);
e)
velikost pokynů, které jsou velké svým rozsahem, a druh a minimální velikost pokynů uchovávaných v systému na správu pokynů obchodního systému až do uveřejnění a u kterých lze prominout uveřejnění informací před uskutečněním obchodu podle odstavce 1, pro každou kategorii dotčeného finančního nástroje;
Orgán ESMA předloží uvedené návrhy regulačních technických norem Komisi do 3. července 2015.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
7. Výjimky poskytnuté příslušnými orgány v souladu s čl. 29 odst. 2 a čl. 44 odst. 2 směrnice 2004/39/ES a články 18, 19 a 20 nařízení (ES) č. 1287/2006 před 3. lednem 2017 přezkoumá orgán ESMA do 3. ledna 2019. Orgán ESMA vydá dotčenému příslušnému orgánu stanovisko, ve kterém posoudí, zda jsou jednotlivé výjimky nadále slučitelné s požadavky tohoto nařízení a jakéhokoliv aktu v přenesené pravomoci a jakékoli regulační technické normy vycházející z tohoto nařízení.
Článek 5
Mechanismus objemového stropu
1. K zajištění toho, že výjimky stanovené v čl. 4 odst. 1 písm. a) a čl. 4 odst. 1 písm. b) bodě i) nepoškodí nepatřičně tvorbu cen, je obchodování v rámci těchto výjimek omezeno následujícím způsobem:
a)
procentní podíl obchodování s určitým finančním nástrojem realizovaného v obchodním systému v rámci těchto výjimek je omezen na 4 % celkového objemu obchodování s daným finančním nástrojem ve všech obchodních systémech v celé Unii za období předcházejících 12 měsíců;
b)
celkový objem obchodování s určitým finančním nástrojem realizovaného v rámci těchto výjimek v Unii je omezen na 8 % celkového objemu obchodování s daným finančním nástrojem ve všech obchodních systémech v celé Unii za období předcházejících 12 měsíců.
Tento mechanismus objemového stropu se nevztahuje na sjednané obchody, které jsou obchody s akciemi, cennými papíry nahrazujícími jiné cenné papíry, fondy obchodovanými v obchodním systému, certifikáty či jinými podobnými finančními nástroji, pro které neexistuje likvidní trh určený v souladu s čl.2 odst. 1 bodem 17 písm. b), a jsou realizovány v rámci procentní hodnoty vhodné referenční ceny podle čl. 4 odst. 1 písm. b) bodu ii), ani na sjednané obchody, které podléhají jiným podmínkám, než je aktuální tržní cena daného finančního nástroje podle čl. 4 odst. 1 písm. b) bodu iii).
2. Překročí-li procentní podíl obchodování s určitým finančním nástrojem realizovaného v obchodním systému v rámci těchto výjimek limit uvedený v odst. 1 písm. a), pozastaví příslušný orgán, který uplatňování těchto výjimek v daném obchodním systému povolil, jejich využívání v daném obchodním systému pro daný finanční nástroj na základě údajů uveřejněných orgánem ESMA podle odstavce 4, a to do dvou pracovních dnů a na dobu šesti měsíců.
3. Překročí-li procentní podíl obchodování s určitým finančním nástrojem realizovaného ve všech obchodních systémech v celé Unii v rámci těchto výjimek limit uvedený v odst. 1 písm. b), pozastaví všechny příslušné orgány do dvou pracovních dnů využívání těchto výjimek v celé Unii na dobu šesti měsíců.
4. Orgán ESMA uveřejní do pěti pracovních dnů po konci každého kalendářního měsíce celkový objem obchodování s jednotlivými finančními nástroji v Unii za předcházejících 12 měsíců, procentní podíl obchodování s jednotlivými finančními nástroji realizovaného v rámci těchto výjimek v celé Unii a rovněž v jednotlivých obchodních systémech za předcházejících 12 měsíců, jakož i metodiku použitou pro stanovení těchto procentních podílů.
5. V případě, že zpráva uvedená v odstavci 4 určí obchodní systém, kde obchodování s jakýmkoli finančním nástrojem realizované v rámci těchto výjimek překročilo 3,75 % z celkového objemu obchodování Unie s tímto finančním nástrojem, a to na základě předcházejících 12 měsíců obchodování, uveřejní orgán ESMA další zprávu do pěti pracovních dnů od 15. dne kalendářního měsíce, v němž je zpráva uvedená v odstavci 4 uveřejněna. Tato zpráva obsahuje informace uvedené v odstavci 4 týkající se finančních nástrojů, u nichž bylo výše uvedených 3,75 % překročeno.
6. V případě, že zpráva uvedená v odstavci 4 určí, že celkové obchodování Unie s jakýmkoli finančním nástrojem realizované v rámci těchto výjimek překročilo 7,75 % z celkového objemu obchodování Unie s tímto finančním nástrojem, a to na základě předcházejících 12 měsíců obchodování, orgán ESMA uveřejní další zprávu do pěti pracovních dnů od 15. dne kalendářního měsíce, v němž je zpráva uvedená v odstavci 4 uveřejněna. Tato zpráva obsahuje informace uvedené v odstavci 4 týkající se finančních nástrojů, u nichž bylo překročeno výše uvedených 7,75 %.
7. Za účelem zajištění spolehlivého základu pro monitorování obchodování, které je realizováno v rámci těchto výjimek, a pro určení toho, zda byly překročeny limity uvedené v odstavci 1, jsou organizátoři obchodních systémů povinni mít zavedeny systémy a postupy, které:
a)
umožní identifikaci veškerých obchodů realizovaných v jejich obchodním systému v rámci těchto výjimek; a
b)
zajistí, že obchodování v rámci těchto výjimek nepřekročí za žádných okolností povolený procentní podíl podle odst. 1 písm. a).
8. Lhůta pro uveřejnění údajů o obchodování orgánem ESMA, během níž je monitorováno obchodování s určitým finančním nástrojem v rámci těchto výjimek, začíná běžet 3. ledna 2016. Aniž je dotčen čl. 4 odst. 5, jsou příslušné orgány oprávněny pozastavit uplatňování těchto výjimek počínaje dnem použití tohoto nařízení a poté na měsíční bázi.
9. Orgán ESMA vypracuje návrhy regulačních technických norem k upřesnění metody, včetně označování obchodů, kterou používá pro shromažďování, výpočet a uveřejňování údajů o obchodech podle odstavce 4 za účelem poskytnutí přesného vyčíslení celkového objemu obchodování s jednotlivými finančními nástroji a procentních podílů obchodování využívajícího tyto výjimky v celé Unii a v jednotlivých obchodních systémech.
Orgán ESMA předloží uvedené návrhy regulačních technických norem Komisi do 3. července 2015.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 6
Požadavky poobchodní transparentnosti pro obchodní systémy v souvislosti s akciemi, cennými papíry nahrazujícími jiné cenné papíry, fondy obchodovanými v obchodním systému, certifikáty a jinými podobnými finančními nástroji
1. Organizátoři trhu a investiční podniky provozující obchodní systém uveřejňují cenu, objem a čas obchodů provedených s akciemi, cennými papíry nahrazujícími jiné cenné papíry, fondy obchodovanými v obchodním systému, certifikáty a jinými podobnými finančními nástroji obchodovanými v tomto obchodním systému. Organizátoři trhu a investiční podniky provozující obchodní systém uveřejňují podrobnosti o těchto obchodech v okamžiku co nejbližším reálnému času, jak je to jen technicky možné.
2. Organizátoři trhu a investiční podniky provozující obchodní systém umožní za přiměřených obchodních podmínek a na nediskriminačním základě investičním podnikům, které jsou povinny uveřejňovat podrobnosti o svých obchodech s akciemi, cennými papíry nahrazujícími jiné cenné papíry, fondy obchodovanými v obchodním systému, certifikáty a jinými podobnými finančními nástroji podle článku 20, přístup k mechanismům, jež využívají k uveřejňování informací podle odstavce 1 tohoto článku.
Článek 7
Povolení odkladu uveřejnění
1. Příslušné orgány mohou povolit organizátorům trhu a investičním podnikům provozujícím obchodní systém odložit uveřejnění podrobností o obchodech na základě druhu nebo objemu těchto obchodů.
Příslušné orgány mohou povolit odložit uveřejnění zejména u obchodů, které jsou rozsahem větší než obvyklý tržní objem pro dané akcie, cenné papíry nahrazující jiné cenné papíry, fondy obchodované v obchodním systému, certifikáty či jiné podobné finanční nástroje nebo danou kategorii akcií, cenných papírů nahrazujících jiné cenné papíry, fondů obchodovaných v obchodním systému, certifikátů či jiných podobných finančních nástrojů.
Organizátoři trhu a investiční podniky provozující obchodní systém si předem opatří souhlas příslušného orgánu s navrhovanými opatřeními na odklad uveřejnění obchodu a tato opatření jasně sdělí účastníkům trhu a veřejnosti. Orgán ESMA sleduje uplatňování těchto opatření pro odklad uveřejnění obchodu a předkládá Komisi výroční zprávu o tom, jak jsou uvedená opatření uplatňována v praxi.
Pokud daný příslušný orgán povolí odklad uveřejnění a příslušný orgán jiného členského státu s tím nebo s účinným uplatňováním uděleného povolení nesouhlasí, může daný příslušný orgán věc znovu předložit orgánu ESMA, který může jednat na základě pravomocí, jež mu svěřuje článek 19 nařízení (EU) č. 1095/2010.
2. Orgán ESMA vypracuje návrhy regulačních technických norem, kterými se způsobem umožňujícím uveřejnění informací požadovaných podle článku 64 směrnice 2014/65/EU stanoví:
a)
údaje o obchodech, které musí investiční podniky, včetně systematických internalizátorů, organizátorů trhu a investičních podniků provozujících obchodní systém zpřístupnit veřejnosti pro každou kategorii dotčeného finančního nástroje v souladu s čl. 6 odst. 1, včetně identifikačních označení různých druhů obchodů uveřejňovaných podle čl. 6 odst. 1 a článku 20, které rozlišují mezi obchody ovlivňovanými faktory spojenými v prvé řadě s hodnotou finančních nástrojů a obchody ovlivňovanými jinými faktory;
b)
lhůta, která odpovídá povinnosti uveřejnit informace co nejbliže reálnému času, včetně případů, kdy jsou obchody prováděny mimo běžnou dobu obchodování.
c)
podmínky, za nichž lze investičním podnikům, včetně systematických internalizátorů, organizátorů trhu a investičních podniků provozujícím obchodní systém povolit odklad uveřejnění údajů o obchodech pro každou kategorii dotčeného finančního nástroje v souladu s odstavcem 1 tohoto článku a s čl. 20 odst. 1;
d)
kritéria uplatňovaná při rozhodování o obchodech, u kterých je z důvodu jejich objemu nebo druhu, včetně profilu likvidity, použitých akcií, cenných papírů nahrazujících jiné cenné papíry, fondů obchodovaných v obchodním systému, certifikátů či jiných podobných finančních nástrojů povolen odklad uveřejnění, a to pro každou kategorii dotčeného finančního nástroje.
Orgán ESMA předloží uvedené návrhy regulačních technických norem Komisi do 3. července 2015.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem. podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
KAPITOLA 2
Transparentnost pro nekapitálové nástroje
Článek 8
Požadavky předobchodní transparentnosti pro obchodní systémy v souvislosti s dluhopisy, strukturovanými finančními produkty, povolenkami na emise a deriváty
1. Organizátoři trhu a investiční podniky provozující obchodní systém uveřejňují aktuální kupní a prodejní ceny, jakož i intenzitu obchodních zájmů na uvedených cenách, které jsou sdělovány prostřednictvím jejich systémů pro dluhopisy, strukturované finanční produkty, povolenky na emise a deriváty obchodované v obchodním systému. Tento požadavek se rovněž vztahuje na vykonavatelný projev zájmu. Organizátoři trhu a investiční podniky provozující obchodní systém tyto informace průběžně uveřejňují během běžné doby obchodování. Tato povinnost uveřejňování se nevztahuje na obchody s deriváty nefinančních protistran, které snižují objektivně měřitelné riziko přímo spojené s obchodní činností nebo financováním této protistrany nebo pokladními finančními operacemi nefinanční protistrany nebo této skupiny.
2. Požadavky na transparentnost uvedené v odstavci 1 jsou nastaveny pro různé druhy systémů obchodování, včetně systémů obchodování založených na knize pokynů, na kotacích a na periodických aukcích, hybridních systémů a systémů hlasového obchodování (voice trading).
3. Organizátoři trhu a investiční podniky provozující obchodní systém umožní za přiměřených obchodních podmínek a na nediskriminačním základě investičním podnikům, které jsou povinny uveřejňovat své kotace dluhopisů, strukturovaných finančních produktů, povolenek na emise a derivátů podle článku 18, přístup k mechanismům, jež využívají k uveřejňování informací uvedených v odstavci 1.
4. Organizátoři trhu a investiční podniky provozující obchodní systém uveřejní v případě, že je poskytnuta výjimka podle čl. 9 odst. 1 písm. b), alespoň orientační předobchodní kupní cenu a orientační prodejní cenu, která se blíží ceně obchodních zájmů oznámené prostřednictvím jejich systémů dluhopisů, strukturovaných finančních produktů, povolenek na emise a derivátů obchodovaných v obchodním systému. Organizátoři trhu a investiční podniky provozující obchodní systém tyto informace veřejnosti vhodnými elektronickými prostředky průběžně zpřístupňují během běžné doby obchodování. Uvedené mechanismy zajistí, že informace budou poskytovány za přiměřených obchodních podmínek a na nediskriminačním základě.
Článek 9
Výjimky pro nekapitálové nástroje
1. Příslušné orgány mohou organizátorům trhu a investičním podnikům provozujícím obchodní systém prominout povinnost uveřejnit informace podle čl. 8 odst. 1 v případě:
a)
pokynů, které jsou rozsahem větší než obvyklý tržní objem, a pokynů uchovávaných v systému na správu pokynů obchodního systému až do uveřejnění;
b)
vykonavatelných projevů zájmu v systémech žádostí o kotace a hlasového obchodování (voice trading), jejichž objem překračuje konkrétní objem pro daný finanční nástroj, což by poskytovatele likvidity vystavilo přílišnému riziku, a s ohledem na skutečnost, zda jsou příslušní účastníci trhu retailovými či profesionálními investory;
c)
derivátů, které nepodléhají povinnosti obchodování uvedené v článku 28, a jiných finančních nástrojů, pro něž neexistuje likvidní trh.
2. Před poskytnutím výjimky v souladu s odstavcem 1 příslušné orgány oznámí zamýšlené využití každé jednotlivé výjimky orgánu ESMA a dalším příslušným orgánům a poskytnou vysvětlení k jejich fungování. Oznámení o záměru poskytnout výjimku se podá nejpozději čtyři měsíce před zamýšlenou dobou, kdy má výjimka nabýt účinku. Do dvou měsíců od obdržení oznámení vydá orgán ESMA dotčenému příslušnému orgánu stanovisko, ve kterém posoudí slučitelnost dané výjimky s požadavky stanovenými v odstavci 1 a specifikovanými v regulačních technických normách přijatých podle odstavce 5. Pokud daný příslušný orgán poskytne výjimku a příslušný orgán jiného členského státu s tím nesouhlasí, může daný příslušný orgán věc předložit zpět orgánu ESMA, který může jednat na základě pravomocí, jež mu svěřuje článek 19 nařízení (EU) č. 1095/2010. Orgán ESMA sleduje uplatňování výjimek a předkládá Komisi výroční zprávu o tom, jak jsou uvedené výjimky uplatňovány v praxi.
3. Příslušné orgány mohou z vlastního podnětu nebo na žádost jiných příslušných orgánů zrušit výjimku poskytnutou podle odstavce 1, pokud zjistí, že je výjimka využívána způsobem odchylným od původního účelu, nebo pokud se domnívají, že je výjimka využívána k obcházení požadavků stanovených v tomto článku.
Příslušné orgány o tomto zrušení neprodleně informují orgán ESMA a ostatní příslušné orgány ještě předtím, než nabude účinnosti a své rozhodnutí plně zdůvodní.
4. Příslušný orgán odpovědný za dohled nad jedním nebo několika obchodními systémy, v nichž je obchodována určitá kategorie dluhopisů, strukturovaných finančních produktů, povolenek na emise či derivátů, může povinnosti uvedené v článku 8 dočasně pozastavit, jestliže likvidita dané kategorie finančního nástroje nedosahuje stanovené prahové hodnoty. Tato prahová hodnota se definuje na základě objektivních kritérií specifických pro trh s příslušným finančním nástrojem. Oznámení o dočasném pozastavení se uveřejní na internetových stránkách dotčeného příslušného orgánu.
Dočasné pozastavení platí po počáteční dobu nepřekračující tři měsíce ode dne, kdy bylo uveřejněno na internetových stránkách dotčeného příslušného orgánu. Může být prodlouženo o další období nepřekračující vždy tři měsíce, pokud důvody pro dočasné pozastavení nadále trvají. Pokud není dočasné pozastavení po uplynutí uvedené tříměsíční lhůty prodlouženo, jeho platnost automaticky skončí.
Před pozastavením povinností uvedených v článku 8 nebo před prodloužením jejich dočasného pozastavení podle tohoto odstavce oznámí dotčený příslušný orgán orgánu ESMA svůj záměr a poskytne vysvětlení. Orgán ESMA vydá co nejdříve příslušnému orgánu stanovisko, zda je podle jeho názoru uvedené pozastavení nebo prodloužení dočasného pozastavení podle prvního a druhého pododstavce opodstatněné.
5. Orgán ESMA vypracuje návrhy regulačních technických norem, které stanoví:
a)
parametry a metody pro výpočet prahové hodnoty likvidity podle odstavce 4 ve vztahu k finančnímu nástroji. Parametry a metody pro členské státy vypočítávající prahovou hodnotu se stanoví takovým způsobem, že pokud je dosaženo prahové hodnoty, představuje to významný pokles likvidity v rámci všech systémů v Unii pro dotčený finanční nástroj na základě kritérií použitých podle čl. 2 odst. 1 bodu 17;
b)
rozsah kupních a prodejních cen či kotací a intenzitu obchodních zájmů na těchto cenách nebo předobchodních orientačních kupních a prodejních cen blízkých ceně obchodního zájmu, které mají být uveřejněny pro každou kategorii dotčeného finančního nástroje v souladu s čl. 8 odst. 1 a 4, a to při zohlednění potřebného nastavení pro různé druhy systémů obchodování podle čl. 8 odst. 2;
c)
velikost pokynů, které jsou velké svým rozsahem a druh a minimální velikost pokynů uchovávaných v systému na správu pokynů až do uveřejnění, u nichž může být prominuta povinnost předobchodního uveřejnění podle odstavce 1 pro každou kategorii daného finančního nástroje;
d)
konkrétní objem pro daný finanční nástroj uvedený v odst. 1 písm. b) a definice systémů žádostí o kotace a hlasového obchodování, u kterých lze uveřejnění informací před uskutečněním obchodu podle odstavce 1 prominout.
Při stanovení objemu pro daný finanční nástroj, který by poskytovatele likvidity vystavil přílišnému riziku a v souladu s odst. 1 písm. b) zohledňuje skutečnost, zda jsou příslušní účastníci trhu retailovými či profesionálními investory, zohlední orgán ESMA níže uvedené faktory:
i)
zda by při takových objemech poskytovatelé likvidity byli schopni zajistit svá rizika;
ii)
pokud trh s příslušným finančním nástrojem nebo kategorií finančních nástrojů sestává zčásti z retailových investorů, průměrnou hodnotu obchodů provedených takovými investory;
e)
finanční nástroje nebo druhy finančních nástrojů, pro něž neexistuje likvidní trh a u kterých může být prominuto uveřejnění informací před uskutečněním obchodu podle odstavce 1.
Orgán ESMA předloží uvedené návrhy regulačních technických norem Komisi do 3. července 2015.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 10
Požadavky poobchodní transparentnosti pro obchodní systémy v souvislosti s dluhopisy, strukturovanými finančními produkty, povolenkami na emise a deriváty
1. Organizátoři trhu a investiční podniky provozující obchodní systém uveřejní cenu, objem a čas obchodů provedených s dluhopisy, strukturovanými finančními produkty, povolenkami na emise a deriváty obchodovanými v obchodním systému. Organizátoři trhu a investiční podniky provozující obchodní systém uveřejňují podrobnosti o těchto obchodech v okamžiku co nejbližším reálnému času, jak je to jen technicky možné.
2. Organizátoři trhu a investiční podniky provozující obchodní systém umožní za přiměřených obchodních podmínek a na nediskriminačním základě investičním podnikům, které jsou povinny uveřejňovat své obchody s dluhopisy, strukturovanými finančními produkty, povolenkami na emise a deriváty podle článku 21, přístup k mechanismům, jež využívají k uveřejňování informací uvedených v odstavci 1.
Článek 11
Povolení odkladu uveřejnění
1. Příslušné orgány mohou organizátorům trhu a investičním podnikům provozujícím obchodní systém povolit odklad uveřejnění podrobností o obchodech na základě objemu nebo typu obchodu.
Příslušné orgány mohou povolit odklad uveřejnění zejména u obchodů, které:
a)
jsou velké svým rozsahem v porovnání s obvyklým tržním objemem pro dané dluhopisy, strukturované finanční produkty, povolenky na emise či deriváty obchodované v obchodním systému nebo pro danou kategorii dluhopisů, strukturovaných finančních produktů, povolenek na emise či derivátů obchodovaných v obchodním systému; nebo
b)
se týkají dluhopisů, strukturovaných finančních produktů, povolenek na emise či derivátů obchodovaných v obchodním systému nebo kategorie dluhopisů, strukturovaných finančních produktů, povolenek na emise či derivátů obchodovaných v obchodním systému, pro něž neexistuje likvidní trh;
c)
jsou většího objemu, než je objem specifický pro dané dluhopisy, strukturované finanční produkty, povolenky na emise či deriváty obchodované v obchodním systému nebo pro danou kategorii dluhopisů, strukturovaných finančních produktů, povolenek na emise či derivátů obchodovaných v obchodním systému, který by poskytovatele likvidity vystavil přílišnému riziku a zohledňuje skutečnost, zda jsou příslušní účastníci trhu retailovými či profesionálními investory.
Organizátoři trhu a investiční podniky provozující obchodní systém si předem opatří souhlas příslušného orgánu s navrhovanými opatřeními na odklad uveřejnění obchodu a tato opatření jasně zpřístupní účastníkům trhu a veřejnosti. Orgán ESMA sleduje uplatňování těchto opatření pro odklad uveřejnění obchodu a předkládá Komisi výroční zprávu o tom, jak jsou uvedená opatření využívána v praxi.
2. Příslušný orgán odpovědný za dohled nad jedním nebo několika obchodními systémy, v nichž je obchodována určitá kategorie dluhopisů, strukturovaných finančních produktů, povolenek na emise či derivátů, může povinnosti uvedené v článku 10 dočasně pozastavit, jestliže likvidita dané kategorie finančního nástroje nedosahuje prahové hodnoty stanovené v souladu s metodikou uvedenou v čl. 9 odst. 5 písm. a). Tato prahová hodnota se definuje na základě objektivních kritérií specifických pro trh s příslušným finančním nástrojem. Dočasné pozastavení se uveřejní na internetových stránkách dotčeného příslušného orgánu.
Dočasné pozastavení platí po počáteční dobu nepřekračující tři měsíce ode dne, kdy bylo uveřejněno na internetových stránkách dotčeného příslušného orgánu. Může být prodlouženo o další období nepřekračující vždy tři měsíce, pokud důvody pro dočasné pozastavení nadále trvají. Není-li dočasné pozastavení po uplynutí uvedené tříměsíční lhůty prodlouženo, jeho platnost automaticky skončí.
Před pozastavením nebo prodloužením dočasného pozastavení povinností uvedených v článku 10 oznámí dotčený příslušný orgán orgánu ESMA svůj záměr a poskytne vysvětlení. Orgán ESMA vydá co nejdříve příslušnému orgánu stanovisko, zda je podle jeho názoru uvedené pozastavení nebo prodloužení dočasného pozastavení podle prvního a druhého pododstavce opodstatněné.
3. Příslušné orgány mohou ve spojení s povolením odkladu uveřejnění:
a)
po dobu trvání odkladu požadovat uveřejnění omezených podrobností o určitém obchodu nebo podrobností o několika obchodech v souhrnné podobě nebo kombinaci obou možností;
b)
umožnit neuveřejňovat objem jednotlivých obchodů po prodlouženou dobu trvání odkladu;
c)
pokud jde o nekapitálové nástroje jiné než veřejnoprávní dluhopisy, umožnit uveřejnění několika obchodů v souhrnné podobě po prodlouženou dobu trvání odkladu;
d)
pokud jde o veřejnoprávní dluhopisy, umožnit uveřejnění několika obchodů v souhrnné podobě po blíže neurčenou dobu.
Pokud jde o veřejnoprávní dluhopisy, lze písmena b) a d) použít buď odděleně nebo po sobě, přičemž po uplynutí prodloužené doby, během níž je možné neuveřejňovat objem, by objem obchodů mohl být uveřejněn v souhrnné podobě.
Pokud jde o všechny ostatní finanční nástroje, po uplynutí doby odkladu se uveřejní zbývající podrobnosti o obchodu a veškeré podrobnosti o jednotlivých obchodech.
4. Orgán ESMA vypracuje návrhy regulačních technických norem, kterými se způsobem umožňujícím uveřejnění informací požadovaných podle článku 64 směrnice 2014/65/EU stanoví:
a)
podrobnosti o obchodech, které musí investiční podniky, včetně systematických internalizátorů, organizátorů trhu a investičních podniků provozujících obchodní systém zpřístupnit veřejnosti pro každou kategorii dotčeného finančního nástroje v souladu s čl. 10 odst. 1, včetně identifikačních označení různých druhů obchodů uveřejňovaných podle čl. 10 odst. 1 a článku 21 odst. 1, které rozlišují mezi obchody ovlivňovanými faktory spojenými v prvé řadě s hodnotou finančních nástrojů a obchody ovlivňovanými jinými faktory;
b)
lhůta, která odpovídá povinnosti uveřejnit informace co nejbliže reálnému času, včetně případů, kdy jsou obchody prováděny mimo běžnou dobu obchodování;
c)
podmínky, za nichž lze investičním podnikům, včetně systematických internalizátorů, organizátorů trhu a investičních podniků provozujících obchodní systém, povolit odklad uveřejnění údajů o obchodech pro každou kategorii dotčeného finančního nástroje v souladu s odstavcem 1 tohoto článku a s čl. 21 odst. 4;
d)
kritéria uplatňovaná při určování objemu a druhu obchodu, pro který je podle odstavce 3 povolen odklad uveřejnění a uveřejnění omezených podrobností o obchodu, nebo uveřejnění podrobností o několika obchodech v souhrnné podobě nebo neuveřejnění objemu obchodu se zvláštním zřetelem k povolení prodloužené doby odkladu pro určité finanční nástroje v závislosti na jejich likviditě.
Orgán ESMA předloží uvedené návrhy regulačních technických norem Komisi do 3. července 2015.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
KAPITOLA 3
Povinnost nabízet údaje o obchodech samostatně a za přiměřených obchodních podmínek
Článek 12
Povinnost poskytovat předobchodní a poobchodní údaje samostatně
1. Organizátoři trhu a investiční podniky provozující obchodní systém poskytnou informace uveřejněné v souladu s články 3, 4 a 6 až 11 jako samostatně nabízené údaje o předobchodní a poobchodní transparentnosti.
2. Orgán ESMA vypracuje návrhy regulačních technických norem specifikujících nabízené údaje o předobchodní a poobchodní transparentnosti, včetně úrovně členění údajů, které mají být poskytnuty podle odstavce 1.
Orgán ESMA předloží uvedené návrhy regulačních technických norem Komisi do 3. července 2015.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 13
Povinnost poskytovat předobchodní a poobchodní údaje za přiměřených obchodních podmínek
1. Organizátoři trhu a investiční podniky provozující obchodní systém poskytnou informace uveřejňované v souladu s články 3,4 a 6 až 11 za přiměřených obchodních podmínek a zajistí k informacím nediskriminační přístup. Tyto informace jsou poskytovány bezplatně 15 minut po uveřejnění.
2. Komise přijme akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 50 objasňující, co jsou přiměřené obchodní podmínky uveřejňování informací uvedené v odstavci 1.
HLAVA III
TRANSPARENTNOST PRO SYSTEMATICKÉ INTERNALIZÁTORY A INVESTIČNÍ PODNIKY PROVOZUJÍCÍ MIMOBURZOVNÍ OBCHODY (OTC)
Článek 14
Povinnost systematických internalizátorů uveřejňovat pevné kotace akcií, cenných papírů nahrazujících jiné cenné papíry, fondů obchodovaných v obchodním systému, certifikátů a jiných podobných finančních nástrojů
1. Investiční podniky uveřejňují pevné kotace týkající se takových akcií, cenných papírů nahrazujících jiné cenné papíry, fondů obchodovaných v obchodním systému, certifikátů a jiných podobných finančních nástrojů obchodovaných v obchodním systému, pro které jsou systematickými internalizátory a pro které existuje likvidní trh.
Neexistuje-li pro finanční nástroje uvedené v prvním pododstavci likvidní trh, poskytnou systematičtí internalizátoři kotace svým zákazníkům na požádání.
2. Tento článek a články 15, 16 a 17 se použijí na systematické internalizátory při obchodech s objemy nepřesahujícími standardní tržní objem. Na systematické internalizátory se nevztahují ustanovení tohoto článku a článků 15, 16 a 17, pokud jejich obchody přesahují standardní tržní objem.
3. Systematičtí internalizátoři mohou rozhodnout o objemu nebo objemech obchodů, jejichž ceny budou kotovat. Minimální kotovaný objem se rovná alespoň 10 % standardního tržního objemu akcie, cenného papíru nahrazujícího jiné cenné papíry, fondu obchodovaného v obchodním systému, certifikátu nebo jiného podobného finančního nástroje obchodovaného v obchodním systému. Pro konkrétní akcii, cenné papíry nahrazující jiné cenné papíry, fond obchodovaný v obchodním systému, certifikát či jiný podobný finanční nástroj obchodovaný v obchodním systému zahrnuje každá kotace pevnou kupní nebo prodejní cenu nebo ceny pro objem nebo objemy až do velikosti standardního tržního objemu pro kategorii akcií, cenných papírů nahrazujících jiné cenné papíry, fondů obchodovaných v obchodním systému, certifikátů či jiných podobných finančních nástrojů, ke které daný finanční nástroj patří. Cena nebo ceny odrážejí převažující tržní podmínky pro tuto akcii, cenný papír nahrazující jiný cenný papír, fond obchodovaný v obchodním systému, certifikát či jiný podobný finanční nástroj.
4. Akcie, cenné papíry nahrazující jiné cenné papíry, fondy obchodované v obchodním systému, certifikáty a jiné podobné finanční nástroje se sdružují do druhů na základě aritmetického průměru hodnoty pokynů prováděných pro tento finanční nástroj na trhu. Standardním tržním objemem každé kategorie akcií, cenných papírů nahrazujících jiné cenné papíry, fondů obchodovaných v obchodním systému, certifikátů a jiných podobných finančních nástrojů je objem představující aritmetický průměr hodnot pokynů provedených na trhu pro finanční nástroje patřící do každé kategorie.
5. Pro každou akcii, cenný papír nahrazující jiný cenný papír, fond obchodovaný v obchodním systému, certifikát nebo jiný podobný finanční nástroj se trh skládá ze všech pokynů provedených v souvislosti s daným finančním nástrojem v Unii kromě pokynů, které v porovnání s obvyklým tržním objemem představují svým měřítkem velký rozsah.
6. Orgán příslušný pro trh nejrelevantnější z hlediska likvidity ve smyslu článku 26 stanoví nejméně jednou ročně na základě aritmetického průměru hodnot pokynů provedených na trhu pro danou akcii, cenný papír nahrazující jiný cenný papír, fond obchodovaný v obchodním systému, certifikát a jiný podobný finanční nástroj kategorii, ke které daný finanční nástroj patří. Tyto informace se zpřístupňují všem účastníkům trhu a předávají se orgánu ESMA, který je uveřejní na svých internetových stránkách.
7. K zajištění účinného oceňování akcií, cenných papírů nahrazujících jiné cenné papíry, fondů obchodovaných v obchodním systému, certifikátů a jiných podobných finančních nástrojů a k maximalizaci možnosti investičních podniků dosáhnout pro své zákazníky nejlepších podmínek vypracuje orgán ESMA návrhy regulačních technických norem k upřesnění podmínek pro uveřejnění pevné kotace, jak je uvedeno v odstavci 1, určení, zda ceny odrážejí převažující tržní podmínky uvedené v odstavci 3, a standardního tržního objemu, jak je uvedeno v odstavcích 2 a 4.
Orgán ESMA předloží uvedené návrhy regulačních technických norem Komisi do 3. července 2015.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 15
Provádění pokynů na účet zákazníka
1. Systematičtí internalizátoři své kotace uveřejňují pravidelně a průběžně během obvyklé doby obchodování. Mohou své kotace kdykoli aktualizovat. Za výjimečných podmínek na trhu mohou své kotace stáhnout.
Členské státy vyžadují, aby podniky, které splňují definici systematického internalizátora, to oznámily svému příslušnému orgánu. Toto oznámení je předáno orgánu ESMA. Orgán ESMA vytvoří seznam všech systematických internalizátorů v Unii.
Kotace se uveřejňuje způsobem snadno dostupným pro ostatní účastníky trhu za přiměřených obchodních podmínek.
2. Systematičtí internalizátoři provádějí v soualdu s článkem 27 směrnice 2014/65/EU pokyny, které obdrží od zákazníků v souvislosti s akciemi, cennými papíry nahrazujícími jiné cenné papíry, fondy obchodovanými v obchodním systému, certifikáty a jinými podobnými finančními nástroji, pro které jsou systematickými internalizátory, za ceny kotované v okamžiku přijetí pokynu.
Avšak v odůvodněných případech mohou tyto pokyny provádět za cenu lepší, pokud tato cena spadá do uveřejněného rozpětí blízkého podmínkám trhu.
3. Systematičtí internalizátoři mohou provádět pokyny, které obdrží od profesionálních zákazníků, za ceny odlišné od cen kotovaných, aniž by museli plnit požadavky stanovené v odstavci 2, a to u obchodů, u nichž je realizace několika cenných papírů součástí jednoho obchodu, nebo u pokynů, které podléhají podmínkám jiným než aktuální tržní cena.
4. Pokud systematický internalizátor, jenž uvádí pouze jednu kotaci nebo jehož nejvyšší kotace je nižší než standardní tržní objem, obdrží od zákazníka pokyn týkající se objemu vyššího, než je jím kotovaný objem, ale nižšího, než je standardní tržní objem, může se rozhodnout tu část pokynu, která přesahuje velikost jeho kotace, provést za předpokladu, že bude provedena za kotovanou cenu, není-li podle odstavců 2 a 3 dovoleno něco jiného. Pokud systematický internalizátor kotuje různé objemy a obdrží a rozhodne se provést pokyn spadající mezi tyto objemy, provede jej za jednu z kotovaných cen v souladu s článkem 28 směrnice 2014/65/EU, není-li podle podmínek odstavců 2 a 3 tohoto článku dovoleno něco jiného.
5. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 50 objasňující přiměřené obchodní podmínky pro uveřejnění informací uvedených v odstavci 1.
Článek 16
Povinnosti příslušných orgánů
Příslušné orgány kontrolují:
a)
zda investiční podniky pravidelně aktualizují kupní a prodejní ceny uveřejňované v souladu s článkem 14 a udržují ceny, které odrážejí převažující podmínky trhu;
b)
zda investiční podniky splňují podmínky pro provedení za lepší ceny, jak je stanoveno v čl. 15 odst. 2.
Článek 17
Přístup ke kotacím
1. Na základě svých obchodních politik a způsobem objektivním a nediskriminačním mohou systematičtí internalizátoři rozhodnout, kterým zákazníkům umožní přístup ke svým kotacím. Za tímto účelem musí mít jasná pravidla pro přístup ke svým kotacím. Systematičtí internalizátoři mohou odmítnout uzavřít nebo mohou ukončit obchodní vztahy se zákazníky na základě obchodních důvodů, jakými jsou například solventnost zákazníka, riziko protistrany a konečné vypořádání obchodu.
2. K omezení rizika hromadění obchodů stejného zákazníka mohou systematičtí internalizátoři nediskriminačním způsobem omezit počet obchodů od téhož zákazníka, které se za uveřejněných podmínek zaváží uzavřít. Mohou nediskriminačním způsobem a v souladu s článkem 28 směrnice 2014/65/EU omezit celkový počet současných obchodů různých zákazníků, avšak pouze v případě, kdy počet nebo objem pokynů ze strany zákazníků značně převyšuje normu.
3. K zajištění účinného oceňování akcií, cenných papírů nahrazujících jiné cenné papíry, fondů obchodovaných v obchodním systému, certifikátů a jiných podobných finančních nástrojů a k maximalizaci možnosti investičních podniků dosáhnout pro jejich zákazníky nejlepších podmínek přijme Komise akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 50 stanovující:
a)
kritéria pro určení, kdy se kotace uveřejňuje pravidelně a průběžně a je snadno dostupná, jak je uvedeno v čl. 15 odst. 1, jakož i prostředky, kterými mohou investiční podniky splnit svou povinnost uveřejnit kotace, k nimž patří tyto možnosti:
i)
prostřednictvím infrastruktury kteréhokoli regulovaného trhu, který přijal dotčený finanční nástroj k obchodování;
ii)
prostřednictvím schváleného systému pro uveřejňování informací;
iii)
prostřednictvím vlastních opatření;
b)
kritéria pro určení toho, kdy je realizace několika cenných papírů součástí jednoho obchodu, nebo pokynů, které podléhají podmínkám jiným než aktuální tržní cena, jak je uvedeno v čl. 15 odst. 3;
c)
kritéria pro určení toho, co lze považovat za výjimečné podmínky na trhu umožňující stažení kotací, i podmínky aktualizace kotací, jak je uvedeno v čl. 15 odst. 1;
d)
kritéria pro určení toho, kdy počet nebo objem pokynů ze strany zákazníků značně převyšuje normu, jak je uvedeno v odstavci 2;
e)
kritéria pro určení toho, kdy ceny spadají do uveřejněného rozpětí blízkého tržním podmínkám, jak je uvedeno v čl. 15 odst. 2.
Článek 18
Povinnost systematických internalizátorů uveřejňovat pevné kotace týkající se dluhopisů, strukturovaných finančních produktů, povolenek na emise a derivátů
1. Investiční podniky uveřejňují pevné kotace týkající se dluhopisů, strukturovaných finančních produktů, povolenek na emise a derivátů obchodovaných v obchodním systému, u nichž jsou systematickým internalizátorem a pro které existuje likvidní trh, jsou-li splněny tyto podmínky:
a)
jsou požádáni o kotaci zákazníkem systematického internalizátora;
b)
souhlasí s poskytnutím kotace.
2. V případě dluhopisů, strukturovaných finančních produktů, povolenek na emise a derivátů obchodovaných v obchodním systému, pro které neexistuje likvidní trh, zpřístupňují systematičtí internalizátoři kotace zákazníkům na požádání, souhlasí-li s poskytnutím kotace. Tato povinnost může být prominuta, jsou-li splněny podmínky uvedené v čl. 9 odst. 1.
3. Systematičtí internalizátoři mohou své kotace kdykoli aktualizovat. Rovněž mohou za výjimečných podmínek na trhu své kotace stáhnout.
4. Členské státy vyžadují, aby podniky, které splňují definici systematického internalizátora, to oznámily svému příslušnému orgánu. Toto oznámení je předáno orgánu ESMA. Orgán ESMA vytvoří seznam všech systematických internalizátorů v Unii.
5. Systematičtí internalizátoři zpřístupní pevné kotace uveřejněné podle odstavce 1 svým ostatním zákazníkům. Na základě své obchodní politiky a objektivním a nediskriminačním způsobem mohou nicméně rozhodnout, kterým zákazníkům umožní přístup ke svým kotacím. Za tímto účelem musí mít systematičtí internalizátoři jasná pravidla pro přístup ke svým kotacím. Systematičtí internalizátoři mohou odmítnout uzavřít nebo mohou ukončit obchodní vztahy se zákazníky na základě obchodních důvodů, jakými jsou například solventnost zákazníka, riziko protistrany a konečné vypořádání obchodu.
6. Systematičtí internalizátoři se zaváží uzavřít obchody s jakýmkoli jiným zákazníkem, kterému je kotace zpřístupněna za uveřejněných podmínek v souladu s odstavcem 5, nepřekročí-li kotovaný objem konkrétní objem pro daný finanční nástroj určený v souladu s čl. 9 odst. 5 písm. d).
Systematičtí internalizátoři nejsou povinni uveřejňovat pevné kotace podle odstavce 1 u finančních nástrojů, jejichž likvidita klesne pod prahovou hodnotu stanovenou podle čl. 9 odst. 4.
7. Systematičtí internalizátoři mohou stanovit nediskriminačním a transparentním způsobem limity pro počet obchodů se zákazníky, které se zaváží uzavřít, podle jakékoli kotace.
8. Kotace uveřejněné podle odstavce 1 a 5 a kotace v objemu uvedeném v odstavci 6 se uveřejňují způsobem snadno dostupným pro ostatní účastníky trhu za přiměřených obchodních podmínek.
9. Kotovaná cena či ceny musí být takové, aby bylo zajištěno, že systematický internalizátor splňuje své povinnosti podle článku 27 směrnice 2014/65/EU, a musí odrážet převažující tržní podmínky, pokud jde o ceny, za kterých jsou obchody uzavírány u stejných nebo podobných finančních nástrojů v obchodních systémech.
V odůvodněných případech však mohou pokyny provádět za cenu lepší, pokud tato cena spadá do uveřejněného rozpětí blízkého podmínkám trhu.
10. Na systematcké internalizátory se nepoužije tento článek, obchodují-li v objemech překračujících konkrétní objem pro finanční nástroj určený v souladu s čl. 9 odst. 5 písm. d).
Článek 19
Sledování orgánem ESMA
1. Příslušné orgány a orgán ESMA sledují uplatňování článku 18, pokud jde o objemy, jejichž kotace jsou zpřístupněny zákazníkům investičního podniku a jiným účastníkům trhu v souvislosti s jinou obchodní činností podniku, a o to, do jaké míry kotace odrážejí převažující tržní podmínky v souvislosti s obchody se stejnými nebo podobnými finančními nástroji v obchodních systémech. Do 3. ledna 2019 předloží orgán ESMA Komisi zprávu o uplatňování článku 18. V případě významné kotace a obchodní činnosti těsně nad prahovým objemem podle čl. 18 odst. 6 nebo mimo převažující tržní podmínky předloží orgán ESMA Komisi zprávu před tímto datem.
2. Komise přijme prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 50 opatření, která stanoví objemy podle čl. 18 odst. 6 pro obchody podniku s jakýmkoli jiným zákazníkem, jemuž je kotace zpřístupněna. Konkrétní objem pro daný finanční nástroj se stanoví podle kritérií uvedených v čl. 9 odst. 5 písm. d).
3. Komise přijme akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 50 upřesňující, co jsou přiměřené obchodní podmínky uveřejňování kotací podle čl. 18 odst. 8.
Článek 20
Uveřejnění informací prováděné investičními podniky, včetně systematických internalizátorů, po uskutečnění obchodu s akciemi, cennými papíry nahrazujícími jiné cenné papíry, fondy obchodovanými v obchodním systému, certifikáty a jinými podobnými finančními nástroji
1. Investiční podniky, které uzavírají na vlastní účet nebo na účet zákazníků obchody s akciemi, cennými papíry nahrazujícími jiné cenné papíry, fondy obchodovanými v obchodním systému, certifikáty a jinými podobnými finančními nástroji obchodovanými v obchodních systémech, uveřejňují objem a cenu těchto obchodů, jakož i čas, kdy byly uzavřeny. Tyto informace se uveřejňují prostřednictvím schváleného systému pro uveřejňování informací.
2. Informace uveřejňované v souladu s odstavcem 1 tohoto článku a lhůty, v nichž jsou uveřejňovány, splňují požadavky přijaté podle článku 6, včetně regulačních technických norem přijatých podle čl. 7 odst. 2 písm. a). Pokud opatření přijatá podle článku 7 stanoví pro určité kategorie obchodů s akciemi, cennými papíry nahrazujícími jiné cenné papíry, fondy obchodovanými v obchodním systému, certifikáty a jinými podobnými finančními nástroji obchodovanými v obchodním systému odklad uveřejňování, vztahuje se tato možnost obdobně na obchody uzavřené mimo obchodní systému.
3. Orgán ESMA vypracuje návrhy regulačních technických norem stanovících:
a)
identifikační označení pro různé druhy obchodů uveřejňované podle tohoto článku, které rozlišují mezi obchody ovlivňovanými faktory spojenými v prvé řadě s hodnotou finančních nástrojů a obchody ovlivňovanými jinými faktory;
b)
uplatňování povinnosti podle odstavce 1 týkající se obchodů zahrnujících použití finančních nástrojů pro účely zajištění, půjček či jiné účely, pokud směnu finančních nástrojů ovlivňují faktory jiné než aktuální tržní hodnota finančního nástroje;
c)
smluvní stranu obchodu, která má obchod uveřejnit v souladu s odstavcem 1, pokud jsou obě strany obchodu investičními podniky.
Orgán ESMA předloží uvedené návrhy regulačních technických norem Komisi do 3. července 2015.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 21
Uveřejnění informací prováděné investičními podniky, včetně systematických internalizátorů, po uskutečnění obchodu s dluhopisy, strukturovanými finančními produkty, povolenkami na emise a deriváty
1. Investiční podniky, které uzavírají na vlastní účet nebo na účet zákazníků obchodu s dluhopisy, strukturovanými finančními produkty, povolenkami na emise a deriváty obchodovanými v obchodním systému, uveřejňují objem a cenu těchto obchodů, jakož i čas, kdy byly uzavřeny. Tyto informace se uveřejňují prostřednictvím schváleného systému pro uveřejňování informací.
2. Každý jednotlivý obchod se uveřejňuje jednou prostřednictvím schváleného systém pro uveřejňování informací
3. Informace uveřejňované v souladu s odstavcem 1 a lhůty, v nichž jsou uveřejňovány, splňují požadavky přijaté podle článku 10, včetně regulačních technických norem přijatých podle čl. 11 odst. 4 písm. a) a b).
4. Příslušné orgány mohou investičním podnikům povolit odklad uveřejnění nebo mohou po dobu trvání odkladu požadovat uveřejnění omezených podrobností o určitém obchodu nebo podrobností o několika obchodech v souhrnné podobě či kombinaci obou možností nebo mohou umožnit neuveřejňovat objem jednotlivých obchodů po prodlouženou dobu odkladu nebo mohou v případě nekapitálových finančních nástrojů jiných než veřejnoprávní dluhopisy umožnit uveřejnění několika obchodů v souhrnné podobě po prodlouženou dobu trvání odkladu nebo mohou v případě veřejnoprávních dluhopisů umožnit uveřejnění několika obchodů v souhrnné podobě po blíže neurčenou dobu a mohou dočasně pozastavit povinnosti podle odstavce 1 za stejných podmínek, jaké jsou stanoveny v článku 11.
Pokud opatření přijatá podle článku 11 stanoví pro určité kategorie obchodů s dluhopisy, strukturovanými finančními produkty, povolenkami na emise a deriváty obchodovanými v obchodním systému odklad uveřejnění a uveřejnění omezených podrobností, uveřejnění podrobností v souhrnné podobě či kombinaci obou možností nebo neuveřejnění objemu, vztahuje se tato možnost na tyto obchody i v případě, že jsou uzavřeny mimo obchodní systémy.
5. Orgán ESMA vypracuje návrhy regulačních technických norem, kterými se způsobem umožňujícím uveřejnění informací požadovaných podle článku 64 směrnice 2014/65/EU stanoví:
a)
identifikační označení pro různé druhy obchodů uveřejňované podle tohoto článku, které rozlišují mezi obchody ovlivňovanými faktory spojenými v prvé řadě s hodnotou finančních nástrojů a obchody ovlivňovanými jinými faktory;
b)
uplatňování povinnosti podle odstavce 1 týkající se obchodů zahrnujících použití finančních nástrojů pro účely zajištění, půjček či jiné účely, pokud směnu finančních nástrojů ovlivňují faktory jiné než aktuální tržní hodnota finančního nástroje;
c)
smluvní strana obchodu, která má obchod uveřejnit v souladu s odstavcem 1, pokud jsou obě strany obchodu investičními podniky.
Orgán ESMA předloží uvedené návrhy regulačních technických norem Komisi do 3. července 2015.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 22
Poskytování informací pro účely transparentnosti a jiných výpočtů
1. Za účelem provedení výpočtů pro určení požadavků předobchodní a poobchodní transparentnosti a režimů obchodních povinností stanovených v článcích 3 až 11, článcích 14 až 21 a článku 32, které jsou použitelné na finanční nástroje, a pro určení toho, zda je určitý investiční podnik systematickým internalizátorem, si mohou příslušné orgány vyžádat informace od:
a)
obchodních systémů;
b)
schválených systémů pro uveřejňování informací; a
c)
poskytovatelů konsolidovaných obchodních informací (CTP).
2. Obchodní systémy, schválené systémy pro uveřejňování informací a poskytovatelé konsolidovaných obchodních informací potřebné údaje uchovávají po dostatečně dlouhou dobu.
3. Příslušné orgány sdělí orgánu ESMA takové informace, které orgán ESMA vyžaduje k vypracování zprávy uvedené v čl. 5 odst. 4), 5) a 6).
4. Orgán ESMA vypracuje návrhy regulačních technických norem k upřesnění obsahu a četnosti žádostí o údaje, formátů a časových rámců, kterými se musí řídit obchodní systémy, schválené systémy pro uveřejňování informací a poskytovatelé konsolidovaných obchodních informací při reagování na tyto žádosti v souladu s odstavcem 1, a druhu údajů, které musí být uchovávány, i minimální doby, po kterou obchodní systémy, schválené systémy pro uveřejňování informací a poskytovatelé konsolidovaných obchodních informací údaje v souladu s odstavcem 2 musí uchovávat, aby mohly takovým žádostem vyhovět.
Orgán ESMA uvedené návrhy regulačních technických norem předloží Komisi do 3. července 2015.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v tomto odstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 23
Obchodní povinnost pro investiční podniky
1. Investiční podnik zajistí, aby jím prováděné obchody s akciemi přijatými k obchodování na regulovaném trhu nebo obchodovanými v obchodním systému probíhaly na regulovaném trhu, v mnohostranném obchodním systému nebo organizovaném obchodním systému nebo v systematickém internalizátorovi nebo případně v obchodních systémech třetích zemí posuzovaných jako rovnocenné v souladu s čl. 25 odst. 4 písm. a) směrnice 2014/65/EU pokud nemají mimo jiné tyto znaky:
a)
jsou nesystematické, ad hoc, nepravidelné a sporadické; nebo
b)
dochází k nim mezi způsobilými nebo profesionálními protistranami a nepřispívají k procesu určování cen.
2. Investiční podnik provozující vnitřní párovací systém, který provádí pokyny na účet zákazníka v akciích, cenných papírech nahrazujících jiné cenné papíry, fondech obchodovaných v obchodním systému, certifikátech a jiných podobných finančních nástrojích na mnohostranném základě, musí zajistit, že je povolen jakožto mnohostranný obchodní systém podle směrnice 2014/65/EU, a splňovat veškerá příslušná ustanovení s takovým povolením související.
