PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) 2015/499
ze dne 24. března 2015,
kterým se stanoví prováděcí technické normy, pokud jde o postupy, které mají být použity pro udělování schválení ze strany orgánů dohledu k použití položek doplňkového kapitálu v souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2009/138/ES
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2009/138/ES ze dne 25. listopadu 2009 o přístupu k pojišťovací a zajišťovací činnosti a jejím výkonu (Solventnost II) (1), a zejména na čl. 92 odst. 3 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Pojišťovny a zajišťovny by měly připravovat žádosti o schválení položek doplňkového kapitálu na obezřetném a realistickém základě.
(2)
Žádost o položku doplňkového kapitálu je strategickým rozhodnutím pro účely řízení rizik a kapitálového plánování. Vzhledem ke konečné odpovědnosti správního, řídícího nebo kontrolního orgánu za dodržování předpisů podle článku 40 směrnice 2009/138/ES by mělo být jeho zapojení do rozhodovacího procesu ohledně žádosti pečlivě zváženo.
(3)
Pojišťovna nebo zajišťovna by měla uvést všechny relevantní skutečnosti, které jsou nezbytné pro posouzení ze strany orgánu dohledu, včetně vlastního posouzení, jak by daná položka splňovala kritéria pro položku doplňkového kapitálu a v případě výzvy ke splacení pro klasifikaci jako položky primárního kapitálu, aby orgán dohledu mohl přijmout včasná rozhodnutí na základě příslušných důkazů.
(4)
Informace, které má pojišťovna nebo zajišťovna ve své žádosti uvést, by měly být přesně stanoveny, aby se zajistil jednotný základ pro rozhodování ze strany orgánu dohledu.
(5)
Z důvodu vzájemné závislosti mezi různými žádostmi o schválení podle směrnice 2009/138/ES by pojišťovna nebo zajišťovna při podávání žádosti o schválení položky doplňkového kapitálu měla informovat orgán dohledu o jiných žádostech týkajících se položek uvedených v čl. 308a odst. 1 směrnice 2009/138/ES, které se právě vyřizují nebo jsou plánovány v období příštích šesti měsíců. Tento požadavek je nezbytný pro zajištění toho, aby posouzení orgánu dohledu byla založena na transparentních a objektivních informacích.
(6)
Schopnost orgánů dohledu a pojišťoven a zajišťoven posoudit postavení skupin protistran, jako by to byla jediná protistrana, se považuje za obzvláště důležité v případech, kdy vzájemná pojišťovna a zajišťovna nebo pojišťovna a zajišťovna na bázi vzájemnosti má velký počet homogenních členů, kteří nemají formu společností, u kterých může uplatnit výzvu k zaplacení dodatečných příspěvků.
(7)
Postup pro schvalování doplňkového kapitálu předpokládá neustálou komunikaci mezi orgány dohledu a pojišťovnami a zajišťovnami. Tato komunikace zahrnuje komunikaci před podáním formální žádosti orgánu dohledu a po schválení žádosti komunikaci prostřednictvím procesu kontroly orgánem dohledu. Tato neustálá komunikace je nezbytná pro zajištění toho, aby posouzení orgánu dohledu byla založena na relevantních a aktuálních informacích.
(8)
Pokud orgán dohledu obdrží od pojišťovny nebo zajišťovny oznámení, že došlo ke snížení schopnosti schválené položky doplňkového kapitálu absorbovat ztrátu, měl by revidovat směrem dolů schválenou částku nebo odejmout schválení metody tak, aby zajistil, že odpovídá uvedené snížené schopnosti absorbovat ztrátu.
(9)
Ustanovení článku 226 směrnice 2009/138/ES umožňuje, aby skupina pojišťoven nebo zajišťoven požádala o schválení položky doplňkového kapitálu týkající se zprostředkující pojišťovací holdingové společnosti nebo zprostředkující smíšené finanční holdingové společnosti. V takových případech by měla pro zprostředkující pojišťovací holdingovou společnost nebo zprostředkující smíšenou finanční holdingovou společnost platit stejná pravidla, jako kdyby byla pojišťovnou nebo zajišťovnou. To by mělo platit rovněž i v případě, že skupinu vede pojišťovací holdingová společnost nebo smíšená finanční holdingová společnost v souladu s článkem 235 směrnice 2009/138/ES.
(10)
Toto nařízení vychází z návrhů prováděcích technických norem, které Komisi předložil Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění.
(11)
Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění uskutečnil otevřené veřejné konzultace o návrzích prováděcích technických norem, z nichž toto nařízení vychází, analyzoval potenciální související náklady a přínosy a požádal o stanovisko skupinu subjektů působících v oblasti pojištění a zajištění zřízenou podle článku 37 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1094/2010 (2).
(12)
V zájmu posílení právní jistoty ohledně režimu dohledu během období postupného zavádění stanoveného v článku 308a směrnice 2009/138/ES, které bude zahájeno dne 1. dubna 2015, je důležité zajistit, aby toto nařízení vstoupilo v platnost co nejdříve, prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Obecné rysy žádosti
1. Pojišťovna nebo zajišťovna předloží orgánu dohledu písemnou žádost o schválení každé položky doplňkového kapitálu.
2. Žádost musí být podána v jednom z úředních jazyků členského státu, ve kterém má pojišťovna nebo zajišťovna sídlo, nebo v jazyce dohodnutém s orgánem dohledu.
