NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 845/2012
ze dne 18. září 2012
o uložení prozatímního antidumpingového cla na dovoz určitých výrobků z oceli s organickým povlakem pocházejících z Čínské lidové republiky
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na článek 7 uvedeného nařízení,
po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
A. POSTUP
1. Zahájení
(1)
Oznámením zveřejněným v Úředním věstníku Evropské unie (2) (dále jen „oznámení o zahájení řízení“) Komise dne 21. prosince 2011 informovala o zahájení antidumpingového řízení, pokud jde o dovoz určitých výrobků z oceli s organickým povlakem pocházejících z Čínské lidové republiky (dále jen „dotčená země“ nebo „ČLR“) do Unie.
(2)
Řízení bylo zahájeno na základě podnětu, který podalo dne 7. listopadu 2011 sdružení Eurofer (dále jen „žadatel“) představující významný podíl, v tomto případě více než 70 %, celkové výroby určitých výrobků z oceli s organickým povlakem v Unii. Podnět obsahoval důkazy prima facie o dumpingu uvedeného výrobku a o výsledné podstatné újmě, které byly uznány za dostačující pro zahájení řízení.
2. Strany dotčené řízením
(3)
O zahájení řízení Komise oficiálně vyrozuměla žadatele, další známé výrobce v Unii, známé vyvážející výrobce v ČLR, dovozce, obchodníky, uživatele, dodavatele a sdružení, o nichž bylo známo, že se jich řízení týká, jakož i zástupce ČLR. Kromě toho Komise vyrozuměla výrobce v Kanadě a Jihoafrické republice (dále jen „Jižní Afrika“), jelikož tyto země byly v oznámení o zahájení řízení uvedeny jako možné srovnatelné země. Zúčastněným stranám byla poskytnuta příležitost, aby ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení řízení předložily svá písemná stanoviska a požádaly o slyšení.
(4)
Vzhledem ke zjevně vysokému počtu vyvážejících výrobců, výrobců v Unii a dovozců, kteří nejsou ve spojení, se v oznámení o zahájení řízení počítalo s výběrem vzorku podle článku 17 základního nařízení. Aby mohla Komise rozhodnout, zda je výběr vzorku nutný a pokud ano, vzorek vybrat, byli všichni známí vyvážející výrobci a dovozci, kteří nejsou ve spojení, požádáni, aby se Komisi přihlásili a aby v souladu s oznámením o zahájení řízení uvedli základní údaje o svých činnostech souvisejících s dotčeným výrobkem v období od 1. října 2010 do 30. září 2011.
(5)
Co se týče výrobců v Unii, Komise v oznámení o zahájení řízení uvedla, že předběžně vybrala vzorek výrobců v Unii. Tento vzorek sestával ze šesti výrobců v Unii, o nichž bylo Komisi známo, že vyrábějí obdobný výrobek, a již byli vybráni na základě prodeje, objemu výroby, velikosti a zeměpisné polohy v Unii. Výrobci v Unii vybraní do vzorku představují 46 % výroby Unie a 38 % prodeje Unie. Zúčastněné strany byly v oznámení o zahájení řízení rovněž vyzvány, aby se k předběžnému vzorku vyjádřily. Jeden výrobce v Unii uvedl, že si nepřeje být do vzorku zařazen, a byl proto nahrazen následujícím největším výrobcem.
(6)
Požadované informace poskytlo a se zařazením do vzorku souhlasilo 26 vyvážejících výrobců nebo jejich skupin v ČLR. Na základě informací získaných od vyvážejících výrobců vybrala Komise původně vzorek tří vyvážejících výrobců s největším objemem vývozu do Unie. Jeden z vyvážejících výrobců zařazených do vzorku však neposkytl přesné údaje o vývozu, a byl proto ze vzorku vyřazen. Další dva vyvážející výrobci, kteří byli do vzorku následně zařazeni, svoji spolupráci ukončili. Komise se proto nakonec rozhodla vzorek omezit na dva vyvážející výrobce s nejvyšším objemem vývozu do Unie, kteří byli původně vybráni jako součást vzorku. Objem jejich vývozu představuje více než 30 % celkového vývozu všech spolupracujících čínských vyvážejících výrobců.
(7)
Aby bylo vyvážejícím výrobcům v ČLR, kteří o to projeví zájem, umožněno předložit žádost o zacházení jako v tržním hospodářství nebo o individuální zacházení, zaslala Komise formuláře žádosti čínským vyvážejícím výrobcům, o nichž bylo známo, že se jich záležitost týká, čínským orgánům a dalším čínským vyvážejícím výrobcům, kteří se přihlásili ve lhůtách stanovených v oznámení o zahájení řízení. O zacházení jako v tržním hospodářství podle čl. 2 odst. 7 základního nařízení, nebo o individuální zacházení v případě, že by šetření prokázalo, že podmínky pro zacházení jako v tržním hospodářství nesplňují, požádali tři čínští vyvážející výrobci, včetně jedné společnosti zařazené do vzorku. Jeden z těchto vyvážejících výrobců, který nebyl zařazen do vzorku, svoji žádost později stáhl. Druhý vyvážející výrobce zařazený do vzorku požádal pouze o individuální zacházení.
(8)
Pět dovozců, kteří nejsou ve spojení, poskytlo požadované informace a souhlasilo se zařazením do vzorku. Vzhledem k omezenému počtu spolupracujících dovozců se výběr vzorku již nepovažoval za nutný.
(9)
Komise zaslala dotazníky dvěma vyvážejícím výrobcům v ČLR zařazeným do vzorku, čtrnácti dalším vyvážejícím výrobcům v ČLR, kteří o to požádali, čtyřem výrobcům v Kanadě, třem výrobcům v Jižní Africe, pěti výrobcům v Korejské republice (dále jen „Jižní Korea“) a pěti výrobcům v Brazilské federativní republice (dále jen „Brazílie“), což jsou kandidátské země pro volbu srovnatelné země, dále šesti výrobcům v Unii zařazeným do vzorku, pěti spolupracujícím dovozcům v Unii a známým uživatelům.
(10)
Odpověď zaslalo devět vyvážejících výrobců a společností ve spojení v ČLR, jeden výrobce v Kanadě a jeden výrobce v další možné srovnatelné zemi, Jižní Koreji. Na dotazník také odpovědělo šest výrobců v Unii zařazených do vzorku, dva dovozci, kteří nejsou ve spojení, a deset uživatelů.
(11)
Komise si vyžádala a ověřila všechny údaje, které považovala za nezbytné k předběžnému stanovení dumpingu, výsledné újmy a zájmu Unie. Inspekce na místě se uskutečnily v prostorách těchto společností:
(a)
Výrobci v Unii
-
ArcelorMittal Belgium, Belgie, a prodejní společnost ve spojení ArcelorMittal Flat Carbon Europe SA, Lucembursko,
-
ArcelorMittal Poland, Polsko,
-
ThyssenKrupp Steel Europe AG, Německo,
-
voestalpine Stahl GmbH a voestalpine Stahl Service Center GmbH, Rakousko,
-
Tata Steel Maubeuge SA (dříve pod názvem Myriad SA), Francie,
-
Tata Steel UK Ltd, Spojené království.
(b)
Vyvážející výrobci v ČLR
-
Zhangjiagang Panhua Steel Strip Co., Ltd a společnosti, které jsou s ní ve spojení: Chongqing Wanda Steel Strip Co., Ltd, Zhangjiagang Wanda Steel Strip Co., Ltd, Jiangsu Huasheng New Construction Materials Co. Ltd a Zhangjiagang Free Trade Zone Jiaxinda International Trade Co., Ltd,
-
Zhejiang Huadong Light Steel Building Material Co. Ltd a společnost, která je s ní ve spojení, Hangzhou P.R.P.T. Metal Material Company Ltd,
-
Union Steel China a společnost, která je s ní ve spojení, Wuxi Changjiang Sheet Metal Co. Ltd.
(c)
Dovozci do Unie
-
ThyssenKrupp Mannex, Německo
(d)
Uživatelé v Unii
-
Steelpartners NV (společnost patří do skupiny Joris IDE), Belgie
3. Období šetření
(12)
Šetření dumpingu a újmy se týkalo období od 1. října 2010 do 30. září 2011 (dále jen „období šetření“ nebo „OŠ“). Zkoumání trendů významných pro posouzení újmy se týkalo období od 1. ledna 2008 do konce období šetření (dále jen „posuzované období“).
B. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
1. Dotčený výrobek
(13)
Dotčeným výrobkem jsou určité výrobky z oceli s organickým povlakem (dále jen „ocel s organickým povlakem“), tj. ploché válcované výrobky z nelegované nebo legované oceli (kromě korozivzdorné oceli), které jsou opatřené barvou, lakované nebo potažené plastem alespoň na jedné straně, kromě tzv. „sendvičových panelů“, které se používají ve stavebnictví a sestávají ze dvou vnějších kovových plechů se stabilizačním jádrem z izolačního materiálu uprostřed, a kromě výrobků se svrchním povlakem ze zinkového prachu (zinkový nátěr obsahující 70 % hmotnostních nebo více zinku) v současnosti kódů KN ex 7210 70 80, ex 7212 40 80, ex 7225 99 00, ex 7226 99 70 a pocházející z Čínské lidové republiky (dále jen „dotčený výrobek“).
(14)
Ocel s organickým povlakem se používá zejména ve stavebnictví, také pro další zpracování v různých výrobcích používaných ve stavebnictví (jako jsou sendvičové panely, střešní materiály, krytiny atd.) Mezi další použití patří výroba domácích spotřebičů (kuchyňské spotřebiče a přístroje na záznam a reprodukci zvuku nebo obrazu a podobná zařízení) nebo vybavení pro výstavbu (dveře, radiátory, osvětlení atd.).
2. Obdobný výrobek
(15)
Šetření ukázalo, že ocel s organickým povlakem vyráběná a prodávaná výrobním odvětvím Unie v Unii, ocel s organickým povlakem vyráběná a prodávaná na domácím trhu v ČLR, ocel s organickým povlakem dovážená do Unie z ČLR a ocel s organickým povlakem vyráběná a prodávaná v Kanadě, která byla vybrána jako srovnatelná země, mají stejné základní fyzikální a chemické vlastnosti a stejné základní konečné použití. Proto se uvedené výrobky prozatímně považují za obdobné ve smyslu čl. 1 odst. 4 základního nařízení.
(16)
Některé zúčastněné strany uvedly, že výrobky z ČLR nejsou srovnatelné s výrobky prodávanými výrobním odvětvím Unie, jelikož výrobky z ČLR se prodávají v rámci jiného tržního a cenového segmentu a pro různé konečné použití, jako jsou venkovní stavby, zatímco v případě významné části výrobků výrobního odvětví Unie se jedná o vysoce kvalitní výrobky, používané pouze ve vysoce specializovaném odvětví domácích spotřebičů.
(17)
Z šetření vyplynulo, že ačkoli výrobci v Unii skutečně prodávali část své výroby v rámci tržních segmentů, jako jsou domácí spotřebiče, byly stejné výrobky prodávány i v odvětví stavebních materiálů, což má být hlavní tržní segment čínského vývozu. Kromě toho se zjistilo, že úrovně cen mezi těmito dvěma odvětvími jsou z velké části srovnatelné pro stejné druhy výrobků prodávané různým uživatelům.
(18)
Je třeba poznamenat, že jelikož je dotčený výrobek převážně standardizovaný, má podobné fyzikální a chemické vlastnosti jako obdobný výrobek bez ohledu na konečné použití. Toto tvrzení se proto předběžně zamítá.
3. Žádosti o vyloučení výrobku
(19)
Někteří uživatelé, čínští vývozci a výrobci v Unii zaslali žádost o vyloučení některých typů výrobku. Jedná se např. o ocel s chromovým nebo cínovým povlakem, ocelové pláty opatřené anorganickou zinkosilikátovou vrstvou nebo vrstvou z jiných než organických materiálů.
(20)
Tato otázka však není doposud uzavřena, jelikož některé tyto žádosti neobsahují dostatečnou dokumentaci, aby bylo možno přijmout rozhodnutí se znalostí věci. Bylo proto rozhodnuto tyto žádosti dále vyhodnocovat.
C. DUMPING
1. Zacházení jako v tržním hospodářství
(21)
Podle čl. 2 odst. 7 písm. b) základního nařízení se běžná hodnota v antidumpingových šetřeních týkajících se dovozu z ČLR určí podle odstavců 1 až 6 uvedeného článku pro ty výrobce, u kterých se zjistilo, že splňují kritéria stanovená v čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení. Zmíněná kritéria jsou ve stručné a souhrnné podobě a pouze pro snazší odkazování uvedena níže:
-
obchodní rozhodnutí se přijímají na základě tržních signálů, bez zásadních zásahů státu a náklady se zakládají na tržní hodnotě,
-
společnosti vedou jednoznačné a jasné účetnictví prověřené nezávislými auditory v souladu s mezinárodními účetními standardy a používané ve všech oblastech,
-
nedochází k podstatnému zkreslení způsobenému bývalým systémem netržního hospodářství,
-
právní předpisy o úpadku a vlastnictví zaručují právní jistotu a stabilitu a
-
měnové přepočty se provádějí podle tržních směnných kursů.
(22)
Jak je uvedeno v 8. bodě odůvodnění výše, požádali tři vyvážející výrobci z ČLR o zacházení jako v tržním hospodářství a zaslali vyplněný příslušný formulář žádosti ve stanovené lhůtě, přičemž jeden vyvážející výrobce svoji žádost následně stáhl.
(23)
Pokud jde o dva zbývající spolupracující vyvážející výrobce v ČLR, kteří požádali o zacházení jako v tržním hospodářství, bylo na základě rozsudku Soudního dvora ze dne 2. února 2012 (3) rozhodnuto přezkoumat žádosti jak vyvážejícího výrobce, který byl zařazen do vzorku (Zhangjiagang Panhua Steel Strip Co. Ltd a společnosti, které s ní jsou ve spojení), tak vyvážejícího výrobce, který do vzorku zařazen nebyl (Union Steel China a společnost, která s ní je ve spojení). Komise si vyžádala všechny informace, které považovala za nezbytné, a ověřila informace uvedené v žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství v prostorách dotčených společností.
(24)
Zjistilo se, že ani jedna z obou spolupracujících skupin vyvážejících výrobců v ČLR nesplňuje kritéria pro přiznání zacházení jako v tržním hospodářství, jelikož náklady na hlavní surovinu, ocelové svitky válcované za tepla, jsou podstatně zkreslené kvůli státním zásahům na trhu s ocelí v ČLR a v zásadě se nezakládají na tržní hodnotě, jak vyžaduje čl. 2 odst. 7 písm. c) první odrážka základního nařízení.
(25)
Zásahy čínského státu v odvětví oceli prokazuje skutečnost, že velkou většinu velkých čínských výrobců oceli vlastní stát, přičemž výrobní kapacita a výkon jsou ovlivňovány různými pětiletými průmyslovými plány, zejména současným 12. pětiletým plánem (2011-2015) pro odvětví železa a oceli.
(26)
Stát také významně kontroluje trh se surovinami. Koks (spolu s železnou rudou hlavní surovina pro výrobu oceli) podléhá množstevnímu omezení v oblasti vývozu a vývoznímu clu ve výši 40 %. Lze proto dojít k závěru, že čínský trh s ocelí je zkreslený z důvodu významných státních zásahů.
(27)
Toto zkreslení se odráží v ceně, již společnosti, které jsou předmětem šetření, platily za ocelové svitky válcované za tepla během období šetření. Tato cena byla výrazně nižší než ceny na mezinárodním trhu. Lze proto vyvodit, že výroba oceli s organickým povlakem má díky zásahům státu prospěch z neobvykle nízkých cen ocelových svitků válcovaných za tepla, což zkresluje cenu oceli s organickým povlakem v ČLR. Toto zkreslení představuje pro čínské vyvážející výrobce výraznou výhodu, pokud jde o náklady, jelikož náklady na hlavní surovinu, ocelové svitky válcované za tepla, tvoří přibližně 80 % výrobních nákladů. Kritérium 1 nelze tedy považovat za splněné.
(28)
Kromě obecné situace popsané výše nesplnil jeden vyvážející výrobce ani kritérium 2, a to kvůli významným nedostatkům v systémech účetnictví tří společností, které jsou s ním v rámci skupiny ve spojení.
(29)
Komise dotčeným společnostem v ČLR, orgánům ČLR a žadateli oficiálně sdělila výsledky zjištění týkajících se zacházení jako v tržním hospodářství. Zúčastněným stranám byla též dána možnost písemně se vyjádřit a požádat o slyšení, mají-li ke slyšení zvláštní důvody.
(30)
Písemné podání poskytl žadatel, jeden čínský vyvážející výrobce a orgány ČLR. Žadatel s výsledky zjištění týkajících se zacházení jako v tržním hospodářství souhlasil. Čínský vyvážející výrobce zejména zpochybnil tvrzení, že jsou ceny účtované společnostem, které jsou předmětem šetření, za ocelové svitky válcované za tepla výrazně nižší než mezinárodní ceny, avšak na podporu svého tvrzení neposkytl žádné informace. Údaje Eurostatu, potvrzené dalšími dostupnými statistickými údaji (4), jasně ukazují, že uvedené ceny byly výrazně nižší než mezinárodní ceny porovnávané s odpovídajícími cenami v Evropě, Severní Americe, Jižní Americe a Japonsku. Proto bylo uvedené tvrzení zamítnuto.
(31)
Orgány ČLR uvedly, že existence případných zkreslení ceny suroviny, tj. ocelových svitků válcovaných za tepla, na úrovni celého výrobního odvětví nemusí automaticky vylučovat soulad s kritériem 1, které stanoví určení na úrovni podniků. Jak je však uvedeno ve 27. bodě odůvodnění, zkreslení ceny hlavní suroviny se odráží v ceně účtované všem společnostem, které jsou předmětem šetření. Tuto skutečnost za prvé nezpochybnila ani jedna strana a za druhé, zkoumání týkající se zacházení jako v tržním hospodářství proběhlo na úrovni jednotlivých společností a zjištění nejsou omezena na všeobecné horizontální záležitosti. Toto tvrzení se proto zamítá.
(32)
Orgány ČLR dále uvedly, že pětileté plány jsou nezávazné pokyny, které nejsou v ČLR právně závazné. Jak je však uvedeno ve 25. bodě odůvodnění, bez ohledu na přesný právní status těchto plánů nelze popřít, že jejich prostřednictvím mají zásahy vlády ČLR významný dopad na výrobní kapacitu v odvětví oceli a jeho výkon. Toto tvrzení se proto zamítá.
(33)
Orgány v ČLR dále tvrdí, že způsob vyřizování žádostí o zacházení jako v tržním hospodářství ze strany Komise je neslučitelný s rozsudky Soudního dvora ze dne 2. února 2012 (5) (dále jen „rozsudek ve věci Brosmann“) a ze dne 19. července 2012 (6) (dále jen „rozsudek ve věci Zhejiang Xinan Chemical“). Pokud jde o toto tvrzení, je třeba poznamenat, že řízení bylo provedeno v souladu s rozsudkem ve věci Brosmann, jak uznaly i orgány ČLR ve svém podání. Kromě toho se v rozsudku ve věci Zhejiang jednalo o státní zásahy do rozhodování společnosti. Nicméně v tomto řízení byla hlavním důvodem pro odmítnutí zacházení jako v tržním hospodářství skutečnost, že cena hlavní suroviny neodráží tržní hodnoty. Toto tvrzení se proto předběžně zamítá.
(34)
Čínské orgány dále uvedly, že jelikož současně probíhající antisubvenční řízení týkající se dotčeného výrobku rovněž zkoumalo záležitost zkreslení ceny hlavní suroviny, měla Komise vzít v úvahu důkazy shromážděné v této záležitosti v uvedeném souběžně probíhajícím řízení. Pokud jde o toto tvrzení, je třeba poznamenat, že v rámci stávajícího antidumpingového řízení bylo během šetření týkajícího se zacházení jako v tržním hospodářství zkoumáno, zda náklady na hlavní surovinu odráží tržní hodnoty. Závěr, že výroba oceli s organickým povlakem v ČLR má prospěch z neobvykle nízkých cen ocelových svitků válcovaných za tepla, jak je uvedeno ve 27. bodě odůvodnění, proto v tomto ohledu skutečně platí a nijak nepředjímá jakákoli případná zjištění antisubvenčního řízení a naopak. Jakákoli případná zjištění antisubvenčního řízení jsou odlišného charakteru než rozhodnutí týkající se zacházení jako v tržním hospodářství. Toto tvrzení se proto předběžně zamítá.
(35)
Orgány ČLR rovněž tvrdily, že Komise čínským orgánům nesdělila zjištění týkající se zacházení jako v tržním hospodářství. To však není pravda, neboť útvary Komise poskytly dne 12. července 2012 prostřednictvím verbální nóty předané čínskému zastoupení při EU informační dokument ohledně zacházení jako v tržním hospodářství.
(36)
Rovněž bylo předloženo tvrzení, že Komise použila pro uložení prozatímních cel neověřené údaje od výrobce ve srovnatelné zemi. To však není pravda, protože Komise použila údaje, které analyzovala a zjistila, že jsou spolehlivé, jak je jasně stanoveno ve 48. bodě odůvodnění. Komise musela požádat výrobce ve srovnatelné zemi (Kanada) o spolupráci, jelikož, jak je vysvětleno ve 45. bodě odůvodnění, výrobce v jiné srovnatelné zemi (Jižní Korea) svoji spolupráci ukončil těsně před plánovanou a dohodnutou inspekcí. Šetření na místě v prostorách výrobce bude proto provedeno po skončení prozatímní fáze řízení. Bylo také namítnuto, že společnost ve srovnatelné zemi (Jižní Korea) se rozhodla spolupráci ukončit na základě rozhodnutí o zacházení jako v tržním hospodářství. To však není pravda, jelikož k ukončení spolupráce došlo dne 3. července, zatímco zjištění týkající se zacházení jako v tržním hospodářství byla poskytnuta dne 12. července 2012.
(37)
Žádný z předložených argumentů nebyl takové povahy, aby vedl ke změně zjištění, pokud jde o rozhodnutí týkající se zacházení jako v tržním hospodářství.
(38)
Z výše uvedeného vyplývá, že ani jedna z obou spolupracujících skupin vyvážejících výrobců v ČLR, které požádaly o zacházení jako v tržním hospodářství, neprokázala, že splňuje kritéria stanovená v čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení.
2. Individuální zacházení
(39)
Podle čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení se pro země spadající pod uvedený článek případné clo ukládá s celostátní platností kromě případů, kdy jsou společnosti schopny prokázat, že splňují kritéria stanovená v čl. 9 odst. 5 základního nařízení. Tato kritéria jsou uvedena níže ve stručné a souhrnné podobě pouze pro orientaci:
-
v případě plného nebo částečného zahraničního vlastnictví daných podniků nebo společných podniků (joint ventures) mohou vývozci svobodně repatriovat základní kapitál a zisky,
-
vývozní ceny a množství a prodejní a dodací podmínky byly svobodně určeny,
-
většinu akcií nebo podílů vlastní soukromé osoby a buď jsou státní úředníci zasedající ve správní radě nebo zastávající klíčové řídící funkce v menšině, nebo je společnost dostatečně nezávislá na státních zásazích,
-
měnové přepočty se provádějí podle tržních směnných kursů a
-
státní zásahy nejsou takového rozsahu, aby umožňovaly obcházení individuálních antidumpingových opatření.
(40)
Vyvážející výrobce, který byl zařazen do vzorku a požádal o zacházení jako v tržním hospodářství, rovněž požádal o individuální zacházení, v případě, že by mu zacházení jako v tržním hospodářství nebylo přiznáno. Druhý vyvážející výrobce, který byl zařazen do vzorku, požádal pouze o individuální zacházení. Na základě dostupných informací bylo předběžně rozhodnuto, že tito dva vyvážející výrobci v ČLR splňují kritéria pro přiznání individuálního zacházení.
