NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 100/2013
ze dne 15. ledna 2013,
kterým se mění nařízení (ES) č. 1406/2002, kterým se zřizuje Evropská agentura pro námořní bezpečnost
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 100 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
po konzultaci s Výborem regionů,
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1406/2002 (3), které bylo přijato v reakci na havárii tankeru Erika, byla zřízena Evropská agentura pro námořní bezpečnost (dále jen „agentura“) za účelem zajištění vysoké, jednotné a účinné úrovně námořní bezpečnosti a zabránění znečištění z lodí.
(2)
Po havárii tankeru Prestige v roce 2002 bylo nařízení (ES) č.1406/2002 změněno tak, aby agentuře ukládalo více úkolů v oblasti boje proti znečištění.
(3)
Je třeba jasně stanovit, na které druhy znečištění moří by se měly vztahovat cíle nařízení (ES) č.1406/2002. Znečištění moří způsobené zařízeními pro těžbu ropy nebo plynu by proto mělo být chápáno jako znečištění ropou nebo látkou jinou než ropa, u níž je pravděpodobné, že vyskytne-li se v mořském prostředí, bude představovat nebezpečí pro lidské zdraví, ublíží živým zdrojům a mořskému životu, poškodí rekreační využití nebo naruší další legitimní využití moře, jak stanoví Protokol o připravenosti, reakci a spolupráci při znečištění nebezpečnými a škodlivými látkami z roku 2000.
(4)
Správní rada agentury (dále jen „správní rada“) v souladu s článkem 22 nařízení (ES) č. 1406/2002 zadala v roce 2007 nezávislé externí vyhodnocení uplatňování uvedeného nařízení. Na základě tohoto vyhodnocení podala v červnu 2008 doporučení týkající se změn fungování agentury, oblasti její působnosti a jejích pracovních postupů.
(5)
Na základě zjištění externího vyhodnocení a na základě doporučení a víceleté strategie přijaté správní radou v březnu 2010 by některá ustanovení nařízení (ES) č. 1406/2002 měla být vyjasněna a aktualizována. Agentura by se měla soustředit na své prioritní úkoly v oblasti námořní bezpečnosti, přičemž by měla dostat řadu nových hlavních a doplňkových úkolů odrážejících vývoj politiky námořní bezpečnosti na unijní a mezinárodní úrovni. S ohledem na rozpočtová omezení Unie je nutná značná prověrka a přerozdělení prostředků, aby byla zajištěna efektivnost nákladů a účinnost využití rozpočtu a aby se zamezilo jakýmkoli duplicitám. Potřeby ohledně zaměstnanců nutných pro nové hlavní a doplňkové úkoly by měly být v zásadě pokryty vnitřním přesunem, který provede agentura. Současně by agentura měla v případě potřeby obdržet financování z jiných částí rozpočtu Unie, zejména z nástroje evropské politiky sousedství. Plnění veškerých nových hlavních a doplňkových úkolů agenturou bude probíhat v mezích stávajícího finančního výhledu a rozpočtu agentury, aniž jsou dotčena jednání a rozhodnutí týkající se budoucího víceletého finančního rámce. Vzhledem k tomu, že toto nařízení není rozhodnutím o financování, měl by rozpočtový orgán rozhodnout o zdrojích agentury v rámci ročního rozpočtového procesu.
(6)
Úkoly agentury by měly být popsány jasně a přesně a mělo by se zamezit jakékoli jejich duplicitě.
(7)
Agentura prokázala, že některé úkoly mohou být uskutečněny efektivněji na evropské úrovni, což může v některých případech pro členské státy znamenat úsporu ve vnitrostátních rozpočtech, a pokud se tak ukáže, i představovat skutečnou evropskou přidanou hodnotu.
(8)
Některá ustanovení týkající se specifického řízení agentury by měla být vyjasněna. S přihlédnutím ke zvláštní odpovědnosti Komise za provádění politik Unie uložené Smlouvou o fungování Evropské unie by měla Komise poskytnout agentuře politické vedení v plnění jejích úkolů při plném respektování právního postavení agentury a nezávislosti jejího výkonného ředitele podle nařízení (ES) č. 1406/2002.
(9)
Při jmenování členů správní rady, při volbě jejího předsedy a místopředsedy a při jmenování vedoucích jednotek by se měl plně zohledňovat význam zajištění rovnováhy v zastoupení žen a mužů.
(10)
Veškeré odkazy na příslušné právní akty Unie je třeba chápat jako odkazy na akty v oblasti námořní bezpečnosti, bezpečnosti námořní dopravy, zabránění znečištění z lodí a reakce na ně a rovněž i reakce na znečištění moře způsobené zařízeními pro těžbu ropy nebo plynu.
(11)
Pro účely tohoto nařízení je třeba „bezpečnost námořní dopravy“ chápat - v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 725/2004 ze dne 31. března 2004 o zvýšení bezpečnosti lodí a přístavních zařízení (4) - jako kombinaci preventivních opatření k ochraně námořní dopravy a přístavních zařízení před ohrožením úmyslnými protiprávními činy. Bezpečnostního cíle by mělo být dosaženo přijetím vhodných opatření v oblasti politiky námořní dopravy, aniž jsou dotčeny předpisy členských států v oblasti národní bezpečnosti, obrany a veřejné bezpečnosti a v oblasti boje proti finanční trestné činnosti namířené proti státu.
(12)
Agentura by měla jednat v zájmu Unie. Mělo by to zahrnovat i situaci, kdy je agentura pověřena úkolem jednat v oblasti své působnosti mimo území členských států a v zájmu podpory politiky námořní bezpečnosti Unie poskytovat technickou pomoc příslušným třetím zemím.
(13)
Agentura by měla členským státům poskytovat technickou pomoc, která by měla usnadnit vytváření nezbytné vnitrostátní kapacity k provádění acquis Unie.
(14)
Agentura by měla členským státům a Komisi poskytovat operační pomoc. Součástí této pomoci by měly být služby, jako jsou systém Unie pro výměnu informací na moři (SafeSeaNet), evropský satelitní dohled pro odhalování ropného znečištění (CleanSeaNet), datové centrum Evropské unie pro identifikaci a sledování lodí na velké vzdálenosti (datové centrum EU LRIT) a systém pro provádění režimu státní kontroly v přístavech EU (Thetis).
(15)
Odborné znalosti agentury v oblasti elektronického předávání údajů a systémů pro výměnu informací na moři by měly být využity ke zjednodušení ohlašovacích formalit lodí za účelem odstranění překážek v námořní dopravě a k vytvoření evropského prostoru námořní dopravy bez překážek. Agentura by zejména měla podporovat členské státy při provádění směrnice Evropského parlamentu a Rady 2010/65/EU ze dne 20. října 2010 o ohlašovacích formalitách lodí připlouvajících do přístavů členských států nebo odplouvajících z nich (5).
(16)
Agentura by měla zvýšit pomoc Komisi ve výzkumných činnostech týkajících se její oblasti působnosti. Je však třeba vyhnout se duplicitní práci ve vztahu k existujícímu výzkumnému rámci Unie. Agentura by zejména neměla být pověřena řízením výzkumných projektů.
(17)
Na základě rozvoje nových inovačních aplikací a služeb a zlepšování stávajících aplikací a služeb a s cílem realizovat evropský námořní prostor bez překážek by agentura měla plně využívat možnosti poskytované evropskými družicovými navigačními programy (EGNOS a Galileo) a programem globálního monitoringu životního prostředí a bezpečnosti (GMES).
(18)
Po ukončení platnosti rámce Unie pro spolupráci v oblasti havarijního nebo záměrného znečišťování moře zavedeného rozhodnutím Evropského parlamentu a Rady č. 2850/2000/ES (6) by agentura měla pokračovat v některých činnostech vykonávaných dříve na základě uvedeného rámce, a to zejména využíváním odborných znalostí Poradenské odborné skupiny pro připravenost a reakci na znečišťování moře. Činnost agentury v této oblasti by neměla zbavovat pobřežní státy odpovědnosti za zavedení mechanismů zásahu proti znečištění a měla by respektovat stávající ujednání o spolupráci mezi členskými státy nebo uskupeními členských států.
(19)
Agentura na požádání poskytuje členským státům prostřednictvím systému CleanSeaNet podrobné informace o možných případech znečištění z lodí, aby jim umožnila plnit jejich povinnosti vyplývající ze směrnice Evropského parlamentu a Rady 2005/35/ES ze dne 7. září 2005 o znečištění z lodí a o zavedení sankcí za protiprávní jednání (7). Účinnost prosazování se však značně liší i přesto, že takové znečištění může zasáhnout vody jiných zemí. Ve své příští zprávě podle článku 12 uvedené směrnice by proto Komise měla informovat Evropský parlament a Radu o účinnosti a soudržnosti prosazování této směrnice a poskytnout i další důležité informace ohledně jejího používání.
(20)
Žádosti postižených států o zahájení činností, které agentura vykonává v rámci boje proti znečištění, by měly být podávány prostřednictvím mechanismu civilní ochrany Unie zavedeného rozhodnutím Rady 2007/779/ES, Euratom (8). Komise však může mít za to, že za jiných okolností než v případě žádosti o spuštění pohotovostních plavidel na odstraňování znečištění a dalšího vybavení mohou být vhodnější alternativní způsoby komunikace, založené na používání pokročilých informačních technologií, a může tedy informovat žadatelský členský stát.
(21)
Události z poslední doby podtrhly rizika těžby ropy a plynu a výrobních činností na moři pro námořní dopravu a mořské prostředí. Reakční schopnosti agentury v případě znečištění ropou a její odborné znalosti v oblasti znečištění nebezpečnými a škodlivými látkami by se měly využívat tak, aby na žádost postiženého státu zahrnovaly i reakci na znečištění způsobené takovými činnostmi.
(22)
Zejména systém CleanSeaNet, který je v současnosti používán na pořizování fotografických důkazů o ropných skvrnách z plavidel, by měl být agenturou využíván také k odhalování a záznamu skvrn z výzkumu ropy a plynu a výrobních činností na moři, aniž by to mělo jakékoli neblahé dopady na službu, která je poskytována námořní dopravě.
(23)
Agentura disponuje uznávanými cennými odbornými znalostmi a nástroji v oblasti námořní bezpečnosti, bezpečnosti námořní dopravy, zabránění znečištění z lodí a reakce na ně. Tyto odborné znalosti a nástroje mohou být důležité pro další činnosti Unie týkající se politiky Unie v oblasti námořní dopravy. Agentura by proto měla být při rozvoji a provádění těchto činností Unie Komisi a členským státům na požádání nápomocna, pokud to správní rada v kontextu ročního pracovního programu agentury schválí. Tato pomoc by měla být předmětem podrobné analýzy nákladů a přínosů a neměla by narušovat hlavní úkoly agentury.
(24)
Agentura skrze technickou pomoc, kterou poskytuje, přispívá také k rozvoji námořní dopravy šetrné k životnímu prostředí.
(25)
Pokud jde o klasifikační společnosti, většina klasifikačních společností se zabývá jak námořními plavidly, tak plavidly vnitrozemské plavby. Na základě zkušeností agentury s klasifikačními společnostmi pro námořní plavidla by agentura mohla Komisi poskytovat příslušné informace týkající se klasifikačních společností pro plavidla vnitrozemské plavby, a umožnit tak zvýšení efektivity.
(26)
Pokud jde o rozhraní mezi dopravními informačními systémy, měla by agentura napomáhat Komisi a členským státům tím, že ve spolupráci s příslušnými orgány pro informační systémy služeb vnitrozemské vodní dopravy prozkoumá možnost sdílení informací mezi těmito systémy.
(27)
Aniž je dotčena odpovědnost příslušných orgánů, měla by být agentura nápomocna Komisi a členským státům při rozvoji a realizaci budoucí iniciativy e-Maritime, jejímž cílem je zvýšit účinnost odvětví evropské námořní dopravy tím, že usnadní využívání pokročilých informačních technologií.
(28)
Za účelem vytvoření jednotného trhu a evropského prostoru námořní dopravy bez překážek by měla být snížena administrativní zátěž lodní dopravy, a tím také mimo jiné podporována pobřežní plavba. V této souvislosti by se mohl koncept „modrého pásma“ a iniciativa e-Maritime případně využít jako prostředek k omezení ohlašovacích formalit požadovaných od obchodních lodí připlouvajících do přístavů členských států nebo odplouvajících z nich.
(29)
Je třeba připomenout, že podle judikatury Soudního dvora Evropské unie a v zájmu respektování zásady institucionální rovnováhy nelze agentuře svěřit pravomoc přijímat rozhodnutí s obecnou působností.
(30)
Aniž jsou dotčeny cíle a úkoly stanovené nařízením (ES) č. 1406/2002, měla by Komise do jednoho roku ode dne vstupu tohoto nařízení v platnost v těsné spolupráci s příslušnými zúčastněnými stranami vypracovat a předložit studii proveditelnosti za účelem zhodnocení a určení možností posílení koordinace a spolupráce různých pobřežních funkcí. Tato studie by měla zohlednit stávající právní rámec a relevantní doporučení příslušných fór Unie, jakož i současný rozvoj společného prostředí pro sdílení informací (CISE), a měla by plně respektovat zásady subsidiarity a proporcionality a Evropskému parlamentu a Radě objasnit náklady a výnosy.
