PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 307/2014
ze dne 24. března 2014,
kterým se mění prováděcí nařízení (EU) č. 875/2013, kterým se ukládá konečné antidumpingové clo na dovoz některých připravených nebo konzervovaných zrn kukuřice cukrové pocházejících z Thajska v návaznosti na přezkum před pozbytím platnosti podle čl. 11 odst. 3 nařízení (ES) č. 1225/2009
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na čl. 11 odst. 3 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh předložený Evropskou komisí po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
1. POSTUP
1. Platná opatření
(1)
Rada na základě šetření (dále jen „původní šetření“) uložila nařízením (ES) č. 682/2007 (2) konečné antidumpingové clo na dovoz některých připravených nebo konzervovaných zrn kukuřice cukrové, v současnosti kódů KN ex 2001 90 30 a ex 2005 80 00, pocházejících z Thajska. Opatření měla formu valorického cla v rozsahu mezi 3,1 % a 12,9 %.
(2)
Rada nařízením (ES) č. 954/2008 (3) změnila platná opatření ohledně jednoho vyvážejícího výrobce a následně sazbu použitelnou pro „všechny ostatní společnosti“, jež se poté pohybovala v rozmezí od 3,1 % do 14,3 %.
(3)
Na základě přezkumu před pozbytím platnosti podle čl. 11 odst. 2 základního nařízení (dále jen „přezkum před pozbytím platnosti“) zachovala Rada prováděcím nařízením (EU) č. 875/2013 (4) tato cla v rozmezí od 3,1 % do 14,3 %.
2. Žádost o přezkum
(4)
Evropská komise (dále jen „Komise“) obdržela žádost o částečný prozatímní přezkum podle čl. 11 odst. 3 základního nařízení. Žádost podala společnost River Kwai International Food Industry Co. Ltd. (dále jen „žadatel“), thajský vyvážející výrobce.
(5)
Žádost se omezovala na zkoumání dumpingu ve vztahu k žadateli.
(6)
Žadatel v ní poskytl prima facie důkazy, že okolnosti týkající se dumpingu žadatele, na jejichž základě byla platná opatření uložena, se změnily a že tyto změny jsou trvalé povahy.
(7)
Žadatel zejména tvrdil, že se nové okolnosti týkají změn v sortimentu výrobku, který prodává a že tyto změny mají přímý dopad na náklady na jejich výrobu. Ze srovnání domácích cen žadatele s jeho cenami při vývozu do Unie vyplynulo, že se dumpingové rozpětí jevilo menší než stávající úroveň opatření.
3. Zahájení částečného prozatímního přezkumu
(8)
Po konzultaci s poradním výborem Komise stanovila, že existují dostatečné důkazy, které odůvodňují zahájení částečného prozatímního přezkumu omezeného na zkoumání dumpingu ve vztahu k žadateli. Na tomto základě zveřejněním oznámení v Úředním věstníku Evropské unie (5) dne 14. února 2013 (dále jen „oznámení o zahájení řízení“) oznámila zahájení částečného prozatímního přezkumu podle čl. 11 odst. 3 základního nařízení.
4. Období přezkumného šetření
(9)
Šetření dumpingu se týkalo období od 1. července 2011 do 31. prosince 2012 (dále jen „období přezkumného šetření“).
5. Strany dotčené šetřením
(10)
Komise o zahájení prozatímního přezkumu oficiálně informovala žadatele, zástupce vyvážející země a rovněž sdružení výrobců v Unii (Association Européenne des Transformateurs de Maïs Doux „AETMD“).
(11)
Zúčastněným stranám byla poskytnuta příležitost k písemnému podání stanovisek a k podání žádosti o slyšení ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení přezkumu.
(12)
Písemné připomínky předložené AETMD byly zváženy a v příslušných případech k nim bylo přihlédnuto.
(13)
S cílem získat informace nezbytné pro šetření zaslala Komise žadateli dotazník a ve lhůtě stanovené k tomuto účelu obdržela odpověď.
(14)
Komise si vyžádala a ověřila veškeré informace považované za nezbytné pro zjištění dumpingu. Komise provedla inspekci na místě v prostorách žadatele v Thajsku v Bangkoku a v Kanchanaburi.
2. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
1. Dotčený výrobek
(15)
Výrobek, který je předmětem přezkumu, je týž výrobek, jaký byl definován v původním šetření a v rámci přezkumu před pozbytím platnosti, totiž kukuřice cukrová (Zea mays var. saccharata) v podobě zrn, připravená nebo konzervovaná v octě nebo kyselině octové, nezmrazená, v současnosti kódu KN ex 2001 90 30, a kukuřice cukrová (Zea mays var. saccharata) v podobě zrn, připravená nebo konzervovaná jinak než v octě nebo kyselině octové, nezmrazená, jiná než výrobky čísla 2006, v současnosti kódu KN ex 2005 80 00, pocházející z Thajska.
2. Obdobný výrobek
(16)
Jak bylo stanoveno v původním šetření a potvrzeno v přezkumu před pozbytím platnosti, u kukuřice cukrové vyráběné a prodávané v Unii a u kukuřice cukrové vyráběné a prodávané v Thajsku byly zjištěny v podstatě stejné fyzické a chemické vlastnosti a stejná základní použití jako u kukuřice cukrové vyráběné v Thajsku a prodávané na vývoz do Unie. Proto jsou považovány za obdobné ve smyslu čl. 1 odst. 4 základního nařízení.
3. DUMPING
1. Stanovení běžné hodnoty
(17)
V souladu s čl. 2 odst. 2 první větou základního nařízení Komise nejprve stanovila, zda byl celkový domácí prodej žadatele, pokud jde o obdobný výrobek v období přezkumného šetření, reprezentativní. Domácí prodej je reprezentativní, jestliže celkový objem domácího prodeje obdobného výrobku představoval v období přezkumného šetření alespoň 5 % celkového objemu vývozu dotčeného výrobku do Unie.
(18)
Celkový domácí prodej obdobného výrobku byl shledán reprezentativním.
(19)
Komise následně určila typy výrobku prodávané na domácím trhu, které byly shodné nebo přímo srovnatelné s typy prodávanými na vývoz do Unie.
(20)
Pro každý z těchto typů výrobku Komise stanovila, zda je domácí prodej dostatečně reprezentativní v souladu s čl. 2 odst. 2 základního nařízení. Domácí prodej určitého typu výrobku je reprezentativní, jestliže celkový objem domácího prodeje tohoto typu výrobku nezávislým odběratelům během období přezkumného šetření představuje nejméně 5 % celkového objemu prodeje stejných nebo srovnatelných typů výrobku na vývoz do Unie.
