ROZHODNUTÍ RADY 2012/712/SZBP
ze dne 19. listopadu 2012
o hodnotící konferenci Úmluvy o zákazu vývoje, výroby, hromadění zásob a použití chemických zbraní a o jejich zničení, konající se v roce 2013
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o Evropské unii, a zejména na článek 29 a čl. 31 odst. 1 této smlouvy,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Dne 29. dubna 1997 vstoupila v platnost Úmluva o zákazu vývoje, výroby, hromadění zásob a použití chemických zbraní a o jejich zničení (dále jen „úmluva“). Cílem úmluvy je vyloučit celou kategorii zbraní hromadného ničení zákazem vývoje, výroby, získávání, hromadění zásob, uchovávání, převodu nebo používání chemických zbraní.
(2)
Unie považuje úmluvu za klíčovou složku mezinárodního rámce pro nešíření a odzbrojení a za jedinečný nástroj pro odzbrojení a nešíření, jehož integrita a důsledné uplatňování musí být plně zaručeny. Všechny členské státy Unie jsou stranami úmluvy.
(3)
Unie se rovněž domnívá, že úmluva se osvědčila jako velmi úspěšný nástroj vzhledem k tomu, že k ní přistoupily téměř všechny státy a státy vlastnící tyto zbraně již zničily velkou část svých zásob chemických zbraní. Prioritou Organizace pro zákaz chemických zbraní (OPCW) zřízené úmluvou je i nadále zničení chemických zbraní, zároveň se však objevují nové výzvy a hrozby, jimž musí OPCW přizpůsobit svou činnost, aby zachovala a uhájila integritu úmluvy.
(4)
Unie se rovněž domnívá, že pro činnost OPCW je přínosem její úzká a pravidelná spolupráce s občanskou společností, a to i během příprav na hodnotící konferenci a v jejím průběhu.
(5)
Dne 17. listopadu 2003 přijala Rada Evropské unie společný postoj 2003/805/SZBP o dosažení univerzality a posílení mnohostranných dohod v oblasti nešíření zbraní hromadného ničení a jejich nosičů (1). Podle uvedeného společného postoje je úmluva jednou z těchto mnohostranných dohod.
(6)
Dne 12. prosince 2003 přijala Evropská rada strategii EU proti šíření zbraní hromadného ničení, která znovu potvrzuje závazek Unie ve vztahu k systému mnohostranných dohod a mimo jiné zdůrazňuje zásadní úlohu úmluvy a OPCW při vytváření světa bez chemických zbraní.
(7)
Dne 28. dubna 2004 přijala Rada bezpečnosti OSN jednomyslně rezoluci 1540 (2004), v níž se znovu potvrzuje, že šíření zbraní hromadného ničení a jejich nosičů představuje hrozbu pro mezinárodní mír a bezpečnost. Rada bezpečnosti OSN následně přijala rezoluce 1673 (2006), 1810 (2008) a 1977 (2011), v nichž jsou zopakovány cíle rezoluce 1540 (2004) a uvedeno, že Rada bezpečnosti OSN hodlá vyvíjet intenzivnější úsilí za účelem prosazování úplného provádění uvedené rezoluce. Uplatňování úmluvy a provádění rezoluce 1540 (2004) a následných souvisejících rezolucí se vzájemně posilují.
(8)
Dne 22. listopadu 2004 přijala Rada Evropské unie první společnou akci 2004/797/SZBP na podporu činnosti Organizace pro zákaz chemických zbraní (OPCW) v rámci provádění strategie EU proti šíření zbraní hromadného ničení (2). Po uvedené společné akci následovala společná akce Rady 2005/913/SZBP (3), přijatá dne 12. prosince 2005, společná akce Rady 2007/185/SZBP (4), přijatá dne 19. března 2007, rozhodnutí Rady 2009/569/SZBP (5), přijaté dne 27. července 2009, a rozhodnutí Rady 2012/166/SZBP (6), přijaté dne 23. března 2012.
(9)
Dne 8. září 2006 přijalo Valné shromáždění OSN globální strategii pro boj proti terorismu, v níž se členské státy OSN usnesly, že budou mimo jiné provádět veškeré rezoluce Rady bezpečnosti OSN týkající se mezinárodního terorismu a při plnění svých úkolů plně spolupracovat s pomocnými orgány Rady bezpečnosti OSN působícími v oblasti boje proti terorismu. Ve strategii byla OPCW rovněž vyzvána, aby v rámci svého mandátu nadále usilovala o poskytování pomoci státům na vybudování kapacity, jíž se teroristům zabrání v přístupu k chemickým látkám, na zajištění zabezpečení souvisejících zařízení a na účinnou reakci v případě útoku za použití těchto materiálů.
(10)
Dne 2. prosince 2011 přijalo Valné shromáždění OSN konsenzem rezoluci o provádění úmluvy.
