NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 502/2013
ze dne 29. května 2013,
kterým se mění prováděcí nařízení (EU) č. 990/2011 o uložení konečného antidumpingového cla z dovozu jízdních kol pocházejících z Čínské lidové republiky na základě prozatímního přezkumu podle čl. 11 odst. 3 nařízení (ES) č. 1225/2009
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na čl. 9 odst. 4 a čl. 11 odst. 3, 5 a 6 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh předložený Evropskou komisí po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
A. POSTUP
1. Platná opatření
(1)
Nařízením (EHS) č. 2474/93 (2) uložila Rada konečné antidumpingové clo ve výši 30,6 % z dovozu jízdních kol pocházejících z Čínské lidové republiky („ČLR“ nebo „dotčená země“) (dále jen „původní šetření“). Na základě šetření obcházení podle článku 13 základního nařízení bylo toto clo nařízením Rady (ES) č. 71/97 (3) rozšířeno na dovoz některých součástí jízdních kol pocházejících z ČLR. Mimoto bylo rozhodnuto o vytvoření „režimu osvobození od cla“ na základě čl. 13 odst. 2 základního nařízení. Podrobné údaje o tomto režimu byly uvedeny v nařízení Komise (ES) č. 88/97 (4). Aby jim bylo přiznáno osvobození od rozšířeného cla, musí výrobci jízdních kol v Unii dodržovat podmínky stanovené v čl. 13 odst. 2 základního nařízení, a sice používat při montáži méně než 60 % čínských součástí jízdních kol nebo zajistit, aby přidaná hodnota všech součástí použitých při montáži přesáhla 25 %. Doposud bylo osvobození od cla přiznáno ve více než 250 případech.
(2)
Na základě přezkumu před pozbytím platnosti podle čl. 11 odst. 2 základního nařízení Rada nařízením (ES) č. 1524/2000 (5) rozhodla, že by výše uvedená opatření měla zůstat zachována.
(3)
Na základě prozatímního přezkumu podle čl. 11 odst. 3 základního nařízení (dále jen „pozměňující prozatímní přezkum“) Rada nařízením (ES) č. 1095/2005 (6) rozhodla o zvýšení platného antidumpingového cla na 48,5 %.
(4)
V návaznosti na přezkum opatření proti obcházení podle čl. 13 odst. 4 a čl. 11 odst. 3 základního nařízení Rada nařízením (ES) č. 171/2008 (7) rozhodla zachovat rozšíření antidumpingového cla uloženého na dovoz jízdních kol pocházejících z ČLR na dovoz některých součástí jízdních kol z ČLR.
(5)
Na základě přezkumu před pozbytím platnosti podle čl. 11 odst. 2 základního nařízení Rada prováděcím nařízením (EU) č. 990/2011 (8) (dále jen „předchozí šetření“) rozhodla, že by výše uvedená opatření měla být zachována.
2. Zahájení šetření z moci úřední
(6)
Na základě přezkumu před pozbytím platnosti, který skončil v říjnu 2011, měla Komise k dispozici důkazy, které ukazovaly, že pokud jde o dumping a újmu, okolnosti, na jejichž základě byla stávající opatření uložena, se zřejmě změnily a že tyto změny mohou být trvalé povahy.
(7)
Z důkazů prima facie, které měla Komise k dispozici, vyplývalo, že v lednu 2011 byl zrušen systém vývozních kvót, který se vztahoval na výrobce jízdních kol v ČLR a který bránil vyvážejícím výrobcům v tom, aby jim v rámci pozměňujícího prozatímního přezkumu bylo přiznáno zacházení jako v tržním hospodářství.
(8)
Navíc došlo k určitým změnám struktury výrobního odvětví Unie. Konkrétně několik výrobců v Unii přešlo od kompletního výrobního cyklu k (částečnému) montování s použitím dovážených dílů.
(9)
V důsledku rozšíření Evropské unie v letech 2004 a 2007 se odvětví jízdních kol v Unii rozrostlo o značný počet výrobců. Několik výrobců, kteří byli součástí výrobního odvětví Unie před těmito dvěma rozšířeními, navíc přesunulo své výrobní kapacity do nových členských států nebo v nich zřídilo nové výrobní závody. V důsledku toho se mohly změnit i náklady výrobního odvětví Unie.
(10)
A nakonec, při výpočtu současné úrovně pro odstranění újmy byla brána v úvahu jízdní kola vyrobená z oceli, zatímco většina jízdních kol se v současné době zřejmě vyrábí ze slitin hliníku.
(11)
Všechny tyto skutečnosti byly zřejmě dlouhodobé povahy, a proto opodstatňovaly potřebu přehodnotit zjištění o újmě a dumpingu.
(12)
Kromě toho rychle roste počet společností, které využívají systém osvobození od cla, přičemž tento systém od svého zavedení v roce 1997 nedoznal žádných úprav. Navíc systém sledování dovozu součástí osvobozených od antidumpingových opatření se stal velmi složitým a zatěžujícím, což by mohlo snižovat jeho efektivitu.
(13)
Poté, co bylo po konzultaci s poradním výborem shledáno, že existují dostatečné důkazy prima facie pro zahájení šetření podle čl. 11 odst. 3 základního nařízení, Komise prostřednictvím oznámení (dále jen „oznámení o zahájení přezkumu“) (9), zveřejněného v Úředním věstníku Evropské unie dne 9. března 2012, ohlásila zahájení z moci úřední prozatímního přezkumu antidumpingových opatření vztahujících se na dovoz jízdních kol pocházejících z ČLR.
3. Souběžné šetření obcházení uložených opatření
(14)
Dne 25. září 2012 nařízením (EU) č. 875/2012 (10) zahájila Komise šetření možného obcházení antidumpingových opatření uložených prováděcím nařízením (EU) č. 990/2011 na dovoz jízdních kol pocházejících z ČLR dovozem jízdních kol zasílaných z Indonésie, Malajsie, Šrí Lanky a Tuniska, bez ohledu na to, zda je u nich deklarován původ z Indonésie, Malajsie, Šrí Lanky a Tuniska, a o zavedení celní evidence tohoto dovozu („šetření obcházení opatření“).
(15)
V květnu 2013 Rada nařízením (EU) č. 501/2013 (11) („nařízení o obcházení“) rozšířila platná antidumpingová opatření uložená na dovoz jízdních kol pocházejících z ČLR na dovoz jízdních kol dovážených z Indonésie, Malajsie, Šrí Lanky a Tuniska, bez ohledu na to, zda je u nich deklarován původ z Indonésie, Malajsie, Šrí Lanky a Tuniska, neboť bylo zjištěno, že tento dovoz obchází opatření prostřednictvím překládky anebo montáže ve smyslu čl. 13 odst. 1 a 2 základního nařízení.
4. Souběžné antisubvenční šetření
(16)
Dne 27. dubna 2012 Komise prostřednictvím oznámení zveřejněného v Úředním věstníku Evropské unie (12) informovala o zahájení antisubvenčního řízení týkajícího se dovozu jízdních kol pocházejících z ČLR do Unie (dále jen „antisubvenční šetření“).
(17)
V listopadu 2012 informovala Komise oznámením v Úředním věstníku Evropské unie (13), že závěry ze šetření obcházení lze použít v antisubvenčním šetření uvedeném v 14. a 15. bodě odůvodnění výše.
(18)
V květnu 2013 Komise rozhodnutím 2013/227/EU (14) zastavila antisubvenční šetření bez uložení opatření.
5. Strany dotčené šetřením
(19)
Komise oficiálně informovala o zahájení šetření známé výrobce v Unii, známé sdružení výrobců v Unii, známé vyvážející výrobce v ČLR a sdružení čínských výrobců, zástupce dotčené země, známé dovozce a sdružení dovozců, známé výrobce součástí jízdních kol v Unii a jejich sdružení a známé sdružení uživatelů. Zúčastněným stranám byla poskytnuta příležitost, aby ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení předložily svá písemná stanoviska a požádaly o slyšení.
(20)
Vzhledem ke zjevně vysokému počtu vyvážejících výrobců, výrobců v Unii a dovozců, kteří nejsou ve spojení, se v oznámení o zahájení počítalo s výběrem vzorku v souladu s článkem 17 základního nařízení. Aby mohla Komise rozhodnout, zda je výběr vzorku nutný, a bude-li tomu tak, aby mohla vzorky vybrat, byli všichni vyvážející výrobci a jejich známé sdružení, všichni výrobci v Unii a dovozci, kteří nejsou ve spojení, požádáni, aby se Komisi přihlásili a aby v souladu s oznámením o zahájení řízení uvedli za období od 1. ledna 2011 do 31. prosince 2011 základní informace o svých činnostech souvisejících s dotčeným výrobkem.
(21)
Vzhledem k tomu, že zástupci dotčené země se Komisi při zahájení řízení nepřihlásili, obrátila se Komise přibližně na 70 čínských společností, které byly útvarům Komise známy již z předchozího šetření. V pozdější fázi, kdy bylo zahájeno antisubvenční šetření uvedené v 16. bodu odůvodnění, určila Komise zhruba 300 dalších čínských vyvážejících výrobců, kteří byli také kontaktováni v souvislosti s tímto prozatímním přezkumem.
(22)
Navzdory úsilí Komise o navázání spolupráce se přihlásilo pouze osm čínských skupin vyvážejících výrobců, z nichž pouze čtyři nahlásily údaje o vývozu do Unie v období přezkumného šetření (dále jen „období přezkumného šetření“), které je definováno v 37. bodě odůvodnění níže, a tyto údaje představovaly méně než 4 % celkového dovozu jízdních kol z ČLR v období přezkumného šetření.
(23)
Na základě výše uvedených skutečností bylo rozhodnuto, že výběr vzorku není u vyvážejících výrobců v ČLR nutný.
(24)
Jak je uvedeno v 63., 64. a 131. bodě odůvodnění níže, u jedné skupiny čínských vývozců, Giant China, bylo opodstatněné použití čl. 18 odst. 1 základního nařízení. Spolupráce čínských vyvážejících výrobců poklesla následně ještě více.
(25)
Jak je vysvětleno v 32. až 35. bodě odůvodnění níže, vzorek výrobců v Unii byl vybrán.
(26)
Jak je vysvětleno v 36. bodě odůvodnění, bylo rozhodnuto, že u dovozců, kteří nejsou ve spojení, není výběr vzorku nutný.
(27)
Komise rozeslala dotazníky všem stranám, o nichž bylo známo, že se jich šetření týká, a všem ostatním stranám, které o to požádaly ve lhůtách stanovených v oznámení o zahájení šetření, jmenovitě výrobcům v Unii zařazeným do vzorku, spolupracujícím vyvážejícím výrobcům v ČLR, dovozcům, kteří nejsou ve spojení a kteří se sami přihlásili, jak je uvedeno v 36. bodě odůvodnění níže, a známým výrobcům jízdních kol v Unii.
(28)
Odpovědi na dotazníky a další podání došly od čtyř skupin čínských vyvážejících výrobců a jejich zástupce, osmi výrobců v Unii zařazených do vzorku, jednoho sdružení uživatelů a osmi sdružení výrobců v Unii, 53 výrobců součástí jízdních kol a jednoho sdružení výrobců součástí jízdních kol. Žádný z oslovených dovozců, kteří nejsou ve spojení, neposkytl odpověď na dotazník.
(29)
Komise si vyžádala a ověřila veškeré informace, jež považovala za nezbytné za účelem stanovení dumpingu, výsledné újmy, příčinné souvislosti a zájmu Unie, a provedla inspekci v prostorách následujících společností:
a)
Výrobci jízdních kol v Unii
-
Accell Hunland, Maďarsko
-
Decathlon RGVS, Portugalsko
-
Denver srl, Itálie
-
SC Eurosport DHS, Rumunsko
-
Koninklijke Gazelle, Nizozemsko
-
Maxcom Ltd, Bulharsko
-
MIFA, Německo
-
Sprick Rowery, Polsko
b)
Výrobci součástí jízdních kol v Unii
-
Chimsport, Rumunsko
-
Telai Olagnero, Itálie
c)
Vyvážející výrobci v ČLR
-
Ideal (Dong Guan) Bike Co.,
-
Oyama Bicycles (Taicang) Co.,
-
Zhejiang Baoguilai Vehicle Co.
(30)
S ohledem na potřebu stanovit běžnou hodnotu pro vyvážející výrobce v ČLR, kterým by nemuselo být přiznáno zacházení jako v tržním hospodářství, proběhla za účelem stanovení běžné hodnoty na základě údajů ze srovnatelné země inspekce v prostorách následujících společností:
-
Distribuidora de Bicicletas Benotto, S.A. DE C.V., Mexico City, Mexiko
-
Bicicletas Magistroni, Mexico City, Mexiko
-
Bicicletas Mercurio SA DE CV, San Luis Potosi, Mexico.
(31)
Po poskytnutí základních údajů a úvah („poskytnutí informací“) některé strany tvrdily, že nedostaly dostatek času na vyjádření. V této souvislosti je třeba uvést, že stranám byl poskytnut dostatek času k připomínkám v souladu s čl. 20 odst. 5 základního nařízení. Toto tvrzení se proto zamítá.
6. Výběr vzorku výrobců v Unii
(32)
Komise v oznámení o zahájení šetření uvedla, že předběžně vybrala vzorek výrobců v Unii. Tento vzorek sestával z osmi společností známých ještě před zahájením šetření a vybraných z více než 380 výrobců v Unii zejména na základě největšího reprezentativního objemu výroby a prodeje, který může být přiměřeně přezkoumán v čase, který je k dispozici, přičemž se zohledňuje jejich zeměpisné rozložení. Vzorek pokrýval země s největším objemem výroby. U každé z těchto zemí patřily společnosti zařazené do vzorku k největším reprezentativním spolupracujícím výrobcům. Ve vzorku figurovaly také subjekty z největších spolupracujících skupin. Zvláštní pozornost byla v tomto případě věnována tomu, aby ve vzorku byl stejný počet společností ze starých a nových členských států.
(33)
Vzorek představoval kolem 25 % celkové odhadované výroby a prodeje v Unii v období přezkumného šetření. Zúčastněné strany byly vyzvány, aby se seznámily s dokumentací a vyjádřily se ke vhodnosti výběru do 15 dnů od zveřejnění oznámení o zahájení šetření. Všechny zúčastněné strany, které o to požádaly a prokázaly, že mají zvláštní důvody ke slyšení, byly vyslechnuty.
(34)
Některé zúčastněné strany vznesly námitky k výběru vzorku výrobců v Unii. Tvrdily, že: i) tento předběžný vzorek zahrnuje pouze určité právnické osoby, které patří do skupin společností ve spojení, a nikoli všechny právnické osoby, které tvoří úplný hospodářský subjekt vyrábějící výrobek, který je předmětem šetření, a ii) návrh obsahuje společnost, která byla nedávno ve ztrátě, zatímco výrobci v Unii v tomto období prosperovali. Mimoto tvrdily, že tyto ztráty nesouvisely s dotčeným výrobkem.
(35)
Tyto argumenty byly zamítnuty z těchto důvodů: i) subjekty, jež patří do větších skupin a které vykonávaly činnost nezávisle na ostatních dceřiných společnostech téže skupiny, byly považovány za reprezentativní pro výrobní odvětví Unie, a proto nebylo nutné zkoumat celou skupinou na konsolidovaném základě, ii) dotyčná zúčastněná strana nedoložila své tvrzení, že společnost vybraná do vzorku, která údajně vykázala ztrátu, není reprezentativní pro výrobní odvětví Unie. A konečně, ačkoli by vybraný vzorek měl být reprezentativní pro výrobní odvětví Unie, vybrané společnosti nutně nemusí být stejnorodé. Tvrzení této strany bylo tudíž nutno zamítnout.
7. Výběr vzorku dovozců, kteří nejsou ve spojení
(36)
Oznámení o zahájení šetření se zmiňovalo také o výběru vzorku dovozců, kteří nejsou ve spojení. Při zahájení šetření byli kontaktováni všichni známí dovozci, kteří nejsou ve spojení. Vzorek nebyl vybrán vzhledem k nízkému počtu odpovědí došlých v rámci postupu pro výběr vzorku. Všichni dovozci, kteří nejsou ve spojení a kteří se přihlásili, byli vyzváni ke spolupráci a obdrželi dotazník. Žádný z dovozců, kteří nejsou ve spojení, na dotazník neopověděl ani dále v tomto šetření nespolupracoval.
8. Období šetření
(37)
Šetření dumpingu a újmy se týkalo období od 1. ledna 2011 do 31. prosince 2011 (dále jen „období přezkumného šetření“). Zkoumání trendů v souvislosti s analýzou újmy se týkalo období od ledna 2008 do konce období přezkumného šetření (dále jen „posuzované období“).
B. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
1. Dotčený výrobek
(38)
Výrobkem, který je předmětem tohoto přezkumného šetření, jsou jízdní a jiná kola (včetně dodávkových tříkolek, avšak s výjimkou jednokolek), bez motoru (dále jen „výrobek, který je předmětem přezkumu“) pocházející z ČLR, v současnosti kódů KN 8712 00 30 a ex 8712 00 70.
(39)
Stejně jako v předchozím šetření byla jízdní kola rozdělena do těchto kategorií:
-
A) kola ATB (terénní jízdní kola, včetně horských kol, s průměrem kol 24″ nebo 26″),
-
B) kola pro trekking, městská jízdní kola, hybridní kola, kola VTC a cestovní kola s průměrem kol 26″ nebo 28″,
-
C) sportovní kola pro mládež (BMX) a dětská kola s průměrem kol 16″ nebo 20″,
-
D) ostatní jízdní kola a jiná kola (s výjimkou jednokolek).
(40)
Všechny výše vymezené typy jízdních kol mají stejné základní fyzické a technické vlastnosti. Mimoto se na trhu Unie prodávají prostřednictvím obdobných distribučních kanálů, jako jsou specializovaní maloobchodníci, řetězce obchodů se sportovním zbožím a velké obchodní domy. Základní používání a využití jízdních kol je stejné, jízdní kola jsou do značné míry zaměnitelná, a modely různých kategorií si proto navzájem konkurují. Na tomto základě byl vyvozen závěr, že všechny kategorie představují jediný výrobek.
(41)
Jedna strana tvrdila, že různé typy jízdních kol mají značně odlišné vlastnosti a zamýšlená použití a rovněž výrazně odlišné ceny a z hlediska spotřebitelů nejsou tyto různé typy jízdních kol vzájemně zaměnitelné. Kromě toho bylo argumentováno tím, že ocelová a hliníková jízdní kola se nepovažují za zaměnitelná a že jejich ceny se rovněž liší.
(42)
Na podporu toho argumentu tato zúčastněná strana předložila studii o základních fyzických a technických vlastnostech a užití pěti různých typů výrobků, jakož i o jejich zaměnitelnosti. Je třeba poznamenat, že studie údajně vycházela z odpovědí 36 osob, avšak není jasné, jak byli tito respondenti vybráni. Dále se zdá, že byla zpracována zvlášť pro účely tohoto šetření. Studie neobsahuje žádné kvantifikovatelné údaje. Konstatuje se, že obsah této studie zjevně vychází z prohlášení zákazníků anebo výrobců jízdních kol, a nikoli z ověřitelných důkazů. Proto je reprezentativnost výsledků této studie diskutabilní.
