PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 793/2013
ze dne 20. srpna 2013,
kterým se stanoví opatření ve vztahu k Faerským ostrovům, jež mají zajistit zachování populace atlantsko-skandinávského sledě obecného
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1026/2012 ze dne 25. října 2012 o některých opatřeních za účelem zachování populací ryb ve vztahu k zemím, které umožňují neudržitelný rybolov (1), a zejména na článek 4 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Populace atlantsko-skandinávského sledě obecného (též uváděného jako sleď obecný, s jarním třením v norských vodách) je největší populací sledě obecného na světě. Z této populace pochází odlovy v řádu jednoho až dvou milionů tun. Intenzivní využívání populace v důsledku nadměrného rybolovu nicméně vedlo k jejímu vyčerpání a mezi počátkem 70. let a polovinou 90. let minulého století byl na více něž dvě desetiletí ukončen veškerý rybolov, což mělo pro loďstva lovící uvedenou populaci velmi závažné důsledky.
(2)
Od obnovy populace a opětovného zahájení rybolovu v roce 1996 podléhá populace sledě obecného řízení na základě konzultací pěti stran, v jejichž výlučné hospodářské zóně se tato ryba během svého migračního cyklu vyskytuje: jde o Ruskou federaci, Norsko, Faerské ostrovy, Island a Evropskou unii (dále jen „pobřežní státy“).
(3)
Od roku 2007 zahrnovala ujednání dohodnutá při konzultacích pobřežních států konečná pravidla pro rozdělení celkového přípustného odlovu a závazek k zachování relativní stability uvedených podílů pro budoucí roky. Pro populaci atlantsko-skandinávského sledě činily dohodnuté podíly pro Faerské ostrovy 5,16 %, pro Island 14,51 %, pro Unii 6,51 %, pro Norsko 61 % a pro Ruskou federaci 12,82 %. Pobřežní státy se navíc dlouhodobě domluvily na tom, že společně dohodnutá ujednání budou přezkoumávat i revidovat pouze společně, a to na základě nových vědeckých doporučení a k danému datu.
(4)
Aby se usnadnilo stanovení celkových přípustných odlovů, pobřežní státy se na základě dostupných vědeckých poznatků dohodly na dlouhodobém plánu řízení a provedly jej, přičemž daný plán byl v souladu s preventivním přístupem, měl zachovat odlov v rámci bezpečných biologických limitů a byl určen k zajištění udržitelného rybolovu.
(5)
Tento dlouhodobý plán řízení měl zamezit tomu, aby úroveň biomasy u uvedené populace klesla pod 2 500 000 tun, a zároveň bylo třeba vynaložit veškeré úsilí k udržení dané populace nad 5 000 000 tun, což je úroveň, u níž se předpokládá maximální udržitelný výnos. K tomu mělo dojít omezením odlovu způsobem, jenž by odpovídal úmrtnosti způsobené rybolovem na úrovni 0,125. Bylo dohodnuto, že pokud by úroveň biomasy klesla pod úroveň 5 000 000 tun, míra úmrtnosti by měla být snížena, aby se zajistila rychlá obnova dané populace.
(6)
V září 2012 doporučila Mezinárodní rada pro průzkum moří (ICES) v souladu s preventivním přístupem stanoveným v plánu řízení, že celkový přípustný odlov (TAC) pro pět pobřežních států by měl v roce 2013 činit maximálně 619 000 tun, což představuje oproti TAC stanovenému na rok 2012 pokles o 26 %.
(7)
Při konzultacích pobřežních států, které se za účelem ujednání na rok 2013 konaly od října 2012 do ledna 2013, se zástupci Faerských ostrovů důsledně a opakovaně vyjadřovali odmítavě k pokračování stávajícího ujednání o rozdělení podílů. Ujednání na rok 2013 byla nakonec uzavřena dne 18. ledna 2013 pouze čtyřmi pobřežní státy, aby se v nejvyšší možné míře udrželo koordinované řízení populace pobřežními státy. Ve schváleném záznamu z těchto konzultací ze dne 23. ledna 2013 se uvádí, že: „Delegace vyjádřily obavu, že Faerské ostrovy odstoupily od dohody pobřežních států bez předchozího oznámení“. Vzhledem k odstoupení Faerských ostrovů z konzultací není možné, aby se na ujednáních dohodlo všech pět smluvních stran, a proto se zbývající čtyři strany dohodly na zohlednění rybolovných zájmů Faerských ostrovů tím, že jim vyhradí jejich tradiční podíl, tj. podíl, který Faerským ostrovům příslušel od ujednání na rok 2007 a jenž odpovídal 31 000 tunám (5,16 % celkového přípustného odlovu).
(8)
Během konzultací pobřežních států konaných do 23. ledna 2013 nevznesli zástupci Faerských ostrovů žádný požadavek ohledně přesného podílu, nepřednesli žádný písemný ani ústní návrh nového ujednání o podílech, nezapojili se do jednání čtyř dalších stran ani nevyvinuli snahu o spolupráci při diskuzi o ujednáních na rok 2013.
(9)
Ministr pro odvětví rybolovu Faerských ostrovů oznámil v prohlášení ze dne 26. března 2013, že pro loďstvo Faerských ostrovů bylo jednostranně stanoveno omezení odlovu ve výši 105 230 tun, což představuje 17 % doporučeného celkového přípustného odlovu neboli víc než třikrát větší podíl, než by odpovídal uplatňovanému podílu z předchozích ujednání, a zvýšení podílu Faerských ostrovů oproti roku 2012 o 145 %. Uvedené jednostranné prohlášení je třeba posoudit s ohledem na výše uvedené vědecké doporučení snížit odlov v roce 2013 o 26 %. Tímto prohlášením se Faerské ostrovy též de facto zřekly společně dohodnutého plánu řízení.
(10)
Uvedenými kroky Faerské ostrovy zhatily spolupráci s Unií a ostatními pobřežními státy při řízení populace společného zájmu, atlantsko-skandinávského sledě obecného, a nedodržely závazky podle čl. 61 odst. 2, čl. 63 odst. 1 a 2, článků 118, 119 a 300 Úmluvy Organizace spojených národů o mořském právu ze dne 10. prosince 1982 (UNCLOS) a článků 5 a 6 a čl. 8 odst. 1 a 2 Dohody OSN o provedení ustanovení Úmluvy Organizace spojených národů o mořském právu ze dne 10. prosince 1982 o zachování a řízení tažných populací ryb a vysoce stěhovavých rybích populací (UNFSA).
