ROZHODNUTÍ RADY č. 189/2014/EU
ze dne 20. února 2014,
kterým se Francie opravňuje, aby uplatňovala sníženou sazbu některých nepřímých daní na „tradiční“ rum vyrobený na Guadeloupu, ve Francouzské Guyaně, na Martiniku a Réunionu, a kterým se zrušuje rozhodnutí 2007/659/ES
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 349 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského parlamentu (1),
v souladu se zvláštním legislativním postupem,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Rozhodnutí Rady 2007/659/ES (2) oprávnilo Francii, aby na „tradiční“ rum vyrobený na Guadeloupu, ve Francouzské Guyaně, na Martiniku a Réunionu (dále jen „dotyčné čtyři nejvzdálenější regiony“) a prodávaný na metropolitním území Francie uplatňovala sníženou sazbu spotřební daně, která může být nižší než minimální sazba spotřební daně stanovená směrnicí Rady 92/84/EHS (3), avšak ne o více než 50 % základní vnitrostátní sazby spotřební daně z alkoholu. Od 1. ledna 2011 je snížená sazba spotřební daně omezena roční kvótou ve výši 120 000 hektolitrů čistého alkoholu. Platnost této odchylky skončila dnem 31. prosince 2013.
(2)
Dne 12. března 2013 požádaly francouzské orgány Komisi, aby předložila návrh na rozhodnutí Rady, kterým se za stejných podmínek prodlužuje odchylka stanovená v rozhodnutí 2007/659/ES na dalších sedm let, tj. do dne 31. prosince 2020. Dne 3. července a 2. srpna 2013 byly k této žádosti předloženy doplňující informace a změny týkající se různých francouzských daní, na které se má navrhované rozhodnutí vztahovat.
(3)
Francouzské orgány Komisi rovněž informovaly, že Francie dne 1. ledna 2012 pozměnila vnitrostátní právní předpisy týkající se příspěvku „cotisation sur les boissons alcooliques“, známého také jako „vignette sécurité sociale“ (VSS), což je příspěvek z alkoholických nápojů prodávaných ve Francii do národního fondu nemocenského pojištění za účelem boje proti zdravotním rizikům spojeným s nestřídmým užíváním těchto produktů, který je vybírán vedle vnitrostátní spotřební daně. Změnil se zejména daňový základ ze 160 EUR za hektolitr na 533 EUR za hektolitr čistého alkoholu a bylo zavedeno omezení výše příspěvku VSS, jež bylo spojeno s platnou spotřební daní.
(4)
V souvislosti se žádostí francouzských orgánů o prodloužení platnosti odchylky stanovené v rozhodnutí 2007/659/ES do dne 31. prosince 2020 požádaly francouzské orgány Komisi, aby ode dne 1. ledna 2012 zahrnula příspěvek VSS do seznamu daní, v jejichž případě lze na „tradiční“ rum vyrobený v dotyčných čtyřech nejvzdálenějších regionech uplatňovat nižší sazbu.
(5)
Místo prodloužení platnosti odchylky stanovené v rozhodnutí 2007/659/ES je vhodnější přijmout nové rozhodnutí o odchylce týkající se obou daní, tj. spotřební daně stanovené směrnicí 92/84/EHS a příspěvku VSS.
(6)
Vzhledem k malému rozsahu místního trhu mohou lihovary v dotyčných čtyřech nejvzdálenějších regionech rozvíjet svou činnost pouze tehdy, mají-li dostatečný přístup na trh metropolitní Francie, který představuje pro jejich rum hlavní odbytiště (71 % z celkového množství). Skutečnost, že pro „tradiční“ rum je obtížné konkurovat na trhu Unie, lze kromě specifické strukturální sociální a hospodářské situace těchto nejvzdálenějších regionů, která je prohlubována zvláštními omezeními uvedenými v článku 349 Smlouvy o fungování EU, přisoudit vyšším výrobním nákladům a vyšším daním za láhev, neboť „tradiční“ rum se obvykle stáčí do lahví o větším objemu a má vyšší obsah alkoholu.
