NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 886/2013
ze dne 15. května 2013,
kterým se doplňuje směrnice Evropského parlamentu a Rady 2010/40/EU, pokud jde o údaje a postupy pro poskytování minimálních univerzálních informací o dopravním provozu souvisejících s bezpečností silničního provozu uživatelům, pokud možno bezplatně
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2010/40/EU ze dne 7. července 2010 o rámci pro zavedení inteligentních dopravních systémů v oblasti silniční dopravy a pro rozhraní s jinými druhy dopravy (1), a zejména na čl. 3 písm. c) a čl. 6 odst. 1 uvedené směrnice,
po konzultaci s evropským inspektorem ochrany údajů,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Ustanovení čl. 3 písm. c) směrnice 2010/40/EU určuje jako prioritní akci údaje a postupy pro, je-li to možné, poskytování bezplatných minimálních univerzálních informací o dopravním provozu souvisejících s bezpečností silničního provozu uživatelům.
(2)
Ustanovení čl. 6 odst. 1 směrnice 2010/40/EU požaduje, aby Komise přijala specifikace nezbytné k zajištění kompatibility, interoperability a návaznosti, pokud jde o zavádění a provozní využití inteligentních dopravních systémů (ITS) v případě prioritních akcí.
(3)
Sdělení „Směrem k evropskému prostoru bezpečnosti silničního provozu: směry politiky v oblasti bezpečnosti silničního provozu v letech 2011-2020“ (2) uznává, že ITS „mají potenciál hrát významnou roli ve zvýšení bezpečnosti provozu, například pomocí zavedení systémů detekce dopravních nehod a dohledu nad silničním provozem, které jsou schopny poskytovat účastníkům silničního provozu informace v reálném čase“.
(4)
V souvislosti s poskytováním informačních služeb směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/98/ES ze dne 17. listopadu 2003 o opakovaném použití informací veřejného sektoru (3) stanoví minimální pravidla pro opakované použití informací veřejného sektoru v Unii a vybízí členské státy, aby šly za hranice těchto minimálních pravidel a přijaly politiky umožňující široké využívání informací nebo údajů v držení subjektů veřejného sektoru.
(5)
Zavádění a používání aplikací a služeb ITS zahrnuje zpracování osobních údajů, jež by mělo probíhat v souladu s právem Unie, jak je stanoveno zejména ve směrnici Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES ze dne 24. října 1995 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů a o volném pohybu těchto údajů (4) a ve směrnici Evropského parlamentu a Rady 2002/58/ES ze dne 12. července 2002 o zpracování osobních údajů a ochraně soukromí v odvětví elektronických komunikací (Směrnice o soukromí a elektronických komunikacích) (5). Proto by na aplikace a služby ITS měly být použity zásady omezení účelu a minimalizace údajů.
(6)
Pro dosažení kompatibility, interoperability a návaznosti je nutné definovat minimální požadavky na služby univerzálních informací o dopravním provozu souvisejících s bezpečností silničního provozu. Tyto požadavky by se měly vztahovat na určení a používání standardizovaného seznamu událostí nebo podmínek týkajících se bezpečnosti silničního provozu, které mají být sdělovány koncovým uživatelům, jakož i na obsah informací poskytovaných koncovým uživatelům. Pokud koncoví uživatelé získávají informace z různých komunikačních kanálů pod kontrolou veřejných a/nebo soukromých provozovatelů komunikací, poskytovatelů služeb a provozovatelů vysílání věnovaného informacím o dopravním provozu, tyto informace by si neměly odporovat, a měly by proto sestávat ze stejných prvků a měly by být založeny na totožném popisu dotyčné události nebo podmínek.
(7)
Údaje o dopravním provozu související s bezpečností silničního provozu jsou nezbytné k poskytování minimálních univerzálních dopravních informací souvisejících s bezpečností silničního provozu. Jsou shromažďovány a ukládány veřejnými a/nebo soukromými subjekty a poskytovateli služeb. Aby tyto údaje byly snadno k dispozici pro výměnu a opětovné použití pro účely poskytování informačních služeb, měli by je veřejní a/nebo soukromí provozovatelé komunikací a poskytovatelé služeb zpřístupnit prostřednictvím individuálních přístupových míst nebo zajistit, aby byly přístupné prostřednictvím vnitrostátních přístupových míst zřízených a spravovaných členskými státy. Tyto vnitrostátní přístupové body mohou mít podobu depozitáře, registru, internetového portálu, nebo podobnou.
(8)
Tyto údaje o dopravním provozu související s bezpečností silničního provozu by měly být přístupné v souladu s požadavky na ochranu údajů (např. anonymizace osobních údajů). Pokud má informační služba využívat shromažďování údajů, včetně zjišťování polohy, od samotných koncových uživatelů nebo v budoucnosti prostřednictvím kooperativních systémů, měli by být koncoví uživatelé jasně informováni o shromažďování těchto údajů, mechanismech sběru údajů a potenciálním sledování a o období, po které jsou tyto údaje uchovávány. Veřejní a/nebo soukromí provozovatelé komunikací, poskytovatelé služeb a automobilový průmysl by měli zavést vhodná technická opatření k zajištění anonymity údajů získaných od koncových uživatelů nebo z jejich vozidel.
(9)
Členským státům, které na svém území již poskytují určitou formu informací o dopravním provozu souvisejících s bezpečností silničního provozu, by mělo být umožněno v tom pokračovat s využitím jejich stávajících metod, pokud jsou v souladu s požadavky tohoto nařízení. Aby se maximalizoval příznivý dopad poskytování informačních služeb o bezpečnosti silničního provozu a dopravních podmínkách v podobě snižování počtu dopravních nehod a úmrtí v Unii, mělo by být poskytování minimálních univerzálních informací o dopravním provozu souvisejících s bezpečností silničního provozu mezi členskými státy kompatibilní, interoperabilní a návazné, se zachováním minimální úrovně kvality a je-li to možné, bezplatné pro všechny koncové uživatele.