(11)
Pokud by bylo dosaženo omezení odlovu stanovených čtyřmi pobřežními státy a Faerskými ostrovy, činil by celkový odlov 692 290 tun, což by oproti doporučenému TAC představovalo nadměrný odlov. Podle posouzení a prognóz odlovu, které rada ICES vypracovala v rámci poradenství pro řízení rybolovného období 2013 (2), by takovýto odlov vedl na začátku roku 2014 k biomase reprodukující se populace na úrovni 4 200 000 tun, což je pod úrovní 5 000 000 tun, u níž se očekává maximální udržitelný výnos.
(12)
Nové veřejně dostupné vědecké důkazy poskytnuté radou ICES v květnu 2013 (3) navíc potvrzují, že dlouhodobý plán řízení ve své stávající podobě (s cílem úmrtnosti způsobené rybolovem v míře 0,125) je preventivní povahy, zatímco zvýšením cíle úmrtnosti způsobené rybolovem na hodnotu 0,15, jež je rovnocenná hodnotě vyplývající ze zvýšení podílu Faerských ostrovů, plán tuto preventivní povahu ztratí a souvisí s tím zvýšené nebezpečí vyčerpání stavu této populace.
(13)
Podle článku 3 nařízení (EU) č. 1026/2012 může být země označena za zemi umožňující neudržitelný rybolov v případě, že: a) nespolupracuje na řízení populace společného zájmu zcela v souladu s ustanoveními Úmluvy Organizace spojených národů o mořském právu ze dne 10. prosince 1982 (UNCLOS) a Dohody OSN o provedení ustanovení Úmluvy Organizace spojených národů o mořském právu ze dne 10. prosince 1982 o zachování a řízení tažných populací ryb a vysoce stěhovavých rybích populací ze dne 4. srpna 1995 (UNFSA) nebo jakékoli jiné mezinárodní dohody nebo normy mezinárodního práva a b) buď: i) nepřijala potřebná opatření na řízení rybolovu, nebo ii) přijala opatření na řízení rybolovu bez náležitého ohledu na práva, zájmy a povinnosti jiných zemí a Unie a tato opatření na řízení rybolovu, posuzovaná ve spojení s opatřeními přijatými jinými zeměmi a Unií, vedou k rybolovné činnosti, která by u populace mohla mít za následek vznik neudržitelného stavu.
(14)
Na základě výše uvedených hledisek splňují Faerské ostrovy všechna kritéria, aby byly označeny za zemi umožňující neudržitelný rybolov, a Komise tak může přijmout opatření stanovená v nařízení (EU) č. 1026/2012.
(15)
Podle článku 6 nařízení (EU) č. 1026/2012 se Komise rozhodnutím ze dne 17. května 2013 (4) a dopisem z téhož dne odhodlala oznámit autonomní vládě Faerských ostrovů a vládě Dánska svůj záměr označit Faerské ostrovy za zemi umožňující neudržitelný rybolov a uvedla důvody pro uvedené označení a popis možných opatření, která lze podle uvedeného nařízení přijmout. Autonomní vláda Faerských ostrovů potvrdila přijetí uvedeného dopisu téhož dne.
(16)
Autonomní vláda Faerských ostrovů odpověděla na oznámení dne 17. června 2013, přičemž tvrzení přeložená Komisí zpochybnila vlastními argumenty, jimiž bylo, že Faerské ostrovy neodstoupily z procesu konzultací, jsou i nadále odhodlány nalézt projednané řešení ohledně rozdělení dané populace a EU nemá právo používat donucovací opatření. Vláda nicméně nikterak nevyjádřila úmysl změnit své rozhodnutí ohledně neudržitelného omezení odlovu na rok 2013, ani neposkytla žádné jasné odůvodnění svého vysokého omezení odlovu na rok 2013, s výjimkou nepodloženého tvrzení o „zvýšeném výskytu této populace v posledních letech v námořních oblastech spadajících pod jurisdikci Faerských ostrovů“.
(17)
Komise prověřila v dané záležitosti stávající vědeckou literaturu a nalezla pouze tvrzení ukazující na příležitostný delší výskyt sledě obecného ve vodách Faerských ostrovů v daném období, ovšem neshledala žádný odkaz, jenž by umožňoval výklad tohoto jevu jakožto stabilní nebo trvalé zvýšení množství této populace. Pokud jde o argument Faerských ostrovů, že v roce 2014 stav populace poklesne tak pod úroveň maximálního udržitelného výnosu v každém případě, a nikoli v důsledku jejich jednostranně navýšeného podílu, je třeba poznamenat, že podle nejnovějších vědeckých doporučení (viz výše 12. bod odůvodnění) se populace sice může obnovit na úroveň maximálního udržitelnému výnosu, dojde-li však ke zvýšení stávající cílové úrovně úmrtnosti způsobené rybolovem na hodnotu rovnocennou hodnotě vyplývající ze zvýšení podílu Faerských ostrovů, bude tato populace setrvávat pod úrovní maximálního udržitelnému výnosu po delší dobu a nebezpečí vyčerpání stavu této populace bude vyšší.
(18)
Na základě podrobného rozboru argumentů autonomní vlády Faerských ostrovů došla Komise k závěru, že tyto argumenty nevyvracejí důvody z oznámení Komise, ani nepředstavují objektivní důvod ospravedlňující nedostatečnou spolupráci této země. Tento závěr společně s neochotou k nápravě jednostranných omezení odlovů na rok 2013 vedou Komisi k závěru, že Faerské ostrovy nadále splňují kritéria pro to, aby byly označeny za zemi umožňující neudržitelný rybolov.
(19)
Komise má tudíž za to, že je nutné přijmout opatření podle článku 4 nařízení (EU) č. 1026/2012.
(20)
Tato opatření musí být účinná a přiměřená pro dosažení cíle ochrany a měla by Faerským ostrovům zabránit v tom, aby k pokračování neudržitelného rybolovu sledě obecného využívaly trhy, přístavy a zařízení Unie.
