PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1283/2014
ze dne 2. prosince 2014
o uložení konečného antidumpingového cla z dovozu některých potrubních tvarovek ze železa nebo oceli pocházejících z Korejské republiky a Malajsie po přezkumu před pozbytím platnosti podle čl. 11 odst. 2 nařízení Rady (ES) č. 1225/2009
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1), a zejména na čl. 11 odst. 2 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
1. POSTUP
1.1 Platná opatření
(1)
Platná antidumpingová opatření na dovoz některých potrubních tvarovek (dále jen „PT“ nebo „dotčený výrobek“) pocházejících z Korejské republiky a Malajsie (dále jen „dotčené země“) byla původně uložena nařízením Rady (ES) č. 1514/2002 (2) (dále jen „původní opatření“).
(2)
Platná antidumpingová cla pro Malajsii činí 75 %, s výjimkou společností Anggerik Laksana Sdn Bhd a Pantech Steel Industries Sdn Bhd, na které se vztahuje antidumpingové clo ve výši 59,2 % resp. 49,9 %. Pro všechny společnosti z Korejské republiky platí clo 44 %.
(3)
Původní opatření byla zachována nařízením Rady (ES) č. 1001/2008 (3) naposledy pozměněným nařízením Rady (EU) č. 363/2010 (4) (dále jen „platná opatření“).
1.2 Platná opatření vztahující se na další třetí země
(4)
Mimo oblast působnosti tohoto řízení jsou v současné době v platnosti antidumpingová opatření na vývoz dotčeného výrobku z Čínské lidové republiky a Thajska (5). Opatření na dotčený výrobek pocházející z Číny byla rozšířena na dovoz stejného výrobku odesílaného z Tchaj-wanu (6), Indonésie (7), Srí Lanky (8) a Filipín (9). Dne 3. září 2014 zahájila Komise přezkum před pozbytím platnosti podle čl. 11 odst. 2 základního nařízení týkající se dovozu PT z Čínské lidové republiky a rozšířený na Tchaj-wan, Indonésii, Srí Lanku a Filipíny. Komise zveřejnila oznámení o zahájení přezkumu v Úředním věstníku Evropské unie (10). Antidumpingová opatření týkající se vývozu z Thajska pozbyla platnost.
(5)
V lednu 2013 byla uložena opatření na dovoz dotčeného výrobku pocházejícího z Ruska a Turecka (11).
1.3 Zahájení přezkumu před pozbytím platnosti
(6)
Dne 8. února 2013 Evropská komise (dále jen „Komise“) zveřejnila oznámení o nadcházejícím pozbytí platnosti (12) platných antidumpingových opatření týkajících se PT z Korejské republiky a Malajsie.
(7)
Dne 26. června 2013 Komise obdržela žádost o zahájení přezkumu před pozbytím platnosti těchto opatření podle čl. 11 odst. 2 nařízení (ES) č. 1225/2009 (dále jen „základní nařízení“).
(8)
Žádost podal Výbor na obranu výrobního odvětví Evropské unie vyrábějícího ocelové tvarovky pro svařování natupo (dále jen „žadatel“) jménem výrobců představujících více než 40 % celkové výroby dotčeného výrobku v Unii.
(9)
Žádost byla zdůvodněna tím, že pozbytí platnosti opatření by mělo pravděpodobně za následek obnovení dumpingu a obnovení újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie.
(10)
Dne 15. října 2013 zahájila Komise přezkum před pozbytím platnosti podle čl. 11 odst. 2 základního nařízení. Komise zveřejnila oznámení o zahájení přezkumu v Úředním věstníku Evropské unie (13).
1.4 Zúčastněné strany
(11)
Komise ve svém oznámení o zahájení přezkumu vyzvala zúčastněné strany, aby ji za účelem účasti v přezkumném šetření kontaktovaly. Komise výslovně informovala žadatele, další známé výrobce v Unii, uživatele a dovozce, vyvážející výrobce v Korejské republice a Malajsii a korejské a malajsijské orgány o zahájení přezkumu před pozbytím platnosti a vyzvala je, aby spolupracovali.
(12)
Všechny zúčastněné strany měly možnost se k zahájení přezkumu vyjádřit a požádat o slyšení u Komise nebo úředníka pro slyšení v obchodních řízeních.
1.4.1. Výběr vzorku
(13)
V oznámení o zahájení přezkumu Komise uvedla, že v souladu s článkem 17 základního nařízení bude možná muset vybrat vzorek výrobců v Unii, dovozců a korejských vyvážejících výrobců.
a) Výběr vzorku výrobců v Unii
(14)
V oznámení o zahájení přezkumu Komise uvedla, že prozatímně vybrala vzorek výrobců v Unii, a vyzvala zúčastněné strany, aby se k tomu vyjádřily. Vzorek byl vybrán na základě objemu výroby a prodeje obdobného výrobku během období přezkumného šetření v Unii se současným zajištěním zeměpisného rozložení; skládá se ze čtyř výrobců v Unii nebo skupin výrobců v Unii (pět jednotlivých společností) se sídlem v Německu, Francii, Itálii, Rumunsku a Rakousku. Nedošly žádné připomínky a prozatímně vybrané společnosti v konečném vzorku zůstaly.
(15)
Po zahájení řízení však Komise musela vyloučit ze vzorku dva výrobce v Unii kvůli nedostatečné spolupráci. Zbývající dvě společnosti/skupiny společností (celkem tři jednotlivé společnosti) představují 49 % výroby v Unii a 45 % prodeje v Unii a výrobní zařízení mají ve třech různých zemích. Pozměněný vzorek byl proto stále považován za reprezentativní vzorek výrobního odvětví Unie.
b) Výběr vzorku dovozců
(16)
Aby mohla Komise rozhodnout, zda je výběr vzorku nutný, a pokud ano, vzorek vybrat, požádala dovozce, kteří nejsou ve spojení, aby poskytli informace uvedené v oznámení o zahájení přezkumu. Žádný dovozce však při šetření nespolupracoval.
c) Výběr vzorku vyvážejících výrobců v Korejské republice
(17)
Aby mohla Komise rozhodnout, zda je výběr vzorku nutný, a pokud ano, vzorek vybrat, požádala všechny vyvážející výrobce v Koreji, aby poskytli informace uvedené v oznámení o zahájení přezkumu. Kromě toho Komise požádala zastoupení Korejské republiky při Evropské unii, aby našlo nebo kontaktovalo další vyvážející výrobce, kteří by mohli mít zájem o účast na šetření.
(18)
Dva korejští vyvážející výrobci poskytli požadované informace, ale pouze jeden souhlasil se spoluprací a se zařazením do vzorku. Proto bylo rozhodnuto, že výběr vzorku korejských vyvážejících výrobců není nutný.
d) Vyvážející výrobci v Malajsii
(19)
Vzhledem k nízkému počtu známých malajsijských vyvážejících výrobců Komise v oznámení o zahájení přezkumu nepředpokládala výběr jejich vzorku.
(20)
Komise vyzvala všechny vyvážející výrobce, aby se přihlásili do 15 dnů ode dne zveřejnění oznámení o zahájení přezkumu. Kromě toho Komise požádala zastoupení Malajsie při Evropské unii, aby našlo nebo kontaktovalo případné další vyvážející výrobce, kteří by mohli mít zájem o účast na šetření.
1.4.2. Odpovědi na dotazník
(21)
Komise zaslala dotazníky všem společnostem v Unii zařazeným do vzorku, spolupracující korejské společnosti a všem známým malajsijským vyvážejícím výrobcům.
(22)
Jeden výrobce v Unii neodpověděl na dotazník, zatímco jiný výrobce v Unii předložil pouze částečnou odpověď a nereagoval ani na dopis s upozorněním na nedostatky. Následně byli tito dva výrobci v Unii ze vzorku vyloučeni (viz výše 15. bod odůvodnění). Na dotazník odpověděl jeden korejský vyvážející výrobce. Odpověď na dotazník nezaslal žádný vyvážející výrobce z Malajsie.
1.4.3. Inspekce na místě
(23)
Komise si opatřila a ověřila veškeré informace, které považovala za nezbytné pro stanovení pravděpodobnosti obnovení dumpingu a výsledné újmy a pro posouzení toho, zda by uložení opatření bylo v rozporu se zájmem Unie. Inspekce na místě podle článku 16 základního nařízení se uskutečnily v prostorách těchto společností:
Výrobci v Unii:
-
Erne Fittings GmbH, Schlins, Rakousko a společnost ve spojení Siekman Fittings, Lohne, Německo;
-
Vallourec Fittings S.A., Francie.
Vyvážející výrobci v Korejské republice:
-
TK Corporation, Pusan.
1.5 Období přezkumného šetření a posuzované období
(24)
Šetření pravděpodobnosti obnovení dumpingu se týkalo období od 1. října 2012 do 30. září 2013 (dále jen „období přezkumného šetření“ nebo „OPŠ“).
(25)
Zkoumání trendů, které mají význam pro posouzení pravděpodobnosti pokračování nebo obnovení újmy, se týkalo období od 1. ledna 2010 do konce období přezkumného šetření (dále jen „posuzované období“).
1.6 Zveřejnění informací
(26)
Dne 12. září 2014 poskytla Komise všem zúčastněným stranám základní fakta a úvahy, na jejichž základě hodlala zachovat platná antidumpingová opatření, a vyzvala je, aby se k nim vyjádřily. Připomínky předložené zúčastněnými stranami Komise zvážila a případně zohlednila.
2. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
2.1 Dotčený výrobek
(27)
Přezkoumávaným výrobkem jsou potrubní tvarovky (jiné nežli lité tvarovky, příruby a tvarovky se závitem) ze železa nebo oceli (nikoliv však nerezavějící oceli) o maximálním vnějším průměru nepřesahujícím 609,6 mm, používané ke svařování natupo a jiným účelům, pocházející z Korejské republiky a Malajsie, které v současnosti spadají do kódů KN ex 7307 93 11, ex 7307 93 19 a ex 7307 99 80 (dále jen „dotčený výrobek“ nebo „PT“)
2.2 Obdobný výrobek
(28)
Přezkumné šetření potvrdilo, stejně jako v původním šetření, že PT vyrobené v dotčených zemích a prodávané na domácím trhu nebo vyvážené do Unie nebo na jiné vývozní trhy mají stejné základní fyzikální, technické a chemické vlastnosti a konečné použití jako výrobky prodávané v Unii výrobním odvětvím Unie.
(29)
Komise proto rozhodla, že tento výrobek je obdobným výrobkem ve smyslu čl. 1 odst. 4 základního nařízení.
3. PRAVDĚPODOBNOST OBNOVENÍ DUMPINGU
(30)
V souladu s čl. 11 odst. 2 základního nařízení Komise zkoumala, zda by pravděpodobně došlo k obnovení dumpingového dovozu z dotčených zemí, pokud by stávající opatření pozbyla platnosti.
3.1 Korejská republika
3.1.1. Předběžné poznámky
(31)
Jeden z největších korejských výrobců PT, společnost TK Corporation, při šetření spolupracovala. Na tuto spolupracující společnost připadalo 25 % - 40 % korejského vývozu PT (přesný údaj není uveden z důvodu utajení). TK Corporation zaslala Komisi vyplněný dotazník, včetně údajů o prodeji na domácím trhu, prodeji na vývoz a výrobních nákladech. Komise měla za to, že analýza korejského dumpingu během období přezkumného šetření a zčásti i analýza obnovení dumpingu by mohla vycházet z údajů této společnosti vzhledem k jejímu podílu na korejském vývozu PT. Odpověď TK Corporation byla ověřena.
3.1.2. Dumping dovozu během období přezkumného šetření
(32)
Během období přezkumného šetření bylo z Koreje do Unie dovezeno pouze zanedbatelné množství PT (méně než 50 tun). Část z toho prodal jediný spolupracující vyvážející výrobce TK Corporation. Bylo jasné, že toto množství není reprezentativní, protože představovalo méně než 0,1 % výroby TK Corporation. Kromě toho nebylo jasné, zda bylo na dovozené zboží od TK Corporation zaplaceno antidumpingové clo, což vyvolávalo pochybnosti o tom, zda toto zboží skutečně vstoupilo na celní území Unie. Navíc se jednalo o prodej pro tři konkrétní projekty s vlastní specifikací tvarovek (jedná se tedy o nereprezentativní prodej) a prodej proběhl v „balíku“ s dalšími tvarovkami (hlavně z nerezavějící oceli). Z výše uvedených důvodů nebylo možné provést smysluplnou analýzu dumpingu na základě dovozu PT od TK Corporation do Unie během období přezkumného šetření.
(33)
Po zveřejnění informací TK Corporation prohlásila, že Komise měla ve své analýze dumpingu vycházet z prodeje společnosti na vývoz do Unie, a to z těchto důvodů: i) její prodej na vývoz do Unie během období přezkumného šetření byl významný a tedy reprezentativní, protože sestával z „nejméně 26 faktur s 282 individuálními transakcemi, navzdory zavedeným clům“ ii) jelikož nebylo jasné, jak to bylo s platbou antidumpingového cla, některé prodejní operace (určené pro projekt v zahraničí) zřejmě nepodléhaly antidumpingovému clu, zatímco z jiných prodejních operací, k nimž došlo během období přezkumného šetření, dovozci ne vždy platili antidumpingová cla kvůli špatné klasifikaci těchto výrobků, v důsledku čehož si dovozci neuvědomili, že byl antidumpingová cla platit měli. Mezitím byli dovozci na tuto chybu upozorněni a od té doby antidumpingová cla hradili se zpětnou platností; a iii) podmínky pro prodej na vývoz do Unie byly obvyklé, neboť se nepoužily kratší dodací lhůty a účtované ceny nebyly předmětem vzájemné kompenzace.
(34)
Tyto připomínky byly náležitě analyzovány. TK Corporation nic nenamítala proti nízkému objemu svého prodeje na vývoz do Unie jak v absolutním vyjádření, tak ve srovnání s celkovou výrobou obdobného výrobku (méně než 0,1 %). Komise tvrdí, že tak malý objem v relativním i absolutním vyjádření nelze považovat za reprezentativní.
(35)
Komise navíc nemohla na základě poskytnutých dokumentů zjistit, jaká část údajného prodeje společnosti TK Corporation v Unii byla nakonec řádně klasifikována a dovezena, a také tvrzení, že ceny nebyly předmětem vzájemné kompenzace, nemohlo být ověřeno, a proto ho nebylo možné akceptovat, jelikož podpůrné podklady byly poskytnuty až po inspekci na místě. V každém případě, pokud jde o tyto dvě otázky, s ohledem na závěr analýzy obsažený v 34. bodě odůvodnění není zapotřebí, aby Komise dospěla k definitivnímu rozhodnutí, jelikož ani celkový vykazovaný objem prodeje TK Corporation do Unie nelze považovat za dostatečně reprezentativní.
(36)
Komise proto potvrzuje, že prodej TK Corporation do Unie během období přezkumného šetření nelze použít pro smysluplnou analýzu dumpingu jako součást tohoto šetření v rámci přezkumu před pozbytím platnosti.
3.1.3. Důkazy o pravděpodobnosti obnovení dumpingu
(37)
Komise analyzovala, zda je pravděpodobné obnovení dumpingu, pokud by opatření pozbyla platnosti. Přitom byly analyzovány tyto prvky: vývozní cena do jiných destinací, výrobní kapacita a nevyužitá kapacita v Koreji a přitažlivost trhu Unie.
3.1.3.1. Vývoz z Koreje do jiných destinací
(38)
Vzhledem k nízkému objemu dovozu PT z Koreje do Unie a nedostatečné spolehlivosti cen sjednaných u těchto obchodů (viz 32. až 36. bod odůvodnění) dospěla Komise k závěru, že pro posouzení pravděpodobné budoucí cenové úrovně vývozu do Unie, pokud by opatření pozbyla platnosti, by se měly použít údaje týkající se prodeje PT z Koreje do jiných zemí.
(39)
Bylo usouzeno, že je vhodné nejprve analyzovat korejský prodej do Spojených států amerických (dále jen „USA“), neboť na rozdíl od korejského vývozu do jiných destinací má uvedený trh podobnou velikost jako trh Unie, s mnoha domácími výrobci, ale také s velkým podílem dovozu a nízkými dovozními celními sazbami, což z něho činí velmi konkurenční trh. Navíc jsou USA hlavní destinací vývozu obecně pro Koreu i konkrétně pro TK Corporation.
(40)
Kromě toho byl v průběhu šetření zkoumán veškerý další prodej PT z Koreje na vývoz.
(41)
Výpočet dumpingu byl proveden jak pro prodej do USA, tak pro prodej do jiných vývozních destinací (kromě Unie z důvodů uvedených v 32. až 36. bodě odůvodnění výše).
a) Běžná hodnota
(42)
V souladu s čl. 2 odst. 1 základního nařízení vycházela běžná hodnota pro TK Corporation z ceny zaplacené nebo splatné v běžném obchodním styku nezávislými odběrateli na domácím trhu, pokud to bylo možné.
(43)
U typů výrobku, které tuto metodiku neumožňovaly, byla běžná hodnota početně zjištěna v souladu s čl. 2 odst. 3 základního nařízení.
(44)
Stalo se tak na základě skutečných výrobních nákladů TK Corporation uvedených v odpovědi na dotazník, to jest, v souladu s čl. 2 odst. 6 základního nařízení, skutečných výrobních nákladů navýšených o skutečné prodejní, správní a režijní náklady a zisk.
b) Vývozní cena
(45)
Jak je vysvětleno v 32. až 36. bodě odůvodnění, prodej TK Corporation do Unie se nedal použít pro výpočet dumpingu, a proto vývozní ceny vycházely z jejího vývozu na trhy třetích zemí.
(46)
V souladu s čl. 2 odst. 9 základního nařízení byla vývozní cena TK Corporation do jiných zemí upravena na úroveň ceny ze závodu, ve vhodných případech se zohledněním nákladů mimo jiné na dopravu, a dále cel a daní.
c) Srovnání a úpravy
(47)
Vážený průměr běžné hodnoty byl srovnán s váženým průměrem vývozní ceny dotčeného výrobku, obojí na úrovni ceny ze závodu, v souladu s čl. 2 odst. 11 základního nařízení.
(48)
Za účelem spravedlivého srovnání běžné hodnoty a vývozní ceny byl v souladu s čl. 2 odst. 10 základního nařízení brán ohled na rozdíly zjištěné ve faktorech působících na ceny a porovnatelnost cen. V tomto ohledu byly provedeny úpravy o náklady na vnitrozemskou a námořní přepravu, pojištění, manipulaci, nakládku a vedlejší náklady.
(49)
Aby bylo možné rozlišovat mezi různými typy dotčeného výrobku, metodika rozlišování typů výrobku pracovala s původním kontrolním číslem výrobku (PCN) a předpokládala 11číslicový systém. Výpočty dumpingu byly provedeny za použití mírně zjednodušené struktury PCN s použitím 7 číslic. Pole „technická norma“ a „kvalita materiálu“ byla nahrazena jednodušším kritériem, které rozlišovalo mezi výrobky z uhlíkové oceli a legované oceli. Bylo totiž zjištěno, že mezi používanými technickými normami (např. ANSI nebo EN) je malý rozdíl a že klasifikační systémy materiálové kvality se řídí použitou normou. Tento zjednodušený režim tedy zvýšil úroveň shody pro výpočet dumpingu (a újmy) u tisíců PCN, aniž by došlo ke zkreslení samotného výsledku výpočtu.
