PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 30. července 2013,
kterým se členským státům povoluje stanovit odchylky od některých ustanovení směrnice Rady 2000/29/ES, pokud jde o brambory pocházející z libanonských regionů Akkar a Bekaa, s výjimkou brambor určených k výsadbě
(oznámeno pod číslem C(2013) 4683)
(2013/413/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Rady 2000/29/ES ze dne 8. května 2000 o ochranných opatřeních proti zavlékání organismů škodlivých rostlinám nebo rostlinným produktům do Společenství a proti jejich rozšiřování na území Společenství (1), a zejména na čl. 15 odst. 1 první odrážku uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V souladu s čl. 4 odst. 1 směrnice 2000/29/ES ve spojení s bodem 12 části A přílohy III uvedené směrnice musí členské státy zakázat dovoz brambor pocházejících z Libanonu do Unie, s výjimkou brambor určených k výsadbě. Podle čl. 15 odst. 1 uvedené směrnice však mohou být od tohoto zákazu stanoveny odchylky, pokud nehrozí nebezpečí šíření škodlivých organismů.
(2)
V souladu s čl. 5 odst. 1 směrnice 2000/29/ES ve spojení s bodem 25.2 oddílu I části A přílohy IV uvedené směrnice musí členské státy zakázat dovoz brambor do Unie, pokud nepocházejí ze zemí, o kterých je známo, že jsou prosté Clavibacter michiganensis (Smith) Davis et al. subsp. sepedonicus (Spieckermann and Kotthof) Davis et al. (dále jen „dotyčný škodlivý organismus“), nebo ze zemí, které uplatňují ustanovení považovaná za rovnocenná ustanovením Unie pro boj s tímto organismem. Libanon nesplňuje ani jednu z těchto podmínek. Podle čl. 15 odst. 1 uvedené směrnice však mohou být od tohoto zákazu stanoveny odchylky, pokud nehrozí nebezpečí šíření škodlivých organismů.
(3)
Údaje, které dodal Libanon, informace shromážděné během mise, kterou v této zemi v březnu 2006 uskutečnil Potravinový a veterinární úřad, a dodatečné informace poskytnuté Libanonem ukázaly, že brambory pocházející z regionů Akkar a Bekaa, s výjimkou brambor určených k výsadbě, jsou pěstovány v adekvátních rostlinolékařských podmínkách.
(4)
Dovoz brambor pocházejících z regionů Akkar a Bekaa v Libanonu, s výjimkou brambor určených k výsadbě, do Unie by měl být proto povolen, pokud budou splněny podmínky zajišťující, že se na bramborách v okamžiku, kdy jsou dovezeny do Unie, nebude vyskytovat dotyčný škodlivý organismus. Tyto podmínky by měly zahrnovat produkci v oblastech, které jsou prosté dotyčného škodlivého organismu, provádění průzkumů v těchto oblastech, produkci z certifikované sadby a požadavky na zpracování, uskladnění, balení a přípravu.
(5)
Brambory by měly být do Unie dováženy přes určená místa vstupu, aby se zajistily účinné kontroly a snížení všech rostlinolékařských rizik.
(6)
Měly by být stanoveny požadavky na inspekce, aby byla zajištěna kontrola rostlinolékařských rizik. Mělo by být stanoveno, že odběr vzorků a testování musí být prováděny v rámci existujícího schématu testu zavedeného směrnicí Rady 93/85/EHS ze dne 4. října 1993 o ochraně proti bakteriální kroužkovitosti bramboru (2).
(7)
Brambory by měly být dováženy do Unie a přemísťovány na jejím území, pouze pokud je na nich řádně uveden libanonský původ a další důležité údaje, aby se zabránilo výsadbě brambor a zajistila se jejich identifikace a sledovatelnost.
(8)
Členské státy by měly po skončení každého dovozního období poskytnout Komisi a ostatním členským státům informace o uskutečněném dovozu, aby mohlo být posouzeno uplatňování tohoto rozhodnutí.
(9)
Odchylka by měla platit pouze po omezené období.
(10)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem Stálého rostlinolékařského výboru,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Povolení stanovit odchylku
Odchylně od čl. 4 odst. 1 směrnice 2000/29/ES ve spojení s bodem 12 části A přílohy III uvedené směrnice a od čl. 5 odst. 1 uvedené směrnice ve spojení s bodem 25.2 oddílu I části A přílohy IV této směrnice mohou členské státy povolit dovážet na své území brambory podle bodu 12 části A přílohy III uvedené směrnice (dále jen „brambory“), které pocházejí z libanonských regionů Akkar a Bekaa a které splňují podmínky stanovené v příloze tohoto rozhodnutí.
