NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 401/2013
ze dne 2. května 2013
o omezujících opatřeních vůči Myanmaru/Barmě a o zrušení nařízení (ES) č. 194/2008
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 215 této smlouvy,
s ohledem na rozhodnutí Rady 2013/184/SZBP ze dne 22. dubna 2013 o omezujících opatřeních vůči Myanmaru/Barmě (1),
s ohledem na společný návrh vysoké představitelky Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku a Evropské komise,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Rady (ES) č. 194/2008 ze dne 25. února 2008, kterým se obnovují a zpřísňují omezující opatření vůči Barmě/Myanmaru (2) stanoví určitá opatření vůči Myanmaru/Barmě, včetně omezení vývozu některého zboží z Myanmaru/Barmy a zmrazení aktiv některých osob a subjektů.
(2)
Rozhodnutím 2013/184/SZBP Rada souhlasila s tím, aby v zájmu povzbuzení pokračujících pozitivních změn byla ukončena veškerá omezující opatření s výjimkou zbrojního embarga a embarga na dovoz vybavení, jež by mohlo být použito k vnitřní represi.
(3)
Nařízení Rady (ES) č. 194/2008 by mělo být zrušeno a některá jeho ustanovení by měla být nahrazena tímto nařízením.
(4)
K zajištění účinnosti opatření stanovených tímto nařízením by mělo toto nařízení vstoupit v platnost dnem vyhlášení,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
1)
„dovozem“ vstup zboží na celní území Unie nebo jiná území, na něž se vztahuje Smlouva za podmínek stanovených v článcích 349 a 355 této smlouvy. Zahrnuje, ve smyslu nařízení Rady (EHS) č. 2913/92 ze dne 12. října 1992, kterým se vydává celní kodex Společenství (3), dovoz umístění do svobodného pásma nebo svobodného skladu, propuštění do režimu s podmíněným osvobozením od cla a propuštění do volného oběhu, avšak nezahrnuje tranzit a dočasné uskladnění;
2)
„vývozem“ odeslání zboží z celního území Unie nebo jiných území, na něž se vztahuje Smlouva za podmínek stanovených v článcích 349 a 355 této smlouvy. Zahrnuje, ve smyslu nařízení (EHS) č. 2913/92, odeslání zboží, u nějž se vyžaduje celní prohlášení, a odeslání zboží poté, co bylo uskladněno ve svobodném pásmu s kontrolním režimem I nebo ve svobodném skladu, avšak nezahrnuje tranzit;
3)
„vývozcem“ fyzická nebo právnická osoba, jejímž jménem je vyhotoveno vývozní prohlášení, tedy osoba, která má v době, kdy bylo prohlášení přijato, smlouvu s příjemcem ve třetí zemi a je schopna rozhodnout o odeslání daného zboží mimo celní prostor Unie nebo jiná území, na něž se vztahuje Smlouva;
4)
„technickou pomocí“ technická podpora týkající se oprav, vývoje, výroby, montáže, zkoušení, údržby nebo jiných technických služeb, která může mít takové formy, jako jsou například pokyny, poradenství, školení, předávání pracovních znalostí či dovedností nebo konzultace; technická pomoc zahrnuje též ústní formy pomoci;
5)
„územím Unie“ území, na která se vztahuje Smlouva za podmínek v ní stanovených.
KAPITOLA 1
Článek 2
1. Zakazuje se přímý nebo nepřímý prodej, dodávka, převod nebo vývoz vybavení, které by mohlo být použito k vnitřní represi a které je uvedeno v příloze I, jakékoli fyzické či právnické osobě, subjektu či orgánu v Myanmaru/Barmě nebo pro použití v této zemi, bez ohledu na to, zda pochází z Unie či nikoli.
2. Odstavec 1 se nevztahuje na ochranné oděvy, včetně neprůstřelných vest a vojenských přileb, dočasně vyvážené do Myanmaru/Barmy zaměstnanci Organizace spojených národů, Evropské unie nebo jejích členských států, zástupci sdělovacích prostředků a pracovníky humanitárních a rozvojových organizací a doprovodným personálem pouze pro jejich osobní potřebu.
