NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 98/2013
ze dne 15. ledna 2013
o uvádění prekurzorů výbušnin na trh a o jejich používání
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 114 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Určité látky a směsi jsou prekurzory výbušnin a mohou být zneužity k nedovolené výrobě výbušnin. V akčním plánu Evropské unie na zvýšení zabezpečení výbušnin, přijatém Radou dne 18. dubna 2008, byla Komise vyzvána, aby zřídila stálý výbor pro prekurzory, jehož cílem by bylo zvažovat opatření a připravovat doporučení týkající se regulace prekurzorů výbušnin dostupných na trhu, a to s přihlédnutím k vlivu těchto opatření a doporučení na náklady a přínosy.
(2)
Stálý výbor pro prekurzory, který Komise zřídila v roce 2008, určil různé prekurzory výbušnin, které by mohly být použity při páchání teroristických útoků, a doporučil, aby byla na úrovni Unie přijata vhodná opatření.
(3)
Některé členské státy již přijaly právní a správní předpisy týkající se uvádění na trh, zpřístupňování nebo držení některých prekurzorů výbušnin.
(4)
Tyto právní a správní předpisy, které se od sebe vzájemně liší a mohou představovat překážky obchodu v rámci Unie, by měly být harmonizovány, aby se zlepšil volný pohyb chemických látek a směsí na vnitřním trhu, aby se v největší možné míře zamezilo narušování hospodářské soutěže a aby zároveň byla zajištěna vysoká úroveň ochrany bezpečnosti široké veřejnosti. Na úrovni jednotlivých států i na úrovni Unie byla rovněž stanovena další pravidla týkající se určitých látek, na které se vztahuje toto nařízení, pokud jde o bezpečnost pracovníků a ochranu životního prostřední; uvedená pravidla nejsou tímto nařízením dotčena.
(5)
V zájmu zajištění nejvyšší míry jednotnosti pro hospodářské subjekty představuje nařízení nejvhodnější právní nástroj na úpravu uvádění prekurzorů výbušnin na trh a jejich používání.
(6)
Nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1272/2008 ze dne 16. prosince 2008 o klasifikaci, označování a balení látek a směsí (3) stanoví, že látky a směsi klasifikované jako nebezpečné mají být před uvedením na trh řádně označeny. Dále stanoví, že hospodářské subjekty včetně maloobchodníků takové látky mají klasifikovat a označit nebo mají využít klasifikace provedené subjektem, jenž se v rámci dodavatelského řetězce nachází na vyšší úrovni. Proto je vhodné v tomto nařízení stanovit, že všechny hospodářské subjekty včetně maloobchodníků, které zpřístupňují osobám z řad široké veřejnosti látky podléhající omezením podle tohoto nařízení, mají zajistit, aby na obalu bylo uvedeno, že pořízení, držení či použití takové látky nebo směsi osobami z řad široké veřejnosti podléhá omezení.
(7)
Některé členské státy s cílem dosáhnout na vnitrostátní úrovni v souvislosti s nedovoleným využíváním prekurzorů výbušnin podobné nebo vyšší míry ochrany, jakou předpokládá toto nařízení na úrovni Unie, již nyní uplatňují právní a správní předpisy vztahující se na určité látky, které je možno použít nedovoleným způsobem. Některé z těchto látek jsou již uvedeny v tomto nařízení, zatímco jiné mohou být na úrovni Unie omezeny v budoucnosti. Protože by bylo v rozporu s cíli tohoto nařízení, aby opatření na úrovni Unie snižovala ochranu, je vhodné stanovit mechanismus umožňující, aby předmětná vnitrostátní opatření zůstala v platnosti (ochranná doložka).
(8)
Nedovolené zhotovování výbušnin by mělo být znesnadněno stanovením mezních hodnot koncentrací pro určité prekurzory výbušnin. Pod úrovní těchto mezních hodnot je při dodržení ochranného mechanismu zajištěn volný pohyb těchto prekurzorů výbušnin, avšak nad úrovní těchto mezních hodnot by měl být přístup široké veřejnosti k těmto prekurzorům výbušnin omezen.
(9)
Osoby z řad široké veřejnosti by proto neměly mít možnost nabývat, dovážet, držet nebo používat tyto prekurzory výbušnin v koncentracích nad úrovní mezních hodnot. Je však vhodné stanovit, aby osoby z řad široké veřejnosti mohly takové prekurzory výbušnin nabývat, dovážet, držet nebo používat pro legitimní účely, pouze pokud jsou držiteli příslušného povolení.
(10)
Dále, vzhledem k tomu, že některé členské státy již mají zavedené registrační systémy, které se používají ke kontrole dodávání na trh některých nebo všech látek podléhajících omezení podle tohoto nařízení, které nesmějí být osobám z řad široké veřejnosti zpřístupňovány, je vhodné v tomto nařízení stanovit registrační systém použitelný pro některé nebo všechny uvedené látky.
(11)
Osoby z řad široké veřejnosti běžně používají peroxid vodíku, nitromethan a kyselinu dusičnou k legitimním účelům. Mělo by být proto možné, aby členské státy poskytovaly v určitém rozmezí koncentrací přístup k těmto látkám prostřednictvím registračního systému podle tohoto nařízení namísto systému povolování.
(12)
Vzhledem k velmi konkrétnímu předmětu tohoto nařízení je možné dosáhnout jeho cílů a zároveň v souladu se zásadami subsidiarity a proporcionality ponechat členským státům možnost volby, zda umožnit osobám z řad široké veřejnosti omezený přístup v souladu s tímto nařízením.
(13)
Aby byly prosazeny legitimní cíle veřejné bezpečnosti a zároveň zajištěno minimální narušení řádného fungování vnitřního trhu, je vhodné zřídit systém povolování, který osobě z řad široké veřejnosti, jež nabude látku podléhající omezení podle tohoto nařízení, která nesmí být zpřístupňována osobám z řad široké veřejnosti, nebo směs či látku obsahující tuto látku, a to v koncentraci vyšší než mezní hodnota, umožní uvedenou látku dovézt z jiného členského státu nebo ze třetí země do členského státu, který umožňuje přistup k uvedené látce v souladu s kterýmkoli ze systémů stanovených v tomto nařízení.
(14)
V zájmu účinného provádění ustanovení upravujících dovoz prekurzorů výbušnin se členské státy vyzývají, aby zajistily, že na omezení vztahující se na dovoz látek podléhajících omezení podle tohoto nařízení, které nesmějí být zpřístupňovány osobám z řad široké veřejnosti, budou upozorněni mezinárodní cestující. Ze stejného důvodu se členské státy rovněž vyzývají, aby zajistily povědomí široké veřejnosti o tom, že se uvedená omezení vztahují také na malé zásilky určené soukromým osobám a na zásilky objednané na dálku konečnými spotřebiteli.
(15)
S ohledem na význam minimalizace správní zátěže malých a středních podniků by informace, které členské státy poskytují průmyslu, zejména malým a středním podnikům, mohly být hodnotným prostředkem k usnadnění dodržování tohoto nařízení.
(16)
Jelikož by bylo nepřiměřené zakázat používání prekurzorů výbušnin v profesionálních činnostech, měla by se omezení týkající se zpřístupňování, dovozu, držení a používání prekurzorů výbušnin vztahovat pouze na širokou veřejnost. Vzhledem k obecným cílům tohoto nařízení je však vhodné zřídit mechanismus podávání zpráv, který se bude vztahovat na profesionální uživatele v celém dodavatelském řetězci i na osoby z řad široké veřejnosti účastnící se transakcí, které lze s ohledem na jejich povahu nebo rozsah považovat za podezřelé. Za tímto účelem by měly členské státy zřídit národní kontaktní místa pro oznamování podezřelých transakcí.
(17)
Různé transakce týkající se prekurzorů výbušnin mohou být považovány za podezřelé, a proto by měly být oznámeny. Je tomu tak například v situacích, kdy potenciální zákazník (profesionální nebo soukromý) zjevně není schopen jasně popsat zamýšlené použití, zjevně není obeznámen se zamýšleným použitím nebo je není s to věrohodně vysvětlit, hodlá zakoupit neobvyklá množství, neobvyklé koncentrace nebo neobvyklé kombinace látek, není ochoten předložit průkaz totožnosti nebo uvést místo bydliště nebo trvá na neobvyklém způsobu platby včetně platby vysokých částek v hotovosti. Hospodářské subjekty by měly mít možnost vyhradit si právo takovou transakci odmítnout.
(18)
Vzhledem k obecným cílům tohoto nařízení se příslušné orgány vyzývají, aby informovaly příslušné národní kontaktní místo o každém zamítnutí žádosti o povolení, pokud se zamítnutí zakládá na oprávněných důvodech k pochybnostem o legitimní povaze zamýšleného použití nebo o záměrech uživatele. Příslušné orgány se rovněž vyzývají, aby informovaly národní kontaktní místo o pozastavení nebo zrušení povolení.
(19)
V zájmu předcházení a odhalování případného nedovoleného používání prekurzorů výbušnin je žádoucí, aby národní kontaktní místa vedla záznamy o oznámených podezřelých transakcích a aby příslušné orgány přijaly opatření nezbytná k vyšetření konkrétních okolností, včetně toho, zda je příslušná hospodářská činnost, kterou vykonává profesionální uživatel zúčastněný na podezřelé transakci, skutečná.
(20)
Kdykoliv je to možné, měly by být stanoveny mezní hodnoty koncentrací, při jejichž překročení je přístup k určitým prekurzorům výbušnin omezen, přičemž pro některé jiné prekurzory výbušnin by mělo být stanoveno pouze oznamování podezřelých transakcí. Kritéria určující, která opatření by se měla uplatnit na které prekurzory výbušnin, zahrnují míru hrozby spojované s dotčeným prekurzorem výbušnin, objem obchodu s dotčeným prekurzorem výbušnin a možnost stanovit úroveň koncentrace, pod kterou by prekurzor výbušnin mohl být nadále používán k legitimním účelům, pro které je zpřístupněn. Uvedenými kritérii by se měla řídit i další opatření, která mohou být přijata ohledně prekurzorů výbušnin, které v současnosti nespadají do oblasti působnosti tohoto nařízení.
