PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 26. listopadu 2012,
kterým se provádí nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 492/2011, pokud jde o vyřizování nabídek volných pracovních míst a žádostí o zaměstnání a opětovné zřízení sítě EURES
(oznámeno pod číslem C(2012) 8548)
(Text s významem pro EHP)
(2012/733/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 492/2011 ze dne 5. dubna 2011 o volném pohybu pracovníků uvnitř Unie (1), a zejména na článek 38 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Od počátečního zahájení činnosti sítě EURES, zřízené rozhodnutím Komise 93/569/EHS ze dne 22. října 1993 o provádění nařízení Rady (EHS) č. 1612/68 o volném pohybu pracovníků uvnitř Společenství, bylo dosaženo velkého pokroku, zejména pokud jde o síť nazvanou EURES (Evropské služby zaměstnanosti) (2), za účelem provádění nařízení Rady (EHS) č. 1612/68 (3). Rozhodnutím Komise 2003/8/ES (4) byla síť v zájmu její konsolidace a posílení reformována a opětovně zřízena.
(2)
Evropská rada dne 17. června 2010 potvrdila strategii Evropa 2020 pro inteligentní a udržitelný růst podporující začlenění, přičemž vyzvala k celkové mobilizaci vhodných nástrojů a politik EU na podporu dosažení společných cílů a vyzvala členské státy, aby zesílily koordinovaný postup.
(3)
Evropská rada zasedající ve dnech 28. a 29. června 2012 přijala rozhodnutí o „Paktu pro růst a zaměstnanost“ a na základě sdělení Komise Evropskému parlamentu, Radě, Evropskému hospodářskému a sociálnímu výboru a Výboru regionů „Na cestě k hospodářské obnově vedoucí k intenzivnímu růstu pracovních míst“ ze dne 18. dubna 2012 uvedla, že portál EURES by měl být rozvinut tak, aby se z něj stal skutečný evropský nástroj pro umísťování a nábor pracovníků.
(4)
Síť EURES by měla přispívat k lepšímu fungování trhů práce a uspokojení hospodářských potřeb tím, že při zajištění mobility za spravedlivých podmínek a respektování použitelných pracovních norem usnadní nadnárodní a přeshraniční geografickou mobilitu pracovníků. Zajištěním výměny a vyřizování nabídek volných pracovních míst a žádostí o zaměstnání (tj. „vyrovnávání nabídky zaměstnání a poptávky po zaměstnání“ nebo „zprostředkování“ ve smyslu nařízení) a podporou činnosti v oblasti služeb týkajících se náboru pracovníků, poradenství a vedení na národní i přeshraniční úrovni by měla zvýšit transparentnost na trzích práce, a tím přispět k cílům strategie Evropa 2020.
(5)
S ohledem na zkušenosti získané od počátečního zahájení činnosti sítě v roce 1993 a na reformu v roce 2003, jakož i s přihlédnutím k potřebě dalšího posílení a rozšíření sítě tak, aby bylo možné plně podpořit cíle strategie Evropa 2020, je třeba změnit současné složení sítě, rozdělení odpovědností a rozhodovací postupy, jakož i katalog poskytovaných služeb.
(6)
Za tímto účelem by se síť EURES měla více zaměřit na řízení pomocí cílů a výsledků týkajících se zprostředkování, umísťování a náboru. V tomto smyslu může umísťování znamenat poskytování služeb zprostředkovatelem mezi nabídkou a poptávkou na trhu práce s cílem uskutečnit nábor, jímž se rozumí obsazení volného pracovního místa.
(7)
Zrušení monopolů společně s dalšími vývojovými trendy vedlo k tomu, že na trhu práce vznikla celá řada poskytovatelů služeb zaměstnanosti. Aby síť EURES plně využila svůj potenciál, musí být účast v ní zpřístupněna pro tyto poskytovatele, a to při plném respektování příslušných pracovních norem a právních požadavků, jakož i dalších norem kvality EURES.
(8)
Služby sítě EURES musí být jasně vymezeny, aby bylo zajištěno, že povinnosti, které členským státům nařízení ukládá, zejména vyřizování nabídek volných pracovních míst a žádostí o zaměstnání, jakož i výměna a poskytování informací o trhu práce, jsou účinně a účelně plněny. To by případně znamenalo i zapojení různých aktérů, včetně sociálních partnerů.
(9)
V „Paktu pro růst a zaměstnanost“ vyslovila Evropská rada požadavek, aby byla prověřena možnost rozšířit síť EURES na učňovská místa a stáže. S cílem zajistit součinnost a umožnit, aby síť EURES plně podpořila cíle strategie Evropa 2020, zejména zvýšit do roku 2020 míru zaměstnanosti na 75 %, při zohlednění rozsahu nařízení, by měla síť EURES pokrývat učňovská místa a stáže, pokud jsou dotčené osoby považovány za pracovníky ve smyslu nařízení a je jim 18 nebo více let, a za předpokladu, že uvolnění takové informace v souladu s příslušnými normami je považováno za možné.
(10)
Aby mohla síť EURES poskytovat služby co nejúčinněji, měla by být začleněna do nabídky všeobecných služeb zúčastněných organizací, které mohou získat finanční prostředky na národní a přeshraniční aktivity z Evropského sociálního fondu.
(11)
V zájmu účinného přispění k lepšímu fungování trhů práce směrem k rozvoji evropského trhu práce by měla síť EURES rovněž plnit důležitější úlohu při obsazování pracovních míst, pro něž se obtížně hledají vhodní uchazeči, jakož i pomáhat určitým skupinám pracovníků a zaměstnavatelů tím, že se síť EURES rozšíří i na podporu cílových činností v rámci mobility na úrovni EU, zejména pokud jde o podporu výměny mladých pracovníků.
(12)
Plně zohledněny by měly být možnosti dalšího zdokonalování a racionalizace poskytovaných služeb, které nabízejí nové nástroje informačních a komunikačních technologií.
(13)
Veškeré zpracování osobních údajů uskutečněné v rámci tohoto rozhodnutí by mělo být v souladu s právními předpisy EU a vnitrostátními právními předpisy o ochraně osobních údajů.
(14)
Za účelem jasnosti se doporučuje opětovně zřídit síť EURES, přičemž se přesněji vymezí její složení, struktura a funkce.
(15)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem Poradního výboru pro volný pohyb pracovníků,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Síť EURES
S cílem dostát povinností stanovených v kapitole II nařízení (EU) č. 492/2011 Komise společně s členskými státy zřizuje a provozuje síť Evropských služeb zaměstnanosti nazvanou EURES.
