ROZHODNUTÍ KOMISE (EU) 2015/320
ze dne 27. ledna 2015
o státní podpoře SA.26547 (11/C) (ex NN 49/10 a CP 241/2008) - Belgie - Nadace pro udržitelný rozvoj rybolovu - Zneužití podpory N 274/03
(oznámeno pod číslem C(2015) 321)
(Pouze francouzské a nizozemské znění je závazné)
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, zejména na čl. 108 odst. 2 první pododstavec této smlouvy,
s ohledem na Dohodu o Evropském hospodářském prostoru, a zejména na čl. 62 odst. 1 písm. a) této dohody,
poté, co vyzvala zúčastněné strany, aby v souladu s výše uvedenými ustanoveními podaly připomínky (1), a s ohledem na tyto připomínky,
vzhledem k těmto důvodům:
1. POSTUP
(1)
Dne 26. června 2003 oznámila Belgie Evropské komisi režim státní podpory, jehož cílem bylo financování a zřízení nadace Stichting Duurzame Visserij Ontwikkeling (dále jen „SDVO“), což je nezisková organizace zaměřená na udržitelný rozvoj rybolovu v Belgii. Oznámené právní předpisy se týkají financování nadace SDVO a zahrnují její stanovy. Komise režim následně schválila dne 16. prosince 2003 (2).
(2)
Dne 9. září 2008 obdržela Komise stížnost (registrovanou jako CP 241/2008), v níž bylo nahlášeno zneužívání části podpory, jež byla nadaci SDVO v rámci daného režimu vyplacena.
(3)
Dopisem ze dne 17. listopadu 2008 požádala Komise belgické orgány o vysvětlení. Dopisem ze dne 18. prosince 2008 požádaly belgické orgány o prodloužení lhůty o jeden měsíc, což jim bylo umožněno. Informace poskytly belgické orgány Komisi dopisem ze dne 16. ledna 2009.
(4)
Dopisem ze dne 10. září 2009 předaly belgické orgány Komisi v souladu s článkem 21 nařízení Rady (ES) č. 659/1999 (3) výroční zprávu nadace SDVO (za rok 2008).
(5)
Dopisem ze dne 19. ledna 2010 požádala Komise belgické orgány o další vysvětlení. Dopisem ze dne 18. února 2010 požádaly belgické orgány o prodloužení lhůty o jeden měsíc, jež jim bylo poskytnuto do 9. dubna 2010. Informace poskytly belgické orgány Komisi dopisem ze dne 12. dubna 2010.
(6)
Dopisem ze dne 19. ledna 2010 se Komise stěžovatele dotázala, zda na své stížnosti trvá vzhledem k tomu, že cvba Schelpdier en vis, dceřiná společnost vytvořená nadací SDVO, ukončila svou činnost.
(7)
Dopisem ze dne 18. února 2010 uvedl stěžovatel důvody, kvůli nimž na své stížnosti trvá.
(8)
Spis byl dne 22. října 2010 zaevidován jako spis NN.
(9)
Komise dopisem ze dne 23. března 2011 informovala Belgii, že ve věci dané podpory rozhodla zahájit řízení podle čl. 108 odst. 2 Smlouvy o fungování Evropské unie.
(10)
Rozhodnutí Komise o zahájení řízení bylo zveřejněno v Úředním věstníku Evropské unie (4). Komise vyzvala zúčastněné třetí strany, aby k podpoře předložily svoje připomínky.
(11)
Dopisem ze dne 7. června 2011 obdržela Komise od příjemce režimu prostřednictvím belgických orgánů připomínky týkající se rozhodnutí o zahájení formálního vyšetřovacího řízení. Ze strany stěžovatele ani jiné zúčastněné strany Komise žádné další připomínky neobdržela.
2. POPIS
(12)
Původní režim byl oznámen dopisem ze dne 26. června 2003. Byl zaevidován pod číslem N 274/03.
(13)
V rámci režimu bylo stanoveno, že nadace SDVO ročně obdrží přibližně 2 miliony EUR ze státních zdrojů, jež jí měly v souladu s jejími stanovami umožnit realizovat různé činnosti či projekty usilující o udržitelný rozvoj rybolovu.
(14)
Daný režim je financován ze státních prostředků, jež se skládají z části zálohy na dani (daň ze mzdy) od zaměstnavatelů v odvětví rybolovu.
(15)
Režim byl Evropskou komisí považován za slučitelný s vnitřním trhem na základě čl. 107 odst. 3 písm. c) SFEU zejména z toho důvodu, že z informací uvedených v oznámení i ve stanovách nadace SDVO vyplývalo, že se nadace bude zabývat krátkodobými projekty společného zájmu, které odpovídají opatřením stanoveným v článku 15 nařízení Rady (ES) č. 2792/1999 (5).
3. STÍŽNOST
(16)
Podle stěžovatele použily nadace SDVO a společnost cvba Schelpdier en vis státní podporu, jež byla původně určena na pomoc odvětví rybolovu jako celku, na zahájení komerčního projektu v oblasti akvakultury týkajícího se slávek, čímž narušily na trhu hospodářskou soutěž.
(17)
Stěžovatel dále uvedl, že svou komerční činností i následným vytvořením obchodní dceřiné společnosti jednala nadace SDVO v rozporu se svými stanovami i se svým právním postavením neziskového sdružení.
(18)
Své tvrzení žadatel podložil tím, že nadace SDVO vytvořila obchodní značku, zahájila rozsáhlou propagační kampaň a zapojila se do prodeje slávek. Všechny tyto činnosti a opatření byly považovány za typické prvky obchodní činnosti.
(19)
Pokud jde o narušení hospodářské soutěže, stěžovatel uvedl, že od roku 1994 se sám pokusně věnoval chovu slávek na moři u belgického pobřeží. Vytvořil i vlastní značku (Belgica mussels). Sebrané slávky byly poprvé prodány v roce 2008.
(20)
Stěžovatel dospěl k závěru, že jelikož nadace SDVO narušuje hospodářskou soutěž na trhu, nemůže být považována za jednající ve společném zájmu odvětví rybolovu a akvakultury.
(21)
K likvidaci společnosti cvba Schelpdier en vis stěžovatel uvedl, že likvidací této dceřiné společnosti nadace SDVO narušení hospodářské soutěže neskončilo z toho důvodu, že po likvidaci společnosti cvba Schelpdier en vis se obchodováním se slávkami i nadále zabývala nadace SDVO.
4. DŮVODY PRO ZAHÁJENÍ FORMÁLNÍHO VYŠETŘOVACÍHO ŘÍZENÍ
(22)
V rozhodnutí o zahájení formálního vyšetřovacího řízení Komise vyslovuje pochybnosti ohledně souladu některých projektů realizovaných nadací SDVO se stanovami, jež jí byly oznámeny a které schválila. Komise tak má podezření, že nadace SDVO podporu v rámci daného režimu zneužila.
(23)
Jedná se o tyto projekty:
-
Projekt týkající se slávek: Nadace SDVO zahájila rozsáhlou kampaň propagující její slávky. Namísto toho, aby se zaměřila na obecnou propagaci slávek, propagační materiály se soustředily na konkrétní obchodní značku (Flanders Queen Mussel), byly zacíleny na jeden určitý podnik (nadaci SDVO) a obsahovaly několik odkazů na zeměpisný původ produktů (Flandry). Projekt týkající se slávek nadace SDVO navíc rozšířila pořízením a využíváním 87 dalších klecí, což byla dlouhodobá investice.
-
Hledání nových populací měkkýšů: Nadace SDVO podle všeho zorganizovala pokusnou rybolovnou kampaň, jejíž cílem bylo zjistit přítomnost komerčně využitelných populací měkkýšů v belgickém kontinentálním šelfu.