3. Orgán ESMA vypracuje návrhy regulačních technických norem, blíže určujících konkrétní znaky uvedených obchodů s akciemi, které nepřispívají k procesu určování cen, jak je uvedeno v odstavci 1, přičemž zohlední například tyto případy:
a)
obchody s neurčitelnou likviditou (non-addressable liquidity trades); nebo
b)
případy, v nichž výměnu takových finančních nástrojů určují faktory jiné než aktuální tržní hodnota finančního nástroje.
Orgán ESMA předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do 3. července 2015.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
HLAVA IV
HLÁŠENÍ OBCHODŮ
Článek 24
Povinnost zachovat integritu trhů
Aniž jsou dotčeny povinnosti příslušných orgánů v souvislosti s uplaňováním nařízení (EU) č. 596/2014, sledují tyto příslušné orgány, které v souladu s článkem 31 nařízení (EU) č. 1095/2010 koordinuje orgán ESMA, činnosti investičních podniků k zajištění toho, aby jednaly čestně, poctivě, profesionálně a způsobem podporujícím integritu trhu.
Článek 25
Povinnost vést záznamy
1. Investiční podniky uchovávají po dobu pěti let pro příslušný orgán příslušné údaje týkající se všech pokynů a všech obchodů s finančními nástroji, které provedly na vlastní účet nebo na účet zákazníka. V případě obchodů provedených na účet zákazníků obsahují záznamy všechny informace a údaje o totožnosti zákazníka a informace požadované podle směrnice 2005/60/ES Evropského parlamentu a Rady (27). Orgán ESMA může požádat o přístup k těmto údajům v souladu s postupem a podmínkami stanovenými v článku 35 nařízení (EU) č. 1095/2010.
2. Organizátor obchodního systému uchovává nejméně po dobu pěti let k dispozici pro příslušný orgán údaje týkající se všech pokynů pro finanční nástroje sdělované prostřednictvím jejich systémů. Záznamy obsahují příslušné údaje představující znaky pokynu, včetně těch, jež pokyn spojují s provedenými obchody z něj vyplývajícími a jejichž podrobnosti jsou hlášeny v souladu s čl. 26 odst. 1 a 3. Pokud jde o přístup příslušných orgánů k informacím podle tohoto odstavce, je úkolem usnadňovat a koordinovat postupy pověřen orgán ESMA.
3. Orgán ESMA vypracuje návrhy regulačních technických norem k upřesnění podrobností o příslušných údajích, které je třeba v souvislosti s pokyny uchovávat podle odstavce 2 tohoto článku a které nejsou uvedeny v článku 26.
Tyto návrhy regulačních technických norem obsahují identifikační kód člena nebo účastníka, který pokyn předal, identifikační kód pokynu, datum a čas předání pokynu, znaky pokynu, včetně jeho druhu, případné limitní ceny, doby platnosti, jakýchkoli konkrétních pokynů týkajících se daného pokynu, podrobností o jakýchkoli úpravách, zrušení, částečného či plného provedení pokynu, informací o vystupování vlastním jménem a na vlastní účet, nebo cizím jménem a na cizí účet.
Orgán ESMA předloží uvedené návrhy regulačních technických norem Komisi do 3. července 2015.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 26
Povinnost předkládat hlášení o obchodech
1. Investiční podniky, které provádějí obchody s finančními nástroji, předkládají hlášení obsahující úplné a přesné podrobnosti o takových obchodech příslušnému orgánu co nejrychleji, nejpozději do konce následujícího pracovního dne.
Příslušné orgány přijmou v souladu s článkem 85 směrnice 2014/65/EU opatření nezbytná k zajištění toho, že tyto informace obdrží rovněž příslušný orgán trhu nejrelevantnějšího z hlediska likvidity těchto finančních nástrojů.
Příslušné orgány poskytnou orgánu ESMA na požádání jakékoli informace předložené v souladu s tímto článkem.
2. Povinnost stanovená v odstavci 1 se vztahuje na:
a)
finanční nástroje přijaté k obchodování či obchodované v obchodním systému nebo v jejichž případě byla podána žádost o přijetí k obchodování;
b)
finanční nástroje, kde je podkladovým aktivem finanční nástroj obchodovaný v obchodním systému; a
c)
finanční nástroje, kde je podkladovým aktivem index nebo koš složený z finančních nástrojů obchodovaných v obchodním systému.
Tato povinnost se vztahuje na obchody s finančními nástroji uvedenými v písmenech a) až c) bez ohledu na to, zda tyto obchody probíhají v obchodním systému.
3. Hlášení obsahují zejména podrobnosti o názvech a číslech nakoupených nebo prodaných finančních nástrojů, množství, data a časy uskutečnění a ceny obchodů, informace k identifikaci zákazníků, na jejichž účet investiční podnik obchod uskutečnil, informace k identifikaci osob a počítačových algoritmů v investičním podniku zodpovědných za investiční rozhodnutí a uskutečnění obchody, informace k identifikaci použitelné výjimky, v jejímž rámci se obchod uskutečnil, informace k identifikaci dotčeného investičního podniku a informaci k identifikaci prodeje na krátko ve smyslu čl. 2 odst. 1 písm. b) nařízení (EU) č. 236/2012 ve vztahu k veškerým akciím a veřejnoprávním dluhopisům spadajícím do oblasti působnosti článků 12, 13 a 17 uvedeného nařízení. U obchodů neprováděných v obchodním systému hlášení rovněž obsahují informace k identifikaci druhů obchodů v souladu s opatřeními, která mají být přijata podle čl. 20 odst. 3 písm. a) a čl. 21 odst. 5 písm. a). V případě komoditních derivátů hlášení uvedou, zda obchod objektivně měřitelným způsobem snižuje riziko v souladu s článkem 57 směrnice 2014/65/EU.
4. Investiční podniky, které předávají pokyny, uvedou při předání uvedeného pokynu všechny podrobnosti uvedené v odstavcích 1 a 3. Investiční podnik se může místo předložení uvedených podrobností při předávání pokynů rozhodnout ohlásit předávaný pokyn, je-li proveden, jako obchod v souladu s požadavky podle odstavce 1. V tomto případě musí být v hlášení o obchodu uvedeno, že se týká předávaného pokynu.
5. Organizátoři obchodního systému ohlásí podrobnosti obchodů s finančními nástroji obchodovanými na jeho platformě, které prostřednictvím jeho systémů uskutečňuje podnik, na nějž se toto nařízení nevztahuje, v souladu s odstavci 1 a 3.
6. Při podávání informací k identifikaci zákazníků podle požadavku uvedeného v odstavcích 3 a 4, použijí investiční podniky identifikační označení právních subjektů zavedená pro účely identifikace zákazníků, které jsou právnickými osobami.
Orgán ESMA do 3. ledna 2016 vypracuje obecné pokyny v souladu s článkem 16 nařízení (EU) č. 1095/2010 s cílem zajistit, aby používání identifikačních označení právních subjektů v rámci Unie bylo v souladu s mezinárodními normami, a to zejména s normami stanovenými Radou pro finanční stabilitu.
7. Hlášení vypracovává pro příslušný orgán investiční podnik sám či schválený mechanismus pro hlášení obchodů jeho jménem nebo obchodní systém, jehož prostřednictvím byl obchod dokončen, a to v souladu s odstavci 1, 3 a 9.
Investiční podniky odpovídají za úplnost, přesnost a včasné předložení hlášení, která jsou předkládána příslušnému orgánu.
Odchylně od této odpovědnosti, pokud investiční podnik hlásí informace o těchto obchodech prostřednictvím schváleného mechanismu pro hlášení obchodů, který jedná jeho jménem, nebo obchodního systému, neodpovídá investiční podnik za neúplnost, nepřesnost nebo pozdní předložení hlášení, které lze přičíst schválenému mechanismu pro hlášení obchodů nebo obchodnímu systému. V těchto případech a s výhradou čl. 66 odst. 4 směrnice 2014/65/EU odpovídá za tyto nedostatky schválený mechanismus pro hlášení obchodů nebo obchodní systém.
Investiční podniky musí nicméně učinit přiměřené kroky k ověření úplnosti, přesnosti a včasnosti hlášení o obchodech, které byly předloženy jejich jménem.
Domovský členský stát požaduje, aby obchodní systém při vypracovávání hlášení jménem investičního podniku měl řádné bezpečnostní mechanismy, které zaručí bezpečnost a ověřování prostředků na převod informací, budou minimalizovat rizika poškození údajů a neoprávněného přístupu k nim, zamezí úniku informací a budou nepřetržitě udržovat jejich důvěrnost. Domovský členský stát požaduje, aby obchodní systém spravoval přiměřené zdroje a měl zavedeny záložní systémy, které mu umožní své služby nabízet a zajišťovat nepřetržitě.
Příslušný orgán může jako schválený mechanismus hlášení o obchodech příslušnému orgánu v souladu s odstavci 1, 3 a 9 schválit systém párování obchodů nebo systém hlášení, včetně registrů obchodních údajů zaregistrovaných či uznaných v souladu s hlavou VI nařízení (EU) č. 648/2012.
Pokud byly obchody ohlášeny registru obchodních údajů v souladu s článkem 9 nařízení (EU) č. 648/2012, který je schválen jako schválený systém pro uveřejňování informací, a pokud tato hlášení obsahují údaje požadované podle odstavců 1, 3 a 9 a příslušnému orgánu je předává registr obchodních údajů ve lhůtě stanovené v odstavci 1, považuje se povinnost investičního podniku stanovená v odstavci 1 za splněnou.
Pokud jsou v hlášení o obchodech chyby nebo opomenutí, schválený mechanismus pro hlášení obchodů, investiční podnik nebo obchodní systém podávající hlášení o obchodu informace opraví a předloží opravené hlášení příslušnému orgánu.
8. Jestliže se v souladu s čl. 35 odst. 8 směrnice 2014/65/EU hlášení podle tohoto článku předávají příslušnému orgánu hostitelského členského státu, předá tento orgán tyto informace příslušným orgánům domovského členského státu investičního podniku, pokud se příslušné orgány domovského členského státu nerozhodnou, že si uvedené informace obdržet nepřejí.
9. Orgán ESMA vypracuje návrhy regulačních technických norem upřesňujících:
a)
standardy a formáty údajů pro informace hlášené v souladu s odstavci 1 a 3, včetně metod a opatření pro hlášení finančních obchodů a formy a obsahu těchto hlášení;
b)
kritéria pro vymezení relevantního trhu v souladu s odstavcem 1;
c)
odkazy na nakoupené nebo prodané finanční nástroje, množství, data a časy uskutečnění a ceny obchodů, informace a detaily o totožnosti zákazníka, na jejichž účet investiční podnik obchod uskutečnil, informace k identifikaci osob a počítačových algoritmů v investičním podniku zodpovědných za investiční rozhodnutí a uskutečnění obchodu, informace k identifikaci použitelné výjimky, v jejímž rámci se obchod uskutečnil, informace k identifikaci dotčeného investičního podniku, způsob uskutečnění obchodu a datová pole potřebná ke zpracování a analýze hlášení o obchodech v souladu s odstavcem 3; a
d)
informace k identifikaci prodeje akcií a veřejnoprávních dluhopisů na krátko uvedené v odstavci 3;
e)
příslušné kategorie finančních nástrojů, o nichž mají být podávána hlášení v souladu s odstavcem 2;
f)
podmínky, za nichž budou členskými státy podle odstavce 6 vytvářena, přidělována a vedena identifikační označení právnických osob, a podmínky toho, jak budou tato identifikační označení právnických osob používána investičními podniky, tak aby poskytovaly v souladu s odstavci 3, 4 a 5 informace pro identifikaci zákazníků v hlášeních o obchodu, jež mají tyto podniky povinnost sestavovat podle odstavce 1;
g)
zda se povinnost hlásit obchody vztahuje i na pobočky investičních podniků;
h)
co představuje obchod a provedení obchodu pro účely tohoto článku.
i)
kdy se má za to, že investiční podnik předal pokyn pro účely odstavce 4.
Orgán ESMA předloží uvedené návrhy regulačních technických norem Komisi do 3. července 2015.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
10. Orgán ESMA do 3. ledna 2019 předloží Komisi zprávu o fungování tohoto článku, včetně jeho návaznosti na další povinnosti spojené s předkládáním zpráv podle nařízení (EU) č. 648/2012 a toho, zda obsah a formát hlášení o obchodech obdržených a vyměňovaných mezi příslušnými orgány umožňuje komplexní sledování činnosti investičních podniků v souladu s článkem 24 tohoto nařízení. Komise může přijmout kroky k navržení jakýchkoli změn, včetně ustanovení o předávání obchodů pouze jednotnému systému určenému orgánem ESMA nikoli příslušným orgánům. Komise předá zprávu orgánu ESMA Evropskému parlamentu a Radě.
Článek 27
Povinnost poskytnout referenční údaje o finančním nástroji
1. Pokud jde o finanční nástroje, které jsou přijaty k obchodování na regulovaných trzích nebo obchodované v mnohostranných obchodních systémech nebo organizovaných obchodních systémech, poskytují obchodní systémy příslušným orgánům identifikační referenční údaje pro účely hlášení o obchodech podle článku 26.
Pokud jde o další finanční nástroje, na něž se vztahuje čl. 26 odst. 2, obchodované na jeho systému, každý systematický internalizátor poskytne příslušnému orgánu referenční údaje vztahující se k těmto finančním nástrojům.
Identifikační referenční údaje jsou připraveny k předložení příslušnému orgánu v elektronické a standardizované podobě před zahájením obchodování s daným nástrojem. Referenční údaje o finančním nástroji se aktualizují po každé změně údajů týkající se finančního nástroje. Příslušné orgány tato oznámení neprodleně předají orgánu EMSA, který je okamžitě uveřejní na svých internetových stránkách. Orgán ESMA tyto referenční údaje zpřístupní příslušným orgánům.
2. S cílem umožnit, aby příslušné orgány sledovaly v souladu s článkem 26 činnosti investičních podniků pro zajištění toho, že budou jednat čestně, poctivě, profesionálně a způsobem podporujícím integritu trhu, orgán ESMA a příslušné orgány zavedou nezbytné mechanismy za účelem zajištění toho, že:
a)
orgán ESMA a příslušné orgány tyto referenční údaje o finančním nástroji podle odstavce 1 skutečně obdrží;
b)
kvalita takto obdržených údajů bude vhodná pro účel hlášení o obchodu podle článku 26;
c)
referenční údaje o finančním nástroji obdržené podle odstavce 1 budou mezi relevantními příslušnými orgány účinně vyměňovány.
3. Orgán ESMA vypracuje návrhy regulačních technických norem upřesňujících:
a)
standardy a formáty referenčních údajů o finančním nástroji v souladu s odstavcem 1, včetně metod a opatření pro poskytování údajů a veškerých jejich aktualizací příslušným orgánům a jejich předávání orgánu ESMA v souladu s odstavcem 1, a formu a obsah těchto údajů;
b)
technická opatření, která jsou nezbytná ve vztahu k mechanismům, které má orgán ESMA a příslušné orgány vytvořit podle odstavce 2.
Orgán ESMA předloží uvedené návrhy regulačních technických norem Komisi do 3. července 2015.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
HLAVA V
DERIVÁTY
Článek 28
Povinnost obchodovat na regulovaných trzích, v mnohostranném obchodním systému nebo organizovaném obchodním systému
1. Finanční protistrany vymezené v čl. 2 odst. 8 nařízení (EU) č. 648/2012 a nefinanční protistrany, které splňují podmínky uvedené v čl. 10 odst. 1 písm. b) uvedeného nařízení, uzavírají obchody, jež nejsou obchody uvnitř skupiny vymezenými v článku 3 uvedeného nařízení ani obchody, které spadají do přechodných ustanovení v článku 89 uvedeného nařízení, s jinými finančními protistranami nebo s jinými nefinančními protistranami, které splňují podmínky uvedené v čl. 10 odst. 1 písm b) nařízení (EU) No 648/2012 v souvislosti s deriváty náležejícími do třídy derivátů rovněž prohlášené za podléhající obchodní povinnosti v souladu s postupem stanoveným v článku 32 a zapsané v registru uvedeném v článku 34 pouze:
a)
na regulovaných trzích;
b)
v mnohostranném obchodním systému;
c)
v organizovaném obchodním systému; nebo
d)
v obchodních systémech třetích zemí za předpokladu, že Komise přijala rozhodnutí v souladu s odstavcem 4 a že třetí země stanoví účinný rovnocenný systém pro uznávání obchodních systémů oprávněných podle směrnice 2014/65/EU přijímat k obchodování nebo obchodovat s deriváty prohlášenými za podléhající nevýlučné obchodní povinnosti v uvedené třetí zemi.
2. Obchodní povinnost se vztahuje rovněž na protistrany uvedené v odstavci 1, jež uzavírají obchody s deriváty náležejícími ke kategorii derivátů, jež byla prohlášena za podléhající obchodní povinnosti s finančními institucemi třetích zemí nebo s jinými subjekty třetích zemí, jež by podléhaly povinnosti clearingu, kdyby byly usazeny v Unii. Obchodní povinnost se rovněž vztahuje na subjekty třetích zemí, které by podléhaly povinnosti clearingu, kdyby byly usazeny v Unii, a které uzavírají obchody s deriváty náležejícími ke kategorii derivátů, jež byla prohlášena za podléhající obchodní povinnosti, za předpokladu, že smlouva má přímý, podstatný a předvídatelný dopad v rámci Unie nebo je-li tato povinnost nutná nebo vhodná, aby se zabránilo obcházení jakéhokoli ustanovení tohoto nařízení.
Orgán ESMA pravidelně sleduje činnost s deriváty, které nebyly prohlášeny za podléhající obchodní povinnosti uvedené v odstavci 1, aby určil případy, kde konkrétní kategorie smluv může představovat systémové riziko, a zabránil regulatorní arbitráži mezi obchody s deriváty podléhajícími obchodní povinnosti a obchody s deriváty, které nepodléhají obchodní povinnosti.
3. Deriváty prohlášené za podléhající obchodní povinnosti podle odstavce 1 jsou způsobilé k přijetí k obchodování na regulovaném trhu nebo k obchodování v jakémkoli obchodním systému, jak je uvedeno v odstavci 1, a to nevýlučně a nediskriminačně.
4. Komise může přezkumným postupem podle čl. 51 odst. 2 přijímat rozhodnutí, kterým se stanoví, že právní a dohledový rámec třetí země zajišťuje, že obchodní systém, který získal povolení v této třetí zemi, splňuje právně závazné požadavky, které jsou rovnocenné požadavkům na obchodní systémy uvedeným v odst. 1 písm. a), b) nebo c) tohoto článku, vyplývajícím z tohoto nařízení, ze směrnice 2014/65/EU a z nařízení (EU) č. 596/2014 a jejichž plnění v dané třetí zemi podléhá účinnému dohledu a vymáhání.
Výhradním účelem těchto rozhodnutí je určit, zda je obchodní systém způsobilý pro deriváty podléhající obchodní povinnosti.
U právního a dohledového rámce třetí země se rozumí, že má rovnocenný účinek, jestliže tento rámec splňuje všechny tyto podmínky:
a)
obchodní systémy v této třetí zemi podléhají povolování, je nad nimi průběžně vykonáván účinný dohled a je průběžně a účinně vymáháno, aby dodržovaly stanovené požadavky;
b)
obchodní systémy mají jasná a transparentní pravidla pro přijímání finančních nástrojů k obchodování, takže s finančními nástroji lze poctivě, řádně a efektivně obchodovat a finanční nástroje jsou volně obchodovatelné;
c)
pro emitenty finančních nástrojů platí požadavky na pravidelné a průběžné informování zajišťující vysokou úroveň ochrany investorů;
d)
rámec zajišťuje transparentnost a integritu trhu pravidly, která se zabývají zneužíváním trhu ve formě obchodování zasvěcených osob a manipulace s trhem;
Rozhodnutí Komise podle tohoto odstavce může být omezeno na jednu nebo více kategorií obchodních systémů. V tom případě je obchodní systém třetí země zahrnut do odst. 1 písm. d), pokud spadá do kategorie, na kterou se vztahuje rozhodnutí Komise.
5. Orgán ESMA za účelem zajištění důsledného uplatňování tohoto článku vypracuje návrhy regulačních technických norem stanovící typy smluv uvedených v odstavci 2, jež mají přímý, podstatný a předvídatelný dopad v rámci Unie, a případy, kdy je nutné nebo vhodné uložit obchodní povinnost, aby se zabránilo obcházení jakéhokoli ustanovení tohoto nařízení.
Orgán ESMA předloží uvedené návrhy regulačních technických norem Komisi do 3. července 2015.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Kde je to možné a vhodné, regulační technické normy uvedené v tomto odstavci jsou stejné, jako ty, které se přijímají v souladu s čl. 4 odst. 4 nařízení (EU) č. 648/2012.
Článek 29
Povinnost clearingu pro deriváty obchodované na regulovaných trzích a načasování přijetí claeringu
1. Organizátor regulovaného trhu zajistí, aby všechny obchody s deriváty uzavřené na regulovaném trhu zúčtovala ústřední protistrana.
2. Ústřední protistrany, obchodní systémy a investiční podniky jednající jako členové clearingového systémuv souladu s čl. 2 bodu 14 nařízení (EU) č. 648/2012 musí mít zavedeny účinné systémy, postupy a opatření v souvislosti s deriváty, aby zajistily, u nichž je prováděn clearing, že obchody s deriváty, u nichž je prováděn clearing, jsou ke clearingu předkládány a přijímány tak rychle, jak jen to je technicky za použití automatizovaných systémů proveditelné.
„Deriváty, u nichž je prováděn clearing,“ se v tomto odstavci rozumí
a)
veškeré deriváty, které mají být podrobeny clearingu v rámci povinnosti clearingu podle odstavce 1 tohoto článku nebo v rámci povinnosti clearingu podle článku 4 nařízení (EU) č. 648/2012,
b)
veškeré deriváty, na jejichž clearingu se jinak dohodnou příslušné strany.
3. Orgán ESMA vypracuje návrhy regulačních technických norem k vymezení minimálních požadavků na systémy, postupy a opatření,včetně lhůt pro přijímání, podle tohoto článku s ohledem na potřebu zajistit řádné řízení provozních a jiných rizik.
Orgán ESMA je oprávněn vypracovávat návrhy regulačních technických norem k aktualizaci platných technických norem, kterou považuje za nezbytnou z důvodu vývoje norem v tomto odvětví.
Orgán ESMA předloží návrhy regulačních technických norem uvedených v prvním pododstavci Komisi do 3. července 2015.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním a druhém pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 30
Ujednání o nepřímém clearingu
1. Ujednání o nepřímém clearingu ve vztahu k derivátům obchodovaným v obchodním systému jsou přípustná za předpokladu, že nezvýší riziko protistrany a zajistí, aby aktiva a pozice protistrany měly ochranu s rovnocenným účinkem jako ochrana stanovená v článcích 39 a 48 nařízení (EU) č. 648/2012.
2. Orgán ESMA vypracuje návrhy regulačních technických norem upřesňujících druhy případných ujednání o službách nepřímého clearingu, jež splňují podmínky uvedené v odstavci 1, přičemž zajistí soulad s ustanoveními o OTC derivátech podle kapitoly II nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 149/2013 (28).
Orgán ESMA předloží uvedené návrhy regulačních technických norem Komisi do 3. července 2015.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 31
Komprese portfolia
1. Při poskytování komprese portfolia se na investiční podniky a organizátory trhu nevztahuje povinnost nejlepšího způsobu provedení v článku 27 směrnice 2014/65/EU, povinnosti týkající se transparentnosti v článcích 8, 10, 18 a 21 tohoto nařízení a povinnost v čl. 1 odst. 6 směrnice 2014/65/EU. Ukončení nebo nahrazení derivátů při kompresi portfolia nepodléhá článku 28 tohoto nařízení.
2. Investiční podniky organizátoři trhu poskytující kompresi portfolia uveřejní ve lhůtách stanovených v článku 10 prostřednictvím schváleného systému pro uveřejňování informací objem obchodů, na něž se vztahují komprese portfolií, a okamžik, kdy byly uzavřeny.
3. Investiční podniky a organizátoři trhu poskytující komprese portfolií vedou úplné a přesné záznamy o všech kompresích portfolií, které organizují nebo kterých se účastní. Tyto záznamy musí být na žádost urychleně zpřístupněny relevantnímu příslušnému orgánu nebo orgánu ESMA.
4. Komise může prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 50 přijmout opatření k upřesnění:
a)
složek komprese portfolia,
b)
informací, které mají být uveřejněny v souladu s odstavcem 2,
a to tak, že pokud možno využije stávající požadavky na vedení záznamů, podávání hlášení a uveřejňování.
Článek 32
Postup uložení obchodní povinnosti
1. Orgán ESMA vypracuje návrhy regulačních technických norem k upřesnění:
a)
toho, která kategorie derivátů prohlášená za podléhající povinnosti clearingu v souladu s čl. 5 odst. 2 a 4 nařízení (EU) č. 648/2012 nebo její příslušná podskupina musí být obchodována v systémech uvedených v čl. 28 odst. 1 tohoto nařízení;
b)
data nebo dat, od kterých obchodní povinnost nabývá účinku, včetně jakéhokoli postupného zavádění a kategorií protistran, na které se tato povinnost vztahuje, jsou-li uvedené postupné zavádění a uvedené kategorie protistran stanoveny v regulačních technických normách podle čl. 5 odst. 2 písm. b) nařízení (EU) č. 648/2012.
Orgán ESMA předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do šesti měsíců ode dne, kdy Komise přijme regulační technické normy v souladu s čl. 5 odst. 2 nařízení (EU) č. 648/2012.
Před předložením návrhů regulačních technických norem Komisi ke schválení provede orgán ESMA veřejnou konzultaci, a je-li to vhodné, může konzultovat příslušné orgány třetích zemí.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
2. Aby obchodní povinnost nabyla účinku:
a)
musí být kategorie derivátů podle odst. 1 písm. a) nebo její příslušná podskupina přijata k obchodování či obchodována alespoň v jednom obchodním systému uvedeném v čl. 28 odst. 1; a
b)
musí existovat dostatečný zájem třetích stran o nákup a prodej této kategorie derivátů nebo její příslušné podskupiny, aby mohla být tato kategorie derivátů považována za dostatečně likvidní k obchodování pouze v systémech uvedených v čl. 28 odst. 1.
3. Při vypracovávání návrhů regulačních technických norem uvedených v odstavci 1 považuje orgán ESMA kategorii derivátů nebo její příslušnou podskupinu za dostatečně likvidní podle těchto kritérií:
a)
průměrná frekvence a objem obchodů v širokém okruhu tržních podmínek, s ohledem na povahu a životní cyklus produktů v rámci dané kategorie derivátů;
b)
počet a druh aktivních účastníků trhu, včetně poměru účastníků trhu k produktům/kontraktům obchodovaným v rámci daného trhu produktů;
c)
průměrná velikost rozpětí.
Orgán ESMA při vypracovávání návrhu regulačních technických norem zohlední předpokládaný dopad obchodní povinnosti na likviditu kategorie derivátů nebo její příslušné podskupiny a obchodní činnosti koncových uživatelů, kteří nejsou finančními subjekty.
Orgán ESMA určí, zda kategorie derivátů nebo její příslušná podskupina je dostatečně likvidní pouze v případě obchodů, které nepřekročí určitý objem.
4. Orgán ESMA z vlastního podnětu v souladu s kritérii stanovenými v odstavci 2 a po provedení veřejné konzultace určí a oznámí Komisi druhy derivátů nebo jednotlivé deriváty, které by měly podléhat obchodní povinnosti v systémech uvedených v čl. 28 odst. 1, ale pro které ještě žádná ústřední protistrana neobdržela povolení podle článku 14 nebo 15 nařízení (EU) č. 648/2012 nebo které nejsou přijaty k obchodování či obchodovány v obchodním systému uvedeném v čl. 28 odst. 1.
Po oznámení orgánu ESMA podle prvního pododstavce může Komise uveřejnit výzvu k vypracování návrhů na obchodování dotčených derivátů v systémech uvedených v čl. 28 odst. 1.
5. Orgán ESMA v souladu s odstavcem 1 předloží Komisi návrhy regulačních technických norem, které pozměňují stávající regulační technické normy, pozastavují jejich platnost nebo je ruší, kdykoli dojde k podstatné změně kritérií stanovených v odstavci 2. Předtím může orgán ESMA, je-li to vhodné, konzultovat s příslušnými orgány třetích zemí.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v tomto odstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
6. Orgán ESMA vypracuje návrhy regulačních technických norem stanovících kritéria uvedená v odst. 2 písm. b).
Orgán ESMA předloží návrhy uvedených regulačních technických norem Komisi do 3. července 2015.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 33
Mechanismus pro předcházení duplicitním nebo rozporným pravidlům
1. Komise s pomocí orgánu ESMA sleduje uplatňování zásad stanovených v článcích 28 a 29 v mezinárodním měřítku, zejména pokud jde o případné požadavky týkající se účastníků trhu, které jsou duplicitní nebo jsou v rozporu s jinými požadavky, alespoň jednou ročně vypracovává zprávy o těchto otázkách pro Evropský parlament a Radu a doporučuje případná opatření.
2. Komise může přijmout prováděcí akty, v nichž uvede, že právní, dohledové a vynucovací předpisy příslušné třetí země:
a)
jsou rovnocenné požadavkům plynoucím z článků 28 a 29;
b)
zajišťují ochranu služebního tajemství, která je rovnocenná ochraně stanovené v tomto nařízení;
c)
jsou účinně uplatňovány a vynucovány spravedlivým a nedeformujícím způsobem zajišťujícím účinný dohled a vynucování v uvedené třetí zemi.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle článku 51.
3. Prováděcí akt o rovnocennosti podle odstavce 2 má ten účinek, že u protistran účastnících se obchodu podle tohoto nařízení se má za to, že splnily povinnost uvedenou v článcích 28 a 29 v případě, že je alespoň jedna z protistran usazena v příslušné třetí zemi a že tyto protistrany jsou v souladu s právními, dohledovými a vynucovacími předpisy příslušné třetí země.
4. Komise ve spolupráci s orgánem ESMA sleduje účinné provádění požadavků, jež jsou rovnocenné požadavkům obsaženým v článcích 28 a 29 tohoto nařízení, třetími zeměmi, pro které byl přijat prováděcí akt o rovnocennosti, a pravidelně, alespoň jednou ročně, podává zprávy Evropskému parlamentu a Radě.
V případě, že zpráva odhalí výrazný nedostatek nebo nedůslednost v uplatňování rovnocenných požadavků ze strany orgánů třetí země, Komise může do 30 kalendářních dnů po předložení zprávy zrušit uznání rovnocennosti právního rámce dotčené země. Pokud je prováděcí akt o rovnocennosti zrušen, začnou se na obchody smluvních stran automaticky znovu vztahovat všechny požadavky stanovené v článcích 28 a 29 tohoto nařízení.
Článek 34
Registr derivátů podléhajících obchodní povinnosti
Orgán ESMA uveřejní a vede na své internetové stránce registr, který vyčerpávajícím a jednoznačným způsobem specifikuje deriváty, jež podléhají obchodní povinnosti v systémech uvedených v čl. 28 odst. 1, systémy, kde jsou přijaty k obchodování nebo obchodovány, a data, od kterých povinnost nabývá účinku.
HLAVA VI
NEDISKRIMINAČNÍ PŘÍSTUP KE CLEARINGU PRO FINANČNÍ NÁSTROJE
Článek 35
Nediskriminační přístup k ústřední protistraně
1. Aniž je dotčen článek 7 nařízení (EU) č. 648/2012, ústřední protistrana přijímá ke clearingu finanční nástroje nediskriminačním a transparentním způsobem, včetně požadavků na kolaterál a poplatků za přístup, bez ohledu na obchodní místo, ve kterém je obchod proveden. To obchodnímu místu zajistí zejména právo na nediskriminační zacházení se smlouvami obchodovanými v tomto obchodním systému, pokud jde o:
a)
požadavky na kolaterál a vzájemné započtení ekonomicky rovnocenných smluv v případě, že by zahrnutí takových smluv do závěrečného započtení a do jiných postupů započtení ústřední protistrany založených na právních předpisech týkajících se nesolventnosti neohrozilo hladké a řádné fungování, platnost nebo vymahatelnost takových postupů; a
b)
vázané zajištění se souvisejícími smlouvami, jejichž clearing provádí stejná ústřední protistrana v rámci modelu rizik, který je v souladu s článkem 41 nařízení (EU) č. 648/2012.
Ústřední protistrana může požadovat, aby obchodní systém splňoval provozní a technické požadavky stanovené ústřední protistranou, včetně požadavků na řízení rizik. Požadavek v tomto odstavci se nevztahuje na žádný derivát, který již podléhá povinnosti přístupu podle článku 7 nařízení (EU) č. 648/2012.
Tento článek není závazný pro ústřední protistranu, která má úzké propojení s obchodním systémem, jenž učinil oznámení podle čl. 36 odst. 5.
2. Žádost o přístup k ústřední protistraně obchodní systém formálně předloží ústřední protistraně a jejímu relevantnímu příslušnému orgánu a příslušnému orgánu obchodního systému. V žádosti bude uvedeno, k jakým typům finančních nástrojů se žádá přístup.
3. Ústřední protistrana obchodnímu systému písemně odpoví do tří měsíců v případě převoditelných cenných papírů a nástrojů peněžního trhu a do šesti měsíců v případě derivátů obchodovaných v obchodním systému, zda přístup povoluje pod podmínkou, že relevantní příslušný orgán poskytl přístup podle odstavce 4, nebo přístup nepovoluje. Ústřední protistrana může žádost o přístup zamítnout pouze za podmínek stanovených v odst. 6 písm. a). Jestliže ústřední protistrana přístup zamítne, uvede ve své odpovědi plné zdůvodnění a písemně o svém rozhodnutí informuje svůj příslušný orgán. Pokud je obchodní systém usazen v jiném členském státě než ústřední protistrana, ústřední protistrana skutečnost oznámí a zdůvodní rovněž příslušnému orgánu obchodního systému. Ústřední protistrana přístup umožní do tří měsíců od poskytnutí kladné odpovědi na žádost o přístup.
4. Příslušný orgán ústřední protistrany či příslušný orgán obchodního systému poskytne obchodnímu systému přístup k ústřední protistraně pouze v případě, že by tento přístup:
a)
nevyžadoval dohodu o interoperabilitě v případě derivátů, které nejsou OTC deriváty podle čl. 2 bodu 7 nařízení (EU) č. 648/2012; nebo
b)
neohrozil hladké a řádné fungování trhů, zejména z důvodu roztříštění likvidity, nebo nepříznivě neovlivnil systémové riziko.
Ustanovení písmene a) prvního pododstavce nebrání poskytnutí přístupu v případě, že žádost uvedená v odstavci 2 vyžaduje interoperabilitu a obchodní systém a všechny ústřední protistrany, které jsou stranou navržené dohody o interoperabilitě, s danou dohodou souhlasily a rizika, kterým je vystavena původní ústřední protistrana a která vyplývají z pozic mezi ústředními protistranami, jsou zajištěna u třetí strany.
Je-li nutnost dohody o interoperabilitě důvodem nebo částečně důvodem k zamítnutí žádosti, obchodní systém vyrozumí dotčenou ústřední protistranu a informuje orgán ESMA o tom, které jiné ústřední protistrany mají k obchodnímu systému přístup, a orgán ESMA tyto informace uveřejní, aby se investiční podniky mohly ve vztahu k těmto ústředním protistranám rozhodnout o výkonu svých práv podle článku 37 směrnice 2014/65/EU s cílem usnadnit alternativní dohody o přístupu.
Jestliže příslušný orgán přístup odepře, vydá své rozhodnutí do dvou měsíců od obdržení žádosti uvedené v odstavci 2 a poskytne druhému příslušnému orgánu, ústřední protistraně a obchodnímu systému plné zdůvodnění včetně podkladů, z nichž rozhodnutí vychází.
5. Pokud jde o převoditelné cenné papíry a nástroje peněžního trhu, ústřední protistrana, které byla jakožto ústřední protistrana ve smyslu čl. 2 bodu 1 nařízení (EU) č. 648/2012 nově zřízena a bylo jí podle článku 17 nařízení (EU) č. 648/2012 povoleno provádět clearing nebo která byla uznána podle článku 25 nařízení (EU) č. 648/2012 nebo která byla ke dni 2. července 2014 povolena v rámci dřívějšího vnitrostátního režimu pro udělování povolení po méně než tři roky, může přede dnem 3. ledna 2017 podat svému příslušnému orgánu žádost o povolení k využití přechodných opatření. Příslušný orgán může rozhodnout, že tento článek se na danou ústřední protistranu nepoužije ve vztahu k převoditelným cenným papírům a nástrojům peněžního trhu po přechodné období trvající do 3. července 2019.
Je-li takové přechodné období schváleno, ústřední protistrana nemůže po dobu jeho trvání využít práva na přístup podle článku 36 nebo tohoto článku ve vztahu k převoditelným cenným papírům a nástrojům peněžního trhu. Příslušný orgán oznámí schválení přechodného období členům kolegia příslušných orgánů pro danou ústřední protistranu a orgánu ESMA. Orgán ESMA uveřejní seznam všech oznámení, která obdrží.
Má-li ústřední protistrana, které byla schválena přechodná opatření podle tohoto odstavce, úzké propojení s jedním či více obchodními systémy, nemohou tyto obchodní systémy využít práva na přístup podle článku 36 nebo tohoto článku ve vztahu k převoditelným cenným papírům a nástrojům peněžního trhu po dobu trvání daných přechodných opatření.
Ústřední protistraně, které bylo uděleno povolení v průběhu období tří let před vstupem tohoto nařízení v platnost, ale která vznikla na základě fúze či akvizice zahrnujících přinejmenším jednu ústřední protistranu, jíž bylo uděleno povolení před počátkem tohoto období, není umožněno podat žádost o přechodná opatření podle tohoto odstavce.
6. Orgán ESMA vypracuje návrhy regulačních technických norem upřesňujících:
a)
konkrétní podmínky, za kterých ústřední protistrana může zamítnout žádost o přístup, včetně předpokládaného objemu obchodů, počtu a druhu uživatelů, ujednání o řízení provozního rizika a složitosti nebo jiných faktorů, která vytvářejí významná nepřiměřená rizika;
b)
podmínky, za kterých je ústřední protistrana povinna povolit přístup, včetně důvěrnosti poskytnutých informací o finančních nástrojích během vývojové fáze, nediskriminačního a transparentního způsobu, pokud jde o poplatky za clearing, požadavků na kolaterál a provozních požadavků na zajištění;
c)
podmínky, za kterých by poskytnutí přístupu ohrozilo hladké a řádné fungování trhů nebo by mohlo nepříznivě ovlivnit systémové riziko;
d)
postup oznamování podle odstavce 5;
e)
podmínky nediskriminačního zacházení, pokud jde o způsob, jakým je se smlouvami obchodovanými v daném obchodním systému zacházeno v souvislosti s požadavky na kolaterál a vzájemné započtení ekonomicky rovnocenných smluv a vázané zajištění se souvisejícími smlouvami, jejichž clearing provádí stejná ústřední protistrana.
Orgán ESMA předloží Komisi tyto návrhy regulačních technických norem do 3. července 2015.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 36
Nediskriminační přístup k obchodnímu systému
1. Aniž je dotčen článek 8 nařízení (EU) č. 648/2012, poskytne obchodní systém na požádání jakékoli ústřední protistraně povolené nebo uznané nařízením (EU) č. 648/2012, která si přeje provést clearing obchodů s finančními nástroji uzavíraných v uvedeném obchodním systému, nediskriminačním a transparentním způsobem údaje o obchodech, včetně poplatků za přístup. Tento požadavek se nevztahuje na žádný derivát, který již podléhá povinnosti přístupu podle článku 8 nařízení (EU) č. 648/2012.
Tento článek není závazný pro obchodní systém, které má úzké propojení s ústřední protistranou, jež oznámila, že využívá přechodná opatření podle čl. 35 odst. 5.
2. Ústřední protistrana žádost o přístup k obchodnímu systému formálně předloží obchodnímu systému, jeho relevantnímu příslušnému orgánu a příslušnému orgánu ústřední protistrany.
3. Obchodní systém ústřední protistraně písemně odpoví do tří měsíců v případě převoditelných cenných papírů a nástrojů peněžního trhu a do šesti měsíců v případě derivátů obchodovaných v obchodním systému, zda přístup povoluje pod podmínkou, že relevantní příslušný orgán poskytl přístup podle odstavce 4, nebo přístup nepovoluje. Obchodní systémmůže přístup odepřít pouze za podmínek specifikovaných podle odst. 6 písm. a). Je-li přístup odepřen, poskytne obchodní systémve své odpovědi plné zdůvodnění a písemně o svém rozhodnutí informuje svůj příslušný orgán. Pokud je ústřední protistrana usazena v jiném členském státě než obchodní systém, obchodní systém skutečnost oznámí a zdůvodní rovněž příslušnému orgánu ústřední protistrany. Obchodní systém přístup umožní do tří měsíců od poskytnutí kladné odpovědi na žádost o přístup.
4. Příslušný orgán obchodního systému či příslušný orgán ústřední protistrany poskytne ústřední protistraně přístup k obchodnímu systému pouze v případě, že by tento přístup:
a)
nevyžadoval dohodu o interoperabilitě v případě derivátů, které nejsou OTC deriváty podle čl. 2 bodu 7 nařízení (EU) č. 648/2012; nebo
b)
neohrozil hladké a řádné fungování trhů, zejména z důvodu roztříštění likvidity, jestliže obchodní systém zavedl přiměřené mechanismy, aby tomuto roztříštění zabránil, nebo nepříznivě neovlivnil systémové riziko.
Ustanovení písmene a) prvního pododstavce nebrání poskytnutí přístupu v případě, že žádost uvedená v odstavci 2 vyžaduje interoperabilitu a obchodní systém a všechny ústřední protistrany, které jsou stranou navržené dohody o interoperabilitě, s danou dohodou souhlasily a rizika, kterým je vystavena původní ústřední protistrana a která vyplývají z pozic mezi ústředními protistranami, jsou zajištěna u třetí strany.
Je-li nutnost dohody o interoperabilitě důvodem nebo částečně důvodem k zamítnutí žádosti, obchodní systém vyrozumí dotčenou ústřední protistranu a informuje orgán ESMA o tom, které jiné ústřední protistrany mají k obchodnímu systému přístup, a orgán ESMA tyto informace uveřejní tak, aby se investiční podniky mohly ve vztahu k těmto ústředním protistranám rozhodnout o výkonu svých práv podle článku 37 směrnice 2014/65/EU za účelem usnadnění alternativní dohody o přístupu.
Jestliže příslušný orgán přístup odepře, vydá své rozhodnutí do dvou měsíců od obdržení žádosti uvedené v odstavci 2 a poskytne druhému příslušnému orgánu, obchodnímu systému a ústřední protistraně plné zdůvodnění včetně důkazů, ze kterých jeho rozhodnutí vychází.
5. Pokud jde o deriváty obchodované v obchodním systému, obchodní systém, který v kalendářním roce předcházejícím vstupu tohoto nařízení v použitelnost nedosahuje příslušné prahové hodnoty, může před vstupem tohoto nařízení v použitelnost oznámit orgánu ESMA a svému příslušnému orgánu, že si nepřeje být vázáno tímto článkem ve vztahu k derivátům obchodovaným v obchodním systému, které jsou do dané prahové hodnoty zahrnuty, po dobu třiceti měsíců od použití tohoto nařízení. Obchodní systém, který v každém roce daného nebo jakéhokoli následujícího třicetiměsíčního období nadále nedosahuje příslušné prahové hodnoty, může na konci tohoto období oznámit orgánu ESMA a svému příslušnému orgánu, že si přeje i nadále nebýt vázán tímto článkem po dobu dalších třiceti měsíců. Učiní-li obchodní systém takové oznámení, nemůže po dobu, během níž na základě svého přání není vázán tímto článkem, využít práv na přístup podle článku 35 nebo tohoto článku ve vztahu k derivátům obchodovaným v obchodním systému, které jsou zahrnuty do příslušné prahové hodnoty. Orgán ESMA uveřejní seznam všech oznámení, která obdrží.
Pokud jde o možnost nebýt na základě vlastního přání vázán tímto článkem, příslušnou prahovou hodnotou je roční pomyslná obchodovaná částka ve výši 1 000 000 milionů eur. Tato pomyslná částka zahrnuje veškeré obchody s deriváty obchodovanými v obchodním systému uzavřené podle pravidel daného obchodního systému, přičemž každý obchod je započítán pouze jednou (single-counting).
Je-li obchodní systém součástí skupiny s úzkým propojením, vypočítá se prahová hodnota sečtením ročních pomyslných obchodovaných částek všech obchodních systémů ve skupině jako celku, která se nacházejí v Unii.
Má-li obchodní systém, který učinil oznámení podle tohoto odstavce, úzké propojení s jednou nebo více ústředními protistranami, nemohou tyto ústřední protistrany po dobu, během níž není obchodní systém na základě svého přání vázán tímto článkem, využít práv na přístup podle článku 35 nebo tohoto článku ve vztahu k derivátům obchodovaným v obchodním systému, které jsou zahrnuty do příslušné prahové hodnoty.
6. Orgán ESMA vypracuje návrhy regulačních technických norem k upřesnění:
a)
konkrétních podmínek, za kterých obchodní systém může zamítnout žádost o přístup, včetně podmínek založených na předpokládaném objemu obchodů, počtu uživatelů, ujednání o řízení provozního rizika a složitosti nebo jiných faktorů, které vytvářejí významná nepřiměřená rizika;
b)
podmínek, za kterých musí být přístup poskytnut, včetně důvěrnosti poskytnutých informací o finančních nástrojích ve vývojové fázi a nediskriminačního a transparentního způsobu, pokud jde o poplatky za přístup;
c)
podmínek, za kterých by poskytnutí přístupu ohrozilo hladké a řádné fungování trhů nebo by mohlo nepříznivě ovlivnit systémové riziko;
d)
postupu oznamování podle odstavce 5, včetně dalších podrobností výpočtu pomyslné částky a metody, kterou může orgán ESMA ověřit výpočet objemů a schválit, že určitý obchodní systém není na základě svého přání vázán tímto článkem.
Orgán ESMA předloží uvedené návrhy regulačních technických norem Komisi do 3. července 2015.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 37
Nediskriminační přístup a povinnost poskytovat licence k referenčním hodnotám
1. Je-li hodnota jakéhokoli finančního nástroje vypočítána odkazem na referenční hodnotu, osoba s vlastnickými právy k referenční hodnotě zajistí, aby byl ústředním protistranám a obchodním systémům pro účely obchodování a clearingu povolen nediskriminační přístup k:
a)
příslušným údajům o ceně, k jiným údajům a k informacím o složení, metodice a ocenění uvedené referenční hodnoty pro účely clearingu a obchodování; a k
b)
licencím.
Licence zahrnující přístup k informacím je poskytnuta za spravedlivých, přiměřených a nediskriminačních podmínek do tří měsíců od podání žádosti ústřední protistranou nebo obchodním systémem.
Přístup je poskytnut za přiměřenou obchodní cenu s přihlédnutím k ceně, za niž je poskytnut přístup k referenční hodnotě nebo je licence k právům duševního vlastnictví udělena za rovnocenných podmínek jiné ústřední protistraně, obchodním systémům či jakýmkoliv spřízněným osobám pro účely clearingu a obchodování. Různým ústředním protistranám, obchodním systémům či jakýmkoliv spřízněným osobám lze účtovat rozdílné ceny pouze v objektivně odůvodněných případech s ohledem na přiměřené obchodní důvody, jako je požadované množství, oblast působnosti nebo oblast použití.
2. V případech, kdy je po dni 3. ledna 2017 vytvořena nová referenční hodnota, povinnost poskytovat licence začíná nejpozději 30 měsíců poté, co bylo zahájeno obchodování s finančním nástrojem, který na danou referenční hodnotu odkazuje, nebo co byl tento nástroj přijat k obchodování. Vlastní-li osoba s vlastnickými právy k nové referenční hodnotě také stávající referenční hodnotu, musí zajistit, že v porovnání s jakoukoli takovou stávající referenční hodnotou splňuje nová referenční hodnota obě tato kritéria:
a)
nová referenční hodnota není pouhou kopií nebo přizpůsobením jakékoli takové stávající referenční hodnoty a metodika, včetně podkladových údajů, nové referenční hodnoty se smysluplně liší od jakékoli takové stávající referenční hodnoty; a
b)
nová referenční hodnota není náhradou za takovou stávající referenční hodnotu.
Tento odstavec se nedotýká použití pravidel hospodářské soutěže, a zejména článků 101 a 102 Smlouvy o fungování EU.
3. Žádná ústřední protistrana, obchodní systém ani spřízněný subjekt nesmí s žádným poskytovatelem referenční hodnoty uzavřít dohodu, jejímž účinkem by bylo:
a)
zabránit jakékoli jiné ústřední protistraně nebo obchodnímu systému v získání přístupu k těmto informacím či právům uvedeným v odstavci 1; nebo
b)
zabránit jakékoli jiné ústřední protistraně nebo obchodnímu systému v získání přístupu k takové licenci, jak je uvedeno v odstavci 1.
4. Orgán ESMA vypracuje návrhy regulačních technických norem, jimiž upřesní:
a)
informace, které mají být prostřednictvím poskytnutí licence zpřístupněny podle odst. 1 písm. a) pro výlučné účely ústřední protistrany nebo obchodního systému;
b)
jiné podmínky, za kterých je přístup poskytnut, včetně důvěrnosti poskytnutých informací;
c)
normy, které stanoví pokyny ohledně toho, jak lze prokázat, že určitá referenční hodnota je novou referenční hodnotou v souladu s odst. 2 písm. a) a b).
Orgán ESMA předloží Komisi tyto návrhy regulačních technických norem do 3. července 2015.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 38
Přístup pro ústřední protistrany a obchodní systémy z třetích zemí
1. Obchodní systémy usazené v třetí zemi může o přístup k ústřední protistraně usazené v Unii požádat, pouze jestliže Komise ve vztahu k dané třetí zemi přijala rozhodnutí v souladu s čl. 28 odst. 4. Ústřední protistrana usazená v třetí zemi může o přístup k obchodnímu systému v Unii požádat, je-li daná ústřední protistrana uznaná podle článku 25 nařízení (EU) č. 648/2012. Ústředním protistranám a obchodním systémům usazeným v třetích zemích je povoleno využívat práva na přístup uvedená v článcích 35 až 36 pouze v případě, že Komise přijala rozhodnutí v souladu s odstavcem 3, že právní a dohledový rámec třetí země je považován za právní a dohledový rámec, který stanovuje účinný rovnocenný systém pro to, aby byl ústředním protistranám a obchodním systémům povoleným podle zahraničních režimů povolen přístup k ústředním protistranám a obchodním systémům usazeným v dané třetí zemi.
2. Ústřední protistrany a obchodní systémy a usazené v třetích zemích mohou o licenci a práva na přístup v souladu s článkem 37 požádat pouze v případě, že Komise přijala rozhodnutí v souladu s odstavcem 3 tohoto článku, že právní a dohledový rámec dané třetí země je považován za právní a dohledový rámec, který stanovuje účinný rovnocenný systém, v jehož rámci je ústředním protistranám a obchodním systémy povoleným v zahraničních jurisdikcích povolen přístup na spravedlivém, přiměřeném a nediskriminačním základě k:
a)
příslušným údajům o ceně, k jiným údajům a k informacím o složení, metodice a ocenění referenčních hodnot pro účely zúčtování a obchodování; a k
b)
licencím,
od osob s vlastnickými právy k referenčním hodnotám usazeným v dotčené třetí zemi.
3. Komise může přijmout rozhodnutí přezkumným postupem podle článku 51, která určí, že právní a dohledový rámec třetí země zajistí, aby obchodní systémy a ústřední protistrany povolené v uvedené třetí zemi splňovaly právně závazné požadavky, jež jsou rovnocenné požadavkům uvedeným v odstavci 2 tohoto článku a podléhají v uvedené třetí zemi účinnému dohledu a vynucování.
