PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1347/2014
ze dne 17. prosince 2014,
kterým se zrušuje konečné vyrovnávací clo na dovoz kyseliny sulfanilové pocházející z Indie v návaznosti na přezkum před pozbytím platnosti podle článku 18 nařízení Rady (ES) č. 597/2009
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 597/2009 ze dne 11. června 2009 o ochraně před dovozem subvencovaných výrobků ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1), a zejména na články 14 a 18 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
A. POSTUP
1. Platná opatření
(1)
V červenci 2002 Rada nařízením (ES) č. 1338/2002 (2) uložila konečné vyrovnávací clo ve výši 7,1 % na dovoz kyseliny sulfanilové pocházející z Indie (dále jen „původní šetření“).
(2)
Nařízením (ES) č. 1339/2002 (3) Rada uložila konečné antidumpingové clo ve výši 21 % na dovoz kyseliny sulfanilové pocházející z Čínské lidové republiky (dále jen „ČLR“) a konečné antidumpingové clo ve výši 18,3 % na dovoz kyseliny sulfanilové pocházející z Indie.
(3)
Rozhodnutím 2002/611/ES (4) Komise přijala cenový závazek s ohledem na jak antidumpingová, tak antisubvenční opatření vůči dovozu z Indie, který předložil jeden indický vyvážející výrobce, a to společnost Kokan Synthetics and Chemicals Pvt. Ltd. (dále jen „Kokan“).
(4)
V březnu 2004 Komise v návaznosti na dobrovolné odstoupení společnosti Kokan od závazku zrušila rozhodnutím Komise 2004/255/ES (5) rozhodnutí 2002/611/ES.
(5)
Rozhodnutím 2006/37/ES (6) Komise přijala nový závazek společnosti Kokan s ohledem na jak antidumpingová, tak antisubvenční opatření vůči dovozu z Indie. Nařízení Rady (ES) č. 1338/2002 a (ES) č. 1339/2002 byla odpovídajícím způsobem změněna nařízením Rady (ES) č. 123/2006 (7).
(6)
V návaznosti na přezkum opatření před pozbytím platnosti Rada nařízením (ES) č. 1000/2008 (8) uložila antidumpingové clo na dovoz kyseliny sulfanilové pocházející z ČLR a Indie. V návaznosti na pozbytí platnosti a prozatímní přezkum Rada nařízením (ES) č. 1010/2008 (9) uložila konečné vyrovnávací clo na dovoz kyseliny sulfanilové pocházející z Indie a změnila výši antidumpingového cla na dovoz kyseliny sulfanilové z Indie.
2. Žádost o přezkum před pozbytím platnosti
(7)
Po zveřejnění oznámení o nadcházejícím pozbytí platnosti (10) platných konečných vyrovnávacích opatření obdržela Komise dne 1. července 2013 žádost o zahájení přezkumu těchto opatření před pozbytím platnosti podle článku 18 nařízení Rady (ES) č. 597/2009 (dále jen „základní nařízení“). Žádost podala společnost CUF - Quimicos Industriais (dále jen „žadatel“ nebo „CUF“), jediný výrobce kyseliny sulfanilové v Unii, který tak představuje 100 % výroby Unie.
(8)
Žádost byla odůvodněna tím, že pokud by opatření pozbyla platnosti, vedlo by to pravděpodobně k pokračování subvencování a obnovení újmy výrobnímu odvětví Unie.
3. Zahájení přezkumu před pozbytím platnosti
(9)
Komise po konzultaci s poradním výborem dospěla k závěru, že pro zahájení přezkumu před pozbytím platnosti existují dostatečné důkazy, a dne 16. října 2013 oznámila zveřejněním oznámení v Úředním věstníku Evropské unie (11) (dále jen „oznámení o zahájení přezkumu“) zahájení přezkumu před pozbytím platnosti podle čl. 18 základního nařízení.
4. Souběžná šetření
(10)
Oznámením o zahájení přezkumu zveřejněném v Úředním věstníku Evropské unie (12) dne 16. října 2013 Komise rovněž zahájila šetření ohledně dovozu kyseliny sulfanilové pocházející mimo jiné z Indie v rámci přezkumu před pozbytím platnosti podle čl. 11 odst. 2 nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 (13).
5. Šetření
5.1. Období přezkumného šetření a posuzované období
(11)
Šetření týkající se pokračování nebo obnovení subvencování se týkalo období od 1. října 2012 do 30. září 2013 (dále jen „období přezkumného šetření“ nebo „OPŠ“). Zkoumání trendů, které mají význam pro posouzení pravděpodobnosti pokračování nebo opakování újmy, se týkalo období od 1. ledna 2010 do konce období přezkumného šetření (dále jen „posuzované období“).
5.2. Dotčené strany
(12)
O zahájení přezkumu před pozbytím platnosti Komise oficiálně vyrozuměla žadatele, vyvážející výrobce v Indii, dovozce, uživatele, o nichž bylo známo, že se jich přezkum týká, a zástupce vyvážející země. Zúčastněné strany dostaly možnost písemně se k věci vyjádřit a požádat o slyšení ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení přezkumu.
(13)
Slyšení bylo umožněno jedinému výrobci v Unii, který byl také jedinou zúčastněnou stranou, která o slyšení požádala.
5.3. Výběr vzorku
(14)
Vzhledem k zjevně vysokému počtu vyvážejících výrobců v Indii a dovozců v Unii, kteří nejsou ve spojení, oznámení o zahájení přezkumu předpokládalo výběr vzorku v souladu s článkem 27 základního nařízení. Aby mohla Komise rozhodnout, zda je výběr vzorku nutný, a pokud ano, vzorek vybrat, byly výše uvedené strany požádány, aby se do 15 dnů ode dne zahájení přezkumu přihlásily Komisi a aby jí poskytly podklady požadované v oznámení o zahájení přezkumu.
(15)
Komise obdržela vyplněné formuláře pro výběr vzorku od dvou indických vyvážejících výrobců. Proto se výběr vzorku nepoužil.
(16)
Vyplněný formulář zaslal také jeden dovozce, který není ve spojení, ten však nedovážel dotčený výrobek z dotčené země a nevyplnil dotazník. Proto se výběr vzorku nepoužil.
(17)
Poněvadž v Unii je jen jeden výrobce, na výrobce v Unii se výběr vzorku nepoužil.
5.4. Šetření
(18)
Komise si opatřila a ověřila veškeré informace, které považovala za nezbytné pro stanovení pravděpodobnosti pokračování subvencování, pokračování nebo obnovení újmy a pro stanovení zájmu Unie. Komise zaslala dotazníky jedinému výrobci v Unii, dvěma vyvážejícím výrobcům v Indii, indické vládě, známým dovozcům a uživatelům v Unii.
(19)
Z obou indických vyvážejících výrobců podal úplnou odpověď jen jeden. Tento indický výrobce představoval během období přezkumného šetření větší část celkového indického vývozu do Unie.
(20)
Komise rovněž v Dillí vedla konzultace s vládou Indie, vládou státu Maháráštra, vládou státu Gudžarát a Rezervní bankou Indie (RBI).
(21)
Kromě toho proběhly inspekce na místě v prostorách těchto společností:
a)
výrobce v Unii:
-
CUF - Quimicos Industriais, Estarreja, Portugalsko
b)
vyvážející výrobci:
-
Kokan Synthetics & Chemicals Pvt. Ltd., Khed, Indie
c)
uživatelé v Unii:
-
Blankophor GmbH, Leverkusen, Německo
-
Hovione Farmaciencia SA, Loures, Portugalsko
-
IGCAR Chemicals, S.L., Rubi, Španělsko
B. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
(22)
Dotčeným výrobkem je kyselina sulfanilová, která v současnosti spadá pod kód KN ex 2921 42 00 (kód TARIC 2921420060). Existují dva stupně kyseliny sulfanilové, určené jejich čistotou: technický stupeň a vyčištěný stupeň. Vyčištěný stupeň kyseliny sulfanilové je pak někdy uváděn na trh ve formě soli kyseliny sulfanilové. Kyselina sulfanilová se používá jako surovina pro výrobu optických zjasňovačů, přísad do betonu, potravinových barviv a zvláštních barviv. V omezeném množství ji používá také farmaceutický průmysl. Přestože je nesporné, že oba stupně mají shodné základní fyzikální, chemické a technické vlastnosti, a jsou tudíž považovány za jediný výrobek, je důležité poznamenat, že během šetření bylo prokázáno, že v praxi je jejich zaměnitelnost omezená. Zejména uživatelé, kteří spoléhají na kyselinu sulfanilovou vyčištěného stupně, mohou její technický stupeň použít jen tehdy, pokud jsou schopni jej dále vyčistit sami. Kyselinu sulfanilovou vyčištěného stupně by teoreticky mohli používat uživatelé, kteří potřebují nebo preferují technický stupeň, avšak kvůli cenovému rozdílu (20 % až 25 %) to pro ně není ekonomicky schůdné řešení.
(23)
Kyselina sulfanilová je čistý komoditní výrobek a její základní fyzikální, chemické a technické vlastnosti jsou shodné bez ohledu na zemi původu. Dotčený výrobek a výrobky vyráběné a prodávané vyvážejícím výrobcem v Indii na domácím trhu a třetím zemím, jakož i výrobky vyráběné a prodávané výrobcem v Unii na trhu Unie se tudíž považují za výrobky se shodnými základními fyzikálními a chemickými vlastnostmi a v zásadě se stejným využitím, a jsou tedy ve smyslu článku 2 základního nařízení považovány za výrobky obdobné.
C. PRAVDĚPODOBNOST POKRAČOVÁNÍ NEBO OBNOVENÍ SUBVENCOVÁNÍ
1. Úvod
(24)
Z indických vývozců spolupracoval pouze jeden vyvážející výrobce. Jelikož další výrobci nespolupracovali, musela být výše napadnutelných subvencí stanovena na základě dostupných údajů čerpaných z odpovědí spolupracující společnosti, která stojí za větší částí vývozu z Indie do Unie, a z informací poskytnutých indickými orgány.
(25)
Na základě informací uvedených v žádosti o přezkum a v odpovědích na dotazník Komise byly prošetřeny tyto režimy, v jejichž rámci jsou údajně poskytovány subvence:
-
subvenční režimy šetřené v původním šetření:
-
celostátní režimy:
a)
režim vývozních zpracovatelských zón (Export Processing Zones Scheme - EPZ)/režim zvláštních ekonomických zón (Special Economic Zones Scheme - „SEZS“)/režim podniků orientovaných na vývoz (Export Oriented Units Scheme -EOUS)
b)
režim Duty Entitlement Passbook Scheme (DEPBS)
c)
režim Export Promotion Capital Goods Scheme (EPCGS);
d)
režim osvobození od daně z příjmu (Income Tax Exemption Scheme - ITES)
e)
režim předběžného povolení (Advance Authorisation Scheme - AAS)
-
regionální režimy:
f)
soubor pobídek (Package Scheme of Incentives - PSI) vlády státu Maháráštra
-
subvenční režimy, které nebyly šetřeny v původním šetření, ale byly šetřeny v prvním přezkumu před pozbytím platnosti a v souběžném prozatímním přezkumu:
-
celostátní režimy:
g)
režim vývozních úvěrů (Export Credit Scheme - ECS)
-
subvenční režimy, které nebyly šetřeny v původním šetření ani v předchozích přezkumech:
-
celostátní režimy:
h)
režim Focus Product Scheme (FPS)
i)
režim povolení bezcelního dovozu (Duty Free Import Authorisation - DFIA)
j)
režim vracení cla (Duty Drawback Scheme - DDS)
k)
režim Focus Market Scheme (FMS)
l)
režim Status Holder Incentive Scrip (SHIS)
m)
kapitálové injekce
-
regionální režimy:
n)
regionální režimy vlády státu Gudžarát
(26)
Režimy uvedené v písm. a), b), c), e), h), i), k) a l) vycházejí ze zákona o rozvoji a řízení zahraničního obchodu z roku 1992 (zákon č. 22 z roku 1992), který vstoupil v platnost dne 7. srpna 1992 (dále jen „zákon o zahraničním obchodu“). Zákon o zahraničním obchodu opravňuje indickou vládu vydávat oznámení týkající se vývozní a dovozní politiky. Tato oznámení jsou shrnuta v dokumentech o politice zahraničního obchodu, které každých pět let vydává a pravidelně aktualizuje ministerstvo obchodu. Dokumentem o politice zahraničního obchodu, který se týká období přezkumného šetření tohoto šetření, je dokument „Foreign Trade Policy 2009-2014“ (dále jen „FTP 09-14“). V publikaci „Handbook of Procedures, Volume I“ (Příručka postupů, dále jen „HOP I 09-14“) indická vláda dále stanoví postupy, jimiž se řídí politika zahraničního obchodu v letech 2009-2014. Příručka postupů je pravidelně aktualizována.
(27)
Režim osvobození od daně z příjmu uvedený výše v písm. d) vychází ze zákona o dani z příjmu z roku 1961, který je každoročně novelizován zákonem o financování.
(28)
Regionální režim uvedený v písm. f) je spravován státem Maháráštra a vychází z usnesení ministerstva průmyslu, energetiky a práce státu Maháráštra a regionální režim uvedený v bodě n) je spravován státem Gudžarát a vychází z usnesení ministerstva průmyslu a dolů svazového státu Gudžarát.
(29)
Režim vývozních úvěrů uvedený v písm. g) vychází z článků 21 a 35 A zákona o regulaci bankovnictví z roku 1949, který indické centrální bance (Reserve Bank of India, „RBI“) umožňuje usměrňovat komerční banky v oblasti vývozních úvěrů.
(30)
Režim vracení cla uvedený výše v písm. j) vychází z článku 75 celního zákona z roku 1962, z článku 37 zákona o spotřební dani z roku 1944, z článků 93 A a 94 finančního zákona z roku 1994 a z Pravidel pro vracení cla, centrální spotřební daně a daně za služby z roku 1995. Sazby celních vratek jsou pravidelně zveřejňovány; sazby, které se vztahují na období přezkumného šetření, jsou tzv. sazby All Industry Rates (AIR) pro vracení cla v období 2012-13, zveřejněné v oznámení č. 92/2012- Cus.(N.T). Režim vracení cla se v kapitole 4 dokumentu FTP 09-14 označuje rovněž jako režim prominutí cla („duty remission“).
2. Vývozní zpracovatelské zóny (Export Processing Zones - EPZ)/zvláštní ekonomické zóny (Special Economic Zones - SEZ)/režim podniků orientovaných na vývoz (Export Oriented Units Scheme - EOUS)
(31)
Bylo zjištěno, že spolupracující vyvážející výrobce se nenacházel v SEZS ani v EPZS. Spolupracující vyvážející výrobce však byl zřízen v rámci režimu EOUS a v průběhu období přezkumného šetření dostával napadnutelné subvence. Níže uvedený popis a posouzení se proto týká jen EOUS.
a) Právní základ
(32)
Detailní popis EOUS je uveden v kapitole 6 FTP 09-14 a v kapitole 6 HOP I 09-14.
b) Způsobilost
(33)
S výjimkou společností, které se zabývají výhradně obchodováním, může být v rámci režimu EOUS zřízen jakýkoliv podnik, který se v zásadě zaváže vyvážet veškerou svou produkci zboží nebo služeb. Aby průmyslové podniky byly pro režim EOUS způsobilé, musí splnit podmínku minimální výše investic do fixních aktiv (10 milionů indických rupií).
c) Provádění v praxi
(34)
Podniky v režimu EOUS se mohou nacházet a mohou být zakládány kdekoli v Indii.
(35)
Žádost o status EOUS musí obsahovat informace pro období příštích pěti let, mimo jiné o plánovaném množství výroby, předpokládané hodnotě vývozu, požadavcích na dovoz a požadavcích na domácí zdroje. Pokud úřady žádosti společnosti vyhoví, budou jí oznámeny podmínky takového schválení. Dohoda o uznání společnosti v režimu EOUS platí pět let. Tato dohoda může být obnovena na další období.
(36)
Velmi důležitou povinností podniku v režimu EOUS, jak je stanovena v dokumentu FTP 09-14, je dosažení čistých devizových příjmů (dále jen „NFE“), tzn. že celková hodnota vývozu v referenčním období (5 let) musí být vyšší než celková hodnota dovezeného zboží.