(21)
Je technicky nemožné stanovit mezní hodnoty koncentrací hexaminu v palivových tabletách. Kromě toho existuje řada legitimních způsobů využití kyseliny sírové, acetonu, dusičnanu draselného, dusičnanu sodného, dusičnanu vápenatého a dusičnanu vápenatoamonného. Nařízení, jež by na úrovni Unie omezovalo prodej těchto látek široké veřejnosti, by vedlo k nepřiměřeně vysokým správním nákladům a nákladům spojeným s jeho dodržováním, a to pro spotřebitele, veřejné orgány i podniky. Vzhledem k cílům tohoto nařízení by však měla být přijata opatření, která zjednoduší oznamování podezřelých transakcí u hexaminových palivových tablet a dalších prekurzorů výbušnin, pro něž neexistují vhodné a bezpečné alternativy.
(22)
Jeden ze způsobů, jak získat výchozí materiály pro nedovolenou výrobu výbušnin, představují krádeže prekurzorů výbušnin. Je tedy vhodné stanovit oznamovací povinnost pro významné krádeže a zmizení látek podléhajících opatřením podle tohoto nařízení. V zájmu snazšího vypátrání pachatelů a za účelem upozornění příslušných orgánů v dalších členských státech na možné hrozby se národní kontaktní místa vyzývají, aby případně využívala systém včasného varování Europolu.
(23)
Členské státy by měly stanovit pravidla pro sankce použitelné v případě porušení tohoto nařízení. Tyto sankce by měly být účinné, přiměřené a odrazující.
(24)
Podle přílohy XVII nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1907/2006 ze dne 18. prosince 2006 o registraci, hodnocení, povolování a omezování chemických látek (REACH) (4) je zakázáno poskytovat osobám z řad široké veřejnosti dusičnan amonný, který by mohl být snadno zneužit jako prekurzor výbušniny. Je však povoleno dodávat dusičnan amonný určitým profesionálním uživatelům, zejména zemědělcům. Tyto dodávky by tedy měly podléhat mechanismu pro oznamování podezřelých transakcí stanovenému tímto nařízením, neboť v nařízení (ES) č. 1907/2006 neexistuje srovnatelný požadavek.
(25)
Toto nařízení vyžaduje v případě podezřelých transakcí zpracování osobních údajů a jejich další zpřístupnění třetím stranám. Toto zpracovávání a zpřístupnění závažným způsobem zasahuje do základního práva na soukromý život a do práva na ochranu osobních údajů. Zpracování osobních údajů prováděné v rámci tohoto nařízení se řídí směrnicí Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES ze dne 24. října 1995 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů a o volném pohybu těchto údajů (5). V souladu s tím je třeba zajistit řádné dodržování základního práva na ochranu osobních údajů jednotlivců, jejichž osobní údaje jsou zpracovávány při uplatňování tohoto nařízení. Zejména zpracovávání osobních údajů vyžadované pro povolení, registraci transakcí a oznámení podezřelých transakcí by mělo probíhat v souladu se směrnicí 95/46/ES a s obecnými zásadami ochrany údajů, včetně zásad minimalizace údajů, omezení účelu, proporcionality a nezbytnosti a s požadavkem náležitě respektovat práva subjektu údajů na přístup k údajům, jejich opravu a vymazání.
(26)
Volba látek používaných teroristy a dalšími zločinci k nedovolené výrobě výbušnin se může rychle měnit. Mělo by tedy být možné do režimu stanoveného tímto nařízením zahrnout další látky, pokud je to nutné z důvodu naléhavosti.
(27)
Za účelem zohlednění vývoje způsobů zneužívání látek jako prekurzorů výbušnin a za podmínky, že proběhne řádná konzultace s příslušnými zúčastněnými stranami s cílem zohlednit potenciálně významný dopad na hospodářské subjekty, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování Evropské unie, pokud jde o změny mezních hodnot koncentrací, při jejichž překročení se určité látky podléhající omezení podle tohoto nařízení nemají zpřístupňovat široké veřejnosti, a doplnění seznamu o další látky, u nichž mají být oznamovány podezřelé transakce. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracovávání aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(28)
Komise by měla neustále přehodnocovat seznam látek, které se nemají zpřístupňovat široké veřejnosti při překročení určitých mezních hodnot koncentrací, a seznam látek, u nichž mají být oznamovány podezřelé transakce. V odůvodněných případech by Komise měla vypracovat legislativní návrhy v souladu s řádným legislativním postupem, aby byly v prvním seznamu doplněny nebo zrušeny určité položky, nebo aby byly v druhém seznamu určité položky zrušeny, za účelem zohlednění vývoje ve zneužívání látek jakožto prekurzorů výbušnin.
(29)
Měla by být stanovena ochranná doložka upravující přiměřený postup na úrovni Unie pro případy, kdy některý členský stát nabude důvodné podezření, že by určité látky, které ještě nejsou zařazeny na seznamu podle tohoto nařízení, mohly být použity pro nedovolenou výrobu výbušnin.
(30)
S přihlédnutím ke specifickým rizikům, jež má toto nařízení řešit, je dále vhodné umožnit členským státům, aby za určitých okolností přijaly ochranná opatření vztahující se rovněž na látky, které již podléhají opatřením podle tohoto nařízení.
(31)
Vzhledem k požadavkům kladeným tímto nařízením na informace, které mají být poskytnuty Komisi a členským státům, by bylo nevhodné, aby uvedená nová ochranná opatření podléhala režimu stanovenému ve směrnici Evropského parlamentu a Rady 98/34/ES ze dne 22. června 1998 o postupu při poskytování informací v oblasti norem a technických předpisů a předpisů pro služby informační společnosti (6), a to bez ohledu na to, zda se vztahují na látky již podléhající opatřením podle tohoto nařízení nebo na látky, které omezení nepodléhají.
(32)
S ohledem na cíle tohoto nařízení a s přihlédnutím k dopadům, jež toto nařízení může mít na bezpečnost občanů i na vnitřní trh, by Komise měla na základě průběžných jednání Stálého výboru pro prekurzory předložit Evropskému parlamentu a Radě zprávu o jakýchkoli problémech, jež vyvstanou při uplatňování tohoto nařízení, a o patřičnosti a proveditelnosti rozšíření jeho oblasti působnosti jak s ohledem na pokrytí profesionálních uživatelů, tak i s ohledem na ustanovení o oznamování podezřelých transakcí, zmizení a krádeží látek, které, ačkoliv nepodléhají opatřením podle tohoto nařízení, byly určeny jako látky použité pro nedovolenou výrobu výbušnin (nezařazené prekurzory výbušnin). Komise by kromě toho měla s ohledem na příslušné zkušenosti získané členskými státy a po zvážení nákladů a přínosů předložit zprávu, v níž posoudí, zda je vzhledem k ohrožení veřejné bezpečnosti žádoucí a proveditelné systém dále posílit a harmonizovat. V rámci přezkumu by měla Komise předložit Evropskému parlamentu a Radě zprávu pojednávající o možnostech přesunu ustanovení o dusičnanu amonném z nařízení (ES) č. 1907/2006 do tohoto nařízení.
(33)
Jelikož cíle tohoto nařízení, totiž omezení přístupu široké veřejnosti k prekurzorům výbušnin, nemůže být uspokojivě dosaženo na úrovni členských států, a proto jej může být z důvodu rozsahu omezení lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení uvedeného cíle.
(34)
Evropský inspektor ochrany údajů v souladu s čl. 28 odst. 2 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 ze dne 18. prosince 2000 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů orgány a institucemi Společenství a o volném pohybu těchto údajů (7) vydal stanovisko (8).
(35)
Toto nařízení dodržuje základní práva a ctí zásady uvedené zejména v Listině základních práv Evropské unie, zejména ochranu osobních údajů, svobodu podnikání, právo na vlastnictví a zásadu nediskriminace. Členské státy by měly toto nařízení uplatňovat v souladu s těmito právy a zásadami,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví harmonizovaná pravidla týkající se zpřístupňování, dovozu, držení a použití látek nebo směsí, které by mohly být zneužity k nedovolené výrobě výbušnin, a to s cílem omezit jejich dostupnost pro širokou veřejnost a zajistit náležité oznamování podezřelých transakcí v rámci celého dodavatelského řetězce.
Tímto nařízením nejsou dotčena jiná přísnější ustanovení práva Unie týkající se látek uvedených v příloze.
Článek 2
Oblast působnosti
1. Toto nařízení se vztahuje na látky uvedené v přílohách a na směsi či látky, které je obsahují.
2. Toto nařízení se nevztahuje na:
a)
předměty ve smyslu čl. 3 bodu 3 nařízení (ES) č. 1907/2006;
b)
pyrotechnické výrobky ve smyslu čl. 2 bodu 1 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2007/23/ES ze dne 23. května 2007 o uvádění pyrotechnických výrobků na trh (9), pyrotechnické výrobky, které jsou podle vnitrostátních právních předpisů určeny k nekomerčnímu využití u ozbrojených sil, donucovacích orgánů nebo hasičských sborů, pyrotechnická zařízení spadající do působnosti směrnice Rady 96/98/ES ze dne 20. prosince 1996 o námořním zařízení (10), pyrotechnické výrobky určené pro použití v leteckém a kosmickém průmyslu nebo kapsle určené pro hračky;
c)
léčivé přípravky zpřístupněné zákonným způsobem osobě z řad široké veřejnosti na základě lékařského předpisu v souladu s příslušným vnitrostátním právem.
Článek 3
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
1)
„látkou“ látka ve smyslu čl. 3 bodu 1 nařízení (ES) č. 1907/2006;
2)
„směsí“ směs ve smyslu čl. 3 bodu 2 nařízení (ES) č. 1907/2006;
3)
„předmětem“ předmět ve smyslu čl. 3 bodu 3 nařízení (ES) č. 1907/2006;
4)
„zpřístupněním“ jakékoli dodání, za úplatu nebo bezplatné;
5)
„dovozem“ akt, jímž je určitá látka dopravena na území některého členského státu, ať již z jiného členského státu, nebo ze třetí země;
6)
„použitím“ zpracování, formování, skladování, úprava nebo míchání, včetně výroby předmětu, nebo jakékoli jiné využití;
7)
„osobou z řad široké veřejnosti“ fyzická osoba, jež jedná za účelem nevztahujícím se k její obvyklé obchodní, podnikatelské či profesní činnosti;
8)
„podezřelou transakcí“ jakákoliv transakce týkající se látek uvedených v přílohách nebo směsí či látek, které je obsahují, včetně transakcí, jichž se účastní profesionální uživatelé, pokud existují oprávněné důvody pro podezření, že je daná látka nebo směs určena pro nedovolenou výrobu výbušnin;
9)
„hospodářským subjektem“ jakákoli fyzická nebo právnická osoba nebo veřejný subjekt nebo skupina těchto osob či subjektů, která na trh dodává produkty nebo poskytuje služby;
10)
„prekurzorem výbušnin podléhajícím omezení“ látka uvedená v příloze I v koncentraci vyšší, než je odpovídající mezní hodnota v ní stanovená, stejně jako směs a jiná látka, ve které je taková látka uvedená v příloze obsažena v koncentraci vyšší, než je odpovídající mezní hodnota.