(10)
Aby všechny členské státy vypracovaly v celé Unii harmonizovaný a bezproblémový přístup k poskytování minimálních univerzálních informací o dopravním provozu souvisejících s bezpečností silničního provozu, je důležité definovat pro celou Unii požadavky, jež by se vztahovaly na poskytování veškerých služeb minimálních univerzálních informací o dopravním provozu souvisejících s bezpečností silničního provozu. Členské státy mohou pro zajištění interoperability a návaznosti poskytování minimálních univerzálních informací o dopravním provozu souvisejících s bezpečností silničního provozu v Unii využívat existující technická řešení a otevřené standardy stanovené evropskými a mezinárodními normalizačními organizacemi.
(11)
Aby se zajistilo, že poskytování minimálních univerzálních informací o dopravním provozu souvisejících s bezpečností silničního provozu je spolehlivé a užitečné, mělo by být dosaženo minimální úrovně kvality. Členské státy by měly dále spolupracovat a sdílet své zkušenosti ohledně definice relevantních kritérií kvality, metod měření a sledování kvality a kvalitativních cílů pro každý druh události nebo podmínek týkajících se bezpečnosti silničního provozu, silniční sítě a/nebo provozního prostředí. Členské státy by měly sdílet své znalosti a osvědčené postupy tím, že budou Komisi sdělovat výsledky svých analýz a zkušeností týkajících se tohoto tématu.
(12)
Přestože by minimální univerzální informace o dopravním provozu související s bezpečností silničního provozu měly být, je-li to možné, jako univerzální služba poskytovány koncovým uživatelům bezplatně, mohou tito uživatelé nést ostatní náklady spojené s telekomunikačními nebo rozhlasovými poplatky nebo s nákupem vybavení umožňujícího příjem uvedených informací.
(13)
Minimální univerzální informace o dopravním provozu související s bezpečností silničního provozu by se měly dostat k co největšímu počtu koncových uživatelů, jak je technicky proveditelné s ohledem na různé technické schopnosti vozidel, komunikačních kanálů a přijímacích zařízení dostupných na trhu.
(14)
Veřejní a soukromí provozovatelé komunikací a poskytovatelé služeb by měli usilovat o harmonizaci obsahu informací poskytovaných koncovým uživatelům nezávisle na jejich jazyce. Pokud ji členské státy podepsaly, měly by vycházet z Vídeňské úmluvy o silničních značkách a signálech z roku 1968, na níž se Hospodářská a sociální rada Organizace spojených národů dohodla dne 8. listopadu 1968, zejména z Konsolidované rezoluce o dopravních značkách a signálech, kterou vypracovala pracovní skupina pro bezpečnost silniční dopravy (6).
(15)
Na základě vnitrostátního hodnocení by měly být členské státy schopny vymezit rozsah minimálních univerzálních informací o dopravním provozu souvisejících s bezpečností silničního provozu v rámci transevropské silniční sítě na svém území a zaměřit se na silniční úseky a oblasti, kde dopravní a bezpečnostní podmínky vyžadují poskytování informačních služeb a odůvodňují související investice. Uznává se nicméně, že by se vzhledem k různým situacím a zúčastněným stranám požadavky tohoto nařízení neměly vztahovat na městské uzly. Členské státy by měly Komisi oznámit vnitrostátní vymezení informační služby.
(16)
Ustanovení čl. 17 odst. 4 směrnice 2010/40/EU požaduje, aby Komise každé tři roky předkládala Evropskému parlamentu a Radě zprávu o pokroku dosaženém při provádění uvedené směrnice. Ke zprávě by měla být připojena analýza fungování a provádění článků 5 až 11 a článku 16, a mělo by se vyhodnotit, zda je třeba směrnici upravit. Tento přezkum by měl rovněž posoudit nutnost změnit a/nebo doplnit specifikace přijaté pro prioritní opatření, je-li to na místě, s ohledem na jejich vnitrostátní zavádění, technologický vývoj a pokrok ve standardizaci,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět a rozsah působnosti
Toto nařízení stanoví specifikace nezbytné k zajištění kompatibility, interoperability a návaznosti pro zavádění a provozní využití údajů a postupů pro poskytování minimálních univerzálních informací o dopravním provozu souvisejících s bezpečností silničního provozu uživatelům na úrovni Unie, pokud možno bezplatně, v souladu se směrnicí 2010/40/EU.