(37)
Podniky v režimu EOUS mají nárok na následující úlevy:
i)
osvobození od dovozních cel u všech typů zboží (včetně kapitálového zboží, surovin a spotřebního materiálu) nezbytných ke zhotovení, výrobě a zpracování, nebo v souvislosti s nimi;
ii)
osvobození od spotřební daně u zboží nakoupeného z domácích zdrojů;
iii)
vrácení centrální daně z prodeje zaplacené ze zboží opatřeného z místních zdrojů;
iv)
částečné vrácení daně zaplacené z pohonných hmot koupených od domácích ropných společností;
(38)
Podniky působící v rámci těchto režimů jsou pod celním dohledem v souladu s paragrafem 65 celního zákona.
(39)
Spolupracující vyvážející výrobce působil v režimu EOUS po dobu prvních čtyř měsíců období přezkumného šetření. Úřední listina o opuštění tohoto režimu byla vydána dne 6. února 2013. Tohoto režimu tedy tato společnost během období přezkumného šetření využila jen k dosažení vrácení centrální daně z prodeje. Šetřením bylo zjištěno, že dotčený vyvážející výrobce nevyužil možnost osvobození od dovozního cla a spotřební daně u domácích nákupů a částečného vrácení daně zaplacené z pohonných hmot koupených od domácích ropných společností.
d) Závěry k režimu EOUS
(40)
Vrácení centrální daně z prodeje představuje subvenci ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení. Příjem státu, který by byl splatný, kdyby tento režim neexistoval, je ušlým příjmem, a je tudíž poskytnutím výhody podniku v režimu EOUS ve smyslu čl. 3 odst. 2 základního nařízení, protože podnik zvýšil svou likviditu tím, že dosáhl vrácení centrální daně z prodeje. Subvence jsou ze zákona podmíněny vývozní výkonností, a proto jsou považovány za specifické a napadnutelné podle čl. 4 odst. 4 písm. a) základního nařízení. Vývozní zaměření podniku v režimu EOUS, jak je uvedeno v odstavci 6.1 dokumentu FTP 09-14, je nezbytnou podmínkou pro získání pobídek.
e) Výpočet výše subvence
(41)
Výše subvence byla vypočtena na základě výše vrácené centrální daně z prodeje zboží pořízeného z místních zdrojů v průběhu období přezkumného šetření. V souladu s čl. 7 odst. 2 základního nařízení byla tato výše subvence přepočtena na celkový vývozní obrat vytvořený v průběhu období přezkumného šetření jakožto příslušný jmenovatel, protože subvence závisí na vývozní výkonnosti a nebyla poskytnuta podle zhotovených, vyrobených, vyvezených nebo přepravených množství. Takto získané subvenční rozpětí činilo 1,4 %.
3. Režim Duty Entitlement Passbook (DEPBS)
(42)
Bylo potvrzeno, že režim DEPBS byl ukončen s účinkem ode dne 30. září 2011, tj. před obdobím přezkumného šetření. Proto nebylo v rámci tohoto šetření nutné tento režim dále analyzovat.
4. Režim Export Promotion Capital Goods Scheme (EPCGS)
a) Právní základ
(43)
Podrobný popis režimu EPCGS je uveden v kapitole 5 dokumentu FTP 09-14 a v kapitole 5 dokumentu HOP I 09-14.
b) Zjištění
(44)
Bylo zjištěno, že spolupracující vyvážející výrobce nezískal v režimu EPCGS během období přezkumného šetření žádné výhody. Proto nebylo v rámci tohoto šetření nutné tento režim dále analyzovat.
5. Režim osvobození od daně z příjmu (Income Tax Exemption Scheme - ITES)
(45)
Bylo potvrzeno, že režim ITES byl zrušen v dubnu 2011, tj. před obdobím přezkumného šetření. Proto nebylo v rámci tohoto šetření nutné tento režim dále analyzovat.
6. Režim předběžného povolení (Advance Authorisation Scheme - AAS)
a) Právní základ
(46)
Podrobný popis režimu je uveden v oddílech 4.1.3.1 až 4.1.14 dokumentu FTP 09-14 a v oddílech 4.1 až 4.30 dokumentu HOP I 09-14.
b) Zjištění
(47)
Bylo zjištěno, že spolupracující vyvážející výrobce nezískal v režimu AAS během období přezkumného šetření žádné výhody. Proto nebylo v rámci tohoto šetření nutné tento režim dále analyzovat.
7. Soubor pobídek „Package Scheme of Incentives“ (PSI) vlády státu Maháráštra
a) Právní základ
(48)
Aby podpořila rozšíření průmyslu do méně rozvinutých oblastí státu, poskytuje vláda státu Maháráštra od roku 1964 pobídky nově zakládaným podnikům v rozvojových regionech státu, a to na základě režimu obecně známého jako „Package Scheme of Incentives“ („PSI“). Od svého zavedení byl tento režim mnohokrát aktualizován a během období přezkumného šetření platily dva soubory pobídek: PSI 2007 (který platil do dubna 2013) a PSI 2013. Soubor pobídek PSI vlády státu Maháráštra se skládá z několika podrežimů, z nichž hlavní jsou tyto: i) vrácení místní spotřební daně/vstupní daně, ii) osvobození od daně z elektřiny, iii) osvobození od místní daně z prodeje nebo její odklad, iv) subvencování úroků pro nově založené podniky a v) některé příspěvky pro malé a střední podniky na modernizaci technologií. Šetřením bylo zjištěno, že spolupracující vyvážející výrobce během období přezkumného šetření využil pouze podrežimu týkajícího se odkladu místní daně z prodeje (viz bod iii) výše), jenž má původ již v režimu PSI 2001, přičemž však nezaplacená daň z prodeje byla částečně splatná během období přezkumného šetření.
b) Způsobilost
(49)
Aby byly způsobilé, musí společnosti zásadně investovat v málo rozvinutých oblastech státu (které jsou podle svého hospodářského rozvoje rozděleny do různých kategorií, např. málo rozvinuté oblasti, méně rozvinuté oblasti, nejméně rozvinuté oblasti), a to buď založením nového průmyslového podniku, nebo rozsáhlým investováním kapitálu do rozšíření nebo diverzifikace stávajícího průmyslového podniku. Hlavním kritériem pro stanovení výše pobídek je klasifikace oblasti, ve které se dotčený podnik nachází nebo bude nacházet, a velikost investice.
c) Provádění v praxi
(50)
V certifikátu způsobilosti vydaném vládou státu Maháráštra spolupracujícímu vyvážejícímu výrobci je stanoveno, že společnost smí v rámci podrežimu odkladu daně z prodeje odložit úhradu státní daně z prodeje účtované z prodeje zboží této společnosti na domácím trhu.
d) Závěr
(51)
Podrežim odkladu daně z prodeje souboru pobídek vlády státu Maháráštra poskytuje subvence ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) a čl. 3 odst. 2 základního nařízení. Prošetřovaný podrežim představuje finanční příspěvek vlády státu Maháráštra, protože tato úleva odkládá výběr příjmu státu Maháráštra, který by byl jinak splatný. Tento odklad společnost zvýhodňuje, protože zlepšuje její likviditu.
(52)
Podrežim je k dispozici pouze společnostem, které investovaly v určitých vymezených zeměpisných oblastech v rámci jurisdikce státu Maháráštra. Není přístupný společnostem sídlícím mimo tyto oblasti. Výše výhody se liší podle dotčené oblasti. Program je podle čl. 4 odst. 2 písm. a) a odst. 3 základního nařízení specifický, a tudíž napadnutelný.
e) Výpočet výše subvence
(53)
Částka státní daně z prodeje odložená v rámci režimu, jež byla stále splatná na konci období přezkumného šetření, se považuje za rovnocennou bezúročné půjčce ve stejné výši poskytnuté vládou státu Maháráštra. Výhoda pro spolupracujícího vyvážejícího výrobce tak byla vypočtena na základě úroku ze srovnatelné komerční půjčky, který byl společností zaplacen během období průzkumného šetření.
(54)
Podle čl. 7 odst. 2 základního nařízení byla poté výše subvence (čitatel) přepočtena na celkový obrat společnosti během období přezkumného šetření jakožto příslušný jmenovatel, protože subvence nezávisí na vývozu a nebyla poskytnuta podle zhotovených, vyrobených, vyvezených nebo přepravených množství.
(55)
Na základě výše uvedeného výše subvence, kterou společnost získala v tomto režimu, činí 1,1 %.
8. Režim vývozních úvěrů (Export Credit Scheme - ECS)
(56)
Bylo potvrzeno, že po změnách v režimu ECS (v červenci 2010 s ohledem na vývozní úvěry v INR a v květnu 2012 s ohledem na vývozní úvěry v cizí měně) přestaly preferenční úrokové sazby z vývozních úvěrů v rámci tohoto režimu v podstatě existovat, s výjimkou několika málo průmyslových odvětví. Jelikož dotčené odvětví chemického průmyslu se nenachází na seznamu odvětví, kterých se subvence úrokových sazeb během období přezkumného šetření týkaly, nebylo v rámci tohoto šetření nutné tento režim dále analyzovat.
9. Režim Focus Product (FPS)
a) Právní základ
(57)
Podrobný popis tohoto režimu je uveden v oddíle 3.15 dokumentu FTP 09-14 a v oddíle 3.9 dokumentu HOP I 09-14.
b) Zjištění
(58)
Bylo zjištěno, že spolupracující vyvážející výrobce nezískal v režimu FPS během období přezkumného šetření žádné výhody. Proto nebylo nutné tento režim v rámci tohoto šetření dále analyzovat.
10. Režim povolení bezcelního dovozu (Duty Free Import Authorisation - DFIA)
a) Právní základ
(59)
Podrobný popis režimu je uveden v oddílech 4.2.1 až 4.2.7 dokumentu FTP 09-14 a v oddílech 4.31 až 4.36 dokumentu HOP I 09-14.
b) Zjištění
(60)
Bylo zjištěno, že spolupracující vyvážející výrobce nezískal v režimu DFIA během období přezkumného šetření žádné výhody. Proto nebylo nutné tento režim v rámci tohoto šetření dále analyzovat.
11. Režim vracení cla (Duty Drawback Scheme - DDS)
a) Právní základ
(61)
Podrobný popis režimu DDS je uveden v Pravidlech pro vracení cel a spotřebních daní a z roku 1995 ve znění pozdějších oznámení.
b) Způsobilost
(62)
Pro tento režim jsou způsobilí všichni vyvážející výrobci a vyvážející obchodníci.
c) Provádění v praxi
(63)
Způsobilý vývozce může zažádat o vrácení částky, která je vypočtena jako procento hodnoty FOB výrobků vyvezených v rámci tohoto režimu. Tyto sazby navrácení byly stanoveny indickou vládou pro řadu výrobků včetně dotčeného výrobku. Určují se na základě průměrného množství nebo hodnoty vstupních materiálů použitých při výrobě výrobku a na základě průměrné výše cla zaplaceného za vstupy. Jsou použitelné bez ohledu na to, zda dovozní clo bylo či nebylo skutečně zaplaceno. Sazba DDS u dotčeného výrobku činila během období přezkumného šetření 4 % hodnoty FOB.
(64)
Aby mohla společnost tohoto režimu využívat, musí vyvážet. Při zápisu údajů o zásilce zaneseny na celní server (ICEGATE) se uvede, že vývoz se uskutečňuje v rámci režimu DDS, a neodvolatelně se stanoví výše DDS. Poté, co přepravní společnost předloží obecné prohlášení o vývozu a celní úřad tento dokument porovná s údaji na přepravním dokladu a zjistí, že se údaje shodují, jsou splněny všechny podmínky pro výplatu vráceného cla, a to buď přímou platbou na bankovní účet vývozce, nebo příkazem k výplatě.
(65)
Vývozce musí rovněž prokázat, že k uskutečnění vývozu dochází prostřednictvím potvrzení banky o uskutečnění vývozu. Tento dokument lze předložit až po výplatě navraceného cla, indická vláda však bude vyplacenou částku vymáhat, pokud vývozce potvrzení banky o uskutečnění vývozu nepředloží ve stanovené lhůtě.
(66)
Částka navraceného cla může být použita pro jakékoli účely.
(67)
Bylo zjištěno, že v souladu s indickými účetními standardy může být částka navraceného cla při splnění vývozní povinnosti zaúčtována do komerčních účtů na akruální bázi jako příjem.
(68)
Bylo zjištěno, že během období přezkumného šetření spolupracující indický vyvážející výrobce využil režim DDS poté, co opustil režim EOUS.
d) Závěry týkající se režimu DDS
(69)
Režim DDS poskytuje subvence ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) a čl. 3 odst. 2 základního nařízení. Částka navraceného cla je finančním příspěvkem indické vlády, neboť má podobu přímého převodu finančních prostředků ze strany indické vlády. Kromě toho částka navraceného cla vývozce zvýhodňuje, protože zlepšuje jeho likviditu.
(70)
Režim DDS je kromě toho ze zákona podmíněn vývozní výkonností, a proto je považován za specifický a napadnutelný podle čl. 4 odst. 4 prvního pododstavce písm. a) základního nařízení.
(71)
Tento režim nelze považovat za povolený režim navracení cla nebo režim navracení u náhradních vstupů ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení. Režim nevyhovuje přísným pravidlům stanoveným v příloze I písm. i), příloze II (definice a pravidla pro navracení) a příloze III (definice a pravidla pro navracení u náhradních vstupů) základního nařízení.
(72)
Není zaveden systém ani postup pro potvrzení, jaké vstupní materiály jsou spotřebovány ve výrobním procesu vyváženého výrobku nebo zda došlo k nepřiměřené platbě dovozního cla ve smyslu přílohy I písm. i) a příloh II a III základního nařízení. A konečně má vývozce nárok čerpat výhody režimu DDS bez ohledu na to, zda vůbec nějaké vstupní materiály doveze. Pro získání výhody stačí, aby vývozce prostě vyvezl zboží, aniž by prokazoval, že byl dovezen nějaký vstupní materiál. Dokonce i vývozci, kteří pořizují veškeré své vstupy v místě a nedovážejí žádné zboží, které lze použít jako vstupní materiály, mají nárok na výhodu z DDS.
(73)
To potvrzuje i oběžník indické vlády č. 24/2001, který jasně uvádí, že „[sazby navráceného cla] nijak nesouvisejí se skutečnou spotřebou vstupů a se skutečným dopadem na vstupy konkrétního vývozce nebo jednotlivých zásilek […]“, a regionálním orgánům ukládá, aby „se netrvalo na důkazech o skutečných clech u dovezených nebo domácích vstupů […] kromě [žádosti o navrácení cla] podané vývozci.“
(74)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem se dospělo k závěru, že režim DDS je napadnutelný.
e) Výpočet výše subvence
(75)
Podle čl. 3 odst. 2 a článku 5 základního nařízení byla výše napadnutelných subvencí vypočtena na základě výhody, kterou získal příjemce subvence a která byla zjištěna v období šetření. V tomto ohledu se mělo zato, že výhodu příjemce získá v okamžiku, kdy dojde k vývozní transakci uskutečněné v rámci tohoto režimu. V takovém okamžiku musí indická vláda zaplatit částku navraceného cla, která představuje finanční příspěvek ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. a) bodu ii) základního nařízení. Jakmile celní úřady vydají vývozní přepravní doklad uvádějící mimo jiné částku navraceného cla, která má být poskytnuta pro danou vývozní transakci, nemůže indická vláda rozhodnutí o udělení či neudělení subvence nikterak ovlivnit. Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem se považuje za vhodné stanovit výši výhody vyplývající z režimu DDS jako součet částek navráceného cla získaných za vývozní transakce uskutečněné v rámci tohoto režimu během období přezkumného šetření.
(76)
V souladu s čl. 7 odst. 2 základního nařízení byly tyto výše subvence přepočteny na celkový vývozní obrat dotčeného výrobku v průběhu období přezkumného šetření jakožto příslušný jmenovatel, protože subvence závisí na vývozní výkonnosti a nebyla poskytnuta podle množství zhotovených, vyrobených, vyvezených nebo přepravených výrobků.
