PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 14. října 2014
o určení třetí země, kterou Komise považuje za nespolupracující třetí zemi podle nařízení Rady (ES) č. 1005/2008, kterým se zavádí systém Společenství pro předcházení, potírání a odstranění nezákonného, nehlášeného a neregulovaného rybolovu
(2014/715/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1005/2008 ze dne 29. září 2008, kterým se zavádí systém Společenství pro předcházení, potírání a odstranění nezákonného, nehlášeného a neregulovaného rybolovu, mění nařízení (EHS) č. 2847/93, (ES) č. 1936/2001 a (ES) č. 601/2004 a zrušují nařízení (ES) č. 1093/94 a (ES) č. 1447/1999 (1), a zejména na článek 31 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
1. ÚVOD
(1)
Nařízením (ES) č. 1005/2008 (dále jen „nařízení o rybolovu NNN“) se zavádí systém Evropské unie pro předcházení, potírání a odstranění nezákonného, nehlášeného a neregulovaného rybolovu (dále jen „rybolov NNN“).
(2)
Kapitola VI nařízení o rybolovu NNN stanoví postup určení nespolupracujících třetích zemí, oznámení zemím určeným jako nespolupracující třetí země, vytvoření seznamu nespolupracujících zemí, vyškrtnutí ze seznamu nespolupracujících zemí, zveřejnění seznamu nespolupracujících zemí a veškerá mimořádná opatření.
(3)
Podle článku 31 nařízení o rybolovu NNN může Evropská komise určit třetí země, které považuje za nespolupracující země v boji proti rybolovu NNN. Třetí země může být určena jako nespolupracující třetí země, pokud neplní povinnosti, které jsou jí uloženy v rámci mezinárodního práva jako státu vlajky, státu přístavu, pobřežnímu státu nebo státu trhu, týkající se přijetí opatření pro předcházení, potírání a odstranění rybolovu NNN.
(4)
Určení nespolupracujících třetích zemí je založeno na přezkumu všech informací ve smyslu čl. 31 odst. 2 nařízení o rybolovu NNN.
(5)
V souladu s článkem 33 nařízení o rybolovu NNN může Rada stanovit seznam nespolupracujících zemí. Vůči těmto zemím se uplatní opatření stanovená v článku 38 nařízení o rybolovu NNN.
(6)
V souladu s čl. 20 odst. 1 nařízení o rybolovu NNN jsou státy vlajky, které jsou třetími zeměmi, povinné oznámit Komisi svá opatřeních pro provádění, kontrolu a vymáhání právních a správních předpisů a opatření pro zachování a řízení zdrojů, která musí rybářská plavidla dodržovat.
(7)
V souladu s čl. 20 odst. 4 nařízení o rybolovu NNN Komise administrativně spolupracuje s třetími zeměmi v oblastech týkajících se provádění ustanovení tohoto nařízení o osvědčení o úlovku.
(8)
V souladu s článkem 32 nařízení o rybolovu NNN oznámila Komise rozhodnutím ze dne 15. listopadu 2012 (2) (rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012) osmi třetím zemím, že zvažuje možnost, že budou určeny jako nespolupracující třetí země na základě nařízení o rybolovu NNN.
(9)
Ve svém rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 Komise uvedla informace o základních skutečnostech a faktorech, z nichž toto předběžné určení vychází.
(10)
Dne 15. listopadu 2012 Komise v samostatných dopisech rovněž oznámila osmi třetím zemím skutečnost, že zvažuje možnost, že budou určeny jako nespolupracující třetí země. K těmto dopisům bylo připojeno rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012.
(11)
Komise v těchto dopisech zdůraznila, že s cílem zabránit, aby byly dotčené třetí země určeny a navrženy pro oficiální zařazení na seznam jako nespolupracující třetí země podle článků 31 a 33 nařízení o rybolovu NNN, se tyto země vyzývají, aby v úzké spolupráci s Komisí vypracovaly a provedly akční plán k nápravě nedostatků uvedených v rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012. Včasným a účinným prováděním akčního plánu mohou dotčené země předejít situaci, kdy budou určeny jako nespolupracující třetí země a kdy bude předložen návrh na jejich zařazení na konečný seznam.
(12)
V důsledku toho Komise vyzvala osm dotčených třetích zemí, aby: i) přijaly všechna opatření nezbytná k provedení opatření uvedených v akčních plánech, které Komise navrhla, ii) vyhodnotily provádění opatření uvedených v akčních plánech, které Komise navrhla, iii) zasílaly Komisi každých šest měsíců podrobné zprávy s hodnocením provádění každého opatření, mimo jiné z hlediska jejich individuální a/nebo celkové účinnosti při zajišťování plně vyhovujícího systému pro kontrolu rybolovu.
(13)
Osm dotčených třetích zemí dostalo možnost odpovědět písemně na otázky výslovně uvedené v rozhodnutí Komise, stejně jako na další relevantní informace. To umožnilo uvedeným zemím předložit doklady k vyvrácení nebo doplnění skutečností uvedených v rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 nebo případně přijmout akční plán ke zlepšení stavu a opatření k nápravě této situace. Těmto osmi zemím bylo zaručeno právo na vyžádání nebo poskytnutí dodatečných informací.
(14)
Komise proto prostřednictvím svého rozhodnutí a dopisů ze dne 15. listopadu 2012 zahájila s těmito osmi třetími zeměmi dialog a uvedla, že za dostatečné období, aby se v této záležitosti v zásadě dosáhlo dohody, považuje období šesti měsíců.
(15)
Komise nadále vyhledávala a ověřovala všechny informace, které považovala za nezbytné. Ústní a písemné připomínky předložené těmito osmi třetími zeměmi v návaznosti na rozhodnutí Komise ze dne 15. listopadu 2012 byly zváženy a zohledněny. Uvedených osm zemí bylo o úvahách Komise průběžně informováno buď ústně, nebo písemně.
(16)
Šrílanské demokratické socialistické republice (dále jen „Šrí Lanka“) se nepodařilo vyvrátit skutečnosti uvedené Komisí ani realizovat akční plán k nápravě dané situace.
(17)
Toto prováděcí rozhodnutí Komise, které určuje Šrí Lanku jako třetí zemi, kterou Komise považuje za nespolupracující v boji proti rybolovu NNN, je výsledkem šetření a dialogu, které proběhly v souvislosti s prováděním nařízení o rybolovu NNN. Tento proces probíhal v souladu s hmotněprávními a procesními požadavky stanovenými v tomto nařízení, které se týkámimo jiné povinností třetí země, které pro ně jakožto státy vlajky, přístavu, trhu nebo pobřežní státy vyplývají z mezinárodního práva v oblasti předcházení, potírání a odstranění rybolovu NNN.
(18)
Z prováděcího rozhodnutí Komise, které určuje Šrí Lanku jako třetí zemi, kterou Komise považuje za nespolupracující v boji proti rybolovu NNN, vyplývají důsledky uvedené v čl. 18 odst. 1 písm. g) nařízení o rybolovu NNN.
2. POSTUP VŮČI ŠRÍ LANCE
(19)
Dne 15. listopadu 2012 oznámila podle článku 32 nařízení NNN Komise Šrí Lance, že zvažuje možnost určit Šrí Lanku jako nespolupracující třetí zemi (3).
(20)
Komise vyzvala Šrí Lanku, aby v úzké spolupráci s jejími útvary vypracovala akční plán k nápravě nedostatků uvedených v rozhodnutí Komise ze dne 15. listopadu 2012.
921)
Hlavní nedostatky, které Komise v navrhovaném akčním plánu shledala, souvisely s několika případy nesplnění povinností vyplývajících z mezinárodního práva, které se týkaly zejména přijetí vhodného právního rámce, absence přiměřeného a účinného sledování, pozorovacího programu, odrazujícího sankčního systému a řádného provádění systému osvědčování úlovků. Další zjištěné nedostatky se obecněji vztahují k dodržování mezinárodních závazků, včetně doporučení a usnesení regionálních organizací pro řízení rybolovu. Bylo rovněž zjištěno nedodržování doporučení a usnesení příslušných orgánů, např. Mezinárodního akčního plánu Organizace spojených národů proti nezákonnému, nehlášenému a neregulovanému rybolovu (IPOA-NNN). Nedodržování nezávazných doporučení a usnesení však bylo považováno pouze za podpůrný důkaz, a nikoli za základ pro určení.
(22)
Podáním ze dne 14. prosince 2012 informovala Šrí Lanka Komisi o institucionálních opatřeních přijatých k odstranění nedostatků uvedených v navrhovaném akčním plánu.
(23)
Šrí Lanka předložila písemné připomínky dne 31. prosince 2012 a 4. ledna 2013.
(24)
Dopisem ze dne 7. února 2013 požádala Komise Šrí Lanku, aby poskytla aktualizované informace o klíčových oblastech navrhovaného akčního plánu.
(25)
Dne 13. března 2013 předložily šrílanské orgány tyto dokumenty: i) průvodní dopis a vysvětlující dopis; ii) aktualizované údaje o časovém harmonogramu všech opatření, která má Šrí Lanka přijmout; iii) aktualizované informace o klíčových oblastech navrhovaného akčního plánu; iv) národní akční plán pro boj proti rybolovu NNN na rok 2013; v) aktualizace administrativních postupů a pokynů pro používání osvědčení o úlovku; vi) rozpočtové prostředky na rok 2013 pro zřízení pobočky divize kontroly kvality ministerstva rybolovu a rozvoje vodních zdrojů; vii) návrhy znění revidovaných právních předpisů týkající se plnění právních povinností, sledování zámořského loďstva a odrazujících sankcí; viii) programy na zvýšení informovanosti provozovatelů o systému osvědčování úlovků; xi) kontrolní systém a x) pokyny pro postupy k prošetření činností NNN na volném moři.
(26)
Technické konzultace mezi Komisí a Šrí Lankou se uskutečnily dne 17. dubna 2013 v Bruselu. Během tohoto setkání orgány Šrí Lanky předložily Komisi svůj nový národní akční plán pro boj proti rybolovu NNN stejně jako plánovaná opatření na zlepšení křížové kontroly údajů uvedených v osvědčení o úlovku a zahájily revizi právního rámce.
(27)
Ve svém podání ze dne 30. května 2013 a ze dne 3. června 2013 Šrí Lanka zdůraznila své odhodlání včasně provádět cestovní mapu, kterou vypracovala, a zároveň přijala legislativní změny k posílení opatření k zákazu rybolovu NNN a zahájila postup zadávání veřejných zakázek na systém sledování plavidel (VMS).
(28)
Na základě pokroku zjištěného v období od listopadu 2012 do začátku června 2013 informovala Komise v dopise ze dne 11. června 2013 Šrí Lanku, že za účelem dosažení konkrétních výsledků při řešení nedostatků uvedených v rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 a za účelem dokončení potřebných opatření prodlouží Komise dialog se Šrí Lankou o dalších devět měsíců - do 28. února 2014. Po tomto dopise Komise dne 20. června 2013 zaslala aktualizovaný návrh akčního plánu.
(29)
Šrí Lanka předložila dne 22. srpna 2013 zprávu o pokroku za období od 31. května 2013 do 15. srpna 2013, po které dne 28. října 2013 následovalo podání s informacemi o postupu přijímání novelizovaných právních předpisů.