Článek 3
1. Zakazuje se:
a)
poskytovat technickou pomoc týkající se vojenské činnosti a poskytování, výroby, údržby a používání zbraní a souvisejícího materiálu všech typů, včetně zbraní a střeliva, vojenských vozidel a vojenského vybavení, polovojenského vybavení a náhradních dílů k výše uvedenému, přímo či nepřímo, jakékoli fyzické nebo právnické osobě, subjektu nebo orgánu v Myanmaru/Barmě nebo pro použití v této zemi;
b)
poskytovat financování nebo finanční pomoc vztahující se k vojenské činnosti, zahrnující zejména dotace, půjčky a pojištění vývozního úvěru pro prodej, dodávku, převod nebo vývoz zbraní a souvisejícího materiálu, přímo či nepřímo fyzické nebo právnické osobě, subjektu nebo orgánu v Myanmaru/Barmě nebo pro použití v této zemi.
2. Zakazuje se:
a)
poskytovat technickou pomoc související s vybavením, které by mohlo být použito k vnitřní represi a které je uvedeno v příloze I, přímo či nepřímo jakékoli fyzické či právnické osobě, subjektu či orgánu v Myanmaru/Barmě nebo pro použití v této zemi;
b)
poskytovat financování nebo finanční pomoc související s vybavením uvedeným v příloze I, zahrnující zejména dotace, půjčky a pojištění vývozního úvěru, přímo či nepřímo jakékoli fyzické či právnické osobě, subjektu či orgánu v Myanmaru/Barmě nebo pro použití v této zemi.
3. Zakazuje se vědomá a úmyslná účast na činnostech, jejichž cílem nebo výsledkem je obcházení zákazů uvedených v odstavcích 1 a 2.
4. Ze zákazů uvedených v odst. 1 písm. b) a odst. 2 písm. b) nevyplývá pro dotčené fyzické nebo právnické osoby nebo subjekty žádná odpovědnost, pokud nevěděly a neměly žádný dostatečný důvod se domnívat, že by svou činností tyto zákazy porušovaly.
Článek 4
1. Odchylně od čl. 2 odst. 1 a čl. 3 odst. 2 a s výhradou článku 5 mohou příslušné orgány členských států uvedené na internetových stránkách, jejichž seznam je obsažen v příloze II, povolit za podmínek, které považují za vhodné:
a)
prodej, dodávky, převod nebo vývoz vybavení uvedeného v příloze I, které by mohlo být použito k vnitřní represi, určeného výhradně pro humanitární nebo ochranné účely nebo pro programy Organizace spojených národů a Evropské unie na budování institucí nebo pro operace Evropské unie a Organizace spojených národů pro řešení krizí;
b)
prodej, dodávky, převod nebo vývoz vybavení na odminovávání a materiálu používaného při odminovávání a
c)
poskytnutí financování a finanční a technické pomoci související s vybavením, materiály, programy a operacemi uvedenými v písmenech a) a b).
2. Odchylně od čl. 3 odst. 1 a s výhradou článku 5 mohou příslušné orgány členských států uvedené na internetových stránkách, jejichž seznam je obsažen v příloze II, povolit za podmínek, jež považují za vhodné, poskytnutí financování a finanční a technické pomoci v souvislosti:
a)
s nesmrtonosným vojenským vybavením určeným výhradně pro humanitární nebo ochranné účely nebo pro programy budování institucí prováděné OSN a Evropskou unií;
b)
s materiálem určeným pro operace Evropské unie a OSN pro řešení krizí.
KAPITOLA 2
Článek 5
Povolení uvedená v článku 4 nelze udělit pro činnosti, které již byly provedeny.
Článek 6
Komise a členské státy se bezodkladně navzájem informují o opatřeních přijatých na základě tohoto nařízení a vzájemně si poskytují veškeré důležité informace, jež mají k dispozici v souvislosti s tímto nařízením, zejména informace týkající se problémů s jeho porušováním a prosazováním a dále o rozhodnutích vnitrostátních soudů.
