NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 1243/2012
ze dne 19. prosince 2012,
kterým se mění nařízení (ES) č. 1342/2008, kterým se zavádí dlouhodobý plán pro populace tresky obecné a lov těchto populací
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 43 odst. 3 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Rady (ES) č. 1342/2008 (1) zavádí dlouhodobý plán pro populace tresky obecné v Kattegatu, Severním moři, Skagerraku a východní části Lamanšského průlivu, v oblasti západně od Skotska a v Irském moři a pro lov těchto populací (dále jen „plán pro tresku obecnou“). Cílem tohoto plánu je zajistit udržitelné využívání těchto populací tresky obecné na základě maximálního udržitelného výnosu. Tohoto cíle se má dosáhnout při udržení specifické úrovně úmrtnosti tresky obecné způsobené rybolovem u příslušných věkových skupin.
(2)
Pro dosažení tohoto cíle stanoveného v plánu pro tresku obecnou obsahují články 7, 8, 9 a 12 tohoto plánu zvláštní pravidla, která stanoví podrobnou metodu pro každoroční stanovení celkových přípustných odlovů (TAC) na jedné straně a omezení intenzity rybolovu na straně druhé.
(3)
Vědecké hodnocení účinnosti plánu pro tresku obecnou prováděné Vědeckotechnickým a hospodářským výborem pro rybářství (VTHVR) prokázalo řadu problémů souvisejících s vypracováním a fungováním plánu pro tresku obecnou. Aniž by zpochybnil cíle stanovené v plánu pro tresku obecnou, došel VTHVR k závěru, že uvedených cílů nebude pravděpodobně možné dosáhnout v časovém rámci, který by byl v souladu se závěry světového summitu o udržitelném rozvoji pořádaného v roce 2002 v Johannesburgu, nebudou-li v koncepci plánu pro tresku obecnou odstraněny nedostatky, které souvisejí mimo jiné s uplatňováním článků 9 a 12 uvedeného plánu.
(4)
Článek 9 obsahuje podrobná pravidla pro stanovení celkových přípustných odlovů v případě nedostatku údajů, kdy vzhledem k chybějícím dostatečně přesným a reprezentativním informacím nelze uplatnit pravidla pro stanovení celkových přípustných odlovů uvedená v článcích 7 a 8. Ačkoli k automatickým každoročním snížením celkových přípustných odlovů o 25 % mělo docházet pouze výjimečně, stala se tato snížení v letech 2009 až 2012 pravidlem. Po vstupu plánu pro tresku obecnou v platnost byly v důsledku toho celkové přípustné odlovy pro dotčené oblasti značně sníženy a další automatická snížení by v těchto oblastech vedla ke skutečnému ukončení lovu tresky obecné. Ve vědeckém hodnocení VTHVR se navrhuje, že pro účely dosažení cílů stanovených v plánu pro tresku obecnou by bylo v některých případech vhodnější umožnit více flexibility s cílem zohlednit případ od případu příslušná vědecká stanoviska. V rámci této flexibility je proto vhodné umožnit za určitých podmínek pozastavení ročního snížení celkových přípustných odlovů anebo stanovení alternativních celkových přípustných odlovů, aniž by se tím ohrozily cíle plánu pro tresku obecnou.