(43)
Uvedená zúčastněná strana nepředložila na podporu svého tvrzení žádné další důkazy.
(44)
Šetření potvrdilo, že všechny výše vymezené typy jízdních kol mají stejné základní fyzické a technické vlastnosti. Zejména bylo zjištěno, že použití různých surovin nemělo vliv na základní vlastnosti kola. Ačkoli má ocel a hliník některé odlišné technické vlastnosti, jako je hmotnost, základní vlastnosti jízdních kol vyrobených z oceli a hliníku jsou podobné.
(45)
Dotyčná strana podobně nepodala žádný konkrétní důkaz, že jízdní kola z oceli na jedné straně a jízdní kola z hliníku na straně druhé měla skutečně odlišné základní fyzické a technické vlastnosti.
(46)
Pokud jde o zvláštní uplatnění, použití a vnímání spotřebitelů, toto šetření potvrdilo, že všechna jízdní kola mají stejné základní uplatnění a plní v podstatě stejnou funkci. I když je pravda, že různé kategorie jsou v zásadě určeny pro uspokojování různých požadavků koncových uživatelů, koncoví uživatelé obvykle využívají jízdní kolo v určité kategorii na různá použití.
(47)
Proto neexistuje žádná zřetelná dělicí čára mezi tím, jak koncoví uživatelé používají různé kategorie, a tím, jak je vnímají spotřebitelé.
(48)
Kromě toho sami výrobci v Unii často nerozlišují mezi koly v různých kategoriích z hlediska výroby, distribuce a účetnictví. Vlastně se všechny kategorie jízdních kol často vyrábí podobně.
(49)
Různé typy jízdních kol se prodávají na trhu Unie prostřednictvím podobných distribučních kanálů, jako jsou specializovaní maloobchodníci, řetězce obchodů se sportovním zbožím a velké obchodní domy.
(50)
Na tomto základě byl vyvozen závěr, že všechny kategorie představují jediný výrobek.
(51)
Jedna strana upozornila na skutečnost, že toto šetření zahrnuje dva kódy KN, jak je uvedeno ve 38. bodě odůvodnění, zatímco předchozí šetření uvedené v 5. bodě odůvodnění se týkalo tří kódů KN, tj. ex 8712 00 10, 8712 00 30 a ex 8712 00 80. V tomto ohledu je třeba poznamenat, že ke změně kódů došlo kvůli změnám v kombinované nomenklatuře, jež vyplynuly z nařízení Komise (EU) č. 1006/2011 (15) s účinností od 1. ledna 2012.
(52)
V této souvislosti stejná strana tvrdila, že jízdní kola bez kuličkových ložisek a jízdní kola s kuličkovými ložisky by neměla být považována za jediný výrobek. Šetření však prokázalo, že jízdní kola s kuličkovými ložisky a jízdní kola bez kuličkových ložisek mají stejné technické vlastnosti a použití. Tato strana navíc nedoložila své tvrzení žádnými důkazy, a proto se toto tvrzení zamítá.
(53)
Tato strana mimoto tvrdila, že existuje významný rozdíl v průměrných dovozních cenách, jak je zaznamenal Eurostat, mezi oběma kódy KN, pod které spadá dotčený výrobek. V tomto ohledu je třeba zdůraznit, že jak je uvedeno v 157. bodě odůvodnění níže, vzhledem k sortimentní skladbě může průměrná cena zaznamenaná Eurostatem sloužit pouze jako ukazatel cenových trendů, avšak není použitelná, když se porovnávají prodejní ceny mezi různými zeměmi a Unií.
(54)
Po poskytnutí informací jedna strana zopakovala své tvrzení, že různé typy jízdních kol, jichž se týká toto šetření, nejsou obdobnými výrobky, a tvrdila, že předložila jednoznačné důkazy dokládající rozdíly v surovinách, fyzických vlastnostech, technických vlastnostech a konečném použití, které údajně existují mezi různými typy jízdních kol.
(55)
V tomto ohledu je třeba poznamenat, že jednoznačný důkaz, který tato strana podle ní předložila, je ve skutečnosti studie, kterou Komise zhodnotila v 42. bodě odůvodnění. Po řádném posouzení dospěla Komise k závěru, že reprezentativnost výsledků této studie je z důvodů uvedených v 42. bodě odůvodnění sporná.
(56)
Strany tvrdily, že dětská jízdní kola vymezená touto stranou jako jízdní kola s velikostí kol menší než 16 palců včetně by měla být vyloučena z definice výrobku v rámci tohoto šetření. Tato tvrzení byla založena na předpokladu, že zejména délka používání a jednoduchost vlastností jasně odlišují tato kola od jiných typů kol, která jsou předmětem tohoto šetření.
(57)
Tato tvrzení však nebyla považována za dostatečná pro vyloučení jízdních kol s velikostí kola menší než 16 palců včetně z definice dotčeného výrobku, jelikož nebyla doložena dostatečnými důkazy prokazujícími, že v tomto šetření lze vést jasnou dělicí čáru mezi jízdními koly s velikostí kola menší než 16 palců včetně a jinými typy jízdních kol, jichž se toto šetření týká. Naopak, bylo zjištěno, že základní fyzické a technické vlastnosti jízdních kol s velikostí kola menší než 16 palců včetně, které jsou běžné u dotčeného výrobku - šlapacího dopravního prostředku poháněného lidskou silou s více než jedním kolem připojeným k rámu - jsou mnohem důležitější než případné rozdíly (tj. v podstatě velikost kola). Dále se zdálo, že výroba, prodejní kanály a služby spotřebitelům se zásadně neliší od jiných typů jízdních kol, které jsou předmětem šetření. Pouhá skutečnost, že jízdní kola s velikostí kola menší než 16 palců včetně tvoří zvláštní podskupinu v rámci dotčeného výrobku, neodůvodňuje jejich vyloučení z definice výrobku. Bylo zjištěno, že neexistuje jasná dělicí čára mezi jízdními koly s velikostí kola menší než 16 palců včetně a dotčeným výrobkem, ale že se spíše velmi překrývají, pokud jde o definici dotčeného výrobku, především v tom, že se jedná o šlapací dopravní prostředek na lidský pohon, který má více než jedno kolo a používá se především k dopravě a sportu. V tomto ohledu šetření ukázalo, že jeden ze spolupracujících čínských vyvážejících výrobců skutečně vyvážel do Unie jízdní kola s rozměrem kol 12 palců, která nebyla nutně považována za kola pro děti, ale byla to ve skutečnosti skládací kola pro dospělé, u nichž byla skladnost důležitou vlastností.
(58)
Žádost o vyloučení jízdních kol s velikostí kola menší než 16 palců včetně z definice výrobku v rámci tohoto šetření se proto zamítá.
2. Obdobný výrobek
(59)
Jízdní kola vyráběná a prodávaná výrobci Unie na trhu Unie, jízdní kola vyráběná a prodávaná na trhu ve srovnatelné zemi a jízdní kola dovážená na trh Unie a pocházející z ČLR mají stejné základní fyzické a technické vlastnosti a stejné použití, a proto jsou považována za obdobná ve smyslu čl. 1 odst. 4 základního nařízení.
C. DUMPING
1. Zacházení jako v tržním hospodářství
1.1 Posouzení zacházení jako v tržním hospodářství
(60)
Podle čl. 2 odst. 7 písm. b) základního nařízení se běžná hodnota v antidumpingových šetřeních týkajících se dovozu z ČLR stanoví v souladu s odstavci 1 až 6 uvedeného článku pro ty výrobce, u kterých se zjistilo, že splňují kritéria stanovená v čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení. Zmíněná kritéria jsou ve stručné a souhrnné podobě a pouze pro orientaci uvedena níže:
-
obchodní rozhodnutí se přijímají na základě tržních signálů, bez zásadních zásahů státu a náklady se zakládají na tržní hodnotě,
-
společnosti vedou jednoznačné a jasné účetnictví prověřené nezávislými auditory v souladu s mezinárodními účetními standardy (dále jen „IAS“) a používané ve všech oblastech,
-
nedochází k žádným podstatným zkreslením způsobeným bývalým systémem netržního hospodářství,
-
právní předpisy o úpadku a vlastnictví zaručují právní jistotu a stabilitu a
-
měnové přepočty se provádějí podle tržních směnných kursů.
(61)
V tomto šetření všechny vyvážející skupiny, které původně spolupracovaly při šetření, požádaly o zacházení jako v tržním hospodářství podle čl. 2 odst. 7 písm. b) základního nařízení a zaslaly vyplněný formulář žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství ve stanovených lhůtách.
(62)
U všech vyvážejících skupin, které původně spolupracovaly při šetření, si Komise vyžádala všechny informace, které považovala za nezbytné, a prověřila informace uvedené v žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství v prostorách dotčených skupin.
(63)
Navzdory snaze Komise o získání požadovaných informací byla odpověď jedné skupiny, společnosti Giant China, považována za velmi nedostatečnou, neboť neobsahovala všechny požadované informace o struktuře skupiny.
(64)
Jak vyžaduje čl. 18 odst. 1 základního nařízení, byla Giant China informována o pravděpodobném použití dostupných údajů a byla vyzvána, aby předložila připomínky. Giant China však odmítla poskytnout Komisi nezbytné informace, a proto byl uplatněn čl. 18 odst. 1 základního nařízení a její žádost o zacházení jako v tržním hospodářství byla zamítnuta.
(65)
Šetření dále prokázalo, že žádné ze skupin čínských společností nelze přiznat zacházení jako v tržním hospodářství, protože žádná z nich nesplnila všechna kritéria stanovená v čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení, a to z těchto důvodů:
(66)
Žádná ze spolupracujících vyvážejících skupin neprokázala, že splňuje kritérium 1 z důvodu státních zásahů do rozhodování o hlavních surovinách (ocel a hliník). Náklady na ocel a hliník představují pro spolupracující vyvážející skupiny nejméně kolem 20 % až 25 % výrobních nákladů dotčeného výrobku. Mnoho společností je plně vertikálně integrovaných, což znamená, že nakupují hliníkové bloky nebo ocel k výrobě trubek, z nichž se vyrábějí rámy/vidlice a nakonec jízdní kola.
(67)
Z šetření vyplynulo, že tři spolupracující čínské skupiny vyvážejících výrobců získávaly ocel a hliník používané pro výrobu dotčeného výrobku na čínském domácím trhu.
(68)
Ceny se zakládají na kotaci hliníku na státem kontrolované Šanghajské burze neželezných kovů (dále jen „burza“ nebo „SHFE“). SHFE je uzavřená burza pro společnosti registrované v ČLR a čínské občany a je kontrolována státní komisí pro cenné papíry. Některá pravidla, jimiž se fungování burzy řídí, přispívají k nízké volatilitě a k cenám, které neodrážejí tržní hodnotu na SHFE: denní cenové výkyvy jsou omezeny na 4 % nad nebo pod vypořádací cenou z předchozího dne obchodování, k obchodování dochází s malou frekvencí (do patnáctého dne každého měsíce), futures jsou omezeny na dobu dvanácti měsíců a transakční poplatky účtují jak burza, tak i makléři.
(69)
Navíc, co se týče transakcí na SHFE, fyzické dodávky se mohou uskutečnit pouze ve schváleném skladu v ČLR, na rozdíl od mezinárodních burz, v jejichž případě se dodávka může uskutečnit kdekoliv na světě. Kromě toho je SHFE platforma pouze pro fyzickou směnu (neprodávají se zde žádné deriváty), což čínský trh s hliníkem zcela izoluje. Arbitráž s celosvětovým srovnávacím kritériem, burzou London Metals Exchange (dále jen „LME“) nebo jinými trhy je v důsledku toho prakticky nemožná a burza funguje v izolaci od ostatních světových trhů. Proto se nemůže konat arbitráž mezi těmito trhy. Během období přezkumného šetření byly spotové ceny surového hliníku na SHFE přibližně o 7 % nižší (bez DPH) ve srovnání s LME (rovněž bez DPH).
(70)
Stát rovněž zasahuje do mechanismů tvorby cen na SHFE, jelikož prostřednictvím Správy státních hmotných rezerv a dalších státních orgánů prodává i nakupuje surový hliník. Kromě toho stanoví stát prostřednictvím pravidel SHFE denní cenové limity, které byly schváleny státním regulačním orgánem CSRC (Čínská komise pro cenné papíry).
(71)
ČLR podporuje zpracování výrobků z hliníku částečným vracením DPH při vývozu mnoha výrobků z hliníku (u jízdních kol se vrací 15 %), v případě vývozu surového hliníku se však nevrací nic. Jde o pobídku pro čínské výrobní odvětví, aby hliník dále zpracovávalo, a má to přímý vliv na dostupnost a cenu surového hliníku na domácím trhu. Kromě toho bylo v rámci šetření prokázáno, že na surový hliník určený k vývozu se vztahuje 17 % daň, zatímco na vývoz jízdních kol se uplatňuje vývozní daň. To jen podporuje zjištění o zasahování čínského státu na domácím trhu hliníku. Tyto nástroje snižují domácí ceny, což vybízí domácí výrobní odvětví k výrobě hotových výrobků s obsahem hliníku (jako je dotčený výrobek) pro domácí a exportní trhy.
(72)
Další narušování obchodu ze strany čínského státu má podobu zásahů na trhu prováděných Správou státních hmotných rezerv („SRB“), která je součástí Komise pro národní rozvoj a reformy („NDRC“). Na konci roku 2008 a na začátku roku 2009 začala Správa státních hmotných rezerv nakupovat zásoby surového hliníku od čínských hliníkových hutí s cílem stimulovat cenu této komodity. Jak uvádí Bloomberg (16), Správa státních hmotných rezerv prodávala surový hliník zpět na trh od začátku listopadu 2010. Tisková agentura Nová Čína informovala o hromadění zásob v prosinci 2008, přičemž vysvětlila, že prostřednictvím opatření zaměřeného na podporu cen je plánováno nashromáždit 300 000 tun hliníku za ceny, které jsou o 10 % vyšší než tržní cena (17). Plán hromadění zásob Správy státních hmotných rezerv spočíval v nákupu od několika čínských hutí, i když přibližně polovina měla být zakoupena od společnosti Aluminium Corporation of China Ltd. Z výše uvedeného vyplývá, že čínský stát má hlavní úlohu při stanovování cen surového hliníku a že do trhu zasahuje.
(73)
To, že výše popsaný státní zásah je jasně cílený, potvrzuje mimo jiné 12. pětiletý plán rozvoje pro hliník (na léta 2011-2015), ve kterém vláda ČLR výslovně uvádí svůj záměr „upravit daně a slevy z vývozní daně a ostatní ekonomické páky a důsledně kontrolovat celkovou částku expanze a vývozu surovin“. Tento plán je pokračováním politiky, která se projevovala již v předchozím plánu pro hliník. Kromě toho byly tyto plány prováděny po mnoho let a, jak bylo výše prokázáno, některá prováděcí opatření fungovala v průběhu období přezkumného šetření.
(74)
Četná státem vyvolaná zkreslení čínských cen surového hliníku tak ovlivňují ceny surovin. Kromě toho výrobcům tato zkreslení přinášejí výhodu v tom smyslu, že obvykle nakupují na čínském trhu od místních dodavatelů, přičemž jako srovnávací kritérium se používají čínské ceny krátkodobých trhů (nebo SHFE). V průběhu období přezkumného šetření byly tyto ceny přibližně o 7 % nižší než ceny na světovém trhu. Teoreticky mohou čínské společnosti také nakupovat určitá množství za ceny na LME, pokud jsou ceny na čínském trhu v důsledku státního zásahu vyšší, avšak opak není pro jiné než čínské hospodářské subjekty možný.
(75)
Dospělo se proto k závěru, že čínský trh s hliníkem je narušen vinou výrazných zásahů státu.
(76)
Zásahy čínského státu v odvětví oceli prokazuje skutečnost, že naprostou většinu velkých čínských výrobců oceli vlastní stát, přičemž výrobní kapacita a výkon jsou určovány různými pětiletými odvětvovými plány, zejména současným 12. pětiletým plánem (2011-2015) pro odvětví železa a oceli.
(77)
Stát také významně kontroluje trh se surovinami. Koks (spolu s železnou rudou hlavní surovina pro výrobu oceli) podléhá množstevnímu omezení v oblasti vývozu a vývoznímu clu ve výši 40 %. Lze proto dojít k závěru, že čínský trh s ocelí je zkreslený z důvodu významných státních zásahů.
(78)
Antidumpingové šetření, které provedla Komise (18), potvrdilo význam státních zásahu také v specifickém odvětví trubek a dutých profilů, které jsou hlavními surovinami pro výrobu ocelových jízdních kol.
(79)
Dospělo se proto k závěru, že čínský trh s ocelí je narušen vinou výrazných zásahů státu.
(80)
Za takových okolností žádná ze společností nebyla schopna prokázat, že jejich obchodní rozhodnutí, pokud jde o získávání surovin, nepodléhají zásadním zásahům státu a že náklady nejdůležitějších vstupů se v zásadě zakládají na tržní hodnotě. Z tohoto důvodu nemohly prokázat, že splňují kritérium č. 1.
(81)
Pokud jde o další čtyři kritéria, tři spolupracující čínští vyvážející výrobci byli schopni prokázat, že zbývající kritéria splnili.
(82)
Vzhledem k výše uvedeným zjištěním ohledně kritéria 1 a po konzultaci s poradním výborem byl učiněn závěr, že třem spolupracujícím čínským skupinám vyvážejících výrobců by mělo být zamítnuto zacházení jako v tržním hospodářství.
(83)
Komise dotčeným společnostem v ČLR a žadateli poskytla oficiálně výsledky zjištění týkající se zacházení jako v tržním hospodářství. Byla jim též dána možnost písemně se vyjádřit a požádat o slyšení, mají-li ke slyšení zvláštní důvody.
1.2 Připomínky zúčastněných stran
(84)
Po zpřístupnění zjištění týkajících se zacházení jako v tržním hospodářství jedna společnost tvrdila, že nepřiznání zacházení jako v tržním hospodářství je založeno na čínském výrobní odvětví jízdních kol jako celku, nikoli na každé společnosti individuálně. V této souvislosti je třeba poznamenat, že ačkoliv Komise zhodnotila odvětví výroby oceli a hliníku v Číně, existuje jednoznačná souvislost mezi trhem s ocelí a hliníkem v ČLR a nákupem výrobků z oceli a hliníku jako suroviny pro spolupracující společnosti.
(85)
Kromě toho byla vznesena námitka, že nákladové zvýhodnění čínských výrobců jízdních kol týkající se oceli a hliníku je nevýznamné, neboť představuje pouze 1,4 % až 1,75 %, pokud se bere v úvahu, že surový hliník a ocel představují 20 % - 25 % nákladů na výrobu jízdních kol a že rozdíl v cenách na LME a SHFE činil 7 % během období přezkumného šetření.
(86)
V této souvislosti je třeba zdůraznit, že rozhodujícím faktorem analýzy je podíl surovin ve výrobních nákladech (což v tomto případě bylo významné, jelikož na ně připadalo nejméně 20 % - 25 % výrobních nákladů) a skutečnost, že trh surovin je v ČLR narušen. Přesný kvantitativní dopad zkreslení nákladů společnosti se nepovažuje za rozhodující faktor.
