NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1307/2014
ze dne 8. prosince 2014,
kterým se stanoví kritéria a zeměpisné oblasti k určení vysoce biologicky rozmanitých travních porostů pro účely čl. 7b odst. 3 písm. c) směrnice Evropského parlamentu a Rady 98/70/ES o jakosti benzinu a motorové nafty a čl. 17 odst. 3 písm. c) směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/28/ES o podpoře využívání energie z obnovitelných zdrojů
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 98/70/ES ze dne 13. října 1998 o jakosti benzinu a motorové nafty a o změně směrnice Rady 93/12/EHS (1), ve znění směrnice 2009/30/ES (2), a zejména na čl. 7b odst. 3 písm. c) druhý pododstavec uvedené směrnice,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2009/28/ES ze dne 23. dubna 2009 o podpoře využívání energie z obnovitelných zdrojů a o změně a následném zrušení směrnic 2001/77/ES a 2003/30/ES (3), a zejména na čl. 17 odst. 3 písm. c) druhý pododstavec uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice 98/70/ES a 2009/28/ES stanoví, že biopaliva a biokapaliny lze započítat do stanovených cílů a hospodářské subjekty mohou využít podporu z veřejných prostředků, jen pokud jsou splněna kritéria udržitelnosti stanovená v uvedených směrnicích. V rámci tohoto režimu lze biopaliva a biokapaliny započítat do cílů nebo podporovat z veřejných prostředků jen v případě, že nejsou vyrobeny ze surovin získaných z půdy, která měla v lednu 2008 nebo později status vysoce biologicky rozmanitého travního porostu, ledaže je v případě jiného než původního vysoce biologicky rozmanitého travního porostu prokázáno, že získávání surovin je nezbytné k uchování statusu travního porostu.
(2)
Ustanovení čl. 17 odst. 3 písm. c) posledního pododstavce směrnice 2009/28/ES a čl. 7b odst. 3 písm. c) posledního pododstavce směrnice 98/70/ES vyžadují, aby Komise stanovila kritéria a zeměpisné oblasti k určení travních porostů, které se považují za vysoce biologicky rozmanité travní porosty podle čl. 7b odst. 3 písm. c) směrnice 98/70/ES a čl. 17 odst. 3 písm. c) směrnice 2009/28/ES.
(3)
Vysoce biologicky rozmanité travní porosty se v různých klimatických zónách liší a mohou zahrnovat mimo jiné vřesoviště, pastviny, louky, savany, stepi, křovinaté porosty, tundry a prérie. Uvedené oblasti si vytvářejí své typické charakteristiky, například s ohledem na hustotu stromového porostu a intenzitu pastvy a sečení. Pro účely čl. 7b odst. 3 písm. c) směrnice 98/70/ES a čl. 17 odst. 3 písm. c) směrnice 2009/28/ES je proto vhodné použít širokou definici travního porostu.
(4)
Směrnice 98/70/ES a 2009/28/ES rozlišují původní a nepůvodní vysoce biologicky rozmanité travní porosty a oba druhy definují. Je tedy vhodné do těchto definic zahrnout operační kritéria. Pro účely tohoto nařízení je vhodné považovat znehodnocené travní porosty za ochuzené ve smyslu biologické rozmanitosti.
(5)
Soulad s čl. 7b odst. 3 písm. c) směrnice 98/70/ES a čl. 17 odst. 3 písm. c) směrnice 2009/28/ES se ověřuje podle čl. 7c odst. 1 a 3 směrnice 98/70/ES a čl. 18 odst. 1 a 3 směrnice 2009/28/ES.
(6)
Na mezinárodní úrovni nejsou k dispozici úplné informace o zeměpisných oblastech vysoce biologicky rozmanitých travních porostů. Toto nařízení proto stanoví zeměpisné oblasti pouze pro takové vysoce biologicky rozmanité travní porosty, pro něž jsou informace již k dispozici.
