PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 215/2013
ze dne 11. března 2013
o uložení vyrovnávacího cla na dovoz určitých výrobků z oceli s organickým povlakem pocházejících z Čínské lidové republiky
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 597/2009 o ochraně před dovozem subvencovaných výrobků ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1), a zejména na článek 15 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh Evropské komise,
vzhledem k těmto důvodům:
1. POSTUP
1.1. ZAHÁJENÍ ŠETŘENÍ
(1)
Oznámením zveřejněným v Úředním věstníku Evropské unie (2) (dále jen „oznámení o zahájení řízení“) informovala Evropská komise (dále jen „Komise“) dne 22. února 2012 o zahájení antisubvenčního řízení týkajícího se dovozu určitých výrobků z oceli s organickým povlakem pocházejících z Čínské lidové republiky (dále jen „ČLR“ nebo „dotčená země“) do Unie.
(2)
Antisubvenční řízení bylo zahájeno na základě podnětu, který podalo dne 9. ledna 2012 sdružení EUROFER (dále jen „žadatel“) jménem výrobců představujících v tomto případě více než 70 % celkové výroby určitých výrobků z oceli s organickým povlakem v Unii. Podnět obsahoval důkazy prima facie o subvencování uvedeného výrobku a o výsledné podstatné újmě, které byly uznány za dostatečný důvod k zahájení řízení.
(3)
V souladu s čl. 10 odst. 7 základního nařízení oznámila Komise před zahájením šetření vládě ČLR (dále jen „čínská vláda“), že obdržela podnět s náležitými podklady, podle nějž způsobuje subvencovaný dovoz určitých výrobků z oceli s organickým povlakem pocházejících z ČLR výrobnímu odvětví Unie podstatnou újmu. Čínská vláda byla vyzvána ke konzultacím, aby se vyjasnily otázky uvedené v podnětu a dosáhlo se řešení na základě dohody. Čínská vláda nabídku ke konzultacím přijala a tyto konzultace následně proběhly. Řešení na základě vzájemné dohody se v rámci těchto konzultací nedosáhlo. Bylo však řádně přihlédnuto ke stanoviskům, jež k tvrzením v podnětu předložila čínská vláda a jež se týkaly nenapadnutelnosti daných programů. V návaznosti na konzultace předložila čínská vláda vlastní podání.
1.2. ANTIDUMPINGOVÉ ŘÍZENÍ
(4)
Oznámením zveřejněným v Úředním věstníku Evropské unie (3) informovala Evropská komise dne 21. prosince 2011 o zahájení antidumpingového řízení týkajícího se dovozu určitých výrobků z oceli s organickým povlakem pocházejících z ČLR.
(5)
Dne 20. září 2012 uložila Komise nařízením (EU) č. 845/2012 (4) na dovoz určitých výrobků z oceli s organickým povlakem pocházejících z ČLR prozatímní antidumpingové clo.
(6)
Analýza újmy provedená v rámci tohoto antisubvenčního šetření a analýza újmy provedená v rámci souběžně probíhajícího antidumpingového šetření jsou shodné, neboť definice výrobního odvětví Unie, reprezentativních výrobců v Unii a období šetření jsou v obou šetřeních stejné. Z tohoto důvodu byly připomínky týkající se aspektů újmy předložené v kterémkoli z těchto řízení zohledněny v obou řízeních.
1.3. STRANY DOTČENÉ ŘÍZENÍM
(7)
O zahájení řízení Komise oficiálně vyrozuměla žadatele, další známé výrobce v Unii, známé vyvážející výrobce v ČLR, dovozce, obchodníky, uživatele, dodavatele a sdružení, o nichž bylo známo, že se jich řízení týká, jakož i zástupce ČLR. Zúčastněným stranám byla poskytnuta příležitost, aby ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení řízení předložily svá písemná stanoviska a požádaly o slyšení.
(8)
Vzhledem ke zjevně vysokému počtu vyvážejících výrobců, výrobců v Unii a dovozců, kteří nejsou ve spojení, byli všichni známí vyvážející výrobci a dovozci, kteří nejsou ve spojení, požádáni, aby se Komisi přihlásili a aby v souladu s oznámením o zahájení řízení uvedli základní údaje o svých činnostech souvisejících s dotčeným výrobkem v období od 1. října 2010 do 30. září 2011. Tyto informace byly požadovány podle článku 27 základního nařízení, aby Komise mohla rozhodnout, zda bude zapotřebí výběr vzorku, a pokud ano, umožnit jí tyto vzorky vybrat. Proběhly rovněž konzultace s orgány ČLR.
(9)
Zpočátku poskytlo požadované informace a souhlasilo se zařazením do vzorku 19 čínských vyvážejících výrobců nebo skupin výrobců. Na základě informací získaných od vyvážejících výrobců a v souladu s článkem 27 základního nařízení vybrala Komise původně vzorek tří vyvážejících výrobců nebo skupin vyvážejících výrobců. Nicméně jeden z vyvážejících výrobců zahrnutých v tomto vzorku svoji spolupráci ukončil. Byl tudíž nahrazen následujícím vyvážejícím výrobcem s nejvyšším objemem vývozu do Unie. Po oznámení i tento vyvážející výrobce spolupráci ukončil.
(10)
Aby nedošlo k dalším prodlevám v řízení bylo rozhodnuto omezit výběr vzorku na dvě skupiny vyvážejících výrobců, které vykazovaly nejvyšší objem vývozu do Unie, tj. Zhangjiagang Panhua Steel Strip Co., Ltd a společnosti, které jsou s ní ve spojení, a Zhejiang Huadong Light Steel Building Material Co., Ltd a společnosti, které jsou s ní ve spojení. Vzorek těchto dvou skupin vyvážejících výrobců slouží jako základ pro stanovení míry subvencování těchto skupin, jakož i míry subvencování v případě všech spolupracujících výrobců nezahrnutých ve vzorku v souladu s čl. 15 odst. 2 a 3 základního nařízení.
(11)
Pokud jde o výrobce v Unii, Komise v oznámení o zahájení řízení uvedla, že předběžně vybrala vzorek výrobců v Unii. Tento vzorek sestával ze šesti výrobců v Unii, o nichž bylo Komisi známo, že vyrábějí obdobný výrobek, a jež byli vybráni na základě prodeje, objemu výroby, velikosti a zeměpisné polohy v Unii. Výrobci v Unii zařazení do vzorku představují 46 % výroby v Unii a 38 % prodeje v Unii. Zúčastněné strany byly v oznámení o zahájení řízení rovněž vyzvány, aby se k předběžnému vzorku vyjádřily. Jeden výrobce v Unii uvedl, že si nepřeje být do vzorku zařazen, a byl proto nahrazen následujícím největším výrobcem.
(12)
Pět dovozců, kteří nejsou ve spojení, poskytlo požadované informace a souhlasilo se zařazením do vzorku. Vzhledem k omezenému počtu spolupracujících dovozců se výběr vzorku již nepovažoval za nutný.
(13)
Komise zaslala dotazníky zástupcům vlády ČLR, dvěma vyvážejícím výrobcům v ČLR zařazeným do vzorku, 14 dalším vyvážejícím výrobcům v ČLR, kteří o to požádali, šesti výrobcům v Unii zařazeným do vzorku, pěti spolupracujícím dovozcům v Unii a známým uživatelům.
(14)
Odpovědi byly obdrženy od zástupců ČLR, devíti vyvážejících výrobců a společností ve spojení v ČLR, šesti výrobců v Unii zařazených do vzorku, dvou dovozců, kteří nejsou ve spojení, a deseti uživatelů.
(15)
Komise si vyžádala a ověřila veškeré informace, které považovala za nezbytné, aby mohla rozhodnout o subvencování, výsledné újmě a zájmu Unie. Inspekce na místě se uskutečnily v prostorách těchto státních orgánů a společností:
a)
vláda Čínské lidové republiky:
-
Čínské ministerstvo obchodu, Peking, Čína
b)
výrobci v Unii:
-
ArcelorMittal Belgium, Belgie, a prodejní společnost ve spojení ArcelorMittal Flat Carbon Europe SA, Lucembursko,
-
ArcelorMittal Poland, Polsko,
-
ThyssenKrupp Steel Europe AG, Německo,
-
voestalpine Stahl GmbH a voestalpine Stahl Service Center GmbH, Rakousko,
-
Tata Steel Maubeuge SA (dříve pod názvem Myriad SA), Francie,
-
Tata Steel UK Ltd, Spojené království.
c)
skupiny vyvážejících výrobců (a společností ve spojení) v ČLR:
-
Zhangjiagang Panhua Steel Strip Co., Ltd a společnosti, které jsou s ní ve spojení: Chongqing Wanda Steel Strip Co., Ltd, Zhangjiagang Wanda Steel Strip Co., Ltd, Jiangsu Huasheng New Construction Materials Co. Ltd a Zhangjiagang Free Trade Zone Jiaxinda International Trade Co., Ltd,
-
Zhejiang Huadong Light Steel Building Material Co. Ltd a společnost, která je s ní ve spojení, Hangzhou P.R.P.T. Metal Material Company Ltd,
d)
dovozci v Unii:
-
ThyssenKrupp Mannex, Německo
-
Macrometal, Hamburk, Německo.
(16)
Všechny strany byly následně informovány o podstatných skutečnostech a úvahách, na jejichž základě je zamýšleno doporučit uložení konečných vyrovnávacích cel na dovoz určitých výrobků z oceli s organickým povlakem pocházejících z ČLR (dále jen „zveřejnění konečných informací“). Všem stranám byla poskytnuta lhůta, během níž se mohly ke konečným informacím vyjádřit.
(17)
Komentáře předložené zúčastněnými stranami byly vzaty v úvahu a příslušně zohledněny.
1.4. OBDOBÍ ŠETŘENÍ A POSUZOVANÉ OBDOBÍ
(18)
Šetření subvencování a újmy se týkalo období od 1. října 2010 do 30. září 2011 (dále jen „období šetření“ nebo „OŠ“). Zkoumání tendencí významných pro posouzení újmy se týkalo období od 1. ledna 2008 do konce období šetření (dále jen „posuzované období“).
2. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
2.1. DOTČENÝ VÝROBEK
(19)
V oznámení o zahájení řízení byl výrob0ek, který je předmětem šetření, definován jako určité výrobky z oceli s organickým povlakem (dále jen „ocel s organickým povlakem“), tj. ploché válcované výrobky z nelegované nebo legované oceli (kromě korozivzdorné oceli), které jsou opatřené barvou, lakované nebo potažené plastem alespoň na jedné straně, kromě tzv. „sendvičových panelů“, které se používají ve stavebnictví a sestávají ze dvou vnějších kovových plechů se stabilizačním jádrem z izolačního materiálu uprostřed, a kromě výrobků se svrchním povlakem ze zinkového prachu (zinkový nátěr obsahující více než 70 % hmotnostních zinku).
2.2. ŽÁDOSTI O VYLOUČENÍ VÝROBKU
(20)
Čínské sdružení železa a oceli, dva vývozci a dva uživatelé navrhli vyloučit pět druhů výrobků. Tyto žádosti byly obdrženy a byly analyzovány takto:
2.2.1. OCEL S ORGANICKÝM POVLAKEM POTAŽENÁ CHROMEM NEBO CÍNEM
(21)
Uživatel oceli s organickým povlakem předložil požadavek, aby ocel s organickým povlakem potažená chromem nebo cínem byla vyloučena z definice výrobku. Šetřením bylo zjištěno, že kovový povlak z chromu nebo cínu činí tento typ výrobku fyzicky a technicky odlišným od oceli s organickým povlakem, která je předmětem šetření. Navíc ocel s organickým povlakem potažená chromem nebo cínem je používána téměř výhradně při výrobě obalů potravin a kabelů. A konečně, výrobní odvětví Unie vysvětlilo, že nemělo v úmyslu zahrnout výše uvedený typ výrobku do daného šetření. Vzhledem k shora uvedeným důvodům není ocel s organickým povlakem potažená chromem nebo cínem zahrnuta do definice výrobku.
2.2.2. PLECHY VÁLCOVANÉ ZA TEPLA S OCHRANNÝM NÁTĚREM, AŤ ORGANICKÝM ČI ANORGANICKÝM
(22)
Tato žádost byla zamítnuta, neboť uvedené výrobky nespadají pod kódy KN v rámci šetření. Účelem nátěru nebo povlaku je pouze ochrana proti korozi, a výrobky proto patří do položky KN 7208, a nikoliv do položky KN 7210. Plechy válcované za tepla s ochranným nátěrem, ať organickým či anorganickým, nejsou zahrnuty do definice výrobku, a proto z ní nemohou být vyňaty.
2.2.3. OCEL S ORGANICKÝM POVLAKEM O TLOUŠŤCE SUBSTRÁTU MEZI 0,6 A 2,0 MM
(23)
Čínské sdružení železa a oceli a dva vývozci požadovali vyloučení oceli s organickým povlakem o tloušťce substrátu mezi 0,6 a 2,0 mm, která představuje 5-10 % vývozu z Číny, přičemž tvrdili, že přímá konkurence mezi čínským vývozem a výrobním odvětvím Unie existuje pouze v případě oceli s organickým povlakem o tloušťce substrátu mezi 0,6 a 2,0 mm.
(24)
Tato žádost byla zamítnuta, neboť jak čínští vývozci, tak výrobní odvětví Unie vyrábějí a prodávají ocel s organickým povlakem o tloušťce substrátu mezi 0,6 a 2,0 mm, a tyto výrobky si tudíž jasně konkurují. Nebyly poskytnuty žádné důkazy, které by nasvědčovaly tomu, že ocel s organickým povlakem o tloušťce substrátu menší než 0,6 mm nekonkuruje oceli s organickým povlakem o tloušťce substrátu větší než 0,6 mm, a že by tedy šlo o různé typy výrobků. Ocel s organickým povlakem o tloušťce substrátu větší než 0,6 mm má stejné fyzikální a technické vlastnosti a stejné konečné použití, a jedná se tedy o totožný výrobek.
2.2.4. OCEL S ORGANICKÝM POVLAKEM SE SUBSTRÁTEM POTAŽENÝM SLITINOU HLINÍK-ZINEK
(25)
Dva dovozci tvrdili, že pouze čtyři výrobci v Unii mají osvědčení na výrobu tohoto typu výrobku a že ve skutečnosti jej vyrábí pouze jedna společnost. Rovněž tvrdili, že tento výrobek se liší od oceli s organickým povlakem potažené zinkem, pokud jde o vlastnosti výrobku.
(26)
Tato žádost byla zamítnuta, neboť oba typy jsou zaměnitelné a jejich použití se překrývá, přičemž přinejmenším dva spolupracující výrobci Unie vyráběli tento typ výrobku během období šetření. Je třeba poznamenat, že pouze jeden spolupracující čínský vyvážející výrobce vyvážel tento typ výrobku do Unie během období šetření.
2.2.5. OCEL S ORGANICKÝM POVLAKEM SE SUBSTRÁTEM POTAŽENÝM SLITINOU ZINKU
(27)
Tato žádost byla zamítnuta, neboť na rozdíl od tvrzení jednoho uživatele, je tento výrobek vyráběn a prodáván ve významném množství několika výrobci Unie a má stejné základní fyzikální a technické vlastnosti a konečné použití jako ostatní typy oceli s organickým povlakem.
2.3. ŽÁDOSTI O ZAHRNUTÍ VÝROBKU
(28)
Jedno sdružení požadovalo, aby ocel s organickým povlakem potažená chromem nebo cínem zařazená pod kód TARIC 7210122010 a 7210500010 byla zahrnuta do definice výrobku. Tento požadavek byl zamítnut, neboť na uvedené kódy se původní podnět nevztahuje a výrobky, které spadají pod dané kódy, mají jiné fyzikální a technické vlastnosti než výrobky zahrnuté v podnětu.
2.4. DOTČENÝ VÝROBEK
(29)
Vzhledem k vyloučení oceli s organickým povlakem potažené chromem nebo cínem, jak je popsáno v 21. bodě odůvodnění, je definice dotčeného výrobku příslušně upravena.
(30)
Dotčeným výrobkem jsou tedy určité výrobky z oceli s organickým povlakem (dále jen „ocel s organickým povlakem“), tj. ploché válcované výrobky z nelegované nebo legované oceli (kromě korozivzdorné oceli), které jsou opatřené barvou, lakované nebo potažené plastem alespoň na jedné straně, kromě tzv. „sendvičových panelů“, které se používají ve stavebnictví a sestávají ze dvou vnějších kovových plechů se stabilizačním jádrem z izolačního materiálu uprostřed, a kromě výrobků se svrchním povlakem ze zinkového prachu (zinkový nátěr obsahující 70 % hmotnostních nebo více zinku) a s výjimkou oceli s organickým povlakem potažené chromem nebo cínem v současnosti kódů KN ex 7210 70 80, ex 7212 40 80, ex 7225 99 00, ex 7226 99 70 a pocházející z Čínské lidové republiky (dále jen „dotčený výrobek“).
2.5. OBDOBNÝ VÝROBEK
(31)
Šetření ukázalo, že ocel s organickým povlakem vyráběná a prodávaná výrobním odvětvím Unie v Unii, ocel s organickým povlakem vyráběná a prodávaná na domácím trhu v ČLR a ocel s organickým povlakem dovážená do Unie z ČLR mají stejné základní fyzikální a chemické vlastnosti a stejné základní konečné použití. Tyto výrobky se proto považují za obdobné výrobky ve smyslu čl. 2 písm. c) základního nařízení.
3. SUBVENCOVÁNÍ
3.1. PŘEDBĚŽNÉ POZNÁMKY
(32)
Čínská vláda a čínští vyvážející výrobci zahrnutí do vzorku poskytli odpovědi na dotazník a souhlasili s inspekcemi na místě za účelem ověření odpovědí.
(33)
Pokud jde o čínskou vládu, Komise jí po analýze odpovědí na dotazník zaslala písemné upozornění na nedostatky a dvě oznámení o inspekci. Poskytla čínské vládě dostatek času na přípravu a předložení vlastního vyjádření, kdykoli ji o to čínská vláda s uvedením důvodů požádala. Ve skutečnosti byly lhůty čínské vládě výrazně prodlouženy, tj. lhůta pro odpověď na dotazník byla prodloužena o 20 dní, čímž byla konečná lhůta na předložení odpovědi na dotazník prodloužena na 57 dní a 25 dní v případě odpovědi na písemné upozornění na nedostatky.
(34)
Ve svých odpovědích na dotazník, písemná upozornění na nedostatky a různá další podání poskytla čínská vláda informace, které se týkaly pouze programů používaných vyvážejícími výrobci zařazenými do vzorku a tvrdila, že by se od ní nemělo žádat, aby odpovídala na otázky týkající se údajných subvenčních programů dostupných rovněž pro výrobce nezařazené do vzorku nebo výrobce, kteří se nepřihlásili.
(35)
S tímto požadavkem vyjádřila Komise zdvořilý nesouhlas a vysvětlila čínské vládě, že účelem dotazníku, který jí byl zaslán, je poskytnout Komisi informace o subvencování výrobního odvětví oceli s organickým povlakem v Číně a zjistit, do jaké míry je subvencován dovoz dotčeného výrobku do Unie. Komise informovala čínskou vládu o tom, že od ní vyžaduje podrobnější informace k rozsahu subvencování, aby mohla řešit případy, v nichž vývozci, kteří údajně obdrželi výhody podle konkrétních subvenčních programů, jež nebyly k dispozici společnostem zařazeným do vzorku nebo spolupracujícím společnostem, hrubě nespolupracují, a dále i případné žádosti pro individuální posouzení podané spolupracujícími vyvážejícími výrobci. Čínská vláda však svůj přístup nezměnila a neposkytla informace o většině ostatních programů subvencí uvedených ve stížnosti, nicméně nepoužitých společnostmi zařazenými do vzorku.
(36)
Před konáním inspekcí na místě požádala čínská vláda Komisi o další písemné informace, zejména o kompletní seznam dotazů, jež Komise zamýšlela během inspekcí položit, a o seznam vládních útvarů, jež se měly inspekcí účastnit. Bylo namítáno, že v případě, že tyto informace nebudou čínské vládě poskytnuty „nebude si vědoma toho, co mělo být připraveno nebo by mohlo být očekáváno v průběhu inspekce“, a že oznámení o inspekci „rozhodně neposkytuje žádnou informaci o tom, co přesně Komise hodlá ověřovat …“.
(37)
Komise nemohla žádosti čínské vlády vyhovět. V této souvislosti je třeba poznamenat, že Komise splnila všechny příslušné podmínky čl. 26 základního nařízení. Čínské vládě bylo zasláno podrobné oznámení o inspekci, v němž byl potvrzen program návštěvy (termíny a skupina programů, jež měly být projednávány v jednotlivé dny, kdy měla inspekce probíhat) a v němž byla čínská vláda požádána o to, aby byli přítomni zástupci orgánů odpovědných za příslušné programy a úředníci, kteří se podíleli na přípravě podání čínské vlády. Komise před provedením inspekcí na místě dále ozřejmila, že orgány odpovědné za programy, jež jsou předmětem šetření, jakož i úředníky, kteří jsou nejvíce povoláni k účasti na inspekcích a k zodpovídání dotazů, může určit pouze čínská vláda. Pokud jde o seznam konkrétních otázek, Komise vysvětlila, že právní předpisy EU (ani požadavky WTO) tento seznam nevyžadují a že účelem tohoto šetření je ověřit odpověď čínské vlády na dotazník a příslušná doplňková podání; inspekce se proto bude řídit strukturou těchto dokumentů. Komise dále vysvětlila, že se pokusí získat a objasnit další informace potřebné pro probíhající řízení, avšak konkrétní formulace dotazů kladených v této souvislosti bude záviset na odpovědích čínské vlády na původní ověřování jejích odpovědí. Komise dále čínskou vládu před provedením inspekcí na místě upozornila, že odmítnutí, pokud jde o poskytování potřebných informací či o pomoc orgánu provádějícímu šetření při ověřování informací a údajů pokládaných za nezbytné pro účely řízení, by mohlo postup šetření vážně ohrozit. Čínská vláda byla dále upozorněna na důsledky ustanovení článku 28 základního nařízení.
(38)
Během inspekce na místě u čínského ministerstva obchodu v Pekingu se Komise v souladu s článkem 11 a 26 základního nařízení snažila předložené informace ověřit na základě podkladů použitých při přípravě odpovědi čínské vlády. Předběžně přitom dospěla k závěru, že vzhledem k nedostatku dostupných údajů a podkladů nelze odpověď na dotazník řádně ověřit. Určité informace navíc nebyly předloženy vůbec, přestože o ně Komise výslovně požádala, a část dotazů zůstala jednoduše nezodpovězena. Čínská vláda byla následně upozorněna na důsledky nedostatečné spolupráce podle čl. 28 odst. 1 a 6 základního nařízení.
(39)
Čínská vláda rovněž uvedla, že Komise na ni ukládá neodůvodněnou zátěž a že v dotazníku a následném písemném upozornění na nedostatky požaduje nepodstatné a nadbytečné informace.
(40)
S ohledem na požadované informace je třeba poznamenat, že Komise požadovala informace, jež jsou pokládány za nezbytné pro reprezentativní zjištění, a zůstala ve svých požadavcích důsledná, když během šetření vyžadovala tytéž údaje a informace a čínskou vládu žádala o vysvětlení předložených informací a jejich vlivu na programy, jež byly předmětem šetření. Jinými slovy, Komise požadovala pouze informace, které byly nutné pro posouzení toho, zda dochází k subvencování a v jaké míře je pro dotčený výrobek dostupné na základě dalších údajných subvenčních programů v podnětu. Tyto informace by byly umožnily stanovit odpovídající výši poskytnuté subvence podle dalších subvenčních programů, jichž se šetření týká, dostupných nespolupracujícím vyvážejícím výrobcům. Vzhledem k tomu, že zástupci ČLR ani nespolupracující vyvážející výrobci neposkytli potřebné informace k určení, zda nespolupracujícím vyvážejícím výrobcům byly k dispozici další subvenční programy, došla Komise na základě nejspolehlivějších dostupných údajů k závěru, že další údajné subvenční programy byly nespolupracujícím vyvážejícím výrobcům skutečně k dispozici a při výpočtu výše výhody poskytnuté prostřednictvím těchto programů vycházela z nejspolehlivějších dostupných údajů.
3.2. INDIVIDUÁLNÍ ZJIŠŤOVÁNÍ
(41)
Dva spolupracující vyvážející výrobci, tj. Union Steel China (Union Steel) a Shenzhen Shenzhen Sino Master Steel Co. Ltd., předložili podle čl. 27 odst. 3 základního nařízení žádosti o individuální zjišťování. Oběma žádostem o individuální zjišťování nebylo možné vyhovět, neboť vzhledem k vysokému počtu údajných subvenčních programů a časové náročnosti antisubvenčního šetření by to bylo neúměrně zatěžující a mohlo by to zabránit včasnému ukončení šetření.
(42)
Společnost Union Steel již byla nicméně jednotlivě šetřena v souběžném antidumpingovém šetření, a individuální rozpětí újmy u této společnosti bylo tedy vypočteno.
(43)
Vzhledem k tomu, že čínská vláda poskytla pouze odpověď týkající se programů využívaných vyvážejícími výrobci zařazenými do vzorku, jak je vysvětleno výše ve 34. bodě odůvodnění, bylo v podstatě nemožné analyzovat některé ze subvenčních programů, jež možná využívá společnost Union Steel. Proto byla na základě dostupných údajů podle článku 28 základního nařízení přidělena této společnosti průměrná subvenční sazba použitelná pro ostatní spolupracující společnosti.
3.3. KONKRÉTNÍ PROGRAMY
(44)
Na základě informací uvedených v podnětu si Komise vyžádala informace týkající se těchto programů, v jejichž rámci byly údajně poskytovány subvence ze strany vládního orgánu:
I)
Dodání zboží nebo poskytnutí služeb vládou za cenu nižší než přiměřenou
-
Poskytování vstupů za cenu nižší než přiměřenou: ocel válcovaná za tepla nebo za studena
-
Poskytování práv k užívání pozemků za cenu nižší než přiměřenou
-
Programy zásobování vodou za cenu nižší než přiměřenou
-
Programy zásobování elektrickou energií za cenu nižší než přiměřenou
-
Program zásobování elektrickou energií a vodou za cenu nižší než přiměřenou v provincii Jiangsu
-
Poskytování různých vstupů za cenu nižší než přiměřenou
II)
Zvýhodněné půjčky a úrokové sazby pro výrobní odvětví oceli s organickým povlakem
III)
Kapitálové programy
-
Swapy dluhů za aktiva
-
Doplnění základního kapitálu
-
Nevyplacené dividendy
IV)
Programy týkající se daně z příjmu a ostatních přímých daní
-
Daňová politika pro odpočet výdajů na výzkum a vývoj
-
Daňové úlevy pro centrální a západní regiony
-
Slevy na dani z příjmu za nákup výrobního zařízení vyrobeného na vnitřním trhu
-
Preferenční daňová politika pro společnosti, které využívají nejnovější a špičkové technologie
-
Úlevy na dani z příjmu pro podniky, které se zabývají komplexním využívání zdrojů („zvláštní suroviny“)
-
Daňová úleva na nákup speciálního zařízení
-
Preferenční politika, pokud jde o daně z příjmu pro podniky v severovýchodním regionu
-
Osvobození od daně z příjmu u investic do technologické obnovy na vnitrostátní úrovni
-
Různé místní daňové slevy (provincie Shandong, Chongqing, město Guangxi regionu Zhuang, daňová zvýhodnění pro rozvoj centrálních a západních regionů)
-
Osvobození od daně z dividend mezi způsobilými tuzemskými podniky
-
Dva roky úplného a tři roky polovičního osvobození od daně pro výrobní subjekty se zahraničními investicemi
-
Místní programy osvobození od daně z příjmu a jejího snížení pro výrobní podniky se zahraničními investicemi
-
Slevy na dani z příjmu pro subjekty se zahraničními investicemi, které nakupují zařízení vyrobená na domácím trhu
-
Subvence na daň z příjmu pro subjekty se zahraničními investicemi na základě zeměpisné polohy
V)
Programy týkající se nepřímých daní a dovozního cla
-
Dovozní clo a osvobození od DPH pro subjekty se zahraničními investicemi a některé domácí podniky používající dovážené zařízení v podporovaných odvětvích
-
Vracení DPH subjektům se zahraničními investicemi, které nakupují zařízení vyrobená na domácím trhu
-
Odpočet DPH u dlouhodobých aktiv v centrálním regionu
-
Jiné daňové výsady města Ma'anshan
VI)
Grantové programy
-
Program „China World Top Brand“
-
Program „Famous Brands“
-
Fond projektu pro státní klíčové technologie
-
Programy na snížení antidumpingových právních poplatků
VII)
Nákup zboží vládou za cenu vyšší než přiměřenou
VIII)
Jiné regionální programy
-
Subvence poskytované v zóně Tianjin Binhai New Area a Tianjin Economic and Technological Development Area
-
Programy týkající se severovýchodního regionu
-
Granty v rámci programu pro vědu a technologii v provincii Jiangsu
-
Granty v rámci programu pro vědu a technologii v provincii Hebei
IX)
Subvence ad hoc uvedené v podnětu
3.3.1. DODÁNÍ ZBOŽÍ NEBO POSKYTNUTÍ SLUŽEB VLÁDOU ZA CENU NIŽŠÍ NEŽ PŘIMĚŘENOU
3.3.1.1. Poskytování oceli válcované za tepla a za studena za cenu nižší než přiměřenou
(45)
V podnětu se tvrdilo, že čínská vláda kontroluje některá dodavatelská odvětví a výrobky s cílem poskytnout výrobcům oceli s organickým povlakem vstupy za příznivé ceny. Na tomto základě získávají výrobci oceli s organickým povlakem vyrovnávací subvence prostřednictvím nákupu státem vyráběné oceli válcované za tepla a za studena od státem vlastněných podniků za cenu nižší než tržní, a tudíž za cenu, která je pro státem vlastněné podniky nižší než přiměřená.
(46)
Komise požadovala od čínské vlády podrobné informace o státem vlastněných podnicích, které poskytují čínským vyvážejícím výrobcům oceli s organickýcm povlakem ocel válcovanou za tepla a za studena, s cílem ověřit tvrzení uvedená v podnětu a zjistit, zda tyto státem vlastněné podniky jsou veřejnoprávními subjekty. Komise konkrétně vytvořila k dotazníku pro čínskou vládu dodatek B určený pro státem vlastněné podniky a vyzvala čínskou vládu, aby poskytla informace požadované v tomto dodatku. V písemném upozornění na nedostatky Komise znovu požádala čínskou vládu, aby poskytla informace žádané v dodatku B a vyzvala ji, aby odpovědi koordinovala s příslušnými státem vlastněnými podniky.
(47)
Čínská vláda však neposkytla odpověď na žádnou z otázek v dodatku B ani neposkytla podstatné informace požadované v hlavní části dotazníku (např. pokud jde o vlastnictví a kontrolu státem vlastněných podniků v odvětví oceli ze strany čínské vlády a o její zapojení do reorganizace čínského ocelářského průmyslu). Místo toho, aby čínská vláda poskytla požadované informace, uvedla ve své odpovědi na dotazník, že žadatelé nebyli schopni prokázat, že výrobci oceli válcované za tepla a za studena jsou veřejnoprávními subjekty.
(48)
Vzhledem k nedostatečné spolupráci čínské vlády musela Komise prozkoumat další nejlepší možné dostupné informace. Komise tento postup oznámila čínské vládě. Při posuzování, zda státem vlastněné podniky, které čínským vyvážejícím výrobcům oceli s organickým povlakem poskytují ocel válcovanou za tepla a za studena, jsou veřejnoprávními subjekty, vzala Komise v úvahu omezené informace poskytnuté čínskou vládou, informace uvedené v podnětu, veřejně dostupné věcné informace z podobných řízení vedených jinými vyšetřovacími orgány, jakož i další veřejně dostupné informace, a založila své závěry na celkovém souhrnu informací k danému spisu.
a) Státem vlastněné podniky, které vývozcům oceli s organickým povlakem poskytují ocel válcovanou za tepla a za studena, jsou veřejnoprávními subjekty
(49)
Žadatel tvrdí, že státem vlastněné podniky v Číně jsou veřejnoprávními orgány ve smyslu čl. 2 písm. b) základního nařízení, které poskytují zboží (ocel válcovanou za tepla a za studena) výrobcům oceli s organickým povlakem za cenu nižší než tržní, a tím je zvýhodňují.
(50)
Odvolací orgán WTO ve své zprávě „Spojené státy - Konečná antidumpingová a antisubvenční cla na některé výrobky z Číny“ (5) (zpráva odvolacího orgánu) definoval veřejnoprávní subjekt jako entitu, která „má či vykonává vládní pravomoci nebo je jimi pověřena“ (6). Podle odvolacího orgánu je pro veřejnoprávní orgány rovněž charakteristický „výkon vládních funkcí“ (7), které by „za běžných okolností v rámci právního řádu příslušného Člena vykonávala státní moc“ (8).
(51)
S ohledem na závěry odvolacího orgánu WTO jsou analyzovány dvě otázky, tj. a) zda dotčené státem vlastněné podniky vykonávají funkce, jež jsou v Číně běžně považovány za součást výkonu státní moci a b) v případě, že ano, zda přitom jednají z pověření vlády.
(52)
V kontextu čínské vlády existují dostatečné důkazy svědčící o tom, že vláda je plně zapojena do řízení hospodářství. Ústřední úloha čínské vlády v oblasti hospodářství je zaručena Ústavou Čínské lidové republiky. Ustanovení článku 7 ústavy zní: „Státní hospodářství je odvětví socialistického hospodářství ve vlastnictví lidu; je hlavní silou v národním hospodářství. Stát zajišťuje upevnění a růst státního hospodářství.“ Podobně zní článek 15 ústavy: „Stát provádí hospodářské plánování na základě socialistického veřejného vlastnictví.“ Rovněž Ústava Komunistické strany Číny stanoví primární úlohu veřejného vlastnictví, např. preambule Ústavy Komunistické strany Číny zní: „strana musí zachovat a zlepšit základní hospodářský systém, přičemž veřejné vlastnictví hraje rozhodující roli …“ Rovněž různé pětileté plány vyhlášené národní komisí pro rozvoj a reformy a přijaté čínským nejvyšším výkonným orgánem Státní radou poukazují na velmi silnou kontrolu hospodářství ze strany čínské vlády.
(53)
Pokud jde o odvětví oceli, z informací ve spisu vyplývá, že státem vlastněné podniky vyrábějící v Číně ocel válcovanou za tepla a za studena často vykonávají popsané vládní funkce, mimo jiné v odvětvových plánech pro železářský a ocelářský průmysl. Tyto plány potvrzují rozhodnutí čínské vlády úzce se zapojit do řízení a rozvoje odvětví oceli v Číně, a proto jejich příslušné provádění státem vlastněnými podniky může být považováno za součást vládních postupů. Plány stanoví cíle pro veškeré subjekty v odvětví výroby železa a oceli a řídí celé odvětví, aby bylo stanovených cílů dosaženo. Čínská vláda ve skutečnosti používá státem vlastněné železářské a ocelářské podniky jako prodlouženou ruku státu za účelem dosažení cílů stanovených v těchto plánech.
(54)
Vyhláška č. 35 národní komise pro rozvoj a reformy - Politika pro rozvoj železářského a ocelářského průmyslu mimo jiné nastiňuje politiku, která má snížit počet podniků zabývajících se hutnictvím železa a oceli a stanoví cíle pro výstupy pro ty skupiny podniků, které jsou mezi 10 nejúspěšnějšími na domácím trhu (článek 3); pokud jde o výrobní kapacitu zakazuje zřízení nových železářských a ocelářských sdružených podniků (článek 10), stanoví podmínky pro přístup do odvětví železa a oceli na úrovni zařízení a rovněž udává technické a hospodářské ukazatele, jimiž se mají železářské a ocelářské podniky řídit (článek 12), stanoví pravidla pro změny v organizační struktuře ocelářských podniků (článek 20), spravuje investice (články 22, 23), podmiňuje přístup k finančním fondům (články 25, 26), dává státu právo zasahovat do nákupu surovin (článek 30).
(55)
Dvanáctý pětiletý rozvojový plán pro ocelářský průmysl shrnuje dosažení cílů stanovených v předchozím plánu, zahrnuje vývoj strategie a stanoví cíle pro celý ocelářský průmysl. Podobně jako vyhláška č. 35 stanoví velmi specifické cíle na úrovni průmyslových klastrů (Oddíl III.(III).6), podporuje některé projekty a jiné ne (Oddíl IV(IV)) a při podpoře železářského a ocelářského průmyslu v různých provinciích se chová diskriminačně (Oddíl IV(V), podporuje velké ocelářské podniky a přiznává vedoucí úlohu největším státem vlastněným čínským výrobcům oceli, jako je Bao Steel, Anshan Iron and Steel, Wuhan Iron and Steel atd. (9) Plán rovněž posiluje regulaci a řízení výrobní činnosti stávajících ocelářských podniků (Oddíl V(IV).
(56)
Zákon Čínské lidové republiky o státních prostředcích podniků rovněž zavazuje státem vlastněné podniky (nebo podniky se státními investicemi, které jsou v tomto zákoně zmiňovány), aby dodržovaly státní průmyslovou politiku (10). Podobně Předběžná opatření pro dohled a správu investic ústředních podniků ukládají státem vlastněným podnikům (podnikům se státními investicemi), aby se řídily plány rozvoje a průmyslovou politikou státu (11). Podle Opatření týkajících se správy rozvojových strategií a plánů ústředních podniků všechny podniky se státními investicemi musí vytvořit rozvojový a strategický plán, který musí přezkoumat a schválit komise Státní rady pro kontrolu a správu státem vlastněných aktiv. Při provádění tohoto přezkumu a před samotným schválením musí komise pro kontrolu a správu státem vlastněných aktiv vzít mimo jiné v úvahu, zda je daný plán v souladu se státním plánováním rozvoje a průmyslovou politikou a zda je či není v souladu se strategickou úpravou podoby a struktury státního hospodářství (12).
(57)
Konkrétní příklady provádění opatření popsaných v plánech, jako je přesídlení Capital Steel Corporation (13) nebo četné fúze ocelářských podniků (14) ukazují, že plány nejsou pouze orientačními dokumenty sloužícími jako pokyny, ale že vyúsťují v konkrétní opatření podnikaná státem v něm vlastněných ocelářských podnicích (zastoupeným Národní komisí pro rozvoj a reformy a Státní radou).
(58)
Podniky zahrnuté v plánech musí dodržovat a provádět všechna specifická opatření popsaná v předchozích bodech odůvodnění. Byl učiněn závěr, že tímto přímým zapojením vlády do obchodního chování ocelářských podniků fungují státem vlastněné ocelářské podniky jako prodloužená ruka vlády při výkonu vládních funkcí, což následně vede k plnění cílů stanovených v daných plánech.
(59)
Poté, co bylo zjištěno, že státem vlastněné podniky vykonávají vládní funkce, zůstává otázka, zda při tomto výkonu jednají z pověření vlády. V tomto ohledu je zásadní otázkou, zda je vláda opravdu kontroluje (15). Pokud tomu tak je, je vhodné s ohledem na všechny příslušné důkazy vymezit, že státem vlastněné podniky jsou prodlouženou rukou vlády a účinně provádí politiku stanovenou ve výše uvedených plánech.
(60)
Níže popsaná vládní kontrola naznačuje, že státem vlastněné podniky mají či vykonávají vládní pravomoci nebo jsou jimi pověřeny. Kontrola může být mimo jiné uplatňována prostřednictvím státního vlastnictví, správních předpisů a zapojení komise pro kontrolu a správu státem vlastněných aktiv, správní rady a vládních plánů.
(61)
Jak již bylo uvedeno v předchozím textu, který se týká nedostatečné spolupráce (46.-48. bod odůvodnění), čínská vláda nepředložila požadované informace o vlastnické struktuře výrobců oceli válcované za tepla a za studena. V odpovědi na dotazník, čínská vláda předložila seznam 54 podniků, v nichž je čínská vláda největším akcionářem, avšak v průběhu inspekce na místě uvedla, že tento seznam není správný a rovněž zahrnuje podniky v soukromém vlastnictví. Čínská vláda tento seznam neopravila a ani neuvedla, které společnosti jsou v soukromém vlastnictví a které jsou vlastněny čínskou vládou. Vzhledem k nedostatečné spolupráci musela Komise prozkoumat další důkazy obsažené ve spisu, jakož i veřejně dostupné informace.
(62)
Žadatel poskytl důkazy o tom, že hlavní výrobci oceli válcované za tepla a za studena jsou ve vlastnictví státu, a předložil v tomto ohledu podrobné informace v příloze 10 daného podnětu (16). Rovněž ostatní veřejně dostupné údaje (17) potvrzují, že čínská vláda má vlastnický podíl v mnohých podnicích vyrábějících ocel válcovanou za tepla a za studena.
(63)
S ohledem na všechny informace týkající se daného spisu lze logicky dojít k závěru, že čínská vláda má významný vlastnický podíl v mnohých čínských podnicích vyrábějících ocel válcovanou za tepla a za studena.
(64)
Komise pro kontrolu a správu státem vlastněných aktiv vykonává odpovědnosti státu jakožto investora a řídí státem vlastněná aktiva podléhající jejímu dohledu. Je třeba poznamenat, že přestože čínská vláda v odpovědi na dotazník a následná podání tvrdila, že komise pro kontrolu a správu státem vlastněných aktiv není zapojena do obchodní činnosti státem vlastněných podniků a toto tvrzení podpořila odkazem na článek 7 Prozatímních opatření pro dohled a správu státem vlastněných aktiv podniků (18), ostatní články téhož zákona a také další údaje ze spisu (19) vedou k opačnému závěru.
(65)
Ve skutečnosti z odpovědi čínské vlády na antisubvenční dotazník vyplývá, že komise pro kontrolu a správu státem vlastněných aktiv, schválená Státní radou, jmenuje a odvolává vedoucí pracovníky jednotlivých podniků pod dohledem a hodnotí jejich výkony prostřednictvím právních postupů. Na podniky pod dohledem rovněž vyvíjí tlak, aby prováděly hlavní zásady a politiky, je odpovědná za hlavní řízení státem vlastněných aktiv podniků a řídí a kontroluje správu státem vlastněných aktiv na místní úrovni v souladu se právními předpisy.
(66)
Komise pro kontrolu a správu státem vlastněných aktiv rovněž odpovídá za platy a hodnocení vedoucích pracovníků státem vlastněných podniků; kromě toho je jmenuje a rozhoduje o jejich odměnách a sankcích (20). Všechny důkazy naznačují, že kariéra vedoucích pracovníků státem vlastněných podniků závisí na komisi pro kontrolu a správu státem vlastněných aktiv. Tyto okolnosti ukazují, že komise pro kontrolu a správu státem vlastněných aktiv je pověřena vládními pravomocemi.
(67)
Složení správní rady státem vlastněných podniků rovněž ukazuje vysokou úroveň kontroly státem vlastněných podniků ze strany čínské vlády. Z důkazů obsažených ve spisu (21) vyplývá, že řada členů správní rady a dozorčí rady zastává nebo v minulosti zastávala vládní a/nebo stranické funkce a že jejich výběr je silně ovlivněn vládními orgány, jako je komise pro kontrolu a správu státem vlastněných aktiv nebo Komunistická strany Číny.
(68)
Politika, zájmy a cíle čínské vlády týkající se ocelářského průmyslu se stanovují prostřednictvím řady vládních plánů na ústřední i nižší úrovni. Státem vlastněné podniky jsou vybízeny k tomu, aby tuto politiku plnily (podnikům, jež ji neplní, mohou být dokonce uloženy i sankce), a z nedávného chování některých z významných státem vlastněných podniků v Číně je zjevné, že státem vlastněné ocelářské podniky tuto politiku dodržují a usilují o naplnění cílů a úkolů, jak byly v těchto plánech vymezeny.
(69)
Podle 12. pětiletého rozvojového plánu pro ocelářský průmysl, pouze „podniky, které plní politiku pro železářský a ocelářský průmysl a které splňují normy a podmínky výroby a fungování železářského a ocelářského průmyslu, mají při slučování a reorganizaci prvořadou úlohu.“ (22)
(70)
Řada plánů na provinční a místní úrovni rovněž uvádí konkrétní státem vlastněné podniky a stanoví pro ně úkoly a cíle. Žadatel poskytl výňatky z těchto plánů (23). Všechny tyto plány byly pro účely ověření a vysvětlení požadovány od čínské vlády v dotazníku a v písemném upozornění na nedostatky, avšak čínská vláda je neposkytla. Je nicméně třeba poznamenat, že čínská vláda přesnost těchto citací v průběhu řízení nezpochybnila. Kromě toho společnosti uvedené v provinčních a místních plánech připouštějí spolupráci s orgány a popisují, jak jednají nebo v minulosti jednali v souladu s těmito plány (24).
(71)
Přestože čínská vláda tvrdí, že některé z výše uvedených plánů jsou pouze orientační, nezávazné a mají sloužit pouze jako návod, ve spisu není toto tvrzení podloženo jinými důkazy. Naopak mnohé právní a správní předpisy, které jistě jsou právně závazné (25), ukládají státem vlastněným podnikům povinnost dodržovat rozvojové plány a průmyslovou politiku.
(72)
Čínská vláda formuluje cíle železářského a ocelářského průmyslu prostřednictvím pětiletých plánů a jiných úředních dokumentů a těchto cílů dosahuje pomocí funkcí a činností v nich popsaných. Vzhledem k tomu, že tyto plány a dokumenty jsou připravovány orgány čínské vlády, např. národní radou nebo národní komisí pro rozvoj a reformy, měly by se funkce a činnosti, na něž odkazují, považovat za výkon vládní moci. Jelikož, jak bylo popsáno výše, jsou státem vlastněné podniky povinny dodržovat dané plány a politiky, fungují jako prodloužená ruka vlády, a jelikož vláda má nad nimi významnou kontrolu, vykonávají ve skutečnosti vládní moc.
(73)
Vzhledem k nedostatečné spolupráci čínské vlády nebyla oblast působnosti těchto subjektů, jež jsou považovány za „veřejnoprávní subjekty“, definována v plném rozsahu. V každém případě je jakýkoliv podnik, v němž je vláda největším akcionářem, veřejnoprávním subjektem. Subjekty, v nichž vláda nemá vlastnický podíl, jsou soukromé subjekty. Z výše uvedeného vyplývá, že není třeba stanovit jasnou hranici mezi veřejnými a soukromými subjekty, neboť v 85.-98. bodě odůvodnění níže je ukázáno, že všechny soukromé subjekty v ocelářském průmyslu fungují z pověření státu a jsou jím řízeny, a tudíž se z hlediska veškerých relevantních účelů chovají stejně jako veřejnoprávní subjekty.
b) Výhoda (veřejnoprávní subjekty)
(74)
S cílem posoudit, zda se jedná o výhodu podle čl. 3 odst. 2 základního nařízení, je nutné porovnat ceny oceli válcované za tepla a za studena placené dotčenými vyvážejícími výrobci s přiměřeným srovnávacím základem. Zpráva odvolacího orgánu potvrdila, že v případě, kdy trh v zemi dodání výrobků je zkreslený úlohou vlády, je povoleno použít vnější srovnávací základ. Odvolací orgán rovněž poznamenal, že „tam, kde je vláda hlavním dodavatelem, je pravděpodobné, že tržní ceny budou zkreslené, přesto je však nutná analýza jednotlivých případů“ (26). Odvolací orgán dále uvedl: „… netvrdíme, že existuje práh, při jehož překročení samotná skutečnost, že vláda je hlavním dodavatelem na trhu, dostačuje pro zjištění, že dochází k deformaci cen, nicméně je jasné, že čím více úloha vlády na trhu převažuje, tím spíše tato úloha vede k narušení tržních cen“ (27). Odvolací orgán rovněž uvedl, že: „je-li vláda „významným“ dodavatelem, budou zapotřebí důkazy týkající se jiných faktorů než je vládní podíl na trhu, jelikož úloha vlády jakožto významného dodavatele nemůže sama o sobě prokázat narušení tržních cen“. Proto první otázkou, již je třeba zodpovědět, je, zda vládní podíl na výrobě oceli válcované za tepla a za studena v Číně je převážný nebo pouze významný.
(75)
Komise požadovala od čínské vlády informace o trhu oceli válcované za tepla a za studena, pokud jde o podíl výroby oceli válcované za tepla a za studena vyráběné státem vlastněnými podniky a soukromými společnostmi, avšak čínská vláda nepředložila v tomto ohledu žádné podstatné informace (28).
(76)
Komise použila jiné dostupné informace (29) týkající se dané záležitosti, na jejichž základě bylo zjištěno, že přinejmenším 63 % oceli válcované za tepla se v Číně vyrábí ve státem vlastněných podnicích. Je důležité poznamenat, že k tomuto 63 % podílu státem vlastněných podniků se dospělo po velmi střídmé analýze a představuje absolutní minimální hodnotu. Skutečnosti, že mnoho údajně soukromých dodavatelů uváděných vývozci se zdá být obchodními společnostmi (které mohly pořídit výrobek rovněž od státem vlastněných podniků), nedostatečná spolupráce čínské vlády (viz 46.-48. bod odůvodnění výše) a zjištění jiných vyšetřovacích orgánů (viz poznámka pod čarou č. 32) vedou k závěru, že skutečný podíl státem vlastněných podniků na trhu oceli válcované za tepla je mnohem vyšší. Rovněž silné zapojení čínské vlády v tomto segmentu trhu s ocelí válcované za tepla (viz 85. až 94. bod odůvodnění níže) omezuje počínání soukromých subjektů.
(77)
S ohledem na výše uvedené skutečnosti bylo zjištěno, že státem vlastněné podniky na čínském trhu oceli válcované za tepla převažují. Tato převaha státem vlastněných podniků na trhu oceli válcované za tepla je tak výrazná, že soukromí výrobci nemají jinou možnost, než provázat své ceny s cenami státem vlastněných podniků, jak je ukázáno níže.
(78)
Pokud jde o ocel válcovanou za studena, podíl státem vlastněných podniků vykázaný čínskými vyvážejícími výrobci (18 %) byl mnohem nižší než v případě oceli válcované za tepla, avšak byl v rozporu s dalšími informacemi (viz 79. bod odůvodnění níže). Vzhledem k nedostatečné spolupráci ze strany čínské vlády, skutečnosti, že mnoho údajně soukromých dodavatelů oznámených vývozci se zdá být obchodními společnostmi (které mohly pořídit výrobek rovněž od státem vlastněných podniků) a omezení obchodní činnosti soukromých subjektů způsobenému silným zapojením čínské vlády v daném odvětví (viz 85. až 94. bod odůvodnění níže) je učiněn závěr (částečně na základě dostupných údajů (viz 79. bod odůvodnění níže) ve smyslu článku 28 základního nařízení), že státem vlastněné podniky rovněž převažují na čínském trhu oceli válcované za studena.
(79)
Tento závěr je podpořen v přehledu World Steel Capacity Book, který nepotvrzuje 18 % podíl oznámený čínskými vývozci a uvádí, že více než 70 % celkové kapacity výroby oceli válcované za studena je v Číně ve vlastnictví státu (30).
(80)
Komise od čínské vlády požadovala informace o cenách oceli válcované za tepla a za studena uplatňované na čínském trhu státem vlastněnými podniky a podniky v soukromém vlastnictví. V odpovědi na dotazník čínská vláda žádné takové informace neposkytla. Šetření u vývozců oceli s organickým povlakem zjistila, že ceny zaplacené čtyřmi vyvážejícími výrobci/skupinami výrobců během období šetření za ocel válcovanou za tepla a za studena soukromým výrobcům oceli válcované za tepla a za studena nebo obchodníkům se soustavně velmi blížily cenám státem vlastněných podniků (31). Zjištěné údaje spolu s převahou státem vlastněných podniků v tomto odvětví ukazují, že cena soukromých dodavatelů se prakticky shoduje s cenami placenými státem vlastněným podnikům. Kromě toho ve smlouvě, kterou předložil jeden z vyvážejících výrobců zařazených do vzorku, týkající se poskytování oceli válcované za tepla soukromým dodavatelem je dokonce uvedena podmínka provázat cenu s cenou dodavatele státem vlastněných podniků.
(81)
Na základě všech informací týkajících se daného spisu bylo zjištěno, že ceny oceli válcované za tepla a za studena prodávané státem vlastněnými podniky v Číně jsou v důsledku silné převahy státem vlastněných podniků v oblasti výroby oceli válcované za tepla a za studena na čínském trhu zkresleny. Ceny oceli válcované za tepla a za studena soukromých dodavatelů jsou upraveny podle cen státem vlastněných podniků. S přihlédnutím k této skutečnosti se vyvozuje závěr, že žádné spolehlivé tržní ceny oceli válcované za tepla a za studena v Číně neexistují. Protože v Číně neexistují žádné „převládající tržní podmínky“ pro trh oceli válcované za tepla a za studena, Komise musela v souladu s čl. 6 písm. d) základního nařízení hledat alternativní srovnávací základ. S ohledem na skutečnost, že celý čínský trh je narušený, se nepovažuje za praktické přizpůsobovat náklady a ceny v Číně nějakým významným způsobem, přičemž dovozní ceny by byly podobně zkreslené vzhledem k převaze státem vlastněných podniků. Proto byl v souladu s čl. 6 písm. d) bodem ii) základního nařízení hledán vnější srovnávací základ.
(82)
Nejvhodnějším srovnávacím základem se zdá být početně zjištěná referenční úroveň na základě světové tržní ceny oceli válcované za tepla a za studena pravidelně zveřejňované v různých odborných časopisech věnovaných oceli, jako je Steel Business Briefing, MEPS a CRU.
(83)
Porovnání ceny státem vlastněných podniků se srovnávacím základem (jehož výpočet je vysvětlen v 103. bodě odůvodnění níže) ukázalo, že tyto ceny byly výrazně nižší než ceny srovnávacího základu, a tudíž představují výhodu pro čínské vyvážející výrobce oceli s organickým povlakem ve smyslu čl. 3 odst. 2 základního nařízení.
c) Specifičnost
(84)
Tento subvenční program je specifický ve smyslu čl. 4 odst. 2 písm. c) základního nařízení vzhledem k tomu, že ocel válcovanou za tepla a za studena používá ve své výrobě pouze omezený počet odvětví a podniků v Číně.
d) Pověření a řízení soukromých dodavatelů
(85)
Dále je třeba se zabývat otázkou, zda také soukromí výrobci oceli válcované za tepla a za studena, kteří nejsou veřejnoprávními subjekty, jsou pověřeni nebo řízeni čínskou vládou s cílem poskytovat ocel válcovanou za tepla a za studena výrobcům oceli s organickým povlakem ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu iv) základního nařízení.
(86)
Již na počátku bylo zjištěno, že čínská vláda v rámci své politiky poskytuje ocel válcovanou za tepla a za studena výrobcům oceli s organickým povlakem, jelikož veřejnoprávní subjekty, které jsou součástí vlády, tyto dodávky zabezpečují a mají vedoucí postavení na trhu, což jim umožňuje nabízet ceny nižší než tržní. V každém případě, a to bez ohledu na to, jsou-li tyto subjekty označeny jako „veřejnoprávní“, poukazují stejné důkazy na existenci vládní politiky, která významně zasahuje do daného odvětví. Nyní je třeba určit, zda se tato politika vztahuje i na soukromé dodavatele.
(87)
V řadě vládních plánů a politických dokumentů existují náznaky toho, že výrobci oceli v Číně (jak státem vlastněné podniky, tak soukromé podniky) jsou pobízeny a podporovány čínskou vládou. Z některých částí těchto dokumentů vyplývá, že existuje přímá spojitost mezi vládou a počínáním soukromých ocelářských společností, a v řadě případů je možné pozorovat, že v důsledku tohoto „vedení“ jednaly ocelářské společnosti tak, jak je doporučeno v daných plánech.
(88)
Například vyhláška národní komise pro rozvoj a reformy č. 35 - Politika pro rozvoj železářského a ocelářského průmyslu vybízí ocelářské společnosti, aby jednaly určitým způsobem (32), stanoví podmínky pro investice a podmiňuje investice schválení příslušnými orgány (33), ovlivňuje hospodářskou soutěž v oblasti zdrojů (34) a dokonce stanoví sankce pro společnosti, které s ní nejsou v souladu (35). Rovněž 12. pětiletý rozvojový plán pro ocelářský průmysl ovlivňuje obchodní rozhodnutí ocelářských společností, což může mít následně dopad na strukturu nákladů a cen (36).
(89)
Kromě toho žadatel poskytl v příloze 24 podnětu soubor citací z různých politických dokumentů různých vládních organizací, které zdůrazňují podporu, kterou čínská vláda obecně poskytuje ocelářskému průmyslu nebo konkrétně odvětví výroby oceli s organickým povlakem (37).
(90)
Kromě toho jsou veřejně dostupné informace, které ukazují, že soukromé podniky jednají v souladu s různými vládními plány a politickými dokumenty (38).
(91)
Čínská vláda podnikla kroky ke snížení vývozu oceli válcované za tepla a za studena prostřednictvím vývozních omezení zavedených složitým systémem vracení DPH. Konkrétně ocel válcovaná za tepla a za studena podléhá platbě DPH ve výši 17 %. DPH za ocel s organickým povlakem prodanou na domácím trhu (vyrobenou z oceli válcované za tepla) je vratná ve výši 13 %, zatímco v případě, kdy se podnik rozhodne ocel válcovanou za tepla a za studena vyvážet, se DPH nevrací vůbec. Tento systém způsobuje, že soukromí výrobci oceli válcované za tepla a za studena nemohou jednat v běžných podmínkách obchodní svobody, a vede ke zvýšení tuzemských dodávek oceli válcované za tepla a za studena a nevyhnutelně k oslabení její ceny na čínském trhu. Soukromí výrobci oceli válcované za tepla a za studena (stejně jako státem vlastněné podniky) nejsou schopni jednat nezávisle na čínské vládní politice.
(92)
Ve výše uvedeném textu o výhodách pro veřejnoprávní subjekty bylo konstatováno, že vzhledem k převaze státem vlastněných ocelářských podniků na trhu oceli válcované za tepla a za studena nemají soukromí výrobci oceli válcované za tepla a za studena jinou možnost, než provázat své ceny s cenami státem vlastněných podniků. Jinými slovy, ceny neurčují, ale spíše je přijímají. To je další známkou toho, že soukromí výrobci oceli válcované za tepla a za studena nemohou jednat nezávisle na postupech čínské vlády a jiných veřejnoprávních orgánů.
(93)
Tuto skutečnost rovněž podporují informace poskytnuté čínskými vyvážejícími výrobci, kteří předložili odpovědi na antisubvenční dotazníky, jež ukazují, že ceny soukromých dodavatelů oceli válcované za tepla a za studena jsou téměř sjednocené s cenami státem vlastněných podniků. Kromě toho ve smlouvě, kterou předložil jeden z vyvážejících výrobců zařazených do vzorku, týkající se poskytování oceli válcované za tepla soukromým dodavatelem je dokonce uvedena podmínka cenu provázat s cenou státem vlastněných podniků.
(94)
S ohledem na výše uvedené zjištění, že ceny státem vlastněných podniků jsou na úrovni nižší než tržní, je jasné, že ceny soukromých dodavatelů, které jsou upravené podle cen státem vlastněných podniků, jsou rovněž nižší než tržní.
e) Finanční příspěvek
(95)
Podle čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu iv) druhá odrážka základního nařízení byl finanční příspěvek poskytnut, pokud vláda: pověří soukromý subjekt výkonem jedné nebo více funkcí uvedených v bodech i), ii) a iii), které by jinak byly svěřeny vládě, nebo jejich výkon takovému subjektu nařídí a jejich výkon se v žádném smyslu neliší od jednání obvykle prováděného vládou.“ Odvolací orgán WTO rozumí „řízením“ situaci, kdy vláda uplatňuje svou moc, včetně určité míry donucení, vůči soukromému subjektu, a „pověření“ v případech, kdy vláda svěřuje odpovědnost soukromému subjektu (39). Navíc skupina odborníků WTO ve věci US-Export Restraints (40) stanovila kritéria, podle nichž na třech úrovních zjišťuje existenci pověření a řízení, která předpokládá a) vládní opatření, jež je b) určeno konkrétní straně a c) jehož cílem je konkrétní úkol nebo povinnost (41).
(96)
Na tomto základě představuje začlenění soukromých dodavatelů do politiky čínské vlády podporující dodávky oceli válcované za tepla a za studena vládní „pověření“ a „řízení“ soukromých dodavatelů z těchto důvodů:
Vládní „opatření“:
-
„Politiku“ čínské vlády (viz 86. bod odůvodnění výše) je možno považovat za „opatření“. Tuto politiku provádějí veřejnoprávní subjekty (státem vlastněné podniky), které na trhu převažují a jejichž prodejní ceny jsou nižší než tržní, a čínská vláda prostřednictvím plánů a manipulace s vývozními omezeními. Celkovým dopadem je, že soukromí dodavatelé jsou účinně nuceni řídit se cenami veřejnoprávních subjektů, které jsou nižší než tržní.
„určené konkrétní straně“:
-
Vládní politika (zvláště plány a vývozní omezení) se vztahuje na všechny výrobce oceli válcované za tepla a za studena, jak na státní, tak na soukromé. V tomto smyslu je politika „určena“ všem výrobcům. Důkazem je skutečnost, že ceny státem vlastněných podniků a soukromých podniků jsou sjednocené a že soukromí dodavatelé prodávají za ceny, které jsou z obchodního hlediska nepřiměřené.
„jehož cílem je konkrétní úkol nebo povinnost“:
-
Cílem vládní politiky, jak dokládají cenové úrovně v Číně, je poskytování oceli válcované za tepla a za studena za ceny nižší než tržní. Opatření čínské vlády a státem vlastněných podniků nenechávají soukromým dodavatelům jinou možnost, než se řídit postupy veřejnoprávních orgánů, a tím jim v podstatě ukládají konkrétní úkol nebo povinnost. Politika čínské vlády přísně omezuje, zejména prostřednictvím plánů a manipulace s DPH, svobodu soukromých dodavatelů, pokud jde o tento úkol nebo povinnost.
(97)
Při zohlednění všech výše uvedených faktorů lze dojít k závěru, že vývozní omezení čínské vlády, vládní plánování a převaha státem vlastněných podniků omezují svobodu soukromých dodavatelů oceli válcované za tepla a za studena, které nutí, aby jednali neobchodním způsobem a přijali ekonomicky neracionální ceny (nižší než tržní), na něž by na svobodném a otevřeném trhu nepřistoupili. To potvrzuje, že vládní politika dodávek oceli válcované za tepla a za studena (rovněž do odvětví oceli s organickým povlakem) je rozšířena i na soukromé dodavatele.
(98)
Kromě toho s ohledem na výše uvedenou analýzu vedly důkazy obsažené ve spisu a další veřejně dostupné informace Komisi k závěru, že soukromí výrobci oceli válcované za tepla a za studena v Číně jsou pověřeni a řízeni čínskou vládou tak, aby poskytovali zboží v souladu s čl. 3 odst. 1 písm. a) bodem iii) a iv) základního nařízení a jednali stejným způsobem jako státem vlastněné ocelářské podniky.
f) Výhoda (soukromých dodavatelů)
(99)
Komise shledala, že soukromí dodavatelé oceli válcované za tepla a za studena jsou pověřeni a řízeni čínskou vládou a šetření ukázalo, že ceny soukromých dodavatelů oceli válcované za tepla a za studena jsou sjednocené s cenami státem vlastněných podniků (viz výše uvedený text).
(100)
S přihlédnutím k této skutečnosti se vyvozuje závěr, že zjištění týkající se výhody a specifičnosti plynoucí z poskytování oceli válcované za tepla a za studena státem vlastněnými podniky za ceny nižší než tržní se rovněž vztahuje na poskytování oceli válcované za tepla a za studena soukromými dodavateli.
g) Zjištění, jež šetření přineslo
(101)
Dva vyvážející výrobci zařazení do vzorku využívali tohoto programu. Jeden vyvážející výrobce (Panhua Steel Group) měl přínos z poskytování oceli válcované za tepla za cenu nižší než přiměřenou a další vyvážející výrobce (Huadong Steel Group) využíval dodávek oceli válcované za studena za cenu nižší než přiměřenou.
h) Výpočet výše subvence
(102)
Výše napadnutelných subvencí se vypočte na základě výhody, kterou získal příjemce subvence a která byla zjištěna za období šetření. Tato výhoda byla vypočtena na základě částky rozdílu mezi skutečnou nákupní hodnotou a hodnotou vhodného srovnávacího základu pro nákup oceli válcované za tepla a za studena. Výsledná částka byla poté rozpočítána na celkový obrat z prodeje výrobků, jehož spolupracující vyvážející výrobce za období šetření dosáhl, neboť daná subvence nebyla poskytnuta v závislosti na vývozní výkonnosti, ani podle množství zhotovených, vyrobených, vyvezených nebo přepravených výrobků.
(103)
Vzhledem k tomu, že čínský trh oceli válcované za tepla a za studena je narušen, byly jako vhodný základ pro stanovení referenční ceny oceli válcované za tepla a za studena vzaty světové tržní ceny oceli válcované za tepla a za studena. Na základě různých časopisů věnovaných oceli (SBB a MEPS) byly vybrány místní ceny bez daně v pěti zemích/regionech (tj. Evropa, USA, Turecko, Japonsko a Brazílie). S cílem dosáhnout reprezentativního srovnávacího základu vybrala Komise pro každou příslušnou zeměpisnou oblast její největší trh, tj. Evropa (EU), Severní Amerika (USA), Latinská Amerika (Brazílie), Asie (Japonsko) a Blízký východ / severní Afrika (Turecko). Měsíční referenční ceny bylo dosaženo pomocí aritmetického průměru měsíčních průměrných cen pro období šetření každé z pěti zemí/regionů. Vybraných pět zemí/regionů nemělo v období šetření nejvyšší ceny, všechny jsou členy WTO, patří k deseti největším výrobcům oceli na světě a jsou umístěny na různých kontinentech. Takto stanovené referenční ceny jsou proto považovány za přiměřené a vhodné.
(104)
Subvenční sazba zjištěná s ohledem na tento program během období šetření u vyvážejících výrobců zařazených do vzorku činí 23,02 % v případě Huadong Group a 27,63 % v případě Panhua Group.
(105)
Vážená průměrná subvenční sazba pro spolupracující společnosti nezahrnuté do vzorku činí 25,37 %.
(106)
Vzhledem k nízké úrovni spolupráce je subvenční sazba pro všechny nespolupracující společnosti stanovena na úrovni nejvyšší subvenční sazby zjištěné pro tento program pro subjekt ve spojení s jednou ze spolupracujících společností zařazených do vzorku, tj. 32,44 %.
3.3.1.2. Poskytování práv k užívání pozemků za cenu nižší než přiměřenou
a) Úvod
(107)
Žadatel tvrdil, že v Číně neexistuje fungující trh s pozemky a že částka placená společnostmi za využití pozemku je pod úrovní běžné tržní ceny. Ve své odpovědi na antisubvenční dotazník čínská vláda uvedla, že „v souladu se zákonem o správě půdy ČLR jsou pozemky v městských oblastech ve vlastnictví státu; pozemky ve venkovských a příměstských oblastech, nestanoví-li stát jinak, jsou v kolektivním vlastnictví rolníků“. Čínská vláda tvrdila, že jde o standardní a řádně konkurenční trh s pozemky, kdy práva k užívání pozemků musí být veřejně obchodována podle zákona o prodeji půdy. Čínská vláda rovněž uvedla, že za využívání průmyslových a obchodních pozemků by měla být poskytnuta náhrada podle tržních cen získaná prostřednictvím výzvy k podávání nabídek, dražby a soutěže. Čínská vláda neposkytla žádné údaje o skutečných cenách práv k užívání pozemků a minimálních cenách pozemků stanovených vládou, které byly uvedeny v odpovědi na antisubvenční dotazník a během inspekcí na místě.
(108)
Během inspekce požádala Komise čínskou vládu o důkazy na podporu jejího tvrzení, že všechny průmyslové pozemky v Číně jsou přidělovány prostřednictvím výzvy k podávání nabídek, cenových odhadů či dražby. Čínská vláda nebyla schopna takovéto důkazy v průběhu inspekce na místě předložit, nicméně některé informace v tomto ohledu poskytla po inspekci na místě. Ze všech těchto důkazů jen vyplývá, že z třinácti udělených práv k užívání pozemků týkajících se vyvážejících výrobců zařazených do vzorku pouze šest mělo být předmětem výzvy k podávání nabídek nebo dražby. Žádné informace o dražebním / nabídkovém řízení požadované Komisí nebyly poskytnuty a ve skutečnosti za všech okolností byla konečná cena, kterou společnost zaplatila, stejná jako cena stanovená místními orgány bez řádného odůvodnění.
(109)
V rámci předpokladu, že v ČLR neexistují tržní ceny pozemků, Komise rovněž požádala čínskou vládu o její názory ohledně možných základů pro srovnání. Ačkoliv v době, kdy byl dotazník čínské vládě zaslán, šlo jen o předpoklad a v žádném případě ne o zjištění či závěry, čínská vláda vyjádřila názor, že tento předpoklad je nepravdivý a žádné možné základy pro srovnání neposkytla. Čínská vláda rovněž upozornila na údajné nedostatky v podnětu, kdy na jedné straně podle ní žadatel tvrdí, že v Číně neexistuje trh s pozemky a že by měl být použit „srovnávací základ z jiné země“, zároveň však na druhé straně tvrdí, že státem vlastněné podniky dostávají pozemky od vlády za výhodných podmínek ve srovnání se soukromými podniky, a navrhuje, že pokud by měl být použit jakýkoliv srovnávací základ, měly by to být ceny, které platí „neupřednostňované“ čínské podniky, nicméně žádné informace o těchto cenách neposkytla. V této souvislosti je třeba uvést, že žadatel tvrdil, že trh s právy k užívání pozemků v Číně byl narušen jako celek a že jak státní, tak i soukromí výrobci obdrželi práva k užívání pozemků za cenu nižší než přiměřenou.
b) Právní základ
(110)
Ustanovení týkající se práva k užívání pozemků v Číně je součástí zákona o správě půdy Čínské lidové republiky a zákona o nemovitostech Čínské lidové republiky.
c) Provádění v praxi
(111)
Podle článku 2 zákona o správě půdy je vlastníkem veškerých pozemků vláda, neboť podle čínské ústavy a příslušných právních předpisů je půda v kolektivním vlastnictví čínského lidu. Podle tohoto zákona nelze pozemky prodávat, lze však přidělovat práva k jejich užívání. Státní orgány tak činí na základě veřejné výzvy k podávání nabídek, cenových odhadů či dražby.
d) Zjištění, jež šetření přineslo
(112)
Spolupracující vyvážející výrobci předložili údaje k pozemkům, jež mají v držbě, i k většině smluv či osvědčení o právech k užívání pozemků; čínská vláda však poskytla jen velmi omezené informace k tomu, jak se stanovují ceny práva k užívání pozemků.
(113)
Jak je uvedeno výše, čínská vláda tvrdila, že práva k užívání pozemků v Číně se přidělují prostřednictvím výzvy k podávání nabídek, dražby a soutěže. Takové ustanovení je rovněž obsaženo v článku 137 zákona Čínské lidové republiky o nemovitostech (42).
(114)
Při ověřování spolupracujících vyvážejících výrobců bylo nicméně zjištěno, že tento systém popsaný čínskou vládou ne vždy takto v praxi funguje. Například z šesti práv k užívání pozemků zakoupených společností Wanda Steel Strip Co. Ltd. (část společnosti Panhua Group Co. Ltd) se ve čtyřech případech, jak potvrdili pracovníci společnosti, nabídkové řízení neuskutečnilo. Společnost Chongqing Wanda byla jediným účastníkem a celková cena obchodní operace, kterou společnost zaplatila, byla ve skutečnosti naprosto stejná jako původní cena stanovená místním úřadem pro pozemkové zdroje bez řádného odůvodnění. V případě zbývajících dvou práv k užívání pozemků došlo k nabídkovému řízení, ovšem ani společnost ani čínská vláda o tom žádný důkaz neposkytla. Ve skutečnosti na základě dokumentů předložených čínskou vládou po inspekci na místě se zdá, že rovněž tato dvě práva k užívání pozemků byla zakoupena za cenu shodnou s cenou stanovenou místním úřadem pro pozemkové zdroje. Společnost Zhangjiagang Panhua Steel Strip Co., Ltd (rovněž součást Panhua Group Co. Ltd) získala tři práva k užívání pozemků převodem od soukromých společností výměnou za podíl v Panhua Group Co. Ltd.
(115)
Společnost Zhejiang Huadong Light Steel Building Material Co., Ltd získala dvě práva k užívání pozemků od úřadu pro pozemkové zdroje okresu Xiaonshan a jedno právo od soukromé společnosti. Žádný důkaz o výzvě k podání nabídek nebo dražbě nemohl být poskytnut, neboť podle čínské vlády neexistovala pro práva k užívání pozemků zakoupená před 1. zářím 2006 žádná potvrzení o obchodních operacích, přičemž ve skutečnosti čínská vláda ani nepotvrdila ani nepopřela, že tyto obchodní operace byly předmětem podání nabídky nebo dražby.
(116)
Zjištění řízení potvrzují, že situace týkající se poskytování a získávání pozemků v Číně je nejasná a netransparentní a že ceny jsou často libovolně stanovené příslušnými orgány. Orgány stanoví ceny podle hodnotícího systému městských pozemků, který jim dává mimo jiné pokyny, aby při stanovení ceny pozemků pro průmyslové využití rovněž zohlednily průmyslovou politiku. Přístup k průmyslovým pozemkům, přinejmenším v odvětví oceli, je navíc zákonem omezen pouze na společnosti, které dodržují průmyslovou politiku stanovenou státem (43).
(117)
Také nezávislé informace, které předložil žadatel, naznačují, že v Číně jsou pozemky poskytovány za ceny nižší než běžné tržní sazby (44).
e) Závěr
(118)
Poskytování práv k užívání pozemků čínskou vládou je proto nutno pokládat za subvenci ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu iii) a čl. 3 odst. 2 základního nařízení v podobě dodání zboží, kterým získávají společnosti z řad příjemců výhodu. Jak je vysvětleno ve 114.-115. bodě odůvodnění výše, fungující trh s pozemky v Číně neexistuje; jak ukázalo použití vnějšího srovnávacího základu, je částka, kterou spolupracující výrobci za práva k užívání pozemků zaplatili, výrazně pod úrovní běžné tržní ceny. Subvence je specifická podle čl. 4 odst. 2 písm. a) a čl. 4 odst. 2 písm. c) základního nařízení, neboť přístup k průmyslovým pozemkům je zákonem omezen pouze na společnosti, které dodržují průmyslovou politiku stanovenou státem, pouze některé obchodní operace podléhají nabídkovému řízení, přičemž postupy orgánů nebo vlády při stanovení cen v dané oblasti jsou často nejasné a netransparentní.
(119)
Tato subvence je proto považována za napadnutelnou.
f) Výpočet výše subvence
(120)
S ohledem na učiněný závěr, že situace v Číně, pokud jde o práva k užívání pozemků, není řízena trhem, se zdá, že soukromé srovnávací základy nejsou v Číně k dispozici. Úprava nákladů či cen tedy není v případě Číny proveditelná. Za těchto okolností se má za to, že v Číně neexistuje příslušný trh, a v souladu s čl. 6 písm. d) bodem ii) základního nařízení je oprávněné použít pro účely srovnání vnější základ, tak aby bylo možno určit výši výhody. S ohledem na to, že čínská vláda nespolupracovala nebo nenavrhla žádný vnější základ, jenž by mohl být pro srovnání použit, musela Komise ke stanovení vhodného externího srovnávacího základu využít dostupných údajů. V této souvislosti se má za to, že za vhodný srovnávací základ je vhodné použít informace ze samostatného celního území Tchaj-wan.
(121)
Podle názoru Komise jsou ceny pozemků na Tchaj-wanu aproximačně nejbližší k oblastem v Číně, kde jsou spolupracující vyvážející výrobci usazeni. Většina vyvážejících výrobců se nachází ve východní části Číny, v rozvinutých oblastech s vysokým HDP v provinciích s vysokou hustotou obyvatelstva.
(122)
Výše napadnutelné subvence je vypočtena na základě výhody, kterou získali její příjemci a která byla zjištěna za období šetření. Tato výhoda se vypočte s ohledem na rozdíl mezi částkou, kterou zaplatí každá společnost za práva k užívání pozemků a částkou, která by měla být běžně placena na základě tchaj-wanského srovnávacího základu.
(123)
Při tomto výpočtu použila Komise průměrnou cenu pozemků za metr čtvereční na Tchaj-wanu, jež byla upravena o oslabení měny a vývoj HDP ode dne, kdy byla uzavřena ta která smlouva o přidělení užívacích práv k pozemkům. Údaje o cenách pozemků pro průmyslové využití byly získány z internetové stránky odboru průmyslu tchajwanského ministerstva obchodu. Depreciace měny a vývoj HDP pro Tchaj-wan byly vypočteny na základě míry inflace a vývoje DPH na obyvatele při současných cenách v USD na Tchaj-wanu, kterou zveřejnil Mezinárodní měnový fond ve svém výhledu na rok 2011 s názvem World Economic Outlook. V souladu s čl. 7 odst. 3 základního nařízení byla výše této subvence (čitatel) rozpočítána na dobu šetření; přitom byla uvažována běžná doba trvání práv k užívání pozemků určených k průmyslovému využití v Číně, tj. 50 let. Tato částka byla následně rozpočítána na celkový obrat z prodeje výrobků, jehož spolupracující vyvážející výrobci za období šetření dosáhli, neboť daná subvence nebyla poskytnuta v závislosti na vývozní výkonnosti, ani podle množství zhotovených, vyrobených, vyvezených nebo přepravených výrobků.
(124)
Subvenční sazba zjištěná s ohledem na tento program během období šetření u spolupracujících vyvážejících výrobců činí 0,34 % v případě Huadong Group a 1,12 % v případě Panhua Group.
(125)
Vážená průměrná subvenční sazba pro spolupracující společnosti nezahrnuté do vzorku činí 0,73 %.
(126)
Vzhledem k nízké úrovni spolupráce je subvenční sazba pro všechny nespolupracující společnosti stanovena na úrovni nejvyšší subvenční sazby zjištěné pro tento program pro subjekt ve spojení s jednou ze spolupracujících společností zařazených do vzorku, tj. 1,36 %.
3.3.1.3. Program zásobování vodou za cenu nižší než přiměřenou
a) Úvod
(127)
V podnětu se tvrdí, že ceny vody v Číně jsou určovány výhradně veřejnoprávními orgány a že cenová struktura je stanovena v souladu s průmyslovou makroekonomickou politikou. Rovněž se uvádí, že ceny vody jsou v různých místních oblastech různé a že existují odlišné sazby pro jednotlivé společnosti. V podnětu se tvrdí, že výrobci oceli s organickým povlakem byli pravděpodobně zvýhodněni, pokud jde o ceny, které platili za vodu, a které byly nižší než přiměřené, v souladu s politikou na podporu výrobků z oceli se značnou přidanou hodnotou.
(128)
Zásobování a trh s vodou jsou v Číně spravovány Národní komisí pro rozvoj a reformy, ministerstvem vodních zdrojů a ministerstvem životního prostředí. Ačkoli vstup zahraničních investičních společností prolomil v některých projektech zaměřených na zásobování určitých měst vodou monopol státních dodavatelů, trh zásobování vodou je stále z velké části řízen místními státem vlastněnými společnostmi. Čínská vláda však nebyla schopna poskytnout podrobný seznam dodavatelů vody s vymezením jejich příslušné geografické oblasti služeb a objemů dodávek (viz 129. bod odůvodnění níže), a omezila svou odpověď na seznam dodavatelů vody v oblastech, v nichž působí vyvážející výrobci zařazení do vzorku.
(129)
Pokud jde o ceny, hlavní cenovou politiku udává komise pro rozvoj a reformy a místní orgány stanoví po slyšení místní ceny vody s cílem zabezpečit udržitelné využívání vodních zdrojů. Ceny odrážejí náklady a přiměřený zisk pro místní dodavatele vody. Čínská vláda předložila příslušné ceníky použitelné v obcích, v nichž se nacházejí vyrábějící vývozci oceli s organickým povlakem zařazení do vzorku. Bylo objasněno, že různé obecní ceny platí jednotně pro všechny průmyslové uživatele a neliší se podle společnosti nebo uživatele.
b) Zjištění, jež šetření přineslo
(130)
Šetření potvrdilo, že komise pro rozvoj a reformy stanoví základní cenu vody, a správní orgány pro místní ceny stanoví cenu v každé obci na základě několika parametrů (např. náklady na distribuci, zisk a přiměřený přebytek). K ceně vody se přičítá poplatek za „čištění odpadních vod“, a to i na místní úrovni.
(131)
Přestože se základní cena za vodu, poplatek za čištění odpadních vod a jiné případné místní příplatky vztahují na všechny uživatele, kteří patří do stejné kategorie, bylo zjištěno, že jeden ze dvou vývozců zařazených do vzorku, společnost Zhejiang Huadong Group, neplatil poplatek za čištění odpadních vod.
(132)
Vývozce prohlásil, že uhradil tento poplatek jako paušální částku úřadu pro ochranu životního prostředí. Nepředpokládá se však, že daná platba byla provedena namísto poplatku za čištění odpadních vod z těchto tří důvodů: 1) v úředním dokumentu je uveden poplatek za „vypouštění odpadních vod“ a nikoli poplatek za „čištění odpadních vod“; 2) platba není úměrná skutečné spotřebě vody; 3) celková zaplacená částka je poměrně nízká v porovnání se skutečnou částkou, která by byla zaplacena, pokud by se jednalo o poplatek za čistění odpadních vod za skutečnou spotřebu vody.
c) Finanční příspěvek
(133)
Společnost Zhejiang Huadong Group získala finanční příspěvek ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu iii) základního nařízení tím, že jí vláda poskytla vodu prostřednictvím místního veřejného vodárenského podniku (tj. Hangzhou Xiaonshan Water Supply Co. Ltd.). To představuje vládní finanční příspěvek ve formě poskytování zboží, které není součástí obecné infrastruktury ve smyslu základního nařízení. Alternativně by tento příspěvek bylo možné považovat za ušlé příjmy vlády, neboť veřejnoprávní subjekt nevybral jinak splatný příjem ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii).
d) Výhoda
(134)
Společnost Huadong Steel Group získala výhodu ve smyslu čl. 3 odst. 2 základního nařízení v rozsahu, v jakém vláda poskytla vodu za cenu nižší než přiměřenou. Bylo zjištěno, že daný vývozce nezaplatil plnou cenu za dodávku vody běžně uplatňovanou u kategorie uživatelů, do níž patří, neboť poplatek za „čištění odpadních vod“ jakožto součást ceny za vodu nebyl zaplacen.
e) Specifičnost subvence
(135)
Subvence v podobě poskytování vody jednomu ze spolupracujících vývozců je specifická ve smyslu čl. 4 odst. 2 písm. c) základního nařízení, jelikož poplatek za čištění odpadních vod není dodržen u všech podniků. Navzdory tomu, že neexistují právní předpisy omezující tuto subvenci na určité podniky, možnost, aby určitý podnik vyrábějící dotčený výrobek získal dodávky vody za cenu nižší než přiměřenou, spolu se zjevnou svobodou udělenou místním orgánům, aby netrvaly na části sazby běžně placené za vodu, ve skutečnosti činí dotaci specifickou. Komise nemohla shromáždit žádné další důkazy týkající se základu, na němž byl tento poplatek prominut, neboť vyvážející výrobce je nebyl schopen poskytnout.
f) Výpočet výše subvence
(136)
Výše napadnutelné subvence je vypočtena na základě výhody, kterou získali její příjemci a která byla zjištěna za období šetření. Za tuto výhodu se považuje částka poplatku za čištění odpadních vod, která nebyla v rámci spotřeby vody za posuzované období zaplacena. V souladu s čl. 7 odst. 2 základního nařízení byla výše této subvence (čitatel) rozpočítána na celkový obrat z prodeje spolupracujících vyvážejících výrobců za období šetření, neboť daná subvence nebyla poskytnuta v závislosti na vývozní výkonnosti, ani podle množství zhotovených, vyrobených, vyvezených nebo přepravených výrobků.
(137)
Výhoda společnosti Zhejiang Huadong Group vyplývá z neplacení poplatku za čištění odpadních vod. Zjištěná subvenční sazba činí v tomto ohledu 0,01 %.
(138)
Vážená průměrná subvenční sazba pro spolupracující společnosti nezahrnuté do vzorku činí 0,01 %.
(139)
Vzhledem k nízké úrovni spolupráce je subvenční sazba pro všechny nespolupracující společnosti stanovena na úrovni nejvyšší subvenční sazby zjištěné pro tento program pro spolupracující společnosti zařazené do vzorku, tj. 0,01 %.
3.3.1.4. Programy zásobování elektrickou energií za cenu nižší než přiměřenou
a) Úvod
(140)
V podnětu se tvrdí, že čínská vláda poskytuje elektrickou energii za cenu nižší než přiměřenou prostřednictvím preferenčních sazeb. Žadatel zejména trval na tom, že sazby za elektrickou energii se liší v různých provinciích a také, že preferenční sazby jsou používány jako nástroje průmyslové politiky, která podporuje výrobky z oceli s vysokou přidanou hodnotou a odrazuje od zastaralých výrobních kapacit.
(141)
Národní komise pro rozvoj a reformy odpovídá v Číně za regulaci trhu s elektrickou energií a stanovení cen. Sítě propojující provincie a sítě uvnitř provincií jsou provozovány dvěma státem vlastněnými dodavateli: společnosti State Grid Corporation of China a China Southern Power Grid Corporation. Dodavatelé elektrické energie na místní úrovni jsou dceřinými podniky těchto společností. Mechanismus pro hospodářskou soutěž je v Číně ve fázi zavádění prostřednictvím několika pilotních projektů, jeho dopad je však v této fázi stále zanedbatelný.
(142)
Ceny elektrické energie jsou stanoveny národní komisí pro rozvoj a reformy na základě postupu, který zahrnuje náklady na vyšetřování, odborné posouzení, veřejná slyšení a určení konečné ceny a zveřejnění. Národní komise pro rozvoj a reformy zveřejňuje ceny, jež se použijí v jednotlivých provinciích, prostřednictvím oznámení, a místní úřady pro ceny zveřejňují příslušná oznámení na místní úrovni, přičemž uplatňují ceny, o nichž rozhodla ústřední národní komise pro rozvoj a reformy. Konečná cena odráží pořizovací náklady, náklady na přenos a ztráty a vládní příplatky. Ceny jsou odlišné pro jednotlivé provincie v závislosti na místní situaci a politických cílech, jež různé provincie sledují. Jsou stanoveny pro různé kategorie konečných uživatelů (např. domácnosti, průmysloví uživatelé). Další cenový rozdíl existuje pro různé průmyslové uživatele s cílem zaměřit se na průmyslové politiky stanovené čínskou vládou a zohledněné v katalogu, který je součástí rozhodnutí č. 40 (2005) národní komise pro rozvoj a reformy (další vysvětlení viz 182. bod odůvodnění). Uživatelé, kteří patří do kategorie „podporovaných“ podniků v souladu s katalogem národní komise pro rozvoj a reformy, platí základní sazby za elektrickou energii, zatímco uživatelé, kteří patří k „zastaralým“ nebo „zakázaným“ podnikům, platí kromě základní sazby ještě příplatek. Uživatelé, kteří nepatří do žádné z kategorií uvedených v katalogu, automaticky spadají do kategorie „povolených“ podniků a rovněž platí základní sazbu bez příplatku. Podle rozhodnutí č. 40 národní komise pro rozvoj a reformy by výrobci oceli s organickým povlakem obvykle spadali do kategorie „podporovaných“ podniků.
b) Nedostatečná spolupráce
(143)
Komise požádala čínskou vládu o regulační rámec trhu s elektrickou energií a určování cen, jakož i o vysvětlení úlohy, kterou plní všechny příslušné orgány nebo subjekty. Soubor příslušných rozhodnutí týkajících se určování cen vydaných národní komisí pro rozvoj a reformy a místními úřady pro ceny, který předložila čínská vláda, byl neúplný, nejen pokud jde o vyvážející výrobce nezařazené do vzorku, ale i ve vztahu k vyvážejícím výrobcům zařazeným do vzorku. Čínská vláda rovněž neposkytla přesný popis úlohy, kterou při stanovení ceny plní národní komise pro rozvoj a reformy a místní úřady pro ceny. Dopisem ze dne 12. srpna 2012 informovala Komise čínskou vládu o těchto nedostatcích s ohledem na vyvážející výrobce zařazené do vzorku. Po inspekcích na místě bylo rovněž zjištěno, že čínská vláda uvedla nesprávnou sazbu za elektrickou energii vztahující se na jednoho ze spolupracujících vývozců zařazených do vzorku.
c) Zjištění, jež šetření přineslo
(144)
Šetření potvrdilo, že ceny elektrické energie platné v různých provinciích stanoví národní komise pro rozvoj a reformy. Bylo ověřeno, že místní úřad pro ceny funguje pouze jako výkonná složka rozhodnutí přijatých na ústřední úrovni národní komisí pro rozvoj a reformy. To potvrzuje i skutečnost, že národní komise pro rozvoj a reformy vydává oznámení, ve kterém stanoví skutečné ceny pro jednotlivé provincie a tato oznámení jsou pak formálně přenesena do místních sdělení přijatých místními úřady pro ceny a prováděných na místní úrovni. Šetření rovněž prokázalo, že rozdílné sazby za elektrickou energii použitelné pro některá odvětví a/nebo na provinční a místní úrovni jsou stanovovány podle určitých faktorů, zejména včetně sledování cílů průmyslové politiky vytyčených ústředními a místními orgány v pětiletých a odvětvových plánech.
(145)
Z šetření spolupracujících vývozců zařazených do vzorku vyplynulo, že jeden z nich, tj. společnost Chongqing Wanda Steel Strip („CWSS“) využívala nižší sazbu za elektrickou energii, než je sazba obecně platná pro velké průmyslové uživatele. Bylo zjištěno, že ve specifické oblasti, kde se tento vývozce nacházel, měla podkategorie některých průmyslových uživatelů, včetně těch, kteří vyrábějí dotčený výrobek, nárok na tuto nižší sazbu.
d) Finanční příspěvek
(146)
Jeden ze spolupracujících vývozců zařazených do vzorku (CWSS) obdržel finanční příspěvek ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu iii) základního nařízení tím, že mu vláda poskytla elektrikou energii prostřednictvím místního veřejného elektrárenského podniku. To představuje vládní příspěvek ve formě poskytování zboží, které není součástí obecné infrastruktury ve smyslu základního nařízení.
e) Výhoda
(147)
Společnost CWSS získala výhodu ve smyslu čl. 3 odst. 2 základního nařízení v rozsahu, v jakém vláda poskytla elektrickou energii za cenu nižší než přiměřenou. Bylo zjištěno, že tento vývozce měl nárok na nižší sazbu, než je sazba obecně platná pro jiné velké průmyslové uživatele.
f) Specifičnost subvence
(148)
Subvence ve formě poskytování elektrické energie jednomu ze spolupracujících vývozců je specifická ve smyslu čl. 4 odst. 2 písm. a) a čl. 4 odst. 3 základního nařízení. Nižší sazba za elektrickou energii je stanovena v příslušném oznámení národní komise pro rozvoj a reformy a je součástí oznámení místního úřadu pro ceny, tj. je přikázána ústředním orgánem a provedena na místní úrovni. Tato nižší sazba je omezena na určité podniky v určitých odvětvích (zejména výrobci vyrábějící slitiny železa v elektrických pecích a výrobci hnojiv), které jsou zahrnuty v podkategorii velkých průmyslových uživatelů. Tato nižší sazba je tudíž podle práva omezena pouze na společnosti spadající do těchto kategorií ve smyslu čl. 4 odst. 2 písm. a) základního nařízení.
(149)
Subvence je rovněž omezena na určitý region, neboť se vztahuje pouze na vymezenou územní oblast, kde se vyvážející výrobce nachází. Tato oblast je oblastí podporovanou v souladu s právními předpisy vydanými ústřední vládou, tj. oběžníkem Státní rady týkajícím se různých politik na provádění rozvoje velkých západních regionů v Číně (další podrobnosti viz 233. bod odůvodnění níže). Tento oběžník výslovně uvádí cenový mechanismus týkající se přenosu a poskytování elektrické energie jako jednoho z nástrojů k dosažení rozvoje určitých odvětví. Jelikož sazby za elektrickou energii uplatňované v této oblasti jsou stanovované ústředním orgánem, je daná subvence též regionálně specifická ve smyslu čl. 4 odst. 3 základního nařízení.
g) Výpočet výše subvence
(150)
Výše napadnutelné subvence je vypočtena na základě výhody, kterou získali její příjemci a která byla zjištěna za období šetření. Tato výhoda získaná vyvážejícími výrobci byla vypočtena při zohlednění rozdílu mezi skutečnou sazbou za kWh elektrické energie a sazbou, kterou měli za kWh platit velcí průmysloví uživatelé, vynásobeno množstvím elektrické energie spotřebované za období šetření. V souladu s čl. 7 odst. 2 základního nařízení byla tato částka (čitatel) následně rozpočítána na obrat z prodeje výrobků, jehož spolupracující vyvážející výrobci za období šetření dosáhli, neboť daná subvence nebyla poskytnuta v závislosti na vývozní výkonnosti, ani podle množství zhotovených, vyrobených, vyvezených nebo přepravených výrobků.
(151)
Jeden ze spolupracujících vyvážejících výrobců zařazených do vzorku, který patří do skupiny společností Panhua Group (tj. CWSS), tuto nižší sazbu za elektrickou energii využíval. Subvenční sazba zjištěná pro Panhua Group činí 0,14 %.
(152)
Vážená průměrná sazba subvence pro spolupracující společnosti nezahrnuté do vzorku činí 0,07 %.
(153)
Vzhledem k nízké úrovni spolupráce je subvenční sazba pro všechny nespolupracující společnosti stanovena na úrovni nejvyšší subvenční sazby zjištěné pro tento program pro subjekt ve spojení s jednou ze spolupracujících společností zařazených do vzorku, tj. 0,17 %.
3.3.1.5. Poskytování různého zboží za cenu nižší než přiměřenou
(154)
Žadatel poukázal na mnoho dalšího zboží poskytovaného čínskou vládou výrobcům oceli s organickým povlakem prostřednictvím státem vlastněných podniků. Žadatel zejména uvedl různé specifické převody týkající se poskytování několika ocelových produktů vyráběných státem vlastněnými podniky, včetně koncentrátů železné rudy, pelet, sintrované rudy, šrotu, předvalků, slitin a mnoha dalších. V podnětu bylo ukázáno, že cena za poskytování tohoto zboží byla stanovena s odkazem na různé prvky a/nebo srovnávací základy, a že existují cenové stropy nebo úpravy v závislosti na různém zboží a skutečnosti, zda se obchodní operace týkala stran ve spojení.
(155)
Čínská vláda odpověděla, že během období šetření tento program pro výrobce oceli neexistoval. Vzhledem k tomu, že čínská vláda k tomuto programu další informace neposkytla, vychází Komise při svých zjištěních z informací, které jsou k dispozici ve spisu v souladu s článkem 28 základního nařízení.
(156)
Vzhledem k tomu, že ceny za různé výše uvedené zboží neodrážejí přiměřenou cenu, je tento program napadnutelný podle čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu iii) a čl. 6 písm. d) základního nařízení. Vzhledem ke složitosti různých obchodních operací týkajících se poskytování tohoto zboží a souvisejících smluv, které nebyly v záznamu řízení k dispozici, nemohla Komise ohledně daného programu dospět k jasnému závěru. Komise se tudíž rozhodla dále tento program neposuzovat.
3.3.2. ZVÝHODNĚNÉ PŮJČKY A ÚROKOVÉ SAZBY PRO VÝROBNÍ ODVĚTVÍ OCELI S ORGANICKÝM POVLAKEM
a) Úvod
(157)
Žadatel uvedl, že výrobci oceli s organickým povlakem využívají nízkých (dotovaných) úrokových sazeb poskytovaných komerčními a státem vlastněnými bankami v souladu s politikou čínské vlády na podporu a růst čínského ocelářského průmyslu v rámci pětiletých plánů.
b) Nedostatečná spolupráce a využití dostupných údajů
(158)
Komise požádala čínskou vládu o informace týkající se podílu úvěrů poskytnutých bankami, v nichž je čínská vláda největším nebo jediným akcionářem, dále bankami, v nichž má čínská vláda podíl, avšak není jejich největším akcionářem, bankami, v nichž čínská vláda není akcionářem a bankami se zahraničním vlastníkem, jak pro výrobní odvětví jako celek, tak pro výrobní odvětví, jichž se toto řízení týká. Čínská vláda odpověděla, že záznamy o množstvích a procentních podílech úvěrů poskytovaných státem vlastněnými bankami neuchovává, a to ani v případě záznamů o půjčkách pro ocelářský průmysl. Čínská vláda žádný alternativní zdroj těchto informací neuvedla.
(159)
Komise rovněž požadovala informace o státním vlastnictví bank a finančních institucí, avšak čínská vláda tyto informace neposkytla a tvrdila, že žádné takové záznamy neuchovává. Ačkoliv není pravděpodobné, že by čínská vláda neměla povědomí o aktivech, jež vlastní, je třeba poznamenat, že podle veřejně dostupných informací (45) (46) je čínská vláda významným akcionářem v mnohých velkých bankách sídlících v Číně, a tudíž stejně jako v případě státem vlastněných podniků vyrábějících ocel válcovanou za tepla a za studena má přístup ke stanovám příslušné banky, kde by údaje o akciovém podílu měly být podrobně popsány. V tomto ohledu se rovněž podotýká, že podle článku 61 zákona o komerčních bankách (2003) musí banky „podávat zprávy týkající se rozvahy, výkazu zisků a jiných finančních výkazů a statistických zpráv a dokumentů bankovnímu regulačnímu orgánu Státní rady a Čínské lidové banky“.
(160)
Komise rovněž požádala o informace (prostřednictvím zvláštního dotazníku - Dodatek A) týkající se struktury vládního dozoru v dotčených čínských bankách a provádění vládní politiky nebo sledování vládních zájmů, pokud jde o ocelářský průmysl (tj. složení správní rady a valné hromady, zápisy z valných hromad / zasedání správní rady, státní příslušnost akcionářů / členů vedení, politika poskytování úvěrů a posouzení rizik souvisejících s úvěry poskytnutými spolupracujícím vyvážejícím výrobcům). Čínská vláda ve své odpovědi na dotazník nicméně předložila pouze jeden dodatek A, který obsahoval některé obecné informace (především z internetových stránek jednotlivých bank). Většina konkrétních informací požadovaných v dodatku A nebyla poskytnuta. Na některé z dotazů čínská vláda odpověděla, že v současné době nemá tyto informace k dispozici, a poskytla pouze informace o vybraných bankách (např. stanovy byly poskytnuty pouze v případě osmi bank). V písemném upozornění na nedostatky Komise zopakovala své požadavky a vyzvala čínskou vládu, aby poskytla veškeré informace, které byly v dotazníku původně požadovány. Ve své odpovědi na toto upozornění předložila čínská vláda dodatečné informace. Odpověď byla nicméně stále velmi neúplná a značná část požadovaných informací (např. procentní podíl vlastnictví vlády ve státem vlastněných bankách, stanovy některých bank uvedených v dotazníku, úplné odpovědi na otázky v dodatku A) nebyla poskytnuta.
(161)
V dotazníku, písemném upozornění na nedostatky a rovněž během inspekce na místě Komise požadovala oběžníky Čínské lidové banky týkající se rozšíření politiky úrokových sazeb finančních institucí (YinFa [2003] č. 250 a YinFa [2004] č. 251). O existenci těchto oběžníků se Komise dozvěděla v průběhu předchozího šetření. Místo aby čínská vláda tyto oběžníky Komisi poskytla, doporučila jí, aby informace o politice úrokových sazeb finančních institucí hledala na internetových stránkách Čínské lidové banky. Během ověřování byly v tomto ohledu předloženy dva dokumenty, avšak šlo pouze o vytištěné informace z internetových stránek. Je třeba poznamenat, že úplný obsah těchto oběžníků není na internetových stránkách Čínské lidové banky k dispozici.
(162)
Komise rovněž požádala, aby byl během inspekce na místě poskytnut oběžník Čínské lidové banky týkající se změn ze dne 8. června 2012. Čínská vláda tento oběžník neposkytla, a místo toho předložila pouze obecné informace vytištěné z internetové stránky Čínské lidové banky týkající se přizpůsobení základních úrokových sazeb.
(163)
Komise také požádala čínskou vládu, aby uspořádala schůzky s konkrétními bankami, aby bylo možné ověřit informace o preferenčních systémech úvěrů poskytovaných průmyslu oceli s organickým povlakem. Čínská vláda však tyto schůzky nezorganizovala a uvedla, že nemůže zasahovat do záležitostí státem vlastněných bank a takové schůzky zařídit. Rovněž je třeba poznamenat, že v oznámení o inspekci ze dne 7. června 2012 Komise vysvětlila, že je připravena zahájit inspekci o jeden den dříve a věnovat inspekci více času, je-li čínská vláda toho názoru, že banky mají nejlepší pozici k tomu, aby mohly poskytnout doplňující informace a vysvětlení týkající se preferenčních úvěrů. Komise proto čínskou vládu požádala, aby před inspekcí potvrdila dostupnost banky a umožnila tak inspekčnímu týmu učinit potřebná opatření. Čínská vláda ve svém dopise ze dne 15. června 2012 uvedla, že i nadále bude od bank požadovat, aby spolupracovaly, avšak přinutit je k tomu nemůže. Nakonec až během prvního dne samotné inspekce bylo inspekčnímu týmu Komise sděleno, že představitel banky China Construction Bank je dispozici pro případné otázky a vysvětlení. Vzhledem k tomu, že Komise o této skutečnosti nebyla informována (ačkoli oznámení o inspekci tento konkrétní požadavek obsahovalo), nebylo možné řešit specifické otázky týkající se smluv a podmínek úvěru, ale pouze otázky obecné povahy. V každém případě nebyly předloženy žádné dokumenty, které by prohlášení zástupce banky China Construction Bank doložily, a to s vysvětlením, že všechny dokumenty, jež Komise požadovala, mají důvěrný a interní charakter.
(164)
Čínská vláda byla upozorněna na důsledky nedostatečné spolupráce podle čl. 28 odst. 1 a 6 základního nařízení. S ohledem na uvedenou nedostatečnou spolupráci bylo nezbytné kromě relevantních dokumentů čínské vlády, jež předložily další strany, použít informace ze sekundárních zdrojů včetně podnětu a veřejně dostupných informací pořízených na internetu.
c) Zjištění, jež šetření přineslo
(165)
Šetření zjistilo, že vládní zásahy jsou pro čínský finanční trh charakteristické, neboť většina významných bank je ve státním vlastnictví. Čínské orgány předložily pouze velmi omezené informace k podílníkům, resp. vlastnické struktuře bank v Číně. Jak je však uvedeno dále, Komise zkompilovala všechny dostupné údaje, aby dospěla k reprezentativnímu zjištění. Při analýze, zda jsou banky pověřeny vládními pravomocemi nebo zda je vykonávají (jakožto veřejnoprávní subjekty), Komise nezjišťovala pouze informace týkající se státního vlastnictví bank, ale také další parametry, jako je zastoupení vlády ve správní radě, vládní dozor nad činností, provádění vládní politiky nebo sledování vládních zájmů a skutečnost, zda byl příslušný subjekt zřízen na základě právního předpisu.
(166)
Z dostupných informací lze vyvodit závěr, že banky ve státním vlastnictví mají v Číně největší podíl na trhu a jsou na čínském finančním trhu předními aktéry. Podle průzkumu čínského bankovního sektoru (47), který v roce 2006 provedla Deutsche Bank (2006 Deutsche Bank Research on China's banking sector), může podíl bank ve státním vlastnictví dosahovat více než 2/3 čínského trhu. Ke stejnému tématu přezkum WTO týkající se čínské obchodní politiky uvádí, že „dalším významným rysem čínského finančního sektoru je vysoký stupeň státního vlastnictví“ (48) a že „ve struktuře trhu čínského bankovního sektoru, který je ovládán bankami ve státním vlastnictví, nedošlo k žádným velkým změnám“ (49). Je třeba poznamenat, že pět největších komerčních bank ve státním vlastnictví (Agricultural Bank, Bank of China, Construction Bank of China, Bank of Communications a Industrial and Commercial Bank) zjevně představuje více než polovinu čínského bankovního sektoru (50).
