NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 418/2013
ze dne 3. května 2013
o uložení prozatímního antidumpingového cla na dovoz některých drátů z nerezavějící oceli pocházejících z Indie
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na článek 7 uvedeného nařízení,
po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
1. POSTUP
1.1 Zahájení
(1)
Oznámením zveřejněným v Úředním věstníku Evropské unie (2) („oznámení o zahájení řízení“) informovala dne 10. srpna 2012 Evropská komise (dále jen „Komise“) o zahájení antidumpingového řízení týkajícího se dovozu některých drátů z nerezavějící oceli pocházejících z Indie (dále též „dotčená země“) do Evropské unie (dále jen „antidumpingové řízení“).
(2)
Oznámením zveřejněným v Úředním věstníku Evropské unie (3) Komise téhož dne informovala o zahájení antisubvenčního řízení týkajícího se dovozu některých drátů z nerezavějící oceli pocházejících z Indie, a zahájila zvláštní šetření (dále jen „antisubvenční řízení“).
(3)
Antidumpingové řízení bylo zahájeno na základě podnětu, který podala dne 28. června 2012 Evropská federace průmyslu železa a oceli (Eurofer) („žadatel“) jménem výrobců představujících více než 50 % celkové výroby některých drátů z nerezavějící oceli v Evropské unii (dále jen „Unie“). Podnět obsahoval důkazy prima facie o dumpingu uvedeného výrobku a o podstatné újmě, kterou tento dumping působí, jež byly považovány za dostačující pro zahájení šetření.
1.2 Strany dotčené řízením
(4)
Komise o zahájení šetření oficiálně vyrozuměla žadatele, další známé výrobce v Unii, známé vyvážející výrobce, známé dovozce a uživatele a indické orgány.
(5)
Zúčastněným stranám byla poskytnuta příležitost, aby ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení řízení písemně sdělily svá stanoviska a požádaly o slyšení. Všechny zúčastněné strany, které o to požádaly a prokázaly, že mají ke slyšení zvláštní důvody, byly vyslechnuty.
(6)
Vzhledem k vysokému počtu vyvážejících výrobců v dotčené zemi, dovozců, kteří nejsou ve spojení, a výrobců v Unii účastnících se řízení a za účelem dokončení šetření v předepsaných lhůtách Komise v oznámení o zahájení řízení oznámila, že se rozhodla přiměřeně omezit počet vyvážejících výrobců v dotčené zemi, dovozců, kteří nejsou ve spojení, a výrobců v Unii, kteří budou podrobeni šetření, a to prostřednictvím výběru vzorku v souladu s článkem 17 základního řízení.
1.2.1 Výběr vzorku vyvážejících výrobců
(7)
Aby mohla Komise rozhodnout, zda je výběr vzorku nutný, a pokud ano, vzorek vybrat, byli všichni vyvážející výrobci v dotčené zemi požádáni, aby se Komisi přihlásili a aby poskytli informace určené v oznámení o zahájení řízení.
(8)
Požadované informace poskytlo a se zařazením do vzorku souhlasilo celkem osmnáct vyvážejících výrobců, z nichž někteří patří do stejné skupiny, a sedm z nich požádalo o individuální zjišťování v případě, že nebudou zařazeni do vzorku. Patnáct těchto spolupracujících společností nahlásilo vývoz drátů z nerezavějící oceli do Unie během období šetření. Vzorek byl proto vybrán na základě informací poskytnutých těmito patnácti vyvážejícími výrobci.
(9)
V souladu s článkem 17 základního nařízení vybrala Komise vzorek na základě největšího reprezentativního objemu vývozu dotčeného výrobku do Unie, který lze ve stanovené lhůtě přiměřeně prošetřit. Vybraný vzorek sestával ze dvou samostatných společností a jedné skupiny složené ze čtyř společností ve spojení; společnosti ve vzorku společně představovaly více než 63 % celkového objemu vývozu dotčeného výrobku do Unie.
(10)
Podle čl. 17 odst. 2 základního nařízení byli všichni známí dotčení vyvážející výrobci a orgány v dotčené zemi konzultováni ohledně výběru reprezentativního vzorku. K výběru vzorku nebyly podány žádné připomínky.
(11)
Jak bylo uvedeno v 9. bodě odůvodnění, vzorek byl omezen na přiměřený počet společností, který bylo možno ve stanovené lhůtě prošetřit. Společnosti, jež byly předmětem tohoto šetření, jsou uvedeny 19. bodě odůvodnění.
(12)
Jak bylo mimoto uvedeno v 8. bodě odůvodnění, bylo původně obdrženo sedm žádostí o individuální zjišťování. Z tohoto důvodu se usuzovalo, že by v této fázi individuální zjišťování znamenalo neúměrné zatížení a bránilo by včasnému dokončení šetření.
(13)
Žádosti vývozců, kteří ve stanovených lhůtách poskytli potřebné informace, však budou přezkoumány v dalším průběhu šetření.
1.2.2 Výběr vzorku výrobců v Unii
(14)
V oznámení o zahájení řízení Komise oznámila, že předběžně vybrala vzorek výrobců v Unii. Tento vzorek původně sestával z pěti výrobců, o nichž bylo před zahájením šetření Komisi známo, že v Unii vyrábějí dráty z nerezavějící oceli. Komise vzorek vybrala na základě prodeje, objemu výroby a zeměpisné polohy. Zúčastněné strany byly v oznámení o zahájení řízení rovněž vyzvány, aby se k předběžnému vzorku vyjádřily. K navrhovanému vzorku nebyly obdrženy žádné připomínky. Analýza odpovědí na dotazník ukázala, že jeden vybraný výrobce v Unii má společnost ve spojení, která se rovněž zabývá výrobou a prodejem drátů z nerezavějící oceli. Tato společnost ve spojení byla proto rovněž zařazena do vzorku. Uvedených šest výrobců v Unii zařazených do vzorku představovalo 46,5 % celkové odhadované výroby v Unii. Má se za to, že vzorek je reprezentativní pro výrobní odvětví Unie.
1.2.3 Výběr vzorku dovozců
(15)
Aby mohla Komise rozhodnout, zda je výběr vzorku nutný, a pokud ano, vzorek vybrat, byli všichni dovozci, kteří nejsou ve spojení, požádáni, aby se Komisi přihlásili a aby v souladu s oznámením o zahájení řízení poskytli informace.
(16)
Požadované informace poskytlo a se zařazením do vzorku souhlasilo celkem devět dovozců, kteří nejsou ve spojení. Komise na základě nejvyššího objemu dovozu do Unie vybrala vzorek tří společností, které představovaly 23,8 % indického dovozu do Unie během období šetření. Dva výrobci zařazení do vzorku však neposkytli odpověď na dotazník. V této fázi šetření nebylo proto možno výběr vzorku použít a v dalším průběhu šetření budou dovozci znovu požádáni o spolupráci.
1.2.4 Odpovědi na dotazník a inspekce na místě
(17)
Dotazníky byly zaslány třem vyvážejícím výrobcům v Indii (jejich skupinám) zařazeným do vzorku a vyvážejícím výrobcům, kteří požádali o individuální zjišťování, šesti výrobcům v Unii zařazeným do vzorku, třem dovozcům, kteří nejsou ve spojení a kteří byli zařazeni do vzorku, a devíti známým uživatelům.
(18)
Odpovědi na dotazník byly obdrženy od tří vyvážejících výrobců v Indii (jejich skupin) zařazených do vzorku a rovněž od dvou vyvážejících výrobců, kteří požádali o individuální zjišťování, šesti výrobců v Unii zařazených do vzorku, jednoho dovozce, který není ve spojení, a tří uživatelů.
(19)
Komise si vyžádala a ověřila všechny údaje, které zúčastněné strany poskytly a které považovala za nezbytné k předběžnému stanovení dumpingu, újmy způsobené tímto dumpingem a zájmu Unie. Inspekce na místě se uskutečnily v prostorách těchto společností:
Výrobci v Unii:
-
Hagener Feinstahl GmbH, Hagen, Německo
-
Inoxfil S.A., Igualada, Španělsko
-
Rodacciai SPA, Milán, Itálie
-
Trafilerie Brambilla SPA, Calziocorte, Itálie
-
skupina Ugitech:
-
Ugitech France S.A., Bourg en Bresse, Francie
-
Sprint Metal Edelstahl, Hemer, Německo
Vyvážející výrobci v Indii:
-
Raajratna Metal Industries, Ahmadábád, Gudžarát
-
Viraj Profiles Vpl. Ltd., Tháné, Maháráštra
-
skupina Venus:
-
Venus Wire Industries Pvt. Ltd, Bombaj, Maháráštra
-
Precision Metals, Bombaj, Maháráštra
-
Hindustan Inox Ltd., Bombaj, Maháráštra
1.3 Období šetření a posuzované období
(20)
Šetření dumpingu a újmy se týkalo období od 1. dubna 2011 do 31. března 2012 (dále jen „období šetření“). Zkoumání trendů významných pro posouzení újmy se týkalo období od 1. ledna 2009 do konce období šetření (dále jen „posuzované období“).
2. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
2.1 Dotčený výrobek
(21)
Dotčeným výrobkem jsou dráty z nerezavějící oceli obsahující:
-
2,5 % hmotnostních nebo více niklu, jiné než dráty obsahující 28 % hmotnostních nebo více, avšak nejvýše 31 % hmotnostních niklu a 20 % hmotnostních nebo více, avšak nejvýše 22 % hmotnostních chromu,
-
méně než 2,5 % hmotnostních niklu, jiné než dráty obsahující 13 % hmotnostních nebo více, avšak nejvýše 25 % hmotnostních chromu a 3,5 % hmotnostních nebo více, avšak nejvýše 6 % hmotnostních hliníku,
v současnosti kódů KN 7223 00 19 a 7223 00 99, pocházející z Indie.
(22)
Jedna strana uvedla, že existují tzv. „vysoce technické“ typy výrobku, které se liší od ostatních typů dotčeného výrobku vyráběných v Indii, avšak rovněž v Unii. Tato strana rovněž tvrdila, že na rozdíl od většiny typů vyvážených z Indie do Unie nejsou tyto technické typy běžnými komoditami, nýbrž představují specifické typy výrobku vyráběné pro zvláštní užití v určitých jakostních třídách oceli a s určitými průměry, a stávající šetření by se na ně proto nemělo vztahovat.
(23)
V této fázi se zdá, že definice výrobku pokrývá i tyto technické typy a že tyto technické typy mají stejné základní fyzikální, chemické a technické vlastnosti jako ostatní typy dotčeného výrobku. Mimoto se zdá, že tyto typy vyrábějí rovněž výrobci v Unii, a proto tyto technické typy spadají do působnosti stávajícího šetření.
2.2 Obdobný výrobek
(24)
Šetření ukázalo, že dotčený výrobek a výrobek vyráběný a prodávaný na domácím trhu v Indii a výrobek vyráběný výrobním odvětvím Unie a prodávaný na trhu Unie mají stejné základní fyzické, chemické a technické vlastnosti a užití. Předběžně se proto tyto výrobky považují za obdobné ve smyslu čl. 1 odst. 4 základního nařízení.
3. DUMPING
3.1 Úvod
(25)
Během inspekcí na místě v prostorách tří indických vyvážejících výrobců zařazených do vzorku a následné analýzy shromážděných informací bylo zjištěno, že všichni z nich poskytli některé informace, které nelze považovat za spolehlivé.
(26)
V případě jednoho vyvážejícího výrobce Komise zjistila, že náklady uvedené v jeho odpovědi na dotazník nebyly v souladu a nemohly být odsouhlaseny s náklady vykázanými v interním účetním systému výrobce.
(27)
Vyvážející výrobce tvrdil, že zjištěné rozdíly mezi náklady nahlášenými Komisi a náklady zjištěnými v interním účetním systému během inspekce na místě byly způsobeny chybami při evidenci transakcí a rozdíly v účetních metodách, zejména co se týká spotřeby surovin. Vyvážející výrobce uvedl, že údaje v interním účetním systému nejsou spolehlivé a pro účely šetření by se neměly použít. Ačkoli vyvážející výrobce používá stejný účetní systém po dobu několika let, tvrdil, že by Komise měla ve své analýze vycházet z nákladů uvedených v odpovědi na dotazník, a nikoli údajů o nákladech, které jsou obsaženy v interním účetním systému společnosti.
(28)
Je třeba podotknout, že ačkoli údaje obsažené v interním účetním systému byly v souladu s auditovanými finančními výkazy poskytnutými vyvážejícím výrobcem, během inspekce na místě nebylo možné provést odsouhlasení, a tudíž zjistit souvislost mezi nákladovými tabulkami vyhotovenými výslovně pro účely tohoto šetření a údaji obsaženými v interním účetním systému. V souladu s článkem 18 základního nařízení se proto usuzovalo, že by se pro účely tohoto antidumpingového šetření měly použít údaje zjištěné v účetním systému vyvážejícího výrobce.
(29)
Z tohoto důvodu Komise prozatímně upravila údaje o nákladech, které zmíněný vyvážející výrobce poskytl ve své odpovědi na dotazník, pomocí údajů dostupných v jeho interním účetním systému.
(30)
V případě druhého vyvážejícího výrobce Komise zjistila, že nákupy a spotřeba surovin nahlášené Komisi v odpovědi na dotazník nebyly doloženy údaji zjištěnými v systému výrobce pro řízení zásob. Zejména se ukázalo, že rozdělení podle jakostních tříd oceli se v těchto dvou zdrojích liší. Komise podotýká, že jakostní třída oceli je klíčovým faktorem při určování nákladů konečného produktu. Nespolehlivé informace o jakostní třídě oceli by mohly vážně zkreslit výpočty nákladů a prodejních cen jednotlivých typů výrobků, a mohly by proto být zavádějící.
(31)
Vyvážející výrobce však uvedl, že počítačové soubory obsahující údaje o nákupech surovin, které Komise získala během inspekce na místě, nebyly úplné, jelikož jiná oddělení ve společnosti uskutečnila dodatečné nákupy surovin, tyto nákupy však nebyly vykázány a zahrnuty v počítačových souborech získaných během inspekce na místě a přezkoumaných Komisí. Vyvážející výrobce rovněž tvrdil, že zjištěné rozdíly v množství jednotlivých jakostních tříd oceli byly zapříčiněny skutečností, že některé jakostní třídy oceli se částečně překrývaly s jinými a že některé části výrobního procesu není možné sledovat na úrovni jednotlivých jakostních tříd oceli.
(32)
Komise však podotýká, že výše uvedená tvrzení společnosti týkající se dodatečných nákupů surovin nepostačují k vysvětlení zjištěných rozdílů na úrovni jednotlivých jakostních tříd oceli. Komise rovněž podotýká, že společnost tvrdila, že není možné přesné sledování podle jednotlivých jakostních tříd oceli ve všech fázích výrobního procesu. Toto tvrzení dále narušuje spolehlivost celého systému vykazování jakostních tříd oceli. Poskytnuté informace o jakostních třídách oceli je nutné považovat předběžně za zavádějící.
(33)
Komise se domnívá, že nahlášené rozdělení surovin podle jakostních tříd oceli není spolehlivé a nemělo by se prozatím brát v potaz a že by zjištění měla v souladu s článkem 18 základního nařízení vycházet z dostupných údajů. Kvůli nespolehlivosti celého systému vykazování nebylo možné učinit zjištění na základě nahlášených jakostních tříd oceli. Při výpočtu celkového dumpingového rozpětí u všech výrobků byla proto použita celková spotřeba veškerých surovin bez přihlédnutí k rozdělení podle jakostních tříd oceli.
(34)
V případě třetího vyvážejícího výrobce Komise během inspekce na místě zjistila, že toky surovin uvedené v odpovědi na dotazník nejsou v souladu s údaji obsaženými v účetním systému výrobce. Zdálo se, že se v těchto dvou zdrojích liší rozdělení podle jakostních tříd oceli.
(35)
Vyvážející výrobce sice připustil určité chyby ve své odpovědi na dotazník, tvrdil však, že rozdíly v celkovém množství surovin lze odsouhlasit s přihlédnutím ke změnám zásob. Společnost však také tvrdila, že částečně se překrývající jakostní třídy oceli znemožňují přesné odsouhlasení podle jednotlivých jakostních tříd oceli. Toto tvrzení dále narušuje spolehlivost celého systému vykazování jakostních tříd oceli. Poskytnuté informace o jakostních třídách oceli je nutno považovat za zavádějící.
(36)
Komise se domnívá, že nahlášené rozdělení surovin podle jakostních tříd oceli není spolehlivé a nemělo by se prozatím brát v potaz a že by zjištění měla v souladu s článkem 18 základního nařízení vycházet z dostupných údajů. Kvůli nespolehlivosti celého systému vykazování nebylo možné učinit zjištění na základě nahlášených jakostních tříd oceli. Při výpočtu celkového dumpingového rozpětí u všech výrobků byla proto použita celková spotřeba všech surovin bez přihlédnutí k rozdělení podle jakostních tříd oceli.
(37)
Každý vyvážející výrobce obdržel individuální dopis uvádějící konkrétní a podrobné důvody, kvůli nimž se usuzovalo, že některé údaje uvedené v odpovědi na dotazník nelze uznat. Vyvážející výrobci byli rovněž informováni o tom, že Komise hodlá prozatímní zjištění založit na dostupných údajích v souladu s článkem 18 základního nařízení.
(38)
Všem třem vyvážejícím výrobcům byla dána možnost se vyjádřit a požádat o slyšení a všichni tři byli vyslechnuti. Tito vyvážející výrobci podali rovněž písemné připomínky ohledně možného použití článku 18 základního nařízení. Navzdory vysvětlením získaným od společností nebylo možné objasnit uspokojivě výše popsané problémy, které vedly k nahrazení některých poskytnutých informací dostupnými údaji.
3.2 Běžná hodnota
(39)
Pro stanovení běžné hodnoty Komise nejprve u každého vyvážejícího výrobce zařazeného do vzorku zjišťovala, zda byl obdobný výrobek prodáván nezávislým zákazníkům na domácím trhu v reprezentativním objemu, tj. zda celkový objem tohoto prodeje představoval během období šetření nejméně 5 % celkového objemu vývozu dotčeného výrobku do Unie v souladu s čl. 2 odst. 2 základního nařízení. Komise zjistila, že celkový prodej obdobného výrobku ze strany každého výrobce zařazeného do vzorku na domácím trhu byl reprezentativní.
(40)
Pro výrobce zařazené do vzorku s celkovým reprezentativním domácím prodejem poté Komise určila typy výrobků prodávané na domácím trhu, které jsou totožné nebo přímo srovnatelné s typy prodávanými na vývoz do Unie.