(7)
Výrobní náklady hodnotového řetězce cukrová třtina-cukr-rum jsou v dotyčných čtyřech nejvzdálenějších regionech vyšší než v jiných oblastech světa. Zejména mzdové náklady jsou vyšší, neboť v dotyčných čtyřech nejvzdálenějších regionech se používají francouzské sociální právní předpisy. Na tyto nejvzdálenější regiony se rovněž vztahují unijní normy v oblasti životního prostředí a bezpečnosti, jež vyžadují značné investice a náklady, které přímo nesouvisejí s produktivitou, i když prostředky na tyto investice jsou částečně čerpány ze strukturálních fondů Unie. Kromě toho jsou lihovary v dotyčných čtyřech nejvzdálenějších regionech menší než lihovary mezinárodních seskupení. Z této skutečnosti vyplývají vyšší výrobní náklady na jednotku výstupu. Podle francouzských orgánů všechny tyto přímé dodatečné výrobní náklady, včetně nákladů na dopravu a pojištění, celkově odpovídají přibližně 12 % francouzské spotřební daně, jež se v roce 2012 v zásadě uplatňovala na lihoviny s vyšším obsahem alkoholu.
(8)
„Tradiční“ rum prodávaný v metropolitní Francii se obvykle stáčí do lahví o větším objemu (60 % rumu se prodává v lahvích o objemu 1 litr) a má vyšší obsah alkoholu (v rozmezí od 40° do 59°) než konkurenční rum, jenž je obvykle uváděn na trh v lahvích o objemu 0,7 litru a má obsah alkoholu 37,5°. Vyšší obsah alkoholu s sebou zase přináší vyšší spotřební daně, vyšší příspěvek VSS a dále pak vyšší DPH za litr prodaného rumu. Proto kumulativní „dodatečné náklady“, tedy vyšší výrobní náklady, vyšší náklady na přepravu a vyšší daně (spotřební daň a DPH), odpovídají 40 % až 50 % francouzské spotřební daně, jež se v roce 2012 v zásadě uplatňovala na lihoviny s vyšším obsahem alkoholu. Kromě toho změna základu pro výpočet příspěvku VSS ze 160 EUR za hektolitr na 533 EUR za hektolitr čistého alkoholu od 1. ledna 2012 by bývala měla (včetně DPH) další nepříznivý dopad na cenu „tradičního“ rumu, jenž se na trh uvádí s vyšším obsahem alkoholu; jedná se zhruba o 10 % základní sazby spotřební daně. Za účelem vyrovnání tohoto dalšího nepříznivého účinku, úzce spjatého se specifickou strukturální sociální a hospodářskou situací dotyčných čtyř nejvzdálenějších regionů, která je prohlubována zvláštními omezeními uvedenými v článku 349 Smlouvy o fungování EU, by ve prospěch „tradičního“ rumu z dotyčných čtyř nejvzdálenějších regionů měla být snížena sazba příspěvku VSS.
(9)
Daňové zvýhodnění vztahující se na harmonizované spotřební daně a příspěvek VSS, jež má být povoleno, musí zůstat přiměřené, aby nebyla narušena integrita a soudržnost právního řádu Unie, včetně ochrany nenarušené hospodářské soutěže na vnitřním trhu a politiky státních podpor.
(10)
Měly by být proto zohledněny dodatečné náklady vyplývající z praxe, která trvala více než deset let a jež spočívá v prodeji „tradičního“ rumu s vyšším obsahem alkoholu, což přináší vyšší daně.
(11)
V roce 2012 Francie na „tradiční“ rum uplatňovala spotřební daň ve výši 903 EUR na hektolitr čistého alkoholu, což odpovídá 54,4 % základní sazby spotřební daně. Rovněž uplatňovala příspěvek VSS ve výši 361,20 EUR na hektolitr čistého alkoholu, což odpovídá 67,8 % základní sazby příspěvku VSS. Obě snížení dohromady odpovídají daňovému zvýhodnění ve výši 928,80 EUR na hektolitr čistého alkoholu, což představuje daňové zvýhodnění oproti souhrnným základním sazbám (spotřební dani a příspěvku VSS) ve výši 42,8 %.