(7)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro udržitelnost biopaliv a biokapalin zřízeného podle čl. 25 odst. 2 směrnice 2009/28/ES,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Pro účely čl. 7b odst. 3 písm. c) směrnice 98/70/ES a čl. 17 odst. 3 písm. c) směrnice 2009/28/ES se použijí tato kritéria a definice:
1)
„travním porostem“ se rozumí suchozemské ekosystémy, v nichž nepřetržitě nejméně po dobu pěti let převládá bylinná nebo křovinná vegetace. Zahrnuty jsou louky nebo pastviny, na kterých se sklízí seno, ale vyloučeny jsou půdy obdělávané za účelem produkce jiných plodin a orná půda dočasně ležící ladem. Dále jsou vyloučeny souvisle zalesněné oblasti podle definice v čl. 17 odst. 4 písm. b) směrnice 2009/28/ES, ledaže jde o zemědělsko-lesnické systémy včetně systémů obhospodařování půdy, kdy se v zemědělských podmínkách společně hospodaří se stromy a provozují systémy pěstování plodin nebo živočišné výroby. Převládáním bylinné nebo křovinné vegetace se rozumí, že společně pokrývá větší plochu půdy než porost korun stromů;
2)
„lidským zásahem“ se rozumí řízená pastva, sečení, řezání, sklizeň nebo vypalování;
3)
„vysoce biologicky rozmanitým travním porostem“ se rozumí travní porost, který:
a)
by bez lidského zásahu zůstal zachován jako travní porost; a
b)
stále vykazuje přirozené složení druhů a ekologické charakteristiky a procesy;
4)
„nepůvodním vysoce biologicky rozmanitým travním porostem“ se rozumí travní porost, který:
a)
by bez lidského zásahu nezůstal zachován jako travní porost; a
b)
není znehodnocen, tj. nevykazuje dlouhodobý úbytek biologické rozmanitosti například v důsledku nadměrné pastvy, mechanického poškození vegetace, eroze půdy nebo snížení kvality půdy; a
c)
je druhově bohatý, tj. je:
i)
stanovištěm značného významu pro kriticky ohrožené, ohrožené nebo zranitelné druhy zařazené na Červený seznam ohrožených druhů Mezinárodního svazu ochrany přírody (IUCN) nebo na jiné seznamy s podobným účelem, pokud jde o druhy nebo stanoviště, stanovené ve vnitrostátních právních předpisech nebo uznané příslušným vnitrostátním orgánem v zemi původu suroviny; nebo
ii)
stanovištěm značného významu pro endemické druhy nebo druhy s omezenou oblastí výskytu; nebo
iii)
stanovištěm značného významu pro genetickou rozmanitost v rámci druhů; nebo
iv)
stanovištěm značného významu pro celosvětově významné koncentrace stěhovavých druhů nebo shromažďujících se druhů; nebo
v)
regionálně či vnitrostátně významným, vysoce ohroženým nebo jedinečným ekosystémem.
Článek 2
Aniž je dotčen článek 3, za vysoce biologicky rozmanité travní porosty se vždy považují travní porosty v těchto zeměpisných oblastech Evropské unie:
1)
stanoviště uvedená v příloze I směrnice Rady 92/43/EHS (4);
2)
stanoviště značného významu pro druhy živočichů a rostlin v zájmu Unie uvedené v přílohách II a IV směrnice 92/43/EHS;
3)
stanoviště značného významu pro volně žijící druhy ptáků uvedené v příloze I směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/147/ES (5).
Vysoce biologicky rozmanité travní porosty v Evropské unii se neomezují na zeměpisné oblasti uvedené v bodech 1, 2 a 3 tohoto článku. Kritéria pro vysoce biologicky rozmanité travní porosty stanovené v článku 1 mohou splnit jiné travní porosty.
Článek 3
Pokud je prokázáno, že získávání surovin je nezbytné k uchování statusu travního porostu, není třeba předkládat žádné další doklady prokazující soulad s čl. 7b odst. 3 písm. c) bodem ii) směrnice 98/70/ES a čl. 17 odst. 3 písm. c) bodem ii) směrnice 2009/28/ES.
Článek 4
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. října 2015.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné v členských státech v souladu se Smlouvami.