(41)
Jak je však objasněno v oddíle 3.1, u dvou vyvážejících výrobců bylo popsané srovnání provedeno na základě veškerých výrobků místo zvláštního srovnání podle jednotlivých typů výrobku.
(42)
U každého typu výrobku prodávaného výrobci zařazenými do vzorku na domácím trhu, u něhož bylo zjištěno, že je totožný nebo srovnatelný s typem výrobku prodávaným na vývoz do Unie, se zkoumalo, zda je domácí prodej dostatečně reprezentativní pro účely čl. 2 odst. 2 základního nařízení. Domácí prodej určitého typu výrobku se považoval za dostatečně reprezentativní, pokud celkový objem tohoto typu výrobku prodaný na domácím trhu nezávislým zákazníkům během období šetření představoval nejméně 5 % celkového objemu totožného nebo srovnatelného typu výrobku prodávaného na vývoz do Unie.
(43)
Komise následně přezkoumala, zda by se domácí prodej jednotlivých výrobců zařazených do vzorku mohl považovat za uskutečněný v běžném obchodním styku podle čl. 2 odst. 4 základního nařízení. Toto ověření proběhlo stanovením podílu ziskového prodeje nezávislým zákazníkům na domácím trhu v období šetření.
(44)
Pokud objem prodeje určitého typu výrobku prodávaného za čistou prodejní cenu nejméně ve výši vypočítaných výrobních nákladů představoval více než 80 % celkového objemu prodeje daného typu výrobku a pokud vážený průměr prodejní ceny dosahoval nejméně výše jednotkových výrobních nákladů, byla běžná hodnota založena na skutečné ceně na domácím trhu, která byla vypočítána jako vážený průměr cen veškerého prodeje daného typu na domácím trhu během období šetření bez ohledu na to, zda byl tento prodej ziskový, či nikoli.
(45)
Pokud objem ziskového prodeje určitého typu výrobku představoval nejvýše 80 % celkového objemu prodeje daného typu nebo pokud vážený průměr ceny daného typu výrobku nedosahoval jednotkových výrobních nákladů, byla běžná hodnota založena na skutečné ceně na domácím trhu, která byla vypočítána jako vážený průměr ceny pouze ziskového domácího prodeje daného typu výrobku, který se uskutečnil v období šetření.
(46)
Pokud byly všechny typy výrobku prodány se ztrátou, usoudilo se, že nebyly prodány v běžném obchodním styku.
(47)
Pokud neexistoval žádný prodej obdobného výrobku v běžném obchodním styku nebo pokud nebyl tento typ výrobku prodáván na domácím trhu v reprezentativním množství, vypočítala Komise běžnou hodnotu v souladu s čl. 2 odst. 3 a 6 základního nařízení.
(48)
Běžná hodnota byla vypočítána připočtením vážených průměrných prodejních, správních a režijních nákladů a váženého průměru zisku dosaženého vyvážejícími výrobci při domácím prodeji obdobného výrobku v běžném obchodním styku v období šetření k průměrným výrobním nákladům během období šetření, které byly v případě potřeby upraveny. V případě potřeby byly výrobní náklady a prodejní, správní a režijní náklady před použitím v testu týkajícím se běžného obchodního styku a při početním určování běžné hodnoty upraveny, jak je objasněno v oddíle 3.1.
(49)
Každá společnost obdrží své podrobné individuální výpočty použité k určení běžných hodnot a bude mít možnost se k nim vyjádřit.
3.3 Vývozní cena
(50)
Vyvážející výrobci zařazení do vzorku vyváželi do Unie buď přímo nezávislým zákazníkům, nebo prostřednictvím společností ve spojení.
(51)
Pokud byl dotčený výrobek vyvážen přímo pro nezávislé zákazníky v Unii, byla vývozní cena stanovena v souladu s čl. 2 odst. 8 základního nařízení na základě vývozních cen skutečně zaplacených nebo vývozních cen, které je třeba zaplatit.
(52)
Jestliže se vývoz do Unie uskutečnil prostřednictvím společnosti ve spojení, byla vývozní cena stanovena v souladu s čl. 2 odst. 9 základního nařízení na základě ceny, za kterou byl dovezený výrobek poprvé dále prodán nezávislým zákazníkům v Unii. V těchto případech byly provedeny úpravy u všech nákladů vzniklých v období mezi dovozem a dalším prodejem, včetně cel a daní a rovněž prodejních, správních a režijních nákladů a zisku. Byly použity vlastní prodejní, správní a režijní náklady dovozce ve spojení a přiměřené ziskové rozpětí bylo stanoveno na základě ziskového rozpětí dosaženého nezávislým dovozcem dotčeného výrobku.
3.4 Srovnání
(53)
Běžná hodnota a vývozní cena vyvážejících výrobců zařazených do vzorku byly srovnány na základě ceny ze závodu.
(54)
Za účelem zajištění spravedlivého porovnání běžné hodnoty a vývozní ceny byly podle čl. 2 odst. 10 základního nařízení provedeny náležité úpravy o rozdíly ovlivňující ceny a srovnatelnost cen.
(55)
Na tomto základě byly provedeny úpravy s ohledem na náklady na dopravu, námořní přepravu a pojištění, manipulaci, nakládku a vedlejší náklady, náklady spojené s balením, úvěry, slevami a provizemi, pokud bylo prokázáno, že ovlivňují srovnatelnost cen.
3.5 Dumpingová rozpětí
(56)
Jak je stanoveno v čl. 2 odst. 11 a 12, byla pro každou společnost zařazenou do vzorku vážená průměrná běžná hodnota stanovená pro obdobný výrobek srovnána s váženou průměrnou vývozní cenou dotčeného výrobku.
(57)
V souladu s čl. 9 odst. 6 základního nařízení nebylo kvůli použití článku 18 základního nařízení na všechny tři vyvážející výrobce zařazené do vzorku možné stanovit u spolupracujících vyvážejících výrobců, kteří nebyli zařazení do vzorku, dumpingové rozpětí na základě průměrného dumpingového rozpětí pro společnosti zařazené do vzorku.
(58)
V tomto případě se považovalo za vhodné určit předběžně dumpingové rozpětí použitelné na spolupracující vyvážející výrobce nezařazené do vzorku na základě jejich vývozní ceny zjištěné podle dovozních statistik Eurostatu a průměrné běžné hodnoty stanovené pro indické výrobce zařazené do vzorku, jestliže průměrná běžná hodnota nebyla dotčena použitím článku 18 základního nařízení.
(59)
Na tomto základě bylo dumpingové rozpětí vypočítané pro spolupracující společnosti nezařazené do vzorku předběžně stanoveno na 28,0 %.
(60)
Co se týká všech ostatních vyvážejících výrobců v Indii, Komise nejprve stanovila úroveň spolupráce. Za tímto účelem se porovnal celkový objem vývozu uvedený v odpovědích na dotazník k výběru vzorku a celkový dovoz z Indie odvozený z dovozních statistik Eurostatu. Jelikož úroveň spolupráce byla vysoká, bylo zbytkové dumpingové rozpětí stanoveno na úrovni nejvyššího dumpingového rozpětí zjištěného u vyvážejících výrobců zařazených do vzorku.
(61)
Na tomto základě byla celostátní úroveň dumpingu předběžně stanovena na 32,3 %.
(62)
Na základě toho činí prozatímní vážená průměrná dumpingová rozpětí vyjádřená jako procento ceny CIF na hranice Unie před proclením:
(v %)
Společnost
Prozatímní dumpingové rozpětí
Raajratna Metal Industries
32,3
Skupina Venus
30,4
Viraj Profiles
24,4
Spolupracující společnosti nezařazené do vzorku
28,0
Všechny ostatní společnosti
32,3
4. VÝROBNÍ ODVĚTVÍ UNIE
4.1 Výrobní odvětví Unie
(63)
Obdobný výrobek vyrábělo 27 výrobců v Unii. Mělo se za to, že tito výrobci tvoří výrobní odvětví Unie ve smyslu čl. 4 odst. 1 a čl. 5 odst. 4 základního nařízení a dále se na ně bude odkazovat jako na „výrobní odvětví Unie“.
4.2 Výroba v Unii
(64)
Ke zjištění celkové výroby v Unii v období šetření byly použity veškeré dostupné informace týkající se výrobního odvětví Unie, například informace uvedené v podnětu, údaje získané od výrobců v Unii před zahájením šetření a posléze a odpovědi na dotazník poskytnuté výrobci v Unii zařazenými do vzorku.
(65)
Je třeba uvést, že v definici výrobního odvětví Unie je zařazen rovněž výrobce v Unii, který je ve spojení s indickým vyvážejícím výrobcem a který vyjádřil nesouhlas se zahájením šetření.
(66)
Na tomto základě se celková výroba v Unii v období šetření odhadovala přibližně na 139 141 tun. Tento údaj zahrnuje výrobu všech výrobců v Unii, kteří se přihlásili, a odhadovaný objem výroby ostatních výrobců v Unii, kteří se při šetření nepřihlásili.
4.3 Výběr vzorků výrobců v Unii
(67)
Jak bylo uvedeno ve 14. bodě odůvodnění, do vzorku bylo zařazeno šest výrobců v Unii představujících 46,5 % odhadované celkové výroby obdobného výrobku v Unii.
5. ÚJMA
5.1 Spotřeba v Unii
(68)
Spotřeba v Unii byla zjištěna na základě celkového objemu prodeje výrobního odvětví Unie na trhu Unie a celkového dovozu. Rok 2009 se vyznačoval nebývale vysokými cenami niklu, hlavní suroviny používané při výrobě dotčeného výrobku a obdobného výrobku, a celosvětovými negativními dopady finanční krize, což ve zmíněném roce společně vedlo k obzvláště nízké úrovni spotřeby v Unii. Situace na trhu se však zlepšila, jak ukazuje následující tabulka, a spotřeba v Unii mezi rokem 2009 a obdobím šetření vzrostla o 50 %.
2009
2010
2011
Období šetření
Spotřeba (v tunách)
131 436
187 280
196 476
197 327
Index (2009 = 100)
100
142
149
150
Zdroj:
Eurostat, podnět a odpovědi na dotazník
5.2 Dovoz z dotčené země do Unie
5.2.1 Objem dotčeného dovozu a jeho podíl na trhu
(69)
V posuzovaném období se dumpingový dovoz spolupracujících vyvážejících výrobců do Unie vyvíjel s ohledem na objem a podíl na trhu takto:
2009
2010
2011
Období šetření
Objem
16 847
29 053
36 720
35 398
Index (2009 = 100)
100
172
218
210
Podíl na trhu (v %)
12,8
15,5
18,7
17,9
Index (2009 = 100)
100
121
146
140
Zdroj:
Eurostat, podnět a odpovědi na dotazník
(70)
Objem dovozu z Indie v posuzovaném období výrazně vzrostl o 110 %. Nárůst byl obzvláště silný mezi rokem 2009 a 2010, kdy dovoz z Indie vzrostl o 72 %, přičemž spotřeba v Unii vzrostla o 42 %. Ačkoli se spotřeba mezi rokem 2010 a obdobím šetření zvýšila pouze o 5 %, objem dovozu z Indie v témže období dále významně vzrostl, a sice o 22 %.
(71)
Podíl dumpingového dovozu z Indie na trhu v posuzovaném období významně vzrostl, a sice o 40 %.
5.2.2 Ceny dovozu a cenové podbízení
(72)
Jak bylo objasněno ve 22. bodě odůvodnění, jedna strana vyjádřila obavy ohledně skutečnosti, že antidumpingový dotazník neumožňoval rozlišit určité typy dotčeného výrobku, které jsou podle jejího názoru odlišné.
(73)
Tato obava byla v dotazníku odstraněna rozšířením škály tzv. kontrolních čísel výrobku (PCN) tak, aby bylo při šetření možné jednoznačně identifikovat příslušné typy, zejména za účelem srovnání cen. V této fázi bylo při šetření zjištěno, že indičtí vyvážející výrobci vyváželi pouze omezené množství těchto vysoce technických typů. Podotýká se však, že změny PCN zajistily, že ceny určitých typů výrobku byly přímo srovnány s cenami podobných typů výrobku.
(74)
Následující tabulka udává průměrnou cenu dumpingového dovozu:
2009
2010
2011
Období šetření
Průměrná cena (v EUR/t)
2 372
2 801
3 246
3 196
Index (2009 = 100)
100
118
137
135
Zdroj:
Eurostat a odpovědi na dotazník
(75)
Průměrná cena dovozu z Indie se v posuzovaném období zvýšila o 35 %, byla však nižší než prodejní ceny výrobního odvětví Unie v témže období (viz 93. bod odůvodnění). To vysvětluje prudký nárůst objemu dovozu a významné zvýšení podílu indických vývozců na trhu v témže období, konkrétně o 40 %.
(76)
S cílem určit cenové podbízení během období šetření byly vážené průměrné prodejní ceny jednotlivých typů výrobku výrobců v Unii zařazených do vzorku účtované zákazníkům na trhu Unie, kteří nejsou ve spojení, upravené na úroveň cen ze závodu, porovnány s odpovídajícími váženými průměrnými cenami jednotlivých typů výrobku z dumpingového dovozu účtovanými indickými výrobci zařazenými do vzorku prvnímu nezávislému zákazníkovi na trhu Unie, stanovenými na základě cen CIF s příslušnou úpravou o náklady po dovozu.
(77)
Výsledek srovnání vyjádřený jako procentní podíl obratu výrobců v Unii zařazených do vzorku v období šetření ukázal vážené průměrné rozpětí cenového podbízení u dumpingového dovozu z dotčené země na trhu Unie ve výši 15 %. Nižší ceny dumpingového dovozu v porovnání s cenami Unie v posuzovaném období objasňují významný nárůst objemu indického dovozu a vysoký podíl dovozu z Indie na trhu mezi rokem 2009 a obdobím šetření.
5.3 Hospodářská situace výrobního odvětví Unie
5.3.1 Předběžné poznámky
(78)
V souladu s čl. 3 odst. 5 základního nařízení bylo v rámci zkoumání dopadu dumpingového dovozu z Indie na výrobní odvětví Unie provedeno posouzení veškerých hospodářských činitelů a ukazatelů, které ovlivňovaly situaci výrobního odvětví Unie v posuzovaném období.
(79)
Jak je uvedeno ve 14. bodě odůvodnění, pro posouzení možné újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie byl proveden výběr vzorku.
(80)
Za účelem analýzy újmy rozlišovala Komise mezi makroekonomickými a mikroekonomickými faktory újmy. V tomto ohledu je hospodářská situace výrobního odvětví Unie posouzena na základě a) makroekonomických ukazatelů, a to ukazatelů jako výroba, výrobní kapacita, využití kapacity, objem prodeje, podíl na trhu a růst, zaměstnanost, produktivita, velikost skutečného dumpingového rozpětí a překonání účinků dřívějšího dumpingu, pro něž byly údaje shromážděny na úrovni celého výrobního odvětví Unie, a na základě b) mikroekonomických ukazatelů, a to ukazatelů jako průměrné jednotkové ceny, jednotkové náklady, ziskovost, peněžní tok, investice, návratnost investic a schopnost získávat kapitál, zásoby a náklady práce, pro něž byly údaje shromážděny na úrovni výrobců v Unii zařazených do vzorku.
(81)
Je třeba uvést, že ke stanovení makroekonomických ukazatelů byly použity veškeré dostupné informace týkající se výrobního odvětví Unie, včetně informací uvedených v podnětu, údajů získaných od výrobců v Unii před zahájením šetření a posléze a odpovědí na dotazník poskytnutých výrobci v Unii zařazenými do vzorku, a zejména údaje týkající se výrobců v Unii, kteří nebyli zařazeni do vzorku.
(82)
Mikroekonomické ukazatele byly stanoveny na základě informací, které poskytli výrobci v Unii zařazení do vzorku ve svých odpovědích na dotazník.
5.3.2 Makroekonomické ukazatele
a) Výroba, výrobní kapacita a využití kapacity
(83)
Tendence týkající se výroby v Unii, výrobní kapacity a využití kapacity se v posuzovaném období vyvíjely takto:
2009
2010
2011
Období šetření
Objem výroby (v tunách)
105 646
140 363
138 795
139 141
Index (2009 = 100)
100
133
131
132
Výrobní kapacita (v tunách)
244 236
246 324
245 922
246 599
Index (2009 = 100)
100
101
101
101
Využití kapacity (v %)
43
57
56
56
Index (2009 = 100)
100
132
130
130
Zdroj:
podnět, odpovědi na dotazník
(84)
Výroba v Unii v posuzovaném období vzrostla o 32 %, což do jisté míry odráželo pozitivní vývoj spotřeby. Mezi rokem 2010 a obdobím šetření však objem výroby stagnoval.
(85)
Zatímco se využití kapacity zlepšilo a v posuzovaném období vzrostlo o 13 procentních bodů, výrobní kapacita byla v posuzovaném období v zásadě stálá.
b) Objem prodeje, podíl na trhu a růst
(86)
Tendence týkající se objemů prodeje, podílu na trhu a růstu se v posuzovaném období vyvíjely takto:
2009
2010
2011
Období šetření
Objem prodeje (v tunách)
88 796
124 641
124 007
124 217
Index (2009 = 100)
100
140
140
140
Podíl na trhu (v %)
67,6
66,6
63,1
62,9
Index (2009 = 100)
100
98
93
93
Zdroj:
podnět, odpovědi na dotazník
(87)
Po značném nárůstu mezi rokem 2009 a 2010 v souvislosti se zvyšující se spotřebou objem prodeje zákazníkům, kteří nejsou ve spojení, oslabil, a netěžil z trvalého růstu poptávky (4,9 % mezi rokem 2010 a 2011). To se odráží rovněž ve stoupající tendenci u stavu zásob na konci roku, který v posuzovaném období vzrostl celkem o 41 %, jak je uvedeno ve 100. bodě odůvodnění.
(88)
Podíl výrobního odvětví Unie na trhu se mimoto v posuzovaném období snížil o 4,7 procentního bodu, a to navzdory silnému růstu spotřeby o 50 %.