(21)
Kromě toho Komise zhodnotila ekologické, obchodní, hospodářské a sociální účinky daných opatření v krátkodobém a dlouhodobém horizontu, která mohou být přijata podle čl. 4 odst. 1 nařízení (EU) č. 1026/2012, jakož i administrativní zátěž související s jejich prováděním.
(22)
Na základě tohoto hodnocení se zdá být vhodné přijmout jako první krok některá opatření uvedená v čl. 4 odst. 1 písm. c), d), e) a i) nařízení (EU) č. 1026/2012. Pokud by se tato opatření ukázala jako neúčinná a Faerské ostrovy by i nadále umožňovaly neudržitelný rybolov, lze zavést i další opatření.
(23)
Faerský rybolov sledě obecného provozovaný plavidly lovícími pomocí vlečných sítí pelagické druhy může být v chladnějších měsících roku cíleným rybolovem, ale koncem jara a v létě, kdy jsou sledi obecní a makrely obecné loveny v obdobném množství, je rybolovem smíšeným. Oba druhy může během rybolovného období odlovit stejné plavidlo při stejném vytažení sítě v rámci téhož rybářského výjezdu nebo v tomtéž lovišti. Makrela obecná je tak přidruženým druhem sledě obecného. Dalším odlovem a vývozem nakrely obecné by proto byly Faerské ostrovy vedeny k dalšímu odlovu vysokého množství sledě obecný, jenž je nevyhnutelným vedlejším úlovkem, a to i v případě, že by sleď obecný nemohl být do Unie vyvážen. Proto pokud by se do opatření nezahrnul dovoz makrely obecné, byla by oslabena účinnost zákazu dovozu sledě obecného jako prostředku, který má k zabránit dalším škodám ve vztahu k udržitelnosti populace sledě obecného. Makrela obecná žije natolik na stejném teritoriu jako sleď obecný, že při lovu makrely obecné v lovištích pod kontrolou Faerských ostrovů vždy hrozí riziko, že dojde i k odlovu sledě obecného. Z tohoto důvodu existuje u všech makrel obecných pod kontrolou Faerských ostrovů pravděpodobnost, že by mohly být uloveny společně se sleděm obecným. V důsledku této skutečnosti by se v zájmu účinnosti měla obchodní opatření vztahovat jak na sledě obecného, tak na makrelu obecnou.
(24)
Při posuzování přiměřenosti opatření, a zejména při rozhodování o tom, zda by se omezení obchodu s hlavními druhy ulovenými při rybolovu sledě obecného měla týkat jen určitého množství, nebo zda by měl být zakázán veškerý dovoz, Komise zkoumala, zda by jako přiměřenější opatření mohla být oproti úplnému zákazu dovozu všech produktů vyrobených ze sledě obecného nebo makrely obecné nebo produktů obsahujících tyto ryby zamýšlena i jiná alternativní opatření. Posuzovány byly tři možné varianty: i) množstevní omezení všech produktů, jimiž by se dovoz omezil na tradiční obchodní výměny, ii) úplný zákaz pouze čerstvých, zmrazených nebo konzervovaných ryb, kromě složitějších výrobků, jako je rybí moučka a tuk a iii) zákaz dovozu omezený pouze na sledě obecného a produkty z něj. Zatímco první z těchto tří variant by mohla být vzhledem ke značnému významu vývozu rybí moučky z Faerských ostrovů do EU velmi účinnou, považuje se v této fázi za příliš zatěžující, zejména přihlédne-li se ke skutečnosti, že tento krok může jednak ovlivnit ta odvětví rybolovu Faerských ostrovů, která přímo nesouvisí s odvětvím pelagického rybolovu, a zároveň vytvoří vysokou administrativní zátěž v souvislosti s rozbory vzorků rybí moučky a tuku ve specializovaných laboratořích za účelem určení jejich druhového složení. Třetí varianta, jak je uvedeno výše, se považuje za neúčinnou, pokud mohou být její případné hospodářské důsledky snadno kompenzovány vývozem makrely obecné. Z tohoto důvodu skýtá největší rovnováhu mezi prostředky a jejich žádoucími účinky druhá alternativa, přičemž k dosažení potřebného výsledku neexistují žádná jiná méně obtížná opatření.
(25)
Při posuzování přiměřenosti Komise rovněž zkoumala, zda nejsou zapotřebí i jiná opatření než omezení dovozu, zejména pak omezení vztahující se na využívání přístavů. Jelikož jsou přístavy využívány pro doplňování paliva, vykládku, výměnu posádky, opravy a odpočinek posádky, a představují tak běžné a nezbytné činnosti spojené s lovem sledě obecného, dospěla Komise k závěru, že tato opatření jsou rovněž nezbytná a neexistují žádná jiná, méně omezující opatření, jimiž by se za účelem postihu neudržitelného lovu sledě obecného loďstvům Faerských ostrovů zabránilo využívat zařízení EU.
(26)
Při hodnocení ekologických, obchodních, hospodářských a sociálních účinků opatření v krátkodobém a dlouhodobém horizontu, jakož i administrativní zátěže související s prováděním těchto opatření lze dospět k závěru, že opatření jsou přiměřená a nebudou mít nepřijatelné účinky ani nevytvoří nepatřičnou zátěž. Opatření jsou šetrná vůči životnímu prostředí, neboť se předpokládá, že přispějí k lepší udržitelnosti populace sledě obecného. Obchodní účinky opatření budou mírné, neboť jakkoli lze očekávat bezprostřední hospodářský dopad, ve střednědobém horizontu bude možné nalézt alternativní mechanismy obchodní výměny a neočekává se, že by v rámci EU byly nakonec problémy se zásobováním. Hospodářské a sociální účinky by měly být v krátkodobém horizontu mírné, neboť budou souviset s obchodními účinky; ovšem ve střednědobém a dlouhodobém horizontu budou, pakliže se opatřeními dosáhne požadovaných dopadů, tyto účinky nevyhnutelně velmi příznivé, a to zvláště pro loďstva, která z hospodářského hlediska značně závisejí na lovu pelagických ryb. Administrativní zátěž v souvislosti s danými opatřeními bude poměrně nízká, uvážíme-li, že většinou kontrolních prostředků (včetně personálu) potřebných k prosazování opatření již členské státy disponují.