(87)
Kromě toho bylo argumentováno tím, že v jiném šetření Komise provedla analýzu cen přímých surovin používaných při výrobě dotčeného výrobku, a nikoli ceny primární suroviny, a proto by v tomto případě Komise měla posoudit zásahy státu do cen přímé suroviny, tj. výlisků hliníkových slitin, spíše než surového hliníku, což je primární surovina.
(88)
V této souvislosti je třeba poznamenat, že každé šetření analyzuje vlastní podstatu věci. Kromě toho skutečnost, že trh se surovým hliníkem je pod kontrolou státu, svědčí o tom, že ani trh s hliníkovými polotovary nefunguje v podmínkách tržního hospodářství, tj. nereaguje na nabídku a poptávku. Toto tvrzení proto bylo odmítnuto.
(89)
Uvádělo se rovněž, že rozdíl ceny surového hliníku mezi LME a SHFE nesmí vést k cenovému rozdílu ceny výlisků hliníkových slitin mezi příslušnými trhy a že je třeba zohlednit i takové faktory, jako je efektivita výroby, zbytková kapacita a náklady na splnění závazků v oblasti životního prostředí.
(90)
V tomto ohledu je třeba zdůraznit, že nebyly předloženy žádné důkazy na podporu tohoto tvrzení. Vzhledem k tomu, že nebyly předloženy důkazy, Komise nemohla toto tvrzení analyzovat a ověřit, a proto bylo zamítnuto.
(91)
Dále bylo také tvrzeno, že když Komise ignorovala skutečnost, že existuje řada následných polotovarů, ignorovala tím skutečné vlastnosti a faktory, které se podílejí na tvorbě cen jízdních kol jako konečných výrobků. Jelikož se jízdní kolo prodává přímo konečnému spotřebiteli (na rozdíl od surového hliníku), cenu jízdních kol ovlivňují i jiné faktory, než je cena suroviny, např. zvláštní technické vlastnosti jízdního kola a poptávka spotřebitelů.
(92)
K těmto vlastnostem a faktorům však nebyly poskytnuty žádné konkrétní podrobnosti, jež by se měly zohlednit, a proto se k nim Komise nemůže vyjádřit.
(93)
Dále se tvrdilo, že Komise nesprávně zhodnotila zásady, podle nichž SHFE vykonává svou činnost. Byla vznesena námitka, že státní regulační orgán (CSRC) reguluje funkce SHFE podobně jako Autorité des marchés financiers („AMF“) ve Francii nebo Financial Services Autority („FSA“) ve Spojeném království a že úloha CSRC a zvláštních regulačních či dohledových opatření odpovídá zásadám skupiny G-20. V důsledku toho jsou závěry o zacházení jako v tržním hospodářství, které vycházejí z role CSRC a z působení a SHFE, neopodstatněné.
(94)
Je třeba poznamenat, že tato společnost nevzala v úvahu skutečnost, že zatímco FSA (19) a AMF (20) jsou nezávislé nevládní orgány, CSRC je útvar na úrovni ministerstva, který je přímo podřízen Státní radě (21). Státní rada je nejvyšším výkonným orgánem státní moci, jakož i nejvyšším orgánem státní správy (22). Jde o další příklad toho, že stát se aktivně podílí na regulaci trhu s hliníkem v ČLR. Pokud jde o dodržování zásad skupiny G-20, společnost pouze vydala prohlášení, aniž by ve skutečnosti vysvětlila zásady, na které se odkazuje. Proto byl tento argument odmítnut.
(95)
Jedna společnost navíc vyjádřila nesouhlas s hodnocením Komise, že arbitráž mezi celosvětovým srovnávacím kritériem, burzou LME, nebo jinými trhy a cenami na SHFE je prakticky nemožná, a že SHFE tudíž funguje v izolaci od ostatních světových trhů.
(96)
Je třeba poznamenat, že to je v rozporu s rozdílem mezi cenami SHFE a LME, který společnost akceptovala po dobu, kdy byla cena na SHFE vyšší než ceny na LME, a přitom tvrdila, že v té době čínští výrobci platili za výrobky z hliníku více než výrobci v Unii.
(97)
Kromě toho tato společnost namítala, že od roku 2010 začala SHFE povolovat fyzické dodávky hliníku do celních skladů v zóně volného obchodu v Šanghaji. Z toho vyplývá, že toto tvrzení není v rozporu, nýbrž spíše potvrzuje názor Komise, že fyzické dodávky se mohou uskutečnit pouze ve skladu v ČLR, který schválila SHFE, na rozdíl od mezinárodních burz, v jejichž případě se dodávka může uskutečnit kdekoliv na světě.
(98)
Uvádělo se rovněž, že SHFE je termínovým trhem a termínové smlouvy na hliník byly obchodovány na SHFE od roku 1991, a proto je mylné hodnocení Komise, že na SHFE se neprodávají žádné deriváty.
(99)
SHFE je skutečně termínovým trhem. Nicméně termínové smlouvy (futures), s nimiž se obchoduje na SHFE, se vypořádávají fyzickým dodáním. Derivátových produktů bez fyzického dodání, tj. nikoli skutečně využitých, ale obchodovaných před jejich datem dodání, je však v ČLR málo, a SHFE je tedy jen platformou pro fyzickou směnu, která izoluje čínský trh s hliníkem.
(100)
Uvádělo se rovněž, že argumentace Komise týkající se účinků DPH nebo daňových opatření na ceny jízdních kol a opatření týkající se evidence surového hliníku je ekonomicky pochybná a nedostatečně odůvodněná.
(101)
Jelikož však společnost nevysvětlila, co v analýze Komise chybí, ani své tvrzení dále nedoložila, Komise se k němu nemohla vyjádřit.
(102)
Kromě toho bylo argumentováno tím, že existují podobnosti mezi průmyslovou politiku v ČLR a politikami EU a že Komise neprokázala, že průmyslová politika v ČLR má nějaký přímý nebo významný dopad na rozhodnutí o vstupech, výrobě jízdních kol nebo odbytu vyvážejících výrobců čínských jízdních kol.
(103)
V tomto ohledu je třeba poznamenat, že společnost neupřesnila, které politiky EU má na mysli, a proto se Komise k tomuto tvrzení nemůže vyjádřit. Kromě toho, pokud jde o prohlášení, že nebylo prokázáno, že průmyslová politika v ČLR má značný dopad na rozhodnutí o vstupech, výrobě nebo odbytu vyvážejících výrobců čínských jízdních kol, je třeba poznamenat, že existence pětiletého plánu v odvětví hliníku v ČLR, narušování cen hliníku, s nímž se obchoduje na samostatné burze, když hliník představuje 20-25 % celkových výrobních nákladů jízdního kola, svědčí o jasné souvislosti mezi průmyslovou politiku v ČLR a rozhodnutími o vstupech, výrobě a odbytu vyvážejících výrobců čínských jízdních kol.
(104)
Uvádělo se rovněž, že Komise porušila tříměsíční lhůtu stanovenou v základním nařízení. V této souvislosti je třeba poznamenat, že vinou velmi slabé spolupráce ze strany čínských vývozců Komise vyvinula nadměrné úsilí o lepší spolupráci tím, že se obrátila na velký počet dalších vývozců, o nichž se dozvěděla v pozdějších fázích šetření. Z toho důvodu nebylo možné učinit rozhodnutí o zacházení jako v tržním hospodářství ve stanovené lhůtě. Kromě toho je třeba připomenout, že Tribunál (23) nedávno rozhodl, že rozhodnutí o zacházení jako v tržním hospodářství přijaté po uplynutí tříměsíční lhůty stanovené v čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení samo o sobě nepostačuje k zrušení nařízení o uložení antidumpingových opatření. Rovněž je třeba poznamenat, že čl. 2 odst. 7 základního nařízení byl mezitím změněn s tím účinkem, že Komise rozhodne o zacházení jako v tržním hospodářství pouze u podniků zařazených do vzorku a že takové rozhodnutí se obvykle přijme do sedmi měsíců, avšak v každém případě nejpozději osm měsíců od zahájení šetření (24). Tato změna se vztahuje na všechna nová a dosud probíhající šetření, včetně tohoto. Rozhodnutí bylo učiněno ve lhůtě osmi měsíců ode dne zahájení šetření.
(105)
Vzhledem k výše uvedenému se tvrzení týkající se porušení tříměsíční lhůty zamítá.
1.3 Žádost stran
(106)
Jedna strana požadovala, aby byly také analyzovány žádosti výrobců v ČLR, kteří přestali vyvážet do Unie, o zacházení jako v tržním hospodářství. Tvrdila, že tito výrobci zastavili vývoz do Unie pouze kvůli antidumpingovým clům platným od roku 2005.
(107)
V tomto ohledu je třeba zdůraznit, že zjištění týkající se dumpingu a újmy se týkají období přezkumného šetření stanoveného v souladu s čl. 6 odst. 1 základního nařízení. To znamená, že údaje shromážděné od vyvážejících výrobců za účelem určení běžné hodnoty a vývozní ceny se striktně vztahují jen k tomuto období. Zacházení jako v tržním hospodářství je analyzováno v souvislosti s určováním běžné hodnoty u vyvážejících výrobců v ČLR, která se pak porovnává s vývozní cenou v témže období. Pokud vývozce během období přezkumného šetření dotčený výrobek nevyvážel, nelze vývozní cenu určit a nelze vypočítat dumpingové rozpětí. Není proto důvod zkoumat splnění kritérií pro zacházení jako v tržním hospodářství v případě výrobce, který nevyvážel dotčený výrobek během období přezkumného šetření. Je však třeba připomenout, že všichni vyvážející výrobci mají možnost zažádat o „prozatímní přezkum“, aby byla jejich situace přezkoumána podle čl. 11 odst. 3 základního nařízení, nebo vyvážející výrobci, kteří nevyváželi dotčený výrobek během období šetření, na jehož základě byla opatření přijata, mají možnost požádat o „přezkum nového vývozce“ podle čl. 11 odst. 4 uvedeného nařízení.
(108)
Kromě toho tato strana ve své žádosti rovněž zmínila rozsudek Soudního dvora ve věci Brosmann (25) a na tomto základě zřejmě naznačovala, že výrobcům v ČLR by mělo být umožněno podat formulář žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství, i když nevyváželi dotčený výrobek do Unie během stávajícího období šetření. Je třeba poznamenat, že tento rozsudek se netýká žádostí o zacházení jako v tržním hospodářství podaných vyvážejícími výrobci, kteří nevyváželi během období šetření, a proto není v této souvislosti relevantní.
(109)
Tato žádost byla tedy zamítnuta.
(110)
Uvádělo se rovněž, že vývozní ceny společností nevyvážejících do Unie v období přezkumného šetření by se měly určit na základě čl. 2 odst. 9 základního nařízení, tj. na jakémkoli jiném přiměřeném základě.
(111)
V této souvislosti je třeba poznamenat, že z čl. 2 odst. 9 základního nařízení jednoznačně nevyplývá, že vývozní cena se určuje u výrobců dotčené země v případě, že do Unie nic nevyvezli. Naopak, čl. 2 odst. 9 základního nařízení se vztahuje na cenu nového prodeje dováženého výrobku, která se bere za základ pro určení vývozní ceny, a také se vztahuje na úpravy všech nákladů vynaložených za období mezi dovozem a novým prodejem, z čehož vyplývá, že k dovozu do Unie ve skutečnosti došlo. Výraz „na jakémkoli jiném přiměřeném základě“ v první větě tohoto ustanovení se týká zvláštních případů, ve kterých nelze použít předchozí v něm uvedené metody. To nemění nic na skutečnosti, že z tohoto článku vyplývá, že v průběhu období přezkumného šetření se uskutečnil dovoz do Unie.
1.4 Závěr
(112)
Na základě výše uvedených skutečností žádná z čínských skupin, které požádaly o zacházení jako v tržním hospodářství, neprokázala, že splňuje kritéria stanovená v čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení. Proto se dospělo k závěru, že všem těmto skupinám by mělo být zacházení jako v tržním hospodářství zamítnuto.
2. Individuální zacházení
(113)
Nařízením (EU) č. 765/2012 (26), které vstoupilo v platnost dnem 6. září 2012, Evropský parlament a Rada pozměnily čl. 9 odst. 5 základního nařízení. Článek 2 nařízení (EU) č. 765/2012 stanoví, že se tato změna použije pouze na šetření zahájená po jeho vstupu v platnost. V důsledku toho, jelikož současné šetření bylo zahájeno dne 9. března 2012, se tato změna na toto šetření nevztahuje.
(114)
Podle čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení se pro země spadající pod čl. 2 odst. 7 základního nařízení případné clo ukládá s celostátní platností kromě případů, kdy jsou společnosti schopny prokázat podle čl. 9 odst. 5 základního nařízení, že jejich vývozní ceny a množství a podmínky prodeje byly svobodně určeny, že měnové přepočty se provádějí podle tržních směnných kursů a že státní zásahy nejsou takové, aby umožňovaly obcházení uložených opatření, jestliže pro vývozce platí různé celní sazby.
(115)
Tři spolupracující vývozní skupiny, které požádaly o zacházení jako v tržním hospodářství, požádaly též o individuální zacházení pro případ, že jim zacházení jako v tržním hospodářství nebude přiznáno. Na základě dostupných informací se dospělo k závěru, že všechny tři tyto skupiny v ČLR splnily všechny požadavky pro přiznání individuálního zacházení.
3. Běžná hodnota
3.1 Srovnatelná země
(116)
Podle čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení se běžná hodnota pro vyvážející výrobce, jimž nebylo přiznáno zacházení jako v tržním hospodářství, určí na základě cen na domácím trhu nebo na základě početně zjištěné běžné hodnoty ve srovnatelné zemi.
(117)
V oznámení o zahájení šetření navrhla Komise pro tento účel Mexiko, které posloužilo jako srovnatelná země i při předchozím šetření týkajícím se ČLR.
(118)
Všechny zúčastněné strany dostaly příležitost vyjádřit se k výběru navržené srovnatelné země.
(119)
Jedna strana tvrdila, že Mexiko nepředstavuje nejlepší volbou srovnatelné země, ale že Tchaj-wan je lepší alternativa, vzhledem ke tomu, že Tchaj-wan je velkým výrobcem jízdních kol, má více společného s ČLR než Mexiko a pravděpodobně povede ke spolehlivějšímu výpočtu běžné hodnoty.
(120)
Komise se pokusila získat spolupráci 15 zemí, konkrétně v Bangladéše, Kambodže, Kanady, Indie, Indonésie, Malajsie, Mexika, Norska, Filipín, Šrí Lanky, Tchaj-wanu, Thajska, Tuniska, Turecka a Spojených států amerických.
(121)
Komise obdržela odpovědi na dotazník jen od tří mexických výrobců jízdních kol, kteří rovněž souhlasili s ověřením odpovědí ve svých prostorách. Žádné jiné společnosti ze všech oslovených zemí nespolupracovaly. Odbyt těchto tří výrobců na domácím trhu představuje více než 30 % mexického trhu, který se odhadoval na přibližně 1,7 milionu kusů v roce 2011. Bylo zjištěno, že více než 14 výrobců a několik dovozců působilo v konkurenčním prostředí. Jízdní kola dovážená v roce 2011 pocházela hlavně z ČLR (více než 60 %) a Tchaj-wanu (20 %). Tyto dovozy představovaly asi 5 % domácího trhu (zdroj: výroční zpráva ANAFABI mexického sdružení výrobců jízdních kol).
(122)
Profil mexického trhu, pokud jde o dotčený výrobek, počet příslušných hospodářských subjektů, konkurence na domácím trhu a charakteristiky výrobního procesu potvrdily, že Mexiko je i nadále vhodnou srovnatelnou zemí. Vzhledem k výše uvedenému bylo možné mexický trh považovat za reprezentativní a konkurenční. Proto byl učiněn závěr, že Mexiko je vhodná srovnatelná země.
3.2 Stanovení běžné hodnoty ve srovnatelné zemi
(123)
Podle čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení byla běžná hodnota určena na základě ověřených informací získaných od výrobců ve srovnatelné zemi, jak je uvedeno níže:
(124)
Šetření prokázalo, že dotčený výrobek se prodával na mexickém domácím trhu v reprezentativním množství.
(125)
Bylo zkoumáno, zda lze tento prodej považovat za prodej v běžném obchodním styku podle čl. 2 odst. 4 základního nařízení. Toto ověření proběhlo na základě stanovení podílu ziskového prodeje každého druhu výrobku nezávislým odběratelům na domácím trhu v průběhu období přezkumného šetření.
(126)
Pokud objem prodeje určitého typu výrobku prodávaného za čistou prodejní cenu odpovídající vypočteným výrobním nákladům nebo cenu vyšší představoval více než 80 % celkového objemu prodeje tohoto typu výrobku a pokud se vážená průměrná cena tohoto typu rovnala výrobním nákladům nebo byla vyšší, byla běžná hodnota stanovena na základě skutečné ceny na domácím trhu. Tato cena byla vypočtena jako vážený průměr cen všech prodejů tohoto typu výrobku na domácím trhu uskutečněných během období přezkumného šetření, a to bez ohledu na to, zda byl prodej ziskový.
(127)
Jestliže objem ziskového prodeje určitého typu výrobku představuje 80 % nebo méně z celkového objemu prodeje tohoto typu nebo byla-li vážená průměrná cena tohoto typu nižší než výrobní náklady, byla běžná hodnota stanovena na základě skutečné ceny na domácím trhu vypočtené jako vážený průměr ziskových prodejů daného typu.
(128)
Šetření navíc neodhalilo žádný typ výrobku, při jehož prodeji nebylo dosaženo zisku.
4. Vývozní cena
(129)
Ve všech případech, kdy byl dotčený výrobek vyvážen pro nezávislé odběratele v Unii, byla vývozní cena stanovena podle čl. 2 odst. 8 základního nařízení, tedy na základě vývozních cen, které byly skutečně zaplaceny nebo které je třeba zaplatit.
(130)
V případech, kdy byl prodej uskutečněn prostřednictvím dovozce nebo obchodníka ve spojení, byly vývozní ceny v souladu s čl. 2 odst. 9 základního nařízení zjištěny početně na základě prodejní ceny, za kterou dovozce ve spojení realizoval další prodej prvním nezávislým odběratelům v Unii. Úpravy byly provedeny u všech nákladů za období mezi dovozem a novým prodejem včetně prodejních, správních a režijních nákladů a zisku. Pokud jde o ziskové rozpětí, byl použit zisk dosažený dovozcem dotčeného výrobku/obchodníkem s dotčeným výrobkem, který není ve spojení, neboť skutečný zisk dovozce/obchodníka s dotčeným výrobkem ve spojení nebyl považován za spolehlivý v důsledku vztahu mezi vyvážejícími výrobci a příslušným dovozcem/obchodníkem ve spojení.
(131)
Jak je uvedeno v 63. a 64. bodě odůvodnění, skupina Giant China odmítla poskytnout útvarům Komise nezbytné informace o struktuře skupiny a základní informace (výroba, objem vývozu a ceny dotčeného výrobku do Unie) týkající se společností, které jsou součásti skupiny Jinshan Development and Construction Ltd group („Jinshan Group“) v období přezkumného šetření, jež se podílely na výrobě a prodeji dotčeného výrobku v ČLR, a proto byl v souvislosti s vývozní cenou použit čl. 18 odst. 1 základního nařízení.