(30)
Komise navštívila dotčené šrílanské orgány ve dnech 28.-30. ledna 2014. Tyto orgány byly informovány o vývoji situace v souladu s rozhodnutím ze dne 15. listopadu 2012 a navrhovaným akčním plánem. Během návštěvy Komise měly šrílanské orgány možnost učinit prohlášení a poskytnout příslušnou dokumentaci v reakci na rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 a informovat Komisi o nejnovějším vývoji, pokud jde o pokrok akčního plánu.
(31)
Šrí Lanka podala další zprávu o pokroku dne 27. března 2014 za období 16. srpna 2013 až 21. března 2014, v jejímž rámci předložila tyto dokumenty: i) aktualizované informace o klíčových oblastech navrhovaného akčního plánu; ii) aktualizovaný harmonogram provádění národního akčního plánu boje proti rybolovu NNN; iii) dopisy ministerstva rybolovu a rozvoje vodních zdrojů ministerstvu zahraničních věcí se žádostí o přistoupení k dohodě FAO o dodržování opatření a šetření státních příslušníků podílejících se na rybolovné činnosti NNN pod vlajkami jiných států; iv) žádost o financování systému VMS a doklad o požadavku na transpondér; v) informace o zvyšování povědomí a vi) vzorky revidovaného deníku rybolovu na rok 2014 a plán kontroly v přístavech zaměřené na rybářská plavidla pro hlubinný rybolov a rybolov na volném moři. Informace se rovněž týkaly přijetí revidovaného zákona o rybolovu šrílanským parlamentem dne 5. listopadu 2013. Šrí Lanka podala dne 1. srpna 2014 dodatečnou zprávu o pokroku, která se vztahovala na období do července 2014 a která kromě aktualizovaných informací o klíčových oblastech navrhovaného akčního plánu a aktualizovaného harmonogramu provádění národního akčního plánu boje proti rybolovu NNN obsahovala též dopis ministerstva zahraničních věcí ministerstvu rybolovu a rozvoje vodních zdrojů, v němž bylo uvedeno, že opis listiny o přijetí pro přistoupení k dohodě FAO o dodržování opatření bude předložen po přistoupení; a zpráva dále zahrnovala žádost určenou generálnímu prokurátorovi na zavedení větších sankcí do stávajících právních předpisů, dva dopisy od navrhovatelů právních předpisů obsahující revidované návrhy předpisů o rybolovných operacích na volném moři a o shromažďování údajů o úlovku, jakož i shrnutí programů na zvyšování informovanosti kapitánů na volném moři a prováděcí zprávu pro IOTC o regionálním programu pozorovatelů. Dne 29. srpna 2014 poskytla Šrí Lanka dodatečné informace, v nichž vysvětlila, jaký posun učinila ve vztahu ke zjištěným nedostatkům (jednalo se o návrhy předpisů o rybolovných operacích na volném moři a o shromažďování údajů o úlovku, informační oběžník o sankcích, informace o programech pozorovatelů a o kontrolních programech, jakož i o informace o pokroku při nápravě zjištěných nedostatků). Ve dnech 18. a 19. září 2014 poskytla Šrí Lanka nové informace, které potvrzovaly přijetí předpisů o rybolovných operacích na volném moři a o shromažďování údajů o úlovku, úvahy ve vnitřní činnosti za účelem vypracování kabinetního memoranda o odrazujícím sankčním systému, úvahy za účelem splnění povinností vůči IOTC, informace o lodním deníku, výskytu kontrol a pozorovatelů a informace o možném částečném postupném zavádění transpondérů VMS na paluby šrílanských rybářských plavidel v období od ledna 2015 do srpna 2015 (ačkoliv smlouva s dodavatelem nebyla dosud podepsána ani provedena).
(32)
Komise nadále vyhledávala a ověřovala všechny informace, které považovala za nezbytné. Byly zváženy a zohledněny ústní a písemné připomínky předložené Šrí Lankou v návaznosti na rozhodnutí Komise ze dne 15. listopadu 2012 a Šrí Lanka byla zároveň průběžně informována buď ústně, nebo písemně o úvahách Komise.
(33)
S ohledem na získané poznatky, jak je uvedeno v 34. až 67. bodě odůvodnění, je Komise přesvědčena, že oblasti, které byly v rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 popsány jako problematické a nedostatečné, Šrí Lanka nevyřešila uspokojivým způsobem. Šrí Lanka rovněž neprovedla v plném rozsahu opatření navrhovaná v průvodním akčním plánu.
3. URČENÍ ŠRÍ LANKY JAKO NESPOLUPRACUJÍCÍ TŘETÍ ZEMĚ
(34)
V souladu s čl. 31 odst. 3 nařízení o rybolovu NNN Komise přezkoumala, zda Šrí Lanka dodržovala své mezinárodní závazky jakožto stát vlajky, přístavu, trhu nebo pobřežního státu v souladu se zjištěními uvedenými v rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 a příslušnými informacemi, které poskytla Šrí Lanka, s navrhovaným akčním plánem, stejně jako s opatřeními, která byla přijata k nápravě situace. Pro účel tohoto přezkumu Komise vzala v úvahu parametry uvedené v čl. 31 odst. 4 až 7 nařízení o rybolovu NNN.
3.1. Opakující se rybolov NNN (čl. 31 odst. 4 písm. a) nařízení o rybolovu NNN)
(35)
Jak bylo uvedeno v 292. bodě odůvodnění rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012, Komise zjistila, že Šrí Lanka nemá právní předpisy umožňující vydávání povolení k rybolovu na volném moři.
(36)
Jak je uvedeno v 296. bodě odůvodnění rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012, třináct plavidel Šrí Lanky bylo zařazeno do návrhu seznamu plavidel provádějících rybolov NNN vedeného Komisí pro tuňáky Indického oceánu (IOTC), protože byla zachycena při rybolovu v rozporu s opatřeními pro zachování a řízení zdrojů IOTC. Od rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 Šrí Lanka nezakázala svým plavidlům provádět nezákonný rybolov na volném moři ani bezodkladně nepřijala právní předpisy umožňující rybolov na volném moři a vydávání povolení k rybolovu na volném moři, aby tak zabránila nezákonnému rybolovu svými rybářskými plavidly. Šrí Lanka místo toho 5. listopadu 2013 konečně přijala revidovaný zákon o rybolovu umožňující rybolov na volném moři. Byly vypracovány prováděcí právní předpisy pro vydávání povolení pro plavidla na volném moři, jež byly přijaty v září 2014, ovšem (podle podání příslušných orgánů) nebyly dosud provedeny. Šrí Lanka rovněž omezila počet plavidel působících v IOTC z 3 307 na 1 758, tato plavidla však stále provádí rybolov na základě správního povolení pro rybolov na volném moři, a nikoli na základě zákonného povolení. V tomto ohledu je třeba připomenout, že v souladu s čl. 18 odst. 3 písm. b) bodem ii) Dohody Organizace spojených národů o rybích populacích (4) (UNFSA) musí stát vlajky přijmout opatření zakazující jeho plavidlům rybolov na volném moři, pokud nemají řádné povolení nebo schválení k provádění rybolovu. Uvedená situace jednoznačně dokládá, že Šrí Lanka nepostupuje v souladu se svou mezinárodní právní odpovědností jakožto státu vlajky.
(37)
Od vydání rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 byla podle informací získaných IOTC (5) v roce 2013 pobřežními státy zachycena tři plavidla plující pod šrílanskou vlajkou - Malshiri No. 1, Gold Marine 5 a Lakpriya 2, která pravděpodobně prováděla rybolov NNN. Připomíná se, že podle čl. 18 odst. 1 a 2 dohody UNFSA je stát vlajky odpovědný za svá plavidla provozovaná na volném moři. Kromě toho v souladu s článkem 118 Úmluvy Organizace spojených národů o mořském právu (UNCLOS) musí státy spolupracovat na zachování a řízení živých zdrojů; tuto povinnost jednoznačně narušuje přítomnost loďstva v IOTC bez zákonného povolení k rybolovu, které tak provádí rybolov NNN ve smyslu definice v článku 2 nařízení o rybolovu NNN.
(38)
V roce 2013 bylo navíc během kontroly při tranzitu přes území výlučné ekonomické zóny (EEZ) pobřežního státu zjištěno, že 13 dalších šrílanských plavidel nesplňuje opatření pro zachování a řízení živých zdrojů IOTC. Komise se domnívá, že pokračující rybolov prováděný plavidly Šrí Lanky, který je v rozporu s opatřeními pro zachování a řízení IOTC, představuje jednoznačný doklad, že Šrí Lanka neplní své povinnosti, které pro ni jako pro stát vlajky vyplývají z mezinárodního práva, jak je uvedeno v 37. bodě odůvodnění.
(39)
Situace rovněž dokládá neschopnost Šrí Lanky zajistit, aby se rybářská plavidla oprávněná plout pod její vlajkou nezapojovala do rybolovu NNN ani tento rybolov nepodporovala, což je v rozporu s bodem 34 IPOA-NNN, ve kterém se stanoví, že státy by měly zajistit, aby se rybářská plavidla oprávněná plout pod jejich vlajkou nezapojovala do rybolovu NNN ani tento rybolov nepodporovala. Kromě toho je existence plavidel plujících pod šrílanskou vlajkou, jak je uvedeno v 36. až 38. bodě odůvodnění, rovněž známkou nesplnění povinností ze strany Šrí Lanky vyplývajících z čl. 19 odst. 1 a 2 dohody UNFSA, kde se stanoví, že stát vlajky musí zajistit, aby plavidla plující pod jeho vlajkou dodržovala předpisy pro zachování a řízení zdrojů regionálních organizací pro řízení rybolovu.
(40)
Komise rovněž zjistila, že Šrí Lanka nemůže přijmout vhodná opatření k zabránění opakujícímu se rybolovu NNN kvůli nedostatkům ve svém právním rámci. Komise proto v rámci akčního plánu navrhla, aby byl proveden přezkum právního rámce pro zajištění dodržování mezinárodních závazků ve vztahu k volnému moři, a to za účelem odstranění nedostatku příslušných provozních prostředků určených k účinnému sledování šrílanského zámořského loďstva a vytvoření odrazujícího sankčního systému.
(41)
Jak již bylo uvedeno v 36. bodě odůvodnění tohoto rozhodnutí, Šrí Lanka přijala v listopadu 2013 revidovaný zákon o rybolovu umožňující jejím plavidlům provádět rybolov mimo výlučnou ekonomickou zónu Šrí Lanky. Avšak zákon potřebný pro provádění systému udělování povolení pro rybolov na volném moři je stále ve fázi návrhu, a proto není použitelný. Povolení jsou v současné době vydávána na základě správních rozhodnutí, bez předchozího vymezení postupů a nesystémovým způsobem. Kromě toho revidovaný zákon o rybolovu rovněž stanoví větší sankce za rybolov NNN, které by mohly být považovány za odrazující, pouze pro část šrílanského zámořského loďstva (zejména pro malé lodě, které loví mimo šrílanskou výlučnou ekonomickou zónu a pro které by mohly být sankce považovány za vhodné vzhledem k omezené rybolovné kapacitě těchto plavidel). Avšak šrílanská flotila větších plavidel (o délce větší než 24 m) se v letech 2013 a 2014 rozrostla a výši sankcí, které stanoví nový zákon o rybolovu pro tuto část flotily, nelze již považovat za odrazující; rybolovná kapacita těchto plavidel je 10-20krát větší než u menších plavidel. Současné právní předpisy (6) počítají s maximální pokutou ve výši 8 429 EUR (1 500 000 LKR (7)), kterou nelze považovat za účinnou z hlediska zajištění dodržování opatření a odrazování od jejich dalšího porušování a která nepřipraví pachatele o výhody vyplývající z jejich nezákonné činnosti. Výši těchto sankcí nelze pokládat za splňující požadavky čl. 19 odst. 2 dohody UNFSA, v němž se mimo jiné stanoví, že sankce by měly být dostatečně přísné a měly by připravovat pachatele o zisky vyplývající z jejich nezákonné činnosti. Komise se proto domnívá, že sankční systém zavedený Šrí Lankou je zjevně nepřiměřený a jednoznačně neodpovídá závažnosti možných porušení pravidel, možnému dopadu porušení pravidel na zdroje a případnému prospěchu, který může z takové nezákonné činnosti vyplývat.