(50)
TK Corporation požádala Komisi, aby rozšířila původní systém PCN na 16 číslic, ale tato žádost byla zamítnuta, protože používaný systém již dokázal účinně kategorizovat dotčený výrobek. Kromě toho je třeba zdůraznit, že bylo zřejmé, že vypočtená rozpětí dumpingu (a újmy) se nijak výrazně nezmění, pokud by byla založena na 7, 11 nebo 16 číslicích, protože průměrné ceny, za něž TK Corporation prodávala na různých trzích, se značně lišily.
(51)
Druhý výpočetní problém se týkal metody výpočtu objemu, který měl sloužit pro výpočet dumpingu. Společnost TK Corporation tvrdila, že množství se na jejích prodejních fakturách, cenových doporučeních pro (potenciální) odběratele a v jejím účetnictví vykazuje v „kusech“, a proto by se kusy měly používat jako měrná jednotka při výpočtech. Dotazník požadoval údaj o množství podle hmotnosti, avšak TK Corporation u části svého prodeje odpověděla v kusech. U těchto obchodů zajistila společnost TK Corporation přepočet kusů na hmotnost v rámci nápravy nedostatků v poskytnutých informacích. Komise se rozhodla, že nejlepší metodou je hmotnost, protože:
-
kusy jako měrná jednotka by mohly vést ke zkreslení průměrné jednotkové ceny, jelikož kusy neodrážejí hmotnost jednoho kusu, což je důležitý určující faktor pro náklady (a tím i cenu) dotčeného výrobku.
-
hmotnost je nezbytná pro výpočet újmy, protože tuto metodiku používají výrobci v Unii a bylo by nevhodné používat různé metodiky pro výpočet dumpingu a újmy (cenového podbízení); a
-
údaje celních úřadů Unie a Korejské vývozní statistiky vykazují u dotčeného výrobku jen hmotnost.
(52)
Dále je třeba poukázat na to, že celková vypočtená dumpingová rozpětí se zřejmě nijak výrazně neměnila, pokud byla založena na kusech, a to kvůli zjištěným velkým rozdílům v průměrných cenách, za které TK Corporation prodávala na různých trzích.
(53)
Po zveřejnění informací TK Corporation znovu podala připomínku, že Komise měla své výpočty dumpingu založit spíše na kusech než na hmotnosti. Jedním z důvodů bylo, že údaje společnosti TK Corporation o prodeji a nákladech se uvádějí v kusech a přepočet na hmotnost by tedy vedl ke zkreslení výpočtů dumpingového rozpětí.
(54)
Co se týče srovnatelnosti s výrobním odvětvím Unie, TK Corporation uvedla, že Komise nevypočítala rozpětí újmy, přestože pro rozpětí dumpingu není třeba srovnávat údaje výrobního odvětví Unie o nákladech a prodeji. Kromě toho TK Corporation tvrdila, že i výrobní odvětví Unie používalo při transakcích jako měrnou jednotku kus, a nikoli kilogram nebo tunu.
(55)
Na závěr TK Corporation nechápala, jaký význam má skutečnost, že údaje celních úřadů Unie a korejských vývozních statistik jsou vedeny podle hmotnosti.
(56)
Výše uvedené připomínky byly náležitě analyzovány. Za prvé je třeba poznamenat, že TK Corporation nepředložila „alternativní“ výpočet dumpingu na základě kusů. Ačkoli tvrdila, že „výpočet na základě kusů“ by poskytl přesnější výsledek, neuměla to skutečně prokázat. Komise znovu opakuje, že vypočítaná dumpingová rozpětí jsou přesvědčivá a jak je vysvětleno v 52. bodě odůvodnění, nebyly zjištěny žádné podstatné rozdíly mezi dumpingovými rozpětími vypočítanými na základě hmotnosti a dumpingovými rozpětími na základě kusů. Jinými slovy je nesporné, že bez ohledu na použitou metodu by se zjistila velká dumpingová rozpětí. Kromě toho je důležité připomenout, že přepočet kusů na hmotnost v údajích o prodeji a nákladech TK Corporation provedla sama tato společnost s použitím vlastní metodiky. Navíc je v jejím katalogu, který je přístupný na jejích vlastních internetových stránkách, uvedena u každého typu tvarovky přibližná hmotnost.
(57)
Transakce uskutečněné výrobním odvětvím Unie jsou vyjádřeny jak hmotnostně, tak kusově, jak dokládají faktury, jež Komise ověřila. Kromě fakturace se hmotnost metodicky používá pro stanovení výrobní kapacity, objemu výroby a výrobních nákladů, a to nejen v rámci Unie, ale na celém světě a také v Koreji. Suroviny, které tvoří největší podíl výrobních nákladů dotčeného výrobku, se nakupují na tuny. Další faktory, například spotřeba energie, náklady práce a náklady na přepravu se rovněž počítají podle hmotnosti. Výrobní odvětví Unie rovněž stanoví koncoroční slevy podle objemu (v tunách), který zákazník nakoupil, nikoli podle počtu kusů. Kromě toho v tomto přezkumu před pozbytím platnosti bylo třeba vypočítat rozpětí cenového podbízení, což se taky stalo (viz 98. až 105. bod odůvodnění), a tudíž není správný argument, že není třeba srovnávat korejské údaje a údaje výrobního odvětví Unie, jak se navrhovalo v námitce shrnuté v 54. bodě odůvodnění.
(58)
Celosvětové statistické údaje shromážděné a používané jako součást šetření, včetně statistik o korejském vývozu a celních statistik Unie, byly vyjádřeny pouze v hmotnostních jednotkách. Byly mimo jiné použity pro analýzu korejského vývozu dotčeného výrobku do Unie a do třetích zemí. Pro určení podílu TK Corporation a pro ověření objemu jejího prodeje do Unie, který tato společnost uvedla v odpovědi na dotazník, bylo nutné převést údaje TK Corporation na hmotnost, neboť převést korejské statistiky o vývozu a celní statistiky Unie na kusy by nebylo možné.
(59)
Konečně je třeba poznamenat, že v předchozích šetřeních (například v šetření, které vedlo k uložení původních opatření a v prvním přezkumu před pozbytím platnosti, který vedl k platným opatřením), jakož i v několika nedávných šetřeních týkajících se stejného výrobku z Ruska a Turecka byla rovněž použita metodika založená na hmotnosti.
(60)
Vzhledem k výše uvedenému Komise opakuje, že požadavek, aby se výpočty prováděly na základě kusů, by měl být zamítnut.
d) Dumping během období přezkumného šetření
(61)
Dumpingová rozpětí vypočítaná pro TK Corporation činila 46 % a 27 % v závislosti na tom, kam vývoz směřoval.
3.1.3.2. Výrobní kapacita Koreje
(62)
Pokud jde o celkovou korejskou výrobní kapacitu a volnou kapacitu, Komise v šetření nezískala informace od žádného z korejských výrobců s výjimkou TK Corporation. Aby mohla v tomto ohledu učinit nějaký závěr, musela se tedy Komise opřít o článek 18 základního nařízení a informace, jež má k dispozici, jsou ověřené informace od TK Corporation, které se týkají pouze této společnosti, a celostátní informace obsažené v žádosti o zahájení přezkumu před pozbytím platnosti.
(63)
Volná kapacita nahlášená společností TK Corporation byla řádně ověřena. Extrapolací volné kapacity nahlášené společností TK Corporation během období přezkumného šetření na základě jejího podílu na celkovém objemu vývozu z Koreje Komise vypočítala, že celková volná kapacita v Koreji činí nejméně 15 000 tun, což představuje přibližně 25 % celkové spotřeby Unie. U tohoto výpočtu je však třeba uvést, že objem výroby v porovnání s výrobní kapacitou je údaj, jenž platí jen pro jednu konkrétní společnost a kromě toho, ačkoli TK Corporation je jedním z velkých výrobců obdobného výrobku v Koreji, je pouze jedním z mnoha a zcela jistě není dominantní. Toto zjištění proto Komise ověřila porovnáním s informacemi uvedenými v žádosti.
(64)
Informace o volné kapacitě uvedené v žádosti vycházely z odhadované kapacity a údajů o výrobě všech korejských výrobců, které žadatel označil. Pokud jde o výrobní kapacitu, v případě tří největších výrobců byly použity veřejně dostupné údaje. U ostatních (mnohem menších) korejských výrobců nebyly takové údaje veřejně dostupné a žadatel proto použil jiné rozumné metody pro odhad jejich výrobní kapacity. Žadatel dále předpokládal určitou úroveň domácí korejské spotřeby a aby odhadl volnou kapacitu, započítal dovoz do Koreje i vývoz z Koreje. Při výpočtu výrobní kapacity a volné kapacity byly provedeny odpovídající odpočty tak, aby byla podchycena výroba jiných druhů výrobků, které nespadají do definice výrobku. Tento souhrn informací byl jednoznačně shledán úplnějším a průkaznějším než informace uvedené v 63. bodě odůvodnění výše. Nebyly obdrženy žádné připomínky, které by tyto údaje vyvrátily. Na základě toho a dostupných údajů se volná kapacita v Koreji odhaduje na 119 300 tun, což představuje samo o sobě dvojnásobek velikosti trhu v Unii během období přezkumného šetření.
3.1.3.3. Přitažlivost trhu Unie
(65)
Je třeba připomenout, že PT se používá zejména v ropném a plynárenském průmyslu, stavebnictví, výrobě energie, stavbě lodí a v průmyslových instalacích. Žádná z dostupných skutečností nesvědčí o podstatném nárůstu nebo poklesu těchto odvětví v Koreji, a proto se má za to, že korejský domácí trh s PT zůstane i v nadcházejících letech poměrně stabilní a korejským PT nenabízí žádné podstatné možností expanze. Kromě Koreje jsou hlavními vývozními trhy pro tato odvětví Unie, USA, země Středního východu a jihovýchodní Asie. Ze žádné informace shromážděné během šetření nevyplývá, že by poptávka na některém z těchto trhů měla v nadcházejících letech výrazně klesnout nebo stoupnout.
(66)
Korejský vývoz do USA, zemí na Středním východě a v jihovýchodní Asii je již na vysoké úrovni, a proto tyto trhy nemají významný růstový potenciál pro korejský průmysl. Je rovněž třeba připomenout, že v případě korejského vývozu do Spojených států byl zjištěn významný dumping ve výši 46 %. Trh Unie je jedním z největších trhů na světě, a pokud by byla opatření zrušena, byl by to tedy atraktivní růstový trh, neboť korejští vyvážející výrobci s ohledem na platná opatření tento trh dosud plně nevyužívají.
(67)
Pokud jde o velikost a podmínky na trhu, trh USA a trh Unie jsou si podobné. Na obou trzích existuje velký počet domácích výrobců a dovoz tvoří významný podíl na trhu. Ze šetření vyplynulo, že průměrná prodejní cena na trhu Unie (s přihlédnutím ke všem prodejům výrobců v Unii, jakož i ke všem dovozům do Unie) činí 2 600 EUR/t. Průměrná cena na trhu Unie je proto podobná průměrné ceně, kterou korejští vyvážející výrobci dostávají na trhu USA (2 700 EUR/t) s tím rozdílem, že v USA se na ně nevztahují antidumpingová opatření. Aktuální marginální prodej z Koreje do Unie je proto s největší pravděpodobností důsledkem stávajících opatření vůči dotčenému výrobku. Je třeba připomenout, že během období přezkumného šetření byly USA pro korejské vývozce největším vývozním trhem. Svědčí to o tom, že Unie by byla pro korejské vývozce přitažlivým trhem, a pokud by byla cla zrušena, bylo by možné očekávat, že trh Unie přiláká podobně velké objemy jako trh USA. Během období přezkumného šetření připadalo na korejské PT 20 % - 25 % veškerého dovozu PT do USA a 10 % až 15 % podíl na celkovém trhu USA s PT (přesná čísla nejsou uvedena z důvodu jejich důvěrné povahy). Jinými slovy, pokud by opatření byla zrušena, korejští výrobci by k návratu na trh Unie pravděpodobně využili dostupnou volnou kapacitu, jak bylo popsáno výše v 64. bodě odůvodnění.
(68)
Jak je objasněno v 39. bodě odůvodnění, kromě USA neexistuje pro vývoz z Koreje druhá destinace, kterou lze spolehlivě použít pro analýzu vývoje na trhu Unie v případě, že by opatření pozbyla platnosti. Proto se má za to, že seskupení všeho prodeje na vývoz do jiných míst určení, než je Unie nebo USA, nepřináší spolehlivé průměrné ceny s ohledem na rozdílné podmínky panující na všech těchto (mnohem menších) jednotlivých trzích. Vzhledem k omezením této analýzy, jak je popsáno výše, a absenci významného růstového potenciálu těchto „ostatních trhů“ v blízké budoucnosti se však neočekává, že by tyto trhy absorbovaly velký objem dodatečného dovozu z Koreje.
3.1.3.4. Závěr o pravděpodobnosti obnovení dumpingu
(69)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem je pravděpodobné, že pokud opatření pozbudou platnosti, bude dumping obnoven. Šetření ukázalo, že korejský vývoz PT do USA a dalších třetích zemí byl prodáván za dumpingové ceny, přičemž dumpingové rozpětí činilo 46 %, resp. 27 %.
(70)
Korea navíc disponuje významnou nevyužitou výrobní kapacitou ve srovnání se spotřebou Unie během období přezkumného šetření. Pokud by tato kapacita byla využita k vývozu do Unie a k cenové konkurenci s výrobci v Unii nebo s cenami velkých objemů dovozu z třetích zemí, pak by existovala velká pravděpodobnost, že by se tento vývoz uskutečnil za dumpingové ceny.
3.2 Malajsie
3.2.1. Předběžné poznámky
(71)
Protože žádný z malajsijských vyvážejících výrobců nespolupracoval, muselo se při celkové analýze vycházet z informací, které měla Komise k dispozici z jiných zdrojů. V tomto ohledu a v souladu s ustanoveními článku 18 základního nařízení Komise zkoumala různé statistické zdroje. Nejlepší dostupné informace pro stanovení objemu dovozu a cen pro trh Unie pocházely ze statistických údajů o dovozu shromážděných podle čl. 14 odst. 6 základního nařízení (dále jen „databáze podle čl. 14 odst. 6“). Jiné zdroje, jako je Eurostat, nebyly použity, protože dotčený výrobek se nedal oddělit od jiných výrobků s 8místným kódem.
3.2.2. Dumping dovozu během období přezkumného šetření
(72)
Z databáze podle čl. 14 odst. 6 vyplynulo, že k dovozu z Malajsie na trh Unie nedošlo. Proto byl učiněn závěr, že během období přezkumného šetření dumping malajsijského vývozu nepokračoval.
3.2.3. Důkazy o pravděpodobnosti obnovení dumpingu
(73)
Komise analyzovala, zda je pravděpodobné obnovení dumpingu, pokud by opatření pozbyla platnosti. Přitom byly analyzovány tyto prvky: vývozní cena do jiných destinací, výrobní kapacita a nevyužitá kapacita v Malajsii a přitažlivost trhu Unie.
3.2.3.1. Vývoz z Malajsie do jiných destinací
(74)
Jelikož dovoz PT z Malajsie na trh Unie se neuskutečnil, Komise musela použít údaje z jiné země. Jako vhodná země byly zvoleny USA, neboť mají trh podobné velikosti jako Unie, s mnoha domácími výrobci, ale také s velkým podílem dovozu, což činí tento trh velmi konkurenčním. Kromě toho jsou USA daleko největší destinace pro vývoz z Malajsie, neboť se během období přezkumného šetření na malajsijském vývozu podílely 87 %. Tento přístup je totožný s přístupem, který byl použit u Malajsie při předchozím šetření a též při posouzení „pravděpodobnosti obnovení újmy“.
a) Běžná hodnota
(75)
Vzhledem k tomu, že malajsijští vyvážející výrobci nespolupracovali, byla běžná hodnota vypočtena v souladu s článkem 18 základního nařízení na základě údajů obsažených v žádosti o přezkum, a sice z odhadovaných nákladů na výrobu, ke kterým bylo připočteno 6 % na prodejní, správní a režijní náklady a zisk, vyjádřeno jako procentní podíl ceny ze závodu. Má se za to, že výše uvedené procento není přemrštěné. Potvrzuje to skutečnost, že u jediného spolupracujícího subjektu v tomto řízení (TK Corporation, Korea) se skutečná hodnota pohybovala značně nad 6 %.
b) Vývozní cena
(76)
Jelikož malajsijští vyvážející výrobci nespolupracovali, byla vývozní cena v souladu s článkem 18 základního nařízení vypočítána pomocí údajů o malajsijských vývozních cenách dotčeného výrobku do USA získaných ze statistiky dovozu do Spojených států amerických.
c) Srovnání
(77)
Vážený průměr běžné hodnoty byl srovnán s váženým průměrem vývozní ceny dotčeného výrobku, obojí na úrovni ceny ze závodu, v souladu s čl. 2 odst. 11 základního nařízení.
(78)
Za účelem spravedlivého srovnání běžné hodnoty a vývozní ceny byl v souladu s čl. 2 odst. 10 základního nařízení brán ohled na rozdíly zjištěné ve faktorech působících na ceny a porovnatelnost cen. V tomto ohledu byly prodejní, správní a režijní náklady a zisk, uvedené výše v 75. bodě odůvodnění, vyjádřeny jako procentní podíl ceny ze závodu a byly z nich vyloučeny náklady na vnitrozemskou a námořní přepravu, pojištění, manipulaci, nakládku a vedlejší náklady.
d) Dumpingové rozpětí v průběhu období přezkumného šetření
(79)
Na základě výše popsané metodiky, která byla použita rovněž v prvním přezkumu před pozbytím platnosti za účelem prodloužení platnosti opatření (dále jen „platná opatření“) bylo zjištěno, že dumpingové rozpětí činí 57,7 %.
3.2.3.2. Výrobní kapacita Malajsie
(80)
Vzhledem k absenci spolupráce ze strany Malajsie nebyly poskytnuty žádné informace o výrobě a volné kapacitě. Informace v žádosti uvádějí celkovou instalovanou výrobní kapacitu v Malajsii v objemu přibližně 55 000 tun a volnou kapacitu ve výši cca 27 000 tun. Při analýze, ze které vyplynul tento objem, byla vyloučena výroba (výrobní kapacita) jiných výrobků, a proto je považována za přiměřenou. Malajsijská volná kapacita v objemu 27 000 tun představuje přibližně 40 % celkové spotřeby Unie v období přezkumného šetření.
3.2.3.3. Přitažlivost trhu Unie
(81)
Pokud jde o vývoj na celosvětovém trhu hlavního uživatelského odvětví, jak je vysvětleno v 65. bodě odůvodnění výše, trh Unie je jedním z největších trhů s PT a ve spisu nejsou žádné informace, které by naznačovaly, že v nadcházejících letech poptávka na těchto trzích významně klesne nebo stoupne.