Právní a dohledový rámec třetí země se považuje za rovnocenný, jestliže tento rámec splňuje všechny tyto podmínky:
a)
obchodní systémy v této třetí zemi podléhají povolování, je nad nimi průběžně vykonáván účinný dohled a je průběžně a účinně vymáháno, aby dodržovaly stanovené požadavky;
b)
rámec stanovuje účinný rovnocenný systém pro povolení obchodním systémům povoleným podle zahraničních režimů přístup k ústředním protistranám a obchodním systémům usazeným v dané třetí zemi;
c)
právní a dohledový rámec dané třetí země stanovuje účinný rovnocenný systém, v jehož rámci je ústředním protistranám a obchodním systémům povoleným v zahraničních jurisdikcích povolen přístup na spravedlivém, přiměřeném a nediskriminačním základě k:
i)
příslušným údajům o ceně, k jiným údajům a k informacím o složení, metodice a ocenění referenčních hodnot pro účely zúčtování a obchodování; a k
ii)
licencím,
od osob s vlastnickými právy k referenčním hodnotám usazeným v dotčené třetí zemi.
HLAVA VII
DOHLEDOVÁ OPATŘENÍ V OBLASTI ZÁSAHŮ U PRODUKTŮ A POZIC
KAPITOLA 1
Sledování a zásahy u produktů
Článek 39
Sledování trhu
1. V souladu s čl. 9 odst. 2 nařízení (EU) č. 1095/2010 sleduje orgán ESMA trh s finančními nástroji, které jsou uváděny na trh, distribuovány nebo prodávány v Unii.
2. V souladu s čl. 9 odst. 2 nařízení (EU) č. 1093/2010 sleduje orgán EBA trh se strukturovanými vklady, které jsou uváděny na trh, distribuovány nebo prodávány v Unii.
3. Příslušné orgány sledují trh s finanřními nástroji a strukturovanými vklady, které jsou uváděny na trh, distribuovány nebo prodávány v jejich členském státě nebo z jejich členského státu.
Článek 40
Pravomoci orgánu ESMA dočasně zasáhnout
1. V souladu s čl. 9 odst. 5 nařízení (EU) č. 1095/2010 může orgán ESMA, pokud jsou splněny podmínky stanovené v odstavcích 2 a 3, v Unii dočasně zakázat nebo omezit:
a)
uvádění na trh, distribuci nebo prodej určitých finančních nástrojů či finančních nástrojů s určitými stanovenými rysy; nebo
b)
určitý typ finanční činnosti či praktiky.
Zákaz či omezení se může použít za okolností stanovených orgánem ESMA nebo může podléhat výjimkám stanoveným tímto orgánem.
2. Orgán ESMA přijme rozhodnutí podle odstavce 1 pouze v případě, že jsou splněny všechny tyto podmínky:
a)
navržené opatření řeší významné ohrožení ochrany investorů či hrozbu pro řádné fungování a integritu finančních či komoditních trhů nebo stabilitu celého finančního systému v Unii nebo jeho části;
b)
hrozbu neřeší regulační požadavky podle právních předpisů Unie použitelné na příslušný finanční nástroj nebo činnost;
c)
příslušný orgán nebo příslušné orgány nepřijaly opatření k řešení dané hrozby nebo přijatá opatření na tuto hrozbu nereagují dostatečně.
V případě, že jsou podmínky stanovené v prvním pododstavci splněny, může orgán ESMA preventivně stanovit zákaz nebo omezení podle odstavce 1 předtím, než je finanční nástroj uveden na trh, distribuován nebo prodán zákazníkům.
3. Při přijímání opatření podle tohoto článku orgán ESMA zajistí, aby dané opatření:
a)
nemělo škodlivý účinek na efektivnost finančních trhů nebo na investory, který by byl neúměrný vzhledem k přínosu opatření;
b)
nevytvářelo riziko regulatorní arbitráže; a
c)
bylo přijato po konzultaci s veřejnými orgány příslušnými k dohledu, správě a regulování fyzických zemědělských trhů podle nařízení (ES) č. 1234/2007 v případě, že se opatření týká derivátů zemědělských komodit.
Pokud příslušný orgán nebo příslušné orgány přijaly opatření podle článku 42, může orgán ESMA přijmout kterékoli z opatření uvedených v odstavci 1, aniž by vydával stanovisko stanovené v článku 43.
4. Než orgán ESMA rozhodne o přijetí jakéhokoli opatření podle tohoto článku, oznámí opatření, které navrhuje, příslušným orgánům.
5. Orgán ESMA uveřejní na své internetové stránce oznámení o každém rozhodnutí přijmout jakékoli opatření podle tohoto článku. Oznámení specifikuje podrobnosti zákazu nebo omezení a okamžik po uveřejnění oznámení, od kterého opatření nabudou účinku. Zákaz nebo omezení se vztahuje pouze na kroky uskutečněné poté, co opatření nabudou účinku.
6. Zákaz nebo omezení uložené podle odstavce 1 přezkoumává orgán ESMA v přiměřených intervalech, nejméně však každé tři měsíce. Není-li zákaz nebo omezení obnoveno po uplynutí uvedené tříměsíční lhůty, jeho platnost skončí.
7. Opatření přijaté orgánem ESMA podle tohoto článku má přednost před veškerými předchozími opatřeními, která přijal příslušný orgán.
8. Komise přijme akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 50stanovující kritéria a faktory, které orgán ESMA zohlední při určování toho, zda nastalo významné ohrožení ochrany investorů či hrozba pro řádné fungování a integritu finančních či komoditních trhů nebo pro stabilitu celého finančního systému v Unii či jeho části podle odst. 2 písm. a).
Mezi tato kritéria a faktory patří:
a)
míra složitosti finančního nástroje a vztah k typu zákazníka, jemuž je nabízen a prodáván;
b)
objem či pomyslná hodnota emise finančních nástrojů;
c)
míra inovace finančního nástroje, činnosti nebo praktiky;
d)
páka, kterou finanční nástroj či praktika poskytují.
Článek 41
Pravomoci orgánu EBA dočasně zasáhnout
1. V souladu s čl. 9 odst. 5 nařízení (EU) č. 1093/2010 může orgán EBA, pokud jsou splněny podmínky stanovené v odstavcích 2 a 3, v Unii dočasně zakázat nebo omezit:
a)
uvádění na trh, distribuci nebo prodej určitých strukturovaných vkladů či strukturovaných vkladů s určitými stanovenými rysy; nebo
b)
určitý typ finanční činnosti či praktiky.
Zákaz či omezení se může použít za okolností stanovených orgánem EBA nebo může podléhat výjimkám stanoveným tímto orgánem.
2. Orgán EBA přijme rozhodnutí podle odstavce 1 pouze v případě, že jsou splněny všechny tyto podmínky:
a)
navržené opatření řeší významné ohrožení ochrany investorů či hrozbu pro řádné fungování a integritu finančních trhů nebo stabilitu celého finančního systému v Unii nebo jeho části;
b)
regulační požadavky podle práva Unie použitelné na příslušný strukturovaný vklad nebo činnost uvedené ohrožení neřeší;
c)
příslušný orgán nebo příslušné orgány nepřijaly opatření k řešení dané hrozby nebo přijatá opatření na tuto hrozbu nereagují dostatečně.
V případě, že jsou podmínky stanovené v prvním pododstavci splněny, může orgán EBA preventivně stanovit zákaz nebo omezení podle odstavce 1 předtím, než je strukturovaný vklad uveden na trh, distribuován nebo prodán zákazníkům.
3. Při přijímání opatření podle tohoto článku podnikne orgán EBA zajistí, aby opatření:
a)
nemělo škodlivý účinek na efektivnost finančních trhů nebo na investory, který by byl neúměrný vzhledem k přínosu opatření; a
b)
nevytvářelo riziko regulatorní arbitráže.
Pokud příslušný orgán nebo příslušné orgány přijaly opatření podle článku 42, může orgán EBA přijmout kterékoli z opatření uvedených v odstavci 1, aniž by vydával stanovisko podle článku 43.
4. Než orgán EBA rozhodne o přijetí jakéhokoli opatření podle tohoto článku, oznámí opatření, které navrhuje, příslušným orgánům.
5. Orgán EBA uveřejní na své internetové stránce oznámení o každém rozhodnutí přijmout jakékoli opatření podle tohoto článku. Oznámení specifikuje podrobnosti zákazu nebo omezení a okamžik po uveřejnění oznámení, od kterého opatření nabudou účinku. Zákaz nebo omezení se vztahuje pouze na kroky uskutečněné poté, co opatření nabudou účinku.
6. Orgán EBA přezkoumává zákaz nebo omezení uložené podle odstavce 1 v přiměřených intervalech, nejméně však každé tři měsíce. Nedojde-li po uplynutí uvedené tříměsíční lhůty k obnovení zákazu nebo omezení, jeho platnost skončí.
7. Opatření přijaté orgánem EBA podle tohoto článku má přednost před veškerými předchozími opatřeními, která přijal příslušný orgán.
8. Komise přijme akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 50 stanovující kritéria a faktory, které orgán EBA zohlední při určování toho, zda nastalo významné ohrožení ochrany investorů či hrozba pro řádné fungování a integritu finančních trhů a pro stabilitu celého finančního systému v Unii či jeho části podle odst. 2 písm. a).
Mezi tato kritéria a faktory patří:
a)
míra složitosti strukturovaného vkladu a vztah k typu zákazníka, jemuž je nabízen a prodáván;
b)
objem či pomyslná hodnota emise strukturovaných vkladů;
c)
míra inovace strukturovaného vkladu, činnosti nebo praktiky;
d)
páka, kterou strukturovaný vklad či praktika poskytují.
Článek 42
Zásahy příslušných orgánů u produktů
1. Příslušný orgán může v členském státě nebo z členského státu zakázat či omezit:
a)
uvádění na trh, distribuci nebo prodej určitých finančních nástrojů či strukturovaných vkladů nebo finančních nástrojů či strukturovaných vkladů s určitými stanovenými rysy; nebo
b)
určitý typ finanční činnosti či praktiky.
2. Příslušný orgán může přijmout opatření uvedené v odstavci 1, pokud se rozumně domnívá, že:
a)
buď
i)
finanční nástroj, strukturovaný vklad nebo činnost či praktika vzbuzuje významné obavy o ochranu investorů či představuje hrozbu pro řádné fungování a integritu finančních či komoditních trhů nebo stabilitu celého finančního systému či jeho části alespoň v jednom členském státě; nebo
ii)
derivát má škodlivý účinek na mechanismus tvorby cen na základním trhu;
b)
stávající regulační požadavky podle právních předpisů Unie použitelné na finanční nástroj, strukturovaný vklad nebo činnost nebo praktiku dostatečně neřeší rizika uvedená v písmeni a) a problém by lépe neřešil zdokonalený dohled či vynucování stávajících požadavků;
c)
opatření je přiměřené s ohledem na povahu zjištěných rizik, úroveň sofistikovanosti dotčených investorů nebo účastníků trhu a pravděpodobný účinek opatření na investory či účastníky trhu, kteří mohou držet nebo využívat finanční nástroj, strukturovaný vklad nebo činnost či praktiku nebo z nich mít prospěch;
d)
příslušný orgán řádně konzultoval s příslušnými orgány v jiných členských státech, kterých by se opatření mohlo významně dotknout;
e)
opatření nemá diskriminační účinek na služby nebo činnosti poskytované z jiného členského státu; a
f)
řádně konzultoval s veřejnými subjekty příslušnými pro dohled nad fyzickými zemědělskými trhy a pro jejich správu a regulaci podle nařízení (ES) č. 1234/2007 v případě, že finanční nástroj nebo činnost či praktika představují vážnou hrozbu pro řádné fungování a integritu daného fyzického zemědělského trhu.
V případě, že jsou podmínky stanovené v prvním pododstavci splněny, může příslušný orgán preventivně stanovit zákaz nebo omezení podle odstavce 1 předtím, než je finanční nástroj nebo strukturovaný vklad uveden na trh, distribuován nebo prodán zákazníkům.
Zákaz či omezení se může použít za okolností stanovených příslušným orgánem nebo podléhat výjimkám stanoveným tímto orgánem.
3. Příslušný orgán neuloží zákaz či omezení podle tohoto článku, pokud nejméně jeden měsíc před tím, než má opatření nabýt účinnosti, všem ostatním příslušným orgánům a orgánu ESMA písemně nebo prostřednictvím jiného komunikačního prostředku dohodnutého mezi orgány neoznámil podrobnosti o:
a)
finančním nástroji nebo činnosti nebo praktice, které se navrhované opatření týká;
b)
přesné povaze navrhovaného zákazu nebo omezení a o tom, kdy má nabýt účinku; a
c)
důkazech, na kterých založil své rozhodnutí a podle kterých je přesvědčen, že je splněna každá z podmínek v odstavci 2.
4. Ve výjimečných případech, kdy se příslušný orgán domnívá, že je nutné urychleně přijmout opatření podle tohoto článku, aby se zabránilo poškození způsobenému těmito finančními nástroji, strukturovanými vklady, praktikami nebo činnostmi uvedenými v odstavci 1, může příslušný orgán přijmout přechodná opatření s písemným oznámením všem ostatním příslušným orgánům a orgánu ESMA nebo v případě strukturovaných vkladů orgánu EBA předaným nejpozději 24 hodin před tím, než má opatření vstoupit v platnost, za předpokladu, že jsou splněna všechna kritéria tohoto článku a dojde se kromě toho jednoznačně k závěru, že oznámení jeden měsíc předem by danou obavu či hrozbu odpovídajícím způsobem nevyřešilo. Příslušný orgán nepřijímá přechodná opatření s platností delší než tři měsíce.
5. Příslušný orgán na svých internetových stránkách uveřejní oznámení o každém rozhodnutí uložit zákaz nebo omezení uvedené v odstavci 1. Oznámení specifikuje podrobnosti zákazu nebo omezení, okamžik po uveřejnění oznámení, od kterého opatření nabudou účinku, a důkazy, podle nichž je přesvědčen, že je splněna každá z podmínek uvedených v odstavci 2. Zákaz nebo omezení se týká pouze opatření přijatých po uveřejnění oznámení.
6. Příslušný orgán zákaz nebo omezení zruší, jestliže podmínky uvedené v odstavci 2 již neplatí.
7. Komise přijme akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 50, v nichž se stanoví kritéria a faktory, které příslušný orgán zohlední při určování toho, zda nastalo významné ohrožení ochrany investorů či hrozba pro řádné fungování a integritu finančních či komoditních trhů a pro stabilitu celého finančního systému či jeho části alespoň v jednom členském státě, jak je uvedeno v odst. 2 písm. a).
Mezi tato kritéria a faktory patří:
a)
míra složitosti finančního nástroje nebo strukturovaného vkladu a vztah k typu zákazníka, jemuž je nabízen, distribuován a prodáván;
b)
míra inovace finančního nástroje, strukturovaného vkladu, činnosti nebo praktiky;
c)
páka, kterou finanční nástroj, strukturovaný vklad nebo praktika poskytují;
d)
pokud jde o řádné fungování a integritu finančních či komoditních trhů, objem či pomyslná hodnota emise finančních nástrojů nebo strukturovaných vkladů.
Článek 43
Koordinace prováděná orgány ESMA a EBA
1. Orgán ESMA nebo v případě strukturovaných vkladů orgán EBA usnadňuje a koordinuje opatření přijatá příslušnými orgány podle článku 42. Orgán ESMA nebo v případě strukturovaných vkladů orgán EBA zejména zajistí, aby opatření přijatá příslušným orgánem byla odůvodněná a přiměřená a aby příslušné orgány zaujímaly, je-li to vhodné, konzistentní přístup.
2. Poté, co obdrží oznámení podle článku 42 o opatření, které má být uloženo podle uvedeného článku, přijme orgán ESMA nebo v případě strukturovaných vkladů orgán EBA stanovisko k tomu, zda jsou zákaz či omezení odůvodněné a přiměřené. Jestliže se orgán ESMA nebo v případě strukturovaných vkladů orgán EBA domnívá, že je pro řešení rizika nutné, aby opatření přijaly i další příslušné orgány, uvede to ve svém stanovisku. Stanovisko se uveřejní na internetových stránkách orgánu ESMA nebo v případě strukturovaných vkladů na internetových stránkách orgánu EBA.
3. Pokud příslušný orgán navrhne přijetí nebo přijme opatření v rozporu se stanoviskem přijatým orgánem ESMA nebo orgánem EBA podle odstavce 2 nebo odmítne přijmout opatření v rozporu s takovým stanoviskem, ihned na svých internetových stránkách uveřejní oznámení s úplným vysvětlením důvodů, které jej k tomu vedou.
KAPITOLA 2
Pozice
Článek 44
Koordinace vnitrostátních opatření pro řízení pozic a limitů pozic orgánem ESMA
1. Orgán ESMA usnadňuje a koordinuje opatření přijatá příslušnými orgány podle čl. 69 odst. 2 písm. o) a p) směrnice 2014/65/EU. Orgán ESMA zejména zajistí, aby příslušné orgány uplatňovaly jednotný přístup, pokud jde o to, kdy jsou tyto pravomoci vykonávány, o povahu a rozsah působnosti uložených opatření a o dobu trvání a návaznost případných opatření.
2. Poté, co orgán ESMA obdrží oznámení o jakémkoli opatření podle čl. 79 odst. 5 směrnice 2014/65/EU, toto opatření a jeho důvody zaznamená. V souvislosti s opatřeními podle čl. 69 odst. 2 písm. o) a p) směrnice 2014/65/EU vede a uveřejní na své internetové stránce databázi se souhrny platných opatření včetně podrobností o dotčené osobě, příslušných finančních nástrojích, případných omezeních objemu pozic, který osoby mohou kdykoli držet, o případných výjimkách z těchto omezení udělených podle článku 57 směrnice 2014/65/EU a o důvodech uvedených opatření.
Článek 45
Pravomoci orgánu ESMA v souvislosti s řízením pozic
1. V souladu s čl. 9 odst. 5 nařízení (EU) č. 1095/2010 orgán ESMA v případě, že jsou splněny obě podmínky uvedené v odstavci 2, přijme jedno nebo několik z těchto opatření:
a)
vyžádá si od jakékoli osoby všechny relevantní informace o objemu a účelu pozice nebo expozice vzniklé prostřednictvím derivátu;
b)
po analýze informací získaných podle písmene a) uloží jakékoli takovéto osobě, aby snížila objem pozice nebo expozice nebo odstranila pozice nebo expozice podle aktu v přenesené pravomoci uvedeného v odst. 10 písm. b);
c)
jako poslední možnost omezí schopnost jakékoli osoby obchodovat komoditní derivát.
2. Orgán ESMA přijme rozhodnutí podle odstavce 1 pouze v případě, že jsou splněny obě tyto podmínky:
a)
opatření uvedená v odst. 1 řeší hrozbu pro řádné fungování a integritu finančních trhů, a to včetně trhů s komoditními deriváty v souladu s cíli uvedenými v čl. 57 odst. 1 směrnice 2014/65/EU a také vzhledem k opatřením pro dodání fyzických komodit, nebo pro stabilitu celého finančního systému v Unii či jeho části;
b)
příslušný orgán nebo příslušné orgány nepřijaly opatření k řešení dané hrozby nebo přijatá opatření na tuto hrozbu nereagují dostatečně;
Orgán ESMA posoudí plnění podmínek uvedených v písmenech a) a b) prvního pododstavce tohoto odstavce v souladu s kritérii a faktory upřesněnými v aktu v přenesené pravomoci uvedeném v odst. 10 písm. a) tohoto článku
3. Orgán ESMA při přijímání opatření uvedených v odstavci 1 zajistí, aby dané opatření:
a)
významně řešilo danou hrozbu pro řádné fungování a integritu finančních trhů, a to včetně trhů s komoditními deriváty v souladu s cíli uvedenými v čl. 57 odst. 1 směrnice 2014/65/EU a také vzhledem k opatřením pro dodání fyzických komodit, nebo pro stabilitu celého finančního systému v Unii či jeho části nebo významně zlepšilo schopnost příslušných orgánů monitorovat tuto hrozbu měřenou v souladu s kritérii a faktory upřesněnými v aktu v přenesené pravomoci uvedeném v odst. 10 písm. a) tohoto článku;
b)
nevytvářelo riziko regulatorní arbitráže měřené v souladu s odst. 10 písm. c) tohoto článku;
c)
nemá žádný z následujících škodlivých účinků na efektivnost finančních trhů, který by byl neúměrný vzhledem k přínosům opatření: snížení likvidity na těchto trzích, omezení podmínek pro snižování rizik přímo souvisejících s obchodní činností nefinanční protistrany nebo vznik nejistoty mezi účastníky trhu.
Předtím, než orgán ESMA přijme jakékoli opatření, které se týká velkoobchodních energetických produktů, konzultuje toto opatření s Agenturou pro spolupráci energetických regulačních orgánů zřízenou podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 713/2009 (29).
Předtím, než orgán ESMA přijme jakékoli opatření, které se týká derivátů zemědělských komodit, konzultuje toto opatření s veřejnými orgány příslušnými k dohledu, správě a regulování fyzických zemědělských trhů podle nařízení (ES) č. 1234/2007.
4. Předtím, než se rozhodne uložit nebo obnovit kterékoli z opatření uvedených v odstavci 1, oznámí orgán ESMA relevantním příslušným orgánům opatření, které navrhuje. V případě žádosti podle odst. 1 písm. a) nebo b) obsahuje oznámení totožnost osoby či osob, kterým byla žádost určena, a její podrobnosti a důvody. V případě opatření podle odst. 1 písm. c) obsahuje oznámení podrobnosti o dotčené osobě, příslušných finančních nástrojích, příslušných množstevních opatřeních, jako je maximální objem pozice, který dotčená osoba může uzavřít, a o důvodech, jež k tomu vedly.
5. Oznámení se podá nejpozději 24 hodin před zamýšlenou dobou, kdy má opatření nabýt účinku nebo být obnoveno. Za výjimečných okolností může orgán ESMA podat oznámení později než 24 hodin před zamýšlenou dobou nabytí účinku opatření, pokud uvedenou 24hodinovou lhůtu není možné dodržet.
6. Orgán ESMA na svých internetových stránkách uveřejní oznámení o každém rozhodnutí uložit nebo obnovit opatření uvedené v odst. 1 písm. c). Oznámení obsahuje podrobnosti o dotčené osobě, příslušných finančních nástrojích, příslušných množstevních opatřeních, jako je maximální objem pozice, který dotčená osoba může uzavřít, a o důvodech, jež k tomu vedly.
7. Opatření uvedené v odst. 1 písm.c) vstoupí v účinnost v okamžiku uveřejnění oznámení nebo v době uvedené v oznámení, která je pozdější než doba jeho uveřejnění, a použije se pouze pro obchody provedené poté, co opatření vstoupí v účinnost.
8. Opatření uvedená v odst. 1 písm. c) orgán ESMA přezkoumává v přiměřených intervalech, nejméně však každé tři měsíce. Není-li opatření po uplynutí tohoto tříměsíčního období obnoveno, automaticky pozbývá platnosti. Na obnovování opatření se rovněž vztahují odstavce 2 až 8.
9. Opatření přijaté orgánem ESMA podle tohoto článku má přednost před veškerými předchozími opatřeními, která přijal příslušný orgán podle čl. 69 odst. 2 písm. o) nebo p) směrnice 2014/65/EU.
10. Komise přijme v souladu s článkem 50 akty v přenesené pravomoci, které specifikují kritéria a faktory k určení:
a)
existence hrozby pro řádné fungování a integritu finančních trhů, a to včetně trhů s komoditními deriváty v souladu s cíli uvedenými v čl. 57 odst. 1 směrnice 2014/65/EU a také vzhledem k opatřením pro dodání fyzických komodit, nebo pro stabilitu celého finančního systému v Unii či jeho části, jak uvádí odst. 2 písm. a), přičemž se zohlední míra, v níž jsou pozice využívány k zajištění pozic u fyzických komodit či komoditních kontraktů, a míra, v níž jsou ceny na základních trzích stanovovány odkazem na komoditní deriváty;
b)
vhodného snížení pozice či expozice uzavírané prostřednictvím derivátu uvedeného v odst. 1 písm. b) tohoto článku;
c)
situací, kdy by mohlo dojít k regulatorní arbitráži, jak je uvedeno v odst. 3 písm. b) tohoto článku.
Tato kritéria a faktory zohledňují regulační technické normy uvedené v čl. 57 odst. 3 směrnice 2014/65/EU a rozlišují situace, kdy orgán ESMA přijímá opatření z důvodu nečinnosti příslušného orgánu, a situace, kdy orgán ESMA reaguje na další riziko, které příslušný orgán není schopen dostatečně řešit podle čl. 69 odst. 2 písm. j) nebo o) směrnice 2014/65/EU.
HLAVA VIII
POSKYTOVÁNÍ SLUŽEB A PROVÁDĚNÍ ČINNOSTÍ PODNIKY Z TŘETÍCH ZEMÍ, OPERUJÍCÍMI S POBOČKOU NEBO BEZ POBOČKY, NA ZÁKLADĚ ROZHODNUTÍ O ROVNOCENNOSTI
Článek 46
Obecná ustanovení
1. Podnik ze třetí země může bez zřízení pobočky poskytovat investiční služby či vykonávat investiční činnosti, včetně doplňkových služeb, způsobilým protistranám a profesionálním zákazníkům ve smyslu oddílu I přílohy II směrnice 2014/65/EU usazeným v celé Unii, pokud je registrován v registru podniků z třetích zemí spravovaném orgánem ESMA v souladu s článkem 47.
2. Orgán ESMA zaregistruje podnik z třetí země, který zažádal o poskytování investičních služeb či výkon investičních činností v celé Unii v souladu s odstavcem 1 pouze tehdy, jestliže jsou splněny následující podmínky:
a)
Komise přijala rozhodnutí v souladu s čl. 47 odst. 1;
b)
v jurisdikci, ve které má podnik ústředí, má povolení poskytovat investiční služby či vykonávat investiční činnosti, jež hodlá poskytovat v Unii, a podléhá účinnému dohledu a vymáhání, což zajišťuje plný soulad s požadavky použitelnými v dotčené třetí zemi;
c)
v souladu s čl. 47 odst. 2 byla uzavřena ujednání o spolupráci;
3. Pokud je podnik ze třetí země zaregistrován v souladu s tímto článkem, členské státy nestanoví pro tento podnik ze třetí země žádné další požadavky týkající se záležitostí spadajících do oblasti působnosti tohoto nařízení či směrnice 2014/65/EU a nezachází s podniky ze třetích zemí příznivěji než s podniky z Unie.
4. Poté, co Komise přijme rozhodnutí uvedené v článku 47, které určí, že právní rámec a rámec dohledu třetí země, v níž má podnik z třetí země povolení, odpovídají požadavkům popsaným v čl. 47 odst. 1, podá dotčený podnik z třetí země uvedený v odstavci 1 žádost orgánu ESMA.
Žádající podnik z třetí země poskytne orgánu ESMA všechny informace, které jsou nezbytné pro jeho registraci. Orgán ESMA ve lhůtě 30 pracovních dnů od obdržení žádosti posoudí, zda je žádost úplná. Není-li žádost úplná, stanoví orgán ESMA lhůtu, v níž musí žádající podnik z třetí země informace doplnit.
Rozhodnutí o registraci vychází z podmínek stanovených v odstavci 2.
Orgán ESMA ve lhůtě 180 pracovních dnů od podání úplné žádosti žádající podnik z třetí země písemně informuje s plně odůvodněným vysvětlením pro udělení či zamítnutí registrace.
Pokud Komise nepřijme rozhodnutí v souladu s čl. 47 odst. 1 nebo pokud takové rozhodnutí pozbylo účinnost, mohou členské státy na svém území povolit podnikům z třetích zemí poskytovat investiční služby či vykonávat investiční činnosti spolu s doplňkovými službami způsobilým protistranám a profesionálním zákazníkům ve smyslu oddílu I přílohy II směrnice 2014/65/EU v souladu s vnitrostátními režimy.
5. Podniky z třetích zemí poskytující služby v souladu s tímto článkem informují před poskytnutím jakýchkoliv investičních služeb zákazníky usazené v Unii, že nesmí poskytovat služby jiným zákazníkům, než způsobilým protistranám a profesionálním zákazníkům ve smyslu oddílu I přílohy II směrnice 2014/65/EU a že nepodléhají dohledu v Unii. Uvedou název a adresu příslušného orgánu dohledu v dotčené třetí zemi.
Informace v prvním pododstavci se poskytují písemně a výrazně.
Členské státy zajistí, aby se v případě, že způsobilá protistrana nebo profesionální zákazník ve smyslu oddílu I přílohy II směrnice 2014/65/EU usazení nebo nacházející se v Unii iniciují výhradně z vlastního podnětu poskytnutí investiční služby nebo vykonání investiční činnosti podnikem ze třetí země, na poskytnutí dané služby nebo výkon dané činnosti podnikem ze třetí země dotčené osobě, včetně vztahu souvisejícího konkrétně s poskytnutím dané služby nebo výkonem dané činnosti, tento článek nepoužil. Iniciativa takových zákazníků neopravňuje podnik z třetí země, aby uváděl na trh nové kategorie investičního produktu či služby pro tohoto jednotlivce.
6. Podniky z třetích zemí poskytující služby nebo vykonávající činnosti v souladu s tímto článkem nabízejí zákazníkům usazeným v Unii před poskytnutím jakékoli investiční služby nebo vykonáním jakékoli investiční činnosti, aby jakýkoli spor týkající se těchto služeb nebo činností předložili soudu nebo rozhodčímu soudu v členském státě.
7. Orgán ESMA vypracuje návrhy regulačních technických norem k upřesnění informací, které žádající podnik z třetí země poskytne v souladu s odstavcem 4 orgánu ESMA ve své žádosti o registraci, a formátu informací poskytovaných podle odstavce 5.
Orgán ESMA předloží uvedené návrhy regulačních technických norem Komisi do 3. července 2015.
Komisi je svěřena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci postupem podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 47
Rozhodnutí o rovnocennosti
1. Komise může ve vztahu ke třetí zemi přijmout rozhodnutí v souladu s přezkumným postupem uvedeným v čl. 51 odst. 2 s prohlášením, že právní a dohledová opatření v uvedené třetí zemi zajišťují, že podniky povolené v dané třetí zemi odpovídají právně závazným požadavkům na obezřetnostní jednání a obchodní činnost, které mají rovnocenný účinek jako požadavky stanovené tímto nařízením, směrnicí 2013/36/EU a směrnicí 2014/65/EU a prováděcími opatřeními přijatými podle tohoto nařízení a podle uvedených směrnic, a že právní rámec dané třetí země stanovuje fakticky rovnocenný systém pro uznávání investičních podniků povolených v souladu s režimy třetí země.
Obezřetnostní rámec třetí země a rámec třetí země upravující obchodní činnost může být považován za rámec s rovnocenným účinkem, pokud splňuje následující podmínky:
a)
podniky poskytující investiční služby a vykonávající investiční činnosti v dotčené třetí zemi podléhají povolování a je nad nimi průběžně vykonáván účinný dohled a vymáhání;
b)
podniky poskytující investiční služby a vykonávající investiční činnosti v dané třetí zemi podléhají dostatečným kapitálovým požadavkům a vhodným požadavkům použitelným na akcionáře a členy jejich vedoucího orgánu;
c)
podniky poskytující investiční služby a vykonávající investiční činnosti podléhají přiměřeným organizačním požadavkům v oblasti vnitřních kontrolních funkcí;
d)
podniky poskytující investiční služby a vykonávající investiční činnosti podléhají přiměřeným pravidlům pro výkon činnosti;
e)
zajišťuje transparentnost a integritu trhu tím, že brání zneužívání trhu ve formě obchodování zasvěcených osob a manipulace s trhem.
2. Orgán ESMA uzavře s příslušnými orgány třetích zemí, jejichž právní a dohledové rámce byly v souladu s odstavcem 1 uznány jako fakticky rovnocenné, ujednání o spolupráci. Tato ujednání upřesní alespoň:
a)
mechanismus pro výměnu informací mezi orgánem ESMA a příslušnými orgány dotčených třetích zemí, včetně přístupu ke všem informacím, které orgán ESMA požaduje o podnicích ze zemí mimo Unii povolených v třetích zemích;
b)
mechanismus rychlého oznámení orgánu ESMA, pokud se příslušný orgán třetí země domnívá, že podnik z třetí země, na který dohlíží a který orgán ESMA zaregistroval podle článku 48, porušuje podmínky pro povolení či jiné právní předpisy, které je povinen dodržovat;
c)
postupy týkající se koordinace činností dohledu, včetně, kde je to vhodné, kontrol na místě.
3. Podnik z třetí země usazený v zemi, jejíž právní a dohledový rámec byl uznán jako fakticky rovnocenný v souladu s odstavcem 1 a je povolen v souladu s článkem 39 směrnice 2014/65/EU, může poskytovat služby a provádět činnosti, na něž se povolení vztahuje, způsobilým protistranám a profesionálním zákazníkům ve smyslu oddílu I přílohy II směrnice 2014/65/EU v jiných členských státech Unie, aniž by musel zřizovat nové pobočky. Za tím účelem musí splňovat požadavky na informace stanovené pro přeshraniční poskytování služeb a provádění činností podle článku 34 směrnice 2014/65/EU.
Pobočka i nadále podléhá dohledu vykonávanému členským státem, v němž je pobočka zřízena v souladu s článkem 39 směrnice 2014/65/EU. Příslušný orgán členského státu, v němž se pobočka zřízena, a příslušný orgán hostitelského členského státu však, aniž je dotčena povinnost spolupracovat stanovená směrnicí 2014/65/EU, mohou uzavřít přiměřené dohody o spolupráci s cílem zajistit, aby pobočka podniku z třetí země, která poskytuje investiční služby v rámci Unie, poskytovala náležitou úroveň ochrany investorů.
4. Podnik z třetí země nemůže dále uplatňovat práva uvedená v čl. 46 odst. 1 v případě, že Komise přijme rozhodnutí přezkumným postupem podle čl. 51 odst. 2, kterým zruší své rozhodnutí podle odstavce 1 tohoto článku ve vztahu k dané třetí zemi.
Článek 48
Registr
Orgán ESMA vede registr podniků z třetích zemí, které mohou v Unii poskytovat investiční služby či vykonávat investiční činnosti v souladu s článkem 46. Registr je veřejně přístupný na internetových stránkách orgánu ESMA a obsahuje informace o službách a činnostech, které podniky z třetích zemí mohou poskytovat či vykonávat, a odkaz na příslušný orgán zodpovědný za dohled nad těmito podniky v dotčené třetí zemi.
Článek 49
Zrušení registrace
1. Orgán ESMA zruší registraci podniku z třetí země v registru zřízeném v souladu s článkem 48, pokud:
a)
má orgán ESMA na základě doložených důkazů oprávněné důvody domnívat se, že poskytováním investičních služeb či výkonem investičních činností v Unii se podnik z třetí země dopouští jednání, které jasně poškozuje zájmy investorů nebo řádné fungování trhů; nebo
b)
má orgán ESMA na základě doložených důkazů oprávněné důvody domnívat se, že poskytováním investičních služeb či výkonem investičních činností v Unii podnik z třetí země závažným způsobem porušuje ustanovení, kterým podléhá v dotčené třetí zemi a na jejichž základě Komise přijala rozhodnutí v souladu s čl. 47 odst. 1.
c)
orgán ESMA předal záležitost příslušnému orgánu z třetí země a dotčený příslušný orgán nepřijal náležitá opatření nezbytná pro ochranu investorů a řádné fungováni trhů v Unii nebo neprokázal, že dotčený podnik z třetí země plní požadavky použitelné v dané třetí zemi; a
d)
orgán ESMA informoval příslušný orgán třetí země o svém záměru zrušit registraci dotčenému podniku z třetí země a to nejméně 30 dní před zrušením.
2. Orgán ESMA bezodkladně informuje Komisi o veškerých opatřeních přijímaných podle odstavce 1 a uveřejní své rozhodnutí na svých internetových stránkách.
3. Komise posoudí, zda ve vztahu k dotčené třetí zemi nadále trvají podmínky, za kterých bylo přijato rozhodnutí v souladu s čl. 47 odst. 1.
HLAVA IX
AKTY V PŘENESENÉ PRAVOMOCI A PROVÁDĚCÍ AKTY
KAPITOLA 1
Akty v přenesené pravomoci
Článek 50
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci svěřená Komisi podléhá podmínkám stanoveným v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v čl. 1 odst. 9, čl. 2 odst. 2, čl. 13 odst. 2, čl. 15 odst. 5, čl. 17 odst. 3, čl. 19 odst. 2 a 3, čl. 31 odst. 4, čl. 40 odst. 8, čl. 41 odst. 8, čl. 42 odst. 7, čl. 45 odst. 10 a čl. 52 odst. 10 a 12. je Komisi svěřena na dobu neurčitou od 2. července 2014.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v čl. 1 odst. 9, čl. 2 odst. 2, čl. 13 odst. 2, čl. 15 odst. 5, čl. 17 odst. 3, čl. 19 odst. 2 a 3, čl. 31 odst. 4, čl. 40 odst. 8, čl. 41 odst. 8, čl. 42 odst. 7, čl. 45 odst. 10 a čl. 52 odst. 10 a 12. kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomocí v něm blíže určených. Nabývá účinku dnem následujícím po zveřejnění tohoto rozhodnutí v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Rozhodnutí nemá vliv na platnost žádných aktů v přenesené pravomoci, které jsou již v platnosti.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijaté podle čl. 1 odst. 9, čl. 2 odst. 2, čl. 13 odst. 2, čl. 15 odst. 5, čl. 17 odst. 3, čl. 19 odst. 2 a 3, čl. 31 odst. 4, čl. 40 odst. 8, čl. 41 odst. 8, čl. 42 odst. 7, čl. 45 odst. 10 a čl. 52 odst. 10 a 12 vstoupí v platnost, pouze pokud Evropský parlament ani Rada nevysloví ve lhůtě tří měsíců od oznámení aktu Evropskému parlamentu a Radě námitky nebo pokud před uplynutím této lhůty Evropský parlament i Rada Komisi uvědomí, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o tři měsíce.
KAPITOLA 2
Prováděcí akty
Článek 51
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen Evropský výbor pro cenné papíry zřízený rozhodnutím Komise 2001/528/ES (30). Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
HLAVA X
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 52
Zprávy a přezkum
1. Do 3. března 2019 Komise po konzultaci s orgánem ESMA předloží Evropskému parlamentu a Radě zprávu o praktickém dopadu povinností týkajících se transparentnosti stanovených podle článků 3 až 13, zejména o dopadu mechanismu objemového stropu popsaného v článku 5, včetně jeho dopadu na náklady na obchodování pro způsobilé protistrany a profesionální zákazníky a na obchodování s akciemi společností s malou a střední tržní kapitalizací, a o jeho účinnosti, pokud jde o zajištění toho, aby uplatňování příslušných výjimek nepoškodilo tvorbu cen, a o tom, jak by mohl fungovat vhodný mechanismus pro ukládání sankcí za porušení objemového stropu, a o uplatňování a další vhodnosti výjimek z povinností týkajících se předobchodní transparentnosti stanovených podle čl. 4 odst. 2 a 3 a čl. 9 odst. 2 až 5.
2. Zpráva uvedená v odstavci 1 zahrnuje dopad uplatňování výjimky podle čl. 4 odst. 1 písm. a) a b) bodu i) a mechanismu objemového stropu popsaného v článku 5 na evropské akciové trhy se zvláštním zřetelem k:
a)
úrovni a trendům, které jsou v Unii od zavedení tohoto nařízení pozorovány v obchodování na základě neuveřejňovaných pokynů (non-lit order book trading);
b)
dopadu na předobchodní transparentní kotovaná rozpětí;
c)
dopadu na hloubku likvidity u uveřejňovaných pokynů (lit order books);
d)
dopadu na hospodářskou soutěž a investory v Unii;
e)
dopadu na obchodování s akciemi společností s malou a střední tržní kapitalizací;
f)
náležitému zohlednění vývoje na mezinárodní úrovni a jednáním se třetími zeměmi a mezinárodními organizacemi.
3. Dojde-li se v této zprávě k závěru, že uplatňování výjimky podle čl. 4 odst. 1 písm. a) a b) bodu i) poškozuje tvorbu cen nebo škodí obchodování s akciemi společností s malou a střední tržní kapitalizací, předloží Komise, je-li to vhodné, návrhy týkající se uplatňování těchto výjimek, včetně změn tohoto nařízení. Tyto návrhy zahrnují posouzení dopadu navrhovaných změn a zohlední cíle tohoto nařízení a důsledky pro narušení trhu a hospodářskou soutěž, jakož i potenciální dopady na investory v Unii.
4. Do 3. března 2019 Komise po konzultaci s orgánem ESMA předloží Evropskému parlamentu a Radě zprávu o fungování článku 26, včetně toho, zda obsah a formát hlášení o obchodech obdržených a vyměňovaných mezi příslušnými orgány komplexně umožňuje sledovat činnosti investičních podniků v souladu s čl. 26 odst. 1. Komise může předložit jakékoli vhodné návrhy, včetně ustanovení o hlášení obchodů systému určenému orgánem ESMA, a nikoli příslušným orgánům, což relevantním příslušným orgánům umožní přistupovat ke všem informacím ohlášeným podle tohoto článku pro účely tohoto nařízení a směrnice 2014/65/EU a odhalování obchodování zasvěcených osob a zneužívání trhu v souladu s nařízením (EU) č. 596/2014.
5. Do 3. března 2019 Komise po konzultaci s orgánem ESMA předloží Evropskému parlamentu a Radě zprávu o vhodných řešeních pro omezení informačních asymetrií mezi účastníky trhu a rovněž o nástrojích, pomocí kterých by regulační orgány mohly lépe monitorovat kotaci v obchodních systémech. Tato zpráva alespoň posoudí realizovatelnost vypracování systému nejlepší kupní a prodejní ceny pro konsolidované kotace za účelem splnění těchto cílů.
6. Do 3. března 2019 Komise po konzultaci s orgánem ESMA předloží Evropskému parlamentu a Radě zprávu o pokroku při přesunu obchodování se standardizovanými OTC deriváty na burzy nebo elektronické obchodní platformy podle článků 25 a 28.
7. Do 3. července 2019 Komise po konzultaci s orgánem ESMA předloží Evropskému parlamentu a Radě zprávu o vývoji cen, pokud jde o údaje z regulovaných trhů, mnohostranných obchodních systémů, organizovaných obchodních systémů, od poskytovatelů konsolidovaných obchodních informací a ze schválených systémů pro uveřejňování informací týkající se předobchodní a poobchodní transparentnosti.
8. Do 3. července 2019 Komise po konzultaci s orgánem ESMA předloží Evropskému parlamentu a Radě zprávu týkající se přezkumu ustanovení o interoperabilitě v článku 36 tohoto nařízení a článku 8 nařízení (EU) č. 648/2012.
9. Do 3. července 2019 Komise po konzultaci s orgánem ESMA předloží Evropskému parlamentu a Radě zprávu týkající se uplatňování článků 35 a 36 tohoto nařízení a článků 7 a 8 nařízení (EU) č. 648/2012.
Do 3. července 2021 Komise po konzultaci s orgánem ESMA předloží Evropskému parlamentu a Radě zprávu týkající se uplatňování článku 37.
10. Do 3. července 2019 Komise po konzultaci s orgánem ESMA předloží Evropskému parlamentu a Radě zprávu o dopadu článků 35 a 36 tohoto nařízení na nově zřízené a oprávněné ústřední protistrany uvedené v čl. 35 odst. 5 a na obchodní systémy, které mají s těmito ústředními protistranami úzká propojení, a ohledně toho, zda by měla být prodloužena přechodná opatření podle čl. 35 odst. 5, přičemž zváží možné přínosy pro spotřebitele v podobě zlepšení hospodářské soutěže a širších možností volby pro účastníky trhu v porovnání s možným neúměrným dopadem těchto ustanovení na nově zřízené a oprávněné ústřední protistrany a omezeními přístupu účastníků místních trhů ke globálním ústředním protistranám a dopadem na hladké fungování trhu.
Podle závěrů této zprávy může Komise přijmout akt v přenesené pravomoci v souladu s článkem 50 za účelem prodloužení přechodného období v souladu s čl. 35 odst. 5 o nejvýše 30 měsíců.
11. Do 3. července 2019 Komise po konzultaci s orgánem ESMA předloží Evropskému parlamentu a Radě zprávu o tom, zda je prahová hodnota stanovená v čl. 36 odst. 5 i nadále vhodná a zda je i nadále dostupný mechanismus umožňující, aby obchodní systém na základě svého přání nebylo ve vztahu k derivátům obchodovaným v obchodním systému vázáno dotčenými ustanoveními.
12. Do 3. července 2016 Komise na základě posouzení rizik provedeného orgánem ESMA a po konzultaci s ESRB předloží Evropskému parlamentu a Radě zprávu, v níž posoudí potřebu dočasně vyloučit deriváty obchodované v obchodním systému z oblasti působnosti článků 35 a 36. Tato zpráva zohlední případná rizika, která vyplývají z ustanovení o otevřeném přístupu týkajících se derivátů obchodovaných v obchodním systému pro celkovou stabilitu a řádné fungování finančních trhů v celé Unii.
S výhradou závěrů této zprávy může Komise přijmout akt v přenesené pravomoci v souladu s článkem 50 za účelem vyloučení derivátů obchodovaných v obchodním systému z oblasti působnosti článků 35 a 36 na dobu nejvýše třiceti měsíců počínaje 3. lednem 2017.
Článek 53
Změna nařízení (EU) č. 648/2012
Nařízení (EU) č. 648/2012 se mění takto:
1)
V čl. 5 odst. 2 se doplňuje nový pododstavec, který zní:
„Při vypracovávání návrhů regulačních technických norem podle tohoto odstavce ponechá orgán ESMA beze změn přechodná ustanovení týkající se energetických derivátů podle bodu 6 oddílu C uvedená v článku 95 směrnice 2014/65/EU (31).
(31) Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2014/65/EU ze dne 15. května 2014 o trzích finančních nástrojů a o změně směrnic 2002/92/ES a 2011/61/EU (Úř. věst. L 173, 12.6.2014, s. 349).“;" 						
2)
Článek 7 se mění takto:
a)
odstavec 1 se mění takto:
„1. Ústřední protistrana, které bylo povoleno provádět clearing OTC derivátových smluv, přijímá clearing těchto smluv nediskriminačním a transparentním způsobem, včetně požadavků na kolaterál a poplatků za přístup, bez ohledu na obchodní systém. Toto obchodnímu systému zejména zajistí právo na nediskriminační zacházení, co se týče toho, jak se smlouvami obchodovanými v tomto obchodním systém uzachází, pokud jde o:
a)
požadavky na kolaterál a vzájemné započtení ekonomicky rovnocenných smluv v případě, že by zahrnutí takových smluv do závěrečného započtení a do jiných postupů započtení ústřední protistrany založených na právních předpisech týkajících se nesolventnosti neohrozilo hladké a řádné fungování, platnost nebo vymahatelnost takových postupů; a
b)
vázané zajištění se souvisejícími smlouvami, jejichž clearing provádí stejná ústřední protistrana v rámci modelu rizik, který je v souladu s článkem 41.
Ústřední protistrana může požadovat, aby obchodní systém vyhovoval provozním a technickým požadavkům stanoveným ústřední protistranou, včetně požadavků na řízení rizik.“;
b)
doplňuje nový odstavec, který zní
„6. Podmínky uvedené v odstavci 1 týkající se nediskriminačního zacházení, pokud jde o způsob, jakým je se smlouvami obchodovanými v daném obchodním systému zacházeno v souvislosti s požadavky na kolaterál a vzájemné započtení ekonomicky rovnocenných smluv a vázané zajištění se souvisejícími smlouvami, jejichž clearing provádí stejná ústřední protistrana, budou dále upřesněny technickými normami přijatými podle čl. 35 odst. 6 písm. e) nařízení (EU) č. 600/2014 (32)“
3)
V čl. 81 odst. 3 se doplňuje nový odstavec, který zní:
„Registr obchodních údajů předá údaje příslušným orgánům v souladu s požadavky podle článku 26 nařízení (EU) č. 600/2014 (32)“.
Článek 54
Přechodné ustanovení
1. Podniky ze třetích zemí mohou nadále poskytovat služby a vykonávat činnosti v členských státech v souladu s vnitrostátními režimy do tří let od okamžiku, kdy Komise přijme v souvislosti s danou třetí zemí rozhodnutí postupem podle článku 47.
2. Pokud Komise vyhodnotí, že není třeba vyloučit deriváty obchodované v obchodním systému z oblasti působnosti článků 35 a 36 v souladu s čl. 52 odst. 12, mohou ústřední protistrana nebo obchodní systém před vstupem tohoto nařízení v použitelnost podat svému příslušnému orgánu žádost o povolení k využití přechodných opatření. Příslušný orgán může při zohlední rizika vyplývajícího z uplatnění práv na přístup podle článků 35 a 36, pokud jde o deriváty obchodované v obchodním systému, pro řádné fungování dané ústřední protistrany nebo obchodního systému rozhodnout, že se články 35 nebo 36 nebudou vztahovat na, v uvedeném pořadí, danou ústřední protistranu nebo obchodní systém ve vztahu k derivátům obchodovaným v obchodním systému, a to po přechodné období trvající do 3. července 2019. Je-li takové přechodné období schváleno, ústřední protistrana nebo obchodní systém nemohou po dobu jeho trvání využívat práva na přístup podle článků 35 nebo 36, pokud jde o deriváty obchodované v obchodním systému. Příslušný orgán oznámí schválení přechodného období orgánu ESMA a v případě ústřední protistrany členům kolegia příslušných orgánů této ústřední protistrany.
Má-li ústřední protistrana, které byla schválena přechodná opatření, úzké propojení s jedním či více obchodními systémy, nemohou tyto obchodní systémy po dobu trvání tohoto přechodného období využívat práva na přístup podle článků 35 nebo 36 ve vztahu k derivátům obchodovaným v obchodním systému.
Má-li obchodní systém, kterému byla schválena přechodná opatření, úzké propojení s jednou či více ústředními protistranami, nemohou tyto ústřední protistrany po dobu trvání tohoto přechodného období využívat práva na přístup podle článků 35 nebo 36 ve vztahu k derivátům obchodovaným v obchodním systému.
Článek 55
Vstup v platnost a použitelnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení se použije ode dne 3. ledna 2017.
Bez ohledu na druhý pododstavec se čl. 1 odst. 8 a 9, čl. 2 odst. 2, čl. 5 odst. 6 a 9, čl. 7 odst. 2, čl. 9 odst. 5, čl. 11 odst. 4, čl. 12 odst. 2, čl. 13 odst. 2, čl. 14 odst. 7, čl. 15 odst. 5, čl. 17 odst. 3, čl. 19 odst. 2 a 3, čl. 20 odst. 3, čl. 21 odst. 5, čl. 22 odst. 4, čl. 23 odst. 3, čl. 25 odst. 3, čl. 26 odst. 9, čl. 27 odst. 3, čl. 28 odst. 4, čl. 28 odst. 5, čl. 29 odst. 3, čl. 30 odst. 2, čl. 31 odst. 4, čl. 32 odst. 1, 5 a 6, čl. 33 odst. 2, čl. 35 odst. 6, čl. 36 odst. 6, čl. 37 odst. 4, čl. 38 odst. 3, čl. 40 odst. 8, čl. 41 odst. 8, čl. 42 odst. 7, čl. 45 odst. 10, čl. 46 odst. 7, čl. 47 odst. 1 a 4, a čl. 52 odst. 10 a 12 a čl. 54 odst. 1 použijí bezprostředně po vstupu tohoto nařízení v platnost.
