ROZHODNUTÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY č. 472/2014/EU
ze dne 16. dubna 2014
o Evropském roku pro rozvoj (2015)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 209 a čl. 210 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru ze dne 10. prosince 2013 (1),
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Hlavním cílem politiky rozvojové spolupráce je zmírňování chudoby a v konečném důsledku její vymýcení, jak je stanoveno v článku 21 Smlouvy o Evropské unii a v článku 208 Smlouvy o fungování Evropské unie. Celosvětový boj proti chudobě pomůže rovněž vybudovat stabilnější, mírumilovnější a spravedlivější svět s větší mírou prosperity, který by odrážel vzájemnou závislost bohatších a chudších zemí.
(2)
Jak je uvedeno v usnesení Evropského parlamentu ze dne 23. října 2012 nazvaném „Agenda pro změnu: budoucnost rozvojové politiky EU“, podstatou rozvojové spolupráce je rovněž podpora všech stránek lidského rozvoje a naplňování potřeb lidí ve všech směrech, včetně kulturního rozměru.
(3)
Unie poskytuje pomoc v oblasti rozvojové spolupráce od roku 1957 a je nyní největším dárcem oficiální rozvojové pomoci na světě.
(4)
Lisabonská smlouva pevně ukotvila rozvojovou politiku v rámci vnější činnosti Unie, aby podpořila zájem Unie na vytvoření stabilního a prosperujícího světa. Rozvojová politika pomáhá řešit také další globální výzvy a přispívá k plnění strategie Evropa 2020, uvedené ve sdělení Komise ze dne 3. března 2010 nazvaném „Evropa 2020 Strategie pro inteligentní a udržitelný růst podporující začlenění“.
(5)
Unie zaujímá vedoucí postavení při vytváření a provádění koncepce soudržnosti politik ve prospěch rozvoje, která je zaměřena na posílení součinnosti mezi politikami, jež se pomoci bezprostředně netýkají, a rozvojovými cíli, s cílem zajistit, aby politiky Unie podporovaly potřeby rozvojových zemí související s rozvojem nebo přinejmenším aby nebyly v rozporu s cílem vymýtit chudobu.
(6)
V roce 2000 se mezinárodní společenství zavázalo, že do roku 2015 uskuteční konkrétní kroky v boji proti chudobě, a to přijetím rozvojových cílů tisíciletí, jež byly schváleny Unií a členskými státy.
(7)
Ve společném prohlášení Rady a zástupců vlád členských států, zasedajících v Radě, Evropského parlamentu a Komise o rozvojové politice Evropské unie: „Evropský konsenzus“ (3), který i nadále tvoří nejkomplexnější základ rozvojové spolupráce Unie, se Unie vyzývá, aby pomáhala posilovat úlohu nových členských států jakožto nových dárců.
(8)
Náš svět prošel v posledních letech obrovskými změnami, včetně výrazných globálních posunů v hospodářské a politické rovnováze. Na světovou scénu vstoupili noví aktéři, včetně soukromých a jiných nestátních subjektů. I když většina celosvětového hrubého domácího produktu připadá na rozvinuté a rychle se rozvíjející ekonomiky, rychle se rozvíjející země se stávají nejdůležitější hybnou silou celosvětového růstu a již nyní mají výrazný vliv na světovou ekonomiku.
(9)
Životně důležitá je v rychle se měnícím světě kontinuita podpory rozvojové spolupráce. Přibližně 1,3 miliardy lidí stále ještě žije v extrémní příjmové chudobě a potřeby pro lidský rozvoj mnoha dalších nejsou dosud uspokojeny. Téměř všude na světě se prohloubily nerovnosti v rámci jednotlivých zemí. Přirozené životní prostředí se ocitá pod stále vyšším tlakem a důsledky změny klimatu obzvláště těžce dopadají na rozvojové země. Tyto problémy jsou univerzální a vzájemně spolu souvisejí, proto je musí řešit všechny země společně.
(10)
Byly zahájeny diskuse o rámci na období po roce 2015: v návaznosti na sdělení Komise ze dne 13. října 2011 nazvané „Zvýšení dopadu rozvojové politiky EU: Agenda pro změnu“ a na závěry Rady ze dne 14. května 2012 týkající se Agendy pro změnu, která již vedly k zásadní změně orientace rozvojové politiky Unie, Komise vyjádřila svůj názor ve sdělení ze dne 27. února 2013 nazvaném „Důstojný život pro všechny: skoncovat s chudobou a umožnit světu udržitelnou budoucnost“, a ve svých závěrech ze dne 25. června 2013 Rada přijala „Souhrnný rámec na období po roce 2015“, jejichž cílem je vyřešit nedostatky stávajícího rámce pro rozvoj a stanovit společný postup pro vytvoření zastřešujícího mezinárodního rámce, jenž by řešil tematiku vymýcení chudoby společně s problémy týkajícími se udržitelnosti.
(11)
Rok 2015 by měl být symbolickým a zároveň rozhodujícím rokem, neboť je posledním rokem pro dosažení společně dohodnutých rozvojových cílů tisíciletí, a nabízí tedy jedinečnou příležitost zhodnotit mezinárodní závazky. Rok 2015 bude rovněž rokem, ve kterém by měla být přijata zásadní mezinárodní rozhodnutí o rámci pro rozvoj, který má v příštích desetiletích nahradit rámec pro rozvojové cíle tisíciletí.
(12)
Rok 2015 je vhodným rokem k předložení výsledků rozvojové politiky Unie, kterých bylo dosaženo v návaznosti na uplatnění zásad stanovených ve sdělení Komise o Agendě pro změnu.
(13)
Rok 2015 bude také rokem, během kterého se v členských státech uskuteční důležité mezinárodní události, jako je Světová výstava „Nasytit planetu - energie pro život“ v Miláně, jež budou představovat zvláštní příležitost k diskuzi o celosvětové rozvojové politice a k uskutečnění rozsáhlého informování veřejnosti o udržitelném rozvoji a s ním spojených otázkách.