(82)
Šetřením bylo zjištěno, že prodejní ceny výrobců v Unii na trhu Unie jsou vyšší než malajsijské vývozní ceny na jiných vývozních trzích, zejména na trhu USA. Ve skutečnosti činila průměrná cena na trhu Unie 2 600 EUR/t, zatímco podle statistik USA průměrná dovozní cena z Malajsie do USA činila 1 600 EUR/t. Proto by trh Unie byl přitažlivým trhem pro malajsijské vývozce, pokud by opatření byla zrušena. To je velmi důležité vzhledem k malajsijské volné kapacitě, ale je rovněž třeba připomenout, že v současné době 87 % malajsijského vývozu směřuje do Spojených států, kde malajsijští vyvážející výrobci prodávají za ceny mnohem nižší.
3.2.3.4. Závěr o pravděpodobnosti obnovení dumpingu
(83)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem je pravděpodobné, že pokud opatření pozbudou platnosti, bude dumping obnoven. Bylo zjištěno, že malajsijský vývoz PT do USA je prodáván za dumpingové ceny, přičemž dumpingové rozpětí dosahuje 57,7 %.
(84)
Malajsie navíc disponuje významnou nevyužitou výrobní kapacitou ve srovnání se spotřebou Unie během období přezkumného šetření. Vzhledem k cenové úrovni v Unii bude tato kapacita pravděpodobně alespoň zčásti využita na vývoz do Unie, pokud by byla opatření zrušena. Lze rovněž očekávat, že v tom případě značná část vývozu do USA bude přesměrována na trh Unie, vzhledem k převládajícím cenám na trhu v Unii ve srovnání s cenami ve Spojených státech.
3.3 Závěr ohledně pravděpodobnosti obnovení dumpingu
(85)
S ohledem na výše uvedené, tj. na vysoká dumpingová rozpětí, velké volné výrobní kapacity v dotčených zemích a jejich velké vývozní kapacity a na přitažlivost trhu Unie z hlediska cen a velikosti, lze dojít k závěru, že dumpingový dovoz z Korejské republiky a Malajsie do Unie by se obnovil, pokud by opatření pozbyla platnosti.
4. PRAVDĚPODOBNOST OBNOVENÍ ÚJMY
4.1 Definice výrobního odvětví Unie a výroba v Unii
(86)
Výrobní odvětví Unie nedoznalo žádných velkých strukturálních změn ve srovnání s jeho situací, jak je popsána v nařízení Rady č. 1001/2008 uvedeném výše 3. bodě odůvodnění. Obdobný výrobek vyrábělo během období šetření 22 známých výrobců v Unii. Tito výrobci představují „výrobní odvětví Unie“ ve smyslu čl. 4 odst. 1 základního nařízení.
(87)
Celková výroba v Unii během období přezkumného šetření byla stanovena na přibližně 57 736 tun. Komise stanovila tento údaj na základě všech dostupných informací o výrobním odvětví Unie, jako jsou ověřené údaje od společností zařazených do vzorku a údaje poskytnuté žadatelem.
(88)
Společnosti (skupiny společností) zařazené do vzorku v šetření představují 49 % výroby v Unii a 45 % prodeje v Unii (viz 15. bod odůvodnění výše). Údaje ze vzorku jsou tedy reprezentativní pro situaci výrobního odvětví Unie.
4.2 Spotřeba v Unii
(89)
Komise stanovila spotřebu v Unii na základě i) objemu prodeje výrobního odvětví Unie na trhu Unie, a to na základě údajů poskytnutých žadatelem a ii) dovozu ze třetích zemí na základě databáze podle čl. 14 odst. 6.
(90)
Spotřeba v Unii se vyvíjela takto:
Tabulka č. 1
Spotřeba v Unii (v tunách)
2010
2011
2012
OPŠ
Celková spotřeba v Unii
55 497
62 426
58 941
59 992
Index (2010 = 100)
100
112
106
108
Zdroj: údaje od žadatele a z databáze podle čl. 14 odst. 6
(91)
Ve srovnání s úrovní v roce 2010 se v roce 2011 spotřeba zvýšila o 12 %. V roce 2012 sice opět poklesla, ale udržela se nad úrovní roku 2010 (6 % nárůst). Mezi rokem 2010 a obdobím přezkumného šetření vzrostla spotřeba Unie o 8 %.
4.3 Dovoz z dotčených zemí
4.3.1. Objem dovozu z dotčených zemí a jeho podíl na trhu
Korejská republika
(92)
Objem dovozu stanovila Komise na základě údajů z databáze podle čl. 14 odst. 6. Podíl dovozu na trhu byl stanoven na základě údajů z databáze podle čl. 14 odst. 6 a údajů od žadatele.
(93)
Dovoz z Korejské republiky do Unie se vyvíjel takto:
Tabulka č. 2
Objem dovozu (v tunách) a podíl na trhu
2010
2011
2012
OPŠ
Objem dovozu z Korejské republiky (v tunách)
301
208
204
18
Index
100
69
68
6
Podíl na trhu
0,5 %
0,3 %
0,3 %
0,03 %
Index
100
62
64
6
Zdroj: údaje od žadatele a z databáze podle čl. 14 odst. 6
(94)
Během posuzovaného období byl objem dovozu z Korejské republiky velmi nízký ve srovnání s celkovou spotřebou v Unii. V období přezkumného šetření objem dále klesl až na 18 tun. Úroveň dovozu zůstala na této nízké úrovni od uložení původních opatření v roce 2002, a proto lze předpokládat, že je výsledkem platných antidumpingových opatření.
Malajsie
(95)
Objem dovozu stanovila Komise na základě údajů z databáze podle čl. 14 odst. 6. Podíl dovozu na trhu byl stanoven na základě údajů z databáze podle čl. 14 odst. 6 a údajů od žadatele.
(96)
Dovoz z Malajsie do Unie se vyvíjel takto:
Tabulka č. 3
Objem dovozu (v tunách) a podíl na trhu
2010
2011
2012
OPŠ
Objem dovozu z Malajsie (v tunách)
19,4
0,03
0,27
0,13
Index
100
0
1
1
Podíl na trhu
0,03 %
0
0,0005 %
0,0002 %
Index
100
0
1
1
Zdroj: údaje od žadatele a z databáze podle čl. 14 odst. 6
(97)
Během posuzovaného období byl objem dovozu z Malajsie velmi nízký ve srovnání s celkovou spotřebou v Unii. Nejvyšší (avšak stále velmi nízký) objem byl dovezen v roce 2010 (19,4 tun), ale od roku 2010 dovoz prakticky ustal. Úroveň dovozu kolísala od uložení původních opatření v roce 2002, ale nikdy nedosáhla úrovně z doby před opatřeními. Lze tedy předpokládat, že velmi nízká úroveň dovozu od uložení původních opatření v roce 2002 je výsledkem platných antidumpingových opatření.
4.3.2. Ceny dovozu z dotčených zemí a cenové podbízení
Korejská republika
(98)
Během období přezkumného šetření se velmi malý objem, který do Unie dovezla společnost spolupracující při šetření (TK Corporation), prodával za podstatně nižší ceny, než byly ceny CIF výrobního odvětví Unie. Jak je však uvedeno v 32. bodě odůvodnění výše, existují pochybnosti, zda tyto výrobky skutečně vstoupily na celní území Unie.
(99)
Celkový objem dovozu z Koreje do Unie je i tak velmi nízký - viz 32. bod odůvodnění -, neboť tvoří pouze 0,03 % podíl na trhu Unie (viz výše tabulka č. 2). Vzhledem k velmi omezenému dovozu z Korejské republiky do Unie a s ohledem na pestrou škálu druhů výrobku nebylo možné použít ceny tohoto dovozu pro stanovení cenového podbízení.
(100)
Komise proto coby reprezentativní náhražku použila vývozní ceny z Koreje do USA a dalších zemí, aby zjistila, jaké by bylo cenové podbízení, kdyby korejské společností prodávaly za tyto ceny do Unie.
(101)
Protože vývoz TK Corporation do celého světa představoval nejméně 25 % - 40 % veškerého vývozu PT z Korejské republiky, byl tento prodej považován za reprezentativní pro korejský prodej na vývoz. Tyto ceny byly tedy použity pro srovnání. Komise upravila vývozní ceny směrem nahoru, aby zohlednila cla, nakládku a manipulační poplatek.
(102)
Takto zjištěné rozpětí cenového podbízení činí 17 % v případě prodeje do USA a 10 % v případě prodeje v celosvětovém měřítku.
Malajsie
(103)
Při šetření nespolupracovala žádná společnost z Malajsie. Na základě informací ze statistiky v databázi podle čl. 14 odst. 6 lze soudit, že dovoz do Unie byl během období přezkumného šetření zanedbatelný (viz tabulka č. 3 výše). Vzhledem k velmi omezenému dovozu z Malajsie do EU a s ohledem na pestrou škálu druhů výrobků nebylo možné použít ceny tohoto dovozu pro stanovení cenového podbízení.
(104)
Komise proto stanovila cenové podbízení podle stejné metodiky jako v předchozím přezkumu před pozbytím platnosti, a sice srovnáním cen vývozu z Malajsie do USA s prodejními cenami na trhu Unie. Komise upravila vývozní ceny, aby zohlednila cla, nakládku a manipulační poplatek.
(105)
Takto zjištěné rozpětí cenového podbízení činí 34 % v případě prodeje do USA. Komise porovnala rovněž prodejní ceny z Malajsie do jiných zemí a rozpětí cenového podbízení u tohoto prodeje činilo 28 %.
4.3.3. Dovoz ze třetích zemí
(106)
V následující tabulce je znázorněn vývoj dovozu z jiných třetích zemí během posuzovaného období, a to z hlediska objemu a podílu na trhu, jakož i z hlediska průměrné ceny tohoto dovozu.
Tabulka č. 4
Dovoz z třetích zemí
Země
2010
2011
2012
OPŠ
Čínská lidová republika
Objem v tunách
5 618
5 867
6 844
6 589
Index
100
104
122
117
Podíl na trhu
10 %
9 %
12 %
11 %
Průměrná cena
1 125
1 261
1 544
1 426
Index
100
112
137
127
Jiné třetí země
Objem v tunách
11 668
12 938
11 630
12 036
Index
100
111
100
103
Podíl na trhu
21 %
21 %
20 %
20 %
Průměrná cena
2 175
2 352
2 437
2 482
Index
100
108
112
114
Celkový dovoz ze všech třetích zemí kromě dotčených zemí
Objem v tunách
17 286
18 805
18 474
18 625
Index
100
109
107
108
Podíl na trhu
31 %
30,1 %
31,3 %
31 %
Průměrná cena
1 834
2 011
2 106
2 108
Index
100
110
115
115
Zdroj: databáze podle čl. 14 odst. 6.
(107)
Tržní podíl dovozu z jiných třetích zemí než z dotčených zemí dosáhl 31 % celkové spotřeby v Unii v období přezkumného šetření. Největší podíl na trhu představoval dovoz z Čínské lidové republiky - 11 % veškeré spotřeby v Unii. V období přezkumného šetření pocházel významný podíl dovozu z Thajska (4 % trhu Unie), Vietnamu (3 % trhu Unie) a Saúdské Arábie (z nulového dovozu v roce 2010 na 4 % podíl na trhu v období přezkumného šetření).
(108)
Ceny, za něž se tento dovoz na území Unie prodával, byly relativně nízké v porovnání s průměrnými cenami výrobního odvětví Unie, což platí zejména pro dovoz z Čínské lidové republiky. I přes antidumpingová cla na dovoz z Čínské lidové republiky ve výši 58,6 % byla průměrná cena čínského dovozu nižší než cena výrobního odvětví Unie (viz tabulka č. 4 výše).
4.4 Hospodářská situace výrobního odvětví Unie
4.4.1. Obecné poznámky
(109)
V souladu s čl. 3 odst. 5 základního nařízení byly v rámci posouzení dopadu dumpingového dovozu na výrobní odvětví Unie posouzeny všechny hospodářské ukazatele, které ovlivňovaly stav výrobního odvětví Unie v průběhu posuzovaného období.
(110)
Pro účely analýzy újmy Komise rozlišovala mezi makroekonomickými a mikroekonomickými ukazateli újmy. Komise posoudila makroekonomické ukazatele na základě údajů obsažených v žádosti o přezkum a statistických údajů. Údaje se týkají všech známých výrobců v Unii. Komise posoudila mikroekonomické ukazatele na základě údajů obsažených v odpovědích na dotazník od výrobců v Unii zařazených do vzorku. Údaje se týkají výrobců v Unii zařazených do vzorku. Oba soubory údajů byly shledány reprezentativními pro hospodářskou situaci výrobního odvětví Unie.
(111)
Makroekonomické ukazatele jsou: výroba, výrobní kapacita, využití kapacity, objem prodeje, podíl na trhu, růst, zaměstnanost, produktivita, rozsah dumpingového rozpětí a překonání účinků dřívějšího dumpingu.
(112)
Mikroekonomické ukazatele jsou: průměrné jednotkové ceny, jednotkové náklady, náklady práce, zásoby, ziskovost, peněžní tok, investice, návratnost investic a schopnost opatřit si kapitál. Údaje týkající se mikroekonomických ukazatelů vycházejí pouze z ověřených údajů od dvou společností nebo skupin společností zařazených do vzorku. Tyto údaje jsou tedy podávány pouze ve formě indexů nebo rozpětí, aby byla zachována jejich důvěrnost.
4.4.2. Makroekonomické ukazatele
4.4.2.1. Výroba, výrobní kapacita a využití kapacity
(113)
Celková výroba, výrobní kapacita a využití kapacity v Unii se v průběhu posuzovaného období vyvíjely takto:
Tabulka č. 5
Výroba, výrobní kapacita a využití kapacity
2010
2011
2012
OPŠ
Objem výroby (v tunách)
48 017
52 754
55 787
57 736
Index
100
110
116
120
Výrobní kapacita v tunách
179 912
180 364
180 364
180 364
Index
100
100,3
100,3
100,3
Využití kapacity
26,7 %
29,2 %
30,9 %
32 %
Index
100
110
116
120
Zdroj: žádost
(114)
Objem výroby v posuzovaném období vzrostl o 20 %. Jelikož se spotřeba v Unii ve stejném období zvýšila pouze o 8 %, přebývající část výroby šla na vývoz.
(115)
Využití kapacity během období přezkumného šetření se zdá být nízké (32 % v období přezkumného šetření). Vykázaná kapacita, která je uvedena v tabulce výše, vychází z teoretické maximální kapacity na základě 3 směn za den, 6 dnů v týdnu a 48 týdnů ročně, což je v souladu s běžnými postupy v tomto výrobním odvětví a s metodou použitou v předchozích řízeních. Ve skutečnosti však výrobní odvětví pracuje jen na 2 směny denně, 5 dnů v týdnu a 48 týdnů ročně. Vykázaná kapacita proto nemusí nutně přesně odrážet skutečnou kapacitu v období přezkumného šetření.
(116)
Využití výrobní kapacity se během posuzovaného období mírně zvýšilo. Na vyšším využití kapacity o 20 procent se projevilo zvýšení objemu výroby v posuzovaném období.
4.4.2.2. Objem prodeje a podíl na trhu
(117)
Objem prodeje výrobního odvětví Unie a jeho podíl na trhu se v průběhu posuzovaného období vyvíjely takto:
Tabulka č. 6
Objem prodeje a podíl na trhu
2010
2011
2012
OPŠ
Objem prodeje na trhu Unie (v tunách)
38 185
43 414
40 262
41 350
Index
100
114
105
109
Podíl na trhu
68,8 %
69,5 %
68,3 %
68,9 %
Index
100
101
99
100
Zdroj: žádost
(118)
Objem prodeje na trhu Unie vzrostl v roce 2011 o 14 % ve srovnání s rokem 2010. Objem prodeje následně klesl na 41 350 tun, což představuje zvýšení o 9 % během posuzovaného období.
(119)
Podíl výrobního odvětví Unie na trhu se v posuzovaném období víceméně neměnil.
4.4.2.3. Růst
(120)
V souladu s mírným růstem spotřeby v Unii během posuzovaného období (+ 8 %) prodej výrobců v Unii vzrostl o 9 %.
4.4.2.4. Zaměstnanost a produktivita
(121)
Zaměstnanost a produktivita se v průběhu posuzovaného období vyvíjely takto:
Tabulka č. 7
Zaměstnanost a produktivita
2010
2011
2012
OPŠ
Počet zaměstnanců
1 064
1 022
979
957
Index
100
96
92
90
Produktivita (v jednotkách na zaměstnance)
45
52
57
60
Index
100
114
126
134
Zdroj: žádost
(122)
V průběhu posuzovaného období počet zaměstnanců postupně klesl o 10 %. V důsledku toho a spolu se zvýšením výroby produktivita pracovních sil výrobců v Unii, měřená jako objem výroby (v tunách) na zaměstnanou osobu a rok, vzrostla od roku 2010 do období přezkumného šetření o 34 %.
4.4.3. Mikroekonomické ukazatele
4.4.3.1. Ceny a faktory ovlivňující ceny
(123)
Vážené průměrné jednotkové prodejní ceny výrobců v Unii zařazených do vzorku účtované odběratelům v Unii, kteří nejsou ve spojení, se v posuzovaném období vyvíjely takto:
Tabulka č. 8
Prodejní ceny v Unii
2010
2011
2012
OPŠ
Průměrné jednotkové prodejní ceny v Unii na celkovém trhu (EUR/t)
2 500 - 3 000
2 500 - 3 000
2 400 - 2 900
2 300 - 2 800
Index
100
100
98
94
Jednotkové výrobní náklady (EUR/t)
3 500 - 4 000
3 300 - 3 800
3 400 - 3 900
3 300 - 3 800
Index
100
94
97
94
Zdroj: ověřené údaje od společností zařazených do vzorku
(124)
V průběhu posuzovaného období klesly prodejní ceny v Unii o 6 %. Zatímco mezi lety 2010 a 2012 zůstaly ceny poměrně stabilní, k největšímu poklesu došlo mezi rokem 2011 a obdobím přezkumného šetření.
(125)
Kvůli fixním nákladům, které tvoří významnou část výrobních nákladů, měl růst výroby o 20 % během období přezkumného šetření za následek pokles jednotkových výrobních nákladů. Průměrná jednotková prodejní cena poklesla odpovídajícím způsobem.
4.4.3.2. Náklady práce
(126)
Průměrné náklady práce u výrobců v Unii zařazených do vzorku se v posuzovaném období vyvíjely takto:
Tabulka č. 9
Průměrné náklady práce na zaměstnance
2010
2011
2012
OPŠ
Průměrná mzda na jednoho zaměstnance v eurech
45 000 - 50 000
50 000 - 55 000
51 000 - 56 000
52 000 - 57 000
Index
100
107
108
110
Zdroj: ověřené údaje od společností zařazených do vzorku
(127)
Průměrné náklady práce na jednoho zaměstnance měly během posuzovaného období stoupající trend. Mezi rokem 2010 a obdobím přezkumného šetření vzrostly průměrné náklady práce na zaměstnance o 10 %.
4.4.3.3. Zásoby
(128)
Úroveň zásob u výrobců v Unii zařazených do vzorku se v posuzovaném období vyvíjela takto:
Tabulka č. 10
Zásoby
2010
2011
2012
OPŠ
Konečný stav zásob (v tunách)
5 500 - 6 000
5 000 - 5 500
5 600 - 6 100
6 000 - 6 500
Index
100
93
104
111
Konečný stav zásob vyjádřený jako procento výroby
25 % - 30 %
20 % - 25 %
21 % - 26 %
22 % - 27 %
Index
100
79
83
87
Zdroj: ověřené údaje od společností zařazených do vzorku
(129)
Konečný stav zásob nejprve v roce 2011 klesl o 7 % ve srovnání s rokem 2010 a následně v období přezkumného šetření se zvýšil o 11 % oproti roku 2010. Ve srovnání s úrovní výroby se konečný stav zásob snížil o 13 % mezi rokem 2010 a obdobím přezkumného šetření.