(27)
Na závěr Komise přezkoumala slučitelnost opatření s mezinárodním právem a došla k závěru, že se týkají vyčerpatelné populace ryb a mají zamezit nadměrnému využívání populace, jelikož cílem těchto opatření je udržet populaci atlantsko-skandinávského sledě obecného v rámci bezpečných biologických limitů. Tato opatření platí ve spojení s vlastními opatřeními Unie pro zachování zdrojů (čl. 5 odst. 1 písm. b) nařízení (EU) č. 1026/2012). Unie zejména v souladu s doporučením Mezinárodní rady pro průzkum moří (ICES) snížila svůj odlov o 26 % a v plném rozsahu uplatňuje podmínky a omezení dlouhodobého plánu řízení, na němž se pobřežní státy dohodly a uplatňují jej od roku 1999 a který rada ICES v květnu 2013 opětovně potvrdila jako plán, jenž je v souladu s preventivním přístupem, i jako správný řídicí přístup pro zachování odlovu v rámci bezpečných biologických limitů. Kromě toho pro nárok Faerských ostrovů na větší podíl na rybolovu atlantsko-skandinávského sledě obecného neexistují nezvratné vědecké důkazy a z tohoto důvodu by bylo vhodné odlov Faerských ostrovů snížit ve smyslu doporučení rady ICES na rok 2013.
(28)
V důsledku uvedených skutečností by jako první krok měla být přijata opatření, která by zahrnovala: a) zákaz dovozu sledě obecného a makrely obecné z atlantsko-skandinávských populací a produktů rybolovu obsahujících tyto ryby nebo produktů z nich vyrobených a b) omezení využívání přístavů Unie plavidly provozujícími rybolov populací atlantsko-skandinávského sledě obecného a makrely obecné pod kontrolou Faerských ostrovů a plavidly přepravujícími ryby nebo produkty rybolovu pocházející z uvedeného rybolovu. Za účelem snazšího prosazování opatření vztahujících se na plavidla, která provozují lov příslušných populací sledě obecného nebo makrely obecné či která přepravují ryby a produkty rybolovu pocházející z těchto populací, by členským státům měly být poskytnuty seznamy těchto plavidel. Aby bylo možné určit, zda byly sleď obecný či makrela obecná uloveny pod kontrolou Faerských ostrovů, měl by se využívat systém osvědčení o úlovku uvedený v kapitole III nařízení Rady (ES) č. 1005/2008 ze dne 29. září 2008, kterým se zavádí systém Společenství pro předcházení, potírání a odstranění nezákonného, nehlášeného a neregulovaného rybolovu, mění nařízení (EHS) č. 2847/93, (ES) č. 1936/2001 a (ES) č. 601/2004 a zrušují nařízení (ES) č. 1093/94 a (ES) č. 1447/1999 (5).
(29)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro rybolov a akvakulturu,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět
Toto nařízení označuje Faerské ostrovy za zemi umožňující neudržitelný rybolov populace atlantsko-skandinávského sledě obecného a stanoví ve vztahu k Faerským ostrovům opatření k zajištění dlouhodobého zachování této populace.
Článek 2
Oblast působnosti a cíle
Toto nařízení se použije na rybolov atlantsko-skandinávského sledě obecného provozovaný pod kontrolou Faerských ostrovů. Má za cíl zajistit dlouhodobou udržitelnost populace atlantsko-skandinávského sledě obecného.
Článek 3
Definice
Pro účely tohoto nařízení se použijí tyto definice:
a)
„populací atlantsko-skandinávského sledě obecného“ se rozumí populace sledě obecného (Clupea harengus) v podoblastech ICES (Mezinárodní rady pro průzkum moří) I, II, V, XII a XIV (6);
b)
„atlantsko-skandinávským sleděm obecným“ se rozumí ryba z populace atlantsko-skandinávského sledě obecného;
c)
makrela obecná je rybou druhu Scomber scombrus, která byla ulovena v oblastech výskytu atlantsko-skandinávského sledě obecného;
d)
výrazem „uloven pod kontrolou Faerských ostrovů“ se rozumí uloven plavidly plujícími pod vlajkou Faerských ostrovů nebo plavidly plujícími pod vlajkou jiného státu, které mají povolení k rybolovu ve výlučné hospodářské zóně Faerských ostrovů nebo byly pronajaty faerskou společností či faerskými orgány.
Článek 4
Označení
Faerské ostrovy se označují za zemi umožňující neudržitelný rybolov populace atlantsko-skandinávské sledě obecného.
Článek 5
Opatření
1. Na území Unie, včetně za účelem překládky v přístavech, se zakazuje vstup ryb nebo produktů rybolovu stanovených v příloze, které sestávají ze sledě obecného nebo makrely obecné ulovených pod kontrolou Faerských ostrovů, které jsou z nich vyrobeny nebo které je obsahují.
2. Zakazuje se využívání přístavů Unie plavidly plujícími pod vlajkou Faerských ostrovů lovícími populace atlantsko-skandinávského sledě obecného nebo makrely obecné a plavidly přepravujícími ryby nebo produkty rybolovu pocházející z atlantsko-skandinávského sledě obecného nebo makrely obecné, které byly uloveny plavidly plujícími pod vlajkou uvedené země nebo plavidly, jež mají od uvedené země povolení a plují pod vlajkou jiného státu. Tento zákaz se nepoužije v případě vyšší moci nebo nouze ve smyslu článku 18 Úmluvy Organizace spojených národů z roku 1982 o mořském právu, pokud jde o služby, které jsou nezbytně nutné pro nápravu těchto situací.
Článek 6
Provádění
1. Příslušné orgány členských států využijí systém osvědčení o úlovku uvedený v kapitole III nařízení (ES) č. 1005/2008, aby určily všechny produkty, na které se vztahuje zákaz uvedený v čl. 5 odst. 1 tohoto nařízení.
2. Pro snazší provádění zákazu stanoveného v čl. 5 odst. 2 obdrží členské státy orientační seznamy plavidel, jež dle spolehlivých zdrojů údajů provozovaly nebo v současnosti provozují rybolov populace atlantsko-skandinávského sledě obecného nebo makrely obecné pod kontrolou Faerských ostrovů.