(21)
Komise zjistila, že v případě všech typů výrobku prodávaných na vývoz do Unie se domácí prodej žadatele uskutečnil v reprezentativních množstvích.
(22)
Dále Komise stanovila podíl ziskových prodejů nezávislým odběratelům na domácím trhu pro každý typ výrobku během období přezkumného šetření, aby mohla rozhodnout, zda pro účely výpočtu běžné hodnoty v souladu s čl. 2 odst. 4 základního nařízení použije skutečné domácí prodeje.
(23)
Běžná hodnota byla založena na skutečné ceně na domácím trhu podle typu výrobku bez ohledu na to, zda tyto prodeje jsou ziskové či nikoli, pokud
-
objem prodeje typu výrobku prodaného za čistou prodejní cenu, která se rovná vypočítaným výrobním nákladům nebo je vyšší, činil více než 80 % celkového objemu prodeje tohoto typu výrobku, a
-
vážená průměrná prodejní cena tohoto typu výrobku se rovná jednotkovým výrobním nákladům nebo je vyšší.
(24)
Analýza domácího prodeje, kterou vypracovala Komise, ukázala, že více než 90 % domácího prodeje bylo ziskových a že vážená průměrná prodejní cena byla vyšší než jednotkové výrobní náklady. Běžná hodnota byla tudíž vypočtena jako vážený průměr cen veškerého domácího prodeje během období přezkumného šetření.
2. Stanovení vývozní ceny
(25)
Všechny prodeje na vývoz do Unie uskutečnil žadatel přímo nezávislým odběratelům v Unii nebo Thajsku. Vývozní cena byla proto stanovena na základě cen zaplacených nebo splatných v souladu s čl. 2 odst. 8 základního nařízení.
3. Srovnání
(26)
Komise srovnala běžnou hodnotu a vývozní cenu na základě ceny ze závodu.
(27)
V odůvodněných případech upravila Komise běžnou hodnotu nebo vývozní cenu o rozdíly, které mají vliv na cenu a srovnatelnost ceny, v souladu s čl. 2 odst. 10 základního nařízení.
(28)
V přípustných a řádně odůvodněných případech byly umožněny úpravy o rozdíly v nákladech na dopravu, nákladech na pojištění, nákladech na manipulaci a nakládku, balení, provizích, úvěrových nákladech a bankovních poplatcích.
(29)
Žadatel požadoval úpravu podle čl. 2 odst. 10 písm. d) základního nařízení o rozdíl související s hodnotou značky při domácím prodeji pod vlastní značkou a při prodeji pod vlastní značkou na trhu Unie. Hodnota vlastní značky žadatele je údajně vyšší na thajském trhu než na trhu Unie. K odůvodnění svého požadavku se žadatel odkázal na úpravu provedenou v původním šetření a v rámci přezkumu před pozbytím platnosti.
(30)
Situace žadatele v tomto prozatímním přezkumu se však liší od situace ostatních vyvážejících výrobců, pro něž byly povoleny úpravy v původním šetření a v rámci přezkumu před pozbytím platnosti. Úprava provedená v původním šetření a v rámci přezkumu před pozbytím platnosti se konkrétně vztahuje na vyvážející výrobce, jejichž domácí prodej se uskutečňuje pod vlastní značkou, zatímco prodej do Unie pod značkou maloobchodníka. V tomto prozatímním přezkumu se prodej žadatele jak na domácím trhu, tak na trhu Unie uskutečňuje pod jeho značkou. Kromě toho se úprava provedená v rámci původního šetření a přezkumu před pozbytím platnosti týkala ziskového rozpětí při početním zjištění běžné hodnoty v souladu s čl. 2 odst. 6 základního nařízení. V rámci tohoto prozatímního přezkumu je však běžná hodnota založena na skutečných cenách žadatele na domácím trhu.
(31)
Pokud jde o údajnou nedostatečnou hodnotu značky při prodeji na trh Unie, dovozce dotčeného výrobku nesoucího značku žadatele se specializuje na dovoz značkových potravinářských produktů, zejména z Asie. Žadatel neobjasnil ani nezdůvodnil, proč by prodej tomuto dovozci měl mít nižší hodnotu, než je hodnota značky žadatele na domácím trhu. V důsledku toho Komise došla k závěru, že žadatel neprokázal, že by měl údajný rozdíl v hodnotě značky dopad na ceny nebo srovnatelnost cen.
(32)
Žadatel rovněž požadoval stejnou úpravu na základě čl. 2 odst. 10 písm. k) základního nařízení. Jelikož však žadatel neprokázal, že údajný rozdíl má dopad na ceny nebo srovnatelnost cen, nemohla být úprava povolena ani podle tohoto ustanovení.
(33)
Žádost o úpravu podle čl. 2 odst. 10 písm. d) a k) se proto zamítá.
(34)
S odkazem na čl. 2 odst. 10 písm. b) základního nařízení žadatel rovněž požadoval úpravu týkající se snížení vývozní daně poskytovaného vládou. Vláda vyplácí žadateli určitou částku v případě, že dotčený výrobek je prodáván na vývoz, včetně na trh Unie.
(35)
Žadatel mohl prokázat, že za vývoz na trh Unie je mu vyplácena částka odpovídající méně než 0,5 % fakturované hodnoty. Nicméně podle čl. 2 odst. 10 písm. b) základního nařízení se úprava provede, pokud jsou splněny podmínky stanovené v uvedeném článku, pro běžnou hodnotu, a nikoli pro vývozní ceny, jak tvrdil žadatel. Šetření navíc ukázalo, že nelze stanovit přímou souvislost mezi platbou přijatou žadatelem, pokud jde o dotčený výrobek při vývozu do Unie, a dovozními poplatky za suroviny, které jsou v něm přítomné.
(36)
Žadatel rovněž požadoval stejnou úpravu na základě čl. 2 odst. 10 písm. k). Jelikož však neprokázal žádnou souvislost mezi snížením vývozní daně a cenou dotčeného vyváženého výrobku, nemohlo být toto tvrzení přijato.
(37)
Žádost o úpravu týkající se snížení vývozní daně podle čl. 2 odst. 10 písm. b) a k) se proto zamítá.
4. Dumping během období přezkumného šetření
(38)
Vážená průměrná běžná hodnota každého typu dotčeného výrobku vyváženého do Unie byla srovnána s váženou průměrnou vývozní cenou odpovídajícího typu dotčeného výrobku, jak je stanoveno v čl. 2 odst. 11 a 12 základního nařízení.
