NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 660/2014
ze dne 15. května 2014,
kterým se mění nařízení (ES) č. 1013/2006 o přepravě odpadů
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 192 odst. 1 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
s ohledem na stanovisko Výboru regionů (2),
v souladu s řádným legislativním postupem (3),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Za účelem ochrany životního prostředí stanoví nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1013/2006 (4) požadavky na přepravu odpadů v rámci Unie i mezi členskými státy a třetími zeměmi. V prosazování nařízení a kontrolách prováděných orgány zapojenými do kontrol v členských státech však byly zjištěny značné rozdíly a nedostatky.
(2)
Je nutné zavést odpovídající plánování kontrol přepravy odpadů s cílem vytvořit kapacitu potřebnou pro kontroly a účinně předcházet nedovolené přepravě. Ustanovení článku 50 nařízení (ES) č. 1013/2006 o prosazování nařízení a kontrolách by proto měla být zpřísněna s cílem zajistit pravidelné a jednotné plánování těchto kontrol. Měly by být vytvořeny plány kontrol pro kontroly prováděné v souladu s těmito ustanoveními. Plány kontrol by měly vycházet z posouzení rizik a měly by obsahovat řadu klíčových prvků, jako jsou cíle, priority, zeměpisná oblast, na kterou se plány kontrol vztahují, informace o plánovaných kontrolách, úkoly přidělené orgánům zapojeným do kontrol, ujednání o spolupráci mezi těmito orgány zapojenými do kontrol v členském státě, v různých členských státech a případně i mezi těmito orgány v členských státech a ve třetích zemích a informace o školení pracovníků provádějících kontroly, jakož i o lidských, finančních a jiných zdrojích pro provádění dotyčného plánu kontrol.
(3)
Plány kontrol mohou být vypracovány buď samostatně, nebo jako jasně identifikovatelná součást jiných plánů.
(4)
Vzhledem k tomu, že plány kontrol jsou upraveny směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2003/4/ES (5), vztahují se na tyto plány ustanovení uvedené směrnice, a to včetně případných výjimek podle článku 4 uvedené směrnice.
(5)
Veřejnosti by měly být zpřístupněny, a to i elektronicky prostřednictvím internetu, výsledky kontrol a přijatá opatření včetně veškerých uložených sankcí.
(6)
V rámci Unie existují různá pravidla, pokud jde o pravomoc a možnost orgánů zapojených do kontrol v členských státech požadovat doklady za účelem prověření zákonnosti přepravy odpadů. Takové doklady by se mohly týkat mimo jiné toho, zda se u látky nebo předmětu jedná o odpad ve smyslu nařízení (ES) č. 1013/2006, nebo zda byl odpad správně zařazen a zda budou odpady přepraveny do zařízení šetrných k životnímu prostředí podle článku 49 uvedeného nařízení. Článek 50 nařízení (ES) č. 1013/2006 by proto měl stanovit možnost orgánů zapojených do kontrol v členských státech tyto doklady požadovat. Tyto doklady mohou být požadovány buď na základě obecných ustanovení, nebo pro jednotlivé případy. Pokud tyto doklady nejsou poskytnuty nebo jsou považovány za nedostatečné, převoz dotyčné látky nebo dotyčného předmětu nebo přeprava dotyčných odpadů by měly být považovány za nedovolenou přepravu a měla by se na ně použít příslušná ustanovení nařízení (ES) č. 1013/2006.
(7)
Nedovolená přeprava odpadů často pochází z nekontrolovaného sběru, třídění a uskladnění. Systematické provádění kontrol přepravy odpadů by tedy mělo přispět k identifikaci a řešení těchto nekontrolovaných činností a podpořit tak provádění nařízení (ES) č. 1013/2006.
(8)
Aby členské státy měly dostatek času připravit se na uplatňování opatření vyžadovaných podle článku 50 nařízení (ES) č. 1013/2006 ve znění tohoto nařízení, je vhodné, aby první plány kontrol byly přijaty do 1. ledna 2017.
(9)
V důsledku vstupu Lisabonské smlouvy v platnost je třeba uvést pravomoci Komise, které jsou jí svěřeny podle nařízení (ES) č. 1013/2006, do souladu s články 290 a 291 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“).
(10)
Na Komisi by měla být přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o změnu některých jiných než podstatných prvků nařízení (ES) č. 1013/2006. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracování aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(11)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení nařízení (ES) č. 1013/2006 by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (6).
(12)
Nařízení (ES) č. 1013/2006 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (ES) č. 1013/2006 se mění takto:
1)
V článku 2 se doplňují nové body, které znějí:
„7a.
„opětovným použitím“ rozumí opětovné použití ve smyslu čl. 3 odst. 13 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/98/ES (7);
35a.
