NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 1393/2014
ze dne 20. října 2014,
kterým se stanoví plán výmětů pro určité druhy pelagického rybolovu v severozápadních vodách
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1380/2013 ze dne 11. prosince 2013 o společné rybářské politice, o změně nařízení Rady (ES) č. 1954/2003 a (ES) č. 1224/2009 a o zrušení nařízení Rady (ES) č. 2371/2002 a (ES) č. 639/2004 a rozhodnutí Rady 2004/585/ES (1), a zejména na čl. 15 odst. 6 a čl. 18 odst. 1 a 3 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Cílem nařízení (EU) č. 1380/2013 je zavést povinnost vykládky úlovků druhů podléhajících omezením odlovu, a postupně tím odstranit výměty při veškerém rybolovu Unie.
(2)
Ustanovení čl. 15 odst. 6 nařízení (EU) č. 1380/2013 zmocňuje Komisi přijmout plány výmětů prostřednictvím aktu v přenesené pravomoci na maximálně tři roky na základě společných doporučení vypracovaných členskými státy po konzultaci s příslušnými poradními sbory.
(3)
Na řízení rybolovu v severozápadních vodách mají přímý zájem Belgie, Irsko, Španělsko, Francie, Nizozemsko a Spojené království. Uvedené členské státy předložily Komisi společné doporučení, poté co konzultovaly poradní sbor pro pelagický rybolov, poradní sbor pro dálkový rybolov a poradní sbor pro severozápadní vody. Vědecké mínění rovněž poskytly příslušné vědecké subjekty. Opatření obsažená ve společném doporučení splňují ustanovení čl. 15 odst. 6 nařízení (EU) č. 1380/2013, a proto by v souladu s čl. 18 odst. 3 nařízení (EU) č. 1380/2013 měla být zařazena do tohoto nařízení.
(4)
Pokud jde o severozápadní vody, podle čl. 15 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1380/2013 se má povinnost vykládky nejpozději od 1. ledna 2015 vztahovat na veškerá plavidla, která se zabývají drobným pelagickým rybolovem a pelagickým rybolovem velkých druhů, a týkat se druhů, pro které platí omezení odlovu.
(5)
V souladu se společným doporučením by se plán výmětů měl vztahovat na některé druhy drobného pelagického rybolovu a pelagického rybolovu velkých druhů, konkrétně rybolovu zaměřeného na makrelu obecnou, sledě obecného, kranase obecného, tresku modravou, drsnatce obecného, stříbrnici, tuňáka křídlatého a šprota obecného v oblastech ICES Vb, VI a VII ode dne 1. ledna 2015.
(6)
Společné doporučení obsahuje v souladu s čl. 15 odst. 4 písm. b) nařízení (EU) č. 1380/2013 výjimku z povinnosti vykládky u makrely obecné a sledě obecného odlovených za určitých podmínek košelkovými nevody, pokud vědecké podklady doloží vysokou míru přežití. Vědecké podklady podporující vysokou míru přežití poskytla skupina Scheveningen ve společném doporučení pro plán výmětů pro Severní moře, který odkazuje na konkrétní vědeckou studii o přežití ryb po jejich vypuštění v rámci rybolovu pomocí košelkových nevodů. Studie zjistila, že míra přežití závisí na délce tlačení ryb a jejich hustotě v síti, přičemž u tohoto druhu rybolovu je obojí obvykle omezeno. VTHVR tyto informace přezkoumal. Výbor došel k závěru, že za předpokladu, že jsou výsledky studie o přežití, pokud jde o míru přežití u komerčních rybolovných operací, reprezentativní, podíl přeživších vypuštěných ryb je pravděpodobně asi 70 %. Hustota je také nižší než hustota, při které byl zaznamenán nárůst úmrtnosti u sledě obecného. Zákaz vypouštět makrelu obecnou a sledě obecného dříve, než je síť zcela vytažena na palubu rybářského plavidla, což by mohlo vést ke ztrátám v podobě mrtvých nebo umírajících ryb, je stanoven v čl. 19b odst. 2 nařízení Rady (ES) č. 850/98 (2). Touto výjimkou ohledně míry přežití není dotčen platný zákaz, jelikož ryby budou vypouštěny ve fázi rybolovné činnosti, ve které bude míra přežití ryb po vypuštění vysoká. Proto by tato výjimka měla být zahrnuta do tohoto nařízení.