(31)
Pro konkurenceschopnost námořních seskupení Unie je důležité získávat evropské námořníky s kvalitním výcvikem. Vzhledem k současné i budoucí poptávce v Unii po vysoce kvalifikovaných námořnících by tudíž agentura měla v případě potřeby poskytnout členským státům a Komisi podporu při propagaci námořního výcviku usnadňováním dobrovolné výměny osvědčených postupů a poskytováním informací o výměnných programech Unie v oblasti námořního výcviku. Podpora by mohla zahrnovat pomoc kompetentním evropským zúčastněným stranám při dosahování špičkové kvality vzdělávání a výcviku v námořních oborech na dobrovolném základě, plně v souladu s odpovědností členských států za obsah a organizaci tohoto výcviku.
(32)
Pro boj s rostoucím rizikem pirátství by agentura měla případně nadále předávat příslušným vnitrostátním orgánům a jiným významným subjektům, včetně operací jako je operace námořních sil EU Atalanta, podrobné informace o poloze lodí plujících pod vlajkou členských států v oblastech označovaných za velice nebezpečné. Agentura má kromě toho k dispozici prostředky, které by mohly být užitečné, zejména v souvislosti s rozvojem CISE. Je proto vhodné, aby agentura poskytovala příslušným vnitrostátním orgánům a subjektům Unie jako Frontex a Europol na požádání relevantní informace o poloze lodí a údaje z pozorování Země pro usnadnění preventivních opatření proti úmyslným protiprávním činům, jak vyplývá z příslušných právních předpisů Unie, aniž jsou dotčena práva a povinnosti členských států, a v souladu s použitelným vnitrostátním právem a právem Unie, zejména s ohledem na subjekty, které údaje požadují. Poskytování údajů pro identifikaci a sledování lodí na velké vzdálenosti (LRIT) by mělo podléhat souhlasu dotčeného státu vlajky v souladu s postupy, které stanoví správní rada.
(33)
Při zveřejňování informací v souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2009/16/ES ze dne 23. dubna 2009 o státní přístavní inspekci (9) by Komise a agentura měly v zájmu zajištění soudržnosti vycházet z odborných znalostí a zkušeností získaných na základě Pařížského memoranda o porozumění o státní přístavní inspekci (dále jen „Pařížské memorandum o porozumění“).
(34)
Pomocí, kterou agentura poskytuje členským státům a Komisi v souvislosti s příslušnou činností mezinárodních a regionálních organizací, by neměl být dotčen vztah mezi těmito organizacemi a členskými státy vyplývající z členství členských států v těchto organizacích.
(35)
Unie přistoupila k následujícím nástrojům zřizujícím regionální organizace, na jejichž činnost se rovněž vztahují cíle agentury: k Úmluvě o ochraně mořského prostředí oblasti Baltského moře (Helsinská úmluva revidovaná v roce 1992) (10); k Úmluvě o ochraně Středozemního moře před znečišťováním (Barcelonská úmluva) (11) a její revizi z roku 1995 (12) a k řadě protokolů k této úmluvě; k Dohodě o spolupráci při boji proti znečištění Severního moře ropou a jinými škodlivými látkami (Bonnská dohoda) (13); k Úmluvě o ochraně mořského prostředí severovýchodního Atlantiku (úmluva OSPAR) (14); k Dohodě o spolupráci při ochraně pobřeží a vod severovýchodního Atlantiku před znečišťováním, podepsané dne 17. října 1990 (Lisabonská dohoda) (15), spolu s jejím Dodatkovým protokolem, podepsaným dne 20. května 2008, jenž dosud nevstoupil v platnost (16). Unie jedná rovněž o přistoupení k Úmluvě o ochraně Černého moře před znečištěním, podepsané v dubnu roku 1992 (Bukurešťská úmluva). Agentura by proto měla členským státům a Komisi poskytovat technickou pomoc umožňující jim podílet se na příslušné činnosti těchto regionálních organizací.
(36)
Vedle těchto regionálních organizací existuje řada jiných regionálních, subregionálních a dvoustranných ujednání o koordinaci a spolupráci týkajících se reakce na znečištění. Při poskytování pomoci týkající se reakce na znečištění třetím zemím majícím společné regionální moře s Unií by agentura měla jednat s ohledem na tato ujednání.
(37)
Unie sdílí regionální mořské oblasti Středozemního moře, Černého moře a Baltského moře se sousedními zeměmi. Na žádost Komise by agentura měla těmto zemím poskytovat pomoc týkající se reakce na znečištění.
(38)
Pro dosažení maximální účinnosti by agentura měla co nejvíce spolupracovat v rámci Pařížského memoranda o porozumění. Komise a členské státy by měly pokračovat v posuzování všech možností vedoucích k dalšímu zvyšování účinnosti, které by mohly být v rámci Pařížského memoranda o porozumění předloženy ke zvážení.
(39)
S cílem zajistit správné provádění závazných právních aktů Unie v oblasti námořní bezpečnosti a v oblasti zabránění znečištění z lodí v praxi by agentura měla být Komisi nápomocna tím, že bude provádět návštěvy členských států. Tyto návštěvy vnitrostátních správních orgánů by měly agentuře umožnit nashromáždění veškerých informací nezbytných k tomu, aby Komisi předložila komplexní zprávu za účelem dalšího posouzení. Tyto návštěvy by měly být prováděny v souladu se zásadami uvedenými v čl. 4 odst. 3 Smlouvy o Evropské unii a takovým způsobem, aby se minimalizovala administrativní zátěž pro vnitrostátní orgány námořní správy. Tyto návštěvy by dále měly být vykonávány v souladu se stanoveným postupem včetně standardní metodiky přijatými správní radou.
(40)
Agentura by měla být Komisi nápomocna tím, že bude provádět inspekce uznaných subjektů v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 391/2009 ze dne 23. dubna 2009, kterým se stanoví společná pravidla a normy pro subjekty pověřené inspekcemi a prohlídkami lodí (17). Tyto inspekce mohou probíhat rovněž ve třetích zemích. Komise a agentura by měly zajistit, aby byly dotčené členské státy náležitě informovány. Agentura by rovněž měla plnit inspekční úkoly podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/106/ES ze dne 19. listopadu 2008 o minimální úrovni výcviku námořníků (18), které se týkají výcviku námořníků a vydávání průkazu způsobilosti a jimiž agenturu pověřila Komise. Do nařízení (ES) č. 1406/2002 by neměly být zahrnuty podrobnosti technické pomoci poskytované agenturou inspekcím v oblasti bezpečnosti námořní dopravy, které provádí Komise v souladu s nařízením Komise (ES) č. 324/2008 ze dne 9. dubna 2008, kterým se stanoví revidované postupy provádění inspekcí Komise v oblasti námořní bezpečnosti (19).
(41)
S cílem zajistit soulad s politickými cíli a institucionálním uspořádáním Unie, jakož i s platnými správními a finančními postupy by Komise měla vydat formální doporučení v podobě písemného stanoviska k návrhu víceleté strategie a k návrhu ročních pracovních programů agentury, k němuž by správní rada měla před přijetím těchto dokumentů přihlédnout.
(42)
V zájmu zajištění spravedlivého a transparentního postupu při jmenování výkonného ředitele by postup výběrového řízení, který je třeba dodržovat, měl být v souladu s pokyny Komise pro výběr a jmenování ředitelů agentur Unie. V těchto pokynech je stanoveno, že žádost mohou podat státní příslušníci kteréhokoli členského státu. Z týchž důvodů by měl správní radu v rámci výboru pro předběžný výběr zastupovat pozorovatel. Tento pozorovatel by měl být během dalších fází výběrového řízení průběžně informován. V době, kdy správní rada přijímá rozhodnutí o jmenování, by měli její členové mít možnost položit Komisi dotazy ohledně výběrového řízení. Správní rada by dále měla mít možnost vést s kandidáty z užšího seznamu pohovor, a to v souladu se standardním postupem.Ve všech fázích výběrového řízení a jmenování na místo výkonného ředitele agentury by měly všechny zapojené strany zajistit, aby byly osobní údaje kandidátů zpracovávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 ze dne 18. prosince 2000 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů orgány a institucemi Společenství a o volném pohybu těchto údajů (20).
(43)
Agentura je sice financována především prostřednictvím příspěvku Unie, má však rovněž příjmy plynoucí z poplatků a plateb spojených s jejími službami. Tyto poplatky a platby se týkají zejména provozu datového centra EU LRIT a jsou uplatňovány v souladu s usnesením Rady přijatým ve dnech 1. a 2. října 2007 a 9. prosince 2008 týkajícím se zřízení datového centra EU LRIT, a zejména s body ohledně zpráv o financování systému LRIT.
(44)
Ve zprávě o pokroku podávané na základě nařízení (ES) č. 1406/2002 by Komise měla také posoudit případný příspěvek agentury k provádění budoucího legislativního aktu o bezpečnosti činností v oblasti vyhledávání, průzkumu a těžby ropy a zemního plynu na moři, který v současné době posuzují Evropský parlament a Rada, s ohledem na zabránění znečištění ze zařízení pro těžbu ropy nebo plynu na moři a s přihlédnutím k zavedeným a uznávaným odborným zkušenostem a nástrojům agentury.
(45)
Činnosti agentury by měly případně přispívat také k vytvoření skutečného evropského prostoru námořní dopravy bez překážek.
(46)
Mělo by být zohledněno nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 966/2012 ze dne 25. října 2012, kterým se stanoví finanční pravidla o souhrnném rozpočtu Unie (21), a zejména článek 208 uvedeného nařízení.
(47)
Nařízení (ES) č. 1406/2002 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Změny nařízení (ES) č. 1406/2002
Nařízení (ES) č. 1406/2002 se mění takto:
1)
Články 1 až 3 se nahrazují tímto:
„Článek 1
Cíle
1. Tímto nařízením se zřizuje Evropská agentura pro námořní bezpečnost (dále jen „agentura“) za účelem zajištění vysoké, jednotné a účinné úrovně námořní bezpečnosti, bezpečnosti námořní dopravy, zabránění znečištění z lodí a reakce na ně, jakož i reakce na znečištění moře způsobené zařízeními pro těžbu ropy nebo plynu.
2. Za tímto účelem agentura spolupracuje s členskými státy a Komisí a poskytuje jim technickou, operační a vědeckou pomoc v oblastech uvedených v odstavci 1 tohoto článku v mezích hlavních úkolů popsaných v článku 2 a v příslušných případech doplňkových úkolů stanovených v článku 2a, a to zejména s cílem pomoci členským státům a Komisi řádně uplatňovat příslušné právní akty Unie. V souvislosti s reakcí na znečištění poskytuje agentura operační pomoc pouze na žádost postiženého státu či postižených států.
3. Poskytnutím pomoci podle odstavce 2 agentura ve vhodných případech přispívá k celkové účinnosti námořní dopravy a přepravy, jak stanovuje toto nařízení, aby tak usnadnila vytvoření evropského prostoru námořní dopravy bez překážek.
Článek 2
Hlavní úkoly agentury
1. Za účelem zajištění řádného plnění cílů stanovených v článku 1 vykonává agentura hlavní úkoly vyjmenované v tomto článku.
2. Agentura je Komisi nápomocna:
a)
v přípravných pracích na aktualizaci a vypracování příslušných právních aktů Unie, zejména v souladu s vývojem mezinárodních právních předpisů;
b)
v účinném provádění příslušných závazných právních aktů Unie, zejména vykonáváním návštěv a inspekcí uvedených v článku 3 tohoto nařízení a poskytováním technické pomoci Komisi při plnění úkolů inspekce, kterými je Komise pověřena podle čl. 9 odst. 4 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 725/2004 ze dne 31. března 2004 o zvýšení bezpečnosti lodí a přístavních zařízení (22). V této souvislosti může Komisi podávat návrhy na jakákoli případná zlepšení zmíněných závazných právních aktů;
c)
v analýze probíhajících a dokončených výzkumných projektů vztahujících se k cílům agentury; to může zahrnovat určení případných navazujících opatření vyplývajících z konkrétních výzkumných projektů;
d)
v plnění jakéhokoli jiného úkolu, jímž je v legislativních aktech Unie v souvislosti s cíli agentury pověřena Komise.
3. Agentura spolupracuje s členskými státy na:
a)
případném organizování příslušných činností odborné přípravy v oblastech, za něž jsou odpovědné členské státy;
b)
zpracování technických řešení, včetně poskytování příslušných operačních služeb, a poskytování technické pomoci v souvislosti s vytvářením nezbytné kapacity členských států k provádění příslušných právních aktů Unie;
c)
poskytování vhodných informací na žádost členského státu vyplývajících z inspekcí podle článku 3 za účelem podpory kontrol uznaných subjektů, jež vydávají osvědčení jménem členských států v souladu s článkem 9 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/15/ES ze dne 23. dubna 2009, kterou se stanoví společná pravidla a normy pro subjekty pověřené inspekcemi a prohlídkami lidí a pro související činnosti námořní správy (23), aniž jsou dotčena práva a povinnosti státu vlajky;
d)
podpoře ve formě dodatečných prostředků poskytovaných nákladově efektivním způsobem v případě znečištění z lodí i v případě znečištění moře způsobeného zařízeními pro těžbu ropy nebo plynu, je-li podána žádost postiženým členským státem, v jehož působnosti jsou prováděny čistící práce, aniž je dotčena odpovědnost pobřežních států za zavedení vhodných mechanismů zásahu proti znečištění, a při respektování stávající spolupráce členských států v této oblasti. Žádosti o spuštění činností v rámci boje proti znečištění by měly být v příslušných případech podávány prostřednictvím mechanismu civilní ochrany Unie zavedeného rozhodnutím Rady 2007/779/ES, Euratom (24).
