NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU, EURATOM) č. 1023/2013
ze dne 22. října 2013,
kterým se mění služební řád úředníků Evropské unie a pracovní řád ostatních zaměstnanců Evropské unie
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 336 této smlouvy,
s ohledem na Protokol o výsadách a imunitách Evropské unie, a zejména na článek 12 tohoto protokolu,
s ohledem na návrh Evropské komise předložený po konzultaci s Výborem pro služební řád,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Soudního dvora (1),
s ohledem na stanovisko Účetního dvora (2),
v souladu s řádným legislativním postupem (3),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Evropská unie by měla být se svými více než padesáti orgány a agenturami i nadále vybavena vysoce kvalitní evropskou veřejnou správou, jež jí umožní sledovat své cíle, provádět své politiky a činnosti a plnit úkoly na nejvyšší možné úrovni v souladu se Smlouvami s cílem reagovat na vnitřní i vnější výzvy, kterým bude v budoucnu čelit, a sloužit občanům Unie.
(2)
Je tudíž nezbytné zajistit rámec pro přilákání, přijímání a udržení vysoce kvalifikovaných zaměstnanců ovládajících několik jazyků, kteří jsou vybíráni na co nejširším zeměpisném základě ze státních příslušníků členských států, a s náležitým přihlédnutím k vyváženému zastoupení obou pohlaví, kteří jsou nezávislí a splňují nejvyšší profesní požadavky; dále je nezbytné umožnit těmto zaměstnancům, aby co nejúčelněji a nejúčinněji vykonávali své povinnosti. V tomto ohledu je třeba překonat stávající obtíže, jimž orgány čelí při přijímání úředníků či zaměstnanců z některých členských států.
(3)
Vzhledem k rozměru evropské veřejné služby v porovnání s cíli Unie a počtem jejích obyvatel by snižování počtu zaměstnanců orgánů a agentur Unie nemělo nijak narušovat plnění jejich úkolů, povinností a výkon funkcí v souladu s povinnostmi a pravomocemi, které stanoví Smlouvy. V tomto ohledu je třeba, aby náklady na personál všech orgánů a agentur byly, ve vztahu ke všem kategoriím zaměstnanců transparentní.
(4)
Od zaměstnanců evropské veřejné služby se očekává, že budou dodržovat nejpřísnější normy profesní etiky a budou za všech okolností nezávislí. Za tímto účelem by měla hlava II služebního řádu (4), která stanoví rámec pro práva a povinnosti, obsahovat podrobnější úpravu. Proti každému úředníkovi nebo bývalému úředníkovi, který tyto povinnosti poruší, by mělo být možné zahájit disciplinární řízení.
(5)
Hodnota evropské veřejné služby spočívá také v její kulturní a jazykové rozmanitosti, které je možné dosáhnout pouze tehdy, jestliže bude existovat přiměřená rovnováha, pokud jde o státní příslušnost úředníků. Při přijímání a jmenování zaměstnanců je třeba zajistit, aby byli zaměstnanci přijímáni na co nejširším možném zeměpisném základě ze státních příslušníků všech členských států Evropské unie, aniž by však některá pracovní místa byla vyhrazena pro státní příslušníky určitého členského státu. Za tímto účelem a aby bylo možné řešit případnou výraznou nerovnováhu, pokud jde o státní příslušnost úředníků, jestliže není opodstatněna objektivními kritérii, by měl mít každý orgán možnost přijmout odůvodněná a přiměřená opatření. Taková opatření by nikdy neměla vést k zavedení jiných kritérií pro přijímání zaměstnanců, než jsou kritéria založená na výkonech. Komise by měla Evropskému parlamentu a Radě podávat zprávu o provádění přiměřených opatření jednotlivými orgány.
(6)
Za účelem usnadnění přijímání zaměstnanců na co nejširším možném zeměpisném základě by orgány měly usilovat o podporu mnohojazyčného a multikulturního vzdělávání dětí svých zaměstnanců. Je vhodné, aby příspěvek Unie na financování Evropských škol stanovený rozpočtovým orgánem v souladu s příslušnými pravidly byl vyplácen z rozpočtu Unie. Pokud je to v zájmu fungování orgánu třeba, měla by mít Komise možnost příslušné orgány požádat, aby přehodnotily umístění nové Evropské školy.
(7)
Širším cílem by měla být optimalizace řízení lidských zdrojů v evropské veřejné službě, která se vyznačuje vysokou kvalitou, odbornou způsobilostí, nezávislostí, loajalitou, nestranností a stabilitou, jakož i kulturní a jazykovou rozmanitostí a atraktivními podmínkami pro přijímání zaměstnanců.
(8)
Úředníci by měli procházet devítiměsíční zkušební dobou. Při rozhodování o jmenování úředníka by orgán oprávněný ke jmenování měl zohlednit zprávu o zkušební době připravenou na konci tohoto období a skutečnost, jak úředník plnil své povinnosti stanovené služebním řádem. Pokud se ukáže, že výkon úředníka ve zkušební době je zjevně nedostatečný, mělo by být možné vypracovat zprávu o tomto úředníkovi kdykoli. V ostatních případech by tato zpráva měla být vypracována až na konci zkušební doby.
(9)
Aby bylo zaručeno, že se kupní síla úředníků i ostatních zaměstnanců Evropské unie vyvíjí paralelně s kupní silou státních úředníků v ústředních státních správách členských států, je nezbytné zachovat zásadu víceletého mechanismu aktualizace platů, známou též jako „metoda“, a to tak, že se zajistí používání této metody do konce roku 2023 a na začátku roku 2022 se provede přezkum, součástí metody bude mechanismus pro její dočasné prodloužení. Aby se napravily obtíže při uplatňování metody, k nimž v minulosti docházelo, měla by být stanovena metoda, která umožní každoroční automatickou aktualizaci všech platů, důchodů a příspěvků, včetně automatické doložky pro případ krize. Za tímto účelem by příslušné částky uvedené ve služebním řádu a pracovním řádu ostatních zaměstnanců Evropské unie měly být považovány za orientační částky, které budou pravidelně a automaticky aktualizovány. Aktualizované částky by měla Komise pro informaci zveřejňovat v Úředním věstníku Evropské unie řadě C. Tento mechanismus aktualizace platů by se měl používat i ve všech ostatních případech, v nichž je takováto aktualizace stanovena.
(10)
Je důležité zabezpečit kvalitu statistických údajů používaných při aktualizaci odměn a důchodů. Statistické instituce nebo jiné příslušné orgány členských států by měly v souladu se zásadou nestrannosti shromažďovat údaje na vnitrostátní úrovni a předkládat je Eurostatu.
(11)
Možné výhody pro úředníky a ostatní zaměstnance Evropské unie plynoucí z používání této metody by měly být vyrovnány tím, že se znovu zavede systém „odvodu“. Stejně jako v případě metody může být uplatňování solidárního odvodu dočasně prodlouženo. Za současných okolností se zdá být vhodné tento solidární odvod ve srovnání s úrovní zvláštního odvodu uplatňovaného v letech 2004 až 2012 zvýšit a stanovit progresivnější sazbu. Cílem je zohlednit mimořádně složitou hospodářskou a sociální situaci v Unii a její důsledky pro veřejné finance v celé Unii. Potřeba konsolidovat veřejné finance v Unii, a to i v krátkodobém horizontu, vyžaduje ze strany všech zaměstnanců orgánů Unie okamžitou a mimořádnou solidaritu. Tento solidární odvod by se proto měl vztahovat na všechny úředníky a ostatní zaměstnance Unie od 1. ledna 2014.
(12)
Evropská rada ve svých závěrech ze dne 8. února 2013 týkajících se víceletého finančního rámce zdůraznila, že nutnost konsolidace veřejných financí v krátkodobém, střednědobém i dlouhodobém horizontu vyžaduje ze strany každého orgánu veřejné správy a jeho zaměstnanců mimořádné úsilí o zvýšení účinnosti a účelnosti a o přizpůsobení se měnícímu se hospodářskému prostředí. Tato výzva ve skutečnosti zopakovala cíl uvedený v návrhu Komise z roku 2011 na změnu služebního řádu úředníků Evropské unie a pracovního řádu ostatních zaměstnanců Evropské unie, který usiloval o zajištění efektivity nákladů a zohledňoval skutečnost, že výzvy, kterým Evropská unie v současnosti čelí, vyžadují mimořádné úsilí každého orgánu veřejné správy i každého jejich zaměstnance s cílem zvýšit efektivitu a přizpůsobit se měnícímu se hospodářskému a společenskému prostředí v Evropě. Kromě toho Evropská rada v rámci reformy služebního řádu také vyzvala k pozastavení metody pro úpravu platů a důchodů všech zaměstnanců orgánů Unie na dva roky a obnovení solidárního odvodu jako součásti metody.
(13)
Vzhledem k těmto závěrům a s cílem reagovat na budoucí rozpočtová omezení a prokázat solidaritu evropské veřejné služby s přísnými opatřeními přijatými členskými státy v důsledku finanční krize nebývalého rozsahu a s mimořádně složitou sociální a hospodářskou situací v členských státech a Unii jako celku, je nezbytné stanovit pozastavení metody pro úpravu všech platů, důchodů a příspěvků úředníků na dva roky, a přesto uplatňovat solidární odvod.
(14)
Vzhledem k demografickým změnám a měnící se věkové struktuře zaměstnanců je nutné, aby se zvýšil důchodový věk; na úředníky a ostatní zaměstnance Evropské unie, kteří jsou již ve služebním či pracovním poměru, se nicméně budou vztahovat přechodná opatření. Tato přechodná opatření jsou nutná proto, aby byla respektována nabytá práva úředníků, kteří jsou již ve služebním poměru a kteří přispívají do virtuálního penzijního fondu pro úředníky Evropské unie. Důchodový věk by rovněž měl být pružnější, aby bylo pro zaměstnance snazší dobrovolně pokračovat v práci až do 67 let a aby ve výjimečných případech a za specifických podmínek měli možnost pracovat až do 70 let.
(15)
Jelikož je důchodový systém Evropské unie v pojistně matematické rovnováze a tato rovnováha se musí zachovat v krátkodobém i dlouhodobém horizontu, zaměstnancům přijatým do služebního nebo pracovního poměru před 1. lednem 2014 by se mělo poskytnout vyrovnání za jejich příspěvky do důchodového systému prostřednictvím přechodných opatření, jako je upravená akruální sazba za odpracovanou dobu po dosažení důchodového věku (barcelonský stimul), a prostřednictvím uplatnění polovičního snížení v případě předčasného odchodu do důchodu v období mezi dosažením 60 let věku a služebním řádem stanoveným důchodovým věkem.
(16)
Všeobecně přijatá pojistněmatematická praxe vyžaduje, aby se v zájmu zajištění rovnováhy důchodových systémů vycházelo při stanovování úrokových sazeb a růstu platů z poznatků za posledních 20 až 40 let. Proto by měly být pohyblivé průměry pro úrokové sazby a růst platů rozšířeny na 30 let se sedmiletým přechodným obdobím.
(17)
Rada požádala Komisi o vypracování studie a předložení vhodných návrhů týkajících se čl. 5 odst. 4 přílohy I oddílu A a čl. 45 odst. 1 služebního řádu, aby byla vytvořena jasná vazba mezi odpovědnostmi a platovou třídou a zdůrazněna míra odpovědnosti při porovnávání zásluh v souvislosti s povýšením.
(18)
Vzhledem k tomuto požadavku je vhodné, aby bylo povýšení do vyšší platové třídy podmíněno osobním nasazením, zdokonalováním dovedností a odborných schopností a plněním úkolů, jejichž význam odůvodňuje jmenování úředníka do této vyšší platové třídy.
(19)
Služební postup ve funkčních skupinách AD a AST by měl být restrukturalizován takovým způsobem, aby nejvyšší platové třídy byly vyhrazeny omezenému počtu úředníků, kteří nesou nejvyšší odpovědnost. Proto mohou administrátoři postoupit pouze do platové třídy AD 12, s výjimkou případů, kdy jsou jmenováni na konkrétní místo ve vyšší platové třídě, a platové třídy AD 13 a 14 by měly být vyhrazeny těm úředníkům, jimž je svěřena značná odpovědnost. Podobně by měli mít úředníci platové třídy AST 9 možnost postoupit do platové třídy AST 10 pouze v souladu s postupem stanoveným v článku 4 a čl. 29 odst. 1 služebního řádu.
(20)
Aby se kariérní struktury ve stávajících oblastech činnosti ve funkční skupině AST dále přizpůsobily různým úrovním odpovědnosti a zajistil se nezbytný příspěvek k omezování správních výdajů, měla by být vytvořena nová funkční skupina AST/SC pro administrativní pracovníky. Platy a koeficienty při povýšení by měly být stanoveny tak, aby si úroveň odpovědnosti a úroveň odměny přiměřeně odpovídaly. Tímto způsobem bude možno zachovat stabilní a všestrannou evropskou veřejnou službu. Komise by měla posoudit rozsah a dopady zavedení této nové funkční skupiny a podat o nich zprávu, přičemž by měla zaměřit zvláštní pozornost na postavení žen, aby se zajistilo zachování stabilní a všestranné evropské veřejné služby.
(21)
Zachovává se minimální doba dvou let setrvání v platové třídě před povýšením úředníka do vyšší platové třídy, aby bylo možné rychleji povyšovat nejvýkonnější pracovníky. Každý orgán by měl zajistit, aby jeho vnitřní politika v oblasti lidských zdrojů využívala možností poskytovaných služebním řádem a umožnila vysoce výkonným úředníkům se značným potenciálem přiměřený profesní postup.
(22)
Pracovní doba v orgánech by měla být uvedena do souladu s pracovní dobou v některých členských státech Evropské unie, aby se vyrovnalo snížení počtu zaměstnanců v orgánech. Tato úprava by měla brát v potaz pracovní dobu ve veřejných službách členských států. Zavedením minimálního počtu hodin odpracovaných za týden se zajistí, aby zaměstnanci orgánů byli schopni nést pracovní zátěž vyplývající z politických cílů Evropské unie a aby se zároveň v zájmu solidarity v celé veřejné službě Unie harmonizovaly pracovní podmínky v orgánech.
(23)
Pružná pracovní doba je hlavním prvkem moderní a účinné veřejné správy, neboť nabízí příznivé pracovní podmínky pro rodinný život a umožňuje patřičně vyvážené zastoupení mužů a žen v rámci orgánů. Ve služebním řádu musí být tudíž ustanovení týkající se pružné pracovní doby výslovně uvedena.
(24)
Pravidla upravující roční nárok na dobu na cestu, jakož i pravidla upravující roční příspěvek na cestu mezi místem zaměstnání a místem původu by měla být modernizována, racionalizována a měla by být spojena s postavením pracovníka vyslaného do zahraničí, aby bylo uplatňování těchto pravidel jednodušší a transparentnější. Zejména roční nárok na dobu na cestu by měl být nahrazen dovolenou na cestu do vlasti a omezen na maximálně dva a půl dne.
(25)
Podobně je tomu u pravidel týkajících se proplacení nákladů na stěhovaní, která by měla být zjednodušena, aby je mohl snadněji uplatňovat nejen správní orgán, ale i dotyční zaměstnanci. K tomuto účelu by měly být zavedeny nákladové stropy, které by zohlednily rodinnou situaci úředníka či zaměstnance, jeho průměrné náklady na stěhování i příslušné pojištění.
(26)
Někteří zaměstnanci musí pravidelně jezdit na služební cesty na jiná hlavní pracoviště jejich orgánu. Tyto situace nejsou v pravidlech týkajících se služebních cest v současné době přiměřeně zohledněny. Uvedená pravidla by měla být tudíž upravena tak, aby v těchto případech byla povolena úhrada nákladů na ubytování na základě paušální částky.
(27)
Je vhodné modernizovat pracovní podmínky pro zaměstnance ve třetích zemích tak, aby byly nákladově efektivnější a vedly k úsporám nákladů. Měly by být upraveny nároky na dovolenou za kalendářní rok a měla by být stanovena možnost využít pro určení příspěvku za životní podmínky širší škálu parametrů, aniž by to ovlivnilo celkový cíl dosáhnout úspory nákladů. Podmínky pro poskytování příspěvku na ubytování by měly být přezkoumány tak, aby lépe zohledňovaly místní podmínky a omezily administrativní zátěž.
(28)
Je vhodné poskytnout pružnější rámec pro zaměstnávání smluvních zaměstnanců. Orgánům Evropské unie by mělo být tudíž umožněno přijímání smluvních zaměstnanců na maximální dobu šesti let, aby vykonávali úkoly pod dohledem úředníků či dočasných zaměstnanců. Ačkoli bude navíc velká většina úředníků i nadále přijímána na základě otevřeného výběrového řízení, orgány by měly být oprávněny organizovat interní výběrová řízení, která mohou být výjimečně a za zvláštních podmínek otevřená také pro smluvní zaměstnance.
(29)
K postupnému uplatňování nových pravidel a opatření by měla být stanovena přechodná ustanovení a zároveň by měla být respektována nabytá práva zaměstnanců, kteří byli ve služebním nebo pracovním poměru před vstupem těchto změn služebního řádu v platnost, jakož i oprávněná očekávání těchto zaměstnanců.
(30)
Na zaměstnance agentur se stejně jako na ostatní zaměstnance podléhající služebnímu řádu vztahuje důchodový systém EU. Agentury, které jsou zcela samofinancovány, odvádějí v současné době příspěvky zaměstnavatele do tohoto systému. V zájmu zajištění transparentnosti rozpočtu a vyváženějšího sdílení nákladů by měly agentury, které jsou částečně financovány ze souhrnného rozpočtu Evropské unie, odvádět část příspěvků zaměstnavatele odpovídající poměru mezi příjmy agentury sníženými o dotaci ze souhrnného rozpočtu Evropské unie a jejími celkovými příjmy. Vzhledem k tomu, že v důsledku tohoto nového ustanovení může být nutná úprava příslušných předpisů o poplatcích vybíraných agenturami, mělo by vstoupit v platnost až dne 1. ledna 2016. Tam, kde je to vhodné, by měla Komise předložit návrhy na úpravu těchto předpisů.
(31)
V zájmu zjednodušování a jednotného provádění personální politiky by měla být pravidla, která Komise přijala pro účely provádění služebního řádu, analogicky uplatňována na agentury. Aby se však zajistilo to, že bude specifická situace agentur v případě nutnosti zohledněna, měly by být tyto agentury oprávněny požádat Komisi o povolení přijmout prováděcí pravidla, která se odchylují od pravidel přijatých Komisí, nebo by měly být oprávněny pravidla Komise vůbec neuplatňovat.
(32)
Měl by být zaveden seznam všech pravidel přijatých k provedení tohoto služebního řádu a tento seznam by měl být spravován v rámci Soudního dvora Evropské unie. Tento seznam, k němuž budou mít přístup všechny orgány, agentury a členské státy umožní transparentnost a přispěje k jednotnému uplatňování služebního řádu.
(33)
V zájmu harmonizace a objasnění pravidel o přijímání prováděcích ustanovení a vzhledem k jejich interní a správní povaze je vhodné svěřit příslušné rozhodovací pravomoci orgánu oprávněnému ke jmenování a orgánu oprávněnému k uzavírání smluv.
(34)
Vzhledem k vysokému počtu dočasných zaměstnanců v agenturách a potřebě vymezení jednotné personální politiky je nutné vytvořit novou kategorii dočasných zaměstnanců a stanovit specifická pravidla pro tuto kategorii.
(35)
Komise by měla i nadále sledovat rozpočtovou situaci společného systému zdravotního pojištění a přijmout veškerá nezbytná opatření v případě strukturální nerovnováhy tohoto systému.
(36)
Článek 15 protokolu č. 7 o výsadách a imunitách Evropské unie stanoví, že některé údaje úředníků a jiných zaměstnanců mají být sdělovány vládám členských států.
(37)
Za účelem dosažení cílů stanovených ve služebním řádu by měla být Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování Evropské unie, zejména pokud jde o některé aspekty pracovních podmínek. Při přípravě a vypracování aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Služební řád úředníků Evropské unie se mění takto:
1)
Článek 1d se mění takto:
a)
V odstavci 3 se slovo „Orgány“ nahrazuje slovy „Orgány oprávněné ke jmenování v rámci příslušných orgánů“.
b)
odstavec 4 se nahrazuje tímto:
„4. Pro účely odstavce 1 je osobou se zdravotním postižením osoba, která má dlouhodobé tělesné, duševní, mentální nebo smyslové poškození, které v interakci s různými překážkami může bránit jejímu plnému a účinnému zapojení do společnosti na rovnocenném základě s ostatními. Postižení se určí v souladu s postupem uvedeným v článku 33.
Osoba se zdravotním postižením splňuje podmínky stanovené v čl. 28 písm. e), pokud je schopna po provedení přiměřených úprav plnit základní služební úkoly.
„Přiměřenými úpravami“ ve vztahu k základním služebním funkcím se rozumí vhodná opatření, která, jsou-li třeba, umožňují osobě se zdravotním postižením přístup k zaměstnání, účast nebo postup v zaměstnání, případně účast na dalším vzdělávání, pokud uvedená opatření nepředstavují nepřiměřené zatížení pro zaměstnavatele.
Zásada rovného zacházení nebrání orgánům oprávněným ke jmenování v rámci příslušných orgánů zachovat nebo zavést opatření poskytující zvláštní výhody pro usnadnění profesní činnosti osob se zdravotním postižením nebo pro předcházení či vyrovnávání nevýhod v profesní kariéře.“;
2)
V článku 1e se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Úředníci v činné službě mají přístup k opatřením sociální povahy přijímaným orgány, k nimž patří i zvláštní opatření za účelem skloubení pracovního a rodinného života, a ke službám poskytovaným subjekty sociální péče uvedenými v článku 9. Bývalí úředníci mohou mít přístup k některým zvláštním opatřením sociální povahy.“;
3)
Článek 5 se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Pracovní místa, na která se vztahuje tento služební řád, se řadí podle povahy a významu odpovídajících služebních povinností do funkční skupiny administrátorů (dále jen „AD“), do funkční skupiny asistentů (dále jen „AST“) a funkční skupiny administrativních pracovníků (dále jen „AST/SC“).“;
b)
odstavec 2 se nahrazuje tímto:
„2. Funkční skupina AD zahrnuje dvanáct platových tříd pro výkon vedoucích, koncepčních, analytických úkolů, jakož i úkolů v oblasti lingvistických služeb či výzkumu. Funkční skupina AST zahrnuje jedenáct platových tříd pro výkon prováděcích a technických úkolů. Funkční skupina AST/SC zahrnuje šest platových tříd pro výkon kancelářských a sekretářských úkolů.“;
c)
v odst. 3 písm. a) se za slova „ve funkční skupině AST“ vkládají slova „a funkční skupině AST/SC“;
d)
odstavec 4 se nahrazuje tímto:
„4. V příloze I oddílu A je tabulka uvádějící druhy pracovních míst. Orgán oprávněný ke jmenování v rámci příslušného orgánu může na základě této tabulky po projednání s Výborem pro služební řád podrobněji vymezit povinnosti a pravomoci spojené s každým druhem pracovního místa.“
4)
Článek 6 se nahrazuje tímto:
„Článek 6
1. Seznam pracovních míst přiložený k rozpočtu každého orgánu udává počet pracovních míst v každé platové třídě a funkční skupině.
2. Aniž je dotčena zásada povýšení podle zásluh stanovená v článku 45, tento seznam zaručuje, že pro každý orgán odpovídá počet volných pracovních míst v každé platové třídě uvedené na zmíněném seznamu k 1. lednu každého roku počtu úředníků v činné službě, kteří se k 1. lednu předchozího roku nacházeli v nižší platové třídě, přičemž posledně jmenovaný počet se vynásobí koeficientem stanoveným pro tuto platovou třídu v příloze I oddílu B. Tyto koeficienty se použijí počínaje dnem 1. ledna 2014 na základě pětiletého průměru.
3. Koeficienty stanovené v příloze I oddílu B jsou součástí zprávy podle článku 113.
4. Provádění ustanovení týkajících se funkční skupiny AST/SC a přechodných ustanovení v článku 31 přílohy XIII s přihlédnutím k vývoji potřeby zaměstnanců provádějících kancelářské a sekretářské práce ve všech orgánech a k vývoji stálých a dočasných pracovních míst ve funkčních skupinách AST a AST/SC je součástí zprávy podle článku 113.“;
5)
Článek 9 se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Aniž je dotčen odstavec 1a, zřídí se v rámci každého orgánu:
-
výbor zaměstnanců případně rozdělený na oddělení pro různá místa zaměstnání,
-
jeden nebo více smíšených výborů podle počtu úředníků v místech zaměstnání,
-
jedna nebo více disciplinárních komisí podle počtu úředníků v místech zaměstnání,
-
jeden nebo více smíšených poradních výborů pro otázky odborné nezpůsobilosti podle počtu úředníků v místech zaměstnání,
-
popřípadě zpravodajský výbor,
-
výbor pro otázky invalidity,
které vykonávají funkce stanovené tímto služebním řádem.“;
b)
odstavec 1a se nahrazuje tímto:
„1a. K provádění některých ustanovení tohoto služebního řádu může být zřízen smíšený výbor společný pro dva nebo více orgánů. Ostatní výbory uvedené v odstavci 1 a disciplinární komise mohou být zřízeny dvěma nebo více agenturami jako společné subjekty.“;
c)
v odstavci 2 se za první pododstavec vkládá nový pododstavec, který zní:
„Agentury se mohou odchýlit od ustanovení článku 1 přílohy II týkajících se členství ve výborech zaměstnanců, aby se zohlednilo složení zaměstnanců těchto výborů. Agentury mohou rozhodnout o tom, že zástupce ve smíšeném výboru či výborech uvedené v článku 2 přílohy II nebudou jmenovat.“;
6)
V čl. 10 prvním pododstavci druhé větě se slovo „orgány“ nahrazuje slovy „orgány oprávněnými ke jmenování v rámci příslušných orgánů“.
7)
Článek 11 se nahrazuje tímto:
„Článek 11
Úředník plní své služební povinnosti a řídí se výhradně zájmy Unie. Nežádá ani nepřijímá pokyny žádné vlády, orgánu, organizace nebo osoby mimo jeho orgán. Vykonává služební povinnosti, které mu byly uloženy, objektivně, nestranně a v souladu se zásadou loajality k Unii.
Bez souhlasu orgánu oprávněného ke jmenování nepřijme úředník od žádné vlády nebo jiného zdroje mimo svůj orgán jakoukoli poctu, vyznamenání, službu, dar nebo úplatu jakéhokoli druhu, s výjimkou služeb poskytnutých před jeho jmenováním nebo v průběhu zvláštního volna za účelem vojenské nebo jiné státní služby a s ohledem na tuto službu.
Před přijetím úředníka orgán oprávněný ke jmenování přezkoumá, zda kandidát má osobní zájmy, které by mohly ohrozit jeho nezávislost, nebo zda dochází k jakémukoli jinému střetu zájmů. Za tímto účelem informuje kandidát orgán oprávněný ke jmenování prostřednictvím zvláštního formuláře o všech existujících nebo potenciálních střetech zájmů. V takových případech orgán oprávněný ke jmenování tyto informace zohlední v odůvodněném stanovisku. Pokud je to nezbytné, přijme orgán oprávněný ke jmenování opatření uvedená v čl. 11a odst. 2.
Tento článek se použije obdobně na úředníky, kteří se vracejí po období pracovního volna z osobních důvodů.“;
8)
Článek 16 se nahrazuje tímto:
„Článek 16
Po odchodu z činné služby je úředník nadále povinen chovat se čestně a uvážlivě, pokud jde o přijímání některých funkcí nebo výhod.
Úředníci, kteří hodlají do dvou let po opuštění služby vykonávat pracovní činnost, výdělečnou i nevýdělečnou, jsou povinni o tom informovat svůj služební orgán prostřednictvím zvláštního formuláře. Pokud uvedená činnost souvisí s prací, kterou úředník vykonával v průběhu posledních tří let služby, a pokud by uvedená činnost mohla vést ke střetu s oprávněnými zájmy orgánu, může orgán oprávněný ke jmenování, s ohledem na služební zájmy, úředníkovi takovou činnost zakázat nebo vydat souhlas za určitých podmínek, které považuje za přiměřené. Orgán oprávněný ke jmenování oznámí své rozhodnutí po projednání se smíšeným výborem do 30 pracovních dnů od obdržení informace. Nebylo-li do konce uvedené lhůty učiněno žádné oznámení, považuje se tento postup za nepřímý souhlas.
Bývalým vedoucím pracovníkům vymezeným v prováděcích opatřeních orgán oprávněný ke jmenování v zásadě zakáže v průběhu 12 měsíců od skončení služebního poměru lobbovat ve prospěch vlastního podniku, klientů či zaměstnavatelů u pracovníků jejich bývalého orgánu v záležitostech, za něž byli v průběhu posledních tří let služebního poměru odpovědní.
V souladu s nařízením Evropského parlamentu a rady (ES) č. 45/2001 (5) každý orgán každoročně zveřejní informace o provádění třetího pododstavce, včetně seznamu posuzovaných případů.
9)
V článku 18 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Veškerá práva k psaným dílům nebo jiným pracím vytvořeným úředníkem při plnění služebních povinností jsou vlastnictvím Evropské unie, pokud se tato psaná díla nebo jiné práce týkají jejích činností, nebo vlastnictvím Evropského společenství pro atomovou energii, pokud se tato psaná díla nebo jiné práce týkají činností tohoto společenství. Unie nebo případně Evropské společenství pro atomovou energii mohou požadovat, aby na ně byla autorská práva převedena.“
10)
článek 19 se nahrazuje tímto:
„Článek 19
Úředník nesmí bez souhlasu orgánu oprávněného ke jmenování při řízení před soudem prozradit z jakéhokoli důvodu jakékoli skutečnosti, které se dozvěděl při plnění svých povinností. Tento souhlas lze odepřít, pouze pokud to vyžadují zájmy Unie a pokud z tohoto odepření nevyplývají pro úředníka trestněprávní důsledky. Touto povinností zůstává úředník vázán i po skončení služebního poměru.
Ustanovení prvního pododstavce se nevztahují na úředníka nebo bývalého úředníka vypovídajícího před Soudním dvorem Evropské unie nebo před disciplinární komisí orgánu v záležitosti týkající se zaměstnance nebo bývalého zaměstnance Evropské unie.“
11)
V článku 21a se za odstavec 2 vkládá nový odstavec, který zní:
„3. Úředník, který své nadřízené uvědomí o pokynech, které považuje za nestandardní nebo o kterých se domnívá, že by mohly vést k závažným obtížím, nesmí utrpět z tohoto důvodu žádnou újmu.“
12)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 22c
V souladu s články 24 a 90 zavede každý orgán postup pro vyřizování stížností podaných úředníky ohledně způsobu, jakým s nimi bylo zacházeno poté, co splnili své povinnosti podle článku 22a nebo článku 22b, nebo v důsledku splnění těchto povinností. Příslušný orgán zajistí, aby tyto stížnosti byly zpracovávány důvěrně, a pokud je to odůvodněné okolnostmi, před uplynutím lhůty uvedené v článku 90.
Orgán oprávněný ke jmenování v rámci příslušného orgánu stanoví vnitřní pravidla týkající se mimo jiné:
-
informování úředníků uvedených v čl. 22a odst. 1 nebo v článku 22b o řešení záležitostí, o nichž podali informace,
-
ochrany oprávněných zájmů těchto úředníků a jejich soukromí a
-
postupu při vyřizování stížností uvedených v prvním pododstavci tohoto článku.“;
13)
V článku 26a se slovo „orgány“ nahrazuje slovy „orgány oprávněnými ke jmenování v rámci příslušných orgánů“.
14)
Článek 27 se nahrazuje tímto:
„Článek 27
Přijímání se řídí potřebou orgánu zajistit si služby úředníků s nejvyšší úrovní způsobilosti, výkonnosti a bezúhonnosti, vybraných na co nejširším zeměpisném základě ze státních příslušníků členských států Unie. Žádné pracovní místo nesmí být vyhrazeno státním příslušníkům určitého členského státu.
Zásada rovnosti občanů Unie jednotlivým orgánům umožňuje přijmout vhodná opatření při zjištění značné nerovnováhy, pokud jde o státní příslušnost úředníků, která by nebyla opodstatněna objektivními kritérii. Tato vhodná opatření musí být odůvodněná a nesmí vést k jiným kritériím pro přijímání pracovníků než těm, která jsou založena na výkonech. Orgán oprávněný ke jmenování v rámci příslušného orgánu přijme před přijetím takových vhodných opatření obecná prováděcí ustanovení k tomuto pododstavci v souladu s článkem 110.
Po tříletém období, které začíná dnem 1. ledna 2014, Komise podá Evropskému parlamentu a Radě zprávu o provádění druhého pododstavce.
S cílem usnadnit přijímání zaměstnanců na co nejširším možném zeměpisném základě usilují orgány o podporu mnohojazyčného a multikulturního vzdělávání dětí svých zaměstnanců.“
15)
V článku 29 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Orgán oprávněný ke jmenování před obsazením volného místa v orgánu nejprve zváží:
a)
zda místo může být obsazeno:
i)
přeložením, nebo
ii)
jmenováním v souladu s článkem 45a, nebo
iii)
povýšením
v rámci příslušného orgánu;
b)
zda byly obdrženy žádosti o přeložení od úředníků v téže platové třídě z jiných orgánů nebo
c)
pokud nebylo možné volné místo obsadit prostřednictvím možností uvedených v písmenech a) a b), zda lze případně zohlednit seznamy vhodných kandidátů ve smyslu článku 30 s ohledem na příslušná ustanovení týkající se vhodných kandidátů v příloze III nebo
d)
zda lze v příslušném orgánu uspořádat interní výběrové řízení, kterého se mohou zúčastnit pouze úředníci a dočasní zaměstnanci ve smyslu článku 2 pracovního řádu ostatních zaměstnanců Evropské unie;
nebo se řídí postupy pro výběrová řízení založená buď na kvalifikačních předpokladech, nebo zkouškách, či na kvalifikačních předpokladech i zkouškách zároveň. Postup při výběrovém řízení stanoví příloha III.
Tento postup může být použit i pro vytvoření rezervy pro budoucí přijímání pracovníků.
Při zachování zásady, že naprostá většina úředníků je přijímána na základě otevřených výběrových řízení, může orgán oprávněný ke jmenování odchylně od písm. d) a pouze ve výjimečných případech rozhodnout o organizaci vnitřního výběrového řízení otevřeného také pro smluvní zaměstnance definovaných v článcích 3a a 3b pracovního řádu ostatních zaměstnanců Evropské unie. Pokud jde o tuto možnost, podléhá tato kategorie zaměstnanců omezením stanoveným v čl. 82 odst. 7 pracovního řádu ostatních zaměstnanců Evropské unie a s ohledem na úkoly, které mohou smluvní zaměstnanci vykonávat.“;
16)
Článek 30 se nahrazuje tímto:
„Článek 30
Pro každé výběrové řízení jmenuje orgán oprávněný ke jmenování zkušební komisi. Tato komise vypracuje seznam vhodných kandidátů.
Orgán oprávněný ke jmenování rozhodne, kterého z těchto kandidátů jmenuje na volné místo.
Tito kandidáti mají přístup k odpovídajícím informacím o příslušných volných místech zveřejněných orgány a agenturami.“;
17)
V čl. 31 odst. 2 se první věta prvního pododstavce nahrazuje tímto:
„Aniž je dotčen čl. 29 odst. 2, jsou úředníci přijímáni pouze do platových tříd SC 1 až SC 2, AST 1 až AST 4 nebo AD 5 až AD 8.“
18)
V čl. 32 třetím pododstavci se slovo „orgánem“ nahrazuje slovy „orgánem oprávněným ke jmenování v rámci příslušného orgánu“.
19)
Článek 34 se nahrazuje tímto:
„Článek 34
1. Úředníci procházejí devítiměsíční zkušební dobou předtím, než mohou být jmenováni. Rozhodnutí jmenovat úředníka je přijato na základě zprávy podle odstavce 3 a na základě informací o chování úředníka ve zkušební době podle hlavy II, které má orgán oprávněný ke jmenování k dispozici.
Zabrání-li úředníkovi během zkušební doby nemoc, mateřská dovolená podle článku 58 nebo úraz vykonávat povinnosti po souvislou dobu jednoho měsíce nebo delší, může mu orgán oprávněný ke jmenování zkušební dobu prodloužit o odpovídající časový úsek. Celková délka zkušební doby nesmí za žádných okolností přesáhnout patnáct měsíců.
2. Kdykoli před koncem zkušební doby se může vyhotovit zpráva o úředníkovi ve zkušební době, pokud se jeho práce ukazuje jako zjevně nedostatečná.
Tato zpráva se předá dotyčné osobě a ta má právo se k ní písemně vyjádřit ve lhůtě osmi dnů. Bezprostřední nadřízený úředníka ve zkušební době zašle zprávu a vyjádření neprodleně orgánu oprávněnému ke jmenování a tento orgán obstará ve lhůtě tří týdnů stanovisko smíšeného zpravodajského výboru k opatřením, která je třeba přijmout. Orgán oprávněný ke jmenování může rozhodnout o propuštění úředníka ve zkušební době s výpovědní dobou v délce jednoho měsíce, nebo jej může po zbytek zkušební doby přeřadit do jiného oddělení.
3. Nejpozději měsíc před skončením zkušební doby se vyhotoví zpráva o schopnostech úředníka ve zkušební době vykonávat povinnosti spojené s jeho funkcí, jakož i o jeho chování a služební výkonnosti. Zpráva se předá úředníkovi ve zkušební době a ten má právo se k ní písemně vyjádřit ve lhůtě osmi pracovních dnů.
Je-li závěrem zprávy návrh na propuštění, nebo ve výjimečných případech na prodloužení zkušební doby v souladu s odstavcem 1, zašle bezprostřední nadřízený úředníka ve zkušební době zprávu a vyjádření neprodleně orgánu oprávněnému ke jmenování a tento orgán se ve lhůtě tří týdnů poradí se smíšeným zpravodajským výborem o opatřeních, která je třeba přijmout.
Úředník ve zkušební době, který svou prací nebo chováním neprokázal, že je vhodné jej jmenovat ustanoveným úředníkem, bude propuštěn.
4. Úředník, který byl propuštěn ve zkušební době, obdrží, pokud nemá bezprostředně poté přijmout zaměstnání jinde, finanční vyrovnání ve výši tří základních měsíčních platů, dokončil-li více než jeden rok služby, dvou základních měsíčních platů, dokončil-li alespoň šest měsíců služby, a jednoho základního měsíčního platu, dokončil-li méně než šest měsíců služby.
5. Na úředníky, kteří před koncem zkušební doby odstoupí z funkce, se odstavce 2, 3 a 4 nevztahují.“
20)
V článku 35 se vkládá nové písmeno, které zní:
„g)
volno ze služebních důvodů.“
21)
V čl. 37 písm. b) druhé odrážce se slovo „orgány“ nahrazuje slovy „orgány oprávněné ke jmenování v rámci příslušných orgánů“.
22)
Článek 40 se mění takto:
a)
vkládá se odstavec, který zní:
„1a. Článek 12b se použije i po dobu pracovního volna z osobních důvodů. Souhlas ve smyslu článku 12b nemůže být úředníkovi udělen za účelem účasti na výdělečné nebo nevýdělečné činnosti, jejíž součástí by bylo lobbování u jeho služebního orgánu a která by mohla vést ke střetu s oprávněnými zájmy orgánu.“;
b)
v odst. 2 druhém pododstavci se slova „15 let“ nahrazují slovy „12 let“;
c)
odst. 2 třetí pododstavec se mění takto:
i)
bod ii) se nahrazuje tímto:
„ii)
následování manžela / manželky, který / která je také úředníkem nebo jiným zaměstnancem Unie a je během své služby nucen / nucena přesunout bydliště do takové vzdálenosti od místa zaměstnání žádajícího úředníka, že založení společné domácnosti v uvedeném místě by žádajícímu úředníkovi bránilo ve výkonu jeho služby nebo“;
ii)
vkládá se nový bod, který zní:
„iii)
pomoc manželovi / manželce, příbuznému ve vzestupné přímé linii, příbuzného v sestupné přímé linii, bratrovi nebo sestře v případě lékařsky potvrzeného vážného onemocnění nebo postižení,“
23)
Článek 42a se nahrazuje tímto:
„Článek 42a
Úředník má nárok na rodičovskou dovolenou na každé dítě v délce až šesti měsíců bez nároku na základní plat, kterou čerpá v průběhu prvních dvanácti let po narození nebo adopci dítěte. Rodičům samoživitelům uznaným na základě obecných prováděcích ustanovení přijatých orgánem oprávněným ke jmenování v rámci příslušného orgánu a rodičům vyživovaného dítěte s postižením nebo se závažnou chorobou uznanou lékařem pověřeným orgánem může být přiznána dvojnásobná délka dovolené. Minimální délka dovolené nesmí být kratší než jeden měsíc.
Během rodičovské dovolené je úředníkovi nadále zajištěno členství v systému sociálního zabezpečení; tato doba se zahrnuje do odsloužených let pro vyměření starobního důchodu, zůstává mu zachován příspěvek na vyživované dítě a příspěvek na vzdělání. Jeho pracovní místo mu nadále náleží, jakož i nárok na postup do vyššího platového stupně nebo na povýšení do vyšší platové třídy. Dovolenou je možno čerpat v plném nebo v polovičním rozsahu. Je-li rodičovská dovolená čerpána v polovičním rozsahu, maximální délka dovolené stanovená v prvním pododstavci se zdvojnásobí. Během rodičovské dovolené má úředník nárok na měsíční příspěvek ve výši 911,73 EUR nebo na 50 % z uvedené částky, čerpá-li dovolenou v polovičním rozsahu, ale bez nároku na výkon jakékoli jiné výdělečné činnosti. Orgán hradí plnou výši příspěvku do systému sociálního zabezpečení stanoveného v článcích 72 a 73, která se vypočítá z výše základního platu úředníka. V případě čerpání dovolené v polovičním rozsahu se však toto ustanovení vztahuje pouze na rozdíl mezi plnou výší základního platu a poměrným dílem sníženou výší základního platu. Z té části základního platu, kterou úředník skutečně pobírá, se výše příspěvku vypočítá pomocí stejných procentních údajů, jaké by se použily v případě zaměstnání na plný úvazek.
Pro rodiče samoživitele a rodiče vyživovaného dítěte s postižením nebo se závažnou chorobou uznanou lékařem uvedeným v prvním pododstavci činí po dobu prvních tří měsíců rodičovské dovolené, čerpá-li uvedenou dovolenou otec během mateřské dovolené nebo jeden z rodičů bezprostředně po mateřské dovolené nebo v průběhu či bezprostředně po skončení dovolené po adopci, je výše měsíčního příspěvku 1 215,63 EUR nebo 50 % z uvedené částky při čerpání dovolené v polovičním rozsahu.
Rodičovská dovolená může být prodloužena o dalších šest měsíců, během nichž má úředník nárok na 50 % z částky uvedené ve druhém pododstavci. Pro rodiče samoživitele ve smyslu prvního pododstavce může být rodičovská dovolená prodloužena o dalších dvanáct měsíců, během nichž má rodič nárok na 50 % z částky uvedené ve třetím pododstavci.
Částky zmiňované v tomto článku se upravují při aktualizaci odměňování.“
24)
V hlavě III kapitole 2 se vkládá nový oddíl, který zní:
„Oddíl 7
Volno ze služebních důvodů
Článek 42c
Úředník, který dokončil alespoň deset let služby, může být nejdříve pět let před dosažením důchodového věku převeden z rozhodnutí orgánu oprávněného ke jmenování na volno ze služebních důvodů v zájmu uspokojení organizačních potřeb spojených s nabýváním nových dovedností v rámci orgánů.
Celkový počet úředníků, kteří jsou každoročně převedeni na volno ze služebních důvodů, nesmí být vyšší než 5 % z celkového počtu úředníků všech orgánů, kteří odešli do důchodu v předchozím roce. Takto vypočtený celkový počet je každému orgánu přidělen poměrným dílem podle počtu jeho úředníků ke 31. prosinci předchozího roku. Výsledek tohoto přidělení se u všech orgánů zaokrouhlí nahoru na nejbližší celé číslo.
Toto volno nepředstavuje disciplinární opatření.
Délka volna v zásadě odpovídá období, které úředníkovi zbývá do dosažení důchodového věku. Ve výjimečných situacích však může orgán oprávněný ke jmenování rozhodnout o ukončení tohoto volna a převedení úředníka zpět do služby.
Úředník převedený na volno ze služebních důvodů automaticky odejde do důchodu, jakmile dosáhne důchodového věku.
Volno ze služebních důvodů se řídí následujícími pravidly:
a)
na místo úředníka může být jmenován jiný úředník;
b)
úředník převedený na volno ze služebních důvodů nemá nárok na postup do vyššího stupně nebo povýšení do vyšší platové třídy.
Úředník převedený na volno ze služebních důvodů obdrží finanční příspěvek vypočtený v souladu s přílohou IV.
Na žádost úředníka se z příspěvku odvádějí příspěvky do důchodového systému, které se vypočítají z výše uvedeného příspěvku. V takovém případě se doba služby, během níž byl úředník převeden na volno ze služebních důvodů, vezme v úvahu pro účely výpočtu roků započitatelných pro důchod ve smyslu článku 2 přílohy VIII.
Příspěvek nepodléhá úpravě koeficientem.“
25)
Článek 43 se nahrazuje tímto:
„Článek 43
Způsobilost, výkonnost a chování každého úředníka ve službě se hodnotí v ročních posudcích za podmínek stanovených orgánem oprávněným ke jmenování v rámci příslušného orgánu v souladu s článkem 110. V posudku se uvede, zda byl výkon úředníka uspokojivý, či nikoli. Orgán oprávněný ke jmenování v rámci příslušného orgánu přijme ustanovení přiznávající právo podat odvolání v rámci posudkového řízení, které musí předcházet podání stížnosti podle čl. 90 odst. 2.
Od platové třídy AST 5 může posudek obsahovat také stanovisko, zda má dotčený úředník vzhledem ke služebnímu výkonu předpoklady pro výkon funkce administrátora.
Úředník musí být s posudkem seznámen. Úředník je oprávněn vznést k posudku připomínky, které považuje za důležité.“
26)
Článek 44 se nahrazuje tímto:
„Článek 44
Úředník, který je dva roky služby ve stejném stupni, postoupí automaticky do dalšího stupně své platové třídy, pokud nebyl jeho výkon v posledním ročním posudku uvedeném v článku 43 hodnocen jako neuspokojivý. Úředník postupuje do dalšího stupně ve své platové třídě nejpozději po čtyřech letech, nepoužije-li se postup stanovený v čl. 51 odst. 1.
Je-li úředník jmenován do funkce vedoucího oddělení, ředitele nebo generálního ředitele ve stejné platové třídě, a pokud v souladu s článkem 43 během prvních devíti měsíců od jmenování uspokojivě plnil své služební povinnosti, je se zpětnou platností v době, kdy jmenování nabývá účinku, povýšen o jeden platový stupeň v uvedené platové třídě. Toto povýšení vede ke zvýšení základního měsíčního platu, které odpovídá procentnímu rozdílu mezi prvním a druhým platovým stupněm v každé platové třídě. Je-li platový nárůst nižší nebo je-li v dané době úředník již v posledním platovém stupni své platové třídy, je mu přiznáno zvýšení základního platu v hodnotě rozdílu mezi prvním a druhým platovým stupněm do doby, než nabude účinku jeho příští povýšení.“
27)
Článek 45 se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. O povýšení rozhoduje s ohledem na čl. 6 odst. 2 orgán oprávněný ke jmenování. Pokud se nepoužije postup uvedený v článku 4 a čl. 29 odst. 1, úředníci mohou být povýšeni pouze tehdy, pokud jejich pracovní místo odpovídá jednomu druhu pracovních míst v nejbližší vyšší platové třídě podle oddílu A přílohy I. Povýšení se provádí jmenováním úředníka do nejbližší vyšší platové třídy ve funkční skupině, do které přísluší. Provádí se výhradně výběrem z okruhu úředníků, kteří splnili minimální dobu dvou let setrvání v platové třídě, po zvážení srovnatelných zásluh úředníků připadajících v úvahu pro povýšení. Při zvažování srovnatelných zásluh přihlíží orgán oprávněný ke jmenování zejména k posudkům vypracovaným na úředníky, k tomu, jaké jiné jazyky než ty, jejichž důkladnou znalost doložili v souladu s čl. 28 písm. f), používají při výkonu služebních povinností, a k míře jejich služební odpovědnosti.“;
b)
v odst. 2 první větě se slova „v článku 55 Smlouvy o Evropské unii“ nahrazují slovy „v čl. 55 odst. 1 Smlouvy o Evropské unii“;
c)
v odst. 2 druhé větě se slovo „Orgány“ nahrazuje slovy „Orgány oprávněné ke jmenování v rámci příslušných orgánů“.
28)
Článek 45a se mění takto:
a)
v odst. 2 prvním pododstavci se slova „pravidelných posudků“ nahrazují slovy „ročních posudků“;
b)
v odst. 5 se slovo „Orgán“ nahrazuje slovy „Orgán oprávněný ke jmenování v rámci příslušného orgán“.
29)
V čl. 48 třetím pododstavci se slova „ve funkční skupině AST“ nahrazují slovy „ve funkčních skupinách AST a AST/SC“.
30)
V čl. 50 osmém pododstavci se slova „padesáti pěti“ nahrazují slovy „padesáti osmi“.
31)
Článek 51 se nahrazuje tímto:
„Článek 51
1. Orgán oprávněný ke jmenování v rámci příslušného orgánu vymezí postupy, jak odhalovat, řešit a napravovat případy nezpůsobilosti včasným a přiměřeným způsobem.
Orgán oprávněný ke jmenování v rámci příslušného orgánu dodržuje při přijímání vnitřních ustanovení následující požadavky:
a)
úředník, který na základě tří po sobě jdoucích neuspokojivých ročních posudků uvedených v článku 43 nadále nevykazuje žádný pokrok ve své odborné způsobilosti, je přeřazen do platové třídy nižší o jeden stupeň. Pokud z následujících dvou ročních posudků stále vyplývá nevyhovující výkon, úředník je propuštěn;
b)
každý návrh na přeřazení úředníka do nižší platové třídy nebo jeho propuštění musí obsahovat důvody, na kterých je založen, a musí být oznámen dotčenému úředníkovi. Návrh orgánu oprávněného ke jmenování se předloží smíšenému poradnímu výboru stanovenému v čl. 9 odst. 6.