(77)
Na základě výše uvedených skutečností činí sazba subvence pro spolupracujícího indického vyvážejícího výrobce zjištěná v souvislosti s tímto režimem v období přezkumného šetření 0,6 %.
12. Režim Focus Market Scheme (FMS)
a) Právní základ
(78)
Podrobný popis tohoto režimu je uveden v oddíle 3.14 dokumentu FTP 09-14 a v oddíle 3.8 dokumentu HOP I 09-14.
b) Zjištění
(79)
Bylo zjištěno, že spolupracující vyvážející výrobce nezískal v režimu FMS během období přezkumného šetření žádné výhody. Proto nebylo nutné tento režim v rámci tohoto šetření dále analyzovat.
13. Režim Status Holder Incentive Scrip (SHIS)
a) Právní základ
(80)
Podrobný popis tohoto režimu je uveden v oddíle 3.16 dokumentu FTP 09-14 a v oddíle 3.10 dokumentu HOP I 09-14.
b) Zjištění
(81)
Bylo zjištěno, že spolupracující vyvážející výrobce nezískal v režimu SHIS během období přezkumného šetření žádné výhody. Proto nebylo nutné tento režim v rámci tohoto šetření dále analyzovat.
14. Kapitálové injekce
(82)
Bylo zjištěno, že spolupracující vyvážející výrobce nebyl příjemcem kapitálových injekcí od indické vlády ani regionálních vlád. Proto nebylo nutné tento režim v rámci tohoto šetření dále analyzovat.
15. Regionální režimy vlády státu Gudžarát
(83)
Bylo potvrzeno, že spolupracující vyvážející výrobce nemá společnosti ve spojení nebo výrobní závody ve státě Gudžarát. Proto nebylo v rámci tohoto šetření nutné regionální režimy vlády státu Gudžarát dále analyzovat.
16. Výše napadnutelných subvencí
(84)
Výše napadnutelných subvencí zjištěných v průběhu období přezkumného šetření v souladu se základním nařízením činí u prošetřovaného vyvážejícího výrobce v hodnotovém vyjádření 3,1 %.
Kokan Synthetics & Chemicals Pvt. Ltd
Režim
%
EOUS (14)
1,4
DEPBS (14)
nula
EPCGS (14)
nula
ITES
nula
AAS (14)
nula
PSI (regionální režim státu Maháráštra)
1,1
ECS (14)
nula
FPS (14)
nula
DFIA (14)
nula
DDS (14)
0,6
FMS (14)
nula
SHIS (14)
nula
Kapitálové injekce
nula
Regionální režimy státu Gudžarát
nula
CELKEM
3,1
(85)
Na základě dostupných informací představoval spolupracující vyvážející výrobce v průběhu období přezkumného šetření větší část vývozu kyseliny sulfanilové z Indie do Unie. Žádné informace nenasvědčovaly tomu, že by výše případného subvencování ostatních vyvážejících výrobců byla nižší.
17. Pravděpodobnost pokračování nebo obnovení subvencování
(86)
V souladu s čl. 18 odst. 2 základního nařízení bylo zkoumáno, zda je pravděpodobné, že subvencování bude pokračovat nebo se obnoví, pokud stávající opatření pozbudou platnosti.
(87)
Bylo zjištěno, že přestože je subvenční rozpětí zjištěné v průběhu šetření přezkumu před pozbytím platnosti nižší než rozpětí zjištěné v původním šetření a v předchozím přezkumu před pozbytím platnosti, byl spolupracující indický vývozce dotčeného výrobku nadále zvýhodněn napadnutelným subvencováním indickými úřady. Nic nenasvědčuje tomu, že režim DDS - tedy hlavní režim, který společnost v současnosti využívá poté, co opustila režim EOUS - bude v blízké budoucnosti ukončen. Za těchto podmínek je jasné, že vývozce dotčeného výrobku bude i v budoucnu dále dostávat napadnutelné subvence.
D. PRAVDĚPODOBNOST POKRAČOVÁNÍ NEBO OBNOVENÍ ÚJMY
1. Výroba Unie a definice výrobního odvětví Unie
(88)
Během období přezkumného šetření vyráběl v Unii obdobný výrobek jediný výrobce v Unii, který tak představuje 100 % výroby Unie a tudíž výrobní odvětví Unie ve smyslu čl. 9 odst. 1 základního nařízení.
2. Spotřeba v Unii
(89)
Spotřeba v Unii byla stanovena na základě těchto údajů:
-
objem prodeje obdobného výrobku výrobním odvětvím Unie na trhu Unie;
-
objem dovozu kyseliny sulfanilové (úroveň TARIC) na trh Unie podle údajů Eurostatu.
(90)
Vzhledem k tomu, že výrobní odvětví Unie je tvořeno pouze jedním výrobcem a že existuje pouze jeden vyvážející výrobce USA, je z důvodu ochrany důvěrných obchodních informací nutné prezentovat údaje v níže uvedených tabulkách v indexované podobě.
Tabulka 1
Spotřeba na trhu Unie
Objem (index)
2010
2011
2012
OPŠ
Spotřeba v Unii (2010 = 100)
100
106
106
114
Zdroj: Eurostat a odpovědi na dotazník.
(91)
Šetřením bylo zjištěno, že trh s kyselinou sulfanilovou se během posuzovaného období postupně zvětšoval a na konci období přezkumného šetření byl větší o 14 %.
3. Dovoz z dotčené země
a) Objem dovozu a podíl na trhu
Tabulka 2
Dovoz z dotčené země
Objem dovozu (index)
2010
2011
2012
OPŠ
Indie
100
422
187
52
Zdroj: Eurostat.
Tabulka 2a
Dovoz z dotčené země
Objem dovozu (rozsah) (15)
2010
2011
2012
OPŠ
Indie
50-200
250-550
100-250
10-80
Zdroj: Eurostat.
Tabulka 3
Podíl dotčené země na trhu
Podíl na trhu (index)
2010
2011
2012
OPŠ
Podíl dovozu z Indie na trhu
100
397
177
46
(92)
Objem dovozu pocházejícího z Indie klesl za posuzované období o 48 % a podíl tohoto dovozu na trhu klesl za stejné období o 54 %.
b) Dovozní ceny
Tabulka 4
Průměrné ceny dovozu kyseliny sulfanilové z dotčené země
2010
2011
2012
OPŠ
Cena dovozu z Indie, index (2010 = 100)
100
79
84
92
Zdroj: Eurostat.
Tabulka 4a
Průměrné ceny dovozu kyseliny sulfanilové z dotčené země
2010
2011
2012
OPŠ
Cena dovozu z Indie (rozsah)
1 200-1 800
1 000-1 400
1 100-1 500
1 300-1 700
Zdroj: Eurostat.
(93)
Průměrná cena dovozu dotčeného výrobku z Indie v roce 2011 klesla, a to o 21 %, načež postupně narůstala, ale přesto zůstala o 8 % pod úrovní roku 2010.
c) Úroveň cenového podbízení a prodeje pod cenou
(94)
Šetřením vyšlo najevo, že u cen účtovaných jediným spolupracujícím indickým vyvážejícím výrobcem nedocházelo k cenovému podbízení vůči cenám výrobce v Unii. Z důvodu ochrany důvěrných obchodních informací nelze zveřejnit přesný výsledek, lze nicméně uvést, že bylo zjištěno cenové podbízení v rozmezí - 20 % až - 40 %.
(95)
Po zveřejnění informací a v návaznosti na připomínky podané výrobcem v Unii byla Komise požádána o výpočet možného cenového podbízení pro zbývající část indického dovozu za použití údajů Eurostatu. Podle těchto údajů nedošlo v souvislosti s tímto dovozem k cenovému podbízení, a zjištění 94. bodu odůvodnění jsou tak potvrzena.
4. Dovoz z jiných třetích zemí
(96)
S výjimkou tří zanedbatelných transakcí (v letech 2010 a 2011 po jedné ze Švýcarska a v roce 2012 jedné z Malajsie) pocházel všechen dovoz kyseliny sulfanilové z třetích zemí během posuzovaného období z ČLR a USA.
Tabulka 5
Dovoz kyseliny sulfanilové z jiných třetích zemí
2010
2011
2012
OPŠ
Objem dovozu z USA (index)
100
267
253
299
Podíl dovozu z USA na trhu (index)
100
180
171
188
Průměrné ceny dovozu z USA (index)
100
95
101
102
Objem dovozu z Číny (index)
100
77
14
1
Podíl čínského dovozu na trhu (index)
100
73
13
1
Průměrné ceny čínského dovozu (index)
100
92
104
164
Zdroj: Eurostat.
(97)
Objem dovozu kyseliny sulfanilové z ČLR mezi rokem 2010 a obdobím přezkumného šetření klesl o 99 % a jeho tržní podíl během stejného období rovněž klesl o 99 %.
(98)
Průměrná cena dovozu kyseliny sulfanilové z ČLR v roce 2011 mírně poklesla o 8 %, načež vykázala stoupající trend s velmi prudkým nárůstem o 64 % v období přezkumného šetření.
(99)
V průběhu posuzovaného období se významně zvýšil jak objem (o 199 %), tak tržní podíl (o 88 %) dovozu kyseliny sulfanilové z USA. Jelikož tržní podíl výrobního odvětví Unie byl během stejného období relativně stabilní, lze usoudit, že dovoz z USA zaplnil místo na trhu, které opustili indičtí a čínští vývozci.
(100)
Cenová hladina dovozu z USA zůstala během posuzovaného období poměrně stabilní a pohybovala se ve stejném rozmezí jako cenová hladina výrobce v Unii. Během období přezkumného šetření nedošlo ze strany dovozu z USA k cenovému podbízení.
5. Situace výrobního odvětví Unie
(101)
V souladu s čl. 8 odst. 4 základního nařízení zahrnoval přezkum pravděpodobnosti pokračování nebo obnovení újmy posouzení všech hospodářských činitelů, které v posuzovaném období ovlivňovaly stav výrobního odvětví Unie.
(102)
Z důvodu ochrany důvěrných obchodních informací bylo nutné uvést informace týkající se jediného výrobce v Unii v indexované podobě.
5.1. Výroba, výrobní kapacita a využití kapacity
Tabulka 6
Výroba, kapacita, využití kapacity
2010
2011
2012
OPŠ
Výroba v tunách (index)
100
87
99
107
Kapacita v tunách (index)
100
100
100
100
Míra využití kapacity (index)
100
87
99
107
Zdroj: Odpovědi na dotazník.
(103)
Výroba výrobního odvětví Unie byla během období přezkumného šetření o 7 % vyšší než úroveň zaznamenaná na začátku posuzovaného období. Kapacita výrobního odvětví Unie zůstala během posuzovaného období nezměněna, a míra využití kapacity se tedy měnila spolu s výrobou - tj. zvýšila se během období přezkumného šetření o 7 %.
(104)
Je třeba poznamenat, že využití kapacity výrobního odvětví Unie se během posuzovaného období (kromě roku 2011) drželo na uspokojivé úrovni a během období přezkumného šetření dosáhlo optimální úrovně.
(105)
Po zveřejnění informací přišlo výrobní odvětví Unie s tvrzením, že v průběhu celého posuzovaného období dosahovalo optimální úrovně využití kapacity pouze v období přezkumného šetření, což dokazuje, že k překonání účinků dumpingu došlo teprve nedávno a situace je nadále nestabilní.
(106)
Touto připomínkou z hodnocení Komise se nemění závěry 104. bodu odůvodnění, které nikterak neodporují připomínkám výrobního odvětví Unie.
5.2. Konečný stav zásob
Tabulka 7
Objem konečného stavu zásob
2010
2011
2012
OPŠ
Konečný stav zásob v tunách (index)
100
576
328
171
Zdroj: Odpovědi na dotazník.
(107)
Konečný stav zásob výrobního odvětví Unie na konci roku vykázal v roce 2011 prudký nárůst a následný pokles, přesto ale během období přezkumného šetření zůstal 71 % nad úrovní roku 2010. Na základě objemů výroby během období přezkumného šetření lze každopádně konstatovat, že konečný stav zásob představuje méně než jeden měsíc výroby.
5.3. Objem prodeje a podíl na trhu
Tabulka 8
Objem prodeje a podíl na trhu
2010
2011
2012
OPŠ
Objem prodeje v tunách (index)
100
70
97
104
Podíl na trhu v % (index)
100
66
92
92
Zdroj: Odpovědi na dotazník.
(108)
Oproti úrovni zaznamenané na začátku posuzovaného období narostl objem prodeje výrobního odvětví Unie o 4 %. V roce 2011 došlo k prudkému propadu, po kterém následoval stabilní nárůst.
(109)
Pokud jde o podíl na trhu, lze výkonnost výrobního odvětví Unie během období přezkumného šetření považovat za stabilní, ovšem s výjimkou roku 2011, kdy spolu s poklesem prodeje klesl i tržní podíl výrobního odvětví Unie. V následujících letech již jak prodej, tak tržní podíl vykázaly vzrůstající tendenci. Za zmínku stojí, že ačkoli se tržní podíl výrobce v Unii držel během období přezkumného šetření mírně pod úrovní roku 2010, výrobní odvětví Unie i přesto přispělo k růstu spotřeby v Unii a udrželo si během celého posuzovaného období dominantní postavení na trhu Unie.
(110)
V připomínkách podaných v návaznosti na zveřejnění informací výrobní odvětví Unie uvedlo, že jeho tržní podíl je velmi nestabilní, neboť kyselina sulfanilová je cenově závislá komodita, a uvedlo příklad z roku 2011, kdy se tržní podíl výrobního odvětví Unie prudce propadl.
(111)
V tomto ohledu je nutné zdůraznit, že ztráta tržního podílu v roce 2011 se časově kryla se zvýšením cen výrobce v Unii navzdory tehdejším trendům na trhu. Šetřením bylo totiž zjištěno, že ceny dovozu ze všech zemí se v roce 2011 snížily v rozmezí 5 % až 20 %. Za zmínku stojí, že - jak dokládají dostupné statistické údaje - tržní podíl, o který přišlo výrobní odvětví Unie, zaplnil především dovozce z USA.
5.4. Ceny a faktory ovlivňující ceny
Tabulka 9
Prodejní ceny
2010
2011
2012
OPŠ
Průměrné prodejní ceny v EUR/t (index)
100
109
108
112
Zdroj: Odpovědi na dotazník.
(112)
Prodejní ceny výrobního odvětví Unie se během posuzovaného období zvýšily o 12 %, a to v důsledku promítnutí zvýšené ceny hlavní suroviny (anilinu).
5.5. Zaměstnanost a produktivita
Tabulka 10
Zaměstnanost a produktivita
2010
2011
2012
OPŠ
Zaměstnanost (index)
100
100
117
117
Produktivita práce (index)
100
88
85
91
Průměrné náklady práce (index)
100
105
102
116
Zdroj: Odpovědi na dotazník.
(113)
Zaměstnanost v ekvivalentu plného úvazku se během období přezkumného šetření zvýšila o 17 %. Průměrné náklady práce vykazovaly během posuzovaného období vzestupnou tendenci a v období přezkumného šetření byly o 16 % vyšší než v roce 2010. Poněvadž - jak je uvedeno v 103. bodě odůvodnění - produkce se zvýšila pouze o 7 %, produktivita práce se během posuzovaného období snížila o 9 %.
5.6. Ziskovost
Tabulka 11
Ziskovost
2010
2011
2012
OPŠ
Ziskovost (index)
100
96
20
65
Zdroj: Odpovědi na dotazník.
(114)
Ziskovost výrobního odvětví Unie, pokud jde o obdobný produkt, se během posuzovaného období snížila a pohybovala se mírně pod úrovní, kterou výrobní odvětví Unie považuje za optimální, přičemž je ale důležité uvést to, že během celého posuzovaného období zůstala ziskovost v kladných číslech.
(115)
Za poklesem ziskovosti stojí především zvýšení průměrných výrobních nákladů, které se mezi rokem 2010 a obdobím přezkumného šetření zvýšily o 20 % a které 12 % nárůst prodejních cen (viz 112. bod odůvodnění) nedokázal zcela kompenzovat.