(7)
Společné doporučení zahrnuje čtyři výjimky de minimis z povinnosti vykládky, které platí u některých druhů rybolovu a do určitého objemu. Důkazní informace poskytnuté členskými státy přezkoumal VTHVR a došel k závěru, že společná doporučení obsahují odůvodněné argumenty týkající se nárůstu nákladů při manipulaci s nežádoucími úlovky, které v několika případech podpořilo kvalitativní posouzení nákladů. Vzhledem k výše uvedenému a protože neexistují odlišné vědecké informace, je vhodné stanovit výjimky de minimis podle procentního podílu navrženého ve společném doporučení, a to na úrovních, jež nepřekračují povolené úrovně podle čl. 15 odst. 5 nařízení (EU) č. 1380/2013.
(8)
Výjimka de minimis pro lov tresky modravé (Micromesistius poutassou) ve výši maximálně 7 % v letech 2015 a 2016 a 6 % v roce 2017 celkových ročních úlovků v rámci průmyslového pelagického rybolovu tohoto druhu pomocí vlečných sítí v oblasti ICES VIII, při kterém se tento druh zpracovává na palubě za účelem získání základu surimi, se zakládá na skutečnosti, že zvýšení selektivity není možné a náklady na manipulaci s nežádoucími úlovky jsou nepřiměřené. VTHVR se domnívá, že tato výjimka je dostatečně odůvodněná. Proto by výjimka měla být zahrnuta do tohoto nařízení.
(9)
Výjimka de minimis pro lov tuňáka křídlatého (Thunnus alalunga) ve výši maximálně 7 % v letech 2015 a 2016 a 6 % v roce 2017 celkových ročních úlovků tuňáka křídlatého v rámci cíleného rybolovu pomocí pelagických vlečných párových sítí v oblasti ICES VII vychází z nepřiměřených nákladů na manipulaci s nežádoucími úlovky. Jedná se o náklady na skladování a manipulaci na moři i pevnině. VTHVR ve svém hodnocení poukázal na riziko odlovu nejkvalitnější části populace ryb. Touto výjimkou však není dotčen článek 19a nařízení (ES) č. 850/98. Proto by dotyčná výjimka měla být zahrnuta do tohoto nařízení.
(10)
Aby se zabránilo nepřiměřeným nákladům na manipulaci s nežádoucími úlovky, jako je skladování, práce, chlazení, a při zohlednění obtížnosti zvýšit selektivitu v rámci pelagického rybolovu zaměřeného na lov makrely obecné, kranase obecného a sledě obecného v divizi ICES VIId, obsahuje společné doporučení výjimku de minimis z povinnosti vykládky, pokud jde o smíšený rybolov. Tuto výjimku odůvodňují vědecké důkazy, které poskytly členské státy, jež se podílely na přípravě společného doporučení, a které přezkoumal VTHVR. Výbor VTHVR zjistil, že společné doporučení nabízí odůvodněné kvalitativní argumenty, které tuto výjimku podporují z důvodu nepřiměřených nákladů na manipulaci s nežádoucími úlovky. Proto by tato výjimka měla být zahrnuta do tohoto nařízení.
(11)
Výjimku de minimis maximálně do 1 % v roce 2015 a 0,75 % v roce 2016 celkového přípustného rybolovu drsnatce obecného (Caproidae) v rámci rybolovu zaměřeného na kranase obecného (Trachurus spp.) používajícího vlečné sítě a mrazírenská plavidla v oblastech ICES VI a VII odůvodňuje skutečnost, že je obtížné zvýšit selektivitu, jakož i nepřiměřené náklady na manipulaci (oddělení žádoucích úlovků od nežádoucích). VTHVR došel k závěru, že tuto výjimku podporují odůvodněné kvalitativní argumenty týkající se obtížnosti ohledně zlepšení selektivity u tohoto druhu rybolovu a odůvodněné argumenty týkající se dodatečných nákladů na manipulaci. Proto by tato výjimka měla být zahrnuta do tohoto nařízení.
(12)
Aby se zajistila řádná kontrola, měly by se stanovit zvláštní požadavky na dokumentaci úlovků, na které se vztahuje výjimka na základě míry přežití a kterou upravuje toto nařízení.