-
Propagační kampaň Dagverse Vis : Tato kampaň se zaměřuje na posílení image belgického rybolovu tím, že propaguje u veřejnosti čerstvé oblíbené i méně známé druhy ryb, které ulovili rybáři provozující svoji činnost v pobřežních vodách. Této akce se účastní přední šéfkuchaři, kteří ve svých restauracích nabízejí méně známé druhy ryb. Očekává se, že budou-li uvedené druhy ryb v nabídce předních šéfkuchařů, rybáři lovící v pobřežních vodách za ně získají přiměřenou cenu, takže spravedlivou odměnu dostane za svůj produkt každý článek v odvětví rybolovu.
(24)
Pokud jde o projekt týkající se slávek, měla Komise za to, že nadace SDVO jedná v rozporu se svými stanovami (a tedy i režimem), v nichž je výslovně uvedeno, že nadace SDVO bude posilovat image námořního rybolovu, aniž by se zaměřila na konkrétní podnik a uváděla zeměpisný původ produktů, a zakáže opatření k propagaci obchodní značky a/nebo odkazující na zeměpisný původ produktů. Komise dále vyjádřila pochybnosti, zda využívání 87 dalších klecí bylo v souladu se stanovami nadace SDVO a s rozhodnutím N 274/03, neboť jej lze jen stěží považovat za krátkodobé opatření a spíše patří k dlouhodobé investici, která jen sotva odpovídá pojetí krátkodobého opatření.
(25)
K projektu spočívajícímu v hledání nových populací měkkýšů Komise poznamenala, že není uveden mezi úkoly nadace SDVO v jejích stanovách. Především se nezdá, že daný projekt odpovídá úkolům popsaným v okruhu c) Zlepšování řízení živých vodních zdrojů a kontrola rybolovu. Hledání nových komerčně využitelných populací měkkýšů neodpovídá trvalému sledování kvality a kvantity živých vodních zdrojů ani sledování socioekonomické situace v odvětví rybolovu či poskytování poradenství vládě k problematice kontroly intenzity rybolovu. Zjišťování přítomnosti komerčně využitelných populací měkkýšů v belgickém kontinentálním šelfu podle všeho nemá za cíl uvedené populace zachovat, nýbrž je využívat.
(26)
V neposlední řadě, pokud jde o propagační kampaň
Dagverse vis , Komise konstatovala, že vyzdvihováním belgického původu produktů (ryb ulovených belgickým pobřežním loďstvem) oproti rybám odloveným zahraničními plavidly, učinila nadace SDVO odkaz na zeměpisný původ produktů, a jednala tak v rozporu se svými stanovami a s rozhodnutím N 274/03. Komise nicméně vzala na vědomí skutečnost, že kampaň Dagverse vis byla upravena a v době přijetí rozhodnutí o zahájení řízení se v ní přestalo na zeměpisný původ produktů odkazovat.
5. PŘIPOMÍNKY ZÚČASTNĚNÝCH STRAN
(27)
Poté, co bylo rozhodnutí z roku 2011 o zahájení formálního vyšetřovacího řízení zveřejněno v Úředním věstníku, obdržela Komise prostřednictvím vnitrostátních orgánů připomínky od příjemce podpory, nadace Stichting Duurzame Visserij Ontwikkeling (SDVO).
(28)
Od stěžovatele žádné další připomínky neobdržela.
(29)
Nadace SDVO zopakovala svůj postoj, jenž zněl takto:
5.1 Projekt týkající se slávek
(30)
Projekt týkající se slávek byl realizována dvoustupňově. V první fázi bylo rozmístěno 13 prototypů klecí na slávky, které byly zkonstruovány tak, aby vyhovovaly klimatickým a plavebním požadavkům belgického pobřeží. Ve druhé fázi bylo rozmístěno 87dalších klecí na slávky.
(31)
Aby se posoudilo, zda je projekt hospodářsky životaschopný, bylo nutné uvést do praxe jak celou produkci, tak i proces uvádění produktů na trh. Bylo třeba účinně realizovat různé kroky procesu a patřila mezi ně i propagační činnost.
(32)
Propagační kampaň proběhla v letech 2007, 2008 a 2009 a byla, na rozdíl od tvrzení Komise, omezeného trvání a rozsahu.
(33)
Tuto propagační kampaň lze vnímat v tom smyslu, že byla obecného zájmu. V projektu se vždy počítalo s tím, že po fázi výzkumu by byl projekt převeden na družstvo, k němuž by měly přístup všechny strany, včetně stěžovatele.
(34)
Záměrem nadace SDVO bylo vytvoření obchodní značky Flanders Queen pro zvláštní účely projektu. Tato obchodní značka se měla použít pouze jedenkrát. Na konci projektu se počítalo s tím, že daný obchodní název zmizí. Po převodu projektu na družstvo VSVC však bylo zjevně rozhodnuto v prodeji slávek pod uvedeným názvem pokračovat.
(35)
Vypracování projektu a propagační kampaň by neměly být považovány za výdaje v průběhu procesu běžné produkce. V projektu toho bylo dosaženo mnohem více, než by se podařilo v případě realizace soukromým podnikem, jelikož přidružené náklady by byly velice vysoké. Soukromý podnik by jednoduše nebyl s to učinit nutné investice pouze za účelem vyzkoušení nejlepší metody, která má být použita, nebo za účelem určení vhodných oblastí pro chov slávek.
5.2 Hledání nových populací měkkýšů
(36)
Nadace SDVO je toho názoru, že hledání nových populací měkkýšů spadá do oblasti působnosti jejích stanov; takovou činnost je totiž třeba považovat za kontrolní opatření a opatření pro zachování, jak jsou definována podle kategorie c) stanov nadace.
(37)
Projekt je navíc součástí koncepce přeměny rybářského loďstva, která byla mimo jiné dána úbytkem lovišť v důsledku vybudování větrných parků na moři.
5.3 Propagační kampaň Dagverse Vis
(38)
Nadace SDVO uvedla, že uvedenou propagační kampaň upravila a vyňala z ní původně použitý odkaz na zeměpisný původ.
6. POSOUZENÍ
6.1 Projekt týkající se slávek: vytvoření obchodního názvu a propagace
(39)
Jak bylo uvedeno výše, nadace SDVO zahájila rozsáhlou kampaň propagující její slávky. Namísto toho, aby se zaměřila na obecnou propagaci slávek, propagační materiály se soustředily na konkrétní obchodní značku (Flanders Queen Mussel), byly zacíleny na jeden určitý podnik (nadaci SDVO) a obsahovaly několik odkazů na zeměpisný původ produktů (Flandry).
(40)
V důsledku těchto skutečností jednala nadace SDVO v rozporu se svými stanovami (a tedy i režimem), neboť v nich je výslovně uvedeno, že nadace SDVO bude posilovat image námořního rybolovu, aniž by se zaměřila na konkrétní podnik a uváděla zeměpisný původ produktů, a zakáže opatření k propagaci obchodní značky a/nebo odkazující na zeměpisný původ produktů. Kromě toho nadace SDVO jednala v rozporu s rozhodnutím N 274/2003, v němž se výslovně uvádí, že žádný zeměpisný odkaz není dovolen.
(41)
Belgické orgány tvrdily, že obchodní značka byla vytvořena pouze pro pilotní projekt. Měla být použita pouze jednou a poté se postupně přestat používat a po skončení projektu zmizet.
(42)
Komise však poznamenává, že obchodní značka byla dále používána i po skončení pilotního projektu. Po převodu projektu týkajícího se slávek na družstvo VSVC prodej slávek pod názvem Flanders Queen Mussel pokračoval. Na internetových stránkách nadace SDVO byly navíc uvedeny informace o tom, kde bylo možné slávky Flanders Queen Mussel získat.