(167)
Komise rovněž požádala o informace týkající se struktury vládního dozoru ve výše uvedených čínských bankách a provádění vládní politiky nebo sledování vládních zájmů, pokud jde o ocelářský průmysl (tj. složení správní rady a valné hromady, zápisy z valných hromad / zasedání správní rady, státní příslušnost akcionářů / členů vedení, politika poskytování úvěrů a posouzení rizik souvisejících s úvěry poskytnutými spolupracujícím vyvážejícím výrobcům). Nicméně jak je uvedeno v 160. bodě odůvodnění výše, čínská vláda v tomto ohledu poskytla pouze velmi omezené informace. Komise musela tudíž použít informace, které jí byly dostupné. Na základě těchto dostupných informací došla k závěru, že výše uvedené banky podléhají vládnímu dozoru a vykonávají vládní politiku takovým způsobem, že jejich jednání lze považovat za jednání státu. Zdrojem relevantních údajů, o něž se opírají výše uvedená zjištění, byly informace od čínské vlády, výroční zprávy čínských bank, jež předložila buď čínská vláda nebo jsou veřejně dostupné, dále informace z průzkumu, který v roce 2006 provedla Deutsche Bank o čínském bankovním sektoru, přezkum WTO týkající se politiky Číny (2010 a 2012), China 2030 World Bank Report informace od spolupracujících vyvážejících výrobců a údaje v podnětu. Pokud jde o zahraniční banky, připadá na ně v čínském bankovním sektoru podle nezávislých odhadů jen malý podíl, a hrají tedy při poskytování úvěrů podle politického záměru jen nevýznamnou roli; podle relevantních údajů by tento podíl mohl činit pouhé 1 % čínského trhu (51). Relevantní veřejně dostupné informace dále potvrzují, že zejména velké čínské komerční banky nadále spoléhají na to, že se v případě nedostatečné kapitálové přiměřenosti v důsledku úvěrové expanze postarají o navýšení kapitálu jejich podílníci ve státním vlastnictví a vláda (52).
(168)
V této souvislosti je třeba uvést, že velká většina bank, které úvěrovaly spolupracující vyvážející výrobce, je ve státním vlastnictví. Z dostupných údajů bylo totiž zjištěno, že přinejmenším 14 z uváděných 17 bank je ve státním vlastnictví; včetně největších komerčních bank, jako je Bank of China, China Construction Bank a Industrial and Commercial Bank of China. Pokud jde o ostatní dotčené státní banky, Komise požádala o stejné informace týkající se vládního dozoru a provádění vládní politiky nebo sledování vládních zájmů, pokud jde o ocelářský průmysl, jaké byly zmíněny výše. Žádné takové podrobné informace nebyly poskytnuty. Dospělo se tudíž k závěru, že uvedené banky podléhají vládnímu dozoru a vykonávají vládní politiku takovým způsobem, že jejich jednání lze považovat za jednání státu. Z tohoto důvodu by čínské komerční banky ve státním vlastnictví měly být považovány za veřejnoprávní subjekty.
(169)
Další známkou účasti čínské vlády v čínském finančním trhu je úloha, kterou sehrává Čínská lidová banka při určování konkrétních limitů pro způsob stanovení úrokových sazeb a jejich fluktuace. Šetření totiž zjistilo, že uvedená banka má konkrétní pravidla, jež pohyb úrokových sazeb v Číně regulují. Podle dostupných informací je úprava těchto pravidel obsažena v Oběžníku Čínské lidové banky o otázkách úpravy úrokových sazeb u vkladů a úvěrů - YinFa [2004] č. 251. Finanční instituce mají podle nich stanovovat své úrokové sazby v určitém rozmezí, jež je odvozeno od základní úrokové sazby Čínské lidové banky. V případě úvěrů od komerčních bank a komerčně spravovaných úvěrů od bank spojených s vládní politikou není stanoveno horní, nýbrž jen dolní limitní rozmezí. V případě městských a venkovských úvěrových družstev je stanoveno horní i dolní limitní rozmezí. V případě preferenčních úvěrů a úvěrů, pro něž Státní rada vydala zvláštní úpravu, se úrokové sazby nepohybují směrem nahoru. Komise žádala čínskou vládu o vysvětlení k definicím a formulacím, jež jsou obsaženy ve výše uvedeném oběžníku, a k právnímu předpisu, který oběžníku č. 251 předcházel (Oběžník Čínské lidové banky o rozšíření rozmezí pro pohyb úrokových sazeb u úvěrů poskytovaných finančními institucemi - YinFa [2003] č. 250). Avšak, jak je popsáno ve 161. a 162. bodě odůvodnění výše, čínská vláda odmítla tyto oběžníky poskytnout, což Komisi zabránilo ověřit jejich obsah a hledat vysvětlení. Vzhledem k tomu, že čínská vláda nepředložila v tomto ohledu žádné příslušné informace, které by naznačovaly, že situace se od května 2011, kdy Komise dokončila své antisubvenční šetření ohledně bezdřevého natíraného papíru (53), změnila, dochází se k závěru, že Čínská lidová banka je zapojena do určování úrokových sazeb komerčními bankami ve státním vlastnictví a rovněž tyto sazby ovlivňuje.
Čínská vláda nepředložila žádné důkazy o tom, že by se situace zjištěná při šetření ve věci bezdřevého natíraného papíru změnila, a tudíž byl na základě dostupných údajů a jiných výše uvedených důkazů vyvozen závěr, že situace týkající se metodiky pro určování úrokových sazeb by měla zůstat během celého období šetření stejná.
(170)
Komise se rovněž snažila analyzovat, zda soukromé komerční banky v Číně jsou pověřeny nebo řízeny čínskou vládou tak, aby výrobcům oceli s organickým povlakem nabízely preferenční (subvencované) úvěry ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu iv) základního nařízení.
(171)
Z výše uvedeného textu týkajícího se účasti státu v bankovním sektoru (165.-169. bod odůvodnění) je zřejmé, že čínská vláda využívá politiku poskytování preferenčních úvěrů výrobcům oceli s organickým povlakem, neboť na tomto poskytování se podílejí veřejnoprávní subjekty (komerční banky ve státním vlastnictví) (54) s vedoucím postavením na trhu, které jim umožňuje nabízet úrokové sazby nižší než tržní. Nyní je třeba určit, zda tato politika zasahuje i soukromé dodavatele.
(172)
Zákon o komerčním bankovnictví [2003] platí stejným způsobem pro komerční banky ve státním vlastnictví i pro soukromé komerční banky. Např. článek 38 tohoto zákona pro všechny komerční banky stanoví (tj. rovněž pro ty, které jsou v soukromém vlastnictví), aby „určily úrokovou sazbu v souladu s horní a dolní hranicí úrokové sazby stanovené Čínskou lidovou bankou“, podle článku 34 zákona o komerčním bankovnictví musí komerční banky „vykonávat úvěrovou činnost v souladu s potřebami národního hospodářství a sociálního rozvoje a v duchu státní průmyslové politiky“.
(173)
Rovněž vyhláška č. 35 - Politika pro rozvoj železářského a ocelářského průmyslu, a zejména články 24 a 25, které omezují poskytování půjček pouze na společnosti, které jsou v souladu s národní rozvojovou politikou pro železářský a ocelářský průmysl, nečiní rozdíl mezi komerčními bankami ve státním vlastnictví a komerčními bankami v soukromém vlastnictví.
(174)
Výše uvedené (161. a 162. bod odůvodnění) oběžníky Čínské lidové banky jsou navíc rovněž závazné pro soukromé komerční banky.
(175)
Výše uvedené citace z právních předpisů týkajících se bankovního sektoru ukazují, že politika čínské vlády vedoucí k poskytování preferenčních úvěrů výrobcům oceli s organickým povlakem zahrnuje rovněž soukromé komerční banky, přičemž ve skutečnosti jim čínská vláda dává pokyny, aby „vykonávaly úvěrovou činnost v souladu s potřebami národního hospodářství a společenského rozvoje a pod vedením státní průmyslové politiky“ (55).
(176)
Komise požádala čínskou vládu, aby jí poskytla příslušné informace s cílem posoudit, jak banky v Číně provádějí hodnocení úvěrového rizika společností vyrábějících ocel s organickým povlakem dříve, než rozhodnou o tom, zda jim úvěr udělí, jakož i o podmínkách pro poskytnuté půjčky. V dodatku A k příslušnému dotazníku požadovala Komise informace o tom, jak banky zohledňují při poskytování půjček rizika, jak např. posuzují bonitu žadatele o úvěr, jaké jsou rizikové přirážky, které v Číně banky účtují u různých společností/odvětví, které faktory bere banka v úvahu při posuzování žádosti o úvěr, jakou podobu má žádost o úvěr a schvalovací proces atd. Nicméně ani čínská vláda ani jednotlivé banky uvedené v dotazníku neposkytly v tomto ohledu žádné informace. Čínská vláda poskytla pouze odpovědi obecné povahy, které nepředstavují žádný důkaz o tom, že by se prováděla hodnocení úvěrového rizika.
(177)
Komise rovněž požadovala podobné informace od spolupracujících vyvážejících výrobců a pokusila se je ověřit během inspekcí na místě u vyvážejících výrobců zařazených do vzorku. Obě skupiny vyvážejících výrobců zařazených do vzorku odpověděly, že banky požadují určité dokumenty a před poskytnutím úvěrů provádějí určitou analýzu úvěrových rizik. Svá tvrzení však nemohly podpořit žádnými důkazy. Během inspekce na místě požadovala Komise důkazy o tom, že banky takové dokumenty požadovaly nebo že tyto dokumenty společnosti bankám poskytly, případně jakoukoliv zprávu vydanou bankami, která by byla důkazem toho, že takováto analýza úvěrových rizik byla provedena. Dané skupiny vyvážejících výrobců zařazených do vzorku však nebyly schopny takové ani jiné důkazy na podporu svých tvrzení předložit. Rovněž se podotýká, že žádné ze skupin vyvážejících výrobců zařazených do vzorku ani jednotlivým společnostem v rámci těchto skupin nebyl přiřazen úvěrový rating.
(178)
Tyto informace týkající se hodnocení úvěrového rizika byly po zúčastněných stranách opakovaně požadovány a jsou považovány za rozhodující mimo jiné s ohledem na zjištění uvedená i) ve zprávě MMF z roku 2006, která naznačovala, že liberalizace bankovnictví v Číně je neúplná a úvěrové riziko není náležitě zohledněno (56), ii) ve zprávě MMF z roku 2009, která zdůraznila nedostatečnou liberalizaci úrokových sazeb v Číně (57), iii) ve zprávě MMF o zemích z roku 2010, která uvádí, že cena kapitálu je v Číně relativně nízká, přidělování úvěrů se někdy řídí jinými než cenovými hledisky a vysoké úspory společností částečně souvisí s nízkými náklady na různé vstupy (včetně kapitálu a půdy) (58), iv) ve zprávě OECD o čínské ekonomice z roku 2010 (59) a v pracovním dokumentu hospodářské sekce OECD č. 747 o reformách čínského finančního sektoru (60), které konstatují, že vlastnictví finančních institucí je nadále převážně státní, což vede k otázkám, do jaké míry jsou rozhodnutí bank o poskytování úvěrů založena na čistě komerčních úvahách, přičemž se zdá, že banky hrají typicky roli vládních agentur s vazbami na vládu.
d) Finanční příspěvek
(179)
S ohledem na všechny uvedené skutečnosti se dospělo k závěru, že naprostá většina úvěrů pro dotčené dvě skupiny vyvážejících výrobců zařazených do vzorku je poskytována bankami ve státním vlastnictví, jež jsou považovány za veřejnoprávní subjekty, neboť jsou pověřeny vládními pravomocemi a vykonávají vládní funkce. Existují další důkazy o tom, že tyto banky ve skutečnosti jednají z pověření vlády, neboť, jak je vysvětleno ve 169. bodě odůvodnění, stát (tj. Čínská lidová banka) zřetelně zasahuje do způsobu, jakým komerční banky rozhodují o úrokových sazbách úvěrů, jež poskytují čínským společnostem. Za těchto okolností jsou úvěrové postupy těchto subjektů přímo přičitatelné vládě. Skutečnost, že banky jednají z pověření vlády, potvrzuje rovněž způsob, jakým slouží vyhláška komise pro rozvoj a reformy č. 35 - Politika pro rozvoj železářského a ocelářského průmyslu (61), rozhodnutí č. 40 a článek 34 zákona o komerčním bankovnictví s ohledem na plnění státní průmyslové politiky. Existuje rovněž řada nepřímých důkazů podporovaných objektivními studiemi a zprávami, které svědčí o tom, že v čínském finančním systému stále dochází k rozsáhlým vládním intervencím, jak již bylo vysvětleno ve 178. bodě odůvodnění výše.A konečně, čínská vláda neposkytla informace, které by umožnily lepší pochopení vztahu mezi státem vlastněnými bankami a vládou, jak je vysvětleno ve 159.-164. bodě odůvodnění.
Komise tudíž činí závěr, že v případě úvěrů poskytnutých komerčními bankami ve státním vlastnictví v Číně se jedná o finanční příspěvky výrobcům oceli s organickým povlakem ve formě přímého převodu peněžních prostředků od vlády ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu i) základního nařízení. Navíc stejné důkazy jsou svědectvím toho, že komerční banky ve státním vlastnictví (jakož i soukromé banky) jsou pověřeny nebo řízeny vládou, což v důsledku znamená, že existuje finanční příspěvek ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu iv) základního nařízení.
(180)
S přihlédnutím k analýze v 170.-175. bodě odůvodnění výše se rovněž stanovuje, že soukromé banky jsou čínskou vládou pověřeny a řízeny tak, aby poskytovaly úvěry výrobcům oceli s organickým povlakem a že existuje finanční příspěvek podle čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu i) a čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu iv) základního nařízení.
e) Výhoda
(181)
V míře, v níž jsou vládní půjčky poskytovány za podmínek výhodnějších, než jaké by mohli jejich příjemci skutečně získat na trhu, je těmto poskytována výhoda ve smyslu čl. 3 odst. 2 a čl. 6 písm. b) základního nařízení. Vzhledem ke zjištění, že nevládní úvěry v Číně nepředstavují odpovídající tržní srovnávací základ (soukromé banky jsou pověřeny a řízeny čínskou vládou), byl takovýto základ pro srovnání vypočten za použití metody popsané ve 191. a 192. bodě odůvodnění níže.
f) Specifická subvence
(182)
Ocelářský průmysl patří podle rozhodnutí č. 40 do podporované kategorie. Rozhodnutí č. 40 je nařízením Státní rady jakožto nejvyššího správního orgánu v ČLR a v tomto ohledu je rozhodnutí právně závazné pro ostatní veřejnoprávní a hospodářské subjekty. Rozhodnutí člení průmyslová odvětví na „podporované, omezované a eliminované projekty“. Tento akt představuje průmyslověpolitickou směrnici, která spolu se směrným indexem ozřejmuje způsob, jakým čínská vláda realizuje svou politiku stimulace a podpory určité skupiny podniků či výrobní odvětví, např. ocelářského průmyslu, které směrný index řadí do kategorie odvětví „podporovaných“. K počtu odvětví klasifikovaných jako „podporovaná“ je třeba poznamenat, že představují pouze část čínského hospodářství. Navíc v rámci těchto podporovaných odvětví mají status „podporovaných“ jen určité činnosti. Rozhodnutí č. 40 v článku 17 dále stanoví, že „podporované investiční projekty“ mají nárok na zvláštní výhody a pobídky mimo jiné na finanční podporu. Na straně druhé rozhodnutí č. 40 v souvislosti s „omezovanými a eliminovanými projekty“ zmocňuje státní orgány, aby přímo intervenovaly za účelem regulace trhu. Články 18 a 19 ve skutečnosti stanoví, že příslušný orgán má zabránit tomu, aby finanční instituce takovýmto „omezovaným a eliminovaným projektům“ poskytla úvěr. Z výše uvedeného je jasné, že rozhodnutí č. 40 stanoví pravidla závazná pro všechny hospodářské instituce, a to v podobě direktiv o pomoci podporovaným odvětvím, k nimž patří rovněž výrobní odvětví oceli s organickým povlakem.
(183)
Kromě toho vyhláška národní komise pro rozvoj a reformy č. 35 - Politika pro rozvoj železářského a ocelářského průmyslu a zejména články 24 a 25 omezují poskytování úvěrů pouze na ty ocelářské podniky, které jsou v plném souladu s rozvojovou politiku pro železářský a ocelářský průmysl.
(184)
Žadatel rovněž předložil důkaz o tom, že některé další vládní plány a dokumenty pobízejí a dávají pokyny k finanční podpoře ocelářského průmyslu jak na obecné úrovni, tak i na úrovni zvláštních rozvojových politik pro železářské regiony v Číně (62) (63).
(185)
S ohledem na všechny výše uvedené skutečnosti je zřejmé, že čínské orgány povolují finančním institucím preferenční úvěry pouze pro omezený počet odvětví/společností, které jsou v souladu s rozvojovými politikami čínské vlády. Na základě důkazů obsažených ve spisu a při nedostatečné spolupráci ze strany čínské vlády v této věci byl učiněn závěr, že subvence v podobě preferenčních úvěrů neplatí obecně, a jsou tudíž specifické ve smyslu čl. 4 odst. 2 písm. a) základního nařízení. Kromě toho žádná ze zúčastněných stran nepředložila žádné důkazy, které by naznačovaly, že subvence vychází z objektivních kritérií nebo podmínek podle čl. 4 odst. 2 písm. b) základního nařízení.
(186)
Šetření ukázalo, že dvě skupiny vyvážejících výrobců zařazených do vzorku využívaly v období šetření preferenčních úvěrů.
g) Závěr
(187)
Financování odvětví oceli s organickým povlakem by proto mělo být považováno za subvenci.
(188)
Vzhledem k existenci finančního příspěvku, výhody vzniklé vyvážejícím výrobcům a specifičnosti by tato subvence měla být pokládána za napadnutelnou.
h) Výpočet výše subvence
(189)
Výše napadnutelné subvence je vypočtena na základě výhody, kterou získali její příjemci a která byla zjištěna za období šetření. V souladu s čl. 6 písm. b) základního nařízení je výhoda, kterou získal příjemce, rozdílem mezi částkou, kterou platí společnost za vládní půjčku, a částkou, již by společnost zaplatila za srovnatelnou obchodní půjčku na trhu.
(190)
Jak je vysvětleno výše (165.-178. bod odůvodnění), jsou úvěry, jež čínské banky poskytují, výrazem významných vládních zásahů v bankovním sektoru a jejich úrokové sazby neodrážejí sazby na fungujícím trhu; vhodný základ pro srovnání podle obvyklých tržních podmínek byl tudíž sestaven pomocí níže popsané metody. Vzhledem k nedostatečné spolupráci čínské vlády využila Komise ke zjištění vhodného srovnávacího základu u úrokových sazeb rovněž dostupné údaje.
(191)
Při sestavování vhodného srovnávacího základu je pokládáno za přiměřené použít čínské úrokové sazby upravené tak, aby odrážely běžné tržní riziko. Aktuální finanční situace vývozců byla totiž zjišťována za zkreslených tržních podmínek a čínské banky neposkytly spolehlivé údaje o tom, jak měří rizika a určují úvěrový rating. V takové situaci je proto pokládáno za nezbytné z údajů o úvěruschopnosti čínských vývozců sice vycházet, avšak uplatnit přirážku, která bude odrážet potenciální dopad zkreslených podmínek čínského trhu na finanční situaci těchto vývozců.
(192)
S ohledem na výše uvedené skutečnosti, jak je vysvětleno ve 160., 163. a 164. bodě odůvodnění, byli čínská vláda i spolupracující vyvážející vývozci požádáni o informace k úvěrové politice čínských bank a ke způsobu, jakým byly tyto úvěry vyvážejícím výrobcům poskytovány. Dotčené strany přes opakované žádosti tyto informace neposkytly a odmítly přístup do bank ve státním vlastnictví. Vzhledem k takto nedostatečné spolupráci a ke všem dostupným skutečnostem a v souladu s čl. 28 odst. 6 základního nařízení je považováno za vhodné domnívat se, že všem podnikům v Číně je udělena pouze nejvyšší známka pro dluhopisy neinvestičního stupně (BB dle agentury Bloomberg), a uplatnit na standardní úvěrovou sazbu Čínské lidové banky adekvátní prémii předpokládanou u dluhopisů, jež podniky s tímto ratingem vydávají. Výhoda pro vyvážející výrobce byla vypočtena tím způsobem, že úrokový diferenciál byl v procentním vyjádření vynásoben nesplacenou výší úvěru, tj. byl uvažován úrok nezaplacený během období šetření. Tato částka byla poté rozpočítána na celkový obrat spolupracujících vyvážejících výrobců.
(193)
Subvenční sazba zjištěná s ohledem na tento program během období šetření u vyvážejících výrobců zařazených do vzorku činí 0,25 v případě skupiny společností Huadong a 0,89 % v případě skupiny společností Panhua.
(194)
Vážená průměrná subvenční sazba pro spolupracující společnosti nezahrnuté do vzorku činí 0,58 %.
(195)
Vzhledem k nízké úrovni spolupráce je subvenční sazba pro všechny nespolupracující společnosti stanovena na úrovni nejvyšší subvenční sazby zjištěné pro tento program pro subjekt ve spojení s jednou ze spolupracujících společností zařazených do vzorku, tj. 0,97 %.
3.3.3. KAPITÁLOVÉ PROGRAMY
(196)
V podnětu bylo podrobně uvedeno několik údajných subvenčních programů týkajících se kapitálu, pokud jde o vyvážející výrobce nezařazené do vzorku a/nebo nespolupracující při šetření. Komise požádala čínskou vládu, aby o těchto programech poskytla informace v původním a doplňujících dotaznících, a následně měla dostatek příležitostí, aby své odpovědi ohledně uvedených programů předložila. Čínská vláda se rozhodla, že poskytne pouze odpovědi týkající se údajných subvenčních programů v případě dvou vyvážejících výrobců zařazených do vzorku, a tento postoj zastávala v průběhu celého řízení.
(197)
Vzhledem ke skutečnosti, že spolupráce čínské vlády byla v tomto řízení značně nedostatečná, neměla Komise možnost získat o těchto programech uvedených v podnětu žádné informace ani důkazy. Komise ověřila, že vyvážející výrobci zařazení do vzorku těchto programů nevyužili. Komise proto musela zjistit, zda existují subvenční programy, a stanovit zbytkové clo týkající se všech ostatních programů, k nimž čínská vláda nepředložila informace a které nebyly k dispozici pro vyvážející výrobce zařazené do vzorku nebo jimi nebyly využity, a to na základě důkazů obsažených ve spisu v souladu s ustanoveními čl. 28 odst. 1 základního nařízení.
3.3.3.1. Swapy dluhů za aktiva
a) Popis
(198)
Podnět obsahoval důkazy o tom, že několik výrobců oceli provedlo v roce 2000 swapy dluhů za aktiva v celkové souhrnné částce dluhů ve výši 62,5 miliardy RMB. Uvádí se, že nesplacené dluhy, jež dlužili státem vlastnění výrobci oceli komerčním bankám ve státním vlastnictví, byly zrušeny výměnou za vlastní kapitál, a to prostřednictvím zapojení čtyř čínských společností pro správu majetku, což nebylo v souladu s tržním přístupem. Žadatel dále tvrdil, že společnosti pro správu majetku byly vytvořeny výslovně za účelem likvidace rozsáhlých objemů úvěrů v selhání v klíčových odvětvích, včetně ocelářského průmyslu a restrukturalizace dluhů státem vlastněných podniků, mimo jiné pomocí swapů dluhů za aktiva. Vzhledem k tomu, že čínská vláda nepředložila o daném programu žádné informace, došla Komise ke zjištění na základě dostupných informací obsažených ve spisu v souladu s článkem 28 základního nařízení (viz 33.-35. bod odůvodnění výše). Ze stejného důvodu byl článek 28 základního nařízení použit i v případě programů účasti na základním kapitálu a nevyplácení dividend popsaných v 204.-215. bodě odůvodnění níže.
b) Zjištění, jež šetření přineslo
(199)
Zjištění týkající se tohoto programu jsou založena na informacích obsažených v podnětu. Swapy dluhů za aktiva představují finanční příspěvek ve formě účasti na základním kapitálu nebo úvěru ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu i) základního nařízení nebo v podobě ušlých příjmů vyplývající z dluhů, které byly zrušeny nebo nebyly vráceny ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení. Tento finanční příspěvek byl poskytnut vládou prostřednictvím veřejnoprávních subjektů zapojených do těchto obchodních operací, tj. prostřednictvím uvedených čtyřech čínských společností spravujících aktiva a různých komerčních bank ve státním vlastnictví (viz 168. bod odůvodnění výše). Při neexistenci jakékoliv spolupráce ze strany čínské vlády vyplývá z důkazů obsažených ve spisu, že společnosti spravující aktiva jsou veřejnoprávními subjekty, neboť byly čínskou vládou výslovně vytvořeny za účelem zbavení se značných objemů úvěrů v selhání v klíčových odvětvích, včetně odvětví oceli a restrukturalizace dluhů státem vlastněných podniků. V důsledku toho se má za to, že jednají z pověření vlády.
(200)
Kromě toho žadatel poskytl důkazy prima facie o tom, že velké množství případů zrušení dluhu nezohlednilo obvyklá obchodní hlediska, jelikož čínská vláda neprovedla posouzení, které by ve vztahu k očekávané přiměřené míře návratnosti, již by bylo možné získat v příslušném období prostřednictvím akciových swapů, provedl běžný soukromý investor. Namísto toho se v podnětu tvrdí, že čínská vláda vyměnila značné objemy dluhů za základní kapitál s cílem snížit poměr základního kapitálu vůči cizímu jmění u výrobců oceli, a zvýšit tak jejich konkurenceschopnost, aniž by přitom zohlednila obchodní hlediska, jak by to učinil soukromý investor. Komise došla po důkladné analýze informací uvedených v podnětu a při nedostatku jiných informací týkajících se spisu k závěru, že tato opatření jsou považována za výhodu ve smyslu čl. 6 písm. a) základního nařízení.
(201)
Tato subvence je specifická ve smyslu čl. 4 odst. 2 základního nařízení, protože je omezena pouze na vybrané subjekty s účastí státu, přičemž poskytování tohoto financování se odvíjí pouze od vůle orgánu o ní rozhodujícím a nevychází z žádných objektivních kritérií. Lze tedy učinit závěr, že tento program představuje napadnutelnou subvenci poskytnutou vyvážejícím výrobcům dotčeného výrobku.
c) Výpočet výše subvence
(202)
Výše napadnutelné subvence je vypočtena na základě výhody, kterou získali její příjemci a která byla zjištěna za období šetření. Tato výhoda, kterou získal příjemce, je jednorázová a je stanovena v plné výši swapu dluhů za aktiva, tj. jako částka prominutého dluhu. Vzhledem k nedostatku jiných informací pro posouzení této výhody ze strany čínské vlády jsou zjištění Komise založena na informacích uvedených v podnětu. V souladu s čl. 7 odst. 3 základního nařízení byla výše subvence vypočtena s ohledem na období šetření na základě obvyklého trvání odpisu aktiv společností, v jejichž prospěch byla tato subvence poskytnuta. Částka byla upravena připočtením úroku, který v průběhu uvedeného období vznikl, s cílem zohlednit nárůst hodnoty tohoto přínosu, čímž byla stanovena celková výhoda daného programu pro příjemce. V souladu s čl. 7 odst. 2 základního nařízení se tato výše subvence přepočte na objem výroby dotčeného výrobku v průběhu období šetření, jelikož subvence nezávisí na vývozní výkonnosti a nebyla poskytnuta podle množství zhotovených, vyrobených, vyvezených nebo přepravených výrobků.
(203)
Takto získaná subvenční sazba pro všechny nespolupracující společnosti činí 0,05 %. Výpočet subvenční sazby pro společnosti zařazené do vzorku a ostatní spolupracující výrobce nebyl nutný z důvodů popsaných v 196. a 197. bodě odůvodnění.
3.3.3.2. Účast na základním kapitálu
a) Popis
(204)
Ve stížnosti se tvrdí, že čínská vláda poskytla v průběhu let značné objemy hotovosti výrobcům oceli prostřednictvím doplnění kapitálu. V podnětu se tvrdí, že čínská vláda (prostřednictvím různých státem vlastněných subjektů) získala podíly ve společnostech, v nichž již byla hlavním akcionářem bez získání dodatečných akcionářských práv. V podnětu jsou rovněž podrobně uvedeny obchodní operace týkající se státem ovládaných subjektů, včetně společnosti China International Capital Corporation (CICC) a komise pro kontrolu a správu státem vlastněných aktiv.
b) Zjištění, jež šetření přineslo
(205)
Vzhledem k tomu, že čínská vláda o tomto programu nepředložila žádné informace (viz 196. a 197. bod odůvodnění výše), zjištění o tomto programu vycházejí z informací obsažených v podnětu, podpořených příslušnými zdroji. Doplnění základního kapitálu představuje přímý převod peněžních prostředků ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu i) základního nařízení. Tyto finanční příspěvky poskytla vláda prostřednictvím veřejnoprávních subjektů zapojených do těchto obchodních operací, včetně společností CICC a komise pro kontrolu a správu státem vlastněných aktiv. Stížnost obsahuje konkrétní důkazy o kapitálových příspěvcích, pokud jde o státem vlastněný podnik na výrobu oceli, v němž společnost CICC vystupovala jako hlavní upisovatel a správce emise akcií. Podle informací ve stížnosti, je společnost CICC vlastněna z 51 % státem a ovládá ji komise pro kontrolu a správu státem vlastněných aktiv, jež v souvislosti s konkrétními obchodními operacemi popsanými v podnětu rovněž vystupovala jako subjekt čínské vlády, který ovládá státem vlastněný podnik na výrobu oceli (pokud jde o analýzu role Komise pro kontrolu a správu státem vlastněných aktiv viz 64.-66. bod odůvodnění výše). Tyto obchodní operace byly tudíž provedeny čínskou vládou prostřednictvím veřejnoprávních subjektů ve smyslu čl. 2 písm. b) základního nařízení a příslušné judikatury WTO.
(206)
V případě těchto poskytnutí prostředků základního kapitálu se má za to, že společnostem, jež byly jejich příjemci, tak byla poskytnuta výhoda ve smyslu čl. 6 odst. 1 písm. a) základního nařízení, neboť jsou v rozporu s obvyklou investiční praxí soukromých investorů. Nesoulad poskytnutí tohoto doplnění základního kapitálu s postupy soukromých investorů je v podnětu podrobně prokázán. S ohledem na tyto konkrétní obchodní operace je v podnětu nejprve prokázáno, že státem vlastněný podnik na výrobu oceli zaplatil za svůj podíl na nové emisi akcií nadhodnocenou cenu, jež nebyla v souladu s přiměřenými tržními podmínkami, a dále pak, že využil takto získaných peněžních prostředků k nákupu státem vlastněných aktiv a ke kapitálovým investicím za ceny nižší než tržní. Podnět rovněž ukazuje, že čínská vláda platila stejnou cenu jako ostatní investoři, i když její akcie měly menší hodnotu, neboť nesly jiná práva a výnosy než akcie prodávané jiným akcionářům.
(207)
Tyto subvence jsou specifické ve smyslu čl. 4 odst. 2 písm. c) základního nařízení, neboť byly poskytnuty omezenému počtu vybraných subjektů, v nichž měla podíl čínská vláda. Lze tedy učinit závěr, že tento program představuje napadnutelnou subvenci poskytnutou vyvážejícím výrobcům dotčeného výrobku.
c) Výpočet výše subvence
(208)
Výše napadnutelné subvence je vypočtena na základě výhody, kterou získali její příjemci a která byla zjištěna za období šetření. Výše prospěchu, jenž příjemci získali, je stanovena ve výši doplnění základního kapitálu. Vzhledem k nedostatku jiných informací pro posouzení této výhody jsou zjištění Komise založena na informacích uvedených v podnětu. V souladu s čl. 7 odst. 3 základního nařízení byla výše subvence vypočtena s ohledem na období šetření na základě obvyklého trvání odpisu aktiv společností, v jejichž prospěch byla tato subvence poskytnuta.Částka byla upravena připočtením úroku, který v průběhu uvedeného období vznikl, s cílem zohlednit nárůst hodnoty tohoto přínosu, čímž byla stanovena celková výhoda daného programu pro příjemce. V souladu s čl. 7 odst. 2 základního nařízení byla výše této subvence přepočtena na celkový objem výroby příjemců během období šetření (jmenovatel), neboť subvence nezávisí na vývozní výkonnosti a nebyla poskytnuta podle množství zhotovených, vyrobených, vyvezených či přepravených výrobků.
(209)
Takto získaná subvenční sazba pro všechny nespolupracující společnosti činí 0,08 %. Výpočet subvenční sazby pro společnosti zařazené do vzorku a ostatní spolupracující výrobce nebyl nutný z důvodů popsaných ve 196. a 197. bodě odůvodnění.
3.3.3.3. Nevyplacené dividendy
a) Popis
(210)
V podnětu se tvrdí, že podle opatření čínské vlády nemusí státem vlastněné podniky, včetně oceláren vyrábějících ocel s organickým povlakem, vyplácet vládě, jež je vlastní, v případě zisku dividendy. V důsledku toho jsou státem vlastnění výrobci oceli schopni podle tohoto programu financovat značné investice ze zisku, který nebyl rozdělen na výplatu dividend.
b) Zjištění, jež šetření přineslo
(211)
Vzhledem k tomu, že čínská vláda nepředložila žádné informace o výplatě dividend od státem vlastněných výrobců oceli (viz 196. a 197. bod odůvodnění výše), zjištění o tomto programu vycházejí z informací obsažených v podnětu, podpořených příslušnými zdroji. Pokud čínská vláda nepožaduje vyplacení dividend, jež jsou běžně vypláceny soukromým investorům za jejich akcie, musí být nevyplacené dividendy považovány za skrytý grant ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu i) základního nařízení nebo za ušlé příjmy podle čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení. Tyto skryté granty byly poskytnuty vládou prostřednictvím subjektu, jenž přímo drží akcie státem vlastněných výrobců oceli, tj. v zásadě komisí pro kontrolu a správu státem vlastněných aktiv. Analýza týkající se komise pro kontrolu a správu státem vlastněných aktiv ukazuje, že vykonává funkce státní správy (podrobné informace viz 64.-66. bod odůvodnění výše).
(212)
Částky v plné výši nevyplacených dividend jsou považovány za částky, které poskytují státem vlastněným výrobcům oceli výhodu ve smyslu článku 6 písm. a) základního nařízení, neboť jsou v rozporu s obvyklou investiční praxí soukromých investorů, kteří obyčejně vyžadují vyplacení dividend podle jim odpovídajících akciových podílů. Pokud jde o státem vlastněné podniky v částečném vlastnictví soukromých investorů, výše výhod odpovídá objemu nevyplacených dividend, jež mezi ně byly poměrným způsobem rozděleny.
(213)
Tyto subvence jsou specifické podle čl. 4 odst. 2 základního nařízení, neboť byly poskytnuty omezenému počtu vybraných subjektů, v nichž měla podíl čínská vláda. Lze tedy učinit závěr, že tento program představuje napadnutelnou subvenci poskytnutou vyvážejícím výrobcům dotčeného výrobku.
c) Výpočet výše subvence
(214)
Výše napadnutelné subvence je vypočtena na základě výhody, kterou získali její příjemci a která byla zjištěna za období šetření. Za výhodu, kterou příjemci získali, se považuje výše nevyplacených dividend. Vzhledem k nedostatku jiných informací pro posouzení této výhody jsou zjištění Komise založena na informacích uvedených v podnětu. V souladu s čl. 7 odst. 2 základního nařízení byla výše této subvence přepočtena na celkový objem výroby příjemců během období šetření (jmenovatel), neboť subvence nezávisí na vývozní výkonnosti a nebyla poskytnuta podle množství zhotovených, vyrobených, vyvezených či přepravených výrobků.
(215)
Takto získaná subvenční sazba pro všechny nespolupracující společnosti činí 1,36 %. Výpočet subvenční sazby pro výrobce zařazené do vzorku a ostatní spolupracující výrobce nebyl nutný z důvodů popsaných v 196. a 197. bodě odůvodnění.
3.3.4. PROGRAMY TÝKAJÍCÍ SE DANĚ Z PŘÍJMU A OSTATNÍCH PŘÍMÝCH DANÍ
3.3.4.1. Daňová opatření pro odpočet výdajů na výzkum a vývoj
(216)
Tento program poskytuje výhodu společnostem, které zavádějí nové technologie, nové výrobky nebo nové způsoby výroby. Způsobilé společnosti mohou snížit své daně z příjmu právnických osob o 50 % skutečně vynaložených nákladů na schválené projekty.
(217)
Je třeba poznamenat, že přestože čínská vláda omezila své odpovědi na dotazník a na písemné upozornění na nedostatky pouze na programy, jichž využívají společnosti zařazené do vzorku, neposkytla o uvedeném programu žádné informace, přestože jedna ze společností zařazených do vzorku uvedla ve svých odpovědích na dotazník informace týkající se přínosu tohoto programu. V návaznosti na inspekci na místě, při které byla znovu požádána, aby poskytla potřebné informace, předložila čínská vláda neúplnou dodatečnou odpověď týkající se uvedeného programu. Přes pozdní poskytnutí této informace požádal inspekční tým o vysvětlení několika otázek (viz 219. bod odůvodnění níže), ta ovšem poskytnuta nebyla. V důsledku toho Komise musela založit svá zjištění na nejpřesnějších skutečnostech, které měla k dispozici.
a) Právní základ
(218)
Tento program je poskytován jako preferenční daňové zacházení ve smyslu čl. 30 odst. 1 zákona ČLR o dani z příjmu právnických osob (nařízení č. 63 prezidenta Čínské lidové republiky, jež vstoupilo v platnost dne 1. ledna 2008), článku 95 nařízení ČLR o provádění právních předpisů k dani z příjmů právnických osob (vyhláška č. 512 Státní rady ČLR) a pokynů pro klíčové oblasti (oznámení č. 6, 2007). Vyhlášku č. 512 ani oznámení č. 6 čínská vláda pro účely tohoto řízení neposkytla.
b) Způsobilost
(219)
Jak je uvedeno výše, čínská vláda neposkytla v odpovědi na dotazník a písemné upozornění na nedostatky žádné relevantní informace ohledně daného programu. V dokumentu předloženém v průběhu kontroly na místě čínská vláda uvedla, že pouze „poplatky spojené s výzkumem a vývojem, které vynakládají podniky v souvislosti s rozvojem nových technologií, výrobků a dovedností“ lze v rámci zdanitelného příjmu uznat pro účely jejich odpočtu. Čínská vláda však podrobně nevyložila smysl pojmů „nové technologie“, „nový výrobek“ a „nové dovednosti“. Komise rovněž usilovala o přesné vymezení těchto pojmů při svém ověření na místě u společnosti Zhejiang Huadong, avšak společnost nebyla schopna poskytnout žádné konkrétní vysvětlení a odpověděla, že se jedná pouze o obecné pojmy.
(220)
Nicméně v rámci šetření, jež se týkalo bezdřevého natíraného papíru, bylo stanoveno, že pro tento program jsou způsobilé pouze projekty společností v odvětví nových a špičkových technologií, jež pobírají primární podporu od státu a dále projekty uvedené na seznamu pokynů pro klíčové oblasti a industrializaci odvětví špičkových technologií v rámci stávající priority pro rozvoj, jež schválila národní komise pro rozvoj a reformy (64). Vzhledem k tomu, že v tomto řízení nebyly poskytnuty žádné nové příslušné informace, jež by toto zjištění vyvrátily, dochází se k závěru, že uvedený program není obecně k dispozici, neboť jej může využít pouze omezené množství vybraných průmyslových odvětví / společností / projektů.
c) Provádění v praxi
(221)
Podle odpovědi čínské vlády podniky, které mají v úmyslu požádat o tuto daňovou úlevu, musí podat žádost o vrácení daně z příjmů a „další příslušné dokumenty“ správci daně, avšak v odpovědi nebylo uvedeno, o jaké další příslušné dokumenty se konkrétně jedná. V rámci šetření týkajícího se bezdřevého natíraného papíru bylo stanoveno, že společnost, jež hodlá požádat o výhodu podle tohoto programu, musí podat podrobné informace o projektech z oblasti výzkumu a vývoje místnímu úřadu pro vědu a technologie a pouze po jejím posouzení vydá daňový úřad oznámení o příslušném schválení. Po schválení je částka podléhající dani z příjmu právnických osob snížena o 50 % skutečně vynaložených nákladů na schválené projekty (65).
d) Výsledky šetření
(222)
Tento program využíval během období šetření jeden ze spolupracujících vyvážejících výrobců, společnost Zhejiang Huadong Light Steel Building Material Co. Ltd,. Vzhledem k nedostatečné spolupráci ze strany čínské vlády a vzhledem k její pozdní a neúplné odpovědi ve věci tohoto programu nebylo možné určit postup podávání a schvalování žádostí, který se vztahuje na společnosti, jež daného programu využívají. Jak je uvedeno výše, Komise se musela částečně spoléhat na skutečnosti zjištěné v rámci šetření, jež se týkalo bezdřevého natíraného papíru.
e) Závěr
(223)
Tento program by měl být považován za subvenci ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) a čl. 3 odst. 2 základního nařízení v podobě ušlých vládních příjmů, neboť přiznává prospěch společnostem, které jsou příjemci této subvence.
(224)
Čínská vláda byla požádána, aby poskytla informace ke kritériím, jejichž splněním vzniká na danou subvenci nárok, a k použití subvence, tak aby bylo možno zjistit, nakolik mohou subvenci získat pouze určité podniky a zda se jedná o subvenci specifickou podle článku 4 základního nařízení. Čínská vláda ve své odpovědi na dotazník a na písemné upozornění na nedostatky tyto informace neposkytla. Kromě toho se informace předložené v této souvislosti během inspekce na místě zdají být neúplné s ohledem na zjištění týkající se stejného programu, který, jak bylo zjištěno v šetření týkajícím se bezdřevého natíraného papíru, využívaly určité společnosti. S ohledem na požadavek čl. 4 odst. 5 základního nařízení, podle nějž musí být stanovení specifičnosti subvence, „průkazně doloženo“, musela Komise při svých zjištěních vycházet z dostupných údajů v souladu s článkem 28 základního nařízení. Nejlepší dostupné údaje zahrnovaly i výsledky šetření týkajícího se bezdřevého natíraného papíru.
(225)
Tento subvenční program je specifický ve smyslu čl. 4 odst. 2 písm. a) základního nařízení, neboť přístup k němu je podle právních předpisů, jimiž se řídí orgán poskytující subvenci, omezen na určité podniky a odvětví zařazené do kategorie podporovaných, např. na výrobní odvětví oceli s organickým povlakem. Navíc se nejeví, že by byla dána objektivní kritéria, podle nichž lze vznik nároku na subvenci omezit, ani přesvědčivé důkazy o tom, že nárok vzniká automaticky v souladu s čl. 4 odst. 2 písm. b) základního nařízení. Je třeba poznamenat, že nedostatečná spolupráce ze strany čínské vlády neumožňuje, aby Komise posoudila, je-li takovéto objektivní kritérium k dispozici.
(226)
Tato subvence by proto měla být pokládána za napadnutelnou.
f) Výpočet výše subvence
(227)
Výše napadnutelné subvence je vypočtena na základě výhody, kterou získali její příjemci a která byla zjištěna za období šetření. Za výhodu získanou vyvážejícími výrobci se považuje výše celkové daňové povinnosti k úhradě podle běžné daňové sazby, po odečtení částek zaplacených na základě dalšího 50 % odpočtu za skutečně vzniklé náklady v souvislosti s výzkumem a vývojem u schválených projektů. V souladu s čl. 7 odst. 2 základního nařízení byla výše této subvence (čitatel) rozpočítána na celkový obrat z prodeje, jehož spolupracující vyvážející výrobci za období šetření dosáhli, neboť daná subvence nebyla poskytnuta v závislosti na vývozní výkonnosti, ani podle množství zhotovených, vyrobených, vyvezených nebo přepravených výrobků.
(228)
Jeden ze spolupracujících vyvážejících výrobců zařazených do vzorku, tj. skupina společností Huadong, tento program využívá. Subvenční sazba zjištěná pro Huadong Group činí 0,19 %.
(229)
Vážená průměrná sazba subvence pro spolupracující společnosti nezahrnuté do vzorku činí 0,09 %.
(230)
Vzhledem k nízké úrovni spolupráce je subvenční sazba pro všechny nespolupracující společnosti stanovena na úrovni nejvyšší subvenční sazby zjištěné pro tento program pro spolupracující společnosti zařazené do vzorku, tj. 0,19 %.
3.3.4.2. Daňové úlevy pro centrální a západní regiony
(231)
Tento program nabízí výhodu společnostem sídlícím v centrálních a západních regionech. Na způsobilé společnosti se vztahují preferenční sazby daně z příjmu ve výši 15 % namísto běžné sazby daně z příjmu ve výši 25 % uplatňované v Číně.
(232)
Čínská vláda byla požádána v dotazníku, v písemném upozornění na nedostatky a znovu během inspekce na místě, aby poskytla o tomto programu příslušné informace. Čínská vláda ve své reakci na dotazník a dopis o nedostatcích neodpověděla na žádnou z těchto otázek a uvedla, že tento program již neplatí, neboť byl ukončen ke dni 31. prosince 2010, a rovněž tvrdila, že žádná ze společností zařazených do vzorku tento program během období šetření nevyužívala. Toto tvrzení však bylo v rozporu s odpověďmi jednoho z vyvážejících výrobců (Chongqing Wanda Steel Strip Co., Ltd) a s důkazy, jež byly shromážděny během ověřovací návštěvy na místě u této společnosti.
a) Právní základ
(233)
Tento program je poskytován za účelem preferenčního daňového zacházení podle Oznámení o příznivé daňové politice pro rozvoj západního regionu (vydaného ministerstvem financí, všeobecným daňovým úřadem a celním úřadem, s účinností od 1. ledna 2001), které bylo aktualizováno Oznámením o dalším provádění daňových opatření v rámci strategie pro rozvoj západního regionu (vydaného ministerstvem financí, všeobecným daňovým úřadem a celním úřadem, s účinností od 1. ledna roku 2011), které prodlužuje platnost tohoto programu do 31. prosince 2020.
b) Způsobilost
(234)
Je třeba poznamenat, že čínská vláda ve své odpovědi na dotazník, písemné upozornění na nedostatky či při inspekci na místě nepředložila odpovědi na žádnou z otázek ohledně tohoto programu. Podle Oznámení o příznivé daňové politice pro rozvoj západního regionu je však toto preferenční daňového zacházení k dispozici pro podporované typy podniků v západním regionu (podporované podniky jsou takové, v nichž se hlavní podnikatelská činnost podílí alespoň 70 % na jejich celkových příjmech, jak je uvedeno v seznamu výrobních odvětví, výrobků a technologií podporovaných státem). Během inspekce na místě ve společnosti Chongqing Wanda, společnost potvrdila, že důvodem pro preferenční sazbu daně je, že patří do kategorie podporovaných průmyslových odvětví v západním a centrálním regionu.
c) Provádění v praxi
(235)
Ani čínská vláda, ani společnost Chongqing Wanda Steel Strip Co., Ltd neposkytla informace o fungování a provádění tohoto programu. Podle oběžníku Státní rady týkajícího se různých politik pro provádění rozvoje velkých západních regionů v Číně je ke snížení běžné daňové sazby z 25 % na preferenční sazbu 15 % nezbytné schválení lidovou vládou na úrovni provincie. V každoročním daňovém přiznání týkající se daně z příjmu společnosti je odečtená (osvobozená) daň z příjmu uvedena pod bodem 28 - odečtená daň.
d) Zjištění, jež šetření přineslo
(236)
Tento program během období šetření využíval jeden ze spolupracujících vyvážejících výrobců, společnost Chongqing Wanda Steel Strip Co., Ltd. Vzhledem k nedostatečné spolupráci ze strany čínské vlády je obtížné posoudit postup podávání a schvalování žádostí, který se vztahuje na společnosti, jež tohoto programu využívají. Komise musela vyvodit své vlastní závěry z předložených dokumentů, které tvoří právní základ uvedeného programu, bez možnosti požádat čínskou vládu o příslušné vysvětlení.
e) Závěr
(237)
Program je proto nutno pokládat za subvenci ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) a čl. 3 odst. 2 základního nařízení v podobě prominutí příjmů vládou, čímž přijímající společnosti získávají výhodu.
(238)
Čínská vláda byla požádána, aby poskytla informace ke kritériím, jejichž splněním vzniká na danou subvenci nárok, jakož i k použití subvence, tak aby bylo možno zjistit, nakolik mohou subvenci získat pouze určité podniky a zda se jedná o subvenci specifickou podle článku 4 základního nařízení. Čínská vláda tyto informace nepředložila. S ohledem na požadavek čl. 4 odst. 5 základního nařízení, podle kterého musí být určení, že se jedná o specifickou subvenci, „průkazně doloženo“, tak musela Komise podle článku 28 základního nařízení svá zjištění opřít pouze o dostupné údaje.
(239)
Tento subvenční program je specifický ve smyslu čl. 4 odst. 2 písm. a) a čl. 4 odst. 3 základního nařízení, neboť přístup k němu je podle právních předpisů, jimiž se řídí orgán poskytující subvenci, omezen na určité podniky a výrobní odvětví zařazené do kategorie podporovaných, např. na výrobce oceli s organickým povlakem, kteří kromě toho musejí mít sídlo v určitém čínském regionu. Navíc se nejeví, že by byla dána objektivní kritéria, podle nichž lze vznik nároku na subvenci omezit, ani přesvědčivé důkazy o tom, že nárok vzniká automaticky v souladu s čl. 4 odst. 2 písm. b) základního nařízení. Je třeba poznamenat, že nedostatečná spolupráce ze strany čínské vlády neumožňuje, aby Komise posoudila, je-li takovéto objektivní kritérium k dispozici.
(240)
Tato subvence by proto měla být pokládána za napadnutelnou.
f) Výpočet výše subvence
(241)
Výše napadnutelné subvence se vypočte na základě výhody, kterou získal příjemce subvence a která je zjištěna za období šetření. Za výhodu získanou vyvážejícími výrobci se považuje výše celkové daňové povinnosti vypočtené podle běžné daňové sazby po odečtení výše daně zaplacené na základě preferenční daňové sazby z příjmu. V souladu s čl. 7 odst. 2 základního nařízení byla výše této subvence (čitatel) rozpočítána na celkový obrat z prodeje výrobků, jehož spolupracující vyvážející výrobci za období šetření dosáhli, neboť daná subvence nebyla poskytnuta v závislosti na vývozní výkonnosti, ani podle množství zhotovených, vyrobených, vyvezených nebo přepravených výrobků.
(242)
Subvenční sazba zjištěná pro Panhua Group činí 0,03 %.
(243)
Vážená průměrná subvenční sazba pro spolupracující společnosti nezahrnuté do vzorku činí 0,02 %.
(244)
Vzhledem k nízké úrovni spolupráce je subvenční sazba pro všechny nespolupracující společnosti stanovena na úrovni nejvyšší subvenční sazby zjištěné pro tento program pro subjekt ve spojení s jednou ze spolupracujících společností zařazených do vzorku, tj. 0,04 %.
3.3.5. OSTATNÍ PROGRAMY TÝKAJÍCÍ SE DANĚ Z PŘÍJMU, PRO KTERÉ ČÍNSKÁ VLÁDA NEPOSKYTLA ODPOVĚDI VŮBEC NEBO JEN NA NEDOSTATEČNÉ ÚROVNI.
(245)
V podnětu bylo podrobně uvedeno několik údajných subvenčních programů, pokud jde o vyvážející výrobce nezařazené do vzorku a/nebo nespolupracující při šetření. Komise požádala čínskou vládu, aby o těchto programech poskytla informace v původním a doplňujících dotaznících, a následně měla dostatek příležitostí, aby své odpovědi ohledně uvedených programů předložila. Čínská vláda se rozhodla, že poskytne pouze odpovědi týkající se údajných subvenčních programů v případě dvou vyvážejících výrobců zařazených do vzorku, a tento postoj zastávala v průběhu celého řízení. Čínská vláda však pro některé z těchto programů předložila informace a důkazy o tom, že programy byly ukončeny a v období šetření nebyly v platnosti. Komise tyto důkazy předložené čínskou vládou ve svých zjištěních zohlednila.
(246)
Pokud jde o všechny další programy, čínská vláda žádné informace či důkazy nepředložila. Vzhledem ke skutečnosti, že spolupráce čínské vlády byla v tomto řízení značně nedostatečná, neměla Komise možnost získat od vyvážejících výrobců o těchto programech zahrnutých v podnětu žádné informace ani důkazy. Komise ověřila, že vyvážející výrobci zařazení do vzorku neměli na tyto programy nárok nebo je nevyužívali (zejména z důvodu, že byli v soukromém vlastnictví nebo se nacházeli mimo oblast působnosti programu nebo z důvodu jejich poměrně omezené velikosti). Komise proto musela určit existenci programu, a stanovit zbytkové clo týkající se všech ostatních programů, k nimž čínská vláda nepředložila informace a které nebyly k dispozici pro vyvážející výrobce zařazené do vzorku nebo jimi nebyly využity, a to na základě důkazů obsažených ve spisu v souladu s ustanoveními čl. 28 odst. 1 základního nařízení.
3.3.5.1. Slevy na daň z příjmu za nákup výrobního zařízení vyrobeného na vnitřním trhu
a) Popis
(247)
Tento program umožňuje společnosti uplatnit daňové úlevy na nákup tuzemského zařízení, pokud je projekt v souladu s průmyslovou politikou čínské vlády. Na dodatečné zvýšení daňové povinnosti z předchozího roku se může uplatňovat daňová úleva až do výše 40 % nákupní ceny tuzemského zařízení.
b) Právní základ
(248)
Právním základem tohoto programu jsou prozatímní opatření, která se týkají slevy na dani z příjmu u investic do zařízení vyrobených v tuzemsku pro projekty technologické modernizace ze dne 1. července 1999 a oznámení státní daňové správy o zastavení uplatňování slevy na daň z příjmů podniků a opatření státní daňové správy týkající se výjimek pro investice podniku do nákupu zařízení vyrobeného v tuzemsku, č. 52 [2008] s účinností od 1. ledna 2008.
c) Nedostatečná spolupráce
(249)
Čínská vláda odpověděla, že tento program byl ukončen počínaje lednem 2008, a to v souladu se zmíněným oznámením č. 52, a že pokud je jí známo, žádný jiný program jej nahradil. Komise požádala čínskou vládu, aby poskytla další příslušné informace, zejména podrobné údaje týkající se harmonogramu pro postupné ukončení výhod. Čínská vláda tyto informace neposkytla a omezila svou odpověď na skutečné výhody, jež získali všichni výrobci oceli s organickým povlakem, přičemž pouze odkázala na odpovědi výrobců zařazených do vzorku v rámci dotazníku. Komise již vysvětlila důvody, proč byla čínská vláda požádána, aby poskytla informace o všech výrobcích oceli s organickým povlakem, a nikoli pouze o výrobcích zařazených do vzorku (viz 34. a 35. bod odůvodnění výše). Kromě toho čínská vláda neposkytla ani informace týkající se výrobců zařazených do vzorku, přičemž pouze učinila odkaz na jejich odpovědi. Komise se domnívá, že nestačí poskytnout důkaz o ukončení programu, aniž by byly předloženy dodatečné důkazy o postupném ukončení skutečných výhod v rámci daného programu a o případných náhradních programech. S ohledem na tento program, může být daňová výhoda (tj. daňový zápočet) vzniklá v určitém roce ve skutečnosti používána v jiném daňovém období, a tudíž mohou výhody přesahovat období své platnosti i v případě, že program byl již mezitím ukončen. Ukázalo se, že další „ukončené“ daňové programy dále poskytují výhody po dobu několika let po úředně stanoveném okamžiku skončení jejich platnosti. Může se jednat i o případ, kdy výše přidělených výhod je po určité období neobvykle vysoká. Vzhledem k tomu, že čínská vláda v tomto ohledu žádné informace neposkytla, vychází Komise při svých zjištěních z informací obsažených ve spisu (v tomto případě podnětu) v souladu s článkem 28 základního nařízení.
d) Zjištění, jež šetření přineslo
(250)
Uvedený program představuje subvenci, neboť poskytuje finanční příspěvek ve formě ušlých příjmů ze strany čínské vlády v souladu s čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení. Tento program poskytuje příjemcům výhodu ve výši, která se rovná daňové úspoře ve smyslu čl. 3 odst. 2 základního nařízení. Tato subvence je specifická ve smyslu čl. 4 odst. 4 písm. b) základního nařízení, neboť daňová úspora závisí na přednostním používání domácího zboží na úkor zboží dováženého.
e) Výpočet výše subvence
(251)
Výše napadnutelné subvence je vypočtena na základě výhody, kterou získali její příjemci a která byla zjištěna za období šetření. Vzhledem k tomu, že tento program dosud nebyl v antisubvenčním řízení orgánů Unie posouzen a že neexistuje jiné přesné kvantitativní vyjádření, bylo nejvhodnějším zdrojem informací pro posouzení výhody vzniklé vyvážejícím výrobcům srovnatelné rozhodnutí orgánů USA. Při stanovení výše subvence na základě zjištění při jiných šetřeních se v tomto nařízení bere mimo jiné ohled na to, zda v příslušném programu nedošlo k významným změnám a zda se výše subvence v průběhu času nesnížila. Je třeba poznamenat, že výše opakované subvence se zpravidla tímto způsobem nesnižuje. Vzhledem k tomu, že k žádným takovým změnám nebo snížení subvence nedošlo, je výše subvence v tomto případě stanovena podle původní sazby z uvedeného šetření.
(252)
Takto zjištěná subvenční sazba týkající se daného programu během období šetření u všech nespolupracujících společností činí 0,38 %, což je sazba stanovená pro tento program v US Decision Memorandum of 17 November 2008 on Circular Welded Carbon Quality Steel Line Pipe (konečné rozhodnutí federálního orgánu USA pro mezinárodní obchod ze dne 17. listopadu 2008 o kruhově svařovaných troubách a trubkách z vysoce jakostní uhlíkové oceli (strana č. 26) (Federální rejstřík / sv. 73, č. 227, strana 70961/ ze dne 24. listopadu 2008)). S ohledem na šetření vedená orgány USA je třeba poznamenat, že metodika použitá pro výpočet výše výhody poskytnuté daňovými programy je v podstatě stejná jako metodika používaná Unií (66).
3.3.5.2. Preferenční daňové schéma pro společnosti, které využívají nejnovější a špičkové technologie
a) Popis
(253)
Na základě tohoto programu může podnik, jenž žádá o vydání osvědčení pro podnik využívající nejnovější a špičkové technologie, využívat snížené sazby u daně z příjmů ve výši 15 % v porovnání s běžnou sazbou 25 %. Tento program byl shledán napadnutelným, jak ze strany Unie při šetření případu bezdřevého natíraného papíru, tak ze strany orgánů USA. (67)
b) Právní základ
(254)
Právním základem tohoto programu je článek 28 zákona ČLR o dani z příjmů podniků (zákon č. 63 vyhlášený dne 16. března 2007), jakož i správní opatření pro podniky, které využívají nejnovější a špičkové technologie, a oznámení státní daňové správy o otázkách úhrady daně z příjmů podniků, které využívají nejnovější a špičkové technologie (Guo Shui Han [2008] č. 985).
c) Nedostatečná spolupráce
(255)
Čínská vláda odpověděla, že žádná ze společností zařazených do vzorku tento program v období šetření nevyužívala a pokud jde o informace týkající se případných výhod získaných na základě tohoto programu, odkázala na odpovědi výrobců zařazených do vzorku. Komise poukazuje na výše uvedené argumenty, které se týkají požadavku, aby čínská vláda poskytla úplné odpovědi neomezené pouze na vývozce zařazené do vzorku (34.-35. bod odůvodnění výše). Komise proto svá zjištění o daném programu založila na informacích, které jsou obsažené ve spisu (zjištění ve věci bezdřevého natíraného papíru a podnět v tomto případu) v souladu s článkem 28 základního nařízení.
d) Zjištění, jež šetření přineslo
(256)
Uvedený program představuje subvenci, neboť poskytuje finanční příspěvek ve formě ušlých příjmů ze strany čínské vlády v souladu s čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení. Výhoda pro příjemce se rovná daňové úspoře, kterou může prostřednictvím tohoto programu podle čl. 3 odst. 2 základního nařízení získat. Tato subvence je specifická ve smyslu čl. 4 odst. 2 písm. a) základního nařízení, protože je omezena na některé podniky a odvětví, jež patří do kategorie podporovaných, jako jsou ty, které působí v ocelářském průmyslu. Navíc neexistují žádná objektivní kritéria stanovená právními předpisy nebo orgánem poskytujícím subvenci, pokud jde o způsobilost pro tento program, a nárok na subvenci není automatický podle čl. 4 odst. 2 písm. b) základního nařízení.
e) Výpočet výše subvence
(257)
Výše napadnutelné subvence je vypočtena na základě výhody, kterou získali její příjemci a která byla zjištěna za období šetření. Za výhodu získanou vyvážejícími výrobci se považuje výše celkové daňové povinnosti vypočtené podle běžné daňové sazby, a to po odečtení zaplacené částky se sníženou preferenční daňovou sazbou. Vzhledem k tomu, že informace pro posouzení této výhody nejsou k dispozici a jelikož byl tento program předmětem šetření již v předchozím antisubvenčním řízení ze strany orgánů Unie, bylo nejvhodnějším zdrojem informací pro posouzení výhody získané vyvážejícími výrobci hodnocení tohoto programu v prováděcím nařízení Rady (EU) č. 452/2011 ze dne 6. května 2011 o uložení konečného antisubvenčního cla na dovoz bezdřevého natíraného papíru pocházejícího z Čínské lidové republiky (68), dle potřeby náležitě upravené, jak je uvedeno v 252. bodě odůvodnění výše.
(258)
Subvenční sazba zjištěná pro všechny nespolupracující společnosti činí 0,9 %, což je aritmetický průměr sazeb stanovených pro tento program v nařízení uvedeném v předchozím bodě odůvodnění.
3.3.5.3. Úlevy na dani z příjmu pro podniky, které se zabývají komplexním využívání zdrojů („zvláštní suroviny“)
a) Popis
(259)
Tento daňový program umožňuje, aby podniky, které využívají jakoukoli ze surovin uvedených v katalogu pro úlevy na dani z příjmu pro podniky, jež využívají komplexní zdroje coby svou hlavní výrobní surovinu a které vyrábějí výrobky uvedené ve stejném katalogu podle státních a průmyslových norem, zahrnuly takto získané příjmy do celkových příjmů na základě snížené sazby 90 %. Při výpočtu daně z příjmu tak společnosti mohou odečíst 10 % příjmů. Tato výjimka se uděluje na dobu pěti let.
b) Právní základ
(260)
Právní základ tohoto programu tvoří článek 33 zákona ČLR o dani z příjmů podniků, článek 99 nařízení Státní rady o provádění zákona ČLR o dani z příjmů podniků a katalog úlev na dani z příjmu pro podniky zabývající se komplexním využívání zdrojů.
c) Nedostatečná spolupráce
(261)
Čínská vláda uvedla, že žádná ze společností zařazených do vzorku tento program v období šetření nevyužívala a pokud jde o informace týkající se případných výhod získaných na základě tohoto programu, odkázala na odpovědi výrobců zařazených do vzorku. Komise poukazuje na výše uvedené argumenty, které se týkají požadavku, aby čínská vláda poskytla úplné odpovědi neomezené pouze na vývozce zařazené do vzorku (34.-35. bod odůvodnění výše). Komise proto ve svých zjištěních o tomto programu vycházela z informací obsažených ve spisu (v tomto případě v podnětu), v souladu s článkem 28 základního nařízení.
d) Zjištění, jež šetření přineslo
(262)
Uvedený program představuje subvenci, neboť poskytuje finanční příspěvek ve formě ušlých příjmů ze strany čínské vlády ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení. Tento program poskytuje výhodu pro příjemce ve výši daňových úspor podle čl. 3 odst. 2 základního nařízení. Tato subvence je specifická ve smyslu čl. 4 odst. 2 písm. a) základního nařízení, protože je omezena pouze na některé podniky využívající jako primárních surovin zdroje uvedené ve výše zmíněném katalogu daňových úlev, a to za účelem výroby výrobků uvedených v tomto katalogu.
e) Výpočet výše subvence
(263)
Výše napadnutelné subvence je vypočtena na základě výhody, kterou získali její příjemci a která byla zjištěna za období šetření. Za výhodu získanou vyvážejícími výrobci se považuje výše celkové daňové povinnosti vypočtené podle běžné daňové sazby, a to po odečtení zaplacené částky se sníženou preferenční daňovou sazbou. Vzhledem k nedostatku jiných informací pro posouzení této výhody, vycházela Komise ve svých zjištěních z informací obsažených v podnětu. V souladu s čl. 7 odst. 2 základního nařízení byla výše této subvence přepočtena na celkový objem výroby příjemců během období šetření (jmenovatel), neboť subvence nezávisí na vývozní výkonnosti a nebyla poskytnuta podle množství zhotovených, vyrobených, vyvezených či přepravených výrobků.
(264)
Takto stanovená subvenční sazba pro všechny nespolupracující společnosti činí 0,01 %.
3.3.5.4. Daňová úleva na nákup speciálního zařízení
a) Popis
(265)
Tento program umožňuje společnostem, aby vyrovnaly 10 % nákladů na nákup speciálního zařízení použitého pro ochranu životního prostředí, úsporu energie a vody a bezpečnost při výrobě oproti dani z příjmu právnických osob splatné v roce, kdy bylo zařízení zakoupeno. Zbývající část 10 % investované částky může být převedena do následujících pěti let.
b) Právní základ
(266)
Právní základ tohoto programu tvoří článek 34 ČLR zákona o dani z příjmů podniků, článek 100 nařízení Státní rady o provádění zákona ČLR o dani z příjmů podniků.
c) Nedostatečná spolupráce
(267)
Čínská vláda odpověděla, že žádná ze společností zařazených do vzorku tento program v období šetření nevyužívala a pokud jde o informace týkající se případných výhod získaných na základě tohoto programu, odkázala na odpovědi výrobců zařazených do vzorku. Komise poukazuje na výše uvedené argumenty, které se týkají požadavku, aby čínská vláda poskytla úplné odpovědi neomezené pouze na vývozce zařazené do vzorku (34. a 35. bod odůvodnění výše). Komise proto ve svých zjištěních o tomto programu vycházela z dostupných údajů v souladu s článkem 28 základního nařízení.
d) Zjištění, jež šetření přineslo
(268)
Uvedený program představuje subvenci, neboť poskytuje finanční příspěvek ve formě ušlých příjmů ze strany čínské vlády ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení. Tento program poskytuje výhodu pro příjemce ve výši daňových úspor podle čl. 3 odst. 2 základního nařízení.
(269)
Pokud jde o specifičnost tohoto programu, Komise se domnívá, že vzhledem k nedostatku informací ve spisu nemůže pokračovat v dalších zjištěních a dospět tak ke konečnému zjištění o specifičnosti tohoto programu. Komise proto nemohla tento program dále posoudit.
3.3.5.5. Preferenční politika, pokud jde o daně z příjmu pro podniky v severovýchodním regionu
a) Popis
(270)
Tento program umožňuje společnostem, které se nacházejí v severovýchodním regionu (včetně provincií Liaoning, Jilin a Heilongjiang a obce Dalian), aby zaprvé snížily pro daňové účely délku odpisů dlouhodobého majetku až o 40 %, a tím zvýšily roční částku odpisů odečitatelných od daně z příjmu, a zadruhé, aby se zkrátila doba odpisů nehmotného majetku až o 40 % pro daňové účely, což vede ke zvýšení každoročních odpočtů z daně. Podle dokumentu vydaného ministerstvem financí a státní daňovou správu mohou daňoví poplatníci z řad právnických osob v určitých odvětvích, včetně metalurgického, využít rovněž dalších výhod týkajících se DPH, daně ze zdrojů a daně z příjmu právnických osob, zejména při pořizování dlouhodobého majetku.
b) Právní základ
(271)
Právním základem tohoto programu je preferenční politika týkající se daně z příjmů podniků pro oživení společností staré průmyslové základny v severovýchodním regionu (Caishui, č. 153, 20. září 2004), oznámení ministerstva financí a státní daňové správy o odpisech majetku a provádění programu amortizace v severovýchodní staré průmyslové základně (Caishui, č. 17, 2. února 2005). Čínská vláda předložila právní základ, který dokládá ukončení tohoto programu dne 1. ledna 2008, tj. oznámení ministerstva financí a státní daňové správy o několika preferenčních politikách, pokud jde o daň z příjmů podniků (č. 1 [2008]).
c) Nedostatečná spolupráce
(272)
Vedle předložení výše uvedeného právního základu, který dokládá ukončení programu, čínská vláda ve vztahu k informacím týkajícím se případné výhody, jež mohla být na základě tohoto programu poskytnuta, pouze odkázala na odpovědi výrobců zařazených do vzorku. Komise poukazuje na výše uvedené argumenty, které se týkají požadavku, aby čínská vláda poskytla úplné odpovědi neomezené pouze na vývozce zařazené do vzorku (34. a 35. bod odůvodnění výše). Komise dále konstatuje, že vzhledem k tomu, že tento program poskytuje subvence na nákup dlouhodobého majetku, který lze odepisovat více let, a vzhledem k tomu, že čínská vláda nepředložila žádné podrobnosti o postupném ukončování výhod podle tohoto programu ani o případných zbývajících výhodách, které stále nejsou uplatněny v celém rozsahu, rozhodla se při svých zjištěních o tomto programu vycházet z informací obsažených ve spisu (v tomto případě v podnětu a v příslušných zjištěních USA) v souladu s článkem 28 základního nařízení.
d) Zjištění, jež šetření přineslo
(273)
Tento program poskytuje subvence ve formě ušlých příjmů ze strany čínské vlády ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení. Výhoda podle čl. 3 odst. 2 základního nařízení se rovná daňové úspoře, kterou získaly způsobilé podniky odpočtem zrychlených odpisů a amortizací nákladů na nákup dlouhodobého majetku. Tato subvence je specifická ve smyslu čl. 4 odst. 3 základního nařízení, protože je omezena na podniky nacházející se ve vymezené územní oblasti, tj. v severovýchodním regionu.
e) Výpočet výše subvence
(274)
Výše napadnutelné subvence je vypočtena na základě výhody, kterou získali její příjemci a která byla zjištěna za období šetření. Za výhodu získanou příjemcem se považuje rozdíl mezi výší daně, která by byla pro daná aktiva zaplacena během období šetření při odpisu stanoveném v obvyklé výši, a skutečně zaplacenou částkou v rámci zrychleného odepisování. Vzhledem k tomu, že tento program dosud nebyl v antisubvenčním řízení orgánů Unie posouzen a že neexistuje jiné přesné kvantitativní vyjádření, bylo nejvhodnějším zdrojem informací pro posouzení výhody vzniklé vyvážejícím výrobcům srovnatelné rozhodnutí (vychází se z podobnosti programů (69)) orgánů USA. Jak je uvedeno v 252. bodě odůvodnění výše, bere se v tomto nařízení při stanovení výše subvence na základě zjištění při jiných šetřeních mimo jiné ohled na to, zda u příslušného programu nedošlo k významným změnám a zda se výše subvence v průběhu času nesnížily. Je třeba poznamenat, že výše opakované subvence se zpravidla tímto způsobem nesnižuje. Vzhledem k tomu, že k žádným takovým změnám nebo snížení subvence nedošlo, je výše subvence v tomto případě stanovena podle původní sazby z daného šetření.
(275)
Takto zjištěná subvenční sazba s ohledem na daný program činí během období šetření pro všechny nespolupracující společnosti 0,08 %, což je sazba stanovená pro program týkající se osvobození od daně z příjmů pro investory ve vymezených územních oblastech v rámci Liaoning v US Decision Memorandum of 3 June 2010 on Wire Decking (konečné rozhodnutí federálního orgánu USA pro mezinárodní obchod ze dne 3. června 2010 týkající se potahů drátů (strana č. 25) (Federální rejstřík / sv. 75, č. 111/10, s. 32902 / 10. června 2010)). S ohledem na šetření vedená orgány USA je třeba poznamenat, že metodika použitá pro výpočet výše výhody poskytnuté daňovými programy je v podstatě stejná jako metodika používaná Unií (70).
3.3.5.6. Osvobození od daně z příjmu u investic do technologické renovace na vnitrostátní úrovni
a) Právní základ
(276)
Právním základem pro tento program je dokument týkající se auditu daně z příjmu podniků, pokud jde o správu investičních úvěrů pro technologickou transformaci tuzemských zařízení, přijatý státní daňovou správou, č. 13 ze dne 17. ledna 2000 a oznámení týkající se vyhlášení a šíření opatření pro správu státních klíčových projektů pro technologickou obnovu.
b) Zjištění, jež šetření přineslo
(277)
Čínská vláda odpověděla, že tento program byl ukončen ke dni 1. ledna 2008 prostřednictvím oznámení státní daňové správy o zastavení uplatňování slevy na daň z příjmů podniků a opatření státní daňové správy týkajícího se výjimek pro investice podniku do nákupu zařízení vyrobeného v tuzemsku, č. 52 [2008] státní daňové správy. Vzhledem k tomu, že tento program poskytuje opakující se daňové výhody, které byly od roku 2008 ukončeny, a vzhledem k tomu, že neexistují žádné důkazy o tom, že by byly uplatňovány jakékoli zbývající dosud nečerpané výhody během období šetření, dospěla Komise k závěru, že tento program není napadnutelný.
3.3.5.7. Různé místní daňové úlevy
a) Popis
(278)
Podnět uvádí řadu daňových úlev, které jsou k dispozici v několika provinciích (tj. Shandong, město Chongqing, region Guangxi Zhuang, střední a západní regiony) v podobě snížené sazby daně z příjmu právnických osob ve výši 15 % oproti všeobecně uplatňované daňové sazbě 25 %.
b) Právní základ
(279)
Podnět uvádí právní základ pro daňovou slevu v provincii Shandong, a to sníženou sazbu daní z příjmu na základě zeměpisné polohy (provincie Zheijang a Shandong): zákon ČLR o dani z příjmů pro podniky se zahraničními investicemi a pro zahraniční podniky, čl. 7, přijatý dne 9. dubna 1991, č. 45.
c) Nedostatečná spolupráce
(280)
Čínská vláda pouze uvedla, že žádná ze společností zařazených do vzorku tento program v průběhu období šetření nevyužívala a pokud jde o informace týkající se jejich případných výhod získaných na základě tohoto programu, odkázala na odpovědi výrobců zařazených do vzorku. Kromě argumentů odkazujících na povinnost čínské vlády poskytnout úplné odpovědi (viz 34.-35. bod odůvodnění výše) Komise uvádí, že alespoň jedna z nižších daňových sazeb uvedených v této části poskytla výhodu jednomu ze spolupracujících vývozců (viz 231. bod odůvodnění a dále). Komise proto při posouzení tohoto programu vychází z informací obsažených ve spisu (v tomto případě v podnětu a v příslušných zjištěních USA) v souladu s článkem 28 základního nařízení.
d) Zjištění, jež šetření přineslo
(281)
Tento program poskytuje subvence ve formě ušlých příjmů ze strany čínské vlády ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení. Tato opakující se výhoda se rovná částce daňové úspory získané díky nižší sazbě daně z příjmu právnických osob podle čl. 3 odst. 2 základního nařízení. Program je specifický, neboť je omezený na společnosti sídlící ve vymezených územních oblastech ve smyslu čl. 4 odst. 3 základního nařízení.
e) Výpočet výše subvence
(282)
Výše napadnutelné subvence je vypočtena na základě výhody, kterou získali její příjemci a která byla zjištěna za období šetření. Za výhodu získanou vyvážejícími výrobci se považuje výše celkové daňové povinnosti vypočtené podle běžné daňové sazby snížené o částku zaplacenou podle preferenční daňové sazby. Vzhledem k tomu, že tento program dosud nebyl v antisubvenčním řízení orgánů Unie posouzen a že neexistuje jiné přesné kvantitativní vyjádření, bylo nejvhodnějším zdrojem informací pro posouzení výhody vzniklé vyvážejícím výrobcům srovnatelné rozhodnutí (vychází se z podobnosti programů) orgánů Spojených států. Jak bylo již uvedeno, bere se v tomto nařízení při stanovení výše subvence na základě zjištění při jiných šetřeních mimo jiné ohled na to, zda u příslušného programu nedošlo k významným změnám a zda se výše subvence v průběhu času nesnížily. Je třeba poznamenat, že výše opakované subvence se zpravidla tímto způsobem nesnižuje. Vzhledem k tomu, že k žádným takovým změnám nebo snížení subvence nedošlo, je výše subvence v tomto případě stanovena podle původní sazby z daného šetření.
(283)
Subvenční sazba zjištěná s ohledem na tento program činí během období šetření u všech nespolupracujících společností 0,66 %, což je sazba stanovená pro program týkající se snížené daně z příjmu na základě zeměpisné polohy v US Decision Memorandum on Certain Tow Behind Lawn Groomers and Certain Parts Thereof (konečné rozhodnutí federálního orgánu USA pro mezinárodní obchod ze dne 12. června 2009 týkající se určitých přívěsných zařízení sekaček na trávu a některých jejich příslušných částí) (strana č. 11) (Federální rejstřík / sv. 74, č. 117, s. 29180. / 19. června 2009)). S ohledem na šetření vedená orgány USA je třeba poznamenat, že metodika použitá pro výpočet výše výhody poskytnuté daňovými programy je v podstatě stejná jako metodika používaná Unií (71).
3.3.5.8. Osvobození od daně z dividend mezi způsobilými tuzemskými podniky
a) Popis
(284)
Tento program se skládá z preferenčního daňového zacházení pro podniky se sídlem v Číně, které jsou akcionářem v jiných podnicích se sídlem v Číně v podobě osvobození tuzemských mateřských podniků od daně z příjmu z určitých dividend, bonusů a jiných kapitálových investic. Tento program byl napadnut v antisubvenčním řízení Unie týkajícím se bezdřevého natíraného papíru (72).
b) Právní základ
(285)
Právním základem je článek 26 zákona ČLR o dani z příjmů podniků, článek 83 nařízení o provádění zákona ČLR o dani z příjmů podniků, vyhláška č. 512 Státní rady zveřejněná dne 6. prosince 2007.
c) Nedostatečná spolupráce
(286)
Čínská vláda odpověděla, že žádná ze společností zařazených do vzorku tento program v období šetření nevyužila a pokud jde o informace týkající se případných výhod, získaných na základě tohoto programu, odkázala na odpovědi výrobců zařazených do vzorku. Komise odkazuje na argumenty týkající se požadavku, aby čínská vláda poskytla úplné odpovědi (34.-35. bod odůvodnění výše). Komise se proto rozhodla vycházet při svých zjištěních o tomto programu z informací, které jsou k dispozici ve spisu v souladu s článkem 28 základního nařízení, a to ze zjištění uvedených v rozhodnutí o bezdřevém natíraném papíru.
d) Zjištění, jež šetření přineslo
(287)
Uvedený program poskytuje subvence ve formě ušlých příjmů ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení. Tato výhoda se rovná výši daňových úspor pramenících z osvobození od daně z dividend, bonusů a jiných kapitálových investic pro podniky se sídlem v Číně v souladu s čl. 3 odst. 2 základního nařízení. Program je specifický de iure ve smyslu ustanovení čl. 4 odst. 2 písm. a) základního nařízení, neboť přístup k němu je podle právních předpisů, jimiž se řídí orgán, který subvenci poskytuje, omezen na podniky se sídlem v Číně, jimž plynou od jiných podniků se sídlem v Číně příjmy z dividend - na rozdíl od podniků, které investují do podniků zahraničních. Uvedený program je rovněž specifický podle čl. 4 odst. 2 písm. b) základního nařízení vzhledem k tomu, že je výhradně určen významným odvětvím a projektům podporovaným státem, jako je ocelářský průmysl (viz např. 182. bod odůvodnění výše) a rovněž vzhledem k tomu, že neexistují žádná objektivní kritéria pro vymezení způsobilosti pro tento program a ani přesvědčivé důkazy o tom, že nárok vzniká automaticky.
e) Výpočet výše subvence
(288)
Výše napadnutelné subvence je vypočtena na základě výhody, kterou získali její příjemci a která byla zjištěna za období šetření. Za výhodu získanou vyvážejícími výrobci se považuje výše celkové daňové povinnosti se zahrnutím příjmu z dividend, jenž příjemcům plyne od jiných podniků se sídlem v Číně, po odečtení částky, kterou příjemci skutečně zaplatili při zohlednění osvobození dividend od daně. Vzhledem k tomu, že informace pro posouzení této výhody nejsou k dispozici a jelikož byl tento program předmětem šetření již v předchozím antisubvenčním řízení ze strany orgánů Unie, bylo nejvhodnějším zdrojem informací pro posouzení výhody získané vyvážejícími výrobci hodnocení tohoto programu v řízení týkajícím se bezdřevého natíraného papíru, náležitě upravené dle potřeby, jak je uvedeno v 252. bodě odůvodnění výše.
(289)
Takto stanovená subvenční sazba pro všechny nespolupracující společnosti činí 0,77 %, což je aritmetický průměr sazeb stanovených pro tento program v řízení týkajícím se bezdřevého natíraného papíru.
3.3.5.9. Preferenční daňový program pro subjekty se zahraničními investicemi
(290)
V podnětu jsou uvedeny následující preferenční programy týkající se daně z příjmu pro podniky se zahraničními investicemi:
-
Dva roky úplného a tři roky polovičního osvobození od daně pro výrobní subjekty se zahraničními investicemi,
-
Místní programy na osvobození od daně z příjmu a její snížení pro výrobní podniky se zahraničními investicemi,
-
Slevy na dani z příjmu pro subjekty se zahraničními investicemi, které nakupují zařízení vyrobená v tuzemsku,
-
Subvence na daň z příjmu pro subjekty se zahraničními investicemi na základě zeměpisné polohy.
(291)
Čínská vláda předložila příslušné právní základy, aby ukázala, že programy týkající se subjektů se zahraničními investicemi byly ukončeny zákonem ČLR o dani z příjmů právnických osob, přijatým dne 16. března 2007, a to v roce 2008 na 5. zasedání 10. Všečínského shromáždění lidových zástupců, a to:
-
Oznámení Státní rady o provádění přechodných preferenčních politik, pokud jde o daň z příjmů podniků č. 39 [2007] vydané Státní radou;
-
Oznámení státní daňové správy o zastavení uplatňování slevy na daň z příjmů podniků a opatření týkajících se výjimek pro investice podniku do nákupu zařízení vyrobeného v tuzemsku, č. 52 [2008] státní daňové správy
(292)
Tato ustanovení ukazují, že do konce roku 2011 byly úlevy na dani z příjmu pro subjekty se zahraničními investicemi postupně ukončovány. Čínská vláda rovněž uvedla, že žádný náhradní program pro subjekty se zahraničními investicemi neexistuje a že daňové zacházení, pokud jde o subjekty se zahraničními investicemi, je nyní stejné jako v případě ostatních daňových poplatníků z řad právnických osob. Komise konstatuje, že tyto preferenční programy týkající se daně z příjmu pro subjekty se zahraničními investicemi jsou stále napadnutelné, neboť výrobci oceli s organickým povlakem mohou stále využívat zbývající výhody alespoň po část období šetření do konce roku 2011, a nelze vyloučit, že existuje náhradní program pro subjekty se zahraničními investicemi po roce 2012. Komise se nicméně rozhodla, že programy s ohledem na nutnost snížit administrativní zátěž pro všechny zúčastněné strany dále posuzovat nebude, a to i s ohledem na blížící se konec přechodného období a chybějící údaje o případném náhradním programu.
3.3.6. PROGRAMY TÝKAJÍCÍ SE NEPŘÍMÝCH DANÍ A DOVOZNÍHO CLA
3.3.6.1. Dovozní clo a osvobození od DPH pro subjekty se zahraničními investicemi a některé domácí podniky používající dovážené zařízení v podporovaných odvětvích
a) Popis
(293)
Tento program stanoví osvobození od DPH a dovozních cel ve prospěch subjektů se zahraničními investicemi a tuzemských podniků pro dovoz kapitálového vybavení použitého v jejich výrobě. Osvobození od daně je podmíněno tím, že zařízení nesmí být uvedeno na seznamu nezpůsobilých zařízení a že podnik musí obdržet osvědčení o státem podporovaných projektech, jež vydávají čínské orgány nebo národní komise pro rozvoj a reformy v souladu s příslušnými právními předpisy týkajícími se investicí, daní a cel. Tento program byl napadnut v antisubvenčním řízení EU týkajícím se bezdřevého natíraného papíru (73).
b) Právní základ
(294)
Právní základ tohoto programu tvoří oběžník Státní rady o úpravě daňové politiky v případě dováženého zařízení, Guo Fa č. 37/1997, sdělení ministerstva financí, všeobecné celní správy a státní daňové správy [2008] č. 43, oznámení národní komise pro rozvoj a reformy č. 316 2006 ze dne 22. února 2006 o důležitých otázkách k vyřizování potvrzení o státem podporovaných projektech financovaných z domácích a zahraničních zdrojů a katalog zboží dováženého pro podniky se zahraničními investicemi a podniky domácí, jež nelze vyjmout z celní povinnosti, pro rok 2008.
c) Nedostatečná spolupráce
(295)
Čínská vláda tvrdila, že žádná ze společností zařazených do vzorku tento program v období šetření nevyužívala a pokud jde o informace týkající se případných výhod, získaných na základě tohoto programu, odkázala na odpovědi výrobců zařazených do vzorku. Komise odkazuje na argumenty týkající se požadavku, aby čínská vláda poskytla úplné odpovědi (34. bod odůvodnění a dále), a při svých zjištěních o tomto programu tak bude vycházet z informací, které jsou k dispozici ve spisu v souladu s článkem 28 základního nařízení, a to ze zjištění uvedených v řízení o bezdřevém natíraném papíru.
d) Zjištění, jež šetření přineslo
(296)
Tento program je považován za subvenci v podobě ušlých příjmů ze strany čínské vlády ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii), neboť subjekty se zahraničními investicemi a další způsobilé tuzemské podniky jsou osvobozené od platby DPH a/nebo jiných cel, které by byly jinak splatné v případě, že by podniky nevlastnily osvědčení o státem podporovaných projektech vydané Národní komisí pro rozvoj a reformy. Proto představuje výhodu pro společnosti z řad příjemců ve smyslu čl. 3 odst. 2 základního nařízení. Tento program je specifický ve smyslu čl. 4 odst. 2 písm. a) základního nařízení, neboť přístup k němu je podle právních předpisů, jimiž se řídí orgán poskytující subvenci, omezen na určité podniky, které investují v rámci konkrétní obchodní kategorie taxativně vymezené zákonem a které získaly osvědčení o státem podporovaných projektech. Navíc nejsou dána ani objektivní kritéria, podle nichž lze vznik nároku na subvenci omezit, ani přesvědčivé důkazy o tom, že nárok vzniká automaticky v souladu s čl. 4 odst. 2 písm. b) základního nařízení.
e) Výpočet výše subvence
(297)
Výše napadnutelné subvence je vypočtena na základě výhody, kterou získali její příjemci a která byla zjištěna za období šetření. Výše výhody, kterou příjemci získali, je stanovena ve výši osvobození dovezeného zařízení od DPH a cla. Vzhledem k tomu, že informace pro posouzení této výhody nejsou k dispozici a jelikož byl tento program předmětem šetření již v předchozím řízení o vyrovnávacím clu ze strany Unie, bylo nejvhodnějším zdrojem informací pro posouzení výhody získané vyvážejícími výrobci hodnocení tohoto programu v šetření týkajícím se bezdřevého natíraného papíru, náležitě upravené dle potřeby, jak je uvedeno v 252. bodě odůvodnění výše.
(298)
Takto stanovená subvenční sazba pro všechny nespolupracující společnosti činí 0,89 %, což je aritmetický průměr sazeb stanovených pro tento program v šetření týkajícím se bezdřevého natíraného papíru.
3.3.6.2. Vracení DPH subjektům se zahraničními investicemi, které nakupují zařízení vyrobená na domácím trhu
a) Popis
(299)
Tento program poskytuje výhody subjektům se zahraničními investicemi v podobě vracení DPH při nákupu zařízení vyrobeného na domácím trhu. Zařízení nesmí být klasifikováno jako zboží bez možnosti osvobození a jeho hodnota nesmí překročit celkový investiční limit pro subjekty se zahraničními investicemi podle „zkušebních správních opatření o nákupu zařízení vyrobeného na domácím trhu“. Tento program byl napadnut Unií v antisubvenčním řízení týkajícím se bezdřevého natíraného papíru (74) a orgány USA v řízení o uložení vyrovnávacího cla týkajícího se bezdřevého natíraného papíru z ČLR (75).
b) Právní základ
(300)
Právní základ tohoto programu tvoří oběžník státní daňové správy o vyhlášení prozatímních opatření o vracení daně při nákupu zařízení vyrobeného na domácím trhu subjekty se zahraničními investicemi, č. 171, 199, 20.9.1999; oznámení státní daňové správy o zastavení uplatňování slevy na daň z příjmů podniků a opatření týkajících se výjimek pro investice podniku do nákupu zařízení vyrobeného na domácím trhu státní daňové správy, č. 176 [2008] ministerstva financí.
c) Nedostatečná spolupráce
(301)
Čínská vláda tvrdila, že daný program byl ukončen výše uvedeným oznámením č. 176 [2008], a to od 1. ledna 2009. Komise požádala čínskou vládu, aby poskytla informace o skutečném skončení výhod, které mají být poskytovány v průběhu delšího období, neboť daný program je spojen s nákupem majetku vyrobeného na domácím trhu. Pokud jde o případné výhody, které mohly být na základě tohoto programu získány, čínská vláda pouze odkázala na odpovědi výrobců zařazených do vzorku. Komise odkazuje na argumenty týkající se požadavku, aby čínská vláda poskytla úplné odpovědi (34. bod odůvodnění a dále). Komise také poukazuje na to, že oznámení č. 176 stanoví přechodné období pro pořizování způsobilého dlouhodobého majetku a pro podání přihlášky s cílem získat výhodu do 30. června 2009. Vzhledem k tomu, že čínská vláda nepředložila informace o postupném ukončování výhod a vzhledem k tomu, že tyto výhody, jelikož jsou spojené s dlouhodobými aktivy, mohou být poskytovány po určité období a pokračovat i v období šetření, Komise při svých zjištěních o tomto programu vychází z dostupných informací podle článku 28 základního nařízení, a to ze zjištění uvedených v řízení o bezdřevém natíraném papíru.
d) Zjištění, jež šetření přineslo
(302)
Tento program je považován za subvenci ve formě ušlých příjmů ze strany čínské vlády ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii), čímž poskytuje společnostem z řad příjemců výhodu ve smyslu čl. 3 odst. 2 základního nařízení. Program je specifický ve smyslu čl. 4 odst. 2 písm. a) základního nařízení, neboť přístup k němu je podle právních předpisů, jimiž se řídí orgán poskytující subvenci, omezen na určité podniky (subjekty se zahraničními investicemi), pokud jde o nákup zařízení, které není klasifikováno jako zboží bez možnosti osvobození. Vzhledem k tomu, že neexistují žádná objektivní kritéria pro omezení způsobilosti pro tento program a ani přesvědčivé důkazy o tom, že nárok vzniká automaticky, nic nenasvědčuje tomu, že by daný program nespecifický podle čl. 4 odst. 2 písm. b) základního nařízení. Program je mimoto specifický ve smyslu čl. 4 odst. 4 písm. b) základního nařízení, jelikož subvence závisí na přednostním použití domácího výrobku před dováženým.
e) Výpočet výše subvence
(303)
Výše napadnutelné subvence je vypočtena na základě výhody, kterou získali její příjemci a která byla zjištěna za období šetření. Za výhodu, kterou příjemci získali, se považuje výše DPH proplacené při nákupu zařízení vyrobeného na domácím trhu. Vzhledem k tomu, že informace pro posouzení této výhody nejsou k dispozici a jelikož byl tento program ze strany Unie předmětem šetření již v předchozím řízení o vyrovnávacím clu, bylo nejvhodnějším zdrojem informací pro posouzení výhody získané vyvážejícími výrobci hodnocení tohoto programu v řízení týkajícím se bezdřevého natíraného papíru, náležitě upravené dle potřeby, jak je uvedeno v 252. bodě odůvodnění výše.
(304)
Takto stanovená subvenční sazba pro všechny nespolupracující společnosti činí 0,04 %, což je aritmetický průměr sazeb stanovených pro tento program v řízení týkajícím se bezdřevého natíraného papíru.
3.3.6.3. Odpočet DPH u dlouhodobých aktiv v centrálním regionu
a) Popis
(305)
Tento program se týká plátců DPH působících zejména v některých uvedených odvětvích, včetně metalurgického průmyslu. Program stanoví, že způsobilí plátci DPH, kteří se nacházejí ve 26 městech starých průmyslových základen centrálního regionu a kteří investují do některého dlouhodobého majetku, mohou odečíst částku DPH za dlouhodobý majetek od své celkové splatné částky DPH.
b) Právní základ
(306)
Právní základ tohoto programu tvoří sdělení ministerstva financí a státní daňové správy, kterým se vyhlašují prozatímní opatření na rozšíření oblasti působnosti, pokud jde o vyrovnání daně z přidané hodnoty v ústřední oblasti, č. 75, 2007, oznámení ministerstva financí a státní daňové správy týkající se otázek celostátního provádění reformy daně z přidané hodnoty, č. 170 [2008] ministerstva financí.
c) Nedostatečná spolupráce
(307)
Čínská vláda tvrdila, že tento program byl ukončen dnem 1. ledna 2009 prostřednictvím oznámení č. 170 [2008] a pokud jde o informace týkající se případných výhod získaných na základě tohoto programu, odkázala na odpovědi výrobců zařazených do vzorku. Komise odkazuje na argumenty týkající se požadavku, aby čínská vláda poskytla úplné odpovědi (34. bod odůvodnění a dále). Komise konstatuje, že vyhláška č. 170 stanoví, že výhody v oblasti DPH poskytované společnostem nacházejícím se v centrálním regionu končí na konci roku 2008 s možností převodu pouze do ledna 2009. Nicméně tyto výhody, jelikož jsou spojené s dlouhodobými aktivy, mohou být poskytovány po určité období a pokračovat i v období šetření; kromě toho se zdá, že oznámení obsahuje další preferenční systém DPH pro podniky nacházející se v centrální oblasti, jenž spočívá v snížení použitelné sazby DPH o jednu polovinu, a to od ledna 2009. Vzhledem k tomu, že čínská vláda nepředložila vysvětlení, pokud jde o postupné ukončení zbývajících výhod v rámci tohoto programu, ani pokud jde o informace o případném náhradním programu, vychází Komise při svých zjištěních o daném programu z důkazů obsažených ve spisu podle článku 28 základního nařízení.
d) Zjištění, jež šetření přineslo
(308)
Tento program je považován za subvenci ve formě ušlých příjmů ze strany čínské vlády ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii), čímž poskytuje společnostem z řad příjemců výhodu ve smyslu čl. 3 odst. 2 základního nařízení, jež se rovná částce úspory za DPH odečtené z nákupu dlouhodobých aktiv. Program je specifický v souladu s čl. 4 odst. 2 písm. a) základního nařízení, jelikož právní předpisy omezují přístup k němu na určité podniky, tj. výrobní podniky, které působí v uvedených odvětvích. Tento program je rovněž specifický podle čl. 4 odst. 3 základního nařízení, neboť je omezen na určité oblasti, tj. města starých průmyslových základen centrálního regionu.
e) Výpočet výše subvence
(309)
Výše napadnutelné subvence je vypočtena na základě výhody, kterou získali její příjemci a která byla zjištěna za období šetření. Za výhodu, kterou příjemci získali, se považuje výše úspory za DPH odečtené z nákupu dlouhodobých aktiv. Vzhledem k tomu, že informace pro posouzení této výhody nejsou k dispozici a jelikož byl již v tomto řízení posuzován srovnatelný program týkající se DPH, bylo nejvhodnějším zdrojem informací pro posouzení výhody získané vyvážejícími výrobci hodnocení uvedené v 297. a 298. bodě odůvodnění.
(310)
Takto zjištěná subvenční sazba pro všechny nespolupracující společnosti činí 0,89 %.
3.3.6.4. Jiné daňové výsady města Ma'anshan
a) Zjištění, jež šetření přineslo
(311)
Podnět uvádí různé daňové výsady, kterých od roku 2008 do roku 2010 požívali výrobci oceli s organickým povlakem nacházející se ve městech Ma'anshan a Wuhan, včetně osvobození od daní za údržbu a výstavbu města a dodatečných poplatků na vzdělávací fondy. Komise požádala čínskou vládu, aby ji o těchto daňových výhodách informovala. Čínská vláda odpověděla, že požadované informace jsou pro účely šetření nepodstatné, neboť žádný z vyvážejících výrobců zařazených do vzorku se nenachází ve městě Ma'anshan. Komise odkazuje na vysvětlení týkající se požadavku, aby čínská vláda poskytla informace rovněž ohledně nepodložených tvrzení o subvenci, pokud jde o společnosti nezařazené do vzorku (34.-35. bod odůvodnění výše).
(312)
Vzhledem k tomu, že čínská vláda žádné informace neposkytla, dochází Komise k závěru, že daňové výsady poskytované ve městech Ma'anshan a Wuhan představují subvenci ve formě ušlých příjmů ze strany čínské vlády podle čl. 3 odst. 1 písm. a) bod ii). Daňové výsady poskytují výhodu společnostem z řad příjemců ve smyslu čl. 3 odst. 2 základního nařízení, neboť přinášejí daňové úspory ve výši rozdílu mezi zaplacenou částkou za daň a výší daně, která je mimo program běžně placena. Program je specifický ve smyslu čl. 4 odst. 3 základního nařízení, neboť je omezen na podniky usazené v určitých vymezených regionech nebo v obcích v Ma'anshanu.
b) Výpočet výše subvence
(313)
Výše napadnutelné subvence je vypočtena na základě výhody, kterou získali její příjemci a která byla zjištěna za období šetření. Vzhledem k nedostatku jiných informací pro posouzení této výhody jsou zjištění Komise založena na informacích uvedených v podnětu. V souladu s čl. 7 odst. 2 základního nařízení byla výše této subvence přepočtena na celkový objem výroby příjemců během období šetření (jmenovatel), neboť subvence nezávisí na vývozní výkonnosti a nebyla poskytnuta podle množství zhotovených, vyrobených, vyvezených či přepravených výrobků.
(314)
Takto stanovená subvenční sazba pro všechny nespolupracující společnosti činí 0,08 %.
3.3.7. GRANTOVÉ PROGRAMY
(315)
V podnětu se uvádí, že společnosti vyrábějící dotčený výrobek získaly od roku 2005 až do nedávné doby (včetně roku 2009) výhody z několika grantových programů a podprogramů. Nelze vyloučit, že platby v rámci tohoto programu buď stále probíhají nebo byly uskutečněny jednorázově v souvislosti s kapitálovými investicemi, a představují tedy pokračující výhody, které stále nejsou uplatněny v celém rozsahu během zvoleného patnáctiletého odpisového období. Přestože byla čínská vláda požádána, aby o těchto programech poskytla informace, žádná smysluplná odpověď nebyla z její strany předložena, a to ohledně žádného z uvedených programů. Vzhledem k tomu, že čínská vláda neposkytla odpovědi týkající se uvedených aspektů, vychází Komise při svých zjištěních z nejspolehlivějších dostupných informací v souladu s článkem 28 základního nařízení.
3.3.7.1. Program China World Top Brand
a) Právní základ
(316)
Jak je uvedeno v podnětu, právní základ tohoto programu tvoří:
-
Oběžník o provádění hodnocení výrobků, které se ucházejí o označení China World Top Brand, GZJH [2005] č. 95
-
Oznámení č. 5, 2005 čínského propagačního výboru pro strategii nejlepších značek, kterým se vyhlašuje seznam nejlepších čínských značkových výrobků
-
Oběžník týkající se provádění programu China World Top Brand v roce 2006, ZJZH [2006] č. 11
-
Oznámení č. 6, 2006 čínského propagačního výboru pro strategii nejlepších značek, kterým se vyhlašuje seznam nejlepších čínských značkových výrobků
-
Oznámení č. 6, 2007 čínského propagačního výboru pro strategii nejlepších značek, kterým se vyhlašuje seznam nejlepších čínských značkových výrobků
-
Oběžník týkající se provádění programu China World Top Brand v roce 2008, ZJZH [2008] č. 23
-
Opatření čínské vlády týkající se správy programu nejlepších čínských značkových výrobků
b) Způsobilost
(317)
Pouze výrobci, kterým bylo uděleno označení „China World Top Brand“, mají nárok na výhody plynoucí z tohoto programu. Podnět uvádí řadu výrobků z oceli, které získaly výše uvedené označení a které jsou vyráběny ocelářskými společnostmi, jež jsou předmětem tohoto šetření.
c) Zjištění, jež šetření přineslo
(318)
Vzhledem k nedostatečné spolupráci čínské vlády vychází Komise při svých zjištěních z informací obsažených ve spisu v souladu s článkem 28 základního nařízení.
(319)
Tento program poskytuje finanční příspěvek v podobě grantů, netržních úvěrů a jiných pobídek, které představují přímý převod peněžních prostředků, a udělují výhody příjemcům ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu i) a čl. 3 odst. 2 základního nařízení.
(320)
Tato subvence je specifická ve smyslu čl. 4 odst. 2 písm. a) základního nařízení, neboť přístup k ní je podle právních předpisů omezen pouze na určité podniky, tj. podniky, jejichž výrobky získaly označení „China World Top Brand“. Navíc neexistují žádná objektivní kritéria stanovená orgánem poskytujícím subvenci, pokud jde o způsobilost pro tento program, a nárok na subvenci není automatický podle čl. 4 odst. 2 písm. b) základního nařízení.
d) Výpočet výše subvence
(321)
Výše napadnutelné subvence je vypočtena na základě výhody, kterou získali její příjemci a která byla zjištěna za období šetření. Vzhledem k tomu, že neexistuje jiné přesné kvantitativní vyjádření, bylo nejvhodnějším zdrojem informací pro posouzení výhody vzniklé vyvážejícím výrobcům srovnatelné rozhodnutí orgánů Spojených států. Jak bylo již uvedeno, bere se v tomto nařízení při stanovení výše subvence na základě zjištění při jiných šetřeních mimo jiné ohled na to, zda u příslušného programu nedošlo k významným změnám a zda se výše subvence v průběhu času nesnížily. Je třeba poznamenat, že výše opakované subvence se zpravidla tímto způsobem nesnižuje. Vzhledem k tomu, že k žádným takovým změnám nebo snížení subvence nedošlo, je výše subvence v tomto případě stanovena podle původní sazby z uvedeného šetření.
(322)
Takto zjištěná subvenční sazba s ohledem na daný program činí během období šetření pro všechny nespolupracující společnosti 0,13 %, což je aritmetický průměr stanovený pro podobné programy v US Decision Memorandum of 6 April 2009 on Citric Acid and Certain Citrate Salts (konečné rozhodnutí federálního orgánu USA pro mezinárodní obchod ze dne 6. dubna 2009 týkající se kyseliny citronové a některých citrátových solí (strana č. 6) (Federální rejstřík / sv. 74, č. 69, s. 16836 / 13. dubna 2009)), US Decision Memorandum of 14 May 2010 on Pre-Stressed Concrete Steel Wire Strand (konečné rozhodnutí federálního orgánu USA pro mezinárodní obchod ze dne 14. května 2010 týkající se ocelových výztuží do betonu (strana č. 29) (Federální rejstřík / sv. 75, č. 98, s. 28557 / 21. května 2010)), US Decision Memorandum of 28 May 2010 on Certain Steel Grating (konečné rozhodnutí federálního orgánu USA pro mezinárodní obchod ze dne 28. května 2010 týkající se některých ocelových mříží (strana č. 18) (Federální rejstřík / sv. 75, No. 109, s. 32362/ 8. června 2010), US Decision Memorandum of 28 March 2011 on Aluminium Extrusions (konečné rozhodnutí federálního orgánu USA pro mezinárodní obchod ze dne 28. března 2011 týkající se hliníkových výlisků (strana č. 19) (Federální rejstřík / sv. 76, č. 64, s. 18521 / 4. dubna 2011)) a US Decision Memorandum of 11 October 2011 on Multi-layered Wood Flooring (konečné rozhodnutí federálního orgánu USA pro mezinárodní obchod ze dne 11. října 2011 týkající se vícevrstvých dřevěných podlahovin (strana č. 17) (Federální rejstřík / sv. 76, č. 201, s. 64313 / 18. října 2011)). S ohledem na šetření vedená orgány USA je třeba poznamenat, že metodika použitá pro výpočet výše výhody poskytnuté grantovými programy je v podstatě stejná jako metodika používaná Unií (76).