Článek 7
Komise je oprávněna měnit přílohu II na základě informací poskytnutých členskými státy.
Článek 8
1. Členské státy stanoví sankce za porušení ustanovení tohoto nařízení a přijmou veškerá nezbytná opatření k zajištění jejich uplatňování. Takto stanovené sankce musí být účinné, přiměřené a odrazující.
2. Členské státy oznámí tato ustanovení Komisi neprodleně po vstupu tohoto nařízení v platnost a oznámí jí všechny následné změny.
Článek 9
1. Členské státy určí příslušné orgány podle tohoto nařízení a uvedou je na internetových stránkách, jejichž seznam je obsažen v příloze II, nebo jejich prostřednictvím.
2. Členské státy oznámí Komisi své příslušné orgány neprodleně po vstupu tohoto nařízení v platnost a oznámí jí všechny následné změny.
Článek 10
Toto nařízení se použije:
a)
na území Unie, včetně vzdušného prostoru nad ním;
b)
na palubě všech letadel nebo plavidel v pravomoci členského státu;
c)
na každou osobu nacházející se na území Unie nebo mimo něj, která je státním příslušníkem některého členského státu;
d)
na všechny právnické osoby, subjekty nebo orgány zapsané nebo zřízené podle práva některého členského státu;
e)
na všechny právnické osoby, subjekty nebo orgány v souvislosti s jakoukoli obchodní činností, která je provozována zcela nebo částečně v rámci Unie.
Článek 11
Nařízení (ES) č. 194/2008 se zrušuje.
Článek 12
Toto nařízení vstupuje v platnost dnem vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 2. května 2013.
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 401/2013
z dnia 2 maja 2013 r.
dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie i uchylające rozporządzenie (WE) nr 194/2008
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 215,
uwzględniając decyzję Rady 2013/184/WPZiB z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Mjanmie/Birmie (1),
uwzględniając wspólny wniosek Komisji oraz Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie Rady (WE) nr 194/2008 z dnia 25 lutego 2008 r. w sprawie przedłużenia obowiązywania i wzmocnienia środków ograniczających wobec Birmy/Związku Myanmar (2) przewiduje przyjęcie pewnych środków w odniesieniu do Mjanmy/Birmy, w tym ograniczenie przywozu pewnych produktów z Mjanmy/Birmy oraz zamrożenie aktywów pewnych osób fizycznych i podmiotów.
(2)
Decyzją 2013/184/WPZiB, Rada uzgodniła, że - aby zachęcić do kontynuowania pozytywnych zmian - wszystkie te środki ograniczające powinny zostać zniesione, z wyjątkiem embarga na broń i embarga na sprzęt, który może być wykorzystany do celów wewnętrznych represji.
(3)
Należy zatem uchylić rozporządzenie (WE) nr 194/2008, a niektóre z jego przepisów zastąpić niniejszym rozporządzeniem.