Bez ohledu na druhý pododstavec se čl. 37 odst. 1, 2 a 3 použijí ode dne 3. ledna 2019.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 15. května 2014.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 600/2014
z dnia 15 maja 2014 r.
w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniające rozporządzenie (EU) nr 648/2012
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego (1),
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Kryzys finansowy ujawnił niedociągnięcia w zakresie przejrzystości rynków finansowych, które mogą mieć szkodliwe skutki społeczno-gospodarcze. Zwiększenie przejrzystości jest jedną ze wspólnych zasad służących wzmocnieniu systemu finansowego, co zostało potwierdzone w oświadczeniu przywódców państw G-20 w Londynie dnia 2 kwietnia 2009 r. Aby zwiększyć przejrzystość i udoskonalić funkcjonowanie wewnętrznego rynku instrumentów finansowych, należy stworzyć nowe ramy ustanawiające jednolite wymogi w zakresie przejrzystości transakcji na rynkach instrumentów finansowych. Ramy te powinny zawierać kompleksowe normy dla szerokiego zakresu instrumentów finansowych. Powinny one uzupełniać wymogi w zakresie przejrzystości zleceń i transakcji w odniesieniu do akcji ustanowione dyrektywą 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4).
(2)
Grupa wysokiego szczebla ds. nadzoru finansowego w UE pod przewodnictwem Jacquesa de Larosière’a wezwała Unię do opracowania bardziej zharmonizowanego zbioru regulacji finansowych. W kontekście przyszłego kształtu europejskiego systemu nadzoru na posiedzeniu Rady Europejskiej w dniach 18-19 czerwca 2009 r. podkreślono potrzebę opracowania jednolitego zbioru przepisów europejskich obowiązującego wszystkie instytucje finansowe na rynku wewnętrznym.
(3)
Nowe prawodawstwo powinno więc składać się z dwóch różnych instrumentów prawnych: dyrektywy i niniejszego rozporządzenia. Oba instrumenty prawne powinny razem tworzyć ramy prawne regulujące wymogi mające zastosowanie do firm inwestycyjnych, rynków regulowanych oraz dostawców usług polegających na zgłaszaniu danych. Niniejsze rozporządzenie należy więc odczytywać razem z dyrektywą. Potrzeba ustanowienia wspólnego zbioru przepisów dla wszystkich instytucji w zakresie określonych wymogów oraz przeciwdziałania potencjalnemu arbitrażowi regulacyjnemu, jak również zapewnienia większej pewności prawnej i mniejszej złożoności przepisów regulacyjnych dla uczestników rynku uzasadnia zastosowanie podstawy prawnej umożliwiającej stworzenie rozporządzenia. Celem zlikwidowania utrzymujących się barier dla handlu oraz znaczących zakłóceń konkurencji wynikających z różnic między przepisami krajowymi, jak również celem zapobieżenia prawdopodobnym przyszłym barierom i znaczącym zakłóceniom konkurencji, jakie mogą wyniknąć z takich różnic, konieczne jest przyjęcie rozporządzenia ustanawiającego jednolite przepisy obowiązujące we wszystkich państwach członkowskich. Ten mający bezpośrednie zastosowanie akt prawny powinien przyczynić się w sposób decydujący do sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego, a tym samym powinien on opierać się na art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), interpretowanych zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
(4)
Dyrektywa 2004/39/WE ustanowiła zasady zapewniania przejrzystości obrotu akcjami dopuszczonymi do obrotu na rynku regulowanym w aspekcie przed- i posttransakcyjnym oraz zasady zgłaszania właściwym organom transakcji w instrumentach finansowych dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym. Przekształcenie dyrektywy staje się konieczne celem należytego uwzględnienia zmian na rynkach finansowych oraz naprawienia niedociągnięć i zamknięcia luk, które między innymi zostały ujawnione w czasie kryzysu na rynkach finansowych.
(5)
Przepisy dotyczące wymogów w zakresie przejrzystości obrotu i przejrzystości regulacyjnej muszą przyjąć postać bezpośrednio stosowanego prawa mającego zastosowanie do wszystkich firm inwestycyjnych, które powinny przestrzegać jednolitych zasad na wszystkich rynkach Unii, aby zapewnić jednolite stosowanie wspólnych ram regulacyjnych, wzmocnić zaufanie do przejrzystości rynków w całej Unii, ograniczyć złożoność przepisów regulacyjnych oraz zmniejszyć koszty przestrzegania przepisów ponoszone przez firmy inwestycyjne, zwłaszcza w przypadku instytucji finansowych prowadzących działalność transgraniczną, a także przyczynić się do wyeliminowania zakłóceń konkurencji. Przyjęcie rozporządzenia zapewniającego bezpośrednie stosowanie przepisów jest najlepszym sposobem osiągnięcia tych celów regulacyjnych i zapewnienia jednolitych warunków poprzez zapobiegnięcie zróżnicowaniu wymogów krajowych w wyniku transpozycji dyrektywy.
(6)
Ważne jest zapewnienie, by obrót instrumentami finansowymi był w największym możliwym stopniu w ramach zorganizowanych systemów obrotu i by wszystkie takie systemy były odpowiednio regulowane. Na mocy dyrektywy 2004/39/WE powstał szereg systemów obrotu, które nie były odpowiednio uwzględnione w systemie regulacyjnym. Każdy system obrotu instrumentami finansowymi, jak na przykład podmioty znane obecnie jako sieci brokerów, w przyszłości powinien być odpowiednio regulowany i dysponować zezwoleniem w ramach jednego z rodzajów wielostronnych systemów obrotu lub jako podmiot systematycznie internalizujący transakcje zgodnie z warunkami określonymi w niniejszym rozporządzeniu i w dyrektywie 2014/65/UE (5).
(7)
Należy wyjaśnić definicje rynku regulowanego i wielostronnej platformy obrotu (MTF) oraz utrzymać ich bliskie powiązanie, aby uwzględnić fakt, że rzeczywiście reprezentują one tę samą funkcjonalność obrotu. Z definicji należy wyłączyć systemy dwustronne, w ramach których firma inwestycyjna zawiera każdą transakcję na własny rachunek, nawet jako nieponoszący ryzyka kontrahent znajdujący się między nabywcą a zbywcą. Rynkom regulowanym i MTF nie powinno się zezwalać na wykonywanie zleceń klientów w oparciu o kapitał własny. Termin „system” oznacza wszystkie rynki obejmujące zbiór zasad oraz platformę obrotu, jak również rynki funkcjonujące jedynie na podstawie zbioru zasad. Rynki regulowane i MTF nie mają obowiązku prowadzenia „technicznego” systemu dla kojarzenia zleceń i powinny móc obsługiwać inne protokoły obrotu, w tym systemy, za pomocą których użytkownicy mogą dokonywać transakcji w oparciu o kwotowania, o które zapytują wielu dostawców. Rynek składający się jedynie ze zbioru zasad określających aspekty dotyczące członkostwa, dopuszczania instrumentów do obrotu, obrotu między członkami, sprawozdawczości oraz, gdzie jest to stosowne, obowiązków w zakresie przejrzystości, jest rynkiem regulowanym lub MTF w rozumieniu niniejszego rozporządzenia, a transakcje zawierane zgodnie z tymi zasadami są uznawane za zawarte w systemach rynku regulowanego lub MTF. Określenie „deklaracje gotowości kupna i sprzedaży” należy rozumieć w szerokim sensie obejmującym zlecenia, kwotowania i deklaracje zainteresowania.
Jeden z ważnych wymogów odnosi się do obowiązku kojarzenia w systemie deklaracji gotowości na podstawie nieuznaniowych zasad ustalonych przez podmiot prowadzący dany system. Wymóg ten oznacza, że są one kojarzone zgodnie z zasadami systemu lub na podstawie protokołów systemu bądź wewnętrznych procedur operacyjnych, w tym wbudowanych procedur działających w ramach oprogramowania komputerowego. Określenie „nieuznaniowe zasady” oznacza zasady, które nie pozostawiają regulowanemu rynkowi ani operatorowi rynku, ani firmie inwestycyjnej prowadzącej MTF żadnej swobody w zakresie sposobu wzajemnych interakcji między deklaracjami gotowości. Zgodnie z wymogami definicji, deklaracje gotowości powinny być kojarzone w taki sposób, aby doprowadzić do zawarcia umowy, co dzieje się, kiedy realizacja ma miejsce zgodnie z zasadami działania systemu lub na podstawie protokołów systemu bądź wewnętrznych procedur operacyjnych.
(8)
Celem zapewnienia większej przejrzystości i skuteczności na unijnych rynkach finansowych i wyrównania reguł gry dla różnych systemów oferujących wielostronne usługi w zakresie obrotu, konieczne jest wprowadzenie nowej kategorii systemu obrotu - zorganizowanej platformy obrotu (OTF) - dla obligacji, strukturyzowanych produktów finansowych, uprawnień do emisji oraz instrumentów pochodnych oraz zapewnienie, aby była ona odpowiednio regulowana i aby stosowała niedyskryminacyjne zasady dostępu do platformy. Ta nowa kategoria została zdefiniowana w sposób ogólny, aby mogła objąć - obecnie oraz w przyszłości - wszystkie typy zorganizowanych realizacji zleceń i organizacji obrotu, które nie odpowiadają funkcjonalnościom ani specyfikacjom regulacyjnym istniejących systemów. W związku z tym należy zastosować właściwe wymogi organizacyjne i zasady przejrzystości sprzyjające sprawnemu ujawnianiu cen. Ta nowa kategoria obejmuje systemy umożliwiające obrót instrumentami pochodnymi kwalifikującymi się do rozliczania i posiadającymi dostateczną płynność.
Nie powinna ona obejmować platform, w ramach których w systemie nie dochodzi do rzeczywistej realizacji obrotu ani organizacji, takich jak tablice ogłoszeń wykorzystywane do ogłaszania chęci zakupu lub sprzedaży, inne podmioty dokonujące agregacji lub zbierające deklaracje chęci zakupu i sprzedaży, elektroniczne serwisy potwierdzające dokonanie zawartej transakcji lub kompresja portfela, która zmniejsza ryzyko niezwiązane z rynkiem dotyczące obecnych portfeli instrumentów pochodnych bez zmiany ryzyka rynkowego portfeli. Kompresji portfela może dokonywać szereg firm, które nie są regulowane jako takie na mocy niniejszego rozporządzenia lub dyrektywy 2014/65/UE, np. centralni kontrahenci (CCPs), repozytoria transakcji oraz firmy inwestycyjne lub operatorzy rynku. Należy wyjaśnić, że jeżeli kompresji portfela dokonują firmy inwestycyjne i operatorzy rynku, niektóre przepisy niniejszego rozporządzenia i dyrektywy 2014/65/UE nie mają zastosowania w odniesieniu do kompresji portfela. Zważywszy, że centralne depozyty papierów wartościowych (CDPW) będą podlegały tym samym wymogom co firmy inwestycyjne w przypadku świadczenia usług inwestycyjnych lub prowadzenia określonego rodzaju działalności inwestycyjnej, te przepisy niniejszego rozporządzenia i dyrektywy 2014/65/UE, nie powinny mieć do nich zastosowania przy dokonywaniu kompresji portfela.
(9)
Ta nowa kategoria OTF będzie stanowić uzupełnienie istniejących rodzajów systemów obrotu. O ile rynki regulowane i MTF mają nieuznaniowe zasady dotyczące realizacji transakcji, to operator OTF powinien realizować zlecenia w sposób uznaniowy, z zastrzeżeniem - w odpowiednich przypadkach - wymogów przejrzystości przedtransakcyjnej oraz obowiązków w zakresie jak najlepszej realizacji zleceń. W związku z tym zasady prowadzenia działalności, obowiązki w zakresie jak najlepszej realizacji zleceń oraz obsługi zleceń klientów powinny mieć zastosowanie do transakcji zawieranych na OTF prowadzonych przez firmę inwestycyjną lub operatora rynku. Ponadto każdy operator rynku posiadający zezwolenie na prowadzenie OTF powinien zapewniać zgodność z rozdziałem 1 dyrektywy 2014/65/UE w odniesieniu do warunków i procedur wydawania zezwoleń firmom inwestycyjnym. Firma inwestycyjna lub operator rynku prowadzący OTF powinny móc działać uznaniowo na dwóch różnych poziomach: po pierwsze, podejmując decyzje o złożeniu zlecenia na OTF lub o wycofaniu go oraz, po drugie, podejmując decyzję, by nie kojarzyć konkretnego zlecenia ze zleceniami dostępnymi w systemie w określonym momencie, pod warunkiem że jest to zgodne ze szczegółowymi poleceniami otrzymanymi od klientów i ze zobowiązaniami dotyczącymi najlepszej realizacji.
W przypadku systemu, który krzyżuje zlecenia klientów, operator powinien mieć możliwość postanowienia, czy, kiedy i do jakiego stopnia chce skojarzyć w systemie dwa zlecenia lub większą ich liczbę. Zgodnie z art. 20 ust. 1, 2, 4 i 5 dyrektywy 2014/65/UE oraz nie naruszając art. 20 ust. 3 dyrektywy 2014/65/UE firma powinna mieć możliwość ułatwienia negocjacji między klientami, aby połączyć dwa lub większą liczbę potencjalnie zgodnych gotowości zawarcia transakcji w jedną transakcję. Na obu poziomach uznaniowości podmiot prowadzący OTF musi mieć wzgląd na swoje obowiązki na mocy art. 18 i 27 dyrektywy 2014/65/UE. Operator rynku lub firma inwestycyjna prowadząca OTF powinna objaśnić użytkownikom systemu obrotu, w jaki sposób będzie realizować uznaniowość. Ponieważ OTF stanowi autentyczną platformę obrotu, podmiot prowadzący taką platformę powinien zachowywać neutralność. Dlatego firma inwestycyjna lub operator rynku prowadzący OTF powinien podlegać wymogom związanym z niedyskryminacyjną realizacją transakcji i ani firma inwestycyjna lub operator rynku prowadzący OTF, ani żaden podmiot będący częścią tej samej grupy lub osobą prawną rozumianą jako firma inwestycyjna lub operator rynku nie powinien mieć możliwości realizowania zleceń klientów w ramach OTF w oparciu o swój kapitał.
W celu ułatwiania realizacji zleceń klienta lub klientów dotyczących obligacji, strukturyzowanych produktów finansowych, uprawnień do emisji oraz instrumentów pochodnych, które nie zostały zgłoszone na mocy obowiązku rozliczania zgodnie z art. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 (6), operator OTF ma prawo prowadzić obrót polegający na zestawianiu zleceń w rozumieniu dyrektywy 2014/65/UE, pod warunkiem że klient wyraził na to zgodę. W przypadku instrumentów długu państwowego, dla których nie istnieje płynny rynek, firma inwestycyjna lub operator rynku prowadzący OTF powinni mieć możliwość angażowania się w transakcje na własny rachunek inne niż obrót polegający na zestawianiu zleceń. W przypadku stosowania obrotu polegającego na zestawianiu zleceń konieczne jest spełnianie wszelkich wymogów dotyczących przejrzystości przed- i posttransakcyjnej oraz obowiązków w zakresie jak najlepszej realizacji zleceń. Operator OTF lub podmiot będący częścią tej samej grupy lub osobą prawną rozumianą jako firma inwestycyjna lub operator rynku nie powinien występować w roli podmiotu systematycznie internalizującego transakcje w ramach prowadzonego przez niego OTF. W związku z tym podmiot prowadzący OTF powinien podlegać takim samym obowiązkom jak MTF w odniesieniu do prawidłowego zarządzania potencjalnymi konfliktami interesu.
(10)
Cały obrót zorganizowany powinien odbywać się w systemach regulowanych i być w pełni przejrzysty, zarówno w aspekcie przed-, jak i posttransakcyjnym. Odpowiednio zróżnicowane wymogi w zakresie przejrzystości muszą więc stosować się do wszystkich rodzajów systemów obrotu oraz do wszystkich instrumentów finansowych będących przedmiotem obrotu w tych systemach.
(11)
Aby zapewnić większą liczbę transakcji w ramach regulowanych systemów obrotu i podmiotów systematycznie internalizujących transakcje, w niniejszym rozporządzeniu wobec firm inwestycyjnych należy wprowadzić obowiązek obrotu w odniesieniu do akcji dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym lub będących przedmiotem obrotu w systemie obrotu. Obowiązek ten wymaga od firm inwestycyjnych podejmowania się wszelkich transakcji, w tym transakcji realizowanych na własny rachunek, jak i transakcji realizowanych w ramach wykonywania zleceń klientów na rynku regulowanym, MTF, za pomocą podmiotów systematycznie internalizujących transakcje lub równoważnych systemów obrotów z państw trzecich. Należy jednak przewidzieć możliwość wyłączenia z tego obowiązku, jeżeli istnieje uzasadniony powód takiego zwolnienia. Przykładem takich uzasadnionych powodów są transakcje niesystematyczne, ad-hoc, nieregularne i nieczęste bądź transakcje techniczne, takie jak transakcje w imieniu innego brokera (give-up), które nie prowadzą do ustalania poziomu cen rynkowych na podstawie czynników podaży i popytu. Takie wyłączenie z obowiązku obrotu nie powinno być wykorzystywane, aby obejść ograniczenia nałożone na stosowanie zwolnienia dotyczącego kursu odniesienia i zwolnienia dotyczącego ceny wynegocjowanej, ani by prowadzić sieć brokerów lub inny podobny system.
Opcja realizacji transakcji przez podmiot systematycznie internalizujący transakcje nie stanowi uszczerbku dla zasad funkcjonowania podmiotu systematycznie internalizującego transakcje określonych w niniejszym rozporządzeniu. Intencja jest taka, że jeżeli firma inwestycyjna sama spełnia odnośne kryteria wyszczególnione w niniejszym rozporządzeniu wystarczające do uznania za podmiot systematycznie internalizujący transakcje w odniesieniu do konkretnej danej akcji, transakcja może być w taki sposób traktowana; natomiast, jeżeli nie jest ona uznana za podmiot systematycznie internalizujący transakcje w odniesieniu do konkretnej danej akcji, firma inwestycyjna może powinna mieć możliwość realizowania tej transakcji za pośrednictwem innego podmiotu systematycznie internalizującego transakcje, jeżeli jest to zgodne z ciążącymi na nim obowiązkami w zakresie jak najlepszej realizacji zleceń, a opcja taka jest dla niego otwarta. Ponadto w celu zapewnienia, że obrót wielostronny w odniesieniu do akcji, kwitów depozytowych, funduszy inwestycyjnych typu ETF, certyfikatów i innych podobnych instrumentów finansowych jest odpowiednio regulowany, firma inwestycyjna prowadząca wewnętrzny system kojarzenia zleceń na zasadzie wielostronnej powinna dysponować zezwoleniem jako MTF. Należy wyjaśnić, że przepisy dotyczące jak najlepszej realizacji zleceń określone w dyrektywie 2014/65/UE powinny mieć zastosowanie w taki sposób, by nie wpływać negatywnie na zobowiązania w zakresie obrotu określone w niniejszym rozporządzeniu.
(12)
Obrót kwitami depozytowymi, funduszami inwestycyjnymi typu ETF, certyfikatami, podobnymi instrumentami finansowymi i akcjami innymi niż te dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym odbywa się zasadniczo w ten sam sposób i służy prawie identycznemu celowi gospodarczemu jak obrót akcjami dopuszczonymi do obrotu na rynku regulowanym. Należy więc objąć te instrumenty finansowe przepisami w zakresie przejrzystości mającymi zastosowanie do akcji dopuszczonych do obrotu na rynkach regulowanych.
(13)
Uznając zasadniczo potrzebę istnienia systemu zwolnień z obowiązku przejrzystości przedtransakcyjnej celem wspierania efektywnego funkcjonowania rynków, należy dokonać weryfikacji istniejących w tym zakresie przepisów dla akcji, stosowanych na podstawie dyrektywy 2004/39/WE i rozporządzenia Komisji (WE) nr 1287/2006 (7) pod kątem ich dalszej zasadności pod względem zakresu i stosowanych warunków. Aby zapewnić jednolite stosowanie zwolnień z obowiązku zachowania przejrzystości przedtransakcyjnej dla akcji, a ostatecznie również dla innych podobnych instrumentów i produktów niereprezentujących kapitału własnego, dla szczególnych modeli rynku oraz rodzajów i wielkości zleceń, Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (8) (EUNGiPW) powinien oceniać indywidualne wnioski o zastosowanie zwolnienia pod kątem zgodności z zasadami określonymi w niniejszym rozporządzeniu oraz w przyszłych aktach delegowanych przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu. Ocena EUNGiPW powinna przyjąć formę opinii zgodnej z art. 29 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. Ponadto EUNGiPW powinien we właściwym czasie przeprowadzić przegląd dotychczasowych zwolnień dla akcji i, postępując zgodnie z tą samą opisaną wyżej procedurą, ocenić, czy są one nadal zgodne z przepisami określonymi w niniejszym rozporządzeniu i w aktach delegowanych przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu.
(14)
Kryzys finansowy ujawnił szczególne słabości w sposobie udostępniania uczestnikom rynku informacji o możliwościach handlowych i cenach instrumentów finansowych innych niż akcje, a mianowicie w zakresie momentu udostępniania informacji, stopnia ich szczegółowości, zasady równego dostępu i rzetelności. Należy w związku z tym wprowadzić we właściwym czasie wymogi przejrzystości przed- i posttransakcyjnej uwzględniające różne cechy i strukturę rynku konkretnych typów instrumentów finansowych innych niż akcje i zróżnicować je dla różnych systemów obrotu, w tym systemów sesyjnych prowadzonych w oparciu o arkusze zleceń i systemów kierowanych kwotowaniami cen, jak również systemów hybrydowych, systemów okresowego notowania i głosowych systemów obrotu. Aby zapewnić solidne ramy przejrzystości dla wszystkich odnośnych instrumentów finansowych, należy zastosować je do obligacji, strukturyzowanych produktów finansowych, uprawnień do emisji i instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu w systemie obrotu. W związku z tym skorzystanie z odstępstw od wymogów przejrzystości przedtransakcyjnej i dostosowań wymogów w stosunku do odroczenia publikacji powinno być możliwe jedynie w niektórych określonych przypadkach.
(15)
Konieczne jest wprowadzenie odpowiedniego poziomu przejrzystości obrotu na rynkach obligacji, strukturyzowanych produktów finansowych i instrumentów pochodnych, aby ułatwić wycenę produktów oraz podnieść efektywność kształtowania cen. Do strukturyzowanych produktów finansowych należy w szczególności zaliczyć papiery wartościowe oparte na aktywach, określone w art. 2 ust. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 809/2004 (9), obejmujące między innymi zobowiązania dłużne zabezpieczone innymi instrumentami.
(16)
Aby zapewnić stosowanie jednolitych warunków dla różnych systemów obrotu, w przypadku systemów różnego typu należy stosować te same wymogi w zakresie przejrzystości przed- i posttransakcyjnej. Wymogi w zakresie przejrzystości należy zróżnicować w zależności od typów instrumentów finansowych, w tym akcji, obligacji oraz instrumentów pochodnych, uwzględniając przy tym interesy inwestorów i emitentów, w tym emitentów obligacji rządowych, a także płynność rynku. Wymogi te należy zróżnicować w zależności od rodzajów obrotu, w szczególności systemów sesyjnych prowadzonych w oparciu o arkusze zleceń i systemów kierowanych kwotowaniami cen, takich jak zapytania ofertowe, jak również hybrydowych i głosowych systemów maklerskich, a ponadto należy uwzględnić wielkość transakcji, łącznie z obrotem, oraz inne istotne kryteria.
(17)
Aby uniknąć jakiegokolwiek negatywnego wpływu na proces kształtowania się cen, należy wprowadzić stosowny mechanizm pułapu wolumenu dotyczący zleceń składanych w systemach opartych na takiej metodzie obrotu, w której cenę określa się zgodnie z kursem odniesienia i w stosunku do pewnych transakcji negocjowanych. W mechanizmie tym powinien istnieć podwójny pułap: jeden pułap wolumenu stosuje się w odniesieniu do każdego systemu obrotu wykorzystującego te zwolnienia, tak że w każdym systemie obrotu można prowadzić tylko pewną część obrotu, a poza tym stosowany jest pułap ogólny, którego przekroczenie skutkuje zawieszeniem stosowania tych zwolnień w całej Unii. W odniesieniu do transakcji negocjowanych pułap powinien mieć zastosowanie wyłącznie do transakcji, które są realizowane w ramach bieżącego spreadu ważonego wolumenem odzwierciedlonego w arkuszu zleceń lub kwotowaniach animatorów rynku systemu obrotu prowadzącego dany system. Powinny być wyłączone wszelkie transakcje negocjowane zawierane na niepłynnych akcjach, kwitach depozytowych, funduszach inwestycyjnych typu ETF, certyfikatach lub innych podobnych instrumentach finansowych oraz transakcje, które podlegają warunkom innym niż bieżąca cena rynkowa, ponieważ nie przyczyniają się one do procesu kształtowania ceny.
(18)
Aby zagwarantować, że obrót dokonywany na rynku pozagiełdowym nie stwarza zagrożenia dla efektywnego ujawniania cen ani dla przejrzystych, równych reguł gry w przypadku różnych sposobów prowadzenia obrotu, stosowne wymogi przejrzystości przedtransakcyjnej należy stosować do firm inwestycyjnych zawierających na własny rachunek transakcje w instrumentach finansowych na rynku pozagiełdowym w takim stopniu, w jakim prowadzą one obrót w charakterze podmiotu systematycznie internalizującego transakcje w odniesieniu do akcji, kwitów depozytowych, funduszy inwestycyjnych typu ETF, certyfikatów lub innych podobnych instrumentów finansowych, dla których istnieje płynny rynek, obligacji, strukturyzowanych produktów finansowych, uprawnień do emisji oraz instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu w danym systemie obrotu i dla których istnieje płynny rynek.
(19)
Firmę inwestycyjną realizującą zlecenia klientów w oparciu o własny kapitał należy uznać za podmiot systematycznie internalizujący transakcje, chyba że transakcje realizowane są poza systemem obrotu w sposób okazjonalny, doraźny i nieregularny. Dlatego podmioty systematycznie internalizujące transakcje należy definiować jako firmy inwestycyjne, które w sposób zorganizowany, często, systematycznie i w znacznych wielkościach dokonują transakcji na własny rachunek, realizując zlecenia klientów poza systemem obrotu. Wymogi wobec podmiotów systematycznie internalizujących transakcje zawarte w niniejszym rozporządzeniu powinny mieć zastosowanie do firmy inwestycyjnej wyłącznie w odniesieniu do każdego indywidualnego instrumentu finansowego, na przykład na poziomie kodu ISIN, dla którego jest ona podmiotem systematycznie internalizującym transakcje. Aby zapewnić obiektywne i skuteczne stosowanie definicji podmiotu systematycznie internalizującego transakcje wobec firm inwestycyjnych, powinien istnieć z góry określony próg systematycznej internalizacji zawierający dokładne określenie, co rozumie się jako „często, systematycznie i w znacznych wielkościach”.
(20)
O ile OTF jest systemem lub platformą, w ramach której kojarzone są deklaracje chęci zakupu lub sprzedaży wielu osób trzecich, o tyle podmiotowi systematycznie internalizującemu transakcje nie należy zezwalać na kojarzenie deklaracji chęci zakupu lub sprzedaży zgłaszanych przez osoby trzecie. Na przykład tak zwana platforma z udziałem jednego dealera, na której obrót zawsze odbywa się w relacji do jednej firmy inwestycyjnej, powinna zostać uznana za podmiot systematycznie internalizujący transakcje, gdyby miała zastosować się do wymogów zawartych w niniejszym rozporządzeniu. Natomiast tak zwana platforma z udziałem wielu dealerów, na której wielu dealerów wchodzi w interakcje odnośnie do tego samego instrumentu finansowego, nie powinna zostać uznana za podmiot systematycznie internalizujący transakcje.
(21)
Podmioty systematycznie internalizujące transakcje powinny mieć możliwość zadecydowania na podstawie zasad własnej polityki handlowej oraz w sposób obiektywny i niedyskryminacyjny, którym klientom udostępniają swoje kwotowania, wprowadzając rozróżnienia między kategoriami klientów, oraz należy im przy tym umożliwić również uwzględnianie różnic między klientami, na przykład w zakresie ryzyka kredytowego. Podmioty systematycznie internalizujące transakcje nie powinny mieć obowiązku publikowania gwarantowanych kwotowań, realizowania zleceń klientów ani udostępniania swoich kwotowań w odniesieniu do transakcji w instrumentach udziałowych powyżej standardowej wielkości rynkowej, a w instrumentach nieudziałowych powyżej wielkości charakterystycznej dla danego instrumentu finansowego. Właściwe organy powinny kontrolować przestrzeganie przez podmioty systematycznie internalizujące transakcje nałożonych na nie wymogów oraz otrzymywać informacje umożliwiające im prowadzenie takich kontroli.
(22)
Niniejsze rozporządzenie nie zmierza do ustanowienia wymogu stosowania zasad przejrzystości przedtransakcyjnej dla transakcji dokonywanych na rynku pozagiełdowym, innych niż w ramach podmiotu systematycznie internalizującego transakcje.
(23)
Dane rynkowe powinny być w łatwy sposób dostępne dla użytkowników w maksymalnie zdezagregowanej postaci, aby umożliwić inwestorom oraz obsługującym ich dostawcom usług w zakresie danych maksymalne zindywidualizowanie rozwiązań w zakresie danych. W związku z tym dane dotyczące przejrzystości przed- i posttransakcyjnej należy udostępniać publicznie w postaci „niepogrupowanej”, aby obniżyć koszty zakupu danych przez uczestników rynku.
(24)
W odniesieniu do wymiany, przekazywania i przetwarzania danych osobowych przez państwa członkowskie i EUNGiPW do celów niniejszego rozporządzenia, w szczególności tytułu IV, pełne zastosowanie powinny mieć przepisy dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (10) oraz rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (11).
(25)
Uwzględniając porozumienie osiągnięte przez strony szczytu G-20 w Pittsburghu dnia 25 września 2009 r. dotyczące przeniesienia obrotu standaryzowanymi instrumentami pochodnymi na rynku pozagiełdowym, gdzie jest to stosowne, na giełdy lub elektroniczne platformy obrotu, należy ustanowić formalną procedurę regulacyjną służącą jako podstawa obrotu między kontrahentami finansowymi i dużymi kontrahentami niefinansowymi w zakresie wszystkich instrumentów pochodnych kwalifikujących się do rozliczania i mających dostateczną płynność dla prowadzenia obrotu w ramach różnych systemów obrotu zgodnie z porównywalnymi regulacjami, umożliwiając uczestnikom prowadzenie obrotu z wieloma kontrahentami. Oceniając, czy poziom płynności jest dostateczny, należy uwzględniać cechy rynku na szczeblu krajowym, w tym elementy takie jak liczba i typ uczestników na danym rynku, oraz cechy transakcji takie jak wielkość i częstotliwość transakcji na tym rynku.
Płynny rynek dla danej klasy produktu instrumentów pochodnych będzie się charakteryzował dużą liczbą aktywnych uczestników rynku, w tym odpowiednią proporcją dostawców płynności i odbiorców płynności w stosunku do liczby produktów będących w obrocie, którzy często przeprowadzają transakcje na tych produktach w wielkościach poniżej wielkości, która jest na dużą skalę. O takiej aktywności rynku powinna świadczyć duża liczba ofert kupna i sprzedaży dotyczących danego instrumentu pochodnego, co prowadzi do wąskiego spreadu dla transakcji o normalnej wielkości rynkowej. Ocena, czy płynność jest wystarczająca, powinna opierać się na uznaniu, że płynność instrumentu pochodnego może się znacznie zmieniać w zależności od warunków rynkowych i jego cyklu życia.
(26)
Uwzględniając porozumienie osiągnięte przez strony szczytu G-20 w Pittsburghu dnia 25 września 2009 r. dotyczące z jednej strony, gdzie jest to stosowne, przeniesienia obrotu standaryzowanymi instrumentami pochodnymi na rynku pozagiełdowym na giełdy lub elektroniczne platformy obrotu, a z drugiej strony stosunkowo niską płynność różnych instrumentów pochodnych w obrocie pozagiełdowym, właściwe jest zapewnienie odpowiedniej grupy uprawnionych systemów, w ramach których może odbywać się obrót zgodny z tym zobowiązaniem. Wszystkie uprawnione systemy powinny podlegać ściśle dostosowanym wymogom regulacyjnym pod względem aspektów organizacyjnych i operacyjnych, ustaleń służących ograniczeniu konfliktu interesów, nadzoru nad całością obrotu, zasad przejrzystości przed- i posttransakcyjnej zróżnicowanych dla poszczególnych instrumentów finansowych i rodzajów sytemu obrotu, oraz możliwości kojarzenia deklaracji zainteresowania zawarciem transakcji zgłaszanych przez wiele osób trzecich. Należy jednak dla podmiotów prowadzących systemy przewidzieć, zgodnie z tym zobowiązaniem, możliwość kojarzenia transakcji między wieloma osobami trzecimi w sposób uznaniowy, aby poprawić warunki realizacji transakcji oraz stopień płynności.
(27)
Obowiązek zawierania transakcji w instrumentach pochodnych należących do klasy tych instrumentów, w stosunku do której ogłoszono obowiązek obrotu na rynku regulowanym, na MTF, OTF lub w systemach obrotu państw trzecich, nie powinien mieć zastosowania do niecenotwórczych składników usług w zakresie ograniczenia posttransakcyjnego ryzyka transakcji, które zmniejszają ryzyko niezwiązane z rynkiem dotyczące portfeli instrumentów pochodnych, w tym obecnych portfeli pozagiełdowych instrumentów pochodnych, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 648/2012 bez zmiany ryzyka rynkowego portfeli. Ponadto choć wskazane jest ustanowienie szczegółowego przepisu dotyczącego kompresji portfela, celem niniejszego rozporządzenia nie jest uniemożliwienie korzystania z innych usług ukierunkowanych na ograniczenie ryzyka posttransakcyjnego.
(28)
Obowiązek obrotu ustanowiony dla tych instrumentów pochodnych powinien umożliwiać efektywną konkurencję między uprawionymi systemami obrotu. Tym samym systemy obrotu nie powinny mieć możliwości żądania prawa wyłączności w odniesieniu do instrumentów pochodnych podlegających temu obowiązkowi obrotu, co uniemożliwiałoby innym systemom obrotu oferowanie obrotu tymi instrumentami finansowymi. Dla zapewnienia skutecznej konkurencji między systemami obrotu instrumentów pochodnych niezbędne jest zapewnienie systemom obrotu niedyskryminacyjnego i przejrzystego dostępu do CCP. Niedyskryminacyjny dostęp do CCP powinien oznaczać, że system obrotu ma prawo do niedyskryminacyjnego traktowania w tym sensie, że kontrakty będące przedmiotem obrotu na jego własnej platformie są traktowane w sposób niedyskryminacyjny pod względem wymogów dotyczących zabezpieczenia, nettingu ekonomicznie równoważnych kontraktów oraz krzyżowego naliczania zabezpieczeń i rozliczania skorelowanych kontraktów przez tego samego CCP, jak również pod względem niedyskryminacyjnych opłat z tytułu rozliczeń.
(29)
Uprawnienia właściwych organów należy uzupełnić specjalnym mechanizmem wprowadzania zakazu lub ograniczenia wprowadzania do obrotu, dystrybucji i sprzedaży wszelkich instrumentów finansowych lub lokat strukturyzowanych powodujących poważne zagrożenia dla ochrony inwestorów, dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub rynków towarowych lub dla stabilności całego systemu finansowego lub części tego systemu, wraz z odpowiednimi uprawnieniami dla EUNGiPW w zakresie koordynacji i podejmowania działań w sytuacjach awaryjnych lub w przypadku lokat strukturyzowanych - dla Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego) (EUNB), ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (12). Wykonywanie takich uprawnień przez właściwe organy, a w wyjątkowych przypadkach przez EUNGiPW lub EUNB, powinno być uwarunkowane potrzebą spełnienia szeregu szczegółowych warunków. Jeżeli te warunki są spełnione, właściwy organ lub w wyjątkowych przypadkach EUNGiPW bądź EUNB powinien mieć prawo zapobiegawczo nałożyć zakaz lub ograniczenie wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży klientom takich instrumentów finansowych lub lokat strukturyzowanych.
Uprawnienia te nie wiążą się z wymogiem wprowadzenia lub stosowania przez właściwy organ, EUNGiPW lub EUNB zatwierdzenia produktu bądź licencjonowania, ani nie zwalniają firm inwestycyjnych z obowiązku spełnienia wszystkich odpowiednich wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu oraz w dyrektywie 2014/65/UE. Należy uwzględnić prawidłowe funkcjonowanie i integralność rynków towarowych jako kryterium inicjowania interwencji właściwych organów w celu przeciwdziałania ewentualnym negatywnym efektom zewnętrznym na rynkach towarowych wywołanym działaniami na rynkach finansowych. Jest to uzasadnione w szczególności w odniesieniu do rolnych rynków towarowych, których celem jest zapewnienie pewnego zaopatrzenia ludności w żywność. W tych przypadkach środki powinny być koordynowane z właściwymi organami odpowiedzialnymi za dane rynki towarowe.
(30)
Właściwe organy powinny powiadomić EUNGiPW o szczegółach wszystkich swoich żądań zredukowania pozycji w odniesieniu do instrumentów pochodnych, o wszystkich jednorazowych limitach, jak również o wszystkich limitach pozycji ex ante, celem lepszej koordynacji i większej jednolitości w stosowaniu tych uprawnień. Podstawowe szczegóły dotyczące limitów pozycji ex ante stosowanych przez właściwy organ należy podawać do publicznej wiadomości na stronach internetowych EUNGiPW.
(31)
EUNGiPW powinien mieć możliwość zwracania się do dowolnej osoby o informacje dotyczące jej pozycji w odniesieniu do instrumentu pochodnego, możliwość zażądania zredukowania tej pozycji, jak również ograniczenia osobom możliwości przystępowania do poszczególnych transakcji obejmujących towarowe instrumenty pochodne. EUNGiPW powinien następnie powiadomić odnośne właściwe organy o proponowanych środkach oraz powinien podać te środki do publicznej wiadomości.
(32)
Szczegóły transakcji w instrumentach finansowych należy zgłaszać właściwym organom, aby umożliwić im wykrywanie i badanie potencjalnych przypadków nadużyć na rynku, jak również monitorowanie uczciwego i prawidłowego funkcjonowania rynków oraz działalności firm inwestycyjnych. Zakres tego nadzoru obejmuje wszystkie instrumenty finansowe znajdujące się w obrocie w danym systemie obrotu oraz instrumenty finansowe, których bazą jest instrument finansowy będący przedmiotem obrotu w systemie obrotu lub których bazą jest wskaźnik lub koszyk złożony z instrumentów finansowych będących przedmiotem obrotu w systemie obrotu. Obowiązek ten powinien mieć zastosowanie niezależnie od tego, czy przedmiotowe transakcje na którymkolwiek z tych instrumentów finansowych miały miejsce w systemie obrotu. Aby uniknąć zbędnego obciążenia administracyjnego firm inwestycyjnych, instrumenty finansowe niepodatne na nadużycia powinny zostać wyłączone z obowiązku zgłaszania. W zgłoszeniach należy stosować identyfikator podmiotów prawnych zgodnie z zobowiązaniami podjętymi przez grupę G-20. EUNGiPW powinien informować Komisję o funkcjonowaniu systemu takiego zgłaszania właściwym organom, a Komisja powinna w odpowiednich przypadkach zaproponować ewentualne zmiany.
(33)
Podmiot prowadzący system obrotu powinien dostarczyć właściwemu dla siebie organowi odpowiednie dane referencyjne instrumentu finansowego. Właściwe organy są zobowiązane niezwłocznie przekazywać takie powiadomienia EUNGiPW, który powinien natychmiast opublikować je na swojej stronie internetowej, aby umożliwić EUNGiPW i właściwym organom wykorzystywanie, analizę i wymianę zgłoszeń transakcji.
(34)
Aby zgłoszenia transakcji mogły spełnić swój cel jako narzędzie monitorowania rynku, powinny one zawierać wskazanie osoby, która podjęła decyzję inwestycyjną, jak również tych, którzy są odpowiedzialni za jej wykonanie. Oprócz wymogów dotyczących przejrzystości zawartych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 236/2012 (13) wskazywanie krótkiej sprzedaży zapewnia użyteczne dodatkowe informacje umożliwiające właściwym organom monitorowanie poziomów krótkiej sprzedaży. Właściwe organy muszą mieć pełny dostęp do zapisów na wszystkich etapach procesu realizacji zlecenia, od początkowej decyzji o przystąpieniu do transakcji aż do jej zrealizowania. Firmy inwestycyjne powinny więc przechowywać zapisy wszystkich przyjętych przez siebie zleceń i wszystkich zrealizowanych przez siebie transakcji w instrumentach finansowych, a podmioty prowadzące systemy obrotu mają obowiązek przechowywania zapisów wszystkich zleceń złożonych w ich systemach. EUNGiPW powinien koordynować wymianę informacji wśród właściwych organów celem zapewnienia im dostępu do wszystkich zapisów transakcji i zleceń, w tym również tych wprowadzonych na platformach działających poza ich terytorium, a dotyczących instrumentów finansowych objętych ich nadzorem.
(35)
Należy unikać podwójnej sprawozdawczości obejmującej te same informacje. Sprawozdania składane do repozytoriów transakcji zarejestrowanych lub uznanych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 648/2012 dla odnośnych instrumentów finansowych, które zawierają wszystkie informacje wymagane do celów zgłaszania transakcji, nie powinny podlegać zgłaszaniu do właściwych organów, lecz powinny być do nich przekazywane przez repozytoria transakcji. W tym zakresie rozporządzenie (UE) nr 648/2012 powinno zostać zmienione.
(36)
Każdy przypadek wymiany lub przekazywania informacji przez właściwe organy powinien być zgodny z przepisami dotyczącymi przekazywania danych osobowych ustanowionymi w dyrektywie 95/46/WE. Każdy przypadek wymiany lub przekazywania informacji przez EUNGiPW powinien być zgodny z przepisami dotyczącymi przekazywania danych osobowych ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 45/2001, które powinno być w pełni stosowane do przetwarzania danych osobowych do celów niniejszego rozporządzenia.
(37)
Rozporządzenie (UE) nr 648/2012 określa kryteria, zgodnie z którymi klasy instrumentów pochodnych w obrocie pozagiełdowym powinny podlegać obowiązkowi rozliczania. Przeciwdziała ono zakłóceniom konkurencji dzięki ustanowieniu wymogu zapewnienia niedyskryminacyjnego dostępu do CCP oferujących rozliczanie instrumentów pochodnych w obrocie pozagiełdowym dla systemów obrotu oraz niedyskryminacyjny dostęp do strumieni danych o transakcjach wysyłanych przez systemy obrotu do CCP oferujących rozliczanie instrumentów pochodnych w obrocie pozagiełdowym. Ponieważ instrumenty pochodne w obrocie pozagiełdowym są określane jako umowy na instrumenty pochodne, których realizacja nie odbywa się na rynku regulowanym, istnieje potrzeba wprowadzenia podobnych wymogów dla rynków regulowanych na mocy niniejszego rozporządzenia. Instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu na rynkach regulowanych powinny również podlegać rozliczeniu centralnemu.
(38)
Oprócz wymogów zawartych w dyrektywie 2004/39/WE i w dyrektywie 2014/65/UE, które uniemożliwiają państwom członkowskim bezpodstawne ograniczanie dostępu do infrastruktury posttransakcyjnej, takiej jak CCP czy systemy rozrachunku, konieczne jest, aby niniejsze rozporządzenie wyeliminowało różne inne bariery rynkowe, które mogą być wykorzystywane do wykluczania konkurencji w zakresie rozliczania instrumentów finansowych. Celem przeciwdziałania przypadkom dyskryminacji CCP powinni przyjmować do rozliczania transakcje zrealizowane w innych systemach obrotu w zakresie, w jakim systemy te spełniają wymogi operacyjne i techniczne ustanowione przez CCP, w tym wymogi w zakresie zarządzania ryzykiem. CCP powinien udzielić dostępu w przypadku, gdy są spełnione kryteria dostępu określone w regulacyjnych standardach technicznych. W odniesieniu do nowo ustanowionych CCP, którzy posiadają zezwolenie albo są podmiotami uznanymi przez okres krótszy niż trzy lata według stanu w dacie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, w zakresie dotyczącym zbywalnych papierów wartościowych i instrumentów rynku pieniężnego, powinna istnieć możliwość zatwierdzenia przez właściwe organy okresu przejściowego nieprzekraczającego dwóch i pół roku, zanim zostaną oni otwarci na pełny niedyskryminacyjny dostęp w odniesieniu do zbywalnych papierów wartościowych i instrumentów rynku pieniężnego. Jeżeli jednak CCP decyduje się skorzystać z tego rozwiązania przejściowego, nie powinien on mieć możliwości korzystania z prawa dostępu do systemu obrotu na mocy niniejszego rozporządzenia przez okres trwania rozwiązania przejściowego. Ponadto żaden system obrotu posiadający bliskie powiązania z tym CCP nie powinien mieć możliwości korzystania z prawa dostępu do CCP na mocy niniejszego rozporządzenia przez okres trwania rozwiązania przejściowego.
(39)
Rozporządzenie (UE) nr 648/2012 określa warunki udzielania niedyskryminacyjnego dostępu między CCP a systemami obrotu w odniesieniu do instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym. Rozporządzenie (UE) nr 648/2012 definiuje instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym jako kontrakty pochodne, które nie są zawierane na rynku regulowanym lub na rynku państwa trzeciego uznanym za równoważny rynkowi regulowanemu zgodnie z art. 19 ust. 6 dyrektywy 2004/39/WE. Aby uniknąć luk lub dublowania się i aby zapewnić spójność między rozporządzeniem (UE) nr 648/2012 a niniejszym rozporządzeniem, wymogi ustanowione niniejszym rozporządzeniem odnośnie do niedyskryminacyjnego dostępu między CCP a systemami obrotu mają zastosowanie do instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu na rynkach regulowanych lub na rynkach państw trzecich uznanych za równoważne rynkom regulowanym zgodnie z dyrektywą 2014/65/UE i do wszystkich instrumentów finansowych niebędących instrumentami pochodnymi.
(40)
Należy ustanowić wymóg, aby systemy obrotu zapewniały dostęp, w tym strumienie danych, na niedyskryminacyjnych i przejrzystych zasadach CCP zamierzającym rozliczać transakcje zawierane w systemie obrotu. Nie powinno to jednak powodować konieczności stosowania uzgodnień interoperacyjnych do rozliczania transakcji w instrumentach pochodnych ani powodować fragmentacji płynności w sposób, który mógłby zagrozić sprawnemu i prawidłowemu funkcjonowaniu rynków. System obrotu może odmówić dostępu jedynie w przypadku, gdy nie są spełnione kryteria określone w regulacyjnych standardach technicznych. W odniesieniu do giełdowych instrumentów pochodnych nieproporcjonalne byłoby wymaganie, by mniejsze systemy obrotu, szczególnie te, które są blisko powiązane z CCP, niezwłocznie dostosowały się do wymogu dotyczącego niedyskryminacyjnego dostępu, jeżeli nie uzyskały one jeszcze zdolności technologicznej do stawiania czoła na równych warunkach większości podmiotów infrastruktury posttransakcyjnej. Dlatego systemy obrotu, które są poniżej odpowiedniego progu, powinny mieć możliwość uzyskania zwolnienia dla siebie, a tym samym dla powiązanych z nimi CCP, z wymogów dotyczących niedyskryminacyjnego dostępu w odniesieniu do instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu giełdowego na okres 30 miesięcy z możliwością jego dalszego przedłużenia. Jeżeli jednak system obrotu zdecyduje się na takie zwolnienie, nie powinien on mieć możliwości korzystania z prawa dostępu do CCP na mocy niniejszego rozporządzenia przez okres trwania tego zwolnienia.
Ponadto żaden CCP, który ma bliskie powiązania z takim systemem obrotu, nie powinien mieć możliwości korzystania z prawa dostępu do systemu obrotu na podstawie niniejszego rozporządzenia przez okres trwania tego zwolnienia. Rozporządzenie (UE) nr 648/2012 stanowi, że w przypadku gdy do usług finansowych związanych z kontraktami pochodnymi mają zastosowanie prawa własności handlowej i intelektualnej, licencje powinny być dostępne na proporcjonalnych, uczciwych, rozsądnych i niedyskryminacyjnych warunkach. Dlatego dostęp do licencji oraz informacji związanych ze wskaźnikami wykorzystywanymi do określenia wartości instrumentów finansowych powinien być udzielany CCP i innym systemom obrotu na zasadach proporcjonalnych, uczciwych, racjonalnych i niedyskryminacyjnych, a licencje powinny być oparte na rozsądnych warunkach komercyjnych. Bez uszczerbku dla stosowania reguł konkurencji, w przypadku gdy opracowany został nowy wskaźnik po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, obowiązek udzielenia licencji do korzystania z niego powinien rozpocząć się 30 miesięcy po rozpoczęciu obrotu lub po dopuszczeniu do obrotu instrumentu finansowego, który opiera się do na tym wskaźniku. Dostęp do licencji ma zasadnicze znaczenie dla ułatwiania dostępu między systemami obrotu a CCP na mocy art. 35 i 36, ponieważ w przeciwnym razie ustalenia w zakresie licencjonowania mogłyby w dalszym ciągu uniemożliwiać dostęp między systemami obrotu a CCP, o który one wystąpiły.
Wyeliminowanie barier i praktyk dyskryminacyjnych ma na celu zwiększenie konkurencji w zakresie rozliczania instrumentów finansowych i obrotu instrumentami finansowymi celem obniżenia kosztów inwestycji i finansowania zewnętrznego, wyeliminowania braku wydajności oraz promowania innowacyjności na rynkach Unii. Komisja powinna nadal ściśle monitorować rozwój infrastruktury posttransakcyjnej i w razie potrzeby powinna interweniować, aby zapobiec zakłóceniom konkurencji na rynku wewnętrznym, szczególnie jeżeli odmowa dostępu do infrastruktury lub wskaźników narusza art. 101 lub 102 TFUE. Obowiązki w zakresie licencjonowania wynikające z niniejszego rozporządzenia nie powinny naruszać ogólnego obowiązku właścicieli wskaźników wynikających w szczególności z unijnego prawa konkurencji oraz art. 101 i 102 TFUE odnośnie do dostępu do wskaźników, które są nieodzowne, by wejść na nowy rynek. Zatwierdzenia właściwych organów dotyczące niestosowania praw dostępu w okresach przejściowych nie są zezwoleniami lub zmianami zezwoleń.
(41)
Świadczenie usług przez firmy z państw trzecich w Unii podlega systemom i wymogom krajowym. Systemy te są bardzo zróżnicowane, a firmy upoważnione do działania zgodnie z nimi nie cieszą się swobodą świadczenia usług i prawem przedsiębiorczości w państwach członkowskich innych niż państwo, na terytorium którego mają swoją siedzibę. Właściwe jest wprowadzenie wspólnych ram regulacyjnych na szczeblu Unii. System ten powinien harmonizować istniejące rozdrobnione ramy, zapewniać pewność i jednolite traktowanie firm z państw trzecich podejmujących działalność w Unii, zapewniać przeprowadzanie przez Komisję skutecznej oceny równoważności w odniesieniu do ram ostrożnościowych i ram prowadzenia działalności państw trzecich oraz gwarantować porównywalny poziom ochrony klientów w Unii, korzystających z usług świadczonych przez firmy z państw trzecich.