(43)
Komise rovněž podotýká, že nadace SDVO uspořádala v letech 2007, 2008 a 2009 pro značku Flanders Queen Mussel řadu propagačních a reklamních akcí. Skutečnost, že tyto činnosti probíhaly opakovaně několik let, ukazuje, že se nejedná o kampaň, jež by měla malý rozsah nebo byla dočasné povahy, a nelze ji tedy považovat za propagaci s omezenou dobou trvání a omezeného rozsahu. Část propagačních činností (v letech 2008 a 2009) byla navíc skutečně provedena až po odevzdání studií zadaných v rámci pilotního projektu. Závěrečná zpráva o ekonomické proveditelnosti projektu týkajícího se chovu slávek byla dodána dne 22. listopadu 2007 a výsledky toho, jak bylo vyhodnoceno provádění hospodářského plánu, byly předloženy dne 21. února 2008.
(44)
Komise v každém případě podotýká, že zákaz propagace konkrétních značek a odkazu na zeměpisný původ produktů při propagačních akcích platí pro všechny činnosti. Propagaci konkrétních značek ani odkaz na zeměpisné oblasti nesmí mít za cíl ani krátkodobé projekty (financované z veřejných prostředků). V režimu a rozhodnutí N 274/03 nebyla k tomuto pravidlu stanovena žádná výjimka a nemohla být ani předpokládána, neboť by byla v rozporu s pokyny pro odvětví rybolovu z roku 2001.
(45)
Kromě toho Komise považuje za nepravděpodobné, že by takto rozsáhlá propagační kampaň mohla být důvodně považována za opatření společného zájmu, zejména z toho důvodu, že není obecné povahy, nýbrž je zaměřena na konkrétní obchodní značku. Platí to tím spíše, že existoval konkurenční podnik, který si vytvářel vlastní značku.
(46)
Závěrem je nutno dodat, že vytváření obchodního názvu produktu, který se bude prodávat na trhu, jakož i zahájení propagační kampaně odpovídají výdajům, které se vyskytují v běžném procesu produkce, a nejsou tudíž v rámci daného režimu povoleny.
(47)
Z těchto důvodů se Komise domnívá, že vytvořením obchodního názvu nebo zahájením propagační kampaně pro slávky s názvem Flanders Queen Mussel jednala nadace SDVO mimo rozsah svých stanov a rozhodnutí N 274/03.
(48)
Z výše uvedených důvodů se Komise domnívá, že nadace SDVO podporu povolenou v rámci daného režimu podpory, pokud jde o vytvoření obchodního názvu a propagaci, zneužívala.
6.2 Projekt týkající se slávek: využívání 87 dalších klecí
(49)
Komise si je vědoma skutečnosti, že projekt týkající se slávek sestává z různých částí. První část projektu není jako taková zpochybňována; obavy Komise se týkají investic uskutečněných po dokončení pilotního projektu. Komise je toho názoru, že pořízením a využíváním 87 dalších klecí na slávky nejednala nadace SDVO v souladu se svými stanovami a rozhodnutím N 274/03.
(50)
Belgické orgány jsou toho názoru, že využívání 87 dalších klecí bylo krátkodobým opatřením zaměřeným na kolektivní zájem. Dále argumentovaly tím, že rozšíření počtu klecí bylo většího rozsahu než opatření, která běžně činí soukromé podniky, neboť ty by investice v tak rozsáhlém měřítku jednoduše neučinily, aniž by věděly, že by taková transakce mohla být velice výnosná.
(51)
Komise nicméně pochybuje o tom, že pořízení a využívání 87 dalších klecí lze vnímat jako krátkodobé opatření.
(52)
Komise je za prvé toho názoru, že pořízení 87 dalších klecí patří k dlouhodobé investici, která jen sotva odpovídá pojetí krátkodobého opatření.
(53)
Za druhé Komise poznamenává, že nadace SDVO podle všeho nepovažovala pořízení 87 dalších klecí za krátkodobé opatření, které by bylo určeno výhradně pro účely uskutečnění dané studie. Nadace SDVO se chovala k pořízení klecí jako k investici a hledala způsoby, jak docílit návratnosti této investice. A tak již v roce 2008 měla v úmyslu v podnikání pokračovat prostřednictvím nově založené dceřiné společnosti. Také v roce 2009, kdy nadace SDVO oficiálně přestala slávky pod značkou Flanders Queen Mussel prodávat, nicméně nadále využívala 87 dalších klecí. Svoji infrastrukturu a služby v oblasti sběru slávek ve skutečnosti poskytla formou leasingu a pronájmu jiné společnosti, a provozovala tedy obchodní činnost. Skutečnost, že k využití projektu týkajícího se slávek byla založena obchodní dceřiná společnost, podle všeho potvrzuje, že ze strany nadace SDVO neexistoval skutečný úmysl přinášet výsledky ve prospěch odvětví.
(54)
V této souvislosti Komise konstatuje, že dohody uzavřené v roce 2009 mezi nadací SDVO a družstvem VSVC obsahovaly ustanovení, jejichž účelem bylo chránit obchodní zájmy družstva VSVC (např. ujednání o záruce, ustanovení k zamezení jakémukoli střetu zájmů mezi družstvem VSVC a ostatními producenty). Tyto druhy ujednání a ustanovení by podle všeho potvrzovaly, že využívání dalších klecí bylo obchodní činností a nebylo ve společném zájmu.
(55)
Podle názoru Komise odpovídá 87 dalších klecí výdajům, které patří k běžné produkci. Komise má totiž za to, že jakmile se ozkouší a potvrdí ekonomická a biologická proveditelnost produktu, je součástí běžného produkčního procesu a rozvoje podnikání určitého podniku pořizovat a rozšiřovat jeho produkční prostředky.
(56)
Komise nesouhlasí s argumentem belgických orgánů, podle něhož by žádný podnik neinvestoval dodatečné prostředky, aniž by měl předem zaručeno, že produkce bude ve větším měřítku rentabilní. Podniky totiž uskutečňují investice ve větším měřítku i v situacích, kdy se ve stejném měřítku nepokusil produkovat žádný jiný podnik. Opírají se o své předchozí zkušenosti s produkcí v menším měřítku, jakož i o prognózy budoucího vývoje. Jde o obecnou hospodářskou zásadu, že díky úsporám z rozsahu, je to, co je možné a ziskové v malém měřítku, rovněž možné a ještě ziskovější ve větším měřítku, neboť fixní náklady se rozloží mezi větší množství produktů.
(57)
Závěrem je nutno dodat, že Komise se nedomnívá, že by nadace SDVO tím, že rozšířila své produkční prostředky, uskutečnila opatření v zájmu daného odvětví. Jelikož již v tomto odvětví reálně podnikal jiný usazený hospodářský subjekt, mělo pořízení a využívání 87 dalších klecí vskutku přímý dopad na trh a na hospodářskou soutěž. Dokládá to i skutečnost, že nadace SDVO podle všeho spíše než jako subjekt, který provádí experiment, vystupovala jako konkurent.
(58)
Z výše uvedených důvodů se Komise domnívá, že nadace SDVO podporu povolenou v rámci daného režimu podpory, pokud jde o využívání 87 dalších klecí, zneužívala.
6.3 Propagační kampaň Dagverse Vis
(59)
Komise konstatuje, že vyzdvihováním belgického původu produktů (ryb ulovených belgickým pobřežním loďstvem) oproti rybám odloveným zahraničními plavidly, nadace SDVO vskutku učinila odkaz na zeměpisný původ produktů, a jako taková jednala v rozporu se svými stanovami a s rozhodnutím N 274/03.
(60)
Komise nicméně bere na vědomí skutečnost, že kampaň Dagverse vis byla upravena a přestalo se v ní odkazovat na zeměpisný původ produktů.
(61)
Z výše uvedených důvodů se Komise domnívá, že nadace SDVO podporu povolenou v rámci daného režimu, pokud jde o odkazování na zeměpisný původ, zneužívala.
6.4 Hledání nových populací měkkýšů
(62)
Komise poznamenává, že hledání nových populací měkkýšů není uvedeno mezi úkoly nadace SDVO v jejích stanovách. Především se nezdá, že tato činnost odpovídá úkolům popsaným v okruhu c) Zlepšování řízení živých vodních zdrojů a kontrola rybolovu. Hledání nových komerčně využitelných populací měkkýšů skutečně neodpovídá trvalému sledování kvality a kvantity živých vodních zdrojů ani sledování socioekonomické situace v odvětví rybolovu či poskytování poradenství vládě k problematice kontroly intenzity rybolovu.
