NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 576/2013
ze dne 12. června 2013
o neobchodních přesunech zvířat v zájmovém chovu a o zrušení nařízení (ES) č. 998/2003
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 43 odst. 2 a čl. 168 odst. 4 písm. b) této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
po konzultaci s Výborem regionů,
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 998/2003 (3) stanoví veterinární podmínky pro neobchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu z jednoho členského státu do jiného nebo ze třetích zemí do členských států, jakož i kontroly těchto přesunů. Jeho cílem je v rámci těchto neobchodních přesunů zajistit dostatečnou úroveň bezpečnosti s ohledem na rizika pro veřejné zdraví a zdraví zvířat a odstranit veškeré neodůvodněné překážky bránící těmto přesunům.
(2)
V prohlášení připojeném k nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 438/2010 ze dne 19. května 2010, kterým se mění nařízení (ES) č. 998/2003 o veterinárních podmínkách pro neobchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu (4), se Komise zavázala, že navrhne úplnou revizi nařízení (ES) č. 998/2003, zejména pak pokud jde o ustanovení týkající se aktů v přenesené pravomoci a prováděcích aktů. V důsledku vstupu Smlouvy o fungování Evropské unie v platnost je proto třeba uvést pravomoci svěřené Komisi nařízením (ES) č. 998/2003 do souladu s články 290 a 291 uvedené smlouvy. S přihlédnutím k počtu změn, které musí být u veterinárních podmínek stanovených nařízením (ES) č. 998/2003 učiněny, a za účelem zajištění dostatečné srozumitelnosti a přístupnosti těchto podmínek pro řadového občana by mělo být uvedené nařízení zrušeno a nahrazeno tímto nařízením.
(3)
Toto nařízení by mělo stanovit seznam druhů zvířat, u kterých by měly být uplatňovány harmonizované veterinární podmínky, pokud jsou zvířata těchto druhů chována v zájmovém chovu a pokud dochází k jejich neobchodnímu přesunu. Při vytváření tohoto seznamu je třeba vzít v úvahu jejich vnímavost ke vzteklině nebo jejich úlohu v epidemiologii vztekliny.
(4)
Směrnice Rady 92/65/EHS ze dne 13. července 1992 o veterinárních předpisech pro obchod se zvířaty, spermatem, vajíčky a embryi uvnitř Společenství a jejich dovoz do Společenství, pokud se na ně nevztahují zvláštní veterinární předpisy Společenství uvedené v příloze A oddíle I směrnice 90/425/EHS (5), stanoví mimo jiné veterinární podmínky pro obchodování se psy, kočkami a fretkami a jejich dovoz, neboť se jedná o zvířata vnímavá ke vzteklině. Protože jsou zvířata těchto druhů rovněž chována v zájmovém chovu a často doprovázejí svého majitele nebo oprávněnou osobu během neobchodních přesunů uvnitř Unie a do Unie, mělo by toto nařízení stanovit veterinární podmínky pro neobchodní přesuny těchto druhů do členských států. Tyto druhy by měly být uvedeny v části A přílohy I tohoto nařízení.
(5)
Podobně by měl být vytvořen právní rámec pro veterinární podmínky pro neobchodní přesuny zvířat těch druhů, které nejsou náchylné ke vzteklině nebo představují bezvýznamné riziko z hlediska epidemiologie vztekliny a na něž by se, pokud by nebyla chována v zájmovém chovu, vztahovaly jiné právní předpisy Unie, včetně právních předpisů pro zvířata určená k výrobě potravin. Tyto druhy by měly být uvedeny v části B přílohy I.
(6)
Seznam v části B přílohy I by měl zahrnovat bezobratlé s výjimkou včel a čmeláků, na něž se vztahuje směrnice 92/65/EHS, a měkkýšů a korýšů, na něž se vztahuje směrnice Rady 2006/88/ES ze dne 24. října 2006 o veterinárních požadavcích na živočichy pocházející z akvakultury a produkty akvakultury a o prevenci a tlumení některých nákaz vodních živočichů (6). Měl by rovněž zahrnovat okrasné vodní živočichy chované v nekomerčních akváriích, již jsou vyjmuti z oblasti působnosti směrnice 2006/88/ES, jakož i obojživelníky a plazy.
(7)
Seznam v části B přílohy I by měl dále zahrnovat všechny druhy ptáků kromě těch, na které se vztahuje směrnice Rady 2009/158/ES ze dne 30. listopadu 2009 o veterinárních podmínkách pro obchod s drůbeží a násadovými vejci uvnitř Společenství a jejich dovoz ze třetích zemí (7), hlodavce a králíky jiné než ty, kteří jsou určeni k produkci potravin a definováni v příloze I nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 853/2004 ze dne 29. dubna 2004, kterým se stanoví zvláštní hygienická pravidla pro potraviny živočišného původu (8).
(8)
V zájmu jednotnosti práva Unie by však až do doby, než budou stanovena pravidla Unie pro neobchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu druhů uvedených v části B přílohy I z jednoho členského státu do jiného nebo z určitého území či třetí země do členského státu, mělo být možné uplatňovat na tyto přesuny vnitrostátní pravidla za předpokladu, že nejsou přísnější než pravidla pro přesuny pro obchodní účely.
(9)
Zvířata druhů uvedených v části B přílohy I tohoto nařízení mohou náležet ke druhům vyžadujícím zvláštní ochranu, a proto by uplatňováním tohoto nařízení nemělo být dotčeno nařízení Rady (ES) č. 338/97 ze dne 9. prosince 1996 o ochraně druhů volně žijících živočichů a planě rostoucích rostlin regulováním obchodu s nimi (9).
(10)
S cílem jasně rozlišit mezi pravidly pro neobchodní přesuny a pravidly pro obchod se psy, kočkami a fretkami, na které se vztahují veterinární podmínky směrnice 92/65/EHS, a pro jejich dovoz ze třetích zemí do Unie by toto nařízení nemělo definovat pouze pojem zvířete v zájmovém chovu, ale také pojem neobchodního přesunu zvířete v zájmovém chovu, během nějž toto zvíře doprovází svého majitele nebo oprávněnou osobu. Zkušenosti ukazují, že není vždy možné zajistit, aby zvíře v zájmovém chovu bylo během neobchodního přesunu v každém okamžiku v bezprostřední blízkosti majitele nebo oprávněné osoby. V řádně odůvodněných a doložených případech by se mělo mít za to, že zvíře v zájmovém chovu doprovází svého majitele nebo oprávněnou osobu i tehdy, kdy neobchodní přesun tohoto zvířete následuje nebo předchází o nejvýše pět dnů pohyb jeho majitele nebo oprávněné osoby nebo probíhá na jiném místě než pohyb jeho majitele nebo oprávněné osoby.
(11)
Zkušenosti s uplatňováním stávajících pravidel ukazují, že obchod se zvířaty v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I a jejich dovoz ze třetích zemí do Unie mohou být podvodně vydávány za neobchodní přesun. S cílem zabránit těmto praktikám, které mohou představovat riziko pro zdraví zvířat, by toto nařízení mělo stanovit maximální počet zvířat v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I, která mohou doprovázet svého majitele nebo oprávněnou osobu. Za určitých stanovených podmínek by však mělo být možné tento maximální počet překročit. Dále by mělo být upřesněno, že pokud stanovené podmínky nebudou splněny a pokud počet zvířat v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I tohoto nařízení přesáhne stanovený maximální počet, budou se na tato zvířata vztahovat příslušná ustanovení směrnice 92/65/EHS a směrnice 90/425/EHS (10) nebo směrnice 91/496/EHS (11).
(12)
Nařízení (ES) č. 998/2003 stanoví, že během přechodného období mají být zvířata v zájmovém chovu druhů uvedených v částech A a B přílohy I považována za identifikovaná, pokud jsou opatřena buď zřetelně čitelným tetováním, nebo elektronickým systémem identifikace („transpondérem“). Toto nařízení by proto mělo stanovit pravidla pro označování zvířat v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I tohoto nařízení po uplynutí přechodného období dne 3. července 2011.
(13)
Aplikace transpondéru je invazivní zákrok a k jeho provedení je třeba určitá kvalifikace. Proto by ji měla provádět pouze osoba s náležitou kvalifikací. Pokud členský stát povolí, aby transpondéry aplikovaly osoby jiné než veterinární lékaři, měl by stanovit pravidla týkající se minimálních kvalifikačních předpokladů, které musí tyto osoby splňovat.
(14)
Příloha Ia nařízení (ES) č. 998/2003 stanoví technické požadavky na identifikaci zvířat v zájmovém chovu prostřednictvím transpondérů. Tyto technické požadavky odpovídají mezinárodně uznávaným normám a měly by být bez podstatných změn stanoveny v příloze II tohoto nařízení.
(15)
Pro účely ochrany veřejného zdraví a zdraví zvířat v zájmovém chovu druhů uvedených v příloze I by v tomto nařízení měla být stanovena možnost přijmout preventivní zdravotní opatření proti nákazám nebo infekcím jiným než vzteklina. Tato opatření by měla být založena na ověřených vědeckých informacích a uplatňována úměrně riziku pro veřejné zdraví nebo zdraví zvířat spojenému s neobchodními přesuny těch zvířat v zájmovém chovu, která by mohla být těmito nákazami nebo infekcemi postižena. Opatření by měla zahrnovat pravidla kategorizace členských států nebo jejich částí, postupy, podle kterých by členské státy, které vyžadují uplatňování preventivních zdravotních opatření, měly průběžně zdůvodňovat opodstatnění těchto opatření, podmínky pro uplatňování a zaznamenávání preventivních zdravotních opatření a případně podmínky, za kterých nemusí být tato opatření výjimečně uplatněna. Prováděcí akt přijatý na základě tohoto nařízení by proto měl stanovit seznam členských států nebo jejich částí kategorizovaných podle příslušných pravidel.
(16)
Očkovací látky proti vzteklině podané zvířatům v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I před dosažením věku tří měsíců nemusí vzhledem k interferenci mateřských protilátek vyvolat ochrannou imunitní reakci. Z tohoto důvodu výrobci očkovacích látek doporučují mladá zvířata v zájmovém chovu před dosažením tohoto věku neočkovat. Aby bylo možné povolit neobchodní přesuny mladých zvířat v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I, jež nebyla proti vzteklině očkována, nebo jež očkována byla, ale dosud nezískala ochrannou imunitu vůči vzteklině, mělo by toto nařízení stanovit přijetí určitých preventivních opatření a členským státům umožnit, aby v případě dodržení těchto opatření vstup těchto mladých zvířat na své území povolily.
(17)
V zájmu zjednodušení podmínek pro neobchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I mezi členskými státy s rovnocenným příznivým statusem, pokud jde o vzteklinu, by toto nařízení mělo rovněž stanovit možnost výjimky z požadavků na očkování proti vzteklině. Tato výjimka by měla být umožněna na společnou žádost dotyčných členských států. Měla by být založena na ověřených vědeckých informacích a měla by být uplatňována úměrně riziku pro veřejné zdraví nebo zdraví zvířat spojenému s neobchodními přesuny zvířat, která by mohla být vzteklinou nakažena. Členské státy nebo jejich části, které tyto výjimky využívají, by měly být uvedeny v prováděcím aktu přijatém na základě tohoto nařízení.
(18)
Země a území uvedené v oddíle 2 části B přílohy II nařízení (ES) č. 998/2003 uplatňují pravidla rovnocenná pravidlům, která uplatňují členské státy, zatímco země a území uvedené v části C přílohy II uvedeného nařízení splňují kritéria stanovená v článku 10 uvedeného nařízení. Tyto seznamy by měly být bez podstatných změn stanoveny prováděcím aktem přijatým na základě tohoto nařízení.
(19)
Pro zvířata v zájmovém chovu druhů uvedených v části B přílohy I by měl být dále v prováděcím aktu přijatém na základě tohoto nařízení stanoven seznam území nebo třetích zemí, které uplatňují pravidla, jejichž obsah a účinek jsou stejné jako v případě pravidel stanovených v tomto nařízení.
(20)
Nařízení (ES) č. 998/2003 stanoví určité požadavky na neobchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu mezi členskými státy nebo ze zemí či území uvedených v oddíle 2 části B a v části C přílohy II uvedeného nařízení. Tyto požadavky zahrnují platné očkování proti vzteklině prováděné u daných zvířat v zájmovém chovu očkovacími látkami, jež splňují minimální normy stanovené v příslušné kapitole Příručky norem pro diagnostické testy a očkovací látky pro suchozemská zvířata Světové organizace pro zdraví zvířat (OIE) nebo jimž byla udělena registrace v souladu se směrnicí 2001/82/ES (12) nebo s nařízením (ES) č. 726/2004 (13). Ukázalo se, že tyto očkovací látky jsou při ochraně zvířat proti vzteklině účinné a jsou jedním z požadavků týkajících se platnosti očkování proti vzteklině uvedených v příloze Ib nařízení (ES) č. 998/2003. Tyto požadavky by bez podstatných změn měly být stanoveny v příloze III tohoto nařízení.
(21)
Nařízení (ES) č. 998/2003 stanoví přísnější veterinární podmínky pro zvířata v zájmovém chovu, jež jsou přemisťována ze zemí či území jiných než těch, které jsou uvedeny v části C přílohy II uvedeného nařízení, do členských států. Tyto požadavky zahrnují kontroly účinnosti očkování proti vzteklině u jednotlivých zvířat sérologickým testem prokazujícím titr protilátek prováděným v laboratoři schválené v souladu s rozhodnutím Rady 2000/258/ES ze dne 20. března 2000 o určení zvláštního institutu odpovědného za stanovení kritérií nezbytných pro normalizaci sérologických testů pro sledování účinnosti očkovacích látek proti vzteklině (14). Uvedený požadavek by proto měl být zachován v příloze IV tohoto nařízení a současně by měla být stanovena podmínka, že test by měl být proveden v souladu s postupy stanovenými v příslušné kapitole Příručky týkající se norem pro diagnostické testy a očkovací látky pro suchozemská zvířata Světové organizace pro zdraví zvířat.
(22)
Pro ověřování souladu s tímto nařízením jsou nezbytné identifikační doklady provázející zvířata v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I, jež jsou v rámci neobchodních přesunů přemisťována do členských států. Toto nařízení by proto mělo stanovit podmínky pro vystavování těchto identifikačních dokladů a požadavky na jejich obsah, platnost, bezpečnostní prvky, formát a grafickou úpravu.
(23)
Toto nařízení by mělo členským státům umožnit, aby na své území povolily v rámci neobchodního přesunu přemisťovat zvířata v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I, která jsou provázena identifikačním dokladem vystaveným na určitém území nebo ve třetí zemi, která uplatňuje pravidla, jejichž obsah a účinek jsou stejné jako v případě pravidel uplatňovaných členskými státy. Mělo by rovněž členským státům umožnit, aby na své území povolily v rámci neobchodního přesunu přemisťovat po pohybu na určité území nebo v třetí zemi ta zvířata v zájmovém chovu, která jsou provázena identifikačním dokladem vystaveným v některém členském státě, za předpokladu, že podmínky pro návrat z těchto území nebo třetích zemí jsou splněny dříve, než zvíře opustí Unii.
(24)
Toto nařízení by rovněž mělo členským státům umožnit, aby v případě nezbytného naléhavého odjezdu majitele, například z důvodu náhlé přírodní katastrofy, politických nepokojů nebo jiného případu vyšší moci týkajícího se majitele, povolily přivézt přímo na své území zvířata v zájmovém chovu druhů uvedených v příloze I, která nesplňují podmínky stanovené v tomto nařízení, za předpokladu, že žádost o povolení byla podána předem, že členský stát určení toto povolení udělil a že za účelem splnění podmínek stanovených v tomto nařízení budou zvířata po vymezenou dobu v izolaci pod úředním dohledem. I přes nutnost takového naléhavého odjezdu jsou tato povolení nezbytná vzhledem k rizikům pro zdraví zvířat vyplývajícím ze skutečnosti, že do Unie vstoupí zvíře v zájmovém chovu, které nesplňuje podmínky stanovené v tomto nařízení.
(25)
Na veterinární kontroly zvířat v zájmovém chovu provázejících cestující v rámci neobchodních přesunů se nevztahují směrnice 90/425/EHS a směrnice 91/496/EHS.
(26)
Aby členské státy mohly ověřit soulad s tímto nařízením a přijmout nezbytná opatření, mělo by toto nařízení stanovit pro osoby provázející zvířata v zájmovém chovu povinnost předložit požadovaný identifikační doklad při jakémkoli neobchodním přesunu zvířete v zájmovém chovu do členského státu a stanovit rovněž odpovídající kontroly dokladů i totožnosti zvířat v zájmovém chovu, která provázejí svého majitele během neobchodního přesunu z jednoho členského státu do jiného nebo z určitých území nebo třetích zemí do členského státu.
(27)
Členským státům by toto nařízení rovněž mělo stanovit povinnost provádět na určených místech vstupu systematické kontroly dokladů a totožnosti zvířat v zájmovém chovu, která provázejí svého majitele během neobchodního přesunu z určitých území nebo třetích zemí do členského státu. Tyto kontroly by měly zohlednit příslušné zásady nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 882/2004 ze dne 29. dubna 2004 o úředních kontrolách za účelem ověření dodržování právních předpisů týkajících se krmiv a potravin a pravidel o zdraví zvířat a dobrých životních podmínkách zvířat (15). V případech, kdy je to nezbytné pro účely dalších přesunů do jiných členských států, by členské státy měly mít povinnost zaznamenávat kontroly do identifikačního dokladu, aby tak bylo možné podle data těchto kontrol určit dobu platnosti identifikačního dokladu.
(28)
Kromě toho by toto nařízení mělo stanovit ochranná opatření pro účely řešení rizik pro veřejné zdraví nebo zdraví zvířat, která jsou s neobchodními přesuny zvířat v zájmovém chovu spojena.
(29)
S cílem poskytnout občanům jasné a dostupné informace o pravidlech, která platí pro vstup zvířat v zájmovém chovu druhů uvedených v příloze I na území Unie v rámci neobchodního přesunu, by členské státy měly mít povinnost tyto informace, zejména příslušná ustanovení vnitrostátních právních předpisů, zpřístupnit veřejnosti.
(30)
Za účelem zajištění řádného uplatňování tohoto nařízení by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování Evropské unie, pokud jde o druhově specifické požadavky na označování zvířat v zájmovém chovu druhů uvedených v části B přílohy I a druhově specifická preventivní zdravotní opatření proti nákazám nebo infekcím jiným než vzteklina, které postihují druhy uvedené v příloze I, dále přijímat pravidla pro omezení počtu zvířat v zájmovém chovu druhů uvedených v části B přílohy I, jež provázejí svého majitele v rámci neobchodního přesunu, jakož i změny příloh II až IV. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracovávání aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(31)
Dále by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty postupem pro naléhavé případy v řádně odůvodněných případech rizika pro veřejné zdraví nebo zdraví zvířat, pokud jde o preventivní zdravotní opatření proti nákazám nebo infekcím jiným než vzteklina, kterými by mohla být postižena zvířata v zájmovém chovu druhů uvedených v příloze I.
(32)
S cílem zajistit jednotné podmínky pro provádění tohoto nařízení by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci, pokud jde o seznam členských států nebo jejich částí, které mají rovnocenný příznivý statut z hlediska vztekliny a které jsou oprávněny uzavírat vzájemné dohody ke stanovení výjimek z určitých podmínek pro neobchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu, seznam členských států kategorizovaných v souladu s pravidly týkajícími se preventivních zdravotních opatření proti nákazám a infekcím jiným než vzteklina, seznamy území a třetích zemí stanovené za účelem výjimek z určitých podmínek pro neobchodní přesuny, vzor identifikačních dokladů, které musí během neobchodního přesunu z jednoho členského státu do jiného nebo z určitého území či třetí země do členského státu provázet zvířata v zájmovém chovu druhů uvedených v příloze I, pravidla týkající se formátu, grafické úpravy a jazyků podepisovaných prohlášení a ochranná opatření v případě výskytu nebo šíření vztekliny nebo nákazy či infekce jiných než vzteklina. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 ze dne 16. února 2011, kterým se stanoví pravidla a obecné zásady způsobu, jakým členské státy kontrolují Komisi při výkonu prováděcích pravomocí (16).