3.3.7.2. Programy a podprogramy pro známé značky (Chongqing Famous Brands, Hubei Province Famous Brands, Ma'anshan Famous Brands, Shandong Province Top Brands, Wuhan Famous Brands)
a) Právní základ
(323)
Jak je uvedeno v podnětu, právní základ tohoto programu, s ohledem na podprogram Shandong tvoří:
-
Sdělení o tisku a distribuci z roku 2003 týkající se politiky pro posílení a rozšíření vývozu do zahraničí v provincii Shandong LWJMJCZ, [2003] č. 180.
-
Politika pro rok 2004 týkající se posílení a rozšíření spolupráce v oblasti zahraničního obchodu a hospodářství v provincii Shandong, LWJMJCZ, [2003] č. 1037;
-
Politika pro rok 2005 týkající se posílení a rozšíření spolupráce v oblasti zahraničního obchodu a hospodářství v provincii Shandong;
-
Sdělení o tisku a distribuci z roku 2006 týkající se politiky pro posílení a rozšíření spolupráce v oblasti zahraničního obchodu a hospodářství v provincii Shandong, LCQ, [2006] č. 5.
-
Finanční prostředky určené na zvláštní ocenění pro rozvoj vývozních značek, Lucaiqizhi, 2008, č. 75.
b) Způsobilost
(324)
Tento program poskytuje výhody výrobcům těch výrobků, jež jsou označeny jako „známé značky“ a jsou určeny na vývoz. Podnět uvádí řadu výrobců dotčeného výrobku, kteří daný program využívali přinejmenším do roku 2009.
c) Zjištění, jež šetření přineslo
(325)
Podnět tvrdí, že tento program byl navržen s cílem podpořit tuzemská vyspělá výrobní odvětví a podpořit vývoz jejich výrobků na světové trhy. Hlavní rámec tohoto programu je vymezen v ústředním programu, přičemž vlády na provinční a místní úrovni podle něj vyvíjejí vlastní programy známých značek na podporu vývozu místních výrobků. USA tento grantový program napadly v rámci WTO (DS 387). Orgány USA se navíc proti tomuto programu bránily prostřednictvím několika řízení uvedených v podnětu. Komise rovněž napadla výhody poskytované tímto programem v případě bezdřevého natíraného papíru (77).
(326)
Program „známé značky“ poskytuje finanční příspěvky v podobě úvěrů se subvencovaným úrokem, financování výzkumu a vývoje a hotovostních finančních odměn za vývoz. Tyto pobídky představují přímý převod peněžních prostředků, čímž jsou příjemci poskytovány výhody ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu i) a čl. 3 odst. 2 základního nařízení.
(327)
Tato subvence je specifická podle čl. 4 odst. 2 písm. a) základního nařízení, neboť přístup k ní je právními předpisy omezen pouze na podniky, které vyvážejí výrobky označené jako „známé značky“. Navíc vzhledem k tomu, že orgán poskytující subvenci zjevně nestanoví žádná objektivní kritéria ani podmínky pro provádění tohoto programu, je subvence rovněž specifická podle čl. 4 odst. 2 písm. b) základního nařízení. Preferenční zacházení v rámci tohoto programu je také specifické podle čl. 4 odst. 4 písm. a) základního nařízení, neboť jeho výhody jsou závislé na objemu vývozu příslušných výrobků označených jako „známé značky“.
d) Výpočet výše subvence
(328)
Výše napadnutelné subvence je vypočtena na základě výhody, kterou získali její příjemci a která byla zjištěna za období šetření. Vzhledem k tomu, že neexistuje jiné přesné kvantitativní vyjádření, bylo nejvhodnějším zdrojem informací pro posouzení výhody vzniklé vyvážejícím výrobcům srovnatelné rozhodnutí (vychází se z podobnosti programů) orgánů Spojených států. Jak bylo již uvedeno, bere se v tomto nařízení při stanovení výše subvence na základě zjištění při jiných šetřeních mimo jiné ohled na to, zda u příslušného programu nedošlo k významným změnám a zda se výše subvence v průběhu času nesnížily. Je třeba poznamenat, že výše opakované subvence se zpravidla tímto způsobem nesnižuje. Vzhledem k tomu, že k žádným takovým změnám nebo snížení subvence nedošlo, je výše subvence v tomto případě stanovena podle původní sazby z uvedeného šetření.
(329)
Takto zjištěná subvenční sazba s ohledem na daný program činí během období šetření pro všechny nespolupracující společnosti 0,13 %, což je aritmetický průměr stanovený pro podobné programy v US Decision Memorandum of 6 April 2009 on Citric Acid and Certain Citrate Salts (konečné rozhodnutí federálního orgánu USA pro mezinárodní obchod ze dne 6. dubna 2009 týkající se kyseliny citronové a některých citrátových solí (strana č. 6) (Federální rejstřík / sv. 74, č. 69, s. 16836 / 13. dubna 2009)), US Decision Memorandum of 14 May 2010 on Pre-Stressed Concrete Steel Wire Strand (konečné rozhodnutí federálního orgánu USA pro mezinárodní obchod ze dne 14. května 2010 týkající se ocelových výztuží do betonu (strana č. 29) (Federální rejstřík / sv. 75, č. 98, s. 28557 / 21. května 2010)), US Decision Memorandum of 28 May 2010 on Certain Steel Grating (konečné rozhodnutí federálního orgánu USA pro mezinárodní obchod ze dne 28. května 2010 týkající se některých ocelových mříží (strana č. 18) (Federální rejstřík / sv. 75, No. 109, s. 32362/ 8. června 2010), US Decision Memorandum of 28 March 2011 on Aluminium Extrusions (konečné rozhodnutí federálního orgánu USA pro mezinárodní obchod ze dne 28. března 2011 týkající se hliníkových výlisků (strana č. 19) (Federální rejstřík / sv. 76, č. 64, s. 18521 / 4. dubna 2011)) a US Decision Memorandum of 11 October 2011 on Multi-layered Wood Flooring (konečné rozhodnutí federálního orgánu USA pro mezinárodní obchod ze dne 11. října 2011 týkající se vícevrstvých dřevěných podlahovin (strana č. 17) (Federální rejstřík / sv. 76, č. 201, s. 64313 / 18. října 2011)). S ohledem na šetření vedená orgány USA je třeba poznamenat, že metodika použitá pro výpočet výše výhody poskytnuté grantovými programy je v podstatě stejná jako metodika používaná Unií (78).
3.3.7.3. Fond projektu pro státní klíčové technologie
a) Nedostatečná spolupráce čínské vlády
(330)
Ve své odpovědi na dotazník čínská vláda pouze uvedla, že tento program byl ukončen v roce 2003 a že nebyl využíván žádným z vývozců zařazených do vzorku. Jelikož čínská vláda tuto odpověď nepodpořila žádnými důkazy nebo dalším objasněním, vychází Komise při analýze daného programu z dostupných údajů podle článku 28 základního nařízení.
b) Právní základ
(331)
Jak je uvedeno v podnětu, právní základ tohoto programu tvoří:
-
Oběžníky státu: Guojingmao Touzi č. 886 z roku 1999, Guojingmao Touzi č. 122 z roku 1999, Guojingmao Touzi č. 1038 z roku 1999, Guojingmao Touzi č. 822 z roku 2000 a
-
Opatření pro správu zvláštního fondu veřejného dluhu pro státní klíčové projekty technologické rekonstrukce
c) Způsobilost
(332)
Podle citací ze základních právních předpisů obsažených v podnětu jsou podporované podniky v rámci tohoto programu „vybírány zejména z velkých státem vlastněných podniků, tj. mezi 512 klíčovými podniky, 120 pilotními skupinami podniků a předních podniků daného výrobního odvětví.“ Upřednostňovány jsou rovněž podniky nacházející se ve starých průmyslových základnách v severovýchodní, střední a západní oblasti.
d) Zjištění, jež šetření přineslo
(333)
Vzhledem k nedostatečné spolupráci ze strany čínské vlády se Komise opírá o údaje obsažené v podnětu a/nebo o další zdroje uvedené v podnětu (79).
(334)
Podnět uvádí, že cílem tohoto programu je poskytnout finanční podporu způsobilým podnikům, a podpořit tak: technologickou obnovu klíčových průmyslových odvětví, podniků a výrobků; usnadnění modernizace technologie; zlepšení struktury výrobků; zlepšení jakosti; zvýšení dodávek; rozšíření domácí poptávky; nepřetržitý a zdravý rozvoj státního hospodářství. V podnětu se uvádí, že fond podpořil 47 železářských a ocelářských podniků, což představuje investice v celkové výši 75 miliard RMB. Orgány USA tento program napadly nejméně ve dvou řízeních.
(335)
Program představuje subvenci, neboť poskytuje finanční příspěvky v podobě grantů na pořízení dlouhodobých aktiv v souladu s čl. 3 odst. 1 písm. a) bodem i) základního nařízení, a poskytuje tak příjemci výhodu. Vzhledem k tomu, že tato subvence je spojena s dlouhodobými aktivy a je poskytována v průběhu času, dochází se na základě dostupných údajů k závěru, že tato výhoda pokračuje i v období šetření.
(336)
Tato subvence je specifická ve smyslu čl. 4 odst. 2 písm. a) základního nařízení, neboť podpora je omezena na některé velké státem vlastněné podniky a veřejné holdingové podniky mezi 512 klíčovými podniky a 120 pilotními skupinami podniků. Vzhledem k tomu, že projekt se zaměřuje na podniky nacházející se ve vymezených územních oblastech starých průmyslových základen v severovýchodní, střední a západní části, je rovněž specifický ve smyslu čl. 4 odst. 3 základního nařízení.
e) Výpočet výše subvence
(337)
Výše napadnutelné subvence je vypočtena na základě výhody, kterou získali její příjemci a která byla zjištěna za období šetření. Vzhledem k tomu, že neexistuje jiné přesné kvantitativní vyjádření, bylo nejvhodnějším zdrojem informací pro posouzení výhody vzniklé vyvážejícím výrobcům podobné rozhodnutí orgánů Spojených států, a to US Decision Memorandum of 10 September 2010 on Seamless Carbon and Alloy Steel Standard, Line, and Pressure Pipe (konečné rozhodnutí federálního orgánu USA pro mezinárodní obchod ze dne 10. září 2010 týkající se některého bezešvého standardního a vysokotlakého potrubí z uhlíkové a legované oceli (strana č. 19) (Federální rejstřík sv. 75, č. 182, s. 57444 / 21. září 2010)).
(338)
Takto stanovená subvenční sazba s ohledem na daný program činí během období šetření pro všechny nespolupracující společnosti 0,01 %, což je sazba stanovená u podobného programu v rozhodnutí USA uvedeném v předchozím bodě odůvodnění.
3.3.7.4. Programy na snížení antidumpingových právních poplatků
a) Nedostatečná spolupráce čínské vlády
(339)
Podnět uvádí různá šetření provedená orgány USA (80) a Komisí (řízení týkající se bezdřevého natíraného papíru), která shledala napadnutelnými několik provinčních programů, přičemž 40 % právních poplatků za účast společnosti v příslušném antidumpingovém řízení byla hrazena místním finančním úřadem. Vzhledem k tomu, že čínská vláda na otázky týkající se uvedeného programu neodpověděla a pouze se omezila na konstatování, že vývozci zařazení do vzorku tento program nevyužívali, vycházela Komise při svých zjištěních z dostupných údajů obsažených ve spisu v souladu s článkem 28 základního nařízení.
b) Právní základ
(340)
V souladu s podnětem a rozhodnutím Komise týkajícím se bezdřevého natíraného papíru (193. bod odůvodnění) jsou právním základem tohoto programu:
-
Prováděcí pravidla pro politiku podpory subjektům, proti nimž je vedeno antidumpingové, antisubvenční či ochranné šetření
c) Způsobilost
(341)
Tento program je dostupný společnostem, které se účastní antidumpingových šetřeních a jednají v souladu s pokyny ministerstva obchodu a orgánů na úrovni provincií.
d) Zjištění, jež šetření přineslo
(342)
Tento program představuje subvenci, neboť poskytuje finanční příspěvek v podobě přímého převodu peněžních prostředků ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu i) základního nařízení za účelem pokrytí právních poplatků v antidumpingových řízeních a představuje výhodu ve smyslu čl. 3 odst. 2 základního nařízení. Tato subvence je specifická ve smyslu čl. 4 odst. 2 písm. a) a c) základního nařízení, neboť je omezena na určité podniky, jichž se týkají zahraniční antidumpingová řízení. Daný program je rovněž specifický ve smyslu čl. 4 odst. 3 základního nařízení, neboť je omezen na určité podniky evidované ve vymezených územních oblastech, které řídí příslušné orgány na úrovni provincií provádějící tento program.
e) Výpočet výše subvence
(343)
Výše napadnutelné subvence je vypočtena na základě výhody, kterou získali její příjemci a která byla zjištěna za období šetření. Vzhledem k tomu, že informace pro posouzení této výhody nejsou k dispozici a jelikož byl tento program předmětem šetření ze strany orgánů Unie již v předchozím antisubvenčním řízení, bylo nejvhodnějším zdrojem informací pro posouzení výhody získané vyvážejícími výrobci hodnocení tohoto programu v řízení týkajícím se bezdřevého natíraného papíru, náležitě upravené dle potřeby, jak je uvedeno v 252. bodě odůvodnění výše.
(344)
Takto zjištěná subvenční sazba pro všechny nespolupracující společnosti činí na základě zjištění týkajícího se bezdřevého natíraného papíru 0,01 % (81).
3.3.8. NÁKUP ZBOŽÍ VLÁDOU ZA VYŠŠÍ NEŽ PŘIMĚŘENOU CENU
(345)
Podnět obsahoval důkazy o tom, že čínská vláda prostřednictvím státem vlastněných podniků nakupovala ocelové výrobky vyráběné výrobci oceli s organickým povlakem. V podnětu bylo uvedeno, že čínská vláda nakupovala řadu ocelových výrobků, včetně barvou povlakovaných plechů, svitků válcovaných za tepla, plechů válcovaných za studena, plechů střední kvality, galvanizovaných plechů a mnoha dalších. V podnětu bylo ukázáno, že cena za nákup tohoto zboží státem vlastněnými podniky byla stanovena s odkazem na různé prvky a/nebo srovnávací základy, a že existují cenové stropy nebo úpravy v závislosti na různém zboží a skutečnosti, zda se obchodní operace týkala stran ve spojení.
(346)
Čínská vláda ve své odpovědi odkázala na obecné argumenty ohledně státem vlastněných podniků, v nichž tvrdí, že se neprokázalo, že státem vlastněné podniky kupující tyto výrobky z oceli jsou veřejnými orgány ve smyslu Dohody WTO o subvencích a vyrovnávacích opatřeních a že čínská vláda nemůže shromažďovat údaje týkající se obchodních operací neznámých subjektů. Čínská vláda rovněž uvedla, že v podnětu není uveden žádný nákup zboží, který by zahrnoval výrobce zařazené do vzorku. Komise odkazuje na své závěry, v nichž se uvádí, že subjekty kupující ocel s organickým povlakem a další výrobky z oceli jsou státem vlastněné podniky (49.-73. bod odůvodnění výše) a na žádost směřovanou čínské vládě, aby poskytla rovněž informace o vývozcích nezařazených do vzorku (viz 34. a 35. bod odůvodnění výše). Vzhledem k tomu, že čínská vláda k tomuto programu další informace neposkytla, vychází Komise při svých zjištěních z informací, které jsou k dispozici ve spisu v souladu s článkem 28 základního nařízení.
(347)
Vzhledem k tomu, že ceny jsou vyšší než tržní a že stát poskytuje výrobcům oceli s organickým povlakem výhodu prostřednictvím nákupů ze strany státem vlastněných podniků, je tento program napadnutelný podle čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu iii) a čl. 6 písm. d) základního nařízení. Rovněž je třeba zohlednit skutečnost, že šetření potvrdilo tvrzení uvedené v podnětu o tom, že na trhu neexistují spolehlivé tržní ceny, neboť na trhu s ocelí převládá vliv veřejného sektoru, a že státem vlastněné podniky mají na čínském trhu s ocelí rozhodující podíl, přinejmenším pokud jde o ocel válcovanou za tepla a za studena (viz 76.-79. bod odůvodnění). Tato subvence je rovněž specifická podle čl. 4 odst. 2 základního nařízení, neboť je omezena pouze na vybrané ocelářské subjekty se státní účastí. Složitost těchto obchodních operací a souvisejících smluv, jakož i chybějící nezbytné údaje ve spisu neumožnily Komisi dospět k jasnému závěru o tomto programu. Komise se tudíž rozhodla dále tento program neposuzovat.
3.3.9. JINÉ REGIONÁLNÍ PROGRAMY
a) Nedostatečná spolupráce čínské vlády
(348)
Čínská vláda odpověděla, že vzhledem k tomu, že žádný z výrobců zařazených do vzorku se nenachází v oblasti, na niž se vztahují regionální programy uvedené v tomto oddíle, nejsou informace, jež Komise požaduje, podstatné pro účely šetření. S ohledem na důležitost této informace pro šetření (viz 34.-35. bod odůvodnění výše), se Komise poté, co neobdržela odpověď od čínské vlády, opírá při svém rozhodnutí o všechny regionální programy uvedené v tomto oddíle a o skutečnosti, které jsou k dispozici ve spisu v souladu s článkem 28 základního nařízení.
3.3.9.1. Subvence poskytované v zóně Tianjin Binhai New Area a Tianjin Economic and Technological Development Area
a) Právní základ
(349)
Právním základem režimu zrychlených odpisů je oběžník ministerstva financí a státní daňové správy o související preferenční politice, pokud jde o daň z příjmů podniků na podporu rozvoje a otevřenosti oblasti Binhai New Area of Tianjin.
b) Zjištění, jež šetření přineslo
(350)
V podnětu se uvádí, že cílem tohoto programu je podporovat výstavbu vědecko-technologické infrastruktury v Tianjin Binhai New Area (TBNA) a Tianjin Economic and Technological Development Area (TETDA) a vybudovat systém vědecko-technologické obnovy a provozní kapacity. Podnět uvádí, že finanční výhody v rámci tohoto programu byly poskytnuty prostřednictvím fondu pro vědu a technologie a programu zrychlených odpisů. Tyto výhody mají být omezeny na podniky, které se nacházejí v oblasti působnosti správního výboru TBNA, včetně společností vyrábějících/vyvážejících dotčený výrobek. Podnět odkazuje na rozhodnutí orgánů USA ve vyrovnávacím řízení týkajícím se některého bezešvého standardního a vysokotlakého potrubí z uhlíkové a legované oceli z Čínské lidové republiky, v němž byl tento program shledán napadnutelným (82).
(351)
Vzhledem k nedostatečné spolupráci ze strany čínské vlády vychází Komise ve svém rozhodnutí o tomto programu z nejspolehlivějších dostupných informací v souladu s článkem 28 základního nařízení obsažených v podnětu a v uvedeném rozhodnutí orgánů USA.
(352)
Tento program poskytuje neopakující se výhodu společnostem z řad příjemců, a to v podobě grantů v rámci fondu pro vědu a technologie ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu i) základního nařízení (přímý převod peněžních prostředků) a v podobě ušlých příjmů podle čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení, pokud jde o program zrychlených odpisů.
(353)
Subvence v rámci fondu pro vědu a technologie a programu zrychlených odpisů jsou specifické ve smyslu čl. 4 odst. 3 základního nařízení, neboť jsou omezeny na určité podniky ve vymezených územních oblastech (tj. TBNA a/nebo TETDA).
c) Výpočet výše subvence
(354)
Výše napadnutelné subvence je vypočtena na základě výhody, kterou získali její příjemci a která byla zjištěna za období šetření. Vzhledem k tomu, že neexistuje jiné přesné kvantitativní vyjádření, bylo nejvhodnějším zdrojem informací pro posouzení výhody vzniklé vyvážejícím výrobcům srovnatelné rozhodnutí orgánů Spojených států, a to US Decision Memorandum of 10 September 2010 on Certain Seamless Carbon and Alloy Steel Standard, Line, and Pressure Pipe (konečné rozhodnutí federálního orgánu USA pro mezinárodní obchod ze dne 10. září 2010 týkající se některého bezešvého standardního a vysokotlakého potrubí z uhlíkové a legované oceli z Čínské lidové republiky (strana č. 20 a 21) (Federální rejstřík sv. 75, č. 182, s. 57444 / 21. září 2010)). S ohledem na šetření vedená orgány USA je třeba poznamenat, že metodika použitá pro výpočet výše výhody poskytnuté daňovými a grantovými programy je v podstatě stejná jako metodika používaná Unií (83).
(355)
Celková subvenční sazba zjištěná během období šetření pro všechny nespolupracující společnosti činí 0,61 %, což odpovídá akumulované hodnotě dotčených programů, jak je uvedeno v rozhodnutí zmíněném v předchozím bodě odůvodnění.
3.3.9.2. Programy týkající se severovýchodního regionu
a) Právní základ
(356)
Právním základem je oběžník ministerstva financí a státní daňové správy ze dne 14. září 2004, v němž jsou otiskována a zveřejňována nařízení o příslušných otázkách týkajících se širšího uplatnění odpočtu DPH v severovýchodním oblastech.
b) Zjištění, jež šetření přineslo
(357)
Žadatel tvrdil, že čínská vláda zavedla v roce 2003 program revitalizace severovýchodního regionu s cílem oživit starou průmyslovou základnu Dalian City a tři severovýchodní provincie Liaoning, Jilin s Heilongjiang, což je tradiční středisko čínského ocelářského průmyslu. V podnětu se tvrdí, že čínská vláda vytvořila zvláštní banku Northeast Revitalisation Bank (NRB), která je kontrolována Státní radou a pověřena finanční podporou na oživení starého střediska těžkého průmyslu v severovýchodním regionu.
(358)
Podnět rovněž uvádí subvence, které v rámci tohoto programu poskytuje Export-Import Bank of China („EXIM bank“) prostřednictvím své pobočky v Dalianu v celkové výši 5 miliard RMB v podobě vývozních úvěrů a jiných „levných úvěrů“, jež pro místní podniky představují 150 milionů RMB úspor od listopadu 2003. V podnětu se rovněž tvrdí, že úvěry byly rozšířeny i na nebonitní podniky s cílem zvýšit konkurenceschopnost oslabených podniků ve státním vlastnictví, kterým byl poskytnut nepřiměřený přístup k finančním zdrojům i přesto, že měly nejvyšší podíl nesplácených úvěrů v zemi.
(359)
Vzhledem k nedostatečné spolupráci ze strany čínské vlády opírá Komise své rozhodnutí týkající se toho programu o informace obsažené v podnětu a v US Decision Memorandum of 17 November 2008 on Circular Welded Carbon Quality Steel Line Pipe (Line Pipe) (konečné rozhodnutí federálního orgánu USA pro mezinárodní obchod ze dne 17. listopadu 2008 o kruhově svařovaných troubách a trubkách z vysoce jakostní uhlíkové oceli (strana č. 21 a 22) (Federální rejstřík / sv. 73, č. 227, strana 70961/ ze dne 24. listopadu 2008)), náležitě upravené dle potřeby, jak je uvedeno v 252. bodě odůvodnění výše.
(360)
Tento program poskytuje výhodu společnostem z řad příjemců v podobě: i) grantů jakožto úrokové podpory vývozu; ii) vracení DPH za nákup dlouhodobých aktiv.
(361)
S ohledem na bod i) úroková podpora vývozu představuje poskytování úrokové podpory subvenci v podobě grantu ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu i) základního nařízení. Rozhodnutí USA tento program týkající se revitalizace severovýchodního regionu, jak je uvedeno v podnětu, označuje jako „Fond na rozvoj zahraničního obchodu“. Tento program je řízen orgány provincie Liaoning, a to provinčním Úřadem zahraničního obchodu a hospodářské spolupráce provincie Liaoning a Finančním odborem provincie Liaoning). Mezi způsobilými projekty jsou i projekty prováděné vyvážejícími podniky, mimo jiné za účelem zlepšení konkurenceschopnosti jejich vývozní základny a průzkumu mezinárodního trhu. Vzhledem k tomu, že tyto dotace jsou závislé na vývozní výkonnosti, je daný program specifický v souladu s čl. 4 odst. 4 písm. a) základního nařízení.
(362)
S ohledem na bod ii) vracení DPH za nákup dlouhodobých aktiv představuje subvenci v podobě ušlých příjmů ze strany státu podle čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení. V rámci tohoto programu mohou plátci DPH určitých výrobních odvětví odečíst DPH za nákup dlouhodobých aktiv od DPH z prodeje hotových výrobků. Tento odpočet DPH je omezen na podniky nacházející se v severovýchodním regionu, a je proto regionálně specifický ve smyslu čl. 4 odst. 3 základního nařízení.
c) Výpočet výše subvence
(363)
Výše napadnutelné subvence je vypočtena na základě výhody, kterou získali její příjemci a která byla zjištěna za období šetření. Vzhledem k tomu, že neexistuje jiné přesné kvantitativní vyjádření, bylo nejvhodnějším zdrojem informací pro posouzení výhody vzniklé vyvážejícím výrobcům srovnatelné rozhodnutí (vychází se z podobnosti programů) orgánů Spojených států.
(364)
Takto zjištěná celková subvenční sazba v rámci Programu pro obnovu severovýchodního regionu činí během období šetření pro všechny nespolupracující společnosti 0,18 %, což odpovídá akumulované hodnotě za granty a vrácené DPH v rámci Fondu na rozvoj zahraničního obchodu, jak je uvedeno v US Decision Memorandum of 17 November 2008 on Circular Welded Carbon Quality Steel Line Pipe (Line Pipe) (konečné rozhodnutí federálního orgánu USA pro mezinárodní obchod ze dne 17. listopadu 2008 o kruhově svařovaných troubách a trubkách z vysoce jakostní uhlíkové oceli (strana č. 21 a 22) (Federální rejstřík / sv. 73, č. 227, strana 70961/ ze dne 24. listopadu 2008)). S ohledem na šetření vedená orgány USA je třeba poznamenat, že metodika použitá pro výpočet výše výhody poskytnuté podobnými programy je v podstatě stejná jako metodika používaná Unií (84).
a) Právní základ
(365)
Právním základem jsou dočasná správní opatření týkající se finanční úrokové podpory na vývoz výrobků špičkové technologie a příslušných výrobních zařízení provincie Liaoning ze dne 16. prosince 2004.
b) Zjištění, jež šetření přineslo
(366)
Podnět tvrdí, že v rámci tohoto programu je poskytována pomoc podnikům s cílem zvýšit vývoz výrobků špičkové technologie a podporuje se rozvoj podniků nacházejících se v provincii Liaoning. Program spravuje Úřad zahraničního obchodu a hospodářské spolupráce provincie Liaoning, Finanční odbor provincie Liaoning a Hospodářská komise provincie Liaoning. Orgány USA shledaly tento program napadnutelným ve výše uvedeném rozhodnutí týkajícím se trub a trubek (viz 359. bod odůvodnění).
(367)
Tento program představuje výhodu v podobě přímého převodu peněžních prostředků ze strany čínské vlády za účelem zaplacení úroků z bankovních úvěrů ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu i) základního nařízení. Vývozními úvěry se rozumí krátkodobé půjčky podnikům, které vyrábějí výrobky špičkové technologie a příslušná výrobní zařízení v provincii, poskytnuté bankami a nebankovními finančními institucemi v důsledku nedostatku potřebných finančních prostředků na výrobu a provoz na období od okamžiku deklarovaného vývozu a obdržením platby. Způsobilé podniky musí vykazovat roční objem vývozu vyšší než 1 milion USD, přičemž vyvážené výrobky musí být zahrnuty v rámci „katalogu čínských výrobků špičkové technologie určených na vývoz“ nebo příslušného výrobního zařízení. Tento program je proto specifický podle čl. 4 odst. 2 základního nařízení, neboť je omezen na podniky, jež splňují daná kritéria. Tento program je rovněž závislý na vývozní výkonnosti podle čl. 4 odst. 4 písm. a) základního nařízení. Program je i regionálně specifický ve smyslu čl. 4 odst. 3, neboť je omezen na podniky ve vymezené územní oblasti na severovýchodě Číny.
c) Výpočet výše subvence
(368)
Výše napadnutelné subvence je vypočtena na základě výhody, kterou získali její příjemci a která byla zjištěna za období šetření. Vzhledem k tomu, že neexistuje jiné přesné kvantitativní vyjádření, bylo nejvhodnějším zdrojem informací pro posouzení výhody vzniklé vyvážejícím výrobcům srovnatelné rozhodnutí (vychází se z podobnosti programů) orgánů Spojených států.
(369)
Takto zjištěná subvenční sazba činí během období šetření pro všechny nespolupracující společnosti 0,43 %, což odpovídá sazbě systému úrokové podpory vývozu, stanovené v US Decision Memorandum of 17 November 2008 on Circular Welded Carbon Quality Steel Line Pipe (konečné rozhodnutí federálního orgánu USA pro mezinárodní obchod ze dne 17. listopadu 2008 o kruhově svařovaných troubách a trubkách z vysoce jakostní uhlíkové oceli (strana č. 23) (Federální rejstřík / sv. 73, č. 227, strana 70961/ ze dne 24. listopadu 2008)). S ohledem na šetření vedená orgány USA je třeba poznamenat, že metodika použitá pro výpočet výše výhody poskytnuté podobnými programy je v podstatě stejná jako metodika používaná Unií (85).
a) Zjištění, jež šetření přineslo
(370)
Podnět odkazuje na předchozí program úrokové podpory vývozu, který lze využít pouze v souvislosti s nevyčerpanými „vývozními úvěry“. Orgány USA rovněž shledaly tento program napadnutelným v rozhodnutí týkajícím se trub a trubek.
(371)
Právním základem je „prozatímní správní opatření týkající se finanční podpory na vývoz výrobků špičkové technologie a výrobních zařízení provincie Liaoning“ ze dne 16. prosince 2004.
(372)
Tento program představuje výhodu v podobě přímého převodu peněžních prostředků ze strany čínské vlády ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu i) základního nařízení. Subvence představuje výhodu ve smyslu čl. 3 odst. 2 a čl. 6 písm. b) základního nařízení, která se rovná rozdílu mezi částkou zaplacenou příjemci a částkou, již by za srovnatelnou obchodní půjčku zaplatili, kdyby tento program neexistoval. Tyto půjčky jsou poskytovány vládou prostřednictvím bank zajišťujících obchodní politiku státu a komerčních bank ve státním vlastnictví (viz analýza v 157.-180. bodě odůvodnění výše). Tyto vývozní úvěry jsou specifické podle čl. 4 odst. 4 písm. a) základního nařízení, neboť jsou závislé na vývozní výkonnosti, a rovněž podle čl. 4 odst. 3, neboť se omezují na podniky ve vymezené územní oblasti v Číně.
b) Výpočet výše subvence
(373)
Výše napadnutelné subvence je vypočtena na základě výhody, kterou získali její příjemci a která byla zjištěna za období šetření. Vzhledem k tomu, že neexistuje jiné přesné kvantitativní vyjádření, bylo nejvhodnějším zdrojem informací pro posouzení výhody vzniklé vyvážejícím výrobcům srovnatelné rozhodnutí (vychází se z podobnosti programů) orgánů Spojených států.
(374)
Takto zjištěná subvenční sazba činí během období šetření pro všechny nespolupracující společnosti 1,05 %, což odpovídá aritmetickému průměru sazeb pro systém půjček na vývoz, stanovené v US Decision Memorandum of 17 November 2008 on Circular Welded Carbon Quality Steel Line Pipe (konečné rozhodnutí federálního orgánu USA pro mezinárodní obchod ze dne 17. listopadu 2008 o kruhově svařovaných troubách a trubkách z vysoce jakostní uhlíkové oceli (strana č. 23) (Federální rejstřík / sv. 73, č. 227, strana 70961/ ze dne 24. listopadu 2008)). S ohledem na šetření vedená orgány USA je třeba poznamenat, že metodika použitá pro výpočet výše výhody poskytnuté podobnými programy je v podstatě stejná jako metodika používaná Unií (86).
a) Zjištění, jež šetření přineslo
(375)
Podnět uvádí, že program „Five Points, One Line Coastal Belt“ (Pět bodů, jedna linie pobřežního pásma) byl zaveden dne 21. ledna 2006 místní vládou provincie Liaoning. Místní vláda provincie Liaoning poskytuje subvence určitým podnikům, které se nacházejí v dané oblasti. První prioritou jsou podniky zřízené v pěti klíčových oblastech, jež mají sloužit jako základna pro výrobu na vývoz. Preferenční zacházení zahrnuje řadu výhod, včetně snížené sazby u daně z příjmu ve výši 15 % pro podniky s osvědčením „špičkových technologií“; osvobození od daně z příjmu pro podniky působící v oblasti špičkových technologií, které byly založeny „pomocí domácích investic“; priority, pokud jde o získání podpory formou úrokového zvýhodnění; výsad ekonomického řízení; a osvobození od vládních poplatků. V podnětu se uvádí, že China Development Bank (CDB), státem vlastněná banka zajišťující státní politiku, poskytla v rámci tohoto programu preferenční úvěry.
(376)
Orgány USA shledaly tento program napadnutelným ve výše uvedeném rozhodnutí týkajícím se trub a trubek.
(377)
Právním základem je „prozatímní správní opatření týkající se finanční podpory na vývoz výrobků špičkové technologie a výrobních zařízení provincie Liaoning“ ze dne 16. prosince 2004.“ Komise pro rozvoj a reformy provincie Liaoning a finanční úřad provincie Liaoning řídí úrokové subvence a Huludao Beigang Industrial Park, průmyslové odvětví, a úřad průmyslu a obchodu osvobození od poplatků poskytované v rámci tohoto programu.
(378)
Tento program poskytuje finanční výhody v podobě přímého převodu peněžních prostředků ze strany čínské vlády ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu i) základního nařízení, a/nebo prominutého nebo nevybraného příjmu ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení. Tyto subvence představují výhodu podle čl. 3 odst. 2 základního nařízení, která se rovná částce grantu a/nebo úlevě na dani/poplatku. Tyto subvence jsou specifické ve smyslu čl. 4 odst. 3 základního nařízení, neboť jsou omezeny na určité podniky, jež se nacházejí v oblasti působnosti orgánu provincie Liaoning. První prioritou pro poskytování těchto subvencí jsou podniky zřízené v pěti klíčových oblastech, jež mají sloužit jako základna pro výrobu na vývoz, a jsou tudíž také specifické podle čl. 4 odst. 4 písm. a) základního nařízení, neboť závisí na vývozní výkonnosti.
b) Výpočet výše subvence
(379)
Výše napadnutelné subvence je vypočtena na základě výhody, kterou získali její příjemci a která byla zjištěna za období šetření. Vzhledem k tomu, že neexistuje jiné přesné kvantitativní vyjádření, bylo nejvhodnějším zdrojem informací pro posouzení výhody vzniklé vyvážejícím výrobcům srovnatelné rozhodnutí (vychází se z podobnosti programů) orgánů Spojených států.
(380)
Takto zjištěná subvenční sazba činí během období šetření pro všechny nespolupracující společnosti 0,30 %, což odpovídá sazbě stanovené pro tento program v US Decision Memorandum of 17 November 2008 on Circular Welded Carbon Quality Steel Line Pipe (konečné rozhodnutí federálního orgánu USA pro mezinárodní obchod ze dne 17. listopadu 2008 o kruhově svařovaných troubách a trubkách z vysoce jakostní uhlíkové oceli (strana č. 23) (Federální rejstřík / sv. 73, č. 227, strana 70961/ ze dne 24. listopadu 2008)). S ohledem na šetření vedená orgány USA je třeba poznamenat, že metodika použitá pro výpočet výše výhody poskytnuté grantovými programy je v podstatě stejná jako metodika používaná Unií (87).
3.3.9.3. Granty v rámci programu pro vědu a technologii v provincii Jiangsu
a) Právní základ
(381)
Právní základ tohoto programu tvoří správní opatření týkající vědeckotechnologické platformy veřejných služeb provincie Jiangsu (Sukeji (2006) č. 102; Sucaijiao (2006) No 22).
b) Zjištění, jež šetření přineslo
(382)
V podnětu se uvádí, že daný program poskytuje, mimo jiné, granty určitým podnikům. Čínská vláda v odpovědi na dotazník uvedla, že žádná ze společností zařazených do vzorku tento program nevyužívala a ani z něj neměla výhody. Komise poukazuje na své argumenty, které se týkají požadavku, aby čínská vláda poskytla úplné odpovědi rovněž na otázky týkající se společností nezařazených do vzorku (34. a 35. bod odůvodnění výše). Komise dále poznamenává, že podnět uvádí jako potenciální příjemce jak společnosti zařazené do vzorku, tak i další výrobce oceli s organickým povlakem nezařazené do vzorku, jež se nacházejí v příslušné oblasti působnosti programu. Komise proto při svých zjištěních vychází z dostupných údajů obsažených ve spisu v souladu s článkem 28 základního nařízení, a zejména z informací obsažených v podnětu a zjištění orgánů USA, které tento program napadly v rozhodnutí týkajícím se ocelových výztuží do betonu z Čínské lidové republiky (88).
(383)
Finanční výhody poskytnuté v podobě grantů představují příspěvek ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu i) základního nařízení. Tyto subvence jsou specifické ve smyslu čl. 4 odst. 2 písm. c) základního nařízení, neboť nic nenasvědčuje tomu, že se nárok na výhody v rámci tohoto programu zakládá na objektivních kritériích či podmínkách (jak je stanoveno v čl. 4 odst. 2 písm. b) základního nařízení), a na základě dostupných údajů se jeví, že odbor vědy a technologie provincie Jiangsu svou správu nevykonává objektivně.
c) Výpočet výše subvence
(384)
Výše napadnutelné subvence je vypočtena na základě výhody, kterou získali její příjemci a která byla zjištěna za období šetření. Vzhledem k tomu, že neexistuje jiné přesné kvantitativní vyjádření, bylo nejvhodnějším zdrojem informací pro posouzení výhody vzniklé vyvážejícím výrobcům srovnatelné rozhodnutí (vychází se z podobnosti programů) orgánů Spojených států.
(385)
Takto zjištěná subvenční sazba činí během období šetření pro všechny nespolupracující společnosti 0,01 %, což odpovídá sazbě stanovené pro tento program v US Decision Memorandum of 14 May 2010 on Pre-Stressed Concrete Steel Wire Strand (konečné rozhodnutí federálního orgánu USA pro mezinárodní obchod ze dne 14. května 2010 týkající se ocelových výztuží do betonu (strana č. 35) (Federální rejstřík / sv. 75, č. 98, s. 28557 / 21. května 2010)). S ohledem na šetření vedená orgány USA je třeba poznamenat, že metodika použitá pro výpočet výše výhody poskytnuté grantovými programy je v podstatě stejná jako metodika používaná Unií (89).
3.3.9.4. Granty v rámci programu pro vědu a technologii v provincii Hebei
a) Zjištění, jež šetření přineslo
(386)
Podnět uvádí dva granty poskytované v roce 2009 programem pro vědu a technologie provincie Hebei výrobcům oceli s organickým povlakem v rámci tohoto programu ve výši 70 000 RMB a 2 080 000 RMB. Čínská vláda v odpovědi na dotazník uvedla, že žádná ze společností zařazených do vzorku nemá sídlo v provincii Hebei, a požadované informace jsou tudíž pro účely šetření nepodstatné. Komise poukazuje na své argumenty, podle nichž měla čínská vláda poskytnout úplné odpovědi rovněž na otázky týkající se společností nezařazených do vzorku (34. a 35. bod odůvodnění výše). Komise tudíž ve svých zjištěních vychází z dostupných údajů obsažených ve spisu (v tomto případě v podnětu) v souladu s článkem 28 základního nařízení.
(387)
Finanční výhody poskytnuté v rámci tohoto programu v podobě grantů představují subvence vzhledem k tomu, že poskytují finanční příspěvek ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu i) základního nařízení. Představují výhodu podle čl. 3 odst. 2 základního nařízení, která se rovná výši grantů. Tyto subvence jsou specifické podle čl. 4 odst. 3 základního nařízení, neboť jsou poskytovány pouze společnostem nacházejícím se v provincii Hebei.
b) Výpočet výše subvence
(388)
Výše napadnutelné subvence je vypočtena na základě výhody, kterou získali její příjemci a která byla zjištěna za období šetření. Vzhledem k nedostatku jiných informací pro posouzení této výhody jsou zjištění Komise založena na informacích uvedených v podnětu. V souladu s čl. 7 odst. 2 základního nařízení byla výše této subvence přepočtena na celkový objem výroby příjemců během období šetření (jmenovatel), neboť subvence nezávisí na vývozní výkonnosti a nebyla poskytnuta podle množství zhotovených, vyrobených, vyvezených či přepravených výrobků.
(389)
Takto zjištěná subvenční sazba pro všechny nespolupracující společnosti je zanedbatelná (méně než 0,01 %).
3.3.10. SUBVENCE AD HOC
a) Zjištění, jež šetření přineslo
(390)
Podnět uvádí různé subvence ad hoc, které byly údajně poskytnuty určitým výrobcům oceli s organickým povlakem, a to jak státem vlastněným podnikům, tak soukromým společnostem. Tyto subvence měly buď podobu grantů nebo jiných daňových úlev či snížení daně mimo jiné za účelem financování konkrétních projektů nebo aktiv. Subvence byly uděleny v rámci obecných strategických opatření na modernizaci ocelářského průmyslu.
(391)
Komise požádala čínskou vládu, aby poskytla o těchto subvencích ad hoc příslušné informace. Čínská vláda odpověděla, že tvrzení uvedená v podnětu jsou založena na citacích z výročních zpráv a že žádná z těchto subvencí se společností zařazených do vzorku pravděpodobně netýká. Čínská vláda došla k závěru, že není nutné zabývat se tvrzením ohledně konkrétních obchodních operací týkajících se společností nezařazených do vzorku a provincií. Kromě toho čínská vláda zopakovala jednu ze svých obecných připomínek, a to, že pouhé uvedení některých obchodních operací jako „subvencí“ ve výroční zprávě společnosti nelze považovat za dostatečné důkazy opravňující k zahájení šetření, neboť „nepředstavuje dostatečný přímý důkaz podle čl. 11.2 Dohody WTO o subvencích a vyrovnávacích opatřeních“.
(392)
Komise odkazuje na své argumenty, v nichž vysvětluje, proč byla čínská vláda požádána poskytnout informace rovněž ohledně nepodložených tvrzení o subvenci, pokud jde o společnosti nezařazené do vzorku (34.-35. bod odůvodnění výše). Komise při svých zjištěních o těchto subvencích ad hoc vycházela z dostupných údajů obsažených ve spisu v souladu s článkem 28 základního nařízení.
(393)
Subvence ad hoc uvedené v podnětu představují subvenci ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu i) základního nařízení v podobě přímého převodu peněžních prostředků, pokud jde o granty a obdobné převody zdrojů, a ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení v podobě jinak splatných ušlých příjmů za různé daňové či poplatkové výhody či úlevy na ústřední, provinční nebo místní úrovni. Komise poznamenává, že samotné výroční zprávy různých výrobců oceli s organickým povlakem uvádějí tyto finanční příspěvky jako „subvence“. Z této skutečnosti vyplývá, že řada těchto subvencí je vymezena právními předpisy či skutkovým stavem, tudíž ve smyslu čl. 4 odst. 2 základního nařízení, neboť vzhledem k nedostatečné spolupráci ze strany čínské vlády se má za to, že jsou poskytovány omezenému počtu ocelářských společností v podporovaném ocelářském průmyslu a/nebo vzhledem k způsobu, jakým vykonal orgán poskytující subvenci při rozhodování o poskytnutí subvence správní uvážení. Kromě toho některé tyto subvence jsou rovněž specifické podle čl. 4 odst. 3 základního nařízení, neboť přístup k nim byl omezen na určité podniky ve vymezených územních oblastech v určitých provinciích.
b) Výpočet výše subvence
(394)
Komise důkladně prostudovala dostupné informace obsažené ve spisu ohledně jednotlivých subvencí ad hoc pro různé výrobce oceli s organickým povlakem. Komise zjistila, že některé tyto subvence nenarušují obchod a/nebo poskytují výrobcům oceli s organickým povlakem relativně malé částky. Vedle těchto subvencí naopak existuje řada specifických subvencí, které zjevně poskytují výrobcům oceli s organickým povlakem značné množství subvencí. Z tohoto důvodu a s ohledem na informace uvedené ve spisu považuje Komise za vhodné vypočítat použitelné vyrovnávací clo podle prostého průměru vyplývajícího z grantových a daňových programů napadnutých v tomto řízení, a to navzdory nedostatečné spolupráci ze strany čínské vlády a příslušných výrobců oceli s organickým povlakem.
(395)
Takto zjištěná subvenční sazba pro všechny nespolupracující společnosti činí 0,5 %.
3.4. PŘIPOMÍNKY STRAN PO ZVEŘEJNĚNÍ KONEČNÝCH INFORMACÍ
(396)
Po zveřejnění konečných informací předložili připomínky Čínská vláda, jeden vyvážející výrobce zařazený do vzorku (Zhejiang Huadong) a žadatel.
3.4.1. PŘIPOMÍNKY ČÍNSKÉ VLÁDY KE ZVEŘEJNĚNÍ KONEČNÝCH INFORMACÍ
(397)
Vzhledem k množství a míře podrobnosti argumentů předložených čínskou vládou a tomu, že by nebylo možné (rovněž kvůli důvěrnosti některých informací) je všechny v tomto nařízení uvést, Komise čínské vládě bilaterálně poskytla písemné vysvětlení všech právních a věcných prvků, jimiž bylo zamítnutí uvedených argumentů podloženo.
3.4.1.1. Procedurální otázky
(398)
U řady svých připomínek k zahájení šetření, při výkladu některých ustanovení dohody WTO o subvencích a vyrovnávacích opatřeních (dále též „dohoda WTO o subvencích“) a základního nařízení EU, čínská vláda patrně považovala za určující zprávu skupiny odborníků týkající se ploché válcované elektrotechnické oceli (GOES) (90). Čínská vláda například uvádí, že tato skupina odborníků „rozptýlila“ pochybnosti (91). Přestože Komise vzala na vědomí zjištění skupiny odborníků a nestaví se proti řadě z jeho závěrů, tato zjištění nijak nemění znění příslušných smluv či právních ustanovení, konkrétně čl. 11 odst. 2 a 3 dohody WTO o subvencích, nebo čl. 9 odst. 2 a 3 základního nařízení o vyrovnávacích opatřeních, která jsou pro Komisi při všech antisubvenčních řízeních relevantní a závazná.
(399)
Čínská vláda tvrdila, že Komise porušuje článek 11 odst. 2 dohody WTO o subvencích, neboť toto šetření zahájila na základě podnětu, který neobsahoval žádný důkaz o „existenci, míře a účinku jakýchkoli (veškerých) údajných subvencí“, a Komise tudíž porušila čl. 11 odst. 3, který jí ukládá povinnost přesvědčit se o správnosti a dostatečnosti důkazů.
Toto tvrzení muselo být odmítnuto. Odkaz čínské vlády na „existenci, míru a účinek“ subvence je citací z čl. 11 odst. 1 dohody WTO o subvencích a je popisem účelu vyšetřování. Podle názoru Komise to nesouvisí s čl. 11 odst. 2 dohody WTO o subvencích, který požaduje, aby žadatel předložil „dostatečné důkazy o existenci subvence a pokud možno i o její výši“ a aby podnět obsahoval „žadateli obvykle dostupné informace“. Komise prozkoumala důkazy předložené žadatelem, které byly podstatné, jak je jednoznačně patrné z verze poskytnuté k nahlédnutí stranám, jichž se podnět dotýká. Útvary Komise navrhly zahájit šetření až poté, co náležitě přezkoumaly správnost a dostatečnost důkazů, které považují za dostatečné důkazy prima facie.
(400)
Čínská vláda uvedla, že každý prvek (finanční příspěvek, výhody a specifičnost) každého programu subvencí musí být stanoven samostatně. Komise souhlasí s čínskou vládou v tom, že tvrzení o subvencích je nutno posuzovat individuálně. Neznamená to však, že se musí důkazy předložené ke každému prvku každého subvenčního programu posuzovat odděleně. Například důkazy o existenci specifičnosti u jednoho programu by mohly být velmi důležité pro určení specifičnosti jiného programu, mimo jiné v závislosti na tom, kolik informací o dotčených programech je veřejně dostupných, jakož i toho, nakolik jsou programy vzájemně propojeny a podléhají-li stejným právním předpisům.
(401)
Čínská vláda tvrdila, že u každého programu musí být prokázána částka (vyšší než nepatrná) subvence během období šetření a že u každé subvence musí existovat dostatečné důkazy o probíhajícím subvencování, nikoli o „potenciálních“ či „pravděpodobných“ výhodách. V tomto ohledu Komise nesouhlasí s čínskou vládou, neboť základní nařízení ani dohoda WTO o subvencích nepožadují, aby bylo nutné prokázat, že míra subvencování je u daného programu vyšší než nepatrná. Není sporu o tom, že aby mohla být napadena, musí subvence během období šetření poskytovat zvýhodnění, což by se žadatelé měli snažit prokázat. Ustanovení čl. 11 odst. 2 dohody WTO o subvencích nicméně požadují „dostatečné důkazy“ o subvencování na základě žadateli „obvykle dostupných“ informací. Vzhledem k tomu, že mnohé informace o subvenčních výhodách (např. osvobození od daně, granty, poskytnutí zboží) nejsou veřejně dostupné, žadatel často nemůže s jistotou určit, že subvence výrobcům dotčeného výrobku poskytla výhodu. V takových situacích se od žadatele požaduje, aby poskytl nejlepší dostupné důkazy o tom, že výrobci dotčeného výrobku například mají na poskytnutí dotace nárok a že daný program je nadále v platnosti nebo poskytuje výhody. Požadovaná důkazní úroveň bude záviset na okolnostech daného případu a na tom, kolik informací je žadateli obvykle dostupných.
(402)
Čínská vláda vznesla tvrzení, že oznámení o zahájení je v rozporu s čl. 22 odst. 2 bodem iii) dohody WTO o subvencích, neboť nelze mít za to, že pouhé opakování názvů přidělených různým programům představuje jejich „popis“. Komise se domnívá, že subvenční praktiky, které mají být předmětem šetření, byly v oznámení o jeho zahájení patřičně popsány tím, že byly upřesněny dotčené režimy, a oznámení tudíž čl. 22 odst. 2 bod iii) dohody WTO o subvencích neporušuje.
(403)
Čínská vláda tvrdila, že Komise u řady subvenčních programů zahájila šetření nesprávně, neboť podnět posuzovala „holisticky“ či „jako celek“, místo aby posuzovala každý z programů; čínská vláda rovněž uvedla, že zjištění jiných orgánů provádějících šetření různých programů nejsou sama o sobě dostatečným důkazem pro zahájení. Jak je vysvětleno výše (400. bod odůvodnění), útvary Komise posuzovaly každý program. K otázce, do jaké míry mohou zjištění jiných orgánů ke konkrétnímu programu představovat dostatečné důkazy pro zahájení řízení, je třeba přistupovat případ od případu a do jisté míry to závisí i na tom, jaké další informace jsou žadateli obvykle dostupné.
(404)
Čínská vláda (citujíc podání, které v případě GOES (92) učinily Spojené státy) tvrdila, že v plánovacích dokumentech vlády mohlo být statusu „podporován“ u výrobců oceli s organickým povlakem použito „paušálně“, aby se prokázala specifičnost. To však neodpovídá skutečnosti. Právní předpisy, které klasifikují výrobce oceli s organickým povlakem jako „podporované“ (93) (a důsledky z toho plynoucí) nejsou (jak uvádí čínská vláda) „obecnými informacemi o vládní politice, jež nemají přímou souvislost s programem, o který se jedná“. Vzhledem k tomu, že výslovně omezují přístup k programům na určité podniky (nebo poskytují preferenční výhody), mají tyto právní předpisy zjevně zcela bezprostřední souvislost s programem, o který se jedná.
(405)
Čínská vláda tvrdila, že musí existovat důkaz o aktuálním prospěchu ze subvenčního programu a že skutečnost, že programy byly napadnuty v jiných případech, není postačující, neboť se tato zjištění týkají jiného období šetření. Není sporu o tom, že aby mohla být napadena, musí subvence během období šetření poskytovat zvýhodnění, což by se žadatelé měli snažit prokázat. Nicméně pro účely zahájení může být důkaz o tom, že byl program v přiměřeně nedávné době využíván, velice důležitý, například pokud nejsou veřejně dostupné informace o tom, že byl program ukončen či pozměněn. Odkaz čínské vlády na skupinu odborníků v případu GOES (94) (na odstavec 7.72 jeho zprávy) nic neprokazuje, neboť se týká situací, v nichž je očividné, že k subvencování aktuálně nedochází, což není tento případ.
(406)
Čínská vláda uvedla, že aby mohlo být řízení zahájeno, musí existovat důkazy o tom, že někteří výrobci dotčeného výrobku skutečně těžili z výhod programu. S tímto tvrzením nelze souhlasit. V základním nařízení ani v čl. 11 odst. 2 dohody WTO o subvencích není žádné ustanovení, které by vyžadovalo „dostatečné důkazy o existenci subvence…“, tj. výslovný důkaz o skutečném využívání některými výrobci. Vzhledem k tomu, že mnohé informace o subvenčních výhodách (např. osvobození od daně, granty, poskytnutí zboží) nejsou veřejně dostupné, žadatel často nemůže s jistotou určit, že subvence výrobcům dotčeného výrobku poskytla výhodu. V takových situacích se od žadatele požaduje, aby poskytl nejlepší dostupné důkazy o tom, že výrobci dotčeného výrobku například mají na poskytnutí dotace nárok a že daný program je nadále v platnosti nebo poskytuje výhody. Požadovaná důkazní úroveň bude záviset na okolnostech daného případu a na tom, kolik informací je žadateli obvykle dostupných. Uložení takového požadavku žadatelům by se rovnalo podpoře neprůhledných systémů na úkor transparentnějších, které poskytují tentýž typ subvence.
(407)
Čínská vláda tvrdila, že Komise jí k předložení nezbytných informací podle čl. 12 odst. 7 dohody WTO o subvencích neposkytla „přiměřenou lhůtu“. Čínská vláda rovněž tvrdila, že jí Komise neposkytla „dostatek příležitostí“, aby v souladu s čl. 12 odst. 1 dohody WTO o subvencích písemně předložila veškeré náležité důkazy týkající se šetření. Tyto námitky je nutno zamítnout, poněvadž Komise čínské vládě poskytla přiměřenou lhůtu i dostatek příležitostí k tomu, aby náležité informace předložila v souladu s příslušnými ustanoveními WTO a základního nařízení. Komise považuje za vhodné uvést, že výjimečně velkorysým způsobem několikrát prodloužila termín pro vyplnění původního dotazníku, čímž se celková lhůta pro odpověď prodloužila z 37 dnů téměř na dva měsíce. Započítá-li se i doba prodlení, měla čínská vláda od zahájení více než tři měsíce na to, aby potřebné informace poskytla. Čínské vládě byla dána i možnost poskytnout chybějící informace až do okamžiku inspekce na místě. Komise rovněž poznamenává, že „přiměřenou lhůtu“ je třeba vnímat v procesních souvislostech, základní antisubvenční nařízení totiž Komisi ukládá, aby šetření dokončila do 13 měsíců. Poskytnutí ještě delších lhůt požadovaných čínskou vládou by nevyhnutelně mělo negativní dopad na možnost, aby Komise postupovala rychle, a dodržela tak příslušné zákonné lhůty.
(408)
Čínská vláda také poukázala na žádost o pomoc s vyplňováním dotazníku, s níž se na Komisi obrátila a která jí podle jejího názoru byla Komisí odepřena. To neodpovídá skutečnosti, jelikož žádost čínské vlády o pomoc byla natolik obecná a rozsáhlá (tj. týkala se každé otázky v dotazníku a dodatcích), že Komise byla s to nabídnout pomoc jen s konkrétními potížemi, s nimiž se čínská vláda při odpovědích potýkala, spíše než s jednotlivými otázkami. Čínská vláda se rozhodla nereagovat na tuto nabídku pomoci. Komise rovněž poznamenává, že čl. 12 odst. 11 dohody WTO o subvencích stanoví, že požadovaná pomoc musí být „proveditelná“, což vzhledem k obecnosti a obšírnosti požadavků, jež na orgán provádějící šetření kladly naprosto neúměrnou zátěž, nebyl tento případ, navíc když byl dotazník naprosto jednoduše srozumitelný. Komise poznamenává, že čínská vláda má s antisubvenčními šetřeními bohaté zkušenosti a využívá služeb externích právníků.
(409)
Pokud jde o subvenční programy obsažené v podnětu, kterých vývozci zařazení do vzorku nevyužívali, čínská vláda uvedla, že ve lhůtě stanovené Komisí nebude moci poskytnout požadované informace o všech těchto programech, a to kvůli fragmentaci ocelářského průmyslu. Čínská vláda také tvrdila, že až do pozdní fáze řízení z vysvětlení Komise nepochopila potenciální důsledky, které plynou z neposkytnutí požadovaných informací o těchto programech, neboť se týkaly společností nezařazených do vzorku. Komise musí hned zkraje konstatovat nesoulad v postoji čínské vlády, jelikož se zdá, že její tvrzení, že neměla dostatek času odpovědět ve stanovené lhůtě, je v rozporu s jejím úmyslným rozhodnutím neposkytnout odpověď ke všem programům, kterých vývozci zařazení do vzorku nevyužili, neboť údajně nepochopila smysl požadavku Komise a důsledky, jaké bude mít odmítnutí poskytnout požadované informace. Jak je uvedeno výše (407. bod odůvodnění), Komise několikrát prodloužila termín, aby čínská vláda mohla předložit požadované informace ke všem programům. Celková lhůta (tj. více než tři měsíce včetně doby prodlení) byla tudíž k poskytnutí potřebných informací více než dostatečná. Čínská vláda sama ve svých připomínkách výslovně uznává, že skutečně byla názoru, že předložení informací o těchto jiných programech se vyžadovat nemělo, což je doloženo i faktem, že se nepokusila poskytnout ani částečnou nebo neúplnou odpověď, aby dala najevo ochotu ke spolupráci, nýbrž v tomto ohledu jednoduše žádné informace nepředložila.
(410)
Komise nemůže přijmout ani argument čínské vlády, že si neuvědomila důsledky plynoucí z neposkytnutí požadovaných informací o programech, kterých vývozci zařazení do vzorku nevyužívali. Komise ve skutečnosti tyto důsledky od počátku řízení několikrát objasnila. Konkrétněji, důsledky nedostatečné spolupráce jsou výslovně uvedeny v oznámení o zahájení řízení s odkazem na příslušná ustanovení základního nařízení a na průvodní stránce k dotazníku. Rovněž ve svých dopisech ze dne 19. března, 11. dubna, 4. května (upozornění na nedostatky), 7. června (oznámení o inspekci) a 14. srpna 2012 Komise zevrubným způsobem zodpověděla otázky ohledně výběru vzorku a toho, že je nutno, aby čínská vláda poskytla požadované informace vzhledem k velmi nízké míře spolupráce a případnému posuzování žádostí o individuální zacházení. Není proto možné, že si čínská vláda neuvědomovala nebo neporozuměla důsledkům, které bude mít nedostatečná spolupráce ohledně těchto programů, kterých vyvážející výrobci zařazení do vzorku nevyužívali. Především se zdá, že čínská vláda pominula skutečnost, že jakožto poskytovatel údajných subvenčních režimů měla povinnost spolupracovat a poskytnout informace o veškerých subvenčních režimech, jež měly být k dispozici pro výrobek, který je předmětem šetření.
(411)
Čínská vláda také uvedla řadu argumentů k inspekčnímu postupu i samotné inspekci na místě. Čínská vláda namítla, že z oznámení o inspekci, které jí Komise zaslala, nebyl zřejmý rozsah ověřování příslušných informací, a vznesla stížnost, že jí Komise údajně odmítla poskytnout podrobnější informace k průběhu inspekce. Čínská vláda dodala, že měla přinejmenším nárok na určité „zúžení“ případného rozsahu inspekce (např. prostřednictvím předběžného zaslání seznamu všech otázek, které budou pracovníci Komise klást) (95), která podle čínské vlády vzhledem ke své krátkosti nemohla být vyčerpávající. Komise posledně uvedený argument čínské vlády odmítá, neboť dohoda WTO o subvencích ani základní antisubvenční nařízení EU neobsahují právní základ pro tento domnělý nárok na zúžení rozsahu inspekce. Neexistuje ani žádné rozhodnutí WTO, které by bylo možné vykládat tak, že by takový nárok mohl existovat.
K ostatním argumentům čínské vlády Komise konstatuje, že dne 7. června 2012 zaslala podrobné oznámení o inspekci, v němž byl jasně uveden i) navržený harmonogram předběžně neformálně dohodnutý s čínskou vládou, ii) účel inspekce na místě, iii) rozsah, obsah a předmět šetření a iv) možnost využít dostupné údaje v případě programů, které nebyly vývozci zařazenými do vzorku využívány (viz výše). Aby omezila nutnost přítomnosti příslušných úředníků čínské vlády, Komise uvedla i to, v jaký den se bude daný program projednávat. V zájmu dosažení plné spolupráce Komise zašla ještě dále a vyhověla žádosti čínské vlády o další podrobnosti k inspekci na místě tím, že se i bez dostatečného časového předstihu setkala se zástupci čínské vlády a objasnila jim požadované podrobnosti k inspekcím na místě. K této schůzce se pak Komise vrátila ještě písemně a v řadě e-mailů vyhověla dalším žádostem čínské vlády o vysvětlení. Komise tudíž učinila vše, co bylo v jejích silách, aby zajistila zdárný průběh inspekce na místě, zdá se však, že čínská vláda veškerou tuto snahu nevzala v úvahu.
3.4.1.2. Poskytování oceli válcované za tepla a za studena za cenu nižší než přiměřenou
(412)
Čínská vláda tvrdila, že Komise měla určit „práh“ ke stanovení toho, zda se jedná o veřejnoprávní subjekt předtím, než čínskou vládu v dotazníku požádala o informace týkající se jednotlivých obchodních operací. Toto tvrzení nebylo možné přijmout, bylo by totiž nepraktické tímto způsobem rozdělit šetření do dvou samostatných etap, neboť Komise by v takovém případě musela učinit dvě samostatné žádosti o informace a v Číně vykonat dvě oddělené inspekce. Kromě dopadů na zdroje by to prakticky znemožnilo dokončit šetření ve stanovených lhůtách. Veškeré důkazy (včetně údajů o cenách a objemu jednotlivých obchodních operací) mohou mít v každém případě význam pro určení, zda se jedná o veřejnoprávní subjekt.
(413)
Čínská vláda tvrdila, že to, že nevyplnila odpovědi v dodatku B určeném státem vlastněným podnikům, které výrobcům oceli s organickým povlakem dodávají ocel válcovanou za tepla a za studena, nemělo vést k použití článku 28 základního nařízení, a že Komise použitím dostupných údajů porušila čl. 12 odst. 7 dohody WTO o subvencích. Čínská vláda dále tvrdila, že Komise požadovala, aby dodatek B vyplnila i řada společností, jichž se šetření netýkalo. Tuto námitku je nutno zamítnout. Komise sestavila dodatek B takovým způsobem, aby mohla ověřit tvrzení v podnětu, a v souladu se závěry odvolacího orgánu WTO ve věci DS379, které stanoví určité zásady pro určování veřejnoprávního subjektu. Tvrzení čínské vlády, že se „dodatek B týkal nejen státem vlastněných podniků“, neodpovídá skutečnosti. Je pravda, že původně Komise požadovala, aby dodatek B vyplnili všichni výrobci oceli válcované za tepla a za studena, ale poté, co čínská vláda na její dotazník odpověděla, Komise svůj požadavek omezila pouze na dotčené státem vlastněné podniky (96), aby čínské vládě usnadnila práci s vyplňováním dodatku B. Přestože Komise vyvinula takovou snahu, čínská vláda a dotčené státem vlastněné podniky na dodatek B neodpověděly, ačkoliv je zřejmé (zejména z podnětu), že se šetření vztahuje na státem vlastněné podniky, které dodávají ocel válcovanou za tepla a za studena vyvážejícím výrobcům oceli s organickým povlakem.
(414)
Vzhledem k výše uvedenému neměla Komise jinou možnost než použít čl. 28 odst. 1 základního nařízení, a to plně v souladu s čl. 12 odst. 7 dohody WTO o subvencích.
(415)
Čínská vláda uvedla, že dostupné údaje, které Komise použila, neobhajují závěr, že citované „pokyny“ pro ocelářský průmysl jsou právně závazné. Hlavním plánovacím dokumentem ocelářského průmyslu, na němž Komise založila svá zjištění o existenci veřejnoprávního subjektu, je vyhláška komise pro národní rozvoj č. 35 - Politika pro rozvoj železářského a ocelářského průmyslu. Komise se přímo dotázala na právní status vyhlášek komise pro národní rozvoj a potvrdilo se, že vyhlášky jsou v čínském právním řádu právně závazné, neboť patří do jedné ze čtyř kategorií čínských právních předpisů. Toto tvrzení je proto v rozporu s příslušnými informacemi obsaženými ve spisu.
(416)
Čínská vláda tvrdila, že narušení trhu, které Komise konstatovala u ocelářského průmyslu, je pro určení statusu veřejnoprávního subjektu u výrobců oceli válcované za tepla a za studena irelevantní a že se k určení mělo přikročit výhradně u subjektů, které dodávají ocel válcovanou za tepla a za studena dvěma skupinám vyvážejících výrobců zařazených do vzorku a nikoliv pouze obecně u všech státem vlastněných podniků, které v Číně tento druh oceli vyrábějí. Čínská vláda tvrdí, že nemá-li Komise informace o těchto subjektech, nemůže určení provést; jinak by dovozovala nepřípustný nepříznivý závěr. Komise s tímto tvrzením nesouhlasí. Existence narušení trhu je při analýze relevantním činitelem, i když nikoliv určujícím. Zjištění, které Komise v rámci tohoto řízení učinila ohledně „veřejnoprávního subjektu“, se týká všech výrobců oceli válcované za tepla a za studena, kteří jsou zcela či částečně ve vlastnictví státu, poněvadž bylo učiněno na základě důkazů souvisejících s faktory obecně politickými a celoodvětvovými a nevztahovalo se ke konkrétní společnosti. Státem vlastněné subjekty, které dodávají ocel válcovanou za tepla a za studena dvěma spolupracujícím vyvážejícím výrobcům zařazeným do vzorku jednoznačně spadají do působnosti zjištění o veřejnoprávním subjektu, a nepovažovalo se tudíž za nutné provádět určení výhradně pro ně. Čínská vláda v každém případě v reakci na dotazník Komise neposkytla žádné informace, které mohou sloužit pro takové určení vztahující se ke konkrétní společnosti.
Tvrzení čínské vlády, že Komise nemůže zjištění provést, chybí-li „skutečná fakta“ ke konkrétním dotčeným státem vlastněným podnikům, by znamenalo, že čínská vláda by ve skutečnosti z nedostatečné spolupráce měla prospěch (neboť „fakta“ odmítla poskytnout), a dosáhla by tudíž „příznivějšího výsledku“ než kdyby spolupracovala, což je opakem nepříznivého závěru.
(417)
Čínská vláda namítla, že ji Komise informovala o analýzách „pověření a řízení“ až při zveřejnění konečných informací, čímž došlo k porušení jejího práva na obhajobu. V dřívějším stádiu šetření však Komise nemohla vědět, že dospěje k takovému závěru. Toto zjištění je výsledkem veškerých informací a údajů shromážděných v průběhu celého řízení a bylo zveřejněno ihned po konečném zjištění, tj. při zveřejnění konečných informací. Podle podnětu údajné subvence souvisely s tím, že vláda poskytovala zboží prostřednictvím státem vlastněných podniků. Šetření ukázalo, že tato vládní politika, jež se původně týkala státem vlastněných podniků, se vztahuje i na soukromé subjekty, což vedlo k závěru o pověření či řízení vládou.
(418)
Čínská vláda tvrdila, že Komisí uváděné skutečnosti nijak neopravňují k závěru, že všechny soukromé subjekty v odvětví oceli jsou státem pověřeny a řízeny, aby poskytovaly napadené subvence. Toto tvrzení muselo být odmítnuto. Ve svých analýzách týkajících se pověření a řízení Komise poukázala na řadu vládních plánů a strategických dokumentů a citovala jejich části, jež ukazují na přímou vazbu mezi vládou a chováním soukromých ocelářských společností, a toto zjištění podepřela i příklady počínání těchto soukromých subjektů.
(419)
Čínská vláda uvedla, že Komise při analýze pověření a řízení nerozlišovala mezi důsledky a záměrem činnosti vlády. I toto tvrzení se zamítá. Komise zjistila, že vláda má politiku na podporu ocelářského průmyslu a pro dodávky oceli válcované za tepla a za studena za ceny nižší než tržní, kterou uskutečňuje prostřednictvím veřejnoprávních subjektů (státem vlastněných podniků). Dále bylo zjištěno, že tato politika (a sice převahou státem vlastněných podniků a odrazováním od vývozu oceli válcované za tepla a za studena) přinutila soukromé výrobce k tomu, aby domácímu odvětví oceli s organickým povlakem dodávali za stejně nízké netržní ceny jako státem vlastněné podniky. Existují důkazy o tom, že ceny soukromých dodavatelů jsou vyloženě navázány na ceny státem vlastněných podniků. Proto Komise shledala, že jedním z cílů této politiky bylo řídit a úkolovat soukromé subjekty takovým způsobem, aby používaly stejné praktiky jako státem vlastněné podniky. Jde o klasický příklad situace, kdy vláda přímo či prostřednictvím státem vlastněných podniků „uplatňuje svou moc“ vůči soukromým dodavatelům. Tato politika vykazuje všechny požadované znaky pověření a řízení tj. „vládní opatření“„určené konkrétní straně“, „jehož cílem je konkrétní úkol nebo povinnost.“ Pro ilustraci vládních záměrů lze uvést, že některá ustanovení vyhlášky č. 35 postihují ty společnosti, které nejednají v souladu s politikami, které vyhláška popisuje. To ukazuje, že čínská vláda má v úmyslu celý ocelářský průmysl určitým způsobem směrovat a u společností, které se tomuto záměru nepodřídí, budou vyvozeny patřičné důsledky.
(420)
Čínská vláda rovněž tvrdila, že Komise nezjistila, že by čínská vláda uskutečňovala politiku dodávek oceli válcované za tepla a za studena výrobcům oceli s organickým povlakem a že Komise v tomto ohledu žádný závěr neučinila. Toto tvrzení muselo být odmítnuto. Jak ukazuje analýza v 49.-72. bodě odůvodnění výše, státem vlastněné podniky dodávající ocel válcovanou za tepla a za studena výrobcům oceli s organickým povlakem jsou veřejnoprávními subjekty, tj. prodlouženou rukou čínské vlády, a je evidentní, že vyvážejícím výrobcům oceli s organickým povlakem dodávají ocel válcovanou za tepla a za studena. Bylo rovněž zjištěno, že ceny těchto vstupů neodrážejí tržní hodnoty. Proto byl učiněn závěr, že čínská vláda prostřednictvím těchto státem vlastněných podniků provádí politiku dodávek levné oceli válcované za tepla a za studena.
(421)
Čínská vláda tvrdila, že Komise učinila chybný závěr, že se jedná o všudypřítomné vládní řízení ocelářského průmyslu obecně a že toto odvětví plní určité pokyny, avšak nedospěla k závěru, že dodávání oceli výrobcům oceli s organickým povlakem pod úrovní tržních cen je cílem této politiky. Toto tvrzení muselo být odmítnuto. Jak je vysvětleno ve 419. bodě odůvodnění, Komise zjistila, že součástí vládní politiky je záměrně řídit soukromé dodavatele takovým způsobem, aby stejně jako státem vlastněné podniky dodávali za nižší než tržní ceny.
(422)
Čínská vláda tvrdila, že Komise nedospěla ke zjištění, že je zvláštním záměrem čínské vlády poskytovat skutečný finanční příspěvek, o který jde ve věci dodávek oceli válcované za tepla a za studena, jak uvádí zpráva odvolacího orgánu v případu US -Countervailing Duty Investigation on DRAMS from Korea (97). Toto tvrzení muselo být odmítnuto. Dotčená vládní opatření jsou založena na vládní politice, jejímž cílem je řídit soukromé dodavatele takovým způsobem, aby stejně jako státem vlastněné podniky dodávali za nižší než tržní ceny. Není to „důsledek“ či „vedlejší produkt“ vládních zásahů; je to jejich účel. Je evidentní, že v tomto případě soukromí dodavatelé oceli válcované za tepla a za studena na trhu nevykonávají svobodnou volbu, protože trh je narušen převahou státem vlastněných podniků a od vývozu tohoto druhu oceli jsou odrazováni.
(423)
Čínská vláda tvrdí, že Komise neučinila žádná zjištění o konkrétních soukromých subjektech, které společnostem zařazeným do vzorku dodávaly ocel válcovanou za tepla a za studena. Toto tvrzení muselo být odmítnuto. Stejně jako v případě veřejnoprávních subjektů Komise určila pověření a řízení celoodvětvově, takže se vztahuje na všechny soukromé dodavatele. Vzhledem k tomu, že se dotčená vládní politika vztahuje na všechny takové subjekty, není potřeba určení provádět pro konkrétní společnosti.
(424)
Čínská vláda tvrdila, že Komise odmítla důkazy čínské vlády ohledně podílu, který v čínské produkci oceli válcované za tepla a za studena připadá na státem vlastněné podniky. Tabulku, kterou čínská vláda v této věci poskytla, nelze považovat za důkaz. Před inspekcí a v jejím průběhu čínská vláda odmítla k této tabulce poskytnout zdroje údajů, a nelze ji proto považovat za spolehlivé informace. Komise tudíž použila informace z přehledu World Steel Capacity Book, který je ocelářským průmyslem ve světě všeobecně akceptován.
(425)
Čínská vláda uvedla, že Komise nevysvětlila, proč jsou nejvhodnějším srovnávacím základem právě ceny na světovém trhu s ocelí válcovanou za tepla a za studena, a poukázala na rozhodnutí odvolacího orgánu ve věci US - Softwood Lumber IV (USA - řezivo z jehličnatých dřevin IV), že srovnávací základ mimo danou zemi „se musí vztahovat k převládajícím podmínkám na trhu v dané zemi nebo na ně odkazovat či s nimi souviset a musí odrážet cenu, kvalitu, dostupnost, prodejnost, přepravu a jiné podmínky nákupu nebo prodeje“. Čínská vláda rovněž tvrdí, že „převaha vládního sektoru“ nemůže vést k pominutí této judikatury, neboť jestliže by tomu tak bylo, vůbec by nebylo možné aplikovat variantu vnějšího srovnávacího základu. Čínská vláda uvádí, že Komise nevyhověla požadavkům článku 14 dohody WTO o subvencích. Komise s tímto tvrzením nesouhlasí. Jak je vysvětleno ve 49.-97. bodě odůvodnění výše, Komise zjistila, že v Číně převládají narušené tržní podmínky. Ocel se ve světě vyrábí podobnými postupy a obchoduje se v celosvětovém měřítku, nejpřiměřenějším vnějším srovnávacím základem je proto cena na světových trzích, poněvadž pokud by v Číně panovala normální nenarušená tržní situace, ceny by se pravděpodobně dostaly do souladu s cenami na světových trzích. Čínská vláda poskytla velmi málo informací o trhu s ocelí v Číně, přestože ji o to Komise přímo požádala. Čína ani nenavrhla žádný jiný srovnávací základ kromě vnitrostátního, který však kvůli zjištěným narušením trhu nebyl vhodný.
Čínská vláda tvrdila, že Komise své zjištění o oceli válcované za tepla a za studena a dodávané za cenu nižší než přiměřenou založila pouze na tautologickém prohlášení žadatelů v podnětu, což není postačující ke splnění požadavků dohody WTO o subvencích. Toto tvrzení muselo být odmítnuto. Ocel válcovanou za tepla a za studena používá jako surovinu pouze omezený počet podniků, neboť v mnoha odvětvích se tyto výrobky nijak neuplatní. Sama čínská vláda ve své odpovědi na dotazník potvrdila, že ocel válcovanou za tepla a za studena používá jen několik málo odvětví. Ve svých připomínkách k zveřejnění konečných informací čínská vláda tuto skutečnost nijak nezpochybnila. Proto se potvrzuje, že se v tomto případě jedná o specifickou subvenci ve smyslu čl. 4 odst. 2 písm. c) základního nařízení, který přejímá obsah čl. 2. odst. 1 písm. c) dohody WTO o subvencích.
3.4.1.3. Zvýhodněné půjčky a úrokové sazby pro odvětví oceli s organickým povlakem
(426)
Čínská vláda uvedla, že banky nejsou povinny dodržovat pokyny pro průmysl, vláda jim nediktuje jednotlivá obchodní rozhodnutí a že v bankovním sektoru nepřevládají státní subjekty. Toto tvrzení nelze přijmout. Podle čl. 24 a 25 vyhlášky č. 35 je poskytnutí úvěrů vyhrazeno pouze společnostem, které dodržují vnitrostátní politiky pro rozvoj železářského a ocelářského průmyslu, tvrzení čínské vlády, že banky nejsou povinny řídit se průmyslovými politikami, je tudíž v rozporu s tímto důkazem. Je evidentní, že tyto předpisy určují, kterým podnikům mohou banky financování poskytnout a kterým nikoliv. I tvrzení, že v bankovním sektoru nepřevládají vládní subjekty, je nutno pominout. V tomto ohledu je třeba říci, že čínská vláda poskytla jen minimum informací o vlastnických poměrech v odvětví bankovnictví s tím, že těmito informacemi nedisponuje, přestože podle článku 24 zákona o komerčním bankovnictví jsou všechny banky povinny tyto informace předávat čínské komisi pro bankovní dohled, která je státní agenturou schválenou Státní radou.
Na základě dalších informací ze spisu citovaných v tomto nařízení byl učiněn závěr, že bankovnímu odvětví v Číně skutečně dominují vládní instituce (viz 166.-169. bod odůvodnění). Kromě zdrojů uvedených v tomto nařízení zpráva MMF č. 11/321 o zemích z listopadu 2011 k Číně uvádí, že se stát také přímo i nepřímo podílí na finančním sektoru, a doporučuje, aby se ve finančním sektoru změnilo zaměření role a odpovědnosti vlády, tj. aby bankovní systém nebyl používán k provádění cílů vládní politiky v širším slova smyslu a aby bylo možné o úvěrech rozhodovat podle obchodních cílů (98) (99).
(427)
Čínská vláda tvrdila, že nedodržení požadavků dodatku A pro ni určeného dotazníku nemohlo oprávněně vést k použití dostupných údajů, protože Komise neměla po čínské vládě požadovat, aby poskytla interní citlivé údaje k jednotlivým obchodním operacím týkajícím se bank, z nichž mnohé nebyly v žádném případě vlastněny státem. Jak je vysvětleno v 426. bodě odůvodnění, čínská vláda měla přístup přinejmenším k některým požadovaným informacím, ale odmítla zodpovědět jakékoliv dotazy v dodatku A. V tomto ohledu se rovněž podotýká, že vzhledem k tomu, že čínská vláda odmítla poskytnout jakékoli údaje o vlastnictví, Komise u mnohých bank nevěděla, zda jsou či nejsou ve vlastnictví státu.
(428)
V souvislosti s některými oběžníky Čínské lidové banky čínská vláda tvrdí, že veřejně přístupná shrnutí obsahu příslušných oběžníků jsou spolu s vyjádřeními úředníků Čínské lidové banky dostatečnou náhradou za samotné oběžníky, a nemělo by se tudíž používat dostupných údajů kvůli tomu, že čínská vláda uvedené údaje neposkytla. Čínská vláda rovněž tvrdila, že Komise odmítla informace, jež byly poskytnuty v dobré víře, tj. svědecké výpovědi úředníků Čínské lidové banky a shrnutí předmětných oběžníků, a odkázala na článek 28 základního nařízení, v němž se uvádí, že nepřihlédnout lze pouze k informacím, které jsou nepravdivé nebo zavádějící. Dále čínská vláda tvrdila, že Komise svá zjištění neopřela o skutečně dostupné údaje nebo poskytnuté informace, a spíše nechala na čínské vládě, aby prokázala, že stav věcí, který byl přezkoumáván v rámci případu bezdřevého natíraného papíru, již není aktuální. Podle čínské vlády nejsou zjištění ve věci bezdřevého natíraného papíru v tomto případě ani v rozporu s informacemi, jež předložila, poněvadž vycházely z informací, které se vztahovaly ke zcela jinému období.
Co se týče výpisů z oběžníků Čínské lidové banky, internetové stránky a svědeckých výpovědí úředníků Čínské lidové banky, nebylo je možné ověřit, aniž by byly k dispozici samotné zdrojové dokumenty, tj. oběžníky. Komise nerozumí tomu, proč čínská vláda na jedné straně označuje tyto oběžníky za důvěrnou interní dokumentaci, když na druhé straně je shrnutí jejich obsahu údajně zveřejněno na internetových stránkách Čínské lidové banky. Zjištění z případu bezdřevého natíraného papíru jsou pro tento případ vysoce relevantní. Tvrzení, že se informace týkají jiného období, nemá velký význam, neboť skutečnosti zaznamenané ve spisu (včetně podnětu) ukazují, že se dané praktiky od té doby nijak nezměnily. Pokud jde o tvrzení čínské vlády, že Komise přenáší důkazní břemeno, je třeba uvést, že zjištění ve věci bezdřevého natíraného papíru jsou součástí všech důkazů, k nimž se přihlíželo, po čínské vládě se ovšem nepožaduje, aby je „vyvracela“. Spolupráce při takovýchto šetřeních je dvoustranný proces a všechny strany mohou předkládat důkazy či argumenty k vyvrácení jiných důkazů ze spisu.
(429)
Čínská vláda argumentovala, že Komise neshledala, že by referenční sazby čínské vlády odrážely neobchodní narušení (čímž tedy připustila, že úrokové sazby na čínském trhu v podstatě odrážejí přiměřenou cenu) a že skutečnost, že existuje pouze spodní mez pro úrokové sazby komerčních úvěrů působí spíše na úkor než ve prospěch vyvážejících výrobců, kteří tyto úvěry využívají. Pokud by Čínská lidová banka tuto spodní hranici nestanovila, mohly být uvedené sazby ještě výrazně nižší. Toto tvrzení je není na místě. Skutečnost, že čínská vláda (Čínská lidová banka) referenční sazby stanovuje arbitrárně, svědčí v prvé řadě o nekomerčním chování. Je to potvrzeno i ve zprávě MMF o Číně č. 11/321 z listopadu 2011 (100), která se týká regulace úrokových sazeb.
(430)
Čínská vláda tvrdila, že Komise neposoudila úvěruschopnost konkrétních stran, jichž se šetření týkalo, jako tomu bylo ve věci bezdřevého natíraného papíru. K tomu je třeba říci, že úvěruschopnost vyvážejících výrobců zařazených do vzorku nebyla posuzována, protože je každopádně ovlivněna průmyslovými politikami a státní podporou a zásahy. Bylo by to zbytečné, neboť se zjistilo, že finanční systém je v Číně narušen. V případě bezdřevého natíraného papíru se žádné posouzení úvěruschopnosti neprovádělo.
(431)
Čínská vláda rovněž uvádí námitku proti přidělení ratingu BB, který považuje za „vyloženě sankční“, a podle ní „Komise každopádně neodůvodnila toto své rozhodnutí způsobem, který by při podrobném přezkumu obstál.“ Zjistí-li Komise, že čínská referenční sazba plus riziková přirážka BB dosahují určité sazby, pak podle čínské vlády musí vysvětlit důvody, které ji k tomu vedly, a to konkrétně podle jednotlivých výrobců a úvěrů. Toto tvrzení muselo být odmítnuto. Vzhledem k narušení trhu a ke skutečnosti, že půjčující banky neprovádějí náležité posouzení úvěruschopnosti a rizik u výrobců oceli s organickým povlakem, Komise nemohla použít nominální hodnotu ratingu jednotlivých vyvážejících výrobců (i kdyby jej měli). Rating BB v tomto případě není pro vyvážející výrobce nepříznivý, neboť je to nejlepší neinvestiční rating na trhu.
3.4.1.4. Udělování práv k užívání pozemků za cenu nižší než přiměřenou
(432)
Podle čínské vlády Komise uznala, že její argumenty o tom, že práva k užívání pozemků udělovaná s ohledem na hospodářskou soutěž jsou takové povahy, že odbourávají potřebu vnějšího srovnávacího základu. Čínská vláda rovněž tvrdila, že se Komise při vysvětlování důvodů pro zamítnutí jejích tvrzení zaměřuje výlučně na důkazy předložené čínskou vládou, spíše než na údaje, které jsou skutečně k dispozici. Čínská vláda požaduje, aby Komise zveřejnila informace o skutečném věcném základě, s jehož pomocí rozhodla, že ceny stanovené místními orgány byly určeny libovolně, tj. že se neodvíjely či nebyly ve vztahu k nabídce a poptávce po průmyslových pozemcích.
Pohled čínské vlády na danou věc není správný. Komise nezjistila, že jsou práva k užívání pozemků udělována s ohledem na hospodářskou soutěž. Komise zjistila, že ze 13 transakcí s právy k užívání pozemků mělo být pouze šest provedeno formou nabídkového nebo dražebního řízení. Důkazy předložené k těmto šesti obchodním operacím ukázaly, že u nabídkových řízení nedošlo k soutěži, neboť byla podána pouze jedna nabídka a cena byla stanovena úředně. Komise neporozuměla žádostem čínské vlády o zveřejnění dostupných údajů použitých v souvislosti s netržním prostředím u práv k užívání pozemků, když k zamítnutí tvrzení čínské vlády v této věci nebylo použito dostupných údajů a analýza byla provedena na základě informací, které v tomto ohledu poskytla čínská vláda a vyvážející výrobci. Věcný základ pro rozhodnutí, že ceny jsou určovány libovolně, je uveden v 114.-116. bodě odůvodnění, tj. informace o skutečných obchodních operacích, které poskytli vyvážející výrobci zařazení do vzorku, systém pro hodnocení městských pozemků a vyhláška č. 35.
(433)
Podle čínské vlády Komise neurčila specifičnost ve smyslu čl. 2. odst. 1 a 2 dohody WTO o subvencích, ani svá určení o specifičnosti neodůvodnila jasným způsobem a na základě průkazných podkladů, jak vyžaduje čl. 2 odst. 4 dohody WTO o subvencích. Dále neodůvodnila, proč musela částku zvýhodnění založit na externím srovnávacím základu, a ani zvolenou referenční hodnotu nesestavila v souladu s čl. 14 písm. d) dohody WTO o subvencích. Tato tvrzení musela být zamítnuta. Základem pro zjištění, která Komise učinila o specifičnosti, je fakt, že společnosti, které se neřídí státní průmyslovou politikou, nemají nárok na udělení práv k užívání pozemků, úřady stanovují ceny mnohdy libovolně a vládní postupy jsou nejasné a netransparentní. Proč bylo nutné použít vnější srovnávací základ je vysvětleno a odůvodněno v 109., 118., 120. a 121. bodě odůvodnění. Jelikož se zjistilo, že trh s právy k užívání pozemků je v Číně narušen, nebylo možné použít vnitrostátní srovnávací základ, jak navrhla čínská vláda. Komise nesouhlasí s tvrzením, že srovnávací základ nebyl vypočten v souladu s čl. 14 písm. d) dohody WTO o subvencích. Tchajwanský srovnávací základ se považuje za nejlepší náhradní proměnnou, již má Komise k dispozici, a odpovídá doporučením odvolacího orgánu v rozhodnutí DS 379.
(434)
Čínská vláda podle svého tvrzení navrhla, aby srovnávací základ byl vnitrostátní a založený na cenách, jež platí „neupřednostňované“ čínské podniky; podle čínské vlády v prvé řadě z toho důvodu, že se nedělají žádné rozdíly, a že výše subvence by tudíž správně byla nulová. Komise s touto argumentací nesouhlasí a čínská vláda každopádně neposkytla žádné informace o cenách práv k užívání pozemků pro „neupřednostňovaná“ odvětví, jež by teoreticky bylo možné použít k výpočtu srovnávacího základu.
(435)
Čínská vláda rovněž tvrdí, že žadatel neposkytl žádné informace nebo důkazy o tom, že práva k užívání pozemků byla udělena konkrétní malé skupině podniků a že Unie neučinila zásadní zjištění v tom smyslu, že udělení práv k užívání pozemků je výslovně omezeno na určité/podporované podniky. Komise zjistila, že práva k užívání pozemků jsou vyhrazena společnostem, které dodržují průmyslové politiky, jež čínská vláda stanovila ve vyhlášce komise pro národní rozvoj a reformy č. 35 (116. bod odůvodnění).
(436)
Čínská vláda tvrdila, že Komise neprovedla dostatečně důkladný průzkum, aby nalezla srovnávací základ, který se vztahuje k situaci v Číně nebo na ni odkazuje, a že se Komise dostatečně nevynasnažila nalézt srovnávací základ blížící se tržním podmínkám, jež by nastaly při neexistenci narušení, a pokud tak Komise učinila, nevysvětlila, jak postupovala. Toto tvrzení muselo být odmítnuto. Komise ve skutečnosti podrobně prostudovala rozličné ukazatele a porovnala Tchaj-wan s ČLR jako celkem i s jednotlivými dotčenými čínskými provinciemi. Po provedení těchto analýz Komise považuje Tchaj-wan (101) za vhodný srovnávací základ s ohledem na celkový souhrn informací ve spisu, tzn. s ohledem na i) úroveň hospodářského rozvoje a hospodářskou strukturu na Tchaj-wanu a v příslušných čínských provinciích a ve městě (102), kde sídlí spolupracující vyvážející výrobci, ii) zeměpisnou blízkost těchto dvou čínských provincií a Tchaj-wanu, iii) vysoký stupeň rozvoje infrastruktury Tchaj-wanu i těchto dvou čínských provincií, iv) silné hospodářské vazby a přeshraniční obchod mezi Tchaj-wanem a ČLR, v) podobnou hustotu obyvatelstva v dotčených čínských provinciích a na Tchaj-wanu, vi) podobný typ pozemků a obchodních operací použitých pro stanovení srovnávacího základu na Tchaj-wanu a v ČLR a vii) společné demografické, jazykové a kulturní charakteristiky Tchaj-wanu a ČLR. Provincie Jiangsu a Zhejiang jsou navíc spolu s městem Chongqing považovány za provincie s nejrozvinutějším zpracovatelským průmyslem v ČLR. Přestože úroveň HDP na obyvatele není u Tchaj-wanu a dotyčných dvou čínských provincií shodná, HDP těchto čínských provincií a města Chongqing v posledních letech rychle roste, takže Tchaj-wan dohánějí.
Z nejaktuálnějších údajů je navíc patrné, že jak ČLR jako celek, tak obě čínské provincie a město Chongqing vykazují mnohem vyšší tempo růstu HDP než Tchaj-wan (103), takže jej velmi rychle dohání. Zároveň je třeba poznamenat, že přesné srovnání mezi HDP země s netržním hospodářstvím (ČLR) a HDP země se zavedeným tržním hospodářstvím (Tchaj-wanem) není rozhodující, protože je zcela běžné, že pokud jde o HDP, netržní hospodářství zaostává za fungujícím tržním hospodářstvím. Nabídku a poptávku po průmyslových pozemcích může navíc ovlivňovat mnoho dalších faktorů, například pravidla plánování, politika životního prostředí apod. Skutečnou otázkou je, jaké by byly „převládající podmínky na trhu“, pokud jde o práva k užívání pozemků v ČLR, kdyby se jednalo o fungující tržní hospodářství, přičemž na základě všech důkazů se zdá, že by byly velmi podobné podmínkám na Tchaj-wanu.
(437)
Čínská vláda rovněž tvrdí, že Komise ve svém výpočtu použila odpisové období 50 let, přestože všechny příslušné smlouvy o právech k užívání pozemků nevycházely z 50letého období. Toto není pravda. Všechna práva k užívání pozemků, jejichž udělení bylo napadeno v tomto šetření, byla založena na 50letém období.
3.4.1.5. Programy zásobování elektrickou energií za cenu nižší než přiměřenou
(438)
Čínská vláda tvrdila, že závěr o specifičnosti je „zcela vykonstruován“ z toho důvodu, že drtivá většina čínského hospodářství platí nijak nepenalizovanou sazbu. Čínská vláda rovněž zpochybnila zjištění Komise o „regionální“ specifičnosti, a zejména závěr, že tato subvence se poskytuje pouze v těch zeměpisných oblastech, v nichž se nachází vyvážející výrobce. Podle čínské vlády se sankce uplatňuje plošně ve všech zeměpisných oblastech, v nichž se nacházejí všichni vyvážející výrobci, a regionální odlišnosti proto neexistují. Tato tvrzení musela být zamítnuta. Komise konstatuje, že čínská vláda své připomínky patrně zakládá výhradně na systému cenového rozlišení na kategorie „podporovaných“, „omezovaných“, „zakázaných“ a „povolených“ podniků podle rozhodnutí č. 40. Nicméně Komise založila své závěry na zvláštním systému určování cen elektřiny, který je k dispozici v rámci širší oblasti města Chongqing, kde má výrobní závod jeden z vývozců zařazených do vzorku. Tento vývozce těží z nižší sazby za elektřinu, jež se aplikuje specificky pouze na podskupinu společností z určitých odvětví (konkrétně společnosti vyrábějící slitiny železa v elektrických pecích a výrobci hnojiv) patřících do téže kategorie velkých průmyslových uživatelů. Komise proto dospěla k závěru, že tato snížená sazba za elektrickou energii, která se používá pouze u této velmi omezené podskupiny společností patřících výhradně k oněm specifickým způsobilým odvětvím, je de iure specifická.
Co se „regionální“ specifičnosti týče, nehovoří 149. bod odůvodnění o žádném systému sankcí, jak ve svých připomínkách uvádí čínská vláda. V tomto odstavci se upřesňuje, že tato zvýhodněná sazba za elektřinu používaná pro omezenou podskupinu společností včetně výrobce dotčeného výrobku je omezena na danou zeměpisnou oblast (tj. širší území města Chongqing), která je součástí velkého čínského západního regionu, jemuž se dostává podpory podle zákona zmíněného v témž bodě odůvodnění a dále vysvětleného v 233. bodě odůvodnění. Jak se dále uvádí v 149. bodě odůvodnění, tento právní předpis se týká určování cen elektřiny jakožto jednoho z nástrojů k dosažení hlavního politického cíle, totiž podpory rozvoje tohoto regionu. Zjištění Komise, že je tato subvence i regionálně specifická, se potvrzuje.
(439)
Čínská vláda zpochybnila závěry v 146. bodě odůvodnění týkající se specifičnosti založené na systému cenového rozlišení na kategorie „podporovaných“, „omezovaných“, „zakázaných“ a „povolených“ podniků. Čínská vláda znovu vysvětluje, že rozdíl v ceně, kterou za elektřinu platí specificky znevýhodněný projekt a kdokoliv jiný, funguje jako penále či přirážka, jejímž účelem je odradit konkrétní projekty, spíše než jako „sleva“ poskytovaná podporovaným projektům. Čínská vláda uzavírá, že je na Komisi, aby zjistila, jaká cena by byla považována za odpovídající, a že v tomto případě Komise měla za to, že odpovídající cenou by byla cena s přirážkou. Toto tvrzení muselo být odmítnuto. Jak bylo obšírně vysvětleno výše, zjištění Komise o finančním příspěvku se vztahuje ke snížené sazbě za elektrickou energii, na niž má tato společnost nárok, protože patří do omezené podskupiny podniků v rámci kategorie velkých průmyslových uživatelů. Argumenty čínské vlády tudíž nejsou pro zjištění, jež Komise učinila, relevantní.
3.4.1.6. Ostatní příjmy a daňové režimy, které nebyly výrobci zařazenými do vzorku, jež jsou předmětem vyrovnávacích opatření, využívány za účelem „zbytkové sazby“
(440)
Čínská vláda tvrdila, že příslušná pravidla o výběru vzorku obsažená v antidumpingové dohodě WTO (tj. čl. 6. odst. 10, čl. 9. odst. 2 a 3) Komise nepoužila jednotným způsobem, neboť účelem výběru vzorku by mělo být omezení rozsahu šetření. Tento argument vycházel z čl. 19 odst. 4 dohody WTO o subvencích, který výši vyrovnávacího cla omezuje na výši „zjištěné subvence“. Čínská vláda učinila závěr, že když Komise nebyla schopna míru subvencování dostatečně posoudit pomocí zvoleného vzorku, mohla do vzorku zařadit více společností. Zaprvé Komise konstatuje, že analogie mezi výběrem vzorků při antidumpingových a antisubvenčních šetřeních má určité hranice, poněvadž na rozdíl od antidumpingových šetření neexistuje v šetřeních týkajících se vyrovnávacího cla žádné obecné pravidlo, podle něhož se každému vývozci přidělí individuální clo a jsou výslovně dovoleny tzv. „souhrnné“ případy. Kromě toho, na rozdíl od antidumpingových případů, je vláda v případech týkajících se vyrovnávacích cel povinným účastníkem a respondentem, a vláda je tudíž implicitně zařazena do jakéhokoli „vzorku“ sloužícího ke stanovení vyrovnávacího cla. Jinými slovy, vláda je poskytovatelem údajného subvencování a vládní opatření proto vždy spadají do působnosti šetření, které se týká vyrovnávacího cla, a to bez ohledu na použití vzorku vyvážejících výrobců.
(441)
K připomínce čínské vlády, že řešením je „zařadit do vzorku více společností“, Komise podotýká, že přesně to v daném případě učinila. Poté, co jeden z vývozců, který původně hodlal spolupracovat, od spolupráce odstoupil, se Komise rozhodla zařadit do vzorku dalšího vývozce. Ovšem krátce poté, co byla tato společnost informována o zařazení do vzorku, Komisi oznámila, že si již nepřeje při šetření spolupracovat. Komise proto musela vzorek omezit na dva zbývající vývozce zařazené do původního vzorku, kteří od spolupráce neodstoupili, aby se tak vyhnula dalšímu zpoždění, jež by ohrozilo brzké dokončení šetření v zákonem stanovených lhůtách. Komise podotýká, že tato snaha, jež ztroskotala výlučně na přístupu vývozců, jasně dokládá, že tvrzení čínské vlády je neopodstatněné, neboť neřeší otázku společností, které se při výběru vzorku samy nepřihlásí, nebo které odstoupí vzápětí poté, co byly k zařazení do vzorku vybrány.
(442)
V otázce použití dostupných údajů uvedla čínská vláda odkaz na čl. 12 odst. 7 dohody WTO o subvencích a citovala judikaturu WTO, která uvádí, že údaje ze spisu lze použít pouze k nahrazení chybějících informací, a že odmítnutí spolupráce neopravňuje k přijetí rozhodnutí, která postrádají věcný základ. Komise nechápe logiku tohoto tvrzení, neboť pro svá zjištění použila údaje ze spisu, jak umožňují ustanovení WTO a základního nařízení, a v plném souladu s příslušnou judikaturou WTO. Jak uznala i čínská vláda, zjištění učiněná v případu bezdřevého natíraného papíru a v různých rozhodnutích ministerstva obchodu USA (US DOC) představují ty nejlepší skutečnosti, jež má Komise k dispozici, a byly použity právě k tomu, aby se nahradily informace chybějící v důsledku nedostatečné spolupráce na straně čínské vlády.
Čínská vláda použití těchto skutečností zpochybnila i z toho důvodu, že neodrážejí aktuální subvencování a ani konkrétně nesouvisí s dotčeným výrobkem. Komise v této souvislosti uvádí, že většina subvenčních programů spočívá v jednorázových subvencích (např. grantech, daňových výhodách spojených s investicemi do majetku), které se obvykle odepisují po dobu několika let, a výhody, které z nich plynou, tudíž pokračují i v budoucnu, a sahají tak v tomto případě až za období šetření. U opakujících se subvencí nejsou důkazy o tom, že se od dotčeného šetření tyto programy změnily. Pokud jde o vazbu těchto programů na dotčený výrobek, Komise připomíná, že se všechny tyto programy týkají ocelářství (nesouvisí s konkrétním výrobkem) nebo se uplatňují v regionu, do něhož vývozci oceli s organickým povlakem umístili své závody. Vzhledem k tomu, že spis neobsahoval důkazy o opaku, Komise rozhodla, že lze logicky učinit závěr, že výhody plynoucí z těchto programů nadále představují nejbližší ekvivalent za subvencování výrobců dotčeného výrobku, k němuž aktuálně dochází. Je třeba zdůraznit, že čínská vláda měla dostatek příležitostí předložit ke všem těmto programům důkazy svědčící o opaku, avšak záměrně se rozhodla je nepředložit, a Komise se proto musela uchýlit k použití údajů ze spisu, jak stanoví základní nařízení a dohoda WTO o subvencích.
3.4.1.7. Kapitálové programy
(443)
Čínská vláda uvedla, že ne všechny tyto programy (nevyplacené dividendy, swapy dluhů za aktiva a kapitálové injekce) byly zahájeny v souladu s požadavky čl. 11 odst. 2 a čl. 11 odst. 3 dohody WTO o subvencích.
Toto tvrzení muselo být odmítnuto. Jak již bylo vysvětleno v oddíle týkajícím se odpovědi na připomínky čínské vlády k zahájení řízení (399.-406. bod odůvodnění výše), útvary Komise prostudovaly důkazy předložené žadatelem, jež byly podstatné, jak jednoznačně vyplývá z verze k nahlédnutí zúčastněným stranám podnětu. Útvary Komise navrhly zahájit šetření konkrétních programů až poté, co náležitě přezkoumaly správnost a adekvátnost důkazů, které považují za dostatečné důkazy prima facie.
(444)
Pokud se použijí, jsou kapitálové programy podle čínské vlády specifickými subvencemi ad hoc, poněvadž se vztahují na jediného konkrétního příjemce a jejich uplatňování není založeno na žádném konkrétním právním předpisu, a protože „Komise zajisté ví, že společnosti podléhající zbytkovému clu nejenže neobdržely, ale ani nemohly vzhledem k jejich jednorázovosti obdržet“ tyto subvence, neměla by se vyrovnávací opatření ukládat. Čínská vláda dále tvrdila, že vychází-li se při zjištěních z dostupných údajů, musí být založena na faktických skutečnostech. Uložení vyrovnávacích opatření na jiné společnosti než ty, které subvence ad hoc údajně obdržely, je proto porušením článku 12 odst. 7 dohody WTO o subvencích.
Je třeba poznamenat, že čínská vláda nereagovala ani na jednu z otázek, které se v dotazníku a v písemném upozornění na nedostatky těchto režimů týkaly. Tvrzení čínské vlády, že „Komise zajisté ví, že společnosti podléhající zbytkovému clu nejenže neobdržely, ale ani nemohly vzhledem k jejich jednorázovosti obdržet“ tyto subvence, proto neodpovídá skutečností. Naproti tomu v podnětu bylo uvedeno několik společností, které těchto kapitálových programů využívají, přičemž seznam údajně nebyl vyčerpávající. Vzhledem k tomu, že čínská vláda neposkytla žádné informace o povaze nebo nároku na poskytnutí těchto režimů, nemá Komise jinou možnost, než použít dostupných údajů.
3.4.2. PŘIPOMÍNKY SPOLEČNOSTI ZHEJIANG HUADONG
3.4.2.1. Udělování práv k užívání pozemků za cenu nižší než přiměřenou
(445)
Společnost Zhejiang Huadong podle svého tvrzení poskytla Komisi všechny příslušné právní předpisy, jimiž se řídí systém a oceňování prodeje práv k užívání pozemků v Číně a poukázala na Ustanovení o přidělování uživatelských práv ke stavebním pozemkům ve státním vlastnictví na základě výzev k podávání nabídek, aukcí a cenových odhadů, aby prokázala, že v Číně existuje dobře fungující trh s nemovitostmi, v rámci něhož se zveřejňují cenové odhady i zaplacené ceny. Dále tvrdila, že nejlepším podkladem k posouzení ceny práv k užívání pozemků v době, kdy je tento vyvážející výrobce koupil, je soudobý čínský trh s nemovitostmi a úplné oficiální veřejné statistiky o cenách práv k užívání pozemků.
Toto tvrzení muselo být odmítnuto. Komise svá zjištění týkající se práv společnosti Zhejiang Huadong k užívání pozemků vysvětluje v 115. bodě odůvodnění výše. Společnost ve svých připomínkách k zveřejnění konečných informací tato zjištění nezpochybnila. Z důkazů, které jsou k dispozici, vyplývá, že trh s právy k užívání pozemků je v Číně narušen, neboť u nabídkových řízení, která Komise na místě šetřila, nedošlo k soutěži a ceny byly stanoveny úředně. Věcný základ pro rozhodnutí, že ceny jsou určovány libovolně, je uveden v 114.-116. bodě odůvodnění, tj. informace o skutečných obchodních operacích, které poskytli vyvážející výrobci zařazení do vzorku, systém pro hodnocení městských pozemků a vyhláška komise pro rozvoj a reformy č. 35.