(132)
Giant China zpochybnila použití čl. 18 odst. 1 základního nařízení, a to jak v souvislosti s odmítnutím zacházení jako v tržním hospodářství, tak v souvislosti s použitím dostupných údajů pro výpočet vývozní ceny. Argumentovala tím, že informace požadované Komisí nejsou nutné pro výpočet dumpingového rozpětí. V tomto ohledu Giant China tvrdila, že informace požadované od Jinshan Group se sídlem v ČLR nejsou relevantní pro posouzení zacházení jako v tržním hospodářství nebo pro výpočet vývozní ceny, protože jen velmi nepřímo souvisí se skupinou Giant China a se společnostmi, které jsou s ní ve spojení (dále jen „Giant Group“).
(133)
Šetřením se však potvrdilo, že jedna z dceřiných společností Giant Group, která aktivně vyráběla a vyvážela dotčený výrobek do Unie v průběhu období přezkumného šetření, jmenovitě Shanghai Giant & Phoenix Bicycles Co Ltd (dále jen „GP“), byla ve spojení s Jinshan Group prostřednictvím podílového spoluvlastnictví, strukturálních a manažerských vazeb a že se tato skupina podílela na výrobě a prodeji dotčeného výrobku. Vzhledem k tomu, že od společností, které jsou součástmi Jinshan Group a které se podílely na výrobě a prodeji dotčeného výrobku v ČLR, nedošly odpovědi na formulář žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství ani vyplněný antidumpingový dotazník, nebylo možné posoudit, do jaké míry měla výroba a prodej dotčeného výrobku skupinou Jinshan Group vliv na stanovení vývozní ceny, pokud jde o GP a následně o Giant jako celou skupinu. Nebylo možné dále prošetřit, zda byly splněny podmínky z čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení. Jelikož Giant China v tomto ohledu nespolupracovala, její tvrzení bylo nutno zamítnout.
(134)
Kromě toho skupina Giant China tvrdila, že při výpočtu individuálního dumpingového rozpětí vyvážejícího výrobce není třeba brát v úvahu cenové informace týkající se jiných vyvážejících výrobců, pokud skupiny Giant Group a Jinshan Group netvoří jeden subjekt z hlediska existujících těsných finančních, obchodních a řídicích vazeb.
(135)
Důkazy obsažené ve spisu podporují závěr, že GP a Jinshan Group jsou ve spojení a mají těsné vlastnické, strukturální a manažerské vazby. Dokud nebudou k dispozici úplné informace o všech stranách, které jsou ve spojení s GP, zejména o čínských vyvážejících výrobcích jízdních kol, kteří jsou dceřinými podniky skupiny Jinshan Group, není možné provést úplné a spolehlivé výpočty vývozní ceny, a tím určit individuální rozpětí pro GP a koneckonců ani pro Giant Group jako celek.
(136)
Bylo vzneseno tvrzení, že požadované informace znamenaly pro skupinu Giant China nepřiměřenou zátěž, a ta proto v šetření vystupovala, jak nejlépe uměla. V tomto ohledu je třeba uvést, že do připomínek ke konečným informacím nebyly předloženy žádné důkazy, které by prokazovaly, že skupina Giant China vyvinula jakékoliv úsilí o shromáždění informací požadovaných v žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství a v antidumpingovém dotazníku o společnostech ve skupině Jinshan Group, které se podílely na výrobě a prodeji dotčeného výrobku. V průběhu šetření skupina Giant China tvrdila, že není potřebné poskytnout požadované informace, avšak netvrdila, že získání těchto informací znamená nepřiměřenou zátěž. Giant China předložila důkazy o údajném úsilí pouze po poskytnutí konečných informací ve fázi, kdy už tyto informace byly neověřitelné. Nebylo je tedy již možno vzít v úvahu.
(137)
Giant China tvrdila, že v žádném případě neexistuje jakékoli riziko obcházení případných antidumpingových opatření, například přesouváním výroby mezi těmito dvěma skupinami, jelikož GP, jediné to spojení mezi oběma skupinami, ukončila v září 2011 veškerou činnost. V tomto ohledu je třeba uvést, že na konci období přezkumného šetření GP stále existovala jako právnická osoba / účetní jednotka, což rovněž potvrzuje Giant China. Proto mohla být výrobní činnost kdykoli v budoucnu obnovena, a tudíž není relevantní, že GP údajně ukončila veškerou činnost v září 2011. Kromě toho skupina Giant China tvrdila, že riziko obcházení bylo možné řešit jiným způsobem, tj. doložkou o monitorování uvedenou v 276. a 277. bodě odůvodnění níže. V tomto ohledu je třeba poznamenat, že doložka o monitorování se vztahuje pouze na společnosti, které nejsou ve spojení, takže související rizika nejsou podobné povahy a nebylo možné použít stejné prostředky nápravy.
(138)
Kromě toho Giant China tvrdila, že se měla provést kontrola na místě v prostorách GP v ČLR za účelem kontroly výroby a prodeje GP po září 2011. V tomto ohledu je třeba poznamenat, že nebylo považováno za relevantní, zda GP ukončila svoji činnost po září 2011. I kdyby tomu tak skutečně bylo, GP mohla znovu obnovit výrobu a prodej jízdních kol kdykoli a kontrola na místě by toto riziko nesnížila.
(139)
Kromě toho skupina Giant China poskytla určité důkazy o tom, že podíly skupiny Giant China ve společnosti GP byly prodány dne 30. března 2013. Je však třeba poznamenat, že k této transakci došlo po uplynutí období přezkumného šetření a ve spojitosti s pokročilým stadiem šetření, a tuto informaci nelze ověřit ani není v rámci tohoto šetření relevantní. Kdyby skupina Giant požádala o přezkum své situace po prodeji podílů, bylo možné to zvážit v příhodném čase v souladu s ustanoveními základního nařízení.
(140)
Ve stejném podání poskytla skupina Giant China další vysvětlení týkající se hodnocení Komise zdůvodňujícího použití čl. 18 odst. 1 základního nařízení. Nebylo však takové, aby změnilo původní hodnocení Komise.
(141)
Závěry týkající se použití čl. 18 odst. 1 základního nařízení v souvislosti se skupinou Giant se proto potvrzují.
5. Srovnání
(142)
Běžná hodnota a vývozní cena byly srovnány na základě ceny ze závodu. Za účelem zajištění spravedlivého porovnání běžné hodnoty a vývozní ceny byly podle čl. 2 odst. 10 základního nařízení provedeny náležité úpravy o rozdíly ovlivňující ceny a srovnatelnost cen. Případně byly provedeny úpravy s ohledem na nepřímé daně, slevy, úroveň obchodu, náklady na dopravu, pojištění, manipulaci a vedlejší náklady, jakož i náklady spojené s balením, úvěry a bankovními poplatky a provizemi ve všech případech, kdy se tyto úpravy ukázaly jako odůvodněné, správné a podložené důkazy.
6. Dumpingové rozpětí
6.1 U spolupracujících vyvážejících výrobců
(143)
U třech spolupracujících společností byla dumpingová rozpětí stanovena na základě srovnání váženého průměru běžné hodnoty určené pro spolupracující mexické výrobce s váženým průměrem vývozních cen každé společnosti při vývozu do Unie, a to podle čl. 2 odst. 11 a odst. 12 základního nařízení.
(144)
Dumpingová rozpětí vyjádřená jako procentní podíl z ceny CIF na hranice Unie před proclením činí:
Společnost
Dumpingové rozpětí
Zhejiang Baoguilai Vehicle Co. Ltd.
19,2 %
Oyama Bicycles (Taicang) Co. Ltd.
20,9 %
Ideal (Dongguan) Bike Co., Ltd.
0 %
6.2 Pro všechny ostatní vyvážející výrobce
(145)
Vzhledem k tomu, že spolupráce ze strany ČLR byla velmi slabá, jak je uvedeno v 22. a 24. bodě odůvodnění, nelze zjištění u spolupracujících společností považovat za reprezentativní pro celou zemi. Proto není možné revidovat celostátní dumpingové rozpětí platné pro všechny ostatní vyvážející výrobce v ČLR.
(146)
Proto celostátní dumpingové rozpětí zůstává nezměněno, tak jak bylo stanoveno nařízením (ES) č. 1095/2005, tzn. 48,5 %.
D. DEFINICE VÝROBNÍHO ODVĚTVÍ UNIE
(147)
Odhaduje se, že obdobný výrobek vyrábí přibližně 380 známých výrobců v Unii. Kromě toho se přihlásilo šest vnitrostátních sdružení výrobců v Unii.
(148)
Ke stanovení celkové výroby v Unii, která v období přezkumného šetření činila přibližně 11 milionů jízdních kol, byly použity veškeré dostupné informace, včetně údajů získaných od výrobců v Unii a vnitrostátních sdružení, jakož i statistiky o výrobě, které má Komise k dispozici.
(149)
Výrobci v Unii, kteří představují celkovou výrobu v Unii, tvoří výrobní odvětví Unie ve smyslu čl. 4 odst. 1 a čl. 5 odst. 4 základního nařízení a budou proto dále nazýváni „výrobní odvětví Unie“.
(150)
Jak je uvedeno výše, vzhledem k velkému počtu spolupracujících výrobců v Unii byl vybrán vzorek osmi výrobců v Unii, který představuje přibližně 25 % celkové výroby a prodeje obdobného výrobku výrobního odvětví Unie v období přezkumného šetření. Všichni výrobci v Unii zařazení do vzorku měli prospěch z režimu osvobození od cla, popsaného výše v 1. bodě odůvodnění.
E. SITUACE NA TRHU UNIE
1. Spotřeba v Unii
(151)
Prodej výrobního odvětví Unie byl určen na základě údajů získaných od výrobců v odpovědích na formuláře pro výběr vzorku a informací od různých sdružení výrobců jízdních kol v Unii.
(152)
Spotřeba v Unii byla stanovena na základě prodeje uskutečněného celým výrobním odvětvím v Unii na trhu Unie podle odhadu uvedeného v 151. bodě odůvodnění s připočtením dovozu ze všech zemí podle údajů Eurostatu.
(153)
Celková spotřeba Unie klesla z 22 459 062 kusů v roce 2008 na 20 116 602 kusů v období přezkumného šetření, tj. o 10 % během posuzovaného období. Je to hlavně výsledek poklesu o 8 % mezi roky 2008 a 2009, zatímco poté spotřeba zůstala stabilní a pouze v období přezkumného šetření se mírně snížila (o 2 %). V roce 2009 byl trh ovlivněn zejména dopadem hospodářské krize a od té doby nebylo zaznamenáno jeho oživení. Další pokles v roce 2011 byl způsoben zejména stále opatrnými spotřebitelskými výdaji v současné hospodářské situaci.
Tabulka 1
Spotřeba
2008
2009
2010
2011
Objem (počet kusů)
+
Celkový dovoz
10 017 616
8 974 906
9 734 143
8 840 362
+
Výroba v Unie prodaná na trhu Unie
12 441 446
11 604 072
10 946 875
11 276 240
=
Spotřeba
22 459 062
20 578 978
20 681 018
20 116 602
Index (2008 = 100)
100
92
92
90
Zdroj:
Eurostat, odpovědi na dotazník
2. Dovoz z ČLR
2.1 Objem dumpingového dovozu a podíl jízdních kol pocházejících z ČLR na trhu
(154)
Objem dovozu dotčeného výrobku pocházejícího z ČLR byl zjištěn na základě statistických údajů, které poskytl Eurostat. Objem dovozu z ČLR prudce poklesl mezi roky 2008 a 2009 z 941 522 kusů na 597 339 kusů, tj. o 37 %. V roce 2010 se dovoz zvýšil, ale v období přezkumného šetření se opět snížil na 581 459 kusů. Výrazný pokles čínského dovozu se časově shodoval s hospodářskou krizí a od té doby nedošlo k jeho oživení. Během posuzovaného období poklesl čínský dovoz celkem o 38 %.
(155)
Čínský podíl na trhu se tedy snížil z 4,2 % v roce 2008 na 2,9 % v období přezkumného šetření. Pokles podílu na trhu byl částečně vyrovnán snížením spotřeby Unie.
(156)
Je však nutno zdůraznit, že na relativně nízký a klesající tržní podíl čínského dovozu je třeba nahlížet v souvislosti se zjištěními souběžně probíhajícího šetření namířeného proti obcházení předpisů, jak je uvedeno v 14. a 15. bodě odůvodnění výše (viz 223. a 224. bod odůvodnění níže).
Tabulka 2
Dovoz z ČLR
2008
2009
2010
OPŠ
Objem dovozu z dotčené země (v kusech)
941 522
597 339
627 120
581 459
Index (2008 = 100)
100
63
67
62
Podíl dovozu z dotčené země na trhu (%)
4,2
2,9
3,0
2,9
Zdroj:
Eurostat
3. Ceny dotčeného dovozu
3.1 Vývoj cen
(157)
Jak stanoví nařízení (ES) č. 1095/2005, údaje Eurostatu lze použít pouze v omezeném rozsahu pro stanovení cenových trendů u dumpingových dovozů za období mezi rokem 2008 a obdobím přezkumného šetření, a to z těchto důvodů:
(158)
Dovozní ceny založené na údajích Eurostatu nezohledňují různé typy výrobku a podstatné cenové rozdíly mezi jednotlivými typy dotčeného výrobku. Průměrné ceny v jednotlivých zemích jsou výrazně ovlivněny skladbou sortimentu každé země. Když byl dovoz od spolupracujících vývozců porovnáván model po modelu, ukázalo se, že i v rámci stejného typu výrobku a stejného modelu existují podstatné cenové rozdíly, a to v závislosti na použitých součástech jízdních kol. Proto ceny zjištěné ve statistikách Eurostatu jsou i nadále nepřesvědčivé pro účely tohoto šetření. Dovozní ceny uváděné Eurostatem pro ČLR (níže uvedené ve formě indexu) mohou sloužit pouze jako ukazatel cenových trendů, nelze je však použít k porovnání prodejních cen mezi různými zeměmi a Unií.
(159)
Podle údajů Eurostatu vážený průměr dovozních cen (níže uvedený ve formě indexu) z ČLR během posuzovaného období významně vzrostl, jak ukazuje tabulka 3. Bez znalosti toho, který druh jízdních kol byl dovezen z ČLR a zda došlo ke změně ve skladbě sortimentu z jednoho roku na druhý, však nelze učinit žádné závěry.
Tabulka 3
Ceny dovozu z ČLR
2008
2009
2010
OPŠ
Ceny dovozu z ČLR
Index (2008 = 100)
100
173
217
214
Zdroj:
Eurostat
3.2 Cenové podbízení
(160)
Cenové podbízení ze strany spolupracujících vyvážejících výrobců, u nichž byl zjištěn dumping, bylo vypočteno na základě jejich skutečné ověřené vývozní ceny (CIF na hranici Unie), a to jak s antidumpingovým clem, tak bez něj. Příslušnými prodejními cenami výrobního odvětví Unie byly ceny účtované nezávislým odběratelům v Unii, které byly v případě potřeby upraveny na úroveň ze závodu. Během období přezkumného šetření bylo na základě různých typů výrobků definovaných v dotazníku zjištěno podbízení pouze u jednoho vyvážejícího výrobce, a dosahovalo 61 % bez antidumpingového cla a 44 % s antidumpingovým clem.
(161)
Vzhledem k tomu, že spolupráce ze strany čínských vyvážejících výrobců byla velmi slabá a zjištění u spolupracujících společností nebylo možné považovat za reprezentativní pro celou zemi, jakož i vzhledem k tomu, že průměrnou cenu ve statistikách Eurostatu nelze považovat za průkaznou, se mělo za to, že úrovně cenového podbízení, jak byly stanoveny během posledního přezkumu před pozbytím platnosti završeného nařízením (ES) č. 1095/2005 a uvedeného v 3. bodě odůvodnění, by se měly brát jako referenční při stanovení celostátního podbízení pro ČLR, neboť nebyly k dispozici žádné jiné spolehlivější informace, tj. 53 % po odečtení antidumpingového cla a 39 % s antidumpingovým clem.
4. Hospodářská situace výrobního odvětví Unie
(162)
Jak je uvedeno v 8., 9. a 10. bodě odůvodnění, toto šetření analyzovalo, zda došlo k takové změně situace výrobního odvětví Unie, která by opodstatňovala potřebu přehodnotit zjištění o újmě z pozměňujícího prozatímního přezkumu. Šetření potvrdilo, že: i) Vsouladu s celosvětovým trendem sestává výroba jízdních kol v Unii hlavně z vysokého podílu lidské práce při montáži součástí jízdních kol, navržených podle specifikací odběratelů a pocházejících z různých míst původu. ii) Šetření ukázalo, že aby snížilo náklady na výrobu, usiluje výrobní odvětví Unie o automatizaci a zefektivnění procesu montáže. Kromě toho někteří výrobci v Unii těží z relativně nižších nákladů na pracovní sílu ve střední a východní Evropě v porovnání s obdobím šetření v rámci pozměňujícího prozatímního šetření. Tento trend potvrzují statistiky, které má Komise k dispozici. iii) Šetření potvrdilo, že preferovanou surovinou je slitina hliníku, zatímco ocel zůstává hlavní surovinou pro levnější modely a dětská jízdní kola. Na pozadí těchto změn byla analyzována hospodářská situace výrobního odvětví Unie a výsledky jsou uvedeny dále.
(163)
V souladu s čl. 3 odst. 5 základního nařízení Komise posoudila veškeré hospodářské činitele a ukazatele, které ovlivňují situaci výrobního odvětví Unie.
(164)
Za účelem analýzy újmy byly ukazatele újmy zjištěny takto:
-
Makroekonomické ukazatele (výroba, výrobní kapacita, využití kapacity, objem prodeje, podíl na trhu, zaměstnanost, produktivita, růst, velikost dumpingových rozpětí a překonání účinků minulého dumpingu) byly posouzeny na úrovni celé výroby v Unii u všech výrobců v Unii, a to na základě informací získaných od vnitrostátních sdružení výrobců v Unii a od jednotlivých výrobců v Unii. Tyto údaje byly, pokud to bylo možné, porovnány s celkovými informacemi získanými z příslušných oficiálních statistik.
-
Mikroekonomické ukazatele (zásoby, jednotkové prodejní ceny, výrobní náklady, peněžní tok, ziskovost, návratnost investic, schopnost získávat kapitál, investice a mzdy) byly posouzeny u výrobců z Unie zařazených do vzorku na základě informací, které předložili.
a) Výroba, výrobní kapacita a využití kapacity
(165)
Během posuzovaného období se výroba výrobního odvětví Unie neustále snižovala, a to rychlejším tempem než spotřeba v Unii, jak vyplývá z tabulky 1 v 153. bodě odůvodnění. Výroba tak poklesla ze 13 541 244 kusů v roce 2008 na 11 026 646 kusů v období přezkumného šetření, což znamenalo pokles o 19 %.
Tabulka 4
Celková výroba v Unii
2008
2009
2010
OPŠ
Objem (počet kusů)
Výroba
13 541 244
12 778 305
11 682 329
11 026 646
Index (2008 = 100)
100
94
86
81
Zdroj:
odpovědi na dotazník, příslušné oficiální statistiky
(166)
Výrobní kapacita se snížila o 5 % mezi rokem 2008 a obdobím přezkumného šetření, což částečně zmírnilo účinky 19 % poklesu výroby na míru využití kapacit. Ta poklesla ve stejném období o 14 procentních bodů a v období přezkumného šetření dosahovala 74 %.