(33)
Komise by měla přijmout okamžitě použitelné prováděcí akty, jimiž aktualizuje seznam členských států nebo jejich částí s rovnocenným příznivým statusem z hlediska vztekliny oprávněných uzavírat vzájemné dohody ke stanovení výjimek z určitých podmínek pro neobchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu, seznam území nebo třetích zemí stanovený pro účely výjimek z určitých podmínek pro neobchodní přesuny a ochranná opatření v případě výskytu nebo šíření vztekliny nebo nákazy či infekce jiné než vzteklina, je-li to nezbytné v závažných, naléhavých a řádně odůvodněných případech týkajících se zdraví zvířat a veřejného zdraví.
(34)
V řadě členských států byly zjištěny určité nedostatky při dodržování pravidel stanovených v nařízení (ES) č. 998/2003. Členské státy by proto měly stanovit sankce za porušování tohoto nařízení.
(35)
Rozhodnutí Komise 2003/803/ES ze dne 26. listopadu 2003, kterým se stanoví vzorový pas pro přesuny psů, koček a fretek uvnitř Společenství (17), zavádí vzorový pas pro přesun některých zvířat v zájmovém chovu, totiž psů, koček a fretek, mezi členskými státy podle nařízení (ES) č. 998/2003. S cílem omezit administrativní a finanční zátěž majitelů těchto zvířat by identifikační doklady vystavené v souladu se vzorovým pasem měly za určitých podmínek zůstat platné po celou dobu života zvířete v zájmovém chovu.
(36)
Prováděcí rozhodnutí Komise 2011/874/EU ze dne 15. prosince 2011, kterým se stanoví seznam třetích zemí a území, z nichž je povolen dovoz psů, koček a fretek a neobchodní přesuny více než pěti psů, koček a fretek do Unie, a vzorová osvědčení pro dovoz a neobchodní přesuny uvedených zvířat do Unie (18), zavádí vzorové zdravotní osvědčení prokazující soulad s nařízením (ES) č. 998/2003 pro neobchodní přesun nejvýše pěti psů, koček nebo fretek do Unie. Za účelem zajištění hladkého přechodu k novým pravidlům stanoveným v tomto nařízení by s výhradou určitých podmínek mělo toto vzorové osvědčení zůstat v platnosti.
(37)
Jelikož cíle tohoto nařízení, totiž stanovení veterinárních podmínek pro neobchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu druhů uvedených v příloze I s cílem zabránit rizikům pro veřejné zdraví nebo zdraví zvířat vyplývajícím z těchto přesunů nebo tato rizika minimalizovat, nemůže být uspokojivě dosaženo na úrovni členských států, a proto jej může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení tohoto cíle.
(38)
S cílem zajistit souběžné zveřejnění tohoto nařízení a prováděcích aktů, jimiž se stanoví seznamy území a třetích zemí za účelem odchylek od určitých podmínek pro neobchodní přesuny, vzor identifikačních dokladů, které musí během neobchodního přesunu z jednoho členského státu do jiného nebo z určitého území či třetí země do členského státu provázet zvířata v zájmovém chovu druhů uvedených v příloze I, a pravidla týkající se formátu, grafické úpravy a jazyků podepisovaných prohlášení, by toto nařízení mělo vstoupit v platnost dnem vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
OBECNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví veterinární podmínky pro neobchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu a pravidla pro kontrolu toho, zda jsou při těchto přesunech uvedené podmínky dodržovány.
Článek 2
Oblast působnosti
1. Toto nařízení se vztahuje na neobchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu z jednoho členského státu do jiného nebo z určitého území či třetí země do členského státu.
2. Tímto nařízením nejsou dotčeny:
a)
nařízení (ES) č. 338/97;
b)
žádná vnitrostátní opatření přijatá, zveřejněná a zpřístupněná veřejnosti členskými státy, jejichž cílem je omezit přesuny některých druhů nebo plemen zvířat v zájmovém chovu na základě jiných hledisek, než je zdraví zvířat.
Článek 3
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
a)
„neobchodním přesunem“ přesun, jehož cílem není prodej ani převod vlastnictví zvířete v zájmovém chovu;
b)
„zvířetem v zájmovém chovu“ zvíře některého z druhů uvedených v příloze I, které po celou dobu neobchodního přesunu provází svého majitele nebo oprávněnou osobu a ten za ně během tohoto přesunu zůstává odpovědný;
c)
„majitelem“ fyzická osoba uvedená jako majitel v identifikačním dokladu;
d)
„oprávněnou osobou“ fyzická osoba, kterou majitel písemně zmocnil, aby jeho jménem provedla neobchodní přesun zvířete v zájmovém chovu;
e)
„transpondérem“ pasivní radiofrekvenční identifikační zařízení pouze pro odečítání;
f)
„identifikačním dokladem“ doklad vyhotovený v souladu se vzorem stanoveným prováděcími akty přijatými na základě tohoto nařízení, jenž umožňuje jednoznačnou identifikaci zvířete v zájmovém chovu a kontrolu souladu jeho nákazového statusu s tímto nařízením;
g)
„schváleným veterinárním lékařem“ veterinární lékař schválený příslušným orgánem pro výkon určitých činností v souladu s tímto nařízením nebo s akty přijatými na jeho základě;
h)
„úředním veterinárním lékařem“ veterinární lékař jmenovaný příslušným orgánem;
i)
„kontrolou dokladů“ ověření identifikačního dokladu, který provází zvíře v zájmovém chovu;
j)
„kontrolou totožnosti“ ověření toho, zda se identifikační doklad týká příslušného zvířete v zájmovém chovu a tam, kde je to vhodné, ověření přítomnosti a správnosti označení;
k)
„místem vstupu“ prostor určený členskými státy pro účely kontrol uvedených v čl. 34 odst. 1.
Článek 4
Obecné povinnosti
Neobchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu, která splňují veterinární podmínky stanovené v tomto nařízení, nelze zakázat, omezovat nebo ztěžovat z veterinárních důvodů jiných než těch, které vyplývají z uplatňování tohoto nařízení.
Článek 5
Maximální počet zvířat v zájmovém chovu
1. Maximální počet zvířat v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I, která mohou během jednoho neobchodního přesunu doprovázet majitele či oprávněnou osobu, nesmí být vyšší než pět.
2. Odchylně od odstavce 1 může být maximální počet zvířat v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I vyšší než pět, jsou-li splněny tyto podmínky:
a)
účelem neobchodního přesunu těchto zvířat je účast na soutěžích, výstavách nebo sportovních akcích či přípravě na tyto akce;
b)
majitel nebo oprávněná osoba předloží písemné potvrzení dokládající, že tato zvířata jsou přihlášena k účasti na některé z akcí uvedených v písmenu a) nebo jsou registrována u sdružení pořádajícího takové akce;
c)
tato zvířata jsou starší šesti měsíců.
3. Členské státy mohou vykonávat běžné namátkové kontroly, jejichž cílem je ověřit správnost informací předložených v souladu s odst. 2 písm. b).
4. Je-li maximální počet zvířat v zájmovém chovu uvedený v odstavci 1 překročen a podmínky uvedené v odstavci 2 nejsou splněny, musí tato zvířata splňovat veterinární podmínky stanovené pro dotčené druhy ve směrnici 92/65/EHS a členské státy zajistí, aby u těchto zvířat byly provedeny veterinární kontroly stanovené ve směrnici 90/425/EHS nebo 91/496/EHS, podle okolností.
5. S cílem zabránit tomu, aby byly obchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu druhů uvedených v části B přílohy I podvodně vydávány za neobchodní přesuny, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 39, jimiž stanoví pravidla pro určování maximálního počtu zvířat v zájmovém chovu uvedených druhů, která mohou během jednoho neobchodního přesunu doprovázet majitele nebo oprávněnou osobu.
6. Do 29. června 2018 předloží Komise Evropskému parlamentu a Radě zprávu o uplatňování tohoto článku. V případě potřeby Komise navrhne na základě této zprávy změny tohoto nařízení.
KAPITOLA II
PODMÍNKY PRO NEOBCHODNÍ PŘESUNY ZVÍŘAT V ZÁJMOVÉM CHOVU Z JEDNOHO ČLENSKÉHO STÁTU DO JINÉHO ČLENSKÉHO STÁTU
ODDÍL 1
Zvířata v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I
Článek 6
Podmínky pro neobchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I
Zvířata v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I smějí být přemisťována z jednoho členského státu do jiného členského státu, pouze pokud splňují všechny tyto podmínky:
a)
jsou označena v souladu s čl. 17 odst. 1;
b)
byla očkována proti vzteklině v souladu s požadavky na platnost stanovenými v příloze III;
c)
vyhovují veškerým preventivním zdravotním opatřením proti nákazám nebo infekcím jiným než vzteklina přijatým podle čl. 19 odst. 1;
d)
jsou provázena identifikačním dokladem řádně vyplněným a vystaveným v souladu s článkem 22.
Článek 7
Výjimka z povinného očkování proti vzteklině pro mladá zvířata v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I
1. S výhradou odstavce 2 mohou členské státy odchylně od čl. 6 písm. b) povolit, aby na jejich území byla v rámci neobchodního přesunu z jiného členského státu přemístěna zvířata v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I, která jsou:
a)
buď mladší dvanácti týdnů a nebyla očkována proti vzteklině;
b)
nebo ve věku mezi dvanácti a šestnácti týdny a byla očkována proti vzteklině, ale ještě nesplňují požadavky na platnost uvedené v bodě 2 písm. e) přílohy III.
2. Povolení uvedené v odstavci 1 lze udělit, pouze pokud:
a)
buď majitel, nebo oprávněná osoba předloží podepsané prohlášení, že daná zvířata v zájmovém chovu nepřišla od narození až do okamžiku neobchodního přesunu do styku s volně žijícími zvířaty druhů vnímavých ke vzteklině;
b)
nebo jsou daná zvířata v zájmovém chovu přemisťována společně se svou matkou, na které jsou dosud závislá, a z identifikačního dokladu provázejícího jejich matku vyplývá, že před jejich narozením byla očkována proti vzteklině v souladu s požadavky na platnost stanovenými v příloze III.
3. Komise může prostřednictvím prováděcího aktu přijmout pravidla týkající se formátu, grafické úpravy a jazyků prohlášení uvedených v odst. 2 písm. a) tohoto článku. Tento prováděcí akt se přijme přezkumným postupem podle čl. 41 odst. 2.
Článek 8
Výjimka z povinného očkování proti vzteklině pro zvířata v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I
1. Výjimkou z čl. 6 písm. b) může být postupem podle odstavce 2 a na společnou žádost dotčených členských států povoleno, aby se mezi členskými státy nebo jejich částmi uskutečnil přímý neobchodní přesun zvířat v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I, která nebyla očkována proti vzteklině.
2. Komise přijme prostřednictvím prováděcího aktu seznam členských států, které jsou oprávněny uzavírat vzájemné dohody ke stanovení výjimek z čl. 6 písm. b) v souladu s odstavcem 1 tohoto článku. Na tomto seznamu jsou uvedeny části těch členských států, na které se může výjimka vztahovat.
3. Aby byly členské státy mající zájem o takovou vzájemnou dohodu zařazeny na seznam uvedený v odstavci 2, podají Komisi společnou žádost, včetně podrobného znění návrhu dohody, jejímž prostřednictvím mohou s přihlédnutím k postupům stanoveným v Kodexu zdraví suchozemských živočichů Světové organizace pro zdraví zvířat (OIE) pro účely vlastního prohlášení, že daná země nebo dané území je prosté vztekliny, prokázat, že splňují alespoň tyto podmínky:
a)
žádající členské státy mají zavedeny systémy průběžného sledování a ohlašování vztekliny;
b)
žádající členské státy nebo části jejich území, které jsou předmětem žádosti, byly na základě systémů uvedených v písmenu a) nejméně ve dvou letech předcházejících podání společné žádosti prosté vztekliny a není známo, že by na území dotčených členských států nebo jejich částí byla vzteklina zjištěna u divokých zvířat;
c)
žádající členské státy mají zavedena účinná a účelná kontrolní opatření s cílem zabránit zavlečení vztekliny na jejich území a jejímu šíření;
d)
uplatňování výjimky z čl. 6 písm. b) je odůvodněné a úměrné rizikům pro veřejné zdraví nebo zdraví zvířat souvisejícím s přímým neobchodním přesunem neočkovaných zvířat v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I z jednoho ze žádajících členských států do jiného nebo části jeho území.
Společná žádost musí obsahovat dostatečné, spolehlivé a vědecky ověřené informace.
4. Pozbude-li v důsledku změny okolností uvedených v odstavci 3 uplatňování výjimky opodstatnění, Komise prostřednictvím prováděcího aktu vyškrtne členské státy ze seznamu uvedeného v odstavci 2, a to buď ve vztahu k celému jejich území nebo jeho části.
5. Prováděcí akty uvedené v odstavcích 2 a 4 se přijímají přezkumným postupem podle čl. 41 odst. 2.
6. V závažných, naléhavých a řádně odůvodněných případech týkajících se rizika pro veřejné zdraví nebo zdraví zvířat přijme Komise postupem podle čl. 41 odst. 3 okamžitě použitelné prováděcí akty, kterými aktualizuje seznam členských států nebo jejich částí uvedený v odstavci 2 tohoto článku.
ODDÍL 2
Zvířata v zájmovém chovu druhů uvedených v části B přílohy I
Článek 9
Podmínky pro neobchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu druhů uvedených v části B přílohy I
1. Pokud Komise přijala akt v přenesené pravomoci podle čl. 19 odst. 1 týkající se zvířat v zájmovém chovu některého z druhů uvedených v části B přílohy I, musí neobchodní přesuny těchto zvířat z jednoho členského státu do jiného splňovat podmínky stanovené v odstavci 2 tohoto článku.
2. Zvířata v zájmovém chovu druhů uvedených v odstavci 1 smějí být přemístěna z jednoho členského státu do jiného pouze tehdy, pokud splňují tyto podmínky:
a)
jsou označena nebo popsána v souladu s požadavky stanovenými podle čl. 17 odst. 2;
b)
vyhovují veškerým preventivním zdravotním opatřením proti nákazám nebo infekcím jiným než vzteklina, která byla stanovena podle čl. 19 odst. 1;
c)
jsou provázena identifikačním dokladem řádně vyplněným a vystaveným v souladu s článkem 29.
3. Do přijetí příslušných aktů v přenesené pravomoci uvedených v odstavci 1 mohou členské státy na neobchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu druhů uvedených v části B přílohy I z jiného členského státu na své území uplatňovat vnitrostátní pravidla, pokud:
a)
jsou uplatňována úměrně riziku pro veřejné zdraví nebo zdraví zvířat souvisejícímu s neobchodními přesuny zvířat v zájmovém chovu těchto druhů a
b)
nejsou přísnější než pravidla, která se používají pro obchod se zvířaty těchto druhů v souladu se směrnicí 92/65/EHS nebo 2006/88/ES.
KAPITOLA III
PODMÍNKY PRO NEOBCHODNÍ PŘESUNY ZVÍŘAT V ZÁJMOVÉM CHOVU Z URČITÉHO ÚZEMÍ NEBO TŘETÍ ZEMĚ DO ČLENSKÉHO STÁTU
ODDÍL 1
Zvířata v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I
Článek 10
Podmínky pro neobchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I
1. Zvířata v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I smějí být přemisťována z určitého území nebo třetí země do členského státu, pouze pokud splňují tyto podmínky:
a)
jsou označena v souladu s čl. 17 odst. 1;
b)
byla očkována proti vzteklině v souladu s požadavky na platnost stanovenými v příloze III;
c)
byla podrobena sérologickému testu prokazujícímu titr protilátek proti vzteklině, jenž splňuje požadavky na platnost podle přílohy IV;
d)
vyhovují veškerým preventivním zdravotním opatřením proti nákazám nebo infekcím jiným než vzteklina, která byla stanovena podle čl. 19 odst. 1, a
e)
jsou provázena identifikačním dokladem řádně vyplněným a vystaveným v souladu s článkem 26.
2. Zvířata v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I smějí být přemístěna z určitého území nebo třetí země jiných než těch, které jsou uvedeny na seznamu podle čl. 13 odst. 1, do členského státu pouze přes jedno z míst vstupu uvedených na seznamu podle čl. 34 odst. 3.
3. Odchylně od odstavce 2 mohou členské státy povolit, aby registrovaní vojenští nebo hledací a záchranářští psi byli přemístěni přes jiné místo, než je místo vstupu, pokud:
a)
majitel nebo oprávněná osoba předem požádali o povolení a členský stát je udělil a
b)
tito psi jsou v souladu s čl. 34 odst. 2 podrobeni kontrole splnění podmínek na místě k tomu určeném příslušným orgánem a v souladu s podmínkami stanovenými v povolení uvedeném v písmenu a) tohoto odstavce.
Článek 11
Výjimka z povinného očkování proti vzteklině pro mladá zvířata v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I
1. S výhradou odstavce 2 mohou členské státy odchylně od čl. 10 odst. 1 písm. b) povolit, aby na jejich území byla v rámci neobchodního přesunu přemístěna z území nebo třetích zemí uvedených na seznamu podle čl. 13 odst. 1 nebo 2 zvířata v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I, která jsou:
a)
buď mladší dvanácti týdnů a nebyla očkována proti vzteklině;
b)
nebo ve věku mezi dvanácti a šestnácti týdny a byla očkována proti vzteklině, ale ještě nesplňují požadavky na platnost uvedené v bodě 2 písm. e) přílohy III.
2. Povolení uvedené v odstavci 1 lze udělit, pouze pokud:
a)
buď majitel, nebo oprávněná osoba předloží podepsané prohlášení, že daná zvířata v zájmovém chovu nepřišla od narození až do okamžiku neobchodního přesunu do styku s volně žijícími zvířaty druhů vnímavých ke vzteklině;
b)
nebo jsou daná zvířata v zájmovém chovu přemisťována společně se svou matkou, na které jsou dosud závislá, a z identifikačního dokladu provázejícího jejich matku vyplývá, že před jejich narozením byla očkována proti vzteklině v souladu s požadavky na platnost stanovenými v příloze III.
3. Následný neobchodní přesun zvířat v zájmovém chovu uvedených v odstavci 1 tohoto článku do jiného členského státu je zakázán s výjimkou případů, kdy jsou přemisťována v souladu s podmínkami stanovenými v článku 6 nebo kdy byl jejich přesun povolen v souladu s článkem 7 a kdy členský stát určení rovněž povolil jejich přesun na své území z území nebo třetích zemí v souladu s odstavcem 1 tohoto článku.
4. Komise může prostřednictvím prováděcího aktu přijmout pravidla týkající se formátu, grafické úpravy a jazyků prohlášení uvedených v odst. 2 písm. a) tohoto článku. Tento prováděcí akt se přijme přezkumným postupem podle čl. 41 odst. 2.
Článek 12
Výjimka z povinného sérologického testu prokazujícího titr protilátek pro zvířata v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I
1. Odchylně od čl. 10 odst. 1 písm. c) není sérologický test prokazující titr protilátek požadován u zvířat v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I, která jsou přemisťována z určitého území nebo třetí země, jež jsou uvedeny na seznamu podle čl. 13 odst. 1 nebo 2, do členského státu:
a)
buď přímo;
b)
nebo poté, co pobývala výhradně na jednom či více z těchto území nebo v jedné či více z těchto třetích zemí;
c)
nebo po tranzitu přes určité území nebo třetí zemi jiné než uvedené na seznamu podle čl. 13 odst. 1 nebo 2 za podmínky, že majitel nebo oprávněná osoba předloží podepsané prohlášení, že daná zvířata nepřišla během tohoto tranzitu do styku se zvířaty druhů vnímavých ke vzteklině a že jsou v dopravním prostředku nebo v areálu mezinárodního letiště bezpečně zajištěna.
2. Komise může prostřednictvím prováděcího aktu přijmout pravidla týkající se formátu, grafické úpravy a jazyků prohlášení uvedených v odst. 1 písm. b) tohoto článku. Tento prováděcí akt se přijme přezkumným postupem podle čl. 41 odst. 2.
Článek 13
Vyhotovení seznamu území a třetích zemí
1. Komise přijme prostřednictvím prováděcího aktu seznam území a třetích zemí, které podaly žádost o zápis na tento seznam a prokázaly v ní, že na zvířata v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I uplatňují pravidla, jejichž obsah a účinek jsou stejné jako v případě pravidel stanovených v oddíle 1 kapitoly II, v tomto oddíle a v oddíle 2 kapitoly VI a případných pravidel přijatých na jejich základě.