4.4.3.4. Ziskovost, peněžní tok, investice, návratnost investic a schopnost získávat kapitál
(130)
Ziskovost, peněžní tok, investice a návratnost investic se v případě výrobců v Unii zařazených do vzorku v posuzovaném období vyvíjely takto:
Tabulka č. 11
Ziskovost, peněžní tok, investice a návratnost investic
2010
2011
2012
OPŠ
Ziskovost prodeje v Unii odběratelům, kteří nejsou ve spojení (% z tržeb)
- 20 %/- 15 %
- 15 %/- 10 %
- 10 %/- 5 %
- 14 %/- 9 %
Index
100
118
151
133
Peněžní tok (EUR) (index)
100
- 10 515
- 6 086
- 8 933
Investice (EUR) (index)
100
115
112
105
Návratnost investic
- 25 %/- 20 %
- 45 %/- 40 %
- 40 %/- 35 %
- 45 %/- 40 %
Index
100
81
64
80
Zdroj: ověřené údaje od společností zařazených do vzorku
(131)
Ziskovost výrobců v Unii zařazených do vzorku stanovila Komise tak, že zisk před zdaněním z prodeje obdobného výrobku odběratelům v Unii, kteří nejsou ve spojení, vyjádřila jako procentní podíl z obratu tohoto prodejů.
(132)
Během posuzovaného období utrpělo výrobní odvětví Unie značné ztráty. V roce 2010 zaznamenalo ztrátu - 20 %/- 15 %. Mezi rokem 2010 a obdobím přezkumného šetření se ztráty snížily o 33 %, avšak výsledek v období přezkumného šetření zůstal negativní - 4 %/- 9 %. Čistý peněžní tok představuje schopnost výrobců v Unie samofinancovat svoji činnost. Peněžní tok byl v roce 2010 pozitivní. V roce 2011 náhle klesl do záporných hodnot a záporný zůstal i v období přezkumného šetření.
(133)
Investice vykazovaly rostoucí trend. Ve srovnání s rokem 2010 se v roce 2011 zvýšily o 15 %, v roce 2012 o 12 % a nad úrovní roku 2010 zůstaly o 5 % i během období přezkumného šetření.
(134)
Návratnost investic je zisk vyjádřený v procentech vztažený k čisté účetní hodnotě investic. V roce 2010 činila - 25 %/- 20 %, poté poklesla na přibližně - 45 %/- 40 % a na této úrovni zůstala i v období přezkumného šetření.
4.4.3.5. Velikost dumpingového rozpětí a překonání účinků dřívějšího dumpingu
(135)
Vzhledem k tomu, že během posuzovaného období dovoz z dotčených zemí významně klesl a byl zanedbatelný (viz výše tabulky č. 2 a č. 3), velikost dumpingového rozpětí nelze posoudit. S ohledem na hodnocení v 136. až 144. bodě odůvodnění však bylo zjištěno, že výrobní odvětví Unie zůstává v nestabilní a zranitelné situaci.
4.5 Závěr k situaci výrobního odvětví Unie
(136)
V nařízení (ES) č. 1001/2008 Rada dospěla k závěru, že antidumpingová opatření na dovoz dotčeného výrobku z Korejské republiky a Malajsie zavedená v roce 2002 vedla pouze k částečnému zotavení výrobního odvětví Unie. (Kladný) vývoj ukazatelů újmy během posuzovaného období v předchozím přezkumu (leden 2002 - červen 2007) byl do značné míry výsledkem zvýšené poptávky v letech 2007 a 2008.
(137)
Po roce 2008 se ovšem situace výrobního odvětví Unie podstatně zhoršila (ve srovnání se stavem v roce 2007 a 2008). Tento vývoj byl z velké části důsledkem poklesu poptávky po roce 2008.
(138)
Některé ukazatele vykazují pozitivní vývoj od roku 2010. Mezi rokem 2010 a obdobím přezkumného šetření se například zvýšila výroba v Unii o 20 %. Tento nárůst byl částečně způsoben zvýšením spotřeby v Unii, která ve stejném období vzrostla o 8 %. Růst výroby vedl k lepšímu využití kapacity, které se zvýšilo o více než 20 %. Objem prodeje výrobního odvětví Unie vzrostl o 9 %, což odpovídá zvýšení spotřeby v Unii, zatímco tržní podíl společností Unie se nezměnil. V důsledku snížení počtu zaměstnanců o 10 % se zvýšila také produktivita (o 34 %).
(139)
Využití kapacity však bylo nízké. To lze částečně vysvětlit skutečností, že stávající infrastruktura byla plánována na 3 směny za den, 6 dnů v týdnu, a podle toho byla vypočtena maximální kapacita. Během posuzovaného období však výrobní odvětví Unie pracovalo pouze na dvě směny denně a 5 dnů v týdnu.
(140)
Vzhledem k významnému podílu fixních nákladů ve výrobě zůstalo výrobní odvětví Unie během posuzovaného období ve značné ztrátě. Navzdory tomu, že finanční výsledky se mezi rokem 2010 a obdobím přezkumného šetření zlepšily o 30 %, byly ztráty během období přezkumného šetření stále vysoké (v rozmezí mezi - 14 % a - 9 %).
(141)
Tyto významné ztráty spolu vysokým záporným peněžním tokem jsou důležitými ukazateli, které svědčí o zranitelnosti výrobního odvětví Unie.
(142)
Je třeba poznamenat, že v nařízení Rady (EU) č. 78/2013, kterým byla uložena antidumpingová opatření proti dovozu dotčeného výrobku z Ruska a Turecka, bylo konstatováno, že výrobní odvětví Unie se nachází v dramatické hospodářské situaci, v níž mu vzniká újma. V uvedeném řízení trvalo posuzované období od ledna 2008 do září 2011 a částečně se překrývá s posuzovaným obdobím v rámci současného šetření (14).
(143)
Opatření přijatá ve výše uvedeném nařízení měla podle všeho příznivý dopad, jelikož některé ukazatele újmy například výroba, využití kapacity, ziskovost, produktivita a spotřeba) naznačují pozitivní trend. Současné šetření však prokázalo, že výrobní odvětví Unie se z předchozího dumpingu plně nezotavilo.
(144)
Komise proto konstatuje, že výrobní odvětví Unie je zatím stále zranitelné a v některých ohledech zdaleka nedosahuje úrovně, kterou by bylo možné očekávat, pokud by plně překonalo účinky újmy zjištěné v rámci předchozích šetření.
5. PRAVDĚPODOBNOST OBNOVENÍ ÚJMY
5.1 Dopad předpokládaného objemu dovozu a vliv na ceny v případě zrušení opatření
(145)
V 85. bodě odůvodnění dospěla Komise k závěru, že zrušení opatření by se vší pravděpodobností vedlo k obnovení dumpingového dovozu z dotčených zemí.
(146)
Šetření ukázalo, že výrobní odvětví Unie je v současnosti zranitelné. I když v období přezkumného šetření se situace mírně zlepšila, během posuzovaného období výrobní odvětví Unie nikdy nedosáhlo zisku.
(147)
Proto by obnovení dumpingového dovozu z dotčených zemí dále zhoršilo svízelnou situaci výrobního odvětví Unie. Tento dovoz má tendenci převzít podíl výrobního odvětví Unie na trhu Unie. To by vedlo k dalšímu snížení využití kapacity výrobního odvětví Unie, což je jedním ze zásadních činitelů, jež přispívají k negativním výsledkům výrobního odvětví Unie během posuzovaného období.
(148)
Obnovení dumpingového dovozu by vyvolalo ještě silnější cenový tlak na výrobní odvětví Unie, což by přispělo ke zhoršení finančních výsledků výrobního odvětví Unie.
(149)
Komise proto vyvozuje závěr, že zrušení opatření vůči Korejské republice a Malajsii by vedlo se vší pravděpodobností k obnovení dumpingového dovozu z těchto zemí, což by mělo za následek tlak na snižování cen výrobního odvětví Unie, objemu jeho prodeje a jeho podílu na trhu a ke zhoršení jeho hospodářské situace. Zrušení opatření vůči Korejské republice a Malajsii by proto pravděpodobně vedlo k obnovení újmy vzhledem k pravděpodobnému zhoršení již beztoho špatné hospodářské situace, v níž se výrobní odvětví Unie v současné době podle zjištění nachází.
6. ZÁJEM UNIE
(150)
V souladu s článkem 21 základního nařízení Komise prošetřila, zda by zachování stávajících antidumpingových opatření vůči Korejské republice a Malajsii nebylo v rozporu se zájmem Unie jako celku. Zjištění zájmu Unie vyplynulo z posouzení všech různých relevantních zájmů, včetně zájmů výrobního odvětví Unie, dovozců, velkoobchodníků a uživatelů.
(151)
Všem zúčastněným stranám byla poskytnuta příležitost, aby předložily svá stanoviska podle čl. 21 odst. 2 základního nařízení.
(152)
V původním šetření se mělo za to, že uložení opatření není v rozporu se zájmem Unie. Jelikož toto šetření je přezkumem a opatření byla zavedena již v roce 2002, analýza umožňuje posouzení případného nežádoucího nepříznivého dopadu na strany dotčené stávajícími antidumpingovými opatřeními.
(153)
Na tomto základě bylo zkoumáno, zda navzdory závěrům ohledně pravděpodobnosti obnovení dumpingu a pravděpodobnosti obnovení újmy existují přesvědčivé důvody, které by mohly vést k závěru, že není v zájmu Unie opatření zachovat.
6.1 Zájem výrobního odvětví Unie
(154)
Ačkoli platná antidumpingová opatření brání dumpingovému dovozu ve vstupu na trh Unie, výrobní odvětví Unie se stále nachází v nestabilním stavu, což potvrzuje negativní vývoj některých klíčových ukazatelů újmy.
(155)
Pokud by opatření pozbyla platnosti, je pravděpodobné, že by pravděpodobný příliv značného objemu dumpingového dovozu z dotčených zemí způsobil obnovení újmy. Tento příliv by pravděpodobně způsobil, kromě jiného, ztrátu podílu na trhu, pokles prodejních cen, nižší využití kapacity a celkově vážné zhoršení finanční situace výrobního odvětví Unie.
(156)
Komise tudíž uzavírá, že zachování antidumpingových opatření vůči Korejské republice a Malajsii by nebylo v rozporu se zájmem výrobního odvětví Unie.
6.2 Zájem dovozců a uživatelů, kteří nejsou ve spojení
(157)
V původním šetření bylo zjištěno, že dopad uložených opatření zřejmě nebude mít závažný nepříznivý vliv na situaci dovozců a uživatelů v Unii. Žádný z dovozců nebo uživatelů při současném šetření nespolupracoval. Vzhledem k tomu, že nebylo prokázáno, že by platná opatření tyto skupiny značně postihla, lze dovodit, že zachování opatření nebude mít na dovozce a uživatele v Unii žádný zásadní nepříznivý dopad.
6.3 Závěr ohledně zájmu Unie
(158)
Na základě výše uvedených skutečností dospěla Komise k názoru, že neexistují žádné přesvědčivé důvody k domněnce, že uložení prozatímních opatření na PT pocházejících z Korejské republiky a Malajsie není v zájmu Unie.
7. ANTIDUMPINGOVÁ OPATŘENÍ
(159)
Z výše uvedených úvah vyplývá, že podle čl. 11 odst. 2 základního nařízení by antidumpingová opatření použitelná na dovoz některých potrubních tvarovek pocházejících z Korejské republiky a Malajsie měla být zachována.
(160)
Nicméně jak dokazuje toto šetření, celková situace výrobního odvětví Unie se postupně zlepšuje a zdá se, že uložení konečných antidumpingových opatření proti dovozu téhož výrobku z Ruska a Turecka v roce 2013 (viz 5. bod odůvodnění) má další pozitivní účinek na situaci výrobního odvětví Unie, jak je vysvětleno v 143. bodě odůvodnění. Proto se usuzuje, že s ohledem na analýzu celkové újmy a pravděpodobný vývoj na trhu během platnosti opatření by kratší než pětileté období mohlo být dostačující k tomu, aby došlo k úplnému hospodářskému a finančnímu zotavení výrobního odvětví Unie.
(161)
Kromě toho nelze situaci výrobního odvětví Unie a analýzu újmy posuzovat pouze s ohledem na (potenciální) dovoz dotčeného výrobku z Korejské republiky a Malajsie, protože situaci výrobního odvětví Unie ovlivňuje jiný dovoz a opatření proti tomuto dovozu, zejména výše uvedená opatření proti Rusku a Turecku.
(162)
Proto se má za to, že vzhledem ke konkrétním okolnostem daného případu by se opatření neměla výjimečně prodloužit na celé pětileté období, jak stanoví základní nařízení, ale jejich platnost by měla skončit ve stejné době jako platnost konečných opatření na dovoz z Turecka a zejména z Ruska. Toto sladění doby trvání opatření by umožnilo ucelené a soudržné přezkoumání účinků možných dumpingových praktik na výrobní odvětví Unie, pokud by takový přezkum byl v budoucnu nutný.
(163)
Tato opatření, která jsou v současné době uplatňována vůči dovozu PT z Ruska a Turecka, mají skončit dne 29. ledna 2018. Konečná antidumpingová opatření proti dovozu PT pocházejících z Koreje a Malajsie by tedy měla být odpovídajícím způsobem sladěna a jejich platnost by tudíž měla skončit téhož dne.
(164)
Výbor na obranu výrobního odvětví Evropské unie vyrábějícího ocelové tvarovky pro svařování natupo souhlasí s tím, aby navrhované datum ukončení platnosti umožnilo v budoucnosti společné přezkumné řízení, pokud by o něj bylo požádáno, a tedy i komplexní analýzu dumpingu a újmy, jež by se týkala dovozu z několika zemí. Uvedlo však, že po období přezkumného šetření výrazně vzrostl celkový dovoz dotčeného výrobku ze všech zemí, zatímco průměrná cena těchto dovozů spadla prudce dolů. Tento vývoj po skončení období přezkumného šetření prý vedl ke zhoršení situace výrobního odvětví Unie a proto již neexistují podmínky pro uložení konečných antidumpingových opatření na dobu kratší než pět let.
(165)
Komise podotýká, že tento údajný vývoj po skončení období přezkumného šetření (tj. vyšší dovoz za nižší ceny) vychází z veřejně dostupných údajů Eurostatu, které zahrnují druhy výrobků, jež nejsou předmětem současného šetření. Statistiky o dovozu po skončení období přezkumného šetření, které má Komise k dispozici a které se týkají pouze dotčeného výrobku, však naznačují, že dovoz po období přezkumného šetření klesl o 10 % až 15 %, ačkoli průměrná cena tohoto dovozu klesla také (o 15 % až 20 %). Komise se domnívá, že vývoj dovozu dotčeného výrobku po období přezkumného šetření vzhledem k tomu, že nebyly předloženy žádné další doklady týkající se situace výrobního odvětví Unie, nezpůsobuje neplatnost závěrů Komise o vhodné době pro uložení konečných antidumpingových opatření (viz 160. až 163. bod odůvodnění). Toto tvrzení se proto zamítá.
(166)
Z uvedeného tedy vyplývá, že s ohledem na závěry ohledně pravděpodobného obnovení dumpingu a újmy by platná antidumpingová opatření použitelná na dovoz potrubních tvarovek ze železa nebo oceli pocházejících z Korejské republiky a Malajsie, potvrzená nařízením Rady (ES) č. 1001/2008 naposledy pozměněným nařízením Rady (EU) č. 363/2010, měla být zachována do 29. ledna 2018.
(167)
Výbor zřízený čl. 15 odst. 1 základního nařízení nevydal stanovisko,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Ukládá se konečné antidumpingové clo na dovoz potrubních tvarovek (jiných než litých tvarovek, přírub a závitových tvarovek) ze železa nebo oceli (kromě nerezavějící oceli) s největším vnějším průměrem nejvýše 609,6 mm, druhu používaného pro svařování natupo nebo jiné účely, v současnosti kódů KN ex 7307 93 11, ex 7307 93 19 a ex 7307 99 80 (kódy TARIC 7307931191, 7307931193, 7307931194, 7307931195, 7307931199, 7307931991, 7307931993, 7307931994, 7307931995, 7307931999, 7307998092, 7307998093, 7307998094, 7307998095 a 7307998098), pocházejících z Korejské republiky a Malajsie.
2. Sazba konečného antidumpingového cla, která se použije na čistou cenu s dodáním na hranice Unie, před proclením, je pro výrobek popsaný v odstavci 1 a vyrobený níže uvedenými společnostmi stanovena takto:
Země
Společnost
Celní sazba (%)
Kódy TARIC
Malajsie
Anggerik Laksana Sdn Bhd, Selangor Darul Ehsan
59,2
A324
Pantech Steel Industries Sdn Bhd
49,9
A961
Všechny ostatní společnosti
75,0
A999
Korejská republika
Všechny společnosti
44,0
-
3. Není-li stanoveno jinak, použijí se platné celní předpisy.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Jeho platnost končí dnem 29. ledna 2018.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 2. prosince 2014.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1283/2014
z dnia 2 grudnia 2014 r.
nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali, pochodzących z Republiki Korei i Malezji w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1), w szczególności jego art. 11 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. PROCEDURA
1.1. Obowiązujące środki
(1)
Obowiązujące środki antydumpingowe w odniesieniu do przywozu niektórych łączników rur i przewodów rurowych (dalej: „łączniki rur i przewodów rurowych” lub „produkt objęty postępowaniem”) pochodzących z Republiki Korei i Malezji („państwa, których dotyczy postępowanie”) zostały pierwotnie ustanowione rozporządzeniem Rady (WE) nr 1514/2002 (2) („pierwotne środki”).
(2)
W odniesieniu do Malezji obowiązuje cło antydumpingowe na poziomie 75 %, z wyjątkiem przedsiębiorstw Anggerik Laksana Sdn Bhd oraz Pantech Steel Industries Sdn Bhd, w przypadku których stosowane są stawki, odpowiednio, 59,2 % i 49,9 %. W odniesieniu do Republiki Korei cło wynosi 44 % dla wszystkich przedsiębiorstw.
(3)
Pierwotne środki zostały utrzymane na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1001/2008 (3) ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (UE) nr 363/2010 (4) („obowiązujące środki”).
1.2. Środki obowiązujące wobec innych państw trzecich
(4)
Poza zakresem niniejszego postępowania środki antydumpingowe dotyczące produktu objętego postępowaniem obowiązują obecnie w przypadku wywozu z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii (5). Środki wprowadzone w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Chin rozszerzono na przywóz tego samego produktu wysyłanego z Tajwanu (6), Indonezji (7), Sri Lanki (8) i Filipin (9). W dniu 3 września 2014 r. Komisja wszczęła przegląd wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego w sprawie przywozu łączników rur i przewodów rurowych z Chińskiej Republiki Ludowej, rozszerzonych na Tajwan, Indonezję, Sri Lankę i Filipiny. Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu przeglądu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (10). Środki antydumpingowe dotyczące przywozu z Tajlandii wygasły.