„kontrolou“ rozumí činnosti prováděné dotčenými orgány, jejichž cílem je prověřit, zda zařízení, podnik, zprostředkovatel, obchodník, přeprava odpadů nebo související využívání nebo odstraňování splňují příslušné požadavky stanovené tímto nařízením.
(7) Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/98/ES ze dne 19. listopadu 2008 o odpadech a o zrušení některých směrnic (Úř. věst. L 312, 22.11.2008, s. 3).“" 						
2)
V článku 26 se odstavec 4 nahrazuje tímto:
„4. Se souhlasem dotčených příslušných orgánů a oznamovatele lze informace a doklady uvedené v odstavci 1 předávat a vyměňovat prostřednictvím elektronické výměny údajů s elektronickým podpisem nebo elektronickým ověřením pravosti podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 1999/93/ES (8) nebo srovnatelného systému elektronického ověřování pravosti, který zajišťuje stejnou úroveň bezpečnosti.
K snazšímu provedení prvního pododstavce přijme Komise podle možností prováděcí akty, v nichž stanoví technické a organizační požadavky pro praktické provádění elektronické výměny údajů za účelem předávání dokumentů a informací. Komise zohlední veškeré příslušné mezinárodní normy a zajistí, aby tyto požadavky byly v souladu se směrnicí 1999/93/ES nebo alespoň poskytovaly stejnou úroveň bezpečnosti, jakou stanoví uvedená směrnice. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 59a odst. 2.
(8) Směrnice Evropského parlamentu a Rady 1999/93/ES ze dne 13. prosince 1999 o zásadách Společenství pro elektronické podpisy (Úř. věst. L 13, 19.1.2000, s. 12).“" 						
3)
Článek 50 se mění takto:
a)
odstavec 2 se nahrazuje tímto:
„2. Prostřednictvím opatření k prosazování tohoto nařízení členské státy mimo jiné stanoví kontroly zařízení, podniků, zprostředkovatelů a obchodníků v souladu s článkem 34 směrnice 2008/98/ES a kontroly přeprav odpadů a souvisejícího využívání nebo odstraňování.“;
b)
vkládá se nový odstavec, který zní:
„2a. Do 1. ledna 2017 členské státy zajistí, aby s ohledem na celé jejich zeměpisné území byl vypracován jeden či více plánů, buď samostatně, nebo jako jasně identifikovatelná součást jiných plánů, pro kontroly prováděné podle odstavce 2 (dále jen „plán kontrol“). Plány kontrol vychází z posouzení rizik vztahujících se na zvláštní toky odpadů a zdroje nedovolené přepravy a zohledňují, jsou-li dostupné a tam, kde je to vhodné, zpravodajské údaje, jako například údaje o vyšetřování policejními nebo celními orgány a analýzy trestné činnosti. Posouzení rizik se zaměří mimo jiné na určení minimálního počtu potřebných kontrol, včetně fyzických kontrol zařízení, podniků, zprostředkovatelů, obchodníků a přeprav odpadů nebo souvisejícího využívání nebo odstraňování. Plán kontrol obsahuje tyto prvky:
a)
cíle a priority kontrol, včetně popisu způsobu, jakým byly uvedené priority určeny;
b)
zeměpisnou oblast, na kterou se plán kontrol vztahuje;
c)
informace o plánovaných kontrolách, včetně fyzických kontrol;
d)
úkoly přidělené každému orgánu zapojenému do kontrol;
e)
ujednání o spolupráci mezi orgány zapojenými do kontrol;
f)
informace o školení pracovníků provádějících kontroly v záležitostech týkajících se kontrol a
g)
informace o lidských, finančních a jiných zdrojích pro provádění daného plánu kontrol.
Plán kontrol se nejméně jednou za tři roky přezkoumává a případně aktualizuje. V rámci uvedeného přezkumu se posoudí, do jaké míry byly cíle a další prvky daného plánu kontrol provedeny.“;
c)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Kontroly přeprav mohou být prováděny zejména:
a)
v místě vzniku za účasti původce, držitele nebo oznamovatele;
b)
v místě určení, včetně v místě předběžného a jiného než předběžného využití nebo odstraňování, za účasti příjemce nebo zařízení;
c)
na hranicích Unie nebo
d)
během přepravy uvnitř Unie.“;
d)
odstavec 4 se nahrazuje tímto:
„4. Kontroly přepravy zahrnují ověření dokladů, potvrzení totožnosti a případně i fyzickou kontrolu odpadů.“;
e)
vkládají se nové odstavce, které znějí:
„4a. Za účelem prověření, že látka nebo předmět, jež jsou přepravovány po silnici, železnici, letecky, po moři nebo po vnitrozemských vodních cestách, není odpadem, mohou orgány zapojené do kontrol, aniž by byla dotčena směrnice Evropského parlamentu a Rady 2012/19/EU (9), požadovat, aby fyzická či právnická osoba, která má dotyčnou látku či dotyčný předmět v držení nebo která zařizuje jejich převoz, předložila doklad:
a)
o původu a místě určení dotyčné látky nebo dotyčného předmětu a
b)
o tom, že se nejedná o odpad, včetně případných dokladů týkajících se funkčnosti.