2. Komise přijme prostřednictvím prováděcího aktu seznam území a třetích zemí, které podaly žádost o zápis na tento seznam a prokázaly v ní, že ve vztahu ke zvířatům v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I splňují alespoň tato kritéria:
a)
případy vztekliny jsou povinně hlášeny příslušným orgánům;
b)
nejméně po dva roky předcházející podání žádosti fungoval účinný systém sledování případů vztekliny, pro nějž je minimálním požadavkem průběžný program včasného odhalování s cílem zajistit vyšetřování a ohlašování případů zvířat s podezřením na vzteklinu;
c)
struktura a organizace jejich veterinárních a kontrolních služeb, pravomoci těchto služeb a dozor, kterému podléhají, a prostředky, jimiž disponují, včetně personálního zajištění a laboratorní kapacity, dostačují k:
i)
účinnému uplatňování a prosazování vnitrostátních právních předpisů týkajících se neobchodních přesunů zvířat v zájmovém chovu a
ii)
zaručení platnosti identifikačních dokladů ve formátu stanoveném v článku 25 vystavených v souladu s článkem 26;
d)
jsou zavedena a účinně uplatňována pravidla prevence a tlumení vztekliny s cílem minimalizovat riziko nákazy zvířat v zájmovém chovu, včetně pravidel pro dovoz zvířat v zájmovém chovu z jiných zemí nebo území a tam, kde je to vhodné, pravidel pro:
i)
sledování populací toulavých psů a koček,
ii)
očkování domácích zvířat proti vzteklině, zejména v případě výskytu vztekliny u netopýrů podčeledi upíři (Desmodontinae), a
iii)
tlumení a eradikaci vztekliny u volně žijících živočichů;
e)
jsou v platnosti pravidla pro udělování licencí, pro očkovací látky proti vzteklině a pro uvádění těchto očkovacích látek na trh.
3. Prováděcí akty uvedené v odstavcích 1 a 2 tohoto článku se přijímají přezkumným postupem podle čl. 41 odst. 2.
V závažných, naléhavých a řádně odůvodněných případech týkajících se rizika pro veřejné zdraví nebo zdraví zvířat přijme Komise postupem podle čl. 41 odst. 3 okamžitě použitelné prováděcí akty, kterými aktualizuje seznam území nebo třetích zemí uvedený v odstavcích 1 a 2 tohoto článku.
ODDÍL 2
Zvířata v zájmovém chovu druhů uvedených v části B přílohy I
Článek 14
Podmínky pro neobchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu druhů uvedených v části B přílohy I
1. Pokud Komise přijala akt v přenesené pravomoci podle čl. 19 odst. 1 týkající se zvířat v zájmovém chovu některého z druhů uvedených v části B přílohy I, musí neobchodní přesuny takových zvířat z určitého území nebo třetí země do členského státu splňovat podmínky stanovené v odstavci 2 tohoto článku.
2. Zvířata v zájmovém chovu uvedená v odstavci 1 smějí být přemístěna z určitého území nebo třetí země do členského státu pouze tehdy, pokud splňují všechny tyto podmínky:
a)
jsou označena nebo popsána v souladu s požadavky stanovenými podle čl. 17 odst. 2;
b)
vyhovují veškerým preventivním zdravotním opatřením proti nákazám nebo infekcím jiným než vzteklina, která byla stanovena podle čl. 19 odst. 1;
c)
jsou provázena identifikačním dokladem řádně vyplněným a vystaveným v souladu s článkem 31;
d)
jestliže pocházejí z určitého území nebo třetí země jiných než těch, které jsou uvedeny na seznamu podle článku 15, vstoupila přes jedno z míst vstupu.
3. Do přijetí příslušných aktů v přenesené pravomoci uvedených v odstavci 1 mohou členské státy na neobchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu druhů uvedených v části B přílohy I z určitého území nebo třetí země na své území uplatňovat vnitrostátní pravidla, pokud:
a)
jsou uplatňována úměrně riziku pro veřejné zdraví nebo zdraví zvířat souvisejícímu s neobchodními přesuny zvířat v zájmovém chovu těchto druhů a
b)
nejsou přísnější než pravidla, která se používají pro dovoz zvířat těchto druhů v souladu se směrnicí 92/65/EHS nebo 2006/88/ES.
Článek 15
Vyhotovení seznamu území a třetích zemí
Komise může přijmout prostřednictvím prováděcího aktu seznam území a třetích zemí, které prokázaly, že na zvířata v zájmovém chovu druhů uvedených v části B přílohy I uplatňují pravidla, jejichž obsah a účinek jsou stejné jako v případě pravidel stanovených v oddíle 2 kapitoly II, v tomto oddíle a v oddíle 2 kapitoly VI a případných pravidel přijatých na jejich základě.
ODDÍL 3
Výjimka z podmínek pro neobchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu
Článek 16
Výjimka z podmínek pro neobchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu mezi některými zeměmi a územími
Odchylně od článků 10 a 14 lze neobchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu mezi následujícími zeměmi a územími nadále provádět za podmínek stanovených vnitrostátními pravidly těchto zemí a území:
a)
San Marino a Itálie;
b)
Vatikán a Itálie;
c)
Monako a Francie;
d)
Andorra a Francie;
e)
Andorra a Španělsko;
f)
Norsko a Švédsko;
g)
Faerské ostrovy a Dánsko;
h)
Grónsko a Dánsko.
KAPITOLA IV
OZNAČOVÁNÍ A PREVENTIVNÍ ZDRAVOTNÍ OPATŘENÍ
ODDÍL 1
Označování
Článek 17
Označování zvířat v zájmovém chovu
1. Zvířata v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I musí být označena aplikací transpondéru nebo zřetelně čitelným tetováním provedenými před 3. červencem 2011.
Nesplňuje-li transpondér uvedený v prvním pododstavci technické požadavky stanovené v příloze II, majitel nebo oprávněná osoba zajistí zařízení nezbytné pro jeho odečítání při každém ověřování označení podle čl. 22 odst. 1 a 2 a článku 26 a každé kontrole totožnosti podle článku 33 a čl. 34 odst. 1.
2. Zvířata v zájmovém chovu druhů uvedených v části B přílohy I musí být označena nebo popsána s přihlédnutím k charakteristickým rysům každého druhu takovým způsobem, aby byla zajištěna spojitost mezi daným zvířetem a jeho identifikačním dokladem.
S ohledem na rozmanitost druhů uvedených v části B přílohy I je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 39, pokud jde o druhově specifické požadavky na označování nebo popis zvířat v zájmovém chovu těchto druhů, a to s přihlédnutím k veškerým příslušným vnitrostátním požadavkům.
Článek 18
Kvalifikační předpoklady požadované pro aplikaci transpondérů zvířatům v zájmovém chovu
Pokud členský stát hodlá povolit, aby transpondéry aplikovaly jiné osoby než veterinární lékař, stanoví pravidla týkající se minimálních kvalifikačních předpokladů, které musí tyto osoby splňovat.
ODDÍL 2
Preventivní zdravotní opatření proti nákazám nebo infekcím jiným než vzteklina
Článek 19
Preventivní zdravotní opatření a podmínky jejich uplatňování
1. V případech, kdy je na ochranu veřejného zdraví nebo zdraví zvířat v zájmovém chovu nezbytné zavést preventivní zdravotní opatření za účelem tlumení nákaz nebo infekcí jiných než vzteklina, které se mohou při přesunu těchto zvířat šířit, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 39, pokud jde o druhově specifická preventivní zdravotní opatření zaměřená na tyto nákazy nebo infekce.
Ve zvláště závažných naléhavých případech, kdy je ohroženo veřejné zdraví nebo zdraví zvířat, se na akty v přenesené pravomoci podle tohoto odstavce použije postup stanovený v článku 40.
2. Druhově specifická preventivní zdravotní opatření povolená aktem v přenesené pravomoci přijatým podle odstavce 1 musí být založena na dostatečných, spolehlivých a ověřených vědeckých informacích a uplatňována úměrně riziku pro veřejné zdraví nebo zdraví zvířat spojenému s neobchodními přesuny zvířat v zájmovém chovu, která by mohla být nákazami nebo infekcemi jinými než vzteklina postižena.
3. Akty v přenesené pravomoci uvedené v odstavci 1 mohou rovněž zahrnovat:
a)
pravidla pro kategorizaci členských států nebo jejich částí podle jejich nákazového statusu a jejich systémů sledování a ohlašování některých nákaz nebo infekcí jiných než vzteklina;
b)
podmínky, které mají členské státy splňovat, aby mohly i nadále uplatňovat preventivní zdravotní opatření uvedená v odstavci 2;
c)
podmínky pro používání a zaznamenávání preventivních zdravotních opatření uvedených v odstavci 2 před uskutečněním neobchodního přesunu zvířat v zájmovém chovu;
d)
podmínky pro udělování výjimek z uplatňování preventivních zdravotních opatření uvedených v odstavci 2 za určitých specifických okolností.
Článek 20
Seznam členských států nebo jejich částí uvedených v čl. 19 odst. 3 písm. a)
Komise může prostřednictvím prováděcího aktu přijmout seznamy členských států nebo jejich částí, které jsou v souladu s pravidly kategorizace členských států nebo jejich částí podle čl. 19 odst. 3 písm. a). Tento prováděcí akt se přijme přezkumným postupem podle čl. 41 odst. 2.
KAPITOLA V
IDENTIFIKAČNÍ DOKLADY
ODDÍL 1
Identifikační doklady pro neobchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I z jednoho členského státu do jiného
Článek 21
Formát a obsah identifikačního dokladu uvedeného v čl. 6 písm. d)
1. Identifikační doklad podle čl. 6 písm. d) má formát pasu odpovídajícího vzoru, který má být přijat podle odstavce 2 tohoto článku, a obsahuje kolonky pro vložení těchto údajů:
a)
umístění transpondéru nebo tetování, datum aplikace nebo datum odečtení transpondéru nebo tetování, jakož i alfanumerický kód zobrazený transpondérem nebo tetováním;
b)
jméno, druh, plemeno, pohlaví, barva, datum narození uvedené majitelem a veškeré výrazné nebo rozeznatelné rysy či vlastnosti zvířete v zájmovém chovu;
c)
jméno a kontaktní údaje majitele;
d)
jméno, kontaktní údaje a podpis schváleného veterinárního lékaře, který identifikační doklad vystavil nebo vyplnil;
e)
podpis majitele;
f)
podrobnosti o očkování proti vzteklině;
g)
datum odběru vzorku krve pro sérologický test prokazující titr protilátek proti vzteklině;
h)
vyhovění veškerým preventivním zdravotním opatřením proti nákazám nebo infekcím jiným než vzteklina;
i)
další relevantní informace o nákazovém statusu zvířete v zájmovém chovu.
2. Komise přijme prováděcí akt stanovící vzor uvedený v odstavci 1 tohoto článku, jakož i požadavky týkající se jazyků, grafické úpravy a bezpečnostních prvků pasu uvedeného v uvedeném odstavci, a pravidla nezbytná pro přechod ke vzoru tohoto pasu. Tento prováděcí akt se přijme přezkumným postupem podle čl. 41 odst. 2.
3. Pas uvedený v odstavci 1 je opatřen číslem, které se skládá z kódu ISO členského státu, kde byl pas vystaven, a jedinečného alfanumerického kódu.
Článek 22
Vystavení a vyplnění identifikačního dokladu uvedeného v čl. 6 písm. d)
1. Identifikační doklad uvedený v čl. 6 písm. d) vystavuje schválený veterinární lékař poté, co:
a)
ověřil, že zvíře v zájmovém chovu je označeno podle čl. 17 odst. 1;
b)
do příslušných kolonek identifikačního dokladu řádně vyplnil údaje uvedené v čl. 21 odst. 1 písm. a) až d) a
c)
identifikační doklad podepsal majitel.
2. Schválený veterinární lékař po ověření, že zvíře v zájmovém chovu je označeno v souladu s čl. 17 odst. 1, vyplní do příslušných kolonek identifikačního dokladu údaje uvedené v čl. 21 odst. 1 písm. d), f), g) a h), a tím potvrdí splnění podmínek stanovených v čl. 6 písm. b) a c) a tam, kde je to relevantní, v čl. 27 písm. b) bodě ii).
Bez ohledu na první pododstavec může údaje uvedené v čl. 21 odst. 1 písm. h) vyplnit jiný než schválený veterinární lékař, pokud to umožňuje akt v přenesené pravomoci přijatý podle čl. 19 odst. 1.
3. Schválený veterinární lékař, který identifikační doklad vystavil, uchovává záznamy týkající se údajů uvedených v čl. 21 odst. 1 písm. a) až c) a v čl. 21 odst. 3 minimálně po dobu, kterou stanoví příslušný orgán a která nesmí být kratší než tři roky.
4. V případě potřeby může být splnění podmínek uvedených v odstavci 2 tohoto článku zaznamenáno ve více než jednom identifikačním dokladu ve formátu stanoveném v čl. 21 odst. 1.
Článek 23
Distribuce tiskopisů identifikačních dokladů
1. Příslušné orgány zajistí, aby tiskopisy identifikačních dokladů byly distribuovány pouze schváleným veterinárním lékařům a aby u jejich jména a kontaktních údajů byl uveden odkaz na číslo stanovené v čl. 21 odst. 3.
2. Záznamy uvedené v odstavci 1 se uchovávají minimálně po dobu, kterou stanoví příslušný orgán a která nesmí být kratší než tři roky.
Článek 24
Výjimka z formátu identifikačního dokladu podle čl. 21 odst. 1
1. Odchylně od čl. 21 odst. 1 členské státy povolí, aby byla zvířata v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I, která jsou provázena identifikačním dokladem vystaveným v souladu s článkem 26, v rámci neobchodního přesunu přemístěna z jednoho členského státu do jiného.
2. V případě potřeby se soulad s požadavky podle čl. 6 písm. c) zaznamená v identifikačním dokladu uvedeném v odstavci 1 až po dokončení kontrol stanovených v čl. 34 odst. 1.
ODDÍL 2
Identifikační doklady pro neobchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I z určitého území nebo třetí země do členského státu
Článek 25
Formát a obsah identifikačního dokladu uvedeného v čl. 10 odst. 1 písm. e)
1. Identifikační doklad podle čl. 10 odst. 1 písm. e) má formát veterinárního osvědčení odpovídajícího vzoru, který má být přijat podle odstavce 2 tohoto článku, a obsahuje kolonky pro vložení těchto údajů:
a)
umístění transpondéru nebo tetování, datum aplikace nebo datum odečtení transpondéru nebo tetování, jakož i alfanumerický kód zobrazený transpondérem nebo tetováním;
b)
druh, plemeno, datum narození uvedené majitelem, pohlaví a barva zvířete;
c)
jedinečné referenční číslo osvědčení;
d)
jméno a kontaktní údaje majitele nebo oprávněné osoby;
e)
jméno, kontaktní údaje a podpis úředního nebo schváleného veterinárního lékaře, který identifikační doklad vystavil;
f)
podrobnosti o očkování proti vzteklině;
g)
datum odběru vzorku krve pro sérologický test prokazující titr protilátek proti vzteklině;
h)
vyhovění veškerým preventivním zdravotním opatřením proti nákazám nebo infekcím jiným než vzteklina;
i)
jméno a podpis zástupce schvalujícího příslušného orgánu;
j)
jméno, podpis a kontaktní údaje zástupce příslušného orgánu provádějícího kontroly podle článku 34 a datum těchto kontrol;
k)
další relevantní informace o nákazovém statusu zvířete v zájmovém chovu.
2. Komise přijme prováděcí akt stanovící vzor zmíněný v odstavci 1 tohoto článku, jakož i požadavky na jazyky, grafickou úpravu a platnost veterinárního osvědčení uvedeného v uvedeném odstavci. Tento prováděcí akt se přijme přezkumným postupem podle čl. 41 odst. 2.
3. Součástí identifikačního dokladu uvedeného v čl. 10 odst. 1 písm. e) je písemné prohlášení podepsané majitelem nebo oprávněnou osobou potvrzující, že zvíře v zájmovém chovu je přemisťováno do Unie v rámci neobchodního přesunu.
Článek 26
Vystavení a vyplnění identifikačního dokladu uvedeného v čl. 10 odst. 1 písm. e)
Identifikační doklad uvedený v čl. 10 odst. 1 písm. e) vystavuje na základě podpůrných dokumentů buď úřední veterinární lékař území nebo třetí země, z nichž je zvíře v zájmovém chovu odesíláno, nebo schválený veterinární lékař, a následně jej schvaluje příslušný orgán území nebo třetí země odeslání poté, co veterinární lékař vystavující doklad:
a)
ověřil, že toto zvíře je označeno podle čl. 17 odst. 1; a
b)
do příslušných kolonek identifikačního dokladu řádně vyplnil údaje uvedené v čl. 25 odst. 1 písm. a) až h), a tím potvrdil splnění podmínek stanovených v čl. 10 odst. 1 písm. a) a tam, kde je to relevantní, v čl. 10 odst. 1 písm. b), c) a d).
Článek 27
Odchylka od formátu identifikačního dokladu podle čl. 25 odst. 1
Odchylně od čl. 25 odst. 1 členské státy povolí neobchodní přesun zvířat v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I, která jsou provázena identifikačním dokladem vystaveným v souladu s článkem 22, na své území, pokud:
a)
byl daný identifikační doklad vystaven na jednom z území nebo třetích zemí uvedených na seznamu podle čl. 13 odst. 1 nebo
b)
tato zvířata v zájmovém chovu vstupují do členského státu po přesunu z členského státu na určité území nebo do třetí země nebo po tranzitu z členského státu přes toto území nebo třetí zemi a identifikační doklad vyplnil a vystavil schválený veterinární lékař, který potvrdil, že tato zvířata před opuštěním Unie byla:
i)
očkována proti vzteklině v souladu s čl. 10 odst. 1 písm. b) a
ii)
podrobena sérologickému testu prokazujícímu titr ochranných protilátek proti vzteklině stanovenému v čl. 10 odst. 1 písm. c), kromě případů, na které se vztahuje výjimka stanovená v článku 12.
ODDÍL 3
Identifikační doklady pro neobchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu druhů uvedených v části B přílohy I z jednoho členského státu do jiného
Článek 28
Formát a obsah identifikačního dokladu uvedeného v čl. 9 odst. 2 písm. c)
1. Komise může prostřednictvím prováděcího aktu přijmout vzor identifikačního dokladu uvedeného v čl. 9 odst. 2 písm. c), který obsahuje kolonky pro vložení těchto údajů:
a)
charakteristika označení nebo popis zvířete v zájmovém chovu, jak je stanoveno v čl. 17 odst. 2;
b)
druh zvířete v zájmovém chovu a případně jeho plemeno, datum narození uvedené majitelem, pohlaví a barva;
c)
jméno a kontaktní údaje majitele;
d)
jméno, kontaktní údaje a podpis schváleného veterinárního lékaře, který identifikační doklad vystavil nebo vyplnil;
e)
podpis majitele;
f)
podrobné údaje o všech preventivních zdravotních opatřeních proti nákazám nebo infekcím jiným než vzteklina;
g)
další relevantní informace o nákazovém statusu zvířete v zájmovém chovu.
2. Prováděcí akt uvedený v odstavci 1 tohoto článku stanoví rovněž požadavky na identifikační doklad uvedený ve zmíněném odstavci, pokud jde o jazyky, grafickou úpravu, platnost nebo bezpečnostní prvky. Tento prováděcí akt se přijme přezkumným postupem podle čl. 41 odst. 2.
Článek 29
Vystavení a vyplnění identifikačního dokladu uvedeného v čl. 9 odst. 2 písm. c)
1. Identifikační doklad uvedený v čl. 9 odst. 2 písm. c) vystaví schválený veterinární lékař poté, co:
a)
ověřil, že zvíře v zájmovém chovu je označeno nebo popsáno podle čl. 17 odst. 2;
b)
do příslušných kolonek řádně vyplnil údaje uvedené v čl. 28 odst. 1 písm. a) až d) a
c)
identifikační doklad podepsal majitel.