(63)
V důsledku toho se Komise domnívá, že tato opatření nepatří mezi druhy opatření, které Komise schválila ve svém rozhodnutí N 274/03. Nejedná se o kontrolní opatření ani o opatření pro zachování populací rybolovných zdrojů. Cílem tohoto opatření je naopak komerční využívání hledaných populací, jež nakonec povede ke zvýšení intenzity rybolovu.
(64)
Komise dále poznamenává, že hledání nových obchodně využitelných populací měkkýšů by nemohlo být součástí opatření schválených Komisí v jejím rozhodnutí N 274/03, neboť podle článku 17 nařízení (ES) č. 2792/1999, na něž odkazují pokyny pro odvětví rybolovu z roku 2001, experimentální rybolov lze podporovat prostřednictvím FNOR (6), pouze pokud je jeho cílem zachování rybolovných zdrojů.
(65)
Jak již bylo uvedeno, nemá zjišťování přítomnosti komerčně využitelných populací měkkýšů v belgickém kontinentálním šelfu podle všeho za cíl uvedené populace zachovat, nýbrž je využívat.
(66)
Vyhledávání nových využitelných populací odpovídá činnosti, kterou běžně provádějí soukromé podniky, a výdaje na takovou činnost odpovídají běžným produkčním nákladům, a nemohou tedy být financovány v rámci daného režimu.
(67)
Z výše uvedených důvodů se Komise domnívá, že nadace SDVO podporu povolenou v rámci daného režimu, pokud jde o iniciativu v souvislosti s hledáním nových populací měkkýšů, zneužívala.
7. ZÁVĚR
(68)
Komise konstatuje, že nadace SDVO tím, že se zapojila do projektů uvedených v bodech 6.1 až 6.4, nejednala v souladu se stanovami, jež oznámila Komisi a které Komise schválila v rozhodnutí ze dne 16. prosince 2003. Komise má tedy za to, že nadace SDVO část podpory v rámci daného režimu zneužila.
(69)
V této souvislosti si Komise dovoluje zdůraznit, že v souladu s článkem 107 je dlouholetou praxí, aby na příjemci vyžadovala navrácení podpory, která byla zneužita. Tuto praxi potvrzuje článek 14 procesního nařízení.
(70)
Belgie proto musí učinit všechna nezbytná opatření, aby příjemce zneužitou podporu navrátil. Belgii by měly být navráceny veškeré částky vynaložené na vypracování projektů uvedených v bodech 6.1 až 6.4. Za tímto účelem musí Belgie ve lhůtě čtyř měsíců od oznámení tohoto rozhodnutí vyžadovat na příjemci navrácení podpory.
(71)
V čl. 14 odst. 2 procesního nařízení se uvádí, že podpora, která má být navrácena podle rozhodnutí o navrácení, zahrnuje úroky v přiměřené výši stanovené Komisí. Úroky jsou splatné od data, kdy byla zneužitá podpora k dispozici příjemci, do data jejího navrácení.
(72)
Úroky se vypočítají v souladu s ustanoveními kapitoly V nařízení Komise (ES) č. 794/2004 ze dne 21. dubna 2004, kterým se provádí nařízení Rady (ES) č. 659/1999, kterým se stanoví prováděcí pravidla k článku 93 Smlouvy o ES (7) (v současnosti článek 108 SFEU). Komise vyzývá Belgii, aby si na příjemci vyžádala navrácení podpory včetně úroků do čtyř měsíců od data tohoto rozhodnutí, jak je uvedeno níže.
(73)
Komise žádá Belgii, aby na základě dotazníku, který je k tomuto rozhodnutí připojen jako příloha I, předložila požadované údaje a jasně uvedla, která opatření k okamžitému a účinnému navrácení zneužité státní podpory jsou plánována a která už byla přijata. Komise vyzývá Belgii, aby do dvou měsíců od tohoto rozhodnutí předložila všechny dokumenty (např. oběžníky, inkasní příkazy atd.), které potvrzují, že vůči příjemci zahájila postup k navrácení zneužité podpory,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Nadace SDVO tím, že se zapojila do projektů spočívajících ve vytvoření obchodního názvu a propagaci, využívání 87 dalších klecí, propagační kampani Dagverse vis a hledání nových populací měkkýšů, nejednala v souladu s rozhodnutím Komise ze dne 16. prosince 2003 o státní podpoře N 274/03. Podpora, kterou příjemce takto zneužil, je neslučitelná s vnitřním trhem.
Článek 2
1. Belgie zajistí navrácení podpory, kterou nadace SDVO zneužila, pokud jde o projekty spočívající ve vytvoření obchodního názvu a propagaci, využívání 87 dalších klecí, propagační kampani Dagverse vis a hledání nových populací měkkýšů.
2. Částky, které mají být navráceny, zahrnují úroky od data, kdy byly uvedené částky dány příjemcům k dispozici, až do dne jejich skutečného navrácení.
3. Úroky jsou vypočítány podle složeného úrokového režimu v souladu s kapitolou V nařízení (ES) č. 794/2004 a s nařízením Komise (ES) č. 271/2008 (8), kterým se mění nařízení (ES) č. 794/2004.
Článek 3
1. Vymáhání navrácení podpory uvedené v článku 1 se provede bezodkladně a účinně.
2. Belgie zajistí, aby toto rozhodnutí bylo provedeno do čtyř měsíců ode dne jeho oznámení.
Článek 4
1. Ve lhůtě dvou měsíců od dne oznámení tohoto rozhodnutí poskytne Belgie následující informace:
a)
dokumentaci k podpoře uvedené v článku 1, kterou se doloží celková částka podpory týkající se projektů uvedených v článku 2. Informace se předloží prostřednictvím dotazníku v příloze I tohoto rozhodnutí;
b)
celkovou částku, která má být navrácena (jistina a úroky);
c)
podrobný popis již přijatých nebo plánovaných opatření pro dosažení souladu s tímto rozhodnutím;
d)
dokumentaci prokazující, že příjemci bylo nařízeno podporu vrátit.
2. Belgie bude Komisi informovat o průběhu vnitrostátních opatření přijatých k provedení tohoto rozhodnutí až do úplného navrácení podpory uvedené v článku 1. Na žádost Komise poskytne Belgie bezprostředně informace o již přijatých nebo plánovaných opatřeních pro dosažení souladu s tímto rozhodnutím. Rovněž poskytne podrobné informace o částkách podpory a úroků, které již příjemce navrátil.
Článek 5
Toto rozhodnutí je určeno Belgickému království.
V Bruselu dne 27. ledna 2015
DECYZJA KOMISJI (UE) 2015/320
z dnia 27 stycznia 2015 r.
w sprawie SA.26547 (11/C) (ex NN 49/10 i CP 241/2008) - Belgia - Fundacja na rzecz zrównoważonego rozwoju rybołówstwa - Niezgodne z przeznaczeniem wykorzystanie pomocy N 274/03
(notyfikowana jako dokument nr C(2015) 321)
(Jedynie teksty w językach francuskim i niderlandzkim są autentyczne)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy,
uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),
po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z przywołanymi artykułami (1) i uwzględniając otrzymane odpowiedzi,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. PROCEDURA
(1)
W dniu 26 czerwca 2003 r. Belgia zgłosiła Komisji Europejskiej program pomocy państwa mający na celu finansowanie i ustanowienie Stichting Duurzame Visserij Ontwikkeling (fundacji na rzecz zrównoważonego rozwoju rybołówstwa, zwanej dalej SDVO), organizacji o charakterze niezarobkowym mającej na celu zagwarantowanie zrównoważonego rozwoju rybołówstwa w Belgii. Notyfikowane przepisy odnoszą się do finansowania SDVO i obejmują statut SDVO. Następnie Komisja zatwierdziła ten plan w dniu 16 grudnia 2003 r. (2).