3. Individuální zjišťování
(41)
Žádosti o individuální zjišťování předložilo šest spolupracujících vyvážejících výrobců v souladu s čl. 17 odst. 3 základního nařízení, přičemž pouze jeden z nich požádal o zacházení jako v tržním hospodářství. Bylo předběžně rozhodnuto, že individuální zjišťování se provede u vyvážejícího výrobce, který požádal o zacházení jako v tržním hospodářství, a sice společnost Union Steel China, jelikož nebylo příliš zatěžující zjišťování provést vzhledem k tomu, že u uvedeného vyvážejícího výrobce již byla provedena inspekce v rámci přezkoumávání jeho žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství.
(42)
Tento vyvážející výrobce požádal kromě zacházení jako v tržním hospodářství i o individuální zacházení v případě, že by mu zacházení jako v tržním hospodářství nebylo přiznáno. Po přezkoumání uvedené žádosti bylo předběžně rozhodnuto společnosti Union Steel China udělit individuální zacházení, jelikož splňovala příslušná kritéria.
4. Běžná hodnota
4.1. Volba srovnatelné země
(43)
Podle čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení musí být běžná hodnota pro vyvážející výrobce, jimž nebylo přiznáno zacházení jako v tržním hospodářství, stanovena na základě domácích cen nebo početně zjištěné běžné hodnoty ve srovnatelné zemi.
(44)
V oznámení o zahájení řízení naznačila Komise záměr použít buď Kanadu nebo Jižní Afriku jako vhodnou srovnatelnou zemi pro účely stanovení běžné hodnoty a zúčastněné strany byly vyzvány, aby se k tomu vyjádřily.
(45)
Komise zkoumala, zda by přiměřenou volbou srovnatelné země mohly být i jiné země, a zaslala dotazníky výrobcům oceli s organickým povlakem v Kanadě a Jižní Africe, a rovněž výrobcům v Brazílii a Jižní Koreji. Na dotazníky odpověděli pouze dva výrobci oceli s organickým povlakem, jeden v Kanadě a druhý v Jižní Koreji. Zdá se, že obě země jsou otevřenými trhy bez dovozních cel a s významným dovozem z několika třetích zemí. V Jižní Koreji jsou kromě tohoto nejméně čtyři další domácí výrobci dotčeného výrobku, což na tomto trhu zajišťuje zdravou konkurenci. Nicméně ve velmi pokročilém stadiu řízení a těsně před inspekcí útvarů Komise na místě, dne 3. července 2012, však jihokorejský výrobce nevysvětlitelně ukončil spolupráci.
(46)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem byla jako srovnatelná země vybrána Kanada. V Kanadě jsou kromě tohoto nejméně čtyři další domácí výrobci dotčeného výrobku, což na tomto trhu zajišťuje zdravou konkurenci. Šetřením se nezjistil žádný důvod, proč by neměla být Kanada považována za vhodnou zemi pro účely stanovení běžné hodnoty.
(47)
Několik zúčastněných stran namítlo, že strukturu nákladů kanadského výrobce nelze srovnávat se strukturou nákladů čínského vyvážejícího výrobce. Žádné významné rozdíly ve struktuře nákladů však nebyly zjištěny a toto tvrzení se tudíž zamítá.
(48)
Údaje předložené v odpovědi spolupracujícího kanadského výrobce byly analyzovány a bylo stanoveno, že se jedná o spolehlivé informace, na jejichž základě lze stanovit běžnou hodnotu.
(49)
Vyvozuje se tedy předběžný závěr, že Kanada je vhodnou a přiměřenou srovnatelnou zemí podle čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení.
4.2. Stanovení běžné hodnoty
(50)
Jelikož společnost, která byla zařazena do vzorku a společnost, jejíž žádost o individuální zjišťování byla přijata, neprokázaly, že splňují kritéria pro zacházení jako v tržním hospodářství, a další společnost, která byla zařazena do vzorku, o zacházení jako v tržním hospodářství nepožádala, byla běžná hodnota pro všechny čínské vyvážející výrobce stanovena na základě informací od výrobce ve srovnatelné zemi.
(51)
Komise v souladu s čl. 2 odst. 2 základního nařízení nejprve zkoumala, zda byl prodej obdobného výrobku v Kanadě nezávislým odběratelům reprezentativní. Bylo zjištěno, že spolupracující kanadský výrobce prodává obdobný výrobek v reprezentativním množství na domácím kanadském trhu ve srovnání s dotčeným výrobkem vyváženým do Unie vyvážejícími výrobci zařazenými do vzorku a vyvážejícím výrobcem, jehož žádost o individuální zjišťování byla přijata.
(52)
Komise poté zkoumala, zda tento prodej může být považován za uskutečněný v běžném obchodním styku podle čl. 2 odst. 4 základního nařízení. Toto ověření proběhlo stanovením podílu ziskového prodeje nezávislým odběratelům. Prodejní transakce byly považovány za ziskové v případě, kdy se jednotková cena rovnala výrobním nákladům, nebo byla vyšší. Byly tudíž stanoveny výrobní náklady kanadského výrobce během období šetření.
(53)
U druhů výrobků, u nichž se více než 80 % objemu prodeje daného druhu na domácím trhu uskutečnilo za cenu vyšší, než jsou výrobní náklady, a vážený průměr prodejní ceny daného druhu dosahoval nejméně výše jednotkových výrobních nákladů, byla běžná hodnota podle druhu výrobku vypočítána jako vážený průměr skutečných cen veškerého prodeje daného druhu na domácím trhu, bez ohledu na skutečnost, zda byl tento prodej ziskový, či nikoli.
(54)
Pokud objem ziskového prodeje určitého druhu výrobku představoval nejvýše 80 % celkového objemu prodeje daného druhu nebo pokud vážený průměr ceny daného druhu nedosahoval jednotkových výrobních nákladů, vycházela běžná hodnota ze skutečné ceny na domácím trhu, která byla vypočítána jako vážený průměr ceny pouze ziskového domácího prodeje daného druhu výrobku v období šetření.
(55)
Pokud jde o neziskové druhy výrobků, byla běžná hodnota vypočítána za použití výrobních nákladů kanadského výrobce plus prodejní, správní a režijní náklady a ziskového rozpětí u ziskových druhů výrobků.
4.3. Vývozní ceny pro vyvážející výrobce, kterým bylo přiznáno individuální zacházení
(56)
Jelikož všichni spolupracující vyvážející výrobci, kterým bylo přiznáno individuální zacházení, prodávali na vývoz do Unie přímo nezávislým odběratelům v Unii, byly vývozní ceny v souladu s čl. 2 odst. 8 základního nařízení stanoveny na základě skutečně zaplacených cen nebo cen, které je třeba zaplatit za dotčený výrobek.
4.4. Srovnání
(57)
Běžná hodnota a vývozní cena byly srovnány na základě ceny ze závodu. Za účelem zajištění spravedlivého porovnání běžné hodnoty a vývozní ceny byly podle čl. 2 odst. 10 základního nařízení provedeny náležité úpravy o rozdíly ovlivňující ceny a srovnatelnost cen. Ve vhodných případech byly provedeny úpravy s ohledem na náklady na dopravu, pojištění, manipulaci a vedlejší náklady, jakož i náklady spojené s balením, úvěry a bankovními poplatky a provizemi ve všech případech, které se ukázaly jako odůvodněné, správné a podložené důkazy.
5. Dumpingová rozpětí
(58)
Dumpingová rozpětí pro vyvážející výrobce, kterým bylo uděleno individuální zacházení, byla v souladu s čl. 2 odst. 11 a 12 základního nařízení stanovena na základě srovnání vážené průměrné běžné hodnoty stanovené pro srovnatelnou zemi s váženou průměrnou vývozní cenou každé společnosti vyjádřená jako procento ceny CIF na hranice Unie před proclením.
(59)
Vážený průměr dumpingových rozpětí vyvážejících výrobců zařazených do vzorku byl vypočítán pro spolupracující vyvážející výrobce, kteří nebyli zařazeni do vzorku. Na základě toho činí prozatímní dumpingové rozpětí pro vyvážející výrobce, kteří nebyli zařazeni do vzorku, vyjádřené jako procento z ceny CIF na hranice Unie před proclením 61,1 %.
(60)
Za účelem vypočtení celostátního dumpingového rozpětí použitelného na nespolupracující nebo neznámé vyvážející výrobce v ČLR byla nejprve stanovena úroveň spolupráce tím, že se objem vývozu do Unie, jak jej uvedli spolupracující vyvážející výrobci, porovnal s ekvivalentními statistikami Eurostatu.
(61)
Vzhledem k tomu, že míra spolupráce ze strany ČLR činila přibližně 70 %, bylo dumpingové rozpětí použitelné celostátně pro všechny ostatní vývozce v ČLR vypočteno na základě nejvyššího dumpingového rozpětí stanoveného pro reprezentativní typy produktů vyvážejících výrobců. Na tomto základě byla celostátní úroveň dumpingu předběžně stanovena na 77,9 % z ceny CIF na hranice Unie před proclením.
(62)
Na základě toho činí prozatímní dumpingová rozpětí vyjádřená jako procento ceny CIF na hranice Unie před proclením:
Společnost
Prozatímní dumpingové rozpětí
Zhangjiagang Panhua Steel Strip Co., Ltd, Chongqing Wanda Steel Strip Co., Ltd, Zhangjiagang Wanda Steel Strip Co., Ltd, Jiangsu Huasheng New Construction Materials Co. Ltd) a Zhangjiagang Free Trade Zone Jiaxinda International Trade Co., Ltd
67,4 %
Zhejiang Huadong Light Steel Building Material Co. Ltd a Hangzhou P.R.P.T. Metal Material Company Ltd
54,6 %
Union Steel China a Wuxi Changjiang Sheet Metal Co. Ltd
59,2 %
Vážený průměr vzorku
61,1 %
Celostátní dumpingové rozpětí
77,9 %
D. ÚJMA
1. Výroba v Unii a výrobní odvětví Unie
(63)
Ke zjištění celkové výroby v Unii v posuzovaném období byly použity veškeré dostupné informace týkající se výrobců v Unii, včetně informací uvedených v podnětu, údajů shromážděných od výrobců v Unii před zahájením šetření a posléze a ověřených odpovědí na dotazník poskytnutých výrobci v Unii zařazenými do vzorku.
(64)
Během období šetření vyrábělo ocel s organickým povlakem 22 výrobců v Unii. Na základě uvedeném v předchozím bodě odůvodnění byla celková výroba v Unii během období šetření odhadnuta na přibližně 3 645 298 tun. Výrobci v Unii, kteří představují celkovou výrobu v Unii, tvoří výrobní odvětví Unie ve smyslu čl. 4 odst. 1 a čl. 5 odst. 4 základního nařízení a budou proto dále nazýváni „výrobní odvětví Unie“.
2. Určení příslušného trhu Unie
(65)
Během šetření se zjistilo, že významná část výroby výrobců v Unii zařazených do vzorku byla určena k využití pro vlastní spotřebu, tj. výrobky byly často pouze předány (bez faktury) a/nebo dodány za transferové ceny v rámci jedné společnosti nebo skupiny společností k dalšímu navazujícímu zpracování.
(66)
V zájmu zjištění, zda výrobní odvětví Unie utrpělo újmu či nikoliv, a za účelem stanovení spotřeby a různých ekonomických ukazatelů týkajících se situace výrobního odvětví Unie, se zkoumalo, zda a do jaké míry musí být v analýze vzato v úvahu následné využití obdobného výrobku vyráběného výrobním odvětvím Unie.
(67)
V zájmu získání co nejúplnějšího obrazu o situaci ve výrobním odvětví Unie byly shromážděny a analyzovány údaje o veškeré činnosti v souvislosti s ocelí s organickým povlakem a následně bylo stanoveno, zda je výroba určena k využití pro vlastní spotřebu, nebo pro volný trh.
(68)
Bylo zjištěno, že smysluplná analýza a hodnocení se musí zaměřit na situaci na volném trhu v případě těchto ekonomických ukazatelů týkajících se výrobního odvětví Unie: objem prodeje a prodejní ceny na trhu Unie, podíl na trhu, růst, objem vývozu a ceny; ukazatele újmy byly tedy upraveny o známé využití pro vlastní spotřebu a závislý prodej v rámci výrobního odvětví Unie, přičemž využití pro vlastní spotřebu a závislý prodej byly analyzovány odděleně.
(69)
U ostatních ekonomických ukazatelů bylo však na základě šetření zjištěno, že mohou být smysluplně zkoumány jedině vztažením k celé činnosti. Výroba (jak u závislého, tak u volného trhu), kapacita, využití kapacity, investice, stav zásob, zaměstnanost, produktivita, mzdy a schopnost získávat kapitál skutečně závisí na celé činnosti, ať už je výroba závislá nebo prodávaná na volném trhu.
3. Spotřeba v Unii
(70)
Výrobní odvětví Unie prodává obdobný výrobek odběratelům, kteří nejsou ve spojení, a rovněž jej prodává/předává společnostem, které jsou ve spojení, k dalšímu navazujícímu zpracování, např. střediskům služeb pro ocelářský průmysl.
(71)
Při výpočtu zřejmé spotřeby oceli s organickým povlakem v Unii Komise sečetla objem celkového dovozu oceli s organickým povlakem do Unie na základě údajů Eurostatu a objem prodeje a využití pro vlastní spotřebu obdobného výrobku v Unii vyráběného výrobním odvětvím Unie na základě údajů z podnětu a ověření během inspekcí u výrobců v Unii zařazených do vzorku.
(72)
Pokud jde o údaje Eurostatu týkající se dovozu, je třeba poznamenat, že popisy příslušných kódů KN (viz 13. bod odůvodnění výše) nejsou omezeny na popis výrobku, který je předmětem šetření, a údaje podle Eurostatu o dovozu pod těmito kódy mohou tedy zahrnovat i jiné výrobky. Nicméně kvůli nedostatku informací o případném množství takového dalšího dovozu či důkazů svědčících o jeho významném množství bylo předběžně rozhodnuto použít úplné údaje týkající se dovozu pod příslušnými kódy KN na základě údajů Eurostatu.
(73)
Na tomto základě se spotřeba Unie vyvíjela takto:
2008
2009
2010
OŠ
Spotřeba (v tunách)
5 691 713
4 327 650
4 917 068
5 177 970
Index (2008 = 100)
100
76
86
91
(74)
Během posuzovaného období se celková spotřeba na trhu EU snížila o 9 %. V letech 2008 a 2009 došlo v důsledku globálních negativních dopadů hospodářské krize zejména na stavebnictví k poklesu o přibližně 24 %. Poté začala spotřeba opět stoupat a celkově vzrostla od roku 2009 do období šetření o 20 %, nicméně nedosáhla původní úrovně z roku 2008.
4. Dovoz z dotčené země a podíl na trhu
(75)
Během posuzovaného období se dovoz z ČLR do Unie vyvíjel takto:
2008
2009
2010
OŠ
Objem dovozu z ČLR (v tunách)
472 988
150 497
464 582
702 452
Index (2008 = 100)
100
32
98
149
Podíl na trhu
8,3 %
3,5 %
9,4 %
13,6 %
Index (2008 = 100)
100
42
114
163
Zdroj: Eurostat
(76)
Bez ohledu na vývoj spotřeby došlo u objemu dovozu z ČLR v posuzovaném období k výraznému nárůstu, a to o 49 %. V důsledku negativních dopadů hospodářské krize klesl v roce 2009 výrazně i objem dovozu z ČLR. Dovoz z ČLR však začal opět velmi rychle stoupat a v období od roku 2009 do období šetření dosáhl nárůstu na úrovni působivých 367 %.
(77)
Stejně tak se v posuzovaném období zvýšil podíl na trhu tohoto dovozu, a sice o 63 %. I když v období 2008 až 2009 klesl více než o polovinu, vykázal od roku 2009 do období šetření výrazný nárůst, který dosáhl 290 %.
4.1. Ceny dovozu a cenové podbízení
Dovoz z ČLR
2008
2009
2010
OŠ
Průměrná cena (EUR/t)
875
728
768
801
Index (2008 = 100)
100
83
88
91
Zdroj: Eurostat
(78)
Průměrná cena dovozu z ČLR klesla během posuzovaného období o 9 %. V letech 2008 a 2009 došlo k výraznému poklesu o 17 %, poté vzrostla během období 2009 až 2010 o pět procentních bodů a během období šetření o další tři procentní body.
(79)
Ceny dovozu z ČLR byly v celém posuzovaném období setrvale nižší než prodejní ceny výrobního odvětví Unie. Z výše uvedené tabulky vyplývá, že ačkoli v době vrcholící hospodářské krize v roce 2009, kdy spotřeba náhle klesla a na trhu došlo k výraznému zpomalení, nepomohlo čínskému dovozu udržet si podíl na trhu ani cenové snížení o 17 %, došlo díky neustálému cenovému podbízení v následujících letech ke stabilnímu působivému nárůstu podílu na trhu čínského dovozu od roku 2009 do období šetření.
(80)
S cílem určit cenové podbízení během období šetření byly vážené průměrné prodejní ceny jednotlivých druhů výrobku prodávaných výrobci v Unii zařazenými do vzorku účtované odběratelům na trhu Unie, kteří nejsou ve spojení, upravené na úroveň cen ze závodu, porovnány s odpovídajícími váženými průměrnými cenami jednotlivých typů výrobku z dovozu spolupracujících čínských výrobců účtovanými prvnímu nezávislému odběrateli na trhu Unie, stanovenými na základě cen CIF s příslušnou úpravou o náklady po dovozu.
(81)
Toto cenové srovnání bylo provedeno podle druhu u transakcí na stejné úrovni obchodní činnosti, v případě potřeby s náležitou úpravou a po odečtení rabatů a slev z cen. Výsledek srovnání vyjádřený jako procentní podíl obratu výrobců v Unii zařazených do vzorku v období šetření poukázal na vážené průměrné rozpětí cenového podbízení až o 25,9 % ze strany čínských vyvážejících výrobců.
5. Hospodářská situace výrobního odvětví Unie
5.1. Předběžné poznámky
(82)
V souladu s čl. 3 odst. 5 základního nařízení Komise posoudila veškeré hospodářské činitele a ukazatele, které ovlivňují situaci výrobního odvětví Unie.
(83)
Jak je uvedeno v 5. bodě odůvodnění výše, za účelem posouzení možné újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie byl proveden výběr vzorku.
(84)
V zájmu stanovení mikroekonomických ukazatelů, jako jsou jednotkové ceny, jednotkové výrobní náklady, ziskovost, peněžní tok, investice, návratnost investic, schopnost získávat kapitál a stav zásob, poskytlo šest výrobců v EU zařazených do vzorku potřebné údaje, které byly u nich také ověřeny.
(85)
Údaje, které žadatel poskytl za všechny výrobce oceli s organickým povlakem v Unii, byly porovnány s dalšími dostupnými zdroji a ověřenými údaji výrobců v Unii zařazených do vzorku a použity ke stanovení makroekonomických ukazatelů, jako je výroba výrobního odvětví Unie, výrobní kapacita, využití kapacity, objem prodeje, podíl na trhu, zaměstnanost a produktivita.
5.2. Údaje týkající se výrobního odvětví Unie jako celku
5.2.1. Výroba, výrobní kapacita a využití kapacity
(86)
Ke zjištění celkové výroby v Unii v posuzovaném období byly použity veškeré dostupné informace týkající se výrobního odvětví Unie, včetně informací uvedených v podnětu, údajů shromážděných od výrobců v Unii před zahájením šetření a posléze a ověřených odpovědí na dotazník poskytnutých výrobci v Unii zařazenými do vzorku.
2008
2009
2010
OŠ
Objem výroby (v tunách)
4 218 924
3 242 741
3 709 441
3 645 298
Index (2008 = 100)
100
77
88
86
Výrobní kapacita (v tunách)
5 649 268
5 754 711
5 450 138
5 431 288
Index (2008 = 100)
100
102
96
96
Index využití kapacity
75 %
56 %
68 %
67 %
Index (2008 = 100)
100
75
91
90
Zdroj: podnět, odpovědi na dotazník
(87)
Z výše uvedené tabulky vyplývá, že v posuzovaném období výroba klesla o 14 %. Výroba prudce poklesla v roce 2009 zároveň se snížením poptávky, ovšem v roce 2010 o něco vzrostla, nicméně během období šetření navzdory nárůstu spotřeby opět mírně poklesla.
(88)
Výrobní kapacita se během posuzovaného období snížila o 4 %. Využití kapacity vykázalo stejný trend jako výroba a v posuzovaném období kleslo o 10 %.
5.2.2. Objem prodeje, podíl na trhu a růst
2008
2009
2010
OŠ
Objem prodeje (v tunách)
3 355 766
2 707 611
3 003 917
2 936 255
Index (2008 = 100)
100
81
90
87
Podíl na trhu (v tunách)
59,0 %
62,6 %
61,1 %
56,7 %
Index (2008 = 100)
100
106
104
96
Zdroj: podnět, odpovědi na dotazník
(89)
V roce 2009 výrazně klesl objem prodeje výrobního odvětví Unie odběratelům, kteří nejsou ve spojení, a to o 19 %. V roce 2010 se tento objem zvýšil o devět procentních bodů, ale poté během období šetření klesl o tři procentní body.
(90)
Podíl výrobního odvětví Unie na trhu klesl během posuzovaného období o 4 %. Po počátečním nárůstu podílu výrobního odvětví Unie na trhu v roce 2009 došlo v roce 2010 a v období šetření opět k jeho poklesu, takže výsledný podíl na trhu byl o 6 % nižší během období šetření než v roce 2009, a to i přesto, že ve stejném období vzrostla spotřeba o více než 20 %. Toto odvětví nemohlo tedy využít rostoucí spotřeby a získat zpět objem prodeje a část podílu na trhu, které ztratilo.
(91)
Zatímco spotřeba Unie klesla během posuzovaného období o 9 % a objem prodeje výrobního odvětví Unie stranám, které nejsou ve spojení, klesl o 13 %, snížil se podíl výrobního odvětví Unie na trhu o 2,3 procentní body z 59 % v roce 2008 na 56,7 % během období šetření.
5.2.3. Zaměstnanost a produktivita
2008
2009
2010
OŠ
Zaměstnanost (v ekvivalentech plného pracovního úvazku, FTE)
6 790
5 953
5 723
5 428
Index (2008 = 100)
100
88
84
80
Produktivita (t/FTE)
621
545
648
672
Index (2008 = 100)
100
88
104
108
Zdroj: podnět, odpovědi na dotazník, Eurofer
(92)
Zaměstnanost ve výrobním odvětví unie postupně klesala. Celkový počet zaměstnanců v tomto výrobním odvětví počítaný v ekvivalentech plného pracovního úvazku klesl během posuzovaného období o 20 %, přičemž nejnižší úrovně dosáhl v období šetření. Produktivita nicméně v posuzovaném období vzrostla o 8%, což svědčí o tom, že se výrobní odvětví rovněž snažilo snížit výrobní náklady.
5.3. Údaje týkající se výrobců v Unii zařazených do vzorku
5.3.1. Průměrné jednotkové prodejní ceny v Unii a výrobní náklady
(93)
Průměrná prodejní cena výrobců v Unii zařazených do vzorku odběratelům v EU, kteří nejsou ve spojení, klesla během posuzovaného období o 3 %. Od roku 2009 do období šetření ceny zároveň se zvýšením spotřeby a objemem prodeje vzrostly o 23 %, nedosáhly však výše z roku 2008.