V Bruselu dne 8. prosince 2014.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1307/2014
z dnia 8 grudnia 2014 r.
w sprawie określenia kryteriów i zasięgów geograficznych obszarów trawiastych o wysokiej bioróżnorodności do celów art. 7b ust. 3 lit. c) dyrektywy 98/70/WE Parlamentu Europejskiego i Rady odnoszącej się do jakości benzyny i olejów napędowych oraz art. 17 ust. 3 lit. c) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę 98/70/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. odnoszącą się do jakości benzyny i olejów napędowych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 93/12/EWG (1), zmienioną dyrektywą 2009/30/WE (2), w szczególności jej art. 7b ust. 3 lit. c) akapit drugi,
uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniającą i w następstwie uchylającą dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE (3), w szczególności jej art. 17 ust. 3 lit. c) akapit drugi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Dyrektywy 98/70/WE i 2009/28/WE stanowią, że biopaliwa i biopłyny mogą być zaliczane na poczet realizacji wyznaczonych celów, a podmioty gospodarcze mogą korzystać z pomocy publicznej wyłącznie pod warunkiem, że spełnią kryteria zrównoważonego rozwoju ustanowione w tych dyrektywach. W ramach tego systemu biopaliwa i biopłyny mogą być zaliczane na poczet realizacji celów lub być objęte wsparciem publicznym wyłącznie w sytuacji, gdy nie zostały wyprodukowane z surowców pozyskanych z terenów, które w styczniu 2008 r. lub później stanowiły obszary trawiaste o wysokiej bioróżnorodności, chyba że w przypadku nienaturalnych obszarów trawiastych o wysokiej bioróżnorodności udowodnione zostanie, iż zbiory surowców są konieczne, aby zachować ich status obszarów trawiastych.
(2)
W art. 17 ust. 3 lit. c) akapit ostatni dyrektywy 2009/28/WE i art. 7b ust. 3 lit. c) akapit ostatni dyrektywy 98/70/WE wymaga się, aby Komisja ustanowiła kryteria i zasięgi geograficzne w celu ustalenia, które obszary trawiaste kwalifikują się jako obszary trawiaste o wysokiej bioróżnorodności na podstawie przepisów art. 7b ust. 3 lit. c) dyrektywy 98/70/WE i art. 17 ust. 3 lit. c) dyrektywy 2009/28/WE.
(3)
Obszary trawiaste o wysokiej bioróżnorodności różnią się w zależności od stref klimatycznych i mogą obejmować, między innymi, wrzosowiska, pastwiska, łąki, sawanny, stepy, formacje krzewiaste, tundry i prerie. Na obszarach tych występują specyficzne cechy, np. jeśli chodzi o stopień pokrycia powierzchni drzewami oraz intensywność wypasu lub koszenia. Do celów art. 7b ust. 3 lit. c) dyrektywy 98/70/WE i art. 17 ust. 3 lit. c) dyrektywy 2009/28/WE należy zatem stosować szeroką definicję obszarów trawiastych.
(4)
W dyrektywach 98/70/WE i 2009/28/WE dokonuje się rozróżnienia między naturalnymi i nienaturalnymi obszarami trawiastymi o wysokiej bioróżnorodności i podaje się definicje obydwu pojęć. W definicjach tych należy zatem uwzględnić kryteria operacyjne. Do celów niniejszego rozporządzenia należy uznać zdegradowane obszary trawiaste za zubożałe pod względem bioróżnorodności.
(5)
Zgodność z przepisami art. 7b ust. 3 lit. c) dyrektywy 98/70/WE i art. 17 ust. 3 lit. c) dyrektywy 2009/28/WE weryfikuje się zgodnie z art. 7c ust. 1 i 3 dyrektywy 98/70/WE i art. 18 ust. 1 i 3 dyrektywy 2009/28/WE.
(6)
Kompleksowe informacje na temat zasięgów geograficznych obszarów trawiastych o wysokiej bioróżnorodności nie są dostępne na poziomie międzynarodowym. W niniejszym rozporządzeniu przewidziano zatem zasięgi geograficzne tylko w przypadku tych obszarów trawiastych o wysokiej bioróżnorodności, w odniesieniu do których informacje są już dostępne.