(11)
Vzhledem k nadcházející třetí hodnotící konferenci úmluvy, konající se v roce 2013 (dále jen „třetí hodnotící konference“), je vhodné vymezit přístup Unie, kterým se budou její členské státy na této konferenci řídit,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
1. Cílem Evropské unie je posílit Úmluvu o zákazu vývoje, výroby, hromadění zásob a použití chemických zbraní a o jejich zničení a vycházet přitom z pokroku, jehož bylo dosud dosaženo v ničení deklarovaných zásob chemických zbraní a v předcházení jejich opětovnému výskytu, a to i posílením kontrolního režimu úmluvy, lepším prováděním na vnitrostátní úrovni, jakož i prostřednictvím úsilí o dosažení všeobecné platnosti.
2. Unie má za cíl posílit úmluvu i tím, že přizpůsobí provádění úmluvy měnícímu se bezpečnostnímu prostředí a vědecko-technickému pokroku a vyzdvihne, že třetí hodnotící konference by měla poskytnout politickou podporu a obecné vedení pro práci na budoucích prioritách OPCW, která má být vykonána v období mezi zasedáními.
3. Unie předloží na třetí hodnotící konferenci konkrétní návrhy na dosažení cílů stanovených v tomto článku.
Článek 2
Za účelem dosažení cíle stanoveného v článku 1 Unie:
a)
přispěje na třetí hodnotící konferenci k důkladnému hodnocení fungování úmluvy, přičemž zohlední zejména vědecko-technický pokrok, a rovněž přispěje k vybudování pevných základů, které umožní reagovat na výzvy, jimž bude úmluva čelit v budoucnosti;
b)
napomůže k dosažení konsenzu vedoucího k úspěšnému výsledku třetí hodnotící konference a bude prosazovat mimo jiné tyto zásadní otázky:
i)
potvrzení absolutního zákazu chemických zbraní, jak je stanoveno v kritériu obecného účelu,
-
potvrzením toho, že zákazy stanovené úmluvou se vztahují na jakoukoli toxickou chemickou látku, ledaže je určena k účelům, které čl. II odst. 9 nezakazuje, a druhy těchto látek a jejich množství jsou slučitelné s uvedeným účelem, čímž zohlední vědecko-technický pokrok od doby konání druhé hodnotící konference v roce 2008;
-
zdůrazněním povinnosti států, které jsou stranami úmluvy, zohlednit v jejich vnitrostátních prováděcích předpisech a v jejich správní praxi zaměřené na dodržování těchto předpisů kritérium obecného účelu;
ii)
kladení důrazu na to, aby státy, které jsou stranami úmluvy, plně a včas plnily veškeré povinnosti týkající se předkládání prohlášení podle článku III, zejména v souvislosti s chemickými zbraněmi, a to i včetně látek určených k potlačování nepokojů;
iii)
vypracování a provádění cílených a konkrétně zaměřených přístupů vedoucích k dosažení všeobecné platnosti úmluvy prostřednictvím technického sekretariátu úmluvy (dále jen „technický sekretariát“) a v úzké koordinaci a spolupráci se státy, které jsou stranami úmluvy, rovněž s ohledem na skutečnost, že alespoň jeden stát, který není stranou úmluvy (Sýrie), v červenci roku 2012 přiznal, že vlastní chemické zbraně;
iv)
opětovné potvrzení povinnosti států vlastnících chemické zbraně zničit tyto chemické zbraně a uznání dosavadního pokroku při odstraňování chemických zbraní, přičemž
-
vítá úsilí a pokrok států, které vlastní tyto zbraně, v souvislosti se zničením jejich deklarovaných zásob chemických zbraní a vyzdvižením skutečnosti, že jsme na dobré cestě k vytvoření světa bez chemických zbraní;
-
oceňuje úspěchy dosažené při řešení otázky konečných prodloužených lhůt pro zničení chemických zbraní státy vlastnícími tyto zbraně;
-
vyzývá státy vlastnících chemické zbraně, aby co nejdříve završily ničení svých zásob chemických zbraní v souladu s úmluvou a její kontrolní přílohou, jakož i s rozhodnutím šestnáctého zasedání konference smluvních stran týkajícím se otázky konečných prodloužených lhůt pro zničení zbývajících zásob;
-
opakuje, že je důležité, aby technický sekretariát systematicky kontroloval proces ničení, jak je stanoveno v úmluvě a její kontrolní příloze;
-
vyzdvihuje, že je třeba udržovat odborné znalosti a kapacitu pro řešení problematiky chemických zbraní, jakož i starých chemických zbraní a zanechaných chemických zbraní, a zároveň tyto znalosti a kapacity i nadále přizpůsobovat novému bezpečnostnímu prostředí;
v)
posílení kontrolního režimu, pokud jde o činnosti, jež úmluva nezakazuje, za účelem lepšího předcházení opětovnému výskytu chemických zbraní:
-
zdůrazněním povinnosti všech států, které jsou stranami úmluvy, podávat patřičná a včasná prohlášení podle článku VI;
-