(89)
Jak je uvedeno v 68. bodě odůvodnění, spotřeba v Unii se mezi rokem 2009 a obdobím šetření zvýšila o 50 %, přičemž objem dumpingového dovozu v témže období významně vzrostl o 110 %, jak je zmíněno v 70. bodě odůvodnění. Růst trhu Unie mezi rokem 2009 a obdobím šetření byl proto částečně absorbován dumpingovým dovozem, zatímco prodej výrobního odvětví Unie v Unii v témže období vzrostl o 40 %. To prokazuje, že kvůli zvyšujícímu se podílu dumpingového dovozu na trhu nemohlo výrobní odvětví Unie plně využít růst spotřeby v Unii.
c) Zaměstnanost a produktivita
(90)
Navzdory složité finanční situaci popsané níže v 94.-99. bodě odůvodnění byla v posuzovaném období zaměstnanost ve výrobním odvětví Unie poměrně stálá. Vzhledem k vyššímu objemu výroby (viz 84. bod odůvodnění), vzrostla v témže období produktivita, měřená jako objem výroby v tunách na jednoho zaměstnance za rok, o 30 %, což naznačuje, že výrobní odvětví Unie vyvíjelo značné úsilí o zvýšení efektivnosti.
2009
2010
2011
Období šetření
Počet zaměstnanců
1 726
1 687
1 729
1 747
Index (2009 = 100)
100
98
100
101
Produktivita (v jednotkách na zaměstnance)
61
83
80
80
Index (2009 = 100)
100
136
131
130
Zdroj:
podnět, odpovědi na dotazník
d) Velikost skutečného dumpingového rozpětí a překonání účinků dřívějšího dumpingu
(91)
Výše uvedená dumpingová rozpětí u tří indických vyvážejících výrobců zařazených do vzorku jsou vyšší než nepatrná (viz 62. bod odůvodnění). Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem týkajícím se odvětví dotčeného výrobku, objemu, podílu na trhu a cen dumpingového dovozu z Indie nelze dopad skutečného dumpingového rozpětí na výrobní odvětví Unie považovat za zanedbatelný.
(92)
Připomíná se, že v roce 1999 byla na dotčený výrobek uložena dumpingová a antisubvenční opatření (4). Vzhledem k časovému odstupu mezi skončením platnosti opatření, která byla zavedena v roce 1999, a stávajícím šetřením však nejsou k dispozici žádné údaje, jež by umožnily posoudit účinky dřívějšího dumpingu. Šetření každopádně nepřineslo žádné důkazy, že výrobní odvětví dosud překonává účinky dřívějšího dumpingu.
5.3.3 Mikroekonomické ukazatele
a) Průměrné jednotkové prodejní ceny na trhu Unie a jednotkové výrobní náklady
(93)
Průměrné prodejní ceny výrobců v Unii zařazených do vzorku účtované zákazníkům v Unii, kteří nejsou ve spojení, v posuzovaném období vzrostly o 34 %. Tento nárůst odráží celkový růst nákladů na suroviny, k němuž v tomto výrobním odvětví došlo v témže období. V roce 2011 a během období šetření se výrobcům v Unii podařilo zvýšit ceny pouze mírně za účelem uhrazení rostoucích výrobních nákladů, což postačovalo k zachování ziskovosti v roce 2011 mírně nad 1 % a v období šetření na hranici rentability. Jak prokazují údaje obsažené ve výše uvedené tabulce, ani významné zvýšení prodejní ceny neumožnilo výrobnímu odvětví Unie dosáhnout přiměřené úrovně zisku.
2009
2010
2011
Období šetření
Průměrná jednotková prodejní cena v Unii pro zákazníky, kteří nejsou ve spojení
2 988
3 833
4 185
4 018
Index (2009 = 100)
100
128
140
134
Jednotkové výrobní náklady (v EUR/t)
3 542
3 931
4 127
4 011
Index (2009 = 100)
100
111
117
113
Zdroj:
odpovědi na dotazník
b) Ziskovost, peněžní tok, investice, návratnost investic a schopnost získávat kapitál
(94)
V posuzovaném období se peněžní tok, investice a návratnost investic výrobců v Unii a jejich schopnost získávat kapitál vyvíjely takto:
2009
2010
2011
Období šetření
Ziskovost prodeje v Unii zákazníkům, kteří nejsou ve spojení (% obratu z prodeje)
-18,5
-2,6
1,4
0,2
Peněžní tok (v EUR)
-19 790 367
- 226 207
7 778 576
5 096 869
Investice (v EUR)
4 653 604
8 436 096
4 552 443
4 156 522
Index (2009 = 100)
100
181
98
89
Návratnost investic (%)
-68,8
-11,2
6,7
0,8
Zdroj:
odpovědi na dotazník
(95)
Ziskovost výrobců v Unii zařazených do vzorku byla stanovena tak, že čistý zisk před zdaněním z prodeje obdobného výrobku zákazníkům, kteří nejsou ve spojení, byl vyjádřen jako procentní podíl z obratu z tohoto prodeje. V roce 2009 byli výrobci v Unii zařazení do vzorku ve ztrátě, v roce 2010 se však začali zotavovat v souladu se zvýšením spotřeby o 50 %, jak bylo popsáno v 68. bodě odůvodnění. I když se ziskovost mírně zvýšila, úrovně zisku ve výši 0,2 % značně zaostávaly za přiměřenou úrovní ziskovosti v odvětví oceli. Cílové ziskové rozpětí bylo předběžně stanoveno na 5 %, jelikož se usuzovalo, že odpovídá rozpětí, kterého by bylo možné přiměřeně dosáhnout ve výrobním odvětví tohoto typu v odvětví výrobku, který je předmětem šetření, za běžných podmínek hospodářské soutěže, tj. bez dumpingového dovozu, při prodeji obdobného výrobku v Unii, jak uvedlo výrobní odvětví Unie. Toto 5% ziskové rozpětí před zdaněním se mimoto považovalo za odpovídající minimum v jiném šetření týkajícím se podobných výrobků v témže odvětví.
(96)
V období šetření se výrobcům v Unii zařazeným do vzorku podařilo dosáhnout hranice rentability; cenový tlak, který vyvíjel dumpingový dovoz, jim však znemožňoval přizpůsobit ceny nákladům, a tudíž dosáhnout uspokojivých výsledků. Tuto situaci vysvětluje rovněž skutečnost, že se výrobek, který je předmětem šetření, považoval za běžnou komoditu, a ceny jsou tudíž hlavním faktorem, jimž se řídí výběr zákazníků.
(97)
Peněžní tok, tj. schopnost výrobního odvětví samofinancovat své činnosti, který byl vypočítán na základě obchodních transakcí, byl až do roku 2010 záporný. Ačkoli se v roce 2011 zlepšil, mezi rokem 2011 a obdobím šetření klesl o 34 %.
(98)
Vývoj ziskovosti a peněžního toku v posuzovaném období omezil schopnost výrobců v Unii zařazených do vzorku investovat do své činnosti a narušil jejich rozvoj. V důsledku toho byla omezena schopnost výrobců v Unii získávat kapitál a financovat náklady. Ačkoli se výrobcům v Unii zařazeným do vzorku podařilo uskutečnit v roce 2010 určité investice související s obdobným výrobkem, tyto se poté snížily, zejména během období šetření, kdy v porovnání s úrovněmi v roce 2010 klesly o 51 %. Ačkoli návratnost investic, vyjádřená jako zisk v procentech čisté účetní hodnoty investic, byla v roce 2011 kladná, v období šetření se významně snížila o 5,9 procentního bodu a dosáhla nízké úrovně ve výši 0,8 %.
(99)
Na základě výše uvedených skutečností lze vyvodit závěr, že finanční výsledky výrobců v Unii zařazených do vzorku byly během období šetření poněkud nejisté.
c) Zásoby
(100)
Výše zásob výrobců v Unii zařazených do vzorku se v posuzovaném období zvýšila o 41 %; jejich nárůst se časově shoduje se ztrátou podílu na trhu, zejména během období šetření.
2009
2010
2011
Období šetření
Stav zásob na konci roku (v tunách)
4 395
5 289
5 469
6 214
Index (2009 = 100)
100
120
124
141
Zdroj:
odpovědi na dotazník
d) Náklady práce
(101)
Průměrné náklady práce výrobců v Unii zařazených do vzorku se v posuzovaném období mírně zvýšily, nepředstavují proto rozhodující faktor nárůstu výrobních nákladů.
2009
2010
2011
Období šetření
Průměrné náklady práce na zaměstnance (v EUR)
52 356
57 182
55 907
54 509
Index (2009 = 100)
100
109
107
104
Zdroj:
odpovědi na dotazník
5.4 Závěr ohledně újmy
(102)
Šetřením bylo prokázáno, že výrobní odvětví Unie nemělo plně prospěch z růstu spotřeby v posuzovaném období, a zejména v období šetření. Zpočátku, mezi rokem 2009 a 2010, se většina ukazatelů újmy týkajících se výrobního odvětví Unie do značné míry zlepšila, posléze však jejich hospodářská situace stagnovala, či se dokonce zhoršila.
(103)
V kontextu rostoucího trhu se některé ukazatele, například výroba a objem prodeje výrobního odvětví Unie, mezi rokem 2009 a 2010 významně zvýšily, od roku 2010 však zaznamenaly oslabení. K této situaci došlo navzdory trvalému růstu spotřeby.
(104)
Ukazatele újmy související s finančními výsledky výrobního odvětví Unie, jako je peněžní tok, investice a ziskovost, byly mimoto významně ovlivněny cenovým tlakem na trhu Unie, zejména v období šetření. Mezi rokem 2009 a 2010 nebylo výrobní odvětví Unie s to zvýšit dostatečně své ceny, aby mohlo uhradit výrobní náklady. Ziskovost se mezi rokem 2009 a 2011 zlepšovala a v roce 2011 dosáhlo výrobní odvětví mírného zisku ve výši 1,4 %, v období šetření se však ziskovost začala opět zhoršovat a dosáhla pouze hranice rentability. To znamená, že byla omezena rovněž schopnost výrobního odvětví Unie získat kapitál a zotavit se.
(105)
Na základě výše uvedených skutečností se vyvozuje předběžně závěr, že výrobnímu odvětví Unie byla způsobena podstatná újma ve smyslu čl. 3 odst. 5 základního nařízení.
6. PŘÍČINNÁ SOUVISLOST
6.1 Úvod
(106)
V souladu s čl. 3 odst. 6 a 7 základního nařízení Komise zkoumala, zda dumpingový dovoz z Indie způsobil výrobnímu odvětví Unie újmu v takové míře, že ji lze označit za podstatnou. Byly přezkoumány i jiné známé činitele, které mohly vedle dumpingového dovozu způsobovat výrobnímu odvětví Unie újmu, aby bylo zajištěno, že případná újma způsobená těmito jinými činiteli nebude přičítána dumpingovému dovozu.
6.2 Účinek dumpingového dovozu
(107)
Šetření prokázalo, že se spotřeba v Unii během posuzovaného období zvýšila o 50 % a že současně se objem dovozu pocházejícího z Indie více než zdvojnásobil. Nárůst dumpingového dovozu se na druhé straně časově shodoval s poklesem objemu prodeje výrobního odvětví Unie stranám, které nejsou ve spojení, mezi rokem 2010 a obdobím šetření.
(108)
Co se týká cenového tlaku na trhu Unie v posuzovaném období, bylo zjištěno, že průměrné ceny dovozu z Indie byly trvale nižší než průměrné prodejní ceny výrobního odvětví Unie. V důsledku nižších cen v porovnání s cenami výrobního odvětví Unie v období šetření v průměru o 15 % vzrostl podíl indického dumpingového dovozu na trhu od roku 2009 do období šetření o 40 %, zatímco podíl výrobního odvětví Unie na trhu se snížil o 4,7 procentního bodu (z 67,6 % v roce 2009 na 62,9 % v období šetření). Úbytek podílu na trhu ukazuje, že se výrobnímu odvětví Unie podařilo využít vyšší spotřebu pouze v omezeném rozsahu.
(109)
Vzhledem k rostoucím výrobním nákladům se výrobní odvětví Unie pokoušelo zvýšit jednotkovou cenu účtovanou zákazníkům, kteří nejsou ve spojení, jak je uvedeno v 93. bodě odůvodnění. Kvůli cenovému tlaku, který vyvíjel rostoucí objem dumpingového indického dovozu, jak bylo uvedeno výše, nebylo zvýšení ceny dostatečné k uhrazení rostoucích nákladů, takže výrobní odvětví Unie nebylo s to dosáhnout uspokojivých úrovní zisku, jež lze považovat za nezbytné pro toto konkrétní výrobní odvětví.
(110)
Na základě výše uvedených skutečností se vyvozuje závěr, že prudký nárůst dumpingového dovozu z Indie s cenami, které byly trvale nižší než ceny výrobního odvětví Unie, hrál rozhodující úlohu v podstatné újmě, která byla výrobnímu odvětví Unie způsobena.
6.3 Účinek jiných činitelů
6.3.1 Dovoz ze třetích zemí
Země
2009
2010
2011
Období šetření
Čínská lidová republika (ČLR)
Objem (v tunách)
8 129
10 853
14 360
16 403
Index (2009 = 100)
100
134
177
202
Podíl na trhu (v %)
6,2
5,8
7,3
8,3
Index (2009 = 100)
100
94
118
134
Průměrná cena
1 914
2 607
2 835
2 508
Index (2009 = 100)
100
136
148
131
Švýcarsko
Objem (v tunách)
8 094
10 700
9 187
9 115
Index (2009 = 100)
100
132
113
113
Podíl na trhu (v %)
6,2
5,7
4,7
4,6
Index (2009 = 100)
100
93
75
75
Průměrná cena
3 423
4 063
4 475
4 360
Index (2009 = 100)
100
119
131
127
Korejská republika
Objem (v tunách)
4 900
6 775
6 355
6 266
Index (2009 = 100)
100
138
130
128
Podíl na trhu (v %)
3,7
3,6
3,2
3,2
Index (2009 = 100)
100
97
87
85
Průměrná cena
3 717
4 165
4 761
4 627
Index (2009 = 100)
100
112
128
124
Celkový dovoz ze všech třetích zemí kromě Indie
Objem (v tunách)
25 793
33 586
35 749
37 712
Index (2009 = 100)
100
130
139
146
Podíl na trhu (v %)
19,6
17,9
18,2
19,1
Index (2009 = 100)
100
91
93
97
Průměrná cena
3 609
4 214
4 748
4 483
Index (2009 = 100)
100
117
132
124
(111)
Kromě dumpingového dovozu z Indie, který představoval 48 % veškerého dovozu na trh Unie během období šetření, existovaly rovněž další zdroje dovozu, včetně Čínské lidové republiky, Koreje a Švýcarska, jež bylo nutné v rámci příčinné souvislosti přezkoumat.
(112)
Šetřením bylo prokázáno, že během posuzovaného období, a zejména v období šetření byly průměrné prodejní ceny korejských a švýcarských vyvážejících výrobců vyšší než prodejní ceny indických vyvážejících výrobců a prodejní ceny výrobního odvětví Unie. Jejich podíl na trhu se mimoto v období šetření snížil o 0,5 resp. 1,6 procentního bodu.
(113)
Průměrná cena dovozu z Čínské lidové republiky byla nižší než úroveň cen výrobního odvětví Unie a podíl této země na trhu vykazoval v posuzovaném období rostoucí tendenci. Šetření však prokázalo, že sortimentní skladba čínského dovozu je jiná a že čínské výrobky nesoutěží přímo s výrobky výrobního odvětví Unie nebo s výrobky pocházejícími z Indie. Usuzovalo se proto, že čínský vývoz nemohl mít významný dopad na hlavní typy výrobku prodávané výrobním odvětvím Unie na trhu Unie. Případný dopad dovozu z Číny na újmu, která byla způsobena výrobnímu odvětví Unie, byl proto minimální.
(114)
Jeden vyvážející výrobce však uvedl, že by do tohoto šetření měl být zahrnut dovoz drátů z nerezavějící oceli z Čínské lidové republiky, Korejské republiky a Švýcarska.
(115)
Kromě výše uvedených skutečností a úvah je třeba uvést, že ve fázi zahájení řízení nebyly a dosud nejsou k dispozici žádné důkazy o dumpingu, újmě a příčinné souvislosti, které by odůvodňovaly zahájení antidumpingového řízení týkajícího se dovozu pocházejícího z výše zmíněných zemí. I kdyby existovaly důkazy odůvodňující šetření týkající se ostatního dovozu, rozdílné zacházení, které spočívá v zahájení antidumpingového řízení týkajícího se pouze indického dovozu, by se nepovažovalo za diskriminační. Tvrzení, že by tyto země měly být zahrnuty do šetření, proto není opodstatněné a mělo by být zamítnuto.
(116)
Na základě výše uvedených skutečností se vyvozuje závěr, že vývoz ze třetích zemí nepřispěl významně k újmě způsobené výrobnímu odvětví Unie.
6.3.2 Vývozní výkonnost výrobního odvětví Unie
(117)
Celkový vývoz dotčeného výrobku ze strany výrobního odvětví Unie představoval v období šetření 8,5 % celkové výroby. Tento obraz odráží situace ve vývozu zákazníkům, kteří nejsou ve spojení, ze strany výrobců v Unii zařazených do vzorku, jejichž vývoz v období šetření představoval 7 % výroby a ceny vývozu byly v témže období o 36 % vyšší než cena na trhu EU. Na základě těchto skutečností lze vyvodit závěr, že vývozní činnost výrobního odvětví Unie nemohla být možnou příčinou podstatné újmy.
6.3.3 Hospodářská krize a ceny surovin
(118)
Jak bylo uvedeno v 68. bodě odůvodnění, v roce 2009 byla spotřeba obzvláště nízká kvůli mimořádně vysoké ceně niklu a dopadům hospodářské krize. Tato situace jistě vysvětluje obzvláště špatnou finanční situaci výrobního odvětví Unie v roce 2009. Je však třeba uvést, že v situaci rostoucí spotřeby od roku 2010 je výkonnost levného dumpingového dovozu v protikladu s výkonností výrobního odvětví Unie.
(119)
Šetřením bylo prokázáno, že i během celkového hospodářského oživování se výrobnímu odvětví Unie nepodařilo využít rostoucí spotřebu a v průběhu celého posuzovaného období přicházelo o podíly na trhu, zatímco dumpingový indický vývoz získal větší podíl na trhu.
(120)
Ačkoli hospodářská krize a zvýšení cen surovin mohly přispět k nedostatečné výkonnosti výrobního odvětví Unie, nelze celkově mít za to, že měly takový dopad, aby narušily příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem a podstatnou újmou, která byla výrobnímu odvětví Unie způsobena v období šetření.
6.4 Závěr ohledně příčinné souvislosti
(121)
Bylo prokázáno, že v posuzovaném období došlo k významnému nárůstu objemu dumpingového dovozu pocházejícího z Indie a jeho podílu na trhu (o 110 % resp. 40 %). Také bylo zjištěno, že ceny tohoto dovozu byly trvale nižší než ceny účtované výrobním odvětvím Unie na trhu Unie, a to zejména v období šetření (v průměru o 15 %).