2. Úředník má právo získat svůj úplný osobní spis a pořídit opisy všech dokumentů, které s postupem souvisejí. Na přípravu své obhajoby má úředník přinejmenším 15, avšak nejvýše 30 dnů ode dne obdržení návrhu. Úředníkovi může být nápomocna osoba podle jeho výběru. Úředník může předložit písemné připomínky. Jeho stanovisko bude vyslechnuto smíšeným poradním výborem. Úředník může také povolat svědky.
3. Orgán je před smíšeným poradním výborem zastupován úředníkem, kterého pro uvedený účel určí orgán oprávněný ke jmenování. Tento úředník má stejná práva jako dotčený úředník.
4. S ohledem na návrh podle odstavce 1 písm. b) a veškerá písemná a ústní prohlášení dotčeného úředníka nebo svědků přijme smíšený poradní výbor většinou hlasů odůvodněné stanovisko, v němž uvede opatření, která považuje vzhledem ke zjištěným skutečnostem za přiměřená. Uvedené stanovisko předloží orgánu oprávněnému ke jmenování a dotčenému úředníkovi do dvou měsíců ode dne, kdy mu byla záležitost přednesena. Předseda nehlasuje o rozhodnutích smíšeného poradního výboru s výjimkou procedurálních záležitostí a případů rovnosti hlasů.
5. Úředník propuštěný pro nezpůsobilost má po dobu vymezenou v odstavci 6 nárok na měsíční odstupné ve výši základního měsíčního platu úředníka v prvním platovém stupni platové třídy AST 1. Po stejnou dobu má úředník také nárok na rodinné přídavky stanovené v článku 67. Příspěvek na domácnost se vypočítá z výše základního měsíčního platu úředníka v platové třídě AST 1 v souladu s článkem 1 přílohy VII.
Příspěvek se nevyplácí, odstoupí-li úředník po zahájení postupu stanoveného v odstavcích 1 a 2 nebo má-li nárok na bezodkladnou výplatu plné výše důchodu. Má-li úředník nárok na podporu v nezaměstnanosti na základě vnitrostátního programu podpory v nezaměstnanosti, odečte se výše uvedené podpory od uvedeného příspěvku.
6. Doba, po kterou budou prováděny platby uvedené v odstavci 5, je:
a)
tři měsíce, má-li úředník odslouženo ke dni přijetí rozhodnutí o jeho propuštění méně než pět služebních let;
b)
šest měsíců, má-li úředník odslouženo alespoň pět služebních let, ale méně než deset;
c)
devět měsíců, má-li úředník odslouženo alespoň deset služebních let, ale méně než 20;
d)
12 měsíců, má-li úředník odslouženo alespoň 20 služebních let.
7. Úředníci, kteří jsou přeřazeni do nižší platové třídy z důvodu nezpůsobilosti, mohou po uplynutí šesti let požádat o výmaz veškerých odkazů na uvedené opatření z jejich osobního spisu.
8. Úředníci mají nárok na náhradu přiměřených výdajů vzniklých z jejich podnětu v průběhu řízení, včetně poplatků za obhájce, který není zaměstnancem orgánu, pokud řízení stanovené v tomto článku skončí, aniž by bylo přijato jakékoli rozhodnutí o propuštění nebo přeřazení úředníka do nižší platové třídy.“
32)
Článek 52 se nahrazuje tímto:
„Článek 52
Aniž jsou dotčena ustanovení článku 50, odchází úředník do důchodu:
a)
buď automaticky v poslední den měsíce, ve kterém dosáhne věku 66 let nebo
b)
na vlastní žádost v poslední den měsíce, ve kterém žádost podal, pokud dosáhl důchodového věku, nebo je ve věku mezi 58 lety a důchodovým věkem a splňuje podmínky bezodkladné výplaty důchodu podle článku 9 přílohy VIII. Obdobně se použije čl. 48 druhý pododstavec druhá věta.
Úředník však může na vlastní žádost v případě, který považuje orgán oprávněný ke jmenování za odůvodněný služebním zájmem, vykonávat práci až do věku 67 let, nebo výjimečně až do věku 70 let, přičemž automaticky odejde do důchodu k poslednímu dni v měsíci, v němž dosáhne tohoto věku.
V případě že, orgán oprávněný ke jmenování rozhodne, že povolí úředníkovi zůstat ve službě poté, co dosáhl věku 66 let, vydává se toto rozhodnutí na dobu nejvýše jednoho roku. Na žádost úředníka může být jeho platnost prodloužena.“
33)
Článek 55 se mění takto:
a)
z pododstavců se stávají číslované odstavce;
b)
v odstavci 2 se první věta nahrazuje tímto:
„Délka obvyklého pracovního týdne činí 40 až 42 pracovních hodin, přičemž denní pracovní dobu stanoví orgán oprávněný ke jmenování.“;
c)
v odstavci 3 se druhá věta nahrazuje tímto:
„Prováděcí pravidla pro používání tohoto odstavce stanoví orgán oprávněný ke jmenování v rámci příslušného orgánu po projednání s výborem zaměstnanců“;
d)
doplňuje se nový odstavec, který zní:
„4. Orgán oprávněný ke jmenování v rámci příslušného orgánu může zavést pružnou pracovní dobu. V rámci této pružné pracovní doby nejsou úředníkům v platových třídách AD/AST9 nebo vyšších poskytovány celé pracovní dny. Pružná pracovní doba se nepoužije pro úředníky, na něž se vztahují ustanovení čl. 44 druhého pododstavce. Tito úředníci řídí svoji pracovní dobu na základě dohody se svými nadřízenými.“
34)
V článku 55a se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Úředník má nárok na uvedené povolení v těchto případech:
a)
pečuje-li o vyživované dítě mladší 9 let,
b)
pečuje-li o vyživované dítě mezi 9. a 12. rokem věku, pokud není pracovní doba zkrácena o více než 20 % obvyklé pracovní doby,
c)
je-li úředník rodičem samoživitelem a pečuje-li o vyživované dítě do 14 let věku dítěte,
d)
je-li ve velmi tíživé situaci a pečuje-li o vyživované dítě do 14 let věku dítěte, pokud není pracovní doba zkrácena o více než 5 % obvyklé pracovní doby; v takovém případě se nepoužije článek 3první a druhý pododstavec přílohy IVa. Pokud jsou ve službě Unie zaměstnáni oba rodiče, má na toto snížení nárok jen jeden z nich,
e)
pečuje-li o vážně nemocného manžela nebo manžela ze zdravotním postižením / vážně nemocnou manželku nebo manželku se zdravotním postižením, příbuzného ve vzestupné linii, příbuzného v sestupné linii, bratra nebo sestru,
f)
účastní-li se dalšího vzdělávání nebo
g)
od ve věku 58 let, po dobu posledních tří let před dosažením důchodového věku.
Žádá-li úředník o povolení výkonu funkce na zkrácený úvazek z důvodu účasti na dalším vzdělávání nebo po dobu posledních tří let před dosažením důchodového věku, nejdříve však ve věku 58 let, může orgán oprávněný ke jmenování toto povolení odepřít nebo odložit datum jeho účinku pouze ve výjimečných případech a ze závažných služebních důvodů.
Uplatňuje-li se nárok na uvedené povolení z důvodu péče o vážně nemocného manžela nebo manžela ze zdravotním postižením / vážně nemocnou manželku nebo manželku se zdravotním postižením, příbuzného ve vzestupné linii, příbuzného v sestupné linii, bratra nebo sestru nebo z důvodu účasti na dalším vzdělávání, nepřesáhne celková délka všech uvedených období pět let z celé doby služby úředníka.“
35)
V článku 56 se třetí pododstavec nahrazuje tímto:
„Za podmínek stanovených v příloze VI mají úředníci v platových třídách SC1 až SC6 a platových třídách AST1 až AST4 nárok na náhradní volno za práci přesčas nebo na její proplacení, pokud služební důvody neumožňují udělení náhradního volna během dvou měsíců následujících po tom, ve kterém byla práce přesčas vykonána.“
36)
V článku 56a se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Po projednání s výborem pro služební řád Komise stanoví prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci podle článků 111 a 112 kategorie dotčených úředníků, podmínky poskytování a sazby takových příplatků.“
37)
V článku 56b se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Po projednání s výborem pro služební řád je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s články 111 a 112, pokud jde o kategorie dotčených úředníků, podmínky poskytování a sazby takových příplatků.“;
38)
V článku 56c se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Po projednání s výborem pro služební řád je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s články 111 a 112, pokud jde o kategorie dotčených úředníků, podmínky poskytování a sazby takových příplatků“
39)
V čl. 57 prvním pododstavci se slovo „orgánů“ nahrazuje slovy „orgánů oprávněných ke jmenování v rámci příslušných orgánů“.
40)
Článek 58 se nahrazuje tímto:
„Článek 58
Těhotné ženy mají po předložení lékařského potvrzení kromě nároku na dovolenou podle článku 57 navíc nárok na 20 týdnů dovolené. Tato dovolená začíná nejdříve šest týdnů před předpokládaným dnem porodu uvedeným v lékařském potvrzení a končí nejdříve čtrnáct týdnů po dnu porodu. V případě několikanásobného nebo předčasného porodu nebo porodu vážně nemocného dítěte nebo dítěte se zdravotním postižením činí délka dovolené 24 týdnů. Předčasným porodem se pro účely tohoto ustanovení rozumí porod před koncem 34. týdne těhotenství.“
41)
Článek 61 se nahrazuje tímto:
„Článek 61
Seznamy veřejných svátků se vypracují po projednání s orgány oprávněnými ke jmenování v rámci příslušných orgánů Unie po projednání s výborem pro služební řád.“.
42)
Článek 63 se nahrazuje tímto:
„Článek 63
Odměna úředníka je vyjádřena v eurech. Vyplácí se ve měně země, ve které úředník vykonává svoji funkci, nebo v eurech.
Odměna vyplácená v jiné měně než v eurech se přepočte směnnými kurzy používanými pro plnění souhrnného rozpočtu Evropské unie k 1. červenci příslušného roku.
Směnné kurzy se aktualizují každý rok se zpětnou platností v rámci roční aktualizace odměn stanovené v článku 65.“
43)
Článek 64 se nahrazuje tímto:
„Článek 64
Pokud je odměna úředníka vyjádřena v eurech, upravuje se po povinných srážkách stanovených tímto služebním řádem nebo jakýmikoli prováděcími předpisy koeficientem vyšším, nižším nebo rovnajícím se 100 % v závislosti na životních podmínkách v různých místech zaměstnání.
Koeficienty jsou stanovovány, rušeny, nebo každoročně aktualizovány v souladu s přílohou XI. S ohledem na aktualizaci jsou všechny hodnoty chápány jako referenční hodnoty. Komise pro informaci zveřejní aktualizovanou hodnotu do dvou týdnů od aktualizace v řadě C Úředního věstníku Evropské unie.
V Belgii a Lucembursku se s ohledem na jejich zvláštní úlohu referenčních míst zaměstnání, kterou mají coby hlavní a původní sídla většiny orgánů, neuplatňuje žádný koeficient.“
44)
Článek 65 se nahrazuje tímto:
„Článek 65
1. Odměna úředníků a ostatních zaměstnanců Evropské unie se každý rok aktualizuje s ohledem na hospodářské a sociální politiky Unie. Přihlédne se zejména k případnému zvýšení platů ve státních správách členských států a nutnosti přijmout nové zaměstnance. Aktualizace odměn se provádí v souladu s přílohou XI. Tato aktualizace se provádí před koncem každého roku s ohledem na zprávu Komise založenou na statistických údajích vypracovaném Statistickým úřadem Evropské unie po dohodě s národními statistickými úřady členských států; tyto statistické údaje odrážejí situaci k 1. červenci v každém členském státě. Tato zpráva obsahuje údaje týkající se rozpočtových dopadů na odměny a důchody úředníků Unie. Je zaslána Evropskému parlamentu a Radě.
V souladu s přílohou XI se každoročně aktualizují částky uvedené v článku 42a druhém a třetím pododstavci, článcích 66 a 69, čl. 1 odst. 1, čl. 2 odst. 1, čl. 3 odst. 1 a 2, čl. 4 odst. 1, čl. 7 odst. 2, čl. 8 odst. 2 a čl. 10 odst. 1 přílohy VII a v čl. 8 odst. 2 přílohy XIII, částky uvedené v bývalém článku 4a přílohy VII, jež mají být aktualizovány podle čl. 18 odst. 1 přílohy XIII, částky v čl. 24 odst. 3, čl. 28a odst. 3 druhém pododstavci, čl. 28a odst. 7, článcích 93 a 94, v čl. 96 odst. 3 druhém pododstavci a čl. 96 odst. 7, v článcích 133, 134 a 136 pracovního řádu ostatních zaměstnanců, částky v čl. 1 odst. 1 prvním pododstavci nařízení Rady (ESUO, EHS, Euratom) č. 300/76 (6) a koeficient pro částky v článku 4 nařízení Rady (EHS, Euratom, ESUO) č. 260/68 (7). Komise pro informaci zveřejní aktualizovanou hodnotu do dvou týdnů od aktualizace v řadě C Úředního věstníku Evropské unie.
2. Dojde-li k podstatné změně životních nákladů, aktualizují se částky uvedené v odstavci 1 a koeficienty uvedené v článku 64 v souladu s přílohou XI. Komise pro informaci zveřejní aktualizovanou hodnotu a koeficienty do dvou týdnů od aktualizace v řadě C Úředního věstníku Evropské unie.
3. Částky uvedené v odstavci 1a koeficienty uvedené v článku 64 jsou chápány jako částky a koeficienty, jejichž skutečná hodnota může být v určitém okamžiku aktualizována bez zásahu jiného právního aktu.
4. Aniž je dotčen čl. 3 odst. 5 a 6 přílohy XI, aktualizace stanovená v odstavcích 1 a 2 neproběhne v letech 2013 a 2014.
45)
Článek 66 se mění takto:
a)
návětí v prvním pododstavci se nahrazuje tímto:
„Základní měsíční platy pro každou platovou třídu a každý platový stupeň ve funkčních skupinách AD a AST jsou uvedeny v této tabulce:“;
b)
doplňuje se nový pododstavec, který zní:
„Základní měsíční platy pro každou platovou třídu a každý platový stupeň ve funkční skupině AST/SC jsou uvedeny v této tabulce:
Stupeň
Platová třída
1
2
3
4
5
SC 6
4 349,59
4 532,36
4 722,82
4 854,21
4 921,28
SC 5
3 844,31
4 005,85
4 174,78
4 290,31
4 349,59
SC 4
3 397,73
3 540,50
3 689,28
3 791,92
3 844,31
SC 3
3 003,02
3 129,21
3 260,71
3 351,42
3 397,73
SC 2
2 654,17
2 765,70
2 881,92
2 962,10
3 003,02
SC 1
2 345,84
2 444,41
2 547,14
2 617,99
2 654,17“
46)
Článek 66a se nahrazuje tímto:
„Článek 66a
1. Odchylně od čl. 3 odst. 1 nařízení (EHS, Euratom, ESUO) č. 260/68 a s cílem zohlednit, aniž je dotčen článek 65 odst. 3, uplatňování metody používané pro aktualizaci odměn a důchodů úředníků se dočasné opatření týkající se odměn vyplácených Unií zaměstnancům v činné službě, tzv. solidární odvod, vztahuje na období od 1. ledna 2014 do 31. prosince 2023.
2. Sazba tohoto solidárního odvodu, která se použije na základ uvedený v odstavci 3, činí 6 %. Sazba pro úředníky od platové třídy AD 15, stupně 2 však činí 7 %.
3.
a)
Základem pro solidární odvod je základní plat použitý pro výpočet odměny po odečtení:
i)
příspěvků do systému sociálního zabezpečení a do důchodového systému a daně, před odečtením solidárního odvodu, splatných úředníkem ve stejné platové třídě a stupni bez vyživovaných osob ve smyslu článku 2 přílohy VII, a
ii)
částky rovnající se základnímu platu úředníka v platové třídě AST 1 stupni 1.
b)
Částky použité ke stanovení základu pro solidární odvod jsou vyjádřeny v eurech a upraveny koeficientem 100.
4. Solidární odvod se vybírá každý měsíc srážkami ze zdroje příjmu; výtěžek je zapsán jako příjem souhrnného rozpočtu Evropské unie.“
47)
V článku 67 se odstavec 3 nahrazuje tímto:
„3. Příspěvek na vyživované dítě může být zdvojnásoben zvláštním odůvodněným rozhodnutím orgánu oprávněného ke jmenování založeným na lékařské dokumentaci potvrzující zdravotní postižení nebo dlouhodobé onemocnění dítěte spojené se značnými výdaji pro úředníka.“
48)
Článek 72 se mění takto:
a)
v odst. 1 prvním pododstavci první větě a ve třetím pododstavci se slovo „orgány“ nahrazuje slovy „orgány oprávněnými ke jmenování v rámci příslušných orgánů“;
b)
v odstavci 2 se slova „do věku 63 let“ nahrazují slovy „do stanoveného důchodového věku pro odchod do důchodu“;
c)
v odstavci 2a bodech i) a ii) se slova „před dosažením věku 63 let“ nahrazují slovy „před dosažením stanoveného důchodového věku“;
d)
v odstavci 2b se slova „platové třídě 1“ nahrazují slovy „platové třídě AST 1“.
49)
V čl. 73 odst. 1 se slovo „orgánů“ nahrazuje slovy „orgánů oprávněných ke jmenování v rámci příslušných orgánů“.
50)
V čl. 76a druhé větě se slovo „orgány“ nahrazuje slovy „orgány oprávněnými ke jmenování v rámci příslušných orgánů“.
51)
Článek 77 se nahrazuje tímto:
„Článek 77
Úředník, který dovrší alespoň deset let služby, má nárok na starobní důchod. Bez ohledu na délku služby má nárok na takový důchod, přesáhl-li důchodový věk, nebylo-li možné zařadit jej zpět do služby během jeho postavení mimo službu nebo v případě propuštění ze služebních důvodů.
Horní hranice starobního důchodu činí 70 % posledního základního platu v posledním stupni, do kterého byl úředník zařazen nejméně po dobu jednoho roku. Za každý rok služby podle článku 3 přílohy VIII náleží úředníkovi 1,80 % z tohoto posledního základního platu.
Avšak v případě úředníků, kteří byli asistenty u osoby zastávající funkci stanovenou ve Smlouvě o Evropské unii či ve Smlouvě o fungování Evropské unie nebo u voleného předsedy jednoho z orgánů či institucí Unie nebo u voleného předsedy jedné z politických skupin Evropského parlamentu, kteří mají nárok na důchod odpovídající letům služby započitatelným pro důchod získaný při výkonu asistentské funkce, se vypočte z posledního základního platu, který pobírali během uvedené doby, je-li pobíraný základní plat vyšší než plat, který se vezme v úvahu podle druhého pododstavce tohoto článku.
Výše starobního důchodu nesmí být nižší než 4 % částky životního minima za jeden rok služby.
Nárok na starobní důchod vzniká dosažením věku 66 let.
Důchodový věk je každých pět let počínaje 1. lednem 2014 posuzován na základě zprávy Komise předložené Evropskému parlamentu a Radě. Zpráva posoudí zejména vývoj důchodového věku pro zaměstnance ve státních správách členských států a vývoj střední délky života úředníků orgánů.
V případě potřeby předloží Komise návrh na změnu důchodového věku v souladu se závěry této zprávy, přičemž zvláštní pozornost věnuje vývoji v členských státech.“
52)
Článek 78 se nahrazuje tímto:
„Článek 78
Za podmínek stanovených v článcích 13 až 16 přílohy VIII má úředník nárok na příspěvek v invaliditě, pokud je v trvalé pracovní neschopnosti a z toho důvodu nemůže plnit služební povinnosti odpovídající pracovnímu místu v jeho funkční skupině.
Obdobně se na příjemce příspěvku v invaliditě použije článek 52. Odejde-li příjemce příspěvku v invaliditě do starobního důchodu před dosažením 66 let věku, aniž by dosáhl nároku na maximální výši důchodu, použijí se obecná pravidla pro starobní důchody. Výše starobního důchodu se stanoví na základě výše platu pro platovou třídu a platový stupeň, ve kterém byl úředník zařazen v době, kdy se stal invalidním.
Výše příspěvku v invaliditě se rovná 70 % konečného základního platu úředníka. Nesmí však být nižší než částka životního minima.
Z příspěvku v invaliditě se odvádí příspěvky do důchodového systému, které se vypočtou z výše uvedeného příspěvku v invaliditě.
Pokud invalidita nastala následkem úrazu během výkonu nebo v souvislosti s výkonem funkce, následkem nemoci z povolání nebo veřejně prospěšné činnosti nebo při nasazování vlastního života pro záchranu jiného lidského života, nesmí být výše příspěvku v invaliditě nižší než 120 % částky životního minima. V uvedených případech se navíc příspěvky do důchodového systému platí v plné výši z rozpočtu orgánu nebo subjektu uvedeného v článku 1b.“
53)
V článku 80 se šestý pododstavec nahrazuje tímto:
„Nároky uvedené v prvním, druhém a třetím pododstavci platí v případě úmrtí bývalého úředníka, který má nárok na příspěvek ve smyslu článku 50 služebního řádu, článku 5 nařízení Rady (EHS, Euratom, ESUO) č. 259/68 (8), článku 3 nařízení Rady (Euratom, ESUO, EHS) č. 2530/72 (9) nebo článku 3 nařízení Rady (ESUO, EHS, Euratom) č. 1543/73 (10). a v případě úmrtí bývalého úředníka, který opustil službu před dosažením důchodového věku a požádal o odklad starobního důchodu k prvnímu dni měsíce následujícího po měsíci, ve kterém dosáhne důchodového věku.
54)
Čl. 81a odst. 1 se mění takto:
a)
v písm. b) se slova „věk šedesáti pěti let“ nahrazují slovy „věk šedesáti šesti let“;
b)
písmeno d) se nahrazuje tímto:
„d)
v případě úmrtí bývalého úředníka, který opustil službu před dovršením důchodového věku a požádal o odklad starobního důchodu k prvnímu dni měsíce následujícího po měsíci, ve kterém dosáhne důchodového věku, částku starobního důchodu, na kterou by měl nárok při dosažení důchodového věku, kdyby byl naživu, upravenou o přídavky a odvody uvedené v písmenu b),“;
c)
v písm. e) se slova „příspěvek podle článku 41 nebo 50“ nahrazují slovy „příspěvek podle článku 41, 42c nebo 50“;
55)
V článku 82 se druhý odstavec nahrazuje tímto:
„2. Pokud se aktualizuje výše odměn podle čl. 65 odst. 1, aktualizují se stejně i důchody.“;
56)
V čl. 83 odst. 1 se druhý pododstavec zrušuje.
57)
V článku 83a se odstavce 2, 3, 4 a 5 nahrazují tímto:
„2. Agentury, které nejsou příjemci dotací ze souhrnného rozpočtu Evropské unie, odvádějí do uvedeného rozpočtu plnou výši příspěvků na financování systému. Agentury, které jsou z tohoto rozpočtu financovány částečně, odvádějí od 1. ledna 2016 část příspěvku zaměstnavatele odpovídající poměru mezi příjmy agentury bez dotace ze souhrnného rozpočtu Evropské unie a jejími celkovými příjmy.
3. Rovnováha důchodového systému je zajištěna důchodovým věkem a sazbou příspěvku do systému. U příležitosti pětiletého pojistně matematického posouzení důchodového systému v souladu s přílohou XII bude sazba příspěvku aktualizována za účelem zajištění rovnováhy systému.
4. Každý rok Komise aktualizuje pojistně matematické posouzení uvedené v odstavci 3 v souladu s čl. 1 odst. 2 přílohy XII. Prokáže-li se, že mezi stávající sazbou příspěvku a sazbou potřebnou k udržení pojistně matematické rovnováhy existuje rozdíl v hodnotě nejméně 0,25 bodu, aktualizuje Komise výši této sazby postupem stanoveným v příloze XII.
5. Pro účely odstavců 3 a 4 tohoto článku se aktualizuje referenční hodnota uvedená v čl. 83 odst. 2. Komise pro informaci zveřejní výslednou aktualizovanou sazbu příspěvku do dvou týdnů od aktualizace v řadě C Úředního věstníku Evropské unie.“
58)
Hlava VIII se zrušuje.
59)
článek 110 se nahrazuje tímto:
„Článek 110
1. Obecná prováděcí ustanovení k tomuto služebnímu řádu jsou přijímána každým orgánem oprávněným ke jmenování v rámci příslušného orgánu po projednání s výborem zaměstnanců a Výborem pro služební řád.
2. Prováděcí pravidla k tomuto služebnímu řádu přijatá Komisí, včetně obecných prováděcích ustanovení uvedených v odstavci 1, se obdobně použijí na agentury. Komise proto uvědomí agentury o všech prováděcích pravidlech neprodleně po jejich přijetí.
Tato prováděcí pravidla vstoupí v agenturách v platnost devět měsíců od jejich vstupu v platnost v Komisi nebo devět měsíců ode dne, kdy Komise o přijetí příslušných pravidel agentury informovala, podle toho, co nastane později. Bez ohledu na výše uvedené může jakákoli agentura také rozhodnout, že tato prováděcí pravidla vstoupí v platnost dříve.
Odchylně může agentura před uplynutím devítiměsíční lhůty uvedené v druhém pododstavci tohoto odstavce a po projednání s výborem zaměstnanců předložit Komisi ke schválení prováděcí pravidla, jež jsou odlišná od pravidel přijatých Komisí. Za stejných podmínek může agentura požádat Komisi o souhlas s tím, že nebude určitá prováděcí pravidla uplatňovat. V tomto případě může Komise místo přijetí či zamítnutí uvedené žádosti agenturu požádat, aby jí ke schválení předložila ta prováděcí pravidla, jež jsou odlišná od pravidel přijatých Komisí.
Devítiměsíční lhůta uvedená v druhém pododstavci tohoto odstavce se pozastaví ode dne, kdy agentura požádala Komisi o souhlas, až do dne, kdy Komise vyjádří své stanovisko.
Agentura rovněž může po projednání se svým výborem zaměstnanců Komisi předložit ke schválení prováděcí pravidla, která se týkají i jiných otázek, než jsou prováděcí pravidla přijatá Komisí.
Pro účely přijímání prováděcích pravidel jsou agentury zastoupeny správní radou či odpovídajícím subjektem uvedeným v příslušném aktu Unie, kterým se agentura zřizuje.
3. Pro účely přijímání pravidel vzájemnou dohodou mezi orgány se agentury nepovažují za orgány. Komise však uvedená pravidla před jejich přijetím s agenturami projedná.
4. Pravidla k tomuto služebnímu řádu, včetně obecných prováděcích ustanovení uvedených v odstavci 1, a pravidla přijímaná vzájemnou dohodou mezi orgány oprávněnými ke jmenování v rámci příslušných orgánů se dávají na vědomí zaměstnancům.
5. Správní oddělení orgánů a agentur spolu pravidelně projednávají použití ustanovení tohoto služebního řádu. Agentury jsou při uvedeném projednávání společně zastoupeny v souladu s pravidly stanovenými vzájemnou dohodou.
6. Soudní dvůr Evropské unie vede seznam pravidel k tomuto služebnímu řádu, která byla přijata orgány oprávněnými ke jmenování v rámci příslušných orgánů, jakož i těch pravidel přijatých agenturami postupem podle odstavce 2, která se liší od pravidel přijatých Komisí, včetně veškerých změn těchto pravidel. Orgány a agentury mají k tomuto seznamu přímý přístup a jsou oprávněny ke změně svých pravidel. Členské státy mají k tomuto seznamu přímý přístup. Každé tři roky Komise předloží zprávu Evropskému parlamentu a Radě o pravidlech přijatých orgánem oprávněným ke jmenování k tomuto služebnímu řádu.“
60)
Vkládají se nové články, které znějí:
„Článek 111
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 112, které se týkají určitých aspektů pracovních podmínek, určitých aspektů provádění pravidel pro odměňování a systému sociálního zabezpečení.
Článek 112
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v článcích 56a, 56b a 56c služebního řádu, v čl. 13 odst. 3 přílohy VII a čl. 9 odst. 2 přílohy XI služebního řádu a v čl. 28a odst. 11 a čl. 96 odst. 11 pracovního řádu ostatních zaměstnanců je svěřena Komisi na dobu neurčitou počínaje 1. lednem 2014.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v článcích 56a, 56b a 56c služebního řádu, v čl. 13 odst. 3 přílohy VII a čl. 9 odst. 2 přílohy XI služebního řádu a v čl. 28a odst. 11 a čl. 96 odst. 11 pracovního řádu ostatních zaměstnanců kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomocí v něm blíže určených. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle článků 56a, 56b a 56c služebního řádu podle čl. 13 odst. 3 přílohy VII nebo čl. 9 odst. 2 přílohy XI služebního řádu nebo čl. 28a odst. 11 nebo čl. 96 odst. 11 pracovního řádu ostatních zaměstnanců vstoupí v platnost pouze tehdy, pokud Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
Článek 113
Do 31. prosince 2020 předloží Komise Evropskému parlamentu a Radě zprávu, ve které vyhodnotí fungování služebního řádu.“
61)
Příloha I se mění takto:
a)
oddíl A se nahrazuje tímto:
„A. Přehled druhů pracovních míst v každé funkční skupině podle čl. 5 odst. 4
1. Funkční skupina AD
Generální ředitel
AD 15 - AD 16
Ředitel
AD 14 - AD 15
Poradce nebo rovnocenné pracovní místo
AD 13- AD 14
Vedoucí oddělení nebo rovnocenné pracovní místo
AD 9 - AD 14
Administrátor
AD 5 - AD 12
2. Funkční skupina AST
Hlavní asistent
vykonává administrativní nebo technickou činnost či činnost v oblasti školení, jež vyžadují vysokou míru samostatnosti a je mu svěřena značná odpovědnost v rámci vedení zaměstnanců, plnění rozpočtu či koordinace politik
AST 10 - AST 11
Asistent
vykonává administrativní nebo technickou činnost či činnost v oblasti školení, jež vyžadují určitou míru samostatnosti zejména při provádění pravidel a nařízení nebo obecných pokynů nebo jako osobní asistent člena orgánu, vedoucího sekretariátu člena orgánu, generálního ředitele, zástupce generálního ředitele či vedoucího pracovníka na rovnocenné pozici
AST 1 - AST 9
3. Funkční skupina AST/SC
Administrativní pracovník
vykonává kancelářské a sekretářské práce, řízení kancelářského úseku a jiné obdobné činnosti vyžadující určitou míru samostatnosti (11)
SC 1 - SC 6
b)
oddíl B se nahrazuje tímto:
„B. Koeficient pro povýšení u průměrného služebního postupu
1.
Koeficient pro povýšení u průměrného služebního postupu ve funkčních skupinách AST a AD:
Platová třída
Asistenti
Administrátoři
13
-
15 %
12
-
15 %
11
-
25 %
10
20 %
25 %
9
8 %
25 %
8
25 %
33 %
7
25 %
36 %
6
25 %
36 %
5
25 %
36 %
4
33 %
-
3
33 %
-
2
33 %
-
1
33 %
-
2.
Koeficient pro povýšení u průměrného služebního postupu ve funkční skupině AST/SC:
Platová třída
Administrativní pracovník
SC 6
-
SC 5
12 %
SC 4
15 %
SC 3
17 %
SC 2
20 %
SC 1
25 %“
62)
Příloha II se mění takto:
a)
v čl. 1 prvním pododstavci druhé větě se slovo „Orgán“ nahrazuje slovy „Orgán oprávněný ke jmenování v rámci příslušného orgánu“;
b)
v čl. 1 druhém pododstavci se druhá věta nahrazuje tímto:
„Orgán oprávněný ke jmenování v rámci příslušného orgánu však může rozhodnout, že o postupu voleb nechá rozhodnout své zaměstnance v referendu.“;
c)
v čl. 1 čtvrtém pododstavci se slova „obou funkčních skupin“ nahrazují slovy „všech tří funkčních skupin“;
d)
v čl. 2 druhém pododstavci první odrážce se slova „čl. 2 třetím pododstavci“ nahrazují slovy „článku 2“.
63)
V příloze IV se jediný článek mění takto:
a)
v odst. 1 druhém pododstavci a se číslovka „63“ nahrazuje číslovkou „66“;
b)
v odstavci 1 se zrušuje třetí pododstavec.
c)
V odstavci 3 v posledním řádku tabulky se slova „59 až 64“ nahrazují slovy „59 až 65“;
d)
v odst. 4 čtvrtém pododstavci se číslovka „63“ nahrazuje číslovkou „66“;
64)
Příloha IVa se mění takto:
a)
V článku 1 druhém pododstavci se slova „článek 55a odst. 2 písm. e)“ nahrazují slovy „článek 55a odst. 2 písm. g)“
b)
v čl. 4 prvním pododstavci se slova „úředníci starší 55 let, kteří mají povoleno pracovat na poloviční úvazek před odchodem do důchodu“ nahrazují slovy „úředníci, kteří mají v souladu s čl. 55a odst. 2 písm. g) služebního řádu povoleno pracovat na poloviční úvazek“.
65)
Příloha V se mění takto:
a)
článek 6 se nahrazuje tímto:
„Článek 6
Kromě dovolené za kalendářní rok může být úředníkovi na jeho žádost poskytnuto mimořádné volno. Nárok na mimořádné volno vzniká zejména v následujících případech:
-
svatba úředníka: čtyři dny;
-
stěhování úředníka: až dva dny,
-
vážné onemocnění manžela/manželky: až tři dny;
-
úmrtí manžela/manželky: čtyři dny;
-
vážné onemocnění příbuzného ve vzestupné linii: až dva dny,
-
úmrtí příbuzného ve vzestupné linii: dva dny;
-
svatba dítěte: dva dny;
-
narození dítěte: deset dní, které lze čerpat během 14 týdnů po porodu;
-
narození dítěte se zdravotním postižením nebo vážně nemocného dítěte: dvacet dní, které lze čerpat během 14 týdnů po porodu;
-
úmrtí manželky během mateřské dovolené: počet dnů odpovídající zbývající mateřské dovolené; nebyla-li zesnulá manželka úřednicí, stanoví se délka zbývající mateřské dovolené obdobně podle článku 58 služebního řádu;
-
vážné onemocnění dítěte: až dva dny,
-
závažné onemocnění dítěte potvrzené lékařským potvrzením nebo hospitalizace dítěte mladšího 12 let: nejvýše pět dnů;
-
úmrtí dítěte: čtyři dny;
-
adopce dítěte: 20 týdnů, v případě adopce dítěte se zdravotním postižením 24 týdnů:
-
Na každé adoptované dítě se poskytuje nárok pouze na jedno období mimořádného volna, o které se mohou adoptivní rodiče, jsou-li oba úředníky, podělit. Toto mimořádné volno se poskytuje pouze tehdy, vykonává-li manžel / manželka úředníka výdělečnou činnost alespoň na poloviční úvazek. Pracuje-li manžel / manželka mimo orgány Unie a je-li mu / jí poskytnuto srovnatelné volno, odečte se odpovídající počet dnů z nároku úředníka.
-
Orgán oprávněný ke jmenování může v nezbytném případě poskytnout dodatečné mimořádné volno, pokud vnitrostátní právní předpisy země, v níž probíhá adopční řízení a která není zemí, v níž je adoptující úředník zaměstnán, vyžadují přítomnost jednoho nebo obou adoptivních rodičů.
-
Mimořádné volno v délce deseti dnů se poskytuje, pokud úředník nemá nárok na plné mimořádné volno v délce 20 nebo 24 týdnů z důvodu obsaženého v první větě této odrážky; toto dodatečné mimořádné volno se uděluje pouze jednorázově na každé adoptované dítě.
Orgán může navíc v rámci další odborné přípravy poskytnout mimořádné volno v mezích stanovených v programu další odborné přípravy sestaveném orgánem v souladu s článkem 24a služebního řádu.
Mimořádné volno může být úředníkovi dále výjimečně uděleno v případě výjimečných pracovních úkolů, které přesahují rámec běžných povinností zaměstnance. Toto mimořádné volno je úředníkovi poskytnuto nejpozději do tří měsíců po rozhodnutí orgánu oprávněného ke jmenování, které se týká výjimečného charakteru pracovních úkolů úředníka.
Partner úředníka, který není ženatý / vdaná, se považuje pro účely tohoto článku za manžela / manželku, jsou-li splněny první tři podmínky uvedené v čl. 1 odst. 2 písm. c) přílohy VII.
Pokud je poskytnuto mimořádné volno podle tohoto oddílu, doba na cestu se stanoví zvláštním rozhodnutím s přihlédnutím ke specifickým potřebám.“;
b)
článek 7 se nahrazuje tímto:
„Článek 7
Úředníkům, kteří mají nárok na příspěvek za práci v zahraničí nebo na příspěvek za pobyt v zahraničí, se pro účely návštěvy jejich vlasti k dovolené za kalendářní rok přičte dodatečná dovolená v rozsahu dvou a půl dne.
První odstavec se vztahuje na úředníky, jejichž místo zaměstnání se nachází na území členských států. V případě, že místo zaměstnání leží mimo uvedená území, stanoví se délka dovolené ve vlasti zvláštním rozhodnutím, které přihlédne ke zvláštním potřebám.“
66)
Příloha VI se mění takto:
a)
článek 1 se nahrazuje tímto:
„Článek 1
Úředníci platových tříd SC 1 až SC 6 nebo AST 1 až AST 4 mají za dobu odpracovanou přesčas v rámci omezení stanovených v článku 56 služebního řádu nárok na náhradní volno nebo odměnu za následujících podmínek:
a)
za každou hodinu práce přesčas má úředník nárok na jeden a půl hodiny náhradního volna; jsou-li přesčasové hodiny odpracovány mezi 22:00 a 07:00 nebo v neděli nebo ve veřejný svátek, činí nárok na náhradní volno dvě hodiny; při udělování náhradního volna se přihlédne ke služebním potřebám i k přání dotyčného úředníka;
b)
pokud služební potřeby neumožňují čerpání náhradního volna v průběhu dvou měsíců následujících po měsíci, během kterého byla práce přesčas vykonána, povolí orgán oprávněný ke jmenování proplacení nenahrazených přesčasových hodin ve výši 0,56 % měsíčního základního platu za každou přesčasovou hodinu na základě stanoveném v písmenu a);
c)
náhradní volno nebo odměna za hodinu práce přesčas mohou být poskytnuty, pokud doba práce přesčas přesahuje 30 minut.“.
b)
článek 3 se nahrazuje tímto:
„Článek 3
Bez ohledu na předchozí ustanovení této přílohy mohou být práce přesčas některých skupin úředníků v platových třídách SC 1 až SC 6 a platových třídách AST 1 až AST 4 4 vykonávajících službu za zvláštních podmínek proplaceny formou paušálních náhrad, jejichž výši a podmínky jejich přiznání stanoví orgán oprávněný ke jmenování po projednání se smíšeným výborem.“
67)
Příloha VII se mění takto:
a)
v čl. 1 odst. 3 se slova „třídy 3“ nahrazují slovy „třídy AST 3“;
b)
v čl. 3 odst. 1 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Nárok na tento příspěvek vzniká prvním dnem měsíce, kdy dítě začne navštěvovat základní školu, a zaniká na konci měsíce, ve kterém dítě ukončí své vzdělání, nebo na konci měsíce, ve kterém dítě dosáhne věku dvaceti šesti let, podle toho, co nastane dříve.“;
c)
článek 7 se nahrazuje tímto:
„Článek 7
1. Úředník má nárok na paušální náhradu odpovídající nákladům na cestu pro sebe, svého manžela/manželku a vyživované osoby žijící s ním skutečně v jeho domácnosti:
a)
při svém jmenování, na cestu z místa náboru do místa jeho zaměstnání;
b)
při skončení služebního poměru ve smyslu článku 47 služebního řádu, z místa jeho zaměstnání do místa svého původu vymezeném v odstavci 4 tohoto článku;
c)
při jakémkoli stěhování, které zahrnuje změnu místa jeho zaměstnání.
V případě úmrtí úředníka má pozůstalý manžel/manželka a vyživované osoby nárok na náhradu cestovních výdajů za stejných podmínek.
Cestovní výdaje dětí, které byly v celém kalendářním roce mladší dvou let, se neproplácejí.
2. Paušální náhrada je založena na příspěvku na jeden kilometr zeměpisné vzdálenosti mezi místy uvedenými v odstavci 1.
Výše příspěvku podle vzdálenosti v kilometrech činí:
0 EUR za každý km vzdálenosti od
0 do 200 km
0,1895 EUR za každý km vzdálenosti od
201 do 1 000 km
0,3158 EUR za každý km vzdálenosti od
1 001 do 2 000 km
0,1895 EUR za každý km vzdálenosti od
2 001 do 3 000 km
0,0631 EUR za každý km vzdálenosti od
3 001 do 4 000 km
0,0305 EUR za každý km vzdálenosti od
4 001 do 10 000 km
0 EUR za každý km vzdálenosti nad
10 000 km.
K výše uvedenému příspěvku podle vzdálenosti v kilometrech se připočítá paušální příplatek ve výši:
-
94,74 EUR, je-li zeměpisná vzdálenost mezi místy uvedenými v odstavci 1 od 600 do 1 200 km,
-
189,46 EUR, je-li zeměpisná vzdálenost mezi místy uvedenými v odstavci 1 větší než 1 200 km.
Výše shora uvedeného příspěvku podle vzdálenosti v kilometrech a paušálního příplatku se upravuje každým rokem ve stejném poměru jako odměny.
3. Odchylně od odstavce 2 se paušální platbou vycházející z nákladů na leteckou dopravu třídou, která je bezprostředně vyšší než ekonomická třída, proplácejí cestovní výdaje, které vznikly při stěhování v důsledku změny místa zaměstnání ležícího na území členských států Evropské unie do místa zaměstnání mimo toto území či stěhování v důsledku změny místa zaměstnání mimo toto území.
4. Místo úředníkova původu se určí při jeho jmenování s přihlédnutím k místu náboru; na výslovnou a řádně odůvodněnou žádost úředníka se v úvahu vezme jeho střed zájmu. Takto určené místo původu může být zvláštním rozhodnutím orgánu oprávněného ke jmenování změněno v průběhu úředníkovy služby nebo v době odchodu ze služby. Je-li však úředník ve funkci, učiní se takové rozhodnutí pouze výjimečně a po předložení příslušných průkazných dokladů úředníkem.
Při takové změně není možné uznat za střed úředníkova zájmu místo mimo území členských států Unie, mimo země a území uvedené v příloze II ke Smlouvě o fungování Evropské unie, ani mimo území členských států Evropského sdružení volného obchodu.“;
d)
článek 8 se nahrazuje tímto:
„Článek 8
1. Úředník, který má nárok na příspěvek za práci v zahraničí nebo na příspěvek za pobyt v zahraničí, má v rámci omezení stanoveného v odstavci 2 nárok, aby mu v každém kalendářním roce byla proplacena za jeho osobu, a jestliže má nárok na příspěvek na domácnost, také za manžela/manželku a vyživované děti ve smyslu článku 2, paušální náhrada odpovídající nákladům na cestu z místa zaměstnání do místa původu, jak je uvedeno v článku 7.
Pokud jsou oba manželé úředníky Evropské unie, má každý z nich sám za sebe a za vyživované osoby nárok na paušální náhradu cestovních výdajů v souladu s výše uvedenými ustanoveními; každá vyživovaná osoba má nárok pouze na jednu platbu. Náhrada výdajů za vyživované děti se stanoví na žádost manžela nebo manželky na základě místa původu jednoho z manželů.
V případě, že úředník uzavře v daném roce manželství a je mu tím přiznán nárok na příspěvek na domácnost, vypočítají se cestovní výdaje jeho manžela/manželky v poměru k době mezi dnem sňatku a koncem roku.
Jakékoliv změny základu pro výpočet, ke kterým může dojít změnou rodinného stavu po dni výplaty dotčených částek, nezakládají povinnost dotčeného úředníka vyplacené částky vrátit.
Cestovní výdaje dětí, které jsou v celém kalendářním roce mladší dvou let, se neproplácejí.
2. Paušální náhrada je založena na příspěvku na jeden kilometr zeměpisné vzdálenosti mezi místem zaměstnání a místem původu úředníka.
Nachází-li se místo původu určené podle článku 7 mimo území členských států Unie, mimo země a území uvedené v příloze II ke Smlouvě o fungování Evropské unie a mimo území členských států Evropského sdružení volného obchodu, je paušální náhrada založena na příspěvku na jeden kilometr zeměpisné vzdálenosti mezi místem zaměstnání úředníka a hlavním městem členského státu, jehož je státním příslušníkem. Na paušální náhradu nemá nárok úředník, jehož místo původu se nachází mimo území členských států Unie, mimo země a území uvedené v příloze II ke Smlouvě o fungování Evropské unie, mimo území členských států Evropského sdružení volného obchodu, a který není státním příslušníkem členského státu.
Výše příspěvku podle vzdálenosti v kilometrech činí:
0 EUR za každý km vzdálenosti od
0 do 200 km
0,3790 EUR za každý km vzdálenosti od
201 do 1 000 km
0,6316 EUR za každý km vzdálenosti od
1 001 do 2 000 km
0,3790 EUR za každý km vzdálenosti od
2 001 do 3 000 km
0,1262 EUR za každý km vzdálenosti od
3 001 do 4 000 km
0,0609 EUR za každý km vzdálenosti od
4 001 do 10 000 km
0 EUR za každý km vzdálenosti nad
10 000 km.
K uvedenému příspěvku podle vzdálenosti v kilometrech se připočítá paušální příplatek ve výši:
-
189,48 EUR, je-li zeměpisná vzdálenost mezi místem zaměstnání a místem původu od 600 km do 1 200 km,
-
378,93 EUR, je-li zeměpisná vzdálenost mezi místem zaměstnání a místem původu větší než 1 200 km.
Výše shora uvedeného příspěvku na kilometrovné a paušálního příplatku se upravuje každým rokem ve stejném poměru jako odměny.
3. Úředník, jehož pracovní poměr skončil v průběhu kalendářního roku z jiných důvodů než úmrtím, nebo úředník, který má volno z osobních důvodů během části roku a je v činné službě v orgánu Evropské unie méně než devět měsíců toho roku, má nárok pouze na poměrnou část paušální náhrady stanovené v odstavci 1 a 2 odpovídající délce jeho činné služby.
4. Odstavce 1, 2 a 3 tohoto článku se vztahují na úředníky, jejichž místo zaměstnání se nachází na území členských států. Úředník, jehož místo zaměstnání se nachází mimo území členských států, má za svou osobu, a pokud má nárok na příspěvek na domácnost, také za manžela/manželku a další vyživované osoby ve smyslu článku 2, v každém kalendářním roce nárok na paušální náhradu cestovních výdajů do místa jeho původu nebo do jiného místa, přičemž v tomto druhém případě nesmí výše cestovních výdajů překročit výši cestovních výdajů do místa původu. Pokud však manžel/manželka a osoby uvedené v čl. 2 odst. 2 nežijí ve společné domácnosti s úředníkem v místě zaměstnání, mají v každém kalendářním roce nárok na proplacení cestovních výdajů z místa původu do místa zaměstnání, případně do jiného místa až do výše těchto nákladů.
Tato paušální náhrada vychází z nákladů na leteckou dopravu v ekonomické třídě.“;
e)
článek 9 se nahrazuje tímto:
„Článek 9
1. Úředník, který je nucen při nástupu do služby nebo při následné změně místa zaměstnání ve služebním poměru změnit místo bydliště, aby splnil podmínky článku 20 služebního řádu, a jemuž nebyly tyto výdaje nahrazeny z jiných zdrojů, má v rámci nákladových stropů nárok na úhradu výdajů spojených se stěhováním nábytku a osobních věcí, včetně nákladů na pojištění proti běžným škodám (zejména poškození, krádež, požár).
Nákladové stropy zohlední rodinnou situaci úředníka v době stěhování a průměrné náklady na stěhování a související pojištění.
Orgán oprávněný ke jmenování v rámci příslušného orgánu přijme k tomuto odstavci obecná prováděcí ustanovení.
2. Při skončení služebního poměru nebo v případě úmrtí úředníka jsou v rámci omezení stanovených v odstavci 1 hrazeny náklady spojené se stěhováním z místa zaměstnání do jeho místa původu. Pokud byl zesnulý úředník svobodný, nahradí se výdaje jeho právním nástupcům.
3. V případě úředníka v trvalém služebním poměru musí ke stěhování dojít v průběhu jednoho roku po uplynutí jeho zkušební doby. Při skončení služebního poměru musí ke stěhování dojít ve lhůtě tří let stanovené v čl. 6 odst. 4 druhém pododstavci. Výdaje na stěhování po uplynutí lhůt uvedených v tomto odstavci jsou nahrazeny jen ve výjimečných případech a na základě zvláštního rozhodnutí orgánu oprávněného ke jmenování.“;
f)
článek 13 se mění takto:
i)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Komise přezkoumá každé dva roky sazby stanovené v odst. 2 písm. a). Přezkum se provádí na základě zprávy o cenách hotelového ubytování, restauračních a stravovacích služeb s ohledem na vývojové ukazatele uvedených cen. Pro účel tohoto přezkumu Komise jedná prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci ve smyslu článků 111 a 112 služebního řádu.“;
ii)
vkládá se nový odstavec, který zní:
„4. Odchylně od odstavce 1 mohou být náklady na ubytování, které vznikly úředníkovi při služební cestě do hlavního pracoviště jeho orgánu uvedeného v protokolu č. 6 ke Smlouvě o fungování Evropské unie, uhrazeny paušální částkou, jež nesmí přesáhnout maximální výši stanovenou pro každou zemi.“;
g)
v článku 13a se slova „jednotlivé orgány“ nahrazují slovy „orgány oprávněné ke jmenování v rámci příslušných orgánů“;
h)
článek 17 se mění takto:
i)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Splatné částky jsou vypláceny v místě a ve měně země, kde úředník plní své povinnosti, nebo na žádost úředníka v eurech na bankovní účet vedený na území Evropské unie.“;
ii)
v odstavci 2 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„Za podmínek upravených pravidly stanovenými vzájemnou dohodou mezi orgány oprávněnými ke jmenování v rámci příslušného orgánu a po projednání s Výborem pro služební řád může úředník požádat o pravidelný zvláštní převod části své odměny.“;
iii)
v odstavci 3 první větě se za slova „se provádějí“ vkládají slova „v měně příslušného členského státu“.
iv)
v odstavci 4 první větě se za slova „do jiného členského státu“ vkládají slova „v místní měně“.