Článek 7
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost sedmým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 20. srpna 2013.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 793/2013
z dnia 20 sierpnia 2013 r.
ustanawiające środki w odniesieniu do Wysp Owczych w celu zapewnienia ochrony stada śledzia atlantycko-skandynawskiego
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (UE) nr 1026/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 października 2012 r. w sprawie określonych środków podejmowanych w celu ochrony stad ryb względem państw pozwalających na niezrównoważone połowy (1), w szczególności jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Stado śledzia atlantycko-skandynawskiego (określanego również jako śledź norweski) jest największym stadem śledzia na świecie. Przynosi ono połowy rzędu 1-2 mln ton. Intensywna eksploatacja wynikająca z przełowienia doprowadziła jednak do wyniszczenia stada oraz do całkowitego zaprzestania rybołówstwa na ponad dwie dekady od wczesnych lat 70. do połowy lat 90., co miało bardzo poważne skutki dla flot, które eksploatowały te zasoby.
(2)
Stadem śledzia atlantycko-skandynawskiego zaczęto zarządzać od czasu odbudowy zasobów i ponownego otwarcia łowiska w 1996 r., po konsultacjach między pięcioma stronami, w których wyłącznej strefie ekonomicznej (w.s.e.) ryby te pojawiają się w trakcie swojego cyklu migracji: Federacją Rosyjską, Norwegią, Wyspami Owczymi, Islandią i Unią Europejską (zwanymi dalej „państwami nadbrzeżnymi”).
(3)
Od 2007 r. w ramach uzgodnień przyjętych w czasie konsultacji między państwami nadbrzeżnymi ustalono ostateczne zasady dotyczące podziału całkowitego dopuszczalnego połowu oraz zobowiązano się do utrzymania względnej stabilności tego podziału w kolejnych latach. Podział uzgodniony dla stada śledzia atlantycko-skandynawskiego był następujący: 5,16 % dla Wysp Owczych, 14,51 % dla Islandii, 6,51 % dla Unii, 61 % dla Norwegii i 12,82 % dla Federacji Rosyjskiej. Ponadto państwa nadbrzeżne zawarły długoletnie porozumienie, zgodnie z którym przegląd i rewizję wspólnie przyjętych uzgodnień dotyczących zarządzania mogą przeprowadzać wyłącznie wspólnie, na podstawie nowych zaleceń naukowych i w wyznaczonym terminie.
(4)
Aby ułatwić ustanowienie całkowitych dopuszczalnych połowów, państwa nadbrzeżne uzgodniły i wprowadziły na podstawie dostępnej wiedzy naukowej długoterminowy plan zarządzania zgodny z zasadą ostrożnego zarządzania zasobami, którego celem jest utrzymanie zbiorów w bezpiecznych granicach biologicznych oraz zapewnienie zrównoważonego rybołówstwa.
(5)
Ten długoterminowy plan zarządzania miał na celu uniknięcie sytuacji, w której zasoby spadną poniżej poziomu biomasy 2 500 000 t oraz podejmowanie wszelkich starań w celu utrzymania go na poziomie powyżej 5 000 000 t, który, jak się uważa, pozwala na uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu. Miało to zostać osiągnięte dzięki ograniczeniu połowów w sposób zgodny ze wskaźnikiem śmiertelności połowowej wynoszącym 0,125. Uzgodniono, że jeżeli poziom biomasy spadnie poniżej poziomu 5 000 000 t, śmiertelność połowowa powinna zostać zmniejszona w celu zapewnienia szybkiej odbudowy zasobów.
(6)
We wrześniu 2012 r. Międzynarodowa Rada Badań Morza (ICES) zaleciła zgodnie z zasadą ostrożnego zarządzania zasobami określoną w planie zarządzania, że całkowity dopuszczalny połów (TAC) dla pięciu krajów nadbrzeżnych nie powinien przekroczyć 619 000 ton w 2013 r., co stanowi spadek o 26 % w porównaniu do TAC ustalonego na 2012 r.
(7)
Podczas konsultacji między państwami nadbrzeżnymi, prowadzonych od października 2012 r. do stycznia 2013 r. w celu wynegocjowania ustaleń na 2013 r., przedstawiciele Wysp Owczych konsekwentnie i wielokrotnie odmawiali utrzymania obecnie obowiązującego podziału. Ustalenia na 2013 r. zostały ostatecznie uzgodnione dnia 18 stycznia 2013 r. przez jedynie cztery państwa nadbrzeżne w celu utrzymania możliwie najbardziej skoordynowanego zarządzania stadem. W uzgodnionym protokole konsultacji z dnia 23 stycznia 2013 r. stwierdza się, że: „Delegacje wyraziły zaniepokojenie faktem, że Wyspy Owcze wycofały się z umowy z państwami nadbrzeżnymi bez uprzedniego powiadomienia”. Zważywszy na niemożność poczynienia ustaleń z pięcioma stronami z powodu wycofania się Wysp Owczych z konsultacji, cztery pozostałe strony zgodziły się uwzględnić interesy połowowe Wysp Owczych, pozostawiając ich tradycyjny udział, tj. udział Wysp Owczych obowiązujący od 2007 r., który odpowiadał 31 000 ton (5,16 % TAC).
(8)
W trakcie konsultacji między państwami nadbrzeżnymi, trwających do dnia 23 stycznia 2013 r., przedstawiciele Wysp Owczych nie wystąpili o żaden konkretny udział, nie przedstawili żadnych pisemnych ani ustnych propozycji dotyczących nowego porozumienia o podziale, nie dążyli do nawiązania kontaktu z czterema pozostałymi stronami ani też nie starali się uczestniczyć w dyskusji dotyczącej ustaleń na 2013 r.
(9)
Minister Gospodarki Rybnej Wysp Owczych ogłosił w oświadczeniu z dnia 26 marca 2013 r., że dla floty Wysp Owczych jednostronnie ustanowiono limit połowowy w wysokości 105 230 ton, co stanowi 17 % zalecanego TAC lub ponad trzy razy więcej niż udział, który odpowiadałby uzgodnionym wcześniej ustaleniom, a także wzrost o 145 % w stosunku do udziału Wysp Owczych w 2012 r. To jednostronne oświadczenie powinno zostać ocenione w świetle powyższych zaleceń naukowych, aby w 2013 r. zmniejszyć połowy o 26 %. Tym oświadczeniem Wyspy Owcze de facto odeszły również od wspólnie uzgodnionego planu zarządzania.
