PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 924/2012
ze dne 4. října 2012,
kterým se mění nařízení (ES) č. 91/2009 o uložení konečného antidumpingového cla na dovoz některých spojovacích prostředků ze železa nebo oceli pocházejících z Čínské lidové republiky
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1515/2001 ze dne 23. července 2001 o opatřeních, která může Společenství přijmout na základě zprávy přijaté orgánem WTO pro řešení sporů o antidumpingových a antisubvenčních opatřeních (1) (dále jen „zmocňovací nařízení WTO“), a zejména na článek 1 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh předložený Evropskou komisí po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
A. PLATNÁ OPATŘENÍ
(1)
Nařízením (ES) č. 91/2009 (2) Rada uložila konečné antidumpingové clo na dovoz některých spojovacích prostředků ze železa nebo oceli pocházejících z Čínské lidové republiky (dále jen „konečné nařízení“).
B. ZPRÁVY PŘIJATÉ ORGÁNEM WTO PRO ŘEŠENÍ SPORŮ
(2)
Dne 28. července 2011 orgán pro řešení sporů (dále jen „OŘS“) Světové obchodní organizace (dále jen „WTO“) přijal zprávu odvolacího orgánu a zprávu skupiny odborníků ve znění zprávy odvolacího orgánu ve sporu „Evropská společenství - konečná antidumpingová opatření vztahující se na některé spojovací prostředky ze železa nebo oceli z Číny“ (3) (dále jen „zprávy“). V těchto zprávách bylo mimo jiné zjištěno, že EU jednala v rozporu s:
-
čl. 6 odst. 10 a čl. 9 odst. 2 antidumpingové dohody WTO s ohledem na čl. 9 odst. 5 nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (4) (dále jen „základní antidumpingové nařízení“), jak je uplatňováno v šetření dovozu některých spojovacích prostředků ze železa nebo oceli pocházejících z Čínské lidové republiky (dále jen „šetření týkající se spojovacích prostředků“),
-
čl. 6 odst. 4, čl. 6 odst. 2 a čl. 2 odst. 4 antidumpingové dohody WTO, pokud jde o určité aspekty stanovení dumpingu při šetření týkajícím se spojovacích prostředků,
-
čl. 4 odst. 1 antidumpingové dohody WTO, pokud jde o vymezení výrobního odvětví Unie při šetření týkajícím se spojovacích prostředků,
-
čl. 3 odst. 1 a 2 antidumpingové dohody WTO, pokud jde o zvážení objemu dumpingového dovozu při šetření týkajícím se spojovacích prostředků,
-
čl. 3 odst. 1 a 5 antidumpingové dohody WTO, pokud jde o analýzu příčinných souvislostí při šetření týkajícím se spojovacích prostředků, a
-
čl. 6 odst. 5 a čl. 6 odst. 5 prvním pododstavcem antidumpingové dohody WTO, pokud jde o zacházení s důvěrnými informacemi při šetření týkajícím se spojovacích prostředků.
C. POSTUP
(3)
Dne 6. března 2012 byl v souladu se zmocňovacím nařízením WTO zahájen přezkum zveřejněním oznámení (5) v Úředním věstníku Evropské unie (dále jen „oznámení o zahájení řízení“). Evropská komise informovala strany, které byly předmětem šetření, jež vedlo k nařízení (ES) č. 91/2009 (dále jen „původní šetření“), o přezkumu a o způsobu, jakým měla být vzata v úvahu zjištění zpráv týkající se konečného nařízení.
D. DOTČENÝ VÝROBEK
(4)
Dotčeným výrobkem jsou některé spojovací prostředky ze železa nebo oceli, jiné než z nerezavějící oceli, tj. vruty do dřeva (kromě vrtulí do pražců), závitořezné šrouby, ostatní šrouby a svorníky s hlavou (též s jejich maticemi nebo podložkami, ale kromě šroubů soustružených z tyčí, prutů, profilů nebo z drátů, o plném průřezu, s tloušťkou dříku nepřesahující 6 mm a kromě šroubů a svorníků pro upevňování konstrukčních materiálů železničních tratí) a podložky pocházející z Čínské lidové republiky (dále označované jako „spojovací prostředky“ nebo „dotčené výrobky“).
(5)
Dotčený výrobek je v současnosti kódů KN 7318 12 90, 7318 14 91, 7318 14 99, 7318 15 59, 7318 15 69, 7318 15 81, 7318 15 89, ex 7318 15 90, ex 7318 21 00 a ex 7318 22 00.
(6)
Zprávy nemají vliv na zjištění uvedená v 40. až 57. bodě odůvodnění konečného nařízení, které se týkají dotčeného výrobku a obdobného výrobku.
E. ZJIŠTĚNÍ REVIDOVANÁ NA ZÁKLADĚ ZPRÁV
(7)
Jak je uvedeno v oznámení o zahájení řízení, Komise znovu posoudila konečná zjištění původního šetření a vzala přitom v úvahu doporučení a rozhodnutí OŘS. Toto opětovné posouzení vycházelo z informací shromážděných při původním šetření a z informací shromážděných po zveřejnění oznámení.
(8)
Původní šetření ohledně dumpingu a újmy zahrnovalo období od 1. října 2006 do 30. září 2007 (dále jen „období šetření“ nebo „OŠ“). Pokud jde o ukazatele důležité pro posouzení újmy, byly analyzovány údaje týkající se období od 1. ledna 2003 do konce období šetření (dále jen „posuzované období“).
(9)
Toto nařízení má opravit ty části konečného nařízení, které podle zpráv přijatých OŘS odporují antidumpingové dohodě, a uvést tak konečné nařízení v soulad s doporučeními a rozhodnutími OŘS.
1. Individuální zacházení: uplatnění čl. 9 odst. 5 konečného nařízení
(10)
Tato část vysvětluje znovu posouzená zjištění původního šetření týkající se následujících doporučení a rozhodnutí uvedených ve zprávách, podle kterých EU jednala v rozporu s čl. 6 odst. 10 a čl. 9 odst. 2 antidumpingové dohody WTO, pokud jde o čl. 9 odst. 5 základního nařízení, jak byl uplatněn při původním šetření týkajícím se spojovacích prostředků.
(11)
Jak uvádí 81. až 84. bod odůvodnění konečného nařízení, bylo zjištěno, že všech pět vyvážejících výrobců zařazených do vzorku, jakož i tři individuálně zkoumaní vyvážející výrobci, kteří požadovali individuální zacházení, splňují všechny požadavky k tomu, aby jim bylo přiznáno individuální zacházení v souladu s čl. 9 odst. 5 základního nařízení. Jak je uvedeno v 62. až 78. bodě odůvodnění konečného nařízení, čtyři vyvážející výrobci, kteří byli původně součástí vzorku, a jedna společnost, jíž bylo přiznáno individuální zjišťování, byli označeni za nespolupracující společnosti, neboť v průběhu šetření předložili informace, které byly v rozporu s důkazy.
(12)
S ohledem na doporučení týkající se čl. 9 odst. 5 základního nařízení uvedená ve zprávách vyzvala Komise vyvážející výrobce v Čínské lidové republice, kteří se mají za to, že byli při původním šetření odrazeni od spolupráce a od toho, aby požadovali individuální zacházení kvůli administrativní zátěži plynoucí z čl. 9 odst. 5 základního nařízení, nebo se domnívali, že nesplňují všechna kritéria uvedená v daném ustanovení, aby se přihlásili a poskytli jí informace nezbytné pro přezkoumání jejich současné situace, pokud jejich vývoz do Evropské unie je v současné době předmětem platných antidumpingových opatření vztahujících se na dovoz některých spojovacích prostředků ze železa nebo oceli pocházejících z Čínské lidové republiky.
(13)
Komise vyzvala tyto výrobce, aby prohlásili, zda se domnívají, že byli při původním šetření odrazeni od spolupráce a od toho, aby požadovali individuální zacházení kvůli administrativní zátěži plynoucí z čl. 9 odst. 5 základního nařízení, nebo se domnívali, že nesplňují všechna kritéria uvedená v daném ustanovení. Tyto zúčastněné strany byly vyzvány, aby se přihlásily do 30 dnů od zveřejnění oznámení o zahájení řízení a:
-
sdělily, zda se domnívají, že byly v době zahájení úvodního šetření odrazeny od spolupráce a od toho, aby požadovaly individuální zacházení, a
-
poskytly informace o objemu vývozu do Evropské unie a o vývozních cenách vztahující se na OŠ a použité při původním šetření.
(14)
Někteří vyvážející výrobci v ČLR vyjádřili obavy týkající se postupu provádění zpráv OŘS stanoveného v oznámení o zahájení řízení. Především zdůraznili, že zveřejněné lhůty považují za příliš krátké. Tvrdili, že na vyvážející výrobce byla uvalena nadměrná administrativní zátěž, jež měla odrazující účinek a zabránila jim v tom, aby se jim dostalo individuálního zacházení.
(15)
Obava vyjádřená oněmi vyvážejícími výrobci byla pokládána za neopodstatněnou. Komise tuto lhůtu považovala za přiměřenou vzhledem k administrativní zátěži a malému množství požadovaných informací. V oznámení o zahájení řízení bylo vysvětleno, že přezkum současné situace vyvážejícího výrobce bude zvážen, jakmile bude doručena žádost obsahující tyto informace:
-
prosté prohlášení, že se dotčený vyvážející výrobce domnívá, že byl odrazen, a proto nespolupracoval, ani nepožadoval individuální zacházení, a
-
naprosto základní údaje dokazující, že během původního období šetření dotčený výrobek dovážel do EU.
(16)
Tyto informace byly požadovány za jediným účelem, a sice umožnit Komisi, aby určila ty vyvážející výrobce, kteří by během původního šetření bývali mohli spolupracovat a požadovat individuální zacházení, avšak kteří se domnívali, že od toho byli odrazeni. Lhůta 30 dnů byla považována za přiměřenou pro odpověď na žádost o prosté prohlášení a naprosto základní údaje a nelze považovat představující nepřiměřenou administrativní zátěž. Čínská obchodní komora a čínský vyvážející výrobce tvrdili, že Komise požadováním informací uvedených v 15. bodě odůvodnění uložila čínským vyvážejícím výrobcům podmínky, přestože podle čl. 6 odst. 10 a čl. 9 odst. 3 antidumpingové dohody WTO by individuální zacházení mělo být zpravidla přiznáváno. Tento přístup byl v rozporu s doporučeními ve zprávách OŘS, a příslušné strany proto Komisi vyzvaly, aby čínské vyvážející výrobce kontaktovala ex officio a oznámila jim, že jim individuální zacházení bude přiznáno. Komise se v této souvislosti domnívá, že zveřejněním oznámení o zahájení řízení, jež bylo zasláno všem známým čínským vyvážejícím výrobcům, jejich obchodnímu sdružení i vnitrostátním orgánům, Komise kontaktovala všechny čínské vyvážející výrobce a vyzvala je, aby se do 30 dnů přihlásili, pokud v původním období šetření vyváželi do EU a během původního šetření se nepřihlásili. Posledně zmiňovaná žádost by neměla být považována za „podmínku“ ve smyslu „zkoušky“, jak ji prezentují výše uvedené strany, nýbrž za konstatování faktu, které dokládá, že tyto strany byly původním šetřením skutečně poškozeny. Na závěr je třeba podotknout, že informace týkající se vyvážených výrobků jsou požadovány kvůli ověření, zda má být původně vybraný vzorek změněn, a s otázkou individuálního zacházení nijak nesouvisí. Výše zmíněné tvrzení bylo proto odmítnuto.
(17)
Z 15 společností, které se přihlásily po zveřejnění oznámení o zahájení řízení a v dané lhůtě vznesly své dotazy:
-
bylo deset společností vyvážejícími výrobci, kteří se přihlásili a spolupracovali již při původním šetření. To dokazovalo, že tyto při původním šetření nebyly odrazeny od spolupráce ani od toho, aby požadovaly individuální zacházení, a jejich situace proto nemohla být v rámci současného přezkoumávání znovu prověřena; jedna z těchto deseti společností, která požádala o přezkoumání stávající výše cel, byla vyzvána, aby Komisi předložila žádost o přezkum podle čl. 11 odst. 3 základního nařízení,
-
byla jedna společnost novým vyvážejícím výrobcem (tj. tato společnost během původního šetření do EU nevyvážela). Z tohoto důvodu tato společnost nemohla při původním šetření spolupracovat ani požadovat individuální zacházení. Byla informována o postupech týkajících se žádosti o přiznání statusu nového vyvážejícího výrobce v souladu s článkem 2 konečného nařízení,
-
byly dvě považovány nikoli za vyvážející výrobce, nýbrž za obchodní společnosti, a byly proto informovány, že se jich tento přezkum netýká,
-
dva vyvážející výrobci prohlásili, že splnili daná kritéria, a požádali, aby byla jejich situace prověřena. Jedna z těchto společností však posléze svou žádost stáhla.
(18)
Po vznesení dotazů společnosti dostaly příležitost vyjádřit své připomínky k informacím, které jim byly poskytnuty.
(19)
Bylo zjištěno, že na vyvážejícího výrobce, který prohlašoval, že splnil příslušná kritéria a požádal o prověření své situace, se vztahují kritéria stanovená v bodě 1 oznámení o zahájení řízení. Tento vyvážející výrobce rovněž požadoval individuální zjišťování podle čl. 17 odst. 3 základního nařízení a tvrdil, že kdyby během původního šetření nebyl býval odrazen od spolupráce, býval by o toto zacházení požádal. Vzhledem k tomu, že během původního šetření byli individuálně prověřeni všichni vyvážející výrobci, kteří tuto žádost vznesli, byla jeho žádost z důvodu rovného zacházení přijata.
(20)
Oznámení bylo zveřejněno dne 6. června 2012 (6) a oznamovalo přezkum současné situace tohoto vyvážejícího výrobce, Bulten Fasteners (China) Co., Ltd (dále jen „BFC“). Objem vývozu tohoto vyvážejícího výrobce v OŠ činil méně než 0,4 % celkového vývozu z ČLR za OŠ. Vzhledem k výše uvedenému se Komise domnívala, že původní vzorek vyvážejících výrobců není třeba měnit. Vyvážejícímu výrobci v ČLR a společnostem ve spojení v EU, které se během původního OŠ podílely na dalším prodeji dotčeného výrobku, byl odeslán dotazník.
(21)
Komise si opatřila a ověřila veškeré informace, které považovala za nezbytné k tomu, aby mohla rozhodnout o dumpingu, a provedla inspekce v prostorách následujících společností ve spojení:
-
Bulten Sweden AB, Göteborg, Švédsko,
-
Bulten GmbH, Bergkamen, Německo.
(22)
V souladu s doporučeními týkajícími se čl. 9 odst. 5 základního nařízení a uvedenými ve zprávách OŘS dospěla Komise k závěru, že společnosti BFC by mělo být přiznáno individuální zacházení.
2. Určité aspekty stanovení dumpingu při šetřeních týkajících se spojovacích prostředků
(23)
Tato část uvádí znovu posouzená zjištění původního šetření týkající se následujících doporučení a rozhodnutí uvedených ve zprávách, podle kterých EU jednala v rozporu s čl. 6 odst. 4, čl. 6 odst. 2 a čl. 2 odst. 4 antidumpingové dohody WTO, pokud jde o určité aspekty stanovení dumpingu při původním šetření týkajícím se spojovacích prostředků.
(24)
V rámci otevřeného dialogu vedeného s některými čínskými vyvážejícími výrobci a s obchodní komorou byly stranám poskytnuty podrobnější informace o vlastnostech výrobků prodávaných indickým spolupracujícím výrobcem, aby se vyhovělo doporučením OŘS WTO týkajícím se čl. 6 odst. 4, čl. 6 odst. 2 a čl. 2 odst. 4 antidumpingové dohody WTO, jak je uvedeno v 28. až 53. bodě odůvodnění. Tyto informace se týkaly především vlastností výrobků, jež byly považovány za relevantní pro stanovení běžné hodnoty a které byly použity při srovnání s dotčeným výrobkem, tj. skutečnosti, že prodej na indickém trhu byl rozdělen na „standardní“ prodej a „speciální“ prodej a u každé transakce byla určena třída pevnosti. Poté byla u všech tříd pevnosti uvedených v tabulce PCN (kontrolního čísla výrobku) vyčíslena běžná hodnota za kg.
(25)
Komise se při srovnání zaměřila na dva zásadní prvky, tj. třídu pevnosti a na rozlišení standardních a speciálních spojovacích prostředků, jak uvádí 48. až 50. bod odůvodnění konečného nařízení. Během šetření bylo jako nový srovnávací prvek přidáno rozdělení na speciální a standardní a jako druhé hlavní srovnávací kritérium byla použita třída pevnosti, kterou během původního šetření sdělila většina čínských vyvážejících výrobců.
(26)
Jak uvádí 56. bod odůvodnění konečného nařízení, standardní spojovací prostředky vyrobené ve srovnatelné zemi bylo možno porovnat se spojovacími prostředky vyváženými do EU výrobci z ČLR zařazenými do vzorku, jelikož bylo zjištěno, že tyto výrobky mají stejné základní fyzické a technické vlastnosti jako výrobky vyvážené z ČLR.
(27)
Běžná hodnota byla vyjádřena v cenách ze závodu a upravena s ohledem na cenový účinek kontroly kvality prováděné indickým výrobcem, jež nebyla provedena v Číně. Výsledkem tedy byly dva seznamy běžných hodnot v čínských jüanech (CNY) uvedených za kg podle třídy pevnosti, jeden pro standardní spojovací prostředky a jeden pro speciální spojovací prostředky.
2.1 Sdělení o poskytnutí informací ze dne 30. května 2012
(28)
Dne 30. května 2012 byly všem zúčastněným stranám poskytnuty doplňující informace týkající se typů výrobků použitých pro srovnání běžné hodnoty a vývozní ceny. Jak bylo uvedeno v oznámení o zahájení řízení, všem zúčastněným stranám byly poskytnuty podrobnější informace o vlastnostech výrobku, které byly považovány za relevantní pro stanovení běžné hodnoty.
(29)
Obsah sdělení o poskytnutí informací se týkal běžné hodnoty, jež byla stanovena na základě cen dotčeného výrobku prodávaného na domácím trhu indickým spolupracujícím výrobcem. Podle čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení musela být běžná hodnota pro vyvážející výrobce, kterým nebyl přiznán status podniku působícího v podmínkách tržního hospodářství, stanovena na základě cen nebo vypočtené hodnoty ve srovnatelné zemi. Dva indičtí výrobci souhlasili s tím, že budou spolupracovat a vyplní dotazník. Údaje uvedené v jejich odpovědích na dotazník byly ověřeny přímo v prostorách těchto dvou společností. Pouze jedna z těchto společností však poskytla údaje dostatečně podrobné na to, aby na jejich základě mohla být stanovena běžná hodnota.
(30)
Jak uvádí 90. bod odůvodnění konečného nařízení: „řada dovozců a vývozců zpochybnila vhodnost použití údajů od druhého indického výrobce z důvodů, že i) vyrobené a prodané množství tohoto výrobce na indickém trhu by údajně nebylo reprezentativní, pokud jde o množství vyvezené z ČLR do Společenství, a ii) tento indický výrobce měl údajné obchodní styky s jedním z výrobců ve Společenství, kteří podpořili podnět. V tomto ohledu je třeba poznamenat, že i) objem prodeje uvedeného indického výrobce byl považován za dostatečně reprezentativní, aby umožňoval stanovení spolehlivých běžných hodnot, a ii) skutečnost, že výrobce ve srovnatelné zemi má styky s výrobcem ve Společenství, který podporuje podnět, nečiní volbu příslušné srovnatelné země nepřiměřenou. Bylo rovněž zjištěno, že tyto styky byly navázány až po skončení období šetření. Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem a vzhledem k tomu, že nespolupracovali výrobci z žádné jiné třetí země, byla volba Indie jako srovnatelné země považována za přiměřenou“.
(31)
Vzhledem k podmínkám hospodářské soutěže a otevřenosti indického trhu i ke skutečnosti, že spolupracující indický výrobce prodával typy výrobku srovnatelné s typy vyváženými výrobci z ČLR, byl vyvozen závěr, že Indie je vhodnou třetí zemí s tržním hospodářstvím ve smyslu čl. 2 odst. 7 základního nařízení.
(32)
Ve sdělení o poskytnutí informací bylo uvedeno, že údaje o domácím prodeji se sice vztahovaly k období šetření, avšak neobsahovaly celé kontrolní číslo výrobku (dále též „PCN“). Indický výrobce nicméně byl schopen určit třídu pevnosti prodávaného spojovacího prostředku a také to, zda příslušný spojovací prostředek byl „standardní“ nebo „speciální“ podle definice uvedené v konečném nařízení. Nutnost rozlišit mezi standardními a speciálními spojovacími prostředky totiž nebyla na počátku šetření, kdy bylo vytvořeno kontrolní číslo výrobku, stanovena.
(33)
Komise nicméně poznamenala, že toto rozlišení má vliv na srovnatelnost cen, a proto tyto údaje od indického výrobce požadovala a ten je poskytl. Prodej na indickém trhu byl tedy rozdělen na „standardní“ prodej a „speciální“ prodej a poté byla u každé transakce určena třída pevnosti. U všech tříd pevnosti původně uvedených v tabulce PCN byla vyčíslena běžná hodnota za kg.
(34)
Zbývající charakteristiky původního PCN nebyly použity, nejen proto, že indický výrobce nebyl schopen poskytnout tak podrobné údaje, ale také z následujících důvodů:
-
Průměr ani délka nebyly považovány za relevantní, jelikož analýza byla prováděna na základě hmotnosti, a tudíž automaticky zohledňovala veškeré rozdíly vyplývající z odlišného průměru nebo délky spojovacího prostředku.
-
Nic nenaznačovalo, že by mezi výrobky indického výrobce a čínskými spojovacími prostředky existovaly rozdíly v obsahu chromu v povrchové vrstvě nebo v povrchové úpravě jako takové, která je v zásadě ukazatelem galvanizace.
-
Pokud jde o jediný další zbývající prvek PCN, kódy KN, mělo se za to, že by nebyly spolehlivým ukazatelem, jelikož čínské ani indické orgány na rozdíl od orgánů EU nerozlišují 10 kódů KN používaných k vymezení dotčeného výrobku.
(35)
Komise se proto zaměřila na dva zásadní rozdíly mezi výrobky: na třídu pevnosti na jedné straně a na rozlišení mezi standardními a speciálními spojovacími prostředky, které je ukazatelem rozdílů mezi zákazníky a rozdílů v kvalitě, na straně druhé.
(36)
Běžná hodnota byla vyjádřena v cenách ze závodu a snížena o cenový účinek kontroly kvality prováděné indickým výrobcem, jež nebyla provedena v Číně. Výsledkem tedy byly dva seznamy běžných hodnot v čínských jüanech (CNY) uvedených za kg podle třídy pevnosti, jeden pro standardní spojovací prostředky a jeden pro speciální spojovací prostředky.
(37)
Komise informovala všechny zainteresované strany, že běžnou hodnotu nelze sdělit, jelikož se týká utajované ceny jediného indického výrobce na domácím trhu. Zúčastněné strany však byly informovány o tom, že „standardní“ běžná hodnota pro spojovací prostředek třídy pevnosti 8.8 (třída „G“ v tabulce PCN), což je standardní typ běžně vyvážený čínskými výrobci, byla vyčíslena v rozmezí 9 až 12 CNY za kg ze závodu.
2.2 Připomínky ke sdělení o poskytnutí informací ze dne 30. května 2012
(38)
Jeden dovozce a čtyři vyvážející výrobci tvrdili, že lhůta poskytnutá stranám pro vyjádření připomínek k doplňujícím informacím (10 dnů) je příliš krátká. Komise se však domnívá, že výše uvedená lhůta je odpovídající vzhledem k tomu, že poskytnuté informace jsou pouhým doplňkem k informacím, jež byly poskytnuty již v konečném nařízení, na konci původního šetření. Lhůta poskytnutá pro prověření těchto doplňujících informací a vyjádření se k nim byla proto považována za přiměřenou.
(39)
Některé strany tvrdily, že Komise prohlásila, že nemá žádné nové informace týkající se fyzických vlastností kromě třídy pevnosti výrobku používané ke stanovení běžné hodnoty. Toto tvrzení je třeba odmítnout. V této fázi přezkumu Komise pouze dodatečně objasnila, jak byla při původním šetření stanovena běžná hodnota. Je důležité zdůraznit, že čínští vyvážející výrobci označili „pevnost“ za jednu z relevantních vlastností. To však neznamená, že Komise neměla žádné informace o ostatních fyzických vlastnostech.
(40)
Tytéž strany tvrdily, že Komise během slyšení, v souvislosti s případnými úpravami provedenými za účelem srovnání vývozních cen a běžné hodnoty, prohlásila, že budou upřednostněny úpravy na základě analýzy cen spíše než analýzy nákladů. Ve skutečnosti Komise objasnila, že podle čl. 2 odst. 10 základního nařízení by srovnání mělo být provedeno s náležitým přihlédnutím k rozdílům, které mají vliv na srovnatelnost cen, a nikoli k rozdílům v nákladech.
(41)
Tyto strany následně zopakovaly svůj požadavek, aby byly provedeny úpravy zohledňující rozdíly ve výrobních nákladech, jako jsou rozdíly v účinnosti spotřeby surovin, ve spotřebě válcovaného drátu, ve spotřebě elektrické energie, v množství elektrické energie vyrobené z vlastních zdrojů, v produktivitě na zaměstnance, v přiměřené úrovni zisku a rozdíly související s vybavením nástroji. Jak již bylo uvedeno výše, čl. 2 odst. 10 základního nařízení se zmiňuje o ceně a nikoli o nákladech. Tyto strany nepředložily žádný důkaz o tom, že by se údajné rozdíly v nákladech promítaly do rozdílů v cenách. Při šetřeních týkajících se ekonomik v procesu transformace, jakou je čínská ekonomika, se používá srovnatelná země, aby se zajistilo, že v zemích bez tržního hospodářství nebudou brány v úvahu ceny a náklady, které nejsou standardním výsledkem tržních sil. Proto se za účelem stanovení běžné hodnoty používá náhrada v podobě nákladů a cen výrobců ve fungujících tržních ekonomikách. Tyto požadavky na úpravy zohledňující rozdíly ve výrobních nákladech se proto zamítají.
(42)
Tyto strany dále tvrdily, že doplňující informace poskytnuté dne 30. května 2012 a týkající se vlastností výrobků prodávaných indickým výrobcem byly neúplné, jelikož údajně chyběly informace o těchto ukazatelích: rozdílech souvisejících s typem spojovacího prostředku, povrchové úpravě a použití chromu, průměru a délce, sledovatelnosti, normě ISO 9000, míře závadnosti výrobku a jiných vlastnostech, jakými jsou tvrdost, ohyb, pevnost, odolnost při nárazu a koeficienty tření. Usilovaly o objasnění toho, proč nebyly ostatní vlastnosti původního PCN považovány za relevantní. Tyto záležitosti byly vysvětleny ve dvou sděleních o zveřejnění informací odeslaných dne 5. července a založeny dne 11. července 2012 do spisu ke kontrole zúčastněnými stranami.