5.7. Investice, návratnost investic a peněžní tok
Tabulka 12
Investice, návratnost investic a peněžní tok
2010
2011
2012
OPŠ
Investice (index)
-
100
133
57
Návratnost investic (index)
100
86
30
103
Peněžní tok (index)
100
116
68
82
(116)
Šetřením bylo zjištěno, že v roce 2010 nemohlo výrobní odvětví Unie investovat. Investice do podnikání v oblasti kyseliny sulfanilové se v důsledku toho mezi rokem 2011 a koncem období přezkumného šetření snížily o 43 %, jejich výše v absolutním vyjádření byla nízká a souvisely především s údržbou. Tato zjištění jsou v souladu s návratností investic a nízkou ziskovostí během období přezkumného šetření.
(117)
Návratnost investic věrně kopírovala trend ziskovosti v letech 2011 a 2012. V období přezkumného šetření se návratnost investic zlepšila a dosáhla hodnoty roku 2010, a to díky zvýšení ziskovosti mezi rokem 2012 a obdobím přezkumného šetření.
(118)
Peněžní tok vykazoval kolísající tendenci, ale po celé posuzované období zůstal kladný. V období přezkumného šetření peněžní tok klesl o 18 % oproti úrovni z roku 2010. Výrobní odvětví Unie nehlásilo žádné potíže se získáváním kapitálu během posuzovaného období.
5.8. Rozsah skutečného subvenčního rozpětí a překonání účinků dřívějšího subvencování
(119)
Jak bylo konstatováno v 84. bodě odůvodnění, rozsah subvenčního rozpětí nebyl významný, přestože byl vyšší než nepatrný.
(120)
S přihlédnutím ke zvýšení objemu prodeje, cen i míry využití kapacity výrobního odvětví Unie lze vyvodit závěr, že opatření byla úspěšná a že výrobní odvětví Unie v průběhu posuzovaného období překonalo účinky dřívějšího subvencování. Během období přezkumného šetření byl pozorován jistý pokles některých ukazatelů újmy, např. ziskovosti a podílu na trhu, ten však nelze přičíst dovozu z dotčené země, který byl v období přezkumného šetření velmi malý. Ukazatele újmy, které se vyvíjely negativně, i tak poukazují na udržitelnou situaci výrobního odvětví Unie.
6. Závěr k situaci výrobního odvětví Unie
(121)
Šetření prokázalo, že dovoz dotčeného výrobku z Indie klesl na velmi nízkou úroveň. Tržní podíl výrobního odvětví Unie byl poměrně stabilní a objem, o nějž přišla dotčená země, byl nahrazen dovozem z USA za ceny podobné cenám výrobního odvětví Unie. Výrobní odvětví Unie dokázalo zvýšit objem prodeje a průměrné prodejní ceny a dosáhnout téměř optimální míry využití kapacity.
(122)
Jak je vysvětleno v 120. bodě odůvodnění, mírný pokles tržního podílu a ziskovosti výrobního odvětví Unie nelze přičíst indickému dovozu.
(123)
Vyvozuje se tudíž závěr, že výrobní odvětví Unie neutrpělo během období přezkumného šetření podstatnou újmu.
(124)
Ačkoli výrobní odvětví Unie mělo několik připomínek k analýze újmy, jež byly řešeny výše v 95., 105.-106. a 110.-111. bodě odůvodnění, souhlasilo s celkovým závěrem o neexistenci podstatné újmy zejména během období přezkumného šetření.
7. Pravděpodobnost obnovení újmy
(125)
Pro účely vyhodnocení pravděpodobnosti obnovení újmy je důležité vyzdvihnout, že při optimálním využití kapacity - jehož bylo během období přezkumného šetření dosaženo - není výrobní odvětví Unie s to uspokojit celou spotřebu Unie, a tudíž významná část spotřeby Unie musí být pokryta dovozem.
(126)
Výrobní odvětví Unie vyrábí navíc jen vyčištěnou kyselinu sulfanilovou, což znamená, že uživatelům, kteří pro svou výrobu preferují technickou kyselinou sulfanilovou, nezbývá než využít dovozu.
(127)
Výrobní odvětví Unie si navíc udrželo stabilní podíl na trhu, neboť dodávalo řadě svých dlouhodobých odběratelů. Šetřením bylo zjištěno, že dodavatelé kyseliny sulfanilové musí u některých odběratelů podstoupit přísný a nákladný postup certifikace/verifikace, což ztěžuje změnu dodavatele.
(128)
Toto je kontext, ve kterém byl analyzován potenciální dopad indického dovozu na trh Unie a výrobní odvětví Unie v souladu s čl. 18 odst. 2 základního nařízení za účelem vyhodnocení pravděpodobnosti obnovení újmy v případě, že by opatření pozbyla platnosti.
(129)
Jak je uvedeno v 84.-85. a 87. bodě odůvodnění, dovoz kyseliny sulfanilové z Indie je nadále a pravděpodobně bude i v budoucnu zvýhodněn subvencováním.
(130)
Zjištění v rámci šetření zároveň ukazují na to, že přítomnost subvencovaného dovozu z Indie nepovede k obnovení újmy výrobnímu odvětví Unie. Tato úvaha vychází z analýzy těchto faktorů:
-
volná kapacita v Indii;
-
cenová politika indických vývozců;
-
dopad výše subvencování na ceny;
-
sortiment.
a) Volná kapacita v Indii
(131)
Šetření nezjistilo existenci významné volné kapacity v Indii.
(132)
Výrobní odvětví Unie vzneslo proti tomuto zjištění námitku a zejména uvedlo, že indická volná kapacita pravděpodobně poroste v důsledku rostoucí přítomnosti čínských výrobků na indickém trhu, což zvýší motivaci vyvážet.
(133)
V tomto ohledu Komise poznamenává, že největší známý indický výrobce a vývozce kyseliny sulfanilové v roce 2013 opustil status podniku orientovaného na vývoz (EOU), který je popsán v 39. bodě odůvodnění, neboť hodlal zvýšit prodej na domácím trhu. Takový prodej byl předtím významně omezen podmínkami režimu EOU. Společnost potvrdila, že nepociťovala tlak čínských konkurentů a že podle jejího hodnocení měl indický trh dobrou perspektivou vývoje. Neexistují tedy důvody domnívat se, že v důsledku údajného čínského tlaku na indický trh dojde k přesměrování současné či jakékoli budoucí volné kapacity indických výrobců do Unie.
b) Cenová politika indických vývozců
(134)
Pokud jde o cenovou politiku indických vývozců, bylo již v 94. a 95. bodě odůvodnění shledáno, že spolupracující vyvážející výrobce, ale i další indičtí výrobci prodávali za ceny, které během období přezkumného šetření neznamenaly cenové podbízení vůči cenové úrovni v Unii.
(135)
Výrobní odvětví Unie argumentovalo, že vývozní ceny společnosti Kokan vycházely z cenového závazku, a nebyly tudíž reprezentativní pro ostatní indické vyvážející výrobce. Komise poznamenává, že během posuzovaného období byly ceny společnosti Kokan výrazně nad minimální dovozní cenou (MIP) stanovenou v závazku. Pokud jde o ostatní indické vývozce, jejich průměrné vývozní ceny byly podle údajů Eurostatu během období přezkumného šetření ještě vyšší. To znamená, že ceny indických vývozců včetně Kokanu vycházely spíše ze situace na trhu, a nikoli z cenového závazku.
(136)
Výrobní odvětví Unie rovněž poukázalo na to, že ceny indického dovozu se v průběhu posuzovaného období snížily o 8 % navzdory více než 40 % nárůstu cen hlavní suroviny (benzenu) během stejného období. Šetřením se zjistilo, že relativně vysoká cena kyseliny sulfanilové na trhu Unie vytvořila prostor pro pokles ceny, a to navzdory zvýšení ceny hlavní suroviny. Benzen je sice důležitou složkou nákladů, jím samotným ovšem nelze vysvětlit vývoj nákladů a cen výrobku, který je předmětem šetření. Šetřením bylo dále zjištěno, že ceny indického prodeje do Unie nebyly mimořádně nízké, neboť byly podobné indickým cenám vývozu do třetích zemí, který probíhal ve značných množstvích. Nebyl tedy zjištěn rozpor mezi vývojem ceny koncového výrobku (kyseliny sulfanilové) a vývojem ceny hlavní suroviny (benzenu), jak tvrdilo výrobní odvětví Unie.
(137)
Výrobní odvětví Unie rovněž poukázalo na to, že ceny indického vývozu do třetích zemí, jmenovitě do Turecka, byly nižší než do EU. Komise konstatuje, že z údajů získaných od společnosti Kokan plyne, že jeho ceny do Turecka byly rovněž nad úrovní MIP a že jimi nedocházelo k cenovému podbízení vůči cenám výrobního odvětví Unie. Objem vývozu společnosti Kokan do Turecka byl podobný objemu, na který se odvolává výrobní odvětví Unie ve svém argumentu, a tudíž zjištění týkající se Kokanu platí pro všechen indický dovoz do Turecka. Na základě výše uvedeného lze konstatovat, že dostupné údaje nepotvrzují údajnou rozdílnou cenovou politiku indických výrobců, pokud jde o vývoz do třetích zemí a vývoz do EU.
c) Dopad výše subvencování na ceny
(138)
Jak je uvedeno v 84. bodě odůvodnění, subvenční rozpětí zjištěné v období přezkumného šetření u spolupracujícího indického výrobce činilo 3,1 %. To dokládá pokračující klesající trend subvencování, který je pozorován od uložení původních vyrovnávacích opatření v roce 2002.
(139)
Tento pokles je ovlivněn nejen situací této konkrétní společnosti, ale také systémovými změnami indických subvenčních režimů. Jak je vyloženo v části C tohoto nařízení, některé režimy indická vláda zrušila a většinu zbývajících s ohledem na výhody pro podniky zredukovala. Pouze u jediného šetřeného režimu, a to DDS, byly podmínky způsobilosti a správní postupy zjednodušeny. Výsledkem bylo, že se společnost Kokan okamžitě přesunula do tohoto režimu. Využívání režimu DDS ovšem znamená nemožnost využívat většiny ostatních režimů (EOU, AAS, FPS, DFIA a FMS). Režim DDS má pro dotčený výrobek jasně stanovenou maximální úroveň subvencování: v období přezkumného šetření se rovnala 4 % vývozní hodnoty FOB a poté byla dále snížena na 3 % této hodnoty. Navzdory tomuto stropu na úroveň subvencování lze očekávat, že tento režim ostatní výrobci již začali nebo začnou využívat, poněvadž administrativní zátěž s tímto režimem spojená je nízká.
(140)
Komise tuto tendenci v posledních dvou letech zaregistrovala v několika jiných antisubvenčních šetřeních týkajících se Indie (16). Lze tedy vyvodit závěr, že zjištění týkající se Kokanu popsaná ve 139. bodě odůvodnění, lze extrapolovat na zbývající indické výrobce kyseliny sulfanilové.
(141)
S ohledem na výše uvedenou úroveň subvencování (odhad okolo 3 %, je-li DDS hlavním režimem) a na současnou úroveň cen vývozu z Indie, které již zahrnují subvence, se vyvozuje závěr, že tyto vývozní ceny by nepředstavovaly cenové podbízení vůči cenám výrobního odvětví Unie, i kdyby byla vyrovnávací opatření vůči Indii zrušena. Lze tedy vyvodit závěr, že vývoz z Indie, i kdyby byl subvencovaný, by nezpůsobil újmu výrobnímu odvětví Unie.
d) Sortiment
(142)
Spolupracující indický výrobce (představující významný podíl indického dovozu do Unie) prodával především kyselinu sulfanilovou technického stupně, kde mu konkuroval zejména dovoz z USA a Číny, poněvadž výrobní odvětví Unie kyselinu sulfanilovou technického stupně nevyrábělo. V podstatě veškerá kyselina sulfanilová, kterou společnost Kokan vyvezla do Turecka, a to ve významných množstvích, byla technického stupně.
(143)
Výrobní odvětví Unie přišlo s tvrzením, že využití kyseliny sulfanilové technického a vyčištěného stupně se značně překrývá, a že si tedy oba stupně výrazně konkurují.
(144)
Přestože se uznává, že oba stupně lze považovat za jeden a týž výrobek, je důležité uvést, že šetřením bylo potvrzeno, že z praktického hlediska je jejich zaměnitelnost omezená. Kyselinu sulfanilovou vyčištěného stupně by teoreticky mohli používat uživatelé, kteří potřebují nebo preferují technický stupeň, avšak kvůli výraznému cenovému rozdílu (20 % až 25 %) to pro ně není ekonomicky schůdné řešení. Proto je konstatováno, že kyselina sulfanilová technického stupně pocházející z Indie konkuruje zejména výrobkům z ČLR a USA.
8. Závěr o obnovení újmy
(145)
Vzhledem k zjištěním šetření uvedeným v předchozích bodech odůvodnění se vyvozuje závěr, že zrušením vyrovnávacích opatření vůči Indii pravděpodobně nedojde v krátkodobém až střednědobém horizontu k obnovení újmy.
E. ZÁJEM UNIE
(146)
Jelikož byl vyvozen závěr, že obnovení újmy není pravděpodobné, nebylo nutné stanovit zájem Unie.
F. UKONČENÍ VYROVNÁVACÍCH OPATŘENÍ
(147)
Všechny strany byly informovány o podstatných skutečnostech a úvahách, na jejichž základě se považuje za vhodné zrušit stávající vyrovnávací opatření vůči dovozu kyseliny sulfanilové z Indie. V návaznosti na toto zveřejnění byla zúčastněným stranám poskytnuta lhůta pro podání připomínek. Podání a připomínky byly v odůvodněných případech náležitě vzaty v úvahu.
(148)
Z výše uvedeného plyne, že jak stanoví čl. 18 základního nařízení, vyrovnávací opatření použitelná na kyselinu sulfanilovou pocházející z Indie by měla být zrušena. Zrušeno by mělo být také rozhodnutí Komise, kterým se přijímají v současnosti platné závazky společnosti Kokan v souvislosti s dovozem kyseliny sulfanilové.
(149)
Vzhledem k tomu, že k překonání účinků dumpingu došlo teprve v nedávné době, bude Komise v návaznosti na žádost výrobce v Unii dovoz dotčeného výrobku sledovat. Toto sledování bude probíhat po dobu dvou let od vyhlášení tohoto nařízení.
(150)
Výbor zřízený podle čl. 25 odst. 1 základního nařízení nevydal stanovisko,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Zrušuje se konečné vyrovnávací clo na dovoz kyseliny sulfanilové, v současnosti kódu KN ex 2921 42 00 (kód TARIC 2921420060), pocházející z Indie a ukončuje se řízení v souvislosti s tímto dovozem.
2. Zrušuje se rozhodnutí Komise 2006/37/ES, kterým se přijímají v současnosti platné závazky společnosti Kokan Synthetics & Chemicals Pvt. Ltd. (Indie) v souvislosti s dovozem kyseliny sulfanilové.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 17. prosince 2014.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1347/2014
z dnia 17 grudnia 2014 r.
uchylające ostateczne cło wyrównawcze nałożone na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 18 rozporządzenia Rady (WE) nr 597/2009
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1), w szczególności jego art. 14 i 18,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1. Obowiązujące środki
(1)
W lipcu 2002 r. Rada nałożyła, rozporządzeniem (WE) nr 1338/2002 (2), ostateczne cło wyrównawcze w wysokości 7,1 % na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii („pierwotne dochodzenie”).
(2)
Rada nałożyła, rozporządzeniem (WE) nr 1339/2002 (3), ostateczne cło antydumpingowe wynoszące 21 % na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”) oraz ostateczne cło antydumpingowe wynoszące 18,3 % na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii.
(3)
Komisja przyjęła, decyzją 2002/611/WE (4), zobowiązanie cenowe dotyczące środków antydumpingowych i antysubsydyjnych obowiązujących wobec przywozu z Indii złożone przez jednego producenta eksportującego z Indii, tj. Kokan Synthetics and Chemicals Pvt. Ltd. („Kokan”).
(4)
W marcu 2004 r. Komisja uchyliła, decyzją Komisji 2004/255/WE (5), decyzję 2002/611/WE w następstwie dobrowolnego wycofania zobowiązania przez Kokan.
(5)
Komisja przyjęła, decyzją 2006/37/WE (6), nowe zobowiązanie dotyczące środków antydumpingowych i antysubsydyjnych obowiązujących wobec przywozu z Indii złożone przez Kokan. Rozporządzenia (WE) nr 1338/2002 i (WE) nr 1339/2002 zmieniono odpowiednio rozporządzeniem Rady (WE) nr 123/2006 (7).