2. Schválený veterinární lékař po ověření, že zvíře v zájmovém chovu je označeno nebo popsáno v souladu s čl. 17 odst. 2, vyplní do příslušných kolonek identifikačního dokladu uvedeného v čl. 9 odst. 2 písm. c) údaje uvedené v čl. 28 odst. 1 písm. d) a f), a tím potvrdí splnění podmínek stanovených v čl. 9 odst. 2, je-li to relevantní.
ODDÍL 4
Identifikační doklady pro neobchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu druhů uvedených v části B přílohy I z určitého území nebo třetí země do členského státu
Článek 30
Formát a obsah identifikačního dokladu uvedeného v čl. 14 odst. 2 písm. c)
1. Komise může prostřednictvím prováděcího aktu přijmout vzor identifikačního dokladu uvedeného v čl. 14 odst. 2 písm. c), který obsahuje kolonky pro vložení těchto údajů:
a)
charakteristika označení nebo popis zvířete v zájmovém chovu, jak je stanoveno v čl. 17 odst. 2;
b)
druh zvířete v zájmovém chovu a případně jeho plemeno, datum narození uvedené majitelem, pohlaví a barva;
c)
jméno a kontaktní údaje majitele nebo oprávněné osoby;
d)
jméno, kontaktní údaje a podpis úředního nebo schváleného veterinárního lékaře, který doklad vystavil;
e)
jedinečné referenční číslo osvědčení;
f)
podrobné údaje o všech preventivních zdravotních opatřeních proti nákazám nebo infekcím jiným než vzteklina;
g)
jméno a podpis zástupce schvalujícího příslušného orgánu;
h)
jméno, podpis a kontaktní údaje zástupce příslušného orgánu provádějícího kontroly podle článku 34 a datum těchto kontrol;
i)
další relevantní informace o nákazovém statusu zvířete v zájmovém chovu.
2. Prováděcí akt uvedený v odstavci 1 tohoto článku stanoví rovněž požadavky na identifikační doklad uvedený ve zmíněném odstavci, pokud jde o jazyky, grafickou úpravu a platnost. Tento prováděcí akt se přijme přezkumným postupem podle čl. 41 odst. 2.
3. Součástí identifikačního dokladu uvedeného v čl. 14 odst. 2 písm. c) je písemné prohlášení podepsané majitelem nebo oprávněnou osobou potvrzující, že zvíře v zájmovém chovu je přemisťováno do Unie v rámci neobchodního přesunu.
Článek 31
Vystavení a vyplnění identifikačního dokladu uvedeného v čl. 14 odst. 2 písm. c)
Identifikační doklad uvedený v čl. 14 odst. 2 písm. c) vystavuje na základě podpůrných dokumentů buď úřední veterinární lékař území nebo třetí země, z níž je zvíře v zájmovém chovu odesíláno, nebo schválený veterinární lékař, a následně jej schvaluje příslušný orgán území nebo třetí země odeslání poté, co veterinární lékař vystavující doklad:
a)
ověřil, že toto zvíře je označeno nebo popsáno podle čl. 17 odst. 2; a
b)
do příslušných kolonek identifikačního dokladu řádně vyplnil údaje uvedené v čl. 30 odst. 1 písm. a) až f), a tím potvrdil splnění podmínek stanovených v čl. 14 odst. 2 písm. a) a b), je-li to relevantní.
KAPITOLA VI
SPOLEČNÁ USTANOVENÍ
ODDÍL 1
Výjimka pro neobchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu do členských států
Článek 32
Výjimka z podmínek stanovených v článcích 6, 9, 10 a 14
1. Odchylně od podmínek stanovených v článcích 6, 9, 10 a 14 mohou členské státy ve výjimečných situacích povolit, aby na jejich území byla v rámci neobchodního přesunu přemístěna zvířata v zájmovém chovu, která nesplňují podmínky stanovené v uvedených článcích, za předpokladu, že:
a)
majitel podal žádost o povolení předem a členský stát určení toto povolení udělil;
b)
tato zvířata budou v izolaci pod úředním dohledem po dobu nezbytnou pro splnění těchto podmínek a nepřevyšující šest měsíců:
i)
v místě schváleném příslušným orgánem a
ii)
v souladu s podmínkami stanovenými v povolení.
2. Povolení uvedené v odst. 1 písm. a) může obsahovat oprávnění k tranzitu přes jiný členský stát za předpokladu, že členský stát tranzitu předem udělil členskému státu určení souhlas.
ODDÍL 2
Obecné podmínky týkající se souladu
Článek 33
Kontroly dokladů a totožnosti prováděné u neobchodních přesunů zvířat v zájmovém chovu z jednoho členského státu do jiného nebo z určitého území či třetí země uvedených na seznamu podle čl. 13 odst. 1 a článku 15 do členského státu
1. Aniž je dotčen článek 16, a k ověření souladu s kapitolou II provádějí členské státy nediskriminačním způsobem kontroly dokladů a totožnosti u neobchodních přesunů zvířat v zájmovém chovu z jiného členského státu nebo z určitého území či třetí země uvedených na seznamu podle čl. 13 odst. 1 a tam, kde je to relevantní, podle článku 15 na své území.
2. Během neobchodního přesunu zvířete v zájmovém chovu z jednoho členského státu do jiného nebo z určitého území či třetí země uvedených na seznamu podle čl. 13 odst. 1 a tam, kde je to relevantní, podle článku 15 do členského státu majitel nebo oprávněná osoba na žádost příslušného orgánu odpovědného za kontroly stanovené v odstavci 1 tohoto článku:
a)
předloží identifikační doklad tohoto zvířete požadovaný podle tohoto nařízení, který prokazuje soulad s požadavky na takový přesun, a
b)
umožní, aby tyto kontroly byly u tohoto zvířete provedeny.
Článek 34
Kontroly dokladů a totožnosti prováděné u neobchodních přesunů z území nebo třetích zemí jiných než uvedených na seznamech podle čl. 13 odst. 1 nebo článku 15
1. K ověření souladu s kapitolou III provádí příslušný orgán členského státu v místě vstupu kontrolu dokladů a totožnosti u neobchodních přesunů zvířat v zájmovém chovu z území nebo třetích zemí jiných než těch, jsou uvedeny na seznamu podle čl. 13 odst. 1 a tam, kde je to relevantní, podle článku 15, do tohoto členského státu.
2. Majitel nebo oprávněná osoba se při vstupu z určitého území nebo třetí země jiných než těch, které jsou uvedeny na seznamu podle čl. 13 odst. 1 a tam, kde je to relevantní, podle článku 15, do členského státu obrátí na příslušný orgán přítomný v místě vstupu za účelem kontrol uvedených v odstavci 1 a:
a)
předloží identifikační doklad zvířete v zájmovém chovu vyžadovaný podle tohoto nařízení, který prokazuje soulad s podmínkami pro takový přesun; a
b)
umožní, aby tyto kontroly byly u zvířete v zájmovém chovu provedeny.
3. Členské státy vypracují a průběžně aktualizují seznam míst vstupu.
4. Členské státy zajistí, aby příslušný orgán, který pověřily prováděním kontrol uvedených v odstavci 1:
a)
byl plně informován o pravidlech stanovených v kapitole III a aby jeho úředníci byli dostatečně zaškoleni k jejich uplatňování;
b)
vedl záznamy o celkovém počtu provedených kontrol a o případech nesplnění podmínek zjištěných během těchto kontrol a
c)
zaznamenával provedené kontroly do příslušné kolonky identifikačního dokladu, pokud je takový záznam nezbytný pro účely neobchodního přesunu do jiných členských států, jak je stanoveno v čl. 24 odst. 1.
Článek 35
Opatření v případech nesplnění podmínek zjištěných během kontrol stanovených v článcích 33 a 34
1. Pokud kontroly uvedené v článcích 33 a 34 odhalí, že zvíře v zájmovém chovu nesplňuje podmínky stanovené v kapitolách II nebo III, rozhodne příslušný orgán po konzultaci s úředním veterinárním lékařem a v případě potřeby také s majitelem nebo oprávněnou osobou, že:
a)
zvíře odešle zpět do země nebo na území, z něhož bylo odesláno;
b)
zvíře izoluje pod úřední kontrolou po dobu nezbytnou pro dosažení souladu s podmínkami stanovenými v kapitolách II nebo III nebo
c)
v krajním případě, pokud navrácení zvířete není možné nebo jeho izolace není z praktických důvodů proveditelná, usmrtí je v souladu s příslušnými vnitrostátními pravidly týkajícími se ochrany zvířat v zájmovém chovu při usmrcování.
2. Pokud příslušný orgán neobchodní přesun zvířat v zájmovém chovu do Unie zamítne, jsou tato zvířata izolována pod úřední kontrolou do doby buď:
a)
jejich návratu do země nebo území, z něhož byla odeslána nebo
b)
přijetí jakéhokoliv jiného správního rozhodnutí o těchto zvířatech.
3. Opatření uvedená v odstavcích 1 a 2 se provádějí na náklady majitele a majitel ani oprávněná osoba nemají nárok na finanční odškodnění.
Článek 36
Ochranná opatření
1. Pokud se v členském státě, na určitém území nebo v třetí zemi vyskytne nebo rozšíří vzteklina nebo nákaza či infekce jiná než vzteklina, která by mohla vážně ohrozit veřejné zdraví nebo zdraví zvířat, může Komise z vlastního podnětu nebo na žádost členského státu v závislosti na závažnosti situace neprodleně přijmout prostřednictvím prováděcího aktu některé z těchto opatření:
a)
pozastavit neobchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu nebo jejich tranzit z celého území nebo z části území členského státu nebo z dotčeného území či třetí země;
b)
stanovit zvláštní podmínky pro neobchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu z celého území nebo z části území členského státu nebo z dotčeného území či třetí země.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 41 odst. 2.
2. V závažných, naléhavých a řádně odůvodněných případech, kdy je třeba omezit nebo odstranit vážné riziko pro veřejné zdraví nebo zdraví zvířat, přijme Komise postupem podle čl. 41 odst. 3 okamžitě použitelné prováděcí akty.
Článek 37
Informační povinnosti
1. Členské státy poskytnou veřejnosti jasné a snadno dostupné informace o veterinárních podmínkách pro neobchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu a pravidlech pro kontrolu dodržování uvedených podmínek při těchto přesunech, jak jsou stanoveny v tomto nařízení.
2. Informace podle odstavce 1 se týkají zejména:
a)
kvalifikačních předpokladů, jež musí splňovat osoby aplikující transpondér podle článku 18;
b)
povolování výjimky z povinného očkování proti vzteklině pro mladá zvířata v zájmovém chovu druhů uvedených v části A přílohy I podle článků 7 a 11;
c)
podmínek pro vstup zvířat v zájmovém chovu na území členských států přemisťovaných v rámci neobchodního přesunu,
i)
která nesplňují podmínky článku 6, 9, 10 nebo 14,
ii)
která pocházejí z určitých zemí a území za podmínek stanovených jejich vnitrostátními pravidly podle článku 16;
d)
seznamu míst vstupu vypracovaného podle čl. 34 odst. 3, včetně uvedení příslušného orgánu pověřeného prováděním kontrol podle čl. 34 odst. 4;
e)
podmínek pro neobchodní přesuny zvířat v zájmovém chovu druhů uvedených v části B přílohy I na území členských států, které stanoví jejich vnitrostátní pravidla podle čl. 9 odst. 3 a čl. 14 odst. 3;
f)
informací o očkovacích látkách proti vzteklině, kterým příslušný orgán členských států udělil registraci, jak je uvedeno v bodě 1 písm. b) přílohy III, a zejména o příslušném očkovacím protokolu.
3. Členské státy vytvoří internetové stránky, na nichž uvedou informace podle odstavce 1, a jejich internetovou adresu sdělí Komisi.
4. Komise je členským státům nápomocna při zprostředkovávání těchto informací veřejnosti tím, že na své internetové stránce uvede:
a)
odkazy na internetové informační stránky členských států a
b)
informace uvedené v odst. 2 písm. b), d) a e) tohoto článku a informace zpřístupněné veřejnosti v souladu s čl. 2 odst. 2 písm. b) případně v dalších jazycích.
ODDÍL 3
Procesní ustanovení
Článek 38
Změny příloh
1. Za účelem zohlednění technického pokroku, vědeckého vývoje a ochrany veřejného zdraví nebo zdraví zvířat v zájmovém chovu je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 39 měnící přílohy II až IV.
Článek 39
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v čl. 5 odst. 5, čl. 17 odst. 2 druhém pododstavci, čl. 19 odst. 1 prvním pododstavci a článku 38 je svěřena Komisi na dobu pěti let od 28. června 2013. Komise vypracuje zprávu o přenesené pravomoci nejpozději devět měsíců před koncem tohoto pětiletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud Evropský parlament nebo Rada nevysloví proti tomuto prodloužení námitku nejpozději tři měsíce před koncem každého z těchto období.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v čl. 5 odst. 5, čl. 17 odst. 2 druhém pododstavci, čl. 19 odst. 1 prvním pododstavci a článku 38 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle čl. 5 odst. 5, čl. 17 odst. 2 druhého pododstavce, čl. 19 odst. 1 prvního pododstavce a článku 38 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
Článek 40
Postup pro naléhavé případy
1. Akty v přenesené pravomoci přijaté podle tohoto článku vstupují v platnost bezodkladně a jsou použitelné, pokud proti nim není vyslovena námitka v souladu s odstavcem 2. V oznámení aktu v přenesené pravomoci Evropskému parlamentu a Radě se uvedou důvody použití postupu pro naléhavé případy.
2. Evropský parlament nebo Rada mohou proti aktu v přenesené pravomoci vyslovit námitky postupem uvedeným v čl. 39 odst. 5. V takovém případě zruší Komise tento akt neprodleně poté, co jí Evropský parlament nebo Rada oznámí rozhodnutí o vyslovení námitek.
Článek 41
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen Stálý výbor pro potravinový řetězec a zdraví zvířat, zřízený článkem 58 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 178/2002 ze dne 28. ledna 2002, kterým se stanoví obecné zásady a požadavky potravinového práva, zřizuje se Evropský úřad pro bezpečnost potravin a stanoví postupy týkající se bezpečnosti potravin (19). Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011. Má-li být stanovisko výboru získáno písemným postupem, je tento postup ukončen bez výsledku, pokud tak o tom ve lhůtě stanovené pro vydání stanoviska rozhodne předseda výboru nebo pokud o to požádá prostá většina členů výboru.
3. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 8 nařízení (EU) č. 182/2011 ve spojení s článkem 5 uvedeného nařízení.
Článek 42
Sankce
Členské státy stanoví sankce za porušení tohoto nařízení a přijmou veškerá opatření nezbytná k jejich uplatňování. Stanovené sankce musí být účinné, přiměřené a odrazující.
Členské státy Komisi neprodleně oznámí takto stanovené sankce a všechny následné změny těchto ustanovení.
KAPITOLA VII
PŘECHODNÁ A ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 43
Zrušení
1. Nařízení (ES) č. 998/2003 se zrušuje s výjimkou oddílu 2 části B přílohy II, který zůstává v platnosti až do vstupu prováděcího aktu přijatého podle čl. 13 odst. 1 tohoto nařízení v platnost, a části C přílohy II, která zůstává v platnosti až do vstupu prováděcího aktu přijatého podle čl. 13 odst. 2 tohoto nařízení v platnost.
Odkazy v tomto nařízení na seznam obsažený v prováděcích aktech přijatých podle čl. 13 odst. 1 nebo 2 se do vstupu uvedených prováděcích aktů v platnost považují za odkazy na seznamy třetích zemí a území obsažené - ve vztahu k čl. 13 odst. 1 - v oddíle 2 části B přílohy II nařízení (ES) č. 998/2003 a - ve vztahu k čl. 13 odst. 2 - v části C přílohy II nařízení (ES) č. 998/2003.
2. Odkazy na zrušené nařízení se považují za odkazy na toto nařízení v souladu se srovnávací tabulkou obsaženou v příloze V.
3. Zrušením nařízení (ES) č. 998/2003 není dotčena skutečnost, že nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 1152/2011 ze dne 14. července 2011, kterým se doplňuje nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 998/2003, pokud jde o preventivní zdravotní opatření pro tlumení infekce Echinococcus multilocularis u psů (20), jež bylo přijato na základě čl. 5 odst. 1 druhého pododstavce uvedeného nařízení, zůstává v platnosti.
Článek 44
Přechodná opatření týkající se identifikačních dokladů
1. Odchylně od čl. 21 odst. 1 je identifikační doklad uvedený v čl. 6 písm. d) považován za vyhovující tomuto nařízení, pokud byl:
a)
vyhotoven v souladu se vzorovým pasem zavedeným rozhodnutím 2003/803/ES; a
b)
vystaven před 29. prosincem 2014.
2. Odchylně od čl. 25 odst. 1 a čl. 27 písm. a) je identifikační doklad uvedený v čl. 10 odst. 1 písm. e) považován za vyhovující tomuto nařízení, pokud byl:
a)
vyhotoven v souladu se vzorovým osvědčením uvedeným v příloze II rozhodnutí 2011/874/EU nebo případně se vzorovým pasem zavedeným rozhodnutím 2003/803/ES a
b)
vystaven před 29. prosincem 2014.
Článek 45
Vstup v platnost a použitelnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dnem vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 29. prosince 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 12. června 2013.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) nr 576/2013
z dnia 12 czerwca 2013 r.
w sprawie przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 998/2003
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 oraz art. 168 ust. 4 lit. b),
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
po konsultacji z Komitetem Regionów,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W rozporządzeniu (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (3) określa się wymogi dotyczące zdrowia zwierząt mające zastosowanie w przypadku przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych do państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego lub z państw trzecich oraz ustanawia się kontrole mające zastosowanie do takiego przemieszczania. Celem tego rozporządzenia jest zapewnienie wystarczającego poziomu bezpieczeństwa w odniesieniu do zagrożeń dla zdrowia publicznego oraz dla zdrowia zwierząt, związanych z takim przemieszczaniem o charakterze niehandlowym oraz usunięcie wszelkich nieuzasadnionych przeszkód w takim przemieszczaniu.
(2)
W oświadczeniu załączonym do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 438/2010 z dnia 19 maja 2010 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 998/2003 w sprawie wymogów dotyczących zdrowia zwierząt, stosowanych do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym (4) Komisja zobowiązała się do przedstawienia wniosku w sprawie przeglądu całego rozporządzenia (WE) nr 998/2003, zwłaszcza w kwestiach dotyczących aktów delegowanych i wykonawczych. Dlatego też w związku z wejściem w życie Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) uprawnienia powierzone Komisji na mocy rozporządzenia (WE) nr 998/2003 należy dostosować do art. 290 i 291 TFUE. Z uwagi na liczbę zmian, które należy wprowadzić do wymogów dotyczących zdrowia zwierząt, określonych w rozporządzeniu (WE) nr 998/2003, oraz w celu zapewnienia, aby wymogi te były wystarczająco przejrzyste i przystępne dla zwykłego obywatela, należy uchylić to rozporządzenie i zastąpić je niniejszym rozporządzeniem.
(3)
W niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić wykaz gatunków zwierząt, do których powinny mieć zastosowanie zharmonizowane wymogi dotyczące zdrowia zwierząt, jeżeli zwierzęta z tych gatunków są trzymane jako zwierzęta domowe i które są przedmiotem przemieszczania o charakterze niehandlowym. Przy sporządzaniu tego wykazu należy uwzględnić podatność tych gatunków na wściekliznę lub ich rolę w epidemiologii wścieklizny.
(4)
W dyrektywie Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiającej wymagania dotyczące zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych wymaganiami dotyczącymi zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG (5) ustanawia się między innymi wymogi dotyczące zdrowia zwierząt mające zastosowanie do handlu i przywozu psów, kotów i fretek, które są zwierzętami należącymi do gatunków podatnych na wściekliznę. Biorąc pod uwagę, że gatunki te również trzyma się jako zwierzęta domowe, które często towarzyszą ich właścicielowi lub innej upoważnionej osobie podczas przemieszczania o charakterze niehandlowym w Unii lub do Unii, w niniejszym rozporządzeniu należy określić wymogi dotyczące zdrowia zwierząt mające zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym tych gatunków do państw członkowskich. Gatunki te powinny być wymienione w załączniku I część A do niniejszego rozporządzenia.