(94)
Současně vzrostly během posuzovaného období průměrné náklady na výrobu a prodej obdobného výrobku o 6 %, a to kvůli nárůstu výrobních nákladů na jednotku, zatímco prodejní, správní a režijní náklady na jednotku klesly o 34 %.
(95)
Po poklesu jednotkové ceny odběratelům, kteří nejsou ve spojení, o 21 % v roce 2009 a související ztrátě začala jednotková cena opět stoupat. V roce 2010 a během období šetření došlo ve výrobním odvětví Unie k růstu nákladů, který mohl být vyrovnán pouze mírným zvýšením cen, což přesně stačilo na udržení úrovně ziskovosti z roku 2010 a z období šetření. V důsledku toho ovšem došlo k další ztrátě podílu na trhu, jelikož ceny čínského dovozu byly stabilně nižší než ceny výrobního odvětví Unie.
2008
2009
2010
OŠ
Jednotková cena v EU pro odběratele, kteří nejsou ve spojení (EUR/t)
1 023
805
911
994
Index (2008 = 100)
100
79
89
97
Jednotkové výrobní náklady (EUR/t)
925
884
893
978
Index (2008 = 100)
100
95
97
106
Zdroj: Ověřené odpovědi výrobců zařazených do vzorku na dotazník
5.3.2. Ziskovost, peněžní tok, investice, návratnost investic a schopnost získávat kapitál
2008
2009
2010
OŠ
Ziskovost prodeje v EU odběratelům, kteří nejsou ve spojení (v % obratu z prodeje)
6,7 %
-9,3 %
2,8 %
2,6 %
Index (2008 = 100)
100
- 138
41
39
Peněžní tok (v EUR)
328 190 880
211 298 356
152 030 083
204 650 414
Index (2008 = 100)
100
64
46
62
Investice (v EUR)
55 717 957
4 537 128
12 530 132
15 302 264
Index (2008 = 100)
100
8
22
27
Návratnost investic
13,8 %
-13,9 %
5,9 %
6 %
Index (2008 = 100)
100
- 101
43
44
Zdroj: Ověřené odpovědi výrobců zařazených do vzorku na dotazník
(96)
Ziskovost výrobního odvětví Unie byla stanovena tak, že čistý zisk před zdaněním z prodeje obdobného výrobku odběratelům, kteří nejsou ve spojení, byl vyjádřen jako procentní podíl z obratu z tohoto prodeje. V roce 2009 během hospodářské krize dramaticky klesla ziskovost výrobního odvětví Unie, což vedlo ke ztrátě 13,9 %. Od roku 2010 se situace začala zlepšovat, nicméně rostoucí výrobní náklady neumožnily dosáhnout úrovně ziskovosti, která je považována pro dané výrobní odvětví za přiměřenou a udržitelnou (6,7 %, viz 156. bod odůvodnění). Během celého posuzovaného období poklesla ziskovost o 61 %.
(97)
Vývoj v oblasti peněžního toku z velké části odrážel záporný vývoj ziskovosti. Nejnižší úrovně bylo dosaženo v roce 2010. Obdobně i návratnost investic klesla o 56 % z 13,8 % v roce 2008 na 6 % v období šetření.
(98)
Uvedený vývoj ziskovosti, peněžního toku a návratnosti investic v posuzovaném období snížil schopnost výrobního odvětví Unie investovat do svých činností a ohrozil jeho rozvoj. Na začátku posuzovaného období dokázalo výrobní odvětví Unie učinit významné investice, poté však jejich výše v roce 2009 výrazně klesla, přičemž během posuzovaného období došlo k celkovému poklesu o 73 %.
(99)
Jak je uvedeno výše, finanční výsledky výrobního odvětví Unie se zhoršily, nebylo však zjištěno, že by v průběhu posuzovaného období byla vážně postižena jeho schopnost získávat kapitál.
5.3.3. Stav zásob
2008
2009
2010
OŠ
Stav zásob na konci roku (v tunách)
116 852
97 533
124 848
130 593
Index (2008 = 100)
100
83
107
112
Zdroj: Ověřené odpovědi výrobců zařazených do vzorku na dotazník
(100)
U šesti výrobců v Unii zařazených do vzorku představoval stav zásob v období šetření přibližně 8 % objemu výroby. Konečný stav zásob se během posuzovaného období zvýšil o 12 %. Ačkoli je třeba poznamenat, že stav zásob není pro dané výrobní odvětví významným ukazatelem, jelikož se výroba odvíjí zejména od konkrétních objednávek, došlo k hlavnímu nárůstu stavu zásob od roku 2009 do období šetření, což odpovídalo období největšího nárůstu dumpingového dovozu z ČLR.
5.3.4. Mzdové náklady
Průměrné mzdové náklady na zaměstnance (v EUR, výrobci v EU zařazení do vzorku)
60 959
57 892
58 637
62 347
Index (2008 = 100)
100
95
96
102
(101)
Průměrné mzdové náklady výrobců v Unii zařazených do vzorku vzrostly během posuzovaného období pouze o 2 %, což je nižší než míra inflace. Z šetření vyplynulo, že výrobci zařazení do vzorku výrazně snížili zejména celkové a administrativní náklady a dohlíželi na účinnost.
5.3.5. Využití pro vlastní spotřebu a závislý prodej
(102)
Jak je uvedeno v 65. bodě odůvodnění, v EU existuje významný trh s ocelí s organickým povlakem, který tvoří navazující zpracování tohoto výrobku výrobním odvětvím Unie. Za účelem analýzy tohoto trhu byl zohledněn veškerý objem využití pro vlastní spotřebu a objem prodeje stranám, které jsou ve spojení (závislý prodej), výrobci v Unii zařazenými do vzorku a dalšími výrobci v Unii.
(103)
Bylo zjištěno, že využití pro vlastní spotřebu a závislý prodej byly určeny k dalšímu zpracování samotnými společnostmi nebo společnostmi, které jsou s nimi ve spojení v rámci skupiny výrobců v Unii zařazených do vzorku, kteří zejména obchodují se stavebními materiály, a jsou tudíž koncovými uživateli oceli s organickým povlakem.
(104)
Na výše uvedeném základě bylo stanoveno, že využití pro vlastní spotřebu a závislý prodej výrobců v Unii představovaly 27 % celkového objemu výroby během období šetření. Během posuzovaného období kleslo využití pro vlastní spotřebu a související objem prodeje o 19 % a podíl na trhu se snížil o 11 %.
2008
2009
2010
OŠ
Využití pro vlastní spotřebu a závislý prodej (v tunách)
1 225 686
935 374
994 933
993 701
Index (2008 = 100)
100
76
81
81
Podíl na trhu
22 %
22 %
20 %
19 %
Index (2008 = 100)
100
100
94
89
Zdroj: Podnět a ověřené odpovědi výrobců zařazených do vzorku na dotazník
(105)
Hodnota využití pro vlastní spotřebu a závislého prodeje byla analyzována na základě odpovědí na dotazník poskytnutých výrobci zařazenými do vzorku, které u nich byly ověřeny během inspekcí. Z šetření vyplynulo, že mezi využitím pro vlastní spotřebu a závislým prodejem nebyl, pokud jde o konečné využití výrobku, významný rozdíl. Využití pro vlastní spotřebu uváděly společnosti, kde navazující výroba probíhala v rámci stejné právnické osoby, zatímco závislý prodej byl prodej na fakturu jiným právnickým osobám, které jsou ve spojení. Kromě toho byla metoda pro stanovení cen v rámci využití pro vlastní spotřebu i závislého prodeje stranám, které jsou ve spojení, podobná, tj. společnostem ve spojení i navazujícím interním výrobním jednotkám společností zařazených do vzorku byla účtována reálná hodnota (metoda „cost plus“) výrobku.
(106)
Průměrná hodnota na tunu se tak během posuzovaného období zvýšila o 1 % a byla tudíž během období šetření o 2 % nižší než prodejní cena výrobců v Unii zařazených do vzorku určená odběratelům, kteří nejsou ve spojení.
2008
2009
2010
OŠ
Využití pro vlastní spotřebu a závislý prodej (EUR/t)
967
787
910
975
Index (2008 = 100)
100
81
94
101
Zdroj: Ověřené odpovědi výrobců zařazených do vzorku na dotazník
(107)
Vzhledem k tomu, že většina závislého prodeje a využití pro vlastní spotřebu byla určena pro navazující obchodování se stavebními materiály výrobců v Unii, byly uvedený prodej a využití pro vlastní spotřebu rovněž nepřímo vystaveny konkurenci od ostatních hráčů na trhu, včetně dumpingového dovozu z ČLR. Interní poptávka ze strany navazující výroby se odvíjí od šance následné výrobky prodat na volném trhu, který není ovlivňován dumpingovým dovozem. Lze tedy vyvodit, že příčinou klesajícího objemu a podílu na trhu během posuzovaného období byla konkurence dumpingového dovozu z ČLR.
5.3.6. Účinky minulého dumpingu a subvencování
(108)
Jelikož se jedná o první antidumpingové řízení ohledně dotčeného výrobku, nejsou k dispozici žádné údaje pro posouzení účinků případného minulého dumpingu nebo subvencování.
6. Velikost skutečného dumpingového rozpětí
(109)
Všechna zjištěná rozpětí uvedená výše v oddíle o dumpingu jsou výrazně vyšší než nepatrná. Navíc vzhledem k objemu dumpingového dovozu z ČLR a jeho cenám není možné považovat dopad skutečného dumpingového rozpětí na trh EU za zanedbatelný.
7. Závěr ohledně újmy
(110)
Šetřením bylo prokázáno, že se všechny ukazatele újmy pro hospodářskou situaci výrobního odvětví Unie během posuzovaného odvětví zhoršily, nebo se nevyvíjely v souladu se spotřebou.
(111)
V posuzovaném období v souvislosti s klesající spotřebou nepřetržitě a výrazně rostl dovoz z ČLR. Zároveň klesl objem prodeje výrobního odvětví Unie celkem o 13 % a jeho podíl na trhu se z 59 % v roce 2008 propadl na 56,7 % v období šetření. Přestože se spotřeba od roku 2009 do období šetření po roce hospodářské krize, která měla dopad na poptávku, zvýšila o 20 %, podíl výrobního odvětví Unie na trhu se i nadále zmenšoval. Vzhledem k výrazné expanzi dumpingového dovozu z ČLR na trh EU se výrobnímu odvětví Unie nepodařilo opět získat ztracený podíl na trhu. Levný dumpingový dovoz v posuzovaném období rostl, doprovázen setrvalým podbízením ve vztahu k cenám účtovaným výrobním odvětvím Unie.
(112)
Dále byly významně dotčeny ukazatele újmy týkající se finančních výsledků výrobního odvětví Unie, jako je peněžní tok a ziskovost. To znamená, že byla rovněž oslabena schopnost výrobního odvětví Unie získávat kapitál a investovat.
(113)
Na základě výše uvedených skutečností byl vyvozen závěr, že výrobnímu odvětví Unie byla způsobena podstatná újma ve smyslu čl. 3 odst. 5 základního nařízení.
E. PŘÍČINNÁ SOUVISLOST
1. Úvod
(114)
V souladu s čl. 3 odst. 6 a čl. 3 odst. 7 základního nařízení bylo zkoumáno, zda dumpingový dovoz pocházející z ČLR způsobil výrobnímu odvětví Unie újmu v takové míře, že ji lze označit za podstatnou. Byly přezkoumány i jiné známé činitele, které mohly vedle dumpingového dovozu výrobnímu odvětví Unie způsobovat újmu, aby bylo zajištěno, že případná újma způsobená těmito jinými činiteli nebude připsána dumpingovému dovozu.
2. Účinek dumpingového dovozu
(115)
Šetření prokázalo, že se spotřeba v Unii během posuzovaného období snížila o 9 %, zatímco objem dumpingového dovozu z ČLR dramaticky vzrostl přibližně o 49 %, přičemž podíl tohoto dovozu na trhu vzrostl o 63 % z 8,3 % v roce 2008 na 13,6 % v období šetření. Zároveň klesl objem prodeje výrobního odvětví Unie stranám, které nejsou ve spojení, o 13 % a jeho podíl na trhu se zmenšil o 4 % z 59 % v roce 2008 na 56,7 % v období šetření.
(116)
Ačkoli byl dovoz z ČLR rovněž poznamenán hospodářskou krizí a v letech 2008 a 2009 klesl o 68 %, začal od roku 2009 do období šetření znovu velmi rychle růst, přičemž na konci období šetření byl o 367 % větší, přestože se spotřeba Unie v tomto období zvýšila pouze o 20 %. Snížením jednotkové ceny o 9 % ve srovnání s rokem 2008 a cenovým podbízením vůči výrobnímu odvětví Unie o 25,9 % během období šetření navýšil čínský dovoz svůj podíl na trhu od roku 2008 do období šetření o 63 % a dosáhl podílu 13,6 %.
(117)
Zároveň od roku 2008 do období šetření klesl objem prodeje výrobců v Unii stranám, které nejsou ve spojení, celkem o 13 %. V době zotavování trhu, od roku 2009 do období šetření, zvýšilo výrobní odvětví Unie objem prodeje stranám, které nejsou ve spojení, o pouhých 8 %, zároveň však ztratilo 9 % podílu na trhu, a z rostoucí spotřeby tedy těžilo pouze v omezené míře. Prospěch ze zvyšující se spotřeby tak měl zejména čínský dovoz, který ostatní hráče na trhu výrazně předběhl.
(118)
Průměrné dovozní ceny se u dovozu z ČLR za posuzované období snížily o 9 %. I když po prudkém poklesu v roce 2009 pak mezi rokem 2009 a obdobím šetření pomalu rostly, zůstávaly stabilně pod úrovní cen účtovaných výrobním odvětvím Unie. Jednotková cena pro odběratele v EU, kteří nejsou ve spojení, klesla o pouhá 3 %, a prokázala tak určitou odolnost vůči tlaku na ceny vyvíjenému čínským dovozem. Tyto ceny se však zjevně udržely na úkor nižšího objemu prodeje a snížené ziskovosti z tohoto prodeje, která klesla z 6,7 % v roce 2008 na 2,6 % v období šetření, celkem tedy o 61 %, přičemž zároveň rostly výrobní náklady.
(119)
Na základě výše uvedených skutečností lze vyvodit, že prudký nárůst dumpingového dovozu z ČLR při cenách, které v porovnání s výrobním odvětvím Unie neustále vykazovaly cenové podbízení, hrál rozhodující roli ve způsobení podstatné újmy výrobnímu odvětví Unie, které pak již nemohlo plně těžit ze zotavující se spotřeby v Unii.
3. Účinky jiných činitelů
3.1. Dovoz ze třetích zemí
Země
2008
2009
2010
OŠ
Jižní Korea
Objem (v tunách)
228 123
226 568
173 935
237 164
Index (2008 = 100)
100
99
76
104
Podíl na trhu (v %)
4 %
5,2 %
3,5 %
4,6 %
Index (2008 = 100)
100
131
88
114
Průměrná cena
901
727
846
903
Index (2008 = 100)
100
81
94
100
Indie
Objem (v tunách)
159 999
149 138
155 384
141 391
Index (2008 = 100)
100
93
97
88
Podíl na trhu (v %)
2,8 %
3,4 %
3,2 %
2,7 %
Index (2008 = 100)
100
123
112
97
Průměrná cena
932
667
773
824
Index (2008 = 100)
100
72
83
88
Ostatní země
Objem (v tunách)
249 151
158 461
124 319
167 007
Index (2008 = 100)
100
64
50
67
Podíl na trhu (v %)
4,4 %
3,7 %
2,5 %
3,2 %
Index (2008 = 100)
100
84
58
74
Průměrná cena
951
809
924
955
Index (2008 = 100)
100
85
97
100
Celkový dovoz ze všech třetích zemí kromě ČLR
Objem (v tunách)
637 274
534 167
453 637
545 562
Index (2008 = 100)
100
84
71
86
Podíl na trhu (v %)
11,2 %
12,3 %
9,2 %
10,5 %
Index (2008 = 100)
100
110
82
94
Průměrná cena
929
735
842
898
Index (2008 = 100)
100
79
91
97
Zdroj: Eurostat
(120)
Přestože dovoz z ČLR představoval během období šetření 56 % veškerého dovozu do EU, byly zde i další významné zdroje dovozu, a sice z Indické republiky (dále jen „Indie“) (11 %) a Jižní Koreje (19 %). Na rozdíl od dovozu z ČLR poklesl dovoz z Indie, i přes výrazné snížení průměrné ceny o 12 %, během posuzovaného období celkem o 12 % a ztratil 3 % podílu na trhu. Dovoz z Jižní Koreje vzrostl o pouhá 4 %, přičemž průměrná cena zůstala na úrovni z roku 2008. Indický dovoz vykazoval v období šetření 2,7 % podílu na trhu, zatímco dovoz z Jižní Koreje měl podíl 4,6 %.
(121)
Dovoz z ostatních zemí, který představoval 14 % celkového dovozu, klesl o 33 % a jeho průměrná cena zůstala na úrovni z roku 2008.
(122)
Přestože byla průměrná cena dovozu ze všech ostatních zemí nižší než cena výrobního odvětví Unie, jeho případný účinek lze považovat pouze za okrajový. Zaprvé neexistují důkazy, že dovoz z ostatních zdrojů probíhal podle nekalých praktik. Zadruhé, na rozdíl od čínského dovozu, byla celková úroveň cen z ostatních hlavních zdrojů dovozu relativně stabilní během celého posuzovaného období, z čehož vyplývá, že výrobní odvětví Unie může tomuto dovozu v daných tržních segmentech úspěšně konkurovat. Zatřetí dovoz z ostatních zemí v posuzovaném období klesl a stále zůstává na nízké úrovni, jak celkově, tak i u jednotlivých hlavních vyvážejících zemí. Kromě toho potvrzuje klesající podíl na trhu ostatního dovozu, že tento dovoz nemohl způsobit výrobnímu odvětví Unie újmu.
3.2. Vývozní výkonnost výrobního odvětví Unie
2008
2009
2010
OŠ
Vývoz, údaje Eurostatu (v tunách)
669 790
612 204
580 477
605 760
Index (2008 = 100)
100
91
87
90
Průměrná cena (EUR/t)
1 068
937
995
1 092
Index (2008 = 100)
100
88
93
102
Vývoz podle výrobců v Unii zařazených do vzorku
53 542
46 516
48 102
46 228
Index (2008 = 100)
100
87
90
86
Průměrná prodejní cena (EUR/t)
1 086
826
984
1 132
Index (2008 = 100)
100
76
91
104
Zdroj: Eurostat a ověřené odpovědi na dotazník
(123)
Celkový vývoz oceli s organickým povlakem výrobního odvětví Unie do třetích zemí poklesl podle údajů Eurostatu během posuzovaného období o 10 %. Průměrná cena však byla poměrně vysoká a během posuzovaného období se zvýšila o 2 %. Vývoz představoval 17 % celkové výroby EU a umožnil výrobnímu odvětví Unie dosáhnout úspor z rozsahu a snížit celkové výrobní náklady. Lze proto dojít k závěru, že vývozní aktivity výrobního odvětví Unie nemohly být možnou příčinou podstatné újmy.
(124)
Tento celkový obraz odráží situace ve vývozu odběratelům ve třetích zemích, kteří nejsou ve spojení, ze strany výrobců v Unii zařazených do vzorku. Tento vývoz klesl během posuzovaného období o 14 %, nicméně i zde byly jednotkové vývozní ceny stabilně vyšší (průměrně o 2 až 12 % podle daného roku), než ceny v EU. Vzhledem k tomu, že objem vývozu tvořil pouze 3 % celkové výroby, nemohl přispět k újmě způsobené trhu EU.
3.3. Vlastní dovoz výrobního odvětví Unie z ČLR
(125)
V průběhu šetření bylo namítnuto, že žadatelé (prostřednictvím svých společností ve spojení) sami dováželi dotčený výrobek z ČLR a že tento dovoz představoval 20 až 40 % celkového dovozu z ČLR. Na podporu tohoto tvrzení však nebyl předložen žádný důkaz. Po prošetření těchto tvrzení bylo zjištěno, že během období šetření výrobci v Unii dovezli přibližně pouze 10 000 tun, což bylo z velké části v souladu s údaji poskytnutými žadatelem při zahájení řízení. Dále bylo zjištěno, že společnosti, které jsou ve spojení s výrobci v Unii, dovezli přibližně stejný objem, o němž nebyly na základě článku 19 základního nařízení podány informace. Tento dovoz celkem představoval pouze 2-3 % celkového dovozu z ČLR. V důsledku toho nelze vyvodit, že výrobní odvětví Unie dováželo z ČLR v takovém množství a podle takového vzorce, aby za prvé zpochybnilo vlastní status coby výrobců v Unii v souladu s čl. 4 odst. 1 písm. a) základního nařízení, nebo za druhé, aby si způsobilo újmu samo sobě. Toto tvrzení se proto předběžně zamítá.
3.4. Využití pro vlastní spotřebu a závislý prodej
(126)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že újmu výrobnímu odvětví Unie způsobila jeho účast v navazujícím obchodování se stavebními materiály (např. sendvičovými panely, lichoběžníkovými plechy atd.), a to buď přímo, nebo prostřednictvím společností, které jsou v rámci skupiny ve spojení. Tyto strany zejména uvedly, že výrobní odvětví Unie prodávalo ocel s organickým povlakem vlastním navazujícím podnikům za nižší ceny, než společnostem, které nejsou ve spojení, a tudíž vlastní podniky v rámci skupiny „subvencovalo“ a umožnilo jim cenové podbízení vůči konkurenci v navazujícím odvětví.
(127)
Jak je uvedeno ve 102. až 107. bodě odůvodnění výše, byla průměrná hodnota využití pro vlastní spotřebu a závislého prodeje za tunu v období šetření pouze o 2 % nižší než prodejní ceny pro odběratele, kteří nejsou ve spojení. Kromě toho šetření ukázalo, že využití pro vlastní potřebu a závislý prodej byly s největší pravděpodobní samy nepřímo ovlivněny nekalou konkurencí dumpingového dovozu. Pokud by navazující podniky výrobního odvětví Unie měly nějakou výhodu, jak tvrdily některé zúčastněné strany, projevilo by se to ve vývoji tohoto ukazatele újmy. Toto tvrzení se proto předběžně zamítá.
3.5. Hospodářská krize
(128)
Hospodářská krize a její dopad na stavebnictví alespoň částečně vysvětluje pokles poptávky a tlak na ceny během posuzovaného období. Jak je uvedeno výše, v roce 2009 se spotřeba snížila o 24 %. Nicméně v roce 2010 se trh začal zotavovat a do konce období šetření vzrostla spotřeba o 20 %.
(129)
Při analýze újmy a příčinné souvislosti však bylo zhroucení trhu v roce 2009 a jeho následné zotavování od roku 2009 do období šetření analyzováno zvlášť. V rámci analýzy újmy a příčinné souvislosti bylo jasně prokázáno, že dovoz z ČLR maximálně využil zotavující se spotřeby a kromě toho neustále vykazoval cenové podbízení vůči cenám výrobního odvětví Unie, díky čemuž se možnost pro všechny hráče využít rovných šancí a zotavit se z krize stala neustálým bojem o přežití.
3.6. Nadbytečná strukturální kapacita
(130)
Některé zúčastněné strany uvedly, že příčinou újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie, které z velké části sestává z vertikálně integrovaných výrobců oceli, nebyl dovoz z ČLR, ale strukturální problémy odvětví oceli EU, jako je např. nadbytečná kapacita. Rovněž bylo namítnuto, že konsolidace odvětví oceli, která se uskutečnila před posuzovaným obdobím, vedla k nadbytečné kapacitě a že jakákoli způsobená újma byla důsledkem příliš velkého počtu výrobních zařízení.
