PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 184/2014
ze dne 25. února 2014,
kterým se podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1303/2013 o společných ustanoveních o Evropském fondu pro regionální rozvoj, Evropském sociálním fondu, Fondu soudržnosti, Evropském zemědělském fondu pro rozvoj venkova a Evropském námořním a rybářském fondu, o obecných ustanoveních o Evropském fondu pro regionální rozvoj, Evropském sociálním fondu, Fondu soudržnosti a Evropském námořním a rybářském fondu stanoví podmínky týkající se systému pro elektronickou výměnu dat mezi členskými státy a Komisí a kterým se podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1299/2013 o zvláštních ustanoveních týkajících se podpory z Evropského fondu pro regionální rozvoj pro cíl Evropská územní spolupráce přijímá nomenklatura kategorií zásahů pro podporu z Evropského fondu pro regionální rozvoj v rámci cíle Evropská územní spolupráce
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1303/2013 ze dne 17. prosince 2013 o společných ustanoveních o Evropském fondu pro regionální rozvoj, Evropském sociálním fondu, Fondu soudržnosti, Evropském zemědělském fondu pro rozvoj venkova a Evropském námořním a rybářském fondu, o obecných ustanoveních o Evropském fondu pro regionální rozvoj, Evropském sociálním fondu, Fondu soudržnosti a Evropském námořním a rybářském fondu a o zrušení nařízení Rady (ES) č. 1083/2006 (1), a zejména na čl. 74 odst. 4 uvedeného nařízení,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1299/2013 ze dne 17. prosince 2013 o zvláštních ustanoveních týkajících se podpory z Evropského fondu pro regionální rozvoj pro cíl Evropská územní spolupráce (2), a zejména na čl. 8 odst. 2 druhý pododstavec uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Ustanovení tohoto nařízení spolu úzce souvisejí, neboť se všechna věnují aspektům požadovaným pro přípravu operačních programů v rámci cíle Investice pro růst a zaměstnanost a cíle Evropská územní spolupráce. Za účelem zajištění souladu mezi těmito ustanoveními, která by měla vstoupit v platnost současně, a usnadnění komplexního pohledu a uceleného přístupu k nim pro všechny rezidenty Unie je žádoucí, aby byla do tohoto prováděcího aktu zahrnuta ustanovení o kategoriích zásahů v rámci cíle Evropské územní spolupráce, protože postup, pokud jde o konzultaci s Výborem pro koordinaci Evropských strukturálních a investičních fondů podle čl. 150 odst. 1 nařízení (EU) č. 1303/2013, je stejný jako u dalších ustanovení, na něž se tento prováděcí akt vztahuje, zatímco pro kategorie zásahů v rámci cíle Investice pro růst a zaměstnanost platí odlišný postup.
(2)
Podle čl. 74 odst. 4 nařízení (EU) č. 1303/2013 se všechny úřední výměny informací mezi členskými státy a Komisí provádějí za použití systému pro elektronickou výměnu dat. Je proto nutné stanovit podmínky, jež má uvedený systém pro elektronickou výměnu dat splňovat.
(3)
Podmínky výměny informací mezi členskými státy a Komisí by se měly považovat za odlišné od podmínek stanovených pro výměnu informací mezi příjemci a příslušnými orgány podle čl. 122 odst. 3 nařízení (EU) č. 1303/2013, které podléhají jinému prováděcímu aktu. Za účelem zaručení co nejvyšší kvality informací o provádění operačních programů, zvýšení využitelnosti systému a jeho zjednodušení je nutné stanovit základní požadavky na formu a rozsah informací, jež jsou předmětem výměny.
(4)
Je nutné specifikovat zásady a použitelná pravidla pro fungování systému s ohledem na určení strany, která je odpovědná za nahrávání dokumentů a provádění jejich aktualizací.
(5)
Aby bylo možné zaručit snížení administrativní zátěže členských států i Komise a zároveň zajistit účinnou výměnu informací, je nutné stanovit technické vlastnosti systému.
(6)
Členské státy a Komise by také měly mít možnost zadávat a předávat data dvěma různými způsoby, jež budou upřesněny. Je rovněž nutné stanovit jasná pravidla pro případ, že systém elektronické výměny dat nelze použít v důsledku vyšší moci, aby členské státy i Komise mohly pokračovat ve výměně informací alternativním způsobem.