(6)
Rada nałożyła, rozporządzeniem (WE) nr 1000/2008 (8), cła antydumpingowe na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z ChRL i Indii w następstwie przeglądu wygaśnięcia tych środków. Rada nałożyła, rozporządzeniem (WE) nr 1010/2008 (9), ostateczne cła wyrównawcze na przywóz kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii oraz zmieniła poziom ceł antydumpingowych nałożonych na przywóz kwasu sulfanilowego z Indii w następstwie przeglądu wygaśnięcia i przeglądu okresowego.
2. Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia
(7)
Po opublikowaniu zawiadomienia o zbliżającym się wygaśnięciu obowiązujących ostatecznych środków wyrównawczych (10) Komisja otrzymała w dniu 1 lipca 2013 r. wniosek o wszczęcie przeglądu wygaśnięcia tych środków na podstawie art. 18 rozporządzenia (WE) nr 597/2009 („rozporządzenie podstawowe”). Wniosek został złożony przez CUF - Quimicos Industriais („wnioskodawca” lub „CUF”), jedynego producenta kwasu sulfanilowego w Unii, reprezentującego zatem 100 % produkcji unijnej.
(8)
W uzasadnieniu wniosku podano, że w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji subsydiowania i ponownego wystąpienia szkody dla przemysłu unijnego.
3. Wszczęcie przeglądu wygaśnięcia
(9)
Ustaliwszy, po konsultacji z Komitetem Doradczym, że istnieją wystarczające dowody przemawiające za wszczęciem przeglądu wygaśnięcia, w dniu 16 października 2013 r. w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (11) („zawiadomienie o wszczęciu”) Komisja ogłosiła wszczęcie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 18 rozporządzenia podstawowego.
4. Równoległe dochodzenia
(10)
Komisja wszczęła również, na mocy zawiadomienia o wszczęciu opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 16 października 2013 r. (12), dochodzenie dotyczące przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (13) odnoszące się do przywozu kwasu sulfanilowego m.in. z Indii.
5. Dochodzenie
5.1. Okres objęty dochodzeniem przeglądowym i okres badany
(11)
Dochodzenie dotyczące kontynuacji lub ponownego wystąpienia subsydiowania objęło okres od dnia 1 października 2012 r. do dnia 30 września 2013 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”). Badanie trendów mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2010 r. do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym („okres badany”).
5.2. Strony, których dotyczy postępowanie
(12)
Komisja oficjalnie zawiadomiła wnioskodawcę, producentów eksportujących w Indiach, importerów, znanych zainteresowanych użytkowników, a także przedstawicieli państwa wywozu o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu.
(13)
Producent unijny, który, jako jedyna zainteresowana strona, wystąpił z wnioskiem o przesłuchanie, uzyskał taką możliwość.
5.3. Kontrola wyrywkowa
(14)
Ze względu na dużą liczbę producentów eksportujących w Indiach oraz importerów niepowiązanych w Unii w zawiadomieniu o wszczęciu przewidziano kontrolę wyrywkową zgodnie z art. 27 rozporządzenia podstawowego. Aby Komisja mogła podjąć decyzję, czy konieczna jest kontrola wyrywkowa, i w razie potrzeby dokonać doboru próby, wymienione powyżej strony wezwano do zgłoszenia się do Komisji w ciągu 15 dni od wszczęcia przeglądu i do przedstawienia Komisji informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu.
(15)
Komisja otrzymała dwa wypełnione formularze w ramach kontroli wyrywkowej od producentów eksportujących z Indii. Dlatego też nie przeprowadzono kontroli wyrywkowej.
(16)
Jeden niepowiązany importer wypełnił formularz w ramach kontroli wyrywkowej, ale okazało się, że nie dokonywał przywozu produktu objętego postępowaniem z państwa, którego dotyczy postępowanie, i w związku z tym nie udzielił odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu dotyczącym kontroli wyrywkowej. Dlatego też nie przeprowadzono kontroli wyrywkowej.
(17)
Kontrola wyrywkowa nie została zastosowana wobec producentów unijnych, ponieważ istnieje tylko jeden producent unijny.
5.4. Dochodzenie
(18)
Komisja prowadziła dalsze badanie i weryfikację wszystkich informacji uważanych za niezbędne do ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji subsydiowania, prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody oraz do określenia interesu Unii. Komisja przesłała kwestionariusze do jedynego producenta unijnego, do dwóch producentów eksportujących z Indii, do rządu Indii, do znanych importerów i do użytkowników unijnych.
(19)
Spośród dwóch producentów eksportujących z Indii tylko jeden przedłożył pełną odpowiedź. Wymieniony indyjski producent reprezentował większą część łącznego wywozu z Indii do Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.
(20)
Komisja przeprowadziła również konsultacje w Delhi z rządem stanu Maharasztra, rządem stanu Gudźarat oraz Bankiem Rezerw Indii.
(21)
Ponadto wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:
(a)
producent unijny:
-
CUF - Quimicos Industriais, Estarreja, Portugalia
(b)
producenci eksportujący:
-
Kokan Synthetics & Chemicals Pvt. Ltd., Khed, Indie
(c)
użytkownicy unijni:
-
Blankophor GmbH, Leverkusen, Niemcy
-
Hovione Farmaciencia SA, Loures, Portugalia
-
IGCAR Chemicals, S.L., Rubi, Hiszpania.
B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
(22)
Produktem objętym postępowaniem jest kwas sulfanilowy klasyfikowany obecnie w ramach kodu CN ex 2921 42 00 (kod TARIC 2921420060). Kwas sulfanilowy występuje w dwóch klasach określanych według stopnia czystości: są to klasa techniczna i klasa oczyszczona. Dodatkowo kwas klasy oczyszczonej oferowany jest również w sprzedaży w formie soli kwasu sulfanilowego. Kwas sulfanilowy jest stosowany jako surowiec w produkcji wybielaczy optycznych, dodatków do betonu oraz barwników spożywczych i specjalistycznych. Odnotowano również ograniczone użycie tego kwasu przez przemysł farmaceutyczny. Choć nie podważa się faktu, że obie klasy mają takie same podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne, a zatem traktowane są jako jeden produkt, to należy zauważyć iż w toku dochodzenia wskazano, że pod względem praktycznym ich zamienność jest ograniczona. W szczególności użytkownicy, którzy potrzebują kwasu sulfanilowego w klasie oczyszczonej, mogliby wykorzystywać kwas w klasie technicznej jedynie wówczas, gdyby byli w stanie samodzielnie go oczyścić. Użytkownicy, którzy muszą lub wolą stosować kwas sulfanilowy klasy technicznej, mogliby teoretycznie wykorzystać kwas klasy oczyszczonej, co jednak nie jest ekonomicznie opłacalne z uwagi na różnicę cen (20 %-25 %).
(23)
Kwas sulfanilowy jest produktem towarowym, a jego podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne są identyczne niezależnie od państwa pochodzenia. Produkt objęty postępowaniem i produkty wytwarzane i sprzedawane przez producenta eksportującego w Indiach na rynku krajowym oraz w państwach trzecich, a także produkty wytwarzane i sprzedawane przez producenta unijnego na rynku unijnym zostały uznane za posiadające takie same podstawowe właściwości fizyczne i chemiczne oraz zasadniczo takie same zastosowania, a zatem uważane się je za produkty podobne w rozumieniu art. 2 rozporządzenia podstawowego.
C. PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI LUB PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SUBSYDIOWANIA
1. Wprowadzenie
(24)
Współpraca z eksporterami indyjskimi ograniczała się do współpracy z jednym producentem eksportującym. Wobec braku współpracy ze strony innych producentów kwota subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych musiała zostać ustalona na podstawie dostępnych faktów: odpowiedzi udzielonych przez współpracujące przedsiębiorstwo, które reprezentowało większą część wywozu z Indii do Unii oraz informacji przedłożonych przez władze Indii.
(25)
Na podstawie informacji zawartych we wniosku o wszczęcie przeglądu i w oparciu o odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu Komisji objęto dochodzeniem następujące programy, co do których istnieje domniemanie, że są związane z przyznawaniem subsydiów:
-
programy subsydiowania przeanalizowane w dochodzeniu pierwotnym:
-
programy ogólnokrajowe:
(a)
program „Export Processing Zones” („EPZS”)/program „Special Economic Zones” („SEZS”)/program „Export Oriented Units” („EOUS”)
(b)
program „Duty Entitlement Passbook” („DEPBS”)
(c)
program „Export Promotion Capital Goods” („EPCGS”)
(d)
program „Income Tax Exemption” („ITES”)
(e)
program „Advance Authorisation” („AAS”)
-
programy regionalne:
(f)
pakietowy program zachęt („Package Scheme of Incentives” - „PSI”) rządu stanu Maharasztra
-
programy subsydiowania nieobjęte dochodzeniem pierwotnym, ale objęte dochodzeniem w toku pierwszego przeglądu wygaśnięcia i równoległego przeglądu okresowego:
-
programy ogólnokrajowe:
(g)
program „Export Credit” („ECS”)
-
programy subsydiowania nieobjęte dochodzeniem pierwotnym ani poprzednimi przeglądami:
-
programy ogólnokrajowe:
(h)
program „Focus Product” („FPS”)
(i)
program „Duty Free Import Authorisation” („DFIA”)
(j)
program „Duty Drawback” („DDS”)
(k)
program „Focus Market” („FMS”)
(l)
program zachęt dla posiadaczy statusu („Status Holder Incentive Scrip” - „SHIS”)
(m)
zastrzyki kapitałowe
-
programy regionalne:
(n)
programy regionalne rządu stanu Gudźarat
(26)
Programy a), b), c), e), h), i), k) oraz l) wymienione powyżej opierają się na Ustawie o handlu zagranicznym (Rozwój i regulacja) z 1992 r. (nr 22 z 1992 r.), która weszła w życie w dniu 7 sierpnia 1992 r. („Ustawa o handlu zagranicznym”). W Ustawie o handlu zagranicznym upoważnia się rząd Indii do publikowania zawiadomień dotyczących polityki eksportowej i importowej. Ich streszczenia publikowane są w dokumentach „Foreign Trade Policy” („Polityka handlu zagranicznego”), które ministerstwo handlu wydaje co pięć lat i regularnie uaktualnia. Dokument „Polityka handlu zagranicznego” odnoszący się do ODP niniejszego dochodzenia to „Foreign Trade Policy 2009-2014” („FTP 09-14”). Ponadto rząd Indii w „Podręczniku procedur, tom I” („HOP I 09-14”) przedstawił również procedury, które regulują FTP 09-14. Podręcznik procedur jest regularnie aktualizowany.
(27)
Program „Income Tax Exemption” wymieniony wyżej w lit. d) opiera się na Ustawie o podatku dochodowym z 1961 r., którą corocznie zmienia Ustawa o finansach.
(28)
Programy regionalne wskazane w lit. f) i n) są zarządzane przez stany odpowiednio Maharasztra i Gudźarat oraz opierają się na rezolucjach departamentu ds. przemysłu, energetyki i pracy rządu Maharasztra oraz na rezolucjach departamentu ds. przemysłu i górnictwa rządu Gudźarat.
(29)
Program „Export Credit” wymieniony wyżej w lit. g) jest oparty na sekcjach 21 i 35 A Ustawy o regulacji bankowości z 1949 r., która zezwala Bankowi Rezerw Indii (Reserve Bank of India, „RBI”) na kierowanie bankami komercyjnymi w dziedzinie kredytów eksportowych.
(30)
Program „Duty Drawback” wymieniony wyżej w lit. j) opiera się na sekcji 75 Ustawy o cłach z 1962 r., sekcji 37 Ustawy o podatku akcyzowym z 1944 r., sekcjach 93 A i 94 Ustawy o finansach z 1994 oraz na przepisach dotyczących ceł, podatków akcyzowych oraz zwrotu podatku od usług z 1995 r. Stawki zwrotu ceł są regularnie publikowane; stawki mające zastosowanie w odniesieniu do ODP to „stawki dla wszystkich branż” (All Industry Rates - „AIR”) w ramach zwrotu ceł w latach 2012-2013, opublikowane w zawiadomieniu nr 92/2012- Cus. (N.T). W rozdziale 4 FTP 09-14 program zwrotu ceł nazywany jest również programem umarzania należności celnych.
2. Program „Export Processing Zones” („EPZS”)/program „Special Economic Zones” („SEZS”)/program „Export Oriented Units” („EOUS”)
(31)
Ustalono, że współpracujący producent eksportujący nie był zlokalizowany ani w SEZS, ani w EPZS. Jednak współpracujący producent eksportujący został utworzony w ramach EOUS i otrzymał subsydia stanowiące podstawę środków wyrównawczych w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Poniższy opis i ocena ograniczają się zatem do programu EOUS.
(a) Podstawa prawna
(32)
Szczegółowy opis EOUS zawarto w rozdziale 6 FTP 09-14 oraz w rozdziale 6 HOP I 09-14.
(b) Kwalifikowalność
(33)
Z wyjątkiem przedsiębiorstw zajmujących się wyłącznie handlem wszystkie przedsiębiorstwa, które z zasady podejmują się wywozu całej swojej produkcji towarów lub usług, mogą zostać utworzone w ramach EOUS. Przedsiębiorstwa działające w sektorach przemysłowych muszą spełnić wymóg związany z minimalnym progiem inwestycji w aktywa trwałe (wynoszącym 10 mln rupii indyjskich), aby zakwalifikować się do EOUS.
(c) Stosowanie programu w praktyce
(34)
Jednostki zorientowane na wywóz (Export Oriented Units - „EOU”) mogą mieć siedziby i prowadzić działalność na całym terytorium Indii.
(35)
Wniosek o nadanie statusu EOU musi zawierać szczegółowe informacje dotyczące między innymi planowanej wielkości produkcji, przewidywanej wartości wywozu, wymagań importowych oraz wymagań lokalnych na najbliższe pięć lat. Jeżeli władze zaakceptują wniosek przedsiębiorstwa, jest ono informowane o warunkach związanych z powyższą akceptacją. Umowa dotycząca przyznania przedsiębiorstwu statusu EOU jest ważna przez pięć lat. Umowę te można przedłużać na kolejne okresy.
(36)
Najważniejszym obowiązkiem EOU określonym w FTP 09-14 jest uzyskanie przychodów netto w wymianie międzynarodowej (net foreign exchange - „NFE”), co oznacza, że w okresie odniesienia (pięć lat) całkowita wartość wywozu musi być wyższa niż całkowita wartość towarów przywożonych.
(37)
Jednostki zorientowane na wywóz mają prawo do następujących ulg:
(i)
zwolnienie z należności celnych przywozowych na wszystkie rodzaje towarów (włącznie z dobrami kapitałowymi, surowcami i towarami konsumpcyjnymi) niezbędnych do produkcji, przetwarzania lub w związku z nimi;
(ii)
zwolnienie z podatku akcyzowego na towary nabyte ze źródeł lokalnych;
(iii)
zwrot centralnego podatku od sprzedaży towarów nabywanych ze źródeł lokalnych;
(iv)
częściowy zwrot podatku zapłaconego od paliwa nabytego od krajowych przedsiębiorstw naftowych.
(38)
Jednostki prowadzące działalność w ramach wyżej wymienionych programów podlegają dozorowi funkcjonariuszy celnych zgodnie z sekcją 65 Ustawy o cłach.
(39)
Współpracujący producent eksportujący prowadził działalność w ramach EOUS przez pierwsze cztery miesiące okresu objętego dochodzeniem przeglądowym. Oficjalne pismo dotyczące usunięcia składowanych towarów spod dozoru celnego w ramach tego programu zostało przedłożone w dniu 6 lutego 2013 r. Dlatego też podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym przedsiębiorstwo korzystało z programu tylko w celu uzyskania zwrotu centralnego podatku od sprzedaży. W toku dochodzenia wykazano, że producent eksportujący, którego dotyczy postępowanie, nie korzystał ze zwolnień z cła przywozowego i akcyzy na zakupy krajowe oraz nie uzyskał częściowego zwrotu podatku zapłaconego od paliwa nabytego od krajowych przedsiębiorstw naftowych.