(12)
Rozhodnutí 2007/659/ES oprávnilo Francii, aby snížila vnitrostátní spotřební daň na „tradiční“ rum až o 50 % základní vnitrostátní sazby spotřební daně z alkoholu. Uvedené rozhodnutí nezahrnovalo sníženou sazbu příspěvku VSS z „tradičního“ rumu, která byla zavedena až jako kompenzační opatření za dodatečné náklady, jež v případě uvedeného rumu přinesla ode dne 1. ledna 2012 reforma systému příspěvku VSS.
(13)
K nápravě této situace je nezbytné na příspěvek VSS uplatnit tytéž zásady, které byly uplatněny v případě odchylky od článku 110 Smlouvy o fungování EU týkající se harmonizovaných spotřebních daní. Zároveň by od ledna roku 2014 měla být omezena horní hranice daňového zvýhodnění, které lze poskytnout, na maximální procentní podíl základních sazeb za hektolitr čistého alkoholu harmonizované spotřební daně z lihovin s vysokým obsahem alkoholu a příspěvku VSS.
(14)
Nová odchylka by měla být udělena na sedm let, tedy od 1. ledna 2014 do 31. prosince 2020.
(15)
Francie by měla předložit zprávu z poloviny období, aby Komise mohla posoudit, zda stále existují důvody pro odchylku, zda daňové zvýhodnění poskytnuté Francií je stále přiměřené a zda je možné uvažovat o alternativních opatřeních k systému daňové odchylky, jež jsou k tomu pro podporu konkurenceschopnosti hodnotového řetězce cukrová třtina-cukr-rum rovněž dostačující, přičemž se vezme v úvahu jejich mezinárodní rozměr.
(16)
V rozhodnutí 2007/659/ES nemohly být původně zohledněny nové okolnosti, jež nastaly po reformě systému příspěvku VSS. Výjimečně, při zohlednění uvedené specifické strukturální sociální a hospodářské situace dotyčných čtyř nejvzdálenějších regionů, je proto od 1. ledna 2012 odůvodněné použít předmětný režim snížené sazby příspěvku VSS.
(17)
Tímto rozhodnutím není dotčeno případné použití článků 107 a 108 Smlouvy o fungování EU.
(18)
Rozhodnutí 2007/659/ES by proto mělo být zrušeno,
PŘIJALA TOTO ROZHODUTÍ:
Článek 1
Odchylně od článku 110 Smlouvy o fungování EU je Francie na svém metropolitním území oprávněna na „tradiční“ rum vyrobený na Guadeloupu, ve Francouzské Guyaně, na Martiniku a Réunionu rozšířit uplatňování sazby spotřební daně, jež je nižší než plná daň na alkohol stanovená v článku 3 směrnice 92/84/EHS, a uplatňovat sazbu příspěvku „cotisation sur les boissons alcooliques“ (VSS), jež je nižší než plná sazba použitelná na základě francouzských vnitrostátních právních předpisů.
Článek 2
Odchylka uvedená v článku 1 je omezena na rum vymezený v příloze II bodě 1 písm. f) nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 110/2008 (4), jenž se vyrábí na Guadeloupu, ve Francouzské Guyaně, na Martiniku a Réunionu z cukrové třtiny sklízené v místě výroby a který má obsah jiných těkavých látek než ethanol a methanol nejméně 225 gramů na hektolitr čistého alkoholu a obsah alkoholu nejméně 40 % obj.
Článek 3
1. Snížené sazby spotřební daně a příspěvku VSS, které jsou uvedeny v článku 1 a jež se uplatňují na rum podle článku 2, jsou omezeny na roční kvótu ve výši 120 000 hektolitrů čistého alkoholu.