(13)
Vzhledem k tomu, že opatření stanovená v tomto nařízení mají přímý dopad na související hospodářské činnosti a plánování období rybolovu rybářských plavidel Unie, mělo by toto nařízení vstoupit v platnost okamžitě po svém vyhlášení. Mělo by se začít používat od 1. ledna 2015, aby byl dodržen časový rámec stanovený v článku 15 nařízení (EU) č. 1380/2013. V souladu s čl. 15 odst. 6 uvedeného nařízení by se toto nařízení nemělo používat déle než tři roky,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví podrobnosti provádění povinnosti vykládky stanovené v čl. 15 odst. 1 nařízení (EU) č. 1380/2013, jež platí ode dne 1. ledna 2015 pro severozápadní vody, jak jsou definovány v čl. 4 odst. 2 písm. c) uvedeného nařízení, a vztahuje se na druhy rybolovu, které jsou stanoveny v příloze tohoto nařízení.
Článek 2
Výjimka na základě míry přežití
1. Odchylně od čl. 15 odst. 1 nařízení (EU) č. 1380/2013 se povinnost vykládky nevztahuje na úlovky makrely obecné a sledě obecného odlovené pomocí košelkových nevodů v oblasti ICES VI, pokud jsou splněny všechny tyto podmínky:
-
úlovky jsou vypuštěny dříve, než se uzavře určitý procentní podíl (stanovený v odstavcích 2 a 3 níže) košelkového nevodu („okamžik vytažení sítě“);
-
košelkový nevod je vybaven viditelnými bójemi, které zřetelně označují dosažení okamžiku vytažení sítě,
-
rybářské plavidlo a košelkový nevod jsou vybaveny elektronickým záznamovým a dokumentačním systémem, který u veškeré rybolovné činnosti zaznamenává čas, místo a rozsah použití košelkového nevodu.
2. Okamžik vytažení sítě nastává u rybolovu makrely obecné při 80 % uzavření košelkového nevodu a u rybolovu sledě obecného při 90 % uzavření košelkového nevodu.
3. Pokud se obkroužené lovené hejno skládá z obou druhů ryb, nastává okamžik vytažení sítě při 80 % uzavření košelkového nevodu.
4. Po dosažení okamžiku vytažení sítě je zakázáno vypouštět úlovky makrely obecné a sledě obecného.
5. Z obkrouženého loveného hejna se před vypuštěním odebere vzorek za účelem odhadu složení úlovku podle druhu ryb, jejich velikosti a množství.
Článek 3
Výjimky de minimis
Odchylně od čl. 15 odst. 1 nařízení (EU) č. 1380/2013 lze jako výměty vyřadit následující množství:
a)
v případě tresky modravé (Micromesistius poutassou) maximálně 7 % v letech 2015 a 2016 a 6 % v roce 2017 celkových ročních úlovků v rámci průmyslového pelagického rybolovu pomocí vlečných sítí, který se zaměřuje na tento druh v oblastech ICES Vb, VI a VII a při kterém se tento druh zpracovává na palubě za účelem získání základu surimi;
b)
v případě tuňáka křídlatého (Thunnus alalunga) maximálně 7 % v letech 2015 a 2016 a 6 % v roce 2017 celkových ročních úlovků v rámci cíleného rybolovu tuňáka křídlatého pomocí pelagických vlečných párových sítí v oblasti ICES VII;
c)
v případě makrely obecné (Scomber scombrus), kranase obecného (Trachurus spp.), sledě obecného (Clupea harengus) a tresky bezvousé (Merlangius merlangus) maximálně 3 % v roce 2015 a 2 % v roce 2016 celkových ročních úlovků těchto druhů odlovených pomocí pelagických vlečných sítí rybářskými plavidly v délce do 25 metrů, které používají pelagickou vlečnou síť (OTM) a zaměřují se na lov makrely obecné, kranase obecného a sledě obecného v oblasti ICES VIId;
d)
maximálně do 1 % v roce 2015 a 0,75 % v roce 2016 celkových ročních úlovků drsnatce obecného (Caproidae) v rámci rybolovu zaměřeného na kranase obecného (Trachurus spp.) používajícího pelagické vlečné sítě a mrazírenská plavidla v oblastech ICES VI a VII.