(42)
Opatření přijatá Šrí Lankou jsou proto s ohledem na její povinnosti státu vlajky nedostatečná pro dosažení souladu s článkem 118 úmluvy UNCLOS a s články 18, 19 a 20 dohody UNFSA.
(43)
Vzhledem k 292. až 299. bodu odůvodnění rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 a vzhledem k vývoji po 15. listopadu 2012 zastává Komise názor, že na základě ustanovení čl. 31 odst. 3 a čl. 31 odst. 4 písm. a) nařízení o rybolovu NNN neplní Šrí Lanka povinnosti, které pro ni jako pro stát vlajky vyplývají z mezinárodního práva ohledně plavidel provádějících rybolov NNN a rybolovu NNN prováděného rybářskými plavidly plujícími pod její vlajkou nebo jejími státními příslušníky, a nepřijala dostatečná opatření, aby čelila doloženému a opakujícímu se rybolovu NNN prováděnému plavidly, která dříve plula pod její vlajkou.
3.2. Špatná spolupráce a nepřijetí donucovacích opatření (čl. 31 odst. 5 písm. b), c) a d) nařízení o rybolovu NNN)
(44)
Jak je popsáno v 302. až 311. bodě odůvodnění rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012, Komise provedla analýzu toho, zda Šrí Lanka účinně spolupracuje s Komisí na vyšetřování rybolovu NNN a s ním spojených činností.
(45)
Pokud jde o plavidla uvedená v 293. bodě odůvodnění rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012, Šrí Lanka byla - jak vyplývá z 296. bodu odůvodnění uvedeného rozhodnutí - povinna podávat každý měsíc zprávy o opatřeních přijatých vůči těmto plavidlům. Tyto zprávy byly předloženy pouze v 9 z 12 měsíců v roce 2013 a pouze ve 2 ze 4 měsíců v roce 2014. V rozporu s ustanoveními článku 20 dohody UNFSA, podle kterého musí státy spolupracovat buď přímo, nebo prostřednictvím regionálních organizací pro řízení rybolovu, aby zajistily dodržování opatření pro zachování a řízení zdrojů přijatá regionálními organizacemi pro řízení rybolovu a jejich vymáhání, Šrí Lanka nesplnila své povinnosti vyplývající z mezinárodního práva, pokud jde o mezinárodní spolupráci a donucování.
(46)
Jak je uvedeno v 302. bodě odůvodnění rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 a výše v 45. bodě odůvodnění, Šrí Lanka nesplnila své povinnosti vůči IOTC měsíčně podávat zprávy v souvislosti s 13 šrílanskými plavidly, u nichž se předpokládá, že jsou zapojena do rybolovu NNN, která však nejsou zařazena na seznam IOTC. Šrí Lanka proto neprokázala splnění podmínek čl. 94 odst. 2 písm. b) úmluvy UNCLOS, v němž se stanoví, že stát vlajky přejímá pod svou jurisdikci v rámci svých vnitrostátních právních předpisů každé plavidlo plující pod jeho vlajkou, jeho velitele, důstojníky i posádku.
(47)
Komise dále zkoumala, jak je uvedeno v 306. až 307. bodě odůvodnění rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012, zda Šrí Lanka přijala účinná donucovací opatření vůči provozovatelům plavidel odpovědným za provádění rybolovu NNN a zda byly použity dostatečně přísné sankce, aby připravily pachatele o zisky vyplývající z tohoto rybolovu.
(48)
Jak bylo vysvětleno v 41. bodě odůvodnění v návaznosti na rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012, na Šrí Lance nebyl zaveden odrazující sankční systém pro segment velkých plavidel šrílanské flotily. Stávající soubor sankcí není v souladu s požadavky čl. 19 odst. 2 dohody UNFSA, v němž se mimo jiné stanoví, že sankce by měly být dostatečně přísné a měly by připravovat pachatele o zisky vyplývající z jejich nezákonné činnosti.
(49)
Dostupné důkazy stále potvrzují, že Šrí Lanka neplní své povinnosti podle mezinárodního práva, co se týče účinných donucovacích opatření. V tomto ohledu, jak bylo vysvětleno v 36. až 38. bodě odůvodnění, pokračující rybolov prováděný plavidly Šrí Lanky, který je v rozporu s opatřeními pro zachování a řízení IOTC, svědčí o tom, že Šrí Lanka neplní povinnosti vůči svým plavidlům provádějícím činnost na volném moři, jak je stanoveno v čl. 18 odst. 1 a 2 dohody UNFSA.
(50)
Jak bylo zdůrazněno v 309. bodě odůvodnění rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012, úroveň rozvoje Šrí Lanky nelze považovat za činitel narušující schopnost příslušných orgánů spolupracovat s ostatními zeměmi a usilovat o vymáhání. Vyhodnocení konkrétních překážek rozvoje je dále uvedeno v 65. až 67. bodě odůvodnění.
(51)
Opatření přijatá Šrí Lankou jsou proto s ohledem na její povinnosti státu vlajky nedostatečná pro dosažení souladu s čl. 94 odst. 2 písm. b) úmluvy UNCLOS a s články 18 a 19 dohody UNFSA.
(52)
S ohledem na 302. až 311. bod odůvodnění rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 a vývoj po 15. listopadu 2012 se Komise domnívá, že v souladu s čl. 31 odst. 3 a čl. 31 odst. 5 písm. b), c) a d) nařízení o rybolovu NNN Šrí Lanka neplní povinnosti, které jsou jí uloženy v rámci mezinárodního práva jako státu vlajky v souvislosti se spoluprací a donucovacími opatřeními.
3.3. Nedodržování mezinárodních pravidel (čl. 31 odst. 6 nařízení o rybolovu NNN)
(53)
Jak je popsáno v 314. až 334. bodě odůvodnění rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012, Komise provedla analýzu veškerých důležitých informací týkajících se statusu Šrí Lanky jako smluvní strany IOTC. Komise proto provedla analýzu veškerých informací, které považovala za důležité ve vztahu k dohodě Šrí Lanky o uplatňování opatření na zachování a řízení přijatých komisí IOTC v návaznosti na rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012.
(54)
Připomíná se, že od rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 vydala komise IOTC výroční zprávy o plnění požadavků pro léta 2013 (8) a 2014 (9), z nichž vyplývá, že v letech 2012 a 2013 Šrí Lanka požadavky stále neplnila nebo je plnila jen částečně.
(55)
Pokud jde o zprávu o plnění požadavků pro rok 2013, Šrí Lanka nepředložila některé z požadovaných informací v oblasti statistiky a některých opatření pro zachování a řízení.
(56)
Zejména, pokud jde o usnesení IOTC 10/08 (10) o seznamu aktivních plavidel, Šrí Lanka neposkytla informace o mezinárodní rádiové volací značce pro každé plavidlo. Pokud jde o usnesení IOTC č. 06/03 (11) o přijetí systému sledování plavidel (VMS), Šrí Lanka nevybavila svá plavidla o celkové délce větší než 15 metrů systémy VMS a nevybudovala středisko pro sledování rybolovu (FMC). Šrí Lanka rovněž nepředložila povinnou zprávu o pokroku systému VMS. Pokud jde o usnesení IOTC 10/02 (12) o povinných statistických požadavcích, Šrí Lanka neposkytla údaje o četnosti a velikosti pro pobřežní rybolov a údaje o nominálních odlovech, údaje o úlovku a intenzitě rybolovu a četnosti a velikosti podle normy požadované tímto usnesením pro pobřežní rybolov, hladinný lov a rybolov pomocí dlouhých lovných šňůr. Pokud jde o usnesení IOTC 05/05 (13) o předkládání údajů týkajících se žraloků, tyto požadavky splnila Šrí Lanka jen částečně, protože údaje o úlovcích pro tenatové sítě a dlouhé lovné šňůry jsou uvedeny společně.Pokud jde o usnesení IOTC 12/05 (14) o překládkách v přístavu, nepředložila Šrí Lanka povinnou zprávu.Pokud jde o usnesení IOTC 11/04 o pozorovatelích (15), Šrí Lanka neprovedla regionální programy pozorovatelů, jak požaduje toto usnesení. Šrí Lanka zejména nevytvořila program pozorovatelů v povinném rozsahu 5 % na moři pro plavidla delší než 24 metrů a neplní povinnosti pozorovatelů podávat zprávy.
(57)
Pokud jde o zprávu o plnění požadavků pro rok 2014, Šrí Lanka nepředložila některé z požadovaných informací v oblasti statistiky a některých opatření pro zachování a řízení.
(58)
Zejména, pokud jde o usnesení IOTC 13/02 (16),Šrí Lanka nepřijala právní a správní předpisy, které by stanovily povinné označování vybavení. Pokud jde o usnesení IOTC 13/08 (17), Šrí Lanka nepředložila plán řízení pro lovná zařízení s uzavíracím mechanismem (FAD) ani nebyla přijata žádná právní a správní opatření pro osm plavidel lovících košelkovými nevody v souladu s požadavky usnesení IOTC 12/13 (18). V roce 2014 opět ve vztahu k usnesení 06/03 (19) Šrí Lanka nevybavila svá plavidla o celkové délce větší než 15 metrů systémy VMS a nevybudovala středisko pro sledování rybolovu (FMC) ani nepředložila povinnou zprávu o pokroku systému sledování plavidel (VMS).Pokud jde o usnesení IOTC 10/02 o povinných statistických údajích, neoznámila Šrí Lanka údaje o nominálních odlovech, údaje o úlovku a intenzitě rybolovu a četnosti a velikosti podle normy požadované tímto usnesením.Pokud jde o usnesení IOTC 13/06 (20) a 12/04 (21), Šrí Lanka neprovedla zákaz lovu žraloka dlouhoploutvého ani nezavedla pro plavidla lovící košelkovými nevody povinné vybavení podběráky a pro plavidla používající dlouhé lovné šňůry povinné vybavení nástroji na odříznutí lovné šňůry a vyjmutí háčku. V roce 2014 Šrí Lanka opět ve vztahu k usnesení 11/04 (22) neprovedla programy pozorovatelů, jak požaduje toto usnesení.Šrí Lanka zejména nevytvořila program pozorovatelů v povinném rozsahu 5 % na moři pro plavidla delší než 24 metrů a neplní povinnosti pozorovatelů podávat zprávy. Pokud jde o usnesení IOTC 10/10 (23), Šrí Lanka neposkytla zprávu o dovozu, vykládce a překládce tuňáka a produktů z příbuzných druhů ryb v přístavech.