2. Snížené sazby spotřební daně a příspěvku VSS uvedené v článku 1 tohoto rozhodnutí mohou být nižší než minimální sazba spotřební daně na alkohol stanovená ve směrnici 92/84/EHS, avšak nemohou být o více než 50 % nižší, než je plná sazba spotřební daně na alkohol stanovená podle článku 3 směrnice 92/84/EHS, nebo v případě příspěvku VSS než plná sazba spotřební daně na alkohol.
3. Kumulované daňové zvýhodnění, jež je povoleno v souladu s odstavcem 2 tohoto článku, nesmí být vyšší než 50 % plné sazby na alkohol stanovené podle článku 3 směrnice 92/84/EHS.
Článek 4
Do 31. července 2017 zašle Francie Komisi zprávu, aby jí umožnila určit, zda stále existují důvody pro udělení odchylky a zda Francií poskytnuté daňové zvýhodnění stále je a se vší pravděpodobností zůstane přiměřené a dostatečné pro podporu konkurenceschopnosti hodnotového řetězce cukrová třtina-cukr-rum na Guadeloupu, ve Francouzské Guyaně, na Martiniku a Réunionu.
Článek 5
Toto rozhodnutí se použije ode dne 1. ledna 2014 do 31. prosince 2020 s výjimkou ustanovení článku 1 a čl. 3 odst. 1 a 2, která se použijí ode dne 1. ledna 2012.
Článek 6
1. Rozhodnutí 2007/659/ES se zrušuje.
2. Odkazy na zrušené rozhodnutí se považují za odkazy na toto rozhodnutí.
Článek 7
Toto rozhodnutí je určeno Francouzské republice.
V Bruselu dne 20. února 2014.
DECYZJA RADY NR 189/2014/UE
z dnia 20 lutego 2014 r.
upoważniająca Francję do stosowania obniżonej stawki niektórych podatków pośrednich na rum „tradycyjny” produkowany na Gwadelupie, w Gujanie Francuskiej, na Martynice i na Reunionie oraz uchylająca decyzję 2007/659/WE
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 349,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Decyzja Rady 2007/659/WE (2) upoważniała Francję do stosowania obniżonej stawki podatku akcyzowego na rum „tradycyjny” produkowany na Gwadelupie, w Gujanie Francuskiej, na Martynice i na Reunionie („przedmiotowe cztery najbardziej oddalone regiony”), a sprzedawany na terenie Francji metropolitalnej, która to stawka może być niższa od minimalnej stawki podatku akcyzowego przewidzianej w dyrektywie 92/84/EWG (3), ale nie może być niższa o więcej niż 50 % od podstawowej krajowej stawki podatku akcyzowego na alkohol. Od dnia 1 stycznia 2011 r. obniżona stawka podatku akcyzowego jest ograniczona do rocznego kontyngentu 120 000 hektolitrów czystego alkoholu. Odstępstwo to wygasło w dniu 31 grudnia 2013 r.
(2)
W dniu 12 marca 2013 r. władze francuskie zwróciły się do Komisji o przedłożenie wniosku dotyczącego decyzji Rady przedłużającej odstępstwo przewidziane w decyzji Rady 2007/659/WE, na tych samych warunkach, na okres siedmiu lat, czyli do dnia 31 grudnia 2020 r. Odpowiednio w dniach 3 lipca i 2 sierpnia 2013 r. władze francuskie uzupełniły swój wniosek dodatkowymi informacjami oraz zmieniły go w zakresie poszczególnych francuskich podatków, które mają zostać objęte proponowaną decyzją.
(3)
Władze francuskie poinformowały również Komisję, że z dniem 1 stycznia 2012 r. Francja wprowadziła zmiany w przepisach krajowych dotyczących „cotisation sur les boissons alcooliques” (znanej również jako „vignette sécurité sociale” lub VSS), będącej składką pobieraną - oprócz krajowego podatku akcyzowego - na rzecz Caisse nationale d’assurance maladie (krajowego funduszu ubezpieczeń zdrowotnych) od napojów alkoholowych sprzedawanych we Francji do celów przeciwdziałania zagrożeniom dla zdrowia związanym z nadmiernym spożyciem takich produktów. W szczególności zmieniono podstawę opodatkowania ze 160 EUR od hektolitra na 533 EUR od hektolitra czystego alkoholu oraz wprowadzono ograniczenie dotyczące kwoty VSS, co było związane z mającym zastosowanie podatkiem akcyzowym.