68)
Příloha VIII se mění takto:
a)
v čl. 3 písm. b) se slova „podle článků 41 a 50“ nahrazují slovy „podle článků 41, 42c a 50“;
b)
článek 5 se nahrazuje tímto:
„Článek 5
Bez ohledu na ustanovení článku 2 této přílohy má úředník, který setrvá ve službě po dosažení důchodového věku, nárok na zvýšení důchodu odpovídající 1,5 % základního platu, jenž byl vzat v úvahu pro výpočet důchodu na každý rok odpracovaný po dosažení uvedeného věku, za předpokladu, že celková výše jeho důchodu, včetně zvýšení, nepřesáhne 70 % jeho konečného základního platu, který je vymezen v článku 77 druhém, případně ve třetím pododstavci, služebního řádu.
Toto zvýšení se vyplácí rovněž v případě úmrtí úředníka, který zůstal ve služebním poměru po dosažení důchodového věku.“
c)
v článku 6 se slova „v prvním platovém stupni platové třídy 1“ nahrazují slovy „v prvním platovém stupni platové třídy AST 1“;
d)
článek 9 se nahrazuje tímto:
„Článek 9
Úředník, který odejde z funkce před dosažením důchodového věku, může požádat, aby jeho starobní důchod:
a)
byl odložen k prvnímu dni kalendářního měsíce následujícího po měsíci, ve kterém dosáhne důchodového věku nebo
b)
byl bezodkladně vyplácen za předpokladu, že mu není méně než 58 let. V tomto případě se starobní důchod sníží o částku vypočtenou na základě úředníkova věku v okamžiku, kdy začal důchod pobírat.
Výše důchodu bude snížena o 3,5 % za každý rok před rokem, v němž úředníkovi vzniká nárok na starobní důchod ve smyslu článku 77 služebního řádu. Jestliže je rozdíl mezi věkem, ve kterém vzniká nárok na starobní důchod ve smyslu článku 77 služebního řádu, a věkem dotčené osoby v dané době vyšší než přesný počet let, prodlouží se doba snížení o jeden rok.“;
e)
v čl. 11 odst. 2 druhém pododstavci se slovo „orgán“ nahrazuje slovy „orgán oprávněný ke jmenování v rámci příslušného orgánu“;
f)
článek 12 se mění takto:
i)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Úředník, který nedosáhl důchodového věku a který ukončí služební poměr z jiných důvodů, než je úmrtí nebo invalidita, a který nemá nárok na bezodkladné nebo odložené vyplácení starobního důchodu, má po skončení služebního poměru nárok:
a)
za předpokladu, že výkon jeho služby trval méně než jeden rok a že nevyužil možnosti stanovené v čl. 11 odst. 2, na výplatu odchodného ve výši trojnásobku částek, které byly formou srážky zaplaceny z jeho základního platu jako příspěvky do důchodového systému po odečtení všech částek hrazených podle článků 42 a 112 pracovního řádu ostatních zaměstnanců;
b)
nebo v ostatních případech na dávky stanovené v čl. 11 odst. 1 nebo na převod pojistně matematické protihodnoty uvedených dávek do soukromé pojišťovny nebo penzijního fondu dle vlastního výběru, pokud příslušná pojišťovna nebo fond zaručí, že:
i)
nevyplatí žádný kapitálový obnos;
ii)
bude měsíčně vyplácen důchod, a to nejdříve od 60. roku věku a nejpozději od 66. roku věku;
iii)
oprávněným osobám budou vypláceny pozůstalostní důchody;
iv)
převod na jinou pojišťovnu nebo jiný fond bude povolen pouze tehdy, splní-li uvedený fond podmínky stanovené v bodech i), ii) a iii).“.
ii)
odstavec 2 se nahrazuje tímto:
„2. Odchylně od odst. 1 písm. b) mají úředníci, kteří nedosáhli důchodového věku a kteří od doby převzetí služebních povinností odváděli platby za účelem vytvoření nebo zachování nároku na důchod do vnitrostátního důchodového systému, soukromého systému důchodového pojištění nebo do penzijního fondu dle vlastního výběru, který splňuje podmínky stanovené v odstavci 1, a jejichž služební poměr byl ukončen z jiných důvodů, než je úmrtí nebo invalidita, aniž by jim vznikl nárok na bezodkladný nebo odložený starobní důchod, nárok při odchodu ze služby na odchodné ve výši pojistně matematické protihodnoty jejich nároku na důchod vzniklého během služby v orgánu. V těchto případech jsou platby prováděné v rámci vnitrostátního důchodového systému při uplatňování článku 42 nebo 112 pracovního řádu ostatních zaměstnanců odečítány od částky odchodného.“;
g)
v článku 15 se slova „věku 63 let“ nahrazují slovy „důchodového věku“;
h)
v článku 18a se slova „věku 63 let“ nahrazují slovy „důchodového věku“;
i)
v článku 27 se v druhém pododstavci slovo „upravena“ nahrazuje slovem „aktualizována“;
j)
článek 45 se mění takto:
i)
v třetím pododstavci se slova „členském státě stálého bydliště“ nahrazují slovy „Evropské unii“;
ii)
ve čtvrtém pododstavci se do první věty za slova „na bankovní účet“ vkládají slova „v Evropské unii nebo“;
iii)
ve čtvrtém pododstavci se v druhé větě zrušují slova „v eurech na bankovní účet v zemi, kde má orgán své sídlo, nebo“.
69)
Příloha IX se mění takto:
a)
v čl. 2 odst. 3 se slovo „Orgány“ nahrazuje slovy „Orgány oprávněné ke jmenování v rámci příslušných orgánů“;
b)
v čl. 5 odst. 1 se první věta nahrazuje tímto:
„V každém orgánu bude zřízena disciplinární komise (dále jen „komise“), avšak dvě a více agentur se mohou podle čl. 9 odst. 1a dohodnout na zřízení společné komise.“;
c)
článek 30 se nahrazuje tímto:
„Článek 30
Aniž je dotčen čl. 2 odst. 3, každý orgán oprávněný ke jmenování v rámci příslušného orgánu přijme, bude-li třeba, po projednání s výborem zaměstnanců prováděcí pravidla k této příloze“.
70)
Příloha X se mění takto:
a)
článek 6 se nahrazuje tímto:
„Článek 6
V každém kalendářním roce má úředník nárok na dovolenou za kalendářní rok v rozsahu dvou pracovních dnů za každý měsíc služby.
Bez ohledu na první pododstavec tohoto článku mají úředníci již vyslaní do třetí země ke dni 1. ledna 2014 nárok na:
-
tři pracovní dny v době od 1. ledna 2014 do 31. prosince 2014;
-
dva a půl pracovního dne v době od 1. ledna 2015 do 31. prosince 2015.“;
b)
článek 7 se nahrazuje tímto:
„Článek 7
V roce přijetí a v roce ukončení výkonu služebních povinností ve třetí zemi má úředník nárok na dovolenou za kalendářní rok v rozsahu dvou pracovních dnů za každý úplný měsíc služby, dvou pracovních dnů za každý neúplný měsíc služby s více než 15 dny služby a jednoho pracovního dne za každý neúplný měsíc služby s 15 a méně dny služby.
Nevyužil-li úředník do konce běžného kalendářního roku svou dovolenou za kalendářní rok z jiných důvodů než kvůli služebním povinnostem, smí být do dalšího kalendářního roku převedeno nejvýše čtrnáct pracovních dnů dovolené“.
c)
v článku 8 se doplňuje nový odstavec, který zní:
„Úředníci, kteří se účastní odborného vzdělávání podle článku 24a služebního řádu a kterým byla podle prvního pododstavce poskytnuta dovolená na zotavenou, spojí, je-li to vhodné, svůj pobyt za účelem odborného vzdělávání s dovolenou na zotavenou.“;
d)
v článku 9 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Dovolenou za kalendářní rok si úředník může vybrat najednou nebo po částech podle svého přání a s ohledem na požadavky služby. Alespoň jedna část dovolená však musí zahrnovat dva po sobě jdoucí týdny.“;
e)
článek 10 se nahrazuje tímto:
„Článek 10
1. Příspěvek za životní podmínky se stanoví procentem z referenční částky podle místa úředníkova zaměstnání. Tuto referenční částku tvoří celkový základní plat zvýšený o příspěvek za práci v zahraničí, příspěvek na domácnost a příspěvek na vyživované dítě a snížený o povinné odvody uvedené ve služebním řádu nebo v prováděcích předpisech k němu.
Tento příspěvek se nevyplácí v případě, že je úředník zaměstnán v zemi, ve které lze životní podmínky považovat za srovnatelné s běžnými podmínkami v Evropské unii.
U ostatních míst zaměstnání se příspěvek za životní podmínky stanoví mimo jiné s ohledem na tyto parametry:
-
zdraví a zdravotnická zařízení,
-
bezpečnost,
-
podnebí,
-
stupeň izolace,
-
ostatní místní životní podmínky.
Orgán oprávněný ke jmenování každoročně přezkoumává příspěvek za životní podmínky stanovený pro každé místo zaměstnání a v případě potřeby po obdržení stanoviska výboru zaměstnanců jej upravuje.
Orgán oprávněný ke jmenování může kromě poskytnutí příspěvku za životní podmínky rozhodnout o poskytnutí mimořádného příplatku v případech, v nichž byl úředník přidělen více než jednou na místo zaměstnání, kde jsou podmínky k výkonu služby obtížné nebo velmi obtížné. Tento mimořádný příplatek nepřesáhne 5 % referenční částky uvedené v prvním pododstavci a orgán oprávněný ke jmenování řádně zdůvodní svá jednotlivá rozhodnutí, která učinil s cílem respektovat zásadu rovného zacházení, přičemž vychází z úrovně obtížnosti předchozího zařazení.
2. Ohrožují-li životní podmínky v místě zaměstnání tělesnou integritu úředníka, vyplácí mu orgán oprávněný ke jmenování na základě zvláštního odůvodněného rozhodnutí dočasný dodatečný příspěvek. Výše tohoto příspěvku se určí procentem z referenční částky uvedené v odstavci 1 prvním pododstavci takto:
-
pokud orgán svým zaměstnancům nedoporučuje, aby se jejich rodiny či jiné vyživované osoby stěhovaly do daného místa zaměstnání za předpokladu, že toto doporučení dodržují;
-
rozhodne-li orgán o dočasném omezení počtu zaměstnanců vykonávajících služební povinnosti v daném místě zaměstnání.
V náležitě odůvodněných případech může orgán oprávněný ke jmenování rovněž stanovit, že pracovní místo vylučuje usídlení rodiny úředníka. Dočasný dodatečný příspěvek se vyplácí zaměstnancům, kteří toto stanovení dodržují.
3. O prováděcích ustanoveních k tomuto článku rozhodne orgán oprávněný ke jmenování.“;
f)
v článku 11 první větě se slovo „Belgii“ nahrazuje slovem „Evropské unii“;
g)
článek 13 se nahrazuje tímto:
„Článek 13
Aby se v maximální míře zaručila rovná kupní síla úředníků bez ohledu na místo zaměstnání, koeficienty uvedené v článku 12 se aktualizují jednou za rok v souladu s přílohou XI. Pokud jde o aktualizaci, veškeré hodnoty jsou chápany jako hodnoty referenční. Komise pro informaci zveřejní aktualizované hodnoty do dvou týdnů od aktualizace v řadě C Úředního věstníku Evropské unie.
Avšak změní-li se zjištěné životní náklady v dané zemi přepočítané podle koeficientu a odpovídajícího směnného kurzu od poslední aktualizace více než 5 %, provádí se mimořádná aktualizace za účelem úpravy koeficientů postupem podle prvního pododstavce.“;
h)
článek 23 se nahrazuje tímto:
„Článek 23
Úředníkovi, kterému orgán neposkytuje ubytování, zaplatí orgán oprávněný ke jmenování buď příspěvek na ubytování, nebo mu uhradí zaplacené nájemné, a to na základě seznamu zemí, jenž stanoví orgán oprávněný ke jmenování.
Příspěvek na ubytování se vyplatí po předložení nájemní smlouvy, pokud orgán oprávněný ke jmenování předložení nájemní smlouvy nepožaduje z řádně odůvodněných příčin souvisejících s postupy a místními podmínkami v místě výkonu zaměstnání v dotčené třetí zemi. Příspěvek na ubytování se vypočte primárně v závislosti na úrovni jeho služebních povinností a následně na počtu vyživovaných rodinných příslušníků.
Nájemné se uhradí za předpokladu, že bylo ubytování výslovně povoleno orgánem oprávněným ke jmenování a odpovídá primárně jeho služebním povinnostem a následně počtu jím vyživovaných rodinných příslušníků.
Podrobná prováděcí pravidla k tomuto článku stanoví orgán oprávněný ke jmenování. Příspěvek na ubytování nesmí v žádném případě překročit náklady, které úředníkovi vznikly.“
71)
Příloha XI se nahrazuje tímto:
„PŘÍLOHA XI
PROVÁDĚCÍ PRAVIDLA K ČLÁNKŮM 64 A 65 SLUŽEBNÍHO ŘÁDU
KAPITOLA 1
ROČNÍ PŘEZKOUMÁNÍ ODMĚN PODLE ČL. 65 ODST. 1 SLUŽEBNÍHO ŘÁDU
Oddíl 1
Faktory pro stanovení ročních aktualizací
Článek 1
1. Zpráva Statistického úřadu Evropské unie (Eurostat)
Pro účely aktualizace ve smyslu čl. 65 odst. 1 služebního řádu a článku 13 přílohy X sestavuje Statistický úřad Evropských společenství, dále jen Eurostat, každoročně do konce října zprávu o změnách životních nákladů v Belgii a Lucembursku, paritách kupní síly mezi Bruselem a některými místy v členských státech, případně ve třetích zemích, a o změnách kupní síly mezd státních zaměstnanců v ústředních státních správách jednotlivých států.
2. Změny životních nákladů v Belgii a Lucembursku
Eurostat sestavuje index k měření změn životních nákladů úředníků Evropské unie v Belgii a Lucembursku. Tento index (dále jen „společný index“) se vypočítá vážením vnitrostátní inflace (měřené harmonizovaným indexem spotřebitelských cen (HISC) v případě Belgie a indexem spotřebitelských cen (ISC) v případě Lucemburska) v období od června předcházejícího roku do června běžného roku podle rozdělení zaměstnanců vykonávajících službu v těchto členských státech.
3. Změny životních nákladů mimo Brusel
a)
Eurostat po dohodě s národními statistickými úřady nebo jinými příslušnými orgány členských států vymezenými v nařízení Evropského parlamentu a rady (ES) č. 223/2009 (12) (dále jen „národní statistické úřady nebo jiné příslušné orgány členských států“) vypočítá hospodářské parity, jimiž se stanoví ekvivalence kupní síly:
i)
platů úředníků Unie sloužících v hlavních městech členských států, s výjimkou Nizozemska, kde se místo Amsterdamu používá Haag, a na některých jiných místech zaměstnání, ve srovnání s Bruselem,
ii)
důchodů úředníků vyplácených v členských státech, ve srovnání s Belgií.
b)
Tyto hospodářské parity se uvádějí každoročně za měsíc červen.
c)
Hospodářské parity se vypočítají takovým způsobem, aby bylo možno každý základní prvek dvakrát ročně aktualizovat a kontrolovat pomocí přímého zjišťování alespoň jednou za pět let. Eurostat aktualizuje hospodářské parity na základě změny v harmonizovaném indexu spotřebitelských cen členských států a nejvhodnějších indexů stanovených Pracovní skupinou pro články 64 a 65 služebního řádu uvedenou v článku 13.
d)
Kromě území Belgie a Lucemburska se změny životních nákladů během referenčního období měří pomocí implicitních indexů. Tyto indexy se vypočtou vynásobením společného indexu změnou v hospodářské paritě.
4. Změny kupní síly platů státních zaměstnanců v ústřední státní správě (specifické ukazatele)
a)
Pro účely měření procentuální změny kupní síly platů zaměstnanců ve státních správách, buď směrem nahoru nebo dolů, vypočítá Eurostat podle informací, které do konce září poskytly příslušné národní statistické úřady nebo jiné příslušné orgány členských států, specifické ukazatele zachycující změny reálných mezd státních zaměstnanců v ústřední státní správě za období od července předcházejícího roku do července běžného roku. Oba by měly zahrnovat jednu dvanáctinu všech ročně vyplácených složek.
Specifické ukazatele mají dvě podoby:
i)
jeden ukazatel pro každou funkční skupinu na základě definice ve služebním řádu,
ii)
průměrný ukazatel vážený počtem zaměstnanců ve státní službě, který odpovídá každé funkční skupině.
Každý z těchto ukazatelů se stanoví pro reálné hrubé a reálné čisté hodnoty. Při přepočtu z hrubých částek na čisté se přihlédne k zákonem stanoveným odvodům a k obecným daňovým faktorům.
Ke stanovení hrubých a čistých ukazatelů za Evropskou unii celkem použije Eurostat vzorek složený z těchto členských států: Belgie, Německo, Španělsko, Francie, Itálie, Lucembursko, Nizozemsko, Rakousko, Polsko, Švédsko a Spojené království. Na základě návrhu Komise podle článku 336 Smlouvy o fungování Evropské unie může Evropský parlament a Rada schválit nový vzorek, který představuje alespoň 75 % hrubého domácího produktu (HDP) Evropské unie a který bude používán od roku, jenž následuje po jeho přijetí. Výsledky za každou zemi budou váženy v poměru k příslušnému národnímu celkovému HDP měřenému pomocí parity kupní síly znázorněné v nejnovější statistice uveřejněné v souladu s definicemi národních účtů v platném Evropském systému účtů.
b)
Národní statistické úřady nebo jiné příslušné orgány členských států poskytnou Eurostatu na jeho žádost doplňující informace, které Eurostat považuje za nezbytné k sestavení specifického ukazatele přesně měřícího změny kupní síly ve státní službě jednotlivých států.
Pokud po dalších projednáních s národními statistickými úřady, nebo jinými příslušnými orgány členských států zjistí Eurostat statistické odchylky v získaných informacích, nebo pokud zjistí, že není možné sestavit ukazatele měřící se statistickou přesností změny reálného příjmu státních zaměstnanců v daném členském státě, informuje o tom Komisi a poskytne jí všechny nezbytné podklady.
c)
Kromě specifických ukazatelů vypočítá Eurostat příslušné kontrolní ukazatele. Jeden takový ukazatel se předkládá ve formě údajů o reálných platových poměrech na hlavu v ústřední státní správě a sestavuje se v souladu s definicemi národních účtů v platném Evropském systému účtů.
Ke zprávě Eurostatu o specifických ukazatelích se připojí vysvětlení rozdílů mezi těmito ukazateli a kontrolními ukazateli uvedenými v tomto bodu.
Článek 2
Pro účely článku 15 této přílohy Komise pravidelně provádí průzkum potřeb orgánů, pokud jde o přijímání zaměstnanců.
Oddíl 2
Postup pří roční aktualizaci odměn a důchodů
Článek 3
1.
V souladu s čl. 65 služebního řádu a na základě kritérií stanovených v oddíle 1 této přílohy se před koncem každého roku aktualizují odměny a důchody s účinkem od 1. července.
2.
Výše aktualizace se určí vynásobením společného indexu specifickým ukazatelem. Aktualizace se vyjádří v čistých hodnotách jako jednotná procentní sazba.
3.
Výše aktualizace stanovená tímto způsobem se zanese do tabulek základních platů uvedených v článku 66 služebního řádu a v příloze XIII služebního řádu a v článcích 20, 93 a 133 pracovního řádu ostatních zaměstnanců podle této metody:
a)
čistá odměna a čistý důchod bez koeficientu se zvýší nebo sníží o částku výše zmíněné aktualizace;
b)
sestaví se nová tabulka základních platů výpočtem hrubé částky, která po odpočtu daně ve smyslu odstavce 4 a povinných odvodů příspěvků na sociální a důchodové zabezpečení odpovídá čisté částce;
c)
převedení čistých částek na hrubé částky vychází ze situace svobodného úředníka, který nepobírá příspěvky uvedené ve služebním řádu.
4.
Pro účely nařízení (EHS, Euratom, ESUO) č. 260/68 se částky uvedené v článku 4 tohoto nařízení vynásobí činitelem složeným z:
a)
činitele vyplývajícího z předchozí aktualizace nebo
b)
míra aktualizace uvedené v odstavci 2.
5.
V Belgii a Lucembursku se nepoužijí žádné koeficienty. Opravné koeficienty, které se použijí:
a)
na platy úředníků Evropské unie vykonávajících službu v ostatních členských státech a na některých jiných místech zaměstnání;
b)
odchylně od čl. 82 odst. 1 služebního řádu na důchody Evropské unie vyplácené v ostatních členských státech pro tu část, která odpovídá nároku získanému před 1. květnem 2004.
se stanoví na základě poměru mezi hospodářskými paritami uvedenými v článku 1 této přílohy a směnnými kurzy uvedenými v článku 63 služebního řádu platnými pro odpovídající země.
Použijí se postupy stanovené v článku 8 této přílohy, které se týkají použití koeficientů se zpětnou platností v místech zaměstnání s vysokou mírou inflace.
6.
Orgány provedou odpovídající zpětné aktualizace odměn a důchodů úředníků, bývalých úředníků a ostatních dotčených osob (nahoru i dolů) za období mezi dnem nabytí účinku a dnem vstupu v platnost příští aktualizace.
Pokud tato zpětná aktualizace vyžaduje, aby byly přeplatky vráceny, může být vrácení přeplatků rozloženo na dobu nejvýše 12 měsíců ode dne vstupu v platnost příští roční aktualizace.
KAPITOLA 2
MIMOŘÁDNÁ AKTUALIZACE ODMĚN A DŮCHODŮ (ČL. 65 ODST. 2 SLUŽEBNÍHO ŘÁDU)
Článek 4
1.
Mimořádná aktualizace odměn a důchodů ve smyslu čl. 65 odst. 2 služebního řádu, které nabývají účinku k 1. lednu, se provádějí v případě podstatné změny životních nákladů v období mezi červnem a prosincem (podle údaje o prahu citlivosti vymezeném v čl. 6 odst. 1 této přílohy) a s patřičným přihlédnutím k předběžným odhadům změn kupní síly v průběhu referenčního období běžného roku.
2.
Tyto mimořádné aktualizace se vezmou v úvahu při ročních aktualizacích platů.
Článek 5
1.
V březnu každého roku vypracuje Eurostat předběžný odhad změn kupní síly za příslušné období na základě informací získaných na zasedání uvedeném v článku 13 této přílohy.
Pokud z tohoto předběžného odhadu vyplývají záporná procenta, vezme se při výpočtu mimořádné aktualizace v úvahu polovina tohoto počtu procent.
2.
Změna životních nákladů v Belgii a Lucembursku se měří společným indexem za období od června do prosince předcházejícího kalendářního roku.
3.
Pro každé místo, pro které byl stanoven koeficient (kromě Belgie a Lucemburska) se vypočítá odhad hospodářských parit uvedených v čl. 1 odst. 3 za měsíc prosinec. Změna životních nákladů se vypočítá podle pravidel stanovených v čl. 1 odst. 3.
Článek 6
1.
Práh citlivosti je stanoven za šestiměsíční období zmiňované v čl. 5 odst. 2 této přílohy jako procentní sazba odpovídající 6 % za období 12 měsíců.
2.
Práh stanovený tímto způsobem se použije podle následujícího postupu, s výhradou použití čl. 5 odst. 1 druhého pododstavce této přílohy:
a)
pokud je hodnota prahu citlivosti dosažena nebo překročena v Belgii a Lucembursku (měřeno pomocí společného indexu v období mezi červnem a prosincem), aktualizuje se výše odměn pro všechna místa zaměstnání na základě postupu ročních aktualizace;
b)
pokud není v Belgii a Lucembursku dosažena hodnota prahu citlivosti, aktualizují se pouze koeficienty pro místa, kde změna životních nákladů (měřeno pomocí implicitních indexů v období mezi červnem a prosincem) překročila hodnotu prahu.
Článek 7
Pro účely článku 6 této přílohy:
Výše aktualizace se stanoví jako společný index, případně vynásobený polovinou předpokládaného specifického ukazatele, je-li tento předběžný odhad záporný.
Koeficienty se stanoví jako poměr mezi relevantní hospodářskou paritou a směnným kurzem uvedeným v článku 63 služebního řádu, vynásobený hodnotou aktualizace, pokud pro Belgii a Lucembursko nebylo dosaženo hodnoty prahu aktualizace.
KAPITOLA 3
DATUM NABYTÍ ÚČINKU KOEFICIENTU (MÍSTA ZAMĚSTNÁNÍ S VYSOKÝM NÁRŮSTEM ŽIVOTNÍCH NÁKLADŮ)
Článek 8
1.
Pro místa s vysokým nárůstem životních nákladů (měřeno pomocí změny implicitních indexů) nabudou koeficienty účinku před 1. lednem v případě mimořádné aktualizace nebo před 1. červencem v případě roční aktualizace. Tak by se mělo vyrovnat snížení kupní síly se stavem v místě zaměstnání, kde změna životních nákladů odpovídala prahu citlivosti.
2.
Datum nabytí účinku roční aktualizace je stanoveno takto:
a)
dnem 16. května pro místa zaměstnání, v nichž je míra inflace vyšší než 6 % a
b)
dnem 1. května pro místa zaměstnání, v nichž je míra inflace vyšší než 10 %.
3.
Datum nabytí účinku mimořádné aktualizace je stanoveno takto:
a)
dnem 16. listopadu pro místa zaměstnání, v nichž je míra inflace vyšší než 6 % a
b)
dnem 1. listopadu pro místa zaměstnání, v nichž je míra inflace vyšší než 10 %.
KAPITOLA 4
STANOVENÍ A ZRUŠENÍ KOEFICIENTŮ (ČLÁNEK 64 SLUŽEBNÍHO ŘÁDU)
Článek 9
1.
Příslušné úřady dotčených členských států, správní oddělení orgánu Unie nebo zástupci úředníků Unie v daném místě zaměstnání mohou požadovat stanovení koeficientu pro toto místo.
Tato žádost by měla být podpořena objektivními faktory poukazujícími na významný rozdíl ve výši životních nákladů, který vznikl v průběhu let mezi místem zaměstnání a hlavním městem dotčeného členského státu (s výjimkou Nizozemska, kde se místo Amsterdamu používá Haag). Pokud Eurostat potvrdí, že rozdíl je skutečně významný (více než 5 %) a dlouhodobě udržitelný, stanoví Komise prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci podle článků 111 a 112 služebního řádu koeficient pro toto místo.
2.
Komise rozhoduje prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s články 111 a 112 služebního řádu o zrušení koeficientu stanoveného pro určité místo. V tomto případě vychází rozhodnutí z jednoho z následujících předpokladů:
a)
žádost příslušných úřadů dotčeného členského státu, správního oddělení orgánu Unie nebo zástupců úředníků Evropské unie v daném místě zaměstnání, která prokazuje, že životní náklady v tomto místě se již nadále významně neliší (méně než o 2 %) od životních nákladů hlavního města dotčeného členského státu. Toto sblížení by mělo být dlouhodobě udržitelné a potvrzené Eurostatem;
b)
v uvedeném místě již nadále nejsou zaměstnáni žádní úředníci ani dočasní zaměstnanci Unie.
KAPITOLA 5
USTANOVENÍ O UMÍRNĚNOSTI A VÝJIMCE
Článek 10
Hodnota specifického ukazatele používaného pro roční aktualizaci je omezena horní hranicí 2 % a spodní hranicí - 2 %. Jestliže hodnota specifického ukazatele překročí horní hranici nebo je nižší než spodní hranice, použije se pro výpočet hodnoty aktualizace hodnota hranice.
První odstavec se nepoužije, pokud se použije článek 11.
Zbývající část hodnoty aktualizace vyplývající z rozdílu mezi hodnotou aktualizace vypočítané pomocí specifického ukazatele a hodnotou aktualizace vypočítanou pomocí hranice se použije počínaje 1. dubnem následujícího roku.
Článek 11
1.
Pokud podle předpovědi Komise dojde ke snížení HDP Unie za běžný rok a specifický ukazatel bude pozitivní, použije se k vypočtu hodnoty aktualizace pouze část specifického ukazatele. Zbývající hodnota aktualizace odpovídající zbytku specifického ukazatele se použije k pozdějšímu datu následujícího roku. Zbývající část hodnoty aktualizace se pro účel uplatňování článku 10 nebere v potaz. Hodnota HDP Unie, dopady na rozdělení specifického ukazatele a datum použití jsou stanoveny v souladu s následující tabulkou:
HDP Unie
dopady na specifický ukazatel
den výplaty druhé části
[- 0,1 %; - 1 %]
33 %; 67 %
1. duben roku n + 1
[- 1 %; - 3 %]
0 %; 100 %
1. duben roku n + 1
menší než - 3 %
0 %
-
2.
Pokud vznikne rozdíl mezi předpovědí uvedenou v odstavci 1 a konečnými údaji o HDP Unie poskytnutými Komisí a pokud by tyto konečné údaje změnily dopady podle tabulky uvedené v odstavci 1, provádí se v souladu s touto tabulkou nezbytné pozitivní nebo negativní opravy, včetně oprav se zpětnou platností.
3.
Každou aktualizovanou referenční částku vyplývající z opravy zveřejní Komise do dvou týdnů od opravy pro informaci v řadě C Úředního věstníku Evropské unie.
4.
Pokud uplatňování odstavce 1 nebo 2 vede k tomu, že hodnota specifického ukazovatele neslouží účelu aktualizace odměn a důchodů, je posledně jmenovaná hodnota použita jako základ výpočtu budoucí aktualizace, jakmile celkové zvýšení HDP Unie měřené od roku, v němž byl použit odstavec 1 nebo 2, bude pozitivní. V každém případě je hodnota uvedená v první větě obdobně omezena hranicemi a řídí se zásadami stanovenými v článku 10 této přílohy. Vývoj HDP Unie k tomuto účelu pravidelně měří Eurostat.
5.
V případě potřeby mají právní důsledky vyplývající z uplatňování článku 10 a tohoto článku plný účinek i po ukončení platnosti této přílohy podle článku 15.
KAPITOLA 6
ÚLOHA EUROSTATU A VZTAHY S NÁRODNÍMI STATISTICKÝMI ÚŘADY NEBO JINÝMI PŘÍSLUŠNÝMI ORGÁNY ČLENSKÝCH STÁTŮ
Článek 12
Úkolem Eurostatu je sledovat kvalitu základních údajů a statistických metod používaných při sestavování činitelů, které se berou v úvahu při aktualizaci odměn. Zejména se jedná o vypracování posudků nebo studií požadovaných pro toto sledování.
Článek 13
Každoročně v březnu svolává Eurostat zasedání pracovní skupiny složené z odborníků z národních statistických úřadů nebo jiných příslušných orgánů členských států, která se nazývá Pracovní skupina pro články 64 a 65 služebního řádu.
Na zasedání se přezkoumá statistická metodika a její používání v oblasti specifických a kontrolních ukazatelů, společného indexu a výpočtu hospodářských parit.
Poskytnuty budou také informace potřebné k předložení předběžného odhadu změn v kupní síle pro účely mimořádné aktualizace odměn, jakož i údaje o pracovní době v orgánech ústřední státní správy.
Článek 14
Členské státy informují Eurostat na jeho žádost o všech faktorech, které mají přímý nebo nepřímý dopad na složení odměn a změny v odměňování státních zaměstnanců v ústředních státních správách.
KAPITOLA 7
ZÁVĚREČNÉ USTANOVENÍ A DOLOŽKA O PŘEZKUMU
Článek 15
1.
Ustanovení této přílohy se použijí od 1. ledna 2014 do 31. prosince 2023.
2.
Do 31. března 2022 předloží Komise zprávu Evropskému parlamentu a Radě. Zpráva zohlední průzkum provedený na základě článku 2 této přílohy a zejména posoudí, zda vývoj kupní síly odměn a důchodů úředníků Unie odpovídá změnám v kupní síle platů státních zaměstnanců v ústředních státních správách jednotlivých států. Komise na základě této zprávy předloží případně návrh na změnu této přílohy a článku 66a služebního řádu v souladu s článkem 336 Smlouvy o fungování Evropské unie.
3.
Dokud Evropský parlament a Rada nepřijmou nařízení na návrh Komise, uplatňuje se tato příloha a článek 66a služebního řádu prozatímně i po uplynutí období stanoveného v odstavci 1 a v článku 66a služebního řádu.
4.
Na konci roku 2018 předloží Komise Evropskému parlamentu a Radě průběžnou zprávu o uplatňování této přílohy a článku 66a služebního řádu.“;
72)
Příloha XII se mění takto:
a)
článek 2 se nahrazuje tímto:
„Článek 2
1. Každá aktualizace příspěvkové sazby nabývá účinku k 1. červenci zároveň s roční aktualizací odměn podle článku 65 služebního řádu. Aktualizací se výše příspěvku změní nejvýše o jeden procentní bod nad nebo pod platnou sazbu za předcházející rok.
2. Rozdíl stanovený mezi aktualizací příspěvkové sazby, která by byla výsledkem pojistně matematického výpočtu, a aktualizací vyplývající z odchylky uvedené v poslední větě odstavce 1 nebude nikdy uhrazen nebo následně brán v úvahu při pozdějších pojistně matematických výpočtech. Příspěvková sazba, která by byla výsledkem pojistně matematického výpočtu, bude zmíněna v hodnotící zprávě stanovené v článku 1 této přílohy.“;
b)
v čl. 4 odst. 6 se slovo „dvanáctiletého“ nahrazuje slovem „třicetiletého“;
c)
v čl. 10 odst. 2 a čl. 11 odst. 2 se slova „12 let“ nahrazují slovy „30 let“;
d)
vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 11a
Pro účely čl. 4 odst. 6, čl. 10 odst. 2 a čl. 11 odst. 2 této přílohy se do roku 2020 klouzavý průměr vypočítá na základě tohoto časového rozpětí:
v roce 2014 - 16 let
v roce 2015 - 18 let
v roce 2016 - 20 let
v roce 2017 - 22 let
v roce 2018 - 24 let
v roce 2019 - 26 let
v roce 2020 - 28 let.“;
e)
Článek 12 se nahrazuje tímto:
„Článek 12
Pro výpočet úroku z úroků podle článků 4 a 8 přílohy VIII se použije skutečná úroková míra ve smyslu článku 10 této přílohy a bude v případě potřeby aktualizována při pětiletém pojistně matematickém posouzení.
Ve vztahu k této aktualizaci se úroková míra uvedená v článcích 4 a 8 přílohy VIII považuje za referenční úrokovou míru. Komise pro informaci zveřejní aktualizovanou skutečnou úrokovou míru do dvou týdnů od aktualizace v Úředním věstníku Evropské unie, sérii C.“;
f)
článek 14 se nahrazuje tímto:
„Článek 14
1. V roce 2022 předloží Komise zprávu Evropskému parlamentu a Radě. Ve zprávě budou zohledněny rozpočtové dopady této přílohy a bude posouzena pojistně matematická rovnováha důchodového systému. Na základě této zprávy Komise předloží, bude-li to vhodné, návrh na změnu této přílohy.
2. V roce 2018 předloží Komise Evropskému parlamentu a Radě průběžnou zprávu o uplatňování této přílohy.“;
73)
Příloha XIII se mění takto:
a)
v čl. 7 odst. 2 třetí pododstavec se slovo „úpravě“ nahrazuje slovem „aktualizaci;“
b)
články 10, 14 až 17 a čl. 18 odst. 2 se zrušují;
c)
v čl. 18 odst. 1 se slovo „upravovány“ nahrazuje slovem „aktualizovány“ a slovo „úprava“ nahrazuje slovem „aktualizace“;
d)
článek 19 se nahrazuje tímto:
„Článek 19
Bez ohledu na ustanovení nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1023/2013, kterým se mění služební řád úředníků Evropské unie a pracovní řád zaměstnanců Evropské unie (13), se i nadále uplatňují články 63, 64, 65, 82 a 83a služebního řádu, přílohy XI a XII služebního řádu a čl. 20 odst. 1, články 64, 92 a 132 pracovního řádu ostatních zaměstnanců, jež vstoupily v platnost před 1.11.2013, výhradně pro účely jakékoli úpravy nutné k zajištění souladu s rozhodnutím Soudního dvora Evropské unie o uplatňování těchto článků podle článku 266 Smlouvy o fungování Evropské unie.
e)
článek 20 se mění takto:
i)
odstavec 2 se zrušuje;
ii)
v odstavci 3 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Jejich důchody podléhají použití koeficientu, pouze pokud se bydliště úředníků shoduje s jejich posledním místem zaměstnání a se zemí jejich místa původu ve smyslu čl. 7 odst. 4 přílohy VII. Z rodinných nebo zdravotních důvodů je však možné požádat orgán oprávněný ke jmenování o změnu místa jejich původu; toto rozhodnutí je učiněno poté, co dotyčný úředník předloží odpovídající průkazné doklady.“;
iii)
v odstavci 4 se zrušuje poslední věta;
f)
článek 21 se nahrazuje tímto:
„Článek 21
Bez ohledu na čl. 77 druhý pododstavec druhou větu služebního řádu mají úředníci, kteří nastoupili do služebního poměru před 1. květnem 2004, nárok na 2 % platu uvedeného v tomto ustanovení za každý rok služby započitatelný pro důchod vypočtený v souladu s článkem 3 přílohy VIII.
Úředníci, kteří nastoupili do služebního poměru v období mezi 1. květnem 2004 a 31. prosincem 2013 mají nárok na 1,9 % platu uvedeného v tomto ustanovení za každý rok služby započitatelný pro důchod vypočtený v souladu s článkem 3 přílohy VIII.“;
g)
článek 22 se nahrazuje tímto:
„Článek 22
1. Úředníci, kteří ke dni 1. května 2004 dosáhli nejméně 20 let služby, mají po dosažení 60. roku věku nárok na starobní důchod.
Úředníci, kteří ke dni 1. května 2014 dosáhli věku 35 či více let a kteří nastoupili do služebního poměru před 1. lednem 2014, mají nárok na starobní důchod po dosažení důchodového věku uvedené v následující tabulce:
Věk ke dni 1. května 2014
Důchodový věk
Věk ke dni 1. května 2014
Důchodový věk
60 let a více
60 let
47 let
62 let 6 měsíců
59 let
60 let 2 měsíce
46 let
62 let 8 měsíců
58 let
60 let 4 měsíce
45 let
62 let 10 měsíců
57 let
60 let 6 měsíců
44 let
63 let 2 měsíce
56 let
60 let 8 měsíců
43 let
63 let 4 měsíce
55 let
61 let
42 let
63 let 6 měsíců
54 let
61 let 2 měsíce
41 let
63 let 8 měsíců
53 let
61 let 4 měsíce
40 let
63 let 10 měsíců
52 let
61 let 6 měsíců
39 let
64 let 3 měsíce
51 let
61 let 8 měsíců
38 let
64 let 4 měsíce
50 let
61 let 11 měsíců
37 let
64 let 5 měsíců
49 let
62 let 2 měsíce
36 let
64 let 6 měsíců
48 let
62 let 4 měsíce
35 let
64 let 8 měsíců
Úředníci, kterým je ke dni 1. května 2014 méně než 35 let, mají nárok na starobní důchod po dosažení 65 let věku.
U úředníků, kteří ke dni 1. května 2014 dosáhli 45 let věku a více a kteří nastoupili do služebního poměru mezi 1. lednem 2004 a 31. prosincem 2013, však důchodový věk zůstane 63 let.
V případě úředníků, kteří nastoupili do služebního poměru před 1. lednem 2014, se důchodový věk pro účely všech odkazů na důchodový věk v tomto služebním řádu stanoví podle výše uvedených ustanovení, není-li v tomto služebním řádu stanoveno jinak.
2. Bez ohledu na článek 2 přílohy VIII mají úředníci, kteří nastoupili do služebního poměru před 1. lednem 2014 a setrvají ve služebním poměru i po dosažení důchodového věku podle okolností nárok na dodatečné zvýšení jejich konečného základního platu o 2,5 % za každý rok odpracovaný po dosažení uvedeného důchodového věku, pokud celková výše jejich důchodu nepřekročí 70 % konečného základního platu ve smyslu čl. 77 druhého nebo třetího pododstavce služebního řádu.
U úředníků, kteří ke dni 1. května 2004 dosáhli nejméně 50 let věku nebo nejméně 20 let služby, však zvýšení důchodu stanovené v předchozím pododstavci nebude menší než 5 % částky nároku na důchod přiznané ve věku 60 let.
Zvýšení se poskytuje také v případě úmrtí, pokud úředník setrval ve služebním poměru po dosažení důchodového věku.
Přispívá-li úředník, který nastoupí do služebního poměru před 1. lednem 2014 a pracuje na zkrácený úvazek, podle přílohy IVa do důchodového systému v poměru k odpracované době, zvýšení nároku na důchod stanovené v tomto článku se uplatní pouze do výše tohoto poměru.
3. Pokud odejde úředník do důchodu před dosažením důchodového věku stanovené v tomto článku, použije se pro období mezi 60. rokem věku a důchodovým věkem pouze poloviční snížení stanovené v čl. 9 odst. 1 písm. b) přílohy VIII.
4. Odchylně od jediného článku odst. 1 druhého pododstavce přílohy IV obdrží úředník, na kterého se podle odstavce 1 vztahuje důchodový věk nižší než 65 let, příspěvek stanovený v uvedené příloze za podmínek v ní stanovených až do dne, kdy úředník dosáhne svého důchodového věku.
Po dosažení tohoto věku však bude úředník dostávat příspěvek maximálně do věku 65 let, dokud nedosáhne maximální výše starobního důchodu, pokud se nepoužije článek 42c služebního řádu.“;
h)
článek 23 se nahrazuje tímto:
„Článek 23
1. Jestliže se použije čl. 52 písm. a) služebního řádu a aniž jsou dotčena ustanovení článku 50, úředník, který byl ve služebním poměru před 1. lednem 2014, odejde do důchodu automaticky k poslednímu dni v měsíci, v němž dosáhne věku 65 let. V případě úředníků, kteří byli ve služebním poměru již před 1. lednem 2014, se slova „66 let věku“, „věk šedesáti šesti let“ a „66. roku věku“ v čl. 78 druhém pododstavci a v čl. 81a odst. 1 písm. b) služebního řádu a v čl. 12 odst. 1 písm. b) přílohy VIII nahrazují slovy „65 let věku“, „věk šedesáti pěti let“ a „65. roku věku“.
2. Bez ohledu na článek 52 služebního řádu může být úředníky, kteří nastoupili do služebního poměru před 1. lednem 2014 a kteří ze služby odcházejí před dosažením věku, v němž by měli v souladu s článkem 22 této přílohy nárok na starobní důchod, požadováno použití čl. 9 odst. 1 písm. b) druhého pododstavce přílohy VIII:
a)
do 31. prosince 2015 od věku 55 let
b)
do 31. prosince 2016 od věku 57 let.
3. Odchylně od čl. 50 osmého pododstavce služebního řádu má úředník, který v souladu s čl. 50 prvním pododstavcem odejde do důchodu ve služebním zájmu, nárok pobírat důchod podle článku 9 přílohy VIII v souladu s touto tabulkou:
Datum rozhodnutí podle čl. 50 prvního pododstavce
Věk
Před 31. prosincem 2016
55 let
Po 31. prosinci 2016
58 let“;
i)
za článek 24 se vkládá nový článek, který zní:
„Článek 24a
V případě důchodu stanoveného před 1. lednem 2014 bude příjemcův nárok na starobní důchod po tomto dni nadále stanovován v souladu s pravidly použitými při původním stanovení nároku. Totéž se vztahuje na pojištění v rámci společného systému nemocenského pojištění.“;
j)
článek 28 se nahrazuje tímto:
„Článek 28
1. Zaměstnanci ve smyslu článku 2 pracovního řádu ostatních zaměstnanců, kteří jsou ke dni 1. května 2004 zaměstnáni na základě smlouvy a kteří jsou po tomto datu a před 1. lednem 2014 jmenováni úředníky, mají při odchodu do důchodu nárok, aby jim práva na důchod, která získali jako dočasní zaměstnanci, byla pojistně matematicky upravena s ohledem na změnu jejich důchodového věku uvedeného v článku 77 služebního řádu.
2. Zaměstnanci ve smyslu článků 2, 3a a 3b pracovního řádu ostatních zaměstnanců, kteří jsou ke dni 1. ledna 2014 zaměstnáni na základě smlouvy a kteří jsou po tomto datu jmenováni úředníky, mají při odchodu do důchodu nárok, aby jim práva na důchod, která získali jako dočasní nebo smluvní zaměstnanci, byla pojistně matematicky upravena s ohledem na změnu jejich důchodového věku uvedeného v článku 77 služebního řádu v případě, že ke dni 1. května 2014 dosáhli věku alespoň 35 let.“;
k)
doplňuje se nový oddíl, který zní:
„Oddíl 5
Článek 30
1. Odchylně od přílohy I oddílu A bodu 2 se následující tabulka druhů pracovních míst ve funkční skupině AD vztahuje na úředníky ve služebním poměru ke dni 31. prosince 2013:
Generální ředitel
AD 15 - AD 16
Ředitel
AD 14 - AD 15
Vedoucí oddělení nebo rovnocenné pracovní místo
AD 9 - AD 14
Poradce nebo rovnocenné pracovní místo
AD 13 - AD 14
Hlavní administrátor v přechodném období
AD 14
Administrátor v přechodném období
AD 13
Administrátor
AD 5 - AD 12
2. S účinkem od 1. ledna 2014 zařadí orgán oprávněný ke jmenování úředníky, kteří jsou k 31. prosinci 2013 ve služebním poměru ve funkční skupině AD, do těchto druhů pracovních míst:
a)
úředníci, kteří k 31. prosinci 2013 byli zařazeni do platové třídy AD 14 a nepůsobili na pracovním místě ředitele, vedoucího oddělení, poradce či na rovnocenných pracovních místech, budou zařazeni na pracovní místo: „hlavní administrátor v přechodném období“;
b)
úředníci, kteří k 31. prosinci 2013 byli zařazeni do platové třídy AD 13 a nepůsobili na pracovním místě vedoucího oddělení nebo poradce či na rovnocenných pracovních místech, budou zařazeni na pracovní místo: „administrátor v přechodném období“;
c)
úředníci, kteří k 31. prosinci 2013 byli zařazeni do platové třídy AD 9 až AD 14, a to na pracovním místě vedoucího oddělení či na rovnocenném pracovním místě, budou zařazeni na pracovní místo: „vedoucí oddělení nebo rovnocenné pracovní místo“;
d)
úředníci, kteří k 31. prosinci 2013 byli zařazeni do platové třídy AD 13 nebo AD 14, a to na pracovním místě poradce či na rovnocenném pracovním místě, budou zařazeni na pracovní místo: „poradce nebo rovnocenné pracovní místo“;
e)
úředníci, kteří k 31. prosinci 2013 byli zařazeni do platové třídy AD 5 až AD 12 a nepůsobili na pracovním místě vedoucího oddělení či na rovnocenném pracovním místě, budou zařazeni na pracovní místo: „administrátor“.
3. Odchylně od odstavce 2 může orgán oprávněný ke jmenování zařadit úředníky v platové třídě AD 9 až AD 14, kteří nesou zvláštní odpovědnost, před 31. prosincem 2015 na pracovní místo: „vedoucí oddělení nebo rovnocenné pracovní místo“ nebo „poradce nebo rovnocenné pracovní místo“. Každý orgán oprávněný ke jmenování přijme ustanovení s cílem provést tento článek. Celkový počet úředníků, kteří mají prospěch z tohoto ustanovení, nepřekročí k 31. prosinci 2013 5 % úředníků ve funkční skupině AD.
4. Zařazení na určitý druh pracovního místa platí, dokud úředníkovi není svěřena nová funkce odpovídající jinému druhu pracovního místa.
5. Za předpokladu, že splňují podmínky stanovené v čl. 44 prvním pododstavci, je úředníkům v platové třídě AD 12 stupni 5 na pracovním místě administrátora od 1. ledna 2016 přiznáno zvýšení základního platu, jež se rovná rozdílu mezi platem odpovídajícím platové třídě AD 12 stupni 4 a platem platové třídy AD 12 stupně 3.
6. Za předpokladu, že splňují podmínky stanovené v čl. 44 prvním pododstavci, je úředníkům, kteří jsou zařazeni do platové třídy AD 12 stupně 5 na pracovním místě administrátora a mají prospěch z opatření uvedeného v odstavci 5, po dvou letech přiznáno dodatečné zvýšení základního platu, jež se rovná rozdílu mezi platem odpovídajícím platové třídě AD 12 stupni 5 a platem platové třídy AD 12 stupně 4.
7. Odchylně od odstavce 5 se následující ustanovení vztahují na úředníky v platové třídě AD 12 na pracovním místě administrátora, kteří byli do služebního poměru přijati před 1. květnem 2004 a od 1. května 2004 do 31. prosince 2013 nebyli povýšeni:
a)
za předpokladu, že splňují podmínky stanovené v čl. 44 prvním pododstavci, je úředníkům ve stupni 8 od 1. ledna 2016 přiznáno zvýšení základního platu, jež se rovná rozdílu mezi platem odpovídajícím platové třídě AD 12 stupni 4 a platem platové třídy AD 12 stupně 3;
b)
za předpokladu, že mají prospěch z opatření uvedeného v bodě a), je úředníkům ve stupni 8 po dvou letech přiznáno dodatečné zvýšení základního platu, jež se rovná rozdílu mezi platem odpovídajícím platové třídě AD 12 stupni 5 a platem platové třídy AD 12 stupně 4.
8. Za předpokladu, že splňují podmínky stanovené v čl. 44 prvním pododstavci, je úředníkům v platové třídě AD 13 stupni 5 na pracovním místě administrátora v přechodném období od 1. ledna 2016 přiznáno zvýšení základního platu, jež se rovná rozdílu mezi platem odpovídajícím platové třídě AD 13 stupni 4 a platem platové třídy AD 13 stupně 3.