(59)
Neposkytnutí informací, které požaduje IOTC, a nesplnění povinností IOTC podle 56. a 58. bodu odůvodnění ze strany Šrí Lanky je dokladem toho, že Šrí Lanka nesplnila povinnosti státu vlajky stanovené v úmluvě UNCLOS a v dohodě UNFSA. Zejména neposkytnutí včasných statistických informací, informací o systému VMS, o úlovku a intenzitě, překládkách v přístavu, programu pozorovatelů oslabuje schopnost Šrí Lanky plnit své povinnosti v souladu s články 117 a 118 úmluvy UNCLOS. Tyto články stanoví povinnosti státu přijmout pro své státní příslušníky opatření na zachování živých zdrojů na volném moři a spolupracovat na opatřeních pro zachování a řízení živých zdrojů v oblasti volného moře.
(60)
Jak je uvedeno v 322. bodě odůvodnění rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012, během návštěvy Komise na Šrí Lance v listopadu 2010 byla zjištěna řada dalších skutečností, a to zejména pokud jde o chybějící systém VMS a právní předpisy pro podávání zpráv o úlovcích. V 319. a 321. bodě odůvodnění rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 jsou v důsledku zpráv o plnění požadavků IOTC pro léta 2011 a 2012 uvedeny další skutečnosti týkající se například chybějícího programu pozorovatelů a špatného podávání zpráv o plavidlech a státních příslušnících, u nichž bylo zjištěno zapojení do rybolovu NNN.V tomto ohledu z informací předložených šrílanskými orgány ve vztahu k právním předpisům v oblasti rybolovu na volném moři, vytvoření funkčního systému VMS, spolehlivého programu pozorovatelů a k evidenci úlovků a podávání zpráv o úlovcích vyplynulo, že orgány nezajistily účinnou a účelnou kontrolu a sledování plavidel plujících pod vlajkou Šrí Lanky v souladu s mezinárodními závazky. Šrí Lanka, jak je uvedeno v 36., 40. a 41. bodě odůvodnění, byla především vyzvána, aby vypracovala podrobný právní rámec umožňující rybolov na volném moři společně s povoleními k rybolovu na volném moři a aby splnila usnesení IOTC, a to zejména pokud jde o sledování, kontrolu a dohled nad vlastní flotilou, včetně systému VMS, lodního deníku a systému podávání zpráv o úlovcích a programu pozorovatelů.Pokud jde o právní předpisy v oblasti rybolovu na volném moři, byl změněn zákon o rybolovu, aby umožňoval rybolov na volném moři, a bylo navrženo prováděcí nařízení k vydávání povolení, jež bylo nakonec přijato v září 2014. Jelikož však bylo dané prováděcí nařízení přijato až v září 2014 a nedostává se informací o tom, jak bude provedeno, jsou v současnosti vydávána pouze administrativní povolení, přičemž šrílanská plavidla jsou provozována bez systému VMS. Pokud jde o regionální program pozorovatelů, z dokumentů poskytnutých šrílanskými orgány vyplynulo, že i přes výběr a přijetí několika inspektorů nebude velká část loďstva pokryta z důvodu malého počtu inspektorů (45) v poměru k velkému počtu plavidel (1 758 v rejstříku plavidel IOTC). Šrí Lanka však nepředložila žádné návrhy na řešení tohoto vážného problému v kontextu IOTC, v důsledku kterého není odpovídajícím způsobem zajištěno pokrytí loďstva plujícího pod šrílanskou vlajkou na volném moři kvůli nedostatečným prostředkům pro inspekci.V tomto ohledu je třeba připomenout, že Šrí Lanka má vážné problémy při vykazování údajů pro IOTC, což ohrožuje schopnost země vykonávat povinnosti státu vlajky.
(61)
Pokud jde o systém VMS, jak je uvedeno v 316., 321. a 322. bodě odůvodnění rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 a v 60. bodě odůvodnění tohoto rozhodnutí, Komise připomíná různé problémy, na které upozorňuje IOTC. V návaznosti na rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 Šrí Lanka uvedla, že se nachází v procesu zavádění systému VMS. Předložila Komisi právní předpisy prokazující požadavek na transpondér na palubě od 1. listopadu 2011 a uvedla, že už byl vybrán poskytovatel služeb. Nebylo však zajištěno financování a jednání mezi šrílanskými orgány a příslušnými finančními institucemi probíhají už déle než 18 měsíců. Jednání se týkají podmínek úvěru na nákup a instalaci FMC a poskytování finanční pomoci provozovatelům při instalaci a provozování systému VMS v přiměřené lhůtě pro celou flotilu provádějící rybolov na volném moři. V důsledku toho není na Šrí Lance zřízeno středisko FMC. Systém VMS je navíc stále ve vývoji a nebyl dosud uveden do provozu. Komise během své návštěvy v lednu 2014 zjistila, jak potvrzuje následné podání Šrí Lanky a zprávy o plnění požadavků IOTC pro léta 2013 a 2014, že rybářská plavidla Šrí Lanky stále nejsou vybavena systémem VMS. Pokud jde o soulad s požadavky IOTC na systém VMS, existují rozpory mezi zprávami o plnění požadavků IOTC pro léta 2013 a 2014 a kroky Šrí Lanky. Zprávy o plnění požadavků uvádějí údaje o částečném plnění, zatímco z informací poskytnutých Šrí Lankou jednoznačně vyplývá, že nedošlo k žádné skutečné realizaci systému VMS. Šrí Lanka proto nesplňuje podmínky stanovené v čl. 18 odst. 3 písm. g) dohody UNFSA s ohledem na údaje o schopnosti šrílanských orgánů v oblasti sledování, kontroly a dohledu, zejména provozní schopnosti řídit vlastní flotilu a schopnosti vývoje a realizace funkčního systému VMS.
(62)
Ze skutečností uvedených v oddílu 3.3 vyplývá, že Šrí Lanka porušuje podmínky čl. 18 odst. 3 dohody UNFSA.
(63)
Šrí Lanka proto s ohledem na své povinnosti státu vlajky nesplňuje dostatečně podmínky článku 117, 118 úmluvy UNCLOS a čl. 18 odst. 3 dohody UNFSA.
(64)
S ohledem na 314. až 334. bod odůvodnění rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 a vývoj po přijetí tohoto rozhodnutí se Komise domnívá, že v souladu s čl. 31 odst. 3 a 6 nařízení o rybolovu NNN Šrí Lanka neplní své povinnosti, které má podle mezinárodního práva, co se týče mezinárodních pravidel, předpisů a opatření pro zachování a řízení zdrojů.
3.4. Zvláštní omezení rozvojových zemí
(65)
Připomíná se, že podle ukazatele lidského rozvoje zavedeného OSN (24) je Šrí Lanka považována za zemi na středním stupni lidského rozvoje (92. místo ze 186 zemí). Potvrzuje to i příloha II nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1905/2006 (25), kde je Šrí Lanka uvedena v kategorii zemí s nižšími středními příjmy.
(66)
Jak je uvedeno v 337. bodě odůvodnění rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012, nebylo možno zjistit žádný průkazný důvod, který by naznačoval, že skutečnost, že Šrí Lanka neplní povinnosti vyplývající pro ni z mezinárodního práva, je důsledkem nedostatečného rozvoje. Po 15. listopadu 2012 nebyl předložen žádný další konkrétní důkaz, který by prokazoval, že zjištěné nedostatky jsou důsledkem nedostatečné kapacity a správní infrastruktury.
(67)
S ohledem na 336. až 337. bod odůvodnění rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 a vývoj po 15. listopadu 2012 se Komise domnívá, že v souladu s čl. 31 odst. 7 nařízení o rybolovu NNN stav rozvoje a celková výkonnost Šrí Lanky v oblasti rybolovu nejsou nepříznivě ovlivněny její úrovní rozvoje.
4. ZÁVĚR TÝKAJÍCÍ SE URČENÍ NESPOLUPRACUJÍCÍ TŘETÍ ZEMĚ
(68)
S ohledem na závěry týkající se skutečnosti, že Šrí Lanka neplní povinnosti vyplývající z mezinárodního práva pro stát vlajky, stát přístavu, pobřežní stát nebo stát trhu a nepřijímá kroky směřující k předcházení, potírání a odstranění rybolovu NNN, měla by být v souladu s článkem 31 nařízení o rybolovu NNN určena jako země, kterou Komise považuje za nespolupracující třetí zemi v boji proti rybolovu NNN.
(69)
Podle čl. 18 odst. 1 písm. g) nařízení o rybolovu NNN jsou příslušné orgány členských států povinny odmítnout dovoz produktů rybolovu do Unie, aniž by musely žádat dodatečné důkazy nebo posílat žádost o pomoc státu vlajky, pokud si jsou vědomy, že osvědčení o úlovku potvrdily orgány státu vlajky určeného v souladu s článkem 31 uvedeného nařízení jako nespolupracující stát. Nepříznivý dopad na obchod by měl nastávat pokud možno co nejpozvolněji s cílem usnadnit - během období mezi dnem vstupu tohoto prováděcího rozhodnutí Komise v platnost a případnými opatřeními přijatými Radou - přizpůsobení dotčených stran nové situaci a s cílem poskytnout hospodářským subjektům, mimo jiné i malým a středním podnikům, vzhledem ke zvláštním vlastnostem produktů rybolovu ze Šrí Lanky a ke zvláštním vlastnostem dodavatelů na Šrí Lance, dostatek času na přizpůsobení. V důsledku toho by uplatňování tohoto rozhodnutí mělo být odloženo o tři měsíce. Tento odklad by neměl mít žádný dopad na potřebu rychlých opatření ze strany Rady pro urychlené řešení situace na Šrí Lance v souvislosti s rybolovem NNN.
(70)
Je třeba prohlásit, že určení Šrí Lanky jako země, kterou Komise pro účely tohoto rozhodnutí považuje za nespolupracující, nebrání tomu, aby Komise nebo Rada učinily jakýkoli následný krok za účelem vypracování seznamu nespolupracujících zemí.
(71)
V případě, že Rada zařadí Šrí Lanku na seznam nespolupracujících zemí podle článku 33 nařízení o NNN, toto předcházející rozhodnutí o určení se stane zastaralým.
5. POSTUP PROJEDNÁVÁNÍ VE VÝBORU
(72)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro rybolov a akvakulturu,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Šrílanská demokratická socialistická republika je určena jako třetí země, kterou Komise považuje za nespolupracující třetí zemi v boji proti nezákonnému, nehlášenému a neregulovanému rybolovu.
Článek 2
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem 14. ledna 2015.
V Bruselu dne 14. října 2014.
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI
z dnia 14 października 2014 r.
określająca państwo trzecie, które Komisja uznaje za niewspółpracujące państwo trzecie zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1005/2008 ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania
(2014/715/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2014 r. ustanawiające wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1936/2001 i (WE) nr 601/2004 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 1093/94 i (WE) nr 1447/1999 (1), w szczególności jego art. 31,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. WPROWADZENIE
(1)
Rozporządzenie (WE) nr 1005/2008 (rozporządzenie w sprawie połowów NNN) ustanawia unijny system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym (NNN) połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania.
(2)
W rozdziale VI rozporządzenia w sprawie połowów NNN określono procedury dotyczące uznawania państw trzecich za niewspółpracujące, démarches w odniesieniu do państw uznanych za niewspółpracujące państwa trzecie, sporządzania wykazu niewspółpracujących państw trzecich, usunięcia z wykazu niewspółpracujących państw trzecich, publicznego dostępu do wykazu niewspółpracujących państw trzecich i wszelkich środków nadzwyczajnych.
(3)
Zgodnie z art. 31 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja Europejska może określić państwa trzecie, które uznaje za niewspółpracujące państwa trzecie w zakresie zwalczania połowów NNN. Państwo trzecie może zostać uznane za niewspółpracujące państwo trzecie, jeżeli nie wypełnia obowiązków spoczywających na nim na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nadbrzeżnym lub państwie zbytu, polegających na podejmowaniu działań w celu zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania.