3. Žádost musí obsahovat průvodní dopis a podpůrné důkazy.
Článek 2
Průvodní dopis
Pojišťovna nebo zajišťovna musí předložit průvodní dopis. Průvodní dopis musí potvrdit všechny tyto body:
a)
veškeré právní nebo smluvní podmínky, kterými se řídí položka doplňkového kapitálu nebo jakékoli související ujednání, jsou jednoznačně a jasně definovány;
b)
částka připsaná položce doplňkového kapitálu v žádosti je v souladu s ustanovením čl. 90 odst. 2 směrnice 2009/138/ES;
c)
ekonomická podstata položky doplňkového kapitálu, včetně toho, jak tato položka poskytne primární kapitál v případě podání výzvy ke splacení, byla v žádosti plně zohledněna;
d)
s přihlédnutím k pravděpodobnému budoucímu vývoji, jakož i okolnostem k datu podání žádosti má pojišťovna nebo zajišťovna za to, že položka doplňkového kapitálu splňuje kritéria pro klasifikaci kapitálu;
e)
nebyly opominuty žádné skutečnosti, které, pokud by byly orgánu dohledu známy, by mohly ovlivnit jeho rozhodnutí ohledně toho, zda bude položka doplňkového kapitálu schválena, částky, pro kterou se schválení položky udělí, nebo období, po které bude platit schválení metody výpočtu.
Průvodní dopis musí rovněž obsahovat seznam dalších žádostí podaných pojišťovnou nebo zajišťovnou nebo v současné době plánovaných na období příštích šesti měsíců o schválení kterýchkoli položek uvedených v čl. 308a odst. 1 směrnice 2009/138/ES spolu s příslušnými daty žádostí.
Článek 3
Podpůrné důkazy týkající se částky nebo metody
Předmětem žádosti podané pojišťovnou nebo zajišťovnou je schválení určité peněžní částky položky doplňkového kapitálu nebo metody stanovení částky položky doplňkového kapitálu.
Pokud pojišťovna nebo zajišťovna požaduje schválení určité peněžní částky, musí žádost obsahovat vysvětlení výpočtu této částky, jež vychází z obezřetných a reálných předpokladů v souladu s čl. 90 odst. 2 směrnice 2009/138/ES.
Pokud pojišťovna nebo zajišťovna žádá o schválení metody výpočtu, musí poskytnout tyto informace:
a)
vysvětlení metody a jakým způsobem metoda odráží schopnost položky doplňkového kapitálu absorbovat ztrátu;
b)
popis všech předpokladů, o které se metoda opírá, a jak jsou tyto předpoklady obezřetné a reálné;
c)
očekávanou počáteční částku položky, která byla vypočtena v souladu s metodou, a odůvodnění této částky;
d)
vysvětlení postupů ověřování, které pojišťovna nebo zajišťovna bude uplatňovat k zajištění toho, aby výsledky dosahované pomocí této metody průběžně zohledňovaly schopnost této položky absorbovat ztrátu.
Článek 4
Podpůrné důkazy týkající se kritérií pro schválení
Podpůrné důkazy musí obsahovat dostatečné informace, aby mohl orgán dohledu posoudit, zda žádost splňuje kritéria stanovená v článku 90 směrnice 2009/138/ES a článcích 62 až 65 nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) 2015/35 (3). Musí obsahovat alespoň informace popsané ve druhém až sedmém pododstavci tohoto článku.
Pojišťovna nebo zajišťovna musí poskytnout informace týkající se povahy položky doplňkového kapitálu a schopnosti absorbovat ztráty položky primárního kapitálu, ve kterou se položka doplňkového kapitálu promění v případě výzvy ke splacení, včetně:
a)
právních či smluvních podmínek položky spolu s podmínkami všech souvisejících ujednání a dále včetně důkazů, že protistrana smlouvu a všechna související ujednání uzavřela nebo uzavře;
b)
důkazu, že smlouva a veškerá související ujednání jsou právně závazné a vymahatelné ve všech příslušných jurisdikcích, a to na základě právního stanoviska;
c)
období, během něhož je smlouva účinná, a pokud se liší, období, během něhož může pojišťovna nebo zajišťovna vyzvat ke splacení položky;
d)
potvrzení, že položka doplňkového kapitálu, jakmile byla podána výzva k jejímu splacení a byla splacena, by vykazovala všechny rysy položky primárního kapitálu zařazené do kategorie tier 1 v souladu s článkem 71 nařízení v přenesené pravomoci (EU) 2015/35 nebo všechny rysy položky primárního kapitálu zařazené do kategorie tier 2 v souladu s článkem 73 nařízení v přenesené pravomoci (EU) 2015/35;
e)
potvrzení, že smluvní podmínky položky neobsahují žádné ustanovení, které by mohlo vytvořit překážku pro to, aby pojišťovna nebo zajišťovna podala výzvu ke splacení položky s cílem absorbovat ztráty, nebo představovat omezení její schopnosti být splatná na požádání;
f)
potvrzení, že položka doplňkového kapitálu nebo její přínosy by byly dostupné pouze pojišťovně nebo zajišťovně a nebyly by přenositelné nebo převoditelné na žádnou další stranu nebo by nemohly být zatíženy jakýmkoli jiným způsobem;
g)
veškerých faktorů, které omezují podmínky, za nichž by pojišťovna nebo zajišťovna mohla uvažovat o podání výzvy na splacení položky, včetně, ale ne výlučně, podmínek obtíží specifických pro pojišťovnu a zajišťovnu či širších krizových podmínek na trhu;
h)
zda pojišťovna nebo zajišťovna má nebo v budoucnosti může mít jakýkoli závazek nebo očekávání nebo dohodu, že zaplatí finanční prostředky nebo poskytne jakékoli jiné výhody protistraně nebo třetí straně v souvislosti s danou položkou jiné než v případě splacení položky primárního kapitálu, které by odpovídalo rysům uvedeným v ustanovení čl. 71 odst. 1 písm. h) a čl. 73 odst. 1 písm. d) nařízení v přenesené pravomoci (EU) 2015/35;
i)
kopie střednědobého plánu řízení kapitálu, včetně vysvětlení, jak se daná položka podílí na stávající kapitálové struktuře pojišťovny nebo zajišťovny a jak by tato položka mohla pojišťovně nebo zajišťovně umožnit splnit její stávající nebo budoucí kapitálové požadavky.