9. Za předpokladu, že splňují podmínky stanovené v čl. 44 prvním pododstavci, je úředníkům, kteří jsou zařazeni do platové třídy AD 13 stupně 5 na pracovním místě administrátora v přechodném období a mají prospěch z opatření uvedeného v odstavci 8, po dvou letech přiznáno dodatečné zvýšení základního platu, jež se rovná rozdílu mezi platem odpovídajícím platové třídě AD 13 stupni 5 a platem platové třídy AD 13 stupně 4.
10. Úředníkům, kterým bylo přiznáno zvýšení základního platu stanovené v odstavcích 5 až 9 a kteří byli následně jmenováni vedoucím oddělení nebo zařazeni na rovnocenné pracovní místo, případně byli jmenováni poradcem nebo zařazeni na rovnocenné pracovní místo ve stejné platové třídě, toto zvýšení základního platu zůstává.
11. Odchylně od první věty článku 46 jsou úředníci, kteří byli jmenováni do nejbližší vyšší platové třídy a mají prospěch ze zvýšení základního platu stanoveného v odstavcích 5, 6, 8 a 9, zařazeni do druhého stupně této platové třídy. Tito úředníci ztrácí výhodu zvýšení základního platu dle odstavců 5, 6, 8 a 9.
12. Zvýšení základního platu podle ustanovení odstavce 7 se neposkytuje po povýšení a není součástí základu, který se používá ke stanovení zvýšení základního měsíčního platu, jež je uvedeno v čl. 7 odst. 5 této přílohy.
Článek 31
1. Odchylně od oddílu A bodu 2 přílohy I se následující tabulka druhů pracovních míst ve funkční skupině AST vztahuje na úředníky ve služebním poměru ke dni 31. prosince 2013:
Hlavní asistent v přechodném období
AST 10 - AST 11
Asistent v přechodném období
AST 1 - AST 9
Administrativní asistent v přechodném období
AST 1 - AST 7
Podpůrný zaměstnanec v přechodném období
AST 1 - AST 5
2. S účinkem od 1. ledna 2014 zařadí orgán oprávněný ke jmenování úředníky, kteří jsou k 31. prosinci 2013 ve služebním poměru ve funkční skupině AST, do těchto pracovních míst:
a)
úředníci, kteří k 31. prosinci 2013 byli zařazeni do platové třídy AST 10 nebo AST 11, budou zařazeni na pracovní místo: „hlavní asistent v přechodném období“.
b)
Úředníci, na něž se nevztahuje písmeno a) a kteří před 1. květnem 2004 byli zařazeni do dřívější kategorie B nebo před 1. květnem 2004 byli zařazeni do dřívějších kategorií C či D a byli bez omezení zařazeni do funkční skupiny AST a úředníci AST, kteří byli přijati po 1. květnu 2004, budou zařazeni na pracovní místo: „asistent v přechodném období“.
c)
Úředníci, na něž se nevztahují písmena a) a b) a kteří před 1. květnem 2004 byli zařazeni do dřívější kategorie C, budou zařazeni na pracovní místo: „administrativní asistent v přechodném období“.
d)
Úředníci, na něž se nevztahují písmena a) a b) a kteří před 1. květnem 2004 byli zařazeni do dřívější kategorie D, budou zařazeni na pracovní místo: „podpůrný zaměstnanec v přechodném období“.
3. Zařazení na určitý druh pracovního místa platí, dokud úředníkovi není svěřena nová funkce odpovídající jinému druhu pracovního místa. Administrativní asistenti v přechodném období a podpůrní zaměstnanci v přechodném období mohou být zařazeni na pracovní místo asistenta, které je definováno v příloze I oddílu A, pouze tehdy, je-li to v souladu s postupem stanoveným v článku 4 a čl. 29 odst. 1 služebního řádu. Povýšení je povoleno výhradně v rámci služebního postupu, který odpovídá jednotlivým druhům pracovních míst uvedeným v odstavci 1.
4. Odchylně od čl. 6 odst. 1 služebního řádu a od oddílu B přílohy I se počet volných pracovních míst v nejbližší vyšší platové třídě, která se požadují pro účely služebního postupu, pro podpůrné zaměstnance v přechodném období vypočítá zvlášť. Použijí se tyto koeficienty pro povyšování:
Platová třída
Koeficient
Podpůrný zaměstnanec v přechodném období
5
-
4
10 %
3
22 %
2
22 %
1
-
Pokud jde o podpůrné zaměstnance v přechodném období, zváží se pro účely povýšení srovnatelné zásluhy (čl. 45 odst. 1 služebního řádu) mezi způsobilými úředníky stejné platové třídy a zařazení.
5. Administrativní asistenti v přechodném období a podpůrní zaměstnanci v přechodném období, kteří před 1. květnem 2004 byli zařazeni do dřívějších kategorií C či D, mají nadále podle přílohy VI nárok na náhradní volno nebo na odměnu, pokud služební podmínky neumožňují čerpání náhradního volna v průběhu dvou měsíců následujících po měsíci, kdy byla vykonána práce přesčas.
6. Úředníci, kterým bylo na základě čl. 55a odst. 2 písm. g) služebního řádu a článku 4 přílohy IVa služebního řádu povoleno pracovat na zkrácený úvazek v období, které začíná před 1. lednem 2014 a trvá po tomto dni, mohou i nadále pracovat na zkrácený úvazek za stejných podmínek po celkovou dobu nejvýše pěti let.
7. U úředníků, jejichž důchodový věk podle článku 22 této přílohy je méně než 65 let, může tříleté období uvedené v čl. 55a odst. 2 písm. g) služebního řádu přesáhnout jejich důchodový věk, avšak nesmí překročit věk 65 let.
Článek 32
Odchylně od čl. 1 čtvrtého pododstavce první věty přílohy II služebního řádu nemusí být zastoupení funkční skupiny AST/SC ve výboru zaměstnanců zajištěno až do příštích voleb nového výboru zaměstnanců, v němž mohou být zaměstnanci skupiny AST/SC zastoupeni.
Článek 33
Odchylně od čl. 40 odst. 2 služebního řádu celková délka volna z osobních důvodů úředníka, který k 31. prosinci 2013 v průběhu dosavadní služby vyčerpal více než 10 let volna z osobních důvodů, nepřekročí za celé období služby úředníka 15 let.“
Článek 2
Pracovní řád ostatních zaměstnanců Evropské unie se mění takto:
1)
V článku 1 se zrušuje druhá odrážka.
2)
V článku 2 se doplňuje nové písmeno, které zní:
„f)
zaměstnanci přijatí za účelem obsazení pracovního místa, které je uvedeno v seznamu pracovních míst přiloženém k oddílu rozpočtu určité agentury uvedené v čl. 1a odst. 2 služebního řádu a které rozpočtové orgány zařadily jako dočasné, s výjimkou vedoucích agentur a zástupců vedoucích agentur, jak je stanoveno v aktu Unie o zřízení dotyčné agentury, a úředníků, kteří byli ve služebním zájmu dočasně přiděleni do agentury.“
3)
Článek 3 se zrušuje.
4)
V čl. 3b písm. b) se bod i) nahrazuje tímto:
„i)
úředníků nebo dočasných zaměstnanců ve funkčních skupinách AST/SC a AST;“
5)
V čl. 8 prvním pododstavci se slova „čl. 2 písm. a)“ nahrazují slovy „čl. 2 písm. a) nebo čl. 2 písm. f)“.
6)
V článku 10 se zrušuje odstavec 4.
7)
Článek 11 se mění takto:
a)
v první větě prvního pododstavce se slova „článků 11 až 26“ nahrazují slovy „článků 11 až 26a“;
b)
v třetím pododstavci se slova „druhém pododstavci“ nahrazuje slovy „třetím pododstavci“.
8)
Článek 12 se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Přijímání dočasných zaměstnanců je zaměřeno na zajištění služeb osob s co nejvyšší mírou schopnosti, výkonnosti a bezúhonnosti, vybraných na co nejširším zeměpisném základě mezi státními příslušníky členských států Unie.
Dočasní zaměstnanci se vybírají bez ohledu na rasu, politické, filozofické nebo náboženské přesvědčení, pohlaví nebo sexuální orientaci a nezávisle na jejich rodinném stavu nebo rodinné situaci.
Žádné pracovní místo nesmí být vyhrazeno státním příslušníkům určitého členského státu. Zásada rovnosti občanů Unie však jednotlivým orgánům umožňuje přijmout vhodná opatření při zjištění dlouhodobé a značné nerovnováhy, pokud jde o státní příslušnost dočasných zaměstnanců, která není oprávněna na základě objektivních kritérií. Tato vhodná opatření musí být opodstatněna a nesmí vést k jiným kritériím pro přijímání pracovníků než těm, která jsou založena na výkonech. Před přijetím takových vhodných opatření přijme orgán uvedený v čl. 6 prvním pododstavci obecná ustanovení s cílem provést tento odstavec v souladu s článkem 110 služebního řádu.
Po tříletém období, které začíná dne 1. ledna 2014, Komise podá Evropskému parlamentu a Radě zprávu o provádění předcházejícího pododstavce.
S cílem usnadnit přijímání zaměstnanců na co nejširším možném zeměpisném základě usilují orgány o podporu mnohojazyčného a multikulturního vzdělávání dětí svých zaměstnanců.“;
b)
v odstavci 5 se slova „každý orgán“ nahrazují slovy „orgán uvedený v čl. 6 prvním pododstavci“.
9)
článek 14 se nahrazuje tímto:
„Článek 14
1. Dočasný zaměstnanec prochází devítiměsíční zkušební dobou.
Pokud dočasnému zaměstnanci brání nemoc, mateřská dovolená podle článku 58 služebního řádu nebo úraz v plnění jeho pracovních povinností po souvislou dobu jednoho měsíce nebo delší, může orgán uvedený v čl. 6 prvním pododstavci zkušební dobu odpovídajícím způsobem prodloužit. Celková délka zkušební doby nesmí za žádných okolností přesáhnout patnáct měsíců.
2. Zpráva o dočasném zaměstnanci se vyhotoví kdykoli před uplynutím zkušební doby, pokud se jeho práce ukazuje jako zjevně nedostatečná.
Tato zpráva se předá dotyčné osobě a ta má právo se k ní písemně vyjádřit ve lhůtě osmi pracovních dnů. Přímý nadřízený dočasného zaměstnance tuto zprávu a vyjádření neprodleně zašle orgánu uvedenému v čl. 6 prvním pododstavci. Na základě zprávy může orgán uvedený v čl. 6 prvním pododstavci rozhodnout o propuštění dočasného zaměstnance před koncem zkušební doby s měsíční výpovědní dobou, nebo jej může po zbytek zkušební doby přeřadit do jiného útvaru.
3. Nejpozději měsíc před koncem zkušební doby se vyhotoví zpráva o schopnosti dočasného zaměstnance vykonávat povinnosti spojené s jeho funkcí, jakož i o jeho chování a výkonnosti. Tato zpráva se předá dočasnému zaměstnanci a ten má právo se k ní písemně vyjádřit ve lhůtě osmi pracovních dnů.
Je-li doporučeno propuštění nebo ve výjimečných případech prodloužení zkušební doby v souladu s odstavcem 1, zašle přímý nadřízený dočasného zaměstnance zprávu a vyjádření neprodleně orgánu uvedenému v čl. 6 prvním pododstavci.
Dočasný zaměstnanec, který svou prací nebo chováním neprokázal, že je vhodné jej dále zaměstnávat, bude propuštěn.
Konečné rozhodnutí se přijímá na základě zprávy uvedené v tomto odstavci a informací o chování dočasného zaměstnance s ohledem na hlavu II služebního řádu dostupných orgánu uvedenému v čl. 6 prvním pododstavci.
4. Propuštěný dočasný zaměstnanec má nárok na odstupné ve výši jedné třetiny svého základního platu za každý celý měsíc ve zkušební době.“
10)
V čl. 15 odst. 1 první pododstavci se doplňuje nová věta, která zní:
„Dočasným zaměstnancům zařazeným v souladu s kritérii pro zařazení, která přijal orgán uvedený v čl. 6 prvním pododstavci, zůstane zachována délka odpracované doby v platovém stupni získaném při výkonu této funkce, pokud budou zaměstnáni jako dočasní zaměstnanci ve stejné platové třídě bezprostředně po ukončení předchozího pracovního poměru.“
11)
Článek 16 se nahrazuje tímto:
„Článek 16
Ustanovení článků 42a, 42b a 55 až 61 služebního řádu se použijí obdobně, pokud jde o dovolenou, pracovní dobu, práci přesčas, směnný provoz, pracovní pohotovost na pracovišti nebo doma a úřední svátky. Mimořádná dovolená a rodičovská dovolená nesmějí být delší než délka trvání smlouvy. Kromě toho se články 41, 42, 45 a 46 služebního řádu použijí obdobně na dočasné zaměstnance ve smyslu článku 29 přílohy XIII služebního řádu, a to nezávisle na datu počátku jejich pracovního poměru.
Placené volno z důvodu nemoci stanovené v článku 59 služebního řádu však nepřesáhne tři měsíce ani dobu odpracovanou dočasným zaměstnancem, pokud je tato doba delší. Volno nesmí překročit dobu platnosti pracovní smlouvy zaměstnance.
Po uplynutí této lhůty je zaměstnanec, jehož smlouva nebyla vypovězena, bez ohledu na skutečnost, že je nadále v pracovní neschopnosti, převeden na neplacené pracovní volno.
Pokud však u zaměstnance vznikla nemoc z povolání nebo utrpěl úraz při výkonu svých pracovních povinností, pobírá nadále odměnu za práci v plné výši po celou dobu pracovní neschopnosti až do doby, kdy je mu přiznán invalidní důchod podle článku 33.“
12)
Článek 17 se nahrazuje tímto:
„Článek 17
Za výjimečných okolností může být dočasnému zaměstnanci ze závažných osobních důvodů přiznáno na jeho žádost neplacené pracovní volno. Článek 12b služebního řádu se použije i po dobu pracovního volna z osobních důvodů.
Povolení podle článku 12b nemůže být dočasnému zaměstnanci uděleno za účelem účasti na výdělečné nebo nevýdělečné činnosti, jejíž součástí by bylo lobbování u jeho služebního orgánu a která by mohla vést ke střetu s oprávněnými zájmy orgánu.
Orgán uvedený v čl. 6 prvním pododstavci stanoví délku tohoto volna, která nepřesáhne jednu čtvrtinu doby odpracované zaměstnancem, nebo:
-
tři měsíce, pokud pracovní poměr zaměstnance netrvá déle než čtyři roky, nebo
-
v ostatních případech dvanáct měsíců.
Doba volna poskytnutého podle prvního odstavce se pro účely čl. 44 prvního pododstavce služebního řádu nepočítá.
Po dobu neplaceného pracovního volna se pozastavuje členství dočasného zaměstnance v systému sociálního zabezpečení podle článku 28.
Dočasný zaměstnanec, který nevykonává výdělečnou činnost, však může nejpozději do jednoho měsíce od konce měsíce, ve kterém započalo jeho neplacené pracovní volno, požádat o prodloužení pojištění proti rizikům uvedeným v článku 28, bude-li během volna hradit polovinu příspěvků stanovených v uvedeném článku; výše příspěvku se vypočte na základě jeho posledního základního platu.
Navíc může dočasný zaměstnanec, na nějž se vztahuje čl. 2 písm. c) nebo d), prokáže-li, že nemá možnost členství v jiném systému sociálního zabezpečení, požádat o prodloužení členství v systému sociálního zabezpečení po dobu neplaceného pracovního volna, bude-li hradit příspěvek ve výši trojnásobku sazby uvedené v článku 41; příspěvky se vypočtou podle základního platu v jeho třídě a stupni.
Ženám, jejichž mateřská dovolená byla zahájena před skončením platnosti jejich smlouvy, je zaručena mateřská dovolená a výplata s ní souvisejících dávek.“
13)
Článek 20 se mění takto:
a)
v odstavci 1 se slovo „úpravy“ nahrazuje slovem „aktualizace“;
b)
v odstavci 3 se slova „zvláštním odvodu“ nahrazují slovy „solidárním odvodu“;
c)
odstavec 4 se nahrazuje tímto:
„4. Článek 44 služebního řádu se pro dočasné zaměstnance použije obdobně.“
14)
Článek 28a se mění takto:
a)
v odst. 3 poslední větě se slovo „upravují“ nahrazuje slovem „aktualizují“;
b)
v odstavci 10 se slova „orgány Unie“ nahrazují slovy „orgány v rámci příslušných orgánů Unie uvedené v čl. 6 prvním pododstavci“;
c)
odstavec 11 se nahrazuje tímto:
„Každé dva roky předkládá Komise zprávu o finanční situaci systému pojištění v nezaměstnanosti. Nezávisle na této zprávě může Komise prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s články 111 a 112 služebního řádu upravovat příspěvky na pojistné uvedené v odstavci 7 tohoto článku, je-li to nezbytné v zájmu finanční rovnováhy systému.“
15)
V čl. 33odst. 1 druhém pododstavci se slova „65 let“ nahrazují slovy „66 let“.
16)
Článek 34 se nahrazuje tímto:
„Článek 34
Pozůstalé osoby po zemřelém zaměstnanci, které jsou vymezeny v kapitole 4 přílohy VIII služebního řádu, mají nárok na pozůstalostní důchod za podmínek stanovených v článcích 35 až 38.
Pokud zemře bývalý zaměstnanec pobírající příspěvek v invaliditě nebo bývalý zaměstnanec ve smyslu čl. 2 písm. a), c), d), e) nebo f), který pobíral starobní důchod nebo který skončil pracovní poměr před dosažením důchodového věku a požádal, aby mu bylo vyplácení starobního důchodu odloženo na první den kalendářního měsíce po měsíci, ve kterém dosáhl důchodového věku, mají právní nástupci zemřelého zaměstnance vymezení v kapitole 4 přílohy VIII nárok na pozůstalostní důchod za podmínek stanovených v uvedené příloze.
Pokud není po dobu nejméně jednoho roku známo místo pobytu dočasného zaměstnance, bývalého dočasného zaměstnance pobírajícího příspěvek v invaliditě nebo starobní důchod nebo bývalého dočasného zaměstnance, který opustil službu před dosažením důchodového věku a požádal o odklad starobního důchodu k prvnímu dni měsíce následujícího po měsíci, ve kterém dosáhne důchodového věku, použijí se u jeho manžela/manželky a osob považovaných za jím vyživované obdobně ustanovení kapitoly 5 a 6 přílohy VIII služebního řádu o dočasných důchodech.,“;
17)
V čl. 36 prvním pododstavci třetí větě se slova „čl. 2 písm. a), c) nebo d)“ nahrazují slovy „čl. 2 písm. a), c), d), e) nebo f)“.
18)
V článku 37 čtvrtém pododstavci se slova „věku 63 let“ nahrazují slovy „důchodového věku“ a slova „čl. 2 písmena a), c) nebo d)“ se nahrazují slovy „čl. 2 písm. a), c), d), e) nebo f)“.
19)
V článku 39 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Při odchodu ze služby má zaměstnanec ve smyslu článku 2 nárok na starobní důchod, převod pojistně matematické protihodnoty nebo na odchodné vyměřené v souladu s kapitolou 3 hlavy V a s přílohou VIII služebního řádu. Pokud má zaměstnanec nárok na starobní důchod, jeho nárok na důchod se sníží v poměru k částkám vyplaceným v souladu s článkem 42.“;
20)
V článku 42 se první pododstavec nahrazuje tímto:
„V souladu s podmínkami, které stanoví orgán uvedený v čl. 6 prvním pododstavci, může zaměstnanec tento orgán požádat o uskutečnění jakékoli platby, kterou musí uhradit za účelem získání nebo zachování nároku na důchod v zemi svého původu.“
21)
Článek 47 se nahrazuje tímto:
„Článek 47
Kromě případu úmrtí končí pracovní poměr dočasných zaměstnanců:
a)
na konci měsíce, ve kterém zaměstnanec dosáhne věku 66 let, nebo případně k datu stanovenému v souladu s čl. 52 druhým a třetím pododstavcem služebního řádu, nebo
b)
pokud je smlouva uzavřena na dobu určitou:
i)
ke dni uvedenému ve smlouvě;
ii)
na konci výpovědní doby uvedené ve smlouvě, která zaměstnanci nebo orgánu umožňuje ukončit pracovní poměr dříve. Výpovědní doba nesmí být kratší než jeden měsíc za každý rok trvání pracovního poměru, přičemž nejkratší výpovědní doba činí jeden měsíc a nejdelší tři měsíce. U dočasných zaměstnanců, jejichž smlouvy byly obnoveny, činí nejdelší výpovědní doba šest měsíců. Běh výpovědní lhůty však nesmí začít běžet v průběhu těhotenství, je-li potvrzeno lékařem, mateřské dovolené nebo nemoci za předpokladu, že volno z důvodu nemoci nepřesahuje tři měsíce. S výhradou výše uvedených omezení se navíc během těhotenství, je-li potvrzeno lékařem, v průběhu mateřské dovolené nebo nemoci doba přerušuje. V případě rozvázání smlouvy orgánem má zaměstnanec právo na odstupné ve výši jedné třetiny jeho základního platu za období mezi dnem skončení plnění jeho povinností a dnem skončení platnosti jeho smlouvy;
iii)
pokud zaměstnanec nadále nesplňuje podmínky stanovené v čl. 12 odst. 2 písm. a) s výhradou možnosti udělení výjimky na základě uvedeného ustanovení. Pokud výjimka udělena není, použije se výpovědní doba uvedená v bodě ii); nebo
c)
pokud je smlouva uzavřena na dobu neurčitou:
i)
na konci výpovědní doby sjednané ve smlouvě; délka výpovědní doby nesmí být kratší než jeden měsíc za každý dokončený rok služby, přičemž nejkratší výpovědní doba činí tři měsíce a nejdelší deset měsíců. Výpovědní doba však nezačne běžet v průběhu těhotenství, je-li potvrzeno lékařem, mateřské dovolené nebo volna z důvodu nemoci za předpokladu, že volno z důvodu nemoci nepřesahuje tři měsíce. S výhradou výše uvedených omezení se navíc v průběhu těhotenství, je-li potvrzeno lékařem, mateřské dovolené nebo volna z důvodu nemoci doba přerušuje; nebo
ii)
pokud zaměstnanec nadále nesplňuje podmínky stanovené v čl. 12 odst. 2 písm. a) s výhradou možnosti udělení výjimky na základě uvedeného ustanovení. Pokud výjimka udělena není, použije se výpovědní doba uvedená v bodě i).“;
22)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 48a
V každém volebním období lze obdobně použít článek 50 služebního řádu na nejvýše pět vedoucích dočasných zaměstnanců politických skupin Evropského parlamentu, kteří jsou v platové třídě AD 15 nebo AD 16, za předpokladu, že dosáhli věku 55 let, odpracovali dvacet let v evropských institucích a nejméně dva a půl roku ve své poslední platové třídě.“;
23)
V článku 50c se zrušuje odstavec 2.
24)
V hlavě II se doplňuje nová kapitola, která zní:
„KAPITOLA 11
ZVLÁŠTNÍ USTANOVENÍ PRO DOČASNÉ ZAMĚSTNANCE UVEDENÉ V ČL. 2 PÍSM. F)
Článek 51
Článek 37 s výjimkou písm. b) prvního pododstavce a článek 38 služebního řádu se pro dočasné zaměstnance uvedené v čl. 2 písm. f) použije obdobně.
Článek 52
Odchylně od článku 17 třetího pododstavce mohou dočasní zaměstnanci uvedení v čl. 2 písm. f), kteří mají smlouvu na dobu neurčitou, dostat neplacené pracovní volno na období ne delší než jeden rok nezávisle na odpracované době.
Celková délka takového volna nesmí překročit dvanáct let za celou dobu zaměstnání.
Místo dočasného zaměstnance je možné obsadit jinou osobou.
Po uplynutí doby jeho volna musí být dočasný zaměstnanec znovu zařazen na první pracovní místo odpovídající jeho platové třídě, které se v jeho funkční skupině uvolní, pod podmínkou, že splňuje požadavky na toto místo. Pokud nabídnuté místo odmítne, zachová si právo nastoupit na další volné místo v jeho funkční skupině odpovídající jeho platové třídě za stejných podmínek. Pokud odmítne podruhé, orgán jej může bezodkladně propustit. Dokud není znovu zařazen či dočasně přidělen na pracovní místo, zůstává na neplaceném pracovním volnu z osobních důvodů.
Článek 53
Dočasný zaměstnanec uvedený v čl. 2 písm. f) bude zaměstnán na základě výběrového řízení uspořádaného jednou či více agenturami. Evropský úřad pro výběr personálu poskytne pomoc agenturám na žádost dotyčné agentury či dotyčných agentur při výběru zaměstnanců, zejména vymezením obsahu testů a uspořádáním výběrových řízení. Evropský úřad pro výběr personálu zajistí transparentnost výběrových řízení.
V případě externího výběrového řízení bude dočasný zaměstnanec uvedený v čl. 2 písm. f) zařazen pouze do platových tříd SC1 až SC2, AST 1 až AST 4 nebo AD 5 až AD 8. Agentura však případně může v náležitě odůvodněných případech schválit přijetí zaměstnance do platové třídy AD 9, AD 10, AD 11 nebo výjimečně v platové třídě AD 12 na pracovní místa s odpovídající odpovědností v rámci omezení daným schváleným plánem pracovních míst. Přepočteno na pětileté klouzavé období nepřesáhne celkový počet zaměstnanců zařazených do platových tříd AD 9 až AD 12 v rámci jedné agentury 20 % celkového počtu dočasných zaměstnanců přijatých do funkční skupiny AD.
Článek 54
V případě dočasných zaměstnanců uvedených v čl. 2 písm. f) se zařazení do nejbližší vyšší platové třídy provádí výhradně výběrem z okruhu zaměstnanců, kteří odpracovali minimálně dva roky v platové třídě, po zvážení srovnatelných zásluh těchto dočasných zaměstnanců a posudků o nich. Poslední věta čl. 45 odst. 1 a čl. 45 odst. 2 služebního řádu se použije obdobně. Koeficienty pro povýšení u průměrného služebního postupu, jak jsou stanoveny pro úředníky v oddíle B přílohy I služebního řádu nesmí být překročeny.
Jednotlivé agentury přijmou v souladu s článkem 110 služebního řádu obecná ustanovení pro provedení tohoto článku.
Článek 55
Přejde-li dočasný zaměstnanec uvedený v čl. 2 písm. f) po interním zveřejnění volného pracovního místa na nové místo v rámci své funkční skupiny, nebude zařazen do platové třídy či platového stupně, jež by byly nižší než u jeho dřívějšího místa, pokud se jeho platová třída shoduje s jednou z platových tříd uvedených v oznámení výběrového řízení na volné pracovní místo.
Stejná ustanovení se použijí obdobně, uzavře-li uvedený dočasný zaměstnanec novou smlouvu s agenturou bezprostředně po skončení doby trvání předcházející smlouvy, kterou uzavřel s jinou agenturou.
Článek 56
V souladu s čl. 110 odst. 2 služebního řádu přijme každá agentura obecná ustanovení o postupech upravujících přijímání a využívání dočasných zaměstnanců uvedených v čl. 2 písm. f).“
25)
Hlava III se zrušuje.
26)
V čl. 79 odst. 2 se slova „Každý orgán“ nahrazují slovy „Orgán uvedený v čl. 6 prvním pododstavci“.
27)
Článek 80 se mění takto:
a)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Příslušný orgán uvedený v čl. 6 prvním pododstavci každého orgánu, agentury nebo subjektu uvedených v článku 3a může na základě této tabulky vymezit po projednání s Výborem pro služební řád podrobněji pravomoci náležející ke každému druhu pracovní činnosti.“;
b)
odstavec 4 se nahrazuje tímto:
„4. Články 1d a 1e služebního řádu se použijí obdobně.“
28)
Článek 82 se mění takto:
a)
v odstavci 6 se slova „Každý orgán“ nahrazují slovy „Orgán uvedený v čl. 6 prvním pododstavci“;
b)
vkládá se následující odstavec, který zní:
„7. Smluvní zaměstnanci ve funkční skupině II, III a IV se mohou zúčastnit interních výběrových řízení, pouze pokud pracují v institucích déle než tři roky. Smluvní zaměstnanci ve funkční skupině II mají přístup pouze k výběrovým řízením na pracovní místa platové třídy SC 1 až 2, ve funkční skupině III platové třídy AST 1 až 2 a ve funkční skupině IV platové třídy AST 1 až 4 nebo AD 5 a 6. Celkový počet kandidátů z řad smluvních zaměstnanců jmenovaných na volná pracovní místa v těchto platových třídách nepřekročí 5 % celkového počtu všech jmenování do těchto funkčních skupin uskutečněných v jednom roce v souladu s čl. 30 druhým pododstavcem služebního řádu.“
29)
Článek 84 se nahrazuje tímto:
„Článek 84
1. Smluvní zaměstnanec, jehož smlouva je uzavřena na dobu nejméně jednoho roku, prochází zkušební dobou po dobu prvních šesti měsíců pracovního poměru, pokud je zařazen do funkční skupiny I, a po dobu prvních devíti měsíců, pokud je zařazen do kterékoli jiné funkční skupiny.
Pokud smluvnímu zaměstnanci v průběhu jeho zkušební doby brání nemoc, mateřská dovolená podle článku 58 služebního řádu nebo úraz v plnění jeho pracovních povinností po souvislou dobu jednoho měsíce nebo delší, může orgán uvedený v čl. 6 prvním pododstavci tuto zkušební dobu odpovídajícím způsobem prodloužit. Celková délka zkušební doby nesmí za žádných okolností přesáhnout patnáct měsíců.
2. Zpráva o smluvním zaměstnanci se vyhotoví kdykoli před uplynutím zkušební doby, pokud se jeho práce ukazuje jako zjevně nedostatečná.
Tato zpráva se předá dotyčné osobě a ta má právo se k ní písemně vyjádřit ve lhůtě osmi pracovních dnů. Přímý nadřízený neprodleně zašle tuto zprávu a vyjádření smluvního zaměstnance orgánu uvedenému v čl. 6 prvním pododstavci. Na základě zprávy může orgán uvedený v čl. 6 prvním pododstavci rozhodnout o propuštění smluvního zaměstnance před koncem zkušební doby s měsíční výpovědní dobou, nebo jej může po zbytek zkušební doby přeřadit do jiného útvaru.
3. Nejpozději měsíc před koncem zkušební doby se vyhotoví zpráva o schopnosti smluvního zaměstnance vykonávat povinnosti spojené s jeho funkcí, jakož i o jeho chování a služební výkonnosti. Tato zpráva se předá smluvnímu zaměstnanci a ten má právo se k ní písemně vyjádřit ve lhůtě osmi pracovních dnů.
Je-li doporučeno propuštění nebo ve výjimečných případech prodloužení zkušební doby v souladu s odstavcem 1, zašle přímý nadřízený pracovník smluvního zaměstnance zprávu a vyjádření neprodleně orgánu uvedenému v čl. 6 prvním pododstavci.
Smluvní zaměstnanec, který svou prací nebo chováním neprokázal, že je vhodné jej dále zaměstnávat, bude propuštěn.
Závěrečné rozhodnutí se přijímá na základě zprávy uvedené v tomto odstavci a na základě informací o chování smluvního zaměstnance s ohledem na hlavu II služebního řádu dostupných orgánu uvedenému v čl. 6 prvním pododstavci.
4. Propuštěný smluvní zaměstnanec má nárok na odstupné ve výši jedné třetiny svého základního platu za každý celý měsíc ve zkušební době.“
30)
V čl. 85 odst. 3 se slova „v článku 314 Smlouvy o ES“ nahrazují slovy „v čl. 55 odst. 1 Smlouvy o Evropské unii“.
31)
V článku 86 se odstavec 1 mění takto:
a)
v druhém pododstavci se doplňuje nová věta, která zní:
„Ustanovení čl. 32 druhého pododstavce služebního řádu se však použije obdobně na smluvní zaměstnance přijímané v platové třídě 1.“
b)
doplňuje se nový pododstavec, který zní:
„Obecná prováděcí ustanovení k provedení tohoto pododstavce se přijmou v souladu s článkem 110 služebního řádu.“
32)
V čl. 88 prvním pododstavci písm. b) se slova „tři roky“ nahrazují slovy „šest let“.
33)
Článek 91 se nahrazuje tímto:
„Článek 91
Články 16 až 18 se použijí obdobně.
Ustanovení čl. 55 odst. 4 druhé věty služebního řádu se nepoužije na smluvní zaměstnance.
Práce přesčas smluvních zaměstnanců ve funkčních skupinách III a IV nezakládá nárok na náhradu nebo odměnu.
Za podmínek stanovených v příloze VI služebního řádu mají smluvní zaměstnanci ve funkčních skupinách I a II nárok na náhradní volno za práci přesčas nebo na její proplacení, pokud služební důvody neumožňují udělení náhradního volna během dvou měsíců následujícího po tom, ve kterém byla práce přesčas vykonána.“;
34)
V článku 95 se slova „do věku 63 let“ nahrazují slovy „do dosažení důchodového věku“.
35)
Článek 96 se mění takto:
a)
v odstavci 3 se slovo „upravují“ nahrazuje slovem „aktualizují“.
b)
odstavec 11 se nahrazuje tímto:
„11. Každé dva roky předkládá Komise zprávu o finanční situaci systému pojištění v nezaměstnanosti. Nezávisle na této zprávě může Komise prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci v souladu s články 111 a 112 služebního řádu upravovat příspěvky na pojistné uvedené v odstavci 7, je-li to nezbytné v zájmu finanční rovnováhy systému.“
36)
V čl. 101 odst. 1 druhém pododstavci druhé větě se slova „65 let“ nahrazují slovy „66 let“;
37)
Článek 103 se mění takto:
a)
odstavec 2 se nahrazuje tímto:
„2. Pokud zemře bývalý smluvní zaměstnanec pobírající příspěvek v invaliditě nebo bývalý smluvní zaměstnanec, který pobíral starobní důchod nebo který skončil pracovní poměr před dosažením důchodového věku a požádal, aby mu bylo vyplácení starobního důchodu odloženo na první den kalendářního měsíce po měsíci, ve kterém dosáhl důchodového věku, mají právní nástupci zemřelého smluvního zaměstnance podle kapitoly 4 přílohy VIII služebního řádu nárok na pozůstalostní důchod za podmínek stanovených v uvedené příloze.“;
b)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Pokud není po dobu nejméně jednoho roku známo místo pobytu smluvního zaměstnance nebo bývalého smluvního dočasného zaměstnance pobírajícího příspěvek v invaliditě nebo starobní důchod nebo bývalého smluvního zaměstnance, který opustil službu před dosažením důchodového věku a požádal o odklad starobního důchodu k prvnímu dni kalendářního měsíce následujícího po měsíci, ve kterém dosáhne důchodového věku, použijí se u jeho manžela / manželky a osob považovaných za jím vyživované obdobně ustanovení kapitoly 5 a 6 přílohy VIII služebního řádu o dočasných důchodech.“
38)
V čl. 106 odst. 4 se slova „věku 63 let“ nahrazují slovy „důchodového věku“.
39)
V článku 120 se slova „každý orgán“ nahrazují slovy „orgán uvedený v čl. 6 prvním pododstavci“.
40)
Vkládá senový článek, který zní:
„Článek 132a
V souladu s prováděcími opatřeními uvedenými v čl. 125 odst. 1 a na výslovnou žádost dotyčného poslance nebo poslanců, jimž akreditovaný parlamentní asistent poskytuje podporu, může být asistentovi vyplacen buď příspěvek na zařízení, nebo příspěvek na znovuosídlení z příspěvku příslušného poslance na asistenty, a to pouze jednou a poté, co doloží, že změna místa jeho bydliště byla nezbytná. Výše příspěvku nepřekročí základní měsíční plat asistenta.“;
41)
Článek 139 se mění takto:
a)
odstavec 1 se mění takto:
i)
písmeno b se nahrazuje tímto:
„b)
na konci měsíce, ve kterém akreditovaný parlamentní asistent dosáhne věku 66 let, nebo výjimečně k datu stanovenému v souladu s čl. 52) druhým a třetím pododstavcem služebního řádu;“
ii)
písmeno d) se nahrazuje tímto:
„d)
s ohledem na skutečnost, že důvěra je základem profesionálního vztahu mezi poslancem a jeho akreditovaným parlamentním asistentem, po skončení výpovědní doby uvedené ve smlouvě, která akreditovanému parlamentnímu asistentovi nebo Evropskému parlamentu jednajícímu na žádost poslance nebo poslanců Evropského parlamentu, u nichž je akreditovaný parlamentní asistent zaměstnán, dává právo ukončit smlouvu před uplynutím její platnosti. Výpovědní doba nesmí být kratší než jeden měsíc za každý odpracovaný rok, nesmí však být kratší než jeden měsíc a delší než tři měsíce. Výpovědní doba však nesmí začít běžet v průběhu těhotenství, je-li potvrzeno lékařem, mateřské dovolené nebo nemoci, pokud doba nemoci nepřesáhne tři měsíce. Mimoto se výpovědní doba s výhradou výše uvedeného omezení přerušuje v průběhu těhotenství, je-li potvrzeno lékařem, a během mateřské dovolené a nemoci“;
b)
vkládá se nový odstavec, který zní:
„3a. Prováděcí opatření uvedená v čl. 125 odst. 1 stanoví smírčí řízení, jež se použije před vypršením platnosti smlouvy akreditovaného parlamentního asistenta na žádost poslance nebo poslanců Evropského parlamentu, jimž akreditovaný parlamentní asistent poskytuje služby, nebo na žádost dotčeného parlamentního asistenta, a to podle odst. 1 písm. d) a odstavce 3.“
42)
V článku 141 se slova „každý orgán“ nahrazují slovy „orgán uvedený v čl. 6 prvním pododstavci“.
43)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 142a
Do 31. prosince 2020 předloží Komise Evropskému parlamentu a Radě zprávu, ve které vyhodnotí fungování pracovního řádu ostatních zaměstnanců.“
44)
Příloha se mění takto:
a)
v čl. 1 odst. 1 se doplňují nové věty, které znějí:
„Článek 21, článek 22 s výjimkou odstavce 4, články 23, 24a a čl. 31 odst. 6 a 7 uvedené přílohy se použijí obdobně na ostatní zaměstnance, kteří jsou ke dni 31. prosince 2013 v pracovním poměru. Ustanovení čl. 30 a čl. 31 odst. 1, 2, 3 a 5 uvedené přílohy se použijí obdobně na dočasné zaměstnance, kteří jsou ke dni 31. prosince 2013 v pracovním poměru. Pro zaměstnance, kteří nastoupili do pracovního poměru před 1. lednem 2014, se slovy „66 let“ v čl. 33 odst. 1 druhém pododstavci, v čl. 47 písm. a), čl. 101 odst. 1 druhém pododstavci a v čl. 139 odst. 1 písm. b) pracovního řádu ostatních zaměstnanců rozumí slova „65 let“.“;
b)
doplňuje se nový článek, který zní:
„Článek 6
S účinkem od 1. ledna 2014 se smlouvy dočasných zaměstnanců, na něž se vztahuje čl. 2 písm. a) pracovního řádu ostatních zaměstnanců a kteří jsou ke dni 31. prosince 2013 zaměstnáni v určité agentuře, bez nového výběrového řízení mění ve smlouvy podle čl. 2 písm. f) tohoto pracovního řádu ostatních zaměstnanců. V ostatních ohledech se smluvní podmínky nemění. Tento článek se nevztahuje na smlouvy dočasných zaměstnanců přijatých jako vedoucí či zástupci vedoucích agentur, jak je stanoveno v aktu Unie o zřízení dotyčné agentury a úředníků, kteří byli ve služebním zájmu přeřazeni do agentury.“
Článek 3
1. Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
2. Použije se ode dne 1. ledna 2014 s výjimkou čl. 1 bodu 44 a čl. 1 bodu 73 písm. d), které se použijí, ode dne vstupu tohoto nařízení v platnost.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 22. října 2013.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE, EURATOM) NR 1023/2013
z dnia 22 października 2013 r.
zmieniające regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej i warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 336,
uwzględniając Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 12,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, przedłożony po konsultacji z Komitetem ds. Regulaminu Pracowniczego,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Trybunału Sprawiedliwości (1),
uwzględniając opinię Trybunału Obrachunkowego (2),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Unia Europejska wraz z ponad 50 jej instytucjami i agencjami powinna nadal posiadać wysokiej jakości europejską administrację publiczną, tak aby móc osiągać swoje cele, realizować swoje strategie polityczne i działania, a także wykonywać swoje zadania na najwyższym możliwym poziomie zgodnie z Traktatami, w celu sprostania wyzwaniom, zarówno wewnętrznym, jak i zewnętrznym, które czekają ją w przyszłości, oraz służenia obywatelom Unii.
(2)
W związku z tym konieczne jest zapewnienie uregulowań ramowych pozwalających na przyciągnięcie, zatrudnienie i zatrzymanie wysoko wykwalifikowanych pracowników władających wieloma językami, niezależnych i reprezentujących najwyższe standardy zawodowe, wybieranych spośród obywateli państw członkowskich przy zastosowaniu zasady jak najszerszego zasięgu geograficznego i przy należytym uwzględnieniu równowagi płci, oraz umożliwienie takim pracownikom wykonywania obowiązków w sposób jak najbardziej skuteczny i efektywny. W związku z tym należy przezwyciężyć obecne trudności, jakich doświadczają instytucje unijne przy naborze urzędników lub pracowników pochodzących z niektórych państw członkowskich.
(3)
Zważywszy na liczbę pracowników europejskiej służby publicznej w stosunku do celów Unii i liczby jej ludności, zmniejszenie liczby pracowników unijnych instytucji i agencji nie powinno wpływać negatywnie na wypełnianie przez nie swych zadań oraz na wykonywanie obowiązków i funkcji zgodnie z zobowiązaniami i uprawnieniami przewidzianymi w Traktatach. W związku z tym konieczna jest przejrzystość w zakresie kosztów związanych z personelem ponoszonych przez każdą instytucję i agencję w odniesieniu do wszystkich kategorii zatrudnionych przez nie pracowników.
(4)
Od europejskiej służby publicznej oczekuje się, aby utrzymywała najwyższe standardy etyki zawodowej oraz aby pozostawała zawsze niezależna. W związku z tym należy doprecyzować przepisy tytułu II regulaminu pracowniczego (4), który zawiera uregulowania ramowe dotyczące praw i obowiązków. Urzędnicy lub byli urzędnicy, którzy nie wywiązują się z tych obowiązków, powinni podlegać odpowiedzialności dyscyplinarnej.
(5)
Wartością europejskiej służby cywilnej jest również jej różnorodność kulturalna i językowa, którą można zapewnić jedynie wtedy, gdy zagwarantowana zostanie właściwa równowaga pod względem obywatelstwa urzędników. Procedury rekrutacji i mianowania powinny zapewniać zatrudnianie pracowników reprezentujących jak najszerszy zasięg geograficzny, wśród których będą obywatele wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej, jednak bez rezerwowania stanowisk dla obywateli jakiegokolwiek konkretnego państwa członkowskiego. W tym celu oraz aby zaradzić ewentualnemu znaczącemu brakowi równowagi pod względem obywatelstwa urzędników, nieuzasadnionemu obiektywnymi kryteriami, każda instytucja powinna otrzymać możliwość przyjęcia uzasadnionych i odpowiednich środków. Takie środki nie mogą w żadnym przypadku prowadzić do przyjęcia innych kryteriów rekrutacji, niż kryteria oparte na kompetencjach. Komisja powinna przedkładać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wdrażania odpowiednich środków przez instytucje.
(6)
W celu zapewnienia zatrudniania pracowników reprezentujących jak najszerszy zasięg geograficzny instytucje powinny dokładać starań, aby wspierać wielojęzyczne i wielokulturowe kształcenie dzieci swoich pracowników. Wkład Unii w finansowanie szkół europejskich, określany przez władzę budżetową zgodnie z odpowiednimi przepisami, powinien być pokrywany z budżetu Unii. W przypadku gdy niezbędne jest to w interesie funkcjonowania instytucji, Komisja powinna mieć możliwość zwrócenia się do właściwych organów o ponowne rozważenie lokalizacji nowej szkoły europejskiej.
(7)
Szerszym celem powinna być optymalizacja procesu zarządzania zasobami ludzkimi w europejskiej służbie publicznej charakteryzującej się najwyższą fachowością, kompetencjami, niezależnością, lojalnością, bezstronnością oraz stabilnością, a także różnorodnością kulturową i językową oraz atrakcyjnymi warunkami zatrudnienia.
(8)
Urzędnicy powinni odbywać dziewięciomiesięczny okres próbny. Podejmując decyzję o powołaniu urzędnika, organ powołujący powinien uwzględniać sprawozdanie z okresu próbnego sporządzone na koniec tego okresu oraz podejście osoby odbywającej okres próbny do jej obowiązków wynikających z regulaminu pracowniczego. Należy umożliwić sporządzenie w dowolnym czasie sprawozdania dotyczącego osoby odbywającej okres próbny, jeżeli praca tej osoby w sposób oczywisty nie będzie spełniać wymagań. W pozostałych przypadkach sprawozdanie powinno być sporządzane dopiero pod koniec okresu próbnego.
(9)
Aby zagwarantować równoległy rozwój siły nabywczej wynagrodzeń urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej oraz siły nabywczej wynagrodzeń krajowych urzędników służby cywilnej zatrudnionych w administracji centralnej państw członkowskich, istotne jest zachowanie zasady wieloletniego mechanizmu aktualizowania wysokości płacy, nazywanego „metodą”, poprzez zapewnienie jego stosowania do końca 2023 r. oraz dokonanie jego przeglądu na początku 2022 r., przy jednoczesnym uwzględnieniu mechanizmu umożliwiającego tymczasowe przedłużenie okresu stosowania metody. Ponadto, aby zaradzić trudnościom w stosowaniu metody, jakie występowały w przeszłości, należy przewidzieć metodę umożliwiającą coroczne automatyczne aktualizowanie wysokości wszystkich wynagrodzeń, emerytur oraz dodatków, obejmującą automatyczną klauzulę kryzysową. W tym celu odpowiednie kwoty wymienione w regulaminie pracowniczym urzędników i warunkach zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej powinny być rozumiane jako kwoty referencyjne, które będą podlegać regularnej i automatycznej aktualizacji. Te zaktualizowane kwoty powinny być w celach informacyjnych publikowane przez Komisję w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej seria C. Ten mechanizm aktualizacji powinien również być wykorzystywany we wszystkich innych sytuacjach, w których taka aktualizacja jest przewidziana.
(10)
Ważną kwestią jest zapewnienie jakości danych statystycznych stosowanych przy aktualizacji wysokości wynagrodzeń i emerytur. Zgodnie z zasadą bezstronności krajowe urzędy statystyczne lub inne właściwe organy państw członkowskich powinny gromadzić dane na szczeblu krajowym i przesyłać je do Eurostatu.
(11)
Potencjalne korzyści dla urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej wynikające z zastosowania metody powinny być zrównoważone poprzez ponowne wprowadzenie systemu „składki”. Podobnie jak w przypadku metody, stosowanie tej składki solidarnościowej może być tymczasowo przedłużone. Uzasadnione wydaje się podwyższenie składki solidarnościowej w porównaniu z poziomem składki specjalnej mającej zastosowanie w latach 2004-2012, a także wprowadzenie bardziej progresywnej stawki. Ma to na celu uwzględnienie szczególnie trudnych warunków gospodarczych i społecznych w Unii oraz ich wpływu na finanse publiczne w całej Unii. Potrzeba konsolidacji finansów publicznych w Unii, w tym również w perspektywie krótkoterminowej, wymaga sprawnego i szczególnego wysiłku solidarnościowego ze strony pracowników instytucji unijnych. Taka składka solidarnościowa powinna zatem mieć zastosowanie do wszystkich urzędników i innych pracowników Unii od dnia 1 stycznia 2014 r.
(12)
W konkluzjach z dnia 8 lutego 2013 r. w sprawie wieloletnich ram finansowych Rada Europejska wskazała, że potrzeba konsolidacji finansów publicznych w krótkiej, średniej i długiej perspektywie wymaga szczególnych wysiłków ze strony każdej administracji publicznej i jej pracowników, aby poprawić wydajność i efektywność oraz dostosować się do zmieniającej się sytuacji gospodarczej. Postulat ten był w istocie powtórzeniem celu określonego we wniosku Komisji z 2011 r. dotyczącym zmiany regulaminu pracowniczego urzędników i warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, w którym to wniosku dążono do zapewnienia oszczędności i uznano, że wyzwania, przed jakimi stoi obecnie Unia Europejska, wymagają szczególnego wysiłku ze strony każdej administracji publicznej oraz każdego ich pracownika, w celu poprawy wydajności oraz dostosowaniu się do zmieniających się warunków gospodarczych i społecznych w Europie. Rada Europejska wezwała ponadto - w ramach reformy regulaminu pracowniczego - do korekty wynagrodzeń i emerytur wszystkich pracowników instytucji unijnych poprzez zawieszenie stosowania metody aktualizacji wynagrodzeń na dwa lata oraz do ponownego wprowadzenia nowej składki solidarnościowej w ramach reformy metody aktualizacji wynagrodzeń.
(13)
W świetle tych konkluzji oraz aby zareagować na przyszłe ograniczenia budżetowe, a także okazać solidarność ze strony europejskiej służby cywilnej w obliczu radykalnych środków przyjętych przez państwa członkowskie w wyniku bezprecedensowego kryzysu finansowego i szczególnie trudnych warunków społecznych i gospodarczych w państwach członkowskich i w całej Unii, należy przewidzieć zawieszenie stosowania metody na dwa lata w odniesieniu do wszystkich wynagrodzeń, emerytur i dodatków przysługujących urzędnikom oraz zastosować składkę solidarnościową mimo takiego zawieszenia.
(14)
Zmiany demograficzne i zmieniająca się struktura wiekowa ludności wymagają podniesienia wieku emerytalnego, jednak pod warunkiem wprowadzenia środków przejściowych w odniesieniu do urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej będących już w trakcie służby. Zastosowanie tych środków przejściowych jest konieczne, aby zapewnić poszanowanie praw nabytych przez urzędników będących już w trakcie służby, którzy uiszczali składki na rzecz umownego funduszu emerytalnego dla urzędników Unii Europejskiej. Ponadto należy zwiększyć elastyczność wieku emerytalnego, ułatwiając pracownikom dobrowolne kontynuowanie pracy do 67 roku życia i umożliwiając im - w wyjątkowych przypadkach i na szczególnych warunkach - kontynuowanie pracy do 70 roku życia.