Článek 4
Zpřístupnění, dovoz, držení a použití
1. Prekurzory výbušnin podléhající omezení nesmějí být zpřístupňovány osobám z řad široké veřejnosti ani nesmějí být těmito osobami dováženy, drženy nebo používány.
2. Bez ohledu na odstavec 1 může členský stát zachovat nebo vytvořit režim povolování umožňující, aby byly prekurzory výbušnin podléhající omezení zpřístupňovány osobám z řad široké veřejnosti, jimi drženy nebo používány, jestliže osoby z řad široké veřejnosti obdrží a na požádání předloží povolení pro jejich nabytí, držení nebo použití, vydané v souladu s článkem 7 příslušným orgánem členského státu, v němž mají být tyto prekurzory výbušnin podléhající omezení nabyty, drženy nebo používány.
3. Bez ohledu na odstavce 1 a 2 může členský stát zachovat nebo vytvořit registrační režim umožňující, aby byly následující prekurzory výbušnin podléhající omezení zpřístupňovány osobám z řad široké veřejnosti, jimi drženy nebo používány, jestliže hospodářský subjekt, který je zpřístupňuje, zaregistruje každou transakci v souladu s podrobnými pravidly stanovenými v článku 8:
a)
peroxid vodíku (č. CAS 7722-84-1) v koncentracích vyšších, než je mezní hodnota stanovená v příloze I, ale ne vyšších než 35 % hmotnostních;
b)
nitrometan (č. CAS 75-52-5) v koncentracích vyšších, než je mezní hodnota stanovená v příloze I, ale ne vyšších než 40 % hmotnostních;
c)
kyselina dusičná (č. CAS 7697-37-2) v koncentracích vyšších, než je mezní hodnota stanovená v příloze I, ale ne vyšších než 10 % hmotnostních.
4. Členské státy oznámí Komisi veškerá opatření, která přijmou za účelem provádění některého z režimů stanovených v odstavcích 2 a 3. V oznámení se stanoví prekurzory výbušnin podléhající omezení, pro které daný členský stát poskytuje výjimku.
5. Komise zveřejní seznam opatření oznámených členskými státy podle odstavce 4.
6. Má-li osoba z řad široké veřejnosti v úmyslu dovézt prekurzor výbušnin podléhající omezení na území členského státu, který uplatňuje výjimku z odstavce 1 v tom smyslu, že používá režim povolování podle odstavce 2 nebo registrační režim podle odstavce 3 nebo článku 17, musí tato osoba získat a na požádání příslušného orgánu předložit povolení vydané v souladu s pravidly stanovenými v článku 7, které je platné v tomto členském státě.
7. Hospodářský subjekt, který zpřístupňuje prekurzor výbušnin podléhající omezení osobě z řad široké veřejnosti podle odstavce 2, musí pro každou transakci požadovat předložení povolení nebo, pokud jej zpřístupňuje podle odstavce 3, uchovat záznam o transakci v souladu s režimem zavedeným členským státem, v němž se prekurzor výbušnin podléhající omezení zpřístupňuje.
Článek 5
Označování
Hospodářský subjekt, který má v úmyslu zpřístupňovat prekurzory výbušnin podléhající omezení osobě z řad široké veřejnosti, zajistí buď připevněním příslušného označení, nebo ověřením, že příslušné označení je na obal připevněno, aby na balení bylo jasně uvedeno, že pořízení, držení nebo použití tohoto prekurzoru výbušnin podléhajícího omezení osobami z řad široké veřejnosti podléhá omezení, jak je stanoveno v čl. 4 odst. 1, 2 a 3.
Článek 6
Volný pohyb
Aniž je dotčen čl. 1 druhý pododstavec a článek 13, a není-li v tomto nařízení nebo v jiných právních aktech Unie stanoveno jinak, nesmějí členské státy z důvodů souvisejících se zamezením nedovolené výrobě výbušnin zakazovat či omezovat zpřístupňování nebo takovému zpřístupňování bránit v případě:
a)
látek uvedených v příloze I v koncentracích ne vyšších, než jsou mezní hodnoty tam stanovené, nebo
b)
látek uvedených v příloze II.
Článek 7
Povolení
1. Každý členský stát, který vydává povolení osobám z řad široké veřejnosti s oprávněným zájmem nabýt, dovézt, držet, nebo používat prekurzory výbušnin podléhající omezení, stanoví pravidla pro udělování povolení podle čl. 4 odst. 2 a 6. Při posuzování, zda povolení udělit, přihlíží příslušný orgán členského státu ke všem významným okolnostem, a zejména k oprávněnosti zamýšleného použití látky. Udělení povolení musí být zamítnuto, existují-li oprávněné důvody k pochybnostem ohledně oprávněnosti zamýšleného použití nebo ohledně záměru uživatele danou látku nebo látky používat k legitimnímu účelu.
2. Příslušný orgán může zvolit způsob omezení platnosti povolení tím, že povolí jednorázové nebo vícenásobné použití na dobu nepřekračující tři roky. Příslušný orgán může držiteli povolení uložit, aby do stanovené doby skončení platnosti povolení prokazoval, že jsou stále splněny podmínky, za nichž bylo povolení uděleno. Povolení musí uvádět prekurzory výbušnin podléhající omezení, pro které je uděleno.
3. Příslušné orgány mohou od žadatelů požadovat, aby za žádost o povolení zaplatili poplatek. Tento poplatek nepřevyšuje náklady na zpracování žádosti.
4. Příslušný orgán může povolení pozastavit nebo odebrat, pokud existují oprávněné důvody domnívat se, že podmínky, za nichž bylo povolení uděleno, již nejsou splněny.
5. Odvolání proti rozhodnutí příslušného orgánu a spory týkající se dodržení podmínek pro povolení projednává příslušný subjekt odpovědný podle vnitrostátního práva.
6. Povolení udělená příslušnými orgány jednoho členského státu mohou být uznána v ostatních členských státech. Komise po konzultaci se Stálým výborem pro prekurzory vypracuje do 2. září 2014 pokyny týkající se technických náležitostí povolení s cílem usnadnit jejich vzájemné uznávání. Tyto pokyny dále obsahují informace o údajích, které mají být zahrnuty do povolení platných pro dovoz prekurzorů výbušnin podléhajících omezení, včetně návrhu formátu takových povolení.
Článek 8
Registrace transakcí
1. Za účelem registrace podle čl. 4 odst. 3 se osoby z řad široké veřejnosti musí prokázat úředním průkazem totožnosti.
2. Registrace musí zahrnovat nejméně tyto údaje:
a)
jméno, adresu a případně osobní číslo prokazující totožnost osoby z řad široké veřejnosti nebo druh a číslo úředního průkazu totožnosti;
b)
název látky nebo směsi, včetně její koncentrace;
c)
množství látky nebo směsi;
d)
zamýšlené použití látky nebo směsi podle prohlášení osoby z řad široké veřejnosti;
e)
datum a místo transakce;
f)
podpis osoby z řad široké veřejnosti.
3. Registrace se uchovávají po dobu pěti let ode dne uskutečnění transakce. Po uvedenou dobu je registrace na požádání k dispozici příslušným orgánům k provedení kontroly.
4. Registrace se uchovává na papíře nebo na jiném trvanlivém médiu a je kdykoli k dispozici k provedení kontroly po celou dobu stanovenou v odstavci 3. Veškeré údaje uchovávané v elektronické podobě musí:
a)
odpovídat co do formátu a obsahu příslušným papírovým dokumentům a
b)
být kdykoli bezprostředně dostupné po celou dobu stanovenou v odstavci 3.
Článek 9
Oznamování podezřelých transakcí, zmizení a krádeží
1. Podezřelé transakce týkající se látek uvedených v přílohách nebo směsí či látek, které je obsahují, musí být oznámeny v souladu s tímto článkem.
2. Každý členský stát zřídí za účelem oznamování podezřelých transakcí jedno nebo více národních kontaktních míst s jasně určeným telefonním číslem a e-mailovou adresou.
3. Hospodářské subjekty si mohou vyhradit právo podezřelou transakci odmítnout a oznámí transakci nebo pokus o transakci bez zbytečného odkladu, pokud možno včetně totožnosti zákazníka, národnímu kontaktnímu místu členského státu, v němž se transakce nebo pokus o transakci uskutečnily, pokud mají oprávněné důvody domnívat se, že navrhovaná transakce, která zahrnuje jednu nebo více látek uvedených v přílohách, nebo zahrnuje směsi nebo látky, které je obsahují, je podezřelou transakcí, s ohledem na všechny okolnosti a zejména tehdy, pokud potenciální zákazník:
a)
zjevně není schopen jasně popsat zamýšlené použití látky nebo směsi;
b)
zjevně není obeznámen se zamýšleným použitím látky nebo směsi, nebo je není s to věrohodně vysvětlit;
c)
hodlá zakoupit množství, kombinace nebo koncentrace látek neobvyklé pro soukromé použití;
d)
není ochoten předložit průkaz totožnosti nebo uvést místo bydliště nebo
e)
trvá na neobvyklém způsobu platby včetně platby vysokých částek v hotovosti.
4. Hospodářské subjekty rovněž oznámí významná zmizení a krádeže látek uvedených v přílohách a směsí či látek, které je obsahují, národnímu kontaktnímu místu členského státu, kde ke zmizení nebo krádeži došlo.