(5)
W styczniu 2013 r. wprowadzono środki w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Rosji i Turcji (11).
1.3. Wszczęcie przeglądu wygaśnięcia
(6)
W dniu 8 lutego 2013 r. Komisja Europejska („Komisja”) opublikowała zawiadomienie o zbliżającym się wygaśnięciu obowiązujących środków antydumpingowych (12) dotyczących łączników rur i przewodów rurowych pochodzących z Republiki Korei i Malezji.
(7)
W dniu 26 czerwca 2013 r. Komisja otrzymała wniosek o wszczęcie przeglądu wygaśnięcia tych środków na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (zwanego dalej „rozporządzeniem podstawowym”).
(8)
Wniosek został złożony przez Komitet Obrony Przemysłu Stalowych Łączników Spawanych Doczołowo Unii Europejskiej (ang. Defence Committee of the Seamless Steel Tubes Industry of the European Union) (zwany dalej „wnioskodawcą”) w imieniu wytwórców reprezentujących ponad 40 % całkowitej unijnej produkcji produktu objętego postępowaniem.
(9)
W uzasadnieniu wniosku podano, że w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu i szkody dla przemysłu unijnego.
(10)
W dniu 15 października 2013 r. Komisja wszczęła przegląd wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu przeglądu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (13).
1.4. Zainteresowane strony
(11)
W zawiadomieniu o wszczęciu przeglądu Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron, by zgłosiły jej chęć udziału w dochodzeniu przeglądowym. Komisja poinformowała w szczególności wnioskodawcę, pozostałych znanych unijnych producentów, użytkowników i importerów, producentów eksportujących w Republice Korei i Malezji, a także koreańskie i malezyjskie organy o rozpoczęciu przeglądu wygaśnięcia i wezwała wymienione podmioty do współpracy.
(12)
Wszystkie zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia swoich uwag na temat wszczęcia przeglądu i złożenia wniosku o przesłuchanie przed Komisją lub przed rzecznikiem praw stron w postępowaniach w sprawie handlu.
1.4.1. Kontrola wyrywkowa
(13)
W zawiadomieniu o wszczęciu przeglądu Komisja stwierdziła, że może przeprowadzić dobór próby pośród unijnych producentów, importerów i koreańskich producentów eksportujących zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.
a) Kontrola wyrywkowa producentów unijnych
(14)
W zawiadomieniu o wszczęciu przeglądu Komisja wskazała, że dokonała tymczasowego doboru próby producentów unijnych i wezwała zainteresowane strony do przedstawienia swoich uwag. Próba została wybrana na podstawie wielkości produkcji i sprzedaży produktu podobnego w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym („ODP”) w Unii przy jednoczesnym zapewnieniu odpowiedniego zasięgu geograficznego i składa się z czterech producentów unijnych lub grup producentów unijnych (pięciu indywidualnych przedsiębiorstw) z siedzibą w Niemczech, Francji, Włoszech, Rumunii i Austrii. Nie otrzymano żadnych uwag i tymczasowo wybrane przedsiębiorstwa zostały włączone do ostatecznej próby.
(15)
Po wszczęciu postępowania Komisja musiała jednak wykluczyć z próby dwóch producentów unijnych ze względu na brak współpracy. Dwa pozostałe przedsiębiorstwa/grupy przedsiębiorstw (trzy indywidualne przedsiębiorstwa) reprezentują 49 % unijnej produkcji i 45 % unijnej sprzedaży i posiadają zakłady produkcyjne w trzech różnych państwach. Dlatego też próbę nadal można było uznać za reprezentatywną dla przemysłu unijnego.
b) Kontrola wyrywkowa importerów
(16)
W celu podjęcia decyzji o konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i dokonania doboru ewentualnej próby Komisja zwróciła się do niepowiązanych importerów, aby udzielili informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu przeglądu. Żaden importer nie współpracował jednak w ramach dochodzenia.
c) Kontrola wyrywkowa producentów eksportujących z Republiki Korei
(17)
W celu podjęcia decyzji o konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i dokonania doboru ewentualnej próby Komisja zwróciła się do wszystkich producentów eksportujących w Korei, aby udzielili informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu przeglądu. Ponadto Komisja zwróciła się do Misji Republiki Korei przy Unii Europejskiej o wskazanie pozostałych producentów eksportujących potencjalnie zainteresowanych udziałem w dochodzeniu, lub o skontaktowanie się z nimi, o ile istnieją.
(18)
Dwóch koreańskich producentów eksportujących przedstawiło wymagane informacje, lecz tylko jeden wyraził zgodę na współpracę i włączenie go do próby. Uznano zatem, że kontrola wyrywkowa koreańskich producentów eksportujących nie jest konieczna.
d) Producenci eksportujący z Malezji
(19)
Ze względu na małą liczbę znanych producentów eksportujących z Malezji Komisja nie przewidziała w swoim zawiadomieniu o wszczęciu przeglądu odnośnej kontroli wyrywkowej.
(20)
Komisja zwróciła się do wszystkich producentów eksportujących o zgłoszenie się do niej w ciągu 15 dni od daty opublikowania zawiadomienia o wszczęciu przeglądu. Ponadto Komisja zwróciła się do misji Malezji przy Unii Europejskiej o wskazanie pozostałych ewentualnych producentów eksportujących potencjalnie zainteresowanych udziałem w dochodzeniu lub o skontaktowanie się z nimi.
1.4.2. Odpowiedzi na kwestionariusz
(21)
Komisja przesłała kwestionariusze wszystkim objętym próbą przedsiębiorstwom w Unii, współpracującemu przedsiębiorstwu z Korei i wszystkim znanym producentom eksportującym z Malezji.
(22)
Jeden producent unijny nie odpowiedział na kwestionariusz, podczas gdy inny producent unijny przedstawił jedynie częściową odpowiedź i nie odpowiedział na pismo w sprawie uzupełnienia braków. Tych dwóch producentów unijnych wyłączono następnie z próby (zob. motyw 15 powyżej). Jeden koreański producent eksportujący odpowiedział na pytania zawarte w kwestionariuszu. Żaden z producentów eksportujących z Malezji nie przesłał odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
1.4.3. Wizyty weryfikacyjne
(23)
Komisja prowadziła dalsze badanie i weryfikację informacji uważanych za niezbędne do ustalenia prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu i spowodowanej nim szkody oraz do oceny, czy wprowadzenie środków byłoby wbrew interesowi Unii. Wizyty weryfikacyjne przeprowadzone na mocy art. 16 rozporządzenia podstawowego zostały przeprowadzone na terenie następujących przedsiębiorstw:
Producenci unijni:
-
Erne Fittings GmbH, Schlins, Austria oraz przedsiębiorstwo powiązane Siekman Fittings, Lohne, Niemcy,
-
Vallourec Fittings SA, Francja.
Producenci eksportujący z Republiki Korei:
-
TK Corporation, Pusan.
1.5. Okres objęty dochodzeniem przeglądowym i okres badany
(24)
Dochodzenie dotyczące prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu obejmowało okres od dnia 1 października 2012 r. do dnia 30 września 2013 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”).
(25)
Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2010 r. do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym („okres badany”).
1.6. Ujawnianie informacji
(26)
W dniu 12 września 2014 r. Komisja ujawniła wszystkim zainteresowanym stronom podstawowe fakty i informacje, na podstawie których zamierzała utrzymać w mocy obowiązujące środki antydumpingowe i wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag. Komisja rozpatrzyła i w stosownych przypadkach uwzględniła uwagi przedstawione przez zainteresowane strony.
2. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
2.1. Produkt objęty postępowaniem
(27)
Produktem objętym przeglądem są łączniki rur i przewodów rurowych (inne niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej), o największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych celów, pochodzące z Republiki Korei i Malezji, obecnie objęte kodami CN ex 7307 93 11, ex 7307 93 19 oraz ex 7307 99 80 („produkt objęty postępowaniem” lub „łączniki rur i przewodów rurowych”).
2.2. Produkt podobny
(28)
W dochodzeniu przeglądowym potwierdzono, że - podobnie jak w pierwotnym dochodzeniu - łączniki rur i przewodów rurowych produkowane w państwach, których dotyczy postępowanie, sprzedawane na rynku krajowym lub wywożone do Unii lub na inne rynki eksportowe mają te same podstawowe właściwości fizyczne, techniczne i chemiczne oraz to samo końcowe przeznaczanie co produkty sprzedawane w Unii przez przemysł unijny.
(29)
Komisja uznała je zatem za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
3. PRAWDOPODOBIEŃSTWO PONOWNEGO WYSTĄPIENIA DUMPINGU
(30)
Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy wygaśnięcie obowiązujących środków prowadziłoby do ponownego wystąpienia dumpingu w przypadku państw, których dotyczy postępowanie.
3.1. Republika Korei
3.1.1. Uwagi wstępne
(31)
W ramach dochodzenia współpracował jeden z największych koreańskich producentów łączników rur i przewodów rurowych, TK Corporation. To współpracujące przedsiębiorstwo reprezentowało 25 %-40 % koreańskiego wywozu łączników rur i przewodów rurowych (w celu zachowania poufności nie podaje się dokładnej wartości). Przedsiębiorstwo TK Corporation przekazało Komisji odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, w tym dane dotyczące sprzedaży krajowej i eksportowej, a także kosztów produkcji. Komisja uznała, że analizę koreańskiego dumpingu w ODP i część analizy dotyczącej prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu można przeprowadzić w oparciu o dane przekazane przez wspomniane przedsiębiorstwo z uwagi na wielkość jego udziału w wywozie łączników rur i przewodów rurowych z Korei. Odpowiedzi TK Corporation poddano weryfikacji.
3.1.2. Przywóz towarów po cenach dumpingowych w ODP
(32)
W ODP z Korei przywieziono jedynie nieznaczne ilości łączników rur i przewodów rurowych (mniej niż 50 ton). Niektóre z nich pochodziły od jedynego współpracującego producenta eksportującego, TK Corporation. Było oczywiste, że ilości te nie były reprezentatywne, ponieważ stanowiły mniej niż 0,1 % produkcji TK Corporation. Ponadto nie było jasne, czy zapłacono cło antydumpingowe za przywożone towary TK Corporation, co wzbudza wątpliwości, czy rzeczywiście zostały one wprowadzone na obszar celny Unii. Ponadto była to sprzedaż towarów wyprodukowanych na potrzeby trzech konkretnych projektów według odrębnych specyfikacji (dlatego też była ona niereprezentatywna) a towary sprzedano w pakiecie z innymi łącznikami (głównie ze stali nierdzewnej). Z powyższych powodów niemożliwe było przeprowadzenie miarodajnej analizy dumpingu w oparciu o przywóz do Unii łączników rur i przewodów rurowych TK Corporation w ODP.
(33)
Po ujawnieniu ustaleń przedsiębiorstwo TK Corporation stwierdziło, że Komisja powinna była oprzeć swoją analizę dotyczącą dumpingu na jego sprzedaży eksportowej do Unii z wymienionych niżej przyczyn: (i) sprzedaż eksportowa tego przedsiębiorstwa w ODP była znacząca, a zatem reprezentatywna, ponieważ obejmowała „co najmniej 26 faktur wyszczególniających 282 indywidualne transakcje, pomimo obowiązujących środków”; (ii) przy braku jasności co do kwestii płatności ceł antydumpingowych niektóre transakcje sprzedaży (dotyczące projektu na morzu) nie podlegały cłu antydumpingowemu, natomiast w przypadku innych, dokonanych w ODP, importerzy nie zawsze płacili cło w wyniku błędnej klasyfikacji towarów, z powodu której nie wiedzieli o obowiązku uiszczenia cła antydumpingowego. W międzyczasie importerów poinformowano o błędzie klasyfikacji i od tego momentu płacili zaległe cła antydumpingowe; oraz (iii) warunki sprzedaży eksportowej do Unii były normalne, ponieważ nie stosowano skróconego czasu dostawy, ani nie objęto naliczanych cen wzajemną kompensacją.
(34)
Powyższe uwagi zostały wnikliwie przeanalizowane. Przedsiębiorstwo TK Corporation nie zaprzeczyło, że poziom sprzedaży eksportowej do Unii był niski, zarówno w wartościach bezwzględnych, jak również w porównaniu z całkowitą produkcją produktu podobnego (mniej niż 0,1 %). Komisja utrzymuje, że takiej bardzo małej sprzedaży, zarówno w wartościach względnych, jak i bezwzględnych, nie można uznać za reprezentatywną.
(35)
Ponadto Komisja nie była w stanie stwierdzić na podstawie dostarczonych dokumentów, która część domniemanej sprzedaży TK Corporation do Unii została ostatecznie odpowiednio sklasyfikowana i przywieziona. Nie można było również zweryfikować twierdzenia o braku wzajemnej kompensacji, a co za tym idzie - uwzględnić tego twierdzenia, ponieważ dokumenty potwierdzające zostały udostępnione dopiero po wizycie weryfikacyjnej. Z uwagi na wnioski analizy przeprowadzanej w powyższym motywie 34 nie ma jednak potrzeby, by Komisja dokonała ostatecznych ustaleń w odniesieniu do obu tych kwestii, ponieważ nawet całkowitej zgłoszonej wielkości sprzedaży towarów TK Corporation na rynku unijnym nie można uznać za wystarczająco reprezentatywną.
(36)
Komisja potwierdza zatem, że sprzedaży towarów TK Corporation na rynku unijnym w ODP nie można wykorzystać do miarodajnej analizy dumpingu w ramach niniejszego dochodzenia dotyczącego przeglądu wygaśnięcia.
3.1.3. Dowody wskazujące na prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu
(37)
Komisja przeanalizowała prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu w przypadku wygaśnięcia środków. Analizie poddano następujące czynniki: cenę eksportową do innych miejsc przeznaczenia, moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w Korei, a także atrakcyjność rynku unijnego.
3.1.3.1. Wywóz z Korei do innych miejsc przeznaczenia
(38)
Ze względu na małą ilość przywożonych łączników rur i przewodów rurowych z Korei do Unii oraz ze względu na brak wiarygodności cen tych towarów (zob. motywy 32-36), Komisja stwierdziła, że do oceny prawdopodobnego przyszłego poziomu cen eksportowych do Unii w przypadku dopuszczenia do wygaśnięcia środków należy wykorzystać dane dotyczące sprzedaży koreańskich łączników rur i przewodów rurowych do innych państw.
(39)
Uznano, że należy najpierw przeanalizować koreańską sprzedaż do Stanów Zjednoczonych („USA”) ze względu na fakt, że w przeciwieństwie do innych miejsc przeznaczenia koreańskiego wywozu jest to rynek podobnej wielkości co unijny, charakteryzujący się dużą liczbą producentów krajowych, jak również znacznym odsetkiem przywożonych towarów oraz niskimi stawkami ceł przywozowych, co sprawia, że jest on bardzo konkurencyjny. Ponadto USA są ważnym odbiorcą koreańskich wyrobów w ogóle, również w przypadku TK Corporation.
(40)
W trakcie dochodzenia przeanalizowano też sprzedaż eksportową koreańskich łączników rur i przewodów rurowych na inne rynki.
(41)
Dumping obliczono zarówno dla sprzedaży na rynek USA, jak i na inne rynki przeznaczenia (z wyjątkiem Unii z powodów wspomnianych w motywach 32-36 powyżej).
a) Wartość normalna
(42)
Zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia podstawowego wartość normalna dla TK Corporation została ustalona w możliwych przypadkach w oparciu o ceny płacone przez niezależnych klientów lub od nich należne w zwykłym obrocie handlowym na rynku krajowym.
(43)
W przypadku tych rodzajów produktu, dla których zastosowanie przedstawionej metody było niemożliwe, wartość normalna została ustalona zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.
(44)
Dokonano tego w oparciu o faktyczne koszty produkcji TK Corporation zadeklarowane w odpowiedzi na kwestionariusz, tj. w oparciu o faktyczne koszty produkcji powiększone, zgodnie z art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, o uzasadnione koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz o kwotę zysku.
b) Cena eksportowa
(45)
Jak wyjaśniono w motywach 32-36, do obliczenia dumpingu nie można było wykorzystać danych dotyczących sprzedaży TK Corporation w Unii, w związku z czym ceny eksportowe ustalono na podstawie danych tego przedsiębiorstwa dotyczących wywozu na rynki państw trzecich.
(46)
Zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego wykorzystano cenę eksportową TK Corporation dla innych państw, którą skorygowano do poziomu cen ex-works poprzez uwzględnienie, w stosownych przypadkach, między innymi kosztów transportu, ceł i podatków.
c) Porównanie i korekty
(47)
Dokonano porównania średniej ważonej wartości normalnej ze średnią ważoną ceną eksportową łączników rur i przewodów rurowych, zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego, przyjmując obie ceny na poziomie ex-works.
(48)
Aby zapewnić rzetelne porównanie wartości normalnej z ceną eksportową, uwzględniono różnice w czynnikach mających wpływ na ceny i porównywalność cen, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. W związku z tym dokonano korekt z tytułu kosztów przewozów lądowych i morskich, ubezpieczenia, przeładunku, załadunku oraz kosztów dodatkowych.
(49)
W celu umożliwienia rozróżnienia rożnych rodzajów produktu objętego postępowaniem wg pierwotnej metodologii numer kontrolny produktu (PCN) opierał się na systemie 11-cyfrowym dla oznaczenia różnych rodzajów produktu. Obliczenia dumpingu przeprowadzono z wykorzystaniem nieco ograniczonej struktury PCN obejmującej 7 cyfr. Pola normy specyfikacji i gatunku materiału zostały zastąpione uproszczoną kategorią dla rozróżnienia produktów wykonanych ze stali węglowej i stali stopowej. Było to spowodowane ustaleniem, że istnieje niewielka różnica między specyfikacją normy (takiej jak ANSI lub EN) a systemami określającymi gatunek materiału stosowanymi zgodnie z daną normą. W związku z tym uproszczenie systemu zwiększyło poziom zgodności w przypadku obliczeń dumpingu (i szkody) dla tysięcy PCN, nie zniekształcając wyniku samego obliczenia.
(50)
TK Corporation zwróciło się do Komisji o poszerzenie pierwotnego systemu PCN do 16 cyfr, wniosek ten został jednak odrzucony, ponieważ przyjęty system umożliwiał skuteczną kategoryzację produktu objętego postępowaniem. Należy podkreślić oczywistość faktu, że obliczony margines dumpingu (i szkody) nie zmieniłby się w istotnym stopniu ze względu na przyjęty system 7-, 11- lub 16-cyfrowy, ponieważ średnie ceny wyrobów sprzedawanych przez TK Corporation na poszczególnych rynkach różniły się istotnie.