(131)
Výroba oceli s organickým povlakem je skutečně kapitálově náročná a dané odvětví má poměrně vysoké fixní náklady. Nelze však dojít k závěru, že by konsolidace odvětví oceli, která se uskutečnila před posuzovaným obdobím, vedla k nadbytečné kapacitě. Ze zjištění vyplývá, že po mírném zvýšení výrobní kapacity v roce 2009 odvětví v roce 2010 kapacitu snížilo a v období šetření došlo k dalšímu poklesu. Úroveň kapacity v období šetření byla na nižší úrovni než skutečná spotřeba v roce 2008, tedy rok před plným dopadem hospodářské krize. Spotřeba v EU se dosud nevrátila na úroveň z roku 2008.
(132)
Z šetření kromě toho vyplývá, že nepříznivý dopad nadbytečné kapacity lze připsat pouze v minimálním rozsahu výrobcům oceli s organickým povlakem v EU. Šetření zaprvé prokázalo, že výrobní odvětví Unie zjevně podniklo opatření s cílem zachovat účinnost - prodejní, správní a režijní náklady se výrazně snížily, a to o 34 %, přičemž produktivita za výrobní odvětví jako celek vzrostla o 8 % a u společností zařazených do vzorku o 6%. Za druhé pokračující investice do výrobních linek a flexibilita při jejich využívání pro výrobu jiných výrobků pomohly dosáhnout úspor z rozsahu a snížit konečné fixní náklady. Využití kapacity společností zařazených do vzorku tak během posuzovaného období kleslo o 18 %, průměrné výrobní náklady vzrostly pouze o 9 %, a to včetně nákladů na suroviny. Nelze proto dojít k závěru, že by nadbytečná kapacita narušila příčinnou souvislost. Toto tvrzení se proto předběžně zamítá.
4. Závěr týkající se příčinné souvislosti
(133)
Bylo prokázáno, že v posuzovaném období, a zejména od roku 2009 do období šetření, došlo k podstatnému nárůstu objemu dumpingového dovozu z ČLR a jeho podílu na trhu. Bylo také zjištěno, že ceny v rámci tohoto dovozu byly trvale podbízivé ve vztahu k cenám účtovaným výrobním odvětvím Unie na trhu Unie, zejména v období šetření.
(134)
Uvedený růst objemu levného dumpingového dovozu z ČLR a jeho podílu na trhu probíhal současně s negativním vývojem hospodářské situace výrobního odvětví Unie. Tato situace se zhoršila v období šetření, kdy výrobní odvětví Unie navzdory rostoucí spotřebě nedokázalo získat zpět ztracený podíl na trhu a zlepšit ziskovost, přičemž další finanční ukazatele, jako je peněžní tok a návratnost investic, stagnovaly na úrovni z roku 2010 a zaměstnanost dosáhla své nejnižší úrovně.
(135)
Zkoumání ostatních známých činitelů, které mohly způsobit újmu výrobnímu odvětví Unie, ukázalo, že tyto činitele nejsou takové, aby narušily příčinnou souvislost zjištěnou mezi dumpingovým dovozem z ČLR a újmou, kterou výrobní odvětví Unie utrpělo.
(136)
Na základě výše uvedené analýzy, v jejímž rámci byly účinky všech známých činitelů na situaci výrobního odvětví Unie náležitě odlišeny a odděleny od účinků dumpingového vývozu působících újmu, se předběžně vyvozuje závěr, že dumpingový dovoz z ČLR způsobil výrobnímu odvětví Unie podstatnou újmu ve smyslu čl. 3 odst. 6 základního nařízení.
F. ZÁJEM UNIE
1. Předběžné poznámky
(137)
V souladu s článkem 21 základního nařízení Komise zkoumala, zda navzdory předběžnému závěru o dumpingu působícím újmu neexistují přesvědčivé důvody pro závěr, že v tomto konkrétním případě není v zájmu Unie přijímat prozatímní antidumpingová opatření. Analýza zájmu Unie vycházela z posouzení všech různých relevantních zájmů, včetně zájmů výrobního odvětví Unie, dovozců a uživatelů dotčeného výrobku.
2. Zájem výrobního odvětví Unie
(138)
Výrobní odvětví Unie jako celek tvoří 22 známých výrobců, kteří podle sdružení Eurofer představují veškerou výrobu oceli s organickým povlakem v Unii. Výrobci působí v různých členských státech Unie a v souvislosti s výrobou dotčeného výrobku přímo zaměstnávají více než 5 400 lidí.
(139)
Žádný z výrobců se nepostavil proti zahájení šetření. Jak vyplývá z výše uvedených makroekonomických ukazatelů, ke zhoršení situace a negativnímu vlivu dumpingového dovozu došlo v celém výrobním odvětví Unie.
(140)
Výrobní odvětví Unie utrpělo podstatnou újmu způsobenou dumpingovým dovozem z ČLR. Je třeba připomenout, že všechny ukazatele újmy během posuzovaného období vykazovaly negativní trend. Zejména ukazatele újmy související s finančními výsledky spolupracujících výrobců v Unii, jako je například ziskovost a návratnost investic, byly závažně ovlivněny. Pokud by opatření nebyla uložena, jeví se další zhoršení hospodářské situace výrobního odvětví Unie jako velmi pravděpodobné.
(141)
Předpokládá se, že uložením prozatímních antidumpingových cel se na trhu Unie obnoví spravedlivé obchodní podmínky, které výrobnímu odvětví Unie umožní, aby cena oceli s organickým povlakem odrážela různé složky nákladů a podmínky na trhu. Lze rovněž očekávat, že uložení prozatímních opatření umožní výrobnímu odvětví Unie získat zpět alespoň část podílu na trhu, o nějž přišlo v průběhu posuzovaného období, což bude mít kladný dopad na jeho ziskovost a celkovou finanční situaci.
(142)
Pokud by opatření uložena nebyla, lze očekávat, že by došlo k další ztrátě podílu na trhu a že by ziskovost výrobního odvětví Unie nadále klesala. To by bylo ze střednědobého a dlouhodobého hlediska neudržitelné. Je rovněž pravděpodobné, že by jednotliví výrobci museli uzavřít svá výrobní zařízení, která byla během posuzovaného období vysoce ztrátová. Vzhledem k vzniklým ztrátám a k vysoké úrovni investic do výroby na začátku posuzovaného období se dá očekávat, že by v případě neuložení opatření většina výrobců v Unii nemohla své investice získat zpět.
(143)
Vyvozuje se proto předběžný závěr, že uložení vyrovnávacích cel by bylo v zájmu výrobního odvětví Unie.
3. Zájem uživatelů a dovozců
(144)
Jak je uvedeno v 10. bodě odůvodnění, přihlásilo se pět dovozců, nicméně na dotazník odpověděli pouze dva. V podnětu bylo uvedeno přibližně 100 uživatelů, z nichž se přihlásilo a vyjádřilo zájem o řízení 19 subjektů. Na dotazník následně odpovědělo deset společností.
(145)
Nejaktivnější uživatelé a dovozci předložili společná písemná podání a v průběhu šetření bylo uspořádáno několik slyšení. Jejich hlavní argumenty týkající se uložení opatření jsou analyzovány níže.
3.1. Hospodářská soutěž na trhu EU
(146)
Bylo předloženo tvrzení, že na trhu EU s ocelí s organickým povlakem není dostatečná hospodářská soutěž a že dovoz z ČLR byl nezbytný, aby společnosti dovážející a využívající ocel s organickým povlakem získali lepší vyjednávací pozici. Dále bylo namítáno, že výrobní odvětví Unie bylo s cílem kontrolovat trh součástí oligopolních uspořádání. Šetření v prozatímní fázi tato tvrzení nepotvrdilo. Mimo to bylo zjištěno, že výrobci v Unii si konkurovali na stejných trzích a často prodávali stejným odběratelům nebo stavebním společnostem patřícím různým výrobcům. Vzhledem k tomu, že až na nepodložené stížnosti o obtížích při vyjednávání o cenách nebyly poskytnuty žádné důkazy a že kromě pěti skupin výrobců v Unii, kteří podali stížnost, funguje v EU dalších jedenáct výrobců oceli s organickým povlakem, z nichž někteří jsou skutečně velcí, a s ohledem na řadu dalších zdrojů dovozu, se toto tvrzení nezdá podložené, a proto se předběžně zamítá.
3.2. Nedostatečné dodávky
(147)
Dále bylo předloženo tvrzení, že uložení opatření na čínský dovoz by na trhu EU mělo za následek nedostatek oceli s organickým povlakem. Avšak vzhledem ke značné rozmanitosti výše popsaných zdrojů dodávek, jakož i volné výrobní kapacitě výrobního odvětví Unie, se nepovažuje za pravděpodobné, že by k takové situaci došlo. Toto tvrzení se proto předběžně zamítá.
3.3. Závěr o zájmech uživatelů a dovozců
(148)
Deset spolupracujících uživatelů představovalo během období šetření 7 % celkového dovozu z Číny. Z šetření vyplynulo, že všichni uživatelé si udržují různé zdroje dodávek dotčeného výrobku. Nákup z Číny v průměru představoval přibližně 15 % jejich celkového nákupu výrobků z oceli s organickým povlakem. Kromě toho bylo zjištěno, že největší objem byl získán od výrobců v EU (73 %) a 12 % bylo dovezeno z jiných třetích zemí. Vzhledem k tomu, že dotčený výrobek je vysoce standardizovaný, je význam napojení na odběratele spíše relativní, jelikož uživatelé i dovozci mohou, pokud jde o kvalitu výrobků, poměrně snadno změnit zdroje dodávek.
(149)
Z šetření vyplynulo, že všichni spolupracující uživatelé s výjimkou jednoho vykázali zisk v odvětví, které dotčený výrobek využívá, přičemž jejich ziskovost se v období šetření pohybovala od 1 % do 13 % v závislosti na společnosti. Kromě toho nebyla ziskovost těchto společností výrazně závislá na dovozu dotčeného výrobku z ČLR.
(150)
Na základě odpovědí uživatelů na dotazník byl odhadnut pravděpodobný vliv navrhovaných opatření. Proto i za předpokladu, že pro spolupracující uživatele nastane ta nejméně příznivá situace, a sice že cenové zvýšení nebude možné přesunout dále a uživatelé budou nuceni z Číny dovážet dřívější množství, znamenal by dopad výše cla na jejich výrobní náklady zvýšení o 1 až 5 %, přičemž pro ziskovost by to mohlo znamenat pokles o 1 až 2,8 procentních bodů pro většinu dovozu a o přibližně 4 procentní body pro dovoz podléhající zbytkovému clu. Nicméně je pravděpodobnější, že dopad bude výrazně nižší než výše popsaná situace; vzhledem k tomu, že dovoz z Číny představuje poměrně malou část obchodní činnosti uživatelů, lze očekávat, že zvýšení nákladů související s antidumpingovými opatřeními bude možné poměrně snadno přesunout dále. Navíc vzhledem k tomu, že kromě mnoha výrobců v EU jsou také k dispozici významné alternativní zdroje dovozu, na které se opatření nebudou vztahovat, například Indie a Jižní Korea, očekává se, že ceny na trhu po uložení opatření budou odrážet i tyto faktory.
(151)
Dva spolupracující dovozci představovali během období šetření přibližně 6 % celkového dovozu z Číny, přesný podíl nebyl zveřejněn v souladu s článkem 19 základního nařízení. Stejně jako uživatelé si i dovozci vedle ČLR udrželi různé zdroje dodávek. Navíc bylo zjištěno, že pokud by dovozci zachovali schéma dovozu, které používali během období šetření, mohla by být jejich ziskovost ovlivněna opatřeními více než ziskovost uživatelů. V praxi však bývají dovozci coby obchodníci ještě pružnější než uživatelé, a byli by proto s největší pravděpodobností první, kdo se obrátí na alternativní zdroje dodávek.
(152)
V této souvislosti je rovněž třeba uvést, že část prospěchu z čínského dovozu na straně uživatelů a dovozců vzniká na základě nekalé cenové diskriminace praktikované čínskými vývozci, která ji umožňuje, a nikoli díky přirozené konkurenční výhodě. Obnovení rovných podmínek na trhu EU by proto mělo napravit narušení obchodu, k němuž došlo kvůli dumpingovému dovozu, a v podstatě umožní trhu s ocelí s organickým povlakem vrátit se k přirozené dynamice a cenovému vývoji poháněným tržním hospodářstvím a nebude znevýhodňovat ostatní hráče (uživatele, výrobce, konečné uživatele), kteří nemohou bezprostředně těžit z dumpingového dovozu.
4. Závěr ohledně zájmu Unie
(153)
Vzhledem k výše uvedenému byl učiněn předběžný závěr, že na základě dostupných informací o zájmu Unie neexistují přesvědčivé důvody proti uložení prozatímních opatření na dovoz dotčeného výrobku pocházejícího z ČLR.
G. PROZATÍMNÍ ANTIDUMPINGOVÁ OPATŘENÍ
1. Úroveň pro odstranění újmy
(154)
Vzhledem k dosaženým závěrům ohledně dumpingu, újmy, příčinných souvislostí a zájmu Unie by měla být uložena prozatímní antidumpingová opatření, aby se předešlo vzniku další újmy, kterou výrobnímu odvětví Unie způsobuje dumpingový dovoz.
(155)
Za účelem stanovení výše těchto opatření byla vzata v úvahu zjištěná dumpingová rozpětí a výše cla nezbytná pro odstranění újmy, která je působena výrobnímu odvětví Unie.
(156)
Při výpočtu výše cla nezbytného k odstranění účinků dumpingu působícího újmu se mělo za to, že by případná opatření měla výrobnímu odvětví Unie umožnit pokrýt výrobní náklady a dosáhnout zisku před zdaněním, kterého mohou přiměřeně dosáhnout výrobci ve výrobním odvětví tohoto typu za běžných podmínek hospodářské soutěže, tj. bez dumpingového dovozu, u prodeje obdobného výrobku v Unii. Má se za to, že zisk, kterého by mohlo být dosaženo bez dumpingového dovozu, by měl vycházet z údajů z roku 2008, kdy byl čínský dovoz na trhu Unie přítomen v menší míře. Má se tedy za to, že ziskové rozpětí 6,7 % z obratu lze chápat jako přiměřené minimum, kterého by mohlo výrobní odvětví Unie pravděpodobně dosáhnout, pokud by neexistoval dumping působící újmu.
(157)
Na tomto základě byla vypočtena cena obdobného výrobku nepůsobící újmu výrobnímu odvětví Unie. Cena nepůsobící újmu byla získána připočtením výše uvedeného ziskového rozpětí 6,7 % k výrobním nákladům.
(158)
Na základě porovnání váženého průměru dovozní ceny spolupracujících vyvážejících výrobců v ČLR, náležitě upravené, s ohledem na dovozní náklady a celní sazby, s cenou která výrobnímu odvětví Unie nezpůsobí újmu na trhu Unie během období šetření, se potom stanovilo potřebné zvýšení ceny. Rozdíl zjištěný tímto porovnáním byl poté vyjádřen jako procento průměrné dovozní hodnoty CIF porovnávaných typů.
2. Prozatímní opatření
(159)
Vzhledem k výše uvedenému se má za to, že by se v souladu s čl. 7 odst. 2 základního nařízení měla uložit prozatímní antidumpingová opatření ohledně dovozu pocházejícího z ČLR, a to na úrovni nižších z hodnot dumpingového rozpětí a rozpětí újmy podle pravidla nižšího cla.
(160)
Individuální sazby antidumpingového cla, stanovené pro jednotlivé společnosti a uvedené v tomto nařízení, byly stanoveny na základě zjištění současného šetření. Odrážejí tedy stav týkající se těchto společností zjištěný během šetření. Tyto celní sazby (na rozdíl od celostátního cla použitelného pro „všechny ostatní společnosti“) jsou proto použitelné výlučně na dovoz výrobků pocházejících z ČLR a vyráběných těmito společnostmi, tedy uvedenými konkrétními právními subjekty. Na dovážené výrobky vyrobené jakoukoli jinou společností, která není konkrétně uvedena v normativní části tohoto nařízení, včetně subjektů ve spojení se společnostmi konkrétně uvedenými, se tyto sazby nevztahují a tyto výrobky podléhají celní sazbě použitelné pro „všechny ostatní společnosti“.
(161)
Všechny žádosti o uplatňování těchto sazeb antidumpingových cel pro jednotlivé společnosti (např. po změně názvu právnické osoby nebo po zřízení nových výrobních nebo prodejních subjektů) musí být adresovány Komisi (7) bezodkladně se všemi příslušnými informacemi, zejména pokud jde o jakoukoli změnu činností společnosti spojených s výrobou, prodejem na domácím trhu a vývozem související např. se změnou názvu nebo změnou výrobních a prodejních subjektů. Bude-li to vhodné, bude nařízení odpovídajícím způsobem změněno formou aktualizace seznamu společností, na něž se vztahují individuální celní sazby.
(162)
Aby bylo zajištěno řádné vymáhání antidumpingového cla, neměla by se zbytková celní sazba vztahovat jen na nespolupracující vyvážející výrobce, ale rovněž na výrobce, kteří v období šetření neuskutečnili žádný vývoz do Unie.
(163)
Na základě výše uvedeného se dumpingové rozpětí, rozpětí újmy i prozatímní antidumpingové clo se stanoví takto:
Společnost
Dumpingové rozpětí
Rozpětí újmy
Prozatímní clo
Zhejiang Huadong Light Steel Building Material Co. Ltd a Hangzhou P.R.P.T. Metal Material Company Ltd
54,6 %
29,2 %
29,2 %
Zhangjiagang Panhua Steel Strip Co., Ltd, Chongqing Wanda Steel Strip Co., Ltd, Zhangjiagang Wanda Steel Strip Co., Ltd, Jiangsu Huasheng New Construction Materials Co. Ltd) a Zhangjiagang Free Trade Zone Jiaxinda International Trade Co., Ltd
67,4 %
55,3 %
55,3 %
Union Steel China a Wuxi Changjiang Sheet Metal Co. Ltd
59,2 %
13,2 %
13,2 %
Jiné spolupracující společnosti
61,1 %
42,5 %
42,5 %
Všechny ostatní společnosti
77,9 %
57,8 %
57,8%
H. ZÁVĚREČNÉ USTANOVENÍ
(164)
V zájmu řádného úředního postupu je nutno stanovit období, během kterého mohou zúčastněné strany, které se přihlásily ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení řízení, písemně předložit svá stanoviska a požádat o slyšení. Rovněž je třeba uvést, že zjištění týkající se uložení cel, k nimž se dospělo pro účely tohoto nařízení, jsou prozatímní a pro účely jakýchkoli konečných opatření mohou být znovu přehodnocena,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Ukládá se prozatímní antidumpingové clo na dovoz určitých výrobků z oceli s organickým povlakem, tj. plochých válcovaných výrobků z nelegované nebo legované oceli (kromě korozivzdorné oceli), které jsou opatřené barvou, lakované nebo potažené plastem alespoň na jedné straně, kromě tzv. „sendvičových panelů“, které se používají ve stavebnictví a sestávají ze dvou vnějších kovových plechů se stabilizačním jádrem z izolačního materiálu uprostřed, a kromě výrobků se svrchním povlakem ze zinkového prachu (zinkový nátěr obsahující 70 % hmotnostních nebo více zinku) v současnosti kódů KN ex 7210 70 80, ex 7212 40 80, ex 7225 99 00, ex 7226 99 70 (kódy TARIC 7210708011, 7210708091, 7212408001, 7212408021, 7212408091, 7225990011, 7225990091, 7226997011 a 7226997091) a pocházejících z Čínské lidové republiky.
2. Sazba prozatímního antidumpingového cla, která se použije na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením, je pro výrobek popsaný v odstavci 1 a vyrobený níže uvedenými společnostmi stanovena takto:
Společnost
Clo
Doplňkový kód TARIC
Union Steel China; Wuxi Changjiang Sheet Metal Co. Ltd
13,2 %
B311
Zhangjiagang Panhua Steel Strip Co., Ltd; Chongqing Wanda Steel Strip Co., Ltd; Zhangjiagang Wanda Steel Strip Co., Ltd; Jiangsu Huasheng New Construction Materials Co. Ltd; Zhangjiagang Free Trade Zone Jiaxinda International Trade Co., Ltd
55,3 %
B312
Zhejiang Huadong Light Steel Building Material Co. Ltd; Hangzhou P.R.P.T. Metal Material Company Ltd
29,2 %
B313
Angang Steel Company Limited
42,5 %
B314
Anyang Iron Steel Co. Ltd
42,5 %
B315
Baoshan Iron & Steel Co. Ltd
42,5 %
B316
Baoutou City Jialong Metal Works Co. Ltd.
42,5 %
B317
Changshu Everbright Material Technology Co.Ltd.
42,5 %
B318
Changzhou Changsong Metal Composite Material Co.Ltd.
42,5 %
B319
Cibao Modern Steel Sheet Jiangsu Co Ltd.
42,5 %
B320
Inner Mongolia Baotou Steel Union Co.Ltd.
42,5 %
B321
Jiangyin Ninesky Technology Co.Ltd.
42,5 %
B322
Jiangyin Zhongjiang Prepainted Steel Mfg Co.Ltd.
42,5 %
B323
Jigang Group Co., Ltd.
42,5 %
B324
Maanshan Iron&Steel Company Limited
42,5 %
B325
Qingdao Hangang Color Coated Sheet Co. Ltd.
42,5 %
B326
Shandong Guanzhou Co. Ltd.
42,5 %
B327
Shenzen Sino Master Steel Sheet Co.Ltd.
42,5 %
B328
Tangshan Iron And Steel Group Co.Ltd.
42,5 %
B329
Tianjin Xinyu Color Plate Co.Ltd.
42,5 %
B330
Wuhan Iron And Steel Company Limited
42,5 %
B331
Wuxi Zhongcai New Materials Co.Ltd.
42,5 %
B332
Xinyu Iron And Steel Co.Ltd.
42,5 %
B333
Zhejiang Tiannu Color Steel Co. Ltd.
42,5 %
B334
Všechny ostatní společnosti
57,8 %
B999
3. Použití prozatímních sazeb antidumpingového cla stanovených pro společnosti uvedené v odstavci 2 je podmíněno předložením platné obchodní faktury, která splňuje požadavky stanovené v příloze, celním orgánům členských států. V případě nepředložení takové faktury se použije celní sazba vztahující se na všechny ostatní společnosti.
4. Propuštění výrobku uvedeného v odstavci 1 do volného oběhu v Unii je podmíněno složením jistoty odpovídající výši prozatímního cla.
5. Není-li stanoveno jinak, použijí se platné celní předpisy.
Článek 2
1. Aniž je dotčen článek 20 nařízení Rady (ES) č. 1225/2009, mohou zúčastněné strany požádat o poskytnutí informací o nejdůležitějších skutečnostech a úvahách, na jejichž základě bylo toto nařízení přijato, předložit písemně svá stanoviska a požádat o ústní slyšení před Komisí ve lhůtě jednoho měsíce ode dne vstupu tohoto nařízení v platnost.
2. V souladu s čl. 21 odst. 4 nařízení (ES) č. 1225/2009 se mohou zúčastněné strany vyjádřit k uplatnění tohoto nařízení ve lhůtě jednoho měsíce ode dne jeho vstupu v platnost.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 1 tohoto nařízení se použije po dobu šesti měsíců.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 18. září 2012.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 845/2012
z dnia 18 września 2012 r.
nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych powlekanych organicznie produktów ze stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 7,
po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1. Wszczęcie postępowania
(1)
Dnia 21 grudnia 2011 r. Komisja powiadomiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2) („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”) o wszczęciu postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu do Unii niektórych powlekanych organicznie produktów ze stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („państwo, którego dotyczy postępowanie” lub „ChRL”).