(5)
Článek 12 obsahuje podrobná pravidla pro stanovení přípustné intenzity rybolovu. Vzhledem k tomu, že podle čl. 12 odst. 4 se pro přípustnou intenzitu rybolovu používají stejné procentní úpravy v souladu s automatickými ročními sníženími úmrtnosti způsobené rybolovem (podle článků 7 a 8) a v souladu s automatickými ročními sníženími celkových přípustných odlovů (podle článku 9), byla přípustná intenzita rybolovu v období let 2009 až 2012 v oblastech, na které se vztahuje článek 9, omezena o 25 % ročně a v oblastech, na které se vztahuje článek 8, byla výrazně omezena. Od vstupu plánu pro tresku obecnou v platnost byla proto množství přidělená v rámci maximální přípustné intenzity rybolovu značně snížena v případě hlavních zařízení pro lov tresky obecné. Podle vědeckého stanoviska nelze prokázat, že tato automatická roční snížení přípustné intenzity rybolovu vedla k očekávanému snížení úmrtnosti způsobené rybolovem. V praxi tato automatická roční snížení intenzity rovněž odstranila nebo snížila pobídky rybářů k tomu, aby úmrtnost způsobenou rybolovem omezovali jinými prostředky stanovenými v článku 13. Další uplatňování automatických ročních snížení intenzity by nevedlo k dosažení cílů plánu pro tresku obecnou, ale mělo by značný hospodářský a sociální dopad na ty segmenty loďstva, které používají tatáž zařízení, avšak loví zejména jiné druhy než tresku obecnou. Proto je vhodné umožnit pružnější přístup, který by dovoloval pozastavit automatické roční snižování intenzity rybolovu bez ohrožení cílů stanovených v plánu pro tresku obecnou.
(6)
Vzhledem k výše uvedenému je nezbytné články 9 a 12 plánu pro tresku obecnou urychleně změnit, aby bylo možné použít nová pravidla při stanovení rybolovných práv na rok 2013.
(7)
Podle čl. 43 odst. 2 Smlouvy přijmou Evropský parlament a Rada řádným legislativním postupem po konzultaci s Hospodářským a sociálním výborem společnou organizaci trhů v odvětví rybolovu uvedenou v čl. 40 odst. 1 Smlouvy a ostatní ustanovení nezbytná pro sledování cílů společné rybářské politiky. Podle čl. 43 odst. 3 Smlouvy přijme Rada na návrh Komise opatření týkající se stanovení a přidělení rybolovných práv.
(8)
Změny článků 9 a 12 stanoví podrobná konkrétní pravidla pro stanovování rybolovných práv vyjádřených prostřednictvím celkových přípustných odlovů a omezení intenzity rybolovu. Přizpůsobují se tím pravidla uplatňovaná v současnosti pro stanovení rybolovných práv, aniž by došlo ke změně cílů stanovených v plánu pro tresku obecnou. Jedná se tedy o opatření týkající se stanovování a přidělování celkových přípustných odlovů a omezení intenzity rybolovu a nelze je považovat ani za ustanovení, jimiž se zřizuje společná organizace trhů v odvětví rybolovu, ani za další ustanovení nezbytná k dosahování cílů společné rybářské politiky.
(9)
Nařízení (ES) č. 1342/2008 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (ES) č. 1342/2008 se mění takto:
1)
Článek 9 se nahrazuje tímto:
„Článek 9
Zvláštní postup pro určení celkových přípustných odlovů
1. Pokud nejsou k dispozici dostatečné informace pro určení celkových přípustných odlovů v souladu s článkem 7, určí se celkové přípustné odlovy pro populace tresky obecné v Kattegatu, v oblasti západně od Skotska a v Irském moři na úrovni dané vědeckými stanovisky. Pokud však úroveň daná vědeckými stanovisky překračuje o více než 20 % úroveň celkových přípustných odlovů předchozího roku, určí se na úroveň, jež je o 20 % vyšší než úroveň celkových přípustných odlovů předchozího roku, nebo pokud je úroveň daná vědeckými stanovisky o více než 20 % nižší než úroveň celkových přípustných odlovů předchozího roku, určí se na úroveň, jež je o 20 % nižší než úroveň celkových přípustných odlovů předchozího roku.
2. Odchylně od odstavce 1 v případě, že vědecké doporučení uvádí, že by neměl být prováděn žádný cílený rybolov a že by
a)
vedlejší úlovky měly být minimalizovány nebo sníženy na nejnižší možnou úroveň nebo
b)
odlovy tresky obecné měly být sníženy na nejnižší možnou úroveň,
může Rada rozhodnout, že v následujícím roce či následujících letech roční úpravu celkových přípustných odlovů neuplatní, pokud se bude stanovený TAC týkat jen vedlejších úlovků.