S výjimkou případů, kdy se použije čl. 63 odst. 6 nařízení v přenesené pravomoci (EU) 2015/35 a postavení skupiny protistran může být posouzeno tak, jako by to byla jediná protistrana, musí pojišťovna nebo zajišťovna poskytnout informace týkající se postavení každé protistrany, včetně těchto:
a)
názvu a popisu každé protistrany, včetně povahy veškerých vztahů mezi pojišťovnou nebo zajišťovnou a danou protistranou;
b)
posouzení rizika selhání protistran s cílem podpořit posouzení ze strany orgánu dohledu podle čl. 63 odst. 2 nařízení v přenesené pravomoci (EU) 2015/35;
c)
posouzení likvidity protistran s cílem podpořit posouzení ze strany orgánu dohledu podle čl. 63 odst. 3 nařízení v přenesené pravomoci (EU) 2015/35;
d)
posouzení ochoty protistran zaplatit s cílem podpořit posouzení ze strany orgánu dohledu podle čl. 63 odst. 4 nařízení v přenesené pravomoci (EU) 2015/35;
e)
popisu všech možných okolností, za kterých by pojišťovna nebo zajišťovna mohla uvažovat o podání výzvy na splacení položky, včetně současných očekávání, pokud jde o to, kdy by mohla být podána výzva na splacení položky před tím, než dojde k nedodržení solventnostního kapitálového požadavku nebo minimálního kapitálového požadavku, nebo v okamžiku nedodržení;
f)
informace o všech ostatních faktorech důležitých pro postavení protistran s cílem podpořit posouzení ze strany orgánu dohledu podle čl. 63 odst. 5 nařízení v přenesené pravomoci (EU) 2015/35.
V případě protistran, které jsou považovány za skupinu protistran v souladu s čl. 63 odst. 6 nařízení v přenesené pravomoci (EU) 2015/35, musí být informace uvedené v písmenech a) až f) třetího pododstavce poskytnuty za skupinu protistran.
V případech, kdy protistrana je členem stejné skupiny nebo podskupiny jako pojišťovna nebo zajišťovna podle článku 213 směrnice 2009/138/ES a má závazky v rámci položek doplňkového kapitálu vůči různým subjektům ve skupině, musí informace uvedené v písmenech b) až f) třetího pododstavce obsahovat důkazy o schopnosti protistrany vyhovět vícenásobným výzvám na splacení položek doplňkového kapitálu v jednom okamžiku s přihlédnutím k okolnostem a subjektům ve skupině.
Pojišťovna nebo zajišťovna musí poskytnout informace týkající se vymahatelnosti zdrojů, včetně:
a)
podrobných údajů o opatřeních, která by mohla podpořit vymahatelnost položky, včetně dostupnosti kolaterálu;
b)
podrobných údajů o tom, zda vnitrostátní právní předpisy v jakékoli příslušné jurisdikci brání podání výzvy ke splacení nebo splacení, včetně případů zahájení řízení k řešení krize, správního nebo úpadkového řízení týkajících se pojišťovny nebo zajišťovny;
c)
podrobných údajů o opatřeních nebo okolnostech, které by mohly bránit podání výzvy ke splacení nebo splacení za zhoršujících se finančních podmínek, včetně nedodržení solventnostního kapitálového požadavku nebo minimálního kapitálového požadavku.
Pojišťovna nebo zajišťovna musí poskytnout informace týkající se předchozích výzev ke splacení, včetně:
a)
informací o svých zkušenostech z předchozích výzev ke splacení nebo výběru jiných finančních prostředků splatných ze strany stejných nebo podobných protistran ve stejné nebo podobné situaci;
b)
všech příslušných dostupných tržních údajů týkajících se předchozích výzev ke splacení nebo výběru jiných finančních prostředků splatných ze strany stejných nebo podobných protistran ve stejné nebo podobné situaci;
c)
posouzení relevance a spolehlivosti informací popsaných v písmenech a) a b), pokud jde o očekávaný výsledek budoucích výzev ke splacení ze strany pojišťovny nebo zajišťovny.