2.3 Sdělení o poskytnutí informací ze dne 5. července 2012
(43)
V odpověď na žádost o doplňující informace předloženou stranami, jak je uvedeno v 42. bodě odůvodnění, bylo dne 5. července 2012 všem zúčastněným stranám odesláno druhé sdělení o poskytnutí informací. V tomto sdělení byly uvedeny tyto doplňující informace:
-
Tabulka ukazující rozmezí cenových úrovní běžných hodnot vyčíslených podle tříd pevnosti pro standardní spojovací prostředky prodávané nezávislým odběratelům na indickém trhu jediným indickým spolupracujícím výrobcem. Rovněž bylo upřesněno, že převážná většina vývozu čínských výrobců spadá do třídy pevnosti G.
-
Podrobná analýza údajů z Indie ukázala, že standardní spojovací prostředky prodávané na domácím trhu byly galvanicky pokovené a odpovídaly PCN kódu „A“. Komise proto u vyvážených modelů navrhla srovnávat běžnou hodnotu s typem povrchové úpravy „A“.
-
Po manuální analýze údajů o cenách na indickém trhu provedené podle návodu byly z textového řetězce kódování prodávaných výrobků používaného indickým výrobcem získány informace o průměru a délce. Tyto údaje byly shrnuty do rozmezí rozlišujících hlavní rozměry výrobku, aby bylo možno provést srovnání s vývozem čínských společností:
Ukazatel
Průměr
Délka
Malý
M4 až M10
0 až 100 mm
Střední
M12 až M20
100 až 200 mm
Velký
M22 až M30
200 až 300 mm
-
Komise proto navrhla použít tyto údaje k dalšímu zpřesnění běžné hodnoty a na jejím základě vypočítat dumpingová rozpětí. V případě, že vyvážené spojovací prostředky nespadají do těchto rozmezí, nebyly použity při výpočtu dumpingu. To se týkalo jen velmi malého množství vyvážených výrobků.
-
Komise předložila tyto upravené kódy PCN:
Ukazatel
Popis
PCN
Standardní/speciální
Standardní spojovací prostředek
S
Speciální spojovací prostředek
P
Třída pevnosti
3,6
A
4,6
B
4,8
C
5,6
D
5,8
E
6,8
F
8,8
G
9,8
H
10,9
I
12,9
J
Povrchová úprava
Galvanické pokovení
A
Průměr
M4 až M10
S
M12 až M20
M
M22 až M30
L
Délka
0 až 100 mm
S
101 až 200 mm
M
201 až 300 mm
L
-
Komise poskytla přehled dumpingových rozpětí upravených podle návrhu uvedeného ve sdělení o zveřejnění informací a zároveň poznamenala, že tato upravená antidumpingová rozpětí automaticky nebudou totožná s antidumpingovými cly, na která se bude vztahovat pravidlo nižšího cla.
-
Nakonec byly jedním výrobcem v EU dodány nové tabulky 22, 23, 32, 33 a 34 v návaznosti na připomínky některých zúčastněných stran, podle nichž byly informace poskytnuté v rámci sdělení o poskytnutí informací ze dne 30. května 2012 neúplné, jelikož v těchto tabulkách některé údaje buď chyběly, nebo nebyly náležitě shrnuty.
2.4 Připomínky ke sdělení o poskytnutí informací ze dne 5. července 2012
(44)
Některé strany požadovaly doplňující informace o cenové úrovni běžné hodnoty. Jak uvádí 82. bod odůvodnění, cenová úroveň nemohla být zúčastněným stranám sdělena, jelikož se jedná o důvěrnou informaci týkající se cen jediného srovnatelného výrobce. Dne 5. července 2012 však byla čínským vyvážejícím výrobcům, kteří tyto dodatečné informace požadovali, poskytnuta nedůvěrná verze běžné hodnoty standardních spojovacích prostředků podle třídy pevnosti a byla rovněž založena do spisu ke kontrole zúčastněnými stranami. V tomto sdělení Komise uvedla tabulku znázorňující rozmezí cenových úrovní běžných hodnot vypočtených podle třídy pevnosti pro standardní spojovací prostředky prodávané na indickém trhu jediným indickým spolupracujícím výrobcem nezávislým odběratelům.
(45)
Některé strany rovněž tvrdily, že Komise je během slyšení konaného dne 26. června 2012 informovala o tom, že výrobky prodávané na indickém trhu mají dva typy povrchové úpravy „A“ a „B“ podle tabulky PCN použité při původním šetření. Toto tvrzení je nepodložené. Komise zmíněné strany informovala, že v této fázi přezkumu teprve zkoumá typy povrchové úpravy použité indickým výrobcem u standardních spojovacích prostředků. Během následného slyšení konaného dne 3. července 2012 byly všechny strany prostřednictvím informačního sdělení, jež bylo dne 11. července 2012 založeno do spisu ke kontrole zúčastněnými stranami, informovány, že indický výrobce k výrobě standardních spojovacích prostředků používá povrchovou úpravu typu „A“.
(46)
Během slyšení konaného dne 11. července 2012 tytéž strany požádaly Komisi, aby vysvětlila, jakým způsobem bylo provedeno rozdělení běžné hodnoty mezi speciální a standardní spojovací prostředky od indického výrobce. Komise naznačila, že to bylo učiněno podle názvů odběratelů. Jak ale dokládá zápis pořízený úředníkem pro slyšení GŘ pro obchod, Komise před skončením slyšení konstatovala, že tuto záležitost bude muset objasnit, což učinila v dalším informačním sdělení ze dne 13. července 2012, jež bylo zasláno stranám, které se slyšení účastnily, a bylo založeno do nedůvěrného spisu k nahlédnutí všem zúčastněným stranám. Prohlášení učiněné zmíněnými stranami, podle něhož Komise konstatovala, že „rozdělení běžné hodnoty mezi speciální a standardní spojovací prostředky bylo provedeno mimo jiné podle názvů odběratelů,“ je tedy neúplné, jelikož k této záležitosti bylo poskytnuto více informací, jak se uvádí v níže uvedeném bodě odůvodnění.
(47)
K rozlišení mezi standardními a speciálními spojovacími prostředky Komise ve svém sdělení ze dne 13. července 2012 uvedla, že „nelze vyloučit, že automobilový průmysl pro některé aplikace používá rovněž standardní spojovací prostředky“. Některé strany tvrdily, že se Komise domnívala, že spojovací prostředky používané v automobilovém průmyslu by rovněž mohly být považovány za standardní. Toto tvrzení je nepodložené. Jak ono sdělení jasně vysvětluje, prohlášení Komise bylo učiněno v době, kdy indický výrobce nedal k dispozici seznam odběratelů. Jak však bylo stanoveno při původním šetření a jak je dále vysvětleno v části 2.7, výrobci automobilů si z důvodu kvality a z obchodních důvodů vždy objednávají spojovací prostředky, které jsou vyráběny na zakázku, aby vyhověli požadavkům ISO platným v tomto odvětví. Veškeré spojovací prostředky určené pro automobilový průmysl proto výrobci spojovacích prostředků považují za „speciální“ výrobky, což podle informací uvedených na webových stránkách indických výrobců automobilů platí i v Indii. Jelikož indický výrobce za „speciální spojovací prostředky“ jednoznačně označil všechny součásti vyrobené na zakázku, Komise se domnívá, že standardní spojovací prostředky určené pro automobilový průmysl nebyly zařazeny do seznamu standardních spojovacích prostředků poskytnutého během původního šetření.
(48)
Podobné požadavky týkající se možného zahrnutí spojovacích prostředků určených pro automobilové odvětví do běžné hodnoty vznesli také čínská obchodní komora a čínský vyvážející výrobce, kteří navíc tvrdili, že spojovací prostředky používané v automobilovém průmyslu, které nejsou vyrobeny podle návrhu konkrétního zákazníka, přesto musí projít speciální kontrolou kvality nebo musí splňovat požadavky na sledovatelnost, které zvýší jejich cenu, a měly by proto být běžně považovány za speciální spojovací prostředky. Výše uvedené strany tvrdily, že zjištění Komise, podle nichž byly spojovací prostředky používané pro špičkové aplikace, ale nevyrobené podle nákresů uživatele byly přesto považovány za speciální spojovací prostředky, byla nepodložená, a Komise tedy jednala v rozporu s čl. 2 odst. 10 základního nařízení tím, že porušila zásadu spravedlivého srovnání. Dále se domnívaly, že zjištění Komise vycházející z rozdělení učiněného indickým výrobcem nebyla předmětem inspekce provedené na místě. Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem požádaly Komisi, aby přezkoumala rozlišení mezi standardními a speciálními spojovacími prostředky, a není-li to možné, aby se uchýlila k jinému souboru údajů o běžné hodnotě.
(49)
Zdůvodněním Komise týkajícím se rozlišení mezi standardními a speciálními spojovacími prostředky se zabýval již 47. bod odůvodnění. Pokud jde o tvrzení týkající se neprovedení inspekce rozdělení učiněného indickým výrobcem, Komise prověřila záznamy o prodeji pomocí řady testů v průběhu operací (tj. provedla podrobnou inspekci vzorku prodejních transakcí uvedených v záznamech o prodeji, aby ověřila jejich přesnost) podle standardního postupu pro inspekce prováděné na místě. Mimoto bylo následné rozdělení těchto záznamů o prodeji poskytnutých indickým výrobcem prověřeno porovnáním s průměrnou úrovní cen při rozdělení, jak je vysvětleno ve zmíněném sdělení. Tvrzení, podle něhož Komise automaticky převzala údaje poskytnuté indickým výrobcem, je tedy nepodložené.
(50)
Kritéria používaná indickým výrobcem k určení speciálních spojovacích prostředků, tj. prostředků vyrobených podle nákresu zákazníka, jak uvádí 47. bod odůvodnění, mimoto poskytují dostatečnou záruku spolehlivosti údajů. Komise již při původním šetření běžnou hodnotu upravila tak, aby zohlednila opatření týkající se kontroly kvality učiněná indickým výrobcem, které nebyly zjištěny u čínských výrobců zařazených do vzorku. Za těchto okolností Komise nepovažuje za nutné, aby se uchýlila k jinému souboru údajů o běžné hodnotě, jak navrhovaly dotčené strany. Jak uvádí 89. bod odůvodnění konečného nařízení, navzdory snahám Komise žádný jiný výrobce ze všech možných srovnatelných zemí při šetření nenabídl svou spolupráci.
(51)
Pokud jde o využití údajů indického výrobce ve srovnatelné zemi pro určení běžné hodnoty, Sdružení evropských distributorů (EFDA) tvrdilo, že tento postup je nevhodný, neboť sortiment výrobků indického výrobce, jeho objem výroby, profil zákazníka, způsob distribuce a postavení na trhu nejsou srovnatelné se situací čínského vyvážejícího výrobce. Sdružení dále tvrdilo, že čínské ceny jsou nízké, neboť se v nich odrážejí výhody výroby standardních výrobků ve velkém objemu a čínští výrobci jsou specializovaní a efektivní. Navíc požadovalo podrobnější informace o cenách indického výrobce a objemu výroby standardních spojovacích prostředků. Sdružení evropských distributorů nakonec předložilo údaje Eurostatu, aby podpořilo svá tvrzení, podle nichž srovnání vývozních cen z ČLR a Indie u dvou konkrétních KN kódů ukáže, že objem indického vývozu těchto výrobků tvoří méně než 4 % objemu vývozu z ČLR a že Indie pro vývozní trhy nepředstavuje věrohodného dodavatele těchto výrobků.
(52)
Pokud jde o vhodnost výběru indického výrobce ve srovnatelné zemi, odkazuje se na závěrečnou část 49. bodu odůvodnění. V souvislosti s obecným tvrzením, že se v čínských vývozních cenách odrážejí výhody výroby ve velkém objemu, tato tvrzení nebyla podložena ani kvantifikována jakýmkoli smysluplným způsobem, který by v této fázi přezkumu mohl pomoci při provedení analýzy. Pokud se týká žádosti o doplňující informace ohledně údajů indického výrobce, odkazuje se na 82. bod odůvodnění pojednávající o důvěrnosti. Pokud jde o tvrzení, že vývoz z Indie během OŠ a po OŠ nebyl srovnatelný s vývozem z ČLR, pro stanovení běžné hodnoty se podle základního nařízení považují za relevantní ceny na indickém trhu, a nikoli indické vývozní ceny. Zmíněná tvrzení Sdružení evropských distributorů jsou tedy nepodložená.
(53)
Co se týče povrchové úpravy použité indickým výrobcem, čínská obchodní komora a čínský vyvážející výrobce v této věci vyjádřili své pochybnosti a požádali Komisi, aby vysvětlila, jakým způsobem důvěrné informace poskytly přesvědčivý důkaz o tom, že indický výrobce na domácím trhu prodával pouze galvanicky pokovené spojovací prostředky. Během inspekce indický výrobce poskytl důkazy, jež Komisi umožnily vyvodit závěr, že standardní spojovací prostředky prodávané na domácím trhu byly galvanicky pokovené a odpovídaly typu povrchové úpravy „A“ původního PCN. Za těchto okolností se Komise domnívá, že důkazy uvedené ve spisu jsou dostačující k tomu, aby vyvodila závěr, že standardní spojovací prostředky prodávané na domácím trhu byly galvanicky pokovené. V této souvislosti byly provedeny úpravy zohledňující rozdíly v obsahu chromu, jak uvádí 81. bod odůvodnění.
2.5 Další informace požadované po sdělení o poskytnutí informací ze dne 5. července 2012
(54)
Někteří vyvážející výrobci požadovali další vysvětlení a informace, aby případně mohli vznést žádost o úpravy jejich vlastního dumpingového rozpětí stanoveného při původním šetření, na základě následujících skutečností:
a)
vlastností „typů výrobku“ (kódů KN, třídy pevnosti, rozlišení standardní versus speciální části) použitých k určení běžné hodnoty;
b)
dalších informací o vlastnostech výrobků prodávaných indickým výrobcem využívaných k určení běžné hodnoty;
c)
vysvětlení týkajícího se důvodů, proč nebyly využity ostatní vlastnosti původního PCN, a
d)
úprav, které je třeba provést vzhledem k rozdílům ve fyzických vlastnostech.
(55)
Pokud jde o písm. a), jak je uvedeno v informačním sdělení ze dne 30. května 2012, třída pevnosti spojovacích prostředků prodávaných indickým spolupracujícím výrobcem byla ukazatelem pevnosti uvedené v PCN, jež bylo použito v dotazníku zaslaném všem stranám. Třída pevnosti byla určena pomocí téže příslušné části PCN od indického výrobce uvedené v záznamech o prodeji zkontrolovaných během inspekce na místě.
(56)
Rozlišení mezi speciálními a standardními spojovacími prostředky bylo vysvětleno v 54. bodě odůvodnění konečného nařízení. „Speciální“ spojovací prostředky se vyrábějí podle nákresu zákazníka. „Standardní“ spojovací prostředky se vyrábějí do zásoby, a nikoli podle požadavků jednotlivých zákazníků. Nutnost rozlišovat mezi standardními a speciálními spojovacími prostředky vyráběnými indickým spolupracujícím výrobcem byla plně uznána a, jak uvádí 51. a 54. bod odůvodnění konečného nařízení, mezi spojovacími prostředky „standardního“ typu bylo provedeno srovnání vývozní ceny a běžné hodnoty u čínských vyvážejících výrobců zařazených do vzorku.
(57)
Pokud jde o záležitosti uvedené v písmenu b), z důvodu důvěrnosti není možné zveřejnit přesné typy modelů šroubů a svorníků prodávaných indickým výrobcem. Jak bylo však naznačeno výše, srovnání bylo provedeno na základě hmotnosti v rámci téže kategorie, ať už standardních nebo speciálních výrobků, a v rámci téže třídy pevnosti stanovené v PCN.
(58)
Opět v souvislosti se záležitostmi uvedenými v písmenu b) některé zúčastněné strany požadovaly více informací o povrchové úpravě. Údaje z původního šetření byly dále analyzovány a ukázalo se, že výrobky prodávané na indickém trhu jako „standardní“ měly základní povrchovou úpravu, tj. byly galvanicky pokoveny. Tato informace byla sdělena při slyšeních vyžádaných zúčastněnými stranami, znovu poskytnuta těm zúčastněným stranám, které o tuto informaci požádaly, a byla rovněž zanesena do spisu ke kontrole zúčastněnými stranami.
(59)
Dva vyvážející výrobci zařazení do vzorku požadovali více informací o úpravách zohledňujících použití chromu při povrchové úpravě. Údaje o prodeji poskytnuté indickým spolupracujícím výrobcem byly dále analyzovány, což vedlo k úpravě běžné hodnoty s ohledem na rozdíl v obsahu chromu, jak vysvětluje 81. bod odůvodnění. Titíž vyvážející výrobci požadovali podrobnější objasnění toho, jakým způsobem byla určena ziskovost u domácího prodeje indického spolupracujícího výrobce; zda byly výrobní náklady uváděny na základě PCN, nebo zda byly použity průměrné náklady; a jestli běžná hodnota zahrnovala prodej případným společnostem ve spojení.
(60)
Veškeré relevantní informace týkající se běžné hodnoty byly uvedeny v 94. bodě odůvodnění konečného nařízení. Dále je upřesněno, že byl použit pouze domácí prodej společnostem, které nebyly ve spojení.
(61)
Tito dva vyvážející výrobci později tvrdili, že mají vážné pochybnosti o tom, zda byly zkoušky ziskovosti a reprezentativnosti provedeny náležitým způsobem. V souvislosti se zkouškou reprezentativnosti tito vyvážející výrobci konkrétně pochybovali o tom, že u pozměněných skupin výrobků množství výrobků prodaných indickým výrobcem na domácím trhu přesahovalo 5 % jejich objemu vývozu. Co se týče zkoušky reprezentativnosti, bylo zjištěno, že v případech, kdy u konkrétního typu výrobku nebyla splněna podmínka 5 %, měl prodej na domácím trhu i tak dostatečně velký objem na to, aby bylo možno provést náležité srovnání. Pokud jde o zkoušku ziskovosti, potvrzuje se, že tato zkouška byla na základě druhu výrobku.
(62)
Pokud jde o záležitosti uvedené v písmenu c), tj. důvody, proč nebylo pro srovnání běžné hodnoty a vývozní ceny použito celé PCN, během šetření se jasně ukázalo, že celé PCN by nebylo spolehlivým ukazatelem. Za prvé proto, že čínské ani indické orgány na rozdíl od orgánů EU nerozlišují 10 KN kódů používaných k vymezení dotčeného výrobku. Za druhé, jak je vysvětleno ve 48. bodě odůvodnění konečného nařízení, řada stran tvrdila, že spojovací prostředky vyráběné čínskými vyvážejícími výrobci jsou běžnými výrobky spadajícími převážně do rozmezí tříd pevnosti 4,8 až 8,8, které nemají žádné zvláštní vlastnosti, pokud jde o suroviny, odolnost, povrchovou úpravu nebo prvky související s certifikací/bezpečností; které byly určeny pro méně náročné aplikace (jiné než odborné použití a obecná distribuce) na rozdíl od špičkových aplikací; a nesplňovaly přísné požadavky specifických konečných uživatelů, například automobilového, chemického nebo leteckého průmyslu.
(63)
Pokud jde o záležitosti uvedené v písmenu d), prvky jako „sledovatelnost“, norma ISO 9000, míra závadnosti výrobku a další kritéria, např. „tvrdost, ohyb, pevnost, odolnost při nárazu a koeficient tření“, s nimiž přišli ostatní dva vyvážející výrobci, nemohly být akceptovány, jelikož dotčené společnosti neprokázaly, jakým způsobem tyto prvky ovlivňují srovnatelnost běžné hodnoty a vývozní ceny.
(64)
S ohledem na neexistenci konkrétních informací týkajících se chybějící srovnatelnosti, konstatované spolu s doporučeními, jež při původním šetření učinily zúčastněné strany, a vzhledem k omezenému množství dalších dostupných informací o jiných technických vlastnostech, jako je povrchová úprava, byl při původním šetření vyvozen závěr, podle něhož hlavní činitele a rozdíly zdůrazněné samotnými zúčastněnými stranami, zejména rozlišení standardní versus speciální a třídy pevnosti, tvoří dostatečný základ pro srovnání běžné hodnoty a vývozních cen.
2.6 Další poskytnutí informací týkajících se běžné hodnoty ze dne 11. července 2012
(65)
Dne 11. července 2012 Komise poskytla další informace o výše popsané reklasifikaci běžné hodnoty a jí navrhovaném novém výpočtu dumpingových rozpětí na výše popsaném základě, a požádala o připomínky.
(66)
Jak uvádí 32. bod odůvodnění, indický výrobce při původním podání poskytl záznamy o domácím prodeji bez PCN. Jediným ukazatelem každého prodeje byl kód položky, který byl interním kódem každého výrobku, a textový řetězec pro popis výrobku, například:
M8X1,25X16 PŘÍRUBOVÝ ŠROUB
(67)
Jak bylo vysvětleno ve 48. až 57. bodě odůvodnění konečného nařízení, indická společnost svůj domácí prodej rozdělila na standardní a speciální spojovací prostředky pomocí rozlišení uvedeného v 77. bodě odůvodnění. V důsledku toho byly záznamy o domácím prodeji dodány ve dvou spisech, z nichž jeden obsahoval „záznamy o standardním domácím prodeji“ a druhý „záznamy o speciálním domácím prodeji“. Prodej, který nebylo možné označit za standardní nebo speciální, nebyl do dalšího výpočtu běžné hodnoty zařazen.
(68)
Během šetření se také jasně ukázalo, že ke stanovení běžné hodnoty bude nutná třída pevnosti daného spojovacího prostředku. Indická společnost určila třídy pevnosti pro každý řádek spisů obsahujících „záznamy o standardním domácím prodeji“ a „záznamy o speciálním domácím prodeji“ a tyto byly zveřejněny ve sloupci označeném jako „TŘÍDA“ a uvádějícím třídu pevnosti, na příklad:
Popis
Třída
M8X1,25X16 PŘÍRUBOVÝ ŠROUB
8.8
(69)
Na tomto základě byla pomocí rozdělení na standardní versus speciální a pomocí třídy pevnosti vypočtena původní běžná hodnota stanovená v prvním zveřejnění přezkumu provádění ze dne 30. května 2012.
(70)
Jak je uvedeno v 54. bodě odůvodnění, někteří vyvážející výrobci požadovali další vysvětlení. Odkazovali se přitom na chybějící srovnání na základě povrchové úpravy, průměru a délky spojovacího prostředku a tvrdili, že by to mohlo mít vliv na úroveň původně vypočtené běžné hodnoty.
(71)
Vzhledem k chybějícímu PCN byl pro zjištění průměru a délky prodávaného spojovacího prostředku u každé transakce analyzován textový řetězec pro popis výrobku (poté, co byly do jedné skupiny zahrnuty transakce se stejným textem popisu). Ve výše uvedeném příkladu M8 označuje průměr a 16 označuje délku. V tomto případě je tedy popsán šroub o průměru 8 mm a délce 16 mm. Číselný údaj 1,25 označuje vzdálenost závitů, jež nebyla ke klasifikaci dotčeného výrobku použita.
(72)
Číslo PCN používané čínskými vyvážejícími výrobci tyto údaje označuje poněkud odlišně. Průměr a délka výše uvedeného šroubu by tak byly označeny jako „080016“.
(73)
Aby bylo zajištěno, že běžná hodnota a vývozní cena si budou odpovídat, Komise rozdělila průměr a délku do tří rovnoměrných pásem uvedených ve druhém informačním dopisu ze dne 5. července 2012:
Ukazatel
Průměr
Délka
Malý
M4 až M10
0 až 100 mm
Střední
M12 až M20
100 až 200 mm
Velký
M22 až M30
200 až 300 mm
(74)
Malé množství prodaných výrobků od indického výrobce do těchto rozmezí nespadalo a nebylo proto použito pro výpočet běžné hodnoty. Výše popsaný šroub by tedy byl podle upraveného PCN označen jako „GSS“, což představuje třídu pevnosti 8,8, malý průměr a malou délku.
(75)
Z výše uvedeného příkladu bylo zjevné, že textový řetězec pro popis výrobku neobsahuje žádné informace o povrchové úpravě použité indickým domácím výrobcem. Byl tedy zkontrolován vyšetřovací spis, aby se zjistilo, zda v něm nejsou nějaké důkazy o typu případné povrchové úpravy použité indickým výrobcem k prodeji standardních spojovacích prostředků na domácím trhu. Důvěrné důkazy ve spise, ověřené v prostorách indického výrobce, prokázaly použití galvanického pokovení (PCN typ A) u standardních spojovacích prostředků na domácím trhu a tato skutečnost byla dne 5. července 2012 sdělena všem stranám.
2.7 Připomínky ke sdělení o poskytnutí informací ze dne 11. července 2012
(76)
Na výše uvedené poskytnutí informací odpovědělo několik vyvážejících výrobců. Jak požadovali tito vyvážející výrobci, proběhlo slyšení, jemuž předsedal úředník pro slyšení GŘ pro obchod, se záměrem, aby pokračoval dialog s Komisí a byly projednány body, které zmínění výrobci nastolili. Vyvážející výrobci nastolili především následující otázky:
a)
metodika, pomocí které indický výrobce rozdělil svůj domácí prodej na standardní a speciální;
b)
jestliže některé spojovací prostředky prodávané automobilovému průmyslu byly považovány za standardní spojovací prostředky, pak by bylo žádoucí provést „významnou úpravu“;
c)
úprava běžné hodnoty o nepřímé daně uvalené na dovoz válcovaného drátu do Indie podle čl. 2 odst. 10 písm. b);
d)
přítomnost chromu VI v povrchové úpravě standardních spojovacích prostředků;
e)
metodika uplatněná Komisí v případě, že domácímu prodeji neodpovídala žádná konkrétní vývozní transakce, a
f)
poskytnutí informací o kódech výrobků prodávaných indickým výrobcem na domácím trhu.
(77)
Pokud jde o písmeno a), indický výrobce rozdělil svůj domácí prodej na standardní a speciální s ohledem na to, že spojovací prostředky vyráběné podle nákresu zákazníka jsou speciálními spojovacími prostředky, zatímco ostatní prodávané výrobky jsou standardními spojovacími prostředky, tj. nejsou vyráběny podle konkrétního nákresu nebo podle nákresu zákazníka.