Článek 2
Cíle
EURES podporuje ve prospěch uchazečů o zaměstnání, pracovníků a zaměstnavatelů, případně ve spolupráci s dalšími evropskými službami nebo sítěmi:
a)
rozvoj evropského trhu práce, otevřeného a dostupného pro všechny, při plném respektování příslušných pracovních norem a právních požadavků;
b)
vyrovnávání nabídky a poptávky a umísťování na nadnárodní, meziregionální a přeshraniční úrovni prostřednictvím výměny volných pracovních míst a žádostí o zaměstnání, jakož i účastí v cílených činnostech v rámci mobility na úrovni EU;
c)
transparentnost a výměnu informací o evropských trzích práce, včetně informací o životních a pracovních podmínkách a možnostech získávání odborné kvalifikace;
d)
vytvoření opatření na podporu a usnadnění mobility mladých pracovníků;
e)
výměnu informací o stážích a učňovských místech ve smyslu nařízení (EU) č. 492/2011 a, případně, umísťování stážistů a učňů;
f)
rozvoj metod a ukazatelů pro tento účel.
Článek 3
Složení
EURES zahrnuje tyto kategorie:
a)
Evropský koordinační úřad pro koordinaci vyrovnávání nabídky zaměstnání a poptávky po zaměstnání, v souladu s články 18, 19 a 20 nařízení (EU) č. 492/2011;
b)
členy EURES, jimiž jsou určené zvláštní služby jmenované členskými státy v souladu s čl. 11 odst. 2 nařízení (EU) č. 492/2011 („národní koordinační úřady“), jak je stanoveno v článku 5;
c)
partnery EURES, v souladu s čl. 15 odst. 1 nařízení (EU) č. 492/2011. Partnery EURES určuje příslušný člen EURES a mohou jimi být veřejní či soukromí poskytovatelé služeb, jež jsou činní v příslušných oblastech umísťování a zaměstnávání, odborové organizace a organizace zaměstnavatelů. Aby se mohli stát partnery EURES, musí se zavázat, že budou plnit úlohy a povinnosti v souladu s článkem 7;
d)
přidružené partnery EURES, kteří v souladu s článkem 6 poskytují omezené služby pod dohledem a na odpovědnost partnera EURES nebo Evropského koordinačního úřadu.
Článek 4
Úlohy a povinnosti Evropského koordinačního úřadu
1. Za řízení Evropského koordinačního úřadu odpovídá Komise.
2. Evropský koordinační úřad dohlíží na dodržování souladu s ustanoveními kapitoly II nařízení (EU) č. 492/2011 a napomáhá síti v provádění jejích činností.
3. Zejména provádí:
a)
vypracování celkového přístupu a poskytování horizontální podpory ve prospěch sítě EURES a jejích uživatelů, jako například:
1)
provoz a vývoj webového portálu evropské mobility zaměstnanosti („portál EURES“) a souvisejících služeb informačních technologií, včetně systémů a postupů pro výměnu volných pracovních míst, žádostí o zaměstnání v podobě průvodních dopisů, životopisů, pasů dovedností apod., jakož i dalších informací, ve spolupráci s ostatními příslušnými evropskými službami nebo sítěmi;
2)
informační a komunikační činnosti týkající se EURES;
3)
odbornou přípravu personálu zapojeného do provozování EURES;
4)
usnadnění vytváření sítí, výměnu osvědčených postupů a vzájemné učení mezi členy a partnery EURES;
5)
účast EURES v cílených činnostech v rámci mobility na úrovni EU;
b)
analýzu geografické a profesní mobility s ohledem na dosažení rovnováhy mezi nabídkou a poptávkou a vypracování obecného přístupu k mobilitě v souladu s evropskou strategií zaměstnanosti;
c)
celkové sledování a hodnocení činnosti EURES, definici ukazatelů výkonnosti, umísťování a dalších výsledků, jakož i ověřování, zda je tato činnost v souladu s nařízením (EU) č. 492/2011 a s tímto rozhodnutím.
4. Ve spolupráci s koordinační skupinou EURES a po konzultaci správní rady EURES přijímá své pracovní programy a cíle pro síť EURES.
Článek 5
Úlohy a povinnosti národních koordinačních úřadů
1. Každý členský stát určí zvláštní službu podle čl. 11 odst. 2 nařízení (EU) č. 492/2011, která je pověřena organizováním činnosti sítě EURES v příslušném členském státě.
2. Národní koordinační úřad zajistí, že všechny povinnosti, které členskému státu ukládá nařízení (EU) č. 492/2011, zejména ty, jež se týkají výměny informací v souladu s články 12, 13 a 14, jsou splněny prostřednictvím:
a)
zřízení a udržování veškeré technické a funkční infrastruktury a systémů, které jsou nutné k tomu, aby partnerům EURES a přidruženým partnerům EURES umožnily účast ve výměnném systému;
b)
poskytování požadovaných informací, buď samotným národním koordinačním úřadem, nebo partnery sítě EURES v jeho odpovědnosti.
3. Národní koordinační úřad v úzké spolupráci s Evropským koordinačním úřadem a ostatními národními koordinačními úřady provádí zejména:
a)
jmenování jednoho nebo více partnerů EURES, a to na základě systému pro výběr a akreditaci v souladu s čl. 10 odst. 2 písm. b) bodem vii), jakož i dohled nad jejich činnostmi;
b)
plánování a pravidelné podávání zpráv Evropskému koordinačnímu úřadu o činnostech a výsledcích národní sítě EURES;
c)
koordinaci účasti EURES v příslušných cílových činnostech v rámci mobility na úrovni EU.
4. Při jmenování partnerů EURES usiluje národní koordinační úřad o to, aby bylo dosaženo co nejširšího pokrytí, jak z hlediska geografického, tak z hlediska trhu práce, jakož i optimálních služeb pro uchazeče o zaměstnání, pracovníky a zaměstnavatele, tím, že zajistí odpovídající účast příslušných služeb zaměstnanosti a subjektů působících na trhu práce.
5. Na základě společně dohodnutých operačních cílů vypracuje národní koordinační úřad pracovní programy pro své národní sítě, jež se předkládají Evropskému koordinačnímu úřadu. Pracovní program zejména uvádí:
a)
hlavní činnosti, které mají národní koordinační úřad a partneři EURES a přidružení partneři EURES v jeho odpovědnosti provádět v rámci sítě EURES, včetně nadnárodních, přeshraničních a odvětvových činností stanovených v článku 15 nařízení (EU) č. 492/2011;
b)
lidské a finanční zdroje přidělené na provádění kapitoly II nařízení (EU) č. 492/2011;
c)
opatření pro sledování a hodnocení plánovaných činností.