Stosując ten system, Komisja i państwa członkowskie powinny priorytetowo traktować dziedziny objęte zobowiązaniami podjętymi przez grupę G-20 oraz porozumieniami zawartymi z największymi partnerami handlowymi Unii, uwzględniać centralną rolę Unii na światowych rynkach finansowych i zapewnić, aby stosowanie wymogów właściwych państwom trzecim nie uniemożliwiło inwestorom i emitentom unijnym inwestowania w państwach trzecich lub uzyskiwania środków finansowych z tych krajów i odwrotnie, aby nie uniemożliwiało to inwestorom i emitentom z państw trzecich inwestowania, gromadzenia kapitału lub uzyskiwania innych usług finansowych na rynkach Unii, chyba że taki środek jest niezbędny z obiektywnych przyczyn ostrożnościowych popartych dowodami. Dokonując ocen, Komisja powinna uwzględniać cele i zasady regulacji papierów wartościowych Międzynarodowej Organizacji Komisji Papierów Wartościowych (IOSCO) oraz zalecenia w formie zmienionej i poddanej interpretacji przez IOSCO.
Jeżeli nie można podjąć decyzji określającej skuteczną równoważność, świadczenie usług przez firmy z państw trzecich w Unii podlega w dalszym ciągu systemom krajowym. Komisja powinna dokonywać oceny równoważności z własnej inicjatywy. Państwa członkowskie powinny mieć możliwość sugerowania Komisji poddania określonego państwa trzeciego lub państw trzecich pod ocenę równoważności, przy czym takie sugestie nie powinny zobowiązywać Komisji do uruchomienia procesu takiej oceny. Ocena równoważności powinna być oparta na wynikach; należy w niej określić, w jakim stopniu ramy regulacyjne i nadzorcze danego państwa trzeciego pozwalają osiągać podobne i adekwatne skutki regulacyjne oraz w jakim stopniu spełniają te same cele co prawo Unii. Rozpoczynając te oceny równoważności, Komisja powinna mieć możliwość ustalenia hierarchii jurysdykcji państw trzecich, biorąc pod uwagę, jakie znaczenie ma ustalenie równoważności w stosunku do firm i klientów z Unii, istnienie porozumień o nadzorze i współpracy między danym państwem trzecim a państwami członkowskimi, istnienie efektywnego równoważnego systemu uznawania firm inwestycyjnych, które uzyskały zezwolenie w ramach obcych systemów, a także zainteresowanie i chęć państwa trzeciego, by uczestniczyć w procesie oceny równoważności. Komisja powinna monitorować wszelkie znaczące zmiany ram regulacyjnych i nadzorczych państwa trzeciego i w stosownych przypadkach dokonywać przeglądu decyzji w sprawie równoważności.
(42)
Świadczenie usług bez posiadania oddziału na podstawie niniejszego rozporządzenia należy ograniczyć do uprawnionych kontrahentów i klientów profesjonalnych per se. Powinno ono podlegać rejestracji przez EUNGiPW oraz nadzorowi w państwie trzecim. Powinny istnieć właściwe postanowienia odnośnie do współpracy między EUNGiPW a właściwymi organami w państwie trzecim.
(43)
Przepisy niniejszego rozporządzenia regulujące świadczenie usług lub prowadzenie działalności przez firmy mające siedzibę w państwach trzecich nie powinny mieć wpływu na możliwość otrzymywania usług inwestycyjnych przez osoby mające swoją siedzibę w Unii od firmy z państwa trzeciego ze swojej wyłącznej inicjatywy, ani możliwość otrzymywania przez firmy inwestycyjne lub instytucje kredytowe usług inwestycyjnych lub korzystania z działalności inwestycyjnej firmy z państwa trzeciego ze swojej wyłącznej inicjatywy, ani możliwość otrzymywania usług inwestycyjnych przez klienta od firmy z państwa trzeciego ze swojej wyłącznej inicjatywy na zasadzie pośrednictwa firmy inwestycyjnej lub instytucji kredytowej. Jeżeli firma z państwa trzeciego świadczy usługi wyłącznie z inicjatywy osoby mającej siedzibę w Unii, usługi nie powinny być uznawane za świadczone na obszarze Unii. Jeżeli firma z państwa trzeciego prowadzi akwizycję wśród klientów lub potencjalnych klientów w Unii lub promuje lub reklamuje usługi inwestycyjne lub działalność inwestycyjną w powiązaniu z usługami dodatkowymi w Unii, działalność tego rodzaju nie powinna być uznawana za usługę świadczoną z własnej wyłącznej inicjatywy klienta.
(44)
W odniesieniu do uznawania firm z państw trzecich i zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami Unii w ramach Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu, w tym Układu ogólnego w sprawie handlu usługami, decyzje w sprawie uznawania ram regulacyjnych i nadzorczych państw trzecich za równoważne z ramami regulacyjnymi i nadzorczymi Unii powinny być przyjmowane wyłącznie wówczas, gdy ramy prawne i nadzorcze danego państwa trzeciego przewidują skuteczny, równoważny system uznawania firm inwestycyjnych, którym udzielono zezwolenia w ramach systemów prawnych innych państw, m.in. zgodnie z ogólnymi celami i normami regulacyjnymi określonymi przez grupę G-20 we wrześniu 2009 r. dotyczącymi poprawy przejrzystości na rynkach instrumentów pochodnych, ograniczania ryzyka systemowego i ochrony rynków przed nadużyciami. System taki należy uznać za równoważny, jeżeli zapewnia on, że zasadniczy wynik mających zastosowanie ram regulacyjnych jest podobny do wymogów Unii, a za skuteczny należy go uznać, jeżeli uregulowania te są stosowane w sposób konsekwentny.
(45)
Na rynkach wtórnych kasowych prowadzących obrót uprawnieniami do emisji (EUA) miały miejsce przypadki nadużyć, które mogą podważyć zaufanie do systemu handlu emisjami określonych w dyrektywie 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (14), w związku z czym podejmowane są środki, aby wzmocnić system rejestrów EUA oraz zaostrzyć warunki otwierania rachunku na potrzeby obrotu EUA. Celem wzmocnienia integralności i ochrony sprawnego funkcjonowania tych rynków, w tym kompleksowego nadzoru nad obrotem, właściwe jest uzupełnienie środków podjętych na mocy dyrektywy 2003/87/WE poprzez pełne objęcie uprawnień do emisji zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia oraz dyrektywy 2014/65/UE, a także rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 (15) i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/57/UE (16), poprzez zaklasyfikowanie ich jako instrumenty finansowe.
(46)
Komisja powinna posiadać uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE. W szczególności należy przyjąć akty delegowane w odniesieniu do rozszerzenia zakresu niektórych przepisów niniejszego rozporządzenia na banki centralne państw trzecich, szczegółów dotyczących definicji, szczegółowych przepisów w zakresie kosztów dotyczących dostępności danych rynkowych, dostępu do kwotowań cen, wielkości, przy których lub poniżej których firma zawiera transakcje z dowolnym innym klientem, któremu udostępnia się przedmiotowe kwotowanie, kompresji portfela, a także dalszego ustalenia kiedy występuje istotny problem w dziedzinie ochrony inwestorów lub zagrożenie dla ochrony inwestorów, prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub towarowych lub dla stabilności całego systemu finansowego Unii lub części tego systemu mogą uzasadniać podjęcie działań przez EUNGiPW, EUNB lub właściwe organy, uprawnień EUNGiPW w zakresie zarządzania pozycjami, rozszerzenia okresu przejściowego na podstawie art. 35 ust. 5 niniejszego rozporządzenia na pewien okres oraz w odniesieniu do wyłączenia na pewien okres giełdowych instrumentów pochodnych z zakresu niektórych przepisów niniejszego rozporządzenia. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(47)
W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze dotyczące przyjęcia decyzji w sprawie równoważności w zakresie ram prawnych i nadzorczych państwa trzeciego na potrzeby świadczenia usług przez firmy z państw trzecich lub systemów obrotu państw trzecich, do celów kwalifikowania jako systemy obrotu dla instrumentów pochodnych podlegających obowiązkowi obrotu oraz dostępu CCP z państw trzecich oraz systemów obrotu państw trzecich do systemów obrotu oraz CCP mających siedzibę w Unii. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (17).
(48)
Jako że cele tego rozporządzenia, w szczególności określenie jednolitych wymogów dotyczących instrumentów finansowych w zakresie podawania do wiadomości publicznej danych o obrocie, zgłaszania transakcji właściwym organom, obrotu instrumentami pochodnymi i akcjami w systemach zorganizowanych, niedyskryminacyjnego dostępu do CCP, systemów obrotu i wskaźników, uprawnień w zakresie interwencji produktowej, zarządzania pozycjami i limitów pozycji, świadczenia usług inwestycyjnych lub prowadzenia działalności inwestycyjnej przez firmy z państw trzecich, nie mogą być osiągnięte w wystarczającym stopniu przez państwa członkowskie, ponieważ - mimo że krajowe właściwe organy mają większe możliwości monitorowania zmian na rynku - całościowe skutki problemów związanych z przejrzystością obrotu, zgłaszaniem transakcji, obrotem instrumentami pochodnymi oraz zakazami dotyczącymi produktów i praktyk postępowania można w pełni zrozumieć jedynie w kontekście całej Unii, natomiast, z uwagi na jego skalę i skutki, mogą być lepiej realizowane na szczeblu Unii; Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.
(49)
Żadne działania podejmowane przez jakiekolwiek właściwe organy bądź EUNGiPW w ramach wykonywania ich obowiązków nie powinny się wiązać z bezpośrednią ani pośrednią dyskryminacją żadnego państwa członkowskiego czy grupy państw członkowskich jako miejsca świadczenia usług inwestycyjnych i działalności inwestycyjnej w jakiejkolwiek walucie. Żadne działania EUNB podejmowane w ramach wykonywania swoich zadań na podstawie niniejszego rozporządzenia nie powinny bezpośrednio lub pośrednio dyskryminować jakiegokolwiek państwa członkowskiego lub grupy państw członkowskich.
(50)
Standardy techniczne usług finansowych powinny zapewnić właściwą ochronę deponentów, inwestorów i konsumentów w całej Unii. Skutecznym i właściwym krokiem jest powierzenie EUNGiPW, będącemu organem dysponującym wysokospecjalistyczną wiedzą, zadania opracowania projektów regulacyjnych standardów technicznych, które nie przewidują decyzji politycznych, celem ich przedłożenia Komisji.
(51)
Komisja powinna przyjąć projekty regulacyjnych standardów technicznych opracowanych przez EUNGiPW w odniesieniu do szczegółowych wymogów w zakresie przejrzystości obrotu, w odniesieniu do operacji polityki pieniężnej, walutowej i stabilności finansowej oraz rodzajów niektórych transakcji mających znaczenie na podstawie niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do szczegółowych warunków udzielania zwolnień z obowiązku przejrzystości przedtransakcyjnej, w odniesieniu do ustaleń w zakresie odroczonej publikacji danych posttransakcyjnych, w odniesieniu do obowiązku rozłącznego udostępniania danych przed- i posttransakcyjnych, w odniesieniu do kryteriów warunkujących nakładanie obowiązku przejrzystości przedtransakcyjnej na podmioty systematycznie internalizujące transakcje, w odniesieniu do ujawniania informacji przez firmy inwestycyjne po zawarciu transakcji, w odniesieniu do treści i częstotliwości wniosków o udzielenie danych w związku z przekazywaniem informacji na potrzeby przejrzystości i innych wyliczeń, w odniesieniu do transakcji, które nie przyczyniają się do ustalania poziomu cen rynkowych na podstawie czynników podaży i popytu, w odniesieniu do danych zlecenia, które mają być przechowywane, w odniesieniu do treści i specyfikacji zgłoszeń transakcji, w odniesieniu do treści i specyfikacji danych referencyjnych instrumentów finansowych, w odniesieniu do rodzajów kontraktów, które powodują bezpośrednie, istotne i przewidywalne skutki w Unii, i przypadków, w których konieczny jest obowiązek obrotu względem instrumentów pochodnych, w odniesieniu do wymogów dotyczących systemów i procedur w celu zapewnienia, że transakcje na rozliczanych instrumentach pochodnych będą przedkładane i akceptowane do rozliczenia, określającym rodzaje ustaleń dotyczących rozliczeń pośrednich, w odniesieniu do instrumentów pochodnych podlegających obowiązkowi obrotu w zorganizowanych systemach obrotu, w odniesieniu do niedyskryminacyjnego dostępu do CCP, w odniesieniu do instrumentów pochodnych podlegających obowiązkowi obrotu w zorganizowanych systemach obrotu, w odniesieniu do doniedyskryminacyjnego dostępu do systemu obrotu, w odniesieniu do niedyskryminacyjnego dostępu do wskaźników oraz obowiązku ich udostępniania na prawach licencji, oraz w zakresie informacji, które firma z państwa trzeciego powinna przekazać EUNGiPW we wniosku o rejestrację. Komisja powinna przyjmować te projekty regulacyjnych standardów technicznych w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE oraz zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.
(52)
Art. 95 dyrektywy 2014/65/UE przewiduje przejściowe wyłączenie dla niektórych instrumentów pochodnych dotyczących energii C6. W związku z tym konieczne jest, by standardy techniczne określające obowiązek rozliczania opracowane przez EUNGiPW zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 648/2012 uwzględniały ten fakt i nie nakładały obowiązku rozliczania na instrumenty pochodne, które następnie podlegałyby przejściowemu wyłączeniu instrumentów pochodnych dotyczących energii C6.
(53)
Stosowanie wymogów zawartych w niniejszym rozporządzeniu należy odroczyć, aby dostosować stosowanie niniejszego rozporządzenia do stosowania przepisów przekształconej dyrektywy po dokonaniu ich transpozycji oraz wprowadzić wszystkie niezbędne środki wykonawcze. Cały pakiet regulacyjny należy następnie stosować od tego samego momentu. Nie należy jedynie odraczać stosowania uprawnień w zakresie środków wykonawczych, aby umożliwić jak najwcześniejsze podjęcie niezbędnych kroków zmierzających do przygotowania projektu i przyjęcia tych środków wykonawczych.
(54)
Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i respektuje zasady określone w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności prawo do ochrony danych osobowych (art. 8), wolność prowadzenia działalności gospodarczej (art. 16), prawo do ochrony konsumentów (art. 38), prawo do skutecznego środka prawnego i do rzetelnego procesu sądowego (art. 47), a także zakaz ponownego sądzenia lub karania w postępowaniu karnym za ten sam czyn zabroniony pod groźbą kary (art. 50), i powinno być stosowane zgodnie z tymi prawami i zasadami,
(55)
Zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 przeprowadzono konsultacje z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który wydał opinię w dniu 10 lutego 2012 r. (18),
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
TYTUŁ I
PRZEDMIOT, ZAKRES I DEFINICJE
Artykuł 1
Przedmiot i zakres
1. W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się jednolite wymogi w odniesieniu do:
a)
podawania danych o obrocie do wiadomości publicznej;
b)
zgłaszania transakcji właściwym organom;
c)
obrotu instrumentami pochodnymi w zorganizowanych systemach obrotu;
d)
niedyskryminacyjnego dostępu do rozliczeń oraz niedyskryminacyjnego dostępu do obrotu wskaźnikami;
e)
uprawnień właściwych organów, EUNGiPW i EUNB w zakresie interwencji produktowej oraz uprawnień EUNGiPW w zakresie kontroli zarządzania pozycjami i limitów pozycji;
f)
świadczenia usług inwestycyjnych lub prowadzenia działalności inwestycyjnej w formie oddziału bądź bez posiadania oddziału przez firmy z państw trzecich po wydaniu przez Komisję mającej zastosowanie decyzji w sprawie równoważności.
2. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do firm inwestycyjnych posiadających zezwolenie na mocy dyrektywy 2014/65/UE i instytucji kredytowych posiadających zezwolenie na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (19) w przypadku świadczenia usług inwestycyjnych lub prowadzenia działalności inwestycyjnej oraz do operatorów rynku wraz ze wszystkimi systemami obrotu, w jakich działają.
3. Tytuł V niniejszego rozporządzenia stosuje się również do wszystkich kontrahentów finansowych określonych w art. 2 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 oraz do wszystkich kontrahentów niefinansowych objętych przepisami art. 10 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia.
4. Tytuł VI niniejszego rozporządzenia stosuje się również do CCP i osób posiadających prawa własności do wskaźników.
5. Tytuł VIII niniejszego rozporządzenia ma zastosowanie do firm z państw trzecich świadczących usługi inwestycyjne lub prowadzących działalność inwestycyjną w Unii w formie oddziału bądź bez posiadania oddziału po wydaniu przez Komisję mającej zastosowanie decyzji w sprawie równoważności.
6. Art. 8, 10, 18 i 21 nie mają zastosowania do rynków regulowanych, operatorów rynku i firm inwestycyjnych w odniesieniu do transakcji, w których kontrahent jest członkiem Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC), a transakcja jest zawierana w ramach wykonywania polityki pieniężnej, operacji walutowych i polityki stabilności finansowej, które ten członek ESBC ma prawo prowadzić na podstawie odpowiednich przepisów oraz gdy ten członek ESBC powiadomił z wyprzedzeniem tego kontrahenta, że dana transakcja podlega wyłączeniu.
7. ust. 6 nie ma zastosowania w odniesieniu do transakcji zawieranych przez jakiegokolwiek spośród członków ESBC przy wykonywaniu ich operacji inwestycyjnych.
8. EUNGiPW w ścisłej współpracy z ESBC opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia operacji polityki pieniężnej, operacji walutowych i polityki stabilności finansowej oraz rodzajów transakcji, do których mają zastosowanie ust. 6 i 7.
EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 3 lipca 2015 r.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
9. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 50 w celu rozszerzenia zakresu stosowania ust. 6 na inne banki centralne.
W tym celu do dnia 1 czerwca 2015 r. Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie oceniające traktowanie transakcji dokonywanych przez banki centralne państw trzecich, do których na potrzeby niniejszego ustępu zalicza się Bank Rozrachunków Międzynarodowych. Sprawozdanie obejmuje analizę ich zadań statutowych i wolumeny obrotu w Unii. Sprawozdanie to:
a)
określa przepisy mające zastosowanie w odpowiednich państwach trzecich w odniesieniu do obowiązkowego ujawniania transakcji dokonywanych przez banki centralne, wraz z transakcjami dokonywanymi przez członków ESBC w tych państwach trzecich, oraz
b)
ocenia potencjalny wpływ wymogów obowiązkowego ujawniania w Unii na transakcje dokonywane przez banki centralne państw trzecich.
Jeżeli w sprawozdaniu stwierdza się, że wyłączenie przewidziane w ust. 6 jest konieczne w odniesieniu do transakcji, których kontrahentem jest bank centralny państwa trzeciego prowadzący operacje związane z polityką pieniężną, operacje walutowe i operacje związane ze stabilnością finansową, Komisja przewiduje, że to wyłączenie ma zastosowanie do tego banku centralnego państwa trzeciego.
Artykuł 2
Definicje
1. Na potrzeby niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1)
„firma inwestycyjna” oznacza firmę inwestycyjną zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 1 dyrektywy 2014/65/UE;
2)
„usługi inwestycyjne i działalność inwestycyjna” oznaczają usługi inwestycyjne i działalność inwestycyjną zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 2 dyrektywy 2014/65/UE;
3)
„usługi dodatkowe” oznaczają usługi dodatkowe zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 3 dyrektywy 2014/65/UE;
4)
„realizacja zleceń na rachunek klientów” oznacza realizację zleceń na rachunek klientów zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 5 dyrektywy 2014/65/UE;
5)
„transakcje na własny rachunek” oznaczają transakcje na własny rachunek zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 6 dyrektywy 2014/65/UE;
6)
„animator rynku” oznacza animatora rynku zdefiniowanego w art. 4 ust. 1 pkt 7 dyrektywy 2014/65/UE;
7)
„klient” oznacza klienta zdefiniowanego w art. 4 ust. 1 pkt 9 dyrektywy 2014/65/UE;
8)
„klient branżowy” oznacza klienta branżowego zdefiniowanego w art. 4 ust. 1 pkt 10 dyrektywy 2014/65/UE;
9)
„instrument finansowy” oznacza instrument finansowy zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 15 dyrektywy 2014/65/UE;
10)
„operator rynku” oznacza operatora rynku zdefiniowanego w art. 4 ust. 1 pkt 18 dyrektywy 2014/65/UE;
11)
„system wielostronny” oznacza system wielostronny zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 19 dyrektywy 2014/65/UE;
12)
„podmiot systematycznie internalizujący transakcje” oznacza podmiot systematycznie internalizujący transakcje zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 20 dyrektywy 2014/65/UE;
13)
„rynek regulowany” oznacza rynek regulowany zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 21 dyrektywy 2014/65/UE;
14)
„wielostronna platforma obrotu” lub „MTF” oznacza wielostronną platformę obrotu zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 22 dyrektywy 2014/65/UE;
15)
„zorganizowana platforma obrotu” lub „OTF” oznacza zorganizowaną platformę obrotu zdefiniowaną w dyrektywie 2014/65/UE;
16)
„system obrotu” oznacza system obrotu zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 24 dyrektywy 2014/65/UE;
17)
„płynny rynek” oznacza:
a)
na użytek art. 9, 11 i 18 - rynek danego instrumentu finansowego lub klasy instrumentów finansowych, na którym w trybie ciągłym istnieją kupujący i sprzedający gotowi do zawierania transakcji, oceniani zgodnie z poniższymi kryteriami, z uwzględnieniem specyfiki struktury rynku danego instrumentu finansowego lub konkretnej klasy instrumentów finansowych:
(i)
średniej częstotliwości i wielkości transakcji biorąc pod uwagę szeroki zakres warunków rynkowych i uwzględniając charakter i cykl życiowy produktów w ramach danej klasy instrumentów finansowych;
(ii)
liczby i rodzaju uczestników rynku, w tym udziału uczestników rynku w obrocie w danymi instrumentami finansowymi;
(iii)
średniej wartości spreadów, jeżeli jest dostępna;
b)
na użytek art. 4, 5 i 14 - rynek instrumentów finansowych, których obrót jest realizowany na co dzień, w przypadku gdy rynek jest oceniany zgodnie z następującymi kryteriami:
(i)
według liczby akcji w wolnym obrocie;
(ii)
według średniej dziennej liczby transakcji na tym instrumencie finansowym;
(iii)
według średniego dziennego obrotu dla tego instrumentu finansowego.
18)
„właściwy organ” oznacza właściwy organ zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 26 dyrektywy 2014/65/UE;
19)
„instytucja kredytowa” oznacza instytucję kredytową zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (20);
20)
„oddział” oznacza oddział zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 30 dyrektywy 2014/65/UE;
21)
„bliskie powiązania” oznaczają bliskie powiązania zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 35 dyrektywy 2014/65/UE;
22)
„organ zarządzający” oznacza organ zarządzający zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 36 dyrektywy 2014/65/UE;
23)
„lokata strukturyzowana” oznacza lokatę strukturyzowaną zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 lit. 43 dyrektywy 2014/65/UE;
24)
„zbywalne papiery wartościowe” oznaczają zbywalne papiery wartościowe zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 44 dyrektywy 2014/65/UE;
25)
„kwity depozytowe” oznaczają kwity depozytowe zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 45 dyrektywy 2014/65/UE;
26)
„fundusz inwestycyjny typu ETF” oznacza fundusz inwestycyjny typu ETF zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 46 dyrektywy 2014/65/UE;
27)
„certyfikaty” oznaczają papiery wartościowe zbywalne na ryku kapitałowym, które - w przypadku spłaty inwestycji przez emitenta - mają pierwszeństwo przed akcjami, ale znajdują się za niezabezpieczonymi obligacjami oraz innymi podobnymi instrumentami;
28)
„strukturyzowane produkty finansowe” oznaczają papiery wartościowe stworzone do celów sekurytyzacji i przenoszenia ryzyka kredytowego związanego z pulą aktywów finansowych i uprawniające posiadacza papieru wartościowego do otrzymywania regularnych płatności zależnych od przepływów pieniężnych z tytułu aktywów bazowych;
29)
„instrumenty pochodne” oznaczają instrumenty finansowe określone w art. 4 ust. 1 pkt 44 lit. c) dyrektywy 2014/65/UE i o którym mowa w sekcji C pkt 4-10 załącznika I do tej dyrektywy;
30)
„towarowe instrumenty pochodne” oznaczają instrumenty finansowe określone w art. 4 ust. 1 pkt 44 lit. c) dyrektywy 2014/65/UE dotyczące towaru lub instrumentu bazowego, o których mowa w sekcji C pkt 10 załącznika I do tej dyrektywy lub sekcji C pkt 5, 6, 7 i 10 tego załącznika;
31)
„CCP” oznacza CCP w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 648/2012;
32)
„giełdowy instrument pochodny” oznacza instrument pochodny, który jest przedmiotem obrotu na rynku regulowanym lub na rynku państwa trzeciego uznawanym za równoważny rynkowi regulowanemu zgodnie z art. 28 niniejszego rozporządzenia i który jako taki nie jest objęty definicją instrumentu pochodnego zdefiniowanego w art. 2 pkt 7 rozporządzenia (UE) nr 648/2012;
33)
„wykonywalna deklaracja zainteresowania” oznacza wiadomość pochodzącą od jednego członka lub uczestnika w systemie obrotu i przeznaczoną dla innego członka lub uczestnika, dotyczącą gotowości zawarcia transakcji i zawierającą wszystkie niezbędne informacje dla uzgodnienia transakcji;
34)
„zatwierdzony podmiot publikujący” oznacza zatwierdzony podmiot publikujący zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 52 dyrektywy 2014/65/UE;
35)
„dostawca informacji skonsolidowanych” oznacza dostawcę informacji skonsolidowanych zdefiniowanego w art. 4 ust. 1 pkt 53 dyrektywy 2014/65/UE;
36)
„zatwierdzony mechanizm sprawozdawczy” oznacza zatwierdzony mechanizm sprawozdawczy zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 54 dyrektywy 2014/65/UE;
37)
„macierzyste państwo członkowskie” oznacza macierzyste państwo członkowskie zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 55 dyrektywy 2014/65/UE;
38)
„przyjmujące państwo członkowskie” oznacza przyjmujące państwo członkowskie zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 56 dyrektywy 2014/65/UE;
39)
„wskaźnik” oznacza dowolny współczynnik, indeks lub liczbę, podane do publicznej wiadomości albo opublikowane, okresowo lub regularnie określane poprzez zastosowanie wzoru lub na podstawie wartości jednego lub większej liczby aktywów bazowych lub cen, wraz z cenami ustalonymi szacunkowo, aktualnymi lub szacowanymi stopami procentowymi lub innymi wartościami, lub danymi zebranymi w oparciu o przeprowadzone badania, stanowiące punkt odniesienia dla określenia kwoty przypadającej do zapłaty z tytułu instrumentu finansowego lub wartości instrumentu finansowego;
40)
„uzgodnienia interoperacyjne” oznacza uzgodnienie interoperacyjne zdefiniowane w art. 2 pkt 12 rozporządzenia (UE) nr 648/2012;
41)
„instytucja finansowa mająca siedzibę w państwie trzecim” oznacza podmiot mający siedzibę w państwie trzecim, posiadający zezwolenie lub licencję, zgodnie z prawem tego państwa trzeciego, na realizowanie rodzajów usług lub działalności wymienionych w dyrektywie 2013/36/UE, dyrektywie 2014/65/UE, dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE (21), dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE (22), dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/41/WE (23) lub dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE (24);
42)
„firma z państwa trzeciego” oznacza firmę z państwa trzeciego zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 57 dyrektywy 2014/65/UE;
43)
„produkt energetyczny sprzedawany w obrocie hurtowym” oznacza produkt energetyczny sprzedawany w obrocie hurtowym zdefiniowany w art. 2 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1227/2011 (25).
44)
„instrumenty pochodne oparte na towarach rolnych” oznacza instrumenty pochodne odnoszące się do produktów wymienionych w art. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (26) i w załączniku I części I-XX i XXIV/1 do tego rozporządzenia;
45)
„fragmentacja płynności” oznacza zaistnienie jednej z poniższych sytuacji:
a)
gdy uczestnicy systemu obrotu nie są w stanie zawrzeć w tym systemie transakcji z innym kontrahentem lub z innymi kontrahentami z powodu braku ustaleń rozliczeniowych, do których mieliby dostęp wszyscy uczestnicy; lub
b)
gdy członek rozliczający lub jego klienci byliby zmuszeni do utrzymywania pozycji w danym instrumencie finansowym u więcej niż jednego CCP, co ograniczyłoby potencjał zbilansowania ekspozycji finansowych;
46)
„dług państwowy” oznacza dług państwowy zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 61 dyrektywy 2014/65/UE;
47)
„kompresja portfela” oznacza usługę minimalizacji ryzyka, w ramach której co najmniej dwóch kontrahentów zbywa w całości lub częściowo niektóre bądź wszystkie instrumenty pochodne objęte przez tych kontrahentów kompresją portfela i zastępuje zbyte instrumenty pochodne innym instrumentem pochodnym, którego łączna wartość nominalna jest niższa niż łączna wartość nominalna zbytych instrumentów pochodnych.
2. Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 50 określających pewne elementy techniczne definicji zawartych w ust. 1 w celu dostosowania ich do zmian na rynku.
TYTUŁ II
ZASADY PRZEJRZYSTOŚCI DLA SYSTEMÓW OBROTU
ROZDZIAŁ 1
Zasady przejrzystości dla instrumentów udziałowych
Artykuł 3
Wymogi przejrzystości przedtransakcyjnej dla systemów obrotu w odniesieniu do akcji, kwitów depozytowych, funduszy inwestycyjnych typu ETF, certyfikatów i innych podobnych instrumentów finansowych
1. Operatorzy rynku oraz firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu podają do publicznej wiadomości bieżące ceny kupna i sprzedaży oraz poziom zainteresowania zawarciem transakcji po tych cenach, ogłaszanych za pośrednictwem ich systemów dla akcji, kwitów depozytowych, funduszy inwestycyjnych typu ETF, certyfikatów i innych podobnych instrumentów finansowych będących przedmiotem obrotu w systemie obrotu. Wymóg niniejszy stosuje się również do wykonywalnych deklaracji zainteresowania. Operatorzy rynku oraz firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu podają te informacje do publicznej wiadomości w sposób ciągły w normalnych godzinach handlu.
2. Wymogi przejrzystości, o których mowa w ust. 1, zostaną skalibrowane dla różnych rodzajów systemów obrotu, w tym systemów sesyjnych prowadzonych w oparciu o arkusze zleceń, w oparciu o kwotowania, dla systemów hybrydowych i systemów z okresowymi aukcjami.
3. Operatorzy rynku oraz firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu udostępniają, w oparciu o właściwe zasady handlowe i w sposób niedyskryminacyjny, ustalenia stosowane dla upubliczniania informacji, o których mowa w ust. 1, firmom inwestycyjnym mającym obowiązek publikowania swoich kwotowań w odniesieniu do akcji, kwitów depozytowych, funduszy inwestycyjnych typu ETF, certyfikatów i innych podobnych instrumentów finansowych zgodnie z art. 14.
Artykuł 4
Zwolnienia dla instrumentów udziałowych
1. Właściwe organy muszą mieć możliwość zwolnienia operatorów rynku i firm inwestycyjnych prowadzących system obrotu z obowiązku upubliczniania informacji, o których mowa w art. 3 ust. 1, w odniesieniu do:
a)
systemów kojarzenia zleceń, które są oparte na metodzie prowadzenia obrotów, zgodnie z którą cena instrumentu finansowego, o którym mowa w art. 3 ust. 1, pochodzi z systemu obrotu, na którym po raz pierwszy dopuszczono ten instrument finansowy do obrotu lub najodpowiedniejszego rynku w sensie płynności, pod warunkiem że ten kurs odniesienia jest powszechnie znany, a uczestnicy rynku uznają go za wiarygodny kurs odniesienia. Długotrwałe stosowanie tego zwolnienia podlega warunkom określonym w art. 5.
b)
systemów formalizujących negocjowane transakcje, które:
(i)
są przeprowadzane w obrębie bieżącego spreadu ważonego wobec wolumenu, odzwierciedlonego w arkuszu zleceń lub kwotowaniach animatorów rynku regulowanego lub systemu obrotu prowadzącego dany system, z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 5;
(ii)
są zawierane na niepłynnej akcji, kwicie depozytowym, funduszu inwestycyjnym typu ETF, certyfikacie lub innym podobnym instrumencie finansowym, który nie jest objęty znaczeniem rynku płynnego, i są prowadzone w obrębie pewnej wartości procentowej odpowiedniego kursu odniesienia, przy czym ta wartość procentowa i ten kurs odniesienia są ustalane z góry przez operatora systemu; lub
(iii)
podlegają warunkom innym niż bieżąca cena rynkowa tego instrumentu finansowego;
c)
zleceń o dużej skali w porównaniu z normalną wielkością rynkową;
d)
zleceń przechowywanych w podsystemie zarządzania zleceniami danego systemu obrotu do czasu ujawnienia.
2. Kurs odniesienia, o którym mowa w ust. 1 lit. a), jest ustalany poprzez pobranie:
a)
wartości pośredniej między bieżącą ceną kupna i sprzedaży systemu obrotu, na którym po raz pierwszy dopuszczono ten instrument finansowy do obrotu lub najodpowiedniejszego rynku w sensie płynności; lub
b)
jeżeli cena, o której mowa w lit. a) nie jest osiągalna, ceny otwarcia lub zamknięcia odpowiedniej sesji obrotów.
Zamówienia odnoszą się do ceny, o której mowa w ust. 2, wyłącznie poza fazą notowań ciągłych danej sesji obrotów.
3. Gdy systemy obrotu prowadzą systemy formalizujące negocjowane transakcje zgodnie z ust. 1 lit. b) pkt (i):
a)
transakcje te prowadzi się zgodnie z regulaminem systemu obrotu;
b)
system obrotu zapewnia funkcjonowanie systemów, procedur i mechanizmów w celu zapobiegania nadużyciom na rynku i próbom nadużyć oraz wykrywania ich, w odniesieniu do takich transakcji negocjowanych zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 596/2014;
c)
system obrotu ustanawia, wprowadza i utrzymuje systemy wykrywające wszelkie próby wykorzystania zwolnienia do obejścia innych wymogów niniejszego rozporządzenia lub dyrektywy 2014/65/UE.
Gdy odpowiedni organ udziela zwolnienia zgodnie z ust. 1 lit. b) pkt (i) lub (iii), monitoruje on korzystanie ze zwolnienia przez system obrotu w celu zapewnienia przestrzegania warunków zwolnienia.
4. Przed udzieleniem zwolnienia zgodnie z ust. 1, właściwe organy powiadamiają EUNGiPW oraz inne właściwe organy o zamiarze zastosowania poszczególnych zwolnień oraz przedstawiają wyjaśnienie ich funkcjonowania, w tym szczegóły dotyczące systemu obrotu, w którym ustala się kurs odniesienia w sposób, o jakim mowa w ust. 1a. Powiadomienie o zamiarze udzielenia zwolnienia przekazywane jest przynajmniej na 4 miesiące przed planowanym wejściem zwolnienia w życie. W terminie dwóch miesięcy od otrzymania powiadomienia EUNGiPW wydaje właściwemu organowi niewiążącą opinię oceniającą zgodność zwolnienia z wymogami ustanowionymi w ust. 1 i określonymi w regulacyjnych standardach technicznych przyjętych zgodnie z ust. 6. Jeżeli właściwy organ udziela zwolnienia, a właściwy organ innego państwa członkowskiego nie zgadza się z tą decyzją, organ ten może ponownie skierować sprawę do EUNGiPW, który może podjąć działania zgodne z uprawnieniami przyznanymi mu na mocy art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. EUNGiPW monitoruje stosowanie zwolnień i składa Komisji coroczne sprawozdanie o ich stosowaniu w praktyce.
5. Właściwy organ, z własnej inicjatywy lub na wniosek innego właściwego organu, może wycofać zgodnie z ust. 6 zwolnienie udzielone na mocy ust. 1, jeżeli stwierdzi, że zwolnienie jest wykorzystywane w sposób, który odbiega od pierwotnego celu, lub jeżeli uważa, że zwolnienie jest wykorzystywane do omijania przepisów niniejszego artykułu.
Właściwe organy powiadamiają EUNGiPW i inne właściwe organy o takim cofnięciu, podając pełne uzasadnienie swojej decyzji.
6. EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających:
a)
zakres cen kupna i sprzedaży lub wskazane kwotowania animatorów rynku oraz poziom zainteresowania zawarciem transakcji po tych cenach, upubliczniane dla każdej klasy danego instrumentu finansowego, zgodnie z art. 3 ust. 1, z uwzględnieniem niezbędnej kalibracji dla różnych rodzajów systemów obrotu, o której mowa w art. 3 ust. 2;
b)
najodpowiedniejszy rynek w sensie płynności instrumentu finansowego zgodnie z ust. 1 lit. a).
c)
specyficzne cechy transakcji negocjowanej w odniesieniu do różnych sposobów wykonywania takiej transakcji przez członka lub uczestnika systemu obrotu;
d)
transakcje negocjowane, które nie przyczyniają się do kształtowania się ceny, korzystające ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 lit. b) pkt (iii);
e)
wielkość zleceń, których skala jest duża, oraz rodzaj i minimalną wielkość zleceń przechowywanych w podsystemie zarządzania zleceniami danego systemu obrotu do czasu ujawnienia, w odniesieniu do których można zastosować zwolnienie z obowiązku upubliczniania informacji na etapie przedtransakcyjnym zgodnie z ust. 1 dla każdej klasy danego instrumentu finansowego.
EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 3 lipca 2015 r.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
7. Zwolnienia udzielone przez właściwe organy zgodnie z art. 29 ust. 2 i art. 44 ust. 2 dyrektywy 2004/39/WE oraz art. 18, 19 i 20 rozporządzenia (WE) nr 1287/2006 przed dniem 3 stycznia 2017 r. poddawane są przeglądowi przez EUNGiPW do dnia 3 stycznia 2019 r. EUNGiPW wydaje opinię właściwemu organowi, o którym mowa, oceniając utrzymanie zgodności każdego z tych zwolnień z wymogami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu, każdym akcie delegowanym oraz z każdym regulacyjnym standardem technicznym opartym na niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 5
Mechanizm pułapu wolumenu
1. Aby zagwarantować, że stosowanie zwolnień, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a) i lit. b) pkt (i), nie wywiera niepożądanego niekorzystnego wpływu na kształtowanie się cen, obroty w ramach tych zwolnień są ograniczone jak następuje:
a)
wartość procentowa obrotów na danym instrumencie finansowym prowadzonych w systemie obrotu w ramach tych zwolnień jest ograniczona do 4 % całkowitego wolumenu obrotów na tym instrumencie finansowym we wszystkich systemach obrotu w całej Unii w poprzedzających 12 miesiącach;
b)
całkowite obroty na danym instrumencie finansowym prowadzone w Unii w ramach tych zwolnień są ograniczone do 8 % całkowitego wolumenu obrotów na tym instrumencie finansowym we wszystkich systemach obrotu w całej Unii w poprzedzających 12 miesiącach.
Ten mechanizm pułapu wolumenu nie ma zastosowania do transakcji negocjowanych zawieranych na niepłynnej akcji, kwicie depozytowym, funduszu inwestycyjnym typu ETF, certyfikacie lub innym podobnym instrumencie finansowym, dla którego nie ma rynku płynnego określonego zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 17 lit. b) prowadzonych w obrębie pewnej wartości procentowej odpowiedniego kursu odniesienia, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. b) pkt (ii), ani do transakcji negocjowanych zawieranych na warunkach innych niż bieżąca cena rynkowa danego instrumentu finansowego, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. b) pkt (iii).
2. W przypadku gdy wartość procentowa obrotów na danym instrumencie finansowym prowadzonych w systemie obrotu w ramach zwolnień przekroczy limit, o którym mowa w ust. 1 lit. a), właściwy organ, który zezwolił na stosowanie zwolnień przez ten system obrotu w ciągu dwóch dni roboczych zawiesza ich stosowanie w tym systemie obrotu w odniesieniu do tego instrumentu finansowego w oparciu o dane opublikowane przez EUNGiPW, o których mowa w ust. 4, na okres sześciu miesięcy.
3. W przypadku gdy wartość procentowa obrotów na danym instrumencie finansowym prowadzonych we wszystkich systemach obrotu w całej Unii w ramach zwolnień przekroczy limit, o którym mowa w ust. 1 lit. b), wszystkie właściwe organy w ciągu dwóch dni roboczych zawieszają stosowanie tych zwolnień w całej Unii na okres sześciu miesięcy.
4. W ciągu pięciu dni roboczych po zakończeniu każdego miesiąca kalendarzowego EUNGiPW publikuje całkowity wolumen obrotów w Unii w rozbiciu na poszczególne instrumenty finansowe w ciągu poprzedzających 12 miesięcy, wartość procentową obrotów na danym instrumencie finansowym przeprowadzonych w całej Unii w ramach tych zwolnień, a także w każdym systemie obrotu w ciągu poprzedzających 12 miesięcy oraz metodykę obliczenia tych wartości procentowych.
5. W przypadku gdy sprawozdanie, o którym mowa w ust. 4, określa system obrotu, w którym obrót instrumentami finansowymi prowadzony na podstawie zwolnień przekroczył 3,75 % całkowitych obrotów na tym instrumencie finansowym prowadzonych w Unii w oparciu o obroty z poprzednich 12 miesięcy, EUNGiPW publikuje dodatkowe sprawozdanie w ciągu pięciu dni roboczych od piętnastego dnia miesiąca kalendarzowego, w którym opublikowano sprawozdanie, o którym mowa w ust. 4. Sprawozdanie zawiera informacje określone w ust. 4 w odniesieniu do tych instrumentów finansowych, gdzie przekroczono pułap 3,75 %.
6. W przypadku gdy sprawozdanie, o którym mowa w ust. 4, określa, że całkowite obroty na instrumencie finansowym prowadzone w Unii na podstawie zwolnień przekroczyły 7,75 % całkowitych obrotów w Unii na danym instrumencie finansowym w oparciu o obroty z poprzednich 12 miesięcy, EUNGiPW publikuje dodatkowe sprawozdanie w ciągu pięciu dni roboczych od piętnastego dnia miesiąca kalendarzowego, w którym opublikowano sprawozdanie, o którym mowa w ust. 4. Sprawozdanie zawiera informacje określone w ust. 4 w odniesieniu do tych instrumentów finansowych, gdzie przekroczono pułap 7,75 %.
7. Aby zapewnić wiarygodną bazę monitorowania obrotów prowadzonych w ramach tych zwolnień oraz do celów określenia, czy przekroczono limity, o których mowa w ust. 1, operatorzy systemów obrotu mają obowiązek wdrożyć systemy i procedury:
a)
umożliwiające identyfikację wszelkich obrotów, które miały miejsce w danym systemie obrotu w ramach zwolnień; oraz
b)
zapewniające, że w żadnych okolicznościach nie są przekraczane dozwolone wartości procentowe obrotów dozwolonych w ramach tych zwolnień, jak przewidziano w ust. 1 lit. a).
8. Okres rozpoczęcia publikowania przez EUNGiPW danych dotyczących obrotów, w którym prowadzi się monitoring obrotów na danym instrumencie finansowym w ramach zwolnień, rozpoczyna się dnia 3 stycznia 2016 r. Bez uszczerbku dla art. 4 ust. 5 właściwe organy są upoważnione do zawieszenia stosowania zwolnień od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia, a następnie co miesiąc.
9. EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających metodę, w tym oznaczenie transakcji, za pomocą której gromadzi, oblicza i publikuje dane dotyczące transakcji, o których mowa w ust. 4, aby zapewnić dokładny pomiar całkowitego wolumenu obrotów w rozbiciu na instrumenty finansowe oraz wartość procentową obrotów, przy których stosowano te zwolnienia w całej Unii i w rozbiciu na systemy obrotu.
EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 3 lipca 2015 r.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 6
Wymogi przejrzystości posttransakcyjnej dla systemów obrotu w odniesieniu do akcji, kwitów depozytowych, funduszy inwestycyjnych typu ETF, certyfikatów i innych podobnych instrumentów finansowych
1. Operatorzy rynku oraz firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu podają do publicznej wiadomości cenę, wolumen i czas transakcji zrealizowanych w odniesieniu do akcji, kwitów depozytowych, funduszy inwestycyjnych typu ETF, certyfikatów i innych podobnych instrumentów finansowych będących przedmiotem obrotu w systemie obrotu. Operatorzy rynku oraz firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu podają do publicznej wiadomości szczegóły wszystkich takich transakcji w czasie możliwie najbardziej zbliżonym do czasu rzeczywistego.
2. Operatorzy rynku oraz firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu udostępniają, w oparciu o właściwe zasady handlowe i w sposób niedyskryminacyjny, rozwiązania, które stosują dla upubliczniania informacji określonych w ust. 1 niniejszego artykułu firmom inwestycyjnym mającym obowiązek publikowania szczegółowych informacji na temat ich transakcji w odniesieniu do akcji, kwitów depozytowych, funduszy inwestycyjnych typu ETF, certyfikatów i innych podobnych instrumentów finansowych zgodnie z art. 20.
Artykuł 7
Zatwierdzanie odroczenia publikacji
1. Właściwe organy mogą zezwalać operatorom rynku i firmom inwestycyjnym prowadzącym system obrotu na odroczenie publikacji szczegółów transakcji w oparciu o ich rodzaj lub wielkość.
W szczególności właściwe organy mogą zatwierdzić odroczenie publikacji w odniesieniu do transakcji o dużej skali w porównaniu z normalną wielkością rynku dla danej akcji, kwitu depozytowego, funduszu inwestycyjnego typu ETF, certyfikatu lub innego podobnego instrumentu finansowego lub danej klasy akcji, kwitu depozytowego, funduszu inwestycyjnego typu ETF, certyfikatu lub innego podobnego instrumentu finansowego.
Operatorzy rynku oraz firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu uzyskują wcześniejszą zgodę właściwego organu na proponowane warunki odroczenia publikacji informacji handlowych i wyraźnie ujawniają te ustalenia uczestnikom rynku i opinii publicznej. EUNGiPW monitoruje stosowanie tych ustaleń w odniesieniu do odroczonej publikacji informacji handlowych i przedstawia Komisji coroczny raport o ich stosowaniu w praktyce.
Jeżeli właściwy organ zatwierdza odroczoną publikację, a właściwy organ innego państwa członkowskiego nie zgadza się z tym odroczeniem lub ze skutecznym stosowaniem udzielonego zatwierdzenia, organ ten może ponownie skierować sprawę do EUNGiPW, który może podjąć działania zgodne z uprawnieniami przyznanymi mu na mocy art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
2. EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających następujące elementy w taki sposób, aby umożliwić publikację informacji wymaganych na mocy art. 64 dyrektywy 2014/65/UE:
a)
szczegółowe informacje na temat transakcji, które firmy inwestycyjne, w tym podmioty systematycznie internalizujące transakcje oraz operatorzy rynku i firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu, upubliczniają w odniesieniu do każdej klasy danego instrumentu finansowego zgodnie z art. 6 ust. 1, w tym oznaczenia identyfikujące różne rodzaje transakcji publikowane na mocy art. 6 ust. 1 oraz art. 20, z rozróżnieniem na zdeterminowane czynnikami związanymi głównie z wyceną instrumentów finansowych oraz zdeterminowane innymi czynnikami;
b)
limity czasowe uznawane za zgodne z obowiązkiem publikacji jak najbliższe czasowi rzeczywistemu, także wtedy, gdy obrót jest wykonywany poza normalnymi godzinami handlu;
c)
warunki zezwalania firmom inwestycyjnym, w tym podmiotom systematycznie internalizującym transakcje, operatorom rynku i firmom inwestycyjnym prowadzącym system obrotu, na odroczenie publikacji szczegółów transakcji dla każdej klasy danych instrumentów finansowych, zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu oraz z art. 20 ust. 1;
d)
kryteria stosowane przy podejmowaniu decyzji, dla których transakcji, ze względu na ich wielkość lub rodzaj, w tym profil płynności akcji, kwitów depozytowych, funduszy inwestycyjnych typu ETF, certyfikatów lub innych podobnych instrumentów finansowych, dopuszczalna jest odroczona publikacja dla każdej klasy instrumentów finansowych, o których mowa.
EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 3 lipca 2015 r.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
ROZDZIAŁ 2
Zasady przejrzystości dla instrumentów nieudziałowych
Artykuł 8
Wymogi przejrzystości przedtransakcyjnej dla systemów obrotu w odniesieniu do obligacji, strukturyzowanych produktów finansowych, uprawnień do emisji i instrumentów pochodnych
1. Operatorzy rynku oraz firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu podają do publicznej wiadomości bieżące ceny kupna i sprzedaży oraz poziom zainteresowania zawarciem transakcji po tych cenach, ogłaszanych za pośrednictwem ich systemów dla obligacji, strukturyzowanych produktów finansowych, uprawnień do emisji i instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu w danym systemie obrotu. Wymóg niniejszy stosuje się również do wykonywalnych deklaracji zainteresowania. Operatorzy rynku oraz firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu podają te informacje do publicznej wiadomości w sposób ciągły w normalnych godzinach handlu. Ten obowiązek upubliczniania nie ma zastosowania do transakcji w instrumentach pochodnych realizowanych przez kontrahentów niefinansowych, których wpływ ograniczający ryzyko bezpośrednio związane z działalnością handlową lub działalnością samofinansującą kontrahentów niefinansowych lub tej grupy można zmierzyć w obiektywny sposób.
2. Wymogi w zakresie przejrzystości, o których mowa w ust. 1, dostosowuje się do różnych systemów obrotu, w tym systemów sesyjnych prowadzonych w oparciu o arkusze zleceń i systemów opartych na kwotowaniu cen, jak również systemów hybrydowych, systemów okresowego notowania i głosowych systemów obrotu.
3. Operatorzy rynku oraz firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu udostępniają, w oparciu o właściwe zasady handlowe i w sposób niedyskryminacyjny, rozwiązania stosowane dla upubliczniania informacji określonych w ust. 1 firmom inwestycyjnym mającym obowiązek publikowania swoich kwotowań dla obligacji, strukturyzowanych produktów finansowych, uprawnień do emisji oraz instrumentów pochodnych zgodnie z art. 18.
4. W przypadku gdy udzielono zwolnienia zgodnie z art. 9 ust. 1 lit. b), operatorzy rynku oraz firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu podają do publicznej wiadomości co najmniej orientacyjne przedtransakcyjne ceny kupna i sprzedaży, które są zbliżone do cen w deklaracjach zainteresowania podawanych w ich systemach w odniesieniu do obligacji, strukturyzowanych produktów finansowych, uprawnień do emisji oraz instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu w danym systemie obrotu. Operatorzy rynku oraz firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu podają te informacje do publicznej wiadomości za pomocą odpowiednich środków elektronicznych w sposób ciągły w normalnych godzinach handlu. Przyjęte rozwiązania zapewniają dostarczanie informacji na rozsądnych warunkach komercyjnych i w sposób niedyskryminacyjny.
Artykuł 9
Zwolnienia w odniesieniu do instrumentów nieudziałowych
1. Właściwe organy muszą mieć możliwość zwolnienia operatorów rynku i firm inwestycyjnych prowadzących system obrotu z obowiązku upubliczniania informacji, o których mowa w art. 8 ust. 1, w odniesieniu do:
a)
zleceń o dużej skali w porównaniu z normalną wielkością rynku oraz zleceń przechowywanych w podsystemie zarządzania zleceniami danego systemu obrotu do czasu ujawnienia;
b)
wykonywalnych deklaracji zainteresowania zgłaszanych w systemach obrotu umożliwiających kwotowanie lub w głosowych systemach obrotu, w przypadku gdy deklaracja taka jest powyżej wielkości specyficznej dla danego instrumentu finansowego, co naraziłoby dostawców płynności na nieuzasadnione ryzyko i z uwzględnieniem tego, czy odnośni uczestnicy rynku są inwestorami detalicznymi czy hurtowymi;
c)
instrumentów pochodnych, które nie podlegają obowiązkowi obrotu, o którym mowa w art. 28, oraz innych instrumentów finansowych, na które nie ma płynnego rynku.