(4)
W kontekście swojego wniosku o przedłużenie odstępstwa określonego w decyzji 2007/659/WE do dnia 31 grudnia 2020 r., władze francuskie zwróciły się do Komisji o dodanie, z dniem 1 stycznia 2012 r., składki VSS do wykazu podatków, w przypadku których można stosować obniżoną stawkę w odniesieniu do rumu „tradycyjnego” produkowanego w przedmiotowych czterech najbardziej oddalonych regionach Francji.
(5)
Właściwsze jest przyjęcie nowej decyzji w sprawie odstępstwa obejmującego oba podatki: zróżnicowanie podatku akcyzowego określone w dyrektywie 92/84/EWG oraz składki VSS, zamiast przedłużania odstępstwa określonego w decyzji 2007/659/WE.
(6)
Ze względu na niewielki rozmiar lokalnego rynku gorzelnie w przedmiotowych czterech najbardziej oddalonych regionach mogą rozwijać działalność wyłącznie wtedy, gdy dysponują wystarczającym dostępem do rynku we Francji metropolitalnej, która stanowi główny rynek zbytu dla ich rumu (71 %). Trudności napotykane przez rum „tradycyjny” w konkurowaniu na rynku Unii - poza specyficzną strukturalną sytuacją społeczną i gospodarczą tych regionów najbardziej oddalonych, którą pogarszają szczególne ograniczenia, o których mowa w art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) - mają związek z dwoma parametrami: wyższymi kosztami produkcji i wyższymi podatkami przypadającymi na jedną butelkę, gdyż rum „tradycyjny” jest zwykle wprowadzany do obrotu z wyższą zawartością alkoholu i w większych butelkach.
(7)
Koszty produkcji w łańcuchu wartości trzcina cukrowa-cukier-rum w przedmiotowych czterech najbardziej oddalonych regionach są wyższe niż w innych regionach świata. W szczególności wyższe są koszty wynagrodzeń, gdyż w przedmiotowych czterech najbardziej oddalonych regionach zastosowanie mają francuskie przepisy socjalne. W tych najbardziej oddalonych regionach obowiązują również unijne normy w zakresie środowiska i bezpieczeństwa, które pociągają za sobą znaczne inwestycje i koszty niemające bezpośredniego związku z wydajnością, nawet jeśli część tych inwestycji pokrywa się z funduszy strukturalnych Unii. Ponadto gorzelnie w przedmiotowych czterech najbardziej oddalonych regionach są mniejsze niż gorzelnie międzynarodowych grup. To skutkuje wyższymi kosztami produkcji w przeliczeniu na jednostkę produkcji. Według władz francuskich wszystkie te bezpośrednie dodatkowe koszty produkcji, włącznie z frachtem i ubezpieczeniem, odpowiadają ok. 12 % francuskiego podatku akcyzowego normalnie mającego zastosowanie w 2012 r. do napojów o wysokiej zawartości alkoholu.