(39)
Na základě toho činí vážené průměrné dumpingové rozpětí vyjádřené jako procento ceny CIF s dodáním na hranice Unie před proclením 3,6 %.
4. TRVALÁ POVAHA ZMĚNĚNÝCH OKOLNOSTÍ
(40)
V souladu s čl. 11 odst. 3 základního nařízení Komise zkoumala, zda se okolnosti, na nichž bylo založeno stávající dumpingové rozpětí, změnily a zda je tato změna trvalé povahy.
(41)
V žádosti o přezkum žadatel odkazoval na změny v sortimentu výrobku, který prodává, s uvedením, že tyto změny přímo ovlivňují výrobní náklady. Šetření potvrdilo, že v důsledku podnikové reorganizace žadatel ve srovnání s obdobím původního šetření již nevyrábí a neprodává určité jiné výrobky a že tato skutečnost ovlivnila náklady na výrobu dotčeného výrobku.
(42)
AETMD uvedlo, že reorganizace provedená žadatelem nemusí být trvalé povahy, neboť provedené změny jsou snadno vratné.
(43)
Vedení společnosti má skutečně možnost, rozhodne-li se tak, provést reorganizaci do původního stavu. Neexistují však žádné důkazy, které by naznačovaly, že by rozhodnutí žadatele provést reorganizaci podniku a zjednodušit komercializaci skupiny výrobků mezi společnostmi skupiny nemělo mít trvalý účinek. Kromě toho reorganizace proběhla již před rokem 2009, což naznačuje, že nová podniková struktura je trvalé povahy.
(44)
Po poskytnutí informací AETMD zopakovalo své tvrzení, že změnu, na jejímž základě byl přezkum zahájen, nelze považovat za změnu trvalé povahy. Konkrétně zpochybnilo dopad na výrobní náklady v důsledku vnitřní reorganizace v rámci skupiny a tvrdilo, že náklady uvnitř skupiny lze jednoduše přerozdělit, a snížit tak běžnou hodnotu. Z tohoto důvodu nelze nové výrobní náklady považovat za okolnosti trvalé povahy. AETMD rovněž uvedlo, že dceřiná společnost odpovědná za výrobu a prodej čerstvých produktů má stejnou adresu jako žadatel. AETMD tvrdilo, že to je další náznak toho, že reorganizace není hloubková a trvalá.
(45)
V reakci na tvrzení AETMD v 44. bodě odůvodnění žadatel zdůraznil, že reorganizace zahrnovala i zlepšení systému nákladového účetnictví, kdy byly zjištěny a odstraněny nedostatky, s cílem optimalizovat výrobu a snížit výrobní náklady. Žadatel rovněž zdůraznil, že jakákoli zpětná změna reorganizace z roku 2009 by v této fázi znamenala velmi složitý proces, neboť mateřská společnost žadatele, Agripure Holding PLC, je kótována na thajské burze.
(46)
Riziko možné zpětné změny reorganizace již bylo řešeno v 43. bodě odůvodnění.
(47)
Kromě toho Komise v zájmu ověření správnosti tvrzení v žádosti o zahájení tohoto přezkumu porovnala výrobní náklady typů výrobku vyvážených do Unie během období původního šetření (tj. před reorganizací uskutečněnou žadatelem v roce 2009) a během období přezkumného šetření. Toto srovnání potvrdilo, že se výrobní náklady na jednotku ve značné míře změnily. Zjištěná změna ve výrobních nákladech na jednotku přesahuje rámec pouhého přerozdělení nákladů a je důsledkem skutečného snížení nepřímých výrobních nákladů, jako je výrobní režie a náklady práce.
(48)
Co se týče otázky stejné administrativní adresy žadatele a jeho dceřiné společnosti, jde o běžnou podnikatelskou praxi. Kromě toho Komise během inspekce na místě v prostorách žadatele zjistila, že výrobní linky a prostory pro skladování hotových výrobků v daných prostorách byly určeny pro výrobu kukuřice cukrové; žádné stopy výroby a skladování čerstvých výrobků prodávaných dceřiné společnosti nebyly viditelné.
(49)
S ohledem na tvrzení AETMD a tvrzení žadatele, jakož i na skutečnost, že bylo zjištěno faktické snížení výrobních nákladů na jednotku mezi obdobím původního šetření a obdobím přezkumného šetření, je třeba tvrzení AETMD zamítnout.
(50)
AETMD rovněž uvedlo, že žadatel plánuje zvýšit svou výrobní kapacitu v roce 2013 přibližně o 40 %. Podle AETMD by tato skutečnost odporovala tvrzení žadatele, že nové, pozměněné výrobní náklady (vyplývající z reorganizace) jsou trvalé povahy.
(51)
Šetření skutečně potvrdilo, že žadatel připravuje zvýšení své výrobní kapacity. Dopad zvýšené výrobní kapacity byl jedním z faktorů, na jejichž základě se během přezkumu před pozbytím platnosti dospělo k závěru, že existuje riziko pokračování dumpingu (6).
(52)
Po poskytnutí informací AETMD zopakovalo tvrzení, že investice do nové výrobní kapacity nutně ovlivní výrobní náklady, a tedy že převažující výrobní náklady, s nimiž byly domácí ceny srovnány v rámci tomto přezkumu (viz 24. bod odůvodnění), nejsou trvalé povahy. AETMD konkrétně provedlo výpočet vycházející z dostupných zdrojů a na jeho základě dospělo k závěru, že ve srovnání se současnými náklady by došlo ke zvýšení celkových nákladů vzhledem k nárůstu nákladů na odpisy přibližně o 10 %.
(53)
Žadatel tvrzení AETMD týkající se zvýšení nákladů na odpisy jako takové nevyvrátil, ale zdůraznil, že tyto zvýšené amortizační náklady budou vyrovnány zvýšením celkových příjmů (zvýšením prodeje) a snížením u jiných nákladů v důsledku vyšší automatizace.
(54)
Jak je uvedeno v 51. bodě odůvodnění, žadatel skutečně připravuje investice do nových výrobních zařízení. Tyto investice mohou mít za následek nárůst nákladů na odpisy. Na druhou stranu, a jak uvedl žadatel v odpovědi na připomínku AETMD, může nové výrobní zařízení rovněž přinést změny (oproti stávajícím výrobním linkám), jako je například úroveň automatizace. Tyto změny by měly mít přímý dopad na snížení práce a nákladů na energii a mohly by vyrovnat zvýšení za náklady na odpisy.
(55)
Při bližší úvaze se došlo k závěru, že celkový dopad na výrobní náklady na vyrobenou jednotku nelze měřit dříve, než budou nová zařízení uvedena do provozu a než se jakékoliv dodatečné náklady odrazí v účetní závěrce.