(2)
Dnia 9 września 2008 r. Komisja otrzymała skargę (zarejestrowaną pod numerem CP 241/2008), w której donoszono o niezgodnym z przeznaczeniem wykorzystaniu przez SDVO pomocy otrzymanej w ramach programu.
(3)
Pismem z dnia 17 listopada 2008 r. Komisja zwróciła się do władz belgijskich o udzielenie wyjaśnień. W piśmie z dnia 18 grudnia 2008 r. władze belgijskie zwróciły się z prośbą o przedłużenie terminu o jeden miesiąc, która to prośba została spełniona. W piśmie datowanym 16 stycznia 2009 r. władze belgijskie przekazały Komisji informacje.
(4)
W piśmie z dnia 10 września 2009 r. władze belgijskie przekazały Komisji sprawozdanie roczne SDVO za 2008 r., zgodnie z art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 659/1999 (3).
(5)
Pismem z dnia 19 stycznia 2010 r. Komisja zwróciła się do władz belgijskich o udzielenie dalszych wyjaśnień. W piśmie z dnia 18 lutego 2010 r. władze belgijskie zwróciły się z prośbą o przedłużenie terminu o jeden miesiąc, która to prośba została spełniona, i termin przedłużono do dnia 9 kwietnia 2010 r. W piśmie datowanym 12 kwietnia 2010 r. władze belgijskie przekazały Komisji informacje.
(6)
Pismem z dnia 19 stycznia 2010 r. Komisja zwróciła się do skarżącego z zapytaniem, czy podtrzymuje swoją skargę, zważywszy że cvba Schelpdier en vis, spółka zależna utworzona przez SDVO, zaprzestała działalności.
(7)
Pismem z dnia 18 lutego 2010 r. skarżący wskazał powody, dla których pragnie podtrzymać skargę.
(8)
W dniu 22 października 2010 r., akta sprawy zarejestrowano w rejestrze pomocy niezgłoszonej.
(9)
Pismem z dnia 23 marca 2011 r. Komisja poinformowała władze belgijskie, że podjęła decyzję o wszczęciu postępowania przewidzianego w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do pomocy.
(10)
Decyzja Komisji o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (4). Komisja wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag na temat przedmiotowej pomocy.
(11)
Pismem z dnia 7 czerwca 2011 r. Komisja otrzymała od beneficjenta uwagi odnoszące się do decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego, przekazane przez władze belgijskie. Do Komisji nie wpłynęły dalsze uwagi ze strony skarżącego lub innych zainteresowanych stron.
2. OPIS
(12)
Pierwotny program pomocy został notyfikowany pismem z dnia 26 czerwca 2003 r. Zarejestrowano go pod numerem N 274/03.
(13)
Program ten przewiduje roczne płatności w wysokości około 2 mln EUR z zasobów państwa na rzecz fundacji SDVO w celu umożliwienia SDVO prowadzenia działalności na rzecz zrównoważonego rozwoju rybołówstwa za pomocą różnych działań lub projektów, zgodnie z jej regulaminem.
(14)
Program finansowany jest z zasobów krajowych, składających się z części zaliczek podatkowych (podatki od wynagrodzeń) wnoszonych przez pracodawców w sektorze rybołówstwa.
(15)
Komisja Europejska uznała program za zgodny z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE, w szczególności z uwagi na fakt, że z przedstawionych informacji oraz statutu SDVO wynikało, że SDVO będzie się angażować w krótkoterminowe projekty, będące przedmiotem wspólnego zainteresowania, odpowiadające środkom wymienionym w art. 15 rozporządzenia Rady (WE) nr 2792/1999 (5).
3. SKARGA
(16)
Według skarżącego SDVO i cvba Schelpdier en vis wykorzystały pomoc państwa, która wstępnie miała wesprzeć cały sektor rybołówstwa, na zainicjowanie komercyjnych projektów z zakresu akwakultury dotyczących małży, zakłócając przez to konkurencję na rynku.
(17)
Skarżący dodaje, że ze względu na aktywność na rynku, a następnie w wyniku ustanowienia zależnej spółki handlowej, działania SDVO były niezgodne z jej statutem i pozostawały w sprzeczności ze statusem prawnym stowarzyszenia non-profit.
(18)
Na poparcie swojej skargi skarżący podkreślił, że SDVO stworzyła handlową markę, rozpoczęła dużą kampanię informacyjną i zaangażowała się w sprzedaż małży. Wszystkie te działania i środki były postrzegane jako typowe składniki działalności handlowej.
(19)
Jeśli chodzi o zakłócenie konkurencji, skarżący wskazał, że od 1994 r. prowadził eksperymentalną działalność w zakresie hodowli małży na otwartym morzu wzdłuż wybrzeża belgijskiego. Skarżący wprowadził własną marką (Belgica mussels). Zbiór sprzedawano po raz pierwszy w roku 2008.
(20)
Skarżący uznał, że ponieważ SDVO zakłóca konkurencję na rynku, nie może być uznana za działającą w interesie zbiorowym sektora rybołówstwa i akwakultury.
(21)
W odniesieniu do likwidacji cvba Schelpdier en vis skarżący zaznaczył, że jego zdaniem zakłócenie konkurencji nie zostało zakończone z likwidacją spółki zależnej SDVO ze względu na to, że SDVO kontynuowała działalność w dziedzinie sektora małży po likwidacji cvba Schelpdier en vis.
4. POWODY WSZCZĘCIA FORMALNEGO POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO
(22)
W decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja wyraża swoje wątpliwości co do zgodności niektórych projektów zrealizowanych przez SVDO ze statutem zgłoszonym i zatwierdzonym przez Komisję. W związku z tym Komisja podejrzewa, że SDVO wykorzystała niezgodnie z przeznaczeniem pomoc w ramach programu.
(23)
Dotyczy to następujących projektów:
-
Projekt dotyczący małży: SDVO rozpoczęła szeroko zakrojoną kampanię informacyjną na rzecz swoich małży. Zamiast organizować ogólną promocję małży w materiale informacyjnym skoncentrowano się na określonej marce handlowej (Flanders Queen Mussel); materiał ten jest nakierowany na konkretne przedsiębiorstwo (SDVO) i zawiera kilka odniesień do geograficznego pochodzenia produktów (Flandria). Ponadto poszerzono projekt dotyczący małży poprzez nabycie i wykorzystywanie 87 dodatkowych klatek, dokonując w ten sposób inwestycji długofalowej.
-
Poszukiwanie nowych zasobów skorupiaków: Wydaje się, że SDVO działała jako organizator eksperymentalnej kampanii połowowej, mającej na celu stwierdzenie obecności na szelfie kontynentalnym Belgii zasobów skorupiaków, które można by wykorzystać handlowo.
-
Kampania promocyjna Dagverse vis: Celem tej kampanii jest poprawa wizerunku belgijskiego rybołówstwa za pośrednictwem promocji wśród ogółu społeczeństwa świeżo złowionych ryb popularnych oraz mniej znanych gatunków, poławianych przez rybaków przybrzeżnych. Działanie to wiąże się z udziałem najwyższej klasy szefów kuchni, którzy w swoich restauracjach oferują mniej znane gatunki ryb. Oczekuje się, że jeśli najlepsi szefowie kuchni wprowadzą te ryby do oferty swoich restauracji, rybacy prowadzący połowy przybrzeżne zdołają uzyskać rozsądne ceny na te gatunki ryb, tak aby każde ogniwo sektora rybołówstwa otrzymywało za swój produkt odpowiednie wynagrodzenie.