(7)
Členské státy a Komise by měly zajistit, že předávání dat prostřednictvím systému elektronické výměny dat bude probíhat zabezpečeným způsobem, který zajistí dostupnost, úplnost, pravost, důvěrnost informací a nemožnost popření informací. Z tohoto důvodu je nutné stanovit pravidla týkající se bezpečnosti.
(8)
Toto zařízení by mělo respektovat základní práva a dodržovat zásady uznané Listinou základních práv Evropské unie, zejména právo na ochranu osobních údajů. Toto nařízení by se tedy mělo používat v souladu s těmito právy a zásadami. Pokud jde o osobní údaje zpracovávané členskými státy, použije se směrnice Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES (3). Pokud jde o zpracování osobních údajů orgány a institucemi Unie a o volný pohyb těchto údajů, použije se nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 (4).
(9)
Podle čl. 8 odst. 2 druhého pododstavce nařízení (EU) č. 1299/2013 je třeba stanovit společné kategorie zásahů u programů v rámci cíle Evropská územní spolupráce, aby mohly členské státy Komisi předkládat ucelené informace o plánovaném využití Evropského fondu pro regionální rozvoj (EFRR) a informace o kumulativním přidělování a výdajích z EFRR na základě kategorie a počtu operací v průběhu prováděcího období programu. Cílem je umožnit Komisi, aby mohla o využívání EFRR vhodným způsobem informovat ostatní orgány a občany Unie.
(10)
S cílem zajistit rychlé uplatňování opatření tohoto nařízení by toto nařízení mělo vstoupit v platnost prvním dnem po jeho vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
(11)
Opatření uvedená v tomto nařízení jsou v souladu s čl. 150 odst. 3 prvním pododstavcem nařízení (EU) č. 1303/2013, jelikož Výbor pro organizaci Evropských strukturálních a investičních fondů zřízený čl. 150 odst. 1 uvedeného nařízení zaujal stanovisko,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
Ustanovení, jimiž se provádí nařízení (EU) č. 1303/2013, pokud jde o fondy ESI
SYSTÉM PRO ELEKTRONICKOU VÝMĚNU DAT
(Zmocnění podle čl. 74 odst. 4 nařízení (EU) č. 1303/2013)
Článek 1
Zřízení systému pro elektronickou výměnu dat
Komise zřídí systém pro elektronickou výměnu dat určený pro veškerou úřední výměnu informací mezi členským státem a Komisí.
Článek 2
Obsah systému pro elektronickou výměnu dat
1. Systém pro elektronickou výměnu dat (dále jen SFC2014) obsahuje alespoň informace uvedené ve vzorech, formátech a šablonách stanovených podle nařízení (EU) č. 1303/2013, nařízení (EU) č. 1299/2013, nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1305/2013 (5) a budoucího právního aktu Unie, kterým se stanoví podmínky finanční podpory námořní a rybářské politiky na programové období 2014-2020 („nařízení o EMFF“).
2. Informace uvedené v elektronických formulářích, které jsou součástí SFC2014 (dále jen „strukturovaná data“), nelze nahradit nestrukturovanými daty včetně hypertextových odkazů nebo jiných druhů nestrukturovaných dat, jako jsou přílohy obsahující dokumenty nebo obrázky. Pokud členský stát předává stejnou informaci formou strukturovaných dat a nestrukturovaných dat, v případě nesrovnalostí se použijí strukturovaná data.
Článek 3
Provoz SFC2014
1. Komise, orgány určené členskými státy podle čl. 59 odst. 3 nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012 Evropského parlamentu a Rady (6), článku 123 nařízení (EU) č. 1303/2013 a čl. 65 odst. 2 nařízení (EU) č. 1305/2013 a orgány, na něž byly úkoly těchto orgánů přeneseny, jsou povinny zadávat do SFC2014 informace, za jejichž předávání odpovídají, a veškeré aktualizace těchto informací.
2. Informace předávané Komisi ověřuje a předkládá jiná osoba než ta, která předávaná data zadala. Toto rozdělení úkolů je podporováno prostřednictvím SFC2014 nebo řídících a kontrolních informačních systémů členského státu automaticky propojených s SFC2014.