Pro účely prvního pododstavce se rovněž prověřuje ochrana dotyčné látky nebo dotyčného předmětu před poškozením v průběhu dopravy, nakládky a vykládky, jako například odpovídající zabalení a vhodné uspořádání.
4b. Orgány zapojené do kontrol mohou stanovit závěr, že dotyčná látka nebo dotyčný předmět je odpadem, pokud:
-
doklady uvedené v odstavci 4a nebo vyžadované podle jiných právních předpisů Unie za účelem prověření, zda látka či předmět není odpadem, nebyly předloženy ve lhůtě jimi stanovené nebo
-
považují doklady a informace, které mají k dispozici, za nedostatečné k dosažení závěru, nebo považují ochranu před poškozením podle odst. 4a druhého pododstavce za nedostatečnou.
Za těchto okolností se převoz dotyčné látky nebo dotyčného předmětu nebo přeprava dotyčného odpadu považuje za nedovolenou přepravu. Použijí se na ně proto články 24 a 25 a orgány zapojené do kontrol odpovídajícím způsobem neprodleně informují příslušný orgán země, ve které byla daná kontrola provedena.
4c. Za účelem prověření, zda je přeprava odpadu v souladu s tímto nařízením, mohou orgány zapojené do kontrol požadovat, aby oznamovatel, osoba, která zařizuje přepravu, držitel, přepravce, příjemce a zařízení, které přijímá odpad, jim předložili příslušné doklady ve lhůtě, kterou tyto orgány stanoví.
Za účelem prověření, zda přeprava odpadu, na kterou se vztahují obecné požadavky na informace podle článku 18, je určena k využití, které je v souladu s článkem 49, mohou orgány zapojené do kontrol požadovat, aby osoba, která přepravu zařizuje, předložila příslušné doklady poskytnuté zařízením k předběžnému a jinému než předběžnému využití odpadů, v případě potřeby schválené příslušným orgánem místa určení.
4d. Pokud nebyly orgánům zapojeným do kontrol poskytnuty doklady podle odstavce 4c v jimi stanovené lhůtě nebo pokud tyto orgány považují doklady a informace, které mají k dispozici, za nedostatečné k dosažení závěru, považuje se dotyčná přeprava za nedovolenou přepravu. Na tuto přepravu se proto použijí články 24 a 25 a orgány zapojené do kontrol odpovídajícím způsobem neprodleně informují příslušný orgán země, ve které byla daná kontrola provedena.
4e. Do 18. července 2015 Komise přijme prostřednictvím prováděcích aktů předběžnou srovnávací tabulku kódů kombinované nomenklatury stanovených v nařízení Rady (EHS) č. 2658/87 (10) a položek odpadů uvedených v přílohách III, IIIA, IIIB, IV, IVA a V tohoto nařízení. Komise tuto srovnávací tabulku průběžně aktualizuje, aby zohlednila změny této nomenklatury a položek uvedených v těchto přílohách a doplnila veškeré nové kódy harmonizovaného systému související s odpady, které Světová celní organizace případně přijme.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 59a odst. 2.
(9) Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2012/19/EU ze dne 4. července 2012 o odpadních elektrických a elektronických zařízeních (OEEZ) (Úř. věst. L 197, 24.7.2012, s. 38)." 						