(5)
Podobnie należy ustanowić ramy prawne w odniesieniu do wymogów dotyczących zdrowia zwierząt, mających zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt należących do gatunków, które nie są podatne na wściekliznę lub które nie mają epidemiologicznego znaczenia w odniesieniu do wścieklizny, do których to gatunków - jeżeli należące do nich zwierzęta nie byłyby trzymane jako zwierzęta domowe - miałyby zastosowanie inne unijne akty prawne, w tym ustawodawstwo dotyczące zwierząt, od których pozyskuje się żywność. Gatunki te powinny być wymienione w załączniku I część B.
(6)
Wykaz w załączniku I część B powinien obejmować bezkręgowce, z wyjątkiem pszczół i trzmieli objętych zakresem stosowania dyrektywy 92/65/EWG, oraz mięczaków i skorupiaków objętych zakresem stosowania dyrektywy Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (6). Wykaz ten powinien również obejmować ozdobne zwierzęta wodne hodowane w akwariach niekomercyjnych, wyłączone z zakresu stosowania dyrektywy 2006/88/WE, oraz płazy i gady.
(7)
Wykaz w załączniku I część B powinien ponadto obejmować wszystkie gatunki ptaków, z wyjątkiem gatunków objętych zakresem stosowania dyrektywy Rady 2009/158/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących handel wewnątrzwspólnotowy i przywóz z państw trzecich drobiu i jaj wylęgowych (7), oraz gryzonie i króliki, inne niż przeznaczone do produkcji żywności i określone w załączniku I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 853/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (8).
(8)
Mając jednak na względzie spójność prawa unijnego, do czasu ustanowienia przepisów unijnych regulujących przemieszczanie o charakterze niehandlowym do państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego lub z terytorium lub państwa trzeciego zwierząt domowych z gatunków wymienionych w załączniku I część B, należy umożliwić stosowanie przepisów krajowych do takiego przemieszczania, pod warunkiem że nie są one bardziej rygorystyczne niż przepisy stosowane do przemieszczania do celów handlowych.
(9)
Ponieważ zwierzęta z gatunków wymienionych w załączniku I część B do niniejszego rozporządzenia mogą należeć do gatunków wymagających szczególnej ochrony, niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie bez uszczerbku dla rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi (9).
(10)
W celu wyraźnego rozróżnienia między przepisami mającymi zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym a przepisami mającymi zastosowanie do handlu w Unii psami, kotami i fretkami objętymi wymogami dotyczącymi zdrowia zwierząt określonymi w dyrektywie 92/65/EWG oraz do ich przywozu do Unii z państw trzecich, należy w niniejszym rozporządzeniu zdefiniować nie tylko zwierzę domowe, ale również przemieszczanie o charakterze niehandlowym zwierzęcia domowego, podczas którego takie zwierzę domowe towarzyszy jego właścicielowi lub osobie upoważnionej. Doświadczenie pokazuje, że podczas przemieszczania o charakterze niehandlowym nie zawsze istnieje możliwość, by zwierzę znajdowało się przez cały czas bezpośrednio przy swoim właścicielu lub osobie upoważnionej. W należycie uzasadnionych i udokumentowanych przypadkach należy uznać, że zwierzę domowe towarzyszy właścicielowi lub osobie upoważnionej, nawet jeśli przemieszczanie o charakterze niehandlowym tego zwierzęcia domowego ma miejsce do pięciu dni wcześniej lub później niż przemieszczanie się właściciela lub osoby upoważnionej, lub odbywa się w innym miejscu niż miejsce zajmowane przez właściciela lub osobę upoważnioną.
(11)
Doświadczenia wynikające ze stosowania istniejących przepisów pokazują, że handel w Unii zwierzętami domowymi należącymi do gatunków wymienionych w załączniku I część A oraz ich przywóz do Unii z państw trzecich może być oszukańczo upozorowane na przemieszczanie o charakterze niehandlowym. Aby zapobiec takim praktykom mogącym stanowić zagrożenie dla zdrowia zwierząt, w niniejszym rozporządzeniu należy ustalić maksymalną liczbę zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A, które mogą towarzyszyć swojemu właścicielowi lub upoważnionej osobie. Powinna jednak istnieć możliwość przekroczenia tej maksymalnej liczby w przypadku spełnienia określonych warunków. Należy ponadto wyjaśnić, że w przypadku gdy te określone warunki nie są spełnione i liczba zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A do niniejszego rozporządzenia przekracza ustaloną maksymalną liczbę, do tych zwierząt domowych zastosowanie mają odpowiednie przepisy dyrektywy 92/65/EWG i dyrektywy 90/425/EWG (10) lub dyrektywy 91/496/EWG (11).
(12)
Rozporządzenie (WE) nr 998/2003 stanowi, że w okresie przejściowym zwierzęta domowe należące do gatunków wymienionych w załączniku I części A i B do tego rozporządzenia należy uznać za zidentyfikowane, jeżeli posiadają wyraźnie czytelny tatuaż lub elektroniczny system identyfikacji („transponder”). W niniejszym rozporządzeniu należy zatem ustanowić przepisy dotyczące znakowania zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A do niniejszego rozporządzenia po upływie okresu przejściowego z dniem 3 lipca 2011 r.
(13)
Wszczepienie transpondera to zabieg inwazyjny i do jego przeprowadzenia wymagane są określone kwalifikacje. Transpondery powinny być zatem wszczepiane jedynie przez odpowiednio wykwalifikowaną osobę. Jeżeli państwo członkowskie zezwala osobie nie będącej lekarzem weterynarii na wszczepianie transponderów, powinno ustanowić przepisy dotyczące minimalnych kwalifikacji wymaganych w przypadku takiej osoby.
(14)
W załączniku Ia do rozporządzenia (WE) nr 998/2003 określa się wymagania techniczne dotyczące identyfikacji zwierząt domowych z wykorzystaniem transponderów. Te wymagania techniczne odpowiadają przyjętym normom międzynarodowym i powinny być ujęte, bez wprowadzania do nich jakichkolwiek istotnych zmian, w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
(15)
W celu ochrony zdrowia publicznego oraz zdrowia zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I, w niniejszym rozporządzeniu należy również przewidzieć możliwość przyjmowania profilaktycznych środków zdrowotnych w odniesieniu do chorób i zakażeń innych niż wścieklizna. Środki te powinny opierać się na zweryfikowanych informacjach naukowych i być stosowane proporcjonalnie do zagrożenia dla zdrowia publicznego lub dla zdrowia zwierząt, związanego z przemieszczaniem o charakterze niehandlowym zwierząt domowych podatnych na takie choroby lub zakażenia. Środki powinny obejmować przepisy dotyczące klasyfikacji państw członkowskich lub ich części, procedury zobowiązujące państwa członkowskie, które wymagają stosowania profilaktycznych środków zdrowotnych, do stałego uzasadniania powodów ich stosowania, warunki w zakresie stosowania i dokumentowania profilaktycznych środków zdrowotnych oraz, w stosownych przypadkach, warunki odstąpienia od stosowania tych środków. Należy zatem również określić - w akcie wykonawczym, który należy przyjąć zgodnie z niniejszym rozporządzeniem -wykaz państw członkowskich lub ich części, sklasyfikowanych na podstawie stosownych przepisów.
(16)
Szczepionki przeciwko wściekliźnie podawane zwierzętom domowym w wieku poniżej trzech miesięcy należącym do gatunków wymienionych w załączniku I część A mogą nie wywoływać odporności ochronnej ze względu na wysokie miano przeciwciał matczynych. Producenci szczepionek zalecają zatem, aby nie szczepić młodych zwierząt domowych, które nie osiągnęły wieku trzech miesięcy. W związku z tym w celu zezwolenia na przemieszczanie o charakterze niehandlowym młodych zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A, które nie zostały zaszczepione przeciwko wściekliźnie, lub które zostały zaszczepione, ale jeszcze się na nią nie uodporniły, w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić określone środki ostrożności, które należy przedsięwziąć, oraz umożliwić państwom członkowskim udzielanie zezwoleń na takie przemieszczanie na ich terytorium, jeżeli młode zwierzęta domowe spełniają wymagania tych środków.
(17)
W celu uproszczenia warunków w zakresie przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A między państwami członkowskimi o równoważnym właściwym stanie ochrony w zakresie wścieklizny, w niniejszym rozporządzeniu należy również przewidzieć możliwość odstąpienia od wymogu stosowania szczepienia przeciwko wściekliźnie. Taka możliwość powinna być dostępna po złożeniu wspólnego wniosku przez zainteresowane państwa członkowskie. Takie odstępstwo powinno opierać się na zweryfikowanych informacjach naukowych i być stosowane proporcjonalnie do zagrożenia dla zdrowia publicznego lub dla zdrowia zwierząt związanego z przemieszczaniem o charakterze niehandlowym zwierząt podatnych na zakażenie wścieklizną. Państwa członkowskie lub ich części, korzystające z takiego odstępstwa powinny być wymienione w akcie wykonawczym, który należy przyjąć zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
(18)
Państwa i terytoria wymienione w załączniku II część B sekcja 2 do rozporządzenia (WE) nr 998/2003 stosują przepisy równoważne przepisom stosowanym przez państwa członkowskie, natomiast państwa i terytoria wymienione w załączniku II część C do tego rozporządzenia spełniają kryteria określone w art. 10 tego rozporządzenia. Wykazy te należy określić, bez wprowadzania do nich jakichkolwiek istotnych zmian, w akcie wykonawczym, który należy przyjąć zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
(19)
Ponadto w akcie wykonawczym, który należy przyjąć zgodnie z niniejszym rozporządzeniem należy określić wykaz terytoriów lub państw trzecich stosujących przepisy, których treść i skutki są takie same jak określonych w niniejszym rozporządzeniu przepisów dotyczących zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część B.
(20)
W rozporządzeniu (WE) nr 998/2003 określono pewne wymagania w zakresie przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych do państw członkowskich z innych państw członkowskich i z państw lub terytoriów wymienionych w załączniku II część B sekcja 2 i część C do tego rozporządzenia. Wymogi te obejmują poddanie danych zwierząt domowych ważnemu szczepieniu przeciwko wściekliźnie przy zastosowaniu szczepionek spełniających minimalne normy określone w odpowiednim rozdziale Podręcznika badań diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt lądowych Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE) lub szczepionek, w przypadku których udzielono pozwolenia na dopuszczenie do obrotu zgodnie z dyrektywą 2001/82/WE (12) lub rozporządzeniem (WE) nr 726/2004 (13). Szczepionki takie okazały się skuteczną ochroną zwierząt przed wścieklizną i stanowią element wymagań dotyczących ważności w zakresie szczepienia przeciwko wściekliźnie określonych w załączniku Ib do rozporządzenia (WE) nr 998/2003. Wymogi te powinny być ujęte, bez wprowadzania do nich jakichkolwiek istotnych zmian, w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.
(21)
W rozporządzeniu (WE) nr 998/2003 określa się bardziej rygorystyczne wymogi dotyczące zdrowia zwierząt w odniesieniu do zwierząt domowych przemieszczanych do państw członkowskich z państw lub terytoriów innych niż wymienione w załączniku II część C do tego rozporządzenia. Wymogi te obejmują kontrole skuteczności szczepień przeciwko wściekliźnie w przypadku poszczególnych zwierząt poprzez oznaczenie przeciwciał metodą miareczkowania przeprowadzane w laboratorium zatwierdzonym zgodnie z decyzją Rady 2000/258/WE z dnia 20 marca 2000 r. określającą specjalny instytut odpowiedzialny za ustanawianie kryteriów niezbędnych do standaryzacji testów serologicznych w monitorowaniu skuteczności szczepień przeciwko wściekliźnie (14). Należy zatem utrzymać ten wymóg w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia oraz uwzględnić warunek, że badanie to należy przeprowadzać zgodnie z metodami określonymi w odpowiednim rozdziale Podręcznika badań diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt lądowych Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE).
(22)
Dokumenty identyfikacyjne towarzyszące zwierzętom domowym należącym do gatunków wymienionych w załączniku I część A, będących przedmiotem przemieszczania o charakterze niehandlowym do państw członkowskich, są niezbędne do potwierdzenia zgodności z niniejszym rozporządzeniem. Należy zatem ustanowić w niniejszym rozporządzeniu warunki wystawiania dokumentów identyfikacyjnych oraz wymogi dotyczące ich treści, ważności, zabezpieczeń, formatu oraz szaty graficznej.
(23)
W niniejszym rozporządzeniu należy zezwolić państwom członkowskim na udzielanie zezwoleń na przemieszczanie o charakterze niehandlowym na ich terytorium zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A, którym towarzyszy dokument identyfikacyjny wystawiony na terytorium lub w państwie trzecim stosującym przepisy, których treść i skutki są takie same jak przepisów stosowanych przez państwa członkowskie. Należy w nim również zezwolić państwom członkowskim na udzielanie zezwoleń na przemieszczenie o charakterze niehandlowym na ich terytorium zwierząt domowych, które przemieszczano na terytoriach lub w państwach trzecich i którym towarzyszy dokument identyfikacyjny wystawiony w państwie członkowskim, o ile warunki w zakresie powrotu z tych terytoriów lub państw trzecich spełniono przed opuszczeniem przez dane zwierzę domowe terytorium Unii.
(24)
W niniejszym rozporządzeniu należy również umożliwić państwom członkowskim udzielanie zezwoleń - w przypadkach zaistnienia pilnej potrzeby wyjazdu właściciela, na przykład w sytuacji nieprzewidzianej klęski żywiołowej, zamieszek na tle politycznym lub innych przejawów siły wyższej odnoszących się do właściciela - na bezpośredni wjazd na ich terytorium zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I, w przypadku których nie są spełnione wymogi niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że wniosek o udzielenie zezwolenia złożono z wyprzedzeniem, a państwo członkowskie przeznaczenia udzieliło takiego zezwolenia, oraz że w celu spełnienia warunków niniejszego rozporządzenia zastosowany zostanie ograniczony okres izolacji pod nadzorem urzędowym. Pomimo potrzeby takiego pilnego wyjazdu takie zezwolenia są niezbędne ze względu na zagrożenia dla zdrowia zwierząt wynikające z wprowadzenia na terytorium Unii zwierzęcia domowego, w którego przypadku nie są spełnione wymogi niniejszego rozporządzenia.
(25)
Dyrektywa 90/425/EWG oraz dyrektywa 91/496/EWG nie mają zastosowania do kontroli weterynaryjnych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym podczas przemieszczania o charakterze niehandlowym.
(26)
W związku z tym, aby państwa członkowskie mogły zweryfikować zgodność z niniejszym rozporządzeniem i podejmować niezbędne działania, należy w niniejszym rozporządzeniu zawrzeć wymóg, aby osoba towarzysząca zwierzęciu domowemu okazywała wymagany dokument identyfikacyjny w czasie każdego przemieszczania o charakterze niehandlowym do państwa członkowskiego, oraz należy przewidzieć odpowiednie kontrole dokumentów i kontrole identyfikacyjne zwierząt domowych towarzyszących właścicielowi podczas przemieszczania o charakterze niehandlowym do państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego lub z niektórych terytoriów lub państw trzecich.
(27)
Należy w nim również zobowiązać państwa członkowskie do przeprowadzania regularnych kontroli dokumentów i kontroli identyfikacyjnych w wyznaczonych punktach wjazdu zwierząt domowych towarzyszących właścicielowi podczas przemieszczania o charakterze niehandlowym do państwa członkowskiego z niektórych terytoriów lub państw trzecich. Kontrole takie powinny odbywać się z uwzględnieniem odpowiednich przepisów określonych w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (15). W przypadku gdy jest to niezbędne w celu dalszego przemieszczania na terytorium innych państw członkowskich, państwa członkowskie powinny być zobowiązane do udokumentowania przeprowadzenia kontroli dokumentu identyfikacyjnego, aby umożliwić ustalenie okresu ważności tego dokumentu na podstawie daty ostatniej kontroli.
(28)
Ponadto w niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć środki ochronne w celu eliminacji zagrożeń dla zdrowia publicznego lub dla zdrowia zwierząt wynikających z przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych.
(29)
W celu zapewnienia obywatelom jasnych i dostępnych informacji dotyczących przepisów mających zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym do Unii zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I, należy zobowiązać państwa członkowskie do udostępnienia ogółowi społeczeństwa takich informacji, w szczególności odpowiednich przepisów prawa krajowego.
(30)
W celu zapewnienia prawidłowego stosowania niniejszego rozporządzenia należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do wymogów dotyczących poszczególnych gatunków w zakresie znakowania zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część B oraz profilaktycznych środków zdrowotnych dotyczących poszczególnych gatunków, stosowanych przeciwko chorobom lub zakażeniom innym niż wścieklizna, na które podatne są gatunki wymienione w załączniku I, a także do przyjmowania przepisów służących ograniczeniu liczby zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część B, towarzyszących ich właścicielom podczas przemieszczania się o charakterze niehandlowym oraz w celu zmiany załączników II-IV. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(31)
Ponadto należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów w trybie pilnym w należycie uzasadnionych przypadkach zagrożenia dla zdrowia publicznego lub dla zdrowia zwierząt w odniesieniu do profilaktycznych środków zdrowotnych przeciwko chorobom lub zakażeniom innym niż wścieklizna, na które mogą być podatne zwierzęta domowe należące do gatunków wymienionych w załączniku I.
(32)
W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do wykazu państw członkowskich lub ich części, o równoważnym stanie ochrony w zakresie wścieklizny i upoważnionych do zawierania umów dwustronnych w sprawie odstępstw od niektórych warunków mających zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych, wykazu państw członkowskich sklasyfikowanych na podstawie przepisów dotyczących profilaktycznych środków zdrowotnych przeciwko chorobom i zakażeniom innym niż wścieklizna, wykazów terytoriów i państw trzecich ustanowionych do celów odstąpienia od niektórych warunków dotyczących przemieszczania o charakterze niehandlowym, wzoru dokumentów identyfikacyjnych towarzyszących zwierzętom domowym należącym do gatunków wymienionych w załączniku I podczas przemieszczania o charakterze niehandlowym do państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego lub z terytorium lub państwa trzeciego, przepisów dotyczących formatu, szaty graficznej i języków oświadczenia, które należy podpisać oraz środków ochronnych w przypadku wystąpienia lub rozprzestrzenienia się wścieklizny bądź chorób lub zakażeń innych niż wścieklizna. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (16).
(33)
Komisja powinna przyjąć akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, aktualizujące wykaz państw członkowskich lub ich części, o równoważnym stanie ochrony w zakresie wścieklizny, upoważnionych do zawierania umów dwustronnych w sprawie odstępstw od niektórych warunków mających zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych oraz wykaz terytoriów lub państw trzecich ustanowiony do celów odstąpienia od niektórych warunków dotyczących przemieszczania o charakterze niehandlowym oraz w odniesieniu do środków ochronnych w przypadku wystąpienia lub rozprzestrzenienia się wścieklizny bądź chorób lub zakażeń innych niż wścieklizna, w przypadku gdy jest to należycie uzasadnione szczególnie pilną potrzebą związaną ze zdrowiem zwierząt lub zdrowiem publicznym.
(34)
W niektórych państwach członkowskich wykryto przypadki nieprzestrzegania przepisów określonych w rozporządzeniu (WE) nr 998/2003. Państwa członkowskie powinny zatem ustanowić przepisy w sprawie sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszeń niniejszego rozporządzenia.
(35)
W decyzji Komisji 2003/803/WE z dnia 26 listopada 2003 r. ustanawiającej wzór paszportu do celu wewnątrzwspólnotowego przemieszczania psów, kotów i fretek (17) ustanawia się wzór paszportu do celu przemieszczania zwierząt domowych należących do gatunków psów, kotów i fretek między państwami członkowskimi na mocy rozporządzenia (WE) nr 998/2003. Dokumenty identyfikacyjne wydane zgodnie z tym wzorem paszportu powinny, pod pewnymi warunkami, zachować ważność przez cały okres życia zwierzęcia domowego w celu ograniczenia obciążenia administracyjnego i finansowego właścicieli.