(2)
Postępowanie wszczęto na podstawie skargi złożonej dnia 7 listopada 2011 r. przez przedsiębiorstwo Eurofer („skarżący”) reprezentujące znaczącą część, w tym przypadku ponad 70 %, całkowitej produkcji unijnej niektórych powlekanych organicznie produktów ze stali. Wspomniana skarga zawierała dowody prima facie wskazujące na przywóz dumpingowy w odniesieniu do wymienionego produktu i wynikającą z niego znaczną szkodę, które uznano za wystarczające do wszczęcia postępowania.
2. Strony zainteresowane postępowaniem
(3)
Komisja oficjalnie zawiadomiła skarżących, innych znanych producentów unijnych, znanych producentów eksportujących w ChRL, importerów, przedsiębiorstwa handlowe, użytkowników, dostawców, a także zainteresowane stowarzyszenia, jak również przedstawicieli ChRL, o wszczęciu postępowania. Komisja zawiadomiła również producentów w Kanadzie i Republice Południowej Afryki („RPA”), które były brane pod uwagę w zawiadomieniu jako ewentualne państwa analogiczne. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.
(4)
Ze względu na znaczną liczbę producentów eksportujących, producentów unijnych i importerów niepowiązanych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania przewidziano kontrole wyrywkowe zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego. Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji, czy kontrole wyrywkowe są konieczne, a w razie stwierdzenia takiej konieczności - aby umożliwić dobór prób, zwrócono się do wszystkich znanych producentów eksportujących oraz niepowiązanych importerów o zgłoszenie się do Komisji oraz o dostarczenie, jak określono w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, podstawowych informacji o ich działalności związanej z produktem objętym postępowaniem w okresie od dnia 1 października 2010 r. do dnia 30 września 2011 r.
(5)
W odniesieniu do producentów unijnych Komisja ogłosiła w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, że dokonała tymczasowego doboru próby producentów unijnych. Próba ta składała się z sześciu producentów unijnych, o których Komisja wiedziała, że wytwarzają oni produkt podobny, wybranych na podstawie wartości ich sprzedaży, wielkości ich produkcji, ich wielkości i lokalizacji geograficznej w Unii. Objęci próbą producenci unijni reprezentowali 46 % produkcji unijnej i 38 % sprzedaży unijnej. W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania zwrócono się także do zainteresowanych stron o przedstawienie opinii w sprawie tymczasowej próby. Jeden z producentów unijnych odmówił wzięcia udziału w próbie i został w niej zastąpiony kolejnym co do wielkości producentem.
(6)
26 producentów eksportujących lub grup producentów eksportujących w ChRL przedstawiło wymagane informacje i zgodziło się na włączenie do próby. Na podstawie informacji otrzymanych od producentów eksportujących Komisja początkowo dobrała próbę złożoną z trzech producentów eksportujących o największej wielkości wywozu do Unii. Jeden z wybranych producentów eksportujących nie podał jednak dokładnych danych dotyczących wywozu i został wykluczony z próby. Dwaj pozostali producenci eksportujący, których włączono później do próby, wycofali się ze współpracy. Zatem Komisja podjęła ostatecznie decyzję o ograniczeniu wielkości próby do dwóch producentów eksportujących pierwotnie wybranych do wzięcia udziału w próbie i o największej wielkości wywozu do Unii. Wielkość ich wywozu stanowi ponad 30 % całkowitego wywozu wszystkich współpracujących chińskich producentów eksportujących.
(7)
Aby umożliwić eksportującym producentom w ChRL złożenie wniosku o przyznanie statusu podmiotu traktowanego na zasadach rynkowych („MET”) lub o indywidualne traktowanie („IT”), gdyby wyrazili oni takie życzenie, Komisja przesłała formularze wniosków zainteresowanym chińskim producentom eksportującym, władzom ChRL oraz wszystkim pozostałym chińskim producentom eksportującym, którzy zgłosili się w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Trzech chińskich producentów eksportujących, spośród których jeden był objęty próbą, złożyło wniosek o MET zgodnie z art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego lub o IT, jeżeli w toku dochodzenia zostałoby ustalone, że nie spełniają oni kryteriów wymaganych do przyznania MET. Jeden z tych producentów eksportujących, który nie był objęty próbą, wycofał następnie swój wniosek. Drugi producent eksportujący objęty próbą złożył jedynie wniosek o IT.
(8)
Pięciu niepowiązanych importerów dostarczyło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. W związku z ograniczoną liczbą współpracujących importerów kontrolę wyrywkową uznano za niepotrzebną.
(9)
Komisja przesłała kwestionariusze do dwóch producentów eksportujących objętych próbą w ChRL, 14 innych producentów eksportujących w ChRL, którzy zwrócili się z taką prośbą, czterech producentów w Kanadzie, trzech producentów w RPA, pięciu producentów w Republice Korei („Korea Południowa”) i pięciu producentów w Federacyjnej Republice Brazylii („Brazylia”) - państwach kandydujących do wyboru na państwo analogiczne, a także sześciu producentów unijnych objętych próbą, pięciu współpracujących importerów w Unii i znanych użytkowników.
(10)
Odpowiedzi otrzymano od dziewięciu producentów eksportujących i przedsiębiorstw powiązanych w ChRL, jednego producenta w Kanadzie i jednego producenta w innym ewentualnym państwie analogicznym - Korei Południowej. Ponadto na kwestionariusz odpowiedziało sześciu objętych próbą producentów unijnych, dwóch importerów niepowiązanych i dziesięciu użytkowników.
(11)
Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do wstępnego określenia dumpingu, wynikającej z niego szkody oraz interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:
a)
Producenci unijni
-
ArcelorMittal Belgium, Belgia, i powiązane z nim przedsiębiorstwo handlowe ArcelorMittal Flat Carbon Europe SA, Luksemburg;
-
ArcelorMittal Poland, Polska;
-
ThyssenKrupp Steel Europe AG, Niemcy;
-
voestalpine Stahl GmbH i voestalpine Stahl Service Center GmbH, Austria;
-
Tata Steel Maubeuge SA (znane wcześniej pod nazwą Myriad SA), Francja;
-
Tata Steel UK Ltd, Zjednoczone Królestwo;
b)
Producenci eksportujący w ChRL
-
Zhangjiagang Panhua Steel Strip Co., Ltd i powiązane z nim przedsiębiorstwa: Chongqing Wanda Steel Strip Co., Ltd, Zhangjiagang Wanda Steel Strip Co., Ltd, Jiangsu Huasheng New Construction Materials Co. Ltd oraz Zhangjiagang Free Trade Zone Jiaxinda International Trade Co., Ltd;
-
Zhejiang Huadong Light Steel Building Material Co. Ltd i powiązane z nim przedsiębiorstwo Hangzhou P.R.P.T. Metal Material Company Ltd;
-
Union Steel China i powiązane z nim przedsiębiorstwo Wuxi Changjiang Sheet Metal Co. Ltd.;
c)
Importerzy unijni
-
ThyssenKrupp Mannex, Niemcy;
d)
Użytkownicy unijni
-
Steelpartners NV (wchodzące w skład grupy Joris IDE), Belgia.
3. Okres objęty dochodzeniem
(12)
Dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 października 2010 r. do dnia 30 września 2011 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2008 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).
B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
1. Produkt objęty postępowaniem
(13)
Niniejsze dochodzenie dotyczy niektórych powlekanych organicznie produktów ze stali, tj. produktów walcowanych płaskich ze stali stopowej i niestopowej (z wyłączeniem stali nierdzewnej), malowanych, lakierowanych lub powlekanych tworzywem sztucznym co najmniej z jednej strony, z wyłączeniem tzw. „płyt warstwowych” w rodzaju stosowanych w budownictwie i składających się z dwóch zewnętrznych blach i wypełniającego je stabilizującego trzonu w postaci materiału izolującego, a także z wyłączeniem produktów pokrytych końcową powłoką pyłu cynkowego (bogatą w cynk farbą zawierającą cynk w ilości co najmniej 70 % wagowo), obecnie objętych kodami CN ex 7210 70 80, ex 7212 40 80, ex 7225 99 00, ex 7226 99 70 i pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („produkt objęty postępowaniem”).
(14)
Powlekane organicznie produkty ze stali znajdują zastosowanie głównie w przemyśle budowlanym; podlegają także dalszemu przetwarzaniu w celu uzyskania różnych produktów stosowanych w budownictwie (takich jak płyty warstwowe, pokrycia dachowe, okładziny ścian zewnętrznych itp.). Ponadto znajdują zastosowanie w produkcji artykułów gospodarstwa domowego (elektroniczne urządzenia gospodarstwa domowego i elektronika użytkowa) lub wyposażenia budowlanego (drzwi, kaloryfery, oświetlenie itp.)
2. Produkt podobny
(15)
W toku dochodzenia wykazano, że powlekane organicznie produkty ze stali produkowane i sprzedawane przez przemysł unijny w Unii, powlekane organicznie produkty ze stali produkowane i sprzedawane na rynku krajowym w ChRL i powlekane organicznie produkty ze stali przywożone do Unii z ChRL, jak również takie produkty produkowane i sprzedawane w Kanadzie, która służy za państwo analogiczne, mają takie same właściwości fizyczne i chemiczne oraz takie same podstawowe zastosowania. Produkty te uznaje się zatem tymczasowo za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
(16)
Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że produkty pochodzące z ChRL nie są porównywalne z produktami sprzedawanymi przez przemysł unijny, ponieważ te pierwsze są sprzedawane na innym rynku i w innym segmencie cenowym oraz z myślą o innym zastosowaniu końcowym, takim jak zewnętrzne wykorzystanie w budownictwie, podczas gdy znacząca część produktów wytwarzanych przez przemysł unijny to produkty wysokiej jakości wykorzystywane jedynie w niszowym sektorze artykułów gospodarstwa domowego.
(17)
Dochodzenie wykazało, że producenci unijni sprzedają wprawdzie część swojej produkcji w takich segmentach rynkowych jak artykuły gospodarstwa domowego, ale takie same produkty są także sprzedawane przemysłowi materiałów budowlanych, który, jak się utrzymuje, stanowi główny segment rynku chińskiego wywozu. Ponadto uznano, że poziomy cen w tych sektorach są w dużej mierze porównywalne dla takiego samego rodzaju produktu sprzedawanego różnym użytkownikom.
(18)
Należy zauważyć, że produkt objęty postępowaniem jest w dużym stopniu znormalizowany, a więc ma podobne właściwości fizyczne i chemiczne jak produkt podobny niezależnie od zastosowania końcowego. Z tego względu argument ten tymczasowo odrzucono.
3. Wnioski o wykluczenie produktu
(19)
Od użytkowników, eksporterów chińskich i producentów unijnych otrzymano szereg wniosków o wykluczenie określonych rodzajów produktów. Rodzaje produktów, w odniesieniu do których zwrócono się o wyłączenie, obejmują np. produkty ze stali powlekane chromem lub cyną, blachy stalowe malowane nieorganiczną powłoką gruntową krzemianu cynku lub malowane materiałem innym niż organiczny.
(20)
Nie podjęto jednak dotąd ostatecznych decyzji, gdyż niektóre z wyżej wymienionych wniosków nie zawierają wystarczającej dokumentacji, aby podjąć uzasadnioną decyzję. Zdecydowano zatem o dalszym badaniu tych wniosków.
C. DUMPING
1. Traktowanie na zasadach rynkowych („MET”)
(21)
Na mocy art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego w dochodzeniu antydumpingowym dotyczącym przywozu z ChRL wartość normalną należy ustalić zgodnie z ust. 1-6 wyżej wymienionego artykułu w odniesieniu do producentów, wobec których stwierdzono, że spełniają kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego. W skrócie i wyłącznie w celu ułatwienia wyszukiwania informacji kryteria te są podsumowane poniżej:
-
decyzje gospodarcze są odpowiedzią na warunki panujące na rynku, bez znacznej ingerencji ze strony państwa, a koszty odzwierciedlają wartości rynkowe;
-
przedsiębiorstwa posiadają jeden czytelny zestaw podstawowej dokumentacji księgowej, która jest niezależnie kontrolowana zgodnie z międzynarodowymi standardami rachunkowości oraz jest stosowana do wszystkich celów;
-
nie występują znaczne zniekształcenia przeniesione z poprzedniego systemu gospodarki nierynkowej;
-
prawo upadłościowe i prawo własności gwarantują stabilność i pewność prawną oraz
-
przeliczanie walut odbywa się po kursie rynkowym.
(22)
Jak określono w motywie 8 powyżej, trzech producentów eksportujących z ChRL złożyło wniosek o traktowanie na zasadach rynkowych („MET”) i w wyznaczonym terminie udzieliło odpowiedzi na pytania zawarte w formularzu wniosku o MET. Jeden z tych producentów eksportujących następnie wycofał swój wniosek.
(23)
W odniesieniu do pozostałych dwóch współpracujących producentów eksportujących z ChRL, którzy wystąpili z wnioskiem o MET, zgodnie z orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości z dnia 2 lutego 2012 r. (3) podjęto decyzję o zbadaniu wniosków obu z nich, tj. producenta eksportującego objętego próbą (Zhangjiagang Panhua Steel Strip Co. Ltd i powiązanych z nim przedsiębiorstw) oraz producenta eksportującego nieobjętego próbą (Union Steel China i powiązanego z nim przedsiębiorstwa). Komisja zgromadziła wszelkie niezbędne informacje, które uznała za potrzebne, i zweryfikowała wszelkie informacje dostarczone we wniosku o MET w lokalach przedsiębiorstw, o których mowa.
(24)
Uznano, że żadna z dwóch współpracujących grup producentów eksportujących w ChRL nie spełnia kryteriów przyznania MET, ponieważ koszt podstawowego surowca - zwojów blachy walcowanej na gorąco - jest znacznie zniekształcony w związku z interwencją państwa na rynku stali w ChRL i w dużej mierze nie odzwierciedla wartości rynkowych, czego wymaga art. 2 ust. 7 lit. c) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego.
(25)
Na interwencję państwa chińskiego w sektorze stali wskazuje fakt, że znacząca większość dużych chińskich producentów stali należy do państwa, a na zainstalowane moce do produkcji stali i produkcję mają wpływ poszczególne pięcioletnie plany produkcyjne, w szczególności obecny 12. plan pięcioletni (na lata 2011-2015) dla sektora żelaza i stali.
(26)
Państwo sprawuje także istotną kontrolę nad rynkiem surowców. Koks (będący obok rudy żelaza głównym surowcem do produkcji stali) podlega ograniczeniom ilościowym w wywozie i opłatom celnym wywozowym w wysokości 40 %. Można zatem stwierdzić, że na chińskim rynku stali występują zniekształcenia spowodowane istotną ingerencją państwa.
(27)
Zniekształcenia te znajdują odzwierciedlenie w cenie płaconej przez przedsiębiorstwa objęte dochodzeniem za zwoje blachy walcowanej na gorąco w OD. Stwierdzono, że były one znacząco niższe od cen na rynkach międzynarodowych. Można zatem stwierdzić, że produkcja powlekanych organicznie produktów ze stali korzysta z faktu, że ceny zwojów blachy walcowanej na gorąco rażąco odbiegają od normalnych z uwagi na interwencję rządu, która prowadzi do zniekształcenia ceny powlekanych organicznie produktów ze stali w ChRL. Zakłócenie to daje chińskim producentom eksportującym znaczącą przewagę kosztową, ponieważ koszt podstawowego surowca - zwojów blachy walcowanej na gorąco - stanowi około 80 % kosztów produkcji. W związku z tym nie można uznać kryterium 1 za spełnione.
(28)
Poza opisaną powyżej sytuacją ogólną jeden producent eksportujący nie spełnił kryterium 2 z powodu poważnych błędów w systemach rachunkowości trzech powiązanych z nim przedsiębiorstw grupy.
(29)
Komisja oficjalnie poinformowała przedsiębiorstwa objęte postępowaniem w ChRL, władze ChRL oraz skarżącego o wynikach ustaleń w sprawie MET. Dano im również możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz złożenia wniosku o przesłuchanie, w przypadku zaistnienia szczególnych powodów, dla których powinni zostać przesłuchani.
(30)
Skarżący, jeden chiński producent eksportujący i władze ChRL złożyli oświadczenia pisemne. Skarżący zgodził się z wynikami ustaleń w sprawie MET. Chiński producent eksportujący zakwestionował głównie stwierdzenie, że ceny płacone przez przedsiębiorstwa objęte dochodzeniem za zwoje blachy walcowanej na gorąco są znacząco niższe od cen na rynkach międzynarodowych, ale nie przedstawił żadnych informacji na poparcie swojego wniosku. Dane Eurostatu, potwierdzone przez inne dostępne dane statystyczne (4), wskazują jednak jasno, że w porównaniu z odpowiednimi cenami w Europie, Ameryce Północnej, Ameryce Południowej i Japonii ceny te były znacznie niższe od cen na rynkach międzynarodowych. Z tego względu argument ten odrzucono.
(31)
Władze ChRL twierdziły, że występowanie ewentualnych zniekształceń ceny surowca - zwojów blachy walcowanej na gorąco - na poziomie całego przemysłu nie stoi automatycznie na przeszkodzie spełnieniu kryterium 1, co wymagałoby wyjaśnienia na poziomie przedsiębiorstwa. Jak jednak wspomniano w motywie 27, zniekształcenie ceny podstawowego surowca znajduje odzwierciedlenie w cenie płaconej przez wszystkie przedsiębiorstwa objęte dochodzeniem. Po pierwsze fakt ten nie był kwestionowany przez żadną ze stron i po drugie badanie MET przeprowadzono na poziomie przedsiębiorstwa, a ustalenia nie ograniczają się do ogólnych kwestii horyzontalnych. Argument ten zostaje zatem odrzucony.
(32)
Ponadto władze ChRL poinformowały, że plany pięcioletnie nie stanowią wiążących wytycznych i jako takie nie mają w ChRL mocy prawnej. Jak jednak wspomniano w motywie 25, nie da się zaprzeczyć, niezależnie od dokładnego statusu prawnego tych planów, że dzięki nim interwencja rządu ChRL ma istotny wpływ na zainstalowane moce do produkcji stali i produkcję. Argument ten zostaje zatem odrzucony.
(33)
Twierdzono również, że sposób rozpatrzenia wniosków o MET przez Komisję był niezgodny z orzeczeniami Trybunału Sprawiedliwości z dnia 2 lutego 2012 r. (5) („orzeczenie w sprawie Brosmann”) i z dnia 19 lipca 2012 r. (6) („orzeczenie w sprawie Zhejiang Xinan Chemical”). W odniesieniu do tego argumentu należy zauważyć, że postępowanie przeprowadzono zgodnie z orzeczeniem w sprawie Brossmann, co przyznały także władze ChRL w swoim wniosku. Z kolei kwestią omawianą w ramach orzeczenia w sprawie Zhejiang Xinan Chemical była interwencja państwa w decyzje przedsiębiorstwa. W bieżącym postępowaniu głównym powodem odmowy przyznania MET był natomiast fakt, że cena podstawowego surowca nie odzwierciedla wartości rynkowych. Argument ten został zatem tymczasowo odrzucony.
(34)
Twierdzono też, że ponieważ w przebiegającym równolegle postępowaniu antysubsydyjnym dotyczącym produktu objętego postępowaniem także zajmowano się kwestią zniekształcenia w zakresie czynników produkcji, Komisja powinna była uwzględnić dowody zgromadzone w tej kwestii w ramach wspomnianego równoległego postępowania. W odniesieniu do tego argumentu należy zauważyć, że w ramach aktualnego postępowania antydumpingowego w trakcie dochodzenia w sprawie MET badano, czy koszty podstawowego surowca odzwierciedlają wartości rynkowe. Wniosek, że produkcja powlekanych organicznie produktów ze stali w ChRL korzysta z faktu, że ceny zwojów blachy walcowanej na gorąco rażąco odbiegają od normalnych, jak stwierdzono w motywie 27, jest więc w tym względzie w pełni zasadny i w żadnym razie nie ma wpływu na potencjalne ustalenia postępowania antysubsydyjnego lub odwrotnie. Wszelkie potencjalne ustalenia postępowania antysubsydyjnego są wyraźnie odrębne od decyzji w sprawie MET. Argument ten został zatem tymczasowo odrzucony.
(35)
Władze ChRL twierdziły także, że Komisja nie ujawniła im ustaleń w sprawie MET. Nie jest to jednak zgodne z prawdą, gdyż służby Komisji przekazały dokument z wynikami ustaleń w sprawie MET wraz z notą werbalną do misji ChRL przy UE z dnia 12 lipca 2012 r.
(36)
Wreszcie utrzymywano, że Komisja posługuje się niezweryfikowanymi danymi od producenta z kraju analogicznego w celu nałożenia tymczasowych ceł. Nie jest to jednak zgodne z prawdą, gdyż Komisja korzystała z danych, które przeanalizowała i uznała za wiarygodne, jak wyraźnie stwierdzono w motywie 48. Komisja musiała zwrócić się o współpracę do producenta analogicznego z Kanady, ponieważ producent analogiczny z Korei wycofał się ze współpracy tuż przed zaplanowaną i uzgodnioną wizytą weryfikacyjną, jak wyjaśniono w motywie 45. Dochodzenie na miejscu w siedzibie producenta zostanie więc przeprowadzone po tymczasowym etapie postępowania. Twierdzono również, że przedsiębiorstwo z Korei Południowej (kraju analogicznego) wycofało się ze współpracy z powodu decyzji w sprawie MET. Nie odpowiada to jednak rzeczywistości, ponieważ wycofanie się ze współpracy nastąpiło dnia 3 lipca, a ustalenia w sprawie MET ujawniono dopiero dnia 12 lipca 2012 r.
(37)
Żaden z wysuniętych argumentów nie pozwolił na zmianę ustaleń w odniesieniu do decyzji w sprawie MET.
(38)
Na podstawie powyższego można stwierdzić, że żadna z dwóch grup chińskich współpracujących producentów eksportujących, które złożyły wniosek o MET, nie wykazała, że spełnia kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego.
2. Indywidualne traktowanie („IT”)
(39)
Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego w przypadku ustanowienia cła dla państw objętych tym artykułem jest to cło ogólnokrajowe, z wyjątkiem przypadków, w których przedsiębiorstwa są w stanie wykazać, że spełniają kryteria określone w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. W skrócie i wyłącznie w celu ułatwienia wyszukiwania informacji kryteria te przedstawiono poniżej:
-
w przypadku przedsiębiorstw będących całkowicie lub częściowo własnością spółek zagranicznych lub spółek „joint venture” eksporterzy mają swobodę wycofywania do kraju kapitału i zysków;
-
ceny eksportowe i wywożone ilości oraz warunki sprzedaży są swobodnie ustalane;
-
większość udziałów znajduje się w posiadaniu osób prywatnych; urzędnicy państwowi znajdujący się w zarządzie lub zajmujący kluczowe stanowiska kierownicze są w mniejszości lub należy wykazać, że spółka jest mimo to wystarczająco niezależna od interwencji państwa;
-
przeliczanie walut odbywa się po kursie rynkowym oraz
-
interwencja państwa nie pozwala na obejście środków antydumpingowych, jeżeli poszczególni eksporterzy korzystają z różnych stawek celnych.
(40)
Producent eksportujący objęty próbą, który wystąpił o MET, wystąpił również z wnioskiem o IT na wypadek nieprzyznania mu MET. Drugi producent eksportujący objęty próbą złożył jedynie wniosek o IT. Na podstawie dostępnych informacji tymczasowo ustalono, że tych dwóch producentów eksportujących w ChRL spełnia kryteria przyznania IT.
3. Indywidualne badanie („IE”)
(41)
Wnioski o indywidualne badanie zgodnie z art. 17 ust. 3 rozporządzenia podstawowego złożyło sześciu współpracujących producentów eksportujących, z których tylko jeden wystąpił o MET. Podjęto tymczasowo decyzję o przeprowadzeniu badania indywidualnego w odniesieniu do producenta eksportującego, który złożył wniosek o MET, czyli Union Steel China, ponieważ nie było ono nadmiernie uciążliwe, gdyż ten producent eksportujący był już kontrolowany w ramach badania jego wniosku o MET.