(10) Nařízení Rady (EHS) č. 2658/87 ze dne 23. července 1987 o celní a statistické nomenklatuře a o společném celním sazebníku (Úř. věst. L 256, 7.9.1987, s. 1).“;" 						
f)
Odstavec 5 se nahrazuje tímto:
„5. Členské státy navzájem dvoustranně a mnohostranně spolupracují, aby usnadnily předcházení nedovolené přepravě a její odhalování. Vyměňují si příslušné informace o přepravě odpadů, tocích odpadů, provozovatelích a zařízeních a sdílejí zkušenosti a poznatky týkající se donucovacích opatření včetně posouzení rizik provedeného podle odstavce 2a tohoto článku v rámci zavedených struktur, zejména prostřednictvím sítě kontaktních subjektů určených v souladu s článkem 54.“
4)
V článku 51 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Před koncem každého kalendářního roku vypracují členské státy rovněž zprávu za předchozí rok na základě doplňujícího dotazníku v příloze IX a zašlou ji Komisi. Do jednoho měsíce od předložení této zprávy Komisi členské státy rovněž zveřejní, a to i elektronicky prostřednictvím internetu, část zprávy týkající se článku 24 a čl. 50 odst. 1, 2 a 2a, včetně tabulky 5 přílohy IX, spolu s jakýmkoli vysvětlením, které považují za vhodné. Komise sestaví seznam hypertextových odkazů členských států podle části přílohy IX týkající se čl. 50 odst. 2 a 2a a zveřejní je na svých webových stránkách.“
5)
Článek 58 se nahrazuje tímto:
„Článek 58
Změny příloh
1. Komisi je v souladu s článkem 58a svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci, kterými se mění:
a)
přílohy IA, IB, IC, II, III, IIIA, IIIB, IV, V, VI a VII, aby se zohlednily změny dohodnuté v rámci Basilejské úmluvy a rozhodnutí OECD;
b)
příloha V, aby se zohlednily dohodnuté změny seznamu odpadů přijaté podle článku 7 směrnice 2008/98/ES;
c)
příloha VIII, aby se zohlednila rozhodnutí přijatá v rámci příslušných mezinárodních úmluv a dohod.“
6)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 58a
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v článku 58 je svěřena Komisi na dobu pěti let od 17. července 2014. Komise vypracuje zprávu o přenesené pravomoci nejpozději devět měsíců před koncem tohoto pětiletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud Evropský parlament nebo Rada nevysloví proti tomuto prodloužení námitku nejpozději tři měsíce před koncem každého z těchto období.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v článku 58 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle článku 58 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.“
7)
Článek 59 se zrušuje.
8)
Článek 59a se nahrazuje tímto:
„Článek 59a
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen výbor zřízený podle článku 39 směrnice 2008/98/ES. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
Pokud výbor nevydá žádné stanovisko, Komise návrh prováděcího aktu nepřijme a použije se čl. 5 odst. 4 třetí pododstavec nařízení (EU) č. 182/2011.“
9)
V článku 60 se doplňuje nový odstavec, který zní:
„2a. Do 31. prosince 2020 Komise provede přezkum tohoto nařízení, přičemž zohlední mimo jiné zprávy vypracované podle článku 51, a o výsledcích tohoto přezkumu podá zprávu Evropskému parlamentu a Radě a případně ji doplní legislativním návrhem. Komise v rámci tohoto přezkumu posoudí zejména účinnost čl. 50 odst. 2a v boji proti nedovolené přepravě, s přihlédnutím k environmentálním, sociálním a hospodářským aspektům.“
10)
Příloha IX se mění takto:
a)
část týkající se čl. 50 odst. 2 se nahrazuje tímto:
„Souhrnné informace o výsledcích kontrol provedených podle čl. 50 odst. 2, včetně:
-
počtu kontrol, včetně fyzických kontrol, zařízení, podniků, zprostředkovatelů a obchodníků spojených s přepravou odpadů,
-
počtu kontrol přeprav odpadů, včetně fyzických kontrol,
-
počtu předpokládaných případů nezákonného jednání ze strany zařízení, podniků, zprostředkovatelů a obchodníků spojených s přepravou odpadů,
-
počtu předpokládaných nedovolených přeprav zjištěných v rámci těchto kontrol.
Doplňující poznámky:“;
b)
vkládá se nová část týkající se čl. 50 odst. 2a, která zní:
„Čl. 50 odst. 2a
Informace o plánu (plánech) kontrol:
Počet plánů kontrol pro celé zeměpisné území:
Datum přijetí plánu (plánů) kontrol a období, na něž se vztahuje (vztahují):
Datum posledního přezkumu plánu (plánů) kontrol:
Orgány zapojené do kontrol a spolupráce mezi těmito orgány:
Uveďte osoby nebo subjekty, kterým lze oznámit podezření nebo nesrovnalosti:“;
c)
vkládá se nová část týkající se čl. 50 odst. 2 a 2a, která zní:
„Odkaz na webové stránky, kde jsou elektronicky zpřístupněny informace zveřejňované členskými státy prostřednictvím internetu podle čl. 51 odst. 2.“
11)
V příloze IX, tabulce 5 se nadpis posledního sloupce nahrazuje tímto:
„Přijatá opatření včetně veškerých uložených sankcí“.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2016.
Bez ohledu na druhý pododstavec se čl. 1 bod 4 použije ode dne 1. ledna 2018.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 15. května 2014.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 660/2014
z dnia 15 maja 2014 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 w sprawie przemieszczania odpadów
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (4) określa wymogi dotyczące przemieszczania odpadów na terytorium Unii oraz pomiędzy państwami członkowskimi a państwami trzecimi. Jednakże w zakresie egzekwowania przepisów oraz inspekcji prowadzonych przez organy zajmujące się inspekcjami w państwach członkowskich wykryto rozbieżności i luki.