prováděním v souladu s dohodnutými pokyny dostatečného množství kontrol podle článku VI s odpovídajícím zeměpisným pokrytím a četností;
-
posilováním významu inspekcí podle článku VI pro účely a cíle úmluvy a zajišťováním účinného výběru míst, mimo jiné i prostřednictvím vyhodnocení výsledků metodiky výběru dočasných „ostatních objektů na výrobu chemických látek“;
-
zlepšováním informačního základu pro průmyslové kontroly, mimo jiné vybízením technického sekretariátu, aby využíval již dostupné informace, včetně informací dobrovolně předložených státy, které jsou stranami úmluvy, a informací z předchozích inspekčních zpráv, jakož i z patřičných veřejně dostupných informací;
-
zdůrazňováním toho, že režimy chemických látek podle úmluvy (dále jen „režimy“) byly navrženy v první řadě pro účely uplatňování různých kontrolních opatření;
-
usilováním o zachování významu režimů s ohledem na vědecko-technický pokrok, mimo jiné posuzováním výhod pravidelného přezkumu režimů mezi hodnotícími konferencemi;
-
dalším prosazováním angažovanosti a spolupůsobení chemického průmyslu a podporováním úsilí vyvíjeného v tomto ohledu technickým sekretariátem;
-
zvážením dodatečných opatření zaměřených na kvalitu a účinnost procesu inspekcí, jako je patřičné zvýšení flexibility a zjednodušení způsobu provádění inspekcí;
-
zajištěním toho, aby byl technický sekretariát schopen během inspekcí průmyslu účinně odebírat vzorky a provádět analýzu;
vi)
neustálé zlepšování vnitrostátních prováděcích opatření a připomínání toho, že důsledné dodržování článku VII je zásadně důležitou podmínkou současné i budoucí účinnosti režimu úmluvy, a to i:
-
přijetím cíleného a konkrétně zaměřeného přístupu, na jehož základě jsou státy, které jsou stranami úmluvy a dosud úmluvu patřičně neprovedly, v tomto ohledu povzbuzovány a je jim poskytována pomoc;
-
nabídkou pomoci státům, které jsou stranami úmluvy a tuto pomoc potřebují; příkladem této pomoci jsou společné akce a rozhodnutí přijaté Radou Evropské unie na podporu činností OPCW;
-
posílením vnitrostátních kontrol vývozu a dovozu, které jsou zapotřebí k tomu, aby se zamezilo nabývání chemických zbraní, a zlepšením schopnosti OPCW napomáhat při zřizování vnitrostátních mechanismů kontroly mezinárodních převodů;
-
prováděním patřičných opatření zaměřených na posílení chemické bezpečnosti a zabezpečení;
-
prozkoumáním případné součinnosti mezi OPCW a dalšími příslušnými mezinárodními organizacemi, pokud jde o podporu při provádění a budování kapacit;
vii)
provádění ustanovení úmluvy týkajících se konzultací, spolupráce a zjišťování skutečností, zejména mechanismu pro inspekce na výzvu, který je i nadále funkčním a užitečným nástrojem kontrolního režimu OPCW, přičemž zdůrazňuje, že státy, které jsou stranami úmluvy, mají zákonné právo požádat o inspekci na výzvu bez předchozí konzultace, a vyzývá k požadovanému využívání mechanismu k objasnění a řešení veškerých otázek týkajících se případného nedodržování ustanovení úmluvy; zdůraznění toho, že v tomto ohledu je důležité, aby technický sekretariát udržoval a dále rozvíjel technické schopnosti a odborné znalosti za účelem provádění inspekcí na výzvu a byl v tomto směru připraven, a toho, že státy, které jsou stranami úmluvy, mají povinnost být neustále připraveny a schopny tyto inspekce přijímat;
viii)
neustálá zřetelná podpora činností OPCW v oblasti pomoci a ochrany, zejména udržování schopností a odborných zkušeností OPCW a posílení kapacity technického sekretariátu a států, které jsou stranami úmluvy, pokud jde o předcházení zneužití či útokům s použitím toxických chemických látek, reakci na ně a zmírnění jejich účinků, zejména:
-
vybízením všech států, které jsou stranami úmluvy, aby podávaly patřičná a včasná prohlášení podle článku X, jak vyžaduje úmluva, a vybízením států, které jsou stranami úmluvy, aby zvýšily nabídky pomoci;
-
zdůrazňováním toho, že je důležité, aby technický sekretariát udržoval své schopnosti a odborné zkušenosti, jakož i zachováním a dalším posílením připravenosti nezbytné k provádění vyšetřování údajného použití chemických zbraní;
-
vyzdvižením toho, že je důležité, aby OPCW neustále podporovala vnitrostátní programy ochrany a aby byla posílena schopnost OPCW zprostředkovávat nabídky odborných znalostí a pomoci;
-
vybízením OPCW, aby napomáhala státům při budování kapacit pro předcházení teroristickým útokům za použití chemických zbraní a pro zmírňování jejich účinků, mimo jiné prostřednictvím poradenství zaměřeného na zvyšování chemické bezpečnosti a zabezpečení;
