NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 1168/2012
ze dne 12. prosince 2012,
kterým se mění nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 207 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
v souladu s řádným legislativním postupem (1),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Ve věci C-249/10 P (2) Soudní dvůr rozhodl, že metoda výběru vzorku stanovená v článku 17 nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 (3) nesmí být používána pro účely stanovení nároků na zacházení jako v tržním hospodářství podle čl. 2 odst. 7 písm. c) uvedeného nařízení.
(2)
Rozhodnutí Soudního dvora by vyžadovalo, aby Komise přezkoumala všechny žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství podané spolupracujícími vyvážejícími výrobci, kteří nejsou součástí vzorku, bez ohledu na skutečnost, zda je počet spolupracujících výrobců vysoký. Takový postup by však představoval nepřiměřenou administrativní zátěž pro orgány Unie provádějící šetření. Je proto třeba změnit nařízení (ES) č. 1225/2009.
(3)
Kromě toho použití metody výběru vzorku stanovené v článku 17 nařízení (ES) č. 1225/2009 za účelem stanovení nároků na zacházení jako v tržním hospodářství podle čl. 2 odst. 7 písm. c) uvedeného nařízení je přípustné podle pravidel Světové obchodní organizace. Například skupina odborníků Orgánu pro řešení sporů Světové obchodní organizace ve sporu DS405 „Evropská unie - antidumpingová opatření na některé obuvnické výrobky z Číny“ (4) (zpráva přijatá dne 22. února 2012) zjistila, že Čína nestanovila, že Unie jednala v rozporu s články 2.4 a 6.10.2 antidumpingové dohody, odst. 15 písm. a) bodem ii) protokolu o přistoupení Číny a odst. 151 písm. e) a f) Zprávy pracovní skupiny pro přistoupení Číny tím, že nepřezkoumala žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství spolupracujících čínských vyvážejících výrobců, kteří nejsou součástí vzorku pro původní šetření.
(4)
Vzhledem k těmto okolnostem a z důvodu právní jistoty se tudíž považuje za vhodné zavést ustanovení objasňující, že rozhodnutí omezit šetření na přiměřený počet stran použitím vzorků na základě článku 17 nařízení (ES) č. 1225/2009 se vztahuje rovněž na strany, jež jsou předmětem šetření v souladu s čl. 2 odst. 7 písm. b) a c) uvedeného nařízení. Proto je také vhodné objasnit, že rozhodnutí podle čl. 2 odst. 7 písm. c) uvedeného nařízení by nemělo být přijato pro vyvážející výrobce, kteří nejsou součástí vzorku, pokud tito výrobci nepožádají o individuální zjišťování a pokud toto zjišťování nezískají v souladu s čl. 17 odst. 3 uvedeného nařízení.
(5)
Dále se považuje za vhodné objasnit, že antidumpingová cla, která mají být uložena na dovoz od vývozců nebo výrobců, kteří se sami přihlásili podle článku 17 nařízení (ES) č. 1225/2009, ale kteří nebyli zahrnuti do šetření, nebudou vyšší než vážené průměrné dumpingové rozpětí stanovené pro strany zařazené do vzorku, a to bez ohledu na to, zda běžná hodnota stanovená pro tyto strany byla stanovena na základě čl. 2 odst. 1 až 6 nebo čl. 2 odst. 7 písm. a) uvedeného nařízení.
(6)
Konečně tříměsíční lhůta, ve které by mělo být přijato rozhodnutí podle čl. 2 odst. 7 písm. c) nařízení (ES) č. 1225/2009, se ukázala jako neproveditelná, zejména v řízeních, kdy je uplatněn výběr vzorku v souladu s článkem 17 uvedeného nařízení. Proto se považuje za vhodné tuto lhůtu prodloužit.
(7)
V zájmu právní jistoty a zásady řádné správy je třeba stanovit, že se změny nařízení (ES) č. 1225/2009 stanovené v tomto nařízení uplatní co nejdříve pro všechna nová a dosud probíhající šetření.
(8)
Nařízení (ES) č. 1225/2009 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (ES) č. 1225/2009 se mění takto:
1)
V článku 2 se odstavec 7 mění takto:
a)
V písmenu c) předposlední větě se slova „se přijme do tří měsíců od zahájení šetření“ nahrazují slovy „ se obvykle přijme do sedmi měsíců, avšak v každém případě nejpozději osm měsíců od zahájení šetření“;
b)
doplňuje se nové písmeno, které zní:
„d)
Pokud Komise omezí své šetření v souladu s článkem 17, bude rozhodnutí podle písmen b) a c) tohoto odstavce omezeno na strany zahrnuté do šetření a na výrobce, kterému je uděleno individuální zacházení v souladu s čl. 17 odst. 3.“
2)
V čl. 9 odst. 6 se první věta nahrazuje tímto:
„Pokud Komise omezí své šetření v souladu s článkem 17, nesmí být antidumpingové clo uložené na dovoz od vývozců nebo výrobců, kteří se přihlásili podle článku 17, ale nebyli zahrnuti do šetření, vyšší než vážené průměrné dumpingové rozpětí stanovené s ohledem na strany tvořící vzorek, a to bez ohledu na to, zda běžná hodnota pro tyto strany je stanovena na základě čl. 2 odst. 1 až 6 nebo čl. 2 odst. 7 písm. a).“
Článek 2
Toto nařízení se použije na všechna nová a probíhající šetření ode dne 15. prosince 2012.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 12. prosince 2012.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 1168/2012
z dnia 12 grudnia 2012 r.
w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W sprawie C-249/10 P (2) Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że technika przeprowadzania kontroli wyrywkowej ustanowiona w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (3) nie może być stosowana do celów rozpatrywania wniosków o traktowanie na zasadach rynkowych na podstawie art. 2 ust. 7 lit. c) tego rozporządzenia.