(2)
Odpowiednie planowanie inspekcji przemieszczania odpadów jest konieczne w celu ustalenia zasobów wymaganych do przeprowadzania inspekcji oraz skutecznego zapobiegania nielegalnemu przemieszczaniu. Przepisy dotyczące egzekwowania przepisów oraz inspekcji ustanowione w art. 50 rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 należy zatem wzmocnić w celu zapewnienia regularnego i spójnego planowania takich inspekcji. Do celów inspekcji prowadzonych zgodnie z tymi przepisami, należy ustanawiać plany inspekcji. Plany inspekcji powinny być oparte na ocenie ryzyka i powinny zawierać pewną liczbę kluczowych elementów, a mianowicie: cele, priorytety, obszar geograficzny objęty planem, informacje na temat planowanych inspekcji, zadania przydzielone organom zajmującym się inspekcjami, ustalenia dotyczące współpracy między tymi organami zajmującymi się inspekcjami w państwie członkowskim, w innych państwach członkowskich, a także, w stosownych przypadkach, współpracy między tymi organami w państwach członkowskich i w państwach trzecich, oraz informacje na temat szkoleń inspektorów, a także na temat zasobów ludzkich, finansowych i innych zasobów do celów realizacji danego planu inspekcji.
(3)
Plany inspekcji mogą być sporządzane osobno albo jako wyraźnie określona część innych planów.
(4)
Plany inspekcji są objęte dyrektywą 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (5), dlatego przepisy tej dyrektywy - w tym w stosownych przypadkach wyjątki zawarte w jej art. 4 - mają zastosowanie do takich planów.
(5)
Wynik inspekcji oraz podjęte środki, włączając w to wszelkie nałożone sankcje, powinny być podawane do wiadomości publicznej, w tym elektronicznie przez internet.
(6)
W Unii istnieją rozbieżne przepisy w odniesieniu do uprawnień i możliwości organów zajmujących się inspekcjami w państwach członkowskich w zakresie wymagania dowodów zapewnienia legalności przesyłek. Dowody te mogą dotyczyć między innymi kwestii, czy substancja lub przedmiot jest „odpadem” w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1013/2006, lub kwestii, czy odpady zostały prawidłowo zaklasyfikowane oraz czy odpady zostaną przemieszczone do instalacji zarządzanej w sposób bezpieczny dla środowiska zgodnie z art. 49 tego rozporządzenia. Art. 50 rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 powinien zatem przewidywać możliwość wymagania takich dowodów przez organy zajmujące się inspekcjami w państwach członkowskich. Takie dowody mogą być wymagane na podstawie ogólnych przepisów lub w indywidualnych przypadkach. W przypadku gdy takie dowody nie zostaną udostępnione lub gdy zostaną uznane za niewystarczające, należy przewóz danej substancji lub danego przedmiotu lub dane przemieszczenie odpadów uznać za przemieszczenie nielegalne i postępować z nim zgodnie z odpowiednimi przepisami rozporządzenia (WE) nr 1013/2006.
(7)
Nielegalnie przemieszczane odpady pochodzą często z niekontrolowanego zbierania, sortowania i przechowywania. Przeprowadzanie inspekcji przemieszczenia odpadów w sposób systematyczny powinno zatem przyczynić się do wskazania tych niekontrolowanych działań i zajęcia się nimi, wspierając w ten sposób wykonywanie rozporządzenia (WE) nr 1013/2006.
(8)
Aby zapewnić państwom członkowskim wystarczający czas na przygotowanie się do stosowania środków wymaganych na mocy art. 50 rozporządzenia (WE) nr 1013/2006, zmienionego niniejszym rozporządzeniem, pierwsze plany inspekcji powinny zostać przyjęte do dnia 1 stycznia 2017 r.
(9)
Na skutek wejścia w życie traktatu z Lizbony uprawnienia powierzone Komisji na mocy rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 należy dostosować do art. 290 i 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).
(10)
Należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany niektórych elementów innych niż istotne rozporządzenia (WE) nr 1013/2006. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(11)
W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (6).
(12)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1013/2006,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1013/2006 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 dodaje się punkty w brzmieniu:
„7a)
»ponowne użycie« jest zdefiniowane w art. 3 pkt 13 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE (7);
35a)
»inspekcja« oznacza działania podejmowane przez zaangażowane organy w celu upewnienia się, czy dana instalacja, przedsiębiorstwo, pośrednik, sprzedawca, przemieszczanie odpadów lub związany z nimi odzysk lub unieszkodliwianie spełniają stosowne wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu.