(78)
Pokud jde o písmeno b), jak bylo uvedeno v poznámce ke spisu ze dne 13. července 2012 zaslané zmíněným zúčastněným stranám po slyšení konaném dne 11. července, Komise potvrdila, že vzhledem k chybějícím jménům zákazníků, jak je uvedeno výše, Komise odkazuje na 47. bod odůvodnění. Komise dále podotýká, že jak uvádí evropské sdružení výrobců spojovacích prostředků: „Když si v Evropě zákazník - zejména v automobilovém průmyslu - objedná spojovací prostředek, který je vyroben podle nákresu a který zároveň plně odpovídá mezinárodním normám (ISO, EN, DIN, AFNOR, UNI), je tento výrobek v každém případě výrobcem spojovacích prostředků považován za „speciální“ výrobek a v rámci interní klasifikace příslušné společnosti je následně označen jako „speciální“... Takový je zavedený postup všech výrobců spojovacích prostředků po celém světě včetně Indie.“ Komise si je proto jista, že standardní spojovací prostředky určené pro automobilový průmysl nebyly zahrnuty do seznamu standardních spojovacích prostředků zveřejněného během původního šetření. Toto tvrzení bylo proto odmítnuto.
(79)
Pokud jde o písmeno c), při slyšení vyvážející výrobci nastolili otázku úpravy podle čl. 2 odst. 10 písm. b) základního nařízení, aby byla zohledněna cla z dovozu válcovaného drátu do Indie, jež jsou zahrnuta do běžné hodnoty, avšak nikoli do vývozní ceny výrobků z Číny. Čínské společnosti zařazené do vzorku totiž během původního šetření kupovaly válcovaný drát vyrobený v Číně.
(80)
Suroviny dovezené indickým výrobcem podléhaly základnímu clu (5 % vyčíslitelné hodnoty) a vzdělávací dani (3 % hodnoty základního cla plus hodnota vyrovnávacího cla). Podle čl. 2 odst. 10 písm. b) základního nařízení lze však takovou úpravu o nepřímé daně požadovat pouze, pokud by dovozní poplatky zahrnuté do ceny obdobného výrobku a materiálu, z něhož je tvořen, je-li určen pro spotřebu na domácím trhu, nebyly vybrány nebo byly vráceny, až bude obdobný výrobek vyvezen do Evropské unie. Vzhledem k neexistenci tvrzení i důkazů, podle nichž by vývoz výše uvedených vyvážejících výrobců do EU profitoval z nevybraných nebo vrácených poplatků z dovozu surovin (válcovaného drátu), je toto tvrzení nutno odmítnout. Mimoto takovou úpravu nelze obvykle provést, pokud dotčený vyvážející výrobce, jak je tomu u tohoto přezkumu, získává veškeré suroviny od domácích dodavatelů, a proto nehradí žádné dovozní poplatky.
(81)
Pokud jde o písmeno d), důkazy ve spisu o původním šetření prokázaly, že standardní povrchová vrstva u standardních spojovacích prostředků obsahovala chrom Cr3, což odpovídalo definici PCN, podle níž není do povrchové vrstvy přidán chrom VI. Dumpingová rozpětí byla proto znovu vyčíslena pro nejdražší typ chromového povrchu u vyvážených výrobků, a to bez úpravy vývozní ceny. Dva vyvážející výrobci tvrdili, že informace o povrchové úpravě se týkaly současné situace, a nikoli situace v OŠ. Toto tvrzení je mylné. Při inspekci provedené v průběhu původního šetření byly získány ověřené důkazy svědčící o tom, že všechny standardní spojovací prostředky prodávané během původního OŠ na indickém domácím trhu byly galvanicky pokovené.
(82)
Pokud jde o písmeno e), potvrzuje se, že dumpingová rozpětí byla vypočítána tak, že v případě, kdy k vývozní transakci neexistoval odpovídající prodej na domácím trhu, byla tato transakce z výpočtu dumpingu vyňata. Některé strany tvrdily, že pro vynětí některých vývozních transakcí z výpočtu dumpingového rozpětí neexistuje důvod. U všech čínských vyvážejících výrobců zařazených do vzorku však byla zjištěna natolik významná spojitost mezi prodejem na domácím trhu a vývozním prodejem, aby bylo zajištěno spravedlivé zastoupení prodeje uskutečněného různými stranami.
(83)
Pokud se jde o písmeno f), čínská obchodní komora a čínský vývozce tvrdili, že indický výrobce neuvedl oprávněný důvod, proč Komisi nepovolil sdělit konkrétní informace týkající se kódů výrobků prodávaných na domácím trhu. Komise poskytla co nejvíce informací prostřednictvím řady poznámek ke spisu, informačních sdělení dostupných všem zúčastněným stranám a slyšení udělených čínské obchodní komoře i všem čínským vývozcům, kteří o ně požádali, a zároveň přitom respektovala pravidla důvěrnosti. Co se týče žádosti o zveřejnění kódů výrobků indického výrobce, předpokládá se, že zveřejnění těchto informací umožní ostatním stranám s přiměřenou přesností vypočítat ceny indického výrobce na domácím trhu, čemuž je třeba zabránit s ohledem na ochranu důvěrných obchodních informací. Nezajištění ochrany důvěrných informací by mohlo Komisi vystavit případným žalobám na náhradu škody a společnosti ve srovnatelných zemích, jejichž spolupráce je dobrovolná, odradit od spolupráce při šetřeních. Tato žádost byla proto zamítnuta.
2.8 Úpravy metodiky použité při výpočtu běžné hodnoty v konečném nařízení
(84)
Vzhledem ke stanoviskům vyjádřeným při tomto přezkumu čínskými vyvážejícími výrobci a týkajícím se určení typů výrobku při výpočtu běžné hodnoty výrobků z Indie, podle nichž jsou kromě rozlišení standardní versus speciální a třídy pevnosti významnými parametry rovněž průměr, délka a povrchová úprava, a vzhledem ke slyšením i dialogu, probíhajícím za přítomnosti příslušného úředníka pro slyšení, byly údaje indického výrobce přezkoumány.
(85)
Po tomto přezkumu Komise mohla určit průměr i délku spojovacích prostředků prodávaných na indickém domácím trhu. Aby bylo možno provést spravedlivé srovnání těchto spojovacích prostředků s prostředky vyváženými z ČLR, byly průměr i délka rozděleny do několika rozmezí a běžná hodnota byla vypočítána pro každé rozmezí zvlášť. To bylo podrobně vysvětleno ve dvou informačních sděleních z 5. a 11. července 2012, která byla dána k dispozici všem zúčastněným stranám. Prostřednictvím rozmezí pro rozlišení hlavních rozměrů výrobků prodávaných indickým výrobcem tato metodika umožnila spravedlivé srovnání s vývozem od čínských společností, které požadovaly zúčastněné strany. Dva vyvážející výrobci následně tvrdili, že nemají úplné informace, neboť klasifikace je nejasná a nevhodná, a že tudíž nemají informace dostatečné k tomu, aby požadovali úpravu z důvodu fyzických rozdílů. Kromě těchto obecných prohlášení však tito dva vyvážející výrobci nepředložili žádný odůvodněný alternativní návrh ani ověřený důkaz. Příslušné tvrzení bylo proto odmítnuto.
(86)
Sdružení evropských distributorů tvrdilo, že použití průměru a délky neodpovídá skutečnosti, a navrhlo alternativu, jež se týkala těchto dvou kritérií, aby se podle jeho názoru zamezilo vyřazení některých výrobků, aniž by však tento alternativní přístup něčím doložilo. Klasifikace navrhovaná Komisí žádné typy výrobků nevyřazovala (byly do ní zahrnuty všechny možné kombinace průměru a délky), a toto tvrzení tudíž nemohlo být dále prověřováno.
(87)
Bylo zjištěno, že všechny prodávané standardní spojovací prostředky byly galvanicky pokovené, a proto byla běžná hodnota vypočítána podle povrchové úpravy odpovídající PCN kódu „A“. V případě, že čínský vyvážející výrobce zařazený do vzorku nevyvezl spojovací prostředky s povrchovou úpravou typu A, byl použit nejbližší typ povrchové úpravy, aniž by byla jakkoli upravena vývozní cena.
(88)
Údaje o třídách pevnosti a rozdělení na standardní a speciální výrobky zůstaly nezměněny.
(89)
Dva vyvážející výrobci požadovali zásah úředníka pro slyšení GŘ pro obchod, aby ověřil důvěrné údaje srovnatelného indického výrobce a poskytl záruku ohledně důvěrného charakteru jeho prodeje na domácím trhu, jakož i v otázce povrchové úpravy standardních spojovacích prostředků, přítomnosti chromu v povrchové vrstvě a získávání informací týkajících se délky a průměru standardních spojovacích prostředků. Poté, co úředník pro slyšení ověřil důvěrné údaje srovnatelného indického výrobce, poskytl jasné odpovědi na otázky položené dvěma vyvážejícími výrobci. Zpráva úředníka pro slyšení byla zařazena do spisu ke kontrole zúčastněnými stranami.
(90)
Navzdory výše uvedeným doplňujícím informacím, vysvětlením, slyšením a dialogu některé strany nadále tvrdily, že nemají informace k tomu, aby mohly požádat o úpravy k zajištění spravedlivého srovnání. Komise stranám poskytla podrobné informace o skupinách výrobků použitých při stanovení běžné hodnoty, jak to požadoval odvolací orgán (7). Komise navíc v prodloužené lhůtě od 30. května 2012 do 19. července 2012 poskytovala informace a odpovídala na všechny otázky vznesené všemi stranami. Mimoto byla všem stranám poskytnuta dodatečná lhůta 20 dnů k vyjádření připomínek ke konečnému zveřejnění.
(91)
Tytéž strany tvrdily, že Komise, v rozporu se zprávou odvolacího orgánu, odmítla poskytnout informace o konkrétních výrobcích indického výrobce, jež byly použity při stanovení běžné hodnoty, aniž by k tomu uvedla oprávněné důvody. Ustanovení čl. 6 odst. 5 antidumpingové dohody stanoví, že s informacemi, které jsou důvěrné nebo které jsou důvěrně poskytnuty, musí orgány provádějící šetření zacházet jako s důvěrnými informacemi. V tomto případě byly informace o typech výrobků prodávaných na domácím trhu indickým výrobcem poskytnuty jako důvěrné a příslušná společnost zopakovala svou žádost o důvěrné zacházení adresovanou Komisi, v níž konstatovala, že tyto informace nadále považuje za přísně důvěrné, jak uvádí 82. bod odůvodnění. Tyto strany také tvrdily, že Komise nebyla schopna poskytnout smysluplné nedůvěrné shrnutí informací poskytnutých indickým výrobcem, jak požadovaly zmíněné zprávy. Během pokračujícího dialogu však Komise, jak uvádí výše uvedené body odůvodnění, v mezích důvěrnosti zúčastněným stranám poskytla všechny relevantní informace týkající se indického výrobce, takže tyto mohly hájit své zájmy.
2.9 Určení běžné hodnoty u vyvážejících výrobců v ČLR, běžná hodnota, vývozní ceny, srovnání
(92)
Běžná hodnota byla vypočítána a srovnána s vývozní cenou výše uvedeným způsobem. Úpravy vývozní ceny byly provedeny za účelem odstranění cenových rozdílů v případě, že do povrchové vrstvy dotčených spojovacích prostředků byl přidán chrom VI. Srovnání běžné hodnoty a vývozní ceny bylo provedeno na základě ceny ze závodu jako při původním šetření.
2.10 Požadavky na úpravy na základě vlastností výrobku
(93)
Jeden vyvážející výrobce požadoval úpravu podle čl. 2 odst. 10 písm. a) základního nařízení kvůli fyzickým rozdílům u různých typů dotčeného výrobku (šroubů se šestihrannou hlavou, vrutů do dřeva, svorníků atd.). Jelikož dotčený vyvážející výrobce kvůli důvěrnosti nemá přístup k úplným údajům o běžné hodnotě, spoléhala se příslušná společnost na vlastní vývozní ceny, aby ukázala, do jaké míry se liší ceny jednotlivých typů spojovacích prostředků.
(94)
Při původním šetření bylo srovnání běžné hodnoty a vývozní ceny provedeno pomocí rozlišení mezi standardními a speciálními typy spojovacích prostředků, uvedeném v 102. bodě odůvodnění konečného nařízení, a také pomocí určení třídy pevnosti. Celá kontrolní čísla výrobku (PCN) nebyla v tomto případě použita, protože výrobce ve srovnatelné zemi neposkytl informace roztříděné podle PCN, jak bylo požadováno. Jedna z částí původního PCN měla sloužit k určení různých typů spojovacích prostředků podle toho, pod jaký kód KN spadají. Jelikož indický výrobce tyto informace neposkytl, nebylo při původním šetření možné tuto část využít ke srovnání.
(95)
Informace poskytnuté vyvážejícím výrobcem, tyto naznačovaly, že by mohl existovat důvod k úpravám kvůli rozdílům u různých typů spojovacích prostředků. Navrhovaná metoda však nebyla považována za vhodnou, jelikož příslušná společnost neposkytla přesné informace o typu výrobku roztříděné podle kódu KN, jak vysvětluje 34. bod odůvodnění a jak bylo původně požadováno. Jako alternativa byly zkoumány rozdíly v cenách výrobního odvětví Unie na trhu Unie, aby se zjistilo, zda mezi různými typy spojovacích prostředků existují cenové rozdíly. Informace poskytnuté výrobním odvětvím Unie byly úplné a roztříděné podle PCN, jak bylo původně požadováno. Toto zkoumání potvrdilo, že ceny na trhu EU se liší podle typu spojovacího prostředku. Na základě toho bylo považováno za vhodné upravit běžné hodnoty tak, aby odrážely tyto rozdíly. Pro úpravy byla průměrná cena výrobků prodávaných výrobním odvětvím Unie na trhu Unie vyčíslena jako „1“ a všem typům výrobků byla přidělena konkrétní hodnota v závislosti na vztahu mezi jejich cenou a průměrnou cenou. Tyto hodnoty byly poté vztaženy k běžné hodnotě použité při srovnání se všemi typy vyváženými vyvážejícím výrobcem.
(96)
Jelikož byly tyto úpravy provedeny na základě tržní hodnoty rozdílů ve fyzických vlastnostech výrobků na trhu EU, bylo považováno za vhodné provést podobné úpravy i při výpočtu dumpingových rozpětí všech vyvážejících výrobců.
(97)
Po zveřejnění obecného informačního dokumentu čínská obchodní komora a čínský vývozce tvrdili, že Komise stále porušuje čl. 2 odst. 4 a čl. 6 odst. 2 a 4 antidumpingové dohody WTO tím, že včas neposkytla informace, na jejichž základě bylo provedeno srovnání vývozní ceny a běžné hodnoty, a vyzvali Komisi, aby poskytla podrobné informace o typech výrobků použitých k určení běžné hodnoty a splnila tak svou povinnost umožnit čínským vyvážejícím výrobcům, aby hájili své zájmy a se vší znalostí věci bránili svůj zájem, a zajistit spravedlivé srovnání vývozních cen a běžné hodnoty na základě úplných informací. Zmíněné strany proto Komisi požádaly, aby znovu zvážila:
a)
poskytnutí úplného seznamu typů výrobků použitých k určení běžné hodnoty;
b)
zaručení, že standardní spojovací prostředky vyráběné čínskými vyvážejícími výrobci nejsou srovnávány se spojovacími prostředky vyráběnými srovnatelným výrobcem za účelem jejich využití ve špičkových aplikacích;
c)
poskytnutí důkazů o odůvodnění žádostí o úpravy;
d)
poskytnutí informací o tom, jak byly provedeny některé úpravy a
e)
zohlednění povinnosti EU přihlédnout ke všem vývozním transakcím.
(98)
Pokud jde o písmeno a), vzhledem k informacím poskytnutým prostřednictvím informačních sdělení ze dne 30. května 2012, 11. července 2012 a 13. července 2012, obecného informačního dokumentu odeslaného dne 31. července 2012, a zejména 77. až 96. bodu odůvodnění a slyšení konaných během konzultačního procesu, se má za to, že veškeré informace, které bylo možno poskytnout v mezích požadavků týkajících se důvěrnosti, byly zúčastněným stranám poskytnuty.
(99)
Pokud jde o písmeno b), týkající se nutnosti zaručit, že standardní spojovací prostředky vyráběné čínskými vyvážejícími výrobci nejsou srovnávány se spojovacími prostředky vyráběnými srovnatelným výrobcem za účelem jejich využití ve špičkových aplikacích, tímto aspektem se zabýval 78. bod odůvodnění. Vzhledem k neexistenci jakýchkoli nových důkazů a k pouhým tvrzením výše zmíněných stran o možné existenci spojovacích prostředků určených pro špičkové aplikace mimo automobilový průmysl se Komise domnívá, že informace uvedené ve spisu jsou dostatečně spolehlivé, aby bylo možné zaručit, že k určení běžné hodnoty použité ke srovnání s vývozními cenami zmíněného čínského vývozce byly použity pouze standardní spojovací prostředky.
(100)
Pokud jde o písmeno c) a tvrzení, podle nichž Komise neposkytla informace o tom, jak by čínští vyvážející výrobci mohli doložit své žádosti o úpravy související se „sledovatelností“, normu ISO 9000, míru závadnosti výrobku a ostatní kritéria, jakou jsou „tvrdost, ohyb, pevnost, odolnost při nárazu, koeficient tření“ (viz 63. bod odůvodnění) a dovozní cla (viz 79. a 80. bod odůvodnění), Komise podotýká následující. Za prvé připomíná, že na tato kritéria upozornily zúčastněné strany, aniž by uvedly jakékoli další podrobnosti. Během slyšení pořádaného úředníkem pro slyšení dne 11. července 2012 Komise vyzvala zúčastněné strany, aby poskytly doplňující informace týkající se výše uvedených kritérií, žádné doplňující informace však poskytnuty nebyly. Co se týče žádosti o úpravy vývozních cen zohledňující cla na dovoz válcovaného drátu do Indie a obecně levnější přístup čínských vyvážejících výrobků k surovinám, Komise v 80. bodě odůvodnění podrobně vysvětlila, proč tuto úpravu nebylo možné akceptovat. Dále, jak uvádí 63. bod odůvodnění původního nařízení, cena hlavní suroviny - ocelového válcovaného drátu- v podstatě nevycházela z tržních hodnot. Bylo zjištěno, že ceny ocelových válcovaných drátů na domácím trhu byly výrazně nižší než ceny na jiných trzích. Tyto zkreslené ceny proto nemohou být použity jako základ pro úpravy, jak požadovaly zmíněné strany. Za těchto okolností Komisi není zřejmé, jaké další doplňující informace by podle mínění čínské obchodní komory a vyvážejícího výrobce mohly být poskytnuty k doložení těchto dvou žádostí o úpravy.
(101)
Pokud jde o písmeno d), Komise připomíná, že informace týkající se „typů výrobků vyráběných výrobci v EU, které byly použity k určení běžné hodnoty, a jejich cen, jakož i dopadu výsledných úprav na typy výrobků srovnatelného výrobce použité k určení běžné hodnoty“ jsou důvěrné a nemohou být poskytnuty. Čínská obchodní komora a jeden čínský vyvážející výrobce požadovali dodatečné vysvětlení toho, jak byly provedeny úpravy zohledňující rozdílné ceny povrchové úpravy. Je však třeba poznamenat, že, jak uvádí 92. bod odůvodnění, Komise v příslušném informačním dokumentu uvedla, u kterých typů vyvážených výrobků byly úpravy provedeny, čímž zúčastněným stranám umožnila porozumět tomu, jakým způsobem byly úpravy provedeny.
(102)
Pokud jde o písmeno e) a údajnou nutnost přihlédnout při výpočtu dumpingu k veškerým srovnatelným vývozním transakcím, aby bylo zajištěno spravedlivé srovnání cen podle článku 2.4.2 antidumpingové dohody WTO, Komise podotýká, že běžná hodnota použitá pro určení dumpingových rozpětí byla upravena právě v návaznosti na žádost a návrhy předložené zmíněnými stranami. Použitá metoda byla vysvětlena v 93. až 96. bodě odůvodnění a důvody pro vyjádření výše zjištěného dumpingu jako procentního podílu z vývozních transakcí použitých při výpočtu výše dumpingu popsané v 107. a 108. bodě odůvodnění jsou zcela v souladu s článkem 2.4.2 antidumpingové dohody WTO, který pojednává o srovnatelných vývozních transakcích. V tomto případě byly pro srovnání použity veškeré srovnatelné transakce (určené dle typu výrobku). Vyjádření výše zjištěného dumpingu jako procentního podílu z vývozních transakcí použitých při výpočtu výše dumpingu tedy bylo odůvodněné.
(103)
Po zveřejnění obecných informací dva čínští vyvážející výrobci zopakovali své tvrzení, že by měly být provedeny úpravy zohledňující údajné rozdíly v účinnosti spotřeby surovin a snazší přístup k surovinám, účinnější spotřebu elektrické energie a nižší produktivitu na zaměstnance. Připomíná se, že v původním šetření nebylo žádnému z čínských vyvážejících výrobců přiznáno s zacházení jako v tržním hospodářství a struktura jejich nákladů nevychází z tržních hodnot, které lze použít jako základ pro úpravy, zejména pokud jde o přístup k surovinám. Dále je třeba poznamenat, že bylo zjištěno, že výrobní postupy v ČLR jsou srovnatelné s postupy indického výrobce a že výše zmíněné rozdíly jsou velmi malé. V tomto případě bylo zjištěno, že indický výrobce na indickém domácím trhu soutěžil s mnoha jinými výrobci a má se za to, že jeho ceny plně odrážely situaci na domácím trhu. Jak uvádí 41. bod odůvodnění, ke stanovení běžné hodnoty musela být použita náhrada za náklady a ceny výrobců ve fungujících tržních ekonomikách.
(104)
Titíž dva čínští vyvážející výrobci tvrdili, že při shrnutí údajů o průměru a délce Komise neměla ke srovnání používat rozmezí, nýbrž samotná čísla udávající délku a průměr. Za prvé, jak uvádí 70. bod odůvodnění, Komise v reakci na slyšení s týmiž stranami konané dne 26. června 2012 souhlasila s rozdělením údajů o průměru a délce do rozmezí, aby byl zohledněn dopad fyzických vlastností na ceny výrobků. Zmíněné strany samy navrhly některá možná rozmezí, avšak Komise během slyšení naznačila, že tato navrhovaná rozmezí by měla být změněna, aby bylo možné všem vyváženým typům výrobků přiřadit jim co nejvíce podobné typy výrobků indického výrobce. Za druhé, zmíněné strany ve svém prohlášení učiněném během slyšení konaného dne 3. července 2012 pro příklad uvedly, že průměr má jen malý dopad na spotřebu surovin. Výše uvedené tvrzení bylo proto odmítnuto.
2.11 Dumpingová rozpětí
(105)
Dumpingová rozpětí byla stanovena na základě srovnání vážené průměrné běžné hodnoty a vážené průměrné vývozní ceny.
(106)
Konečné dumpingové rozpětí, vyjádřené jako procentní podíl z dovozní ceny CIF na hranice Unie před proclením, je pro vyvážejícího výrobce, který je předmětem tohoto přezkumu, stanoveno takto:
Bulten Fasteners (China) Co., Ltd
0,0 %
(107)
Pozměněná konečná dumpingová rozpětí, vyjádřená jako procentní podíl z dovozní ceny CIF na hranice Unie před proclením, jsou stanovena takto:
Vyvážející výrobce v ČLR
Současné dumpingové rozpětí
Pozměněné dumpingové rozpětí
Biao Wu Tensile Fasteners Co., Ltd.
69,9 %
43,4 %
Kunshan Chenghe Standard Components Co., Ltd.
93,2 %
63,7 %
Ningbo Jinding Fastener Co., Ltd.
74,5 %
64,3 %
Ningbo Yonghong Fasteners Co., Ltd.
105,3 %
69,7 %
Changshu City Standard Parts Factory a Changshu British Shanghai International Fastener Co., Ltd.
63,1 %
38,3 %
CELO Suzhou Precision Fasteners Co., Ltd
0 %
0 %
Golden Horse (Dong Guan) Metal Manufactory Co., Ltd
26,5 %
22,9 %
Yantai Agrati Fasteners Co., Ltd
0 %
0 %
Spolupracující vyvážející výrobci nezařazení do vzorku
78,1 %
54,1 %
Všechny ostatní společnosti
115,4 %
74,1 %
(108)
Jeden vyvážející výrobce tvrdil, že při výpočtu jeho dumpingového rozpětí by celková zjištěná výše dumpingu měla být vyjádřena jako procentní podíl z celkové hodnoty CIF všech vývozních transakcí, a nikoli jako procentní podíl z vývozních transakcí použitých při výpočtu výše dumpingu. Jiný postup by podle názoru této společnosti znamenal předpoklad dumpingu u těch vývozních transakcí, které nebyly použity při určení dumpingu.
(109)
V této souvislosti je třeba poznamenat, že srovnání vývozní ceny a běžné hodnoty bylo provedeno na základě váženého průměru pouze u typů vyvezených čínským vyvážejícím výrobcem, jimž odpovídající typ byl vyroben a prodán indickým výrobcem. To bylo považováno za nejspolehlivější způsob stanovení případné úrovně dumpingu tohoto vyvážejícího výrobce. Pokus přiřadit všechny ostatní vyvážené typy k jim velmi podobným typům indického výrobce by býval vedl k nepřesným zjištěním. Z tohoto důvodu je správné vyjádřit výši zjištěného dumpingu jako procentní podíl z těch vývozních transakcí, jež byly použity při výpočtu výše dumpingu - toto zjištění se považuje za reprezentativní pro všechny vyvážené typy. Tentýž přístup byl uplatněn také při výpočtu dumpingových rozpětí ostatních vyvážejících výrobců.
3. Vymezení výrobního odvětví Unie
(110)
Jak je uvedeno v oznámení o zahájení řízení, Komise znovu posoudila definici výrobního odvětví Unie, aby byla zohledněna doporučení uvedená ve zprávách OŘS, jež naznačovaly, že EU jednala v rozporu s čl. 4 odst. 1 antidumpingové dohody WTO tím, že z definice výrobního odvětví Unie vyřadila ty výrobce, kteří nechtěli být zařazeni do vzorku, a tím, že hranici 25 % stanovenou v čl. 4 odst. 1 základního nařízení automaticky považovala za „podstatnou část“ celkové výroby dotčeného výrobku v Unii. V odstavci 430 zprávy odvolacího orgánu vydané dne 15. července 2011 se uznává, že „roztříštěnost výrobního odvětví spojovacích prostředků však mohla zapříčinit takto malý podíl daný nemožností získat více informací za předpokladu, že postup, kterým Komise vymezila příslušné výrobní odvětví, nevedl k podstatnému nebezpečí zkreslení. […] omezením definice domácího výrobního odvětví na výrobce ochotné být součástí vzorku Komise vyřadila výrobce, kteří poskytli relevantní informace“ (zdůraznění aut.). Právě tito posledně jmenovaní výrobci jsou nyní do definice výrobního odvětví Unie zahrnováni.