3. Členské státy jmenují na vnitrostátní či regionální úrovni nebo na obou úrovních osobu či osoby odpovídající za správu přístupových práv k SFC2014, jejichž úkolem je:
a)
zjišťovat totožnost uživatelů, kteří žádají o přístup, a ujistit se, že tito uživatelé jsou zaměstnanci organizace;
b)
informovat uživatele o jejich povinnostech za účelem zajištění bezpečnosti systému;
c)
ověřovat oprávnění uživatelů na požadovanou úroveň oprávnění v souvislosti s jejich úkoly a hierarchickým postavením;
d)
žádat o ukončení přístupových práv v případě, že tato přístupová práva již nejsou potřebná nebo opodstatněná;
e)
neprodleně hlásit podezřelé události, které by mohly narušit bezpečnost systému;
f)
hlášením změn zajišťovat trvalou přesnost identifikačních údajů uživatelů,
g)
přijímat nutná preventivní opatření pro ochranu dat a obchodního tajemství podle unijních a vnitrostátních pravidel,
h)
informovat Komisi o všech změnách majících vliv na schopnost orgánů členského státu nebo uživatelů SFC2014 plnit povinnosti uvedené v odstavci 1 nebo na osobní schopnost plnit povinnosti uvedené v bodech a) až g).
4. Výměny dat a transakce jsou opatřeny povinným elektronickým podpisem ve smyslu směrnice Evropského parlamentu a Rady 1999/93/ES (7). Členské státy a Komise uznávají právní účinky elektronického podpisu použitého v SFC2014 a přijímají jej jako důkaz v soudním řízení.
Informace zpracované prostřednictvím SFC2014 musejí respektovat ochranu soukromí, osobních údajů fyzických osob a obchodního tajemství právnických osob podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2002/58/ES (8), směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/136/ES (9), směrnice Evropského parlamentu a Rady 1995/46/ES (10) a nařízení (ES) č. 45/2001.
Článek 4
Vlastnosti SFC2014
Za účelem zajištění účinné a účelné elektronické výměny informací má SFC2014 tyto vlastnosti:
a)
interaktivní formuláře nebo formuláře předvyplněné systémem na základě informací, které byly v systému dříve uloženy;
b)
automatické výpočty tam, kde sníží náročnost zadávání pro uživatele;
c)
automatické kontroly jako součást systému umožňující provádět kontrolu vnitřní soudržnosti předávaných dat a jejich soulad s použitelnými pravidly;
d)
systémem vytvářená upozornění, která uživatele SFC2014 upozorní na proveditelnost nebo neproveditelnost určitých úkonů;
e)
on-line sledování stavu zpracovávání informací zadaných do systému;
f)
dostupná historie, pokud jde o všechny informace zadané pro konkrétní operační program.
Článek 5
Předávání informací prostřednictvím SFC2014
1. Přístup k SFC2014 mají všechny členské státy a Komise buď přímo přes interaktivní uživatelské rozhraní (tj. internetovou aplikaci), nebo prostřednictvím technického rozhraní využívajícího předem definované protokoly (tj. internetové služby) umožňujícího automatickou synchronizaci a předávání dat mezi informačními systémy členských států a SFC2014.
2. Datum elektronického předání informací členskými státy Komisi a naopak se považuje za datum předložení dotčeného dokumentu.
3. V případě vyšší moci, nesprávného fungování SFC2014 nebo přerušení připojení k SFC2014 po dobu delší než jeden pracovní den v průběhu posledního týdne před lhůtou stanovenou pro předložení informací nebo v období od 23. do 31. prosince nebo pět pracovních dnů v jiných obdobích se výměna informací mezi členským státem a Komisí může uskutečnit v papírové podobě za použití vzorů, formátů a šablon uvedených v čl. 2 odst. 1 tohoto nařízení.
Jakmile dojde k obnovení správného fungování systému pro elektronickou výměnu, obnovení připojení k tomuto systému nebo jakmile pomine příčina vyšší moci, dotčená strana informaci, která již byla zaslána v papírové podobě, neprodleně zadá také do SFC2014.
4. V případech uvedených v odstavci 3 se za datum předložení dotčeného dokumentu považuje datum uvedené na poštovním razítku.