Pojišťovna nebo zajišťovna předloží popis postupů, které má zavedeny za účelem zjištění jakýchkoli budoucích změn specifikovaných v čl. 62 odst. 1 písm. d) nařízení v přenesené pravomoci (EU) 2015/35, které mohou mít za následek snížení schopnosti položky doplňkového kapitálu absorbovat ztrátu. Popis postupů musí obsahovat tyto informace:
a)
jakým způsobem pojišťovna nebo zajišťovna hodlá zjišťovat změny:
i)
struktury nebo smluvních podmínek ujednání, včetně zrušení nebo uplynutí platnosti položky doplňkového kapitálu, jejího použití nebo podání výzvy k částečnému nebo úplnému splacení doplňkové položky kapitálu,
ii)
postavení příslušných protistran, včetně selhání protistrany,
iii)
vymahatelnosti položky doplňkového kapitálu, včetně podání výzev ke splacení jiných doplňkových položek kapitálu poskytovaných stejnými protistranami;
b)
jakým způsobem pojišťovna nebo zajišťovna hodlá informovat orgán dohledu o zjištěných změnách, včetně toho, jaké mechanismy zavedla s cílem zjistit, kdy by změna měla být postoupena správnímu, řídícímu nebo kontrolnímu orgánu podniku a orgánu dohledu.
Pojišťovna nebo zajišťovna musí poskytnout písemné doklady o svém interním rozhodovacím procesu týkajícím se žádosti.
Článek 5
Posouzení žádosti
Orgán dohledu potvrdí obdržení žádosti pojišťovny nebo zajišťovny.
Orgán dohledu považuje žádost za úplnou, pokud pokrývá veškeré záležitosti uvedené v článcích 2, 3 a 4.
Orgán dohledu včas potvrdí, zda žádost je, nebo není považována za úplnou, a to nejpozději do 30 dnů od data jejího obdržení.
Orgán dohledu zajistí, aby lhůta, v níž rozhodne o žádosti, byla přiměřená a nepřesáhla tři měsíce ode dne přijetí úplné žádosti, pokud nenastanou výjimečné okolnosti, o kterých je pojišťovna nebo zajišťovna včas písemně informována.
Nastanou-li výjimečné okolnosti, orgán dohledu nesmí při rozhodování o žádosti překročit dobu šesti měsíců od obdržení úplné žádosti.
Pokud orgán dohledu považuje žádost za úplnou, není tím vyloučeno, aby požadoval doplňující informace nezbytné pro provedení posouzení. V požadavku musí být specifikovány požadované doplňující informace a uvedeny důvody, proč byl vznesen. Období mezi datem, kdy si orgán dohledu takové informace vyžádá, a datem, kdy orgán dohledu tyto informace nebo úpravy obdrží, se nezapočítává do lhůt uvedených v čtvrtém a pátém pododstavci.
Pojišťovna nebo zajišťovna musí orgán dohledu informovat o všech změnách v podrobnostech své žádosti.
V případě, že pojišťovna nebo zajišťovna informuje orgán dohledu o změně ve své žádosti, bude tato žádost považována za novou žádost, ledaže:
a)
by tato změna byla provedena z důvodu žádosti orgánu dohledu o doplňující informace nebo
b)
by orgán dohledu došel k závěru, že daná změna významně neovlivní jeho posouzení žádosti.
Pojišťovna nebo zajišťovna může žádost stáhnout písemným oznámením kdykoli před rozhodnutím orgánu dohledu. Jestliže pojišťovna nebo zajišťovna následně žádost znovu podá nebo podá aktualizovanou žádost, orgán dohledu k ní přistupuje jako k nové žádosti.
Článek 6
Rozhodnutí o žádosti
Pokud orgán dohledu přijal rozhodnutí o žádosti, neprodleně to písemně sdělí pojišťovně nebo zajišťovně.
Pokud orgán dohledu schválí nižší částku, než o kterou pojišťovna nebo zajišťovna žádala, nebo žádost o schválení zamítne, musí uvést důvody, na nichž se rozhodnutí zakládá.
V případě, že schválení orgánem dohledu bylo uděleno za podmínky, že bude uzavřena smlouva, pojišťovna nebo zajišťovna neprodleně smlouvu uzavře za podmínek, z nichž schválení vycházelo, a předá kopii podepsané smlouvy orgánu dohledu.
Pojišťovna nebo zajišťovna nebude považovat položku doplňkového kapitálu nebo metodu za přípustné, dokud nebude uzavřena smlouva.
Článek 7
Revize schválené částky nebo odnětí schválení metody
1. Pokud položka doplňkového kapitálu již nesplňuje podmínky, za nichž bylo schválení částky nebo metody výpočtu uděleno, orgán dohledu rozhodne o přijetí některého z těchto opatření:
a)
snížení částky položky doplňkového kapitálu na nižší částku, nebo na nulu;
b)
odnětí schválení metody výpočtu.
2. V případě, že orgán dohledu učinil rozhodnutí v souladu s odstavcem 1, oznámí to neprodleně s uvedením důvodů pojišťovně nebo zajišťovně.
Článek 8
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 24. března 2015.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/499
z dnia 24 marca 2015 r.
ustanawiające wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do procedur, które mają być stosowane w przypadku zatwierdzania przez organy nadzoru wykorzystania pozycji uzupełniających środków własnych zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (1), w szczególności jej art. 92 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji powinny przygotowywać wnioski o zatwierdzenie pozycji uzupełniających środków własnych w oparciu o ostrożne i realistyczne założenia.