Článek 4
Dokumentace úlovků
Do lodního deníku se zaznamenává množství vypuštěných ryb podle výjimky stanovené v článku 2, jakož i výsledky odebraných vzorků požadovaných podle čl. 2 odst. 5.
Článek 5
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2015 a jeho použitelnost končí dnem 31. prosince 2017.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 20. října 2014.
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 1393/2014
z dnia 20 października 2014 r.
ustanawiające plan w zakresie odrzutów w odniesieniu do niektórych połowów pelagicznych na wodach północno-zachodnich
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (1), w szczególności jego art. 15 ust. 6 i art. 18 ust. 1 i 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 ma na celu stopniowe wyeliminowanie odrzutów we wszystkich połowach UE poprzez wprowadzenie obowiązku wyładunku połowów gatunków podlegających limitom połowowym.
(2)
Art. 15 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 upoważnia Komisję do przyjęcia planów w zakresie odrzutów w drodze aktu delegowanego na okres nie dłuższy niż trzy lata na podstawie wspólnych rekomendacji opracowanych przez państwa członkowskie w porozumieniu z odpowiednimi komitetami doradczymi.
(3)
Belgia, Francja, Hiszpania, Irlandia, Niderlandy i Zjednoczone Królestwo mają bezpośredni interes w zarządzaniu rybołówstwem na wodach północno-zachodnich. Powyższe państwa członkowskie, po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Zasobów Pelagicznych, Komitetem Doradczym ds. Połowów Dalekomorskich i Komitetem Doradczym ds. Wód Północno-Zachodnich przedstawiły Komisji wspólną rekomendację. Wkład naukowy pozyskano od odpowiednich podmiotów naukowych. Środki zawarte we wspólnej rekomendacji są zgodne z art. 15 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 i w związku z tym, zgodnie z art. 18 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, należy je włączyć do niniejszego rozporządzenia.
(4)
W odniesieniu do wód północno-zachodnich, zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, obowiązek wyładunku powinien mieć zastosowanie do wszystkich statków prowadzących połowy małych i dużych gatunków pelagicznych w odniesieniu do gatunków poławianych w ramach tych połowów, które podlegają limitom połowowym, najpóźniej od dnia 1 stycznia 2015 r.
(5)
Zgodnie ze wspólną rekomendacją plan w zakresie odrzutów powinien obejmować niektóre połowy małych i dużych gatunków pelagicznych, a mianowicie połowy makreli, śledzia, ostroboka, błękitka, kaproszowatych, argentyny wielkiej, tuńczyka białego oraz szprota w obszarach ICES Vb, VI i VII, od dnia 1 stycznia 2015 r.
(6)
Wspólna rekomendacja zawiera wyłączenie z obowiązku wyładunku w odniesieniu do makreli i śledzia złowionych przy użyciu okrężnicy pod pewnymi warunkami opartymi na dowodach naukowych na potwierdzenie wysokiej przeżywalności zgodnie z art. 15 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Dowody naukowe na potwierdzenie wysokiej przeżywalności zostały dostarczone przez grupę z Scheveningen we wspólnej rekomendacji na potrzeby planu w zakresie odrzutów w odniesieniu do Morza Północnego, w którym odwołano się do konkretnego badania naukowego na temat przeżywalności ryb po uwolnieniu w połowach przy użyciu okrężnicy. W badaniu stwierdzono, że odsetek przeżywalności zależy od czasu skupiania się i gęstości zarybienia w sieci, które są zwykle w tych połowach ograniczone. STECF poddał tę informację przeglądowi. STECF stwierdził, że - zakładając, iż wyniki badania są reprezentatywne dla wskaźników przeżywalności w komercyjnych operacjach połowowych - odsetek uwolnionych makreli pozostających przy życiu będzie prawdopodobnie wynosił około 70 %. Gęstości zarybienia będą też niższe niż gęstość, przy której zaobserwowano wzrost śmiertelności śledzia. Zakaz uwalniania makreli i śledzia przed pełnym wybraniem sieci na burtę statku rybackiego, powodujący utratę martwych lub ginących ryb, został ustanowiony w art. 19b ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 850/98 (2). Niniejsze wyłączenie w oparciu o zdolność do przeżycia nie narusza obowiązującego zakazu, ponieważ uwolnienie ryb nastąpi na etapie operacji połowowej, w którym ryby będą mieć wysoki wskaźnik przeżywalności po uwolnieniu. W związku z tym takie wyłączenie należy uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu.