(4)
Określenie niewspółpracujących państw trzecich następuje na podstawie przeglądu wszelkich informacji określonych w art. 31 ust. 2 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.
(5)
Zgodnie z art. 33 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Rada może sporządzić wykaz państw niewspółpracujących. W odniesieniu do tych państw mają zastosowanie środki określone w art. 38 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.
(6)
Zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia w sprawie połowów NNN wzywa się państwa trzecie bandery do powiadamiania Komisji o rozwiązaniach dotyczących wdrożenia, kontroli i egzekwowania przepisów ustawowych i wykonawczych oraz środków ochrony i zarządzania, do których muszą stosować się ich statki rybackie.
(7)
Zgodnie z art. 20 ust. 4 rozporządzenia w sprawie połowów NNN Komisja prowadzi współpracę administracyjną z państwami trzecimi w obszarach związanych z wdrożeniem przepisów tego rozporządzenia dotyczących świadectw połowowych.
(8)
Zgodnie z art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN w drodze decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. (2) (decyzja z dnia 15 listopada 2012 r.) Komisja powiadomiła osiem państw trzecich o możliwości uznania ich przez Komisję za niewspółpracujące państwa zgodnie z rozporządzeniem w sprawie połowów NNN.
(9)
W swojej decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. Komisja zawarła informacje dotyczące najważniejszych faktów i rozważań, które legły u podstaw takiego wstępnego uznania.
(10)
Jednocześnie w dniu 15 listopada 2012 r. Komisja powiadomiła za pomocą odrębnych pism osiem państw trzecich o rozważaniu możliwości uznania ich za niewspółpracujące państwa trzecie. Do przedmiotowych pism dołączono decyzję z dnia 15 listopada 2012 r.
(11)
Komisja podkreśliła w nich, że w celu uniknięcia uznania i proponowanego formalnego umieszczenia ich w wykazie niewspółpracujących państw trzecich, zgodnie odpowiednio z art. 31 i 33 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, zainteresowane państwa trzecie zachęca się do opracowania i wdrożenia, w ścisłej współpracy z Komisją, planu działania na rzecz likwidacji niedociągnięć stwierdzonych w decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. Terminowa i skuteczna realizacja planu działania przez zainteresowane państwa mogła pozwolić na uniknięcie uznania ich za niewspółpracujące państwa trzecie i proponowanego umieszczenia ich w ostatecznym wykazie.
(12)
W rezultacie Komisja zachęciła zainteresowane osiem państw trzecich: (i) do przyjęcia wszelkich niezbędnych środków na rzecz realizacji działań zawartych w planach działania proponowanych przez Komisję; (ii) do dokonania oceny realizacji działań zawartych w planach działania zalecanych przez Komisję; i (iii) do przesyłania Komisji co sześć miesięcy szczegółowych sprawozdań, zawierających ocenę realizacji każdego działania w odniesieniu do, między innymi, ich jednostkowej lub ogólnej skuteczności w zapewnieniu w pełni zgodnego systemu kontroli rybołówstwa
(13)
Osiem zainteresowanych państw trzecich otrzymało możliwość udzielenia na piśmie odpowiedzi dotyczących zagadnień otwarcie poruszonych w decyzji Komisji, a także innych ważnych informacji. Państwom tym pozwolono na przedstawienie materiału dowodowego, aby odeprzeć zarzuty lub uzupełnić fakty przywołane w decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. lub aby przyjąć, o ile to właściwe, plan działania na rzecz poprawy i środków przyjętych dla naprawy sytuacji. Ośmiu państwom zagwarantowano prawo do zwrócenia się o dodatkowe informacje lub do ich udzielenia.
(14)
W ten sposób, za pomocą swojej decyzji i pism z dnia 15 listopada 2012 r., Komisja zainicjowała proces dialogu z ośmioma państwami trzecimi i podkreśliła, że w jej opinii okres sześciu miesięcy jest zasadniczo wystarczający dla osiągnięcia porozumienia.
(15)
Komisja nadal poszukiwała wszelkich informacji, jakie uważała za niezbędne, i je weryfikowała. Uwagi ustne i pisemne przedłożone przez osiem państw trzecich w następstwie decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. zostały przeanalizowane i wzięte pod uwagę. Osiem państw było na bieżąco, ustnie lub pisemnie, informowanych o rozważaniach Komisji.
(16)
Demokratyczno-Socjalistycznej Republice Sri Lanki (Sri Lance) nie udało się podważyć faktów przytoczonych przez Komisję lub wdrożyć planu działania w celu naprawy sytuacji.
(17)
Niniejszą decyzję wykonawczą Komisji, będącą wynikiem dochodzenia i procesu dialogu i określającą Sri Lankę jako państwo trzecie, które Komisja uznaje za niewspółpracujące w zakresie zwalczania połowów NNN, podejmuje się w kontekście wdrażania rozporządzenia w sprawie połowów NNN. Przedmiotowy proces był zgodny z merytorycznymi i proceduralnymi wymogami określonymi w rozporządzeniu, które odnosi się między innymi do obowiązków spoczywających na państwie trzecim na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nadbrzeżnym lub państwie zbytu, polegających na podejmowaniu działań w celu zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania.
(18)
Decyzja wykonawcza Komisji wskazująca Sri Lankę jako państwo trzecie, które Komisja uznaje za niewspółpracujące państwo trzecie w zakresie zwalczania połowów NNN, pociąga za sobą skutki określone w art. 18 ust. 1 lit. g) rozporządzenia w sprawie połowów NNN.
2. POSTĘPOWANIE DOTYCZĄCE SRI LANKI
(19)
W dniu 15 listopada 2012 r. Komisja powiadomiła Sri Lankę o decyzji podjętej na podstawie art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, zgodnie z którą rozważa możliwość uznania Sri Lanki za niewspółpracujące państwo trzecie (3).
(20)
Komisja zachęciła Sri Lankę, by w ścisłej współpracy z jej służbami ustanowiła plan działania na rzecz usunięcia niedociągnięć określonych w decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r.
(21)
Główne niedociągnięcia wskazane przez Komisję w proponowanym planie działania były związane z kilkoma przypadkami niewdrożenia obowiązków wynikających z prawa międzynarodowego, związanych w szczególności z przyjęciem odpowiednich ram prawnych, brakiem odpowiedniego i skutecznego monitorowania, brakiem programów obecności obserwatorów, brakiem odstraszającego systemu sankcji oraz z niewłaściwym wdrożeniem systemu świadectw połowowych. Inne stwierdzone niedociągnięcia odnoszą się ogólnie do przestrzegania zobowiązań międzynarodowych, w tym zaleceń i rezolucji regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO). Stwierdzono również nieprzestrzeganie zaleceń i rezolucji odpowiednich organów, takich jak międzynarodowy plan działania Organizacji Narodów Zjednoczonych na rzecz zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom (IPOA-UN). Nieprzestrzeganie niewiążących zaleceń i rezolucji wzięto jednak pod uwagę jedynie jako dowody pomocnicze, a nie jako podstawę do wyznaczenia.
(22)
W swojej dokumentacji przedłożonej w dniu 14 grudnia 2012 r. Sri Lanka poinformowała Komisję o uzgodnieniach instytucjonalnych przyjętych w celu naprawy niedociągnięć wskazanych w proponowanym planie działania.
(23)
Sri Lanka przedłożyła pisemne uwagi dnia 31 grudnia 2012 r. i dnia 4 stycznia 2013 r.
(24)
W piśmie z dnia 7 lutego 2013 r. Komisja zwróciła się do Sri Lanki o udzielenie zaktualizowanych informacji dotyczących najważniejszych obszarów proponowanego planu działania.
(25)
W dniu 13 marca 2013 r. władze Sri Lanki przesłały następujące dokumenty: (i) pismo przewodnie i pismo wyjaśniające; (ii) aktualizację terminów, w jakich Sri Lanka miała podjąć wszystkie środki; (iii) zaktualizowane informacje dotyczące najważniejszych obszarów proponowanego planu działania; (iv) krajowy plan działania z 2013 r. na rzecz zwalczania połowów NNN; (v) aktualizację procedur administracyjnych i wytycznych dotyczących stosowania świadectw połowowych; (vi) przydział środków z budżetu w 2013 r. na ustanowienie podporządkowanej jednostki wydziału kontroli jakości Departamentu Rybołówstwa i Rozwoju Zasobów Wodnych w porcie lotniczym; (vii) projekty dokumentów dotyczących zmienionych przepisów związanych z przestrzeganiem zobowiązań prawnych, monitorowaniem floty dalekomorskiej i z sankcjami odstraszającymi; (viii) programy podnoszące świadomość operatorów, dotyczące systemu świadectw połowowych; (xi) program inspekcji; oraz (x) wytyczne dotyczące procedur mających na celu analizę pełnomorskiej działalności połowowej NNN.
(26)
W dniu 17 kwietnia 2013 r. w Brukseli odbyły się konsultacje techniczne między Komisją a Sri Lanką. W trakcie tego spotkania władze Sri Lanki przedstawiły Komisji ich najnowszy krajowy plan działania na rzecz zwalczania połowów NNN, a także środki mające na celu poprawę kontroli krzyżowej informacji zawartych w świadectwach połowowych oraz rozpoczęty przegląd ram prawnych.
(27)
W dokumentacji przedłożonej w dniu 30 maja 2013 r. i w dniu 3 czerwca 2013 r. Sri Lanka podkreślała swoje zaangażowanie w terminową realizację planu działania opracowanego przez siebie, przyjmując zmiany przepisów w celu poprawy środków karnych w odniesieniu do połowów NNN oraz w celu rozpoczęcia procesu udzielania zamówień na system monitorowania statków.
(28)
Na podstawie postępów stwierdzonych w okresie od listopada 2012 r. do początku czerwca 2013 r. Komisja poinformowała Sri Lankę w piśmie z dnia 11 czerwca 2013 r., że w celu osiągnięcia wymiernych rezultatów, umożliwiających wyeliminowanie niedociągnięć podkreślonych w decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. i wieńczących niezbędne działania, Komisja będzie prowadzić dialog ze Sri Lanką przez dodatkowy okres dziewięciu miesięcy, tj. do dnia 28 lutego 2014 r. Następnie w dniu 20 czerwca 2013 r. Komisja sporządziła zaktualizowany wniosek dotyczący planu działania.
(29)
W dniu 22 sierpnia 2013 r. Sri Lanka przedłożyła sprawozdanie z postępu prac za okres od dnia 31 maja 2013 r. do dnia 15 sierpnia 2013 r., a następnie w dniu 28 października 2013 r. przedłożyła informacje dotyczące przyjęcia procedury dotyczącej zmienionych przepisów.
(30)
Od dnia 28 do 30 stycznia 2014 r. Komisja spotykała się z przedstawicielami władz Sri Lanki. Przedstawiciele władz byli na bieżąco informowani o rozwoju sytuacji, zgodnie z decyzją Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz z proponowanym planem akcji. Podczas wizyty Komisji władze Sri Lanki miały możliwość złożenia oświadczeń i dostarczenia właściwych dokumentów w odpowiedzi na decyzję Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., a także miały możliwość poinformowania Komisji o zmianach dotyczących postępu w planie działania.