(42)
Producent eksportujący, o którym mowa, złożył wniosek o MET, ale także o IT w przypadku gdyby nie przyznano mu MET. Po zbadaniu tego wniosku tymczasowo postanowiono przyznać IT na rzecz Union Steel China, gdyż spełnił on kryteria przyznania IT.
4. Wartość normalna
4.1. Wybór państwa analogicznego
(43)
Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego wartość normalną dla producentów eksportujących, którym nie przyznano MET, należy ustalić na podstawie cen krajowych lub wartości normalnej skonstruowanej w państwie analogicznym.
(44)
W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja stwierdziła, że zamierza wykorzystać Kanadę lub RPA jako odpowiedni kraj analogiczny dla celów ustalenia wartości normalnej, a zainteresowane strony zostały wezwane do zgłaszania uwag w tej sprawie.
(45)
Komisja zbadała, czy nie byłby odpowiedni wybór państwa analogicznego spośród innych państw, po czym wysłano kwestionariusze do producentów powlekanych organicznie produktów ze stali w Kanadzie i RPA, a także do producentów w Brazylii i Korei Południowej. Odpowiedzi na kwestionariusz udzieliło jedynie dwóch producentów powlekanych organicznie produktów ze stali, jeden z Kanady i jeden z Korei Południowej. Okazało się, że w obu państwach istnieje otwarty rynek bez cła przywozowego, a z przywozem znacznych ilości produktu z kilku państw trzecich. Ponadto w Korei Południowej istnieje co najmniej czterech innych producentów krajowych produktu objętego postępowaniem, co gwarantuje zadowalający poziom konkurencji na rynku krajowym. Jednak dnia 3 lipca 2012 r., w bardzo późnym stadium postępowania i tuż przed wizytami weryfikacyjnymi służb Komisji, producent południowokoreański z niewiadomych powodów wycofał się ze współpracy.
(46)
W świetle powyższego jako państwo analogiczne wybrano Kanadę. W Kanadzie istnieje co najmniej czterech innych producentów krajowych produktu objętego postępowaniem, co zapewnia zadowalający poziom konkurencji na rynku krajowym. Dochodzenie nie wykazało powodów, by nie uznać Kanady za odpowiednie państwo analogiczne dla celów ustalenia wartości normalnej.
(47)
Szereg zainteresowanych stron twierdziło, że struktura kosztów producenta kanadyjskiego nie może być porównywana ze strukturą kosztów chińskiego producenta eksportującego. Nie stwierdzono jednak znaczących różnic w strukturze kosztów, a zatem argument ten odrzucono.
(48)
Dane przedstawione w odpowiedzi współpracującego producenta kanadyjskiego zostały przeanalizowane i stwierdzono, że przekazane przez niego informacje są wiarygodne i można je wykorzystać do skonstruowania wartości normalnej.
(49)
Tymczasowo uznano zatem, że Kanada jest odpowiednim państwem analogicznym zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego.
4.2. Określenie wartości normalnej
(50)
Z uwagi na fakt, że jedno przedsiębiorstwo wybrane do wzięcia udziału w próbie i przedsiębiorstwo, którego wniosek o badanie indywidualne zatwierdzono, nie były w stanie wykazać, że spełniają kryteria przyznania MET, a drugie przedsiębiorstwo wybrane do wzięcia udziału w próbie nie złożyło wniosku o MET, wartość normalną dla wszystkich chińskich producentów eksportujących określono na podstawie informacji uzyskanych od producenta w kraju analogicznym.
(51)
Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała najpierw, czy sprzedaż produktu podobnego w Kanadzie niezależnym klientom była reprezentatywna. Stwierdzono, że produkt podobny był sprzedawany przez współpracującego producenta kanadyjskiego w reprezentatywnych ilościach na kanadyjskim rynku krajowym w porównaniu z produktem objętym postępowaniem, wywożonym do Unii przez producentów eksportujących objętych próbą i producenta eksportującego, którego wniosek o badanie indywidualne przyjęto.
(52)
Następnie Komisja zbadała, czy sprzedaż ta może być uznana za prowadzoną w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Dokonano tego poprzez ustalenie proporcji sprzedaży dokonanej z zyskiem na rzecz niezależnych klientów. Transakcje sprzedaży uznawano za przynoszące zysk, jeżeli cena jednostkowa była równa lub wyższa niż koszt wytworzenia. W związku z tym określono koszty produkcji producenta kanadyjskiego w OD.
(53)
W odniesieniu do tych rodzajów produktu, w przypadku których ponad 80 % wielkości sprzedaży danego rodzaju produktu na rynku krajowym zostało zrealizowane powyżej kosztów, a średnia ważona cena sprzedaży danego rodzaju była równa lub wyższa od jednostkowego kosztu produkcji, wartość normalna dla każdego rodzaju produktu została wyliczona jako średnia ważona rzeczywistych cen krajowych całej sprzedaży rozpatrywanego rodzaju, niezależnie od tego czy była to sprzedaż z zyskiem czy nie.
(54)
W przypadkach gdy wielkość sprzedaży rodzaju produktu z zyskiem stanowiła 80 % lub mniej całkowitej wielkości sprzedaży danego rodzaju lub gdy średnia cena ważona danego rodzaju była niższa niż jednostkowy koszt produkcji, wartość normalna oparta była na rzeczywistej cenie krajowej, obliczonej jako średnia ważona ceny w wyłącznie krajowej sprzedaży z zyskiem dla danego rodzaju w OD.
(55)
W odniesieniu do rodzajów produktu, które nie były sprzedawane z zyskiem, wartość normalną ustalono na podstawie kosztów produkcji producenta kanadyjskiego powiększonych o koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz marżę zysku dla rodzajów produktu sprzedawanych z zyskiem.
4.3. Ceny eksportowe dla producentów eksportujących, którym przyznano IT
(56)
Z uwagi na to, że wszyscy współpracujący producenci eksportujący, którym przyznano IT, dokonywali sprzedaży eksportowej do Unii bezpośrednio na rzecz niezależnych odbiorców w Unii, ceny eksportowe określono zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego na podstawie cen rzeczywiście płaconych lub należnych za produkt objęty postępowaniem.
4.4. Porównanie
(57)
Wartość normalną i cenę eksportową porównywano na podstawie ceny ex-works. Aby zapewnić rzetelne porównanie między wartością normalną a ceną eksportową, wzięto pod uwagę, w formie dostosowań, różnice wpływające na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Dokonano odpowiednich dostosowań dotyczących kosztów transportu, ubezpieczenia, opakowania, kosztów manipulacyjnych i dodatkowych oraz opłat związanych z kredytem, prowizji i opłat bankowych we wszystkich przypadkach, które uznano za uzasadnione, prawidłowe i poparte materiałami dowodowymi.
5. Marginesy dumpingu
(58)
Zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego ustalono marginesy dumpingu dla producentów eksportujących, którym przyznano IT, na podstawie porównania średniej ważonej wartości normalnej ustalonej dla państwa analogicznego ze średnią ważoną ceną eksportową dla każdego przedsiębiorstwa, wyrażoną jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem.
(59)
Średnią ważoną marginesów dumpingu producentów eksportujących objętych próbą obliczono dla współpracujących producentów eksportujących nieobjętych próbą. Na tej podstawie tymczasowy margines dumpingu dla producentów eksportujących nieobjętych próbą wyrażony jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem wynosi 61,1 %.
(60)
Aby obliczyć ogólnokrajowy margines dumpingu mający zastosowanie do niewspółpracujących lub nieznanych producentów eksportujących w ChRL, ustalono najpierw poziom współpracy przez porównanie wielkości wywozu do Unii zgłoszonego przez współpracujących producentów eksportujących z odpowiednimi danymi statystycznymi Eurostatu.
(61)
Ponieważ poziom współpracy ze strony ChRL wynosił około 70 %, ogólnokrajowy margines dumpingu, mający zastosowanie do wszystkich pozostałych eksporterów w ChRL, obliczono przy użyciu najwyższego marginesu dumpingu ustalonego dla reprezentatywnych rodzajów produktu producentów eksportujących. Na tej podstawie poziom dumpingu dla całego kraju został tymczasowo ustalony jako 77,9 % ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem.
(62)
Na tej podstawie tymczasowe marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:
Przedsiębiorstwo
Tymczasowy margines dumpingu
Zhangjiagang Panhua Steel Strip Co., Ltd, Chongqing Wanda Steel Strip Co., Ltd, Zhangjiagang Wanda Steel Strip Co., Ltd, Jiangsu Huasheng New Construction Materials Co. Ltd) oraz Zhangjiagang Free Trade Zone Jiaxinda International Trade Co., Ltd
67,4 %
Zhejiang Huadong Light Steel Building Material Co. Ltd oraz Hangzhou P.R.P.T. Metal Material Company Ltd
54,6 %
Union Steel China oraz Wuxi Changjiang Sheet Metal Co. Ltd
59,2 %
Średnia ważona próby
61,1 %
Ogólnokrajowy margines dumpingu
77,9 %
D. SZKODA
1. Produkcja unijna i przemysł unijny
(63)
W celu ustalenia całkowitej produkcji unijnej w okresie badanym wykorzystano wszystkie dostępne informacje dotyczące producentów unijnych, w tym informacje zawarte w skardze, dane zebrane od producentów unijnych przed rozpoczęciem dochodzenia oraz po jego rozpoczęciu oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, udzielone przez producentów unijnych objętych próbą.
(64)
W okresie objętym dochodzeniem powlekane organicznie produkty ze stali wytwarzało w Unii 22 producentów. Na podstawie, o której mowa w poprzednim motywie, całkowitą produkcję unijną oszacowano w OD na około 3 645 298 ton. Producenci unijni (reprezentujący całkowitą produkcję unijną) stanowią przemysł unijny w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego oraz będą dalej zwani „przemysłem unijnym”.
2. Określenie właściwego rynku unijnego
(65)
W trakcie dochodzenia ustalono, że znacząca część produkcji producentów unijnych objętych próbą była przeznaczona na użytek własny, tzn. często była po prostu przekazywana (bez faktury) lub dostarczana po cenach transferowych w ramach tego samego przedsiębiorstwa lub grupy przedsiębiorstw w celu dalszego przetwarzania.
(66)
W celu ustalenia, czy przemysł unijny doznał szkody, oraz w celu określenia konsumpcji i innych wskaźników ekonomicznych dotyczących sytuacji przemysłu unijnego zbadano, czy i w jakim stopniu późniejsze wykorzystanie produktu podobnego wytwarzanego przez przemysł unijny powinno było być uwzględnione w analizie.
(67)
Aby przedstawić możliwie najpełniejszy obraz sytuacji w przemyśle unijnym, zebrano i przeanalizowano dane dotyczące całej aktywności w zakresie powlekanych organicznie produktów ze stali, a następnie określono, czy produkcja była przeznaczona na użytek własny, czy na wolny rynek.
(68)
W odniesieniu do następujących wskaźników ekonomicznych dotyczących przemysłu unijnego ustalono, że ustalono, że aby analiza i ocena były miarodajne, muszą one skupić się na sytuacji panującej na wolnym rynku: wielkość sprzedaży i ceny sprzedaży na rynku unijnym, udział w rynku, wzrost, wielkość wywozu i ceny, a zatem wskaźniki szkody zostały skorygowane z uwzględnieniem znanego użytku własnego i sprzedaży wewnętrznej w przemyśle unijnym, a użytek własny i sprzedaż wewnętrzna były analizowane osobno.
(69)
Jednakże w odniesieniu do innych wskaźników ekonomicznych obecne dochodzenie wykazało, że mogą one być rzetelnie zbadane tylko w odniesieniu do całkowitej aktywności. W istocie, produkcja (zarówno na użytek własny i do sprzedaży wewnętrznej, jak i na wolny rynek), moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, nakłady, zapasy, zatrudnienie, wydajność, wynagrodzenia i zdolność do pozyskiwania kapitału zależą od poziomu całkowitej aktywności, niezależnie od tego czy produkcja jest przeznaczona na użytek własny lub do sprzedaży wewnętrznej czy sprzedawana na wolnym rynku.
3. Konsumpcja w Unii
(70)
Produkt podobny jest sprzedawany przez przemysł unijny nabywcom niepowiązanym, a także sprzedawany lub przekazywany przedsiębiorstwom powiązanym w celu dalszego przetwarzania, np. w centrach usług w zakresie obróbki stali.
(71)
Przy obliczaniu widocznej konsumpcji powlekanych organicznie produktów ze stali w Unii Komisja dodała wielkość całkowitego przywozu do Unii powlekanych organicznie produktów ze stali według danych Eurostatu oraz wielkość sprzedaży i wielkość użytku własnego produktu podobnego w Unii produkowanego przez przemysł unijny zgodnie z danymi przedstawionymi w skardze i zgodnie z danymi zweryfikowanymi podczas wizyt weryfikacyjnych w odniesieniu do producentów unijnych objętych próbą.
(72)
W odniesieniu do danych Eurostatu dotyczących przywozu należy zauważyć, że opis odpowiednich kodów CN (zob. motyw 13 powyżej) nie ogranicza się do opisu produktu objętego dochodzeniem, a zatem przywóz wykazany w danych Eurostatu pod tymi kodami może obejmować inne produkty. W związku z brakiem informacji na temat wielkości przywozu innych produktów, której to ewentualnie dotyczy, a także brakiem dowodów, że mogą to być znaczne ilości, podjęto tymczasowo decyzję o wykorzystaniu pełnych danych dotyczących przywozu w ramach odpowiednich kodów CN według danych Eurostatu.
(73)
Na tej podstawie ustalono, że łączna konsumpcja unijna rozwijała się następująco:
2008
2009
2010
OD
Konsumpcja (w tonach)
5 691 713
4 327 650
4 917 068
5 177 970
Indeks (2008 = 100)
100
76
86
91
(74)
Łączna konsumpcja na rynku UE spadła w okresie badanym o 9 %. W latach 2008-2009 nastąpił spadek wynoszący około 24 % w wyniku ogólnego negatywnego oddziaływania kryzysu gospodarczego, w szczególności na przemysł budowlany. Następnie konsumpcja zaczęła rosnąć i zwiększyła się między 2009 r. a OD łącznie o 20 %, chociaż cały czas nie osiągnęła pierwotnego poziomu z 2008 r.
4. Przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie, i udział w rynku
(75)
Przywóz do Unii z ChRL kształtował się w okresie badanym w następujący sposób:
2008
2009
2010
OD
Wielkość przywozu z ChRL (w tonach)
472 988
150 497
464 582
702 452
Indeks (2008 = 100)
100
32
98
149
Udział w rynku
8,3 %
3,5 %
9,4 %
13,6 %
Indeks (2008 = 100)
100
42
114
163
Źródło: Eurostat.
(76)
Niezależnie od zmian konsumpcji wielkość przywozu z ChRL znacznie wzrosła w okresie badanym o 49 %. Z uwagi na negatywne oddziaływanie kryzysu gospodarczego w 2009 r. gwałtownie spadła również wielkość przywozu z ChRL. Przywóz z ChRL zaczął się jednak poprawiać w bardzo szybkim tempie, a wzrost od 2009 r. do OD był imponujący i wyniósł 367 %.
(77)
Podobnie udział w rynku tego przywozu wzrósł w okresie badanym o 63 %. Pomimo spadku o ponad połowę między 2008 r. a 2009 r. wykazał on imponującą tendencją wzrostową od 2009 r. do OD i zwiększył się o 290 %.
4.1. Ceny przywozu i podcięcie cenowe
Przywóz z ChRL
2008
2009
2010
OD
Średnia cena w EUR/tonę
875
728
768
801
Indeks (2008 = 100)
100
83
88
91
Źródło: Eurostat.
(78)
Średnia cena importowa z ChRL spadła w okresie badanym o 9 %. Między 2008 r. a 2009 r. spadła ona znacznie o 17 %, a następnie wzrosła o 5 punktów procentowych między 2009 r. a 2010 r. i o kolejne 3 punkty procentowe w OD.
(79)
W całym okresie badanym ceny importowe towarów z ChRL pozostawały niezmiennie poniżej cen sprzedaży przemysłu unijnego. Jak pokazano w tabeli powyżej, podczas gdy w 2009 r. w trakcie największego nasilenia kryzysu gospodarczego nawet obniżka cen o 17 % nie pozwoliła przywozowi z ChRL utrzymać udziału w rynku w sytuacji gwałtownie malejącej konsumpcji i znacznej dekoniunktury, nieprzerwane podcięcie w kolejnych latach wyjaśnia stały imponujący wzrost udziału przywozu z ChRL w rynku między 2009 r. a OD.
(80)
W celu określenia podcięcia cenowego w OD porównano średnie ważone ceny sprzedaży poszczególnych rodzajów produktu wytwarzanych przez objętych próbą producentów unijnych stosowane wobec niepowiązanych klientów na rynku unijnym, dostosowane do poziomu ex-works, z odpowiadającymi średnimi ważonymi cenami przywozu analogicznych rodzajów produktu, stosowanymi przez chińskich producentów współpracujących przy sprzedaży pierwszemu niepowiązanemu klientowi na rynku unijnym, ustalonymi na podstawie CIF z odpowiednimi dostosowaniami uwzględniającymi koszty ponoszone po przywozie.
(81)
Porównania cen dokonano dla poszczególnych rodzajów produktu w odniesieniu do transakcji na tym samym poziomie handlu, w razie konieczności odpowiednio skorygowanych oraz pomniejszonych o rabaty i obniżki. Wynik porównania, wyrażony jako wartość procentowa obrotów objętych próbą producentów unijnych w OD, wykazał średnie ważone marginesy podcięcia cenowego przez współpracujących chińskich producentów eksportujących sięgające 25,9 %.
5. Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego
5.1. Uwagi wstępne
(82)
Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała wszystkie istotne czynniki i wskaźniki gospodarcze mające wpływ na sytuację przemysłu unijnego.
(83)
Jak wspomniano w motywie 5 powyżej, do zbadania ewentualnej szkody poniesionej przez przemysł unijny zastosowano kontrolę wyrywkową.
(84)
W celu ustalenia wskaźników mikroekonomicznych, takich jak cena jednostkowa, koszt jednostkowy, rentowność, przepływ środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji, zdolność do pozyskania kapitału i zapasy wykorzystano dane dostarczone i zweryfikowane u sześciu producentów unijnych objętych próbą.
(85)
W celu ustalenia wskaźników makroekonomicznych, takich jak produkcja przemysłu unijnego, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, udział w rynku, zatrudnienie i wydajność, wykorzystano dane dostarczone przez skarżącego dla wszystkich producentów powlekanych organicznie produktów ze stali w Unii, po sprawdzeniu metodą krzyżową z innymi dostępnymi źródłami i zweryfikowanymi danymi producentów unijnych objętych próbą.
5.2. Dane dotyczące przemysłu unijnego jako całości
5.2.1. Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
(86)
W celu ustalenia całkowitej produkcji unijnej w okresie badanym wykorzystano wszystkie dostępne informacje dotyczące przemysłu unijnego, w tym informacje zawarte w skardze, dane zebrane od producentów unijnych przed rozpoczęciem dochodzenia i po jego rozpoczęciu oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, udzielone przez producentów unijnych objętych próbą.
2008
2009
2010
OD
Wielkość produkcji (w tonach)
4 218 924
3 242 741
3 709 441
3 645 298
Indeks (2008 = 100)
100
77
88
86
Moce produkcyjne (w tonach)
5 649 268
5 754 711
5 450 138
5 431 288
Indeks (2008 = 100)
100
102
96
96
Wykorzystanie mocy produkcyjnych
75 %
56 %
68 %
67 %
Indeks (2008 = 100)
100
75
91
90
Źródło: skarga, odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(87)
Powyższa tabela pokazuje, że produkcja zmniejszyła się w okresie badanym o 14 %. Wraz ze spadkiem popytu produkcja spadła gwałtownie w 2009 r., po czym częściowo wzrosła w 2010 r., a następnie znowu lekko spadła w OD pomimo wzrostu konsumpcji.
(88)
Moce produkcyjne spadły w rozpatrywanym okresie o 4 %. Wykorzystanie mocy produkcyjnych odpowiadało tendencjom w zakresie produkcji i spadło w okresie badanym o 10 %.
5.2.2. Wielkość sprzedaży, udział w rynku i wzrost
2008
2009
2010
OD
Wielkość sprzedaży (w tonach)
3 355 766
2 707 611
3 003 917
2 936 255
Indeks (2008 = 100)
100
81
90
87
Udział w rynku (w %)
59,0 %
62,6 %
61,1 %
56,7 %
Indeks (2008 = 100)
100
106
104
96
Źródło: skarga, odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(89)
W 2009 r. wielkość sprzedaży przemysłu unijnego nabywcom niepowiązanym gwałtownie spadła o 19 %. W 2010 r. wielkość sprzedaży wzrosła o 9 punktów procentowych, ale następnie spadła o 3 punkty procentowe w OD.
(90)
Udział produkcji przemysłu unijnego spadł w okresie badanym o 4 %. Przemysł unijny po początkowym zwiększeniu swojego udziału w rynku w 2009 r. doznał jego zmniejszenia w 2010 r. i OD, w wyniku czego jego udział w rynku w OD był o 6 % mniejszy niż w 2009 r.; natomiast konsumpcja w tym samym okresie wzrosła o ponad 20 %. Przemysł unijny nie był zatem w stanie czerpać korzyści ze wzrostu konsumpcji oraz odzyskać wielkości sprzedaży i części utraconego uprzednio udziału w rynku.
(91)
Podczas gdy konsumpcja unijna spadła w okresie badanym o 9 %, a wielkość sprzedaży przemysłu unijnego na rzecz podmiotów niepowiązanych spadła o 13 %, udział przemysłu unijnego w rynku spadł o 2,3 punkty procentowe z 59 % w 2008 r. do 56,7 % w OD.
5.2.3. Zatrudnienie i wydajność
2008
2009
2010
OD
Zatrudnienie (ekwiwalent pełnego czasu pracy)
6 790
5 953
5 723
5 428
Indeks (2008 = 100)
100
88
84
80
Wydajność (tona/EPC)
621
545
648
672
Indeks (2008 = 100)
100
88
104
108
Źródło: skarga, odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, Eurofer.
(92)
Zatrudnienie w przemyśle unijnym charakteryzowało się stopniową tendencją spadkową. Łączna liczba pracowników mierzona ekwiwalentem pełnego czasu pracy (EPC) w przemyśle spadła mianowicie w okresie badanym o 20 % i osiągnęła swój najniższy poziom w OD. Wydajność w okresie badanym wzrosła jednak o 8 %, co dowodzi, że podjęto także próbę racjonalizacji kosztów produkcji w przemyśle.
5.3. Dane dotyczące producentów unijnych objętych próbą
5.3.1. Średnie jednostkowe ceny sprzedaży w Unii i koszty produkcji
(93)
Średnie ceny sprzedaży producentów unijnych objętych próbą na rzecz nabywców niepowiązanych w UE spadły w okresie badanym o 3 %. W okresie od 2009 r. do OD, wraz z rosnącą konsumpcją i wielkością sprzedaży, ceny wzrosły o 23 %, ale nie osiągnęły poziomu z 2008 r.
(94)
Równocześnie średnie koszty produkcji i sprzedaży produktu podobnego wzrosły w okresie badanym o 6 % w związku z rosnącymi jednostkowymi kosztami wytwarzania, jako że jednostkowe koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne spadły o 34 %.