(56)
Nicméně s ohledem na cíl investice (zvýšení účinnosti a konkurenceschopnosti s cílem snížit výrobní náklady na jednotku) se očekává, že přinejmenším ve střednědobém až dlouhodobém horizontu nedojde k žádnému výraznému nárůstu výrobní nákladů na jednotku. Za těchto okolností se předpokládá, že běžná hodnota bude stále založena na cenách na domácím trhu stejně jako v rámci tohoto přezkumu. Tvrzení AETMD proto musí být zamítnuto.
(57)
Po poskytnutí informací AETMD rovněž zpochybnilo trvalou povahu nového dumpingového rozpětí. Tvrdilo, že vývozní ceny, které byly použity jako základ pro výpočet dumpingového rozpětí, nebyly reprezentativní. Konkrétně argumentovalo tím, že
a)
počet tun vyvezených během období přezkumného šetření byl příliš malý na to, aby mohl být považován za reprezentativní, a
b)
pokud jde o 29. bod odůvodnění, vzhledem k tomu, že vývozní transakce týkající se výrobků s vlastní značkou tvořily téměř polovinu veškerého vývozu během období přezkumného šetření, neměly by být vývozní ceny považovány za reprezentativní. AETMD uvedlo, že pokud by navrhované snížení opatření vstoupilo v platnost, hlavní část vývozu do Unie by pravděpodobně zahrnovala značky maloobchodníků s nižší vývozní cenou (7).
(58)
Vzhledem k tomu, že množství vyvezená do Unie nebyla významná, Komise se sama ujistila, že ceny žadatele zaplacené nebo splatné při vývozu do Unie byly ve srovnání s cenami žadatele zaplacenými nebo splatnými při vývozu do jiných třetích zemí reprezentativní. Na tomto základě se dospělo k závěru, že ceny účtované odběratelům při vývozu do Unie odpovídaly cenám účtovaným odběratelům na ostatních vývozních trzích.
(59)
Existence různých segmentů trhu, vlastní značky a značky maloobchodníků, byla uznána již v předchozích šetřeních (8). Představuje důležitou část definice různých typů výrobku spadajících do oblasti působnosti dotčeného výrobku. Na tomto základě byl porovnán vývoz výrobků s vlastní značkou oproti domácímu prodeji výrobků s vlastní značkou a prodej na vývoz pod značkami maloobchodníků oproti domácímu prodeji pod značkami maloobchodníků.
(60)
Tvrzení AETMD, že budoucí vývoz bude zahrnovat zejména značku maloobchodníků, je spekulativní, nepodpořený důkazy, a jako takový nemůže zpochybnit reprezentativnost vývozu výrobků s vlastní značkou během období přezkumného šetření. Tvrzení AETMD se proto zamítá.
(61)
AETMD rovněž tvrdilo, že by snížení cla mohlo přinést riziko obcházení opatření.
(62)
Je třeba připomenout, že platná cla jsou již mezi thajskými vyvážejícími výrobci příslušně rozlišena. Riziko obcházení (tj. použití doplňkového kódu TARIC s nižším clem) tedy existuje od zavedení původních opatření. Nižší clo pro jednoho z těchto vyvážejících výrobců samo o sobě nezvyšuje riziko, že opatření budou obcházena v rámci Thajska jako celku.
(63)
Kromě toho, budou-li k dispozici informace naznačující, že opatření platná pro cla jsou obcházena, může být za předpokladu, že jsou splněny podmínky stanovené v článku 13 základního nařízení, zahájeno šetření.
(64)
AETMD rovněž uvedlo, že žadatel mohl uměle zvýšit ceny při vývozu do Unie prostřednictvím křížové kompenzace s paralelním prodejem ostatních výrobků na trh za uměle nízké ceny.
(65)
Jak je uvedeno v 58. bodě odůvodnění, vývozní ceny dotčeného výrobku do Unie byly v souladu s vývozními cenami do třetích zemí. Proto nic nenasvědčuje tomu, že vývozní ceny do Unie během období přezkumného šetření byly uměle vysoké, a tvrzení se proto zamítá.
5. ANTIDUMPINGOVÁ OPATŘENÍ
(66)
Na základě výsledků šetření Komise považuje za vhodné změnit antidumpingové clo platné na dovoz dotčeného výrobku společnosti River Kwai International Food Industry Co. Ltd.
(67)
Kromě toho se na žádost žadatele rovněž mění jeho adresa v Thajsku.
6. POSKYTNUTÍ INFORMACÍ
(68)
Zúčastněné strany byly informovány o podstatných skutečnostech a úvahách, na jejichž základě bylo rozhodnuto doporučit změnu prováděcího nařízení Rady (EU) č. 875/2013.
(69)
Po poskytnutí informací thajská vláda tvrdila, že průměrná celní sazba pro spolupracující vývozce nezařazené do vzorku by rovněž měla být přezkoumána, aby se tak zohlednila zjištění tohoto částečného prozatímního přezkumu. Je třeba poznamenat, že toto tvrzení přesahuje omezenou oblast působnosti tohoto přezkumu, jehož výhradním cílem je upravit stávající sazbu antidumpingového cla pro žadatele. Veškeré žádosti o změnu výše sazeb antidumpingového cla na základě údajné změny okolností by měly být předloženy v souladu s čl. 11 odst. 3 základního nařízení. Proto je nutné uvedené tvrzení zamítnout,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Položka týkající se společnosti River Kwai International Food Industry Co., Ltd v tabulce v čl. 1 odst. 2 prováděcího nařízení (EU) č. 875/2013 se nahrazuje tímto:
Společnost
Antidumpingové clo (v %)
Doplňkový kód TARIC
„River Kwai International Food Industry Co., Ltd,
99 Moo 1 Thanamtuen Khaupoon Road
Kaengsian, Muang, Kanchanaburi 71000
Thajsko
3,6
A791“
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 24. března 2014.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 307/2014
z dnia 24 marca 2014 r.
zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 875/2013 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz określonej przetworzonej lub zakonserwowanej kukurydzy cukrowej w postaci ziaren pochodzącej z Tajlandii w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 11 ust. 3,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. PROCEDURA
1. Obowiązujące środki
(1)
W następstwie dochodzenia („pierwotne dochodzenie”) Rada nałożyła rozporządzeniem (WE) nr 682/2007 (2) ostateczne cło antydumpingowe na przywóz określonej przetworzonej lub zakonserwowanej kukurydzy cukrowej w postaci ziaren objętej obecnie kodami CN ex 2001 90 30 i ex 2005 80 00, pochodzącej z Tajlandii. Środki przybrały formę cła ad valorem na poziomie od 3,1 % do 12,9 %.