(24)
W odniesieniu do projektu dotyczącego małży Komisja uznała, że SDVO postąpiła niezgodnie ze swoim statutem (a zatem z programem pomocy), który wyraźnie wskazuje, że SDVO będzie wzmacniać wizerunek rybołówstwa morskiego, ale bez wskazywania konkretnej firmy i bez odnoszenia się do geograficznego pochodzenia produktów, oraz zakazuje działań promocyjnych, skupionych wokół marki handlowej lub odnoszącej się do geograficznego pochodzenia produktów. Ponadto Komisja wyraziła wątpliwości, czy wykorzystując 87 dodatkowych klatek SDVO działała zgodnie ze swym statutem i decyzją N 274/03, ponieważ działania tego nie można uznać za krótkoterminowe, lecz raczej odnosi się ono do inwestycji długofalowych, co jest trudne do pogodzenia z koncepcją działań krótkoterminowych.
(25)
W kwestii projektu polegającego na poszukiwaniu nowych zasobów skorupiaków Komisja zauważyła, że nie jest ono wskazane w statucie SDVO jako składnik jej misji. W szczególności nie wydaje się, by było one zgodne z opisem misji zawartym w części C: Poprawa zarządzania żywymi zasobami wodnymi i kontrola rybołówstwa. W istocie poszukiwanie nowych zasobów skorupiaków, które można by wykorzystać handlowo, nie odpowiada ani stałemu monitorowaniu jakości i ilości żywych zasobów wodnych, ani monitorowaniu sytuacji społeczno-gospodarczej w sektorze rybołówstwa, ani też doradzaniu rządowi w zakresie kontroli nakładów połowowych. Wydaje się, że stwierdzenie występowania na szelfie kontynentalnym Belgii zasobów skorupiaków, które można by wykorzystać handlowo, nie ma na celu ochrony tych zasobów, lecz raczej ich eksploatację.
(26)
Wreszcie, w odniesieniu do kampanii promocyjnej
Dagverse vis , Komisja zauważyła, że wychwalając belgijskie pochodzenie produktu (ryby złowione przez belgijską flotę przybrzeżną) w zestawieniu z rybami złowionymi przez statki zagraniczne, SDVO odwołała się do geograficznego pochodzenia produktów, i działała niezgodnie ze swoim statutem i decyzją N 274/03. Niemniej jednak Komisja przyjęła do wiadomości fakt, że kampania Dagverse vis została dostosowana i zaprzestano już odwoływania się w niej do pochodzenia geograficznego produktu w momencie przyjęcia decyzji o wszczęciu postępowania.
5. UWAGI ZAINTERESOWANYCH STRON
(27)
W odpowiedzi na publikację w Dzienniku Urzędowym decyzji z 2011 r. o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja otrzymała uwagi od beneficjenta programu, Stichting Duurzame Visserij Ontwikkeling (SDVO), przekazane przez organy krajowe.
(28)
Od wnoszącego skargę nie otrzymano żadnych dodatkowych uwag.
(29)
SDVO podtrzymała swoje stanowisko w nastepujący sposób:
5.1. Projekt dotyczący małży:
(30)
Projekt dotyczący małży realizowano w dwóch etapach. W pierwszej fazie montowano 13 prototypowych klatek, opracowanych w celu spełnienia wymogów klimatologicznych i nautycznych wybrzeża belgijskiego. W drugiej fazie zamontowano dodatkowe 87 klatek.
(31)
W celu ustalenia, czy projekt jest opłacalny z punktu widzenia ekonomicznego, konieczne było prześledzenie całego procesu produkcji i komercjalizacji. Należało skutecznie wdrażać poszczególne etapy tego procesu, włączając w to działania promocyjne.
(32)
Kampanię informacyjną przeprowadzono w latach 2007, 2008 i 2009, wbrew temu, co twierdzi Komisja, w ograniczonym czasie i zakresie.
(33)
Przedmiotową kampanię informacyjną można uznać za będącą w interesie ogółu. Zamierzeniem było zawsze, aby po zakończeniu etapu badań, projekt mógł zostać przeniesiony do spółdzielni, otwartych dla wszystkich, w tym dla skarżącego.
(34)
Zamiarem SDVO było rozwijanie marki handlowej Flanders Queen do konkretnych celów projektu. Powyższa marka handlowa miała zostać wykorzystana tylko raz. Po zakończeniu projektu nazwa handlowa miała zniknąć. Jednakże po przeniesieniu projektu do VSVC najwyraźniej podjęto decyzję o dalszej sprzedaży małży pod tą nazwą.
(35)
Realizacji projektu oraz kampanii promocyjnej nie należy traktować jako wydatków w ramach normalnego procesu produkcji. Zakres projektu był szerszy niż byłoby to w przypadku realizowania go przez przedsiębiorstwo prywatne, gdyż związane z nim koszty byłyby bardzo wysokie. Prywatne przedsiębiorstwo nie byłoby po prostu gotowe do dokonywania inwestycji potrzebnych jedynie do przetestowania najlepszej metody, którą należy zastosować, lub mających jedynie na celu wskazanie obszarów nadających się do hodowli małży.
5.2. Znalezienie nowych zasobów skorupiaków
(36)
SDVO jest zdania, że poszukiwanie nowych zasobów skorupiaków mieści się w zakresie jej statutu, taką działalność można bowiem uznać za środki kontroli i ochrony, zgodnie z definicją zawartą w części C statutu.
(37)
Ponadto projekt jest częścią restrukturyzacji floty rybackiej będącej między innymi konsekwencją utraty łowisk w wyniku zamontowania parków wiatrowych na morzu.
5.3. Kampania promocyjna Dagverse vis:
(38)
SDVO zwróciła uwagę, że kampania promocyjna została skorygowana i usunięto z niej początkowo wykorzystywane odniesienie do pochodzenia geograficznego.
6. OCENA
6.1. Projekt dotyczący małży: wypracowanie nazwy handlowej i promocja
(39)
Zgodnie z powyższym opisem SDVO rozpoczęła szeroko zakrojoną kampanię informacyjną na rzecz swoich małży. Zamiast organizować ogólną promocję małży, w materiale informacyjnym skoncentrowano się na określonej marce handlowej (Flanders Queen Mussel); materiał ten jest nakierowany na konkretne przedsiębiorstwo (SDVO) i zawiera kilka odniesień do geograficznego pochodzenia produktów (Flandria).
(40)
Wskutek powyższego SDVO postąpiła niezgodnie ze swoim statutem (a zatem z programem pomocy), który wyraźnie wskazuje, że SDVO będzie wzmacniać wizerunek rybołówstwa morskiego, ale bez wskazywania konkretnej firmy i bez odnoszenia się do geograficznego pochodzenia produktów, oraz zakazuje działań promocyjnych, skupionych wokół marki handlowej lub odnoszącej się do geograficznego pochodzenia produktów. Ponadto działanie SDVO stało w sprzeczności z decyzją N 274/03, w której stwierdza się wyraźnie, że jakiekolwiek odniesienie geograficzne jest niedozwolone.
(41)
Władze belgijskie utrzymują, że marka handlowa zostały opracowana jedynie na potrzeby projektu pilotażowego. Miała ona zostać wykorzystana tylko raz, a następnie z czasem zlikwidowana i miała przestać istnieć po zakończeniu projektu.
(42)
Komisja stwierdza jednak, że marka handlowa pozostała w użyciu także po zakończeniu projektu pilotażowego. W rzeczywistości od momentu przekazania projektu dotyczącego małży VSVC małże sprzedawano nadal pod nazwą Flanders Queen Mussel. Ponadto na stronie internetowej SDVO informowano, gdzie można uzyskać Flanders Queen Mussel.
(43)
Komisja zauważa również, że SDVO zorganizowała w latach 2007, 2008 i 2009 szereg imprez promocyjnych i reklamowych, których przedmiotem były Flanders Queen Mussel. Fakt, że działania te miały miejsce wielokrotnie w ciągu kilku lat wskazuje, że nie chodziło o niewielką lub tymczasową kampanię, i w związku z tym nie można jej uznać za promocję ograniczoną w czasie i pod względem zakresu. Ponadto część działań reklamowych (w 2008 i 2009 r.) przeprowadzono faktycznie już po dostarczeniu ekspertyz zleconych w ramach projektu pilotażowego. Końcowe sprawozdanie dotyczące wykonalności ekonomicznej projektu dotyczącego małży zostało przedstawione w dniu 22 listopada 2007 r., a wyniki oceny realizacji planu wprowadzania do obrotu przedstawiono w dniu 21 lutego 2008 r.
