NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 210/2013
ze dne 11. března 2013
o schvalování provozů produkujících klíčky podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 852/2004
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 852/2004 ze dne 29. dubna 2004 o hygieně potravin (1), a zejména na čl. 6 odst. 3 písm. c) uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (ES) č. 852/2004 stanoví obecná pravidla pro hygienu potravin vztahující se na provozovatele potravinářských podniků, mimo jiné na prvovýrobu a související postupy. Uvedené nařízení stanoví, že provozovatelé potravinářských podniků zajistí, aby byly provozy po alespoň jedné návštěvě na místě schváleny příslušným orgánem, pokud je to požadováno vnitrostátními právními předpisy, nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 853/2004 (2) nebo rozhodnutím přijatým podle nařízení (ES) č. 852/2004.
(2)
Jako nejpravděpodobnější původ ohnisek Shiga toxin produkující Escherichia coli v květnu 2011 byla následně určena konzumace klíčků.
(3)
Evropský úřad pro bezpečnost potravin (dále jen „EFSA“) přijal dne 20. října 2011 vědecké stanovisko o riziku, které představuje Shiga toxin produkující Escherichia coli (STEC) a jiné patogenní bakterie v semenech a naklíčených semenech (3). Ve svém stanovisku dospěl EFSA k závěru, že nejpravděpodobnějším prvotním zdrojem nákazy v souvislosti s klíčky je kontaminace suchých semen bakteriálními patogeny. Kromě toho se ve stanovisku uvádí, že díky vysoké vlhkosti a příznivé teplotě během klíčení se bakteriální patogeny přítomné na suchých semenech dokáží v průběhu klíčení rozmnožit, a tím vznikne riziko pro veřejné zdraví.
(4)
Z důvodu ochrany veřejného zdraví v Unii a se zřetelem na uvedené stanovisko EFSA bylo přijato nařízení Komise (EU) č. 209/2013 (4), kterým se mění nařízení Komise (ES) č. 2073/2005 ze dne 15. listopadu 2005 o mikrobiologických kritériích pro potraviny (5), nařízení Komise (EU) č. 211/2013 (6) a prováděcí nařízení Komise (EU) č. 208/2013 (7).
(5)
Kromě opatření stanovených v uvedených aktech by měly provozy produkující klíčky podléhat schválení v souladu s nařízením (ES) č. 852/2004. Tato schválení, udělená po alespoň jedné návštěvě na místě, by zajistila, že takové provozy splňují příslušná hygienická pravidla, a tím by byla zajištěna vysoká úroveň ochrany veřejného zdraví. Schválení takových provozů by mělo být podmíněno splněním řady požadavků, aby se zajistilo, že se sníží možnost kontaminace v rámci zařízení, ve kterém se klíčky produkují.
(6)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Pro účely tohoto nařízení se použije definice „klíčků“ v článku 2 prováděcího nařízení EU č. 208/2013.
Článek 2
Provozovatelé potravinářských podniků zajistí, aby byly provozy produkující klíčky schváleny příslušným orgánem v souladu s článkem 6 nařízení (ES) č. 852/2004. Příslušný orgán schválí uvedené provozy pouze tehdy, pokud splňují požadavky stanovené v příloze I nařízení (ES) č. 852/2004 a v příloze tohoto nařízení.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. července 2013.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 11. března 2013.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 210/2013
z dnia 11 marca 2013 r.
w sprawie zatwierdzania zakładów produkujących kiełki zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 6 ust. 3 lit. c),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W rozporządzeniu (WE) nr 852/2004 ustanowiono ogólne przepisy dla przedsiębiorstw sektora spożywczego w zakresie higieny środków spożywczych, między innymi w odniesieniu do produkcji podstawowej i powiązanych działań. Rozporządzenie to stanowi, że przedsiębiorstwa sektora spożywczego zapewniają, że zakłady są zatwierdzone przez właściwy organ, w następstwie przynajmniej jednej wizyty w miejscu funkcjonowania, jeżeli zatwierdzenie jest wymagane na podstawie prawa krajowego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (2) lub na mocy decyzji przyjętej zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 852/2004.
(2)
Po wystąpieniu w Unii Europejskiej ognisk szczepu E. coli wytwarzającego toksynę Shiga w maju 2011 r. konsumpcja kiełków została uznana za najbardziej prawdopodobne źródło ognisk.
(3)
W dniu 20 października 2011 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („EFSA”) przyjął opinię naukową na temat ryzyka stwarzanego przez szczep Escherichia coli wytwarzający toksynę Shiga i inne bakterie chorobotwórcze obecne w nasionach oraz nasionach kiełkujących (3). W swojej opinii EFSA stwierdza, że zanieczyszczenie suchych nasion bakteryjnymi czynnikami chorobotwórczymi jest najbardziej prawdopodobnym pierwotnym źródłem ognisk związanych z kiełkami. W opinii stwierdzono ponadto, że ze względu na wysoką wilgotność i korzystne temperatury podczas kiełkowania bakteryjne czynniki chorobotwórcze obecne w suchych nasionach mogą się rozmnażać podczas kiełkowania i powodować zagrożenie dla zdrowia publicznego.
(4)
W celu zapewnienia ochrony zdrowia publicznego w Unii i w świetle powyższej opinii EFSA przyjęto rozporządzenie Komisji (UE) nr 209/2013 (4) zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2073/2005 z dnia 15 listopada 2005 r. w sprawie kryteriów mikrobiologicznych dotyczących środków spożywczych (5), rozporządzenie Komisji (UE) nr 211/2013 (6) oraz rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 208/2013 (7).
(5)
W uzupełnieniu środków ustanowionych w tych aktach prawnych zakłady produkujące kiełki powinny być zatwierdzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 852/2004. Zatwierdzenie, udzielane w następstwie przynajmniej jednej wizyty na miejscu, stanowiłoby gwarancję, że zakłady te przestrzegają odpowiednich przepisów dotyczących higieny, a tym samym zapewniają wysoki poziom ochrony zdrowia publicznego. Zatwierdzenie takich zakładów powinno być uzależnione od spełnienia szeregu wymogów w celu ograniczenia możliwości zanieczyszczenia w zakładzie, w którym produkowane są kiełki.
(6)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicję „kiełków” zawartą w art. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 208/2013.
Artykuł 2
Przedsiębiorstwa sektora spożywczego zapewniają zatwierdzanie zakładów produkujących kiełki przez właściwy organ zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 852/2004. Właściwy organ zatwierdza te zakłady jedynie pod warunkiem, że spełniają one wymogi określone w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 852/2004 oraz w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2013 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 11 marca 2013 r.