Článek 2
Rostlinolékařské osvědčení
Rostlinolékařské osvědčení podle čl. 13a odst. 3 směrnice 2000/29/ES musí být vydáno v Libanonu. V části „dodatkové prohlášení“ musí být zahrnuty tyto údaje:
a)
prohlášení „V souladu s požadavky EU stanovenými v prováděcím rozhodnutí Komise 2013/413/EU“;
b)
referenční číslo šarže;
c)
název oblasti prosté škodlivého organismu ve smyslu bodu 1 přílohy.
Článek 3
Místa vstupu
1. Brambory, na něž se vztahuje povolení podle článku 1, mohou být do Unie dováženy pouze přes místo vstupu, které členský stát, kde se toto místo nachází, pro tento dovoz určil.
2. Členský stát oznámí ostatním členským státům, Komisi a Libanonu tato místa vstupu i název a adresu příslušného úředního subjektu podle směrnice 2000/29/ES odpovědného za každé z nich.
Článek 4
Inspekce prováděné členskými státy
1. Z každé šarže v zásilce musí být odebrány vzorky pro úřední zkoušku ke zjištění Clavibacter michiganensis (Smith) Davis et al. subsp. sepedonicus (Spieckermann and Kotthoff) Davis et al. (dále jen „dotyčný škodlivý organismus“). Každý vzorek musí obsahovat alespoň 200 hlíz. Pokud hmotnost šarže přesáhne 25 tun, musí být odebrán vzorek z každých 25 tun a navíc ze zbývající části šarže.
2. Příslušné úřední subjekty musí provést vizuální zkoušku vzorků ke zjištění příznaků dotyčného škodlivého organismu na rozříznutých hlízách.
Během zkoušky musí všechny šarže v zásilce zůstat pod úředním dohledem a nesmí být přemísťovány nebo používány.
3. Pokud budou při zkoušce zjištěny příznaky napadení dotyčným škodlivým organismem podle odstavce 2, musí být v souladu s bodem 1.1 a body 4 až 10 přílohy I směrnice 93/85/EHS provedeny testy ke zjištění přítomnosti dotyčného škodlivého organismu.
Během provádění těchto testů musí všechny šarže dotyčné zásilky a všechny ostatní zásilky, které obsahují šarži pocházející ze stejné oblasti prosté škodlivých organismů a které jsou pod dohledem příslušného úředního subjektu, zůstat pod úředním dohledem a nesmí být přemísťovány nebo používány.
4. Pokud se přítomnost dotyčného škodlivého organismu podle odstavce 3 ve vzorku potvrdí, je třeba zadržet a vhodně uchovat veškerý zbývající bramborový extrakt a zásilka nesmí být vpuštěna na území Unie.
Všechny zbývající zásilky uvedené v odst. 3 druhém pododstavci musí být testovány v souladu s bodem 1.1 a body 4 až 10 přílohy I směrnice 93/85/EHS.
5. Všechny šarže, u nichž zkouška podle odstavce 2 žádné příznaky napadení škodlivým organismem ve vzorcích nezjistila, musí být testovány na latentní infekci v souladu s bodem 1.2 a body 3 až 10 přílohy I směrnice 93/85/EHS.
Během této zkoušky musí daná šarže zůstat pod úředním dohledem a nesmí být přemísťována nebo použita.
Pokud se přítomnost dotyčného škodlivého organismu ve vzorku podle prvního pododstavce potvrdí, je třeba uchovat a vhodně konzervovat veškerý zbývající bramborový extrakt a dotčená šarže nesmí být vpuštěna do Unie.
Článek 5
Oznámení o výskytu dotyčného škodlivého organismu nebo podezření na jeho výskyt
1. Členské státy neprodleně oznámí Komisi a Libanonu případy, ve kterých existuje na základě rychlého screeningového testu podle bodu 1.1 přílohy I směrnice 93/85/EHS, nebo screeningového testu podle bodu 1.2 přílohy I uvedené směrnice podezření na přítomnost dotčeného škodlivého organismu.
2. Členské státy neprodleně oznámí Komisi a Libanonu případy, ve kterých byla přítomnost dotčeného škodlivého organismu potvrzena v souladu s body 1.1 a 1.2 přílohy I směrnice 93/85/EHS.