(31)
W dniu 27 marca 2014 r. Sri Lanka przedstawiła kolejne sprawozdanie z postępu prac, obejmujące okres od dnia 16 sierpnia 2013 r. do dnia 21 marca 2014 r., przedkładając następujące dokumenty: (i) zaktualizowane informacje dotyczące najważniejszych obszarów proponowanego planu działania; (ii) zaktualizowane ramy czasowe w odniesieniu do realizacji krajowego planu działania dotyczącego zwalczania połowów NNN; (iii) pisma Ministerstwa Rybołówstwa i Rozwoju Zasobów Morskich kierowane do Ministerstwa Spraw Zagranicznych z wnioskiem o przystąpienie do porozumienia FAO o przestrzeganiu międzynarodowych środków ochrony i zarządzania oraz o wszczęcie dochodzenia w sprawie podmiotów krajowych zaangażowanych w połowy NNN pod banderami innych państw; (iv) wniosek o finansowanie satelitarnego systemu monitorowania statków i prezentację wymogów dotyczących transpondera; (v) informacje dotyczące szkolenia informacyjnego; oraz (vi) próbka poprawionego dziennika pokładowego połowów z 2014 r. i planu kontroli w portach dla statków rybackich dalekomorskich i pełnomorskich. Informacje obejmowały również kwestie dotyczące przyjęcia przez parlament Sri Lanki w dniu 5 listopada 2013 r. zmienionej ustawy o rybołówstwie. W dniu 1 sierpnia 2014 r. Sri Lanka przedstawiła dodatkowe sprawozdanie z postępu obejmujące okres do lipca 2014 r., które, w uzupełnieniu zaktualizowanych informacji dotyczących kluczowych obszarów proponowanego planu działania i zaktualizowanych ram czasowych realizacji krajowego planu działania dotyczącego zwalczania połowów NNN, zawierało również: pismo Ministerstwa Spraw Zagranicznych do Ministerstwa Rybołówstwa i Rozwoju Zasobów Morskich informujące, że kopia instrumentu przyjęcia w sprawie przystąpienia do porozumienia FAO o przestrzeganiu międzynarodowych środków ochrony i zarządzania zostanie przedstawiona zaraz po przystąpieniu, wniosek skierowany do Prokuratora Generalnego o wprowadzenie zwiększonych sankcji w ramach obowiązującego prawodawstwa, dwa pisma służb prawnych zawierające projekt poddanych przeglądowi regulacji dotyczących odpowiednio połowów dalekomorskich i gromadzenia danych dotyczących połowów ryb, ponadto streszczenie programów informacyjnych przeznaczonych dla kapitanów statków dalekomorskich, jak również sprawozdanie dla IOTC z realizacji regionalnego programu obserwatorów. Sri Lanka dostarczyła dodatkowe informacje w dniu 29 sierpnia 2014 r., wyjaśniając postępy w usuwaniu stwierdzonych niedociągnięć (tj. projekt regulacji dotyczących połowów dalekomorskich i gromadzenia danych dotyczących połowów ryb, biuletyn informacyjny na temat kar, informacje dotyczące programów obserwatorów i inspekcji oraz informacje na temat postępów w usuwaniu stwierdzonych niedociągnięć). Sri Lanka przedłożyła nowe informacje w dniach 18 i 19 września 2014 r., potwierdzając przyjęcie regulacji dotyczących połowów dalekomorskich i gromadzenia danych dotyczących połowów ryb; poinformowała o rozpoczęciu prac wewnętrznych nad opracowaniem projektu protokołu gabinetu w sprawie systemu odstraszających sankcji oraz prac dotyczących postępów w zakresie poszanowania zasad IOTC, przekazała informacje na temat dzienników pokładowych, inspekcji i obserwatorów oraz informacje na temat ewentualnego, częściowego i stopniowego instalowania transponderów VMS (chociaż umowa z dostawcą nie została jeszcze podpisana ani zrealizowana) na jej statkach rybackich w okresie od stycznia do sierpnia 2015 r.
(32)
Komisja nadal poszukiwała wszelkich informacji, jakie uważała za niezbędne, i je weryfikowała. Uwagi ustne i pisemne, przedłożone przez Sri Lankę na skutek decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., zostały rozpatrzone i wzięte pod uwagę, a Sri Lanka była na bieżąco informowana ustnie lub pisemnie o rozważaniach Komisji.
(33)
W świetle zebranych elementów, jak przedstawiono w motywach 34-67, Komisja uważa, że Sri Lanka nie zareagowała w sposób dostateczny na niepokojące kwestie i niedociągnięcia opisane w decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. Co więcej, Sri Lanka nie wdrożyła w pełni środków proponowanych w załączonym planie działania.
3. UZNANIE SRI LANKI ZA NIEWSPÓŁPRACUJĄCE PAŃSTWO TRZECIE
(34)
Zgodnie z art. 31 ust. 3 rozporządzenia w sprawie połowów NNN niniejszym Komisja dokonuje przeglądu przestrzegania przez Sri Lankę jej zobowiązań międzynarodowych jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu, zgodnie z ustaleniami w decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. i istotnymi informacjami dostarczonymi przez Sri Lankę, z proponowanym planem działania, a także ze środkami przyjętymi dla naprawy sytuacji. Do celów niniejszego przeglądu Komisja wzięła pod uwagę parametry określone w art. 31 ust. 4-7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.
3.1. Powtarzające się połowy NNN (art. 31 ust. 4 lit. a) rozporządzenia w sprawie połowów NNN)
(35)
Jak podkreślono w motywie 292 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Komisja stwierdziła, że Sri Lanka nie określiła żadnych przepisów przewidujących licencjonowanie połowów dalekomorskich.
(36)
Jak wspomniano w motywie 296 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., w projekcie wykazu statków NNN przygotowanym przez IOTC wymieniono 13 statków ze Sri Lanki, ponieważ zostały przyłapane na prowadzeniu połowów naruszających środki ochrony i zarządzania Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC). Od czasu obowiązywania decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. Sri Lanka nie zabroniła swoim statkom prowadzenia połowów pełnomorskich niezgodnych z prawem ani nie przyjęła w trybie natychmiastowym przepisów zezwalających na prowadzenie połowów pełnomorskich i na wydawanie licencji na prowadzenie połowów pełnomorskich w celu uniknięcia niezgodnej z prawem działalności połowowej jej statków rybackich. Natomiast w dniu 5 listopada 2013 r., Sri Lanka ostatecznie przyjęła zmienioną ustawę o rybołówstwie zezwalającą na prowadzenie połowów pełnomorskich. Zawierała ona projekt przepisów implementacyjnych w sprawie licencjonowania statków pełnomorskich, które to przepisy zostały przyjęte we wrześniu 2014 r. (zgodnie z informacjami przedłożonymi przez władze), ale nie zostały jeszcze wdrożone. Sri Lanka ograniczyła również liczbę statków pływających w obszarze IOTC z 3 307 do 1 758 statków, jednakże statki te wciąż prowadzą połowy na podstawie administracyjnej licencji pełnomorskiej, a nie licencji zgodnej z prawem. W związku z tym przypomina się, że zgodnie z art. 18 ust. 3 lit. b) ppkt (ii) Porozumienia Narodów Zjednoczonych w sprawie zasobów rybnych (4) (UNFSA) państwo bandery musi podjąć środki zakazujące połowów pełnomorskich swoim statkom, które nie posiadają należytej licencji lub należytego upoważnienia do prowadzenia połowów. Obecna sytuacja wyraźnie wskazuje na to, że Sri Lanka nie działa zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami jako państwo bandery.
(37)
Według informacji uzyskanych od IOTC (5) od czasu wejścia w życie decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. państwa nadbrzeżne powzięły podejrzenie, że trzy statki pod banderą Sri Lanki, Malshiri No 1, Gold Marine 5 i Lakpriya 2 prowadziły w 2013 r. działalność połowową NNN. Należy przypomnieć, że zgodnie z art. 18 ust. 1 i 2 porozumienia UNFSA państwo bandery jest odpowiedzialne za swoje statki pływające na pełnym morzu. Ponadto zgodnie z art. 118 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza (UNCLOS) państwo bandery musi współpracować w zakresie ochrony żywych zasobów morza oraz zarządzania tymi zasobami, co jest utrudniane z powodu obecności jego floty prowadzącej działalność na obszarach IOTC bez zgodnej z prawem licencji połowowej i prowadzącej działalność połowową NNN odpowiadającą definicjom zawartym w art. 2 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.
(38)
Ponadto w 2013 r. ustalono, że 13 innych statków Sri Lanki, skontrolowanych podczas ich przemieszczania się przez wyłączną strefę ekonomiczną (w.s.e.) państwa nadbrzeżnego, naruszało środki ochrony i zarządzania IOTC. Komisja uważa, że ciągłe połowy prowadzone przez statki Sri Lanki naruszające środki ochrony i zarządzania IOTC wyraźnie wskazują, że Sri Lanka nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z motywem 37.
(39)
Świadczy to również, że Sri Lanka nie zdołała zapewnić, aby statki rybackie uprawnione do pływania pod jej banderą nie prowadziły ani nie wspierały połowów NNN, co jest niezgodne z punktem 34 międzynarodowego planu działania na rzecz zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania (IPOA-IUU) stanowiącym, że państwa powinny zapewnić, aby statki rybackie uprawnione do pływania pod ich banderą nie angażowały się w połowy NNN i nie wspierały ich. Ponadto obecność statków pod banderą Sri Lanki, o której mowa w motywach 36-38, również uwydatnia fakt, że Sri Lanka nie wywiązała się ze zobowiązań wynikających z art. 19 ust 1 i 2 postanowienia UNFSA, zgodnie z którym państwo bandery jest zobowiązane zapewnić przestrzeganie przepisów RFMO dotyczących kontroli i zarządzania przez statek rybacki pływający pod jej banderą.
(40)
Komisja uznała również, że Sri Lanka nie mogła przyjąć w sposób skuteczny odpowiednich środków w zakresie powtarzających się połowów NNN z powodu niedociągnięć w jej ramach prawnych. Stąd zasugerowała w planie działania zmianę ram prawnych służącą zapewnieniu zgodności z międzynarodowymi zobowiązaniami w odniesieniu do połowów pełnomorskich w celu rozwiązania problemu braku odpowiednich środków operacyjnych na potrzeby skutecznego monitorowania dalekomorskiej floty Sri Lanki i do stworzenia odstraszającego systemu sankcji.