(8)
Rum „tradycyjny” sprzedawany we Francji metropolitalnej wprowadza się zwykle do obrotu w większych butelkach (60 % rumu sprzedaje się w butelkach o pojemności 1 l) i z większą zawartością alkoholu (wynoszącą od 40° do 59°) niż ma to miejsce w przypadku konkurencyjnych rumów, które wprowadza się zwykle do obrotu w butelkach o pojemności 0,7 l i z zawartością alkoholu wynoszącą 37,5°. Wyższy poziom zawartości alkoholu skutkuje z kolei wyższymi podatkami akcyzowymi, wyższą składką VSS, a ponadto wyższym podatkiem od wartości dodanej (VAT) od litra sprzedanego rumu. Tak więc łączne „dodatkowe koszty”, mianowicie wyższe koszty produkcji, wyższe koszty frachtu i wyższe podatki (podatek akcyzowy i VAT) odpowiadają 40-50 % francuskiego podatku akcyzowego normalnie mającego zastosowanie w 2012 r. do napojów o wysokiej zawartości alkoholu. Ponadto zmiana podstawy naliczania składki VSS ze 160 EUR od hektolitra na 533 EUR od hektolitra czystego alkoholu z dniem 1 stycznia 2012 r. miałaby (łącznie z VAT) dodatkowy niekorzystny wpływ na cenę rumu „tradycyjnego”, wprowadzanego do obrotu z większą zawartością alkoholu, odpowiadający ok. 10 % podstawowej stawki podatku akcyzowego. W celu zrekompensowania tego dodatkowego niekorzystnego wpływu - mającego bliski związek ze specyficzną strukturalną sytuacją społeczną i gospodarczą przedmiotowych czterech najbardziej oddalonych regionów, którą pogarszają szczególne ograniczenia, o których mowa w art. 349 TFUE - należy również wprowadzić obniżenie składki VSS z korzyścią dla rumu „tradycyjnego” z przedmiotowych czterech najbardziej oddalonych regionów.
(9)
Korzyść podatkowa obejmująca zarówno zharmonizowane podatki akcyzowe, jak i składki VSS, która ma być przedmiotem upoważnienia, musi pozostać proporcjonalna, tak aby nie osłabiała integralności i spójności porządku prawnego Unii, w tym ochrony wolnego od zakłóceń konkurencji rynku wewnętrznego i polityk w zakresie pomocy państwa.
(10)
W związku z tym należy również wziąć pod uwagę dodatkowe koszty wynikające z ugruntowanej przez dziesięciolecia praktyki sprzedawania rumu „tradycyjnego” z wyższą zawartością alkoholu, a zatem podlegającego wyższym podatkom.
(11)
W 2012 r. Francja stosowała w odniesieniu do rumu „tradycyjnego” podatek akcyzowy w wysokości 903 EUR na hektolitr czystego alkoholu, co odpowiada 54,4 % stawki podstawowej podatku akcyzowego. Stosowała również składkę VSS w wysokości 361,20 EUR na hektolitr czystego alkoholu, co odpowiada 67,8 % stawki podstawowej VSS. Obie obniżki razem odpowiadają korzyści podatkowej w wysokości 928,80 EUR na hektolitr czystego alkoholu lub 42,8 % sumy stawek podstawowych (podatku akcyzowego i składki VSS).
(12)
Decyzja 2007/659/WE upoważniała Francję do obniżenia krajowego podatku akcyzowego mającego zastosowanie do rumu „tradycyjnego” o nie więcej niż 50 % podstawowej stawki krajowego podatku akcyzowego na alkohol. Wspomniana decyzja nie obejmowała obniżonej stawki składki VSS od rumu „tradycyjnego”, którą wprowadzono dopiero jako środek rekompensujący dodatkowe obciążenie dla takiego rumu wynikające z reformy systemu VSS, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.
(13)
Konieczne jest zaradzenie tej sytuacji poprzez zastosowanie również do składek VSS tych samych zasad, które zastosowano w przypadku odstępstwa od art. 110 TFUE w odniesieniu do zharmonizowanych podatków akcyzowych. Jednocześnie należy ustalić obowiązujący od dnia 1 stycznia 2014 r. górny pułap korzyści podatkowej, którą można przyznać, w postaci maksymalnego odsetka stawek podstawowych, od hektolitra czystego alkoholu, zharmonizowanego podatku akcyzowego na napoje o wysokiej zawartości alkoholu oraz składki VSS.
(14)
Nowego odstępstwa należy udzielić na siedem lat, od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.
(15)
Francja powinna przedłożyć sprawozdanie śródokresowe w celu umożliwienia Komisji oceny, czy nadal występują powody uzasadniające odstępstwo, czy korzyść podatkowa przyznana przez Francję pozostaje proporcjonalna oraz czy można rozważyć zastosowanie środków alternatywnych wobec systemu odstępstw podatkowych, które również są wystarczające dla wsparcia konkurencyjnego łańcucha wartości trzcina cukrowa-cukier-rum, z uwzględnieniem ich wymiaru międzynarodowego.