Článek 6
Označení
1. Brambory smějí být dováženy do Unie a přemísťovány na jejím území pouze s označením v jednom z úředních jazyků Unie, které obsahuje tyto údaje:
a)
údaj, že pocházejí z Libanonu;
b)
název oblasti prosté škodlivého organismu;
c)
jméno a identifikační číslo producenta;
d)
referenční číslo šarže.
2. Označení uvedené v odstavci 1 musí být vydáno libanonskou organizací na ochranu rostlin.
Článek 7
Likvidace odpadu
Odpad vzniklý z balení nebo zpracování brambor v Unii musí být zlikvidován takovým způsobem, který zajistí, aby se dotčený škodlivý organismus nemohl uchytit a rozšířit.
Článek 8
Oznamovací povinnost dovozců
1. Dovozce musí svůj úmysl dovézt zásilku oznámit s dostatečným předstihem příslušnému úřednímu subjektu členského státu, kde se nachází místo vstupu.
2. Oznámení uvedené v odstavci 1 musí obsahovat tyto údaje:
a)
množství dotyčných zásilek;
b)
datum plánovaného dovozu;
c)
jméno a adresu dovozce.
Článek 9
Oznámení o dovozu
Členský stát dovozu musí Komisi a ostatním členským státům do 31. ledna každého roku poskytnout informace o množství s uvedením šarží, zásilek a tun dovezených podle tohoto rozhodnutí mezi 1. lednem a 31. prosincem předchozího roku.
Článek 10
Přezkum
Komise přezkoumá toto rozhodnutí do 31. října 2014.
Článek 11
Datum skončení platnosti
Toto rozhodnutí pozbývá platnosti dne 31. října 2015.
Článek 12
Určení
Toto rozhodnutí je určeno členským státům.
V Bruselu dne 30. července 2013.
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI
z dnia 30 lipca 2013 r.
upoważniająca państwa członkowskie do ustanowienia odstępstw od niektórych przepisów dyrektywy Rady 2000/29/WE w odniesieniu do ziemniaków, oprócz sadzeniaków, pochodzących z regionów Akkar i Bekaa w Libanie
(notyfikowana jako dokument nr C(2013) 4683)
(2013/413/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (1), w szczególności jej art. 15 ust. 1 tiret pierwsze,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z art. 4 ust. 1 dyrektywy 2000/29/WE w powiązaniu z pkt 12 części A załącznika III do tej dyrektywy państwa członkowskie zakazują wprowadzania do Unii ziemniaków, oprócz sadzeniaków, pochodzących z Libanu. Zgodnie z art. 15 ust. 1 tej dyrektywy można jednak przewidzieć odstępstwa od tego zakazu w przypadku, gdy nie istnieje ryzyko rozprzestrzeniania się organizmów szkodliwych.
(2)
Zgodnie z art. 5 ust. 1 dyrektywy 2000/29/WE w powiązaniu z pkt 25.2 sekcji I części A załącznika IV do tej dyrektywy państwa członkowskie zakazują wprowadzania do Unii ziemniaków, chyba że pochodzą one z państw uznanych za wolne od Clavibacter michiganensis (Smith) Davis et al. ssp. sepedonicus (Spieckermann i Kotthoff) Davis et al., zwanych dalej „danym organizmem szkodliwym”, lub stosują przepisy uznawane za równoważne z przepisami unijnymi w celu zwalczania tego organizmu. Liban nie spełnia żadnego z wymienionych warunków. Zgodnie z art. 15 ust. 1 tej dyrektywy można jednak przewidzieć odstępstwa od tego zakazu w przypadku, gdy nie istnieje ryzyko rozprzestrzeniania się organizmów szkodliwych.
(3)
Z informacji dostarczonych przez Liban i zgromadzonych w tym państwie podczas misji przeprowadzonej w marcu 2006 r. przez Biuro ds. Żywności i Weterynarii oraz informacji udzielonych przez Liban w późniejszym okresie wynika, że ziemniaki, oprócz sadzeniaków, pochodzące z regionów Akkar i Bekaa uprawia się w odpowiednich warunkach fitosanitarnych.
(4)
W związku z tym wprowadzanie do Unii ziemniaków, oprócz sadzeniaków, pochodzących z regionów Akkar i Bekaa w Libanie powinno być dozwolone, pod warunkiem że spełniają one warunki zapewniające, aby dany organizm szkodliwy nie występował w ziemniakach wprowadzanych na terytorium Unii. Warunki te powinny dotyczyć produkcji na obszarach wolnych od danego organizmu szkodliwego, prowadzenia inspekcji na tych obszarach, produkcji z wykorzystaniem sadzeniaków kwalifikowanych oraz wymogów odnoszących się do obróbki, składowania, pakowania i przygotowania.