Použije se na poskytování služeb minimálních univerzálních informací o dopravním provozu souvisejících s bezpečností silničního provozu na transevropské silniční síti.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se použijí tyto definice:
a)
„transevropskou silniční sítí“ se rozumí silniční síť podle definice v části 2 přílohy I rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 661/2010/EU (7), s výjimkou městských uzlů;
b)
„dočasně kluzkou vozovkou“ se rozumí jakékoli nepředvídané podmínky povrchu vozovky, v důsledku čehož je vozovka po určitou dobu kluzká a vozidla na ní mají nízkou přilnavost;
c)
„zvířaty, osobami, překážkami, předměty na vozovce“ se rozumí jakákoli situace, kdy se zvířata, předměty, překážky nebo osoby neočekávaně nacházejí na vozovce, takže může být nutný nouzový manévr k vyhnutí;
d)
„nezajištěným místem nehody“ se rozumí oblast, v níž došlo k nehodě a která dosud nebyla zajištěna příslušným orgánem;
e)
„krátkodobými pracemi na silnici“ se rozumí dočasné práce na silnici prováděné na vozovce nebo na okraji silnice, jež jsou vzhledem ke své krátkodobé povaze jen minimálně označeny;
f)
„sníženou viditelností“ se rozumí viditelnost ovlivněná podmínkami, které omezují dohled řidičů a které by mohly ovlivnit bezpečnou jízdu;
g)
„vozidlem v protisměru“ se rozumí vozidlo jedoucí na nesprávné straně vozovky s oddělenými jízdními pruhy v každém směru proti správně jedoucím vozidlům;
h)
„nezajištěnou zablokovanou silnicí“ se rozumí částečné nebo úplné zablokování silnice, které není odpovídajícím způsobem zabezpečeno a označeno;
i)
„mimořádnými povětrnostními podmínkami“ se rozumí neobvyklé, drsné nebo pro dané období netypické povětrnostní podmínky, které by mohly ovlivnit bezpečnou jízdu;
j)
„uživatelem minimálních univerzálních informací o dopravním provozu souvisejících s bezpečností silničního provozu“ se rozumí jakákoli právnická nebo fyzická osoba, která se účastní poskytování služby minimálních univerzálních informací o dopravním provozu souvisejících s bezpečností silničního provozu, například veřejní a soukromí provozovatelé komunikací, pracovníci řízení dopravního provozu, poskytovatelé služeb a provozovatelé vysílání věnovaného informacím o dopravním provozu;
k)
„koncovým uživatelem“ se rozumí kterýkoli řidič, jenž využívá službu minimálních univerzálních informací o dopravním provozu souvisejících s bezpečností silničního provozu;
l)
„službou minimálních univerzálních informací o dopravním provozu souvisejících s bezpečností silničního provozu“ se rozumí služba informací o dopravním provozu, která v reálném čase poskytuje dohodnutý minimální obsah související s bezpečností silničního provozu a která je s minimálním úsilím dostupná pro maximální možný počet koncových uživatelů;
m)
„údaji o dopravním provozu souvisejícími s bezpečností silničního provozu“ se rozumí údaje nezbytné pro poskytování služby minimálních univerzálních informací o dopravním provozu souvisejících s bezpečností silničního provozu, jež jsou shromažďovány prostřednictvím jakéhokoli soukromého či veřejného zdroje;
n)
„minimálními univerzálními informacemi o dopravním provozu souvisejícími s bezpečností silničního provozu“ se rozumí jakékoli extrahované, souhrnné a zpracované údaje o dopravním provozu související s bezpečností silničního provozu nabízené veřejnými a/nebo soukromými provozovateli komunikací a/nebo poskytovateli služeb koncovým uživatelům prostřednictvím jakýchkoli komunikačních kanálů;
o)
„přístupovým místem“ se rozumí digitální přístupové místo, v němž se údaje o dopravním provozu související s bezpečností silničního provozu, jež jsou nezbytné pro vytvoření minimálních univerzálních informací o dopravním provozu souvisejících s bezpečností silničního provozu, shromažďují, formátují a zpřístupňují pro výměnu a opětovné použití;
p)
pojmem „bezplatně“ se rozumí poskytování služby minimálních univerzálních informací o dopravním provozu souvisejících s bezpečností silničního provozu v místě použití bez jakýchkoli dodatečných nákladů pro koncové uživatele.
Článek 3
Seznam událostí a podmínek týkajících se bezpečnosti silničního provozu
Události nebo podmínky zahrnuté ve službě minimálních univerzálních informací o dopravním provozu souvisejících s bezpečností silničního provozu sestávají alespoň z jedné z těchto kategorií:
a)
dočasně kluzká vozovka;
b)
zvířata, osoby, překážky, předměty na vozovce;
c)
nezajištěné místo nehody;
d)
krátkodobé práce na silnici;
e)
snížená viditelnost;
f)
vozidlo v protisměru;
g)
nezajištěná zablokovaná silnice;
h)
mimořádné povětrnostní podmínky.
Článek 4
Obsah informací
1. Informace poskytované o událostech nebo podmínkách týkajících se bezpečnosti silničního provozu musí obsahovat tyto údaje:
a)
umístění události nebo podmínek;
b)
kategorie události nebo podmínek podle článku 3 a případně jejich stručný popis;
c)
je-li to na místě, doporučení pro řidiče.
2. Pokud událost nebo podmínky skončí, musí být informace staženy; dojde-li ke změně událostí nebo podmínek, musí být informace změněny.
Článek 5
Poskytování informační služby
1. Členské státy určí úseky transevropské silniční sítě, na nichž provozní a bezpečnostní podmínky vyžadují zavedení služby minimálních univerzálních informací o dopravním provozu souvisejících s bezpečností silničního provozu.
O uvedených úsecích silnic informují Komisi.
2. Poskytování informační služby musí splňovat požadavky stanovené v článcích 6 až 8.
Článek 6
Zjišťování událostí nebo podmínek a shromažďování údajů
Veřejní a soukromí provozovatelé komunikací a/nebo poskytovatelé služeb vytvoří či užívají prostředky pro zjišťování událostí nebo podmínek a shromažďují relevantní údaje o dopravním provozu související s bezpečností silničního provozu, a to výlučně pro účely poskytování informační služby.
Zavedení těchto prostředků musí být v souladu s podmínkami a požadavky vnitrostátních právních předpisů.
Článek 7
Dostupnost, výměna a opakované použití údajů
1. Veřejní a/nebo soukromí provozovatelé komunikací a/nebo poskytovatelé služeb musí sdílet a vyměňovat si údaje, které shromažďují podle článku 6. Za tímto účelem tyto údaje zpřístupní prostřednictvím přístupového místa ve formátu DATEX II (CEN/TS 16157) nebo v jakémkoli strojově čitelném formátu, jenž je plně kompatibilní a interoperabilní s normou DATEX II.
2. Členské státy spravují vnitrostátní přístupové místo pro údaje uvedené v odstavci 1, v němž jsou seskupena přístupová místa zřízená veřejnými a/nebo soukromými provozovateli komunikací a/nebo poskytovateli služeb působícími na jejich území.