(44)
W każdym razie Komisja zauważa, że zakaz promowania konkretnych marek i odnoszenia się w ramach działań reklamowych do pochodzenia geograficznego produktów ma zastosowanie do wszystkich operacji. Stąd też nawet krótkoterminowe projekty (finansowane ze środków publicznych) nie mogą mieć na celu propagowania konkretnych marek ani zawierać odniesień do obszarów geograficznych. W programie i decyzji N 274/03 nie przewidziano żadnego wyjątku od tej zasady i ustanowienie takiego wyjątku nie było możliwe, gdyż byłoby to sprzeczne z wytycznymi w sprawie rybołówstwa z 2001 r.
(45)
Ponadto Komisja uważa za nieprawdopodobne, aby tak szeroko zakrojoną kampanię informacyjną można było zasadnie uznać za działania dotyczące wspólnego interesu, w szczególności jeśli nie ma ona charakteru ogólnego, ale jest ukierunkowana na konkretną markę handlową. Tym bardziej, że istniało konkurencyjne przedsiębiorstwo pracujące nad wytworzeniem własnej marki.
(46)
Wreszcie stworzenie nazwy handlowej produktu, przeznaczonego do sprzedaży na rynku i uruchomienie kampanii reklamowej odpowiadają wydatkom, które występują w normalnym procesie produkcji i w związku z tym nie zostały dopuszczone w ramach przedmiotowego programu.
(47)
Z tych powodów Komisja uważa, że opracowując nazwę handlową oraz uruchamiając kampanię reklamową i promocyjną dotyczącą Flanders Queen Mussel, SDVO działała poza zakresem swojego statutu i decyzji N 274/03.
(48)
W związku z powyższym Komisja uważa, że SVDO wykorzystała niezgodnie z przeznaczeniem pomoc zatwierdzoną w ramach programu, jeżeli chodzi o opracowanie nazwy handlowej i reklamy.
6.2. Projekt dotyczący małży: eksploatacja 87 dodatkowych klatek
(49)
Komisja jest świadoma faktu, że na projekt dotyczący małży składa się wiele elementów. W takiej sytuacji pierwsza część projektu nie jest kwestionowana, natomiast zastrzeżenia Komisji odnoszą się do inwestycji dokonanych po zakończeniu projektu pilotażowego. Komisja jest zdania, że nabywając i eksploatując 87 dodatkowych klatek SDVO nie działała zgodnie ze swym statutem i decyzją N 274/03.
(50)
Władze belgijskie są zdania, że eksploatacja 87 dodatkowych klatek stanowiła operację krótkotrwałą ze szczególnym uwzględnieniem interesów zbiorowych. Ponadto władze argumentują, że zwiększenie liczby klatek miało szerszy zakres niż działania podejmowane zazwyczaj przez podmioty prywatne, gdyż prywatne przedsiębiorstwo po prostu nie dokonałoby inwestycji na tak dużą skalę, nie wiedząc, czy operacja może być opłacalna na dużą skalę.
(51)
Komisja ma jednak wątpliwości, czy nabycie i eksploatację 87 dodatkowych klatek można postrzegać jako działanie krótkookresowe.
(52)
Po pierwsze, Komisja uznaje, że zakup 87 dodatkowych klatek odpowiada inwestycji długofalowej, która jest trudna do pogodzenia z koncepcją działań krótkookresowych.
(53)
Po drugie, Komisja zauważa, że nie wydaje się, by SDVO postrzegała nabycie 87 dodatkowych klatek jako działanie krótkookresowe, które miałoby na celu wyłącznie przeprowadzenie badania. SDVO traktowała nabycie klatek jako inwestycję i poszukiwała sposobów zapewnienia dochodu z tej inwestycji. W rzeczywistości SDVO już w 2008 r. miała plan kontynuowania działalności gospodarczej za pośrednictwem nowo utworzonej spółki zależnej. Również w 2009 r., gdy SDVO oficjalnie wstrzymała sprzedaż Flanders Queen Mussel, eksploatacja 87 dodatkowych klatek była faktycznie, mimo wszystko, kontynuowana. W istocie fundacja dzierżawiła i wynajmowała swoją infrastrukturę i usługi w zakresie zbioru innej spółce, a tym samym prowadziła działalność handlową. Fakt, iż w celu wykorzystania projektu dotyczącego małży utworzono zależną spółkę handlową, wydaje się potwierdzać brak po stronie SDVO prawdziwej woli uzyskania po prostu rezultatów z korzyścią dla całego sektora.
(54)
W związku z tym Komisja stwierdza, że umowy zawarte w 2009 r. pomiędzy SDVO i VSVC zawierały postanowienia mające na celu ochronę interesów handlowych VSVC (np. porozumienie gwarancyjne, postanowienia mające na celu zapobieganie wszelkim konfliktom interesów między VSVC i innymi producentami). Wydaje się, że tego rodzaju uzgodnienia i postanowienia potwierdzają, że wykorzystanie dodatkowych klatek stanowiło działalność gospodarczą i nie leżało w interesie zbiorowym.
(55)
W opinii Komisji 87 dodatkowych klatek odpowiada wydatkom w ramach normalnej produkcji. Komisja uważa, że po zbadaniu i potwierdzeniu możliwości gospodarczych i biologicznych produktu nabycie i zwiększenie zasobu środków produkcji stanowi składnik normalnego procesu produkcji i rozwoju działalności podmiotu gospodarczego.
(56)
Komisja nie zgadza się z argumentem władz belgijskich, zgodnie z którym żadne przedsiębiorstwo nie zainwestowałoby w dodatkowe środki produkcji bez uprzednich gwarancji, że produkcja ta na szerszą skalę będzie rentowna. W rzeczywistości przedsiębiorstwa inwestują w produkcję na szerszą skalę również w sytuacjach, gdy żadna inna firma nie próbowała jeszcze rozwijać produkcji na tym samym poziomie. Opierają się one na doświadczeniu zdobytym w produkcji na mniejszą skalę, a także na prognozach dotyczących przyszłości. Ogólna zasada gospodarki głosi, że ze względu na efekt korzyści skali to, co jest możliwe i opłacalne na małą skalę, jest również możliwe i jeszcze bardziej rentowne w większej skali, ponieważ koszty stałe rozłożą się na większą ilość produktów.
(57)
W końcu, Komisja nie uważa, aby poprzez zwiększenie zasobu swoich środków produkcji, SDVO podjęła działania w interesie sektora. W związku z tym, że istniał już inny podmiot prowadzący działalność w tym sektorze, który rozwijał ją w rzeczywistej skali, nabycie i eksploatacja 87 dodatkowych klatek rzeczywiście miały bezpośredni wpływ na rynek oraz na konkurencję. Dowodzi tego ponadto fakt, że SDVO występowała raczej jako podmiot konkurujący niż jednostka przeprowadzająca eksperyment.
(58)
Z wymienionych powyżej powodów Komisja uważa, że SVDO wykorzystała niezgodnie z przeznaczeniem pomoc zatwierdzoną w ramach programu, jeżeli chodzi o eksploatację dodatkowych 87 klatek.
6.3. Kampania promocyjna Dagverse vis
(59)
Komisja zauważa, że wychwalając belgijskie pochodzenie produktu (ryby złowione przez belgijską flotę przybrzeżną) w zestawieniu z rybami złowionymi przez statki zagraniczne, SDVO odwołała się do geograficznego pochodzenia produktów, i działała w ten sposób niezgodnie ze swoim statutem i decyzją N 274/03.