-
vyzdvižením významu prohloubené spolupráce s regionálními a subregionálními organizacemi, mimo jiné i přispěním k mezinárodnímu úsilí o zřízení regionálních středisek excelence v oblasti pomoci a ochrany, a posouzením možnosti kombinace těchto prvků s úsilím vyvíjeným v rámci článku VII a XI, a to v souladu s rozhodnutím týkajícím se článku XI přijatým na šestnáctém zasedání konference států, které jsou stranami úmluvy;
-
posouzením způsobů, jak posílit schopnost OPCW řešit konfliktní a postkonfliktní situace zahrnující chemické zbraně;
-
požádáním technického sekretariátu, aby prohloubil spolupráci s dalšími příslušnými mezinárodními organizacemi, pokud jde o reakci na mimořádné události související s použitím či hrozbou použití chemických zbraní, mimo jiné v konfliktních a postkonfliktních situacích, a zejména spolupráci s OSN při vyšetřování případného použití chemických zbraní;
ix)
posílení mezinárodní spolupráce v souladu s úmluvou:
-
uvítáním konkrétních a praktických návrhů zohledňujících stávající iniciativy, jako jsou společné akce a rozhodnutí přijaté Radou Evropské unie, a zejména návrhů týkajících se otázek, jako je chemická bezpečnost a zabezpečení chemických látek a nakládání s nimi, v souladu s rozhodnutím týkajícím se článku XI, které bylo přijato na šestnáctém zasedání konference států, které jsou stranami úmluvy;
-
vybízením technického sekretariátu, aby poskytoval konkrétně zaměřenou a udržitelnou technickou pomoc státům, které jsou stranami úmluvy, při plnění jejich vnitrostátních povinností za účelem usnadnění prohloubené mezinárodní spolupráce v oblasti chemie;
-
vybízením technického sekretariátu, aby spolupracoval s dalšími organizacemi a vyhodnotil své programy, aby se zajistilo, že budou mít očekávaný dopad a že zdroje budou maximálně využity;
x)
posílení příspěvku OPCW k celosvětovému úsilí v oblasti boje proti terorismu:
-
pokračováním v činnosti v rámci otevřené pracovní skupiny OPCW pro terorismus a posílením této práce;
-
zdůrazněním důležitosti dodržování povinností podle rezolucí Rady bezpečnosti OSN 1540 (2004), jakož i ostatních příslušných rezolucí OSN, a zejména vybízením k praktické spolupráci mezi OPCW a příslušnými organizacemi za účelem odvrácení nebezpečí, že chemické zbraně budou získány nebo použity pro účely terorismu, včetně možného přístupu teroristů k materiálům, zařízení a znalostem, které by mohly být použity při vývoji a výrobě chemických zbraní;
-
vyzdvižením toho, že je třeba usilovat o posílení celosvětové chemické bezpečnosti a zabezpečení a vnitrostátních kontrol mezinárodních převodů, a rovněž o poskytování pomoci státům, které jsou stranami úmluvy, při provádění praktických a cílených opatření, jež by zároveň mohla přispět k prohloubení spolupráce v oblasti mírového užití chemie i pomoci a ochrany.
Článek 3
Opatření přijatá Unií pro účely článku 2 zahrnují:
a)
v případě potřeby demarše:
i)
za účelem podpory všeobecného přistoupení k úmluvě;
ii)
za účelem podpory účinného vnitrostátního provádění úmluvy státy, které jsou stranami úmluvy;
iii)
s cílem naléhavě vyzvat státy, které jsou stranami úmluvy, aby podporovaly účinné a úplné hodnocení úmluvy a účastnily se jej, a znovu tak potvrdily svůj závazek vyplývající z této základní mezinárodní normy proti chemickým zbraním;
iv)
za účelem prosazení návrhů podle článku 2, jejichž cílem je další posílení úmluvy;
b)
prohlášení a pracovní dokumenty vypracované během příprav na třetí hodnotící konferenci a v jejím průběhu, které mají posoudit státy, které jsou stranami úmluvy.
Článek 4
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem přijetí.
V Bruselu dne 19. listopadu 2012.
DECYZJA RADY 2012/712/WPZiB
z dnia 19 listopada 2012 r.
dotycząca konferencji przeglądowej Konwencji o zakazie prowadzenia badań, produkcji, składowania i użycia broni chemicznej oraz o zniszczeniu jej zapasów (CWC) w 2013 r.
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29 i 31 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dniu 29 kwietnia 1997 r. weszła w życie Konwencja o zakazie prowadzenia badań, produkcji, składowania i użycia broni chemicznej oraz o zniszczeniu jej zapasów (CWC). Celem CWC jest wyeliminowanie całej kategorii broni masowego rażenia przez wprowadzenie zakazu prowadzenia badań, produkcji, nabywania, składowania, zatrzymywania, przekazywania lub używania broni chemicznej.