(15)
Ponieważ system emerytalno-rentowy Unii Europejskiej znajduje się w równowadze aktuarialnej, a równowaga ta musi zostać utrzymana w perspektywie krótko- i długoterminowej, pracownicy zatrudnieni przed dniem 1 stycznia 2014 r. powinni otrzymać rekompensatę z tytułu wpłaconych przez nich składek emerytalnych w postaci środków przejściowych, na przykład dostosowanej stopy przyrostu świadczeń emerytalnych za lata służby przepracowane po osiągnięciu wieku emerytalnego (zachęta ustalona w Barcelonie), oraz poprzez zastosowanie połowy obniżki w przypadku przejścia na wcześniejszą emeryturę po ukończeniu 60 roku życia, lecz przed osiągnięciem ustawowego wieku emerytalnego.
(16)
Zgodnie z powszechną praktyką aktuarialną przy ustalaniu poziomu stóp procentowych i wzrostu wynagrodzeń należy uwzględnić wcześniejsze obserwacje poczynione w okresie 20-40 lat w celu zapewnienia odpowiedniej równowagi systemów emerytalno-rentowych. W związku z tym należy wydłużyć zastosowanie średnich kroczących w odniesieniu do stóp procentowych i wzrostu wynagrodzeń do 30 lat, przy zapewnieniu okresu przejściowego trwającego siedem lat.
(17)
Rada zwróciła się do Komisji o przygotowanie analizy art. 5 ust. 4, załącznika I sekcji A oraz art. 45 ust. 1 regulaminu pracowniczego i przedstawienie odpowiednich wniosków w celu ustanowienia wyraźnego związku między zakresem odpowiedzialności a grupą zaszeregowania oraz w celu zapewnienia większego nacisku na kwestie związane z poziomem odpowiedzialności przy porównywaniu zasług w kontekście awansu.
(18)
Zgodnie z powyższym postulatem otrzymanie awansu do wyższej grupy zaszeregowania powinno być uzależnione od osobistego zaangażowania, od zwiększania umiejętności i podnoszenia kwalifikacji, a także od wykonywania obowiązków, których znaczenie uzasadnia przeniesienie urzędnika do wyższej grupy zaszeregowania.
(19)
Ścieżka kariery w ramach grup funkcyjnych AD i AST powinna zostać zrestrukturyzowana w taki sposób, aby najwyższe grupy zaszeregowania były zarezerwowane dla ograniczonej liczby urzędników posiadających najszerszy zakres odpowiedzialności Administratorzy mogą zatem awansować jedynie do grupy zaszeregowania AD 12, chyba że zostaną mianowani na konkretne stanowisko powyżej tej grupy zaszeregowania, zaś grupy zaszeregowania AD 13 i AD 14 powinny być zarezerwowane dla tych pracowników, których role wiążą się ze znaczącym zakresem odpowiedzialności. Podobnie, urzędnicy należący do grupy zaszeregowania AST 9 mogą awansować do grupy zaszeregowania AST 10 jedynie zgodnie z procedurą określoną w art. 4 i art. 29 ust. 1 regulaminu pracowniczego.
(20)
W celu jeszcze lepszego dostosowania struktur kariery zawodowej w ramach obecnych obszarów pracy pracowników AST do różnych poziomów odpowiedzialności i w ramach niezbędnego wkładu w ograniczanie wydatków administracyjnych należy wprowadzić nową grupę funkcyjną AST/SC obejmującą sekretarzy i pracowników biurowych. Wynagrodzenie oraz wartość wskaźników awansu powinny służyć zapewnieniu odpowiedniej korelacji między zakresem odpowiedzialności a poziomem wynagrodzenia. Dzięki temu możliwe będzie utrzymanie stabilnej i wszechstronnej europejskiej służby publicznej. Komisja powinna ocenić skalę i skutki wprowadzenia tej nowej grupy funkcyjnej i przedstawić sprawozdanie na ten temat, ze szczególnym uwzględnieniem sytuacji kobiet, tak aby zapewnić utrzymanie stabilnej i wszechstronnej europejskiej służby publicznej.
(21)
Utrzymuje się minimalny okres dwóch lat pracy w danej grupie zaszeregowania przed awansem urzędnika do następnej wyższej grupy zaszeregowania, aby umożliwić szybszy awans wyróżniającym się pracownikom. Każda instytucja powinna zapewnić, aby jej wewnętrzna polityka kadrowa wykorzystywała możliwości przewidziane w regulaminie pracowniczym w celu umożliwienia odpowiedniej kariery zawodowej urzędnikom o wysokim potencjale i wyróżniających się wynikami w pracy.
(22)
Wymiar czasu pracy obowiązujący w instytucjach powinien zostać dostosowany do wymiaru czasu pracy obowiązującego w niektórych państwach członkowskich Unii Europejskiej, aby zrekompensować redukcję personelu w instytucjach. Dostosowanie to powinno uwzględniać wymiar czasu pracy mający zastosowanie w służbach publicznych państw członkowskich. Wprowadzenie minimalnej liczby godzin w ramach tygodniowego czasu pracy zapewni, aby pracownicy zatrudnieni przez instytucje byli w stanie sprostać obciążeniu pracą związanemu z realizowaniem celów polityki Unii Europejskiej, harmonizując jednocześnie warunki pracy w instytucjach w interesie solidarności w ramach unijnej służby publicznej.
(23)
Uzgodnienia dotyczące elastycznego czasu pracy stanowią istotny element nowoczesnej i wydajnej administracji publicznej; zapewniają one warunki pracy przyjazne dla rodziny oraz umożliwiają osiągnięcie odpowiedniej równowagi płci w ramach instytucji. W związku z tym w regulaminie pracowniczym należy wprowadzić wyraźne odniesienie do tych uzgodnień.
(24)
Zasady dotyczące czasu podróży w związku z urlopem oraz rocznego zwrotu kosztów podróży między miejscem zatrudnienia a miejscem pochodzenia powinny zostać unowocześnione, zracjonalizowane i powiązane z przyznaniem statusu ekspatrianta w celu uproszczenia ich stosowania i poprawy ich przejrzystości. W szczególności należy zastąpić czas podróży w związku z urlopem corocznym urlopem z tytułu miejsca pochodzenia i ograniczyć go do maksymalnie dwóch i pół dnia.
(25)
Podobnie należy uprościć zasady zwrotu kosztów przeprowadzki, aby ułatwić ich stosowanie zarówno w przypadku administracji, jak i pracowników, których to dotyczy. W tym celu należy wprowadzić pułapy kosztów uwzględniające sytuację rodzinną danego urzędnika lub pracownika oraz średni koszt przeprowadzki i związanego z nią ubezpieczenia.
(26)
Niektórzy pracownicy muszą często odbywać podróże służbowe do innych głównych miejsc pracy ich instytucji. Tego rodzaju sytuacje nie są obecnie w należyty sposób uwzględnione w zasadach dotyczących podróży służbowych. W związku z tym należy je dostosować, aby w takich przypadkach umożliwić zwrot kosztów zakwaterowania w oparciu o kwotę zryczałtowaną.
(27)
Należy unowocześnić warunki pracy pracowników zatrudnionych w państwach trzecich i zracjonalizować je pod względem kosztów, uzyskując oszczędności. Należy też dostosować uprawnienia do urlopu corocznego a także wprowadzić przepisy przewidujące możliwość uwzględnienia szerszego zakresu parametrów przy określaniu dodatku ze względu na warunki życia, bez wpływu na ogólny cel zakładający uzyskanie oszczędności. Należy dokonać przeglądu warunków przyznawania dodatku na zakwaterowanie, aby lepiej uwzględnić warunki lokalne oraz zmniejszyć obciążenie administracyjne.
(28)
Należy zapewnić bardziej elastyczne uregulowania ramowe dotyczące zatrudniania personelu kontraktowego. Instytucjom unijnym należy w związku z tym zapewnić możliwość zatrudniania personelu kontraktowego na maksymalny okres sześciu lat, aby personel ten mógł wykonywać zadania pod nadzorem urzędników lub personelu tymczasowego. Ponadto, mimo iż przeważająca większość urzędników będzie w dalszym ciągu zatrudniana na podstawie konkursów otwartych, instytucje powinny zostać upoważnione do organizowania konkursów wewnętrznych, w których w wyjątkowych przypadkach i na szczególnych warunkach będą mogli uczestniczyć również członkowie personelu kontraktowego.
(29)
Należy wprowadzić ustalenia przejściowe, aby umożliwić stopniowe wdrażanie nowych przepisów i środków, przy jednoczesnym poszanowaniu praw nabytych i uzasadnionych oczekiwań pracowników zatrudnionych przed wejściem w życie niniejszych zmian w regulaminie pracowniczym.
(30)
Podobnie jak inni pracownicy, do których zastosowanie ma regulamin pracowniczy, pracownicy agencji objęci są unijnym systemem emerytalno-rentowym. Agencje w pełni samofinansujące się płacą obecnie należne od pracodawcy składki na rzecz tego systemu. Aby zapewnić przejrzystość budżetową oraz bardziej zrównoważony podział obciążeń, agencje, które są częściowo finansowane z budżetu ogólnego Unii Europejskiej, powinny płacić część składek należnych od pracodawcy, która odpowiada stosunkowi między dochodami agencji bez dotacji z budżetu ogólnego Unii Europejskiej a jej całkowitymi dochodami. Ponieważ ten nowy przepis może wymagać dostosowania odpowiednich przepisów dotyczących opłat pobieranych przez agencje, powinien on mieć zastosowanie dopiero od dnia 1 stycznia 2016 r. W stosownych przypadkach Komisja powinna przedstawić wnioski dotyczące dostosowania tych przepisów.
(31)
W celu uproszczenia i zapewnienia spójności polityki kadrowej przepisy przyjęte przez Komisję w celu wykonania regulaminu pracowniczego powinny na zasadzie analogii mieć zastosowanie do agencji. Jednakże w celu zapewnienia, aby w razie konieczności możliwe było uwzględnienie szczególnej sytuacji agencji, powinny być one upoważnione do wystąpienia do Komisji z wnioskiem o zezwolenie na przyjęcie przepisów wykonawczych stanowiących odstępstwo od przepisów przyjętych przez Komisję lub na niestosowanie przepisów ustanowionych przez Komisję.
(32)
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej powinien utworzyć rejestr zawierający wszystkie przyjęte przepisy służące wykonaniu regulaminu pracowniczego i zarządzać tym rejestrem. Rejestr ten, dostępny do wglądu dla wszystkich instytucji, agencji i państw członkowskich, pozwoli na zapewnienie przejrzystości i spójne stosowanie regulaminu pracowniczego.
(33)
W celu zharmonizowania i doprecyzowania zasad dotyczących przyjmowania przepisów wykonawczych oraz mając na uwadze ich wewnętrzny i administracyjny charakter, należy przekazać odpowiednie uprawnienia decyzyjne organowi powołującemu oraz organowi upoważnionemu do zawierania umów.
(34)
Z uwagi na dużą liczbę członków personelu tymczasowego w agencjach oraz potrzebę określenia spójnej polityki kadrowej należy utworzyć nową kategorię członków personelu tymczasowego i przyjąć szczególne zasady mające zastosowanie do tej kategorii.
(35)
Komisja powinna nadal monitorować sytuację budżetową wspólnego systemu ubezpieczenia chorobowego i podjąć wszelkie niezbędne kroki w przypadku braku równowagi strukturalnej tego systemu.
(36)
W myśl art. 15 Protokołu (nr 7) w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej niektóre dane urzędników i innych pracowników podlegają przekazaniu rządom państw członkowskich.
(37)
Aby zrealizować cele ustanowione w regulaminie pracowniczym, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności w odniesieniu do niektórych aspektów dotyczących warunków pracy. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W regulaminie pracowniczym urzędników Unii Europejskiej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1d wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 3 słowo „instytucje” zastępuje się słowami „organy powołujące instytucji”;
b)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Do celów ust. 1 osoby niepełnosprawne to osoby o długotrwałym upośledzeniu fizycznym, umysłowym, intelektualnym lub sensorycznym, które w połączeniu z różnymi barierami może przeszkadzać im w pełnym i efektywnym uczestniczeniu w życiu społecznym na równi z innymi. Upośledzenie stwierdza się zgodnie z procedurą określoną w art. 33.
Osoba niepełnosprawna spełnia warunki określone w art. 28 lit. e), jeżeli może wykonywać istotne zadania związane z danym stanowiskiem po dokonaniu rozsądnych przystosowań.
„Rozsądne przystosowanie”, w odniesieniu do istotnych zadań związanych z danym stanowiskiem, oznacza zastosowanie w razie potrzeby odpowiednich środków, mających na celu umożliwienie osobie niepełnosprawnej dostępu do zatrudnienia, wykonywania zawodu, awansu lub udziału w szkoleniach, o ile środki takie nie stanowią nieproporcjonalnego obciążenia dla pracodawcy.
Zasada równego traktowania nie stanowi dla organów powołujących instytucji przeszkody w utrzymywaniu lub przyjmowaniu środków określających szczególne korzyści w celu ułatwienia osobom niepełnosprawnym wykonywania działalności zawodowej lub w celu zapobiegania niekorzystnym sytuacjom w ich karierze zawodowej bądź ich kompensowania.”;
2)
w art. 1e ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Urzędnik ma w okresie aktywnego zatrudnienia dostęp do środków o charakterze socjalnym, w tym szczególnych środków umożliwiających godzenie życia zawodowego z życiem rodzinnym, przyjętych przez instytucje, oraz do usług świadczonych przez placówki o charakterze socjalnym, o których mowa w art. 9. Byli urzędnicy mogą mieć dostęp do ograniczonej liczby szczególnych środków o charakterze socjalnym.”;
3)
w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Stanowiska objęte regulaminem pracowniczym klasyfikuje się, zgodnie z charakterem i ważnością zadań, które się z nimi wiążą, jako grupę funkcyjną administratorów (zwaną dalej „AD”), grupę funkcyjną asystentów (zwaną dalej „AST”) oraz grupę funkcyjną sekretarzy i pracowników biurowych (zwaną dalej „AST/SC”).”;
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Grupa funkcyjna AD obejmuje dwanaście grup zaszeregowania personelu odpowiedzialnego za zadania w zakresie zarządzania, prac koncepcyjnych i analitycznych, językowych lub naukowych. Grupa funkcyjna AST obejmuje jedenaście grup zaszeregowania personelu odpowiedzialnego za zadania wykonawcze i techniczne. Grupa funkcyjna AST/SC obejmuje sześć grup zaszeregowania personelu odpowiedzialnego za zadania biurowe i sekretarskie.”;
c)
w ust. 3 lit a) po słowach „dla grupy funkcyjnej AST” dodaje się słowa „i grupy funkcyjnej AST/SC”;
d)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Tabela zawierająca kategorie stanowisk znajduje się w załączniku I sekcja A. Na podstawie tej tabeli organ powołujący każdej instytucji, po konsultacji z Komitetem Pracowniczym, może bardziej szczegółowo określić obowiązki i uprawnienia związane z każdą kategorią stanowiska.”;
4)
art. 6 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 6
1. Wykaz stanowisk, dodany do części budżetu dotyczącej każdej instytucji, wskazuje liczbę stanowisk każdej grupy zaszeregowania i grupy funkcyjnej.
2. Bez uszczerbku dla zasady awansu w oparciu o zasługi określonej w art. 45, w wykazie tym zapewnia się, aby dla każdej instytucji liczba wolnych stanowisk w każdej grupie zaszeregowania ujętej w wykazie stanowisk z dnia 1 stycznia każdego roku odpowiadała liczbie urzędników niższej grupy zaszeregowania aktywnie zatrudnionych w dniu 1 stycznia roku poprzedzającego, pomnożonej przez wskaźniki określone dla tego szczebla w załączniku I sekcja B. Wskaźniki te stosuje się w odniesieniu do średniej za okres 5 lat, począwszy od dnia 1 stycznia 2014 r.
3. Wskaźniki określone w załączniku I sekcja B są objęte sprawozdaniem, o którym mowa w art. 113.
4. Wdrażanie przepisów dotyczących grupy funkcyjnej AST/SC i przepisów przejściowych określonych w art. 31 załącznika XIII, z uwzględnieniem rozwoju zapotrzebowania na personel wykonujący zadania sekretarskie i biurowe we wszystkich instytucjach oraz rozwoju sytuacji w zakresie etatów stałych i czasowych w grupach funkcyjnych AST i AST/SC, jest objęte sprawozdaniem, o którym mowa w art. 113.”;
5)
w art. 9 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Bez uszczerbku dla ust. 1a w każdej instytucji powołuje się:
-
Komitet Pracowniczy, który może być w miarę potrzeb podzielony na sekcje według różnych miejsc zatrudnienia,
-
jeden Wspólny Komitet lub większą liczbę Wspólnych Komitetów, odpowiednio do liczby urzędników w miejscach zatrudnienia,
-
jedną Komisję Dyscyplinarną lub większą liczbę Komisji Dyscyplinarnych, odpowiednio do liczby urzędników w miejscach zatrudnienia,
-
jeden Wspólny Komitet Doradczy ds. braku kwalifikacji zawodowych lub większą liczbę takich komitetów, odpowiednio do liczby urzędników w miejscach zatrudnienia,
-
w razie potrzeby, Komitet ds. Ocen;
-
Komitet ds. Inwalidztwa,
które wykonują funkcje powierzone im w niniejszym regulaminie pracowniczym.”;
b)
ust. 1a otrzymuje brzmienie:
„1a. W celu stosowania niektórych przepisów niniejszego regulaminu pracowniczego dla dwóch lub większej liczby instytucji może być ustanowiony połączony Wspólny Komitet. Pozostałe komitety, o których mowa w ust. 1, oraz Komisja Dyscyplinarna mogą być ustanowione jako wspólne organy przez dwie lub większą liczbę agencji.”;
c)
w ust. 2 po akapicie pierwszym dodaje się akapit w brzmieniu:
„Agencje mogą odstąpić od stosowania przepisów art. 1 załącznika II dotyczącego członkostwa w Komitetach Pracowniczych w celu odzwierciedlenia składu ich personelu. Agencje mogą zadecydować o niewyznaczaniu zastępców we Wspólnym Komitecie lub we Wspólnych Komitetach przewidzianych w art. 2 załącznika II.”;
6)
w art. 10 akapit pierwszy zdanie drugie słowo „instytucji” zastępuje się słowami „organów powołujących każdej instytucji”;
7)
art. 11 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 11
Urzędnik przy wykonywaniu swoich obowiązków i w swoim postępowaniu musi kierować się wyłącznie interesem Unii. Nie może on zwracać się o instrukcje ani przyjmować instrukcji od jakiegokolwiek rządu, organu, organizacji lub osoby spoza instytucji, w której pracuje. Urzędnik musi pełnić swoje obowiązki w sposób obiektywny, bezstronny oraz w poszanowaniu obowiązku zachowania lojalności wobec Unii.
Urzędnik bez pozwolenia organu powołującego nie może przyjmować od jakiegokolwiek rządu lub z jakiegokolwiek źródła spoza instytucji, do której należy, jakichkolwiek tytułów, odznaczeń, przywilejów, prezentów lub jakiegokolwiek rodzaju wynagrodzeń, z wyjątkiem przysługujących mu za prace wykonywane przed jego powołaniem albo w trakcie urlopu okolicznościowego w celu odbycia służby wojskowej lub innego rodzaju służby państwowej, o ile pozostają one w związku z tymi pracami.
Przed rekrutacją urzędnika organ powołujący sprawdza, czy kandydat posiada jakiekolwiek interesy osobiste, które mogłyby wpłynąć na jego niezależność, lub czy znajduje się w jakiejkolwiek innej sytuacji powodującej konflikt interesów. W tym celu kandydat informuje, na specjalnym formularzu, organ powołujący o wszelkich istniejących lub potencjalnych konfliktach interesów. W takich przypadkach organ powołujący bierze te informacje pod uwagę w swojej należycie uzasadnionej opinii. W razie konieczności organ powołujący podejmuje środki, o których mowa w art. 11a ust. 2.
Niniejszy artykuł stosuje się na zasadzie analogii do urzędników powracających z urlopu udzielonego z przyczyn osobistych.”;
8)
art. 16 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 16
Po zakończeniu służby urzędnik jest nadal zobowiązany do uczciwego i rozważnego zachowania w odniesieniu do przyjmowania niektórych stanowisk lub korzyści.
Urzędnicy zamierzający podjąć działalność zawodową, zarobkową lub niezarobkową, w okresie dwóch lat od zakończenia służby informują o tym instytucję na specjalnym formularzu. Jeżeli taka działalność jest związana z pracą, którą urzędnik wykonywał w ciągu ostatnich trzech lat służby, i mogłaby prowadzić do konfliktu z uzasadnionymi interesami instytucji, organ powołujący, uwzględniając interes służby, może zabronić urzędnikowi podjęcia tej działalności albo wydać pozwolenie na warunkach, jakie uzna za odpowiednie. Organ powołujący, po konsultacji ze Wspólnym Komitetem, powiadamia o swojej decyzji w ciągu 30 dni roboczych po otrzymaniu stosownej informacji. Jeżeli w powyższym terminie nie powiadomiono o decyzji, uznaje się to za udzielenie pozwolenia.
W przypadku byłych urzędników wyższego szczebla, o których mowa w przepisach wykonawczych, organ powołujący co do zasady zakazuje im działalności lobbingowej lub reprezentacyjnej wobec pracowników swoich byłych instytucji dla swojej działalności gospodarczej, klientów lub pracodawców w odniesieniu do kwestii, za które byli odpowiedzialni w ostatnich trzech latach służby; zakaz taki obowiązuje przez 12 miesięcy od zakończenia służby.
Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (5) każda instytucja publikuje corocznie informacje na temat wykonywania akapitu trzeciego, zawierające wykaz ocenionych przypadków.
9)
art. 18 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Wszystkie prawa do wszelkich prac pisemnych oraz innych prac wykonanych przez każdego urzędnika w ramach wykonywania swych obowiązków przysługują Unii Europejskiej, w przypadku gdy dotyczą jej działalności, lub Europejskiej Wspólnocie Energii Atomowej, w przypadku gdy dotyczą działalności tej Wspólnoty. Unia lub, w stosownych przypadkach, Europejska Wspólnota Energii Atomowej mają prawo żądać przeniesienia praw autorskich do takich prac.”;
10)
art. 19 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 19
Urzędnik nie może bez pozwolenia organu powołującego ujawnić na jakiejkolwiek podstawie w ramach jakiegokolwiek postępowania sądowego informacji uzyskanych przy wykonywaniu swoich obowiązków. Pozwolenia odmawia się jedynie w przypadku, gdy wymagają tego interesy Unii, a odmowa nie pociąga za sobą odpowiedzialności karnej urzędnika. Obowiązek ten istnieje także po zakończeniu służby przez urzędnika.
Przepisy akapitu pierwszego nie mają zastosowania wobec urzędnika lub byłego urzędnika składającego zeznania przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej lub Komisją Dyscyplinarną instytucji w sprawie dotyczącej pracownika lub byłego pracownika Unii Europejskiej.”;
11)
w art. 21a dodaje się ustęp w brzmieniu:
„3. Urzędnik, który informuje swoich przełożonych o tym, że wydane mu polecenia uważa za niezgodne z przepisami lub mogące spowodować poważne trudności, nie ponosi z tego tytułu żadnych konsekwencji.”;
12)
Dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 22c
Zgodnie z art. 24 i 90 każda instytucja ustanawia procedurę rozpatrywania skarg urzędników dotyczących sposobu, w jaki są traktowani po wypełnieniu lub w następstwie wypełnienia przez nich obowiązków wynikających z art. 22a lub art. 22b. Dana instytucja zapewnia, aby takie skargi były rozpatrywane w sposób poufny oraz, w przypadku gdy uzasadniają to okoliczności, przed upływem terminów określonych w art. 90.
Organ powołujący każdej instytucji określa przepisy wewnętrzne dotyczące między innymi:
-
przekazywania urzędnikom, o których mowa w art. 22a ust. 1 lub art. 22b, informacji o rozpatrywaniu zgłaszanych przez nich spraw,
-
ochrony uzasadnionych interesów tych urzędników i ich prywatności oraz
-
procedury rozpatrywania skarg, o której mowa w akapicie pierwszym niniejszego artykułu.”;
13)
w art. 26a słowa „każdą instytucję” zastępuje się słowami „każdy organ powołujący instytucji”;
14)
art. 27 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 27
Przy naborze dąży się do pozyskania do służby urzędników spełniających najwyższe wymogi w zakresie kwalifikacji, wydajności i uczciwości, rekrutowanych spośród obywateli państw członkowskich Unii z uwzględnieniem jak najszerszego zasięgu geograficznego. Żadne stanowiska nie mogą być rezerwowane dla obywateli jakiegokolwiek konkretnego państwa członkowskiego.
Zasada równości obywateli Unii umożliwia każdej instytucji przyjmowanie odpowiednich środków w przypadku stwierdzenia znaczącej nierównowagi pod względem obywatelstwa urzędników, której nie uzasadniają obiektywne kryteria. Takie odpowiednie środki muszą być uzasadnione i nie mogą w żadnym przypadku prowadzić do przyjęcia innych kryteriów rekrutacji niż kryteria oparte na kompetencjach. Przed przyjęciem takich odpowiednich środków organ powołujący danej instytucji przyjmuje przepisy ogólne dotyczące wykonania niniejszego akapitu zgodnie z art. 110.
Po upływie trzyletniego okresu rozpoczynającego się w dniu 1 stycznia 2014 r. Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wykonania przepisów akapitu drugiego.
W celu ułatwienia naboru pracowników reprezentujących jak najszerszy zasięg geograficzny, instytucje dążą do wsparcia wielojęzycznego i wielokulturowego kształcenia dzieci swoich pracowników.”;
15)
art. 29 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Przed obsadzeniem wolnego stanowiska w instytucji organ powołujący rozważa w pierwszej kolejności, czy:
a)
stanowisko może zostać obsadzone w wyniku:
(i)
przeniesienia lub
(ii)
powołania zgodne z art. 45a, lub
(iii)
awansu
w ramach instytucji;
b)
otrzymano wnioski o przeniesienie od urzędników z tej samej grupy zaszeregowania w innych instytucjach, lub
c)
w przypadku gdy obsadzenie wolnego stanowiska nie jest możliwe w wyniku rozwiązań wymienionych w lit. b) i c), rozważy, czy można uwzględnić listy odpowiednich kandydatów w rozumieniu art. 30, biorąc w stosownych przypadkach pod uwagę odnośne przepisy dotyczące odpowiednich kandydatów zawarte w załączniku III, lub
d)
czy przeprowadzić w instytucji wewnętrzny konkurs otwarty wyłącznie dla urzędników i personelu tymczasowego zgodnie z art. 2 warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej;
lub czy przeprowadzić procedurę konkursową w oparciu o kwalifikacje albo o testy, albo zarówno w oparciu o kwalifikacje, jak i testy. Załącznik III określa procedurę konkursową.
Procedura może być przeprowadzona także w celu stworzenia rezerwy dla przyszłego naboru.
Zachowując zasadę, że nabór zdecydowanej większości urzędników należy przeprowadzać w oparciu o konkursy otwarte, organ powołujący może podjąć decyzję, w drodze odstępstwa od lit. d) i wyłącznie w wyjątkowych przypadkach, o przeprowadzeniu konkursu wewnętrznego dla danej instytucji, który będzie otwarty również dla personelu kontraktowego określonego w art. 3a i 3b warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej. Ta kategoria personelu kontraktowego podlega ograniczeniom w zakresie tej możliwości zgodnie z art. 82 ust. 7 warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej oraz w zakresie szczególnych zadań, jakie może pełnić ta kategoria w charakterze personelu kontraktowego.”;
16)
art. 30 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 30
W odniesieniu do każdego konkursu organ powołujący powołuje komisję konkursową. Komisja ta sporządza listę odpowiednich kandydatów.
Organ powołujący decyduje, których z tych kandydatów powołać na wolne stanowiska.
Kandydaci ci mają dostęp do odpowiednich informacji dotyczących odnośnych wolnych stanowisk ogłaszanych przez instytucje i agencje.”;
17)
art. 31 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
„Bez uszczerbku dla art. 29 ust. 2, nabór urzędników prowadzi się wyłącznie dla grup zaszeregowania: SC 1-SC 2, AST 1-AST 4 lub AD 5-AD 8.”;
18)
w art. 32 akapit trzeci słowo „instytucję” zastępuje się słowami „organ powołujący każdej instytucji”;
19)
art. 34 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 34
1. Przed powołaniem urzędnicy odbywają dziewięciomiesięczny okres próbny. Decyzję o powołaniu urzędnika podejmuje się w oparciu o sprawozdanie, o którym mowa w ust. 3, a także o dostępne organowi powołującemu informacje dotyczące postawy urzędnika odbywającego okres próbny w odniesieniu do przepisów tytułu II.
W przypadku gdy w okresie próbnym urzędnik nieprzerwanie przez okres przynajmniej jednego miesiąca nie może wykonywać obowiązków z powodu choroby, urlopu macierzyńskiego zgodnie z art. 58 lub z powodu wypadku, organ powołujący może odpowiednio przedłużyć jego okres próbny. Całkowity czas trwania okresu próbnego nie może w żadnym przypadku przekroczyć 15 miesięcy.
2. Sprawozdanie z okresu próbnego można sporządzić w dowolnym momencie przed zakończeniem tego okresu, w przypadku gdy praca urzędnika w oczywisty sposób nie spełnia wymagań.
Sprawozdanie to jest przekazywane osobie zainteresowanej, która ma prawo przedłożyć swoje uwagi na piśmie w terminie ośmiu dni roboczych. Bezpośredni przełożony urzędnika odbywającego okres próbny niezwłocznie przekazuje sprawozdanie wraz z uwagami organowi powołującemu, który w okresie trzech tygodni uzyskuje opinię Wspólnego Komitetu ds. Ocen co do działań, jakie należy podjąć. Organ powołujący może podjąć decyzję o zwolnieniu urzędnika odbywającego okres próbny przed zakończeniem tego okresu, z zachowaniem jednomiesięcznego okresu wypowiedzenia, lub o przeniesieniu go do innego wydziału na pozostały czas okresu próbnego.
3. Najpóźniej miesiąc przed końcem okresu próbnego sporządzane jest sprawozdanie w sprawie zdolności urzędnika odbywającego okres próbny do wykonywania obowiązków związanych z powierzonym mu stanowiskiem oraz jego wydajności i postawy w ramach służby. Sprawozdanie to jest przekazywane zainteresowanemu, który ma prawo przedstawić na piśmie swoje uwagi w terminie ośmiu dni roboczych.
W przypadku gdy sprawozdanie zaleca zwolnienie lub, w wyjątkowej sytuacji, przedłużenie okresu próbnego zgodnie z ust. 1, bezpośredni przełożony urzędnika odbywającego okres próbny niezwłocznie przekazuje je wraz z uwagami organowi powołującemu, który w terminie trzech tygodni zasięga opinii Wspólnego Komitetu ds. Ocen co do działań, jakie należy podjąć.
Urzędnik odbywający okres próbny, którego praca lub postawa nie spełniały wymagań potrzebnych do jego powołania na dane stanowisko, zostaje zwolniony.
4. Urzędnik zwolniony w okresie próbnym otrzymuje odprawę w wysokości trzech miesięcznych wynagrodzeń podstawowych, jeżeli pełnił służbę przez okres dłuższy niż rok, dwóch miesięcznych wynagrodzeń podstawowych, jeżeli pełnił służbę przez co najmniej sześć miesięcy, oraz jednego miesięcznego wynagrodzenia podstawowego, jeżeli pełnił służbę przez okres krótszy niż sześć miesięcy, z wyjątkiem przypadku gdy może on niezwłocznie podjąć inną działalność zawodową.
5. Ust. 2, 3 i 4 nie mają zastosowania do urzędników, którzy złożą rezygnację przed zakończeniem okresu próbnego.”;
20)
w art. 35 dodaje się literę w brzmieniu:
„g)
urlop w interesie służby.”;
21)
w art. 37 lit. b) tiret drugie słowo „instytucjami” zastępuje się słowami „organami powołującymi każdej instytucji”;
22)
w art. 40 wprowadza się następujące zmiany:
a)
wprowadza się ustęp w brzmieniu:
„1a. Podczas urlopu z przyczyn osobistych nadal ma zastosowanie art. 12b. Pozwolenia zgodnie z art. 12b nie udziela się urzędnikowi, jeżeli zamierza podjąć działalność zawodową, zarobkową lub niezarobkową, która obejmuje działalność lobbingową lub reprezentacyjną wobec jego instytucji i która mogłaby prowadzić do zaistnienia lub możliwości zaistnienia konfliktu z uzasadnionymi interesami instytucji.”;
b)
w ust. 2 akapit drugi słowa „15 lat” zastępuje się słowami „12 lat”;
c)
w ust. 2 akapit trzeci wprowadza się następujące zmiany:
(i)
pkt (ii) otrzymuje brzmienie:
„(ii)
dołączenia do małżonka, który również jest urzędnikiem lub innego rodzaju pracownikiem Unii, od którego w toku pełnienia obowiązków wymagano ustanowienia miejsca stałego zamieszkania w takiej odległości od miejsca zatrudnienia urzędnika składającego wniosek, że ustanowienie w tym miejscu ich wspólnego gospodarstwa domowego wiązałoby się z niedogodnościami w wypełnianiu obowiązków przez urzędnika składającego wniosek; lub”;
(ii)
dodaje się punkt w brzmieniu:
„(iii)
pomocy małżonkowi, wstępnemu, zstępnemu, bratu lub siostrze w przypadku poświadczonej przez lekarza poważnej choroby lub niepełnosprawności,”;
23)
art. 42a otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 42a
Na każde dziecko urzędnikowi przysługuje do sześciu miesięcy urlopu wychowawczego bez prawa do wynagrodzenia podstawowego, który może być wykorzystany podczas pierwszych dwunastu lat po urodzeniu się lub przysposobieniu dziecka. Wymiar urlopu może być podwojony w przypadku rodziców samotnie wychowujących dziecko, zgodnie z ogólnymi przepisami wykonawczymi przyjętymi przez organ powołujący każdej instytucji, oraz w przypadku rodziców, których pozostające na utrzymaniu dzieci cierpią na poświadczoną przez lekarza instytucji niepełnosprawność lub poważną chorobę. Minimalny wykorzystywany każdorazowo okres urlopu nie może być krótszy niż miesiąc.
Podczas urlopu wychowawczego urzędnik nadal pozostaje objęty systemem zabezpieczenia społecznego; utrzymane jest nabywanie praw emerytalnych, dodatek na dziecko pozostające na utrzymaniu oraz dodatek edukacyjny. Urzędnik zachowuje swoje stanowisko i prawo do przeniesienia na wyższy stopień lub do wyższej grupy zaszeregowania. Urlop ten może być wykorzystany w pełnym wymiarze czasu pracy lub w połowie pełnego wymiaru czasu pracy. W przypadku gdy urlop wychowawczy jest wykorzystywany w połowie pełnego wymiaru czasu pracy, maksymalny okres określony w akapicie pierwszym podwaja się. Podczas urlopu wychowawczego urzędnikom przysługuje dodatek w wysokości 911,73 EUR miesięcznie lub 50 % takiej kwoty w przypadku urlopu w połowie pełnego wymiaru czasu pracy, jednakże urzędnik nie może podejmować żadnej innej pracy zarobkowej. Pełna składka na system zabezpieczenia społecznego przewidziana w art. 72 i 73 jest opłacana przez instytucję i obliczana na podstawie wynagrodzenia podstawowego urzędnika. Jednakże w przypadku urlopu w połowie pełnego wymiaru czasu pracy przepis ten ma zastosowanie jedynie do różnicy między pełnym a proporcjonalnie pomniejszonym wynagrodzeniem podstawowym. Składka urzędnika pobierana od faktycznie otrzymywanej części wynagrodzenia podstawowego jest obliczana według takiej samej wartości procentowej jak w przypadku zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy.
W przypadku rodziców samotnie wychowujących dzieci oraz rodziców, których dzieci pozostające na utrzymaniu cierpią na poświadczoną przez lekarza niepełnosprawność lub poważną chorobę, o których mowa w akapicie pierwszym, oraz podczas pierwszych trzech miesięcy urlopu wychowawczego, gdy z takiego urlopu korzysta ojciec podczas urlopu macierzyńskiego lub którekolwiek z rodziców bezpośrednio po urlopie macierzyńskim lub w trakcie urlopu z tytułu przysposobienia lub bezpośrednio po nim, dodatek wynosi 1 215,63 EUR miesięcznie lub 50 % tej kwoty, jeżeli urzędnik korzysta z urlopu w połowie pełnego wymiaru czasu pracy.
Urlop wychowawczy może zostać przedłużony o kolejne sześć miesięcy z prawem do dodatku ograniczonego do 50 % kwoty, o której mowa w akapicie drugim. W przypadku rodziców samotnie wychowujących dzieci, o których mowa w akapicie pierwszym, urlop wychowawczy może zostać przedłużony o kolejne dwanaście miesięcy z prawem do dodatku ograniczonego do 50 % kwoty, o której mowa w akapicie trzecim.
Kwoty, o których mowa w niniejszym artykule, są odpowiednio uaktualniane wraz z wynagrodzeniem.”;
24)
w rozdziale 2 tytułu II dodaje się sekcję w brzmieniu:
„Sekcja 7
Urlop w interesie służby
Artykuł 42c
Najwcześniej pięć lat przed osiągnięciem przez urzędnika wieku emerytalnego, organ powołujący może podjąć decyzję o odesłaniu urzędnika o co najmniej 10-letnim stażu pracy na urlop w interesie służby w celach organizacyjnych związanych z nabyciem nowych umiejętności w instytucjach.
Ogólna liczba urzędników odesłanych w każdym roku na urlop w interesie służby nie może przekraczać 5 % urzędników we wszystkich instytucjach, którzy przeszli na emeryturę w roku poprzednim. Obliczoną w ten sposób łączną liczbę należy przydzielić każdej instytucji w zależności od liczby jej urzędników na dzień 31 grudnia poprzedniego roku. Wynik takiego przydziału jest zaokrąglany w górę do najbliższej liczby całkowitej w każdej instytucji.
Taki urlop nie stanowi środka dyscyplinarnego.
Czas trwania urlopu odpowiada co do zasady okresowi pozostającemu urzędnikowi do osiągnięcia wieku emerytalnego. W wyjątkowych przypadkach organ powołujący może jednak podjąć decyzję o zakończeniu urlopu i przywróceniu urzędnika do pracy.
Z chwilą osiągnięcia wieku emerytalnego urzędnik pozostający na urlopie w interesie służby przechodzi automatycznie na emeryturę.
Urlop w interesie służby podlega następującym zasadom:
a)
na stanowisko zajmowane przez urzędnika można powołać innego urzędnika;
b)
urzędnikowi przebywającemu na urlopie w interesie służby nie przysługuje prawo do przeniesienia na wyższy stopień ani do awansu do wyższej grupy zaszeregowania.
Urzędnik, który został odesłany na urlop w tym trybie, otrzymuje dodatek obliczany zgodnie z załącznikiem IV.
Na wniosek urzędnika od dodatku potrąca się składki na fundusz emerytalny obliczane na podstawie wysokości tego dodatku. W takim przypadku okres służby urzędnika pozostającego na urlopie w interesie służby jest uwzględniany do celów obliczenia lat służby objętej systemem emerytalno-rentowym w rozumieniu art. 2 załącznika VIII.
Dodatek nie podlega współczynnikowi korygującemu.”;
25)
art. 43 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 43
Kwalifikacje, wydajność oraz postawa każdego urzędnika w ramach służby są przedmiotem sprawozdania rocznego przewidzianego przez organ powołujący każdej instytucji zgodnie z art. 110. W sprawozdaniu tym uwzględnia się, czy wyniki pracy danego urzędnika są zadowalające. Organ powołujący każdej instytucji przyjmuje przepisy uprawniające do złożenia odwołania w ramach procedury oceny, które należy wykonać przed wniesieniem skargi, o której mowa w art. 90 ust. 2.
Począwszy od grupy zaszeregowania AST 5, sprawozdanie może również zawierać opinię stwierdzającą, w oparciu o wyniki pracy urzędnika, czy jest on zdolny do pełnienia funkcji administratora.
Sprawozdanie przekazuje się urzędnikowi. Urzędnik jest uprawniony do zgłoszenia w odniesieniu do sprawozdania wszelkich uwag, jakie uzna za stosowne.”;
26)
art. 44 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 44
Urzędnik pozostający dwa lata na tym samym stopniu swojej grupy zaszeregowania jest automatycznie przenoszony na następny stopień tej grupy, chyba że w sprawozdaniu rocznym, o którym mowa w art. 43, wyniki jego pracy oceniono jako niezadowalające. Urzędnik jest przenoszony na kolejny stopień grupy zaszeregowania nie później niż po czterech latach, chyba że zastosowanie ma procedura określona w art. 51 ust. 1.
Jeżeli urzędnik zostaje powołany na stanowisko kierownika wydziału, dyrektora lub dyrektora generalnego w tej samej grupie zaszeregowania oraz pod warunkiem że w okresie pierwszych dziewięciu miesięcy od powołania wyniki jego pracy były zadowalające w rozumieniu art. 43, przysługuje mu prawo do przeniesienia na wyższy stopień tej grupy zaszeregowania z mocą wsteczną od dnia powołania. To przeniesienie na wyższy stopień prowadzi do zwiększenia miesięcznego wynagrodzenia podstawowego w wysokości odpowiadającej wartości procentowej różnicy między pierwszym a drugim stopniem każdej grupy zaszeregowania. Jeżeli podwyżka jest mniejsza lub jeżeli w tym czasie urzędnik osiągnął ostatni stopień w danej grupie zaszeregowania, otrzymuje podwyżkę wynagrodzenia podstawowego zapewniającą wzrost tego wynagrodzenia o różnicę między pierwszym a drugim stopniem do czasu uzyskania następnego awansu.”;
27)
w art. 45 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Awans następuje na podstawie decyzji organu powołującego z uwzględnieniem art. 6 ust. 2. Urzędnicy mogą awansować tylko wtedy, gdy zajmują stanowisko, które odpowiada jednej z kategorii stanowisk określonych w załączniku I sekcja A dla następnej wyższej grupy zaszeregowania, chyba że stosuje się procedurę określoną w art. 4 i 29 ust. 1. W wyniku awansu urzędnika powołuje się do kolejnej wyższej grupy zaszeregowania w ramach grupy funkcyjnej, do której należy. Awans obejmuje wyłącznie osoby wybrane spośród urzędników, którzy posiadają co najmniej dwuletni staż pracy w swojej grupie zaszeregowania, po porównaniu zasług urzędników kwalifikujących się do awansu. Porównując zasługi, organ powołujący uwzględnia w szczególności sprawozdania dotyczące urzędników, posługiwanie się przez nich w ramach pełnionych obowiązków innymi językami, niż języki, których biegłą znajomość wykazali zgodnie z art. 28 lit. f), oraz zakres ich odpowiedzialności”;
b)
w ust. 2 zdanie pierwsze słowa „art. 55 Traktatu o Unii Europejskiej” zastępuje się słowami „art. 55 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej”;
c)
w ust. 2 zdanie drugie słowo „instytucje” zastępuje się słowami „organy powołujące instytucji”;
28)
w art. 45a wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 2 akapit pierwszy słowa „ich sprawozdania okresowe” zastępuje się słowami „ich sprawozdania roczne”;
b)
w ust. 5 słowo „instytucje” zastępuje się słowami „organ powołujący każdej instytucji”;
29)
w art. 48 akapit trzeci słowa „grupy funkcyjnej AST” zastępuje się słowami „grup funkcyjnych AST i AST/SC”;
30)
w art. 50 akapit ósmy liczbę „55” zastępuje się liczbą „58”;
31)
art. 51 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 51
1. Organ powołujący każdej instytucji określa procedury ustalania przypadków nienależytego wykonywania obowiązków, ich rozstrzygania i zaradzania im we właściwym terminie i w odpowiedni sposób.
Przyjmując przepisy wewnętrzne, organ powołujący każdej instytucji musi przestrzegać następujących wymogów:
a)
grupę zaszeregowania urzędnika, który w oparciu o trzy kolejne niezadowalające sprawozdania roczne, o których mowa w art. 43, nadal wykazuje brak postępów w zakresie kompetencji zawodowych, obniża się o jedną grupę. Jeżeli dwa kolejne sprawozdania roczne wciąż wykazują niezadowalające wyniki, urzędnika należy zwolnić;
b)
każdy wniosek o degradację lub zwolnienie urzędnika określa przyczyny leżące u jego podstaw oraz jest przekazywany zainteresowanemu urzędnikowi. Wniosek organu powołującego przekazuje się Wspólnemu Komitetowi Doradczemu przewidzianemu w art. 9 ust. 6.
2. Urzędnik ma prawo do otrzymania pełnych akt osobowych i do sporządzenia kopii wszystkich dokumentów dotyczących procedury. Urzędnik ma na przygotowanie obrony nie mniej niż 15 i nie więcej niż 30 dni od daty otrzymania wniosku. Urzędnika może wspomagać wybrana przez niego osoba. Urzędnik może zgłosić pisemne uwagi. Urzędnika wysłuchuje Wspólny Komitet Doradczy. Urzędnik może również powołać świadków.
3. Przed Wspólnym Komitetem Doradczym instytucję reprezentuje urzędnik wyznaczony w tym celu przez organ powołujący. Urzędnikowi temu przysługują takie same prawa jak zainteresowanemu urzędnikowi.
4. Uwzględniając wniosek złożony na mocy ust. 2 oraz wszelkie pisemne i ustne oświadczenia zainteresowanego urzędnika lub świadków Wspólny Komitet Doradczy wydaje większością głosów uzasadnioną opinię określającą środek, który uznaje za właściwy w oparciu o fakty stwierdzone na jego wniosek. Wspólny Komitet Doradczy przesyła tę opinię organowi powołującemu oraz zainteresowanemu urzędnikowi w terminie dwóch miesięcy od dnia, w którym wniesiono do niego sprawę. Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu w sprawie decyzji Wspólnego Komitetu Doradczego, z wyjątkiem spraw proceduralnych oraz w przypadku gdy głosowanie nie doprowadzi do rozstrzygnięcia.
5. Urzędnik zwolniony ze stanowiska z powodu nienależytego wykonywania obowiązków jest uprawniony do otrzymywania przez czas określony w ust. 6 miesięcznej odprawy, która jest równa miesięcznemu wynagrodzeniu podstawowemu urzędnika grupy zaszeregowania AST 1 stopień pierwszy. Urzędnik jest również przez ten sam okres uprawniony do otrzymywania dodatków rodzinnych przewidzianych w art. 67. Zgodnie z art. 1 załącznika VII dodatek na gospodarstwo domowe wylicza się w oparciu o podstawowe wynagrodzenie miesięczne urzędnika w grupie zaszeregowania AST 1.
Odprawy nie wypłaca się, jeżeli urzędnik składa rezygnację po rozpoczęciu procedury, o której mowa w ust. 1 i 2, lub jeżeli jest on uprawniony do natychmiastowego uzyskania pełnej emerytury. Jeżeli na podstawie krajowego systemu zwalczania bezrobocia urzędnik jest uprawniony do otrzymywania zasiłku dla bezrobotnych, kwotę tego świadczenia należy odliczyć od powyższej odprawy.
6. Okres, w którym dokonuje się wypłat, o których mowa w ust. 5, wynosi:
a)
trzy miesiące, w przypadku gdy urzędnik przepracował w służbie mniej niż pięć lat w chwili podjęcia decyzji o zwolnieniu;
b)
sześć miesięcy, w przypadku gdy urzędnik przepracował w służbie co najmniej pięć lat, lecz mniej niż 10 lat;
c)
dziewięć miesięcy, w przypadku gdy urzędnik przepracował w służbie co najmniej 10 lat, lecz mniej niż 20 lat;
d)
dwanaście miesięcy, w przypadku gdy urzędnik przepracował w służbie przynajmniej 20 lat.
7. Urzędnik zdegradowany wskutek nienależytego wykonywania obowiązków może po upływie sześciu lat ubiegać się o wykreślenie ze swoich akt osobowych wszystkich odniesień do tego środka.
8. Urzędnicy są uprawnieni do zwrotu uzasadnionych kosztów poniesionych z własnej inicjatywy w toku procedury, w tym honorarium należnego obrońcy nienależącemu do instytucji, w przypadku gdy procedura przewidziana w niniejszym artykule nie zakończyła się jakąkolwiek decyzją o zwolnieniu lub zdegradowaniu.”;
32)
artykuł 52 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 52
Bez uszczerbku dla przepisów art. 50, urzędnik jest przenoszony w stan spoczynku:
a)
automatycznie w ostatnim dniu miesiąca, w którym ukończył 66 lat; lub
b)
na własną prośbę, w ostatnim dniu miesiąca, którego dotyczył wniosek, jeśli pracownik osiągnął wiek emerytalny lub w przypadku gdy jest między 58 rokiem życia a wiekiem emerytalnym i spełnia wymogi dotyczące natychmiastowego uzyskania emerytury zgodnie z art. 9 załącznika VIII. Art. 48 akapit drugi zdanie drugie stosuje się na zasadzie analogii.
Jednakże urzędnik może na własną prośbę oraz w przypadku gdy organ powołujący uzna to za uzasadnione w interesie służby, wykonywać pracę do ukończenia 67 lub, w drodze wyjątku, 70 lat, w którym to przypadku urzędnik automatycznie przechodzi w stan spoczynku ostatniego dnia miesiąca, w którym osiąga ten wiek.