(14)
Ve svém usnesení o Agendě o změně vyzval Evropský parlament Komisi, aby vyhlásila rok 2015 Evropským rokem pro rozvoj, a vyjádřil naději, že takové opatření zvýší viditelnost rozvojové spolupráce.
(15)
Rok 2015 by měl tedy být vyhlášen Evropským rokem pro rozvoj (dále jen „evropský rok“) s cílem zvýšit povědomí veřejnosti o stávající orientaci rozvojové politiky Unie. Je třeba přinést informace o tom, jak může Unie hledící za své hranice pomoci se zajištěním celosvětové udržitelnosti. V tomto kontextu je třeba více hovořit o celosvětové vzájemné závislosti a o tom, že rozvoj je víc než pouhá pomoc.
(16)
Klíčem k zajištění úspěšného dopadu činnosti Unie v oblasti rozvoje je míra podpory veřejnosti, politické podpory a účinného a účelného vynakládání veřejných prostředků za účelem dosažení výsledků v oblasti rozvoje. Evropský rok by proto měl být příležitostí ke zvyšování informovanosti, mimo jiné i prostřednictvím veřejné politické diskuze a vzdělávání o otázkách rozvoje, podnětem k větší aktivitě v této oblasti a k výměně osvědčených postupů mezi členskými státy, místními a regionálními orgány, občanskou společností, soukromým sektorem, sociálními partnery a mezinárodními subjekty a organizacemi, které se zabývají problematikou rozvoje. Měl by pomoci soustředit politickou pozornost na tuto problematiku a mobilizovat všechny zúčastněné strany, aby se prosadila a podpořila další opatření a iniciativy na úrovni Unie a členských států ve spolupráci s příjemci rozvojové pomoci a jejich zástupci.
(17)
V rámci evropského roku by se měla zvýšit informovanost o všech formách diskriminace na základě pohlaví, kterým čelí ženy a dívky v různých regionech, zejména pokud jde o přístup ke vzdělání, k pracovním příležitostem a k systémům zdravotnictví a o nucené sňatky, sexuální vykořisťování, mrzačení pohlavních orgánů a jiné podobné praktiky.
(18)
Ze zvláštního průzkumu Eurobarometr č. 392 zveřejněného v říjnu 2012 a nazvaného „Globální solidarita: Evropané a rozvojová pomoc“ vyplynulo, že pomoc lidem v partnerských zemích se u občanů Unie těší silné podpoře ve výši 85 %. Jak se uvádí v tomto průzkumu, navzdory současné hospodářské situaci se více než šest občanů z deseti domnívá, že by mělo dojít ke zvýšení pomoci poskytované osobám v partnerských zemích. Zároveň z tohoto průzkumu jasně vyplynulo, že lidé toho o rozvojové spolupráci Unie mnoho nevědí; toto zjištění implikuje potřebu lepší komunikace s lidmi.
(19)
Účinná koordinace aktivit všech partnerů působících na úrovni Unie a na celostátní, regionální a místní úrovni je condicio sine qua non skutečně účinného evropského roku. Při prosazování rozvojové politiky Unie hrají v tomto případě obzvláště důležitou roli místní a regionální partneři.
(20)
Různorodé vnitrostátní socioekonomické a kulturní kontexty a citlivé otázky vyžadují, aby se činnosti v rámci evropského roku decentralizovaly na vnitrostátní úroveň, a to v souladu s článkem 58 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 966/2012 (4). Stanovení priorit na vnitrostátní úrovni by však mělo být koordinováno spolu s Komisí s cílem zajistit soulad se strategickými cíli evropského roku. Pro zajištění synergického působení a úspěšný průběh evropského roku je důležitá v prvé řadě pečlivá koordinace činnosti Komise a členských států.
(21)
Účast na financovaných činnostech evropského roku by měla být kromě členských států umožněna i kandidátským zemím, na něž se vztahuje předvstupní strategie, a to v souladu se všeobecnými zásadami a podmínkami pro účast těchto zemí na programech Unie, jež jsou stanoveny v příslušných rámcových dohodách a v rozhodnutích Rady přidružení. Je třeba podporovat koordinaci s vnitrostátními opatřeními, zejména s vnitrostátními programy pro rozvojové vzdělávání a zvyšování informovanosti. Míra a forma zapojení do evropského roku by měla být na zvážení každého členského státu.
(22)
Měla by být zajištěna soudržnost a doplňkovost s dalšími právními předpisy a akcemi Unie, zejména s nástrojem pro rozvojovou spolupráci zřízeným nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 233/2014 (5), včetně programu pro rozvojové vzdělávání a zvyšování informovanosti, s Evropským rozvojovým fondem, evropským nástrojem sousedství zřízeným nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 232/2014 (6) a s dalšími nástroji Unie pro financování vnější činnosti, které mají význam pro rozvojovou politiku.
(23)
Finanční zájmy Unie by měly být chráněny prostřednictvím přiměřených opatření v celém výdajovém cyklu, včetně prevence, odhalování a vyšetřování nesrovnalostí, zpětného získávání ztracených, neoprávněně vyplacených nebo nesprávně použitých finančních prostředků a případně správních a finančních sankcí v souladu s nařízením (EU, Euratom) č. 966/2012.
(24)
Aby bylo možné optimalizovat účinnost a účelnost akcí plánovaných na evropský rok, je důležité, aby byl soubor přípravných akcí proveden v roce 2014.
(25)
Komise již přijala nejrůznější opatření na podporu politik rozvoje a ke zvýšení informovanosti občanů o rozvojové spolupráci. Pro účely evropského roku by se tato stávající opatření měla využívat co nejvíce.