Článek 6
Bezpečnost dat předávaných prostřednictvím SFC2014
1. Komise pro SFC2014 stanoví politiku bezpečnosti informačních technologií (dále jen „politika bezpečnosti IT SFC“), která se použije na pracovníky, kteří podle příslušných pravidel Unie SFC2014 používají, zejména rozhodnutí Komise K(2006) 3602 (11) a jeho prováděcí pravidla. Komise určí osobu nebo osoby odpovědné za vymezení, dodržování a zajišťování správného používání politiky bezpečnosti pro SFC2014.
2. Členské státy a evropské orgány jiné než Komise, jimž byla udělena přístupová práva k SFC2014, jednají v souladu s podmínkami týkajícími se bezpečnosti IT zveřejněnými na portálu SFC2014 a opatřeními, která v rámci SFC2014 provádí Komise za účelem zabezpečení přenosu dat, zejména v souvislosti s používáním technického rozhraní uvedeného v čl. 5 odst. 1 tohoto nařízení.
3. Členské státy a Komise provedou a zajistí účinnost přijatých bezpečnostních opatření tak, aby byla data, jež uložili a předali prostřednictvím SFC2014, chráněna.
4. Členské státy přijmou vnitrostátní, regionální nebo místní politiky bezpečnosti informací týkající se přístupu do SFC2014 a automatického zadávání dat do tohoto systému, kterou zajistí minimální soubor bezpečnostních požadavků. Tyto vnitrostátní, regionální nebo místní politiky bezpečnosti IT mohou odkazovat na další dokumenty týkající se bezpečnosti. Každý členský stát zajistí, aby se uvedené politiky bezpečnosti IT použily pro všechny orgány používající SFC2014.
5. Součástí vnitrostátní, regionální nebo místní politiky bezpečnosti IT jsou:
a)
aspekty bezpečnosti IT při práci vykonávané osobou či osobami, které odpovídají za správu přístupových práv uvedených v čl. 3 odst. 3 tohoto nařízení, v případě přímého použití;
b)
v případě připojení regionálních nebo místních počítačových systémů k SFC2014 prostřednictvím technického rozhraní uvedeného v čl. 5 odst. 1 tohoto nařízení bezpečnostní opatření pro tyto systémy, které lze uvést do souladu s požadavky na bezpečnost SFC2014.
Pro účely prvního pododstavce písm. b) jsou případně upraveny tyto aspekty:
a)
fyzická bezpečnost;
b)
nosiče dat a kontrola přístupu;
c)
kontrola uchovávání;
d)
kontrola přístupu a hesla;
e)
sledování;
f)
propojení s SFC2014;
g)
komunikační infrastruktura;
h)
správa lidských zdrojů před, během a po zaměstnání;
i)
krizové řízení.
6. Uvedené vnitrostátní, regionální nebo místní politiky bezpečnosti IT jsou založeny na posouzení rizik a popsaná opatření jsou úměrná zjištěným rizikům.
7. Dokumenty vymezující vnitrostátní, regionální nebo místní politiku bezpečnosti IT se na vyžádání poskytnou Komisi.
8. Členské státy určí na vnitrostátní nebo regionální úrovni osobu nebo osoby odpovědné za dodržování a zajišťování správného používání vnitrostátní, regionální nebo místní politiky bezpečnosti IT. Uvedená osoba nebo osoby působí jako kontaktní místo s osobou nebo osobami určenými Komisí a uvedenými v čl. 6 odst. 1 tohoto nařízení.
9. Politika bezpečnosti IT SFC i příslušné vnitrostátní, regionální a místní politiky bezpečnosti IT se aktualizují v případě technologických změn, zjištění nových hrozeb nebo jiných souvisejících událostí. Uvedené politiky se v každém případě každoročně přezkoumávají, aby bylo zajištěno, že i nadále poskytují vhodnou reakci.
KAPITOLA II
Ustanovení, jimiž se provádí nařízení (EU) č. 1299/2013
NOMENKLATURA KATEGORIÍ ZÁSAHŮ
(Zmocnění podle čl. 8 odst. 2 druhého pododstavce nařízení (EU) č. 1299/2013)
Článek 7
Kategorie zásahů v rámci cíle Evropská územní spolupráce
Nomenklatura kategorií zásahů uvedených v čl. 8 odst. 2 druhém pododstavci nařízení (EU) č. 1299/2013 je uvedena v příloze tohoto nařízení.