(111)
Při původním šetření bylo zjištěno, že výroba výrobců v Unii, kteří souhlasili se zařazením do vzorku a plně spolupracovali při původním šetření, tvořila 27,0 % celkové výroby dotčeného výrobku v Unii. Mělo se tedy za to, že tyto společnosti představují výrobní odvětví Unie ve smyslu čl. 4 odst. 1 a čl. 5 odst. 4 základního nařízení.
(112)
V návaznosti na závěry zpráv OŘS a na základě všech platných podání obdržených od všech výrobců v EU, kteří se přihlásili ve lhůtě stanovené v odst. 6 písm. b) bodu i) oznámení o zahájení antidumpingového řízení týkajícího se dovozu některých spojovacích prostředků ze železa nebo oceli pocházejících z Čínské lidové republiky (8), a bez ohledu na to, zda uvedli, že jsou připraveni být součástí vzorku, Komise vypočítala, že výrobní odvětví Unie v roce 2006 ve skutečnosti tvořilo 36,3 % celkové výroby dotčeného výrobku v Unii.
(113)
Poté, co Komise přezkoumala definici výrobního odvětví Unie, ověřila, zda procentní podíl spojovacích prostředků vyrobených tímto odvětvím na celkové odhadované výrobě představuje podstatnou část ve smyslu čl. 4 odst. 1 antidumpingové dohody WTO.
(114)
Jak uvádí 112. bod odůvodnění konečného nařízení, šetřením bylo zjištěno, že obdobný výrobek vyrábí v Unii velké množství výrobců, odhadované na více než 300 převážně malých a středních podniků (dále jen „MSP“), ale zahrnující také několik větších společností či skupin společností. V době zahájení původního šetření Komise kontaktovala všechny tyto známé výrobce a požádala je, aby se účastnili šetření a poskytli některé informace o své činnosti. Ani oznámení o zahájení řízení zveřejněné při zahájení původního šetření ani průvodní dopis zaslaný v den zahájení řízení všem známým výrobcům v EU se nezmiňovaly o tom, že informace předložené výrobci v EU, kteří nechtěli spolupracovat, nebudou brány v úvahu.
(115)
Jak bylo uvedeno, většinu výrobců spojovacích prostředků v EU tvoří malé podniky, ne-li mikropodniky (rodinné firmy), které mají obvykle omezené prostředky, včetně finančních a lidských zdrojů, nejsou členy vnitrostátních ani unijních sdružení, která by je mohla během šetření reprezentovat, a jak tomu u MSP často bývá, nemají prostředky na to, aby si najaly specializované obchodní právníky a účetní. Malé společnosti mají rovněž vážné obavy týkající se ochrany jejich důvěrných údajů v průběhu těchto šetření, kterou považují za zcela zásadní. Přesto se přihlásil nemalý počet výrobců (celkem 63 výrobců v EU), kteří poskytli požadované informace. Je třeba poznamenat, že k těmto výrobcům patřily jak MSP, tak větší společnosti rozmístěné po celé EU. S ohledem na výše uvedené skutečnosti a vzhledem ke specifickým okolnostem tohoto případu, lze tyto výrobce, kteří představovali 36,3 % celkové výroby dotčeného výrobku v EU, považovat za podstatnou část celého výrobního odvětví Unie ve smyslu čl. 4 odst. 1 antidumpingové dohody WTO. Jelikož se navíc, jak bylo uvedeno, všichni největší známí výrobci v EU přihlásili ve lhůtě stanovené v původním oznámení o zahájení řízení, lze vzorek vybraný při původním šetření pokládat za reprezentativní, a to i po zahrnutí dalších 18 výrobců v EU do definice výrobního odvětví Unie.
(116)
Čínská obchodní komora tvrdila, že Komise nemůže používat pouze údaje získané od výrobců v EU, kteří se přihlásili ve lhůtě uvedené v 112. bodu odůvodnění, neboť někteří výrobci v EU se mohli rozhodnout, že se nepřihlásí, jelikož nechtěli být součástí vzorku, a tudíž věděli, že jejich odpovědi nebudou brány v úvahu. Sdružení čínských vývozců požádalo Komisi, aby „celý proces výběru znovu zopakovala a kontaktovala všechny výrobce v EU, aniž by se zmiňovala o tom, že výrobci musí být ochotni stát se součástí vzorku“ (9). Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem se však mělo za to, že není třeba znovu zahajovat proces výběru konečného vzorku, jelikož největší známí výrobci v EU se přihlásili ve fázi zahájení řízení. Po zveřejnění informací čínská obchodní komora zopakovala své tvrzení, že nelze vyloučit, že mnozí výrobci na dotazník pro výběr vzorku zkrátka neodpověděli „právě proto, že věděli, že jejich neochota být součástí vzorku automaticky povede k jejich vyřazení z definice domácího výrobního odvětví“. Je třeba podotknout, že tytéž argumenty během původního šetření uváděli čínští vyvážející výrobci a evropští dovozci, kteří protestovali proti stávajícímu vzorku. Jak je vysvětleno ve 26. bodě odůvodnění konečného nařízení, Komise po zahájení řízení kontaktovala velké množství výrobců v Unii a jen několik z nich odpovědělo. Je třeba podotknout, že o jejich možném zařazení či nezařazení do konečného vzorku se Komise vůbec nezmínila. Případné zařazení výrobců v Unii do konečného vzorku ve skutečnosti nemělo žádný vliv na jejich rozhodnutí přihlásit se během řízení, neboť jejich rozhodnutí bylo motivováno jinými faktory, které jsou zdůrazněny v 115. bodě odůvodnění. Žádost adresovaná Komisi, podle níž měla Komise posouzení újmy provést znovu, byla proto zamítnuta.
4. Situace výrobního odvětví Unie
(117)
V návaznosti na zprávy byla na úrovni výrobního odvětví Unie, vymezené ve 114. bodu odůvodnění, přezkoumána zjištění o újmě týkající se vývoje výroby, výrobní kapacity, využití kapacity, objemu prodeje, jednotkových cen, podílu na trhu, zaměstnanosti a produktivity, a to na základě informací shromážděných od 6 výrobců zařazených do vzorku a dalších 57 výrobců, kteří jsou nyní součástí výrobního odvětví Unie. Pokud jde o ostatní ukazatele újmy zjištěné u vybraného výrobního odvětví Unie, informace o zásobách, ziskovosti, peněžním toku, investicích, návratnosti investic, schopnosti získat kapitál a mzdách byly získány z ověřených odpovědí šesti výrobců zařazených do vzorku na dotazník, a proto se příslušná zjištění tímto přezkumem potvrzují.
4.1 Výroba, výrobní kapacita a využití kapacity
(118)
Výroba, výrobní kapacita a využití kapacity výrobního odvětví Unie se na základě všech dostupných informací (viz 112. bod odůvodnění) vyvíjely takto:
Výrobní odvětví Unie celkem
2003
2004
2005
2006
OŠ
Objem výroby (v Mt)
489 993
524 571
493 924
519 880
537 877
Index
100
107
100
106
110
Výrobní kapacita (v Mt)
859 766
881 454
902 741
919 485
944 817
Index
100
102
105
107
110
Využití kapacity (v %)
57 %
60 %
55 %
57 %
57 %
(119)
Navzdory značnému nárůstu poptávky o 29 % mezi rokem 2004 a OŠ objem výroby výrobního odvětví Unie po celé posuzované období kolísal a v OŠ byl o 9 % vyšší než v roce 2003, oproti 6 % při původním šetření, tj. byl nadále výrazně nižší než nárůst poptávky činící 29 %.
(120)
Pokud jde o výrobní kapacitu a využití kapacity, závěry, k nimž dospělo původní šetření, se potvrdily, i když na základě jiného souboru údajů (viz 130. až 133. bod odůvodnění konečného nařízení).
4.2 Objem prodeje, podíl na trhu, růst a průměrné jednotkové ceny v Unii
(121)
Níže uvedené údaje představují prodej výrobního odvětví Unie nezávislým odběratelům v Unii na základě všech dostupných informací (o objemu a hodnotě):
Výrobní odvětví Unie celkem
2003
2004
2005
2006
OŠ
Prodej výrobního odvětví Unie v Unii (v tis. EUR)
990 540
1 050 039
1 102 684
1 198 794
1 289 940
Index
100
106
111
121
130
Prodej výrobního odvětví Unie v Unii (v Mt)
445 769
494 307
468 892
506 752
507 750
Index
100
111
105
114
114
Jednotková prodejní cena výrobního odvětví Unie v Unii (v EUR/Mt)
2 222
2 124
2 351
2 365
2 540
Index
100
96
106
106
114
Podíl výrobního odvětví Unie na trhu (%)
není k dispozici
28 %
27 %
24 %
22 %
Index
není k dispozici
100
96
86
80
(122)
Pozměněné údaje uvedené v tabulce výše potvrzují zjištění zmíněná ve 137. až 140. bodě odůvodnění konečného nařízení vzhledem k tomu, že jsou potvrzeny všechny závěry o vývoji újmy. Objem prodeje výrobního odvětví Unie se během posuzovaného období zvýšil o 14 %, místo 12 % zjištěných při původním šetření, a jeho hodnota se zvýšila o 30 %, místo 21 %. Ve skutečnosti byl zjištěn velmi podobný vývoj jako při původním šetření. Tentýž pokles objemu prodeje v letech 2004 a 2005 potvrzuje závěr uvedený ve 139. bodě odůvodnění konečného nařízení, podle něhož se výrobnímu odvětví Unie nepodařilo využít zvýšení spotřeby v Unii, a podíl výrobců v Unii na trhu se tak za méně než 3 roky snížil o 20 %.
4.3 Zaměstnanost a produktivita
(123)
Zaměstnanost a produktivita se ve výrobním odvětví Unie vyvíjely takto:
Výrobní odvětví Unie celkem
2003
2004
2005
2006
OŠ
Počet zaměstnanců
7 530
8 340
8 559
8 549
8 581
Index
100
111
114
114
114
Produktivita (Mt/zaměstnanec)
65
63
58
61
63
Index
100
97
89
93
96
4.4 Závěr ohledně újmy
(124)
Vhledem k výše uvedeným skutečnostem se potvrdily závěry zmíněné v 153. až 161. bodě odůvodnění konečného nařízení.
5. Objem dumpingového dovozu
(125)
Jak je uvedeno v oznámení o zahájení řízení, Komise vzala v úvahu závěry zpráv OŘS naznačující, že EU jednala v rozporu s čl. 3 odst. 1 a 2 antidumpingové dohody WTO, pokud jde o zvážení objemu dumpingového dovozu při původním šetření týkajícím se spojovacích prostředků.
(126)
Komise následně přezkoumala své posouzení újmy vzhledem ke skutečnosti, že bylo zjištěno, že někteří vyvážející výrobci se v OŠ dumpingu nedopustili. Je třeba připomenout, že při původním šetření nebyl dumping zjištěn u dvou čínských vyvážejících výrobců. Jak uvádí 105. bod odůvodnění, při tomto přezkumu byl zjištěn další vyvážející výrobce, který se dumpingu nedopustil. Celkový objem dovozu těchto tří vyvážejících výrobců se v OŠ pohyboval pouze mezi 0,01 % až 0,40 % celkového dovozu dotčeného výrobku z ČLR. Analýza újmy týkající se vývoje dovozu z ČLR, jež byla provedena na základě objemu dumpingového dovozu s vyloučením nedumpingového dovozu ukázala pouze zanedbatelné změny ve vývoji popsaném v 121. bodě odůvodnění konečného nařízení.
2003
2004
2005
2006
OŠ
Objem dovozu z ČLR (v Mt)
216 085
295 227
387 783
485 435
577 811
Index
100
137
179
225
267
Podíl ČLR na trhu
není k dispozici
17 %
22 %
23 %
25 %
Zdroj: Eurostat.
6. Příčinná souvislost - vývozní výkonnost výrobního odvětví Unie
(127)
Jak se uvádí v oznámení o zahájení řízení, Komise znovu posoudila svou analýzu příčinných souvislostí, aby zohlednila závěry zpráv naznačující, že EU jednala v rozporu s čl. 3 odst. 1 a 5 antidumpingové dohody WTO tím, že vycházela ze statistických údajů o celkovém vývozu uváděných Eurostatem místo konkrétní vývozní výkonnosti výrobního odvětví EU.
(128)
Vývozní výkonnost výrobního odvětví Unie byla analyzována v 175. bodě odůvodnění konečného nařízení. Bylo zjištěno, že vývoz do třetích zemí v roce 2006 představoval pouze 11 % celkové výroby obdobného výrobku výrobním odvětvím Unie. Jak ale upozorňují zprávy OŘS, použité údaje se týkaly vývozu všech výrobců do Unie, zjištěného dle údajů Eurostatu, a nikoli vývozu výrobního odvětví Unie. V návaznosti na zprávy OŘS Komise znovu posoudila svou analýzu příčinných souvislostí a zkoumala, zda vývozní výkonnost nově vymezeného výrobního odvětví Unie mohla být jedním z činitelů způsobené újmy. Bylo zjištěno, že vývoz do třetích zemí v OŠ představoval pouze 3,7 % výroby obdobného výrobku nově vymezeným výrobním odvětvím Unie, spíše než 11 %, jak uvádí 175. bod odůvodnění konečného nařízení. Tento vývoz se mezi rokem 2003 a OŠ zvýšil přibližně o 4 %. Tento vývoz se mimoto důsledně uskutečňoval za ceny, které byly výrazně vyšší než prodejní ceny na trhu Unie.
Výrobní odvětví Unie celkem
2003
2004
2005
2006
OŠ
Vývoz dotčeného výrobku z Unie do zbytku světa (v Mt)
19 599
23 613
21 098
20 967
20 400
Index
100
120
108
107
104
Vývoz dotčeného výrobku z Unie do zbytku světa (v tis. EUR)
47 261
55 657
52 958
58 831
55 477
Index
100
118
112
124
117
Jednotková cena: (EUR/Mt):
2 411
2 357
2 510
2 806
2 719
(129)
Lze tedy vyvodit závěr, že výkonnost vývozu do třetích zemí nebyla u výrobního odvětví Unie zdrojem podstatné újmy. Potvrzuje se proto konečný závěr uvedený v 184. bodě odůvodnění konečného nařízení, podle nějž dumpingový dovoz pocházející z ČLR způsobil výrobnímu odvětví Unie podstatnou újmu ve smyslu čl. 3 odst. 6 základního nařízení.
7. Zacházení s důvěrnými informacemi
(130)
Jak se uvádí v oznámení o zahájení řízení, Komise se zavázala znovu posoudit závěry učiněné na základě rozhodnutí ve zprávách naznačujících, že EU jednala v rozporu s čl. 6 odst. 5 a čl. 6 odst. 5 prvním pododstavcem antidumpingové dohody WTO, pokud jde o zacházení s důvěrnými informacemi.
(131)
V návaznosti na zprávy Komise vyzvala dva příslušné výrobce v Unii, aby uvedli řádné důvody, proč nebyly důvěrné informace doplněny o shrnutí, které nemá důvěrnou povahu. Tito dva výrobci veřejně poskytli doplňující informace a v případě, že určitou informaci nebylo možno shrnout, konstatovali, proč tomu tak je. Informace poskytnuté těmito výrobci byly zaslány všem zúčastněným stranám. Jedno sdružení zastupující dovozce v Evropské unii tvrdilo, že informace poskytnuté dvěma zmíněnými výrobci v Unii jsou nesrozumitelné a že je nebude možné zkontrolovat pomocí údajů veřejně dostupných na stránkách Eurostatu. K tomuto argumentu je třeba poznamenat, že jelikož se informace poskytnuté oněmi dvěma výrobci týkají konkrétních společností, je nepravděpodobné, že existuje nějaký veřejný zdroj, který by umožnil provést křížovou kontrolu.
(132)
Čínská obchodní komora a Sdružení evropských distributorů tvrdily, že poskytnuté doplňující informace jsou neúplné, neboť v tabulkách 22, 23 a 32 až 34 stále chybí některé údaje, což neodpovídá způsobu, jakým by měly být uplatněny závěry OŘS. Po zveřejnění těchto doplňujících informací nedůvěrné povahy nebyly obdrženy žádné další připomínky. Jelikož tabulky 32 až 34 obsahují podrobné údaje o prodeji a nákladech vynaložených dotčenou společností, byly tyto informace, jež mají důvěrnou povahu, shrnuty, aby byly poskytnuty určité informace o jejich obsahu, aniž by došlo ke zveřejnění důvěrných informací. Ostatní informace označené za chybějící v tabulce 22 (druhy dodaných surovin a objem zakoupené suroviny) a v tabulce 23 (uvedeny jsou pouze indexované hodnoty rozpětí zisku před zdaněním, a nikoli samostatné údaje o prodeji v EU a mimo ni) byly dotčenou společností v Unii znovu předloženy, aby bylo možno těmto informacím správně porozumět, a příslušná odpověď byla přiložena ke spisu ke kontrole zúčastněnými stranami. Na závěr se má za to, že doporučení ve zprávách týkajících se této záležitosti byla beze zbytku provedena.
(133)
Sdružení evropských distributorů dále tvrdilo, že z tabulky 24 dodané výrobcem v Unii nebylo možno vyvodit závěr, že tato společnost utrpěla podstatnou újmu, neboť tabulka ukazuje stálý nárůst zisku, využití kapacity a výkonu. Komise přesto opět provedla posouzení újmy pomocí údajů o šesti výrobcích v EU zařazených do vzorku a dospěla k závěru, že k podstatné újmě došlo, jak potvrzuje 124. bod odůvodnění. Výše zmíněné tvrzení je tedy nepodložené.
(134)
Konečně, jak uvádí 6. bod oznámení o zahájení řízení, v návaznosti na zjištění týkající se čl. 6 odst. 5 a čl. 6 odst. 5 prvního pododstavce antidumpingové dohody WTO, pokud jde o zacházení s důvěrnými informacemi, Komise dne 30. května 2012 zveřejnila údaje Eurostatu o celkové výrobě spojovacích prostředků v EU, jak byly původně předloženy.
8. Ostatní doporučení a rozhodnutí
(135)
Jak je uvedeno v oznámení, Komise se zavázala zvážit připomínky zúčastněných stran v šetření týkajícím se spojovacích prostředků, které tvrdí, že byly poškozeny zveřejněním zjištění týkajících se přiznání zacházení jako v tržním hospodářství nebo jakýchkoli jiných doporučení či rozhodnutí OŘS.V souladu s doporučeními týkajícími se čl. 9 odst. 5 základního nařízení a uvedenými ve zprávách OŘS Komise jedné společnosti přiznala individuální zacházení.
F. POSKYTOVÁNÍ INFORMACÍ
(136)
Všechny zúčastněné strany byly informovány o výše uvedených zjištěních. Po poskytnutí informací jim byl rovněž dán čas pro podání připomínek a stanovisek. Po poskytnutí informací bylo obdrženo několik připomínek.
(137)
Z výše uvedených skutečností vyplývá, že antidumpingová opatření vztahující se na dovoz některých spojovacích prostředků ze železa nebo oceli pocházejících z Čínské lidové republiky, která byla uložena nařízením (ES) č. 91/2009, by měla být zachována a že dovoz od společnosti Bulten Fasteners China by měl podléhat clu ve výši 0 %.
G. ZÁVĚR
(138)
Na základě výše uvedeného přehodnocení je učiněn závěr, že škodlivý dumping zjištěný při původním šetření byl potvrzen. Jednomu vyvážejícímu výrobci však bylo přiznáno individuální zacházení v souladu s doporučeními ve zprávách OŘS, která se týkají čl. 9 odst. 5 základního nařízení. Ustanovení čl. 1 odst. 2 konečného nařízení by tedy mělo být změněno. Tentýž článek by měl být změněn také proto, aby zohlednil pozměněná antidumpingová cla, jež jsou pro některé společnosti uvedené v tabulce v čl. 1 odst. 2 konečného nařízení vyčíslena takto:
Vyvážející výrobce v ČLR
Dumpingové rozpětí
Rozpětí újmy
Konečná opatření
Biao Wu Tensile Fasteners Co., Ltd.
43,4 %
99,9 %
43,4 %
Kunshan Chenghe Standard Components Co., Ltd.
63,7 %
79,5 %
63,7 %
Ningbo Jinding Fastener Co., Ltd.
64,3 %
64,4 %
64,3 %
Ningbo Yonghong Fasteners Co., Ltd.
69,7 %
78,3 %
69,7 %
Changshu City Standard Parts Factory a Changshu British Shanghai International Fastener Co., Ltd.
38,3 %
65,3 %
38,3 %
CELO Suzhou Precision Fasteners Co., Ltd.
0,0 %
0,3 %
0,0 %
Golden Horse (Dong Guan) Metal Manufactory Co., Ltd.
22,9 %
133,2 %
22,9 %
Yantai Agrati Fasteners Co., Ltd.
0,0 %
0,0 %
0,0 %
Spolupracující vyvážející výrobci nezařazení do vzorku
54,1 %
77,5 %
54,1 %
Všechny ostatní společnosti
74,1 %
85,0 %
74,1 %
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Tabulka uvádějící sazby konečného antidumpingového cla použitelná na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením pro výrobky vyrobené společnostmi uvedenými v čl. 1 odst. 2 nařízení (ES) č. 91/2009 se nahrazuje touto tabulkou:
„Společnost
Clo (%)
Doplňkový kód TARIC
Biao Wu Tensile Fasteners Co., Ltd., Shanghai
43,4 %
A924
CELO Suzhou Precision Fasteners Co., Ltd., Suzhou
0,0 %
A918
Changshu City Standard Parts Factory a Changshu British Shanghai International Fastener Co., Ltd., Changshu
38,3 %
A919
Golden Horse (Dong Guan) Metal Manufactory Co., Ltd., Dongguan City
22,9 %
A920
Kunshan Chenghe Standard Components Co., Ltd., Kunshan
63,7 %
A921
Ningbo Jinding Fastener Co., Ltd., Ningbo City
64,3 %
A922
Ningbo Yonghong Fasteners Co., Ltd., Jiangshan Town
69,7 %
A923
Yantai Agrati Fasteners Co., Ltd., Yantai
0,0 %
A925
Bulten Fasteners (China) Co., Ltd., Beijing
0,0 %
A997
Společnosti uvedené v příloze I
54,1 %
A928
Všechny ostatní společnosti
74,1 %
A999“
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Lucemburku dne 4. října 2012.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 924/2012
z dnia 4 października 2012 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 91/2009 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1515/2001 z dnia 23 lipca 2001 r. w sprawie środków, które Wspólnota może podjąć po przyjęciu przez organ ds. rozstrzygania sporów WTO sprawozdania dotyczącego zagadnień antydumpingowych i antysubsydyjnych (1) („rozporządzenie upoważniające WTO”), w szczególności jego art. 1,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. OBOWIĄZUJĄCE ŚRODKI
(1)
Rada, rozporządzeniem (WE) nr 91/2009 (2), nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („rozporządzenie w sprawie ceł ostatecznych”).
B. SPRAWOZDANIA PRZYJĘTE PRZEZ ORGAN ROZSTRZYGANIA SPORÓW WTO
(2)
W dniu 28 lipca 2011 r. Organ Rozstrzygania Sporów („DSB”) Światowej Organizacji Handlu („WTO”) przyjął sprawozdanie Organu Apelacyjnego oraz sprawozdanie zespołu orzekającego zmienione sprawozdaniem Organu Apelacyjnego w sporze „Wspólnoty Europejskie - Ostateczne środki antydumpingowe nałożone na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali z Chin” (3) („sprawozdania”). W wymienionych sprawozdaniach stwierdzono między innymi, że UE działała w sposób niezgodny z:
-
artykułem 6.10 i 9.2 Porozumienia antydumpingowego WTO w odniesieniu do art. 9 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (4) („rozporządzenie podstawowe”) zastosowanego w dochodzeniu w sprawie przywozu niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („dochodzenie w sprawie elementów złącznych”),
-
artykułem 6.4, 6.2 i 2.4 Porozumienia antydumpingowego WTO w odniesieniu do niektórych aspektów stwierdzenia dumpingu w dochodzeniu w sprawie elementów złącznych,
-
artykułem 4.1 Porozumienia antydumpingowego WTO w odniesieniu do definicji przemysłu unijnego w dochodzeniu w sprawie elementów łącznych,
-
artykułami 3.1 i 3.2 Porozumienia antydumpingowego WTO w odniesieniu do określenia wielkości przywozu po cenach dumpingowych w dochodzeniu w sprawie elementów złącznych,
-
artykułami 3.1 i 3.5 Porozumienia antydumpingowego WTO w odniesieniu do analizy związku przyczynowego w dochodzeniu w sprawie elementów złącznych, oraz
-
artykułami 6.5 i 6.5.1 Porozumienia antydumpingowego WTO w odniesieniu do traktowania informacji poufnych w dochodzeniu w sprawie elementów złącznych.
C. PROCEDURA
(3)
W dniu 6 marca 2012 r. na mocy rozporządzenia upoważniającego WTO został wszczęty przegląd poprzez opublikowanie zawiadomienia (5) w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej („zawiadomienie o wszczęciu”). Komisja Europejska poinformowała strony dochodzenia, które skutkowało rozporządzeniem (WE) nr 91/2009 („pierwotne dochodzenie”) o przeglądzie i trybie uwzględniania ustaleń zawartych w sprawozdaniach w odniesieniu do rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych.
D. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM
(4)
Produktem objętym postępowaniem są niektóre elementy złączne z żeliwa lub stali, innej niż stal nierdzewna, tj. wkręty do drewna (z wyłączeniem wkrętów do podkładów), wkręty samogwintujące, inne śruby i wkręty z główką (także z nakrętkami lub podkładkami, ale z wyłączeniem wkrętów toczonych ze sztab, prętów, profili lub drutu, o pełnym przekroju, o grubości trzpienia nieprzekraczającej 6 mm oraz z wyłączeniem śrub i wkrętów do mocowania kolejowych, torowych materiałów konstrukcyjnych) oraz podkładki, pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej (zwane dalej „elementami złącznymi” lub „produktem objętym postępowaniem”).
(5)
Produkt objęty postępowaniem zgłaszany jest obecnie w ramach kodów CN 7318 12 90, 7318 14 91, 7318 14 99, 7318 15 59, 7318 15 69, 7318 15 81, 7318 15 89, ex 7318 15 90, ex 7318 21 00 i ex 7318 22 00.
(6)
Sprawozdania nie mają wpływu na ustalenia zawarte w motywach 40-57 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych dotyczących produktu objętego postępowaniem i produktu podobnego.