(10)
Podejmując takie działania, Wyspy Owcze zerwały współpracę z Unią i z innymi państwami nadbrzeżnymi w zakresie zarządzania zasobami będącymi przedmiotem wspólnego zainteresowania - stadem śledzia atlantycko-skandynawskiego - a także nie wypełniły zobowiązań na mocy art. 61 ust. 2, art. 63 ust. 1 i 2, art. 118, 119 i 300 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. (UNCLOS) oraz art. 5 i 6 oraz art. 8 ust. 1 i 2 Porozumienia Narodów Zjednoczonych w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r., odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi (UNFSA).
(11)
W przypadku osiągnięcia limitów połowowych wyznaczonych przez cztery państwa nadbrzeżne i Wyspy Owcze, całkowity połów wyniósłby 692 290 t, co stanowiłoby przełowienie w stosunku do zalecanego TAC. Według ocen i prognoz dotyczących połowów, opracowanych przez ICES w ramach doradztwa w zakresie zarządzania sezonem połowowym 2013 (2), taki połów doprowadziłby biomasę stada tarłowego (SSB) na początku 2014 r. do poziomu 4 200 000 t, czyli znacznie poniżej poziomu 5 000 000 t, który - jak się oczekuje - ma pozwolić na uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu.
(12)
Ponadto nowe publicznie dostępne dowody naukowe przedstawione przez ICES w maju 2013 r. (3) potwierdzają, że długoterminowy plan zarządzania w obecnym kształcie (mający na celu osiągnięcie wskaźnika śmiertelności połowowej w wysokości 0,125) ma charakter przezornościowy, podczas gdy wzrost docelowego wskaźnika śmiertelności połowowej do 0,15, która to wartość jest równa wskaźnikowi wynikającemu ze wzrostu udziału Wysp Owczych, sprawia, że plan przestaje być przezornościowy i zwiększa się ryzyko wyniszczenia stada.
(13)
Zgodnie z art. 3 rozporządzenia (UE) nr 1026/2012 państwo może zostać uznane za państwo pozwalające na niezrównoważone połowy, jeżeli: a) nie współpracuje w zakresie zarządzania stadem będącym przedmiotem wspólnego zainteresowania w pełnej zgodności z postanowieniami Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. (UNCLOS) oraz Porozumienia Narodów Zjednoczonych w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r., odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących oraz zarządzania nimi z dnia 4 sierpnia 1995 r. (UNFSA), lub wszelkich innych umów międzynarodowych lub norm prawa międzynarodowego; i b): (i) nie przyjęło niezbędnych środków zarządzania zasobami rybnymi; albo (ii) przyjęło środki zarządzania zasobami rybnymi bez należytego uwzględnienia praw, interesów i obowiązków innych państw i Unii i te środki zarządzania zasobami rybnymi, brane pod uwagę w połączeniu ze środkami wprowadzanymi przez inne państwa i Unię, prowadzą do takiej działalności połowowej, która mogłaby zagrozić trwałości zasobów.
(14)
W związku z powyższym Wyspy Owcze spełniają wszystkie kryteria, aby zostać uznane za państwo pozwalające na niezrównoważone połowy, Komisja może zatem przyjąć środki przewidziane w rozporządzeniu (UE) nr 1026/2012.
(15)
Komisja, zgodnie z art. 6 rozporządzenia (UE) nr 1026/2012, postanowiła powiadomić rząd lokalny Wysp Owczych i rząd Danii, na mocy decyzji z dnia 17 maja 2013 r. (4) i pisma z tego samego dnia, o swoim zamiarze określenia Wysp Owczych jako państwa pozwalającego na niezrównoważone połowy, podając powody takiej decyzji i opisując możliwe środki, które mogą zostać podjęte na podstawie tego rozporządzenia. Rząd lokalny Wysp Owczych potwierdził otrzymanie pisma tego samego dnia.
(16)
Do dnia 17 czerwca 2013 r. rząd lokalny Wysp Owczych odpowiedział na powiadomienie, podważając argumenty przedstawione przez Komisję i twierdząc ze swojej strony, że Wyspy Owcze nie wycofały się z konsultacji, że nadal dążą do znalezienia w drodze negocjacji rozwiązania dotyczącego podziału zasobów oraz że UE nie ma prawa do stosowania środków przymusu. Wyspy Owcze nie wyraziły jednak zamiaru zmiany swojej decyzji dotyczącej niezrównoważonych limitów połowowych na 2013 r., ani też nie przedstawiły jasnego uzasadnienia dla swojego wysokiego limitu połowowego na 2013 r., poza niczym nie uzasadnionym twierdzeniem o „zwiększonym występowaniu tego stada w ostatnich latach na obszarach morskich podlegających jurysdykcji Wysp Owczych”.
(17)
Komisja zbadała istniejącą literaturę naukową w tej dziedzinie i znalazła jedynie wzmianki o sporadycznym występowaniu śledzia w wodach Wysp Owczych przez dłuższy czas w sezonie, ale nie znalazła żadnych odniesień umożliwiających interpretację tego zjawiska jako stabilnego lub stałego wzrostu liczebności. Jeśli chodzi o argument wysuwany przez Wyspy Owcze, że liczebność stada tak czy inaczej spadnie poniżej maksymalnego podtrzymywanego poziomu w 2014 r., ale nie w wyniku zwiększenia jednostronnego udziału Wysp, należy zauważyć, że na podstawie najnowszych opinii naukowych (zob. motyw 12 powyżej), chociaż stado może odzyskać maksymalny podtrzymywany poziom, będzie ono dłużej pozostawało poniżej tego poziomu i narażone będzie na większe ryzyko wyniszczenia, jeżeli obecny cel śmiertelności połowowej zostanie podwyższony do wartości równej z tą, która wyniknie ze wzrostu udziału Wysp Owczych.
(18)
Komisja, po przeprowadzeniu szczegółowej analizy argumentów rządu lokalnego Wysp Owczych, stwierdziła, że nie podważają one przyczyn wysłania powiadomienia przez Komisję ani nie stanowią obiektywnego uzasadnienia dla braku współpracy ze strony tego kraju. Zdaniem Komisji ta konkluzja oraz niechęć Wysp Owczych do skorygowania jednostronnych limitów połowowych na 2013 r., uzasadniają uznanie Wysp Owczych za nadal spełniające kryteria, na których podstawie można uznać je za państwo pozwalające na niezrównoważone połowy.