(2)
Wyrok Trybunału Sprawiedliwości prowadziłby do ustanowienia wymogu rozpatrywania przez Komisję wszystkich wniosków o traktowanie na zasadach rynkowych złożonych przez współpracujących producentów, którzy nie zostali ujęci w próbie, bez względu na liczbę. Taka praktyka nałożyłaby jednak niewspółmierne obciążenie administracyjne na prowadzące postępowanie organy unijne. Należy zatem zmienić rozporządzenie (WE) nr 1225/2009.
(3)
Stosowanie techniki przeprowadzania kontroli wyrywkowej ustanowionej w art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 do celów rozpatrywania wniosków o indywidualne traktowanie na zasadach rynkowych na podstawie art. 2 ust. 7 lit. c) tego rozporządzenia jest ponadto dopuszczalne przez zasady Światowej Organizacji Handlu. Przykładowo Panel Organu Rozstrzygania Sporów Światowej Organizacji Handlu w sporze DS405 „Unia Europejska - Środki antydumpingowe dotyczące niektórych rodzajów obuwia z Chin” (4) (raport przyjęty w dniu 22 lutego 2012 r.) stwierdził, że Chiny nie udowodniły, że Unia działała niezgodnie z art. 2.4 i 6.10.2 Porozumienia antydumpingowego, art. 15(a)(ii) protokołu przystąpienia Chin do WTO i paragrafów 151(e) oraz 151(f) sprawozdania Grupy Roboczej ds. Przystąpienia Chin do WTO, nie rozpatrując wniosków o traktowanie na zasadach rynkowych od współpracujących chińskich producentów eksportujących nie objętych próbą dochodzenia pierwotnego.
(4)
Dlatego też, biorąc pod uwagę przedstawione powyżej fakty i ze względu na zasadę pewności prawa, uważa się za słuszne wprowadzenie przepisu uściślającego, że decyzja o ograniczeniu dochodzenia do uzasadnionej liczby stron przy stosowaniu kontroli wyrywkowej na podstawie art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 dotyczy również stron podlegających badaniu zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. b) oraz c) tego rozporządzenia. W konsekwencji słuszne jest również uściślenie, że ustalenia, czy producent eksportujący spełnia kryteria wymienione w art. 2 ust. 7 lit. c) tego rozporządzenia, nie powinno się przeprowadzać w stosunku do producentów, którzy nie są ujęci w próbie, o ile producenci ci nie złożą wniosku o indywidualne badanie i nie otrzymają na nie zgody, zgodnie z art. 17 ust. 3.
(5)
Uznaje się również za słuszne sprecyzowanie, że cło antydumpingowe nakładane na przywóz dokonywany przez eksporterów lub producentów, którzy dokonali zgłoszenia zgodnie z art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, ale nie zostali objęci badaniem, nie może przekroczyć średniego ważonego marginesu dumpingu stwierdzonego dla stron ujętych w próbie, bez względu na to, czy normalna wartość dla tych stron została określona na podstawie art. 2 ust. 1-6 lub art. 2 ust. 7 lit. a) tego rozporządzenia.
(6)
Na koniec należy dodać, że trzymiesięczny termin dla ustalenia, czy producent spełnia kryteria wymienione w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, okazał się nierealny, w szczególności w postępowaniach, w których kontrola wyrywkowa stosowana jest na podstawie art. 17 tego rozporządzenia. Dlatego właściwe jest przedłużenie tego terminu.
(7)
Ze względu na pewność prawa i zasadę dobrego rządzenia, konieczne jest zadbanie o to, aby zmiany do rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 określone w niniejszym rozporządzeniu miały zastosowanie do wszystkich nowych oraz wszystkich będących w toku dochodzeń jak najszybciej.
(8)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1225/2009,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1225/2009 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 ust. 7 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w lit. c) w przedostatnim zdaniu wyrazy „dokonuje się w terminie trzech miesięcy od rozpoczęcia postępowania” otrzymują brzmienie „dokonuje się co do zasady w terminie siedmiu miesięcy, lecz w żadnym wypadku nie później niż w terminie ośmiu miesięcy od rozpoczęcia postępowania”;
b)
dodaje się literę w brzmieniu:
„d)
W przypadku gdy Komisja ograniczyła zakres swojego badania zgodnie z art. 17, ustalenie na podstawie lit. b) i c) niniejszego ustępu dotyczy jedynie stron objętych badaniem i wszystkich producentów korzystających z indywidualnego traktowania na podstawie art. 17 ust. 3.”;
2)
art. 9 ust. 6 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
„W przypadku gdy Komisja ograniczyła zakres badania zgodnie z art. 17, cło antydumpingowe nakładane na przywóz dokonywany przez eksporterów lub producentów, którzy dokonali zgłoszenia zgodnie z art. 17, ale nie zostali objęci tym badaniem, nie może przekroczyć średniego ważonego marginesu dumpingu stwierdzonego w odniesieniu do stron ujętych w próbie, bez względu na to, czy normalna wartość dla tych stron została określona na podstawie art. 2 ust. 1-6 lub art. 2 ust. 7 lit. a).”.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do wszystkich nowych dochodzeń oraz do wszystkich dochodzeń będących w toku w dniu 15 grudnia 2012 r.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 12 grudnia 2012 r.