(d) Wnioski w sprawie programu „Export Oriented Units”
(40)
Zwrot centralnego podatku od sprzedaży stanowi subsydium w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Zrezygnowano z dochodów rządowych, które byłyby należne w przypadku braku powyższego programu, co oznaczałoby dodatkową korzyść dla EOU w rozumieniu art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, w formie zwiększonej płynności dzięki zwrotowi centralnego podatku od sprzedaży. Subsydium jest prawnie uzależnione od wyników eksportowych i w związku z tym uznaje się, że ma ono charakter szczególny i stanowi podstawę środków wyrównawczych zgodnie z art. 4 ust. 4 lit. a) rozporządzenia podstawowego. Zgodnie z pkt 6.1 FTP 09-14 prowadzenie przez EOU działalności zorientowanej na wywóz jest niezbędnym warunkiem uzyskania zachęt.
(e) Obliczenie kwoty subsydium
(41)
Kwota subsydium została obliczona na podstawie kwoty zwróconego w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym centralnego podatku od sprzedaży od towarów zakupionych na rynku lokalnym. Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium została rozłożona na łączny obrót z wywozu, uzyskany w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium jest uwarunkowane wynikami eksportowymi i nie zostało przyznane w odniesieniu do wyprodukowanych, wywożonych czy transportowanych ilości. Wysokość obliczonego w ten sposób marginesu subsydiowania wynosiła 1,4 %.
3. Program „Duty Entitlement Passbook” („DEPBS”)
(42)
Potwierdzono, że DEPBS został faktycznie zakończony z dniem 30 września 2011 r., tj. przed okresem objętym dochodzeniem przeglądowym. W związku z tym uznano, że nie jest konieczne dalsze analizowanie tego programu w ramach niniejszego dochodzenia.
4. Program „Export Promotion Capital Goods” („EPCGS”)
(a) Podstawa prawna
(43)
Szczegółowy opis EPCGS zawarto w rozdziale 5 FTP 09-14 oraz w rozdziale 5 HOP I 09-14.
(b) Ustalenia
(44)
Stwierdzono, że współpracujący producent eksportujący nie uzyskał w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym żadnych korzyści z EPCGS. W związku z tym uznano, że nie jest konieczne dalsze analizowanie tego programu w ramach niniejszego dochodzenia.
5. Program „Income Tax Exemption” („ITES”)
(45)
Potwierdzono, że ITES został zniesiony w kwietniu 2011 r., tj. przed okresem objętym dochodzeniem przeglądowym. W związku z tym uznano, że nie jest konieczne dalsze analizowanie tego programu w ramach niniejszego dochodzenia.
6. Program „Advance Authorisation” („AAS”)
(a) Podstawa prawna
(46)
Szczegółowy opis tego programu zawarto w pkt 4.1.3.1-4.1.14 FTP 09-14 oraz w pkt 4.1-4.30 HOP I 09-14.
(b) Ustalenia
(47)
Stwierdzono, że współpracujący producent eksportujący nie uzyskał w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym żadnych korzyści z AAS. W związku z tym uznano, że nie jest konieczne dalsze analizowanie tego programu w ramach niniejszego dochodzenia.
7. Pakietowy program zachęt („Package Scheme of Incentives” - „PSI”) rządu stanu Maharasztra
(a) Podstawa prawna
(48)
W ramach tworzenia zachęt do rozwoju przemysłu w słabiej rozwiniętych obszarach stanu Maharasztra od 1964 r. rząd tego stanu przyznaje zachęty finansowe nowo tworzonym jednostkom przedsiębiorstw zlokalizowanym w rozwijających się regionach stanu w ramach programu znanego powszechnie pod nazwą „pakietowy program zachęt” („PSI”). Program ten był wielokrotnie zmieniany od czasu jego wprowadzenia, a w ODP obowiązywały dwa PSI: PSI 2007 (który obowiązywał do kwietnia 2013 r.) oraz PSI 2013. Program PSI rządu stanu Maharasztra składa się z kilku podprogramów, wśród których głównymi są: (i) zwrot akcyzy miejskiej (octroi; myto wjazdowe); (ii) zwolnienie z podatku od energii elektrycznej; (iii) zwolnienie bądź odroczenie dotyczące lokalnego podatku od sprzedaży; (iv) dotacja na spłatę odsetek dla nowych przedsiębiorstw; oraz (v) pewne dotacje dla małych i średnich przedsiębiorstw na modernizację technologii. W toku dochodzenia wykazano, że jedynym podprogramem stosowanym przez współpracującego producenta eksportującego w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym był podprogram dotyczący odroczenia podatku od sprzedaży (część powyższego ppkt (iii)), który był faktycznie zapoczątkowany w ramach PSI 2001, ale pozostający do zapłaty podatek od sprzedaży był wciąż częściowo należny w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.
(b) Kwalifikowalność
(49)
Zasadniczym warunkiem kwalifikowalności w ramach programu jest dokonanie przez przedsiębiorstwo inwestycji w mniej rozwiniętych obszarach stanu sklasyfikowanych pod względem poziomu rozwoju gospodarczego w różnych kategoriach (np. obszar słabo rozwinięty, obszar słabiej rozwinięty, obszar najsłabiej rozwinięty), bądź poprzez założenie nowego przedsiębiorstwa przemysłowego, bądź też poprzez szeroko zakrojone inwestycje kapitałowe w rozwój lub dywersyfikację już istniejącego przedsiębiorstwa przemysłowego. Głównymi kryteriami przy ustalaniu wysokości zachęt finansowych są: klasyfikacja obszaru obecnej lub przyszłej lokalizacji przedsiębiorstwa oraz wielkość inwestycji.
(c) Stosowanie programu w praktyce
(50)
Świadectwo kwalifikowalności wystawione przez rząd stanu Maharasztra współpracującemu producentowi eksportującemu stanowi, że przedsiębiorstwo to na mocy podprogramu odroczenia podatku jest uprawnione do odroczenia należnego podatku stanowego od sprzedaży krajowej.
(d) Wniosek
(51)
W ramach podprogramu odroczenia lokalnego podatku od sprzedaży będącego częścią PSI rządu stanu Maharasztra przyznawane są subsydia w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Analizowany podprogram stanowi finansowy wkład rządu stanu Maharasztra, ponieważ ta ulga odracza pobranie przez rząd stanu Maharasztra dochodu, który w przeciwnym wypadku byłby należny. Odroczenie to stanowi korzyść dla przedsiębiorstwa, jako że poprawia ono jego płynność finansową.
(52)
Podprogram jest dostępny wyłącznie dla przedsiębiorstw, które zainwestowały w określonych obszarach geograficznych należących do jurysdykcji stanu Maharasztra. Nie jest on dostępny dla przedsiębiorstw mających siedzibę poza tymi obszarami. Poziom korzyści jest różny w zależności od obszaru, którego dotyczy. Program ten ma zatem charakter szczególny w myśl art. 4 ust. 2 lit. a) i art. 4 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, a w konsekwencji stanowi podstawę środków wyrównawczych.
(e) Obliczenie kwoty subsydium
(53)
Kwota podatku stanowego od sprzedaży odroczonego na mocy podprogramu, która była wciąż należna na końcu okresu objętego dochodzeniem przeglądowym, jest równoważna nieoprocentowanej pożyczce w takiej samej kwocie, udzielonej przez rząd stanu Maharasztra. Dlatego też korzyść odniesioną przez współpracującego producenta eksportującego obliczono na podstawie odsetek od porównywalnego kredytu komercyjnego, zapłaconych przez przedsiębiorstwo w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.
(54)
Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego kwota subsydium (licznik) została podzielona przez całkowity obrót przedsiębiorstwa w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium nie jest uwarunkowane wywozem i nie zostało przyznane w odniesieniu do wyprodukowanych, wywożonych czy transportowanych ilości.
(55)
W oparciu o powyższe ustalenia kwota subsydium, jaką uzyskało to przedsiębiorstwo z tytułu tego programu, wynosi 1,1 %.
8. Program „Export Credit” („ECS”)
(56)
Potwierdzono, że po zmianach ECS (lipiec 2010 r. w odniesieniu do kredytów eksportowych w INR oraz maj 2012 r. w odniesieniu do kredytów eksportowych w walucie obcej) zasadniczo zaprzestano udzielania preferencyjnego oprocentowania kredytów eksportowych w ramach tego programu, z wyjątkiem ograniczonej liczby konkretnych sektorów przemysłu. W związku z tym uznano, że nie jest konieczne dalsze analizowanie tego programu w ramach niniejszego dochodzenia, ponieważ sektor chemiczny nie znajdował się w wykazie sektorów objętych subwencjami do oprocentowania w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.
9. Program „Focus Product” („FPS”)
(a) Podstawa prawna
(57)
Szczegółowy opis tego programu zawarto w pkt 3.15 FTP 09-14 oraz w pkt 3.9 HOP I 09-14.
(b) Ustalenia
(58)
Stwierdzono, że współpracujący producent eksportujący nie uzyskał w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym żadnych korzyści z FMS. W związku z tym uznano, że nie jest konieczne dalsze analizowanie tego programu w ramach niniejszego dochodzenia.
10. Program „Duty Free Import Authorisation” („DFIA”)
(a) Podstawa prawna
(59)
Szczegółowy opis tego programu zawarto w pkt 4.2.1-4.2.7 FTP 09-14 i pkt 4.31-4.36 HOP I 09-14.
(b) Ustalenia
(60)
Stwierdzono, że współpracujący producent eksportujący nie uzyskał w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym żadnych korzyści z DFIA. W związku z tym uznano, że nie jest konieczne dalsze analizowanie tego programu w ramach niniejszego dochodzenia.
11. Program „Duty Drawback” („DDS”)
(a) Podstawa prawna
(61)
Szczegółowy opis „DDS” znajduje się w zasadach zwrotu ceł i podatku akcyzowego z 1995 r. zmienionych kolejnymi zawiadomieniami.
(b) Kwalifikowalność
(62)
Do korzystania z tego programu kwalifikuje się każdy producent eksportujący i każdy eksportujący podmiot handlowy.
(c) Stosowanie programu w praktyce
(63)
Kwalifikujący się eksporter może złożyć wniosek o zwrot kwoty cła, która jest obliczana jako procent od wartości FOB produktów wywiezionych w ramach tego programu. Stawki zwrotu cła zostały ustalone przez rząd Indii dla szeregu produktów, w tym dla produktu objętego postępowaniem. Są one ustalane na podstawie średniej ilości lub wartości materiałów użytych jako komponentu podczas wytwarzania produktu i średniej kwoty ceł zapłaconej od tych komponentów. Stosuje się je niezależnie od tego, czy cła przywozowe zostały rzeczywiście zapłacone. Stawka DDS dla produktu objętego postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym wyniosła 4 % wartości FOB.
(64)
Aby kwalifikować się do korzystania z tego programu, przedsiębiorstwo musi dokonać wywozu produktu. Z chwilą wprowadzenia danych o przesyłce do serwera celnego (ICEGATE) następuje wskazanie, że wywóz odbywa się w ramach DDS i kwota DDS zostaje nieodwołalnie ustalona. Po przedłożeniu przez przedsiębiorstwo przewozowe informacji wywozowej (Export General Manifest - EGM) i porównaniu tego dokumentu z danymi w dokumencie przewozowym przez urząd celny zostają spełnione wszystkie warunki do udzielenia zgody na wypłatę kwoty zwrotu w drodze bądź to bezpośredniego przelewu na konto bankowe eksportera, bądź też polecenia zapłaty.
(65)
Eksporter musi również przedstawić dowód na uzyskanie wpływów z wywozu w postaci zaświadczenia banku o uzyskaniu wpływów (BRC). Dokument ten można dostarczyć po tym, jak kwota zwrotu została wypłacona, jednak rząd Indii odzyska wypłaconą kwotę, jeżeli eksporter nie przedstawi BRC w podanym terminie.
(66)
Kwota zwrotu może być wykorzystana w dowolnym celu.
(67)
Stwierdzono, że zgodnie z zasadami rachunkowości obowiązującymi w Indiach kwota zwrotu cła może być księgowana na zasadzie rachunkowości memoriałowej jako dochód na rachunkach bankowych podmiotu gospodarczego po wywiązaniu się ze zobowiązania wywozowego.
(68)
Ustalono, że współpracujący indyjski producent eksportujący korzystał z DDS podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym po usunięciu składowanych towarów spod dozoru celnego w ramach EOUS.
(d) Wniosek dotyczący DDS
(69)
W ramach DDS zapewniane są subsydia w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz art. 3 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Kwota zwrotu cła stanowi wkład finansowy ze strony rządu Indii, ponieważ ma postać bezpośredniego przekazania przez rząd Indii środków finansowych. Ponadto kwota zwrotu cła zapewnia korzyści eksporterowi, gdyż poprawia jego płynność finansową.
(70)
Co więcej, korzyści w ramach DDS są prawnie uzależnione od dokonania wywozu i tym samym są uważane za szczególne i stanowiące podstawę środków wyrównawczych zgodnie z art. 4 ust. 4 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia podstawowego.
(71)
Program ten nie może być uznany za dopuszczalny system zwrotu ceł lub system zwrotu ceł za składniki zastępcze w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Nie odpowiada on rygorystycznym zasadom określonym w lit. i) załącznika I, załączniku II (definicja i zasady systemu zwrotu ceł) oraz załączniku III (definicja i zasady zwrotu ceł za składniki zastępcze) do rozporządzenia podstawowego.
(72)
Nie istnieje żaden system ani procedura służące potwierdzeniu, które komponenty są zużywane w procesie produkcyjnym wywożonego produktu, lub czy miała miejsce nadmierna płatność należności celnych przywozowych w rozumieniu lit. i) załącznika I oraz załączników II i III do rozporządzenia podstawowego. Ostatecznie eksporter kwalifikuje się do korzystania z DDS niezależnie od tego, czy dokonuje przywozu jakichkolwiek komponentów. Aby uzyskać korzyści, wystarczy, aby eksporter dokonał jedynie wywozu produktów bez potrzeby wykazywania, że którykolwiek z użytych komponentów do produkcji pochodził z przywozu. Stąd też nawet eksporterzy, którzy nabywali wszystkie komponenty ze źródeł lokalnych i nie dokonywali przywozu żadnych towarów, których można było użyć jako komponentów w procesie produkcji, nadal kwalifikują się do korzystania z programu DDS.
(73)
Potwierdza to okólnik rządu Indii nr 24/2001, w którym jasno zapisano, że „[stawki zwrotu ceł] nie mają związku z rzeczywistym sposobem wykorzystania komponentów i rzeczywistymi kosztami poniesionymi w związku z komponentami przez danego eksportera lub w przypadku pojedynczych przesyłek […]” i poinstruowano władze regionalne, że „miejscowe urzędy nie powinny nalegać na załączanie do [wniosków o zwrot cła] składanych przez eksporterów dowodów faktycznego opłacenia należności od przywiezionych lub krajowych komponentów”.
(74)
W świetle powyższego stwierdza się, że DDS stanowi podstawę środków wyrównawczych.
(e) Obliczenie kwoty subsydium
(75)
Zgodnie z art. 3 ust. 2 i art. 5 rozporządzenia podstawowego wysokość subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych została obliczona w odniesieniu do potwierdzonych korzyści przyznanych beneficjentowi w trakcie okresu objętego dochodzeniem. W tym kontekście uznano, że przeniesienie korzyści na beneficjenta dokonuje się w momencie realizacji transakcji eksportowej na warunkach określonych w tym programie. Od tego momentu rząd Indii jest prawnie zobowiązany do wypłaty kwoty zwrotu, co stanowi wkład finansowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego. Gdy tylko organy celne wystawią wywozowy dokument przewozowy określający, między innymi, kwotę zwrotu, która ma zostać przyznana w odniesieniu do tej konkretnej transakcji eksportowej, rząd Indii nie może już decydować o przyznaniu subsydium. W świetle powyższego za właściwe uznaje się dokonanie wyceny korzyści z DDS jako sumy kwot zwrotu przyznanych na transakcje eksportowe dokonane w ramach tego programu w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.