(26)
Primární odpovědnost za zvyšování povědomí občanů o problematice rozvoje leží na členských státech. Akce na úrovni Unie doplňuje iniciativy přijímané na celostátní, regionální a místní úrovni, jak je zdůrazněno v politickém prohlášení nazvaném „Partnerství pro komunikaci o Evropě“, které dne 22. října 2008 podepsal Evropský parlament, Rada a Komise.
(27)
Jelikož cílů tohoto rozhodnutí nemůže být dosaženo uspokojivě členskými státy, vzhledem k potřebě mnohostranných partnerství, nadnárodní výměny informací, zvyšování povědomí o této problematice napříč Unií a šíření osvědčených postupů, ale spíše jich, z důvodu rozsahu evropského roku, může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o EU. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto rozhodnutí rámec toho, co je nezbytné pro dosažení těchto cílů,
PŘIJALY TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Předmět
Rok 2015 se vyhlašuje „Evropským rokem pro rozvoj“ (dále jen „evropský rok“).
Motto evropského roku zní „Náš svět, naše důstojnost, naše budoucnost“.
Článek 2
Cíle
Cílem evropského roku je:
a)
informovat občany Unie o rozvojové spolupráci Unie a členských států a zdůraznit přitom výsledky, jichž Unie jakožto globální aktér spolu s členskými státy dosáhla a v jejichž dosahování bude v souladu s nejnovějšími jednáními o zastřešujícím rámci na období po roce 2015 pokračovat;
b)
podporovat přímé zapojení, kritické myšlení a aktivní zájem občanů Unie a zúčastněných stran o rozvojovou spolupráci, mimo jiné i o vytváření a provádění politik a
c)
zvýšit informovanost o přínosech rozvojové spolupráce Unie nejen z hlediska příjemců rozvojové pomoci Unie, ale také občanů Unie, a dospět k širšímu pochopení provázanosti politik v oblasti rozvoje, a podpořit mezi občany v Evropě a občany v rozvojových zemích smysl pro společnou odpovědnost, solidaritu a příležitosti v měnícím se a stále více vzájemně provázaném světě.
Článek 3
Opatření
1. Opatření přijatá k dosažení cílů evropského roku zahrnují tato opatření, která mohou být organizována na úrovni Unie a na celostátní, regionální nebo místní úrovni, jak je uvedeno v příloze tohoto rozhodnutí, a v souladu s čl. 6 odst. 5 v partnerských zemích:
a)
sdělovací kampaně za účelem šíření klíčových sdělení zaměřené na širokou veřejnost i na konkrétnější cílové skupiny, zejména na mladé lidi a další klíčové cílové skupiny, a to i prostřednictvím sociálních médií;
b)
pořádání konferencí, akcí a iniciativ ve spolupráci se všemi příslušnými zúčastněnými stranami s cílem podpořit aktivní účast a diskusi a zvýšit informovanost na všech úrovních;
c)
konkrétní opatření v členských státech zaměřená na podporu cílů evropského roku, zejména prostřednictvím vzdělávání o otázkách rozvoje, výměny informací a sdílení zkušeností a osvědčených postupů mezi celostátními, regionálními, místními správami a jinými organizacemi, a
d)
provádění studií a průzkumů a šíření jejich výsledků.
2. Komise může označit další opatření jako přínosná pro cíle evropského roku a umožnit, aby odkazy na evropský rok a jeho motto mohly být použity k propagaci těchto opatření za podmínky, že budou přispívat k dosažení těchto cílů.
Článek 4
Koordinace s členskými státy
1. Komise vyzve členské státy, aby každý z nich jmenoval svého národního koordinátora pověřeného organizací účasti tohoto členského státu na evropském roce. Členské státy informují o takovém jmenování Komisi.
2. Národní koordinátoři v úzké spolupráci s Komisí konzultují a spolupracují s celou řadou příslušných zúčastněných stran, včetně občanské společnosti a soukromého sektoru, vnitrostátních parlamentů, sociálních partnerů a případně vnitrostátních agentur, a to na federální nebo nižší správní úrovni, včetně regionálních a místních orgánů, případně s příslušnými přidruženými zámořskými zeměmi a územími, nebo s kontaktními místy pro příslušné programy Unie.
3. Komise vyzve členské státy, aby jí do 1. září 2014 předložily svůj pracovní program, v němž budou uvedeny podrobnosti o vnitrostátních činnostech plánovaných na evropský rok v souladu s cíli evropského roku a s podrobnostmi o opatřeních uvedenými v příloze.
4. Před schválením pracovních programů Komise ověří, jak je stanoveno v nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012 a nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 1268/2012 (7), že navrhovaná opatření jsou v souladu s cíli evropského roku.
Článek 5
Účast
Činností v rámci evropského roku, které mají být financovány z rozpočtu Unie, se mohou účastnit členské státy a kandidátské země, na něž se vztahuje předvstupní strategie, v souladu se všeobecnými zásadami a podmínkami pro účast těchto zemí na programech Unie, jež jsou stanoveny v příslušných rámcových dohodách a v rozhodnutích Rady přidružení.
Článek 6
Koordinace na úrovni Unie a provádění
1. Komise provádí toto rozhodnutí na úrovni Unie, zejména prostřednictvím přijetí nezbytných rozhodnutí o financování v souladu s nařízeními zřizujícími nástroje pro financování vnější činnosti, která se týkají dotčených akcí, tedy nástroj pro rozvojovou spolupráci, evropský nástroj pro demokracii a lidská práva ve světě zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 235/2014 (8), evropský nástroj sousedství, nástroj přispívající ke stabilitě a míru zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 230/2014 (9), nástroj předvstupní pomoci zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 231/2014 (10) a nástroj partnerství pro spolupráci se třetími zeměmi zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 234/2014 (11) (dále jen „nástroje pro financování vnější činnosti“).
2. Komise spolu s Evropskou službou pro vnější činnost (ESVČ) úzce spolupracuje s Evropským parlamentem, Radou a členskými státy, Evropským hospodářským a sociálním výborem, Výborem regionů a s orgány a sdruženími působícími na úrovni Unie v oblasti problematiky rozvoje.