(7) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy (Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3).”;" 						
2)
art. 26 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Za porozumieniem zainteresowanych właściwych organów i zgłaszającego przekazywanie oraz wymiana informacji i dokumentów wymienionych w ust. 1 może następować w drodze elektronicznej wymiany danych opatrzonych podpisem elektronicznym lub elektronicznie uwierzytelnionych, zgodnie z dyrektywą 1999/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (8) lub przy użyciu porównywalnego systemu elektronicznego uwierzytelniania, zapewniającego taki sam poziom bezpieczeństwa.
Z myślą o ułatwieniu wykonywania akapitu pierwszego Komisja, gdy jest to wykonalne, przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające wymogi techniczne i organizacyjne dotyczące praktycznego wdrożenia elektronicznej wymiany danych w celu przekazywania dokumentów i informacji. Komisja uwzględnia wszelkie odpowiednie standardy międzynarodowe i zapewnia, aby wymogi te były zgodne z dyrektywą 1999/93/WE, lub zapewnia przynajmniej ten sam poziom bezpieczeństwa co poziom określony w tej dyrektywie. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 59a ust. 2.
(8) Dyrektywa 1999/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnotowych ram w zakresie podpisów elektronicznych (Dz.U. L 13 z 19.1.2000, s. 12).”;" 						
3)
w art. 50 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Państwa członkowskie przewidują, w drodze środków wykonawczych do niniejszego rozporządzenia, między innymi inspekcje instalacji, przedsiębiorstw, pośredników i sprzedawców zgodnie z art. 34 dyrektywy 2008/98/WE oraz inspekcje przemieszczania odpadów i związanego z nim odzysku lub unieszkodliwiania.”;
b)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„2a. Do dnia 1 stycznia 2017 r. państwa członkowskie zapewnią, aby w odniesieniu do ich całego terytorium geograficznego ustanowiony został jeden lub większa liczba planów - osobno albo jako wyraźnie określona część innych planów - inspekcji przeprowadzanych na mocy ust. 2 („plan inspekcji”). Plany inspekcji oparte są na ocenie ryzyka obejmującej konkretne strumienie odpadów i źródła nielegalnych przemieszczeń oraz analizującej, jeżeli są dostępne i w razie konieczności, dane wywiadowcze, takie jak dane na temat dochodzeń prowadzonych przez policję i organy celne, a także analizy działalności przestępczej. Ta ocena ryzyka służy między innymi określeniu minimalnej liczby wymaganych inspekcji, w tym kontroli bezpośrednich, instalacji, przedsiębiorstw, pośredników, sprzedawców i przemieszczania odpadów lub związanego z nimi odzysku lub unieszkodliwiania. Plan inspekcji zawiera następujące elementy:
a)
cele i priorytety inspekcji, w tym opis, jak te priorytety zostały ustalone;
b)
obszar geograficzny objęty tym planem inspekcji;
c)
informacje na temat planowanych inspekcji, w tym na temat kontroli bezpośrednich;
d)
zadania przydzielone każdemu organowi zajmującemu się inspekcjami;
e)
ustalenia dotyczące współpracy między organami zajmującymi się inspekcjami;
f)
informacje dotyczące szkoleń inspektorów w zakresie kwestii związanych z inspekcjami; oraz
g)
informacje dotyczące zasobów ludzkich, finansowych i innych zasobów do celów realizacji tego planu inspekcji.
Plan inspekcji jest poddawany przeglądowi co najmniej raz na trzy lata oraz, w stosownych przypadkach, aktualizowany. Podczas tego przeglądu przeprowadza się ocenę stopnia realizacji celów i innych elementów tego planu inspekcji.”;
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Inspekcje przemieszczeń mogą odbywać się w szczególności:
a)
w miejscu pochodzenia, z udziałem wytwórcy, posiadacza lub zgłaszającego;
b)
w miejscu przeznaczenia, w tym przejściowego i ostatecznego odzysku lub unieszkodliwiania, z udziałem odbiorcy lub prowadzącego instalację;
c)
na granicach Unii; lub
d)
podczas przemieszczania przez terytorium Unii.”;
d)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Inspekcje przemieszczeń obejmują sprawdzanie dokumentów, potwierdzenie tożsamości oraz, w stosownych przypadkach, kontrolę bezpośrednią odpadów.”;
e)
dodaje się ustępy w brzmieniu:
„4a. Aby ustalić, czy substancja lub przedmiot przemieszczane transportem drogowym, kolejowym, lotniczym, morskim lub wodnym śródlądowym nie są odpadem, organy zajmujące się inspekcjami mogą, bez uszczerbku dla dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/19/UE (9), wymagać od osoby fizycznej lub prawnej, w której posiadaniu znajduje się dana substancja lub dany przedmiot lub która organizuje ich przewóz, aby przedstawiła dokumenty stanowiące dowód:
a)
pochodzenia i miejsca przeznaczenia danej substancji lub danego przedmiotu; oraz
b)
że nie są one odpadem, w tym, w stosownych przypadkach, wykazanie funkcjonalności.