(2)
Rozporządzeniem (WE) nr 954/2008 (3) Rada zmieniła obowiązujące środki w odniesieniu do jednego producenta eksportującego i w związku z tym stawki stosowane dla „wszystkich innych przedsiębiorstw”, które po zmianie wynosiły od 3,1 % do 14,3 %.
(3)
W następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego („przegląd wygaśnięcia”) rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 875/2013 (4) Rada utrzymała cło na poziomie od 3,1 % do 14,3 %.
2. Wniosek o dokonanie przeglądu
(4)
Komisja Europejska („Komisja”) otrzymała wniosek o dokonanie częściowego przeglądu okresowego na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Wniosek został złożony przez River Kwai International Food Industry Co. Ltd. („wnioskodawca”), producenta eksportującego z Tajlandii.
(5)
Zakres wniosku ograniczony był do zbadania dumpingu w odniesieniu do wnioskodawcy.
(6)
We wniosku wnioskodawca przedstawił dowód prima facie, że - jeśli chodzi o dumping wnioskodawcy - okoliczności, na podstawie których wprowadzono obowiązujące środki, zmieniły się i że zmiany te mają charakter trwały.
(7)
W szczególności wnioskodawca twierdził, że zmienione okoliczności są związane ze zmianami w asortymencie oferowanych przez niego produktów, co ma bezpośredni wpływ na koszty ich produkcji. Porównanie jego cen krajowych z cenami eksportowymi stosowanymi w wywozie do Unii wskazywało, że margines dumpingu jest niższy od obecnego poziomu środków.
3. Wszczęcie częściowego przeglądu okresowego
(8)
Po konsultacji z Komitetem Doradczym Komisja ustaliła, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie częściowego przeglądu okresowego ograniczonego do zbadania dumpingu w odniesieniu do wnioskodawcy. Na tej podstawie Komisja ogłosiła poprzez zawiadomienie opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (5) w dniu 14 lutego 2013 r. („zawiadomienie o wszczęciu”) wszczęcie częściowego przeglądu okresowego na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.
4. Okres objęty dochodzeniem przeglądowym
(9)
Dochodzenie dotyczące dumpingu obejmowało okres od dnia 1 lipca 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”).
5. Strony zainteresowane dochodzeniem
(10)
Komisja oficjalnie powiadomiła o wszczęciu przeglądu okresowego wnioskodawcę, przedstawicieli kraju eksportującego oraz zrzeszenie producentów unijnych (Europejskie Stowarzyszenie Przetwórców Kukurydzy Cukrowej - Association Européenne des Transformateurs de Maïs Doux „AETMD”).
(11)
Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu.
(12)
Przedstawione przez AETMD pisemne uwagi zostały rozpatrzone i w stosownych przypadkach uwzględnione.
(13)
W celu uzyskania informacji niezbędnych dla dochodzenia Komisja przesłała wnioskodawcy kwestionariusz i otrzymała odpowiedź w ustalonym terminie.
(14)
Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do stwierdzenia dumpingu. Komisja przeprowadziła wizyty weryfikacyjne w obiektach wnioskodawcy w Tajlandii w Bangkoku i Kanchanaburi.
2. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
1. Produkt objęty postępowaniem
(15)
Produktem objętym niniejszym przeglądem jest ten sam produkt, co określony w pierwotnym dochodzeniu i dochodzeniu dotyczącym przeglądu wygaśnięcia, a mianowicie kukurydza cukrowa (Zea mays var. saccharata) w postaci ziaren, przetworzona lub zakonserwowana octem lub kwasem octowym, niezamrożona, objęta obecnie kodem CN ex 2001 90 30, oraz kukurydza cukrowa (Zea mays var. saccharata) w postaci ziaren, przetworzona lub zakonserwowana inaczej niż octem lub kwasem octowym, niezamrożona, inna niż produkty objęte pozycją 2006, objęta obecnie kodem CN ex 2005 80 00, pochodząca z Tajlandii.
2. Produkt podobny
(16)
Jak ustalono w pierwotnym dochodzeniu i potwierdzono w przeglądzie wygaśnięcia, kukurydza cukrowa produkowana i sprzedawana w Unii oraz kukurydza cukrowa produkowana i sprzedawana w Tajlandii posiadają zasadniczo takie same cechy fizyczne i chemiczne oraz mają takie same podstawowe zastosowania, jak kukurydza cukrowa produkowana w Tajlandii i sprzedawana na wywóz do Unii. Dlatego uważa się, że są to produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
3. DUMPING
1. Określenie wartości normalnej
(17)
Zgodnie z art. 2 ust. 2 zdanie pierwsze rozporządzenia podstawowego Komisja ustaliła najpierw, czy całkowita sprzedaż krajowa produktu podobnego dokonana przez wnioskodawcę w trakcie ODP jest reprezentatywna. Sprzedaż krajowa jest reprezentatywna, jeżeli całkowita wielkość sprzedaży krajowej produktu podobnego stanowiła co najmniej 5 % całkowitej wielkości sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem do Unii w trakcie ODP.
(18)
Uznano, że całkowita sprzedaż krajowa produktu podobnego jest reprezentatywna.
(19)
Następnie Komisja określiła rodzaje produktu sprzedawane na rynku krajowym, które były identyczne lub bezpośrednio porównywalne z rodzajami sprzedawanymi na wywóz do Unii.
(20)
W odniesieniu do tych rodzajów produktu Komisja ustaliła, czy sprzedaż krajowa była wystarczająco reprezentatywna zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajowa danego rodzaju produktu jest reprezentatywna, jeżeli całkowita wielkość sprzedaży krajowej tego rodzaju produktu klientom niezależnym w ODP stanowi co najmniej 5 % całkowitej sprzedaży eksportowej identycznego lub porównywalnego rodzaju produktu do Unii.
(21)
Komisja ustaliła, że w przypadku wszystkich rodzajów produktów sprzedawanych na wywóz do Unii sprzedaż krajowa wnioskodawcy była realizowana w wielkościach reprezentatywnych.
(22)
Następnie Komisja określiła w odniesieniu do każdego rodzaju produktu udział sprzedaży z zyskiem niezależnym klientom na rynku krajowym w ODP, by móc zdecydować, czy do obliczenia wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego należy zastosować rzeczywistą sprzedaż krajową.