(122)
Uvedený růst objemu dumpingového dovozu z Indie a jeho podílu na trhu se časově shodoval se slabou finanční situací výrobního odvětví Unie, zejména od roku 2010. Navzdory rostoucí spotřebě nedokázalo výrobní odvětví Unie přenést v uspokojivé výši vyšší výrobní náklady na své zákazníky, a finanční ukazatele, jako je ziskovost, peněžní tok a investice, byly proto na nízkých úrovních.
(123)
Zkoumání ostatních známých činitelů, které mohly způsobit výrobnímu odvětví Unie újmu, ukázalo, že tyto činitele nejsou takové, aby narušily zjištěnou příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem z Indie a újmou, která byla způsobena výrobnímu odvětví Unie.
(124)
Na základě výše uvedené analýzy, v jejímž rámci byly účinky všech známých činitelů na situaci výrobního odvětví Unie náležitě odlišeny a odděleny od účinků dumpingového vývozu působících újmu, se předběžně vyvozuje závěr, že dumpingový dovoz z Indie způsobil výrobnímu odvětví Unie podstatnou újmu ve smyslu čl. 3 odst. 6 základního nařízení.
7. ZÁJEM UNIE
7.1 Obecné poznámky
(125)
V souladu s článkem 21 základního nařízení bylo zkoumáno, zda navzdory předběžnému zjištění dumpingu působícího újmu neexistují přesvědčivé důvody pro závěr, že v tomto konkrétním případě není přijetí opatření v zájmu Unie. Analýza zájmu Unie vycházela z posouzení všech různých relevantních zájmů, včetně zájmů výrobního odvětví Unie, dovozců a uživatelů.
7.2 Zájem výrobního odvětví Unie
(126)
Výrobní odvětví Unie tvoří 27 známých výrobců, kteří představují veškerou výrobu obdobného výrobku v Unii. Výrobci působí v různých členských státech Unie a v souvislosti s výrobou obdobného výrobku v období šetření přímo zaměstnávali více než 1 747 osob.
(127)
Jeden výrobce v Unii představující relativně malý podíl výroby v Unii, který měl společnost ve spojení v Indii, vyjádřil nesouhlas se zahájením šetření. Jak bylo uvedeno ve 22. bodě odůvodnění, tento výrobce rovněž tvrdil, že by neměly být zahrnuty vysoce technické výrobky a že uložení stejných opatření na tento typ výrobku není v zájmu Unie.
(128)
Jak bylo uvedeno v 72. bodě odůvodnění, tato obava byla v dotazníku odstraněna rozšířením PCN, jež v šetření jednoznačně určují tyto typy. V této fázi však bylo šetřením zjištěno, že se šetření vztahovalo na vysoce technické výrobky a že indičtí vyvážející výrobci vyváželi pouze omezené množství těchto typů výrobku. Obavy, které vyjádřil tento výrobce, se proto nepovažovaly za opodstatněné a jeho tvrzení bylo zamítnuto.
(129)
Bylo zjištěno, že dumpingový dovoz z Indie způsobil výrobnímu odvětví Unie podstatnou újmu. Připomíná se, že se výrobnímu odvětví Unie nepodařilo využít plně rostoucí spotřebu a finanční situace výrobního odvětví Unie byla nejistá.
(130)
Předpokládá se, že uložením antidumpingových cel se na trhu Unie obnoví spravedlivé obchodní podmínky, které výrobnímu odvětví Unie umožní přizpůsobit ceny obdobného výrobku výrobním nákladům.
(131)
Lze rovněž očekávat, že uložení opatření výrobnímu odvětví Unie umožní získat zpět alespoň část podílu na trhu, o nějž přišlo v posuzovaném období, což bude mít kladný dopad na jeho ziskovost a celkovou finanční situaci. Uložení opatření výrobnímu odvětví umožní zachovat a dále zvýšit jeho úsilí o nákladovou efektivnost.
(132)
Pokud by opatření uložena nebyla, lze očekávat, že by došlo k dalšímu úbytku podílu na trhu a že by se ziskovost výrobního odvětví Unie zhoršila.
(133)
Vyvozuje se proto předběžný závěr, že by uložení antidumpingových opatření na dovoz pocházející z Indie bylo v zájmu výrobního odvětví Unie.
7.3 Zájem uživatelů
(134)
Dotazníky byly zaslány devíti uživatelům v Unii. Na dotazníky odpověděli pouze tři uživatelé představující přibližně 6 % celkového dovozu dotčeného výrobku z Indie během období šetření. Tito uživatelé působí v odvětví zpracování potravin, včetně komerčních kuchyní a zařízení společného stravování, v odvětví domácích spotřebičů a automobilovém průmyslu.
(135)
Nákupy z Indie tvořily v průměru přibližně 67 % jejich celkových nákupů dotčeného výrobku a Indie představovala výhradní zdroj dodávek pouze pro jednoho uživatele. V období šetření představoval průměrný procentní podíl obratu zahrnujícího dotčený výrobek 54 % jejich celkového obratu.
(136)
Šetřením bylo prokázáno, že v období šetření byla průměrná ziskovost všech spolupracujících uživatelů v odvětvích, která používají dotčený výrobek, vyšší než 9 % obratu.
(137)
Pravděpodobný vliv navrhovaných opatření byl posouzen na základě obdržených odpovědí uživatelů na dotazník a celkového trhu Unie pro dotčený výrobek a obdobný výrobek. Za předpokladu, že na trhu Unie nastane ta nejméně příznivá situace, tj. že zvýšení cen nebude možné přenést na distribuční řetězec a že uživatelé budou v Indii nadále pořizovat dřívější množství, by dopad cla na ziskovost uživatelů znamenal snížení přibližně o 1,2 procentního bodu.
(138)
Je nutno podotknout, že jeden uživatel zastával k šetření neutrální postoj, jelikož se domníval, že uložení opatření nebude mít žádný významný účinek na tržní ceny, poněvadž případné vyšší ceny by absorbovali distributoři.
(139)
Jiný uživatel vyjádřil obavy, že by případné uložení opatření postihlo rovněž určité typy výrobku, které se již v Unii nevyrábějí. Šetření však prokázalo, že se typy výrobku, které uvedl zmíněný uživatel, v Unii stále vyrábějí a že poptávka po těchto typech jakostních tříd nerezavějící oceli není významná. Mimoto je třeba zmínit, že v posuzovaném období nevyužívali výrobci v Unii plně svou výrobní kapacitu, a proto by v případě vyšší poptávky bylo možno výrobu odpovídajícím způsobem zvýšit.
(140)
Je nutno podotknout, že jelikož je dotčený výrobek standardizovaný, pokud jde o odvětví a užití, mohou uživatelé snadno změnit své zdroje dodávek, co se týká jakosti nebo ceny výrobku. Uložení opatření by nemělo vylučovat možnost dovozu dotčeného výrobku z jiných zemí a ani z Indie, jakmile budou odstraněny rušivé účinky způsobené dumpingem.
(141)
S přihlédnutím k výše uvedeným skutečnostem lze mít za to, že i když opatření uložená na indický dovoz budou mít na některé uživatele pravděpodobně nepříznivější dopad než na jiné, celkový dopad na uživatele bude omezený.
7.4 Zájem dovozců
(142)
Spolupráce ze strany dovozců, kteří nejsou ve spojení, byla omezená. Informace pro výběr vzorku poskytlo devět dovozců, spolupracoval však pouze jeden z nich. Na tuto společnost připadalo přibližně 7 % celkového dovozu z Indie během období šetření. Společnost vyjádřila nesouhlas s uložením opatření, jelikož Indie je jejím zdaleka nejdůležitějším dodavatelem. Ačkoli by uložení opatření mělo negativní dopad na její ziskovost v důsledku vyšších nákladů, měla by být dovážející společnost schopna přenést vyšší náklady alespoň částečně na své zákazníky.
(143)
Dovozci by mimoto mohli přejít na jiné zdroje, včetně výrobního odvětví Unie a ostatních vyvážejících zemí.
(144)
Na základě výše uvedených skutečností se vyvozuje předběžný závěr, že uložení antidumpingových opatření nebude mít na zájem dovozců významný negativní dopad.
7.5 Závěr ohledně zájmu Unie
(145)
Vzhledem k výše uvedenému byl učiněn předběžný závěr, že na základě informací o zájmu Unie neexistují přesvědčivé důvody proti uložení opatření na dovoz dotčeného výrobku z Indie.
(146)
Při posouzení celkového dopadu antidumpingových opatření na trh Unie se mimoto zdá, že kladné dopady, zejména na výrobní odvětví Unie, převažují nad možnými negativními dopady na ostatní omezenější skupiny.
8. NÁVRH PROZATÍMNÍCH ANTIDUMPINGOVÝCH OPATŘENÍ
(147)
Vzhledem k dosaženým závěrům ohledně dumpingu, újmy, příčinných souvislostí a zájmu Unie by měla být uložena prozatímní antidumpingová opatření, aby se předešlo vzniku další újmy, kterou výrobnímu odvětví Unie způsobuje dumpingový dovoz.
8.1 Úroveň pro odstranění újmy
(148)
Za účelem stanovení výše těchto opatření byla vzata v úvahu zjištěná dumpingová rozpětí a výše cla nezbytná pro odstranění újmy, která je působena výrobnímu odvětví Unie.
(149)
Při výpočtu výše cla nezbytného k odstranění účinků dumpingu působícího újmu se mělo za to, že by případná opatření měla výrobnímu odvětví Unie umožnit pokrýt výrobní náklady a dosáhnout zisku před zdaněním, kterého mohou přiměřeně dosáhnout výrobci ve výrobním odvětví tohoto typu za běžných podmínek hospodářské soutěže, tj. bez dumpingového dovozu, při prodeji obdobného výrobku v Unii.
(150)
Úroveň pro odstranění újmy byla proto vypočtena na základě srovnání vážené průměrné ceny dumpingového dovozu stanovené pro účely výpočtu cenového podbízení v 77. bodě odůvodnění a ceny výrobního odvětví Unie za obdobný výrobek, která nepůsobí újmu. Cena nepůsobící újmu byla stanovena připočtením přiměřené úrovně zisku k výrobním nákladům. Cílové rozpětí zisku bylo prozatímně stanoveno ve výši 5 %, jak je uvedeno v 94. bodě odůvodnění.
(151)
Veškeré rozdíly zjištěné tímto porovnáním byly poté vyjádřeny jako procento průměrné celkové dovozní ceny CIF, viz 154. bod odůvodnění.
8.2 Prozatímní opatření
(152)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem se má za to, že by se v souladu s čl. 7 odst. 2 základního nařízení měla na dovoz některých drátů z nerezavějící oceli pocházejících z Indie uložit prozatímní antidumpingová cla, a to na úrovni nižší z hodnot dumpingového rozpětí a rozpětí újmy podle pravidla nižšího cla.
(153)
Co se týká souběžného antisubvenčního šetření, podle čl. 14 odst. 1 základního nařízení a čl. 24 odst. 1 druhého pododstavce nařízení Rady (ES) č. 597/2009 ze dne 11. června 2009 o ochraně před dovozem subvencovaných výrobků ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (5), nesmí být na jeden výrobek uloženo současně antidumpingové i vyrovnávací clo, aby se napravila táž situace, která vzniká jak dumpingem, tak poskytnutím vývozní subvence. Všechny programy subvencování, jimiž se zabývá nařízení o uložení prozatímních antisubvenčních opatření (6), se týkají vývozních subvencí. Příslušné sazby prozatímního antidumpingového cla u dotčených spolupracujících výrobců jsou proto odpovídajícím způsobem upraveny.
(154)
Na základě výše uvedených skutečností byly sazby prozatímního antidumpingového cla stanoveny porovnáním rozpětí újmy, dumpingových rozpětí a sazeb vyrovnávacího cla. Navrhované antidumpingové clo proto činí:
(v %)
Společnost
Rozpětí újmy
Dumpingové rozpětí
Sazba vyrovnávacího cla
Prozatímní antidumpingové clo
Rajaraatna Metal Industries
17,2
32,3
4,3
12,9
Skupina Venus
26,1
30,4
3,2
22,9
Viraj Profiles
32,1
24,4
0,0
24,4
Spolupracující společnosti nezařazené do vzorku
24,0
28,0
3,8
20,2
Všechny ostatní společnosti
32,1
32,3
4,3
27,8
(155)
Individuální sazby antidumpingového cla, stanovené pro jednotlivé společnosti a uvedené v tomto nařízení, byly stanoveny na základě zjištění současného šetření. Odrážejí tedy stav týkající se těchto společností zjištěný během šetření. Tyto celní sazby (na rozdíl od celostátního cla použitelného pro „všechny ostatní společnosti“) jsou proto použitelné výlučně na dovoz výrobků pocházejících z Indie a vyráběných těmito společnostmi, tedy uvedenými konkrétními právními subjekty. Na dovážené výrobky vyrobené jakoukoli jinou společností, jejíž název a adresa nejsou výslovně uvedeny v normativní části tohoto nařízení, včetně subjektů ve spojení se společnostmi konkrétně uvedenými, se tyto sazby nevztahují a tyto výrobky podléhají celní sazbě použitelné pro „všechny ostatní společnosti“.
(156)
Všechny žádosti o uplatňování těchto sazeb antidumpingových cel pro jednotlivé společnosti (např. po změně názvu právnické osoby nebo po zřízení nových výrobních nebo prodejních subjektů) musí být zaslány Komisi (7) se všemi náležitými údaji, zejména s údaji o jakýchkoli změnách činností společnosti, které se týkají výroby, domácích prodejů a prodejů na vývoz a které souvisejí např. s uvedenou změnou názvu nebo změnou výrobních a prodejních subjektů. Bude-li to vhodné, bude nařízení odpovídajícím způsobem změněno formou aktualizace seznamu společností, na něž se vztahují individuální celní sazby.
(157)
Aby bylo zajištěno řádné vymáhání antidumpingového cla, neměla by se výše cla pro všechny ostatní společnosti vztahovat jen na nespolupracující vyvážející výrobce, nýbrž rovněž na výrobce, kteří během období šetření neuskutečnili žádný vývoz do Unie.
9. ZÁVĚREČNÉ USTANOVENÍ
(158)
V zájmu řádného úředního postupu je nutno stanovit období, během kterého mohou zúčastněné strany, které se přihlásily ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení řízení, písemně předložit svá stanoviska a požádat o slyšení. Rovněž je třeba uvést, že zjištění týkající se uložení cel, k nimž se dospělo pro účely tohoto nařízení, jsou prozatímní a za účelem uložení případného konečného cla mohou být znovu posouzena,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Ukládá se prozatímní antidumpingové clo na dovoz drátů z nerezavějící oceli obsahujících:
-
2,5 % hmotnostních nebo více niklu, jiné než dráty obsahující 28 % hmotnostních nebo více, avšak nejvýše 31 % hmotnostních niklu a 20 % hmotnostních nebo více, avšak nejvýše 22 % hmotnostních chromu,
-
méně než 2,5 % hmotnostních niklu, jiné než dráty obsahující 13 % hmotnostních nebo více, avšak nejvýše 25 % hmotnostních chromu a 3,5 % hmotnostních nebo více, avšak nejvýše 6 % hmotnostních hliníku,
v současnosti kódů KN 7223 00 19 a 7223 00 99, pocházejících z Indie.
2. Sazby prozatímního antidumpingového cla, které se použijí na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením, jsou pro výrobek popsaný v odstavci 1 a vyrobený níže uvedenými společnostmi stanoveny takto:
Společnost
Clo (v %)
Doplňkový kód TARIC
Raajratna, Metal Industries, Ahmadábád, Gudžarát
12,9
B775
Venus Wire Industries Pvt. Ltd, Bombaj, Maháráštra
22,9
B776
Precision Metals, Bombaj, Maháráštra
22,9
B777
Hindustan Inox Ltd., Bombaj, Maháráštra
22,9
B778
Sieves Manufacturer India Pvt. Ltd., Bombaj, Maháráštra
22,9
B779
Viraj Profiles Vpl. Ltd., Tháné, Maháráštra
24,4
B780
Společnosti uvedené v příloze
20,2
B781
Všechny ostatní společnosti
27,8
B999
3. Propuštění výrobku uvedeného v odstavci 1 do volného oběhu v Unii je podmíněno složením jistoty odpovídající výši prozatímního cla.
4. Není-li stanoveno jinak, použijí se platné celní předpisy.
Článek 2
1. Aniž je dotčen článek 20 nařízení (ES) č. 1225/2009, mohou zúčastněné strany ve lhůtě jednoho měsíce ode dne vstupu tohoto nařízení v platnost požádat o poskytnutí informací o nejdůležitějších skutečnostech a úvahách, na jejichž základě bylo toto nařízení přijato, písemně sdělit svá stanoviska a požádat o ústní slyšení před Komisí.
2. V souladu s čl. 21 odst. 4 nařízení (ES) č. 1225/2009 se dotčené strany mohou ve lhůtě jednoho měsíce ode dne vstupu tohoto nařízení v platnost vyjádřit k jeho uplatňování.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 1 tohoto nařízení se použije po dobu šesti měsíců.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 3. května 2013.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 418/2013
z dnia 3 maja 2013 r.
nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych drutów ze stali nierdzewnej pochodzących z Indii
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 7,
po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. PROCEDURA
1.1. Wszczęcie postępowania
(1)
Dnia 10 sierpnia 2012 r. Komisja Europejska („Komisja”) powiadomiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2) („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”) o wszczęciu postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu do Unii Europejskiej („Unia”) niektórych drutów ze stali nierdzewnej pochodzących z Indii („państwo, którego dotyczy postępowanie”).
(2)
Tego samego dnia Komisja powiadomiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3) o wszczęciu postępowania antysubsydyjnego dotyczącego przywozu do Unii niektórych drutów ze stali nierdzewnej pochodzących z Indii i rozpoczęła osobne dochodzenie („postępowanie antysubsydyjne”).
(3)
Postępowanie antydumpingowe wszczęto na podstawie skargi złożonej dnia 28 czerwca 2012 r. przez Europejską Konfederację Przemysłu Żelaza i Stali (Eurofer) („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących ponad 50 % całkowitej produkcji niektórych drutów ze stali nierdzewnej w Unii. Skarga zawierała dowody prima facie wskazujące na dumping wymienionego produktu i wynikającą z niego istotną szkodę, które uznano za wystarczające uzasadnienie wszczęcia dochodzenia.