(446)
Společnost Zhejiang Huadong tvrdila, že podle čl. 14 písm. d) dohody WTO o subvencích by se odpovídající cenový srovnávací základ měl vztahovat v prvé řadě k převládajícím podmínkám na trhu v zemi udělení, a jestliže takové podmínky nejsou, měl by být srovnávací základ mimo danou zemi vždy náležitě upraven, aby nedocházelo k vyrovnávání komparativních výhod. Dále tvrdila, že nejsou-li jako vhodný srovnávací základ k dispozici převládající podmínky v Číně, dovážející člen WTO by měl na základě odst. 15 písm. b) protokolu o přistoupení Číny k WTO takové převládající podmínky pokud možno upravit, než eventuálně použije podmínky převládající mimo Čínu. Přestože Komise souhlasí s velkou částí právní teorie za tímto tvrzením, byl učiněn i závěr, že v Číně neexistuje fungující trh s pozemky, a proto byl u cen pozemků použit vnější srovnávací základ. Proč bylo nutné použít vnější srovnávací základ je vysvětleno a odůvodněno v 109., 118., 120. a 121. bodě odůvodnění výše. Jelikož se zjistilo, že trh s právy k užívání pozemků je v Číně narušen, nebylo možné použít vnitrostátní srovnávací základ, jak navrhla společnost Zhejiang Huadong, a není tudíž ani žádný základ, podle nějž by bylo možné takový srovnávací základ upravit. Z informací, které ke srovnávacímu základu předložila společnost Zhejiang Huadong (Xiaoshan, provincie Zhejiang), navíc není zřejmé a nelze ani ověřit, zda se uvedené informace o cenách omezují pouze na ceny práv k užívání pozemků pro údajně „neupřednostňovaná“ odvětví.
(447)
Společnost Zhejiang Huadong uvedla, že zvolení Tchaj-wanu jako srovnávacího základu není přiměřené ani objektivní z těchto důvodů: 1) v okamžiku koupě práv k užívání pozemků nebyla provincie Zhejiang rozvinutou oblastí s vysokou úrovní HDP podobnou Tchaj-wanu; 2) Komise při výběru skutečných cen pozemků na Tchaj-wanu vycházela z nabídek na prodej průmyslové plochy a nikoliv ze skutečných cen za dlouhodobý pronájem plochy k průmyslovému využití, které se blíží právům k užívání pozemků, jež byla udělena společnosti Zhejiang Huadong.
Toto tvrzení je nutno zamítnout. K bodu 1), jak je uvedeno v 436. bodě odůvodnění, je třeba říci, že Komise si podrobně prostudovala různé ukazatele a porovnala Tchaj-wan s ČLR jako celkem i s jednotlivými dotčenými čínskými provinciemi. V návaznosti na tyto analýzy se Komise domnívá, že Tchaj-wan je vhodným srovnávacím základem, který odpovídá základnímu nařízení a pravidlům WTO. K bodu 2) je třeba poznamenat, že Komise použila nejlepší informace, jež byly přiměřeným způsobem dostupné.
(448)
Společnost Zhejiang Huadong poukázala na aritmetickou chybu ve výpočtu měr inflace, které byly použity k úpravě srovnávacího základu podle inflace. Komise toto tvrzení vzala v potaz a příslušný výpočet upravila.
(449)
Společnost Zhejiang Huadong tvrdila, že svá práva k užívání pozemků nenabyla nijak specifickým způsobem, neboť všechny podniky v Číně mají ze zákona stejné zacházení. Společnost také tvrdila, že se Komise patřičně nevěnovala otázce specifičnosti a že ve zveřejněných konečných informacích nebyly uvedeny důvody, proč z ceny, kterou společnost Zhejiang Huadong zaplatila, plyne výhoda.
Toto tvrzení muselo být odmítnuto. Při svých zjištěních o specifičnosti se Komise opírala o skutečnost, že společnosti, které se neřídí státní průmyslovou politikou, nemají nárok na udělení práv k užívání pozemků, úřady stanovují ceny mnohdy libovolně a vládní postupy jsou nejasné a netransparentní. Komise zjistila, že práva k užívání pozemků jsou vyhrazena společnostem, které dodržují průmyslové politiky, jež čínská vláda stanovila ve vyhlášce komise pro národní rozvoj a reformy č. 35 (viz 116. bod odůvodnění).
3.4.2.2. Dodávky oceli válcované za studena za cenu nižší než přiměřenou
(450)
Společnost Zhejiang Huadong tvrdila, že v zájmu přiměřenosti, objektivity a jednotnosti měla Komise při sestavování srovnávacího základu použít u všech regionů zařazených do srovnávacího koše stejný zdroj údajů o cenách oceli (tj. Steel Business Bulletin, SBB). Tvrdila rovněž, že Steel Business Bulletin uvádí ceny oceli válcované za studena na mnoha jiných trzích než těch, které zvolila Komise, a navrhla doplnit Mexiko a Argentinu, neboť tyto země jsou příkladem rozvíjejících se trhů s ocelí na americkém kontinentu. Toto tvrzení muselo být zamítnuto, protože Komise při sestavování srovnávacího základu použila údaje o cenách, které co nejvěrněji odrážejí skutečnou tržní situaci v každé zemi nebo regionu. Pokud jde o ceny Evropě (z nichž většina pocházela z členksých států Unie), byla Komise názoru, že má k dispozici podrobnější cenové údaje společnosti MEPS. Měla-li by údaje MEPS k dispozici i u jiných zvolených zemí, použila by je. K zahrnutí cen v Mexiku a Argentině je třeba uvést, že se jedná o poměrně malé trhy ve srovnání s Čínou i s jinými zeměmi a regiony zařazenými do srovnávacího koše, který Komise použila.
Po provedení opravy vypočtených cen srovnávacího základu pro ocel válcovanou za tepla a ze studena Komise revidovala svůj výpočet subvenčního rozpětí u tohoto režimu. Oprava se týkala cen oceli v Brazílii, jež byly použity k výpočtu srovnávacího základu, který ve výpočtech, jež byly stranám sděleny, chybně zahrnoval i daně.
(451)
Společnost Zhejiang Huadong také tvrdila, že závěr Komise ohledně specifičnosti je nepodložený (bez přímých důkazů) a neodůvodněný, a údajná subvence ve formě dodávek oceli válcované za studena za cenu nižší než přiměřenou proto není napadnutelná. Společnost Zhejiang Huadong uvedla, že výhoda, existuje-li, v podobě dodávek oceli válcované za studena za cenu nižší než přiměřenou, se neomezuje jen na určité podniky nebo odvětví, nýbrž je poskytována obecně všem potenciálním kupujícím a spotřebitelům ze všech hospodářských odvětví.
Toto tvrzení muselo být zamítnuto. Čínská vláda vznesla stejnou připomínku a Komise se jí zabývá v 415. bodě odůvodnění. „Potenciální“ kupující jsou z definice omezeni na určité podniky.
3.4.3. PŘIPOMÍNKY ŽADATELE
3.4.3.1. Zásobování vodou a elektrickou energií za cenu nižší než přiměřenou
(452)
Žadatel tvrdil, že kvůli narušením a státnímu vlivu, pokud jde o čínský trh s vodou a elektrickou energií, měla Komise použít mezinárodních srovnávacích základů a výhody u těchto režimů vypočítat podle čl. 6 písm. d) bodu ii) základního nařízení.
Toto tvrzení muselo být zamítnuto. V tomto konkrétním případě důkazy ze spisu Komisi neumožnily zjistit, zda je trh s vodou a elektrickou energií narušen do takové míry, která by odůvodňovala použití vnějšího srovnávacího základu.
3.4.3.2. Některé daňové programy pro subjekty se zahraničními investicemi
(453)
Žadatel tvrdil, že Komise měla vyčíslit výši subvence u dvou daňových programů pro subjekty se zahraničními investicemi, tj. u „Slev na dani z příjmu při nákupu zařízení vyrobeného na domácím trhu“ a u programu „Dva roky úplného a tři roky polovičního osvobození od daně pro výrobní subjekty se zahraničními investicemi“, a to z důvodu nedostatečné spolupráce ze strany čínské vlády a skutečnosti, že čínská vláda měla poskytnout důkazy o tom, že během období šetření z těchto programů nebyly výrobcům oceli s organickým povlakem poskytnuty žádné výhody.
Toto tvrzení muselo být zamítnuto. Jak již bylo vysvětleno v 282. bodě odůvodnění, v zájmu snížení administrativní zátěže pro všechny zúčastněné strany a s přihlédnutím ke specifické situaci, pokud jde o ukončení těchto režimů, se je Komise rozhodla nenapadat.
3.5. VÝŠE NAPADNUTELNÝCH SUBVENCÍ
(454)
Výše valoricky vyjádřených subvencí, jež byly poskytnuty vyšetřovaným společnostem a jsou napadnutelné v souladu se základním nařízením, jsou uvedeny v této tabulce:
Vyvážející výrobce
KONEČNÉ ROZPĚTÍ SUBVENCE (v %)
HUADONG GROUP
23,8
PANHUA GROUP
29,7
UNION STEEL CHINA
26,8
SPOLUPRACUJÍCÍ SPOLEČNOSTI NEZAŘAZENÉ DO VZORKU
26,8
OSTATNÍ SPOLEČNOSTI
44,7
(455)
V souladu s čl. 15 odst. 3 základního nařízení je celkové rozpětí subvence pro společnosti nezařazené do vzorku vypočteno na základě váženého průměru rozpětí subvencí stanovených pro spolupracující společnosti zařazené do vzorku, tj. 26,8 %.
(456)
Pokud jde o všechny ostatní vývozce v Čínské lidové republice, Komise nejprve stanovila úroveň spolupráce. Z porovnání údajů Eurostatu o dovozu s objemem vývozu dotčeného výrobku do Unie za období šetření, který uskutečnily spolupracující společnosti, vyplývá, že spolupráce vyvážejících výrobců v Čínské lidové republice byla nízká, konkrétně 58 %. Vzhledem k nízké úrovni spolupráce byla celková subvenční sazba pro všechny nespolupracující společnosti stanovena na úrovni celkových subvenčních sazeb zjištěných pro všechny nespolupracující společnosti pro všechny posuzované programy, tj. 44,7 %.
4. ÚJMA
4.1. VÝROBA V UNII A VÝROBNÍ ODVĚTVÍ UNIE
(457)
K zjištění celkové výroby v Unii v posuzovaném období byly použity veškeré dostupné informace týkající se výrobců v Unii, včetně informací uvedených v podnětu, údajů shromážděných od výrobců v Unii před zahájením šetření a posléze a ověřených odpovědí na dotazník poskytnutých výrobci v Unii zařazenými do vzorku.
(458)
Během období šetření vyrábělo ocel s organickým povlakem 22 výrobců v Unii. Na základě uvedeném v předchozím bodě odůvodnění byla celková výroba v Unii během období šetření odhadnuta na přibližně 4 018 310 tun. Výrobci v Unii, kteří představují celkovou výrobu v Unii, tvoří výrobní odvětví Unie ve smyslu čl. 9 odst. 1 základního nařízení a budou proto dále nazýváni „výrobní odvětví Unie“.
4.2. URČENÍ PŘÍSLUŠNÉHO TRHU UNIE
(459)
Během šetření se zjistilo, že významná část výroby výrobců v Unii zařazených do vzorku byla určena k využití pro vlastní spotřebu, tj. výrobky byly často pouze předány (bez faktury) a/nebo dodány za transferové ceny v rámci jedné společnosti nebo skupiny společností k dalšímu navazujícímu zpracování.
(460)
V zájmu zjištění, zda výrobní odvětví Unie utrpělo újmu či nikoliv, a za účelem stanovení spotřeby a různých ekonomických ukazatelů týkajících se situace výrobního odvětví Unie, se zkoumalo, zda a do jaké míry musí být v analýze vzato v úvahu následné využití obdobného výrobku vyráběného výrobním odvětvím Unie.
(461)
V zájmu získání co nejúplnějšího obrazu o situaci ve výrobním odvětví Unie byly shromážděny a analyzovány údaje o veškeré činnosti v souvislosti s ocelí s organickým povlakem a následně bylo stanoveno, zda je výroba určena k využití pro vlastní spotřebu, nebo pro volný trh.
(462)
Pokud jde o objem prodeje a prodejní ceny na trhu Unie a o podíl na trhu, bylo zjištěno, že smysluplná analýza a hodnocení těchto ukazatelů se musí zaměřit na situaci převládající na volném trhu.
(463)
Ostatní hospodářské ukazatele však bylo možné odůvodněně přezkoumávat pouze ve vztahu k celé činnosti, včetně využití pro vlastní potřebu a prodej. Výroba, kapacita, využití kapacity, investice, zásoby, zaměstnanost, produktivita, mzdy a schopnost opatřit si kapitál se odvíjejí od celé činnosti, ať už se jedná o výrobu pro vlastní spotřebu nebo pro prodej na volném trhu.
4.3. SPOTŘEBA V UNII
(464)
Výrobní odvětví Unie prodává obdobný výrobek odběratelům, kteří nejsou ve spojení, a rovněž jej prodává/předává společnostem, které jsou ve spojení, k dalšímu navazujícímu zpracování, např. střediskům služeb pro ocelářský průmysl.
(465)
Při výpočtu zřejmé spotřeby oceli s organickým povlakem v Unii sečetly unijní orgány objem celkového dovozu oceli s organickým povlakem do Unie na základě údajů Eurostatu a objem prodeje a využití pro vlastní spotřebu obdobného výrobku v Unii vyráběného výrobním odvětvím Unie na základě údajů z podnětu a ověření během inspekcí u výrobců v Unii zařazených do vzorku.
(466)
Údaje Eurostatu o dovozu však vycházejí z čísel kódů KN, a je zřejmé, že v rámci této úrovně číselného označování kódů KN se u části z nich nejedná o dovoz dotčeného výrobku.
(467)
Na tomto základě se spotřeba Unie vyvíjela takto:
2008
2009
2010
OŠ
Spotřeba (v tunách)
5 197 716
3 879 380
4 548 528
4 811 310
Index (2008 = 100)
100
75
88
93
(468)
Během posuzovaného období se celková spotřeba na trhu Unie snížila o 7 %. V letech 2008 a 2009 došlo k poklesu o přibližně 25 %, a to především v důsledku globálních negativních dopadů hospodářské krize, zejména na oblast stavebnictví. Poté začala spotřeba opět stoupat a celkově vzrostla od roku 2009 do období šetření o 24 %, nicméně nedosáhla původní úrovně z roku 2008.
4.4. DOVOZ Z DOTČENÉ ZEMĚ A PODÍL NA TRHU
(469)
Během posuzovaného období se dovoz z ČLR do Unie vyvíjel takto:
2008
2009
2010
OŠ
Objem dovozu z ČLR (v tunách)
472 988
150 497
464 582
702 452
Index (2008 = 100)
100
32
98
149
Podíl na trhu
9,1 %
3,9 %
10,2 %
14,6 %
Index (2008 = 100)
100
43
112
160
Zdroj:
Eurostat
(470)
Přes pokles spotřeby se objem dovozu z ČLR během posuzovaného období značně zvýšil, a to o 49 %. V důsledku negativních dopadů hospodářské krize objem dovozu z ČLR v roce 2009 výrazně klesl. Dovoz z ČLR však začal opět velmi rychle stoupat a v období od roku 2009 do období šetření dosáhl nárůstu na úrovni neuvěřitelných 367 %.
(471)
Stejně tak se v posuzovaném období zvýšil podíl na trhu tohoto dovozu, a sice o 60 %. I když v období 2008 až 2009 klesl více než o polovinu, vykázal od roku 2009 do období šetření výrazný nárůst, který dosáhl 275 %.
4.4.1. CENY DOVOZU A CENOVÉ PODBÍZENÍ
Dovoz z ČLR
2008
2009
2010
OŠ
Průměrná cena (EUR/t)
875
728
768
801
Index (2008 = 100)
100
83
88
91
Zdroj:
Eurostat
(472)
Průměrná cena dovozu z ČLR klesla během posuzovaného období o 9 %. V letech 2008 a 2009 došlo k výraznému poklesu o 17 %, poté vzrostla během období 2009 až 2010 o pět procentních bodů a během období šetření o další tři procentní body.
(473)
Ceny dovozu z ČLR byly v celém posuzovaném období setrvale nižší než prodejní ceny výrobního odvětví Unie. Z výše uvedené tabulky vyplývá, že v době vrcholící hospodářské krize v roce 2009, kdy spotřeba náhle klesla a na trhu došlo k výraznému zpomalení, nepomohlo čínskému dovozu k udržení podílu na trhu ani cenové snížení o 17 %, přičemž díky neustálému cenovému podbízení došlo v následujících letech ke stabilnímu působivému nárůstu podílu na trhu čínského dovozu od roku 2009 do období šetření.
(474)
S cílem určit cenové podbízení během období šetření byly vážené průměrné prodejní ceny jednotlivých druhů výrobku prodávaných výrobci v Unii zařazenými do vzorku účtované odběratelům na trhu Unie, kteří nejsou ve spojení, upravené na úroveň cen ze závodu, porovnány s odpovídajícími váženými průměrnými cenami jednotlivých typů výrobku z dovozu spolupracujících čínských výrobců účtovanými prvnímu nezávislému odběrateli na trhu Unie, stanovenými na základě cen CIF s příslušnou úpravou o náklady po dovozu.
(475)
Náklady po dovozu uvedené v předchozím bodě odůvodnění byly vypočítány na základě ověřených údajů od dvou dovozců dotčeného výrobku, kteří nejsou ve spojení.
(476)
Toto cenové srovnání bylo provedeno podle druhu u obchodních operací na stejné úrovni obchodní činnosti, v případě potřeby s náležitou úpravou a po odečtení rabatů a slev z cen. Výsledek srovnání vyjádřený jako procentní podíl obratu výrobců v Unii zařazených do vzorku v období šetření poukázal na vážené průměrné rozpětí cenového podbízení až o 20,2 % ze strany čínských vyvážejících výrobců.
(477)
V návaznosti na zveřejnění informací jeden vyvážejí výrobce požadoval další informace týkající se výpočtu cenového podbízení v případě, že neexistuje přesný soulad mezi typem výrobku vyváženým z ČLR a typem výrobku prodávaným na trhu Unie výrobním odvětvím Unie. Rovněž požadoval informace, zda byla provedena úprava, pokud jde o fyzikální rozdíly v případě, že neexistuje přesný soulad.
(478)
V případě, že neexistoval přesný soulad mezi vyváženým typem výrobku a typem výrobku prodávaným na trhu Unie, porovnala Komise vyvážený typ výrobku s nejpodobnějším typem výrobku prodávaným výrobním odvětvím Unie. V případech, kdy jediným rozdílem byla tloušťka substrátu, bylo provedeno porovnání s velmi podobným typem výrobku.
(479)
Pokud existoval více než jeden velmi podobný typ výrobku, porovnala Komise vyvážený typ výrobku s levnějším typem výrobku prodávaným na trhu Unie, a to nezávisle na tom, zda substrát tohoto levnějšího typu výrobku byl silnější nebo slabší. Úprava s ohledem na fyzikální rozdíly se tudíž nepovažovala za nutnou.
5. HOSPODÁŘSKÁ SITUACE VÝROBNÍHO ODVĚTVÍ UNIE
5.1. PŘEDBĚŽNÉ POZNÁMKY
(480)
V souladu s čl. 8 odst. 4 základního nařízení posoudily unijní orgány veškeré hospodářské činitele a ukazatele, které ovlivňují situaci výrobního odvětví Unie.
(481)
Údaje, které žadatel poskytl za všechny výrobce oceli s organickým povlakem v Unii, byly porovnány s dalšími dostupnými zdroji a ověřenými údaji výrobců v Unii zařazených do vzorku a použity ke stanovení makroekonomických ukazatelů, jako je výroba výrobního odvětví Unie, výrobní kapacita, využití kapacity, objem prodeje, podíl na trhu, růst, závislý prodej, zaměstnanost a produktivita.
(482)
V zájmu stanovení mikroekonomických ukazatelů, jako jsou jednotkové prodejní ceny, jednotkové výrobní náklady, ziskovost, peněžní tok, investice, návratnost investic, schopnost získávat kapitál, stav zásob a mzdové náklady, bylo využito poskytnutých a ověřených údajů týkajících se šesti výrobců v Unii zařazených do vzorku.
5.2. ÚDAJE TÝKAJÍCÍ SE VÝROBNÍHO ODVĚTVÍ UNIE JAKO CELKU
5.2.1. VÝROBA, VÝROBNÍ KAPACITA A VYUŽITÍ KAPACITY
(483)
Ke zjištění celkové výroby v Unii v posuzovaném období byly použity veškeré dostupné informace týkající se výrobního odvětví Unie, včetně informací uvedených v podnětu, údajů shromážděných od výrobců v Unii před zahájením šetření a posléze a ověřených odpovědí na dotazník poskytnutých výrobci v Unii zařazenými do vzorku.
2008
2009
2010
OŠ
Objem výroby (v tunách)
4 447 780
3 514 965
3 992 209
4 018 310
Index (2008 = 100)
100
79
90
90
Výrobní kapacita (v tunách)
6 007 536
6 128 301
6 099 587
5 923 311
Index (2008 = 100)
100
102
102
99
Využití kapacity (v %)
74
57
65
68
Index (2008 = 100)
100
77
88
92
Zdroj:
podnět, odpovědi na dotazník
(484)
Z výše uvedené tabulky vyplývá, že v posuzovaném období výroba klesla o 10 %. Zároveň se snížením poptávky v roce 2009 prudce poklesla výroba, načež se částečně zotavila v roce 2010. I když se spotřeba v období šetření zvýšila, objem výroby zůstal prakticky na stejné úrovni jako v roce 2010.
(485)
Výrobní kapacita zůstala ve zvažovaném období stabilní. Využití kapacity vykázalo stejný trend jako výroba a v posuzovaném období kleslo o 8 %.
5.2.2. OBJEM PRODEJE, PODÍL NA TRHU A RŮST
2008
2009
2010
OŠ
Objem prodeje (v tunách)
2 951 468
2 280 304
2 643 923
2 592 540
Index (2008 = 100)
100
77
90
88
Podíl na trhu (v %)
56,8
58,8
58,1
53,9
Index (2008 = 100)
100
104
102
95
Zdroj:
podnět, odpovědi na dotazník
(486)
V roce 2009 výrazně klesl objem prodeje výrobního odvětví Unie odběratelům, kteří nejsou ve spojení, a to o 23 %. V roce 2010 se tento objem zvýšil o třináct procentních bodů, ale poté během období šetření klesl o dva procentní body.
(487)
Podíl výrobního odvětví Unie na trhu se během posuzovaného období snížil o 2,9 %. Po počátečním nárůstu podílu výrobního odvětví Unie na trhu v roce 2009 došlo v roce 2010 a v období šetření opět k jeho poklesu, takže výsledný podíl na trhu byl o pět procentních bodů nižší během období šetření než v roce 2009. K této situaci došlo přesto, že od roku 2009 do konce období šetření vzrostla spotřeba o více než 24 %. Toto odvětví nemohlo tedy využít rostoucí spotřeby a získat zpět objem prodeje a část podílu na trhu, které ztratilo.
(488)
Zatímco spotřeba Unie klesla během posuzovaného období o 7 % a objem prodeje výrobního odvětví Unie stranám, které nejsou ve spojení, klesl o 12 %, snížil se podíl výrobního odvětví Unie na trhu o 2,9 procentní body z 56,8 % v roce 2008 na 53,9 % během období šetření.
5.2.3. ZAMĚSTNANOST A PRODUKTIVITA
2008
2009
2010
OŠ
Zaměstnanost (v ekvivalentech plného pracovního úvazku, FTE)
7 088
6 470
6 097
6 046
Index (2008 = 100)
100
91
86
85
Produktivita (t/FTE)
627
543
655
665
Index (2008 = 100)
100
87
104
106
Zdroj:
podnět, odpovědi na dotazník, Eurofer
(489)
Zaměstnanost ve výrobním odvětví Unie postupně klesala. Celkový počet zaměstnanců v tomto výrobním odvětví počítaný v ekvivalentech plného pracovního úvazku klesl během posuzovaného období o 15 %, přičemž nejnižší úrovně dosáhl v období šetření. Produktivita nicméně v posuzovaném období vzrostla o 6 %, což svědčí o tom, že se výrobní odvětví snažilo snížit své výrobní náklady.
5.2.4. VYUŽITÍ PRO VLASTNÍ SPOTŘEBU A ZÁVISLÝ PRODEJ
2008
2009
2010
OŠ
Využití pro vlastní spotřebu a závislý prodej (v tunách)
1 135 987
914 412
986 386
970 757
Index (2008 = 100)
100
80
87
85
Podíl na trhu (v %)
22
24
22
20
Index (2008 = 100)
100
108
99
92
Zdroj:
Podnět a ověřené odpovědi výrobců zařazených do vzorku na dotazník
(490)
Jak je uvedeno v 459. bodě odůvodnění, v Unii existuje významný trh s ocelí s organickým povlakem, který tvoří navazující zpracování tohoto výrobku výrobním odvětvím Unie.
(491)
Bylo zjištěno, že využití pro vlastní spotřebu a závislé prodeje jsou určeny pro další přeměnu samotných společností nebo jejich společností ve spojení, které se zabývají zejména obchodováním se stavebními materiály, tj. koneční uživatelé oceli s organickým povlakem.
(492)
Na výše uvedeném základě bylo stanoveno, že využití pro vlastní spotřebu a závislý prodej výrobců v Unii představovaly 24 % celkového objemu výroby během období šetření. Během posuzovaného období kleslo využití pro vlastní spotřebu a související objem prodeje o 15 % a podíl na trhu se snížil o 8 %.
(493)
Z šetření vyplynulo, že mezi využitím pro vlastní spotřebu a závislým prodejem nebyl, pokud jde o konečné využití výrobku, významný rozdíl. Využití pro vlastní spotřebu uváděly společnosti, kde navazující výroba probíhala v rámci stejné právnické osoby, zatímco závislý prodej byl prodej na fakturu jiným právnickým osobám, které jsou ve spojení. Kromě toho byla metoda pro stanovení cen v rámci využití pro vlastní spotřebu i závislého prodeje stranám, které jsou ve spojení, podobná, tj. společnostem ve spojení i navazujícím interním výrobním jednotkám společností zařazených do vzorku byla účtována reálná hodnota (metoda „přirážky k nákladům“) výrobku.
(494)
Průměrná hodnota za tunu zůstala v průběhu posuzovaného období stálá a byla o 3 % nižší než prodejní cena pro odběratele, kteří nejsou ve spojení, v období šetření výrobců z Unie zařazených do vzorku. Tento cenový rozdíl nebyl považován za významný a vývoj cen závislého prodeje odpovídá vývoji cen pro odběratele, kteří nejsou ve spojení.
2008
2009
2010
OŠ
Využití pro vlastní spotřebu a závislý prodej (EUR/t)
962
802
901
965
Index (2008 = 100)
100
83
94
100
Zdroj:
Ověřené odpovědi výrobců zařazených do vzorku na dotazník
(495)
Vzhledem k tomu, že většina závislého prodeje a využití pro vlastní spotřebu byla určena pro navazující obchodování se stavebními materiály výrobců v Unii, byly uvedený prodej a využití pro vlastní spotřebu rovněž nepřímo vystaveny konkurenci od ostatních hráčů na trhu, včetně subvencovaného dovozu z ČLR. Interní poptávka ze strany navazující výroby se odvíjela od šance následné výrobky prodat na volném trhu, který není ovlivňován subvencovaným dovozem oceli s organickým povlakem. Lze tedy vyvodit, že příčinou klesajícího objemu a podílu na trhu během posuzovaného období byla konkurence subvencovaného dovozu z ČLR.
5.3. ÚDAJE TÝKAJÍCÍ SE VÝROBCŮ V UNII ZAŘAZENÝCH DO VZORKU
5.3.1. PRŮMĚRNÉ JEDNOTKOVÉ PRODEJNÍ CENY V UNII A VÝROBNÍ NÁKLADY
2008
2009
2010
OŠ
Jednotková cena v Unii pro odběratele, kteří nejsou ve spojení (EUR/t)
1 023
805
911
994
Index (2008 = 100)
100
79
89
97
Jednotkové výrobní náklady (EUR/t)
925
884
893
978
Index (2008 = 100)
100
95
97
106
Zdroj:
Ověřené odpovědi výrobců zařazených do vzorku na dotazník
(496)
Průměrná prodejní cena výrobců v Unii zařazených do vzorku odběratelům v Unii, kteří nejsou ve spojení, klesla během posuzovaného období o 3 %. K hlavnímu poklesu došlo v roce 2009 současně s poklesem spotřeby v období od roku 2009 do období šetření. V souladu s rostoucí spotřebou a objemem prodeje se ceny zvýšily o 23 %, avšak úrovně z roku 2008 nedosáhly.
(497)
Současně během posuzovaného období vzrostly průměrné náklady na výrobu a prodej obdobného výrobku o 6 %, což bylo způsobeno zvýšením nákladů na suroviny.
(498)
Po snížení jednotkové ceny pro odběratele, kteří nejsou ve spojení, o 21 % v roce 2009 začala jednotková cena narůstat. V roce 2010 a během období šetření došlo ve srovnání s rokem 2009 ve výrobním odvětví Unie k růstu nákladů, který mohl být vyrovnán pouze mírným zvýšením cen, což přesně stačilo na udržení stejně nízké úrovně ziskovosti z roku 2010 a z období šetření. V důsledku toho ovšem došlo k další ztrátě podílu na trhu, jelikož ceny čínského dovozu byly trvale podbízivé ve vztahu k cenám výrobního odvětví Unie.
5.3.2. ZISKOVOST, PENĚŽNÍ TOK, INVESTICE, NÁVRATNOST INVESTIC A SCHOPNOST ZÍSKAT KAPITÁL
2008
2009
2010
OŠ
Ziskovost prodeje v Unii odběratelům, kteří nejsou ve spojení (v % obratu z prodeje)
6,7
-9,3
2,8
2,6
Index (2008 = 100)
100
- 138
41
39
Peněžní tok (v EUR)
328 190 880
211 298 356
152 030 083
204 650 414
Index (2008 = 100)
100
64
46
62
Investice (v EUR)
55 717 957
4 537 128
12 530 132
15 302 264
Index (2008 = 100)
100
8
22
27
Návratnost investic (v %)
13,8
-13,9
5,9
6
Index (2008 = 100)
100
- 101
43
44
Zdroj:
Ověřené odpovědi výrobců zařazených do vzorku na dotazník
(499)
Ziskovost výrobního odvětví Unie byla stanovena tak, že čistý zisk před zdaněním z prodeje obdobného výrobku odběratelům, kteří nejsou ve spojení, byl vyjádřen jako procentní podíl z obratu z tohoto prodeje. V roce 2009 se ziskovost výrobního odvětví Unie dramaticky snížila, což mělo za následek ztrátu ve výši 9,3 %. Od roku 2010 se situace začala zlepšovat, nicméně rostoucí výrobní náklady neumožnily dosáhnout úrovně ziskovosti, která je považována pro dané výrobní odvětví za přiměřenou a udržitelnou (6,7 %). Během celého posuzovaného období poklesla ziskovost o 61 %.
(500)
Vývoj v oblasti peněžního toku do jisté míry odrážel záporný vývoj ziskovosti. Nejnižší úrovně bylo dosaženo v roce 2010. Obdobně i návratnost investic klesla o 56 % z 13,8 % v roce 2008 na 6 % v období šetření.
(501)
Uvedený vývoj ziskovosti, peněžního toku a návratnosti investic v posuzovaném období snížil schopnost výrobního odvětví Unie investovat do svých činností a ohrozil jeho rozvoj. Na začátku posuzovaného období dokázalo výrobní odvětví Unie učinit významné investice, poté však jejich výše v roce 2009 výrazně klesla, přičemž během posuzovaného období došlo k celkovému poklesu o 73 %.
(502)
Vzhledem k povaze výrobního odvětví Unie, které do jisté míry tvoří velké nadnárodní integrované ocelářské společnosti, neměla špatná finanční výkonnost odvětví oceli s organickým povlakem vliv na schopnost těchto společností získat kapitál.
5.3.3. STAV ZÁSOB
2008
2009
2010
OŠ
Stav zásob na konci roku (v tunách)
116 852
97 533
124 848
130 593
Index (2008 = 100)
100
83
107
112
Zdroj:
Ověřené odpovědi výrobců zařazených do vzorku na dotazník
(503)
Pro šest výrobců v EU zařazených do vzorku představovaly zásoby v období šetření asi 10 % objemu výroby. Konečný stav zásob se během posuzovaného období zvýšil o 12 %. Ačkoli je třeba poznamenat, že stav zásob není pro dané výrobní odvětví významným ukazatelem, jelikož se výroba odvíjí zejména od konkrétních objednávek, došlo k hlavnímu nárůstu stavu zásob od roku 2009 do období šetření, což odpovídalo období největšího nárůstu subvencovaného dovozu z ČLR.
5.3.4. ZAMĚSTNANOST, MZDY A PRODUKTIVITA
Průměrné mzdové náklady na zaměstnance (v EUR, výrobci v Unii zařazení do vzorku)
60,959
57,892
58,637
62,347
Index (2008 = 100)
100
95
96
102
(504)
Průměrné mzdové náklady výrobců v Unii zařazených do vzorku vzrostly během posuzovaného období pouze o 2 %, což je nižší než míra inflace. Šetření ukázalo, že výrobci zařazení do vzorku provedli zásadní škrty, zejména v oblasti správních a režijních nákladů, a snažili se tak být efektivnější.
5.3.5. ÚČINKY MINULÉHO DUMPINGU A SUBVENCOVÁNÍ
(505)
Jelikož se jedná o první antisubvenční řízení ohledně dotčeného výrobku, nejsou k dispozici žádné údaje pro posouzení účinků případného minulého dumpingu nebo subvencování.
5.4. ROZSAH SOUČASNÉHO ROZPĚTÍ SUBVENCE
(506)
Všechna zjištěná rozpětí uvedená výše v oddíle o subvencích jsou výrazně vyšší než nepatrná. Vzhledem k objemu subvencovaného dovozu z ČLR a jeho cenám není možné považovat dopad skutečného subvenčního rozpětí na trh Unie za zanedbatelný.
5.5. ZÁVĚR OHLEDNĚ ÚJMY
(507)
Šetření ukázalo, že během posuzovaného období se všechny ukazatele újmy (kromě produktivity) zhoršily nebo se nevyvíjely v souladu se spotřebou.
(508)
V posuzovaném období v souvislosti s klesající spotřebou dovoz z ČLR výrazně vzrostl. Zároveň klesl objem prodeje výrobního odvětví Unie celkem o 12 % a jeho podíl na trhu se z 56,8 % v roce 2008 propadl na 53,9 % v období šetření. Přestože se spotřeba od roku 2009 do období šetření po roce hospodářské krize, která měla dopad na poptávku, zvýšila o 24 %, podíl výrobního odvětví Unie na trhu se i nadále zmenšoval. Vzhledem k výrazné expanzi subvencovaného dovozu z ČLR na trh Unie se výrobnímu odvětví Unie nepodařilo znovu získat ztracený podíl na trhu. Levný subvencovaný dovoz v posuzovaném období rostl, doprovázen trvalým podbízením ve vztahu k cenám účtovaným výrobním odvětvím Unie.
(509)
Dále byly významně dotčeny ukazatele újmy týkající se finanční situace výrobního odvětví Unie, jako je peněžní tok a ziskovost. To znamená, že byla rovněž oslabena schopnost výrobního odvětví Unie získávat kapitál a investovat.
(510)
Na základě výše uvedených skutečností byl vyvozen závěr, že výrobnímu odvětví Unie byla způsobena podstatná újma ve smyslu čl. 8 odst. 5 základního nařízení.
6. PŘÍČINNÉ SOUVISLOSTI
6.1. ÚVOD
(511)
V souladu s čl. 8 odst. 5 a čl. 8 odst. 6 základního nařízení bylo zkoumáno, zda subvencovaný dovoz pocházející z ČLR způsobil výrobnímu odvětví Unie újmu v takové míře, že ji lze označit za podstatnou. Byly přezkoumány i jiné známé činitele, které mohly vedle subvencovaného dovozu výrobnímu odvětví Unie způsobovat újmu, aby bylo zajištěno, že případná újma způsobená těmito jinými činiteli nebude připsána subvencovanému dovozu.
6.2. ÚČINEK SUBVENCOVANÉHO DOVOZU
(512)
Šetření prokázalo, že se spotřeba v Unii během posuzovaného období snížila o 7 %, zatímco objem subvencovaného dovozu z ČLR dramaticky vzrostl přibližně o 49 %, přičemž podíl tohoto dovozu na trhu vzrostl o 60 % z 9,1 % v roce 2008 na 14,6 % v období šetření. Zároveň klesl objem prodeje výrobního odvětví Unie stranám, které nejsou ve spojení, o 12 % a jeho podíl na trhu se zmenšil o 2,9 % z 56,8 % v roce 2008 na 53,9 % v období šetření.
(513)
Ačkoli byl dovoz z ČLR rovněž poznamenán hospodářskou krizí a v letech 2008 a 2009 klesl o 68 %, začal od roku 2009 do období šetření znovu velmi rychle růst, přičemž na konci období šetření byl o 367 % větší, přestože se spotřeba Unie v tomto období zvýšila pouze o 24 %. Snížením jednotkové ceny o 9 % ve srovnání s rokem 2008 a cenovým podbízením vůči výrobnímu odvětví Unie až na 20,2 % během období šetření navýšil čínský dovoz svůj podíl na trhu od roku 2008 do období šetření o 60 % a dosáhl podílu 14,6 %.
(514)
Zároveň od roku 2008 do období šetření klesl objem prodeje výrobců v Unii stranám, které nejsou ve spojení, celkem o 12 %. V době zotavování trhu, od roku 2009 do období šetření, zvýšilo výrobní odvětví Unie objem prodeje stranám, které nejsou ve spojení, o pouhých 13 %, zároveň však ztratilo 8 % podílu na trhu, a z rostoucí spotřeby tedy těžilo pouze v omezené míře. Čínský dovoz měl ze zotavující se spotřeby největší prospěch a výrazně předběhl všechny ostatní hráče na trhu.
(515)
Průměrné dovozní ceny se u dovozu z ČLR za posuzované období snížily o 9 %. I když po prudkém poklesu v roce 2009 pak mezi rokem 2009 a obdobím šetření pomalu rostly, zůstávaly stabilně pod úrovní cen účtovaných výrobním odvětvím Unie. Jednotková cena pro odběratele v Unii, kteří nejsou ve spojení, klesla o pouhá 3 %, a prokázala tak určitou odolnost vůči tlaku na ceny vyvíjenému čínským dovozem. Tyto ceny však byly zjevně udržitelné za cenu nižšího objemu prodeje a nižší ziskovosti z tohoto prodeje, neboť ziskovost klesla o 61 % z 6,7 % v roce 2008 na 2,6 % v období šetření.
(516)
Na základě výše uvedených skutečností lze vyvodit, že prudký nárůst subvencovaného dovozu z ČLR při cenách, které v porovnání s výrobním odvětvím Unie neustále vykazovaly cenové podbízení, hrál rozhodující roli ve způsobení podstatné újmy výrobnímu odvětví Unie, které pak již nemohlo plně těžit ze zotavující se spotřeby v Unii.
6.3. ÚČINKY JINÝCH ČINITELŮ
6.3.1. DOVOZ ZE TŘETÍCH ZEMÍ
Země
2008
2009
2010
OŠ
Jižní Korea
Objem (v tunách)
228 123
226 568
173 935
237 164
Index (2008 = 100)
100
99
76
104
Podíl na trhu (v %)
4,4
5,8
3,8
4,9
Index (2008 = 100)
100
133
87
112
Průměrná cena
901
727
846
903
Index (2008 = 100)
100
81
94
100
Indie
Objem (v tunách)
159 999
149 138
155 384
141 391
Index (2008 = 100)
100
93
97
88
Podíl na trhu (v %)
3,1
3,8
3,4
2,9
Index (2008 = 100)
100
125
111
95
Průměrná cena
932
667
773
824
Index (2008 = 100)
100
72
83
88
Ostatní země
Objem (v tunách)
249 151
158 461
124 319
167 007
Index (2008 = 100)
100
64
50
67
Podíl na trhu (v %)
4,8
4,1
2,7
3,5
Index (2008 = 100)
100
85
57
72
Průměrná cena
951
809
924
955
Index (2008 = 100)
100
85
97
100
Celkový dovoz ze všech třetích zemí kromě ČLR
Objem (v tunách)
637 274
534 167
453 637
545 562
Index (2008 = 100)
100
84
71
86
Podíl na trhu (v %)
12,3
13,8
10,0
11,3
Index (2008 = 100)
100
112
81
92
Průměrná cena
929
735
842
898
Index (2008=100)
100
79
91
97
Zdroj:
Eurostat
(517)
Přestože dovoz z ČLR představoval během období šetření 56 % veškerého dovozu do Unie, byly zde i další významné zdroje dovozu, a sice z Indické republiky (dále jen „Indie“) (11 %) a Jižní Koreje (19 %). Na rozdíl od dovozu z ČLR poklesl dovoz z Indie, i přes výrazné snížení průměrné ceny o 12 %, během posuzovaného období celkem o 12 % a ztratil 5 % podílu na trhu. Dovoz z Jižní Koreje vzrostl o pouhá 4 %, přičemž průměrná cena zůstala na úrovni z roku 2008. Indický dovoz vykazoval v období šetření 2,9 % podíl na trhu, zatímco dovoz z Jižní Koreje měl podíl 4,9 %.
(518)
Dovoz z ostatních zemí, který představoval 14 % celkového dovozu, klesl o 33 % a jeho průměrná cena zůstala na úrovni z roku 2008.
(519)
Přestože byla průměrná cena dovozu ze všech ostatních zemí nižší než cena výrobního odvětví Unie, jeho případný účinek lze považovat pouze za okrajový. Zaprvé Komise neobdržela žádné důkazy, že dovoz z ostatních zdrojů probíhal podle nekalých praktik. Zadruhé, na rozdíl od čínského dovozu, byla celková úroveň cen z ostatních hlavních zdrojů dovozu stabilnější během celého posuzovaného období, z čehož vyplývá, že výrobní odvětví Unie může tomuto dovozu v daných tržních segmentech úspěšně konkurovat. Zatřetí dovoz z ostatních zemí v posuzovaném období obecně klesl a stále zůstává na nízké úrovni, jak celkově, tak i u jednotlivých hlavních vyvážejících zemí. Kromě toho potvrzuje klesající podíl na trhu ostatního dovozu, že tento dovoz nemohl způsobit výrobnímu odvětví Unie újmu.
6.3.2. VÝVOZNÍ VÝKONNOST VÝROBNÍHO ODVĚTVÍ UNIE
2008
2009
2010
OŠ
Vývoz, údaje Eurostatu (v tunách)
669 790
612 204
580 477
605 760
Index (2008 = 100)
100
91
87
90
Průměrná cena (EUR/t)
1 068
937
995
1 092
Index (2008 = 100)
100
88
93
102
Vývoz podle výrobců v Unii zařazených do vzorku
53 542
46 516
48 102
46 228
Index (2008 = 100)
100
87
90
86
Průměrná prodejní cena (EUR/t)
1 086
826
984
1 132
Index (2008 = 100)
100
76
91
104
Zdroj:
Eurostat a ověřené odpovědi na dotazník
(520)
Celkový vývoz oceli s organickým povlakem výrobního odvětví Unie do třetích zemí poklesl podle údajů Eurostatu během posuzovaného období o 10 %. Průměrná cena však byla poměrně vysoká a během posuzovaného období se zvýšila o 2 %. Vývoz představoval 15 % celkové výroby Unie a umožnil výrobnímu odvětví Unie dosáhnout úspor z rozsahu a snížit celkové výrobní náklady. Lze proto dojít k závěru, že vývozní aktivity výrobního odvětví Unie nemohly být možnou příčinou podstatné újmy.
(521)
Tento celkový obraz odráží situace ve vývozu odběratelům ve třetích zemích, kteří nejsou ve spojení, ze strany výrobců v Unii zařazených do vzorku. Tento vývoz klesl během posuzovaného období o 14 %, nicméně jednotkové vývozní ceny byly stabilně vyšší (průměrně o 2 až 14 % podle daného roku) než ceny v Unii.
6.3.3. DOVOZ Z ČLR USKUTEČNĚNÝ ŽADATELI
(522)
V průběhu šetření a v návaznosti na zveřejnění informací bylo namítnuto, že žadatelé (prostřednictvím svých společností ve spojení) sami dováželi dotčený výrobek z ČLR a že tento dovoz údajně představoval 20 až 40 % celkového dovozu z ČLR. Na podporu tohoto tvrzení však nebyl předložen žádný důkaz. Tato tvrzení byla prošetřena prostřednictvím posouzení ověřených údajů od výrobců v Unii zařazených do vzorku a bylo zjištěno, že během období šetření dovezli pouze 10 000 tun, což bylo z velké části v souladu s údaji v podnětu. Dále bylo zjištěno, že společnosti, které jsou ve spojení s výrobci v Unii zařazenými do vzorku, dovezli přibližně stejný objem, o němž nebyly na základě článku 29 základního nařízení podány informace. Tento dovoz celkem představoval pouze 2-3 % celkového dovozu z ČLR. V důsledku toho nelze vyvodit, že žadatelé dováželi z ČLR v takovém množství a podle takového vzorce, aby zpochybnili vlastní status coby výrobců v Unii v souladu s čl. 9 odst. 1 písm. a) základního nařízení nebo aby sami sobě způsobili újmu. Proto bylo uvedené tvrzení zamítnuto.
6.3.4. VYUŽITÍ PRO VLASTNÍ SPOTŘEBU A ZÁVISLÝ PRODEJ
(523)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že újmu výrobnímu odvětví Unie způsobila jeho účast v navazujícím obchodování se stavebními materiály (např. sendvičovými panely, lichoběžníkovými plechy atd.), a to buď přímo, nebo prostřednictvím společností, které jsou v rámci skupiny ve spojení. Tyto strany zejména uvedly, že výrobní odvětví Unie prodávalo ocel s organickým povlakem vlastním navazujícím podnikům za nižší ceny než společnostem, které nejsou ve spojení, a tudíž vlastní podniky v rámci skupiny „subvencovalo“ a umožnilo jim cenové podbízení vůči konkurenci v navazujícím odvětví.
(524)
Jak je uvedeno výše, byla průměrná hodnota využití pro vlastní spotřebu a závislého prodeje za tunu v období šetření pouze o 3 % nižší než prodejní ceny pro odběratele, kteří nejsou ve spojení. Šetření ukázalo, že využití pro vlastní spotřebu a závislý prodej byly s největší pravděpodobností samy nepřímo ovlivněny nekalou konkurencí subvencovaného dovozu. Jestliže podle tvrzení získaly navazující podniky výhodu, měla by se tato projevit při porovnání ceny závislého prodeje a nesouvisejícího prodeje. Toto tvrzení se proto zamítá.
(525)
V návaznosti na zveřejnění konečných informací Čínské sdružení železa a oceli znovu tvrdilo, že výrobní odvětví Unie poskytovalo ocel s organickým povlakem svým navazujícím podnikům za „subvencovanou“ cenu, a tím umožnilo cenové podbízení vůči konkurenci v navazujícím odvětví. Nebyly však předloženy žádné důkazy, na jejichž základě by Komise změnila své rozhodnutí uvedené v 524. bodě odůvodnění, tj. že rozdíl mezi souvisejícím a nesouvisejícím prodejem byl malý (2 %) a že se nejednalo o újmu, kterou by si výrobní odvětví Unie způsobilo samo.
(526)
Čínské sdružení železa a oceli rovněž zpochybnilo údaje týkající se nákladů na výrobu oceli s organickým povlakem a dále cenu, ze kterou je ocel s organickým povlakem prodávána stranám ve spojení. Vzhledem k ceně galvanizovaných svitků tažených za tepla, tj. suroviny pro výrobu oceli s organickým povlakem, sdružení tvrdilo, že náklady na výrobu oceli s organickým povlakem v období šetření nemohly být vyšší než 900 EUR/t.
(527)
Zaprvé, nebylo jasné v jaké míře byly veškeré náklady, jako jsou prodejní, správní a režijní náklady a finanční náklady, zahrnuty do celkových nákladů, na něž Čínské sdružení železa a oceli odkazovalo. Zadruhé, Komise ověřila náklady na výrobu oceli s organickým povlakem u všech výrobců v Unii zařazených do vzorku a přesvědčila se, že celkové výrobní náklady zahrnují náklady na suroviny, zpracování, potažení, prodejní, správní a režijní náklady, finanční náklady atd.
(528)
Čínské sdružení železa a oceli tvrdilo, že prodej oceli s organickým povlakem stranám ve spojení je uskutečňován se ztrátou, a výrobnímu odvětví Unie tudíž způsobuje újmu. Vychází přitom ze srovnání celkových nákladů na výrobu (978 EUR/t) oproti průměrné ceně za související prodej (965 EUR/t).
(529)
Jednoduché matematické srovnání by sice správně naznačovalo, že související prodej probíhal se ztrátou, zároveň by však předpokládalo, že výrobní odvětví Unie by neslo stejnou míru prodejních, správních a režijních nákladů a další prodejní marži u závislých prodejů jako u nesouvisejících prodejů. Jak je uvedeno v 493. bodě odůvodnění, prodeje stranám ve spojení byly uskutečněny na základě přirážky k nákladům, a výrobní odvětví Unie tak náklady na tyto prodeje získalo zpět.
6.3.5. HOSPODÁŘSKÁ KRIZE
(530)
Hospodářská krize a její dopad na stavebnictví alespoň částečně vysvětluje pokles poptávky a tlak na ceny během posuzovaného období. Jak je uvedeno výše, v roce 2009 se spotřeba snížila o 25 %. Nicméně od roku 2010 se trh začal zotavovat a mezi rokem 2009 a koncem období šetření vzrostla spotřeba o 24 %.
(531)
Při analýze újmy a příčinné souvislosti však bylo zhroucení trhu v roce 2009 a jeho následné zotavování od roku 2009 do období šetření posuzováno zvlášť. V rámci analýzy újmy a příčinné souvislosti bylo jasně prokázáno, že dovoz z ČLR maximálně využil zotavující se spotřeby a kromě toho neustále vykazoval cenové podbízení vůči cenám výrobního odvětví Unie, díky čemuž se možnost pro všechny hráče využít rovných šancí a zotavit se z krize stala neustálým bojem o přežití.
(532)
Po uplynutí lhůty pro předložení připomínek ke konečným informacím jedna zúčastněná strana upozornila na oznámené uzavření podniku v Belgii a na to, že vyšší moc způsobila obtíže v běžné výrobě a dodávkách z jiných výrobních zařízení v Belgii. Zúčastněná strana tvrdila, že z výše uvedeného vyplývá, že zajištění dodávek oceli s organickým povlakem v Unii je nedostatečné a je důvodem pro to, aby si dovozci a uživatelé svobodně vybírali zdroj dodávek oceli s organickým povlakem z Unie a z Číny.
(533)
Tyto argumenty se zamítají. Vzhledem k tomu, že využití kapacity v Unii je nízké, problém v dodávkách nespočívá, neboť výrobní průmysl Unie má odpovídající dostupnou kapacitu. V každém případě výrobní zařízení, která byla v Belgii zavírána, nevyráběla ocel s organickým povlakem. Bezpečnost dodávek je samozřejmě důležitá, nicméně účelem navrhovaných cel v tomto případě není ukončit dodávky oceli s organickým povlakem z Číny, ale pouze zabránit tomu, aby se na trh Unie dostávaly dumpingové dodávky.
6.3.6. NADBYTEČNÁ STRUKTURÁLNÍ KAPACITA
(534)
Některé zúčastněné strany uvedly, že příčinou újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie, které z velké části sestává z vertikálně integrovaných výrobců oceli, nebyl dovoz z ČLR, ale strukturální problémy odvětví oceli Unie, jako je např. nadbytečná kapacita. Rovněž bylo namítnuto, že konsolidace odvětví oceli, která se uskutečnila před posuzovaným obdobím, vedla k nadbytečné kapacitě a že jakákoli způsobená újma byla důsledkem příliš velkého počtu výrobních zařízení.
(535)
Výroba oceli s organickým povlakem je z hlediska kapitálu skutečně náročná a dané odvětví má poměrně vysoké fixní náklady. Konsolidace ocelářského průmyslu, k níž došlo před začátkem posuzovaného období, však nevedla k nadbytečné kapacitě. Po mírném nárůstu v roce 2009 kapacita daného výrobního odvětví v roce 2010 a znovu během období šetření mírně klesla. Výrobní kapacita během období šetření byla nižší než celková spotřeba v Unii a kdyby se byla spotřeba během období šetření zotavila na úroveň roku 2008 a výrobní odvětví Unie bylo schopné této zvýšené poptávky využít, činilo by využití výrobní kapacity okolo 74 %.
(536)
Přičíst odpovědnost za negativní vliv nadbytečné kapacity výrobcům oceli s organickým povlakem v Unii lze jen minimálně. Zaprvé šetření prokázalo, že výrobní odvětví Unie samozřejmě přijímá opatření, aby si udrželo svou účinnost, vzhledem k tomu, že produktivita v rámci celého výrobního odvětví vzrostla o 6 %. Za druhé pokračující investice do výrobních linek a flexibilita při jejich využívání pro výrobu jiných výrobků pomohly dosáhnout úspor z rozsahu a snížit fixní náklady. Využití kapacity společností zařazených do vzorku tak během posuzovaného období kleslo o 18 %, průměrné výrobní náklady vzrostly pouze o 6 %, a to včetně zvýšení nákladů na suroviny. Nelze proto dojít k závěru, že by nadbytečná kapacita narušila příčinnou souvislost. Tento argument byl proto zamítnut.
6.4. ZÁVĚR TÝKAJÍCÍ SE PŘÍČINNÉ SOUVISLOSTI
(537)
Bylo prokázáno, že v posuzovaném období, a zejména od roku 2009 do období šetření, došlo k podstatnému nárůstu objemu subvencovaného dovozu z ČLR a jeho podílu na trhu. Bylo také zjištěno, že ceny v rámci tohoto dovozu byly trvale podbízivé ve vztahu k cenám účtovaným výrobním odvětvím Unie na trhu Unie, zejména v období šetření.
(538)
Uvedený růst objemu levného subvencovaného dovozu z ČLR a jeho podílu na trhu probíhal současně s negativním vývojem hospodářské situace výrobního odvětví Unie. Tato situace se zhoršila během období šetření, kdy výrobní odvětví Unie nebylo navzdory zotavující se spotřebě schopno znovu získat svůj ztracený podíl na trhu a ziskovost. Ostatní finanční ukazatele, jako je návratnost investic, stagnovaly na úrovni roku 2010 a zaměstnanost dosáhla své nejnižší úrovně.
(539)
Zkoumání ostatních známých činitelů, které mohly způsobit újmu výrobnímu odvětví Unie, ukázalo, že tyto činitele nejsou takové, aby narušily příčinnou souvislost zjištěnou mezi subvencovaným dovozem z ČLR a újmou, kterou výrobní odvětví Unie utrpělo.
(540)
Na základě výše uvedené analýzy, v jejímž rámci byly účinky všech známých činitelů na situaci výrobního odvětví Unie náležitě odlišeny a odděleny od účinků subvencovaného vývozu působícího újmu, byl učiněn závěr, že subvencovaný dovoz z ČLR způsobil výrobnímu odvětví Unie podstatnou újmu ve smyslu čl. 8 odst. 6 základního nařízení.
7. ZÁJEM UNIE
7.1. PŘEDBĚŽNÉ POZNÁMKY
(541)
Unijní orgány prověřily v souladu s článkem 31 základního nařízení, zda navzdory výše uvedeným zjištěním neexistují přesvědčivé důvody pro zjištění, že v tomto konkrétním případě není v zájmu Unie přijmout vyrovnávací opatření. Analýza zájmu Unie vycházela z posouzení všech různých relevantních zájmů, včetně zájmů výrobního odvětví Unie, dovozců a uživatelů dotčeného výrobku.
7.2. ZÁJEM VÝROBNÍHO ODVĚTVÍ UNIE
(542)
Výrobní odvětví Unie jako celek je tvořeno 22 známými výrobci, kteří představují veškerou výrobu oceli s organickým povlakem v Unii. Výrobci působí v různých členských státech Unie a v souvislosti s výrobou obdobného výrobku přímo zaměstnávají více než 5 400 lidí.
(543)
Žádný z výrobců se nepostavil proti zahájení šetření. Jak vyplývá z výše uvedených makroekonomických ukazatelů, ke zhoršení situace a negativnímu vlivu subvencovaného dovozu došlo v celém výrobním odvětví Unie.
(544)
Výrobní odvětví Unie utrpělo podstatnou újmu způsobenou subvencovaným dovozem z ČLR. Všechny ukazatele újmy vykazovaly během posuzovaného období zápornou tendenci. Zejména ukazatele újmy související s finančními výsledky výrobců v Unii, jako je například ziskovost a návratnost investic, byly závažně ovlivněny. Pokud by opatření nebyla uložena, jeví se další zhoršení hospodářské situace výrobního odvětví Unie jako velmi pravděpodobné.
(545)
Předpokládá se, že uložením vyrovnávacích cel se na trhu Unie obnoví spravedlivé obchodní podmínky, které výrobnímu odvětví Unie umožní, aby cena oceli s organickým povlakem odrážela různé složky nákladů a podmínky na trhu. Lze rovněž očekávat, že uložení vyrovnávacích opatření umožní výrobnímu odvětví Unie získat zpět alespoň část podílu na trhu, o nějž přišlo v průběhu posuzovaného období, což bude mít kladný dopad na jeho ziskovost a celkovou finanční situaci.
(546)
Pokud by opatření uložena nebyla, lze očekávat, že by došlo k další ztrátě podílu na trhu a že by ziskovost výrobního odvětví Unie nadále klesala. To by bylo ze střednědobého a dlouhodobého hlediska neudržitelné. Je rovněž pravděpodobné, že by jednotliví výrobci museli uzavřít svá výrobní zařízení, která byla během posuzovaného období ztrátová. Vzhledem k vzniklým ztrátám a k vysoké úrovni investic do výroby na začátku posuzovaného období se dá očekávat, že by v případě neuložení opatření většina výrobců v Unii nemohla své investice získat zpět.
(547)
Byl proto učiněn závěr, že uložení vyrovnávacích cel by bylo v zájmu výrobního odvětví Unie.
7.3. ZÁJEM UŽIVATELŮ A DOVOZCŮ
(548)
Jak je uvedeno ve 14. bodě odůvodnění, přihlásilo se pět dovozců, nicméně na dotazník odpověděli pouze dva. V podnětu bylo uvedeno přibližně 100 uživatelů, z nichž 19 subjektů se přihlásilo a vyjádřilo zájem o řízení. Na dotazník následně odpovědělo deset společností.
(549)
Nejaktivnější uživatelé a dovozci předložili společná písemná podání a v průběhu šetření bylo uspořádáno několik slyšení. Jejich hlavní argumenty týkající se uložení opatření jsou analyzovány níže.
(550)
V návaznosti na zveřejnění konečných informací byly obdrženy komentáře od dovozců a dalších zúčastněných stran. Nebyly však předloženy žádné nové údaje, které by byly jiné než níže uvedené.
7.3.1. HOSPODÁŘSKÁ SOUTĚŽ NA TRHU UNIE
(551)
Uživatelé a dovozci tvrdili, že na trhu Unei s ocelí s organickým povlakem není dostatečná hospodářská soutěž a že dovoz z ČLR byl nezbytný, aby společnosti dovážející a využívající ocel s organickým povlakem získali lepší vyjednávací pozici. Bylo rovněž namítáno, že výrobní odvětví Unie bylo s cílem kontrolovat trh součástí oligopolních uspořádání. Výrobci v Unii si konkurovali na stejných trzích a často prodávali stejným odběratelům nebo svým stavebním společnostem. Vzhledem k tomu, že až na nepodložené stížnosti o obtížích při vyjednávání o cenách nebyly poskytnuty žádné důkazy a že kromě pěti skupin výrobců v Unii, kteří podali stížnost, funguje v Unii dalších jedenáct výrobců oceli s organickým povlakem, z nichž někteří mají velmi silnou pozici, a s ohledem na řadu dalších zdrojů dovozu, byla tato tvrzení zamítnuta.
7.3.2. NEDOSTATEČNÉ DODÁVKY
(552)
Uživatelé a dovozci rovněž tvrdili, že uložení opatření na čínský dovoz by na trhu Unie mělo za následek nedostatek oceli s organickým povlakem. Avšak vzhledem ke značné rozmanitosti výše popsaných zdrojů dodávek, jakož i volné výrobní kapacitě výrobního odvětví Unie, se nepovažuje za pravděpodobné, že by k takové situaci došlo. Proto bylo uvedené tvrzení zamítnuto.
7.3.3. ZÁVĚR O ZÁJMECH UŽIVATELŮ A DOVOZCŮ
(553)
Deset spolupracujících uživatelů představovalo během období šetření 7 % celkového dovozu z ČLR. Z šetření vyplynulo, že všichni uživatelé si udržují různé zdroje dodávek dotčeného výrobku. Nákup z ČLR v průměru představoval přibližně 15 % jejich celkového nákupu výrobků z oceli s organickým povlakem. Kromě toho bylo zjištěno, že největší objem byl získán od výrobců v Unii (73 %) a 12 % bylo dovezeno z jiných třetích zemí. Vzhledem k tomu, že dotčený výrobek je vysoce standardizovaný, je význam napojení na odběratele spíše relativní, jelikož uživatelé i dovozci mohou, pokud jde o kvalitu výrobků, poměrně snadno změnit zdroje dodávek.
(554)
Z šetření vyplynulo, že všichni spolupracující uživatelé s výjimkou jednoho byli v odvětví, které dotčený výrobek využívá, ziskoví, přičemž jejich ziskovost se v období šetření pohybovala od 1 % do 13 % v závislosti na společnosti. Ziskovost těchto společností nebyla výrazně závislá na dovozu dotčeného výrobku z ČLR.
(555)
Na základě odpovědí uživatelů na dotazník byl odhadnut pravděpodobný vliv navrhovaných opatření. Proto i za předpokladu, že pro spolupracující uživatele nastane ta nejméně příznivá situace, a sice že cenové zvýšení nebude možné přesunout dále a uživatelé budou nuceni z ČLR dovážet stejná množství jako během období šetření, znamenal by dopad výše cla na jejich výrobní náklady zvýšení o 1 až 5 % a pokles o 1 až 2,8 procentního bodu v ziskovosti pro většinu dovozu a o přibližně 4 procentní body pro dovoz podléhající zbytkovému clu. Nicméně je pravděpodobnější, že dopad bude výrazně menší než tato čísla. Dovoz z ČLR představuje poměrně malou část obchodní činnosti uživatelů a lze očekávat, že se tito se zvýšením nákladů plynoucích z vyrovnávacích opatření poměrně snadno vypořádají. Rovněž vzhledem k tomu, že kromě řady výrobců v Unii jsou k dispozici značné alternativní zdroje dovozu, na nějž se opatření nevztahují, např. Indie a Jižní Korea, očekává se, že poté, co budou opatření uložena, zohlední ceny na trhu i tyto faktory.
(556)
Dva spolupracující dovozci představovali během období šetření přibližně 6 % celkového dovozu z ČLR, přesný podíl nemohl být v souladu s článkem 29 základního nařízení zveřejněn. Stejně jako uživatelé si i dovozci vedle ČLR udrželi různé zdroje dodávek. Navíc bylo zjištěno, že pokud by dovozci zachovali schéma dovozu, které používali během období šetření, mohla by být jejich ziskovost ovlivněna opatřeními více než ziskovost uživatelů. V praxi však bývají dovozci coby obchodníci pružnější než uživatelé, a byli by proto s největší pravděpodobností první, kdo se obrátí k alternativním zdrojům dodávek.
(557)
Část prospěchu z čínského dovozu na straně uživatelů a dovozců vzniká na základě nekalé cenové diskriminace praktikované čínskými vývozci, která ji umožňuje, a nikoli díky přirozené konkurenční výhodě. Obnovení rovných podmínek na trhu Unie by proto mělo napravit narušení obchodu, k němuž došlo kvůli subvencovanému dovozu, a v podstatě umožní trhu s ocelí s organickým povlakem vrátit se k přirozené dynamice a cenovému vývoji poháněným tržním hospodářstvím a nebude přitom znevýhodňovat ostatní hráče (uživatele, výrobce, konečné uživatele), kteří nemohou bezprostředně těžit ze subvencovaného dovozu.
7.4. ZÁVĚR OHLEDNĚ ZÁJMU UNIE
(558)
Vzhledem k výše uvedenému byl učiněn závěr, že na základě dostupných informací o zájmu Unie neexistují přesvědčivé důvody proti uložení opatření na dovoz dotčeného výrobku pocházejícího z ČLR.
8. KONEČNÁ VYROVNÁVACÍ OPATŘENÍ
8.1. ÚROVEŇ PRO ODSTRANĚNÍ ÚJMY
(559)
Vzhledem k závěrům, pokud jde o subvencování, újmu, příčinné souvislosti a zájem Unie, by měla být zavedena vyrovnávací opatření, aby se zabránilo působení další újmy výrobnímu odvětví Unie subvencovaným dovozem.
(560)
Pro účely stanovení úrovně těchto opatření byla vzata v úvahu zjištěná subvenční rozpětí a výše cla nezbytného pro odstranění újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie.
(561)
Při výpočtu výše cla nezbytné pro odstranění účinků subvencování působícího újmu se mělo za to, že případná opatření by měla výrobnímu odvětví Unie umožnit pokrýt výrobní náklady a dosáhnout zisku před zdaněním, kterého by bylo možné přiměřeně dosáhnout ve výrobním odvětví tohoto typu za běžných podmínek hospodářské soutěže, tj. bez subvencovaného dovozu, při prodeji obdobného výrobku v Unii. Má se za to, že zisk, kterého by mohlo být dosaženo bez subvencovaného dovozu, by měl vycházet z údajů z roku 2008, kdy byl čínský dovoz na trhu Unie přítomen v menší míře. Má se tudíž za to, že ziskové rozpětí 6,7 % z obratu lze považovat za přiměřené minimum, kterého by mohlo výrobní odvětví Unie podle očekávání dosahovat, pokud by nedocházelo k subvencování působícímu újmu.
(562)
Na tomto základě byla vypočtena cena obdobného výrobku nepůsobící újmu výrobnímu odvětví Unie. Cena nepůsobící újmu byla získána připočtením výše uvedeného ziskového rozpětí 6,7 % k výrobním nákladům.
(563)
Nezbytné zvýšení ceny pak bylo určeno na základě porovnání vážené průměrné dovozní ceny spolupracujících vyvážejících výrobců v ČLR, náležitě upravené o náklady na dovoz a celní poplatky, s cenou výrobního odvětví Unie na trhu Unie v období šetření nepůsobící újmu. Veškeré rozdíly, jež byly výsledkem tohoto srovnání, pak byly vyjádřeny jako procento průměrné hodnoty CIF dovozu porovnávaných typů.
(564)
V návaznosti na zveřejnění konečných informací zpochybnily zúčastněné strany použití 6,7 % jako cílového zisku výrobního odvětví Unie a označení roku 2008 jako reprezentativního roku ziskovosti. Nicméně jejich argument, že zisk výrobního odvětví Unie v roce 2008 byl ovlivněn finanční krizí, což z roku 2008 učinilo výjimečný rok, by zjevně směřoval k tvrzení, že zisk uskutečněný v roce 2008 je nižší, než jaký by výrobní odvětví očekávalo v roce normálním. Tento argument se zamítá, neboť nebyly předloženy žádné důkazy týkající se výše zisku, který mohlo výrobní odvětví Unie mít v roce 2008, kdyby nepřišla finanční krize.
(565)
Zúčastněné strany rovněž poukázaly na skutečnost, že objem dovozu z ČLR poklesl na nejnižší úroveň spíše v roce 2009 než v roce 2008. Nicméně vzhledem k tomu, že výrobní odvětví Unie nebylo v roce 2009 ziskové, není možné použít údaje z roku 2009 pro stanovení cílového zisku výrobního odvětví Unie.
(566)
Čínské sdružení železa a oceli tvrdilo, že zisk odběratelů, kteří nejsou ve spojení, v roce 2008 nemůže být použit jako cílový zisk, neboť uvedený rok vykazuje největší cenový rozdíl mezi souvisejícím a nesouvisejícím prodejem. Tento argument byl zamítnut, neboť uvedený cenový rozdíl není pro výpočet zisku z prodeje odběratelům, kteří nejsou ve spojení, důležitý.
(567)
Čínské sdružení železa a oceli navrhlo, aby cílový zisk pro prodej oceli s organickým povlakem stranám v Unii, které nejsou ve spojení, vycházel z průměrného celkového zisku nadnárodní společnosti ArcelorMittal za rok 2010 a 2011. Tento návrh nebyl přijat jako spolehlivý zdroj zisku z oceli s organickým povlakem v Unii bez dumpingového dovozu, neboť zohlednění zisku celé globální skupiny ArcelorMittal zcela zřejmě nepředstavuje reprezentativní zisk z prodeje oceli s organickým povlakem v Unii.
(568)
Jedna zúčastněná strana zpochybnila metodiku Komise týkající se výpočtu rozpětí cenového podbízení. Toto zpochybnění však bylo založeno na mylném předpokladu, že Komise vypočítala rozpětí cenového podbízení tak, že z tržní ceny smazala průměrný zisk výrobního odvětví během období šetření (2,6 %) s cílem dosáhnout „hranice ziskovosti“ (tj. ceny, která by vedla k nulovému zisku) a k této „hranici ziskovosti“ přičetla cílový zisk.
(569)
Komise vypočetla rozpětí cenového podbízení tak, že přičetla cílový zisk k nákladům na výrobu jednotlivých typů výrobků. Metodika navrhovaná zúčastněnou stranou je chybná, neboť průměrného zisku 2,6 % nebylo automaticky dosaženo u každého prodeje každého modelu všemi společnostmi, jejichž údaje byly použity.
(570)
Jedna strana rovněž zpochybnila způsob, jakým Komise vypočetla újmu. Vzhledem k tomu, že tato strana neměla plný přístup k údajům, jež Komise při výpočtu rozpětí újmy použila, pokusila se o vlastní výpočet založený na své interpretaci cenového rozdílu na trhu mezi substrátem potaženým hliníkem a zinkem a substrátem potaženým zinkem, a při výpočtu dospěla k ceně 50 USD/t. Výsledkem tohoto „přepočítání“, jež vychází z neúplných údajů, je rozpětí újmy, které je nižší, než rozpětí újmy vypočítané a zveřejněné Komisí.
(571)
Argumenty této strany byly zamítnuty, neboť analýza kompletních údajů od vyvážejících výrobců a výrobního odvětví Unie údajný cenový rozdíl nepotvrdila. Následně je třeba zdůraznit, že údaje, které zúčastněná strana použila, byly neúplné, a tudíž pro účely přepočtu újmy podle vzoru Komise nespolehlivé.
8.2. KONEČNÁ OPATŘENÍ
(572)
Na základě závěrů, k nimž se dospělo s ohledem na subvencování, újmu, příčinnou souvislost a zájem Unie, by v souladu s čl. 15 základního nařízení mělo být uloženo konečné antidumpingové clo na dovoz oceli s organickým povlakem pocházející z ČLR na úrovni nižšího zjištěného rozpětí subvence nebo újmy, podle pravidla nižšího cla. V tomto případě by v souladu s tímto pravidlem měla být celní sazba stanovena na úrovni zjištěných subvenčních rozpětí. Na základě výše uvedených skutečností se sazby, podle nichž se tato cla ukládají, stanovují takto:
Název společnosti
Rozpětí subvencí (v %)
Rozpětí újmy (v %)
Vyrovnávací clo (v %)
Zhangjiagang Panhua Steel Strip Co., Ltd.; Chongqing Wanda Steel Strip Co., Ltd.; Zhangjiagang Free Trade Zone Jiaxinda International Trade Co., Ltd.
29,7
55,8
29,7
Zhejiang Huadong Light Steel Building Material Co. Ltd.; Hangzhou P.R.P.T. Metal Material Co., Ltd.
23,8
29,7
23,8
Union Steel China
26,8
13,7
13,7
Ostatní spolupracující společnosti
26,8
43,0
26,8
Zbytkové clo
44,7
58,3
44,7
(573)
Individuální sazby vyrovnávacího cla pro společnosti uvedené v tomto nařízení byly stanoveny na základě zjištění tohoto šetření. Odrážejí tedy stav týkající se těchto společností zjištěný během šetření. Tyto celní sazby se tedy (na rozdíl od celostátního cla platného pro „všechny ostatní společnosti“) vztahují výlučně na dovoz výrobků pocházejících z dotčené země a vyrobených těmito společnostmi, a tedy vyjmenovanými právnickými osobami. Na dovážené výrobky vyrobené jakoukoli jinou společností, která není jmenovitě uvedena v článku 1 spolu se svým názvem a adresou, včetně subjektů ve spojení se společnostmi konkrétně uvedenými, se tyto sazby nevztahují a tyto výrobky podléhají celní sazbě platné pro „všechny ostatní společnosti“.
(574)
Každou žádost o použití individuální vyrovnávací celní sazby pro jednotlivé společnosti (například poté, co se změnil název subjektu, nebo po vytvoření nových výrobních nebo obchodních subjektů) je třeba předložit Komisi (104) spolu se všemi příslušnými informacemi, zejména pokud jde o jakékoli změny v činnostech společnosti spojených s výrobou, domácím prodejem a prodejem na vývoz, např. v souvislosti se změnou názvu nebo změnou týkající se výrobních a obchodních subjektů. Nařízení bude v případě potřeby odpovídajícím způsobem změněno prostřednictvím aktualizace seznamu společností, na něž se vztahují individuální celní sazby.
(575)
Aby bylo zajištěno řádné vymáhání vyrovnávacího cla, neměla by se zbytková celní sazba vztahovat jen na nespolupracující vyvážející výrobce, ale rovněž na výrobce, kteří v období šetření neuskutečnili žádný vývoz do Unie,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Ukládá se konečné vyrovnávací clo na dovoz určitých výrobků z oceli s organickým povlakem, tj. plochých válcovaných výrobků z nelegované nebo legované oceli (kromě korozivzdorné oceli), které jsou opatřené barvou, lakované nebo potažené plastem alespoň na jedné straně, kromě tzv. „sendvičových panelů“, které se používají ve stavebnictví a sestávají ze dvou vnějších kovových plechů se stabilizačním jádrem z izolačního materiálu uprostřed, kromě výrobků se svrchním povlakem ze zinkového prachu (zinkový nátěr obsahující 70 % hmotnostních nebo více zinku) a kromě výrobků s podkladem opatřeným kovovým povlakem chromu nebo cínu, v současnosti kódů KN ex 7210 70 80, ex 7212 40 80, ex 7225 99 00, ex 7226 99 70 (kódy TARIC 7210708011, 7210708091, 7212408001, 7212408021, 7212408091, 7225990011, 7225990091, 7226997011 a 7226997091) a pocházejících z Čínské lidové republiky.
2. Sazba konečného vyrovnávacího cla použitelná na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením pro výrobky popsané v odstavci 1 a vyrobené níže uvedenými společnostmi se stanoví takto:
Společnost
Clo (v %)
Doplňkový kód TARIC
Union Steel China
13,7
B311
Zhangjiagang Panhua Steel Strip Co., Ltd.; Chongqing Wanda Steel Strip Co., Ltd.; Zhangjiagang Free Trade Zone Jiaxinda International Trade Co., Ltd.
29,7
B312
Zhejiang Huadong Light Steel Building Material Co. Ltd.; Hangzhou P.R.P.T. Metal Material Co., Ltd.
23,8
B313
Angang Steel Company Ltd.
26,8
B314
Baoutou City Jialong Metal Works Co., Ltd.
26,8
B317
Changshu Everbright Material Technology Co., Ltd.
26,8
B318
Changzhou Changsong Metal Composite Material Co., Ltd.
26,8
B319
Inner Mongolia Baotou Steel Union Co., Ltd.
26,8
B321
Jigang Group Co., Ltd.
26,8
B324
Maanshan Iron & Steel Company Limited
26,8
B325
Qingdao Hangang Color Coated Sheet Co., Ltd.
26,8
B326
Shandong Guanzhou Co., Ltd.
26,8
B327
Shenzen Sino Master Steel Sheet Co., Ltd.
26,8
B328
Tangshan Iron & Steel Group Co., Ltd.
26,8
B329
Tianjin Xinyu Color Plate Co., Ltd.
26,8
B330
Wuhan Iron and Steel Company Limited
26,8
B331
Zhejiang Tiannu Color Steel Co., Ltd.
26,8
B334
Všechny ostatní společnosti
44,7
B999
3. Není-li stanoveno jinak, použijí se platné celní předpisy.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 11. března 2013.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 215/2013
z dnia 11 marca 2013 r.
nakładające cło wyrównawcze na przywóz niektórych wyrobów ze stali powlekanej organicznie, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1), w szczególności jego art. 15,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. PROCEDURA
1.1. WSZCZĘCIE POSTĘPOWANIA
(1)
Dnia 22 lutego 2012 r. Komisja Europejska („Komisja”) powiadomiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2) („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”) o wszczęciu postępowania antysubsydyjnego dotyczącego przywozu do Unii niektórych wyrobów ze stali powlekanej organicznie pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL” lub „państwo, którego dotyczy postępowanie”).
(2)
Postępowanie antysubsydyjne wszczęto na podstawie skargi złożonej dnia 9 stycznia 2012 r. przez EUROFER („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących w tym przypadku ponad 70 % całkowitej produkcji unijnej niektórych wyrobów ze stali powlekanej organicznie. Wspomniana skarga zawierała dowody prima facie wskazujące na subsydiowanie wymienionego produktu i wynikającą z niego istotną szkodę, które uznano za wystarczające uzasadnienie wszczęcia postępowania.
(3)
Przed wszczęciem postępowania i zgodnie z art. 10 ust. 7 rozporządzenia podstawowego Komisja powiadomiła rząd ChRL o otrzymaniu odpowiednio udokumentowanej skargi zawierającej zarzut, że subsydiowany przywóz niektórych wyrobów ze stali powlekanej organicznie pochodzących z ChRL powoduje istotną szkodę dla przemysłu unijnego. Rząd ChRL został zaproszony do udziału w konsultacjach w celu wyjaśnienia sytuacji w związku z informacjami zawartymi w skardze i osiągnięcia wspólnie uzgodnionego rozwiązania. Rząd ChRL przyjął to zaproszenie, po czym przeprowadzono konsultacje. W trakcie konsultacji nie osiągnięto wspólnie uzgodnionego rozwiązania. Uwzględniono jednak należycie wyjaśnienia rządu ChRL dotyczące zarzutów zawartych w skardze w odniesieniu do nieuznania programów za stanowiące podstawę środków wyrównawczych. Po zakończeniu konsultacji rząd ChRL przedstawił swoje uwagi.
1.2. POSTĘPOWANIE ANTYDUMPINGOWE
(4)
Dnia 21 grudnia 2011 r. Komisja Europejska w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3) poinformowała o wszczęciu postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu do Unii niektórych wyrobów ze stali powlekanej organicznie pochodzących z ChRL.
(5)
Dnia 20 września 2012 r. rozporządzeniem (UE) nr 845/2012 (4) Komisja nałożyła tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych wyrobów ze stali powlekanej organicznie pochodzących z ChRL.
(6)
Analizy szkody przeprowadzone w ramach niniejszego dochodzenia antysubsydyjnego i w ramach równoległego dochodzenia antydumpingowego są identyczne, ponieważ definicje przemysłu unijnego, reprezentatywnych producentów unijnych i okresu objętego dochodzeniem są takie same dla obu dochodzeń. Dlatego też uwagi na temat aspektów szkody przedłożone w ramach jednego z postępowań były uwzględniane w ramach obydwu.
1.3. STRONY ZAINTERESOWANE POSTĘPOWANIEM
(7)
Komisja oficjalnie zawiadomiła skarżących, innych znanych producentów unijnych, znanych producentów eksportujących w ChRL, importerów, handlowców, użytkowników, dostawców, a także zainteresowane stowarzyszenia, jak również przedstawicieli ChRL, o wszczęciu postępowania. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.
(8)
Ze względu na znaczną liczbę producentów eksportujących, producentów unijnych i importerów niepowiązanych, zwrócono się do wszystkich znanych producentów eksportujących oraz niepowiązanych importerów o zgłoszenie się do Komisji oraz o dostarczenie, jak określono w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, podstawowych informacji o ich działalności związanej z produktem objętym postępowaniem w okresie od dnia 1 października 2010 r. do dnia 30 września 2011 r. O przedmiotowe informacje zwrócono się zgodnie z art. 27 rozporządzenia podstawowego, aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji, czy dobór próby jest konieczny, a w razie stwierdzenia takiej konieczności - aby umożliwić taki dobór prób. Skonsultowano się również z władzami ChRL.
(9)
Początkowo 19 chińskich producentów eksportujących/grup producentów eksportujących przedstawiło wymagane informacje i zgodziło się na włączenie do próby. Na podstawie informacji przedstawionych przez producentów eksportujących i zgodnie z art. 27 rozporządzenia podstawowego Komisja wstępnie zaproponowała próbę składającą się z 3 producentów eksportujących/grup producentów eksportujących. Jeden z producentów eksportujących objętych przedmiotową próbą wycofał się jednak ze współpracy. W konsekwencji zastąpił go kolejny producent eksportujący o największej wielkości sprzedaży eksportowej do Unii. Po przekazaniu powiadomienia również ten producent eksportujący wycofał się ze współpracy.
(10)
Aby uniknąć dalszych opóźnień w postępowaniu, podjęto decyzję o ograniczeniu próby do dwóch grup producentów eksportujących o największej wielkości wywozu do Unii. Były to: Zhangjiagang Panhua Steel Strip Co., Ltd i powiązane z nim przedsiębiorstwa oraz Zhejiang Huadong Light Steel Building Material Co., Ltd i powiązane z nim przedsiębiorstwa. Próba tych dwóch grup producentów eksportujących służy za podstawę do określenia poziomu subsydiowania w przypadku tych grup oraz poziomu subsydiowania wszystkich współpracujących producentów eksportujących nieobjętych próbą, zgodnie z wymogiem art. 15 ust. 2 i 3 rozporządzenia podstawowego.
(11)
W odniesieniu do producentów unijnych Komisja ogłosiła w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, że dokonała tymczasowego doboru próby producentów unijnych. Próba ta składała się z sześciu producentów unijnych, o których Komisja wiedziała, że wytwarzają produkt podobny, wybranych na podstawie wartości ich sprzedaży, wielkości ich produkcji, ich wielkości i lokalizacji geograficznej w Unii. Objęci próbą producenci unijni reprezentowali 46 % produkcji unijnej i 38 % sprzedaży unijnej. W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania zwrócono się także do zainteresowanych stron o przedstawienie opinii w sprawie tymczasowej próby. Jeden z producentów unijnych odmówił wzięcia udziału w próbie i został w niej zastąpiony kolejnym co do wielkości producentem.
(12)
Pięciu niepowiązanych importerów dostarczyło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. Z uwagi na ograniczoną liczbę współpracujących importerów dobór próby uznano za zbędny.
(13)
Komisja przesłała kwestionariusze do przedstawicieli ChRL, dwóch producentów eksportujących objętych próbą w ChRL, 14 innych producentów eksportujących w ChRL, którzy zwrócili się z taką prośbą, sześciu producentów unijnych objętych próbą, pięciu współpracujących importerów w Unii i znanych użytkowników.
(14)
Odpowiedzi otrzymano od przedstawicieli ChRL, dziewięciu producentów eksportujących i przedsiębiorstw powiązanych w ChRL, sześciu objętych próbą producentów unijnych, dwóch importerów niepowiązanych i dziesięciu użytkowników.
(15)
Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszystkie informacje uznane za niezbędne do stwierdzenia subsydiowania, wynikającej z niego szkody oraz interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następującego organu państwowego oraz następujących przedsiębiorstw:
a)
Rząd Chińskiej Republiki Ludowej
-
chińskie Ministerstwo Handlu, Pekin, Chiny
b)
Producenci unijni
-
ArcelorMittal Belgium, Belgia, i powiązane z nim przedsiębiorstwo handlowe ArcelorMittal Flat Carbon Europe SA, Luksemburg
-
ArcelorMittal Poland, Polska
-
ThyssenKrupp Steel Europe AG, Niemcy
-
voestalpine Stahl GmbH i voestalpine Stahl Service Center GmbH, Austria
-
Tata Steel Maubeuge SA (znane wcześniej pod nazwą Myriad SA), Francja
-
Tata Steel UK Ltd, Zjednoczone Królestwo
c)
Grupy producentów eksportujących (i powiązane z nimi przedsiębiorstwa) z ChRL
-
Zhangjiagang Panhua Steel Strip Co., Ltd i powiązane z nim przedsiębiorstwa: Chongqing Wanda Steel Strip Co., Ltd, Zhangjiagang Wanda Steel Strip Co., Ltd, Jiangsu Huasheng New Construction Materials Co. Ltd oraz Zhangjiagang Free Trade Zone Jiaxinda International Trade Co., Ltd;
-
Zhejiang Huadong Light Steel Building Material Co. Ltd i powiązane z nim przedsiębiorstwo Hangzhou P.R.P.T. Metal Material Company Ltd;
d)
Importerzy unijni:
-
ThyssenKrupp Mannex, Niemcy
-
Macrometal, Hamburg, Niemcy
(16)
Następnie wszystkie strony zostały poinformowane o istotnych faktach i okolicznościach, na podstawie których planowano zalecić nałożenie ostatecznych ceł wyrównawczych na przywóz niektórych wyrobów ze stali powlekanej organicznie pochodzących z ChRL („ujawnienie ostatecznych ustaleń”). Wszystkim stronom wyznaczono okres, w którym mogły przedstawić uwagi związane z ujawnieniem ostatecznych ustaleń.
(17)
Uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały rozpatrzone i w stosownych przypadkach uwzględnione.
1.4. OKRES OBJĘTY DOCHODZENIEM I OKRES BADANY
(18)
Dochodzenie dotyczące subsydiowania i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 października 2010 r. do dnia 30 września 2011 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2008 r. do końca OD („okres badany”).
2. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
2.1. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM
(19)
W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania przedmiotem dochodzenia były niektóre wyroby ze stali powlekanej organicznie, tj. wyroby walcowane płaskie ze stali stopowej i niestopowej (z wyłączeniem stali nierdzewnej), malowane, lakierowane lub powlekane tworzywem sztucznym co najmniej z jednej strony, z wyłączeniem tzw. „płyt warstwowych” w rodzaju stosowanych w budownictwie i składających się z dwóch zewnętrznych blach i wypełniającego je stabilizującego trzonu w postaci materiału izolującego, a także z wyłączeniem wyrobów pokrytych końcową powłoką pyłu cynkowego (bogatą w cynk farbą zawierającą cynk w ilości co najmniej 70 % wagowo).
2.2. WNIOSKI O WYKLUCZENIE PRODUKTÓW
(20)
Chińskie Stowarzyszenie Żelaza i Stali (China Iron and Steel Association - CISA) oraz dwóch importerów i dwóch użytkowników wystąpiło z wnioskiem o wykluczenie pięciu rodzajów produktów. Komisja otrzymała te wnioski i przeprowadziła następującą analizę:
2.2.1. WYROBY ZE STALI POWLEKANEJ ORGANICZNIE Z METALICZNĄ POWŁOKĄ Z CHROMU LUB CYNY
(21)
Użytkownik wyrobów ze stali powlekanej organicznie przedstawił wniosek o wyłączenie z zakresu produktów objętych postępowaniem wyrobów ze stali, w przypadku których powłoki organiczne są nakładane na podłoże utworzone przez metaliczną powłokę z chromu lub cyny. W wyniku dochodzenia ustalono, że metaliczna powłoka z chromu lub cyny powoduje, że tego rodzaju wyroby mają inne fizyczne i techniczne właściwości niż objęte dochodzeniem wyroby ze stali powlekanej organicznie. Ponadto wyroby ze stali, w przypadku których powłoka organiczna jest nakładana na podłoże utworzone przez metaliczną powłokę z chromu lub cyny, stosuje się niemal wyłącznie do pakowania żywności i w przemyśle kablowym. Ponadto zgodnie z wyjaśnieniami przemysłu unijnego, nie zamierzał on objąć dochodzeniem wyżej wymienionego rodzaju wyrobów. Z wyżej wymienionych względów zakres produktów objętych postępowaniem nie obejmuje wyrobów ze stali, w przypadku których powłoka organiczna jest nakładana na podłoże utworzone przez metaliczną powłokę z chromu lub cyny.
2.2.2. BLACHA GRUBA WALCOWANA NA GORĄCO Z PODKŁADEM OCHRONNYM, POWLEKANA ORGANICZNIE BĄDŹ NIEORGANICZNIE
(22)
Przedmiotowy wniosek został odrzucony, ponieważ produkty te nie są objęte żadnym z kodów CN, których dotyczy postępowanie. Farba lub powłoka służy wyłącznie zabezpieczeniu stali przed rdzą i dlatego też odpowiednie produkty są objęte pozycją CN 7208, nie zaś pozycją 7210. Blacha gruba walcowana na gorąco z podkładem ochronnym, powlekana organicznie bądź nieorganicznie, nie wchodzi w zakres produktów objętych postępowaniem i w związku z tym nie może zostać z niego wykluczona.
2.2.3. WYROBY ZE STALI POWLEKANEJ ORGANICZNIE Z PODŁOŻEM O GRUBOŚCI OD 0,6 DO 2,0 MM
(23)
CISA i dwóch importerów wystąpiło z wnioskiem o wykluczenie wyrobów ze stali powlekanej organicznie z podłożem o grubości od 0,6 do 2,0 mm, które odpowiadają 5-10 % produktów przywożonych z Chin, argumentując, że na rynku wyrobów ze stali powlekanej organicznie do bezpośredniej konkurencji między produktami wywożonymi z Chin a produktami wytwarzanymi przez przemysł unijny dochodziło wyłącznie w kontekście wyrobów o podłożu grubości od 0,25 do 0,6 mm.
(24)
Przedmiotowy wniosek został odrzucony z uwagi na fakt, że zarówno chińscy eksporterzy, jaki i producenci Unijni wytwarzają i sprzedają wyroby ze stali powlekanej organicznie z podłożem o grubości od 0,6 do 2,0 mm, dlatego też produkty te w oczywisty sposób konkurują ze sobą. Nie przedstawiono żadnych dowodów świadczących o tym, że wyroby ze stali powlekanej organicznie z podłożem o grubości większej niż 0,6 mm nie konkurują z wyrobami ze stali organicznej z podłożem grubości mniejszej niż 0,6 mm, i że w związku z tym należy je traktować jako inny rodzaj produktu. Wyroby ze stali powlekanej organicznie z podłożem o grubości mniejszej niż lub przekraczającej 0,6 mm mają takie same właściwości fizyczne i techniczne i takie samo końcowe przeznaczenie, dlatego też należy je postrzegać jako ten sam produkt.
2.2.4. WYROBY ZE STALI POWLEKANEJ ORGANICZNIE Z PODŁOŻEM UTWORZONYM PRZEZ POWŁOKĘ ZE STOPÓW ALUMINIOWO-CYNKOWYCH
(25)
Dwóch importerów stwierdziło, że tylko czterech producentów unijnych posiada licencję na wytwarzanie tego rodzaju produktów, przy czym zaledwie jedno przedsiębiorstwo faktycznie zajmuje się ich wytwarzaniem. Importerzy argumentowali również, że przedmiotowy produkt posiada inne właściwości niż wyroby ze stali powlekanej organicznie z powłoką cynkową.
(26)
Przedmiotowy wniosek został odrzucony, ponieważ wspomniane dwa rodzaje produktów są względem siebie wymienne, a zakres ich zastosowań pokrywa się, a także z uwagi na fakt, że co najmniej dwóch współpracujących producentów unijnych wytwarzało ten rodzaj produktu w okresie objętym dochodzeniem. Należy zwrócić uwagę na fakt, że tylko jeden współpracujący chiński producent eksportujący wywoził ten rodzaj produktu do Unii w okresie objętym dochodzeniem.
2.2.5. WYROBY ZE STALI POWLEKANEJ ORGANICZNIE Z PODŁOŻEM UTWORZONYM PRZEZ POWŁOKĘ STOPÓW CYNKU
(27)
Przedmiotowy wniosek został odrzucony, ponieważ wbrew zapewnieniom jednego z użytkowników produkt ten jest wytwarzany i sprzedawany w znacznych ilościach przez szereg producentów unijnych, przy czym posiada on takie same zasadnicze właściwości fizyczne i techniczne oraz końcowe przeznaczenie jak inne rodzaje wyrobów ze stali powlekanej organicznie.
2.3. WNIOSEK O WŁĄCZENIE PRODUKTÓW
(28)
Jedno stowarzyszenie zwróciło się o włączenie wyrobów ze stali powlekanej organicznie pokrytych metaliczną powłoką z chromu lub cyny, sklasyfikowanych pod kodami TARIC 7210122010 oraz 7210500010, do zakresu produktów objętych postępowaniem. Przedmiotowy wniosek został odrzucony, ponieważ wspomniane kody nie zostały uwzględnione w pierwotnej skardze, a produkty sklasyfikowane pod takimi kodami mają inne właściwości fizyczne i techniczne niż wyroby objęte skargą.
2.4. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM
(29)
Z uwagi na fakt, że wykluczenie wyrobów ze stali powlekanej organicznie pokrytych metaliczną powłoką z chromu lub cyny zostało zatwierdzone w motywie 21, produkt objęty postępowaniem zostaje zmieniony w konsekwencji tego wykluczenia.
(30)
W związku z tym niniejsze dochodzenie dotyczy niektórych wyrobów ze stali powlekanej organicznie, tj. wyrobów walcowanych płaskich ze stali stopowej i niestopowej (z wyłączeniem stali nierdzewnej), malowanych, lakierowanych lub powlekanych tworzywem sztucznym co najmniej z jednej strony, z wyłączeniem tzw. „płyt warstwowych” w rodzaju stosowanych w budownictwie i składających się z dwóch zewnętrznych blach i wypełniającego je stabilizującego trzonu w postaci materiału izolującego, a także z wyłączeniem wyrobów pokrytych końcową powłoką pyłu cynkowego (bogatą w cynk farbą zawierającą cynk w ilości co najmniej 70 % wagowo), i z wyłączeniem wyrobów o podłożu pokrytym metaliczną powłoką z chromu lub cyny, obecnie objętych kodami CN ex 7210 70 80, ex 7212 40 80, ex 7225 99 00, ex 7226 99 70 i pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („produkt objęty postępowaniem”).
2.5. PRODUKT PODOBNY
(31)
W toku dochodzenia wykazano, że wyroby ze stali powlekanej organicznie produkowane i sprzedawane przez przemysł unijny w Unii, wyroby ze stali powlekanej organicznie produkowane i sprzedawane na rynku krajowym w ChRL i wyroby ze stali powlekanej organicznie przywożone do Unii z ChRL mają takie same właściwości fizyczne i chemiczne oraz takie same podstawowe zastosowania końcowe. Wyroby te uznaje się zatem za wyroby podobne w rozumieniu art. 2 lit. c) rozporządzenia podstawowego.
3. SUBSYDIOWANIE
3.1. UWAGI WSTĘPNE
(32)
Zarówno rząd ChRL, jak i objęci próbą chińscy producenci eksportujący przedstawili odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i zgodzili się na przeprowadzenie wizyt na miejscu w celu zweryfikowania udzielonych odpowiedzi.
(33)
Po przeanalizowaniu przedstawionych przez rząd ChRL odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu Komisja przesłała pismo w sprawie uzupełnienia braków oraz dwa pisma poprzedzające wizytę weryfikacyjną. Komisja zapewniła rządowi ChRL wystarczająco długi czas na przygotowanie i przedstawienie uwag w każdym przypadku, w którym było to wymagane i uzasadnione. Terminy wyznaczone rządowi ChRL uległy faktycznie znacznemu przedłużeniu, tj. o 20 dni przedłużono termin na udzielenie przez rząd ChRL odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, co skutkowało końcowym terminem 57 dni na przedstawienie odpowiedzi na zawarte w kwestionariuszu pytania, oraz o 25 dni przedłużono termin na przedłożenie odpowiedzi na pismo w sprawie uzupełnienia braków.
(34)
Udzielając odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i na pismo w sprawie uzupełnienia braków, a także przedstawiając różne inne uwagi, rząd ChRL odniósł się jednak wyłącznie do programów stosowanych przez producentów eksportujących objętych próbą oraz stwierdził, że nie należy się do niego zwracać o udzielanie odpowiedzi na pytania dotyczące domniemanych programów subsydiowania dostępnych również dla producentów nieobjętych próbą lub producentów, którzy się nie zgłosili.
(35)
Komisja, szanując opinię rządu ChRL, nie zgodziła się z tym podejściem i wyjaśniła rządowi ChRL, że kwestionariusz przesłany rządowi ChRL ma służyć Komisji jako źródło informacji dotyczących subsydiowania przemysłu produkującego stal powlekaną organicznie w Chinach oraz umożliwić jej określenie zakresu, w jakim subsydiowane są przywożone do Unii produkty objęte postępowaniem. Komisja poinformowała rząd ChRL, że w celu rozwiązania problemu każdego istotnego przypadku odmowy współpracy ze strony eksporterów, którzy rzekomo uzyskali korzyści w ramach konkretnych programów subsydiowania, z których nie korzystają przedsiębiorstwa objęte próbą ani przedsiębiorstwa współpracujące, a także w celu udzielenia odpowiedzi na ewentualne wnioski o indywidualne badanie składane przez współpracujących producentów eksportujących, wymagane jest przedstawienie obszerniejszych informacji dotyczących zakresu subsydiowania. Rząd ChRL nie zmienił jednak swojego podejścia i nie przedstawił informacji w odniesieniu do większości pozostałych programów subsydiowania, których dotyczyły zarzuty przedstawione w skardze, ale z których nie korzystały przedsiębiorstwa objęte próbą.
(36)
Zanim przeprowadzono wizytę weryfikacyjną na miejscu, rząd ChRL zwrócił się do Komisji o przedstawienie dalszych informacji na piśmie, w szczególności wykazu wszystkich pytań, które miały zostać zadane podczas weryfikacji, oraz wykazu departamentów rządowych, które miały zostać objęte zakresem wizyty weryfikacyjnej na miejscu. Argumentowano, że w przypadku ich niedostarczenia rząd ChRL „nie będzie wiedział, jakie informacje należy przygotować w związku z weryfikacją ani czego należy się spodziewać podczas weryfikacji” oraz że w piśmie poprzedzającym wizytę weryfikacyjną „bez wątpienia nie przedstawiono żadnej informacji dotyczącej celu przewidywanej przez Komisję weryfikacji…”.
(37)
Komisja nie mogła spełnić żądania rządu ChRL. W tym kontekście należy zauważyć, że Komisja spełniła wszystkie odpowiednie warunki określone w art. 26 rozporządzenia podstawowego. Rządowi ChRL przesłano szczegółowe pismo poprzedzające wizytę weryfikacyjną, w którym potwierdzono plan wizyty (wskazując dni oraz grupy programów, które miały być omawiane każdego dnia w ramach weryfikacji) oraz poproszono o obecność przedstawicieli organów odpowiedzialnych za odpowiednie programy i urzędników biorących udział w przygotowaniu uwag rządu ChRL. Przed przeprowadzeniem wizyty weryfikacyjnej na miejscu Komisja wyjaśniła również, że tylko rząd ChRL dysponuje wiedzą umożliwiającą identyfikację organów odpowiedzialnych za programy objęte zakresem dochodzenia i urzędników, którzy powinni wziąć udział w weryfikacji i udzielić odpowiedzi na pytania. Jeżeli chodzi o wykaz konkretnych pytań, Komisja wyjaśniła, że przedstawienie tego rodzaju wykazu nie jest wymagane w przepisach UE (ani w wymogach WTO) i że dochodzenie to ma na celu zweryfikowanie udzielonych przez rząd ChRL odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz odpowiednich uwag uzupełniających; w związku z tym proces weryfikacji będzie przeprowadzany zgodnie ze strukturą tych dokumentów. Komisja będzie również dążyła do otrzymania dalszych informacji i uzyskania wyjaśnień niezbędnych do dalszego prowadzenia postępowania, ale treść konkretnych pytań odnoszących się do tej kwestii będzie zależeć od odpowiedzi rządu ChRL udzielonych w odniesieniu do wstępnej weryfikacji jego odpowiedzi. Przed przeprowadzeniem wizyty weryfikacyjnej na miejscu wyraźnie poinformowano rząd ChRL, że odmowa dostarczenia niezbędnych informacji lub udzielenia organowi prowadzącemu dochodzenie pomocy przy weryfikacji informacji i danych uznanych za niezbędne dla celów postępowania może mieć poważne negatywne skutki dla procesu dochodzenia. Rządowi ChRL przypomniano również o konsekwencjach przewidzianych w przepisach art. 28 rozporządzenia podstawowego.
(38)
W trakcie wizyty weryfikacyjnej na miejscu w chińskim Ministerstwie Handlu w Pekinie Komisja podjęła starania mające na celu zweryfikowanie informacji przedstawionych w oparciu o dokumenty uzupełniające, które zostały wykorzystane do przygotowania odpowiedzi rządu ChRL, zgodnie z przepisami art. 11 oraz 26 rozporządzenia podstawowego. W ten sposób Komisja doszła do wstępnego wniosku, że brak informacji i dokumentów uzupełniających uniemożliwia przeprowadzenie właściwej weryfikacji odpowiedzi udzielonych na pytania zawarte w kwestionariuszu. Ponadto niektórych informacji nie przedstawiono w ogóle, mimo że wyraźnie wnioskowano o ich przedstawienie; nie udzielono również odpowiedzi na niektóre pytania. W związku z tym rząd ChRL został poinformowany o konsekwencjach odmowy współpracy zgodnie z art. 28 ust. 1 i 6 rozporządzenia podstawowego.
(39)
Rząd ChRL przedstawił również uwagę, zgodnie z którą w pytaniach zawartych w kwestionariuszu, a następnie w piśmie w sprawie uzupełnienia braków Komisja nałożyła na rząd ChRL nieuzasadnione obciążenie i żądała nieistotnych i niepotrzebnych informacji.
(40)
Jeżeli chodzi o wymagane informacje, należy zauważyć, że Komisja zwróciła się o dostarczenie wyłącznie informacji dotyczących zarzutów zawartych w skardze, które to informacje uznano za niezbędne dla celów dokonania reprezentatywnych ustaleń i pozostała konsekwentna w swoich żądaniach, zwracając się o dostarczenie tych samych danych i informacji w czasie prowadzenia dochodzenia oraz o wyjaśnienie przez rząd ChRL przedłożonych informacji i ich znaczenia dla programów objętych dochodzeniem. Innymi słowy, Komisja zwróciła się tylko o udzielenie informacji niezbędnych do dokonania oceny istnienia i poziomu subsydiowania dostępnego przypadku produktu objętego postępowaniem na podstawie innych programów subsydiowania, których istnienie zarzuca się w skardze. Takie informacje pozwoliłyby ustalić odpowiednio wielkość subsydiów przyznanych zgodnie z innymi programami subsydiowania objętymi dochodzeniem, dostępnymi dla niewspółpracujących producentów eksportujących. Jako że ani przedstawiciele ChRL, ani niewspółpracujący producenci eksportujący nie dostarczyli informacji niezbędnych do ustalenia, czy inne programy subsydiowania były dostępne dla niewspółpracujących producentów eksportujących, na podstawie najlepszych dostępnych faktów Komisja doszła do wniosku, że inne domniemane programy subsydiowania były rzeczywiście dostępne dla innych niewspółpracujących producentów eksportujących i na podstawie najlepszych dostępnych faktów przystąpiła do obliczenia wartości korzyści przyznanych w drodze tych programów.
3.2. INDYWIDUALNE BADANIE („IE”)
(41)
Wnioski o indywidualne badanie zgodnie z art. 27 ust. 3 rozporządzenia podstawowego złożyło dwóch współpracujących producentów eksportujących, tj. Union Steel China (Union Steel) i Shenzhen Sino Master Steel Co. Ltd. Przeprowadzenie tych IE w odniesieniu do obydwu wspomnianych przedsiębiorstw było niemożliwe, ponieważ byłyby one nadmiernie uciążliwe i uniemożliwiłyby zakończenie dochodzenia w odpowiednim czasie z uwagi na wysoką liczbę domniemanych programów subsydiowania oraz czasochłonny charakter postępowania antysubsydyjnego.
(42)
Przedsiębiorstwo Union Steel zostało jednak poddane indywidualnemu badaniu w równoległym dochodzeniu antydumpingowym, wskutek czego dla tego przedsiębiorstwa obliczono indywidualny margines szkody.