E. ZWERYFIKOWANE USTALENIA NA PODSTAWIE SPRAWOZDAŃ
(7)
Jak wskazano w zawiadomieniu o wszczęciu, Komisja dokonała ponownej oceny ostatecznych ustaleń dochodzenia pierwotnego, biorąc pod uwagę zalecenia i orzeczenia DSB. Ponowna ocena opierała się na informacjach zebranych w pierwotnym dochodzeniu oraz na informacjach zgromadzonych po opublikowaniu zawiadomienia.
(8)
Pierwotne dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 października 2006 r. do dnia 30 września 2007 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). W odniesieniu do parametrów istotnych w kontekście oceny szkody analizowane były dane obejmujące okres od dnia 1 stycznia 2003 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).
(9)
Niniejsze rozporządzenie ma na celu skorygowanie aspektów rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych uznanych za sprzeczne przez DSB w przyjętych przez niego sprawozdaniach i doprowadzenie do zgodności między rozporządzeniem w sprawie ceł ostatecznych a zaleceniami i orzeczeniami Organu Rozstrzygania Sporów.
1. Indywidualne traktowanie: stosowanie art. 9 ust. 5 w rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych
(10)
W niniejszej sekcji przedstawiono ustalenia oceny pierwotnego dochodzenia dotyczącego następujących zaleceń i orzeczeń przedstawionych w sprawozdaniach, z których wynika, że UE działała niezgodnie z art. 6.10 i 9.2 Porozumienia antydumpingowego WTO w odniesieniu do art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego stosowanego w pierwotnym dochodzeniu w sprawie elementów złącznych.
(11)
Jak wskazano w motywach 81 i 84 rozporządzania w sprawie ceł ostatecznych, ustalono, że każdy z pięciu objętych próbą producentów eksportujących oraz trzech indywidualnie zbadanych producentów eksportujących, którzy wystąpili o indywidualne traktowanie („IT”), spełniają wszystkie wymogi konieczne do uzyskania zgody na indywidualne traktowanie zgodnie z art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. Zgodnie z motywami 62 i 78 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych czterech producentów eksportujących, początkowo objętych próbą, jak również jedno przedsiębiorstwo, które uzyskało zgodę na indywidualne badanie, uznano za niewspółpracujące przedsiębiorstwa, gdyż w toku dochodzenia przekazały one informacje niezgodne z dowodami.
(12)
W świetle zaleceń dotyczących art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego zawartych w sprawozdaniach Komisja zwróciła się do producentów eksportujących w Chińskiej Republice Ludowej o zgłoszenie się i przedstawienie informacji niezbędnych do dokonania przeglądu ich bieżącej sytuacji, jeśli realizowany przez nich wywóz do Unii Europejskiej podlega obecnie środkom antydumpingowym obowiązującym w odniesieniu do przywozu niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej; oraz jeśli uważali, że zostali zniechęceni do współpracy i wnioskowania o indywidualne traktowanie w pierwotnym dochodzeniu z powodu związanych z tym obciążeń administracyjnych lub ponieważ uznali, że nie spełniają wszystkich kryteriów określonych w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
(13)
Komisja zwróciła się do tych producentów o oświadczenie, czy uważają, że zostali zniechęceni do współpracy i wnioskowania o indywidualne traktowanie w pierwotnym dochodzeniu z powodu związanych z tym obciążeń administracyjnych lub ponieważ uznali, że nie spełniają wszystkich kryteriów określonych w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. Zainteresowane strony zostały poproszone o przedstawienie w terminie 30 dni od daty publikacji zawiadomienia o wszczęciu następujących informacji:
-
czy uważają, że zostały zniechęcone do współpracy i wnioskowania o indywidualne traktowanie na etapie wszczęcia pierwotnego dochodzenia, oraz
-
informacji dotyczących wielkości wywozu do Unii Europejskiej oraz cen eksportowych w okresie objętym dochodzeniem stosowanym w pierwotnym dochodzeniu.
(14)
Niektórzy producenci eksportujący w ChRL wyrazili obawy dotyczące procedury wdrażania wniosków ze sprawozdań DSB ustanowionej w zawiadomieniu o wszczęciu. Podkreślili oni w szczególności, że ich zdaniem opublikowane terminy były zbyt krótkie. Stwierdzili również, że na producentów eksportujących nałożono nadmierne obciążenie administracyjne, co miało skutek odstraszający i uniemożliwiło im uzyskanie zgody na indywidualne traktowanie.
(15)
Obawy sformułowane przez tych producentów eksportujących uznano za bezzasadne. Komisja stwierdziła, że termin ten jest odpowiedni, biorąc pod uwagę obciążenie administracyjne oraz niewielki zakres wymaganych informacji. W zawiadomieniu o wszczęciu faktycznie wyjaśniono, że będzie się rozważać dokonanie przeglądu obecnej sytuacji producenta eksportującego, po otrzymaniu wniosku zawierającego przede wszystkim następujące informacje:
-
proste stwierdzenie, że producent eksportujący uważa, że został zniechęcony i z tego powodu nie współpracował ani nie złożył wniosku o indywidualne traktowanie, oraz
-
bardzo podstawowe dane wskazujące na to, że prowadził wywóz produktu objętego postępowaniem do UE w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem.
(16)
Prośba o udzielenie powyższych informacji miała wyłącznie na celu umożliwienie Komisji zidentyfikowanie tych producentów eksportujących, którzy byliby w stanie współpracować i wnioskować o indywidualne traktowanie w czasie pierwotnego dochodzenia, lecz uznali, że zostali do tego zniechęceni. Termin 30 dni uznano za odpowiedni, aby przekazać uproszczone oświadczenie i bardzo podstawowe dane liczbowe, i nie można go traktować jako nakładanie niewspółmiernego obciążenia administracyjnego. Chińska Izba Gospodarcza oraz chiński producent eksportujący twierdzili, że zwracając się o informacje, o których mowa w motywie 15 powyżej, Komisja nałożyła warunki na chińskich producentów eksportujących, chociaż co do zasady zgoda na indywidualne traktowanie powinna zostać przyznana zgodnie z art. 6.10 i 9.3 Porozumienia antydumpingowego WTO. Podejście to było sprzeczne z zaleceniami sformułowanymi w sprawozdaniach Organu Rozstrzygania Sporów i strony te zwróciły się do Komisji z prośbą, by z urzędu skontaktowała się z chińskimi producentami eksportującymi i zaznaczyła, że zostanie im przyznana zgoda na indywidualne traktowanie. W tym względzie Komisja uważa, że poprzez opublikowanie zawiadomienia o wszczęciu, które zostało rozesłane do wszystkich znanych chińskich producentów eksportujących, ich stowarzyszenia handlowego oraz organów krajowych, Komisja skontaktowała się ze wszystkimi chińskimi producentami eksportującymi, zachęcając ich do zgłoszenia się w terminie 30 dni, jeżeli prowadzili wywóz w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem i nie ujawnili się podczas pierwotnego dochodzenia. Tej ostatniej kwestii nie należy traktować jako „warunku” w znaczeniu „testu”, jak to zostało przedstawione przez wspomniane strony, lecz raczej jako stwierdzenie faktu wskazujące, że byli oni objęci pierwotnym dochodzeniem. Ponadto należy zauważyć, że wszelkie kwestie związane z wywożonymi produktami są wymagane w celu sprawdzenia, czy konieczna jest zmiana pierwotnie dobranej próby i nie odnoszą się do kwestii indywidualnego traktowania. W związku z powyższym argument ten został odrzucony.
(17)
Spośród 15 przedsiębiorstw, które zgłosiły się po publikacji zawiadomienia o wszczęciu i złożyły zapytania w terminie:
-
dziesięć przedsiębiorstw to producenci eksportujący, którzy już się zgłosili i współpracowali przy pierwotnym dochodzeniu. Oznaczało to, że nie zostali oni zniechęceni do współpracy i wnioskowania o zgodę na indywidualne traktowanie w pierwotnym dochodzeniu i w związku z tym ich sytuacja nie mogła zostać ponownie zbadana w kontekście bieżącego przeglądu; jedno z tych dziesięciu przedsiębiorstw, które wnioskowały o przegląd swoich bieżących należności celnych, zostało poproszone o złożenie do Komisji wniosku o dokonanie przeglądu na mocy art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego,
-
jedno przedsiębiorstwo to nowy producent eksportujący (tj. nie dokonywał wywozu do UE w toku pierwotnego dochodzenia). Z tego powodu przedsiębiorstwo to nie było w stanie współpracować ani wnioskować o zgodę na indywidualne traktowanie w pierwotnym dochodzeniu. Poinformowano je o procedurach ubiegania się o status podmiotu traktowanego jako nowy producent eksportujący zgodnie z art. 2 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych,
-
dwa przedsiębiorstwa nie zostały uznane za producentów eksportujących, lecz za przedsiębiorstwa handlowe, w związku z czym poinformowano je, że przegląd ich nie dotyczy,
-
dwaj producenci eksportujący oświadczyli, że spełniali kryteria i wystąpili z wnioskiem o zbadanie ich sytuacji. Jedno z tych przedsiębiorstw jednakże wycofało następnie swój wniosek.
(18)
Przedsiębiorstwa, które złożyły zapytania, uzyskały możliwość wniesienia swoich uwag na temat informacji, które zostały im przekazane.
(19)
Ustalono, że producent eksportujący, który twierdził, że spełnia kryteria i wnioskował o zbadanie jego sytuacji, spełniał kryteria ustanowione w pkt 1 zawiadomienia o wszczęciu. Wystąpił on także o indywidualne badanie na podstawie art. 17 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, twierdząc, że gdyby nie został zniechęcony do współpracy w trakcie pierwotnego dochodzenia, wnioskowałby o indywidualne traktowanie. Jego wniosek został przyjęty zważywszy na fakt, że w trakcie pierwotnego dochodzenia wszyscy producenci eksportujący, którzy złożyli taki wniosek, zostali objęci indywidualnym badaniem z uwagi na zasadę równego traktowania.
(20)
W dniu 6 czerwca 2012 r. opublikowane zostało zawiadomienie (6) o przeglądzie obecnej sytuacji producenta eksportującego, Bulten Fasteners (China) Co., Ltd („BFC”). W okresie objętym dochodzeniem wielkość wywozu tego producenta eksportującego wyniosła poniżej 0,4 % całkowitego wywozu z ChRL w tym okresie. W związku z powyższym Komisja uznała, że nie jest konieczna modyfikacja pierwotnej próby producentów eksportujących. Do producenta eksportującego w ChRL i powiązanych z nim przedsiębiorstw w UE uczestniczących w odsprzedaży produktu objętego postępowaniem w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem został rozesłany kwestionariusz.
(21)
Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszystkie informacje uznane za niezbędne do celów stwierdzenia dumpingu oraz przeprowadziła wizyty weryfikacyjne w siedzibach następujących przedsiębiorstw powiązanych:
-
Bulten Sweden AB, Göteborg, Szwecja,
-
Bulten GmbH, Bergkamen, Niemcy.
(22)
Komisja stwierdziła, że przedsiębiorstwu BFC należy przyznać zgodę na indywidualne traktowanie zgodnie z zaleceniami dotyczącymi art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego w sprawozdaniach DSB.
2. Niektóre aspekty stwierdzenia dumpingu w dochodzeniach w sprawie elementów złącznych
(23)
W niniejszej sekcji przedstawiono ustalenia oceny pierwotnego dochodzenia dotyczące następujących zaleceń i orzeczeń zawartych w sprawozdaniach, według których UE działała niezgodnie z art. 6.4, 6.2 i 2.4 Porozumienia antydumpingowego WTO w odniesieniu do niektórych aspektów stwierdzenia dumpingu w pierwotnym dochodzeniu w sprawie elementów złącznych.
(24)
W kontekście otwartego dialogu prowadzonego z niektórymi chińskimi producentami eksportującymi oraz z Izbą Gospodarczą strony uzyskały bardziej szczegółowe informacje na temat właściwości produktów sprzedawanych przez współpracującego producenta indyjskiego w celu wykonania zaleceń DSB WTO w odniesieniu do art. 6.4, 6.2 i 2.4 Porozumienia antydumpingowego WTO, jak określono w motywach 28-53 powyżej. Informacje te obejmowały w szczególności właściwości produktu, które uznano za istotne przy ustalaniu wartości normalnej i które zostały użyte przy porównaniu z produktem objętym postępowaniem, tj. fakt, że sprzedaż krajowa w Indiach została podzielona na „standardową” i „specjalną” oraz dla każdej transakcji określona została klasa wytrzymałości. Następnie zgodnie z tabelą NKP dla każdej klasy wytrzymałości obliczona została wartość normalna na kg.
(25)
Komisja skupiła się na dwóch kluczowych elementach porównania, mianowicie klasie wytrzymałości oraz standardowych i specjalnych elementach złącznych, jak wskazano w motywach 48-50 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych. Rozróżnienie między specjalnymi i standardowymi elementami złącznymi zostało dodane jako nowy element porównania w trakcie dochodzenia, a klasa wytrzymałości była stosowana jako inne główne kryterium porównania przedstawione przez większość chińskich producentów eksportujących w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem.
(26)
Jak wspomniano w motywie 56 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych, standardowe elementy złączne produkowane w kraju analogicznym można porównać z elementami złącznymi wywożonymi do UE przez objętych próbą chińskich producentów, ponieważ stwierdzono, że mają one te same podstawowe właściwości fizyczne i techniczne, jak produkty wywożone z ChRL.
(27)
Wartość normalna została wyrażona w postaci ceny ex-works i dostosowana, tak aby uwzględnić wpływ na ceny kontroli jakości wykonanej przez indyjskiego producenta, która nie została przeprowadzona w Chinach. W efekcie powstały dwa wykazy wartości normalnych denominowanych w chińskiej walucie yuan (CNY) na kg według klasy wytrzymałości: jeden wykaz dla standardowych elementów złącznych, drugi - dla specjalnych elementów złącznych.
2.1. Pismo z dnia 30 maja 2012 r. w sprawie ujawnienia informacji
(28)
W dniu 30 maja 2012 r. wszystkim zainteresowanym stronom ujawniono dodatkowe informacje dotyczące typów produktu wykorzystywanych do celów porównania wartości normalnej i ceny eksportowej. Jak stwierdzono w zawiadomieniu o wszczęciu, wszystkie zainteresowane strony otrzymały bardziej szczegółowe informacje dotyczące właściwości produktu, które uznano za istotne dla ustalenia wartości normalnej.
(29)
Treść pisma w sprawie ujawnienia informacji dotyczyła wartości normalnej, która została ustalona na podstawie cen produktu objętego postępowaniem, sprzedawanego na rynku krajowym przez współpracującego producenta z Indii. Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego wartość normalną dla producentów eksportujących, którym nie przyznano zgody na traktowanie na zasadach rynkowych („MET”), należało ustalić na podstawie cen lub wartości konstruowanej w kraju analogicznym. Na współpracę poprzez udzielenie odpowiedzi na kwestionariusz zgodziło się dwóch producentów z Indii. Dane zawarte w odpowiedziach w kwestionariuszu zostały zweryfikowane w ich siedzibach. Jednak tylko jeden z nich dostarczył dostatecznie szczegółowe dane, aby można było na ich podstawie ustalić wartość normalną.
(30)
Jak wspomniano w motywie 90 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych, „kilku importerów i eksporterów zakwestionowało odpowiedniość używania danych uzyskanych od tego producenta indyjskiego, ponieważ: (i) ilości produkowane i sprzedawane na indyjskim rynku krajowym przez tego producenta rzekomo nie są reprezentatywne w odniesieniu do ilości wywożonych z ChRL do Wspólnoty; oraz (ii) indyjski producent ma handlowe powiązania z jednym z popierających skargę producentów wspólnotowych. W tym zakresie należy zauważyć, że: (i) wielkość sprzedaży indyjskiego producenta została uznana za wystarczająco reprezentatywną dla ustalenia wiarygodnych wartości normalnych; oraz (ii) fakt istnienia związków między producentem z kraju analogicznego a popierającym skargę producentem wspólnotowym nie podważa racji związanych z wyborem tego kraju analogicznego. Zauważono także, że związki te zostały nawiązane po OD. Uwzględniając powyższe fakty, a także brak współpracy ze strony producentów z innych krajów trzecich, wybór Indii jako kraju analogicznego został uznany za uzasadniony”.
(31)
Biorąc pod uwagę warunki konkurencji i otwartości indyjskiego rynku oraz fakt, iż współpracujący producent z Indii prowadził sprzedaż typów produktu, które są porównywalne z produktami wywożonymi przez chińskich producentów eksportujących, uznano, że Indie są odpowiednim krajem trzecim o gospodarce rynkowej w rozumieniu art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego.
(32)
W piśmie w sprawie ujawnienia informacji stwierdzono, że dane dotyczące sprzedaży krajowej odnosiły się do okresu objętego dochodzeniem, ale nie zawierały numeru kontrolnego produktu („NKP”). Indyjski producent był jednak w stanie zidentyfikować klasę wytrzymałości sprzedawanych elementów złącznych, a także czy taki element złączny był „standardowy” czy „specjalny” zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych. Na początku dochodzenia, gdy został utworzony NKP, nie stwierdzono konieczności rozróżniania standardowych i specjalnych elementów złącznych.
(33)
Komisja zauważyła jednak, że rozróżnienie to rzutowało na porównywalność cen i w związku z tym zwrócono się do indyjskiego producenta o przekazanie takich danych, co uczynił. Sprzedaż na indyjskim rynku krajowym została zatem podzielona na sprzedaż „standardową” i „specjalną”, a następnie dla każdej transakcji ustalono klasę wytrzymałości. Dla każdej klasy wytrzymałości obliczona została wartość normalna na kg zgodnie z pierwotnymi ustaleniami w tabeli NKP.
(34)
Pozostałe właściwości pierwotnego NKP nie były stosowane, nie tylko dlatego, że indyjski producent nie był w stanie dostarczyć danych na tym poziomie szczegółowości, ale również z następujących względów:
-
średnica i długość zostały uznane za nieistotne, ponieważ analiza została przeprowadzona na podstawie wagi, tym samym automatycznie biorąc pod uwagę wszelkie różnice wynikające z różnej średnicy lub długości elementu złącznego,
-
nic nie wskazywało na to, że istniały jakiekolwiek różnice pod względem zawartości chromu w powłoce lub generalnie pod względem powłoki - zasadniczo wskaźnik galwanizacji - między produktami indyjskiego producenta i chińskimi elementami złącznymi,
-
w odniesieniu do jedynego pozostałego elementu NKP, mianowicie kodu CN, uznano, że nie będzie to wiarygodny wskaźnik, ponieważ w przeciwieństwie do organów UE, organy chińskie lub indyjskie nie rozróżniają 10 kodów CN, które są stosowane do zdefiniowania produktu objętego postępowaniem.
(35)
W związku z tym Komisja skoncentrowała się na dwóch zasadniczych różnicach między produktami: z jednej strony na klasie wytrzymałości; z drugiej na standardowych i specjalnych elementach złącznych, co stanowi wskaźnik różnic między klientami oraz różnic w jakości.
(36)
Wartość normalna została wyrażona w postaci ceny ex-works, pomniejszonej o dostosowanie eliminujące wpływ na ceny kontroli jakości wykonanej przez indyjskiego producenta, która nie została przeprowadzona w Chinach. W efekcie powstały dwa wykazy wartości normalnych denominowanych w chińskiej walucie yuan (CNY) na kg według klasy wytrzymałości: jeden wykaz dla standardowych elementów złącznych, drugi - dla specjalnych elementów złącznych.
(37)
Komisja poinformowała wszystkie zainteresowane strony, że wartość normalna nie może zostać ujawniona, ponieważ dotyczy ona poufnej ceny jednego indyjskiego producenta na rynku krajowym. Jednakże zainteresowane strony zostały poinformowane, że „standardowa” wartość normalna w przypadku klasy wytrzymałości elementu złącznego równej 8.8 („G” w tabeli NKP), która jest standardowym typem produktu powszechnie wywożonym przez chińskich producentów, została obliczona w przedziale od 9 do 12 CNY/kg ceny ex-works.
2.2. Zgłoszone uwagi dotyczące pisma w sprawie ujawniania informacji z dnia 30 maja 2012 r.
(38)
Jeden importer i czterech producentów eksportujących twierdziło, że czas dany stronom na przedstawienie uwag do dodatkowych informacji (10 dni) był zbyt krótki. Komisja jest jednak zdania, iż wyżej wymieniony termin był odpowiedni, zważywszy, że przekazane informacje były jedynie uzupełnieniem informacji już ujawnionych w rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych na koniec pierwotnego dochodzenia. W związku z tym uznano, że termin na zapoznanie się z tymi dodatkowymi informacjami oraz na przedstawienie do nich uwag, jest rozsądny.
(39)
Niektóre strony utrzymywały, że Komisja stwierdziła, że nie posiada żadnych nowych informacji dotyczących właściwości fizycznych, poza klasą wytrzymałości produktów, stosowaną do ustalenia wartości normalnej. Argument ten należy odrzucić. Na tym etapie przeglądu Komisja przedstawiała jedynie dodatkowe wyjaśnienia, w jaki sposób wartość normalna została ustalona w pierwotnym dochodzeniu. Należy podkreślić, że „wytrzymałość” została uznana przez chińskich producentów eksportujących za jedną z istotnych właściwości. Nie oznaczało to jednak, że Komisja nie posiadała żadnych informacji dotyczących innych właściwości fizycznych.
(40)
Te same strony utrzymywały, że Komisja twierdziła w toku przesłuchań, odnosząc się do ewentualnych dostosowań, które mogą mieć miejsce w celu porównania cen eksportowych i wartości normalnej, że preferowane będzie dostosowanie raczej na podstawie analizy cen niż analizy kosztów. Faktem jest, że Komisja wyjaśniła, że zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego należy dokonać porównania z należytym uwzględnieniem różnic wpływających na porównywalność cen, a nie różnice w kosztach.
(41)
Następnie strony po raz kolejny zażądały, by dokonać dostosowań, które uwzględniałyby różnice w kosztach produkcji, takich jak różnice w wydajności zużycia surowca; różnice w zużyciu walcówki; w zużyciu energii elektrycznej, w wytwarzanej we własnym zakresie energii elektrycznej, w produktywności w przeliczeniu na jednego pracownika, w rozsądnym poziomie zysku oraz różnic związanych z oprzyrządowaniem. Jak stwierdzono powyżej, art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego odnosi się do cen, a nie do kosztów. Strony nie przytoczyły dowodów, jakoby rzekome różnice w kosztach przekładały się na różnice w cenach. W dochodzeniach dotyczących gospodarek państw będących w okresie transformacji, takich jak Chiny, w uzasadnionych przypadkach stosuje się przykład kraju analogicznego, aby zapobiec uwzględnianiu cen i kosztów w państwach o gospodarce nierynkowej, które nie są zwykłym wynikiem sił rynkowych. Stąd też dla celów ust.alenia wartości normalnej stosuje się wycenę zastępczą kosztów i cen producentów w funkcjonujących gospodarkach rynkowych. W związku z powyższym odrzuca się wspomniane wnioski o dokonanie dostosowań uwzględniających różnice w kosztach produkcji.
(42)
Strony twierdziły również, że dodatkowe informacje przekazane w dniu 30 maja 2012 r. na temat właściwości produktów sprzedawanych przez producenta indyjskiego były niekompletne, tj. rzekomo brakowało informacji na temat: różnic dotyczących typu elementu złącznego; powłoki i wykorzystania chromu; średnicy i długości; identyfikowalności; ISO 9000; jednostki wskaźnika wadliwości; i innych aspektów takich jak twardość, zginanie, wytrzymałość, udarność i inne współczynniki tarcia. Strony zwróciły się o wyjaśnienie przyczyn, dla których pozostałe właściwości pierwotnego NKP nie zostały uznane za istotne. Kwestie te zostały omówione w dwóch pismach w sprawie ujawnienia informacji przesłanych w dniu 5 lipca i załączonych do dokumentacji do wglądu przez zainteresowane strony w dniu 11 lipca 2012 r.
2.3. Pismo w sprawie ujawnienia informacji z dnia 5 lipca 2012 r.
(43)
W odpowiedzi na wniosek o dodatkowe informacje złożony przez strony, jak wspomniano w motywie 42 powyżej, w dniu 5 lipca 2012 r. do wszystkich zainteresowanych stron przesłane zostało drugie pismo w sprawie ujawnienia informacji. W piśmie tym zawarto następujące dodatkowe informacje:
-
tabelę przedstawiającą zakresy poziomów cenowych wartości normalnych obliczonych według klasy wytrzymałości w przypadku standardowych elementów złącznych sprzedawanych na indyjskim rynku krajowym niezależnym klientom przez jednego współpracującego producenta indyjskiego. Uściślono również, że zdecydowana większość wywozu przez chińskich producentów posiada klasę wytrzymałości G,
-
dogłębna analiza danych w Indiach wykazała, że standardowe elementy złączne sprzedawane na rynku krajowym były powlekane elektrolitycznie czemu odpowiada kod NKP „A”. Komisja zaproponowała zatem porównanie wartości normalnej z powłoką typu A w przypadku wywożonych modeli,
-
w wyniku ręcznej analizy danych dotyczących cen na krajowym rynku w Indiach, z ciągu tekstowego na temat kodowania sprzedaży stosowanego przez producenta indyjskiego zaczerpnięte zostały informacje o średnicy i długości. Aby umożliwić porównanie z wywozem prowadzonym przez chińskie przedsiębiorstwa, dane te zostały zebrane w formie zakresów w celu rozróżnienia głównych wymiarów produktu:
Wskaźnik
Średnica
Długość
Mała
M4 do M10
0 do 100 mm
Średnia
M12 do M20
100 do 200 mm
Duża
M22 do M30
200 do 300 mm
-
w związku z tym Komisja zaproponowała wykorzystanie tych danych w celu doprecyzowania wartości normalnej i obliczenia na tej podstawie marginesów dumpingu. Wywożone elementy złączne, które nie mieściły się w podanych zakresach, nie były uwzględnianie przy obliczaniu dumpingu. Dotyczyło to jedynie niewielkiej ilości wywozu,
-
Komisja przekazała w celach informacyjnych zaproponowane zmienione NKP:
Wskaźnik
Opis
NKP
Standardowe/Specjalne
Standardowy element złączny
S
Specjalny element złączny
P
Klasa wytrzymałości
3.6
A
4.6
B
4.8
C
5.6
D
5.8
E
6.8
F
8.8
G
9.8
H
10.9
I
12.9
J
Powłoka
Powłoka elektrolityczna
A
Średnica
M4 do M10
S
M12 do M20
M
M22 do M30
L
Długość
0 do 100 mm
S
101 do 200 mm
M
201 do 300 mm
L
-
Komisja przedstawiła ogólny przegląd marginesów dumpingu zmienionych zgodnie z wnioskiem wymienionym w piśmie w sprawie ujawnienia informacji, zwracając uwagę, że te zmienione marginesy antydumpingu nie będą automatycznie cłami antydumpingowymi, które byłyby objęte zasadą niższego cła,
-
ponadto dostarczone zostały nowe tabele: 22, 23, 32, 33 i 34 jednego producenta unijnego w odpowiedzi na uwagi zgłoszone przez niektóre zainteresowane strony mówiące o tym, że dodatkowe informacje przekazane w piśmie w sprawie ujawnienia informacji z dnia 30 maja 2012 r. były niekompletne do tego stopnia, że w tabelach tych niektóre elementy nie zostały ujęte bądź były niewłaściwie podsumowane.