(95)
Cena jednostkowa, po spadku wynoszącym 21 % w 2009 r. w odniesieniu do nabywców niepowiązanych i towarzyszącym jej stratom, zaczęła rosnąć. W 2010 r. i w OD przemysł unijny odnotował wzrost kosztów i mógł je pokryć, jedynie umiarkowanie podnosząc ceny, co było jednak wystarczające by utrzymać rentowność na tym samym poziomie w 2010 r. i w OD. Spowodowało to jednak dalszą utratę udziału w rynku, ponieważ chińskie ceny importowe były stale niższe od cen przemysłu unijnego.
2008
2009
2010
OD
Cena jednostkowa w UE dla niepowiązanych klientów (EUR/tonę)
1 023
805
911
994
Indeks (2008 = 100)
100
79
89
97
Koszt jednostkowy produkcji (w EUR/tonę)
925
884
893
978
Indeks (2008 = 100)
100
95
97
106
Źródło: zweryfikowane odpowiedzi producentów objętych próbą na pytania zawarte w kwestionariuszu.
5.3.2. Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału
2008
2009
2010
OD
Rentowność sprzedaży na rynku UE na rzecz niepowiązanych klientów (% obrotu ze sprzedaży)
6,7 %
-9,3 %
2,8 %
2,6 %
Indeks (2008 = 100)
100
- 138
41
39
Przepływy pieniężne (EUR)
328 190 880
211 298 356
152 030 083
204 650 414
Indeks (2008 = 100)
100
64
46
62
Inwestycje (EUR)
55 717 957
4 537 128
12 530 132
15 302 264
Indeks (2008 = 100)
100
8
22
27
Zwrot z inwestycji
13,8 %
-13,9 %
5,9 %
6 %
Indeks (2008 = 100)
100
- 101
43
44
Źródło: zweryfikowane odpowiedzi producentów objętych próbą na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(96)
Rentowność przemysłu unijnego ustalono, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego na rzecz niepowiązanych klientów jako odsetek obrotów w ramach tej sprzedaży. W 2009 r., roku kryzysu gospodarczego, rentowność przemysłu unijnego gwałtownie spadła, a strata z tego tytułu wyniosła 13,9 %. Od 2010 r. zaczęła ona rosnąć, chociaż rosnące koszty produkcji uniemożliwiły osiągnięcie poziomu uznawanego za zdrowy i bezpieczny dla przemysłu (6,7 % - zob. motyw 156). W całym okresie badanym rentowność spadła o 61 %.
(97)
Tendencja przepływu środków pieniężnych kształtowała się w znacznej mierze tak samo jak spadkowa tendencja rentowności. Najniższy poziom osiągnięto w 2010 r. Podobnie o 56 % zmniejszył się zwrot z inwestycji - z 13,8 % w 2008 r. do 6 % w OD.
(98)
Zmiany rentowności, przepływu środków pieniężnych i stopy zwrotu z inwestycji w okresie badanym ograniczyły zdolność przemysłu unijnego do inwestycji w działalność i zahamowały jego rozwój. Przemysłowi unijnemu udało się dokonać znaczących inwestycji na początku okresu badanego. Później inwestycje uległy jednak istotnemu zmniejszeniu w 2009 r. i ogólnie w okresie badanym spadły o 73 %.
(99)
Jak stwierdzono powyżej, wyniki finansowe przemysłu unijnego uległy pogorszeniu, jednak w okresie badanym nie wykazano znaczącego uszczuplenia zdolności do pozyskiwania kapitału.
5.3.3. Zapasy
2008
2009
2010
OD
Zapasy końcowe PP (w tonach)
116 852
97 533
124 848
130 593
Indeks (2008 = 100)
100
83
107
112
Źródło: zweryfikowane odpowiedzi producentów objętych próbą na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(100)
W przypadku sześciu producentów unijnych objętych próbą poziom zapasów stanowił w OD około 8 % wielkości produkcji. Stan zapasów końcowych wzrósł w okresie badanym o 12 %. Jakkolwiek należy zauważyć, że poziom zapasów nie jest dla tej branży miarodajnym wskaźnikiem, ponieważ produkcja przeważnie odbywa się na zamówienie, a największy wzrost zapasów miał miejsce między 2009 r. a OD i zbiegł się z gwałtownym wzrostem przywozu po cenach dumpingowych z ChRL.
5.3.4. Koszty pracy
Średnie koszty pracy na pracownika (EUR/producentów unijnych objętych próbą)
60 959
57 892
58 637
62 347
Indeks (2008 = 100)
100
95
96
102
(101)
Średnie koszty pracy u producentów unijnych objętych próbą wzrosły w okresie badanym jedynie o 2 %, czyli poniżej stopy inflacji. Dochodzenie wykazało, że producenci objęci próbą dokonali znacznych cięć, zwłaszcza w odniesieniu do kosztów ogólnych i administracyjnych, a także prowadzili ścisłą kontrolę efektywności.
5.3.5. Użytek własny i sprzedaż wewnętrzna
(102)
Jak wskazano w motywie 65, w UE istnieje poważny rynek dla powlekanych organicznie produktów ze stali, który jest związany z dalszym wykorzystaniem tych produktów przez przemysł unijny. Do celów analizy tego rynku wzięto pod uwagę wszystkie wielkości dotyczące użytku własnego i sprzedaży na rzecz powiązanych podmiotów (sprzedaż wewnętrzna) przez producentów unijnych objętych próbą i pozostałych producentów unijnych.
(103)
Stwierdzono, że użytek własny i sprzedaż wewnętrzna były przeznaczone do dalszego przetwarzania przez same przedsiębiorstwa lub powiązane z nimi przedsiębiorstwa w ramach grup producentów unijnych objętych próbą, działających głównie w przemyśle materiałów budowlanych, tj. będących użytkownikami końcowymi powlekanych organicznie produktów ze stali.
(104)
Na tej podstawie ustalono, że użytek własny i sprzedaż wewnętrzna producentów unijnych stanowiły w OD 27 % całkowitej wielkości produkcji. W okresie badanym wielkość użytku własnego i powiązanej sprzedaży spadła o 19 %, a udział w rynku - o 11 %.
2008
2009
2010
OD
Użytek własny i sprzedaż wewnętrzna (w tonach)
1 225 686
935 374
994 933
993 701
Indeks (2008 = 100)
100
76
81
81
Udział w rynku
22 %
22 %
20 %
19 %
Indeks (2008 = 100)
100
100
94
89
Źródło: skarga i zweryfikowane odpowiedzi producentów objętych próbą na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(105)
Wartość użytku własnego i sprzedaży wewnętrznej była badana na podstawie odpowiedzi udzielonych przez producentów objętych próbą na pytania zawarte w kwestionariuszu i zweryfikowanych podczas wizyt weryfikacyjnych. Podczas dochodzenia ustalono, że z punktu widzenia końcowego wykorzystania produktu nie ma istotnej różnicy pomiędzy użytkiem własnym a sprzedażą wewnętrzną. Użytek własny był zgłaszany przez przedsiębiorstwa w sytuacji, gdy produkcja niższego szczebla odbywała się w tym samym podmiocie prawnym, a sprzedaż wewnętrzna w sytuacji, gdy sprzedaż następowała na rzecz innych powiązanych podmiotów prawnych i wystawiano za nią fakturę. Ponadto metoda ustalania cen zarówno w przypadku użytku własnego, jak i sprzedaży na rzecz powiązanych podmiotów była podobna, tj. żądano wartości godziwej (metoda koszt plus) produktu zarówno od powiązanych przedsiębiorstw, jak i od wewnętrznych jednostek produkcji niższego szczebla przedsiębiorstw objętych próbą.
(106)
Średnia wartość za tonę wzrosła zatem w okresie badanym o 1 % i jako taka była w OD o 2 % niższa od ceny sprzedaży producentów unijnych objętych próbą na rzecz niepowiązanych klientów.
2008
2009
2010
OD
Użytek własny i sprzedaż wewnętrzna (EUR/tonę)
967
787
910
975
Indeks (2008 = 100)
100
81
94
101
Źródło: zweryfikowane odpowiedzi producentów objętych próbą na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(107)
Mając na uwadze, że większość sprzedaży wewnętrznej i użytku własnego była przeznaczona na potrzeby branży materiałów budowlanych producentów unijnych stanowiących następne ogniwo w procesie produkcji (czyli niższego szczebla), sprzedaż i użytek własny były także pośrednio narażone na konkurencję ze strony innych uczestników rynku, w tym ze strony przywozu po cenach dumpingowych z ChRL. Popyt wewnętrzny ze strony produkcji niższego szczebla zależałby od możliwości sprzedaży produktów niższego szczebla na wolnym rynku, na którym nie występują zakłócenia w związku z przywozem po cenach dumpingowych. Można zatem uznać, że zmniejszające się wielkości i udział w rynku w okresie badanym były spowodowane konkurencją ze strony przywozu po cenach dumpingowych z ChRL.
5.3.6. Skutki poprzedniego dumpingu lub subwencjonowania
(108)
Z uwagi na to, że jest to pierwsze postępowanie antydumpingowe dotyczące produktu objętego postępowaniem, brak jest danych, by ocenić skutki poprzedniego dumpingu lub subwencjonowania.
6. Wielkość rzeczywistego marginesu dumpingu
(109)
Wszystkie marginesy ustalone i wymienione powyżej w części poświęconej dumpingowi znacznie przekraczają poziom de minimis. Ponadto, biorąc pod uwagę wielkość i ceny przywożonych z ChRL towarów dumpingowych, oddziaływania rzeczywistego marginesu dumpingu na rynek unijny nie można uznać za nieistotne.
7. Wnioski dotyczące szkody
(110)
W toku dochodzenia wykazano, że wszystkie wskaźniki szkody dotyczące sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego pogorszyły się lub nie były zgodne z tendencją konsumpcji w okresie badanym.
(111)
W okresie badanym, w kontekście spadku konsumpcji, wielkość przywozu z ChRL stale i znacznie się zwiększała. Jednocześnie wielkość sprzedaży przemysłu unijnego zmniejszyła się o 13 %, a jego udział w rynku spadł z 59 % w 2008 r. do 56,7 % w OD. Mimo że konsumpcja wzrosła o 20 % w okresie od 2009 r. do OD, po roku kryzysu gospodarczego, który oddziaływał na popyt, udział przemysłu unijnego w rynku w dalszym ciągu spadał. Przemysł unijny nie był w stanie odzyskać utraconego udziału w rynku ze względu na znaczną ekspansję przywozu towarów po cenach dumpingowych z ChRL na rynek UE. Tani przywóz towarów po cenach dumpingowych zwiększał się w okresie badanym po cenach stale podcinających ceny przemysłu unijnego.
(112)
Ponadto znacznie pogorszyły się wskaźniki szkody związane z wynikami finansowymi przemysłu unijnego, takie jak przepływ środków pieniężnych i rentowność. Oznacza to, że pogorszyła się zdolność przemysłu unijnego do pozyskania kapitału i inwestowania.
(113)
W związku z powyższym uznano, że przemysł unijny poniósł znaczącą szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
E. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
1. Wprowadzenie
(114)
Zgodnie z art. 3 ust. 6 i 7 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy przywóz po cenach dumpingowych towarów pochodzących z ChRL spowodował materialną szkodę dla przemysłu unijnego w stopniu umożliwiającym zaklasyfikowanie jej jako szkody istotnej. Zbadano znane czynniki, inne niż przywóz towarów po cenach dumpingowych, które mogły równocześnie spowodować szkodę dla przemysłu unijnego, aby sprawdzić, czy nie przypisano temu przywozowi ewentualnej szkody spowodowanej przez inne czynniki.
2. Wpływ przywozu towarów po cenach dumpingowych
(115)
Dochodzenie wykazało, że konsumpcja unijna spadła w okresie badanym o 9 %, podczas gdy wielkość przywozu z ChRL towarów po cenach dumpingowych znacznie wzrosła o około 49 %, a jego udział w rynku również wzrósł o 63 % z 8,3 % w 2008 r. do 13,6 % w OD. Jednocześnie wielkość sprzedaży przemysłu unijnego na rzecz podmiotów niepowiązanych spadła o 13 %, a udział w rynku tej sprzedaży spadł o 4 % z 59 % w 2008 r. do 56,7 % w OD.
(116)
Ponadto, jakkolwiek przywóz z ChRL ucierpiał także w wyniku kryzysu gospodarczego i spadł między 2008 r. a 2009 r. o 68 %, to od 2009 r. do OD rósł w bardzo szybkim tempie, osiągając pod koniec OD wzrost o 367 %, chociaż konsumpcja w Unii zwiększyła się w tym okresie jedynie o 20 %. Obniżając cenę jednostkową o 9 % w porównaniu z 2008 r. i podcinając ceny przemysłu unijnego o 25,9 % w OD, przywóz z ChRL zwiększył swój udział w rynku między 2008 r. a OD o 63 %, osiągając 13,6 %.
(117)
Jednocześnie od 2008 r. do OD wielkość sprzedaży producentów unijnych na rzecz podmiotów niepowiązanych ogólnie spadła o 13 %. W czasie ożywienia gospodarczego, od 2009 r. do OD, przemysłowi unijnemu udało się zwiększyć wielkość sprzedaży na rzecz podmiotów niepowiązanych jedynie o 8 %, ale stracił on 9 % udziału w rynku, a zatem odniósł jedynie ograniczone korzyści z tytułu wzrostu konsumpcji. W istocie to przywóz z ChRL najbardziej skorzystał na wzroście konsumpcji, pozostawiając innych uczestników rynku daleko w tyle.
(118)
Średnie ceny importowe z ChRL spadły w okresie badanym o 9 %. Chociaż wykazywały tendencję wzrostową po gwałtownym spadku w 2009 r., między 2009 r. a OD znajdowały się stale poniżej poziomu stosowanego przez przemysł unijny. Cena jednostkowa na rzecz nabywców niepowiązanych w UE spadła tylko o 3 %, opierając się presji cenowej wywieranej przez przywóz z ChRL. Ceny te zostały jednak w oczywisty sposób utrzymane kosztem mniejszej wielkości sprzedaży i obniżonej rentowności tej sprzedaży, ponieważ spadła ona o 61 % z 6,7 % w 2008 r. do 2,6 % w OD w miarę wzrostu kosztów produkcji.
(119)
Na podstawie powyższych ustaleń stwierdzono, że wzrost przywozu z ChRL towarów po cenach dumpingowych po cenach stale podcinających ceny przemysłu unijnego odegrał decydującą rolę w poniesieniu znacznej szkody przez przemysł unijny, co uniemożliwiło przemysłowi unijnemu skorzystanie w pełni z rosnącej konsumpcji w Unii.
3. Wpływ innych czynników
3.1. Przywóz z państw trzecich
Państwo
2008
2009
2010
OD
Korea Południowa
Ilość (w tonach)
228 123
226 568
173 935
237 164
Indeks (2008 = 100)
100
99
76
104
Udział w rynku (%)
4 %
5,2 %
3,5 %
4,6 %
Indeks (2008 = 100)
100
131
88
114
Średnia cena
901
727
846
903
Indeks (2008 = 100)
100
81
94
100
Indie
Ilość (w tonach)
159 999
149 138
155 384
141 391
Indeks (2008 = 100)
100
93
97
88
Udział w rynku (%)
2,8 %
3,4 %
3,2 %
2,7 %
Indeks (2008 = 100)
100
123
112
97
Średnia cena
932
667
773
824
Indeks (2008 = 100)
100
72
83
88
Inne państwa
Ilość (w tonach)
249 151
158 461
124 319
167 007
Indeks (2008 = 100)
100
64
50
67
Udział w rynku (%)
4,4 %
3,7 %
2,5 %
3,2 %
Indeks (2008 = 100)
100
84
58
74
Średnia cena
951
809
924
955
Indeks (2008 = 100)
100
85
97
100
Wszystkie państwa trzecie łącznie, z wyjątkiem ChRL
Ilość (w tonach)
637 274
534 167
453 637
545 562
Indeks (2008 = 100)
100
84
71
86
Udział w rynku (%)
11,2 %
12,3 %
9,2 %
10,5 %
Indeks (2008 = 100)
100
110
82
94
Średnia cena
929
735
842
898
Indeks (2008 = 100)
100
79
91
97
Źródło: Eurostat.
(120)
Podczas gdy przywóz z ChRL stanowił w OD 56 % całkowitego przywozu w UE, inne ważne źródła przywozu stanowiły Republika Indii („Indie”) (11 %) i Korea Południowa (19 %). W przeciwieństwie do przywozu z ChRL przywóz z Indii, mimo gwałtownego spadku jego średniej ceny o 12 %, ogólnie odnotował w okresie badanym spadek o 12 % i utratę udziału w rynku o 3 %. Przywóz z Korei Południowej wzrósł jedynie o 4 %, przy czym średnia cena pozostawała na poziomie z 2008 r. Udział przywozu z Indii w rynku wynosił w OD 2,7 %, podczas gdy udział przywozu z Korei Południowej sięgał 4,6 %.
(121)
Pozostały przywóz, stanowiący 14 % całkowitego przywozu, spadł o 33 %, a jego średnia cena pozostawała na poziomie z 2008 r.
(122)
Mimo że średnia cena całego pozostałego przywozu znajdowała się poniżej poziomu cenowego przemysłu unijnego, ewentualny wpływ tego przywozu może być jedynie marginalny. Po pierwsze, brak jest dowodów, że przywóz z innych źródeł był nieuczciwy. Po drugie, w przeciwieństwie do przywozu z ChRL ogólne poziomy cen z głównych źródeł pozostałego przywozu były przez cały okres badany raczej stabilne, co pokazuje, że przemysł unijny może skutecznie konkurować z tym przywozem w segmentach rynkowych. Po trzecie, przywóz z innych państw ulegał w okresie badanym zmniejszeniu i cały czas pozostaje na niskim poziomie, zarówno ogólnie, jak i dla poszczególnych głównych państw wywozu. Ponadto zmniejszający się udział pozostałego przywozu w rynku potwierdza, że przywóz ten nie mógł wyrządzić szkody przemysłowi unijnemu.
3.2. Wyniki eksportowe przemysłu unijnego
2008
2009
2010
OD
Wywóz, Eurostat (w tonach)
669 790
612 204
580 477
605 760
Indeks (2008 = 100)
100
91
87
90
Średnia cena (EUR/tona)
1 068
937
995
1 092
Indeks (2008 = 100)
100
88
93
102
Wywóz dokonywany przez producentów unijnych objętych próbą
53 542
46 516
48 102
46 228
Indeks (2008 = 100)
100
87
90
86
Średnia cena sprzedaży (EUR/tonę)
1 086
826
984
1 132
Indeks (2008 = 100)
100
76
91
104
Źródło: Eurostat i zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(123)
Całkowity wywóz powlekanych organicznie produktów ze stali przez przemysł unijny do państw trzecich zmniejszył się według danych Eurostatu w okresie badanym o 10 %. Średnia cena była jednak stosunkowo wysoka i wzrosła w okresie badanym o 2 %. Wywóz stanowił 17 % całkowitej produkcji UE i umożliwił przemysłowi unijnemu osiągnięcie korzyści skali oraz zmniejszenie całkowitych kosztów produkcji. W związku z tym można uznać, że działalność eksportowa przemysłu unijnego nie może być potencjalnie przyczyną istotnej szkody.
(124)
Ten ogólny obraz znajduje odzwierciedlenie w sytuacji dotyczącej wywozu na rzecz niepowiązanych klientów w państwach trzecich przez producentów unijnych objętych próbą. W okresie badanym spadł on o 14 %, chociaż również tutaj jednostkowa cena eksportowa była ciągle wyższa (średnio między 2 a 12 % w zależności od roku) niż cena w UE. Z uwagi na fakt, że wielkość wywozu stanowiła jedynie 3 % całkowitej produkcji, nie mógł on przyczynić się do szkody na rynku UE.
3.3. Przywóz własny przemysłu unijnego z ChRL
(125)
W trakcie dochodzenia twierdzono, że skarżący (za pośrednictwem powiązanych z nimi przedsiębiorstw) sami dokonywali przywozu produktu objętego postępowaniem z ChRL oraz że ten przywóz stanowił 20 do 40 % całkowitego przywozu z ChRL. Nie przedstawiono jednak żadnych dowodów na poparcie tej tezy. Podczas badania zarzutów stwierdzono, że producenci unijni dokonali w OD przywozu jedynie około 10 000 ton, co było w dużym stopniu zbieżne z danymi przedstawionymi przez skarżącego przy wszczęciu postępowania. Ustalono, że podobna wielkość, nieujawniona zgodnie z art. 19 rozporządzenia podstawowego, została przywieziona przez powiązane przedsiębiorstwa producentów unijnych. Przywóz ten stanowił razem jedynie około 2-3 % całkowitego przywozu z ChRL. W związku z tym nie można uznać, że przemysł unijny dokonywał przywozu z ChRL w ilościach i w sposób, które (1) kwestionują ich własny status producentów unijnych zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego lub (2) przynoszą im samym szkodę. Z tego względu argument ten tymczasowo odrzucono.
3.4. Użytek własny i sprzedaż wewnętrzna
(126)
Niektóre zainteresowane strony utrzymywały, że szkodę w stosunku do przemysłu unijnego spowodowało jego zaangażowanie - bezpośrednie lub za pośrednictwem powiązanych przedsiębiorstw w ramach grupy - w przemysł niższego szczebla zajmujący się produkcją materiałów budowlanych (np. płyt warstwowych, blachy trapezowej itp.). W szczególności twierdzono, że przemysł unijny udostępniał powlekane organicznie produkty ze stali swojej własnej branży niższego szczebla po cenach niższych niż niepowiązanym przedsiębiorstwom, „subsydiując” je tym samym w ramach grupy i umożliwiając im podcięcie konkurentów w segmencie niższego szczebla.
(127)
Jak wskazano w motywach 102-107 powyżej średnia wartość użytku własnego i sprzedaży wewnętrznej za tonę była w OD jedynie o 2 % niższa niż cena sprzedaży niepowiązanym klientom. Ponadto dochodzenie wykazało, że nieuczciwa konkurencja wynikająca z przywozu po cenach dumpingowych miała najprawdopodobniej pośredni negatywny wpływ również na użytek własny i sprzedaż wewnętrzną. W istocie, jeżeli branża niższego szczebla producentów unijnych odnosiłaby korzyści, jak mówią zarzuty, powinno było to uwidocznić się w kształtowaniu się wskaźnika szkody. Argument ten został zatem tymczasowo odrzucony.
3.5. Kryzys gospodarczy
(128)
Kryzys gospodarczy i jego skutki dla przemysłu budowlanego przynajmniej częściowo wyjaśniają spadek popytu i presję cenową w okresie badanym. Jak wyżej wspomniano, konsumpcja spadła w 2009 r. o 24 %. Od 2010 r. rynek zaczął jednak rosnąć, a pod koniec OD konsumpcja wzrosła o 20 %.
(129)
W analizie szkody i związku przyczynowego rozdzielono jednak załamanie rynku z 2009 r. i jego późniejszy wzrost między 2009 r. a OD. Wyraźnie wykazano w niej, że przywóz z ChRL w pełni skorzystał z odradzającej się konsumpcji, a ponadto stale podcinał ceny przemysłu unijnego, tym samym przekształcając możliwość równych szans pokonania tendencji spadkowych dla wszystkich uczestników rynku w nieustającą walkę o przetrwanie.
3.6. Strukturalna nadwyżka mocy produkcyjnych
(130)
Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że nie przywóz z ChRL spowodował szkodę dla przemysłu unijnego, który stanowią przeważnie zintegrowani pionowo producenci stali, lecz wynikała ona ze strukturalnych problemów przemysłu stalowego UE, takich jak nadwyżka mocy produkcyjnych. Twierdzono także, że konsolidacja przemysłu stalowego, która dokonała się przed okresem badanym, doprowadziła do nadwyżki mocy produkcyjnych, a wszelkie poniesione szkody wynikały ze zbyt dużej liczby zakładów produkcyjnych.