(19)
Komisja uważa zatem, że konieczne jest przyjęcie środków, o których mowa w art. 4 rozporządzenia (UE) nr 1026/2012.
(20)
Środki te muszą być skuteczne i proporcjonalne, aby osiągnąć cel ochrony i powinny uniemożliwić Wyspom Owczym korzystanie z unijnych rynków, portów i urządzeń do kontynuowania niezrównoważonych połowów śledzia.
(21)
Ponadto Komisja oceniła krótko- i długoterminowe skutki środowiskowe, handlowe, gospodarcze i społeczne środków, które mogą zostać przyjęte na mocy art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1026/2012, jak również obciążenia administracyjne związane z ich wdrażaniem.
(22)
Na podstawie tej oceny wydaje się, iż należy przyjąć, w pierwszej kolejności, niektóre środki wymienione w lit. c), d), e) oraz i) art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1026/2012. Jeżeli środki te okażą się nieskuteczne i Wyspy Owcze w dalszym ciągu będą pozwalać na niezrównoważone połowy, będzie można ustanowić kolejne środki.
(23)
Połowy śledzia prowadzone przez Wyspy Owcze z wykorzystaniem trawlerów pelagicznych mogą być połowami ukierunkowanymi w zimnym miesiącach roku, ale późną wiosną i latem są to połowy wielogatunkowe, kiedy łowione są podobne ilości śledzia i makreli. Obydwa gatunki mogą być odławiane przez ten sam statek w tym samym zaciągu, w czasie tego samego rejsu połowowego lub w tych samych łowiskach w całym sezonie. Makrela jest więc gatunkiem powiązanym ze śledziem. W związku z tym, kontynuując połów i wywóz makreli Wyspy Owcze w dalszym ciągu odławiałyby duże ilości śledzia, który jest w tym przypadku przyłowem, nawet jeśli śledź nie mógłby być wywożony do Unii. W związku z tym, w przypadku niewłączenia przywozu makreli do wprowadzanych środków, skuteczność zakazu przywozu śledzia byłaby zagrożona jako środek zapobiegania dalszym szkodom dla trwałości stada śledzia. Obszar występowania makreli pokrywa się z obszarem występowania śledzia do tego stopnia, że podczas połowów makreli na łowiskach będących pod kontrolą Wysp Owczych zawsze istnieje ryzyko połowu śledzi. Dlatego też możliwe jest, iż wszystkie makrele złowione pod kontrolą Wysp Owczych były złowione jednocześnie ze śledziem. W związku z tym, aby środki handlowe były skuteczne, powinny one obejmować zarówno śledzia, jak i makrelę.
(24)
Przy ocenie proporcjonalności środków, a w szczególności przy podejmowaniu decyzji o tym, czy restrykcje w handlu głównymi gatunkami poławianymi podczas połowów śledzia powinny ograniczać się do określonej kwoty lub czy należy całkowicie zakazać przywozu, Komisja zbadała, czy środki inne niż całkowity zakaz przywozu wszystkich produktów wytwarzanych ze śledzia lub makreli bądź je zawierających, można brać pod uwagę jako środki bardziej proporcjonalne. Oceniono trzy możliwości: (i) ilościowe ograniczenie wszystkich produktów, poprzez ograniczenie przywozu do tradycyjnej wymiany; (ii) całkowity zakaz dotyczący tylko ryb świeżych, mrożonych i konserw rybnych z wyłączeniem bardziej przetworzonych produktów, takich jak mączka rybna i olej rybny; oraz (iii) zakaz przywozu ograniczony do śledzia i produktów ze śledzia. Chociaż pierwsza z tych trzech opcji może być bardzo skuteczna, to ze względu na duże znaczenie wywozu mączki rybnej z Wysp Owczych do UE uważa się ją na tym etapie za zbyt uciążliwą, zwłaszcza z uwagi na to, że z jednej strony może to mieć wpływ na sektory gospodarki rybnej Wysp Owczych niezwiązane bezpośrednio z sektorem połowów pelagicznych oraz, z drugiej strony, spowoduje znaczne obciążenie administracyjne związane z analizą próbek mączki rybnej i oleju rybnego w specjalistycznych laboratoriach w celu określenia wchodzących w ich skład gatunków. Trzecią możliwość, jak wspomniano powyżej, uznaje się za nieskuteczną, ponieważ jej potencjalne konsekwencje gospodarcze mogą być łatwo zrównoważone wywozem makreli. Druga możliwość zapewnia zatem największą równowagę między środkami a ich pożądanymi skutkami i jest najmniej uciążliwym środkiem osiągnięcia zamierzonego skutku.
(25)
Przy ocenie proporcjonalności Komisja zbadała także, czy konieczne są inne środki niż ograniczenia przywozowe, a w szczególności ograniczenia dotyczące użytkowania portów. Ponieważ korzystanie z portów w celu tankowania, wyładunku, wymiany załóg, napraw i odpoczynku stanowi rutynowe i niezbędne działania związane z połowem śledzia, Komisja stwierdziła, że środki takie są również niezbędne i żaden z alternatywnych mniej restrykcyjnych środków nie uniemożliwi flotom z Wysp Owczych korzystania z obiektów w UE do celów prowadzenia niezrównoważonych połowów śledzia.
(26)
W wyniku oceny środowiskowych, handlowych, gospodarczych i społecznych efektów omawianych środków w perspektywie krótko- i długoterminowej, jak również obciążeń administracyjnych związanych z ich wdrożeniem, można stwierdzić, że środki te są uzasadnione i nie będą miały niedopuszczalnych skutków ani nie stworzą nadmiernych obciążeń. Skutki środowiskowe środków są pozytywne, ponieważ mają się one przyczynić się do zwiększenia trwałości zasobów śledzia. Ich skutki dla handlu będą umiarkowane, ponieważ - mimo iż można oczekiwać bezpośrednich skutków gospodarczych - w perspektywie średnioterminowej można znaleźć alternatywne mechanizmy wymiany i nie należy obawiać się niedoboru dostaw w UE. Skutki ekonomiczne i społeczne w perspektywie krótkoterminowej mają być umiarkowane, gdyż będą one powiązane ze skutkami handlowymi; jednak w perspektywie średnio- i długoterminowej, jeżeli środki osiągną zamierzone skutki, będą one niewątpliwie bardzo korzystne szczególnie dla pewnej liczby flot, których gospodarcza zależność od ryb pelagicznych jest wysoka. Obciążenia administracyjne spowodowane przez te środki będą stosunkowo niewielkie, jeżeli wziąć pod uwagę, że większość środków kontroli, obejmujących personel, niezbędnych do egzekwowania planowanych środków w państwach członkowskich już istnieje.