4. Agentura usnadňuje spolupráci mezi členskými státy a Komisí:
a)
v oblasti sledování dopravy, na niž se vztahuje směrnice 2002/59/ES, tím, že agentura podporuje zejména spolupráci mezi pobřežními státy v příslušných námořních oblastech a rozvíjí a provozuje datové centrum Evropské unie pro identifikaci a sledování lodí na velké vzdálenosti i systém Unie pro výměnu informací na moři (SafeSeaNet) uvedené v článcích 6b a 22a zmíněné směrnice, jakož i mezinárodní systém výměny informací pro identifikaci a sledování lodí na velké vzdálenosti v souladu se závazky přijatými v rámci Mezinárodní námořní organizace (IMO);
b)
tím, že na požádání a aniž je dotčeno vnitrostátní právo a právo Unie, poskytuje příslušným vnitrostátním orgánům a subjektům Unie v rámci jejich mandátu relevantní informace o poloze plavidel a údaje z pozorování Země s cílem usnadnit opatření proti hrozbám pirátství a úmyslných protiprávních činů, jak stanoví platné právo Unie, nebo na základě mezinárodně schválených právních nástrojů v oblasti námořní dopravy, přičemž se uplatňují příslušná pravidla o ochraně údajů a dodržují správní postupy, které v případě potřeby vypracuje správní rada nebo řídící skupina na vysoké úrovni vytvořená podle směrnice 2002/59/ES. Poskytování údajů pro identifikaci a sledování lodí na velké vzdálenosti by mělo podléhat souhlasu dotčeného státu vlajky;
c)
v oblasti vyšetřování námořních nehod a mimořádných událostí v souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2009/18/ES ze dne 23. dubna 2009, kterou se stanoví základní zásady pro vyšetřování nehod v odvětví námořní dopravy (25). Je-li o to agentura požádána příslušnými členskými státy, a za předpokladu, že nedochází ke střetu zájmů, poskytuje těmto členským státům operační podporu v souvislosti s vyšetřováním vážných nebo velmi vážných nehod a provádí analýzu zpráv o bezpečnostním vyšetřování nehod za účelem určení přidané hodnoty na úrovni Unie, pokud jde o příslušná poučení, jež je třeba vyvodit. Na základě údajů poskytnutých členskými státy podle článku 17 uvedené směrnice agentura sestavuje roční přehled námořních nehod a mimořádných událostí;
d)
v poskytování objektivních, spolehlivých a srovnatelných statistik, informací a údajů s cílem umožnit Komisi a členským státům učinit potřebné kroky ke zlepšení jejich opatření a vyhodnotit účinnost a nákladovou efektivnost existujících opatření. Tyto úkoly zahrnují sběr, uchovávání a hodnocení technických údajů, systematické využívání existujících databází, včetně výměny dat a případně rozvoje dalších databází. Agentura na základě shromážděných údajů pomáhá Komisi ve zveřejňování informací týkajících se lodí podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/16/ES ze dne 23. dubna 2009 o státní přístavní inspekci (26);
e)
v oblasti shromažďování a analýzy údajů o námořnících, které jsou poskytovány a využívány v souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2008/106/ES ze dne 19. listopadu 2008 o minimální úrovni výcviku námořníků (27);
f)
při zlepšování identifikace a stíhání lodí, které nezákonně vypouštějí nečistoty, v souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2005/35/ES ze dne 7. září 2005 o znečištění z lodí a o zavedení sankcí za protiprávní jednání (28);
g)
v souvislosti se znečištěním moří ropou způsobeným zařízeními pro těžbu ropy nebo plynu s využitím evropského satelitního dohledu pro odhalování ropného znečištění (CleanSeaNet) za účelem kontroly rozsahu a ekologického dopadu takového znečištění;
h)
při poskytování technické pomoci členským státům a Komisi, která je nezbytná k tomu, aby se podílely na příslušných činnostech technických orgánů IMO, Mezinárodní organizace práce v souvislosti s námořní dopravou, Pařížského memoranda o porozumění o státní přístavní inspekci (dále jen „Pařížské memorandum o porozumění“) a příslušných regionálních organizací, jichž je Unie členem, pokud jde o záležitosti spadající do pravomoci Unie;
i)
s ohledem na provádění směrnice Evropského parlamentu a Rady 2010/65/EU ze dne 20. října 2010 o ohlašovacích formalitách lodí připlouvajících do přístavů členských států nebo odplouvajících z nich (29), zejména zjednodušením elektronického přenosu údajů prostřednictvím systému SafeSeaNet a podporou vytvoření jednotného kontaktního místa.
5. Agentura může na žádost Komise poskytnout technickou pomoc včetně organizace příslušných činností odborné přípravy, pokud jde o příslušné právní akty Unie, státům, které žádají o přistoupení k Unii, a případně partnerským zemím v rámci evropského sousedství a zemím, které se účastní Pařížského memoranda o porozumění.
Agentura může také poskytnout pomoc v případě znečištění z lodí či znečištění moře způsobeného zařízeními pro těžbu ropy nebo plynu, jež postihuje třetí země mající společné regionální moře s Unií, v souladu s mechanismem civilní ochrany Unie zavedeným rozhodnutím 2007/779/ES, Euratom a podle podmínek vztahujících se na členské státy podle odst. 3 písm. d) tohoto článku. Tyto úkoly jsou koordinovány s existujícími regionálními ujednáními o spolupráci, jež se týkají znečištění moře.
Článek 2a
Doplňkové úkoly agentury
1. Aniž jsou dotčeny hlavní úkoly podle článku 2, je agentura v příslušných případech nápomocna Komisi a členským státům při rozvíjení a uskutečňování činností Unie, které jsou uvedeny v odstavcích 2 a 3 tohoto článku a které souvisejí s cíli agentury, jestliže k tomu disponuje uznávanými odbornými znalostmi a nástroji. Doplňkové úkoly uvedené v tomto článku:
a)
jsou odůvodněné a přínosné;
b)
brání duplicitnímu vynakládání úsilí;
c)
jsou v zájmu námořní dopravní politiky Unie;
d)
nenarušují hlavní úkoly agentury a
e)
nezasahují do práv a povinností členských států, zejména v jejich úloze států vlajky, států přístavu a pobřežních států.
2. Agentura je Komisi nápomocna:
a)
v souvislosti s prováděním směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/56/ES (rámcová směrnice o strategii pro mořské prostředí) (30) tím, že přispívá k dosažení cíle v podobě dosažení dobrého environmentálního stavu mořských vod, pokud jde o její prvky související s lodní plavbou, a při využívání výsledků stávajících nástrojů typu SafeSeaNet a CleanSeaNet;
b)
poskytováním technické pomoci týkající se emisí skleníkových plynů z lodí, zejména v návaznosti na aktuální mezinárodní vývoj;
c)
v souvislosti s programem Globální monitoring životního prostředí a bezpečnosti (GMES) tím, že v rámci řízení GMES podporuje využívání údajů a služeb GMES k námořním účelům;
d)
při rozvíjení společného prostředí pro sdílení informací v evropské námořní oblasti;
e)
v souvislosti s mobilními zařízeními pro těžbu plynu a ropy na moři tím, že analyzuje požadavky Mezinárodní námořní organizace a shromažďuje základní informace o potenciálních hrozbách pro námořní dopravu a mořské prostředí;
f)
poskytováním příslušných informací týkajících se klasifikačních společností pro plavidla vnitrozemské plavby v souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2006/87/ES ze dne 12. prosince 2006, kterou se stanoví technické požadavky pro plavidla vnitrozemské plavby (31). Tyto informace budou rovněž uvedeny ve zprávách podle čl. 3 odst. 4 a 5 tohoto nařízení.
3. Agentura je nápomocna Komisi a členským státům:
a)
při posuzování proveditelnosti a uskutečňování politik a projektů na podporu budování evropského prostoru námořní dopravy bez překážek, jako jsou koncept „modrého pásma“ a iniciativa e-Maritime, jakož i mořské dálnice. Za tímto účelem bude zejména přezkoumána možnost doplnění dalších funkcí do systému SafeSeaNet, aniž by byla dotčena úloha řídící skupiny na vysoké úrovni vytvořené podle směrnice 2002/59/ES;
b)
přezkumem provedeným ve spolupráci s příslušnými orgány pro systém říčních informačních služeb, jehož předmětem bude možnost sdílení informací mezi tímto systémem a informačními systémy námořní dopravy na základě zprávy podle článku 15 směrnice 2010/65/EU;
c)
usnadňováním dobrovolné výměny osvědčených postupů v námořním výcviku a vzdělávání v rámci Unie a poskytováním informací o výměnných programech Unie v oblasti námořního výcviku, a to při plném dodržování článku 166 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“).
Článek 3
Návštěvy členských států a inspekce
1. K plnění úkolů jí svěřených a s cílem pomoci Komisi v plnění jejích povinností podle Smlouvy o fungování EU, a zejména v hodnocení účinného provádění příslušného práva Unie, agentura provádí návštěvy členských států v souladu s metodikou definovanou správní radou.
2. Agentura s dostatečným předstihem informuje daný členský stát o plánované návštěvě, o jménech zmocněných úředníků, o dni zahájení návštěvy a o jejím předpokládaném trvání. Úředníci agentury pověření provedením těchto návštěv předloží písemné rozhodnutí výkonného ředitele agentury upřesňující účel a cíle návštěvy.
3. Agentura vykonává inspekce jménem Komise podle požadavků závazných právních aktů Unie, pokud jde o subjekty uznané Unií v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 391/2009 ze dne 23. dubna 2009, kterým se stanoví společná pravidla a normy pro subjekty pověřené inspekcemi a prohlídkami lodí (32), a pokud jde o výcvik a osvědčování námořníků ve třetích zemích v souladu se směrnicí 2008/106/ES.
4. Na konci každé návštěvy nebo inspekce agentura vypracuje zprávu a zašle ji Komisi a danému členskému státu.
5. Je-li to vhodné, a v každém případě když je uzavřen cyklus návštěv nebo inspekcí, agentura analyzuje zprávy z tohoto cyklu za účelem určení horizontálních zjištění a obecných závěrů o účinnosti a nákladové efektivnosti zavedených opatření. Agentura předloží tuto analýzu Komisi k dalšímu projednání se členskými státy, aby byly vyvozeny příslušné závěry a usnadnilo se šíření osvědčených pracovních postupů.
2)
V článku 4 se odstavce 3 a 4 nahrazují tímto:
„3. Správní rada přijme praktická opatření pro uplatňování odstavců 1 a 2 včetně případných opatření ohledně konzultace s členskými státy před zveřejněním informací.
4. Na informace shromážděné a zpracovávané Komisí a agenturou v souladu s tímto nařízením se vztahuje nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 ze dne 18. prosince 2000 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů orgány a institucemi Společenství a o volném pohybu těchto údajů (33), přičemž agentura přijme nezbytná opatření k zajištění bezpečného nakládání s důvěrnými informaci a jejich bezpečného zpracovávání.
3)
V článku 5 se odstavec 3 nahrazuje tímto:
„3. Na požádání Komise může správní rada se souhlasem daných členských států a ve spolupráci s nimi a s náležitým přihlédnutím k rozpočtovým důsledkům, včetně jakéhokoli případného příspěvku ze strany daných členských států, rozhodnout o zřízení regionálních středisek nezbytných k plnění některých úkolů agentury co nejúčinnějším a nejefektivnějším způsobem. Při přijímání takového rozhodnutí správní rada přesně vymezí rozsah činností regionálního střediska, přičemž se vyhýbá nadbytečným finančním výdajům a posiluje spolupráci se stávajícími regionálními a vnitrostátními sítěmi.“
4)
V článku 10 se odstavec 2 mění takto:
a)
písmeno b) se nahrazuje tímto:
„b)
přijímá výroční zprávu o činnosti agentury a každý rok ji do 15. června předkládá Evropskému parlamentu, Radě, Komisi, Účetnímu dvoru a členským státům.