1.2. Strony zainteresowane postępowaniem
(4)
Komisja oficjalnie zawiadomiła skarżącego, innych znanych producentów unijnych, znanych producentów eksportujących, znanych importerów i użytkowników oraz władze indyjskie o wszczęciu dochodzenia.
(5)
Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz zgłoszenia wniosku o przeprowadzenie posiedzenia wyjaśniającego w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Wszystkie strony, które wystąpiły z takim wnioskiem oraz wykazały, że istnieją szczególne powody, dla których należy przeprowadzić posiedzenie wyjaśniające, uzyskały taką możliwość.
(6)
Ze względu na dużą liczbę producentów eksportujących w państwie, którego dotyczy postępowanie, importerów niepowiązanych i producentów unijnych uczestniczących w postępowaniu oraz w celu zakończenia dochodzenia w terminie określonym prawem, Komisja powiadomiła w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, że podjęła decyzję o ograniczeniu postępowania do uzasadnionej liczby producentów eksportujących w państwie, którego dotyczy postępowanie, importerów niepowiązanych i producentów unijnych objętych dochodzeniem poprzez dobór próby zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego (proces ten zwany jest także „kontrolą wyrywkową”).
1.2.1. Kontrola wyrywkowa producentów eksportujących
(7)
Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji, czy kontrola wyrywkowa jest konieczna, oraz, w razie stwierdzenia takiej konieczności, aby umożliwić jej dobór próby, producenci eksportujący w państwie, którego dotyczy postępowanie, zostali poproszeni o zgłoszenie się do Komisji i przedstawienie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.
(8)
Ogółem 18 producentów eksportujących, w tym przedsiębiorstwa należące do tej samej grupy, przedstawiło wymagane informacje i zgodziło się na włączenie ich do próby, a siedmiu z nich zwróciło się o przeprowadzenie indywidualnej oceny w przypadku, gdyby nie zostali włączeni do próby. Piętnaście z tych przedsiębiorstw współpracujących zgłosiło wywóz drutów ze stali nierdzewnej do Unii w okresie objętym dochodzeniem. W związku z tym próbę dobrano na podstawie informacji przedłożonych przez tych 15 producentów eksportujących.
(9)
Zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego Komisja dobrała próbę na podstawie największej reprezentatywnej wielkości wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii, którą można było odpowiednio zbadać w dostępnym czasie. Wybrana próba składała się z dwóch indywidualnych przedsiębiorstw i jednej grupy przedsiębiorstw składającej się z czterech przedsiębiorstw powiązanych, reprezentujących ponad 63 % całkowitej wielkości wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii.
(10)
Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego skonsultowano się ze wszystkimi znanymi zainteresowanymi producentami eksportującymi oraz z władzami państwa, którego dotyczy postępowanie, w kwestii doboru reprezentatywnej próby. Nie zgłoszono uwag dotyczących doboru próby.
(11)
Jak wspomniano w motywie 9 powyżej, próbę ograniczono do uzasadnionej liczby przedsiębiorstw, które można było objąć dochodzeniem w dostępnym czasie. Przedsiębiorstwa objęte dochodzeniem dla celów dochodzenia wymienione są w motywie 19 poniżej.
(12)
Ponadto, jak wskazano w motywie 8, na początku otrzymano tylko 7 wniosków o przeprowadzenie indywidualnej oceny. Na tym etapie uznano zatem, że indywidualna ocena stanowiłaby nadmierne obciążenie i uniemożliwiłaby zakończenie dochodzenia w terminie.
(13)
Wnioski złożone przez eksporterów, którzy przedłożyli wymagane informacje w ustalonym terminie, zostaną jednak rozpatrzone w dalszej części dochodzenia.
1.2.2. Kontrola wyrywkowa producentów unijnych
(14)
W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja powiadomiła, że dokonała tymczasowego doboru próby producentów unijnych. Próba pierwotnie składała się z pięciu producentów, o których Komisja wiedziała przed wszczęciem postępowania, że wytwarzają druty ze stali nierdzewnej w Unii. Komisja dokonała doboru próby na podstawie sprzedaży, wielkości produkcji i lokalizacji geograficznej. W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania zwrócono się także do zainteresowanych stron o przedstawienie opinii w sprawie tymczasowej próby. Nie otrzymano żadnych uwag na temat zaproponowanej próby. Z analizy odpowiedzi na kwestionariusz wynika, że jeden z wybranych producentów unijnych posiadał powiązane przedsiębiorstwo także zajmujące się wytwarzaniem i sprzedażą drutów ze stali nierdzewnej. W związku z tym przedsiębiorstwo powiązane również włączono do próby. W ten sposób próbą objęto sześciu producentów unijnych, których produkcja stanowiła 46,5 % szacowanej całkowitej produkcji unijnej. Próbę uznaje się za reprezentatywną dla przemysłu Unii.
1.2.3. Kontrola wyrywkowa importerów
(15)
Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji, czy kontrola wyrywkowa jest konieczna, oraz w razie stwierdzenia takiej konieczności, aby umożliwić jej dobór próby, wszyscy importerzy niepowiązani zostali poproszeni o zgłoszenie się do Komisji i przedstawienie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.
(16)
Dziewięciu importerów niepowiązanych dostarczyło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. Komisja dokonała doboru próby składającej się z trzech przedsiębiorstw, których przywóz stanowił 23,8 % indyjskiego przywozu do Unii w okresie objętym dochodzeniem na podstawie największej wielkości przywozu do Unii. Dwóch importerów włączonych do próby nie przedłożyło jednak odpowiedzi na kwestionariusz. W związku z tym na tym etapie dochodzenia nie można było przeprowadzić kontroli wyrywkowej, a zatem w pozostałym okresie dochodzenia ponownie oczekiwana będzie współpraca ze strony importerów.
1.2.4. Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i wizyty weryfikacyjne
(17)
Kwestionariusze wysłano trzem objętym próbą producentom eksportującym (grupom producentów eksportujących) w Indiach oraz producentom eksportującym, którzy złożyli wniosek o indywidualną ocenę, sześciu objętym próbą producentom unijnym, trzem objętym próbą importerom niepowiązanym oraz dziewięciu znanym użytkownikom.
(18)
Odpowiedzi na kwestionariusz otrzymano od trzech objętych próbą producentów eksportujących (grup producentów eksportujących) w Indiach oraz od dwóch spośród tych producentów eksportujących, którzy złożyli wniosek o indywidualną ocenę, od sześciu objętych próbą producentów unijnych, od jednego importera niepowiązanego i od trzech użytkowników.
(19)
Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszystkie informacje przedstawione przez zainteresowane strony i uznane za niezbędne do tymczasowego stwierdzenia dumpingu oraz określenia wynikającej z niego szkody i interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:
producenci unijni:
-
Hagener Feinstahl GmbH, Hagen, Niemcy,
-
Inoxfil SA, Igualada, Hiszpania,
-
Rodacciai SPA, Mediolan, Włochy,
-
Trafilerie Brambilla SPA, Calziocorte, Włochy,
-
Grupa Ugitech:
-
Ugitech France SA, Bourg en Bresse, Francja,
-
Sprint Metal Edelstahl, Hemer, Niemcy,
producenci eksportujący w Indiach:
-
Raajratna Metal Industries, Ahmedabad, Gudżarat,
-
Viraj Profiles Vpl. Ltd., Thane, Maharasztra;
-
grupa Venus:
-
Venus Wire Industries Pvt. Ltd, Bombaj, Maharasztra,
-
Precision Metals, Bombaj, Maharasztra,
-
Hindustan Inox Ltd., Bombaj, Maharasztra.
1.3. Okres objęty dochodzeniem i okres badany
(20)
Dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 kwietnia 2011 r. do dnia 31 marca 2012 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).
2. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
2.1. Produkt objęty postępowaniem
(21)
Produktem objętym postępowaniem jest drut ze stali nierdzewnej zawierający wagowo:
-
co najmniej 2,5 % niklu, z wyłączeniem drutu zawierającego wagowo co najmniej 28 %, lecz nie więcej niż 31 % niklu, oraz co najmniej 20 %, lecz nie więcej niż 22 % chromu,
-
mniej niż 2,5 % niklu, z wyłączeniem drutu zawierającego wagowo co najmniej 13 %, lecz nie więcej niż 25 % chromu, oraz co najmniej 3,5 %, lecz nie więcej niż 6 % glinu,
obecnie objęty kodami CN 7223 00 19 i 7223 00 99 i pochodzący z Indii.
(22)
Jedna strona stwierdziła, że istnieją tak zwane „wysoce techniczne” typy produktów, które różnią się od pozostałych typów produktów objętych postępowaniem wytwarzanych w Indiach, lecz również w Unii. Ponadto utrzymywała, że w przeciwieństwie do większości typów produktów eksportowanych z Indii do Unii, techniczne typy produktów nie są towarami, lecz szczególnymi typami produktów o określonej średnicy, wytwarzanych z określonych gatunków stali i przeznaczonych do szczególnych zastosowań, a tym samym nie powinny być objęte dochodzeniem.
(23)
Na tym etapie wydaje się, że techniczne typy produktów były objęte definicją produktu i posiadają podobne podstawowe cechy fizyczne, chemiczne i techniczne w porównaniu z pozostałymi typami produktu objętego postępowaniem. Ponadto wydaje się, że te typy są również wytwarzane przez producentów unijnych, w związku z tym typy techniczne są objęte zakresem dochodzenia.
2.2. Produkt podobny
(24)
W ramach dochodzenia wykazano, że produkt objęty postępowaniem oraz produkt produkowany i sprzedawany na rynku krajowym w Indiach, a także produkt produkowany przez przemysł unijny i sprzedawany na rynku Unii mają te same podstawowe właściwości i zastosowania fizyczne, chemiczne i techniczne. W związku z tym produkty te uznaje się tymczasowo za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
3. DUMPING
3.1. Wprowadzenie
(25)
W trakcie wizyt weryfikacyjnych na terenie trzech objętych próbą indyjskich producentów eksportujących i następującej po nich analizy zgromadzonych informacji ustalono, że wszyscy producenci przedłożyli pewne informacje, których nie można uznać za wiarygodne.
(26)
W przypadku jednego producenta eksportującego Komisja ustaliła, ze koszty zgłoszone w odpowiedzi na kwestionariusz nie były zgodne i nie można było ich uzgodnić z kosztami ujętymi w wewnętrznym systemie księgowym producenta.
(27)
Producent eksportujący utrzymywał, że zaobserwowane różnice pomiędzy kosztami zgłoszonymi Komisji i kosztami znajdującymi się w wewnętrznym systemie księgowym podczas wizyty weryfikacyjnej wynikały z błędów w rejestracji transakcji i różnic w praktykach księgowych, w szczególności w zakresie zużycia surowców. Producent eksportujący twierdził, że dane znajdujące się w wewnętrznym systemie księgowym nie są wiarygodne i nie należy stosować ich do celów dochodzenia. Chociaż producent eksportujący korzystał z tego samego systemu księgowego od kilku lat, twierdził on, że Komisja powinna oprzeć swoją analizę na kosztach zgłoszonych w odpowiedzi na kwestionariusz, a nie na danych dotyczących kosztów zawartych w wewnętrznym systemie księgowym przedsiębiorstwa.
(28)
Należy zauważyć, że chociaż dane zawarte w wewnętrznym systemie księgowym były spójne z poddanymi audytowi sprawozdaniami finansowymi przedstawionymi przez producenta eksportującego, podczas wizyty weryfikacyjnej nie było możliwe uzgodnienie i w związku z tym powiązanie ze sobą tabel kosztów specjalnie przygotowanych do celów obecnego dochodzenia i danych zawartych w wewnętrznym systemie księgowym. W związku z tym, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, uznaje się, że do celów dochodzenia antydumpingowego należy wykorzystać informacje znajdujące się w systemie księgowym producenta eksportującego.
(29)
Z tego powodu Komisja tymczasowo dostosowała dane dotyczące kosztów przedstawione przez wspomnianego producenta eksportującego w odpowiedzi na kwestionariusz, opierając się na faktach dostępnych w wewnętrznym systemie księgowym.
(30)
W przypadku drugiego producenta eksportującego Komisja ustaliła, że zakupy i zużycie surowców zgłoszone Komisji w odpowiedzi na kwestionariusz nie wynikały z danych znajdujących się w systemie zarządzania zapasami stosowanym przez producenta. W szczególności okazało się, że podział według gatunków stali różni się w tych dwóch źródłach. Komisja stwierdza, że gatunek stali jest kluczowym czynnikiem przy ustalaniu kosztów produktu końcowego. Niewiarygodne informacje dotyczące gatunku stali mogłyby poważnie zakłócić obliczenia kosztów i cen sprzedaży poszczególnych typów produktów i w związku z tym wprowadzać w błąd.
(31)
Producent eksportujący twierdził jednak, że pliki komputerowe zawierające dane o zakupach surowców zgromadzone przez Komisję podczas wizyty weryfikacyjnej są niekompletne, ponieważ dodatkowych zakupów surowców dokonały pozostałe jednostki przedsiębiorstwa, lecz zakupów tych nie zgłoszono i nie uwzględniono w plikach komputerowych zgromadzonych podczas wizyty weryfikacyjnej i zbadanych przez Komisję. Ponadto producent eksportujący twierdził, że zaobserwowane rozbieżności w ilościach poszczególnych gatunków stali wynikały z faktu, że niektóre gatunki stali częściowo pokrywają się i nie jest możliwe śledzenie niektórych części procesu produkcji na poziomie poszczególnych gatunków stali.
(32)
Komisja zauważa jednak, że powyższe twierdzenia przedsiębiorstwa dotyczące dodatkowych zakupów surowców nie są wystarczające, aby wyjaśnić zaobserwowane rozbieżności na poziomie poszczególnych gatunków stali. Komisja zauważa również, że przedsiębiorstwo utrzymywało, że dokładne prześledzenie informacji o poszczególnych gatunkach stali nie jest możliwe na wszystkich etapach procesu produkcji. To twierdzenie również podważa wiarygodność całego systemu sprawozdawczości odnoszącego się do gatunków stali. Przedstawione informacje dotyczące gatunków stali należy tymczasowo uznać za wprowadzające w błąd.
(33)
Komisja uznaje, że zgłoszony podział surowców według gatunku stali nie jest wiarygodny i należy go tymczasowo pominąć oraz że ustalenia należy oprzeć na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. Z powodu niewiarygodnego systemu sprawozdawczości jako całości dokonanie ustaleń na podstawie któregokolwiek ze zgłoszonych gatunków stali nie było możliwe. W związku z tym przy obliczeniu całkowitego marginesu dumpingu w odniesieniu do wszystkich produktów zastosowano całkowite zużycie wszystkich surowców w ujęciu całościowym, nie uwzględniając podziału na gatunki stali.
(34)
W przypadku trzeciego producenta eksportującego podczas wizyty weryfikacyjnej Komisja również ustaliła, że przepływy surowców zgłoszone w odpowiedzi na kwestionariusz nie były spójne z danymi znajdującymi się w systemie księgowym producenta. Okazało się, że podział według gatunków stali różni się w tych dwóch źródłach.
(35)
Producent eksportujący, chociaż przyznawał się do pewnych błędów w odpowiedzi na kwestionariusz, twierdził, że różnice w ogólnych ilościach surowców można uzgodnić, biorąc pod uwagę zmiany w zapasach. Przedsiębiorstwo twierdziło jednak również, że częściowe pokrywanie się gatunków stali uniemożliwia dokładne uzgodnienie ilości w odniesieniu do każdego poszczególnego gatunku stali. To twierdzenie również podważa wiarygodność całego systemu sprawozdawczości odnoszącego się do gatunków stali. Przedstawione informacje dotyczące gatunków stali należy uznać za wprowadzające w błąd.
(36)
Komisja uznaje, że zgłoszony podział surowców według gatunku stali nie jest wiarygodny i należy go tymczasowo pominąć oraz że ustalenia należy oprzeć na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. Z powodu niewiarygodnego systemu sprawozdawczości jako całości dokonanie ustaleń na podstawie któregokolwiek ze zgłoszonych gatunków stali nie było możliwe. W związku z tym przy obliczeniu całkowitego marginesu dumpingu w odniesieniu do wszystkich produktów zastosowano całkowite zużycie wszystkich surowców w ujęciu całościowym, nie uwzględniając podziału na gatunki stali.
(37)
Każdy producent eksportujący otrzymał indywidualne pismo przedstawiające konkretne i szczegółowe powody, dla których uznano, że nie można zaakceptować niektórych danych zawartych w odpowiedzi na kwestionariusz. Producentów poinformowano również o tym, że Komisja ma zamiar dokonać tymczasowych ustaleń na podstawie dostępnych faktów zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.
(38)
Wszyscy trzej producenci eksportujący mieli możliwość przedstawienia uwag i złożyli wniosek o przeprowadzenie posiedzenia wyjaśniającego, na które uzyskali zgodę. Przedstawili oni także na piśmie swoje uwagi dotyczące możliwego zastosowania art. 18 rozporządzenia podstawowego. Mimo że przedsiębiorstwa przedłożyły wyjaśnienia, to jednak wyjaśnienia te nie pozwalały na wyjaśnienie w wystarczającym stopniu problemów opisanych powyżej i w związku z tym niektóre dane zastąpiono dostępnymi faktami.
3.2. Wartość normalna
(39)
W celu określenia wartości normalnej Komisja najpierw dokonała oceny każdego producenta eksportującego objętego próbą w celu ustalenia, czy całkowita wielkość sprzedaży krajowej produktu podobnego niezależnym klientom jest reprezentatywna, tj. czy całkowita wielkość sprzedaży stanowi co najmniej 5 % całkowitej wielkości sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem do Unii w OD zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Komisja ustaliła, że ogólna sprzedaż na rynku krajowym w przypadku każdego objętego próbą producenta produktu podobnego jest reprezentatywna.
(40)
Następnie Komisja określiła w odniesieniu do producentów objętych próbą, których sprzedaż krajowa jest ogólnie reprezentatywna, te typy produktu objęte sprzedażą krajową, które są identyczne lub bezpośrednio porównywalne z typami produktu sprzedawanymi na wywóz do Unii.
(41)
Jak wyjaśniono w sekcji 3.1, w przypadku dwóch producentów eksportujących porównań opisanych poniżej dokonano jednak na podstawie całkowitej ilości wszystkich produktów zamiast porównywania poszczególnych typów produktu oddzielnie.