KAPITOLA III
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 8
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 25. února 2014.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 184/2014
z dnia 25 lutego 2014 r.
ustanawiające, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 ustanawiającym wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającym przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, warunki mające zastosowanie do systemu elektronicznej wymiany danych między państwami członkowskimi a Komisją oraz przyjmujące, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013 w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna”, klasyfikację kategorii interwencji dla wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna”
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (1), w szczególności jego art. 74 ust. 4,
rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” (2), w szczególności jego art. 8 ust. 2 akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Przepisy ustanowione w niniejszym rozporządzeniu są ze sobą ściśle powiązane, ponieważ wszystkie dotyczą aspektów, jakie należy uwzględnić przy przygotowywaniu programów operacyjnych w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia” i celu „Europejska współpraca terytorialna”. W celu zapewnienia spójności między tymi przepisami, które powinny wejść w życie jednocześnie, oraz ułatwienia uzyskania ich kompleksowego obrazu oraz zapewnienia sprawnego dostępu do nich wszystkim mieszkańcom Unii, pożądane jest włączenie do niniejszego aktu wykonawczego przepisów dotyczących kategorii interwencji w odniesieniu do celu „Europejska współpraca terytorialna”, jako że procedura dotycząca konsultacji z komitetem koordynującym EFSI, ustanowionym w art. 150 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, jest taka sama, jak w przypadku innych przepisów objętych niniejszym aktem wykonawczym, podczas gdy kategorie interwencji w odniesieniu do celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia” podlegają odrębnej procedurze.
(2)
Zgodnie z art. 74 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 każda oficjalna wymiana informacji między państwem członkowskim a Komisją odbywa się z wykorzystaniem systemu elektronicznej wymiany danych. Należy w związku z tym ustanowić warunki, jakie taki system elektronicznej wymiany danych powinien spełniać.
(3)
Zasady wymiany informacji między państwem członkowskim a Komisją powinny być uważane za odrębne od zasad dotyczących wymiany informacji między beneficjentami a właściwymi instytucjami, które to zasady ustanawiane są na podstawie art. 122 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 i są przedmiotem innego aktu wykonawczego. Aby zapewnić jak najwyższą jakość informacji na temat wdrażania programów operacyjnych, zwiększyć przydatność systemu i uprościć go, konieczne jest określenie podstawowych wymogów co do formy i zakresu wymienianych informacji.
(4)
Konieczne jest określenie zasad oraz odpowiednich przepisów dotyczących działania systemu jeśli chodzi o wskazywanie strony odpowiedzialnej za zamieszczanie dokumentów i wszelką ich aktualizację.
(5)
Aby zagwarantować zmniejszenie obciążeń administracyjnych dla państw członkowskich i Komisji, zapewniając przy tym sprawną i skuteczną elektroniczną wymianę informacji, konieczne jest określenie charakterystyki technicznej systemu.
(6)
Państwa członkowskie i Komisja powinny mieć także możliwość wprowadzania i przesyłania danych na dwa różne sposoby, które należy określić. Należy także przewidzieć przepisy na wypadek działania siły wyższej, uniemożliwiającej korzystanie z systemu elektronicznej wymiany danych, aby zagwarantować, że zarówno państwa członkowskie, jak i Komisja, będą mogły nadal wymieniać informacje za pomocą alternatywnych środków.
(7)
Państwa członkowskie i Komisja powinny zapewnić, aby przekazywanie danych za pośrednictwem systemu elektronicznej wymiany danych odbywało się w sposób zabezpieczony, gwarantujący dostępność, integralność, wiarygodność, poufność i niezaprzeczalność informacji. Należy w związku z tym określić zasady bezpieczeństwa.
(8)
Niniejsze rozporządzenie nie powinno naruszać praw podstawowych i powinno być zgodne z zasadami uznanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a w szczególności prawem do ochrony danych osobowych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem być stosowane zgodnie z tymi prawami i zasadami. W odniesieniu do danych osobowych przetwarzanych przez państwa członkowskie zastosowanie ma dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 95/46/WE (3). W odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przez instytucje i podmioty unijne i swobodnego przepływu takich danych zastosowanie ma rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 45/2001 (4).