3. Pokud nejsou k dispozici dostatečné informace pro určení celkových přípustných odlovů v souladu s článkem 8, určí se celkové přípustné odlovy pro populaci tresky obecné v Severním moři, ve Skagerraku a ve východní části Lamanšského průlivu obdobně podle odstavců 1 a 2 tohoto článku, pokud z konzultací s Norskem nevyplyne odlišná úroveň celkových přípustných odlovů.
4. Pokud vědecká stanoviska naznačují, že použití pravidel stanovených v čl. 8 odst. 1 až 4 není k dosažení cílů plánu vhodné, může Rada bez ohledu na zmíněná ustanovení rozhodnout o alternativní úrovni celkových přípustných odlovů.“
2)
Článek 12 se mění takto:
a)
odstavec 4 se nahrazuje tímto:
„4. U celkových skupin intenzity, jejichž celkový úlovek vypočtený podle odst. 3 písm. d) se rovná nejméně 20 %, se použijí roční úpravy. Maximální přípustná intenzita rybolovu příslušných skupin se vypočte takto:
a)
pokud se uplatňuje článek 7 nebo 8, použije se pro základní hodnotu stejná procentní úprava, jaká je v uvedených článcích stanovena pro úmrtnost způsobenou rybolovem;
b)
pokud se uplatňuje článek 9, použije se stejná procentní úprava intenzity rybolovu jako v případě úpravy celkového přípustného odlovu v porovnání s předchozím rokem.“;
b)
doplňuje se nový odstavec, který zní:
„6. Odchylně od odstavce 4 může Rada v případě, že maximální přípustná intenzita rybolovu byla snížena během čtyř po sobě jdoucích let, rozhodnout, že v následujícím roce či následujících letech roční úpravu maximální přípustné intenzity rybolovu neuplatní.“
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2013.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 19. prosince 2012.
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 1243/2012
z dnia 19 grudnia 2012 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1342/2008 ustanawiające długoterminowy plan w zakresie zasobów dorsza i połowów tych zasobów
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W rozporządzeniu Rady (WE) nr 1342/2008 (1) ustanowiono długoterminowy plan w zakresie stad dorsza w cieśninie Kattegat; w Morzu Północnym, cieśninie Skagerrak i wschodniej części kanału La Manche; na zachód od Szkocji; i w Morzu Irlandzkim, a także połowu tych stad („plan dotyczący dorsza”). Celem planu dotyczącego dorsza jest zapewnienie zrównoważonej eksploatacji tych stad dorsza na podstawie maksymalnego podtrzymywalnego połowu. Cel ten ma zostać osiągnięty przy jednoczesnym utrzymaniu określonego poziomu śmiertelności połowowej dorsza dla odpowiednich grup wiekowych.
(2)
Art. 7, 8 i 9 oraz art. 12 planu dotyczącego dorsza zawierają - do celów osiągnięcia celu tego planu - przepisy szczególne określające dokładną metodę corocznego ustalania, z jednej strony, całkowitych dopuszczalnych połowów (TAC) i, z drugiej strony - ograniczeń nakładu połowowego.
(3)
Ocena naukowa dotycząca skuteczności planu dotyczącego dorsza przeprowadzona przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) wykazała, że istnieje szereg problemów związanych z kształtem i funkcjonowaniem planu dotyczącego dorsza. Nie kwestionując celów planu dotyczącego dorsza, STECF stwierdził, że jest mało prawdopodobne, by cele te zostały osiągnięte w ramach czasowych, które byłyby zgodne z konkluzjami ze Światowego Szczytu w sprawie Zrównoważonego Rozwoju w Johannesburgu (2002 r.), chyba że mankamenty kształtu tego planu, związane między innymi ze stosowaniem art. 9 i 12, zostaną naprawione.