(36)
W decyzji wykonawczej Komisji 2011/874/UE z dnia 15 grudnia 2011 r. ustanawiającej wykaz państw trzecich i terytoriów, z których dozwolony jest przywóz psów, kotów i fretek oraz przemieszczanie o charakterze niehandlowym więcej niż pięciu psów, kotów lub fretek do Unii, jak również wzory świadectw stosowanych w przywozie oraz przemieszczaniu o charakterze niehandlowym tych zwierząt do Unii (18), ustanowiono wzór świadectwa zdrowia poświadczającego zgodność z wymogami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 998/2003 w zakresie przemieszczania o charakterze niehandlowym pięciu lub mniejszej liczby psów, kotów lub fretek do Unii. W celu zapewnienia sprawnego przejścia do nowych przepisów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu, ten wzór świadectwa powinien zachować ważność pod pewnymi warunkami.
(37)
Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie ustanowienie wymogów dotyczących zdrowia zwierząt w odniesieniu do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I w celu zapobiegania zagrożeniom dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt wynikającym z takiego przemieszczania lub ich zmniejszenia, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.
(38)
W celu zapewnienia jednoczesnej publikacji niniejszego rozporządzenia i aktów wykonawczych odnoszących się do wykazów terytoriów i państw trzecich ustanowionych do celów odstąpienia od niektórych warunków mających zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym, do wzoru dokumentów identyfikacyjnych towarzyszących zwierzętom domowym należącym do gatunków wymienionych w załączniku I część A podczas przemieszczania o charakterze niehandlowym do państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego lub z terytorium lub państwa trzeciego, a także do przepisów dotyczących formatu, szaty graficznej i języków oświadczenia, które należy podpisać, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie ustanawia wymogi dotyczące zdrowia zwierząt mające zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych oraz przepisy dotyczące kontroli zgodności takiego przemieszczania.
Artykuł 2
Zakres stosowania
1. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych do państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego lub z terytorium lub państwa trzeciego.
2. Niniejsze rozporządzenie stosuje się bez uszczerbku dla:
a)
rozporządzenia (WE) nr 338/97;
b)
jakichkolwiek krajowych środków przyjętych, opublikowanych i udostępnionych ogółowi społeczeństwa przez państwa członkowskie w celu ograniczenia przemieszczania niektórych gatunków lub ras zwierząt domowych ze względów innych niż względy związane ze zdrowiem zwierząt.
Artykuł 3
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
a)
„przemieszczanie o charakterze niehandlowym” oznacza każde przemieszczanie, którego celem nie jest sprzedaż ani przeniesienie własności zwierzęcia domowego;
b)
„zwierzę domowe” oznacza zwierzę należące do gatunku wymienionego w załączniku I, które towarzyszy swojemu właścicielowi lub osobie upoważnionej podczas przemieszczania o charakterze niehandlowym, oraz za które podczas takiego przemieszczania o charakterze niehandlowym odpowiedzialny jest właściciel lub taka osoba upoważniona;
c)
„właściciel” oznacza osobę fizyczną wskazaną jako właściciel w dokumencie identyfikacyjnym;
d)
„osoba upoważniona” oznacza każdą osobę fizyczną, którą właściciel upoważnił pisemnie do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierzęcia domowego w imieniu właściciela;
e)
„transponder” oznacza przeznaczone wyłącznie do odczytu pasywne urządzenie identyfikacyjne wykorzystujące określoną częstotliwość radiową;
f)
„dokument identyfikacyjny” oznacza dokument sporządzony zgodnie z wzorem określonym w aktach wykonawczych, które mają być przyjęte zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, umożliwiający wyraźną identyfikację zwierzęcia domowego oraz kontrolę stanu jego zdrowia pod względem zgodności z niniejszym rozporządzeniem;
g)
„upoważniony lekarz weterynarii” oznacza każdego lekarza weterynarii, którego właściwy organ upoważnił do wykonywania określonych czynności zgodnie z niniejszym rozporządzeniem lub aktami przyjętymi zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;
h)
„urzędowy lekarz weterynarii” oznacza każdego lekarza weterynarii wyznaczonego przez właściwy organ;
i)
„kontrola dokumentów” oznacza weryfikację dokumentu identyfikacyjnego towarzyszącego zwierzęciu domowemu;
j)
„kontrola tożsamości” oznacza sprawdzenie zgodności dokumentu identyfikacyjnego ze zwierzęciem domowym oraz, w stosownych przypadkach, sprawdzenie obecności i zgodności oznakowania;
k)
„punkt wjazdu podróżnych” oznacza każdy obszar wyznaczony przez państwa członkowskie do celów kontroli, o których mowa w art. 34 ust. 1.
Artykuł 4
Obowiązek ogólny
Przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych spełniającego wymogi dotyczące zdrowia zwierząt określone w niniejszym rozporządzeniu nie można zabronić, ograniczać ani utrudniać ze względów dotyczących zdrowia zwierząt innych niż wynikające ze stosowania niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 5
Maksymalna liczba zwierząt domowych
1. Maksymalna liczba zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A, które mogą towarzyszyć właścicielowi lub osobie upoważnionej podczas jednorazowego przemieszczania o charakterze niehandlowym, nie może przekraczać pięciu.
2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 maksymalna liczba zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A może przekraczać pięć, jeśli spełnione zostaną następujące warunki:
a)
przemieszczanie o charakterze niehandlowym zwierząt domowych odbywa się w celu uczestnictwa w konkursach, wystawach, wydarzeniach sportowych lub w szkoleniach związanych z takimi wydarzeniami;
b)
właściciel lub osoba upoważniona przedstawią dowody na piśmie, że dane zwierzęta domowe zostały zarejestrowane jako uczestniczące w wydarzeniu, o którym mowa w lit. a), lub w stowarzyszeniu, które organizuje takie wydarzenia;
c)
wiek zwierząt domowych wynosi ponad sześć miesięcy.
3. Państwa członkowskie mogą przeprowadzać standardowe wyrywkowe kontrole, aby sprawdzić prawidłowość informacji przedstawionych w związku z ust. 2 lit. b).
4. W przypadku gdy maksymalna liczba zwierząt domowych, o których mowa w ust. 1, zostaje przekroczona, a warunki, o których mowa w ust. 2, nie są spełnione, te zwierzęta domowe muszą spełniać określone w dyrektywie 92/65/EWG wymogi dotyczące zdrowia zwierząt dla danych gatunków, a państwa członkowskie zapewniają, aby te zwierzęta zostały poddane kontroli weterynaryjnej przewidzianej odpowiednio w dyrektywach 90/425/EWG lub 91/496/EWG.
5. Aby zapobiec sytuacjom, w których przemieszczanie o charakterze handlowym zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część B jest oszukańczo upozorowane jako przemieszczanie zwierząt domowych o charakterze niehandlowym, Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 39 w celu ustanowienia przepisów określających maksymalną liczbę zwierząt domowych należących do tych gatunków, jakie mogą towarzyszyć właścicielowi lub osobie upoważnionej podczas pojedynczego przemieszczenia o charakterze niehandlowym.
6. Nie później niż w dniu 29 czerwca 2018 r. Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące wykonania niniejszego artykułu. Na podstawie swojego sprawozdania Komisja proponuje, w razie konieczności, zmianę niniejszego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ II
WARUNKI MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO PRZEMIESZCZANIA O CHARAKTERZE NIEHANDLOWYM ZWIERZĄT DOMOWYCH DO PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO Z INNEGO PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO
SEKCJA 1
Zwierzęta domowe należące do gatunków wymienionych w załączniku I część A
Artykuł 6
Warunki mające zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A
Zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A nie przemieszcza się do państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego, chyba że spełniają poniższe warunki:
a)
są one oznakowane zgodnie z art. 17 ust. 1;
b)
zostały poddane szczepieniu przeciwko wściekliźnie spełniającemu wymogi dotyczące ważności określone w załączniku III;
c)
zastosowano wobec nich wszelkie profilaktyczne środki zdrowotne dotyczące chorób lub zakażeń innych niż wścieklizna przyjęte zgodnie z art. 19 ust. 1;
d)
towarzyszy im dokument identyfikacyjny należycie wypełniony i wystawiony zgodnie z art. 22.
Artykuł 7
Odstępstwo od warunku szczepienia przeciwko wściekliźnie w odniesieniu do młodych zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A
1. Z zastrzeżeniem ust. 2, państwa członkowskie mogą, na zasadzie odstępstwa od art. 6 lit. b), udzielać zezwoleń na przemieszczanie o charakterze niehandlowym zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A na ich terytoria z innych państw członkowskich, jeżeli zwierzęta te:
a)
są w wieku poniżej 12 tygodni i nie zostały zaszczepione przeciwko wściekliźnie; albo
b)
są w wieku od 12 do 16 tygodni i zostały zaszczepione przeciwko wściekliźnie, ale nie spełniają wymogów dotyczących ważności, o których mowa w załączniku III pkt 2 lit. e).
2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, może zostać wydane tylko wówczas, jeżeli:
a)
właściciel lub osoba upoważniona dostarczą podpisane oświadczenie, że od urodzenia do chwili przemieszczenia o charakterze niehandlowym zwierzęta domowe nie miały żadnego kontaktu z dzikimi zwierzętami należącymi do gatunków podatnych na wściekliznę; albo
b)
zwierzętom domowym towarzyszy ich matka, od której są w dalszym ciągu zależne, a na podstawie jej dokumentu identyfikacyjnego można ustalić, że przed ich urodzeniem matkę poddano szczepieniu przeciwko wściekliźnie, które było zgodne z wymogami dotyczącymi ważności określonymi w załączniku III.
3. Komisja może w drodze aktu wykonawczego przyjmować przepisy dotyczące formatu, szaty graficznej i języków oświadczeń, o których mowa w ust. 2 lit. a) niniejszego artykułu. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 41 ust. 2.
Artykuł 8
Odstępstwo od warunku szczepienia przeciwko wściekliźnie w odniesieniu do zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 6 lit. b) można zezwolić na bezpośrednie przemieszczanie o charakterze niehandlowym zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A, które nie zostały zaszczepione przeciwko wściekliźnie, między państwami członkowskimi lub ich częściami zgodnie z procedurą, o której mowa w ust. 2, na wspólny wniosek zainteresowanych państw członkowskich.
2. Komisja przyjmuje w drodze aktu wykonawczego wykaz państw członkowskich upoważnionych zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu do zawierania umów wzajemnych w celu zastosowania odstępstwa od art. 6 lit. b). Wykaz ten wskazuje części tych państw członkowskich, do których mogą zostać zastosowane odstępstwa.
3. Aby znaleźć się w wykazie, o którym mowa w ust. 2, państwa członkowskie zainteresowane zawarciem takiej umowy wzajemnej składają Komisji wspólny wniosek, obejmujący szczegóły projektu umowy, na podstawie którego mogą one wykazać - uwzględniając określone w Kodeksie zdrowia zwierząt lądowych Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE) procedury dotyczące oświadczeń własnych dotyczących uznania państwa lub strefy za wolne od wścieklizny - że spełniają co najmniej następujące warunki:
a)
w państwach członkowskich składających wniosek działają systemy ciągłego monitorowania i sprawozdawczości w odniesieniu do wścieklizny;
b)
państwa członkowskie składające wniosek lub te części ich terytoriów, których dotyczy wniosek, są wolne od wścieklizny oraz zgodnie z wynikami otrzymywanymi z systemów, o których mowa w lit. a), nie stwierdzono przypadków wścieklizny wśród zwierząt dziko żyjących na terytoriach tych państw członkowskich lub ich częściach przez co najmniej dwa lata poprzedzające wspólny wniosek;
c)
państwa członkowskie składające wniosek wdrożyły skuteczne i efektywne środki kontrolne w celu zapobiegania wprowadzeniu wścieklizny na ich terytoria i jej rozprzestrzenianiu na tych terytoriach;
d)
wniosek dotyczący odstępstwa od art. 6 lit. b) jest uzasadniony i proporcjonalny do zagrożeń dla zdrowia publicznego lub dla zdrowia zwierząt, związanych z bezpośrednim przemieszczaniem o charakterze niehandlowym niezaszczepionych zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A, z jednego z państw członkowskich, które złożyły wniosek, do innego takiego państwa lub części jego terytorium.
Wspólny wniosek musi zawierać informacje adekwatne, wiarygodne i potwierdzone naukowo.
4. Komisja w drodze aktu wykonawczego usuwa państwa członkowskie z wykazu, o którym mowa w ust. 2, w odniesieniu do całego ich terytorium lub jego części, w przypadku gdy w związku z jakąkolwiek zmianą danych określonych w ust. 3 stosowanie odstępstwa przestaje mieć uzasadnienie.
5. Akty wykonawcze, o których mowa w ust. 2 i 4, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 41 ust. 2.
6. W należycie uzasadnionych nagłych przypadkach związanych z zagrożeniem dla zdrowia publicznego lub dla zdrowia zwierząt Komisja aktualizuje - w drodze aktów wykonawczych mających natychmiastowe zastosowanie - wykaz państw członkowskich lub ich części, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 41 ust. 3.
SEKCJA 2
Zwierzęta domowe należące do gatunków wymienionych w załączniku I część B
Artykuł 9
Warunki mające zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część B
1. O ile Komisja nie przyjmie zgodnie z art. 19 ust. 1 aktu delegowanego w odniesieniu do zwierząt domowych należących do jednego z gatunków wymienionych w załączniku I część B, przemieszczanie o charakterze niehandlowym zwierząt domowych należących do tego gatunku z jednego państwa członkowskiego do innego państwa członkowskiego podlega warunkom określonym w ust. 2 niniejszego artykułu.
2. Zwierzęta domowe należące do gatunków, o których mowa w ust. 1, mogą być przemieszczane z jednego państwa członkowskiego do innego państwa członkowskiego tylko, jeżeli spełniają następujące warunki:
a)
są oznakowane lub opisane zgodnie z wymogami przyjętymi zgodnie z art. 17 ust. 2;
b)
zastosowano wobec nich wszelkie profilaktyczne środki zdrowotne w zakresie chorób lub zakażeń innych niż wścieklizna przyjęte zgodnie z art. 19 ust. 1;
c)
towarzyszy im dokument identyfikacyjny należycie wypełniony i wystawiony zgodnie z art. 29.
3. W oczekiwaniu na przyjęcie stosownych aktów delegowanych, o których mowa w ust. 1, państwa członkowskie mogą stosować przepisy krajowe do przemieszczania o charakterze niehandlowym na ich terytorium z innego państwa członkowskiego zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część B, pod warunkiem że przepisy te:
a)
są stosowane proporcjonalnie do zagrożeń dla zdrowia publicznego lub dla zdrowia zwierząt związanych z przemieszczaniem o charakterze niehandlowym zwierząt domowych należących do tych gatunków; oraz
b)
nie są bardziej rygorystyczne niż przepisy stosowane do handlu zwierzętami należącymi do tych gatunków zgodnie z dyrektywami 92/65/EWG lub 2006/88/WE.
ROZDZIAŁ III
WARUNKI MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO PRZEMIESZCZANIA O CHARAKTERZE NIEHANDLOWYM ZWIERZĄT DOMOWYCH DO PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO Z TERYTORIUM LUB PAŃSTWA TRZECIEGO
SEKCJA 1
Zwierzęta domowe należące do gatunków wymienionych w załączniku I część A
Artykuł 10
Warunki mające zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A
1. Zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A nie przemieszcza się do państwa członkowskiego z terytorium lub państwa trzeciego, chyba że spełniają one następujące warunki:
a)
są one oznakowane zgodnie z art. 17 ust. 1;
b)
zostały poddane szczepieniu przeciwko wściekliźnie spełniającemu wymogi dotyczące ważności określone w załączniku III;
c)
zostały poddane badaniu poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie metodą miareczkowania, które spełnia wymogi dotyczące ważności określone w załączniku IV;
d)
zastosowano wobec nich wszelkie profilaktyczne środki zdrowotne w zakresie chorób lub zakażeń innych niż wścieklizna przyjęte zgodnie z art. 19 ust. 1;
e)
towarzyszy im dokument identyfikacyjny należycie wypełniony i wystawiony zgodnie z art. 26.
2. Zwierzęta domowe należące do gatunków wymienionych w załączniku I część A mogą zostać przemieszczone do państwa członkowskiego z terytorium lub państwa trzeciego innego niż te, które wymieniono w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 13 ust. 1, jedynie przez punkty wjazdu podróżnych znajdujące się w wykazie zgodnie z art. 34 ust. 3.
3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 państwa członkowskie mogą zezwolić na przemieszczanie zarejestrowanych psów wojskowych lub psów poszukiwawczych i ratowniczych przez inny punkt wjazdu niż punkt wjazdu podróżnych, pod warunkiem że:
a)
właściciel lub osoba upoważniona złożyła z wyprzedzeniem wniosek o wydanie zezwolenia, a państwo członkowskie wydało takie zezwolenie; oraz
b)
psy sprawdzane są zgodnie z art. 34 ust. 2 w miejscu wyznaczonym do tego celu przez właściwy organ pod kątem zgodności z ustaleniami zawartymi w zezwoleniu, o którym mowa w lit. a) niniejszego ustępu.
Artykuł 11
Odstępstwo od warunku szczepienia przeciwko wściekliźnie w odniesieniu do młodych zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A
1. Z zastrzeżeniem ust. 2, państwa członkowskie mogą, na zasadzie odstępstwa od art. 10 ust. 1 lit. b), udzielać zezwoleń na przemieszczanie o charakterze niehandlowym zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A na ich terytoria z terytoriów lub państw trzecich, które zostały wymienione w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 13 ust. 1 lub 2, jeżeli zwierzęta te:
a)
są w wieku poniżej 12 tygodni i nie zostały zaszczepione przeciwko wściekliźnie; albo
b)
są w wieku od 12 do 16 tygodni i zostały zaszczepione przeciwko wściekliźnie, ale nie spełniają jeszcze wymogów ważności, o których mowa w załączniku III pkt 2 lit. e).
2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, może zostać wydane tylko wówczas, jeżeli:
a)
właściciel lub osoba upoważniona dostarczy podpisane oświadczenie, że od urodzenia do chwili przemieszczenia o charakterze niehandlowym zwierzęta domowe nie miały żadnego kontaktu z dzikimi zwierzętami należącymi do gatunków podatnych na wściekliznę; albo
b)
zwierzętom domowym towarzyszy ich matka, od której są w dalszym ciągu zależne, a na podstawie jej dokumentu identyfikacyjnego można ustalić, że przed ich urodzeniem matkę poddano szczepieniu przeciwko wściekliźnie, które było zgodne z wymogami dotyczącymi ważności określonymi w załączniku III.
3. Późniejsze przemieszczanie o charakterze niehandlowym zwierząt domowych, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, do innego państwa członkowskiego jest jednak zakazane z wyjątkiem przypadków, w których przemieszcza się je zgodnie z warunkami określonymi w art. 6 lub gdy udzielono zezwolenia na takie przemieszczanie zgodnie z art. 7, a państwo członkowskie przeznaczenia również udzieliło zezwolenia na przemieszczanie na jego terytorium z terytoriów lub państw trzecich zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu.
4. Komisja może w drodze aktu wykonawczego przyjmować przepisy dotyczące formatu, szaty graficznej i języków oświadczeń, o których mowa w ust. 2 lit. a) niniejszego artykułu. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 41 ust. 2.
Artykuł 12
Odstępstwo od warunku wykonania badania poziomu przeciwciał metodą miareczkowania w odniesieniu do zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 10 ust. 1 lit. c) badanie poziomu przeciwciał metodą miareczkowania w przypadku gatunków wymienionych w załączniku I część A nie jest wymagane w odniesieniu do zwierząt domowych przemieszczanych do państwa członkowskiego z terytorium lub państwa trzeciego wymienionego w wykazie zgodnie z art. 13 ust. 1 lub 2:
a)
bezpośrednio z tych terytoriów lub państw trzecich; albo
b)
po pobycie wyłącznie na obszarze jednego lub większej liczby tych terytoriów lub państw trzecich; albo
c)
po tranzycie przez terytorium lub państwo trzecie inne niż te, które zostały wymienione w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 13 ust. 1 lub 2, pod warunkiem że właściciel lub osoba upoważniona przedstawi podpisane oświadczenie, że w czasie takiego tranzytu dane zwierzęta domowe nie miały kontaktu ze zwierzętami należącymi do gatunków podatnych na zakażenie wścieklizną i pozostały zamknięte w środku transportu lub na terenie międzynarodowego portu lotniczego.