(43)
Z uwagi na fakt, że rząd ChRL udzielił jedynie odpowiedzi dotyczących programów potencjalnie stosowanych przez producentów eksportujących objętych próbą, jak wyjaśniono w motywie 34 powyżej, przeprowadzenie analizy niektórych programów subsydiowania, z których potencjalnie korzystało Union Steel, było w praktyce niemożliwe. W konsekwencji w oparciu o dostępny stan faktyczny zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego wobec przedmiotowego przedsiębiorstwa zastosowano średnią stopę subsydiowania w wysokości odpowiadającej wysokości stopy zastosowanej wobec pozostałych współpracujących przedsiębiorstw.
3.3. POSZCZEGÓLNE PROGRAMY
(44)
Na podstawie informacji zawartych w skardze Komisja dążyła do uzyskania informacji dotyczących poniższych programów, które wiązały się z domniemanym przyznawaniem subsydiów przez organ rządowy:
I)
Dostarczanie towarów i świadczenie usług przez rząd za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia
-
Dostarczenie komponentów za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia: stali walcowanej na gorąco i stali walcowanej na zimno
-
Przyznawanie prawa do użytkowania gruntów za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia
-
Programy polegające na dostarczaniu wody za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia
-
Program polegający na dostarczaniu energii elektrycznej za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia
-
Programy polegające na dostarczaniu energii elektrycznej i wody za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia w prowincji Jiangsu
-
Zapewnienie różnych komponentów za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia
II)
Preferencyjne pożyczki i stopy oprocentowania dla branży wyrobów ze stali powlekanej organicznie
III)
Programy kapitałowe
-
Zamiana długu na kapitał własny
-
Zasilenie kapitału zakładowego
-
Niewypłacone dywidendy
IV)
Podatek dochodowy i inne podatki bezpośrednie
-
Przepisy podatkowe dotyczące odliczania wydatków na badania i rozwój
-
Zwolnienia podatkowe dla regionów środkowo-zachodnich
-
Ulga w zakresie podatku dochodowego na zakup urządzeń produkcyjnych krajowej produkcji
-
Preferencyjne traktowanie podatkowe przedsiębiorstw, które uzyskują wsparcie jako przedsiębiorstwa wykorzystujące zaawansowaną lub nową technologię
-
Zwolnienia w zakresie podatku dochodowego dla przedsiębiorstw zaangażowanych w kompleksowe wykorzystanie zasobów („specjalne surowce”)
-
Ulgi podatkowe na zakup specjalnego wyposażenia
-
Preferencyjna polityka podatkowa w zakresie podatku dochodowego wobec przedsiębiorstw z regionu północno-wschodniego
-
Zwolnienie z podatku dochodowego w zamian za inwestycje w renowację krajowej infrastruktury technicznej
-
Różnego rodzaju lokalne ulgi podatkowe (prowincja Szantung, miasto Chongqing, region Guangxi Zhuangzu Zizhiqu, przywileje podatkowe na rozwój regionów środkowo-zachodnich)
-
Zwolnienia dotyczące dywidendy pomiędzy kwalifikującymi się przedsiębiorstwami będącymi rezydentami
-
Zwolnienia podatkowe w ramach programu „bez podatku przez dwa lata, połowa podatku przez trzy lata” dla wydajnych przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym
-
Programy lokalnych zwolnień z podatku dochodowego lub jego obniżenia kierowane do wydajnych przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym
-
Ulga w zakresie podatku dochodowego dla przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym nabywających urządzenia krajowej produkcji
-
Dopłaty do podatku dochodowego dla przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym na podstawie ich położenia geograficznego
V)
Programy w zakresie podatków pośrednich i należności celnych przywozowych
-
Zwolnienia z należności celnych przywozowych oraz z podatku VAT dla przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym i określonych przedsiębiorstw krajowych używających urządzeń pochodzących z przywozu we wspieranych branżach
-
Zwroty podatku VAT dla przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym nabywających urządzenia krajowej produkcji
-
Odliczenia podatku VAT na aktywa trwałe w środkowym regionie Chin
-
Inne przywileje podatkowe miasta Ma'anshan
VI)
Programy dotacji
-
Program China World Top Brand
-
Program Famous Brands
-
Fundusz państwowy na rzecz kluczowych projektów technologicznych
-
Programy na rzecz zwrotu kosztów usług prawnych związanych z postępowaniem antydumpingowym
VII)
Zakup towarów przez rząd za kwotę wyższą od odpowiedniego wynagrodzenia
VIII)
Inne programy regionalne
-
Subsydia zapewniane w Nowym Obszarze Binhai w Tiencinie i w Strefie rozwoju gospodarczego i technologicznego w Tiencinie
-
Programy związane z regionem północno-wschodnim
-
Dotacje przyznawane w ramach programu na rzecz nauki i technologii w prowincji Jiangsu
-
Dotacje przyznawane w ramach programu na rzecz nauki i technologii w prowincji Hebei
IX)
Subsydia ad hoc, o których mowa w skardze
3.3.1. DOSTARCZANIE TOWARÓW I ŚWIADCZENIE USŁUG PRZEZ RZĄD ZA KWOTĘ NIŻSZĄ OD ODPOWIEDNIEGO WYNAGRODZENIA
3.3.1.1. Dostarczenie stali walcowanej na gorąco i stali walcowanej na zimno (HRS i CRS) za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia
(45)
W skardze przedstawiono zarzut, że rząd ChRL kontroluje określonych dostawców surowców i produkty, aby oferować komponenty po korzystnych cenach producentom wyrobów ze stali powlekanej organicznie. Na tej podstawie producenci wyrobów ze stali powlekanej organicznie uzyskują subsydia stanowiące podstawę środków wyrównawczych, nabywając od przedsiębiorstw państwowych wytworzoną przez nie stal HRS i CRS po cenie niższej niż cena rynkowa, a zatem za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia należnego przedsiębiorstwom państwowym.
(46)
Komisja zwróciła się do rządu ChRL o przedstawienie szczegółowych informacji dotyczących przedsiębiorstw państwowych dostarczających HRS i CRS chińskim eksportującym producentom wyrobów ze stali powlekanej organicznie w celu zweryfikowania zarzutów zawartych w skardze oraz w celu ustalenia, czy przedmiotowe przedsiębiorstwa państwowe są organami sektora publicznego. W szczególności Komisja utworzyła załącznik B do kwestionariusza dla rządu ChRL, przeznaczony dla przedsiębiorstw państwowych, oraz wezwała rząd ChRL do przedstawienia informacji, których dotyczą pytania zawarte w tym dodatku. W piśmie w sprawie uzupełnienia braków Komisja ponownie wezwała rząd ChRL do przedstawienia informacji, których dotyczy dodatek B, oraz zachęciła rząd ChRL do koordynacji odpowiedzi z przedsiębiorstwami państwowymi zainteresowanymi postępowaniem.
(47)
Rząd ChRL nie udzielił jednak odpowiedzi na żadne z pytań zawartych w dodatku B ani istotnych informacji, których dotyczyły pytania zawarte w głównej części kwestionariusza (m.in. informacji dotyczących tytułu własności rządu chińskiego do przedsiębiorstw państwowych w przemyśle stalowym oraz sprawowanej przez rząd kontroli nad tymi przedsiębiorstwami, a także jego uczestnictwa w reorganizacji chińskiego przemysłu stali). W swojej odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu rząd ChRL nie przedstawił żądanych informacji, tylko stwierdził, że skarżący nie wykazali, że producenci HRS i CRS są organami sektora publicznego.
(48)
Ze względu na odmowę współpracy ze strony rządu ChRL Komisja musiała przeanalizować inne najlepsze dostępne informacje. Komisja powiadomiła rząd ChRL o obraniu takiego sposobu działania. Analizując kwestię, czy przedsiębiorstwa państwowe dostarczające HRS i CRS chińskim eksportującym producentom wyrobów ze stali powlekanej organicznie są organami sektora publicznego, Komisja przeanalizowała ograniczone informacje przedstawione przez rząd ChRL, informacje zawarte w skardze, publicznie dostępne udokumentowane informacje zgromadzone w ramach podobnych postępowań przeprowadzonych przez inne organy prowadzące dochodzenia oraz inne publicznie dostępne informacje i oparła swoje ustalenia na całości informacji zawartych w aktach sprawy.
a) Przedsiębiorstwa państwowe dostarczające stal walcowaną na gorąco i stal walcowaną na zimno producentom wyrobów ze stali powlekanej organicznie są organami sektora publicznego
(49)
Skarżący twierdzi, że przedsiębiorstwa państwowe w Chinach są organami sektora publicznego w rozumieniu art. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego i że dostarczają one towary (HRS i CRS) producentom wyrobów ze stali powlekanej organicznie po cenach niższych niż rynkowe, co przynosi korzyść tym producentom.
(50)
W swoim sprawozdaniu Stany Zjednoczone - ostateczne cła antydumpingowe i wyrównawcze wobec niektórych wyrobów przywożonych z Chin (5) (sprawozdanie Organu Apelacyjnego), Organ Apelacyjny WTO zdefiniował organ sektora publicznego jako jednostkę, która „posiada, wykonuje lub której powierzono władzę rządową” (6). Organ Apelacyjny uznał także, że organy sektora publicznego charakteryzuje również „pełnienie funkcji rządowych” (7), które „zwykle w porządku prawnym danego członka uznano by za część praktyki rządowej” (8).
(51)
W świetle wniosków Organu Apelacyjnego WTO należy zbadać dwie kwestie, a mianowicie: a) czy dane przedsiębiorstwa państwowe pełnią funkcje, które zwykle uznaje się za część praktyki rządowej w Chinach oraz b) w przypadku odpowiedzi twierdzącej, czy pełniąc takie funkcje sprawują władzę rządową?
(52)
W przypadku rządu ChRL istnieje dostatecznie dużo dowodów, z których wynika, że rząd w znacznym stopniu angażuje się w zarządzanie gospodarką. Główna rola chińskiego rządu w gospodarce jest zagwarantowana w konstytucji Chińskiej Republiki Ludowej. Art. 7 konstytucji stanowi: „Gospodarka państwowa jest sektorem gospodarki socjalistycznej będącej własnością całego narodu; stanowi ona wiodącą siłę gospodarki narodowej. Państwo zapewnia konsolidację i wzrost gospodarki państwowej”. Podobnie art. 15 przedmiotowej konstytucji stanowi: „W zakresie planowania gospodarczego państwo stosuje zasadę socjalistycznej własności publicznej”. Ponadto w Konstytucji Komunistycznej Partii Chin przewiduje się główną rolę własności państwa. Przykładowo preambuła do tej konstytucji stanowi: „Partia musi stać na straży podstawowego systemu gospodarczego i go usprawniać, przy czym nadrzędne znaczenie ma własność publiczna…” Ponadto w różnych pięcioletnich planach ogłoszonych przez Krajową Komisję Rozwoju i Reform („NDRC”) i przyjętych przez Radę Państwa, najwyższy organ prawny Chin, widać, że chiński rząd sprawuje bardzo ścisłą kontrolę nad gospodarką.
(53)
Jeżeli chodzi o przemysł stalowy, z informacji zawartych w aktach sprawy wynika, że przedsiębiorstwa państwowe produkujące HRS i CRS w Chinach często pełnią funkcje rządowe opisane między innymi w planach sektorowych dotyczących hutnictwa żelaza i stali. Plany te stanowią dowód, że rząd ChRL pragnie czynnie uczestniczyć w zarządzaniu i rozwoju przemysłu stalowego w Chinach, a zatem można uznać, że wykonywanie tych zadań przez przedsiębiorstwa państwowe należy do praktyk rządowych. W planach określa się cele dla wszystkich podmiotów prowadzących działalność w sektorze hutnictwa żelaza i stali oraz wyznacza się całemu sektorowi państwowemu zadanie polegające na osiągnięciu określonych wyników. W praktyce rząd ChRL wykorzystuje przedsiębiorstwa państwowe sektora hutnictwa żelaza i stali do rozszerzenia wpływu państwa, aby osiągnąć cele określone w planach.
(54)
W zarządzeniu nr 35 NDRC - Strategie na rzecz rozwoju hutnictwa żelaza i stali między innymi określa się strategię na rzecz ograniczenia liczby przedsiębiorstw zajmujących się wytopem żelaza i stali oraz wyznacza się cele dotyczące wyników dla 10 grup przedsiębiorstw w przemyśle stalowym osiągających najlepsze wyniki na rynku krajowym (art. 3), w odniesieniu do zdolności produkcyjnej zabrania się tworzenia nowych przedsiębiorstw powiązanych w hutnictwie żelaza i stali (art. 10), określa się warunki dostępu do hutnictwa żelaza i stali na poziomie urządzeń, a także określa się wskaźniki techniczne i gospodarcze, których powinny przestrzegać przedsiębiorstwa sektora hutnictwa żelaza i stali (art. 12), określa się zasady w zakresie zmian struktury organizacyjnej przedsiębiorstw przemysłu stalowego (art. 20), zarządza się inwestycjami (art. 22, 23), uwarunkowuje dostęp do finansowania (art. 25, 26) oraz powierza się państwu prawo do interwencji przy zakupie surowców (art. 30).
(55)
Dwunasty pięcioletni plan rozwoju na rzecz przemysłu stalowego zawiera podsumowanie stopnia, w jakim cele określone w poprzednim planie zostały osiągnięte i obejmuje strategię rozwoju. Określono w nim także cele dla całego przemysłu stalowego. Podobnie, jak w przypadku zarządzenia nr 35, w planie tym określa się bardzo szczegółowe cele na poziomie klastrów przemysłowych (sekcja III.(III).6), promuje się określone projekty, a odwodzi się od realizacji innych (sekcja IV(IV)), oraz w ramach wsparcia dla hutnictwa żelaza i stali faworyzuje się określone prowincje (sekcja IV(V)), przewiduje się wsparcie przedsiębiorstw prowadzących działalność na dużą skalę w przemyśle stalowym oraz przyznaje się wiodącą rolę największym chińskim producentom wyrobów ze stali, będącym własnością państwa, takim jak Bao Steel, Anshan Iron and Steel czy Wuhan Iron and Steel (9). W planie przewiduje się również zwiększenie regulacji działalności produkcyjnej przedsiębiorstw w przemyśle stalowym i wzmocnienie zarządzania taką działalnością (sekcja V(IV)).
(56)
Ponadto w ustawie Chińskiej Republiki Ludowej o państwowych aktywach przedsiębiorstw zobowiązuje się przedsiębiorstwa państwowe (lub przedsiębiorstwa, w które inwestuje państwo, o których mowa w przedmiotowej ustawie) do przestrzegania krajowej polityki przemysłowej (10). Podobnie we Wstępnych środkach w zakresie nadzoru nad inwestycjami dokonywanymi przez przedsiębiorstwa centralne oraz zarządzania takimi inwestycjami zobowiązuje się przedsiębiorstwa państwowe (przedsiębiorstwa, w które inwestuje państwo) do postępowania zgodnie z planami rozwoju i polityką przemysłową państwa (11). Zgodnie ze Środkami w zakresie administracji strategii rozwoju i planów przedsiębiorstw centralnych wszystkie przedsiębiorstwa, w które inwestuje państwo, sporządzają plan rozwoju i strategii, który musi zostać zbadany i zatwierdzony przez Komisję Rady Państwa ds. nadzoru nad aktywami państwowymi i zarządzania nimi (SASAC). W trakcie badania takiego planu oraz przed jego zatwierdzeniem SASAC musi rozważyć między innymi kwestię, czy badany plan jest zgodny z krajową polityką planowania rozwoju i polityką przemysłową, a także czy jest on zgodny ze strategicznym dostosowaniem rozplanowania i struktury gospodarki państwowej (12).
(57)
Konkretne przykłady wdrożenia środków opisanych w planach, takie jak przeniesienie produkcji korporacji Capital Steel (13) lub liczne przypadki łączenia przedsiębiorstw w przemyśle stalowym (14) świadczą o tym, że przedmiotowe plany nie są jedynie dokumentami o znaczeniu orientacyjnym, służącymi jako wytyczne, tylko że w ich wyniku przedsiębiorstwa państwowe przemysłu stalowego podejmują konkretne działania zaaranżowane przez rząd (reprezentowany przez NDRC i Radę Państwa).
(58)
Przedsiębiorstwa objęte planami muszą dokładnie realizować wszystkie konkretne działania opisane w powyższych motywach. Stwierdza się, że w wyniku takiego bezpośredniego zaangażowania rządu w działania handlowe podejmowane przez przedsiębiorstwa w przemyśle stalowym, te ostatnie postępują jak przedstawiciele rządu, pełniąc funkcje rządowe, co w dalszej kolejności prowadzi do osiągnięcia celów określonych w przedmiotowych planach.
(59)
Po ustaleniu, że przedsiębiorstwa państwowe pełnią funkcje rządowe, pozostaje odpowiedzieć na pytanie, czy tym samym wykonują one władzę rządową. W tym względzie kluczowe pytanie brzmi, czy są one w istotny sposób kontrolowane przez rząd (15). Jeżeli taka sytuacja ma miejsce, uzasadnione jest stwierdzenie, że w świetle wszystkich istotnych dowodów przedsiębiorstwa państwowe działają jako przedstawiciele rządu i skutecznie wdrażają politykę określoną w wyżej wspomnianych planach.
(60)
Z opisanej poniżej kontroli rządu wynika, że przedsiębiorstwa państwowe posiadają władzę rządową, wykonują ją lub że władza ta została im powierzona. Kontrolę można sprawować między innymi w ramach własności państwa, na podstawie przepisów administracyjnych, w wyniku zaangażowania SASAC, rad dyrektorów, lub też w ramach planów rządowych.
(61)
Jak już wspomniano w powyższej sekcji dotyczącej odmowy współpracy (motywy 46-48), rząd ChRL nie przedstawił żądanych informacji dotyczących struktury własności producentów HRS i CRS w Chinach. W swojej odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu rząd ChRL przedstawił wykaz 54 przedsiębiorstw, w których ma największe udziały, ale w trakcie wizyty weryfikacyjnej rząd ChRL stwierdził jednak, że wykaz ten jest nieprawidłowy, ponieważ zawiera również przedsiębiorstwa prywatne. Rząd ChRL nie poprawił wykazu ani nie wskazał, które przedsiębiorstwa stanowią własność prywatną, a które są własnością rządu ChRL. Ze względu na odmowę współpracy ze strony rządu ChRL, Komisja musiała przeanalizować inne dowody zawarte w aktach sprawy i publicznie dostępne informacje.
(62)
Skarżący dostarczył dowody, z których wynika, że główni producenci HRS i CRS stanowią własność państwa oraz przedstawił związane z tym szczegółowe informacje, które zawarto w załączniku 10 do skargi (16). Z innych publicznie dostępnych informacji (17) również wynika, że rząd ChRL posiada udziały w wielu przedsiębiorstwach produkujących HRS i CRS.
(63)
Biorąc pod uwagę wszystkie informacje zawarte w aktach sprawy, uzasadnione jest stwierdzenie, że rząd ChRL posiada znaczne udziały w wielu chińskich przedsiębiorstwach produkujących HRS i CRS.
(64)
SASAC pełni obowiązki państwa jako inwestora i zarządza aktywami państwowymi podlegającymi jej nadzorowi. Należy zauważyć, że, chociaż w swoich odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu i w kolejnych pismach rząd ChRL twierdził, że SASAC nie uczestniczy w operacjach handlowych przedsiębiorstw państwowych, i na poparcie tego twierdzenia odniósł się do art. 7 Wstępnych środków w zakresie nadzoru nad państwowymi aktywami przedsiębiorstw i zarządzania nimi (18), to jednak inne artykuły tej samej ustawy oraz inne dowody zawarte w aktach sprawy (19) wskazują na odmienny stan rzeczy.
(65)
Z odpowiedzi udzielonych przez rząd ChRL na pytania zawarte w kwestionariuszu dotyczącym środków antysubsydyjnych faktycznie wynika, że SASAC, z upoważnienia Rady Państwa, mianuje i usuwa członków ścisłego kierownictwa nadzorowanych przedsiębiorstw oraz ocenia ich wyniki w oparciu o procedury prawne. Komisja ma również obowiązek zachęcać nadzorowane przedsiębiorstwa do realizacji wytycznych i strategii, ponosi odpowiedzialność za podstawowe zarządzanie państwowymi aktywami przedsiębiorstw oraz zgodnie z prawem kieruje i prowadzi nadzór nad zarządzaniem lokalnymi aktywami państwowymi.
(66)
SASAC odpowiada również za wynagrodzenie i ocenę kierowników przedsiębiorstw państwowych, a także mianuje ich i podejmuje decyzje w sprawie ich nagradzania i karania (20). Wszystkie dowody faktycznie wskazują, że przebieg kariery zawodowej kierowników przedsiębiorstw państwowych zależy od SASAC. Wszystkie te okoliczności wyraźnie wskazują, że SASAC powierzono władzę rządową.
(67)
Skład rad dyrektorów przedsiębiorstw państwowych również wskazuje, że przedsiębiorstwa te w znacznym stopniu kontroluje rząd ChRL. Z dowodów zawartych w aktach sprawy (21) wynika, że wielu członków rad dyrektorów i rad nadzorczych pełni lub pełniło w przeszłości funkcje rządowe lub partyjne oraz że na ich wybór znaczny wpływ mają władze rządowe, takie jak SASAC czy Komunistyczna Partia Chin (KPCh).
(68)
Strategie, interesy i cele rządu ChRL dotyczące przemysłu stalowego zostały przedstawione w różnych planach rządowych na szczeblu centralnym i niższym. Przedsiębiorstwa państwowe zachęca się do realizacji tych strategii (przedsiębiorstwa, które ich nie przestrzegają, są nawet poddawane sankcjom), a z ostatnich działań niektórych największych przedsiębiorstw państwowych w przemyśle stalowymi w Chinach wyraźnie wynika, że przedmiotowe strategie są przestrzegane i przedsiębiorstwa państwowe dążą do osiągnięcia celów określonych w planach.
(69)
Zgodnie z Dwunastym pięcioletnim planem rozwoju na rzecz hutnictwa żelaza i stali tylko te „przedsiębiorstwa, które przestrzegają strategii krajowych w zakresie hutnictwa żelaza i stali oraz norm i warunków produkcji i działania w hutnictwie żelaza i stali, pełnią zasadniczą rolę w łączeniu i reorganizacji” (22).
(70)
W szeregu planów na szczeblu prowincji i na szczeblu lokalnym wymienia się również konkretne przedsiębiorstwa państwowe oraz wyznacza się dla nich cele. W skardze przedstawiono fragmenty tych planów (23). W celu weryfikacji i wyjaśnienia tej kwestii w kwestionariuszu oraz w piśmie w sprawie uzupełnienia braków zwrócono się do rządu ChRL o przedstawienie wszystkich tych planów, jednak rząd ChRL zdecydował, że ich nie dostarczy. Należy jednak zwrócić uwagę, że w trakcie postępowania rząd ChRL nie zakwestionował dokładności tych cytatów. Ponadto przedsiębiorstwa wymienione w planach na szczeblu prowincji i na szczeblu lokalnym potwierdziły, że współpracują z władzami oraz opisały, na czym polega lub polegało ich działanie zgodnie z planami (24).
(71)
Chociaż rząd ChRL twierdzi, że niektóre z powyższych planów mają charakter jedynie orientacyjny i mają służyć jedynie jako wytyczne, twierdzenie to nie jest poparte innymi dowodami zawartymi w aktach sprawy. Wręcz przeciwnie, w wielu ustawach i przepisach wykonawczych, które bez wątpienia są prawnie wiążące (25), realizacja planów rozwoju i polityki przemysłowej jest obowiązkowa w przypadku przedsiębiorstw państwowych.
(72)
Rząd ChRL formułuje cele dla hutnictwa żelaza i stali w ramach pięcioletnich planów i innych właściwych dokumentów urzędowych oraz realizuje te cele poprzez funkcje i działania opisane we wspomnianych planach i dokumentach. Ponieważ przedmiotowe plany i dokumenty sporządzają departamenty chińskiego rządu, takie jak Rada Państwa czy NDRC, funkcje i działania, o których jest w nich mowa, należy uznać za rządowe. Ponieważ przedsiębiorstwa państwowe w przemyśle stalowym mają obowiązek przestrzegania takich planów i strategii, jak te opisane powyżej, działają one jako organ rządowy oraz, w świetle znacznej kontroli, jaką ma nad nimi rząd, wykonują w rzeczywistości władzę rządową.
(73)
W świetle braku współpracy ze strony rządu ChRL zakres tych jednostek, które uznaje się za „organy sektora publicznego”, nie został w pełni określony. W każdym razie każde przedsiębiorstwo państwowe, którego akcjonariuszem większościowym lub największym akcjonariuszem jest rząd, stanowi organ sektora publicznego. Jednostki, w których rząd nie posiada żadnych udziałów, są podmiotami prywatnymi. Po stwierdzeniu powyższego, nie ma tu potrzeby dokonywania wyraźnego podziału na organy sektora publicznego i podmioty prywatne, ponieważ w motywach 85-98 poniżej wykazano, że państwo powierza i wyznacza zadania wszystkim podmiotom prywatnym w przemyśle stalowym, a zatem w każdym razie przedsiębiorstwa te zachowują się tak samo jak organy sektora publicznego.
b) Korzyść (organy sektora publicznego)
(74)
Aby stwierdzić, czy istnieje korzyść zgodnie z art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego, należy porównać ceny HRS i CRS płacone przez producentów eksportujących z właściwymi poziomami referencyjnymi. W sprawozdaniu Organu Apelacyjnego potwierdza się, że w przypadku, w którym rola rządu zakłóca rynek państwa, w którym korzyść przyznano, zezwala się na stosowanie zewnętrznych poziomów referencyjnych. W sprawozdaniu zauważa się również, że „w przypadkach, w których rząd jest dominującym dostawcą, istnieje prawdopodobieństwo zniekształcenia cen na rynku prywatnym, należy jednak przeprowadzać analizę w poszczególnych przypadkach” (26). Ponadto Organ Apelacyjny stwierdził, że: „…nie twierdzimy, że istnieje próg, powyżej którego sam fakt, że rząd jest dominującym dostawcą na rynku, stanowi wystarczający argument, aby stwierdzić, że doszło do zniekształcenia cen. Nie ma jednak wątpliwości, że wraz ze wzrostem znaczenia rządu na rynku, wzrasta prawdopodobieństwo, że w wyniku takiej roli rządu dojdzie do zniekształcenia cen na rynku prywatnym” (27). Organ Apelacyjny stwierdził również, że: „jeżeli rząd jest »istotnym« dostawcą, należy przedstawić dowody dotyczące czynników innych niż posiadany przez rząd udział w rynku, ponieważ samo pełnienie przez rząd roli istotnego dostawcy nie może świadczyć o zniekształceniu cen na rynku prywatnym”. W pierwszej kolejności należy zatem odpowiedzieć na pytanie, czy udział rządu w produkcji HRS i CRS w Chinach jest dominujący czy zaledwie znaczny.
(75)
Komisja zwróciła się do rządu ChRL z wnioskiem o przedstawienie informacji dotyczących rynku HRS i CRS, a konkretnie wielkości produkcji HRS i CRS przedsiębiorstw państwowych i przedsiębiorstw prywatnych, jednak rząd ChRL nie przedstawił żadnych istotnych informacji na ten temat (28).
(76)
Komisja skorzystała z innych dostępnych informacji (29) dotyczących tej kwestii i na ich podstawie ustaliła, że przedsiębiorstwa państwowe przemysłu stalowego wytwarzają co najmniej 63 % HRS w Chinach. Należy zauważyć, że dane pozwalające stwierdzić, że wysokość udziałów przedsiębiorstw państwowych w produkcji wynosi 63 %, uzyskano po przeprowadzeniu bardzo zachowawczej analizy, dlatego też wartość tę powinno się postrzegać jako najniższą możliwą. Z uwagi na fakt, że wielu rzekomo prywatnych dostawców zgłoszonych przez eksporterów zdaje się być przedsiębiorstwami handlowymi (które mogły nabyć dany produkt od przedsiębiorstw państwowych), a także w świetle odmowy współpracy ze strony rządu ChRL (zob. motywy 46-48 powyżej) oraz ustaleń innych organów prowadzących dochodzenia (zob. przypis 32) należy stwierdzić, że rzeczywisty udział przedsiębiorstw państwowych w rynku produkcji HRS jest znacznie wyższy. Również silne zaangażowanie rządu ChRL w działalność prowadzoną w tym sektorze rynku HRS (zob. motywy 85-94 poniżej) przyczynia się do zawężenia pola manewru, jakim dysponują prywatne podmioty gospodarcze.
(77)
Uwzględniając powyższe, ustalono, że przedsiębiorstwa państwowe dominują na rynku HRS w Chinach. Dominująca pozycja przedsiębiorstw państwowych na rynku HRS jest na tyle znacząca, że producenci prywatni są zmuszeni dostosować ich ceny do cen przedsiębiorstw państwowych, co wykazano poniżej.
(78)
Jeżeli chodzi o CRS, zgłoszony przez chińskich producentów eksportujących udział przedsiębiorstw państwowych (18 %) był niższy niż w przypadku HRS - dane te stoją jednak w sprzeczności z innymi uzyskanymi informacjami (zob. motyw 79 poniżej). W świetle odmowy współpracy ze strony rządu ChRL a także z uwagi na fakt, że wielu rzekomo prywatnych dostawców zgłoszonych przez eksporterów zdaje się być przedsiębiorstwami handlowymi (które mogły nabyć dany produkt od przedsiębiorstw państwowych) oraz fakt, że silne zaangażowanie rządu ChRL w funkcjonowanie tego sektora przyczynia się do ograniczenia działalności handlowej prowadzonej przez prywatne podmioty gospodarcze (zob. motywy 85-94 poniżej), stwierdza się (częściowo w oparciu o dostępny stan faktyczny (zob. motyw 79 poniżej) w rozumieniu art. 28 rozporządzenia podstawowego), że przedsiębiorstwa państwowe dominują również na rynku CRS w Chinach.
(79)
Wniosek ten znajduje potwierdzenie w informacjach zawartych w World Steel Capacity Book, które stoją w sprzeczności z przedstawionymi przez chińskich eksporterów danymi, zgodnie z którymi poziom udziałów wynosi 18 %, i które wskazują, że ponad 70 % całkowitej zdolności produkcyjnej w odniesieniu do CRS w Chinach należy do państwa (30).
(80)
Komisja zwróciła się do rządu ChRL o przedstawienie informacji dotyczących cen HRS i CRS sprzedawanej na rynku chińskim stosowanych przez przedsiębiorstwa państwowe i oferowanych przez przedsiębiorstwa prywatne. W odpowiedzi na kwestionariusz rząd ChRL nie przedstawił żadnych tego rodzaju informacji. W wyniku dochodzenia przeprowadzonego u eksporterów wyrobów ze stali powlekanej organicznie ustalono, że ceny stali HRS i CRS pochodzącej od prywatnych producentów HRS i CRS lub od handlowców płacone w OD przez czterech producentów/grupy producentów eksportujących objętych dochodzeniem były systematycznie bardzo zbliżone do cen ustalonych przez przedsiębiorstwa państwowe (31). Uzyskane dane oraz dominacja przedsiębiorstw państwowych w tym sektorze wskazuje zatem, że ceny proponowane przez dostawców prywatnych w praktyce są podyktowane cenami ustalanymi przez przedsiębiorstwa państwowe. Ponadto w umowie przedstawionej przez jednego z producentów eksportujących objętych próbą, dotyczącej dostarczenia stali walcowanej na gorąco przez dostawcę prywatnego, zawarto nawet warunek powiązania ceny z ceną dostawców będących przedsiębiorstwami państwowymi.
(81)
Na podstawie wszystkich informacji zawartych w aktach sprawy stwierdza się, że ceny stali HRS i CRS sprzedawanej przez przedsiębiorstwa państwowe w Chinach są zniekształcone, z uwagi na istnienie silnej dominacji przedsiębiorstw państwowych na rynku HRS i CRS w Chinach. Prywatni dostawcy dostosowują swoje ceny HRS i CRS do cen oferowanych przez przedsiębiorstwa państwowe. Uwzględniając powyższe, stwierdza się, że w Chinach nie ma wiarygodnych cen rynkowych HRS i CRS. Ze względu na brak „aktualnych warunków rynkowych” na rynku HRS i CRS w Chinach, zgodnie z art. 6 lit. d) rozporządzenia podstawowego, Komisja musiała znaleźć alternatywny poziom referencyjny. Ponieważ cały rynek chiński jest zakłócony, uznaje się, że nie istnieje realny, rozsądny sposób dostosowania kosztów i cen w Chinach, a ceny importowe zdawałyby się być równie zniekształcone wskutek dominacji przedsiębiorstw państwowych. W związku z tym poszukano zewnętrznego poziomu referencyjnego zgodnie z art. 6 lit. d) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego.
(82)
Wydaje się, że najwłaściwszym poziomem referencyjnym jest poziom referencyjny konstruowany na podstawie światowych cen rynkowych HRS i CRS regularnie publikowanych w różnych specjalistycznych dziennikach w dziedzinie stali, takich jak Steel Business Briefing, MEPS i CRU.
(83)
Z porównania cen oferowanych przez przedsiębiorstwa państwowe z poziomem referencyjnym cen oferowanych poza krajem (konstrukcję poziomu referencyjnego wyjaśniono w motywie 103 poniżej) wynika, że ceny oferowane przez przedsiębiorstwa państwowe były znacznie niższe od cen odniesienia, co przyniosło zatem korzyść chińskim eksportującym producentom wyrobów ze stali powlekanej organicznie w rozumieniu art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego.
c) Szczególność
(84)
W rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. c) rozporządzenia podstawowego program subsydiowania ma charakter szczególny, ponieważ jedynie ograniczona liczba sektorów i przedsiębiorstw w Chinach wykorzystuje w swojej produkcji stal HRS i CRS.
d) Powierzenie i wyznaczenie zadania prywatnym dostawcom
(85)
Następnie należy odpowiedzieć na pytanie, czy rząd ChRL powierza jednak lub wyznacza zadanie polegające na dostarczaniu HRS i CRS producentom wyrobów ze stali powlekanej organicznie prywatnym producentom HRS i CRS, którzy nie są organami sektora publicznego, w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (iv) rozporządzenia podstawowego.
(86)
Już na początku ustalono, że rząd ChRL stosuje politykę dostarczania HRS i CRS sektorowi wyrobów ze stali powlekanej organicznie, ponieważ organy sektora publicznego wchodzące w skład rządu zajmują się dostarczaniem tego rodzaju stali oraz mają dominującą pozycję rynkową umożliwiającą im oferowanie cen niższych od cen rynkowych. W każdym razie niezależnie od tego, czy przedmiotowe organy zostaną sklasyfikowane jako „organy sektora publicznego”, czy też nie, te same dowody potwierdzają, że polityka rządu wywiera silny wpływ na działalność tego sektora. Należy następnie ustalić, czy polityka ta dotyczy również dostawców prywatnych.
(87)
Szereg planów rządowych i dokumentów dotyczących polityki zawiera wskazania, że rząd ChRL wspiera producentów stali w Chinach (zarówno przedsiębiorstwa państwowe, jak i przedsiębiorstwa prywatne). Z niektórych sekcji przedmiotowych dokumentów wynika, że istnieje bezpośredni związek między rządem a postępowaniem prywatnych przedsiębiorstw w przemyśle stalowym. W wielu przypadkach obserwuje się podejmowanie działania przez przedsiębiorstwa w przemyśle stalowym w oparciu o te „wytyczne” i zgodnie z zaleceniami zawartymi w omawianych planach.
(88)
Przykładowo, w zarządzeniu nr 35 NDRC - Strategie na rzecz rozwoju hutnictwa żelaza i stali zachęca się przedsiębiorstwa w sektorze stali do działania w określony sposób (32), określa się warunki inwestycji oraz uzależnia się inwestycje od zatwierdzenia przez władze (33), wpływa się na konkurencję o zasoby (34), a nawet przewiduje sankcje wobec przedsiębiorstw, które nie chcą się podporządkować (35). W Dwunastym pięcioletnim planie rozwoju na rzecz hutnictwa żelaza i stali również wpływa się na decyzje gospodarcze przedsiębiorstw w przemyśle stalowym, co w konsekwencji może wpływać na strukturę kosztów i ceny (36).
(89)
Ponadto w załączniku 24 do skargi skarżący przedstawił zbiór fragmentów pochodzących z różnych dokumentów dotyczących polityki różnych organizacji rządowych, w których wyraźnie widać wsparcie zapewniane przez rząd ChRL na rzecz całego przemysłu stalowego lub konkretnie na rzecz przedsiębiorstw w sektorze wyrobów ze stali powlekanej organicznie (37).
(90)
Istnieją ponadto publicznie dostępne informacje, z których wynika, że działalność przedsiębiorstw prywatnych jest całkowicie podporządkowana różnym planom rządowym i dokumentom dotyczącym polityki rządu (38).
(91)
Rząd ChRL podjął działania mające na celu zniechęcenie do wywozu HRS i CRS, nakładając ograniczenia wywozowe w ramach złożonego systemu zwrotu podatku VAT. Dokładniej rzecz ujmując, w stosunku do HRS i CRS obowiązuje podatek VAT w wysokości 17 %. W przypadku wyrobów ze stali powlekanej organicznie walcowanej na zimno (produkowanych z HRS), które sprzedano w kraju, zwrot podatku VAT wynosi 13 %, natomiast przedsiębiorstwu, które przeznaczy swoją stal HRS lub CRS na wywóz, nie przysługuje żaden zwrot podatku VAT. Oznacza to, że prywatni producenci HRS i CRS nie są w stanie prowadzić działalności w normalnych warunkach wolności handlowej i powoduje wzrost krajowej podaży HRS i CRS, a zatem nieunikniony spadek ceny HRS i CRS na chińskim rynku. Prywatni producenci HRS i CRS (tak samo jak przedsiębiorstwa państwowe) nie są w stanie prowadzić swojej działalności niezależnie od polityki rządu ChRL.
(92)
W powyższej sekcji dotyczącej korzyści na rzecz organów sektora publicznego ustalono, że ze względu na dominację przedsiębiorstw państwowych działających w sektorze stali na rynku HRS i CRS prywatni producenci HRS i CRS są zmuszeni dostosować swoje ceny do cen przedsiębiorstw państwowych. Innymi słowy, nie ustalają oni swoich cen, lecz je przyjmują. Jest to kolejna przesłanka, że prywatni producenci HRS i CRS nie mogą działać niezależnie od działań rządu ChRL i innych organów sektora publicznego.
(93)
Potwierdzeniem tego są również informacje dostarczone przez chińskich producentów eksportujących, którzy przedstawili odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszach dotyczących środków antysubsydyjnych, z których wynika, że ceny oferowane przez prywatnych dostawców HRS i CRS są niemal identyczne, jak ceny oferowane przez przedsiębiorstwa państwowe. Ponadto w umowie przedstawionej przez jednego z producentów eksportujących objętych próbą, dotyczącej dostarczenia stali walcowanej na gorąco przez dostawcę prywatnego, zawarto nawet warunek powiązania ceny z ceną dostawców będących przedsiębiorstwami państwowymi.
(94)
W świetle powyższego ustalenia, zgodnie z którym ceny oferowane przez przedsiębiorstwa państwowe kształtują się poniżej poziomu cen rynkowych, oczywiste jest, że ceny oferowane przez dostawców prywatnych, ze względu na dostosowywanie ich do cen przedsiębiorstw państwowych, również są niższe od cen rynkowych.
e) Wkład finansowy
(95)
Zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (iv) tiret drugie rozporządzenia podstawowego istnieje wkład finansowy, jeżeli władze publiczne: „powierzają lub wyznaczają prywatnej jednostce wykonywanie jednej lub wielu rodzajów funkcji określonych w ppkt (i), (ii) oraz (iii), które zazwyczaj są przyznane rządowi, a praktyka nie różni się pod żadnym względem od praktyk zazwyczaj stosowanych przez rząd”. Według wykładni Organu Apelacyjnego WTO termin „wyznaczenie” odnosi się do sytuacji, w których rząd wykonuje swoją władzę, w tym stosuje pewien stopień przymusu, wobec podmiotu prywatnego, a termin „powierzenie” do sytuacji, w których rząd przekazuje odpowiedzialność podmiotowi prywatnemu (39). Ponadto w dokumencie panelu WTO ds. Stanów Zjednoczonych - Ograniczenia wywozowe (40) ustanowiono potrójny test na istnienie powierzenia i wyznaczenia, który wymaga wystąpienia a) działania rządu, które jest b) kierowane do konkretnej strony i c) którego przedmiotem jest konkretne zadanie lub obowiązek (41).
(96)
Na tej podstawie objęcie dostawców prywatnych polityką rządu ChRL w zakresie dostarczania HRS i CRS stanowi „powierzenie” i „wyznaczenie” zadań dostawcom prywatnym przez rząd z następujących powodów:
„działanie” rządu:
-
„polityka” rządu ChRL (zob. motyw 86 powyżej) stanowi „działanie” lub „działania”. Politykę realizują organy sektora publicznego, które dominują na rynku i sprzedają produkty po cenach niższych od cen rynkowych, oraz rząd ChRL w ramach planów i manipulowania ograniczeniami wywozowymi. W rezultacie wszystkich tych działań dostawcy prywatni są faktycznie zmuszeni do oferowania cen wyznaczanych przez organy sektora publicznego i kształtujących się poniżej poziomu cen rynkowych.
„kierowane do konkretnej strony”:
-
polityka rządu (w szczególności plany i ograniczenia wywozowe) ma zastosowanie do wszystkich, zarówno państwowych, jak i prywatnych producentów HRS i CRS. W tym rozumieniu polityka jest „kierowana” do wszystkich producentów. Dowodzi tego fakt, że ceny oferowane przez przedsiębiorstwa prywatne są dostosowane do cen oferowanych przez przedsiębiorstwa państwowe oraz że dostawcy prywatni sprzedają po cenach, które są nieracjonalne z handlowego punktu widzenia.
„którego przedmiotem jest konkretne zadanie lub obowiązek”:
-
celem polityki rządu jest dostarczanie HRS i CRS po cenach niższych od cen rynkowych, czego dowodem są poziomy cen w Chinach. W wyniku działań rządu ChRL i przedsiębiorstw państwowych dostawcy prywatni są zmuszeni do przyjmowania praktyk organów sektora publicznego, przez co faktycznie nakłada się na nich konkretne zadanie lub obowiązek. Polityka rządu ChRL, szczególnie poprzez plany i manipulowanie podatkiem VAT, poważnie ogranicza wolność dostawców w wyniku tego zadania lub obowiązku.
(97)
Uwzględniając wszystkie powyższe czynniki, można stwierdzić, że nałożone przez rząd ChRL ograniczenia wywozowe, plany rządu i dominacja przedsiębiorstw państwowych skutkują ograniczeniem wolności prywatnych dostawców HRS i CRS, zmuszając ich do działania w sposób niekomercyjny i akceptowania cen nieuzasadnionych z ekonomicznego punktu widzenia (niższych niż ceny rynkowe), czego nie uczyniliby na wolnym i otwartym rynku. Stanowi to potwierdzenie, że polityka rządu w zakresie dostaw HRS i CRS (w tym na rzecz sektora wyrobów ze stali powlekanej organicznie) obejmuje również dostawców prywatnych.
(98)
Ponadto w świetle powyższej analizy i na podstawie dowodów zawartych w aktach sprawy i innych publicznie dostępnych informacji Komisja stwierdziła, że zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (iii) i art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (iv) rozporządzenia podstawowego rząd ChRL powierza i wyznacza prywatnym producentom HRS i CRS w Chinach zadanie dostarczania towarów oraz że działalność tych przedsiębiorstw nie różni się od działalności przedsiębiorstw państwowych przemysłu stalowego.
f) Korzyść (dostawcy prywatni)
(99)
Komisja ustaliła, że prywatni dostawcy HRS i CRS prowadzą działalność w oparciu o zadania powierzone i wyznaczone im przez rząd ChRL. Ponadto w toku dochodzenia wykazano, że ceny oferowane przez prywatnych dostawców HRS i CRS są dostosowane do cen ustalanych przez przedsiębiorstwa państwowe (zob. sekcja powyżej).
(100)
Uwzględniając powyższe, stwierdza się, że ustalenia dotyczące korzyści i szczególnej sytuacji wynikającej z dostarczania HRS i CRS po cenach niższych od cen rynkowych przez przedsiębiorstwa państwowe dotyczą również dostarczania HRS i CRS przez dostawców prywatnych.
g) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(101)
Z tego programu skorzystało dwóch producentów eksportujących objętych próbą. Jeden producent eksportujący (grupa Panhua Steel) odniósł korzyść z programu polegającego na dostarczaniu stali walcowanej na gorąco za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia, a drugi producent eksportujący (grupa Huadong Steel) odniósł korzyść z programu polegającego na dostarczaniu stali walcowanej na zimno za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia.
h) Obliczenie kwoty subsydium
(102)
Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcy, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Przedmiotową korzyść oblicza się sumując różnice faktycznych wartości zakupu i wartości właściwego poziomu referencyjnego zakupionej stali HRS i CRS. Kwota będąca wynikiem obliczeń została następnie przydzielona do łącznego obrotu współpracującego producenta eksportującego uzyskanego ze sprzedaży w OD, ponieważ subsydium nie jest uzależnione od wyników w wywozie i nie było przyznawane w odniesieniu do ilości wytwarzanych, produkowanych, wywożonych lub transportowanych.
(103)
Ze względu na zakłócenie chińskiego rynku HRS i CRS za podstawę właściwą do wyznaczenia cen odniesienia dla HRS i CRS uznano światowe ceny HRS i CRS. Na podstawie różnych informatorów przemysłu stalowego (SBB i MEPS), wybrano ceny krajowe, bez podatku, stosowane w pięciu państwach/regionach (tj. Europie, Stanach Zjednoczonych, Turcji, Japonii i Brazylii). Aby uzyskać reprezentatywną cenę odniesienia Komisja wybrała największy rynek z każdego właściwego regionu geograficznego, tj. Europy (UE), Ameryki Północnej (USA), Ameryki Łacińskiej (Brazylia), Azji (Japonia) i Bliskiego Wschodu/Afryki Północnej (Turcja). Obliczono średnią arytmetyczną średnich miesięcznych cen stosowanych w OD w każdym z pięciu państw/regionów tak, aby otrzymać miesięczne ceny odniesienia. W wybranych pięciu państwach/regionach ceny w OD nie osiągnęły największych wartości; wszystkie one są członkami WTO, znajdują się wśród dziesięciu największych producentów stali na świecie i są usytuowane na różnych kontynentach. Ustalone w ten sposób ceny odniesienia uznaje się zatem za wiarygodne i właściwe.
(104)
Stopa subsydiowania ustalona w odniesieniu do tego programu w OD dla producentów eksportujących objętych próbą wynosi 23,02 % dla grupy Huadong i 27,63 % dla grupy Panhua.
(105)
Średnia ważona stopa subsydiowania dla przedsiębiorstw współpracujących nieobjętych próbą wynosi 25,37 %.
(106)
Ze względu na niski poziom współpracy stopę subsydiowania dla wszystkich przedsiębiorstw niewspółpracujących ustala się na poziomie najwyższej stopy subsydiowania ustalonej dla tego programu w odniesieniu do przedsiębiorstwa związanego z jednym z przedsiębiorstw objętych próbą, tj. 32,44 %.
3.3.1.2. Przyznawanie prawa do użytkowania gruntów za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia
a) Wprowadzenie
(107)
Skarżący twierdzi, że w Chinach nie istnieje funkcjonujący rynek gruntów, a kwota uiszczana przez przedsiębiorstwa za użytkowanie gruntów jest niższa od zwykłego kursu rynkowego. W swojej odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu dotyczącym środków antysubsydyjnych rząd ChRL stwierdził, że „zgodnie z ustawą ChRL o zarządzaniu gruntami grunty w dzielnicach miast są własnością państwa; grunty na obszarach wiejskich i podmiejskich, jeżeli państwo nie stanowi inaczej, są wspólną własnością ludności wiejskiej”. Rząd ChRL twierdził, że istnieje unormowany i zorganizowany konkurencyjny rynek gruntów, a prawa do użytkowania gruntów muszą być przedmiotem zgodnego z prawem, publicznego obrotu na rynku gruntów. Rząd ChRL stwierdził również, że grunty na działalność przemysłową i handlową należy pozyskać, płacąc za użytkowanie, na rynku otwartym w drodze przetargu, aukcji i w warunkach konkurencji. Rząd ChRL nie przedstawił żadnych danych dotyczących faktycznych cen praw do użytkowania gruntów, ani minimalnych cen gruntów ustalonych przez rząd, o których była mowa w odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu dotyczącym środków antysubsydyjnych oraz w trakcie wizyty weryfikacyjnej.
(108)
W trakcie weryfikacji Komisja zwróciła się do rządu ChRL z wnioskiem o przedstawienie dowodów na poparcie twierdzenia, że wszystkie grunty przemysłowe w Chinach przyznaje się w drodze przetargu, notowania lub aukcji. Rząd ChRL nie był w stanie dostarczyć takich dowodów w trakcie wizyty weryfikacyjnej, jednak przedstawił on pewne informacje w tym względzie po wizycie weryfikacyjnej. Wszystkie dowody wskazują jednak na fakt, że z trzynastu transakcji dotyczących praw użytkowania gruntów w odniesieniu do producentów eksportujących objętych próbą tylko sześć przeprowadzono w ramach procedury przetargowej lub procesu aukcyjnego. Wbrew prośbie Komisji nie przedstawiono żadnych informacji dotyczących uczestnika procesu aukcyjnego/procedury przetargowej i w praktyce we wszystkich przypadkach cena ostateczna uiszczona przez przedsiębiorstwo nie różniła się od ceny dowolnie ustalonej przez władze lokalne.
(109)
Zakładając, że w ChRL nie istnieje cena rynkowa gruntów, Komisja zwróciła się również z wnioskiem do rządu ChRL o wyrażenie opinii na temat ewentualnych poziomów referencyjnych. Mimo że w czasie, w którym kwestionariusz przesłano do rządu ChRL, było to jedynie założenie, a nie ustalenie ani wniosek, rząd ChRL wyraził opinię, że założenie to jest błędne, i nie przedstawił żadnych ewentualnych poziomów referencyjnych. Ponadto rząd ChRL wskazał rzekome braki w skardze, polegające na tym, że z jednej strony skarżący twierdzi, iż w Chinach nie istnieje rynek gruntów i należy zastosować „referencyjne poziomy cen oferowanych poza krajem”, ale z drugiej strony skarżący stwierdza, że przedsiębiorstwa państwowe otrzymują grunty od rządu na warunkach korzystniejszych niż przemysł prywatny, i sugeruje, że jeżeli zostanie zastosowany wskaźnik, powinny nim być ceny płacone przez „niefaworyzowane” sektory chińskie, ale nie przedstawia żadnych informacji na temat tych cen. W tym kontekście należy zwrócić uwagę, że skarżący twierdził, iż cały chiński rynek praw do użytkowania gruntów jest zakłócony i zarówno państwowi producenci wyrobów ze stali powlekanej organicznie, jak i prywatni producenci takich wyrobów uzyskali prawa do użytkowania gruntów za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia.
b) Podstawa prawna
(110)
W Chinach przyznawanie praw do użytkowania gruntów regulowane jest ustawą Chińskiej Republiki Ludowej o zarządzaniu gruntami oraz ustawą Chińskiej Republiki Ludowej o prawach do nieruchomości.
c) Zastosowanie w praktyce
(111)
Zgodnie z art. 2 ustawy o zarządzaniu gruntami wszystkie grunty są własnością państwa, ponieważ zgodnie z konstytucją Chin i odpowiednimi przepisami prawa grunty są wspólną własnością ludu Chin. Nie jest możliwa sprzedaż gruntów, ale prawa do użytkowania gruntów mogą zostać przypisane zgodnie z ustawą. Organy państwowe mogą je przyznać poprzez przetargi publiczne, oferty cenowe bądź aukcje.
d) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(112)
Współpracujący producenci eksportujący przedstawili informacje dotyczące gruntów, z których korzystają, wraz z większością odpowiednich umów/certyfikatów użytkowania gruntów, ale rząd ChRL przedstawił jedynie ograniczone informacje dotyczące wyceny praw do użytkowania gruntów.
(113)
Jak wspomniano powyżej, rząd ChRL twierdził, że w Chinach prawa do użytkowania gruntów przyznaje się w drodze przetargu, aukcji i w warunkach konkurencji. Zostało to również przewidziane w art. 137 ustawy Chińskiej Republiki Ludowej o prawach do nieruchomości (42).
(114)
W trakcie weryfikacji współpracujących producentów eksportujących ustalono jednak, że w praktyce system opisany przez rząd ChRL nie zawsze funkcjonuje w ten sposób. Przykładowo w przypadku czterech z sześciu praw do użytkowania gruntów nabytych przez spółkę Chongqing Wanda Steel Strip Co. Ltd. (należącą do grupy Panhua Group Co. Ltd) nie było żadnego przetargu, co zostało potwierdzone przez pracowników przedsiębiorstwa. Spółka Chongqing Wanda była jedynym uczestnikiem, a ostateczna cena transakcyjna, którą uiściła, w praktyce była taka sama, jak początkowa cena dowolnie ustalona przez biuro ds. zasobów gruntowych. W przypadku pozostałych dwóch praw do użytkowania gruntów przetarg odbył się, ale żadne dowody na jego przeprowadzenie nie zostały przedstawione ani przez zainteresowane przedsiębiorstwo, ani przez rząd ChRL. W praktyce z dokumentów przedstawionych przez rząd ChRL po wizycie weryfikacyjnej wynika, że również te dwa prawa do użytkowania gruntów nabyto po cenie identycznej jak cena ustanowiona przez lokalne biuro ds. zasobów gruntowych. Spółka Zhangjiagang Panhua Steel Strip Co., Ltd (również należąca do grupy Panhua Group Co. Ltd) nabyła trzy prawa do użytkowania gruntów w drodze przejęcia ich od przedsiębiorstw prywatnych w zamian za udziały w Panhua Group Co. Ltd.
(115)
Spółka Zhejiang Huadong Light Steel Building Material Co., Ltd uzyskała dwa ze swoich praw do użytkowania gruntów od lokalnego biura ds. gruntów i zasobów w okręgu Xiaoshan oraz jedno od przedsiębiorstwa prywatnego. Przedstawienie jakichkolwiek dowodów potwierdzających przetarg lub aukcję nie było możliwe, ponieważ, jak twierdzi rząd ChRL, nie istnieje żadne potwierdzenie sprzedaży w przypadku transakcji dotyczących praw do użytkowania gruntów nabytych przed dniem 1 września 2006 r., a rząd ChRL faktycznie nie potwierdził ani nie zaprzeczył, że transakcje te odbyły się na zasadzie przetargu lub aukcji.
(116)
Ustalenia dokonane podczas postępowania potwierdzają, że sytuacja dotycząca przekazywania i nabywania gruntów w Chinach nie jest przejrzysta, a w wielu przypadkach władze dowolnie ustanawiają ceny. Władze ustanawiają ceny zgodnie z systemem wyceny gruntów miejskich, w którym jednym z kryteriów jest obowiązek uwzględnienia polityki przemysłowej przy ustalaniu ceny gruntów przemysłowych. Ponadto, przynajmniej w przemyśle stalowym, zgodnie z przepisami prawa dostęp do gruntów przemysłowych mają jedynie przedsiębiorstwa przestrzegające polityki przemysłowej określonej przez państwo (43).
(117)
Z niezależnych informacji przedstawionych przez skarżącego wynika również, że w Chinach grunty przyznaje się po cenach nieosiągających poziomu kursów rynkowych (44).
e) Wniosek
(118)
Przyznawanie prawa do użytkowania gruntów przez rząd ChRL należy zatem uznać za subsydium w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (iii) i art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego w formie dostarczenia towarów, co stanowi korzyść dla przedsiębiorstw będących odbiorcami. Jak wyjaśniono w motywach 114-115 powyżej, w Chinach nie istnieje funkcjonujący rynek gruntów, a użycie zewnętrznego poziomu referencyjnego wskazuje, że kwoty płacone za prawa do użytkowania gruntów przez współpracujących eksporterów są znacznie poniżej normalnego kursu rynkowego. Subsydium jest szczególne w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) i c) rozporządzenia podstawowego, ponieważ dostęp do gruntów przemysłowych jest przyznany przez prawo tylko przedsiębiorstwom kierującym się polityką przemysłową określoną przez państwo, tylko niektóre transakcje stanowiły przedmiot przetargu, ceny są często ustalane przez władze, a praktyki rządu w tej dziedzinie są często niejasne i nieprzejrzyste.
(119)
W konsekwencji subsydium uznano za subsydium stanowiące podstawę środków wyrównawczych.
f) Obliczenie kwoty subsydium
(120)
Uwzględniając stwierdzenie, że sytuacja w Chinach w odniesieniu do praw do użytkowania gruntów nie jest oparta na podstawach rynkowych, wydaje się, że w Chinach nie są dostępne żadne poziomy referencyjne z sektora prywatnego. Tym samym korekta kosztów lub cen w Chinach nie ma zastosowania. W tych okolicznościach uznaje się, że w Chinach nie istnieje rynek i że zgodnie z art. 6 lit. d) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego uzasadnione jest wykorzystanie zewnętrznych poziomów referencyjnych dla mierzenia korzyści. Ponieważ rząd ChRL odmówił współpracy lub nie przedstawił żadnego wniosku dotyczącego zewnętrznych poziomów referencyjnych, Komisja musiała oprzeć się na dostępnym stanie faktycznym, aby ustalić właściwy zewnętrzny poziom referencyjny. W tym zakresie uważa się za właściwe wykorzystanie informacji z wydzielonego obszaru celnego Tajwanu jako właściwego poziomu referencyjnego.
(121)
Komisja uważa, że ceny gruntu na Tajwanie zapewniają najlepszy wskaźnik zastępczy dla terenów w Chinach, na których mają siedziby współpracujący producenci eksportujący. Większość producentów eksportujących jest zlokalizowana we wschodniej części Chin, na rozwiniętych terenach o wysokim PKB w prowincjach o wysokiej gęstości zaludnienia.
(122)
Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Korzyść dla odbiorców oblicza się poprzez uwzględnienie różnicy między kwotami płaconymi przez każde z przedsiębiorstw za prawo do użytkowania gruntów a kwotami, które powinny być normalnie zapłacone, na podstawie poziomu referencyjnego z Tajwanu.
(123)
W obliczeniach tych Komisja zastosowała średnią cenę gruntu za metr kwadratowy ustaloną dla Tajwanu, skorygowaną o deprecjację waluty i zmiany PKB począwszy od dat sporządzenia odpowiednich umów na użytkowanie gruntów. Informacje dotyczące cen gruntów przemysłowych zostały pozyskane ze stron internetowych Biura Przemysłowego Ministerstwa Spraw Gospodarczych Tajwanu. Deprecjacja waluty i zmiany PKB w przypadku Tajwanu zostały obliczone na podstawie poziomu inflacji i zmian PKB na mieszkańca wg bieżących cen w USD dla Tajwanu, zgodnie z publikacją MFW World Economic Outlook z 2011 r. Zgodnie z art. 7 ust. 3 rozporządzenia podstawowego kwota tego subsydium (licznik) została przydzielona do OD przy zastosowaniu normalnego okresu korzystania z prawa do użytkowania gruntów przemysłowych w Chinach tj. 50 lat. Wartość ta została następnie przydzielona do łącznego obrotu współpracujących producentów eksportujących ze sprzedaży w OD, ponieważ subsydium nie jest uzależnione od wyników w wywozie i nie było przyznawane w odniesieniu do ilości wytwarzanych, produkowanych, wywożonych lub transportowanych.
(124)
Stopa subsydiowania ustalona w odniesieniu do tego programu w OD dla współpracujących producentów eksportujących wynosi 0,34 % dla grupy Huadong i 1,12 % dla grupy Panhua.
(125)
Średnia ważona stopa subsydiowania dla przedsiębiorstw współpracujących nieobjętych próbą wynosi 0,73 %.
(126)
Ze względu na niski poziom współpracy stopę subsydiowania dla wszystkich przedsiębiorstw niewspółpracujących ustala się na poziomie najwyższej stopy subsydiowania ustalonej dla tego programu w odniesieniu do przedsiębiorstwa związanego z jednym z przedsiębiorstw objętych próbą, tj. 1,36 %.
3.3.1.3. Programy polegające na dostarczaniu wody za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia
a) Wprowadzenie
(127)
W skardze twierdzi się, że w Chinach ceny wody wyznaczają wyłącznie organy sektora publicznego, a strukturę cen określa się zgodnie z makroekonomiczną polityką przemysłową. W skardze stwierdza się również, że ceny wody są różne na poszczególnych obszarach, a także w przypadku poszczególnych przedsiębiorstw. W skardze twierdzi się, że zgodnie z polityką na rzecz promowania wyrobów ze stali o wysokiej wartości dodanej producenci wyrobów ze stali powlekanej organicznie prawdopodobnie odnieśli korzyść dzięki cenom wody niższym od odpowiedniego wynagrodzenia.
(128)
W Chinach za zarządzanie zaopatrzeniem w wodę i rynkiem wody odpowiadają NDRC, Ministerstwo Zasobów Wodnych i Ministerstwo Środowiska. Na rynku zaopatrzenia w wodę nadal w dużym stopniu dominują spółki będące własnością państwa, jednak udział zagranicznych spółek inwestycyjnych w niektórych projektach zaopatrzenia w wodę realizowanych przez niektóre miasta położył kres monopolowi dostawców państwowych. Rząd ChRL nie był jednak w stanie przedstawić szczegółowego wykazu dostawców wody wraz z informacjami o obszarze, na którym świadczą swoje usługi, oraz o dostarczanych ilościach (zob. motyw 129 poniżej), ograniczając swoją odpowiedź do wykazu dostawców wody na obszarach działalności producentów eksportujących objętych próbą.
(129)
Jeżeli chodzi o ustalanie cen, NDRC opracowuje główną politykę cenową, a władze lokalne ustalają lokalną cenę wody po przesłuchaniu w celu przestrzegania zrównoważonego korzystania z zasobów wody. Ceny obejmują koszty wraz z rozsądnym zyskiem lokalnych dostawców wody. Rząd ChRL przedstawił odpowiednie wykazy cen stosowanych w gminach, w których powadzą działalność eksporterzy produkujący wyroby ze stali powlekanej organicznie. Wyjaśniono, że różne ceny w poszczególnych gminach są jednakowo stosowane wobec wszystkich użytkowników przemysłowych i nie różnią się w zależności od przedsiębiorstwa czy użytkownika.
b) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(130)
W toku dochodzenia potwierdzono, że NDRC ustala podstawową cenę wody, a gminne organy administracji ds. cen określają cenę dla każdej gminy na podstawie szeregu parametrów (takich jak koszty dystrybucji, zysk oraz uzasadniona nadwyżka). Do ceny wody dolicza się opłatę za oczyszczanie ścieków, którą również ustala się na szczeblu gminy.
(131)
O ile podstawowa cena wody, opłata za oczyszczanie ścieków oraz inne ewentualne dopłaty lokalne są jednakowo stosowane wobec wszystkich użytkowników należących do tych samych kategorii, ustalono, że jeden z dwóch eksporterów objętych próbą - grupa Zhejiang Huadong - nie uiszczał opłaty za oczyszczanie ścieków.
(132)
Eksporter twierdził, że uiścił tę opłatę jako kwotę ryczałtową w biurze ds. ochrony środowiska. Nie uznaje się jednak, że płatności tej dokonano zamiast opłaty za oczyszczanie ścieków z następujących trzech powodów: 1) w dokumencie urzędowym mowa o opłacie za „odprowadzanie ścieków”, a nie o opłacie za „oczyszczanie ścieków”; 2) płatność nie jest proporcjonalna w stosunku do faktycznego zużycia wody; 3) łączna uiszczona kwota jest znacznie niższa niż faktyczna kwota, jaką zapłacono by, gdyby wymagano uiszczenia opłaty za oczyszczanie ścieków odpowiadającej faktycznemu zużyciu wody.
c) Wkład finansowy
(133)
Grupa Zhejiang Huadong uzyskała wkład finansowy w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (iii) rozporządzenia podstawowego, ponieważ rząd dostarczył wodę tej grupie za pośrednictwem lokalnego przedsiębiorstwa zajmującego się zaopatrzeniem w wodę (tj. Hangzhou Xiaoshan Water Supply Co. Ltd.). Działanie to stanowi wkład finansowy ze strony rządu w postaci zapewnienia towarów innych niż ogólna infrastruktura w rozumieniu rozporządzenia podstawowego. Działanie to można również uznać za utratę przez rząd należnych mu dochodów wskutek niepobrania tych dochodów przez organ sektora publicznego w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii).
d) Korzyść
(134)
Grupa Huadong Steel uzyskała korzyść w rozumieniu art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego w zakresie, w jakim rząd zaopatrywał ją w wodę za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia. Ustalono, że eksporter ten nie zapłacił pełnej opłaty za wodę, jaka normalnie obowiązuje użytkowników wody należących do tej samej kategorii co eksporter, ponieważ nie zapłacił składnika ceny wody, jakim jest „opłata za oczyszczanie ścieków”.
e) Szczególność
(135)
Subsydium w postaci zaopatrzenia w wodę jednego z eksporterów współpracujących ma charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. c) rozporządzenia podstawowego, ponieważ nie wszystkie przedsiębiorstwa są zwolnione z uiszczania opłaty za oczyszczanie ścieków. Niezależnie od braku przepisów ograniczających przedmiotowe subsydium do niektórych przedsiębiorstw, możliwość korzystania przez jakieś przedsiębiorstwo wytwarzające produkty objęte postępowaniem z zaopatrzenia w wodę za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia w połączeniu z wyraźną dowolnością decyzyjną przyznaną władzom lokalnym w zakresie odstępowania od pobierania części stawki uiszczanej za wodę w normalnych warunkach stanowią czynniki nadające przedmiotowemu subsydium szczególnego charakteru. Ponieważ producent eksportujący nie był w stanie przedstawić żadnych dalszych dowodów dotyczących podstawy, na której odstąpiono od przedmiotowej opłaty, Komisja nie zgromadziła więcej dowodów.
f) Obliczenie kwoty subsydium
(136)
Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Za uzyskaną korzyść uznaje się kwotę opłaty za oczyszczanie ścieków, która nie została uiszczona za zużycie wody w OD. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego kwota tego subsydium (licznik) została przydzielona do łącznego obrotu uzyskanego przez współpracujących producentów eksportujących ze sprzedaży w OD, ponieważ subsydium nie jest uzależnione od wyników w wywozie i nie było przyznawane w odniesieniu do ilości wytwarzanych, produkowanych, wywożonych lub transportowanych.
(137)
Grupa Zhejiang Huadong odniosła korzyść w wyniku nieuiszczenia opłaty za oczyszczanie ścieków. Stopa subsydiowania ustalona w tym przypadku wynosi 0,01 %.
(138)
Średnia ważona stopa subsydiowania dla przedsiębiorstw współpracujących nieobjętych próbą wynosi 0,01 %.
(139)
Ze względu na niski poziom współpracy stopę subsydiowania dla wszystkich przedsiębiorstw niewspółpracujących ustala się na poziomie najwyższej stopy subsydiowania ustalonej dla tego programu w odniesieniu do przedsiębiorstw objętych próbą, tj. 0,01 %.
3.3.1.4. Program polegający na dostarczaniu energii elektrycznej za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia
a) Wprowadzenie
(140)
W skardze stwierdzono, że w ramach stawek preferencyjnych rząd ChRL zapewniał dostawy energii elektrycznej za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia. W szczególności w skardze stwierdzono, że stawki za energię elektryczną ustala się na różnym poziomie w poszczególnych prowincjach, a także że stawki preferencyjne stosuje się jako narzędzie polityki przemysłowej w celu promowania produkcji wyrobów ze stali o wysokiej wartości dodanej i zniechęcania do wykorzystywania przestarzałych zdolności produkcyjnych.
(141)
NDRC jest odpowiedzialna za regulację rynku energii elektrycznej i ustalanie cen w Chinach. Sieci łączące różne prowincje i sieci w obrębie prowincji obsługuje dwóch dostawców państwowych: korporacja State Grid Corporation of China i korporacja China Southern Power Grid. Dostawcy energii elektrycznej na szczeblu gmin są jednostkami zależnymi tych przedsiębiorstw. Obecnie w Chinach trawa wprowadzanie mechanizmu konkurencji w ramach kilku projektów pilotażowych, jednak na tym etapie ich wpływ jest jeszcze nieznaczny.
(142)
NDRC ustala ceny energii elektrycznej w drodze procedury obejmującej badanie kosztów, wycenę ekspertów, wysłuchania publiczne oraz ustalenie ostatecznej ceny i ogłoszenie ceny. NDRC podaje do wiadomości publicznej ceny mające zastosowanie do każdej prowincji w ogłoszeniach, a następnie lokalne biura ds. cen publikują odpowiednie ogłoszenie na szczeblu lokalnym wdrażające ceny ustalone na szczeblu centralnym przez NDRC. Ostateczna cena obejmuje koszty nabycia, koszty i straty związane z przesyłem oraz dodatkowe opłaty rządowe. Ceny kształtują się na różnym poziomie w poszczególnych prowincjach w zależności od sytuacji lokalnej i celów polityki realizowanych w poszczególnych prowincjach. Ceny są ustalane dla różnych kategorii użytkowników (np. użytkownicy domowi, użytkownicy przemysłowi). Występuje dodatkowa różnica w cenach w odniesieniu do poszczególnych użytkowników przemysłowych - służy ona realizacji polityki przemysłowej określonej przez rząd ChRL i jest uwzględniona w katalogu zawartym w decyzji NDRC nr 40 (2005 r.) (zob. dalsze wyjaśnienie w motywie 182). Zgodnie z katalogiem NDRC użytkownicy należący do kategorii przedsiębiorstw „wspieranych” opłacają podstawową stawkę za energię elektryczną, natomiast użytkownicy będący przedsiębiorstwami „przestarzałymi” lub „zakazanymi” oprócz stawki podstawowej wnoszą opłatę dodatkową. Użytkowników, którzy nie należą do żadnej z kategorii zawartej w katalogu, zalicza się do domyślnej kategorii przedsiębiorstw „dozwolonych” - oni również płacą stawkę podstawową bez uiszczania dodatkowych opłat. Zgodnie z decyzją NDRC nr 40 w normalnych warunkach producenci wyrobów ze stali powlekanej organicznie należeliby do kategorii przedsiębiorstw „wspieranych”.
b) Odmowa współpracy
(143)
Komisja zwróciła się do rządu ChRL z wnioskiem o przedstawienie ram prawnych regulujących rynek energii elektrycznej oraz znaczenia wszystkich właściwych organów i jednostek. Rząd ChRL nie przedstawił pełnego zestawu stosownych decyzji dotyczących cen opublikowanych przez NDRC i przez lokalne biura ds. cen w odniesieniu do eksporterów produkujących nieobjętych próbą ani w odniesieniu do eksporterów produkujących objętych próbą. Ponadto rząd ChRL nie przedstawił dokładnego opisu roli NDRC i lokalnych biur ds. cen w ustalaniu cen. Pismem z dnia 12 sierpnia 2012 r. Komisja poinformowała rząd ChRL o brakach w tym względzie, dotyczących eksporterów produkujących objętych próbą. Po wizycie weryfikacyjnej okazało się również, że rząd ChRL podał nieprawidłową stawkę za energię elektryczną stosowaną w odniesieniu do jednego z eksporterów współpracujących objętych próbą.
c) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(144)
W toku dochodzenia potwierdzono, że NDRC ustala ceny energii elektrycznej mające zastosowanie w poszczególnych prowincjach. Potwierdzono, że lokalne biuro ds. cen pełni jedynie rolę organu wykonującego decyzję podjętą na szczeblu centralnym przez NDRC. Potwierdza to również fakt, że NDRC wydaje ogłoszenia, w których określa aktualne ceny dla każdej prowincji, a następnie ogłoszenia te są oficjalnie transponowane do lokalnych ogłoszeń przyjmowanych przez lokalne biura ds. cen i wdrażane na szczeblu lokalnym. W toku dochodzenia ustalono również, że różne stawki za energię elektryczną stosowane w odniesieniu do określonych sektorów lub na szczeblu prowincji i na szczeblu lokalnym ustala się zgodnie z określonymi czynnikami, szczególnie zgodnie z realizacją celów polityki przemysłowej określonej przez instytucje rządowe na szczeblu centralnym i lokalnym w ich planach pięcioletnich i w planach sektorowych.
(145)
Dochodzenie, którym objęci byli eksporterzy współpracujący objęci próbą, wykazało, że jeden z nich - Chongqing Wanda Steel Strip („CWSS”) - odniósł korzyść z tytułu stawki za energię elektryczną niższej od stawki, którą na ogół stosuje się wobec dużych użytkowników przemysłowych. Ustalono, że na obszarze, na którym eksporter ten prowadzi działalność, niektórzy użytkownicy przemysłowi, w tym użytkownicy przemysłowi wytwarzający produkt objęty postępowaniem, tworzyli podkategorię uprawnioną do korzystania z przedmiotowej niższej stawki.
d) Wkład finansowy
(146)
Jeden z eksporterów współpracujących objętych próbą (CWSS) uzyskał wkład finansowy w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (iii) rozporządzenia podstawowego, ponieważ rząd zapewnił mu dostawy energii elektrycznej za pośrednictwem lokalnego publicznego dostawcy energii elektrycznej. Działanie to stanowi wkład finansowy ze strony rządu w postaci zapewnienia towarów innych niż ogólna infrastruktura w rozumieniu rozporządzenia podstawowego.
e) Korzyść
(147)
CWSS uzyskał korzyść w rozumieniu art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego w stopniu, w jakim rząd zapewniał mu dostawy energii elektrycznej za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia. Ustalono, że zainteresowany eksporter był uprawniony do stawki niższej od stawki zazwyczaj stosowanej wobec innych dużych użytkowników przemysłowych.
f) Szczególność
(148)
Subsydium w postaci zaopatrywania jednego z eksporterów współpracujących w energię elektryczną ma charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) i art. 4 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Niższa stawka za energię elektryczną zostaje określona w stosownym ogłoszeniu NDRC i zamieszczona w ogłoszeniu opublikowanym przez lokalne biuro ds. cen, co oznacza, że jest ona nałożona przez organ centralny i zarządzana na szczeblu lokalnym. Stosowanie przedmiotowej niższej stawki ogranicza się do niektórych przedsiębiorstw w niektórych konkretnych sektorach (głównie do producentów żelazostopu w piecach elektrycznych i przedsiębiorstw produkujących nawozy) należących do podkategorii dużych użytkowników przemysłowych. W związku z tym stosowanie niższej stawki ogranicza się de iure wyłącznie do przedsiębiorstw należących do tych kategorii w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego.
(149)
Ponadto subsydium ogranicza się do pewnego regionu przez to, że ma zastosowanie na ograniczonym określonym obszarze geograficznym, na którym prowadzi działalność producent eksportujący. Jest to obszar wspierany zgodnie z przepisami wydanymi przez administrację centralną, tj. z okólnikiem Rady Państwa dotyczącym szeregu strategii na rzecz rozwoju rozległych zachodnich regionów Chin (więcej informacji szczegółowych podano w motywie 233 poniżej). W przedmiotowym okólniku wyraźnie mówi się o mechanizmie cenowym w zakresie przesyłu i dostaw energii elektrycznej jako o narzędziu służącym osiągnięciu rozwoju niektórych sektorów. Subsydium ma również charakter szczególny pod względem regionalnym w rozumieniu art. 4 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, ponieważ stawki za energię elektryczną stosowane na przedmiotowym obszarze ustala organ centralny.
g) Obliczenie kwoty subsydium
(150)
Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Korzyść dla producentów eksportujących obliczono mnożąc różnicę między faktyczną zapłaconą stawką za 1 Kwh, a stawką za 1 Kwh, którą duzi użytkownicy przemysłowi powinni płacić, przez wielkość zużycia energii elektrycznej w OD. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego ta kwota (licznik) została następnie przydzielona do łącznego obrotu uzyskanego przez współpracujących producentów eksportujących ze sprzedaży w OD, ponieważ subsydium nie jest uzależnione od wyników w wywozie i nie było przyznawane w odniesieniu do ilości wytwarzanych, produkowanych, wywożonych lub transportowanych.
(151)
Niższa stawka za energię elektryczną przyniosła korzyść jednemu ze współpracujących producentów eksportujących objętych próbą, należącemu do grupy przedsiębiorstw Panhua (tj. CWSS). Stopa subsydiowania ustalona dla grupy Panhua wynosi 0,14 %.
(152)
Średnia ważona stopa subsydiowania dla przedsiębiorstw współpracujących nieobjętych próbą wynosi 0,07 %.
(153)
Ze względu na niski poziom współpracy stopę subsydiowania dla wszystkich przedsiębiorstw niewspółpracujących ustala się na poziomie najwyższej stopy subsydiowania ustalonej dla tego programu w odniesieniu do podmiotu powiązanego z jednym z przedsiębiorstw objętych próbą, tj. 0,17 %.
3.3.1.5. Zapewnienie różnych towarów za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia
(154)
Skarga zawiera odniesienia do szeregu innych towarów, które rząd ChRL za pośrednictwem przedsiębiorstw państwowych zapewnia producentom wyrobów ze stali powlekanej organicznie. W szczególności w skardze wymieniono wiele konkretnych transakcji dotyczących dostarczania szeregu wyrobów ze stali wytworzonych przez przedsiębiorstwa państwowe, w tym koncentratów rud żelaza, granulatu, rudy spiekanej, złomu, kęsów, stopów i wielu innych. W skardze wykazano, że cenę za dostarczenie tych towarów ustalono, odnosząc się do różnych elementów lub poziomów referencyjnych, oraz że stosowano pułapy lub korekty cen w zależności od poszczególnych towarów oraz od kwestii, czy dana transakcja dotyczyła stron powiązanych.
(155)
Rząd ChRL odpowiedział, że w OD nie realizował tego programu na rzecz producentów stali. Ponieważ rząd ChRL nie przedstawił dalszych informacji na temat przedmiotowego programu, zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego Komisja oparła swoje ustalenia na informacjach dostępnych w aktach sprawy.
(156)
W zakresie, w jakim ceny różnych powyższych towarów nie odzwierciedlają odpowiedniego wynagrodzenia, program stanowi podstawę środków wyrównawczych zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (iii) i art. 6 lit. d) rozporządzenia podstawowego. Ze względu na złożoność różnych transakcji dotyczących dostarczenia tych towarów i związanych z nimi umów, które były niedostępne w aktach postępowania, Komisja nie mogła sformułować stanowczego wniosku dotyczącego przedmiotowego programu. W związku z tym Komisja podjęła decyzję o zaprzestaniu dalszej oceny tego programu.
3.3.2. PREFERENCYJNE POŻYCZKI I STOPY OPROCENTOWANIA DLA BRANŻY WYROBÓW ZE STALI POWLEKANEJ ORGANICZNIE
a) Wprowadzenie
(157)
Skarżący twierdził, że producenci wyrobów ze stali powlekanej organicznie czerpią korzyści z niskich (subsydiowanych) stóp procentowych w bankach komercyjnych będących własnością państwa oraz bankach kontrolowanych przez rząd zgodnie z założeniami polityki rządu ChRL polegającej na wspieraniu i rozwoju chińskiego przemysłu stalowego w ramach planów pięcioletnich.
b) Odmowa współpracy i wykorzystanie dostępnych faktów
(158)
Komisja zwróciła się do rządu ChRL o przedstawienie informacji na temat odsetka pożyczek udzielonych przez banki, w których rząd ChRL jest największym lub jedynym udziałowcem, banki, w których rząd ChRL posiada pakiet udziałów, ale nie jest największym udziałowcem, banki, w których rząd ChRL nie posiada udziałów, oraz banki zagraniczne zarówno dla całego przemysłu, jak i dla sektora, którego dotyczy niniejsze postępowanie. Rząd ChRL odpowiedział, że nie przechowuje ani danych dotyczących kwot i oprocentowania pożyczek udzielanych przez banki będące własnością państwa, ani danych dotyczących pożyczek dla przemysłu stalowego. Rząd ChRL nie zasugerował żadnego alternatywnego źródła takich informacji.
(159)
Komisja starała się również uzyskać informacje na temat udziałów państwa w bankach i instytucjach finansowych, lecz rząd ChRL nie udzielił żadnych informacji, utrzymując, że nie przechowuje takich danych. Choć wydaje się mało prawdopodobne, aby rząd ChRL nie dysponował wiedzą na temat aktywów znajdujących się w jego posiadaniu, należy zauważyć, że zgodnie z publicznie dostępnymi informacjami (45) (46) rząd ChRL jest głównym udziałowcem w wielu najważniejszych bankach z siedzibą w Chinach, w związku z czym, podobnie jak w przypadku spółek będących własnością państwa produkujących stal walcowaną na gorąco i na zimno, ma dostęp do Statutów banków, które powinny zawierać szczegółowe informacje na temat udziałowców. W związku z tym należy również zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 61 ustawy o bankach komercyjnych [2003] banki „przedstawiają bilanse, rachunki zysków i strat oraz inne sprawozdania finansowe oraz sprawozdania i dokumenty statystyczne bankowemu organowi regulacyjnemu Rady Państwa oraz Ludowemu Bankowi Chin”.
(160)
Komisja zwróciła się także (za pomocą specjalnego kwestionariusza - dodatek A) o informacje dotyczące struktury kontroli rządowej w wyżej wspomnianych chińskich bankach oraz realizowania polityki lub interesów rządu w odniesieniu do przemysłu stalowego (tj. zarząd i zgromadzenie udziałowców, protokoły zebrań udziałowców/zarządu, narodowość udziałowców/członków zarządu, polityka kredytowa oraz ocena ryzyka w odniesieniu do pożyczek udzielonych współpracującym producentom eksportującym). W odpowiedzi na kwestionariusz rząd ChRL przedłożył jednak tylko jeden dodatek A, który zawierał pewne informacje ogólne (pochodzące głównie ze stron internetowych banków). Informacje szczegółowe, o które wnioskowano w dodatku A, w większości nie zostały przekazane. W odpowiedzi na niektóre pytania rząd ChRL stwierdził, że nie posiada takich informacji w tym momencie, zaś w odpowiedzi na inne udzielił informacji dotyczących jedynie wybranych banków (np. przekazano Statuty tylko ośmiu banków). W piśmie w sprawie uzupełnienia braków Komisja ponownie zwróciła się do rządu ChRL o przekazanie wszystkich informacji, o które pierwotnie wnioskowano w kwestionariuszu. W odpowiedzi na pismo w sprawie uzupełnienia braków rząd ChRL przedłożył pewne dodatkowe informacje. Odpowiedź w dalszym ciągu była jednak bardzo niekompletna i nie zawierała dużej części informacji, o które się zwrócono (np. na temat odsetka własności państwa w bankach będących własnością państwa, Statutów niektórych banków wymienionych w kwestionariuszu, pełnych odpowiedzi na pytania zawarte w dodatku A).
(161)
W kwestionariuszu, w piśmie w sprawie uzupełnienia braków oraz ponownie podczas wizyty weryfikacyjnej na miejscu Komisja zwróciła się o przekazanie okólników Ludowego Banku Chin („LBCh”) w sprawie rozszerzenia polityki instytucji finansowych w zakresie oprocentowania pożyczek (YinFa [2003] nr 250 oraz YinFa [2004] nr 251). Komisja dowiedziała się o istnieniu tych okólników w trakcie wcześniejszego dochodzenia. Zamiast jednak przekazać te okólniki, rząd ChRL odesłał Komisję do strony internetowej LBCh w celu uzyskania informacji na temat polityki instytucji finansowych w zakresie oprocentowania pożyczek. Podczas weryfikacji przedstawiono dwa dokumenty w tym względzie, ale były to jedynie wydruki ze strony internetowej. Zaznacza się, że na stronie internetowej LBCh nie można znaleźć pełnej treści wspomnianych okólników.
(162)
Komisja zwróciła się również o przedstawienie podczas weryfikacji na miejscu okólnika LBCh w sprawie zmian z dnia 8 czerwca 2012 r. Zamiast okólnika rząd ChRL przedstawił jedynie informacje ogólne wydrukowane ze strony internetowej LBCh dotyczące dostosowania referencyjnych stóp procentowych.
(163)
Komisja zwróciła się także do rządu ChRL o zorganizowanie spotkań z określonymi bankami w celu zweryfikowania informacji dotyczących pożyczek uprzywilejowanych dla sektora wyrobów ze stali powlekanej organicznie. Rząd ChRL nie zorganizował jednak takich spotkań i stwierdził, że nie był w stanie skłonić banków będących własnością państwa do zorganizowania takich spotkań. Należy również zauważyć, że w piśmie z dnia 7 czerwca 2012 r., poprzedzającym wizytę weryfikacyjną, Komisja wyjaśniła, że jest gotowa rozpocząć weryfikację dzień wcześniej i przeznaczyć na nią więcej czasu, jeżeli rząd ChRL uważa, że banki są bardziej kompetentne, aby przedstawić wyjaśnienia dotyczące pożyczek preferencyjnych. Komisja zwróciła się zatem do rządu ChRL o potwierdzenie obecności przedstawicieli banków przed rozpoczęciem weryfikacji, tak aby zespół ds. weryfikacji mógł dokonać niezbędnych ustaleń. W swoim piśmie z dnia 15 czerwca 2012 r. rząd ChRL stwierdził, że będzie nadal prosił banki o współpracę, ale nie może ich do tego zmusić. Ostatecznie dopiero pierwszego dnia weryfikacji poinformowano zespół Komisji o obecności przedstawiciela Chińskiego Banku Budownictwa, który będzie mógł odpowiedzieć na pytania i udzielić wyjaśnień. Ponieważ Komisja nie została o tym poinformowana wcześniej (mimo wyraźnej prośby w piśmie poprzedzającym wizytę weryfikacyjną), nie mogła zadać szczegółowych pytań dotyczących umów i warunków pożyczek, a jedynie pytania o charakterze ogólnym. W każdym razie nie przedstawiono żadnych dokumentów potwierdzających stwierdzenia przedstawiciela Chińskiego Banku Budownictwa oraz wyjaśniono, że wszystkie dokumenty, o której wnioskowała Komisja, są poufne i mają charakter wewnętrzny.
(164)
Rząd ChRL został poinformowany o konsekwencjach odmowy współpracy zgodnie z art. 28 ust. 1 i 6 rozporządzenia podstawowego. Wobec braku współpracy, oprócz uwzględnienia odpowiednich dokumentów rządu ChRL złożonych przez inne strony, konieczne było wykorzystanie informacji ze źródeł wtórnych, w tym skargi i publicznie dostępnych informacji uzyskanych z internetu.
c) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(165)
W ramach dochodzenia ustalono, że cechą charakterystyczną chińskiego rynku finansowego jest interwencja rządu, ponieważ większość najważniejszych banków jest własnością państwa. Władze chińskie jedynie w bardzo ograniczonym zakresie dostarczyły informacji dotyczących posiadanych udziałów w bankach/własności banków w Chinach. W celu uzyskania reprezentatywnych ustaleń Komisja zebrała jednak dostępne informacje, które przedstawiono poniżej w ogólnym zarysie. Analizując kwestię tego, czy bankom nadano uprawnienia administracji centralnej lub czy wykonują one władzę w imieniu rządu (organy publiczne), Komisja dążyła również do uzyskania informacji dotyczących nie tylko tego, czy banki są własnością rządu, lecz także innych aspektów, takich jak obecność przedstawicieli rządu w zarządzie, kontrola działalności ze strony rządu, realizowanie polityki lub interesów rządu oraz tego, czy banki założono na podstawie statutu.
(166)
Na podstawie dostępnych informacji stwierdza się, że w Chinach banki będące własnością państwa mają największy udział w rynku i są głównymi podmiotami na chińskim rynku finansowym. Badanie Deutsche Bank z 2006 r. dotyczące chińskiego sektora bankowego (47) wskazuje, że udział banków będących własnością państwa może obejmować ponad 2/3 chińskiego rynku. W odniesieniu do tej samej kwestii, w przeglądzie polityki handlowej WTO w odniesieniu do Chin zauważono, że „wysoki poziom własności państwa jest kolejną charakterystyczną cechą sektora finansowego w Chinach” (48) oraz że „niewiele się zmieniło w strukturze rynkowej chińskiego sektora bankowego, który jest zdominowany przez banki będące własnością państwa” (49). Należy w tym miejscu zauważyć, że pięć największych banków komercyjnych będących własnością państwa [Chiński Bank Rolny (Agricultural Bank), Bank Chiński (Bank of China), Chiński Bank Budownictwa (Construction Bank), Bank of Communications i Chiński Bank Przemysłowo-Handlowy (Industrial and Commercial Bank)] stanowi ponad połowę chińskiego sektora bankowego (50).
(167)
Komisja zwróciła się także o informacje dotyczące struktury kontroli ze strony rządu w wyżej wspomnianych chińskich bankach oraz realizowania polityki lub interesów rządu w odniesieniu do przemysłu stalowego (tj. zarząd i zgromadzenie udziałowców, protokoły zebrań udziałowców/zarządu, narodowość udziałowców/członków zarządu, polityka kredytowa oraz ocena ryzyka w odniesieniu do pożyczek udzielonych współpracującym producentom eksportującym). Jak wspomniano w motywie 160 powyżej, rząd ChRL przedstawił jednak zaledwie bardzo ograniczone informacje w tym względzie. W związku z powyższym Komisja musiała skorzystać z dostępnych informacji. W oparciu o dostępne dane Komisja stwierdziła, że wyżej wspomniane banki są kontrolowane przez rząd i wykonują władzę w jego imieniu w taki sposób, że, ich działania można przypisać państwu. Odnośne dane wykorzystane w celu dokonania powyższych ustaleń uzyskano z informacji przedstawionych przez rząd ChRL, rocznych sprawozdań chińskich banków, które zostały przedłożone przez rząd ChRL lub są publicznie dostępne, informacji pochodzących z badania Deutsche Bank z 2006 r. dotyczącego sektora bankowego Chin, przeglądu polityki Chin przygotowanego przez WTO (za lata 2010 i 2012), raportu Banku Światowego „Chiny 2030”, informacji przedstawionych przez współpracujących producentów eksportujących oraz informacji zawartych w skardze. Jeśli chodzi o banki zagraniczne, niezależne źródła szacują, że stanowią one mniejszość w chińskim sektorze bankowym, w związku z czym odgrywają nieistotną rolę w polityce kredytowej; z odnośnych informacji wynika, że udział tych banków na chińskim rynku może wynosić zaledwie 1 % (51). Odnośne publicznie dostępne informacje potwierdzają również, że chińskie banki, w szczególności duże banki komercyjne, nadal polegają na udziałowcach będących własnością państwa i na rządzie przy uzupełnianiu kapitału, gdy w wyniku ekspansji akcji kredytowej brakuje adekwatności kapitałowej (52).
(168)
Jeżeli chodzi o banki, które udzielają pożyczek współpracującym producentom eksportującym, ogromną większość z nich stanowią banki będące własnością państwa. W oparciu o dostępne informacje stwierdzono faktycznie, że co najmniej 14 z 17 zgłoszonych banków to banki będące własnością państwa, w tym główne banki komercyjne w Chinach, takie jak Bank Chiński, Chiński Bank Budownictwa i Chiński Bank Przemysłowo-Handlowy. Także w odniesieniu do pozostałych banków będących własnością państwa Komisja zwróciła się o informacje, o których mowa powyżej, dotyczące kontroli ze strony rządu oraz realizowania polityki lub interesów rządu w odniesieniu do przemysłu stalowego. Takie szczegółowe informacje nie zostały przedłożone. Dlatego też stwierdza się, że wymienione cztery banki są kontrolowane przez rząd i sprawują władzę w jego imieniu w taki sposób, że, ich działania można przypisać państwu. Z tego względu banki komercyjne będące własnością państwa w Chinach należy uznać za organy publiczne.
(169)
Kolejnym sygnałem zaangażowania rządu ChRL na chińskim rynku finansowym jest rola, jaką odgrywa LBCh w wyznaczaniu określonych ograniczeń sposobu ustalania stóp procentowych i ich zmiany. W rzeczywistości w ramach dochodzenia ustalono, że w LBCh istnieją określone zasady regulujące sposób zmiany stóp procentowych w Chinach. Zgodnie z dostępnymi informacjami zasady te są określone w okólniku LBCh nr 251 w sprawie dostosowywania stóp procentowych depozytów i pożyczek YinFa z 2004 r. („okólnik 251”). Od instytucji finansowych wymaga się oferowania oprocentowania pożyczek pozostającego w określonym zakresie referencyjnej stopy procentowej pożyczek LBCh. W przypadku pożyczek banków komercyjnych i pożyczek banków realizujących politykę rządu zarządzanych na zasadach komercyjnych nie ma żadnego górnego limitu, a jedynie dolny limit. W przypadku miejskich spółdzielni kredytowych i wiejskich spółdzielni kredytowych istnieje zarówno limit górny, jak i dolny. W przypadku pożyczek preferencyjnych i pożyczek, w odniesieniu do których Rada Państwa posiada określone regulacje, stopy procentowe nie podlegają wzrostowi. Komisja starała się uzyskać od rządu ChRL wyjaśnienia w odniesieniu do definicji i sformułowań zawartych w okólniku 251 oraz poprzedzających go przepisach (okólnik LBCh nr 250 w sprawie rozszerzenia zakresu zmiennej stopy procentowej pożyczek instytucji finansowych - YinFa [2003]). Jak jednak opisano w motywach 161 oraz 162 powyżej, rząd ChRL odmówił przekazania tych okólników, co uniemożliwiło Komisji zweryfikowanie ich zawartości i uzyskanie wyjaśnień. Ponieważ rząd ChRL nie przedstawił żadnych istotnych informacji w tym względzie, które sugerowałyby, że sytuacja uległa zmianie od maja 2011 r., kiedy to Komisja zakończyła swoje postępowanie antysubsydyjne dotyczące cienkiego papieru powleczonego (53), ustala się, że LBCh jest zaangażowany i wpływa na ustalanie oprocentowania przez bank komercyjny będący własnością państwa.
Rząd ChRL nie dostarczył żadnych dowodów wskazujących na to, że sytuacja opisana w ramach dochodzenia w sprawie cienkiego papieru powleczonego uległa zmianie, dlatego też w oparciu o dostępny stan faktyczny i dowody wskazane powyżej stwierdzono, że w całym OD należy stosować tę samą metodę ustalania wysokości stóp procentowych.
(170)
Komisja starała się również zbadać, czy rząd ChRL powierza lub wyznacza chińskim bankom komercyjnym będącym własnością prywatną zadanie udzielania pożyczek preferencyjnych (subsydiowanych) producentom wyrobów ze stali powlekanej organicznie w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (iv) rozporządzenia podstawowego.
(171)
Z powyższej sekcji dotyczącej zaangażowania państwa w sektorze bankowym (motywy 165-169) wyraźnie wynika, że rząd ChRL realizuje politykę udzielania pożyczek preferencyjnych dla sektora wyrobów ze stali powlekanej organicznie, ponieważ organy publiczne (banki komercyjne będące własnością państwa) (54) są zaangażowane w udzielanie takich pożyczek i zajmują dominującą pozycję na rynku, co pozwala im oferować oprocentowanie poniżej rynkowej stopy procentowej. Należy następnie ustalić, czy polityka ta dotyczy również dostawców prywatnych.
(172)
Ustawa o bankach komercyjnych [2003] stosuje się w taki sam sposób zarówno do banków komercyjnych będących własnością państwa, jak i do banków komercyjnych będących własnością prywatną. Na przykład w art. 38 tej ustawy nakazuje się wszystkim bankom komercyjnym (tj. również tym będącym własnością prywatną) „określanie oprocentowania pożyczek zgodnie z górnym i dolnym limitem stóp procentowych ustalanym przez LBCh”, a art. 34 ustawy o bankach komercyjnych stanowi, że banki komercyjne „prowadzą działalność kredytową zgodnie z zapotrzebowaniem krajowej gospodarki i rozwojem społecznym oraz zgodnie z wytycznymi państwowej polityki przemysłowej”.
(173)
Również w zarządzeniu nr 35 - Strategie na rzecz rozwoju hutnictwa żelaza i stali, w szczególności art. 24 i 25, które ograniczają udzielanie pożyczek wyłącznie do tych przedsiębiorstw, które realizują krajowe strategie na rzecz rozwoju hutnictwa żelaza i stali, nie wprowadza się rozróżnienia między bankami komercyjnymi będącymi własnością państwa a bankami komercyjnymi będącymi własnością prywatną.
(174)
Ponadto wyżej wymienione (motywy 161 i 162) okólniki LBCh są również wiążące dla banków komercyjnych będących własnością prywatną.
(175)
Powyższe cytaty z ustaw i rozporządzeń mających znaczenie dla sektora bankowego wskazują, że polityka rządu ChRL polegająca na udzielaniu pożyczek preferencyjnych producentom wyrobów ze stali powlekanej organicznie obejmuje również banki komercyjne będące własnością prywatną oraz że rząd ChRL w istocie nakazuje im „prowadzenie działalności kredytowej zgodnie z zapotrzebowaniem krajowej gospodarki i rozwojem społecznym oraz zgodnie z wytycznymi państwowej polityki przemysłowej” (55).
(176)
Komisja zwróciła się do rządu ChRL o przedstawienie odnośnych informacji, aby ustalić, w jaki sposób banki w Chinach przeprowadzają ocenę ryzyka kredytowego producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie przed podjęciem decyzji w sprawie ewentualnego udzielenia im pożyczek oraz w sprawie warunków udzielanych pożyczek. W dodatku A do kwestionariusza Komisja zwróciła się o przekazanie informacji o sposobie, w jaki banki uwzględniają ryzyko przy udzielaniu pożyczek, oceniają zdolność kredytową pożyczkobiorcy, o wysokości premii z tytułu ryzyka pobieranych przez bank od różnych przedsiębiorstw/sektorów w Chinach, o czynnikach uwzględnianych przez bank przy ocenie wniosku kredytowego, a ponadto poprosiła o opis wniosku kredytowego i procesu przyznawania kredytu itp. Jednak ani rząd ChRL, ani poszczególne banki wskazane w kwestionariuszu nie przedstawiły żadnych dowodów w tym względzie. Rząd ChRL udzielił jedynie odpowiedzi o charakterze ogólnym, nie popartych żadnymi dowodami potwierdzającymi faktyczne przeprowadzanie jakiejkolwiek oceny ryzyka kredytowego.
(177)
Komisja zwróciła się również do współpracujących producentów eksportujących o przedstawienie podobnych informacji oraz starała się je zweryfikować podczas wizyt weryfikacyjnych na miejscu u producentów eksportujących objętych próbą. Obydwie grupy producentów eksportujących objętych próbą odpowiedziały, że banki żądają określonych dokumentów oraz przeprowadzają pewnego rodzaju analizy ryzyka kredytowego przed udzieleniem pożyczek. Nie były jednak w stanie poprzeć swoich twierdzeń żadnymi dowodami. Podczas weryfikacji na miejscu Komisja zwróciła się o przedstawienie dowodów potwierdzających, że banki żądały takich dokumentów lub że takie dokumenty zostały dostarczone bankom, lub jakiegokolwiek raportu wydanego przez banki potwierdzającego przeprowadzenie takich analiz ryzyka kredytowego. Grupy producentów eksportujących objętych próbą nie były jednak w stanie przedstawić takich dowodów ani nie były w stanie przedstawić żadnych innych dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Należy również zaznaczyć, że żadna z grup producentów eksportujących objętych próbą ani żadne z przedsiębiorstw w obrębie tych grup nie miały przyznanego ratingu kredytowego.
(178)
Wielokrotnie zwracano się do zainteresowanych stron o przekazanie informacji na temat oceny ryzyka kredytowego, ponieważ uznaje się je za kluczowe między innymi ze względu na ustalenia, które znalazły się w (i) sprawozdaniu MFW z 2006 r., zgodnie z którym liberalizacja sektora bankowego w Chinach nie jest pełna, a ryzyko kredytowe nie jest w odpowiedni sposób uwzględniane (56), (ii) sprawozdaniu MFW z 2009 r., w którym podkreślono brak liberalizacji poziomu stóp procentowych w Chinach (57), (iii) sprawozdaniu krajowym MFW z 2010 r., w którym stwierdzono, że koszt pozyskania kapitału w Chinach jest stosunkowo niski, przyznawanie kredytów czasami uzależnione jest od czynników niezwiązanych z ceną, a wysoki poziom oszczędności przedsiębiorstw częściowo wynika z niskich kosztów czynników produkcji (w tym kapitału i gruntów) (58) oraz w (iv) badaniu gospodarczym Chin z 2010 r. przeprowadzonym przez OECD (59) oraz w dokumencie roboczym nr 747 departamentu gospodarki OECD poświęconym reformom chińskiego sektora finansowego (60), w których stwierdzono, że państwo nadal jest głównym właścicielem instytucji finansowych, co każe podnieść kwestię zakresu, w jakim decyzje banków w sprawie udzielania pożyczek są oparte wyłącznie na analizie ekonomicznej, podczas gdy wydaje się, że tradycyjną rolą banków jest rola agencji rządowych ściśle powiązanych z rządem.
d) Wkład finansowy
(179)
Uwzględniając wszystkie dowody, stwierdza się, że zdecydowaną większość pożyczek udzielanych dwóm grupom producentów eksportujących objętych próbą przyznają banki będące własnością państwa, które uznaje się za organy publiczne z uwagi na fakt, że powierzono im władzę rządową oraz zadanie pełnienia funkcji rządowych. Istnieją również dowody potwierdzające, że banki te rzeczywiście sprawują władzę w imieniu rządu, ponieważ - jak wyjaśniono w motywie 169 - ma miejsce wyraźna interwencja ze strony państwa (tj. LBCh) w sposób podejmowania przez banki komercyjne decyzji w zakresie stóp procentowych dla pożyczek udzielanych chińskim przedsiębiorstwom. W tych okolicznościach praktyki tych podmiotów w zakresie udzielania pożyczek można przypisać bezpośrednio rządowi. Fakt, że banki sprawują władzę w imieniu rządu, potwierdza także sposób, w jaki zarządzenie nr 35 NDRC - Strategie na rzecz rozwoju hutnictwa żelaza i stali (61), decyzja 40 i art. 34 ustawy o bankach komercyjnych odnoszą się do realizacji polityki przemysłowej rządu. Istnieją także obszerne dowody pośrednie, poparte obiektywnymi analizami i sprawozdaniami, z których wynika, że stopień interwencji rządu w chiński system finansowy pozostaje znaczny, jak już zostało wyjaśnione w motywie 178 powyżej. Chiny nie dostarczyły wreszcie informacji, które pozwoliłyby lepiej zrozumieć związki między bankami będącymi własnością państwa a rządem, jak wyjaśniono w motywach 159-164.
W przypadku pożyczek udzielonych przez chińskie banki komercyjne będące własnością państwa Komisja stwierdza zatem, że wnoszony jest wkład finansowy na rzecz producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie w formie bezpośredniego przekazania przez rząd środków finansowych w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia podstawowego. Ponadto te same dowody wskazują, że rząd powierzył lub wyznaczył bankom realizującym politykę rządu (a także bankom prywatnym) zadanie realizacji polityki rządu, co w konsekwencji potwierdza istnienie wkładu finansowego w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (iv) rozporządzenia podstawowego.
(180)
W świetle analizy zawartej w motywach 170-175 powyżej ustala się również, że rząd ChRL powierza i wyznacza bankom będącym własnością prywatną zadanie udzielania pożyczek producentom wyrobów ze stali powlekanej organicznie oraz że istnieje wkład finansowy zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) oraz (iv) rozporządzenia podstawowego.
e) Korzyść
(181)
Korzyść w rozumieniu art. 3 pkt 2 i art. 6 lit. b) rozporządzenia podstawowego istnieje w zakresie, w jakim pożyczki rządowe są przyznawane na bardziej korzystnych warunkach niż warunki, jakie odbiorca mógłby faktycznie uzyskać na rynku. Ponieważ ustalono, że pożyczki sektora prywatnego w Chinach nie zapewniają odpowiedniego rynkowego poziomu referencyjnego (banki będące własnością prywatną, którym rząd ChRL powierzył i wyznaczył zadanie udzielania pożyczek), taki poziom referencyjny uzyskano, wykorzystując metodę opisaną w motywach 191 i 192 poniżej.
f) Szczególność
(182)
Przemysł stalowy należy do kategorii sektorów promowanych zgodnie z decyzją nr 40. Decyzja nr 40 jest zarządzeniem Rady Państwa, która jest najwyższym organem administracyjnym w ChRL, a więc jest prawnie wiążąca dla innych organów publicznych i podmiotów gospodarczych. W decyzji klasyfikuje się sektory przemysłowe w podziale na „projekty promowane, ograniczane i eliminowane”. Akt ten ma charakter wytycznych w zakresie polityki przemysłowej, które wraz z katalogiem wskazują, że rząd ChRL prowadzi politykę promowania i wspierania grup przedsiębiorstw lub sektorów, takich jak przemysł stalowy/sektor wyrobów ze stali powlekanej organicznie, zaklasyfikowane w katalogu jako „sektor promowany”. W odniesieniu do sektorów wymienionych jako „promowane” zauważa się, że stanowią one jedynie część chińskiej gospodarki. Ponadto tylko niektóre rodzaje działalności w obrębie tych sektorów promowanych otrzymały status „promowanych”. Decyzja nr 40 stanowi również w art. 17, że „promowane projekty inwestycyjne” są objęte szczególnymi przywilejami i zachętami, m.in. wsparciem finansowym. Z drugiej strony w odniesieniu do „projektów ograniczanych i eliminowanych” decyzja nr 40 uprawnia organy państwowe do bezpośredniej interwencji w celu regulacji rynku. Art. 18 i 19 stanowią, że właściwy organ nakazuje instytucjom finansowym zaprzestania udzielania pożyczek dla takich „projektów ograniczanych i eliminowanych”. Z powyższego ustalenia jasno wynika, że decyzja nr 40 zawiera przepisy wiążące dla wszystkich instytucji gospodarczych w formie wytycznych dotyczących propagowania i wspierania sektorów promowanych, do których należy sektor wyrobów ze stali powlekanej organicznie:
(183)
Ponadto zarządzenie nr 35 NDRC - Strategie na rzecz rozwoju hutnictwa żelaza i stali, w szczególności art. 24 i 25, ogranicza udzielanie pożyczek wyłącznie do przedsiębiorstw w przemyśle stalowym, które w pełni realizują krajowe strategie na rzecz rozwoju hutnictwa żelaza i stali.