3. Komise uspořádá zasedání národních koordinátorů s cílem koordinovat provádění evropského roku a vyměňovat informace o jeho provádění na úrovni Unie a členských států. Komise může pozvat zástupce občanské společnosti a regionálních a místních orgánů a členy Evropského parlamentu, aby se těchto zasedání účastnili jako pozorovatelé.
4. Komise uspořádá zasedání všech příslušných zúčastněných stran zapojených do rozvojové spolupráce Unie, které jí budou nápomocny při provádění evropského roku na úrovni Unie. Na tato zasedání jsou zváni národní koordinátoři.
5. Komise zajistí, aby se téma evropského roku stalo prioritou sdělovacích činností jejích zastoupení v členských státech a delegací EU v partnerských zemích. Pokud jde o jejich účast na činnostech souvisejících s evropským rokem, a to bez ohledu na to, zda probíhají v Unii, nebo ve třetích zemích, je podpora rozvojovým partnerům ve třetích zemích poskytována prostřednictvím delegací EU a zámořské země a území jsou podporovány příslušnou institucionální cestou.
6. ESVČ a delegace EU učiní z evropského roku nedílnou součást své současné informační a sdělovací činnosti.
Článek 7
Soudržnost a doplňkovost
V souladu s nařízeními zřizujícími nástroje pro financování vnější činnosti, která se týkají dotčených akcí, Komise zajistí, aby opatření stanovená v tomto rozhodnutí byla v souladu s ostatními unijními, celostátními a regionálními opatřeními, která přispívají k dosažení cílů evropského roku, a aby v plné míře doplňovala stávající unijní, celostátní a regionální opatření.
Článek 8
Zvláštní ustanovení o finanční a nefinanční podpoře
1. Celounijní opatření uvedená v části A přílohy vedou k zadávání veřejných zakázek nebo udělování grantů financovaných Unií v souladu s hlavou V a VI nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012.
2. Celounijní opatření uvedená v části B přílohy mohou být spolufinancována Unií.
3. Komise může postupem uvedeným v části C přílohy poskytnout spolufinancování každému národnímu koordinátorovi.
4. Je-li to vhodné, mohou být stávající programy, které přispívají k podpoře rozvoje, použity k podpoře evropského roku, a to aniž jsou dotčeny jejich cíle a rozpočty. Ve vnitrostátních pracovních programech lze rovněž zohlednit mimořádné úsilí členských států při řízení akcí a činnosti v oblasti mezinárodního rozvoje.
5. Komise může poskytnout nefinanční podporu činnostem prováděným veřejnými a soukromými organizacemi, které jsou v souladu s čl. 3 odst. 2.
6. Aby byla opatření způsobilá pro financování podle tohoto rozhodnutí, musejí účinně využívat veřejné zdroje, musejí přinášet přidanou hodnotu a musejí být orientována na výsledky.
Článek 9
Ochrana finančních zájmů Unie
1. Komise přijme vhodná opatření k zajištění toho, aby byly při provádění akcí financovaných podle tohoto rozhodnutí finanční zájmy Unie chráněny preventivními opatřeními proti podvodům, korupci a jinému protiprávnímu jednání, účinnými kontrolami a inspekcemi, a jsou-li zjištěny nesrovnalosti, zpětným získáním neoprávněně vyplacených částek a případně účinnými, přiměřenými a odrazujícími správními a finančními sankcemi.
2. Komise nebo její zástupci a Účetní dvůr mají pravomoc provádět audit na základě kontroly veškerých dokladů a kontrol a inspekcí na místě u všech příjemců grantů, zhotovitelů, dodavatelů, poskytovatelů a subdodavatelů, kteří obdrželi finanční prostředky Unie na základě tohoto rozhodnutí.
3. Evropský úřad pro boj proti podvodům (OLAF) je oprávněn provádět vyšetřování včetně kontrol a inspekcí na místě v souladu s ustanoveními a postupy stanovenými v nařízení Rady (Euratom, ES) č. 2185/96 (12) a nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 883/2013 (13) s cílem zjistit, zda nedošlo k podvodu, korupci nebo jinému protiprávnímu jednání ohrožujícímu finanční zájmy Unie, pokud jde o grantovou dohodu, rozhodnutí o grantu nebo smlouvu, které jsou financovány podle tohoto rozhodnutí.
Článek 10
Podávání zpráv a hodnocení
Do 31. prosince 2016 předloží Komise Evropskému parlamentu, Radě, Evropskému hospodářskému a sociálnímu výboru a Výboru regionů zprávu o provádění, výsledcích a celkovém hodnocení opatření stanovených v tomto rozhodnutí, aby bylo možné zvážit vhodné návazné kroky.
Článek 11
Vstup v platnost
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Ve Štrasburku dne 16. dubna 2014.
DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY NR 472/2014/UE
z dnia 16 kwietnia 2014 r.
w sprawie Europejskiego Roku na rzecz Rozwoju (2015)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 209 i art. 210 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 10 grudnia 2013 r. (1),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Głównym celem polityki współpracy na rzecz rozwoju jest zmniejszenie, a docelowo eliminacja, ubóstwa, zgodnie z art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) i art. 208 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Zwalczanie ubóstwa na świecie pozwoli również budować bardziej stabilny, pokojowo nastawiony, cieszący się dobrobytem i sprawiedliwszy świat, odzwierciedlający współzależność krajów bogatszych i biedniejszych.
(2)
Jak stwierdzono w rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 23 października 2012 r. w sprawie „Programu działań na rzecz zmian: przyszłość polityki rozwojowej UE”, współpraca na rzecz rozwoju polega również na wspieraniu rozwoju społecznego i rozwoju jednostki we wszystkich wymiarach, także w wymiarze kulturalnym.