5. Pro zjednodušení spolupráce mezi příslušnými orgány a hospodářskými subjekty Komise po konzultaci se Stálým výborem pro prekurzory do 2. září 2014 vypracuje pokyny na pomoc chemickému dodavatelskému řetězci a případně příslušným orgánům. Tyto pokyny poskytnou zejména:
a)
informace o tom, jak rozpoznávat a oznamovat podezřelé transakce, zejména pokud jde o koncentrace nebo množství látek uvedených v příloze II níže, pod jejichž úrovní není obvykle třeba žádných opatření;
b)
informace o tom, jak rozpoznávat a oznamovat významná zmizení a krádeže;
c)
jiné informace, které mohou být považovány za užitečné.
Komise tyto pokyny pravidelně aktualizuje.
6. Příslušné orgány zajistí, aby byly pokyny podle odstavce 5 pravidelně šířeny způsobem, který příslušné orgány považují za přiměřený cílům pokynů.
Článek 10
Ochrana údajů
Členské státy zajistí, aby bylo zpracování osobních údajů podle tohoto nařízení prováděno v souladu se směrnicí 95/46/ES. Členské státy zejména zajistí, aby zpracování osobních údajů vyžadované pro udělování povolení podle čl. 4 odst. 2 a 6 a článku 7 tohoto nařízení nebo pro registraci transakcí podle čl. 4 odst. 3 a článků 8 a 17 tohoto nařízení i oznamování podezřelých transakcí podle článku 9 tohoto nařízení probíhalo v souladu se směrnicí 95/46/ES.
Článek 11
Sankce
Členské státy stanoví sankce za porušení tohoto nařízení a přijmou veškerá opatření nezbytná k jejich uplatňování. Stanovené sankce musí být účinné, přiměřené a odrazující.
Článek 12
Změny příloh
1. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 14, pokud jde o změny mezních hodnot v příloze I v rozsahu nezbytném pro zohlednění vývoje ve zneužívání látek jakožto prekurzorů výbušnin nebo na základě výzkumu a zkoušek, a rovněž pokud jde o doplnění dalších látek do přílohy II, je-li to nezbytné k zohlednění vývoje ve zneužívání látek jakožto prekurzorů výbušnin. Komise se v rámci přípravy aktů v přenesené pravomoci vynasnaží konzultovat příslušné zúčastněné strany, zejména z oblasti chemického průmyslu a maloobchodu.
Ve zvláště závažných naléhavých případech v případě náhlé změny v posouzení rizika ohledně zneužití látek k nedovolené výrobě výbušnin se na akty v přenesené pravomoci podle tohoto článku použije postup stanovený v článku 15.
2. Komise přijme zvláštní akt v přenesené pravomoci ohledně každé změny mezních hodnot v příloze I a každé nové látky doplněné do přílohy II. Každý akt v přenesené pravomoci je založen na analýze prokazující, že v důsledku předmětné změny nehrozí hospodářským subjektům či spotřebitelům neúměrná zátěž, a to s řádným ohledem na cíle, kterých má být dosaženo.
Článek 13
Ochranná doložka
1. Pokud má členský stát oprávněné důvody domnívat se, že by konkrétní látka, která není uvedena v přílohách, mohla být použita k nedovolené výrobě výbušnin, může omezit nebo zakázat zpřístupňování, držení a používání takovéto látky nebo jakékoli směsi nebo látky, které ji obsahují, nebo může stanovit, že látka podléhá oznamovací povinnosti pro podezřelé transakce podle článku 9.
2. Pokud má členský stát oprávněné důvody domnívat se, že by konkrétní látka uvedená v příloze I mohla být použita k nedovolené výrobě výbušnin při nižší koncentraci, než jaká odpovídá mezní hodnotě stanovené v příloze I, může dále omezit nebo zakázat zpřístupňování, držení a používání takovéto látky stanovením nižší mezní hodnoty koncentrace.
3. Pokud má členský stát oprávněné důvody ke stanovení úrovně mezní hodnoty koncentrace, nad kterou by měla látka uvedená v příloze II podléhat omezením vztahujícím se na prekurzory výbušnin podléhající omezení, může omezit nebo zakázat zpřístupňování, držení a používání takovéto látky stanovením maximální povolené koncentrace.
4. Členský stát, který omezuje nebo zakazuje látky v souladu s odstavci 1, 2 nebo 3, o tom neprodleně informuje Komisi a ostatní členské státy, přičemž uvede důvody tohoto rozhodnutí.
5. Komise s ohledem na informace sdělené podle odstavce 4 okamžitě posoudí, zda vypracuje změny příloh v souladu s čl. 12 odst. 1 nebo zda vypracuje legislativní návrh na změnu příloh. Dotčený členský stát případně změní nebo zruší svá vnitrostátní opatření, aby zohlednil každou takovouto změnu příloh.
6. Do 2. června 2013 členské státy oznámí Komisi veškerá vnitrostátní opatření omezující nebo zakazující zpřístupňování, držení a používání látky nebo směsi či látky, které ji obsahují, z důvodu, že by mohla být použita pro nedovolenou výrobu výbušnin.
Článek 14
Výkon přenesení pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v článku v článku 12 je svěřena Komisi na dobu pěti let ode dne 1. března 2013. Komise vypracuje zprávu o přenesené pravomoci nejpozději devět měsíců před koncem tohoto pětiletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud Evropský parlament nebo Rada nevysloví proti tomuto prodloužení námitku nejpozději tři měsíce před koncem každého z těchto období.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v článku 12 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie, nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle článku 12 vstoupí v platnost pouze, pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
Článek 15
Postup pro naléhavé případy
1. Akty v přenesené pravomoci přijaté podle tohoto článku vstupují v platnost bezodkladně a jsou použitelné, pokud proti nim není vyslovena námitka v souladu s odstavcem 2. V oznámení aktu v přenesené pravomoci Evropskému parlamentu a Radě se uvedou důvody pro použití postupu pro naléhavé případy.
2. Evropský parlament nebo Rada mohou proti aktu v přenesené pravomoci vyslovit námitky postupem uvedeným v čl. 14 odst. 5. V takovém případě zruší Komise tento akt neprodleně poté, co jí Evropský parlament nebo Rada oznámí rozhodnutí o vyslovení námitek.
Článek 16
Přechodné ustanovení
Držení a používání prekurzorů výbušnin podléhajících omezení osobami z řad široké veřejnosti je nadále povoleno do 2. března 2016.
Článek 17
Stávající registrační režimy
Členský stát, který ke dni 1. března 2013 má zavedený režim, který vyžaduje, aby hospodářské subjekty registrovaly transakce, jimiž se zpřístupňují osobám z řad široké veřejnosti jeden či více prekurzorů výbušnin podléhajících omezení, může odchylně od čl. 4 odst. 1 nebo 2 používat tento režim v souladu s článkem 8 pro některé z látek uvedených v příloze I nebo pro všechny tyto látky. Pravidla stanovená v čl. 4 odst. 4 až 7 se použijí obdobně.
Článek 18
Přezkum
1. Do 2. září 2017 předloží Komise Evropskému parlamentu a Radě zprávu, ve které posoudí:
a)
veškeré problémy, které vyvstaly v důsledku uplatňování tohoto nařízení;
b)
zda je žádoucí a proveditelné dále posílit a harmonizovat systém vzhledem k ohrožení veřejné bezpečnosti způsobenému terorismem a jinou závažnou trestnou činností, po zvážení zkušeností získaných členskými státy při uplatňování tohoto nařízení, včetně případně zjištěných bezpečnostních nedostatků, a s ohledem na náklady a přínosy pro členské státy, hospodářské subjekty a další příslušné zúčastněné strany;
c)
zda je žádoucí a proveditelné, aby byla rozšířena oblast působnosti tohoto nařízení tak, aby zahrnovalo profesionální uživatele, a to při zohlednění zátěže, kterou přináší hospodářským subjektům, a s ohledem na cíle tohoto nařízení;
d)
zda je žádoucí a proveditelné zahrnout nezařazené prekurzory výbušnin do ustanovení o oznamování podezřelých transakcí, zmizení a krádeží.
2. Do 2. března 2015 předloží Komise Evropskému parlamentu a Radě zprávu, ve které posoudí možnost převedení příslušných ustanovení týkajících se dusičnanu amonného z nařízení (ES) č. 1907/2006 do tohoto nařízení.
3. Je-li to vhodné vzhledem ke zprávám uvedeným v odstavcích 1 a 2, předloží Komise Evropskému parlamentu a Radě legislativní návrh s ohledem na příslušnou změnu tohoto nařízení.
Článek 19
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 2. září 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 15. ledna 2013.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 98/2013
z dnia 15 stycznia 2013 r.
w sprawie wprowadzania do obrotu i używania prekursorów materiałów wybuchowych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Niektóre substancje i mieszaniny są prekursorami materiałów wybuchowych i mogą być użyte do nielegalnego wytwarzania materiałów wybuchowych. W planie działania Unii Europejskiej w sprawie poprawy bezpieczeństwa materiałów wybuchowych przyjętym przez Radę w dniu 18 kwietnia 2008 r. Komisja została wezwana do ustanowienia Stałego Komitetu ds. Prekursorów, w celu przeanalizowania środków i przygotowania zaleceń dotyczących uregulowania kwestii dostępnych na rynku prekursorów materiałów wybuchowych, przy uwzględnieniu związanych z tym kosztów i korzyści.
(2)
Stały Komitet ds. Prekursorów, ustanowiony przez Komisję w 2008 r., określił różne prekursory materiałów wybuchowych, które mogą być wykorzystywane do przeprowadzania ataków terrorystycznych, i zalecił podjęcie odpowiednich działań na szczeblu Unii.
(3)
Niektóre państwa członkowskie przyjęły już przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne dotyczące wprowadzania do obrotu, udostępniania lub posiadania niektórych prekursorów materiałów wybuchowych.
(4)
Te przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne, które są rozbieżne i mogą stwarzać bariery w handlu w ramach Unii, należy zharmonizować, w celu poprawy swobody przepływu substancji chemicznych i mieszanin na rynku wewnętrznym oraz w jak największym stopniu wyeliminować zakłócenia konkurencji, przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiego poziomu ochrony bezpieczeństwa ogółu społeczeństwa. Na szczeblu krajowym i unijnym wprowadzono również inne przepisy dotyczące niektórych substancji objętych niniejszym rozporządzeniem w odniesieniu do bezpieczeństwa pracowników oraz ochrony środowiska. Niniejsze rozporządzenie nie narusza tych innych przepisów.