(51)
Kolejny problem dotyczył metody określania wielkości sprzedaży na potrzeby obliczeń dumpingu. Przedsiębiorstwo TK Corporation twierdziło, że jako jednostkę miary w obliczeniach należy przyjąć „sztuki”, ponieważ taką właśnie jednostkę stosuje na fakturach sprzedaży, w zaleceniach cenowych dla (potencjalnych) klientów oraz zapisach księgowych. W kwestionariuszu poproszono o podanie ilości w jednostkach masy, ale dla niektórych obszarów swej sprzedaży TK Corporation podało wartości w sztukach. W odniesieniu do tych obszarów sprzedaży TK Coorporation przeliczyło masę na sztuki w ramach procedury uzupełnienia braków. Komisja uznała określenie ilości w jednostkach masy za najlepszą metodę z następujących względów:
-
stosowanie sztuk jako jednostek miary mogłoby skutkować zniekształceniem średniej ceny jednostkowej, ponieważ sztuki nie odzwierciedlają masy jednostkowej, która jest ważnym czynnikiem wpływającym na koszt (i w związku z tym ceny) produktu objętego postępowaniem,
-
do obliczenia szkody wymagana jest masa: taką metodę stosują producenci unijni i stosowanie różnych metod dla obliczeń dumpingu i szkody (podcięcia cen) skutkowałoby brakiem spójności, a ponadto
-
dane unijnych urzędów celnych i koreańskie dane statystyczne dotyczące wywozu produktu objętego postępowaniem rejestrowane są wyłącznie w oparciu o masę.
(52)
Należy ponadto podkreślić, że ogólnie obliczony margines dumpingu nie wydawał się zmieniać w istotnym stopniu w przypadku obliczeń w sztukach ze względu na znaczne różnice w cenach średnich wyrobów sprzedawanych przez TK Corporation na poszczególnych rynkach.
(53)
Po ujawnieniu ustaleń przedsiębiorstwo TK Corporation ponownie przedstawiło uwagę, że Komisja powinna była obliczyć dumping w oparciu o sztuki, a nie o masę. Jednym z przywołanych argumentów był fakt, że dane dotyczące sprzedaży oraz kosztów TK Corporation wyrażone są w sztukach i przeliczenie ich na masę prowadziłoby do zniekształceń obliczeń dotyczących marginesu dumpingu.
(54)
W odniesieniu do porównania z przemysłem unijnym TK Corporation stwierdziło, że Komisja nie obliczyła marginesu szkody oraz że w przypadku marginesu dumpingu nie ma potrzeby porównywania z danymi dotyczącymi kosztów i sprzedaży przemysłu unijnego. Ponadto TK Corporation argumentowało, że jednostką miary stosowaną w transakcjach, również przez przemysł unijny, są sztuki, a nie kilogramy czy tony.
(55)
Wreszcie TK Corporation zakwestionowało znaczenie wagowej rejestracji danych przez unijne urzędy celne oraz na potrzeby koreańskich statystyk dotyczących wywozu.
(56)
Powyższe uwagi zostały starannie przeanalizowane. Po pierwsze należy zauważyć, że TK Corporation nie przedstawiło „alternatywnego” obliczenia dumpingu w przeliczeniu na sztuki. Nie udało mu się faktycznie dowieść swoich twierdzeń, że obliczenia takie dałyby dokładniejsze wyniki. Komisja potwierdza swoją opinię, że obliczone marginesy dumpingu są znaczne oraz że nie stwierdzono żadnych znaczących różnic między marginesami dumpingu obliczonymi na podstawie masy i marginesami dumpingu obliczonymi na podstawie sztuk, co wyjaśniono w motywie 52. Innymi słowy, nie ulega wątpliwości, że niezależnie od zastosowanej metody, ustalono by duże marginesy dumpingu. Należy ponadto przypomnieć, że samo TK Corporation przeliczyło sztuki na masę na potrzeby danych dotyczących sprzedaży i kosztów, stosując własną metodykę. Ponadto w katalogu internetowym firmy podano przybliżoną masę każdego rodzaju łącznika.
(57)
Transakcje dokonywane przez przemysł unijny są wyrażane zarówno za pomocą jednostek masy, jak i sztuk, o czym świadczą zweryfikowane przez Komisję faktury. Jednostki masy stosuje się nie tylko do celów fakturowania, lecz również określania mocy produkcyjnych, wielkości produkcji i jej kosztów, zarówno w Unii, jak i na całym świecie, również w Korei. Zakupy surowców, które mają największy udział w kosztach produkcji produktu objętego postępowaniem, dokonywane są w tonach. Inne czynniki, takie jak koszty zużycia energii, koszty frachtu i pracy, również oblicza się na podstawie masy. Przemysł unijny określa także pod koniec roku wielkość rabatów przyznawanych klientom na podstawie wielkości dokonanych przez nich zakupów wyrażonych w tonach, a nie w liczbie sztuk. Co więcej, w ramach niniejszego przeglądu wygaśnięcia należało obliczyć marginesy podcięcia cenowego (co uczyniono, zob. motywy 98-105), w związku z czym argument o braku konieczności porównania danych dotyczących przemysłu koreańskiego i unijnego, zawarty w komentarzach TK Corporation podsumowanych w motywie 54 powyżej, jest błędny.
(58)
Zebrane i wykorzystane na potrzeby niniejszego dochodzenia dane statystyczne z całego świata, w tym koreańskie statystyki dotyczące wywozu oraz unijne statystyki celne, były wyrażone wyłącznie w jednostkach masy. Dane te były między innymi wykorzystywane do analizy koreańskiego wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii i państw trzecich. Aby ustalić udział przedsiębiorstwa TK Corporation w tym wywozie i zweryfikować wielkość jego sprzedaży do Unii podaną w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu, konieczne było przeliczenie na jednostki masy, ponieważ konwersja danych statystycznych dotyczących wywozu z Korei i unijnych statystyk celnych na sztuki nie była możliwa.
(59)
Wreszcie należy przypomnieć, że w poprzednich dochodzeniach (takich jak dochodzenie skutkujące wprowadzeniem środków pierwotnych i pierwszy przegląd wygaśnięcia zakończony utrzymaniem obowiązujących środków), jak i w najnowszych dochodzeniach dotyczących przywozu tego samego produktu z Rosji i Turcji, również zastosowano metodę opartą na jednostkach masy.
(60)
W związku z powyższym Komisja potwierdza, że należy odrzucić postulat, zgodnie z którym jednostką obliczeń powinny być sztuki.
d) Dumping w ODP
(61)
Obliczone marginesy dumpingu dla TK Corporation wyniosły 46 % i 27 %, w zależności od rynku przeznaczenia wywożonych towarów.
3.1.3.2. Koreańskie moce produkcyjne
(62)
W trakcie dochodzenia Komisja nie uzyskała żadnych informacji od producentów koreańskich, z wyjątkiem TK Corporation, dotyczących całkowitych koreańskich mocy produkcyjnych oraz wolnych mocy produkcyjnych. W związku z tym w celu dokonania odnośnych ustaleń Komisja musiała oprzeć się na art. 18 rozporządzenia podstawowego, a informacje, jakimi dysponuje, to zweryfikowane informacje przekazane przez TK Corporation dotyczące jedynie tej spółki oraz ogólnokrajowe informacje zawarte we wniosku o przeprowadzenie przeglądu wygaśnięcia.
(63)
Deklaracje TK Corporation dotyczące wolnych mocy produkcyjnych zostały należycie zweryfikowane. Poprzez ekstrapolację wolnych mocy produkcyjnych w ODP zgłoszonych przez TK Corporation na podstawie udziału tego przedsiębiorstwa w łącznej wielkości koreańskiego wywozu Komisja obliczyła, że całkowite wolne moce produkcyjne w Korei wynoszą co najmniej 15 000 ton, co stanowi około 25 % całkowitej konsumpcji w Unii. W odniesieniu do tych obliczeń należy jednak zauważyć, że wielkość produkcji w porównaniu do mocy produkcyjnych może się różnić w przypadku poszczególnych przedsiębiorstw, a ponadto TK Corporation, mimo że jest jednym z największych wytwórców produktu podobnego w Korei, jest tylko jednym z wielu wytwórców i z pewnością nie ma pozycji dominującej. Komisja porównała zatem te ustalenia z informacjami zawartymi we wniosku.
(64)
Informacje o wolnych mocach produkcyjnych zawarte we wniosku opierały się na szacunkowych danych dotyczących mocy produkcyjnych i produkcji wszystkich wytwórców koreańskich wskazanych przez wnioskodawcę. W przypadku trzech największych producentów wykorzystano publicznie dostępne dane dotyczące mocy produkcyjnych. W przypadku innych (znacznie mniejszych) producentów koreańskich dane takie nie były ogólnie dostępne, w związku z czym wnioskodawca posłużył się innymi rozsądnymi metodami w celu oszacowania ich mocy produkcyjnych. Wnioskodawca przyjął także określony poziom konsumpcji krajowej w Korei oraz wyliczył wielkość przywozu do tego państwa, jak również wywozu z tego państwa w celu oszacowania wolnych mocy produkcyjnych. Zarówno przy obliczaniu mocy produkcyjnych, jak i wolnych mocy produkcyjnych dokonano stosownych potrąceń w celu uwzględnienia produkcji innych rodzajów wyrobów, nieobjętych zakresem produktu. Całość informacji uznano za bardziej kompletne i jednoznaczne niż informacje, o których mowa w motywie 63 powyżej. Nie otrzymano żadnych uwag, które podważałyby wspomniane dane liczbowe. Na tej podstawie - w oparciu o dostępne fakty - wolne moce produkcyjne w Korei oszacowano na 119 300 ton, co oznacza, że są one dwa razy większe od rynku unijnego w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.
3.1.3.3. Atrakcyjność rynku unijnego
(65)
Należy przypomnieć, że łączniki rur i przewodów rurowych stosuje się głównie w przemyśle naftowym i gazowym, budownictwie, energetyce, przemyśle stoczniowym i instalacjach przemysłowych. Dostępne fakty nie wskazują na możliwość znacznego rozwoju lub kurczenia się tych sektorów w Korei, w związku z czym uznaje się, że krajowy rynek łączników rur i przewodów rurowych pozostanie raczej stabilny w nadchodzących latach i że nie oferuje on żadnych znacznych możliwości ekspansji w zakresie produkcji wspomnianych wyrobów. Poza Koreą głównymi rynkami eksportowymi dla tych gałęzi przemysłu są: Unia, Stany Zjednoczone, państwa Bliskiego Wschodu i Azji Południowo-Wschodniej. Żadne z informacji zgromadzonych w trakcie dochodzenia nie wskazują na znaczny wzrostu popytu na którymkolwiek z wymienionych rynków w nadchodzących latach.
(66)
Wielkość koreańskiego wywozu do USA, krajów Bliskiego Wschodu i Azji Południowo-Wschodniej osiągnęła wysoki pułap, dlatego rynki te nie oferują znacznego potencjału wzrostu dla przemysłu koreańskiego. Należy również przypomnieć, że w przypadku koreańskiego wywozu do USA stwierdzono znaczny dumping - na poziomie 46 %. Rynek unijny jest jednym z największych na świecie i w przypadku uchylenia środków stanowi atrakcyjny rynek o dużym potencjale wzrostu, ponieważ koreańscy producenci eksportujący nie wykorzystali jak dotąd w pełni jego możliwości w związku z obowiązującymi środkami.
(67)
Pod względem wielkości i warunków rynek USA i rynek Unii są podobne. Na obu istnieje duża liczba producentów krajowych a udział przywozu jest znaczący. W trakcie dochodzenia wykazano, że średnia cena sprzedaży na rynku unijnym (z uwzględnieniem całości sprzedaży producentów unijnych i całości sprzedaży importowej do Unii) wynosi 2 600 EUR/t. Średnia cena rynkowa w Unii jest więc zbliżona do średniej ceny uzyskiwanej przez koreańskich producentów eksportujących na rynku w USA (2 700 EUR/t), z tą różnicą, że w USA nie są oni objęci środkami antydumpingowymi. Obecny marginalny poziom koreańskiej sprzedaży do Unii wynika zatem najprawdopodobniej z obowiązujących środków dotyczących produktu objętego postępowaniem. Należy przypomnieć, że w ODP Stany Zjednoczone były największym rynkiem dla eksporterów z Korei. Fakt ten dowodzi, że Unia byłaby atrakcyjnym rynkiem dla eksporterów koreańskich oraz że w przypadku uchylenia ceł można się spodziewać, że rynek unijny przyciągnąłby podobnie dużą liczbę towarów co rynek Stanów Zjednoczonych. W ODP wielkość przywozu koreańskich łączników rur i przewodów rurowych stanowiła 20 %-25 % przywozu tego produktu do Stanów Zjednoczonych, co odpowiadało udziałowi w całości odnośnego rynku produktowego w tym państwie na poziomie 10 %-15 % (dokładne dane liczbowe nie są udostępniane ze względu na ich poufny charakter). Innymi słowy, w przypadku uchylenia środków producenci koreańscy prawdopodobnie wykorzystają dostępne wolne moce produkcyjne, określone w motywie 64, by powrócić na rynek unijny.
(68)
Jak wyjaśniono w motywie 39, poza USA nie ma innego rynku eksportowego dla koreańskich wyrobów, który można by wykorzystać do wiarygodnej analizy zmiany sytuacji na rynku unijnym w przypadku wygaśnięcia środków. W związku z tym grupowanie całości sprzedażny eksportowej przeznaczonej na inne rynki eksportowe niż Unia i USA na potrzeby niniejszej analizy uznano za bezzasadne, nie pozwala ono bowiem w wiarygodny sposób określić cen średnich z powodu zróżnicowania poszczególnych (znacznie mniejszych) rynków. W związku z opisanymi powyżej ograniczeniami prowadzonej analizy i brakiem znacznego potencjału wzrostu wskazanych „pozostałych rynków” w najbliższej przyszłości nie należy jednak oczekiwać, że rynki te mogłyby przyjąć znaczne dodatkowe ilości towarów przywożonych z Korei.
3.1.3.4. Wnioski dotyczące prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu
(69)
W związku z powyższym istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia ponownego dumpingu w przypadku wygaśnięcia środków. W trakcie dochodzenia wykazano, że sprzedaż koreańskich łączników rur i przewodów rurowych wywożonych do Stanów Zjednoczonych i do innych państw trzecich odbywała się po cenach dumpingowych, a margines dumpingu wynosił odpowiednio 46 % i 27 %.
(70)
Ponadto koreańskie wolne moce produkcyjne są znaczne w porównaniu z poziomem konsumpcji w Unii podczas okresu ODP. Jeśli wspomniane wolne moce zostaną wykorzystane by wywozić towary do Unii i konkurować w zakresie ceny z unijnymi producentami lub z innymi głównymi importerami z państw trzecich, istnieje duże prawdopodobieństwo, że taki wywóz będzie dokonywany po cenach dumpingowych.
3.2. Malezja
3.2.1. Uwagi wstępne
(71)
Wobec braku współpracy ze strony producentów eksportujących z Malezji Komisja musiała przeprowadzić analizę na podstawie dostępnych jej informacji pochodzących z innych źródeł. W związku z tym zgodnie z przepisami art. 18 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała dane statystyczne pochodzące z różnych źródeł. Dane statystyczne dotyczące przywozu zebrane zgodnie z art. 14 ust. 6 rozporządzenia podstawowego („baza danych na podstawie art. 14 ust. 6”) dostarczyły najlepszych dostępnych informacji na potrzeby ustalenia wielkości przywozu na rynek unijny i odnośnych cen. Nie skorzystano z innych źródeł takich jak Eurostat, ponieważ niemożliwe było wyodrębnienie produktu objętego postępowaniem od innych produktów również oznaczonych 8-cyfrowym kodem.
3.2.2. Przywóz towarów po cenach dumpingowych w ODP
(72)
Według bazy danych na podstawie art. 14 ust. 6 nie odnotowano przywozu towarów z Malezji na rynek unijny. Stwierdzono zatem, że w ODP nie było kontynuacji przywozu towarów z Malezji po cenach dumpingowych.
3.2.3. Dowody wskazujące na prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu
(73)
Komisja przeanalizowała prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu w przypadku wygaśnięcia środków. W badaniu tym przeanalizowano następujące czynniki: cenę eksportową do innych miejsc przeznaczenia, moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w Malezji, a także atrakcyjność rynku unijnego.
3.2.3.1. Wywóz z Malezji do innych miejsc przeznaczenia
(74)
Z uwagi na brak wywozu łączników rur i przewodów rurowych z Malezji na rynek unijny Komisja zdecydowała o wykorzystaniu danych dotyczących innego państwa. Do tego celu za odpowiednie państwo uznano Stany Zjednoczone ze względu na fakt, że jest to rynek podobnej wielkości co unijny i charakteryzuje się dużą liczbą producentów krajowych, jak również znacznym odsetkiem przywożonych towarów, co sprawia, że jest on bardzo konkurencyjny. Ponadto USA są zdecydowanie największym rynkiem eksportowym dla Malezji, na który, w ODP, trafiło 87 % towarów wywożonych z tego państwa. Zastosowane podejście jest identyczne z podejściem przyjętym na potrzeby poprzedniego dochodzenia dotyczącego Malezji, jak również na potrzeby przeprowadzenia oceny „prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia szkody”.
a) Wartość normalna
(75)
Wobec braku współpracy ze strony producentów eksportujących z Malezji wartość normalną ustalono, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, w oparciu o dane przedstawione we wniosku o przeprowadzenie przeglądu wygaśnięcia, a mianowicie w oparciu o szacowane koszty produkcji powiększone o 6 % z tytułu uzasadnionych kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych (SGA) oraz zysku, wyrażonych jako odsetek kosztów ex-works. Uważa się, że powyższy odsetek opiera się na bardzo ostrożnych założeniach. Na potwierdzenie tego należy przywołać fakt, że w przypadku jedynego przedsiębiorstwa, które zgodziło się współpracować w ramach niniejszego dochodzenia (TK Corporation, Korea), rzeczywista wartość znacznie przekraczała 6 %.
b) Cena eksportowa
(76)
Zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego wobec braku współpracy ze strony malezyjskich producentów eksportujących cenę eksportową obliczono, wykorzystując dane dotyczące cen produktu objętego postępowaniem wywożonego z Malezji do Stanów Zjednoczonych zaczerpnięte z amerykańskich statystyk dotyczących przywozu.
c) Porównanie
(77)
Dokonano porównania średniej ważonej wartości normalnej ze średnią ważoną ceną eksportową łączników rur i przewodów rurowych, zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego, przyjmując obie ceny na poziomie ex-works.
(78)
Aby zapewnić rzetelne porównanie między wartością normalną a ceną eksportową, uwzględniono różnice w czynnikach mających wpływ na ceny i ich porównywalność, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. W związku z tym odsetek z tytułu kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku wspomnianych powyżej w motywie 75 przyjęto w oparciu o koszty ex-works, z wyłączeniem kosztów przewozów lądowych i morskich, ubezpieczenia, przeładunku, załadunku oraz kosztów dodatkowych.
d) Margines dumpingu w ODP
(79)
W oparciu o wyżej opisaną metodykę, którą posłużono się również w trakcie pierwszego przeglądu wygaśnięcia przedłużającego stosowanie środków („środki obowiązujące”), obliczono margines dumpingu, który wyniósł 57,7 %.
3.2.3.2. Malezyjskie moce produkcyjne
(80)
W związku z brakiem współpracy ze strony Malezji nie przekazano żadnych informacji dotyczących mocy produkcyjnych ani wolnych mocy produkcyjnych. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że łączna moc dostępna w Malezji wynosi ok. 55 000 ton, a wolne moce produkcyjne wynoszą 27 000 ton. W analizie prowadzącej do uzyskania tych wielkości wykluczono produkcję innych wyrobów (moce wytwórcze), w związku z czym uznaje się ją za rozsądną. Wolne moce produkcyjne w Malezji na poziomie 27 000 ton odpowiadają 40 % całkowitej konsumpcji w Unii w ODP.