Na użytek akapitu pierwszego zapewnia się również ochronę danej substancji lub danego przedmiotu przed uszkodzeniem podczas transportu, załadunku i wyładunku, na przykład poprzez odpowiednie opakowanie i właściwe składowanie.
4b. Organy zajmujące się inspekcjami mogą stwierdzić, że dana substancja lub dany przedmiot jest odpadem w przypadku gdy:
-
dowody, o których mowa w ust. 4a, lub które są wymagane na mocy innego unijnego prawodawstwa w celu ustalenia, że substancja lub przedmiot nie jest odpadem, nie zostały im przedłożone w terminie określonym przez te organy, lub
-
organy te uznają, że dowody i informacje, które są im dostępne są niewystarczające do rozstrzygnięcia kwestii, lub uznają, że zapewniana ochrona przed uszkodzeniem, o której mowa w ust. 4a akapit drugi, jest niewystarczająca.
W takich okolicznościach przewóz danej substancji lub danego przedmiotu lub dane przemieszczanie odpadów uznaje się za przemieszczanie nielegalne. W konsekwencji postępuje się z nim zgodnie z art. 24 i 25, a organy zajmujące się inspekcjami niezwłocznie odpowiednio informują właściwy organ państwa, w którym odbyła się dana inspekcja.
4c. W celu ustalenia, czy dane przemieszczenie jest zgodne z niniejszym rozporządzeniem, organy zajmujące się inspekcjami mogą wymagać od zgłaszającego, osoby, która organizuje przemieszczenie, posiadacza, przewoźnika, odbiorcy i instalacji odbierającej odpady, aby w terminie określonym przez te organy przekazali im odpowiednie dokumenty stanowiące dowód.
W celu ustalenia w szczególności, czy przemieszczane odpady, objęte wymogiem przekazywania ogólnych informacji określonym w art. 18, są przeznaczone do odzysku zgodnie z art. 49, organy zajmujące się inspekcjami mogą wymagać od osoby, która organizuje przemieszczenie, aby przedłożyła stosowne dokumenty stanowiące dowód, przekazane przez instalację przejściowego i ostatecznego odzysku oraz, w razie konieczności, zatwierdzone przez właściwy organ w miejscu przeznaczenia.
4d. W przypadku gdy dowody, o których mowa w ust. 4c, nie zostały przekazane organom zajmującym się inspekcjami w terminie określonym przez te organy lub gdy uznają one, że dowody i informacje, które są im dostępne są niewystarczające do rozstrzygnięcia kwestii, dane przemieszczanie uznaje się za przemieszczanie nielegalne. W konsekwencji z przemieszczeniem tym postępuje się zgodnie z art. 24 i 25, a organy zajmujące się inspekcjami niezwłocznie odpowiednio informują właściwy organ państwa, w którym odbyła się dana inspekcja.
4e. Do dnia 18 lipca 2015 r. Komisja przyjmuje w drodze aktów wykonawczych wstępną tabelę korelacji między kodami Nomenklatury scalonej, określonymi w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 (10), a pozycjami dotyczącymi odpadów wymienionych w załącznikach III, IIIA, IIIB, IV, IVA i V do niniejszego rozporządzenia. Komisja stale aktualizuje tę tabelę korelacji, aby uwzględnić zmiany w tej nomenklaturze i w tych pozycjach wymienionych w tych załącznikach, a także aby włączyć wszelkie nowe kody nomenklatury Systemu Zharmonizowanego, które są związane z odpadami, przyjęte przez Światową Organizację Celną.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 59a ust. 2.
(9) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/19/UE z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (WEEE) (Dz.U. L 197 z 24.7.2012, s. 38)." 						