(42)
W przypadku każdego typu produktu sprzedawanego przez każdego producenta objętego próbą na jego rynku krajowym i uznanego za identyczny lub porównywalny z typem produktu sprzedawanym na wywóz do Unii oceniono, czy sprzedaż krajowa jest wystarczająco reprezentatywna do celów art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajową poszczególnych typów produktu uznano za wystarczająco reprezentatywną, gdy całkowita wielkość sprzedaży danego produktu niezależnym klientom na rynku krajowym w OD stanowiła co najmniej 5 % całkowitej wielkości sprzedaży identycznego lub porównywalnego typu produktu na wywóz do Unii.
(43)
Następnie Komisja zbadała, czy sprzedaż krajowa w odniesieniu do każdego producenta objętego próbą może być uznana za prowadzoną w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Badanie przeprowadzono poprzez ustalenie proporcji sprzedaży z zyskiem każdego typu produktu niezależnym klientom na rynku krajowym w OD.
(44)
Jeżeli wielkość sprzedaży danego typu produktu, sprzedawanego po cenie sprzedaży netto równej obliczonym kosztom produkcji lub wyższej od nich, stanowiła więcej niż 80 % całkowitej wielkości sprzedaży danego typu produktu, a średnia ważona cena sprzedaży była równa jednostkowym kosztom produkcji lub wyższa od nich, wartość normalną oparto na faktycznej cenie krajowej obliczonej jako średnia ważona cena wszystkich przypadków sprzedaży tego typu produktu w OD niezależnie, czy była to sprzedaż z zyskiem, czy nie.
(45)
Jeżeli wielkość sprzedaży z zyskiem stanowiła 80 % lub mniej całkowitej wielkości sprzedaży tego typu produktu lub gdy średnia ważona cena danego typu produktu była niższa niż jednostkowy koszt produkcji, wartość normalna oparta była na faktycznej cenie krajowej obliczonej jako średnia ważona cena wyłącznie sprzedaży krajowej z zyskiem dla danego typu produktu w OD.
(46)
Jeżeli te typy produktu były sprzedawane ze stratą, uznawano, że nie były one sprzedawane w zwykłym obrocie handlowym.
(47)
Jeżeli nie dokonywano sprzedaży produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym lub jeżeli danego typu produktu nie sprzedawano w reprezentatywnych ilościach na rynku krajowym, Komisja konstruowała wartość normalną zgodnie z art. 2 ust. 3 i 6 rozporządzenia podstawowego.
(48)
Wartość normalną konstruowano poprzez dodanie do średniego kosztu produkcji w okresie objętym dochodzeniem, w stosownych przypadkach odpowiednio dostosowanego, średnich ważonych poniesionych kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych i średniego ważonego zysku uzyskanego przez objętych próbą producentów eksportujących ze sprzedaży krajowej produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym w okresie objętym dochodzeniem. W razie konieczności, w szczególności w sytuacjach opisanych w sekcji 3.1 powyżej, koszty produkcji oraz koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne zostały odpowiednio dostosowane przed ich wykorzystaniem do badania zwykłego obrotu handlowego i konstruowania wartości normalnych.
(49)
Każde przedsiębiorstwo otrzymuje szczegółowe obliczenia wykorzystane przy ustalaniu ich wartości normalnych i otrzyma możliwość przedstawienia swoich uwag.
3.3. Cena eksportowa
(50)
Objęci próbą producenci eksportujący prowadzili wywóz do Unii bezpośrednio do niezależnych klientów lub poprzez przedsiębiorstwa powiązane.
(51)
W przypadku wywozu produktu objętego postępowaniem bezpośrednio do niezależnych klientów w Unii cena eksportowa była ustalana zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego na podstawie faktycznie zapłaconych lub należnych cen eksportowych.
(52)
W przypadku sprzedaży eksportowej do Unii, odbywającej się za pośrednictwem przedsiębiorstwa powiązanego, cena eksportowa była ustalana zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego na podstawie cen, po których produkty przywożone odsprzedaje się po raz pierwszy niezależnym klientom w Unii. W takich przypadkach przeprowadzano dostosowania z uwzględnieniem wszystkich kosztów poniesionych między przywozem a odsprzedażą, w tym ceł i podatków oraz kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysków. Uwzględniano własne koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne importera powiązanego i określano wystarczającą marżę zysku na podstawie marży zysku osiągniętej przez niezależnego importera produktu objętego postępowaniem.
3.4. Porównanie
(53)
Wartość normalną i ceny eksportowe producentów objętych próbą porównywano na podstawie ceny ex-works.
(54)
Aby zapewnić obiektywne porównanie wartości normalnej z ceną eksportową, uwzględniono w formie dostosowań różnice wpływające na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego.
(55)
Na tej podstawie przeprowadzono dostosowanie dotyczące kosztów transportu, przewozu drogą morską i ubezpieczenia, przeładunku i załadunku, kosztów dodatkowych, kosztów pakowania, kosztów kredytu, bonifikat i prowizji w przypadkach, w których wykazano, że elementy te mają wpływ na porównywalność cen.
3.5. Marginesy dumpingu
(56)
Zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego w przypadku każdego objętego próbą przedsiębiorstwa średnią ważoną wartość normalną określoną w odniesieniu do produktu podobnego porównano ze średnią ważoną ceną eksportową produktu objętego postępowaniem.
(57)
Zgodnie z przepisami art. 9 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, ze względu na zastosowanie art. 18 rozporządzenia podstawowego do wszystkich trzech objętych próbą producentów eksportujących nie można było określić marginesów dumpingu współpracujących producentów eksportujących nieuwzględnionych w próbie na podstawie średniego marginesu dumpingu przedsiębiorstw objętych próbą.
(58)
W tym przypadku uznano za stosowne, aby tymczasowo ustanowić margines dumpingu mający zastosowanie do współpracujących producentów eksportujących nieobjętych próbą w oparciu o ich cenę eksportową określoną na podstawie statystyk Eurostatu dotyczących przywozu oraz średnią wartość normalną ustaloną w odniesieniu do objętych próbą producentów indyjskich, o ile zastosowanie art. 18 rozporządzenia podstawowego nie miało wpływu na wartość normalną.
(59)
Na tej podstawie margines dumpingu obliczony w odniesieniu do współpracujących przedsiębiorstw nieuwzględnionych w próbie ustalono tymczasowo na poziomie 28,0 %.
(60)
W odniesieniu do wszystkich pozostałych producentów eksportujących w Indiach Komisja najpierw ustaliła poziom współpracy. W tym celu dokonano porównania między całkowitymi ilościami wywożonych produktów wskazanymi w odpowiedziach udzielonych przez producentów objętych próbą i całkowitą wielkością przywozu z Indii określoną na podstawie statystyk Eurostatu dotyczących przywozu. Ponieważ poziom współpracy był wysoki, rezydualny margines dumpingu określono na poziomie najwyższego marginesu dumpingu ustalonego w odniesieniu do producentów objętych próbą.
(61)
Na tej podstawie ogólnokrajowy poziom dumpingu określono tymczasowo na poziomie 32,3 %.
(62)
Na tej podstawie tymczasowe średnie ważone marginesy dumpingu wyrażone jako odsetek ceny importowej CIF na granicy Unii przed ocleniem są następujące:
(w %)
Przedsiębiorstwo
Tymczasowy margines dumpingu
Raajratna Metal Industries
32,3
Venus Group
30,4
Viraj Profiles
24,4
Współpracujące przedsiębiorstwa nieobjęte próbą
28,0
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
32,3
4. PRZEMYSŁ UNIJNY
4.1. Przemysł unijny
(63)
Produkt podobny wytwarzało 27 producentów unijnych. Uznaje się, że stanowią oni przemysł unijny w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego i będą dalej zwani „przemysłem unijnym”.
4.2. Produkcja unijna
(64)
W celu określenia całkowitej produkcji unijnej w odniesieniu do okresu objętego dochodzeniem wykorzystano wszelkie dostępne informacje dotyczące przemysłu unijnego, takie jak informacje przedstawione w skardze, dane zgromadzone od producentów unijnych przed wszczęciem postępowania i udzieleniem odpowiedzi na kwestionariusz przez objętych próbą producentów unijnych oraz po wszczęciu postępowania i udzieleniu odpowiedzi na kwestionariusz.
(65)
Należy wspomnieć, że jeden producent unijny, który jest powiązany z indyjskim producentem eksportującym i który sprzeciwiał się wszczęciu dochodzenia, również został uwzględniony w definicji przemysłu unijnego.
(66)
Na tej podstawie całkowitą produkcję unijną w OD oszacowano na około 139 141 ton. Wartość ta uwzględnia produkcję wszystkich producentów unijnych, którzy się zgłosili, i szacowaną wielkość produkcji pozostałych producentów unijnych, którzy nie zgłosili się w postępowaniu.
4.3. Kontrola wyrywkowa producentów unijnych
(67)
Jak wskazano w motywie 14 powyżej, w próbie uwzględniono sześciu producentów unijnych, których produkcja stanowiła 46,5 % szacowanej całkowitej unijnej produkcji produktu podobnego.
5. SZKODA
5.1. Konsumpcja w Unii
(68)
Konsumpcję w Unii określono na podstawie całkowitej wielkości sprzedaży przemysłu unijnego na rynku UE i całkowitego przywozu. W 2009 r. ceny niklu, głównego surowca wykorzystywanego do produkcji produktu objętego postępowaniem i produktu podobnego, były bezprecedensowo wysokie, co wraz z negatywnymi skutkami kryzysu finansowego na świecie doprowadziło do wyjątkowo niskiego poziomu konsumpcji w Unii w tym roku. Sytuacja rynkowa uległa jednak poprawie, jak pokazano w tabeli poniżej, i konsumpcja w Unii wzrosła o 50 % od 2009 r. do OD.
2009
2010
2011
OD
Konsumpcja (w tonach)
131 436
187 280
196 476
197 327
Wskaźnik (2009 = 100)
100
142
149
150
Źródło:
Eurostat, skarga i odpowiedzi na kwestionariusz.
5.2. Przywóz do Unii z państwa, którego dotyczy postępowanie
5.2.1. Wielkość i udział w rynku przywozu objętego postępowaniem
(69)
Ustalono, że w okresie badanym przywóz do Unii produktów po cenach dumpingowych pochodzących od współpracujących producentów eksportujących rozwinął się pod względem wielkości i udziału w rynku, jak następuje:
2009
2010
2011
OD
Wielkość
16 847
29 053
36 720
35 398
Wskaźnik (2009 = 100)
100
172
218
210
Udział w rynku (%)
12,8
15,5
18,7
17,9
Wskaźnik (2009 = 100)
100
121
146
140
Źródło:
Eurostat, skarga i odpowiedzi na kwestionariusz.
(70)
Wielkość przywozu z Indii podczas okresu badanego znacznie się zwiększyła, tj. o 110 %. Wzrost nastąpił zwłaszcza w latach 2009-2010, gdy przywóz z Indii nagle zwiększył się o 72 %, a konsumpcja w Unii wzrosła o 42 %. Podczas gdy konsumpcja zwiększyła się o jedynie 5 % od 2010 r. do OD, wielkość przywozu z Indii nadal znacznie wzrastała - o 22 % w tym samym okresie.
(71)
Udział w rynku przywozu produktów po cenach dumpingowych wzrósł znacznie, a mianowicie o 40 % w okresie badanym.
5.2.2. Ceny importowe i podcięcie cenowe
(72)
Jak wyjaśniono w motywie 22, jedna strona wyraziła zastrzeżenia dotyczące faktu, że kwestionariusz antydumpingowy nie umożliwiał rozróżnienia niektórych konkretnych typów produktu objętego postępowaniem, które, według opinii tej strony, się różnią.
(73)
Te zastrzeżenia uwzględniono w kwestionariuszu poprzez zwiększenie liczby tak zwanych numerów kontrolnych produktu (PCN) w celu uproszczenia procesu określania właściwych typów w dochodzeniu, w szczególności przy porównywaniu cen. Na tym etapie z dochodzenia wynika, że indyjscy producenci eksportowali jedynie ograniczone ilości tych wysoce technicznych typów produktów. Niemniej jednak wskazuje się na fakt, że zmiany PCN umożliwiły bezpośrednie porównanie cen pewnych produktów z cenami podobnych typów produktów.
(74)
W poniższej tabeli przedstawiono średnią cenę przywozu produktów po cenach dumpingowych i podcięcie cenowe:
2009
2010
2011
OD
Średnia cena (w EUR/tonę)
2 372
2 801
3 246
3 196
Wskaźnik (2009 = 100)
100
118
137
135
Źródło:
Eurostat i odpowiedzi na kwestionariusz.
(75)
Średnie ceny importowe w przywozie z Indii wzrosły o 35 % w okresie badanym, lecz pozostały poniżej cen sprzedaży przemysłu unijnego w tym samym okresie (zob. motyw 93 poniżej). Sytuacja ta wyjaśnia nagłe zwiększenie wielkości przywozu i znaczny wzrost udziału w rynku, o 40 %, eksporterów indyjskich w tym samym okresie.
(76)
W celu określenia podcięcia cenowego w OD porównano średnie ważone ceny sprzedaży w podziale na typy produktu wytwarzane przez objętych próbą producentów unijnych stosowane wobec niepowiązanych klientów na rynku Unii, dostosowane do poziomu ex-works, z odpowiednimi średnimi ważonymi cenami w podziale na typy produktu w przywozie po cenach dumpingowych stosowanymi przez objętych próbą producentów indyjskich przy sprzedaży pierwszemu niezależnemu klientowi na rynku Unii, ustalonymi na podstawie CIF, z odpowiednimi dostosowaniami uwzględniającymi koszty ponoszone po przywozie.
(77)
W wyniku porównania, wyrażonego jako wartość procentowa obrotu objętych próbą producentów unijnych w OD, uzyskano średni ważony margines podcięcia cenowego na rynku Unii spowodowany przez przywóz produktów po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie, wynoszący 15 %. Niższe ceny w przywozie produktów po cenach dumpingowych w porównaniu z cenami unijnymi w badanym okresie wyjaśniają znaczny wzrost wielkości przywozu indyjskiego i udziału w rynku przywozu z Indii od 2009 r. do OD.
5.3. Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego
5.3.1. Uwagi wstępne
(78)
Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego badanie wpływu przywozu produktów po cenach dumpingowych z Indii na przemysł unijny obejmowało ocenę wszystkich wskaźników ekonomicznych mających wpływ na stan przemysłu unijnego w okresie badanym.
(79)
Jak wspomniano w motywie 14, w celu oceny możliwej szkody poniesionej przez przemysł unijny zastosowano kontrole wyrywkowe.
(80)
Do celów analizy szkody Komisja dokonała rozróżnienia makroekonomicznych i mikroekonomicznych wskaźników szkody. W tym względzie sytuację gospodarczą przemysłu unijnego ocenia się na podstawie a) wskaźników makroekonomicznych, mianowicie wskaźników takich, jak produkcja, zdolność produkcyjna, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, udział w rynku i wzrost, zatrudnienie, wydajność, wielkość rzeczywistego marginesu dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu, w odniesieniu do których zgromadzono dane na poziomie całego przemysłu unijnego; oraz na podstawie b) wskaźników mikroekonomicznych, mianowicie wskaźników takich, jak średnie ceny jednostkowe, koszt jednostkowy, rentowność, przepływ pieniężny, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskiwania kapitału, zapasy i koszty pracy, w odniesieniu do których zgromadzono dane na poziomie producentów unijnych objętych próbą.
(81)
Warto zauważyć, że wszelkie dostępne informacje dotyczące przemysłu unijnego, w tym informacje przedstawione w skardze, dane zgromadzone od producentów unijnych przed wszczęciem postępowania i udzieleniem odpowiedzi na kwestionariusz przez objętych próbą producentów unijnych oraz po wszczęciu postępowania i udzieleniu odpowiedzi, wykorzystano w celu określenia wskaźników makroekonomicznych i w szczególności danych dotyczących producentów unijnych nieobjętych próbą.
(82)
Wskaźniki mikroekonomiczne określono na podstawie informacji przedstawionych przez objętych próbą producentów unijnych w ich odpowiedziach na kwestionariusz.
5.3.2. Wskaźniki makroekonomiczne
a) Produkcja, zdolność produkcyjna i wykorzystanie mocy produkcyjnych
(83)
Tendencje dotyczące produkcji w Unii, zdolności produkcyjnej i wykorzystania mocy produkcyjnych rozwijały się w okresie badanym w następujący sposób:
2009
2010
2011
OD
Wielkość produkcji (w tonach)
105 646
140 363
138 795
139 141
Wskaźnik (2009 = 100)
100
133
131
132
Zdolność produkcyjna (w tonach)
244 236
246 324
245 922
246 599
Wskaźnik (2009 = 100)
100
101
101
101
Wykorzystanie mocy produkcyjnych (%)
43
57
56
56
Wskaźnik (2009 = 100)
100
132
130
130
Źródło:
Skarga, odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(84)
Produkcja w Unii wzrosła o 32 % w okresie badanym, odzwierciedlając w pewnym zakresie pozytywny rozwój konsumpcji. Od 2010 r. do OD miała jednak miejsce stagnacja wielkości produkcji.
(85)
Podczas gdy wykorzystanie mocy produkcyjnych poprawiło się i wzrosło o 13 punktów procentowych w okresie badanym, zdolność produkcyjna była zasadniczo stała w okresie badanym.
b) Wielkość sprzedaży, udział w rynku i wzrost
(86)
Tendencje dotyczące wielkości sprzedaży, udziału w rynku i wzrostu rozwijały się w badanym okresie w następujący sposób:
2009
2010
2011
OD
Wielkość sprzedaży (w tonach)
88 796
124 641
124 007
124 217
Wskaźnik (2009 = 100)
100
140
140
140
Udział w rynku (%)
67,6
66,6
63,1
62,9
Wskaźnik (2009 = 100)
100
98
93
93
Źródło:
Skarga, odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(87)
Po znacznym wzroście w latach 2009-2010 w kontekście rosnącej konsumpcji wielkość sprzedaży klientom niepowiązanym charakteryzowała się spowolnieniem i nie odniosła korzyści z ciągłego wzrostu popytu (4,9 % w latach 2010-2011). Sytuacja ta znajduje odzwierciedlenie także w tendencji wzrostowej stanu zapasów na koniec okresu sprawozdawczego, który zwiększył się ogółem o 41 % w okresie badanym, jak wskazano w motywie 100 poniżej.
(88)
Udział w rynku przemysłu unijnego zmniejszył się ponadto o 4,7 punktu procentowego w okresie badanym pomimo stabilnego wzrostu konsumpcji o 50 %.