Tabulka 5
Výrobní kapacita a využití kapacity
2008
2009
2010
OPŠ
Objem (počet kusů)
Výrobní kapacita
15 804 000
15 660 000
15 150 000
15 000 000
Index (2008 = 100)
100
99
96
95
Využití kapacity (%)
86
82
77
74
Index (2008 = 100)
100
95
90
86
Zdroj:
odpovědi na dotazník, příslušné oficiální statistiky
b) Objem prodeje
(167)
Objem prodeje výrobního odvětví Unie na trhu Unie klesal podobně jako spotřeba v Unii a vykázal pokles o 9 % za posuzované období z 12 441 446 kusů v roce 2008 na 11 276 240 kusů v období přezkumného šetření. Mezi lety 2009 a 2010 však prodej i nadále klesá, zatímco spotřeba zůstává stabilní, což se odráží ve ztrátě podílu výrobního odvětví Unie na trhu v roce 2010, jak je patrno z tabulky 7 v 168. bodě odůvodnění níže. Objem prodeje v období přezkumného šetření se opět zvýšil, ale nedosáhl úrovně roku 2008.
Tabulka 6
Prodej výrobního odvětví Unie v Unii
2008
2009
2010
OPŠ
Objem (počet kusů)
12 441 446
11 604 072
10 946 875
11 276 240
Index (2008 = 100)
100
93
88
91
Zdroj:
odpovědi na dotazník, příslušné oficiální statistiky
c) Podíl na trhu
(168)
Podíl výrobního odvětví Unie na trhu se zvýšil z 55,4 % v roce 2008 na 56,1 % v období přezkumného šetření, což představuje zvýšení o 0,7 procentního bodu během období přezkumného šetření. Toto mírné zlepšení o 0,7 procentního bodu za posuzované období zahrnovalo značný pokles z 56,4 % v roce 2009 na 52,9 % v roce 2010. Celkový nárůst podílu výrobního odvětví Unie na trhu, a to na pozadí poklesu objemu prodeje (viz 167. bod odůvodnění výše), lze vysvětlit celkovým poklesem spotřeby (viz 153. bod odůvodnění).
Tabulka 7
Podíl výrobního odvětví Unie na trhu
2008
2009
2010
OPŠ
Podíl na trhu Unie (%)
55,4
56,4
52,9
56,1
Index (2008 = 100)
100
102
96
101
Zdroj:
odpovědi na dotazník, příslušné oficiální statistiky
d) Zaměstnanost a produktivita
(169)
Přímá zaměstnanost se snížila o 17 % z 14 197 zaměstnanců v roce 2008 na 11 783 během období přezkumného šetření. Tento pokles následoval po snížení objemu výroby.
(170)
V posuzovaném období poklesla produktivita celkem o 2 %. Pokles výroby v letech 2008 a 2009 v kombinaci se stálou zaměstnaností ve stejném období způsobil pokles produktivity v letech 2008 až 2009. Poté následoval růst produktivity mezi lety 2009 a 2010, což lze vysvětlit restrukturalizací odvětví a investicemi do účinnějších výrobních procesů ve stejném období. Další pokles objemu výroby v období přezkumného šetření doprovázený méně prudkým poklesem zaměstnanosti vyústil v další pokles produktivity v období přezkumného šetření.
Tabulka 8
Celková zaměstnanost a produktivita v Unii
2008
2009
2010
OPŠ
Počet zaměstnanců
14 197
14 147
12 067
11 783
Index (2008 = 100)
100
100
85
83
Produktivita (v ks/rok)
954
903
968
936
Index (2008 = 100)
100
95
102
98
Zdroj:
odpovědi na dotazník, příslušné oficiální statistiky
e) Růst
(171)
V posuzovaném období se spotřeba snížila o 10 %. Podíl výrobního odvětví Unie na trhu zůstal relativně stálý (rostl pouze mírně, tj. o + 0,7 procentního bodu v posuzovaném období, jak je uvedeno v 168. bodu odůvodnění. Smršťující se trh Unie svědčí o tom, že výrobci v Unii neměli příležitost těžit z případného růstu.
f) Velikost dumpingového rozpětí
(172)
Dumping z ČLR v období přezkumného šetření přetrvával, jak bylo vysvětleno v 143. až 145. bodě odůvodnění. Vzhledem k rozsáhlé volné kapacitě v ČLR (viz 203. bod odůvodnění) a zjištěnému obcházení předpisů (viz 223. a 224. bod odůvodnění) nelze považovat dopad skutečného dumpingového rozpětí na výrobní odvětví Unie za zanedbatelný.
g) Překonání účinků dřívějšího dumpingu
(173)
Bylo analyzováno, zda se výrobnímu odvětví Unie podařilo překonat účinky minulého dumpingu. Byl vyvozen závěr, že k předpokládanému překonání účinků minulého dumpingu výrobním odvětvím Unie nedošlo, jak ukazuje zejména trvale nízká ziskovost a nižší míra využití kapacity. Ozdravení výrobního odvětví Unie bránilo rovněž zjištěné obcházení opatření (viz 223. a 224. bod odůvodnění).
h) Zásoby
(174)
Ke konci období přezkumného šetření měli výrobci v Unii v zásobách 517 977 jízdních kol, což je zhruba stejná úroveň jako v roce 2008, navzdory 25 % poklesu mezi rokem 2008 a 2009.
(175)
Někteří výrobci v Unii mají velmi omezené zásoby, jelikož prodali spřízněným společnostem v rámci své skupiny celou svou produkci. Kromě toho se zjistilo, že výrobci v Unii vyrábějí převážně na zakázku odběratelů. Vývoj zásob během posuzovaného období zkreslovaly všechny tyto faktory, a proto tento ukazatel nelze považovat za významný.
Tabulka 9
Zásoby
2008
2009
2010
OPŠ
Objem (počet kusů)
Konečné zásoby
519 832
390 398
522 779
517 977
Index (2008 = 100)
100
75
101
100
Zdroj:
odpovědi na dotazník
i) Prodejní ceny a náklady
(176)
Průměrné prodejní ceny ze závodu v Unii zůstaly během posuzovaného období stabilní, a to i přes zvýšení o 3 % v letech 2008 až 2009. Prodejní ceny v období přezkumného šetření opět klesly na úroveň roku 2008.
Tabulka 10
Jednotková prodejní cena v Unii
2008
2009
2010
OPŠ
Jednotková prodejní cena v EU (v EUR)
144
149
146
144
Index (2008 = 100)
100
103
102
100
Zdroj:
odpovědi na dotazník
(177)
Výrobní náklady byly vypočteny na základě váženého průměru všech typů obdobného výrobku vyráběného výrobci v Unii. Výrobní náklady se mírně zvýšily o 2 % během posuzovaného období, jak vyplývá z následující tabulky 11.
Tabulka 11
Jednotkové výrobní náklady
2008
2009
2010
OPŠ
Jednotkové výrobní náklady (v EUR/ks)
141
147
146
145
Index (2008 = 100)
100
104
103
102
Zdroj:
odpovědi na dotazník
j) Ziskovost
(178)
Úroveň ziskovosti byla stanovena na základě prodeje nezávislým odběratelům. Výrobní odvětví Unie dosáhlo mezi rokem 2010 a obdobím přezkumného šetření téměř prahu rentability. V posuzovaném období se ziskovost celkově zhoršovala z 1,9 % v roce 2008 na - 0,1 % v období přezkumného šetření.
Tabulka 12
Ziskovost
2008
2009
2010
OPŠ
Ziskovost prodeje Unie (%)
1,9
1,6
0,3
-0,1
Index (2008 = 100)
100
100
98
98
Zdroj:
odpovědi na dotazník
k) Investice a návratnost investic
(179)
Během posuzovaného období investice výrazně vzrostly o 16 % z 7 952 150 EUR v roce 2008 na 9 263 184 EUR během období přezkumného šetření. Je to odraz pokračujícího úsilí výrobního odvětví Unie o vyšší účinnost výrobního procesu a udržení konkurenceschopnosti.
(180)
Návratnost investic sledovala stejný trend jako ziskovost. V roce 2008 byla návratnost investic kladná (14 %), ale poklesla na - 1 % během období přezkumného šetření.
Tabulka 13
Investice a návratnost investic
2008
2009
2010
OPŠ
Investice (v tis. EUR)
7 952 150
9 421 745
19 288 284
9 263 184
Index (2008 = 100)
100
118
243
116
Návratnost investic (%)
14
11
2
-1
Zdroj:
odpovědi na dotazník
l) Peněžní tok a schopnost získat kapitál
(181)
Peněžní toky se pohybovaly podobně jako ziskovost, ale během posuzovaného období zůstaly v kladných číslech. V tabulce 14 níže je to vyjádřeno jako procento obratu.
(182)
Pouze výrobci v Unii, kteří byli součástí větších skupin, nehlásili žádné zvláštní problémy se získáváním kapitálu. Výrobci v Unii, kteří nebyli součástí větší skupiny, uváděli zvýšený tlak na svou likviditu spojený s nízkou ziskovostí a zhoršením obchodních podmínek jak ve vztazích s dodavateli, tak s odběrateli. Schopnost získat kapitál se dále zhoršovala neochotou bank financovat trh s jízdními koly v současných hospodářských podmínkách.
Tabulka 14
Peněžní tok
2008
2009
2010
OPŠ
Peněžní tok (%)
3,2
3,1
1,8
1,3
Index (2008 = 100)
100
97
99
98
Zdroj:
odpovědi na dotazník
m) Mzdy
(183)
V posuzovaném období se mzdové náklady na jednoho zaměstnance udržely v zásadě na stejné úrovni, protože k nárůstu došlo pouze v roce 2009. Důvodem je především snížení počtu zaměstnanců na výplatních listinách podniků, které si ponechaly vyškolené zaměstnance, aby udržely efektivitu a kvalitu.
Tabulka 15
Mzdy
2008
2009
2010
OPŠ
Mzdové náklady na zaměstnance (v EUR)
15 747
17 393
17 383
16 581
Index (2008 = 100)
100
110
110
105
Zdroj:
odpovědi na dotazník
5. Závěr ohledně újmy
(184)
I přes platná opatření se většina ukazatelů újmy týkajících se výkonnosti výrobního odvětví Unie v posuzovaném období zhoršila. Zejména makroekonomické ukazatele, jako je objem výroby (-19 %), výrobní kapacita (-5 %), míra využití kapacity (-14 %) a zaměstnanost (-17 %), se výrazně snížily. Kromě toho se v posuzovaném období zhoršily mikroekonomické ukazatele související se ziskem, přičemž ziskovost zaznamenala v období přezkumného šetření -0,1 %.
(185)
Z výše uvedeného vyplývá, že výrobní odvětví Unie je i nadále nestabilní, vykazuje klesající zisky a v letech 2010 a v období přezkumného šetření se blížilo prahu rentability. Kromě toho veškeré možnosti dalšího růstu a dosahování zisku byly mařeny tlakem dumpingového dovozu z ČLR a dovozem, který obcházel opatření (viz 223. a 224. bod odůvodnění).
(186)
Výrobnímu odvětví Unie se nicméně podařilo udržet, a dokonce o něco zvýšit svůj podíl na smršťujícím se trhu. Zvýšené investice během posuzovaného období (+ 16 %) svědčí o úsilí výrobního odvětví Unie udržet si konkurenceschopnost. To, spolu s nejnovějšími inovacemi výrobního odvětví Unie, popsanými v 248. bodě odůvodnění níže, ukazuje na jeho nosnou vitalitu a ekonomickou životaschopnost.
(187)
Na tomto základě byl učiněn závěr, že výrobnímu odvětví Unie byla nadále působena podstatná újma ve smyslu článku 3 základního nařízení a zůstalo ve zranitelném stavu.
(188)
Po poskytnutí informací strany s odkazem na případ konzervovaných mandarinek (27) tvrdily, že Komise byla povinna podniknout kroky k nápravě nedostatku určitých informací způsobeného slabou spoluprací ze strany čínských vyvážejících výrobců, a jelikož tak neučinila, Komise porušila své procesní závazky vyplývající ze základního nařízení. Dále tyto strany navrhly použít čínské statistiky vývozu, kde jsou, na rozdíl od statistik Eurostatu, rozepsány hlavní druhy jízdních kol vyvážených na trh EU, anebo požádat vnitrostátní celní orgány největších dovážejících členských států, aby ve smyslu čl. 6 odst. 3 nebo 4 základního nařízení provedly analýzu různých druhů jízdních kol dovážených z ČLR.
(189)
Jak je uvedeno v 19. a 21. bodě odůvodnění, Komise oficiálně informovala o zahájení šetření známé vyvážející výrobce v ČLR, jedno sdružení čínských výrobců a zástupce dotčené země. Komise se obrátila na přibližně 70 čínských společností, které byly útvarům Komise známy již z předchozího šetření, a v pozdější fázi, kdy bylo zahájeno antisubvenční šetření uvedené v 16. bodě odůvodnění výše, Komise určila zhruba 300 dalších čínských vyvážejících výrobců, kteří byli kontaktováni také v souvislosti s tímto prozatímním přezkumem. Zástupci dotčené země byli navíc vyrozuměni při zahájení šetření, že v případě nedostatečné spolupráce ze strany vyvážejících výrobců může Komise založit svá zjištění na dostupných skutečnostech v souladu s článkem 18 základního nařízení. Bylo zdůrazněno, že zjištění založené na dostupných skutečnostech může být pro dotčenou stranu méně příznivé.
(190)
V kauze konzervovaných mandarinek soud analyzoval míru úsilí, které Komise měla vyvinout při získávání příslušných informací pro výpočet běžné hodnoty na základě ceny nebo podle početně zjištěné hodnoty od domácích výrobců ve třetí zemi s tržním hospodářstvím cestou spolupráce se subjekty na zjištěných potenciálních srovnatelných trzích.
(191)
V tomto šetření je nedostatek informací způsoben rozsáhlou nedostatečnou spoluprací stran, které jsou ve skutečnosti předmětem šetření. Jak je uvedeno v 186. bodě odůvodnění výše, strany byly opakovaně vyzývány ke spolupráci, avšak marně. Proto, na rozdíl od kauzy konzervovaných mandarinek, Komise aktivně a opakovaně usilovala o spolupráci zúčastněných stran. Paralela mezi případem konzervovaných mandarinek a tímto šetřením tedy není podložená.
(192)
Komise vyhodnotila užitečnost jiných zdrojů, včetně čínských vývozních statistik. Byl učiněn závěr, že jiné zdroje nejsou vhodné pro účely tohoto šetření s ohledem na skutečnost, že míra podrobností neumožnila výpočet nových rozpětí. Kromě toho bylo zjištěno, že čínské statistiky nejsou souladné se statistikami Eurostatu, protože například vykazují mnohem vyšší úroveň dovozu než údaje Eurostatu. Navrhované jiné zdroje proto nemohly být použity. Některé strany rovněž navrhovaly, aby Komise spolupracovala s vnitrostátními celními orgány největších dovážejících členských států, které měly provést analýzu různých kategorií výrobků dovážených z ČLR. V odpovědi na tento návrh se Komise domnívá, že, ačkoli je to prakticky nemožné, i kdyby byly takové údaje shromážděny, nemohly by zaplnit informační mezeru způsobenou nedostatečnou spoluprací. Důvodem je to, že zejména hloubka požadované analýzy by nemohla vycházet jednoduše jen z faktur, kde chybí relevantní popis typu výrobku s takovými podrobnostmi, které jsou nezbytné pro smysluplné srovnávání druhů výrobku.
(193)
Několik stran rovněž tvrdilo, že Komise neprovedla analýzu sortimentu dovážených výrobků z ČLR, aby získala objektivní srovnání dovozu s jízdními koly vyrobenými v Unii pro účely objektivního a spravedlivého srovnání při určování újmy způsobené Unii a cenového podbízení. Kromě toho strany uvedly, že Komise odkazovala na údaj o cenovém podbízení zjištěný v předchozím šetření uvedeném v 5. bodu odůvodnění výše, který byl vypočten na základě průměrných cen od Eurostatu bez znalosti skutečné skladby dovozu. Dále se uvádělo, že Komise se vůbec nesnažila stanovit, zda dovážené výrobky byly skutečně srovnatelné s jízdními koly vyrobenými v Unii, a proto je její analýza cenového podbízení u nespolupracujících výrobců chybná. Z těchto důvodů strany tvrdily, že je nutno učinit závěr, že Komise objektivně neposoudila a nepodala odpovídající vysvětlení svého zjištění, že výrobnímu odvětví Unie je nadále působena podstatná újma.
(194)
V této souvislosti je třeba poznamenat, že, jak je uvedeno v 160. bodě odůvodnění, cenové podbízení ze strany spolupracujících vyvážejících výrobců, u nichž byl zjištěn dumping, bylo vypočteno na základě jejich skutečné ověřené vývozní ceny (CIF s dodáním na hranice Unie), a to jak s antidumpingovým clem, tak bez něj, s přihlédnutím k sortimentní skladbě jejich vývozu během období přezkumného šetření. Avšak vzhledem k tomu, že spolupráce čínských vyvážejících výrobců byla velmi slabá a v důsledku toho, jak je uvedeno v 145. bodě odůvodnění, nemohla být zjištění týkající se spolupracujících čínských vyvážejících výrobců považována za reprezentativní pro ČLR jako celek, a úrovně cenového podbízení zjištěné v rámci pozměňujícího prozatímního přezkumu, jak je uveden 3. bodě odůvodnění, nebylo možné změnit.
(195)
Vzhledem k rozsáhlé nedostatečné spolupráci se Komise musela při stanovení celostátního dumpingu, cenového podbízení a úrovně pro odstranění újmy spolehnout na dostupné údaje. V této souvislosti Komise zvážila jiné zdroje informací, které však z důvodů uvedených v 192. až 194. bodě odůvodnění nebylo možné použít. Proto, jelikož neexistuje zjištění v opačném smyslu, celostátní dumping, cenové podbízení a úrovně pro odstranění újmy stanovené v rámci pozměňujícího prozatímního přezkumu, jak je uveden v 3. bodě odůvodnění, byly použity jako referenční pro účely tohoto šetření.
(196)
Potvrzuje se, že v rozporu s tvrzením stran byly jako referenční úrovně použity ty, které byly stanoveny v rámci přezkumu před pozbytím platnosti ukončeného nařízením (ES) č. 1095/2005 uvedeným v 3. bodě odůvodnění výše, a nikoli ty, které byly stanoveny v rámci přezkumu před pozbytím platnosti uzavřeného prováděcím nařízením (EU) č. 990/2011.
(197)
Kromě toho bylo argumentováno tím, že Komise neprovedla analýzu údajných chyb vnitrostátních celních orgánů, což zmařilo objektivní srovnání čínských dovozních cen. Je třeba připomenout, že v současném šetření nemohlo být provedeno žádné smysluplné srovnání cen kvůli rozsáhlé nedostatečné spolupráci, a proto se za těchto okolností považuje toto tvrzení za bezpředmětné.