Pracovní programy rovněž zahrnují hodnocení činností a dosažených výsledků za předchozí období.
V souvislosti s pracovními programy jsou na příslušné úrovni konzultováni sociální partneři a ostatní příslušné zúčastněné strany EURES.
6. Národní koordinační úřad může rozhodnout o tom, že sám poskytne služby EURES přímo žadatelům o zaměstnání a zaměstnavatelům, přičemž v takovém případě bude podléhat pravidlům vztahujícím se na partnery EURES, kteří poskytují stejné služby. V takovém případě národní koordinační úřad požádá jako partner EURES Evropský koordinační úřad o akreditaci.
7. Každý členský stát zajistí, aby národní koordinační úřad získal příslušný personál a další zdroje nutné k plnění svých úkolů.
8. Národnímu koordinačnímu úřadu předsedá národní koordinátor EURES v souladu s čl. 10 odst. 2 písm. b) bodem iii).
Článek 6
Úlohy a povinnosti partnerů EURES
1. Organizace, která má zájem stát se partnerem EURES, zašle žádost národnímu koordinačnímu úřadu, jenž ji může jmenovat v souladu s čl. 3 písm. b) za předpokladu, že se zaváže, pod dohledem národního koordinačního úřadu, ke spolupráci na regionální, národní a evropské úrovni v rámci sítě EURES a k poskytování přinejmenším veškeré všeobecné služby podle článku 7.
2. Partner EURES sám nebo ve spolupráci s ostatními partnery EURES určí jedno nebo více kontaktních míst, jako například úřady pro umísťování a nábor pracovníků, telefonní centra, samoobslužné nástroje apod., kde žadatelé o zaměstnání, pracovníci a zaměstnavatelé mohou získat přístup k jeho službám.
3. Partner EURES jasně uvede, které služby z katalogu služeb EURES nabízí. Úroveň a náplň služeb se může u jednotlivých kontaktních míst lišit, avšak celkový balíček služeb nabízený partnerem EURES musí zahrnovat veškeré požadované všeobecné služby.
4. Všichni partneři EURES se zavazují, že se v souladu s čl. 13 písm. a) a b) nařízení (EU) č. 492/2011 a čl. 4 písm. a) bodem i) tohoto rozhodnutí plně účastní výměny pracovních míst a žádostí uchazečů o zaměstnání, kteří mají zájem pracovat v jiném členském státě. Zajistí, aby veškerý jejich personál, který se podílí na poskytování služeb EURES, měl plný přístup k nástrojům informačních technologií nebo jiným komunikačním nástrojům poskytovaným v rámci sítě.
5. Partner EURES, který neposkytuje určitou doplňkovou službu zahrnutou v katalogu služeb EURES, zajistí, aby žádosti o takovou službu byly přeposílány jiným partnerům EURES, již tuto službu nabízejí.
6. Partner EURES může svěřit poskytování služeb, které přidávají hodnotu jeho vlastním službám, jiné organizaci. Daná organizace je v tomto smyslu považována za přidruženého partnera EURES, přičemž za její práci plně odpovídá partner EURES, ke kterému je přidružená.
7. Za účelem plnění své úlohy může partner EURES vytvořit partnerství s jedním či více partnery EURES v jiných členských státech.
8. Partner EURES nebo přidružený partner EURES může být vyzván, aby přispěl k technické a funkční infrastruktuře a systémům uvedeným v čl. 5 odst. 2 písm. a).
9. Partner EURES, který chce zůstat akreditován, plní nadále své povinnosti, poskytuje sjednané služby a podrobuje se pravidelným přezkumům, jak je uvedeno v systému pro výběr a akreditaci v souladu s čl. 10 odst. 2 písm. b) bodem vii).
Článek 7
Služby EURES
1. Celková nabídka služeb EURES zahrnuje nábor, zprostředkování zaměstnání a umísťování, přičemž zahrnuje všechny fáze umísťování pracovníků od přípravy před náborem do zaměstnání až po následnou pomoc po umístění do zaměstnání, jakož i příslušné informace a poradenství.
2. Měly by být podrobně rozepsány v katalogu služeb EURES, který je součástí charty EURES v souladu s článkem 10 a obsahuje všeobecné služby poskytované partnery EURES, jakož i doplňkové služby.
3. Všeobecnými službami se rozumí služby podle kapitoly II nařízení (EU) č. 492/2011, zejména podle čl. 12 odst. 3 a článku 13. Doplňkové služby nejsou ve smyslu kapitoly II nařízení (EU) č. 492/2011 povinné, nicméně uspokojují důležité potřeby trhu práce.
4. Veškeré služby poskytované žadatelům o zaměstnání a pracovníkům jsou zdarma. Pokud partneři EURES účtují nějaké poplatky za služby poskytované jiným uživatelům, neliší se poplatky za přístup ke službám EURES od poplatků za jiné srovnatelné služby poskytované partnerem EURES. Při stanovení poplatků se zohlední jakékoli financování ze strany Evropské unie na podporu poskytování služeb EURES, aby se zabránilo možnému dvojímu financování.
Článek 8
Správní rada EURES
1. Při podporování vývoje EURES a dohledu nad ním je Komisi, jejímu Evropskému koordinačnímu úřadu a národním koordinačním úřadům nápomocna správní rada EURES.
2. Správní radu tvoří jeden zástupce za každý členský stát.
3. Jsou-li činnosti EURES v členském státě financovány prostřednictvím finančního nástroje EU, například Evropským sociálním fondem, může být přizván vnitrostátní orgán, jenž toto financování poskytuje.
4. K účasti na zasedáních správní rady jsou zváni zástupci organizací evropských sociálních partnerů jako pozorovatelé.
5. Správní rada stanoví své pracovní metody a jednací řád. Svolává ji předseda, a to zpravidla dvakrát do roka. Stanoviska zaujímá prostou většinou hlasů.
6. Správní radě předsedá zástupce Evropského koordinačního úřadu, jenž správní radě zajišťuje sekretariát.
7. Komise konzultuje správní radu EURES v otázkách týkajících se strategického plánování, rozvoje, provádění, sledování a hodnocení služeb a činností uvedených v tomto rozhodnutí, včetně:
a)
charty EURES v souladu s článkem 10;
b)
strategií, operačních cílů a pracovních programů pro síť EURES;
c)
zpráv Komise požadovaných podle článku 17 nařízení (EU) č. 492/2011.