(89)
Jak wskazano w motywie 68 powyżej, konsumpcja w Unii wzrosła o 50 % od 2009 r. do OD, podczas gdy wielkość przywozu produktów po cenach dumpingowych wzrosła znacznie, o 110 %, w tym samym okresie, jak wskazano w motywie 70 powyżej. Wzrost rynku unijnego od 2009 r. do OD został w związku z tym częściowo zniwelowany przez przywóz produktów po cenach dumpingowych, podczas gdy sprzedaż przemysłu unijnego w Unii wzrosła o 40 % w tym samym okresie. Sytuacja ta wskazuje, że przemysł unijny nie mógł w pełni odnieść korzyści ze wzrostu konsumpcji w Unii ze względu na rosnący udział w rynku przywozu produktów po cenach dumpingowych.
c) Zatrudnienie i wydajność
(90)
Niezależnie od trudnej sytuacji finansowej opisanej w motywach 94-99 poniżej, zatrudnienie w przemyśle unijnym pozostało względnie stabilne w okresie badanym. Biorąc pod uwagę wzrost wielkości produkcji (zob. motyw 84 powyżej), wydajność mierzona jako produkcja w tonach na jedną osobę zatrudnioną rocznie wzrosła o 30 % w tym samym okresie, co sugeruje, że przemysł unijny podjął znaczne wysiłki na rzecz poprawy swojej wydajności.
2009
2010
2011
OD
Liczba pracowników
1 726
1 687
1 729
1 747
Wskaźnik (2009 = 100)
100
98
100
101
Wydajność (jednostka/pracownik)
61
83
80
80
Wskaźnik (2009 = 100)
100
136
131
130
Źródło:
Skarga, odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
d) Wielkość rzeczywistego marginesu dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu
(91)
Marginesy dumpingu trzech objętych próbą indyjskich producentów eksportujących są powyżej poziomu de minimis (zob. motyw 62 powyżej). Biorąc pod uwagę sektor produktu objętego postępowaniem, wielkość, udział w rynku i ceny przywozu produktów po cenach dumpingowych z Indii, nie można uznać, że wpływ rzeczywistego marginesu dumpingu na przemysł unijny jest nieistotny.
(92)
Przypomina się, że w 1999 r. nałożono środki antydumpingowe i antysubsydyjne (4) na produkt objęty postępowaniem. Biorąc jednak pod uwagę, że między wprowadzeniem środków w 1999 r. a obecnym dochodzeniem minął pewien czas, nie są dostępne dane pozwalające na ocenę skutków poprzedniego dumpingu. Z dochodzenia w każdym razie nie wynika, że przemysł nadal wymaga poprawy sytuacji po praktykach dumpingowych stosowanych w przeszłości.
5.3.3. Wskaźniki mikroekonomiczne
a) Średnie ceny jednostkowe sprzedaży na rynku unijnym i jednostkowy koszt produkcji
(93)
Średnie ceny sprzedaży objętych próbą producentów unijnych klientom niepowiązanym w Unii wzrosły w okresie badanym o 34 %. Wzrost ten odzwierciedla ogólny wzrost kosztów surowców, którego przemysł doświadczył w tym samym okresie. W 2011 r. i w OD producenci unijni mogli jedynie nieznacznie zwiększyć ceny, aby pokryć rosnące koszty produkcji, na poziomie zaledwie wystarczającym, aby utrzymać rentowność nieznacznie powyżej 1 % w 2011 r. i na poziomie progu rentowności w OD. W związku z tym, jak wskazują dane liczbowe w tabeli powyżej, nawet znaczny wzrost cen sprzedaży nie umożliwiał przemysłowi unijnemu osiągnięcia odpowiedniego poziomu zysku.
2009
2010
2011
OD
Średnia jednostkowa cena sprzedaży klientom niepowiązanym w Unii
2 988
3 833
4 185
4 018
Wskaźnik (2009 = 100)
100
128
140
134
Jednostkowy koszt produkcji (w EUR/tonę)
3 542
3 931
4 127
4 011
Wskaźnik (2009 = 100)
100
111
117
113
Źródło:
Odpowiedzi na kwestionariusz.
b) Rentowność, przepływ pieniężny, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskiwania kapitału
(94)
W okresie badanym przepływ pieniężny, inwestycje, zwrot z inwestycji producentów unijnych i ich zdolność do pozyskiwania kapitału rozwijały się w następujący sposób:
2009
2010
2011
OD
Rentowność sprzedaży klientom niepowiązanym w Unii (% obrotu ze sprzedaży)
-18,5
-2,6
1,4
0,2
Przepływ pieniężny (EUR)
-19 790 367
- 226 207
7 778 576
5 096 869
Inwestycje (EUR)
4 653 604
8 436 096
4 552 443
4 156 522
Wskaźnik (2009 = 100)
100
181
98
89
Zwrot z inwestycji (%)
-68,8
-11,2
6,7
0,8
Źródło:
Odpowiedzi na kwestionariusz.
(95)
Rentowność producentów unijnych objętych próbą ustalono, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży wyrobu podobnego klientom niepowiązanym jako odsetek odpowiednich obrotów. W 2009 r. producenci unijni objęci próbą ponieśli straty, lecz ich sytuacja zaczęła się poprawiać w 2010 r. wraz ze wzrostem konsumpcji o 50 % opisanym w motywie 68 powyżej. Nawet jeśli rentowność nieznacznie wzrosła, poziomy zysku wynoszące 0,2 % były jednak nadal znacznie poniżej odpowiedniego poziomu rentowności w sektorze stali. Docelową marżę zysku określono tymczasowo na poziomie 5 %, ponieważ uznano, że taki poziom odpowiada marży, którą racjonalnie rzecz biorąc - według informacji przedstawionej przez przemysł unijny - mógłby uzyskać przemysł tego typu w sektorze produktu objętego dochodzeniem ze sprzedaży produktu podobnego w Unii w normalnych warunkach konkurencji (tj. w sytuacji braku przywozu po cenach dumpingowych). Ponadto, ta marża w wysokości 5 % jest marżą przed opodatkowaniem, którą uznano za właściwą marżę minimalną w innym dochodzeniu dotyczącym podobnych produktów w tym samym sektorze.
(96)
W OD producenci unijni objęci próbą byli w stanie osiągnąć próg rentowności; presja cenowa wywarta przez przywóz produktów po cenach dumpingowych uniemożliwiła im jednak dostosowanie cen do kosztów i tym samym osiągnięcie zadowalających wyników. Sytuację tę tłumaczy również fakt, że produkt objęty dochodzeniem uznaje się za towar, a tym samym ceny są głównym czynnikiem wpływającym na wybory konsumenta.
(97)
Przepływ pieniężny, który jest zdolnością przemysłu do samodzielnego finansowania własnej działalności i który obliczono na podstawie transakcji, był ujemny aż do 2010 r. Chociaż uległ poprawie w 2011 r., to w okresie od 2011 r. do OD zmniejszył się o 34 %.
(98)
Zmiany rentowności i przepływu pieniężnego w okresie badanym ograniczyły zdolność objętych próbą producentów unijnych do inwestowania w działalność i osłabiły ich rozwój. W wyniku tej sytuacji zmniejszyła się zdolność producentów unijnych do pozyskiwania kapitału i finansowania kosztów. Chociaż producentom unijnym objętym próbą udało się dokonać pewnych inwestycji związanych z produktem podobnym w 2010 r., ich sytuacja pogorszyła się w późniejszym okresie, a w szczególności w OD, kiedy odnotowali spadek o 51 % w porównaniu z poziomami z 2010 r. Ponadto, nawet jeżeli zwrot z inwestycji, wyrażony jako zysk ujęty jako wartość procentowa wartości księgowej netto, był dodatni w 2011 r., w OD spadł znacznie, o 5,9 punktów procentowych, osiągając niski poziom wynoszący 0,8 %.
(99)
W świetle powyższego można stwierdzić, że wyniki finansowe objętych próbą producentów unijnych w OD pozostawały dość słabe.
c) Zapasy
(100)
Poziom zapasów producentów unijnych objętych próbą zwiększył się o 41 % w okresie badanym; wzrost ten zbiegł się z utratą udziału w rynku, w szczególności w OD.
2009
2010
2011
OD
Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego (w tonach)
4 395
5 289
5 469
6 214
Wskaźnik (2009 = 100)
100
120
124
141
Źródło:
Odpowiedzi na kwestionariusz.
d) Koszty pracy
(101)
Średnie koszty pracy producentów unijnych objętych próbą zwiększyły się nieznacznie w okresie badanym, dlatego nie stanowią one czynnika mającego wpływ na wzrost kosztów produkcji.
2009
2010
2011
OD
Średnie koszty pracy na pracownika (w EUR)
52 356
57 182
55 907
54 509
Wskaźnik (2009 = 100)
100
109
107
104
Źródło:
Odpowiedzi na kwestionariusz.
5.4. Wnioski dotyczące szkody
(102)
Podczas dochodzenia wykazano, że przemysł unijny nie odniósł w pełni korzyści ze wzrostu konsumpcji w okresie badanym, a w szczególności w OD. Początkowo, w latach 2009-2010, większość wskaźników szkody dotyczących przemysłu unijnego znacznie się poprawiła, lecz następnie sytuacja gospodarcza uległa stagnacji, a nawet pogorszeniu.
(103)
W kontekście dobrej koniunktury na rynku niektóre wskaźniki, takie jak produkcja i wielkość sprzedaży przemysłu unijnego, wzrosły bowiem znacznie w latach 2009-2010, ale następnie uległy spowolnieniu począwszy od 2010 r. Sytuacja ta wystąpiła pomimo wzrostu konsumpcji.
(104)
Ponadto wskaźniki szkody związane z wynikami finansowymi przemysłu unijnego, takie jak przepływ środków pieniężnych, inwestycje i rentowność uległy poważnemu osłabieniu w wyniku presji cenowej, która panowała na rynku Unii, szczególnie w OD. Przemysł unijny nie był w stanie podnieść swoich cen wystarczająco, aby pokryć koszty produkcji w latach 2009-2010. Rentowność poprawiła się w latach 2009-2011 przy nieznacznym zysku wynoszącym 1,4 % w 2011 r., w OD nastąpiło jednak jej ponowne pogorszenie, kiedy to osiągnęła jedynie poziom progu. Oznacza to, że pogorszyła się zdolność przemysłu unijnego do pozyskiwania kapitału i poprawy sytuacji.
(105)
W świetle powyższego tymczasowo stwierdza się, że przemysł unijny odniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
6. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
6.1. Wprowadzenie
(106)
Zgodnie z art. 3 ust. 6 i ust. 7 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy przywóz produktów po cenach dumpingowych z Indii spowodował szkodę dla przemysłu unijnego w stopniu wystarczającym, aby można ją było uznać za istotną. Oprócz przywozu produktów po cenach dumpingowych zbadano również inne znane czynniki, które w tym samym czasie mogły działać na szkodę przemysłu unijnego, w celu dopilnowania, aby przywozowi produktów po cenach dumpingowych nie przypisano ewentualnej szkody spowodowanej tymi innymi czynnikami.
6.2. Wpływ przywozu produktów po cenach dumpingowych
(107)
W dochodzeniu wykazano, że konsumpcja w Unii zwiększyła się o 50 % w okresie badanym oraz że w tym samym czasie wielkość przywozu pochodzącego z Indii zwiększyła się ponad dwukrotnie. Z drugiej strony wzrost przywozu produktów po cenach dumpingowych zbiegł się ze spowolnieniem wzrostu wielkości sprzedaży przemysłu unijnego stronom niepowiązanym od 2010 r. do OD.
(108)
W odniesieniu do presji cenowej utrzymującej się na rynku w Unii w okresie badanym ustalono, że średnie ceny przywozu z Indii były stale niższe niż średnie ceny sprzedaży przemysłu unijnego. Podcinając przemysł unijny średnio o 15 % w OD, przywóz produktów indyjskich po cenach dumpingowych zwiększył swój udział w rynku o 40 % od 2009 r. do OD, podczas gdy udział w rynku przemysłu unijnego zmniejszył się o 4,7 punktu procentowego (z 67,6 % w 2009 r. do 62,9 % w OD). Utrata udziału w rynku pokazuje, że przemysł unijny mógł odnieść korzyść ze zwiększonej konsumpcji jedynie w ograniczonym stopniu.
(109)
W związku z rosnącym kosztem produkcji przemysł unijny starał się zwiększyć cenę jednostkową dla klientów niepowiązanych, jak przedstawiono w motywie 93 powyżej. Ze względu na presję cenową wywieraną przez rosnące wielkości przywozu produktów indyjskich po cenie dumpingowej, jak stwierdzono powyżej, wzrost cen nie był jednak wystarczający, aby pokryć rosnące koszty, co sprawiło, że przemysł unijny nie mógł osiągnąć zadowalających poziomów zysku, które można było uznać za konieczne w odniesieniu do tego szczególnego przemysłu.
(110)
Na podstawie powyższych ustaleń stwierdzono, że nagły wzrost przywozu produktów z Indii po cenach dumpingowych stale podcinających ceny przemysłu unijnego odegrał decydującą rolę w poniesieniu istotnej szkody przez przemysł unijny.
6.3. Wpływ innych czynników
6.3.1. Przywóz z państw trzecich
Państwo
2009
2010
2011
OD
Chińśka Republika Ludowa (ChRL)
Ilość (w tonach)
8 129
10 853
14 360
16 403
Wskaźnik (2009 = 100)
100
134
177
202
Udział w rynku (%)
6,2
5,8
7,3
8,3
Wskaźnik (2009 = 100)
100
94
118
134
Średnia cena
1 914
2 607
2 835
2 508
Wskaźnik (2009 = 100)
100
136
148
131
Szwajcaria
Ilość (w tonach)
8 094
10 700
9 187
9 115
Wskaźnik (2009 = 100)
100
132
113
113
Udział w rynku (%)
6,2
5,7
4,7
4,6
Wskaźnik (2009 = 100)
100
93
75
75
Średnia cena
3 423
4 063
4 475
4 360
Wskaźnik (2009 = 100)
100
119
131
127
Republika Korei
Ilość (w tonach)
4 900
6 775
6 355
6 266
Wskaźnik (2009 = 100)
100
138
130
128
Udział w rynku (%)
3,7
3,6
3,2
3,2
Wskaźnik (2009 = 100)
100
97
87
85
Średnia cena
3 717
4 165
4 761
4 627
Wskaźnik (2009 = 100)
100
112
128
124
Wszystkie państwa trzecie łącznie, z wyjątkiem Indii
Ilość (w tonach)
25 793
33 586
35 749
37 712
Wskaźnik (2009 = 100)
100
130
139
146
Udział w rynku (%)
19,6
17,9
18,2
19,1
Wskaźnik (2009 = 100)
100
91
93
97
Średnia cena
3 609
4 214
4 748
4 483
Wskaźnik (2009 = 100)
100
117
132
124
(111)
Oprócz przywozu z Indii po cenach dumpingowych, stanowiącego w OD 48 % całego przywozu na rynek Unii, przywóz pochodził także z innych źródeł, w tym z Chińskiej Republiki Ludowej, z Korei i ze Szwajcarii, które należało zbadać w kontekście związku przyczynowego.
(112)
Z dochodzenia wynika, że średnia cena sprzedaży koreańskich i szwajcarskich producentów eksportujących utrzymywała się na wyższym poziomie niż ceny sprzedaży indyjskich producentów eksportujących i przemysłu unijnego w okresie badanym, a w szczególności w OD. Ponadto ich udział w rynku zmniejszył się w OD odpowiednio o 0,5 i 1,6 punktu procentowego.
(113)
Średnia cena produktów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej była niższa od ceny stosowanej przez przemysł unijny, a udział w rynku tego państwa wykazywał w okresie badanym tendencję wzrostową. W dochodzeniu wykazano jednak, że asortyment produktów w przywozie z Chin różni się oraz że chińskie produkty nie stanowią bezpośredniej konkurencji dla produktów przemysłu unijnego lub pochodzących z Indii. Dlatego też stwierdzono, że przywóz z Chin nie mógł mieć znacznego wpływu na główne typy produktów sprzedawane przez przemysł unijny na rynku Unii. W związku z tym, jeśli przywóz z Chin miał jakikolwiek wpływ na szkodę poniesioną przez przemysł unijny, był on niewielki.
(114)
Niemniej jednak jeden producent eksportujący twierdził, że w zakresie dochodzenia należało uwzględnić przywóz drutów ze stali nierdzewnej z Chińskiej Republiki Ludowej, Republiki Korei i Szwajcarii.
(115)
Oprócz faktów i uwag przedstawionych powyżej należy zwrócić uwagę, że od etapu wszczęcia postępowania aż po chwilę obecną nie było i nie ma dowodów na istnienie dumpingu, szkody lub związku przyczynowego, które uzasadniłyby wszczęcie postępowania antydumpingowego w związku z przywozem pochodzącym ze wspomnianych państw. Ponadto, nawet jeśli istniałyby dowody uzasadniające wszczęcie dochodzenia w przypadku przywozu innych produktów, różnica traktowania polegająca na wszczęciu postępowania antydumpingowego jedynie przeciwko przywozowi z Indii nie byłaby uznana za dyskryminującą. Twierdzenie, że wspomniane państwa należało objąć zakresem dochodzenia, jest zatem nieuzasadnione i należy je odrzucić.
(116)
Na podstawie powyższego stwierdza się, że przywóz z państw trzecich nie przyczynił się w znaczącym stopniu do szkody poniesionej przez przemysł unijny.
6.3.2. Wyniki wywozowe przemysłu unijnego
(117)
Całkowity wywóz produktu objętego postępowaniem przez przemysł unijny stanowił 8,5 % całkowitej produkcji w OD. Sytuacja ta znajduje odzwierciedlenie w wywozie do klientów niepowiązanych przez objętych próbą producentów unijnych, których wywóz stanowił 7 % produkcji w OD, a ceny były o 36 % wyższe niż cena na rynku UE w tym samym okresie. Na tej podstawie można uznać, że działalność wywozowa przemysłu unijnego nie może być potencjalnie przyczyną istotnej szkody.
6.3.3. Kryzys gospodarczy i ceny surowców
(118)
Jak wspomniano w motywie 68 powyżej, konsumpcja w 2009 r. była szczególnie niska ze względu na wyjątkowo wysoką cenę niklu i skutki kryzysu gospodarczego. Sytuacja ta wyjaśnia z pewnością szczególnie złą sytuację finansową przemysłu unijnego w 2009 r. Warto jednak zauważyć, że w sytuacji rosnącej konsumpcji począwszy od 2010 r. wyniki taniego przywozu produktów po cenach dumpingowych kontrastują z wynikami przemysłu unijnego.