(60)
Komisja odnotowuje jednak fakt, że kampania Dagverse vis została dostosowana i zaprzestano odwoływania się w niej do pochodzenia geograficznego produktu.
(61)
W związku z powyższym Komisja uważa, że SVDO wykorzystała niezgodnie z przeznaczeniem pomoc zatwierdzoną w ramach programu, jeżeli chodzi o kampanię promocyjną odwołującą się do pochodzenia geograficznego produktu
6.4. Poszukiwanie nowych zasobów skorupiaków
(62)
Komisja zauważa, że poszukiwanie nowych zasobów skorupiaków nie zostało wskazane w statucie SDVO jako składnik jej misji. W szczególności nie wydaje się, by było ono zgodne z opisem misji zawartym w części C: Poprawa zarządzania żywymi zasobami wodnymi i kontrola rybołówstwa. W istocie poszukiwanie nowych zasobów skorupiaków, które można by wykorzystać handlowo, nie odpowiada ani stałemu monitorowaniu jakości i ilości żywych zasobów wodnych, ani monitorowaniu sytuacji społeczno-gospodarczej w sektorze rybołówstwa, ani też doradzaniu rządowi w zakresie kontroli nakładów połowowych.
(63)
W związku z tym Komisja uważa, że środki te nie należą do kategorii środków zatwierdzonych przez Komisję decyzją N 274/03. Nie jest to ani środek kontroli, ani środek ochrony. Przeciwnie, środek ten ma na celu gospodarcze wykorzystanie znalezionych zasobów i ostatecznie doprowadzi do zwiększenia nakładu połowowego.
(64)
Komisja zauważa ponadto, że znalezienie nowych zasobów skorupiaków, które można by wykorzystać handlowo, nie mogło należeć do działań zatwierdzonych przez Komisję w decyzji N 274/03, ponieważ, zgodnie z art. 17 rozporządzenia (WE) nr 2792/1999, do którego odnoszą się wytyczne w sprawie rybołówstwa z 2001 r., prowadzenie połowów eksperymentalnych może być wspierane w ramach Instrumentu Finansowego Orientacji Rybołówstwa (6) jedynie wtedy, kiedy ma na celu ochronę zasobów rybnych.
(65)
Jak już wspomniano, wydaje się, że stwierdzenie występowania na szelfie kontynentalnym Belgii zasobów skorupiaków, które można by wykorzystać handlowo, nie ma na celu ochrony tych zasobów, lecz raczej ich eksploatację.
(66)
Ponadto poszukiwanie nowych zasobów, które można eksploatować, odpowiada działaniom podejmowanym zazwyczaj przez podmioty prywatne, a wydatki dotyczące takiej operacji odpowiadają kosztom produkcji, a zatem nie mogą być finansowane w ramach przedmiotowego programu.
(67)
Z wymienionych powyżej powodów Komisja uważa, że SVDO wykorzystała niezgodnie z przeznaczeniem pomoc zatwierdzoną w ramach programu, jeżeli chodzi o inicjatywę poszukiwania nowych zasobów skorupiaków.
7. PODSUMOWANIE
(68)
Komisja uważa, że poprzez angażowanie się w projekty, o których mowa w pkt 6.1-6.4, SDVO nie działała zgodnie ze statutem zgłoszonym Komisji i zatwierdzonym przez nią decyzją z dnia 16 grudnia 2003 r. W związku z tym Komisja uznaje, że SDVO wykorzystała niezgodnie z przeznaczeniem pomoc przyznaną w ramach programu.
(69)
W tym kontekście Komisja pragnie podkreślić, że przyjętą praktyką, zgodnie z art. 107, jest obowiązek odzyskania od beneficjenta pomocy, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem. Praktyka ta została potwierdzona w art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999.
(70)
Belgia musi zatem podjąć wszelkie konieczne środki w celu odzyskania od beneficjenta przyznanej pomocy wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Belgia powinna odzyskać całą kwotę przeznaczoną na realizację projektów, o których mowa w pkt 6.1-6.4. W tym celu, w ciągu czterech miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji, Belgia będzie musiała zwrócić się do beneficjenta o zwrot udzielonej pomocy.
(71)
Na podstawie art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 659/1999 do kwoty, którą należy odzyskać zgodnie z decyzją o windykacji, należy doliczyć odsetki, naliczone według właściwej stopy procentowej określonej przez Komisję. Odsetki są płatne od dnia, w którym pomoc wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem została udostępniona beneficjentowi, do daty jej odzyskania.
(72)
Odsetki są naliczane zgodnie z postanowieniami określonymi w rozdziale V rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 (7). Komisja zwraca się do Belgii, by zażądała od beneficjenta zwrotu pomocy wraz z odsetkami w terminie czterech miesięcy od dnia niniejszej decyzji, jak określono poniżej.
(73)
Komisja zwraca się do Belgii o przekazanie wymaganych danych za pomocą kwestionariusza stanowiącego załącznik I do niniejszej decyzji z dokładnym wyszczególnieniem, jakie środki są planowane i już zostały podjęte w celu uzyskania niezwłocznego i rzeczywistego zwrotu pomocy państwa wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Komisja zwraca się do Belgii o dostarczenie w ciągu dwóch miesięcy wszystkich dokumentów potwierdzających rozpoczęcie procedury odzyskania od beneficjentów pomocy wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, okólników, nakazów windykacyjnych itp.,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Angażując się w projekty obejmujące opracowanie nazwy handlowej i reklamę, eksploatację 87 dodatkowych klatek, kampanię promocyjną Dagverse vis i poszukiwanie nowych zasobów skorupiaków, SDVO nie działała zgodnie z decyzją Komisji N 274/03 z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie pomocy państwa. Pomoc wykorzystana przez beneficjenta w ten sposób niezgodnie z przeznaczeniem jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym.
Artykuł 2
1. Belgia odzyska od SDVO pomoc wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem na realizację projektów polegających na opracowaniu nazwy handlowej i reklamie, eksploatacji 87 dodatkowych klatek, kampanii promocyjnej Dagverse vis i poszukiwaniu nowych zasobów skorupiaków.
2. Do kwot podlegających zwrotowi dolicza się odsetki za cały okres począwszy od dnia, w którym pomoc została przekazana do dyspozycji beneficjenta, do dnia jej faktycznego odzyskania.
3. Odsetki nalicza się narastająco zgodnie z przepisami rozdziału V rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 271/2008 (8) zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 794/2004.
Artykuł 3
1. Odzyskanie pomocy, o której mowa w art. 1, odbywa się w sposób bezzwłoczny i skuteczny.
2. Belgia zapewnia wykonanie niniejszej decyzji w terminie czterech miesięcy od daty jej notyfikacji.
Artykuł 4
1. W ciągu dwóch miesięcy od daty notyfikacji niniejszej decyzji Belgia przedkłada następujące informacje:
a)
dokumentację odnoszącą się do pomocy, o której mowa w art. 1, wykazującą łączną kwotę pomocy w odniesieniu do projektów wymienionych w art. 2. Wymagane informacje zostaną przekazane za pomocą kwestionariusza, zamieszczonego w załączniku I do niniejszej decyzji;
b)
całkowitą kwotę, która ma zostać odzyskana (kwota główna i odsetki);
c)
szczegółowy opis środków już podjętych oraz środków planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji;
d)
dokumenty potwierdzające, że beneficjentowi nakazano zwrot pomocy.
2. Do momentu całkowitego odzyskania pomocy, o której mowa w art. 1, Belgia na bieżąco informuje Komisję o kolejnych środkach podejmowanych na szczeblu krajowym w celu wykonania niniejszej decyzji. Na wniosek Komisji Belgia bezzwłocznie przedstawia informacje o środkach już podjętych oraz środkach planowanych w celu wykonania niniejszej decyzji. Belgia dostarcza również szczegółowe informacje o kwotach pomocy oraz odsetkach już zwróconych przez beneficjenta.
Artykuł 5
Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Belgii.
Sporządzono w Brukseli dnia 27 stycznia 2015 r.