2.4. Uwagi do pisma w sprawie ujawnienia informacji z dnia 5 lipca 2012 r.
(44)
Niektóre strony zwróciły się o dodatkowe informacje na temat poziomu cenowego wartości normalnej. Jak wspomniano w motywie 82 poniżej, informacja o poziomie cen jest poufna i dotyczy cen pojedynczego producenta z kraju analogicznego, stąd nie można jej ujawniać zainteresowanym stronom. Jednakże nieopatrzona klauzulą poufności informacja o wartości normalnej według klasy wytrzymałości dla standardowych elementów złącznych została ujawniona w dniu 5 lipca 2012 r. chińskim producentom eksportującym, którzy wystąpili o tę informację; została ona również umieszczona w dokumentacji do wglądu przez zainteresowane strony. W piśmie tym Komisja przedstawiła tabelę zawierającą zakresy poziomów cenowych wartości normalnych obliczonych według klasy wytrzymałości dla standardowych elementów złącznych sprzedawanych na indyjskim rynku krajowym niezależnym odbiorcom przez jedynego współpracującego producenta z Indii.
(45)
Niektóre ze stron twierdziły również, że Komisja poinformowała je podczas przesłuchania zorganizowanego w dniu 26 czerwca 2012 r., że indyjska sprzedaż krajowa obejmuje dwa rodzaje powłok: „A” i „B” według tabeli NKP użytej w pierwotnym dochodzeniu. Zarzut ten jest bezpodstawny. Komisja poinformowała wspomniane strony, że na tym etapie przeglądu badała rodzaje powłok stosowanych przez producenta indyjskiego przy produkcji standardowych elementów złącznych. W trakcie kolejnego przesłuchania, które odbyło się dnia 3 lipca 2012 r., oraz w drodze pisma informacyjne załączonego w dniu 11 lipca 2012 r. do dokumentacji do wglądu przez zainteresowane strony, wszystkie strony zostały poinformowane, że indyjski producent stosuje powłokę „A” do produkcji standardowych elementów złącznych.
(46)
Podczas przesłuchania zorganizowanego dnia 11 lipca 2012 r. te same strony zwróciły się do Komisji z prośbą o wyjaśnienie, w jaki sposób producent indyjski dokonał podziału wartości normalnej na specjalne i standardowe elementy złączne. Komisja zaznaczyła, że podział ten został przeprowadzony na podstawie nazw klientów. Komisja oświadczyła jednak przed zakończeniem przesłuchania, o czym świadczy protokół sporządzony przez urzędnika DG ds. Handlu pełniącego rolę rzecznika praw stron, że będzie musiała wyjaśnić tę kwestię, co też uczyniła w kolejnym piśmie informacyjnym z dnia 13 lipca 2012 r., która została rozesłana do stron uczestniczących w tym przesłuchaniu, a następnie umieszczona w nieopatrzonej klauzulą poufności dokumentacji do wglądu przez wszystkie zainteresowane strony. Oświadczenie złożone przez wyżej wymienione strony, według którego Komisja stwierdziła, że „podział wartości normalnej na specjalne i standardowe elementy złączne został dokonany między innymi na podstawie nazw klientów”, jest niekompletne, ponieważ w tej kwestii udzielono dodatkowych informacji, jak wspomniano w motywie poniżej.
(47)
Jeśli chodzi o różnicę między standardowymi i specjalnymi elementami złącznymi, Komisja w piśmie z dnia 13 lipca 2012 r. wyjaśniła, że „nie można wykluczyć, że przemysł motoryzacyjny również wykorzystuje standardowe elementy złączne do określonych zastosowań”. Niektóre ze stron twierdziły, że Komisja uznała, że elementy złączne dla sektora motoryzacyjnego można było również uznać za standardowe. Zarzut ten jest bezpodstawny. Jak wyjaśniono we wspomnianym piśmie, Komisja wydała oświadczenie w związku z nieotrzymaniem od producenta indyjskiego wykazu odbiorców. Jednakże jak ustalono w pierwotnym dochodzeniu, a następnie wyjaśniono w sekcji 2.7 poniżej, z powodów dotyczących jakości i ze względów handlowych, producenci działający w branży motoryzacyjnej zawsze zamawiają elementy złączne, które są projektowane na zamówienie, tak aby przestrzegać wymogów ISO obowiązujących w tej branży. Dlatego też wszystkie elementy złączne przeznaczone dla branży motoryzacyjnej są przez producentów elementów złącznych, również w Indiach, uważane za produkty „specjalne” zgodnie z informacjami dostępnymi na stronach internetowych indyjskich producentów z branży motoryzacyjnej. Jako że indyjski producent jasno zdefiniował wszystkie części produkowane na zamówienie odbiorcy jako „specjalne elementy złączne”, Komisja uważa, że standardowe elementy złączne przeznaczone dla przemysłu motoryzacyjnego nie zostały ujęte w wykazie standardowych elementów złącznych dostarczonym w toku pierwotnego dochodzenia.
(48)
Chińska Izba Gospodarcza oraz chiński producent eksportujący przedłożyli podobne argumenty jak powyżej w odniesieniu do ewentualnego ujęcia elementów złącznych przeznaczonych dla przemysłu motoryzacyjnego w ramach wartości normalnej, a ponadto zarzucili, że elementy złączne dla przemysłu motoryzacyjnego, które nie są wykonane według konkretnego projektu odbiorcy, nadal muszą być poddawane specjalnej kontroli jakości lub muszą spełniać wymogi dotyczące identyfikowalności, co powoduje, że stają się one droższe i powinny być zazwyczaj uznawane za specjalne elementy złączne. Wyżej wymienione strony twierdziły, że ustalenia Komisji, z których wynika, że elementy złączne mające zaawansowane zastosowania, lecz nie wykonane według rysunków użytkownika, zostały mimo to uznane za specjalne elementy złączne, były bezpodstawne, a tym samym Komisja działała niezgodnie z art. 2 ust 10 rozporządzenia podstawowego, naruszając zasadę obiektywnego porównania. Ponadto stwierdzili oni, że ustalenia Komisji oparte na podziale dokonanym przez indyjskiego producenta nie były przedmiotem wizyty weryfikacyjnej na miejscu. W świetle powyższego zwrócili się oni do Komisji z prośbą o weryfikację rozróżnienia pomiędzy standardowymi i specjalnymi elementami złącznymi, a gdyby nie było to możliwe, o odwołanie się do innego zestawu danych na temat wartości normalnej.
(49)
Argumentacja Komisji dotycząca rozróżniania standardowych i specjalnych elementów złącznych została już omówiona w motywie 47 powyżej. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego braku weryfikacji podziału dokonanego przez producenta indyjskiego Komisja zweryfikowała wykaz sprzedaży, przeprowadzając szereg testów przeglądowych (tj. szczegółową weryfikację próby transakcji sprzedaży uwzględnionych w wykazie sprzedaży w celu sprawdzenia jej poprawności) zgodnie ze standardową procedurą weryfikacji na miejscu. Ponadto kolejny podział tego samego wykazu sprzedaży przedstawiony przez indyjskiego producenta został porównany ze średnim poziomem cen tego podziału zgodnie z wyjaśnieniem podanym we wspomnianym piśmie. W związku z powyższym zarzut, jakoby Komisja założyła z góry prawidłowość danych dostarczonych przez producenta indyjskiego według wartości nominalnej, jest bezzasadny.
(50)
Co więcej, kryteria zastosowane przez producenta indyjskiego w celu zdefiniowania specjalnych elementów złącznych, tj. zgodnie z rysunkiem klienta wspomnianym w motywie 47 powyżej, daje wystarczającą pewność co do wiarygodności tych danych. W pierwotnym dochodzeniu Komisja skorygowała już wartość normalną, tak aby uwzględnić etapy kontroli jakości realizowane przez producenta indyjskiego, których nie stwierdzono u chińskich producentów objętych próbą. W tych okolicznościach Komisja nie uważa za konieczne odwoływanie się do innego zestawu danych na temat wartości normalnej, co sugerowały zainteresowane strony. Ponadto, jak wspomniano w motywie 89 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych, pomimo starań Komisji żaden inny producent z innego kraju analogicznego nie zadeklarował chęci współpracy w trakcie postępowania.
(51)
Jeśli chodzi o wykorzystanie danych producenta z Indii jako kraju analogicznego w celu ustalenia wartości normalnej, Europejskie Stowarzyszenie Dystrybutorów Elementów Złącznych (EFDA) twierdziło, że taka metoda nie jest właściwa, biorąc pod uwagę, że jego asortyment produktów, wielkość produkcji, profil klienta, metoda dystrybucji i pozycja rynkowa nie są porównywalne z sytuacją chińskich producentów eksportujących. Ponadto EFDA twierdziło, że chińskie ceny były niskie, gdyż odzwierciedlały korzyści wynikające z wytwarzania w dużych ilościach standardowych produktów, ponieważ chińscy producenci eksportujący są wyspecjalizowani i wydajni. Co więcej, EFDA zwróciło się o bardziej szczegółowe informacje na temat cen i wielkości produkcji standardowych elementów złącznych indyjskiego producenta. EFDA przedłożyło dane Eurostatu na poparcie swoich zarzutów, że porównanie dotyczące cen eksportowych z ChRL i Indii w przypadku dwóch konkretnych kodów CN pokazałoby, że indyjski wywóz tychże produktów wynosi poniżej 4 % wywozu ChRL oraz że Indie nie są wiarygodnym dostawcą tych produktów na rynki eksportowe.
(52)
Jeśli chodzi o kwestię stosowności wyboru producenta z Indii jako kraju analogicznego, odsyła się do ostatniej części motywu 49 powyżej. Jeśli chodzi o ogólne twierdzenie, że chińskie ceny eksportowe odzwierciedlały korzyści związane z produkcją na dużą skalę, to nie było ono uzasadnione ani określone ilościowo w na tyle znaczący sposób, aby pomóc w dokonywanej na tym etapie przeglądu analizie. Odnośnie do wniosku o dodatkowe informacje dotyczące danych producenta indyjskiego odsyła się do motywu 82 dotyczącego poufności. W odniesieniu do twierdzenia, że wywóz z Indii nie był porównywalny z tym z ChRL zarówno w okresie objętym dochodzeniem, jak i po nim, dla celów określenia wartości normalnej, zgodnie z rozporządzeniem podstawowym za właściwe przyjmuje się ceny na rynku krajowym w Indiach, a nie indyjskie ceny eksportowe. Dlatego też stwierdzenia ze strony EFDA były bezpodstawne.
(53)
Jeżeli chodzi o kwestię powłoki stosowanej przez producenta indyjskiego, Chińska Izba Gospodarcza i chiński producent eksportujący wyrazili wątpliwości i zwrócili się do Komisji o wyjaśnienie, w jaki sposób poufne informacje stanowiły przekonujący dowód na to, że indyjski producent sprzedawał tylko elementy złączne powlekane elektrolitycznie na swoim rynku krajowym. W trakcie weryfikacji indyjski producent przedstawił dowody, które pozwoliły Komisji stwierdzić, że standardowe elementy złączne sprzedawane na rynku krajowym były powlekane elektrolitycznie, co odpowiada powłoce typu „A” pierwotnego NKP. W tych okolicznościach Komisja uważa, że dowody zawarte w dokumentacji są wystarczające, by stwierdzić, że standardowe elementy złączne sprzedawane na rynku krajowym były powlekane elektrolitycznie. W tym kontekście dokonano dostosowania ze względu na różnicę w zawartości chromu, jak wspomniano w motywie 81 poniżej.
2.5. Dalsze informacje wymagane w następstwie pisma w sprawie ujawnienia informacji z dnia 5 lipca 2012 r.
(54)
Niektórzy producenci eksportujący zwrócili się o dalsze wyjaśnienia i informacje, tak aby móc ewentualnie wnioskować o dostosowanie ich własnego marginesu dumpingu ustalonego w pierwotnym dochodzeniu w oparciu o następujące przesłanki:
a)
właściwości „typów produktu” (kody CN, klasa wytrzymałości, części standardowe i specjalne) służące do określenia wartości normalnej;
b)
dalsze informacje dotyczące właściwości produktów sprzedawanych przez producenta indyjskiego, służące do ustalenia wartości normalnej;
c)
wyjaśnienie, dlaczego nie zostały wykorzystane pozostałe właściwości pierwotnego NKP; oraz
d)
dostosowania, które zostaną dokonane ze względu na różnice we właściwościach fizycznych.
(55)
W odniesieniu do lit. a) powyżej, jak wskazano w piśmie informacyjnym przekazanym w dniu 30 maja 2012 r., klasa wytrzymałości elementów złącznych sprzedawanych przez współpracującego producenta indyjskiego była wskaźnikiem wytrzymałości zawartym w NKP stosowanych w kwestionariuszu rozesłanym do wszystkich stron. Klasa wytrzymałości została określona przy użyciu tego samego elementu NKP przez producenta indyjskiego w wykazach sprzedaży skontrolowanych podczas wizyty weryfikacyjnej na miejscu.
(56)
Rozróżnienie między standardowymi i specjalnymi elementami złącznymi zostało wyjaśnione w motywie 54 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych. „Specjalne” elementy złączne oznaczają elementy produkowane według rysunku klienta. Przez „standardowe” elementy złączne należy rozumieć elementy produkowane na magazyn, a nie według specyfikacji konkretnego klienta. Potrzeba rozróżnienia między standardowymi i specjalnymi elementami złącznymi produkowanymi przez współpracującego producenta indyjskiego została w pełni uznana i jak wspomniano w motywach 51 i 54 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych porównanie ceny eksportowej z wartością normalną w przypadku objętych próbą chińskich producentów eksportujących zostało wykonane w obrębie „standardowych” elementów złącznych.
(57)
W odniesieniu do kwestii poruszonych w lit. b), ze względu na poufność, nie jest możliwe ujawnienie dokładnych rodzajów modelu wkrętów i śrub sprzedawanych przez producenta indyjskiego. Jednakże jak wskazano powyżej, porównania dokonano na podstawie wagi w ramach tej samej kategorii - standardowych lub specjalnych elementów złącznych - i w obrębie tej same klasy wytrzymałości określonej w NKP.
(58)
Ponownie w odniesieniu do kwestii poruszonych w lit. b) kilka zainteresowanych stron zwróciło się o szczegółowe informacje na temat powłoki. Dane z pierwotnego dochodzenia zostały poddane dalszej analizie, która wykazała, że produkt sprzedawany jako „standardowy” na indyjskim rynku krajowym miał podstawową powłokę, tj. powłokę elektrolityczną. Informacje te zostały przekazane w trakcie przesłuchań, o które poprosiły zainteresowane strony, i ponownie ujawnione wnioskującym o nie zainteresowanym stronom, a następnie zostały również umieszczone w dokumentacji do wglądu przez zainteresowane strony.
(59)
Dwóch objętych próbą producentów eksportujących zwróciło się o bardziej szczegółowe informacje dotyczące dostosowań ze względu na wykorzystanie chromu w procesie powlekania. Dane na temat sprzedaży przekazane przez współpracującego producenta indyjskiego zostały poddane dalszej analizie, co doprowadziło do dostosowania wartości normalnej ze względu na różnice w zawartości chromu zgodnie z wyjaśnieniami w motywie 81 poniżej. Ci sami producenci eksportujący zwrócili się o dokładniejsze wyjaśnienia, w jaki sposób określona została rentowność dla sprzedaży krajowej realizowanej przez współpracującego producenta indyjskiego; czy koszty produkcji zostały zgłoszone na podstawie NKP lub czy wykorzystano średnie koszty; i czy wartość normalna obejmowała sprzedaż na rzecz dowolnego przedsiębiorstwa powiązanego.
(60)
Wszystkie istotne informacje dotyczące wartości normalnej zostały przywołane w motywie 94 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych. Doprecyzowano również, że wzięto pod uwagę tylko sprzedaż krajową na rzecz niepowiązanych przedsiębiorstw.
(61)
Wspomnianych dwóch producentów eksportujących utrzymywało później, że mieli poważne wątpliwości co do tego, czy badania rentowności i reprezentatywności zostały przeprowadzone w prawidłowy sposób. W szczególności w odniesieniu do badania reprezentatywności producenci eksportujący mieli wątpliwości, czy wielkość sprzedaży krajowej producenta indyjskiego przekraczała 5 % ich sprzedaży eksportowej według zmienionych grup produktów. Wyniki badania reprezentatywności pokazały, że w przypadkach, w których dla konkretnego typu produktu nie zostały spełnione kryteria testu zakładającego sprzedaż krajową na poziomie 5 %, stwierdzono jednak, że sprzedaż krajowa była wystarczająco wysoka, aby umożliwić właściwe porównanie. Jeśli chodzi o badanie rentowności, potwierdzono, że zostało ono wykonane na podstawie typu produktu.
(62)
W odniesieniu do kwestii poruszonych w lit. c) powyżej, tj. dlaczego pełen NKP nie został wykorzystany do porównania wartości normalnej z ceną eksportową, w trakcie dochodzenia okazało się, że pełen NKP nie jest wiarygodnym wskaźnikiem. Po pierwsze dlatego, że w odróżnieniu od organów UE zarówno organy chińskie, jak i indyjskie, nie rozróżniają 10 kodów CN zastosowanych przy definiowaniu produktu objętego postępowaniem. Po drugie, jak wyjaśniono w motywie 48 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych, wiele zainteresowanych stron twierdziło, że elementy złączne produkowane przez chińskich producentów eksportujących stanowiły standardowe produkty (głównie w przedziale klas wytrzymałości 4.8-8.8), który nie miały szczególnych właściwości dotyczących surowca, wytrzymałości, powłoki czy kwestii związanych z certyfikacją lub bezpieczeństwem; które miały prostsze zastosowania (zastosowanie nieprofesjonalne i ogólna dystrybucja), w przeciwieństwie do zaawansowanych zastosowań; i nie spełniały rygorystycznych wymogów konkretnych odbiorców końcowych, takich jak przemysł motoryzacyjny, chemiczny lub lotniczy i kosmonautyczny.
(63)
W odniesieniu do kwestii poruszonych w lit. d) powyżej, elementy takie jak „identyfikowalność”, norma ISO 9000, jednostka wskaźnika wadliwości i inne kryteria, takie jak „twardość, zginanie, wytrzymałość, udarność, współczynnik tarcia”, które zostały zgłoszone przez pozostałych dwóch producentów eksportujących, nie mogły zostać zaakceptowane, ponieważ przedsiębiorstwa objęte postępowaniem nie wykazały, w jaki sposób elementy te wpływają na porównywalność cen między wartością normalną i ceną eksportową.
(64)
W związku z tym, że nie dysponowano konkretnymi informacjami na temat braku porównywalności stwierdzonego obok zaleceń sformułowanych przez zainteresowane strony w pierwotnym dochodzeniu, a także biorąc pod uwagę ograniczoną ilość dalszych dostępnych informacji dotyczących innych właściwości technicznych, takich jak powłoka, w pierwotnym dochodzeniu stwierdzono, że główne czynniki i różnice podkreślone przez same zainteresowane strony, w szczególności produkty standardowe i specjalne oraz klasa wytrzymałości, stanowiły wystarczającą podstawę porównania wartości normalnej i cen eksportowych.
2.6. Dalsze ujawnianie informacji dotyczących wartości normalnej w dniu 11 lipca 2012 r.
(65)
W dniu 11 lipca 2012 r. Komisja ujawniła przeklasyfikowanie wartości normalnej, jak opisano powyżej, oraz proponowane ponowne obliczenie marginesów dumpingu na podstawie wyjaśnionych powyżej informacji, i zwróciła się o zgłaszanie uwag.
(66)
Jak wspomniano w motywie 32 powyżej, producent indyjski przekazał w swoim pierwotnym wniosku wykaz sprzedaży krajowej („DMSAL”) bez podania NKP. Jedynym identyfikatorem każdej sprzedaży był kod pozycji, który stanowił wewnętrzny kod dla każdego produktu, oraz ciąg tekstu opisujący produkt. Przykładowo:
M8X1,25X16 ŚRUBA WIEŃCOWA
(67)
Jak wyjaśniono w motywach 48-57 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych, indyjskie przedsiębiorstwo przedstawiło podział sprzedaży na rynku krajowym na standardowe i specjalne elementy złączne, stosując rozróżnienie, o którym mowa w motywie 77. W rezultacie wykaz sprzedaży krajowej został przedstawiony w dwóch plikach: „standardowy DMSAL” i „specjalny DMSAL”. Sprzedaż, której nie można było określić jako standardowa czy też specjalna, nie była uwzględniania w dalszych obliczeniach wartości normalnej.
(68)
W toku dochodzenia okazało się również, że do określenia wartości normalnej konieczna będzie klasa wytrzymałości elementu złącznego. Indyjskie przedsiębiorstwo określiło klasę wytrzymałości dla każdej linii w dokumentacji „standardowego DMSAL” oraz „specjalnego DMSAL” i przekazało dokumentację zawierająca kolumnę „Klasa”, w której podana została klasa wytrzymałości, na przykład:
Opis
Klasa
M8X1,25X16 ŚRUBA WIEŃCOWA
8.8
(69)
Na tej podstawie została obliczona pierwotna wartość normalna, przy wykorzystaniu podziału na elementy standardowe/specjalne oraz klasy wytrzymałości, jak określono przy pierwszym ujawnieniu informacji na temat przeglądu wdrażania w dniu 30 maja 2012 r.
(70)
Jak wspomniano w motywie 54, niektórzy producenci eksportujący zwrócili się o dalsze wyjaśnienia, powołując się na brak możliwości porównania na podstawie powłoki, średnicy i długości elementu złącznego. Argumentowali oni, że może to wpłynąć na poziom pierwotnie obliczonej wartości normalnej.
(71)
Wobec braku NKP ciąg tekstowy opisujący każdą transakcję (po zebraniu transakcji w ramach jednego opisu) został poddany analizie w celu pozyskania informacji na temat średnicy i długości sprzedawanych elementów złącznych. Posługując się powyższym przykładem: M8 = średnica oraz 16 = długość. W tym przypadku jest to opis śruby o średnicy 8 mm i długości 16 mm. Wartość 1,25 odnosi się do skoku gwintu; parametr ten nie został wykorzystany przy klasyfikacji produktu objętego postępowaniem.
(72)
W NKP stosowanym przez chińskich producentów eksportujących dane te zostały przedstawione nieco inaczej. W przypadku wspomnianej powyżej śruby do średnicy i długości odnosiłaby się wartość „080016”.
(73)
Aby zagwarantować, że wartość normalna odpowiada cenie eksportowej, Komisja pogrupowała wartości średnicy i długości według trzech równych zakresów zgodnie z drugim pismem w sprawie ujawnienia informacji z dnia 5 lipca 2012 r.
Wskaźnik
Średnica
Długość
Mała
M4 do M10
0 do 100 mm
Średnia
M12 do M20
100 do 200 mm
Duża
M22 do M30
200 do 300 mm
(74)
Niewielki odsetek sprzedaży producenta indyjskiego nie zmieścił się w zakresach podanych powyżej i w związku z tym nie został on uwzględniony przy obliczaniu wartości normalnej. Śruba w powyższym przykładzie zostałaby zatem opisana za pomocą zmienionego NKP „GSS” = klasa wytrzymałości 8.8; mała średnica; mała długość.
(75)
Z powyższego przykładu jasno wynikało, że ciąg tekstowy opisujący produkt nie zawiera żadnych informacji na temat powłoki stosowanej przez krajowego producenta z Indii. Zbadano zatem, czy dokumentacja dochodzenia zawierała jakiekolwiek dowody dotyczące rodzaju powłoki, o ile istniała, stosowanej przez producenta indyjskiego przy sprzedaży standardowych elementów złącznych na rynku krajowym. Poufne dane zawarte w dokumentacji, zweryfikowane w siedzibie producenta indyjskiego, wskazały na zastosowanie powłoki elektrolitycznej (NKP rodzaj A) w przypadku standardowych elementów złącznych na rynku krajowym. Dane te zostały ujawnione wszystkim stronom w dniu 5 lipca 2012 r.
2.7. Uwagi do pisma w sprawie ujawnienia informacji z dnia 11 lipca 2012 r.
(76)
Niektórzy producenci eksportujący odpowiedzieli na opisane powyżej ujawnienie informacji. Na ich wniosek zorganizowano przesłuchanie przeprowadzone przez urzędnika z DG ds. Handlu pełniącego rolę rzecznika praw stron w celu kontynuowania dialogu z Komisją i omówienia kwestii podnoszonych przez tych producentów. Producenci eksportujący poruszyli przede wszystkim następujące kwestie:
a)
metodyka, zgodnie z którą producent indyjski dokonał podziału sprzedaży krajowej na standardową i specjalną;
b)
w przypadku uznania niektórych elementów złącznych sprzedawanych na rzecz podmiotów w branży motoryzacyjnej za standardowe, uzasadnione byłoby „istotne dostosowanie”;
c)
dostosowania wartości normalnej na mocy art. 2 ust. 10 lit. b) w przypadku podatków pośrednich poniesionych z tytułu przywozu walcówki do Indii;
d)
obecność chromu VI w powłoce standardowych elementów złącznych;
e)
metodyka stosowana przez Komisję w przypadku braku sprzedaży krajowej odpowiadającej konkretnej transakcji wywozowej; oraz
f)
ujawnienie kodów produktów w sprzedaży krajowej realizowanej przez producenta indyjskiego.
(77)
W odniesieniu do lit. a) powyżej producent indyjski dokonał podziału sprzedaży krajowej na standardową i specjalną, wychodząc z założenia, że elementy złączne produkowane według rysunku klienta stanowią specjalne elementy złączne, natomiast pozostała sprzedaż obejmuje standardowe elementy złączne, tj. niewyprodukowane według konkretnego rysunku lub rysunku klienta.