F. TRVALÝ CHARAKTER ZMĚNY OKOLNOSTÍ A PRAVDĚPODOBNOST PŘETRVÁNÍ DUMPINGU A ÚJMY
1. Dumping
(198)
V souladu s čl. 11 odst. 3 základního nařízení se také zjišťovalo, zda došlo k podstatné změně okolností ohledně dumpingu a újmy a zda lze tyto změny odůvodněně považovat za změny trvalého charakteru.
(199)
Na tři spolupracující čínské vyvážející výrobce se v předchozím šetření vztahovalo zbytkové clo, zatímco v současném šetření jim byly vypočítány individuální celní sazby. Jak je uvedeno v 113. a 115. bodě odůvodnění, všichni tři vyvážející výrobci v ČLR splňují všechny požadavky pro přiznání individuálního zacházení. Neexistují žádné informace ve spisu, které by nasvědčovaly, že situace spolupracujících vyvážejících výrobců by se mohla v dohledné době změnit.
(200)
Šetření kromě toho ukázalo, že čínský systém vývozních kvót, který se používal během pozměňujícího prozatímního přezkumu, vláda ČLR zrušila a jeho opětovné zavedení je nepravděpodobné, zejména také s ohledem na proexportní vládní politiku v odvětví jízdních kol, o níž se pojednává v 203. bodě odůvodnění. Šetření navíc neodhalilo žádný důkaz, že chování těchto tří společností v oblasti vývozních cen se v dohledné době zásadním způsobem změní.
(201)
Proto se má za to, že změněné okolnosti, na jejichž základě byla vypočtena dumpingová rozpětí pro tři spolupracující čínské vyvážející výrobce, mají trvalou povahu.
(202)
Pokud jde o celostátní clo pro ČLR, šetřením nebyly zjištěny žádné změny okolností a navrhuje se zachovat stejnou úroveň cla, jaká byla stanovena v rámci pozměňujícího prozatímního přezkumu.
(203)
Také se zkoumalo, zda již není zapotřebí zachovávat opatření za účelem vyrovnání účinků dumpingu. Podle sdružení čínských výrobců jízdních kol dosáhla celková výroba jízdních kol v ČLR v roce 2011 83 450 000 kusů a vykázala nárůst o 2,3 % ve srovnání s rokem 2010. Kromě toho je čínské výrobní odvětví jízdních kol nadále orientováno na vývoz. V roce 2011 tak ČLR vyvezla 55 720 000 jízdních kol neboli 67 % celkové výroby, což představuje pokles o 4,2 % proti roku 2010. Na domácím trhu se v roce 2011 prodalo přibližně 23 730 000 kusů. Nejdůležitějším výrobním regionem v ČLR je Tianjin, kde se v roce 2011 vyrobila asi polovina celkové produkce. Podle 12. pětiletého plánu rozvoje lehkého a textilního průmyslu v provincii Tianjin jsou nyní v tomto regionu ve výstavbě nové průmyslové parky se specializací na výrobu jízdních kol. Z toho vyplývá, že do roku 2015 by výrobní kapacita jízdních kol v oblasti Tianjin měla odhadem dosáhnout 55 milionů jízdních kol, což představuje zvýšení o 44 % ve srovnání s rokem 2011, přičemž přibližně polovina produkce půjde na vývoz (více než celková spotřeba jízdních kol v Unii v období přezkumného šetření).
(204)
Všechny tři spolupracující společnosti navíc vykázaly míru využití kapacity v období přezkumného šetření 72 % až 81 %. Extrapolací můžeme odhadnout volnou kapacitou čínského výrobního odvětví na více než 25 milionů jízdních kol, což je více než dvojnásobek celkové výroby výrobního odvětví Unie v období přezkumného šetření a o 24 % více než celková spotřeba Unie. Kromě toho, jelikož výroba jízdních kol je náročná na pracovní sílu, zdá se, že v důsledku velmi levné pracovní síly, která je v ČLR k dispozici, jsou čínští výrobci schopni vybudovat nové kapacity poměrně rychle.
(205)
V objemovém vyjádření je trh Unie druhým největším na světě, hned po čínském trhu, díky čemuž je Unie velmi atraktivní, pokud jde o potenciální poptávku.
(206)
Závěry ze šetření zaměřeného na obcházení uložených opatření (viz 14. bod odůvodnění) potvrzují, že trh Unie je i nadále atraktivním trhem pro čínské vyvážející výrobce a že při neexistenci opatření by s velkou pravděpodobností přesměrovali významný objem do Unie.
(207)
Kromě toho i další potenciální vývozní trhy důležité pro ČLR zavedly antidumpingová opatření (Kanada (28)) a tím se snižuje potenciál trhů třetích zemí, které jsou dostupné pro čínský dovoz bez cla.
(208)
Je třeba připomenout, že USA měly v minulosti domácí výrobu jízdních kol a měly zavedena antidumpingová cla vůči ČLR. Avšak po zrušení antidumpingových cel koncem devadesátých let se na trh USA masivně navalil čínský dovoz. Domácí produkce v následujících letech téměř vymizela. V roce 2011 se odhadovalo, že 99 % jízdních kol prodaných v USA bylo z dovozu; 93 % z ČLR a 6 % z Tchaj-wanu. Domácí výroba jízdních kol v USA se odhaduje přibližně na 56 000 kusů ročně při roční spotřebě přibližně 16 milionů jízdních kol. Celkový trh jízdních kol v USA (včetně prodeje jejich součástí a příslušenství) byl v roce 2011 oceňován na 6 miliard USD.
(209)
Závěrem lze konstatovat, že čínské odvětví jízdních kol je orientované na vývoz a preferuje nekalé cenové praktiky na mnoha trzích na celém světě. Kromě toho závěry šetření zaměřeného na obcházení opatření potvrdily trvalý zájem čínských vývozců o trh Unie. Toto chování navíc naznačuje, že pokud by byla opatření zrušena, stal by se trh Unie velmi pravděpodobně cílem levného čínského dovozu za účelem převzetí domácího trhu pod kontrolu. Proto lze dojít k závěru, že zachování opatření je nadále nezbytné k vyrovnání dumpingu.
(210)
Po poskytnutí informací se objevilo tvrzení, že analýza přehlédla to, že růst výroby v ČLR je omezen dostupností pracovních sil a že ČLR přichází o svou výhodu levnějších nákladů práce ve prospěch jiných jihoasijských zemí, které mají uzavřeny preferenční obchodní dohody. Vzhledem k nedostatečné spolupráci nebylo možné toto tvrzení ověřit, a proto k němu nebylo přihlédnuto.
2. Újma
(211)
Pokud jde o důvody pro zahájení prozatímního přezkumu z moci úřední, šetření zkoumalo následující změny ve struktuře výrobního odvětví jízdních kol EU: i) přechod od kompletního výrobního cyklu k (částečnému) montování s použitím dovážených součástí, ii) změna výše nákladů v důsledku rozšíření, přemisťování a zřizování nových výrobních zařízení ve střední a východní Evropě, iii) spotřebitelským trendům odpovídající změna ve využití suroviny, tj. odklon od oceli a příklon k hliníkovým slitinám. V důsledku zjištění uvedených v 162. bodě odůvodnění popsaný vývoj stále probíhá a má globální charakter, a není proto pravděpodobné, že by se v dohledné době změnil.
(212)
Pokud jde o posouzení pravděpodobnosti pokračování újmy, vzhledem k již tak nestabilní situaci výrobního odvětví Unie, která je popsána v 184. až 187. bodě odůvodnění, je rovněž pravděpodobné, že výrobci v Unii nebudou moci odolat dalšímu cenovému tlaku, který by vyvíjel čínský dumpingový dovoz, a v důsledku toho budou nuceni opustit trh Unie, což povede ke ztrátě zaměstnanosti, investic, technologií a know-how (viz 247. a 248. bod odůvodnění). Lze proto vyvodit závěr, že je pravděpodobné, že újma potrvá i nadále, pokud by byla v tomto případě opatření zrušena.
(213)
Některé strany tvrdily, že výrobnímu odvětví Unie není způsobována významná újma, neboť z veřejně dostupných informací vyplývá, že jeho finanční situace je dobrá. Je třeba poznamenat, že finanční situace výrobního odvětví Unie je posuzována na základě informací shromážděných a ověřených během šetření od reprezentativního vzorku výrobců v Unii. Toto hodnocení nemůže být nahrazeno veřejně dostupnými informacemi o některých výrobcích v Unii ani v případě, že mají údajně velkou výrobu a hodnotu odbytu. Závěry šetření analyzované v 162. až 187. bodě odůvodnění jsou proto v rozporu s informacemi, které dotyčné strany předložily. Proto byla jejich tvrzení shledána neopodstatněnými.
(214)
Uvádělo se rovněž, že zachování antidumpingových opatření vůči ČLR by bylo diskriminační, jelikož dovoz z dalších třetích zemí, zejména ze Šrí Lanky, je údajně dumpingový a způsobuje újmu, a přitom na dovoz z těchto zemí nejsou uplatňována antidumpingová opatření. V důsledku šetření zaměřeného proti obcházení uložených opatření byla antidumpingová opatření rozšířena na dovoz jízdních kol mimo jiné ze Šrí Lanky. Kromě toho nebyly předloženy důkazy o tom, že skuteční výrobci v dotčené zemi by se dopouštěli dumpingu. Proto bylo tvrzení této zúčastněné strany shledáno neopodstatněným a zamítnuto.
G. PŘÍČINNÁ SOUVISLOST
1. Úvod
(215)
V souladu s čl. 3 odst. 6 a 7 základního nařízení bylo prozkoumáno, zda byla podstatná újma, kterou utrpělo výrobní odvětví Společenství, způsobena dotčenými dumpingovými dovozy. Byly rovněž prošetřeny jiné známé činitele než dumpingový dovoz, které mohly ve stejné době způsobit újmu výrobnímu odvětví Unie, aby se zajistilo, že případná újma způsobená těmito činiteli nebude přičítána dumpingovému dovozu. Zejména byly analyzovány výsledky šetření zaměřeného proti obcházení uložených opatření.
2. Účinek dumpingového čínského dovozu
(216)
Čínský dovoz klesl v posuzovaném období a představoval v období přezkumného šetření 2,9 % podíl na trhu. Tento relativně nízký a snižující se podíl na trhu je třeba vnímat v kontextu obcházejícího dovozu z Indonésie, Malajsie, Šrí Lanky a Tuniska (viz 223. a 224. bod odůvodnění).
(217)
Jak je uvedeno v 160. bodě odůvodnění, byl učiněn závěr, že dovoz z ČLR se nadále významně cenově podbízí prodejním cenám výrobního odvětví Unie na trhu Unie, čímž vytváří významný tlak na úroveň cen na trhu Unie.
(218)
Ve stejné době vykazovala většina ukazatelů újmy klesající tendenci, zejména pokud jde o výrobu (-19 %) a objem prodeje (-9 %), kapacitu (-5 %) a využití kapacity (-14 %).
(219)
Ziskovost výrobního odvětví Unie během posuzovaného období klesala a vinou čínského cenového tlaku se výrobní odvětví Unie přiblížilo prahové hodnotě rentability. V důsledku tohoto výrobní odvětví Unie nemohlo zvýšit ceny na ziskovou úroveň, aniž by přišlo o významný tržní podíl.
(220)
Proto byl učiněn závěr, že tlak vyvíjený dovozem jízdních kol za dumpingové ceny měl rozhodující vliv na současnou nestabilní hospodářskou situaci výrobního odvětví Unie.
(221)
Po poskytnutí informací se objevilo tvrzení, že význam klesající úrovně výroby a využití kapacity nebyl dostatečně zdůvodněn, zejména s ohledem na skutečnost, že pokles výroby prý nemá žádný vliv na ziskovost. Je třeba poznamenat, že všechny prvky újmy jsou pro posouzení hospodářské situace výrobního odvětví Unie důležité, bez ohledu na to, zda mají v konkrétním případě vliv na úroveň ziskovosti. Jak je vysvětleno v 237. bodě odůvodnění, pokles ziskovosti a dalších ukazatelů zisku nebyl způsoben smršťujícím se trhem, ale lze jej přičíst pokračujícímu tlaku čínského dumpingového dovozu. Toto tvrzení bylo proto zamítnuto.
(222)
Tatáž strana také tvrdila, že vývoj podílu čínského dovozu na trhu nebyl dostatečně analyzován, jelikož analýza nevysvětlila prudký pokles dovozu během posuzovaného období. Rovněž bylo namítáno, že analýza příčinných souvislostí nepřihlížela k rostoucím cenovým trendům tohoto vývozu. V reakci na tuto námitku je třeba připomenout, že na klesající objem dovozu z Číny je třeba nahlížet v kontextu závěrů souběžného šetření namířeného proti obcházení předpisů (viz 216. bod odůvodnění výše). Vývoj cen čínského dovozu zjištěný na základě údajů Eurostatu nemá smysl, protože nebere v úvahu vývoj cen dovozu čínských jízdních kol prostřednictvím obcházejících zemí. Z těchto důvodů bylo proto toto tvrzení zamítnuto.
3. Účinek dovozu obcházejícího uložená opatření
(223)
Jak bylo uvedeno v 15. bodě odůvodnění, šetření zaměřené proti obcházení uložených opatření zjistilo obcházení platných opatření vůči ČLR cestou montáže a překládky přes Indonésii, Malajsii, Šrí Lanku a Tunisko. Na základě těchto zjištění byl rozdíl mezi objemem dovozu z dotyčných zemí uváděným Eurostatem a objemem vývozu známých skutečných výrobců, tj. těch, kteří splnili podmínky pro osvobození od rozšířených opatření z důvodů uvedených v nařízení (EU) č. 501/2013, považován za dovoz, který obchází platná opatření („obcházející dovoz“).
(224)
V rámci analýzy příčinných souvislostí byl tento dovoz považován za skutečně pocházející z Číny, a proto by měl být zvažován společně s přímým dovozem z Číny. Na tomto základě dosáhl tedy takto zjištěný objem čínského dovozu 1 904 761 kusů v období přezkumného šetření. V roce 2008 činil dovoz 2 321 240 kusů. V roce 2009 klesl na 1 802 101 kusů, tj. o 22 % méně, a v roce 2010 vzrostl na takřka stejnou úroveň jako v roce 2008 a dosáhl 10,6 % podíl na trhu. Nakonec došlo v období přezkumného šetření k poklesu dovozu o 13 %, který tak dosáhl podílu na trhu ve výši 9,5 %. V průběhu posuzovaného období se objem dovozu snížil o 18 %. V souvislosti se smršťujícím se trhem (viz 153. bod odůvodnění) nevedl popsaný pokles objemu dovozu ke značné ztrátě podílu na trhu, neboť tento podíl se během posuzovaného období snížil pouze o 0,8 %. Jelikož není známa sortimentní skladba dovozu z ČLR a obcházejícího dovozu, nemá smysl porovnávat ceny tohoto dovozu s cenami výrobního odvětví Unie na trhu Unie.
Tabulka 16
Dovoz z ČLR spolu s obcházejícím dovozem z Indonésie, Malajsie, Šrí Lanky a Tuniska
2008
2009
2010
OPŠ
Objem dovozu (v kusech)
2 321 240
1 802 101
2 194 354
1 904 761
Index (2008 = 100)
100
78
95
82
Podíl na trhu (%)
10,3
8,8
10,6
9,5
Zdroj:
Eurostat
(225)
Po poskytnutí informací některé strany tvrdily, že analýza dopadu obcházejícího dovozu byla nedostatečná, protože vycházela výhradně z účinku na objem, a proto opomenula jakékoli srovnání cen na základě analýzy sortimentu výrobků. Tvrdilo se, že tato chybějící analýza je důsledkem procesní chyby, protože analýza sortimentu výrobků byla opomenuta navzdory spolupráci vyvážejících výrobců z dotčených zemí. Kromě toho se uvádělo, že dovoz z těchto zemí do Unie se týkal levných dětských či jiných jízdních kol, která nekonkurují jízdním kolům vyráběným v Unii. V reakci na tento argument je třeba poznamenat, že analýza sortimentní skladby nemohla být provedena z důvodů uvedených v 192. bodě odůvodnění. Obcházející dovoz tvořily většinou překládky a v těchto případech nebyly dostupné žádné informace o sortimentní skladbě výrobků. A konečně je třeba poznamenat, že podle zjištění výrobci v Unii produkovali výrobky ve všech segmentech; proto bylo tvrzení o údajném nekonkurujícím dovozu dětských a levných jízdních kol shledáno nepodloženým.
4. Účinek jiných činitelů
4.1 Dovoz z dalších třetích zemí
(226)
Celkový objem dovozu z jiných třetích zemí dosáhl 6 931 333 kusů v období přezkumného šetření. Tato úroveň dovozu odráží malý nárůst o 1 % v průběhu posuzovaného období.
(227)
Vzhledem k poklesu spotřeby v Unii si dovoz z jiných třetích zemí v podstatě zachoval podíl na trhu, který v období přezkumného šetření činil 34 %.
(228)
Tchaj-wan zůstal hlavní vyvážející zemí do Evropské unie s relativně konstantním podílem na trhu během posuzovaného období, který představoval 14 % spotřeby Unie během období přezkumného šetření.
(229)
Thajsko je druhým největším dovozcem do Unie. Jeho podíl na trhu se snížil o 2 procentní body během posuzovaného období, tj. klesl ze 7 % v roce 2008 na 5 % v období přezkumného šetření.
(230)
Jak je ovšem konstatováno v 157. bodě odůvodnění, ceny sledované Eurostatem nezohledňují rozdíly ve skladbě sortimentu mezi jednotlivými zeměmi, a proto uvádíme jen indexy udávající cenové trendy. Jelikož sortimentní skladba dovozu z dalších třetích zemí není známa, nemá smysl porovnávat ceny tohoto dovozu s cenami výrobního odvětví Unie na trhu Unie.
(231)
Je však třeba poznamenat, že pouze dovoz z Tchaj-wanu převyšuje objem čínského dovozu (se zahrnutím obcházejícího dovozu). V tomto ohledu je třeba poznamenat, že dovoz jízdních kol z Tchaj-wanu je obvykle určen pro dražší segment trhu a že o opaku nebyly předloženy žádné důkazy. Proto byl učiněn závěr, že tento dovoz nelze považovat za příčinu újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie.
(232)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že dovoz z ostatních třetích zemí se uskutečňoval za nižší ceny než čínský dovoz, a proto čínský dovoz nezpůsobil výrobnímu odvětví Unie podstatnou újmu. Toto tvrzení nemohlo být přijato, protože průměrné dovozní ceny nemohly být stanoveny podle údajů Eurostatu z důvodů uvedených v 157. bodě odůvodnění, a proto na tomto základě nemohly být učiněny žádné závěry.
(233)
Další zúčastněná strana tvrdila, že dovoz ze třetích zemí, na který se od 1. ledna 2011 vztahuje systém všeobecných celních preferencí (GSP), se podle očekávání zvýší (Kambodža a Bangladéš). Dopad na dovozní ceny a množství a účinek na trh Unie však nelze hodnotit předem. Kromě toho nebyly k dispozici žádné informace o schopnosti těchto zemí zvýšit výrobní kapacitu a objem prodeje na trhu Unie. Proto na tomto základě nelze vyvodit žádný spolehlivý závěr a toto tvrzení muselo být odmítnuto.