(2)
Unia Europejska uważa CWC za jeden z głównych elementów tworzących ramy nierozprzestrzeniania i rozbrojenia oraz za wyjątkowy instrument służący rozbrojeniu i nierozprzestrzenianiu, którego nienaruszalność i ścisłe stosowanie muszą być w pełni zagwarantowane. Wszystkie państwa członkowskie UE są państwami stronami CWC.
(3)
Ponadto Unia jest zdania, że CWC okazało się być bardzo skutecznym instrumentem, gdyż przyłączyły się do niego prawie wszystkie państwa, a państwa mające zapasy broni chemicznej zniszczyły już dużą ich część. Jednocześnie - przy założeniu że zniszczenie pozostaje priorytetem Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej (OPCW) powołanej na podstawie CWC - pojawiły się nowe wyzwania i zagrożenia, do których OPCW musi się przystosować, by zachować i chronić integralność CWC.
(4)
Unia uważa również, że głębokie zaangażowanie OPCW w regularną współpracę ze społeczeństwem obywatelskim, w tym w okresie poprzedzającym konferencję przeglądową oraz w czasie jej trwania, jest korzystne dla prac OPCW.
(5)
W dniu 17 listopada 2003 r. Rada Unii Europejskiej przyjęła wspólne stanowisko 2003/805/WPZiB w sprawie upowszechnienia i wzmocnienia porozumień wielostronnych w dziedzinie nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia oraz środków przenoszenia (1). Na mocy tego wspólnego stanowiska CWC została uznana za jedno z tych porozumień wielostronnych.
(6)
W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia, w której potwierdzono przywiązanie Unii do systemu traktatów wielostronnych i podkreślono, między innymi, zasadniczą rolę CWC i OPCW w tworzeniu świata wolnego od broni chemicznej.
(7)
W dniu 28 kwietnia 2004 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych jednomyślnie przyjęła rezolucję 1540 (2004), w której potwierdzono, że rozprzestrzenianie broni masowego rażenia i środków jej przenoszenia stanowi zagrożenie dla pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego. Następnie Rada Bezpieczeństwa przyjęła rezolucje: 1673 (2006), 1810 (2008) i 1977 (2011), które powtórzyły cele rezolucji 1540 (2004), i wyraziła zainteresowanie Rady Bezpieczeństwa zintensyfikowaniem jej wysiłków na rzecz propagowania pełnej realizacji tej rezolucji. Realizacja CWC i wdrożenie rezolucji 1540 (2004) oraz następujące po niej rezolucje wzajemnie się wzmacniają.
(8)
W dniu 22 listopada 2004 r. Rada Unii Europejskiej przyjęła pierwsze wspólne działanie 2004/797/WPZiB w sprawie wsparcia działań OPCW w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (2). Po tym wspólnym działaniu przyjęto: wspólne działanie Rady 2005/913/WPZiB (3) - 12 grudnia 2005 r., wspólne działanie Rady 2007/185/WPZiB (4) - 19 marca 2007 r., decyzję Rady 2009/569/WPZiB (5) - 27 lipca 2009 r. i decyzję Rady 2012/166/WPZiB (6) - 23 marca 2012 r.
(9)
W dniu 8 września 2006 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło globalną strategię zwalczania terroryzmu, w której państwa członkowskie ONZ zdecydowały między innymi o wdrożeniu wszystkich rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ związanych z terroryzmem międzynarodowym i o pełnej współpracy z organami pomocniczymi Rady Bezpieczeństwa zajmującymi się zwalczaniem terroryzmu przy wypełnianiu ich zadań. W strategii wezwano także OPCW do dalszych wysiłków, w ramach jej mandatu, na rzecz pomocy państwom w budowaniu zdolności w zakresie uniemożliwiania terrorystom dostępu do materiałów chemicznych, zapewnianiu bezpieczeństwa w odpowiednich instalacjach oraz skutecznego radzenia sobie w przypadku ataku z zastosowaniem takich materiałów.
(10)
W dniu 2 grudnia 2011 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło przez konsens rezolucję w sprawie wprowadzania w życie CWC.
(11)
Przed trzecią konferencją przeglądową CWC w 2013 roku (zwaną dalej „trzecią konferencją przeglądową”) wskazane jest określenie podejścia Unii, które będzie ukierunkowywać jej państwa członkowskie podczas tej konferencji,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Celem Unii Europejskiej jest wzmocnienie Konwencji o zakazie prowadzenia badań, produkcji, składowania i użycia broni chemicznej oraz o zniszczeniu jej zapasów (CWC) poprzez wykorzystywanie osiągniętych dotychczas postępów w niszczeniu zgłoszonych zapasów broni chemicznej i zapobieganie ich ponownemu tworzeniu, dzięki między innymi wzmocnieniu systemu weryfikacji CWC, poprawie jej wdrażania na szczeblu krajowym oraz wysiłkom na rzecz jej powszechnego stosowania.