(4)
Aby zapewnić skuteczność środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, powinno ono wejść w życie z dniem jego opublikowania,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1)
„przywóz” oznacza każde wprowadzenie towarów na obszar celny Unii lub inne terytoria, do których zastosowanie ma Traktat, na warunkach przewidzianych w jego art. 349 i 355. Obejmuje, w rozumieniu rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (3), wprowadzenie do wolnego obszaru celnego lub składu wolnocłowego, objęcie procedurą zawieszającą oraz dopuszczenie do swobodnego obrotu, ale nie obejmuje tranzytu i tymczasowego składowania;
2)
„wywóz” oznacza każde wyprowadzenie towarów z obszaru celnego Unii lub innych terytoriów, do których zastosowanie ma Traktat, na warunkach przewidzianych w jego art. 349 i 355. Obejmuje, w rozumieniu rozporządzenia (EWG) nr 2913/92, wyprowadzenie towarów wymagające zgłoszenia celnego oraz wyprowadzenie po ich składowaniu w wolnym obszarze celnym objętym kontrolą typu I lub w składzie wolnocłowym, ale nie obejmuje tranzytu;
3)
„eksporter” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, w imieniu której dokonywane jest zgłoszenie wywozowe, tj. osobę, którą w momencie przyjęcia zgłoszenia wiąże umowa z odbiorcą w państwie trzecim i która uprawniona jest do decydowania o wysłaniu towaru poza obszar celny Unii lub inne terytoria, do których zastosowanie ma Traktat;
4)
„pomoc techniczna” oznacza wszelkiego rodzaju wsparcie techniczne związane z naprawami, rozwojem, produkcją, montażem, testowaniem, konserwacją lub innego rodzaju usługami technicznymi i może przyjąć formę instrukcji, porad, szkolenia, przekazania praktycznej wiedzy lub umiejętności albo usług doradczych; pomoc techniczna obejmuje także pomoc przekazywaną w formie ustnej;
5)
„terytorium Unii” obejmuje terytoria, do których ma zastosowanie Traktat, na warunkach określonych w Traktacie.
ROZDZIAŁ 1
Artykuł 2
1. Zakazuje się bezpośredniej lub pośredniej sprzedaży, dostarczania, przekazywania lub wywozu sprzętu, który może być wykorzystany do celów wewnętrznych represji, wymienionego w załączniku I, nawet niepochodzącego z Unii, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Mjanmie/Birmie lub w celu wykorzystania w tym kraju.
2. Ust. 1 nie ma zastosowania do odzieży ochronnej, w tym kamizelek kuloodpornych i hełmów, czasowo wywożonych do Mjanmy/Birmy przez pracowników Organizacji Narodów Zjednoczonych, Unii Europejskiej lub jej państw członkowskich, przedstawicieli mediów oraz pracowników organizacji humanitarnych i organizacji na rzecz rozwoju oraz personelu pomocniczego, i przeznaczonych wyłącznie do ich osobistego użytku.
Artykuł 3
1. Zakazuje się:
a)
świadczenia pomocy technicznej związanej z działaniami wojskowymi oraz dostarczaniem, produkcją, konserwacją i użytkowaniem broni i wszelkiego rodzaju pokrewnych materiałów, w tym broni i amunicji, pojazdów wojskowych i sprzętu, sprzętu paramilitarnego i części zapasowych do wyżej wymienionego sprzętu, bezpośrednio lub pośrednio, na rzecz jakiejkolwiek osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu w Mjanmie/Birmie lub w celu ich wykorzystania w tym kraju;
b)
zapewniania finansowania lub pomocy finansowej związanej z działaniami wojskowymi, w tym w szczególności dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów eksportowych na sprzedaż, dostarczanie, przekazywanie lub wywóz broni i pokrewnych materiałów, bezpośrednio lub pośrednio jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Mjanmie/Birmie lub w celu ich wykorzystania w tym kraju.
2. Zakazuje się:
a)
świadczenia pomocy technicznej związanej ze sprzętem, który może być wykorzystany do celów wewnętrznych represji, wymienionym w załączniku I, bezpośrednio lub pośrednio, na rzecz jakiejkolwiek osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu w Mjanmie/Birmie lub w celu ich wykorzystania w tym kraju;
b)
zapewniania finansowania lub pomocy finansowej związanej ze sprzętem wymienionym w załączniku I, w tym w szczególności dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów eksportowych, bezpośrednio lub pośrednio, na rzecz jakiejkolwiek osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu w Mjanmie/Birmie lub w celu ich wykorzystania w tym kraju.
3. Zakazuje się świadomego i celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie zakazów, o których mowa w ust. 1 i 2.
4. Zakazy zawarte w ust. 1 lit. b) i ust. 2 lit. b) nie skutkują odpowiedzialnością prawną osoby fizycznej bądź prawnej, podmiotu lub organu wykonującego takie działanie, jeżeli nie wiedziały one i nie miały uzasadnionego powodu do przypuszczenia, że ich działania mogą naruszyć te zakazy.