(2)
Wniosek dotyczący pozycji uzupełniających środków własnych jest decyzją strategiczną dla celów zarządzania ryzykiem oraz planowania kapitału. Z uwagi na ostateczną odpowiedzialność organu administrującego, zarządzającego lub nadzorczego za przestrzeganie przepisów, zgodnie z w art. 40 dyrektywy 2009/138/WE, jego zaangażowanie w proces decyzyjny w zakresie wniosku należy dokładnie przeanalizować.
(3)
Zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji powinien zawrzeć we wniosku wszystkie istotne informacje niezbędne do dokonania oceny przez organ nadzoru, w tym ocenę zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji sposobu, w jaki pozycja ta spełnia kryteria uznania za pozycję uzupełniających środków własnych oraz - po wezwaniu do jej opłacenia - kryteria zakwalifikowania jako pozycja podstawowych środków własnych, tak aby organ nadzoru mógł terminowo podjąć decyzję w oparciu o odpowiednie dowody.
(4)
Informacje, które zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji ma zawrzeć we wniosku, powinny zostać sprecyzowane, tak aby zapewnić spójną podstawę do podejmowania decyzji przez organ nadzoru.
(5)
Ze względu na wzajemne powiązania pomiędzy poszczególnymi wnioskami o zatwierdzenie na podstawie dyrektywy 2009/138/WE, składając wniosek o zatwierdzenie pozycji uzupełniających środków własnych, zakład ubezpieczeń lub reasekuracji, powinien powiadomić organ nadzoru o innych wnioskach o zatwierdzenie pozycji wymienionych w art. 308a ust. 1 dyrektywy 2009/138/WE, które są obecnie rozpatrywane lub których złożenie jest przewidywane w ciągu następnych sześciu miesięcy. Taki wymóg jest konieczny w celu zapewnienia, aby oceny organów nadzoru były oparte na przejrzystych i obiektywnych informacjach.
(6)
Możliwość dokonania oceny przez organy nadzoru oraz zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji statusu grupy kontrahentów tak, jakby był to jeden kontrahent uznaje się za szczególnie istotne, w przypadku gdy towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych lub inne towarzystwo oparte na zasadzie wzajemności posiada dużą liczbę jednorodnych członków niebędących przedsiębiorstwami, których może wzywać do wniesienia dodatkowych wkładów.
(7)
Proces zatwierdzenia uzupełniających środków własnych przewiduje stałą komunikację między organami nadzoru a zakładami ubezpieczeń i zakładami reasekuracji. Obejmuje to komunikację przed złożeniem formalnego wniosku do organu nadzoru oraz po zatwierdzeniu wniosku, w ramach procesu nadzoru. Taka stała komunikacja jest konieczna w celu zapewnienia, aby oceny organów nadzoru były oparte na odpowiednich i aktualnych informacjach.
(8)
W przypadku gdy organ nadzoru otrzyma powiadomienie od zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, że nastąpiło zmniejszenie zdolności do pokrycia strat zatwierdzonej pozycji uzupełniających środków własnych, organ nadzoru powinien skorygować w dół zatwierdzoną kwotę lub cofnąć zatwierdzenie metody w celu zapewnienia jej dostosowania do obniżonej zdolności do pokrycia strat.
(9)
Artykuł 226 dyrektywy 2009/138/WE pozwala grupie zakładów ubezpieczeń lub zakładów reasekuracji złożyć wniosek o zatwierdzenie pozycji uzupełniających środków własnych w odniesieniu do pośredniczącej ubezpieczeniowej spółki holdingowej lub pośredniczącej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej. W tych przypadkach należy stosować te same zasady w odniesieniu do pośredniczącej ubezpieczeniowej spółki holdingowej lub pośredniczącej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej co w odniesieniu do zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji. Powinno to również mieć zastosowanie, jeżeli na czele grupy jest ubezpieczeniowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, zgodnie z art. 235 dyrektywy 2009/138/WE.
(10)
Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt wykonawczych standardów technicznych przedłożony Komisji przez z Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych.
(11)
Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych przeprowadził otwarte konsultacje społeczne w zakresie projektu wykonawczych standardów technicznych, które stanowią podstawę niniejszego rozporządzenia, przeanalizował potencjalne koszty i korzyści oraz zwrócił się o wydanie opinii do Grupy Interesariuszy z Sektora Ubezpieczeń i Reasekuracji ustanowionej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (2).
(12)
W celu zwiększenia pewności prawa w zakresie systemu nadzoru w fazie wprowadzenia przewidzianej w art. 308a dyrektywy 2009/138/WE, która rozpocznie się dnia 1 kwietnia 2015 r., należy zapewnić jak najszybsze wejście w życie niniejszego rozporządzenia, w dniu następującym po jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Ogólne elementy wniosku
1. Zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji przedkłada organowi nadzoru pisemny wniosek o zatwierdzenie każdej pozycji uzupełniających środków własnych.
2. Wniosek sporządza się w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego, w którym zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji ma swoją siedzibę, lub w języku ustalonym z organem nadzoru.