3. Tyto údaje jsou přístupné pro výměnu a opakované použití jakýmkoli uživatelem minimálních univerzálních informací o dopravním provozu souvisejících s bezpečností silničního provozu:
a)
na nediskriminačním základě;
b)
v rámci Unie bez ohledu na členský stát usazení;
c)
v souladu s přístupovými právy a postupy definovanými ve směrnici 2003/98/ES;
d)
v časovém rámci, který zajišťuje včasné poskytování informační služby;
e)
prostřednictvím vnitrostátního přístupového místa.
4. Veřejní a soukromí provozovatelé komunikací a poskytovatelé služeb zajistí včasnou obnovu a kvalitu údajů zpřístupněných prostřednictvím jejich přístupového místa.
Článek 8
Šíření informací
1. Veřejní provozovatelé komunikací, poskytovatelé služeb a provozovatelé vysílání věnovaného informacím o dopravním provozu poskytují koncovým uživatelům minimální univerzální informace o dopravním provozu související s bezpečností silničního provozu před poskytnutím jakýchkoli jiných informací o dopravním provozu nesouvisejících s bezpečností silničního provozu.
2. Informační služba musí splňovat tyto podmínky:
a)
poskytuje se takovým způsobem, aby se zajistilo co největší zasažení koncových uživatelů, jichž se týká daná událost nebo podmínky uvedené v článku 3;
b)
je koncovým uživatelům poskytována veřejnými a/nebo soukromými provozovateli komunikací a/nebo poskytovateli služeb a/nebo provozovateli vysílání věnovaného informacím o dopravním provozu, pokud možno bezplatně.
3. Veřejní a soukromí provozovatelé komunikaci a poskytovatelé služeb spolupracují na harmonizaci obsahu informací poskytovaných koncovým uživatelům.
Informují koncové uživatele o existenci informační služby a jejím pokrytí.
Článek 9
Posouzení souladu s požadavky
1. Členské státy určí nestranný a nezávislý vnitrostátní subjekt příslušný k posuzování toho, zda veřejní a soukromí provozovatelé komunikací, poskytovatelé služeb a provozovatelé vysílání věnovaného informacím o dopravním provozu splňují požadavky stanovené v článcích 3 až 8. Dva nebo více členských států mohou určit společný subjekt příslušný k posuzování souladu s těmito požadavky na jejich územích.
Členské státy oznámí uvedené vnitrostátní subjekty Komisi.
2. Veřejní a soukromí provozovatelé komunikací, poskytovatelé služeb a provozovatelé vysílání věnovaného informacím o dopravním provozu předají určeným vnitrostátním subjektům své identifikační údaje a popis informační služby, kterou poskytují, a předloží prohlášení o shodě s požadavky stanovenými v článcích 3 až 8.
Prohlášení obsahuje tyto prvky, je-li to na místě:
a)
kategorie týkající se bezpečnosti silničního provozu a pokrytí silniční sítě informační službou;
b)
informace o jejich přístupovém místě k údajům o dopravním provozu souvisejícím s bezpečností silničního provozu a podmínky jeho použití;
c)
formát údajů o dopravním provozu souvisejících s bezpečností silničního provozu, které jsou přístupné prostřednictvím jejich přístupového místa;
d)
způsob šíření informační služby koncovým uživatelům.
Po provedení jakékoli změny v poskytování jejich služby veřejní a soukromí provozovatelé komunikaci, poskytovatelé služeb a provozovatelé vysílání věnovaného informacím o dopravním provozu neprodleně aktualizují svá prohlášení o shodě.
3. Určené vnitrostátní subjekty u určitého počtu veřejných a soukromých provozovatelů komunikací, poskytovatelů služeb a provozovatelů vysílání věnovaného informacím o dopravním provozu namátkově kontrolují správnost prohlášení a vyžádají si důkaz o splnění požadavků stanovených v článcích 3 až 8.
Určené vnitrostátní subjekty každoročně podávají zprávu o předložených prohlášeních a o výsledcích svých namátkových kontrol vnitrostátním orgánům.
Článek 10
Návazná opatření
1. Členské státy sdělí Komisi do dvanácti měsíců od vstupu tohoto nařízení v platnost tyto informace:
a)
vnitrostátní subjekt určený k posuzování souladu s požadavky stanovenými v článcích 3 až 8;
b)
popis existujícího nebo plánovaného vnitrostátního přístupového místa.
2. Do dvanácti měsíců po vstupu tohoto nařízení v platnost a poté každý následující kalendářní rok sdělí členské státy Komisi tyto informace:
a)
pokrok, kterého dosáhly při zavádění informační služby, včetně kritérií užitých pro definování úrovně její kvality a prostředků používaných ke sledování její kvality;
b)
výsledky posuzování souladu s požadavky stanovenými v článcích 3 až 8;
c)
je-li to na místě, popis změn vnitrostátního přístupového místa.
Článek 11
Vstup v platnost a použitelnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. října 2013. Pokud však jde o informační službu, která je ke dni vstupu tohoto nařízení v platnost již zavedena, použije se ode dne 1. října 2015.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 15. května 2013.
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 886/2013
z dnia 15 maja 2013 r.
uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/40/UE w odniesieniu do danych i procedur dotyczących dostarczania bezpłatnie użytkownikom, w miarę możliwości, minimalnych powszechnych informacji o ruchu związanych z bezpieczeństwem drogowym
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/40/UE z dnia 7 lipca 2010 r. w sprawie ram wdrażania inteligentnych systemów transportowych w obszarze transportu drogowego oraz interfejsów z innymi rodzajami transportu (1), w szczególności jej art. 3 lit. c) i art. 6 ust. 1,
po konsultacji z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W art. 3 lit. c) dyrektywy 2010/40/UE jako działanie priorytetowe zidentyfikowano dane i procedury dotyczące dostarczania bezpłatnie użytkownikom, w miarę możliwości, minimalnych powszechnych informacji o ruchu związanych z bezpieczeństwem drogowym.