(184)
Skarżący przedstawił również dowody potwierdzające, że w niektórych innych planach i dokumentach rządowych zachęca się do finansowego wsparcia przemysłu stalowego ogółem, jak również w poszczególnych regionach geograficznych Chin, oraz nakazuje się udzielanie takiego wsparcia (62) (63).
(185)
Biorąc powyższe pod uwagę, staje się oczywiste, że władze zezwalają instytucjom finansowym na udzielanie pożyczek preferencyjnych jedynie ograniczonej liczbie sektorów/przedsiębiorstw, które realizują rządowe strategie na rzecz rozwoju. Na podstawie dowodów zawartych w aktach sprawy oraz wobec braku współpracy ze strony rządu ChRL w tej kwestii stwierdza się, że subsydia w formie pożyczek preferencyjnych nie są powszechnie dostępne, a zatem mają charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego. Ponadto żadna z zainteresowanych stron nie przedstawiła żadnych dowodów sugerujących, że subsydium jest oparte na obiektywnych kryteriach lub warunkach zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego.
(186)
Dochodzenie wykazało, że dwie grupy producentów eksportujących objętych próbą skorzystały z pożyczek preferencyjnych udzielonych w okresie objętym dochodzeniem.
g) Wniosek
(187)
W związku z tym finansowanie sektora wyrobów ze stali powlekanej organicznie należy uznać za subsydium.
(188)
W świetle istnienia wkładu finansowego, korzyści dla producentów eksportujących oraz szczególności przedmiotowe subsydium należy uznać za stanowiące podstawę środków wyrównawczych.
h) Obliczenie kwoty subsydium
(189)
Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Zgodnie z art. 6 lit. b) rozporządzenia podstawowego za korzyść przyznaną odbiorcom uznaje się różnicę między kwotą, jaką przedsiębiorstwo płaci od pożyczki rządowej, a kwotą, jaką firma zapłaciłaby za porównywalną pożyczkę komercyjną, jaką mogłaby faktycznie uzyskać na rynku.
(190)
Jak wyjaśniono powyżej (motywy 165-178), ponieważ pożyczki udzielane przez chińskie banki wskazują na istotną interwencję rządu w sektorze bankowym i nie odzwierciedlają oprocentowania, jakie można uzyskać na funkcjonującym rynku, ustalono odpowiedni wskaźnik rynkowy przy użyciu metody opisanej poniżej. Ponadto, w związku z odmową współpracy ze strony rządu ChRL, Komisja oparła się również na dostępnym stanie faktycznym w celu ustalenia odpowiedniej referencyjnej stopy procentowej.
(191)
Przy ustalaniu odpowiedniego poziomu referencyjnego za właściwe uważa się zastosowanie chińskich stóp procentowych dostosowanych w taki sposób, by odzwierciedlały normalne ryzyko rynkowe. W sytuacji, w której obecne warunki finansowe eksporterów określono jako warunki rynku zakłócanego i brak jest wiarygodnych informacji ze strony chińskich banków na temat pomiaru ryzyka i ustalania ratingów kredytowych, za konieczne uznano nie uwzględnianie zdolności kredytowej chińskich eksporterów według ich wartości nominalnej, lecz zastosowanie marży w celu odzwierciedlenia potencjalnego wpływu chińskiego zakłóconego rynku na ich sytuację finansową.
(192)
W odniesieniu do powyższych ustaleń, jak przedstawiono w motywach 160, 163 i 164, zwrócono się zarówno do rządu ChRL, jak i do współpracujących producentów eksportujących o dostarczenie informacji na temat polityki kredytowej chińskich banków i sposobu przyznawania pożyczek producentom eksportującym. Mimo wielokrotnych wniosków w tej sprawie strony nie dostarczyły takich informacji i odmówiły dostępu do banków będących własnością państwa. W związku z powyższym, w świetle wspomnianego braku współpracy i wszystkich dostępnych faktów oraz zgodnie z przepisami art. 28 ust. 6 rozporządzenia podstawowego należy uznać, że wszystkie przedsiębiorstwa w Chinach uzyskałby jedynie najwyższy stopień obligacji o „niskim ratingu kredytowym” (BB w Bloomberg), i zastosować odpowiednią premię przewidywaną w przypadku obligacji emitowanych przez przedsiębiorstwa z takim ratingiem do standardowego oprocentowania kredytów Ludowego Banku Chin. Korzyść dla producentów eksportujących została obliczona poprzez uwzględnienie różnicy stóp procentowych, wyrażonej jako wartość procentowa, pomnożonej przez pozostałą do spłaty kwotę pożyczki, tj. odsetki niezapłacone w OD. Wartość ta została następnie przydzielona do łącznej kwoty obrotów współpracujących producentów eksportujących.
(193)
Stopa subsydiowania ustalona w odniesieniu do tego programu w OD dla producentów eksportujących objętych próbą wynosi 0,25 % dla przedsiębiorstw z grupy Huadong i 0,89 % dla grupy przedsiębiorstw Panhua.
(194)
Średnia ważona stopa subsydiowania dla przedsiębiorstw współpracujących nieobjętych próbą wynosi 0,58 %.
(195)
Ze względu na niski poziom współpracy stopę subsydiowania dla wszystkich przedsiębiorstw niewspółpracujących ustala się na poziomie najwyższej stopy subsydiowania ustalonej dla tego programu w odniesieniu do przedsiębiorstwa związanego z jednym z przedsiębiorstw objętych próbą, tj. 0,97 %.
3.3.3. PROGRAMY KAPITAŁOWE
(196)
W skardze szczegółowo omówiono szereg domniemanych programów subsydiowania dotyczących udziału kapitałowego w odniesieniu do producentów eksportujących nieobjętych próbą lub niewspółpracujących w ramach dochodzenia. Komisja zwróciła się do rządu ChRL o przedstawienie informacji na temat tych programów w pierwotnych i uzupełniających kwestionariuszach, a następnie stworzyła rządowi ChRL niejedną okazję dla udzielenia odpowiedzi odnośnie do tych programów. Rząd ChRL przyjął stanowisko, że będzie udzielał odpowiedzi wyłącznie na temat domniemanych programów subsydiowania dotyczących dwóch producentów eksportujących objętych próbą, oraz potwierdzał to stanowisko w trakcie całego postępowania.
(197)
Znaczna niechęć do współpracy w ramach przedmiotowego postępowania uniemożliwiła Komisji uzyskanie informacji i dowodów dotyczących programów, o których jest mowa w skardze. Komisja ustaliła, że producenci eksportujący objęci próbą nie korzystali z tych programów. Komisja musiała zatem stwierdzić istnienie programów subsydiowania i ustalić stawkę cła rezydualnego w odniesieniu do wszystkich pozostałych programów, o których rząd ChRL nie przedstawił informacji oraz które nie były dostępne dla producentów eksportujących objętych próbą lub z których tacy producenci nie korzystali, na podstawie dowodów zawartych w aktach sprawy zgodnie z przepisami art. 28 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
3.3.3.1. Zamiana długu na kapitał własny
a) Opis
(198)
Skarga zawierała dowody potwierdzające, że szereg producentów stali było zaangażowanych w zamianę długu na kapitał własny w 2000 r. na łączną kwotę długu wynoszącą 62,5 mld RMB. Zarzuca się, że niespłacony dług należny bankom komercyjnym będącym własnością państwa ze strony producentów stali będących własnością państwa został anulowany w zamian za kapitał własny dzięki zaangażowaniu czterech chińskich spółek zarządzających aktywami, które nie opierało się na warunkach rynkowych. Ponadto w skardze utrzymywano, że spółki zarządzające aktywami utworzono specjalnie w celu zbycia zagrożonych bardzo dużych pożyczek w kluczowych sektorach, w tym w sektorze stali, oraz w celu restrukturyzacji zadłużenia przedsiębiorstw państwowych między innymi poprzez zamianę długu na kapitał własny. Ze względu na fakt, iż rząd ChRL nie przedstawił żadnych informacji w odniesieniu do przedmiotowego programu, w swoich ustaleniach Komisja bazuje na informacjach dostępnych w aktach sprawy zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego (zob. motywy 33-35 powyżej). Z tego samego względu art. 28 rozporządzenia podstawowego zastosowano w odniesieniu do programów zasilenia kapitału zakładowego oraz niewypłaconych dywidend opisanych w motywach 204-215 poniżej.
b) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(199)
Ustalenia dotyczące tego programu są oparte na informacjach zawartych w skardze. Zamiana długu na kapitał własny stanowi wkład finansowy w formie zasilenia kapitału zakładowego lub pożyczki w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia podstawowego, lub w formie utraty dochodów wynikającej z anulowania lub niespłacenia długu w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Rząd wniósł ten wkład finansowy za pośrednictwem organów publicznych biorących udział w tych transakcjach, tj. czterech spółek zarządzających aktywami oraz różnych banków komercyjnych będących własnością państwa (zob. motyw 168 powyżej). Wobec braku jakiejkolwiek współpracy ze strony rządu ChRL dowody zawarte w aktach sprawy wskazują, że spółki zarządzające aktywami są organami publicznymi, ponieważ zostały utworzone przez rząd ChRL specjalnie w celu zbycia zagrożonych bardzo dużych pożyczek w kluczowych sektorach, w tym w sektorze stali, oraz w celu restrukturyzacji zadłużenia przedsiębiorstw państwowych. W konsekwencji uznaje się je za sprawujące władzę w imieniu rządu.
(200)
Ponadto skarżący przedstawił dowody prima facie potwierdzające, że anulowanie ogromnej kwoty zadłużenia nie podlegało normalnej analizie ekonomicznej, ponieważ rząd ChRL nie przeprowadził oceny, którą typowy prywatny inwestor przeprowadziłby w odniesieniu do oczekiwanej stopy zwrotu wygenerowanej w czasie przez taką zamianę długu na kapitał własny. Zamiast tego w skardze stwierdzono, że rząd ChRL dokonał zamiany ogromnych kwot zadłużenia na kapitał własny, aby obniżyć wskaźnik zadłużenia producentów stali w celu zwiększenia ich konkurencyjności, niezależnie od analizy ekonomicznej, którą przeprowadziłby typowy prywatny inwestor. Po wnikliwym przeanalizowaniu informacji przedstawionych w skardze oraz z uwagi na brak jakichkolwiek innych informacji w aktach sprawy Komisja stwierdziła, że środki należy uznać za przynoszące korzyść w rozumieniu art. 6 lit. a) rozporządzenia podstawowego.
(201)
Przedmiotowe subsydium ma charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, ponieważ jest ograniczone wyłącznie do wybranych podmiotów z udziałem państwa, zaś przyznanie tego finansowania ma charakter dyskrecjonalny i nie istnieją żadne obiektywne kryteria. Uznaje się zatem, że przedmiotowy program jest subsydium stanowiącym podstawę środków wyrównawczych dla producentów eksportujących produkt objęty postępowaniem.
c) Obliczenie kwoty subsydium
(202)
Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Korzyść przyznana odbiorcom ma charakter jednorazowy i uznaje się, że stanowi pełną kwotę długu zamienionego na kapitał własny, tj. kwotę anulowanego długu. Wobec faktu nieprzedłożenia przez rząd ChRL innych informacji umożliwiających ocenę tej korzyści Komisja oparła swoje ustalenia na informacjach zawartych w skardze. Zgodnie z art. 7 ust. 3 rozporządzenia podstawowego kwotę subsydium obliczoną w ten sposób przypisano do OD na podstawie okresu normalnej amortyzacji aktywów przedsiębiorstw będących odbiorcami. Kwota została skorygowana przez dodanie odsetek obowiązujących we wskazanym okresie, aby oddać wartość korzyści na przestrzeni czasu, a tym samym ustalić pełną kwotę korzyści wynikającej dla odbiorców z zastosowania tego programu. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego kwota tego subsydium została przydzielona do poziomu produkcji produktu objętego postępowaniem w OD, ponieważ subsydium nie jest uzależnione od wyników w wywozie i nie było przyznawane w odniesieniu do ilości wytwarzanych, produkowanych, wywożonych lub transportowanych.
(203)
Wysokość stopy subsydiowania uzyskana w ten sposób dla wszystkich przedsiębiorstw niewspółpracujących wynosi 0,05 %. Z przyczyn opisanych w motywach 196 i 197 obliczanie stopy subsydiowania dla producentów objętych próbą i innych współpracujących producentów nie było konieczne.
3.3.3.2. Zasilenie kapitału zakładowego
a) Opis
(204)
Skarga zawiera zarzut, jakoby rząd ChRL miał przekazywać przez lata znaczne kwoty środków pieniężnych producentom stali dzięki zasileniu ich kapitału zakładowego. Według skargi rząd ChRL (za pośrednictwem różnych podmiotów będących własnością państwa) nabył udziały w przedsiębiorstwach, w których był już głównym udziałowcem, nie nabywając dodatkowych praw udziałowca. Skarga zawiera również listę konkretnych transakcji przeprowadzonych z udziałem podmiotów kontrolowanych przez państwo, w tym China International Capital Corporation (CICC) oraz SASAC.
b) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(205)
Ponieważ rząd ChRL nie dostarczył żadnych informacji na temat tego programu (zob. motywy 196 i 197 powyżej), ustalenia dotyczące tego programu opierają się na informacjach zawartych w skardze, popartych odpowiednimi źródłami. Zasilenie kapitału zakładowego stanowi bezpośrednie przekazanie środków finansowych w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia podstawowego. Rząd wniósł ten wkład finansowy za pośrednictwem organów publicznych biorących udział w tych transakcjach, w tym CICC oraz SASAC. Skarga zawiera konkretne dowody potwierdzające zasilenie kapitału zakładowego w odniesieniu do przedsiębiorstwa państwowego będącego producentem stali, w przypadku którego CICC pełniło rolę głównego subemitenta i zarządzającego emisją udziałów. Zgodnie z informacjami zawartymi w skardze CICC w 51 % stanowi własność państwa i jest ostatecznie kontrolowane przez SASAC, która w przypadku tych konkretnych transakcji udokumentowanych w skardze działała również jako podmiot rządu ChRL kontrolujący państwowe przedsiębiorstwo będące producentem stali (aby zapoznać się z analizą funkcji SASAC, zob. motywy 64-66 powyżej). Wspomniane transakcje zostały zatem przeprowadzone przez rząd ChRL za pośrednictwem organów publicznych w rozumieniu art. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego i odnośnego orzecznictwa WTO.
(206)
Uznaje się, że wspomniane zasilenie kapitału zakładowego stanowi korzyść dla przedsiębiorstw będących odbiorcami w rozumieniu art. 6 lit. a) rozporządzenia podstawowego, ponieważ jest ono niezgodne z typową praktyką inwestycyjną prywatnych inwestorów. Niezgodność wspomnianego zasilenia kapitału zakładowego z praktyką prywatnych inwestorów jest szczegółowo udowodniona w skardze. W odniesieniu do tych konkretnych transakcji ze skargi wynika przede wszystkim, że producent stali będący przedsiębiorstwem państwowym zapłacił zawyżoną cenę za swoją część nowej emisji udziałów, niezgodną z uczciwymi warunkami rynkowymi, a po drugie wykorzystał zgromadzone środki finansowe w celu nabycia aktywów będących własnością państwa i udziałów własnych po cenach niższych od cen rynkowych. Skarga wskazuje również, że rząd ChRL zapłacił taką samą cenę jak inni inwestorzy, mimo że jego udziały były mniej warte, ponieważ wiązały się z innymi prawami i perspektywami niż udziały sprzedane innym udziałowcom.
(207)
Wspomniane subsydia mają charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. c) rozporządzenia podstawowego, ponieważ udzielono ich ograniczonej liczbie wybranych podmiotów, w których rząd posiadał udziały. Uznaje się zatem, że przedmiotowy program jest subsydium stanowiącym podstawę środków wyrównawczych dla producentów eksportujących produkt objęty postępowaniem.
c) Obliczenie kwoty subsydium
(208)
Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Za korzyść przyznaną odbiorcom uznaje się kwotę zasilenia kapitału zakładowego. Wobec faktu nieprzedłożenia przez rząd ChRL innych informacji umożliwiających ocenę tej korzyści Komisja oparła swoje ustalenia na informacjach zawartych w skardze. Zgodnie z art. 7 ust. 3 rozporządzenia podstawowego kwotę subsydium obliczoną w ten sposób przypisano do OD na podstawie okresu normalnej amortyzacji aktywów przedsiębiorstw będących odbiorcami. Kwota została skorygowana przez dodanie odsetek obowiązujących we wskazanym okresie, aby oddać wartość korzyści na przestrzeni czasu, a tym samym ustalić pełną kwotę korzyści wynikającej dla odbiorców z zastosowania tego programu. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego kwota tego subsydium została przydzielona do całkowitego poziomu produkcji odbiorców w OD jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium nie jest uzależnione od wyników w wywozie i nie było przyznawane w odniesieniu do ilości wytwarzanych, produkowanych, wywożonych lub transportowanych.
(209)
Wysokość stopy subsydiowania uzyskana w ten sposób dla wszystkich przedsiębiorstw niewspółpracujących wynosi 0,08 %. Z przyczyn opisanych w motywach 196 i 197 obliczanie stopy subsydiowania dla producentów objętych próbą i innych współpracujących producentów nie było konieczne.
3.3.3.3. Niewypłacone dywidendy
a) Opis
(210)
W skardze stwierdzono, że zgodnie z polityką rządu ChRL przedsiębiorstwa państwowe, w tym przedsiębiorstwa w przemyśle stalowym produkujące wyroby ze stali powlekanej organicznie, nie musiały wypłacać dywidend rządowi jako ich właścicielowi, nawet jeśli generowały zyski. W rezultacie producenci stali będący przedsiębiorstwami państwowymi byli w stanie finansować ogromne inwestycje z zatrzymanych zysków niewypłaconych jako dywidendy zgodnie z tym programem.
b) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(211)
Ponieważ rząd ChRL nie dostarczył żadnych informacji na temat wypłat dywidend przez producentów stali będących przedsiębiorstwami państwowymi (zob. motywy 196 i 197 powyżej), ustalenia dotyczące tego programu opierają się na informacjach zawartych w skardze, popartych odpowiednimi źródłami. Niewypłacone dywidendy należy uznać za ukrytą dotację w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia podstawowego lub za utracony dochód zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego, ponieważ rząd ChRL nie pobiera dywidend, które są w normalnych warunkach wypłacane prywatnym inwestorom z tytułu ich udziałów. Tych zakamuflowanych dotacji rząd udzielał za pośrednictwem podmiotu bezpośrednio posiadającego udziały w producentach stali będących przedsiębiorstwami państwowymi, tj. głównie za pośrednictwem SASAC. Analiza dotycząca SASAC wskazuje, że pełni ona funkcje rządowe (aby uzyskać szczegółowe informacje, zob. motywy 64-66 powyżej).
(212)
Uznaje się, że całkowita kwota niewypłaconych dywidend stanowi korzyść dla producentów stali będących przedsiębiorstwami państwowymi w rozumieniu art. 6 lit. a) rozporządzenia podstawowego, ponieważ taka praktyka jest niezgodna z typową praktyką inwestycyjną prywatnych inwestorów, którzy zasadniczo żądają wypłacenia należnych im dywidend z tytułu posiadanych udziałów. W przypadku przedsiębiorstw państwowych częściowo będących własnością prywatnych inwestorów kwota korzyści jest równa kwocie niewypłaconych dywidend rozdzielonych wśród nich w sposób proporcjonalny.
(213)
Przedmiotowe subsydia mają charakter szczególny zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, ponieważ udzielono ich ograniczonej liczbie wybranych podmiotów, w których rząd posiadał udziały. Uznaje się zatem, że przedmiotowy program jest subsydium stanowiącym podstawę środków wyrównawczych dla producentów eksportujących produkt objęty postępowaniem.
c) Obliczenie kwoty subsydium
(214)
Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Za korzyść przyznaną odbiorcom uznaje się kwotę niewypłaconych dywidend. Wobec nieprzedłożenia przez rząd ChRL innych informacji umożliwiających ocenę tej korzyści Komisja oparła swoje ustalenia na publicznie dostępnych informacjach finansowych na temat odbiorców. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium obliczona w ten sposób została przydzielona do łącznej kwoty obrotów odbiorców w OD jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium nie jest uzależnione od wyników w wywozie i nie było przyznawane w odniesieniu do ilości wytwarzanych, produkowanych, wywożonych lub transportowanych.
(215)
Wysokość stopy subsydiowania uzyskana w ten sposób dla wszystkich przedsiębiorstw niewspółpracujących wynosi 1,36 %. Z przyczyn opisanych w motywach 196 i 197 obliczanie stopy subsydiowania dla producentów objętych próbą i innych współpracujących producentów nie było konieczne.
3.3.4. PROGRAMY DOTYCZĄCE PODATKU DOCHODOWEGO I INNYCH PODATKÓW BEZPOŚREDNICH
3.3.4.1. Przepisy podatkowe dotyczące odliczania wydatków na badania i rozwój (B&R)
(216)
Program ten zapewnia korzyść przedsiębiorstwom, które wprowadzają nowe technologie, nowe produkty lub nowe techniki w swojej produkcji. Kwalifikujące się przedsiębiorstwa mogą pomniejszać swój podatek od przedsiębiorstw o 50 % faktycznych wydatków na zatwierdzone projekty.
(217)
Należy zauważyć, że chociaż rząd ChRL ograniczył swoją odpowiedź na kwestionariusz i pismo w sprawie uzupełnienia braków do programów stosowanych przez przedsiębiorstwa objęte próbą, nie przekazał żadnych informacji na temat przedmiotowego programu, mimo że jedno z przedsiębiorstw objętych próbą zgłosiło w swojej odpowiedzi na kwestionariusz czerpanie korzyści z tego programu. Po ponowieniu przez Komisję prośby o przekazanie koniecznych informacji podczas weryfikacji na miejscu rząd ChRL udzielił częściowej uzupełniającej odpowiedzi dotyczącej tego programu. Mimo że informacja ta została przekazana z opóźnieniem, zespół ds. weryfikacji zwrócił się o udzielenie wyjaśnień w odniesieniu do szeregu kwestii (zob. motyw 219 poniżej), jednak nie uzyskał żadnej odpowiedzi. W rezultacie Komisja musiała oprzeć swoje ustalenia na najlepszych dostępnych informacjach.
a) Podstawa prawna
(218)
Podstawą dla preferencyjnego traktowania podatkowego w ramach programu jest art. 30 ust. 1 ustawy ChRL o podatku dochodowym od przedsiębiorstw (zarządzenie nr 63 Przewodniczącego Chińskiej Republiki Ludowej, obowiązujące od dnia 1 stycznia 2008 r.), art. 95 rozporządzenia w sprawie wdrożenia ustawy ChRL o podatku dochodowym od przedsiębiorstw (dekret nr 512 Rady Państwa ChRL) oraz wytyczne dla kluczowych obszarów (obwieszczenie nr 6 z 2007 r.). Rząd ChRL nie przekazał dekretu nr 512 ani obwieszczenia nr 6 w ramach przedmiotowego postępowania.
b) Kwalifikowalność
(219)
Jak zaznaczono powyżej, rząd ChRL nie przekazał żadnych odnośnych informacji na temat tego programu w swoich odpowiedziach na kwestionariusz i pismo w sprawie uzupełnienia braków. W dokumencie przedłożonym podczas weryfikacji na miejscu rząd ChRL stwierdził, że w ramach dochodu podlegającego opodatkowaniu można obliczać wyłącznie „wydatki na badania i rozwój ponoszone przez przedsiębiorstwa w związku z rozwojem nowych technologii, nowych wyrobów i nowych umiejętności” w celu ich odliczenia. Rząd ChRL nie wyjaśnił jednak znaczenia pojęć „nowa technologia”, „nowy produkt” i „nowe umiejętności”. Komisja starała się również ustalić dokładne znaczenie tych pojęć podczas weryfikacji Zhejiang Huadong, ale przedsiębiorstwo nie było w stanie udzielić żadnych konkretnych wyjaśnień i odpowiedziało, że są to tylko pojęcia ogólne.
(220)
W ramach dochodzenia w sprawie cienkiego papieru powleczonego ustalono jednak, że do programu kwalifikują się tylko projekty B&R przedsiębiorstw z branż wykorzystujących zaawansowaną i nową technologię, które otrzymują podstawowe wsparcie od państwa, oraz projekty wymienione w wytycznych dla kluczowych obszarów uprzemysłowienia z wykorzystaniem zaawansowanej technologii w ramach bieżącego priorytetu w zakresie rozwoju, ogłoszonych przez NDRC (64). Zważywszy na fakt, że w ramach przedmiotowego postępowania nie przekazano żadnych nowych odnośnych informacji, które obaliłyby ten wniosek, uznaje się, że przedmiotowy program nie jest powszechnie dostępny, ponieważ kwalifikują się do niego tylko wybrane sektory/przedsiębiorstwa/projekty.
c) Zastosowanie w praktyce
(221)
Rząd ChRL odpowiedział, że przedsiębiorstwa, które mają zamiar ubiegać się o przedmiotowe zwolnienie podatkowe, powinny złożyć swoją deklarację podatkową oraz „inne właściwe dokumenty” w urzędzie skarbowym, nie precyzując, jakie dokumenty są tymi innymi właściwymi dokumentami. W ramach dochodzenia w sprawie cienkiego papieru powleczonego ustalono, że każde przedsiębiorstwo, które ma zamiar wnioskować o udział w tym programie, musi złożyć szczegółowe informacje na temat projektów B&R do lokalnego Biura Nauki i Technologii, oraz że dopiero po rozpatrzeniu wniosku urząd podatkowy wyda pismo o zatwierdzeniu. Po zatwierdzeniu wartość podlegająca opodatkowaniu podatkiem dochodowym od przedsiębiorstw jest pomniejszana o 50 % faktycznych wydatków na zatwierdzone projekty (65).
d) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(222)
W OD z programu korzystał jeden ze współpracujących producentów eksportujących, przedsiębiorstwo Zhejiang Huadong Light Steel Building Material Co. Ltd. Ze względu na brak współpracy ze strony rządu ChRL oraz jego późną i niekompletną odpowiedź dotyczącą tego programu, określenie przebiegu procedury wnioskowania i zatwierdzania, którą muszą przejść przedsiębiorstwa korzystające z tego programu, nie było możliwe. Jak zaznaczono powyżej, Komisja musiała częściowo opierać się na stanie faktycznym ustalonym w ramach dochodzenia w sprawie cienkiego papieru powleczonego.
e) Wniosek
(223)
Przedmiotowy program należy uznać za subsydium w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) i art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego w postaci utraconych dochodów publicznych, które stanowią korzyść dla przedsiębiorstw będących odbiorcami.
(224)
Zwrócono się do rządu ChRL o dostarczenie informacji na temat kryteriów kwalifikowalności do otrzymania korzyści w ramach tego programu i na temat korzystania z tego subsydium, aby można było ustalić, w jakim zakresie dostęp do subsydium jest ograniczony do niektórych przedsiębiorstw i czy ma ono szczególny charakter w rozumieniu art. 4 rozporządzenia podstawowego. Rząd ChRL nie dostarczył takich informacji w swojej odpowiedzi na kwestionariusz i pismo w sprawie uzupełnienia braków. Ponadto informacje udzielone w tym względzie w trakcie wizyty weryfikacyjnej na miejscu są niekompletne w świetle ustaleń dotyczących takiego samego programu wykorzystywanego przez przedsiębiorstwa, poczynionych w trakcie dochodzenia w sprawie cienkiego papieru powleczonego. Komisja, mając na uwadze art. 4 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, zgodnie z którym każde ustalenie szczególności powinno być „wyraźnie umotywowane” na podstawie konkretnych dowodów, musiała zatem oprzeć swoje ustalenia na dostępnym stanie faktycznym zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego. Najlepsze dostępne informacje obejmowały ustalenia wynikające z dochodzenia w sprawie cienkiego papieru powleczonego.
(225)
Przedmiotowy program subsydiowania ma charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego, ponieważ w samych przepisach, na podstawie których działa organ przyznający subsydium, ograniczono dostęp do tego programu wyłącznie do określonych przedsiębiorstw i sektorów klasyfikowanych jako promowane, takich jak przedsiębiorstwa należące do sektora wyrobów ze stali powlekanej organicznie. Ponadto nie wydaje się, aby istniały obiektywne kryteria ograniczające możliwość zakwalifikowania się ani ostateczne dowody pozwalające stwierdzić, że taka możliwość uzyskiwana jest automatycznie, zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego. Należy zauważyć, że odmowa współpracy ze strony rządu ChRL nie pozwala Komisji na ocenę istnienia takich obiektywnych kryteriów.
(226)
W związku z tym przedmiotowe subsydium należy uznać za stanowiące podstawę środków wyrównawczych.
f) Obliczenie kwoty subsydium
(227)
Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Za korzyść uzyskaną przez odbiorców uznano łączną wartość podatku do zapłaty według podstawowej stawki podatkowej, po odjęciu kwoty podatku, która została zapłacona przy uwzględnieniu dodatkowego 50 % odliczenia faktycznych wydatków na B&R w ramach zatwierdzonych projektów. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego kwota tego subsydium (licznik) została przydzielona do łącznego obrotu uzyskanego przez współpracujących producentów eksportujących ze sprzedaży w OD, ponieważ subsydium nie jest uzależnione od wyników w wywozie i nie było przyznawane w odniesieniu do ilości wytwarzanych, produkowanych, wywożonych lub transportowanych.
(228)
Jeden ze współpracujących producentów eksportujących objętych próbą, mianowicie grupa przedsiębiorstw Huadong, czerpał korzyści z tego programu. Stopa subsydiowania ustalona dla grupy Huadong wynosi 0,19 %.
(229)
Średnia ważona stopa subsydiowania dla przedsiębiorstw współpracujących nieobjętych próbą wynosi 0,09 %.
(230)
Ze względu na niski poziom współpracy stopę subsydiowania dla wszystkich przedsiębiorstw niewspółpracujących ustala się na poziomie najwyższej stopy subsydiowania ustalonej dla tego programu w odniesieniu do przedsiębiorstw współpracujących objętych próbą, tj. 0,19 %.
3.3.4.2. Zwolnienia podatkowe dla regionów środkowo-zachodnich
(231)
Program ten zapewnia korzyść przedsiębiorstwom zlokalizowanym w regionach środkowo-zachodnich. Kwalifikujące się przedsiębiorstwa korzystają z preferencyjnej stawki podatku dochodowego w wysokości 15 % zamiast podstawowej stawki podatku dochodowego w wysokości 25 % stosowanej w Chinach.
(232)
Zwrócono się do rządu ChRL o dostarczenie informacji na temat tego programu w kwestionariuszu, w piśmie w sprawie uzupełnienia braków oraz ponownie podczas wizyty weryfikacyjnej na miejscu. W swoich odpowiedziach na kwestionariusz i pismo w sprawie uzupełnienia braków rząd ChRL nie udzielił odpowiedzi na żadne z pytań i poinformował, że przedmiotowy program jest już nieaktualny, ponieważ zakończył się w dniu 31 stycznia 2010 r., a także stwierdził, że żadne z przedsiębiorstw objętych próbą nie czerpało korzyści z tego programu w OD. Informacje te były jednak sprzeczne z odpowiedziami jednego z producentów eksportujących (Chongqing Wanda Steel Strip Co., Ltd) oraz z dowodami zgromadzonymi podczas wizyty weryfikacyjnej na miejscu w tym przedsiębiorstwie.
a) Podstawa prawna
(233)
Podstawą preferencyjnego traktowania podatkowego w ramach programu jest obwieszczenie w sprawie preferencyjnej polityki podatkowej na rzecz rozwoju regionu zachodniego (wydane przez Powszechny Urząd Podatkowy i Powszechny Urząd Celny Ministerstwa Finansów, obowiązujące od dnia 1 stycznia 2001 r.), które zaktualizowano obwieszczeniem w sprawie dalszego realizowania polityki podatkowej w ramach strategii na rzecz rozwoju regionu zachodniego (wydanym przez Powszechny Urząd Podatkowy i Powszechny Urząd Celny Ministerstwa Finansów, obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r.), na mocy którego okres obowiązywania tego programu zostaje wydłużony do dnia 31 grudnia 2020 r.
b) Kwalifikowalność
(234)
Należy zauważyć, że w odpowiedzi na kwestionariusz, pismo w sprawie uzupełnienia braków ani podczas wizyty weryfikacyjnej na miejscu rząd ChRL nie udzielił odpowiedzi na żadne z pytań dotyczących tego programu. Niemniej, zgodnie z obwieszczeniem w sprawie preferencyjnej polityki podatkowej na rzecz rozwoju regionu zachodniego, przedmiotowe preferencyjne traktowanie podatkowe jest dostępne dla promowanych rodzajów przedsiębiorstw w zachodnim regionie Chin (określenie „promowane” odnosi się do przedsiębiorstw, w których dochód z głównego obszaru działalności stanowi 70 % całkowitego dochodu lub więcej, jak opisano w katalogu sektorów, wyrobów i technologii promowanych przez państwo). Podczas weryfikacji na miejscu w Chongqing Wanda przedsiębiorstwo potwierdziło, że jego preferencyjne traktowanie podatkowe wynika z faktu, że należy ono do kategorii sektorów promowanych w regionie środkowo-zachodnich Chin.
c) Zastosowanie w praktyce
(235)
Ani rząd ChRL, ani Chongqing Wanda Steel Strip Co., Ltd. nie przedstawiły informacji na temat funkcjonowania tego programu i zarządzania nim. Zgodnie z okólnikiem Rady Państwa dotyczącym szeregu strategii na rzecz rozwoju rozległych zachodnich regionów Chin obniżenie podstawowej stawki podatkowej w wysokości 25 % do stawki preferencyjnej w wysokości 15 % wymaga zatwierdzenia przez terenowe rządy ludowe na szczeblu prowincji. W rocznej deklaracji podatkowej przedsiębiorstwa potrącona (wyłączona) kwota podatku dochodowego jest uwzględniona w pozycji 28 - podatek potrącony.
d) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(236)
W OD z programu korzystał jeden z współpracujących producentów eksportujących, przedsiębiorstwo Chongqing Wanda Steel Strip Co., Ltd. Ze względu na odmowę współpracy ze strony rządu ChRL trudno jest określić przebieg procedury wnioskowania i zatwierdzania, którą muszą przejść przedsiębiorstwa korzystające z tego programu. Komisja musiała wyciągnąć własne wnioski z przedstawionych dokumentów, które stanowią podstawę prawną tego programu, nie mając możliwości uzyskania wyjaśnień od rządu ChRL.
e) Wniosek
(237)
Przedmiotowy program należy uznać za subsydium w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) i art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego w postaci utraconych dochodów publicznych, które stanowią korzyść dla przedsiębiorstw będących odbiorcami.
(238)
Zwrócono się do rządu ChRL o dostarczenie informacji na temat kryteriów kwalifikowalności do otrzymania korzyści w ramach tego programu i na temat korzystania z tego subsydium, aby można było ustalić, w jakim zakresie dostęp do subsydium jest ograniczony do niektórych przedsiębiorstw i czy ma ono szczególny charakter w rozumieniu art. 4 rozporządzenia podstawowego. Rząd ChRL nie dostarczył takich informacji. Komisja, mając na uwadze art. 4 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, zgodnie z którym każde ustalenie szczególności powinno być „wyraźnie umotywowane” na podstawie konkretnych dowodów, musiała zatem oprzeć swoje ustalenia na dostępnym stanie faktycznym zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego.
(239)
Przedmiotowy program subsydiowania ma charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) oraz art. 4 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, ponieważ same przepisy, na podstawie których działa organ przyznający subsydium, ograniczały dostęp do tego programu wyłącznie do określonych przedsiębiorstw i sektorów klasyfikowanych jako promowane, takich jak przedsiębiorstwa należące do sektora wyrobów ze stali powlekanej organicznie, a ponadto zlokalizowanych w określonych regionach Chin. Ponadto nie wydaje się, aby istniały obiektywne kryteria ograniczające możliwość zakwalifikowania się ani ostateczne dowody pozwalające stwierdzić, że taka możliwość uzyskiwana jest automatycznie, zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego. Należy zauważyć, że odmowa współpracy ze strony rządu ChRL nie pozwala Komisji na ocenę istnienia takich obiektywnych kryteriów.
(240)
W związku z tym przedmiotowe subsydium należy uznać za stanowiące podstawę środków wyrównawczych.
f) Obliczenie kwoty subsydium
(241)
Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Za korzyść dla odbiorców uznano łączną wartość podatku należnego według standardowej stawki podatku dochodowego, po odjęciu kwoty podatku, która została zapłacona przy obniżonej preferencyjnej stawce podatku dochodowego. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego ta kwota subsydium (licznik) została przydzielona do łącznego obrotu uzyskanego przez współpracujących producentów eksportujących ze sprzedaży w OD, ponieważ subsydium nie jest uzależnione od wyników w wywozie i nie było przyznawane w odniesieniu do ilości wytwarzanych, produkowanych, wywożonych lub transportowanych.
(242)
Stopa subsydiowania ustalona dla grupy Panhua wynosi 0,03 %.
(243)
Średnia ważona stopa subsydiowania dla przedsiębiorstw współpracujących nieobjętych próbą wynosi 0,02 %.
(244)
Ze względu na niski poziom współpracy stopę subsydiowania dla wszystkich przedsiębiorstw niewspółpracujących ustala się na poziomie najwyższej stopy subsydiowania ustalonej dla tego programu w odniesieniu do podmiotu powiązanego z jednym z przedsiębiorstw współpracujących objętych próbą, tj. 0,04 %.
3.3.5. INNE PROGRAMY W ZAKRESIE PODATKU DOCHODOWEGO, W ODNIESIENIU DO KTÓRYCH RZĄD CHRL UDZIELIŁ NIEWYSTARCZAJĄCYCH ODPOWIEDZI LUB NIE UDZIELIŁ ŻADNYCH ODPOWIEDZI
(245)
W skardze szczegółowo omówiono szereg domniemanych programów subsydiowania w odniesieniu do producentów eksportujących nieobjętych próbą lub niewspółpracujących w ramach dochodzenia. Komisja zwróciła się do rządu ChRL o przedstawienie informacji na temat tych programów w pierwotnych i uzupełniających kwestionariuszach, a następnie stworzyła rządowi ChRL niejedną okazję dla udzielenia odpowiedzi odnośnie do tych programów. Rząd ChRL przyjął stanowisko, że będzie udzielał odpowiedzi wyłącznie na temat domniemanych programów subsydiowania dotyczących dwóch producentów eksportujących objętych próbą, oraz potwierdzał to stanowisko w trakcie całego postępowania. W odniesieniu do niektórych spośród tych programów rząd ChRL przedstawił jednak informacje i dowody wskazujące, że programy te zostały zakończone lub nie obowiązywały w okresie OD. Komisja uwzględniła te dowody przekazane przez rząd ChRL w swoich ustaleniach.
(246)
W odniesieniu do wszystkich pozostałych programów rząd ChRL nie przedstawił żadnych informacji ani dowodów. Znaczna niechęć do współpracy w ramach przedmiotowego postępowania uniemożliwiła Komisji uzyskanie informacji i dowodów dotyczących programów, o których jest mowa w skardze producentów eksportujących. Komisja ustaliła, że producenci eksportujący objęci próbą nie byli uprawnieni do korzystania lub nie korzystali z tych programów (głównie ze względu na to, że przedsiębiorstwa te są własnością prywatną, posiadają siedzibę poza obszarem stosowania programu lub prowadzą działalność na stosunkowo ograniczoną skalę). Komisja musiała zatem stwierdzić istnienie tego programu i ustalić stawkę cła rezydualnego w odniesieniu do wszystkich pozostałych programów, o których rząd ChRL nie przedstawił informacji oraz które nie były dostępne dla producentów eksportujących objętych próbą lub z których tacy producenci nie korzystali, na podstawie dowodów zawartych w aktach sprawy zgodnie z przepisami art. 28 ust. 1 rozporządzenia podstawowego
3.3.5.1. Ulga w zakresie podatku dochodowego na zakup urządzeń produkcyjnych krajowej produkcji
a) Opis
(247)
Program ten pozwala przedsiębiorstwu ubiegać się o ulgę podatkową z tytułu zakupu urządzeń krajowych, jeżeli projekt jest zgodny z polityką przemysłową rządu ChRL. Ulga podatkowa w wysokości do 40 % ceny zakupu urządzeń krajowych może dotyczyć przyrostowego zwiększenia rezerwy z tytułu odroczonego podatku dochodowego za ubiegły rok.
b) Podstawa prawna
(248)
Podstawę prawną dla tego programu stanowią środki tymczasowe dotyczące ulg z tytułu podatku dochodowego dla przedsiębiorstw na inwestycje w sprzęt produkcji krajowej na potrzeby projektów modernizacji technologii z dnia 1 lipca 1999 r. oraz obwieszczenie Państwowego Urzędu Podatkowego w sprawie zakończenia wdrażania polityki odliczeń od podatku dochodowego należnego od przedsiębiorstw oraz zwolnień z tego podatku w przypadku inwestycji dokonywanych przez przedsiębiorstwo na zakup urządzeń produkcji krajowej, nr 52 [2008] Państwowego Urzędu Podatkowego, obowiązujące od dnia 1 stycznia 2008 r.
c) Odmowa współpracy
(249)
Rząd ChRL odpowiedział, że ten program zakończono począwszy od stycznia 2008 r. zgodnie ze wspomnianym obwieszczeniem nr 52 oraz że zgodnie z jego najlepszą wiedzą program ten nie został zastąpiony żadnym innym programem. Komisja zwróciła się do rządu ChRL o przekazanie dodatkowych informacji na ten temat, mianowicie szczegółowego harmonogramu wycofania korzyści. Rząd ChRL nie przekazał takich informacji i ograniczył swoją odpowiedź w sprawie faktycznych korzyści przyznanych wszystkim producentom wyrobów ze stali powlekanej organicznie, nawiązując po prostu do odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielonych przez producentów objętych próbą. Komisja wyjaśniła już powody, dla których zwrócono się do rządu ChRL o informacje dotyczące wszystkich producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie, a nie tylko producentów objętych próbą (zob. motywy 34 i 35 powyżej). Ponadto rząd ChRL nie dostarczył również informacji na temat producentów objętych próbą, ponieważ nawiązał tylko do ich odpowiedzi. Komisja uważa, że przekazanie dowodów potwierdzających zakończenie programu nie jest wystarczające, jeżeli nie zostaną przekazane dodatkowe dowody potwierdzające stopniowe znoszenie faktycznych korzyści wynikających z programu i potencjalnych programów zastępczych. Korzyść podatkowa (tj. ulga podatkowa) przyznana w ramach przedmiotowego programu w danym roku może zostać w rzeczywistości wykorzystana w innym roku podatkowym, a zatem korzyści mogą wykraczać poza okres obowiązywania programu, nawet jeśli w tym czasie program został zakończony. Okazało się, że korzyści w ramach innych „zakończonych” programów podatkowych były w dalszym ciągu przyznawane przez kilka lat po oficjalnej dacie ich wygaśnięcia. Może się również zdarzyć, że na przestrzeni czasu mogą zostać przyznane wyjątkowo duże kwoty korzyści. Wobec braku informacji na ten temat ze strony rządu ChRL Komisja opiera się w swoich ustaleniach na informacjach zawartych w aktach sprawy (w tym przypadku w skardze), zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego.
d) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(250)
Przedmiotowy program stanowi subsydium, ponieważ zapewnia wkład finansowy w formie dochodów utraconych przez rząd ChRL, zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Program ten zapewnia odbiorcom korzyść w wysokości równej kwocie oszczędności podatkowych w rozumieniu art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego. Przedmiotowe subsydium ma charakter szczególny zgodnie z art. 4 ust. 4 lit. b) rozporządzenia podstawowego, ponieważ oszczędność podatkowa jest uwarunkowana preferencyjnym wykorzystywaniem towarów krajowych w stosunku do towarów przywożonych.
e) Obliczenie kwoty subsydium
(251)
Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Ponieważ przedmiotowy program nie został jeszcze zbadany przez instytucje unijne w ramach postępowania antysubsydyjnego oraz wobec braku precyzyjnego oszacowania w innych źródłach, najwłaściwszym źródłem informacji umożliwiających ocenę korzyści uzyskanych przez producentów eksportujących jest porównywalna decyzja wydana przez organy Stanów Zjednoczonych. Przy obliczaniu wysokości kwoty subsydium na podstawie ustaleń poczynionych w ramach innych dochodzeń w niniejszym rozporządzeniu zwraca się uwagę m.in. na fakt, czy w danym programie nie wprowadzono żadnych istotnych zmian oraz czy kwota subsydium mogła ulec zmniejszeniu z upływem czasu. W tym kontekście należy zauważyć, że w normalnych warunkach kwota subsydiów o charakterze wielokrotnym nie zmniejszy się w taki sposób. Wobec braku tego rodzaju zmian czy zmniejszenia kwoty subsydium, za kwotę subsydium w bieżącym przypadku uznaje się pierwotną stawkę obliczoną w ramach przedmiotowego dochodzenia.
(252)
Wysokość stopy subsydiowania uzyskaną w ten sposób w odniesieniu do przedmiotowego programu w OD dla wszystkich niewspółpracujących przedsiębiorstw ustala się na poziomie 0,38 %, tj. na poziomie ustalonym dla tego programu w nocie Stanów Zjednoczonych z dnia 17 listopada 2008 r. w sprawie decyzji dotyczącej rur ze stali węglowej wysokiej jakości, przeznaczonych do budowy rurociągów, spawanych obwodowo (s. 26) (Federal Register/ t. 73, nr 227, s. 70961 z 24 listopada 2008 r.). Jeżeli chodzi o dochodzenia przeprowadzone przez organy Stanów Zjednoczonych, należy zwrócić uwagę, że zastosowane metody obliczania kwoty korzyści uzyskanej z tytułu objęcia programami podatkowymi zasadniczo pokrywają się z metodami stosowanymi przez Unię (66).
3.3.5.2. Preferencyjne traktowanie podatkowe przedsiębiorstw uznanych za przedsiębiorstwa wykorzystujące zaawansowaną oraz nową technologię
a) Opis
(253)
Program ten umożliwia przedsiębiorstwu ubiegającemu się o certyfikat przedsiębiorstwa wykorzystującego zaawansowane i nowe technologie skorzystanie ze stawki podatku dochodowego w wysokości 15 % obniżonej w stosunku do zwykłej stawki w wysokości 25 %. Przedmiotowy program został uznany przez Unię za stanowiący podstawę środków wyrównawczych w dochodzeniu w sprawie cienkiego papieru powleczonego, jak również przez organy Stanów Zjednoczonych (67).
b) Podstawa prawna
(254)
Podstawę prawną tego programu stanowią art. 28 ustawy ChRL o podatku dochodowym od przedsiębiorstw (nr 63 ogłoszonej w dniu 16 marca 2007 r.), wraz ze środkami administracyjnymi na potrzeby określania przedsiębiorstw wykorzystujących zaawansowane i nowe technologie, oraz obwieszczenie Państwowego Urzędu Podatkowego w sprawie kwestii dotyczących uiszczania podatku dochodowego od przedsiębiorstw przez przedsiębiorstwa wykorzystujące zaawansowane i nowe technologie (Guo Shui Han [2008] nr 985).
c) Odmowa współpracy
(255)
Rząd ChRL odpowiedział, że żadne z przedsiębiorstw objętych próbą nie korzystało z przedmiotowego programu w OD, i nawiązał do odpowiedzi udzielonych przez producentów objętych próbą jako źródła informacji na temat ewentualnych korzyści otrzymanych w związku z tym programem. Komisja powołuje się na argumenty podane powyżej w związku z wnioskiem wystosowanym do rządu ChRL o przekazanie pełnych odpowiedzi, nieograniczających się do eksporterów objętych próbą (motywy 34-35 powyżej). W związku z tym Komisja opiera się w swoich ustaleniach dotyczących tego programu na informacjach zawartych w aktach sprawy (w tym przypadku w ustaleniach poczynionych w sprawie cienkiego papieru powleczonego oraz w skardze dotyczącej tej sprawy), zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego.
d) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(256)
Przedmiotowy program stanowi subsydium, ponieważ zapewnia wkład finansowy w formie dochodów utraconych przez rząd ChRL, zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Korzyść dla odbiorcy jest równa kwocie oszczędności podatkowych osiągniętych dzięki temu programowi zgodnie z art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego. Przedmiotowe subsydium ma charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego, ponieważ jest ono ograniczone do określonych przedsiębiorstw i sektorów klasyfikowanych jako promowane, takich jak przedsiębiorstwa działające w sektorze stali. Ponadto nie istnieją obiektywne kryteria ustanowione w przepisach lub przez organ przyznający subsydium, dotyczące możliwości zakwalifikowania się do programu, i możliwość taka nie jest uzyskiwana automatycznie, zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego.
e) Obliczenie kwoty subsydium
(257)
Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Za korzyść uzyskaną przez odbiorców uznano łączną wartość podatku do zapłaty według podstawowej stawki podatkowej, po odjęciu kwoty podatku, która została zapłacona przy obniżonej preferencyjnej stawce podatkowej. Wobec braku informacji umożliwiających ocenę tej korzyści oraz ponieważ przedmiotowy program został już zbadany przez instytucje unijne w ramach poprzedniego postępowania antysubsydyjnego, najwłaściwszym źródłem informacji umożliwiających ocenę korzyści dla producentów eksportujących jest ocena tego programu zawarta w rozporządzeniu wykonawczym Rady (UE) nr 452/2011 z dnia 6 maja 2011 r. nakładającym ostateczne cło antysubsydyjne na przywóz cienkiego papieru powleczonego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej (68), w razie potrzeby odpowiednio dostosowana, zgodnie z motywem 252 powyżej.
(258)
Wysokość stopy subsydiowania uzyskaną w ten sposób dla wszystkich niewspółpracujących przedsiębiorstw ustala się na poziomie 0,9 %, co stanowi arytmetyczną średnią stóp uzyskanych w odniesieniu do tego programu w rozporządzeniu, o którym jest mowa w poprzednim motywie.
3.3.5.3. Zwolnienia w zakresie podatku dochodowego dla przedsiębiorstw zaangażowanych w kompleksowe wykorzystanie zasobów (specjalne surowce)
a) Opis
(259)
Ten program podatkowy pozwala przedsiębiorstwom, które stosują którykolwiek z materiałów wymienionych w katalogu zwolnień w zakresie podatku dochodowego dla przedsiębiorstw zaangażowanych w kompleksowe wykorzystanie zasobów jako swojego głównego surowca oraz wytwarzają produkty wymienione w tym samym katalogu w sposób zgodny z odpowiednimi normami krajowymi i przemysłowymi, uwzględniać uzyskany w ten sposób dochód w dochodach ogółem z obniżoną stawką, wynoszącą 90 %. W konsekwencji przy obliczaniu podatku dochodowego przedsiębiorstwa mogą odliczyć 10 % dochodu. Takie wyłączenie przyznaje się na okres 5 lat.
b) Podstawa prawna
(260)
Podstawę prawną tego programu stanowią: art. 33 ustawy ChRL o podatku dochodowym od przedsiębiorstw, art. 99 rozporządzenia Rady Państwa w sprawie wdrożenia ustawy ChRL o podatku dochodowym od przedsiębiorstw oraz katalog zwolnień w zakresie podatku dochodowego dla przedsiębiorstw zaangażowanych w kompleksowe wykorzystanie zasobów.
c) Odmowa współpracy
(261)
Rząd ChRL odpowiedział, że żadne z przedsiębiorstw objętych próbą nie korzystało z przedmiotowego programu w OD, i nawiązał do odpowiedzi udzielonych przez producentów objętych próbą jako źródła informacji na temat ewentualnych korzyści otrzymanych w związku z tym programem. Komisja powołuje się na argumenty podane powyżej w związku z wnioskiem wystosowanym do rządu ChRL o przekazanie pełnych odpowiedzi, nieograniczających się do eksporterów objętych próbą (motywy 34-35 powyżej). Komisja opiera się zatem w swoich ustaleniach dotyczących tego programu na informacjach zawartych w aktach sprawy (w tym przypadku w skardze), zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego.
d) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(262)
Przedmiotowy program stanowi subsydium, ponieważ zapewnia wkład finansowy w formie dochodów utraconych przez rząd ChRL, zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Program zapewnia odbiorcy korzyść w wysokości równej kwocie oszczędności podatkowych, zgodnie z art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego. Przedmiotowe subsydium ma charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego, ponieważ jest ono ograniczone wyłącznie do określonych przedsiębiorstw wykorzystujących jako podstawowe surowce zasoby wymienione w powyższym katalogu zwolnień podatkowych na potrzeby wytwarzania wyrobów wymienionych w tym katalogu.
e) Obliczenie kwoty subsydium
(263)
Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Za korzyść uzyskaną przez odbiorców uznano łączną wartość podatku do zapłaty według podstawowej stawki podatkowej, po odjęciu kwoty podatku, która została zapłacona przy obniżonej preferencyjnej stawce podatkowej. Wobec braku innych informacji umożliwiających ocenę tej korzyści Komisja oparła swoje ustalenia na informacjach zawartych w skardze. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego kwota tego subsydium obliczona w ten sposób została przydzielona do łącznej kwoty obrotów odbiorców w OD jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium nie jest uzależnione od wyników w wywozie i nie było przyznawane w odniesieniu do ilości wytwarzanych, produkowanych, wywożonych lub transportowanych.
(264)
Wysokość stopy subsydiowania uzyskana w ten sposób dla wszystkich przedsiębiorstw niewspółpracujących wynosi 0,01 %.
3.3.5.4. Ulgi podatkowe na zakup specjalnego wyposażenia
a) Opis
(265)
Program ten pozwala firmom odliczyć 10 % kosztów zakupu specjalnego wyposażenia wykorzystywanego do celów ochrony przyrody, oszczędzania energii i wody oraz bezpieczeństwa produkcji od podatku dochodowego od przedsiębiorstw płatnego w roku zakupu. Pozostałą część z 10 % zainwestowanej kwoty można przenieść na kolejne 5 lat.
b) Podstawa prawna
(266)
Podstawę prawną tego programu stanowią art. 34 ustawy ChRL o podatku dochodowym od przedsiębiorstw oraz art. 100 rozporządzenia Rady Państwa w sprawie wdrożenia ustawy ChRL o podatku dochodowym od przedsiębiorstw.
c) Odmowa współpracy
(267)
Rząd ChRL odpowiedział, że żadne z przedsiębiorstw objętych próbą nie korzystało z przedmiotowego programu w OD, i nawiązał do odpowiedzi udzielonych przez producentów objętych próbą jako źródła informacji na temat ewentualnych korzyści otrzymanych w związku z tym programem. Komisja powołuje się na argumenty podane powyżej w związku z wnioskiem wystosowanym do rządu ChRL o przekazanie pełnych odpowiedzi, nieograniczających się do eksporterów objętych próbą (motywy 34-35 powyżej). W związku z tym Komisja opiera się w swoich ustaleniach dotyczących tego programu na dostępnych informacjach, zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego.
d) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(268)
Przedmiotowy program stanowi subsydium, ponieważ zapewnia wkład finansowy w formie dochodów utraconych przez rząd ChRL w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Program zapewnia odbiorcy korzyść w wysokości równej kwocie oszczędności podatkowych, zgodnie z art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego.
(269)
W odniesieniu do szczególności tego programu uznaje się, że informacje zawarte w aktach sprawy są niewystarczające, aby Komisja mogła sformułować dalsze ustalenia, a następnie końcowe ustalenie dotyczące szczególności przedmiotowego programu. Dlatego też Komisja nie mogła przeprowadzić dalszej oceny tego programu.
3.3.5.5. Preferencyjna polityka podatkowa w zakresie podatku dochodowego wobec przedsiębiorstw z regionu północno-wschodniego
a) Opis
(270)
Program ten pozwala przedsiębiorstwom zlokalizowanym w regionie północno-wschodnim (w tym w prowincjach Liaoning, Jilin i Heilongjiang oraz w mieście Dalian) po pierwsze, skrócić okres amortyzacji środków trwałych o maksymalnie 40 % do celów podatkowych, co zwiększa tym samym roczną kwotę amortyzacji podlegającą odliczeniu od podatku dochodowego, oraz po drugie, skrócić okres amortyzacji wartości niematerialnych i prawnych o maksymalnie 40 % do celów podatkowych, co prowadzi do większego odliczenia rocznego. Zgodnie z dokumentem opublikowanym przez Ministerstwo Finansów oraz Państwowy Urząd Podatkowy podatnicy będący osobami prawnymi w niektórych określonych sektorach, w tym w sektorze metalurgicznym, mogą również czerpać inne korzyści związane z VAT, podatkiem od surowców oraz podatkiem dochodowym od przedsiębiorstw, mianowicie w związku z zakupem środków trwałych.
b) Podstawa prawna
(271)
Podstawę prawną przedmiotowego programu stanowią: preferencyjna polityka dotycząca podatku dochodowego od przedsiębiorstw na rewitalizację przedsiębiorstw starej bazy przemysłowej w regionie północno-wschodnim (Caishui, nr 153, 20 września 2004 r.), obwieszczenie Ministerstwa Finansów i Państwowego Urzędu Podatkowego w sprawie amortyzacji aktywów oraz skala wdrożenia polityki w zakresie amortyzacji w starej bazie przemysłowej w regionie północno-wschodnim (Caishui, nr 17, 2 lutego 2005 r.). Rząd ChRL przedstawił podstawę prawną wskazującą na zakończenie tego programu w dniu 1 stycznia 2008 r., mianowicie obwieszczenie Ministerstwa Finansów i Państwowego Urzędu Podatkowego w sprawie szeregu strategii preferencyjnych w odniesieniu do podatku dochodowego od przedsiębiorstw (nr 1 [2008]).
c) Odmowa współpracy
(272)
Poza przedstawieniem wspomnianej podstawy prawnej wskazującej na zakończenie programu rząd ChRL nawiązał po prostu do odpowiedzi udzielonych przez producentów objętych próbą jako źródła informacji na temat ewentualnych korzyści uzyskanych w związku z programem. Komisja powołuje się na argumenty podane powyżej w związku z wnioskiem wystosowanym do rządu ChRL o przekazanie pełnych odpowiedzi, nieograniczających się do eksporterów objętych próbą (motywy 34-35 powyżej). Ponadto Komisja zwraca uwagę, że ponieważ przedmiotowy program przewiduje subsydia związane z zakupem środków trwałych, których okres amortyzacji może wynosić kilka lat, oraz ponieważ rząd ChRL nie przekazał żadnych szczegółów na temat wycofania korzyści w ramach programu oraz na temat zaległych korzyści, które nadal nie zostały w pełni zamortyzowane, Komisja zdecydowała się oprzeć swoje ustalenia dotyczące tego programu na informacjach zawartych w aktach sprawy (w tym przypadku w skardze oraz w odnośnych ustaleniach Stanów Zjednoczonych), zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego.
d) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(273)
Przedmiotowy program zapewnia subsydium w formie dochodów utraconych przez rząd ChRL w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Korzyść na podstawie art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego odpowiada kwocie oszczędności podatkowych uzyskanych przez kwalifikujące się przedsiębiorstwa w wyniku odliczenia wydatków na przyspieszoną amortyzację związanych z zakupem środków trwałych. Przedmiotowe subsydium ma charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, ponieważ jest ono ograniczone do przedsiębiorstw zlokalizowanych w wyznaczonym obszarze geograficznym, tj. w regionie północno-wschodnim.
e) Obliczenie kwoty subsydium
(274)
Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Za korzyść przyznaną odbiorcom uznaje się różnicę między kwotą podatku, która zostałaby zapłacona w OD zgodnie z podstawowymi stawkami amortyzacji dla odnośnych aktywów, a kwotą faktycznie uiszczoną w ramach przyspieszonej amortyzacji. Ponieważ przedmiotowy program nie został jeszcze zbadany przez instytucje unijne w ramach postępowania antysubsydyjnego oraz wobec braku precyzyjnego oszacowania w innych źródłach, najwłaściwszym źródłem informacji umożliwiających ocenę korzyści uzyskanych przez producentów eksportujących jest porównywalna decyzja (ze względu na podobny charakter programu (69)) wydana przez organy Stanów Zjednoczonych. Jak zauważono w motywie 252 powyżej, przy obliczaniu wysokości kwoty subsydium na podstawie ustaleń poczynionych w ramach innych dochodzeń w niniejszym rozporządzeniu zwraca się uwagę m.in. na fakt, czy w danym programie nie wprowadzono żadnych istotnych zmian oraz czy kwota subsydium mogła ulec zmniejszeniu z upływem czasu. W tym kontekście należy zauważyć, że w normalnych warunkach kwota subsydiów o charakterze wielokrotnym nie zmniejszy się w taki sposób. Wobec braku tego rodzaju zmian czy zmniejszenia kwoty subsydium, za kwotę subsydium w bieżącym przypadku uznaje się pierwotną stawkę obliczoną w ramach przedmiotowego dochodzenia.
(275)
Wysokość stopy subsydiowania uzyskaną w ten sposób w odniesieniu do przedmiotowego programu w OD dla wszystkich przedsiębiorstw niewspółpracujących ustala się na poziomie 0,08 %, tj. na poziomie ustalonym dla „zwolnienia z podatku dochodowego dla inwestorów w wyznaczonych regionach geograficznych w prowincji Liaoning” w nocie Stanów Zjednoczonych z dnia 3 czerwca 2010 r. w sprawie decyzji dotyczącej podestów metalowych (s. 25) (Federal Register/t. 75, nr 111, s. 32902 z 10 czerwca 2010 r.). Jeżeli chodzi o dochodzenia przeprowadzone przez organy Stanów Zjednoczonych, należy zwrócić uwagę, że zastosowane metody obliczania kwoty korzyści uzyskanej z tytułu objęcia programami podatkowymi zasadniczo pokrywają się z metodami stosowanymi przez Unię (70).
3.3.5.6. Zwolnienie z podatku dochodowego w zamian za inwestycje w renowacje w krajowej infrastrukturze technicznej
a) Podstawa prawna
(276)
Podstawę prawną programu stanowią audyt podatku dochodowego związany z zarządzaniem przez przedsiębiorstwo kredytami inwestycyjnymi przeznaczonymi na transformację technologiczną na bazie urządzeń krajowych, przyjęty przez Państwowy Urząd Podatkowy, nr 13 z dnia 17 stycznia 2000 r., oraz obwieszczenie w sprawie rozpowszechniania i propagowania środków zarządzania krajowymi kluczowymi projektami renowacji infrastruktury technicznej.
b) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(277)
Rząd ChRL odpowiedział, że przedmiotowy program został zakończony z dniem 1 stycznia 2008 r. na mocy obwieszczenia Państwowego Urzędu Podatkowego w sprawie zakończenia wdrażania polityki odliczeń od podatku dochodowego od przedsiębiorstw oraz zwolnień z tego podatku w przypadku inwestycji dokonywanych przez przedsiębiorstwo w zakup urządzeń produkcji krajowej, nr 52 [2008] Państwowego Urzędu Podatkowego. Ponieważ program ten zapewnia korzyści podatkowe o charakterze wielokrotnym, które nie są przyznawane od 2008 r., oraz nie istnieją dowody na zaległe korzyści nadal podlegające amortyzacji w OD, Komisja dochodzi do wniosku, że przedmiotowy program nie stanowi podstawy środków wyrównawczych.
3.3.5.7. Różnego rodzaju lokalne ulgi podatkowe
a) Opis
(278)
W skardze wymienia się szereg ulg podatkowych dostępnych w kilku prowincjach (tj. prowincja Szantung, miasto Chongqing, Region Autonomiczny Kuangsi-Czuang, regiony środkowo-zachodnie) w formie stawki podatku od przedsiębiorstw w wysokości 15 % obniżonej w stosunku do powszechnie stosowanej stawki podatkowej w wysokości 25 %.
b) Podstawa prawna
(279)
W skardze poinformowano o podstawie prawnej ulgi podatkowej w prowincji Szantung, mianowicie dokumencie zatytułowanym Obniżone stawki podatku dochodowego na podstawie położenia geograficznego (prowincje Zhejiang i Szantung): ustawa o podatku dochodowym ChRL dla przedsiębiorstw z udziałem kapitału zagranicznego oraz dla przedsiębiorstw zagranicznych, art. 7, przyjęta w dniu 9 kwietnia 1991 r., nr 45.
c) Odmowa współpracy
(280)
Rząd ChRL odpowiedział, że żadne z przedsiębiorstw objętych próbą nie korzystało z przedmiotowego programu w OD, i nawiązał do odpowiedzi udzielonych przez przedsiębiorstwa objęte próbą jako źródła informacji na temat ewentualnych korzyści otrzymanych przez te przedsiębiorstwa. Poza argumentami dotyczącymi spoczywającego na rządzie ChRL obowiązku udzielenia pełnych odpowiedzi (zob. motywy 34-35 powyżej) Komisja zwraca uwagę, że co najmniej jedna z obniżonych stawek podatkowych wymienionych w niniejszej części stanowiła korzyść dla jednego ze współpracujących eksporterów (zob. motyw 231 i nast. powyżej). W związku z tym Komisja opiera się na informacjach zawartych w aktach sprawy (w tym przypadku w skardze i w odnośnych ustaleniach Stanów Zjednoczonych), zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego, do celów oceny przedmiotowego programu.
d) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(281)
Przedmiotowy program zapewnia subsydium w formie dochodów utraconych przez rząd ChRL w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Ta korzyść o charakterze wielokrotnym jest równa kwocie oszczędności podatkowych uzyskanych dzięki niższej stawce podatku od przedsiębiorstw zgodnie z art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego. Program ma charakter szczególny, ponieważ jest ograniczony do przedsiębiorstw zlokalizowanych w wyznaczonym obszarze geograficznym w rozumieniu art. 4 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.
e) Obliczenie kwoty subsydium
(282)
Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Za korzyść uzyskaną przez odbiorców uznano łączną wartość podatku do zapłaty według standardowej stawki podatkowej, po odjęciu kwoty podatku, która została zapłacona przy obniżonej preferencyjnej stawce podatkowej. Ponieważ przedmiotowy program nie został jeszcze zbadany przez instytucje unijne w ramach postępowania antysubsydyjnego oraz wobec braku precyzyjnego oszacowania w innych źródłach, najwłaściwszym źródłem informacji umożliwiających ocenę korzyści uzyskanych przez producentów eksportujących jest porównywalna decyzja (ze względu na podobny charakter programu) wydana przez organy Stanów Zjednoczonych. Jak zauważono wcześniej, przy obliczaniu wysokości kwoty subsydium na podstawie ustaleń poczynionych w ramach innych dochodzeń w niniejszym rozporządzeniu zwraca się uwagę m.in. na fakt, czy w danym programie nie wprowadzono żadnych istotnych zmian oraz czy kwota subsydium mogła ulec zmniejszeniu z upływem czasu. W tym kontekście należy zauważyć, że w normalnych warunkach kwota subsydiów o charakterze wielokrotnym nie zmniejszy się w taki sposób. Wobec braku tego rodzaju zmian czy zmniejszenia kwoty subsydium, za kwotę subsydium w bieżącym przypadku uznaje się pierwotną stawkę obliczoną w ramach przedmiotowego dochodzenia.
(283)
Wysokość stopy subsydiowania uzyskaną w ten sposób w odniesieniu do przedmiotowego programu w OD dla wszystkich przedsiębiorstw niewspółpracujących ustala się na poziomie 0,66 %, tj. na poziomie ustalonym dla programu „obniżonego podatku dochodowego na podstawie położenia geograficznego” w nocie Stanów Zjednoczonych z dnia 12 czerwca 2009 r. w sprawie decyzji dotyczącej określonych ciągnionych maszyn do pielęgnacji trawników i niektórych części do tych maszyn (s. 11) (Federal Register/t. 74, nr 117, s. 29180 z 19 czerwca 2009 r.). Jeżeli chodzi o dochodzenia przeprowadzone przez organy Stanów Zjednoczonych, należy zwrócić uwagę, że zastosowane metody obliczania kwoty korzyści uzyskanej z tytułu objęcia programami podatkowymi zasadniczo pokrywają się z metodami stosowanymi przez Unię (71).
3.3.5.8. Zwolnienia dotyczące dywidendy pomiędzy kwalifikującymi się przedsiębiorstwami będącymi rezydentami
a) Opis
(284)
Program obejmuje preferencyjne traktowanie podatkowe chińskich przedsiębiorstw będących rezydentami, które są udziałowcami innych chińskich przedsiębiorstw będących rezydentami, w formie zwolnienia z opodatkowania dochodu od określonych dywidend, premii i innych dochodów z inwestycji kapitałowych dla przedsiębiorstw dominujących będących przedsiębiorstwami krajowymi. Program ten został objęty środkami wyrównawczymi wprowadzonymi przez Unię w postępowaniu antysubsydyjnym w sprawie cienkiego papieru powleczonego (72).
b) Podstawa prawna
(285)
Podstawę prawną stanowią: art. 26 ustawy ChRL o podatku dochodowym od przedsiębiorstw, art. 83 rozporządzenia w sprawie wdrożenia ustawy ChRL o podatku dochodowym od przedsiębiorstw oraz dekret nr 512 Rady Państwa ChRL ogłoszony w dniu 6 grudnia 2007 r.
c) Odmowa współpracy
(286)
Rząd ChRL odpowiedział, że żadne z przedsiębiorstw objętych próbą nie korzystało z przedmiotowego programu w OD, i nawiązał do odpowiedzi udzielonych przez producentów objętych próbą jako źródła informacji na temat ewentualnych korzyści otrzymanych w związku z tym programem. Komisja powołuje się na swoje argumenty dotyczące wniosku wystosowanego do rządu ChRL o przekazanie pełnych odpowiedzi (motywy 34-35 powyżej). W związku z tym Komisja postanowiła oprzeć się w swoich ustaleniach dotyczących tego programu na informacjach zawartych w aktach sprawy, zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego, mianowicie na ustaleniach zawartych w decyzji w sprawie cienkiego papieru powleczonego.
d) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(287)
Przedmiotowy program zapewnia subsydium w formie utraconych dochodów w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Przyznana korzyść jest równa kwocie oszczędności podatkowych uzyskanych dzięki zwolnieniu chińskich przedsiębiorstw będących rezydentami z opodatkowania dywidend, premii i innych inwestycji kapitałowych, zgodnie z art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego. Przedmiotowy program ma de iure charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego, biorąc pod uwagę fakt, że przepisy, na podstawie których działa organ przyznający subsydium, ograniczają dostęp do tego programu wyłącznie do przedsiębiorstw będących rezydentami w Chinach, otrzymujących dochody z tytułu dywidend od innych przedsiębiorstw będących rezydentami, w odróżnieniu od przedsiębiorstw inwestujących w przedsiębiorstwa niebędące rezydentami. Program ma również charakter szczególny zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego, ponieważ jest on zarezerwowany wyłącznie dla istotnych sektorów i projektów promowanych przez państwo, takich jak przemysł stalowy (zob. np. motyw 182 powyżej), a także ponieważ nie istnieją obiektywne kryteria ograniczające możliwość zakwalifikowania się do tego programu ani ostateczne dowody pozwalające stwierdzić, że taka możliwość uzyskiwana jest automatycznie.
e) Obliczenie kwoty subsydium
(288)
Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Za korzyść uzyskaną przez odbiorców uznano łączną wartość podatku do zapłaty z uwzględnieniem dochodów z tytułu dywidend pochodzących od innych przedsiębiorstw będących rezydentami w Chinach po odjęciu kwoty podatku, która została faktycznie zapłacona przy uwzględnieniu zwolnienia z opodatkowania dywidend. Wobec braku informacji umożliwiających ocenę tej korzyści oraz ponieważ przedmiotowy program został już zbadany przez instytucje unijne w ramach poprzedniego postępowania antysubsydyjnego, najwłaściwszym źródłem informacji umożliwiających ocenę korzyści dla producentów eksportujących jest ocena tego programu w ramach postępowania w sprawie cienkiego papieru powleczonego, w razie potrzeby odpowiednio dostosowana, zgodnie z motywem 252 powyżej.
(289)
Wysokość stopy subsydiowania uzyskaną w ten sposób dla wszystkich niewspółpracujących przedsiębiorstw ustala się na poziomie 0,77 %, co stanowi arytmetyczną średnią stóp uzyskanych w odniesieniu do tego programu w ramach postępowania w sprawie cienkiego papieru powleczonego.
3.3.5.9. Preferencyjny program podatkowy dla przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym
(290)
W skardze wymienia się następujące preferencyjne programy zwolnień z podatku dochodowego na rzecz przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym:
-
Zwolnienia podatkowe w ramach programu „bez podatku przez dwa lata, połowa podatku przez trzy lata” dla wydajnych przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym
-
Programy lokalnych zwolnień z podatku dochodowego lub jego obniżenia kierowane do wydajnych przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym
-
Ulga w zakresie podatku dochodowego dla przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym nabywających urządzenia krajowej produkcji
-
Dopłaty do podatku dochodowego dla przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym na podstawie ich położenia geograficznego
(291)
Rząd ChRL przedstawił odnośne podstawy prawne, aby wykazać, że programy dotyczące przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym zostały zakończone wraz z przyjęciem w dniu 16 marca 2007 r. ustawy o podatku dochodowym od przedsiębiorstw za 2008 r. na piątej sesji X Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych Chińskiej Republiki Ludowej, mianowicie:
-
Obwieszczenie Rady Państwa w sprawie wdrożenia przejściowych środków preferencyjnych w odniesieniu do podatku dochodowego od przedsiębiorstw, nr 39 [2007] Rady Państwa;
-
Obwieszczenie Państwowego Urzędu Podatkowego w sprawie zakończenia wdrażania polityki odliczeń od podatku dochodowego od przedsiębiorstw oraz zwolnień z tego podatku w przypadku inwestycji dokonywanych przez przedsiębiorstwo na zakup urządzeń produkcji krajowej, nr 52 [2008] Państwowego Urzędu Podatkowego.
(292)
Przepisy te pokazują, że korzyści w zakresie podatku dochodowego dla przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym były stopniowo wycofywane do końca 2011 r. Rząd ChRL stwierdził również, że nie ma żadnego programu zastępczego dla przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym oraz że traktowanie podatkowe przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym jest obecnie takie samo, jak w przypadku innych podatników będących osobami prawnymi. Komisja zauważa, że te preferencyjne programy zwolnień z podatku dochodowego dotyczące przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym w dalszym ciągu stanowią podstawę środków wyrównawczych, ponieważ producenci wyrobów ze stali powlekanej organicznie mogą nadal czerpać zaległe korzyści co najmniej przez część OD do końca 2011 r. oraz nie można wykluczyć istnienia programu zastępczego dla przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym począwszy od 2012 r. Komisja postanowiła jednak nie kontynuować oceny tych korzyści z uwagi na konieczność ograniczenia obciążenia administracyjnego dla wszystkich zainteresowanych stron, a także uwzględniając zbliżający się koniec okresu stopniowego wycofywania oraz brak sygnałów wskazujących na istnienie możliwego programu zastępczego.
3.3.6. PROGRAMY W ZAKRESIE PODATKÓW POŚREDNICH I NALEŻNOŚCI CELNYCH PRZYWOZOWYCH
3.3.6.1. Zwolnienia z należności celnych przywozowych oraz z podatku VAT dla przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym i określonych przedsiębiorstw krajowych używających urządzeń pochodzących z przywozu we wspieranych branżach
a) Opis
(293)
Program zapewnia zwolnienie z VAT i przywozowych taryf celnych na rzecz przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym lub przedsiębiorstw krajowych w odniesieniu do przywozów dóbr kapitałowych wykorzystywanych przez nie w produkcji. Aby skorzystać ze zwolnienia, dobra te nie mogą być uwzględnione w wykazie urządzeń niekwalifikowalnych, zaś przedsiębiorstwo ubiegające się o zwolnienie musi uzyskać certyfikat projektów promowanych przez państwo wydany przez władze chińskie lub przez NDRC zgodnie z odpowiednimi przepisami inwestycyjnymi, podatkowymi lub prawa celnego. Program ten został objęty środkami wyrównawczymi wprowadzonymi przez Unię w postępowaniu antysubsydyjnym w sprawie cienkiego papieru powleczonego (73).
b) Podstawa prawna
(294)
Podstawę prawną programu stanowią: okólnik Rady Państwa w sprawie dostosowania polityki podatkowej w zakresie przywożonych urządzeń, Guo Fa nr 37/1997, obwieszczenie Ministerstwa Finansów, Głównego Urzędu Ceł oraz Państwowego Urzędu Podatkowego nr 43 [2008], obwieszczenie NDRC w sprawie odpowiednich zagadnień dotyczących doręczenia pism zatwierdzających projekty, których rozwój jest wspierany przez państwo, finansowanych ze źródeł krajowych i zagranicznych, nr 316 2006 z dnia 22 lutego 2006 r., oraz katalog niepodlegających zwolnieniu z ceł przywożonych artykułów dla przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym lub przedsiębiorstw krajowych z 2008 r.
c) Odmowa współpracy
(295)
Rząd ChRL stwierdził, że żadne z przedsiębiorstw objętych próbą nie korzystało z przedmiotowego programu w OD, i nawiązał do odpowiedzi udzielonych przez producentów objętych próbą jako źródła informacji na temat ewentualnych korzyści otrzymanych w związku z tym programem. Komisja powołuje się na swoje argumenty dotyczące wniosku wystosowanego do rządu ChRL o przekazanie pełnych odpowiedzi (motywy 34 i nast. powyżej) i dlatego też oprze swoje ustalenia dotyczące tego programu na informacjach zawartych w aktach sprawy, zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego, mianowicie na ustaleniach poczynionych w ramach postępowania w sprawie cienkiego papieru powleczonego.
d) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(296)
Przedmiotowy program uznaje się za subsydium w formie dochodów utraconych przez rząd ChRL w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii), ponieważ przedsiębiorstwa z kapitałem zagranicznym oraz inne kwalifikujące się przedsiębiorstwa krajowe są zwolnione z VAT lub innych taryf celnych, które w przeciwnym razie byłyby należne, gdyby przedsiębiorstwa nie uzyskały odpowiedniego certyfikatu NDRC dla projektu promowanego przez państwo. Program przyznaje zatem korzyść przedsiębiorstwom w rozumieniu art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego. Program ma charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego, ponieważ przepisy, na podstawie których działa organ przyznający subsydium, ograniczają dostęp do tego programu do przedsiębiorstw, które inwestują w określone kategorie działalności wyczerpująco zdefiniowane przez prawo oraz które uzyskały certyfikat projektów promowanych przez państwo. Ponadto nie istnieją obiektywne kryteria ograniczające możliwość zakwalifikowania się do tego programu ani ostateczne dowody pozwalające stwierdzić, że taka możliwość uzyskiwana jest automatycznie, zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego.
e) Obliczenie kwoty subsydium
(297)
Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Za korzyść przyznaną odbiorcom uznaje się kwotę zwolnień z VAT i ceł na przywożone urządzenia. Wobec braku informacji umożliwiających ocenę tej korzyści oraz ponieważ przedmiotowy program został już zbadany przez Unię w ramach poprzedniego postępowania antysubsydyjnego, najwłaściwszym źródłem informacji umożliwiających ocenę korzyści dla producentów eksportujących jest ocena tego programu w ramach postępowania w sprawie cienkiego papieru powleczonego, w razie potrzeby odpowiednio dostosowana, zgodnie z motywem 252 powyżej.
(298)
Wysokość stopy subsydiowania uzyskaną w ten sposób dla wszystkich niewspółpracujących przedsiębiorstw ustala się na poziomie 0,89 %, co stanowi arytmetyczną średnią stóp uzyskanych w odniesieniu do tego programu w ramach postępowania w sprawie cienkiego papieru powleczonego.
3.3.6.2. Zwroty podatku VAT dla przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym nabywających urządzenia krajowej produkcji
a) Opis
(299)
Program zapewnia korzyści w postaci zwrotu VAT za zakup urządzeń produkcji krajowej przez przedsiębiorstwa z kapitałem zagranicznym. Urządzenia nie mogą być wymienione w katalogu środków niepodlegających zwolnieniu, a ich wartość nie może przekraczać łącznego limitu inwestycji dla przedsiębiorstwa z kapitałem zagranicznym zgodnie z „tymczasowymi środkami administracyjnymi w zakresie zakupu urządzeń produkcji krajowej”. Program ten został objęty środkami wyrównawczymi wprowadzonymi przez Unię w postępowaniu antysubsydyjnym w sprawie cienkiego papieru powleczonego (74) oraz przez organy Stanów Zjednoczonych w postępowaniu w sprawie cła wyrównawczego na przywóz papieru powlekanego bezdrzewnego z ChRL (75).
b) Podstawa prawna
(300)
Podstawę prawną programu stanowią: okólnik Państwowego Urzędu Podatkowego w sprawie wprowadzenia środków tymczasowych dotyczących zarządzania zwrotami VAT za zakup urządzeń produkcji krajowej przez przedsiębiorstwa z kapitałem zagranicznym, nr 171, 199 z dnia 20 września 1999 r. oraz obwieszczenie Ministerstwa Finansów i Państwowego Urzędu Podatkowego w sprawie zakończenia wdrażania polityki zwrotu VAT przedsiębiorstwom z kapitałem zagranicznym za zakup urządzeń produkcji krajowej, nr 176 [2008] Ministerstwa Finansów.
c) Odmowa współpracy
(301)
Rząd ChRL stwierdził, że przedmiotowy program został zakończony na mocy obwieszczenia nr 176 [2008], o którym mowa powyżej, z dniem 1 stycznia 2009 r. Komisja zwróciła się do rządu ChRL o przekazanie informacji na temat faktycznego zakończenia obowiązywania korzyści, które zostałyby udzielone w dłuższym okresie, ponieważ program jest powiązany z zakupem aktywów produkcji krajowej. Rząd ChRL nawiązał po prostu do odpowiedzi udzielonych przez producentów objętych próbą jako źródła informacji na temat ewentualnych korzyści uzyskanych w związku z programem. Komisja powołuje się na swoje argumenty dotyczące wniosku wystosowanego do rządu ChRL o przekazanie pełnych odpowiedzi (motywy 34 i nast. powyżej). Komisja zwraca również uwagę, że w obwieszczeniu nr 176 przewidziano okres przejściowy na zakup kwalifikowalnych środków trwałych oraz złożenie wniosku w celu uzyskania korzyści do dnia 30 czerwca 2009 r. Ponieważ rząd ChRL nie przekazał żadnych informacji na temat wycofywania korzyści oraz ponieważ korzyści takie, powiązane ze środkami trwałymi, mogą być przyznawane w czasie i kontynuowane w OD, Komisja formułuje swoje ustalenia dotyczące tego programu na podstawie informacji dostępnych zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego, mianowicie ustaleń w ramach postępowania w sprawie cienkiego papieru powleczonego.
d) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(302)
Przedmiotowy program uznaje się za subsydium w formie dochodów utraconych przez rząd ChRL w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii), a zatem za przyznający korzyść przedsiębiorstwom będącym odbiorcami w rozumieniu art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego. Program ma charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego, biorąc pod uwagę fakt, że same przepisy, na podstawie których działa organ przyznający subsydium, ograniczają dostęp do tego programu do określonych przedsiębiorstw (z kapitałem zagranicznym) w przypadku zakupu urządzeń niewymienionych w katalogu środków niepodlegających zwolnieniu. Nic nie wskazuje na brak szczególności zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego, ponieważ nie istnieją obiektywne kryteria ograniczające możliwość zakwalifikowania się do tego programu ani ostateczne dowody pozwalające stwierdzić, że możliwość taka uzyskiwana jest automatycznie. Ponadto program ma również szczególny charakter w rozumieniu art. 4 ust. 4 lit. b) rozporządzenia podstawowego, ponieważ subsydium jest uwarunkowane preferencyjnym wykorzystywaniem towarów krajowych w stosunku do towarów przywożonych.
e) Obliczenie kwoty subsydium
(303)
Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Za korzyść przyznaną odbiorcom uznaje się kwotę zwróconego VAT od zakupu urządzeń produkcji krajowej. Wobec braku informacji umożliwiających ocenę tej korzyści oraz ponieważ przedmiotowy program został już zbadany przez Unię w ramach poprzedniego postępowania antysubsydyjnego, najwłaściwszym źródłem informacji umożliwiających ocenę korzyści dla producentów eksportujących jest ocena tego programu w ramach postępowania w sprawie cienkiego papieru powleczonego, w razie potrzeby odpowiednio dostosowana, zgodnie z motywem 252 powyżej.
(304)
Wysokość stopy subsydiowania uzyskaną w ten sposób dla wszystkich niewspółpracujących przedsiębiorstw ustala się na poziomie 0,04 %, co stanowi arytmetyczną średnią stóp uzyskanych w odniesieniu do tego programu w ramach postępowania w sprawie cienkiego papieru powleczonego.
3.3.6.3. Odliczenia podatku VAT na aktywa trwałe w środkowym regionie Chin
a) Opis
(305)
Program obejmuje płatników VAT prowadzących działalność głównie w określonych sektorach uwzględnionych w wykazie, w tym w przemyśle metalurgicznym. Zgodnie z programem kwalifikujący się płatnicy VAT zlokalizowani w 26 miastach starej bazy przemysłowej w regionie środkowym, którzy inwestują w określone aktywa trwałe, mogą odliczyć kwotę VAT zapłaconego od aktywów trwałych od całkowitej kwoty należnego VAT.
b) Podstawa prawna
(306)
Podstawę prawną przedmiotowego programu stanowią obwieszczenie Ministerstwa Finansów i Państwowego Urzędu Podatkowego w sprawie środków tymczasowych rozszerzających zakres odliczeń podatku od wartości dodanej w regionie środkowym, nr 75, 2007, oraz obwieszczenie Ministerstwa Finansów i Państwowego Urzędu Podatkowego w sprawie szeregu kwestii dotyczących krajowego wdrożenia reformy podatku od wartości dodanej, nr 170 [2008], Ministerstwa Finansów.
c) Odmowa współpracy
(307)
Rząd ChRL stwierdził, że przedmiotowy program został zakończony na mocy obwieszczenia nr 170 [2008], i że począwszy od dnia 1 stycznia 2009 r. nie jest już realizowany, oraz odniósł się do odpowiedzi udzielonych przez producentów objętych próbą jako źródła informacji na temat ewentualnych korzyści uzyskanych w związku z programem. Komisja powołuje się na swoje argumenty dotyczące wniosku wystosowanego do rządu ChRL o przekazanie pełnych odpowiedzi (motywy 34 i nast. powyżej). Komisja zwraca uwagę, że w obwieszczeniu nr 170 stwierdzono, iż korzyści związane z VAT przyznane na rzecz przedsiębiorstw zlokalizowanych w regionie środkowym zakończą się pod koniec 2008 r. i w związku z tym będzie można je przenosić jedynie do stycznia 2009 r. Takie korzyści, powiązane ze środkami trwałymi, mogą być jednak przyznawane na przestrzeni jakiegoś okresu czasu i kontynuowane w OD; ponadto obwieszczenie zdaje się również zawierać przepisy przyznające wspomnianym przedsiębiorstwom zlokalizowanym w regionie środkowym możliwość skorzystania z innego preferencyjnego systemu VAT, pozwalającego im uzyskać zwolnienie z połowy obowiązujących stawek VAT od stycznia 2009 r. Z uwagi na fakt, że rząd ChRL nie udzielił wyjaśnień w kwestii wycofania zaległych korzyści przyznanych w ramach tego programu ani nie przedstawił szczegółowych informacji na temat żadnego programu zastępczego, Komisja opiera swoje ustalenia dotyczące przedmiotowego programu na dowodach zawartych w aktach sprawy, zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego.
d) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(308)
Przedmiotowy program uznaje się za subsydium w formie dochodów utraconych przez rząd ChRL w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii), a zatem za przyznające korzyść przedsiębiorstwom będącym odbiorcami w rozumieniu art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego, którego wysokość odpowiada kwocie oszczędności VAT uzyskanych dzięki odliczeniu kosztów zakupu środków trwałych. Program ma charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego, ponieważ same przepisy ograniczają dostęp do tego programu do określonych przedsiębiorstw, tj. przedsiębiorstw, które prowadzą działalność w wymienionych sektorach. Program ma również charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, biorąc pod uwagę fakt, że zakres jego obowiązywania ogranicza się do wyznaczonych obszarów, tj. do miast starej bazy przemysłowej w regionie środkowym.
e) Obliczenie kwoty subsydium
(309)
Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Za korzyść przyznaną odbiorcom uznaje się kwotę oszczędności VAT uzyskanych dzięki odliczeniu kosztów zakupu środków trwałych. Wobec braku informacji umożliwiających ocenę tej korzyści oraz ponieważ porównywalny program VAT został już zbadany w ramach przedmiotowego postępowania, najwłaściwszym źródłem informacji umożliwiających ocenę korzyści dla producentów eksportujących jest ocena przeprowadzona w motywach 297 i 298.
(310)
Wysokość stopy subsydiowania uzyskaną w ten sposób dla wszystkich przedsiębiorstw niewspółpracujących ustala się na poziomie 0,89 %.
3.3.6.4. Inne przywileje podatkowe miasta Ma'anshan
a) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(311)
W skardze wymieniono różnego rodzaju przywileje podatkowe, z których producenci wyrobów ze stali powlekanej organicznie mający swoją siedzibę w mieście Ma'anshan i Wuhan korzystali w latach 2008-2010, w tym zwolnienia z podatku na utrzymanie miasta i prace budowlane oraz zwolnienia z dodatkowych opłat na rzecz funduszy edukacyjnych. Komisja zwróciła się do rządu ChRL o przekazanie informacji na temat tych korzyści podatkowych. Rząd ChRL odpowiedział, że żądane informacje nie mają znaczenia dla prowadzonego dochodzenia, ponieważ żaden z producentów eksportujących objętych próbą nie miał swojej siedziby w mieście Ma'anshan. Komisja powołuje się na swoje wcześniejsze wyjaśnienia, z których wynika, że do rządu ChRL zwrócono się również o przedstawienie informacji na temat domniemanego subsydiowania przedsiębiorstw nieobjętych próbą (motywy 34-35 powyżej).
(312)
Wobec braku informacji na ten temat ze strony rządu ChRL Komisja stwierdza, że zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego przywileje podatkowe przyznawane w mieście Ma'anshan i Wuhan należy uznać za subsydium w formie dochodów utraconych przez rząd ChRL. Przywileje te przynoszą korzyść przedsiębiorstwom będącym odbiorcami w rozumieniu art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego, ponieważ zapewniają im oszczędność podatkową w wysokości równej różnicy między kwotą zapłaconego podatku a kwotą podatku, którą należałoby uiścić w przypadku braku przedmiotowego programu. Program ma charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, ponieważ jest ograniczony do przedsiębiorstw zlokalizowanych w pewnych wyznaczonych regionach lub gminach miasta Ma'anshan.
b) Obliczenie kwoty subsydium
(313)
Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Wobec braku innych informacji umożliwiających ocenę tej korzyści Komisja oparła swoje ustalenia na informacjach zawartych w skardze. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium obliczona w ten sposób została przydzielona do łącznej kwoty obrotów odbiorców w OD jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium nie jest uzależnione od wyników w wywozie i nie było przyznawane w odniesieniu do ilości wyprodukowanych, wywożonych lub transportowanych.
(314)
Wysokość stopy subsydiowania uzyskana w ten sposób dla wszystkich przedsiębiorstw niewspółpracujących wynosi 0,08 %.
3.3.7. PROGRAMY DOTACJI
(315)
W skardze stwierdzono, że od 2005 r. do niedawna (uwzględniając 2009 r.) przedsiębiorstwa produkujące produkt objęty postępowaniem otrzymywały korzyści w ramach szeregu programów i podprogramów dotacji. Nie można wykluczyć, że płatności realizowane w ramach przedmiotowego programu są wciąż przyznawane ani że były stosowane jednorazowo w związku z przeprowadzeniem inwestycji kapitałowej i dlatego też należy stwierdzić występowanie wciąż przyznawanych korzyści, które nie zostały w pełni zamortyzowane w trakcie wybranego 15-letniego okresu amortyzacji. Rząd ChRL został poproszony o przedstawienie informacji na temat tych programów, ale nie udzielił on żadnej konkretnej odpowiedzi na pytania odnoszące się do któregokolwiek z nich. W związku z tym, że rząd ChRL nie udzielił odpowiedzi na pytania dotyczące tych kwestii, zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego Komisja opiera swoje ustalenia na najlepszych dostępnych dowodach.
3.3.7.1. Program „China World Top Brand”
a) Podstawa prawna
(316)
Zgodnie z informacjami przedstawionymi w skardze podstawą prawną przedmiotowego programu są następujące akty:
-
okólnik w sprawie przeprowadzania oceny wyrobów, które mają zostać objęte programem „China World Top Brand”, GZJH [2005], nr 95;
-
obwieszczenie komitetu promowania Chin w ramach strategii „Top Brand” nr 5 z 2005 r., zawierające wykaz wyrobów objętych programem China Top Brand;
-
okólnik w sprawie wdrażania programu „China World Top Brands” w 2006 r., ZJZH [2006], nr 11;
-
obwieszczenie komitetu promowania Chin w ramach strategii „Top Brand” nr 6 z 2006 r., zawierające wykaz wyrobów objętych programem „China Top Brand”;
-
obwieszczenie komitetu promowania Chin w ramach strategii „Top Brand” nr 6 z 2007 r., zawierające wykaz wyrobów objętych programem „China Top Brand”;
-
okólnik w sprawie wdrażania programu „China World Top Brands” w 2008 r., ZJZH [2008], nr 23;
-
środki wydane przez rząd ChRL, które należy podjąć w zakresie zarządzania wyrobami objętymi programem China Top-Brand”.
b) Kwalifikowalność
(317)
Wyłącznie producenci, którzy zostali włączeni do programu „China World Top Brand”, są uprawnieni do czerpania związanych z nim korzyści. W skardze stwierdzono, że szereg wyrobów ze stali produkowanych przez przedsiębiorstwa w przemyśle stalowym objęte przedmiotowym postępowaniem zostało włączonych do tego programu.
c) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(318)
Z uwagi na brak współpracy ze strony rządu ChRL ustalenia opierają się na informacjach zawartych w aktach sprawy zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego.
(319)
Przedmiotowy program zapewnia wkład finansowy w formie dotacji, kredytów udzielanych poniżej ich wartości rynkowej oraz innych zachęt, co stanowi przykład bezpośredniego przekazania środków finansowych przyznających odbiorcom korzyść w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) oraz art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego.
(320)
Przedmiotowe subsydium ma szczególny charakter w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego, ponieważ przepisy ograniczają dostęp do tego programu wyłącznie do niektórych przedsiębiorstw, tj. do przedsiębiorstw, których produkty zostały objęte programem „China World Top Brand”. Ponadto nie istnieją obiektywne kryteria ustanowione przez organ przyznający subsydium, dotyczące uprawnienia do udziału w programie, które nie następuje w sposób automatyczny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego.
d) Obliczenie kwoty subsydium
(321)
Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Wobec braku precyzyjnego oszacowania w innych źródłach najwłaściwszym źródłem informacji na potrzeby oceny korzyści uzyskanych przez producentów eksportujących były porównywalne decyzje wydane przez organy Stanów Zjednoczonych. Jak zauważono wcześniej, przy obliczaniu wysokości kwoty subsydium na podstawie ustaleń poczynionych w ramach innych dochodzeń w niniejszym rozporządzeniu zwraca się uwagę m.in. na fakt, czy w danym programie nie wprowadzono żadnych istotnych zmian oraz czy kwota subsydium mogła ulec zmniejszeniu z upływem czasu. W tym kontekście należy zauważyć, że w normalnych warunkach kwota subsydiów o charakterze wielokrotnym nie zmniejsza się w taki sposób. W razie braku tego rodzaju zmian czy zmniejszenia kwoty subsydium za kwotę subsydium w ramach przedmiotowego dochodzenia uznaje się pierwotną stawkę obliczoną w danym przypadku.
(322)
Wysokość stopy subsydiowania uzyskaną w ten sposób dla wszystkich przedsiębiorstw niewspółpracujących w ramach przedmiotowego programu w OD ustala się na poziomie 0,13 %, co odpowiada średniej arytmetycznej stóp, których wysokość została obliczona w nocie Stanów Zjednoczonych z dnia 6 kwietnia 2009 r. w sprawie decyzji dotyczącej kwasu cytrynowego i niektórych cytrynianów (s. 6) (Federal Register, t. 74, nr 69, s. 16836 z dnia 13 kwietnia 2009 r.), nocie Stanów Zjednoczonych z dnia 14 maja 2010 r. w sprawie decyzji dotyczącej strun stalowych do betonu sprężonego (s. 29) (Federal Register, t. 75, nr 98, s. 28557 z dnia 21 maja 2010 r.), nocie Stanów Zjednoczonych z dnia 28 maja 2010 r. w sprawie decyzji dotyczącej niektórych rodzajów krat stalowych (s. 18) (Federal Register, t. 75, nr 109, s. 32362 z dnia 8 czerwca 2010 r.), nocie Stanów Zjednoczonych z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie decyzji dotyczącej wyciskanych elementów z aluminium (s. 19) (Federal Register, t. 76, nr 64, s. 18521 z dnia 4 kwietnia 2011 r.) oraz nocie Stanów Zjednoczonych z dnia 11 października 2011 r. w sprawie decyzji dotyczącej wielowarstwowych podłóg drewnianych (s. 17) (Federal Register, t. 76, nr 201, s. 64313 z dnia 18 października 2011 r.). Jeżeli chodzi o dochodzenia przeprowadzone przez organy Stanów Zjednoczonych, należy zwrócić uwagę, że zastosowane metody obliczania kwoty korzyści uzyskanej z tytułu objęcia programami podatkowymi zasadniczo pokrywają się z metodami stosowanymi przez Unię (76).
3.3.7.2. Program „Famous Brands” i powiązane z nim podprogramy (program „Famous Brands” miasta Chongqing, program „Famous Brands” prowincji Hubei, program „Famous Brands” miasta Ma'anshan, program „Top Brands” prowincji Szantung, program „Famous Brands” miasta Wuhan)
a) Podstawa prawna
(323)
Zgodnie z informacjami przedstawionymi w skardze podstawą prawną podprogramu wdrażanego w prowincji Szantung są następujące akty:
-
obwieszczenie w sprawie druku i rozpowszechniania strategii z 2003 r. dotyczących tworzenia zachęt do dokonywania wywozu i rozwijania wywozu do prowincji Szantung w ramach handlu zagranicznego, LWJMJCZ, [2003], nr 180;
-
strategie z 2004 r. dotyczące zachęt do rozwijania handlu zagranicznego i współpracy gospodarczej w prowincji Szantung, LWJMJCZ, [2003], nr 1037;
-
strategie z 2005 r. dotyczące zachęt do rozwijania handlu zagranicznego i współpracy gospodarczej w prowincji Szantung;
-
obwieszczenie w sprawie druku i rozpowszechniania strategii z 2006 r. dotyczących tworzenia zachęt do rozwijania handlu zagranicznego i współpracy gospodarczej w prowincji Szantung, LCQ, [2006], nr 5;
-
obwieszczenie w sprawie specjalnych środków budżetowych na nagrody za rozwijanie marek eksportowanych samodzielnie, Lucaiqizhi, 2008, nr 75.
b) Kwalifikowalność
(324)
Przedmiotowy program przyznaje korzyści producentom wyrobów ze znakiem „Famous Brands”, które mają być przedmiotem obrotu na rynkach eksportowych. W skardze wskazano szereg producentów produktu objętego postępowaniem, którzy czerpali korzyści z przedmiotowego programu co najmniej do 2009 r.
c) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(325)
W skardze stwierdzono, że przedmiotowy program został opracowany w celu promowania zaawansowanych krajowych branż przemysłowych i zachęcania ich do wywozu ich wyrobów na rynki światowe. Główne ramy tego programu zostały ustalone w programie centralnym, a organy samorządu terytorialnego i organy na szczeblu prowincji opracowują własne programy „Famous Brands” zgodnie z programem centralnym w celu wspierania wywozu wyrobów lokalnych. Stany Zjednoczone zakwestionowały ten program dotacji na forum WTO (DS 387). Ponadto organy Stanów Zjednoczonych zastosowały środki wyrównawcze w odniesieniu do tego programu w szeregu postępowań wskazanych w skardze. Komisja również zastosowała środki wyrównawcze w odniesieniu do korzyści przyznanych w ramach tego programu w postępowaniu w sprawie cienkiego papieru powleczonego (77).
(326)
Program „Famous Brands” zapewnia wkład finansowy w formie dopłat do oprocentowania kredytów, finansowania badań i rozwoju oraz korzyści w postaci dotacji pieniężnych z tytułu wywozu. Wspomniane zachęty stanowią przykład bezpośredniego przekazania środków finansowych przyznających odbiorcom korzyść w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) oraz art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego.
(327)
Przedmiotowe subsydium ma charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego, ponieważ przepisy ograniczają dostęp do tego programu wyłącznie do przedsiębiorstw upoważnionych do wywozu wyrobów oznaczonych jako „famous brands” (słynne marki). Ponadto, biorąc pod uwagę oczywisty brak obiektywnych kryteriów i warunków regulujących kwestię zastosowania tego programu przez organ przyznający subsydium, uznaje się, że ma ono charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego. Preferencyjne traktowanie zapewnione w ramach tego programu ma również charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego, ponieważ związane z nim korzyści są uzależnione od wyników w wywozie odpowiednich wyrobów oznaczonych jako „famous brands”.
d) Obliczenie kwoty subsydium
(328)
Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Wobec braku precyzyjnego oszacowania w innych źródłach najwłaściwszym źródłem informacji na potrzeby oceny korzyści uzyskanych przez producentów eksportujących były porównywalne decyzje (wybrane pod kątem podobieństwa badanych w nich programów do przedmiotowego programu) wydane przez organy Stanów Zjednoczonych. Jak zauważono wcześniej, przy obliczaniu wysokości kwoty subsydium na podstawie ustaleń poczynionych w ramach innych dochodzeń w niniejszym rozporządzeniu zwraca się uwagę m.in. na fakt, czy w danym programie nie wprowadzono żadnych istotnych zmian, oraz czy kwota subsydium mogła ulec zmniejszeniu z upływem czasu. W tym kontekście należy zauważyć, że w normalnych warunkach kwota subsydiów o charakterze wielokrotnym nie zmniejsza się w taki sposób. W razie braku tego rodzaju zmian czy zmniejszenia kwoty subsydium za kwotę subsydium w ramach przedmiotowego dochodzenia uznaje się pierwotną stawkę obliczoną w danym przypadku.
(329)
Wysokość stopy subsydiowania uzyskaną w ten sposób dla wszystkich przedsiębiorstw niewspółpracujących w ramach przedmiotowego programu w OD ustala się na poziomie 0,13 %, co odpowiada średniej arytmetycznej stóp, których wysokość została obliczona w nocie Stanów Zjednoczonych z dnia 6 kwietnia 2009 r. w sprawie decyzji dotyczącej kwasu cytrynowego i niektórych cytrynianów (s. 6) (Federal Register, t. 74, nr 69, s. 16836 z dnia 13 kwietnia 2009 r.), nocie Stanów Zjednoczonych z dnia 14 maja 2010 r. w sprawie decyzji dotyczącej strun stalowych do betonu sprężonego (s. 29) (Federal Register, t. 75, nr 98, s. 28557 z dnia 21 maja 2010 r.), nocie Stanów Zjednoczonych z dnia 28 maja 2010 r. w sprawie decyzji dotyczącej niektórych rodzajów krat stalowych (s. 18) (Federal Register, t. 75, nr 109, s. 32362 z dnia 8 czerwca 2010 r.), nocie Stanów Zjednoczonych z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie decyzji dotyczącej wyciskanych elementów z aluminium (s. 19) (Federal Register, t. 76, nr 64, s. 18521 z dnia 4 kwietnia 2011 r.) oraz nocie Stanów Zjednoczonych z dnia 11 października 2011 r. w sprawie decyzji dotyczącej wielowarstwowych podłóg drewnianych (s. 17) (Federal Register, t. 76, nr 201, s. 64313 z dnia 18 października 2011 r.). Jeżeli chodzi o dochodzenia przeprowadzone przez organy Stanów Zjednoczonych, należy zwrócić uwagę, że zastosowane metody obliczania kwoty korzyści uzyskanej z tytułu objęcia programami podatkowymi zasadniczo pokrywają się z metodami stosowanymi przez Unię (78).