3.2.3.3. Atrakcyjność rynku unijnego
(81)
Jeśli chodzi o rozwój głównych rynków przemysłów wykorzystujących produkt objęty postępowaniem wymienionych w motywie 65, rynek unijny stanowi jeden z większych rynków dla łączników rur i przewodów rurowych i żadne z informacji zgromadzonych w dokumentacji nie wskazują na znaczny spadek lub wzrostu popytu na którymkolwiek z wymienionych rynków w nadchodzących latach.
(82)
Dochodzenie wykazało, że ceny producentów unijnych towarów sprzedawanych na rynku unijnym są wyższe od malezyjskich cen eksportowych towarów sprzedawanych na innych rynkach, w szczególności na rynku Stanów Zjednoczonych. Średnia cena na rynku unijnym wynosi 2 600 EUR/t, podczas gdy z danych statystycznych wynika, ze średnia cena importowa na rynku Stanów Zjednoczonych dla towarów przywożonych z Malezji wynosi 1 600 EUR/t. W przypadku uchylenia środków rynek unijny byłby zatem atrakcyjnym rynkiem dla malezyjskich eksporterów. Ma to szczególne znaczenie w związku z wolnymi mocami produkcyjnymi w Malezji; należy także przypomnieć, że obecnie 87 % towarów wywożonych z Malezji trafia do USA, gdzie malezyjscy producenci eksportujący sprzedają je po znacznie niższych cenach.
3.2.3.4. Wnioski dotyczące prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu
(83)
W związku z powyższym istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia ponownego dumpingu w przypadku wygaśnięcia środków. Ustalono, że sprzedaż malezyjskich łączników rur i przewodów rurowych wywożonych do Stanów Zjednoczonych odbywała się po cenach dumpingowych, przy czym margines dumpingu wynosił 57,7 %.
(84)
Ponadto malezyjskie wolne moce produkcyjne są znaczne w porównaniu z poziomem konsumpcji w Unii podczas ODP. W przypadku uchylenia środków wspomniane moce prawdopodobnie zostaną użyte, przynajmniej częściowo, na potrzeby wywozu do Unii z uwagi na poziom cen na tym rynku. W takim wypadku można również oczekiwać, że duża część towarów wywożonych do Stanów Zjednoczonych zostanie przekierowana na rynek unijny w związku z tym, że ceny na rynku unijnym są wyższe niż ceny w USA.
3.3. Wnioski dotyczące prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu
(85)
W związku z powyższym, tj. w związku z wysokim marginesem dumpingu, dużymi wolnymi mocami produkcyjnymi państw, których dotyczy postępowanie, oraz ich dużymi zdolnościami eksportowymi, jak również w związku z atrakcyjnością rynku unijnego pod względem cen i wielkości można wnioskować, że w przypadku wygaśnięcia środków przywóz towarów po cenach dumpingowych z Republiki Korei oraz Malezji do Unii mógłby wystąpić ponownie.
4. PRAWDOPODOBIEŃSTWO PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SZKODY
4.1. Definicja przemysłu unijnego i produkcji unijnej
(86)
W przemyśle unijnym nie nastąpiły żadne większe zmiany strukturalne w porównaniu z sytuacją opisaną w rozporządzeniu Rady nr 1001/2008 przywołanym powyżej w motywie 3. W ODP produkt podobny był wytwarzany przez 22 producentów w Unii. Przedsiębiorstwa te reprezentują przemysł unijny w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
(87)
Ustalano, że całkowita produkcja unijna w ODP wynosiła około 57 736 ton. Komisja ustaliła tę wartość na podstawie dostępnych faktów dotyczących przemysłu unijnego takich jak zweryfikowane dane przedsiębiorstw objętych próbą oraz dane przedstawione przez wnioskodawcę.
(88)
Przedsiębiorstwa/grupy przedsiębiorstw objęte próbą w ramach prowadzonego dochodzenia reprezentują 49 % produkcji unijnej oraz 45 % unijnej sprzedaży (zob. motyw 15). Zatem dane uzyskane dzięki tej próbie są reprezentatywne w odniesieniu do sytuacji w przemyśle unijnym.
4.2. Konsumpcja w Unii
(89)
Komisja ustaliła wielkość konsumpcji w Unii na podstawie: (i) wielkości sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym (w tym celu wykorzystano dane przedstawione przez wnioskodawcę); oraz (ii) wielkości przywozu z państw trzecich (ustalonej w oparciu o bazę danych na podstawie art. 14 ust. 6).
(90)
Konsumpcja w Unii kształtowała się w następujący sposób:
Tabela 1
Konsumpcja w Unii (w tonach metrycznych)
2010
2011
2012
ODP
Konsumpcja w Unii ogółem
55 497
62 426
58 941
59 992
Indeks (2010 = 100)
100
112
106
108
Źródło: dane przedstawione przez wnioskodawcę oraz pochodzące z bazy danych na podstawie art. 14 ust. 6.
(91)
W 2011 r. konsumpcja wzrosła o 12 % w porównaniu z konsumpcją w 2010 r. W 2012 r. spadła, utrzymując się jednak powyżej poziomu z 2010 r. (wzrost o 6 %). W okresie między 2010 r. a ODP konsumpcja w Unii wzrosła o 8 %.
4.3. Przywóz z państw, których dotyczy postępowanie
4.3.1. Wielkość i udział w rynku przywozu z państw, których dotyczy postępowanie
Republika Korei
(92)
Komisja określiła wielkość przywozu w oparciu o informacje zawarte w bazie danych na podstawie art. 14 ust. 6. Udział przywozu w rynku ustalono w oparciu o informacje zawarte w bazie danych na podstawie art. 14 ust. 6 oraz informacje dostarczone przez wnioskodawcę.
(93)
Przywóz do Unii z Republiki Korei kształtował się następująco:
Tabela 2
Wielkość przywozu (w tonach metrycznych) i udział w rynku
2010
2011
2012
ODP
Wielkość przywozu z Republiki Korei (tony)
301
208
204
18
Indeks
100
69
68
6
Udział w rynku
0,5 %
0,3 %
0,3 %
0,03 %
Indeks
100
62
64
6
Źródło: dane przedstawione przez wnioskodawcę oraz pochodzące z bazy danych na podstawie art. 14 ust. 6.
(94)
W analizowany okresie wielkość przywozu z Republiki Korei była bardzo niewielka w porównaniu z ogólnym poziomem konsumpcji w Unii. W ODP wielkość ta zmniejszyła się do 18 ton. Przywóz utrzymuje się na tak niskim poziomie od 2002 r., tj. od momentu wprowadzenia pierwotnych środków, można zatem założyć, że jest to skutkiem obowiązujących środków antydumpingowych.
Malezja
(95)
Komisja określiła wielkość przywozu w oparciu o informacje zawarte w bazie danych na podstawie art. 14 ust. 6. Udział przywozu w rynku ustalono w oparciu o informacje zawarte w bazie danych na podstawie art. 14 ust. 6 oraz informacje dostarczone przez wnioskodawcę.
(96)
Przywóz do Unii z Malezji kształtował się następująco:
Tabela 3
Wielkość przywozu (w tonach metrycznych) i udział w rynku
2010
2011
2012
ODP
Wielkość przywozu z Malezji (tony)
19,4
0,03
0,27
0,13
Indeks
100
0
1
1
Udział w rynku
0,03 %
0
0,0005 %
0,0002 %
Indeks
100
0
1
1
Źródło: dane przedstawione przez wnioskodawcę oraz pochodzące z bazy danych na podstawie art. 14 ust. 6.
(97)
W analizowany okresie wielkość przywozu z Malezji była bardzo niewielka w porównaniu z ogólnym poziomem konsumpcji w Unii. Najwięcej towarów (choć nadal niewiele) przywieziono w 2010 r. (19,4 tony). Od tej pory przywóz praktycznie ustał. Wielkość przywozu zmieniała się od 2002 r., tj. od momentu wprowadzenia pierwotnych środków, nigdy jednak nie osiągnęła poziomu sprzed wprowadzenia środków. Można zatem założyć, że bardzo niski poziom przywozu od momentu wprowadzenia środków pierwotnych w 2002 r. jest skutkiem obowiązujących środków antydumpingowych.
4.3.2. Ceny produktów przywożonych z państw, których dotyczy postępowanie, oraz podcięcie cenowe
Republika Korei
(98)
W ODP wskazana niewielka ilość towarów przywożonych do Unii przez przedsiębiorstwo współpracujące w ramach dochodzenia (TK Corporation) była sprzedawana po cenach znacznie niższych od cen CIF przemysłu unijnego. Istnieją jednak wątpliwości, czy towary te zostały faktycznie wprowadzone na obszar celny Unii, o czym mowa w motywie 32.
(99)
W każdym razie wielkość koreańskiego przywozu do Unii ogółem jest bardzo mała (zob. motyw 32): stanowi zaledwie 0,03 % udziału w unijnym rynku (zob. tabela 2 powyżej). Z uwagi na bardzo ograniczony przywóz z Republiki Korei do Unii oraz dużą różnorodność produktów nie można było wykorzystać cen przywożonych towarów do ustalenia podcięcia cenowego.
(100)
W związku z tym Komisja wykorzystała ceny eksportowe dla sprzedaży z Korei do USA i innych państw jako wskaźnik zastępczy, aby ustalić jakie byłoby podcięcie cenowe w przypadku sprzedaży przez przedsiębiorstwa koreańskie towarów do Unii po tych właśnie cenach.
(101)
Wywóz na inne rynki światowe towarów TK Coorporation stanowił około 25 %-40 % wywozu łączników rur i przewodów rurowych z Republiki Korei, przyjęto zatem, że jest on reprezentatywny dla koreańskiej sprzedaży eksportowej. Te właśnie ceny eksportowe wykorzystano do celów porównawczych. Komisja skorygowała ceny eksportowe w górę w celu uwzględnienia cła oraz opłat za załadunek i przeładunek.
(102)
Obliczono, że margines podcięcia cenowego wynosi 17 % w przypadku sprzedaży do USA i 10 % w przypadku sprzedaży na inne rynki.
Malezja
(103)
Żaden przedsiębiorca z Malezji nie podjął współpracy w ramach niniejszego dochodzenia. Statystyki zawarte w bazie danych na podstawie art. 14 ust. 6 wskazują, że w ODP przywóz do Unii był nieznaczny (zob. tabela 3 powyżej). Z uwagi na bardzo ograniczony przywóz z Malezji do Unii oraz dużą różnorodność produktów nie można było wykorzystać cen przywożonych towarów do ustalenia podcięcia cenowego.
(104)
Komisja ustaliła zatem podcięcie cenowe, stosując tę samą metodykę co w przypadku poprzedniego przeglądu wygaśnięcia, a mianowicie porównując ceny eksportowe towarów sprzedawanych z Malezji do USA z cenami sprzedaży na rynku unijnym. Komisja skorygowała ceny eksportowe w celu uwzględnienia cła oraz opłat za załadunek i przeładunek.
(105)
Obliczono, że dla sprzedaży do USA margines podcięcia cenowego wynosi 34 %. Komisja porównała również ceny sprzedaży malezyjskich towarów do innych państw: w tym wypadku podcięcie cenowe wyniosło 28 %.
4.3.3. Przywóz z państw trzecich
(106)
W poniższej tabeli przedstawiono, jak kształtował się przywóz do Unii z pozostałych państw trzecich podczas okresu badanego pod względem wielkości i udziału w rynku, a także średniej ceny przywożonych towarów.
Tabela 4
Przywóz z państw trzecich
Państwo
2010
2011
2012
ODP
Chińska Republika Ludowa
Wielkość w tonach
5 618
5 867
6 844
6 589
Indeks
100
104
122
117
Udział w rynku
10 %
9 %
12 %
11 %
Średnia cena
1 125
1 261
1 544
1 426
Indeks
100
112
137
127
Pozostałe państwa trzecie
Wielkość w tonach
11 668
12 938
11 630
12 036
Indeks
100
111
100
103
Udział w rynku
21 %
21 %
20 %
20 %
Średnia cena
2 175
2 352
2 437
2 482
Indeks
100
108
112
114
Państwa trzecie ogółem, z wyjątkiem państw, których dotyczy postępowanie
Wielkość w tonach
17 286
18 805
18 474
18 625
Indeks
100
109
107
108
Udział w rynku
31 %
30,1 %
31,3 %
31 %
Średnia cena
1 834
2 011
2 106
2 108
Indeks
100
110
115
115
Źródło: baza danych na podstawie art. 14 ust. 6.
(107)
Udział w rynku przywozu z państw trzecich innych niż państwa, których dotyczy postępowanie, osiągnął 31 % całkowitej konsumpcji w Unii w ODP. Największy udział w rynku przypada przywozowi z Chińskiej Republiki Ludowej - 11 % całkowitej konsumpcji w Unii. W ODP znaczna część przywożonych towarów pochodziła z Tajlandii (4 % rynku unijnego), Wietnamu (3 % rynku unijnego) i Arabii Saudyjskiej (wzrost z poziomu zerowego w 2010 r. do 4 % udział w rynku w ODP).
(108)
Ceny, po jakich towary przywieziono do Unii, były stosunkowo niskie w porównaniu ze średnią ceną przemysłu unijnego, w szczególności w przypadku Chińskiej Republiki Ludowej. Nawet po nałożeniu ceł antydumpingowych w wysokości 58,6 % na towary przywożone z Chińskiej Republiki Ludowej, średnia cena dla tego przywozu jest niższa od ceny unijnej (zob. tabela 4).
4.4. Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego
4.4.1. Uwagi ogólne
(109)
Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego badanie wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych na przemysł unijny zawierało ocenę wszystkich wskaźników gospodarczych, które wywierają wpływ na przemysł unijny w okresie badanym.
(110)
Na potrzeby analizy szkody Komisja wprowadziła rozróżnienie między makroekonomicznymi i mikroekonomicznymi wskaźnikami szkody. Wskaźniki makroekonomiczne oceniła na podstawie danych zawartych we wniosku o dokonanie przeglądu oraz statystykach. Dane te dotyczą wszystkich znanych producentów unijnych. Wskaźniki mikroekonomiczne oceniła na podstawie danych zawartych w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielonych przez objętych próbą producentów unijnych. Dane te dotyczą producentów unijnych objętych próbą. Oba zestawy danych uznano za reprezentatywne dla sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego.
(111)
Uwzględniono następujące wskaźniki makroekonomiczne: produkcję, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wzrost, zatrudnienie, wydajność, wielkość marginesu dumpingu i poprawę sytuacji po wcześniejszym dumpingu.
(112)
Uwzględniono następujące wskaźniki mikroekonomiczne: średnie ceny jednostkowe, koszt jednostkowy, koszt pracy, zapasy, rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału. Wartości dotyczące wskaźników mikroekonomicznych opierają się na zweryfikowanych danych pochodzących od jedynie dwóch przedsiębiorstw lub grup przedsiębiorstw objętych próbą. Aby zapewnić poufność tych danych, przedstawiono je zatem tylko w formie zindeksowanej lub w formie przedziałów.
4.4.2. Wskaźniki makroekonomiczne
4.4.2.1. Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
(113)
Całkowita produkcja unijna, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych kształtowały się w okresie badanym następująco:
Tabela 5
Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
2010
2011
2012
ODP
Wielkość produkcji (w tonach)
48 017
52 754
55 787
57 736
Indeks
100
110
116
120
Moce produkcyjne (w tonach)
179 912
180 364
180 364
180 364
Indeks
100
100,3
100,3
100,3
Wykorzystanie mocy produkcyjnych
26,7 %
29,2 %
30,9 %
32 %
Indeks
100
110
116
120
Źródło: wniosek.
(114)
W okresie badanym wielkość produkcji wzrosła o 20 %. Ponieważ konsumpcja w Unii wzrosła jedynie o 8 %, pozostała część produkcji była wywożona.
(115)
Wydaje się, że wykorzystanie mocy produkcyjnych w ODP było niskie (32 %). Moce produkcyjne przedstawione w tabeli powyżej ustalono, zgodnie z przyjętą w tym sektorze praktyką oraz metodą wykorzystaną w trakcie poprzednich postępowań, w oparciu o teoretyczne maksymalne moce produkcyjne w następujących warunkach: 3 zmiany na dzień, 6 dni w tygodniu, 48 tygodni w roku. W rzeczywistości jednak produkcja w tej branży opiera się na dwuzmianowym systemie pracy, 5 dni w tygodniu, 48 tygodni w roku. Możliwe jest zatem, że przedstawione moce produkcyjne nie odzwierciedlają wiernie faktycznych mocy produkcyjnych w ODP.
(116)
W okresie badanym wykorzystanie mocy produkcyjnych nieznacznie wzrosło. Wzrost o 20 % wykorzystania mocy produkcyjnych odzwierciedla wzrost wielkości produkcji w okresie badanym.
4.4.2.2. Wielkość sprzedaży i udział w rynku
(117)
Wielkość sprzedaży i udział w rynku przemysłu unijnego kształtowały się w okresie badanym następująco:
Tabela 6
Wielkość sprzedaży i udział w rynku
2010
2011
2012
ODP
Wielkość sprzedaży na rynku unijnym (w tonach)
38 185
43 414
40 262
41 350
Indeks
100
114
105
109
Udział w rynku
68,8 %
69,5 %
68,3 %
68,9 %
Indeks
100
101
99
100
Źródło: wniosek.
(118)
W 2011 r. wielkość sprzedaży na rynku unijnym wzrosła o 14 % w porównaniu ze sprzedażą w 2010 r. Wielkość sprzedaży spadła następnie do poziomu 41 350 ton. Oznacza to, że w okresie badanym sprzedaż wzrosła ogółem o 9 %.
(119)
Udział przemysłu unijnego w rynku utrzymywał się na mniej więcej stabilnym poziomie w okresie badanym.
4.4.2.3. Wzrost
(120)
W okresie badanym odnotowano umiarkowany wzrost konsumpcji w Unii (+8 %), sprzedaż producentów unijnych wzrosła odpowiednio o 9 %.
4.4.2.4. Zatrudnienie i wydajność
(121)
Zatrudnienie i wydajność w okresie badanym kształtowały się następująco:
Tabela 7
Zatrudnienie i wydajność
2010
2011
2012
ODP
Liczba pracowników
1 064
1 022
979
957
Indeks
100
96
92
90
Wydajność (jednostka/pracownik)
45
52
57
60
Indeks
100
114
126
134
Źródło: wniosek.
(122)
W okresie badanym liczba pracowników zmniejszyła się stopniowo o 10 %. W konsekwencji wraz ze wzrostem produkcji wydajność siły roboczej unijnych producentów mierzona jako roczna produkcja (w tonach) na osobę zatrudnioną wzrosła o 34 % w okresie między 2010 r. a ODP.
4.4.3. Wskaźniki mikroekonomiczne
4.4.3.1. Ceny i czynniki oddziałujące na ceny
(123)
Średnia ważona jednostkowych cen sprzedaży naliczanych przez producentów unijnych objętych próbą klientom niepowiązanym w Unii kształtowała się w okresie badanym następująco:
Tabela 8
Ceny sprzedaży w Unii
2010
2011
2012
ODP
Średnia jednostkowa cena sprzedaży w Unii na rynku całkowitym (EUR/t)
2 500-3 000
2 500-3 000
2 400-2 900
2 300-2 800
Indeks
100
100
98
94
Jednostkowy koszt produkcji (EUR/t)
3 500-4 000
3 300-3 800
3 400-3 900
3 300-3 800
Indeks
100
94
97
94
Źródło: zweryfikowane dane przekazane przez przedsiębiorstwa objęte próbą.