(3)
Unia świadczy pomoc w ramach współpracy na rzecz rozwoju od 1957 r. i jest obecnie największym na świecie darczyńcą oficjalnej pomocy rozwojowej.
(4)
W traktacie z Lizbony ugruntowano politykę rozwoju w kontekście działań zewnętrznych Unii wspierających jej interesy w stabilnym świecie cieszącym się dobrobytem. Polityka rozwoju pomaga również stawiać czoła innym światowym wyzwaniom i przyczynia się do realizacji strategii „Europa 2020” określonej w komunikacie Komisji z dnia 3 marca 2010 r. zatytułowanym „Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu”.
(5)
Unia odgrywa czołową rolę w formułowaniu i realizacji koncepcji spójności polityki na rzecz rozwoju, która ma na celu zwiększenie synergii pomiędzy dziedzinami polityki niedotyczącymi pomocy i celami rozwoju, w celu zapewnienia, aby polityka Unii wychodziła naprzeciw potrzebom rozwojowym krajów rozwijających się lub przynajmniej nie była sprzeczna z celem, jakim jest eliminacja ubóstwa.
(6)
W 2000 r. społeczność międzynarodowa zobowiązała się przeprowadzić do 2015 r. konkretne działania w celu zwalczania ubóstwa, przyjmując milenijne cele rozwoju, które zostały zaakceptowane przez Unię i państwa członkowskie.
(7)
Wspólne oświadczenie Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w ramach Rady, Parlamentu Europejskiego i Komisji w sprawie unijnej polityki rozwoju - „Konsensus europejski” (3), które nadal jest najobszerniejszą bazą dla unijnej współpracy na rzecz rozwoju, wzywa Unię do pomocy we wzmocnieniu roli nowych państw członkowskich jako nowych darczyńców.
(8)
Świat w ostatnich latach uległ ogromnym zmianom, w tym również w zakresie globalnej równowagi gospodarczej i politycznej. Na arenie światowej pojawiły się nowe podmioty, w tym prywatne i pozarządowe. Większość światowego produktu krajowego brutto generują gospodarki rozwinięte i wschodzące; te ostatnie stały się obecnie ważną siłą napędową globalnego wzrostu i wywierają już znaczący wpływ na światową gospodarkę.
(9)
W szybko zmieniającym się świecie niezbędne jest stałe wspieranie współpracy na rzecz rozwoju. Około 1,3 mld ludzi nadal żyje w warunkach skrajnego ubóstwa dochodowego, a potrzeby wielu innych w zakresie rozwoju społecznego w dalszym ciągu nie są zaspokajane. W większości obszarów świata wzrastają nierówności wewnątrz poszczególnych krajów. Środowisko naturalne jest poddawane coraz większej presji, a kraje rozwijające się szczególnie cierpią z powodu skutków zmiany klimatu. Wyzwania te są powszechne i wzajemnie powiązane, a sprostanie im wymaga współdziałania wszystkich państw.
(10)
Dyskusje o ramach, które mają obowiązywać po 2015 r., już się rozpoczęły: w oparciu o komunikat Komisji z dnia 13 października 2011 r. zatytułowany „Zwiększenie wpływu unijnej polityki rozwoju - Program działań na rzecz zmian” oraz konkluzje Rady z dnia 14 maja 2012 r. na temat Programu działań na rzecz zmian, które już przyniosły znaczną reorientację polityki Unii w dziedzinie rozwoju, Komisja przedstawiła swoje poglądy w komunikacie z dnia 27 lutego 2013 r. zatytułowanym „Godne życie dla wszystkich: eliminacja ubóstwa i zapewnienie światu zrównoważonej przyszłości”, a Rada przyjęła „Nadrzędny program działań na okres po roku 2015” w konkluzjach z dnia 25 czerwca 2013 r., mając na celu zaradzenie problemom obecnych ram rozwoju oraz sformułowanie wspólnego podejścia do połączenia eliminacji ubóstwa i zagrożeń dla zrównoważonego rozwoju w nadrzędnych międzynarodowych ramach.
(11)
Rok 2015 powinien stać się rokiem symbolicznym i przełomowym, jako ostatni rok realizacji wspólnie uzgodnionych milenijnych celów rozwoju, a przez to będzie stanowił unikalną szansę oceny stanu realizacji zobowiązań międzynarodowych. Również w roku 2015 mają zostać podjęte na poziomie międzynarodowym istotne decyzje co do ram rozwoju, które w kolejnych dekadach zastąpią milenijne cele rozwoju.
(12)
Rok 2015 to także właściwy czas na przedstawienie wyników unijnej polityki rozwoju w następstwie wdrożenia zasad określonych w komunikacie Komisji w sprawie Programu działań na rzecz zmian.
(13)
W 2015 r. w państwach członkowskich odbędą się też ważne międzynarodowe imprezy, takie jak światowa wystawa „Wyżywić planetę: energia do życia” w Mediolanie, które będą stanowiły szczególną okazję do omówienia światowych strategii rozwoju i przeprowadzenia szerokiej akcji informacyjnej na temat zrównoważonego rozwoju i związanych z nim kwestii.
(14)
W rezolucji w sprawie Programu działań na rzecz zmian Parlament Europejski wezwał Komisję do proklamowania roku 2015 Europejskim Rokiem na rzecz Rozwoju, wyrażając nadzieję, że zwiększy to prestiż współpracy na rzecz rozwoju.
(15)
Rok 2015 powinien zatem zostać ogłoszony Europejskim Rokiem na rzecz Rozwoju („Europejski Rok”), aby zapewnić w dobrym momencie sposobność podnoszenia świadomości ogółu społeczeństwa na temat obecnego kierunku unijnej polityki rozwoju. Niezbędne jest informowanie, w jaki sposób Unia zwrócona na zewnątrz może przyczynić się do zapewnienia zrównoważenia w skali globalnej. Obejmuje to podnoszenie świadomości na temat globalnych współzależności oraz unaocznianie tego, że rozwój nie sprowadza się tylko do pomocy.