Článek 9
Koordinační skupina EURES
1. Evropský koordinační úřad zřídí koordinační skupinu, která má pomáhat při rozvoji, provádění a sledování činnosti EURES, složenou z národních koordinátorů EURES, z nichž každý zastupuje jednoho člena EURES. K účasti na zasedáních koordinační skupiny může Evropský koordinační úřad zvát zástupce evropských sociálních partnerů a případně zástupce dalších partnerů EURES a odborníky.
2. Koordinační skupina se aktivně podílí na přípravě pracovních programů a na koordinaci jejich provádění.
3. Koordinační skupina může zřídit stálé pracovní skupiny nebo skupiny ad hoc, zejména pokud jde o plánování a provádění horizontálních podpůrných činností.
4. Činnost koordinační skupiny organizuje Evropský koordinační úřad.
Článek 10
Charta EURES
1. Komise přijme chartu EURES postupem podle čl. 12 odst. 2, čl. 13 odst. 2, čl. 19 odst. 1 a článku 20 nařízení (EU) č. 492/2011 po konzultaci se správní radou EURES zřízenou článkem 8 tohoto rozhodnutí.
2. Podle zásady, že všechna volná pracovní místa a žádosti o zaměstnání, zveřejněné kterýmkoli členem EURES, musí být přístupné v celé Unii, stanoví charta EURES zejména:
a)
katalog služeb EURES, popisující všeobecné a doplňkové služby, jež jsou poskytovány členy a partnery EURES, včetně služeb zprostředkování zaměstnání, jako je osobní poradenství pro zákazníky, ať jde o uchazeče o zaměstnání, pracovníky nebo zaměstnavatele;
b)
rozvoj inovativní nadnárodní a přeshraniční spolupráce mezi službami zaměstnanosti, jako jsou například běžné agentury zprostředkující zaměstnání, s cílem zlepšit fungování trhů práce, jejich integraci a mobilitu. Spolupráce může zahrnovat sociální služby, sociální partnery a další dotčené orgány;
c)
podporu koordinovaného sledování a hodnocení nadbytečné a nedostatečné odborné kvalifikace;
d)
operační cíle sítě EURES, normy jakosti, které se mají používat, a povinnosti členů a partnerů EURES, které zahrnují:
i)
interoperabilitu příslušných databází s volnými pracovními místy a žádostmi o zaměstnání se systémem EURES pro výměnu nabídek volných pracovních míst a příslušné úrovně služeb,
ii)
takové druhy informací, jako například informace o trhu práce, informace o životních a pracovních podmínkách, informace o nabídkách zaměstnání a žádostech o zaměstnání, informace o stážích a učňovských místech, opatření na podporu mobility mladých lidí, získání dovedností a informace o překážkách mobility, které musí poskytovat svým zákazníkům a ostatním v síti, ve spolupráci s dalšími příslušnými evropskými službami či sítěmi,
iii)
popis úkolů a kritéria pro jmenování národních koordinátorů, poradců EURES a jiných klíčových osob na vnitrostátní úrovni,
iv)
vzdělávací a kvalifikační potřeby personálu EURES a podmínky a postupy organizace návštěv a služebních cest pro úředníky a odborný personál,
v)
vypracovávání pracovních programů, předkládání těchto programů Evropskému koordinačnímu úřadu a jejich uskutečňování,
vi)
podmínky pro používání loga EURES členy a partnery EURES,
vii)
systém pro výběr a akreditaci partnerů EURES,
viii)
zásady sledování a hodnocení činností EURES;
e)
postupy pro zavedení jednotného systému a společných vzorů pro výměnu informací o trhu práce a mobilitě v rámci sítě EURES, jak stanoví články 12, 13 a 14 nařízení (EU) č. 492/2011, včetně informací o pracovních místech a vzdělávacích příležitostech v Evropské unii, které mají být začleněny do portálu EURES.
Článek 11
Propagace EURES
1. Členové a partneři EURES aktivně EURES propagují.
2. Podílí se na celkové komunikační strategii, jejímž cílem je zajištění návaznosti a soudržnosti sítě ve vztahu k jejím uživatelům, a účastní se společných činností zaměřených na informovanost a propagaci.
3. Zkratka EURES se použije výlučně pro činnosti v rámci EURES. Pro její vyobrazení se použije standardní logo, definované obrazovým nákresem, který přijal Evropský koordinační úřad.
4. Logo je registrováno u Úřadu pro harmonizaci na vnitřním trhu (OHIM) jako ochranná známka Společenství, přičemž v zájmu zajištění společné vizuální podoby ho členové a partneři EURES použijí při všech svých činnostech týkajících se EURES.
Článek 12
Spolupráce s jinými službami a sítěmi
S cílem dosáhnout součinnosti a předejít překrývání činností spolupracují členové a partneři EURES aktivně s dalšími evropskými informačními a poradními službami a sítěmi na evropské, vnitrostátní a regionální úrovni.
Článek 13
Zrušení
Rozhodnutí 2003/8/ES se zrušuje. Použije se však nadále na činnosti, kterých se týkají žádosti podané před vstupem tohoto rozhodnutí v platnost.
Článek 14
Použitelnost
Toto rozhodnutí se použije ode dne 1. ledna 2014.
Článek 15
Určení
Toto rozhodnutí je určeno členským státům.
V Bruselu dne 26. listopadu 2012.
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI
z dnia 26 listopada 2012 r.
w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 492/2011 odnośnie do kojarzenia ofert zatrudnienia i wniosków o zatrudnienie oraz ich równoważenia oraz ponownego ustanowienia EURES
(notyfikowana jako dokument nr C(2012) 8548)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2012/733/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 492/2011 z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Unii (1), w szczególności jego art. 38,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W celu wdrożenia rozporządzenia Rady (EWG) nr 1612/68 (2) dokonano dużego postępu od chwili uruchomienia sieci EURES ustanowionej decyzją Komisji 93/569/EWG z dnia 22 października 1993 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1612/68 w sprawie swobody przepływu pracowników w obrębie Wspólnoty, w szczególności odnośnie do sieci nazwanej EURES (Europejskie Służby Zatrudnienia) (3). Decyzją Komisji 2003/8/WE (4) sieć zreformowano i ponownie ustanowiono, aby ją ujednolicić i wzmocnić.