3.3.7.3. Fundusz państwowy na rzecz kluczowych projektów technologicznych
a) Odmowa współpracy ze strony rządu Chin
(330)
W swojej odpowiedzi na kwestionariusz rząd ChRL stwierdził jedynie, że przedmiotowy program został zakończony w 2003 r. i że żaden z objętych próbą eksporterów nie odniósł korzyści z jego tytułu. Ponieważ rząd ChRL nie uzupełnił tej odpowiedzi żadnymi dowodami ani dodatkowymi wyjaśnieniami, Komisja analizuje przedmiotowy program w oparciu o dostępny stan faktyczny, zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego.
b) Podstawa prawna
(331)
Zgodnie z informacjami przedstawionymi w skardze podstawą prawną przedmiotowego programu są następujące akty:
-
okólniki państwowe: Guoingmao Touzi nr 886 z 1999 r., Guojingmao Touzi nr 122 z 1999 r., Guojingmao Touzi nr 1038 z 1999 r., Guojingmao Touzi nr 822 z 2000 r. oraz
-
okólnik w sprawie środków zarządzania specjalnym funduszem długu publicznego na rzecz renowacji krajowej kluczowej infrastruktury technicznej.
c) Kwalifikowalność
(332)
Zgodnie z przedstawionymi w skardze cytatami zaczerpniętymi z głównej podstawy prawnej przedsiębiorstwa uzyskujące wsparcie w ramach przedmiotowego programu „są przeważnie wybierane z puli dużych państwowych spółek holdingowych, obejmującej 512 przedsiębiorstw o kluczowym znaczeniu, 120 pilotażowych grup przedsiębiorstw oraz przedsiębiorstwa pełniące wiodącą rolę w danej branży”. W dokumencie wspomina się również o preferencyjnym traktowaniu przedsiębiorstw mających swoją siedzibę w starych bazach przemysłowych położonych w północno-wschodniej, środkowej i zachodniej części kraju.
d) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(333)
Z uwagi na brak współpracy ze strony rządu ChRL Komisja opiera się na informacjach przedstawionych w skardze lub na innych wskazanych w niej źródłach (79).
(334)
W skardze stwierdzono, że przedmiotowy program służył przyznawaniu wsparcia finansowego na rzecz kwalifikowalnych przedsiębiorstw w celu: przeprowadzenia renowacji infrastruktury technicznej w odniesieniu do kluczowych sektorów, przedsiębiorstw i wyrobów, usprawnienia procesu modernizacji technologicznej, poprawy struktury wyrobów, poprawy jakości, zwiększenia podaży, zwiększenia popytu krajowego oraz dążenia do ustawicznego i zrównoważonego rozwoju gospodarki państwowej. Zgodnie z informacjami przedstawionymi w skardze fundusz zapewnił 47 przedsiębiorstwom przemysłu hutniczego wsparcie na realizację inwestycji o łącznej wysokości 75 miliardów RMB. Organy Stanów Zjednoczonych zastosowały środki wyrównawcze w odniesieniu do tego programu w co najmniej dwóch postępowaniach.
(335)
Program stanowi subsydium, ponieważ zapewnia wkład finansowy w postaci dotacji na zakup środków trwałych w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia podstawowego, co przynosi korzyść odbiorcy. Ponieważ subsydium jest powiązane ze środkami trwałymi i przyznawane w miarę upływu czasu, na podstawie dostępnego stanu faktycznego należy stwierdzić, że przedmiotowa korzyść jest kontynuowana w OD.
(336)
Przedmiotowe subsydium ma charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego, ponieważ wsparcie ogranicza się do określonych dużych przedsiębiorstw państwowych i państwowych spółek holdingowych wybranych spośród 512 przedsiębiorstw o kluczowym znaczeniu i 120 pilotażowych grup przedsiębiorstw. W zakresie, w jakim projekt odnosi się do przedsiębiorstw mających swoją siedzibę w konkretnie wyznaczonych regionach geograficznych odpowiadających starej bazie przemysłowej w północno-wschodniej, środkowej i zachodniej części kraju, należy również uznać go za szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.
e) Obliczenie kwoty subsydium
(337)
Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Wobec braku precyzyjnego oszacowania w innych źródłach najwłaściwszym źródłem informacji na potrzeby oceny korzyści uzyskanych przez producentów eksportujących były porównywalne decyzje wydane przez organy Stanów Zjednoczonych, a mianowicie nota Stanów Zjednoczonych z dnia 10 września 2010 r. w sprawie decyzji dotyczącej niektórych bezszwowych rur standardowych, przewodowych i ciśnieniowych ze stali węglowej i stopowej (s. 19) (Federal Register, t. 75, nr 182, s. 57444 z dnia 21 września 2010 r.).
(338)
Wysokość stopy subsydiowania uzyskaną w ten sposób dla wszystkich przedsiębiorstw niewspółpracujących w ramach przedmiotowego programu w OD ustala się na poziomie 0,01 %, co odpowiada wysokości stopy ustalonej w decyzji organów Stanów Zjednoczonych, o której mowa w poprzednim motywie.
3.3.7.4. Programy na rzecz zwrotu kosztów usług prawnych związanych z postępowaniem antydumpingowym
a) Brak współpracy ze strony rządu ChRL
(339)
W skardze wspomniano o różnych dochodzeniach prowadzonych przez organy Stanów Zjednoczonych (80) i Komisję (postępowanie w sprawie cienkiego papieru powleczonego), w których uznano szereg realizowanych na szczeblu prowincji programów przyznających możliwość pokrycia 40 % kosztów usług prawnych poniesionych z tytułu uczestnictwa przedsiębiorstwa w postępowaniu antydumpingowym przez lokalne biuro finansowe za dające podstawę do zastosowania środków wyrównawczych. Ponieważ rząd ChRL nie udzielił odpowiedzi na pytania dotyczące tego programu, stwierdzając jedynie, że objęci próbą eksporterzy nie czerpali z niego żadnych korzyści, Komisja opiera swoje ustalenia na dowodach zawartych w aktach sprawy zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego.
b) Podstawa prawna
(340)
Zgodnie z informacjami przedstawionymi w skardze i decyzji Komisji w sprawie cienkiego papieru powleczonego (motyw 193) podstawą prawną przedmiotowego programu jest następujący akt prawny:
-
zasady wdrażania polityki wsparcia dla podmiotów w ramach dochodzeń antydumpingowych, antysubsydyjnych i dochodzeń w sprawie środków ochronnych.
c) Kwalifikowalność
(341)
Z przedmiotowego programu mogą skorzystać przedsiębiorstwa biorące udział w dochodzeniach antydumpingowych, które prowadzą działalność zgodnie z instrukcjami Ministerstwa Handlu i organów prowincji.
d) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(342)
Przedmiotowy program stanowi subsydium, ponieważ zapewnia wkład finansowy w formie bezpośredniego przekazania środków finansowych w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia podstawowego służący pokryciu kosztów usług prawnych poniesionych w ramach postępowania antydumpingowego i przyznaje odbiorcy korzyść w rozumieniu art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego. Przedmiotowe subsydium ma charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. c) rozporządzenia podstawowego, ponieważ możliwość jego przyznania jest ograniczona do określonych przedsiębiorstw będących przedmiotem postępowania antydumpingowego prowadzonego przez organy zagraniczne. Ponadto przedmiotowy program ma charakter szczególny również w rozumieniu art. 4 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, ponieważ jest on ograniczony do określonych przedsiębiorstw zarejestrowanych w wyznaczonych regionach geograficznych zarządzanych przez odpowiednie organy na szczeblu prowincji odpowiedzialne za jego wdrażanie.
e) Obliczenie kwoty subsydium
(343)
Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Wobec braku innych informacji umożliwiających ocenę tej korzyści oraz ponieważ przedmiotowy program został już zbadany przez instytucje unijne w ramach poprzedniego postępowania antysubsydyjnego, najwłaściwszym źródłem informacji umożliwiających ocenę korzyści dla producentów eksportujących jest ocena tego programu w ramach postępowania w sprawie cienkiego papieru powleczonego, w razie potrzeby odpowiednio dostosowana, zgodnie z motywem 252 powyżej.
(344)
Wysokość stopy subsydiowania uzyskaną w ten sposób dla wszystkich przedsiębiorstw niewspółpracujących ustala się na poziomie 0,01 % w oparciu o ustalenia postępowania w sprawie cienkiego papieru powleczonego (81).
3.3.8. ZAKUP TOWARÓW PRZEZ RZĄD ZA KWOTĘ WYŻSZĄ OD ODPOWIEDNIEGO WYNAGRODZENIA
(345)
Skarga zawierała dowody potwierdzające, że rząd ChRL nabywał wyroby ze stali wytwarzane przez producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie za pośrednictwem przedsiębiorstw państwowych. W skardze wspomniano o przypadkach zakupu szeregu wyrobów ze stali, w tym blachy pokrywanej powłokami barwnymi, walcowanych na gorąco zwojów blachy, blachy walcowanej na zimno, blachy średniej grubości, blachy ocynkowanej i wielu innych wyrobów przez rząd ChRL. W skardze wykazano, że cenę, jaką przedsiębiorstwa państwowe musiały zapłacić za zakup tych towarów, ustalono, odnosząc się do różnych elementów lub poziomów referencyjnych, oraz że stosowano pułapy lub korekty cen w zależności od poszczególnych towarów oraz od tego, czy dana transakcja dotyczyła stron powiązanych.
(346)
Odnosząc się do swoich ogólnych argumentów dotyczących przedsiębiorstw państwowych, rząd ChRL odpowiedział, że nie wykazano, iż przedsiębiorstwa państwowe dokonujące zakupu takich wyrobów ze stali były organami sektora publicznego w rozumieniu Porozumienia WTO w sprawie subsydiów i środków wykonawczych, oraz że rząd ChRL nie dysponował możliwością zgromadzenia danych na temat konkretnych transakcji przeprowadzanych przez nieznane podmioty. Rząd ChRL stwierdził również, że w skardze nie wskazano żadnego przypadku zakupu takich dóbr przez eksporterów objętych próbą. Komisja powołuje się na treść swoich ustaleń dotyczących nabywców wyrobów ze stali powlekanej organicznie i innych wyrobów ze stali, będących przedsiębiorstwami państwowymi, (motywy 49-73 powyżej) oraz zwraca uwagę na fakt, że wystosowała do rządu ChRL wniosek o przekazanie informacji również na temat eksporterów nieobjętych próbą (zob. motywy 34 i 35 powyżej). Ponieważ rząd ChRL nie przedstawił dalszych informacji na temat przedmiotowego programu, zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego Komisja opiera swoje ustalenia na informacjach dostępnych w aktach sprawy.
(347)
W zakresie, w jakim ustalone ceny przewyższają ceny rynkowe, a organy państwowe przyznają korzyść producentom wyrobów ze stali powlekanej organicznie poprzez zagwarantowanie, że ich produkty zostaną zakupione przez nabywców będących przedsiębiorstwami państwowymi, należy uznać, że program stanowi podstawę zastosowania środków wyrównawczych zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (iii) oraz art. 6 lit. d) rozporządzenia podstawowego. Należy również wziąć pod uwagę fakt, że przedstawiony w skardze zarzut dotyczący braku możliwości ustalenia wiarygodnej ceny na rynku prywatnym ze względu na zdominowanie rynku stali przez organy sektora publicznego, został potwierdzony w ramach przedmiotowego dochodzenia, ponieważ ustalono, że przedsiębiorstwa państwowe dysponują przeważającymi udziałami w chińskim rynku stali, przynajmniej w odniesieniu do sektora stali walcowanej na gorąco i stali walcowanej na zimno (zob. motywy 76-79). Przedmiotowe subsydium ma również charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, ponieważ jest ograniczone wyłącznie do wybranych podmiotów, w których państwo ma swoje udziały i które prowadzą działalność w sektorze stali. Ze względu na złożony charakter tych transakcji i związanych z nimi umów, a także z uwagi na brak szczegółowych informacji w aktach sprawy, Komisja nie była w stanie sformułować ostatecznego wniosku w sprawie tego programu. W związku z tym Komisja podjęła decyzję o zaprzestaniu dalszej oceny tego programu.
3.3.9. INNE PROGRAMY REGIONALNE
a) Odmowa współpracy ze strony rządu ChRL
(348)
W swojej odpowiedzi rząd Chińskiej Republiki Ludowej stwierdził, że informacje, o których przekazanie zwróciła się Komisja, należy uznać za nieistotne dla prowadzonego dochodzenia ponieważ żaden z producentów objętych próbą nie miał swojej siedziby na obszarze, na którym wdrażano wskazane w niniejszej sekcji programy regionalne. Biorąc pod uwagę istotność tych informacji dla przedmiotowego dochodzenia (zob. motywy 34-35 powyżej) i z uwagi na brak odpowiedzi ze strony rządu ChRL, zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego Komisja opiera swoją decyzję na temat wszystkich programów regionalnych wymienionych w niniejszej sekcji na faktach przedstawionych w aktach sprawy.
3.3.9.1. Subsydia zapewniane w Nowym Obszarze Binhai w Tiencinie i w Strefie rozwoju gospodarczego i technologicznego w Tiencinie
a) Podstawa prawna
(349)
Podstawę prawną programu przyspieszonej amortyzacji stanowi okólnik Ministerstwa Finansów i Państwowego Urzędu Podatkowego w sprawie powiązanych strategii preferencyjnych w odniesieniu do podatku dochodowego od przedsiębiorstw, służących wspieraniu rozwoju i otwartości Nowego Obszaru Binhai w Tiencinie.
b) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(350)
W skardze stwierdzono, że przedmiotowy program służy wspieraniu tworzenia infrastruktury naukowo-technologicznej w Nowym Obszarze Binhai w Tiencinie oraz w Strefie rozwoju gospodarczego i technologicznego w Tiencinie oraz przyczynia się do budowy systemu modernizacji infrastruktury naukowo-technologicznej oraz rozwoju potencjału usługowego. Zgodnie z informacjami przedstawionymi w skardze korzyści finansowe związane z tym programem zostały przyznane w ramach Funduszu Naukowo-Technologicznego oraz w ramach programu przyspieszonej amortyzacji. Możliwość uzyskania takich korzyści byłaby ograniczona do przedsiębiorstw mających swoją siedzibę na obszarze objętym jurysdykcją Komitetu Administracyjnego Nowego Obszaru Binhai w Tiencinie, w tym przedsiębiorstw produkujących/eksportujących produkt objęty postępowaniem. W skardze przywołano treść decyzji organów Stanów Zjednoczonych wydanej w ramach postępowania w sprawie środków wyrównawczych prowadzonego w odniesieniu do niektórych rur standardowych, przewodowych i ciśnieniowych bez szwu ze stali węglowej i stali stopowej pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, w której uznano, że program ten stanowi podstawę zastosowania środków wyrównawczych (82).
(351)
Z uwagi na brak współpracy ze strony rządu ChRL, zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego Komisja opiera swoją decyzję w sprawie tego programu na najlepszych dostępnych informacjach przedstawionych w skardze i wskazanych w decyzji wydanej przez organy Stanów Zjednoczonych.
(352)
Przedmiotowy program przyznaje przedsiębiorstwom będącym odbiorcami jednorazową korzyść w postaci dotacji przyznanych z Funduszu Naukowo-Technologicznego w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia podstawowego (bezpośrednie przekazanie środków finansowych) oraz, w odniesieniu do programu przyspieszonej amortyzacji, w postaci dochodów utraconych w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego.
(353)
Subsydia przyznane w ramach Funduszu Naukowo-Technologicznego oraz w ramach programu przyspieszonej amortyzacji mają charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, ponieważ są one ograniczone do określonych przedsiębiorstw mających swoją siedzibę w wyznaczonych regionach geograficznych (tj. w Nowym Obszarze Binhai w Tiencinie lub Strefie rozwoju gospodarczego i technologicznego w Tiencinie).
c) Obliczenie kwoty subsydium
(354)
Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Wobec braku precyzyjnego oszacowania w innych źródłach, najwłaściwszym źródłem informacji na potrzeby oceny korzyści uzyskanych przez producentów eksportujących była podobna decyzja wydana przez organy Stanów Zjednoczonych, a mianowicie nota Stanów Zjednoczonych z dnia 10 września 2010 r. w sprawie decyzji dotyczącej niektórych rur standardowych, przewodowych i ciśnieniowych bez szwu ze stali węglowej i stali stopowej (s. 20 i 21) (Federal Register, t. 75, nr 182, s. 57444 z 21 września 2010 r.). Jeżeli chodzi o dochodzenia przeprowadzone przez organy Stanów Zjednoczonych, należy zwrócić uwagę, że zastosowane metody obliczania kwoty korzyści z tytułu zwolnień podatkowych oraz z tytułu objęcia programami dotacji zasadniczo pokrywają się z metodami stosowanymi przez Unię (83).
(355)
Wysokość całkowitej stopy subsydiowania uzyskanej w ten sposób w OD dla wszystkich przedsiębiorstw niewspółpracujących ustala się na poziomie 0,61 %, co odpowiada wysokości skumulowanej stopy ustalonej dla wszystkich odnośnych programów w decyzji organów Stanów Zjednoczonych, o której mowa w poprzednim motywie.
3.3.9.2. Programy związane z regionem północno-wschodnim
a) Podstawa prawna
(356)
Podstawę prawną przedmiotowego programu stanowi okólnik Ministerstwa Finansów i Państwowego Urzędu Podatkowego z dnia 14 września 2004 r. w sprawie druku i rozpowszechniania treści przepisów dotyczących istotnych kwestii związanych z rozszerzaniem zakresu odliczenia podatku VAT w północno-wschodnim regionie Chin.
b) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(357)
Skarżący stwierdził, że rząd ChRL rozpoczął wdrażanie programu rewitalizacji północno-wschodniego regionu Chin w 2003 r. w celu przywrócenia produkcji w starej bazie przemysłowej zlokalizowanej w mieście Dalian oraz w trzech prowincjach w północno-wschodniej części kraju: Liaoning, Jilin i Heilongjiang, będącej tradycyjnym centrum chińskiego przemysłu stalowego. Zgodnie z informacjami przedstawionymi w skardze rząd ChRL utworzył specjalny bank - Bank Rewitalizacji Północno-Wschodniego Regionu Chin - znajdujący się pod kontrolą Rady Państwa, któremu powierzono zadanie finansowania wsparcia na rzecz rewitalizacji starego centrum przemysłu ciężkiego zlokalizowanego w północno-wschodnim regionie kraju.
(358)
W skardze odniesiono się również do subsydiów na łączną kwotę 5 miliardów RMB zapewnianych w ramach tego programu przez Eksportowo-Importowy Bank Chiński za pośrednictwem jego oddziału w Dalian w postaci kredytów eksportowych i innego rodzaju „tanich kredytów”, które od listopada 2003 r. przyniosły lokalnym przedsiębiorstwom oszczędności w wysokości 150 milionów RMB. W skardze zwrócono również uwagę na fakt, że kredyty były również przyznawane przedsiębiorstwom niemającym zdolności kredytowej w celu zwiększenia konkurencyjności przedsiębiorstw państwowych znajdujących się w trudnej sytuacji, dzięki czemu przedsiębiorstwa te uzyskały niewspółmierną możliwość uzyskania dostępu do środków finansowych, mimo że charakteryzowały się one najwyższym udziałem kredytów zagrożonych w całym kraju.
(359)
Z uwagi na brak współpracy ze strony rządu ChRL Komisja opiera swoją decyzję w sprawie przedmiotowego programu na informacjach przedstawionych w skardze oraz w nocie Stanów Zjednoczonych z dnia 17 listopada 2008 r. w sprawie decyzji dotyczącej rur przewodowych spawanych obwodowo ze stali węglowej najwyższej jakości (rur przewodowych) (s. 21 i 22) (Federal Register, t. 73, nr 227, s. 70961 z 24 listopada 2008 r.), w razie potrzeby odpowiednio dostosowanych, zgodnie z motywem 252 powyżej.
(360)
Przedmiotowy program przyznaje przedsiębiorstwom będącym odbiorcami korzyść w postaci: (i) dotacji w formie subsydiów na spłatę odsetek od kredytów eksportowych; (ii) zwrotu VAT za zakup środków trwałych.
(361)
Jeżeli chodzi o subsydia na spłatę odsetek od kredytów eksportowych, o których mowa w pkt (i), należy uznać, że stanowią one subsydium w postaci dotacji w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia podstawowego. W decyzji wydanej przez organy Stanów Zjednoczonych program ten określa się jako „Fundusz na rzecz Rozwoju Handlu Zagranicznego”, nie zaś jako „Program rewitalizacji północno-wschodniego regionu Chin”, o czym również wspomniano w skardze. Odpowiedzialność za zarządzanie przedmiotowym programem spoczywa na organach prowincji Liaoning (a mianowicie na Biurze ds. Handlu Zagranicznego i Współpracy Gospodarczej Prowincji Liaoning oraz na Departamencie Finansów Prowincji Liaoning). Kwalifikowalne projekty obejmują projekty wdrażane przez przedsiębiorstwa prowadzące działalność wywozową - służy to m.in. zwiększaniu konkurencyjności ich bazy eksportowej oraz badaniu możliwości wejścia na rynki międzynarodowe. Ponieważ przedmiotowe dotacje są uzależnione od wyników w wywozie, zgodnie z art. 4 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego program ma charakter szczególny.
(362)
Jeżeli chodzi o zwrot VAT na zakup środków trwałych, o którym mowa w pkt (ii), zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego należy uznać, że środek ten stanowi subsydium w postaci dochodów utraconych przez rząd ChRL. Przedmiotowy program zapewnia płatnikom VAT prowadzącym działalność w niektórych sektorach możliwość odliczenia kwoty VAT z tytułu zakupu środków trwałych od kwoty VAT z tytułu sprzedaży wyrobów gotowych. Możliwość zastosowania takiego odliczenia VAT jest ograniczona do przedsiębiorstw mających swoją siedzibę w północno-wschodnim regionie kraju, dlatego też ma ono charakter szczególny pod względem regionalnym w rozumieniu art. 4 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.
c) Obliczenie kwoty subsydium
(363)
Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Wobec braku precyzyjnego oszacowania w innych źródłach, najwłaściwszym źródłem informacji na potrzeby oceny korzyści uzyskanych przez producentów eksportujących była porównywalna decyzja (wybrana pod kątem podobieństwa badanych w niej programów do przedmiotowego programu) wydana przez organy Stanów Zjednoczonych.
(364)
Wysokość całkowitej stopy subsydiowania uzyskanej w ten sposób dla wszystkich przedsiębiorstw niewspółpracujących w ramach programu rewitalizacji północno-wschodniego regionu Chin w OD ustala się na poziomie 0,18 %, co odpowiada wysokości skumulowanej stopy dla dotacji i zwrotów VAT uzyskanych w ramach programu Funduszu na Rzecz Rozwoju Handlu Zagranicznego obliczonej w nocie Stanów Zjednoczonych z dnia 17 listopada 2008 r. w sprawie decyzji dotyczącej rur przewodowych spawanych obwodowo ze stali węglowej najwyższej jakości (rur przewodowych) (s. 21 i 22) (Federal Register, t. 73, nr 227, s. 70961 z 24 listopada 2008 r.). Jeżeli chodzi o dochodzenia przeprowadzone przez organy Stanów Zjednoczonych, należy zwrócić uwagę, że zastosowane metody obliczania kwoty korzyści uzyskanej z tytułu objęcia podobnymi programami zasadniczo pokrywają się z metodami stosowanymi przez Unię (84).
a) Podstawa prawna
(365)
Podstawą prawną przedmiotowego programu jest dokument pt. „Przejściowe środki administracyjne w sprawie wysoko zaawansowanych technologicznie wyrobów i wyposażenia do wytwarzania tych wyrobów, służące zapewnieniu wsparcia finansowego na rzecz spłaty odsetek od kredytów eksportowych w prowincji Liaoning”, przyjęty w dniu 16 grudnia 2004 r.
b) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(366)
W skardze stwierdzono, że przedmiotowy program pomaga przedsiębiorstwom rozszerzyć ich działalność w zakresie wywozu wysoko zaawansowanych technologicznie wyrobów oraz wspiera rozwój przedsiębiorstw mających swoją siedzibę w prowincji Liaoning. Odpowiedzialność za zarządzanie przedmiotowym programem spoczywa na Biurze ds. Handlu Zagranicznego i Współpracy Gospodarczej Prowincji Liaoning, Departamencie Finansów Prowincji Liaoning oraz na Komisji Gospodarczej Prowincji Liaoning. We wspomnianej powyżej decyzji w sprawie rur przewodowych (zob. motyw 359) organy Stanów Zjednoczonych uznały, że program ten stanowi podstawę zastosowania środków wyrównawczych.
(367)
Przedmiotowy program przyznaje korzyść w postaci bezpośredniego przekazania przez rząd ChRL środków finansowych służących spłacie odsetek od kredytów bankowych w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia podstawowego. Kredyty eksportowe oznaczają kredyty krótkoterminowe przyznawane przez banki i instytucje finansowe niebędące bankami przedsiębiorstwom wytwarzającym wysoko zaawansowane technologicznie produkty i wyposażenie do wytwarzania wyrobów w przedmiotowej prowincji borykającym się z niedoborem środków finansowych niezbędnych do kontynuowania produkcji i działalności w okresie między zgłoszeniem wywozowym wyrobów i uzyskaniem płatności. Aby dane przedsiębiorstwo mogło zostać uznane za kwalifikujące się do objęcia przedmiotowym programem, wartość jego rocznego wywozu musi przekraczać 1 milion USD, a wywożone przez nie produkty muszą figurować w „Chińskim katalogu wysoko zaawansowanych technologicznie wyrobów przeznaczonych na wywóz” lub muszą stanowić wyposażenie do wytwarzania wyrobów. Zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia podstawowego przedmiotowy program ma zatem charakter szczególny, ponieważ jest ograniczony do przedsiębiorstw spełniających te kryteria. Zgodnie z art. 4 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego możliwość skorzystania z tego programu jest również uzależniona od wyników w wywozie. Przedmiotowy program ma również charakter szczególny pod względem regionalnym w rozumieniu art. 4 ust. 3, ponieważ mogą z niego korzystać wyłącznie przedsiębiorstwa mające swoją siedzibę w wyznaczonym regionie geograficznym w północno-wschodnich Chinach.
c) Obliczenie kwoty subsydium
(368)
Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Wobec braku precyzyjnego oszacowania w innych źródłach, najwłaściwszym źródłem informacji na potrzeby oceny korzyści uzyskanych przez producentów eksportujących była porównywalna decyzja (wybrana pod kątem podobieństwa badanych w niej programów do przedmiotowego programu) wydana przez organy Stanów Zjednoczonych.
(369)
Stopę subsydiowania uzyskaną w ten sposób w odniesieniu do wszystkich niewspółpracujących przedsiębiorstw w OD ustala się na poziomie 0,43 %, co odpowiada stopie dla programu subsydiów na spłatę odsetek od kredytów eksportowych określonej w nocie Stanów Zjednoczonych z dnia 17 listopada 2008 r. w sprawie decyzji dotyczącej rur przewodowych spawanych obwodowo ze stali węglowej najwyższej jakości (rur przewodowych) (s. 23) (Federal Register, t. 73, nr 227, s. 70961 z 24 listopada 2008 r.). Jeżeli chodzi o dochodzenia przeprowadzone przez organy Stanów Zjednoczonych, należy zwrócić uwagę, że zastosowane metody obliczania kwoty korzyści uzyskanej z tytułu objęcia podobnymi programami zasadniczo pokrywają się z metodami stosowanymi przez Unię (85).
a) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(370)
W skardze odniesiono się do wcześniejszego programu subsydiów na spłatę odsetek od kredytów eksportowych, który uznaje się za kwalifikowalny wyłącznie w odniesieniu do pozostałych do spłaty „kredytów eksportowych”. W decyzji w sprawie rur przewodowych organy Stanów Zjednoczonych uznały, że program ten stanowi podstawę zastosowania środków wyrównawczych.
(371)
Podstawą prawną przedmiotowego programu jest dokument pt. „Przejściowe środki administracyjne dotyczące wysoko zaawansowanych technologicznie wyrobów i wyposażenia do wytwarzania tych wyrobów służące zapewnieniu wsparcia finansowego na rzecz spłaty odsetek od kredytów eksportowych w prowincji Liaoning”, przyjęty w dniu 16 grudnia 2004 r.
(372)
Przedmiotowy program przyznaje korzyść w postaci bezpośredniego przekazania przez rząd ChRL środków finansowych w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia podstawowego. Subsydium przyznaje korzyść w rozumieniu art. 3 pkt 2 i art. 6 lit. b) rozporządzenia podstawowego stanowiącą równowartość różnicy między kwotą zapłaconą przez odbiorców a kwotą, którą musieliby oni zapłacić z tytułu uzyskania porównywalnego kredytu komercyjnego w przypadku braku tego programu. Rząd zapewnia możliwość zaciągnięcia tego rodzaju kredytów za pośrednictwem banków realizujących politykę rządu oraz banków komercyjnych będących własnością państwa (zob. analiza przedstawiona w motywach 157-180 powyżej). Przedmiotowe kredyty eksportowe mają charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego, ponieważ są uzależnione od wyników w wywozie, a także w rozumieniu art. 4 ust. 3, ponieważ są ograniczone do przedsiębiorstw mających swoją siedzibę w wyznaczonym regionie geograficznym na terytorium Chin.
b) Obliczenie kwoty subsydium
(373)
Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Wobec braku precyzyjnego oszacowania w innych źródłach, najwłaściwszym źródłem informacji na potrzeby oceny korzyści uzyskanych przez producentów eksportujących była porównywalna decyzja (wybrana pod kątem podobieństwa badanych w niej programów do przedmiotowego programu) wydana przez organy Stanów Zjednoczonych.
(374)
Wysokość stopy subsydiowania uzyskaną w ten sposób w odniesieniu do wszystkich niewspółpracujących przedsiębiorstw w OD ustala się na poziomie 1,05 %, co odpowiada średniej arytmetycznej stóp obliczonych dla programu subsydiów na spłatę odsetek od kredytów eksportowych określonej w nocie Stanów Zjednoczonych z dnia 17 listopada 2008 r. w sprawie decyzji dotyczącej rur przewodowych spawanych obwodowo ze stali węglowej najwyższej jakości (rur przewodowych) (s. 23) (Federal Register, t. 73, nr 227, s. 70961 z 24 listopada 2008 r.). Jeżeli chodzi o dochodzenia przeprowadzone przez organy Stanów Zjednoczonych, należy zwrócić uwagę, że zastosowane metody obliczania kwoty korzyści uzyskanej z tytułu objęcia podobnymi programami zasadniczo pokrywają się z metodami stosowanymi przez Unię (86).
a) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(375)
W skardze stwierdzono, że rząd ludowy prowincji Liaoning wprowadził program „Pięć punktów, jedna linia w strefie nadmorskiej” w dniu 21 stycznia 2006 r. Rząd ludowy prowincji Liaoning subsydiuje niektóre przedsiębiorstwa mające swoją siedzibę na terytorium prowincji. Pierwszeństwo w tym względzie przyznaje się przedsiębiorstwom zlokalizowanym w pięciu obszarach o kluczowym znaczeniu, które pełnią rolę baz przemysłowych wytwarzających produkty przeznaczone na wywóz. Preferencyjne traktowanie wiąże się z przyznaniem szeregu korzyści, w tym obniżonej stawki podatku dochodowego w wysokości 15 % dla przedsiębiorstw sklasyfikowanych jako przedsiębiorstwa „wysoce zaawansowane technologicznie”; zwolnienia z podatku dochodowego dla wysoce zaawansowanych technologicznie przedsiębiorstw, w które zainwestowano „kapitał krajowy”; pierwszeństwo przy uzyskiwaniu subsydiów na spłatę odsetek od kredytów eksportowych; przywileje związane z zarządzaniem finansami; oraz zwolnienia z opłat rządowych. Zgodnie z informacjami przedstawionymi w skardze, Chiński Bank Rozwoju, realizujący politykę rządu bank będący własnością państwa, udzielał preferencyjnych kredytów w ramach tego programu.
(376)
We wspomnianej powyżej decyzji w sprawie rur przewodowych organy Stanów Zjednoczonych uznały, że program ten stanowi podstawę zastosowania środków wyrównawczych.
(377)
Podstawą prawną tego programu jest „Opinia gubernatora prowincji Liaoning zachęcająca do podejmowania dalszych działań służących wspieraniu procesu otwierania się rynku na kluczowych, rozwijających się obszarach położonych w strefie nadmorskiej”. Komisja Rozwoju i Reform Prowincji Liaoning i Biuro Finansowe Prowincji Liaoning zarządzają subsydiami na spłatę odsetek, a organ urzędu miasta Huludao ds. parku przemysłowego Beigang, przemysłu i handlu zarządza zwolnieniami z opłat przyznawanymi w ramach tego programu.
(378)
Przedmiotowy program przyznaje korzyści finansowe w postaci bezpośredniego przekazania przez rząd ChRL środków finansowych w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia podstawowego lub w postaci dochodów utraconych lub niepobranych w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Wspomniane subsydia stanowią korzyść w rozumieniu art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego, której wysokość odpowiada kwocie dotacji lub zwolnienia z podatku/opłat. Przedmiotowe subsydia mają charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, ponieważ są ograniczone do niektórych przedsiębiorstw mających swoją siedzibę na wyznaczonym obszarze objętym jurysdykcją urzędu prowincji Liaoning. Przedsiębiorstwa mające swoją siedzibę we wspomnianych pięciu obszarach o kluczowym znaczeniu, które pełnią rolę baz produkcji na wywóz, mają pierwszeństwo przy przyznawaniu przedmiotowych subsydiów, dlatego też w zakresie, w jakim są one uzależnione od wyników w wywozie, subsydia te mają charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego.
b) Obliczenie kwoty subsydium
(379)
Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Wobec braku precyzyjnego oszacowania w innych źródłach, najwłaściwszym źródłem informacji na potrzeby oceny korzyści uzyskanych przez producentów eksportujących była porównywalna decyzja (wybrana pod kątem podobieństwa badanych w niej programów do przedmiotowego programu) wydana przez organy Stanów Zjednoczonych.
(380)
Wysokość stopy subsydiowania uzyskaną w ten sposób w odniesieniu do wszystkich niewspółpracujących przedsiębiorstw w OD ustala się na poziomie 0,30 %, co odpowiada stopie dla tego programu określonej w nocie Stanów Zjednoczonych z dnia 17 listopada 2008 r. w sprawie decyzji dotyczącej rur przewodowych spawanych obwodowo ze stali węglowej najwyższej jakości (rur przewodowych) (s. 23) (Federal Register, t. 73, nr 227, s. 70961 z 24 listopada 2008 r.). Jeżeli chodzi o dochodzenia przeprowadzone przez organy Stanów Zjednoczonych, należy zwrócić uwagę, że zastosowane metody obliczania kwoty korzyści uzyskanej z tytułu objęcia programami dotacji zasadniczo pokrywają się z metodami stosowanymi przez Unię (87).
3.3.9.3. Dotacje przyznawane w ramach programu na rzecz nauki i technologii w prowincji Jiangsu
a) Podstawa prawna
(381)
Podstawą prawną dla przedmiotowego programu jest dokument pt. „Środki administracyjne dotyczące platformy zapewniającej możliwość skorzystania z naukowych i technicznych usług publicznych w prowincji Jiangsu” (Sukeji (2006), nr 102; Sucajiaro (2006), nr 22).
b) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(382)
W skardze stwierdzono, że w ramach programu przyznano m.in. dotacje na rzecz niektórych przedsiębiorstw. W swojej odpowiedzi na kwestionariusz rząd Chińskiej Republiki Ludowej stwierdził, że żadne z przedsiębiorstw objętych próbą nie brało udziału w tym programie ani nie uzyskało z jego tytułu żadnych korzyści. Komisja przywołuje treść wniosku przekazanego rządowi ChRL, w którym zwróciła się o udzielenie wyczerpujących odpowiedzi również na pytania dotyczące przedsiębiorstw nieobjętych próbą (motywy 34-35 powyżej). Ponadto Komisja zauważa, że w skardze jako potencjalnych beneficjentów wskazano zarówno przedsiębiorstwa objęte próbą, jak i innych, nieobjętych próbą producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie mających swoją siedzibę na obszarze, na którym wdrażano program. Dlatego też zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego Komisja opiera swoje ustalenia na informacjach udostępnionych w aktach sprawy, a w szczególności na informacjach zawartych w skardze oraz na ustaleniach organów Stanów Zjednoczonych, które w decyzji dotyczącej strun stalowych do betonu sprężonego pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej zastosowały w odniesieniu do tego programu środki wyrównawcze (88).
(383)
Korzyści finansowe przyznane w formie dotacji zapewniają korzyść w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia podstawowego. Przedmiotowe subsydia mają charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. c) rozporządzenia podstawowego, ponieważ wydaje się, że nie ustalono obiektywnych kryteriów ani warunków regulujących kwestię kwalifikowalności przedsiębiorstw do czerpania korzyści z tego programu (zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego), a na podstawie dostępnego stanu faktycznego wydaje się, że Departament Nauki i Technologii prowincji Jiangsu nie kierował się obiektywnymi kryteriami przy wyborze przedsiębiorstw, które miały zostać objęte programem.
c) Obliczenie kwoty subsydium
(384)
Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Wobec braku precyzyjnego oszacowania w innych źródłach, najwłaściwszym źródłem informacji na potrzeby oceny korzyści uzyskanych przez producentów eksportujących była porównywalna decyzja (wybrana pod kątem podobieństwa badanych w niej programów do przedmiotowego programu) wydana przez organy Stanów Zjednoczonych.
(385)
Wysokość stopy subsydiowania uzyskaną w ten sposób w odniesieniu do wszystkich niewspółpracujących przedsiębiorstw w OD ustala się na poziomie 0,01 %, co odpowiada stopie dla tego programu określonej w nocie Stanów Zjednoczonych z dnia 14 maja 2010 r. w sprawie decyzji dotyczącej strun stalowych do betonu sprężonego (s. 35) (Federal Register, t. 75, nr 98, s. 28557 z 21 maja 2010 r.). Jeżeli chodzi o dochodzenia przeprowadzone przez organy Stanów Zjednoczonych, należy zwrócić uwagę, że zastosowane metody obliczania kwoty korzyści uzyskanej z tytułu objęcia programami dotacji zasadniczo pokrywają się z metodami stosowanymi przez Unię (89).
3.3.9.4. Dotacje przyznawane w ramach programu na rzecz nauki i technologii w prowincji Hebei
a) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(386)
W skardze odniesiono się do dwóch dotacji w wysokości 700 000 RMB i 2 080 000 RMB przyznanych producentowi wyrobów ze stali powlekanej organicznie w 2009 r. w ramach programu na rzecz nauki i technologii wdrażanego w prowincji Hebei. W swojej odpowiedzi na kwestionariusz rząd Chińskiej Republiki Ludowej stwierdził, że żadne z przedsiębiorstw objętych próbą nie miało swojej siedziby w prowincji Hebei i w związku z tym informacje, o których przekazanie się zwrócono, są nieistotne dla prowadzonego dochodzenia. Komisja przywołuje treść swojego wniosku przekazanego rządowi ChRL, w którym zwróciła się o udzielenie wyczerpujących odpowiedzi również na pytania dotyczące przedsiębiorstw nieobjętych próbą (motywy 34-35 powyżej). Dlatego też ustalenia Komisji opierają się na informacjach zawartych w aktach sprawy (w tym przypadku w skardze), zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego.
(387)
Korzyści finansowe przyznane w ramach tego programu w formie dotacji stanowią subsydia, ponieważ zapewniają wkład finansowy w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia podstawowego. Stanowią one korzyść w rozumieniu art. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawowego, której wysokość odpowiada kwocie dotacji. Przedmiotowe subsydia mają charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, ponieważ są przyznawane wyłącznie przedsiębiorstwom mającym swoją siedzibę w prowincji Hebei.
b) Obliczenie kwoty subsydium
(388)
Kwotę subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych oblicza się w kategoriach korzyści przyznanej odbiorcom, która zgodnie z ustaleniami występowała w OD. Wobec braku innych informacji umożliwiających ocenę tej korzyści Komisja oparła swoje ustalenia na informacjach zawartych w skardze. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium obliczona w ten sposób została przydzielona do łącznej kwoty obrotów odbiorców w OD jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium nie jest uzależnione od wyników w wywozie i nie było przyznawane w odniesieniu do ilości wytwarzanych, produkowanych, wywożonych lub transportowanych.
(389)
Wysokość stopy subsydiowania uzyskaną w ten sposób dla wszystkich przedsiębiorstw niewspółpracujących można uznać za nieistotną (niższa niż 0,01 %).
3.3.10. SUBSYDIA AD HOC
a) Ustalenia wynikające z dochodzenia
(390)
W skardze wymieniono szereg subsydiów ad hoc, które miały zostać przyznane określonym producentom wyrobów ze stali powlekanej organicznie, którzy byli zarówno przedsiębiorstwami państwowymi, jak i spółkami prywatnymi. Wspomniane subsydia miały postać dotacji lub innego rodzaju zwolnień z podatku lub odliczeń podatkowych, które miały na celu m.in. sfinansowanie realizacji określonych projektów lub pokrycie kosztów zakupu określonych środków. Zostały one przyznane w kontekście realizacji ogólnej strategii politycznej zakładającej modernizację przemysłu stalowego.
(391)
Komisja zwróciła się do rządu ChRL o przekazanie informacji na temat tych subsydiów ad hoc. Rząd ChRL odpowiedział, że zarzuty przedstawione w skardze opierały się na cytatach zaczerpniętych ze sprawozdań rocznych, a wydaje się, że żadne z nich nie dotyczyło przedsiębiorstw objętych próbą. Dlatego też rząd ChRL stwierdził, że odniesienie się do zarzutów związanych z konkretnymi transakcjami, które wysunięto wobec przedsiębiorstw i prowincji nieobjętych próbą, nie jest konieczne. Ponadto rząd ChRL ponownie przytoczył jedną ze swoich ogólnych uwag, zgodnie z którą samo wskazanie określonych transakcji jako „subsydiów” w sprawozdaniu rocznym danego przedsiębiorstwa nie może być traktowane jako dowód uzasadniający wszczęcie przeciwko nim dochodzenia, ponieważ „nie stanowi ono wystarczającego dowodu prima facie na mocy art. 11.2 Porozumienia WTO w sprawie subsydiów i środków wykonawczych”.
(392)
Komisja powołuje się na swoje argumenty wyjaśniające, dlaczego rząd ChRL był również proszony o przedstawienie informacji na temat domniemanego subsydiowania przedsiębiorstw nieobjętych próbą (motywy 34-35 powyżej). Komisja oparła swoje ustalenia dotyczące przedmiotowych subsydiów ad hoc na informacjach zawartych w aktach sprawy, zgodnie z art. 28 rozporządzenia podstawowego.
(393)
Subsydia ad hoc wymienione w skardze stanowią subsydium w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia podstawowego, przyznane w formie bezpośredniego przekazania środków finansowych na dotacje lub podobne przypadki przekazania zasobów, a także subsydium w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego przyznane w formie dochodów utraconych z tytułu przyznania różnych zwolnień z podatku lub odliczeń podatkowych/zwolnień z opłat na szczeblu centralnym, na szczeblu prowincji i na szczeblu gminy, które w przeciwnym przypadku należałoby uiścić. Komisja zauważa, że w sprawozdaniach rocznych sporządzonych przez samych producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie przedmiotowy wkład finansowy określono jako „subsydium”. Na pierwszy rzut oka szereg przedmiotowych subsydiów wydaje się mieć charakter szczególny z formalnego lub faktycznego punktu widzenia w rozumieniu art. 4 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, ponieważ z powodu braku współpracy ze strony rządu ChRL uznano je za przyznane ograniczonej liczbie przedsiębiorstw zajmujących się produkcją stali w promowanym sektorze stalowym, lub z uwagi na przebieg procedury, jaką organy przyznające zastosowały przy wyborze przedsiębiorstw uprawnionych do skorzystania z subsydiów. Ponadto niektóre z tych subsydiów wydają się mieć charakter szczególny na mocy art. 4 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, ponieważ korzystać z nich mogły tylko określone przedsiębiorstwa mające swoją siedzibę w wyznaczonych regionach geograficznych położonych na terytorium konkretnej prowincji.
b) Obliczenie kwoty subsydium
(394)
Komisja dokładnie przeanalizowała dostępne w aktach sprawy informacje dotyczące każdego z tych subsydiów ad hoc przyznanych różnym producentom wyrobów ze stali powlekanej organicznie. Komisja stwierdziła, że niektóre z tych subsydiów nie zakłócają wymiany handlowej lub wiążą się z przyznaniem stosunkowo niewielkich kwot producentom wyrobów ze stali powlekanej organicznie. Natomiast istnieje również szereg określonych subsydiów, które wydają się przyznawać producentom wyrobów ze stali powlekanej organicznie wysokie dotacje. W świetle tych ustaleń oraz biorąc pod uwagę informacje przedstawione w aktach sprawy Komisja uznaje za właściwe, aby pomimo braku współpracy ze strony rządu ChRL i odpowiednich producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie, obliczyć wysokość nakładanego cła wyrównawczego na podstawie zwykłej średniej wynikającej z dotacji i programów podatkowych stanowiących podstawę środków wyrównawczych w tym postępowaniu.
(395)
Wysokość stopy subsydiowania uzyskaną w ten sposób dla wszystkich przedsiębiorstw niewspółpracujących ustala się na poziomie 0,5 %.
3.4. UWAGI PRZEDSTAWIONE PRZEZ STRONY PO UJAWNIENIU OSTATECZNYCH USTALEŃ
(396)
Rząd ChRL, jeden producent eksportujący objęty próbą (Zheijang Huadong) oraz skarżący przedstawili swoje uwagi dotyczące ujawnienia ostatecznych ustaleń.
3.4.1. UWAGI RZĄDU CHRL DOTYCZĄCE UJAWNIENIA OSTATECZNYCH USTALEŃ
(397)
W świetle licznych i bardzo szczegółowych uwag przekazanych przez rząd ChRL, a także z uwagi na fakt, że uwzględnienie wszystkich z nich w niniejszym rozporządzeniu byłoby niepraktyczne (również ze względu na obecność pewnych informacji o charakterze poufnym), Komisja udzieliła rządowi ChRL dwustronnych, pisemnych wyjaśnień, odnosząc się do wszystkich elementów prawnych i faktycznych leżących u podstaw decyzji o odrzuceniu powyższych wniosków.
3.4.1.1. Kwestie proceduralne
(398)
W szeregu uwag dotyczących wszczęcia dochodzenia rząd ChRL zdawał się uznawać ustalenia sprawozdania panelu GOES (90) za wiążące w kontekście interpretacji niektórych postanowień Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych oraz przepisów rozporządzenia podstawowego UE. Na przykład rząd ChRL wspomina o tym, że panel GOES„rozwiał” wątpliwości w tym zakresie (91). Choć Komisja zapoznała się z ustaleniami panelu w przedmiotowej sprawie i zgadza się z szeregiem sformułowanych przez panel wniosków, ustalenia te nie powodują zmiany postanowień odpowiedniego Traktatu ani nie wpływają na treść obowiązujących przepisów prawa, w szczególności art. 11 ust. 2 i 3 Porozumienia WTO w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych czy art. 9 ust. 2 i 3 podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego, które Komisja uznaje za istotne i wiążące we wszystkich prowadzonych postępowaniach antysubsydyjnych.
(399)
Rząd ChRL stwierdził, że Komisja naruszyła postanowienia art. 11 ust. 2 Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych, ponieważ wszczęła dochodzenie na podstawie skargi, która nie zawierała żadnych dowodów potwierdzających „istnienie, skalę i skutki jakiegokolwiek domniemanego subsydium”, a tym samym nie dotrzymała ciążącego na niej na mocy art. 11 ust. 3 zobowiązania do sprawdzenia prawidłowości i adekwatności przedstawianych jej dowodów.
Twierdzenie to należy odrzucić. Zacytowany przez rząd ChRL fragment dotyczący „istnienia, skali i skutków” subsydium został zaczerpnięty z art. 11 ust. 1 Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych i odnosi się do celu przeprowadzenia dochodzenia. Zdaniem Komisji nie ma on związku z art. 11 ust.2 Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych, zgodnie z którym skarżący dostarcza „wystarczające dowody istnienia (…) subsydium i - jeżeli to możliwe - jego wysokości”, a skarga zawiera „takie (…) informacje, jakie mogą być w rozsądnym stopniu dostępne” skarżącemu. Komisja zbadała dowody przedstawione przez skarżącego i uznała je za istotne - ich wartość można łatwo zweryfikować zapoznając się z wersją skargi udostępnioną zainteresowanym stronom do wglądu. Służby Komisji wystąpiły z wnioskiem o wszczęcie dochodzenia dopiero po należytym zbadaniu prawidłowości i adekwatności dowodów, które zostały uznane za wystarczające dowody prima facie.
(400)
Rząd ChRL zasugerował, że każdy element (wkład finansowy, korzyść oraz szczególność) każdego programu subsydiowania musi zostać określony indywidualnie. Komisja zgadza się z rządem ChRL, że zarzuty dotyczące istnienia subsydiów muszą być rozpatrywane indywidualnie. Nie oznacza to jednak, że dowody przedstawione w odniesieniu do każdego elementu każdego programu subsydiów muszą być rozpatrywane odrębnie. Na przykład dowód potwierdzający istnienie szczególności w przypadku jednego programu może okazać się bardzo istotny przy ustalaniu szczególności innego programu, co zależy m.in. od zakresu publicznie dostępnych informacji na temat danego programu, a także od stopnia, w jakim programy te są ze sobą powiązane i w jakim podlegają tym samym przepisom.
(401)
Rząd ChRL argumentował, że w odniesieniu do każdego programu należy przedstawić dowody potwierdzające przyznanie (przekraczającej próg pomocy de minimis) kwoty subsydium w OD, oraz że należy dysponować dowodami wystarczającymi do stwierdzenia, że dane subsydium jest przyznawane w momencie przeprowadzania dochodzenia, a nie dowodami wskazującymi na możliwość wystąpienia „potencjalnych” lub „prawdopodobnych” korzyści. Komisja nie zgadza się z rządem ChRL w tej kwestii, ponieważ w przepisach rozporządzenia podstawowego i w postanowieniach Porozumienia WTO w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych brak jest wymogu nakładającego obowiązek wykazania, że subsydia przyznane w ramach określonego programu przekraczają próg pomocy de minimis. Nie ulega żadnej wątpliwości, że subsydium musi przynosić korzyść w OD, aby mogło zostać objęte środkami wyrównawczymi, oraz że skarżący powinni dążyć do dostarczenia dowodów potwierdzających wystąpienie takiej korzyści. Zgodnie z art. 11 ust. 2 Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych należy jednak przedstawić „wystarczające dowody” istnienia subsydiowania w oparciu o informacje, jakie mogą być „w rozsądnym stopniu dostępne” dla skarżącego. Ponieważ znaczna część informacji na temat korzyści związanych z subsydiami (dotyczących np. zwolnień z podatków, dotacji, dostarczania towarów) nie jest dostępna publicznie, skarżący często nie są w stanie z pewnością stwierdzić, że subsydium przyniosło korzyść producentom produktu objętego postępowaniem. W takich sytuacjach skarżący jest zobowiązany do dostarczenia najlepszych dostępnych dowodów świadczących np. o tym, że producenci produktu objętego postępowaniem kwalifikują się do objęcia danym subsydium, oraz że program w dalszym ciągu obowiązuje lub przynosi im korzyści. Rodzaj dowodów, które należy przedstawić, będzie zależał od stanu faktycznego rozpatrywanej sprawy oraz od ilości informacji, które mogą być w rozsądnym stopniu dostępne dla skarżącego.
(402)
Rząd ChRL stwierdził, że zawiadomienie o wszczęciu postępowania narusza postanowienia art. 22 ust. 2 pkt (iii) Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych, argumentując, że zwykłe powtórzenie nazw przypisanych do różnych programów nie może być postrzegane jako ich „opisanie”. Komisja uważa, że praktyki subwencyjne będące przedmiotem dochodzenia zostały odpowiednio opisane w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, ponieważ wskazano w nim programy objęte dochodzeniem; dlatego też należy uznać, że zawiadomienie nie narusza postanowień art. 22 ust. 2 pkt (iii) Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych.
(403)
Rząd ChRL argumentował, że Komisja wszczęła dochodzenie w odniesieniu do szeregu programów subsydiowania w nieprawidłowy sposób, ponieważ rozpatrywała skargę „holistycznie” lub „całościowo” zamiast analizować każdy program z osobna; rząd ChRL stwierdził również, że ustalenia organów prowadzących dochodzenia dotyczące różnych programów nie stanowią same w sobie dowodu uzasadniającego wszczęcie dochodzenia. Jak wyjaśniono powyżej (motyw 400), służby Komisji zbadały każdy program. Kwestia, w jakim stopniu ustalenia innych organów dotyczące konkretnego programu mogą stanowić dowody wystarczające do wszczęcia dochodzenia, zależy od okoliczności danej sprawy a także, w pewnym stopniu, od informacji, do jakich skarżący może w rozsądnym stopniu uzyskać dostęp.
(404)
Rząd ChRL (powołując się na pismo Stanów Zjednoczonych w sprawie GOES (92)) stwierdził, że przyznanie producentom wyrobów ze stali powlekanej organicznie statusu przedsiębiorstw „wspieranych” w dokumentach przedstawiających plany rządu mogło mieć charakter wszechstronny, aby wykazać szczególność. Twierdzenie to nie znajduje potwierdzenia w rzeczywistości. Akty prawne, na mocy których producentom wyrobów ze stali powlekanej organicznie przyznano status przedsiębiorstw „wspieranych” (93) (oraz konsekwencje wynikające z tego faktu), nie stanowią (wbrew twierdzeniom rządu ChRL) „ogólnych informacji na temat polityki rządu, niemających bezpośredniego związku z przedmiotowym programem”. Biorąc pod uwagę fakt, że wspomniane ustawodawstwo wprost ogranicza dostęp do programów do niektórych przedsiębiorstw (lub przyznaje preferencyjne korzyści), należy uznać za oczywiste, że jest ono w bardzo bezpośredni sposób związane z programem będącym przedmiotem dochodzenia.
(405)
Rząd ChRL stwierdził, że należy przedstawić dowody potwierdzające istnienie bieżących korzyści uzyskiwanych z tytułu programu subsydiowania, przy czym fakt, że programy zostały objęte środkami wyrównawczymi w ramach innych postępowań, nie jest wystarczający, ponieważ takie ustalenia odnoszą się do innego OD. Nie ulega żadnej wątpliwości, że subsydium musi przynosić korzyść w OD, aby mogło zostać objęte środkami wyrównawczymi, oraz że skarżący powinni dążyć do dostarczenia dowodów potwierdzających wystąpienie takiej korzyści. Przedstawienie dowodów potwierdzających fakt, że z programu korzystano stosunkowo niedawno, może jednak być bardzo istotne dla wszczęcia dochodzenia, na przykład w przypadku braku publicznie dostępnych informacji dotyczących zakończenia lub zmiany programu. Powołanie się przez rząd ChRL na ustalenia panelu GOES (94) (poprzez odniesienie do pkt 7.72 sprawozdania panelu) jest bezcelowe, ponieważ punkt ten dotyczy sytuacji, w których „wyraźnie” stwierdzono brak aktualnego subsydiowania, co nie odpowiada sytuacji mającej miejsce w omawianym przypadku.
(406)
Rząd ChRL stwierdził, że aby móc wszcząć dochodzenie należy przedstawić dowody potwierdzające, iż niektórzy producenci produktu objętego postępowaniem faktycznie czerpali korzyści w ramach danego programu. Twierdzenie to nie mogło zostać zaakceptowane. Ani w rozporządzeniu podstawowym, ani w art. 11 ust. 2 Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych nie wprowadzono obowiązku przedstawienia „wystarczających dowodów istnienia subsydium…” lub dostarczenia wyraźnych dowodów świadczących o tym, że niektórzy producenci faktycznie czerpali określone korzyści. Ponieważ znaczna część informacji na temat korzyści związanych z subsydiami (dotyczących np. zwolnień z podatków, dotacji, dostarczania towarów) nie jest dostępna publicznie, skarżący często nie są w stanie z pewnością stwierdzić, że subsydium przyniosło korzyść producentom produktu objętego postępowaniem. W takich sytuacjach skarżący jest zobowiązany do dostarczenia najlepszych dostępnych dowodów świadczących np. o tym, że producenci produktu objętego postępowaniem kwalifikują się do objęcia danym subsydium, oraz że program w dalszym ciągu obowiązuje lub przynosi im korzyści. Rodzaj dowodów, które należy przedstawić, będzie zależał od stanu faktycznego rozpatrywanej sprawy oraz od ilości informacji, które mogą być w rozsądnym stopniu dostępne dla skarżącego. Nałożenie takiego wymagania na skarżących w rzeczywistości sprzyjałoby stosowaniu nieprzejrzystych systemów zamiast bardziej przejrzystych mechanizmów przyznawania tego samego rodzaju subsydiów.
(407)
Rząd ChRL argumentował, że Komisja nie określiła „rozsądnego terminu”, w którym rząd ChRL powinien przedłożyć wymagane informacje, zgodnie z art. 12 ust. 7 Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych. Rząd ChRL stwierdził również, że Komisja nie dała mu „szerokiej możliwości” zaprezentowania w formie pisemnej wszystkich istotnych dowodów dotyczących dochodzenia zgodnie z art. 12 ust. 1 Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych. Argumenty te muszą zostać odrzucone, ponieważ Komisja przyznała rządowi ChRL szeroką możliwość przedłożenia odpowiednich informacji oraz wyznaczyła rozsądny termin na ich zaprezentowanie zgodnie z odpowiednimi postanowieniami Porozumienia WTO oraz rozporządzenia podstawowego. Komisja zwraca uwagę na fakt, że przyznała wyjątkowo długie terminy na przedstawienie odpowiedzi na pierwotny kwestionariusz, wydłużając całkowity okres na przedstawienie odpowiedzi z 37 dni do prawie 2 miesięcy. Uwzględniając również proces uzupełniania braków, rząd ChRL miał ponad 3 miesiące na przedstawienie wymaganych informacji, licząc od momentu wszczęcia dochodzenia. Rząd ChRL mógł również dostarczać brakujące informacje do momentu przeprowadzenia wizyty weryfikacyjnej. Komisja zauważa również, że wyrażenie „rozsądny termin” należy postrzegać w kontekście proceduralnym, zgodnie z którym Komisja, na mocy przepisów podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego, jest zobowiązana do zakończenia dochodzenia w ciągu 13 miesięcy. Przychylenie się do wniosku rządu ChRL i wyznaczenie jeszcze bardziej odległego terminu nieuchronnie wywarłoby negatywny wpływ na zdolność Komisji do sprawnego działania i dotrzymania odpowiednich terminów określonych w przepisach.
(408)
Rząd ChRL odniósł się również do wniosku o pomoc przy przygotowywaniu odpowiedzi na kwestionariusz, który przekazał Komisji, i który w jego opinii został odrzucony przez Komisję. Zarzut ten nie znajduje potwierdzenia w rzeczywistości, ponieważ złożony przez rząd ChRL wniosek o pomoc był sformułowany tak szeroko (tj. dotyczył każdego pytania zawartego w kwestionariuszu i dodatkach), że Komisja mogła zaoferować rządowi ChRL wyłącznie pomoc w zakresie konkretnych problemów, które rząd ChRL napotkał przy udzielaniu odpowiedzi, nie mogła natomiast zapewnić wsparcia związanego z interpretacją treści poszczególnych pytań. Ponadto rząd ChRL nie przyjął tej oferty pomocy. Komisja zauważa również, że art. 12 ust. 11 Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych stanowi, że pomoc, o której udzielenie zwraca się wnioskujący, musi być „możliwa” do udzielenia, co w danym przypadku nie ma miejsca z uwagi na szeroki, otwarty charakter wniosków składanych przez rząd ChRL, skutkujący nadmiernym obciążeniem organu prowadzącego dochodzenie, w szczególności biorąc pod uwagę fakt, że kwestionariusz jest sformułowany jasno i nie wymaga wyjaśnienia. Komisja zwraca uwagę na fakt, że rząd ChRL dysponuje dużym doświadczeniem w zakresie dochodzeń antysubsydyjnych i korzysta z usług zewnętrznych prawników.
(409)
Odnosząc się do programów subsydiowania uwzględnionych w skardze, które nie były wykorzystywane przez eksporterów objętych próbą, rząd ChRL argumentował, że nie będzie w stanie dostarczyć wymaganych informacji na temat wszystkich tych programów w wyznaczonym przez Komisję terminie z uwagi na rozdrobnienie krajowego sektora hutnictwa stali. Rząd ChRL stwierdził również, że nie zrozumiał przekazanych przez Komisję wyjaśnień dotyczących potencjalnych konsekwencji niewywiązania się z obowiązku przedstawienia wymaganych informacji na temat tych programów i zdał sobie sprawę z ich istnienia dopiero na późnym etapie postępowania z uwagi na fakt, że programy te dotyczyły przedsiębiorstw nieobjętych próbą. Na początku Komisja pragnie zwrócić uwagę na niespójność w stanowisku zaprezentowanym przez rząd ChRL, ponieważ jego twierdzenie, że nie dysponował wystarczającą ilością czasu na przedłożenie odpowiedzi w wyznaczonym terminie, zdaje się stać w sprzeczności z twierdzeniem o dokonaniu świadomego wyboru w kwestii nieudzielania odpowiedzi na pytania dotyczące wszystkich programów, z których nie korzystali eksporterzy objęci próbą, z uwagi na rzekome niezrozumienie celu wniosku Komisji oraz brak świadomości konsekwencji odmowy przekazania odpowiednich informacji. W każdym razie, jak wskazano powyżej (motyw 407), Komisja kilkukrotnie przedłużyła odpowiedni termin, aby umożliwić rządowi ChRL przekazanie wymaganych informacji na temat wszystkich programów. Dlatego też należy uznać, że całkowity wyznaczony termin (tj. ponad 3 miesiące, uwzględniając proces uzupełniania braków) był w zupełności wystarczający do przedstawienia wymaganych informacji. W swoich uwagach sam rząd ChRL wprost przyznaje, że faktycznie przyjął stanowisko, że nie powinien być zobowiązany do przekazania informacji na temat przedmiotowych innych programów; świadczy o tym również fakt, że rząd ChRL nie podjął nawet próby przekazania częściowej lub niekompletnej odpowiedzi, aby wykazać swoją gotowość do współpracy, ale po prostu postanowił nie przedstawiać żadnych informacji w tym zakresie.
(410)
Komisja nie może również przyjąć tłumaczeń rządu ChRL, który stwierdził, że nie zdawał sobie sprawy z konsekwencji niewywiązania się z obowiązku dostarczenia wymaganych informacji na temat programów, które nie były wykorzystywane przez eksporterów objętych próbą. Od momentu wszczęcia postępowania Komisja wielokrotnie udzielała bowiem wyjaśnień dotyczących wspomnianych konsekwencji. Mówiąc bardziej konkretnie, konsekwencje odmowy współpracy zostały wyraźnie wskazane poprzez odniesienie do odpowiednich przepisów rozporządzenia podstawowego w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania oraz na stronie tytułowej kwestionariusza. Komisja udzieliła również obszernych wyjaśnień dotyczących celu objęcia próbą oraz konieczności dostarczenia wymaganych informacji przez rząd ChRL z uwagi na znaczną niechęć do współpracy, a także wyjaśnień w zakresie rozpatrywania potencjalnych wniosków o indywidualne traktowanie w pismach z dnia 19 marca, 11 kwietnia, 4 maja (pismo w sprawie uzupełnienia braków), 7 czerwca (pismo poprzedzające wizytę weryfikacyjną) oraz 14 sierpnia 2012 r. Dlatego też rząd ChRL nie mógł źle zrozumieć ani nie zdawać sobie sprawy z konsekwencji odmowy współpracy w zakresie programów, z których nie korzystali producenci eksportujący objęci próbą. Zasadniczo wydaje się, że rząd ChRL zignorował fakt, że jako organ umożliwiający korzystanie z domniemanych programów subsydiowania był zobowiązany do współpracy oraz do dostarczenia informacji na temat wszystkich programów subsydiowania dostępnych w odniesieniu do produktu objętego dochodzeniem.
(411)
Rząd ChRL przedstawił również szereg uwag dotyczących procesu weryfikacji i przebiegu samej wizyty weryfikacyjnej. Rząd ChRL stwierdził, że na podstawie pisma poprzedzającego wizytę weryfikacyjną przekazanego przez Komisję nie był w stanie ustalić zakresu weryfikacji odpowiednich informacji, i wniósł skargę dotyczącą rzekomego odrzucenia wniosku o przedstawienie bardziej szczegółowego planu wizyty weryfikacyjnej przez Komisję. Rząd ChRL dodał, że Komisja była zobowiązana co najmniej do „zawężenia” potencjalnego zakresu weryfikacji (np. poprzez przekazanie listy wszystkich pytań zadawanych przez urzędników Komisji z odpowiednim wyprzedzeniem) (95), która w opinii rządu ChRL nie mogła mieć wyczerpującego charakteru z uwagi na krótki czas wizyty. W odniesieniu do tego ostatniego twierdzenia, Komisja odrzuca argumentację rządu ChRL, ponieważ ani w Porozumieniu WTO w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych, ani w podstawowym rozporządzeniu antysubsydyjnym UE nie ustanowiono podstawy prawnej przyznającej rzekome prawo do takiego zawężenia zakresu wizyty. Podobnie nie istnieje żadne orzeczenie WTO zawierające choćby sugestię, na podstawie której można by uznać, że takie uprawnienie faktycznie istnieje.
Odnosząc się do pozostałych argumentów rządu ChRL Komisja zwraca uwagę na fakt, że wysłała szczegółowe pismo poprzedzające wizytę weryfikacyjną w dniu 7 czerwca 2012 r., w którym wyraźnie określiła (i) proponowany harmonogram wizyty, uzgodniony wcześniej nieformalnie z rządem ChRL, (ii) cel przeprowadzenia wizyty weryfikacyjnej, (iii) zakres, tematykę i przedmiot wizyty oraz (iv) ewentualne oparcie się na dostępnym stanie faktycznym dotyczącym programów, z których nie korzystali eksporterzy objęci próbą (zob. powyżej). Aby ograniczyć do minimum konieczność stawienia się odpowiednich przedstawicieli rządu ChRL w miejscu przeprowadzania wizyty, wskazano również dni, w których będzie zajmowała się poszczególnymi programami. Co więcej, postępując zgodnie z zasadą pełnej współpracy Komisja podjęła dodatkowe działania, aby spełnić prośbę rządu ChRL o przekazanie dalszych szczegółowych informacji na temat wizyt weryfikacyjnych, ponieważ wzięła udział w spotkaniu z przedstawicielami rządu ChRL, o którym dowiedziała się z bardzo niewielkim wyprzedzeniem, aby udzielić odpowiednich wyjaśnień na temat szczegółów związanych z wizytami weryfikacyjnymi. Później Komisja podjęła działania następcze w odniesieniu do tego spotkania, udzielając pisemnych odpowiedzi na dalsze wnioski o przekazanie wyjaśnień zgłaszane przez rząd ChRL w szeregu wiadomości e-mail. Dlatego też należy uznać, że Komisja dołożyła wszelkich możliwych starań, aby zapewnić pomyślny przebieg wizyty weryfikacyjnej - mimo to wydaje się, że rząd ChRL zignorował wszystkie te wysiłki.
3.4.1.2. Dostarczanie stali walcowanej na gorąco i stali walcowanej na zimno za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia
(412)
Rząd ChRL stwierdził, że Komisja powinna zastosować „próg” przy ustalaniu istnienia organu publicznego zanim zwróciła się o przekazanie informacji dotyczących konkretnych transakcji w dodatku B do kwestionariusza skierowanego do rządu ChRL. Twierdzenie to nie mogło zostać zaakceptowane, ponieważ taki podział dochodzenia na dwa etapy byłby niepraktyczny - Komisja musiałaby bowiem złożyć dwa odrębne wnioski o udzielenie informacji i przeprowadzić dwie odrębne wizyty weryfikacyjne w Chinach. Poza konsekwencjami w postaci zwiększenia wydatków, zastosowanie takiego podejścia w praktyce spowodowałoby, że przeprowadzenie dochodzenia w wyznaczonym terminie byłoby niemal niemożliwe. W każdym razie wszystkie dowody (w tym dane dotyczące cen i ilości w ramach konkretnych transakcji) mogą okazać się istotne przy ustalaniu, czy dany organ jest organem publicznym, czy też nie.
(413)
Rząd ChRL stwierdził, że niewywiązanie się z ciążącego na nim obowiązku udzielenia odpowiedzi na przedstawione w dodatku B pytania dotyczące przedsiębiorstw państwowych zaopatrujących producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie w stal walcowaną na gorąco i stal walcowaną na zimno nie powinno uzasadniać zastosowania przepisów art. 28 rozporządzenia podstawowego, a fakt, że Komisja wykorzystała dostępny stan faktyczny, stanowi naruszenie postanowień art. 12 ust. 7 Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych. Rząd ChRL stwierdził również, że Komisja zażądała wypełnienia dodatku B przez wiele przedsiębiorstw, które nie były istotne dla prowadzonego dochodzenia. Twierdzenie to należy odrzucić. Komisja opracowała dodatek B w celu zweryfikowania zarzutów przedstawionych w skardze i zrobiła to zgodnie z ustaleniami Organu Apelacyjnego WTO przedstawionymi w sprawozdaniu DS379, w którym ustanowiono pewne wytyczne w zakresie ustalania, czy dany organ jest organem publicznym, czy też nie. Opinia rządu ChRL wyrażona w twierdzeniu, że „dodatek B dotyczył nie tylko przedsiębiorstw państwowych” nie odpowiada rzeczywistości. Początkowo Komisja faktycznie zwróciła się o wypełnienie dodatku B do wszystkich producentów stali walcowanej na gorąco i stali walcowanej na zimno, ale po uzyskaniu odpowiedzi na kwestionariusz od rządu ChRL ograniczyła zakres podmiotów zobowiązanych do przekazania odpowiednich informacji wyłącznie do przedsiębiorstw państwowych objętych dochodzeniem, aby ułatwić rządowi ChRL udzielenie odpowiedzi na pytania zawarte w tym dodatku (96). Pomimo podejmowanych przez Komisję wysiłków, rząd ChRL i przedsiębiorstwa państwowe objęte dochodzeniem nie udzieliły odpowiedzi na pytania zawarte w dodatku B, choć jest oczywiste (w szczególności w świetle informacji przekazanych w skardze), że przedsiębiorstwa państwowe dostarczające stal walcowaną na gorąco i stal walcowaną na zimno producentom eksportującym wyroby ze stali powlekanej organicznie są przedmiotem prowadzonego dochodzenia.
(414)
W związku z powyższym Komisja była zmuszona zastosować przepisy art. 28 ust. 1 rozporządzenia podstawowego i uczyniła to zachowując pełną zgodność z postanowieniami art. 12 ust. 7 Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych.
(415)
Rząd ChRL stwierdził, że wykorzystany przez Komisję dostępny stan faktyczny nie daje podstaw do wyciągnięcia wniosku, że wspomniane „wytyczne” dotyczące przemysłu stalowego są prawnie wiążące. Głównym dokumentem zawierającym plany dotyczące przemysłu stalowego, na którym Komisja oparła swoje ustalenia w zakresie istnienia organu publicznego, jest zarządzenie nr 35 NDRC - Strategie na rzecz rozwoju hutnictwa żelaza i stali. Komisja zadała bezpośrednie pytanie dotyczące statusu prawnego zarządzeń NDRC i w odpowiedzi uzyskała informacje potwierdzające, że w prawie chińskim zarządzenia są prawnie wiążące, ponieważ stanowią jedną z czterech kategorii prawa w Chinach. W związku z tym przedmiotowe twierdzenie stoi w sprzeczności z odpowiednimi informacjami zawartymi w aktach sprawy.
(416)
Rząd ChRL stwierdził, że wykryte przez Komisję zakłócenie funkcjonowania rynku w sektorze stalowym nie ma znaczenia dla ustalenia, czy producenci stali walcowanej na gorąco/stali walcowanej na zimno są organami publicznymi, czy też nie, oraz że taka procedura powinna zostać zastosowana wyłącznie w odniesieniu do podmiotów dostarczających stal walcowaną na gorąco/stal walcowaną na zimno dwóm grupom producentów eksportujących objętych próbą, nie zaś ogólnie w odniesieniu do wszystkich przedsiębiorstw państwowych produkujących stal walcowaną na gorąco/stal walcowaną na zimno w Chinach. Zdaniem rządu ChRL w przypadku, gdy Komisja nie dysponuje odpowiednimi informacjami na temat tych podmiotów, nie może ustalić, czy są one organami publicznymi, czy też nie; w przeciwnym razie jej ustalenia należałoby traktować jako niedopuszczalne wnioski niekorzystne. Komisja nie zgadza się z tym twierdzeniem. Występowanie zakłóceń w funkcjonowaniu rynku stanowi istotny, choć nie rozstrzygający, czynnik brany pod uwagę przy przeprowadzaniu odpowiedniej analizy. W kontekście przedmiotowego postępowania Komisja uznała wszystkie przedsiębiorstwa produkujące stal walcowaną na gorąco/stal walcowaną na zimno, których częściowym lub całościowym właścicielem jest państwo, za „organy publiczne”, opierając się na dowodach dotyczących czynników ogólno-politycznych i ogólno-sektorowych, nie zaś na informacjach dotyczących konkretnych przedsiębiorstw. Podmioty będące własnością państwa dostarczające stal walcowaną na gorąco/stal walcowaną na zimno dwóm producentom eksportującym objętym próbą w oczywisty sposób wchodzą w zakres procedury służącej ustaleniu, czy dany podmiot jest organem publicznym, czy też nie, dlatego też uznano, że ustalenia dotyczące konkretnych podmiotów nie są konieczne. W każdym razie w swojej odpowiedzi na kwestionariusz Komisji rząd ChRL nie przedstawił żadnych informacji, które mogłyby zostać wykorzystane do poczynienia takich ustaleń dotyczących konkretnych przedsiębiorstw.
Przyjęcie argumentu rządu ChRL, zgodnie z którym Komisja nie może poczynić ustaleń w kwestii konkretnych przedsiębiorstw państwowych z braku informacji na temat „stanu faktycznego” oznaczałoby, że rząd ChRL w praktyce odniósłby korzyści dzięki odmowie współpracy (ponieważ odmówił dostarczenia informacji dotyczących „stanu faktycznego”), osiągając tym samym „bardziej korzystny” rezultat niż rezultat, który osiągnąłby współpracując z Komisją, odwrotnie niż ma to miejsce w przypadku wniosku niekorzystnego.
(417)
Rząd ChRL stwierdził, że Komisja zawiadomiła go o sporządzeniu analiz w zakresie „powierzenia i wyznaczenia” dopiero na etapie ujawnienia ostatecznych ustaleń, naruszając tym samym przysługujące mu prawo do obrony. Komisja nie mogła jednak wiedzieć na wcześniejszym etapie dochodzenia, że dojdzie do tego wniosku. Przedmiotowe ustalenie opiera się na wszystkich informacjach i danych zgromadzonych w trakcie postępowania - informacje na temat jego treści zostały przekazane niezwłocznie po przyjęciu decyzji końcowej, tj. w chwili ujawnienia ostatecznych ustaleń. W skardze przedstawiono zarzut dotyczący przyznania subsydiów związanych z dostarczaniem towarów przez rząd za pośrednictwem przedsiębiorstw państwowych. W toku dochodzenia wykazano, że przedmiotowa polityka rządu, która początkowo była realizowana wyłącznie w odniesieniu do przedsiębiorstw państwowych, obejmowała również podmioty prywatne, co stanowiło podstawę stwierdzenia istnienia powierzenia lub wyznaczenia przez rząd.
(418)
Rząd ChRL stwierdził, że fakty omówione przez Komisję w żaden sposób nie uprawniają jej do wyciągnięcia wniosku, że państwo powierzyło lub wyznaczyło jakiemukolwiek podmiotowi prywatnemu prowadzącemu działalność w sektorze stalowym zadanie dostarczania subsydiów objętych środkami wyrównawczymi. Twierdzenie to należy odrzucić. W przeprowadzonych analizach dotyczących powierzenia i wyznaczenia Komisja odniosła się do szeregu planów rządowych i dokumentów strategicznych oraz zacytowała fragmenty tych dokumentów, które świadczyły o istnieniu bezpośredniego związku między decyzjami rządu a działalnością prywatnych przedsiębiorstw zajmujących się produkcją stali, oraz poparła swoje ustalenia przykładami działań podejmowanych przez prywatne podmioty gospodarcze.
(419)
Rząd ChRL stwierdził, że przy przeprowadzaniu analizy dotyczącej powierzenia lub wyznaczenia Komisja nie dokonała rozróżnienia miedzy skutkami działania rządu a zamiarem podjęcia działania przez rząd. To twierdzenie również należy odrzucić. Komisja wykazała istnienie strategii rządowej służącej wspieraniu przemysłu stalowego oraz dostarczaniu stali walcowanej na gorąco/stali walcowanej na zimno za pośrednictwem przedsiębiorstw państwowych po cenach niższych niż rynkowe. Stwierdzono również, że strategia ta (z uwagi na dominującą pozycję przedsiębiorstw państwowych na rynku oraz zniechęcanie do wywozu stali walcowanej na gorąco/stali walcowanej na zimno) skutecznie zmusiła producentów prywatnych do zaopatrywania krajowego przemysłu produkcji wyrobów ze stali powlekanej organicznie w stal walcowaną na gorąco/stal walcowaną na zimno po tych samych niższych niż rynkowe cenach, jak te stosowane przez przedsiębiorstwa państwowe. Istnieją dowody świadczące o tym, że ceny stosowane przez dostawców prywatnych są bezpośrednio powiązane z cenami stosowanymi przez przedsiębiorstwa państwowe. Dlatego też Komisja stwierdziła, że jednym z celów tej strategii było wyznaczenie i powierzenie podmiotom prywatnym zadania stosowania tych samych praktyk, jak praktyki stosowane przez przedsiębiorstwa państwowe. Jest to klasyczny przykład sytuacji, w której rząd, samodzielnie lub za pośrednictwem przedsiębiorstw państwowych, „sprawuje władzę” nad prywatnymi dostawcami. Omawiana strategia zawiera wszystkie niezbędne elementy pozwalające stwierdzić wystąpienie powierzenia i wyznaczenia, tj. „działanie rządu”, „kierowane do konkretnej strony”, „którego przedmiotem jest konkretne zadanie lub obowiązek”. W celu zilustrowania zamiarów rządu warto przytoczyć treść niektórych przepisów zarządzenia nr 35 nakładających kary na przedsiębiorstwa, które nie stosują się do postanowień przedstawionych w nim strategii. Świadczy to o tym, że rząd ChRL dąży do poprowadzenia działalności całego sektora stalowego w określonym kierunku, a przedsiębiorstwa, które nie dostosują się do odpowiednich planów w tym zakresie, narażą się na konsekwencje.
(420)
Rząd ChRL stwierdził również, że Komisja nie udowodniła, iż rząd ChRL stosuje strategię służąca dostarczaniu stali walcowanej na gorąco i stali walcowanej na zimno podmiotom prowadzącym działalność w sektorze wyrobów ze stali powlekanej organicznie, oraz że Komisja nie wyciągnęła wniosku potwierdzającego, iż taki stan rzeczy miał miejsce. Twierdzenie to należy odrzucić. Jak wykazano w analizie przeprowadzonej w motywach 49-72 powyżej, przedsiębiorstwa państwowe dostarczające stal walcowaną na gorąco/stal walcowaną na zimno producentom wyrobów ze stali powlekanej organicznie są organami publicznymi wykonującymi polecenia rządu ChRL, przy czym jest oczywiste, że dostarczają stal walcowaną na gorąco/stal walcowaną na zimno producentom eksportującym wyroby ze stali powlekanej organicznie. Stwierdzono również, że ceny tych środków produkcji nie odpowiadają cenom rynkowym. Dlatego też uznano, że rząd ChRL realizuje politykę dostarczania taniej stali walcowanej na gorąco i stali walcowanej na zimno za pośrednictwem tych przedsiębiorstw państwowych.
(421)
Rząd ChRL stwierdził, że Komisja błędnie uznała, iż rząd ChRL sprawuje wszechobecną kontrolę nad ogólnie rozumianym sektorem stalowym oraz że przemysł stalowy stosuje się do pewnych wytycznych, przy czym nie stwierdziła, że dostarczanie stali podmiotom prowadzącym działalność w sektorze produkcji wyrobów ze stali powlekanej organicznie po cenach niższych niż rynkowe jest celem tej strategii. Twierdzenie to należy odrzucić. Jak wyjaśniono w motywie 419 powyżej, Komisja wykazała, że w strategii rządu przedstawiono zamiar nakłonienia bezpośrednich dostawców prywatnych do stosowania praktyk przedsiębiorstw państwowych polegających na dostarczaniu środków produkcji po cenach niższych niż rynkowe.
(422)
Rząd ChRL stwierdził, że Komisja nie wykazała, iż rząd ChRL powziął konkretny zamiar faktycznego zapewnienia przedmiotowego wkładu finansowego w kontekście dostarczania stali walcowanej na gorąco i stali walcowanej na zimno, zgodnie z postanowieniami sprawozdania Organu Apelacyjnego dotyczącego Stanów Zjednoczonych - Dochodzenie w sprawie cła wyrównawczego nałożonego na pamięci DRAM z Korei (97). Twierdzenie to należy odrzucić. Przedmiotowe działania rządu opierają się na rządowej strategii mającej na celu nakłonienie bezpośrednich dostawców prywatnych do stosowania praktyk przedsiębiorstw państwowych polegających na dostarczaniu środków produkcji po cenach niższych niż rynkowe. Opisana sytuacja nie jest „konsekwencją” ani „produktem ubocznym” interwencji rządu - stanowi ona cel tej interwencji. Jest oczywiste, że w rozpatrywanym przypadku prywatni dostawcy stali walcowanej na gorąco/stali walcowanej na zimno nie kierują się swoim „swobodnym wyborem” przy prowadzeniu działalności rynkowej, ponieważ funkcjonowanie rynku uległo zakłóceniu wskutek zajęcia dominującej pozycji przez przedsiębiorstwa państwowe oraz wskutek podejmowania działań służących zniechęcaniu do wywozu stali walcowanej na gorąco/stali walcowanej na zimno.
(423)
Rząd ChRL twierdzi, że Komisja nie poczyniła ustaleń w kwestii identyfikacji podmiotów prywatnych, które faktycznie dostarczały stal walcowaną na gorąco/stal walcowaną na zimno przedsiębiorstwom objętym próbą. Twierdzenie to należy odrzucić. Podobnie jak w przypadku podmiotów publicznych Komisja przeprowadziła ogólnosektorową analizę służącą ustaleniu istnienia powierzenia i wyznaczenia, która obejmowała wszystkich dostawców prywatnych. Ponieważ przedmiotowa strategia rządu ma zastosowanie do wszystkich tego rodzaju podmiotów, nie zachodzi konieczność przeprowadzenia takiej analizy w odniesieniu do poszczególnych przedsiębiorstw.
(424)
Rząd ChRL stwierdził, że Komisja odrzuciła dowody przedstawione przez rząd ChRL, dotyczące udziału produkcji przedsiębiorstw państwowych w całkowitej wielkości produkcji stali walcowanej na gorąco i stali walcowanej na zimno w Chinach. Tabela, którą rząd ChRL przedstawił w tym zakresie, nie może zostać uznana za dowód. Rząd ChRL odmówił ujawnienia źródła danych zawartych w tabeli przed i w trakcie weryfikacji, dlatego też zawartych w niej informacji nie można uznać za wiarygodne. Z tego względu Komisja wykorzystała informacje zawarte w World Steel Capacity Book, będącej źródłem informacji powszechnie uznawanym przez przedstawicieli światowego przemysłu stalowego.
(425)
Rząd ChRL stwierdził, że Komisja nie wyjaśniła, dlaczego światowe ceny rynkowe stali walcowanej na gorąco i stali walcowanej na zimno stanowią najbardziej odpowiedni poziom referencyjny w tym zakresie, powołując się na orzeczenie Organu Apelacyjnego w sprawie Stany Zjednoczone przeciwko Softwood Lumber IV, w którym stwierdzono, że pozapaństwowy punkt odniesienia „musi dotyczyć lub odnosić się do, lub być powiązany z dominującymi warunkami rynkowymi w kraju, w którym dostarcza się lub zakupuje odpowiednie towary lub usługi, oraz musi odzwierciedlać cenę, jakość, dostępność, zbywalność, kwestie związane z transportem oraz inne warunki zakupu lub sprzedaży”. Rząd ChRL twierdzi również, że wykazanie „dominacji rządu” nie może stanowić podstawy złagodzenia wskazanego powyżej orzecznictwa, ponieważ gdyby można było wykorzystać taką możliwość, pozapaństwowy poziom referencyjny byłby w ogóle niedostępny. Rząd ChRL twierdzi, że Komisja nie spełniła wymogów przewidzianych w art. 14 Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych. Komisja nie zgadza się z tym twierdzeniem. Zgodnie z ustaleniami Komisji dominujące warunki rynkowe panujące w Chinach są zakłócone, co zostało wyjaśnione w motywach 49-97 powyżej. Ponieważ stal jest produkowana na całym świecie przy zastosowaniu podobnych procesów oraz jest przedmiotem handlu na rynku globalnym, za najbardziej racjonalny poziom referencyjny należy uznać jej cenę na rynku światowym, ponieważ w przypadku, w którym Chiny znajdowałyby się w normalnej, niezakłóconej sytuacji rynkowej, stosowane przez nie ceny prawdopodobnie odpowiadałyby cenom światowym. Rząd ChRL przedstawiła bardzo niewiele informacji na temat chińskiego rynku stali, mimo że Komisja bezpośrednio zwróciła się o ich dostarczenie. Chiny nie zaproponowały również żadnego innego punktu odniesienia poza krajowym poziomem referencyjnym, którego nie można uznać za odpowiedni z uwagi na wykryte zakłócenia funkcjonowania rynku.
Rząd ChRL stwierdził, że Komisja oparła wyniki analizy szczególności przeprowadzonej w odniesieniu do dostarczania stali walcowanej na gorąco/stali walcowanej na zimno za wynagrodzenie niższe od odpowiedniego wyłącznie na zawartych w skardze tautologicznych twierdzeniach skarżących, a takie działanie nie spełnia wymogów określonych w postanowieniach Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych. Twierdzenie to należy odrzucić. Zarówno stal walcowana na gorąco, jak i stal walcowana na zimno jest wykorzystywana w charakterze środków produkcji wyłącznie przez ograniczoną liczbę przedsiębiorstw, ponieważ przedsiębiorstwa w wielu innych sektorach nie znalazłyby praktycznego zastosowania dla tych wyrobów. W swojej odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu sam rząd ChRL potwierdził, że stal walcowaną na gorąco i stal walcowaną na zimno wykorzystuje się wyłącznie w ograniczonej liczbie sektorów przemysłowych. Rząd ChRL nie zakwestionował tego faktu w przekazanych uwagach dotyczących ujawnienia ostatecznych ustaleń. Dlatego też potwierdza się, że przedmiotowe subsydium ma charakter szczególny w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. c) rozporządzenia podstawowego, który powiela postanowienia art. 2 ust. 1 lit. c) Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych.
3.4.1.3. Preferencyjne pożyczki i stopy oprocentowania dla branży wyrobów ze stali powlekanej organicznie
(426)
Rząd ChRL stwierdził, że banki nie są zobowiązane do przestrzegania wytycznych przemysłowych, że rząd nie nakazuje im podejmowania określonych decyzji biznesowych oraz że sektor bankowy nie jest zdominowany przez rząd. Nie można zgodzić się z powyższym stwierdzeniem. W przepisach art. 24 i 25 zarządzenia nr 35 ograniczono możliwość udzielania kredytów wyłącznie do przedsiębiorstw, które przestrzegają krajowych strategii na rzecz rozwoju hutnictwa żelaza i stali, dlatego też twierdzenie rządu ChRL, z którego wynika, że banki nie są zobowiązane do przestrzegania strategii przemysłowych, stoi w sprzeczności z przywołanymi dowodami. Wspomniane przepisy w oczywisty sposób określają, które przedsiębiorstwa mogą otrzymywać finansowanie ze strony banków, a które nie. Nie można również przyjąć twierdzenia, że sektor bankowy nie jest zdominowany przez rząd. W tym względzie należy zauważyć, że rząd ChRL przedstawił wyłącznie bardzo ograniczone informacje na temat struktury własności w sektorze bankowym, twierdząc, że nie posiada informacji tego rodzaju, mimo że zgodnie z art. 24 ustawy o bankach komercyjnych wszystkie banki są zobowiązane do przekazywania takich informacji Chińskiej Komisji Regulacji Bankowych, agencji państwowej prowadzącej działalność z upoważnienia Rady Państwa. Inne informacje zawarte w aktach sprawy przywoływanych w niniejszym rozporządzeniu stanowiły podstawę do stwierdzenia, że sektor bankowy w Chinach faktycznie jest zdominowany przez rząd (zob. motywy 166-169 powyżej).
Poza źródłami przywołanymi w niniejszym rozporządzeniu, również w sprawozdaniu krajowym MFW nr 11/321 dotyczącym Chin z listopada 2011 r. stwierdzono, że państwo jest bezpośrednio i pośrednio zaangażowane w działalność sektora finansowego i zalecono, aby rząd zmienił swoją rolę i zakres obowiązków w odniesieniu do sektora finansowego, rezygnując z wykorzystywania banków do realizacji szeroko zakrojonych celów strategii rządowej i dopuszczając możliwość podejmowania decyzji kredytowych w oparciu o cele komercyjne (98) (99).
(427)
Rząd ChRL stwierdził, że niespełnienie wymogów określonych w dodatku A do kwestionariusza skierowanego do rządu ChRL nie może stanowić podstawy do uzasadnionego powołania się na dostępny stan faktyczny, ponieważ Komisja nie powinna zobowiązać rządu ChRL do przedstawienia wewnętrznych, szczególnie chronionych danych dotyczących konkretnych transakcji przeprowadzanych przez banki, spośród których wiele nie jest w żaden sposób powiązanych z rządem. Jak wyjaśniono w motywie 426 powyżej, rząd ChRL dysponuje dostępem przynajmniej do części wymaganych informacji, ale odmówił udzielenia odpowiedzi na pytania zawarte w dodatku A. W tym względzie należy również zauważyć, że z uwagi na odmowę przekazania Komisji jakichkolwiek danych na temat struktury własności wielu banków przez rząd ChRL, Komisja nie dysponowała wiedzą, które z tych banków znajdują się w posiadaniu państwa, a które nie.
(428)
Odnosząc się do niektórych okólników LBCh rząd ChRL stwierdził, że publicznie dostępne streszczenia treści odpowiednich okólników oraz zeznania urzędników LBCh są wystarczające do zastąpienia faktycznych okólników LBCh, oraz że żadne dostępne informacje na temat stanu faktycznego nie powinny być stosowane, ponieważ rząd ChRL nie przekazał żadnych danych w tym zakresie. Rząd ChRL stwierdził również, że Komisja odrzuciła dostarczone przez niego w dobrej wierze informacje, tj. zeznania urzędnika LBCh i streszczenie przedmiotowych okólników, oraz że powołała się na treść art. 28 rozporządzenia podstawowego, w którym stwierdza się jedynie, że fałszywe lub wprowadzające w błąd informacje mogą nie zostać uwzględnione. Ponadto rząd ChRL stwierdził, że Komisja nie oparła swoich ustaleń na dostępnym stanie faktycznym ani na dostarczonych informacjach, zrzucając obowiązek udowodnienia, że stan rzeczy stwierdzony w postępowaniu w sprawie cienkiego papieru powleczonego uległ już zmianie, na rząd ChRL. W opinii rządu ChRL w tym przypadku ustalenia postępowania w sprawie cienkiego papieru powleczonego nie stały nawet w sprzeczności z informacjami dostarczonymi przez rząd ChRL, ponieważ dotyczyły one całkowicie innego okresu.
W odniesieniu do fragmentów dostarczonych przez LBCh, informacji zawartych na stronie internetowej oraz zeznań urzędnika LBCh, dowody te nie mogły zostać zweryfikowane bez możliwości uzyskania dostępu do dokumentów źródłowych, tj. do samych okólników. Komisja nie rozumie, dlaczego z jednej strony rząd ChRL uważa, że okólniki te stanowią poufną dokumentację wewnętrzną, a z drugiej twierdzi, że streszczenie ich treści zostało rzekomo publicznie udostępnione na stronie internetowej LBCh. Ustalenia postępowania w sprawie cienkiego papieru powleczonego są bardzo istotne dla przedmiotowej sprawy. Fakt, że informacje te dotyczyły innego okresu czasu ma niewielkie znaczenie, ponieważ z informacji udostępnionych w aktach sprawy (uwzględniając skargę) wynika, że przedmiotowe praktyki nie uległy zmianie od czasu przeprowadzenia tego postępowania. Jeżeli chodzi o zarzut ChRL, że Komisja odwraca ciężar dowodu, należy zauważyć, że ustalenia postępowania w sprawie cienkiego papieru powleczonego stanowią część wszystkich branych pod uwagę dowodów, przy czym rząd ChRL nie jest zobowiązany do ich „obalenia”. Współpraca w tego rodzaju dochodzeniach to proces dwukierunkowy, w ramach którego wszystkie strony mogą przedstawiać dowody lub argumenty w celu obalenia dowodów zawartych w aktach sprawy.
(429)
Rząd ChRL argumentuje, że Komisja nie wykazała, iż ustalone przez rząd ChRL stawki pełniące rolę poziomu referencyjnego prowadzą do powstania zakłóceń o charakterze niekomercyjnym (przyznając tym samym, że wysokość chińskich rynkowych stóp procentowych zasadniczo odpowiada poziomowi odpowiedniego wynagrodzenia), oraz że ustanowienie wyłącznie dolnej granicy stóp procentowych w odniesieniu do kredytów komercyjnych działa raczej na niekorzyść niż na korzyść producentów eksportujących zaciągających takie kredyty. Jeżeli LBCh nie ustanowiłby dolnego pułapu, przedmiotowe stawki mogłyby być znacznie niższe. Twierdzenie to należy uznać za nieuzasadnione. Już sam fakt, że rząd ChRL (LBCh) w arbitralny sposób ustala wysokość stawek wyznaczających poziom referencyjny, świadczy o istnieniu zachowań o charakterze niekomercyjnym. Ustalenia te znajdują również potwierdzenie w sprawozdaniu krajowym MFW nr 11/321 (100) dotyczącym Chin z listopada 2011 r., w którym odniesiono się do kwestii regulowania poziomu stóp procentowych.
(430)
Rząd ChRL stwierdził, że Komisja nie przeprowadziła oceny zdolności kredytowej stron objętych dochodzeniem, w odróżnieniu od postępowania w sprawie cienkiego papieru powleczonego. W odpowiedzi Komisja zauważa, że zdolność kredytowa producentów eksportujących objętych próbą nie została poddana ocenie, ponieważ tak czy inaczej wpływają na nią strategie przemysłowe oraz środki pomocy i interwencji państwa. Ponieważ stwierdzono, że funkcjonowanie systemu finansowego w Chinach podlega zakłóceniom, przeprowadzenie takiej oceny byłoby bezcelowe. W postępowaniu w sprawie cienkiego papieru powleczonego nie przeprowadzono tego rodzaju oceny zdolności kredytowej.
(431)
Rząd ChRL wyraża również sprzeciw wobec decyzji o przyznaniu ratingu kategorii BB, którą uznaje za działanie o charakterze „czysto represyjnym” oraz zauważa, że „w każdym razie, przesłanki, jakimi Komisja kierowała się przy podejmowaniu tej decyzji, nie zostały ujawnione w sposób umożliwiający ich skontrolowanie”. Zdaniem rządu ChRL, jeżeli Komisja ustali, że wysokość tej stawki odpowiadałaby wysokości chińskiego poziomu referencyjnego powiększonego o premię z tytułu ryzyka związanego z przyznaniem ratingu kategorii BB, musi wyjaśnić swój tok rozumowania w tym zakresie, odnosząc się do konkretnych producentów i kredytów. Twierdzenie to należy odrzucić. Biorąc pod uwagę wykryte zakłócenia i brak odpowiedniej zdolności kredytowej oraz fakt, że banki udzielające kredytów nie przeprowadzały oceny ryzyka w odniesieniu do producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie, Komisja nie mogła wziąć pod uwagę wartości nominalnej ratingu kredytowego poszczególnych producentów eksportujących (jeżeli w ogóle mieli przyznany taki rating). W rozpatrywanym przypadku przyznanie ratingu kategorii BB nie powinno być postrzegane jako działanie niekorzystne dla producentów eksportujących, ponieważ rating ten jest najlepszym dostępnym na rynku ratingiem dla przedsiębiorstw nie dokonujących inwestycji.
3.4.1.4. Przekazywanie praw do użytkowania gruntów za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia
(432)
Rząd ChRL stwierdził, że Komisja uznała, iż argumenty rządu ChRL, że prawa do użytkowania gruntów przyznawane w na zasadzie konkurencji są takie, że eliminują potrzebę stosowania zewnętrznego poziomu referencyjnego. Rząd ChRL stwierdził również, że w swoich wyjaśnieniach dotyczących powodów odrzucenia argumentów rządu ChRL Komisja koncentruje się wyłącznie na dowodach przekazanych przez rząd ChRL, nie zaś na dostępnym stanie faktycznym. Rząd ChRL zwraca się do Komisji o ujawnienie informacji, na podstawie których uznała, że władze lokalne ustaliły ceny w arbitralny sposób, tj. że nie odniosły się lub nie nawiązały do poziomu podaży gruntów przemysłowych i popytu na takie grunty.
Rząd ChRL w niewłaściwy sposób zrozumiał opisany powyżej problem. Komisja nie stwierdziła, że prawa do użytkowania gruntów są przyznawane na zasadzie konkurencji. Komisja ustaliła, że spośród 13 transakcji dotyczących przyznania praw do użytkowania gruntów, zaledwie 6 miało być przedmiotem przetargu lub aukcji. Z przekazanych dowodów dotyczących wspomnianych 6 transakcji wynikało, że przetargi nie miały konkurencyjnego charakteru, ponieważ złożono tylko jedną ofertę, a cena została ustalona przez władze. Komisja nie rozumiała składanych przez rząd ChRL wniosków o ujawnienie informacji, na których oparła się stwierdzając brak rynku dla obrotu prawami do użytkowania gruntów z uwagi na fakt, że w celu odrzucenia twierdzeń rządu ChRL nie korzystała z żadnych danych dotyczących dostępnego stanu faktycznego, przeprowadzając odpowiednią analizę na podstawie informacji przekazanych przez rząd ChRL i producentów eksportujących. Podstawa faktyczna, w oparciu o którą uznano, że ceny zostały ustalone w arbitralny sposób, została wskazana w motywach 114-116 powyżej - podstawę tę stanowiły informacje o faktycznie zrealizowanych transakcjach przekazane przez producentów eksportujących, a także informacje pochodzące z systemu wyceny gruntów miejskich oraz zarządzenia nr 35.
(433)
W opinii rządu ChRL Komisja nie wykazała szczególności w rozumieniu art. 2 ust. 1 i 2 Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych, ani nie oparła w wyraźny sposób swojej decyzji o szczególności na pozytywnych dowodach, zgodnie z postanowieniami art. 2 ust. 4 Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych. Ponadto Komisja nie uzasadniła konieczności powiązania kwoty korzyści z wysokością pozapaństwowego poziomu referencyjnego, ani nie ustaliła wysokości wybranego poziomu referencyjnego zgodnie z postanowieniami art. 14 lit. d) Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych. Twierdzenia te należy odrzucić. Podstawą dla stwierdzenia istnienia szczególności przez Komisję był fakt, że wszystkie przedsiębiorstwa, które nie przestrzegały opracowanych przez państwo strategii przemysłowych, były wykluczane z możliwości uzyskania praw do użytkowania gruntów, a także fakt, że odpowiednie organy często ustalały ceny w arbitralny sposób, a rząd stosował niejasne i nieprzejrzyste praktyki w tym zakresie. Konieczność zastosowania pozapaństwowego poziomu referencyjnego została wyjaśniona i uzasadniona w motywach 109, 118 oraz 120-121 powyżej. Ponieważ wykazano, że funkcjonowanie rynku obrotu prawami do użytkowania gruntów w Chinach podlega zakłóceniom, zastosowanie krajowego poziomu referencyjnego zaproponowanego przez rząd ChRL było niemożliwe. Komisja nie zgadza się z twierdzeniem, że poziom referencyjny został ustalony niezgodnie z postanowieniami art. 14 lit. d) Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych. Komisja uznała, że najlepszym wskaźnikiem zastępczym spełniającym kryteria określone w zaleceniach Organu Apelacyjnego przedstawionych w dokumencie DS 379 będzie poziom referencyjny stosowany na Tajwanie.
(434)
Rząd ChRL twierdzi, że zasugerował, iż każdy potencjalny poziom referencyjny powinien być poziomem krajowym i powinien bazować na cenach płaconych przez „niefaworyzowane” sektory chińskie; zdaniem rządu ChRL tak właśnie jest dlatego, że żadne przypadki faworyzowania nie miały miejsca i w związku z tym prawidłowo wyliczona kwota subsydium musiałaby być równa zeru. Komisja nie zgadza się z tym stwierdzeniem, przy czym tak czy inaczej rząd ChRL nie przedstawił żadnych informacji dotyczących cen, jakie sektory „niefaworyzowane” płacą za przekazanie praw do użytkowania gruntów, które mogłyby teoretycznie zostać wykorzystane przy ustalaniu wysokości poziomu referencyjnego.
(435)
Rząd ChRL twierdzi również, że skarżący nie przedstawił żadnych wskazówek ani dowodów świadczących o tym, że prawa do użytkowania gruntów zostały przyznane jakiejkolwiek konkretnej podgrupie przedsiębiorstw, oraz że Unia nie dokonała kluczowego ustalenia dowodzącego, że możliwość uzyskania praw do użytkowania gruntów była wyraźnie ograniczona do niektórych/promowanych przedsiębiorstw. Komisja ustaliła, że przekazywanie praw do użytkowania gruntów ograniczało się do przedsiębiorstw, które stosowały się do strategii przemysłowych ustanowionych przez rząd ChRL w zarządzeniu nr 35 NDRC (motyw 116 powyżej).
(436)
Rząd ChRL stwierdził, że Komisja nie przeprowadziła skrupulatnej analizy w celu znalezienia poziomu referencyjnego, który odpowiadałby sytuacji aktualnie istniejącej Chinach lub byłby z nią związany, oraz że nie dołożyła wszelkich starań, aby zidentyfikować poziom referencyjny zbliżony do warunków rynkowych, które istniałyby w przypadku braku zakłóceń, a nawet jeśli to zrobiła, nie udzieliła żadnych wyjaśnień w tym zakresie. Twierdzenie to należy odrzucić. Komisja szczegółowo przeanalizowała różne wskaźniki i porównała sytuację na Tajwanie z sytuacją w Chińskiej Republice Ludowej postrzeganej jako całość oraz w poszczególnych chińskich prowincjach objętych dochodzeniem. Po przeprowadzeniu tych analiz Komisja uznała, że Tajwan (101) będzie stanowił najbardziej odpowiedni poziom referencyjny, biorąc pod uwagę wszystkie informacje zgromadzone w aktach sprawy, tj. (i) poziom rozwoju gospodarczego i strukturę gospodarczą istniejącą na Tajwanie i w odpowiednich chińskich prowincjach oraz miastach (102), w których współpracujący producenci eksportujący mają swoje siedziby, (ii) geograficzną bliskość przedmiotowych dwóch chińskich prowincji i Tajwanu, (iii) wysoki stopień rozwoju infrastruktury na Tajwanie oraz w dwóch analizowanych prowincjach, (iv) silne powiązania gospodarcze między Tajwanem a Chińską Republiką Ludową oraz fakt prowadzenia handlu transgranicznego przez te dwa państwa, (v) zbliżoną gęstość zaludnienia analizowanych prowincji chińskich oraz Tajwanu, (vi) podobieństwa w zakresie rodzaju gruntów oraz transakcji wykorzystywanych przy ustalaniu odpowiedniego poziomu referencyjnego na Tajwanie i w Chińskiej Republice Ludowej oraz (vii) wspólne cechy demograficzne, lingwistyczne i kulturowe występujące zarówno na Tajwanie, jak i w Chińskiej Republice Ludowej. Ponadto prowincje Jiangsu i Zhejiang oraz miasto Chongqing uznaje się za prowincje o największym potencjale wytwórczym w Chińskiej Republice Ludowej. Mimo że poziom PKB na mieszkańca na Tajwanie i we wspomnianych chińskich prowincjach oraz mieście Chongqing nie jest identyczny, PKB w tych prowincjach oraz w mieście Chongqing gwałtownie wzrosło w ostatnich latach, zbliżając się do poziomu odnotowywanego na Tajwanie.