2. Unia dąży do wzmocnienia CWC również poprzez dostosowanie jej wdrożenia w świetle zmieniającego się środowiska bezpieczeństwa i wydarzeń w obszarach nauki i technologii, a także poprzez podkreślanie, że trzecia konferencja przeglądowa powinna zapewnić wsparcie polityczne i kompleksowe wytyczne w zakresie prac nad przyszłymi priorytetami OPCW, które mają zostać podjęte w okresie między sesjami.
3. By osiągnąć cel określony w niniejszym artykule, Unia przedstawi konkretne propozycje podczas trzeciej konferencji przeglądowej.
Artykuł 2
Aby osiągnąć cel określony w art. 1, Unia:
a)
przyczynia się do pełnego przeglądu - na trzeciej konferencji przeglądowej - działania CWC, uwzględniając w szczególności wydarzenia w obszarach nauki i technologii, a także tworząc solidne podstawy radzenia sobie z wyzwaniami, z jakimi CWC będzie musiała się zmierzyć w przyszłości;
b)
pomaga budować porozumienie na rzecz korzystnych wyników trzeciej konferencji przeglądowej i propaguje między innymi następujące kluczowe kwestie:
(i)
ponowne potwierdzenie wszechstronnego charakteru zakazu stosowania broni chemicznej, określonego w kryterium celu ogólnego, przez:
-
ponowne potwierdzenie, że zakazy przewidziane w CWC dotyczą wszelkich toksycznych substancji chemicznych, z wyjątkiem przypadków, gdy substancja taka stosowana jest w celach, których nie zakazuje art. II ust. 9, i pod warunkiem że rodzaje i ilości tej substancji są zgodne z tymi celami i uwzględniają tym samym rozwój nauki i technologii od czasu drugiej konferencji przeglądowej z 2008 r.,
-
podkreślenie przyjętych przez państwa strony zobowiązań do stosowania kryterium celu ogólnego w krajowych przepisach wykonawczych i w praktyce administracyjnej ich egzekwowania;
(ii)
podkreślanie znaczenia pełnej i terminowej realizacji przez państwa strony wszystkich zobowiązań z deklaracji na mocy art. III, w szczególności zobowiązań dotyczących broni chemicznej, a także tych dotyczących środków używanych do opanowywania zamieszek;
(iii)
przygotowywanie i wdrażanie przez Sekretariat Techniczny CWC (zwany dalej „Sekretariatem Technicznym”) ukierunkowanych, dopasowanych podejść dotyczących osiągnięcia powszechności CWC, w ścisłej koordynacji i współpracy z państwami stronami, także z uwagi na fakt, że przynajmniej jedno państwo niebędące stroną CWC, Syria, przyznało w lipcu 2012 roku, że ma broń chemiczną;
(iv)
ponowne potwierdzenie zobowiązania państw mających broń chemiczną do zniszczenia tej broni i uznanie dotychczasowych osiągnięć w zakresie eliminowania broni chemicznej poprzez:
-
przyjęcie z zadowoleniem podjętych wysiłków i postępów poczynionych przez państwa mające broń chemiczną w zakresie niszczenia ich zgłoszonych zapasów oraz podkreślanie faktu, że zrobiliśmy istotne postępy na drodze do świata wolnego od broni chemicznej,
-
uznawanie skutecznego rozwiązywania kwestii ostatecznie przedłużonego terminu zniszczenia broni chemicznej przez państwa mające taką broń,
-
wzywanie państw mających broń chemiczną do całkowitego, jak najszybszego, zniszczenia zapasów takiej broni, zgodnie z postanowieniami CWC i jej załącznika dotyczącego weryfikacji oraz decyzji podjętej podczas szesnastej sesji konferencji państw stron i dotyczącej kwestii ostatecznie przedłużonego terminu zniszczenia pozostałych zapasów broni,
-
potwierdzenie znaczenia systematycznej weryfikacji przez Sekretariat Techniczny niszczenia broni, jak przewidziano w CWC i jej załączniku dotyczącym weryfikacji,
-
podkreślanie, że należy zachować wiedzę fachową i stosowne zdolności w zakresie postępowania z bronią chemiczną oraz ze starą bronią chemiczną i porzuconą bronią chemiczną, jednak OPCW musi również nadal dostosowywać się do nowego środowiska bezpieczeństwa;
(v)
wzmocnienie systemu weryfikacji w odniesieniu do działań niezakazanych na mocy CWC, tak by ułatwić zapobieganie ponownemu gromadzeniu broni chemicznej poprzez:
-
podkreślanie znaczenia zobowiązania wszystkich państw stron do właściwego i terminowego przedstawiania deklaracji na mocy art. VI,
-
prowadzenie wystarczającej liczby inspekcji na mocy art. VI, o odpowiednim zasięgu geograficznym i o odpowiedniej częstotliwości, zgodnie z ustalonymi wytycznymi,