(234)
Po poskytnutí informací strany tvrdily, že nebyla věnována dostatečná pozornost analýze dopadu dovozu z třetích zemí, které mají uzavřené preferenční obchodní dohody, neboť objem dovozu z těchto zemí byl údajně významný v porovnání s čínským dovozem a někdy také za výrazně nižší ceny. V této souvislosti je třeba připomenout, že ČLR je druhým největším dovozcem do Unie. Dovoz z jiných třetích zemí byl ve všech případech nižší než objem dovozu čínských jízdních kol. Proti těmto zemím rovněž nebylo vzneseno obvinění z dumpingu. Proto se dospělo k závěru, že dovoz z těchto zemí nemohl mít tak velký vliv, aby přerušil prokázanou příčinnou souvislost mezi velkým objemem dumpingového dovozu z ČLR, který se časově shodoval s přetrvávající podstatnou újmou výrobního odvětví Unie. Z těchto důvodů bylo toto tvrzení zamítnuto.
Tabulka 17
Dovoz z jiných třetích zemí (29)
2008
2009
2010
OPŠ
Kusy
Podíl na trhu
Cena v
EUR/ks
Kusy
Podíl na trhu
Cena v
EUR/ks
Kusy
Podíl na trhu
Cena v
EUR/ks
Kusy
Podíl na trhu
Cena v
EUR/ks
Tchaj-wan
3 428 043
15 %
2 949 433
14 %
3 458 448
17 %
2 864 114
14 %
Index
100
100
100
86
94
126
101
110
125
84
93
151
Thajsko
1 522 209
7 %
1 384 410
7 %
1 234 123
6 %
993 952
5 %
Index
100
100
100
91
99
118
81
88
114
65
73
113
Ostatní
2 746 124
12 %
66
2 838 962
14 %
73
2 847 164
14 %
80
3 077 535
15 %
80
Index
100
100
100
103
113
111
104
113
122
112
125
121
Celkem
7 696 376
34 %
99
7 172 805
35 %
116
7 539 735
36 %
122
6 935 601
34 %
132
Index
100
100
100
93
102
118
98
106
124
90
101
134
Zdroj:
Eurostat
4.2 Vývoj spotřeby
(235)
Jak je uvedeno v 153. bodě odůvodnění, od roku 2008 do období přezkumného šetření se spotřeba snížila o 10 %. Výrobní odvětví Unie si však udrželo, ba dokonce mírně zvýšilo svůj podíl na trhu (viz 168. bod odůvodnění). Proto smršťující se trh nemůže být příčinou újmy.
4.3 Hospodářská krize a klimatické podmínky
(236)
Některé strany tvrdily, že na nákupním chování spotřebitelů se v průběhu posuzovaného období negativně podepsaly převažující nepříznivé ekonomické podmínky v Unii. Uvádělo se rovněž, že špatné povětrnostní podmínky v Unii v roce 2011 měly přinejmenším částečný vliv na situaci výrobního odvětví Unie. Tyto faktory údajně způsobily celkový pokles spotřeby jízdních kol v Unii.
(237)
Šetření skutečně odhalilo pokles spotřeby Unie během posuzovaného období. Jak je však uvedeno v 234. bodě odůvodnění, smršťování trhu nelze považovat za zdroj újmy.
(238)
Tyto zúčastněné strany také tvrdily, že výroba a zaměstnanost poklesly pouze v reakci na vývoj spotřeby, a nikoli v důsledku dumpingového dovozu. Jelikož však odvětví jízdních kol nemá vysoké fixní náklady, neměl pokles výroby dopad na ziskovost výrobního odvětví jízdních kol v Unii. Pokud jde o zaměstnanost, je to důsledek restrukturalizace výrobního odvětví Unie. V každém případě tento vývoj nevysvětluje negativní trendy ostatních ukazatelů újmy.
4.4 Nedumpingový dovoz
(239)
Nedumpingový dovoz jednoho spolupracujícího vyvážejícího výrobce představoval zanedbatelné množství, tj. téměř 0 % celkového dovozu z ČLR, a tudíž nemohl mít zřetelný účinek na situaci výrobního odvětví Unie.
4.5 Elektrická jízdní kola
(240)
Bylo namítáno, že újmu, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie, způsobil vývoj elektrických jízdních kol, která údajně nahrazovala dotčený výrobek. Vývoj elektrokol je však velmi nový a během období přezkumného šetření měl objem jejich prodeje jen marginální význam. Proto nemohla mít žádný vliv na situaci výrobního odvětví Unie.
4.6 Účinek strukturálních změn
(241)
Po poskytnutí informací jedna strana namítala, že Komise v rámci své analýzy újmy a příčinných souvislostí neprovedla analýzu dopadu uznaných strukturálních změn trhu a výrobního odvětví Unie. Například bylo tvrzeno, že Komise se ve své analýze výrobních nákladů nezabývala dopadem přesunu výroby do východoevropských zemí. V reakci na toto tvrzení je třeba poznamenat, že analýza trvalé povahy změn byla provedena (viz 162. bod odůvodnění) a byl učiněn závěr, že tyto změny jsou trvalé povahy (viz 211. bod odůvodnění). Z tohoto důvodu byla provedena nová analýza újmy na základě vzorku výrobců v Unii, kteří byli vybráni tak, aby odráželi strukturální změny. Má se proto za to, že dopad těchto změn byl v rámci analýzy újmy a příčinných souvislostí řádně zohledněn. Toto tvrzení bylo proto zamítnuto.
4.7 Závěr
(242)
Navzdory klesající spotřebě Unie bylo zjištěno, že na trh Unie se dostává značný objem přímého nebo obcházejícího dumpingového dovozu čínských jízdních kol. Poměrně stabilní a významný tržní podíl tohoto dovozu v posuzovaném období se časově shodoval s obdobím přetrvávající hospodářské zranitelnosti výrobního odvětví Unie (viz 184. až 187. bod odůvodnění). Dochází se proto k závěru, že existuje příčinná souvislost mezi dovozem z ČLR (přímý a obcházející) a podstatnou újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie.
(243)
Byly zváženy další faktory, jako je dopad dovozu z ostatních třetích zemí, vývoj spotřeby, hospodářská krize a klimatické podmínky, nedumpingový dovoz, rozvoj elektrických jízdních kol. Žádný z těchto faktorů nebyl shledán dostatečně významný k tomu, aby přerušil zjištěnou příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem z Číny a způsobenou podstatnou újmou.
(244)
Na základě výše provedené analýzy, v jejímž rámci byly účinky všech známých činitelů na situaci výrobního odvětví Unie náležitě odlišeny a odděleny od účinků dumpingového dovozu působících újmu, se vyvozuje závěr, že dumpingový dovoz z ČLR způsobil výrobnímu odvětví Unie podstatnou újmu ve smyslu čl. 3 odst. 6 základního nařízení.
H. ZÁJEM UNIE
1. Úvod
(245)
V souladu s článkem 21 základního nařízení bylo přezkoumáno, zda, a to i přes závěr o dumpingu působícím újmu, neexistují přesvědčivé důvody pro jednoznačný závěr, že by nebylo v zájmu Unie uložit antidumpingová opatření vůči dovozu z ČLR v sazbách stanovených níže (viz 279. bod odůvodnění).
(246)
Je nutno připomenout, že v původním šetření se mělo za to, že uložení opatření není v rozporu se zájmem Unie. Skutečnost, že současné šetření je prozatímním přezkumem podle čl. 11 odst. 3 základního nařízení, tedy analýzou situace, ve které jsou antidumpingová opatření již zavedena, umožňuje navíc zhodnocení jakéhokoli nežádoucího dopadu na strany dotčené současnými antidumpingovými opatřeními.
(247)
Určení zájmu Unie vycházelo z posouzení různých dotčených zájmů, tj. zájmů výrobního odvětví Unie, výrobců součástí jízdních kol, dovozců, kteří nejsou ve spojení, a uživatelů.
2. Zájem výrobního odvětví Unie
(248)
Šetření ukázalo, že výrobní odvětví je stále nestabilní. Vzhledem ke značnému objemu dumpingového dovozu z ČLR a pravděpodobnému pokračování dumpingu a újmy je velmi pravděpodobné, že by výroba v Unii zanikla, pokud by byla opatření zrušena.
(249)
Výrobní odvětví Unie významně přispívá k technologickým inovacím a produkuje „spin-off“ výrobky, jako jsou např. nedávno vyvinutá motorizovaná dvoukolová vozítka (Segway) a elektrokola, které by bez výrobního odvětví v Unii nebyly ekonomicky rentabilní. Výrobní odvětví Unie navíc přispívá k plnění cílů v oblasti životního prostředí, jako je ekologizace dopravy a snižování emisí uhlíku.
(250)
Výrobní odvětví Unie je rovněž hybnou silou pro související odvětví, jako je výroba součástí jízdních kol, příslušenství jízdních kol a související služby. Celkově výrobní odvětví Unie vytváří na trhu Unie přímo i nepřímo 60 000 až 70 000 pracovních míst.
(251)
Výrobní odvětví Unie se pustilo do restrukturalizace, investovalo do inovací a tyto investice by se ztratily, pokud by výrobní odvětví Unie zaniklo. Naopak při zavedených opatřeních by bylo výrobní odvětví Unie schopno udržet, nebo dokonce zvýšit objem prodeje a tím dosáhnout potřebné návratnosti investic, která by mu umožnila nadále investovat do nových technologií a inovací.
(252)
Vzhledem k závěrům o situaci výrobního odvětví Unie, které jsou uvedeny v 184. až 187. bodě odůvodnění, lze očekávat, že bez opatření by se finanční situace výrobního odvětví Unie pravděpodobně výrazně zhoršila a v konečném důsledku by hrozilo riziko ukončení výroby. Proto jsou antidumpingová opatření v zájmu výrobního odvětví Unie.
3. Zájem výrobců součástí jízdních kol
(253)
Během šetření se přihlásila evropská asociace výrobců součástí a příslušenství pro jízdní kola (COLIPED). Asociace COLIPED poskytla informace, že v Unii existuje přibližně 370 společností, které dodávají díly výrobcům jízdních kol a které zaměstnávají přibližně 16 000 osob. Dodavatelské odvětví je závislé na zachování výroby jízdních kol v Unii.
(254)
Pro opatření se vyslovilo 53 výrobců součástí jízdních kol. Tito výrobci představují 39 % z 1,2 miliardy EUR celkového odhadovaného obratu výrobního odvětví součástí jízdních kol. Výrobci součástí pro jízdní kola těží z rozšíření stávajících opatření na základní součásti jízdních kol (viz 1. bod odůvodnění). Stávající osvobození od cla (viz 1. bod odůvodnění) podněcuje místní výrobu součástí jízdních kol, a to omezením obsahu použitých čínských dílů jízdních kol na méně než 60 % celkové hodnoty. V důsledku zavedených opatření bylo výrobní odvětví Unie schopno rozvinout a investovat do nových projektů zaměřených na obnovení výroby některých základních součástí v Unii.
(255)
V tomto ohledu bylo zjištěno, že bez opatření a po očekávaném uzavření výroby jízdních kol v Unii by negativní důsledky pocítilo i výrobní odvětví součástí jízdních kol v Unii, protože by přišlo o své odběratele. Vyvozuje se proto závěr, že uložení antidumpingových opatření by bylo v zájmu výrobního odvětví součástí jízdních kol.
4. Zájem uživatelů a spotřebitelů
(256)
Evropská cyklistická federace (ECF), zastřešující organizace národních cyklistických sdružení v Evropě, podpořila pokračování platných antidumpingových opatření. ECF tvrdí, že místní výroba je v zájmu spotřebitelů, neboť zajišťuje jakost a bezpečnost, jakož i specializované služby zákazníkům.
(257)
ECF tvrdí, že zvýšení dovozu z ČLR by mělo negativní dopad na vysoce kvalitní bezpečnostní normy v Unii na úkor spotřebitele.
(258)
Dopad antidumpingových cel na ceny účtované spotřebitelům se odhaduje jako nevýznamný, jelikož většina výrobců jízdních kol v Unii působí v režimu osvobození vzhledem k tomu, že základní součásti jízdních kol lze dovážet z ČLR bezcelně až do výše 60 % celkové hodnoty použitých součástí.
(259)
Je třeba připomenout, že v předchozích šetřeních bylo zjištěno, že dopad opatření na uživatele není významný. Jízdní kola z ČLR, stejně jako ze zemí bez opatření, jsou dodávána navzdory existenci opatření. Proto se dospělo k závěru, že antidumpingová opatření nemají významný nepříznivý dopad na uživatele v Unii.
(260)
Po poskytnutí informací jedna ze stran namítala, že analýza nebere v úvahu negativní dopad opatření na uživatele v podobě dodatečných nákladů vznikajících v důsledku opatření. Je třeba poznamenat, že ECF, která zastupuje spotřebitele, se vyslovila pro podporu opatření z důvodu kvality a bezpečnosti (viz 255. bod odůvodnění). Také díky systému osvobození již spotřebitelé využívají snížené ceny některých součástí jízdních kol (viz 257. bod odůvodnění). Toto tvrzení bylo proto shledáno nepodloženým.
5. Zájem dovozců, kteří nejsou ve spojení
(261)
Žádný z dovozců, kteří nejsou ve spojení, v šetření nespolupracoval. Proto nebylo možné posoudit dopad opatření v průběhu období přezkumného šetření. Rovněž je třeba připomenout, že účelem antidumpingových opatření není bránit dovozu, nýbrž obnovit spravedlivý obchod a zajistit, aby se dovoz neuskutečňoval za dumpingové ceny způsobující újmu.
(262)
Je třeba připomenout, že existují další zdroje dovozu a přibližně 45 % spotřeby jízdních kol jsou vlastně dovezená jízdní kola.
(263)
Jelikož dovoz se spravedlivými cenami bude mít nadále přístup na trh Unie a dovoz z třetích zemí bude rovněž pokračovat, je pravděpodobné, že tradiční předmět podnikání dovozců bude pokračovat, i kdyby byla zachována antidumpingová opatření vůči ČLR. Pozměněná antidumpingová opatření u třech spolupracujících vyvážejících výrobců by zvýšila možnosti dovozu z ČLR v 0 % nebo snížené sazbě. Proto se dospělo k závěru, že antidumpingová opatření nemají významný dopad na dovozce v Unii, kteří nejsou ve spojení.
6. Účinnost opatření
(264)
Jedna strana tvrdila, že opatření by nebyla účinná vzhledem k tomu, že újma pro výrobní odvětví Unie nadále přetrvává i po téměř 20 letech platnosti antidumpingových opatření. Je třeba poznamenat, že navzdory platným opatřením bylo potvrzeno, že čínští vyvážející výrobci obcházeli opatření prostřednictvím jiných třetích zemí, což zčásti vysvětluje situaci výrobního odvětví Unie v období přezkumného šetření. Tento argument se proto zamítá.
(265)
Po poskytnutí informací některé strany uvedly, že opatření, která existují již více než dvacet tři let, nejsou odůvodněná právními ani obchodněpolitickými důvody. V reakci na toto tvrzení je třeba uvést, že doba trvání opatření není nijak omezena, jestliže jsou splněny podmínky pro jejich uložení nebo zachování. Také v daném případě jsou opatření oprávněná, jelikož zjištění potvrdila existenci dumpingu působícího újmu. Kromě toho situaci výrobního odvětví Unie dále zhoršuje obcházení. Proto bylo uvedené tvrzení zamítnuto.
7. Závěr
(266)
Zachování opatření na dovoz jízdních kol pocházejících z ČLR by jednoznačně bylo v zájmu výrobního odvětví Unie a dodavatelů součástí jízdních kol v Unii. Umožní výrobnímu odvětví Unie růst a zlepšit svou finanční situaci způsobenou dumpingovým dovozem. Dovozci by navíc nebyli významně postiženi, protože jízdní kola z ČLR a ostatních třetích zemí za přiměřené ceny by byla i nadále dostupná na trhu. Vzhledem k tomu, že výrobní odvětví Unie široce využívá stávající režim osvobození, byl vyvozen závěr, že stávající opatření nemají významný negativní dopad na uživatele/spotřebitele. Naproti tomu, pokud by opatření byla zrušena, výrobci jízdních kol v Unii by pravděpodobně zavřeli výrobu, což by ohrozilo rovněž existenci výrobců součástí jízdních kol v Unii.
(267)
S ohledem na výše uvedené byl učiněn závěr, že na základě dostupných informací o zájmu Unie neexistují přesvědčivé důvody proti uložení opatření v sazbách uvedených v 279. bodu odůvodnění na dovoz dotčeného výrobku pocházejícího z ČLR.
I. NAVRHOVANÁ CLA
1. Úroveň pro odstranění újmy
(268)
S ohledem na závěry ohledně dumpingu, výsledné újmy a zájmu Unie, platná opatření, která byla uložena prováděcím nařízením (EU) č. 990/2011, by měla být zachována s výjimkou případů uvedených níže.
(269)
Pro účely stanovení úrovně těchto opatření byla vzata v úvahu zjištěná dumpingová rozpětí a výše cla nezbytného pro odstranění újmy způsobené výrobcům v Unii.
(270)
Úroveň uložených opatření by měla být dostatečná, aby odstranila újmu způsobenou tímto dovozem bez překročení zjištěného dumpingového rozpětí. Při výpočtu hodnoty cla potřebné k odstranění účinků dumpingu působícího újmu bylo vzato v úvahu, že jakékoli opatření by mělo umožnit výrobnímu odvětví Unie, aby pokrylo své výrobní náklady a celkově získalo zisk před zdaněním, jehož by výrobní odvětví tohoto typu přiměřeně dosáhlo v odvětví s běžnými podmínkami hospodářské soutěže, tj. bez dumpingového dovozu, prodejem obdobného výrobku v Unii. Ziskové rozpětí před zdaněním použité k tomuto výpočtu činilo 8 % obratu z prodeje jízdních kol. Jde o stejné rozpětí jako při předchozím šetření, protože nebylo zjištěno nic, co by nasvědčovalo potřebě tento podíl změnit.
(271)
Vzhledem k tomu, že spolupráce ze strany ČLR byla velmi slabá, jak je uvedeno v 22. a 24. bodě odůvodnění, nelze zjištění u spolupracujících společností považovat za reprezentativní pro celou zemi. V důsledku toho se celostátní rozpětí újmy beze změny zachovává tak, jak je stanoveno nařízením (ES) č. 1095/2005.
(272)
Pro dva spolupracující vývozce, u nichž byl zjištěn dumping, byla rozpětí újmy stanovena na základě jejich vlastních vývozních cen ve srovnání, na stejné úrovni obchodu, s neškodnými cenami odpovídajícího druhu výrobku výrobního odvětví Unie. Pro třetí společnost nebylo vypočteno rozpětí újmy, protože u ní dumping zjištěn nebyl. Pro společnost Oyama Bicycles (Taicang) Co. Ltd. nebylo zjištěno rozpětí újmy. U společnosti Zhejiang Baoguilai Vehicle Co. Ltd. však bylo zjištěno rozpětí újmy mnohem vyšší než dumpingové rozpětí.