(9)
Zgodnie z art. 8 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1299/2013 należy określić wspólne kategorie interwencji w odniesieniu do programów w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna”, aby umożliwić państwom członkowskim przedkładanie Komisji spójnych informacji na temat planowanego wykorzystania środków z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) oraz informacji na temat skumulowanych wkładów i wydatków EFRR z podziałem na kategorie, a także liczby operacji przez okres obowiązywania programu. Ma to umożliwić Komisji powiadomienie we właściwy sposób innych instytucji unijnych i obywateli Unii o wykorzystaniu środków z EFRR.
(10)
Aby umożliwić szybkie zastosowanie środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, powinno ono wejść w życie w dniu następującym po dniu jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
(11)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z art. 150 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, jako że komitet koordynujący EFSI, ustanowiony w art. 150 ust. 1 tego rozporządzenia, wydał swoją opinię,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
Przepisy wykonawcze do rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 w odniesieniu do EFSI
SYSTEM ELEKTRONICZNEJ WYMIANY DANYCH
(Uprawnienie na mocy art. 74 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
Artykuł 1
Ustanowienie systemu elektronicznej wymiany danych
Komisja ustanawia system elektronicznej wymiany danych stosowany do każdej oficjalnej wymiany informacji między państwem członkowskim a Komisją.
Artykuł 2
Zawartość systemu elektronicznej wymiany danych
1. System elektronicznej wymiany danych (zwany dalej „systemem SFC2014”) zawiera co najmniej informacje wyszczególnione w modelach, formatach i wzorach ustanowionych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1303/2013, rozporządzeniem (UE) nr 1299/2013, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 (5) oraz przyszłym aktem prawnym Unii ustanawiającym warunki dla wsparcia finansowego dla polityki morskiej i rybołówstwa na okres programowania 2014-2020 („rozporządzenie w sprawie EFMR”).
2. Informacji podanych w formularzach elektronicznych należących do systemu SFC2014 (zwanych dalej „danymi ustrukturyzowanymi”) nie można zastępować danymi nieustrukturyzowanymi, w tym wykorzystując hiperłącza lub inne rodzaje nieustrukturyzowanych danych, takich jak załączone dokumenty lub obrazy. Jeśli państwo członkowskie przekazuje te same informacje w postaci danych ustrukturyzowanych i nieustrukturyzowanych, w przypadku rozbieżności wykorzystuje się dane ustrukturyzowane.
Artykuł 3
Działanie systemu SFC2014
1. Komisja, instytucje wyznaczone przez państwo członkowskie na mocy art. 59 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6), art. 123 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 i art. 65 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 oraz podmioty, którym powierzono wykonanie zadań tych instytucji, wprowadzają do systemu SFC2014 informacje, za których przekazywanie odpowiadają, a także wszelkie ich aktualizacje.
2. Przekazywanie informacji Komisji jest zawsze weryfikowane i dokonywane przez inną osobę niż osoba, która wprowadziła przekazywane dane. Taki podział zadań jest obsługiwany przez system SFC2014 lub systemy informatyczne zarządzania i kontroli państwa członkowskiego automatycznie połączone z systemem SFC2014.
3. Państwa członkowskie wyznaczają - na szczeblu krajowym lub regionalnym bądź zarówno na szczeblu krajowym, jak i regionalnym - osobę lub osoby odpowiedzialne za zarządzanie prawami dostępu do systemu SFC2014, które to osoby wykonują następujące zadania:
a)
sprawdzanie tożsamości użytkowników wnioskujących o prawa dostępu w celu upewnienia się, czy są oni rzeczywiście pracownikami danej organizacji;
b)
informowanie użytkowników o spoczywających na nich obowiązkach w zakresie zachowania bezpieczeństwa systemu;
c)
weryfikowanie uprawnień użytkowników do wymaganego poziomu uprzywilejowania w stosunku do wykonywanych przez nich zadań i zajmowanych przez nich pozycji w hierarchii;
d)
występowanie o odebranie praw dostępu, gdy nie są już one potrzebne lub uzasadnione;
e)
szybkie zgłaszanie podejrzanych zdarzeń, które mogą naruszyć bezpieczeństwo systemu;
f)
zapewnianie stałej aktualności danych identyfikacyjnych użytkowników poprzez zgłaszanie wszelkich zmian;
g)
podejmowanie niezbędnych środków ostrożności w zakresie ochrony danych i tajemnicy handlowej zgodnie z przepisami unijnymi i krajowymi;
h)
powiadamianie Komisji o wszystkich zmianach wpływających na zdolność instytucji państwa członkowskiego lub użytkowników systemu SFC 2014 do wypełniania obowiązków, o których mowa w ust. 1, lub na ich osobistą zdolność do wypełniania zadań, o których mowa w lit. a) do g).