(2)
Zgodnie z art. 6 ust. 1 dyrektywy 2010/40/UE Komisja przyjmuje specyfikacje niezbędne do zapewnienia zgodności, interoperacyjności i ciągłości w celu wdrożenia i operacyjnego stosowania inteligentnych systemów transportowych (ITS) w odniesieniu do działań priorytetowych.
(3)
W komunikacie „W kierunku europejskiego obszaru bezpieczeństwa ruchu drogowego: kierunki polityki bezpieczeństwa ruchu drogowego na lata 2011-2020” (2) stwierdzono, że „systemy ITS mogą odegrać znaczącą rolę w zwiększaniu bezpieczeństwa ruchu drogowego, np. dzięki przyjęciu systemów wykrywających wypadki i nadzorujących ruch, które mogą przekazywać informacje użytkownikom dróg w czasie rzeczywistym”.
(4)
W odniesieniu do świadczenia usług informacyjnych dyrektywa 2003/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego (3) określa minimalne zasady dotyczące ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego w całej Unii oraz zachęca państwa członkowskie do wykraczania poza te minimalne zasady i przyjmowania własnych strategii umożliwiających szerokie wykorzystywanie informacji lub danych znajdujących się w posiadaniu organów sektora publicznego.
(5)
Wdrażanie i stosowanie aplikacji i usług ITS oznacza przetwarzanie danych osobowych, które powinno odbywać się zgodnie z przepisami unijnymi, określonymi w szczególności w dyrektywie 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (4) oraz w dyrektywie 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002 r. dotyczącej przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (dyrektywa o prywatności i łączności elektronicznej) (5). Dlatego też do aplikacji i usług ITS należy stosować zasady ograniczenia celu i minimalizowania danych.
(6)
Aby osiągnąć zgodność, interoperacyjność i ciągłość, trzeba określić minimalne wymogi w zakresie powszechnych usług informacji o ruchu związanych z bezpieczeństwem drogowym. Wymogi te powinny dotyczyć identyfikacji i stosowania znormalizowanej listy zdarzeń lub sytuacji związanych z bezpieczeństwem drogowym, o których mają być informowani użytkownicy końcowi, oraz treści informacji przekazywanych użytkownikom końcowym. Jeżeli użytkownicy końcowi otrzymują informacje z różnych kanałów dostarczania, które pozostają pod kontrolą publicznych lub prywatnych zarządców dróg, dostawców usług lub nadawców specjalizujących się w informacjach o ruchu, informacje te nie powinny być sprzeczne, a zatem powinny składać się z tych samych elementów i opierać się na tym samym opisie zdarzenia lub sytuacji.
(7)
Dane o ruchu związane z bezpieczeństwem drogowym są niezbędne do dostarczania minimalnych powszechnych informacji o ruchu związanych z bezpieczeństwem drogowym. Są one zbierane i przechowywane przez publicznych lub prywatnych zarządców bądź dostawców usług. Aby dane te były łatwo dostępne do wymiany i ponownego wykorzystywania w celu świadczenia usług informacyjnych, publiczni lub prywatni zarządcy dróg i dostawcy usług powinni je udostępniać za pośrednictwem indywidualnych punktów dostępu lub dopilnować, aby były one dostępne za pomocą krajowych punktów dostępu utworzonych i zarządzanych przez państwa członkowskie. Takie krajowe punkty dostępu mogą mieć postać repozytorium, rejestru, portalu internetowego lub inną podobną postać.
(8)
Takie dane o ruchu związane z bezpieczeństwem drogowym powinny być udostępniane zgodnie z wymogami dotyczącymi ochrony danych (np. anonimizacji danych osobowych). Jeżeli usługa informacyjna ma polegać na zbieraniu danych, w tym geolokalizacji, pochodzących od samych użytkowników końcowych lub z przyszłych systemów współpracujących, użytkownicy końcowi powinni być wyraźnie informowani o zbieraniu takich danych, rozwiązaniach dotyczących zbierania danych i potencjalnego śledzenia oraz okresów, w jakich przechowywane są takie dane. Publiczni i prywatni zarządcy dróg, dostawcy usług i przedsiębiorcy motoryzacyjni powinni wdrożyć odpowiednie środki techniczne, aby zapewnić anonimowość danych otrzymywanych od użytkowników końcowych lub ich pojazdów.
(9)
Te państwa członkowskie, które dostarczają już pewną formę informacji o ruchu związanych z bezpieczeństwem drogowym na swoim terytorium, powinny nadal móc stosować swoje istniejące metody, o ile są one spójne z wymogami niniejszego rozporządzenia. Aby zmaksymalizować pozytywne skutki dostarczania usług informacyjnych na temat bezpieczeństwa na drodze i warunków ruchu drogowego pod względem zmniejszania liczby wypadków drogowych i ich ofiar śmiertelnych na terenie Unii, minimalne powszechne informacje o ruchu związane z bezpieczeństwem drogowym powinny być dostarczane w sposób zgodny, interoperacyjny i ciągły we wszystkich państwach członkowskich, utrzymywane na minimalnym poziomie jakościowym oraz, w miarę możliwości, dostarczane bezpłatnie wszystkim użytkownikom końcowym.