Agentura každý rok předává rozpočtovému orgánu veškeré informace týkající se výsledku hodnotících postupů;“;
b)
písmeno c) se nahrazuje tímto:
„c)
v rámci přípravy pracovního programu posuzuje a schvaluje žádosti o pomoc Komisi podle čl. 2 odst. 2 písm. d), žádosti členských států o technickou pomoc podle čl. 2 odst. 3, žádosti o technickou pomoc podle čl. 2 odst. 5 a žádosti o pomoc podle článku 2a;
ca)
s přihlédnutím k písemnému stanovisku Komise posuzuje a přijímá víceletou strategii agentury na období pěti let;
cb)
posuzuje a přijímá víceletý plán zaměstnanecké politiky agentury;
cc)
projednává návrhy správních ujednání podle čl. 15 odst. 2 písm. ba);“;
c)
písmeno g) se nahrazuje tímto:
„g)
stanoví metodiku návštěv, které mají být vykonány podle článku 3. Pokud s touto metodikou Komise do 15 dnů ode dne schválení vyjádří nesouhlas, správní rada ji znovu posoudí a schválí s případnými změnami ve druhém čtení buď dvoutřetinovou většinou zahrnující zástupce Komise, nebo jednomyslně zástupci členských států;“;
d)
písmeno h) se nahrazuje tímto:
„h)
vykonává funkce vztahující se k rozpočtu agentury podle článků 18, 19 a 21 a provádí sledování a zajišťuje odpovídající kroky v návaznosti na zjištění a doporučení vyplývající z různých auditních zpráv a hodnocení, jak interních, tak externích;“;
e)
písmeno i) se nahrazuje tímto:
„i)
vykonává disciplinární pravomoc vůči výkonnému řediteli a vedoucím jednotek uvedeným v článku 16;“;
f)
písmeno l) se nahrazuje tímto:
„l)
přezkoumává finanční plnění podrobného plánu uvedeného v písmenu k) tohoto odstavce a rozpočtové závazky stanovené v nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 2038/2006 ze dne 18. prosince 2006 o víceletém financování činnosti Evropské agentury pro námořní bezpečnost v oblasti zasahování při znečištění z lodí (34);
g)
doplňuje se nové písmeno, které zní:
„m)
jmenuje z řad svých členů pozorovatele, jenž bude sledovat výběrové řízení Komise pro jmenování výkonného ředitele.“
5)
Článek 11 se mění takto:
a)
v článku 1 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Členové správní rady jsou jmenováni na základě stupně své zkušenosti a odbornosti v oblastech uvedených v článku 1. Členské státy a Komise usilují o to, aby ve správní radě panovala rovnováha v zastoupení žen a mužů.“;
b)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Funkční období je čtyřleté. Členové mohou být jmenováni opakovaně.“
6)
V článku 13 se odstavec 4 nahrazuje tímto:
„4. Jde-li o důvěrné záležitosti nebo střet zájmů, může správní rada rozhodnout o přezkoumání určitých bodů pořadu jednání za nepřítomnosti dotčených členů. Podrobná prováděcí pravidla k tomuto ustanovení stanoví jednací řád.“
7)
Článek 15 se mění takto:
a)
v odstavci 2 se písmena a) a b) nahrazují tímto:
„a)
zpracovává víceletou strategii agentury a po konzultaci s Komisí ji předkládá správní radě nejpozději osm týdnů před jejím příslušným zasedáním, přičemž přihlíží k názorům a návrhům členů správní rady;
aa)
zpracovává víceletý plán zaměstnanecké politiky agentury a po konzultaci s Komisí ho předkládá správní radě nejpozději čtyři týdny před jejím příslušným zasedáním;
ab)
zpracovává roční pracovní program, v němž jsou uvedeny předpokládané lidské a finanční zdroje přidělené na každou z činností, a podrobný plán činností týkajících se připravenosti a reakce agentury na znečištění a po konzultaci s Komisí ho předkládá správní radě nejpozději osm týdnů před jejím příslušným zasedáním, přičemž přihlíží k názorům a návrhům členů správní rady. Výkonný ředitel přijímá opatření nezbytná pro jejich provedení. Vyřizuje každou žádost členského státu o pomoc v souladu s čl. 10 odst. 2 písm. c);
b)
po konzultaci s Komisí a na základě metodiky návštěv stanovené správní radou v souladu s čl. 10 odst. 2 písm. g) rozhoduje o provedení návštěv a inspekcí stanovených v článku 3;
ba)
může uzavírat správní ujednání s jinými orgány, které pracují v oblasti činností agentury, pokud byl návrh ujednání předložen ke konzultaci správní radě a ta vůči němu během čtyř týdnů nevznesla námitky;“;
b)
v odstavci 2 se písmeno d) nahrazuje tímto:
„d)
organizuje účinný systém kontroly s cílem umožnit srovnání výsledků agentury s jejími cíli a úkoly stanovenými v tomto nařízení. K tomuto účelu vytvoří po dohodě s Komisí a správní radou specificky koncipované ukazatele výkonnosti, které umožní efektivní posouzení dosažených výsledků. Zajistí, aby se organizační struktura agentury v rámci dostupných finančních a lidských zdrojů pravidelně přizpůsobovala vznikajícím potřebám. Na tomto základě výkonný ředitel vypracuje každý rok návrh souhrnné zprávy a předá ho k projednání správní radě. Zpráva obsahuje vyhrazený oddíl týkající se finančního plnění podrobného plánu pro činnosti připravenosti a reakce agentury na znečištění a uvádí aktualizovaný stav všech opatření financovaných podle tohoto plánu. Výkonný ředitel stanoví postupy pravidelného hodnocení, které splňují všeobecně uznávané odborné normy;“;
c)
v odstavci 2 se písmeno g) zrušuje;
d)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Výkonný ředitel případně podává Evropskému parlamentu a Radě zprávy o plnění svých úkolů.
Zejména prezentuje aktuální stav příprav víceleté strategie a ročního pracovního programu.“
8)
Článek 16 se nahrazuje tímto:
„Článek 16
Jmenování a odvolání výkonného ředitele a vedoucích jednotek
1. Výkonného ředitele jmenuje a odvolává správní rada. Výkonný ředitel je jmenován po vyslechnutí stanoviska pozorovatele podle článku 10 na období pěti let na základě výkonnosti a doložené správní a řídicí způsobilosti, jakož i doložené zkušenosti v oblastech uvedených v článku 1. Je jmenován ze seznamu alespoň tří kandidátů navržených Komisí po provedení otevřeného výběrového řízení poté, co byla v Úředním věstníku Evropské unie a v jiných publikacích zveřejněna výzva k projevení zájmu. Kandidát zvolený správní radou může být vyzván, aby před příslušným výborem Evropského parlamentu učinil prohlášení a zodpověděl otázky jeho členů. Odvolání projedná správní rada na žádost Komise nebo jedné třetiny svých členů. O jmenování či odvolání rozhoduje správní rada čtyřpětinovou většinou všech členů s hlasovacím právem.
2. Správní rada, která jedná na návrh Komise, může funkční období výkonného ředitele s ohledem na hodnotící zprávu jednou prodloužit nejvýše o další čtyři roky. Správní rada rozhoduje čtyřpětinovou většinou všech členů s hlasovacím právem. O svém záměru prodloužit funkční období výkonného ředitele informuje správní rada Evropský parlament. Výkonný ředitel může být do jednoho měsíce před prodloužením svého funkčního období vyzván, aby učinil prohlášení před příslušným výborem Evropského parlamentu a zodpověděl otázky jeho členů. Pokud není funkční období prodlouženo, setrvá výkonný ředitel ve funkci až do jmenování svého nástupce.
3. Výkonnému řediteli může pomáhat jeden nebo více vedoucích jednotek. Je-li výkonný ředitel nepřítomen nebo existuje-li překážka výkonu jeho funkce, zastupuje ho jeden z vedoucích jednotek.
4. Vedoucí jednotek jsou jmenováni na základě výkonnosti a doložených administrativních a řídicích schopností a rovněž konkrétní odbornosti a zkušenosti v oblastech uvedených v článku 1. Vedoucí jednotek jmenuje nebo odvolává výkonný ředitel po obdržení kladného stanoviska správní rady.“
9)
Článek 18 se mění takto:
a)
v odstavci 1 se písmeno c) nahrazuje tímto:
„c)
z poplatků a plateb za publikace, odbornou přípravu nebo jiné služby poskytované agenturou.“;
b)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Výkonný ředitel sestaví návrh odhadu příjmů a výdajů agentury pro následující rozpočtový rok, a to na principu sestavování rozpočtu podle jednotlivých činností, a předá jej spolu s návrhem plánu pracovních míst správní radě.“;
c)
odstavce 7 a 8 se nahrazují tímto:
„7. Komise předloží odhad příjmů a výdajů Evropskému parlamentu a Radě (dále jen „rozpočtový orgán“) spolu s návrhem souhrnného rozpočtu Evropské unie.
8. Komise na základě odhadu zanese do návrhu souhrnného rozpočtu Evropské unie odhady, které považuje za nezbytné pro plán pracovních míst, a výši dotace ze souhrnného rozpočtu a předloží je rozpočtovému orgánu v souladu s článkem 314 Smlouvy o fungování EU, společně s popisem a odůvodněním jakéhokoli rozdílu mezi odhadem agentury a dotací ze souhrnného rozpočtu.“;
d)
odstavec 10 se nahrazuje tímto:
„10. Správní rada schvaluje rozpočet. Rozpočet se stává konečným po konečném přijetí souhrnného rozpočtu Evropské unie. V případě potřeby se odpovídajícím způsobem upraví a spolu s ním také roční pracovní program.“
10)
Článek 22 se nahrazuje tímto:
„Článek 22
Hodnocení
1. Správní rada v pravidelných intervalech nejméně každých pět let zajistí nezávislé externí hodnocení provádění tohoto nařízení. Komise poskytne agentuře veškeré informace, které agentura pro toto hodnocení považuje za relevantní.
2. V hodnocení se posoudí dopad tohoto nařízení, jakož i užitečnost, význam, dosažená přidaná hodnota a efektivnost agentury a jejích pracovních postupů. V hodnocení se přihlédne k názorům všech zainteresovaných subjektů na evropské i vnitrostátní úrovni. Bude se zejména zabývat možnou potřebou změnit úkoly agentury. Správní rada po dohodě s Komisí a návazně na konzultace se zúčastněnými stranami stanoví zvláštní zmocnění.
3. Správní rada obdrží hodnocení a vydá doporučení ohledně změn tohoto nařízení, agentury a jejích pracovních postupů a předloží je Komisi. Výsledky hodnocení i navrhovaná doporučení předá Komise Evropskému parlamentu a Radě a zveřejní je. Podle potřeby je připojen plán činností s časovým rozvrhem.“
11)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 22a
Zpráva o pokroku
Do dne 2. března 2018 a s přihlédnutím k hodnotící zprávě podle článku 22 předloží Komise Evropskému parlamentu a Radě zprávu, v níž v zájmu identifikace možnosti dalšího zvyšování efektivity uvede, jak agentura splnila dodatečné povinnosti stanovené tímto nařízením, a případně důvody pro změny jejích cílů a úkolů.“
12)
Článek 23 se zrušuje.
Článek 2
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 15. ledna 2013.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 100/2013
z dnia 15 stycznia 2013 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1406/2002 ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa na Morzu
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
po konsultacji z Komitetem Regionów,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzeniem (WE) nr 1406/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (3), przyjętym w odpowiedzi na wypadek zbiornikowca „Erika”, ustanowiono Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa na Morzu („Agencja”) w celu zapewnienia wysokiego, jednolitego i skutecznego poziomu bezpieczeństwa na morzu i zapobiegania zanieczyszczeniom powodowanym przez statki.
(2)
Po katastrofie zbiornikowca „Prestige” w 2002 r. zmieniono rozporządzenie (WE) nr 1406/2002 w celu zwiększenia zadań Agencji w zakresie zwalczania zanieczyszczeń.
(3)
Konieczne jest wyjaśnienie, jakie typy zanieczyszczeń mórz powinny zostać objęte celami rozporządzenia (WE) nr 1406/2002. Zanieczyszczenie mórz spowodowane instalacjami do wydobywania ropy naftowej i gazu należy zatem rozumieć jako zanieczyszczenie spowodowane ropą naftową lub jakimikolwiek substancjami innymi niż ropa naftowa, które po wprowadzeniu do środowiska morskiego prawdopodobnie spowodują zagrożenie dla zdrowia ludzkiego, zaszkodzą żywym zasobom i organizmom morskim, uszkodzą infrastrukturę lub przeszkodzą w innych zgodnych z prawem sposobach wykorzystywania morza, zgodnie z Protokołem z 2000 r. w sprawie gotowości do zwalczania zanieczyszczeń morza niebezpiecznymi i szkodliwymi substancjami oraz współpracy w tym zakresie.
(4)
Działając zgodnie z art. 22 rozporządzenia (WE) nr 1406/2002, Rada Administracyjna Agencji („Rada Administracyjna”) zleciła w 2007 r. niezależną zewnętrzną ocenę wykonania tego rozporządzenia. Na podstawie tej oceny Rada Administracyjna wydała w czerwcu 2008 r. zalecenia dotyczące zmian w funkcjonowaniu Agencji, w obszarach jej kompetencji i w jej metodach pracy.