(23)
Wartość normalna opiera się na rzeczywistej cenie krajowej każdego rodzaju produktu niezależnie od tego, czy sprzedaż ta jest dokonywana z zyskiem, jeżeli:
-
wielkość sprzedaży danego rodzaju produktu sprzedawanego po cenie sprzedaży netto równej lub wyższej od obliczonych kosztów produkcji reprezentowała więcej niż 80 % całkowitej wielkości sprzedaży tego rodzaju produktu, oraz
-
średnia ważona cena sprzedaży tego rodzaju produktu jest równa lub wyższa od jednostkowych kosztów produkcji.
(24)
Przeprowadzona przez Komisję analiza sprzedaży krajowej wykazała, że ponad 90 % sprzedaży krajowej było realizowane z zyskiem, a średnia ważona cena sprzedaży była wyższa od jednostkowych kosztów produkcji. W związku z tym wartość normalną obliczono jako średnią ważoną cen całkowitej sprzedaży w ODP.
2. Określenie ceny eksportowej
(25)
Wszelka sprzedaż wnioskodawcy na wywóz do Unii była dokonywana bezpośrednio do klientów niepowiązanych w Unii lub w Tajlandii. W związku z tym cenę eksportową ustalono na podstawie cen zapłaconych lub należnych zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.
3. Porównanie
(26)
Komisja dokonała porównania wartości normalnej i ceny eksportowej na podstawie cen ex-works.
(27)
W uzasadnionych przypadkach Komisja dostosowała wartość normalną lub cenę eksportową z tytułu różnic mających wpływ na ceny i ich porównywalność zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego.
(28)
W przypadkach, kiedy było to właściwe i uzasadnione, dokonano dostosowań z tytułu różnic w kosztach transportu, kosztach ubezpieczenia, kosztach przeładunku i załadunku, kosztach pakowania, prowizjach, kosztach kredytu i opłatach bankowych.
(29)
Wnioskodawca wniósł o dostosowanie zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. d) rozporządzenia podstawowego z tytułu różnicy w wartości marki w przypadku sprzedaży pod własną marką na rynku krajowym i sprzedaży pod własną marką na rynku unijnym. Twierdzi on, że wartość marki w przypadku własnej marki wnioskodawcy jest wyższa na rynku tajlandzkim niż na rynku unijnym. W celu uzasadnienia swojego twierdzenia wnioskodawca odniósł się do dostosowań wprowadzonych w pierwotnym dochodzeniu i w przeglądzie wygaśnięcia.
(30)
Sytuacja wnioskodawcy w ramach aktualnego przeglądu okresowego różni się jednak od sytuacji innych producentów eksportujących, dla których dokonano dostosowania w pierwotnym dochodzeniu i dochodzeniu dotyczącym przeglądu wygaśnięcia. Dostosowanie dokonane w pierwotnym dochodzeniu i w przeglądzie wygaśnięcia odnosi się bezpośrednio do producentów eksportujących, których sprzedaż na rynku krajowym odbywa się pod ich własną marką, natomiast sprzedaż do Unii odbywa się pod marką sprzedawcy detalicznego. W ramach aktualnego przeglądu okresowego zarówno sprzedaż wnioskodawcy na rynku krajowym, jak i na rynku unijnym odbywa się pod jego własną marką. Ponadto dostosowanie dokonane w pierwotnym dochodzeniu i w przeglądzie wygaśnięcia dotyczyło marży zysku przy konstruowaniu wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego. W ramach aktualnego przeglądu okresowego wartość normalna ustalana jest jednak w oparciu o rzeczywiste ceny krajowe wnioskodawcy.
(31)
Jeżeli chodzi o rzekomy brak wartości marki przy sprzedaży na rynek unijny, importer produktu objętego postępowaniem noszący markę wnioskodawcy specjalizuje się w przywozie markowych produktów żywnościowych, w szczególności z Azji. Wnioskodawca nie wyjaśnił ani nie przedstawił dowodów, dlaczego sprzedaż do tego konkretnego importera miałaby wiązać się z niższą wartością marki niż wartość marki wnioskodawcy na rynku krajowym. W związku z tym Komisja uznała, że wnioskodawca nie wykazał, że rzekoma różnica w wartości marki ma wpływ na ceny i ich porównywalność.
(32)
Wnioskodawca wystąpił również o takie samo dostosowanie w oparciu o art. 2 ust. 10 lit. k) rozporządzenia podstawowego. Ponieważ jednak wnioskodawca nie wykazał, że rzekoma różnica ma wpływ na ceny i ich porównywalność, dostosowania tego nie można również dokonać na podstawie tego przepisu.
(33)
Wniosek o dostosowanie na podstawie art. 2 ust. 10 lit. d) i k) zostaje zatem odrzucony.
(34)
Opierając się na art. 2 ust. 10 lit. b) rozporządzenia podstawowego, wnioskodawca wniósł również o dostosowanie dotyczące państwowej ulgi w podatku eksportowym. Wnioskodawca otrzymuje od rządu pewną kwotę, jeżeli produkt objęty postępowaniem jest sprzedawany na wywóz, w tym na rynek unijny.
(35)
Wnioskodawca był w stanie wykazać, że za wywóz na rynek unijny otrzymuje on kwotę w wysokości mniejszej niż 0,5 % wartości faktury. Zgodnie jednak z art. 2 ust. 10 lit. b) rozporządzenia podstawowego, w przypadku gdy warunki określone w tym artykule zostały spełnione, dokonuje się dostosowania wartości normalnej, a nie ceny eksportowej, jak twierdził wnioskodawca. Ponadto dochodzenie wykazało, że nie istnieje żaden bezpośredni związek między płatnością otrzymywaną przez wnioskodawcę w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem wywożonego do Unii oraz opłatami przywozowymi za surowce w nim zawarte.
(36)
Wnioskodawca wystąpił również o takie samo dostosowanie w oparciu o art. 2 ust. 10 lit. k). Ponieważ nie był jednak w stanie wykazać żadnego związku między ulgą w podatku eksportowym a kalkulacją ceny wywożonego produktu objętego postępowaniem, wniosku tego nie można było przyjąć.
(37)
W związku z tym wniosek o dostosowanie dotyczące ulgi w podatku eksportowym na podstawie art. 2 ust. 10 lit. b) i k) zostaje odrzucony.
4. Dumping w ODP
(38)
Średnią ważoną wartość normalną każdego rodzaju produktu objętego postępowaniem wywożonego do Unii porównano ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiadającego rodzaju produktu objętego postępowaniem, zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego.
(39)
Na tej podstawie średni ważony margines dumpingu, wyrażony jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, został ustalony w wysokości 3,6 %
4. TRWAŁY CHARAKTER ZMIENIONYCH OKOLICZNOŚCI
(40)
Zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy zmieniły się okoliczności, w oparciu o które ustalono obecny margines dumpingu, i czy zmiany te mają charakter trwały.