(2)
Rada Europejska na posiedzeniu w dniu 17 czerwca 2010 r. poparła strategię „Europa 2020” na rzecz zatrudnienia i inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu i wezwała jednocześnie do pełnej mobilizacji odpowiednich instrumentów i polityk unijnych w celu ułatwienia osiągnięcia wspólnych celów oraz zachęciła państwa członkowskie do wzmożenia skoordynowanych działań.
(3)
Rada Europejska na posiedzeniu w dniach 28 i 29 czerwca 2012 r. zdecydowała o przyjęciu Paktu na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia oraz, na podstawie komunikatu Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „W kierunku odnowy gospodarczej sprzyjającej zatrudnieniu” z dnia 18 kwietnia 2012 r., wskazała, że należy rozwinąć portal EURES, by stał się prawdziwym europejskim narzędziem pośrednictwa pracy i rekrutacji.
(4)
EURES powinien wspierać lepsze działanie rynków pracy oraz zaspokojenie potrzeb gospodarczych ułatwiając transnarodową i transgraniczną mobilność geograficzną pracowników, zapewniając jednocześnie uczciwe warunki mobilności i poszanowanie mających zastosowanie norm pracy. Sieć powinna umożliwić większą przejrzystość na rynkach pracy, zapewniając wymianę i przetwarzanie ofert zatrudnienia i wniosków o zatrudnienie (tj. ich „zestawienie” w rozumieniu rozporządzenia) oraz działania towarzyszące w zakresie zatrudnienia, doradztwa i wskazówek na szczeblu krajowym i transgranicznym, przyczyniając się tym samym do osiągania celów strategii „Europa 2020”.
(5)
W świetle doświadczeń uzyskanych od rozpoczęcia działania sieci w 1993 r. i reformy z 2003 r. oraz uwzględniając potrzebę dalszego wzmocnienia sieci i jej rozszerzenia, tak aby w pełni wspierać realizację celów strategii „Europa 2020”, należy na nowo opracować strukturę sieci, podział obowiązków i procedury decyzyjne oraz katalog świadczonych usług.
(6)
W tym celu należy mocniej skoncentrować działalność EURES na zarządzaniu przez cele i wyniki, w zakresie kojarzenia pasujących ofert i osób poszukujących pracy, pośrednictwa pracy i rekrutacji. W tym kontekście pośrednictwo pracy może być rozumiane jako świadczenie usług przez podmiot pośredniczący pomiędzy stroną podaży i popytu na rynku pracy w celu przyjęcia osoby do pracy na wolne stanowisko.
(7)
Zniesienie monopoli wraz z innymi czynnikami doprowadziło do zaistnienia na rynku pracy szerokiej gamy podmiotów świadczących usługi związane z zatrudnieniem. Aby osiągnąć swój pełen potencjał, EURES musi być otwarty na udział tych podmiotów, które zobowiążą się do pełnego przestrzegania obowiązujących norm pracy i wymogów prawnych oraz innych norm jakości EURES.
(8)
Usługi świadczone przez EURES muszą być wyraźnie określone, aby zapewnić efektywne i skuteczne wypełnianie obowiązków nałożonych rozporządzeniem na państwa członkowskie, mianowicie obowiązku podjęcia działania w zakresie zestawiania ofert zatrudnienia i wniosków o zatrudnienie oraz obowiązku wymiany i dostarczania informacji związanych z rynkiem pracy. W razie potrzeby wiązało by się to z zaangażowaniem różnych podmiotów, w tym partnerów społecznych.
(9)
W Pakcie na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia Rada Europejska zwróciła się z wnioskiem o zbadanie możliwości objęcia serwisem EURES praktyk i staży. Aby zapewnić powstanie synergii i umożliwić EURES wspieranie w pełni realizacji celów strategii „Europa 2020”, zwłaszcza celu zakładającego podniesienie wskaźnika zatrudnienia do 75 % do roku 2020, EURES powinien - nie naruszając zakresu rozporządzenia - obejmować praktyki i staże w zakresie, w jakim osoby, których to dotyczy, uważane są za pracowników w rozumieniu rozporządzenia i mają przynajmniej 18 lat, jak tylko uzna się za możliwe zezwolenie na wykorzystanie tych informacji zgodnie z odpowiednimi normami.
(10)
Aby świadczyć usługi w sposób maksymalnie efektywny, EURES powinien stać się częścią ogólnej oferty usługowej uczestniczących organizacji; organizacje te mogą uzyskać dofinansowanie na działania krajowe i transgraniczne z Europejskiego Funduszu Społecznego.
(11)
Aby skutecznie przyczyniać się do lepszego funkcjonowania rynków pracy i ich ewolucji w kierunku europejskiego rynku pracy, EURES powinien również odgrywać bardziej widoczną rolę w obsadzaniu trudnych do obsadzenia wolnych miejsc pracy oraz pomagać danym grupom pracowników i pracodawców poprzez rozszerzenie zakresu sieci EURES o pomoc dla ukierunkowanych działań związanych z mobilnością na poziomie UE, szczególnie aby zachęcić do wymiany młodych pracowników.
(12)
Należy również w pełni wziąć pod uwagę możliwości dalszego wzmocnienia i zracjonalizowania oferowanych usług, jakie dają nowe narzędzia technologii informacji i komunikacji.
(13)
Przetwarzanie danych osobowych w ramach niniejszej decyzji powinno być zgodne z prawem UE i prawem krajowym dotyczącym ochrony danych osobowych.
(14)
Dla jasności zalecane jest ponowne ustanowienie sieci EURES przy jednoczesnym dokładniejszym zdefiniowaniu jej składu, struktury i funkcji.
(15)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu Doradczego ds. Swobodnego Przepływu Pracowników,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Sieć EURES
Aby wypełnić zobowiązania ustanowione w rozdziale II rozporządzenia (UE) nr 492/2011, Komisja i państwa członkowskie ustanawiają i obsługują europejską sieć służb zatrudnienia, zwaną EURES.
Artykuł 2
Cele
Na rzecz osób poszukujących pracy, pracowników i pracodawców EURES wspiera, współpracując w razie potrzeby z innymi służbami lub sieciami europejskimi:
a)
rozwój europejskiego rynku pracy, otwartego i dostępnego dla wszystkich, w pełni respektującego obowiązujące normy pracy i wymogi prawne;
b)
zestawienie ofert zatrudnienia i wniosków o zatrudnienie, jak i pośrednictwo pracy na poziomie transnarodowym, międzyregionalnym i transgranicznym przez wymianę ofert zatrudnienia i wniosków o zatrudnienie oraz uczestnictwo w ukierunkowanych działaniach na rzecz mobilności na poziomie UE;
c)
przejrzystość i wymianę informacji w zakresie europejskich rynków pracy, włączając w to informacje o warunkach życia i pracy, a także o możliwościach zdobywania umiejętności;
d)
opracowywanie środków mających zachęcić młodych pracowników do mobilności i ułatwić im ją;
e)
wymianę informacji dotyczących staży i praktyk w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 492/2011 oraz, w razie potrzeby, pośrednictwo w zatrudnianiu stażystów i praktykantów;
f)
rozwój metodyki i wskaźników dla tego celu.