(10)
Aby wszystkie państwa członkowskie opracowały zharmonizowane i spójne podejście do dostarczania minimalnych powszechnych informacji o ruchu związanych z bezpieczeństwem drogowym na terenie Unii, należy określić wymogi dla całej Unii, które będą miały zastosowanie do dostarczania usługi minimalnych powszechnych informacji o ruchu związanych z bezpieczeństwem drogowym. Państwa członkowskie mogą wykorzystać istniejące rozwiązania techniczne i otwarte standardy zapewniane przez europejskie i międzynarodowe organizacje normalizacyjne, aby zapewnić interoperacyjność i ciągłość dostarczania minimalnych powszechnych informacji o ruchu związanych z bezpieczeństwem drogowym na terenie Unii.
(11)
Aby dostarczanie minimalnych powszechnych informacji o ruchu związanych z bezpieczeństwem drogowym było zarówno wiarygodne, jak i wartościowe, trzeba osiągnąć minimalny poziom jakości. Państwa członkowskie powinny dalej rozwijać i udostępniać swoje doświadczenia związane z określaniem odpowiednich kryteriów jakościowych, metod pomiarów i monitorowania jakości oraz docelowych parametrów jakościowych dla każdego rodzaju zdarzeń lub sytuacji związanych z bezpieczeństwem drogowym, sieci drogowych lub środowisk operacyjnych. Państwa członkowskie powinny dzielić się swoją wiedzą i najlepszymi praktykami, przekazując Komisji wyniki analiz i doświadczeń związanych z tym tematem.
(12)
Chociaż minimalne powszechne informacje o ruchu związane z bezpieczeństwem drogowym powinny być, w miarę możliwości, dostarczane użytkownikom końcowym bezpłatnie jako usługa powszechna, na użytkowników końcowych mogą przypadać pozostałe koszty związane z opłatami telekomunikacyjnymi, licencją radiową lub zakupem sprzętu umożliwiającego odbiór informacji.
(13)
Minimalne powszechne informacje o ruchu związane z bezpieczeństwem drogowym powinny docierać do jak największej liczby użytkowników końcowych, na ile jest to technicznie możliwe, biorąc pod uwagę różne możliwości techniczne pojazdów, kanały dostarczania i urządzenia odbiorcze dostępne na rynku.
(14)
Publiczni i prywatni zarządcy dróg oraz dostawcy usług powinni dążyć do zharmonizowanego przedstawiania treści informacji przekazywanych użytkownikom końcowym niezależnie od ich języka. Jeżeli państwa członkowskie podpisały Konwencję wiedeńską o znakach i sygnałach drogowych z 1968 r., uzgodnioną przez Radę Gospodarczo-Społeczną Organizacji Narodów Zjednoczonych dnia 8 listopada 1968 r., powinny z niej korzystać, w szczególności w zakresie Ujednoliconej rezolucji w sprawie znaków i sygnałów drogowych opracowanej przez Grupę Roboczą ds. Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego (6).
(15)
Na podstawie oceny krajowej państwa członkowskie powinny być w stanie wyznaczyć zasięg usługi minimalnych powszechnych informacji o ruchu związanych z bezpieczeństwem drogowym w odniesieniu do transeuropejskiej sieci drogowej na swoim terytorium, tak aby skupić się na odcinkach dróg i obszarach, gdzie warunki ruchu i bezpieczeństwa wymagają dostarczania usług informacyjnych oraz uzasadniają związane z tym inwestycje. Niemniej jednak uznaje się, że z powodu różnych sytuacji i zainteresowanych stron wymogi niniejszego rozporządzenia nie powinny mieć zastosowania do węzłów miejskich. Państwa członkowskie powinny przekazać Komisji krajowe wyznaczenie usługi informacyjnej.
(16)
Zgodnie z art. 17 ust. 4 dyrektywy 2010/40/WE Komisja co trzy lata przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z postępów we wdrażaniu tej dyrektywy. Sprawozdanie to powinno zawierać analizę funkcjonowania i wdrażania art. 5-11 i 16 oraz w stosownych przypadkach ocenę, czy istnieje potrzeba wprowadzenia zmian do wspomnianej dyrektywy. Przegląd ten powinien również ocenić potrzebę zmian lub uzupełnienia specyfikacji przyjętych dla działań priorytetowych, w stosownych przypadkach, w świetle ich wdrażania w danym kraju, rozwoju technologicznego oraz postępów w zakresie normalizacji,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot i zakres stosowania
Niniejsze rozporządzenie ustanawia specyfikacje niezbędne do zapewnienia zgodności, interoperacyjności i ciągłości w odniesieniu do wdrażania i operacyjnego stosowania danych i procedur dotyczących dostarczania bezpłatnie użytkownikom, w miarę możliwości, minimalnych powszechnych informacji o ruchu związanych z bezpieczeństwem drogowym na szczeblu unijnym zgodnie z dyrektywą 2010/40/UE.
Rozporządzenie stosuje się do dostarczania usług minimalnych powszechnych informacji o ruchu związanych z bezpieczeństwem drogowym w odniesieniu do transeuropejskiej sieci drogowej.