(41)
We wniosku o dokonanie przeglądu wnioskodawca odniósł się do zmian w asortymencie oferowanych przez niego produktów, które miałyby mieć bezpośredni wpływ na koszty ich produkcji. Dochodzenie potwierdziło, że z powodu restrukturyzacji przedsiębiorstwa wnioskodawca nie produkuje i nie sprzedaje już niektórych innych produktów, które produkował i sprzedawał w okresie pierwotnego dochodzenia, i że zmiana ta miała to wpływ na koszty produkcji produktu objętego postępowaniem.
(42)
AETMD zgłosiło uwagę, że restrukturyzacja prowadzona przez wnioskodawcę może nie mieć trwałego charakteru, ponieważ można ją bez trudu odwrócić.
(43)
W istocie nie można wykluczyć, że zarząd wnioskodawcy byłby w stanie dokonać odwrócenia procesu restrukturyzacji, gdyby sobie tego życzył. Nie ma jednak dowodów wskazujących na to, że decyzja wnioskodawcy o restrukturyzacji i promowaniu produktów grupy między przedsiębiorstwami należącymi do grupy nie miałaby charakteru trwałego. Ponadto restrukturyzacja miała miejsce już w 2009 r., co wskazuje na to, że nowa struktura przedsiębiorstwa ma charakter trwały.
(44)
Po ujawnieniu ustaleń AETMD ponowiło swoje twierdzenie, że zmiana, na podstawie której wszczęto przegląd, nie może zostać uznana za trwałą. W szczególności stowarzyszenie to zakwestionowało wpływ wewnętrznej reorganizacji w ramach grupy na koszty produkcji, twierdząc, że koszty wewnątrz grupy mogą po prostu ulec realokacji w celu zmniejszenia wartości normalnej. Dlatego też nowych kosztów produkcji nie można uznać za trwałe. AETMD zauważyło również, że spółka zależna, odpowiedzialna za proces produkcji i sprzedaż świeżych produktów, ma ten sam adres, co wnioskodawca. AETMD stwierdziło, że jest to kolejna wskazówka, że reorganizacja nie jest głęboka ani trwała.
(45)
W odpowiedzi na twierdzenia AETMD przedstawione w motywie 44 wnioskodawca podkreślił, że reorganizacja obejmowała również ulepszenie systemu księgowania kosztów, co zaowocowało zidentyfikowaniem i usunięciem „wąskich gardeł” w celu optymalizacji produkcji i zmniejszenia kosztów produkcji. Wnioskodawca zaznaczył również, że odwrócenie reorganizacji z 2009 r. na tym etapie byłoby procesem bardzo złożonym, gdyż spółka dominująca wnioskodawcy, Agripure Holding PLC, jest notowana na tajlandzkiej giełdzie.
(46)
Ryzyko potencjalnego odwrócenia reorganizacji wnioskodawcy zostało już omówione w motywie 43.
(47)
Ponadto w celu weryfikacji prawidłowości twierdzeń we wniosku o wszczęcie niniejszego przeglądu Komisja dokonała porównania kosztów produkcji rodzajów produktów wywożonych do Unii podczas pierwotnego dochodzenia (tj. przed reorganizacją wnioskodawcy w 2009 r.) i w trakcie ODP. Porównanie to potwierdziło, że jednostkowe koszty produkcji zmieniły się w znaczącym stopniu. Stwierdzona zmiana w zakresie jednostkowych kosztów produkcji wykracza poza zwykłą realokację kosztów i jest wynikiem znacznego zmniejszenia pośrednich kosztów produkcji, takich jak koszty ogólne produkcji oraz koszty pracy.
(48)
Jeżeli chodzi o ten sam adres administracyjny wnioskodawcy i jego spółki zależnej, należy stwierdzić, że jest to powszechna praktyka w działalności gospodarczej. Ponadto podczas wizyty weryfikacyjnej w obiektach wnioskodawcy Komisja zauważyła, że linie produkcyjne i powierzchnie magazynowe produktów gotowych w obiektach były przeznaczone na produkcję kukurydzy cukrowej; nie było żadnych widocznych śladów produkcji ani składowania świeżych produktów sprzedawanych przez przedsiębiorstwo zależne.
(49)
Przy uwzględnieniu argumentów AETMD i wnioskodawcy oraz po stwierdzeniu faktycznego spadku jednostkowych kosztów produkcji w okresie między pierwotnym dochodzeniem a ODP argumenty przedstawione przez AETMD należy odrzucić.
(50)
AETMD twierdziło również, że wnioskodawca planuje zwiększyć swoją zdolność produkcyjną w 2013 r. o około 40 %. Według AETMD fakt ten byłby sprzeczny z twierdzeniem wnioskodawcy, że nowe, skorygowane koszty produkcji (po restrukturyzacji) mają charakter trwały.
(51)
Dochodzenie potwierdziło w istocie, że wnioskodawca znajduje się w procesie zwiększania swojej zdolności produkcyjnej. Skutki zwiększonej zdolności były jednym z czynników, na podstawie których w przeglądzie wygaśnięcia stwierdzono, że istnieje ryzyko kontynuacji dumpingu (6).
(52)
Po ujawnieniu ustaleń AETMD ponowiło twierdzenie, że inwestycje w nową zdolność produkcyjną będą miały siłą rzeczy wpływ na koszty produkcji, a zatem główne koszty produkcji, z którymi porównano ceny krajowe w niniejszym przeglądzie (zob. motyw 24), nie mają charakteru trwałego. W szczególności AETMD przeprowadziło w oparciu o dostępne źródła wyliczenie, na podstawie którego stwierdziło, że ze względu na zwiększoną amortyzację łączne koszty wzrosłyby o około 10 % w porównaniu do kosztów obecnych.
(53)
Wnioskodawca nie podważył twierdzenia AETMD dotyczącego zwiększonych kosztów amortyzacji jako takich, podkreślił jednak, że te wyższe koszty amortyzacji zostaną zrównoważone przez wzrost łącznych przychodów (poprzez zwiększenie sprzedaży) i zmniejszenie innych kosztów wynikające ze zwiększonej automatyzacji.
(54)
Jak wspomniano w motywie 51, wnioskodawca rzeczywiście inwestuje obecnie w nową infrastrukturę produkcyjną. Inwestycje w nowe urządzenia mogą pociągać za sobą wzrost kosztów amortyzacji. Z drugiej strony nowe urządzenia produkcyjne, jak stwierdził wnioskodawca w odpowiedzi na uwagi AETMD, mogą również prowadzić do zmian (w porównaniu do istniejących linii produkcyjnych), takich jak poziom automatyzacji. Zmiany te powinny mieć bezpośredni wpływ na zmniejszenie kosztów pracy i kosztów energii i mogłyby zrekompensować wzrost kosztów amortyzacji.