(10) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).”;" 						
f)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„5. Państwa członkowskie współpracują, na poziomie bilateralnym lub multilateralnym, z innymi państwami członkowskimi w celu ułatwienia zapobiegania nielegalnym przemieszczeniom i ich wykrywania. Wymieniają się odpowiednimi informacjami na temat przemieszczania odpadów, strumieni odpadów, na temat podmiotów i instalacji oraz dzielą się doświadczeniami i wiedzą na temat środków egzekwowania przepisów, w tym oceną ryzyka przeprowadzoną na mocy ust. 2a niniejszego artykułu, w ramach ustanowionych struktur, w szczególności za pośrednictwem sieci korespondentów wyznaczonych zgodnie z art. 54.”;
4)
art. 51 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Przed końcem każdego roku kalendarzowego państwa członkowskie sporządzają również sprawozdanie za poprzedni rok, oparte na dodatkowym kwestionariuszu sprawozdawczym zawartym w załączniku IX, oraz przesyłają je Komisji. W ciągu miesiąca od przekazania tego sprawozdania Komisji państwa członkowskie podają również do wiadomości publicznej, w tym elektronicznie przez internet, część tego sprawozdania, która odnosi się do art. 24 i art. 50 ust. 1, 2 i 2a, w tym załącznika IX tabela 5, wraz z wszelkimi wyjaśnieniami, jakie państwa członkowskie uznają za stosowne. Komisja tworzy listę podanych przez państwa członkowskie hiperlinków, o których mowa w części załącznika IX dotyczącej art. 50 ust. 2 i 2a, i udostępnia ją publicznie na swojej stronie internetowej.”;
5)
art. 58 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 58
Zmiana załączników
1. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 58a w celu zmiany następujących elementów:
a)
załączników IA, IB, IC, II, III, IIIA, IIIB, IV, V, VI i VII - w celu uwzględnienia zmian uzgodnionych na podstawie konwencji bazylejskiej i decyzji OECD;
b)
załącznika V - w celu uwzględnienia uzgodnionych zmian w wykazie odpadów przyjętym zgodnie z art. 7 dyrektywy 2008/98/WE;
c)
załącznika VIII - w celu uwzględnienia decyzji podjętych na podstawie odpowiednich konwencji i umów międzynarodowych.”;
6)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 58a
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
2. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 58, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 17 lipca 2014 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.
3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 58, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
5. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 58 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”;
7)
skreśla się art. 59;
8)
art. 59a otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 59a
Procedura komitetowa
1. Komisję wspomaga komitet ustanowiony na mocy art. 39 dyrektywy 2008/98/WE. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
W przypadku gdy komitet nie wyda żadnej opinii, Komisja nie przyjmuje projektu aktu wykonawczego i stosuje się art. 5 ust. 4 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 182/2011.”;
9)
w art. 60 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„2a. Do dnia 31 grudnia 2020 r. Komisja, uwzględniając między innymi sprawozdania sporządzone zgodnie z art. 51, przeprowadzi przegląd niniejszego rozporządzenia i przedstawi sprawozdanie dotyczące jego wyników Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wraz z wnioskiem ustawodawczym, w stosownych przypadkach. W przeglądzie tym Komisja rozważy, w szczególności, skuteczność art. 50 ust. 2a w zwalczaniu nielegalnych przemieszczeń przy uwzględnieniu aspektów środowiskowych, społecznych i gospodarczych.”;
10)
w załączniku IX wprowadza się następujące zmiany:
a)
część odnosząca się do art. 50 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„Informacje podsumowujące na temat wyników inspekcji przeprowadzonych na mocy art. 50 ust. 2, w tym:
-
liczba inspekcji, w tym kontroli bezpośrednich, instalacji, przedsiębiorstw, pośredników i sprzedawców w odniesieniu do przemieszczania odpadów:
-
liczba inspekcji przemieszczeń odpadów, w tym kontroli bezpośrednich:
-
liczba domniemanych naruszeń dotyczących instalacji, przedsiębiorstw, pośredników i sprzedawców w odniesieniu do przemieszczania odpadów:
-
liczba domniemanych nielegalnych przemieszczeń stwierdzonych podczas tych inspekcji:
Uwagi dodatkowe:”;
b)
dodaje się część odnoszącą się do art. 50 ust. 2a w brzmieniu:
„Artykuł 50 ust. 2a
Informacje na temat planu(-ów) inspekcji
Liczba planów inspekcji dla całego terytorium geograficznego:
Data przyjęcia i okres objęty planem(-ami) inspekcji:
Data ostatniego przeglądu planu(-ów) inspekcji:
Organy zajmujące się inspekcjami oraz współpraca tych organów:
Proszę wskazać osoby lub podmioty, którym można zgłosić problemy lub nieprawidłowości:”;
c)
dodaje się część odnoszącą się do art. 50 ust. 2 i 2a w brzmieniu:
„Link wskazujący, gdzie można elektronicznie uzyskać dostęp do informacji publicznie udostępnionych przez internet przez państwa członkowskie zgodnie z art. 51 ust. 2.”;
11)
w załączniku IX w tabeli 5 tytuł ostatniej kolumny otrzymuje brzmienie:
„Przyjęte środki, w tym wszelkie nałożone sankcje”.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r.
Niezależnie od akapitu drugiego, art. 1 pkt 4 stosuje się od dnia 1 stycznia 2018 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 15 maja 2014 r.