(5)
Należy doprecyzować i zaktualizować niektóre przepisy rozporządzenia (WE) nr 1406/2002 na podstawie wniosków zawartych w zewnętrznej ocenie oraz zaleceń i wieloletniej strategii przyjętej przez Radę Administracyjną w marcu 2010 r. Agencja koncentruje się na swoich priorytetowych zadaniach dotyczących bezpieczeństwa morskiego, ale powinna też otrzymać pewne nowe zadania podstawowe i dodatkowe, odzwierciedlające rozwój polityki bezpieczeństwa morskiego na szczeblu unijnym i międzynarodowym. Zważywszy na ograniczenia budżetowe w Unii, należy podjąć znaczące działania w zakresie przeglądu i reorganizacji zatrudnienia, aby zagwarantować efektywność kosztową i budżetową oraz aby uniknąć jakiegokolwiek powielania działań. Potrzeby kadrowe związane z nowymi zadaniami podstawowymi i dodatkowymi powinny co do zasady zostać zaspokojone dzięki dokonaniu przez Agencję wewnętrznych przesunięć. Jednocześnie Agencja powinna być w stosownych przypadkach finansowana z innych części budżetu Unii, w szczególności z instrumentu Europejskiej Polityki Sąsiedztwa. Wykonanie przez Agencję jakichkolwiek nowych zadań podstawowych i dodatkowych nastąpi w ramach obecnej perspektywy finansowej i budżetu Agencji, bez uszczerbku dla negocjacji i decyzji w sprawie przyszłych wieloletnich ram finansowych. Jako że niniejsze rozporządzenie nie jest decyzją w sprawie finansowania, władza budżetowa powinna decydować o zasobach na rzecz Agencji w ramach rocznej procedury budżetowej.
(6)
Zadania Agencji powinny być opisane jasno i precyzyjnie; należy również unikać wszelkiego powielania zadań.
(7)
Agencja pokazała, że pewne zadania można skuteczniej wykonać na szczeblu europejskim, co mogłoby - w określonych przypadkach - zapewnić państwom członkowskim oszczędności w ich budżetach krajowych i, na podstawie przedstawionych przykładów, stanowić prawdziwą europejską wartość dodaną.
(8)
Należy wyjaśnić niektóre przepisy dotyczące szczegółowych kwestii związanych z zarządzaniem Agencją. Biorąc pod uwagę szczególną odpowiedzialność Komisji za realizację polityk Unii przewidzianych w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Komisja powinna przekazać Agencji wytyczne strategiczne dotyczące wykonywania jej zadań przy jednoczesnym pełnym poszanowaniu statusu prawnego Agencji oraz niezależności jej dyrektora zarządzającego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1406/2002.
(9)
Przy mianowaniu członków Rady Administracyjnej oraz wybieraniu jej przewodniczącego i zastępcy przewodniczącego, a także mianowaniu kierowników departamentów, należy w pełni uwzględnić znaczenie zapewniania równowagi płci.
(10)
Wszelkie odniesienia do stosownych aktów prawnych Unii powinny być rozumiane jako odniesienia do aktów z dziedziny bezpieczeństwa morskiego, ochrony na morzu, zapobiegania zanieczyszczeniom powodowanym przez statki oraz reagowania na te zanieczyszczenia, a także na zanieczyszczenia morza spowodowane przez instalacje do wydobywania ropy naftowej i gazu.
(11)
Do celów niniejszego rozporządzenia termin „ochrona na morzu” należy rozumieć - zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 725/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie wzmocnienia ochrony statków i obiektów portowych (4) - jako połączenie środków zapobiegawczych mających na celu ochronę żeglugi morskiej i obiektów portowych przed niebezpieczeństwem zamierzonych aktów bezprawnych. Cel polegający na ochronie powinien zostać osiągnięty dzięki przyjęciu stosownych środków w dziedzinie polityki transportu morskiego bez uszczerbku dla przepisów państw członkowskich w dziedzinie bezpieczeństwa narodowego, obrony i bezpieczeństwa publicznego oraz przepisów dotyczących zwalczania przestępstw finansowych przeciwko państwu.
(12)
Agencja powinna działać w interesie Unii. Powinno to obejmować sytuację, gdy Agencji zleca się działanie poza terytorium państw członkowskich w zakresie jej kompetencji oraz świadczenie pomocy technicznej właściwym państwom trzecim, w celu promowania unijnej polityki bezpieczeństwa morskiego.
(13)
Agencja powinna udzielać wsparcia technicznego państwom członkowskim w celu ułatwienia zbudowania krajowych zdolności niezbędnych do wdrożenia unijnego dorobku prawnego.
(14)
Agencja powinna udzielać wsparcia operacyjnego państwom członkowskim i Komisji. Wsparcie to powinno dotyczyć takich usług jak: unijny system wymiany informacji morskiej (SafeSeaNet), europejski system satelitarnego monitorowania rozlewów ropy (CleanSeaNet), Centrum Danych systemu identyfikacji i śledzenia dalekiego zasięgu Unii Europejskiej (Centrum Danych LRIT UE) oraz bazę danych inspekcji europejskiego reżimu kontroli państwa portu (Thetis).
(15)
Należy wykorzystywać wiedzę fachową Agencji w zakresie transmisji danych elektronicznych oraz systemów wymiany informacji morskich, aby upraszczać formalności sprawozdawcze w przypadku statków z myślą o wyeliminowaniu barier w transporcie morskim, a także o utworzeniu europejskiego obszaru transportu morskiego bez barier. W szczególności Agencja powinna wspierać państwa członkowskie we wdrażaniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/65/UE z dnia 20 października 2010 r. w sprawie formalności sprawozdawczych dla statków wchodzących do lub wychodzących z portów państw członkowskich (5).
(16)
Agencja powinna zwiększyć swoje wsparcie dla Komisji w zakresie działań badawczych związanych z obszarami jej kompetencji. Należy jednak unikać powielania prac realizowanych w oparciu o istniejące unijne ramy badawcze. W szczególności nie należy powierzać Agencji zarządzania projektami badawczymi.
(17)
Wobec opracowywania nowych innowacyjnych zastosowań i usług oraz ulepszenia już istniejących zastosowań i usług oraz z myślą o realizacji europejskiego obszaru transportu morskiego bez barier Agencja powinna w pełni wykorzystać możliwości, jakie oferują europejskie programy nawigacji satelitarnej (EGNOS i Galileo) oraz program globalnego monitoringu środowiska i bezpieczeństwa (GMES).
(18)
Po wygaśnięciu unijnych ram współpracy w dziedzinie przypadkowych lub umyślnych zanieczyszczeń mórz, ustanowionych decyzją nr 2850/2000/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (6), Agencja powinna kontynuować realizację niektórych działań wykonywanych wcześniej w tych ramach, wykorzystując w szczególności wiedzę fachową doradczej grupy technicznej ds. gotowości do zwalczania zanieczyszczeń morza oraz do reagowania w przypadku tego zanieczyszczenia. Działalność Agencji w tej dziedzinie nie powinna zwalniać państw nadbrzeżnych z odpowiedzialności za posiadanie odpowiednich funkcjonujących mechanizmów reagowania na zanieczyszczenia i nie powinna naruszać istniejących uzgodnień o współpracy między państwami członkowskimi lub grupami państw członkowskich.
(19)
Na wniosek Agencja dostarcza państwom członkowskim - za pośrednictwem CleanSeaNet - szczegółowych informacji o ewentualnych przypadkach zanieczyszczeń powodowanych przez statki, aby umożliwić im wypełnianie ich obowiązków wynikających z dyrektywy 2005/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie zanieczyszczeń pochodzących ze statków oraz wprowadzenia sankcji, w tym sankcji karnych, za przestępstwa związane z zanieczyszczeniami (7). Jednak pomimo ryzyka, że takie zanieczyszczenia mogą znaleźć się w wodach terytorialnych innego państwa, istnieją znaczne różnice w zakresie skuteczności mechanizmów egzekwowania. W kolejnym sprawozdaniu na mocy art. 12 tej dyrektywy Komisja powinna zatem przedstawić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie informacje o skuteczności i spójności egzekwowania tej dyrektywy oraz inne stosowne informacje o jej stosowaniu.
(20)
Wnioski poszkodowanych państw dotyczące zastosowania przez Agencję działań zmierzających do zwalczenia zanieczyszczenia powinny być przekazywane poprzez unijny mechanizm ochrony ludności ustanowiony decyzją Rady 2007/779/WE, Euratom (8). Jednak Komisja może uznać, że w przypadkach innych niż złożenie wniosku o zastosowanie dyżurnych statków i sprzętu do zwalczania zanieczyszczeń, bardziej odpowiednie mogą być alternatywne środki komunikacji z wykorzystaniem zaawansowanych technologii informacyjnych i może w związku z tym poinformować o tym państwo członkowskie występujące z wnioskiem.
(21)
Ostatnie wydarzenia uwypukliły zagrożenia dla transportu morskiego i środowiska morskiego związane z poszukiwaniem złóż podmorskich i produkcją ropy naftowej i gazu. Zdolność Agencji do reagowania na zanieczyszczenie ropą naftową i jej wiedza fachowa z zakresu zanieczyszczeń substancjami niebezpiecznymi i szkodliwymi powinny być wykorzystywane w sytuacjach zanieczyszczeń wynikających z takich działań, na wniosek poszkodowanego państwa.
(22)
W szczególności CleanSeaNet, obecnie wykorzystywany do dokumentowania wycieków ropy naftowej ze statków, powinien być również wykorzystywany przez Agencję do wykrywania wycieków ropy, do których dochodzi podczas poszukiwania złóż podmorskich oraz produkcji ropy i gazu, a także do zgłaszania takich przypadków, bez jakiejkolwiek szkody dla usług świadczonych na rzecz transportu morskiego.
(23)
Agencja dysponuje utrwaloną i uznaną cenną wiedzą fachową oraz narzędziami w dziedzinie bezpieczeństwa morskiego, ochrony na morzu, zapobiegania zanieczyszczeniom powodowanym przez statki oraz reagowania na te zanieczyszczenia. Ta wiedza fachowa i te narzędzia mogą być przydatne w innych działaniach Unii związanych z unijną polityką transportu morskiego. Agencja powinna zatem udzielać wsparcia Komisji i państwom członkowskim na ich wniosek w przygotowywaniu i realizacji takich działań unijnych, pod warunkiem że Rada Administracyjna wyrazi na to zgodę w kontekście rocznego programu prac Agencji. Tego rodzaju wsparcie powinno podlegać szczegółowej analizie kosztów i korzyści oraz nie powinno negatywnie wpływać na zadania podstawowe Agencji.
(24)
Poprzez świadczenie pomocy technicznej Agencja przyczynia się również do rozwoju transportu morskiego bardziej przyjaznego środowisku.
(25)
Jeżeli chodzi o towarzystwa klasyfikacyjne, większość z nich zajmuje się zarówno statkami morskimi, jak i statkami żeglugi śródlądowej. Na podstawie swojego doświadczenia związanego z towarzystwami klasyfikacyjnymi zajmującymi się statkami morskimi Agencja mogłaby przekazywać Komisji odpowiednie informacje dotyczące towarzystw klasyfikacyjnych zajmujących się statkami żeglugi śródlądowej i w ten sposób umożliwić poprawę efektywności.
(26)
Jeżeli chodzi o wzajemne połączenia między systemami informacyjnymi w zakresie transportu, Agencja powinna wspierać Komisję i państwa członkowskie, badając, wraz z właściwymi organami zajmującymi się systemem usług informacji rzecznej, możliwości wymiany informacji między takimi systemami.
(27)
Bez uszczerbku dla zakresu odpowiedzialności właściwych organów, Agencja powinna wspierać Komisję i państwa członkowskie w przygotowywaniu i wdrażaniu planowanej inicjatywy e-Maritime, której celem jest zwiększenie efektywności europejskiego sektora transportu morskiego dzięki ułatwieniu stosowania zaawansowanych technologii informacyjnych.
(28)
Aby osiągnąć jednolity rynek i europejski obszar transportu morskiego bez barier, należy zmniejszyć administracyjne obciążenia żeglugi, ułatwiając między innymi żeglugę morską bliskiego zasięgu. W tym kontekście koncepcja „niebieskiego pasa” i inicjatywa e-Maritime mogłyby ewentualnie być stosowane jako środki zmniejszania formalności sprawozdawczych w przypadku statków handlowych przy wchodzeniu do portów państw członkowskich i przy wychodzeniu z tych portów.
(29)
Należy przypomnieć, że zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz w celu przestrzegania zasady równowagi instytucjonalnej nie można powierzyć agencji uprawnienia do przyjmowania decyzji o zasięgu ogólnym.
(30)
Bez uszczerbku dla celów i zadań określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1406/2002 Komisja powinna przygotować i przedstawić, w ciągu jednego roku od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, w ścisłej współpracy z odpowiednimi zainteresowanymi podmiotami studium wykonalności z myślą o ocenie i wskazaniu możliwości zwiększenia koordynacji i współpracy w przypadku różnych działań straży wybrzeża. Studium to powinno uwzględniać istniejące ramy prawne i właściwe zalecenia odpowiednich forów unijnych, a także obecny status wspólnego mechanizmu wymiany informacji (CISE) oraz powinno być w pełni zgodne z zasadami pomocniczości i proporcjonalności, w jasny sposób przedstawiając Parlamentowi Europejskiemu i Radzie koszty i korzyści.
(31)
Przyciągnięcie dobrze wyszkolonych europejskich marynarzy jest istotne dla konkurencyjności unijnych klastrów morskich. Z tego względu, w świetle obecnego i przyszłego zapotrzebowania w Unii na wysoko wykwalifikowanych marynarzy, Agencja powinna, w stosownych przypadkach, wspierać państwa członkowskie i Komisję w promowaniu szkolenia morskiego, ułatwiając dobrowolną wymianę najlepszych praktyk oraz dostarczając informacje na temat unijnych programów wymiany dotyczących szkolenia morskiego. Mogłoby to obejmować wspieranie właściwych zainteresowanych podmiotów europejskich w dobrowolnym dążeniu do doskonałości w zakresie morskiej edukacji i szkoleń, z pełnym poszanowaniem zakresu odpowiedzialności państw członkowskich za treść i organizację szkoleń morskich.