2. Komisja może w drodze aktu wykonawczego przyjmować przepisy dotyczące formatu, szaty graficznej i języków oświadczeń, o których mowa ust. 1 lit. c) niniejszego artykułu. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 41 ust. 2.
Artykuł 13
Ustanowienie wykazu terytoriów i państw trzecich
1. Komisja przyjmuje w drodze aktu wykonawczego wykaz terytoriów i państw trzecich, które złożyły wniosek o wpisanie na listę, w którym wykazały, że do zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A stosują przepisy, których treść i skutki są takie same jak przepisów określonych w rozdziale II sekcja 1, w niniejszej sekcji oraz w rozdziale VI sekcja 2, a w stosownych przypadkach również przepisy, które przyjęto zgodnie z tymi przepisami.
2. Komisja przyjmuje w drodze aktu wykonawczego wykaz terytoriów lub państw trzecich, które złożyły wniosek o wpisanie na listę, w którym wykazały, że w odniesieniu do zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A spełniają przynajmniej następujące kryteria:
a)
istnieje obowiązek powiadamiania właściwych organów o przypadkach wścieklizny;
b)
od co najmniej dwóch lat przed złożeniem wniosku istnieje skuteczny system monitorowania w odniesieniu do wścieklizny, przy czym wymogiem minimalnym jest działający nieprzerwanie program wczesnego wykrywania mający na celu zapewnienie badania zwierząt podejrzewanych o zakażenie wścieklizną i sprawozdawczości w takich przypadkach;
c)
struktura i organizacja ich służb weterynaryjnych i kontroli oraz uprawnienia tych służb i nadzór, jakiemu podlegają, a także środki, jakimi dysponują, w tym personel i możliwości laboratoryjne, są wystarczające do:
(i)
skutecznego stosowania i egzekwowania ustawodawstwa krajowego dotyczącego przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych; oraz
(ii)
zagwarantowania ważności dokumentów identyfikacyjnych w formacie przewidzianym w art. 25 i wystawianych zgodnie z art. 26;
d)
obowiązują i zostały skutecznie wdrożone przepisy dotyczące zapobiegania wściekliźnie i jej zwalczania, aby zminimalizować ryzyko zakażenia zwierząt domowych, w tym przepisy dotyczące przywozu zwierząt domowych z innych państw lub terytoriów, oraz, w stosownych przypadkach, przepisy dotyczące:
(i)
kontroli populacji bezpańskich psów i kotów;
(ii)
szczepienia zwierząt domowych przeciwko wściekliźnie, w szczególności w miejscach, gdzie wścieklizna występuje wśród nietoperzy wampirów; oraz
(iii)
kontroli i zwalczania wścieklizny wśród zwierząt dziko żyjących;
e)
obowiązują przepisy dotyczące licencjonowania i wprowadzania do obrotu szczepionek przeciwko wściekliźnie.
3. Akty wykonawcze, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 41 ust. 2.
W przypadku należycie uzasadnionej szczególnej potrzeby związanej z zagrożeniami dla zdrowia publicznego lub dla zdrowia zwierząt, Komisja przyjmuje akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, aktualizujące wykaz terytoriów lub państw trzecich, o którym mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 41 ust. 3.
SEKCJA 2
Zwierzęta domowe należące do gatunków wymienionych w załączniku I część B
Artykuł 14
Warunki mające zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część B
1. O ile Komisja nie przyjmie zgodnie z art. 19 ust. 1 aktu delegowanego w odniesieniu do zwierząt domowych należących do jednego z gatunków wymienionych w załączniku I część B, przemieszczanie o charakterze niehandlowym zwierząt domowych należących do tego gatunku do państwa członkowskiego z terytorium lub państwa trzeciego podlega warunkom określonym w ust. 2 niniejszego artykułu.
2. Zwierzęta domowe, o których mowa w ust. 1, mogą być przemieszczane do państwa członkowskiego z terytorium lub państwa trzeciego tylko, jeżeli spełniają następujące warunki:
a)
są oznakowane lub opisane zgodnie z wymogami przyjętymi zgodnie z art. 17 ust. 2;
b)
zastosowano wobec nich wszelkie profilaktyczne środki zdrowotne w zakresie chorób lub zakażeń innych niż wścieklizna przyjęte zgodnie z art. 19 ust. 1;
c)
towarzyszy im dokument identyfikacyjny należycie wypełniony i wystawiony zgodnie z art. 31;
d)
wwieziono je przez punkt wjazdu podróżnych, o ile przemieszczenie nastąpiło z terytorium lub państwa trzeciego innego niż znajdujące się w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 15.
3. W oczekiwaniu na przyjęcie stosownych aktów delegowanych, o których mowa w ust. 1, państwa członkowskie mogą stosować przepisy krajowe do przemieszczania o charakterze niehandlowym na ich terytorium z terytorium lub państwa trzeciego zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część B, pod warunkiem że przepisy te:
a)
są stosowane proporcjonalnie do zagrożeń dla zdrowia publicznego lub dla zdrowia zwierząt związanych z przemieszczaniem o charakterze niehandlowym zwierząt domowych należących do tych gatunków; oraz
b)
nie są bardziej rygorystyczne niż przepisy stosowane do przywozu zwierząt należących do tych gatunków zgodnie z dyrektywami 92/65/EWG lub 2006/88/WE.
Artykuł 15
Ustanowienie wykazu terytoriów oraz państw trzecich
Komisja w drodze aktu wykonawczego może przyjąć wykaz terytoriów oraz państw trzecich, które wykazały, że do zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część B stosują przepisy, których treść i skutki są takie same jak przepisów określonych w rozdziale II sekcja 2, w niniejszej sekcji oraz w rozdziale VI sekcja 2, a w stosownych przypadkach również przepisy, które przyjęto zgodnie z tymi przepisami.
SEKCJA 3
Odstępstwo od warunków dotyczących przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych
Artykuł 16
Odstępstwo od warunków mających zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych między niektórymi państwami i terytoriami
Na zasadzie odstępstwa od art. 10 i 14 przemieszczanie o charakterze niehandlowym zwierząt domowych między następującymi państwami i terytoriami może nadal odbywać się na warunkach określonych w przepisach krajowych tych państw i terytoriów:
a)
między San Marino a Włochami;
b)
między Watykanem a Włochami;
c)
między Monako a Francją;
d)
między Andorą a Francją;
e)
między Andorą a Hiszpanią;
f)
między Norwegią a Szwecją;
g)
między Wyspami Owczymi a Danią;
h)
między Grenlandią a Danią.
ROZDZIAŁ IV
ZNAKOWANIE I PROFILAKTYCZNE ŚRODKI ZDROWOTNE
SEKCJA 1
Znakowanie
Artykuł 17
Znakowanie zwierząt domowych
1. Zwierzęta domowe należące do gatunków wymienionych w załączniku I część A oznakowuje się poprzez wszczepienie transpondera lub za pomocą wyraźnie czytelnego tatuażu wykonanego przed dniem 3 lipca 2011 r.
W przypadku gdy transponder, o którym mowa w akapicie pierwszym, nie spełnia wymogów technicznych określonych w załączniku II, właściciel lub osoba upoważniona zapewnia środki niezbędne do odczytu tego transpondera w czasie każdej weryfikacji oznakowania przewidzianej w art. 22 ust. 1 i 2 oraz art. 26, a także kontroli tożsamości przewidzianej w art. 33 i art. 34 ust. 1.
2. Zwierzęta domowe należące do gatunków wymienionych w załączniku I część B oznakowuje się lub opisuje z uwzględnieniem szczególnych cech każdego gatunku w sposób zapewniający związek danego zwierzęcia domowego z jego odpowiednim dokumentem identyfikacyjnym.
Biorąc pod uwagę różnorodność gatunków wymienionych w załączniku I część B, Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 39, dotyczących takich wymogów w odniesieniu do konkretnych gatunków w zakresie znakowania lub opisywania zwierząt domowych należących do tych gatunków, z uwzględnieniem wszelkich stosownych wymogów krajowych.
Artykuł 18
Kwalifikacje wymagane do wszczepiania transponderów zwierzętom domowym
W przypadku gdy państwo członkowskie zamierza zezwolić na wszczepianie transponderów osobom innym niż lekarze weterynarii, ustanawia przepisy dotyczące minimalnych kwalifikacji, jakich wymaga się od tych osób.
SEKCJA 2
Profilaktyczne środki zdrowotne w przypadku chorób lub zakażeń innych niż wścieklizna
Artykuł 19
Profilaktyczne środki zdrowotne i warunki ich stosowania
1. W przypadku gdy profilaktyczne środki zdrowotne są niezbędne dla ochrony zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt domowych w zakresie zwalczania chorób lub zakażeń innych niż wścieklizna, które rozprzestrzeniają się wskutek przemieszczania tych zwierząt domowych, Komisja jest uprawniona do przyjęcia zgodnie z art. 39 aktów delegowanych dotyczących profilaktycznych środków zdrowotnych w odniesieniu do konkretnych gatunków w zakresie takich chorób lub zakażeń.
W przypadku gdy wymaga tego szczególnie pilna potrzeba w przypadku zagrożeń dla zdrowia publicznego lub dla zdrowia zwierząt, do aktów delegowanych przyjętych na podstawie niniejszego ustępu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 40.
2. Profilaktyczne środki zdrowotne dotyczące konkretnych gatunków zatwierdzone aktem delegowanym przyjętym zgodnie z ust. 1 muszą opierać się na odpowiednich, wiarygodnych i zweryfikowanych informacjach naukowych i być stosowane proporcjonalnie do zagrożenia dla zdrowia publicznego lub dla zdrowia zwierząt związanego z przemieszczaniem o charakterze niehandlowym zwierząt domowych podatnych na choroby lub zakażenia inne niż wścieklizna.
3. Akty delegowane przewidziane w ust. 1 mogą również zawierać:
a)
przepisy w zakresie klasyfikacji państw członkowskich lub ich części w zależności od ich statusu w odniesieniu do zdrowia zwierząt oraz od ich systemów nadzoru i sprawozdawczości w zakresie pewnych chorób lub zakażeń innych niż wścieklizna;
b)
warunki, które państwa członkowskie mają spełnić, aby nadal były uprawnione do stosowania profilaktycznych środków zdrowotnych, o których mowa w ust. 2;
c)
warunki stosowania i dokumentowania profilaktycznych środków zdrowotnych, o których mowa w ust. 2, przed przemieszczeniem o charakterze niehandlowym zwierząt domowych;
d)
warunki przyznawania odstępstw od stosowania profilaktycznych środków zdrowotnych, o których mowa w ust. 2, w niektórych określonych okolicznościach.
Artykuł 20
Wykaz państw członkowskich lub ich części, o których mowa w art. 19 ust. 3 lit. a)
Komisja może przyjąć w drodze aktu wykonawczego wykazy państw członkowskich lub części terytoriów państw członkowskich, które spełniają przepisy w zakresie klasyfikacji państw członkowskich lub ich części, o których mowa w art. 19 ust. 3 lit. a). Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 41 ust. 2.
ROZDZIAŁ V
DOKUMENTY IDENTYFIKACYJNE
SEKCJA 1
Dokumenty identyfikacyjne na potrzeby przemieszczania o charakterze niehandlowym do państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A
Artykuł 21
Format i treść dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 6 lit. d)
1. Dokument identyfikacyjny, o którym mowa w art. 6 lit. d), ma format paszportu zgodnie ze wzorem, który należy przyjąć zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu, oraz zawiera pozycje przeznaczone do wprowadzenia następujących informacji:
a)
umiejscowienie transpondera lub tatuażu oraz datę jego wszczepienia lub naniesienia albo datę odczytu transpondera lub tatuażu, a także kod alfanumeryczny podawany przez transponder lub widniejący na tatuażu;
b)
imię, gatunek, rasa, płeć, umaszczenie, data urodzenia podana przez właściciela i wszelkie cechy charakterystyczne bądź wyróżniające lub znaki szczególne danego zwierzęcia domowego;
c)
imię i nazwisko oraz dane kontaktowe właściciela;
d)
imię i nazwisko, dane kontaktowe oraz podpis upoważnionego lekarza weterynarii, który wystawia lub uzupełnia dokument identyfikacyjny;
e)
podpis właściciela;
f)
informacje dotyczące szczepienia przeciwko wściekliźnie;
g)
data pobrania próbki krwi do badania poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie metodą miareczkowania;
h)
informacje na temat zastosowania wszelkich profilaktycznych środków zdrowotnych w odniesieniu do chorób lub zakażeń innych niż wścieklizna;
i)
inne stosowne informacje dotyczące stanu zdrowia zwierzęcia domowego.
2. Komisja przyjmuje akt wykonawczy określający wzór, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, a także wymogi dotyczące języków, szaty graficznej i zabezpieczeń paszportu, o którym mowa w tym ustępie, oraz przepisy niezbędne do realizacji zmiany paszportów zgodnie z obowiązującym wzorem. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 41 ust. 2.
3. Paszport, o którym mowa w ust. 1, oznacza się numerem składającym się z kodu ISO państwa członkowskiego, w którym został wystawiony, po którym następuje niepowtarzalny kod alfanumeryczny.
Artykuł 22
Wystawianie i uzupełnianie dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 6 lit. d)
1. Dokument identyfikacyjny, o którym mowa w art. 6 lit. d), wystawia upoważniony lekarz weterynarii po:
a)
sprawdzeniu, czy zwierzę domowe oznakowano zgodnie z art. 17 ust. 1;
b)
należytym uzupełnieniu stosownych pozycji w dokumencie identyfikacyjnym informacjami, o których mowa w art. 21 ust. 1 lit. a)-d); oraz
c)
podpisaniu dokumentu identyfikacyjnego przez właściciela zwierzęcia.
2. Po sprawdzeniu czy zwierzę domowe zostało oznakowane zgodnie z art. 17 ust. 1 upoważniony lekarz weterynarii uzupełnia stosowne pozycje w dokumencie identyfikacyjnym informacjami, o których mowa w art. 21 ust. 1 lit. d), f), g) i h), poświadczając w ten sposób zgodność z warunkami, o których mowa w art. 6 lit. b) i c), oraz, w stosownych przypadkach, w art. 27 lit. b pkt (ii).
Niezależnie od akapitu pierwszego uzupełnienia informacji, o których mowa w art. 21 ust. 1 lit. h), może dokonać lekarz weterynarii inny niż upoważniony lekarz weterynarii, jeżeli zezwala na to akt delegowany przyjęty zgodnie z art. 19 ust. 1.
3. Upoważniony lekarz weterynarii wystawiający dokument identyfikacyjny przechowuje dokumentację zawierającą informacje, o których mowa w art. 21 ust. 1 lit. a)-c) oraz w art. 21 ust. 3, przez minimalny okres, który ma zostać określony przez właściwy organ, jednak nie krótszy niż trzy lata.
4. W przypadku gdy jest to konieczne, zgodność z warunkami, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, może zostać poświadczona w więcej niż jednym dokumencie identyfikacyjnym w formacie przewidzianym w art. 21 ust. 1.
Artykuł 23
Wydawanie niewypełnionych dokumentów identyfikacyjnych
1. Właściwe organy zapewniają, aby niewypełnione dokumenty identyfikacyjne były wydawane wyłącznie upoważnionym lekarzom weterynarii oraz aby ich imiona i nazwiska oraz dane kontaktowe zostały zachowane w dokumentacji wraz z adnotacją o numerze, o którym mowa w art. 21 ust. 3.
2. Dokumentację, o której mowa w ust. 1, przechowuje się przez minimalny okres, który ma zostać określony przez właściwy organ, jednak nie krótszy niż trzy lata.
Artykuł 24
Odstępstwo od formatu dokumentu identyfikacyjnego przewidzianego w art. 21 ust. 1
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 21 ust. 1 państwa członkowskie udzielają zezwolenia na przemieszczanie o charakterze niehandlowym do państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A, którym towarzyszy dokument identyfikacyjny wystawiony zgodnie z art. 26.
2. W razie konieczności zgodność z wymogami, o których mowa w art. 6 lit. c), dokumentuje się w dokumencie identyfikacyjnym, o którym mowa w ust. 1, po przeprowadzeniu kontroli przewidzianych w art. 34 ust. 1.
SEKCJA 2
Dokumenty identyfikacyjne na potrzeby przemieszczania o charakterze niehandlowym do państwa członkowskiego z terytorium lub państwa trzeciego zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A
Artykuł 25
Format i treść dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lit. e)
1. Dokument identyfikacyjny, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lit. e), ma format świadectwa zdrowia zwierzęcia zgodnie ze wzorem, który ma zostać przyjęty zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu, oraz zawiera pozycje przeznaczone do wprowadzenia następujących informacji:
a)
umiejscowienie transpondera lub tatuażu oraz datę jego wszczepienia lub naniesienia albo datę odczytu transpondera lub tatuażu, a także kod alfanumeryczny podawany przez transponder lub widniejący na tatuażu;
b)
gatunek, rasa, data urodzenia podana przez właściciela, płeć i umaszczenie danego zwierzęcia domowego;
c)
niepowtarzalny numer referencyjny świadectwa;
d)
imię i nazwisko oraz dane kontaktowe właściciela lub osoby upoważnionej;
e)
imię i nazwisko, dane kontaktowe oraz podpis urzędnika lub upoważnionego lekarza weterynarii, który wystawia dokument identyfikacyjny;
f)
informacje dotyczące szczepienia przeciwko wściekliźnie;
g)
datę pobrania próbki krwi do badania poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie metodą miareczkowania;
h)
informacje na temat zastosowania wszelkich profilaktycznych środków zdrowotnych w odniesieniu do chorób lub zakażeń innych niż wścieklizna;
i)
imię i nazwisko oraz podpis przedstawiciela właściwego organu zatwierdzającego;
j)
imię i nazwisko, podpis oraz dane kontaktowe przedstawiciela właściwego organu przeprowadzającego kontrole, o których mowa w art. 34, a także data kontroli;
k)
inne stosowne informacje dotyczące stanu zdrowia zwierzęcia domowego.
2. Komisja przyjmuje akt wykonawczy określający wzór, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, a także wymogi dotyczące języków, szaty graficznej oraz ważności świadectwa zdrowia zwierzęcia, o którym mowa w tym ustępie. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 41 ust. 2.
3. Część dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lit. e) stanowi pisemne oświadczenie podpisane przez właściciela lub osobę upoważnioną, w którym potwierdza się, że przemieszczanie danego zwierzęcia domowego do Unii jest przemieszczaniem o charakterze niehandlowym.
Artykuł 26
Wystawianie i uzupełnianie dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lit. e)
Dokument identyfikacyjny, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lit. e), jest wystawiany przez urzędowego lekarza weterynarii z terytorium lub państwa trzeciego, z którego zainicjowano przemieszczenie, na podstawie dokumentacji potwierdzającej, lub przez upoważnionego lekarza weterynarii, a następnie jest zatwierdzany przez właściwy organ terytorium lub państwa trzeciego, z którego zainicjowano przemieszczenie, po tym jak wystawiający lekarz weterynarii:
a)
sprawdził, czy zwierzę domowe oznakowano zgodnie z art. 17 ust. 1; oraz
b)
należycie uzupełnił stosowne pozycje w dokumencie identyfikacyjnym informacjami, o których mowa w art. 25 ust. 1 lit. a)-h), poświadczając tym samym zgodność z warunkami określonymi w art. 10 ust. 1 lit. a) oraz, w stosownych przypadkach, w art. 10 ust. 1 lit. b), c) i d).
Artykuł 27
Odstępstwo od formatu dokumentu identyfikacyjnego przewidzianego w art. 25 ust. 1
Na zasadzie odstępstwa od art. 25 ust. 1 państwa członkowskie udzielają zezwolenia na przemieszczanie o charakterze niehandlowym na ich terytorium zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A, którym towarzyszy dokument identyfikacyjny wystawiony zgodnie z art. 22 w przypadku, gdy:
a)
dokument identyfikacyjny wystawiono na jednym z terytoriów lub w jednym z państw trzecich wymienionych w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 13 ust. 1; lub
b)
takie zwierzęta domowe są wwożone do państwa członkowskiego po ich przemieszczeniu na terytorium trzecie lub do państwa trzeciego lub po ich tranzycie przez terytorium lub państwo trzecie z państwa członkowskiego, przy czym dokument identyfikacyjny uzupełniony i wystawiony przez upoważnionego lekarza weterynarii poświadcza, że przed opuszczeniem Unii dane zwierzęta domowe:
(i)
zostały poddane szczepieniu przeciwko wściekliźnie przewidzianemu w art. 10 ust. 1 lit. b); oraz
(ii)
zostały poddane badaniu poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie metodą miareczkowania przewidzianemu w art. 10 ust. 1 lit. c), z wyjątkiem przypadku odstępstwa przewidzianego w art. 12.