(16)
Kluczowe dla skuteczności działań Unii na rzecz rozwoju jest szerokie poparcie polityczne oraz wśród opinii publicznej oraz zdolność wykazania skutecznego i efektywnego wykorzystania publicznych środków finansowych do osiągnięcia wyników w dziedzinie rozwoju. Europejski Rok powinien zatem sprzyjać podnoszeniu świadomości, w tym poprzez publiczną debatę polityczną i edukację rozwojową, zapewnianiu dynamiki działań i wymianie najlepszych praktyk pomiędzy państwami członkowskimi, władzami lokalnymi i regionalnymi, społeczeństwem obywatelskim, sektorem prywatnym, partnerami społecznymi oraz międzynarodowymi podmiotami i organizacjami zajmującymi się kwestiami rozwoju. Powinien też pomóc w skupieniu uwagi politycznej i mobilizowaniu wszystkich zainteresowanych stron w celu stymulowania i propagowania dalszych działań i inicjatyw na poziomie Unii i państw członkowskich w porozumieniu z beneficjentami pomocy rozwojowej i ich przedstawicielami.
(17)
W ramach Europejskiego Roku należy podnosić świadomość na temat wszystkich formach dyskryminacji ze względu na płeć dotykających kobiety i dziewczęta w różnych regionach, w szczególności w zakresie dostępu do kształcenia, miejsc pracy i systemów opieki zdrowotnej, jak również o przymusowych małżeństwach, wykorzystywaniu seksualnym i okaleczaniu narządów płciowych, a także o innych nadużyciach.
(18)
Badanie specjalne Eurobarometru 392 zatytułowane „Solidarność obejmująca cały świat - Europejczycy a pomoc rozwojowa”, opublikowane w październiku 2012 r. wykazało, że 85 % obywateli Unii popiera pomoc ludziom w krajach partnerskich. Jak stwierdzono w tym badaniu pomimo obecnej sytuacji gospodarczej ponad sześćdziesiąt procent obywateli jest zdania, że należy zwiększyć pomoc dla ludzi w krajach partnerskich. Jednocześnie badanie to pokazuje wyraźnie, że brakuje wiedzy na temat współpracy Unii na rzecz rozwoju, a więc potrzebne są lepsze działania informacyjne.
(19)
Podstawowym warunkiem wstępnym skuteczności Europejskiego Roku jest skuteczna koordynacja pomiędzy wszystkimi współdziałającymi partnerami na poziomie Unii, krajowym, regionalnym i lokalnym. Partnerzy lokalni i regionalni mają w tym przypadku do odegrania szczególną rolę w promowaniu unijnej polityki rozwoju.
(20)
Zróżnicowanie krajowych kontekstów i uwarunkowań społeczno-gospodarczych i kulturowych wymaga, aby niektóre działania w ramach Europejskiego Roku były zdecentralizowane i odbywały się na poziomie krajowym, zgodnie z art. 58 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (4). Niemniej jednak ustalanie priorytetów na poziomie krajowym powinno być koordynowane z Komisją w celu zagwarantowania spójności ze strategicznymi celami Europejskiego Roku. Ścisła koordynacja działań Komisji i państw członkowskich będzie miała priorytetowe znaczenie dla stworzenia synergii i sprawienia, aby Europejski Rok odniósł sukces.
(21)
Uczestnictwo w działaniach finansowanych w ramach Europejskiego Roku powinno być otwarte nie tylko dla państw członkowskich, ale też dla krajów kandydujących korzystających ze strategii przedakcesyjnej, zgodnie z ogólnymi zasadami oraz warunkami ogólnymi dotyczącymi uczestnictwa tych krajów w programach Unii, ustanowionych w odpowiednich umowach ramowych i w decyzjach rady stowarzyszenia. Należy zachęcać do koordynacji z działaniami krajowymi, w szczególności z krajowymi programami DEAR dotyczącymi edukacji i podnoszenia świadomości na temat rozwoju. Poziom i forma uczestnictwa w Europejskim Roku powinna pozostawać w gestii każdego państwa członkowskiego.
(22)
Należy zapewnić spójność i komplementarność z innymi aktami prawnymi i działaniami Unii, w szczególności z Instrumentem Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju, ustanowionym na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 233/2014 (5) w tym z programem DEAR, z Europejskim Funduszem Rozwoju, z Europejskim Instrumentem Sąsiedztwa, ustanowionym na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 232/2014 (6) oraz innymi instrumentami Unii służącymi finansowaniu działań zewnętrznych, w przypadkach, w których mają one znaczenie dla polityki rozwoju.
(23)
Należy chronić interesy finansowe Unii poprzez stosowanie proporcjonalnych środków w całym cyklu wydatkowania, w tym poprzez zapobieganie nieprawidłowościom, ich wykrywanie i prowadzenie dochodzeń, odzyskiwanie środków finansowych straconych, nienależnie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych oraz, w stosownych przypadkach, nakładanie sankcji administracyjnych i finansowych zgodnie z rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 966/2012.
(24)
W celu optymalizacji skuteczności i efektywności działań przewidzianych w ramach Europejskiego Roku ważne jest przeprowadzenie działań przygotowawczych w 2014 r.
(25)
Komisja podjęła już szereg działań w celu promowania polityki rozwoju oraz informowania obywateli Unii o współpracy na rzecz rozwoju. Działania te należy wykorzystywać w maksymalnym możliwym stopniu na potrzeby Europejskiego Roku.
(26)
Odpowiedzialność za podnoszenie świadomości obywateli w kwestiach rozwoju spoczywa głównie na państwach członkowskich. Działania na poziomie Unii uzupełniają działania podejmowane na poziomach krajowym, regionalnym i lokalnym, na co zwrócono uwagę w deklaracji politycznej podpisanej w dniu 22 października 2008 r. przez Parlament Europejski, Radę i Komisję, zatytułowanej „Partnerski proces komunikacji poświęconej Europie”.