(5)
Aby zapewnić podmiotom gospodarczym jak najbardziej jednolite warunki, rozporządzenie jest najodpowiedniejszym instrumentem prawnym służącym uregulowaniu wprowadzania do obrotu i używania prekursorów materiałów wybuchowych.
(6)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin (3) stanowi, że przed wprowadzeniem do obrotu substancje i mieszaniny sklasyfikowane jako niebezpieczne mają być prawidłowo oznakowane. Stanowi ono ponadto, że podmioty gospodarcze, w tym detaliści, mają albo klasyfikować i oznaczać takie substancje, albo polegać na klasyfikacji dokonanej przez podmiot występujący wcześniej w łańcuchu dostaw. Należy zatem w niniejszym rozporządzeniu przewidzieć, że wszystkie podmioty gospodarcze, w tym detaliści, którzy udostępniają przeciętnym użytkownikom substancje objęte ograniczeniami na mocy niniejszego rozporządzenia, mają zapewnić, aby opakowanie wskazywało, że nabycie, posiadanie lub używanie tej substancji lub mieszaniny przez przeciętnych użytkowników podlega ograniczeniom.
(7)
Aby na szczeblu krajowym zapewnić poziom ochrony przed nielegalnym używaniem prekursorów materiałów wybuchowych podobny do poziomu przewidzianego niniejszym rozporządzeniem na szczeblu unijnym, lub wyższy od tego poziomu, niektóre państwa członkowskie wprowadziły już przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne w odniesieniu do niektórych substancji, które mogą być używane nielegalnie. Niektóre z tych substancji są już wymienione w niniejszym rozporządzeniu, a na inne być może zostaną nałożone ograniczenia na szczeblu unijnym w przyszłości. Z uwagi na fakt, że zmniejszenie ochrony w drodze środków na szczeblu unijnym byłoby sprzeczne z niniejszym rozporządzeniem, należy wprowadzić mechanizm, na mocy którego takie środki krajowe mogłyby nadal obowiązywać (klauzula ochronna).
(8)
Nielegalne wytwarzanie materiałów wybuchowych powinno zostać utrudnione przez wprowadzenie stężeń granicznych w odniesieniu do niektórych prekursorów materiałów wybuchowych. Poniżej określonych stężeń granicznych swobodny obrót tymi prekursorami materiałów wybuchowych jest zapewniony dzięki mechanizmowi ochronnemu; należy ograniczyć dostęp przeciętnych użytkowników do tych prekursorów materiałów wybuchowych powyżej tych stężeń granicznych.
(9)
Przeciętni użytkownicy nie powinni zatem mieć możliwości nabywania, wprowadzenia, posiadania ani użycia tych prekursorów materiałów wybuchowych w stężeniach powyżej stężeń granicznych. Jednak właściwe jest umożliwienie przeciętnemu użytkownikowi nabywania, wprowadzania lub posiadania takich prekursorów materiałów wybuchowych, do legalnych zastosowań, o ile posiadaja stosowne pozwolenie.
(10)
Ponadto wobec faktu, że niektóre państwa członkowskie posiadają już ugruntowane systemy rejestracji, wykorzystywane do celów kontroli udostępniania na rynku niektórych lub wszystkich substancji, objętych ograniczeniami na mocy niniejszego rozporządzenia, które nie mają być udostępniane przeciętnym użytkownikom, należy ustanowić w niniejszym rozporządzeniu system rejestracji, mający zastosowanie do niektórych lub wszystkich tych substancji.
(11)
Nadtlenek wodoru, nitrometan i kwas azotowy są powszechnie wykorzystywane do legalnych zastosowań przez przeciętnych użytkowników. W związku z tym państwa członkowskie powinny mieć możliwość zapewnienia dostępu do tych substancji o określonym stężeniu, raczej poprzez system rejestracji ustanowiony na mocy niniejszego rozporządzenia niż poprzez system pozwoleń.
(12)
Cel niniejszego rozporządzenia, ze względu na jego specyficzny przedmiot, można zrealizować, zgodnie z zasadami pomocniczości i proporcjonalności, zostawiając państwom członkowskim swobodę wyboru, czy wprowadzić ograniczony dostęp dla przeciętnego użytkownika zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
(13)
Aby realizować uzasadnione cele bezpieczeństwa publicznego, zapewniając jednocześnie jak najmniejsze zakłócenie prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego, należy stworzyć system udzielania pozwoleń, zgodnie z którym przeciętny użytkownik, który nabył substancję objętą ograniczeniami na mocy niniejszego rozporządzenia, która nie może być udostępniana przeciętnemu użytkownikowi lub mieszaninę lub substancję zawierającą tę substancję - w stężeniu powyżej stężenia granicznego, miałby możliwość wprowadzania jej z innego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego do państwa członkowskiego, które dopuszcza dostęp do tej substancji zgodnie z którymkolwiek z systemów przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu.
(14)
W celu skutecznego wykonania przepisów dotyczących wprowadzania prekursorów materiałów wybuchowych zachęca się państwa członkowskie do zapewnienia, aby podróżni z zagranicy byli informowani o warunkach mających zastosowanie do wprowadzania substancji objętych ograniczeniami na mocy niniejszego rozporządzenia, które nie mogą być udostępniane przeciętnemu użytkownikowi. Z tego samego powodu zachęca się również państwa członkowskie do zapewnienia, aby przeciętni użytkownicy byli informowani o ograniczeniach, stosowanych do małych przesyłek skierowanych do osób prywatnych lub do przesyłek zamawianych na odległość przez konsumentów końcowych.
(15)
Informacje przekazywane przez państwa członkowskie przemysłowi, w szczególności małym i średnim przedsiębiorstwom (MŚP), mogą stanowić ważny środek ułatwiający zapewnienie zgodności z niniejszym rozporządzeniem, biorąc pod uwagę znaczenie minimalizacji obciążeń administracyjnych dla MŚP.
(16)
Ponieważ zakazanie wykorzystywania prekursorów materiałów wybuchowych w działalności zawodowej byłoby nieproporcjonalnym środkiem, ograniczenia dotyczące udostępniania, wprowadzania, posiadania i używania prekursorów materiałów wybuchowych powinny dotyczyć wyłącznie przeciętnych użytkowników. Z uwagi na ogólne cele niniejszego rozporządzenia należy jednak przewidzieć mechanizm zgłaszania, który obejmie zarówno użytkowników zawodowych w całym cyklu dostaw, jak i przeciętnych użytkowników zaangażowanych w transakcje, które z powodu ich charakteru lub skali należy uznać za podejrzane. W tym celu państwa członkowskie powinny ustanowić krajowe punkty kontaktowe obsługujące zgłoszenia podejrzanych transakcji.
(17)
Różne transakcje dotyczące prekursorów materiałów wybuchowych mogą być postrzegane jako podejrzane i w związku z tym wymagające zgłoszenia. Dzieje się tak, na przykład, jeśli nie ma pewności co do tego, w jaki sposób potencjalny klient (zawodowy lub przeciętny użytkownik) użyje nabywane substancje, potencjalny klient wydaje się niezaznajomiony z ich zamierzonym użyciem lub nie może go w wiarygodny sposób wyjaśnić, zamierza nabyć nietypowe ilości, nietypowe stężenia lub nietypowe kombinacje substancji, nie chce przedstawić dowodu tożsamości lub podać miejsca zamieszkania lub nalega na skorzystanie z nietypowych metod płatności, w tym płatności dużą ilością gotówki. Podmioty gospodarcze powinny mieć możliwość zastrzeżenia sobie prawa do odmowy takiej transakcji.
(18)
Wobec ogólnych celów niniejszego rozporządzenia zachęca się właściwe organy do informowania odpowiedniego krajowego punktu kontaktowego o każdym odmownym rozpatrzeniu wniosku o udzielenie pozwolenia, jeżeli powody odmowy są oparte na wątpliwościach co do legalności zamierzonego użycia lub zamiarów użytkownika. Podobnie zachęca się właściwe organy udzielające pozwolenia do informowania krajowego punktu kontaktowego o zawieszeniu lub odwołaniu pozwolenia.
(19)
Do celów prewencji i wykrywania potencjalnego niezgodnego z prawem używania prekursorów materiałów wybuchowych wskazane jest, by krajowe punkty kontaktowe prowadziły ewidencję zgłoszeń podejrzanych transakcji oraz by właściwe organy podjęły niezbędne kroki w celu zbadania konkretnych okoliczności, w tym autentyczności danej działalności gospodarczej prowadzonej przez zawodowego użytkownika dokonującego podejrzanej transakcji.
(20)
W miarę możliwości należy ustalić stężenia graniczne, powyżej których dostęp do niektórych prekursorów materiałów wybuchowych jest ograniczony, natomiast w stosunku do niektórych innych prekursorów materiałów wybuchowych należy przewidzieć jedynie zgłaszanie podejrzanych transakcji. Do kryteriów określania tego, jakie środki powinny mieć zastosowanie do których prekursorów materiałów wybuchowych należą: poziom zagrożenia związany z danym prekursorem materiałów wybuchowych, wielkość handlu danym prekursorem materiałów wybuchowych oraz możliwość ustalenia poziomu stężenia, poniżej którego prekursor materiałów wybuchowych mógłby być wciąż używany do legalnych celów, dla których został wprowadzony do obrotu. Kryteria te powinny nadal być wskazówką dla dalszych działań, które można by podjąć w odniesieniu do prekursorów materiałów wybuchowych nieobjętych obecnie zakresem niniejszego rozporządzenia.
(21)
Nie jest technicznie możliwe wprowadzenie stężeń granicznych urotropiny zawartej w tabletkach paliwowych. Ponadto istnieje wiele legalnych zastosowań kwasu siarkowego, acetonu, azotanu potasu, azotanu sodu, azotanu wapnia i azotanu wapniowo amonowego. Uregulowanie na szczeblu unijnym ograniczające sprzedaż tych substancji przeciętnym użytkownikom spowodowałoby nieproporcjonalnie wysokie koszty administracyjne i koszty przestrzegania przepisów dla konsumentów, organów publicznych i przedsiębiorstw. Niemniej z uwagi na cele niniejszego rozporządzenia należy przyjąć środki ułatwiające zgłaszanie podejrzanych transakcji dotyczących tabletek paliwowych zawierających urotropinę oraz innych prekursorów materiałów wybuchowych, dla których brakuje odpowiednich i bezpiecznych alternatyw.