(32)
Aby przeciwdziałać rosnącemu ryzyku piractwa, Agencja powinna nadal, w stosownych przypadkach, przedstawiać właściwym organom krajowym i innym stosownym podmiotom, w tym takim operacjom jak operacja sił morskich UE Atalanta, szczegółowe informacje o pozycji statków pływających pod banderą państw członkowskich oraz przepływających przez obszary, które sklasyfikowano jako bardzo niebezpieczne. Ponadto Agencja ma do swojej dyspozycji środki, które mogłyby być przydatne, szczególnie w kontekście rozwoju CISE. Agencja powinna zatem zapewniać, na wniosek, właściwym organom krajowym i instytucjom unijnym - takim jak Frontex czy Europol - odpowiednie informacje o pozycji statków i dane z obserwacji Ziemi, aby ułatwić im stosowanie środków zapobiegawczych przeciwko umyślnym aktom bezprawnym w rozumieniu właściwego prawa Unii, bez uszczerbku dla praw i zobowiązań państw członkowskich oraz zgodnie z mającym zastosowanie prawem krajowym i unijnym, w szczególności tym dotyczącym podmiotów wnioskujących o dane. Dostarczanie danych z systemu identyfikacji i śledzenia statków dalekiego zasięgu (LRIT) powinno odbywać się za zgodą danego państwa bandery zgodnie z procedurami, które ustanowi Rada Administracyjna.
(33)
Publikując informacje zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu (9), Komisja i Agencja w celu zachowania spójności powinny korzystać z wiedzy fachowej i doświadczenia zdobytego w ramach memorandum paryskiego w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu („memorandum paryskie”).
(34)
Wsparcie udzielane przez Agencję państwom członkowskim i Komisji w odniesieniu do odnośnych prac prowadzonych przez organizacje międzynarodowe i regionalne nie powinno naruszać stosunków między tymi organizacjami a państwami członkowskimi, wynikających z udziału państw członkowskich w tych organizacjach.
(35)
Unia przystąpiła do niżej wymienionych instrumentów, ustanawiających organizacje regionalne, których działania wchodzą także w zakres celów Agencji: Konwencja o ochronie środowiska morskiego obszaru Morza Bałtyckiego (konwencja helsińska zmieniona w 1992 roku) (10); Konwencja o ochronie środowiska morskiego i regionu przybrzeżnego Morza Śródziemnego (konwencja barcelońska) (11), zmiana do niej z 1995 roku (12) i protokoły do niej; Umowa dotycząca współpracy w dziedzinie postępowania w przypadkach zanieczyszczenia Morza Północnego olejami i innymi substancjami niebezpiecznymi (umowa z Bonn) (13); Konwencja o ochronie środowiska morskiego obszaru północno-wschodniego Atlantyku (konwencja OSPAR) (14); Umowa o współpracy w sprawie ochrony wybrzeży i wód północno-wschodniego Atlantyku przed zanieczyszczeniem, podpisana w dniu 17 października 1990 r. (umowa lizbońska) (15) i protokół dodatkowy do niej, podpisany w dniu 20 maja 2008 r., który jeszcze nie wszedł w życie (16). Unia negocjuje także przystąpienie do Konwencji o ochronie Morza Czarnego przeciw zanieczyszczeniom podpisanej w kwietniu 1992 r. (konwencja bukaresztańska). Agencja powinna zatem udzielać wsparcia technicznego państwom członkowskim i Komisji, tak by umożliwić im udział w pracach tych organizacji regionalnych.
(36)
Oprócz wspomnianych organizacji regionalnych istnieje wiele innych regionalnych, podregionalnych i dwustronnych ustaleń o koordynacji i współpracy, które również dotyczą reagowania na zanieczyszczenia. Udzielając państwom trzecim dzielącym regionalny akwen morski z Unią wsparcia w zakresie reagowania na zanieczyszczenia, Agencja powinna uwzględniać te ustalenia.
(37)
Unia dzieli z państwami sąsiednimi regionalne akweny morskie Morza Śródziemnego, Morza Czarnego i Morza Bałtyckiego. Na wniosek Komisji Agencja powinna udzielać tym państwom wsparcia w zakresie reagowania na zanieczyszczenia.
(38)
Aby maksymalnie zwiększyć skuteczność, Agencja powinna jak najściślej współpracować w ramach memorandum paryskiego. Komisja i państwa członkowskie powinny nadal analizować wszelkie możliwości dalszej poprawy efektywności, co można poddać pod rozwagę w ramach memorandum paryskiego.
(39)
Aby zapewnić prawidłowe praktyczne wdrażanie wiążących aktów prawnych Unii z dziedziny bezpieczeństwa morskiego oraz zapobiegania zanieczyszczeniom powodowanym przez statki, Agencja powinna wspomagać Komisję, przeprowadzając wizyty w państwach członkowskich. Takie wizyty w organach administracji krajowej powinny umożliwiać Agencji zgromadzenie wszystkich niezbędnych informacji w celu przedstawienia Komisji kompleksowego sprawozdania do dalszej oceny. Wizyty powinny odbywać się zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, i należy je przeprowadzać tak, by zminimalizować obciążenia administracyjne dla organów krajowej administracji morskiej. Ponadto wizyty te powinny przebiegać zgodnie z określoną procedurą obejmującą standardową metodologię przyjętą przez Radę Administracyjną.
(40)
Agencja powinna wspomagać Komisję, dokonując inspekcji za pośrednictwem uznanych organizacji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach (17). Inspekcje te mogą również odbywać się w państwach trzecich. Komisja i Agencja powinny zapewniać należyte informowanie zainteresowanych państw członkowskich. Agencja powinna również wykonywać delegowane jej przez Komisję zadania związane z inspekcją w odniesieniu do szkoleń i certyfikacji marynarzy w państwach trzecich zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/106/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie minimalnego poziomu wyszkolenia marynarzy (18). Rozporządzenie (WE) nr 1406/2002 nie powinno obejmować swoim zakresem szczegółów dotyczących wsparcia technicznego udzielanego przez Agencję Komisji w prowadzeniu inspekcji w zakresie ochrony na morzu zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 324/2008 z dnia 9 kwietnia 2008 r. ustanawiającym uaktualnione procedury prowadzenia inspekcji Komisji w zakresie bezpieczeństwa morskiego (19).
(41)
Aby zapewnić spójność z celami polityki i strukturą instytucjonalną Unii, a także z mającymi zastosowanie procedurami administracyjnymi i finansowymi, Komisja powinna wydać formalną poradę w formie pisemnej opinii dotyczącej projektu wieloletniej strategii Agencji i projektu rocznych programów pracy, które Rada Administracyjna powinna wziąć pod uwagę przed przyjęciem tych dokumentów.
(42)
Aby zapewnić uczciwą i przejrzystą procedurę mianowania dyrektora zarządzającego, procedura wyboru, którą należy stosować, powinna być zgodna z wytycznymi Komisji dotyczącymi wyboru i mianowania dyrektorów agencji Unii. Wytyczne te przewidują, że o te stanowiska mogą ubiegać się obywatele jakiegokolwiek państwa członkowskiego. Z tych samych przyczyn w komitecie preselekcyjnym Radę Administracyjną powinien reprezentować jej członek w roli obserwatora. W trakcie kolejnych etapów procedury wyboru obserwatorowi należy przekazywać stosowne informacje. W momencie podjęcia przez Radę Administracyjną decyzji o mianowaniu jej członkowie powinni móc zwrócić się do Komisji z pytaniami dotyczącymi procedury wyboru. Ponadto Rada Administracyjna powinna mieć możliwość przeprowadzenia rozmowy ze wstępnie wybranymi kandydatami, zgodnie ze standardową praktyką. Na wszystkich etapach procedury wyboru i mianowania na stanowisko dyrektora zarządzającego Agencji wszystkie zainteresowane strony powinny zapewniać, aby dane osobowe kandydatów były przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (20).
(43)
Agencja jest finansowana głównie poprzez wkład pochodzący z Unii, lecz ma także dochody z opłat i należności związanych z jej usługami. Te opłaty i należności dotyczą w szczególności funkcjonowania Centrum Danych LRIT UE i są nakładane zgodnie z rezolucją Rady przyjętą w dniach 1 i 2 października 2007 r. i w dniu 9 grudnia 2008 r. dotyczącą utworzenia Centrum Danych LRIT UE, a w szczególności zgodnie z przepisami dotyczącymi finansowania sprawozdań LRIT.
(44)
W ramach sprawozdania z postępów prac, przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1406/2002, Komisja powinna przeanalizować również ewentualny wkład Agencji we wdrożenie przyszłego aktu ustawodawczego dotyczącego bezpieczeństwa działalności związanej z rozpoznaniem i poszukiwaniem złóż podmorskich oraz produkcją ropy naftowej i gazu, który jest obecnie analizowany przez Parlament Europejski i Radę, w odniesieniu do zapobiegania zanieczyszczeniom pochodzącym z instalacji do wydobywania ropy naftowej i gazu na morzu, z uwzględnieniem utrwalonej i uznanej wiedzy fachowej Agencji oraz stosowanych przez nią narzędzi.
(45)
Działania Agencji powinny, w stosownych przypadkach, przyczyniać się również do ustanowienia prawdziwego europejskiego obszaru transportu morskiego bez barier.
(46)
Należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (21), a w szczególności jego art. 208.
(47)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1406/2002,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1406/2002
W rozporządzeniu (WE) nr 1406/2002 wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 1-3 otrzymują brzmienie:
„Artykuł 1
Cele
1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa na Morzu (»Agencję«), aby zapewnić wysoki, jednolity i skuteczny poziom bezpieczeństwa morskiego, ochrony na morzu, zapobiegania zanieczyszczeniom powodowanym przez statki i reagowania na nie, jak również reagowania na zanieczyszczenia morza spowodowane przez instalacje do wydobywania ropy naftowej i gazu.
2. W tym celu Agencja współpracuje z państwami członkowskimi i z Komisją oraz zapewnia im pomoc techniczną, operacyjną i naukową w dziedzinach, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, w granicach zadań podstawowych określonych w art. 2 oraz, w stosownych przypadkach, zadań dodatkowych określonych w art. 2a, w szczególności aby wspomóc państwa członkowskie i Komisję we właściwym stosowaniu odnośnych aktów prawnych Unii. W odniesieniu do reagowania na zanieczyszczenia, Agencja świadczy pomoc operacyjną wyłącznie na wniosek poszkodowanego państwa lub poszkodowanych państw.
3. Świadcząc pomoc, o której mowa w ust. 2, Agencja przyczynia się, w stosownych przypadkach, do ogólnej skuteczności ruchu morskiego i transportu morskiego, jak określono w niniejszym rozporządzeniu, tak aby ułatwić ustanowienie europejskiego obszaru transportu morskiego bez barier.
Artykuł 2
Zadania podstawowe Agencji
1. Aby zapewnić właściwą realizację celów określonych w art. 1, Agencja wykonuje zadania podstawowe wymienione w niniejszym artykule.
2. Agencja wspomaga Komisję:
a)
w pracach przygotowawczych na potrzeby uaktualniania i tworzenia stosownych aktów prawnych Unii, w szczególności zgodnie z rozwojem ustawodawstwa międzynarodowego;
b)
w skutecznym wykonywaniu stosownych wiążących aktów prawnych Unii, w szczególności przez przeprowadzanie wizyt i inspekcji, o których mowa w art. 3 niniejszego rozporządzenia, oraz poprzez zapewnienie Komisji pomocy technicznej w zakresie wykonywania zadań powierzonych jej zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 725/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie podniesienia ochrony statków i obiektów portowych (22). W związku z tym może przedstawiać Komisji sugestie dotyczące wszelkich ewentualnych ulepszeń tych wiążących aktów prawnych;
c)
w analizie realizowanych i zakończonych projektów badawczych istotnych dla celów Agencji; może to obejmować określanie ewentualnych działań następczych wynikających z konkretnych projektów badawczych;
d)
w wykonywaniu wszelkich innych zadań powierzonych Komisji w aktach ustawodawczych Unii dotyczących celów Agencji.
3. Agencja współdziała z państwami członkowskimi w celu:
a)
organizowania, w stosownych przypadkach, odpowiednich działań szkoleniowych leżących w zakresie odpowiedzialności państw członkowskich;
b)
opracowywania rozwiązań technicznych, w tym zapewniania odpowiednich usług operacyjnych, oraz świadczenia pomocy technicznej, tak by stworzyć potencjał krajowy niezbędny do wykonywania odnośnych aktów prawnych Unii;
c)
przekazania, na wniosek państwa członkowskiego, odpowiednich informacji wynikających z inspekcji, o których mowa w art. 3, w celu wspierania monitorowania uznanych organizacji, które wykonują zadania związane z certyfikacją w imieniu państw członkowskich zgodnie z art. 9 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/15/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach oraz odpowiednich działań administracji morskich (23), bez uszczerbku dla praw i obowiązków państwa bandery;
d)
wspierania dodatkowymi środkami, w sposób efektywny pod względem kosztów, reagowania na zanieczyszczenia w razie zanieczyszczenia spowodowanego przez statki oraz na zanieczyszczenia morza spowodowane przez instalacje do wydobywania ropy naftowej i gazu, gdy odpowiedni wniosek zostanie przedstawiony przez poszkodowane państwo członkowskie, pod którego kierownictwem prowadzone są działania mające na celu usunięcie zanieczyszczeń, bez uszczerbku dla odpowiedzialności państw nadbrzeżnych w zakresie funkcjonujących w nich właściwych mechanizmów reagowania na zanieczyszczenia oraz z poszanowaniem istniejących zasad współpracy pomiędzy państwami członkowskimi w tej dziedzinie. W stosownych przypadkach wnioski dotyczące przeprowadzenia działań zmierzających do zwalczenia zanieczyszczenia są składane za pośrednictwem unijnego mechanizmu ochrony ludności ustanowionego decyzją Rady 2007/779/WE, Euratom (24).