Jeżeli organ powołujący podejmuje decyzję w sprawie zezwolenia urzędnikowi na pozostanie w służbie po ukończeniu 66 roku życia, zezwolenie to jest wydawane maksymalnie na okres jednego roku. Może ono zostać odnowione na wniosek urzędnika.”;
33)
w art. 55 wprowadza się następujące zmiany:
a)
akapity otrzymują numery;
b)
akapit drugi zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
„Normalny tygodniowy czas pracy wynosi od 40 do 42 godzin, zaś dzienny czas pracy ustalany jest przez organ powołujący.”;
c)
w akapicie trzecim zdanie drugie otrzymuje brzmienie:
„Organ powołujący każdej instytucji określa szczegółowe zasady stosowania niniejszego ustępu po konsultacji z komitetem Pracowniczym.”;
d)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„4. Organ powołujący każdej instytucji może wprowadzić elastyczną organizację czasu pracy. W ramach takiej elastycznej organizacji czasu pracy nie można przyznawać pełnych dni roboczych urzędnikom grupy zaszeregowania AD/AST 9 lub wyższej. Taka organizacja czasu pracy nie ma zastosowania do urzędników, do których stosują się przepisy art. 44 akapit drugi. Urzędnicy ci zarządzają swoim czasem pracy w porozumieniu ze swoimi przełożonymi.”;
34)
w art. 55a ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Zezwolenie takie przysługuje urzędnikowi w następujących przypadkach:
a)
w celu opieki nad dzieckiem poniżej 9 roku życia pozostającym na utrzymaniu;
b)
w celu opieki nad dzieckiem w wieku od 9 do 12 lat pozostającym na utrzymaniu, jeżeli skrócenie czasu pracy nie przekracza 20 % podstawowego wymiaru czasu pracy;
c)
w celu opieki nad dzieckiem pozostającym na utrzymaniu do ukończenia przez nie 14 roku życia, jeżeli urzędnik jest rodzicem samotnie wychowującym dziecko;
d)
w przypadkach poważnych trudności, w celu opieki nad dzieckiem pozostającym na utrzymaniu do ukończenia przez nie 14 roku życia, jeżeli skrócenie czasu pracy nie przekracza 5 % podstawowego wymiaru czasu pracy. W tym przypadku nie mają zastosowania pierwsze dwa ustępy art. 3 załącznika IVa. W przypadku gdy oboje rodzice są zatrudnieni w służbach Unii, tylko jedno z nich jest uprawnione do pracy w takim niepełnym wymiarze godzin;
e)
w celu opieki nad ciężko chorym lub niepełnosprawnym małżonkiem, wstępnym lub zstępnym, bratem lub siostrą;
f)
w celu udziału w dalszym kształceniu zawodowym; lub
g)
po ukończeniu 58 lat, przez ostatnie trzy lata przed osiągnięciem wieku emerytalnego.
W przypadku gdy wniosek o zezwolenie na pracę w niepełnym wymiarze czasu pracy składa się w celu udziału w dalszym kształceniu zawodowym lub w ciągu ostatnich trzech lat przed osiągnięciem wieku emerytalnego, jednak nie wcześniej niż przed ukończeniem 58 lat, organ powołujący może odmówić zezwolenia lub udzielić go w późniejszym terminie jedynie w okolicznościach wyjątkowych i z powodów nadrzędnych związanych ze służbą.
W przypadku gdy z takiego prawa do pracy w niepełnym wymiarze czasu pracy korzysta się w celu opieki nad ciężko chorym lub niepełnosprawnym małżonkiem, wstępnym, zstępnym, bratem lub siostrą lub w celu udziału w dalszym kształceniu zawodowym, całkowita długość okresu zatrudnienia w niepełnym wymiarze czasu pracy nie może przekroczyć pięciu lat w ciągu całego okresu zatrudnienia urzędnika.”;
35)
art. 56 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
„Urzędnikom należącym do grupy zaszeregowania od SC 1 do SC 6 i grupy zaszeregowania od AST 1 do AST 4 przysługuje, zgodnie z załącznikiem VI, za pracę w godzinach nadliczbowych urlop wyrównawczy albo wynagrodzenie w przypadku gdy wymagania służby nie zezwalają na urlop wyrównawczy w ciągu dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym godziny nadliczbowe zostały przepracowane.”;
36)
art. 56a akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Po zasięgnięciu opinii Komitetu ds. Regulaminu Pracowniczego Komisja określa, w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 111 i 112, kategorie urzędników uprawnionych do takich dodatków, warunki ich przyznawania oraz stawki.”;
37)
art. 56b akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Po zasięgnięciu opinii Komitetu ds. Regulaminu Pracowniczego Komisja określa, w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 111 i 112, kategorie urzędników uprawnionych do takich dodatków, warunki ich przyznawania oraz stawki.”;
38)
art. 56c akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Po zasięgnięciu opinii Komitetu ds. Regulaminu Pracowniczego Komisja określa, w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 111 i 112 kategorie urzędników uprawnionych do takich specjalnych dodatków, warunki ich przyznawania oraz stawki.”;
39)
w art. 57 akapit pierwszy słowo „instytucji” zastępuje się słowami „organów powołujących instytucji”;
40)
art. 58 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 58
Oprócz urlopu przewidzianego w art. 57, kobietom ciężarnym przysługuje, po przedstawieniu zaświadczenia lekarskiego, 20 tygodni urlopu. Urlop ten rozpoczyna się nie wcześniej niż sześć tygodni przed przewidywaną datą porodu wskazaną w zaświadczeniu, a kończy się nie wcześniej niż 14 tygodni po dacie porodu. W przypadku ciąży mnogiej, porodu przedwczesnego lub narodzin dziecka niepełnosprawnego lub cierpiącego na ciężką chorobę urlop zostaje wydłużony do 24 tygodni. Na potrzeby niniejszego przepisu za poród przedwczesny uważa się poród mający miejsce przed końcem trzydziestego czwartego tygodnia ciąży.”;
41)
art. 61 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 61
Wykazy dni świątecznych sporządza się w drodze porozumienia organów powołujących instytucji Unii po konsultacji z komitetem ds. regulaminu pracowniczego”;
42)
art. 63 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 63
Wysokość wynagrodzenia jest wyrażona w euro. Wynagrodzenie jest wypłacane w walucie kraju, w którym urzędnik wykonuje swoje obowiązki, lub w euro.
Wynagrodzenie wypłacane w walucie innej niż euro obliczane jest na podstawie kursów wymiany stosowanych przy wykonywaniu budżetu ogólnego Unii Europejskiej na dzień 1 lipca danego roku.
Co roku kursy wymiany są uaktualniane z mocą wsteczną przy corocznej aktualizacji wysokości wynagrodzeń, o której mowa w art. 65.”;
43)
art. 64 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 64
Wysokość wynagrodzenia urzędnika wyrażona w euro, po dokonaniu obowiązkowych potrąceń określonych w niniejszym regulaminie pracowniczym lub w jakichkolwiek przepisach wykonawczych do niego, jest korygowana według współczynnika, który, w zależności od warunków życia w różnych miejscach zatrudnienia, jest wyższy niż 100 %, niższy niż 100 % lub równy 100 %.
Współczynniki korygujące są określane lub wycofywane, a także aktualizowane co roku zgodnie z załącznikiem XI. W odniesieniu do aktualizacji wszystkie wartości są rozumiane jako wartości referencyjne. Komisja publikuje zaktualizowane wartości w celach informacyjnych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej seria C w terminie dwóch tygodni po aktualizacji.
Żaden współczynnik korygujący nie ma zastosowania w Belgii ani Luksemburgu w związku ze szczególną rolą referencyjną, jaką odgrywają te miejsca zatrudnienia jako główne i pierwotne siedziby większości instytucji.”;
44)
art. 65 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 65
1. Wynagrodzenie urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej jest aktualizowane co roku przy uwzględnieniu polityki gospodarczej i społecznej Unii. W szczególności uwzględniane są wszelkie podwyżki wynagrodzeń w służbach publicznych państw członkowskich oraz potrzeby w zakresie naboru pracowników. Aktualizacja wynagrodzeń odbywa się zgodnie z załącznikiem XI. Aktualizacja ta ma miejsce przed końcem każdego roku w świetle sprawozdania Komisji opartego na danych statystycznych przygotowanych przez Urząd Statystyczny Unii Europejskiej w porozumieniu z krajowymi urzędami statystycznymi państw członkowskich. Dane statystyczne odzwierciedlają stan na dzień 1 lipca w każdym z państw członkowskich. Sprawozdanie to zawiera dane dotyczące wpływu wynagrodzeń i emerytur urzędników Unii na budżet. Jest ono przekazywane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
Kwoty, o których mowa w art. 42a akapit drugi i trzeci, art. 66 i 69, art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 i 2, art. 4 ust. 1, art. 7 ust. 2, art. 8 ust. 2, art. 10 ust. 1 załącznika VII oraz art. 8 ust. 2 załącznika XIII oraz w dawnym art. 4a załącznika VII, które podlegają aktualizacji zgodnie z art. 18 ust. 1 załącznika XIII, kwoty, o których mowa w art. 24 ust. 3, art. 28a ust. 3 akapit drugi, art. 28a ust. 7, art. 93, 94, art. 96 ust. 3 akapit drugi oraz art. 96 ust. 7, art. 133, 134 i 136 warunków zatrudnienia innych pracowników, kwoty, o których mowa w art. 1 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 300/76 (6) oraz współczynnik dla kwot, o których mowa w art. 4 rozporządzenia Rady (EWG, Euratom, EWWS) nr 260/68 (7), są aktualizowane co roku zgodnie z załącznikiem XI. Komisja publikuje w celach informacyjnych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C zaktualizowanych kwot w terminie dwóch tygodni po aktualizacji.
2. W przypadku znaczącej zmiany kosztów utrzymania, kwoty, o których mowa w ust. 1, oraz wskaźniki korygujące, o których mowa w art. 64, są aktualizowane zgodnie z załącznikiem XI. Komisja publikuje w celach informacyjnych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C zaktualizowanych kwot i wskaźników korygujących w terminie dwóch tygodni po aktualizacji.
3. Kwoty, o których mowa w ust. 1 i 2, oraz wskaźniki korygujące, o których mowa w art. 64, są rozumiane jako kwoty i wskaźniki korygujące, których rzeczywista wartość w danym momencie podlega aktualizacji bez interwencji w drodze innego aktu prawnego.
4. Bez uszczerbku dla art. 3 ust. 5 i 6 załącznika XI, w latach 2013 i 2014 nie zostanie dokonana żadna aktualizacja, o której mowa w ust. 1 i 2.
45)
w art. 66 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w akapicie pierwszym wprowadzenie otrzymuje brzmienie:
„Wysokość miesięcznych wynagrodzeń podstawowych określana jest dla każdej grupy zaszeregowania oraz stopnia w grupach funkcyjnych AD i AST zgodnie z następującą tabelą:”;
b)
dodaje się akapit w brzmieniu:
„Wysokość miesięcznych wynagrodzeń podstawowych określana jest dla każdej grupy zaszeregowania oraz stopnia w grupie funkcyjnej AST/SC zgodnie z następującą tabelą:
Stopień
Grupa zaszeregowania
1
2
3
4
5
SC 6
4 349,59
4 532,36
4 722,82
4 854,21
4 921,28
SC 5
3 844,31
4 005,85
4 174,78
4 290,31
4 349,59
SC 4
3 397,73
3 540,50
3 689,28
3 791,92
3 844,31
SC 3
3 003,02
3 129,21
3 260,71
3 351,42
3 397,73
SC 2
2 654,17
2 765,70
2 881,92
2 962,10
3 003,02
SC 1
2 345,84
2 444,41
2 547,14
2 617,99
2 654,17”;
46)
art. 66a otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 66a
1. W drodze odstępstwa od art. 3 ust. 1 rozporządzenia (EWG, Euratom, EWWiS) nr 260/68 oraz w celu uwzględnienia - bez uszczerbku dla art. 65 ust. 3 - metody aktualizacji wysokości wynagrodzeń i emerytur urzędników, od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2023 r. stosuje się środek tymczasowy dotyczący wynagrodzenia wypłacanego przez Unię pracownikom aktywnie zatrudnionym, zwany „składką solidarnościową”.
2. Stawka tej składki solidarnościowej, stosowana w odniesieniu do podstawy określonej w ust. 3, wynosi 6 %. Jednakże dla urzędników grupy zaszeregowania AD 15 stopień 2 i wyższej stawka ta wynosi 7 %.
3.
a)
Podstawą obliczenia składki solidarnościowej jest wynagrodzenie podstawowe przyjmowane do wyliczania wynagrodzenia, pomniejszone o:
(i)
składki na zabezpieczenie społeczne i system emerytalno-rentowy oraz podatek należny, przed potrąceniem składki solidarnościowej, i płacony przez urzędnika o tym samym stopniu i grupie zaszeregowania, nieposiadającego osób na utrzymaniu w rozumieniu art. 2 załącznika VII oraz
(ii)
kwotę równą wynagrodzeniu podstawowemu urzędnika z grupy zaszeregowania AST 1 stopień 1.
b)
Składniki, na podstawie których oblicza się wysokość składki solidarnościowej, są wyrażone w euro; stosowany jest do nich współczynnik korygujący 100.
4. Składka solidarnościowa jest potrącana co miesiąc u źródła; uzyskiwane kwoty stanowią dochód budżetu ogólnego Unii Europejskiej.”;
47)
art. 67 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Wysokość dodatku na dziecko pozostające na utrzymaniu urzędnika może zostać podwojona na mocy szczególnej decyzji organu powołującego zawierającej uzasadnienie, wydanej na podstawie dokumentacji medycznej stwierdzającej, że dziecko jest niepełnosprawne lub cierpi na chorobę przewlekłą z którą wiążą się z duże wydatki dla urzędnika.”;
48)
w art. 72 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 1 akapit pierwszy zdanie pierwsze i w ust. 1 akapit trzeci słowo „instytucje” zastępuje się słowami „organy powołujące instytucji”, z dostosowaniem form gramatycznych;
b)
w ust. 2 słowa „do ukończenia 63 roku życia” zastępuje się słowami „do osiągnięcia wieku emerytalnego”;
c)
w ust. 2a ppkt (i) oraz (ii) słowa „przed ukończeniem 63 lat” zastępuje się słowami „przed osiągnięciem wieku emerytalnego”;
d)
w ust. 2b słowa „grupie zaszeregowania 1” zastępuje się słowami „grupie zaszeregowania AST 1”;
49)
w art. 73 ust. 1 słowo „instytucji” zastępuje się słowami „organów powołujących instytucji”;
50)
w art. 76a zdanie drugie słowo „instytucjami” zastępuje się słowami „organami powołującymi instytucji”;
51)
art. 77 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 77
Urzędnik, który przepracował w służbie co najmniej dziesięć lat, nabywa uprawnienia emerytalne. Jednakże urzędnik nabywa uprawnienia emerytalne bez względu na staż pracy, jeżeli osiągnął wiek emerytalny lub jeżeli nie jest możliwe przywrócenie go na stanowisko po okresie tymczasowego stanu spoczynku, lub w przypadku odwołania go ze stanowiska w interesie służby.
Maksymalna wysokość emerytury wynosi 70 % ostatniego wynagrodzenia podstawowego w ostatniej grupie zaszeregowania, do której urzędnik należał przez co najmniej rok. Za każdy rok służby uznany zgodnie z art. 3 załącznika VIII należy się urzędnikowi 1,80 % tego ostatniego wynagrodzenia podstawowego.
Jednakże w przypadku urzędników asystujących w pracy osobom zajmującym stanowisko przewidziane w Traktacie o Unii Europejskiej lub Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, wybranemu przewodniczącemu jednej z instytucji lub jednego z organów Unii lub wybranemu przewodniczącemu jednej z frakcji politycznych w Parlamencie Europejskim uprawnienie do emerytury odpowiadające liczbie przepracowanych w tym charakterze lat uprawniających do emerytury obliczane jest na podstawie ostatniego wynagrodzenia podstawowego otrzymanego w tym czasie, jeśli jest ono wyższe od wynagrodzenia przyjętego za odniesienie do celów akapitu drugiego niniejszego artykułu.
Kwota emerytury nie może być mniejsza niż 4 % liczby określającej minimum utrzymania za każdy rok służby.
Prawo do emerytury nabywa się z ukończeniem 66 roku życia.
Wiek emerytalny jest weryfikowany co pięć lat, począwszy od dnia 1 stycznia 2014 r., na podstawie sprawozdania Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady. W sprawozdaniu analizowane są w szczególności zmiany wieku emerytalnego pracowników służby publicznej w państwach członkowskich oraz zmiany średniej długości życia urzędników instytucji.
W stosownych przypadkach Komisja sporządza wniosek w sprawie zmiany wieku emerytalnego zgodnie z ustaleniami zawartymi w sprawozdaniu, zwracając szczególną uwagę na rozwój sytuacji w państwach członkowskich.”;
52)
art. 78 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 78
Urzędnik jest uprawniony, na warunkach przewidzianych w art. 13-16 załącznika VIII, do otrzymania renty inwalidzkiej w przypadku całkowitej i trwałej niezdolności do pełnienia służby, uniemożliwiającej mu wykonywanie obowiązków związanych ze stanowiskiem w jego grupie funkcyjnej.
Art. 52 stosuje się na zasadzie analogii do osób otrzymujących rentę inwalidzką. Jeżeli osoba otrzymująca rentę inwalidzką przechodzi na emeryturę przed ukończeniem 66 roku życia, nie osiągając tym samym prawa do pełnej emerytury, stosuje się przepisy ogólne w sprawie emerytur. Kwota emerytury jest obliczana na podstawie wynagrodzenia dla grupy i stopnia zaszeregowania urzędnika w momencie, kiedy został inwalidą.
Renta inwalidzka jest równa 70 % ostatniego wynagrodzenia podstawowego urzędnika. Nie może być jednak niższa niż wysokość minimum socjalnego.
Z renty inwalidzkiej potrąca się składki na fundusz emerytalny, obliczane na podstawie wysokości tej renty.
W przypadku gdy inwalidztwo zostało spowodowane wypadkiem w trakcie wykonywania obowiązków służbowych lub w związku z ich wykonywaniem, na skutek choroby zawodowej lub w wyniku aktu poświęcenia dokonanego w interesie publicznym lub w wyniku narażenia swojego życia dla ratowania innej osoby, renta inwalidzka wynosi nie mniej niż 120 % minimum socjalnego. Ponadto w takich przypadkach składki na fundusz emerytalny są w całości wypłacane z budżetu instytucji lub organu, o którym mowa w art. 1b.”;
53)
art. 80 akapit szósty otrzymuje brzmienie:
„Uprawnienia przewidziane w akapicie pierwszym, drugim i trzecim przysługują w przypadku śmierci byłego urzędnika uprawnionego do otrzymywania świadczenia, o którym mowa w art. 50 regulaminu pracowniczego, art. 5 rozporządzenia Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (8) art. 3 rozporządzenia Rady (Euratom, EWWiS, EWG) nr 2530/72 (9) lub art. 3 rozporządzenia Rady (EWWiS, EWG, Euratom) nr 1543/73 (10) jak również w przypadku śmierci byłego urzędnika, który opuścił służbę przed osiągnięciem wieku emerytalnego i wystąpił z wnioskiem o odroczenie wypłaty emerytury do pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym osiągnął wiek emerytalny.
54)
w art. 81a ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w lit. b) słowa „65 rok życia” zastępuje się słowami „66 rok życia”;
b)
lit. d) otrzymuje brzmienie:
„d)
w przypadku śmierci byłego urzędnika, który zakończył służbę przed osiągnięciem wieku emerytalnego i wystąpił z wnioskiem o odroczenie wypłaty emerytury do pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym osiągnął wiek emerytalny - kwoty emerytury, do której byłby uprawniony po osiągnięciu wieku emerytalnego, gdyby żył, z uwzględnieniem dodatków oraz potrąceń określonych w lit. b);”;
c)
w lit. e) słowa „świadczenia zgodnie z art. 41 lub 50” zostają zastąpione słowami „świadczenia zgodnie z art. 41, 42c lub 50”;
55)
art. 82 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. W przypadku gdy aktualizacja wynagrodzeń ma miejsce zgodnie z art. 65 ust. 1, taka sama aktualizacja ma zastosowanie do emerytur.”;
56)
w art. 83 ust. 1 uchyla się akapit drugi.;
57)
w art. 83a ust. 2, 3, 4 i 5 otrzymują brzmienie:
„2. Agencje, które nie otrzymują dotacji z budżetu ogólnego Unii Europejskiej, wpłacają do tego budżetu pełną kwotę składek niezbędnych do sfinansowania systemu. Od dnia 1 stycznia 2016 r. agencje, które są częściowo finansowane z tego budżetu, wpłacają część składek pracodawców, która odpowiada różnicy pomiędzy dochodami agencji bez dotacji z budżetu ogólnego Unii Europejskiej a całkowitymi dochodami tej agencji.
3. Równowaga systemu emerytalno-rentowego jest zapewniona za pomocą wieku emerytalnego i stawki składek odprowadzanych do systemu emerytalno-rentowego. Przy okazji oszacowania aktuarialnego przeprowadzanego co pięć lat zgodnie z załącznikiem XII stawka składek na system emerytalno-rentowy jest aktualizowana, aby zapewnić równowagę systemu.
4. Każdego roku Komisja uaktualnia oszacowanie aktuarialne, o którym mowa w ust. 3, zgodnie z art. 1 ust. 2 załącznika XII. W przypadku gdy oszacowanie aktuarialne wykazuje występowanie luki rzędu przynajmniej 0,25 punktu między stawką składki aktualnie stosowanej a stawką wymaganą do utrzymania równowagi, stawka jest aktualizowana zgodnie z zasadami określonymi w załączniku XII.
5. Kwoty referencyjne, o których mowa w art. 83 ust. 2, są aktualizowane do celów ust. 3 i 4 niniejszego artykułu. Komisja publikuje zaktualizowaną stawkę składek tytułem informacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej seria C w terminie dwóch tygodni po aktualizacji.”;
58)
uchyla się tytuł VIII;
59)
art. 110 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 110
1. Organ powołujący każdej instytucji przyjmuje ogólne przepisy wykonawcze do niniejszego regulaminu pracowniczego po zasięgnięciu opinii Komitetu Pracowniczego i Komitetu ds. Regulaminu Pracowniczego.
2. Przepisy wykonawcze przyjęte przez Komisję w celu wprowadzenia w życie przepisów niniejszego regulaminu pracowniczego, w tym ogólne przepisy wykonawcze, o których mowa w ust. 1, stosuje się na zasadzie analogii do agencji. W tym celu Komisja informuje agencje o wszelkich takich przepisach wykonawczych niezwłocznie po ich przyjęciu.
W agencjach takie przepisy wykonawcze wchodzą w życie dziewięć miesięcy po ich wejściu w życie w Komisji lub dziewięć miesięcy po dacie poinformowania agencji przez Komisję o przyjęciu odpowiednich przepisów wykonawczych w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza. Niezależnie od powyższych przepisów, agencja może także podjąć decyzję o wcześniejszym wejściu w życie takich przepisów wykonawczych.
Na zasadzie odstępstwa agencja może przed upływem okresu dziewięciu miesięcy, o którym mowa w akapicie drugim niniejszego ustępu, i po zasięgnięciu opinii Komitetu Pracowniczego, przedstawić Komisji do zatwierdzenia przepisy wykonawcze różniące się od przepisów wykonawczych przyjętych przez Komisję. Na tych samych warunkach agencja może złożyć do Komisji wniosek o wyrażenie zgody na niestosowanie niektórych z tych przepisów wykonawczych. W ostatnim przypadku Komisja może, zamiast zatwierdzić lub odrzucić wniosek, zażądać od agencji przedstawienia do zatwierdzenia przepisów wykonawczych różniących się od przepisów wykonawczych przyjętych przez Komisję.
Okres dziewięciu miesięcy, o którym mowa w akapicie drugim niniejszego ustępu, ulega zawieszeniu z dniem, w którym agencja przedłoży Komisji wniosek, do dnia, w którym Komisja przedstawi swoje stanowisko.
Agencja może również, po zasięgnięciu opinii Komitetu Pracowniczego, przedstawić Komisji do zatwierdzenia przepisy wykonawcze dotyczące kwestii innych niż kwestie dotyczące przepisów wykonawczych przyjętych przez Komisję.
Do celów przyjęcia przepisów wykonawczych agencje są reprezentowane przez zarząd lub równorzędny organ, o którym mowa w ustanawiającym je akcie Unii.
3. Do celów przyjęcia przepisów w drodze porozumienia między instytucjami agencji nie traktuje się jak instytucje. Jednakże Komisja zasięga opinii agencji przed przyjęciem tych przepisów.
4. Przepisy wprowadzające w życie niniejszy regulamin pracowniczy, w tym ogólne przepisy wykonawcze, o których mowa w ust. 1, oraz przepisy przyjęte w drodze porozumienia między organami powołującymi instytucji są podawane do wiadomości personelu.
5. Wydziały instytucji i agencji odpowiedzialne za sprawy administracyjne regularnie przeprowadzają wzajemne konsultacje dotyczące stosowania niniejszego regulaminu pracowniczego. Agencje są wspólnie reprezentowane w tych konsultacjach zgodnie z zasadami ustalonymi na mocy porozumienia między nimi.
6. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej zarządza rejestrem przepisów wykonawczych do niniejszego regulaminu pracowniczego przyjętych przez organ powołujący każdej instytucji oraz przepisów przyjętych przez agencje, o ile odbiegają one od przepisów przyjętych przez Komisję, zgodnie z procedurą przewidzianą w ust. 2, w tym wszelkich zmian tych przepisów. Instytucje i agencje mają bezpośredni dostęp do tego rejestru i pełne prawo do zmiany swoich własnych przepisów. Państwa członkowskie mają bezpośredni dostęp do rejestru. Ponadto co trzy lata Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące przepisów wykonawczych do niniejszego regulaminu pracowniczego przyjętych przez organ powołujący każdej instytucji.”;
60)
dodaje się artykuły w brzmieniu:
„Artykuł 111
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych dotyczących niektórych aspektów warunków pracy, niektórych aspektów wykonywania przepisów o wynagrodzeniach oraz systemu zabezpieczenia społecznego zgodnie z art. 112.
Artykuł 112
1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
2. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 56a, 56b i 56c regulaminu pracowniczego, art. 13 ust. 3 załącznika VII i art. 9 załącznika XI oraz w art. 28a ust. 11 i art. 96 ust. 11 warunków zatrudnienia innych pracowników, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia 1 stycznia 2014 r.
3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 56a, 56b i 56c regulaminu pracowniczego, art. 13 ust. 3 załącznika VII i art. 9 załącznika XI oraz w art. 28a ust. 11 i art. 96 ust. 11 warunków zatrudnienia innych pracowników może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
5. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 56a, 56b, 56c regulaminu pracowniczego, art. 13 ust. 3 załącznika VII lub art. 9 załącznika XI lub art. 28a ust. 11 lub art. 96 ust. 11 warunków zatrudnienia innych pracowników wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Artykuł 113
Do dnia 31 grudnia 2020 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, w którym oceni funkcjonowanie niniejszego regulaminu pracowniczego.”;
61)
w załączniku I wprowadza się następujące zmiany:
a)
sekcja A otrzymuje brzmienie:
„A. Kategorie stanowisk w każdej grupie funkcyjnej przewidzianej w art. 5 ust. 4
1. Grupa funkcyjna AD
Dyrektor Generalny
AD 15 - AD 16
Dyrektor
AD 14 - AD 15
Radca lub stanowisko równoważne
AD 13- AD 14
Kierownik wydziału lub stanowisko równoważne
AD 9 - AD 14
Administrator
AD 5 - AD 12
2. Grupa funkcyjna AST
Starszy asystent
Wykonywanie prac administracyjnych, technicznych lub szkoleniowych wymagających dużej samodzielności i ponoszenie znaczącej odpowiedzialności za zarządzanie personelem, realizację budżetu lub koordynację polityczną
AST 10 - AST 11
Asystent
Wykonywanie prac administracyjnych, technicznych lub szkoleniowych wymagających pewnej samodzielności, w szczególności w odniesieniu do stosowania zasad i przepisów lub ogólnych instrukcji lub jako osobisty asystent członka instytucji, szefa gabinetu członka instytucji lub (zastępcy) dyrektora generalnego lub równorzędnego członka kadry kierowniczej wyższego szczebla
AST 1 - AST 9
3. Grupa funkcyjna AST/SC
Sekretarz/pracownik biurowy
Wykonywanie prac biurowych i sekretarskich, zarządzanie biurem oraz inne równoważne zadania wymagające pewnej samodzielności (11)
SC 1 - SC 6
b)
sekcja B otrzymuje brzmienie:
„B. Mnożniki odniesienia równorzędności średniego okresu służby
1.
Mnożniki odniesienia równorzędności średniego okresu służby w grupach funkcyjnych AST i AD:
Grupa zaszeregowania
Asystenci
Administratorzy
13
-
15 %
12
-
15 %
11
-
25 %
10
20 %
25 %
9
8 %
25 %
8
25 %
33 %
7
25 %
36 %
6
25 %
36 %
5
25 %
36 %
4
33 %
-
3
33 %
-
2
33 %
-
1
33 %
-
2.
Mnożniki odniesienia równorzędności średniego okresu służby w grupie funkcyjnej AST/SC:
Grupa zaszeregowania
Sekretarze/pracownicy biurowi
SC 6
-
SC 5
12 %
SC 4
15 %
SC 3
17 %
SC 2
20 %
SC 1
25 %”;
62)
w załączniku II wprowadza się następujące zmiany:
a)
w art. 1 akapit pierwszy zdanie drugie słowo „instytucja” zastępuje się słowami „organ powołujący każdej instytucji”;
b)
w art. 1 akapit drugi zdanie drugie otrzymuje brzmienie:
„Jednakże organ powołujący każdej instytucji może zadecydować, że warunki wyboru należy ustalić zgodnie z preferencjami pracowników instytucji wyrażonymi w referendum.”;
c)
w art. 1 akapit czwarty słowa „obu grupie funkcyjnych” zastępuje się słowami „trzech grup funkcyjnych”;
d)
w art. 2 akapit drugi tiret pierwsze skreśla się słowa „akapit trzeci”;
63)
w artykule załącznika IV wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 1 akapit drugi słowa „63 rok życia” zastępuje się słowami „66 rok życia”;
b)
uchyla się ust. 1 akapit trzeci;
c)
w ostatnim wierszu tabeli w ust. 3 słowa „59 do 64” zastępuje się słowami „59 do 65”;
d)
w ust. 4 akapit czwarty słowa „63 roku życia” zastępuje się słowami „66 roku życia”;
64)
w załączniku IVa wprowadza się następujące zmiany:
a)
w art. 1 akapit pierwszy słowa „art. 55a ust. 2 lit e)” zastępuję się słowami „art. 55a ust. 2 lit. g)”;
b)
w art. 4 akapit pierwszy słowa „urzędnicy w wieku powyżej 55 lat, którzy uzyskali pozwolenie na pracę w niepełnym wymiarze czasu pracy w oczekiwaniu na przejście w stan spoczynku” zastępuje się słowami „urzędnicy, którzy zgodnie z art. 55a ust. 2 lit. g) regulaminu pracowniczego uzyskali pozwolenie na pracę w wymiarze połowy pełnego czasu pracy”;
65)
w załączniku V wprowadza się następujące zmiany:
a)
art. 6 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 6
Oprócz urlopu corocznego urzędnikowi przysługuje, na jego wniosek, urlop okolicznościowy. Urlop okolicznościowy jest przyznawany w szczególności w poniższych przypadkach i w następującym wymiarze:
-
zawarcie małżeństwa przez urzędnika: cztery dni,
-
zmiana miejsca zamieszkania urzędnika: do dwóch dni,
-
poważna choroba współmałżonka: do trzech dni,
-
śmierć małżonka: cztery dni,
-
poważna choroba wstępnego: do dwóch dni,
-
śmierć wstępnego: dwa dni,
-
zawarcie małżeństwa przez dziecko: dwa dni,
-
narodziny dziecka: 10 dni, do wykorzystania w ciągu czternastu tygodni od dnia narodzin,
-
narodziny dziecka niepełnosprawnego lub poważnie chorego: 20 dni, do wykorzystania w ciągu czternastu tygodni od dnia narodzin,
-
śmierć żony podczas urlopu macierzyńskiego: liczba dni odpowiadająca pozostałej części urlopu macierzyńskiego; jeśli zmarła żona nie jest urzędnikiem, pozostałą część urlopu macierzyńskiego ustala się na zasadzie analogii przy zastosowaniu przepisów art. 58 regulamin pracowniczego,
-
poważna choroba dziecka: do dwóch dni,
-
bardzo poważna choroba dziecka, poświadczona przez lekarza, lub hospitalizacja dziecka w wieku do 12 lat: do pięciu dni,
-
śmierć dziecka: cztery dni,
-
przysposobienie dziecka: 20 tygodni, a w przypadku przysposobienia dziecka niepełnosprawnego - 24 tygodnie:
-
Na każde przysposobione dziecko przyznaje się prawo wyłącznie do jednego okresu urlopu okolicznościowego, który może zostać podzielony między rodziców adopcyjnych, jeśli oboje są urzędnikami. Urlop jest przyznawany wyłącznie wtedy, gdy małżonek urzędnika podejmuje działalność zarobkową co najmniej w wymiarze połowy pełnego czasu pracy. Jeśli małżonek pracuje poza instytucjami Unii i korzysta z porównywalnego urlopu, właściwa liczba dni zostaje odliczona od uprawnień urzędnika.
-
W razie konieczności organ powołujący może przyznać dodatkowy urlop okolicznościowy, w przypadku gdy przepisy krajowe państwa, w którym ma miejsce procedura adopcyjna i które nie jest państwem zatrudnienia urzędnika przysposabiającego dziecko, wymaga pozostania na miejscu jednego lub obojga rodziców adopcyjnych.
-
Jeżeli z przyczyn podanych w pierwszym zdaniu tego tiret urzędnik nie ma prawa do skorzystania z pełnego urlopu okolicznościowego w wymiarze 20 lub 24 tygodni, zostaje mu przyznany urlop okolicznościowy w wymiarze 10 dni; ten dodatkowy urlop okolicznościowy zostaje przyznany tylko raz na każde przysposobione dziecko.
Instytucja może przyznać również urlop okolicznościowy w przypadku dalszego kształcenia zawodowego, w granicach określonych w programie dalszego kształcenia zawodowego określonym przez instytucję zgodnie z art. 24a regulaminu pracowniczego.
Urlop okolicznościowy może zostać ponadto przyznany wyjątkowo w przypadku pracy o wyjątkowym charakterze, wykraczającej poza zwyczajne obowiązki urzędnika. Taki urlop okolicznościowy zostaje przyznany najpóźniej w ciągu trzech miesięcy od podjęcia przez organ powołujący decyzji o wyjątkowym charakterze pracy urzędnika.
Do celów niniejszego artykułu konkubenta urzędnika traktuje się jak małżonka, w przypadku gdy spełnione są pierwsze trzy warunki zawarte w art. 1 ust. 2 lit. c) załącznika VII.
W przypadku gdy urlop okolicznościowy jest przyznany zgodnie z przepisami niniejszej sekcji, czas podróży do miejsca pochodzenia ustala się na mocy specjalnej decyzji uwzględniającej szczególne potrzeby.”;
b)
art. 7 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 7
Urzędnicy, którym przysługuje dodatek zagraniczny lub dodatek z tytułu zamieszkiwania za granicą, są uprawnieni do skorzystania co roku z dodatkowego urlopu w wymiarze dwóch i pół dnia, aby udać się do swojego państwa pochodzenia.
Akapit pierwszy ma zastosowanie do urzędników, których miejsce zatrudnienia znajduje się na terytorium państw członkowskich. W przypadku gdy miejsce zatrudnienia znajduje się poza tym terytorium, czas trwania urlopu na podróż do miejsca pochodzenia ustala się na mocy specjalnej decyzji, uwzględniającej szczególne potrzeby.”;
66)
w załączniku VI wprowadza się następujące zmiany:
a)
art. 1 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 1
Urzędnikom w grupie zaszeregowania SC 1-SC 6 lub AST 1-AST 4 przysługuje, w granicach określonych w art. 56 regulaminu pracowniczego, za pracę w godzinach nadliczbowych urlop wyrównawczy lub wynagrodzenie w następującym wymiarze:
a)
za każdą godzinę nadliczbową przysługuje urlop wyrównawczy w wymiarze półtorej godziny; jeżeli godziny nadliczbowe zostały przepracowane w godzinach od 22:00 do 7:00 lub w niedzielę bądź w święto, za każdą godzinę nadliczbową przysługuje urlop wyrównawczy w wymiarze dwóch godzin; przyznając urlop wyrównawczy za pracę w godzinach nadliczbowych, uwzględnia się potrzeby związane ze służbą oraz preferencje zainteresowanego urzędnika;
b)
w przypadku gdy potrzeby związane ze służbą nie pozwalają na wykorzystanie urlopu wyrównawczego w ciągu dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym godziny nadliczbowe zostały przepracowane, organ powołujący przyznaje wynagrodzenie za te godziny nadliczbowe, które nie zostały zrekompensowane, w wysokości 0,56 % miesięcznego wynagrodzenia podstawowego za każdą godzinę pracy w godzinach nadliczbowych zgodnie z zasadami określonymi w lit. a);
c)
aby nabyć prawo do urlopu wyrównawczego lub wynagrodzenia za jedną godzinę przepracowaną w godzinach nadliczbowych, należy przepracować ponad 30 minut dłużej niż normalny czas pracy.”;
b)
art. 3 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 3
Niezależnie od wcześniejszych przepisów niniejszego załącznika, wynagrodzenie za godziny nadliczbowe przepracowane w szczególnych warunkach przez niektóre grupy urzędników w grupie zaszeregowania SC 1-SC 6 oraz AST 1-AST 4 może zostać wypłacone w formie zryczałtowanego dodatku, którego wysokość oraz warunki uzyskania są ustalane przez organ powołujący po zasięgnięciu opinii Wspólnego Komitetu.”;
67)
w załączniku VII wprowadza się następujące zmiany:
a)
w art. 1 ust. 3 słowa „grupy zaszeregowania 3” zastępuje się słowami „grupy zaszeregowania AST 3”;
b)
art. 3 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Uprawnienie do tego dodatku uzyskuje się pierwszego dnia miesiąca, w którym dziecko rozpoczyna naukę w szkole podstawowej, a wygasa ono wraz z końcem miesiąca, w którym dziecko kończy naukę, lub wraz z końcem miesiąca, w którym dziecko kończy 26 rok życia, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.”;
c)
art. 7 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 7
1. Urzędnik uprawniony jest do zryczałtowanego świadczenia odpowiadającego kosztom podróży dla siebie, swojego małżonka oraz osób pozostających na jego utrzymaniu, które faktycznie zamieszkują z nim w jednym gospodarstwie domowym:
a)
przy rozpoczęciu służby: z miejsca naboru do miejsca zatrudnienia;
b)
przy zakończeniu służby zgodnie z art. 47 regulaminu pracowniczego: z miejsca zatrudnienia do miejsca pochodzenia zgodnie z ust. 4 niniejszego artykułu;
c)
w przypadku przeniesienia związanego ze zmianą miejsca zatrudnienia.
W przypadku śmierci urzędnika żyjący małżonek oraz osoby pozostające na jego utrzymaniu uprawnione są do zryczałtowanego świadczenia na tych samych warunkach.
Koszty podróży dzieci, które w danym roku kalendarzowym nie ukończyły dwóch lat, nie podlegają zwrotowi.
2. Zryczałtowane świadczenie obliczane jest na podstawie dodatku według stawki kilometrowej dla odległości geograficznej między miejscami, o których mowa w ust. 1.
Dodatek za przebyte kilometry wynosi:
0 EUR/kilometr za odcinek
od 0 do 200 km
0,1895 EUR/kilometr za odcinek
od 201 do 1 000 km
0,3158 EUR/kilometr za odcinek
od 1 001 do 2 000 km
0,1895 EUR/kilometr za odcinek
od 2 001 do 3 000 km
0,0631 EUR/kilometr za odcinek
od 3 001 do 4 000 km
0,0305 EUR/kilometr za odcinek
od 4 001 do 10 000 km
0 EUR/kilometr za odcinek
dłuższy niż 10 000 km
Do dodatku za przebyte kilometry dodaje się poniższą dodatkową zryczałtowaną kwotę:
-
94,74 EUR, jeżeli odległość geograficzna między miejscami, o których mowa w ust. 1, zawiera się w przedziale 600-1 200 km,
-
189,46 EUR, jeżeli odległość geograficzna między miejscami, o których mowa w ust. 1, jest większa niż 1 200 km.
Wysokość powyższych stawek kilometrowych oraz dodatków ryczałtowych aktualizuje się każdego roku o tę samą wartość procentową co wynagrodzenie.
3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 koszty podróży, które dotyczą przeniesienia związanego ze zmianą miejsca zatrudnienia z miejsca na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej na miejsce poza tym terytorium lub przeniesienia związanego ze zmianą miejsca zatrudnienia poza tym terytorium są zwracane w formie zryczałtowanego świadczenia obliczonego na podstawie kosztu biletu lotniczego w klasie o jeden stopień wyższej niż klasa ekonomiczna.
4. Miejsce pochodzenia urzędnika jest określane w momencie rozpoczęcia służby, co do zasady przy uwzględnieniu miejsca jego naboru lub, na wyraźny i należycie uzasadniony wniosek, miejsca stanowiącego centrum jego interesów życiowych. Miejsce pochodzenia określone w ten sposób może zostać zmienione w drodze szczególnej decyzji organu powołującego w czasie, gdy urzędnik pozostaje w służbie lub przy zakończeniu przez niego służby. Podczas pozostawania urzędnika w służbie decyzja taka podejmowana jest jedynie wyjątkowo i po przedstawieniu przez urzędnika odpowiednich dokumentów na poparcie wniosku.
Zmiana ta nie może prowadzić do uznania za centrum interesów życiowych urzędnika miejsca znajdującego się poza terytorium państw członkowskich Unii, jak również poza granicami państw i terytoriów wymienionych w załączniku II do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz poza terytorium państw członkowskich Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu.”;
d)
art. 8 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 8
1. W każdym roku kalendarzowym urzędnicy, którym przysługuje dodatek zagraniczny lub dodatek z tytułu zamieszkiwania za granicą, uprawnieni są do otrzymania zryczałtowanego świadczenia odpowiadającego kosztom odbytej przez nich podróży z miejsca zatrudnienia do miejsca pochodzenia określonego w art. 7, w ramach pułapów określonych w ust. 2, a jeżeli mają prawo do dodatku na gospodarstwo domowe, także kosztom podróży małżonka i osób pozostających na ich utrzymaniu w rozumieniu art. 2.
W przypadku gdy zarówno mąż, jak i żona są urzędnikami Unii Europejskiej, każde z nich ma prawo w odniesieniu do siebie, jak i do osób pozostających na ich utrzymaniu do zryczałtowanego świadczenia na pokrycie kosztów podróży, zgodnie z powyższymi warunkami; każda osoba pozostająca na utrzymaniu ma prawo wyłącznie do jednego świadczenia. Świadczenie przyznawane w odniesieniu do dzieci pozostających na utrzymaniu przyznaje się na wniosek męża lub żony na podstawie miejsca pochodzenia jednego z nich.
W przypadku gdy w danym roku urzędnik zawiera małżeństwo i tym samym nabywa prawa do dodatku na gospodarstwo domowe, koszty podróży należne ze względu na małżonka oblicza się proporcjonalnie w odniesieniu do okresu od daty zawarcia małżeństwa do końca danego roku.
Wszelkie zmiany w zakresie podstawy obliczeń, mogące powstać na skutek zaistniałych zmian w sytuacji rodzinnej urzędnika po dniu wypłaty określonych kwot, nie nakładają na zainteresowanego urzędnika obowiązku zwrotu otrzymanych świadczeń.
Koszty podróży dzieci, które w danym roku kalendarzowym nie ukończyły dwóch lat, nie podlegają zwrotowi.
2. Wysokość zryczałtowanego świadczenia ustala się na podstawie odległości geograficznej pomiędzy miejscem zatrudnienia urzędnika a miejscem pochodzenia wyrażonej w kilometrach.
W przypadku gdy miejsce pochodzenia określone w art. 7 znajduje się poza terytorium państw członkowskich Unii, jak również poza granicami państw i terytoriów wymienionych w załączniku II do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz poza terytorium państw członkowskich Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu, wysokość zryczałtowanego świadczenia ustala się na podstawie odległości geograficznej pomiędzy miejscem zatrudnienia urzędnika a stolicą państwa członkowskiego, którego obywatelstwo posiada, wyrażonej w kilometrach. Urzędnicy, których miejsce pochodzenia znajduje się poza terytorium państw członkowskich Unii, jak również poza granicami państw i terytoriów wymienionych w załączniku II do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz poza terytorium państw członkowskich Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu, nieposiadający obywatelstwa żadnego z państw członkowskich nie są uprawnieni do otrzymywania świadczenia zryczałtowanego.
Dodatek za przebyte kilometry wynosi:
0 EUR/kilometr za odcinek
od 0 do 200 km
0,3790 EUR/kilometr za odcinek
od 201 do 1 000 km
0,6316 EUR/kilometr za odcinek
od 1 001 do 2 000 km
0,3790 EUR/kilometr za odcinek
od 2 001 do 3 000 km
0,1262 EUR/kilometr za odcinek
od 3 001 do 4 000 km
0,0609 EUR/kilometr za odcinek
od 4 001 do 10 000 km
0 EUR/kilometr za odcinek
dłuższy niż 10 000 km
Do dodatku za przebyte kilometry dodaje się niżej podaną dodatkową zryczałtowaną kwotę:
-
189,48 EUR, jeżeli odległość geograficzna między miejscem zatrudnienia a miejscem pochodzenia zawiera się w przedziale 600-1 200 km,
-
378,93 EUR, jeżeli odległość geograficzna między miejscem zatrudnienia a miejscem pochodzenia jest większa niż 1 200 km.
Wysokość powyższych stawek kilometrowych oraz dodatków ryczałtowych aktualizuje się każdego roku o tę samą wartość procentową co wynagrodzenie.
3. Urzędnikowi, którego służba kończy się w ciągu roku kalendarzowego z jakichkolwiek przyczyn innych niż śmierć lub który przebywa na urlopie z przyczyn osobistych przez część roku, przysługuje, jeżeli był aktywnie zatrudniony w służbie instytucji Unii przez okres krótszy niż dziewięć miesięcy danego roku, jedynie część świadczenia zryczałtowanego przewidzianego w ust. 1 i 2, w wysokości proporcjonalnej do okresu aktywnego zatrudnienia.
4. Ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu mają zastosowanie do urzędników, których miejsce zatrudnienia znajduje się na terytoriach państw członkowskich. W każdym roku kalendarzowym urzędnicy, których miejsce zatrudnienia znajduje się poza terytorium państw członkowskich, są uprawnieni do otrzymania zryczałtowanego świadczenia z tytułu kosztów podróży do ich miejsca pochodzenia lub zwrotu kosztów podróży do innego miejsca, w wysokości nieprzekraczającej kosztów podróży do miejsca pochodzenia, za siebie, a jeżeli przysługuje im prawo do dodatku na gospodarstwo domowe, za małżonka i inne osoby pozostające na ich utrzymaniu w rozumieniu art. 2. Jednakże jeżeli małżonek oraz inne osoby pozostające na utrzymaniu, o których mowa w art. 2 ust. 2, nie mieszkają razem z urzędnikiem w miejscu jego zatrudnienia, są uprawnieni w każdym roku kalendarzowym do otrzymania zwrotu kosztów podróży z miejsca pochodzenia do miejsca zatrudnienia lub do otrzymania zwrotu kosztów podróży do innego miejsca, nieprzekraczających kosztów wspomnianej wyżej podróży.
Zryczałtowane świadczenie oblicza się na podstawie kosztu biletu lotniczego w klasie ekonomicznej.”;
e)
art. 9 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 9
1. Urzędnikowi, który musi zmienić miejsce zamieszkania w celu spełnienia wymogu art. 20 regulaminu pracowniczego w momencie wstąpienia do służby lub w momencie późniejszej zmiany miejsca zatrudnienia i który nie uzyskał zwrotu tych samych kosztów z innego źródła, przysługuje zwrot kosztów związanych z przeprowadzką mebli oraz mienia osobistego, włącznie z kosztami ubezpieczenia od zwykłych ryzyk (w szczególności zniszczenia, kradzieży, pożaru) w granicach pułapów kosztowych.
Pułapy te uwzględniają sytuację rodzinną urzędnika w momencie przeprowadzki oraz średnie koszty przeprowadzki i powiązanych ubezpieczeń.
Organy powołujące każdej z instytucji przyjmują ogólne przepisy wykonawcze w celu wykonania niniejszego ustępu.
2. Po zakończeniu służby lub śmierci urzędnika wydatki poniesione w związku z przeprowadzką z miejsca zatrudnienia do miejsca pochodzenia zwracane są w granicach pułapów określonych w ust. 1. W przypadku gdy zmarły urzędnik był stanu wolnego, wydatki zwracane są jego następcom prawnym.
3. Przeprowadzka urzędnika powołanego musi nastąpić w terminie jednego roku od zakończenia przez urzędnika okresu próbnego. Po zakończeniu służby przeprowadzka następuje w okresie trzech lat, zgodnie z art. 6 ust. 4 akapit drugi. Wydatki związane z przeprowadzką zrealizowaną po upływie terminu określonego w niniejszym ustępie zwracane są jedynie w wyjątkowych okolicznościach oraz na mocy szczególnej decyzji organu powołującego.”;
f)
w art. 13 wprowadza się następujące zmiany:
(i)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Komisja dokonuje przeglądu stawek określonych w ust. 2 lit. a) co dwa lata. Przegląd ten odbywa się z uwzględnieniem sprawozdania w sprawie cen hoteli, restauracji oraz wyżywienia, oraz w oparciu o wskaźniki wzrostu takich cen. Dla potrzeb tego przeglądu Komisja stanowi w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 111 i 112 regulaminu pracowniczego.”;
(ii)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„4. W drodze odstępstwa od ust. 1, koszty zakwaterowania ponoszone przez urzędników podczas podróży służbowych do głównych miejsc pracy instytucji, o których mowa w protokole nr 6 do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, mogą zostać zwrócone w formie kwoty zryczałtowanej, która nie może przekroczyć maksymalnych pułapów ustalonych dla danego państwa członkowskiego.”;
g)
w art. 13a słowo „Każda instytucja” zastępuje się słowami „Organy powołujące każdej instytucji”;
h)
w art. 17 wprowadza się następujące zmiany:
(i)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Wypłaty dokonuje się na rzecz każdego urzędnika w miejscu oraz w walucie państwa, w którym pełni on swoje obowiązki, lub, na wniosek urzędnika, w euro do banku na terytorium Unii Europejskiej.”;
(ii)
ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„Na warunkach określonych w przepisach ustalonych w drodze porozumienia przez organy powołujące każdej instytucji, po konsultacji z Komitetem ds. Regulaminu Pracowniczego, urzędnicy mogą wystąpić z wnioskiem o specjalny regularny przelew określonej kwoty wynagrodzenia.”;
(iii)
w ust. 3 zdanie pierwsze, po słowach „są dokonywane” dodaje się słowa „w walucie właściwego państwa członkowskiego”;
(iv)
w ust. 4 zdanie pierwsze, po słowach „do innego państwa członkowskiego” dodaje się słowa „w walucie lokalnej,”;
68)
w załączniku VIII wprowadza się następujące zmiany:
a)
w art. 3 lit. b) słowa „na mocy art. 41 i 50” zastępuje się słowami „na mocy art. 41, 42c i 50”;
b)
art. 5 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 5
Niezależnie od przepisów art. 2 niniejszego załącznika, urzędnicy, którzy pełnią służbę po osiągnięciu wieku emerytalnego, mają prawo do zwiększenia uprawnień emerytalnych o 1,5 % wynagrodzenia podstawowego uwzględnionego do wyliczenia należnej im emerytury za każdy rok służby po osiągnięciu tego wieku, z zastrzeżeniem że ogólna kwota ich emerytury wraz ze zwiększeniem nie może przekraczać 70 % ostatniego wynagrodzenia podstawowego, zgodnie z art. 77 akapit drugi lub trzeci regulaminu pracowniczego, stosownie do przypadku.