2. Przed udzieleniem zwolnienia zgodnie z ust. 1 właściwe organy powiadamiają EUNGiPW oraz inne właściwe organy o zamiarze zastosowania poszczególnych zwolnień oraz przedstawiają wyjaśnienie ich funkcjonowania. Powiadomienie o zamiarze udzielenia zwolnienia przekazywane jest przynajmniej na cztery miesiące przed planowanym wejściem zwolnienia w życie. W terminie dwóch miesięcy od otrzymania powiadomienia EUNGiPW wydaje właściwemu organowi opinię oceniającą zgodność zwolnienia z wymogami ustanowionymi w ust. 1 i określonymi w regulacyjnych standardach technicznych przyjętych zgodnie z ust. 5. Jeżeli właściwy organ udziela zwolnienia, a właściwy organ innego państwa członkowskiego nie zgadza się z tą decyzją, organ ten może ponownie skierować sprawę do EUNGiPW, który może podjąć działania zgodne z uprawnieniami przyznanymi mu na mocy art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. EUNGiPW monitoruje stosowanie zwolnień i składa Komisji coroczne sprawozdanie o ich stosowaniu w praktyce.
3. Właściwe organy mogą, z własnej inicjatywy lub na wniosek innych właściwych organów, cofnąć zwolnienie udzielone na mocy ust. 1, w przypadku gdy zauważą, że zwolnienie to jest wykorzystywane w sposób odbiegający od jego pierwotnego celu lub jeżeli uznają, że zwolnienie jest wykorzystywane, aby obejść wymogi ustalone w niniejszym artykule.
Właściwe organy niezwłocznie powiadamiają EUNGiPW i inne właściwe organy o takim cofnięciu przed jego wejściem w życie, podając pełne uzasadnienie swojej decyzji.
4. Właściwy organ odpowiedzialny za nadzór nad co najmniej jednym systemem obrotu, w którym przedmiotem obrotu są obligacje, strukturyzowane produkty finansowe, uprawnienia do emisji lub instrumenty pochodne danej klasy, może tymczasowo zawiesić obowiązki, o których mowa w art. 8, jeżeli płynność instrumentu finansowego tej klasy spadnie poniżej określonego progu. Określony próg wyznacza się w oparciu o obiektywne kryteria właściwe dla rynku danego instrumentu finansowego. Informacja o takim tymczasowym zawieszeniu publikowana jest na stronie internetowej odpowiedniego właściwego organu.
Tymczasowe zawieszenie obowiązuje przez początkowy okres, nie dłuższy niż trzy miesiące od daty opublikowania stosownej informacji na stronie internetowej odnośnego właściwego organu. Zawieszenie takie może zostać przedłużone o kolejne okresy nieprzekraczające trzech miesięcy każdy, o ile powody, dla których wprowadzono tymczasowe zawieszenie, są nadal aktualne. Jeżeli tymczasowe zawieszenie nie zostanie przedłużone po upływie tych trzech miesięcy, wygasa ono automatycznie.
Przed zawieszeniem lub przedłużeniem tymczasowego zawieszenia na mocy niniejszego ustępu obowiązków określonych w art. 8 odpowiedni właściwy organ powiadamia EUNGiPW o swoim zamiarze i podaje uzasadnienie. EUNGiPW w możliwie najkrótszym terminie wydaje właściwemu organowi opinię, w której ocenia, czy jego zdaniem zawieszenie lub przedłużenie tymczasowego zawieszenia jest uzasadnione w świetle akapitów pierwszego i drugiego.
5. EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających:
a)
parametry i metody stosowane do obliczania progu płynności, o którym mowa w ust. 4, w odniesieniu do instrumentu finansowego; parametry i metody stosowane przez państwa członkowskie do obliczania tego progu są ustalone w taki sposób, że w momencie osiągnięcia danego progu zachodzi znaczny spadek płynności we wszystkich systemach obrotu w Unii dla danego instrumentu finansowego w oparciu o kryteria stosowane w art. 2 ust. 1 pkt 17;
b)
zakres cen kupna i sprzedaży lub kwotowań oraz poziom zainteresowania zawarciem transakcji po tych cenach lub orientacyjne przedtransakcyjne ceny kupna i sprzedaży, które są zbliżone do cen w deklaracjach zainteresowania, które mają być upubliczniane dla każdej klasy danego instrumentu finansowego zgodnie z art. 8 ust. 1 i 4, z uwzględnieniem niezbędnego dostosowania do różnych systemów obrotu, zgodnie z art. 8 ust. 2;
c)
wielkość zleceń, których skala jest duża, oraz rodzaj i minimalną wielkość zleceń przechowywanych w podsystemie zarządzania zleceniami danego systemu obrotu przed ujawnieniem, w odniesieniu do których można zastosować zwolnienie z obowiązku upubliczniania informacji na etapie przedtransakcyjnym zgodnie z ust. 1 dla każdej klasy danego instrumentu finansowego;
d)
wielkość specyficzną dla danego instrumentu finansowego, o której mowa w ust. 1 lit. b), oraz definicję systemów obrotu umożliwiających kwotowanie i głosowych systemów obrotu, w odniesieniu do których można zastosować zwolnienie z ujawniania przedtransakcyjnego zgodnie z ust. 1.
Określając specyficzną dla danego instrumentu finansowego wielkość, która nie narażałaby dostawców płynności na nieuzasadnione ryzyko i uwzględnia okoliczność, czy odnośni uczestnicy rynku są inwestorami detalicznymi czy hurtowymi, zgodnie z ust. 1 lit. b), EUNGiPW bierze pod uwagę następujące czynniki:
(i)
czy przy przedmiotowych wielkościach dostawcy płynności będą w stanie zabezpieczyć swoje ryzyka;
(ii)
w przypadku gdy rynek na dany instrument lub finansowy daną klasę instrumentów finansowych składa się częściowo z inwestorów detalicznych, jaka jest przeciętna wielkość transakcji zawieranej przez tych inwestorów;
e)
instrumenty finansowe lub klasy instrumentów finansowych, na które nie ma płynnego rynku, jeżeli można zastosować zwolnienie z ujawniania przedtransakcyjnego zgodnie z ust. 1.
EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 3 lipca 2015 r.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 10
Wymogi przejrzystości posttransakcyjnej dla systemów obrotu w odniesieniu do obligacji, strukturyzowanych produktów finansowych, uprawnień do emisji i instrumentów pochodnych
1. Operatorzy rynku i firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu podają do publicznej wiadomości cenę, wolumen i czas transakcji zrealizowanych w odniesieniu do obligacji, strukturyzowanych produktów finansowych, uprawnień do emisji oraz instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu w danym systemie obrotu. Operatorzy rynku oraz firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu podają do publicznej wiadomości szczegóły wszystkich takich transakcji w czasie możliwie najbardziej zbliżonym do czasu rzeczywistego.
2. Operatorzy rynku oraz firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu udostępniają, w oparciu o właściwe warunki handlowe i w sposób niedyskryminacyjny, rozwiązania stosowane dla upubliczniania informacji określonych w ust. 1 firmom inwestycyjnym mającym obowiązek publikowania szczegółowych informacji o ich transakcjach w odniesieniu do obligacji, strukturyzowanych produktów finansowych, uprawnień do emisji oraz instrumentów pochodnych zgodnie z art. 21.
Artykuł 11
Zatwierdzanie odroczenia publikacji
1. Właściwe organy muszą mieć możliwość zezwalania operatorom rynku i firmom inwestycyjnym prowadzącym system obrotu na odroczenie publikacji szczegółów transakcji w oparciu o wielkość lub rodzaj transakcji.
W szczególności właściwe organy mogą zatwierdzić odroczenie publikacji w odniesieniu do transakcji, które:
a)
mają dużą skalę w porównaniu z normalną wielkością rynku dla danej obligacji, strukturyzowanego produktu finansowego, uprawnienia do emisji lub instrumentu pochodnego, które są przedmiotem obrotu w danym systemie obrotu, lub dla tej klasy obligacji, strukturyzowanego produktu finansowego, uprawnienia do emisji lub instrumentu pochodnego, która jest przedmiotem obrotu w danym systemie obrotu; lub
b)
są związane z obligacją, strukturyzowanym produktem finansowym, uprawnieniem do emisji lub instrumentem pochodnym, które są przedmiotem obrotu w danym systemie obrotu, lub klasą obligacji, strukturyzowanego produktu finansowego, uprawnienia do emisji lub instrumentu pochodnego, która jest przedmiotem obrotu w danym systemie obrotu i na którą nie ma płynnego rynku;
c)
przekraczają wielkość specyficzną dla tej obligacji, strukturyzowanego produktu finansowego, uprawnienia do emisji lub instrumentu pochodnego, które są przedmiotem obrotu w danym systemie obrotu, lub tej klasy obligacji, strukturyzowanego produktu finansowego, uprawnienia do emisji lub instrumentu pochodnego, która jest przedmiotem obrotu w danym systemie obrotu, która to wielkość naraziłaby dostawców płynności na nieuzasadnione ryzyko, i z uwzględnieniem tego, czy odnośni uczestnicy rynku są inwestorami detalicznymi czy hurtowymi.
Operatorzy rynku oraz firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu uzyskują wcześniejszą zgodę właściwego organu na proponowane warunki odroczenia publikacji informacji handlowych i wyraźnie ujawniają te ustalenia uczestnikom rynku i opinii publicznej. EUNGiPW monitoruje stosowanie tych ustaleń w odniesieniu do odroczonej publikacji informacji handlowych i przedstawia Komisji coroczny raport o ich stosowaniu w praktyce.
2. Właściwy organ odpowiedzialny za nadzór nad co najmniej jednym systemem obrotu, w którym przedmiotem obrotu są obligacje, strukturyzowane produkty finansowe, uprawnienia do emisji lub instrumenty pochodne danej klasy, może, jeżeli płynność instrumentu finansowego tej klasy spadnie poniżej progu określonego zgodnie z metodyką, o której mowa w art. 9 ust. 5 lit. a), tymczasowo zawiesić obowiązki, o których mowa w art. 10. Określony próg wyznacza się w oparciu o obiektywne kryteria właściwe dla rynku danego instrumentu finansowego. Informacja o takim tymczasowym zawieszeniu publikowana jest na stronie internetowej odpowiedniego właściwego organu.
Tymczasowe zawieszenie obowiązuje przez początkowy okres, nie dłuższy niż trzy miesiące od daty opublikowania stosownej informacji na stronie internetowej odnośnego właściwego organu. Zawieszenie takie może zostać przedłużone o kolejne okresy nieprzekraczające trzech miesięcy każdy, o ile powody, dla których wprowadzono tymczasowe zawieszenie, są nadal aktualne. Jeżeli tymczasowe zawieszenie nie zostanie przedłużone po upływie tych trzech miesięcy, wygasa ono automatycznie.
Przed zawieszeniem lub przedłużeniem okresu tymczasowego zawieszenia obowiązków, o których mowa w art. 10, odnośny właściwy organ zgłasza EUNGiPW swój zamiar i przedstawia uzasadnienie. EUNGiPW w możliwie najkrótszym terminie wydaje właściwemu organowi opinię, w której ocenia, czy jego zdaniem zawieszenie lub przedłużenie tymczasowego zawieszenia jest uzasadnione w świetle akapitów pierwszego i drugiego.
3. Właściwe organy mogą, w związku z zezwoleniem na odroczoną publikację:
a)
wystąpić z wnioskiem o opublikowanie ograniczonej liczby informacji na temat jednej lub na temat kilku transakcji w postaci zagregowanej, albo o opublikowanie kombinacji takich informacji, w okresie odroczenia;
b)
zezwolić na pominięcie publikacji wolumenu danej transakcji w przedłużonym okresie odroczenia;
c)
jeśli chodzi o instrumenty nieudziałowe, które nie stanowią długu państwowego, umożliwić opublikowanie kilku transakcji w postaci zagregowanej w przedłużonym okresie odroczenia;
d)
jeśli chodzi o instrumenty długu państwowego, zezwolić na opublikowanie pewnej liczby transakcji w postaci zagregowanej na czas nieokreślony.
W odniesieniu do instrumentów długu państwowego lit. b) i d) mogą być stosowane rozłącznie lub jedne po drugich, jeżeli, w przypadku gdy przedłużony okres pominięcia publikacji wolumenu minie, możliwe byłoby opublikowanie wolumenów w postaci zagregowanej.
W odniesieniu do wszystkich innych instrumentów finansowych po upływie okresu odroczenia publikowane są brakujące informacje o transakcji oraz wszystkie informacje o poszczególnych transakcjach.
4. EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w taki sposób, aby umożliwić publikację informacji wymaganych na mocy art. 64 dyrektywy 2014/65/UE, określających:
a)
szczegóły transakcji, które firmy inwestycyjne, w tym podmioty systematycznie internalizujące transakcje, a także operatorzy rynku i firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu udostępniają publicznie w odniesieniu do każdej klasy danego instrumentu finansowego zgodnie z art. 10 ust. 1, w tym oznaczenia identyfikujące różne rodzaje transakcji publikowane na mocy art. 10 ust. 1 oraz art. 21 ust. 1, z rozróżnieniem na zdeterminowane czynnikami związanymi głównie z wyceną instrumentów finansowych oraz zdeterminowane innymi czynnikami;
b)
limity czasowe uznawane za zgodne z obowiązkiem publikacji jak najbliższe czasowi rzeczywistemu, także wtedy, gdy transakcje są realizowane poza normalnymi godzinami handlu;
c)
warunki, na jakich zezwala się firmom inwestycyjnym, w tym podmiotom systematycznie internalizującym transakcje i operatorom rynku oraz firmom inwestycyjnym prowadzącym system obrotu, w odniesieniu do każdej klasy danego instrumentu finansowego na odroczenie publikacji informacji o transakcjach zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu i art. 21 ust. 4;
d)
kryteria stosowane przy ustalaniu rozmiaru lub rodzaju transakcji, dla których zgodnie z ust. 3 dopuszczalna jest odroczona publikacja i publikacja ograniczonej liczby informacji o transakcji, albo też publikacja informacji o kilku transakcjach w postaci zagregowanej lub pominięcie publikacji wolumenu transakcji, ze szczególnym naciskiem na umożliwienie przedłużonego okresu odroczenia dla niektórych instrumentów finansowych zależnie od ich płynności.
EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 3 lipca 2015 r.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
ROZDZIAŁ 3
Obowiązek oferowania danych o obrocie przy zachowaniu rozłączności i na właściwych zasadach handlowych
Artykuł 12
Obowiązek rozłącznego udostępniania danych przed- i posttransakcyjnych
1. Operatorzy rynku oraz firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu udostępniają informacje podawane do publicznej wiadomości zgodnie z art. 3, 4 oraz 6-11, oferując rozłącznie dane wymagane w ramach obowiązku przejrzystości przed- i posttransakcyjnej.
2. EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych dotyczących oferowania danych wymaganych w ramach obowiązku przejrzystości przed- i posttransakcyjnej, w tym poziomu zdezagregowania danych, które mają być publikowane zgodnie z ust. 1.
EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 3 lipca 2015 r.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 13
Obowiązek udostępniania danych przed- i posttransakcyjnych w oparciu o właściwe zasady handlowe
1. Operatorzy rynku i firmy inwestycyjne prowadzący system obrotu podają do publicznej wiadomości informacje zgodnie z art. 3, 4 oraz 6-11 w oparciu o właściwe zasady handlowe i zapewniają niedyskryminacyjny dostęp do informacji. Informacje takie udostępniane są bezpłatnie 15 minut po opublikowaniu.
2. Komisja przyjmuje akty delegowane, zgodnie z art. 50, wyjaśniające, czym są właściwe zasady handlowe publicznego udostępniania informacji, o czym mowa w ust. 1.
TYTUŁ III
ZASADY PRZEJRZYSTOŚCI DLA PODMIOTÓW SYSTEMATYCZNIE INTERNALIZUJĄCYCH TRANSAKCJE I FIRM INWESTYCYJNYCH PROWADZĄCYCH OBRÓT NA RYNKU POZAGIEŁDOWYM
Artykuł 14
Obowiązek podawania do wiadomości publicznej gwarantowanych kwotowań przez podmioty systematycznie internalizujące transakcje w odniesieniu do akcji, kwitów depozytowych, funduszy inwestycyjnych typu ETF, certyfikatów i innych podobnych instrumentów finansowych
1. Firmy inwestycyjne podają do wiadomości publicznej gwarantowane kwotowania w odniesieniu do akcji, kwitów depozytowych, funduszy inwestycyjnych typu ETF, certyfikatów i innych podobnych instrumentów finansowych będących przedmiotem obrotu w systemie obrotu, dla których są one podmiotami systematycznie internalizującymi transakcje i dla których istnieje płynny rynek.
Jeżeli dla instrumentów finansowych, o których mowa w akapicie pierwszym, nie istnieje płynny rynek, podmioty systematycznie internalizujące transakcje ujawniają kwotowania cen swoim klientom na ich wniosek.
2. Niniejszy artykuł oraz art. 15, 16 i 17 stosują się do podmiotów systematycznie internalizujących transakcje, jeżeli prowadzą one obrót wielkościami równymi lub mniejszymi od standardowej wielkości rynkowej. Podmioty systematycznie internalizujące transakcje nie podlegają niniejszemu artykułowi ani art. 15, 16 i 17, jeżeli prowadzą obrót wielkościami przekraczającymi standardową wielkość rynkową.
3. Podmioty systematycznie internalizujące transakcje mogą zadecydować o wielkości lub wielkościach, dla których będą dokonywać kwotowania. Minimalna wielkość kwotowania jest odpowiednikiem przynajmniej 10 % standardowej wielkości rynkowej akcji, kwitu depozytowego, funduszu inwestycyjnego typu ETF, certyfikatu lub innego podobnego instrumentu finansowego będącego przedmiotem obrotu w systemie obrotu. Każde kwotowanie dla konkretnej akcji, kwitu depozytowego, funduszu inwestycyjnego typu ETF, certyfikatu lub innego podobnego instrumentu finansowego będącego przedmiotem obrotu w systemie obrotu obejmuje gwarantowaną ofertę oraz cenę ofertową lub ceny ofertowe dla wielkości, które mogą być mniejsze lub równe standardowej wielkości rynku dla klasy akcji, kwitów depozytowych, funduszy inwestycyjnych typu ETF, certyfikatów i innych podobnych instrumentów finansowych, do której należy dany instrument finansowy. Cena lub ceny odzwierciedlają istniejące warunki rynkowe dla tej akcji, kwitu depozytowego, funduszu inwestycyjnego typu ETF, certyfikatu lub innego podobnego instrumentu finansowego.
4. Akcje, kwity depozytowe, fundusze inwestycyjne typu ETF, certyfikaty i inne podobne instrumenty finansowe grupuje się w klasy na podstawie średniej arytmetycznej wartości zleceń zrealizowanych na rynku dla danego instrumentu finansowego. Standardowa wielkość rynku dla każdej klasy akcji, kwitów depozytowych, funduszy inwestycyjnych typu ETF, certyfikatów i innych podobnych instrumentów finansowych to wielkość stanowiąca średnią arytmetyczną wartość zleceń zrealizowanych na rynku dla instrumentów finansowych zaliczonych do danej klasy.
5. Rynek dla każdej akcji, kwitu depozytowego, funduszu inwestycyjnego typu ETF, certyfikatu lub innego podobnego instrumentu finansowego składa się ze wszystkich zleceń zrealizowanych w Unii w odniesieniu do danego instrumentu finansowego, z wyłączeniem zleceń o dużej skali w porównaniu z normalną wielkością rynku.
6. Właściwy organ rynku najbardziej odpowiedniego pod względem płynności, zgodnie z art. 26, dla każdej akcji, kwitu depozytowego, funduszu inwestycyjnego typu ETF, certyfikatu lub innego podobnego instrumentu finansowego określa przynajmniej raz na rok klasę, do której dany instrument należy, na podstawie arytmetycznej średniej wartości zleceń zrealizowanych na rynku w odniesieniu do danego instrumentu finansowego. Informację tę podaje się do wiadomości publicznej wszystkim uczestnikom rynku i przekazuje EUNGiPW, który publikuje ją na swojej stronie internetowej.
7. W celu zapewnienia skutecznej wyceny akcji, kwitów depozytowych, funduszy inwestycyjnych typu ETF, certyfikatów i innych podobnych instrumentów finansowych oraz w celu maksymalnego wykorzystania możliwości firm inwestycyjnych do zawierania transakcji możliwie najbardziej korzystnych dla klientów, EUNGiPW opracowuje projekt regulacyjnych standardów technicznych określających dokładniej warunki publikowania gwarantowanych kwotowań cen, o czym mowa w ust.1, ustalenia, czy ceny odzwierciedlają istniejące warunki rynkowe, o czym mowa w ust. 3, oraz warunki standardowej wielkości rynkowej, o czym mowa w ust. 2 i 4.
EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 3 lipca 2015 r.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 15
Wykonywanie zleceń klientów
1. Podmioty systematycznie internalizujące transakcje podają do publicznej wiadomości swoje kwotowania w sposób regularny i ciągły w normalnych godzinach handlu. Mogą one aktualizować swoje kwotowania w dowolnym momencie. Mogą one, w wyjątkowych warunkach rynkowych, wycofać swoje kwotowania.
Państwa członkowskie wymagają, by firmy odpowiadające definicji podmiotu systematycznie internalizującego transakcje powiadamiały swój właściwy organ. Takie powiadomienie przekazuje się EUNGiPW. EUNGiPW tworzy wykaz wszystkich istniejących w Unii podmiotów systematycznie internalizujących transakcje.
Kwotowania są podawane do publicznej wiadomości w sposób łatwo dostępny dla innych uczestników rynku w oparciu o właściwe zasady handlowe.
2. Spełniając wymogi art. 27 dyrektywy 2014/65/UE, podmioty systematycznie internalizujące transakcje wykonują zlecenia otrzymywane od swoich klientów w odniesieniu do akcji, kwitów depozytowych, funduszy inwestycyjnych typu ETF, certyfikatów oraz innych podobnych instrumentów finansowych, dla których są podmiotami systematycznie internalizującymi transakcje, po cenach kwotowanych w momencie otrzymania zlecenia.
Mogą one jednak w uzasadnionych przypadkach wykonywać te zlecenia po korzystniejszej cenie, pod warunkiem że cena ta mieści się w zakresie zbliżonym do warunków rynkowych.
3. Podmioty systematycznie internalizujące transakcje mogą wykonywać zlecenia otrzymywane od swoich klientów profesjonalnych po cenach innych niż ceny kwotowane bez konieczności spełniania wymogów ustanowionych w ust. 2 w odniesieniu do transakcji, w przypadku których częścią jednej transakcji jest realizacja obejmująca kilka papierów wartościowych, lub w odniesieniu do zleceń podlegających warunkom innym niż bieżąca cena rynkowa.
4. Jeżeli podmiot systematycznie internalizujący transakcje podający tylko jedno kwotowanie lub najwyższe kwotowanie niższe od standardowej wielkości rynku otrzymuje od klienta zlecenie o wielkości przekraczającej wielkość jego kwotowania, ale niższej niż standardowa wielkość rynku, podmiot ten może zadecydować o wykonaniu tej części zlecenia, która przekracza wielkość jego kwotowania, pod warunkiem że jest ono wykonywane po cenie kwotowanej, z wyjątkiem sytuacji, gdy inne postępowanie jest dopuszczone zgodnie z warunkami określonymi w ust. 2 i 3. Jeżeli podmiot systematycznie internalizujący transakcje podaje kwotowanie dla różnych wielkości i otrzymuje zlecenie mieszczące się między tymi wielkościami oraz decyduje się na jego wykonanie, podmiot ten wykonuje zlecenie po jednej z kwotowanych cen zgodnie z art. 28 dyrektywy 2014/65/UE, z wyjątkiem sytuacji, gdy inne postępowanie jest dopuszczone zgodnie z warunkami ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.
5. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 50, wyjaśniających, czym są właściwe zasady handlowe publicznego udostępniania kwotowań, o czym mowa w ust. 1.
Artykuł 16
Obowiązki właściwych organów
Właściwe organy weryfikują, czy:
a)
firmy inwestycyjne regularnie aktualizują oferty i ceny ofertowe publikowane zgodnie z art. 14 oraz utrzymują ceny odzwierciedlające istniejące warunki rynkowe;
b)
firmy inwestycyjne wypełniają warunki dotyczące korzystniejszych cen ustalone w art. 15 ust. 2.
Artykuł 17
Dostęp do kwotowań cen
1. Podmiotom systematycznie internalizujące transakcje zezwala się na podejmowanie decyzji, w oparciu o przyjętą przez nie politykę handlową oraz w sposób obiektywny i niedyskryminacyjny, którym klientom udostępniają swoje kwotowania cen. W związku z tym ustanawia się przejrzyste normy regulujące dostęp do kwotowań. Podmioty systematycznie internalizujące transakcje mogą odmówić nawiązania stosunków handlowych z klientami lub mogą je zerwać, kierując się względami handlowymi, takimi jak status kredytowy klienta, ryzyko kontrahenta oraz ostateczny rozrachunek transakcji.
2. W celu ograniczenia ryzyka narażenia na wiele transakcji pochodzących od tego samego klienta, podmiotom systematycznie internalizującym transakcje zezwala się na ograniczenie w sposób niedyskryminacyjny liczby transakcji od tego samego klienta, do których podmioty te przystępują zgodnie z opublikowanymi warunkami. Podmiotom te mogą ograniczyć, w sposób niedyskryminacyjny i zgodnie z art. 28 dyrektywy 2014/65/UE, ogólną liczbę transakcji uzyskanych od różnych klientów w tym samym czasie, pod warunkiem że jest to dozwolone wyłącznie wtedy, gdy liczba lub wolumen zleceń składanych przez klientów znacząco przekracza ustaloną normę.
3. W celu zapewnienia skutecznej wyceny akcji, kwitów depozytowych, funduszy inwestycyjnych typu ETF, certyfikatów oraz innych podobnych instrumentów finansowych oraz w celu maksymalnego wykorzystania możliwości firm inwestycyjnych do zawierania transakcji możliwie najbardziej korzystnych dla klientów, Komisja przyjmuje akty delegowane, zgodnie z art. 50 określające:
a)
kryteria wskazujące, kiedy kwotowania są publikowane w sposób regularny i ciągły oraz są w łatwy sposób dostępne, o czym mowa w art. 15 ust. 1, a także środki, za pomocą których firmy inwestycyjne mogą wypełnić swój obowiązek podawania do wiadomości publicznej swoich kwotowań, przy czym obejmują one następujące możliwości:
(i)
system dowolnego rynku regulowanego, na którym dany instrument został dopuszczony do obrotu;
(ii)
zatwierdzony podmiot publikujący;
(iii)
własne uzgodnienia;
b)
kryteria określające transakcje, w przypadku których częścią jednej transakcji jest realizacja obejmująca kilka papierów wartościowych, lub zlecenia podlegające warunkom innym niż bieżąca cena rynkowa, o czym mowa w art. 15 ust. 3;
c)
kryteria określające, co można uznać za wyjątkowe warunki rynkowe pozwalające na wycofywanie kwotowań oraz warunki aktualizacji kwotowań, o czym mowa w art. 15 ust. 1;
d)
kryteria określające, kiedy liczba lub wolumen zleceń składanych przez klientów znacząco przekracza ustaloną normę, o czym mowa w ust. 2.;
e)
kryteria określające, kiedy ceny mieszczą się w zakresie zbliżonym do warunków rynkowych, o czym mowa w art. 15 ust. 2.
Artykuł 18
Obowiązek podawania do wiadomości publicznej przez podmioty systematycznie internalizujące transakcje gwarantowanych kwotowań cen w odniesieniu do obligacji, strukturyzowanych produktów finansowych, uprawnień do emisji oraz instrumentów pochodnych
1. Firmy inwestycyjne podają do wiadomości publicznej ustalone kwotowania cen w odniesieniu do obligacji, strukturyzowanych produktów finansowych, uprawnień do emisji oraz instrumentów pochodnych, które są przedmiotem obrotu w systemie obrotu i dla których istnieją podmioty systematycznie internalizujące transakcje oraz płynny rynek, jeżeli spełnione są następujące warunki:
a)
klient podmiotu systematycznie internalizującego transakcje zwraca się o udostępnienie kwotowania;
b)
podmiot ten wyraża zgodę na udostępnienie kwotowania.
2. W odniesieniu do obligacji, strukturyzowanych produktów finansowych, uprawnień do emisji oraz instrumentów pochodnych, które są przedmiotem obrotu w systemie obrotu i dla których nie istnieje płynny rynek, podmioty systematycznie internalizujące transakcje ujawniają klientom kwotowania na życzenie, jeżeli zgadzają się podać kwotowanie. Obowiązek ten może zostać uchylony, jeżeli zostały spełnione warunki określone w art. 9 ust. 1.
3. Podmioty systematycznie internalizujące transakcje mogą aktualizować swoje kwotowania w dowolnym momencie. Ponadto mogą one, w wyjątkowych warunkach rynkowych, wycofać swoje kwotowania.
4. Państwa członkowskie wymagają, by firmy odpowiadające definicji podmiotu systematycznie internalizującego transakcje powiadamiały swój właściwy organ. Takie powiadomienie przekazuje się EUNGiPW. EUNGiPW tworzy wykaz wszystkich istniejących w Unii podmiotów systematycznie internalizujących transakcje.
5. Podmioty systematycznie internalizujące transakcje udostępniają swoim innym klientom gwarantowane kwotowania publikowane zgodnie z ust. 1. Niezależnie od tego zezwala się im na podejmowanie decyzji, w oparciu o przyjętą przez nie politykę handlową oraz w sposób obiektywny i niedyskryminacyjny, którym klientom udostępniają swoje kwotowania. W tym celu podmioty systematycznie internalizujące transakcje ustanawiają przejrzyste normy regulujące dostęp do ich kwotowań. Podmioty systematycznie internalizujące transakcje mogą odmówić nawiązania stosunków handlowych z klientami lub mogą je zerwać, kierując się względami handlowymi, takimi jak status kredytowy klienta, ryzyko kontrahenta oraz ostateczny rozrachunek transakcji.
6. Podmioty systematycznie internalizujące transakcje zobowiązują się zgodnie z opublikowanymi warunkami do zawierania transakcji z dowolnym innym klientem, któremu udostępniane jest kwotowanie zgodnie z ust. 5, kiedy kwotowana wielkość jest na poziomie lub poniżej wielkości specyficznej dla danego instrumentu, ustalonej zgodnie z art. 9 ust. 5 lit. d).
Podmioty systematycznie internalizujące transakcje nie podlegają obowiązkowi publikowania gwarantowanych kwotowań na mocy ust. 1 w odniesieniu do instrumentów finansowych znajdujących się poniżej progu płynności określonego zgodnie z art. 9 ust. 4.
7. Podmioty systematycznie internalizujące transakcje mogą ustanawiać niedyskryminacyjne i przejrzyste limity liczby transakcji, które zobowiązują się zawrzeć z klientami zgodnie z danym kwotowaniem.
8. Kwotowania publikowane zgodnie z ust. 1 i 5 oraz te znajdujące się na poziomie lub poniżej poziomu, o którym mowa w ust. 6, są podawane do wiadomości publicznej w sposób łatwo dostępny dla innych uczestników rynku, w oparciu o właściwe zasady handlowe.
9. Kwotowana cena lub ceny zapewniają spełnienie przez podmiot systematycznie internalizujący transakcje zobowiązań wynikających z art. 27 dyrektywy 2014/65/UE i w stosownych przypadkach odzwierciedlają istniejące warunki rynkowe w odniesieniu do cen, po których zawierane są transakcje dla tych samych lub podobnych instrumentów finansowych w systemie obrotu.
Mogą one jednak w uzasadnionych przypadkach wykonywać te zlecenia po korzystniejszej cenie, pod warunkiem że cena ta mieści się w zakresie zbliżonym do warunków rynkowych.
10. Podmioty systematycznie internalizujące transakcje nie podlegają niniejszemu artykułowi, jeżeli prowadzą one obrót wielkościami przekraczającymi wielkość specyficzną dla danego instrumentu finansowego ustaloną zgodnie z art. 9 ust. 5 lit. d).
Artykuł 19
Monitoring realizowany przez EUNGiPW
1. Właściwe organy oraz EUNGiPW monitorują stosowanie art. 18 w odniesieniu do zakresu kwotowań udostępnianych klientom firmy inwestycyjnej oraz innym uczestnikom rynku w porównaniu z inną działalnością handlową firmy, a także stopień, w jakim kwotowania odzwierciedlają istniejące warunki rynkowe w odniesieniu do transakcji na tych samych lub podobnych instrumentach w systemie obrotu. Do dnia 3 stycznia 2019 r. EUNGiPW przedkłada Komisji sprawozdanie ze stosowania art. 18. W razie znaczącego zakresu działalności dotyczącej kwotowania i obrotu, wykraczającej nieznacznie poza próg, o którym mowa w art. 18 ust. 6, lub wykraczającej poza istniejące warunki rynkowe, EUNGiPW przedkłada Komisji sprawozdanie do tego dnia.
2. Komisja przyjmuje akty delegowane, zgodnie z art. 50, określające wielkości, o których mowa w art. 18 ust. 6, przy których firma zawiera transakcje z dowolnym innym klientem, któremu udostępnia się przedmiotowe kwotowanie. Wielkość właściwą dla danego instrumentu finansowego określa się zgodnie z kryteriami ustanowionymi w art. 9 ust. 5 lit. d).
3. Komisja przyjmuje akty delegowane, zgodnie z art. 50, wyjaśniające, czym są właściwe zasady handlowe publicznego udostępniania kwotowań, o czym mowa w art. 18 ust. 8.
Artykuł 20
Ujawnianie informacji przez firmy inwestycyjne po zawarciu transakcji, w tym przez podmioty systematycznie internalizujące transakcje, w odniesieniu do akcji, kwitów depozytowych, funduszy inwestycyjnych typu ETF, certyfikatów i innych podobnych instrumentów finansowych
1. Firmy inwestycyjne, które na rachunek własny lub na rachunek klientów zawierają transakcje na akcjach, kwitach depozytowych, funduszach inwestycyjnych typu ETF, certyfikatach i innych podobnych instrumentach finansowych będących przedmiotem obrotu w systemie obrotu, ogłaszają publicznie wolumen i cenę tych transakcji oraz czas ich zawarcia. Informacje te są ogłaszane publicznie za pośrednictwem zatwierdzonego podmiotu publikującego.
2. Informacje ogłaszane publicznie zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu oraz terminy ich ogłaszania są zgodne z wymogami przyjętymi na mocy art. 6, w tym z regulacyjnymi standardami technicznymi przyjętymi zgodnie z art. 7 ust. 2 lit. a). Jeżeli środki przyjęte na mocy art. 7 przewidują odroczenie publikacji dla niektórych kategorii transakcji na akcjach, kwitach depozytowych, funduszach inwestycyjnych typu ETF, certyfikatach i innych podobnych instrumentach finansowych będących przedmiotem obrotu w systemie obrotu, możliwość tę stosuje się także do tych transakcji realizowanych poza systemami obrotu.
3. EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających:
a)
oznaczenia identyfikujące różne rodzaje transakcji publikowanych zgodnie z niniejszym artykułem, odróżniając te, które są określane przez czynniki związane przede wszystkim z wyceną instrumentów finansowych, oraz te, które są określane przez inne czynniki;
b)
stosowanie obowiązku wynikającego z ust. 1 w odniesieniu do transakcji obejmujących wykorzystanie tych instrumentów finansowych do celów związanych z zapewnieniem zabezpieczenia, pożyczaniem lub innych celów, jeżeli wymianę instrumentów finansowych określają czynniki inne niż bieżąca wycena rynkowa danego instrumentu finansowego;
c)
stronę transakcji, która jest zobowiązana do publikacji transakcji zgodnie z ust. 1, jeżeli obie strony transakcji są firmami inwestycyjnymi.
EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 3 lipca 2015 r.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 21
Ujawnianie informacji przez firmy inwestycyjne po zawarciu transakcji, w tym przez podmioty systematycznie internalizujące transakcje, w odniesieniu do obligacji, strukturyzowanych produktów finansowych, uprawnień do emisji oraz instrumentów pochodnych
1. Firmy inwestycyjne, które na rachunek własny lub na rachunek klientów zawierają transakcje na obligacjach, strukturyzowanych produktach finansowych, uprawnieniach do emisji i instrumentach pochodnych będących przedmiotem obrotu w systemie obrotu, ogłaszają publicznie wolumen i cenę tych transakcji oraz czas ich zawarcia. Informacje te są ogłaszane publicznie za pośrednictwem zatwierdzonego podmiotu publikującego.
2. Każda poszczególna transakcja jest ogłaszana publicznie za pośrednictwem jednego zatwierdzonego podmiotu publikującego.
3. Informacje ogłaszane publicznie zgodnie z ust. 1 oraz terminy ich ogłaszania są zgodne z wymogami przyjętymi na mocy art. 10, w tym z regulacyjnymi standardami technicznymi przyjętymi zgodnie z art. 11 ust. 4 lit. a) i b).
4. Właściwe organy mogą zezwalać firmom inwestycyjnym na odroczenie publikacji lub mogą zażądać opublikowania ograniczonej liczby informacji na temat transakcji lub informacji o kilku transakcjach w postaci zagregowanej, albo też opublikowania dowolnej kombinacji takich informacji, w okresie odroczenia, lub też mogą zezwolić na pominięcie publikacji wolumenu poszczególnych transakcji w przedłużonym okresie odroczenia lub, w przypadku instrumentów finansowych nieudziałowych, które nie stanowią długu państwowego, mogą zezwolić na opublikowanie kilku transakcji w postaci zagregowanej w przedłużonym okresie odroczenia, albo też w przypadku instrumentów długu państwowego, mogą zezwolić na opublikowanie zbiorczego zestawienia pewnej liczby transakcji na czas nieokreślony, i mogą tymczasowo zawiesić obowiązki, o których mowa w ust. 1, na takich samych warunkach, jak te określone w art. 11.
Jeżeli środki przyjęte na mocy art. 11 przewidują odroczenie publikacji i opublikowanie ograniczonej liczby informacji na temat transakcji lub informacji w postaci zagregowanej, albo też opublikowanie dowolnej kombinacji takich informacji, lub też pominięcie wolumenu niektórych kategorii transakcji na obligacjach, strukturyzowanych produktach finansowych, uprawnieniach do emisji i instrumentach pochodnych będących przedmiotem obrotu w systemie obrotu, możliwość tę stosuje się także do tych transakcji realizowanych poza systemami obrotu.
5. EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w taki sposób, aby umożliwić publikację informacji wymaganych na mocy art. 64 dyrektywy 2014/65/UE, określających następujące elementy:
a)
oznaczenia identyfikujące różne rodzaje transakcji publikowanych zgodnie z niniejszym artykułem, odróżniając te, które są określane przez czynniki związane przede wszystkim z wyceną instrumentów finansowych, oraz te, które są określane przez inne czynniki;
b)
stosowanie obowiązku wynikającego z ust. 1 w odniesieniu do transakcji obejmujących wykorzystanie tych instrumentów finansowych do celów związanych z zapewnieniem zabezpieczenia, pożyczaniem lub innych celów, jeżeli wymianę instrumentów finansowych określają czynniki inne niż bieżąca wycena rynkowa danego instrumentu finansowego;
c)
stronę transakcji, która jest zobowiązana do publikacji transakcji zgodnie z ust. 1, jeżeli obie strony transakcji są firmami inwestycyjnymi.
EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 3 lipca 2015 r.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 22
Dostarczanie informacji na potrzeby przejrzystości i innych wyliczeń
1. Aby przeprowadzać wyliczenia pozwalające na określenie wymogów dotyczących przejrzystości przedtransakcyjnej i posttransakcyjnej oraz systemów dotyczących obowiązku obrotu, wprowadzonych w art. 3-11, art. 14-21 i art. 32, które mają zastosowanie do instrumentów finansowych i pozwalają ustalać, czy dana firma inwestycyjna jest podmiotem systematycznie internalizującym transakcje, właściwe organy mogą żądać informacji od:
a)
systemów obrotu;
b)
zatwierdzonych podmiotów publikujących; oraz
c)
dostawców informacji skonsolidowanych.
2. Systemy obrotu, zatwierdzone podmioty publikujące i dostawcy informacji skonsolidowanych wystarczająco długo przechowują niezbędne dane.
3. Właściwe organy przekazują EUNGiPW informacje wymagane przez EUNGiPW w celu sporządzenia sprawozdań, o których mowa w art. 5 ust. 4, 5 i 6.
4. EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających treść i częstotliwość wniosków o udzielenie danych oraz formy i terminy, w których systemy obrotu, zatwierdzone podmioty publikujące i dostawcy informacji skonsolidowanych muszą udzielić odpowiedzi na takie wnioski zgodnie z ust. 1, rodzaj danych, które muszą być przechowywane oraz minimalny okres ich przechowywania przez systemy obrotu, zatwierdzone podmioty publikujące i dostawców informacji skonsolidowanych, tak aby mogli oni udzielać odpowiedzi na takie wnioski zgodnie z ust. 2.
EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 3 lipca 2015 r.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w niniejszym ustępie, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 23
Obowiązek obrotu dotyczący firm inwestycyjnych
1. Firma inwestycyjna zapewnia, aby realizowany przez nią obrót akcjami dopuszczonymi do obrotu na rynku regulowanym lub będącymi przedmiotem obrotu w systemie obrotu, odbywał się na rynku regulowanym, MTF lub w ramach podmiotu systematycznie internalizującego transakcje, lub w systemie obrotu państwa trzeciego uznanym za równoważny zgodnie z art. 25 ust. 4 lit. a) dyrektywy 2014/65/UE, stosownie do przypadku, chyba że cechy tego obrotu wskazują na to, że:
a)
ma on charakter niesystematyczny, doraźny, nieregularny i rzadki, lub
b)
odbywa się między uprawnionymi lub profesjonalnymi kontrahentami i nie wpływa na ustalanie poziomu cen rynkowych na podstawie czynników podaży i popytu.
2. Firma inwestycyjna, która prowadzi wewnętrzny system kojarzenia zleceń realizujący zlecenia klientów w zakresie akcji, kwitów depozytowych, funduszy inwestycyjnych typu ETF, certyfikatów i innych podobnych instrumentów finansowych na zasadzie wielostronnej, musi zapewnić posiadanie zezwolenia na działanie w charakterze MTF na mocy dyrektywy 2014/65/UE i spełniać wszystkie odnośne przepisy dotyczące takich zezwoleń.
3. Aby zapewnić konsekwentne stosowanie niniejszego artykułu, EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających szczególne cechy tych transakcji na akcjach, które nie wpływają na ustalanie poziomu cen rynkowych na podstawie czynników podaży i popytu, zgodnie z ust. 1, z uwzględnieniem przypadków takich jak:
a)
transakcje nie mające wpływu na płynność; lub
b)
przypadek, gdy wymianę takich instrumentów finansowych określają czynniki inne niż bieżąca wycena rynkowa danego instrumentu finansowego.
EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 3 lipca 2015 r.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
TYTUŁ IV
ZGŁASZANIE TRANSAKCJI
Artykuł 24
Obowiązek utrzymywania integralności rynków
Bez uszczerbku dla przydziału obowiązków dotyczących wprowadzenia w życie rozporządzenia (UE) nr 596/2014, właściwe organy koordynowane przez EUNGiPW zgodnie z art. 31 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 monitorują działalność firm inwestycyjnych w celu zapewnienia, aby działały one uczciwie, rzetelnie i profesjonalnie oraz w sposób wspierający integralność rynku.
Artykuł 25
Obowiązek przechowywania danych
1. Firmy inwestycyjne przechowują do dyspozycji właściwego organu, przez pięć lat, właściwe dane dotyczące wszystkich zleceń i wszystkich transakcji w instrumentach finansowych zrealizowanych na rachunek własny lub klienta. W przypadku transakcji zrealizowanych na rachunek klientów zapisy obejmują wszystkie informacje i szczegółowe dane dotyczące tożsamości klienta oraz informacje wymagane zgodnie z dyrektywą 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (27). EUNGiPW może zwrócić się o dostęp do tych informacji zgodnie z procedurą i warunkami określonymi w art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
2. Podmiot prowadzący system obrotu przechowuje do dyspozycji właściwego organu, przez przynajmniej 5 lat, właściwe dane dotyczące wszystkich zleceń obejmujących instrumenty finansowe ogłaszanych za pośrednictwem jego systemów. Zapisy obejmują właściwe dane, które składają się na charakter zlecenia, w tym dane, które łączą to zlecenie z wykonanymi transakcjami z niego wynikającymi i (o których szczegółowe informacje) zostają zgłoszone zgodnie z art. 26 ust. 1 i 3. EUNGiPW odgrywa rolę mediatora i koordynatora w odniesieniu do dostępu właściwych organów do informacji na mocy niniejszego ustępu.
3. EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających szczegóły właściwych danych zlecenia, co do których istnieje obowiązek przechowywania zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu i które nie są wymienione w art. 26.
Te projekty regulacyjnych standardów technicznych obejmują kod identyfikujący członka lub uczestnika, który przesłał zlecenie, kod identyfikujący zlecenie, datę i godzinę przesłania zlecenia, cechy zlecenia, w tym typ zlecenia, w stosownych przypadkach cenę graniczną, okres ważności, wszelkie szczegółowe instrukcje dotyczące zlecenia, szczegóły ewentualnej zmiany, anulowania, częściowej lub pełnej realizacji zlecenia, pośredniczenia bądź zestawiania transakcji.
EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 3 lipca 2015 r.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 26
Obowiązek zgłaszania transakcji
1. Firmy inwestycyjne, które realizują transakcje w instrumentach finansowych, zgłaszają pełne i zgodne ze stanem faktycznym szczegóły tych transakcji właściwemu organowi możliwie najszybciej, jednak nie później niż na zamknięcie następnego dnia roboczego.
Właściwe organy, zgodnie z art. 85 dyrektywy 2014/65/UE, podejmują konieczne ustalenia dla zapewnienia, aby właściwy organ rynku najbardziej stosownego pod względem płynności tych instrumentów finansowych również otrzymał te informacje.
Właściwe organy udostępniają EUNGiPW, na żądanie, wszelkie informacje zgłoszone zgodnie z niniejszym artykułem.
2. Obowiązek ustanowiony w ust. 1 ma zastosowanie do:
a)
instrumentów finansowych, które zostały dopuszczone do obrotu lub są przedmiotem obrotu w systemie obrotu, lub w odniesieniu do których złożono wniosek o dopuszczenie do obrotu;
b)
instrumentów finansowych, których instrumentem bazowym jest instrument finansowy będący przedmiotem obrotu w systemie obrotu; oraz
c)
instrumentów finansowych, których instrumentem bazowym jest indeks lub koszyk instrumentów finansowych będących przedmiotem obrotu w systemie obrotu.
Obowiązek ten ma zastosowanie do transakcji w instrumentach finansowych, o których mowa w lit. a)-c), niezależnie od tego, czy transakcje takie są zawierane w systemie obrotu.
3. Zgłoszenia obejmują w szczególności szczegółowe informacje na temat nazw i numerów instrumentów kupionych lub sprzedanych, liczby, dat i godzin realizacji, cen transakcyjnych, oznaczenia używanego do identyfikacji klientów, na rachunek których firma inwestycyjna zrealizowała daną transakcję, oznaczenia używanego do identyfikacji osób i algorytmów komputerowych w firmie inwestycyjnej odpowiedzialnych za decyzję inwestycyjną oraz za realizację transakcji, oznaczenia używanego do identyfikacji stosownego zwolnienia, na mocy którego doszło do obrotu, sposobów identyfikacji odnośnych firm inwestycyjnych, a także oznaczenia umożliwiającego identyfikację krótkiej sprzedaży zdefiniowanej w art. 2 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 236/2012 w odniesieniu do akcji i długu państwowego w rozumieniu art. 12, 13 i 17 tego rozporządzenia. W przypadku transakcji niedokonywanych w systemie obrotu zgłoszenia uwzględniają oznaczenie używane dla identyfikacji rodzajów transakcji zgodnie ze środkami, które mają zostać przyjęte na mocy art. 20 ust. 3 lit. a) i art. 21 ust. 5 lit. a). W przypadku towarowych instrumentów pochodnych zgłoszenia określają, czy transakcja zmniejsza obiektywnie mierzalne ryzyko zgodnie z art. 57 dyrektywy 2014/65/UE
4. Firmy inwestycyjne przekazujące zlecenia uwzględniają przy przekazywaniu zlecenia wszystkie szczegóły określone w ust. 1 i 3. Zamiast zawierać wyżej wymienione szczegółowe informacje przy przekazywaniu zlecenia, firma inwestycyjna może zdecydować się na zgłoszenie przekazanego zlecenia, jeżeli zostanie ono wykonane, jako transakcji zgodnie z wymogami ust. 1. W tym przypadku zgłoszenie transakcji przez firmę inwestycyjną zawiera informację, że odnosi się ono do przekazanego zlecenia.
5. Podmiot prowadzący system obrotu zgłasza szczegóły transakcji w instrumentach finansowych będących przedmiotem obrotu na jego platformie, realizowanych za pośrednictwem jego systemów przez firmę niepodlegającą niniejszemu rozporządzeniu zgodnie z ust. 1 i 3.
6. Zgłaszając oznaczenie używane do identyfikacji klientów, zgodnie z wymogami określonymi w ust. 3 i 4, firmy inwestycyjne posługują się identyfikatorem podmiotu prawnego ustanowionym do identyfikacji klientów będących osobami prawnymi.
Do dnia 3 stycznia 2016 r. EUNGiPW opracuje wytyczne zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 w celu zapewnienia, by stosowanie identyfikatorów podmiotów prawnych w Unii było zgodne z międzynarodowymi standardami, zwłaszcza tymi ustanowionymi przez Radę Stabilności Finansowej.
7. Zgłoszenia składane są do właściwego organu przez samą firmę inwestycyjną, przez zatwierdzony mechanizm sprawozdawczy działający w jej imieniu lub przez system obrotu, których systemy zostały wykorzystane do wykonania transakcji, zgodnie z ust. 1, 3 i 9.
Firmy inwestycyjne ponoszą odpowiedzialność za kompletność, zgodność ze stanem faktycznym i terminowe przekazywanie zgłoszeń przedkładanych właściwemu organowi.
W drodze odstępstwa od tego obowiązku, w przypadku gdy firma inwestycyjna zgłasza szczegółowe informacje dotyczące tych transakcji za pośrednictwem zatwierdzonego mechanizmu sprawozdawczego działającego w jej imieniu lub za pośrednictwem systemu obrotu, ta firma inwestycyjna nie ponosi odpowiedzialności za niekompletność, brak zgodności ze stanem faktycznym lub nieterminowe przekazanie zgłoszeń przypisanych temu zatwierdzonemu mechanizmowi sprawozdawczemu lub systemowi obrotu. W takich przypadkach i z zastrzeżeniem art. 66 ust. 4 dyrektywy 2014/65/UE odpowiedzialnością za te braki obarcza się dany zatwierdzony mechanizm sprawozdawczy lub system obrotu.
Firmy inwestycyjne muszą jednak podejmować zasadne kroki w celu sprawdzenia kompletności, zgodności ze stanem faktycznym i terminowości zgłoszeń transakcji przekazywanych w ich imieniu.