SEKCJA 3
Dokumenty identyfikacyjne na potrzeby przemieszczania o charakterze niehandlowym do państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część B
Artykuł 28
Format i treść dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 9 ust. 2 lit. c)
1. Komisja może przyjąć w drodze aktu wykonawczego wzór dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 9 ust. 2 lit. c), zawierającego pozycje przeznaczone do wprowadzenia następujących informacji:
a)
cechy charakterystyczne oznakowania lub opis zwierzęcia domowego zgodnie z art. 17 ust. 2;
b)
gatunek, a w stosownych przypadkach rasa, data urodzenia podana przez właściciela, płeć i umaszczenie danego zwierzęcia domowego;
c)
imię i nazwisko właściciela oraz dane kontaktowe;
d)
imię i nazwisko, dane kontaktowe oraz podpis upoważnionego lekarza weterynarii, który wystawia lub uzupełnia dokument identyfikacyjny;
e)
podpis właściciela;
f)
informacje na temat zastosowania wszelkich profilaktycznych środków zdrowotnych w odniesieniu do chorób lub zakażeń innych niż wścieklizna; oraz
g)
inne stosowne informacje dotyczące stanu zdrowia zwierzęcia domowego.
2. W akcie wykonawczym, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, określa się także wymogi dotyczące języków, szaty graficznej, ważności oraz zabezpieczeń dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w tym ustępie. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 41 ust. 2.
Artykuł 29
Wystawianie i uzupełnianie dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 9 ust. 2 lit. c)
1. Dokument identyfikacyjny, o którym mowa w art. 9 ust. 2 lit. c), wystawia upoważniony lekarz weterynarii po:
a)
sprawdzeniu, czy zwierzę domowe oznakowano lub opisano zgodnie z art. 17 ust. 2;
b)
należytym uzupełnieniu stosownych pozycji w dokumencie identyfikacyjnym informacjami, o których mowa w art. 28 ust. 1 lit. a)-d); oraz
c)
podpisaniu dokumentu identyfikacyjnego przez właściciela zwierzęcia.
2. Po sprawdzeniu, czy zwierzę domowe oznaczono lub opisano zgodnie z art. 17 ust. 2, upoważniony lekarz weterynarii uzupełnia stosowną pozycję w dokumencie identyfikacyjnym, o którym mowa w art. 9 ust. 2 lit. c), informacjami, o których mowa w art. 28 ust. 1 lit. d) i f), poświadczając w ten sposób, w stosownych przypadkach, zgodność z warunkami, o których mowa w art. 9 ust. 2 lit. b).
SEKCJA 4
Dokumenty identyfikacyjne na potrzeby przemieszczania o charakterze niehandlowym do państwa członkowskiego z terytorium lub państwa trzeciego zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część B
Artykuł 30
Format i treść dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 14 ust. 2 lit. c)
1. Komisja może przyjąć w drodze aktu wykonawczego wzór dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 14 ust. 2 lit. c), zawierającego pozycje przeznaczone do wprowadzenia następujących informacji:
a)
cechy charakterystyczne oznakowania lub opis zwierzęcia domowego zgodnie z art. 17 ust. 2;
b)
gatunek, a w stosownych przypadkach rasa, data urodzenia podana przez właściciela, płeć i umaszczenie zwierzęcia domowego;
c)
imię i nazwisko oraz dane kontaktowe właściciela lub osoby upoważnionej;
d)
imię i nazwisko, dane kontaktowe oraz podpis urzędnika, który wystawia dokument identyfikacyjny lub upoważnionego lekarza weterynarii;
e)
niepowtarzalny numer referencyjny świadectwa;
f)
informacje na temat zastosowania wszelkich profilaktycznych środków zdrowotnych w odniesieniu do chorób lub zakażeń innych niż wścieklizna;
g)
imię i nazwisko oraz podpis przedstawiciela właściwego organu zatwierdzającego;
h)
imię i nazwisko, podpis oraz dane kontaktowe przedstawiciela właściwego organu przeprowadzającego kontrole, o których mowa w art. 34, a także data tych kontroli;
i)
inne stosowne informacje dotyczące stanu zdrowia zwierzęcia domowego.
2. W akcie wykonawczym, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, określa się również wymogi dotyczące języków, szaty graficznej oraz ważności dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w tym ustępie. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 41 ust. 2.
3. Część dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 14 ust. 2 lit. c) stanowi pisemne oświadczenie podpisane przez właściciela lub osobę upoważnioną, w którym potwierdza się, że przemieszczanie danego zwierzęcia domowego do Unii jest przemieszczaniem o charakterze niehandlowym.
Artykuł 31
Wystawianie i uzupełnianie dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 14 ust. 2 lit. c)
Dokument identyfikacyjny, o którym mowa w art. 14 ust. 2 lit. c), jest wystawiany przez urzędowego lekarza weterynarii z terytorium lub państwa trzeciego, z którego zainicjowano przemieszczenie, na podstawie dokumentacji potwierdzającej, lub przez upoważnionego lekarza weterynarii, a następnie jest zatwierdzany przez właściwy organ terytorium lub państwa trzeciego, z którego zainicjowano przemieszczenie, po tym jak wystawiający lekarz weterynarii:
a)
sprawdził, czy zwierzę domowe oznakowano lub opisano zgodnie z art. 17 ust. 2; oraz
b)
należycie uzupełnił stosowne pozycje w dokumencie identyfikacyjnym informacjami, o których mowa w art. 30 ust. 1 lit. a)-f), poświadczając tym samym, w stosownych przypadkach, zgodność z warunkami określonymi w art. 14 ust. 2 lit. a) i b).
ROZDZIAŁ VI
PRZEPISY WSPÓLNE
SEKCJA 1
Odstępstwo w przypadku przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych do państw członkowskich
Artykuł 32
Odstępstwo od warunków określonych w art. 6, 9, 10 i 14
1. Na zasadzie odstępstwa od warunków przewidzianych w art. 6, 9, 10 i 14 państwa członkowskie mogą udzielać w wyjątkowych sytuacjach zezwoleń na przemieszczanie o charakterze niehandlowym na ich terytorium zwierząt domowych, które nie spełniają warunków określonych w tych artykułach, pod warunkiem że:
a)
właściciel złożył wcześniej wniosek o udzielenie pozwolenia, a państwo członkowskie przeznaczenia udzieliło takiego pozwolenia;
b)
dane zwierzęta domowe poddaje się izolacji pod nadzorem urzędowym przez czas konieczny do spełnienia tych warunków, jednak nie dłużej niż sześć miesięcy:
(i)
w miejscu zatwierdzonym przez właściwy organ; oraz
(ii)
zgodnie z ustaleniami określonymi w pozwoleniu.
2. Pozwolenie, o którym mowa w ust. 1 lit. a), może obejmować udzielenie zezwolenia na tranzyt przez inne państwo członkowskie, pod warunkiem że państwo członkowskie tranzytu udzieliło wcześniejszej zgody państwu członkowskiemu przeznaczenia.
SEKCJA 2
Ogólne warunki dotyczące zgodności
Artykuł 33
Kontrole dokumentów i kontrole tożsamości przeprowadzane w przypadku przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych do państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego lub z terytorium lub państwa trzeciego wymienionego w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 13 ust. 1 i art. 15
1. Bez uszczerbku dla art. 16 oraz w celu sprawdzenia zgodności z rozdziałem II, państwa członkowskie przeprowadzają w sposób niedyskryminujący kontrole dokumentów i kontrole tożsamości zwierząt domowych będących przedmiotem przemieszczania o charakterze niehandlowym na ich terytorium z innego państwa członkowskiego lub z terytorium lub państwa trzeciego wymienionego w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 13 ust. 1 oraz, w stosownych przypadkach, art. 15.
2. W czasie każdego przemieszczania o charakterze niehandlowym do państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego lub z terytorium lub państwa trzeciego wymienionego w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 13 ust. 1 oraz, w stosownych przypadkach, art. 15, na wniosek właściwego organu odpowiedzialnego za kontrole przewidziane w ust. 1 niniejszego artykułu, właściciel lub osoba upoważniona:
a)
przedstawia wymagany na mocy niniejszego rozporządzenia dokument identyfikacyjny zwierzęcia domowego wykazujący zgodność z wymogami dotyczącymi takiego przemieszczania; oraz
b)
umożliwia poddanie danego zwierzęcia domowego tym kontrolom.
Artykuł 34
Kontrole dokumentów i kontrole tożsamości, które mają być przeprowadzane w przypadku przemieszczania o charakterze niehandlowym z terytoriów lub państw trzecich innych niż te wymienione w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 13 ust. 1 lub art. 15
1. W celu sprawdzenia zgodności z rozdziałem III, właściwy organ państwa członkowskiego przeprowadza kontrole dokumentów i tożsamości w punkcie wjazdu podróżnych w odniesieniu do zwierząt domowych będących przedmiotem przemieszczania o charakterze niehandlowym do tego państwa członkowskiego z terytorium lub państwa trzeciego innego niż wymienione w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 13 ust. 1 oraz, w stosownych przypadkach, art. 15.
2. W czasie wjazdu do państwa członkowskiego z terytorium lub państwa trzeciego innego niż wymienione w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 13 ust. 1 oraz, w stosownych przypadkach, art. 15, właściciel lub osoba uprawniona kontaktuje się z właściwym organem obecnym w punkcie wjazdu podróżnych w celu poddania zwierzęcia kontrolom, o których mowa w ust. 1 oraz:
a)
przedstawia dokument identyfikacyjny danego zwierzęcia domowego wymagany na mocy niniejszego rozporządzenia wykazujący zgodność z wymogami dotyczącymi takiego przemieszczania; oraz
b)
umożliwia poddanie danego zwierzęcia domowego tym kontrolom.
3. Państwa członkowskie sporządzają i aktualizują wykaz punktów wjazdu podróżnych.
4. Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwy organ, który został przez nie wyznaczony do przeprowadzania kontroli przewidzianych w ust. 1:
a)
był w pełni poinformowany o przepisach określonych w rozdziale III oraz aby urzędnicy właściwego organu odbyli szkolenia niezbędne do wykonania tych przepisów;
b)
prowadził dokumentację zawierającą dane na temat całkowitej liczby przeprowadzonych kontroli oraz stwierdzonych podczas tych kontroli przypadków niezgodności z przepisami; oraz
c)
dokumentował przeprowadzone kontrole poprzez dokonanie wpisu w stosownej pozycji dokumentu identyfikacyjnego, w przypadkach, w których dokumentacja taka jest niezbędna do celów przemieszczania o charakterze niehandlowym do innych państw członkowskich, jak przewidziano w art. 24 ust. 1.
Artykuł 35
Działania podejmowane w przypadku niezgodności z przepisami stwierdzonej w ramach kontroli przewidzianych w art. 33 i 34
1. W przypadku gdy kontrole przewidziane w art. 33 i 34 ujawnią, że dane zwierzę domowe nie spełnia warunków ustanowionych w rozdziałach II lub III, po konsultacji z urzędowym lekarzem weterynarii oraz, w razie konieczności, z właścicielem lub osobą upoważnioną, właściwy organ podejmuje decyzję:
a)
o zawróceniu danego zwierzęcia domowego do jego państwa lub terytorium, z którego zainicjowano przemieszczenie;
b)
o poddaniu danego zwierzęcia domowego izolacji pod urzędową kontrolą przez czas niezbędny do spełnienia przez nie warunków ustanowionych w rozdziałach II lub III; lub
c)
w ostateczności, w przypadku gdy zawrócenie zwierzęcia nie jest możliwe lub jeżeli jego izolacja nie jest wykonalna, o uśpieniu danego zwierzęcia domowego zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami krajowymi dotyczącymi ochrony zwierząt domowych podczas ich uśmiercania.
2. W przypadku gdy właściwy organ nie wyrazi zgody na przemieszczenie o charakterze niehandlowym zwierząt domowych do Unii, zwierzęta te zostają odizolowane pod urzędową kontrolą do czasu:
a)
ich zawrócenia do państwa lub terytorium, z którego zainicjowano ich przemieszczenie; albo
b)
wydania jakiejkolwiek innej decyzji administracyjnej dotyczącej tych zwierząt domowych.
3. Środki, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się na koszt właściciela zwierzęcia bez możliwości uzyskania przez właściciela lub osobę upoważnioną jakiejkolwiek rekompensaty finansowej.
Artykuł 36
Środki ochronne
1. W przypadku wystąpienia lub rozprzestrzenienia się wścieklizny lub choroby czy zakażenia innych niż wścieklizna w państwie członkowskim, na terytorium lub w państwie trzecim, i gdy takie wystąpienie lub rozprzestrzenienie może stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt, Komisja, działając z własnej inicjatywy lub na wniosek państwa członkowskiego może przyjąć w drodze aktu wykonawczego, niezwłocznie i w zależności od powagi sytuacji, jeden z następujących środków:
a)
wstrzymać przemieszczanie lub tranzyt o charakterze niehandlowym zwierząt domowych z całości lub części danego państwa członkowskiego lub danego terytorium lub państwa trzeciego;
b)
ustanowić szczególne warunki w odniesieniu do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych z całości lub części danego państwa członkowskiego lub danego terytorium lub państwa trzeciego.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 41 ust. 2.
2. W przypadku należycie uzasadnionej szczególnej potrzeby związanej z ograniczeniem poważnego zagrożenia dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt lub przeciwdziałania takiemu zagrożeniu, Komisja przyjmuje akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 41 ust. 3.
Artykuł 37
Obowiązki w zakresie informowania
1. Państwa członkowskie zapewniają ogółowi społeczeństwa jasne i łatwo dostępne informacje dotyczące mających zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych wymogów dotyczących zdrowia zwierząt oraz ustanowionych niniejszym rozporządzeniem przepisów w zakresie kontroli zgodności z przepisami w odniesieniu do takich przemieszczeń.
2. Informacje, o których mowa w ust. 1, obejmują w szczególności:
a)
kwalifikacje wymagane od osób dokonujących wszczepiania transponderów przewidziane w art. 18;
b)
upoważnienie do zastosowania przewidzianych w art. 7 i 11 odstępstw od warunku szczepienia przeciwko wściekliźnie w odniesieniu do młodych zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A;
c)
warunki mające zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych na terytorium państw członkowskich:
(i)
które nie spełniają wymogów określonych w art. 6, 9, 10 lub 14;
(ii)
które przemieszcza się z niektórych państw i terytoriów na warunkach ustanowionych w ich przepisach krajowych, jak określono w art. 16;
d)
wykaz punktów wjazdu podróżnych sporządzony zgodnie z art. 34 ust. 3, w tym informacje na temat właściwego organu wyznaczonego do przeprowadzenia kontroli, o których mowa w art. 34 ust. 4;
e)
warunki mające zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym na terytorium państw członkowskich zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część B, ustanowione w ich przepisach krajowych, jak określono w art. 9 ust. 3 i w art. 14 ust. 3;
f)
informacje na temat szczepionek przeciw wściekliźnie, na których wprowadzanie do obrotu właściwe organy państw członkowskich udzieliły pozwolenia zgodnie z załącznikiem III pkt 1 lit. b), a w szczególności na temat stosownego protokołu szczepień.
3. Państwa członkowskie zakładają strony internetowe zawierające informacje, o których mowa w ust. 1, i podają adres tych stron Komisji.
4. Komisja wspiera państwa członkowskie w udostępnianiu tych informacji ogółowi społeczeństwa poprzez publikowanie na swojej stronie internetowej:
a)
łączy do informacyjnych stron internetowych państw członkowskich; oraz
b)
informacji, o których mowa w ust. 2 lit. b), d) i e) niniejszego artykułu oraz informacji podanych do wiadomości publicznej zgodnie z art. 2 ust. 2 lit. b) w stosownych przypadkach w dodatkowych językach.
SEKCJA 3
Przepisy proceduralne
Artykuł 38
Zmiana załączników
W celu uwzględnienia postępu technicznego, rozwoju nauki oraz ochrony zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt domowych Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 39 w celu zmiany załączników II-IV.
Artykuł 39
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
2. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 5 ust. 5, art. 17 ust. 2 akapit drugi, art. 19 ust. 1 akapit pierwszy oraz art. 38 powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 28 czerwca 2013 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużane na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.
3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 5 ust. 5, art. 17 ust. 2 akapit drugi, art. 19 ust. 1 akapit pierwszy i art. 38, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
5. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 5 ust. 5, art. 17 ust. 2 akapit drugi, art. 19 ust. 1 akapit pierwszy i art. 38 wchodzi w życie tylko, jeśli Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub jeśli, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Artykuł 40
Tryb pilny
1. Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.
2. Parlament Europejski albo Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 39 ust. 5. W takim przypadku Komisja uchyla akt niezwłocznie po doręczeniu przez Parlament Europejski lub Radę decyzji o sprzeciwie.
Artykuł 41
Procedura komitetowa
1. Komisję wspomaga Stały Komitet ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt, ustanowiony na mocy art. 58 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (19). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011. W przypadku, gdy opinia komitetu ma być uzyskana w drodze procedury pisemnej, procedura ta kończy się bez osiągnięcia rezultatu, gdy przed upływem terminu na wydanie opinii zdecyduje o tym przewodniczący komitetu lub wniesie o to większość zwykła członków komitetu.
3. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011, w związku z jego art. 5.
Artykuł 42
Sankcje
Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia ich wdrażania. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
Państwa członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję o tych przepisach i wszelkich późniejszych ich zmianach.
ROZDZIAŁ VII
PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE
Artykuł 43
Uchylenie
1. Rozporządzenie (WE) nr 998/2003 niniejszym traci moc, z wyjątkiem załącznika II część B i część C sekcja 2, które pozostają w mocy do dnia wejścia w życie aktów wykonawczych przyjętych zgodnie z, odpowiednio, art. 13 ust. 1 oraz 2 niniejszego rozporządzenia.
Do czasu wejścia w życie aktów wykonawczych przyjmowanych zgodnie z art. 13 ust. 1 lub 2 zawarte w niniejszym rozporządzeniu odesłania do wykazu zamieszczonego w tych aktach wykonawczych odczytuje się jako odesłania do wykazu państw trzecich i terytoriów zamieszczonego odpowiednio w części B sekcja 2 oraz części C załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 998/2003.
2. Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji w załączniku V.
3. Uchylenie rozporządzenia (WE) nr 998/2003 pozostaje bez uszczerbku dla utrzymania w mocy rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1152/2011 z dnia 14 lipca 2011 r. uzupełniającego rozporządzenie (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do zdrowotnych środków zapobiegawczych w celu kontroli zarażenia Echinococcus multilocularis u psów (20), które przyjęto zgodnie z art. 5 ust. 1 akapit drugi tego rozporządzenia.
Artykuł 44
Środki przejściowe dotyczące dokumentów identyfikacyjnych
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 21 ust. 1, dokument identyfikacyjny, o którym mowa w art. 6 lit. d), uznaje się za zgodny z niniejszym rozporządzeniem w przypadku, gdy:
a)
został on sporządzony zgodnie ze wzorem paszportu określonym w decyzji 2003/803/WE; oraz
b)
został wystawiony przed dniem 29 grudnia 2014 r.
2. Na zasadzie odstępstwa od art. 25 ust. 1 i art. 27 lit. a), dokument identyfikacyjny, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lit. e) uznaje się za zgodny z niniejszym rozporządzeniem w przypadku, gdy:
a)
został sporządzony zgodnie ze wzorem świadectwa określonym w załączniku II do decyzji 2011/874/UE lub, w stosownych przypadkach, ze wzorem paszportu określonym w decyzji 2003/803/WE; oraz
b)
został wystawiony przed dniem 29 grudnia 2014 r.
Artykuł 45
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 29 grudnia 2014 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 12 czerwca 2013 r.