4. Wymiana danych oraz transakcje opatrzone są obowiązkowym podpisem elektronicznym w rozumieniu dyrektywy 1999/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (7). Państwa członkowskie i Komisja uznają skuteczność prawną i dopuszczalność podpisów elektronicznych używanych w systemie SFC2014 jako dowodów w postępowaniu sądowym.
Informacje przetwarzane w systemie SFC2014 są zgodne z zasadami ochrony prywatności i danych osobowych w przypadku osób fizycznych i tajemnicy handlowej w przypadku osób prawnych, zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/58/WE (8), dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/136/WE (9), dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 1995/46/WE (10) oraz rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.
Artykuł 4
Charakterystyka systemu SFC2014
Aby zapewnić sprawną i skuteczną elektroniczną wymianę informacji, system SFC2014 obejmuje następujące elementy:
a)
formularze interaktywne lub formularze uprzednio wypełnione przez system na podstawie danych już zapisanych w systemie;
b)
automatyczne wyliczenia, jeśli ułatwiają one użytkownikom wprowadzanie danych;
c)
automatyczne zintegrowane kontrole służące weryfikacji wewnętrznej spójności przekazywanych danych i spójności tych danych z obowiązującymi przepisami;
d)
generowane przez system ostrzeżenia, informujące użytkowników systemu SFC2014, że niektóre działania mogą lub nie mogą zostać wykonane;
e)
elektroniczny system śledzenia statusu przetwarzania informacji wprowadzonych do systemu;
f)
dostępność danych historycznych w odniesieniu do wszystkich informacji wprowadzonych w zakresie danego programu operacyjnego.
Artykuł 5
Przekazywanie danych w systemie SFC2014
1. System SFC2014 dostępny jest dla państw członkowskich i Komisji bądź bezpośrednio przez interaktywny interfejs użytkownika (tj. stronę internetową), bądź przez interfejs techniczny wykorzystujący predefiniowane protokoły (tj. usługi sieciowe), które umożliwiają automatyczną synchronizację i przekazywanie danych między systemami informatycznymi państw członkowskich a systemem SFC2014.
2. Data elektronicznego przekazania informacji Komisji przez państwo członkowskie oraz państwu członkowskiemu przez Komisję uznawana jest za datę przedłożenia danego dokumentu.
3. W przypadku działania siły wyższej, wadliwego działania systemu SFC2014 lub braku łączności z systemem SFC2014 przez okres dłuższy niż jeden dzień roboczy w tygodniu poprzedzającym ustawowy termin przedkładania informacji bądź w okresie od 23 do 31 grudnia, lub pięć dni roboczych w innych okresach, wymiana informacji między państwem członkowskim a Komisją może odbywać się w formie papierowej, przy wykorzystaniu modeli, formatów i wzorów, o których mowa w art. 2 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.
Zainteresowana strona wprowadza informacje przesłane już w formie papierowej także do systemu SFC2014 niezwłocznie po tym, jak ustaje wadliwe działanie systemu elektronicznej wymiany, odnowione zostaje połączenie z systemem lub przestaje działać siła wyższa.
4. W przypadkach, o których mowa w ust. 3, datę stempla pocztowego uznaje się za datę przedłożenia danego dokumentu.
Artykuł 6
Bezpieczeństwo danych przekazywanych w systemie SFC2014
1. Komisja ustanawia politykę bezpieczeństwa technologii informacyjnych (zwaną dalej „polityką bezpieczeństwa IT dla SFC”) dla systemu SFC2014, obowiązującą pracowników korzystających z systemu SFC2014, zgodnie z odnośnymi przepisami unijnymi, zwłaszcza decyzją Komisji C(2006) 3602 (11) i przepisami wykonawczymi do tej decyzji. Komisja wyznacza osobę lub osoby odpowiedzialne za określanie, aktualizację i zapewnienie odpowiedniego stosowania polityki bezpieczeństwa w odniesieniu do systemu SFC2014.