(22)
Kradzieże prekursorów materiałów wybuchowych służą uzyskiwaniu materiałów wyjściowych do nielegalnego wytwarzania materiałów wybuchowych. Należy zatem przewidzieć zgłaszanie znaczących przypadków kradzieży i zniknięcia substancji objętych środkami na mocy niniejszego rozporządzenia. Aby ułatwić wykrywanie sprawców i ostrzeganie właściwych organów w innych państwach członkowskich przed możliwymi zagrożeniami, zachęca się krajowe punkty kontaktowe, aby w stosownych przypadkach, korzystały z systemu wczesnego ostrzegania Europolu.
(23)
Państwa członkowskie powinny ustanowić przepisy dotyczące sankcji za naruszenie niniejszego rozporządzenia. Sankcje te powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
(24)
Na mocy załącznika XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) (4) zakazuje się dostarczania przeciętnym użytkownikom azotanu amonu, który mógłby być bezpośrednio nielegalnie użyty jako prekursor materiałów wybuchowych. Jednakże dozwolone jest dostarczanie azotanu amonu niektórym użytkownikom zawodowym, w szczególności rolnikom. Ta dostawa powinna zatem być objęta mechanizmem zgłaszania podejrzanych transakcji, ustanowionym niniejszym rozporządzeniem, ponieważ brak jest równoważnego wymogu w rozporządzeniu (WE) nr 1907/2006.
(25)
Niniejsze rozporządzenie wymaga przetwarzania danych osobowych, a następnie ich ujawniania osobom trzecim w przypadku podejrzanych transakcji. To przetwarzanie i ujawnianie oznacza poważną ingerencję w podstawowe prawo do życia prywatnego oraz prawo do ochrony danych osobowych. Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (5) reguluje przetwarzanie danych osobowych odbywające się w ramach niniejszego rozporządzenia. Należy zatem zagwarantować odpowiednią ochronę prawa do ochrony danych osobowych jednostkom, których dane osobowe są przetwarzane w ramach stosowania niniejszego rozporządzenia. W szczególności przetwarzanie danych osobowych w związku z udzielaniem pozwoleń, rejestracją transakcji oraz zgłaszaniem transakcji podejrzanych powinno odbywać się zgodnie z dyrektywą 95/46/WE, z uwzględnieniem ogólnych zasad ochrony danych dotyczących minimalizacji danych, zasady celowości, proporcjonalności oraz potrzeby i wymogu okazania należytego poszanowania dla praw podmiotu danych w odniesieniu do dostępu do tych danych, ich sprostowania i usunięcia.
(26)
Wybór substancji wykorzystywanych przez terrorystów i innych przestępców do nielegalnego wytwarzania materiałów wybuchowych może się szybko zmieniać. Należy zatem zapewnić możliwość obejmowania systemem przewidzianym w niniejszym rozporządzeniu dodatkowych substancji, w razie konieczności w trybie pilnym.
(27)
W celu uwzględnienia tendencji w zakresie niezgodnego z przeznaczeniem używania substancji jako prekursorów materiałów wybuchowych oraz z zastrzeżeniem przeprowadzenia z odpowiednimi zainteresowanymi stronami stosownych konsultacji w celu uwzględnienia potencjalnie znacznych skutków dla podmiotów gospodarczych, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do zmian stężeń granicznych, powyżej których niektóre substancje, objęte ograniczeniami na mocy niniejszego rozporządzenia, nie mogą być udostępniane przeciętnemu użytkownikowi oraz sporządzenia wykazu dodatkowych substancji, w odniesieniu do których podejrzane transakcje mają być zgłaszane. Szczególnie istotne jest, aby w ramach swoich prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Podczas przygotowywania i opracowywania aktów delegowanych Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(28)
Komisja powinna prowadzić stały przegląd wykazu substancji, które nie mogą być udostępnione ogółowi społeczeństwa powyżej pewnych stężeń granicznych, oraz wykazu substancji, w odniesieniu do których podejrzane transakcje mają być zgłaszane. Komisja powinna, w uzasadnionych przypadkach, przygotować projekty aktów ustawodawczych, zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, celem dodania lub wykreślenia wpisów w pierwszym wykazie lub wykreślenia wpisów w ostatnim wykazie, w celu uwzględnienia tendencji w zakresie niezgodnego z przeznaczeniem używania substancji jako prekursorów materiałów wybuchowych.
(29)
Aby uwzględnić substancje jeszcze nie objęte ograniczeniami na mocy niniejszego rozporządzenia, ale co do których dane państwo członkowskie znajduje uzasadnione powody, by sądzić, że mogłyby one zostać użyte do nielegalnego wytwarzania materiałów wybuchowych, należy wprowadzić klauzulę ochronną przewidującą odpowiednią procedurę unijną.
(30)
Ponadto z uwagi na szczególne zagrożenia, które są przedmiotem niniejszego rozporządzenia, należy zezwolić państwom członkowskim, w pewnych okolicznościach, na przyjmowanie środków ochronnych, w tym w odniesieniu do substancji już objętych środkami ochronnymi na mocy niniejszego rozporządzenia.
(31)
W związku z wymogami na mocy niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do informacji, które mają być przekazywane Komisji i państwom członkowskim, nie należy uzależniać takich nowych środków ochronnych od systemu określonego w dyrektywie 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych (6), bez względu na to, czy środki te odnoszą się do substancji już objętych środkami na mocy niniejszego rozporządzenia czy do substancji nie objętych ograniczeniami.
(32)
W związku z celem niniejszego rozporządzenia i wpływem, jaki może ono mieć na bezpieczeństwo obywateli i na rynek wewnętrzny, Komisja powinna, opierając się przy tym na regularnych dyskusjach w Stałym Komitecie ds. Prekursorów, przedstawić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie analizujące wszelkie problemy wynikające z wykonania niniejszego rozporządzenia, konieczność i wykonalność rozszerzenia jego zakresu, zarówno jeżeli chodzi o objęcie nim zawodowych użytkowników, jak i o włączenie do przepisów o zgłaszaniu transakcji podejrzanych, przypadków zniknięcia i kradzieży substancji, które mimo że nie są objęte ograniczeniami na mocy niniejszego rozporządzenia, zostały określone jako substancje używane do nielegalnego wytwarzania materiałów wybuchowych (substancje niesklasyfikowane jako prekursory materiałów wybuchowych). Ponadto Komisja powinna, uwzględniając odpowiednie doświadczenia państw członkowskich oraz aspekt kosztów i korzyści, przedstawić sprawozdanie analizujące zasadność i wykonalność dalszego wzmacniania i harmonizacji systemu w kontekście zagrożenia bezpieczeństwa publicznego. W ramach przeglądu Komisja powinna przedstawić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie analizujące możliwości przeniesienia przepisów dotyczących azotanu amonu z rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 do niniejszego rozporządzenia.
(33)
Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia - a mianowicie ograniczenie dostępu przeciętnych użytkowników do prekursorów materiałów wybuchowych - nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na rozmiary ograniczenia możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.
(34)
Zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (7) Europejski Inspektor Ochrony Danych wydał opinię (8).
(35)
Niniejsze rozporządzenie respektuje prawa podstawowe i jest zgodne z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności z zasadami ochrony danych osobowych, wolnością działalności gospodarczej, prawem własności i zasadą niedyskryminacji. Niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane przez państwa członkowskie zgodnie z tymi prawami i zasadami,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie ustanawia zharmonizowane przepisy dotyczące udostępniania, wprowadzania, posiadania i używania substancji lub mieszanin, które mogą być użyte do nielegalnego wytwarzania materiałów wybuchowych, w celu ograniczenia ich dostępności dla ogółu społeczeństwa, oraz zapewniające odpowiednie zgłaszanie podejrzanych transakcji w ramach całego łańcucha dostaw.
Niniejsze rozporządzenie nie narusza innych bardziej rygorystycznych przepisów prawa unijnego dotyczących substancji wymienionych w załącznikach.
Artykuł 2
Zakres stosowania
1. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do substancji wymienionych w załącznikach oraz mieszanin i substancji zawierających takie substancje.
2. Niniejszego rozporządzenia nie stosuje się do:
a)
wyrobów w rozumieniu art. 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006;
b)
wyrobów pirotechnicznych w rozumieniu art. 2 ust. 1 dyrektywy 2007/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 maja 2007 r. w sprawie wprowadzania do obrotu wyrobów pirotechnicznych (9), wyrobów pirotechnicznych o przeznaczeniu niekomercyjnym używanych, zgodnie z prawem krajowym, przez siły zbrojne, organy ścigania lub straż pożarną, wyposażenia pirotechnicznego, objętego zakresem stosowania dyrektywy Rady 96/98/WE z dnia 20 grudnia 1996 r. w sprawie wyposażenia statków (10), wyrobów pirotechnicznych przeznaczonych do wykorzystania w przemyśle lotniczym lub spłonek przeznaczonych do zabawek;
c)
produktów leczniczych legalnie udostępnionych przeciętnym użytkownikom na podstawie recepty lekarskiej zgodnie z właściwym prawem krajowym.
Artykuł 3
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1)
„substancja” oznacza substancję w rozumieniu pkt 1 art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006;
2)
„mieszanina” oznacza mieszaninę w rozumieniu pkt 2 art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006;
3)
„wyrób” oznacza wyrób w rozumieniu pkt 3 art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006;
4)
„udostępnianie” oznacza dostarczanie, za opłatą lub bezpłatnie;
5)
„wprowadzanie” oznacza akt wprowadzenia substancji na terytorium danego państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego lub z państwa trzeciego;
6)
„używanie” oznacza każde przetwarzanie, opracowanie, przechowywanie, obrabianie lub mieszanie substancji, w tym wytwarzanie wyrobów lub inne wykorzystywanie;
7)
„przeciętny użytkownik” oznacza każdą osobę fizyczną działającą w celach nie związanych z jej działalnością handlową, gospodarczą lub zawodową;
8)
„podejrzana transakcja” oznacza każdą transakcję dotyczącą substancji wymienionych w załącznikach - lub mieszanin lub substancji zawierających te substancje - w tym transakcje obejmujące użytkowników zawodowych, w przypadku gdy są uzasadnione powody, by podejrzewać, że dana substancja lub mieszanina jest przeznaczona do nielegalnego wytwarzania materiałów wybuchowych,
9)
„podmiot gospodarczy” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną lub podmiot publiczny albo grupę takich osób lub organów, które dostarczają produkty lub świadczą usługi na rynku;
10)
„prekursor materiałów wybuchowych podlegający ograniczeniom” oznacza substancję wymienioną w załączniku I, w stężeniu wyższym niż odpowiadające określonemu w nim stężeniu granicznemu i obejmuje mieszaninę lub inną substancję, która zawiera taką wymienioną substancję w stężeniu wyższym niż odpowiadające stężenie graniczne.