(27)
Ponieważ cele niniejszej decyzji nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie ze względu na potrzebę wielostronnych partnerstw, ponadnarodowej wymiany informacji oraz kampanii uświadamiających i upowszechniania dobrych praktyk w całej Unii, natomiast ze względu na rozmiary Europejskiego Roku możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 TEU. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Przedmiot
Rok 2015 ogłasza się „Europejskim Rokiem na rzecz Rozwoju” („Europejski Rok”).
Mottem Europejskiego Roku jest hasło „Nasz świat, nasza godność, nasza przyszłość”.
Artykuł 2
Cele
Cele Europejskiego Roku są następujące:
a)
informowanie obywateli Unii o współpracy Unii i państw członkowskich na rzecz rozwoju, podkreślając rezultaty, jakie Unia we współdziałaniu z państwami członkowskimi osiągnęła na arenie międzynarodowej i będzie nadal osiągał w myśl ostatnich dyskusji na temat nadrzędnego programu działań na okres po roku 2015;
b)
wspieranie bezpośredniego zaangażowania, krytycznego myślenia i aktywnego zainteresowania obywateli Unii i zainteresowanych stron współpracą na rzecz rozwoju, w tym tworzeniem i wdrażaniem polityki; oraz
c)
podnoszenie świadomości na temat korzyści płynących ze współpracy Unii na rzecz rozwoju nie tylko dla beneficjentów unijnej pomocy rozwojowej, ale również dla obywateli Unii, oraz osiągnięcie szerszego zrozumienia spójności polityki na rzecz rozwoju, a także promowanie wśród obywateli w Europie i krajach rozwijających się poczucia wspólnej odpowiedzialności, solidarności i szansy w zmieniającym się świecie coraz silniejszych wzajemnych powiązań.
Artykuł 3
Działania
1. Działania podejmowane dla realizacji celów Europejskiego Roku obejmują następujące działania, które mogą być podejmowane na poziomie Unii, krajowym, regionalnym lub lokalnym, jak określono w załączniku, oraz w krajach partnerskich, zgodnie z art. 6 ust. 5:
a)
kampanie informacyjne w celu rozpowszechniania głównych przesłań, kierowane do ogółu społeczeństwa oraz do bardziej konkretnych grup, w szczególności ludzi młodych i innych kluczowych grup docelowych, w tym za pośrednictwem mediów społecznościowych;
b)
organizacja konferencji, imprez i inicjatyw z udziałem wszelkich zainteresowanych stron w celu promowania aktywnego uczestnictwa i debaty oraz w celu podnoszenia świadomości na wszystkich poziomach;
c)
konkretne działania w państwach członkowskich, służące promowaniu celów Europejskiego Roku, w szczególności poprzez edukację rozwojową, wymianę informacji, dzielenie się doświadczeniami i dobrymi praktykami pomiędzy organami administracji krajowej, regionalnej i lokalnej oraz innymi organizacjami; oraz
d)
organizowanie badań i sondaży oraz rozpowszechnianie ich wyników.
2. Komisja może uznać, że także inne działania wpisują się w cele Europejskiego Roku, i zezwolić na używanie nazwy Europejskiego Roku i jego motta do promowania tych działań, o ile przyczyniają się one do realizacji tych celów.
Artykuł 4
Koordynacja z państwami członkowskimi
1. Komisja zwraca się do państw członkowskich o powołanie krajowego koordynatora odpowiedzialnego za uczestnictwo danego państwa członkowskiego w Europejskim Roku. Państwo członkowskie informuje Komisję o każdym takim powołaniu.
2. Koordynatorzy krajowi, w ścisłej koordynacji z Komisją, konsultują się i współpracują z rozmaitymi zainteresowanymi stronami, w tym ze społeczeństwem obywatelskim i sektorem prywatnym, parlamentami narodowymi, partnerami społecznymi, a w stosownych przypadkach z krajowymi agencjami, organami na poziomie federalnym lub samorządowym, w tym władzami regionalnymi i lokalnymi, a w stosownych przypadkach stowarzyszonymi krajami i terytoriami zamorskimi, lub punktami kontaktowymi na potrzeby odpowiednich programów unijnych.
3. Komisja zwraca się do państw członkowskich o przekazanie jej do dnia 1 września 2014 r. ich programów prac, określających szczegóły działań krajowych planowanych w ramach Europejskiego Roku, zgodnie z celami Europejskiego Roku i szczegółowym opisem działań znajdującym się w załączniku.
4. Przed zatwierdzeniem programów prac Komisja sprawdza, czy działania te odpowiadają celom Europejskiego Roku zgodnie z rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 966/2012 i rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 1268/2012 (7).
Artykuł 5
Uczestnictwo
Uczestnictwo w działaniach Europejskiego Roku finansowanych przez Unię jest otwarte dla państw członkowskich oraz krajów kandydujących korzystających ze strategii przedakcesyjnej, zgodnie z ogólnymi zasadami oraz warunkami ogólnymi dotyczącymi uczestnictwa tych krajów w programach Unii ustanowionych w odpowiednich umowach ramowych i w decyzjach rady stowarzyszenia.
Artykuł 6
Koordynacja na poziomie Unii oraz realizacja
1. Komisja wykonuje niniejszą decyzję na poziomie Unii, w szczególności poprzez przyjmowanie niezbędnych decyzji o finansowaniu zgodnie z rozporządzeniami ustanawiającymi instrumenty na rzecz finansowania działań zewnętrznych odpowiednie do danych działań, to znaczy: Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju, Europejski Instrument na rzecz Wspierania Demokracji i Praw Człowieka, ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 235/2014 (8), Europejski Instrument Sąsiedztwa, Instrument na rzecz przyczyniania się do Stabilności i Pokoju, ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 230/2014 (9), Instrument Pomocy Przedakcesyjnej, ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 231/2014 (10) oraz Instrument Partnerstwa na rzecz Współpracy z Państwami Trzecimi, ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 234/2014 (11) („instrumenty na rzecz finansowania działań zewnętrznych”).