2. Państwa członkowskie i instytucje europejskie inne niż Komisja, które otrzymały prawa dostępu do systemu SFC2014, przestrzegają zasad i warunków bezpieczeństwa IT, opublikowanych na portalu SFC2014 oraz środków, jakie Komisja wdrożyła w systemie SFC2014 w celu zabezpieczenia przekazywania danych, w szczególności zasad dotyczących wykorzystywania interfejsu technicznego, o którym mowa w art. 5 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.
3. Państwa członkowskie i Komisja wprowadzają w życie i zapewniają skuteczne stosowanie środków bezpieczeństwa przyjętych w celu ochrony danych, które przechowują i przekazują w systemie SFC2014.
4. Państwa członkowskie przyjmują krajowe, regionalne lub lokalne polityki bezpieczeństwa informacji, obejmujące kwestie dostępu do systemu SFC2014 i automatycznego wprowadzania do niego danych, zapewniając zestaw minimalnych wymogów w zakresie bezpieczeństwa. Te krajowe, regionalne lub lokalne polityki bezpieczeństwa IT mogą zawierać odniesienia do innych dokumentów dotyczących bezpieczeństwa. Każde państwo członkowskie zapewnia, aby wspomniane polityki bezpieczeństwa IT miały zastosowanie do wszystkich instytucji korzystających z systemu SFC2014.
5. Wspomniane krajowe, regionalne lub lokalne polityki bezpieczeństwa IT obejmują:
a)
aspekty bezpieczeństwa IT w pracy osoby lub osób odpowiedzialnych za zarządzanie prawami dostępu, o których mowa w art. 3 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, w przypadku korzystania bezpośredniego;
b)
w przypadku krajowych, regionalnych lub lokalnych systemów komputerowych podłączonych do systemu SFC2014 za pomocą interfejsu technicznego, o którym mowa w art. 5 ust. 1 niniejszego rozporządzenia - środki bezpieczeństwa umożliwiające tym systemom dostosowanie się do wymogów bezpieczeństwa systemu SFC2014.
Do celów pierwszego akapitu lit. b) uwzględnia się odpowiednio następujące aspekty:
a)
bezpieczeństwo fizyczne;
b)
kontrolę nośników danych i dostępu;
c)
kontrolę przechowywania danych;
d)
kontrolę dostępu i haseł;
e)
monitorowanie;
f)
połączenie z systemem SFC2014;
g)
infrastrukturę łączności;
h)
zarządzanie zasobami ludzkimi przed zatrudnieniem, w jego trakcie i po jego zakończeniu;
i)
zarządzanie zdarzeniami.
6. Krajowe, regionalne lub lokalne polityki bezpieczeństwa IT opierają się na analizie ryzyka, a wyszczególnione środki są proporcjonalne do zidentyfikowanych zagrożeń.
7. Dokumenty, w których określono krajowe, regionalne lub lokalne polityki bezpieczeństwa IT, udostępniane są Komisji na jej wniosek.
8. Państwa członkowskie wyznaczają - na poziomie krajowym lub regionalnym - osobę lub osoby odpowiedzialne za utrzymanie i zapewnianie stosowania krajowych, regionalnych lub lokalnych polityk bezpieczeństwa IT. Ta osoba lub te osoby pełnią funkcję punktu kontaktowego dla osoby lub osób wyznaczonych przez Komisję, o których mowa w art. 6 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.
9. Zarówno polityki bezpieczeństwa IT dla SFC, jak i odnośne krajowe, regionalne i lokalne polityki bezpieczeństwa IT uaktualniane są w przypadku zmian technologicznych, identyfikacji nowych zagrożeń lub innych istotnych zmian. Niezależnie od tego są one poddawane co roku przeglądowi, aby zapewnić, że nadal są odpowiednim środkiem.
ROZDZIAŁ II
Przepisy wykonawcze do rozporządzenia (UE) nr 1299/2013
KLASYFIKACJA KATEGORII INTERWENCJI
(Uprawnienie na mocy art. 8 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1299/2013)
Artykuł 7
Kategorie interwencji w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna”
Klasyfikację kategorii interwencji, o której mowa w art. 8 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1299/2013, określa się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ III
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 25 lutego 2014 r.