-
zwiększenie znaczenia inspekcji na mocy art. VI dla zakresu i celu CWC oraz zapewnienie skutecznego wyboru obiektów, w tym poprzez ocenę wyników tymczasowej metodyki wyboru obiektów: „innych obiektów produkcji chemicznej” (OCPF),
-
zwiększenie zestawu informacji przydatnych podczas procesu weryfikacji dzięki, między innymi, zachęceniu Sekretariatu Technicznego do wykorzystywania informacji już dostępnych, w tym informacji dobrowolnie dostarczonych przez państwa strony, oraz informacji z poprzednich sprawozdań z weryfikacji, a także odpowiednich informacji dostępnych publicznie,
-
podkreślenie, że wykazy związków chemicznych (zwane dalej „wykazami”) CWC były przygotowywane przede wszystkim z myślą o stosowaniu różnych środków weryfikacji,
-
działanie na rzecz zachowania aktualności wykazów w świetle wydarzeń w obszarach nauki i technologii, dzięki - między innymi - analizowaniu korzyści z regularnych przeglądów wykazów w okresach między konferencjami przeglądowymi,
-
dalsze propagowanie zaangażowania we współpracę z przemysłem chemicznym i kontaktów z nim oraz wspieranie wysiłków Sekretariatu Technicznego w tym kierunku,
-
przeanalizowanie zastosowania dodatkowych środków dotyczących jakości i skuteczności procesu inspekcji, takich jak odpowiednie zwiększenie elastyczności i usprawnienie przeprowadzania inspekcji,
-
zapewnienie Sekretariatowi Technicznemu zdolności w zakresie skutecznego próbkowania i analizy podczas inspekcji przemysłu;
(vi)
stałe udoskonalanie krajowych środków wykonawczych oraz przypominanie, że pełna zgodność z art. VII jest istotnym czynnikiem stanowiącym o skuteczności systemu CWC obecnie i w przyszłości - w tym przez:
-
przyjęcie ukierunkowanego i dostosowanego podejścia w zakresie zachęcania państw stron, które jeszcze nie wdrożyły w odpowiednim stopniu CWC, i wspomagania ich,
-
oferowanie pomocy państwom stronom, które jej potrzebują, jak podano we wspólnych działaniach i decyzjach przyjętych przez Radę Unii Europejskiej na rzecz działań OPCW,
-
wzmacnianie krajowych kontroli eksportu i importu, wymaganych do zapobiegania nabywaniu broni chemicznej i zwiększanie zdolności OPCW w zakresie pomocy w ustanawianiu krajowych mechanizmów kontroli transferów międzynarodowych,
-
wdrożenie właściwych środków na rzecz zwiększenia bezpieczeństwa chemicznego i ochrony chemicznej
-
zbadanie potencjalnych synergii między OPCW i innymi właściwymi organizacjami międzynarodowymi w odniesieniu do świadczenia pomocy i budowania zdolności;
(vii)
realizacja postanowień CWC dotyczących konsultacji, współpracy i ustalania faktów, w szczególności mechanizmu inspekcji na żądanie, który pozostaje dostępnym i dającym się zastosować narzędziem w systemie weryfikacji OPCW, przy podkreśleniu prawa państw stron do wystąpienia o inspekcje na żądanie bez uprzednich konsultacji oraz zachęcaniu do stosowania mechanizmu do wyjaśniania i rozwiązywania wszelkich kwestii dotyczących ewentualnej niezgodności z CWC; w związku z tym podkreślenie znaczenia utrzymywania przez Sekretariat Techniczny i dalszego rozwijania zdolności technicznych, wiedzy fachowej i koniecznej gotowości, by prowadzić inspekcje na żądanie oraz zobowiązanie państw stron do ciągłej gotowości i zdolności do przyjęcia inspekcji na żądanie;
(viii)
dalsze ciągłe wspieranie działań OPCW związanych z pomocą i ochroną, w szczególności utrzymanie zdolności OPCW i jej wiedzy fachowej oraz zwiększenie zdolności Sekretariatu Technicznego i państw stron do zapobiegania niewłaściwemu wykorzystaniu toksycznych związków chemicznych i atakom z ich użyciem, do odpowiadania na nie i do łagodzenia ich skutków, w szczególności poprzez:
-
zachęcanie wszystkich państw stron do właściwego i terminowego przedstawiania deklaracji na mocy art. X wymaganych przez CWC i zachęcanie państw stron do zwiększania liczby ofert pomocy,
-
podkreślanie znaczenia zachowania przez Sekretariat Techniczny jego zdolności i wiedzy fachowej oraz utrzymanie i dalsze rozwijanie koniecznej gotowości do prowadzenia dochodzeń w przypadku domniemanego użycia,
-
podkreślanie znaczenia dalszego wspierania przez OPCW krajowych programów ochrony i zwiększanie zdolności OPCW do negocjowania ofert dotyczących wiedzy fachowej i pomocy,