(76)
Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego wspomniane kwoty subsydium zostały podzielone przez całkowity obrót z wywozu produktu objętego postępowaniem podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym jako właściwy mianownik, ponieważ subsydium jest uwarunkowane wynikami eksportowymi i nie zostało przyznane w odniesieniu do wyprodukowanych, wywożonych czy transportowanych ilości.
(77)
W związku z powyższym stopa subsydiowania ustalona w odniesieniu do tego programu dla współpracującego indyjskiego producenta eksportującego wyniosła 0,6 %.
12. Program „Focus Market” („FMS”)
(a) Podstawa prawna
(78)
Szczegółowy opis tego programu zawarto w pkt 3.14 FTP 09-14 oraz w pkt 3.8 HOP I 09-14.
(b) Ustalenia
(79)
Stwierdzono, że współpracujący producent eksportujący nie uzyskał w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym żadnych korzyści z FMS. W związku z tym uznano, że nie jest konieczne dalsze analizowanie tego programu w ramach niniejszego dochodzenia.
13. Program zachęt dla posiadaczy statusu („Status Holder Incentive Scrip” - „SHIS”)
(a) Podstawa prawna
(80)
Szczegółowy opis tego programu zawarto w pkt 3.16 FTP 09-14 oraz w pkt 3.10 HOP I 09-14.
(b) Ustalenia
(81)
Stwierdzono, że współpracujący producent eksportujący nie uzyskał w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym żadnych korzyści z SHIS. W związku z tym uznano, że nie jest konieczne dalsze analizowanie tego programu w ramach niniejszego dochodzenia.
14. Zastrzyki kapitałowe
(82)
Ustalono, że współpracujący producent eksportujący nie skorzystał z zastrzyku kapitałowego od rządu Indii ani od władz regionalnych. W związku z tym uznano, że nie jest konieczne dalsze analizowanie tego programu w ramach niniejszego dochodzenia.
15. Programy regionalne rządu stanu Gudźarat
(83)
Potwierdzono, że współpracujący producent eksportujący nie posiada powiązanych przedsiębiorstw lub zakładów produkcyjnych w stanie Gudźarat. W związku z tym uznano, że nie jest konieczne dalsze analizowanie programów regionalnych rządu stanu Gudźarat.
16. Kwota subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych
(84)
Kwota subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych ustalona w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego, wyrażona ad valorem, wynosi 3,1 % dla producenta eksportującego, którego dotyczy dochodzenie.
Kokan Synthetics & Chemicals Pvt. Ltd
Program
%
EOUS (14)
1,4
DEPBS (14)
Zero
EPCGS (14)
Zero
ITES
Zero
AAS(*)
Zero
PSI (regionalny program stanu Maharasztra)
1,1
ECS (14)
Zero
FPS (14)
Zero
DFIA (14)
Zero
DDS (14)
0,6
FMS (14)
Zero
SHIS (14)
Zero
Zastrzyki kapitałowe
Zero
Programy regionalne stanu Gudźarat
Zero
OGÓŁEM
3,1
(85)
W świetle dostępnych informacji współpracujący producent eksportujący odpowiadał za większą część wywozu kwasu sulfanilowego z Indii do Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Brak jakichkolwiek dostępnych informacji, które wskazywałyby na subsydiowanie na niższym poziomie, z jakiego mogliby korzystać pozostali producenci eksportujący.
17. Prawdopodobieństwo kontynuacji subsydiowania
(86)
Zgodnie z art. 18 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy wygaśnięcie obowiązujących środków prowadziłoby do kontynuacji subsydiowania.
(87)
Ustalono, że jakkolwiek stwierdzony w toku dochodzenia dotyczącego przeglądu wygaśnięcia margines subsydiowania jest niższy od marginesu ustalonego w dochodzeniu pierwotnym i poprzednim przeglądzie wygaśnięcia, współpracujący indyjski eksporter produktu objętego postępowaniem odnosił w dalszym ciągu korzyści z subsydiowania przez władze indyjskie, stanowiącego podstawę środków wyrównawczych. Nie ma wskazań, że DDS - główny program stosowany obecnie przez przedsiębiorstwo po usunięciu składowanych towarów spod dozoru celnego w ramach EOUS - zostanie zakończony w przewidywalnym terminie. W tej sytuacji nie ma wątpliwości, że w przyszłości eksporter produktu objętego postępowaniem będzie w dalszym ciągu otrzymywał subsydia stanowiące podstawę środków wyrównawczych.
D. PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI LUB PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SZKODY
1. Produkcja unijna i definicja przemysłu unijnego
(88)
Podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym produkt podobny był wytwarzany w Unii przez jedynego producenta unijnego, który reprezentował 100 % produkcji unijnej i stanowił przemysł unijny w rozumieniu art. 9 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
2. Konsumpcja w Unii
(89)
Konsumpcję w Unii ustalono na podstawie:
-
wielkości sprzedaży produktu podobnego przez przemysł unijny na rynku unijnym,
-
wielkości przywozu kwasu sulfanilowego (poziom Taric) na rynek unijny zgłoszonego w Eurostacie.
(90)
Zważywszy na to, że przemysł unijny składa się tylko z jednego producenta i istnieje tylko jeden producent eksportujący w USA, konieczne jest przedstawienie poufnych informacji handlowych w poniższej tabeli w formie zindeksowanej, aby zapewnić poszanowanie takich informacji.
Tabela 1
Konsumpcja na rynku unijnym
Wielkość (indeks)
2010
2011
2012
ODP
Konsumpcja w Unii (2010 = 100)
100
106
106
114
Źródło: Eurostat i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(91)
W toku dochodzenia wykazano, że rynek kwasu sulfanilowego stopniowo rozszerzał się w okresie badanym i powiększył się o 14 % do końca ODP.
3. Przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie
(a) Wielkość przywozu i udział w rynku
Tabela 2
Przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie
Wielkość przywozu (indeks)
2010
2011
2012
ODP
Indie
100
422
187
52
Źródło: Eurostat.
Tabela 2a
Przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie
Wielkość przywozu (przedziały) (15)
2010
2011
2012
ODP
Indie
50-200
250-550
100-250
10-80
Źródło: Eurostat.
Tabela 3
Udział w rynku państwa, którego dotyczy postępowanie
Udział w rynku (indeks)
2010
2011
2012
ODP
Udział w rynku przywozu z Indii
100
397
177
46
(92)
Przywóz z Indii w badanym okresie zmniejszył się o 48 %, a jego udział w rynku spadł w tym czasie o 54 %.
(b) Ceny importowe
Tabela 4
Średnie ceny importowe kwasu sulfanilowego z państwa, którego dotyczy postępowanie
2010
2011
2012
ODP
Ceny przywozu z Indii - indeks (2010 = 100)
100
79
84
92
Źródło: Eurostat.
Tabela 4a
Średnie ceny importowe kwasu sulfanilowego z państwa, którego dotyczy postępowanie
2010
2011
2012
ODP
Ceny przywozu z Indii - przedziały
1 200-1 800
1 000-1 400
1 100-1 500
1 300-1 700
Źródło: Eurostat.
(93)
Średnia cena produktu objętego postępowaniem przywożonego z Indii spadła w 2011 r. o 21 %, a następnie stale rosła, ale utrzymała się na poziomie cen niższym o 8 % w porównaniu z 2010 r.
(c) Poziom podcięcia cenowego
(94)
W toku dochodzenia wykazano, że ceny naliczane przez jedynego współpracującego indyjskiego producenta eksportującego nie podcinały cen producenta unijnego. W celu poszanowania poufnych informacji handlowych dokładny wynik nie może być ujawniony, ale ustalone podcięcie wynosiło od -20 % do -40 %.
(95)
Po ujawnieniu ustaleń i przedłożeniu uwag przez producenta unijnego zwrócono się do Komisji o obliczenie ewentualnego podcięcia cenowego w odniesieniu do pozostałej części przywozu z Indii na podstawie danych Eurostatu. Zgodnie z tymi danymi nie ustalono żadnego podcięcia w odniesieniu do tego przywozu i w konsekwencji potwierdzono ustalenia poczynione w powyższym motywie 94.
4. Przywóz z innych państw trzecich
(96)
Z wyjątkiem trzech niewielkich transakcji (w 2010 r. i w 2011 r. ze Szwajcarią oraz w 2012 r. z Malezją) cały przywóz kwasu sulfanilowego z pozostałych państw trzecich pochodził z ChRL i USA w okresie badanym.
Tabela 5
Przywóz kwasu sulfanilowego z pozostałych państw trzecich
2010
2011
2012
ODP
Wielkość przywozu z USA (indeks)
100
267
253
299
Udział przywozu z USA w rynku (indeks)
100
180
171
188
Średnie ceny przywozu z USA (indeks)
100
95
101
102
Wielkość przywozu z Chin (indeks)
100
77
14
1
Udział przywozu z Chin w rynku (indeks)
100
73
13
1
Średnie ceny przywozu z Chin (indeks)
100
92
104
164
Źródło: Eurostat.
(97)
Wielkość przywozu kwasu sulfanilowego z ChRL zmniejszyła się o 99 % między 2010 r. a okresem objętym dochodzeniem przeglądowym, a jego udział w rynku zmniejszył się również o 99 % w tym samym okresie.
(98)
Średnie ceny kwasu sulfanilowego przywożonego z ChRL nieznacznie spadły w 2011 r. o 8 %, a następnie wykazały tendencję wzrostową, charakteryzującą się dużym wzrostem o 64 % w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.
(99)
Zarówno wielkość, jak i udział przywozu kwasu sulfanilowego z USA w rynku znacznie wzrosły podczas okresu badanego, odpowiednio o 199 % i 88 %. Jako że udział przemysłu unijnego w rynku utrzymywał się na stosunkowo stabilnym poziomie w tym samym okresie, przywóz z USA przejął udziały pozostawione przez chińskich i indyjskich eksporterów.
(100)
Poziom cen przywozu z USA utrzymywał się na stabilnym poziomie w okresie badanym i był porównywalny z cenami producenta unijnego. W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym nie odnotowano podcięcia cenowego ze strony przywozu z USA.
5. Sytuacja przemysłu unijnego
(101)
Zgodnie z art. 8 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, badanie prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody objęło ocenę wszystkich czynników ekonomicznych mających wpływ na sytuację przemysłu unijnego w okresie badanym.
(102)
W celu zachowania poufności informacji handlowych konieczne było przedstawienie informacji dotyczących jedynego producenta unijnego w formie zindeksowanej.
5.1. Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
Tabela 6
Produkcja, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych
2010
2011
2012
ODP
Produkcja w tonach (indeks)
100
87
99
107
Moce produkcyjne w tonach (indeks)
100
100
100
100
Wskaźnik wykorzystania mocy produkcyjnych (indeks)
100
87
99
107
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(103)
Produkcja przemysłu unijnego była o 7 % wyższa podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym od poziomu odnotowanego na początku okresu badanego. Moce produkcyjne przemysłu unijnego pozostały na niezmienionym poziomie w okresie badanym, a zatem wskaźnik wykorzystania mocy produkcyjnych zmienił się w ten sam sposób, co produkcja, tj. wzrósł o 7 % w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.
(104)
Należy zauważyć, że przemysł unijny utrzymał zadowalający poziom wykorzystania mocy produkcyjnych podczas okresu badanego, z wyjątkiem 2011 r., i udało mu się osiągnąć optymalny poziom podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym.
(105)
Po ujawnieniu ustaleń przemysł unijny stwierdził, że w całym okresie badanym tylko podczas ODP osiągnął on optymalny poziom wykorzystania mocy produkcyjnych, co wskazuje, że jego sytuacja poprawiła się niedawno i jest jeszcze niestabilna.
(106)
Zdaniem Komisji ta uwaga nie ma wpływu na wnioski z powyższego motywu 104, co nie zaprzecza w żaden sposób uwagom przedłożonym przez przemysł unijny.
5.2. Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego
Tabela 7
Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego
2010
2011
2012
ODP
Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego w tonach (indeks)
100
576
328
171
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(107)
Stan zapasów przemysłu unijnego na koniec okresu sprawozdawczego wykazał nagły wzrost w 2011 r., a następnie tendencję zniżkową, lecz wciąż utrzymywał się w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym na poziomie wyższym o 71 % od poziomu z 2010 r. W każdym razie uwzględniając wielkość produkcji w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego obejmuje mniej niż jeden miesiąc produkcji.
5.3. Wielkość sprzedaży i udział w rynku
Tabela 8
Wielkość sprzedaży i udział w rynku
2010
2011
2012
ODP
Wielkość sprzedaży w tonach (indeks)
100
70
97
104
Procentowy udział w rynku (indeks)
100
66
92
92
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(108)
Wielkość sprzedaży przemysłu unijnego zwiększyła się o 4 % w porównaniu z poziomem odnotowanym na początku okresu badanego. W 2011 r. nastąpił bardzo ostry spadek, a potem odnotowano stały wzrost.
(109)
W odniesieniu do udziału w rynku wyniki przemysłu unijnego można uważać za stabilne w okresie badanym, z wyjątkiem 2011 r., kiedy to wraz ze spadkiem sprzedaży zmniejszyły się również udziały przemysłu unijnego w rynku. W kolejnych latach sprzedaż i udziały w rynku wykazały tendencję wzrostową. Nawet jeżeli udział producenta unijnego w rynku podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym utrzymywał się nieznacznie poniżej poziomu z 2010 r., warto zauważyć, że przemysł unijny był w dalszym ciągu w stanie skorzystać ze wzrostu konsumpcji w Unii oraz zachować pozycję dominującą na rynku unijnym w całym okresie badanym.
(110)
W swoim oświadczeniu po ujawnieniu ustaleń przemysł unijny stwierdził, że jego udział w rynku jest bardzo niestabilny z uwagi na to, że kwas sulfanilowy jest towarem podatnym na zmiany ceny, oraz przedstawił przykład z 2011 r., kiedy to udział przemysłu unijnego w rynku gwałtownie się obniżył.
(111)
W tym względzie należy podkreślić, że straty udziałów rynkowych w 2011 r. zbiegły się ze wzrostem cen producenta unijnego, który nie podążał za tendencjami na rynku w tamtym czasie. Istotnie w toku dochodzenia wykazano, że ceny importowe ze wszystkich państw obniżyły się w przedziale 5 %-20 % w 2011 r. Warto również zwrócić uwagę na to, że dostępne dane statystyczne wskazują, iż to głównie importer z USA przejął udziały w rynku utracone przez przemysł unijny.
5.4. Ceny i czynniki oddziałujące na ceny
Tabela 9
Ceny sprzedaży
2010
2011
2012
ODP
Średnie ceny sprzedaży w EUR za tonę (indeks)
100
109
108
112
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(112)
Ceny sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym wzrosły o 12 % podczas okresu badanego, co było spowodowane wzrostem kosztów głównego surowca (aniliny).
5.5. Zatrudnienie i wydajność
Tabela 10
Zatrudnienie i wydajność
2010
2011
2012
ODP
Zatrudnienie (indeks)
100
100
117
117
Wydajność pracy (indeks)
100
88
85
91
Średnie koszty pracy (indeks)
100
105
102
116
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(113)
Zatrudnienie w ekwiwalentach pełnego czasu pracy wzrosło podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym o 17 %. Średnie koszty pracy wykazały tendencję wzrostową w okresie badanym, osiągając 16 % wzrost w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym w porównaniu z 2010 r. Ponieważ produkcja wzrosła tylko o 7 %, jak wykazano w motywie 103, wydajność pracy zmniejszyła się w okresie badanym o 9 %.
5.6. Rentowność
Tabela 11
Rentowność
2010
2011
2012
ODP
Rentowność (indeks)
100
96
20
65
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(114)
Rentowność przemysłu unijnego w odniesieniu do produktu podobnego zmniejszyła się w okresie badanym i była nieznacznie poniżej poziomu wskazanego jako optymalny przez przemysł unijny, jednak należy zauważyć, że rentowność utrzymywała się na poziomie dodatnim w całym okresie badanym.
(115)
Spadek rentowności był głównie spowodowany wzrostem średniego kosztu produkcji, który zwiększył się o 20 % między 2010 r. a okresem objętym dochodzeniem przeglądowym i nie mógł być w pełni skompensowany 12 % wzrostem cen sprzedaży, jak wskazano w motywie 112.