(7)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Zrównoważonego Charakteru Biopaliw i Biopłynów powołanego na mocy art. 25 ust. 2 dyrektywy 2009/28/WE,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Do celów art. 7b ust. 3 lit. c) dyrektywy 98/70/WE i art. 17 ust. 3 lit. c) dyrektywy 2009/28/WE zastosowanie mają następujące kryteria i definicje:
1)
„obszary trawiaste” oznaczają ekosystemy lądowe zdominowane przez roślinność trawiastą lub krzewiastą stale od co najmniej pięciu lat. Pojęcie to obejmuje łąki lub pastwiska, które są wykaszane w celu uzyskania siana, ale nie obejmuje gruntów uprawianych do celów innej produkcji roślinnej ani gruntów uprawnych tymczasowo ugorowanych. Nie obejmuje ono również obszarów stale zalesianych zdefiniowanych w art. 17 ust. 4 lit. b) dyrektywy 2009/28/WE, o ile nie są one systemami rolno-leśnymi obejmującymi systemy użytkowania gruntów, w których drzewa uprawiane są razem z innymi roślinami uprawnymi, lub systemami produkcji zwierzęcej w warunkach rolniczych. Dominacja roślinności trawiastej lub krzewiastej oznacza, że całkowita powierzchnia gruntu pokryta tą roślinnością jest większa od powierzchni pokrytej przez korony drzew;
2)
„interwencja człowieka” oznacza kontrolowany wypas, koszenie, wycinkę, zbiory bądź spalanie;
3)
„naturalne obszary trawiaste o wysokiej bioróżnorodności” oznaczają obszary trawiaste, które:
a)
bez interwencji człowieka pozostałyby obszarami trawiastymi; oraz
b)
zachowują naturalny skład gatunkowy oraz cechy i procesy ekologiczne;
4)
„nienaturalne obszary trawiaste o wysokiej bioróżnorodności” oznaczają obszary trawiaste, które:
a)
bez interwencji człowieka przestałyby być obszarami trawiastymi; oraz
b)
nie są zdegradowane, tzn. nie charakteryzują się długotrwałą utratą bioróżnorodności w wyniku np. nadmiernego wypasu, mechanicznych uszkodzeń roślinności, erozji gleby lub pogarszania jakości gleby; oraz
c)
są bogate gatunkowo, czyli są:
(i)
siedliskami o dużym znaczeniu dla gatunków krytycznie zagrożonych, zagrożonych lub wrażliwych, sklasyfikowanych na czerwonej liście gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody lub w innych podobnych wykazach dotyczących gatunków bądź siedliskami określonymi w przepisach krajowych lub uznanymi przez właściwy organ w kraju pochodzenia surowca; lub
(ii)
siedliskami o dużym znaczeniu dla gatunków endemicznych lub gatunków o ograniczonym zasięgu występowania; lub
(iii)
siedliskami o dużym znaczeniu dla wewnątrzgatunkowego zróżnicowania genetycznego; lub
(iv)
siedliskami o dużym znaczeniu dla mających globalne znaczenie skupisk gatunków wędrownych lub stadnych; lub
(v)
ekosystemami o znaczeniu regionalnym lub krajowym bądź ekosystemami wysoce zagrożonymi lub unikalnymi.
Artykuł 2
Nie naruszając przepisów art. 3, niżej określone zasięgi geograficzne w Unii Europejskiej uważa się zawsze za obszary trawiaste o wysokiej bioróżnorodności:
1)
siedliska wymienione w załączniku I do dyrektywy Rady 92/43/EWG (4);
2)
siedliska o dużym znaczeniu dla gatunków zwierząt i roślin istotnych dla Unii wymienionych w załącznikach II i IV do dyrektywy 92/43/EWG;
3)
siedliska o dużym znaczeniu dla gatunków dzikiego ptactwa wymienionych w załączniku I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE (5).
Obszary trawiaste o wysokiej bioróżnorodności w Unii Europejskiej nie ograniczają się do zasięgów geograficznych, o których mowa w ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu. Kryteria obszarów trawiastych o wysokiej bioróżnorodności określone w art. 1 mogą spełniać również inne obszary trawiaste.
Artykuł 3
Jeżeli istnieją dowody wskazujące, że zbiory surowców są niezbędne w celu utrzymania statusu obszarów trawiastych, dalsze dowody w celu wykazania zgodności z przepisami art. 7b ust. 3 lit. c) ppkt (ii) dyrektywy 98/70/WE i art. 17 ust. 3 lit. c) ppkt (ii) dyrektywy 2009/28/WE nie są konieczne.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 października 2015 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.
Sporządzono w Brukseli dnia 8 grudnia 2014 r.