3. Wniosek zawiera pismo przewodnie oraz dowody potwierdzające.
Artykuł 2
Pismo przewodnie
Zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji przedkłada pismo przewodnie. Pismo przewodnie zawiera informacje potwierdzające wszystkie następujące kwestie:
a)
wszelkie warunki prawne lub postanowienia umowne dotyczące pozycji uzupełniających środków własnych lub wszelkie powiązane umowy są jednoznaczne i jasno określone;
b)
wskazana we wniosku kwota przypisana do pozycji uzupełniających środków własnych jest zgodna z art. 90 ust. 2 dyrektywy 2009/138/WE;
c)
istota ekonomiczna pozycji uzupełniających środków własnych, w tym sposób, w jaki pozycja stanowić będzie pozycje podstawowych środków własnych po wezwaniu do jej opłacenia, zostało szczegółowo określone we wniosku;
d)
biorąc pod uwagę prawdopodobny rozwój sytuacji w przyszłości, jak również okoliczności na dzień złożenia wniosku, zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji uznaje, że pozycja uzupełniających środków własnych spełnia kryteria klasyfikacji środków własnych;
e)
nie zostały pominięte żadne fakty, które, jeśli byłyby znane organowi nadzoru, mogłyby mieć wpływ na jego decyzję dotyczącą zatwierdzenia pozycji uzupełniających środków własnych; kwoty, na jaką pozycja zostanie zatwierdzona, lub długości okresu, na który zatwierdzana jest metoda stosowana do wyznaczenia kwoty.
W piśmie przewodnim wymienia się inne wnioski złożone przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji lub wnioski, których złożenie jest obecnie przewidywane w ciągu następnych sześciu miesięcy, o zatwierdzenie dowolnej z pozycji wymienionych w art. 308a ust. 1 dyrektywy 2009/138/WE, wraz z odpowiednimi datami złożenia wniosków.
Artykuł 3
Dowody potwierdzające w odniesieniu do kwoty lub metody
Wniosek złożony przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji zawiera prośbę o zatwierdzenie określonej kwoty pieniężnej dla pozycji uzupełniających środków własnych lub metody stosowanej do wyznaczenia kwoty pozycji uzupełniających środków własnych.
Jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji ubiega się o zatwierdzenie określonej kwoty pieniężnej, wniosek zawiera wyjaśnienia dotyczące wyliczenia kwoty, w oparciu o ostrożne i realistyczne założenia, zgodnie z art. 90 ust. 2 dyrektywy 2009/138/WE.
Jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji ubiega się o zatwierdzenie metody stosowanej do wyznaczenia kwoty, przedstawia następujące informacje:
a)
opis metody i sposobu, w jaki odzwierciedla ona zdolność danej pozycji uzupełniających środków własnych do pokrycia strat;
b)
opis wszelkich założeń, na jakich opiera się ta metoda, oraz dlaczego można je uznać za ostrożne i realistyczne;
c)
przewidywaną kwotę początkową pozycji, która została obliczona zgodnie z metodą, i uzasadnienie tej kwoty;
d)
wyjaśnienie procesów walidacji, które zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji wdroży w celu zagwarantowania, że kwota uzyskana w rezultacie zastosowania metody stale odzwierciedla zdolność pozycji do pokrycia strat.
Artykuł 4
Dowody potwierdzające w odniesieniu do kryteriów zatwierdzania
Dowody potwierdzające zawierają wystarczające informacje, aby umożliwić organowi nadzoru dokonanie oceny, czy wniosek spełnia kryteria określone w art. 90 dyrektywy 2009/138/WE oraz art. 62-65 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35 (3). Dowody zawierają co najmniej informacje opisane w akapitach 2-7 niniejszego artykułu.
Zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji przedstawia informacje dotyczące charakteru pozycji uzupełniających środków własnych i zdolności pokrywania strat pozycji podstawowych środków własnych, w którą przekształca się pozycja uzupełniających środków własnych po wezwaniu do jej opłacenia, w tym:
a)
warunki prawne lub postanowienia umowne dotyczące danej pozycji oraz warunki jakiejkolwiek powiązanej umowy, oraz dowody na to, że kontrahent zawarł lub zawrze umowę lub powiązaną umowę;
b)
dowody świadczące to tym, że umowa i jakiekolwiek powiązane z nią umowy są prawnie wiążące i wykonalne we wszystkich właściwych jurysdykcjach, na podstawie opinii prawnej;
c)
okres obowiązywania umowy, oraz, jeśli jest inny, okres, w którym zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji może wezwać do opłacenia pozycji;
d)
potwierdzenie, że dana pozycja uzupełniających środków własnych, po wezwaniu do jej opłacenia i jej opłaceniu, wykazałaby wszystkie cechy pozycji podstawowych środków własnych zaklasyfikowanych do kategorii 1 zgodnie z art. 71 rozporządzenia (UE) 2015/35, lub wszystkie cechy pozycji podstawowych środków własnych zaklasyfikowanych do kategorii 2 zgodnie z art. 73 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/35;
e)
potwierdzenie, że warunki umowne dotyczące danej pozycji nie zawierają żadnych postanowień, które mogłyby zniechęcić zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji do wezwania do opłacenia danej pozycji w celu pokrycia strat lub mogłyby ograniczyć zdolność pozycji do jej opłacenia na żądanie;
f)
potwierdzenie, że dana pozycja uzupełniających środków własnych lub wynikające z niej zyski byłyby dostępne wyłącznie dla zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji i nie będzie można ich przenieść lub przypisać innej stronie ani obciążać w żaden inny sposób;
g)
wszelkie czynniki, które ograniczają warunki, na których podstawie zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji może wezwać do opłacenia pozycji, w tym między innymi warunki skrajne specyficzne dla zakładu ubezpieczeń i zakładu reasekuracji lub ogólne warunki skrajne na rynku;
h)
informacje, czy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, obecnie lub w przyszłości może mieć obowiązek, lub może zaistnieć oczekiwanie lub zrozumienie, że wypłaci środki lub dostarczy inne korzyści finansowe na rzecz kontrahenta lub osoby trzeciej w odniesieniu do pozycji, w sytuacji innej niż w przypadku spłaty pozycji podstawowych środków własnych o cechach, które odpowiadają cechom określonym w art. 71 ust. 1 lit. h) oraz art. 73 ust. 1 lit. d) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/35;
i)
kopię średnioterminowego planu zarządzania kapitałem, w tym sposób, w jaki pozycja ta będzie wzięta pod uwagę w istniejącej strukturze kapitałowej zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, oraz sposób, w jaki pozycja mogłaby umożliwić zakładowi ubezpieczeń lub zakładowi reasekuracji pokrycie jego istniejących lub przyszłych wymogów kapitałowych.