(7)
Wspólna rekomendacja obejmuje cztery wyłączenia de minimis z obowiązku wyładunku w odniesieniu do niektórych połowów i do pewnego poziomu. Dowody dostarczone przez państwa członkowskie zostały zweryfikowane przez STECF, który stwierdził, że wspólna rekomendacja zawiera uzasadnione argumenty dotyczące wzrostu kosztów postępowania z przypadkowymi połowami, poparte w niektórych przypadkach jakościową oceną kosztów. W świetle powyższego oraz wobec braku odmiennych informacji naukowych należy ustanowić wyłączenia de minimis zgodnie z udziałami procentowymi zaproponowanymi we wspólnej rekomendacji i na poziomie nie przekraczającym wielkości dozwolonych na podstawie art. 15 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.
(8)
Wyłączenie de minimis w odniesieniu do błękitka (Micromesistius poutassou), maksymalnie do 7 % w 2015 r. i 2016 r. oraz 6 % w 2017 r. całkowitych rocznych ukierunkowanych połowów przemysłowych tego gatunku przez trawlery pelagiczne w obszarze ICES VIII, połączonych z przetwarzaniem na statkach złowionych ryb w celu wytworzenia bazy do surimi, opiera się na fakcie, iż zwiększenie selektywności nie jest możliwe oraz że koszty postępowania z przypadkowymi połowami są nieproporcjonalne. STECF stwierdza, że wyłączenie jest wystarczająco uzasadnione. Dlatego też wyłączenie to należy uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu.
(9)
Podstawą wyłączenia de minimis w odniesieniu do tuńczyka białego (Thunnus alalunga), maksymalnie do 7 % w 2015 i 2016 r. oraz 6 % w 2017 r. całkowitych rocznych ukierunkowanych połowów tego gatunku przy użyciu tuk pelagicznych (PTM) w obszarze ICES VII są nieproporcjonalne koszty postępowania z przypadkowymi połowami. Są to koszty magazynowania i przeładunku na morzu i na lądzie. STECF w swojej ocenie wspomniał o ryzyku selekcji jakościowej. Wyłączenie to nie narusza jednak art. 19a rozporządzenia (WE) nr 850/98. Dlatego też wyłączenie to należy uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu.
(10)
W celu uniknięcia nieproporcjonalnych kosztów postępowania z przypadkowymi połowami, takich jak koszty przechowywania, pracy, mrożenia oraz z uwagi na trudności w zwiększeniu selektywności połowów pelagicznych ukierunkowanych na makrelę, ostroboka i śledzia w obszarze ICES VIId, wspólna rekomendacja zawiera również wyłączenie de minimis z obowiązku wyładunku połowów mieszanych. Wyłączenie to opiera się na dowodach naukowych przedstawionych przez państwa członkowskie zaangażowane w opracowanie wspólnej rekomendacji i zostało poddane weryfikacji przez STECF. STECF stwierdził, że wspólna rekomendacja zawiera uzasadnione argumenty jakościowe na poparcie tego wyłączenia dotyczące nieproporcjonalności kosztów postępowania z przypadkowymi połowami. Dlatego też wyłączenie to należy uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu.
(11)
Podstawą wyłączenia de minimis do wysokości 1 % w 2015 r. i 0,75 % w 2016 r. TAC kaproszowatych (Caproidae) w ukierunkowanych połowach ostroboka (Trachurus spp.) przez pelagiczne trawlery zamrażalnie przy użyciu włoków pelagicznych w obszarach ICES VI i VII jest trudność zwiększenia selektywności i nieproporcjonalność kosztów postępowania (rozdzielenie połowów docelowych od przypadkowych). STECF stwierdza, że wyłączenie to jest uzasadnione rozsądnymi argumentami jakościowymi dotyczącymi trudności w zakresie zwiększenia selektywności w ramach tych połowów oraz rozsądnymi argumentami odnośnie do nieproporcjonalności dodatkowych kosztów postępowania z połowami. Dlatego też wyłączenie to należy uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu.
(12)
W celu zapewnienia właściwej kontroli należy ustanowić określone wymagania dotyczące dokumentowania połowów objętych wyłączeniem w oparciu o zdolność do przeżycia ujętych w niniejszym rozporządzeniu.