Artykuł 3
Skład
W skład EURES wchodzą:
a)
Europejski Urząd Koordynacji Równoważenia Ofert Zatrudnienia i Wniosków o Zatrudnienie, zgodnie z art. 18, 19 i 20 rozporządzenia (UE) nr 492/2011;
b)
członkowie EURES, którymi są wyspecjalizowane służby wyznaczone przez państwa członkowskie zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 492/2011 („krajowe urzędy koordynacji”), zgodnie z art. 5;
c)
partnerzy EURES, zgodnie z art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 492/2011. Partnerzy EURES wyznaczani są przez odpowiedniego członka EURES i mogą to być publiczne lub prywatne podmioty świadczące usługi w odpowiednim obszarze pośrednictwa pracy i zatrudnienia, związki zawodowe i organizacje pracodawców. Aby zostać partnerem EURES, dany podmiot musi zobowiązać się do wypełniania roli i obowiązków ustanowionych w art. 7;
d)
stowarzyszeni partnerzy EURES, którzy, zgodnie z art. 6, świadczą ograniczone usługi pod nadzorem i na odpowiedzialność partnera EURES lub Europejskiego Urzędu Koordynacji.
Artykuł 4
Rola i obowiązki Europejskiego Urzędu Koordynacji
1. Komisja jest odpowiedzialna za zarządzanie Europejskim Urzędem Koordynacji.
2. Europejski Urząd Koordynacji nadzoruje zgodność z przepisami rozdziału II rozporządzenia (UE) nr 492/2011 oraz wspomaga sieć w prowadzeniu działalności.
3. Urząd w szczególności zajmuje się:
a)
formułowaniem spójnego ogólnego podejścia oraz świadczeniem horyzontalnego wsparcia na rzecz sieci EURES i jej użytkowników, takiego jak:
1)
obsługa i rozwój europejskiego portalu internetowego poświęconego mobilności zawodowej („portal EURES”) i związanych z tym usług informatycznych, w tym systemów i procedur wymiany ofert zatrudnienia, wniosków o zatrudnienie w formie podań, życiorysów, paszportów umiejętności itp. oraz pozostałych informacji, we współpracy z innymi odpowiednimi europejskimi służbami bądź sieciami;
2)
działania związane z informowaniem i komunikacją na temat EURES;
3)
szkolenie pracowników zaangażowanych w EURES;
4)
ułatwianie tworzenia sieci kontaktów, wymiany najlepszych praktyk i wzajemnego uczenia się między członkami i partnerami EURES;
5)
uczestnictwo EURES w ukierunkowanych działaniach na rzecz mobilności na poziomie UE;
b)
analizą mobilności pod względem geograficznym i profilów zawodów pod kątem osiągnięcia równowagi między popytem i podażą oraz wypracowaniem ogólnego podejścia do mobilności zgodnie z europejską strategią zatrudnienia;
c)
całościowym monitorowaniem i oceną działalności EURES, określeniem wskaźników wydajności, pośrednictwa i innych wskaźników dotyczących wyników oraz podejmowaniem działań mających na celu sprawdzenie wykonywania działalności zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 492/2011 oraz z niniejszą decyzją.
4. Urząd przyjmuje program pracy i cele dotyczące sieci EURES we współpracy z grupą koordynacyjną EURES i po konsultacji z zarządem EURES.
Artykuł 5
Rola i obowiązki krajowych urzędów koordynacji
1. Każde państwo członkowskie wyznacza wyspecjalizowaną służbę, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 492/2011, której powierza się organizację pracy sieci EURES w danym państwie członkowskim.
2. Krajowy urząd koordynacji gwarantuje, że państwo członkowskie dopełnia wszystkich obowiązków określonych w rozporządzeniu (UE) nr 492/2011, zwłaszcza tych dotyczących wymiany informacji na podstawie art. 12, 13 i 14:
a)
tworząc i utrzymując wszelkie techniczne i operacyjne systemy i infrastrukturę niezbędne do umożliwienia udziału w systemie wymiany partnerom EURES i stowarzyszonym partnerom EURES;
b)
dostarczając wymaganych informacji, we własnym zakresie lub za pomocą partnerów EURES działających na jego odpowiedzialność.
3. Urząd krajowy, w ścisłej współpracy z Europejskim Urzędem Koordynacji i innymi krajowymi urzędami koordynacji, w szczególności:
a)
wyznacza przynajmniej jednego partnera EURES na podstawie systemu wyboru i akredytacji ustanowionego w art. 10 ust. 2 lit. b) ppkt (vii) oraz nadzoruje ich działania;
b)
planuje działania i przedstawia regularnie sprawozdania z działań i wyników krajowej sieci EURES Europejskiemu Urzędowi Koordynacji;
c)
koordynuje uczestnictwo EURES w ukierunkowanych działaniach na rzecz mobilności na poziomie UE.
4. Przy wyznaczaniu partnerów EURES krajowy urząd koordynacji dąży do osiągnięcia najszerszego zasięgu pod kątem geograficznym i pod kątem rynku pracy, jak i zapewnienia optymalnych usług osobom poszukującym pracy, pracownikom i pracodawcom, angażując odpowiednie służby zatrudnienia i podmioty działające na rynku pracy.
5. Na podstawie wspólnie ustalonych celów operacyjnych krajowy urząd koordynacji opracowuje programy pracy dla swojej sieci krajowej, które mają być przedstawione Europejskiemu Urzędowi Koordynacji. W programie pracy wyszczególnia się zwłaszcza:
a)
główne działania, jakie zamierzają podjąć krajowy urząd koordynacji i partnerzy EURES oraz stowarzyszeni partnerzy EURES, za których urząd jest odpowiedzialny w ramach sieci EURES, włącznie z działaniami transnarodowymi, transgranicznymi i sektorowymi, przewidzianymi w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 492/2011;
b)
zasoby ludzkie i finansowe przeznaczone na realizację rozdziału II rozporządzenia (UE) nr 492/2011;
c)
postanowienia dotyczące monitorowania i oceny planowanych działań.