Z wyjątkiem przypadków, w których zastosowanie ma art. 63 ust. 6 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/35, a status grupy kontrahentów może być oceniany tak, jakby byłby to pojedynczy kontrahent, zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji przedstawia informacje dotyczące statusu każdego kontrahenta, w tym:
a)
nazwy i opis każdego kontrahenta, w tym charakter powiązań między zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji a kontrahentem;
b)
ocenę ryzyka niewykonania zobowiązania przez kontrahentów na potrzeby wsparcia oceny dokonywanej przez organ nadzoru, o której mowa w art. 63 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/35;
c)
ocenę poziomu płynności kontrahentów na potrzeby wsparcia oceny dokonywanej przez organ nadzoru, o której mowa w art. 63 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/35;
d)
ocenę gotowości kontrahentów do płatności mającą na celu dostarczenie informacji na potrzeby oceny dokonywanej przez organ nadzoru, o której mowa w art. 63 ust. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/35;
e)
opis okoliczności, w których zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji może wezwać do opłacenia pozycji, w tym opis bieżących oczekiwań co do tego, kiedy można wezwać do opłacenia pozycji przed lub w momencie stwierdzenia niezgodności z kapitałowym wymogiem wypłacalności lub minimalnym wymogiem kapitałowym;
f)
informacje dotyczące pozostałych czynników w związanych ze statusem kontrahentów dostarczone na potrzeby oceny dokonywanej przez organ nadzoru, o której mowa w art. 63 ust. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/35.
W przypadku gdy kontrahenci są traktowani jako grupa kontrahentów zgodnie z art. 63 ust. 6 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/35, informacje określone w lit. a)-f) akapitu trzeciego są przedstawiane w odniesieniu do grupy kontrahentów.
W przypadku gdy kontrahent jest członkiem tej samej grupy lub podgrupy co zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji zgodnie z art. 213 dyrektywy 2009/138/WE i posiada zobowiązania w ramach pozycji uzupełniających środków własnych względem innych podmiotów wchodzących w skład grupy, informacje zawarte w lit. b)-f) akapitu trzeciego zawierają dowody potwierdzające zdolność tego kontrahenta do zaspokojenia wezwań do opłacenia wielu pozycji uzupełniających środków własnych w tym samym czasie, uwzględniając okoliczności oraz podmioty wchodzące w skład grupy.
Zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji przekazuje informacje dotyczące możliwości uzyskania środków, w tym:
a)
szczegółowe informacje dotyczące umów, które mogą zwiększyć możliwości uzyskania pozycji, w tym dostępność zabezpieczenia;
b)
szczegółowe informacje na temat tego, czy prawo krajowe, w każdej właściwej jurysdykcji, nie pozwala na dokonanie wezwania do opłacenia albo jego zaspokojenie, również w przypadku wszczęcia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, postępowania upadłościowego lub postępowania w związku z niewypłacalnością wobec zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji;
c)
szczegółowe informacje o umowach lub okolicznościach, które mogą uniemożliwić dokonanie wezwania do opłacenia lub jego zaspokojenie w przypadku pogorszenia się warunków finansowych w tym niezgodności z kapitałowym wymogiem wypłacalności lub minimalnym wymogiem kapitałowym.
Zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji przekazuje informacje dotyczące wcześniejszych wezwań, w tym:
a)
informacje na temat doświadczeń związanych z wcześniejszymi wezwaniami lub uzyskiwaniem innych środków należnych od tych samych lub podobnych kontrahentów w tych samych lub podobnych okolicznościach;
b)
wszystkie istotne dostępne dane rynkowe dotyczące wcześniejszych wezwań lub uzyskiwań innych środków należnych od tych samych lub podobnych kontrahentów w tych samych lub podobnych okolicznościach;
c)
ocenę użyteczności i wiarygodności informacji opisanych w lit. a) i b) w odniesieniu do spodziewanych rezultatów przyszłych wezwań do opłacenia przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji.
Zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji przedstawia opis procesów, które wdrożono w celu stwierdzania wszelkich przyszłych zmian, jak określono w art. 62 ust. 1 lit. d) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/35, mogących skutkować zmniejszeniem zdolności do pokrycia strat w odniesieniu do danej pozycji uzupełniających środków własnych. Opis ten obejmuje:
a)
sposób, w jaki zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji zamierza określić zmiany:
(i)
w strukturze umowy lub postanowieniach umownych, w tym unieważnienie bądź wygaśnięcie pozycji uzupełniających środków własnych lub wykorzystanie bądź wezwanie do opłacenia, w całości lub częściowo, danej pozycji uzupełniających środków własnych;
(ii)
w statusie danych kontrahentów, w tym niewykonanie zobowiązania przez kontrahenta;
(iii)
w możliwości uzyskania danej pozycji uzupełniających środków własnych, w tym wezwania do opłacenia innych pozycji uzupełniających środków własnych pochodzących od tych samych kontrahentów;
b)
sposób, w jaki zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji zamierza poinformować organ nadzoru o stwierdzonych zmianach, w tym jakie mechanizmy zostały wdrożone w celu stwierdzenia, kiedy o zmianie powinien zostać poinformowany organ administrujący, zarządzający lub nadzorczy zakładu oraz organ nadzoru.
Wniosek zawiera dokumentację potwierdzającą wewnętrzny proces decyzyjny zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji w zakresie wniosku.
Artykuł 5
Ocena wniosku
Organ nadzoru potwierdza otrzymanie wniosku zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji.
Organ nadzoru uznaje wniosek za kompletny, jeżeli wniosek obejmuje wszystkie kwestie wymienione w art. 2, 3 i 4.
Organ nadzoru potwierdza kompletność wniosku w terminie najpóźniej 30 dni od daty otrzymania wniosku.
Organ nadzoru zapewnia, aby termin, w którym podejmie decyzję w sprawie wniosku, był rozsądny i nie przekraczał trzech miesięcy od otrzymania kompletnego wniosku, chyba że zachodzą wyjątkowe okoliczności, o których w odpowiednim terminie informuje się na piśmie dany zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji.
W przypadku gdy zaistnieją nadzwyczajne okoliczności, organ nadzoru podejmuje decyzję w sprawie wniosku w terminie nieprzekraczającym sześciu miesięcy od otrzymania kompletnego wniosku.
Stwierdzenie przez organ nadzoru kompletności wniosku nie uniemożliwia mu zwrócenia się o dodatkowe informacje niezbędne do dokonania oceny. W wezwaniu organu nadzoru należy podać wymagane informacje dodatkowe wraz z uzasadnieniem o ich wystąpienie. Dni pomiędzy datą, kiedy organ nadzoru zwróci się o takie informacje a datą ich otrzymania, nie uwzględnia się w okresach określonych w akapitach czwartym i piątym.
Zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji informują organ nadzoru o wszelkich zmianach dotyczących złożonego przez nie wniosku.
Jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji informuje organ nadzoru o zmianach dotyczących złożonego przez niego wniosku, jest on traktowany jako nowy wniosek, chyba że:
a)
zmiana ta wynika z wezwania organu nadzoru do przekazania dodatkowych informacji; lub
b)
organ nadzoru stwierdza, że zmiana nie wpływa w znaczący sposób na ocenę wniosku.
Zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji może wycofać wniosek, powiadamiając organ nadzoru na piśmie w dowolnym czasie przed podjęciem decyzji w sprawie wniosku. Jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji składa ponownie wniosek lub składa zaktualizowany wniosek, organ nadzoru uznaje go za nowy wniosek.
Artykuł 6
Decyzja w sprawie wniosku
Organ nadzoru, niezwłocznie po podjęciu decyzji w sprawie wniosku, informuje o tym na piśmie dany zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji.
Jeśli organ nadzoru zatwierdza kwotę niższą od kwoty zawartej we wniosku zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, albo podejmuje decyzję o jej niezatwierdzeniu, przedstawia uzasadnienie swojej decyzji.
Jeżeli organ nadzoru zatwierdził kwotę pod warunkiem że umowa zostanie zawarta, zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji niezwłocznie zawiera umowę na warunkach, na jakich kwota ta została zatwierdzona, i dostarcza organowi nadzoru kopię podpisanej umowy.
Zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji nie bierze pod uwagę pozycji uzupełniających środków własnych lub metody obliczeniowej do momentu zawarcia umowy.
Artykuł 7
Zmiana zatwierdzonej kwoty lub uchylenie decyzji o zatwierdzeniu metody
1. Jeżeli dana pozycja uzupełniających środków własnych nie spełnia już warunków, na podstawie których zatwierdzono daną kwotę lub metodę obliczeniową, organ nadzoru podejmuje decyzję o podjęciu jednej z następujących czynności:
a)
obniżeniu kwoty pozycji uzupełniających środków własnych do niższej kwoty lub do zera;
b)
o uchyleniu decyzji o zatwierdzeniu metody obliczeniowej.
2. Niezwłocznie po podjęciu decyzji zgodnie z ust. 1 organ nadzoru niezwłocznie powiadamia o niej, wraz z uzasadnieniem, dany zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji.
Artykuł 8
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 24 marca 2015 r.