4. Agencja ułatwia współpracę między państwami członkowskimi a Komisją:
a)
w obszarze monitorowania ruchu, objętym dyrektywą 2002/59/WE, Agencja promuje w szczególności współpracę między państwami nadbrzeżnymi w odnośnych rejonach żeglugi, jak również opracowuje i obsługuje Centrum Danych systemu identyfikacji i śledzenia statków dalekiego zasięgu Unii Europejskiej oraz system wymiany informacji morskich (SafeSeaNet), o którym mowa w art. 6b oraz 22a tej dyrektywy, jak również międzynarodowy system wymiany danych z systemu identyfikacji i śledzenia statków dalekiego zasięgu, zgodnie z zobowiązaniem podjętym na forum Międzynarodowej Organizacji Morskiej (»IMO«);
b)
zapewniając, na wniosek i bez uszczerbku dla przepisów prawa krajowego i unijnego, właściwym organom krajowym i instytucjom unijnym w zakresie ich kompetencji odpowiednie informacje o pozycji statków i dane z obserwacji Ziemi, by ułatwić im stosowanie środków przeciwko piractwu i umyślnym aktom bezprawnym, zgodnie z mającym zastosowanie prawem Unii lub na mocy uzgodnionych na szczeblu międzynarodowym instrumentów prawnych w obszarze transportu morskiego, z zastrzeżeniem mających zastosowanie zasad ochrony danych i zgodnie z procedurami administracyjnymi, które mają zostać ustanowione przez, w stosownych przypadkach, Radę Administracyjną lub grupę sterującą wysokiego szczebla ustanowioną na mocy dyrektywy 2002/59/WE. Dostarczanie danych systemu identyfikacji i śledzenia statków dalekiego zasięgu odbywa się za zgodą danego państwa bandery;
c)
w zakresie dochodzenia w sprawach wypadków i incydentów morskich zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/18/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. ustanawiającą podstawowe zasady regulujące dochodzenia w sprawach wypadków w sektorze transportu morskiego (25) Agencja, na wniosek odnośnych państw członkowskich i przy założeniu braku konfliktu interesów, udziela wsparcia operacyjnego tym państwom członkowskim w zakresie dochodzeń dotyczących poważnych lub bardzo poważnych wypadków oraz dokonuje analizy sprawozdań z dochodzeń w sprawie bezpieczeństwa, aby określić wartość dodaną na poziomie Unii w zakresie wszelkich nabywanych doświadczeń. Na podstawie danych przekazywanych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 17 tej dyrektywy Agencja opracowuje roczny przegląd wypadków i incydentów morskich;
d)
dostarczając Komisji i państwom członkowskim obiektywne, wiarygodne i porównywalne statystyki, informacje oraz dane, aby umożliwić Komisji i państwom członkowskim podejmowanie niezbędnych kroków w celu poprawy ich działań oraz oceny skuteczności i efektywności kosztowej istniejących środków. Tego rodzaju zadania obejmują zbieranie, zapisywanie i ocenę danych technicznych, systematyczne wykorzystywanie istniejących baz danych, łącznie z ich wymianą, oraz, w stosownych przypadkach, tworzenie dodatkowych baz danych. Na podstawie zebranych danych Agencja wspomaga Komisję w publikowaniu informacji dotyczących statków zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu (26);
e)
zbierając i analizując dane dotyczące marynarzy, które zostały dostarczone i wykorzystane zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/106/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie minimalnego poziomu wyszkolenia marynarzy (27);
f)
poprawiając identyfikację i ściganie statków dokonujących nielegalnych zrzutów zgodnie z dyrektywą 2005/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie zanieczyszczenia pochodzącego ze statków oraz wprowadzenia sankcji w przypadku naruszenia prawa (28);
g)
w odniesieniu do zanieczyszczenia morza ropą naftową spowodowanego przez instalacje do wydobywania ropy naftowej i gazu, stosując europejski system satelitarnego monitorowania rozlewów ropy (CleanSeaNet) do monitorowania zakresu i wpływu na środowisko tego rodzaju zanieczyszczenia;
h)
zapewniając pomoc techniczną niezbędną państwom członkowskim i Komisji do dokonania wkładu w odpowiednie prace organów technicznych IMO, Międzynarodowej Organizacji Pracy - w zakresie żeglugi, oraz memorandum paryskiego w sprawie kontroli państwa portu (»memorandum paryskie«) oraz odpowiednich organizacji regionalnych, do których Unia przystąpiła, w sprawach wchodzących w zakres kompetencji Unii;
i)
w odniesieniu do wdrażania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/65/UE z dnia 20 października 2010 r. w sprawie formalności sprawozdawczych dla statków wchodzących do lub wychodzących z portów państw członkowskich (29), w szczególności poprzez ułatwianie elektronicznej transmisji danych poprzez SafeSeaNet i wspieranie rozwoju jednego punktu kontaktowego.
5. Agencja może, na wniosek Komisji, zapewniać pomoc techniczną, w tym organizację odpowiednich działań szkoleniowych, w zakresie odnośnych aktów prawnych UE, skierowaną do państw ubiegających się o przystąpienie do Unii oraz, w stosownych przypadkach, do krajów partnerskich objętych europejską polityką sąsiedztwa oraz krajów, które przystąpiły do memorandum paryskiego.
Agencja może również świadczyć pomoc w razie zanieczyszczenia spowodowanego przez statki oraz zanieczyszczenia morza spowodowanego przez instalacje do wydobywania ropy naftowej i gazu, w wyniku którego poszkodowane są państwa trzecie dzielące regionalny basen morski z Unią, zgodnie z unijnym mechanizmem ochrony ludności ustanowionym decyzją 2007/779/WE, Euratom, na warunkach analogicznych do warunków mających zastosowanie do państw członkowskich, o których mowa w ust. 3 lit. d) niniejszego artykułu. Zadania te są koordynowane z istniejącymi regionalnymi ustaleniami w zakresie współpracy związanymi z zanieczyszczeniem morza.
Artykuł 2a
Zadania dodatkowe Agencji
1. Bez uszczerbku dla zadań głównych, o których mowa w art. 2, Agencja wspomaga Komisję i państwa członkowskie, w stosownych przypadkach, w opracowywaniu i wdrażaniu działań Unii określonych w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu, związanych z celami Agencji, w zakresie, w jakim Agencja dysponuje utrwaloną i uznaną wiedzą fachową oraz narzędziami. Zadania dodatkowe określone w niniejszym artykule:
a)
tworzą rzeczywistą wartość dodaną;
b)
pozwalają uniknąć powielania podejmowanych wysiłków;
c)
leżą w interesie unijnej polityki dotyczącej transportu morskiego;
d)
nie szkodzą zadaniom podstawowym Agencji; oraz
e)
nie naruszają praw i obowiązków państw członkowskich, zwłaszcza jako państw bandery, państw portu i państw nadbrzeżnych.
2. Agencja wspomaga Komisję:
a)
w kontekście wdrażania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE (dyrektywa w sprawie strategii morskiej) (30), uczestnicząc w realizacji celu w zakresie osiągnięcia dobrego stanu środowiska wód morskich wraz z kwestiami związanymi z żeglugą i przy wykorzystaniu wyników uzyskanych przy pomocy istniejących narzędzi, takich jak SafeSeaNet oraz CleanSeaNet;
b)
zapewniając pomoc techniczną w związku z emisjami gazów cieplarnianych ze statków, w szczególności w następstwie obecnego rozwoju sytuacji międzynarodowej;
c)
jeśli chodzi o program globalnego monitoringu środowiska i bezpieczeństwa (GMES), w propagowaniu korzystania z danych i usług GMES do celów morskich, w ramach zarządzania GMES;
d)
w rozwijaniu wspólnego mechanizmu wymiany informacji dla obszarów morskich UE;
e)
w odniesieniu do ruchomych instalacji do wydobywania ropy naftowej i gazu na morzu, w analizowaniu wymogów IMO i w gromadzeniu podstawowych informacji dotyczących potencjalnych zagrożeń dla transportu morskiego i środowiska morskiego;
f)
dostarczając odpowiednie informacje w odniesieniu do towarzystw klasyfikacyjnych dla statków żeglugi śródlądowej zgodnie z dyrektywą 2006/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. ustanawiającą wymagania techniczne dla statków żeglugi śródlądowej (31). Informacje te są również zamieszczane w sprawozdaniach, o których mowa w art. 3 ust. 4 i 5 niniejszego rozporządzenia.
3. Agencja wspomaga Komisję i państwa członkowskie:
a)
w analizowaniu wykonalności i we wdrażaniu polityk i projektów wspierających ustanawianie europejskiego obszaru transportu morskiego bez barier, takiego jak koncepcja »niebieskiego pasa« i inicjatywa e-Maritime, a także autostrady morskie. Odbywa się to w szczególności poprzez przeanalizowanie dodatkowych funkcji SafeSeaNet, bez uszczerbku dla roli grupy sterującej wysokiego szczebla ustanowionej na mocy dyrektywy 2002/59/WE;
b)
badając, wraz z właściwymi organami zajmującymi się systemem usług informacji rzecznej, możliwość wymiany informacji między tym systemem a systemami informacyjnymi w zakresie transportu morskiego na podstawie sprawozdania, o którym mowa w art. 15 dyrektywy 2010/65/UE;
c)
ułatwiając dobrowolną wymianę najlepszych praktyk dotyczących szkoleń i edukacji morskiej w Unii oraz zapewniając informacje na temat unijnych programów wymiany w zakresie szkoleń morskich, z pełnym poszanowaniem art. 166 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).
Artykuł 3
Wizyty w państwach członkowskich i inspekcje
1. W celu realizacji zadań powierzonych Agencji oraz pomocy Komisji w wypełnieniu jej obowiązków wynikających z TFUE, w szczególności w ocenie skuteczności wykonania odnośnego prawa unijnego, Agencja odbywa wizyty w państwach członkowskich zgodnie z metodologią określoną przez Radę Administracyjną.
2. Agencja z odpowiednim wyprzedzeniem informuje odnośne państwo członkowskie o planowanej wizycie, nazwiskach upoważnionych urzędników oraz o dacie rozpoczęcia wizyty i oczekiwanym czasie jej trwania. Urzędnicy Agencji delegowani do odbycia tych wizyt dokonują tego na podstawie przedstawionej pisemnej decyzji dyrektora zarządzającego Agencji, wyszczególniającej przeznaczenie i cele misji.
3. Agencja przeprowadza inspekcje w imieniu Komisji, zgodnie z wymogami wiążących aktów prawnych Unii, dotyczące organizacji uznanych przez Unię, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach (32), oraz dotyczące szkoleń i certyfikacji marynarzy w państwach trzecich, zgodnie z dyrektywą 2008/106/WE.
4. Na zakończenie każdej wizyty lub inspekcji Agencja opracowuje sprawozdanie i przesyła je Komisji i odnośnemu państwu członkowskiemu.
5. W stosownych przypadkach, a w każdym razie po zakończeniu każdego cyklu wizyt lub inspekcji, Agencja dokonuje analizy sprawozdań z tego cyklu w celu określenia ustaleń o charakterze horyzontalnym oraz ogólnych wniosków dotyczących skuteczności i efektywności kosztowej stosowanych środków. Agencja przedstawia tę analizę Komisji do dalszej dyskusji z państwami członkowskimi, aby wyciągnąć wszelkie stosowne wnioski i ułatwić rozpowszechnianie dobrych metod pracy.
2)
w art. 4 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„3. Rada Administracyjna przyjmuje praktyczne ustalenia dotyczące zastosowania ust. 1 i 2, w tym, w stosownych przypadkach, ustalenia dotyczące konsultacji z państwami członkowskimi, przed publikacją informacji.
4. Informacje gromadzone i przetwarzane przez Komisję i Agencję zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, podlegają przepisom rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (33), a Agencja przyjmuje środki konieczne do zapewnienia bezpiecznego obchodzenia się z informacjami poufnymi i ich przetwarzania.
3)
art. 5 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Na wniosek Komisji Rada Administracyjna może podjąć decyzję, za zgodą zainteresowanych państw członkowskich, we współpracy z nimi oraz z należytym uwzględnieniem wpływu na budżet, w tym jakichkolwiek wkładów, których mogą dokonać zainteresowane państwa członkowskie, o utworzeniu centrów regionalnych niezbędnych do realizacji zadań Agencji w najbardziej skuteczny i efektywny sposób. Podejmując taką decyzję, Rada Administracyjna precyzyjnie określa zakres działań centrum regionalnego, unikając niepotrzebnych kosztów finansowych i wzmacniając współpracę z istniejącymi sieciami regionalnymi i krajowymi.”;
4)
w art. 10 ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:
a)
lit. b) otrzymuje brzmienie:
„b)
przyjmuje roczne sprawozdanie dotyczące działalności Agencji i przekazuje je każdego roku najpóźniej do dnia 15 czerwca Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu i państwom członkowskim.