-
zachęcanie OPCW do pomocy państwom w budowaniu zdolności w zakresie zapobiegania atakom terrorystycznym z zastosowaniem broni chemicznej i łagodzenia skutków takich ataków, między innymi poprzez doradztwo dotyczące zwiększania bezpieczeństwa chemicznego i ochrony chemicznej,
-
podkreślanie znaczenia zwiększania współpracy z organizacjami regionalnymi i subregionalnymi, w tym poprzez włączanie się w międzynarodowe wysiłki na rzecz ustanowienia regionalnych centrów doskonałości w zakresie pomocy i ochrony, oraz rozważenie połączenia ich z wysiłkami na mocy art. VII i XI, zgodnie z decyzją w sprawie art. XI podjętą podczas szesnastej sesji konferencji państw stron,
-
przeanalizowanie sposobów zwiększenia zdolności OPCW do radzenia sobie z sytuacjami konfliktu i sytuacjami pokonfiktowymi związanymi z bronią chemiczną,
-
wystąpienie do Sekretariatu Technicznego, by zwiększył współpracę z innymi właściwymi organizacjami międzynarodowymi w zakresie reakcji w sytuacjach nadzwyczajnych związanych z zastosowaniem broni chemicznej lub zagrożeniem takim zastosowaniem, w tym w sytuacjach konfliktu i sytuacjach pokonfliktowych, w szczególności w odniesieniu do współpracy z ONZ w zakresie dochodzeń w sprawach domniemanego użycia broni chemicznej;
(ix)
ułatwianie współpracy międzynarodowej zgodnej z CWC poprzez:
-
przyjmowanie z zadowoleniem konkretnych i praktycznych propozycji uwzględniających istniejące inicjatywy, jak podano we wspólnych działaniach i decyzjach przyjętych przez Radę Unii Europejskiej, w szczególności propozycji dotyczących takich kwestii jak bezpieczeństwo chemiczne i ochrona chemiczna oraz zarządzanie związkami chemicznymi, zgodnie z decyzją w sprawie art. XI podjętą podczas szesnastej sesji konferencji państw stron,
-
zachęcanie Sekretariatu Technicznego, by pomagał państwom stronom we wdrażaniu ich zobowiązań krajowych dzięki dostosowanej i trwałej pomocy technicznej, tak by ułatwiać wzmocnienie międzynarodowej współpracy w zakresie związków chemicznych,
-
zachęcanie Sekretariatu Technicznego, by działał we współpracy z innymi organizacjami i by ocenił swoje programy, tak aby zapewnić ich pożądane skutki i maksymalne wykorzystanie zasobów;
(x)
zwiększenie wkładu OPCW w wysiłki na rzecz zwalczania terroryzmu na szczeblu światowym poprzez:
-
dalsze prowadzenie prac w ramach otwartej grupy roboczej ds. terroryzmu OPCW oraz ich zintensyfikowanie,
-
podkreślanie znaczenia wypełniania zobowiązań wynikających z rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ 1540 (2004) i innych właściwych rezolucji ONZ, w szczególności - wezwania do praktycznej współpracy między OPCW a właściwymi organizacjami, w celu wyeliminowania ryzyka związanego z nabywaniem i użyciem broni chemicznej do celów terrorystycznych, w tym ewentualnego dostępu terrorystów do materiałów, sprzętu oraz wiedzy, które mogą zostać wykorzystane do przygotowania i produkcji broni chemicznej,
-
podkreślanie potrzeby pracy na rzecz zwiększania światowego bezpieczeństwa chemicznego i ochrony chemicznej oraz krajowej kontroli międzynarodowych transferów, w tym pomaganie państwom stronom we wdrażaniu praktycznych i ukierunkowanych środków, które jednocześnie mogłyby się przyczynić do zwiększenia współpracy w zakresie pokojowego zastosowania chemii, a także pomocy i ochrony.
Artykuł 3
Działania podejmowane przez Unię do celów art. 2 obejmują:
a)
w stosownych przypadkach démarche:
(i)
z myślą o promowaniu powszechnego przystąpienia do CWC;
(ii)
w celu promowania skutecznego wdrażania CWC na szczeblu krajowym przez państwa strony;
(iii)
w celu wezwania państw stron do wspierania skutecznego i pełnego przeglądu CWC oraz udziału w nim, a tym samym - do ponownego zaangażowania się w wypełnianie tej podstawowej międzynarodowej normy zakazującej broni chemicznej;
(iv)
w celu propagowania propozycji na mocy art. 2, które mają na celu dalsze wzmacnianie CWC;
b)
oświadczenia i dokumenty robocze w okresie poprzedzającym trzecią konferencję przeglądową oraz w czasie jej trwania, do rozważenia przez państwa strony.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
Sporządzono w Brukseli dnia 19 listopada 2012 r.