(78)
W odniesieniu do lit. b) powyżej oraz jak wspomniano w piśmie załączonym do dokumentacji z dnia 13 lipca 2012 r. przesłanym wspomnianym zainteresowanym stronom po przesłuchaniu, które odbyło się w dniu 11 lipca, Komisja potwierdziła, że wobec braku nazwisk klientów, jak wspomniano powyżej, odwołuje się do motywu 47 powyżej. Ponadto Komisja odnotowuje, że według europejskiego stowarzyszenia producentów elementów złącznych „w Europie, jeśli klient - zwłaszcza z branży motoryzacyjnej - zamówi element złączny wyprodukowany na podstawie rysunku, lecz równocześnie spełniający międzynarodowe normy (ISO, EN, DIN, AFNOR, UNI), wówczas taki produkt jest uważany przez producenta elementów złącznych jako produkt specjalny i w konsekwencji zostaje zaklasyfikowany - w ramach klasyfikacji wewnętrznej stosowanej przez przedsiębiorstwo - jako „specjalny” […] Jest to tryb działania przyjęty przez wszystkich producentów elementów złącznych na świecie, w tym również w Indiach”. Komisja jest zatem przekonana, że standardowe elementy złączne przeznaczone dla odbiorców w branży motoryzacyjnej nie zostały wymienione w wykazie standardowych elementów złącznych przekazanym podczas dochodzenia pierwotnego. W związku z powyższym argument ten został odrzucony.
(79)
W odniesieniu do lit. c) powyżej podczas przesłuchania producenci eksportujący podnieśli kwestię dostosowania w myśl art. 2 ust. 10 lit. b) rozporządzenia podstawowego, w celu uwzględnienia należności celnych z tytułu przywozu walcówki do Indii, które są zawarte w wartości normalnej, ale nie w cenie eksportowej z Chin. W toku pierwotnego dochodzenia chińskie przedsiębiorstwa, które znalazły się w badanej próbie, zakupiły walcówkę wyprodukowaną w Chinach.
(80)
Na surowiec importowany przez indyjskiego producenta nałożone było cło podstawowe (5 % możliwej do oszacowania wartości) oraz podatek na szkolnictwo w ramach cła (3 % wartości cła podstawowego powiększonej o cło wyrównawcze). Jednakże, zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. b) rozporządzenia podstawowego, o takie dostosowanie o kwotę odpowiadającą podatkom pośrednim można wnioskować, pod warunkiem że opłaty przywozowe od produktu podobnego oraz jego fizycznych składników, w przypadku gdy jest on przeznaczony do użytku na rynku krajowym, nie będą pobrane lub zostaną zwrócone w przypadku wywozu produktu podobnego do Unii Europejskiej. Wobec braku stwierdzenia oraz dowodów, że wywozu od podanych powyżej producentów eksportujących do UE mogłoby dotyczyć niepobieranie lub zwrot opłat przywozowych nakładanych na przywóz surowców (walcówka), argument ten należy odrzucić. Ponadto takie dostosowanie nie jest zazwyczaj możliwe, gdy dany producent eksportujący, a tak jest w przypadku tego przeglądu, pozyskuje wszystkie surowce od dostawców krajowych, nie ponosząc w związku z tym żadnych opłat przywozowych.
(81)
W odniesieniu do lit. d) powyżej dowody w dokumentacji pierwotnego dochodzenia wskazywały na to, że standardowa powłoka na standardowych elementach złącznych sprzedawanych na indyjskim rynku krajowym zawierała chrom Cr3 i dlatego odpowiadała definicji NKP zakładającej brak chromu VI dodawanego do powłoki. Marginesy dumpingu zostały zatem ponownie obliczone, biorąc pod uwagę najdroższy rodzaj powłoki zawierającej chrom po stronie eksportera, bez dostosowania ceny eksportowej. Dwóch producentów eksportujących twierdziło, że informacje na temat powłoki dotyczyły raczej obecnej sytuacji niż sytuacji w okresie objętym dochodzeniem. Twierdzenie to jest bezpodstawne. W wyniku kontroli dokonanej w toku pierwotnego dochodzenia uzyskano zweryfikowane dowody, z których wynikało, że wszystkie standardowe elementy złączne sprzedawane na rynku krajowym w Indiach były powlekane elektrolitycznie w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem.
(82)
W odniesieniu do lit. e) powyżej potwierdzono, że marginesy dumpingu zostały obliczone przy założeniu, że w przypadku braku odpowiadającej sprzedaży na rynku krajowym, transakcja wywozowa nie będzie uwzględniana przy obliczaniu dumpingu. Niektóre strony twierdziły, że nie było podstaw, by nie uwzględniać niektórych transakcji wywozowych w obliczeniach marginesu dumpingu. Jednakże w przypadku wszystkich chińskich producentów eksportujących, którzy zostali objęci próbą, stwierdzono istotne dopasowanie między sprzedażą krajową i eksportową, co pozwoliło uzyskać obiektywną reprezentację sprzedaży realizowanej przez różne strony.
(83)
W odniesieniu do lit. f) powyżej Chińska Izba Gospodarcza oraz chiński eksporter twierdzili, że indyjski producent nie przedstawił przekonującego powodu, by nie pozwolić Komisji na ujawnienie konkretnych informacji dotyczących kodów produktów w swojej sprzedaży krajowej. Postępując zgodnie z zasadami poufności, Komisja przekazała Chińskiej Izbie Gospodarczej i wszystkim eksporterom chińskim, którzy o nie wnioskowali możliwie najwięcej informacji w drodze licznych pism załączanych do dokumentacji, poprzez udostępnienie pisma w sprawie ujawnienia informacji wszystkim zainteresowanym stronom oraz w drodze przesłuchań. W odniesieniu do wniosku o ujawnienie kodów produktów producenta indyjskiego ujawnienie takich informacji pozwoli pozostałym stronom obliczyć z dużą dokładnością ceny krajowe indyjskiego producenta, czego należy uniknąć ze względu na ochronę poufnych informacji handlowych. Niezapewnienie ochrony poufnych informacji mogłoby skutkować ewentualnymi roszczeniami o odszkodowanie wysuwanymi wobec Komisji oraz zniechęcić do współpracy przy dochodzeniach przedsiębiorstwa w krajach analogicznych, które do takiej współpracy przystępują na zasadzie dobrowolności. W związku z powyższym wniosek ten został odrzucony.
2.8. Dostosowania metodyki stosowanej w rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych przy obliczaniu wartości normalnej
(84)
Mając na uwadze oświadczenia złożone przez chińskich producentów eksportujących w ramach tego przeglądu w odniesieniu do definicji typów produktu przy obliczaniu wartości normalnej z Indii, w których twierdzili oni, że oprócz rozróżnienia pomiędzy standardowymi i specjalnymi elementami złącznymi i klasą wytrzymałości znaczenie mają elementy średnicy, długości i powłoki oraz w następstwie przesłuchań i rozmów, które nastąpiły w obecności rzecznika praw stron, dane producenta indyjskiego zostały ponownie ocenione.
(85)
W następstwie wspomnianej powtórnej oceny Komisja była w stanie ustalić średnicę i długość elementów złącznych sprzedawanych na rynku krajowym w Indiach. Aby umożliwić obiektywne porównanie tych elementów złącznych z elementami złącznymi wywożonymi z ChRL, wartości średnicy i długości zostały uszeregowane według zakresów, a następnie dla każdego zakresu obliczona została wartość normalna. Szczegółowe wyjaśnienia w tej kwestii zostały przedstawione w dwóch pismach w sprawie ujawnienia informacji z dnia 5 i 11 lipca 2012 r., które zostały udostępnione wszystkim zainteresowanym stronom. Ustalenie zakresów w celu rozróżnienia głównych wymiarów produktu sprzedawanego przez producenta indyjskiego pozwoliło na obiektywne porównanie, zgodnie z wnioskiem zainteresowanych stron, z wywozem prowadzonym przez chińskie przedsiębiorstwa. Następnie dwóch producentów eksportujących argumentowało, że nie dysponowali pełnymi informacjami, twierdząc, że klasyfikacja była niejasna i nieodpowiednia, i w związku z tym nie mieli oni wystarczających informacji, by wnioskować o dostosowanie ze względu na różnice fizyczne. Jednakże poza tymi ogólnymi stwierdzeniami wspomniani producenci nie przedstawili innej uzasadnionej propozycji ani dowodów merytorycznych. W związku z tym zarzut ten został odrzucony.
(86)
EFDA stwierdziło, że użycie średnicy i długości nie oddaje stanu faktycznego i zaproponowało inne rozwiązanie, które dotyczyło wspomnianych dwóch kryteriów, i jego zdaniem pozwoliłoby uniknąć sytuacji, w której niektóre produkty mogą zostać pominięte; EFDA nie uzasadniła jednak tego alternatywnego rozwiązania. Zaproponowana przez Komisję klasyfikacja nie wykluczała żadnego typu produktu (uwzględnione zostały wszystkie możliwe kombinacje średnicy i długości), a zatem zarzut ten nie mógł być dalej rozpatrywany.
(87)
Stwierdzono, że wszystkie sprzedane standardowe elementy złączne były powlekane elektrolitycznie i w rezultacie wartość normalna została obliczona na podstawie powłoki odpowiadającej kodowi NKP „A”. W przypadku gdy objęty próbą chiński producent eksportujący nie prowadził wywozu elementów złącznych z powłoką typu A, stosowany był najbardziej zbliżony rodzaj powłoki bez jakiegokolwiek dostosowania ceny eksportowej.
(88)
Dane na temat klasy wytrzymałości oraz podział na standardowe i specjalne elementy złączne pozostały bez zmian.
(89)
Dwóch producentów eksportujących zwróciło się z wnioskiem o interwencję urzędnika DG ds. Handlu pełniącego rolę rzecznika praw stron w celu zbadania poufnych danych dotyczących producenta z Indii jako kraju analogicznego i przedstawienia poświadczeń dotyczących poufnego charakteru jego krajowej sprzedaży, jak również w kwestii powlekania standardowych elementów złącznych, obecności chromu w powłoce oraz uzyskania informacji dotyczących długości i średnicy w przypadku standardowych elementów złącznych. Rzecznik praw stron, po zbadaniu poufnych danych producenta z Indii jako kraju analogicznego, odpowiedział na pytania postawione przez dwóch producentów eksportujących. Sprawozdanie sporządzone przez rzecznika praw stron wyjaśniające zostało załączone do dokumentacji do wglądu przez zainteresowane strony.
(90)
Pomimo wyżej wymienionych dodatkowych informacji, wyjaśnień, przesłuchań i przeprowadzonych rozmów niektóre strony nadal twierdziły, że nie dysponują informacjami, które pozwoliłyby im wnioskować o dostosowania w celu zapewnienia obiektywnego porównania. Komisja przekazała stronom obszerne informacje na temat grup produktu stosowanych przy ustalaniu wartości normalnej zgodnie z wymogiem postawionym przez Organ Apelacyjny (7). Ponadto w dłuższym okresie rozpoczynającym się od dnia 30 maja 2012 r. i kończącym w dniu 19 lipca 2012 r. Komisja dostarczyła informacje i odpowiedziała na wszystkie pytania postawione przez wszystkie strony. Co więcej, wszystkim stronom przyznano dodatkowe 20 dni na zgłaszanie uwag dotyczących ujawnienia ostatecznych ustaleń.
(91)
Te same strony twierdziły, że sprzecznie z treścią sprawozdania Organu Apelacyjnego Komisja, bez podania stosownego uzasadnienia, odmówiła ujawnienia informacji na temat konkretnych produktów producenta indyjskiego wykorzystanych przy ustalaniu wartości normalnej. Artykuł 6 ust. 5 Porozumienia w sprawie antydumpingu stanowi, że informacje, które mają charakter poufny lub są dostarczone na zasadzie poufności, są traktowane jako takie przez organy prowadzące dochodzenie. W tym przypadku indyjski producent dostarczył informacje na temat typów produktu sprzedawanego na rynku krajowym na zasadzie poufności i przedsiębiorstwo ponowiło swój wniosek do Komisji o poufne traktowanie, stwierdzając, że w dalszym ciągu uważa te informacje za ściśle poufne, o czym mowa w motywie 82. Strony te twierdziły także, że Komisji nie udało się przedstawić nieopatrzonego klauzulą poufności streszczenia informacji dostarczonych przez producenta indyjskiego zgodnie z wymogami zawartymi w sprawozdaniach. W trakcie rozmów i jak wspomniano w motywach powyżej, Komisja, przy zachowaniu poufności, ujawniła jednak zainteresowanym stronom wszystkie istotne informacje dotyczące producenta indyjskiego, tak by mogły one bronić swoich interesów.
2.9. Określenie wartości normalnej dla producentów eksportujących w ChRL, wartość normalna, ceny eksportowe, porównanie
(92)
Wartość normalna została obliczona i porównana z ceną eksportową, jak określono powyżej. Dostosowania ceny eksportowej miały na celu usunięcie różnicy w cenie w przypadku dodania chromu VI do powłoki na elementach złącznych objętych postępowaniem. Wartość normalna i cena eksportowa zostały porównane na podstawie ceny ex-works, jak w pierwotnym dochodzeniu.
2.10. Wnioski o dostosowania na podstawie właściwości produktu
(93)
Jeden producent eksportujący wnioskował o dostosowanie zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. a) rozporządzenia podstawowego ze względu na różnice we właściwościach fizycznych różnych typów (śruby z łbem sześciokątnym, wkręty do drewna, śruby itp.) produktu objętego postępowaniem. Jako że producent eksportujący objęty postępowaniem nie ma, z uwagi na wymóg poufności, dostępu do pełnych danych na temat wartości normalnej, przedsiębiorstwo zastosowało własne ceny eksportowe, by wykazać, do jakiego stopnia ceny różnią się dla każdego typu elementu złącznego.
(94)
W pierwotnym dochodzeniu porównano wartość normalną i cenę eksportową poprzez rozróżnienie między standardowymi i specjalnymi typami elementów złącznych zgodnie z motywem 102 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych, a także poprzez określenie klasy wytrzymałości. Pełne numery kontrolne produktu (NKP) nie zostały w tym przypadku wykorzystane, mając na uwadze, że producent w kraju analogicznym nie dostarczył wymaganych informacji pogrupowanych według odpowiednich kategorii na podstawie NKP. Jeden z elementów pierwotnego NKP miał na celu ustalenie różnych typów elementów złącznych według tego, jakim kodem NK są objęte. Mając na uwadze, że informacje te nie zostały dostarczone przez producenta indyjskiego, ten element nie mógł zostać wykorzystany przy dokonywaniu porównania w pierwotnym dochodzeniu.
(95)
Z informacji dostarczonych przez producenta eksportującego wynikało, że mogą istnieć podstawy do dokonania dostosowań z uwagi na różnice w typach elementów złącznych. Zaproponowana metodyka nie została jednak uznana za właściwą, biorąc pod uwagę, że przedsiębiorstwo nie dostarczyło, zgodnie z pierwotnym wymogiem, szczegółowych informacji na temat typu produktu zgodnie z kodem NK, jak wyjaśniono w motywie 34. W ramach alternatywnego rozwiązania zbadano różnice w cenach w przemyśle unijnym na rynku Unii w celu ustalenia, czy między różnymi typami elementów złącznych istniały różnice w cenach. Informacje przekazane przez przemysł unijny zostały przedstawione w całości według PCN zgodnie z pierwotnym wnioskiem. Badanie to potwierdziło, że ceny na rynku UE różniły się w zależności od typu elementu złącznego. Na tej podstawie za właściwe uznano dostosowanie wartości normalnych w celu odzwierciedlenia tych różnic. Jako podstawę dostosowania przyjęto, że średnia cena sprzedaży w przemyśle unijnym na rynku Unii ma wartość „1”, a wszystkim poszczególnym typom przypisano własną indywidualną wartość w zależności od stosunku ich ceny do średniej ceny. Następnie wartości te zostały zastosowane do wartości normalnej użytej przy porównaniu z każdym typem produktu wywożonym przez producenta eksportującego.
(96)
Jako że podstawą dostosowań była wartość rynkowa różnic we właściwościach fizycznych na rynku UE, za właściwe uznano dokonanie podobnych dostosowań w obliczeniach marginesów dumpingu wszystkich producentów eksportujących.
(97)
Po opublikowaniu dokumentu ujawniającego ogólne ustalenia Chińskie Stowarzyszenie Przemysłu Elementów Złącznych („CCME”) oraz chiński eksporter twierdzili, że Komisja nadal narusza art. 2.4, 6.2 i 6.4 Porozumienia antydumpingowego WTO, nie dostarczając aktualnych informacji, na podstawie których porównana została cena eksportowa i wartość normalna, a następnie zwrócili się z prośbą do Komisji o ujawnienie kompletnych informacji na temat zastosowanej wartości normalnej typów produktu i tym samym wypełnienie swojego zobowiązania, jakim jest stworzenie chińskim producentom eksportującym, możliwości obrony swoich interesów, przedstawienia swojej sprawy z pełną znajomością stanu rzeczy oraz zagwarantowanie obiektywnego porównania cen eksportowych i wartości normalnej. Wyżej wymienione strony wezwały zatem Komisję do ponownego zbadania następujących kwestii:
a)
pełne ujawnienie wartości normalnej typów produktu;
b)
zapewnienie, by standardowe elementy złączne produkowane przez chińskich producentów eksportujących nie były porównywane do elementów złącznych produkowanych przez producenta z kraju analogicznego i mających zaawansowane zastosowania;
c)
przedstawienie instrukcji, w jaki sposób uzasadniać wnioski o dostosowania;
d)
poinformowanie o sposobie dokonania pewnych dostosowań; oraz
e)
zobowiązanie UE do tego, by nie pomijała żadnych transakcji wywozowych.
(98)
W odniesieniu do lit. a), w świetle informacji udostępnionych w postaci pism w sprawie ujawnienia informacji z dnia 30 maja 2012 r., 11 lipca 2012 r., 13 lipca 2012 r., dokumentu ujawniającego ogólne ustalenia przesłanego w dniu 31 lipca 2012 r. oraz w szczególności motywów 77-96 oraz przesłuchań zorganizowanych w trakcie konsultacji uznaje się, że wszystkie informacje, jakie mogły zostać ujawnione w granicach wymogów dotyczących poufności, zostały przekazane zainteresowanym stronom.
(99)
W odniesieniu do pkt b) dotyczącego konieczności zagwarantowania, że standardowe elementy złączne produkowane przez chińskich producentów eksportujących nie będą porównywane z elementami złącznymi produkowanymi przez producenta z kraju analogicznego i mającymi zaawansowane zastosowania, aspekt ten został omówiony w motywie 78 powyżej. Wobec braku nowych dowodów, a także w obliczu jedynie zarzutów wysuwanych przez wyżej wymienione strony na temat ewentualnej obecności elementów złącznych mających zaawansowane zastosowania inne niż przemysł motoryzacyjny, Komisja uważa, że informacje udostępnione w aktach sprawy są na tyle wiarygodne, aby moc zagwarantować, że przy określaniu wartości normalnej do celów porównania z cenami eksportowymi wspomnianego chińskiego producenta eksportującego wykorzystano jedynie standardowe elementy złączne.
(100)
W odniesieniu do lit. c) i zarzutów, według których Komisja nie dostarczyła informacji na temat sposobu, w jaki chińscy producenci eksportujący mogli uzasadnić wnioski o dostosowania dotyczące aspektów takich jak identyfikowalność, norma ISO 9000, jednostka wskaźnika wadliwości i innych kryteriów, takich jak „twardość, zginanie, wytrzymałość, udarność, współczynniki tarcia” (zob. motyw 63 powyżej) oraz ceł przywozowych (zob. motywy 79 i 80 powyżej), Komisja zwraca uwagę na poniższe kwestie. Po pierwsze, przypomina się, że aspekty te zostały poruszone przez strony bez przedstawienia żadnych dalszych szczegółowych informacji. W trakcie przesłuchania zorganizowanego w dniu 11 lipca 2012 r. przez odpowiedzialnego za nie rzecznika praw stron Komisja zwróciła się do stron z prośbą o przekazanie dodatkowych informacji dotyczących wyżej wymienionych kwestii, jednak żadna ze stron tego nie uczyniła. Jeśli chodzi o wniosek o dostosowania cen eksportowych w celu uwzględnienia ceł na przywóz walcówki do Indii oraz, ogólnie rzecz biorąc, tańszy dostęp do surowców dla chińskich producentów eksportujących, Komisja szczegółowo wyjaśniła w motywie 80 powody, dla których wniosek ten nie mógł zostać przyjęty. Ponadto, jak wskazano w motywie 63 rozporządzenia pierwotnego, koszt głównego surowca - walcówki stalowej - nie odzwierciedla we właściwy sposób wartości rynkowych. Ustalono, że ceny walcówki stalowej na rynku krajowym były znacznie niższe od cen na innych rynkach. Dlatego też zniekształcone ceny nie mogą służyć jako podstawa dostosowania, o co wnioskowały wyżej wymienione strony. W tych okolicznościach Komisja nie potrafi wskazać, jakie dodatkowe informacje, zdaniem Chińskiej Izby Gospodarczej oraz producenta eksportującego, można by dostarczyć, by móc dalej uzasadnić wspomniane dwa wnioski o dostosowania.
(101)
W odniesieniu do lit. d) przypomina się, że informacje dotyczące „wartości normalnej typów produktu producentów UE oraz ich poziomów cen, jak również wpływ wynikających z nich dostosowań wartości normalnej typów produktu producenta z kraju analogicznego” mają charakter poufny, a zatem nie mogą zostać ujawnione. Chińska Izba Gospodarcza i jeden chiński producent eksportujący złożyli wniosek o dalsze wyjaśnienia, w jaki sposób dokonano dostosowań ze względu na różnice cen powłoki. Jak wskazano w motywie 92 powyżej, należy jednak zauważyć, że w dokumencie ujawniającym szczegółowe ustalenia Komisja wskazała, które wywożone typy produktu zostały dostosowane i tym samym umożliwiła zainteresowanym stronom zrozumienie, w jaki sposób dokonano takiego dostosowania.
(102)
W odniesieniu do lit. e) oraz domniemanej konieczności uwzględnienia wszystkich porównywalnych transakcji wywozowych przy obliczaniu dumpingu, w celu zapewnienia obiektywnego porównania cen na mocy art. 2.4.2 Porozumienia antydumpingowego WTO, Komisja zauważa, że wartość normalna stosowana przy ustalaniu marginesów dumpingu została dostosowana właśnie w następstwie wniosku i sugestii wyżej wymienionych stron. Przyjęta metodyka została wyjaśniona w motywach 93-96 powyżej, a przyczyny wyrażenia kwoty stwierdzonego dumpingu jako części procentowej transakcji wywozowych uwzględnionych przy obliczaniu kwoty dumpingu przedstawione w motywach 107 i 108 poniżej są w pełni zgodne z art. 2.4.2 Porozumienia antydumpingowego WTO, który odnosi się do porównywalnych transakcji wywozowych. W tym przypadku do celów porównania użyte zostały wszystkie porównywalne transakcje (według typu produktu). W związku z tym zasadne było wyrażenie kwoty stwierdzonego dumpingu jako części procentowej transakcji wywozowych wykorzystanych przy obliczaniu kwoty dumpingu.
(103)
W następstwie ujawnienia ogólnych ustaleń, dwóch chińskich producentów eksportujących podtrzymało swoje stanowisko, że należy dokonać dostosowań z względu na rzekome różnice w wydajności zużycia surowca i łatwiejszy dostęp do niego, bardziej wydajne zużycie energii elektrycznej oraz niższą produktywność na pracownika. Przypomina się, że żaden z chińskich producentów eksportujących nie uzyskał zgody na traktowanie na zasadach rynkowych (MET) w pierwotnym dochodzeniu oraz że nie można uznać, że stosowana przez nich struktura kosztów odzwierciedla wartości rynkowe, które można wykorzystać jako podstawę dostosowań, w szczególności w odniesieniu do dostępu do surowców. Ponadto należy zauważyć, że procesy produkcji w ChRL uznano za porównywalne z procesem produkcji stosowanym przez przedsiębiorcę indyjskiego, a rzekome różnice uznano za bardzo nieznaczne. W tym przypadku stwierdzono, że producent indyjski konkuruje z wieloma innymi producentami na indyjskim rynku krajowym i uważa się, że jego ceny w pełni odzwierciedlały sytuację na rynku krajowym. Jak wspomniano w motywie 41 powyżej, w celu ustalenia wartości normalnej należało użyć wyceny zastępczej kosztów i cen producentów w funkcjonujących gospodarkach rynkowych.
(104)
Tych samych dwóch chińskich producentów eksportujących twierdziło, że przy szeregowaniu danych dotyczących średnicy i długości według zakresów Komisja nie powinna odwoływać się do zakresów, lecz stosować faktyczne dane liczbowe odnoszące się do długości i średnicy w celu przeprowadzenia porównania. Po pierwsze, jak wspomniano w motywie 70 powyżej, Komisja zgodziła się, w następstwie przesłuchania zorganizowanego w dniu 26 czerwca 2012 r. z tymi samymi stronami, uszeregować średnice i długość według zakresów, tak by uwzględnić wpływ właściwości fizycznych na ceny. Wspomniane strony wskazały możliwe zakresy, jednak Komisja podkreśliła w trakcie przesłuchania, że proponowane zakresy należy zweryfikować, tak aby mieć pewność, że wszystkie wywożone typy produktu są dopasowane do bardzo podobnych typów produktu producenta indyjskiego. Po drugie, wyżej wymienione strony przykładowo stwierdziły w prezentacji podczas przesłuchania w dniu 3 lipca 2012 r., że średnica będzie miała niewielki wpływ pod względem jednostkowego zużycia surowca. W związku z powyższym argument ten został odrzucony.
2.11. Marginesy dumpingu
(105)
Marginesy dumpingu zostały ustalone na podstawie porównania średniej ważonej wartości normalnej ze średnią ważoną ceną eksportową.
(106)
Ostateczny margines dumpingu, wyrażony jako część procentowa ceny importowej CIF na granicy Unii, przed wniesieniem opłaty celnej, dla producenta eksportującego objętego tym przeglądem wynosi:
Bulten Fasteners (China) Co., Ltd
0,0 %
(107)
Zmienione ostateczne marginesy dumpingu wyrażone jako procent ceny importowej CIF na granicy Unii, przed wniesieniem opłaty celnej, wynoszą:
Producent eksportujący w ChRL
Obowiązujący margines dumpingu
Zmieniony margines dumpingu
Biao Wu Tensile Fasteners Co., Ltd.
69,9 %
43,4 %
Kunshan Chenghe Standard Components Co., Ltd.
93,2 %
63,7 %
Ningbo Jinding Fastener Co., Ltd.
74,5 %
64,3 %
Ningbo Yonghong Fasteners Co., Ltd.
105,3 %
69,7 %
Changshu City Standard Parts Factory and Changshu British Shanghai International Fastener Co., Ltd.
63,1 %
38,3 %
CELO Suzhou Precision Fasteners Co., Ltd
0 %
0 %
Golden Horse (Dong Guan) Metal Manufactory Co., Ltd
26,5 %
22,9 %
Yantai Agrati Fasteners Co., Ltd
0 %
0 %
Współpracujący producenci eksportujący, nieobjęci próbą
78,1 %
54,1 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
115,4 %
74,1 %
(108)
Jeden producent eksportujący twierdził, że przy obliczaniu marginesu dumpingu całkowita kwota stwierdzonego dumpingu powinna być wyrażona jako procent całkowitej wartości CIF wszystkich transakcji wywozowych, a nie jako procent tych transakcji wywozowych uwzględnionych przy obliczaniu wysokości dumpingu. W przeciwnym razie, zdaniem tego przedsiębiorstwa, byłoby to równoznaczne z domniemaniem dumpingu dla tych transakcji wywozowych, które nie zostały wykorzystane przy ustalaniu dumpingu.