2. Komisja, wraz z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych, ściśle współpracuje z Parlamentem Europejskim, Radą i państwami członkowskimi, Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Społecznym, Komitetem Regionów oraz podmiotami i stowarzyszeniami aktywnymi w dziedzinie rozwoju na poziomie Unii.
3. Komisja zwołuje spotkania koordynatorów krajowych w celu koordynacji realizacji Europejskiego Roku oraz w celu wymiany informacji na temat jego realizacji na poziomie Unii i krajowym. Komisja może zapraszać na te spotkania w charakterze obserwatorów przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego oraz władz regionalnych i lokalnych, jak również posłów do Parlamentu Europejskiego.
4. Komisja zwołuje spotkania wszystkich odpowiednich zainteresowanych stron zaangażowanych we współpracę Unii na rzecz rozwoju w celu uzyskania pomocy w realizacji Europejskiego Roku na poziomie Unii. Na spotkania te są zapraszani koordynatorzy krajowi.
5. Komisja nadaje Europejskiemu Rokowi priorytetowy wymiar w działaniach informacyjnych swoich przedstawicielstw w państwach członkowskich oraz delegatur UE w krajach partnerskich. Mając na uwadze ich udział w działaniach dotyczących Europejskiego Roku, niezależnie od tego, czy działania te prowadzone są na w Unii, czy w państwach trzecich, delegatury UE udzielają wsparcia partnerom z państw trzecich działającym w dziedzinie rozwoju, a kraje i terytoria zamorskie otrzymują wsparcie za pośrednictwem odpowiednich kanałów instytucjonalnych.
6. ESDZ i delegatury UE włączają Europejski Rok do swoich bieżących działań informacyjnych i komunikacyjnych, czyniąc go ich integralną częścią.
Artykuł 7
Spójność i uzupełniający charakter
Zgodnie z rozporządzeniami ustanawiającymi instrumenty na rzecz finansowania działań zewnętrznych, mające związek z odnośnymi działaniami Komisja zapewnia, aby działania przewidziane w niniejszej decyzji były spójne z wszelkimi innymi działaniami podejmowanymi na poziomie Unii, krajowym i regionalnym, przyczyniającymi się do realizacji celów Europejskiego Roku, oraz były w pełni uzupełniające w stosunku do istniejących działań unijnych, krajowych i regionalnych.
Artykuł 8
Przepisy szczegółowe dotyczące wsparcia finansowego i pozafinansowego
1. Środki o charakterze ogólnounijnym, o których mowa w części A załącznika, są przedmiotem procedury zamówień publicznych lub otrzymują dotacje z Unii zgodnie z tytułem V i VI rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012.
2. Środki o charakterze ogólnounijnym, o których mowa w części B załącznika, mogą otrzymywać współfinansowanie z Unii.
3. Komisja może przyznać współfinansowanie każdemu krajowemu koordynatorowi zgodnie z procedurą określoną w części C załącznika.
4. W stosownych przypadkach istniejące programy przyczyniające się do promocji rozwoju mogą wspierać Europejski Rok, bez uszczerbku dla ich celów i budżetu. Ponadto w krajowych programach prac uwzględniać można również wyjątkowe wysiłki państw członkowskich w zarządzaniu międzynarodowymi wydarzeniami związanymi z rozwojem lub międzynarodowymi pracami na rzecz rozwoju.
5. Komisja może udzielić wsparcia pozafinansowego na działania podejmowane przez organizacje publiczne i prywatne, które są zgodne z art. 3 ust. 2.
6. Aby działania uznane zostały za kwalifikujące się do finansowania na mocy niniejszej decyzji, muszą one skutecznie wykorzystywać środki publiczne, przynosić wartość dodaną i być zorientowane na rezultaty.
Artykuł 9
Ochrona interesów finansowych Unii
1. Komisja podejmuje odpowiednie działania zapewniające ochronę interesów finansowych Unii w trakcie realizacji działań finansowanych na podstawie niniejszej decyzji poprzez stosowanie środków zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji i innym nielegalnym działaniom, poprzez skuteczne kontrole oraz, w razie wykrycia nieprawidłowości, poprzez odzyskiwanie kwot nienależnie wypłaconych, a także, w stosownych przypadkach, poprzez skuteczne, proporcjonalne i odstraszające sankcje administracyjne i finansowe.
2. Komisja lub jej przedstawiciele oraz Trybunał Obrachunkowy mają uprawnienia do audytu, na podstawie dokumentacji oraz kontroli na miejscu i inspekcji, wobec wszystkich beneficjentów dotacji, wykonawców i podwykonawców, którzy otrzymują od Unii środki finansowe na podstawie niniejszej decyzji.
3. Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) może przeprowadzać dochodzenia, w tym kontrole i inspekcje na miejscu, zgodnie z przepisami i procedurami określonymi w rozporządzeniu Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 (12) i rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 (13), w celu ustalenia, czy miały miejsce nadużycie finansowe, korupcja lub jakiekolwiek inne nielegalne działania, które wywierają wpływ na interesy finansowe Unii, w związku z umową o dotację, decyzją o udzieleniu dotacji lub zamówieniem finansowanym na podstawie niniejszej decyzji.
Artykuł 10
Sprawozdawczość i ocena
Do dnia 31 grudnia 2016 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów sprawozdanie na temat wykonania, wyników i ogólnej oceny działań przewidzianych w niniejszej decyzji w celu rozważenia odpowiednich działań następczych.
Artykuł 11
Wejście w życie
Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Strasburgu dnia 16 kwietnia 2014 r.