(16)
W decyzji 2007/659/WE nie można było początkowo uwzględnić nowych okoliczności wynikających z reformy systemu VSS. W drodze wyjątku i z uwzględnieniem wspomnianej specyficznej strukturalnej sytuacji społecznej i gospodarczej przedmiotowych czterech regionów najbardziej oddalonych uzasadnione jest więc zastosowanie przedmiotowego systemu obniżonej stawki VSS od dnia 1 stycznia 2012 r.
(17)
Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla ewentualnego stosowania art. 107 i 108 TFUE.
(18)
Zatem decyzja 2007/659/WE powinna zostać uchylona,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W drodze odstępstwa od art. 110 TFUE Francja zostaje upoważniona do przedłużenia stosowania na terytorium Francji metropolitalnej stawki podatku akcyzowego na rum „tradycyjny” produkowany na Gwadelupie, w Gujanie Francuskiej, na Martynice i na Reunionie niższej niż pełna stawka podatku akcyzowego na alkohol określona w art. 3 dyrektywy 92/84/EWG oraz stosowania stawki składki zwanej „cotisation sur les boissons alcooliques” (VSS) niższej niż pełna stawka, zgodnie z francuskimi przepisami krajowymi.
Artykuł 2
Odstępstwo, o którym mowa w art. 1, jest ograniczone do rumu określonego w pkt 1 lit. f) załącznika II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 (4), wyprodukowanego na Gwadelupie, w Gujanie Francuskiej, na Martynice i na Reunionie z trzciny cukrowej zebranej w miejscu produkcji, o zawartości substancji lotnych innych niż alkohol etylowy i alkohol metylowy równej 225 gramów na hektolitr czystego alkoholu lub wyższej oraz zawartości alkoholu równej 40° obj. lub wyższej.
Artykuł 3
1. Obniżone stawki podatku akcyzowego i składki VSS, o których mowa w art. 1, i mające zastosowanie do rumu, o którym mowa w art. 2, są ograniczone do rocznego kontyngentu 120 000 hektolitrów czystego alkoholu.
2. Obniżone stawki zarówno podatku akcyzowego, jak i składki VSS, o których mowa w art. 1 niniejszej decyzji, mogą być niższe od minimalnej stawki podatku akcyzowego na alkohol określonej dyrektywą 92/84/EWG, lecz nie mogą być niższe o więcej niż 50 % od pełnej stawki podatku akcyzowego na alkohol określonej zgodnie z art. 3 dyrektywy 92/84/EWG lub pełnej stawki składki VSS od alkoholu.
3. Łączna korzyść podatkowa, która jest przedmiotem upoważnienia zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu, wynosi nie więcej niż 50 % pełnej stawki podatku akcyzowego na alkohol określonej zgodnie z art. 3 dyrektywy 92/84/EWG.
Artykuł 4
Do dnia 31 lipca 2017 r. Francja przedłoży Komisji sprawozdanie w celu umożliwienia jej oceny, czy nadal występują powody uzasadniające odstępstwo oraz czy korzyść podatkowa przyznana przez Francję pozostaje proporcjonalna i oczekuje się, że pozostanie proporcjonalna i wystarczająca dla wsparcia konkurencyjnego łańcucha wartości trzcina cukrowa-cukier-rum na Gwadelupie, w Gujanie Francuskiej, na Martynice i na Reunionie.
Artykuł 5
Niniejsza decyzja ma zastosowanie od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r., z wyjątkiem art. 1 i art. 3 ust. 1-2, które mają zastosowanie od dnia 1 stycznia 2012 r.
Artykuł 6
1. Niniejszym uchyla się decyzję 2007/659/WE.
2. Odesłania do uchylonej decyzji traktuje się jako odesłania do niniejszej decyzji.
Artykuł 7
Niniejsza decyzja jest skierowana do Republiki Francuskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 20 lutego 2014 r.