Artykuł 4
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 2 i z zastrzeżeniem art. 5, właściwe organy państw członkowskich wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku II mogą, na warunkach, które uznają za stosowne, zezwolić na:
a)
sprzedaż, dostarczenie, przekazanie lub wywóz sprzętu, który może być wykorzystany do celów wewnętrznych represji, wymienionego w załączniku I, przeznaczonego wyłącznie do celów humanitarnych lub ochronnych, bądź na potrzeby programów rozwoju instytucjonalnego realizowanych przez Organizację Narodów Zjednoczonych i Unię Europejską, albo na potrzeby operacji zarządzania kryzysowego Unii Europejskiej i Organizacji Narodów Zjednoczonych;
b)
sprzedaż, dostarczenie, przekazanie lub wywóz sprzętu i materiałów do rozminowywania do wykorzystania w operacjach rozminowywania; oraz
c)
zapewnianie finansowania oraz pomocy finansowej i pomocy technicznej związanej ze sprzętem, materiałami, programami i operacjami, o których mowa w lit. a) i b).
2. Na zasadzie odstępstwa od art. 3 ust. 1 i z zastrzeżeniem art. 5, właściwe organy państw członkowskich wskazane w załączniku II mogą, na warunkach, które uznają za stosowne, zezwolić na zapewnienie finansowania oraz pomocy finansowej i pomocy technicznej związanych z:
a)
nieśmiercionośnym sprzętem wojskowym, przeznaczonym wyłącznie do celów humanitarnych lub ochronnych, bądź na potrzeby programów rozwoju instytucjonalnego realizowanych przez Organizację Narodów Zjednoczonych i Unię Europejską;
b)
materiałami przeznaczonymi do wykorzystania w operacjach zarządzania kryzysowego Unii Europejskiej i Organizacji Narodów Zjednoczonych.
ROZDZIAŁ 2
Artykuł 5
Zezwoleń, o których mowa w art. 4, nie udziela się na działania, które już miały miejsce.
Artykuł 6
Komisja oraz państwa członkowskie bezzwłocznie powiadamiają się o środkach przyjętych na podstawie niniejszego rozporządzenia i dostarczają sobie wszelkich istotnych informacji, którymi dysponują, a które mają związek z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności zaś informacji dotyczących jego naruszenia lub problemów z wykonywaniem jego przepisów oraz informacji dotyczących odnośnych wyroków wydawanych przez sądy krajowe.
Artykuł 7
Komisja jest upoważniona do zmiany załącznika II na podstawie informacji przekazanych przez państwa członkowskie.
Artykuł 8
1. Państwa członkowskie przyjmują przepisy określające sankcje mające zastosowanie w przypadkach naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia oraz przyjmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia ich stosowania. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
2. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych przepisach bezzwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia oraz powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach.
Artykuł 9
1. Państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, i podają ich nazwy na stronach internetowych wymienionych w załączniku II lub za pośrednictwem takich stron.
2. Państwa członkowskie podają Komisji nazwy wyznaczonych przez siebie właściwych organów bezzwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia oraz powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach w tym zakresie.
Artykuł 10
Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie:
a)
na terytorium Unii, w tym także w granicach jej przestrzeni powietrznej;
b)
na pokładzie każdego samolotu lub statku podlegającego jurysdykcji państwa członkowskiego;
c)
wobec każdej osoby będącej obywatelem jednego z państw członkowskich, przebywającej na terytorium Unii lub poza nim;
d)
wobec osób prawnych, podmiotów lub organów zarejestrowanych lub utworzonych na mocy prawa państwa członkowskiego;
e)
wobec każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu w odniesieniu do wszelkiego rodzaju działalności gospodarczej prowadzonej całkowicie lub częściowo na terytorium Unii.
Artykuł 11
Rozporządzenie (WE) nr 194/2008 traci moc.
Artykuł 12
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 2 maja 2013 r.