NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 293/2013
ze dne 20. března 2013,
kterým se mění přílohy II a III nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 396/2005, pokud jde o maximální limity reziduí pro emamektin benzoát, etofenprox, etoxazol, flutriafol, glyfosát, fosmet, pyraklostrobin, spinosad a spirotetramat v některých produktech a na jejich povrchu
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 396/2005 ze dne 23. února 2005 o maximálních limitech reziduí pesticidů v potravinách a krmivech rostlinného a živočišného původu a na jejich povrchu a o změně směrnice Rady 91/414/EHS (1), a zejména na čl. 14 odst. 1 písm. a) uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Maximální limity reziduí (MLR) pro etoxazol, glyfosát a pyraklostrobin byly stanoveny v příloze II a příloze III části B nařízení (ES) č. 396/2005. Pro emamektin benzoát, etofenprox, flutriafol, fosmet, prothiokonazol, spinosad a spirotetramat byly MLR stanoveny v příloze III části A nařízení (ES) č. 396/2005.
(2)
V rámci postupu za účelem povolení používání přípravku na ochranu rostlin obsahujícího účinnou látku prothiokonazol k ošetření semen řepky, lněných semen, máku a hořčičných semen byla podle čl. 6 odst. 1 nařízení (ES) č. 396/2005 podána žádost o změnu stávajících MLR.
(3)
V případě fosmetu byla podána stejná žádost pro stolní olivy, brambory a semena řepky.
(4)
V souladu s článkem 8 nařízení (ES) č. 396/2005 dotčené členské státy tyto žádosti vyhodnotily a hodnotící zprávy byly předloženy Komisi.
(5)
Evropský úřad pro bezpečnost potravin (dále jen „úřad“) žádosti a hodnotící zprávy posoudil, přičemž zkoumal zejména rizika pro spotřebitele a případně pro zvířata, a k navrhovaným MLR vydal odůvodněná stanoviska (2). Tato stanoviska předal Komisi a členským státům a zpřístupnil je veřejnosti.
(6)
V odůvodněných stanoviscích dospěl úřad k závěru, že pokud jde o používání prothiokonazolu k ošetření semen řepky, lněných semen, máku a hořčičných semen, jsou potřeba další údaje, které pokryjí stabilitu reziduí obsažených v definici reziduí stanovené v posouzení rizik pro rostliny. Úřad dále zdůraznil, že správná zemědělská praxe se týká jak přípravku obsahujícího bixafen, tak prothiokonazol. Z toho vyplývá, že je třeba vzít v úvahu i dostupné údaje pro navýšení MLR pro bixafen. Stávající MLR by proto měly zůstat beze změny.
(7)
V případě všech ostatních žádostí dospěl úřad k závěru, že všechny požadavky na údaje byly splněny a že změny MLR, o které žadatelé žádají, jsou přijatelné, pokud jde o bezpečnost spotřebitelů, na základě hodnocení expozice spotřebitelů pro 27 konkrétních evropských skupin spotřebitelů. Úřad zohlednil nejnovější informace o toxikologických vlastnostech daných látek. Ani celoživotní expozice těmto látkám prostřednictvím konzumace všech potravinářských produktů, které mohou tyto látky obsahovat, ani krátkodobá expozice v důsledku extrémní konzumace příslušných plodin a produktů neprokázaly riziko, že by byl překročen přijatelný denní příjem (ADI) nebo akutní referenční dávka (ARfD).
(8)
Dne 7. července 2012 přijala Komise pro Codex Alimentarius (3) maximální hodnoty reziduí stanovené Codexem (CXL) pro emamektin benzoát, etofenprox, etoxazol, flutriafol, glyfosát, pyraklostrobin, spinosad a spirotetramat. V nařízení (ES) č. 396/2005 by uvedené hodnoty CXL měly být zahrnuty jako MLR kromě hodnot CXL, jež nejsou pro evropskou skupinu spotřebitelů bezpečné a k nimž měla Unie výhrady, které předložila Komisi pro Codex Alimentarius (4).
(9)
Na základě odůvodněných stanovisek úřadu a s přihlédnutím k faktorům významným pro danou záležitost splňují příslušné změny MLR požadavky čl. 14 odst. 2 nařízení (ES) č. 396/2005.
(10)
Obchodní partneři Unie byli prostřednictvím Světové obchodní organizace konzultováni ohledně nových MLR a jejich připomínky byly zohledněny.
(11)
Předtím, než upravené MLR vstoupí v platnost, je třeba poskytnout členským státům a zúčastněným stranám přiměřené období, které jim umožní připravit se na plnění nových požadavků, které ze změn MLR vyplynou.
(12)
Nařízení (ES) č. 396/2005 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(13)
V zájmu běžného uvádění na trh, zpracování a spotřeby produktů by mělo toto nařízení stanovit přechodná ustanovení pro produkty, které byly vyprodukovány v souladu s právními předpisy před změnou MLR a u kterých je na základě dostupných informací zachována vysoká úroveň ochrany spotřebitele.
(14)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat a Evropský parlament ani Rada nevyjádřily s těmito opatřeními nesouhlas,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Přílohy II a III nařízení (ES) č. 396/2005 se mění v souladu s přílohou tohoto nařízení.