(5)
Aby zapewnić skuteczne kontrole i zmniejszyć ryzyko fitosanitarne, ziemniaki powinny być wprowadzane do Unii w wyznaczonych miejscach wprowadzenia.
(6)
Należy ustanowić wymogi dotyczące kontroli, aby zagwarantować kontrolę ryzyka fitosanitarnego. Należy przewidzieć, że pobieranie i badanie próbek przeprowadza się zgodnie z istniejącym schematem badań ustanowionym dyrektywą Rady 93/85/EWG z dnia 4 października 1993 r. w sprawie zwalczania bakteriozy pierścieniowej ziemniaka (2).
(7)
Ziemniaki powinny być wprowadzane do Unii i przemieszczane w jej obrębie tylko wówczas, gdy są odpowiednio oznaczone w celu wskazania Libanu jako miejsca pochodzenia i istotnych informacji, aby zapobiec sadzeniu ziemniaków oraz zapewnić ich identyfikację i identyfikowalność.
(8)
Aby ocenić stosowanie niniejszej decyzji, po zakończeniu każdego sezonu przywozowego państwa członkowskie powinny przekazywać Komisji oraz pozostałym państwom członkowskim informacje dotyczące dokonanego przywozu.
(9)
Odstępstwo powinno obowiązywać na czas określony.
(10)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Upoważnienie do ustanowienia odstępstwa
Na zasadzie odstępstwa od art. 4 ust. 1 dyrektywy 2000/29/WE w powiązaniu z pkt 12 części A załącznika III do niej oraz na zasadzie odstępstwa od art. 5 ust. 1 tej dyrektywy w powiązaniu z pkt 25.2 sekcji I części A załącznika IV do niej państwa członkowskie mogą zezwolić na wprowadzanie na ich terytorium ziemniaków określonych w pkt 12 części A załącznika III do tej dyrektywy (zwanych dalej „ziemniakami”), pochodzących z regionów Akkar lub Bekaa w Libanie, które spełniają warunki określone w załączniku do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Świadectwo fitosanitarne
Świadectwo fitosanitarne określone w art. 13a ust. 3 dyrektywy 2000/29/WE jest wydawane w Libanie. Obejmuje ono, w rubryce „Dodatkowa deklaracja”, następujące elementy:
a)
stwierdzenie „zgodnie z wymogami UE ustanowionymi w decyzji wykonawczej Komisji 2013/413/UE”;
b)
numer partii;
c)
nazwę obszaru wolnego od szkodników w rozumieniu pkt 1 załącznika.
Artykuł 3
Miejsca wprowadzenia
1. Ziemniaki objęte zezwoleniem zgodnie z art. 1 można wprowadzać do Unii jedynie w miejscu wprowadzenia wyznaczonym do tego celu przez państwo członkowskie, w którym miejsce to się znajduje.
2. Państwo członkowskie zgłasza pozostałym państwom członkowskim, Komisji i Libanowi miejsca wprowadzenia oraz nazwę i adres odpowiedzialnego organu urzędowego, o którym mowa w dyrektywie 2000/29/WE, odpowiedzialnego za dane miejsce wprowadzenia.
Artykuł 4
Kontrole prowadzone przez państwa członkowskie
1. Z każdej partii w przesyłce pobiera się próbki do badań urzędowych w odniesieniu do Clavibacter michiganensis (Smith) Davis et al. ssp. sepedonicus (Spieckermann i Kotthoff) Davis et al., zwanego dalej „danym organizmem szkodliwym”. Każda próbka składać się przynajmniej z 200 bulw. Jeśli partia jest większa niż 25 ton, pobiera się próbkę z każdych 25 ton i dodatkową próbkę z pozostałej części partii.
2. Odpowiedzialne organy urzędowe przeprowadzają oględziny próbek pod kątem objawów występowania danego organizmu szkodliwego na ciętych bulwach.
W trakcie tych oględzin wszystkie partie danej przesyłki pozostają pod urzędową kontrolą i nie mogą być przemieszczane ani wykorzystywane.
3. Jeżeli w trakcie oględzin, o których mowa w ust. 2, wykryto objawy występowania danego organizmu szkodliwego, przeprowadza się testy w celu stwierdzenia, czy dany organizm szkodliwy faktycznie występuje, zgodnie z pkt 1.1 i pkt 4-10 załącznika I do dyrektywy 93/85/EWG.