(41)
Jak wspomniano w motywie 36 decyzji, w listopadzie 2013 r. Sri Lanka przyjęła zmienioną ustawę o rybołówstwie zezwalającą jej statkom na prowadzenie połowów poza obrębem w.s.e. Ustawa konieczna do wdrożenia systemu licencjonowania pełnomorskiego jest jednak wciąż na etapie projektu i w związku z tym nie ma zastosowania. Obecnie administracja wydaje licencje bez ustalonej uprzednio procedury i w sposób niesystematyczny. Ponadto w zmienionej ustawie o rybołówstwie również przewidywano zwiększone sankcje za naruszenia NNN, które można było uznać za odstraszające tylko w odniesieniu do części dalekomorskiej floty Sri Lanki (w szczególności w stosunku do małych łodzi przybrzeżnych prowadzących połowy poza obrębem w.s.e. Sri Lanki, dla których sankcje można uznać za odpowiednie z uwagi na ograniczoną zdolność połowową tych statków). Flota dużych statków Sri Lanki (ponad 24 metry długości) powiększyła się jednak w 2013 r. i 2014 r., a poziom sankcji przewidywanych w nowej ustawie o rybołówstwie, mający zastosowanie do tej części floty, nie może być uznany za odstraszający, ponieważ zdolność połowowa tych statków jest 10 do 20 razy większa niż zdolność mniejszych statków. Obecne prawodawstwo (6) przewiduje maksymalną grzywnę w wysokości 8 429 EUR (1 500 000 LKR (7)), czego nie można uznać za skuteczny sposób zapewnienia przestrzegania prawa, zniechęcenia do naruszeń i pozbawienia sprawców korzyści wynikających z ich nielegalnej działalności. W związku z tym nie można uznać poziomu sankcji za zgodny z art. 19 ust. 2 porozumienia UNFSA, który stanowi między innymi, że sankcje powinny być odpowiednio surowe i pozbawiać sprawców wykroczeń korzyści uzyskanych w wyniku ich nielegalnej działalności. W związku z tym Komisja uważa, że system sankcji wprowadzony przez Sri Lankę jest wyraźnie nieadekwatny i nieproporcjonalny do wagi ewentualnych naruszeń, do ewentualnego wpływu tych naruszeń na zasoby i do ewentualnych korzyści, jakie sprawcy mogą czerpać z takich nielegalnych działań.
(42)
W rezultacie działania podjęte przez Sri Lankę w świetle jej obowiązków jako państwa bandery są niewystarczające, aby spełniły postanowienia art. 118 konwencji UNCLOS i art. 18, 19 i 20 UNFSA.
(43)
W świetle motywów 292-299 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz przebiegu wydarzeń po dniu 15 listopada 2012 r. Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 3 i art. 31 ust. 4 lit. a) rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Sri Lanka nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej jako na państwie bandery na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do statków NNN i połowów NNN prowadzonych lub wspieranych przez statki rybackie pływające pod jej banderą lub przez jej podmioty krajowe oraz nie podjęła ona wystarczających działań w celu przeciwdziałania udokumentowanym i powtarzającym się połowom NNN prowadzonym przez statki uprzednio pływające pod jej banderą.
3.2. Brak współpracy i egzekwowania przepisów (art. 31 ust. 5 lit. b), c) i d) rozporządzenia w sprawie połowów NNN)
(44)
Jak określono w motywach 302-311 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Komisja zbadała, czy Sri Lanka skutecznie współpracowała z Komisją przy prowadzeniu dochodzenia i związanych z nim działań.
(45)
Biorąc pod uwagę statki, do których odnosi się motyw 293 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Sri Lanka, jak określono w motywie 296 tej decyzji, była zobowiązana do składania miesięcznych sprawozdań z działań podjętych przeciwko tym statkom. W 2013 r. zrealizowano tylko 9 z 12 sprawozdań, a w 2014 r. 2 z 4 sprawozdań. W związku z naruszeniem postanowień art. 20 UNFSA ustanawiającego zobowiązania państw w zakresie dochodzenia, współpracy bezpośredniej lub za pośrednictwem regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO) w celu zapewnienia przestrzegania i egzekwowania środków ochrony i zarządzania RFMO, Sri Lanka nie wywiązała się ze zobowiązań na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do międzynarodowej współpracy i egzekwowania prawa.
(46)
Jak określono w motywie 302 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., a także w powyższym motywie 45, Sri Lanka nie wywiązała się z obowiązku składania miesięcznych sprawozdań wobec IOTC w odniesieniu do 13 jej statków uznanych za zaangażowane w działalność NNN, ale niewpisanych do wykazu sporządzonego przez IOTC. Sri Lanka nie wykazała zatem, że spełnia warunki zawarte w art. 94 ust. 2 lit. b) konwencji UNCLOS, który stanowi, że państwo bandery obejmuje swoją jurysdykcją, zgodnie ze swoim prawem krajowym, każdy statek pływający pod jego banderą oraz jego kapitana, oficerów i załogę.
(47)
Dodatkowo, jak określono w motywach 306-307 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Komisja zbadała, czy Sri Lanka zastosowała skuteczne środki egzekucyjne w stosunku do podmiotów odpowiedzialnych za połowy NNN i czy stosowano wystarczająco surowe sankcje w celu pozbawienia sprawców korzyści uzyskanych w wyniku połowów NNN.
(48)
Jak wyjaśniono w motywie 41, w następstwie przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Sri Lanka nie wdrożyła odstraszającego systemu sankcji dla segmentu dużych statków w jej flocie. Obecny katalog sankcji jest niezgodny z art. 19 ust. 2 porozumienia UNFSA stanowiącym między innymi, że sankcje powinny być odpowiednio surowe i pozbawiać sprawców korzyści uzyskanych w wyniku ich nielegalnej działalności.
(49)
Dostępne dowody wciąż potwierdzają, że Sri Lanka nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do skutecznych środków egzekucyjnych. W tym kontekście, jak wyjaśniono w motywach 36-38, ciągła obecność statków prowadzących połowy z naruszeniem środków ochrony i zarządzania IOTC podkreśla fakt, że Sri Lanka nie wywiązała się ze zobowiązań dotyczących jej statków pływających na pełnym morzu, zgodnie z art. 18 ust. 1 i 2 porozumienia UNFSA.
(50)
Jak podkreślono w motywie 309 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., poziomu rozwoju Sri Lanki nie można uznać za czynnik osłabiający zdolność właściwych organów do współpracy z innymi państwami i do prowadzenia działań w zakresie egzekwowania prawa. W motywach 65-67 przedstawiono ocenę poszczególnych ograniczeń dotyczących rozwoju.
(51)
W rezultacie działania podjęte przez Sri Lankę w świetle jej obowiązków jako państwa bandery są niewystarczające do spełnienia wymogów art. 94 ust. 2 lit. b) konwencji UNCLOS i art. 18 i 19 UNFSA.
(52)
Biorąc pod uwagę motywy 302-311 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz przebieg wydarzeń po dniu 15 listopada 2012 r., Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 3 i art. 31 ust. 5 lit. b), c) i d) rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Sri Lanka nie wypełnia obowiązków spoczywających na niej na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery w odniesieniu do współpracy i środków egzekwowania prawa.
3.3. Niewdrożenie przepisów międzynarodowych (art. 31 ust. 6 rozporządzenia w sprawie połowów NNN)
(53)
Jak opisano w motywach 314-334 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., Komisja przeanalizowała wszystkie informacje, które uznała za istotne w odniesieniu do statusu Sri Lanki jako umawiającej się strony IOTC. W związku z tym Komisja zbadała zatem również wszelkie informacje, które uznała za istotne w odniesieniu do zgody Sri Lanki na stosowanie środków ochrony i zarządzania przyjętych przez IOTC w wyniku przyjęcia decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r.
(54)
Przypomina się, że po przyjęciu decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. IOTC wydała roczne sprawozdania w sprawie zgodności odpowiednio za 2013 r. (8) i 2014 r. (9), z których wynika, że Sri Lanka w 2012 r. i 2013 r. nadal nie osiągnęła zgodności lub osiągnęła jedynie częściową zgodność.
(55)
Jeżeli chodzi o sprawozdanie w sprawie zgodności za 2013 r. Sri Lanka nie przedstawiła niektórych wymaganych informacji dotyczących statystyk ani pewnych informacji dotyczących środków ochrony i zarządzania.
(56)
W szczególności w odniesieniu do rezolucji IOTC 10/08 (10) w sprawie wykazu aktywnych statków Sri Lanka nie dostarczyła informacji dotyczących międzynarodowych radiowych sygnałów wywoławczych dla każdego statku. Jeżeli chodzi o rezolucję IOTC 06/03 (11) w sprawie przyjęcia satelitarnego systemu monitorowania statków (VMS), Sri Lanka nie wyposażyła swoich statków o długości całkowitej ponad 15 metrów w VMS ani nie zbudowała Centrum Monitorowania Rybołówstwa (CMR). Sri Lanka nie przedłożyła również obowiązkowego sprawozdania dotyczącego postępów w sprawie VMS. Jeżeli chodzi o rezolucję IOTC 10/02 (12) w sprawie obowiązkowych wymogów statystycznych, Sri Lanka nie dostarczyła danych dotyczących częstotliwości odławiania ryb w danym rozmiarze w odniesieniu do połowów przybrzeżnych oraz nie dostarczyła danych o nominalnych połowach, danych o połowach i nakładach połowowych oraz częstotliwości odławiania ryb w danym rozmiarze w standardzie wymaganym na mocy tej rezolucji w odniesieniu do połowów przybrzeżnych, połowów powierzchniowych i połowów taklowych. Jeżeli chodzi o rezolucję IOTC 05/05 (13) w sprawie przekazywania danych dotyczących rekinów, Sri Lanka przestrzegała jej jedynie częściowo, ponieważ dane dotyczące sieci skrzelowej i takli dostarczono w jednym sprawozdaniu.Jeżeli chodzi o rezolucję IOTC 12/05 (14) w sprawie przeładunków wykonywanych w porcie, Sri Lanka nie dostarczyła obowiązkowego sprawozdania.Jeżeli chodzi o rezolucję IOTC 11/04 w sprawie obserwatorów (15), Sri Lanka nie wdrożyła regionalnego programu obecności obserwatorów wymaganego na mocy tej rezolucji. W szczególności Sri Lanka nie stworzyła programu obecności obserwatorów dla obowiązkowych 5 % na morzu dla statków o długości przekraczającej 24 metry i nie spełnia obowiązku sprawozdawczego dotyczącego obserwatorów.
(57)
Jeżeli chodzi o sprawozdanie w sprawie zgodności za 2014 r., Sri Lanka nie przedstawiła niektórych wymaganych informacji dotyczących statystyk ani informacji dotyczących środków ochrony i zarządzania.
(58)
W szczególności jeżeli chodzi o rezolucję IOTC 13/02 (16), Sri Lanka nie przyjęła przepisów nakładających obowiązek oznakowania narzędzi. Jeżeli chodzi o rezolucję IOTC 13/08 (17), Sri Lanka nie przedłożyła planu zarządzania dotyczącego urządzeń powodujących koncentrację ryb ani nie podjęła żadnych środków administracyjnych w odniesieniu do 8 statków rybackich do połowów okrężnicą, wymaganych na mocy rezolucji IOTC 12/13 (18). W 2014 r., w odniesieniu do rezolucji IOTC 06/03 (19), Sri Lanka także nie wyposażyła swoich statków o długości całkowitej ponad 15 metrów w VMS ani nie zbudowała CMR, ani nie przedłożyła obowiązkowego sprawozdania w sprawie postępu dotyczącego VMS. Jeżeli chodzi o rezolucję 10/02 w sprawie obowiązkowych wymogów statystycznych, Sri Lanka nie dostarczyła danych o nominalnych połowach, połowach i nakładach połowowych oraz o częstotliwości odławiania ryb w danym rozmiarze w standardzie wymaganym na mocy tej rezolucji.Jeżeli chodzi o rezolucję o rezolucje IOTC 13/06 (20) i 12/04 (21), Sri Lanka nie transponowała zakazu dotyczącego żarłaczy białopłetwych ani nie wypełniła zobowiązań dotyczących posiadania kaszorków na sejnerach oraz dotyczących posiadania sprzętu do cięcia lin i narzędzi wyhaczających na taklowcach. Również w 2014 r., w odniesieniu do rezolucji 11/04 (22), Sri Lanka nie wdrożyła wymaganego programu obserwatorów. W szczególności Sri Lanka nie stworzyła programu obecności obserwatorów dla obowiązkowych 5 % na morzu dla statków o długości przekraczającej 24 metry i nie spełnia obowiązku sprawozdawczego dotyczącego obserwatorów. Jeżeli chodzi o rezolucję 10/10 (23), Sri Lanka nie dostarczyła sprawozdania w sprawie przywozu, wyładunku, przeładunku tuńczyka i produktów z ryb tuńczykopodobnych w portach.