(27)
Ponadto Komisja zbadała zgodność omawianych środków z prawem międzynarodowym i stwierdziła, że odnoszą się one do ochrony wyczerpywalnych zasobów rybnych, a ich celem jest unikanie nadmiernej eksploatacji stada, ponieważ środki te mają za zadanie utrzymać stado śledzia atlantycko-skandynawskiego w bezpiecznych granicach biologicznych. Środki są wprowadzane w połączeniu z unijnymi środkami ochronnymi (art. 5 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1026/2012). W szczególności Unia zmniejszyła swoje połowy o 26 % zgodnie z zaleceniem Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES) i w pełni przestrzega warunków i ograniczeń przewidzianych w długoterminowym planie zarządzania, który został uzgodniony i jest stosowany przez państwa nadbrzeżne od 1999 r., a ponownie został potwierdzony przez ICES w maju 2013 r. jako zgodny z podejściem przezornościowym i jako odpowiednie podejście w celu utrzymania zbiorów w bezpiecznych granicach biologicznych. Ponadto żadne potwierdzone dowody naukowe nie wskazują na to, że Wyspy Owcze powinny być uprawnione do wyższego udziału w połowach śledzia atlantycko-skandynawskiego; zatem właściwe byłoby zmniejszenie ich połowów zgodnie z zaleceniem ICES na 2013 r.
(28)
W związku z powyższym środki, które mają zostać przyjęte w pierwszej kolejności, powinny obejmować: a) zakaz przywozu śledzia i makreli z atlantycko-skandynawskich stad, jak również produktów rybołówstwa zawierających je lub wytworzonych z takich ryb; oraz b) ograniczenia w korzystaniu z unijnych portów przez statki poławiające stada śledzia atlantycko-skandynawskiego i makreli pod kontrolą Wysp Owczych oraz przez statki przewożące ryby lub produkty rybołówstwa pochodzące z tych połowów. Aby ułatwić egzekwowanie środków mających zastosowanie do statków prowadzących połowy odpowiednich stad śledzia i makreli lub przewożących ryby lub produkty rybołówstwa pochodzące z tych zasobów, należy przekazać państwom członkowskim wykazy tych statków. W celu ustalenia, czy śledzie lub makrele zostały złowione pod kontrolą Wysp Owczych, należy korzystać z systemu świadectw połowowych określonego w rozdziale III rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiającego wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1936/2001 i (WE) nr 601/2004 oraz uchylającego rozporządzenia (WE) nr 1093/94 i (WE) nr 1447/1999 (5).
(29)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot
W niniejszym rozporządzeniu uznaje się Wyspy Owcze za państwo pozwalające na niezrównoważone połowy stad śledzia atlantycko-skandynawskiego i ustanawia się środki w odniesieniu do Wysp Owczych w celu zapewnienia długoterminowej ochrony tych stad.
Artykuł 2
Zakres i cele
Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do połowów stad śledzia atlantycko-skandynawskiego prowadzonych pod kontrolą Wysp Owczych. Ma ono na celu zapewnienie długoterminowej trwałości stad śledzia atlantycko-skandynawskiego.
Artykuł 3
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
a)
„stado śledzia atlantycko-skandynawskiego” oznacza stado śledzia (Clupea harengus) występującego na podobszarach ICES (Międzynarodowej Rady Badań Morza) I, II, V, XII oraz XIV (6);
b)
„śledź atlantycko-skandynawski” oznacza rybę pochodzącą ze stada śledzia atlantycko-skandynawskiego;
c)
makrela jest rybą z gatunku Scomber scombrus, która została złowiona na obszarach zajmowanych przez śledzia atlantycko-skandynawskiego;
d)
„złowione pod kontrolą Wysp Owczych” oznacza ryby złowione przez statki pływające pod banderą Wysp Owczych lub statki pływające pod banderą innego państwa, które zostały upoważnione do połowów na obszarze wyłącznej strefy ekonomicznej Wysp Owczych lub zostały wyczarterowane przez przedsiębiorstwa z Wysp Owczych lub przez władze Wysp Owczych.
Artykuł 4
Identyfikacja
Wyspy Owcze uznaje się za państwo pozwalające na niezrównoważone połowy zasobów śledzia atlantycko-skandynawskiego.
Artykuł 5
Środki
1. Zakazuje się wprowadzania na terytorium Unii, w tym w celu przeładunku w portach, ryb lub produktów rybołówstwa wymienionych w załączniku, które składają się ze śledzia atlantycko-skandynawskiego lub makreli złowionych pod kontrolą Wysp Owczych, są z wytworzone z tych ryb lub je zawierają.
2. Wykorzystywanie unijnych portów przez statki pływające pod banderą Wysp Owczych, które poławiają śledzia atlantycko-skandynawskiego lub makrelę i przez statki przewożące ryby lub produkty rybołówstwa wytworzone ze śledzia atlantycko-skandynawskiego i makreli złowione przez statki pływające pod banderą tego państwa albo przez statki upoważnione przez nie, a pływające pod inną banderą, jest zabronione. Zakaz ten nie ma zastosowania w przypadkach siły wyższej lub niebezpieczeństwa w znaczeniu art. 18 Konwencji Narodów Zjednoczonych z 1982 r. o prawie morskim, gdy dotyczy to usług absolutnie koniecznych do zaradzenia danej sytuacji.
Artykuł 6
Wykonanie
1. Właściwe organy państw członkowskich korzystają z systemu świadectw połowowych określonego w rozdziale III rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 w celu identyfikacji każdego produktu objętego zakazem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 tego rozporządzenia.
2. Aby ułatwić wprowadzenie zakazu ustanowionego w art. 5 ust. 2, państwa członkowskie otrzymują orientacyjne wykazy statków, które, według wiarygodnych źródeł danych, prowadziły lub prowadzą obecnie połowy śledzia atlantycko-skandynawskiego lub makreli pod kontrolą Wysp Owczych.
Artykuł 7
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 20 sierpnia 2013 r.