Artykuł 2
Definicje
Na potrzeby niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
a)
„transeuropejska sieć drogowa” oznacza sieć drogową określoną w sekcji 2 załącznika I do decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 661/2010/UE (7), z wyłączeniem węzłów miejskich;
b)
„czasowo śliska droga” oznacza wszelkie nieprzewidziane warunki występujące na nawierzchni drogowej, które sprawiają, że droga jest śliska przez określony czas, zmniejszając przyczepność pojazdu do nawierzchni;
c)
„zwierzęta, ludzie, przeszkody, szczątki na drodze” oznaczają wszelkie sytuacje, w których w niespodziewanych miejscach na drodze znajdują się zwierzęta, szczątki, przeszkody lub ludzie, tak że może być konieczny manewr awaryjny, aby uniknąć zderzenia z tymi obiektami;
d)
„niezabezpieczone miejsce wypadku” oznacza miejsce, w którym doszło do wypadku i które nie zostało jeszcze zabezpieczone przez właściwy organ;
e)
„krótkotrwałe roboty drogowe” oznaczają wszelkie tymczasowe roboty drogowe wykonywane na drodze lub na poboczu, które są oznakowane za pomocą jedynie oznakowania minimalnego ze względu na ich krótkotrwały charakter;
f)
„zmniejszona widoczność” oznacza widoczność zmniejszoną przez warunki, które ograniczają zasięg wzroku kierowców i mogą mieć negatywny wpływ na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów;
g)
„pojazd jadący pod prąd” oznacza pojazd poruszający się po niewłaściwej stronie drogi dwujezdniowej w kierunku przeciwnym do nadjeżdżających pojazdów;
h)
„niekontrolowana blokada drogi” oznacza wszelką częściową lub całkowitą blokadę drogi, która nie została odpowiednio zabezpieczona ani oznakowana;
i)
„wyjątkowe warunki pogodowe” oznaczają nietypowe, ciężkie lub nieoczekiwane dla danej pory roku warunki pogodowe, które mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów;
j)
„użytkownik minimalnych powszechnych informacji o ruchu związanych z bezpieczeństwem drogowym” oznacza osobę prawną lub fizyczną uczestniczącą w dostarczaniu usług minimalnych powszechnych informacji o ruchu związanych z bezpieczeństwem drogowym, np. publicznych i prywatnych zarządców dróg, zarządców ruchu, dostawców usług i nadawców specjalizujących się w informacji o ruchu;
k)
„użytkownik końcowy” oznacza kierowcę korzystającego z usług minimalnych powszechnych informacji o ruchu związanych z bezpieczeństwem drogowym;
l)
„usługa minimalnych powszechnych informacji o ruchu związanych z bezpieczeństwem drogowym” oznacza usługę informacji o ruchu w czasie rzeczywistym, która dostarcza uzgodnione minimalne treści związane z bezpieczeństwem drogowym, a dostęp do niej może być uzyskany przy minimalnym wysiłku przez maksymalną liczbę użytkowników końcowych;
m)
„dane o ruchu związane z bezpieczeństwem drogowym” oznaczają dane niezbędne do dostarczania usługi minimalnych powszechnych informacji o ruchu związanych z bezpieczeństwem drogowym, gromadzone przez dowolne źródło prywatne lub publiczne;
n)
„minimalne powszechne informacje o ruchu związane z bezpieczeństwem drogowym” oznaczają wszelkie zdobyte, połączone i przetworzone dane o ruchu związane z bezpieczeństwem drogowym, oferowane przez publicznych lub prywatnych zarządców dróg lub dostawców usług na rzecz użytkowników końcowych za pośrednictwem dowolnych kanałów dostarczania;
o)
„punkt dostępu” oznacza cyfrowy punkt dostępu, w którym dane o ruchu związane z bezpieczeństwem drogowym niezbędne do generowania minimalnych powszechnych informacji o ruchu związanych z bezpieczeństwem drogowym są zbierane, formatowane i udostępniane do celów wymiany i ponownego wykorzystywania;
p)
„bezpłatnie” oznacza, że usługa minimalnych powszechnych informacji o ruchu związanych z bezpieczeństwem drogowym jest dostarczana bez dodatkowych kosztów dla użytkowników końcowych w punkcie korzystania.
Artykuł 3
Lista zdarzeń lub sytuacji związanych z bezpieczeństwem drogowym
Zdarzenia lub sytuacje objęte zakresem usługi minimalnych powszechnych informacji o ruchu związanych z bezpieczeństwem drogowym uwzględniają co najmniej jedną z poniższych kategorii:
a)
czasowo śliska droga;
b)
zwierzęta, ludzie, przeszkody, szczątki na drodze;
c)
niezabezpieczone miejsce wypadku;
d)
krótkotrwałe roboty drogowe;
e)
zmniejszona widoczność;
f)
pojazd jadący pod prąd;
g)
niekontrolowana blokada drogi;
h)
wyjątkowe warunki pogodowe.
Artykuł 4
Treść informacji
1. Informacje przekazywane na temat zdarzeń lub sytuacji związanych z bezpieczeństwem drogowym zawierają następujące elementy:
a)
miejsce zdarzenia lub sytuacji;
b)
kategorię zdarzenia lub sytuacji zgodnie z art. 3 oraz, w stosownych przypadkach, krótki opis zdarzenia lub sytuacji;
c)
poradę dotyczącą zachowania podczas jazdy, w stosownych przypadkach.
2. Informacje są wycofywane z chwilą ustąpienia zdarzenia lub sytuacji bądź modyfikowane, jeżeli nastąpi zmiana zdarzenia lub sytuacji.
Artykuł 5
Dostarczanie usługi informacyjnej
1. Państwa członkowskie określają odcinki transeuropejskiej sieci drogowej, na których warunki ruchu i bezpieczeństwa wymagają wdrożenia usługi minimalnych powszechnych informacji o ruchu związanych z bezpieczeństwem drogowym.
Państwa członkowskie przekazują Komisji informacje na temat takich odcinków dróg.
2. Dostarczanie usługi informacyjnej musi spełniać wymogi określone w art. 6-8.
Artykuł 6
Wykrywanie zdarzeń lub sytuacji i zbieranie danych
Na wyłączne potrzeby dostarczania usługi informacyjnej publiczni i prywatni zarządcy dróg lub dostawcy usług ustanawiają lub wykorzystują środki do wykrywania zdarzeń lub identyfikowania sytuacji oraz zbierają odpowiednie dane o ruchu związane z bezpieczeństwem drogowym.
Wdrożenie tych środków jest zgodne z warunkami i wymogami określonymi w prawie krajowym.