Plany pracy obejmują również ocenę działań i wyników osiągniętych w poprzednim okresie.
Odnośnie do planów pracy zasięga się opinii partnerów społecznych i innych odpowiednich zainteresowanych stron EURES na odpowiednim poziomie.
6. Krajowy urząd koordynacji może zdecydować o samodzielnym bezpośrednim świadczeniu usług EURES na rzecz osób poszukujących pracy i pracodawców i podlega w tym zakresie regułom mającym zastosowanie do partnerów EURES świadczących te same usługi. W takim przypadku krajowy urząd koordynacji zwraca się o akredytację jako partner EURES do Europejskiego Urzędu Koordynacji.
7. Każde państwo członkowskie dopilnowuje, aby krajowy urząd koordynacji dysponował pracownikami i innymi środkami niezbędnymi do wykonywania swoich zadań.
8. Na czele krajowego urzędu koordynacji stoi krajowy koordynator EURES, jak przewidziano w art. 10 ust. 2 lit. b) pkt (iii).
Artykuł 6
Rola i obowiązki partnerów EURES
1. Organizacja, która chciałaby zostać partnerem EURES, zwraca się z wnioskiem do krajowego urzędu koordynacji, który może ją wyznaczyć zgodnie z art. 3 lit. b), pod warunkiem że organizacja ta zobowiąże się, pod nadzorem krajowego urzędu koordynacji, współpracować na poziomie regionalnym, krajowym i europejskim w ramach sieci EURES i świadczyć przynajmniej wszystkie usługi uniwersalne, o których mowa w art. 7.
2. Partner EURES, we własnym zakresie bądź współpracując z innymi partnerami EURES, wyznacza punkt lub punkty kontaktowe, takie jak urzędy pośrednictwa pracy i urzędy odpowiadające za rekrutację, centra obsługi telefonicznej, narzędzia umożliwiające samodzielne korzystanie i podobne, dzięki którym osoby poszukujące pracy, pracownicy i pracodawcy mogą mieć dostęp do świadczonych przez niego usług.
3. Partner EURES wyraźnie wskazuje, które usługi z katalogu usług EURES oferuje. Poziom i zawartość usług może różnić się w zależności od punktu kontaktowego, o ile całościowy pakiet usług oferowanych przez partnera EURES zawiera wszystkie wymagane usługi uniwersalne.
4. Wszyscy partnerzy EURES zobowiązują się do pełnego udziału w wymianie ofert zatrudnienia oraz wniosków o zatrudnienie osób poszukujących pracy w innym państwie członkowskim, zgodnie z art. 13 lit. a) i b) rozporządzenia (UE) nr 492/2011 i art. 4 lit. a) ppkt (i) niniejszej decyzji. Zapewniają oni wszystkim pracownikom zaangażowanym w świadczenie usług EURES pełen dostęp do narzędzi informatycznych i komunikacyjnych oferowanych przez sieć.
5. Partner EURES, który nie świadczy szczególnej dodatkowej usługi objętej katalogiem usług EURES, dopilnowuje, aby wnioski o taką usługę były przekazywane innym partnerom EURES oferującym tego typu usługę.
6. Partner EURES może powierzyć świadczenie usług, które stanowią wartość dodaną w stosunku do jego własnych usług, innej organizacji. Organizacja taka jest uważana w tym względzie za stowarzyszonego partnera EURES działającego pod pełną odpowiedzialnością partnera EURES, z którym jest stowarzyszona.
7. Aby wykonywać te obowiązki, partner EURES może ustanawiać partnerstwa z jednym lub wieloma partnerami EURES w innych państwach członkowskich.
8. Od partnera EURES lub stowarzyszonego partnera EURES można wymagać wkładu w techniczne i operacyjne systemy i infrastrukturę, o których mowa w art. 5 ust. 2 lit. a).
9. Aby utrzymać akredytację, partner EURES nadal wypełnia swoje obowiązki i świadczy uzgodnione usługi oraz jest poddawany regularnym ocenom zgodnie z systemem wyboru i akredytacji, o którym mowa w art. 10 ust. 2 lit. b) pkt (vii).
Artykuł 7
Usługi EURES
1. Do pełnego zakresu usług EURES należy rekrutacja, kojarzenie pasujących ofert i osób poszukujących pracy oraz pośrednictwo pracy, obejmujące wszystkie etapy pośrednictwa, począwszy od przygotowania przed rekrutacją do pomocy udzielanej po znalezieniu pracy, jak i związane z tym informacje i porady.
2. Usługi te są wyszczególnione w katalogu usług EURES, który jest częścią Karty EURES przewidzianej w art. 10 i który składa się z uniwersalnych usług świadczonych przez wszystkich partnerów EURES oraz usług dodatkowych.
3. Usługi uniwersalne to usługi, o których mowa w rozdziale II rozporządzenia (UE) nr 492/2011, zwłaszcza w art. 12 ust. 3 i art. 13. Usługi dodatkowe nie są obowiązkowe w rozumieniu rozdziału II rozporządzenia (UE) nr 492/2011, ale odpowiadają istotnym potrzebom rynku pracy.
4. Wszystkie usługi na rzecz osób poszukujących pracy i pracowników świadczy się nieodpłatnie. Jeśli partnerzy EURES pobierają opłaty od usług świadczonych innym użytkownikom, opłaty pobierane za usługi EURES nie powinny różnić się od opłat pobieranych za inne porównywalne usługi świadczone przez tego samego partnera EURES. Przy określaniu opłaty uwzględnia się wszelkie finansowanie otrzymane od Unii Europejskiej celem wsparcia świadczenia usług EURES, aby uniknąć podwójnego finansowania.
Artykuł 8
Zarząd EURES
1. Zarząd EURES wspomaga Komisję, Europejski Urząd Koordynacji i krajowe urzędy koordynacji we wspieraniu i nadzorowaniu rozwoju EURES.
2. W skład zarządu wchodzi po jednym przedstawicielu z każdego państwa członkowskiego.
3. Tam, gdzie to konieczne, jeśli działania EURES w danym państwie członkowskim są finansowane ze środków unijnego instrumentu finansowania, takiego jak Europejski Fundusz Społeczny, organ krajowy świadczący to finansowanie może być stowarzyszony.
4. Przedstawiciele europejskich organizacji partnerów społecznych są zapraszani do uczestnictwa w posiedzeniach zarządu w roli obserwatorów.
5. Zarząd ustanawia swoje metody pracy i regulamin. Zgodnie z ogólną zasadą zarząd zwoływany jest dwa razy do roku przez przewodniczącego. Zarząd przyjmuje opinie zwykłą większością głosów.