(55)
Podsumowując, należy stwierdzić, że ogólny wpływ na koszty produkcji przypadające na wyprodukowaną jednostkę będzie można zmierzyć dopiero po uruchomieniu nowych instalacji i ujęciu wszystkich dodatkowych kosztów w księgach rachunkowych.
(56)
Niemniej jednak, uwzględniając cel inwestycji (zwiększenie efektywności i konkurencyjności w celu zmniejszenia jednostkowych kosztów produkcji), oczekuje się, że przynajmniej w perspektywie średnio- i długoterminowej nie dojdzie do znacznego wzrostu jednostkowych kosztów produkcji. W takiej sytuacji wartość normalna powinna nadal opierać się na cenach krajowych, jak w aktualnym przeglądzie. Argument przedstawiony przez AETMD należy zatem odrzucić.
(57)
Po ujawnieniu ustaleń AETMD zakwestionowało również trwały charakter nowego marginesu dumpingu. AETMD argumentowało, że podstawa cen eksportowych zastosowana do obliczenia marginesu dumpingu nie jest reprezentatywna. W szczególności stowarzyszenie twierdziło, że:
a)
liczba ton wywozu w ODP była zbyt mała, aby być uważana za reprezentatywną; oraz
b)
w odniesieniu do motywu 29 ceny eksportowe należy uznać za niereprezentatywne, gdyż niemal połowę wszystkich wywozów w trakcie ODP stanowiły transakcje eksportowe produktów własnej marki. AETMD było zdania, że jeżeli proponowane zmniejszenie środków wejdzie w życie, większą część wywozu do Unii będzie raczej stanowił wywóz realizowany pod marką sprzedawcy detalicznego i po niższych cenach eksportowych (7).
(58)
Ze względu na to, że ilości wywożone do Unii były nieznaczne, ustalenie dokonane przez Komisję, że ceny eksportowe wnioskodawcy zapłacone lub należne przy wywozie do Unii były reprezentatywne, odbyło się poprzez porównanie tych cen z cenami eksportowymi wnioskodawcy zapłaconymi lub należnymi w przypadku dokonywania wywozu do innych państw trzecich. Na tej podstawie stwierdzono, że ceny pobierane od kosumentów w Unii odpowiadały cenom pobieranym od konsumentów na innych rynkach eksportowych.
(59)
Istnienie różnych segmentów rynku, własnej marki i marki detalicznej uznano w trakcie wcześniejszych dochodzeń (8). Stanowi to ważny element definicji różnych rodzajów produktu objętych zakresem definicji produktu objętego postępowaniem. Na tej podstawie dokonano porównania wywozu produktów własnej marki ze sprzedażą krajową produktów własnej marki oraz porównania sprzedaży eksportowej produktów marki detalicznej ze sprzedażą krajową produktów marki detalicznej.
(60)
Twierdzenie AETMD, że przyszły wywóz będzie składał się głównie z produktów marki detalicznej, jest spekulatywne, nie jest poparte dowodami i jako takie jest niewystarczające, by kwestionować reprezentatywność wywozu produktów własnej marki w ODP. Twierdzenie AETMD zostaje zatem odrzucone.
(61)
AETMD twierdziło również, że obniżenie poziomu cła mogłoby prowadzić do ryzyka obejścia środków.
(62)
Należy przypomnieć, że obowiązujące stawki celne różnią się już w stosunku do poszczególnych tajlandzkich producentów eksportujących. Tak więc ryzyko obejścia środków (tzn. za pomocą dodatkowego kodu TARIC z niższymi stawkami celnymi) istnieje od czasu wprowadzenia środków pierwotnych. Niższe cło dla jednego z tych producentów eksportujących samo w sobie nie zwiększa ryzyka obejścia środków przez Tajlandię jako całość.
(63)
Ponadto, jeżeli dostępne staną się nowe informacje wskazujące na to, iż poprzez to obejście osłabiane są skutki cła, można ewentualnie wszcząć dochodzenie, jeżeli tylko spełnione są warunki określone w art. 13 rozporządzenia podstawowego.
(64)
AETMD stwierdziło również, że wnioskodawca mógł sztucznie zwiększyć ceny eksportowe do Unii w drodze kompensacji z równoległą sprzedażą innych produktów po cenach sztucznie zaniżonych.
(65)
Jak wskazano w motywie 58, ceny eksportowe stosowane w wywozie do Unii produktu objętego postępowaniem były zgodne z cenami wywozu do państw trzecich. Dlatego też nic nie wskazuje na to, by ceny eksportowe stosowane w wywozie do Unii były sztucznie zawyżone w ODP, i w związku z powyższym argument ten zostaje odrzucony.
5. ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
(66)
W świetle wyników dochodzenia Komisja uważa za stosowne zmienić stawkę cła antydumpingowego stosowaną do przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego od River Kwai International Food Industry Co., Ltd.
(67)
Ponadto na wniosek wnioskodawcy zmianie ulega również jego adres w Tajlandii.
6. UJAWNIENIE USTALEŃ
(68)
Wszystkie zainteresowane strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierza się zalecić zmianę rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 875/2013.
(69)
Po ujawnieniu ustaleń rząd Tajlandii argumentował, że średnia stawka cła dla współpracujących eksporterów nieobjętych próbą powinna również zostać zmieniona w celu uwzględnienia ustaleń niniejszego częściowego przeglądu okresowego. Należy zaznaczyć, że argument ten wykracza poza ograniczony zakres obecnego przeglądu, którego celem jest wyłącznie dostosowanie poziomu istniejących stawek cła antydumpingowego w odniesieniu do wnioskodawcy. Każdy wniosek o zmianę poziomu stawek cła antydumpingowego w następstwie rzekomej zmiany okoliczności powinien zostać przedstawiony zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Z tego względu argument ten należy odrzucić,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Pozycja dotycząca River Kwai International Food Industry Co., Ltd w tabeli w art. 1 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 875/2013 otrzymuje brzmienie:
Przedsiębiorstwo
Cło antydumpingowe (%)
Dodatkowy kod TARIC
„River Kwai International Food Industry Co., Ltd,
99 Moo 1 Thanamtuen Khaupoon Road
Kaengsian, Muang, Kanchanaburi 71000
Tajlandia
3,6
A791”
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 24 marca 2014 r.