Článek 2
Na produkty vyprodukované v souladu s právními předpisy před 6. dubnem 2013 se nadále uplatňuje nařízení (ES) č. 396/2005 v jeho podobě před tím, než bylo změněno tímto nařízením.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Avšak v případě MLR pro fosmet ve stolních olivách (číselný kód 0161030) a semenech řepky (číselný kód 0401060) se použije od 6. října 2013.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 20. března 2013.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 293/2013
z dnia 20 marca 2013 r.
zmieniające załączniki II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości benzoesanu emamektyny, etofenproksu, etoksazolu, flutriafolu, glifosatu, fosmetu, piraklostrobiny, spinosadu i spirotetramatu w określonych produktach oraz na ich powierzchni
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 14 ust. 1 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) dla etoksazolu, glifosatu i piraklostrobiny zostały określone w załączniku II i w części B załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005. NDP dla benzoesanu emamektyny, etofenproksu, flutriafolu, fosmetu, protiokonazolu, spinosadu i spirotetramatu zostały określone w części A załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005.
(2)
W ramach procedury udzielania zezwolenia na stosowanie środka ochrony roślin zawierającego substancję czynną protiokonazol na nasionach rzepaku, lnu, maku oraz gorczycy złożono wniosek, zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 396/2005, w sprawie zmiany obowiązujących NDP.
(3)
W odniesieniu do fosmetu wniosek taki złożono dla oliwek stołowych, ziemniaków i nasion rzepaku.
(4)
Zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wnioski te zostały poddane ocenie przez właściwe państwa członkowskie, a sprawozdania oceniające przekazano Komisji.
(5)
Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „Urzędem”) dokonał oceny wniosków i sprawozdań oceniających, analizując w szczególności ryzyko dla konsumentów oraz, w odpowiednich przypadkach, dla zwierząt, i wydał uzasadnione opinie dotyczące proponowanych NDP (2). Urząd przekazał te opinie Komisji i państwom członkowskim oraz podał je do publicznej wiadomości.
(6)
W odniesieniu do stosowania protiokonazolu na nasionach rzepaku, lnu, maku i gorczycy Urząd stwierdził w swoich uzasadnionych opiniach, że konieczne są dalsze dane dotyczące stabilności pozostałości włączonych do definicji pozostałości na potrzeby oceny ryzyka dla roślin. Ponadto Urząd podkreślił, że dobra praktyka rolnicza dotyczy środka zawierającego zarówno protiokonazol, jak i biksafen. W związku z tym ocenie należy poddać także dostępne dane dotyczące poniesienia NDP dla biksafenu. Nie należy zatem zmieniać istniejących NDP.
(7)
W odniesieniu do wszystkich pozostałych wniosków Urząd stwierdził, że spełniono wszystkie wymogi dotyczące danych oraz że zmiany NDP, o które wystąpili wnioskodawcy, są dopuszczalne z punktu widzenia bezpieczeństwa konsumentów na podstawie oceny narażenia konsumentów przeprowadzonej dla 27 określonych grup konsumentów w Europie. Urząd wziął pod uwagę najnowsze informacje na temat właściwości toksykologicznych wymienionych substancji. Ani w przypadku narażenia na wymienione substancje przez całe życie w wyniku spożywania wszystkich produktów spożywczych, które mogą je zawierać, ani w przypadku narażenia krótkoterminowego w wyniku skrajnie dużej konsumpcji takich upraw i produktów nie wykazano istnienia ryzyka przekroczenia dopuszczalnego dziennego spożycia (ADI) ani ostrej dawki referencyjnej (ARfD).
(8)
W dniu 7 lipca 2012 r. Komisja Codex Alimentarius (CAC) (3) przyjęła najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości zawarte w Kodeksie (wartości CXL) dla benzoesanu emamektyny, etofenproksu, etoksazolu, flutriafolu, glifosatu, piraklostrobiny, spinosadu i spirotetramatu. Te wartości CXL należy włączyć do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 jako NDP, z wyjątkiem tych CXL, które nie są bezpieczne dla europejskiej grupy konsumentów i w sprawie których Unia zgłosiła do CAC zastrzeżenie (4).
(9)
Na podstawie uzasadnionych opinii Urzędu oraz po uwzględnieniu czynników istotnych dla rozpatrywanej kwestii stwierdzono, że odnośne zmiany NDP spełniają wymogi art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005.
(10)
Za pośrednictwem Światowej Organizacji Handlu zostały przeprowadzone konsultacje na temat nowych NDP z partnerami handlowymi Unii, a ich uwagi zostały uwzględnione.
(11)
Należy przewidzieć rozsądnie długi termin na zastosowanie zmienionych NDP w celu umożliwienia państwom członkowskim i zainteresowanym stronom przygotowania się do spełnienia nowych wymogów wynikających ze zmiany NDP.
(12)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 396/2005.
(13)
Aby umożliwić normalny obrót produktami, ich przetwarzanie i konsumpcję, w rozporządzeniu należy przewidzieć przepisy przejściowe dla produktów, które zostały zgodnie z prawem wyprodukowane przed zmianą NDP i w przypadku których informacje wskazują, że utrzymany jest wysoki poziom ochrony konsumentów.
(14)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, przy czym ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły wobec nich sprzeciwu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Rozporządzenie (WE) nr 396/2005 w brzmieniu przed zmianami wprowadzonymi niniejszym rozporządzeniem jest nadal stosowane w odniesieniu do produktów, które zostały zgodnie z prawem wyprodukowane przed dniem 6 kwietnia 2013 r.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Jednak w odniesieniu do NDP dla fosmetu w oliwkach stołowych i nasionach rzepaku o kodach, odpowiednio, 0161030 i 0401060 rozporządzenie jest stosowane od dnia 6 października 2013 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2013 r.