Artykuł 4
Udostępnianie, wprowadzanie, posiadanie i używanie
1. Prekursory materiałów wybuchowych podlegające ograniczeniom nie są udostępniane przeciętnym użytkownikom, wprowadzane, posiadane ani używane przez nich.
2. Niezależnie od ust. 1, państwo członkowskie może utrzymywać lub ustanowić system pozwoleń zezwalający na udostępnianie przeciętnym użytkownikom, posiadanie lub używanie przez nich prekursorów materiałów wybuchowych podlegających ograniczeniom, pod warunkiem że przeciętny użytkownik otrzyma i na żądanie przedłoży pozwolenie na ich nabywanie, posiadanie lub używanie wydane zgodnie z art. 7 przez właściwy organ państwa członkowskiego, w którym ten prekursor materiałów wybuchowych podlegający ograniczeniom będzie nabywany, posiadany lub używany.
3. Niezależnie od ust. 1 i 2 państwo członkowskie może utrzymać lub ustanowić system rejestracji zezwalający na udostępnianie przeciętnym użytkownikom, posiadanie lub używanie przez nich następujących prekursorów materiałów wybuchowych podlegających ograniczeniom, jeżeli podmiot gospodarczy, który je udostępnia, rejestruje każdą transakcję zgodnie ze szczegółowymi postanowieniami określonymi w art. 8:
a)
nadtlenku wodoru (CAS RN 7722-84-1) w stężeniach wyższych niż stężenie graniczne określone w załączniku I, lecz nie wyższe niż 35 % wagowo;
b)
nitrometanu (CAS RN 75-52-5) w stężeniach wyższych niż stężenie graniczne określone w załączniku I, lecz nie wyższe niż 40 % wagowo;
c)
kwasu azotowego (CAS RN 7697-37-2) w stężeniach wyższych niż stężenie graniczne określone w załączniku I, lecz nie wyższe niż 10 % wagowo.
4. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wszelkich środkach, które przyjmują, aby wprowadzić w życie systemy, określone w ust. 2 i 3. Powiadomienie zawiera prekursory materiałów wybuchowych podlegające ograniczeniom, w odniesieniu do których państwo członkowskie wprowadziło wyjątek.
5. Komisja podaje do wiadomości publicznej wykaz środków notyfikowanych przez państwa członkowskie zgodnie z ust. 4.
6. W przypadku gdy przeciętny użytkownik zamierza wprowadzić prekursory materiałów wybuchowych podlegające ograniczeniom na terytorium państwa członkowskiego, które wprowadziło odstępstwo od ust. 1 poprzez zastosowanie systemu pozwoleń zgodnie z ust. 2 lub systemu rejestracji zgodnie z ust. 3 lub z art. 17, osoba taka otrzymuje i na żądanie przedkłada właściwemu organowi pozwolenie wydane zgodnie z zasadami określonymi w art. 7, które jest ważne w tym państwie członkowskim.
7. Podmiot gospodarczy, który udostępnia prekursor materiałów wybuchowych podlegający ograniczeniom przeciętnemu użytkownikowi zgodnie z ust. 2, żąda, w odniesieniu do każdej transakcji, przedłożenia pozwolenia lub, w przypadku udostępnienia zgodnie z ust. 3, rejestruje transakcję zgodnie z systemem ustanowionym przez państwo członkowskie, w którym prekursor materiałów wybuchowych podlegający ograniczeniom jest udostępniony.
Artykuł 5
Etykietowanie
Podmiot gospodarczy, który zamierza udostępnić prekursory materiałów wybuchowych podlegające ograniczeniom przeciętnym użytkownikom, zapewnia - albo przyklejając odpowiednią etykietę, albo sprawdzając, że odpowiednia etykieta jest przyklejona - aby opakowanie wyraźnie wskazywało, że nabycie, posiadanie lub używanie prekursora materiałów wybuchowych podlegającego ograniczeniom przez przeciętnych użytkowników podlega ograniczeniom, określonym w art. 4 ust. 1, 2 i 3.
Artykuł 6
Swobodny przepływ
Bez uszczerbku dla art. 1 akapit drugi i dla art. 13 oraz o ile niniejsze rozporządzenie lub inne akty prawne Unii nie stanowią inaczej, państwa członkowskie, w związku z zapobieganiem nielegalnemu wytwarzaniu materiałów wybuchowych, nie zabraniają, nie ograniczają ani nie utrudniają udostępniania:
a)
substancji wymienionych w załączniku I, w stężeniach nie wyższych niż stężenie graniczne w nim określone; lub
b)
substancji wymienionych w załączniku II.
Artykuł 7
Pozwolenia
1. Każde państwo członkowskie, które wydaje pozwolenia przeciętnym użytkownikom mającym uzasadniony interes, aby nabyć, wprowadzać, posiadać lub używać prekursory materiałów wybuchowych podlegające ograniczeniom, ustanawia przepisy dotyczące udzielania pozwoleń przewidzianych w art. 4 ust. 2 i 6. Rozpatrując wniosek o udzielenie pozwolenia, właściwy organ państwa członkowskiego uwzględnia wszystkie istotne okoliczności, a w szczególności zgodność z prawem zamierzonego użycia substancji. Pozwolenia odmawia się, jeżeli istnieją uzasadnione powody, by wątpić w to, że zamierzone użycie jest zgodne z prawem lub że użytkownik zamierza użyć substancji do celu zgodnego z prawem.
2. Właściwy organ może zdecydować, w jaki sposób ograniczyć ważność pozwoleń: poprzez jednorazowe lub wielokrotne użycie w okresie nieprzekraczającym trzech lat. Właściwy organ może zobowiązać posiadacza pozwolenia do wykazania, aż do wyznaczonego wygaśnięcia pozwolenia, że warunki, na których pozwolenie zostało przyznane, są nadal spełnione. W pozwoleniu wymienia się prekursory materiałów wybuchowych podlegające ograniczeniom, w odniesieniu do których zostało wydane pozwolenie.
3. Właściwe organy mogą zażądać od wnioskodawców uiszczenia opłaty za wniosek o udzielenie pozwolenia. Opłata ta nie przekracza kosztów rozpatrzenia wniosku.
4. Pozwolenie może zostać zawieszone lub cofnięte przez właściwy organ w przypadkach, w których istnieją uzasadnione powody, by sądzić, że warunki, na jakich pozwolenie zostało udzielone, nie są już spełniane.
5. Odwołania od jakiejkolwiek decyzji właściwego organu, jak również spory dotyczące spełnienia warunków pozwolenia, rozpatruje odpowiedni organ odpowiedzialny na mocy prawa krajowego.
6. Pozwolenia udzielone przez właściwe organy danego państwa członkowskiego mogą być uznawane w innych państwach członkowskich. Przed dniem 2 września 2014 r. Komisja sporządza, po konsultacji ze Stałym Komitetem ds. Prekursorów, wytyczne na temat szczegółów technicznych pozwoleń, by ułatwić wzajemne uznawanie pozwoleń. Wytyczne te zawierają także informacje na temat tego, jakie dane mają znajdować się w ważnych pozwoleniach na wprowadzanie prekursorów materiałów wybuchowych podlegających ograniczeniom, w tym projekt formatu takich pozwoleń.
Artykuł 8
Rejestracja transakcji
1. Do celów rejestracji zgodnie z art. 4 ust. 3, przeciętni użytkownicy legitymują się urzędowym dokumentem identyfikacyjnym.
2. Rejestr zawiera co najmniej następujące informacje:
a)
imię i nazwisko, adres i w stosownych przypadkach numer identyfikacyjny przeciętnego użytkownika albo rodzaj i numer dokumentu identyfikacyjnego;
b)
nazwę substancji lub mieszaniny, w tym jej stężenie;
c)
ilość substancji lub mieszaniny;
d)
zamierzone użycie substancji lub mieszaniny zadeklarowane przez przeciętnego użytkownika;
e)
datę i miejsce transakcji;
f)
podpis przeciętnego użytkownika.
3. Rejestr przechowywany jest przez okres pięciu lat od dnia zawarcia transakcji. W tym okresie rejestr udostępniany jest do inspekcji na żądanie właściwych organów.
4. Rejestr prowadzony jest w formie papierowej lub na innym trwałym nośniku i jest udostępniany do inspekcji w każdym momencie w okresie przewidzianym w ust. 3. Wszelkie dane przechowywane elektronicznie:
a)
zgadzają się z formatem i treścią odnośnych dokumentów papierowych; oraz
b)
są bezpośrednio dostępne w każdym momencie przez cały okres przewidziany w ust. 3.
Artykuł 9
Zgłaszanie podejrzanych transakcji, zniknięcia i kradzieży
1. Podejrzane transakcje dotyczące substancji wymienionych w załącznikach - lub dotyczące mieszanin lub substancji zawierających te substancje - podlegają zgłoszeniu zgodnie z niniejszym artykułem.
2. Każde państwo członkowskie ustanawia jeden krajowy punkt kontaktowy lub większą ich liczbę, wyraźnie podając ich numery telefonu i adresy poczty elektronicznej na potrzeby zgłaszania podejrzanych transakcji.