Podczas przeprowadzania tych testów wszystkie partie danej przesyłki oraz wszystkie inne przesyłki, które zawierają partie pochodzące z tego samego obszaru wolnego od szkodników i znajdują się pod kontrolą danego odpowiedzialnego organu urzędowego, pozostają pod urzędową kontrolą i nie mogą być przemieszczane ani wykorzystywane.
4. W przypadku potwierdzenia obecności danego organizmu szkodliwego w próbce zgodnie z ust. 3, pozostały ekstrakt ziemniaczany przechowuje się i odpowiednio konserwuje, a dana partia nie może zostać wprowadzona do Unii.
Wszystkie pozostałe partie, o których mowa w ust. 3 akapit drugi, powinny zostać poddane testom zgodnie z pkt 1.1 oraz pkt 4-10 załącznika I do dyrektywy 93/85/EWG.
5. W odniesieniu do partii, w których w trakcie oględzin, o których mowa w ust. 2, nie stwierdzono w próbkach objawów występowania danego organizmu szkodliwego, we wszystkich partiach przeprowadza się testy w celu wykrycia utajonej infekcji zgodnie z pkt 1.2 i pkt 3-10 załącznika I do dyrektywy 93/85/EWG.
Podczas przeprowadzania tych testów partia ta pozostaje pod urzędową kontrolą i nie może być przemieszczana ani wykorzystywana.
W przypadku potwierdzenia obecności danego organizmu szkodliwego w próbce, o której mowa w akapicie pierwszym, pozostały ekstrakt ziemniaczany przechowuje się i odpowiednio konserwuje, a dana partia nie może zostać wprowadzona do Unii.
Artykuł 5
Powiadamianie o podejrzeniu lub stwierdzeniu występowania
1. Państwa członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję i Liban o przypadkach podejrzenia wystąpienia danego organizmu szkodliwego po przeprowadzeniu szybkiego testu przesiewowego, o którym mowa w pkt 1.1 załącznika I do dyrektywy 93/85/EWG, lub testu przesiewowego, o którym mowa w pkt 1.2 załącznika I do tej dyrektywy.
2. Państwa członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję i Liban o przypadkach potwierdzenia wystąpienia danego organizmu szkodliwego zgodnie z pkt 1.1 i 1.2 załącznika I do dyrektywy 93/85/EWG.
Artykuł 6
Oznakowanie
1. Ziemniaki mogą być wprowadzane do Unii i przemieszczane w jej obrębie tylko z etykietą w jednym z języków urzędowych Unii obejmującą następujące elementy:
a)
wskazanie, że pochodzą z Libanu;
b)
nazwę obszaru wolnego od szkodników;
c)
nazwę i numer identyfikacyjny producenta;
d)
numer partii.
2. Etykieta, o której mowa w ust. 1, wydawana jest pod kontrolą libańskiej organizacji ochrony roślin.
Artykuł 7
Unieszkodliwianie odpadów
Odpady pochodzące z pakowania lub przetwarzania ziemniaków w Unii są unieszkodliwiane w sposób, który uniemożliwia zadomowienie i rozprzestrzenianie się danego organizmu szkodliwego.
Artykuł 8
Obowiązki importerów w zakresie powiadamiania
1. Importer z wystarczającym wyprzedzeniem powiadamia odpowiedzialny urzędowy organ miejsca wprowadzenia w danym państwie członkowskim o zamiarze wprowadzenia przesyłki.
2. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje następujące elementy:
a)
ilość danych przesyłek;
b)
datę planowanego wprowadzenia;
c)
imię i nazwisko/nazwę i adres importera.
Artykuł 9
Sprawozdania dotyczące przywozu
Do dnia 31 stycznia każdego roku państwo członkowskie przywozu przekazuje Komisji i pozostałym państwom członkowskim informacje na temat wielkości przywozu dokonanego na mocy niniejszej decyzji między dniem 1 stycznia a dniem 31 grudnia poprzedniego roku, określając liczbę przesyłek i partii oraz ton.
Artykuł 10
Przegląd
Komisja dokonuje przeglądu niniejszej decyzji do dnia 31 października 2014 r.
Artykuł 11
Data wygaśnięcia
Niniejsza decyzja traci moc z dniem 31 października 2015 r.
Artykuł 12
Adresaci
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 30 lipca 2013 r.