(4)
Art. 9 zawiera szczegółowe przepisy odnoszące się do ustalania TAC przy niewystarczających danych, w sytuacjach gdy nie można zastosować przepisów o ustalaniu TAC zawartych w art. 7 i 8 ze względu na brak wystarczająco dokładnych i reprezentatywnych informacji. Choć stosowanie automatycznych rocznych redukcji TAC o 25 % miało mieć miejsce wyłącznie w wyjątkowych okolicznościach, w latach 2009-2012 stało się regułą. W rezultacie od wejścia w życie planu dotyczącego dorsza TAC dla danych obszarów zostały znacznie zredukowane i dalsze automatyczne cięcia prowadziłyby do faktycznego zamknięcia połowów dorsza w tych obszarach. Z oceny naukowej przeprowadzonej przez STECF wynika, że aby osiągnąć cele planu dotyczącego dorsza, właściwsze byłoby w niektórych przypadkach dopuszczenie większej elastyczności, mającej odzwierciedlić opinię naukową dla poszczególnych przypadków. W ramach tej elastyczności należałoby zatem dopuścić zawieszenie - pod pewnymi warunkami - rocznych redukcji TAC lub ustalenie alternatywnego poziomu TAC, bez narażania na szwank celów planu dotyczącego dorsza.
(5)
Art. 12 zawiera szczegółowe przepisy odnoszące się do ustalania dopuszczalnego nakładu połowowego. Z uwagi na to, że te same dostosowania wyrażone procentowo mają zastosowanie - zgodnie z art. 12 ust. 4 - do dopuszczalnego nakładu połowowego zgodnie z automatycznym rocznym ograniczaniem śmiertelności połowowej (na mocy art. 7 i 8) oraz z automatycznymi rocznymi redukcjami TAC (na mocy art. 9), dopuszczalny nakład połowowy był od roku 2009 do roku 2012 zmniejszany o 25 % rocznie w obszarach, do których ma zastosowanie art. 9, oraz znacznie zmniejszany w obszarach, do których ma zastosowanie art. 8. Zatem od wejścia w życie planu dotyczącego dorsza znacznie zmniejszono przydziały maksymalnych dopuszczalnych nakładów połowowych w odniesieniu do głównych narzędzi połowowych służących do połowu dorsza. Zgodnie z opinią naukową nie można wykazać, że takie automatyczne coroczne zmniejszanie dopuszczalnego nakładu połowowego prowadziło do oczekiwanego ograniczania śmiertelności połowowej. W rzeczywistości skutkiem automatycznego corocznego zmniejszania nakładu było także usunięcie lub zredukowanie zachęt dla rybaków do ograniczania śmiertelności połowowej za pomocą pozostałych środków przewidzianych w art. 13. Dalsze stosowanie automatycznego corocznego zmniejszania nakładu nie doprowadziłoby do osiągnięcia celów planu dotyczącego dorsza, ale miałoby znaczący wpływ ekonomiczno-społeczny na te segmenty floty, które wykorzystują te same narzędzia, ale prowadzą głównie połowy gatunków innych niż dorsz. Należy zatem umożliwić elastyczniejsze podejście, które dopuściłoby zawieszenie automatycznego corocznego zmniejszania nakładu połowowego bez narażania na szwank celów planu dotyczącego dorsza.
(6)
Z uwagi na powyższe, ważne jest, by art. 9 i 12 planu dotyczącego dorsza zostały pilnie zmienione, tak aby umożliwić stosowanie nowych przepisów do celów ustalania uprawnień do połowów na rok 2013.
(7)
Art. 43 ust. 2 TFUE przewiduje, że Parlament Europejski i Rada, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą i po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Społecznym, ustanawiają wspólną organizację rynków rybołówstwa przewidzianą w art. 40 ust. 1 TFUE, jak również inne przepisy niezbędne dla osiągnięcia celów wspólnej polityki rybołówstwa. Art. 43 ust. 3 TFUE stanowi, że Rada, na wniosek Komisji, przyjmuje środki dotyczące ustalania i przydziału wielkości dopuszczalnych połowów.