3. Podmioty gospodarcze mogą zastrzec sobie prawo do odmowy podejrzanej transakcji oraz dokonują zgłoszenia transakcji lub próby dokonania transakcji bez zbędnej zwłoki, obejmującego w miarę możliwości informacje o tożsamości klienta, krajowemu punktowi kontaktowemu państwa członkowskiego, w którym transakcja została dokonana lub próbowano jej dokonać, jeśli mają uzasadnione powody, by sądzić, że proponowana transakcja dotycząca co najmniej jednej substancji wymienionej w załącznikach, lub dotycząca mieszaniny lub substancji zawierającej tę substancję, jest podejrzaną transakcją, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności, a w szczególności w przypadku gdy potencjalny klient:
a)
wydaje się niepewny, jak użyje substancji lub mieszaniny;
b)
wydaje się niezaznajomiony z zamierzonym użyciem substancji lub mieszaniny lub nie może go w wiarygodny sposób wyjaśnić;
c)
zamierza nabyć substancje w ilości, kombinacjach lub stężeniach nietypowych dla użytku własnego;
d)
nie chce potwierdzić swojej tożsamości lub podać miejsca zamieszkania; lub
e)
nalega na skorzystanie z nietypowych metod płatności, w tym płatności dużą ilością gotówki.
4. Podmioty gospodarcze zgłaszają także zniknięcia i kradzieże znacznych ilości substancji wymienionych w załącznikach - oraz mieszanin lub substancji zawierających te substancje - krajowemu punktowi kontaktowemu państwa członkowskiego, w którym zniknięcie lub kradzież miały miejsce.
5. W celu ułatwienia współpracy między właściwymi organami oraz podmiotami gospodarczymi Komisja, po konsultacji ze Stałym Komitetem ds. Prekursorów, sporządzi przed dniem 2 września 2014 r. wytyczne, by wspomóc łańcuch dostaw substancji chemicznych i, w stosownych przypadkach, właściwe organy. Wytyczne te będą zawierać w szczególności:
a)
informacje, w jaki sposób rozpoznać i zgłosić podejrzane transakcje, w szczególności w odniesieniu do stężeń lub ilości substancji wymienionych w załączniku II, poniżej których zwykle niepotrzebne są żadne działania;
b)
informacje, w jaki sposób rozpoznać i zgłosić przypadki zniknięcia i kradzieży znacznych ilości;
c)
inne informacje, które mogą zostać uznane za użyteczne.
Komisja regularnie aktualizuje wytyczne.
6. Właściwe organy zapewniają, aby wytyczne przewidziane w ust. 5 były regularnie rozpowszechniane w sposób uznany za odpowiedni przez właściwe organy, zgodnie z celami wytycznych.
Artykuł 10
Ochrona danych
Państwa członkowskie zapewniają, aby przetwarzanie danych osobowych prowadzone w związku z zastosowaniem niniejszego rozporządzenia było zgodne z dyrektywą 95/46/WE. W szczególności państwa członkowskie zapewniają, aby przetwarzanie danych osobowych niezbędnych do udzielenia pozwolenia na mocy art. 4 ust. 2 i 6 i art. 7 niniejszego rozporządzenia lub do rejestracji transakcji na mocy art. 4 ust. 3 i art. 8 i 17 niniejszego rozporządzenia oraz do zgłaszania podejrzanych transakcji na mocy art. 9 niniejszego rozporządzenia było zgodne z dyrektywą 95/46/WE.
Artykuł 11
Sankcje
Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące sankcji za naruszenie niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia ich wykonania. Przewidziane sankcje są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
Artykuł 12
Zmiany załączników
1. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 14, w odniesieniu do zmian stężeń granicznych w załączniku I, o ile jest to konieczne w celu uwzględnienia tendencji w zakresie nielegalnego używania substancji jako prekursorów materiałów wybuchowych lub na podstawie badań i testów, a także w odniesieniu do dodawania substancji w załączniku II, w przypadku gdy jest to konieczne w celu uwzględnienia tendencji w zakresie nielegalnego używania substancji jako prekursorów materiałów wybuchowych. Komisja w ramach przygotowań aktów delegowanych stara się przeprowadzać konsultacje z odpowiednimi zainteresowanymi stronami, w szczególności z sektorem chemicznym i detalicznym.
Jeżeli, w przypadku nagłej zmiany oceny ryzyka związanego z niezgodnym z przeznaczeniem wykorzystaniem substancji do wytwarzania nielegalnych materiałów wybuchowych, zachodzi szczególnie pilna potrzeba, do aktów delegowanych przyjętych zgodnie z niniejszym artykułem ma zastosowanie procedura, o której mowa w art. 15.
2. Komisja przyjmuje oddzielny akt delegowany w odniesieniu do każdej zmiany stężenia granicznego w załączniku I i każdej nowej substancji dodawanej do załącznika II. Każdy akt delegowany oparty jest na analizie wykazującej, że żadna zmiana nie prowadzi do nieproporcjonalnych obciążeń podmiotów gospodarczych lub konsumentów, przy uwzględnieniu celów, które mają być realizowane.
Artykuł 13
Klauzula ochronna
1. W przypadku gdy dane państwo członkowskie ma uzasadnione powody, by sądzić, że konkretna substancja niewymieniona w załącznikach mogłaby zostać użyta do nielegalnego wytwarzania materiałów wybuchowych, może ono ograniczyć udostępnianie, posiadanie i używanie tej substancji - lub dowolnej mieszaniny lub substancji zawierającej tę substancję - lub zabronić jej udostępniania, lub może określić, że należy zgłaszać podejrzane transakcje dotyczące tej substancji zgodnie z art. 9.
2. W przypadku gdy dane państwo członkowskie ma uzasadnione powody, by sądzić, że konkretna substancja wymieniona w załączniku I mogłaby zostać użyta do nielegalnego wytwarzania materiałów wybuchowych w niższym stężeniu niż stężenie graniczne określone w załączniku I, może ono jeszcze bardziej ograniczyć udostępnianie, posiadanie i używanie tej substancji lub zabronić jej udostępniania przez określenie niższego stężenia granicznego.
3. W przypadku gdy dane państwo członkowskie ma uzasadnione powody, by ustalić stężenie graniczne, powyżej którego substancja wymieniona w załączniku II powinna podlegać ograniczeniom, w innym wypadku stosując prekursory materiałów wybuchowych podlegające ograniczeniom, może ono ograniczyć udostępnianie, posiadanie i używanie tej substancji lub zabronić jej udostępniania przez określenie maksymalnego dopuszczalnego stężenia.
4. Państwo członkowskie wprowadzające ograniczenia lub zakazy w odniesieniu do substancji zgodnie z przepisami w ust. 1, 2 lub 3 niezwłocznie informuje o tym Komisję i inne państwa członkowskie, podając powody tej decyzji.
5. W świetle informacji przekazanych na mocy ust. 4 Komisja niezwłocznie analizuje, czy należy przygotować zmiany załączników zgodnie z art. 12 ust. 1 lub czy przygotować wniosek ustawodawczy mający na celu zmianę załączników. Zainteresowane państwa członkowskie w stosownych przypadkach zmienią lub uchylą środki krajowe, aby uwzględnić wszelkie takie zmiany załączników.
6. Nie później niż dnia 2 czerwca 2013 r. państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wszelkich istniejących krajowych środkach, ograniczających lub zakazujących udostępnianie, posiadanie i używanie substancji lub dowolnej mieszaniny lub substancji zawierającej tę substancję ze względu na możliwość użycia ich do nielegalnego wytwarzania materiałów wybuchowych.
Artykuł 14
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
2. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 12, powierza się Komisji na okres 5 lat od dnia 1 marca 2013 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu 5 lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.
3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 12, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Staje się ona skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność obowiązujących już aktów delegowanych.
4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
5. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 12 wchodzi w życie tylko jeśli Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie 2 miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentu Europejskiego i Radzie, lub jeśli przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie zamierzają wyrażać sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Artykuł 15
Tryb pilny
1. Akty delegowane przyjęte na podstawie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.
2. Parlament Europejski albo Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 14 ust. 5. W takim przypadku Komisja uchyla akt niezwłocznie po doręczeniu przez Parlament Europejski lub Radę decyzji o sprzeciwie.
Artykuł 16
Przepisy przejściowe
Posiadanie i używanie przez przeciętnych użytkowników prekursorów materiałów wybuchowych podlegających ograniczeniom jest dozwolone do dnia 2 marca 2016 r.
Artykuł 17
Istniejące systemy rejestracji
Państwa członkowskie, które w dniu 1 marca 2013 r. posiadają system zobowiązujący podmioty gospodarcze, które udostępniają przeciętnym użytkownikom prekursory materiałów wybuchowych podlegających ograniczeniom, do rejestrowania transakcji, mogą wprowadzić odstępstwo od art. 4 ust. 1 lub 2 poprzez zastosowanie takiego systemu rejestracji zgodnie z art. 8 do niektórych lub wszystkich substancji wymienionych w załączniku I. Zasady ustanowione w art. 4 ust. 4-7 stosuje się odpowiednio.
Artykuł 18
Przegląd
1. Do dnia 2 września 2017 r. Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, w którym analizuje:
a)
wszelkie problemy, które pojawiły się w wyniku stosowania niniejszego rozporządzenia;
b)
konieczność i wykonalność dalszego wzmacniania i harmonizacji systemu w kontekście zagrożenia bezpieczeństwa publicznego spowodowanego terroryzmem i inną poważną działalnością przestępczą, z uwzględnieniem doświadczeń państw członkowskich w stosowaniu niniejszego rozporządzenia - w tym wszelkich stwierdzonych luk bezpieczeństwa, biorąc pod uwagę koszty i korzyści dla państw członkowskich, podmiotów gospodarczych i innych odpowiednich podmiotów;
c)
konieczność i wykonalność rozszerzenia zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia, aby objąć nim zawodowych użytkowników, przy uwzględnieniu obciążeń nakładanych na podmioty gospodarcze i celu niniejszego rozporządzenia;
d)
konieczność i wykonalność włączenia niesklasyfikowanych prekursorów materiałów wybuchowych do przepisów w sprawie zgłaszania podejrzanych transakcji, zniknięć i kradzieży.
2. Do dnia 2 marca 2015 r. Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie analizujące możliwości przeniesienia odpowiednich przepisów dotyczących azotanu amonu z rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 do niniejszego rozporządzenia.
3. W stosownych przypadkach w świetle sprawozdań, o których mowa ust. 1 i 2, Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek ustawodawczy mający na celu odpowiednią zmianę niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 19
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 2 września 2014 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 15 stycznia 2013 r.