(109)
Porównanie ceny eksportowej z wartością normalną zostało dokonane na podstawie średniej ważonej jedynie w odniesieniu do tych typów produktu wywożonych przez chińskiego producenta eksportującego, w przypadku których producent indyjski produkował i sprzedawał odpowiadający typ produktu. Uznano to za najbardziej wiarygodną podstawę ustalania poziomu dumpingu, o ile występuje, u producenta eksportującego; próba dopasowania wszystkich pozostałych wywożonych typów produktu do bardzo podobnych typów produktu wytwarzanych przez producenta indyjskiego doprowadziłaby do nieprecyzyjnych ustaleń. Na tej podstawie zasadne jest wyrażenie kwoty stwierdzonego dumpingu jako procent tych transakcji wywozowych, które zostały wykorzystane przy obliczaniu kwoty dumpingu - ustalenie to jest uważane za reprezentatywne dla wszystkich typów wywożonego produktu. To samo podejście zostało zastosowane do obliczania marginesów dumpingu innych producentów eksportujących.
3. Definicja przemysłu unijnego
(110)
Jak wskazano w zawiadomieniu o wszczęciu, Komisja dokonała ponownej oceny definicji przemysłu unijnego w celu uwzględnienia zaleceń przedstawionych w sprawozdaniach DSB, sugerujących, że UE działała niezgodnie z art. 4.1 Porozumienia antydumpingowego WTO, wyłączając z definicji przemysłu unijnego tych producentów, którzy nie wyrażają chęci włączenia ich do próby oraz uznając, że próg 25 %, o którym mowa w art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, automatycznie stanowił „znaczącą część” łącznej unijnej produkcji produktu objętego postępowaniem. W pkt 430 sprawozdania Organu Apelacyjnego wydanego w dniu 15 lipca 2011 r. przyznaje się, że „rozproszony charakter przemysłu elementów złącznych mógł jednak dopuszczać tak małą część z powodu braku możliwości uzyskania dodatkowych informacji, pod warunkiem że proces, za pomocą którego Komisja zdefiniowała przemysł, nie doprowadził do istotnego ryzyka zakłócenia konkurencji. […] ograniczając definicję przemysłu krajowego do producentów, którzy wyrażają chęć włączenia ich do próby, Komisja wykluczyła producentów, którzy dostarczyli odpowiednie informacje” (podkreślenie zostało dodane). To właśnie ci ostatni producenci są obecnie uwzględnieni w definicji przemysłu unijnego.
(111)
W pierwotnym dochodzeniu ustalono, że produkcja producentów unijnych, którzy wyrazili zgodę na włączenie ich do próby i w pełni współpracowali w pierwotnym dochodzeniu, stanowiła 27,0 % całkowitej produkcji produktu objętego postępowaniem w Unii. Tym samym uznano, że przedsiębiorstwa te stanowią przemysł Unii w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
(112)
W następstwie konkluzji w sprawozdaniach DSB i w oparciu o wszystkie ważne wnioski otrzymane od wszystkich producentów UE, którzy zgłosili się w terminie określonym w pkt 6 lit. b) ppkt (i) zawiadomienia o wszczęciu postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (8), niezależnie od tego, czy wskazali oni, że są gotowi do włączenia ich do próby, Komisja ponownie obliczyła, że przemysł unijny faktycznie stanowił 36,3 % całkowitej produkcji produktu objętego postępowaniem w Unii w 2006 r.
(113)
Po dokonaniu weryfikacji definicji przemysłu unijnego Komisja ustaliła, czy udział procentowy produkcji elementów złącznych tego przemysłu w całkowitej szacunkowej produkcji stanowił znaczącą część w rozumieniu art. 4.1 Porozumienia antydumpingowego WTO.
(114)
Jak wspomniano w motywie 112 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych, dochodzenie wykazało, że produkt podobny produkowany jest przez wielu producentów w Unii, których liczbę szacuje się na ponad 300 przedsiębiorstw, przeważnie małych i średnich („MŚP”) poza kilkoma dużymi przedsiębiorstwami lub grupami przedsiębiorstw. W momencie wszczęcia pierwotnego dochodzenia Komisja skontaktowała się z każdym z tych znanych producentów i poprosiła o udział w dochodzeniu oraz dostarczenie pewnych informacji na temat swojej działalności. Ani w zawiadomieniu o wszczęciu opublikowanym przy wszczęciu pierwotnego dochodzenia, ani w piśmie przewodnim przesłanym w dniu wszczęcia postępowania wszystkim znanym producentom unijnym nie było odniesienia do faktu, że informacje przedstawione przez producentów z UE, którzy nie chcą podjąć współpracy, zostaną pominięte.
(115)
Jak wspomniano, większość unijnych producentów elementów złącznych to małe przedsiębiorstwa lub mikroprzedsiębiorstwa (przedsiębiorstwa rodzinne), które zwykle posiadają ograniczone zasoby, w tym zasoby finansowe i kadrowe, i które nie są członkami krajowych ani unijnych stowarzyszeń, które mogłyby ich reprezentować w trakcie dochodzenia, oraz, co często ma miejsce w przypadku MŚP, nie mają żadnych środków, by móc zatrudniać prawników i księgowych specjalizujących się w dziedzinie handlu. Małe przedsiębiorstwa mają również poważne obawy co do ochrony ich poufnych danych podczas takich dochodzeń, co ma dla nich zasadnicze znaczenie. Niemniej jednak wielu producentów zgłosiło się (łącznie 63 producentów z UE) i przekazało wymagane informacje. Należy zauważyć, że wśród tych producentów znalazły się zarówno MŚP, jak i większe przedsiębiorstwa, które były zlokalizowane na terenie całej UE. W świetle powyższego, z uwagi na szczególne okoliczności niniejszej sprawy, tych producentów, którzy stanowili 36,3 % całkowitej produkcji produktu objętego postępowaniem w UE, można uznać za znaczącą część całkowitego unijnego przemysłu oraz w konsekwencji w rozumieniu art. 4.1 Porozumienia antydumpingowego WTO. Ponadto, jak wspomniano, jako że wszyscy najwięksi znani producenci w UE zgłosili się po wszczęciu dochodzenia, w terminie określonym w pierwotnym zawiadomieniu o wszczęciu, dobór próby w pierwotnym dochodzeniu można uznać za reprezentatywny, nawet po uwzględnieniu w definicji przemysłu unijnego kolejnych 18 producentów z UE.
(116)
Chińska Izba Gospodarcza twierdziła, że Komisja nie może ograniczać się do wykorzystywania danych otrzymanych od producentów unijnych, którzy zgłosili się w terminie wspomnianym w motywie 112 powyżej, bowiem niektórzy producenci unijni mogli postanowić, że nie będą się ujawniać, ponieważ nie chcieli zostać uwzględnieni przy doborze próby i w związku z tym wiedzieli, że ich odpowiedź nie zostanie uwzględniona. Stowarzyszenie chińskich eksporterów zwróciło się do Komisji z prośbą o „uruchomienie całej procedury selekcji od nowa oraz skontaktowanie się ze wszystkimi producentami z UE, pomijając fakt, że producenci muszą wyrazić chęć włączenia ich do próby” (9). W świetle powyższych ustaleń stwierdzono jednak, że nie istniała potrzeba wznowienia procesu ostatecznego doboru próby, gdyż najwięksi znani producenci unijni zgłosili się na początkowym etapie. Po ujawnieniu informacji Chińska Izba Gospodarcza powtórzyła, że nie można wykluczyć, że duża liczba producentów po prostu nie odpowiedziała na pytania zawarte w kwestionariuszu kontroli wyrywkowej „w sposób precyzyjny, ponieważ wiedzieli oni, że ich niechęć do włączenia do próby automatycznie skutkowałaby wykluczeniem ich z przemysłu krajowego”. Należy zauważyć, że te same argumenty zostały przytoczone przez chińskich producentów eksportujących i importerów europejskich w toku pierwotnego dochodzenia, którzy argumentowali przeciw istnieniu progu. Jak wyjaśniono w motywie 26 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych, Komisja skontaktowała się ze znaczną liczbą producentów unijnych po wszczęciu postępowania i tylko nieliczni z nich odpowiedzieli. Należy zauważyć, że nie było żadnych preferencji co do ich ewentualnego włączenia do ostatecznej próby. W rzeczywistości ewentualne włączenie producentów unijnych do ostatecznej próby nie odgrywało roli przy podejmowaniu przez nich decyzji o zgłoszeniu się w trakcie postępowania, ponieważ na ich decyzję wpływ miały inne czynniki, jak te podkreślone w motywie 115 powyżej. Dlatego też wniosek skierowany do Komisji o ponowne przeprowadzenie oceny szkody został odrzucony.
4. Sytuacja w przemyśle unijnym
(117)
Przyjęte w pierwotnym dochodzeniu ustalenia dotyczące szkody zostały w następstwie sprawozdań ponownie zbadane na poziomie przemysłu unijnego zdefiniowanego zgodnie z motywem 114 powyżej pod kątem tendencji dotyczących produkcji, mocy produkcyjnych i ich wykorzystania, sprzedaży, cen jednostkowych, udziału w rynku, zatrudnienia i wydajności, tj. na podstawie informacji zebranych na temat sześciu producentów objętych próbą i kolejnych 57 producentów stanowiących obecnie część przemysłu unijnego. Jeśli chodzi o pozostałe czynniki szkody stwierdzone dla objętego próbą przemysłu UE, jako że informacje dotyczące zapasów, rentowności, przepływów środków pieniężnych, inwestycji, zwrotu z inwestycji, możliwości pozyskania kapitału i płac zostały zebrane na podstawie zweryfikowanych odpowiedzi na kwestionariusz udzielonych przez sześciu producentów objętych próbą, potwierdza się ustalenia w ramach przeglądu.
4.1. Produkcja, moce produkcyjne i ich wykorzystanie
(118)
Rozwój produkcji, mocy produkcyjnych oraz ich wykorzystania w przypadku przemysłu unijnego w oparciu o wszystkie dostępne informacje (zob. motyw 112) przedstawiał się następująco:
Przemysł unijny ogółem
2003
2004
2005
2006
OD
Wielkość produkcji (Mt)
489 993
524 571
493 924
519 880
537 877
Wskaźnik
100
107
100
106
110
Moce produkcyjne (Mt)
859 766
881 454
902 741
919 485
944 817
Wskaźnik
100
102
105
107
110
Wykorzystanie mocy produkcyjnych (%)
57 %
60 %
55 %
57 %
57 %
(119)
Mimo znacznego wzrostu popytu o 29 % między rokiem 2004 a okresem objętym dochodzeniem wielkość produkcji przemysłu unijnego podlegała w badanym okresie wahaniom i była wyższa o 9 % w okresie objętym dochodzeniem w porównaniu z rokiem 2003, co można następnie porównać z 6 % podczas pierwotnego dochodzenia, tj. wciąż znacznie poniżej wzrostu popytu o 29 %.
(120)
W odniesieniu do mocy produkcyjnych i ich wykorzystania wnioski wyciągnięte w trakcie pierwotnego dochodzeniu, aczkolwiek na podstawie różnych zestawów danych, potwierdziły się (zob. motywy 130-133 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych).
4.2. Sprzedaż, udział w rynku, wzrost i średnie ceny jednostkowe w Unii
(121)
Poniższe dane liczbowe dotyczą sprzedaży w przemyśle unijnym na rzecz niezależnych klientów w Unii (pod względem wielkości i wartości) i zostały opracowane na podstawie wszystkich dostępnych informacji:
Przemysł unijny ogółem
2003
2004
2005
2006
OD
Wielkość sprzedaży przemysłu unijnego w Unii (w tys. EUR)
990 540
1 050 039
1 102 684
1 198 794
1 289 940
Wskaźnik
100
106
111
121
130
Wielkość sprzedaży przemysłu unijnego w Unii (Mt)
445 769
494 307
468 892
506 752
507 750
Wskaźnik
100
111
105
114
114
Cena jednostkowa sprzedaży przemysłu unijnego w Unii (EUR/Mt)
2 222
2 124
2 351
2 365
2 540
Wskaźnik
100
96
106
106
114
Udział rynkowy przemysłu unijnego w rynku (%)
Nie dotyczy
28 %
27 %
24 %
22 %
Wskaźnik
Nie dotyczy
100
96
86
80
(122)
Zweryfikowane dane zebrane w tabeli powyżej potwierdzają ustalenia przedstawione w motywach 137-140 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych w zakresie, w jakim potwierdza się wszystkie tendencje dotyczące szkody. Wielkość sprzedaży przemysłu unijnego wzrosła o 14 % w badanym okresie zamiast, jak ustalono w pierwotnym dochodzeniu, o 12 %, natomiast wartość sprzedaży wzrosła o 30 % zamiast o 21 %. Stwierdzono, że tendencje są w rzeczywistości bardzo zbliżone do tych stwierdzonych w pierwotnym dochodzeniu. Ten sam spadek wielkości sprzedaży między 2004 r. a 2005 r. potwierdza wniosek wspomniany w motywie 139 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych, że przemysł unijny nie był w stanie skorzystać ze wzrostu zużycia w Unii, a tym samym udział w rynku producentów unijnych zmalał o 20 % w okresie krótszym niż trzy lata.
4.3. Zatrudnienie i wydajność
(123)
Rozwój zatrudnienia i wydajności przemysłu unijnego przedstawiał się następująco:
Przemysł unijny ogółem
2003
2004
2005
2006
OD
Liczba zatrudnionych
7 530
8 340
8 559
8 549
8 581
Wskaźnik
100
111
114
114
114
Wydajność (Mt/pracownik)
65
63
58
61
63
Wskaźnik
100
97
89
93
96
4.4. Wnioski dotyczące szkody
(124)
W świetle powyższego wnioski sformułowane w motywach 153-161 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych zostały potwierdzone.
5. Wielkość przywozu towarów po cenach dumpingowych
(125)
Jak wskazano w zawiadomieniu o wszczęciu, Komisja wzięła pod uwagę wnioski ze sprawozdań DSB, sugerujące, że UE działała niezgodnie z art. 3.1 i 3.2 Porozumienia antydumpingowego WTO w kwestii uwzględnienia wielkości przywozu towarów po cenach dumpingowych w pierwotnym dochodzeniu w sprawie elementów złącznych.
(126)
W konsekwencji Komisja ponownie zbadała ocenę szkody w świetle ustaleń, według których niektórzy producenci eksportujący nie stosowali dumpingu w okresie objętym dochodzeniem. Należy przypomnieć, że w pierwotnym dochodzeniu dwóch chińskich producentów eksportujących nie stosowało dumpingu. Jak wspomniano w motywie 105 powyżej, w ramach niniejszego przeglądu ustalono, że jeszcze jeden producent nie stosował dumpingu. Całkowita wielkość przywozu zrealizowana przez tych trzech producentów eksportujących stanowiła zaledwie od 0,01 % do 0,40 % całkowitego przywozu produktu objętego postępowaniem z ChRL w okresie objętym dochodzeniem. Analiza szkody dotycząca kształtowania się przywozu z ChRL, która została dokonana na podstawie wielkości przywozu towarów po cenach dumpingowych, z wyłączeniem przywozu towarów po cenach niedumpingowych, wskazuje na nieistotne zmiany w tendencjach opisanych w motywie 121 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych.
2003
2004
2005
2006
OD
Wielkość przywozu z ChRL (Mt)
216 085
295 227
387 783
485 435
577 811
Wskaźnik
100
137
179
225
267
Udział w rynku ChRL
Nie dotyczy
17 %
22 %
23 %
25 %
Źródło: Eurostat.
6. Związek przyczynowy - wyniki wywozu przemysłu unijnego
(127)
Jak wskazano w zawiadomieniu o wszczęciu, Komisja ponownie oceniła swoją analizę związku przyczynowego w celu uwzględnienia wniosków płynących ze sprawozdań, które sugerują, że UE, biorąc pod uwagę ogólne dane statystyczne na temat wywozu przedstawione przez EUROSTAT zamiast danych na temat wyników eksportowych przemysłu UE, działała niezgodnie z art. 3.1 i 3.5 Porozumienia antydumpingowego WTO.
(128)
Wyniki wywozu przemysłu Unii zostały przeanalizowane w motywie 175 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych. Ustalono, że wywóz do państw trzecich stanowił zaledwie 11 % całkowitej produkcji podobnego produktu przez przemysł Unii w 2006 r. Jednakże, jak wskazano w sprawozdaniach DSB, wykorzystane dane dotyczyły wywozu realizowanego przez wszystkich producentów w Unii, w oparciu o dane Eurostatu, a nie wywozu przemysłu unijnego. W następstwie sprawozdań DSB Komisja ponownie oceniła swoją analizę związku przyczynowego, badając, czy wyniki wywozu nowo zdefiniowanego przemysłu unijnego mogły być czynnikiem powodującym szkodę. Ustalono, że wywóz do państw trzecich stanowił jedynie 3,7 % nowo zdefiniowanej produkcji podobnego produktu przez przemysł unijny w okresie objętym dochodzeniem, a nie 11 %, jak wspomniano w motywie 175 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych. Wywóz ten wzrósł o blisko 4 % między 2003 r. a okresem objętym dochodzeniem. Ponadto wywóz był stale realizowany po cenach znacznie przekraczających ceny sprzedaży na rynku Unii.
Przemysł unijny ogółem
2003
2004
2005
2006
OD
Wywóz unijny produktu objętego postępowaniem poza granice UE (Mt)
19 599
23 613
21 098
20 967
20 400
Wskaźnik
100
120
108
107
104
Wywóz unijny produktu objętego postępowaniem poza granice UE (tys. EUR)
47 261
55 657
52 958
58 831
55 477
Wskaźnik
100
118
112
124
117
Cena jednostkowa: (EUR/Mt):
2 411
2 357
2 510
2 806
2 719
(129)
Można zatem stwierdzić, że wyniki wywozu do państw trzecich, odnotowane przez przemysł unijny, nie były źródłem istotnej szkody. Ponadto potwierdzony zostaje ostateczny wniosek sformułowany w motywie 184 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych, według którego przywóz towarów po cenach dumpingowych z ChRL wyrządził istotną szkodę przemysłowi unijnemu w rozumieniu art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.
7. Postępowanie z informacjami poufnymi
(130)
Jak wskazano w zawiadomieniu o wszczęciu, Komisja zobowiązała się do przeprowadzenia ponownej oceny wniosków w oparciu o orzeczenia zawarte w sprawozdaniach, sugerujące, że UE działała niezgodnie z art. 6.5 i 6.5.1 Porozumienia antydumpingowego WTO w odniesieniu do postępowania z informacjami poufnymi.
(131)
W następstwie sprawozdań Komisja zwróciła się do dwóch zainteresowanych producentów unijnych o przedstawienie odpowiedniego uzasadnienia, dlaczego informacje poufne nie mogły być przedłożone w formie niepoufnego streszczenia. Dwóch producentów przekazało dodatkowe informacje w trybie jawnym bądź, jeśli pewne informacje nie mogły być przedłożone w formie streszczenia, podało przyczyny takiego stanu rzeczy. Informacje dostarczone w ten sposób przez wspomnianych producentów zostały przesłane do wszystkich zainteresowanych stron. Jedno stowarzyszenie reprezentujące importerów Unii Europejskiej twierdziło, że informacje dostarczone przez tych dwóch producentów unijnych były niezrozumiałe i nie umożliwiały kontroli krzyżowej z powszechnie dostępnymi danymi Eurostatu. W świetle powyższej argumentacji należy zauważyć, że z uwagi na to, że informacje dostarczone przez tych dwóch producentów stanowią informacje dotyczące konkretnego przedsiębiorstwa, jest mało prawdopodobne, by istniały jakiekolwiek źródła publiczne, które pozwoliłoby na kontrolę krzyżową.
(132)
Chińska Izba Gospodarcza oraz EFDA twierdziły, że przekazane dodatkowe informacje były niekompletne, gdyż w tabelach 22, 23 i 32-34 nadal brakowało niektórych elementów i tym samym nie były one zgodne ze sposobem, w jaki należało zastosować ustalenia DSB w tej sprawie. Nie otrzymano żadnych innych uwag po ujawnieniu tych dodatkowych niezastrzeżonych informacji. Ponieważ tabele 32-34 zawierają szczegółowe dane na temat sprzedaży i kosztów poniesionych przez przedsiębiorstwo objęte postępowaniem, dane te, mające poufny charakter, zostały podsumowane, tak by dostarczyć pewnych informacji na ich temat, bez ujawniania poufnych informacji. Pozostałe informacje, których brakuje w tabeli 22 (typy dostarczonych surowców oraz ilość zakupionych surowców), w tabeli 23 (podane są jedynie uszeregowane dane na temat marży zysku przed opodatkowaniem, a nie oddzielne dane liczbowe dotyczące sprzedaży wewnątrz UE i poza nią), zostały ponownie dostarczone przez unijne przedsiębiorstwo objęte postępowaniem, tak aby umożliwić poprawne zrozumienie informacji, a do dokumentacji będącej do wglądu przez zainteresowane strony dodana została odpowiedź. Podsumowując, uznaje się, że zalecenia sformułowane w sprawozdaniach dotyczących tej sprawy, zostały w pełni wykonane.
(133)
Ponadto EFDA twierdziło, że tabela 24 dostarczona przez producenta unijnego nie dała podstaw do wyciągnięcia wniosku, że przedsiębiorstwo to poniosło znaczącą szkodę, jako że odnotowywało ono stały wzrost zysku, wykorzystania mocy produkcyjnych i produkcji. Komisja dokonała jednak ponownej oceny szkody, w tym danych dotyczących sześciu producentów UE objętych próbą i stwierdziła, że została poniesiona istotna szkoda, co potwierdza motyw 124 powyżej. Wniosek ten jest zatem bezpodstawny.
(134)
Jak wspomniano w pkt 6 zawiadomienia o wszczęciu, w następstwie ustalenia dotyczącego art. 6.5 i 6.5.1 Porozumienia antydumpingowego WTO w sprawie postępowania z informacjami poufnymi, w dniu 30 maja 2012 r. Komisja ujawniła dane Eurostatu dotyczące całkowitej produkcji elementów złącznych przez przemysł UE w ich pierwotnej wersji.
8. Pozostałe zalecenia i orzeczenia
(135)
Jak wspomniano w powiadomieniu, Komisja zobowiązała się uwzględnić uwagi przekazane przez strony uczestniczące w dochodzeniu w sprawie elementów złącznych, które uważają, że ujawnienie ustaleń co do traktowania na zasadach rynkowych lub co do jakichkolwiek innych zaleceń czy orzeczeń DSR było dla nich niekorzystne. Komisja przyznała zgodę na indywidualne traktowanie jednemu przedsiębiorstwu zgodnie z zaleceniami dotyczącymi art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego w sprawozdaniach DSB.
F. UJAWNIENIE USTALEŃ
(136)
Wszystkie strony zostały poinformowane o wyżej wymienionych ustaleniach. Wyznaczono im również termin, w którym mają możliwość przedstawienia uwag i wniosków dotyczących ujawnionych informacji. Po ujawnieniu informacji otrzymano kilka uwag.
(137)
Z powyższych ustaleń wynika, że środki antydumpingowe mające zastosowanie do przywozu niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, nałożonych rozporządzeniem Rady (WE) nr 91/2009, powinny zostać utrzymane oraz że przywóz od przedsiębiorstwa Bulten Fasteners Chiny powinien podlegać stawce celnej równej 0 %.
G. PODSUMOWANIE
(138)
Na podstawie powyższej ponownej oceny stwierdza się, że wyrządzający szkodę dumping stwierdzony w pierwotnym dochodzeniu, zostaje potwierdzony. Jednakże jednemu producentowi eksportującemu przyznano zgodę na indywidualne traktowanie zgodnie z zaleceniami dotyczącymi art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, sformułowanymi w sprawozdaniach DSB. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 1 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych. Należy zmienić ten sam artykuł, aby uwzględnić zweryfikowane cła antydumpingowe obliczone dla niektórych przedsiębiorstw wymienionych w tabeli w art. 1 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych, jak przedstawiono poniżej:
Producent eksportujący w ChRL
Margines dumpingu
Margines szkody
Ostateczne środki
Biao Wu Tensile Fasteners Co., Ltd.
43,4 %
99,9 %
43,4 %
Kunshan Chenghe Standard Components Co., Ltd.
63,7 %
79,5 %
63,7 %
Ningbo Jinding Fastener Co., Ltd.
64,3 %
64,4 %
64,3 %
Ningbo Yonghong Fasteners Co., Ltd.
69,7 %
78,3 %
69,7 %
Changshu City Standard Parts Factory and Changshu British Shanghai International Fastener Co., Ltd.
38,3 %
65,3 %
38,3 %
CELO Suzhou Precision Fasteners Co., Ltd.
0,0 %
0,3 %
0,0 %
Golden Horse (Dong Guan) Metal Manufactory Co., Ltd.
22,9 %
133,2 %
22,9 %
Yantai Agrati Fasteners Co., Ltd
0,0 %
0,0 %
0,0 %
Współpracujący producenci eksportujący, nieobjęci próbą
54,1 %
77,5 %
54,1 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
74,1 %
85,0 %
74,1 %
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Tabela wskazująca stawki ostatecznego cła antydumpingowego, mające zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, dla produktów wytwarzanych przez przedsiębiorstwa wymienione w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 91/2009, otrzymuje brzmienie:
„Przedsiębiorstwo
Stawka celna (%)
Dodatkowy kod TARIC
Biao Wu Tensile Fasteners Co., Ltd., Shanghai
43,4 %
A924
CELO Suzhou Precision Fasteners Co., Ltd., Suzhou
0,0 %
A918
Changshu City Standard Parts Factory and Changshu British Shanghai International Fastener Co., Ltd., Changshu
38,3 %
A919
Golden Horse (Dong Guan) Metal Manufactory Co., Ltd., Dongguan City
22,9 %
A920
Kunshan Chenghe Standard Components Co., Ltd., Kunshan
63,7 %
A921
Ningbo Jinding Fastener Co., Ltd., Ningbo City
64,3 %
A922
Ningbo Yonghong Fasteners Co., Ltd., Jiangshan Town
69,7 %
A923
Yantai Agrati Fasteners Co., Ltd., Yantai
0,0 %
A925
Bulten Fasteners (China) Co., Ltd., Beijing
0,0 %
A997
Przedsiębiorstwa wymienione w załączniku I
54,1 %
A928
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
74,1 %
A999”
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Luksemburgu dnia 4 października 2012 r.