(13)
W związku z tym, że środki określone w niniejszym rozporządzeniu mają bezpośredni wpływ na działalność gospodarczą oraz planowanie okresu połowu dla statków Unii, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie natychmiast po jego opublikowaniu. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r. w celu zapewnienia zgodności z ramami czasowymi określonymi w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Zgodnie z art. 15 ust. 6 tego rozporządzenia niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie przez okres nie dłuższy niż trzy lata,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie określa szczegóły realizacji obowiązku wyładunku, o którym mowa w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, od dnia 1 stycznia 2015 r. na wodach północno-zachodnich, w rozumieniu art. 4 ust. 2 lit. c) tego rozporządzenia, w odniesieniu do połowów określonych w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Wyłączenia na podstawie przeżywalności
1. W drodze odstępstwa od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 obowiązku wyładunku nie stosuje się w odniesieniu do połowów makreli i śledzia w połowach przy użyciu okrężnicy w obszarze ICES VI, jeżeli spełnione są wszystkie podane poniżej warunki:
-
połów zostaje wypuszczony, zanim pewna określona procentowo część (wskazana w ust. 2 i 3 poniżej) okrężnicy ulegnie zamknięciu („punkt odwracalności”),
-
okrężnica jest wyposażona w widoczne pływaki wyraźnie wyznaczające granice punktu odwracalności,
-
statek i okrężnica są wyposażone w elektroniczny system rejestrowania i dokumentowania czasu, miejsca i zakresu zaciągania okrężnicy w ramach wszystkich operacji połowowych.
2. Punktem odwracalności jest zamknięcie okrężnicy w 80 % przy połowach makreli i zamknięcie okrężnicy w 90 % przy połowach śledzia.
3. Jeśli okrążona ławica składa się z obu gatunków, za punkt odwracalności uznaje się zamknięcie okrężnicy w 80 %.
4. Uwalnianie połowów makreli i śledzia po przekroczeniu punktu odwracalności jest zabronione.
5. Z okrążonej ławicy należy pobrać próbki przed uwolnieniem w celu oszacowania składu gatunkowego, rozmiarów ryb i ich ilości.
Artykuł 3
Wyłączenia de minimis
W drodze odstępstwa od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 następujące ilości mogą zostać odrzucone:
a)
w odniesieniu do błękitka (Micromesistius poutassou): maksymalnie do 7 % w 2015 r. i 2016 r. oraz 6 % w 2017 r. z całkowitych rocznych połowów tego gatunku na skalę przemysłową przez trawlery pelagiczne w strefie ICES Vb, VI i VII, połączonych z przetwarzaniem połowów na statkach w celu wytworzenia bazy do surimi;
b)
w odniesieniu do tuńczyka długopłetwego (Thunnus alalunga): maksymalnie do 7 % w 2015 i 2016 r. oraz 6 % w 2017 r. z całkowitych rocznych ukierunkowanych połowów tego gatunku przy użyciu tuk pelagicznych (PTM) w obszarze ICES VII;
c)
w wysokości maksymalnie 3 % w 2015 r. i 2 % w 2016 r. z całkowitych rocznych połowów makreli (Scomber scombrus), ostroboka (Trachurus spp.), śledzia (Clupea harengus) i witlinka (Merlangius merlangus) w połowach pelagicznych przez trawlery pelagiczne o długości do 25 m przy użyciu włoków pelagicznych (OTM), ukierunkowanych na makrelę, ostroboka i śledzia w obszarze ICES VIId;
d)
w wysokości maksymalnie 1 % w 2015 r. i 0,75 % w 2016 r. z TAC kaproszowatych (Caproidae) w ukierunkowanych połowach ostroboka (Trachurus spp.) pelagicznymi przez trawlery zamrażalnie przy użyciu włoków pelagicznych w obszarach ICES VI i VII.
Artykuł 4
Dokumentowanie połowów
Ilości ryb uwolnionych na podstawie wyłączenia określonego w art. 2 oraz wyniki pobierania próbek wymaganych zgodnie z art. 2 ust. 5 odnotowuje się w dzienniku połowowym.
Artykuł 5
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia 31 grudnia 2017 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 20 października 2014 r.