5.7. Inwestycje, zwrot z inwestycji i przepływy pieniężne
Tabela 12
Inwestycje, zwrot z inwestycji i przepływy pieniężne
2010
2011
2012
ODP
Inwestycje (indeks)
-
100
133
57
Zwrot z inwestycji (indeks)
100
86
30
103
Przepływy pieniężne (indeks)
100
116
68
82
(116)
W toku dochodzenia wykazano, że przemysł unijny nie mógł inwestować w 2010 r. W konsekwencji inwestycje dotyczące działalności w zakresie kwasu sulfanilowego zmniejszyły się o 43 % od 2011 r. do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym, a ich wysokość w ujęciu bezwzględnym mogła być uznana za niską i dotyczyła głównie działań konserwacyjnych. Te ustalenia są spójne z ustaleniami dotyczącymi zwrotu z inwestycji i niskiej rentowności osiągniętymi podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym.
(117)
Tendencje dotyczące zwrotu z inwestycji były zbieżne ze zmianami rentowności w 2011 r. i 2012 r. W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym zwrot z inwestycji poprawił się i osiągnął poziom z 2010 r. w wyniku wzrostu rentowności od 2012 r. do okresu objętego dochodzeniem przeglądowym.
(118)
Przepływy pieniężne wykazały tendencje zmienne, ale utrzymały się na dodatnim poziomie w całym okresie badanym. W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym przepływy pieniężne zmniejszyły się o 18 % w porównaniu z poziomem w 2010 r. Przemysł unijny nie odnotował żadnych trudności związanych z pozyskiwaniem kapitału w okresie badanym.
5.8. Wielkość faktycznego marginesu subsydiowania oraz poprawa sytuacji po subsydiowaniu w przeszłości.
(119)
Jak stwierdzono w motywie 84, margines subsydiowania ustalony w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym nie był znaczący, ale mimo to przewyższał poziom de minimis.
(120)
Mając na uwadze wzrost wielkości sprzedaży, cen i wskaźnika wykorzystania mocy produkcyjnych przemysłu unijnego, można stwierdzić, że środki wywarły zamierzony wpływ i sytuacja przemysłu unijnego poprawiła się po wcześniejszym subsydiowaniu w okresie badanym. W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym odnotowano pewne pogorszenie się niektórych wskaźników szkody takich jak rentowność i udziały w rynku, jednak nie można tego wiązać z przywozem z państwa, którego dotyczy postępowanie, z uwagi na jego bardzo niski poziom w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. W każdym razie wskaźniki szkody, które pogorszyły się, wciąż wskazywały na zrównoważoną sytuację przemysłu unijnego.
6. Wnioski dotyczące sytuacji przemysłu unijnego
(121)
W toku dochodzenia wykazano, że przywóz produktu objętego postępowaniem z Indii spadł do bardzo niskiego poziomu. Udział przemysłu unijnego w rynku utrzymywał się na dosyć stabilnym poziomie, a udziały utracone przez państwo, którego dotyczy postępowanie, zostały przejęte przez USA na poziomie cenowym zbliżonym do cen przemysłu unijnego. Przemysł unijny był w stanie zwiększyć swoją wielkość sprzedaży, średnie ceny sprzedaży oraz osiągnąć zbliżone do optymalnych wskaźniki wykorzystania mocy produkcyjnych.
(122)
Niewielki spadek udziału w rynku oraz rentowności przemysłu unijnego nie może być powiązany z przywozem z Indii, jak wskazano w motywie 120.
(123)
W związku z powyższym uznaje się, że przemysł unijny nie poniósł w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym istotnej szkody.
(124)
Chociaż przemysł unijny przedstawił kilka zastrzeżeń odnoszących się do analizy szkody, które omówiono w powyższych motywach 95, 105-106 i 110-111, zgodził się on z ogólnym wnioskiem dotyczącym braku istotnej szkody, zwłaszcza w ODP.
7. Prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody
(125)
W celu oceny prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia szkody ważne jest, by podkreślić, że przy optymalnym wykorzystaniu mocy produkcyjnych, które zostało osiągnięte podczas okresu objętego dochodzeniem przeglądowym, przemysł unijny nie był w stanie zaspokoić całej konsumpcji w Unii i w konsekwencji znaczna część konsumpcji w Unii była zaspokajana przez przywożone towary.
(126)
Co więcej, przemysł unijny produkuje wyłącznie oczyszczony kwas sulfanilowy, co oznacza, że użytkownicy, którzy do celów swojej produkcji stosują techniczny kwas sulfanilowy, muszą korzystać z przywozu.
(127)
Ponadto przemysł unijny posiadał stabilny udział w rynku obejmujący sprzedaż do wielu stałych klientów. W toku dochodzenia wykazano, że w przypadku niektórych użytkowników dostawcy kwasu sulfanilowego musieli przejść wymagający i kosztowny proces weryfikacji/certyfikacji, który utrudnia zmianę dostawców.
(128)
To właśnie w takim kontekście przeanalizowano potencjalny wpływ indyjskiego przywozu na rynek i przemysł unijny, zgodnie z art. 18 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, w celu dokonania oceny prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia szkody w przypadku wygaśnięcia środków.
(129)
Jak stwierdzono powyżej w motywach 84, 85 i 87, kwas sulfanilowy przywożony z Indii wciąż korzysta i prawdopodobnie nadal będzie korzystać z subsydiowania.
(130)
Jednocześnie ustalenia wynikające z dochodzenia wskazują, iż obecność subsydiowanego przywozu z Indii nie doprowadzi do ponownego wystąpienia szkody dla przemysłu unijnego. Takie rozumowanie wynika z analizy następujących czynników:
-
wolnych mocy produkcyjnych w Indiach,
-
polityki cenowej indyjskich eksporterów,
-
wpływu subsydiowania na ceny,
-
indyjskiego asortymentu produktów.
(a) Wolne moce produkcyjne w Indiach
(131)
W toku dochodzenia nie wykazano istnienia znaczących wolnych mocy produkcyjnych w Indiach.
(132)
Przemysł unijny zakwestionował to ustalenie, twierdząc w szczególności, że indyjskie wolne moce produkcyjne prawdopodobnie wzrosną w wyniku zwiększonej obecności chińskich produktów na rynku indyjskim, a w konsekwencji zwiększą się bodźce do dokonywania wywozu.
(133)
W tym względzie Komisja zauważa, że największy znany indyjski producent i eksporter kwasu sulfanilowego zrezygnował w 2013 r. ze statusu Export Oriented Unit (jednostki zorientowanej na wywóz - EOU), jak wskazano w motywie 39, ponieważ planował zwiększenie sprzedaży na rynku krajowym. Taka sprzedaż była znacząco ograniczana warunkami programu EOU. Przedsiębiorstwo potwierdziło, że nie odnotowało presji ze strony chińskich konkurentów oraz że jego zdaniem rynek indyjski charakteryzował się dobrymi perspektywami rozwoju. Dlatego też nie ma powodów, by przypuszczać, że obecne lub przyszłe wolne moce produkcyjne producentów indyjskich zostaną przekierowane do Unii w wyniku rzekomej presji ze strony chińskich produktów na rynku indyjskim.
(b) Polityka cenowa eksporterów indyjskich
(134)
W odniesieniu do polityki cenowej eksporterów indyjskich ustalono w powyższych motywach 94 i 95, że współpracujący producent eksportujący oraz pozostali eksporterzy indyjscy sprzedawali po cenach, które nie podcinały cen unijnych w ODP.
(135)
Przemysł unijny stwierdził, że ceny eksportowe Kokan opierały się na zobowiązaniu cenowym i nie były zatem reprezentatywne dla pozostałych indyjskich producentów eksportujących. Komisja zauważa, że w okresie badanym ceny Kokan były znacznie wyższe od minimalnej ceny importowej („MCI”) ustalonej w ramach zobowiązania. W przypadku pozostałych indyjskich producentów eksportujących ich średnie ceny eksportowe odnotowane przez Eurostat były nawet wyższe w ODP. Oznacza to, że ceny indyjskich eksporterów, włącznie z Kokan, opierały się raczej na sytuacji rynkowej, a nie na zobowiązaniu cenowym.
(136)
Przemysł unijny wskazał również, że ceny przywozu z Indii spadły o 8 % w okresie badanym, pomimo wzrostu o ponad 40 % cen głównego surowca (benzenu) w tym samym okresie. W toku dochodzenia wykazano, że względnie wysoki poziom cen kwasu sulfanilowego na rynku unijnym umożliwił spadek cen, pomimo wzrostu kosztu głównego surowca. Pomimo znaczenia benzenu jako składnika kosztów, sam ten surowiec ten nie może stanowić wyjaśnienia dla zmian kosztów i cen produktu objętego dochodzeniem. Wreszcie w toku dochodzenia wykazano, że indyjskie ceny sprzedaży stosowane wobec Unii nie były wyjątkowo niskie, ponieważ były zbliżone do poziomu cen indyjskich stosowanych przy wywozie do państw trzecich, który był dokonywany w znaczących ilościach. W związku z powyższym ustalono, że trendy w polityce cenowej produktu końcowego (kwasu sulfanilowego) i głównego surowca (benzenu) opisane przez przemysł unijny nie są sprzeczne.
(137)
Przemysł unijny wskazał również, że indyjskie ceny eksportowe stosowane wobec państw trzecich, zwłaszcza Turcji, były niższe od cen stosowanych wobec UE. Komisja zauważa, że dane zebrane od Kokan wykazały, iż jego ceny stosowane wobec Turcji były także wyższe od MCI i nie podcinały cen przemysłu unijnego. Wielkości wywozu Kokan do Turcji były porównywalne z poziomem wywozu, na którym przemysł unijny oparł swoje stwierdzenie. Dlatego też ustalenia dotyczące Kokan są uzasadnione dla całego indyjskiego wywozu do Turcji. Na podstawie powyższych ustaleń stosowanie rzekomo różnej polityki cenowej przez eksporterów indyjskich wobec państw trzecich i UE nie jest poparte dostępnymi informacjami.
(c) Wpływ subsydiowania na ceny
(138)
Jak wskazano w powyższym motywie 84 margines subsydiowania ustalony w ODP dla współpracującego producenta indyjskiego wyniósł 3,1 %. Wskazuje to na trwały spadkowy trend dotyczący subsydiowania, odnotowany od momentu wprowadzenia pierwotnych środków wyrównawczych w 2002 r.
(139)
Ten spadek nie jest jedynie powiązany z sytuacją wskazanego przedsiębiorstwa, ale wynika ze zmian systemowych w indyjskich programach subsydiowania. Jak wyjaśniono w części C niniejszego rozporządzenia, niektóre z programów zostały zakończone przez rząd Indii, a większość pozostałych programów została ograniczona pod względem korzyści przyznawanych przedsiębiorstwom. Tylko w przypadku jednego konkretnego programu objętego dochodzeniem - DDS - złagodzono warunki kwalifikowalności i procedury administracyjne. W konsekwencji Kokan natychmiast przeszedł do tego programu. Jednak stosowanie DDS wyklucza korzystanie z większości innych programów (EOU, AAS, FPS, DFIA i FMS). W odniesieniu do produktu objętego postępowaniem DDS wyraźnie określa maksymalny poziom subsydiowania: w ODP było to 4 % wartości FOB wywozu, po czym poziom ten obniżono do 3 %. Pomimo ograniczenia związanego z subsydiowaniem można spodziewać się, że inni producenci przeniosą się lub już przenieśli się do tego programu w związku z jego niewielkimi obciążeniami administracyjnymi.
(140)
Komisja już odnotowała taką tendencję w ramach kilku innych dochodzeń antysubsydyjnych dotyczących Indii w ubiegłych 2 latach (16). Można zatem stwierdzić, że ustalenia dotyczące Kokan, jak opisano w powyższym motywie 139, mogą być rozszerzone na resztę indyjskich producentów kwasu sulfanilowego.
(141)
Mając na uwadze powyższy poziom subsydiowania (oszacowany na około 3 % w ramach DDS jako głównego programu) oraz obecny poziom cen eksportowych w Indiach, który już obejmuje subsydia, stwierdza się, że takie ceny eksportowe nie podcinałyby cen przemysłu unijnego, nawet jeżeli zniesiono by środki wyrównawcze wprowadzone wobec Indii. Można zatem podsumować, że wywóz z Indii, nawet jeżeli będzie subsydiowany, nie wyrządzi szkody przemysłowi unijnemu.
(d) Asortyment produktów
(142)
Współpracujący producent indyjski (reprezentujący znaczny udział przywozu indyjskiego do Unii) sprzedawał głównie kwas sulfanilowy klasy technicznej i konkurował przede wszystkim z przywozem z USA i Chin, ponieważ przemysł unijny nie produkował kwasu sulfanilowego klasy technicznej. Ponadto praktycznie cały wywóz kwasu sulfanilowego prowadzony przez Kokan do Turcji, który odbywał się w znaczących ilościach, dotyczył klasy technicznej.
(143)
Przemysł unijny stwierdził, że zastosowanie kwasu sulfanilowego klasy technicznej i oczyszczonej pokrywa się w bardzo dużym stopniu, a tym samym te dwie klasy wyraźnie ze sobą konkurują.
(144)
Choć nie kwestionuje się tego, że te dwie klasy są uznawane za jeden produkt, należy zauważyć, że w toku dochodzenia potwierdzono, iż pod względem praktycznym ich zamienność jest ograniczona. W szczególności użytkownicy, którzy muszą lub wolą stosować kwas sulfanilowy klasy technicznej, mogliby teoretycznie wykorzystać kwas klasy oczyszczonej, jednak z uwagi na znaczącą różnicę cen (20 %-25 %) nie jest to ekonomicznie opłacalne. Dlatego też podtrzymuje się, że sprzedaż indyjskich producentów w zakresie, w jakim dotyczy to kwasu sulfanilowego klasy technicznej, konkuruje głównie ze sprzedażą produktów z Chin i USA.
8. Wnioski dotyczące ponownego wystąpienia szkody
(145)
W świetle ustaleń wynikających z dochodzenia, jak wyjaśniono w powyższych motywach, stwierdza się, że uchylenie środków wyrównawczych wprowadzonych wobec Indii prawdopodobnie nie doprowadzi do ponownego wystąpienia szkody w krótkim i średnim okresie.
E. INTERES UNII
(146)
Ponieważ stwierdzono, że nie ma prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia szkody, nie było potrzeby określania interesu unijnego.
F. ZAKOŃCZENIE OBOWIĄZYWANIA ŚRODKÓW WYRÓWNAWCZYCH
(147)
Wszystkie strony zostały poinformowane o zasadniczych faktach i względach, na podstawie których uznano za stosowane uchylić obowiązujące środki wyrównawcze stosowane wobec przywozu kwasu sulfanilowego z Indii. Zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia uwag dotyczących ujawnionych informacji. Przedstawione uwagi i komentarze, o ile były uzasadnione, zostały należycie uwzględnione.
(148)
W związku z powyższym, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, środki wyrównawcze stosowane wobec kwasu sulfanilowego pochodzącego z Indii zostają uchylone. Decyzja Komisji przyjmująca obecne zobowiązanie dotyczące przywozu kwasu sulfanilowego z Kokan również powinna zostać uchylona.
(149)
Mając na uwadze, że poprawa sytuacji przemysłu unijnego nastąpiła niedawno, Komisja, na wniosek producenta unijnego, będzie monitorować przywóz produktu objętego postępowaniem. Monitoring zostanie ograniczony do okresu dwóch lat od daty publikacji niniejszego rozporządzenia.
(150)
Komitet ustanowiony na mocy art. 25 ust. 1 rozporządzenia podstawowego nie wydał opinii,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym uchyla się ostateczne cło wyrównawcze nałożone na przywóz kwasu sulfanilowego objętego obecnie kodem CN ex 2921 42 00 (kod TARIC 2921420060), pochodzącego z Indii, a postępowanie dotyczące tego przywozu zostaje zakończone.
2. Decyzja Komisji 2006/37/WE przyjmująca obecne zobowiązanie dotyczące przywozu kwasu sulfanilowego złożone przez Kokan Synthetics & Chemicals Pvt. Ltd. (Indie) zostaje uchylona.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2014 r.