Ponadto uzyskane niedawno dane wskazują, że tempo wzrostu PKB odnotowywane w Chińskiej Republice Ludowej postrzeganej jako całość, w dwóch prowincjach i w mieście Chongqing jest znacznie wyższe niż tempo wzrostu PKB na Tajwanie (103), co oznacza, że różnica między tymi dwoma państwami maleje. Należy jednak zwrócić uwagę na fakt, że przeprowadzenie dokładnego porównania GDP państwa nieposiadającego gospodarki rynkowej (Chińskiej Republiki Ludowej) z GDP państwa o dobrze ugruntowanej gospodarce rynkowej (Tajwan) nie ma rozstrzygającego znaczenia, ponieważ w normalnej sytuacji PKB państwa nieposiadającego gospodarki rynkowej będzie z reguły niższe niż PKB państwa o funkcjonalnej gospodarce rynkowej. Ponadto na podaż gruntów przemysłowych i popyt na takie grunty wpływ wywiera również wiele innych czynników, związanych np. z zasadami w zakresie planowania czy polityką środowiskową. Kwestią faktycznie wymagającą rozstrzygnięcia jest określenie, jakie „warunki rynkowe” panowałyby w odniesieniu do praw do użytkowania gruntów w Chińskiej Republice Ludowej, gdyby w państwie tym funkcjonowała gospodarka rynkowa i na podstawie wszystkich zgromadzonych dowodów uznano, że warunki te byłyby bardzo zbliżone do dominujących warunków panujących na Tajwanie.
(437)
Rząd ChRL twierdzi również, że w swoich obliczeniach Komisja przyjęła 50-letni okres amortyzacji, podczas gdy nie wszystkie istotne umowy dotyczące przekazania praw do użytkowania gruntów obejmowały okres 50 lat. Twierdzenie to nie odpowiada stanowi faktycznemu. Wszystkie prawa do użytkowania gruntów, których przekazanie objęto środkami wyrównawczymi w ramach przedmiotowego dochodzenia, zostały przekazane na okres 50 lat.
3.4.1.5. Program polegający na dostarczaniu energii elektrycznej za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia
(438)
Rząd ChRL stwierdził, że wyciągnięty przez Komisję wniosek dotyczący istnienia szczególności jest „całkowicie sztuczny”, ponieważ przeważająca większość chińskich przedsiębiorstw opłaca stawkę w wysokości niepowiększonej o wysokość kary. Rząd ChRL zakwestionował również ustalenia Komisji dotyczące istnienia szczególności „regionalnej”, a zwłaszcza stwierdzenie, że z przedmiotowego subsydium mogą korzystać wyłącznie podmioty mające swoją siedzibę na tych samych obszarach geograficznych, co producent eksportujący. Zdaniem rządu ChRL wspomniana kara ma charakter ogólny i jest stosowana w odniesieniu do wszystkich obszarów geograficznych, na których producenci eksportujący mają swoje siedziby, dlatego też w omawianym przypadku nie można mówić o wystąpieniu szczególności regionalnej. Twierdzenia te należy odrzucić. Komisja zwraca uwagę na fakt, że rząd ChRL zdaje się opierać swoje uwagi wyłącznie na różnicach w systemie ustalania cen energii elektrycznej dla przedsiębiorstw należących do kategorii „wspierane”, „ograniczane”, „niedopuszczone” i „dopuszczone” zgodnie z treścią decyzji nr 40. Komisja oparła jednak swoje ustalenia na specjalnym systemie ustalania cen energii elektrycznej funkcjonującym na szerzej rozumianym obszarze aglomeracji miejskiej Chongqing, na którym znajdował się zakład produkcyjny jednego z eksporterów współpracujących objętych próbą. Eksporter ten korzystał z obniżonej stawki na energię elektryczną, która była stosowana wyłączenie w odniesieniu do konkretnej podgrupy przedsiębiorstw prowadzących działalność w określonych sektorach (tj. przedsiębiorstw stosujących piece elektryczne do wytapiania żelazostopów oraz przedsiębiorstw produkujących nawozy) należących do tej samej kategorii dużych użytkowników przemysłowych. Dlatego też Komisja uznała, że stosowanie obniżonej stawki za energię elektryczną wyłącznie w odniesieniu do tej bardzo ograniczonej podgrupy przedsiębiorstw należących do konkretnych, kwalifikowalnych sektorów ma de iure szczególny charakter.
Jeżeli chodzi o szczególność „regionalną”, w motywie 149 nie odniesiono się do żadnego systemu kar, wbrew twierdzeniom, jakie rząd ChRL przedstawił w swoich uwagach. W motywie tym wyjaśniono, że stosowanie korzystnej stawki za energię elektryczną w odniesieniu do podgrupy przedsiębiorstw, do której należał producent produktu objętego postępowaniem, było ograniczone do wyznaczonego obszaru geograficznego (tj. szeroko rozumianej aglomeracji miejskiej Chongqing) obejmującego część rozległego zachodniego regionu Chin, wspieranego na mocy ustawy, o której mowa w tym samym motywie; dodatkowe wyjaśnienia w tym zakresie zostały przedstawione w motywie 233 powyżej. Jak stwierdzono również w motywie 149, w ustawie tej system ustalania cen energii elektrycznej jest postrzegany jako jedno z narzędzi służących realizacji głównego celu strategicznego polegającego na wspieraniu rozwoju tego regionu. Ustalenie Komisji, w którym stwierdziła ona, że przedmiotowe subsydium jest również szczególne pod względem regionalnym, zostało tym samym potwierdzone.
(439)
Rząd ChRL zakwestionował przedstawione w motywie 146 powyżej ustalenia dotyczące szczególności przeprowadzone w oparciu o zróżnicowanie systemu ustalania cen energii elektrycznej dla przedsiębiorstw należących do kategorii „wspierane”, „ograniczane”, „niedopuszczone” i „dopuszczone”. Rząd ChRL ponownie wyjaśnił, że różnica w cenie energii elektrycznej płaconej przez przedsiębiorstwo objęte specjalnie zniechęcającym projektem a wszystkimi pozostałymi przedsiębiorstwami funkcjonuje na zasadzie kary lub dopłaty mającej zniechęcić do realizacji określonych projektów a jako „rabat” przyznany na rzecz wspieranych projektów. Rząd ChRL stwierdził, że Komisja musi ustalić, jaka wysokość wynagrodzenia zostałaby uznana za odpowiednią, przy czym w tym przypadku Komisja przyjęła, że wysokość kary stanowiłaby odpowiednie wynagrodzenie. Twierdzenie to należy odrzucić. Jak wyjaśniono obszernie powyżej, ustalenia Komisji dotyczące wkładu finansowego odnoszą się do niższej stawki za dostawy energii elektrycznej, do jakiej przedmiotowe przedsiębiorstwo jest uprawnione z uwagi na fakt, że należy do ograniczonej podgrupy przedsiębiorstw przypisanych do kategorii większych użytkowników przemysłowych. Dlatego też argumenty przytoczone przez rząd ChRL nie mają związku z ustaleniami Komisji.
3.4.1.6. Inne źródła dochodu i programy podatkowe, z których nie korzystali producenci objęci próbą, i które zostały objęte środkami wyrównawczymi na potrzeby „stawki rezydualnej”
(440)
Rząd ChRL argumentował, że Komisja nie stosowała odpowiednich przepisów WTO dotyczących doboru próby zawartych w Porozumieniu antydumpingowym WTO (tj. w art. 6 ust. 10 oraz art. 9 ust. 2 i 3) w spójny sposób, ponieważ dobór próby miałby na celu zawężenie zakresu dochodzenia. Argument ten był powiązany z art. 19 ust. 4 Porozumienia WTO w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych, zgodnie z którym wysokość kwoty cła wyrównawczego ogranicza się do kwoty „stwierdzonego” subsydium. Rząd ChRL stwierdził, że jeżeli Komisja nie wzięła odpowiednio pod uwagę skali subsydiowania wykrytej w dobranej próbie, odpowiednim wyjściem byłoby objęcie próbą większej liczby przedsiębiorstw. Po pierwsze, Komisja zwraca uwagę na fakt, że porównywanie metody doboru próby wykorzystywanej w dochodzeniach antydumpingowych z metodą doboru próby stosowaną w dochodzeniach antysubsydyjnych ma pewne granice, ponieważ w odróżnieniu od dochodzeń antydumpingowych, w dochodzeniach dotyczących nałożenia cła wyrównawczego nie stosuje się ogólnej zasady, zgodnie z którą w odniesieniu do każdego eksportera ustala się odrębną wysokość cła, przy czym wyraźnie dopuszcza się w nich tzw. przypadki „zagregowane”. Ponadto, w odróżnieniu do spraw antydumpingowych, w sprawach dotyczących ceł wyrównawczych wymaga się aktywnego udziału rządu i udzielania przez niego odpowiedzi, dlatego też rząd jest pośrednio objętym zakresem każdej „próby” dobieranej w celu ustalenia wysokości ceł wyrównawczych. Innymi słowy działania rządu jako podmiotu umożliwiającego korzystanie z domniemanego subsydiowania są zawsze objęte zakresem dochodzenia dotyczącego ceł wyrównawczych, niezależnie od metody doboru próby zastosowanej w odniesieniu do producentów eksportujących.
(441)
Jeżeli chodzi o uwagę rządu ChRL sugerującą, że odpowiednim rozwiązaniem w takiej sytuacji byłoby „objęcie próbą większej liczby przedsiębiorstw”, Komisja zauważa, że w przedmiotowej sprawie podjęła dokładnie takie działania. Po wycofaniu się ze współpracy przez jednego z eksporterów, który pierwotnie wyraził zgodę na prowadzenie współpracy, Komisja podjęła decyzję o włączeniu innego eksportera do próby. Wkrótce po poinformowaniu tego przedsiębiorstwa o jego włączeniu do próby Komisja otrzymała jednak zgłoszenie, w którym przedsiębiorstwo to stwierdziło, że nie ma już zamiaru prowadzić współpracy w ramach dochodzenia. W konsekwencji Komisja została zmuszona do ograniczenia wielkości próby do dwóch pozostałych eksporterów pierwotnie objętych próbą, którzy nie wycofali swojego zamiaru współpracy, aby uniknąć dalszych opóźnień, które mogłyby zagrozić możliwości szybkiego przeprowadzenia dochodzenia i dotrzymania przewidzianych prawnie terminów. Komisja zauważa, że ta zakończona niepowodzeniem próba, udaremniona wyłącznie z powodu zachowania eksporterów, wyraźnie wskazuje, że twierdzenie wysunięte przez rząd ChRL jest bezpodstawne, ponieważ nie odnosi się do problemu związanego z brakiem gotowości przedsiębiorstw do objęcia próbą ani do tego, że przedsiębiorstwa wycofują się ze współpracy w momencie ich objęcia próbą.
(442)
Odnosząc się do kwestii stosowania dostępnego stanu faktycznego, rząd ChRL powołał się na treść art. 12 ust. 7 Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych i zacytował orzecznictwo WTO, według którego informacje zawarte w aktach sprawy mogą zostać wykorzystane wyłącznie w celu uzupełnienia brakujących informacji, oraz że odmowa współpracy nie uzasadnia przyjmowania ustaleń pozbawionych oparcia w faktach. Komisja nie rozumie logiki leżącej u podstaw tego twierdzenia, ponieważ przy przyjmowaniu odpowiednich ustaleń korzystała z informacji dostępnych w aktach sprawy zgodnie z postanowieniami WTO oraz przepisami rozporządzenia podstawowego, zachowując pełną zgodność z odpowiednim orzecznictwem WTO. Jak zauważył również sam rząd ChRL, ustalenia postępowania w sprawie cienkiego papieru powleczonego i informacje zawarte w różnych decyzjach organów Stanów Zjednoczonych stanowią najlepszy dostępny Komisji stan faktyczny i są wykorzystywane właśnie po to, aby uzupełnić luki informacyjne powstałe wskutek odmowy współpracy przez rząd ChRL.
Rząd ChRL zakwestionował również korzystanie z tych informacji, ponieważ nie odzwierciedlają one aktualnego poziomu subsydiowania oraz nie są bezpośrednio powiązane z produktem objętym postępowaniem. W tym względzie Komisja zauważa, że większość omawianych programów subsydiowania dotyczy subsydiów jednorazowych (np. dotacji czy przywilejów podatkowych przyznawanych z tytułu przeprowadzenia inwestycji w środki trwałe), które z reguły podlegają amortyzacji przez szereg lat, dlatego też odpowiednie podmioty mogą czerpać związane z nimi korzyści również w przyszłości, a co za tym idzie po zakończeniu danego OD. Jeżeli chodzi o subsydia wielokrotne, nie stwierdzono istnienia dowodów potwierdzających, że programy te uległy zmianie od momentu wszczęcia przedmiotowego dochodzenia. Odnosząc się do kwestii dotyczącej powiązania tych programów z produktem objętym postępowaniem, Komisja przypomina, że wszystkie te programy dotyczą sektora stalowego (nie dotyczą konkretnego produktu), bądź też są stosowane w regionie, w którym zlokalizowane są zakłady produkcyjne eksporterów wyrobów ze stali powlekanej organicznie. Wobec braku dowodu przeciwnego w aktach sprawy, Komisja uznała za zasadne, aby stwierdzić, że korzyści wynikające ze stosowania tych programów w dalszym ciągu stanowią najlepszy wskaźnik zastępczy dla przedmiotowego subsydiowania producentów produktu objętego podstępowaniem. Należy przy tym podkreślić, że rząd ChRL miał wiele okazji, aby przedstawić dowody przeciwne w odniesieniu do wszystkich tych programów, ale celowo postanowił tego nie zrobić, zmuszając Komisję do wykorzystania informacji zawartych w aktach sprawy, zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego i postanowieniami Porozumienia WTO w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych.
3.4.1.7. Programy kapitałowe
(443)
Rząd ChRL stwierdził, że dochodzenia w zakresie wszystkich tych programów (niewypłacone dywidendy, zamiana długu na kapitał własny oraz zasilenia kapitału zakładowego) zostały wszczęte niezgodnie z wymogami przedstawionymi w art. 11 ust. 2 i ust. 3 Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych.
Twierdzenie to należało odrzucić. Jak wyjaśniono już w sekcji dotyczącej odpowiedzi na uwagi rządu ChRL w sprawie wszczęcia dochodzenia (motywy 399-406 powyżej), służby Komisji zbadały dowody przedstawione przez skarżącego i uznały je za istotne - ich wartość można łatwo zweryfikować zapoznając się z wersją skargi udostępnioną zainteresowanym stronom do wglądu. Służby Komisji wystąpiły z wnioskiem o wszczęcie dochodzenia w sprawie konkretnych programów dopiero po należytym zbadaniu prawidłowości i adekwatności dowodów, które zostały uznane za wystarczające dowody prima facie.
(444)
W opinii rządu ChRL programy kapitałowe, w zakresie, w jakim są stosowane, stanowią indywidualne subsydia ad hoc, ponieważ obejmują wyłącznie jednego konkretnego beneficjenta i nie są regulowane żadnymi określonymi przepisami, a z uwagi na fakt, że „Komisja doskonale zdaje sobie sprawę, że przedsiębiorstwa, na które nałożono cło rezydualne, nie tylko nie otrzymywały, ale wręcz nie mogły otrzymywać takich subsydiów z uwagi na ich charakter ad hoc”, nie powinny one zostać objęte środkami wyrównawczymi. Ponadto rząd ChRL stwierdził, że w zakresie, w jakim ustalenia są podejmowane na podstawie dostępnego stanu faktycznego, muszą mieć one oparcie w faktach. Z tego względu stosowanie środków wyrównawczych w odniesieniu do subsydiów ad hoc udzielonych przedsiębiorstwom innym niż te, w odniesieniu do których wysunięto zarzuty dotyczące otrzymywania takich subsydiów, stanowi naruszenie postanowień art. 12 ust. 7 Porozumienia w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych.
Należy zwrócić uwagę na fakt, że rząd ChRL nie odpowiedział na żadne pytanie dotyczące tych programów zawarte w kwestionariuszu lub piśmie w sprawie uzupełnienia braków. Dlatego też twierdzenie rządu ChRL, zgodnie z którym „Komisja doskonale zdaje sobie sprawę, że przedsiębiorstwa, na które nałożono cło rezydualne, nie tylko nie otrzymywały, ale wręcz nie mogły otrzymywać takich subsydiów z uwagi na ich charakter ad hoc”, nie znajduje potwierdzenia w rzeczywistości. Przeciwnie, w skardze wskazano szereg przedsiębiorstw czerpiących korzyści z tych programów kapitałowych, przy czym nie stwierdzono, że przedstawiony wykaz przedsiębiorstw jest wyczerpujący. Ponieważ rząd ChRL nie dostarczył żadnych informacji na temat charakteru lub kwalifikowalności tych programów, Komisja została zmuszona do wykorzystania dostępnego stanu faktycznego.
3.4.2. UWAGI ZHEJIANG HUADONG
3.4.2.1. Przekazywanie praw do użytkowania gruntów za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia
(445)
Przedsiębiorstwo Zhejiang Huadong stwierdziło, że przekazało Komisji wszystkie istotne przepisy prawne regulujące mechanizm ustalania cen praw do użytkowania gruntów w Chinach oraz powołało się na treść dokumentu pt. „Postanowienia w zakresie przekazywania praw od użytkowania gruntów budowlanych będących własnością państwa w drodze zaproszenia do przetargu, aukcji oraz oferty”, aby wykazać istnienie dobrze funkcjonującego rynku nieruchomości w Chinach, w ramach którego informacje o zapłaconych cenach i ofertach są udostępniane publicznie. Zhejiang Huadong stwierdziło również, że charakter rynku nieruchomości funkcjonującego obecnie w Chinach oraz dostępne, wyczerpujące statystyki urzędowe dotyczące cen praw do użytkowania gruntów stanowią najlepsze dowody, które należy wziąć pod uwagę przy ustalaniu ceny praw do użytkowania gruntów w momencie ich zakupu przez producenta eksportującego.
Twierdzenie to należy odrzucić. Komisja udzieliła wyjaśnień dotyczących ustaleń, jakie poczyniła w odniesieniu do przyznawania praw do użytkowania gruntów przedsiębiorstwu Zhejiang Huadong w motywie 115 powyżej. Ustalenia te nie zostały zakwestionowane w przekazanych przez to przedsiębiorstwo w uwagach do ujawnienia ostatecznych ustaleń. Dostępne dowody wskazują, że funkcjonowanie chińskiego rynku obrotu prawami do użytkowania gruntów podlega zakłóceniom, ponieważ przetargi zbadane przez Komisję w trakcie przeprowadzonych wizyt na miejscu nie były konkurencyjne, a władze ustalały odpowiednie ceny w arbitralny sposób. Podstawa faktyczna, w oparciu o którą uznano, że ceny zostały ustalone w arbitralny sposób, została wskazana w motywach 114-116 powyżej - podstawę tę stanowiły informacje o faktycznie zrealizowanych transakcjach przekazane przez producentów eksportujących, a także informacje pochodzące z systemu wyceny gruntów miejskich oraz zarządzenia nr 35.
(446)
Przedsiębiorstwo Zhejiang Huandong stwierdziło, że zgodnie z art. 14 lit. d) Porozumienia WTO w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych odpowiednie ceny referencyjne powinny dotyczyć lub odnosić się w pierwszej kolejności do dominujących warunków rynkowych w kraju, w którym dostarcza się lub zakupuje odpowiednie towary lub usługi, a w przypadku braku takich warunków, jakikolwiek pozapaństwowy poziom referencyjny powinien zostać odpowiednio dostosowany, aby uniknąć objęcia przewag komparatywnych środkami wyrównawczymi. Zhejiang Huadong stwierdziło również, że w oparciu o postanowienia ust. 15 lit. b) protokołu przystąpienia Chin do WTO w przypadku gdy niedostępne są odpowiednie poziomy referencyjne w postaci dominujących reguł i warunków panujących w Chinach, importujący członek WTO powinien w miarę możliwości skorygować takie dominujące reguły i warunki przed rozważeniem możliwości wykorzystania reguł i warunków dominujących na innych rynkach niż rynek chiński. Choć Komisja zgadza się, że znaczną częścią teorii prawnej przedstawionej na poparcie tego twierdzenia, stwierdza również, że w Chinach nie istnieje funkcjonujący rynek obrotu prawami do użytkowania gruntów, i dlatego też przy ustalaniu wysokości cen gruntów zastosowano zewnętrzny poziom referencyjny. Konieczność zastosowania pozapaństwowego poziomu referencyjnego została wyjaśniona i uzasadniona w motywach 109, 118 oraz 120-121 powyżej. Ponieważ stwierdzono, że funkcjonowanie rynku obrotu prawami do użytkowania gruntów w Chinach podlega zakłóceniom, zastosowanie krajowego poziomu referencyjnego zgodnie z sugestią przedstawioną przez przedsiębiorstwo Zhejiang Huadong nie było możliwe; co więcej, nie istnieje również żadna podstawa, w oparciu o którą można by dostosować taki poziom referencyjny. Ponadto z przekazanych informacji dotyczących zasugerowanego przez Zhejiang Huadong poziomu referencyjnego (okrąg Xiaoshan w prowincji Zhejiang) nie wynika jasno, czy przedstawione informacje na temat ceny dotyczą wyłącznie cen przekazania prawa do użytkowania gruntów stosowanych w odniesieniu do „niefaworyzowanych” sektorów, a zweryfikowanie tych informacji nie jest możliwe.
(447)
Przedsiębiorstwo Zhejiang Huadong stwierdziło, że wybór Tajwanu jako punktu odniesienia nie jest uzasadniony i obiektywny z następujących powodów: 1) w momencie zakupu praw do użytkowania gruntów prowincja Zhejiang nie była rozwiniętym regionem o wysokim poziomie PKB zbliżonym do Tajwanu; 2) dokonany przez Komisję wybór faktycznych cen gruntów płaconych na Tajwanie opierał się na ofertach sprzedaży gruntów przemysłowych, nie zaś na faktycznych cenach płaconych za dzierżawę takich gruntów, co bardziej odpowiada sytuacji, z jaką mamy do czynienia w kontekście przekazania praw do przekazania gruntów przedsiębiorstwu Zhejiang Huadong.
Twierdzenie to należy odrzucić. Jeżeli chodzi o pkt 1), Komisja, jak wskazano powyżej w motywie 436, szczegółowo przeanalizowała różne wskaźniki i porównała sytuację na Tajwanie z sytuacją w Chińskiej Republice Ludowej postrzeganej jako całość oraz w poszczególnych chińskich prowincjach objętych dochodzeniem. Po przeprowadzeniu wspomnianych analiz Komisja uznała sytuację panującą na Tajwanie za najbardziej odpowiedni punkt odniesienia, zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego oraz postanowieniami WTO. Jeżeli chodzi o pkt 2), należy zauważyć, że Komisja korzystała z najlepszych informacji, do jakich mogła uzyskać w rozsądny sposób dostęp.
(448)
Przedsiębiorstwo Zhejiang Huadong zwróciło uwagę na błąd arytmetyczny w obliczeniach dotyczących wysokości stóp inflacji stosowanych przy korygowaniu poziomu referencyjnego o poziom inflacji. Komisja przyjęła tę uwagę i wprowadziła zmiany w odpowiednich obliczeniach.
(449)
Przedsiębiorstwo Zhejiang Huadong stwierdziło, że przekazanie mu praw do użytkowania gruntów nie miało szczególnego charakteru, ponieważ wszystkie przedsiębiorstwa w Chinach są traktowane w taki sam sposób na mocy obowiązującego prawa. Zhejiang Huadong stwierdziło również, że Komisja nie odniosła się w odpowiedni sposób do kwestii szczególności, oraz że w ujawnieniu ostatecznych ustaleń nie przedstawiono toku rozumowania pozwalającego wskazać podstawy, na których oparto się stwierdzając, że cena zapłacona przez Zhejiang Huadong skutkowała przyznaniem korzyści temu przedsiębiorstwu.
Twierdzenie to należy odrzucić. Podstawą dla stwierdzenia istnienia szczególności przez Komisję był fakt, że wszystkie przedsiębiorstwa, które nie przestrzegały opracowanych przez państwo strategii przemysłowych, były wykluczane z możliwości uzyskania praw do użytkowania gruntów, a także fakt, że organy państwowe często ustalały ceny w arbitralny sposób, a rząd stosował niejasne i nieprzejrzyste praktyki w tym zakresie. Komisja ustaliła, że zgodnie z postanowieniami zarządzenia nr 35 NDRC (motyw 116 powyżej) prawa do użytkowania gruntów mogą zostać przekazane wyłącznie tym przedsiębiorstwom, które stosują się do strategii przemysłowych opracowanych przez rząd ChRL.
3.4.2.2. Dostarczanie stali walcowanej na zimno za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia
(450)
Przedsiębiorstwo Zhejiang Huadong stwierdziło, że w celu zagwarantowania racjonalności i obiektywizmu oraz ze względów związanych potrzebą zachowania spójności, przy ustalaniu wysokości poziomu referencyjnego Komisja powinna była zaczerpnąć dane na temat ceny stali dla wszystkich regionów wchodzących w skład koszyka referencyjnego, z tego samego źródła danych (tj. z dokumentu pt. „Steel Business Bulletin” (SBB)). Przedsiębiorstwo stwierdziło również, że w SBB wskazano szereg innych niż wybrane przez Komisje rynków mogących stanowić punkt odniesienia dla cen stali walcowanej na zimno, i zasugerowało, aby do wykazu państw dodać Meksyk i Argentynę, ponieważ rynki w tych krajach łącznie tworzą wschodzący rynek stali na kontynencie amerykańskim. Twierdzenie to należy odrzucić, ponieważ przy ustalaniu wysokości poziomu referencyjnego Komisja korzystała z danych dotyczących cen, które w najbardziej precyzyjny sposób odzwierciedlały aktualną sytuację panującą na rynku każdego państwa lub regionu. Jeżeli chodzi o ceny obowiązujące w Europie (z których większość obejmuje ceny stosowane w państwach członkowskich Unii), Komisja uznała, że bardziej szczegółowe dane w tym zakresie zostały przedstawione w MEPS. Gdyby Komisja dysponowała danymi MEPS dotyczącymi pozostałych wybranych państw, również skorzystałaby z takich danych. Jeżeli chodzi o uwzględnienie cen obowiązujących w Meksyku i Argentynie, należy zauważyć, że rynki te są stosunkowo niewielkie w porównaniu z rynkiem chińskim, jak również w porównaniu z innymi państwami/regionami uwzględnionymi w koszyku referencyjnym, z którego korzysta Komisja.
Komisja zmieniła sposób obliczania marginesu subsydiowania stosowanego w odniesieniu do tego programu po skorygowaniu cen referencyjnych stali walcowanej na gorąco i stali walcowanej na zimno. Korekta dotyczyła cen stali stosowanych w Brazylii, które wykorzystano przy ustalaniu wysokości poziomu odniesienia - w przekazanych stronom obliczeniach wysokości tych cen błędnie uwzględniono stawki podatków.
(451)
Przedsiębiorstwo Zhejiang Huadong stwierdziło również, że ustalenia Komisji dotyczące istnienia szczególności są nieuzasadnione (brak pozytywnych dowodów) i bezpodstawne i w związku z tym domniemane subsydium polegające na dostarczaniu stali walcowanej na zimno za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia nie powinno zostać objęte środkami wyrównawczymi. Przedsiębiorstwo Zhejiang Huadong stwierdziło, że korzyść związana z dostarczaniem stali walcowanej na gorąco i stali walcowanej na zimno za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia, o ile istnieje, nie ogranicza się do niektórych przedsiębiorstw lub sektorów, ale jest przyznawana ogólnie wszystkim potencjalnym nabywcom i konsumentom ze wszystkich sektorów gospodarki.
Twierdzenie to należy odrzucić. Rząd ChRL przedstawił uwagę tej samej treści, do której Komisja odniosła się w motywie 415 powyżej. Termin „potencjalni” nabywcy z definicji jest ograniczony do niektórych przedsiębiorstw.
3.4.3. UWAGI SKARŻĄCEGO
3.4.3.1. Dostarczanie wody i energii elektrycznej za kwotę niższą od odpowiedniego wynagrodzenia
(452)
Skarżący stwierdził, że z uwagi na zakłócenia w funkcjonowaniu chińskich rynków wody i energii elektrycznej oraz wpływ państwa na te rynki, Komisja powinna była zastosować międzynarodowe poziomy referencyjne i obliczyć wysokość korzyści uzyskanych z tytułu zastosowania tych programów zgodnie z art. 6 lit. d) pkt (ii) rozporządzenia podstawowego.
Twierdzenie to należy odrzucić. W tym szczególnym przypadku informacje przedstawione w aktach sprawy nie dają Komisji podstaw do stwierdzenia, że funkcjonowanie rynków wody i energii elektrycznej jest zakłócone w stopniu uzasadniającym zastosowanie pozapaństwowego poziomu referencyjnego.
3.4.3.2. Niektóre programy podatkowe stosowane w odniesieniu do przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym
(453)
Skarżący stwierdził, że Komisja powinna była obliczyć kwotę subsydium dla dwóch programów podatkowych stosowanych w odniesieniu do przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym, tj. ulgi w zakresie podatku dochodowego na zakup urządzeń produkcyjnych krajowej produkcji oraz zwolnień podatkowych w ramach programu „bez podatku przez dwa lata, połowa podatku przez trzy lata” dla wydajnych przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym, z uwagi na odmowę współpracy ze strony rządu ChRL oraz fakt, że rząd ChRL powinien był przedstawić dowody potwierdzające, że producenci wyrobów ze stali powlekanej organicznie nie czerpali żadnych korzyści w ramach tych programów w OD.
Twierdzenie to należy odrzucić. Jak już wyjaśniono w motywie 282 powyżej, w celu zmniejszenia obciążeń administracyjnych nakładanych na wszystkie zainteresowane strony i z uwagi na szczególną sytuację związaną z przeprowadzanym obecnie procesem zakańczania tych programów, Komisja zdecydowała, że nie obejmie ich środkami wyrównawczymi.
3.5. KWOTA SUBSYDIÓW STANOWIĄCYCH PODSTAWĘ ŚRODKÓW WYRÓWNAWCZYCH
(454)
Kwoty subsydiów stanowiących podstawę dla środków wyrównawczych zgodne z przepisami rozporządzenia podstawowego, wyrażone ad valorem w odniesieniu do przedsiębiorstw objętych dochodzeniem, zostały przedstawione w poniższej tabeli:
Producent eksportujący
OSTATECZNY MARGINES SUBSYDIOWANIA (w %)
HUADONG GROUP
23,8
PANHUA GROUP
29,7
UNION STEEL CHINA
26,8
NIEOBJĘTE PRÓBĄ PRZEDSIĘBIORSTWA WSPÓŁPRACJUJĄCE
26,8
WSZYSTKIE POZOSTAŁE PRZEDSIĘBIORSTWA
44,7
(455)
Zgodnie z art. 15 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, margines subsydiowania dla nieobjętych próbą przedsiębiorstw współpracujących, obliczony na podstawie średniej ważonej marginesu subsydiowania ustalonego dla przedsiębiorstw współpracujących objętych próbą, wyniósł 26,8 %.
(456)
W odniesieniu do wszystkich pozostałych eksporterów prowadzących działalność w Chińskiej Republice Ludowej Komisja w pierwszej kolejności ustaliła poziom ich współpracy. Porównanie danych dotyczących przywozu dostarczonych przez Eurostat z przekazanymi przez przedsiębiorstwa współpracujące informacjami na temat wielkości wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii w okresie prowadzenia dochodzenia wykazało, że poziom współpracy producentów eksportujących prowadzących działalność w Chińskiej Republice Ludowej był niski, tj. wynosił 58 %. Biorąc pod uwagę ten niski poziom współpracy, wysokość całkowitej stopy subsydiowania dla wszystkich przedsiębiorstw niewspółpracujących ustala się na poziomie odpowiadającym łącznej wysokości stóp subsydiowania wyliczonych dla wszystkich przedsiębiorstw niewspółpracujących w ramach wszystkich programów objętych dochodzeniem, tj. na poziomie 44,7 %.
4. SZKODA
4.1. PRODUKCJA UNIJNA I PRZEMYSŁ UNIJNY
(457)
W celu ustalenia całkowitej produkcji unijnej w okresie badanym wykorzystano wszystkie dostępne informacje dotyczące producentów unijnych, w tym informacje zawarte w skardze, dane zebrane od producentów unijnych przed rozpoczęciem dochodzenia oraz po jego rozpoczęciu, a także zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, udzielone przez producentów unijnych objętych próbą.
(458)
W okresie objętym dochodzeniem wyroby ze stali powlekanej organicznie wytwarzało w Unii 22 producentów. W oparciu o informacje, o których mowa w poprzednim motywie, łączną produkcję unijną oszacowano na około 4 018 310 ton w OD. Producenci unijni, których produkcja stanowi łączną produkcję Unii, stanowią przemysł unijny w rozumieniu art. 9 ust. 1 rozporządzenia podstawowego i będą poniżej określani jako „przemysł unijny”.
4.2. OKREŚLENIE WŁAŚCIWEGO RYNKU UNIJNEGO
(459)
W trakcie dochodzenia ustalono, że znacząca część produkcji producentów unijnych objętych próbą była przeznaczona na użytek własny, tzn. często była po prostu przekazywana (bez faktury) lub dostarczana po cenach transferowych w ramach tego samego przedsiębiorstwa lub grupy przedsiębiorstw w celu dalszego przetwarzania.
(460)
W celu ustalenia, czy przemysł unijny doznał szkody, oraz w celu określenia konsumpcji i innych wskaźników ekonomicznych dotyczących sytuacji przemysłu unijnego zbadano, czy i w jakim stopniu późniejsze wykorzystanie produktu podobnego, wytwarzanego przez przemysł unijny, powinno było być uwzględnione w analizie.
(461)
Aby przedstawić możliwie najpełniejszy obraz sytuacji w przemyśle unijnym, zebrano i przeanalizowano dane dotyczące całej działalności w zakresie wyrobów ze stali powlekanej organicznie, a następnie określono, czy produkcja była przeznaczona na użytek własny, czy na wolny rynek.
(462)
Jeżeli chodzi o wielkość sprzedaży i ceny sprzedaży na rynku unijnym oraz udziały w rynku, stwierdzono, że aby przeprowadzić wnikliwą analizę i ocenę tych wskaźników, należy skoncentrować się na sytuacji utrzymującej się na wolnym rynku.
(463)
Pozostałe wskaźniki ekonomiczne można jednak zbadać w wystarczającym stopniu tylko odnosząc się do całkowitej działalności, w tym do kwestii związanych z użytkiem własnym i sprzedażą. Czynniki takie jak wielkość produkcji, moc produkcyjna, wykorzystanie mocy produkcyjnych, inwestycje, zapasy, poziom zatrudnienia, wydajność, wynagrodzenia oraz zdolność do pozyskania kapitału są uzależnione od całkowitej działalności, niezależnie od tego, czy produkt jest wytwarzany na użytek własny, czy też w celu jego sprzedaży na wolnym rynku.
4.3. KONSUMPCJA W UNII
(464)
Produkt podobny jest sprzedawany przez przemysł unijny klientom niepowiązanym, a także sprzedawany lub przekazywany przedsiębiorstwom powiązanym w celu dalszego przetwarzania, np. w centrach usług w zakresie obróbki stali.
(465)
Przy obliczaniu widocznej konsumpcji wyrobów ze stali powlekanej organicznie w Unii Komisja dodała wielkość całkowitego przywozu wyrobów ze stali powlekanej organicznie do Unii według danych Eurostatu oraz wielkość sprzedaży i wielkość użytku własnego produktu podobnego w Unii produkowanego przez przemysł unijny zgodnie z danymi przedstawionymi w skardze i zgodnie z danymi zweryfikowanymi podczas wizyt weryfikacyjnych w odniesieniu do producentów unijnych objętych próbą.
(466)
Dostarczone przez Eurostat dane dotyczące przywozu opierają się jednak na pełnych kodach CN, przy czym jest jasne, że w przypadku części tych kodów CN produkt przywożony nie będzie tożsamy z produktem objętym postępowaniem.
(467)
Na tej podstawie ustalono, że łączna konsumpcja unijna rozwijała się następująco:
2008
2009
2010
OD
Konsumpcja (w tonach)
5 197 716
3 879 380
4 548 528
4 811 310
Indeks (2008 = 100)
100
75
88
93
(468)
Łączna konsumpcja na rynku unijnym spadła w okresie badanym o 7 %. W latach 2008-2009 nastąpił spadek wynoszący około 25 %, głównie w wyniku ogólnego negatywnego oddziaływania kryzysu gospodarczego, w szczególności na przemysł budowlany. Następnie konsumpcja zaczęła rosnąć i zwiększyła się między 2009 r. a OD łącznie o 24 %, chociaż cały czas nie osiągnęła pierwotnego poziomu z 2008 r.
4.4. PRZYWÓZ Z PAŃSTWA, KTÓREGO DOTYCZY POSTĘPOWANIE, I UDZIAŁ W RYNKU
(469)
Przywóz do Unii z ChRL kształtował się w okresie badanym w następujący sposób:
2008
2009
2010
OD
Wielkość przywozu z ChRL (w tonach)
472 988
150 497
464 582
702 452
Indeks (2008 = 100)
100
32
98
149
Udział w rynku (w %)
9,1
3,9
10,2
14,6
Indeks (2008 = 100)
100
43
112
160
Źródło:
Eurostat
(470)
Pomimo spadku poziomu konsumpcji wielkość przywozu z ChRL znacznie wzrosła w okresie badanym, zwiększając się o 49 %. Z uwagi na negatywne oddziaływanie kryzysu gospodarczego wielkość przywozu z ChRL gwałtownie spadła w 2009 r. Przywóz z ChRL zaczął się jednak poprawiać w bardzo szybkim tempie, a skala wzrostu obserwowanego od 2009 r. do OD była imponująca i wyniosła 367 %.
(471)
Podobnie udział w rynku tego przywozu wzrósł w okresie badanym o 60 %. Pomimo spadku o ponad połowę między 2008 r. a 2009 r. wykazał się on imponującą tendencją wzrostową od 2009 r. do OD i zwiększył się o 275 %.
4.4.1. CENY IMPORTOWE I PODCIĘCIE CENOWE
Przywóz z ChRL
2008
2009
2010
OD
Średnia cena w EUR/tonę
875
728
768
801
Indeks (2008 = 100)
100
83
88
91
Źródło:
Eurostat
(472)
Średnia cena importowa z ChRL spadła w okresie badanym o 9 %. Między 2008 r. a 2009 r. spadła ona znacznie o 17 %, a następnie wzrosła o pięć punktów procentowych między 2009 r. a 2010 r. i o kolejne trzy punkty procentowe w OD.
(473)
W całym okresie badanym ceny importowe towarów z ChRL pozostawały niezmiennie poniżej cen sprzedaży przemysłu unijnego. Jak pokazano w tabeli powyżej, o ile w 2009 r. w trakcie największego nasilenia kryzysu gospodarczego nawet obniżka cen o 17 % nie pozwoliła przywozowi z ChRL utrzymać udziału w rynku w sytuacji gwałtownie malejącej konsumpcji i znacznej dekoniunktury, to nieprzerwane podcięcie w kolejnych latach wyjaśnia stały imponujący wzrost udziału przywozu z ChRL w rynku między 2009 r. a OD.
(474)
W celu określenia podcięcia cenowego w OD porównano średnie ważone ceny sprzedaży poszczególnych rodzajów produktu wytwarzanych przez objętych próbą producentów unijnych stosowane wobec niepowiązanych klientów na rynku unijnym, dostosowane do poziomu ex-works, z odpowiadającymi średnimi ważonymi cenami przywozu analogicznych rodzajów produktu, stosowanymi przez chińskich producentów współpracujących przy sprzedaży pierwszemu niepowiązanemu klientowi na rynku unijnym, ustalonymi na podstawie CIF z odpowiednimi dostosowaniami uwzględniającymi koszty ponoszone po przywozie.
(475)
Koszty poniesione po przywozie, o których mowa w powyższym motywie, zostały obliczone na podstawie sprawdzonych danych pochodzących od dwóch niepowiązanych importerów produktu objętego postępowaniem.
(476)
Porównania cen dokonano z rozróżnieniem na rodzaje produktu w odniesieniu do transakcji na tym samym poziomie handlu, w razie konieczności odpowiednio dostosowanych oraz pomniejszonych o rabaty i obniżki. Wynik porównania, wyrażony jako wartość procentowa obrotów objętych próbą producentów unijnych w OD, wykazał średnie ważone marginesy podcięcia cenowego przez współpracujących chińskich producentów eksportujących sięgające 20,2 %.
(477)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń jeden producent eksportujący zwrócił się o przedstawienie dodatkowych informacji na temat metody obliczania wysokości podcięcia cenowego w sytuacji, w której rodzaj produktu wywożonego z ChRL nie był w pełni zgodny z rodzajem produktu sprzedawanym na rynku unijnym przez przemysł unijny. Producent ten zwrócił się również o przekazanie informacji, czy w przypadku wykrycia braku zgodności między produktami przeprowadzono dostosowanie z tytułu wystąpienia różnic fizycznych.
(478)
W przypadku braku dokładnego odpowiednika wywożonego rodzaju produktu wśród rodzajów wyrobów sprzedawanych przez przemysł unijny, Komisja porównywała wywożony rodzaj produktu z najbardziej podobnym do niego rodzajem produktu sprzedawanym przez przemysł unijny. W takich przypadkach produkt został porównany z najbardziej podobnym do niego rodzajem produktu, przy czym jedyną różnicą była grubość podłoża.
(479)
W przypadku stwierdzenia większej liczby rodzajów produktu najbardziej podobnego do produktu wywożonego niż jeden, Komisja porównywała rodzaj produktu wywożonego z tańszym rodzajem produktu sprzedawanym na rynku unijnym, niezależnie od tego, czy podłoże w tańszym produkcie było grubsze, czy cieńsze. Dlatego też w takim przypadku nie przeprowadzano dostosowania z tytułu wystąpienia różnic fizycznych.
5. SYTUACJA GOSPODARCZA PRZEMYSŁU UNIJNEGO
5.1. UWAGI WSTĘPNE
(480)
Zgodnie z art. 8 ust. 4 rozporządzenia podstawowego instytucje zbadały wszystkie istotne czynniki i wskaźniki gospodarcze mające wpływ na sytuację przemysłu unijnego.
(481)
W celu ustalenia wskaźników makroekonomicznych, takich jak produkcja przemysłu unijnego, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wzrost, sprzedaż wewnętrzna, zatrudnienie i wydajność, wykorzystano dane dostarczone przez skarżącego dla wszystkich producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie w Unii, po sprawdzeniu metodą krzyżową z innymi dostępnymi źródłami i zweryfikowanymi danymi producentów unijnych objętych próbą.
(482)
W celu ustalenia wskaźników mikroekonomicznych, takich jak cena jednostkowa, koszt jednostkowy, rentowność, przepływ środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji, zdolność do pozyskania kapitału, zapasy i koszty pracy wykorzystano dane dostarczone i zweryfikowane u sześciu producentów unijnych objętych próbą.
5.2. DANE DOTYCZĄCE PRZEMYSŁU UNIJNEGO JAKO CAŁOŚCI
5.2.1. PRODUKCJA, MOCE PRODUKCYJNE I WYKORZYSTANIE MOCY PRODUKCYJNYCH
(483)
W celu ustalenia całkowitej produkcji unijnej w okresie badanym wykorzystano wszystkie dostępne informacje dotyczące przemysłu unijnego, w tym informacje zawarte w skardze, dane zebrane od producentów unijnych przed rozpoczęciem dochodzenia i po jego rozpoczęciu oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, udzielone przez producentów unijnych objętych próbą.
2008
2009
2010
OD
Wielkość produkcji (w tonach)
4 447 780
3 514 965
3 992 209
4 018 310
Indeks (2008 = 100)
100
79
90
90
Moce produkcyjne (w tonach)
6 007 536
6 128 301
6 099 587
5 923 311
Indeks (2008 = 100)
100
102
102
99
Wykorzystanie mocy produkcyjnych (w %)
74
57
65
68
Indeks (2008 = 100)
100
77
88
92
Źródło:
skarga, odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(484)
Powyższa tabela pokazuje, że produkcja zmniejszyła się w okresie badanym o 10 %. Wraz ze spadkiem popytu produkcja spadła gwałtownie w 2009 r., po czym częściowo odzyskała dawny poziom w 2010 r. Mimo że poziom konsumpcji w OD wzrastał, wielkość produkcji utrzymywała się mniej więcej na tym samym poziomie, co w 2010 r.
(485)
Moce produkcyjne pozostawały stabilne w badanym okresie. Wykorzystanie mocy produkcyjnych odpowiadało tendencjom w zakresie produkcji i spadło w okresie badanym o 8 %.
5.2.2. WIELKOŚĆ SPRZEDAŻY, UDZIAŁ W RYNKU I WZROST
2008
2009
2010
OD
Wielkość sprzedaży (w tonach)
2 951 468
2 280 304
2 643 923
2 592 540
Indeks (2008 = 100)
100
77
90
88
Udział w rynku (w %)
56,8
58,8
58,1
53,9
Indeks (2008 = 100)
100
104
102
95
Źródło:
skarga, odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(486)
W 2009 r. wielkość sprzedaży przemysłu unijnego nabywcom niepowiązanym gwałtownie spadła o 23 %. W 2010 r. wielkość sprzedaży wzrosła o 13 punktów procentowych, ale następnie spadła o dwa punkty procentowe w OD.
(487)
Udział produkcji przemysłu unijnego spadł w okresie badanym o 2,9 punku procentowego. Po początkowym zwiększeniu udziału przemysłu unijnego w rynku w 2009 r. uległ on zmniejszeniu w 2010 r. i OD, w wyniku czego udział przemysłu unijnego w rynku w OD był o 5 punktów procentowych mniejszy niż w 2009 r. Zmiany te dokonywały się w kontekście wzrostu poziomu konsumpcji o 24 % od 2009 r. do końca OD. Dlatego też przemysł unijny nie mógł czerpać korzyści z rosnącego poziomu konsumpcji ani odzyskać utraconych wcześniej wielkości sprzedaży oraz części udziałów w rynku.
(488)
Podczas gdy konsumpcja unijna spadła w okresie badanym o 7 %, a wielkość sprzedaży przemysłu unijnego na rzecz podmiotów niepowiązanych spadła o 12 %, udział przemysłu unijnego w rynku spadł o 2,9 punktu procentowego z 56,8 % w 2008 r. do 53,9 % w OD.
5.2.3. ZATRUDNIENIE I WYDAJNOŚĆ
2008
2009
2010
OD
Zatrudnienie (ekwiwalent pełnego czasu pracy)
7 088
6 470
6 097
6 046
Indeks (2008 = 100)
100
91
86
85
Wydajność (tona/EPC)
627
543
655
665
Indeks (2008 = 100)
100
87
104
106
Źródło:
skarga, odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, Eurofer.
(489)
Zatrudnienie w przemyśle unijnym charakteryzowało się stopniową tendencją spadkową. Tak więc całkowita liczba pracowników przemysłowych mierzona w ekwiwalentach pełnego czasu pracy (EPC) zmniejszyła się o 15 % w okresie badanym, osiągając najniższy poziom w OD. W okresie badanym wydajność wzrosła jednak o 6 %, co świadczy o tym, że przedsiębiorstwa podejmowały próbę zracjonalizowania ponoszonych przez siebie kosztów produkcji.
5.2.4. UŻYTEK WŁASNY I SPRZEDAŻ WEWNĘTRZNA
2008
2009
2010
OD
Użytek własny i sprzedaż wewnętrzna (w tonach)
1 135 987
914 412
986 386
970 757
Indeks (2008 = 100)
100
80
87
85
Udział w rynku (w %)
22
24
22
20
Indeks (2008 = 100)
100
108
99
92
Źródło:
skarga i zweryfikowane odpowiedzi producentów objętych próbą na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(490)
Jak wskazano w motywie 459, w Unii istnieje znaczny rynek dla wyrobów ze stali powlekanej organicznie, który jest związany z dalszym wykorzystaniem tych wyrobów przez przemysł unijny.
(491)
Ustalono, że podejmowane przez przedsiębiorstwa działania w zakresie użytku własnego i sprzedaży wewnętrznej miały na celu dalsze przekształcanie tych przedsiębiorstw lub przedsiębiorstw powiązanych z nimi, które zajmowały się głównie prowadzeniem działalności w sektorze materiałów budowlanych, tj. były użytkownikami końcowymi wyrobów ze stali powlekanej organicznie.
(492)
Na podstawie powyższych informacji stwierdzono, że użytek własny i sprzedaż wewnętrzna w przemyśle unijnym stanowią 24 % całkowitej wielkości produkcji w OD. W okresie badanym użytek własny i powiązana z nim wielkość sprzedaży zmniejszyły się o 15 %, a ich udział w rynku zmalał o 8 %.
(493)
Podczas dochodzenia ustalono, że z punktu widzenia końcowego wykorzystania produktu nie ma istotnej różnicy pomiędzy użytkiem własnym a sprzedażą wewnętrzną. Użytek własny był zgłaszany przez przedsiębiorstwa w sytuacji, gdy dalsza działalność przetwórcza miała miejsce w tym samym podmiocie prawnym, a sprzedaż wewnętrzna w sytuacji, gdy sprzedaż następowała na rzecz innych powiązanych podmiotów prawnych i wystawiano za nią fakturę. Ponadto metoda ustalania cen zarówno w przypadku użytku własnego, jak i sprzedaży na rzecz powiązanych podmiotów była podobna, tj. żądano wartości godziwej (metoda koszt plus) produktu zarówno od powiązanych przedsiębiorstw, jak i od wewnętrznych jednostek prowadzących dalsze przetwarzanie w ramach przedsiębiorstw objętych próbą.
(494)
Średnia wartość jednej tony utrzymywała się na stabilnym poziomie w okresie badanym i była o 3 % niższa od ceny sprzedaży stosowanej przez objętych próbą producentów unijnych wobec niepowiązanych klientów w OD. Przedmiotowa różnica w cenie nie została uznana za istotną, a tendencja obserwowana w odniesieniu do ceny sprzedaży wewnętrznej odpowiada tendencji obserwowanej w odniesieniu do ceny stosowanej wobec niepowiązanych klientów.
2008
2009
2010
OD
Użytek własny i sprzedaż wewnętrzna (EUR/tonę)
962
802
901
965
Indeks (2008 = 100)
100
83
94
100
Źródło:
zweryfikowane odpowiedzi producentów objętych próbą na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(495)
Mając na uwadze, że większość sprzedaży wewnętrznej i użytku własnego była przeznaczona na potrzeby działalności producentów unijnych, związanej z dalszym przetwarzaniem materiałów budowlanych, sprzedaż i użytek własny były także pośrednio narażone na konkurencję ze strony innych uczestników rynku, w tym ze strony subsydiowanego przywozu z ChRL. Popyt wewnętrzny ze strony produkcji związanej z dalszym przetwarzaniem zależał od możliwości sprzedaży wyrobów przetworzonych na wolnym rynku, na którym nie występują zakłócenia wywołane subsydiowanym przywozem wyrobów ze stali powlekanej organicznie. Można zatem uznać, że zmniejszające się wielkości i udział w rynku w okresie badanym były spowodowane konkurencją ze strony subsydiowanego przywozu z ChRL.
5.3. DANE DOTYCZĄCE PRODUCENTÓW UNIJNYCH OBJĘTYCH PRÓBĄ
5.3.1. ŚREDNIE JEDNOSTKOWE CENY SPRZEDAŻY W UNII I KOSZTY PRODUKCJI
2008
2009
2010
OD
Cena jednostkowa w Unii dla niepowiązanych klientów (EUR/tonę)
1 023
805
911
994
Indeks (2008 = 100)
100
79
89
97
Koszt jednostkowy produkcji (w EUR/tonę)
925
884
893
978
Indeks (2008 = 100)
100
95
97
106
Źródło:
zweryfikowane odpowiedzi producentów objętych próbą na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(496)
Średnie ceny sprzedaży producentów unijnych objętych próbą na rzecz nabywców niepowiązanych w Unii spadły w okresie badanym o 3 %. Największy spadek w wysokości 21 % nastąpił w 2009 r., co odpowiadało obserwowanemu spadkowi w poziomie konsumpcji. W okresie od 2009 r. do OD, zgodnie z obserwowanym wzrostem poziomu konsumpcji i sprzedaży, ceny wzrosły o 23 %, ale nie osiągnęły poziomu z 2008 r.
(497)
Podobnie średnie koszty produkcji i sprzedaży produktu podobnego zwiększyły się w badanym okresie o 6 %, co było spowodowane wzrostem kosztu surowców.
(498)
Po spadku cen jednostkowych stosowanych w odniesieniu do klientów niepowiązanych o 21 % w 2009 r., ceny jednostkowe zaczęły rosnąć. W porównaniu z 2009 r., w 2010 r. i w OD przemysł unijny musiał zmierzyć się ze wzrostem kosztów, przy czym był w stanie tylko nieznacznie podnieść ceny w celu ich pokrycia - tylko na tyle, żeby utrzymać rentowność na tym samym, niskim poziomie obserwowanym w 2010 r. i w OD. Spowodowało to jednak utratę dalszych udziałów w rynku, ponieważ chińskie ceny przywozu ustawicznie podcinały ceny stosowane przez przedsiębiorstwa unijne.
5.3.2. RENTOWNOŚĆ, PRZEPŁYWY PIENIĘŻNE, INWESTYCJE, ZWROT Z INWESTYCJI I ZDOLNOŚĆ DO POZYSKANIA KAPITAŁU
2008
2009
2010
OD
Rentowność sprzedaży na rynku Unii na rzecz niepowiązanych klientów (% obrotu ze sprzedaży)
6,7
-9,3
2,8
2,6
Indeks (2008 = 100)
100
- 138
41
39
Przepływy pieniężne (EUR)
328 190 880
211 298 356
152 030 083
204 650 414
Indeks (2008 = 100)
100
64
46
62
Inwestycje (EUR)
55 717 957
4 537 128
12 530 132
15 302 264
Indeks (2008 = 100)
100
8
22
27
Zwrot z inwestycji
13,8
-13,9
5,9
6
Indeks (2008 = 100)
100
- 101
43
44
Źródło:
zweryfikowane odpowiedzi producentów objętych próbą na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(499)
Rentowność przemysłu unijnego ustalono, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego na rzecz niepowiązanych klientów jako odsetek obrotów w ramach tej sprzedaży. W 2009 r. rentowność przemysłu unijnego drastycznie zmalała, odnotowując spadek o 9,3 %. Od 2010 r. zaczęła ona rosnąć, chociaż rosnące koszty produkcji uniemożliwiły osiągnięcie poziomu uznawanego za zdrowy i bezpieczny dla przemysłu (6,7 %). W całym okresie badanym rentowność spadła o 61 %.
(500)
Tendencja przepływu środków pieniężnych kształtowała się w znacznej mierze tak samo jak spadkowa tendencja rentowności. Najniższy poziom odnotowano w 2010 r. Zaobserwowano również zmniejszenie się zwrotu z inwestycji o 56 %, z 13,8 punktu procentowego w 2008 r. do 6 punktów procentowych w OD.
(501)
Zmiany rentowności, przepływu środków pieniężnych i stopy zwrotu z inwestycji w okresie badanym ograniczyły zdolność przemysłu unijnego do inwestycji w swoją działalność i jej rozwój. Na początku okresu badanego przemysłowi unijnemu udało się poczynić istotne inwestycje, później jednak uległy one gwałtownemu zmniejszeniu w 2009 r. i ogólnie w okresie badanym spadły o 73 %.
(502)
Biorąc pod uwagę charakter przemysłu unijnego, który w pewnym stopniu składa się z dużych, wielonarodowych, połączonych przedsiębiorstw prowadzących działalność w przemyśle stalowym, słabe wyniki finansowe odnotowywane w sektorze wyrobów ze stali powlekanej organicznie nie wywarły wpływu na zdolność tych przedsiębiorstw do pozyskania kapitału.
5.3.3. ZAPASY
2008
2009
2010
OD
Zapasy końcowe PP (w tonach)
116 852
97 533
124 848
130 593
Indeks (2008 = 100)
100
83
107
112
Źródło:
zweryfikowane odpowiedzi producentów objętych próbą na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(503)
Zapasy sześciu producentów unijnych objętych próbą stanowiły około 8 % wielkości produkcji w OD. Poziom zapasów końcowych zwiększył się o 12 % w okresie badanym. Jakkolwiek należy zauważyć, że poziom zapasów nie jest dla tej branży miarodajnym wskaźnikiem, ponieważ produkcja przeważnie odbywa się na zamówienie, a największy wzrost zapasów miał miejsce między 2009 r. a OD i zbiegł się z gwałtownym wzrostem przywozu subsydiowanego z ChRL.
5.3.4. ZATRUDNIENIE, WYNAGRODZENIE I WYDAJNOŚĆ
Średnie koszty pracy na pracownika (EUR/producentów unijnych objętych próbą)
60,959
57,892
58,637
62,347
Indeks (2008 = 100)
100
95
96
102
(504)
Średnie koszty pracy u producentów unijnych objętych próbą wzrosły w okresie badanym jedynie o 2 %, czyli poniżej stopy inflacji. W dochodzeniu wykazano, że producenci objęci próbą wprowadzili znaczne cięcia, w szczególności w zakresie kosztów ogólnych i administracyjnych, dlatego też można uznać, że podjęli działania na rzecz zwiększenia swojej wydajności.
5.3.5. SKUTKI POPRZEDNIEGO DUMPINGU LUB SUBWENCJONOWANIA
(505)
Z uwagi na to, że jest to pierwsze postępowanie antydumpingowe dotyczące produktu objętego postępowaniem, brak jest danych, by ocenić skutki poprzedniego dumpingu lub subwencjonowania.
5.4. WIELKOŚĆ RZECZYWISTEGO MARGINESU SUBSYDIOWANIA
(506)
Wszystkie marginesy ustalone i wymienione powyżej w części poświęconej subsydiowaniu znacznie przekraczają poziom de minimis. Biorąc pod uwagę wielkość i cenę przywozu subsydiowanego z ChRL, oddziaływania rzeczywistego marginesu subsydiowania na rynek unijny nie można uznać za nieistotne.
5.5. WNIOSKI DOTYCZĄCE SZKODY
(507)
W dochodzeniu wykazano, że wszystkie wskaźniki szkody (poza wydajnością) pogorszyły się lub nie rozwinęły się zgodnie z poziomem konsumpcji obserwowanym w okresie badanym.
(508)
W okresie badanym, w kontekście spadku konsumpcji, wielkość przywozu z ChRL znacznie się zwiększyła. Jednocześnie wielkość sprzedaży przemysłu unijnego zmniejszyła się łącznie o 12 %, a udział w rynku spadł z 56,8 % w 2008 r. do 53,9 % w OD. Mimo że poziom konsumpcji zwiększył się o 24 % w okresie od 2009 r. do OD, rok po wybuchu kryzysu gospodarczego wywierającego wpływ na popyt, udział przemysłu unijnego w rynku w dalszym ciągu się zmniejszał. Przemysł unijny nie był w stanie odzyskać utraconego udziału w rynku ze względu na znaczną ekspansję przywozu subsydiowanego z ChRL na rynek unijny. Tani przywóz subsydiowany zwiększał się w okresie badanym po cenach stale podcinających ceny przemysłu unijnego.
(509)
Ponadto znacznie pogorszyły się wskaźniki szkody związane z wynikami finansowymi przemysłu unijnego, takie jak przepływ środków pieniężnych i rentowność. Oznacza to, że pogorszyła się zdolność przemysłu unijnego do pozyskania kapitału i inwestowania.
(510)
W związku z powyższym uznano, że przemysł unijny poniósł znaczącą szkodę w rozumieniu art. 8 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
6. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
6.1. WPROWADZENIE
(511)
Zgodnie z art. 8 ust. 5 i art. 8 ust. 6 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy przywóz subsydiowany z ChRL wyrządził przemysłowi unijnemu szkodę w stopniu pozwalającym na sklasyfikowanie jej jako istotną. Zbadano znane czynniki, inne niż przywóz subsydiowany, które mogły równocześnie spowodować szkodę dla przemysłu unijnego, aby sprawdzić, czy nie przypisano temu przywozowi ewentualnej szkody spowodowanej przez inne czynniki.
6.2. WPŁYW PRZYWOZU SUBSYDIOWANEGO
(512)
W dochodzeniu wykazano, że w okresie badanym poziom konsumpcji w Unii zmniejszył się o 7 %, natomiast wielkość przywozu subsydiowanego z ChRL wzrosła o około 49 %, a udział tego przywozu w rynku wzrósł o 60 % z poziomu 9,1 % w 2008 r. do poziomu 14,6 % w OD. Jednocześnie wielkość sprzedaży przemysłu unijnego do niepowiązanych podmiotów zmniejszyła się łącznie o 12 %, a udział tej sprzedaży w rynku spadł o 2,9 % z 56,8 % w 2008 r. do 53,9 % w OD.
(513)
Chociaż przywóz z ChRL ucierpiał także w wyniku kryzysu gospodarczego i spadł między 2008 r. a 2009 r. o 68 %, to od 2009 r. do OD rósł w bardzo szybkim tempie, osiągając pod koniec OD wzrost o 367 %, chociaż konsumpcja w Unii zwiększyła się w tym okresie jedynie o 24 %. Obniżając cenę jednostkową o 9 % w stosunku do 2008 r. i podcinając ceny przemysłu unijnego nawet o 20,2 % w OD, przywóz z ChRL zwiększył swój udział w rynku między 2008 r. a OD o 60 %, osiągając poziom 14,6 %.
(514)
Jednocześnie od 2008 r. do OD ogólna wielkość sprzedaży producentów unijnych na rzecz podmiotów niepowiązanych spadła o 12 %. W czasie ożywienia gospodarczego, od 2009 r. do OD, przemysłowi unijnemu udało się zwiększyć wielkość sprzedaży na rzecz podmiotów niepowiązanych jedynie o 13 %, ale stracił on 8 % udziału w rynku, a zatem odniósł jedynie ograniczone korzyści z tytułu wzrostu konsumpcji. Przywóz z ChRL najbardziej skorzystał na wzroście konsumpcji, pozostawiając innych uczestników rynku daleko w tyle.
(515)
Średnie ceny importowe z ChRL spadły w okresie badanym o 9 %. Chociaż wykazywały tendencję wzrostową po gwałtownym spadku w 2009 r., między 2009 r. a OD znajdowały się stale poniżej poziomu stosowanego przez przemysł unijny. Cena jednostkowa na rzecz nabywców niepowiązanych w Unii spadła tylko o 3 %, opierając się presji cenowej wywieranej przez przywóz z ChRL. Oczywiste jest jednak, że ceny te zostały utrzymane kosztem zmniejszenia wielkości sprzedaży oraz obniżenia rentowności takiej sprzedaży, ponieważ rentowność uległa zmniejszeniu o 61 % z poziomu 6,7 % w 2008 r. do 2,6 % w OD.
(516)
Na podstawie powyższych ustaleń stwierdzono, że wzrost przywozu subsydiowanego z ChRL po cenach stale podcinających ceny przemysłu unijnego odegrał decydującą rolę w poniesieniu znacznej szkody przez przemysł unijny, co uniemożliwiło przemysłowi unijnemu skorzystanie w pełni z rosnącej konsumpcji w Unii.
6.3. WPŁYW INNYCH CZYNNIKÓW
6.3.1. PRZYWÓZ Z PAŃSTW TRZECICH
Państwo
2008
2009
2010
OD
Korea Południowa
Ilość (w tonach)
228 123
226 568
173 935
237 164
Indeks (2008 = 100)
100
99
76
104
Udział w rynku (w %)
4,4
5,8
3,8
4,9
Indeks (2008 = 100)
100
133
87
112
Średnia cena
901
727
846
903
Indeks (2008 = 100)
100
81
94
100
Indie
Ilość (w tonach)
159 999
149 138
155 384
141 391
Indeks (2008 = 100)
100
93
97
88
Udział w rynku (w %)
3,1
3,8
3,4
2,9
Indeks (2008 = 100)
100
125
111
95
Średnia cena
932
667
773
824
Indeks (2008 = 100)
100
72
83
88
Inne państwa
Ilość (w tonach)
249 151
158 461
124 319
167 007
Indeks (2008 = 100)
100
64
50
67
Udział w rynku (w %)
4,8
4,1
2,7
3,5
Indeks (2008 = 100)
100
85
57
72
Średnia cena
951
809
924
955
Indeks (2008 = 100)
100
85
97
100
Wszystkie państwa trzecie łącznie, z wyjątkiem ChRL
Ilość (w tonach)
637 274
534 167
453 637
545 562
Indeks (2008 = 100)
100
84
71
86
Udział w rynku (w %)
12,3
13,8
10,0
11,3
Indeks (2008 = 100)
100
112
81
92
Średnia cena
929
735
842
898
Indeks (2008 = 100)
100
79
91
97
Źródło:
Eurostat
(517)
Podczas gdy przywóz z ChRL stanowił w OD 56 % całkowitego przywozu w Unii, inne ważne źródła przywozu stanowiły Republika Indii („Indie”) (11 %) i Korea Południowa (19 %). W przeciwieństwie do przywozu z ChRL przywóz z Indii, mimo gwałtownego spadku jego średniej ceny o 12 %, ogólnie odnotował w okresie badanym spadek o 12 % i utratę udziału w rynku o 5 %. Przywóz z Korei Południowej zwiększył się zaledwie o 4 %, przy czym średnia cena utrzymała się na tym samym poziomie, co w 2008 r. Udział przywozu z Indii w rynku wynosił 2,9 % w OD, natomiast udział przywozu z Korei Południowej utrzymywał się na poziomie 4,9 %.
(518)
Pozostały przywóz, stanowiący 14 % całkowitego przywozu, spadł o 33 %, a jego średnia cena pozostawała na poziomie z 2008 r.
(519)
Mimo że średnia cena całego pozostałego przywozu znajdowała się poniżej poziomu cenowego przemysłu unijnego, ewentualny wpływ tego przywozu może być jedynie marginalny. Po pierwsze, do Komisji nie dotarły żadne dowody, że przywóz z innych źródeł był nieuczciwy. Po drugie, w przeciwieństwie do przywozu z ChRL ogólne poziomy cen z głównych źródeł pozostałego przywozu były przez cały okres badany raczej stabilne, co pokazuje, że przemysł unijny może skutecznie konkurować z tym przywozem w segmentach rynkowych. Po trzecie, przywóz z innych państw ulegał w okresie badanym zmniejszeniu i cały czas pozostaje na niskim poziomie, zarówno ogólnie, jak i w odniesieniu do poszczególnych głównych państw wywozu. Ponadto zmniejszający się udział pozostałego przywozu w rynku potwierdza, że przywóz ten nie mógł wyrządzić szkody przemysłowi unijnemu.
6.3.2. WYNIKI EKSPORTOWE PRZEMYSŁU UNIJNEGO
2008
2009
2010
OD
Wywóz, Eurostat (w tonach)
669 790
612 204
580 477
605 760
Indeks (2008 = 100)
100
91
87
90
Średnia cena (EUR/tona)
1 068
937
995
1 092
Indeks (2008 = 100)
100
88
93
102
Wywóz dokonywany przez producentów unijnych objętych próbą
53 542
46 516
48 102
46 228
Indeks (2008 = 100)
100
87
90
86
Średnia cena sprzedaży (EUR/tonę)
1 086
826
984
1 132
Indeks (2008 = 100)
100
76
91
104
Źródło:
Eurostat i zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(520)
Całkowity wywóz wyrobów ze stali powlekanej organicznie przez przemysł unijny do państw trzecich zmniejszył się według danych Eurostatu w okresie badanym o 10 %. Średnia cena była jednak stosunkowo wysoka i wzrosła w okresie badanym o 2 %. Wywóz stanowił 15 % całkowitej produkcji Unii i umożliwił przemysłowi unijnemu osiągnięcie korzyści skali oraz zmniejszenie całkowitych kosztów produkcji. W związku z tym można uznać, że działalność eksportowa przemysłu unijnego nie może być potencjalnie przyczyną istotnej szkody.
(521)
Ten ogólny obraz znajduje odzwierciedlenie w sytuacji dotyczącej wywozu na rzecz niepowiązanych klientów w państwach trzecich przez producentów unijnych objętych próbą. W okresie badanym spadł on o 14 %, chociaż również w tym przypadku jednostkowa cena eksportowa była ciągle wyższa (średnio między 2 a 14 %, w zależności od roku) niż cena w Unii.
6.3.3. PRZYWÓZ Z CHRL WEDŁUG SKARŻĄCYCH
(522)
W trakcie dochodzenia i po ujawnieniu ostatecznych ustaleń twierdzono, że skarżący (za pośrednictwem powiązanych z nimi przedsiębiorstw) sami dokonywali przywozu produktu objętego postępowaniem z ChRL oraz że ten przywóz stanowił od 20 do 40 % całkowitego przywozu z ChRL. Nie przedstawiono jednak żadnych dowodów na poparcie tej tezy. Po zbadaniu wspomnianych zarzutów i przeprowadzeniu analizy zweryfikowanych danych dostarczonych przez producentów unijnych objętych próbą stwierdzono, że przedmiotowi producenci przywieźli zaledwie ok. 10 000 ton towaru w OD - liczba ta zasadniczo pokrywała się z danymi przedstawionymi w skardze. Ustalono, że podobna wielkość, nieujawniona zgodnie z art. 29 rozporządzenia podstawowego, została przywieziona przez powiązane przedsiębiorstwa producentów unijnych objętych próbą. Przywóz ten stanowił razem jedynie około 2-3 % całkowitego przywozu z ChRL. W związku z tym nie można uznać, że skarżący dokonywali przywozu z ChRL w ilościach i w sposób, który poddawałby w wątpliwość ich status producentów unijnych zgodnie z art. 9 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego, lub który przynosiłby im szkodę. Z tego względu argument ten odrzucono.
6.3.4. UŻYTEK WŁASNY I SPRZEDAŻ WEWNĘTRZNA
(523)
Niektóre zainteresowane strony utrzymywały, że szkodę w stosunku do przemysłu unijnego spowodowało jego zaangażowanie - bezpośrednie lub za pośrednictwem powiązanych przedsiębiorstw w ramach grupy - w działalność związaną z dalszym przetwarzaniem i produkcją materiałów budowlanych (np. płyt warstwowych, blachy trapezowej itp.). W szczególności twierdzono, że przemysł unijny udostępniał wyroby ze stali powlekanej organicznie w ramach swojej własnej działalności do dalszego przetwarzania po cenach niższych niż niepowiązanym przedsiębiorstwom, „subsydiując” je tym samym w ramach grupy i umożliwiając im podcięcie konkurentów w segmencie dalszego przetwarzania.
(524)
Jak wskazano powyżej, średnia cena użytku własnego i sprzedaży wewnętrznej za tonę była zaledwie o 3 % niższa od ceny sprzedaży stosowanej wobec niepowiązanych klientów w OD. W dochodzeniu wykazano, że nieuczciwa konkurencja ze strony subsydiowanego przywozu wywarła prawdopodobnie również pośredni wpływ na kwestie związane z użytkiem własnym i sprzedażą wewnętrzną. Jeżeli przedsiębiorstwa prowadzące działalność związaną z dalszym przetwarzaniem faktycznie czerpałyby korzyści wskazane w skardze, znalazłoby to potwierdzenie w zestawieniu stosowanych przez nie cen sprzedaży wewnętrznej oraz cen sprzedaży stosowanych wobec niepowiązanych klientów. Z tego względu argument ten odrzucono.
(525)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń CISA ponownie stwierdziło, że przemysł unijny udostępniał wyroby ze stali powlekanej organicznie powiązanym przedsiębiorstwom niższego szczebla po „subsydiowanej” cenie, stosując tym samym praktyki podcinania swoich konkurentów w segmencie niższego szczebla. Nie przedstawiono jednak żadnych dowodów, które wpłynęłyby na zmianę wniosku przedstawionego przez Komisję w motywie 524 - w motywie tym Komisja uznała, że różnica między ceną sprzedaży wyrobów dla przedsiębiorstw powiązanych i niepowiązanych była niewielka (2 %), oraz że nie stwierdzono wystąpienia szkody powstałej z własnej winy.
(526)
CISA zakwestionowało również dane dotyczące kosztów wytwarzania wyrobów ze stali powlekanej organicznie oraz, co za tym idzie, cen sprzedaży wyrobów ze stali powlekanej organicznie powiązanym stronom. Opierając się na cenie sprzedaży zwojów cynkowanych na gorąco, surowca wykorzystywanego przy produkcji wyrobów ze stali powlekanej organicznie, CISA stwierdziło, że koszty produkcji wyrobów ze stali powlekanej organicznie w okresie objętym dochodzeniem nie mogły przekraczać 900 EUR/t.
(527)
Po pierwsze, w przedstawionych obliczeniach nie wskazano wyraźnie, w jakim stopniu wszystkie koszty, takie jak koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz koszty finansowe, zostały uwzględnione w łącznej kwocie wskazanej przez CISA. Po drugie, Komisja zweryfikowała koszty produkcji wyrobów ze stali powlekanej organicznie, jakie ponoszą wszyscy objęci próbą producenci unijni, i upewniła się, że całkowity koszt produkcji uwzględnia koszt surowców, przetwarzania, powlekania, koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne, koszty finansowe itd.
(528)
CISA stwierdziło następnie, że sprzedaż wyrobów ze stali powlekanej organicznie powiązanym stronom odbywa się ze stratą, i w związku z tym powoduje szkodę dla przemysłu unijnego. Twierdzenie to opiera się na porównaniu całkowitych kosztów produkcji (978 EUR/t) ze średnią ceną sprzedaży stronom powiązanym (965 EUR/t).
(529)
Choć prawdą jest, że przeprowadzenie prostego porównania wartości matematycznych może wskazywać, że powiązana sprzedaż odbywała się ze stratą, należałby jednocześnie założyć, że poszczególne podmioty w ramach przemysłu unijnego ponosiłyby dokładnie takie same koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz inne pośrednie koszty sprzedaży w odniesieniu do prowadzonej przez siebie sprzedaży wewnętrznej, jak i w odniesieniu do sprzedaży niepowiązanej. Jak wskazano w motywie 493, sprzedaż na rzecz stron powiązanych jest prowadzona na zasadzie „koszt plus”, dlatego też przemysłu unijny odzyskiwał poniesione koszty dzięki prowadzeniu takiej sprzedaży.
6.3.5. KRYZYS GOSPODARCZY
(530)
Kryzys gospodarczy i jego skutki dla przemysłu budowlanego przynajmniej częściowo wyjaśniają spadek popytu i presję cenową w okresie badanym. Jak wyżej wspomniano, konsumpcja spadła w 2009 r. o 25 %. Od 2010 r. rynek zaczął jednak rosnąć, a w okresie od 2009 r. do końca OD konsumpcja wzrosła o 24 %.
(531)
W przeprowadzonej analizie szkody i związku przyczynowego rozdzielono jednak załamanie rynku z 2009 r. i jego późniejszy wzrost między 2009 r. a OD. Wyraźnie wykazano w niej, że przywóz z ChRL w pełni skorzystał z odradzającej się konsumpcji, a ponadto stale podcinał ceny przemysłu unijnego, przekształcając tym samym możliwość zapewnienia wszystkim uczestnikom rynku równych szans pokonania tendencji spadkowych w nieustającą walkę o przetrwanie.
(532)
Po upłynięciu terminu przesyłania uwag w odniesieniu do ujawnienia ostatecznych ustaleń jedna zainteresowana strona zwróciła uwagę na ogłoszone zamknięcie fabryki w Belgii i na fakt, że siła wyższa powodowała trudności w normalnej produkcji i dostawach z innych zakładów w Belgii. Zainteresowana strona stwierdziła, że wskazuje to na brak bezpieczeństwa dostaw stali powlekanej organicznie w Unii, co stanowi powód, dla którego należy umożliwić importerom i użytkownikom swobodne pozyskiwanie ich stali powlekanej organicznie z Unii i Chin.
(533)
Argumenty te zostały odrzucone. Uwzględniając, że wykorzystanie mocy produkcyjnych w Unii jest niskie, problemu nie stanowi zakłócenie dostaw, ponieważ przemysł unijny ma wystarczające dostępne moce przerobowe. W każdym razie zakłady zamykane w Belgii nie produkowały stali powlekanej organicznie. Bezpieczeństwo dostaw jest oczywiście ważne, ale zaproponowane cła nie mają w tym przypadku na celu zatrzymania dostaw stali powlekanej organicznie z Chin, lecz zapobieżenie dostawom na rynek unijny produktu po cenach dumpingowych.
6.3.6. STRUKTURALNA NADWYŻKA MOCY PRODUKCYJNYCH
(534)
Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że nie przywóz z ChRL spowodował szkodę dla przemysłu unijnego, który stanowią przeważnie zintegrowani pionowo producenci stali, lecz wynikała ona ze strukturalnych problemów przemysłu stalowego Unii, takich jak nadwyżka mocy produkcyjnych. Twierdzono także, że konsolidacja przemysłu stalowego, która dokonała się przed okresem badanym, doprowadziła do nadwyżki mocy produkcyjnych, a wszelkie poniesione szkody wynikały ze zbyt dużej liczby zakładów produkcyjnych.
(535)
Produkcja wyrobów ze stali powlekanej organicznie faktycznie jest kapitałochłonna, a przedmiotowy przemysł cechuje się stosunkowo wysokimi kosztami stałymi. Konsolidacja przemysłu stalowego, która miała miejsce przed okresem badanym, nie doprowadziła jednak do powstania nadwyżki mocy produkcyjnych. Po niewielkim zwiększeniu zainstalowanych mocy produkcyjnych w 2009 r., przemysł zmniejszył je nieznacznie w 2010 r. i ponownie w OD. Poziom zainstalowanych mocy produkcyjnych w OD był niższy niż całkowity poziom konsumpcji w Unii, przy czym gdyby popyt w OD zwiększył się do poziomu z 2008 r., a przemysł unijny był w stanie wykorzystać taki wzrost popytu, wykorzystanie mocy produkcyjnych kształtowałoby się na poziomie około 74 %.
(536)
Odpowiedzialność za negatywny wpływ nadwyżki mocy produkcyjnych można jedynie w niewielkim stopniu przypisać unijnym producentom wyrobów ze stali powlekanej organicznie. Po pierwsze, w ramach dochodzenia wykazano, że przemysł unijny niewątpliwie podejmował kroki na rzecz utrzymania efektywności, ponieważ wydajność wzrosła o 6 % w całym przemyśle. Po drugie, ciągłe inwestycje w linie produkcyjne i elastyczność w ich wykorzystaniu do wytwarzania innych wyrobów pomogły osiągnąć korzyści skali i obniżyć koszty stałe. Zatem przy spadku wykorzystania mocy produkcyjnych w przedsiębiorstwach objętych próbą o 18 % w okresie badanym średnie koszty produkcji wzrosły jedynie o 6 %, wliczając w to wzrost kosztów surowca. Nie można więc wnioskować, że nadwyżka mocy produkcyjnych spowodowałaby zerwanie związku przyczynowego. Ten argument zostaje więc odrzucony.
6.4. WNIOSKI W SPRAWIE ZWIĄZKU PRZYCZYNOWEGO
(537)
Wykazano, że w okresie badanym, a zwłaszcza w okresie od 2009 r. do OD, miał miejsce znaczny wzrost wielkości i udziału w rynku subsydiowanego przywozu z ChRL. Ustalono także, że przywóz ten nieustannie podcinał ceny przemysłu unijnego na rynku unijnym, w szczególności w OD.
(538)
Wzrost wielkości i udziału w rynku taniego przywozu subsydiowanego z ChRL zbiegł się w czasie z negatywnymi zmianami sytuacji ekonomicznej przemysłu unijnego. Sytuacja ta, pomimo rosnącej konsumpcji, uległa pogorszeniu w OD, kiedy to przemysł unijny nie był w stanie odzyskać utraconego udziału w rynku i rentowności. Inne wskaźniki finansowe, takie jak przepływ środków pieniężnych i zwrot z inwestycji, zatrzymały się na poziomie z 2010 r., a zatrudnienie osiągnęło swój najniższy poziom.
(539)
Analiza pozostałych znanych czynników, które mogły spowodować szkodę poniesioną przez przemysł unijny, wykazała, że czynniki te nie mają charakteru powodującego zerwanie związku przyczynowego między przywozem subsydiowanym z ChRL a szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
(540)
Na podstawie powyższej analizy, w której odpowiednio rozróżniono i oddzielono wpływ wszystkich znanych czynników na sytuację przemysłu unijnego od szkodliwego wpływu przywozu subsydiowanego, stwierdza się, że przywóz subsydiowany z ChRL spowodował istotną szkodę dla przemysłu unijnego w rozumieniu art. 8 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.
7. INTERES UNII
7.1. UWAGI WSTĘPNE
(541)
Zgodnie z art. 31 rozporządzenia podstawowego instytucje zbadały, czy pomimo powyższych ustaleń istnieją decydujące powody, aby stwierdzić, że przyjęcie środków wyrównawczych w tym konkretnym przypadku nie leży w interesie Unii. Analizę interesu Unii oparto na ocenie wszystkich zaangażowanych interesów, m.in. interesu przemysłu unijnego, interesu importerów oraz interesu użytkowników produktu objętego postępowaniem.
7.2. INTERES PRZEMYSŁU UNIJNEGO
(542)
Przemysł unijny jako całość składa się z grupy 22 znanych producentów, odpowiadających za całość unijnej produkcji wyrobów ze stali powlekanej organicznie. Producenci znajdują się w różnych państwach członkowskich Unii i zatrudniają bezpośrednio ponad 5 400 osób w związku z produktem podobnym do produktu objętego postępowaniem.
(543)
Żaden z producentów nie wystąpił przeciwko wszczęciu dochodzenia. Jak wykazano powyżej na podstawie wskaźników makroekonomicznych, pogorszenie sytuacji dotknęło cały przemysł unijny, który doświadczył ponadto negatywnych skutków z tytułu przywozu subsydiowanego.
(544)
Przemysł unijny poniósł istotną szkodę spowodowaną przywozem subsydiowanym z ChRL. Wszystkie wskaźniki szkody wykazały istnienie negatywnej tendencji w okresie badanym. W szczególności znacznemu pogorszeniu uległy wskaźniki szkody związane z wynikami finansowymi producentów unijnych, takie jak rentowność i zwrot z inwestycji. Jeżeli nie zostaną wprowadzone żadne środki, bardzo prawdopodobne jest dalsze pogarszanie się sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego.
(545)
Oczekuje się, że nałożenie ceł wyrównawczych przywróci uczciwe warunki handlu na rynku unijnym, dzięki czemu przemysł unijny będzie mógł odpowiednio dostosować ceny wyrobów ze stali powlekanej organicznie, tak by odzwierciedlały koszty różnych składników i warunki rynkowe. Można również oczekiwać, że nałożenie środków wyrównawczych umożliwi przemysłowi unijnemu odzyskanie przynajmniej części udziału w rynku utraconego w okresie badanym i będzie mieć pozytywny wpływ na jego rentowność i ogólną sytuację finansową.
(546)
Jeżeli środki nie zostałyby wprowadzone, należałoby spodziewać się dalszej utraty udziału w rynku oraz pogarszania się rentowności przemysłu unijnego. Sytuacji tej nie da się utrzymywać w perspektywie średnio- lub długoterminowej. Prawdopodobne jest również, że niektórzy producenci indywidualni musieliby zamknąć swoje zakłady produkcyjne z powodu poniesienia poważnych strat w okresie badanym. Z uwagi na poniesione straty i wysoki poziom inwestycji dokonanych w produkcję na początku okresu badanego można oczekiwać, że większość producentów unijnych nie byłaby w stanie uzyskać zwrotu kosztów swoich inwestycji w przypadku, gdyby środki nie zostały wprowadzone.
(547)
W związku z powyższym stwierdza się, że wprowadzenie środków wyrównawczych leżałoby w interesie przemysłu unijnego.
7.3. INTERES UŻYTKOWNIKÓW I IMPORTERÓW
(548)
Jak wspomniano powyżej w motywie 14, zgłosiło się pięciu importerów, ale tylko dwóch z nich udzieliło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Spośród około 100 użytkowników wymienionych w skardze, 19 zgłosiło się i wyraziło zainteresowanie postępowaniem. Następnie dziesięć przedsiębiorstw odpowiedziało na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(549)
Najbardziej aktywni użytkownicy i importerzy sporządzili wspólne oświadczenia pisemne. W trakcie dochodzenia przeprowadzono także szereg przesłuchań. Ich główne argumenty dotyczące wprowadzenia środków przeanalizowano poniżej.
(550)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń, otrzymano uwagi złożone przez importerów oraz inne zainteresowane strony. Nie przedstawiono w nich jednak żadnych nowych argumentów poza argumentami przytoczonymi poniżej.
7.3.1. KONKURENCJA NA RYNKU UNIJNYM
(551)
Użytkownicy i importerzy utrzymywali, że rynek unijny wyrobów ze stali powlekanej organicznie nie jest wystarczająco konkurencyjny i że przywóz z ChRL jest niezbędny, by dać przedsiębiorstwom importującym wyroby ze stali powlekanej organicznie i korzystającym z tych wyrobów większą siłę przetargową. Ponadto użytkownicy i importerzy zasugerowali również, że przemysł unijny był zaangażowany w porozumienia oligopolistyczne w celu kontrolowania rynku. Producenci unijni konkurowali na tych samych rynkach i często sprzedawali towary na rzecz tych samych klientów lub na rzecz przedsiębiorstw budowlanych zależnych od innych przedsiębiorstw unijnych. Mając na uwadze fakt, że poza pojedynczymi skargami dotyczącymi trudności w negocjowaniu cen nie przedstawiono żadnych innych dowodów i że poza pięcioma grupami skarżących producentów unijnych w Unii działa 11 innych producentów wyrobów ze stali powlekanej organicznie, spośród których niektórzy są bardzo duzi, oraz uwzględniając istnienie wielu innych źródeł przywozu, przedmiotowe zarzuty zostały odrzucone.
7.3.2. NIEDOBÓR DOSTAW
(552)
Użytkownicy i importerzy podnosili również zarzut, że nałożenie środków wyrównawczych w odniesieniu do przywozu z ChRL przyczyniłoby się do powstania niedoboru wyrobów ze stali powlekanej organicznie na rynku unijnym. Biorąc jednak pod uwagę opisaną powyżej dużą różnorodność źródeł zaopatrzenia, a także wolne moce produkcyjne przemysłu unijnego, uważa się za mało prawdopodobne, by taki niedobór wystąpił. Z tego względu argument ten odrzucono.
7.3.3. WNIOSEK W SPRAWIE INTERESÓW UŻYTKOWNIKÓW I IMPORTERÓW
(553)
Dziesięciu współpracujących użytkowników reprezentowało w OD 7 % całkowitego przywozu z ChRL. Dochodzenie wykazało, że wszyscy użytkownicy utrzymują różne poziomy zaopatrzenia. Zakupy z ChRL stanowiły przeciętnie około 15 % ich całkowitych zakupów wyrobów ze stali powlekanej organicznie; ponadto okazało się, że największe ilości pochodziły od producentów unijnych (73 %), a 12 % przywieziono z innych państw trzecich. W istocie, ponieważ produkt objęty postępowaniem jest w dużym stopniu znormalizowany, znaczenie przywiązania klientów jest raczej względne, a zarówno użytkownicy, jak i importerzy mogą z punktu widzenia jakości produktu dość łatwo zmieniać źródła zaopatrzenia.
(554)
W dochodzeniu wykazano, że wszyscy współpracujący użytkownicy z wyjątkiem jednego osiągali zyski w sektorze korzystającym z produktu objętego postępowaniem, a ich rentowność w OD wynosiła od 1 % do 13 %, w zależności od przedsiębiorstwa. Rentowność tych przedsiębiorstw nie była w istotny sposób uzależniona od przywozu produktu objętego postępowaniem z ChRL.
(555)
Na podstawie odpowiedzi użytkowników na pytania zawarte w kwestionariuszu oceniono prawdopodobny skutek proponowanych środków. Otóż nawet przyjmując mało prawdopodobny najgorszy scenariusz dla współpracujących użytkowników, tzn. brak możliwości przeniesienia wzrostu cen oraz konieczność utrzymania przywozu z ChRL na takim samym poziomie, jak w OD, nałożenie cła spowodowałoby wzrost kosztów produkcji o 1 do 5 % i spadek rentowności o 1 do 2,8 punktów procentowych w odniesieniu do większości przywozu oraz o około 4 punkty procentowe w odniesieniu do przywozu objętego cłem rezydualnym. Bardziej prawdopodobnym scenariuszem jest jednak scenariusz zakładający wystąpienie znacznie mniejszego wpływu, niż opisany powyżej. Przywóz z ChRL stanowi stosunkowo niewielką część działalności użytkowników i w związku z tym można spodziewać się stosunkowo łatwego przeniesienia wzrostu kosztów z tytułu zastosowania środków wyrównawczych. Ponadto zważywszy, że poza wieloma producentami unijnymi istnieją poważne alternatywne źródła przywozu niepodlegające środkom, np. Indie i Korea Południowa, należy oczekiwać, że po nałożeniu środków ceny na rynku uwzględnią także te czynniki.
(556)
Dwóch współpracujących importerów reprezentowało w OD około 6 % całkowitego przywozu z ChRL, przy czym zgodnie z art. 29 rozporządzenia podstawowego dokładna wielkość nie mogła zostać nieujawniona. Podobnie jak użytkownicy, również importerzy utrzymywali poza ChRL inne źródła zaopatrzenia. Ponadto ustalono, że środki miałyby potencjalnie większy wpływ na rentowność importerów niż na rentowność użytkowników, jeżeli mieliby oni utrzymać strukturę przywozu stosowaną w OD. W praktyce jednak importerzy jako przedsiębiorstwa handlowe są nawet bardziej elastyczni od użytkowników i byliby najprawdopodobniej pierwszymi, którzy przestawiliby się na alternatywne źródła zaopatrzenia.
(557)
Część korzyści czerpanych przez użytkowników i importerów z przywozu z ChRL wynika w istocie z niesprawiedliwej dyskryminacji cenowej praktykowanej przez chińskich eksporterów, a nie z naturalnej przewagi konkurencyjnej. Zatem ponowne wprowadzenie równych warunków działania na rynku unijnym poprzez korektę zakłóceń wymiany handlowej powstałych w konsekwencji przywozu subsydiowanego pozwoliłoby na przywrócenie sytuacji, w której dynamika i kształtowanie cen na rynku wyrobów ze stali powlekanej organicznie podlegają zdrowym, rynkowym zasadom, bez stawiania w niekorzystnej sytuacji innych uczestników rynku (użytkowników, producentów, konsumentów końcowych), którzy nie są w stanie czerpać natychmiastowych korzyści z przywozu subsydiowanego.
7.4. WNIOSKI DOTYCZĄCE INTERESU UNII
(558)
W związku z powyższym uznaje się, na podstawie dostępnych informacji dotyczących interesu Unii, że nie ma istotnych argumentów przeciwko wprowadzeniu środków w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z ChRL.
8. OSTATECZNE ŚRODKI WYRÓWNAWCZE
8.1. POZIOM USUWAJĄCY SZKODĘ
(559)
Biorąc pod uwagę wnioski dotyczące subsydiowania, szkody, związku przyczynowego i interesu Unii, należy wprowadzić środki wyrównawcze, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi unijnemu przez przywóz subsydiowany.
(560)
Do celów określenia poziomu wspomnianych środków pod uwagę wzięto ustalone marginesy subsydiowania oraz kwotę opłat celnych niezbędną do usunięcia szkody ponoszonej przez przemysł unijny.
(561)
Przy obliczaniu poziomu opłat celnych niezbędnych do usunięcia skutków subsydiowania wyrządzającego szkodę uznano, że środki powinny umożliwić przedsiębiorcom unijnym pokrycie kosztów produkcji oraz osiągnięcie ze sprzedaży produktu podobnego w Unii takiego zysku przed opodatkowaniem, jaki byłby możliwy do osiągnięcia dla tego rodzaju przemysłu w takim sektorze w normalnych warunkach konkurencji, czyli gdyby nie istniał przywóz subsydiowany. Uznaje się, że zysk, który mógłby zostać osiągnięty w przypadku braku przywozu subsydiowanego, powinien opierać się na roku 2008, kiedy przywóz z ChRL był w mniejszym stopniu obecny na rynku unijnym. Uważa się wobec tego, że za właściwe minimum zysku, którego przemysł unijny mógłby się spodziewać przy braku subsydiowania wyrządzającego szkodę, uznać można marżę zysku w wysokości 6,7 % obrotów.
(562)
Na tej podstawie obliczono cenę produktu podobnego niewyrządzającą szkody przemysłowi unijnemu. Cenę niewyrządzającą szkody otrzymano poprzez dodanie wyżej wspomnianego marginesu zysku wynoszącego 6,7 % do kosztów produkcji.
(563)
Niezbędną podwyżkę cen ustalono następnie na podstawie porównania średniej ważonej ceny importowej współpracujących producentów eksportujących w ChRL, odpowiednio dostosowanej po uwzględnieniu kosztów przywozu i opłat celnych, z niewyrządzającą szkody ceną stosowaną w OD przez przemysł unijny na rynku unijnym. Wszelkie różnice wynikające z tego porównania zostały wyrażone w postaci odsetek średniej wartości importowej CIF porównywanych rodzajów produktu.
(564)
Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń zainteresowane strony zakwestionowały wyliczenia, zgodnie z którymi docelowy zysk przemysłu unijnego ustalono na poziomie 6,7 %, podważając również zasadność wyboru roku 2008 jako roku reprezentatywnego pod względem rentowności. Wysunięty przez nie argument, zgodnie z którym na wielkość zysków osiągniętych przez przemysł unijny w 2008 r. wpłynął kryzys finansowy, przez co rok 2008 należało uznać za rok wyjątkowy, zdaje się jednak sugerować, że poziom zysków uzyskanych w 2008 r. jest niższy od tego, jakiego przemysł unijny mógłby oczekiwać w normalnym roku. Argument ten należy odrzucić z uwagi na brak przedstawienia dowodów pozwalających określić wysokość zysków, jakie przemysł unijny osiągnąłby w 2008 r. w przypadku, gdyby nie doszło do wybuchu kryzysu finansowego.
(565)
Zainteresowane strony zwróciły również uwagę na fakt, że wielkości przywozu z Chińskiej Republiki Ludowej znajdowały się na najniższym poziomie w 2009 r., nie zaś w 2008 r. Ponieważ jednak przemysł unijny nie był rentowny w 2009 r., wykorzystanie danych z roku 2009 do ustalenia poziomu docelowego zysku przemysłu unijnego nie jest możliwe.
(566)
CISA stwierdziło również, że zysk ze sprzedaży na rzecz klientów niepowiązanych w 2008 r. nie może zostać wykorzystany jako docelowy zysk, ponieważ w tym roku odnotowano najwyższą różnicę w cenie między sprzedażą powiązaną i niepowiązaną. Argument ten został odrzucony, ponieważ wspomniana różnica w cenie nie ma znaczenia w kontekście obliczania wysokości zysków ze sprzedaży na rzecz klientów niepowiązanych.
(567)
CISA zaproponowało następnie, aby oprzeć wysokość docelowego zysku ze sprzedaży wyrobów ze stali powlekanej organicznie w Unii stronom niepowiązanym na średnim ogólnym zysku wypracowanym przez wielonarodową korporację ArcelorMittal w latach 2010 i 2011. Propozycja ta została odrzucona jako wiarygodne źródło informacji na temat zysków ze sprzedaży wyrobów ze stali powlekanej organicznie w Unii przy braku przywozu po cenach dumpingowych, ponieważ oparcie się na zyskach wypracowywanych przez całą globalną grupę ArcelorMittal w oczywisty sposób nie odzwierciedlałoby poziomu zysków ze sprzedaży wyrobów ze stali powlekanej organicznie w Unii.
(568)
Jedna zainteresowana strona zakwestionowała prawidłowość zastosowanej przez Komisję metody obliczania marginesu podcięcia cenowego. Zarzut ten opierał się jednak na wyjściu z błędnego założenia, że Komisja obliczyła wysokość marginesu podcięcia cenowego odejmując wartość średnich zysków wypracowanych przez przemysł unijny w OD (2,6 %) od ceny rynkowej, by otrzymać „próg rentowności” (tj. cenę, która skutkowałaby zerowym zyskiem), i następnie dodając wysokość docelowego zysku do tego „progu rentowności”.
(569)
Komisja obliczyła wysokość marginesu podcięcia cenowego dodając wysokość docelowego zysku do kosztów produkcji związanych z każdym rodzajem produktu. Metoda zasugerowana przez zainteresowaną stronę jest wadliwa, ponieważ średni zysk na poziomie 2,6 % nie był realizowany automatycznie w odniesieniu do każdego przypadku sprzedaży każdego modelu przez wszystkie przedsiębiorstwa, których dane wykorzystano.
(570)
Jedna zainteresowana strona zakwestionowała również obliczenia Komisji dotyczące wysokości szkody. Ponieważ wspomniana zainteresowana strona nie dysponowała pełnym dostępem do danych, z których Komisja korzystała przy obliczaniu wysokości marginesu szkody, podjęła próbę samodzielnego obliczenia wartości tego wskaźnika, opierając się na danych dotyczących różnic w cenie rynkowej podłoża powlekanego stopami aluminiowo-cynkowymi oraz podłoża powlekanego cynkiem, której wysokość ustaliła na poziomie 50 USD/Mt. Przedmiotowe „przeliczenie” przeprowadzone w oparciu o niekompletne dane wykazało niższy poziom marginesu szkody, niż poziom marginesu szkody wyliczony i ujawniony przez Komisję.
(571)
Argumenty zainteresowanej strony zostały odrzucone, ponieważ po przeprowadzeniu analizy wszystkich danych dostarczonych zarówno przez producentów eksportujących, jak i przez przemysł unijny, nie stwierdzono wystąpienia sugerowanej różnicy w cenie. Dlatego też należy podkreślić, że dane, z których korzystała zainteresowana strona, były niekompletne, i w związku z tym obliczenia przeprowadzone na ich podstawie nie mogły przynieść takiego samego wyniku, jak ten uzyskany przez Komisję przy wyliczaniu wysokości marginesu szkody.
8.2. ŚRODKI OSTATECZNE
(572)
W świetle wniosków dotyczących subsydiowania, szkody, związku przyczynowego i interesu Unii oraz zgodnie z art. 15 rozporządzenia podstawowego należy nałożyć ostateczne cło wyrównawcze w odniesieniu do przywozu wyrobów ze stali powlekanej organicznie pochodzącego z ChRL na poziomie niższego z marginesów subsydiowania i szkody, zgodnie z zasadą niższego cła. W związku z tym w niniejszym przypadku stawkę cła należy wyznaczyć na poziomie stwierdzonych marginesów subsydiowania. Na podstawie powyższego stawki, zgodnie z którymi tego rodzaju cła zostaną nałożone, ustala się na następującym poziomie:
Nazwa przedsiębiorstwa
Margines subsydiowania (w %)
Margines szkody (w %)
Cło wyrównawcze (w %)
Zhangjiagang Panhua Steel Strip Co., Ltd.; Chongqing Wanda Steel Strip Co., Ltd.; Zhangjiagang Free Trade Zone Jiaxinda International Trade Co., Ltd.
29,7
55,8
29,7
Zhejiang Huadong Light Steel Building Material Co. Ltd.; Hangzhou P.R.P.T. Metal Material Co., Ltd.
23,8
29,7
23,8
Union Steel China
26,8
13,7
13,7
Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące
26,8
43,0
26,8
Cło rezydualne
44,7
58,3
44,7
(573)
Indywidualne stawki cła wyrównawczego określone w niniejszym rozporządzeniu zostały wyznaczone na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną podczas dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Wspomniane stawki cła (w odróżnieniu od ogólnokrajowego cła stosowanego do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”) mają wyłączne zastosowanie do przywozu towarów pochodzących z państwa, którego dotyczy postępowanie, i wyprodukowanych przez dane przedsiębiorstwa, tj. przez konkretne wymienione podmioty prawne. Przywożone produkty wytworzone przez inne przedsiębiorstwa, których nazwa i adres nie zostały konkretnie wymienione w art. 1, łącznie z podmiotami powiązanymi z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, nie mogą korzystać z tych stawek i do ich produktów stosowane są stawki cła dla „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.
(574)
Wszelkie wnioski o zastosowanie indywidualnej stawki cła wyrównawczego wobec przedsiębiorstwa (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po utworzeniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) należy kierować do Komisji (104) wraz ze wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności dotyczącymi wszelkich zmian w zakresie działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją, sprzedażą na rynek krajowy i na rynki zagraniczne, wynikających np. z wyżej wspomnianej zmiany nazwy lub zmiany podmiotu zajmującego się produkcją lub sprzedażą. W stosownych przypadkach rozporządzenie zostanie odpowiednio zmienione poprzez aktualizację wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek celnych.
(575)
Aby zapewnić należyte egzekwowanie cła wyrównawczego, poziom cła rezydualnego powinien mieć zastosowanie nie tylko do niewspółpracujących producentów eksportujących, lecz również do tych producentów, którzy nie wywozili towarów do Unii w OD,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym nakłada się ostateczne cło wyrównawcze na przywóz niektórych wyrobów ze stali powlekanej organicznie, tj. wyrobów walcowanych płaskich ze stali stopowej i niestopowej (z wyłączeniem stali nierdzewnej), malowanych, lakierowanych lub powlekanych tworzywem sztucznym co najmniej z jednej strony, z wyłączeniem tzw. „płyt warstwowych” w rodzaju stosowanych w budownictwie i składających się z dwóch zewnętrznych blach i wypełniającego je stabilizującego trzonu w postaci materiału izolującego, a także z wyłączeniem wyrobów pokrytych końcową powłoką pyłu cynkowego (bogatą w cynk farbą zawierającą cynk w ilości co najmniej 70 % wagowo), i z wyłączeniem wyrobów o podłożu utworzonym przez metaliczną powłokę z chromu lub cyny, obecnie objętych kodami CN ex 7210 70 80, ex 7212 40 80, ex 7225 99 00, ex 7226 99 70 (kody TARIC 7210708011, 7210708091, 7212408001, 7212408021, 7212408091, 7225990011, 7225990091, 7226997011 i 7226997091) i pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.
2. Stawka ostatecznego cła wyrównawczego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, jest następująca dla wyrobów opisanych w ust. 1 i wytworzonych przez poniższe przedsiębiorstwa:
Przedsiębiorstwo:
Cło (w %)
Dodatkowy kod TARIC
Union Steel China
13,7
B311
Zhangjiagang Panhua Steel Strip Co., Ltd.; Chongqing Wanda Steel Strip Co., Ltd.; Zhangjiagang Free Trade Zone Jiaxinda International Trade Co., Ltd.
29,7
B312
Zhejiang Huadong Light Steel Building Material Co. Ltd.; Hangzhou P.R.P.T. Metal Material Co., Ltd.
23,8
B313
Angang Steel Company Ltd.
26,8
B314
Baoutou City Jialong Metal Works Co., Ltd.
26,8
B317
Changshu Everbright Material Technology Co., Ltd.
26,8
B318
Changzhou Changsong Metal Composite Material Co., Ltd.
26,8
B319
Inner Mongolia Baotou Steel Union Co., Ltd.
26,8
B321
Jigang Group Co., Ltd.
26,8
B324
Maanshan Iron & Steel Company Limited
26,8
B325
Qingdao Hangang Color Coated Sheet Co., Ltd.
26,8
B326
Shandong Guanzhou Co., Ltd.
26,8
B327
Shenzen Sino Master Steel Sheet Co., Ltd.
26,8
B328
Tangshan Iron & Steel Group Co., Ltd.
26,8
B329
Tianjin Xinyu Color Plate Co., Ltd.
26,8
B330
Wuhan Iron and Steel Company Limited
26,8
B331
Zhejiang Tiannu Color Steel Co., Ltd.
26,8
B334
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
44,7
B999
3. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 11 marca 2013 r.