(119)
W dochodzeniu wykazano, że nawet podczas ogólnego ożywienia gospodarczego przemysł unijny nie był w stanie osiągnąć korzyści z rosnącej konsumpcji i tracił udział w rynku w okresie badanym, podczas gdy zwiększał się udział w rynku przywozu produktów po cenach dumpingowych z Indii.
(120)
W związku z tym, chociaż kryzys gospodarczy i wzrost cen surowców mogły mieć wpływ na słabe wyniki przemysłu unijnego, ogólnie rzecz biorąc, nie można uznać, że miały one taki wpływ, który podważyłby związek przyczynowy między przywozem produktów po cenach dumpingowych a istotną szkodą poniesioną przez przemysł unijny w OD.
6.4. Wnioski w sprawie związku przyczynowego
(121)
Wykazano, że w okresie badanym miał miejsce znaczny wzrost wielkości i udziału w rynku przywozu produktów po cenach dumpingowych pochodzącego z Indii (odpowiednio o 110 % i 40 %). Ponadto ustalono, że przywóz ten stale podcinał ceny uzyskiwane przez przemysł unijny na rynku Unii, w szczególności w OD (średnio o 15 %).
(122)
Zwiększenie wielkości i udziału w rynku przywozu produktów po cenach dumpingowych z Indii zbiegło się z powolnym rozwojem sytuacji finansowej przemysłu unijnego, w szczególności w 2010 r. W związku z tym, pomimo ożywienia konsumpcji, przemysł unijny nie był w stanie przenieść wzrostu kosztów produkcji na swojego klienta do zadowalającego poziomu i z tego powodu wskaźniki finansowe, takie jak rentowność, przepływ pieniężny i inwestycje, utrzymywały się na niskim poziomie.
(123)
Analiza innych znanych czynników, które mogły spowodować szkodę poniesioną przez przemysł unijny, wykazała, że czynniki te nie miały wymiaru podważającego związek przyczynowy między przywozem produktów z Indii po cenach dumpingowych a szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
(124)
Na podstawie powyższej analizy, w której rozróżniono i oddzielono wpływ wszystkich znanych czynników na sytuację przemysłu unijnego od szkodliwego wpływu przywozu produktów po cenach dumpingowych, tymczasowo stwierdza się, że przywóz produktów po cenach dumpingowych z Indii powoduje istotną szkodę dla przemysłu unijnego w rozumieniu art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.
7. INTERES UNII
7.1. Uwagi ogólne
(125)
Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy pomimo tymczasowego ustalenia szkodliwego dumpingu istnieją istotne powody, aby stwierdzić, że przyjęcie środków w tym konkretnym przypadku nie leży w interesie Unii. Analizę interesu Unii oparto na ocenie wszystkich różnorodnych interesów, których dotyczy sprawa, w tym interesu przemysłu unijnego, interesu importerów oraz interesu użytkowników.
7.2. Interes przemysłu unijnego
(126)
Przemysł unijny składa się z grupy 27 znanych producentów, stanowiących całość unijnej produkcji produktu podobnego. Producenci znajdują się w różnych państwach członkowskich Unii i zatrudniają bezpośrednio 1 747 osób w związku z produktem podobnym w OD.
(127)
Jeden producent unijny reprezentujący stosunkowo niewielki udział w produkcji unijnej i posiadający przedsiębiorstwo powiązane w Indiach zgłosił sprzeciw wobec wszczęcia dochodzenia. Jak wspomniano w motywie 22, twierdził on również, że produkty wysoce techniczne nie powinny być objęte dochodzeniem, a wprowadzanie środków wobec tego typu produktu nie leży w interesie Unii.
(128)
Jak wskazano w motywie 72, kwestię tę uwzględniono w kwestionariuszu poprzez zwiększenie liczby PCN, co pozwoliło na wyraźne ustalenie typów produktów w trakcie dochodzenia. Na tym etapie z dochodzenia wynika jednak, że produkty wysoce techniczne były objęte dochodzeniem i że producenci eksportujący z Indii eksportowali jedynie ograniczone ilości tych typów produktu. W związku z tym obawy wyrażone przez tego producenta uznano za nieuzasadnione i jego wniosek został odrzucony.
(129)
Ustalono, że przemysł unijny poniósł istotną szkodę wywołaną przez przywóz produktów po cenach dumpingowych z Indii. Przypomina się, że przemysł unijny nie był w stanie w pełni odnieść korzyści z rosnącej konsumpcji, a sytuacja finansowa przemysłu unijnego pozostawała słaba.
(130)
Oczekuje się, że nałożenie cła antydumpingowego przywróci uczciwe warunki handlu na rynku unijnym, umożliwiając dostosowanie cen produktu podobnego do kosztów produkcji.
(131)
Można również oczekiwać, że nałożenie środków umożliwi przemysłowi unijnemu odzyskanie przynajmniej części udziału w rynku utraconego w okresie badanym i będzie miało pozytywny wpływ na jego rentowność i ogólną sytuację finansową. Nałożenie środków umożliwi przemysłowi podtrzymanie i dalszy rozwój jego działań na rzecz opłacalności produkcji.
(132)
Jeżeli środki nie zostałyby nałożone, można byłoby spodziewać się dalszej utraty udziału w rynku oraz pogarszania się rentowności przemysłu unijnego.
(133)
W związku z tym wstępnie stwierdzono, że nałożenie środków antydumpingowych na przywóz pochodzący z Indii będzie leżało w interesie przemysłu unijnego.
7.3. Interes użytkowników
(134)
Kwestionariusze wysłano do dziewięciu użytkowników w Unii. Odpowiedzi na kwestionariusz udzieliło tylko trzech użytkowników reprezentujących około 6 % całkowitego przywozu produktu objętego postępowaniem z Indii w OD. Są oni obecni w sektorach związanych z przetwórstwem żywności, obejmujących kuchnie komercyjne i usługi gastronomiczne, urządzeniami gospodarstwa domowego oraz przemysłem motoryzacyjnym.
(135)
Zakupy z Indii stanowiły średnio około 67 % ich całkowitych zakupów produktu objętego postępowaniem, przy czym Indie były wyłącznym źródłem dostaw jedynie dla jednego użytkownika. W OD średnia wartość procentowa obrotu obejmująca produkt objęty postępowaniem wynosiła około 54 % całkowitego obrotu użytkowników.
(136)
W dochodzeniu wykazano, że w OD średnia rentowność wszystkich współpracujących użytkowników w sektorach wykorzystujących produkt objęty postępowaniem wynosiła ponad 9 % obrotu.
(137)
Prawdopodobny skutek proponowanych środków oceniono na podstawie odpowiedzi na kwestionariusz otrzymanych od użytkowników i całego unijnego rynku produktu objętego postępowaniem i produktu podobnego. Zakładając najgorszy scenariusz w odniesieniu do rynku Unii, tj. scenariusz braku możliwości przeniesienia wzrostu cen na sieć dystrybucji oraz kontynuacji przez użytkowników zakupów z Indii w poprzednich ilościach, wpływ cła na rentowność użytkowników oznaczałby spadek o 1,2 punktu procentowego.
(138)
Należy zauważyć, że jeden użytkownik przyjął neutralne stanowisko odnośnie do dochodzenia, ponieważ uznał, że nałożenie środków nie będzie miało znaczącego wpływu na ceny rynkowe, jako że skutki ewentualnego wzrostu cen ponieśliby dystrybutorzy.
(139)
Inny użytkownik wyraził obawy, że środki, w przypadku ich nałożenia, uderzyłyby również w niektóre typy produktu, które nie są już produkowane w Unii. W dochodzeniu wykazano jednak, że typy produktu, które wymienił ten użytkownik, są nadal produkowane w Unii oraz że popyt na te typy gatunków stali nierdzewnej nie jest znaczny. Ponadto należy zauważyć, że producenci unijni nie produkowali z wykorzystaniem pełnych mocy produkcyjnych w okresie badanym i w związku z tym w przypadku wzrostu popytu możliwe byłoby odpowiednie dostosowanie produkcji.
(140)
Należy podkreślić, że ponieważ produkt objęty postępowaniem znormalizowano pod względem sektora i wykorzystania, użytkownicy mogli łatwo zmienić swoje źródło dostaw, biorąc pod uwagę jakość produktu lub cenę. Nałożenie środków nie powinno wykluczyć możliwości przywozu produktu objętego postępowaniem z innych państw, a nawet z Indii, po zlikwidowaniu czynników zakłócających handel na skutek dumpingu.
(141)
Biorąc powyższe pod uwagę, nawet jeżeli wpływ środków dotyczących przywozu z Indii na niektórych użytkowników jest bardziej negatywny niż ma to miejsce w przypadku innych użytkowników, ogólny wpływ na użytkowników uznaje się za ograniczony.
7.4. Interes importerów
(142)
Ze strony importerów niepowiązanych uzyskano ograniczoną współpracę. Dziewięciu importerów przedstawiło informacje do celów kontroli wyrywkowej, lecz tylko jeden współpracował. Przywóz tego przedsiębiorstwa stanowił około 7 % całkowitego przywozu z Indii w OD. Przedsiębiorstwo to sprzeciwia się nałożeniu środków, ponieważ Indie są zdecydowanie jego najważniejszym dostawcą. Chociaż nałożenie środków miałoby negatywny wpływ na jego rentowność ze względu na konieczność poniesienia wyższych kosztów, przedsiębiorstwo importujące powinno być w stanie przenieść chociaż część zwiększonych kosztów na swoich klientów.
(143)
Ponadto importerzy mogą zacząć korzystać z innych źródeł, w tym przemysłu unijnego i pozostałych państw eksportujących.
(144)
Na tej podstawie tymczasowo stwierdza się, że nałożenie środków antydumpingowych nie będzie miało znacząco negatywnego wpływu na interes importerów.
7.5. Wnioski dotyczące interesu Unii
(145)
W świetle powyższego uznaje się tymczasowo, na podstawie dostępnych informacji dotyczących interesu Unii, że zasadniczo nie ma istotnych racji przemawiających przeciwko nałożeniu środków na przywóz produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Indii.
(146)
Ponadto, rozważając ogólny wpływ środków antydumpingowych na rynek Unii, pozytywne skutki, w szczególności odnoszące się do przemysłu unijnego, wydają się przeważać nad możliwymi negatywnymi skutkami dla pozostałych bardziej ograniczonych grup interesu.
8. PROPONOWANE TYMCZASOWE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
(147)
Biorąc pod uwagę wnioski wyciągnięte w odniesieniu do dumpingu, szkody, związku przyczynowego i interesu Unii, należy nałożyć tymczasowe środki antydumpingowe, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi unijnemu w wyniku przywozu towarów po cenach dumpingowych.
8.1. Poziom usuwający szkodę
(148)
Do celów określenia poziomu wspomnianych środków wzięto pod uwagę ustalone marginesy dumpingu oraz kwotę opłat celnych niezbędną do usunięcia szkody poniesionej przez przemysł unijny.
(149)
Przy obliczaniu poziomu opłat celnych niezbędnych do usunięcia skutków dumpingu wyrządzającego szkodę uznano, że wszelkie środki powinny umożliwić przemysłowi unijnemu pokrycie kosztów produkcji oraz osiągnięcie ze sprzedaży produktu podobnego w Unii takiego zysku przed opodatkowaniem, jaki byłby racjonalnie możliwy do osiągnięcia przez tego rodzaju przemysł w sektorze działającym w normalnych warunkach konkurencji, czyli gdyby nie istniał przywóz towarów po cenach dumpingowych.
(150)
W związku z tym poziom usuwający szkodę obliczono na podstawie porównania średniej ważonej ceny w przywozie produktów po cenach dumpingowych, określonej w odniesieniu do obliczeń podcięcia cenowego w motywie 77 powyżej, z niewyrządzającą szkody ceną stosowaną przez przemysł unijny w odniesieniu do produktu podobnego. Niewyrządzającą szkody cenę określono poprzez dodanie do kosztu produkcji rozsądnego poziomu zysku. Jak stwierdzono w motywie 95, docelową marżę zysku ustalono tymczasowo na poziomie 5 %.
(151)
Wszelkie różnice wynikające z tego porównania zostały wyrażone jako wartość procentowa średniej całkowitej ceny importowej CIF, zob. motyw 154.
8.2. Środki tymczasowe
(152)
W świetle powyższego uznaje się, że zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego należy nałożyć tymczasowe cła antydumpingowe na przywóz niektórych drutów ze stali nierdzewnej pochodzących z Indii na poziomie marginesu dumpingu lub marginesu szkody, w zależności od tego, który z nich jest niższy, zgodnie z zasadą niższego cła.
(153)
Jeżeli chodzi o równoległe dochodzenie antysubsydyjne, zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia podstawowego oraz art. 24 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (5) żaden produkt nie może być objęty jednocześnie cłem antydumpingowym i wyrównawczym w celu eliminacji tych samych skutków powstałych z tytułu dumpingu lub subsydiowania wywozu. Wszystkie programy subsydiowania, których dotyczy tymczasowe rozporządzenie antysubsydyjne (6), odnoszą się do subsydiowania wywozu. W związku z tym odpowiednio dostosowano właściwe stawki tymczasowego cła antydumpingowego obowiązującego w odniesieniu do zainteresowanych producentów współpracujących.
(154)
Na podstawie powyższego stawki tymczasowego cła antydumpingowego określono, porównując marginesy szkody, marginesy dumpingu i stawki cła wyrównawczego. W związku z tym proponuje się następujące cła antydumpingowe:
(w %)
Przedsiębiorstwo
Margines szkody
Margines dumpingu
Stawka cła wyrównawczego
Stawka tymczasowego cła antydumpingowego
Raajratna Metal Industries
17,2
32,3
4,3
12,9
Grupa Venus
26,1
30,4
3,2
22,9
Viraj Profiles
32,1
24,4
0,0
24,4
Współpracujące przedsiębiorstwa nieobjęte próbą
24,0
28,0
3,8
20,2
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
32,1
32,3
4,3
27,8
(155)
Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały ustanowione na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną podczas dochodzenia w odniesieniu do tych przedsiębiorstw. Wspomniane stawki celne (w odróżnieniu od ogólnokrajowego cła stosowanego do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”) mają więc zastosowanie wyłącznie do przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Indii i wyprodukowanego przez wymienione przedsiębiorstwa, tj. konkretne podmioty prawne. Przywożony produkt objęty postępowaniem wyprodukowany przez jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo, którego nazwa i adres nie zostały wyraźnie wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym przez podmioty powiązane z przedsiębiorstwami wyraźnie wymienionymi, nie mogą korzystać z tych stawek i podlegają stawce celnej mającej zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.
(156)
Wszelkie wnioski o zastosowanie wspomnianych indywidualnych stawek cła antydumpingowego w odniesieniu do konkretnych przedsiębiorstw (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po utworzeniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) należy kierować do Komisji (7) wraz ze wszystkimi właściwymi informacjami, w szczególności dotyczącymi wszelkich zmian w zakresie działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją, sprzedażą krajową i eksportową, wynikających np. z wyżej wspomnianej zmiany nazwy lub zmiany podmiotu zajmującego się produkcją lub sprzedażą. W razie potrzeby rozporządzenie zostanie odpowiednio zmienione poprzez aktualizację wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek cła.
(157)
Aby zapewnić należyte egzekwowanie cła antydumpingowego, poziom cła rezydualnego powinien mieć zastosowanie nie tylko do niewspółpracujących producentów eksportujących, lecz również do tych producentów, którzy nie dokonywali żadnego wywozu do Unii w OD.
9. PRZEPISY KOŃCOWE
(158)
W celu zapewnienia dobrego zarządzania należy ustalić okres, w którym zainteresowane strony, które zgłosiły się w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, mogą przedstawić swoje opinie na piśmie oraz złożyć wniosek o przeprowadzenie spotkania wyjaśniającego. Ponadto należy stwierdzić, że ustalenia w sprawie nałożenia ceł antydumpingowych dokonane na potrzeby niniejszego rozporządzenia mają charakter tymczasowy i mogą wymagać ponownego rozważenia do celów wszelkich ustaleń ostatecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym nakłada się tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz drutu ze stali nierdzewnej zawierającego wagowo:
-
co najmniej 2,5 % niklu, z wyłączeniem drutu zawierającego wagowo co najmniej 28 %, lecz nie więcej niż 31 % niklu, oraz co najmniej 20 %, lecz nie więcej niż 22 % chromu,
-
mniej niż 2,5 % niklu, z wyłączeniem drutu zawierającego wagowo co najmniej 13 %, lecz nie więcej niż 25 % chromu, oraz co najmniej 3,5 %, lecz nie więcej niż 6 % glinu,
obecnie objętego kodami CN 7223 00 19 i 7223 00 99 i pochodzącego z Indii.
2. Stawki tymczasowego cła antydumpingowego mające zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, w przypadku produktu opisanego w ust. 1 i wytworzonego przez poniższe przedsiębiorstwa, są następujące:
Przedsiębiorstwo
Cło (%)
Dodatkowy kod TARIC
Raajratna Metal Industries, Ahmedabad, Gujarat
12,9
B775
Venus Wire Industries Pvt. Ltd, Bombaj, Maharasztra;
22,9
B776
Precision Metals, Bombaj, Maharasztra;
22,9
B777
Hindustan Inox Ltd., Bombaj, Maharasztra.
22,9
B778
Sieves Manufacturer India Pvt. Ltd., Bombaj, Maharasztra
22,9
B779
Viraj Profiles Vpl. Ltd., Thane, Maharasztra;
24,4
B780
Przedsiębiorstwa wymienione w załączniku
20,2
B781
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
27,8
B999
3. Dopuszczenie do swobodnego obrotu w Unii produktu, o którym mowa w ust. 1, uwarunkowane jest wpłaceniem zabezpieczenia w wysokości kwoty cła tymczasowego.
4. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
1. Nie naruszając przepisów art. 20 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, zainteresowane strony mogą zwrócić się o ujawnienie istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których przyjęto niniejsze rozporządzenie, przedstawić swoje opinie na piśmie i wystąpić o możliwość złożenia przed Komisją ustnych wyjaśnień w terminie jednego miesiąca od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
2. Zgodnie z art. 21 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 zainteresowane strony mogą przedstawiać uwagi dotyczące zastosowania niniejszego rozporządzenia w terminie jednego miesiąca od daty jego wejścia w życie.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 1 niniejszego rozporządzenia obowiązuje przez okres sześciu miesięcy.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 3 maja 2013 r.