Agencja corocznie przekazuje władzy budżetowej wszystkie informacje dotyczące wyniku procedur oceny;”;
b)
lit. c) otrzymuje brzmienie:
„c)
analizuje i zatwierdza, w ramach przygotowań programu działań, wnioski o pomoc skierowane do Komisji, o których mowa w art. 2 ust. 2 lit. d), wnioski o pomoc techniczną pochodzące od państw członkowskich, o których mowa w art. 2 ust. 3, oraz wnioski o pomoc techniczną, o których mowa w art. 2 ust. 5, jak również wnioski o pomoc, o których mowa w art. 2a;
ca)
analizuje i przyjmuje wieloletnią strategię dla Agencji na okres pięciu lat, uwzględniając pisemną opinię Komisji;
cb)
analizuje i przyjmuje wieloletni plan polityki kadrowej Agencji;
cc)
rozważa projekt ustaleń administracyjnych, o których mowa w art. 15 ust. 2 lit. ba);”;
c)
lit. g) otrzymuje brzmienie:
„g)
określa metodologię dla wizyt, które mają odbyć się zgodnie z art. 3. W przypadku zgłoszenia przez Komisję sprzeciwu w terminie 15 dni od daty przyjęcia metodologii, Rada Administracyjna ponownie ją analizuje i przyjmuje ją, w stosownych przypadkach z poprawkami, w drugim czytaniu większością dwóch trzecich głosów, włączając przedstawicieli Komisji, albo przy jednomyślności przedstawicieli państw członkowskich;”;
d)
lit. h) otrzymuje brzmienie:
„h)
wykonuje swoje obowiązki związane z budżetem Agencji zgodnie z art. 18, 19 i 21 oraz monitoruje i zapewnia podejmowanie właściwych działań w następstwie uzyskanych wyników i zaleceń pochodzących z różnych sprawozdań z kontroli i ocen, zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych;”;
e)
lit. i) otrzymuje brzmienie:
„i)
sprawuje władzę dyscyplinarną nad dyrektorem zarządzającym i kierownikami departamentów, o których mowa w art. 16;”;
f)
lit. l) otrzymuje brzmienie:
„l)
dokonuje przeglądu finansowej realizacji szczegółowego planu, o którym mowa w lit. k) niniejszego ustępu, oraz zobowiązań budżetowych, przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 2038/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie wieloletniego finansowania działań Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego w zakresie reagowania na zanieczyszczenie spowodowane przez statki (34);
g)
dodaje się literę w brzmieniu:
„m)
mianuje obserwatora spośród swoich członków, aby śledził organizowaną przez Komisję procedurę selekcji prowadzącą do mianowania dyrektora zarządzającego.”;
5)
w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Członkowie Rady Administracyjnej są wyznaczani na podstawie odpowiedniego doświadczenia i wiedzy specjalistycznej w dziedzinach, o których mowa w art. 1. Zarówno państwa członkowskie, jak i Komisja dbają o zrównoważoną reprezentację kobiet i mężczyzn w Radzie Administracyjnej.”;
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Okres trwania kadencji wynosi cztery lata. Kadencja jest odnawialna.”;
6)
art. 13 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. W przypadku zaistnienia kwestii poufności lub konfliktu interesów Rada Administracyjna może podjąć decyzję o zbadaniu określonych punktów porządku obrad bez obecności zainteresowanych członków. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego przepisu zostają określone w regulaminie.”;
7)
w art. 15 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 2 lit. a) i b) otrzymują brzmienie:
„a)
przygotowuje wieloletnią strategię Agencji i przedkłada ją Radzie Administracyjnej po konsultacji z Komisją, co najmniej osiem tygodni przed odpowiednim posiedzeniem Rady Administracyjnej, uwzględniając poglądy i sugestie członków Rady Administracyjnej;
aa)
przygotowuje wieloletni plan polityki kadrowej Agencji i przedkłada go Radzie Administracyjnej po konsultacji z Komisją, co najmniej cztery tygodnie przed odpowiednim posiedzeniem Rady Administracyjnej;
ab)
przygotowuje roczny program prac, ze wskazaniem przewidywanych zasobów ludzkich i finansowych przydzielonych do każdego działania, i szczegółowy plan w zakresie gotowości Agencji do zwalczania zanieczyszczeń i do reagowania na zanieczyszczenia oraz przedstawia te dokumenty Radzie Administracyjnej po konsultacji z Komisją, co najmniej osiem tygodni przed odpowiednim posiedzeniem Rady Administracyjnej, uwzględniając opinie i sugestie członków Rady Administracyjnej. Podejmuje niezbędne kroki w celu ich wdrożenia. Odpowiada na wszelkie wnioski państw członkowskich o pomoc, zgodnie z art. 10 ust. 2 lit. c);
b)
podejmuje decyzje o przeprowadzeniu wizyt i inspekcji przewidzianych w art. 3, po konsultacji z Komisją i zgodnie z metodologią wizyt określoną przez Radę Administracyjną, zgodnie z art. 10 ust. 2 lit. g);
ba)
może dokonywać ustaleń administracyjnych z innymi organami działającymi w tych samych obszarach co Agencja, pod warunkiem że projekt ustalenia został przedstawiony do konsultacji Radzie Administracyjnej i że Rada Administracyjna nie zgłosi sprzeciwu w ciągu czterech tygodni.”;
b)
ust. 2 lit. d) otrzymuje brzmienie:
„d)
organizuje skuteczny system monitorowania, aby umożliwić porównywanie osiągnięć Agencji z jej celami i zadaniami określonymi w niniejszym rozporządzeniu. W tym celu opracowuje, w porozumieniu z Komisją i Radą Administracyjną, odpowiednio dostosowane wskaźniki wyników pozwalające na skuteczną ocenę osiągniętych rezultatów. Zapewnia regularne dostosowywanie struktury organizacyjnej Agencji do zmieniających się potrzeb w ramach dostępnych zasobów finansowych i ludzkich. Na podstawie tego porównania dyrektor zarządzający przygotowuje każdego roku projekt sprawozdania ogólnego i przedkłada go do rozpatrzenia Radzie Administracyjnej. Sprawozdanie to zawiera specjalny rozdział dotyczący finansowej realizacji szczegółowego planu w zakresie gotowości Agencji do zwalczania zanieczyszczeń i do reagowania na zanieczyszczenia, oraz zaktualizowane informacje na temat statusu wszystkich działań finansowanych na podstawie tego planu. Dyrektor zarządzający ustanawia procedury przeprowadzania regularnych ocen, spełniające uznane normy zawodowe;”;
c)
w ust. 2 uchyla się lit. g);
d)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Dyrektor zarządzający składa w stosownych przypadkach sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie z wykonania swoich zadań.
W szczególności przedstawia stan przygotowań wieloletniej strategii i rocznego programu prac.”;
8)
art. 16 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 16
Mianowanie i odwoływanie dyrektora zarządzającego i kierowników departamentów
1. Dyrektora zarządzającego mianuje i odwołuje Rada Administracyjna. Mianowania dokonuje się na okres pięciu lat, w oparciu o względy merytoryczne oraz udokumentowane kompetencje administracyjne i kierownicze, a także udokumentowane doświadczenie w dziedzinach, o których mowa w art. 1, po wysłuchaniu opinii obserwatora, o którym mowa w art. 10. Dyrektor zarządzający mianowany jest z listy co najmniej trzech kandydatów zaproponowanych przez Komisję w wyniku konkursu otwartego, po opublikowaniu zaproszenia do składania podań o zatrudnienie na tym stanowisku w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, oraz w innych miejscach. Kandydat wybrany przez Radę Administracyjną może zostać wezwany do złożenia oświadczenia przed właściwą komisją Parlamentu Europejskiego i do udzielenia odpowiedzi na pytania członków tej komisji. Rada Administracyjna przeprowadza naradę w sprawie odwołania na wniosek Komisji lub jednej trzeciej swoich członków. Rada Administracyjna podejmuje decyzje w sprawie mianowania lub odwołania większością czterech piątych głosów wszystkich członków z prawem do głosowania.
2. Rada Administracyjna, działając na wniosek Komisji i uwzględniając sprawozdanie z oceny, może jednokrotnie przedłużyć kadencję dyrektora zarządzającego na okres nie dłuższy niż cztery lata. Rada Administracyjna podejmuje decyzję większością czterech piątych głosów wszystkich członków z prawem do głosowania. Rada Administracyjna informuje Parlament Europejski o swoim zamiarze przedłużenia kadencji dyrektora zarządzającego. W ciągu miesiąca poprzedzającego przedłużenie kadencji dyrektor zarządzający może zostać wezwany do złożenia oświadczenia przed właściwą komisją Parlamentu Europejskiego i do udzielenia odpowiedzi na pytania zadane przez członków tej komisji. W przypadku nieprzedłużenia kadencji dyrektor zarządzający pełni swoją funkcję do czasu mianowania jego następcy.
3. Dyrektor zarządzający może korzystać z pomocy jednego lub więcej kierowników departamentów. Jeżeli dyrektor zarządzający jest nieobecny lub niedysponowany, jeden z kierowników departamentów zajmuje jego miejsce.
4. Kierowników departamentów mianuje się w oparciu o względy merytoryczne oraz udokumentowane umiejętności administracyjne i kierownicze, a także określone kompetencje i doświadczenie zawodowe w dziedzinach, o których mowa w art. 1. Kierowników departamentów mianuje i odwołuje dyrektor zarządzający po uzyskaniu pozytywnej opinii Rady Administracyjnej”;
9)
w art. 18 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 lit. c) otrzymuje brzmienie:
„c)
opłat i należności za publikacje, szkolenia lub wszelkie inne usługi świadczone przez Agencję”;
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Dyrektor zarządzający opracowuje wstępny preliminarz dochodów i wydatków Agencji na nadchodzący rok w oparciu o budżetowanie zadaniowe i przesyła go Radzie Administracyjnej łącznie z projektem planu zatrudnienia”;
c)
ust. 7 i 8 otrzymują brzmienie:
„7. Preliminarz zostaje przekazany przez Komisję Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (»władza budżetowa«) wraz z projektem budżetu ogólnego Unii Europejskiej.
8. Na podstawie preliminarza Komisja wprowadza do projektu budżetu ogólnego Unii Europejskiej prognozy, jakie uzna za niezbędne dla planu zatrudnienia oraz kwotę dotacji, którą ma zostać obciążony budżet ogólny, a następnie przedkłada je władzy budżetowej zgodnie z art. 314 TFUE, wraz z opisem i uzasadnieniem wszelkich różnic między preliminarzem Agencji a kwotą dotacji, którą ma zostać obciążony budżet ogólny.”;
d)
ust. 10 otrzymuje brzmienie:
„10. Budżet jest przyjmowany przez Radę Administracyjną. Jego ostateczne zatwierdzenie następuje po ostatecznym przyjęciu budżetu ogólnego Unii Europejskiej. W odpowiednich przypadkach może on zostać odpowiednio dostosowany wraz z rocznym programem prac.”;
10)
art. 22 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 22
Ocena
1. W regularnych odstępach czasu i przynajmniej raz na pięć lat Rada Administracyjna zleca niezależną zewnętrzną ocenę wykonania niniejszego rozporządzenia. Komisja udostępnia Agencji wszelkie informacje, jakie Agencja uznaje za stosowne do tej oceny.
2. Ocena obejmuje wpływ niniejszego rozporządzenia, jak również użyteczność, znaczenie, osiągniętą wartość dodaną i skuteczność Agencji oraz jej sposoby działania. Przy ocenie bierze się pod uwagę opinie zainteresowanych stron, zarówno na poziomie europejskim, jak i na poziomie krajowym. Dotyczy ona w szczególności ewentualnej konieczności zmiany zadań Agencji. Rada Administracyjna wydaje określony zakres oceny w porozumieniu z Komisją, na podstawie konsultacji z zainteresowanymi stronami.
3. Rada Administracyjna otrzymuje ocenę i przekazuje Komisji zalecenia dotyczące zmian w tym rozporządzeniu, w Agencji i w jej metodach pracy. Zarówno wyniki oceny, jak i zalecenia, są przekazywane przez Komisję Parlamentowi Europejskiemu i Radzie oraz podawane do wiadomości publicznej. W stosownych przypadkach załącza się do nich plan działania z harmonogramem.”;
11)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 22a
Sprawozdanie z postępów prac
Do dnia 2 marca 2018 r. oraz z uwzględnieniem sprawozdania z oceny, o którym mowa w art. 22, Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, wykazując, w jaki sposób Agencja wykonuje dodatkowe zadania przyznane na mocy niniejszego rozporządzenia z myślą o zidentyfikowaniu dalszej poprawy efektywności oraz, w stosownych przypadkach, ewentualnej zmianie jej celów i zadań.”;
12)
uchyla się art. 23.
Artykuł 2
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 15 stycznia 2013 r.