Artykuł 7
Dostępność, wymiana i ponowne wykorzystywanie danych
1. Publiczni lub prywatni zarządcy dróg lub dostawcy usług dzielą się i wymieniają danymi zbieranymi zgodnie z art. 6. W tym celu udostępniają te dane w punkcie dostępu w formacie DATEX II (CEN/TS 16157) lub w innym maszynowo odczytywalnym formacie zgodnym i interoperacyjnym z DATEX II.
2. Państwa członkowskie zarządzają krajowym punktem dostępu do danych, o których mowa w ust. 1, przegrupowującym punkty dostępu ustanowione przez publicznych lub prywatnych zarządców dróg lub dostawców usług działających na terytorium danego państwa.
3. Dane te są dostępne do celów wymiany i ponownego wykorzystywania przez dowolnych użytkowników minimalnych powszechnych informacji o ruchu związanych z bezpieczeństwem drogowym:
a)
w sposób niedyskryminujący;
b)
na terenie Unii niezależnie od państwa członkowskiego ich ustanowienia;
c)
zgodnie z prawami i procedurami dostępu określonymi w dyrektywie 2003/98/WE;
d)
w ramach czasowych zapewniających terminowe dostarczanie usługi informacyjnej;
e)
za pośrednictwem krajowego punktu dostępu.
4. Publiczni i prywatni zarządcy dróg oraz dostawcy usług zapewniają terminową aktualizację i jakość danych udostępnianych za pośrednictwem ich punktów dostępu.
Artykuł 8
Rozpowszechnianie informacji
1. Publiczni zarządcy dróg, dostawcy usług i nadawcy specjalizujący się w informacji o ruchu dostarczają użytkownikom końcowym minimalne powszechne informacje o ruchu związane z bezpieczeństwem drogowym przed dostarczeniem wszelkich innych informacji o ruchu niezwiązanych z bezpieczeństwem.
2. Usługa informacyjna spełnia następujące warunki:
a)
jest dostarczana w taki sposób, aby dotrzeć do jak największej liczby użytkowników końcowych, których dotyczy zdarzenie lub sytuacja, o których mowa w art. 3;
b)
jest udostępniana, w miarę możliwości, bezpłatnie użytkownikom końcowym przez publicznych lub prywatnych zarządców dróg, dostawców usług lub nadawców specjalizujących się w informacji o ruchu.
3. Publiczni i prywatni zarządcy dróg i dostawcy usług współpracują ze sobą w celu zharmonizowanego przedstawiania treści informacji przekazywanych użytkownikom końcowym.
Informują oni użytkowników końcowych o istnieniu usługi informacyjnej oraz jej zasięgu.
Artykuł 9
Ocena zgodności z wymogami
1. Państwa członkowskie wyznaczają bezstronny i niezależny organ krajowy uprawniony do oceny, czy wymogi określone w art. 3-8 są spełnione przez publicznych i prywatnych zarządców dróg, dostawców usług i nadawców specjalizujących się w informacji o ruchu. Co najmniej dwa państwa członkowskie mogą wyznaczyć wspólny organ uprawniony do oceny zgodności z tymi wymogami na swoich terytoriach.
Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o organach krajowych.
2. Publiczni i prywatni zarządcy dróg, dostawcy usług i nadawcy specjalizujący się w informacji o ruchu przekazują wyznaczonym organom krajowym swoje dane identyfikacyjne i opis dostarczanej przez siebie usługi informacyjnej oraz przedkładają deklarację zgodności z wymogami określonymi w art. 3-8.
Deklaracja zawiera następujące elementy, stosownie do przypadku:
a)
uwzględnione kategorie związane z bezpieczeństwem drogowym oraz zasięg usługi informacyjnej w odniesieniu do sieci drogowej;
b)
informacje na temat ich punktu dostępu do danych o ruchu związanych z bezpieczeństwem drogowym oraz warunków ich wykorzystywania;
c)
format danych o ruchu związanych z bezpieczeństwem drogowym, dostępnych za pośrednictwem danego punktu dostępu;
d)
sposób rozpowszechniania usługi informacyjnej na rzecz użytkowników końcowych.
Publiczni i prywatni zarządcy dróg, dostawcy usług i nadawcy specjalizujący się w informacji o ruchu dokonują niezwłocznej aktualizacji swoich deklaracji zgodności w przypadku wystąpienia wszelkich zmian dostarczanej przez nich usługi.
3. Wyznaczone organy krajowe wyrywkowo sprawdzają prawidłowość deklaracji w odniesieniu do pewnej liczby publicznych i prywatnych zarządców dróg, dostawców usług i nadawców specjalizujących się w informacji o ruchu i żądają dowodów zgodności z wymogami określonymi w art. 3-8.
Każdego roku wyznaczone organy krajowe przedkładają władzom krajowym sprawozdanie na temat przedłożonych deklaracji i wyników kontroli wyrywkowych.
Artykuł 10
Działania następcze
1. Nie później niż w ciągu 12 miesięcy od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie przekazują Komisji następujące informacje:
a)
dane organu krajowego wyznaczonego do oceny zgodności z wymogami określonymi w art. 3-8;
b)
opis istniejącego lub planowanego krajowego punktu dostępu.
2. Najpóźniej w terminie 12 miesięcy od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, a następnie w każdym roku kalendarzowym państwa członkowskie przekazują Komisji następujące informacje:
a)
postępy we wdrażaniu usługi informacyjnej, w tym kryteria stosowane do określania poziomu jej jakości oraz środki stosowane do monitorowania jakości;
b)
wyniki oceny zgodności z wymogami określonymi w art. 3-8;
c)
jeżeli dotyczy, opis zmian w krajowym punkcie dostępu.
Artykuł 11
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 października 2013 r. Jednak w odniesieniu do usług informacyjnych, które zostały już wdrożone w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, rozporządzenie stosuje się od dnia 1 października 2015 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 15 maja 2013 r.