Macierzyste państwo członkowskie nakłada na system obrotu wymóg, aby przy dokonywaniu zgłoszeń w imieniu firmy inwestycyjnej stosowane były solidne mechanizmy zabezpieczające, opracowane po to, by gwarantować zabezpieczanie i uwierzytelnianie środków przesyłu informacji, minimalizować ryzyko zniekształcenia danych i nieupoważnionego dostępu oraz zapobiec wyciekaniu informacji, utrzymując w każdym czasie poufność danych. Macierzyste państwo członkowskie wymaga, aby system obrotu utrzymywał odpowiednie zasoby oraz posiadał systemy zapasowe, aby zapewnić możliwość oferowania swoich usług i ich utrzymanie w każdym czasie.
Systemy kojarzenia zleceń lub systemy zgłaszania transakcji, w tym repozytoria transakcji zarejestrowane lub uznane zgodnie z tytułem VI rozporządzenia (UE) nr 648/2012, mogą zostać zatwierdzone przez właściwy organ jako zatwierdzony mechanizm sprawozdawczy do celów przekazywania zgłoszeń transakcji właściwemu organowi zgodnie z ust. 1, 3 i 9.
W przypadkach gdy transakcje zostały zgłoszone do repozytorium transakcji, zatwierdzonego jako zatwierdzony mechanizm sprawozdawczy, zgodnie z art. 9 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 oraz gdy zgłoszenia te zawierają szczegóły wymagane na mocy ust. 1, 3 i 9 i są przez repozytorium transakcji przekazywane właściwemu organowi w terminie określonym w ust. 1, obowiązek nałożony na firmę inwestycyjną na mocy ust. 1 zostaje uznany za wypełniony.
W przypadku wystąpienia błędów i opuszczeń w zgłoszeniach transakcji zatwierdzonego mechanizmu sprawozdawczego, firma inwestycyjna lub system obrotu składający zgłoszenie transakcji poprawiają informacje i przedkładają skorygowane zgłoszenia właściwemu organowi.
8. Jeżeli zgodnie z art. 35 ust. 8 dyrektywy 2014/65/UE zgłoszenia przewidziane w niniejszym artykule są przekazywane do właściwego organu przyjmującego państwa członkowskiego, organ ten przekazuje te informacje właściwym organom macierzystego państwa członkowskiego firmy inwestycyjnej, chyba że właściwe organy macierzystego państwa zdecydują, że nie chcą otrzymywać tych informacji.
9. EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających:
a)
standardy i formaty danych dla informacji zgłaszanych zgodnie z ust. 1 i 3, w tym metody i ustalenia dotyczące zgłaszania transakcji finansowych oraz formę i treść takich zgłoszeń;
b)
kryteria uznawania rynku za rynek właściwy zgodnie z ust. 1;
c)
odniesienia do instrumentów finansowych kupionych lub sprzedanych, ilości, daty i godziny realizacji, ceny transakcyjne, informacje i szczegóły tożsamości klienta, oznaczenie używane do identyfikacji klientów, na rachunek których firma inwestycyjna zrealizowała daną transakcję, oznaczenie używane do identyfikacji osób i algorytmów komputerowych w firmie inwestycyjnej odpowiedzialnych za decyzję inwestycyjną oraz za realizację transakcji, oznaczenie określające stosowne zwolnienie, na mocy którego doszło do obrotu, sposoby identyfikacji odnośnych firm inwestycyjnych, sposób zrealizowania transakcji, pola danych niezbędnych do przetworzenia i analizy zgłoszeń transakcji zgodnie z ust. 3; oraz
d)
oznaczenie umożliwiające identyfikację krótkiej sprzedaży akcji i długu państwowego, o której mowa w ust. 3;
e)
odnośne kategorie instrumentów finansowych, które mają być zgłaszane zgodnie z ust. 2;
f)
warunki, na jakich identyfikatory podmiotów prawnych są opracowywane, przypisywane i ewidencjonowane przez państwa członkowskie zgodnie z ust. 6, oraz warunki, na jakich te identyfikatory podmiotów prawnych są wykorzystywane przez firmy inwestycyjne do określenia, zgodnie z ust. 3, 4 i 5, oznaczenia używanego do identyfikacji klientów w zgłoszeniach transakcji, które mają obowiązek sporządzić zgodnie z ust. 1;
g)
stosowanie obowiązku zgłaszania transakcji wobec oddziałów firm inwestycyjnych;
h)
określenie, co stanowi transakcję i realizację transakcji na użytek niniejszego artykułu;
i)
określenie, kiedy uznaje się, że firma inwestycyjna przekazała zlecenie, na użytek ust. 4.
EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 3 lipca 2015 r.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
10. Do dnia 3 stycznia 2019 r. EUNGiPW przedkłada Komisji sprawozdanie z funkcjonowania niniejszego artykułu, określając swoje powiązania z odnośnymi obowiązkami sprawozdawczymi wynikającymi z rozporządzenia (UE) nr 648/2012 i stwierdzając również, czy treść i forma zgłoszeń transakcji otrzymywanych i wymienianych między właściwymi organami w kompleksowy sposób umożliwia monitorowanie działalności firm inwestycyjnych zgodnie z art. 24 niniejszego rozporządzenia. Komisja może podjąć kroki w celu zaproponowania zmian, w tym ustalić, aby transakcje były przekazywane jedynie do pojedynczego systemu wskazanego przez EUNGiPW zamiast do właściwych organów. Komisja przekazuje sprawozdanie sporządzone przez EUNGiPW Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
Artykuł 27
Obowiązek dostarczenia danych referencyjnych instrumentu finansowego
1. W odniesieniu do instrumentów finansowych dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym lub będących przedmiotem obrotu na MTF lub OTF systemy obrotu dostarczają właściwym organom identyfikacyjne dane referencyjne dla celów zgłaszania transakcji zgodnie z art. 26.
W odniesieniu do pozostałych instrumentów finansowych objętych zakresem art. 26 ust. 2 będących przedmiotem obrotu w systemie każdy podmiot systematycznie internalizujący transakcje dostarcza właściwemu organowi dane referencyjne dotyczące tych instrumentów finansowych.
Identyfikacyjne dane referencyjne są gotowe do dostarczenia właściwemu organowi w ustandaryzowanej formie elektronicznej przed rozpoczęciem obrotu instrumentem finansowym, do którego się odnoszą. Dane referencyjne instrumentu finansowego aktualizuje się za każdym razem, gdy zmieniają się dane dotyczące instrumentu finansowego. Właściwe organy są zobowiązane niezwłocznie przekazywać takie powiadomienia EUNGiPW, który natychmiast publikuje je na swoich stronach internetowych. EUNGiPW udziela właściwym organom dostępu do tych danych referencyjnych.
2. W celu umożliwienia właściwym organom monitorowania, zgodnie z art. 26, działalności firm inwestycyjnych, aby zapewnić ich uczciwe, rzetelne i profesjonalne działanie w sposób służący integralności rynku, EUNGiPW i właściwe organy podejmują niezbędne uzgodnienia mające na celu zapewnienie, aby:
a)
EUNGiPW i właściwe organy faktycznie otrzymywały dane referencyjne instrumentu finansowego zgodnie z ust. 1;
b)
jakość otrzymanych w ten sposób danych była odpowiednia do celów zgłaszania transakcji zgodnie z art. 26;
c)
odnośne właściwe organy rzeczywiście wymieniały między sobą dane referencyjne instrumentu finansowego otrzymane zgodnie z ust. 1.
3. EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia:
a)
standardów i formatów danych dla danych referencyjnych instrumentu finansowego zgodnie z ust. 1, w tym metod i ustaleń dotyczących dostarczania właściwym organom danych i wszelkich ich aktualizacji oraz przekazywania ich EUNGiPW zgodnie z ust. 1, a także formy i treści takich danych;
b)
środków technicznych niezbędnych w związku z ustaleniami, jakie zostaną dokonane pomiędzy EUNGiPW i właściwymi organami zgodnie z ust. 2.
EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 3 lipca 2015 r.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
TYTUŁ V
INSTRUMENTY POCHODNE
Artykuł 28
Obowiązek obrotu na rynkach regulowanych, MTF lub OTF
1. Kontrahenci finansowi określeni w art. 2 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 oraz kontrahenci niefinansowi spełniający warunki, o których mowa w art. 10 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia, zawierają transakcje niebędące ani transakcjami wewnątrzgrupowymi określonymi w art. 3 tego rozporządzenia, ani transakcjami objętymi przepisami przejściowymi określonymi w art. 89 tego rozporządzenia z innymi takimi kontrahentami finansowymi lub innymi takimi kontrahentami niefinansowymi spełniającymi warunki, o których mowa w art. 10 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 648/2012 w zakresie instrumentów pochodnych należących do klasy tych instrumentów, w stosunku do której także ogłoszono obowiązek obrotu zgodnie z procedurą określoną w art. 32 i które figurują w rejestrze, o którym mowa w art. 34, wyłącznie:
a)
na rynkach regulowanych;
b)
na MTF;
c)
na OTF; lub
d)
w systemach obrotu państw trzecich, pod warunkiem że Komisja przyjęła decyzję zgodnie z ust. 4 oraz pod warunkiem że państwo trzecie zapewnia skuteczny równoważny system uznawania systemów obrotu zatwierdzonych na mocy dyrektywy 2014/65/UE do dopuszczenia do obrotu lub prowadzenia obrotu instrumentami pochodnymi, co do których ogłoszono obowiązek obrotu w tym państwie trzecim na zasadzie braku wyłączności.
2. Obowiązek obrotu stosuje się również do kontrahentów, o których mowa w ust. 1, zawierających transakcje na klasie instrumentów pochodnych, która została uznana za podlegającą obowiązkowi obrotu, z instytucjami finansowymi mającymi siedzibę w państwach trzecich lub innymi podmiotami mającymi siedzibę w państwach trzecich, które podlegałyby obowiązkowi rozliczania, gdyby miały swoją siedzibę w Unii. Obowiązek obrotu stosuje się także do podmiotów mających siedzibę w państwach trzecich, które podlegałyby obowiązkowi rozliczania, gdyby miały swoją siedzibę w Unii, a które zawierają transakcje na klasie instrumentów pochodnych, która została uznana za podlegającą obowiązkowi obrotu, pod warunkiem że umowa ma bezpośredni, znaczący i przewidywalny skutek na obszarze Unii lub w sytuacji, gdy taki obowiązek jest konieczny lub właściwy w celu uniemożliwienia obchodzenia niniejszego rozporządzenia.
EUNGiPW regularnie monitoruje działalność w zakresie instrumentów pochodnych, które nie zostały uznane za podlegające obowiązkowi obrotu opisanemu w ust. 1, w celu wskazania przypadków, w których określona klasa umów może powodować ryzyko systemowe, oraz uniknięcia arbitrażu regulacyjnego pomiędzy transakcjami w instrumentach pochodnych podlegających obowiązkowi obrotu i transakcjami w instrumentach pochodnych niepodlegających obowiązkowi obrotu.
3. Instrumenty pochodne podlegające obowiązkowi obrotu na mocy ust. 1 mogą zostać dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym lub być przedmiotem obrotu w dowolnym systemie obrotu, o którym mowa w ust. 1, na zasadzie niedyskryminacji i braku wyłączności.
4. Komisja może, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 51 ust. 2, przyjmować decyzje stwierdzające, że ramy prawne i nadzorcze państwa trzeciego zapewniają zgodność systemu obrotu zatwierdzonego w tym państwie trzecim z obowiązującymi prawnie wymogami, które są równoważne wymogom dla systemów obrotu, o których mowa w ust. 1 lit. a), b) lub c) niniejszego artykułu, wynikającym z niniejszego rozporządzenia, dyrektywy 2014/65/UE i rozporządzenia (UE) nr 596/2014, oraz które podlegają skutecznemu nadzorowi i egzekwowaniu przepisów w tym państwie trzecim.
Decyzje te są podejmowane wyłącznie w celu określenia, czy dany system obrotu kwalifikuje się do obrotu instrumentami pochodnymi podlegającymi obowiązkowi obrotu.
Ramy prawne i nadzorcze państwa trzeciego są uznawane za ramy o równoważnym skutku, jeżeli spełniają wszystkie spośród następujących warunków:
a)
systemy obrotu w tym państwie trzecim podlegają zatwierdzeniu oraz skutecznemu nadzorowi i egzekwowaniu przepisów prowadzonemu na bieżąco;
b)
systemy obrotu mają jasne i przejrzyste reguły dotyczące dopuszczania instrumentów finansowych do obrotu w taki sposób, że takie instrumenty finansowe mogą być przedmiotem obrotu w sposób sprawiedliwy, uporządkowany i efektywny, oraz że są swobodnie zbywalne;
c)
emitenci instrumentów finansowych podlegają okresowym i bieżącym wymogom informacyjnym zapewniającym wysoki stopień ochrony inwestorów;
d)
zapewniają przejrzystość i integralność rynku poprzez przepisy służące przeciwdziałaniu nadużyciom na rynku w postaci wykorzystywania poufnych informacji i manipulacji rynku.
Decyzja Komisji na mocy niniejszego ustępu może ograniczać się do danej kategorii lub kilku kategorii systemów obrotu. W takim przypadku system obrotu w państwie trzecim jest objęty ust. 1 lit. d) wyłącznie wtedy, kiedy mieści się w kategorii objętej decyzją Komisji.
5. Aby zapewnić konsekwentne stosowanie niniejszego artykułu, EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających rodzaje umów, o których mowa w ust. 2, które mają bezpośredni, znaczący i przewidywalny skutek na obszarze Unii, oraz przypadki, w których obowiązek obrotu jest konieczny lub właściwy dla przeciwdziałania obchodzeniu niniejszego rozporządzenia.
EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 3 lipca 2015 r.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Jeżeli jest to możliwe i stosowne, regulacyjne standardy techniczne, o których mowa w niniejszym ustępie, są identyczne z tymi, które przyjęto na mocy art. 4 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 648/2012.
Artykuł 29
Obowiązek rozliczania instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu na rynkach regulowanych oraz ramy czasowe akceptowania do rozliczenia
1. Podmiot prowadzący rynek regulowany zapewnia, by wszystkie transakcje w instrumentach pochodnych zawarte na tym rynku regulowanym były rozliczane przez CCP.
2. CCP, systemy obrotu i firmy inwestycyjne, które działają jako członkowie rozliczający zgodnie z art. 2 pkt 14 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, dysponują skutecznymi systemami, procedurami i mechanizmami w odniesieniu do rozliczanych instrumentów pochodnych, które zapewniają, aby transakcje w rozliczanych instrumentach pochodnych były kierowane i przyjmowane do rozliczenia tak szybko, jak to jest technologicznie możliwe przy użyciu zautomatyzowanych systemów.
W niniejszym ustępie pojęcie „rozliczane instrumenty pochodne” oznacza:
a)
wszystkie instrumenty pochodne, które mają zostać rozliczone zgodnie z obowiązkiem rozliczania na mocy ust. 1 niniejszego artykułu lub zgodnie z obowiązkiem rozliczania na mocy art. 4 rozporządzenia (UE) nr 648/2012;
b)
wszystkie instrumenty pochodne, które w myśl innego uzgodnienia właściwych stron mają podlegać rozliczeniu.
3. EUNGiPW opracuje projekty technicznych standardów regulacyjnych w celu określenia minimalnych wymogów dotyczących systemów, procedur i mechanizmów, w tym ram czasowych akceptowania, o których mowa w niniejszym artykule, z uwzględnieniem potrzeby zapewnienia odpowiedniego zarządzania ryzykiem operacyjnym i innymi rodzajami ryzyka.
EUNGiPW jest na stałe upoważniony do dokonywania zmian tych wymogów stosownie do rozwoju standardów rynkowych w tym zakresie.
EUNGiPW przedstawi Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 3 lipca 2015 r.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 30
Ustalenia dotyczące rozliczeń pośrednich
1. Ustalenia dotyczące rozliczeń pośrednich w odniesieniu do giełdowych instrumentów pochodnych są dopuszczalne, pod warunkiem że te ustalenia nie zwiększają ryzyka kontrahenta i że zgodnie z nimi aktywa i pozycje kontrahenta są objęte ochroną mającą równoważny skutek do ochrony, o której mowa w art. 39 i 48 rozporządzenia (UE) nr 648/2012.
2. EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających rodzaje ustaleń dotyczących rozliczeń pośrednich, o ile są one przyjęte, które spełniają warunki, o których mowa w ust. 1, zapewniając zgodność z przepisami wprowadzonymi dla instrumentów pochodnych OTC zgodnie z rozdziałem II rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 149/2013 (28).
EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 3 lipca 2015 r.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w niniejszym ustępie, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 31
Kompresja portfela
1. Realizując usługę kompresji portfela, firmy inwestycyjne i operatorzy rynku nie podlegają obowiązkowi jak najlepszej realizacji zleceń wynikającemu z art. 27 dyrektywy 2014/65/UE, obowiązkom dotyczącym przejrzystości wynikającym z art. 8, 10, 18 i 21 niniejszego rozporządzenia ani obowiązkowi wynikającemu z art. 1 ust. 6 dyrektywy 2014/65/UE. Wygaśnięcie lub zastąpienie składowych instrumentów pochodnych w ramach kompresji portfela nie podlega art. 28 niniejszego rozporządzenia.
2. Firmy inwestycyjne i operatorzy rynku realizujący usługę kompresji portfela upubliczniają za pośrednictwem zatwierdzonych podmiotów publikujących wolumeny transakcji, które podlegają kompresji portfela, oraz informacje na temat terminu ich realizacji z zachowaniem terminów określonych w art. 10.
3. Firmy inwestycyjne i operatorzy rynku realizujący usługę kompresji portfela przechowują pełne i zgodne ze stanem faktycznym zapisy dotyczące wszystkich kompresji portfela, które organizują lub w których biorą udział. Te zapisy udostępniane są niezwłocznie na żądanie odpowiedniemu właściwemu organowi lub EUNGiPW.
4. Komisja może przyjąć w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 50 środki określające:
a)
elementy kompresji portfela,
b)
informacje publikowane zgodnie z ust. 2,
w taki sposób, aby jak najszerzej wykorzystać wszelkie istniejące wymogi dotyczące przechowywania zapisów, sprawozdawczości lub publikacji.
Artykuł 32
Procedura obowiązku obrotu
1. EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających:
a)
które z klas instrumentów pochodnych uznanych za podlegające obowiązkowi rozliczania zgodnie z art. 5 ust. 2 i 4 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 lub ich odnośne podzbiory mają być przedmiotem obrotu w systemach, o których mowa w art. 28 ust. 1 niniejszego rozporządzenia;
b)
datę lub daty wejścia w życie obowiązku obrotu, w tym każde stopniowe wprowadzanie i kategorie kontrahentów, do których obowiązek obrotu ma zastosowanie, jeżeli takie stopniowe wprowadzanie i takie kategorie kontrahentów zostały przewidziane w regulacyjnych standardach technicznych zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 648/2012.
EUNGiPW przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych w terminie sześciu miesięcy od przyjęcia przez Komisję regulacyjnych standardów technicznych zgodnie z art. 5 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 648/2012.
Przed złożeniem projektów regulacyjnych standardów technicznych do przyjęcia przez Komisję EMSA przeprowadzi konsultacje społeczne oraz, gdzie jest to stosowne, może konsultować się z właściwymi organami państw trzecich.
Komisja jest uprawnienia do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
2. Aby obowiązek obrotu wszedł w życie:
a)
klasa instrumentów pochodnych zgodnie z ust. 1 lit. a) lub jej odnośny podzbiór muszą zostać dopuszczone do obrotu lub być przedmiotem obrotu przynajmniej w jednym systemie obrotu, o którym mowa w art. 28 ust. 1; oraz
b)
musi istnieć zainteresowanie strony trzeciej zakupem i sprzedażą tej klasy instrumentów pochodnych lub jej odnośnego podzbioru, wystarczające do tego, by taka klasa instrumentów pochodnych została uznana za posiadającą dostateczną płynność na potrzeby obrotu wyłącznie w systemach, o których mowa w art. 28 ust. 1.
3. Przy opracowywaniu projektów regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w ust. 1, EUNGiPW uznaje, że klasa instrumentów pochodnych lub ich odnośny podzbiór posiadają dostateczną płynność na podstawie następujących kryteriów:
a)
przeciętna częstotliwość i wielkość transakcji w szerokim zakresie warunków rynkowych, z uwzględnieniem charakteru i cyklu życiowego produktów w danej klasie instrumentów pochodnych;
b)
liczba i rodzaj aktywnych uczestników rynku, w tym stosunek uczestników rynku do produktów/kontraktów w obrocie na rynku danego produktu;
c)
przeciętna wielkość spreadów.
Przygotowując te projekty regulacyjnych standardów technicznych, EUNGiPW bierze pod uwagę przewidywane oddziaływanie tego obowiązku obrotu na płynność danej klasy instrumentów pochodnych lub jej odnośnych podzbiorów oraz na działalność gospodarczą użytkowników końcowych niebędących podmiotami finansowymi.
EUNGiPW określa, czy klasa instrumentów pochodnych lub ich odnośny podzbiór posiadają dostateczną płynność jedynie w transakcjach poniżej konkretnej wielkości.
4. Zgodnie z kryteriami określonymi w ust. 2 i po przeprowadzeniu konsultacji społecznych EUNGiPW z własnej inicjatywy określa klasy instrumentów pochodnych lub poszczególne instrumenty pochodne, które powinny podlegać obowiązkowi obrotu w systemach, o których mowa w art. 28 ust. 1, a dla których żaden CCP nie otrzymał jeszcze zatwierdzenia na mocy art. 14 lub art. 15 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, lub które nie zostały dopuszczone do obrotu i nie są przedmiotem obrotu w systemie, o którym mowa w art. 28 ust. 1, oraz powiadamia o nich Komisję.
Po przekazaniu przez EUNGiPW powiadomienia, o którym mowa w akapicie pierwszym, Komisja może opublikować wezwanie do opracowania wniosków dotyczących obrotu tymi instrumentami pochodnymi w systemach, o których mowa w art. 28 ust. 1.
5. EUNGiPW przedkłada Komisji, zgodnie z ust. 1, projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu zmiany, zawieszenia lub odwołania dotychczasowych regulacyjnych standardów technicznych zawsze, gdy zachodzi istotna zmiana w zakresie kryteriów określonych w ust. 2. Przed podjęciem tego kroku EUNGiPW może, gdzie jest to stosowne, konsultować się z właściwymi organami państw trzecich.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w niniejszym ustępie, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
6. EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających kryteria, o których mowa w ust. 2 lit. b).
EUNGiPW przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do 3 lipca 2015 r.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 33
Mechanizm zapobiegania dublowaniu się lub sprzeczności zasad
1. EUNGiPW wspiera Komisję w procesie monitorowania i przygotowywania sprawozdań przedkładanych co najmniej corocznie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na temat stosowania na szczeblu międzynarodowym zasad określonych w art. 28 i 29, w szczególności pod kątem potencjalnego dublowania się lub sprzeczności wymogów dotyczących uczestników rynku, oraz zaleca ewentualne działania.
2. Komisja może przyjąć akty wykonawcze stwierdzające, że stosowane przez państwa trzecie rozwiązania prawne, nadzorcze i wykonawcze:
a)
są równoważne z wymogami wynikającymi z art. 28 i 29;
b)
zapewniają ochronę tajemnicy zawodowej w stopniu równoważnym do przewidzianego w niniejszym rozporządzeniu;
c)
są skutecznie stosowane i egzekwowane w sposób sprawiedliwy i nieprowadzący do zakłóceń, aby zapewnić skuteczny nadzór nad nimi i ich egzekwowanie w tym państwie trzecim.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 51.
3. Akt wykonawczy dotyczący równoważności, o którym mowa w ust. 2, skutkuje uznaniem, iż kontrahenci zawierający transakcję podlegającą niniejszemu rozporządzeniu wypełnili obowiązek przewidziany w art. 28 i 29, w przypadku gdy co najmniej jeden z kontrahentów ma siedzibę w tym państwie trzecim i kontrahenci spełniają wymogi prawne, nadzorcze i wykonawcze tego państwa trzeciego.
4. Komisja we współpracy z EUNGiPW monitoruje skuteczne wykonanie wymogów -równoważnych z wymogami ustanowionymi w art. 28 i 29 - przez państwa trzecie, w odniesieniu do których przyjęto akt wykonawczy dotyczący równoważności, oraz regularnie, co najmniej raz do roku, składa sprawozdania na ten temat Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
W terminie 30 dni kalendarzowych od przedstawienia sprawozdania i w przypadku, gdy sprawozdanie to ujawnia istotną wadę lub niespójne stosowanie wymogów dotyczących równoważności przez organy państwa trzeciego, Komisja może cofnąć decyzję o uznaniu ram prawnych danego państwa trzeciego za równoważne. W przypadku unieważnienia aktu wykonawczego dotyczącego równoważności transakcje kontrahentów zostają automatycznie ponownie objęte wszystkimi wymogami zawartymi w art. 28 i 29 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 34
Rejestr instrumentów pochodnych podlegających obowiązkowi obrotu
EUNGiPW publikuje i prowadzi na swoich stronach internetowych rejestr określający, w sposób wyczerpujący i jednoznaczny, instrumenty pochodne podlegające obowiązkowi obrotu w systemach, o których mowa w art. 28 ust. 1, systemy, w ramach których zostały one dopuszczone do obrotu lub są przedmiotem obrotu, a także terminy wejścia w życie obowiązku obrotu.
TYTUŁ VI
NIEDYSKRYMINACYJNY DOSTĘP DO ROZLICZEŃ DLA INSTRUMENTÓW FINANSOWYCH
Artykuł 35
Niedyskryminacyjny dostęp do CCP
1. Bez uszczerbku dla art. 7 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, CCP przyjmuje instrumenty finansowe do rozliczenia w sposób niedyskryminacyjny i przejrzysty, w tym w zakresie wymogów dotyczących zabezpieczania oraz opłat związanych z dostępem, bez względu na system obrotu, w którym zawierana jest transakcja. Ma to w szczególności zapewnić systemowi obrotu prawo do niedyskryminacyjnego traktowania kontraktów zawieranych w tym systemie obrotu pod względem:
a)
wymogów dotyczących zabezpieczania i nettingu ekonomicznie równoważnych kontraktów, w przypadku gdy objęcie takich kontraktów nettingiem likwidacyjnym i innymi procedurami nettingu stosowanymi przez CCP w oparciu o obowiązujące prawo dotyczące niewypłacalności, nie będzie zagrażać sprawnemu i prawidłowemu funkcjonowaniu, bądź ważności lub wykonalności takich procedur; oraz
b)
krzyżowego naliczania zabezpieczeń w odniesieniu do skorelowanych kontraktów rozliczanych przez tego samego CCP w ramach modelu ryzyka zgodnego z art. 41 rozporządzenia (UE) nr 648/2012.
CCP może zażądać, aby system obrotu spełniał ustanowione przez niego wymogi operacyjne i techniczne, w tym wymogi odnoszące się do zarządzania ryzykiem. Wymogu zawartego w niniejszym ustępie nie stosuje się do instrumentów pochodnych, które już podlegają obowiązkom w zakresie dostępu zgodnie z art. 7 rozporządzenia (UE) nr 648/2012.
CCP nie jest związany niniejszym artykułem, jeżeli ma bliskie powiązania z systemem obrotu, który dokonał zgłoszenia na podstawie art. 36 ust. 5.
2. Wniosek o udzielenie systemowi obrotu dostępu do CCP jest składany formalnie do CCP, organu właściwego dla tego CCP oraz organu właściwego dla systemu obrotu. Wniosek określa rodzaje instrumentów finansowych, dla których występuje się o dostęp.
3. CCP udziela systemowi obrotu pisemnej odpowiedzi w terminie trzech miesięcy w przypadku zbywalnych papierów wartościowych i instrumentów rynku pieniężnego, a w terminie sześciu miesięcy w przypadku giełdowych instrumentów pochodnych, udzielając pozwolenie na dostęp, pod warunkiem że odpowiedni właściwy organ udzielił pozwolenia na dostęp zgodnie z ust. 4, albo odmawiając dostępu. CCP może odmówić dostępu wyłącznie na podstawie warunków określonych w ust. 6 lit. a). W przypadku odmowy dostępu CCP przedstawia w swojej odpowiedzi wyczerpujące uzasadnienie oraz informuje swój właściwy organ na piśmie o tej decyzji. W przypadku gdy system obrotu ma siedzibę w innym państwie członkowskim niż CCP, dany CCP składa takie powiadomienie i uzasadnienie również we organie właściwym dla systemu obrotu. CCP zapewnia dostęp w terminie trzech miesięcy od udzielenia pozytywnej odpowiedzi na wniosek o udzielenie dostępu.
4. Organ właściwy dla CCP lub dla systemu obrotu udziela pozwolenia systemowi obrotu na dostęp do CCP jedynie w przypadkach, gdy taki dostęp:
a)
nie będzie wymagał uzgodnienia interoperacyjnego w przypadku instrumentów pochodnych, które nie są instrumentami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym w rozumieniu art. 2 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 648/2012; lub
b)
nie będzie stwarzał zagrożenia dla sprawnego i prawidłowego funkcjonowania rynków, w szczególności z powodu fragmentacji płynności, lub nie będzie wywierał negatywnego wpływu na ryzyko systemowe.
Akapit pierwszy lit. a) nie uniemożliwia udzielenia pozwolenia na dostęp w przypadku, gdy wniosek, o którym mowa w ust. 2, wymaga interoperacyjności. a system obrotu oraz wszyscy CCP będący stronami danego uzgodnienia interoperacyjnego wyrazili na nie zgodę, a ryzyka, na które CCP świadczący usługi rozliczeniowe jest narażony w związku z wzajemnymi pozycjami między CCP, są zabezpieczone u strony trzeciej.
W przypadku gdy potrzeba uzgodnienia interoperacyjnego jest powodem lub jednym z powodów odmownego rozpatrzenia wniosku, system obrotu zawiadomi o tym CCP oraz poinformuje EUNGiPW, jacy inni CCP mają dostęp do danego systemu obrotu, a EUNGiPW opublikuje tę informację, aby firmy inwestycyjne mogły podjąć decyzję co do skorzystania z przysługujących im praw na mocy art. 37 dyrektywy 2014/65/UE w stosunku do tych CCP, aby ułatwić alternatywne ustalenia dotyczące dostępu.
Jeżeli właściwy organ odmawia pozwolenia na dostęp, wydaje swoją decyzję w terminie dwóch miesięcy od otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 2, i przedstawia drugiemu właściwemu organowi, CCP oraz systemowi obrotu wyczerpujące uzasadnienie, w tym dowody, na których oparta została decyzja.
5. W zakresie dotyczącym zbywalnych papierów wartościowych i instrumentów rynku pieniężnego, CCP, który został nowo ustanowiony i posiada zezwolenie jako CCP w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 na dokonywanie rozliczeń udzielone na podstawie art. 17 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 albo jest uznany na podstawie art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, albo posiada zezwolenie wydane w ramach istniejącego wcześniej krajowego systemu zezwoleń, przez okres krótszy niż trzy lata według stanu na dzień 2 lipca 2014 r., może przed dniem 3 stycznia 2017 r. zwrócić się do swojego właściwego organu o zgodę na skorzystanie z rozwiązań przejściowych. Właściwy organ może zdecydować, że niniejszy artykuł nie ma zastosowania do danego CCP w odniesieniu do zbywalnych papierów wartościowych i instrumentów rynku pieniężnego przez okres przejściowy do dnia 3 lipca 2019 r.
W przypadku zatwierdzenia takiego okresu przejściowego CCP nie może w okresie jego obowiązywania korzystać z praw dostępu na podstawie art. 36 lub niniejszego artykułu w odniesieniu do zbywalnych papierów wartościowych i instrumentów rynku pieniężnego. Właściwy organ powiadamia członków kolegium organów właściwych dla danego CCP oraz EUNGiPW o zatwierdzeniu takiego okresu przejściowego. EUNGiPW publikuje wykaz wszystkich otrzymanych powiadomień.
Jeżeli CCP, w stosunku do którego zatwierdzono rozwiązanie przejściowe na podstawie niniejszego ustępu, ma bliskie powiązania z jednym lub kilkoma systemami obrotu, te systemy obrotu w czasie obowiązywania rozwiązania przejściowego nie mogą korzystać z praw dostępu na mocy art. 36 lub niniejszego artykułu w odniesieniu do zbywalnych papierów wartościowych oraz instrumentów rynku pieniężnego.
CCP, któremu udzielono zezwolenia w okresie trzech lat przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, i który powstał w wyniku połączenia lub przejęcia z udziałem co najmniej jednego CCP, któremu udzielono zezwolenia przed tym okresem, nie może zwracać się o zgodę na rozwiązania przejściowe na podstawie niniejszego ustępu.
6. EUNGiPW opracuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających:
a)
szczegółowe warunki, pod jakimi CCP może odmówić dostępu, w tym przewidywany wolumen transakcji, liczbę i typ użytkowników, rozwiązania w zakresie zarządzania ryzykiem i złożonością operacyjną lub inne czynniki stwarzające znaczne nadmierne ryzyko.
b)
warunki, pod jakimi CCP musi udzielić pozwolenia na dostęp, w tym poufność przekazywanych informacji dotyczących instrumentów finansowych w fazie rozwoju, niedyskryminacyjne i przejrzyste warunki dotyczące opłat z tytułu rozliczeń, wymogów w zakresie zabezpieczeń oraz wymogów operacyjnych w zakresie uzupełniania zabezpieczenia;
c)
warunki, pod jakimi udzielenie dostępu stworzy zagrożenie dla sprawnego i prawidłowego funkcjonowania rynków lub wywierałoby negatywny wpływ na ryzyko systemowe;
d)
procedurę dokonywania powiadomień, o których mowa w ust. 5;
e)
warunki niedyskryminacyjnego traktowania, jeśli chodzi o sposób, w jaki kontrakty będące przedmiotem obrotu w danym systemie obrotu są traktowane pod względem wymogów dotyczących zabezpieczenia, nettingu ekonomicznie równoważnych kontraktów oraz krzyżowego naliczania zabezpieczeń ze skorelowanymi kontraktami rozliczanymi przez tego samego CCP.
EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 3 lipca 2015 r.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 36
Niedyskryminacyjny dostęp do systemu obrotu
1. Bez uszczerbku dla art. 8 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 system obrotu zapewnia strumienie danych o transakcjach na niedyskryminacyjnych i przejrzystych zasadach, w tym w zakresie opłat związanych z dostępem, na wniosek dowolnego CCP zatwierdzonego lub uznanego na podstawie rozporządzenia (UE) nr 648/2012, który zamierza rozliczać transakcje w instrumentach finansowych zawierane w tym systemie obrotu. Wymogu tego nie stosuje się do instrumentów pochodnych, które już podlegają obowiązkom w zakresie dostępu na podstawie art. 8 rozporządzenia (UE) nr 648/2012.
System obrotu nie jest związany niniejszym artykułem, jeżeli ma bliskie powiązania z CCP, który dokonał powiadomienia, że skorzysta z rozwiązań przejściowych na mocy art. 35 ust. 5.
2. Wniosek o uzyskanie przez CCP dostępu do systemu obrotu jest składany formalnie w danym systemie obrotu, w odpowiednim organie właściwym dla tego systemu obrotu oraz w organie właściwym dla danego CCP.
3. System obrotu udziela CCP pisemnej odpowiedzi w terminie trzech miesięcy w przypadku zbywalnych papierów wartościowych i instrumentów rynku pieniężnego, a w terminie sześciu miesięcy w przypadku giełdowych instrumentów pochodnych, udzielając pozwolenia na dostęp, pod warunkiem że odpowiedni właściwy organ udzielił pozwolenia na dostęp zgodnie z ust. 4, albo odmawiając dostępu. System obrotu może odmówić dostępu wyłącznie na podstawie warunków określonych w ust. 6 lit. a). W przypadku odmowy dostępu system obrotu przedstawia w swojej odpowiedzi wyczerpujące uzasadnienie i informuje swój właściwy organ na piśmie o tej decyzji. W przypadku gdy CCP ma siedzibę w innym państwie członkowskim niż system obrotu, dany system obrotu składa takie powiadomienie i uzasadnienie również w organie właściwym dla CCP. System obrotu zapewnia dostęp w terminie trzech miesięcy od udzielenia pozytywnej odpowiedzi na wniosek o udzielenie dostępu.
4. Organ właściwy dla systemu obrotu lub organ właściwy dla CCP udziela CCP pozwolenia na dostęp do systemu obrotu jedynie w przypadkach, gdy taki dostęp:
a)
nie będzie wymagał uzgodnienia interoperacyjnego w przypadku instrumentów pochodnych, które nie są instrumentami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym w rozumieniu art. 2 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 648/2012; lub
b)
nie będzie stwarzał zagrożenia dla sprawnego i prawidłowego funkcjonowania rynków, w szczególności z powodu fragmentacji płynności, a system obrotu zastosował odpowiednie mechanizmy zapobiegające takiej fragmentacji, lub nie będzie wywierał negatywnego wpływu na ryzyko systemowe.
Akapit pierwszy lit. a) nie uniemożliwia udzielenia pozwolenia na dostęp w przypadku, gdy wniosek, o którym mowa w ust. 2, wymaga interoperacyjności, a system obrotu oraz wszyscy CCP będący stronami danego uzgodnienia interoperacyjnego wyrazili na nie zgodę, a ryzyka, na które CCP świadczący usługi rozliczeniowe jest narażony w związku z wzajemnymi pozycjami między CCP, są zabezpieczone u strony trzeciej.
W przypadku gdy potrzeba uzgodnienia interoperacyjnego jest przyczyną lub jedną z przyczyn odmownego rozpatrzenia wniosku, system obrotu zawiadomi o tym CCP oraz poinformuje EUNGiPW, jacy inni CCP mają dostęp do danego systemu obrotu, a EUNGiPW opublikuje tę informację, aby firmy inwestycyjne mogły podjąć decyzję co do skorzystania z przysługujących im praw na mocy art. 37 dyrektywy 2014/65/UE w stosunku do tych CCP, aby ułatwić alternatywne ustalenia dotyczące dostępu.
Jeżeli właściwy organ odmawia pozwolenia na dostęp, wydaje swoją decyzję w terminie dwóch miesięcy od otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 2, i przedstawia drugiemu właściwemu organowi, systemowi obrotu oraz CCP wyczerpujące uzasadnienie, w tym dowody, na których oparta została decyzja.
5. W zakresie dotyczącym giełdowych instrumentów pochodnych, system obrotu, który w roku kalendarzowym poprzedzającym rozpoczęcie stosowania niniejszego rozporządzenia znajduje się poniżej stosownego progu, może przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia powiadomić EUNGiPW i swój właściwy organ, że przez okres trzydziestu miesięcy od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia nie chce być związany niniejszym artykułem w odniesieniu do giełdowych instrumentów pochodnych włączonych do tego progu. System obrotu, który utrzymuje się poniżej stosownego progu w każdym roku tego trzydziestomiesięcznego okresu - lub w kolejnych takich okresach - może na koniec danego okresu powiadomić EUNGiPW i swój właściwy organ, że przez okres kolejnych trzydziestu miesięcy nadal nie chce być związany niniejszym artykułem. W przypadku dokonania takiego powiadomienia system obrotu nie może w czasie korzystania z opcji opt-out korzystać z praw dostępu na mocy art. 35 lub niniejszego artykułu w odniesieniu do giełdowych instrumentów pochodnych włączonych do stosownego progu. EUNGiPW publikuje wykaz wszystkich otrzymanych powiadomień.
Stosownym progiem dla opcji opt-out jest roczna referencyjna kwota obrotu w wysokości 1 000 000 milionów EUR. Kwota referencyjna jest liczona pojedynczo i obejmuje wszystkie transakcje na giełdowych instrumentach pochodnych zawarte zgodnie z regulaminem systemu obrotu.
Jeżeli system obrotu jest częścią grupy, w ramach której istnieją bliskie powiązania, próg jest obliczany poprzez zsumowanie rocznej referencyjnej kwoty obrotu wszystkich systemów obrotu, należących do tej grupy, które mają siedzibę w Unii.
Jeżeli system obrotu, który dokonał powiadomienia na mocy niniejszego ustępu ma bliskie powiązania z jednym lub kilkoma CCP, ci CCP w czasie korzystania z opcji opt-out nie korzystają z praw dostępu na mocy art. 35 lub niniejszego artykułu w odniesieniu do giełdowych instrumentów pochodnych włączonych do stosownego progu.
6. EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających:
a)
szczegółowe warunki, pod jakimi system obrotu może odmówić dostępu, w tym warunki sformułowane w oparciu o przewidywany wolumen transakcji, liczbę użytkowników, rozwiązania w zakresie zarządzania ryzykiem i złożonością operacyjną lub inne czynniki stwarzające znaczne nadmierne ryzyko;
b)
warunki, pod jakimi zostaje udzielony dostęp, w tym poufność przekazywanych informacji w odniesieniu do instrumentów finansowych w fazie rozwoju oraz niedyskryminacyjne i przejrzyste warunki dotyczące opłat z tytułu dostępu;
c)
warunki, pod jakimi udzielenie dostępu stworzy zagrożenie dla sprawnego i prawidłowego funkcjonowania rynków lub wywierałoby negatywny wpływ na ryzyko systemowe;
d)
procedurę dokonywania powiadomień, o których mowa w ust. 5, w tym dalsze szczegóły dotyczące obliczania kwoty referencyjnej i metodę, przy użyciu której EUNGiPW może zweryfikować wyliczenia wolumenów i zatwierdzić korzystanie z opcji opt-out.
EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 3 lipca 2015 r.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 37
Niedyskryminacyjny dostęp do wskaźników oraz obowiązek ich udostępniania na prawach licencji
1. Jeżeli wartość instrumentu finansowego jest obliczana w odniesieniu do wskaźnika, osoba posiadająca prawa do tego wskaźnika zapewnia jednemu lub większej liczbie CCP oraz systemom obrotu, na potrzeby prowadzenia obrotu i rozliczeń, niedyskryminacyjny dostęp do:
a)
odnośnych strumieni cen i strumieni danych oraz informacji o składzie, metodologii i kształtowaniu ceny danego wskaźnika na potrzeby rozliczeń i obrotu; oraz
b)
licencji.
Licencja obejmująca dostęp do informacji jest udzielana na sprawiedliwych, rozsądnych i niedyskryminacyjnych warunkach w terminie trzech miesięcy od złożenia wniosku przez CCP lub system obrotu.
Dostęp jest udzielany po rozsądnej cenie rynkowej z uwzględnieniem ceny, po której udziela się dostępu do wskaźnika lub udostępnia się - na równoważnych warunkach - prawa własności intelektualnej na prawach licencji innemu CCP, systemom obrotu lub dowolnym osobom powiązanym, na potrzeby rozliczeń i obrotu. Różne ceny mogą być stosowane w odniesieniu do różnych CCP, systemów obrotu lub dowolnych osób powiązanych tylko wtedy, gdy jest to obiektywnie uzasadnione z uwagi na uzasadnione powody handlowe, takie jak ilość, zakres lub pole eksploatacji żądanego dostępu.
2. W przypadku gdy po dniu 3 stycznia 2017 r. opracowany zostanie nowy wskaźnik, obowiązek udostępnienia go na prawie licencji rozpoczyna się nie później niż 30 miesięcy po rozpoczęciu obrotu lub dopuszczeniu do obrotu instrumentu finansowego, który odnosi się do tego wskaźnika. Jeżeli osoba posiadająca prawa własności do nowego wskaźnika jest właścicielem istniejącego wskaźnika, wykazuje ona, że w porównaniu z wszelkimi takimi istniejącymi wskaźnikami nowy wskaźnik spełnia łącznie następujące kryteria:
a)
nowy wskaźnik nie jest zwykłą kopią lub adaptacją jakiegokolwiek istniejącego wskaźnika, a metodologia, w tym dane bazowe, nowego wskaźnika są znacząco różne od wszelkich takich istniejących wskaźników; oraz
b)
nowy wskaźnik nie zastępuje takich istniejących wskaźników.
Niniejszy ustęp pozostaje bez uszczerbku dla stosowania reguł konkurencji, a w szczególności art. 101 i 102 TFUE.
3. Żaden CCP, system obrotu ani jednostka powiązana nie mogą zawrzeć umowy z żadnym dostawcą wskaźnika, której skutkiem byłoby:
a)
uniemożliwienie innemu CCP lub systemowi obrotu uzyskania dostępu do takich informacji lub praw, o których mowa w ust. 1; lub
b)
uniemożliwienie innemu CCP lub systemowi obrotu uzyskania dostępu do licencji, o której mowa w ust. 1.
4. EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających:
a)
informacje, które poprzez licencję mają być udostępniane zgodnie z ust. 1 lit. a) w celu wykorzystania jedynie przez CCP lub system obrotu;
b)
inne warunki, na jakich udziela się dostępu, w tym poufność przekazywanych informacji;
c)
standardy określające, w jaki sposób można udowodnić, że wskaźnik jest nowy zgodnie z ust. 2 lit. a) i b).
EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 3 lipca 2015 r.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 38
Dostęp CCP i systemów obrotu z państw trzecich
1. System obrotu mający siedzibę w państwie trzecim może złożyć wniosek o uzyskanie dostępu do CCP mającego siedzibę w Unii wyłącznie wtedy, gdy Komisja przyjmie decyzję zgodnie z art. 28 ust. 4 w odniesieniu do tego państwa trzeciego. CCP mający siedzibę w państwie trzecim może złożyć wniosek o uzyskanie dostępu do systemu obrotu w Unii pod warunkiem że dany CCP został uznany na mocy art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 CCP i systemy obrotu mające siedzibę w państwach trzecich mogą uzyskać zezwolenie na korzystanie z praw dostępu określonych w art. 35 i 36 tylko pod warunkiem że Komisja przyjmie decyzję zgodnie z ust. 3 stanowiącą, że ramy prawne i nadzorcze tego państwa trzeciego uznano za zapewniające skuteczny równoważny system pozwalający CCP i systemom obrotu zatwierdzonym na podstawie przepisów innych państw na dostęp do CCP i systemów obrotu mających siedzibę w tym państwie trzecim.
2. CCP i systemy obrotu mające siedzibę w państwach trzecich mogą ubiegać się o licencję i prawa dostępu zgodnie z art. 37 tylko pod warunkiem że Komisja przyjmie decyzję zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu stanowiącą, że ramy prawne i nadzorcze tego państwa trzeciego uznano za zapewniające skuteczny równoważny system, w którym CCP i systemom obrotu zatwierdzonym w jurysdykcjach innych państw pozwala się na dostęp na uczciwych, racjonalnych i niedyskryminacyjnych zasadach do:
a)
odnośnych strumieni cen i strumieni danych oraz informacji o składzie, metodologii i kształtowaniu cen wskaźników na potrzeby rozliczeń i obrotu; oraz
b)
licencji,
od osób posiadających prawa własności do wskaźników, mających siedzibę w tym państwie trzecim.
3. Komisja może przyjmować decyzje zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 51, stwierdzające, że ramy prawne i nadzorcze państwa trzeciego zapewniają przestrzeganie przez system obrotu i CCP zatwierdzone w tym państwie trzecim prawnie wiążących wymogów równoważnych z wymogami, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu i które podlegają skutecznemu nadzorowi i egzekwowaniu w tym państwie trzecim.
Ramy prawne i nadzorcze państwa trzeciego są uznawane za równoważne, jeżeli spełniają one wszystkie spośród następujących warunków:
a)
systemy obrotu w tym państwie trzecim podlegają zatwierdzeniu oraz skutecznemu nadzorowi i egzekwowaniu przepisów prowadzonemu na bieżąco;
b)
zapewniają skuteczny równoważny system pozwalający CCP i systemom obrotu zatwierdzonym na podstawie przepisów innych państw na dostęp do CCP i systemów obrotu mających siedzibę w tym państwie trzecim;
c)
ramy prawne i nadzorcze tego państwa trzeciego zapewniają skuteczny równoważny system, w którym CCP i systemom obrotu zatwierdzonym w jurysdykcjach innych państw zezwala się na dostęp na uczciwych, racjonalnych i niedyskryminacyjnych zasadach do:
(i)
odnośnych strumieni cen i strumieni danych oraz informacji o składzie, metodologii i kształtowaniu cen wskaźników na potrzeby rozliczeń i obrotu; oraz
(ii)
licencji,
od osób posiadających prawa własności do wskaźników, mających siedzibę w tym państwie trzecim.
TYTUŁ VII
ŚRODKI NADZORCZE W ZAKRESIE INTERWENCJI PRODUKTOWEJ I POZYCJI
ROZDZIAŁ 1
Monitorowanie produktu i interwencja produktowa
Artykuł 39
Monitorowanie rynku
1. Zgodnie z art. 9 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 EUNGiPW monitoruje rynek instrumentów finansowych, które są wprowadzane do obrotu, dystrybuowane lub sprzedawane w Unii.
2. Zgodnie z art. 9 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 EUNB monitoruje rynek lokat strukturyzowanych, które są wprowadzane do obrotu, dystrybuowane lub sprzedawane w Unii.
3. Właściwe organy monitorują rynek instrumentów finansowych i lokat strukturyzowanych, które są wprowadzane do obrotu, dystrybuowane i sprzedawane w ich państwach członkowskich lub z ich terytorium.
Artykuł 40
Uprawnienia EUNGiPW do tymczasowej interwencji
1. Zgodnie z art. 9 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, EUNGiPW może, jeżeli warunki, o których mowa w ust. 2 i 3, zostały spełnione, tymczasowo zakazać lub wprowadzić ograniczenia w Unii w zakresie:
a)
wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży określonych instrumentów finansowych lub instrumentów finansowych o pewnych określonych cechach; lub
b)
rodzaju działalności lub praktyki finansowej.
Zakaz lub ograniczenie może mieć zastosowanie w okolicznościach określonych przez EUNGiPW bądź z zastrzeżeniem wyjątków określonych przez EUNGiPW.
2. EUNGiPW podejmuje decyzję na mocy ust. 1 wyłącznie w przypadku, gdy spełnione są wszystkie spośród następujących warunków:
a)
proponowane działanie dotyczy istotnych problemów w dziedzinie ochrony inwestorów lub zagrożenia dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub towarowych lub dla stabilności całego unijnego systemu finansowego lub części tego systemu;
b)
wymogi regulacyjne w ramach prawa Unii, które mają zastosowanie do odnośnego instrumentu finansowego lub działalności, nie przeciwdziałają temu zagrożeniu;
c)
właściwy organ lub właściwe organy nie podjęły działań w celu przeciwdziałania zagrożeniu lub podjęte działania w niewystarczającym stopniu przeciwdziałają zagrożeniu.
Jeżeli spełnione są warunki, o których mowa w akapicie pierwszym, przed wprowadzeniem do obrotu, dystrybucją lub sprzedażą klientom instrumentu finansowego EUNGiPW może zapobiegawczo nałożyć zakaz lub ograniczenie, o którym mowa w ust. 1.
3. Podejmując działanie na mocy niniejszego artykułu, EUNGiPW zapewnia, by działanie to:
a)
nie miało niekorzystnego wpływu na efektywność rynków finansowych ani na inwestorów, który to wpływ byłby niewspółmierny do korzyści płynących z tego działania;
b)
nie stwarzało ryzyka arbitrażu regulacyjnego, oraz
c)
zostało podjęte po konsultacji z organami publicznymi właściwymi dla nadzoru, administracji i regulacji rynków fizycznych produktów rolnych na mocy rozporządzenia 1234/2007/WE, w przypadku gdy dany środek związany jest z instrumentami pochodnymi na towarach rolnych.
Jeżeli właściwy organ lub właściwe organy przyjęły środek, o którym mowa w art. 42, EUNGiPW może przyjąć dowolne spośród środków, o których mowa w ust. 1, bez wydawania opinii, o której mowa w art. 43.
4. Przed podjęciem decyzji o podjęciu działania na mocy niniejszego artykułu EUNGiPW powiadamia właściwe organy o proponowanym działaniu.