(124)
W badanym okresie ceny sprzedaży w Unii spadły o 6 %. Poziom cen w latach 2010-2012 był stosunkowo stabilny, a największy spadek odnotowano między 2011 r. a ODP.
(125)
Z uwagi na znaczny udział kosztów stałych w produkcji jej wzrost o 20 % w ODP skutkował spadkiem kosztu jednostkowego. Odpowiednio zmniejszyła się też średnia jednostkowa cena sprzedaży.
4.4.3.2. Koszty pracy
(126)
Średni koszt pracy producentów unijnych objętych próbą kształtował się w okresie badanym następująco:
Tabela 9
Średni koszt pracy na pracownika
2010
2011
2012
ODP
Średnie wynagrodzenie na pracownika (EUR)
45 000-50 000
50 000-55 000
51 000-56 000
52 000-57 000
Indeks
100
107
108
110
Źródło: zweryfikowane dane przekazane przez przedsiębiorstwa objęte próbą.
(127)
W okresie badanym średni koszt pracy na pracownika wykazywał tendencję wzrostową. Między 2010 r. a ODP średnie koszty pracy na pracownika zwiększyły się o 10 %.
4.4.3.3. Zapasy
(128)
Poziom zapasów producentów unijnych objętych próbą kształtował się w okresie badanym następująco:
Tabela 10
Zapasy
2010
2011
2012
ODP
Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego (w tonach)
5 500-6 000
5 000-5 500
5 600-6 100
6 000-6 500
Indeks
100
93
104
111
Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego jako odsetek produkcji
25 %-30 %
20 %-25 %
21 %-26 %
22 %-27 %
Indeks
100
79
83
87
Źródło: zweryfikowane dane przekazane przez przedsiębiorstwa objęte próbą.
(129)
Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego najpierw spadł w 2011 r. o 7 % w porównaniu z 2010 r., a następnie wzrósł o 11 % w ODP w porównaniu z 2010 r. W porównaniu z poziomem produkcji stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego zmniejszył się o 13 % między 2010 r. a ODP.
4.4.3.4. Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału
(130)
Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje oraz zwrot z inwestycji objętych próbą producentów unijnych kształtowały się w okresie badanym następująco:
Tabela 11
Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje i zwrot z inwestycji
2010
2011
2012
ODP
Rentowność sprzedaży klientom niepowiązanym w Unii (% obrotu ze sprzedaży)
- 20 %/- 15 %
- 15 %/- 10 %
- 10 %/- 5 %
- 14 %/- 9 %
Indeks
100
118
151
133
Przepływy pieniężne (w EUR) (indeks)
100
- 10 515
- 6 086
- 8 933
Inwestycje (w EUR) (indeks)
100
115
112
105
Zwrot z inwestycji
- 25 %/- 20 %
- 45 %/- 40 %
- 40 %/- 35 %
- 45 %/- 40 %
Indeks
100
81
64
80
Źródło: zweryfikowane dane przekazane przez przedsiębiorstwa objęte próbą.
(131)
Komisja określiła rentowność unijnych producentów objętych próbą, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego klientom niepowiązanym w Unii jako odsetek obrotów w ramach tej sprzedaży.
(132)
W okresie badanym przemysł unijny odnotował znaczne straty. W 2010 r. poniesione straty wyniosły - 20 %/- 15 %. Między 2010 r. a ODP straty zmniejszyły się o 33 %, niemniej jednak wyniki odnotowane w ODP nadal były ujemne i wyniosły - 14 %/- 9 %. Przepływy pieniężne netto określają zdolność producentów unijnych do samofinansowania swojej działalności. W 2010 r. przepływy te był dodatnie. W 2011 r. gwałtownie spadły, osiągając wartość ujemną, która utrzymała się w ODP.
(133)
Inwestycje wykazywały tendencję wzrostową. W porównaniu z 2010 r. inwestycje wzrosły o 15 % w 2011 r. i o 12 % w 2012 %. W ODP ich poziom utrzymywał się powyżej poziomu z 2010 r., przekraczając go o 5 %.
(134)
Zwrot z inwestycji to procentowy stosunek zysku do wartości księgowej netto inwestycji. W 2010 r. wskaźnik ten wyniósł - 25 %/- 20 %, a następnie spadł do poziomu ok. - 45 %/- 40 %, na którym utrzymywał się w ODP.
4.4.3.5. Wielkość marginesu dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu
(135)
Z uwagi na znaczne zmniejszenie się przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, oraz niewielką skalę przywozu w okresie badanym (zob. tabele 2 i 3) ocena wielkości marginesu dumpingu jest niemożliwa. W świetle ustaleń przeprowadzonej oceny, o której mowa w motywach 136-144 poniżej, uznano jednak, że sytuacja przemysłu unijnego jest wciąż niestabilna i podatna na zagrożenia.
4.5. Wnioski dotyczące sytuacji przemysłu unijnego
(136)
W rozporządzeniu (WE) nr 1001/2008 Rada stwierdziła, że środki antydumpingowe wprowadzone w 2002 r. w odniesieniu do towarów przywożonych z Republiki Korei i Malezji umożliwiły jedynie częściową poprawę sytuacji przemysłu unijnego. (Pozytywne) zmiany w okresie badanym w ramach poprzedniego przeglądu (styczeń 2002 r. - czerwiec 2007 r.) w zakresie wskaźników szkody wynikały w dużym zakresie ze wzrostu popytu odnotowanego w 2007 r. i 2008 r.
(137)
Po 2008 r. sytuacja przemysłu unijnego uległa jednak znacznemu pogorszeniu (w porównaniu z sytuacją w 2007 r. i 2008 r.). Zmiana ta w znacznej mierze wynikała ze spadku popytu po 2008 r.
(138)
Niektóre wskaźniki wykazują pozytywne tendencje od 2010 r. Dla przykładu: w okresie między 2010 r. a ODP wielkość produkcji unijnej wzrosła o 20 %. Wzrost ten wynikał częściowo ze wzrostu konsumpcji unijnej o 8 % odnotowanej w tym samym okresie. Wzrost produkcji skutkował lepszym wykorzystaniem mocy produkcyjnych, które zwiększyły się o ponad 20 %. Wielkość sprzedaży przemysłu unijnego wzrosła o 9 %, co odpowiada wzrostowi konsumpcji w Unii, przy zachowaniu przez przedsiębiorców unijnych takiego samego udziału w rynku. Na skutek ograniczenia liczby pracowników o 10 % wzrosła również wydajność (o 34 %).
(139)
Wykorzystanie mocy produkcyjnych było jednak niskie. Częściowo daje się to wytłumaczyć faktem, że istniejąca infrastruktura miała być eksploatowana przy pracy na trzech zmianach dziennie i przez 6 dni w tygodniu, a maksymalne moce produkcyjne zostały obliczone odpowiednio do tych założeń. W okresie badanym przemysł unijny pracował jednak jedynie na dwóch zmianach dziennie i przez 5 dni w tygodniu.
(140)
Z uwagi na znaczny udział kosztów stałych w kosztach produkcji przemysł unijny odnotował duże straty w okresie badanym. Pomimo poprawy wyników finansowych między 2010 r. a ODP o 30 %, straty odnotowane w ODP były nadal znaczące (straty w zakresie - 14 % i - 9 %).
(141)
Te znaczne straty wraz ze znaczącymi ujemnym przepływami pieniężnymi stanowią ważne wskaźniki podatności przemysłu unijnego na zagrożenia.
(142)
Należy zauważyć, że w rozporządzeniu Rady (UE) nr 78/2013 wprowadzającym środki antydumpingowe wobec przywozu produktu objętego postępowaniem z Rosji i Turcji uznano, że przemysł unijny znajduje się w szkodliwej i skrajnie trudnej sytuacji gospodarczej. W ramach wspomnianego postępowania badano okres od stycznia 2008 r. do września 2011 r., który pokrywa się częściowo z okresem badanym w ramach niniejszego dochodzenia (14).
(143)
Wydaje się, że środki wprowadzone we wskazanym rozporządzeniu miały korzystny wpływ, ponieważ kilka wskaźników szkody (np. dot. produkcji, wykorzystania mocy produkcyjnych, wydajności oraz konsumpcji) wykazuje pozytywne tendencje. Jak pokazuje jednak bieżące dochodzenie, przemysł unijny nie przezwyciężył jeszcze w pełni skutków wcześniejszego dumpingu.
(144)
W związku z powyższym Komisja uznaje, że przemysł unijny jest nadal podatny na zagrożenia, a pod pewnymi względami jego sytuacja znacznie odbiega od poziomu, którego można by oczekiwać, gdyby uległa ona pełnej poprawie po szkodzie stwierdzonej we wcześniejszych dochodzeniach.
5. PRAWDOPODOBIEŃSTWO PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SZKODY
5.1. Skutki przewidywanej wielkości przywozu oraz wpływ na ceny w przypadku uchylenia środków
(145)
W motywie 85 Komisja stwierdziła, że uchylenie środków najprawdopodobniej spowodowałoby ponowne wystąpienie przywozu po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie.
(146)
Dochodzenie pokazało, że przemysł unijny jest podatny na zagrożenia. Mimo że w ODP sytuacja uległa nieznacznej poprawie, przemysł unijny nie osiągnął w okresie badanym żadnych zysków.
(147)
Ponowne wystąpienie przywozu towarów po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, pogorszyłoby zatem jeszcze bardziej niekorzystną sytuację przemysłu unijnego. Przywóz prawdopodobnie przejąłby jego udział w rynku unijnym. To zaś skutkowałoby jeszcze niższym wykorzystaniem mocy produkcyjnych, co było jednym z kluczowym elementów, które doprowadziły do ujemnych wyników przemysłu unijnego w okresie badanym.
(148)
Ponowny przywóz towarów po cenach dumpingowych wywarłby jeszcze silniejszą presję cenową na przemysł unijny i pogorszyłoby w dalszym stopniu jego wyniki finansowe.
(149)
Komisja uznaje zatem, że uchylenie środków wobec Republiki Korei i Malezji najprawdopodobniej spowodowałoby ponowne wystąpienie przywozu towarów po cenach dumpingowych z tych państw, czego wynikiem byłaby presja zniżkowa na ceny, wielkość sprzedaży i udział w rynku przemysłu unijnego oraz pogorszenie jego sytuacji ekonomicznej. Uchylenie środków wobec Republiki Korei i Malezji spowodowałoby zatem prawdopodobnie ponowne wystąpienie szkody wynikającej z prawdopodobnego pogorszenia się i tak już niekorzystnej sytuacji gospodarczej, w jakiej znalazł się obecnie przemysł unijny.
6. INTERES UNII
(150)
Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy utrzymanie obowiązujących środków antydumpingowych wobec Republiki Korei i Malezji nie zaszkodzi interesom Unii jako całości. Interesy Unii określono na podstawie oceny interesów wszystkich zaangażowanych stron, w tym interesu przemysłu unijnego, importerów, hurtowników oraz użytkowników.
(151)
Wszystkie zainteresowane strony otrzymały możliwość przedstawienia swoich opinii zgodnie z art. 21 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
(152)
W dochodzeniu pierwotnym wprowadzenie środków nie zostało uznane za działanie wbrew interesom Unii. Jako że obecne dochodzenie jest przeglądem a przedmiotowe środki obowiązują od 2002 r., analiza umożliwia ocenę wszelkiego niepożądanego negatywnego wpływu obowiązujących środków antydumpingowych na strony, których dotyczy postępowanie.
(153)
Na tej podstawie sprawdzono, czy istnieją niepodważalne powody mogące prowadzić do wniosku, że utrzymanie w mocy obecnych środków nie leży w interesie Unii pomimo wniosków dotyczących ponownego wystąpienia dumpingu i prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia szkody.
6.1. Interes przemysłu unijnego
(154)
Chociaż obowiązujące środki antydumpingowe zapobiegły przywozowi na rynek unijny po cenach dumpingowych, sytuacja przemysłu unijnego jest nadal niestabilna, co potwierdzają negatywne tendencje wykazywane przez niektóre kluczowe wskaźniki szkody.
(155)
Jeśli środki wygasną, możliwy napływ znacznych ilości towarów przywożonych po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, prawdopodobnie spowodowałby ponowne wystąpienie szkody. Prawdopodobnie przyczyniłby się między innymi do utraty udziałów w rynku, spadku ceny sprzedaży, spadku wykorzystania mocy produkcyjnych i poważnego pogorszenia sytuacji finansowej przemysłu unijnego.
(156)
Komisja stwierdza zatem, że utrzymanie środków antydumpingowych wobec przywozu towarów z Republiki Korei i Malezji nie byłoby sprzeczne z interesem przemysłu unijnego.
6.2. Interes importerów niepowiązanych i użytkowników
(157)
W dochodzeniu pierwotnym stwierdzono, że prawdopodobieństwo poważnego negatywnego wpływu na importerów i użytkowników w Unii jest bardzo niskie. Żaden importer ani użytkownik nie współpracował w ramach prowadzonego dochodzenia. Z uwagi na brak dowodów świadczących o tym, że obowiązujące środki miały istotny wpływ te grupy, można stwierdzić, że utrzymanie środków nie będzie miało istotnego wpływu na importerów i użytkowników unijnych.
6.3. Wnioski dotyczące interesu Unii
(158)
Na podstawie powyższego Komisja doszła do wniosku, że nie ma przekonujących powodów, aby stwierdzić, że wprowadzenie środków w odniesieniu do przywozu łączników rur i przewodów rurowych z Republiki Korei i Malezji nie leży w interesie Unii.
7. ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
(159)
Z powyższych rozważań wynika, że, na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, należy utrzymać środki antydumpingowe wobec przywozu niektórych łączników rur i przewodów rurowych pochodzących z Republiki Korei i Malezji.
(160)
Jak pokazało jednak niniejsze dochodzenie, ogólna sytuacja przemysłu unijnego ulega stopniowej poprawie i wydaje się również, że wprowadzenie w 2013 r. ostatecznych środków antydumpingowych wobec przywozu tego samego produktu z Rosji i Turcji (zob. motyw 5) miało dodatkowy pozytywny wpływ na tę sytuację, co wyjaśniono w motywie 143. W konsekwencji uznano, biorąc pod uwagę ogólną analizę szkody i prawdopodobny rozwój rynku przy obowiązujących środkach, że okres krótszy niż pięcioletni może wystarczyć przemysłowi unijnemu do przywrócenia poprawnej sytuacji gospodarczej i finansowej.
(161)
Ponadto sytuacji przemysłu unijnego oraz analizy szkody nie można oceniać, uwzględniając jedynie (ewentualny) przywóz produktu objętego postępowaniem z Republiki Korei i Malezji - na sytuację przemysłu unijnego ma też wpływ przywóz z innych państw i środki wprowadzone wobec takiego przywozu, w szczególności takie jak wyżej wymienione środki wobec przywozu towarów z Rosji i Turcji.
(162)
W związku z tym uznaje się, że w świetle szczególnych okoliczności w danym przypadku, obowiązywania środków wyjątkowo nie należy przedłużać na pełny okres pięciu lat, przewidziany w rozporządzeniu podstawowym, lecz że powinny one wygasnąć w tym samym momencie, co ostateczne środki wprowadzone w szczególności na przywóz z Turcji i Rosji. Takie ujednolicenie długości trwania środków pozwoli również na kompleksowe i spójne zbadanie skutków ewentualnego dumpingu na przemysł unijny, o ile taki przegląd będzie w przyszłości konieczny.
(163)
Wspomniane obowiązujące środki w odniesieniu do przywozu łączników rur i przewodów rurowych z Rosji i Turcji wygasną z dniem 29 stycznia 2018 r. Ostateczne środki antydumpingowe dotyczące przywozu łączników rur i przewodów rurowych pochodzących z Korei i Malezji powinny być zatem odpowiednio dostosowane i wygasnąć w tym samym dniu.
(164)
Komitet Obrony Przemysłu Stalowych Łączników Spawanych Doczołowo Unii Europejskiej potwierdza, że proponowane daty wygaśnięcia pozwolą na przeprowadzenie wspólnego przeglądu, o ile pojawi się taki wniosek, a tym samym na przeprowadzenie kompleksowej analizy dumpingu i szkody obejmującej przywóz z kilku państw. Przedstawiciele Komitetu stwierdzili jednak, że po ODP nastąpił gwałtowny wzrost całkowitego przywozu ze wszystkich państw w zakresie produktu objętego postępowaniem, któremu towarzyszył gwałtowny spadek cen przywożonych wyrobów. Zmiany, które nastąpiły w okresie po ODP, miały doprowadzić do pogorszenia sytuacji przemysłu unijnego, a zatem warunki wprowadzenia ostatecznych środków antydumpingowych na okres krótszy niż pięć lat już nie występowały.
(165)
Komisja zwraca uwagę na fakt, że domniemanie o zmianach w okresie po ODP (tj. o wzroście przywozu po obniżonych cenach) opiera się na powszechnie dostępnych danych Eurostatu obejmujących również te rodzaje produktu, które nie są objęte obecnym dochodzeniem. Dane statystyczne dostępne Komisji i odnoszące się wyłącznie do produktu objętego postępowaniem wskazują jednak, że w okresie następującym po ODP przywóz zmniejszył się o 10-15 %, choć średnia cena przywożonych tworów również spadła (15-20 %). Wobec braku innych dowodów dotyczących sytuacji przemysłu unijnego Komisja uważa, że zmiany po ODP w zakresie przywozu produktu objętego postępowaniem nie dają podstaw do kwestionowania jej wniosków w sprawie właściwego okresu wprowadzenia ostatecznych środków antydumpingowych (zob. motywy 160-163). Przytoczone twierdzenie zostaje zatem odrzucone.
(166)
W związku z powyższym i w świetle wniosków w odniesieniu do prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu i szkody, stwierdza się, że obowiązujące środki antydumpingowe mające zastosowanie do przywozu łączników rur i przewodów rurowych pochodzących z Republiki Korei i Malezji, utrzymane na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1001/2008 ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (UE) nr 363/2010, należy utrzymać do dnia 29 stycznia 2018 r.
(167)
Komitet powołany w art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego nie przedstawił opinii,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz łączników rur i przewodów rurowych (innych niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej), o największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych celów, obecnie objętych kodami CN ex 7307 93 11, ex 7307 93 19 i ex 7307 99 80 (kody TARIC 7307931191, 7307931193, 7307931194, 7307931195, 7307931199, 7307931991, 7307931993, 7307931994, 7307931995, 7307931999, 7307998092, 7307998093, 7307998094, 7307998095 oraz 7307998098), pochodzących z Republiki Korei i Malezji.
2. Stawki ostatecznego cła antydumpingowego mające zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, są następujące dla produktów opisanych w ust. 1 i wytwarzanych przez wymienione przedsiębiorstwa:
Państwo
Przedsiębiorstwo
Stawka celna (%)
kody TARIC
Malezja
Anggerik Laksana Sdn Bhd, Selangor Darul Ehsan
59,2
A324
Pantech Steel Industries Sdn Bhd
49,9
A961
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
75,0
A999
Republika Korei
Wszystkie przedsiębiorstwa
44,0
-
3. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wygasa dnia 29 stycznia 2018 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 2 grudnia 2014 r.