(8)
Zmiany do art. 9 i 12 ustanawiają konkretne szczegółowe przepisy w celu ustalania uprawnień do połowów, wyrażonych za pomocą TAC, oraz ograniczeń nakładu połowowego. Dostosowują one aktualnie obowiązujące przepisy odnoszące się do ustalania uprawnień do połowów, nie zmieniając jednak celu planu dotyczącego dorsza. Są one zatem środkami ustalania i przydziału TAC i ograniczeń nakładu połowowego i nie mogą być uznawane ani za przepisy ustanawiające wspólną organizację rynków rybołówstwa, ani za przepisy niezbędne dla osiągnięcia celów wspólnej polityki rybołówstwa.
(9)
Rozporządzenie (WE) nr 1342/2008 powinno zatem zostać odpowiednio zmienione,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1342/2008 wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 9 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 9
Specjalna procedura ustalania TAC
1. Jeżeli brakuje wystarczających informacji do ustalenia TAC zgodnie z art. 7, TAC dla stad dorsza w cieśninie Kattegat, na zachód od Szkocji i w Morzu Irlandzkim ustala się na poziomie wskazanym w opinii naukowej. Jednak jeżeli poziom wskazany w opinii naukowej jest o ponad 20 % wyższy niż TAC w roku poprzednim, ustala się je na poziomie o 20 % wyższym niż TAC w roku poprzednim, lub jeżeli poziom wskazany w opinii naukowej jest o ponad 20 % niższy niż TAC w roku poprzednim, ustala się je na poziomie o 20 % niższym niż TAC w roku poprzednim.
2. W drodze odstępstwa od ust. 1- w przypadku gdy opinia naukowa wskazuje, że nie powinny mieć miejsca połowy ukierunkowane oraz że:
a)
przyłowy powinny zostać zminimalizowane lub zredukowane do najniższego możliwego poziomu; lub
b)
połowy dorsza powinny zostać zredukowane do najniższego możliwego poziomu -
Rada może podjąć decyzję o niestosowaniu rocznego dostosowania do TAC w kolejnym roku lub w kolejnych latach, pod warunkiem że ustalony TAC odnosi się wyłącznie do przyłowów.
3. Jeżeli brakuje wystarczających informacji do ustalenia TAC zgodnie z art. 8, TAC dla stad dorsza w Morzu Północnym, cieśninie Skagerrak i wschodniej części kanału La Manche ustala się, stosując odpowiednio ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, chyba że w wyniku konsultacji z Norwegią zostanie ustalony inny poziom TAC.
4. Jeżeli opinia naukowa wskazuje, że zastosowanie zasad określonych w art. 8 ust. 1-4 nie jest właściwe do zrealizowania celów planu, Rada może, niezależnie od wyżej wymienionych przepisów, podjąć decyzję o alternatywnym poziomie TAC.”;
2)
w art. 12 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. W odniesieniu do zagregowanych grup nakładu połowowego, w przypadku których łączne połowy wyrażone procentowo zgodnie z ust. 3 lit. d) wynoszą 20 % lub więcej, zastosowanie mają roczne dostosowania. Maksymalny dopuszczalny nakład połowowy dla danych grup oblicza się w następujący sposób:
a)
jeżeli stosuje się art. 7 lub art. 8, do podstawy stosuje się takie samo dostosowanie wyrażone procentowo jak ustanowione w tych artykułach w odniesieniu do śmiertelności połowowej;
b)
jeżeli stosuje się art. 9, stosuje się takie samo wyrażone procentowo dostosowanie nakładu połowowego jak dostosowanie TAC w stosunku do roku poprzedniego.”;
b)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„6. W drodze odstępstwa od ust. 4, jeżeli maksymalny dopuszczalny nakład połowowy został ograniczony dla czterech kolejnych lat, Rada może podjąć decyzję o niestosowaniu rocznego dostosowania maksymalnego dopuszczalnego nakładu połowowego w kolejnym roku lub w kolejnych latach.”.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2013 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 19 grudnia 2012 r.