5. EUNGiPW publikuje na swoich stronach internetowych komunikat o każdej decyzji dotyczącej podjęcia działania na mocy niniejszego artykułu. Komunikat ten zawiera informacje dotyczące zakazu lub ograniczenia oraz określa okres liczony od publikacji komunikatu, po upływie którego środki wchodzą w życie. Zakaz lub ograniczenie mają zastosowanie tylko do działań podejmowanych po wejściu w życie tych środków.
6. EUNGiPW dokonuje przeglądu zakazu lub ograniczenia nałożonego zgodnie z ust. 1 w odpowiednich odstępach czasu, a w każdym razie przynajmniej co trzy miesiące. Zakaz lub ograniczenie, które nie zostały przedłużone po okresie trzech miesięcy, wygasają.
7. Działanie podjęte przez EUNGiPW na mocy niniejszego artykułu ma charakter nadrzędny wobec wcześniejszych działań podjętych przez właściwy organ.
8. Komisja przyjmuje akty delegowane, zgodnie z art. 50, określające kryteria i czynniki, które mają być uwzględniane przez EUNGiPW przy ustalaniu, kiedy występuje istotny problem w dziedzinie ochrony inwestorów lub zagrożenie dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub towarowych lub dla stabilności całego unijnego systemu finansowego lub części tego systemu, o którym mowa w ust. 2 lit. a).
Te kryteria i czynniki obejmują:
a)
stopień złożoności danego instrumentu finansowego oraz związek z rodzajem klienta, któremu jest on oferowany i sprzedawany;
b)
wielkość lub wartość nominalną emisji instrumentów finansowych;
c)
stopień innowacyjności danego instrumentu finansowego, działalności lub praktyki;
d)
dźwignię, jaką daje instrument finansowy lub dana praktyka.
Artykuł 41
Uprawnienia EUNB do tymczasowej interwencji
1. Zgodnie z art. 9 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, EUNB może, jeżeli warunki, o których mowa w ust. 2 i 3, zostały spełnione, tymczasowo zakazać lub wprowadzić ograniczenia w Unii w zakresie:
a)
wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży określonych lokat strukturyzowanych lub lokat strukturyzowanych o pewnych określonych cechach; lub
b)
rodzaju działalności lub praktyki finansowej.
Zakaz lub ograniczenie może mieć zastosowanie w okolicznościach określonych przez EUNB bądź z zastrzeżeniem określonych przezeń wyjątków.
2. EUNB podejmuje decyzję na mocy ust. 1 tylko wówczas, gdy spełnione są wszystkie poniższe warunki:
a)
proponowane działanie dotyczy istotnego problemu w dziedzinie ochrony inwestorów lub zagrożenia dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub dla stabilności całego unijnego systemu finansowego lub jego części;
b)
wymogi regulacyjne na mocy prawa Unii, które mają zastosowanie do odpowiedniej lokaty strukturyzowanej lub działalności, nie przeciwdziałają temu zagrożeniu;
c)
właściwy organ lub właściwe organy nie podjęły działań w celu przeciwdziałania zagrożeniu lub podjęte działania w niewystarczającym stopniu przeciwdziałają zagrożeniu.
Jeżeli spełnione są warunki, o których mowa w akapicie pierwszym, przed wprowadzeniem do obrotu, dystrybucją lub sprzedażą klientom lokaty strukturyzowanej EUNB może zapobiegawczo nałożyć zakaz lub ograniczenie, o którym mowa w ust. 1.
3. Podejmując działania, o których mowa w niniejszym artykule, EUNB zapewnia, aby działanie to:
a)
nie miało niekorzystnego wpływu na efektywność rynków finansowych ani na inwestorów, który to wpływ byłby niewspółmierny do korzyści płynących z tego działania; oraz
b)
nie stwarzało ryzyka arbitrażu regulacyjnego.
Jeżeli właściwy organ lub właściwe organy przyjęły środek, o którym mowa w art. 42, EUNB może przyjąć dowolne spośród środków, o których mowa w ust. 1, bez wydawania opinii, o której mowa w art. 43.
4. Przed podjęciem decyzji o podjęciu działania na mocy niniejszego artykułu EUNB powiadamia właściwe organy o proponowanym działaniu.
5. EUNB publikuje na swoich stronach internetowych komunikat o każdej decyzji dotyczącej podjęcia działania na mocy niniejszego artykułu. Komunikat ten zawiera informacje dotyczące zakazu lub ograniczenia oraz określa okres liczony od publikacji komunikatu, po upływie którego środki wchodzą w życie. Zakaz lub ograniczenie mają zastosowanie tylko do działań podejmowanych po wejściu w życie tych środków.
6. EUNB dokonują przeglądu zakazu lub ograniczenia nałożonego zgodnie z ust. 1 w odpowiednich odstępach czasu, a w każdym razie przynajmniej co trzy miesiące. Zakaz lub ograniczenie, które nie zostały przedłużone po okresie trzech miesięcy, wygasają.
7. Działanie podjęte przez EUNB na mocy niniejszego artykułu ma charakter nadrzędny wobec wcześniejszych działań podjętych przez właściwy organ.
8. Komisja przyjmuje akty delegowane, zgodnie z art. 50, określające kryteria i czynniki, które mają być uwzględniane przez EUNB przy ustalaniu, kiedy występuje istotny problem w dziedzinie ochrony inwestorów lub zagrożenie dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych oraz dla stabilności całego unijnego systemu finansowego lub części tego systemu, o którym mowa w ust. 2 lit. a).
Te kryteria i czynniki obejmują:
a)
stopień złożoności danej lokaty strukturyzowanej oraz związek z rodzajem klienta, któremu jest ona oferowana i sprzedawana;
b)
wielkość lub wartość nominalną emisji lokat strukturyzowanych;
c)
stopień innowacyjności danej lokaty strukturyzowanej, działalności lub praktyki;
d)
dźwignię, jaką daje lokata strukturyzowana lub dana praktyka.
Artykuł 42
Interwencja produktowa właściwych organów
1. Właściwy organ może wprowadzić w państwie członkowskim lub z państwa członkowskiego zakaz lub ograniczenie dotyczące:
a)
wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży określonych instrumentów finansowych lub lokat strukturyzowanych bądź instrumentów finansowych lub lokat strukturyzowanych o pewnych określonych cechach; lub
b)
rodzaju działalności lub praktyki finansowej.
2. Właściwy organ może podjąć działania, o których mowa w ust. 1, jeżeli na podstawie uzasadnionych argumentów uzyska pewność, że:
a)
albo
(i)
instrument finansowy, lokata strukturyzowana lub działalność bądź praktyka powodują poważne obawy dotyczące ochrony inwestorów lub stwarzają zagrożenie dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub towarowych lub dla stabilności całego systemu finansowego lub części tego systemu w co najmniej jednym państwie członkowskim; albo
(ii)
instrument pochodny ma negatywny wpływ na mechanizm kształtowania cen na rynku bazowym;
b)
istniejące wymogi regulacyjne w prawie Unii, które mają zastosowanie do instrumentu finansowego, lokaty strukturyzowanej lub działalności lub praktyki, w niewystarczającym stopniu przeciwdziałają zagrożeniom, o których mowa w lit. a), a problem nie zostanie lepiej rozwiązany dzięki lepszemu nadzorowi lub egzekwowaniu istniejących wymogów;
c)
działanie jest proporcjonalne, biorąc pod uwagę charakter zidentyfikowanych zagrożeń, poziom wiedzy zainteresowanych inwestorów lub uczestników rynku oraz prawdopodobny skutek działania dla inwestorów i uczestników rynku, którzy mogą posiadać lub wykorzystywać dany instrument finansowy, lokata strukturyzowana lub działalność lub praktykę lub odnosić z nich korzyści;
d)
właściwy organ przeprowadził należyte konsultacje z właściwymi organami w innych państwach członkowskich, na które dane działanie może wywrzeć znaczący wpływ;
e)
działanie nie ma skutku dyskryminującego w odniesieniu do usług świadczonych lub działalności prowadzonej z innego państwa członkowskiego; oraz
f)
przeprowadził należyte konsultacje z organami publicznymi właściwymi dla nadzoru, administracji i regulacji rynków fizycznych produktów rolnych na mocy rozporządzenia 1234/2007/WE, w przypadku gdy instrument finansowy, działalność lub praktyka stwarzają poważne zagrożenie dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynku fizycznych produktów rolnych.
Jeżeli spełnione są warunki, o których mowa w akapicie pierwszym, właściwy organ może zapobiegawczo nałożyć zakaz lub ograniczenie, o którym mowa w ust. 1, przed wprowadzeniem do obrotu, dystrybucją lub sprzedażą klientom instrumentu finansowego lub lokaty strukturyzowanej.
Zakaz lub ograniczenie mogą mieć zastosowanie w okolicznościach określonych przez właściwy organ bądź z zastrzeżeniem wyjątków określonych przez właściwy organ.
3. Właściwy organ nie nakłada zakazu lub ograniczenia na mocy niniejszego artykułu, chyba że najpóźniej na jeden miesiąc przed planowanym momentem wejścia tego środka w życie przekaże pisemnie lub w inny uzgodniony przez organy sposób do wszystkich pozostałych właściwych organów oraz do EUNGiPW szczegółowe informacje dotyczące:
a)
instrumentu finansowego lub działalności bądź praktyki, do której odnosi się planowane działanie;
b)
dokładnego charakteru planowanego zakazu lub ograniczenia oraz planowanego momentu jego wejścia w życie; oraz
c)
dowodów, na których oparł swoją decyzję oraz na podstawie których uzyskał pewność, że spełniony jest każdy z warunków określonych w ust. 2.
4. W wyjątkowych przypadkach, kiedy właściwy organ uznaje, że konieczne jest podjęcie pilnych działań na mocy niniejszego artykułu, aby zapobiec szkodom, jakie mogą wyniknąć z instrumentów finansowych, lokat strukturyzowanych, praktyk lub działań, o których mowa w ust. 1, właściwy organ może podjąć tymczasowe działania z wyprzedzeniem nie krótszym - przed planowanym momentem wejścia danego środka w życie - niż 24 godziny od pisemnego powiadomienia wszystkich innych właściwych organów i EUNGiPW, lub w przypadku lokat strukturyzowanych - EUNB, pod warunkiem że spełnione są wszystkie kryteria niniejszego artykułu oraz, dodatkowo, jednoznacznie stwierdzono, że termin jednomiesięczny nie umożliwiłby odpowiedniej reakcji na dany problem lub dane zagrożenie. Właściwy organ nie podejmuje działań tymczasowych przez okres dłuższy niż trzy miesiące.
5. Właściwy organ publikuje na swoich stronach internetowych komunikat o każdej decyzji dotyczącej nałożenia zakazu lub ograniczenia, o którym mowa w ust. 1. Komunikat zawiera szczegóły zakazu lub ograniczenia, okres liczony od publikacji komunikatu, po upływie którego środki wchodzą w życie, a także dowody, na podstawie których organ uzyskał pewność, że spełniony jest każdy z warunków, o których mowa w ust. 2. Zakaz lub ograniczenie mają zastosowanie tylko do działań podejmowanych po opublikowaniu komunikatu.
6. Właściwy organ cofa zakaz lub ograniczenie, jeżeli warunki, o których mowa w ust. 2, nie mają już dłużej zastosowania.
7. Komisja przyjmuje akty delegowane, zgodnie z art. 50, określające kryteria i czynniki, które mają być uwzględniane przez właściwe organy przy ustalaniu, kiedy występuje istotny problem w dziedzinie ochrony inwestorów lub zagrożenie dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub towarowych lub dla stabilności systemu finansowego w co najmniej jednym państwie członkowskim, o czym mowa w ust. 2 lit. a).
Te kryteria i czynniki obejmują:
a)
stopień złożoności danego instrumentu finansowego lub lokaty strukturyzowanej oraz związek z rodzajem klienta, któremu jest ona oferowana i sprzedawana;
b)
stopień innowacyjności danego instrumentu finansowego lub lokaty strukturyzowanej, działalności lub praktyki;
c)
dźwignię, jaką stosuje dany instrument finansowy lub lokata strukturyzowana lub jaką daje dana praktyka;
d)
w odniesieniu do prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub towarowych - wielkość lub wartość referencyjną emisji instrumentów finansowych lub lokat strukturyzowanych.
Artykuł 43
Działania koordynujące prowadzone przez EUNGiPW lub EUNB
1. EUNGiPW lub, w przypadku lokat strukturyzowanych, EUNB odgrywają rolę mediatora i koordynatora w odniesieniu do działań podejmowanych przez właściwe organy zgodnie z art. 42. W szczególności EUNGiPW lub, w przypadku lokat strukturyzowanych, EUNB zapewniają, aby działania podejmowane przez właściwy organ były uzasadnione i proporcjonalne oraz aby właściwe organy przyjmowały spójne podejście tam, gdzie jest to stosowne.
2. Po otrzymaniu, zgodnie z art. 42, powiadomienia o dowolnym działaniu, które ma zostać podjęte na mocy tego artykułu, EUNGiPW lub, w przypadku lokat strukturyzowanych, EUNB wydają opinię, w kwestii, czy zakaz lub ograniczenie jest uzasadnione i proporcjonalne. Jeżeli EUNGiPW lub, w przypadku lokat strukturyzowanych, EUNB uznają, że dla przeciwdziałania zagrożeniu konieczne jest podjęcie środka przez inne właściwe organy, stwierdzają to w swojej opinii. Opinia jest publikowana na stronach internetowych EUNGiPW lub, w przypadku lokat strukturyzowanych, EUNB.
3. Jeżeli właściwy organ planuje podjąć lub podejmuje działanie wbrew opinii przyjętej przez EUNGiPW lub, w przypadku lokat strukturyzowanych, EUNB, o której mowa w ust. 2, lub jeżeli odmawia podjęcia działania wbrew tej opinii, niezwłocznie publikuje na swoich stronach internetowych komunikat wyczerpująco wyjaśniający przyczyny takiego postępowania.
ROZDZIAŁ 2
Pozycje
Artykuł 44
Działania koordynujące prowadzone przez EUNGiPW w zakresie krajowych środków zarządzania pozycjami i limitów pozycji
1. EUNGiPW odgrywa rolę mediatora i koordynatora w odniesieniu do środków podejmowanych przez właściwe organy zgodnie z art. 69 ust. 2 lit. o) oraz p) dyrektywy 2014/65/UE. W szczególności EUNGiPW zapewnia, aby właściwe organy przyjmowały spójne podejście w odniesieniu do momentu wykonywania tych uprawnień, charakteru i zakresu nakładanych środków oraz czasu trwania środków i działań następczych.
2. Po otrzymaniu powiadomienia o dowolnym środku przewidzianym w art. 79 ust. 5 dyrektywy 2014/65/UE EUNGiPW odnotowuje środek oraz przyczyny jego nałożenia. W odniesieniu do środków przewidzianych w art. 69 ust. 1 lit. o) lub p) dyrektywy 2014/65/UE, EUNGiPW prowadzi i publikuje na swoich stronach internetowych bazę danych ze streszczeniami obowiązujących środków, wraz z informacjami na temat osoby, których dotyczą, stosownych instrumentów finansowych, wszelkich ograniczeń ilościowych pozycji, jakie dane osoby mogą posiadać w każdym momencie, wszelkich zwolnień udzielonych zgodnie z art. 57 dyrektywy 2014/65/UE, a także odpowiednim uzasadnieniem.
Artykuł 45
Uprawnienia EUNGiPW w zakresie zarządzania pozycjami
1. Zgodnie z art. 9 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, w przypadku gdy spełnione są oba warunki określone w ust. 2, EUNGiPW podejmuje jeden z następujących środków lub większą ich liczbę:
a)
zażądanie od dowolnej osoby wszystkich istotnych informacji dotyczących wielkości i celu pozycji lub ekspozycji związanej z instrumentem pochodnym;
b)
po przeanalizowaniu informacji uzyskanych zgodnie z lit. a) zażądanie od takiej osoby zmniejszenia wielkości lub zlikwidowania pozycji lub ekspozycji zgodnie z aktem delegowanym, o którym mowa w ust. 10 lit. b);
c)
w ostateczności - ograniczenie możliwości zawarcia przez osobę transakcji obejmującej towarowy instrument pochodny.
2. EUNGiPW podejmuje decyzję na mocy ust. 1 wyłącznie w przypadku, gdy spełnione są oba spośród następujących warunków:
a)
środki wymienione w ust. 1 przeciwdziałają zagrożeniu dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych, łącznie z rynkami towarowych instrumentów pochodnych zgodnie z celami wymienionymi w art. 57 ust. 1 dyrektywy 2014/65/UE, w tym w odniesieniu do sposobów fizycznej dostawy towarów, bądź dla stabilności całego unijnego systemu finansowego lub części tego systemu;
b)
właściwy organ lub właściwe organy nie przyjęły środków w celu przeciwdziałania zagrożeniu lub przyjęte środki w niewystarczającym stopniu przeciwdziałają zagrożeniu.
EUNGiPW ocenia spełnienie warunków, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) i b) niniejszego ustępu, zgodnie z kryteriami i czynnikami wyszczególnionymi w akcie delegowanym, o którym mowa w ust. 10 lit. a) niniejszego artykułu.
3. Przyjmując środki, o których mowa w ust. 1, EUNGiPW zapewnia, by dany środek:
a)
znacząco przeciwdziałał zagrożeniu dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych, łącznie z rynkami towarowych instrumentów pochodnych zgodnie z celami wymienionymi w art. 57 ust. 1 dyrektywy 2014/65/UE, w tym w odniesieniu do fizycznej dostawy towarów, bądź dla stabilności całego unijnego systemu finansowego lub części tego systemu lub znacznie zwiększał zdolność właściwych organów do monitorowania tego zagrożenia, mierzonego zgodnie z kryteriami i czynnikami wyszczególnionymi w akcie delegowanym, o którym mowa w ust. 10 lit. a) niniejszego artykułu;
b)
nie stwarzał ryzyka arbitrażu regulacyjnego, mierzonego zgodnie z ust. 10 lit. c) niniejszego artykułu;
c)
nie wywierał żadnego z następujących niekorzystnych skutków na efektywność rynków finansowych, niewspółmiernego do korzyści wynikających z tego środka: ograniczenie płynności na tych rynkach, ograniczenie warunków zmniejszania ryzyka bezpośrednio związanego z działalnością komercyjną kontrahenta niefinansowego lub stwarzanie niepewności wśród uczestników rynku.
Przed przyjęciem jakichkolwiek środków odnoszących się do hurtowej sprzedaży produktów energetycznych EUNGiPW konsultuje się z Agencją ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki ustanowioną na mocy rozporządzenia (WE) nr 713/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady (29).
Przed przyjęciem jakiegokolwiek środka odnoszącego się do instrumentów pochodnych na towarach rolnych EUNGiPW konsultuje się z organami publicznymi właściwymi dla nadzoru, administracji i regulacji rynków fizycznych produktów rolnych na mocy rozporządzenia 1234/2007/WE.
4. Przed podjęciem decyzji o nałożeniu lub ponownym nałożeniu danego środka, o którym mowa w ust. 1, EUNGiPW powiadamia odnośne właściwe organy o proponowanym środku. W przypadku żądania, o którym mowa w ust. 1 lit. a) lub b), powiadomienie to zawiera informacje na temat tożsamości osoby lub osób, do których środek został skierowany, a także jego szczegóły i uzasadnienie. W przypadku środka przewidzianego w ust. 1 lit. c), powiadomienie zawiera informacje dotyczące osoby, których środek ten dotyczy, stosownych instrumentów finansowych, odnośnych wskaźników ilościowych, takich jak maksymalna wielkość pozycji, które może przyjąć dana osoba, a także odpowiednie uzasadnienie.
5. Powiadomienia należy dokonać najpóźniej na 24 godziny przed planowanym wejściem w życie lub ponownym nałożeniem danego środka. W wyjątkowych okolicznościach EUNGiPW może dokonać powiadomienia z wyprzedzeniem krótszym niż 24 godziny przed planowanym wejściem w życie środka, jeżeli dochowanie 24-godzinnego terminu jest niemożliwe.
6. EUNGiPW publikuje na swoich stronach internetowych komunikat o każdej decyzji dotyczącej nałożenia lub ponownego nałożenia danego środka, o którym mowa w ust. 1 lit. c). Komunikat ten zawiera informacje dotyczące osoby, której środek ten dotyczy, stosownych instrumentów finansowych, odnośnych wskaźników ilościowych, jak na przykład maksymalna wielkość pozycji, które może przyjąć dana osoba, a także odpowiednie uzasadnienie.
7. Środek, o którym mowa w ust. 1 lit. c), wchodzi w życie z chwilą opublikowania komunikatu lub w określonym w komunikacie terminie przypadającym po dacie publikacji i ma zastosowanie wyłącznie do transakcji zawartych po wejściu środka w życie.
8. W odpowiednich odstępach czasu, a w każdym razie przynajmniej co trzy miesiące, EUNGiPW dokonuje przeglądu środków, o których mowa w ust. 1 lit. c). Środek, który nie został przedłużony po okresie trzech miesięcy, automatycznie wygasa. Ustępy 2-8 mają także zastosowanie do ponownego nałożenia danego środka.
9. Środek przyjęty przez EUNGiPW na mocy niniejszego artykułu ma charakter nadrzędny wobec wcześniejszych środków podjętych przez właściwy organ na mocy art. 69 ust. 2 lit. o) lub p) dyrektywy 2014/65/UE.
10. Komisja przyjmuje zgodnie z art. 50 akty delegowane określające kryteria i czynniki stosowane w celu określenia:
a)
istnienia zagrożenia dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych, łącznie z rynkami towarowych instrumentów pochodnych zgodnie z celami wymienionymi w art. 57 ust. 1 dyrektywy 2014/65/UE, w tym w odniesieniu do sposobów fizycznej dostawy towarów, bądź dla stabilności całego unijnego systemu finansowego lub części tego systemu, o którym mowa w ust. 2 lit. a), z uwzględnieniem stopnia, w jakim pozycje są wykorzystywane do zabezpieczania pozycji w odniesieniu do towarów fizycznych lub kontraktów na towary, oraz stopnia, w jakim ceny na rynkach bazowych są ustalane w stosunku do cen towarowych instrumentów pochodnych;
b)
odpowiedniego zmniejszenia pozycji lub ekspozycji powstałych w związku z instrumentem pochodnym, o którym mowa w ust. 1 lit. b) niniejszego artykułu;
c)
sytuacji, w których mogłoby wystąpić ryzyko arbitrażu regulacyjnego, o którym mowa w ust. 3 lit. b) niniejszego artykułu.
W tych kryteriach i czynnikach uwzględnia się projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w art. 57 ust. 3 dyrektywy 2014/65/UE, oraz wprowadza się rozróżnienie między sytuacjami, w których EUNGiPW podejmuje działania ze względu na bezczynność właściwego organu, a takimi, w których EUNGiPW bierze pod uwagę dodatkowe zagrożenie, którego właściwy organ nie jest w stanie wystarczająco uwzględnić zgodnie z art. 69 ust. 2 lit. j) lub o) dyrektywy 2014/65/UE.
TYTUŁ VIII
ŚWIADCZENIE USŁUG I PROWADZENIE DZIAŁALNOŚCI NA PODSTAWIE DECYZJI W SPRAWIE RÓWNOWAŻNOŚCI PRZEZ FIRMY Z PAŃSTW TRZECICH POSIADAJĄCE ODDZIAŁ LUB NIEPOSIADAJĄCE ODDZIAŁU
Artykuł 46
Przepisy ogólne
1. Firma z państwa trzeciego może świadczyć usługi inwestycyjne lub prowadzić działalność inwestycyjną połączoną lub nie z usługami dodatkowymi na rzecz uprawnionych kontrahentów i klientów profesjonalnych w rozumieniu sekcji I załącznika II do dyrektywy 2014/65/UE mających siedzibę na terenie całej Unii bez tworzenia oddziału w przypadku, gdy jest ona zarejestrowana w rejestrze firm z państw trzecich prowadzonym przez EUNGiPW zgodnie z art. 47.
2. EUNGiPW rejestruje firmę z państwa trzeciego, która złożyła wniosek o świadczenie usług inwestycyjnych lub prowadzenie działalności w całej Unii zgodnie z ust. 1 wyłącznie wtedy, gdy spełnione są następujące warunki:
a)
Komisja przyjęła decyzję zgodnie z art. 47 ust. 1;
b)
firma posiada zezwolenie w jurysdykcji, w której ma siedzibę zarządu, na świadczenie usług inwestycyjnych lub prowadzenie rodzajów działalności inwestycyjnej, które mają być świadczone lub prowadzone w Unii, i podlega skutecznemu nadzorowi oraz egzekwowaniu prawa zapewniającemu pełną zgodność z wymogami mającymi zastosowanie w tym państwie trzecim;
c)
ustalenia dotyczące współpracy zostały dokonane zgodnie z art. 47 ust. 2.
3. Jeżeli firma z państwa trzeciego jest zarejestrowana zgodnie z niniejszym artykułem, państwa członkowskie nie nakładają żadnych dodatkowych wymogów na firmę z państwa trzeciego w odniesieniu do zagadnień objętych niniejszym rozporządzeniem lub dyrektywą 2014/65/UE, i tak samo, nie traktują firm z państw trzecich w sposób uprzywilejowany w stosunku do firm z Unii.
4. Firma z państwa trzeciego, o której mowa w ust. 1, składa swój wniosek do EUNGiPW po przyjęciu przez Komisję decyzji, o której mowa w art. 47, określającej, że ramy prawne i nadzorcze państwa trzeciego, w którym posiada zezwolenie firma z państwa trzeciego, są równoważne wymogom opisanym w art. 47 ust. 1.
Składająca wniosek firma z państwa trzeciego przekazuje do EUNGiPW wszystkie informacje niezbędne do jej zarejestrowania. W terminie 30 dni roboczych od otrzymania wniosku EUNGiPW ocenia kompletność wniosku. Jeżeli wniosek nie jest kompletny, EUNGiPW określa termin przekazania dodatkowych informacji przez składającą wniosek firmę z państwa trzeciego.
Decyzja w sprawie rejestracji opiera się na warunkach określonych w ust. 2.
W terminie 180 dni roboczych od złożenia kompletnego wniosku EUNGiPW informuje składającą wniosek firmę z państwa trzeciego na piśmie o udzieleniu lub odmowie rejestracji i podaje pełne uzasadnienie swojej decyzji.
W przypadku gdy Komisja nie podejmie decyzji zgodnie z art. 47 ust. 1 lub gdy taka decyzja straci ważność, państwa członkowskie mogą zezwolić firmom z państw trzecich na świadczenie usług inwestycyjnych lub prowadzenie działalności inwestycyjnej wraz z usługami dodatkowymi na rzecz uprawnionych kontrahentów i klientów profesjonalnych w rozumieniu sekcji I załącznika II do dyrektywy 2014/65/UE na ich terytorium zgodnie z systemami krajowymi.
5. Firmy z państw trzecich świadczące usługi zgodnie z niniejszym artykułem przed rozpoczęciem świadczenia jakichkolwiek usług inwestycyjnych informują klientów mających siedzibę w Unii, że nie posiadają zezwolenia na świadczenie usług na rzecz klientów innych niż uprawnieni kontrahenci i klienci profesjonalni w rozumieniu sekcji I załącznika II do dyrektywy 2014/65/UE oraz że nie podlegają nadzorowi w Unii. Wskazują one nazwę i adres właściwego organu odpowiedzialnego za nadzór w państwie trzecim.
Informacje określone w akapicie pierwszym są przekazywane na piśmie i w wyraźny sposób.
Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy uprawniony kontrahent lub klient profesjonalny w rozumieniu sekcji I załącznika II do dyrektywy 2014/65/UE mający siedzibę lub znajdujący się w Unii doprowadzi z własnej wyłącznej inicjatywy do świadczenia usługi inwestycyjnej lub prowadzenia działalności inwestycyjnej przez firmę z państwa trzeciego, niniejszy artykuł nie miał zastosowania do świadczenia tej usługi lub do prowadzenia tej działalności przez firmę z państwa trzeciego na rzecz tej osoby, co obejmuje relacje związane konkretnie ze świadczeniem tej usługi lub działalności. Inicjatywa takiego klienta nie uprawnia firmy z państwa trzeciego do proponowania sprzedaży takiemu klientowi nowych kategorii produktów inwestycyjnych lub usług inwestycyjnych.
6. Firmy z państw trzecich świadczące usługi lub prowadzące działalność zgodnie z niniejszym artykułem, przed świadczeniem jakichkolwiek usług lub prowadzeniem działalności na rzecz klienta mającego siedzibę w Unii, oferują poddanie wszelkich sporów dotyczących tych usług lub działalności jurysdykcji sądu lub trybunału arbitrażowego w danym państwie członkowskim.
7. EUNGiPW opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających informacje przedstawiane przez firmę z państwa trzeciego we wniosku o rejestrację składanym do EUNGiPW zgodnie z ust. 4 oraz format informacji przekazywanych zgodnie z ust. 5.
EUNGiPW przedstawi Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 3 lipca 2015 r.
Komisja jest uprawniona do przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 47
Decyzja w sprawie równoważności
1. Komisja może przyjąć decyzję zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 51 ust. 2, w odniesieniu do państwa trzeciego, stanowiącą, że ramy prawne i nadzorcze tego państwa trzeciego gwarantują, iż firmy posiadające zezwolenie w danym państwie trzecim spełniają prawnie wiążące wymogi ostrożnościowe i wymogi w zakresie prowadzenia działalności o skutku równoważnym wymogom określonym w niniejszym rozporządzeniu, w dyrektywie 2013/36/WE i w dyrektywie 2014/65/UE oraz w środkach wykonawczych przyjętych na mocy niniejszego rozporządzenia i na mocy tych dyrektyw oraz że ramy prawne danego państwa trzeciego zapewniają skuteczny równoważny system wzajemnego uznawania firm inwestycyjnych posiadających zezwolenie zgodnie z systemem prawnym tego państwa trzeciego.
Ramy ostrożnościowe i ramy prowadzenia działalności państwa trzeciego można uznać za mające równoważny skutek w przypadku, gdy spełniają one wszystkie spośród następujących warunków:
a)
firmy świadczące usługi inwestycyjne i prowadzące działalność inwestycyjną w tym państwie trzecim podlegają obowiązkowi uzyskania zezwolenia oraz bieżącemu skutecznemu nadzorowi i egzekwowaniu prawa;
b)
firmy świadczące usługi inwestycyjne i prowadzące działalność inwestycyjną w danym państwie trzecim podlegają wystarczającym wymogom kapitałowym oraz odpowiednim wymogom mającym zastosowanie do akcjonariuszy bądź udziałowców oraz członków organu zarządzającego;
c)
firmy świadczące usługi inwestycyjne i prowadzące działalność inwestycyjną podlegają właściwym wymogom organizacyjnym w obszarze funkcji kontroli wewnętrznej;
d)
firmy świadczące usługi inwestycyjne i prowadzące działalność inwestycyjną podlegają odpowiednim zasadom prowadzenia działalności gospodarczej;
e)
zapewniają przejrzystość i integralność rynku, przeciwdziałając nadużyciom na rynku w postaci wykorzystywania poufnych informacji i manipulacji na rynku.
2. EUNGiPW dokonuje ustaleń dotyczących współpracy z odnośnymi właściwymi organami państw trzecich, których ramy prawne i nadzorcze zostały uznane za faktycznie równoważne zgodnie z ust. 1. W ramach takich ustaleń określa się przynajmniej:
a)
mechanizm wymiany informacji między EUNGiPW a właściwymi organami zainteresowanych państw trzecich, w tym dostęp do wszystkich informacji dotyczących firm spoza Unii posiadających zezwolenie w państwach trzecich, których żąda EUNGiPW;
b)
mechanizm natychmiastowego powiadamiania EUNGiPW w przypadku, gdy właściwy organ państwa trzeciego uznaje, że firma z państwa trzeciego podlegająca jego nadzorowi i zarejestrowana przez EUNGiPW w rejestrze, o którym mowa w art. 48, narusza warunki posiadanego zezwolenia lub inne przepisy, których ma obowiązek przestrzegać;
c)
procedury dotyczące koordynacji działalności nadzorczej, w tym, gdzie jest to stosowne, kontroli na miejscu.
3. Firma z państwa trzeciego mająca siedzibę w państwie, którego ramy prawne i nadzorcze zostały uznane za faktycznie równoważne zgodnie z ust. 1 i która posiada zezwolenie zgodnie z art. 39 dyrektywy 2014/65/UE, może świadczyć usługi i prowadzić działalność objęte zezwoleniem na rzecz uprawnionych kontrahentów i klientów profesjonalnych w rozumieniu sekcji I załącznika II do dyrektywy 2014/65/UE w innych państwach członkowskich Unii bez tworzenia nowych oddziałów. W tym celu taka firma musi spełniać wymogi dotyczące informacji odnoszące się do transgranicznego świadczenia usług i prowadzenia działalności przewidziane w art. 34 dyrektywy 2014/65/UE.
Oddział pozostaje pod nadzorem państwa członkowskiego, w którym oddział posiada siedzibę, zgodnie z art. 39 dyrektywy 2014/65/UE. Nie naruszając jednak obowiązku współpracy ustanowionego w dyrektywie 2014/65/UE, właściwy organ państwa członkowskiego, w którym mieści się oddział, i właściwy organ przyjmującego państwa członkowskiego mogą wprowadzić proporcjonalne ustalenia dotyczące współpracy w celu zapewnienia, aby oddział firmy z państwa trzeciego świadczący usługi inwestycyjne w obrębie Unii zapewniał odpowiedni poziom ochrony inwestorów.
4. W przypadku gdy Komisja zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 51 ust. 2, przyjmie decyzję odwołującą decyzję podjętą na mocy ust. 1 niniejszego artykułu w odniesieniu do państwa trzeciego, firma z tego państwa trzeciego nie korzysta w dalszym ciągu z praw przewidzianych w art. 46 ust. 1.
Artykuł 48
Rejestr
EUNGiPW prowadzi rejestr firm z państw trzecich posiadających zezwolenie na świadczenie usług inwestycyjnych lub prowadzenie działalności inwestycyjnej w Unii zgodnie z art. 46. Rejestr jest dostępny publicznie na stronach internetowych EUNGiPW i zawiera informacje dotyczące usług lub rodzajów działalności, na świadczenie lub prowadzenie których firmy z państw trzecich posiadają zezwolenie, a także wskazanie właściwego organu odpowiedzialnego za nadzór nad nimi w państwie trzecim.
Artykuł 49
Wycofanie rejestracji
1. EUNGiPW wycofuje rejestrację firmy z państwa trzeciego w rejestrze utworzonym zgodnie z art. 48, jeżeli:
a)
EUNGiPW ma uzasadnione, oparte na udokumentowanych dowodach podstawy, aby sądzić, że w ramach świadczenia usług inwestycyjnych i prowadzenia działalności inwestycyjnej w Unii firma z państwa trzeciego działa w sposób, który jawnie szkodzi interesom inwestorów lub prawidłowemu funkcjonowaniu rynków; lub
b)
EUNGiPW ma uzasadnione, oparte na udokumentowanych dowodach podstawy, aby sądzić, że w ramach świadczenia usług inwestycyjnych i prowadzenia działalności inwestycyjnej w Unii firma z państwa trzeciego poważnie naruszyła przepisy mające do niej zastosowanie w państwie trzecim, na podstawie których Komisja przyjęła decyzję zgodnie z art. 47 ust. 1;
c)
EUNGiPW przekazał sprawę do właściwego organu państwa trzeciego, a właściwy organ państwa trzeciego nie podjął stosownych środków niezbędnych dla ochrony inwestorów oraz prawidłowego funkcjonowania rynków Unii lub nie wykazał, że dana firma z państwa trzeciego spełnia wymogi mające do niej zastosowanie w tym państwie trzecim; oraz
d)
EUNGiPW poinformował właściwy organ państwa trzeciego o swoim zamiarze wycofania rejestracji firmy z państwa trzeciego przynajmniej 30 dni przed jej wycofaniem.
2. EUNGiPW niezwłocznie informuje Komisję o wszystkich środkach przyjętych zgodnie z ust. 1 i ogłasza swoją decyzję na swoich stronach internetowych.
3. Komisja ocenia, czy w odniesieniu do danego państwa trzeciego nadal spełnione są warunki, na podstawie których przyjęta została decyzja zgodnie z art. 47 ust. 1.
TYTUŁ IX
AKTY DELEGOWANE I WYKONAWCZE
ROZDZIAŁ 1
Akty delegowane
Artykuł 50
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych powierzone Komisji podlegają warunkom określonym w niniejszym artykule.
2. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 1 ust. 9, art. 2 ust. 2, art. 13 ust. 2, art. 15 ust. 5, art. 17 ust. 3, art. 19 ust. 2 i 3, art. 31 ust. 4, art. 40 ust. 8, art. 41 ust. 8, art. 42 ust. 7, art. 45 ust. 10 oraz art. 52 ust. 10 i 12, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia 2 lipca 2014 r.
3. Przekazanie uprawnień, o których mowa w art. 1 ust. 9, art. 2 ust. 2, art. 13 ust. 2, art. 15 ust. 5, art. 17 ust. 3, art. 19 ust. 2 i 3, art. 31 ust. 4, art. 40 ust. 8, art. 41 ust. 8, art. 42 ust. 7, art. 45 ust. 10 oraz art. 52 ust. 10 i 12, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Staje się ona skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub od późniejszej daty, która jest w niej określona. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
5. Akt delegowany przyjęty zgodnie z art. 1 ust. 9, art. 2 ust. 2, art. 13 ust. 2, art. 15 ust. 5, art. 17 ust. 3, art. 19 ust. 2 i 3, art. 31 ust. 4, art. 40 ust. 8, art. 41 ust. 8, art. 42 ust. 7, art. 45 ust. 10 oraz art. 52 ust. 10 lub 12 wchodzi w życie jedynie wówczas, gdy Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub jeśli przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o trzy miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
ROZDZIAŁ 2
Akty wykonawcze
Artykuł 51
Procedura komitetowa
1. Komisję wspiera Europejski Komitet Papierów Wartościowych ustanowiony na mocy decyzji Komisji 2001/528/WE (30). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
TYTUŁ X
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 52
Sprawozdania i przegląd
1. Do dnia 3 marca 2019 r. Komisja, po konsultacji z EUNGiPW, przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat praktycznych skutków obowiązywania wymogów przejrzystości ustanowionych na mocy art. 3-13, w szczególności na temat wpływu i skuteczności mechanizmu pułapu wolumenu opisanego w art. 5, w tym na koszty obrotu ponoszone przez uprawnionych kontrahentów i klientów profesjonalnych oraz na obrót akcjami spółek o małej i średniej kapitalizacji, a także jego skuteczności w zapewnianiu, by stosowanie odnośnych zwolnień nie wywierało niekorzystnego wpływu na kształtowanie się cen i sposobów działania odpowiedniego mechanizmu nakładania kar za naruszanie pułapu wolumenu, a także zastosowania i dalszej stosowności zwolnień z wymogów przejrzystości przedtransakcyjnej ustanowionych na mocy art. 4 ust. 2 i 3 oraz art. 9 ust. 2-5.
2. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje wpływ stosowania zwolnienia na mocy art. 4 ust. 1 lit. a) i lit. b) ppkt (i) oraz mechanizmu pułapu wolumenu na mocy art. 5 na europejskie rynki akcji, szczególnie w odniesieniu do:
a)
poziomu i tendencji w zakresie obrotu w oparciu o arkusze zleceń OTC w Unii od wprowadzenia niniejszego rozporządzenia;
b)
wpływu na kwotowane spready objęte przejrzystością przedtransakcyjną;
c)
wpływu na głębokość płynności na arkusze zleceń ujawnionych;
d)
wpływu na konkurencję i na inwestorów w Unii;
e)
wpływu na obrót akcjami spółek o małej i średniej kapitalizacji;
f)
rozwoju sytuacji na szczeblu międzynarodowym oraz dyskusji z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi.
3. Jeżeli w sprawozdaniu zostanie zawarte ustalenie, że zwolnienie na mocy art. 4 ust. 1 lit. a) i lit. b) ppkt (i) ma szkodliwy wpływ na kształtowanie się cen lub na obrót akcjami spółek o małej i średniej kapitalizacji, Komisja przygotowuje w stosownym przypadku wnioski, w tym dotyczące zmiany niniejszego rozporządzenia, odnoszące się do stosowania tych zwolnień. Takie wnioski zawierają ocenę skutków proponowanych zmian, a także bierze się w nich pod uwagę cele niniejszego rozporządzenia, wpływ na zakłócenia rynku i konkurencję, jak również potencjalny wpływ na inwestorów w Unii.
4. Do dnia 3 marca 2019 r. Komisja, po konsultacji z EUNGiPW, przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat funkcjonowania art. 26, wskazując między innymi, czy treść i forma zgłoszeń transakcji otrzymywanych i wymienianych między właściwymi organami pozwalają na kompleksowe monitorowanie działalności firm inwestycyjnych zgodnie z art. 26 ust. 1. Komisja może przedstawić odpowiednie wnioski, w tym przewidujące, aby transakcje były zgłaszane do systemu wskazanego przez EUNGiPW zamiast do właściwych organów, co pozwoli odnośnym właściwym organom uzyskać dostęp do wszystkich informacji zgłaszanych zgodnie z niniejszym artykułem do celów niniejszego rozporządzenia oraz dyrektywy 2014/65/UE i wykrywania wykorzystywania poufnych informacji oraz nadużyć na rynku zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 596/2014.
5. Do dnia 3 marca 2019 r. Komisja, po konsultacji z EUNGiPW, przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat odpowiednich rozwiązań w celu zmniejszenia asymetrii informacyjnej między uczestnikami rynku, a także narzędzi dla organów regulacyjnych w celu lepszego monitorowania działalności w zakresie notowań w systemach obrotu. Sprawozdanie to będzie zawierać co najmniej ocenę możliwości stworzenia europejskiego systemu najlepszych stawek i ofert dla kwot skonsolidowanych, aby zrealizować te cele.
6. Do dnia 3 marca 2019 r. Komisja, po konsultacji z EUNGiPW, przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat postępów w zakresie przenoszenia obrotu standaryzowanymi instrumentami pochodnymi z rynku pozagiełdowego na giełdy lub elektroniczne platformy obrotu zgodnie z art. 25 i 28.
7. Do dnia 3 lipca 2019 r. Komisja, po konsultacji z EUNGiPW, przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat kształtowania się cen w odniesieniu do danych dotyczących przejrzystości przed- i posttransakcyjnej z rynków regulowanych, od MTF, OTF, zatwierdzonych podmiotów publikujących i dostawców informacji skonsolidowanych.
8. Do dnia 3 lipca 2019 r. Komisja, po konsultacji z EUNGiPW, przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie zawierające przegląd przepisów dotyczących interoperacyjności w art. 36 niniejszego rozporządzenia i art. 8 rozporządzenia (UE) nr 648/2012.
9. Do dnia 3 lipca 2019 r. Komisja, po konsultacji z EUNGiPW, przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat stosowania art. 35 i 36 niniejszego rozporządzenia oraz art. 7 i 8 rozporządzenia (UE) nr 648/2012.
Do dnia 3 lipca 2021 r. Komisja, po konsultacji z EUNGiPW przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie zawierające przegląd przepisów dotyczących interoperacyjności w art. 37 niniejszego rozporządzenia i art. 8 rozporządzenia (UE) nr 648/2012.
10. Do dnia 3 lipca 2019 r. Komisja, po konsultacji z EUNGiPW, przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat wpływu art. 35 i 36 niniejszego rozporządzenia na nowo ustanowionych i którym udzielono zezwolenia jako CCP, o których mowa w art. 35 ust. 5, oraz systemy obrotu mające bliskie powiązania z tymi CCP oraz tego, czy rozwiązanie przejściowe określone w art. 35 ust. 5 zostanie przedłużone, zestawiając z jednej strony ewentualne korzyści dla konsumentów wynikające z poprawy konkurencji i zakres wyboru, jakim dysponują uczestnicy rynku, a z drugiej - ewentualny nieproporcjonalny wpływ tych przepisów na nowo ustanowionych i którym udzielono zezwolenia jako CCP, ograniczenia dla lokalnych uczestników rynku w dostępie do globalnych CCP oraz sprawne funkcjonowanie rynku.
W zależności od ustaleń zawartych w tym sprawozdaniu Komisja może przyjąć akt delegowany zgodnie z art. 50 w celu przedłużenia okresu przejściowego zgodnie z art. 35 ust. 5 maksymalnie o 30 miesięcy.
11. Do dnia 3 lipca 2019 r. Komisja, po konsultacji z EUNGiPW, przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat tego, czy próg określony w art. 36 ust. 5 jest nadal odpowiedni i czy mechanizm opt-out dotyczący giełdowych instrumentów pochodnych ma być nadal dostępny.
12. Do dnia 3 lipca 2016 r. Komisja, w oparciu o ocenę ryzyka przeprowadzoną przez EUNGiPW w porozumieniu z ERRS, przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie oceniające konieczność czasowego wyłączenia giełdowych instrumentów pochodnych z zakresu zastosowania art. 35 i 36. W sprawozdaniu tym zostanie uwzględnione ryzyko dla ogólnej stabilności i prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych w całej Unii - jeśli takowe istnieje - wynikające z przepisów o otwartym dostępie odnośnie do giełdowych instrumentów pochodnych.
W zależności od ustaleń zawartych w tym sprawozdaniu Komisja może przyjąć akt delegowany zgodnie z art. 50 w celu wyłączenia giełdowych instrumentów pochodnych z zakresu zastosowania art. 35 i 36 przez okres do trzydziestu miesięcy od dnia 3 stycznia 2017 r.
Artykuł 53
Zmiana rozporządzenia (UE) nr 648/2012
W rozporządzeniu (UE) nr 648/2012 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 5 ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:
„Opracowując projekty regulacyjnych standardów technicznych na mocy niniejszego ustępu, EUNGiPW nie narusza przepisów przejściowych w odniesieniu do instrumentów pochodnych dotyczących energii C6 zgodnie z art. 95 dyrektywy 2014/65/UE (31).
(31) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349).”;" 						
2)
art. 7 otrzymuje brzmienie:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. CCP, któremu udzielono zezwolenia na rozliczanie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, przyjmuje takie instrumenty pochodne do rozliczenia w sposób niedyskryminujący i przejrzysty, w tym pod względem wymogów dotyczących zabezpieczenia i opłat związanych z dostępem, niezależnie od systemu obrotu. Zapewnia to systemowi obrotu w szczególności prawa do niedyskryminacyjnego traktowania, jeśli chodzi o sposób, w jaki kontrakty będące przedmiotem obrotu w tym systemie obrotu są traktowane pod względem:
a)
wymogów dotyczących zabezpieczenia i nettingu ekonomicznie równoważnych kontraktów, w przypadku gdy objęcie takich kontraktów nettingiem likwidacyjnym i innymi procedurami nettingu stosowanymi przez CCP w oparciu o obowiązujące prawo dotyczące niewypłacalności nie zagrażałoby sprawnemu i prawidłowemu funkcjonowaniu, ważności lub wykonalności takich procedur; oraz
b)
krzyżowego naliczania zabezpieczeń ze skorelowanymi kontraktami rozliczanymi przez tego samego CCP w ramach modelu ryzyka zgodnego z art. 41.
CCP może wymagać, aby dany system obrotu spełniał wymogi operacyjno-techniczne określone przez CCP, w tym wymogi dotyczące zarządzania ryzykiem.”;
b)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„6. Warunki określone w ust. 1 dotyczące niedyskryminacyjnego traktowania, jeśli chodzi o sposób, w jaki kontrakty będące przedmiotem obrotu w tym systemie obrotu są traktowane pod względem wymogów dotyczących zabezpieczenia i nettingu ekonomicznie równoważnych kontraktów oraz krzyżowego naliczania zabezpieczeń ze skorelowanymi kontraktami rozliczanymi przez tego samego CCP, zostaną dokładniej określone w standardach technicznych przyjętych zgodnie z art. 28 ust. 7 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 600/2014 (32).”;
3)
w art. 81 ust. 3 dodaje się akapit w brzmieniu:
„Repozytorium transakcji przekazuje dane właściwym organom zgodnie z wymogami art. 26 rozporządzenia (UE) nr 600/2014 (32)”.
Artykuł 54
Przepisy przejściowe
1. Firmy z państw trzecich mogą kontynuować świadczenie usługi i prowadzenie działalności w państwach członkowskich zgodnie z krajowymi systemami do trzech lat po przyjęciu przez Komisję decyzji odnoszącej się do danego państwa trzeciego zgodnie z art. 47.
2. Jeżeli Komisja oceni, że nie ma potrzeby wyłączenia giełdowych instrumentów pochodnych z zakresu zastosowania art. 35 i 36 zgodnie z art. 52 ust. 12, CCP lub system obrotu mogą przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia zwrócić się do swojego właściwego organu o zgodę na skorzystanie z rozwiązań przejściowych. Właściwy organ, biorąc pod uwagę zagrożenie wynikające ze stosowania praw dostępu na mocy art. 35 lub 36, jeśli chodzi o giełdowe instrumenty pochodne, dla prawidłowego funkcjonowania tego CCP lub systemu obrotu, może podjąć decyzję, że art. 35 lub 36 nie będą miały zastosowania, odpowiednio, do tego CCP i systemu obrotu w odniesieniu do giełdowych instrumentów pochodnych przez okres przejściowy do dnia 3 lipca 2019 r. W przypadku zatwierdzenia takiego okresu przejściowego CCP lub system obrotu nie mogą w czasie tego okresu przejściowego korzystać z praw dostępu na mocy art. 35 lub 36 w odniesieniu do giełdowych instrumentów pochodnych. Właściwy organ powiadamia członków EUNGiPW, a w przypadku CCP - kolegium organów właściwych dla tego CCP o zatwierdzeniu takiego okresu przejściowego.
Jeżeli CCP, w stosunku do którego zatwierdzono rozwiązanie przejściowe, ma bliskie powiązania z jednym lub kilkoma systemami obrotu, te systemy obrotu w czasie obowiązywania tego okresu przejściowego nie mogą korzystać z praw dostępu na mocy art. 35 lub 36 w odniesieniu do giełdowych instrumentów pochodnych.
Jeżeli system obrotu, w stosunku do którego zatwierdzono rozwiązanie przejściowe, ma bliskie powiązania z jednym lub kilkoma CCP, te CCP w czasie obowiązywania tego okresu przejściowego nie mogą korzystać z praw dostępu na mocy art. 35 lub 36 w odniesieniu do giełdowych instrumentów pochodnych.
Artykuł 55
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 3 stycznia 2017 r.
Niezależnie od akapitu drugiego art. 1 ust. 8 i 9, art. 2 ust. 2, art. 5 ust. 6 i 9, art. 7 ust. 2, art. 9 ust. 5, art. 11 ust. 4, art. 12 ust. 2, art. 13 ust. 2, art. 14 ust. 7, art. 15 ust. 5, art. 17 ust. 3, art. 19 ust. 2 i 3, art. 20 ust. 3, art. 21 ust. 5, art. 22 ust. 4, art. 23 ust. 3, art. 25 ust. 3, art. 26 ust. 9, art. 27 ust. 3, art. 28 ust. 4, art. 28 ust. 5, art. 29 ust. 3, art. 30 ust. 2, art., 31 ust. 4, art. 32 ust. 1, 5 i 6, art. 33 ust. 2, art. 35 ust. 6, art. 36 ust. 6, art. 37 ust. 4, art. 38 ust. 3, art. 40 ust. 8, art. 41 ust. 8, art. 42 ust.7, art. 45 ust. 10, art. 46 ust. 7, art. 47 ust. 1 i 4, art. 52 ust. 10 i 12 oraz art. 54 ust. 1 stosuje się natychmiast po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.
Niezależnie od akapitu drugiego art. 37 ust. 1, 2 i 3 stosuje się od dnia 3 stycznia 2019 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 15 maja 2014 r.