Taka podwyżka przysługuje również w przypadku śmierci urzędnika, który był nadal zatrudniony po osiągnięciu wieku emerytalnego.”;
c)
w art. 6 słowa „na pierwszym początkowy stopień grupy zaszeregowania 1” zastępuje się słowami „w pierwszym stopniu grupy zaszeregowania AST 1”;
d)
art. 9 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 9
Urzędnik kończący służbę przed osiągnięciem wieku emerytalnego może złożyć wniosek, aby wypłata jego emerytury:
a)
została odroczona do pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym osiągnie on wiek emerytalny; lub
b)
nastąpiła niezwłocznie, pod warunkiem że ukończył on 58 rok życia. W tym przypadku wysokość emerytury ulega zmniejszeniu o kwotę wyliczoną na podstawie wieku tego urzędnika w momencie rozpoczęcia pobierania przez niego emerytury.
Emerytura zostaje zmniejszona o 3,5 % za każdy rok przed rokiem, w którym urzędnicy uzyskują uprawnienia do emerytury w rozumieniu art. 77 regulaminu pracowniczego. Jeżeli różnica między wiekiem, w którym nabywa się uprawnienie do emerytury w rozumieniu art. 77 regulaminu pracowniczego, a wiekiem danej osoby w tym momencie przekracza równą liczbę lat, do obniżki dodaje się jeden dodatkowy rok.”;
e)
w art. 11 ust. 2 akapit drugi słowo “instytucja” zastępuje się słowami „organ powołujący każdej instytucji”;
f)
w art. 12 wprowadza się następujące zmiany:
(i)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Urzędnik, który kończy służbę przed osiągnięciem wieku emerytalnego z powodów innych niż śmierć lub inwalidztwo oraz który nie jest uprawniony do natychmiastowego lub opóźnionego wypłacenia emerytury, z chwilą odejścia ze służby:
a)
w przypadku gdy przepracował w służbie mniej niż jeden rok i nie skorzystał z przepisów art. 11 ust. 2, jest uprawniony do wypłaty odprawy równej trzykrotności kwot odprowadzonych od jego wynagrodzenia podstawowego z tytułu płatności składek na system emerytalny, po odliczeniu wszelkich kwot zapłaconych z tytułu art. 42 i art. 112 warunków zatrudnienia innych pracowników;
b)
w innych przypadkach jest uprawniony do świadczenia przewidzianego na mocy art. 11 ust. 1 lub do wypłaty ekwiwalentu aktuarialnego takiego świadczenia na rzecz wybranego prywatnego zakładu ubezpieczeń lub funduszu emerytalnego, pod warunkiem że taki zakład lub fundusz gwarantuje, aby:
(i)
kapitał nie podlegał zwrotowi;
(ii)
miesięczny dochód był wypłacany najwcześniej od 60 roku życia, a najpóźniej od 66 roku życia;
(iii)
przewidziane były przepisy dotyczące rewersji lub rent rodzinnych;
(iv)
pozwolenie na przejście do innego zakładu ubezpieczeń lub innego funduszu było wydawane tylko wtedy, gdy fundusz taki spełnia warunki określone w ppkt (i), (ii) oraz (iii).”;
(ii)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. W drodze odstępstwa od ust. 1 lit b), urzędnicy poniżej wieku emerytalnego, którzy od chwili objęcia obowiązków, dla potrzeb ustanowienia lub utrzymania uprawnień do świadczeń emerytalnych, wpłacali składki na krajowy system emerytalny, prywatny system ubezpieczenia lub wybrany fundusz emerytalny, spełniające warunki określone w ust. 1, oraz którzy kończą służbę z powodów innych niż śmierć lub inwalidztwo i nie są uprawnieni do natychmiastowego lub opóźnionego wypłacenia emerytury, z chwilą odejścia ze służby są uprawnieni do odprawy równej ekwiwalentowi aktuarialnemu nabytych praw do emerytury w okresie pełnienia służby w instytucjach. W takich przypadkach wpłaty dokonane dla potrzeb ustanowienia lub utrzymania uprawnień do świadczeń emerytalnych na podstawie krajowego systemu emerytalnego zgodnie z art. 42 lub 112 warunków zatrudnienia innych pracowników odlicza się od odprawy.”;
g)
w art. 15 słowa „Do czasu ukończenia przez byłego urzędnika pobierającego dodatek inwalidzki 63 roku życia,” zastępuje się słowami „Do czasu osiągnięcia przez byłego urzędnika pobierającego rentę inwalidzką wieku emerytalnego,”;
h)
w art. 18a słowa „ukończeniem 63 roku życia” zastępuje się słowami „osiągnięciem wieku emerytalnego”, słowa „ukończy 63 rok życia” zastępuje się słowami „osiągnie wiek emerytalny” i słowa „ukończeniu przez niego 63 roku życia” zastępuje się słowami „osiągnięciu przez niego wieku emerytalnego”;
i)
w art. 27 akapit drugi słowo „dostosowaniu” zastępuje się słowem „zaktualizowaniu”;
j)
w art. 45 wprowadza się następujące zmiany:
(i)
w akapicie trzecim słowa „w Państwie Członkowskim stałego miejsca zamieszkania” zastępuje się słowami „w Unii Europejskiej”;
(ii)
w akapicie czwartym zdanie pierwsze po słowie „bankowe” dodaje się słowa „w Unii Europejskiej lub”;
(iii)
w akapicie czwartym zdanie drugie skreśla się słowa „w euro na konto bankowe w państwie, w którym instytucja posiada swoją siedzibę, lub”;
69)
w załączniku IX wprowadza się następujące zmiany:
a)
w art. 2 ust. 3 słowa “Każda instytucja” zastępuje się słowami „Organ powołujący każdej instytucji”;
b)
artykuł 5 ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
„Komisję dyscyplinarną, zwaną dalej „komisją”, powołuje się w każdej instytucji, chyba że, zgodnie z art. 9 ust. 1a regulaminu pracowniczego, co najmniej dwie agencje podejmą decyzję o powołaniu wspólnej komisji.”;
c)
art. 30 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 30
Bez uszczerbku dla art. 2 ust. 3, po konsultacji z Komitetem Pracowniczym, organ powołujący każdej instytucji, jeżeli uzna to za konieczne, przyjmuje zasady wykonawcze do niniejszego załącznika”;
70)
w załączniku X wprowadza się następujące zmiany:
a)
art. 6 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 6
Urzędnik jest uprawniony do corocznego urlopu w wymiarze dwóch dni roboczych za każdy miesiąc pełnienia służby w roku kalendarzowym.
Niezależnie od akapitu pierwszego niniejszego artykułu, urzędnicy, którzy na dzień 1 stycznia 2014 r. są już oddelegowani do państw trzecich są uprawnieni do:
-
trzech dni roboczych od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2014 r.,
-
dwóch i pół dnia roboczego od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r.”;
b)
art. 7 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 7
W roku, w którym urzędnik rozpoczyna lub kończy pełnienie służby w państwie trzecim, uprawniony jest do dwóch dni roboczych urlopu za każdy pełny miesiąc służby, do dwóch dni roboczych urlopu za niepełny miesiąc służby liczący ponad 15 dni oraz do jednego dnia roboczego urlopu za każdy niepełny miesiąc służby liczący 15 dni lub mniej.
W przypadku gdy urzędnik, z przyczyn innych niż wymagania służbowe, nie wykorzystał całego swojego urlopu corocznego przed końcem danego roku kalendarzowego, czas urlopu, który może zostać przeniesiony na kolejny rok, nie może być dłuższy niż 14 dni roboczych.”;
c)
w art. 8 dodaje się akapit w brzmieniu:
„Urzędnicy, którzy uczestniczą w szkoleniu zawodowym zgodnie z art. 24a regulaminu pracowniczego i którym zgodnie z akapitem pierwszym niniejszego artykułu przyznano urlop wypoczynkowy, dążą do łączenia w miarę możliwości okresów szkolenia zawodowego z urlopem wypoczynkowym.”;
d)
art. 9 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Urlop coroczny może zostać wykorzystany w całości lub może zostać podzielony na kilka okresów zgodnie z życzeniem urzędnika przy uwzględnieniu wymogów służby. Urlop ten musi jednak obejmować przynajmniej jeden okres dwóch kolejnych tygodni.”;
e)
art. 10 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 10
1. Dodatek ze względu na warunki życia jest ustalany, zgodnie z miejscem zatrudnienia urzędnika, jako odsetek kwoty referencyjnej. Kwota referencyjna obejmuje całkowite wynagrodzenie podstawowe łącznie z dodatkiem zagranicznym, dodatkiem na gospodarstwo domowe oraz dodatkiem na dzieci pozostające na utrzymaniu, pomniejszone o obowiązkowe potrącenia określone w regulaminie pracowniczym lub w rozporządzeniach wykonawczych do niego.
W przypadku gdy urzędnik jest zatrudniony w państwie, w którym warunki życia mogą być uznane za równoważne z warunkami normalnie występującymi w Unii Europejskiej, nie wypłaca się takiego dodatku.
W przypadku innych miejsc zatrudnienia dodatek ze względu na warunki życia jest ustalany z uwzględnieniem między innymi następujących czynników:
-
warunki zdrowotne oraz warunki opieki szpitalnej,
-
bezpieczeństwo,
-
warunki klimatyczne,
-
stopień odizolowania,
-
inne lokalne warunki życia.
Dodatki ze względu na warunki życia ustalone dla każdego miejsca zatrudnienia są poddawane przeglądowi oraz w razie potrzeby dostosowywane co roku przez organ powołujący po uzyskaniu opinii Komitetu Pracowniczego.
Organ powołujący może podjąć decyzję o przyznaniu dodatkowej premii oprócz dodatku ze względu na warunki życia, w przypadku gdy dany urzędnik został więcej niż jeden raz oddelegowany do miejsca zatrudnienia uznanego za trudne lub bardzo trudne. Ta dodatkowa premia nie może przekraczać 5 % kwoty referencyjnej, o której mowa w akapicie pierwszym, a organ powołujący należycie uzasadnia każdą decyzję, aby przestrzegać równości traktowania, opierając się przy tym na stopniu trudności poprzedniego oddelegowania.
2. Jeśli warunki życia w miejscu zatrudnienia powodują osobiste zagrożenie dla urzędnika, wypłacany jest mu dodatkowy dodatek tymczasowy na podstawie uzasadnionej szczególnej decyzji organu powołującego. Dodatek ten ustalany jest jako odsetek kwoty referencyjnej, o której mowa w ust. 1 akapit pierwszy:
-
w przypadku gdy organ powołujący zaleca swoim pracownikom niesprowadzanie do miejsca zatrudnienia ich rodzin lub innych osób pozostających na ich utrzymaniu, pod warunkiem że pracownicy zastosują się do tego zalecenia,
-
w przypadku gdy organ powołujący podejmuje decyzję o tymczasowym zmniejszeniu liczby pracowników pełniących służbę w danym miejscu zatrudnienia.
W należycie uzasadnionych przypadkach organ powołujący może również zastrzec, że w przypadku określonego oddelegowania urzędnik nie może zabrać ze sobą rodziny. Wspomniany powyżej dodatek jest wypłacany pracownikom, którzy zastosują się do tego zastrzeżenia.
3. Szczegółowe przepisy dotyczące stosowania niniejszego artykułu ustala organ powołujący.”;
f)
w art. 11 zdanie pierwsze, słowa „w Belgii” zastępuje się słowami „w Unii Europejskiej”;
g)
art. 13 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 13
W celu zapewnienia w możliwie jak najszerszym zakresie, by urzędnicy mieli równoważną siłę nabywczą, bez względu na ich miejsce zatrudnienia, raz w roku, zgodnie z załącznikiem XI, aktualizowane są współczynniki korygujące, o których mowa w art. 12. W odniesieniu do aktualizowania wszystkie wartości są rozumiane jako wartości referencyjne. Komisja publikuje zaktualizowane wartości w celach informacyjnych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej seria C w terminie dwóch tygodni po aktualizacji.
W przypadku stwierdzenia, że zmiany kosztów utrzymania mierzonych na podstawie współczynnika korygującego oraz odpowiedniego kursu walutowego przekroczyły jednak dla danego państwa 5 % od czasu ostatniej aktualizacji, dokonuje się doraźnej aktualizacji w celu dostosowania współczynnika korygującego zgodnie z procedurą określoną w akapicie pierwszym.”;
h)
art. 23 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 23
Na podstawie wykazu krajów, który zostanie określony przez organ powołujący, oraz w przypadku gdy instytucja nie zapewnia urzędnikowi zakwaterowania, organ powołujący wypłaca urzędnikowi dodatek na zakwaterowanie lub zwraca urzędnikowi kwotę zapłaconego przez niego czynszu.
Dodatek na zakwaterowanie jest wypłacany po przedstawieniu umowy najmu, o ile organ powołujący nie zniesie tego obowiązku z należycie uzasadnionych powodów związanych z praktykami i lokalnymi warunkami w miejscu zatrudnienia znajdującym się w danym państwie trzecim. Kwota dodatku na zakwaterowanie jest wyliczana w pierwszej kolejności w zależności od zakresu obowiązków urzędnika, a następnie w zależności od liczby członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu.
Kwota czynszu jest zwracana, pod warunkiem że organ powołujący udzielił wyraźnego zezwolenia na to zakwaterowanie oraz że odpowiada ono w pierwszej kolejności zakresowi obowiązków pełnionych przez urzędnika oraz w dalszej kolejności liczbie członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu.
Organ powołujący ustanawia szczegółowe przepisy dotyczące stosowania niniejszego artykułu. Kwota dodatku na zakwaterowanie nie może w żadnym przypadku przekroczyć kosztów poniesionych przez urzędnika.”;
71)
załącznik XI otrzymuje brzmienie:
„ZAŁĄCZNIK XI
ZASADY STOSOWANIA ART. 64 I 65 REGULAMINU PRACOWNICZEGO
ROZDZIAŁ 1
COROCZNA AKTUALIZACJA WYNAGRODZEŃ PRZEWIDZIANA W ART. 65 UST. 1 REGULAMINU PRACOWNICZEGO
Sekcja 1
Czynniki determinujące coroczne aktualizacje
Artykuł 1
1. Sprawozdanie Urzędu Statystycznego Unii Europejskiej (Eurostatu)
Dla potrzeb aktualizacji przewidzianej w art. 65 ust. 1 regulaminu pracowniczego oraz art. 13 załącznika X Eurostat opracowuje corocznie, przed końcem października, sprawozdanie w sprawie zmian kosztów utrzymania w Belgii i Luksemburgu, parytetów gospodarczych między Brukselą a określonymi miejscami w państwach członkowskich i w razie konieczności w państwach trzecich oraz zmian siły nabywczej wynagrodzeń w krajowej administracji centralnej.
2. Zmiany kosztów utrzymania w Belgii i Luksemburgu
Eurostat opracowuje wskaźnik pomiaru zmian kosztów utrzymania urzędników Unii w Belgii i Luksemburgu. Wskaźnik ten (zwany dalej „wspólnym wskaźnikiem”) jest obliczany za pomocą ważenia krajowej stopy inflacji (mierzonej za pomocą zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych (HICP) w przypadku Belgii i wskaźnika cen konsumpcyjnych (CPI) w przypadku Luksemburga) w okresie od czerwca poprzedniego roku do czerwca bieżącego roku z uwzględnieniem rozmieszczenia personelu zatrudnionego w tych państwach członkowskich.
3. Zmiany kosztów utrzymania poza Brukselą
a)
Eurostat, w porozumieniu z krajowymi urzędami statystycznymi lub innymi właściwymi organami w państwach członkowskich określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 223/2009 (12) („krajowe urzędy statystyczne i inne właściwe organy państw członkowskich”), oblicza parytety gospodarcze, które określają równoważność siły nabywczej:
(i)
wynagrodzeń urzędników Unii pełniących służbę w stolicach państw członkowskich, z wyjątkiem Niderlandów, gdzie zamiast Amsterdamu stosuje się Hagę, oraz w innych określonych miejscach zatrudnienia, w odniesieniu do Brukseli,
(ii)
wypłacanych w państwach członkowskich emerytur urzędników, w odniesieniu do Belgii.
b)
Parytety gospodarcze odnoszą się do czerwca każdego roku.
c)
Parytety gospodarcze obliczane są w taki sposób, że każdy składnik podstawowy może zostać zaktualizowany dwa razy do roku oraz zweryfikowany w drodze bezpośredniego badania przynajmniej raz na pięć lat. Eurostat aktualizuje parytety gospodarcze z zastosowaniem zmiany zharmonizowanego indeksu cen konsumpcyjnych państw członkowskich oraz najbardziej odpowiednich wskaźników określonych przez grupę roboczą ds. art. 64 i 65 regulaminu pracowniczego, o której mowa w art. 13.
d)
Poza Belgią i Luksemburgiem zmiany kosztów utrzymania w okresie odniesienia mierzy się z zastosowaniem domyślnych wskaźników. Wskaźniki te wylicza się przez pomnożenie wspólnego wskaźnika przez zmianę parytetu gospodarczego.
4. Zmiany siły nabywczej wynagrodzeń krajowych urzędników administracji centralnej (wskaźniki szczególne)
a)
Do celów zmierzenia wartości procentowej zmiany - wzrostu albo spadku - siły nabywczej wynagrodzeń w krajowej służbie cywilnej Eurostat na podstawie informacji przedstawionych przed końcem września przez krajowe urzędy statystyczne lub inne właściwe organy państw członkowskich wylicza szczególne wskaźniki odzwierciedlające zmiany w realnym wynagrodzeniu urzędników centralnej administracji cywilnej między lipcem poprzedniego roku a lipcem bieżącego roku. Wskaźniki obejmują jedną dwunastą wszystkich elementów składowych wypłacanych corocznie.
Wskaźniki szczególne przybierają dwie formy:
(i)
jeden wskaźnik dla każdej grupy funkcyjnej zdefiniowanej w regulaminie pracowniczym,
(ii)
średni wskaźnik ważony w sposób odzwierciedlający liczbę urzędników krajowej służby cywilnej odpowiadającą każdej grupie funkcyjnej.
Każdy z tych wskaźników określany jest w realnej stawce brutto oraz realnej stawce netto. Przy wyliczaniu stawki netto ze stawki brutto uwzględnia się ustawowe potrącenia oraz ogólne współczynniki podatkowe.
W celu określenia wskaźników brutto i netto dla całego terytorium Unii Europejskiej Eurostat wykorzystuje próbę obejmującą następujące państwa członkowskie: Belgia, Niemcy, Hiszpania, Francja, Włochy, Luksemburg, Niderlandy, Austria, Polska, Szwecja i Zjednoczone Królestwo. Parlament Europejski i Rada, na wniosek Komisji na mocy art. 336 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, mogą przyjąć nową próbę reprezentującą przynajmniej 75 % produktu krajowego brutto (PKB) Unii, którą stosuje się od roku następującego po roku jej przyjęcia. Wyniki krajowe są korygowane w stosunku do właściwego agregatu krajowego PKB mierzonego z wykorzystaniem parytetów siły nabywczej wskazanych w najbardziej aktualnych danych statystycznych publikowanych zgodnie z definicjami rachunków narodowych zawartymi w aktualnie obowiązującym Europejskim Systemie Rachunków.
b)
Na wniosek Eurostatu krajowe urzędy statystyczne lub inne właściwe organy państw członkowskich dostarczają dodatkowych informacji uznanych przez Eurostat za niezbędne do opracowania szczególnego wskaźnika mierzącego dokładnie zmiany siły nabywczej urzędników krajowej służby cywilnej.
Jeżeli po dalszych konsultacjach z krajowymi urzędami statystycznymi lub innymi właściwymi organami państw członkowskich Eurostat znajduje nieprawidłowości statystyczne w uzyskanych informacjach lub uważa za niemożliwe opracowanie wskaźników, które z dokładnością statystyczną dokonują pomiarów zmiany w realnym dochodzie urzędników w danym państwie członkowskim, składa sprawozdanie w tej sprawie Komisji oraz dostarcza jej wszystkich materiałów potrzebnych do przeprowadzenia oceny.
c)
Oprócz wskaźników szczególnych Eurostat wylicza odpowiednie wskaźniki kontrolne. Jeden z tych wskaźników ma formę danych na temat rzeczywistego wynagrodzenia przypadającego na osobę w administracji centralnej, opracowanych zgodnie z definicjami rachunków narodowych zawartymi w aktualnie obowiązującym Europejskim Systemie Rachunków.
Do sprawozdania Eurostatu w sprawie wskaźników szczególnych dołączone są uwagi dotyczące różnic między tymi wskaźnikami a wskaźnikami kontrolnymi, o których mowa w niniejszej literze.
Artykuł 2
Dla potrzeb art. 15 niniejszego załącznika Komisja regularnie bada potrzeby instytucji w zakresie naboru.
Sekcja 2
Zasady rocznej aktualizacji wysokości wynagrodzeń i emerytur
Artykuł 3
1.
Na podstawie art. 65 regulaminu pracowniczego, w oparciu o kryteria określone w sekcji 1 niniejszego załącznika, wysokość wynagrodzeń i emerytur aktualizuje się przed końcem każdego roku ze skutkiem od dnia 1 lipca.
2.
Kwota aktualizacji stanowi iloczyn wspólnego wskaźnika i wskaźnika szczególnego. Aktualizacji dokonuje się w stawkach netto i wyraża jako jednolity ogólny odsetek.
3.
Określoną w ten sposób kwotę aktualizacji umieszcza się, zgodnie z podaną poniżej metodą, w tabelach wynagrodzenia podstawowego zawartych w art. 66 regulaminu pracowniczego oraz w załączniku XIII do regulaminu pracowniczego, a także w art. 20, 93 i 133 warunków zatrudnienia innych pracowników:
a)
wynagrodzenie netto oraz emeryturę netto bez współczynnika korygującego zwiększa się lub obniża na podstawie aktualizacji, o której mowa powyżej,
b)
nowa tabela wynagrodzeń podstawowych sporządzana jest przez wyliczenie kwoty brutto, która po potrąceniu podatku z uwzględnieniem ust. 4 oraz obowiązkowych składek na system zabezpieczenia społecznego oraz składek emerytalnych, odpowiada kwocie netto;
c)
konwersja kwot netto na kwoty brutto dokonywana jest w oparciu o sytuację urzędnika stanu wolnego, który nie otrzymuje dodatków przewidzianych w regulaminie pracowniczym.
4.
Do celów stosowania rozporządzenia (EWG, Euratom, EWWiS) nr 260/68 kwoty określone w art. 4 tego rozporządzenia podlegają przemnożeniu przez czynnik składający się z:
a)
czynnika wynikającego z poprzedniej aktualizacji; lub
b)
stawki aktualizacji wynagrodzenia, o której mowa w ust. 2.
5.
Współczynników korygujących nie stosuje się w Belgii i Luksemburgu. Współczynniki korygujące stosowane:
a)
do wynagrodzeń urzędników Unii Europejskiej pełniących służbę w innych państwach członkowskich oraz niektórych innych miejscach zatrudnienia;
b)
w drodze odstępstwa od art. 82 ust. 1 regulaminu pracowniczego, do emerytur Unii Europejskiej wypłacanych w innych państwach członkowskich w części odpowiadającej prawom nabytym przed dniem 1 maja 2004 r.
ustala się na podstawie stosunku odpowiedniego parytetu gospodarczego, o którym mowa w art. 1 niniejszego załącznika, do kursów wymiany określonych w art. 63 regulaminu pracowniczego dla właściwych państw.
Stosuje się procedury ustanowione w art. 8 niniejszego załącznika dotyczące zastosowania współczynników korygujących z mocą wsteczną w miejscach zatrudnienia o wysokiej stopie inflacji.
6.
Instytucje dokonują dodatniej lub ujemnej aktualizacji wynagrodzeń i emerytur urzędników, byłych urzędników oraz innych osób, których to dotyczy, ze skutkiem wstecznym za okres od daty wejścia w życie do daty wejścia w życie kolejnej aktualizacji.
W przypadku gdy aktualizacja z mocą wsteczną wymaga zwrotu nadpłaconych sum, zwrot ten może zostać rozłożony na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy od daty wejścia w życie kolejnej rocznej aktualizacji.
ROZDZIAŁ 2
TYMCZASOWA AKTUALIZACJA WYNAGRODZEŃ ORAZ EMERYTUR (ART. 65 UST. 2 REGULAMINU PRACOWNICZEGO)
Artykuł 4
1.
Tymczasowa aktualizacja wynagrodzeń oraz emerytur na mocy art. 65 ust. 2 regulaminu pracowniczego, wchodząca w życie z dniem 1 stycznia, dokonywana jest w przypadku znacznej zmiany kosztów utrzymania między czerwcem a grudniem (przez odniesienie do progu wrażliwości ustalonego w art. 6 niniejszego załącznika) oraz z należytym uwzględnieniem prognoz zmian siły nabywczej w trakcie aktualnego rocznego okresu odniesienia.
2.
Taką tymczasową aktualizację uwzględnia się w rocznej aktualizacji płac.
Artykuł 5
1.
W marcu każdego roku Eurostat sporządza prognozę zmian siły nabywczej w danym okresie w oparciu o informacje dostarczone na posiedzeniu przewidzianym w art. 13 niniejszego załącznika.
Jeśli z prognozy tej wynika ujemna wartość procentowa, przy obliczaniu wysokości tymczasowej aktualizacji brana jest pod uwagę połowa tej wartości procentowej.
2.
Zmiany w kosztach utrzymania w Belgii i Luksemburgu określane są przy wykorzystaniu wspólnego współczynnika dla okresu od czerwca do grudnia poprzedniego roku kalendarzowego.
3.
W przypadku każdego miejsca, dla którego ustalono współczynnik korygujący (inny niż w przypadku Belgii i Luksemburga), wylicza się na grudzień prognozę parytetów gospodarczych, o których mowa w art. 1 ust. 3. Zmianę kosztów utrzymania wylicza się zgodnie z zasadami określonymi w art. 1 ust. 3.
Artykuł 6
1.
Próg wrażliwości na okres sześciu miesięcy, o którym mowa w art. 5 ust. 2 niniejszego załącznika, jest wartością procentową odpowiadającą 6 % za okres 12 miesięcy.
2.
Próg ten stosowany jest, z zastrzeżeniem stosowania art. 5 ust. 1 akapit drugi niniejszego załącznika, zgodnie z następującą procedurą:
a)
jeżeli próg wrażliwości (mierzony zgodnie ze wspólnym współczynnikiem między czerwcem a grudniem) zostaje osiągnięty lub przekroczony w Belgii i Luksemburgu, wynagrodzenia dla wszystkich miejsc są aktualizowane zgodnie z procedurą aktualizacji rocznej;
b)
jeżeli w Belgii i Luksemburgu nie zostaje osiągnięty próg wrażliwości, aktualizowane są jedynie współczynniki korygujące dla miejsc, gdzie zmiana kosztów utrzymania (mierzona na mocy wskaźników domyślnych między czerwcem a grudniem) przekroczyła próg.
Artykuł 7
Do celów art. 6 niniejszego załącznika:
Kwota aktualizacji odpowiada wspólnemu współczynnikowi pomnożonemu w razie potrzeby przez połowę przewidywanego szczególnego wskaźnika, jeśli jest to wartość ujemna.
Współczynniki korygujące stanowią stosunek właściwego parytetu gospodarczego do kursu wymiany przewidzianego w art. 63 regulaminu pracowniczego, pomnożony przez wartość aktualizacji, jeżeli próg aktualizacji nie został osiągnięty w Brukseli i Luksemburgu.
ROZDZIAŁ 3
DATA WEJŚCIA W ŻYCIE WSPÓŁCZYNNIKA KORYGUJĄCEGO (MIEJSCA ZATRUDNIENIA O WYSOKIEJ STAWCE PODWYŻKI KOSZTÓW UTRZYMANIA)
Artykuł 8
1.
W przypadku miejsc o wysokiej stawce podwyżki kosztów utrzymania (mierzonej zmianą wskaźników domyślnych) współczynnik korygujący wchodzi w życie przed dniem 1 stycznia w przypadku tymczasowej aktualizacji lub z dniem 1 lipca w przypadku aktualizacji rocznej. Dzieje się tak, aby dostosować stratę siły nabywczej do stanu, który panowałby w danym miejscu zatrudnienia, gdyby zmiana w kosztach utrzymania odpowiadała progowi wrażliwości.
2.
Ustala się następujące daty wejścia w życie aktualizacji rocznych:
a)
16 maja dla miejsc zatrudnienia o stopie inflacji wyższej niż 6 %; oraz
b)
1 maja dla miejsc zatrudnienia o stopie inflacji wyższej niż 10 %.
3.
Ustala się następujące daty wejścia w życie aktualizacji tymczasowych:
a)
16 listopada dla miejsc zatrudnienia o stopie inflacji wyższej niż 6 %;
b)
1 listopada dla miejsc zatrudnienia o stopie inflacji wyższej niż 10 %.
ROZDZIAŁ 4
OKREŚLANIE I WYCOFYWANIE WSPÓŁCZYNNIKÓW KORYGUJĄCYCH (ART. 64 REGULAMINU PRACOWNICZEGO)
Artykuł 9
1.
Właściwe organy danych państw członkowskich, organy administracyjne instytucji Unii lub przedstawiciele urzędników Unii w danym miejscu zatrudnienia mogą złożyć wniosek o ustalenie współczynnika korygującego dla tego miejsca.
Wniosek popiera się obiektywnymi czynnikami ujawniającymi dostrzegalną różnicę na przestrzeni kilku lat w kosztach utrzymania między tym miejscem zatrudnienia a stolicą danego państwa członkowskiego (z wyjątkiem Niderlandów, gdzie zamiast Amsterdamu stosuje się Hagę). Jeżeli Eurostat potwierdza, że różnica jest dostrzegalna (ponad 5 %) oraz trwała, Komisja, w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 111 i 112 regulaminu pracowniczego, ustanawia współczynnik korygujący dla tego miejsca.
2.
Komisja podejmuje, w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 111 i 112 regulaminu pracowniczego, decyzję o wycofaniu stosowania współczynnika korygującego szczególnego dla danego miejsca. W takim przypadku decyzja opiera się na jednej z poniższych przesłanek:
a)
wniosku właściwych organów danego państwa członkowskiego, organów administracyjnych instytucji Unii lub przedstawicieli urzędników Unii w danym miejscu zatrudnienia, wskazującym, że koszty utrzymania w tym miejscu nie odbiegają już znacząco (mniej niż 2 %) od kosztów w stolicy danego państwa członkowskiego. Zbliżanie tych wartości musi być trwałe i potwierdzone przez Eurostat;
b)
braku zatrudnienia urzędników i personelu tymczasowego Unii w tym miejscu.
ROZDZIAŁ 5
OGRANICZENIE WZROSTU PŁAC I KLAUZULE WYJĄTKOWE
Artykuł 10
Wartość szczególnego wskaźnika wykorzystywanego do aktualizacji rocznej jest ograniczona pułapem górnym w wysokości 2 % i pułapem dolnym w wysokości - 2 %. Jeżeli wartość szczególnego wskaźnika przekracza pułap górny lub pułap dolny, do obliczenia wartości aktualizacji wykorzystuje się wartość pułapu.
Akapit pierwszy nie ma zastosowania, jeżeli stosuje się art. 11.
Pozostała część wartości aktualizacji rocznej wynikająca z różnicy między wartością aktualizacji obliczoną przy użyciu szczególnego wskaźnika a wartością aktualizacji obliczoną z zastosowaniem pułapu jest stosowana od dnia 1 kwietnia następnego roku.
Artykuł 11
1.
Jeżeli wartość realna PKB Unii ulegnie zmniejszeniu w roku bieżącym, zgodnie z prognozami Komisji Europejskiej, a szczególny wskaźnik jest dodatni, jedynie część szczególnego wskaźnika jest wykorzystywana do obliczenia wartości aktualizacji. Pozostała część wartości aktualizacji odpowiadająca pozostałej części szczególnego wskaźnika ma zastosowanie od późniejszej daty w następnym roku. Ta pozostała część wartości aktualizacji nie jest uwzględniana do celów art. 10. Wartość PKB Unii, konsekwencje podziału szczególnego wskaźnika i datę stosowania określa się zgodnie z następującą tabelą:
PKB Unii
Konsekwencje dla szczególnego wskaźnika
Data wypłaty drugiej części
[- 0,1 %; - 1 %]
33 %; 67 %
1 kwietnia roku n + 1
[- 1 %; - 3 %]
0 %; 100 %
1 kwietnia roku n + 1
poniżej - 3 %
0 %
-
2.
W przypadku rozbieżności między prognozą, o której mowa w ust. 1, a ostatecznymi danymi dotyczącymi PKB Unii udostępnionymi przez Komisję oraz w przypadku gdy te ostateczne dane spowodowałyby zmianę konsekwencji przedstawionych w tabeli zawartej w ust. 1, niezbędne korekty, w tym dostosowania z mocą wsteczną, dodatnie albo ujemne, mają miejsce zgodnie z tą samą tabelą.
3.
Wszelkie zaktualizowane kwoty referencyjne wynikające z korekty są publikowane przez Komisję w celach informacyjnych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej seria C w terminie dwóch tygodni od dokonania korekty.
4.
Jeżeli stosowanie ust. 1 lub 2 doprowadziło do sytuacji, w której do aktualizacji wynagrodzeń i emerytur nie zastosowano wartości szczególnego wskaźnika, wartość ta stanowi podstawę obliczenia przyszłej aktualizacji, kiedy łączny wzrost PKB Unii, mierzony od roku, w którym miał zastosowanie ust. 1 lub 2, stanie się dodatni. W każdym przypadku wartość, o której mowa w zdaniu pierwszym, podlega na zasadzie analogii pułapom i zasadom określonym w art. 10 niniejszego załącznika. W tym celu Eurostat dokonuje regularnie pomiaru ewolucji PKB Unii.
5.
W stosownych przypadkach konsekwencje prawne wynikające ze stosowania art. 10 oraz niniejszego artykułu utrzymują pełną moc nawet po wygaśnięciu niniejszego załącznika zgodnie z art. 15.
ROZDZIAŁ 6
FUNKCJA EUROSTATU ORAZ RELACJE Z KRAJOWYMI URZĘDAMI STATYSTYCZNYMI LUB INNYMI WŁAŚCIWYMI ORGANAMI PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
Artykuł 12
Zadaniem Eurostatu jest monitorowanie jakości podstawowych danych oraz metod statystycznych wykorzystywanych do wypracowania czynników uwzględnianych przy aktualizacji wysokości wynagrodzeń. Przeprowadza on w szczególności wszelkie oceny lub badania wymagane w odniesieniu do takiego monitorowania.
Artykuł 13
W marcu każdego roku Eurostat zwołuje posiedzenie grupy roboczej składającej się z ekspertów z krajowych urzędów statystycznych lub innych właściwych organów państw członkowskich, zwanej „grupą roboczą ds. art. 64 i art. 65 regulaminu pracowniczego”.
Na posiedzeniu tym badana jest metodologia statystyczna oraz jej wdrażanie w odniesieniu do wskaźników szczególnych i kontrolnych, wspólnego współczynnika i parytetów gospodarczych.
Przedstawia się również informacje niezbędne do sporządzenia prognozy zmian w sile nabywczej dla potrzeb tymczasowej aktualizacji wynagrodzeń wraz z danymi dotyczącymi godzin pracy w departamentach administracji centralnej.
Artykuł 14
Na wniosek Eurostatu państwa członkowskie informują Eurostat o wszelkich czynnikach mających bezpośredni lub pośredni wpływ na skład oraz zmiany wysokości wynagrodzeń urzędników administracji centralnej.
ROZDZIAŁ 7
PRZEPISY KOŃCOWE ORAZ KLAUZULA PRZEGLĄDOWA
Artykuł 15
1.
Przepisy niniejszego załącznika stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2023 r.
2.
Przed dniem 31 marca 2022 r. Komisja przedłoży sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Sprawozdanie to uwzględni badanie przeprowadzone zgodnie z art. 2 niniejszego załącznika i będzie zawierać w szczególności ocenę tego, czy ewolucja siły nabywczej wynagrodzeń i emerytur urzędników Unii odpowiada zmianom w sile nabywczej płac krajowych służb publicznych w administracjach centralnych. Na podstawie tego sprawozdania, w stosownych przypadkach, Komisja przedkłada wniosek o zmianę niniejszego załącznika i art. 66a regulaminu pracowniczego na podstawie art. 336 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
3.
Do czasu przyjęcia przez Parlament Europejski i Radę rozporządzenia na podstawie wniosku Komisji, niniejszy załącznik i art. 66a regulaminu pracowniczego będą nadal tymczasowo stosowane po wygaśnięciu terminów określonych w ust. 1 niniejszego artykułu i w art. 66a regulaminu pracowniczego.
4.
Na koniec 2018 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie okresowe w sprawie stosowania niniejszego załącznika i art. 66a regulaminu pracowniczego.”;
72)
w załączniku XII wprowadza się następujące zmiany:
a)
art. 2 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 2
1. Wszelka aktualizacja stawki składki następuje w dniu 1 lipca, równocześnie z roczną aktualizacją wynagrodzeń na mocy art. 65 regulaminu pracowniczego. Jakakolwiek aktualizacja nie może prowadzić do zwiększenia składki o więcej niż jeden punkt procentowy powyżej lub poniżej stawki obowiązującej za rok poprzedni.
2. Różnica powstała między aktualizacją stawki składki, która wynikałaby z wyliczenia aktuarialnego, a aktualizacją wynikającą z odchylenia, o którym mowa w ostatnim zdaniu ust. 1, nigdy nie podlega zwrotowi lub w konsekwencji nie jest uwzględniana w kolejnych wyliczeniach aktuarialnych. Stawkę składki, która wynikałaby z wyliczenia aktuarialnego, podaje się w sprawozdaniu z oszacowania, o którym mowa w art. 1 niniejszego załącznika.”;
b)
w art. 4 ust. 6 słowa „12 miesięcy” zastępuje się słowami „30 lat”;
c)
w art. 10 ust. 2 i art. 11 ust. 2 słowa „12 lat” zastępuje się słowami „30 lat”;
d)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 11a
Do 2020 r., do celów stosowania art. 4 ust. 6, art. 10 ust. 2 oraz art. 11 ust. 2 niniejszego załącznika wartość średniej ruchomej obliczana jest według następującej skali czasowej:
w 2014 r. - 16 lat
w 2015 r. - 18 lat
w 2016 r. - 20 lat
w 2017 r.- 22 lata
w 2018 r. - 24 lata
w 2019 r. - 26 lat
w 2020 r. - 28 lat.”;
e)
art. 12 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 12
Stawka podana w art. 4 i 8 załącznika VIII dla wyliczenia odsetek złożonych jest efektywną stawką, o której mowa w art. 10 niniejszego załącznika, oraz, w razie konieczności, jest aktualizowana przy okazji przeprowadzania pięcioletniego oszacowania aktuarialnego.
W odniesieniu do aktualizacji, stawka, o której mowa w art. 4 i 8 załącznika VIII, rozumiana jest jako stawka referencyjna. Komisja publikuje zaktualizowaną efektywną stawkę w celach informacyjnych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej seria C w terminie dwóch tygodni po aktualizacji.”;
f)
art. 14 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 14
1. W 2020 r. Komisja przedłoży sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Sprawozdanie to uwzględni skutki budżetowe niniejszego załącznika i będzie zawierać ocenę równowagi aktuarialnej systemu emerytalnego. Na podstawie tego sprawozdania Komisja przedłoży, w stosownych przypadkach, wniosek w sprawie zmian do niniejszego załącznika.
2. W 2018 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie okresowe dotyczące stosowania niniejszego załącznika.”;
73)
w załączniku XIII wprowadza się następujące zmiany:
a)
w art. 7 ust. 2 akapit trzeci słowo „dostosowaniu” zastępuje się słowem „aktualizacji”;
b)
uchyla się art. 10, 14-17 i art. 18 ust. 2;
c)
w art. 18 ust. 1 słowo “dostosowywana” zastępuje się słowem „aktualizowana”, a słowa „dostosowania rocznego” zastępuje się słowami „aktualizacji rocznej”;
d)
art. 19 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 19
Niezależnie od przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1023/2013 (13), art. 63, 64, 65, 82 i 83a regulaminu pracowniczego, załączniki XI i XII do regulaminu pracowniczego oraz art. 20 ust. 1, art. 64, 92 i 132 warunków zatrudnienia innych pracowników będące w mocy przed dniem 1.11.2013 nadal pozostają w mocy wyłącznie do celów wszelkich dostosowań niezbędnych do zapewnienia zgodności z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na mocy art. 266 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w sprawie stosowania tych artykułów.
e)
w art. 20 wprowadza się następujące zmiany:
(i)
uchyla się ust. 2;
(ii)
ust. 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Emerytury tych urzędników podlegają zastosowaniu współczynnika korygującego jedynie w przypadku, gdy urzędnik zamieszkuje w miejscu swojego ostatniego zatrudnienia lub w swoim państwie pochodzenia w rozumieniu art. 7 ust. 4 załącznika VII. Jednakże z przyczyn rodzinnych lub medycznych urzędnicy otrzymujący emeryturę mogą składać do organu powołującego wniosek o zmianę miejsca pochodzenia. Decyzję w tym względzie podejmuje się w momencie przedstawienia przez zainteresowanego urzędnika odpowiednich dowodów.”
(iii)
w ust. 4 skreśla się ostatnie zdanie;
f)
art. 21 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 21
Niezależnie od art. 77 ust. 2 zdanie drugie regulaminu pracowniczego, urzędnicy, którzy rozpoczęli służbę przed dniem 1 maja 2004 r., są uprawnieni do 2 % swojego wynagrodzenia za każdy rok służby objętej systemem emerytalnym, wyliczonego zgodnie z art. 3 załącznika VIII.
Urzędnicy, którzy rozpoczęli służbę w okresie między dniem 1 maja 2004 r. a 31 grudnia 2013 r., są uprawnieni do 2 % swojego wynagrodzenia za każdy rok służby objętej systemem emerytalnym, wyliczonego zgodnie z art. 3 załącznika VIII.”;
g)
art. 22 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 22
1. Urzędnicy, którzy w dniu 1 maja 2004 r. przepracowali w służbie 20 lat lub więcej, są uprawnieni do emerytury z chwilą osiągnięcia wieku 60 lat.
Urzędnicy, którzy w dniu 1 maja 2014 r. mają 35 lat lub więcej i którzy rozpoczęli służbę przed dniem 1 stycznia 2014 r., są uprawnieni do emerytury z chwilą osiągnięcia wieku ustalonego w poniższej tabeli:
Wiek na dzień 1 maja 2014 r.
Wiek emerytalny
Wiek na dzień 1 maja 2014 r.
Wiek emerytalny
60 lat i więcej
60 lat
47 lat
62 lata 6 miesięcy
59 lat
60 lat 2 miesiące
46 lat
62 lata 8 miesięcy
58 lat
60 lat 4 miesiące
45 lat
62 lata 10 miesięcy
57 lat
60 lat 6 miesięcy
44 lata
63 lata 2 miesiące
56 lat
60 lat 8 miesięcy
43 lata
63 lata 4 miesiące
55 lat
61 lat
42 lata
63 lata 6 miesięcy
54 lata
61 lat 2 miesiące
41 lat
63 lata 8 miesięcy
53 lata
61 lat 4 miesiące
40 lat
63 lata 10 miesięcy
52 lata
61 lat 6 miesięcy
39 lat
64 lata 3 miesiące
51 lat
61 lat 8 miesięcy
38 lat
64 lata 4 miesiące
50 lat
61 lat 11 miesięcy
37 lat
64 lata 5 miesięcy
49 lat
62 lat 2 miesiące
36 lat
64 lata 6 miesięcy
48 lat
62 lat 4 miesiące
35 lat
64 lata 8 miesięcy
Urzędnicy w wieku poniżej 35 lat w dniu 1 maja 2014 r. są uprawnieni do emerytury w wieku 65 lat.
Wiek emerytalny urzędników, którzy w dniu 1 maja 2014 r. mają 45 lat lub więcej i którzy rozpoczęli służbę między dniem 1 maja 2004 r. a dniem 31 grudnia 2013 r., wynosić będzie jednak nadal 63 lata.
W przypadku urzędników pełniących służbę przed dniem 1 stycznia 2014 r. wiek emerytalny uwzględniany dla potrzeb wszelkich odniesień do wieku emerytalnego zawartych w niniejszym regulaminie pracowniczym ustala się zgodnie z powyższymi przepisami, z zastrzeżeniem odmiennych przepisów zawartych w niniejszym regulaminie pracowniczym.
2. Niezależnie od art. 2 załącznika VIII, urzędnicy, którzy zaczęli pełnić służbę przed dniem 1 stycznia 2014 r. oraz pełnią ją po osiągnięciu wieku uprawniającego do emerytury, są uprawnieni do dodatkowej podwyżki równej 2,5 % swojego ostatniego wynagrodzenia podstawowego za każdy rok przepracowany po osiągnięciu tego wieku, pod warunkiem że ogólna kwota emerytury nie przekracza 70 % ostatniego wynagrodzenia podstawowego w rozumieniu art. 77 akapit drugi lub trzeci regulaminu pracowniczego, w zależności od przypadku.
W przypadku urzędników w wieku 50 lat lub starszych lub urzędników, którzy na dzień 1 maja 2004 r. przepracowali w służbie 20 lat lub więcej, podwyżka emerytury przewidziana w poprzedzającym akapicie wynosi jednak nie mniej niż 5 % kwoty uprawnień do świadczeń emerytalnych nabytych w wieku 60 lat.
Podwyżkę przyznaje się także w przypadku śmierci, jeżeli urzędnik pełnił służbę po osiągnięciu wieku uprawniającego do emerytury.
Jeżeli zgodnie z załącznikiem IVa urzędnik, który rozpoczyna pełnienie służby przed dniem 1 stycznia 2014 r. oraz pracuje w niepełnym wymiarze godzin, wpłaca składki na system emerytalny proporcjonalnie do przepracowanego czasu, podwyżkę kwoty świadczeń emerytalnych przewidzianą w niniejszym artykule stosuje się wyłącznie w tej samej wartości procentowej.
3. Jeżeli urzędnik przejdzie na emeryturę przed osiągnięciem wieku emerytalnego określonego w niniejszym artykule, w odniesieniu do okresu między ukończeniem 60 roku życia a chwilą osiągnięcia ustawowego wieku emerytalnego stosuje się tylko połowę obniżki określonej w art. 9 ust. 1 lit. b) załącznika VIII.
4. W drodze odstępstwa od ust. 1 akapit drugi artykułu załącznika IV urzędnikowi, do którego zgodnie z ust. 1 zastosowanie ma wiek emerytalny poniżej 65 lat, przysługuje świadczenie określone w tym załączniku i na warunkach w nim zawartych do dnia, w którym urzędnik ten osiągnie wiek emerytalny.
Jednakże po przekroczeniu tego wieku i do 65 roku życia urzędnik nadal otrzymuje to świadczenie do momentu uzyskania maksymalnej wysokości emerytury, o ile nie miał zastosowania art. 42c regulaminu pracowniczego.”;
h)
art. 23 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 23
1. Jeżeli zastosowanie ma art. 52 lit a) regulaminu pracowniczego oraz bez uszczerbku dla przepisów art. 50, urzędnik pełniący służbę przed dniem 1 stycznia 2014 r. automatycznie przechodzi na emeryturę ostatniego dnia miesiąca, w którym osiąga wiek 65 lat. W przypadku urzędników pełniących służbę przed dniem 1 stycznia 2014 r. słowa „wiek 66 lat” w art. 78 ustęp drugi i w art. 81a ust. 1 lit. b) regulaminu pracowniczego oraz w art. 12 ust. 1 lit. b) załącznika VIII odczytuje się jako „wiek 65 lat”.
2. Niezależnie od art. 52 regulaminu pracowniczego urzędnicy, którzy rozpoczęli służbę przed dniem 1 stycznia 2014 r., a odejdą ze służby przed osiągnięciem wieku, w którym nabyliby uprawnienia emerytalne zgodnie z art. 22 niniejszego załącznika, mogą złożyć wniosek o stosowanie art. 9 lit. b) załącznika VIII:
a)
do dnia 31 grudnia 2015 r. od wieku 55 lat;
b)
do dnia 31 grudnia 2016 r. od wieku 57 lat.
3. W drodze odstępstwa od art. 50 akapit ósmy regulaminu pracowniczego urzędnik, który przeszedł na emeryturę w interesie służby zgodnie z art. 50 akapit pierwszy regulaminu pracowniczego, jest uprawniony do otrzymywania emerytury na mocy art. 9 załącznika VIII zgodnie z poniższą tabelą:
Data decyzji na mocy art. 50 akapit pierwszy
Wiek
Do dnia 31 grudnia 2016 r.
55 lat
Po dniu 31 grudnia 2016 r.