(59)
Niewypełnienie przez Sri Lankę obowiązku dostarczenia IOTC wymaganych informacji oraz niewypełnienie zobowiązań wobec IOTC, o których mowa w motywach 56 i 58, wskazuje, że Sri Lanka nie wypełniła swoich obowiązków jako państwa bandery określonych w konwencji UNCLOS i porozumieniu UNFSA. Nieprzekazanie w odpowiednim terminie informacji o danych statystycznych, VMS, połowach i nakładach połowowych, przeładunku w portach, programie obecności obserwatorów w szczególności podważa zdolność Sri Lanki do wypełnienia jej zobowiązań na mocy art. 117 i 118 konwencji UNCLOS. Artykuły te nakładają na państwo obowiązek przyjęcia dla swoich podmiotów krajowych środków służących ochronie żywych zasobów pełnego morza oraz współpracy w zakresie środków ochrony żywych zasobów morza na obszarze morza otwartego i zarządzania nimi.
(60)
Jak opisano w motywie 322 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., podczas wizyty Komisji w Sri Lance przeprowadzonej w listopadzie 2010 r. wykryto szereg niedociągnięć, w szczególności dotyczących braku VMS i braku przepisów dotyczących sprawozdawczości w sprawie połowów. Inne elementy budzące niepokój, takie jak brak programu obecności obserwatorów oraz niski poziom sprawozdawczości w sprawie statków i podmiotów krajowych uznanych za zaangażowane w połowy NNN, podkreślono w motywach 319 i 321 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. w efekcie sprawozdania IOTC w sprawie zgodności za 2011 r. i 2012 r. W tym względzie informacje przedłożone przez władze Sri Lanki w odniesieniu do przepisów dotyczących połowów pełnomorskich, stworzenia funkcjonalnego VMS i rzetelnego programu obecności obserwatorów oraz rejestru połowów i sprawozdawczości wykazały, że władze nie zapewniły sprawnych i skutecznych środków kontroli i monitorowania statków pływających pod banderą Sri Lanki zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami. W szczególności, jak określono w motywach 36, 40 i 41, zachęcano Sri Lankę do opracowania dokładnych ram prawnych zezwalających na prowadzenie połowów na pełnym morzu połączone z pełnomorskimi licencjami połowowymi oraz spełnieniem wymogów rezolucji IOTC, szczególnie w odniesieniu do monitorowania, kontroli i nadzoru jej floty, łącznie z VMS, dziennikiem pokładowym i systemem raportowania połowów oraz programem obecności obserwatorów.W odniesieniu do przepisów dotyczących połowów pełnomorskich, zmieniono ustawę o rybołówstwie w celu umożliwienia prowadzenia połowów na pełnym morzu oraz sporządzono projekt rozporządzenia wykonawczego w sprawie wydawania licencji, który ostatecznie przyjęto we wrześniu 2014 r. Ponieważ jednak rozporządzenie wykonawcze przyjęto dopiero we wrześniu 2014 r. i nie ma informacji, jak ma być wdrażane, wydawane są jedynie licencje administracyjne, a tymczasem statki Sri Lanki pływają bez VMS. Jeżeli chodzi o regionalny program obecności obserwatorów, dokumenty dostarczone przez władze Sri Lanki wykazały, że pomimo selekcji i naboru kilku inspektorów duża część floty nie zostanie objęta tymi działaniami z powodu małej liczby inspektorów 45 w porównaniu z dużą liczbą statków (1 758 w rejestrze statków IOTC). Sri Lanka nie złożyła jednak żadnych wniosków w celu rozwiązania poważnych problemów w kontekście IOTC, co oznacza, że pokrycie floty pływającej pod banderą Sri Lanki na pełnym morzu nie jest wystarczające z powodu nieodpowiednich środków inspekcji.W tym względzie przypomina się również, że Sri Lanka ma poważne problemy z przekazywaniem danych do IOTC, co obniża zdolność państwa do wypełnienia obowiązków jako państwa bandery.
(61)
W odniesieniu do VMS, jak opisano w motywach 316, 321 i 322 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. i w motywie 60 tej decyzji, Komisja przypomina o licznych problemach podkreślonych przez IOTC. Po wejściu w życie decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Sri Lanka stwierdziła, że jest w trakcie wdrażania VMS. Przedłożyła Komisji przepisy przedstawiające wymóg zainstalowania transpondera na pokładzie od dnia 1 listopada 2011 r. oraz poinformowała, że usługodawca został wybrany. Finansowanie nie zostało jednak wdrożone, a negocjacje między władzami Sri Lanki a odpowiednimi instytucjami finansowymi trwały od ponad 18 miesięcy. Negocjacje dotyczą warunków udzielenia kredytu na zakup i instalację CMR oraz na zapewnienie wsparcia finansowego na rzecz operatorów na potrzeby zainstalowania i uruchomienia VMS w rozsądnym terminie we wszystkich jednostkach floty pełnomorskiej. W rezultacie Sri Lanka nie posiada CMR. Ponadto VMS jest wciąż opracowywany i nigdy nie został uruchomiony. Podczas swojej wizyty w styczniu 2014 r. Komisja ustaliła, co potwierdzają kolejne przedkładane przez Sri Lankę dokumenty i sprawozdania IOTC w sprawie zgodności z 2013 r. i 2014 r., że statki rybackie Sri Lanki wciąż nie są wyposażone w VMS. Jeżeli chodzi o zgodność z wymogami IOTC dotyczącymi VMS, istnieją różnice między sprawozdaniami IOTC w sprawie zgodności za 2013 r. i 2014 r. a działaniami Sri Lanki. Ze sprawozdania w sprawie zgodności wynika, że miała miejsce częściowa zgodność, natomiast z informacji dostarczonych przez Sri Lankę wynika, że faktyczne wdrożenie VMS nie miało miejsca. W związku z tym Sri Lanka nie spełnia warunków określonych w art. 18 ust. 3 lit. g) porozumienia UNFSA, uwzględniając zgromadzone informacje dotyczące monitorowania, kontroli i nadzoru możliwości władz Sri Lanki, w szczególności dotyczące jej możliwości operacyjnych w zakresie zarządzania flotą oraz opracowania i wdrożenia funkcjonalnego VMS.
(62)
Fakty przedstawione w sekcji 3.3 pokazują, że Sri Lanka narusza art. 18 ust. 3 porozumienia UNFSA.
(63)
W rezultacie Sri Lanka, w świetle jej obowiązków jako państwa bandery, w sposób niewystarczający stosowała się do art. 117, 118 konwencji UNCLOS i art. 18 ust. 3 porozumienia UNFSA.
(64)
W świetle motywów 314-334 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz przebiegu wydarzeń po przyjęciu tej decyzji Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 3 i 6 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że Sri Lanka nie wypełniła obowiązków spoczywających na niej na mocy prawa międzynarodowego w odniesieniu do międzynarodowych przepisów, uregulowań oraz środków ochrony i zarządzania.
3.4. Szczególne ograniczenia państw rozwijających się
(65)
Przypomina się, że według wskaźnika rozwoju społecznego Organizacji Narodów Zjednoczonych (24) Sri Lanka jest uważana za państwo o średnim stopniu rozwoju społecznego (92. miejsce wśród 186 państw). Potwierdza to również załącznik II do rozporządzania (WE) nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (25), w którym Sri Lanka jest wymieniona w kategorii krajów o średnio niskich dochodach.
(66)
Jak określono w motywie 337 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r., nie można było znaleźć bezpośredniego dowodu na to, że niewypełnienie przez Sri Lankę obowiązków spoczywających na niej na mocy prawa międzynarodowego jest spowodowane brakiem rozwoju. Po dniu 15 listopada 2012 r. nie przedstawiono żadnych dodatkowych konkretnych dowodów świadczących o tym, że stwierdzone niedociągnięcia są skutkiem braku możliwości i infrastruktury administracyjnej.
(67)
Biorąc pod uwagę motywy 336-337 decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. oraz przebieg wydarzeń po dniu 15 listopada 2012 r., Komisja uważa, zgodnie z art. 31 ust. 7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, że poziom rozwoju Sri Lanki nie ma negatywnego wpływu na jej stopień rozwoju i ogólną działalność w odniesieniu do rybołówstwa.
4. KONKLUZJE W SPRAWIE UZNANIA PAŃSTWA TRZECIEGO ZA NIEWSPÓŁPRACUJĄCE
(68)
Mając na uwadze konkluzje dotyczące niewypełnienia przez Sri Lankę obowiązków spoczywających na niej na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nadbrzeżnym lub państwie zbytu oraz obowiązku podjęcia działań służących zapobieganiu połowom NNN oraz ich powstrzymywaniu i eliminowaniu, państwo to należy wskazać, zgodnie z art. 31 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, jako państwo, które Komisja uznaje za niewspółpracujące państwo trzecie w zakresie zwalczania połowów NNN.
(69)
Mając na uwadze art. 18 ust. 1 lit. g) rozporządzenia w sprawie połowów NNN, właściwe organy państw członkowskich mają obowiązek zakazać przywozu produktów rybołówstwa do Unii bez konieczności żądania przedstawienia dodatkowych dowodów ani zwrócenia się z wnioskiem o pomoc do państw bandery, jeżeli stwierdzą, że świadectwo połowowe zostało zatwierdzone przez organy państwa bandery uznanego za państwo niewspółpracujące zgodnie z art. 31 tego rozporządzenia. Niekorzystny wpływ na handel powinien być stopniowo ograniczany, a ile to możliwe, w celu ułatwienia, w okresie między wejściem w życie niniejszej decyzji wykonawczej Komisji a podjęciem ewentualnych środków przez Radę, dostosowania się stron do nowej sytuacji i w celu zapewnienia podmiotom gospodarczym odpowiedniego czasu na dostosowanie się, biorąc pod uwagę szczególne cechy produktów rybołówstwa ze Sri Lanki i małych i średnich przedsiębiorstw zaopatrzeniowych Sri Lanki. W rezultacie zastosowanie niniejszej decyzji powinno być odroczone o trzy miesiące. Takie odroczenie nie powinno mieć żadnego wpływu na potrzebę przyjęcia szybkich środków przez Radę w celu niezwłocznego zajęcia się sytuacją w Sri Lance związaną z połowami NNN.
(70)
Należy stwierdzić, że wskazanie Sri Lanki za państwo, które Komisja uznaje za niewspółpracujące do celów niniejszej decyzji, nie wyklucza podjęcia dalszych kroków przez Komisję lub Radę do celów ustanowienia wykazu państw niewspółpracujących.
(71)
W przypadku gdyby Rada musiała umieścić Sri Lankę w wykazie niewspółpracujących państw trzecich zgodnie z postanowieniami art. 33 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, niniejsza decyzja poprzedzająca ustalenia stałaby się nieaktualna.
5. PROCEDURA KOMITETOWA
(72)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Wskazuje się Demokratyczno-Socjalistyczną Republikę Sri Lanki jako państwo trzecie, które Komisja uznaje za niewspółpracujące państwo trzecie w zakresie zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 14 stycznia 2015 r.
Sporządzono w Brukseli dnia 14 października 2014 r.