(131)
Faktycznie produkcja powlekanych organicznie produktów ze stali jest kapitałochłonna, a przemysł ma stosunkowo wysokie koszty stałe. Nie można jednak stwierdzić, że konsolidacja przemysłu stalowego, która miała miejsce przed okresem badanym, doprowadziła do nadwyżki mocy produkcyjnych. Ustalenia wykazały, że po niewielkim zwiększeniu zainstalowanych mocy produkcyjnych w 2009 r., przemysł zmniejszył je w 2010 r. i ponownie w OD. Poziom mocy produkcyjnych w OD był niższy niż rzeczywista konsumpcja w 2008 r., czyli zanim odczuwalne były pełne skutki kryzysu gospodarczego. Konsumpcja w UE nie powróciła jeszcze do poziomu z 2008 r.
(132)
Ponadto w wyniku dochodzenia ustalono, że negatywny skutek nadwyżki mocy produkcyjnych można jedynie w niewielkim stopniu przypisać unijnym producentom powlekanych organicznie produktów ze stali. Po pierwsze, dochodzenie wykazało, że przemysł unijny niewątpliwie podejmował kroki na rzecz utrzymania efektywności - znacząco (o 34 %) obniżono koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne, a wydajność wzrosła o 8 % w całym przemyśle i o 6 % w przedsiębiorstwach objętych próbą. Po drugie, ciągłe inwestycje w linie produkcyjne i elastyczność w ich wykorzystaniu do wytwarzania innych produktów pomogły osiągnąć korzyści skali i obniżyć ostateczne koszty stałe. Zatem przy spadku wykorzystania mocy produkcyjnych w przedsiębiorstwach objętych próbą o 18 % w okresie badanym średnie koszty produkcji wzrosły jedynie o 9 %, wliczając w to koszty surowca. Nie można więc wnioskować, że nadwyżka mocy produkcyjnych spowodowałaby zerwanie związku przyczynowego. Argument ten zostaje więc tymczasowo odrzucony.
4. Wnioski w sprawie związku przyczynowego
(133)
Wykazano, że w okresie badanym, a zwłaszcza w okresie od 2009 r. do OD, miał miejsce znaczny wzrost wielkości i udziału w rynku przywozu po cenach dumpingowych towarów pochodzących z ChRL. Ustalono także, że przywóz ten nieustannie podcinał ceny przemysłu unijnego na rynku unijnym, w szczególności w OD.
(134)
Wzrost wielkości i udziału w rynku taniego przywozu z ChRL towarów po cenach dumpingowych zbiegł się w czasie z negatywnymi zmianami sytuacji ekonomicznej przemysłu unijnego. Sytuacja ta, pomimo rosnącej konsumpcji, uległa pogorszeniu w OD, kiedy to przemysł unijny nie był w stanie odzyskać utraconego udziału w rynku, zaś rentowność oraz inne wskaźniki finansowe, takie jak przepływ środków pieniężnych i zwrot z inwestycji, zatrzymały się na poziomie z 2010 r., a zatrudnienie osiągnęło swój najniższy poziom.
(135)
Analiza pozostałych znanych czynników, które mogły spowodować szkodę poniesioną przez przemysł unijny, pokazała, że czynniki te nie mają charakteru powodującego zerwanie związku przyczynowego między przywozem po cenach dumpingowych z ChRL a szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
(136)
W oparciu o powyższą analizę, która we właściwy sposób wyodrębniła skutki wszystkich znanych czynników mających wpływ na sytuację przemysłu unijnego i oddzieliła je od szkodliwych skutków wywozu po cenach dumpingowych, uznano wstępnie, że przywóz po cenach dumpingowych z ChRL spowodował istotną szkodę poniesioną przez przemysł unijny w rozumieniu art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.
F. INTERES UNII
1. Uwagi wstępne
(137)
Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego Komisja sprawdziła, czy pomimo wstępnego stwierdzenia wystąpienia szkodliwego dumpingu istnieją przekonujące powody dla stwierdzenia, że wprowadzenie środków tymczasowych w tym szczególnym przypadku nie leży w interesie Unii. Analizę interesu Unii oparto na ocenie wszystkich zaangażowanych interesów, m.in. interesu przemysłu unijnego, interesu importerów oraz interesu użytkowników produktu objętego postępowaniem.
2. Interes przemysłu unijnego
(138)
Przemysł unijny jako całość składa się z 22 znanych producentów, którzy według informacji pochodzących od Eurofer reprezentują całą produkcję unijną powlekanych organicznie produktów ze stali. Producenci znajdują się w różnych państwach członkowskich Unii i zatrudniają bezpośrednio ponad 5 400 osób w związku z produktem objętym postępowaniem.
(139)
Żaden z producentów nie wystąpił przeciwko wszczęciu dochodzenia. Jak wykazano powyżej na podstawie wskaźników makroekonomicznych, pogorszenie sytuacji dotknęło cały przemysł unijny, który doświadczył ponadto negatywnych skutków z tytułu przywozu po cenach dumpingowych.
(140)
Przemysł unijny poniósł istotną szkodę spowodowaną przez przywóz z ChRL towarów po cenach dumpingowych. Przypomina się, że wszystkie wskaźniki szkody wykazały w okresie badanym negatywne tendencje. W szczególności wskaźniki szkody związane z wynikami finansowymi współpracujących producentów unijnych, takie jak rentowność i zwrot z inwestycji, uległy znacznemu pogorszeniu. Jeżeli nie zostaną wprowadzone żadne środki, bardzo prawdopodobne jest dalsze pogarszanie się sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego.
(141)
Oczekuje się, że nałożenie tymczasowych ceł antydumpingowych przywróci uczciwe warunki handlu na rynku unijnym, dzięki czemu przemysł unijny będzie mógł odpowiednio dostosować ceny powlekanych organicznie produktów ze stali, tak by odzwierciedlały koszty różnych składników i warunki rynkowe. Można również oczekiwać, że wprowadzenie tymczasowych środków umożliwi przemysłowi unijnemu odzyskanie przynajmniej części udziału w rynku utraconego w okresie badanym i będzie mieć pozytywny wpływ na jego rentowność i ogólną sytuację finansową.
(142)
Jeżeli środki nie zostałyby wprowadzone, należałoby spodziewać się dalszej utraty udziału w rynku oraz pogarszania się rentowności przemysłu unijnego. Sytuacji tej nie można byłoby utrzymywać w perspektywie średnio- lub długookresowej. Prawdopodobne jest również, że niektórzy producenci indywidualni musieliby zamknąć swoje zakłady produkcyjne z powodu poważnych strat w okresie badanym. Z uwagi na poniesione straty i wysoki poziom inwestycji dokonanych w produkcję na początku okresu badanego można oczekiwać, że większość producentów unijnych nie byłaby w stanie uzyskać zwrotu kosztów swoich inwestycji w przypadku, gdyby środki nie zostały wprowadzone.
(143)
W związku z powyższym stwierdza się tymczasowo, że nałożenie ceł antydumpingowych leżałoby w interesie przemysłu unijnego.
3. Interes użytkowników i importerów
(144)
Jak wspomniano wyżej w motywie 10, zgłosiło się pięciu importerów, ale tylko dwóch udzieliło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Spośród około 100 użytkowników wymienionych w skardze, 19 zgłosiło się i wyraziło zainteresowanie postępowaniem. Następnie dziesięć przedsiębiorstw odpowiedziało na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(145)
Najbardziej aktywni użytkownicy i importerzy sporządzili wspólne oświadczenia pisemne. W trakcie dochodzenia przeprowadzono także szereg przesłuchań. Ich główne argumenty dotyczące wprowadzenia środków przeanalizowano poniżej.
3.1. Konkurencja na rynku UE
(146)
Utrzymywano, że rynek UE powlekanych organicznie produktów ze stali nie jest wystarczająco konkurencyjny i że przywóz z ChRL jest niezbędny, by dać przedsiębiorstwom importującym powlekane organicznie produkty ze stali i korzystającym z tych produktów większą siłę przetargową. Ponadto sugerowano, że przemysł unijny był zaangażowany w porozumienia oligopolistyczne w celu kontrolowania rynku. Dochodzenie na tymczasowym etapie nie potwierdziło tych zarzutów. Ponadto zauważono, że producenci unijni konkurowali na tych samych rynkach i często sprzedawali towary na rzecz tych samych klientów lub na rzecz przedsiębiorstw budowlanych zależnych od innych producentów unijnych. Mając na uwadze, że poza jednostkowymi skargami na trudności w negocjowaniu cen nie przedstawiono dowodów i że poza pięcioma grupami skarżących producentów unijnych w UE działa 11 innych producentów powlekanych organicznie produktów ze stali, spośród których niektórzy są bardzo duzi, oraz że istnieje różnorodność innych źródeł przywozu, skarga ta wydaje się bezzasadna i jest tymczasowo odrzucona.
3.2. Niedobór dostaw
(147)
Podnoszono również zarzut, że wprowadzenie środków w odniesieniu do przywozu z ChRL spowodowałoby niedobór powlekanych organicznie produktów ze stali na rynku UE. Biorąc jednak pod uwagę opisaną powyżej dużą różnorodność źródeł zaopatrzenia, a także wolne moce produkcyjne przemysłu unijnego, uważa się za mało prawdopodobne, by taki niedobór wystąpił. Z tego względu argument ten tymczasowo odrzucono.
3.3. Wniosek w sprawie interesów użytkowników i importerów
(148)
Dziesięciu współpracujących użytkowników reprezentowało w OD 7 % całkowitego przywozu z ChRL. Dochodzenie wykazało, że wszyscy użytkownicy utrzymują różne źródła zaopatrzenia. Zakupy z ChRL stanowiły przeciętnie około 15 % ich całkowitych zakupów powlekanych organicznie produktów ze stali. Ponadto okazało się, że największe ilości pochodziły od producentów unijnych (73 %), a 12 % importowano z innych państw trzecich. W istocie ponieważ produkt objęty postępowaniem jest w dużym stopniu znormalizowany, znaczenie przywiązania klientów jest raczej względne, a zarówno użytkownicy, jak i importerzy mogą z punktu widzenia jakości produktu dość łatwo zmieniać źródła zaopatrzenia.
(149)
Dochodzenie pokazało, że z wyjątkiem jednego wszyscy współpracujący użytkownicy osiągali zyski w sektorze korzystającym z produktu objętego postępowaniem, a ich rentowność w OD wynosiła od 1 % do 13 % w zależności od przedsiębiorstwa. Ponadto rentowność tych przedsiębiorstw nie była w istotny sposób uzależniona od przywozu produktu objętego postępowaniem z ChRL.
(150)
Na podstawie odpowiedzi użytkowników na pytania zawarte w kwestionariuszu oceniono prawdopodobny skutek proponowanych środków. Otóż nawet przyjmując mało prawdopodobny najgorszy scenariusz dla współpracujących użytkowników, tzn. brak możliwości przeniesienia wzrostu cen oraz konieczność utrzymania przywozu z ChRL w poprzednich ilościach, nałożenie cła spowodowałoby wzrost kosztów produkcji o 1 do 5 % i spadek rentowności o 1 do 2,8 % w odniesieniu do większości przywozu i o około 4 % w odniesieniu do przywozu objętego cłem rezydualnym. Bardziej prawdopodobnym scenariuszem jest jednak wpływ znacznie mniejszy, gdyż przywóz z ChRL stanowi raczej niewielką część działalności użytkowników i w związku z tym można spodziewać się stosunkowo łatwego przeniesienia wzrostu kosztów z tytułu środków antydumpingowych. Ponadto, zważywszy, że poza wieloma producentami unijnymi istnieją poważne alternatywne źródła przywozu niepodlegające środkom, np. Indie i Korea Południowa, należy oczekiwać, że w wyniku wprowadzenia środków ceny na rynku uwzględnią także te czynniki.
(151)
Dwóch współpracujących importerów reprezentowało w OD około 6 % całkowitego przywozu z ChRL, przy czym zgodnie z art. 19 rozporządzenia podstawowego dokładna wielkość pozostaje nieujawniona. Podobnie jak użytkownicy, również importerzy utrzymywali poza ChRL inne źródła zaopatrzenia. Ponadto ustalono, że środki miałyby potencjalnie większy wpływ na rentowność importerów niż na rentowność użytkowników, jeżeli mieliby oni utrzymać strukturę przywozu stosowaną w OD. W praktyce jednak importerzy jako przedsiębiorstwa handlowe są nawet bardziej elastyczni od użytkowników i byliby najprawdopodobniej pierwszymi, którzy przestawiliby się na alternatywne źródła zaopatrzenia.
(152)
W tym kontekście należy także uwzględnić, że część korzyści czerpanych przez użytkowników i importerów z przywozu z ChRL wynika w istocie z niesprawiedliwej dyskryminacji cenowej praktykowanej przez chińskich eksporterów, a nie z naturalnej przewagi konkurencyjnej. Zatem ponowne wprowadzenie równych warunków działania na rynku UE poprzez korektę zniekształceń w handlu wynikających z przywozu po cenach dumpingowych pozwoliłoby na przywrócenie sytuacji, w której dynamika i kształtowanie cen na rynku powlekanych organicznie produktów ze stali podlegają zdrowym, rynkowym zasadom, bez stawiania w niekorzystnej sytuacji innych uczestników rynku (użytkowników, producentów, konsumentów końcowych), którzy nie są w stanie od razu korzystać z przywozu po cenach dumpingowych.
4. Wnioski dotyczące interesu Unii
(153)
W związku z powyższym tymczasowo uznaje się, że na podstawie dostępnych informacji dotyczących interesu Unii nie ma istotnych argumentów przeciwko wprowadzeniu środków tymczasowych w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z ChRL.
G. TYMCZASOWE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
1. Poziom usuwający szkodę
(154)
Biorąc pod uwagę wnioski dotyczące dumpingu, wynikającej z niego szkody, związku przyczynowego i interesu Unii, należy wprowadzić tymczasowe środki antydumpingowe, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi unijnemu przez przywóz towarów po cenach dumpingowych.
(155)
W celu ustalenia poziomu takich środków wzięto pod uwagę ustalone marginesy dumpingu, a także kwotę cła niezbędną do usunięcia szkody ponoszonej przez przemysł unijny.
(156)
Przy obliczaniu poziomu cła niezbędnego do usunięcia skutków dumpingu wyrządzającego szkodę uznano, że środki powinny umożliwić przemysłowi unijnemu pokrycie kosztów produkcji oraz osiągnięcie ze sprzedaży produktu podobnego w Unii takiego zysku przed opodatkowaniem, jaki byłby możliwy dla tego rodzaju przemysłu w takim sektorze w normalnych warunkach konkurencji, czyli gdyby nie istniał przywóz towarów po cenach dumpingowych. Uznaje się, że zysk, który mógłby zostać osiągnięty w przypadku braku przywozu po cenach dumpingowych, powinien opierać się na roku 2008, kiedy przywóz z ChRL był w mniejszym stopniu obecny na rynku unijnym. Uważa się wobec tego, że za właściwe minimum zysku, którego przemysł unijny mógłby się spodziewać przy braku dumpingu wyrządzającego szkodę, uznać można marżę zysku w wysokości 6,7 % obrotów.
(157)
Na tej podstawie obliczono cenę produktu podobnego niewyrządzającą szkody przemysłowi unijnemu. Cenę niewyrządzającą szkody otrzymano poprzez dodanie wyżej wspomnianego marginesu zysku wynoszącego 6,7 % do kosztów produkcji.
(158)
Niezbędną podwyżkę cen ustalono następnie na podstawie porównania średniej ważonej ceny importowej współpracujących producentów eksportujących w ChRL, odpowiednio dostosowanej po uwzględnieniu kosztów przywozu i opłat celnych, z niewyrządzającą szkody ceną stosowaną w OD przez przemysł unijny na rynku unijnym. Wszelkie różnice wynikające z tego porównania zostały wyrażone w formie wartości procentowej średniej wartości importowej CIF porównywanych rodzajów.
2. Środki tymczasowe
(159)
W związku z powyższym uznaje się, że zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego należy nałożyć tymczasowe środki antydumpingowe na przywóz pochodzący z ChRL na poziomie marginesu dumpingu lub marginesu szkody, w zależności od tego, która wartość jest niższa, zgodnie z zasadą niższego cła.
(160)
Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały ustanowione na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną podczas dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Wspomniane stawki celne (w odróżnieniu od ogólnokrajowego cła stosowanego do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”) mają wyłączne zastosowanie do przywozu towarów pochodzących z ChRL i wyprodukowanych przez te przedsiębiorstwa, tj. przez konkretne wymienione podmioty prawne. Przywożone produkty wytworzone przez inne przedsiębiorstwa, które nie zostały konkretnie wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, łącznie z podmiotami powiązanymi z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, nie mogą korzystać z tych stawek i do ich produktów stosowane są stawki dla „wszystkich innych przedsiębiorstw”.
(161)
Wszelkie wnioski o zastosowanie wspomnianych indywidualnych stawek cła antydumpingowego dla przedsiębiorstw (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po utworzeniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) należy kierować do Komisji (7) wraz z wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności dotyczącymi wszelkich zmian w zakresie działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją, sprzedażą krajową i eksportową, wynikających np. z wyżej wspomnianej zmiany nazwy lub zmiany podmiotu zajmującego się produkcją lub sprzedażą. W razie potrzeby rozporządzenie zostanie odpowiednio zmienione poprzez aktualizację wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek cła.
(162)
Aby zapewnić należyte egzekwowanie cła antydumpingowego, poziom cła rezydualnego powinien mieć zastosowanie nie tylko do niewspółpracujących producentów eksportujących, lecz również do tych producentów, którzy nie wywozili towarów do Unii w OD.
(163)
Na podstawie powyższego margines dumpingu i szkody i tymczasowe stawki celne zostały ustalone następująco:
Przedsiębiorstwo
Margines dumpingu
Margines szkody
Cło tymczasowe
Zhejiang Huadong Light Steel Building Material Co. Ltd oraz Hangzhou P.R.P.T. Metal Material Company Ltd
54,6 %
29,2 %
29,2 %
Zhangjiagang Panhua Steel Strip Co., Ltd i Chongqing Wanda Steel Strip Co., Ltd, Zhangjiagang Wanda Steel Strip Co., Ltd, Jiangsu Huasheng New Construction Materials Co. Ltd oraz Zhangjiagang Free Trade Zone Jiaxinda International Trade Co., Ltd
67,4 %
55,3 %
55,3 %
Union Steel China oraz Wuxi Changjiang Sheet Metal Co. Ltd
59,2 %
13,2 %
13,2 %
Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące
61,1 %
42,5 %
42,5 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
77,9 %
57,8 %
57,8%
H. PRZEPIS KOŃCOWY
(164)
Aby zapewnić dobre zarządzanie, należy ustalić okres, w którym zainteresowane strony, które zgłosiły się w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, mogłyby przedstawić swoje opinie na piśmie oraz złożyć wniosek o przesłuchanie. Ponadto należy podkreślić, iż ustalenia w sprawie nałożenia ceł dokonane na potrzeby niniejszego rozporządzenia mają charakter tymczasowy i mogą zostać ponownie rozważone przy nakładaniu wszelkich ostatecznych środków,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym nakłada się tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych powlekanych organicznie produktów ze stali, tj. produktów walcowanych płaskich ze stali stopowej i niestopowej (z wyłączeniem stali nierdzewnej), malowanych, lakierowanych lub powlekanych tworzywem sztucznym co najmniej z jednej strony, z wyłączeniem tzw. „płyt warstwowych” w rodzaju stosowanych w budownictwie i składających się z dwóch zewnętrznych blach i wypełniającego je stabilizującego trzonu w postaci materiału izolującego, a także z wyłączeniem produktów pokrytych końcową powłoką pyłu cynkowego (bogatą w cynk farbą zawierającą cynk w ilości co najmniej 70 % wagowo), obecnie objętych kodami CN ex 7210 70 80, ex 7212 40 80, ex 7225 99 00, ex 7226 99 70 (kody TARIC 7210708011, 7210708091, 7212408001, 7212408021, 7212408091, 7225990011, 7225990091, 7226997011 i 7226997091) i pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.
2. Stawka tymczasowego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, jest następująca dla produktu opisanego w ust. 1 i wytworzonego przez poniższe przedsiębiorstwa:
Przedsiębiorstwo
Cło
Dodatkowy kod TARIC
Union Steel China; Wuxi Changjiang Sheet Metal Co. Ltd
13,2 %
B311
Zhangjiagang Panhua Steel Strip Co., Ltd; Chongqing Wanda Steel Strip Co., Ltd; Zhangjiagang Wanda Steel Strip Co., Ltd; Jiangsu Huasheng New Construction Materials Co. Ltd; Zhangjiagang Free Trade Zone Jiaxinda International Trade Co., Ltd
55,3 %
B312
Zhejiang Huadong Light Steel Building Material Co. Ltd; Hangzhou P.R.P.T. Metal Material Company Ltd
29,2 %
B313
Angang Steel Company Limited
42,5 %
B314
Anyang Iron Steel Co. Ltd
42,5 %
B315
Baoshan Iron & Steel Co. Ltd
42,5 %
B316
Baoutou City Jialong Metal Works Co. Ltd.
42,5 %
B317
Changshu Everbright Material Technology Co.Ltd.
42,5 %
B318
Changzhou Changsong Metal Composite Material Co.Ltd.
42,5 %
B319
Cibao Modern Steel Sheet Jiangsu Co Ltd.
42,5 %
B320
Inner Mongolia Baotou Steel Union Co.Ltd.
42,5 %
B321
Jiangyin Ninesky Technology Co.Ltd.
42,5 %
B322
Jiangyin Zhongjiang Prepainted Steel Mfg Co.Ltd.
42,5 %
B323
Jigang Group Co., Ltd.
42,5 %
B324
Maanshan Iron&Steel Company Limited
42,5 %
B325
Qingdao Hangang Color Coated Sheet Co. Ltd.
42,5 %
B326
Shandong Guanzhou Co. Ltd.
42,5 %
B327
Shenzen Sino Master Steel Sheet Co.Ltd.
42,5 %
B328
Tangshan Iron And Steel Group Co.Ltd.
42,5 %
B329
Tianjin Xinyu Color Plate Co.Ltd.
42,5 %
B330
Wuhan Iron And Steel Company Limited
42,5 %
B331
Wuxi Zhongcai New Materials Co.Ltd.
42,5 %
B332
Xinyu Iron And Steel Co.Ltd.
42,5 %
B333
Zhejiang Tiannu Color Steel Co. Ltd.
42,5 %
B334
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
57,8 %
B999
3. Stosowanie tymczasowych stawek cła antydumpingowego ustalonych dla przedsiębiorstw wymienionych w ust. 2 uwarunkowane jest przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi być zgodna z wymogami określonymi w załączniku. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury obowiązuje cło mające zastosowanie do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw.
4. Dopuszczenie do swobodnego obrotu na terenie Unii produktu, o którym mowa w ust. 1, uwarunkowane jest wpłaceniem zabezpieczenia w wysokości kwoty cła tymczasowego.
5. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
1. Nie naruszając przepisów art. 20 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009, zainteresowane strony mogą zwrócić się o ujawnienie istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których przyjęto niniejsze rozporządzenie, przedstawić swoje opinie na piśmie i wystąpić o możliwość złożenia przed Komisją ustnych wyjaśnień w ciągu jednego miesiąca od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
2. Zgodnie z art. 21 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 zainteresowane strony mogą przedstawiać uwagi dotyczące zastosowania niniejszego rozporządzenia przez okres jednego miesiąca od daty jego wejścia w życie.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 1 niniejszego rozporządzenia obowiązuje przez okres sześciu miesięcy.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 18 września 2012 r.