6. Na czele zarządu stoi przedstawiciel Europejskiego Urzędu Koordynacji, który to Urząd zapewnia pomoc sekretariatu.
7. Komisja zasięga opinii zarządu EURES w kwestiach dotyczących planowania strategicznego, rozwoju, wykonania, monitorowania i oceny usług i działań określonych w niniejszej decyzji, w tym w kwestiach:
a)
Karty EURES, zgodnie z art. 10;
b)
strategii, celów operacyjnych i programów pracy sieci EURES;
c)
sprawozdań Komisji zgodnie z wymogami art. 17 rozporządzenia (UE) nr 492/2011.
Artykuł 9
Grupa koordynacyjna EURES
1. W celu wspierania rozwoju, wykonania i monitorowania działań EURES, Europejski Urząd Koordynacji powołuje grupę koordynacyjną złożoną z krajowych koordynatorów EURES, z których każdy jest przedstawicielem członka EURES. Europejski Urząd Koordynacji może zapraszać przedstawicieli europejskich partnerów społecznych oraz, w stosownych przypadkach, przedstawicieli innych partnerów EURES oraz ekspertów do uczestniczenia w posiedzeniach grupy koordynacyjnej.
2. Grupa koordynacyjna aktywnie uczestniczy w przygotowaniu programów prac i koordynacji ich realizacji.
3. Grupa koordynacyjna może ustanawiać stałe i tymczasowe grupy robocze, zwłaszcza w celu planowania i realizacji horyzontalnych działań wsparcia.
4. Europejski Urząd Koordynacji organizuje pracę grupy koordynacyjnej.
Artykuł 10
Karta EURES
1. Komisja przyjmuje Kartę EURES, zgodnie z procedurami określonymi w art. 12 ust. 2, art. 13 ust. 2, art. 19 ust. 1 oraz art. 20 rozporządzenia (UE) nr 492/2011, po konsultacji z zarządem EURES ustanowionym w art. 8 niniejszej decyzji.
2. Zgodnie z zasadą, iż wszystkie oferty zatrudnienia i wnioski o zatrudnienie, które są ogłoszone publicznie przez któregokolwiek z członków EURES, muszą być dostępne w całej Unii, w Karcie EURES określa się w szczególności:
a)
katalog usług EURES opisujący usługi uniwersalne i dodatkowe, które mają być świadczone przez członków i partnerów EURES, w tym usługi kojarzenia pasujących ofert i osób poszukujących pracy, takie jak indywidualne porady dla klientów, niezależnie od tego, czy są to osoby poszukujące pracy, pracownicy czy pracodawcy;
b)
rozwój innowacyjnej współpracy transnarodowej i transgranicznej między służbami zatrudnienia, takimi jak zwykłe agencje pośrednictwa pracy, w celu poprawy funkcjonowania rynków pracy, ich integracji i lepszej mobilności. Współpraca może objąć służby społeczne, partnerów społecznych i inne zainteresowane instytucje;
c)
promowanie skoordynowanego monitorowania i oceny nadwyżek i niedoborów umiejętności;
d)
cele operacyjne sieci EURES, obowiązujące normy jakości, a także obowiązki członków i partnerów EURES, które obejmują:
(i)
interoperacyjność odpowiednich baz danych ofert zatrudnienia i wniosków o zatrudnienie z mechanizmem wymiany informacji o ofertach zatrudnienia EURES oraz obowiązującymi poziomami usług;
(ii)
określenie rodzajów informacji - takich jak informacje o rynku pracy, o warunkach życia i pracy, o ofertach pracy i wnioskach o zatrudnienie, o stażach i praktykach, o środkach zachęcających do mobilności młodzieży, o nabywaniu umiejętności, a także o przeszkodach dla mobilności - które muszą przekazywać swoim klientom i pozostałej części sieci, we współpracy z innymi odpowiednimi europejskimi służbami lub sieciami;
(iii)
opisy zadań i kryteria mianowania koordynatorów krajowych, doradców EURES i innego podstawowego personelu na poziomie krajowym;
(iv)
szkolenia i kwalifikacje wymagane w odniesieniu do personelu EURES oraz warunki i procedury organizacji wizyt i zadań dla urzędników i wyspecjalizowanego personelu;
(v)
opracowanie programów pracy, ich przedkładanie Europejskiemu Urzędowi Koordynacji oraz ich wykonanie;
(vi)
zasady regulujące wykorzystanie logo EURES przez członków i partnerów EURES;
(vii)
system wyboru i akredytacji partnerów EURES;
(viii)
zasady monitorowania i oceny działań EURES;
e)
procedury w celu ustanowienia jednolitego systemu i wspólnych modeli wymiany informacji związanych z rynkiem pracy i mobilnością w sieci EURES, przewidziane w art. 12, 13 i 14 rozporządzenia (UE) nr 492/2011, w tym informacje o stanowiskach pracy oraz o możliwościach nauki w Unii Europejskiej, które mają znaleźć się na portalu EURES.
Artykuł 11
Promocja EURES
1. Członkowie i partnerzy EURES aktywnie promują EURES.
2. Uczestniczą oni w realizacji ogólnej strategii komunikacji, opracowanej w celu zapewnienia spójności sieci w oczach jej użytkowników, oraz biorą udział w działaniach informacyjnych i promocyjnych.
3. Akronim EURES jest wykorzystywany wyłącznie w odniesieniu do działań prowadzonych w EURES. Ilustruje go standardowe logo, określone w schemacie projektu graficznego, przyjęte przez Europejski Urząd Koordynacji.
4. Logo, zarejestrowane jako wspólnotowy znak towarowy w Urzędzie Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (UHRW), jest używane przez członków i partnerów EURES we wszystkich ich działaniach związanych z EURES, aby zapewnić wspólną tożsamość wizualną.
Artykuł 12
Współpraca z innymi służbami i sieciami
Członkowie i partnerzy EURES aktywnie współpracują z innymi europejskimi służbami i sieciami zajmującymi się świadczeniem usług informacyjnych i doradczych na poziomie europejskim, krajowym i regionalnym, aby osiągnąć efekt synergii i uniknąć powielania działań.
Artykuł 13
Uchylenie
Decyzja 2003/8/WE traci moc. Jednakże nadal ma ona zastosowanie do działań, w odniesieniu do których wniosek został złożony przed wejściem w życie niniejszej decyzji.
Artykuł 14
Data rozpoczęcia stosowania
Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.
Artykuł 15
Adresaci
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 26 listopada 2012 r.