58 lat”;
i)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 24a
W przypadku emerytury ustalonej przed dniem 1 stycznia 2014 r. uprawnienia do świadczeń emerytalnych danych osób nadal ustala się po tej dacie zgodnie z zasadami stosowanymi w momencie pierwotnego ustalenia uprawnień. Takie same zasady mają zastosowanie do objęcia wspólnym systemem ubezpieczenia chorobowego.”;
j)
art. 28 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 28
1. Pracownicy, o których mowa w art. 2 warunków zatrudnienia innych pracowników, którzy mieli umowę w dniu 1 maja 2004 r. i którzy są mianowani urzędnikami po tej dacie i przed dniem 1 stycznia 2014 r., są uprawnieni, z chwilą przejścia na emeryturę, do dostosowania aktuarialnego swoich praw emerytalnych, nabytych jako pracownicy zatrudnieni na czas określony, które uwzględnia zmianę ich wieku emerytalnego, o której mowa w art. 77 regulaminu pracowniczego.
2. Pracownicy, o których mowa w art. 2, 3a i 3b warunków zatrudnienia innych pracowników, którzy mają umowę w dniu 1 stycznia 2014 r. i którzy są mianowani urzędnikami po tej dacie, są uprawnieni, z chwilą przejścia na emeryturę, do dostosowania aktuarialnego swoich praw emerytalnych, które nabyli jako pracownicy tymczasowi lub kontraktowi, uwzględniającego zmianę ich wieku emerytalnego, o którym mowa w art. 77 regulaminu pracowniczego, w przypadku gdy w dniu 1 maja 2014 r. mają przynajmniej 35 lat.”;
k)
dodaje się sekcję w brzmieniu:
„Sekcja 5
Artykuł 30
1. W drodze odstępstwa od załącznika I sekcja A pkt 2 poniższa tabela określająca kategorie stanowisk w grupie funkcyjnej AD ma zastosowanie do urzędników pełniących służbę w dniu 31 grudnia 2013 r.:
Dyrektor Generalny
AD 15 - AD 16
Dyrektor
AD 14 - AD 15
Kierownik wydziału lub stanowisko równoważne
AD 9 - AD 14
Radca lub stanowisko równoważne
AD 13 - AD 14
Starszy administrator w okresie przejściowym
AD 14
Administrator w okresie przejściowym
AD 13
Administrator
AD 5 - AD 12
2. Ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r. organ powołujący klasyfikuje urzędników pełniących służbę w dniu 31 grudnia 2013 r. w grupie funkcyjnej AD według następujących kategorii stanowisk:
a)
urzędnicy, którzy w dniu 31 grudnia 2013 r. byli w grupie zaszeregowania AD 14 i nie pełnili funkcji dyrektora lub funkcji równoważnej, kierownika wydziału lub funkcji równoważnej ani radcy lub funkcji równoważnej, zostają przypisani do kategorii stanowiska „starszy administrator w okresie przejściowym”;
b)
urzędnicy, którzy w dniu 31 grudnia 2013 r. byli w grupie zaszeregowania AD 13 i nie pełnili funkcji kierownika wydziału lub funkcji równoważnej ani radcy lub funkcji równoważnej, zostają przypisani do kategorii stanowiska „administrator w okresie przejściowym”;
c)
urzędnicy, którzy w dniu 31 grudnia 2013 r. byli w grupach zaszeregowania od AD 9 do AD 14 i pełnili funkcję kierownika wydziału lub funkcję równoważną, zostają przypisani do kategorii stanowiska „kierownik wydziału lub stanowisko równoważne”;
d)
urzędnicy, którzy w dniu 31 grudnia 2013 r. byli w grupie zaszeregowania AD 13 lub AD 14 i pełnili funkcję radcy lub funkcję równoważną, zostają przypisani do kategorii stanowiska „radca lub stanowisko równoważne”;
e)
urzędnicy, którzy w dniu 31 grudnia 2013 r. byli w grupach zaszeregowania od AD 5 do AD 12 i nie pełnili funkcji kierownika wydziału lub funkcji równoważnej, zostają przypisani do kategorii stanowiska „administrator”.
3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 urzędnicy w grupach zaszeregowania od AD 9 do AD 14 pełniący szczególne obowiązki mogą zostać przypisani przez organ powołujący przed dniem 31 grudnia 2015 r. do kategorii stanowiska „kierownik wydziału lub stanowisko równoważne” lub „radca lub stanowisko równoważne”. Każdy organ powołujący określa przepisy w celu wprowadzenia w życie niniejszego artykułu. Całkowita liczba urzędników korzystających z niniejszego przepisu nie może jednak przewyższać 5 % urzędników w grupie funkcyjnej AD na dzień 31 grudnia 2013 r.
4. Przypisanie do danej kategorii stanowiska obowiązuje do czasu przypisania urzędnika do nowej funkcji odpowiadającej innej kategorii stanowiska.
5. Pod warunkiem spełnienia warunków określonych w art. 44 akapit pierwszy urzędnicy w grupie zaszeregowania AD 12 stopień 5 zajmujący stanowisko administratora otrzymują od dnia 1 stycznia 2016 r. zwiększenie wynagrodzenia podstawowego równoważne różnicy między wynagrodzeniem odpowiadającym grupie zaszeregowania AD 12 stopień 4 a grupie zaszeregowania AD 12 stopień 3.
6. Pod warunkiem spełnienia warunków określonych w art. 44 akapit pierwszy urzędnicy w grupie zaszeregowania AD 12 stopień 5 zajmujący stanowisko administratora i korzystający ze środka, o którym mowa w ust. 5, otrzymują po dwóch latach dodatkowe zwiększenie wynagrodzenia podstawowego równoważne różnicy między wynagrodzeniem odpowiadającym grupie zaszeregowania AD 12 stopień 5 a grupie zaszeregowania AD 12 stopień 4.
7. Na zasadzie odstępstwa od ust. 5, do urzędników w grupie zaszeregowania AD 12 zajmujących stanowisko administratora, którzy zostali zatrudnieni przed dniem 1 maja 2004 r. i którzy nie awansowali między dniem 1 maja 2004 r. a dniem 31 grudnia 2013 r., zastosowanie mają następujące przepisy:
a)
pod warunkiem spełnienia warunków określonych w art. 44 akapit pierwszy urzędnicy w stopniu 8 otrzymują od dnia 1 stycznia 2016 r. zwiększenie wynagrodzenia podstawowego równoważne różnicy między wynagrodzeniem odpowiadającym grupie zaszeregowania AD 12 stopień 4 a grupie zaszeregowania AD 12 stopień 3;
b)
pod warunkiem korzystania ze środka, o którym mowa w lit. a), urzędnicy w stopniu 8 otrzymują po dwóch latach dodatkowe zwiększenie wynagrodzenia podstawowego równoważne różnicy między wynagrodzeniem odpowiadającym grupie zaszeregowania AD 12 stopień 5 a grupie zaszeregowania AD 12 stopień 4.
8. Pod warunkiem spełnienia warunków określonych w art. 44 akapit pierwszy urzędnicy w grupie zaszeregowania AD 13 stopień 5 zajmujący stanowisko administratora w okresie przejściowym otrzymują od dnia 1 stycznia 2016 r. zwiększenie wynagrodzenia podstawowego równoważne różnicy między wynagrodzeniem odpowiadającym grupie zaszeregowania AD 13 stopień 4 a grupie zaszeregowania AD 13 stopień 3.
9. Pod warunkiem spełnienia warunków określonych w art. 44 akapit pierwszy urzędnicy w grupie zaszeregowania AD 13 stopień 5 zajmujący stanowisko administratora w okresie przejściowym i korzystający ze środka, o którym mowa w ust. 8, otrzymują po dwóch latach dodatkowe zwiększenie wynagrodzenia podstawowego równoważne różnicy między wynagrodzeniem odpowiadającym grupie zaszeregowania AD 13 stopień 5 a grupie zaszeregowania AD 13 stopień 4.
10. Urzędnicy otrzymujący zwiększenie wynagrodzenia podstawowego przewidzianego w ust. 5-9, mianowani następnie na stanowisko kierownika wydziału lub stanowisko równoważne lub na stanowisko radcy lub stanowisko równoważne w tej samej grupie zaszeregowania zachowują to zwiększenie wynagrodzenia podstawowego.
11. Na zasadzie odstępstwa od art. 46 zdanie pierwsze urzędnicy przeniesieni do kolejnej wyższej grupy zaszeregowania i korzystający ze zwiększenia wynagrodzenia podstawowego przewidzianego w ust. 5, 6, 8 i 9, są umieszczani w drugim stopniu tej grupy zaszeregowania. Tracą oni możliwość uzyskania zwiększenia wynagrodzenia podstawowego przewidzianego w ust. 5, 6, 8 i 9.
12. Zwiększenie wynagrodzenia podstawowego, o którym mowa w ust. 7, nie jest wypłacane po awansie i nie jest uwzględniane w podstawie wykorzystywanej do ustalenia zwiększenia miesięcznego wynagrodzenia podstawowego, o którym mowa w art. 7 ust. 5 niniejszego załącznika.
Artykuł 31
1. Na zasadzie odstępstwa od załącznika I sekcja A pkt 2 poniższa tabela określająca kategorie stanowisk w grupie funkcyjnej AST ma zastosowanie do urzędników pełniących służbę w dniu 31 grudnia 2013 r.:
Starszy asystent w okresie przejściowym
AST 10 - AST 11
Asystent w okresie przejściowym
AST 1 - AST 9
Asystent administracyjny w okresie przejściowym
AST 1 - AST 7
Pracownik pomocniczy w okresie przejściowym
AST 1 - AST 5
2. Ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r. organ powołujący klasyfikuje urzędników pełniących służbę w dniu 31 grudnia 2013 r. w grupie funkcyjnej AST według następujących kategorii stanowisk:
a)
urzędników, którzy w dniu 31 grudnia 2013 r. byli w grupie zaszeregowania AST 10 lub AST 11, przypisuje się do kategorii stanowiska „starszy asystent w okresie przejściowym”;
b)
urzędników, którzy nie są objęci lit. a) i którzy przed dniem 1 maja 2004 r. byli zaszeregowani w dawnej kategorii B lub przed dniem 1 maja 2004 r. byli zaszeregowani w dawnej kategorii C bądź D i zostali przeniesieni do grupy funkcyjnej AST bez ograniczeń, jak również urzędników AST zatrudnionych po dniu 1 maja 2004 r. przypisuje się do kategorii stanowiska „asystent w okresie przejściowym”;
c)
urzędników, którzy nie są objęci lit. a) i b) i którzy przed dniem 1 maja 2004 r. byli zaszeregowani w dawnej kategorii C, przypisuje się do kategorii stanowiska „asystent administracyjny w okresie przejściowym”;
d)
urzędników, którzy nie są objęci lit. a) i b) i którzy przed dniem 1 maja 2004 r. byli zaszeregowani w dawnej kategorii D, przypisuje się do kategorii stanowiska „pracownik pomocniczy w okresie przejściowym”.
3. Przypisanie do danej kategorii stanowiska obowiązuje do czasu przypisania urzędnika do nowej funkcji odpowiadającej innej kategorii stanowiska. Asystenci administracyjni w okresie przejściowym i pracownicy pomocniczy w okresie przejściowym mogą zostać przypisani do kategorii stanowiska asystent określonej w załączniku I sekcja A tylko zgodnie z procedurą określoną w art. 4 i art. 29 ust. 1 regulaminu pracowniczego. Awans dopuszczalny jest jedynie w ramach ścieżek kariery odpowiednich dla każdej kategorii stanowiska określonej w ust. 1.
4. Na zasadzie odstępstwa od art. 6 ust. 1 regulaminu pracowniczego oraz sekcji B załącznika I liczba wolnych stanowisk w następnej wyższej grupie zaszeregowania obliczana jest na potrzeby awansu odrębnie dla pracowników pomocniczych w okresie przejściowym. Następujące mnożniki odniesienia znajdują zastosowanie:
Grupa zaszeregowania
Stopa procentowa
Pracownicy pomocniczy w okresie przejściowym
5
-
4
10 %
3
22 %
2
22 %
1
-
W odniesieniu do pracowników pomocniczych w okresie przejściowym dla celów awansu (art. 45 ust. 1 regulaminu pracowniczego) uwzględnia się porównywalne zasługi urzędników mających prawo do ubiegania się o awans z tej samej grupy zaszeregowania i klasyfikacji.
5. Asystentom administracyjnym w okresie przejściowym oraz pracownikom pomocniczym w okresie przejściowym, którzy przed dniem 1 maja 2004 r. byli zaszeregowani w dawnej kategorii C lub D, przysługuje nadal, zgodnie z załącznikiem VI, urlop wyrównawczy albo wynagrodzenia w przypadku gdy wymagania służby nie zezwalają na urlop wyrównawczy w ciągu dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym godziny nadliczbowe zostały przepracowane.
6. Urzędnicy, którzy na podstawie art. 55a ust. 2 lit. g) regulaminu pracowniczego oraz art. 4 załącznika IVa do regulaminu pracowniczego otrzymali zezwolenie na pracę w niepełnym wymiarze czasu w okresie rozpoczynającym się przed dniem 1 stycznia 2014 r. i wykraczającym poza ten dzień, będą mogli nadal pracować w niepełnym wymiarze czasu, na tych samych warunkach, w okresie całkowitym nieprzekraczającym pięciu lat.
7. W przypadku urzędników, których wiek emerytalny zgodnie z art. 22 niniejszego załącznika wynosi mniej niż 65 lat, trzyletni okres, o którym mowa w art. 55a ust. 2 lit. g) regulaminu pracowniczego, może wykraczać poza ich wiek emerytalny, ale nie poza 65 lat.
Artykuł 32
Na zasadzie odstępstwa od art. 1 akapit czwarty zdanie pierwsze załącznika II do regulaminu pracowniczego reprezentacja grupy funkcyjnej AST/SC w Komitecie Pracowniczym nie musi być zapewniona do kolejnych wyborów nowego Komitetu Pracowniczego, w którym pracownicy AST/SC mogą być reprezentowani.
Artykuł 33
Na zasadzie odstępstwa od art. 40 ust. 2 regulaminu pracowniczego, jeżeli w dniu 31 grudnia 2013 r. urzędnik był ponad 10 lat na urlopie z przyczyn osobistych w trakcie całej kariery zawodowej, łączna długość urlopu z przyczyn osobistych nie może przekroczyć 15 lat w trakcie jego całej kariery zawodowej.”.
Artykuł 2
W warunkach zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1 uchyla się tiret drugie;
2)
w art. 2 dodaje się literę w brzmieniu:
„f)
personel zatrudniony na stanowisku, które znajduje się na liście stanowisk dodanej do sekcji budżetu odnoszącej się do agencji, o której mowa w art. 1a ust. 2 regulaminu pracowniczego, i które władze budżetowe zaklasyfikowały jako stanowisko tymczasowe, z wyjątkiem dyrektorów agencji i zastępców dyrektorów agencji, o których mowa w akcie Unii ustanawiającym agencję, oraz urzędników oddelegowanych do agencji w interesie służby.”;
3)
uchyla się art. 3;
4)
w art. 3b lit b) pkt (i) otrzymuje brzmienie:
„i)
urzędników i pracowników tymczasowych w grupie funkcyjnej AST/SC i AST;”;
5)
w art. 8 akapit pierwszy słowa „art. 2 lit. a)” zastępuje się słowami „art. 2 lit. a) lub art. 2 lit. f)”;
6)
uchyla się art. 10 ust. 4;
7)
w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w akapicie pierwszym zdanie pierwsze wyrażenie „art. 11-26” zastępuje się wyrażeniem „art. 11-26a”;
b)
w akapicie trzecim słowa „akapit drugi” zastępuje się słowami „akapit trzeci”;
8)
w art. 12 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Zatrudnienie personelu tymczasowego ma na celu zagwarantowanie instytucji usług osób o najwyższych umiejętnościach, wydajności i uczciwości, rekrutowanych spośród obywateli państw członkowskich Unii z uwzględnieniem jak najszerszego zakresu geograficznego.
Personel tymczasowy wybiera się bez względu na rasę, poglądy polityczne, przekonania światopoglądowe czy religijne, płeć lub orientację seksualną i bez odniesienia do stanu cywilnego lub sytuacji rodzinnej.
Żadne stanowiska nie mogą być rezerwowane dla obywateli któregokolwiek państwa członkowskiego. Zasada równości obywateli Unii pozwala jednakże każdej instytucji przyjmować odpowiednie środki korygujące w wyniku zaobserwowania długotrwałej i znaczącej nierównowagi w odniesieniu do obywatelstwa pracowników tymczasowych, która w oparciu o obiektywne kryteria nie jest uzasadniona. Te odpowiednie środki muszą być uzasadnione i nie mogą w żadnym przypadku prowadzić do przyjęcia innych kryteriów rekrutacji niż kryteria oparte na kompetencjach. Przed przyjęciem odpowiednich środków organ, o którym mowa w art. 6 akapit pierwszy, przyjmuje przepisy ogólne dotyczące wykonywania niniejszego akapitu zgodnie z art. 110 regulaminu pracowniczego.
Po upływie trzyletniego okresu rozpoczynającego się w dniu 1 stycznia 2014 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wykonania przepisów poprzedniego akapitu.
W celu ułatwienia zatrudniania pracowników reprezentujących jak najszerszy zasięg geograficzny instytucje powinny dokładać starań, aby oferować dzieciom pracowników kształcenie wielojęzyczne i wielokulturowe.”;
b)
w ust. 5 wyrażenie „Każda instytucja” zastępuje się słowami „Organ, o którym mowa w art. 6 akapit pierwszy,”;
9)
art. 14 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 14
1. Członek personelu tymczasowego odbywa dziewięciomiesięczny okres próbny.
W przypadku gdy w okresie próbnym członek personelu tymczasowego nieprzerwanie przez okres przynajmniej jednego miesiąca nie może wykonywać obowiązków z powodu choroby, urlopu macierzyńskiego w rozumieniu art. 58 regulaminu pracowniczego lub z powodu wypadku, organ, o którym mowa w art. 6 akapit pierwszy, może odpowiednio przedłużyć jego okres próbny. Całkowity czas trwania okresu próbnego nie może w żadnym wypadku przekroczyć 15 miesięcy.
2. Sprawozdanie dotyczące pracownika tymczasowego można sporządzić w dowolnym czasie przed upływem okresu próbnego, w przypadku gdy jego praca w oczywisty sposób nie spełnia wymagań.
Sprawozdanie to jest przekazywane osobie zainteresowanej, która ma prawo przedłożyć swoje uwagi na piśmie w terminie ośmiu dni roboczych. Bezpośredni przełożony pracownika tymczasowego odbywającego okres próbny niezwłocznie przekazuje sprawozdanie wraz z uwagami organowi powołującemu, o którym mowa w art. 6 akapit pierwszy. Na podstawie tego sprawozdania organ, o którym mowa w art. 6 akapit pierwszy, może podjąć decyzję o zwolnieniu pracownika tymczasowego przed zakończeniem okresu próbnego, z zachowaniem jednomiesięcznego okresu wypowiedzenia, lub o przeniesieniu go do innego wydziału na pozostały czas okresu próbnego.
3. Najpóźniej na miesiąc przed końcem okresu próbnego sporządzane jest sprawozdanie dotyczące przydatności pracownika tymczasowego do wykonywania obowiązków związanych z powierzonym mu stanowiskiem, a także jego wydajności i postawy w ramach służby. Sprawozdanie to jest przekazywane pracownikowi tymczasowemu, który ma prawo przedstawić na piśmie swoje uwagi w terminie ośmiu dni roboczych.
W przypadku gdy sprawozdanie zaleca zwolnienie lub, w wyjątkowej sytuacji, przedłużenie okresu próbnego zgodnie z ust. 1, bezpośredni przełożony pracownika tymczasowego niezwłocznie przekazuje je wraz z uwagami organowi, o którym mowa w art. 6 akapit pierwszy.
Członek personelu tymczasowego, którego praca lub postawa okazały się niewystarczające do jego powołania na dane stanowisko, zostaje zwolniony.
Ostateczną decyzję podejmuje się w oparciu o sprawozdanie, o którym mowa w niniejszym ustępie, oraz informacje dostępne organowi, o którym mowa w art. 6 akapit pierwszy, dotyczące postawy członka personelu tymczasowego w odniesieniu do przepisów tytułu II regulaminu pracowniczego.
4. Zwolniony członek personelu tymczasowego uprawniony jest do rekompensaty równej jednej trzeciej wynagrodzenia podstawowego za każdy przepracowany miesiąc okresu próbnego.”;
10)
w art. 15 ust. 1 akapit pierwszy dodaje się zdanie w brzmieniu:
„Członkowie personelu tymczasowego, zaszeregowani zgodnie z kryteriami zaszeregowania przyjętymi przez organ, o którym mowa w art. 6 akapit pierwszy, w przypadku zatrudnienia ich jako członków personelu tymczasowego w tej samej grupie zaszeregowania bezpośrednio po wcześniejszym okresie zatrudnienia tymczasowego, zachowują stopień uzyskany w ramach tego zatrudnienia tymczasowego.”;
11)
art. 16 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 16
Art. 42a, 42b i art. 55-61 regulaminu pracowniczego dotyczące urlopu, czasu pracy, pracy w godzinach nadliczbowych, pracy zmianowej, gotowości do pracy w miejscu pracy lub w domu oraz dni wolnych od pracy stosuje się na zasadzie analogii. Urlop okolicznościowy, wychowawczy i ze względów rodzinnych nie może wykraczać poza okres obowiązywania umowy. Ponadto art. 41, 42, 45 i 46 regulaminu pracowniczego mają zastosowanie na zasadzie analogii do pracowników tymczasowych, o których mowa w art. 29 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego, niezależnie od daty ich zatrudnienia.
Płatne zwolnienie chorobowe przewidziane w art. 59 regulaminu pracowniczego nie może jednak przekraczać trzech miesięcy lub czasu przepracowanego przez członka personelu tymczasowego, jeżeli czas ten jest dłuższy. Zwolnienie to nie może wykraczać poza okres obowiązywania umowy.
Po upływie tych terminów, pracownika, którego umowa nie ulega rozwiązaniu, mimo że nie jest on w stanie ponownie podjąć swoich obowiązków, przenosi się na urlop bezpłatny.
Jeżeli jednak pracownik zachoruje na chorobę zawodową lub ulegnie wypadkowi w ramach wykonywania swych obowiązków, otrzymuje on pełne wynagrodzenie przez okres niezdolności do pracy do czasu przyznania renty inwalidzkiej na mocy art. 33.”;
12)
art. 17 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 17
W wyjątkowych okolicznościach członek personelu tymczasowego może na własną prośbę otrzymać urlop bezpłatny z ważnych przyczyn osobistych. Podczas bezpłatnego urlopu z przyczyn osobistych nadal ma zastosowanie art. 12b regulaminu pracowniczego.
Zezwolenia zgodnie z art. 12b nie udziela się członkowi personelu tymczasowego, jeżeli zamierza on rozpocząć działalność zawodową, bez względu na to czy ma ona charakter zarobkowy czy niezarobkowy, która będzie obejmowała działalność lobbingową lub reprezentacyjną wobec jego instytucji i która może prowadzić do zaistnienia lub możliwości zaistnienia konfliktu z uzasadnionymi interesami instytucji.
Organ, o którym mowa w art. 6 akapit pierwszy, określa długość takiego urlopu, który nie może przekroczyć jednej czwartej okresu dotychczas przepracowanego przez pracownika lub:
-
trzech miesięcy, jeżeli staż pracy pracownika wynosi mniej niż cztery lata,
-
12 miesięcy we wszystkich innych przypadkach.
Długość urlopu przyznanego zgodnie z akapitem pierwszym nie liczy się do celów art. 44 akapit pierwszy regulaminu pracowniczego.
Zawiesza się członkostwo w systemie zabezpieczenia społecznego przewidzianym w art. 28 członkowi personelu tymczasowego, który przebywa na urlopie bezpłatnym.
Członek personelu tymczasowego, który nie jest zatrudniony w celach zarobkowych, może jednak wystąpić - nie później niż w terminie miesiąca następującego po miesiącu, w którym rozpoczął się urlop bezpłatny - o dalsze objęcie systemem zabezpieczenia od rodzajów ryzyka, o których mowa w art. 28, pod warunkiem że przez czas trwania urlopu ponosi on połowę kosztów składek określonych w tym artykule; składki oblicza się w oparciu o wysokość jego ostatniego wynagrodzenia podstawowego.
Ponadto członek personelu tymczasowego, do którego zastosowanie ma art. 2 lit. c) lub d) i który udowodni, że nie może nabywać uprawnień do świadczeń emerytalnych w ramach żadnego innego systemu emerytalnego, może wnieść o kontynuację nabywania uprawnień do świadczeń emerytalnych w czasie bezpłatnego urlopu, pod warunkiem że ponosi koszty związane z udziałem własnym równym trzykrotnej składce ustanowionej w art. 41; składki te oblicza się w odniesieniu do wynagrodzenia podstawowego właściwego dla jego grupy zaszeregowania i stopnia.
Kobiety, których urlop macierzyński zaczyna się przed wygaśnięciem ich umowy, mają prawo do płatnego urlopu macierzyńskiego.”;
13)
w art. 20 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 1 słowo „dostosowanie” zastępuje się słowem „aktualizację”;
b)
w ust. 3 słowa „o specjalnej opłacie” zastępuje się słowami „o składce solidarnościowej”;
c)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Art. 44 regulaminu pracowniczego stosuje się na zasadzie analogii do personelu tymczasowego.”;
14)
w art. 28a wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 3 ostatnie zdanie słowo „określa” zastępuje się słowem „aktualizuje”;
b)
w ust. 10 słowo „instytucjami Unii” zastępuje się słowami „organami instytucji, o których mowa w art. 6 akapit pierwszy”;
c)
ust. 11 otrzymuje brzmienie:
„Komisja przedkłada co dwa lata sprawozdanie z sytuacji finansowej systemu ubezpieczenia od bezrobocia. Niezależnie od tego sprawozdania, jeżeli jest to konieczne dla finansowej równowagi systemu, Komisja może w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 111 i 112 regulaminu pracowniczego dostosować składki przewidziane w ust. 7 niniejszego artykułu.”;
15)
w art. 33 ust. 1 akapit drugi słowa „65 roku życia” zastępuje się słowami „66 lat”;
16)
art. 34 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 34
Osobom wywodzącym swoje prawa od zmarłego pracownika, jak określono w rozdziale 4 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego, przysługuje renta rodzinna przewidziana w art. 35-38.
W przypadku śmierci byłego pracownika, który otrzymywał rentę inwalidzką, lub byłego pracownika w rozumieniu art. 2 lit. a), c), d), e) lub f), który otrzymywał emeryturę lub który opuścił służbę przed osiągnięciem wieku emerytalnego i wystąpił z wnioskiem o odroczenie wypłaty emerytury do pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym osiągnął wiek emerytalny, osoby wywodzące swe prawa od zmarłego pracownika, jak określono w rozdziale 4 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego, mają prawo do renty rodzinnej zgodnie z tym załącznikiem.
W przypadku gdy przez okres dłuższy niż rok nieznane jest miejsce pobytu członka personelu tymczasowego lub byłego członka personelu tymczasowego pobierającego rentę inwalidzką lub emeryturę, lub byłego członka personelu tymczasowego, który opuścił służbę przed osiągnięciem wieku emerytalnego i zwrócił się z wnioskiem o wstrzymanie wypłaty emerytury do pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnąłby wiek emerytalny, przepisy rozdziałów 5 i 6 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego odnoszące się do tymczasowych świadczeń stosuje się na zasadzie analogii do małżonka i osób uznanych za pozostające na jego utrzymaniu.”;
17)
w art. 36 akapit pierwszy zdanie trzecie słowa „art. 2 lit. a), c) lub d)” zastępuje się słowami „art. 2 lit. a), c), d), e) lub f)”;
18)
w art. 37 akapit czwarty słowa „ukończeniem 63 lat” zastępuje się słowami „osiągnięciem wieku emerytalnego”, a słowa „art. 2 lit. a), c) lub d)” zastępuje się słowami „art. 2 lit. a), c), d), e) lub f)”;
19)
art. 39 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Kończąc służbę, pracownik w rozumieniu art. 2 ma prawo do emerytury, przeniesienia ekwiwalentu aktuarialnego lub odprawy zgodnie z rozdziałem 3 tytułu V regulaminu pracowniczego i załącznikiem VIII do regulaminu pracowniczego. W przypadku gdy pracownikowi przysługuje emerytura, jego prawa emerytalne zmniejsza się proporcjonalnie do kwot wypłacanych zgodnie z art. 42.”;
20)
art. 42 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
„Zgodnie z warunkami, które mają być określone przez organ, o którym mowa w art. 6 akapit pierwszy, pracownik może zwrócić się do tego organu o dokonanie wszelkich płatności, które zobowiązany jest wnieść w celu uzyskania lub utrzymania uprawnień emerytalnych w państwie pochodzenia.”;
21)
art. 47 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 47
Poza przypadkiem ustania zatrudnienia z powodu śmierci zatrudnienie członka personelu tymczasowego ustaje:
a)
z końcem miesiąca, w którym pracownik kończy 66 lat, lub, w stosownych przypadkach, w dniu określonym zgodnie z art. 52 akapit drugi i trzeci regulaminu pracowniczego; lub
b)
w przypadku gdy umowa została zawarta na czas określony:
(i)
w dniu przewidzianym w umowie,
(ii)
z upływem okresu wypowiedzenia przewidzianego w umowie, z zastrzeżeniem możliwości wcześniejszego rozwiązania umowy zarówno przez pracownika, jak i instytucję. Okres wypowiedzenia trwa nie krócej niż miesiąc za każdy przepracowany rok, nie niej niż miesiąc i nie więcej niż trzy miesiące. W przypadku członków personelu tymczasowego, których umowy zostały przedłużone, okres wypowiedzenia nie może trwać dłużej niż sześć miesięcy. Okres wypowiedzenia nie może się jednak rozpocząć w okresie ciąży potwierdzonej zaświadczeniem lekarskim, urlopu macierzyńskiego lub chorobowego, pod warunkiem że urlop chorobowy nie trwa dłużej niż trzy miesiące. Ponadto okres wypowiedzenia w okresie ciąży potwierdzonej zaświadczeniem lekarskim, urlopu macierzyńskiego lub chorobowego ulega zawieszeniu w granicach czasowych określonych powyżej. Jeżeli umowę rozwiązuje instytucja, pracownikowi przysługuje odszkodowanie w wysokości 1/3 jego wynagrodzenia podstawowego za okres pomiędzy datą zakończenia pracy a datą wygaśnięcia umowy,
(iii)
jeżeli pracownik przestał spełniać warunki przewidziane w art. 12 ust. 2 lit. a), z zastrzeżeniem możliwości zastosowania wyjątku przewidzianego w tym artykule. Jeżeli nie zostanie wyrażona zgoda na zastosowanie wyjątku, zastosowanie ma okres wypowiedzenia, o którym mowa w ppkt (ii); lub
c)
w przypadku gdy umowa zawarta jest na czas nieokreślony:
(i)
z upływem okresu wypowiedzenia przewidzianego w umowie; okres wypowiedzenia trwa nie krócej niż miesiąc za każdy przepracowany rok służby, nie mniej niż trzy miesiące i nie więcej niż 10 miesięcy. Okres wypowiedzenia nie może się jednak rozpocząć w okresie ciąży potwierdzonej zaświadczeniem lekarskim, urlopu macierzyńskiego lub chorobowego, pod warunkiem że urlop chorobowy nie trwa dłużej niż trzy miesiące. Ponadto okres wypowiedzenia w okresie ciąży potwierdzonej zaświadczeniem lekarskim, urlopu macierzyńskiego lub chorobowego ulega zawieszeniu w granicach czasowych określonych powyżej, lub
(ii)
jeżeli pracownik przestał spełniać warunki przewidziane w art. 12 ust. 2 lit. a), z zastrzeżeniem możliwości zastosowania wyjątku przewidzianego w tym artykule. Jeżeli nie zostanie wyrażona zgoda na zastosowanie wyjątku, zastosowanie ma okres wypowiedzenia, o którym mowa w ppkt (i).”;
22)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 48a
W danej kadencji parlamentarnej art. 50 regulaminu pracowniczego można zastosować na zasadzie analogii do maksymalnie pięciu pracowników tymczasowych wyższego szczebla zatrudnionych w grupach politycznych w Parlamencie Europejskim i posiadających grupę zaszeregowania AD 15 lub AD 16, o ile osiągnęli oni wiek 55 lat i pełnią służbę w instytucjach od 20 lat i mają co najmniej 2,5 roku stażu pracy w swojej ostatniej grupie zaszeregowania.”;
23)
uchyla się art. 50c ust. 2;
24)
do tytułu II dodaje się rozdział w brzmieniu:
„ROZDZIAŁ 11
PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE PERSONELU TYMCZASOWEGO, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2 LIT. F)
Artykuł 51
Art. 37, z wyjątkiem ust. 1 lit. b), oraz art. 38 regulaminu pracowniczego stosuje się na zasadzie analogii do personelu tymczasowego, o których mowa w art. 2 lit. f).
Artykuł 52
Na zasadzie odstępstwa od art. 17 akapit trzeci personelowi tymczasowemu, o którym mowa w art. 2 lit. f), zatrudnionemu na podstawie umowy na czas nieokreślony, przysługuje, niezależnie od stażu pracy, urlop bezpłatny na okres nieprzekraczający jednego roku.
Całkowita długość urlopu nie może przekraczać dwunastu lat w trakcie całego zatrudnienia członka personelu.
Na stanowisko zajmowane przez członka personelu tymczasowego może zostać zatrudniona inna osoba.
Po zakończeniu urlopu członkowi personelu tymczasowego przydzielane jest pierwsze wolne stanowisko w jego grupie funkcyjnej odpowiadające jego grupie zaszeregowania, pod warunkiem że spełnia on wymagania związane z objęciem tego stanowiska. W przypadku nieprzyjęcia zaproponowanego stanowiska utrzymuje on prawo do przeniesienia na kolejne wolne stanowisko w jego grupie funkcyjnej odpowiadające jego grupie zaszeregowania, z zastrzeżeniem tych samych przepisów. W przypadku nieprzyjęcia stanowiska po raz drugi umowa o pracę może zostać rozwiązana bez zachowania okresu wypowiedzenia przez instytucję. Do momentu objęcia nowego stanowiska lub oddelegowania pozostaje on na urlopie z przyczyn osobistych bez prawa do wynagrodzenia.
Artykuł 53
Personel tymczasowy, o którym mowa w art. 2 lit. f), zatrudniany jest na podstawie procedury wyboru zorganizowanej przez jedną lub większą liczbę agencji. Europejski Urząd Doboru Kadr zapewnia na wniosek jednej lub większej liczby agencji pomoc, w szczególności poprzez określenie treści testów i organizację procedur selekcyjnych. Europejski Urząd Doboru Kadr zapewnia przejrzystość procedur selekcyjnych.
W przypadku zewnętrznej procedury selekcyjnej personel tymczasowy, o którym mowa w art. 2 lit. f), zatrudnia się tylko w grupie zaszeregowania SC 1 do SC 2, AST 1 do AST 4 lub AD 5 do AD 8. W miarę potrzeb i w należycie uzasadnionych przypadkach agencja może jednak zezwolić na zatrudnienie w grupie zaszeregowania AD 9, AD 10, AD 11 lub, w przypadkach wyjątkowych, w grupie zaszeregowania AD 12, dla stanowisk o odpowiednim zakresie obowiązków i w granicach zatwierdzonego wykazu stanowisk. Całkowita liczba personelu zatrudnionego w grupie zaszeregowania AD 9 do AD 12 w agencji nie może przekroczyć 20 % całkowitej liczby personelu tymczasowego zatrudnionego w grupie funkcyjnej AD, obliczanej w okresie pięcioletnim.
Artykuł 54
W przypadku personelu tymczasowego, o którym mowa w art. 2 lit. f), awans do kolejnej wyższej grupy zaszeregowania odbywa się wyłącznie w drodze wyboru spośród członków personelu, których staż pracy w danej grupie zaszeregowania wynosi minimum dwa lata, po rozważeniu porównywalnych osiągnięć członków personelu tymczasowego oraz sprawozdań ich dotyczących. Art. 45 ust. 1 zdanie ostatnie i art. 45 ust. 2 regulaminu pracowniczego stosuje się na zasadzie analogii. Mnożniki odniesienia równorzędności średniego okresu służby, określone w przypadku urzędników w sekcji B załącznika I do regulaminu pracowniczego, nie mogą zostać przekroczone.
Zgodnie z art. 110 regulaminu pracowniczego każda agencja przyjmuje ogólne przepisy wykonawcze w celu wykonania niniejszego artykułu.
Artykuł 55
W przypadku gdy członek personelu tymczasowego, o którym mowa w art. 2 lit. f), zmienia stanowisko w ramach swojej grupy funkcyjnej w następstwie publikacji ogłoszenia o wewnętrznym naborze, nie może on zostać zaszeregowany w grupie niższej niż grupa, w której był zaszeregowany na poprzednim stanowisku, pod warunkiem że grupa ta ujęta jest w ogłoszeniu o wolnym stanowisku.
Te same przepisy stosuje się na zasadzie analogii w przypadku gdy członek personelu tymczasowego zawrze nową umowę z agencją bezpośrednio po wygaśnięciu jego poprzedniej umowy dotyczącej zatrudnienia na stanowisku tymczasowym z inną agencją.
Artykuł 56
Zgodnie z art. 110 ust. 2 regulaminu pracowniczego każda agencja przyjmuje ogólne przepisy regulujące procedury zatrudniania personelu tymczasowego, o którym mowa w art. 2 lit. f), oraz przydziału obowiązków dla tego personelu.”;
25)
uchyla się tytuł III;
26)
w art. 79 ust. 2 słowa „Każda instytucja” zastępuje się słowami „Organ, o którym mowa w art. 6 akapit pierwszy,”;
27)
w art. 80 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. W oparciu o powyższą tabelę organ instytucji, agencji lub jednostki, o którym mowa w art. 3a, może, po konsultacji z Komitetem ds. Regulaminu Pracowniczego, określić szczegółowo uprawnienia związane z każdym rodzajem obowiązków.”;
b)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Art. 1d i 1e regulaminu pracowniczego stosuje się na zasadzie analogii.”;
28)
w art. 82 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 6 słowa „Każda instytucja” zastępuje się słowami „Organ, o którym mowa w art. 6 akapit pierwszy,”;
b)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„7. Personel kontraktowy należący do grup funkcyjnych II, III i IV może być upoważniony do udziału w konkursach wewnętrznych tylko po ukończeniu trzech lat służby w instytucji. Personel kontraktowy należący do grupy funkcyjnej II może mieć dostęp jedynie do konkursów na grupy zaszeregowania SC 1 do SC 2, personel należący do grupy funkcyjnej III - na grupy zaszeregowania AST 1 do AST 2, a personel należący do grupy funkcyjnej IV - na grupy zaszeregowania AST 1 do AST 4 lub AD 5 do AD 6. Ogólna liczba kandydatów będących członkami personelu kontraktowego powołanych na wolne stanowiska w którejkolwiek z tych grup zaszeregowania nie może nigdy przekroczyć 5 % ogólnej liczby osób powołanych do tych grup funkcyjnych rocznie zgodnie z art. 30 akapit drugi regulaminu pracowniczego.”;
29)
art. 84 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 84
1. Członek personelu kontraktowego, którego umowa jest zawarta na okres co najmniej jednego roku, odbywa okres próbny przez pierwszych sześć miesięcy okresu zatrudnienia, jeżeli należy do grupy funkcyjnej I, i przez pierwszych dziewięć miesięcy, jeżeli należy do jakiejkolwiek innej grupy funkcyjnej.
W przypadku gdy w okresie próbnym członek personelu kontraktowego nie może, nieprzerwanie przez okres co najmniej jednego miesiąca, wykonywać obowiązków z powodu choroby, urlopu macierzyńskiego na mocy art. 58 regulaminu pracowniczego lub wypadku, organ, o którym mowa w art. 6 akapit pierwszy, może odpowiednio przedłużyć jego okres próbny. Całkowity czas trwania okresu próbnego nie może w żadnej sytuacji przekroczyć 15 miesięcy.
2. Sprawozdanie dotyczące członka personelu kontraktowego można sporządzić w dowolnym czasie przed upływem okresu próbnego, w przypadku gdy jego praca w oczywisty sposób nie spełnia wymagań.
Sprawozdanie to jest przekazywane osobie zainteresowanej, która ma prawo przedłożyć swoje uwagi na piśmie w terminie ośmiu dni roboczych. Bezpośredni przełożony członka personelu kontraktowego niezwłocznie przekazuje sprawozdanie wraz z uwagami organowi, o którym mowa w art. 6 akapit pierwszy. Na podstawie tego sprawozdania organ, o którym mowa w art. 6 akapit pierwszy, może podjąć decyzję o zwolnieniu członka personelu kontraktowego przed zakończeniem okresu próbnego, z zachowaniem jednomiesięcznego okresu wypowiedzenia, lub o przeniesieniu go do innej jednostki na pozostały czas okresu próbnego.
3. Najpóźniej na miesiąc przed końcem okresu próbnego sporządzane jest sprawozdanie dotyczące przydatności członka personelu kontraktowego do wykonywania obowiązków związanych z powierzonym mu stanowiskiem oraz jego wydajności i postawy w ramach służby. Sprawozdanie to jest przekazywane członkowi personelu kontraktowego, który ma prawo przedstawić na piśmie swoje uwagi w terminie ośmiu dni roboczych.
W przypadku gdy sprawozdanie zaleca zwolnienie lub, w wyjątkowej sytuacji, przedłużenie okresu próbnego zgodnie z ust. 1, bezpośredni przełożony członka personelu kontraktowego niezwłocznie przekazuje je wraz z uwagami organowi, o którym mowa w art. 6 akapit pierwszy.
Członek personelu kontraktowego, którego praca lub postawa okazały się niewystarczające do jego powołania na dane stanowisko, zostaje zwolniony.
Ostateczną decyzję podejmuje się w oparciu o sprawozdanie, o którym mowa w niniejszym ustępie, oraz informacje dostępne organowi, o którym mowa w art. 6 akapit pierwszy, dotyczące postawy członka personelu kontraktowego w odniesieniu do przepisów tytułu II regulaminu pracowniczego.
4. Zwolniony członek personelu kontraktowego uprawniony jest do rekompensaty równej jednej trzeciej wynagrodzenia podstawowego za każdy przepracowany miesiąc okresu próbnego.”;
30)
w art. 85 ust. 3 słowa „art. 314 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską” zastępuje się słowami „art. 55 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej”;
31)
w art. 86 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w akapicie drugim dodaje się zdanie w brzmieniu:
„Art. 32 ust. 2 regulaminu pracowniczego stosuje się jednak na zasadzie analogii do personelu kontraktowego zatrudnionego w grupie zaszeregowania 1.”;
b)
dodaje się akapit w brzmieniu:
„Przyjmuje się przepisy ogólne wprowadzające w życie niniejszy ustęp zgodnie z art. 110 regulaminu pracowniczego.”;
32)
w art. 88 akapit pierwszy lit. b) wyrażenie „trzy lata” zastępuje się wyrażeniem „sześć lat”;
33)
art. 91 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 91
Art. 16-18 stosuje się na zasadzie analogii.
Art. 55 ust. 4 zdanie drugie regulaminu pracowniczego nie stosuje się na zasadzie analogii do personelu kontraktowego.
Personelowi kontraktowemu należącemu do grup funkcyjnych III i IV nie przysługuje prawo do rekompensaty lub wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych.
Na warunkach określonych w załączniku VI do regulaminu pracowniczego godziny nadliczbowe przepracowane przez personel kontraktowy należący do grup funkcyjnych I i II upoważniają go do urlopu wyrównawczego albo wynagrodzenia w przypadku gdy wymagania służby nie pozwalają na otrzymanie urlopu wyrównawczego w ciągu dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym godziny nadliczbowe zostały przepracowane.”;
34)
w art. 95 słowa „63 roku życia” zastępuje się słowami „wieku emerytalnego”;
35)
w art. 96 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 3 słowo „dostosowywane” zastępuje się słowem „aktualizowane”;
b)
ust. 11 otrzymuje brzmienie:
„11. W dwuletnich odstępach czasowych Komisja przedkłada sprawozdanie z sytuacji finansowej systemu ubezpieczenia od bezrobocia. Niezależnie od tego sprawozdania, jeżeli jest to konieczne dla finansowej równowagi systemu, Komisja może w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 111 i 112 regulaminu pracowniczego dostosować składki, o których mowa w ust. 7.”;
36)
w art. 101 ust. 1 akapit drugi zdanie drugie słowa „65 roku życia” zastępuje się słowami „66 lat”;
37)
w art. 103 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. W przypadku śmierci byłego członka personelu kontraktowego otrzymującego rentę inwalidzką lub byłego członka personelu kontraktowego otrzymującego emeryturę lub który opuścił służbę przed osiągnięciem wieku emerytalnego i wystąpił z wnioskiem o odroczenie wypłaty emerytury do pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym osiągnął wiek emerytalny, osobom uprawnionym po śmierci członka personelu kontraktowego, jak określono w rozdziale 4 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego, przysługuje prawo do renty rodzinnej przewidzianej w tym załączniku.”;
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. W przypadku gdy przez okres dłuższy niż rok nieznane jest miejsce pobytu członka personelu kontraktowego lub byłego członka personelu kontraktowego pobierającego rentę inwalidzką lub emeryturę, lub byłego członka personelu kontraktowego, który opuścił służbę przed osiągnięciem wieku emerytalnego i zwrócił się z wnioskiem o wstrzymanie wypłaty emerytury do pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnąłby wiek emerytalny, przepisy rozdziałów 5 i 6 załącznika VIII do regulaminu pracowniczego odnoszące się do tymczasowych świadczeń stosuje się na zasadzie analogii do małżonka i osób uznanych za pozostające na jego utrzymaniu.”;
38)
w art. 106 ust. 4 słowa „ukończeniem 63 roku życia” zastępuje się słowami „osiągnięciem wieku emerytalnego”;
39)
w art. 120 słowa „każda instytucja” zastępuje się słowami „organ, o którym mowa w art. 6 akapit pierwszy,”;
40)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 132a
Zgodnie ze środkami wykonawczymi, o których mowa w art. 125 ust. 1, oraz na wyraźny wniosek odpowiedniego posła lub posłów, którym pomagają, akredytowani asystenci parlamentarni mogą otrzymać tylko jednorazowo zasiłek na zagospodarowanie albo zasiłek z tytułu przesiedlenia, wypłacany z dodatku na koszty pomocy parlamentarnej danego posła na podstawie dowodu, że zmiana miejsca zamieszkania była konieczna. Wysokość zasiłku nie może przekraczać wysokości miesięcznego wynagrodzenia asystenta.”;
41)
w art. 139 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:
(i)
lit. b) otrzymuje brzmienie:
„b)
z końcem miesiąca, w którym akredytowany asystent parlamentarny kończy 66 lat, lub - w drodze wyjątku - w dniu ustalonym zgodnie z art. 52 akapit drugi i trzeci regulaminu pracowniczego;”;
(ii)
lit. d) otrzymuje brzmienie:
„d)
uwzględniając fakt, że zaufanie jest podstawą stosunków pracy między posłem i jego akredytowanym asystentem parlamentarnym, wraz z upływem okresu wypowiedzenia przewidzianego w umowie uprawniającej akredytowanego asystenta parlamentarnego lub Parlament Europejski, działający na wniosek posła lub posłów do Parlamentu Europejskiego, do pomocy którym akredytowany asystent parlamentarny został przyjęty, do przedterminowego rozwiązania umowy. Okres wypowiedzenia nie może być krótszy niż jeden miesiąc za każdy przepracowany rok, nie krótszy niż miesiąc i nie dłuższy niż trzy miesiące. Okres wypowiedzenia nie może się jednak rozpocząć w okresie ciąży potwierdzonej zaświadczeniem lekarskim, urlopu macierzyńskiego lub chorobowego, pod warunkiem że urlop chorobowy nie trwa dłużej niż trzy miesiące. Ponadto okres wypowiedzenia w okresie ciąży potwierdzonej zaświadczeniem lekarskim, urlopu macierzyńskiego lub chorobowego ulega zawieszeniu w tych granicach czasowych;”;
b)
dodaje się ustęp w brzmieniu:
„3a. Środki wykonawcze, o których mowa w art. 125 ust. 1, przewidują procedurę pojednawczą, mającą zastosowanie przed zakończeniem umowy akredytowanego asystenta parlamentarnego na wniosek posła lub posłów do Parlamentu Europejskiego, do pomocy którym dany akredytowany asystent parlamentarny został przyjęty, zgodnie z ust. 1 lit. d) i ust. 3.”;
42)
w art. 141 słowa „Każda instytucja” zastępuje się słowami „Organ, o którym mowa w art. 6 akapit pierwszy,”;
43)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 142a
Do dnia 31 grudnia 2020 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie oceniające funkcjonowanie niniejszych warunków zatrudnienia innych pracowników.”;
44)
w załączniku wprowadza się następujące zmiany:
a)
w art. 1 ust. 1 dodaje się zdania w brzmieniu:
„Art. 21, art. 22, z wyjątkiem ust. 4, art. 23, art. 24a oraz art. 31 ust. 6 i 7 tego załącznika stosuje się na zasadzie analogii do innych pracowników zatrudnionych na dzień 31 grudnia 2013 r. Art. 30 i art. 31 ust. 1, 2, 3 i 5 tego załącznika stosuje się na zasadzie analogii do personelu tymczasowego zatrudnionego na dzień 31 grudnia 2013 r. W przypadku pracowników zatrudnionych przed dniem 1 stycznia 2014 r. słowa „66 lat” w art. 33 ust. 1 akapit drugi, w art. 47 lit. a), w art. 101 ust. 1 akapit drugi oraz w art. 139 ust. 1 lit. b) warunków zatrudnienia innych pracowników odczytuje się jako słowa „65 lat””;
b)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 6
Ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r. umowy pracowników tymczasowych, do których ma zastosowanie art. 2 lit. a) warunków zatrudnienia innych pracowników, pełniących służbę w dniu 31 grudnia 2013 r. w agencji, zmienia się, bez przeprowadzania nowej procedury selekcyjnej, w umowy na podstawie art. 2 lit. f) warunków zatrudnienia innych pracowników. W pozostałym zakresie warunki umowy pozostają bez zmian. Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do umów personelu tymczasowego zatrudnionego na stanowisku dyrektorów agencji i zastępców dyrektorów agencji, o których mowa w akcie Unii ustanawiającym agencję, ani do urzędników oddelegowanych do agencji w interesie służby.”.
Artykuł 3
1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
2. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 44 oraz art. 1 pkt 73 lit.(d), które stosuje się od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 22 października 2013 r.