(273)
Po poskytnutí informací jedna ze stran namítala, že 8 % cílový zisk byl stanoven v tržních podmínkách, které neodpovídají současné situaci, a že Komise nebyla schopna poskytnout odpovídající odůvodnění toho, proč je i nadále opodstatněný cílový zisk stanovený v předchozím šetření uvedeném v 5. bodu odůvodnění. Je třeba poznamenat, že v rámci stávajícího přezkumu nebylo zjištěno, že by se míra cílového zisku měla změnit. Dotyčná strana neposkytla žádný podložený výpočet alternativní úrovně cílového zisku, který se má použít. Tento argument se proto zamítá.
2. Konečná opatření
(274)
Co se týká tří spolupracujících čínských vyvážejících skupin, byly stanoveny individuální sazby antidumpingových cel pro jednotlivé společnosti uvedené v tomto nařízení na základě zjištění tohoto šetření. Odrážejí tedy stav týkající se těchto skupin zjištěný během šetření. Tyto celní sazby (oproti celostátnímu clu použitelnému na „všechny ostatní společnosti“) jsou proto výlučně použitelné na dovoz výrobků pocházejících z Čínské lidové republiky a vyrobených uvedenými skupinami, tedy konkrétně uvedenými právnickými osobami. Na dovážené výrobky vyrobené jakoukoli jinou skupinou, která není konkrétně uvedena v normativní části tohoto nařízení, včetně subjektů ve spojení se skupinami konkrétně uvedenými, se tyto sazby nevztahují a tyto výrobky podléhají celní sazbě použitelné na „všechny ostatní společnosti“.
(275)
Všechny žádosti o uplatňování těchto sazeb antidumpingových cel pro jednotlivé společnosti (např. po změně názvu právnické osoby nebo po zřízení nových výrobních nebo prodejních subjektů) musí být adresovány Komisi (30) bezodkladně se všemi příslušnými informacemi, zejména pokud jde o jakoukoli změnu činností společnosti spojených s výrobou, prodejem na domácím trhu a vývozem související např. se změnou názvu nebo změnou výrobních a prodejních subjektů. Bude-li to vhodné, bude nařízení odpovídajícím způsobem změněno formou aktualizace seznamu společností, na něž se vztahují individuální celní sazby.
(276)
Aby bylo zajištěno řádné vymáhání antidumpingového cla, neměla by se zbytková celní sazba vztahovat jen na nespolupracující vyvážející výrobce, ale rovněž na výrobce, kteří v období přezkumného šetření neuskutečnili žádný vývoz do Unie.
(277)
V zájmu co největšího snížení rizika obcházení z důvodu velkého rozdílu celních sazeb se považuje za potřebné přijmout v tomto případě zvláštní opatření s cílem zajistit řádné použití těchto antidumpingových cel. Mezi tato zvláštní opatření patří: předložení platné obchodní faktury, která vyhovuje požadavkům uvedeným v příloze tohoto nařízení, celním orgánům členských států. Dovozy, k nimž není přiložena taková faktura, podléhají zbytkovému antidumpingovému clu, které platí pro všechny ostatní vývozce.
(278)
Pokud by se po uložení dotčených opatření podstatně zvýšil objem vývozu některé ze společností využívajících nižší individuální celní sazby, lze takovéto zvýšení objemu považovat samo o sobě za změnu obchodních toků v důsledku uložených opatření ve smyslu čl. 13 odst. 1 základního nařízení. Za takových okolností a za předpokladu, že jsou splněny příslušné podmínky, lze zahájit šetření zaměřené proti obcházení uložených opatření. V rámci tohoto šetření lze mimo jiné prošetřit potřebu zrušit individuální celní sazby a následně uložit celostátní clo.
(279)
V souladu s čl. 7 odst. 2 základního nařízení jsou celní sazby pro spolupracující vývozce stanoveny na úrovni dostatečné k odstranění újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie. Pro společnosti Zhejiang Baoguilai Vehicle Co. Ltd a Ideal (Dongguan) Bike Co., Ltd, vycházejí celní sazby z dumpingových rozpětí zjištěných při šetření, neboť byly nižší než rozpětí újmy. Pro společnost Oyama Bicycles (Taicang) Co. Ltd. bylo rozpětí újmy nižší než dumpingové rozpětí, a proto je clo stanovené na úrovni rozpětí újmy.
(280)
Individuální celní sazby vypočtené pro období přezkumného šetření by měly být stanoveny takto:
Společnost
Konečné clo
Zhejiang Baoguilai Vehicle Co. Ltd.
19,2 %
Oyama Bicycles (Taicang) Co. Ltd.
0 %
Ideal (Dongguan) Bike Co., Ltd.
0 %
Všechny ostatní společnosti
48,5 %
(281)
Je třeba poznamenat, že podle čl. 2 odst. 1 nařízení Rady (ES) č. 71/97 se antidumpingové clo ve výši 48,5 % uložené tímto nařízením pro všechny ostatní společnosti (viz 279. bod odůvodnění) vztahuje rovněž na dovoz podstatných součástí jízdních kol pocházejících z ČLR podle jejich definice v článku 1 nařízení Rady (ES) č. 71/97,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Ukládá se konečné antidumpingové clo na dovoz jízdních a jiných kol (včetně dodávkových tříkolek, avšak s výjimkou jednokolek) bez motoru, v současnosti kódů KN ex 8712 00 30 a ex 8712 00 70 (kódy TARIC 8712007091 a 8712007099), pocházejících z Čínské lidové republiky.
2. Sazba konečného antidumpingového cla, která se použije na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením, pro výrobky popsané v odstavci 1 a vyráběné níže uvedenými společnostmi činí:
Společnost
Konečné clo
Doplňkový kód TARIC
Zhejiang Baoguilai Vehicle Co. Ltd.
19,2 %
B772
Oyama Bicycles (Taicang) Co. Ltd.
0 %
B773
Ideal (Dongguan) Bike Co., Ltd.
0 %
B774
Všechny ostatní společnosti
48,5 %
B999
3. Použití individuálních celních sazeb stanovených pro společnosti uvedené v odstavci 2 je podmíněno předložením platné obchodní faktury, která splňuje požadavky stanovené v příloze, celním orgánům členských států. V případě nepředložení takové faktury se použije celní sazba vztahující se na všechny ostatní společnosti.
4. Není-li uvedeno jinak, použijí se platné předpisy týkající se cel.
Článek 2
Rozšíření antidumpingového cla uloženého na dovoz jízdních kol pocházejících z Čínské lidové republiky na dovoz některých dílů jízdních kol pocházejících z Čínské lidové republiky na základě nařízení (ES) č. 71/97 se ponechává v platnosti.
Konečné antidumpingové clo uvedené v čl. 2 odst. 1 nařízení (ES) č. 71/97 je antidumpingové clo platné pro „všechny ostatní společnosti“ uložené v čl. 1 odst. 2.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 29. května 2013.
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 502/2013
z dnia 29 maja 2013 r.
zmieniające rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 990/2011 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9 ust. 4 i art. 11 ust. 3, 5 i 6,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1. Obowiązujące środki
(1)
Rozporządzeniem (EWG) nr 2474/93 (2) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe w wysokości 30,6 % na przywóz rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL” lub „państwo, którego dotyczy postępowanie”) („pierwotne dochodzenie”). W następstwie dochodzenia w sprawie obejścia środków przeprowadzonego zgodnie z art. 13 rozporządzenia podstawowego, rozporządzeniem Rady (WE) nr 71/97 (3) wspomniane cło zostało rozszerzone na przywóz niektórych części rowerowych pochodzących z ChRL. Ponadto postanowiono ustanowić „system zwolnień” na podstawie art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Szczegóły tego systemu przedstawiono w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 88/97 (4). Aby uzyskać zwolnienie z rozszerzonego cła, producenci rowerów w Unii muszą spełnić warunki określone w art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, tzn. przestrzegać wymogu utrzymywania poziomu chińskich części rowerowych wykorzystywanych w działalności poniżej 60 % lub poziomu wartości dodanej do wszystkich wykorzystanych części powyżej 25 %. Dotychczas przyznano ponad 250 zwolnień.
(2)
W następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, Rada, rozporządzeniem (WE) nr 1524/2000 (5), zdecydowała, że wspomniane powyżej środki powinny zostać utrzymane.
(3)
W następstwie przeglądu okresowego na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego („zmieniający przegląd okresowy”), Rada, rozporządzeniem (WE) nr 1095/2005 (6), zdecydowała o podwyższeniu obowiązującego cła antydumpingowego do 48,5 %.
(4)
Po dokonaniu przeglądu środków przeciwdziałających obejściu ceł zgodnie z art. 13 ust. 4 oraz art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, Komisja, rozporządzeniem (WE) nr 171/2008 (7), zdecydowała o utrzymaniu rozszerzenia cła antydumpingowego nałożonego wobec przywozu rowerów pochodzących z ChRL na przywóz niektórych części rowerowych z ChRL.
(5)
W następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, Rada, rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 990/2011 (8) („poprzednie dochodzenie”), zdecydowała, że wspomniane powyżej środki powinny zostać utrzymane.
2. Wszczęcie dochodzenia z urzędu
(6)
W następstwie przeglądu wygaśnięcia zakończonego w październiku 2011 r. Komisja dysponowała dowodami na to, że w odniesieniu do dumpingu i szkody doszło do zmiany okoliczności, które stanowiły podstawę do wprowadzenia istniejących środków, i że zmiana ta może mieć charakter trwały.
(7)
Dowody prima facie będące w posiadaniu Komisji wskazywały, że system kontyngentów eksportowych, który był stosowany wobec producentów rowerów w ChRL i który utrudniał producentom eksportującym uzyskanie traktowania na zasadach rynkowych podczas zmieniającego przeglądu okresowego, został zniesiony w styczniu 2011 r.
(8)
Ponadto zaszły zmiany w strukturze przemysłu unijnego. Wielu producentów unijnych zamiast pełnego cyklu produkcyjnego wykonuje obecnie (częściowe) operacje montażu z wykorzystaniem przywiezionych części.
(9)
Dodatkowo z uwagi na rozszerzenia UE w latach 2004 i 2007 do unijnego przemysłu rowerowego dołączyła znaczna liczba producentów. Wielu producentów, którzy byli częścią przemysłu UE przed tymi dwoma rozszerzeniami, przeniosło swoje zakłady produkcyjne do nowych państw członkowskich lub wybudowało w tych państwach nowe zakłady. W konsekwencji poziom kosztów przemysłu unijnego mógł ulec zmianie.
(10)
Wreszcie obowiązujący poziom usuwający szkodę został obliczony na podstawie danych dotyczących rowerów ze stali, podczas gdy okazuje się, że obecnie większość rowerów jest produkowanych ze stopów aluminium.
(11)
Wydaje się, że wszystkie te zmiany mają trwały charakter i dlatego stanowią uzasadnienie dla ponownej oceny ustaleń dotyczących szkody.
(12)
Ponadto liczba przedsiębiorstw korzystających z systemu zwolnień szybko rośnie, a sam system nie był zmieniany od czasu jego wprowadzenia w 1997 r. Co więcej, system monitorowania przywozu części zwolnionych ze środków antydumpingowych stał się bardzo skomplikowany i uciążliwy, co może stać na przeszkodzie jego skuteczności.
(13)
Po konsultacji z Komitetem Doradczym i po ustaleniu, że istnieją wystarczające dowody prima facie, aby wszcząć dochodzenie zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, Komisja powiadomiła w zawiadomieniu („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”) (9) opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 9 marca 2012 r. o wszczęciu z urzędu przeglądu okresowego środków antydumpingowych stosowanych w przywozie rowerów pochodzących z ChRL.
3. Równoległe dochodzenie w sprawie obejścia środków
(14)
W dniu 25 września 2012 r. w drodze rozporządzenia (UE) nr 875/2012 (10) Komisja wszczęła dochodzenie dotyczące ewentualnego obejścia środków antydumpingowych, wprowadzonych rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 990/2011 wobec przywozu rowerów pochodzących z ChRL, przez przywóz rowerów wysyłanych z Indonezji, Malezji, Sri Lanki i Tunezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Indonezji, Malezji, Sri Lanki i Tunezji, oraz poddawania tego przywozu rejestracji („dochodzenie w sprawie obejścia środków”).
(15)
W maju 2013 r. Rada, rozporządzeniem (UE) nr 501/2013 (11) („rozporządzenie w sprawie obejścia środków”), rozszerzyła obowiązujące środki antydumpingowe obowiązujące w odniesieniu do przywozu rowerów pochodzących z ChRL na przywóz rowerów wysyłanych z Indonezji, Malezji, Sri Lanki i Tunezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Indonezji, Malezji, Sri Lanki i Tunezji, ponieważ stwierdzono, że przywóz ten umożliwia obejście środków dzięki operacjom przeładunku lub montażu w rozumieniu art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia podstawowego.
4. Równoległe dochodzenie antysubsydyjne
(16)
Dnia 27 kwietnia 2012 r. Komisja powiadomiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (12) o wszczęciu postępowania antysubsydyjnego dotyczącego przywozu do Unii rowerów pochodzących z ChRL („postępowanie antysubsydyjne”).
(17)
W listopadzie 2012 r. Komisja powiadomiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (13), że ustalenia dokonane w ramach dochodzenia w sprawie obejścia środków mogą zostać użyte w dochodzeniu antysubsydyjnym, o którym mowa w motywach 14 i 15.
(18)
W maju 2013 r., Komisja, decyzją 2013/227/UE (14), zakończyła dochodzenie antysubsydyjne bez wprowadzania środków.
5. Strony, których dotyczy niniejsze dochodzenie
(19)
Komisja oficjalnie powiadomiła o wszczęciu dochodzenia znanych producentów unijnych, znane zrzeszenia producentów unijnych, znanych producentów eksportujących w ChRL oraz zrzeszenie chińskich producentów, przedstawicieli państwa, którego dotyczy postępowanie, znanych importerów i zrzeszenia importerów, znanych unijnych producentów części rowerowych i ich zrzeszenia oraz znane zrzeszenie użytkowników. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.
(20)
Ze względu na znaczną liczbę producentów eksportujących, producentów unijnych i importerów niepowiązanych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania przewidziano kontrolę wyrywkową zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego. Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji o konieczności dokonania kontroli wyrywkowej, a w razie stwierdzenia takiej konieczności - aby umożliwić dobór prób, zwrócono się do wszystkich producentów eksportujących i ich znanego zrzeszenia oraz wszystkich producentów unijnych i importerów niepowiązanych o zgłoszenie się do Komisji i dostarczenie, zgodnie z wyszczególnieniem zawartym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, podstawowych informacji na temat ich działalności mającej związek z produktem objętym postępowaniem w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2011 r.
(21)
Ponieważ przedstawiciele państwa, którego dotyczy dochodzenie, nie zgłosili się przy wszczęciu dochodzenia, Komisja skontaktowała się z około 70 chińskimi firmami znanymi już służbom Komisji z poprzedniego dochodzenia. Na późniejszym etapie, kiedy wszczęto dochodzenie antysubsydyjne wspomniane w motywie 16, Komisja zidentyfikowała dodatkowo ok. 300 chińskich producentów eksportujących, z którymi również skontaktowano się w kontekście tego przeglądu okresowego.
(22)
Pomimo podjętych przez Komisję starań, mających na celu nawiązanie współpracy, zgłosiło się tylko osiem grup chińskich producentów eksportujących, z których tylko cztery zgłosiły prowadzenie wywozu do Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym („ODP”) zdefiniowanym w motywie 37 poniżej, co stanowi mniej niż 4 % całości przywozu rowerów z ChRL w ODP.
(23)
W związku z powyższym podjęto decyzję, że kontrola wyrywkowa w przypadku producentów eksportujących w ChRL nie jest konieczna.
(24)
Jak stwierdzono w motywach 63-64 i 131 poniżej, w przypadku jednej grupy chińskich eksporterów, Giant China, zastosowanie art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego było uzasadnione. Wskutek tego współpraca chińskich producentów eksportujących jeszcze bardziej zmalała.
(25)
Jak wyjaśniono w motywach 32-35 poniżej, wybrano próbę producentów unijnych.
(26)
Jak wyjaśniono w motywie 36 poniżej, podjęto decyzję, że kontrola wyrywkowa w przypadku importerów niepowiązanych nie jest konieczna.
(27)
Komisja rozesłała kwestionariusze do wszystkich zainteresowanych stron oraz do wszystkich innych stron, które zwróciły się o to w terminach wskazanych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, a mianowicie do producentów unijnych objętych próbą, współpracujących producentów eksportujących w ChRL, niepowiązanych importerów, którzy zgłosili się, jak opisano w motywie 36 poniżej, oraz znanych producentów części rowerowych w Unii.
(28)
Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszach oraz inne dokumenty zostały przesłane przez cztery grupy chińskich producentów eksportujących i ich przedstawiciela, ośmiu producentów unijnych objętych próbą, jedno zrzeszenie użytkowników, osiem zrzeszeń producentów unijnych, 53 producentów części rowerowych i jedno zrzeszenie producentów części rowerowych. Żaden z niepowiązanych importerów, z którymi nawiązano kontakt, nie przesłał odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(29)
Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszystkie informacje uznane za niezbędne do celów wstępnego określenia dumpingu, wynikającej z niego szkody, związku przyczynowego oraz interesu Unii, a następnie złożyła wizyty weryfikacyjne w siedzibach następujących przedsiębiorstw:
a)
Unijni producenci rowerów
-
Accell Hunland, Węgry
-
Decathlon RGVS, Portugalia
-
Denver srl, Włochy
-
SC Eurosport DHS, Rumunia
-
Koninklijke Gazelle, Niderlandy
-
Maxcom Ltd, Bułgaria
-
MIFA, Niemcy
-
Sprick Rowery, Polska
b)
Unijni producenci części rowerowych
-
Chimsport, Rumunia
-
Telai Olagnero, Włochy
c)
Producenci eksportujący w ChRL
-
Ideal (Dong Guan) Bike Co.
-
Oyama Bicycles (Taicang) Co.
-
Zhejiang Baoguilai Vehicle Co.
(30)
Wobec potrzeby ustalenia wartości normalnej dla producentów eksportujących w ChRL, co do których istnieje możliwość, że nie zostanie im przyznane MET, przeprowadzono wizytę weryfikacyjną w celu ustalenia wartości normalnej na podstawie danych z państwa analogicznego w siedzibie następujących przedsiębiorstw:
-
Distribuidora de Bicicletas Benotto, SA DE C.V., Mexico City, Meksyk,
-
Bicicletas Magistroni, Mexico City, Meksyk,
-
Bicicletas Mercurio SA DE CV, San Luis Potosi, Meksyk.
(31)
W następstwie ujawnienia istotnych faktów i ustaleń („ujawnienie”) niektóre strony twierdziły, że nie zapewniono stronom dostatecznie długiego okresu czasu na przekazanie uwag. W tym względzie zwraca się uwagę, że strony miały dostatecznie dużo czasu na przekazanie uwag zgodnie z art. 20 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. W związku z tym ta uwaga zostaje oddalona.
6. Kontrola wyrywkowa producentów unijnych
(32)
Komisja powiadomiła w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, że dokonała tymczasowego doboru próby producentów unijnych. Próba ta składała się z ośmiu przedsiębiorstw wybranych spośród ponad 380 producentów unijnych znanych przed wszczęciem dochodzenia; wyboru dokonano w szczególności na podstawie największego reprezentatywnego wolumenu produkcji i sprzedaży, który można w racjonalny sposób zbadać w dostępnym czasie, uwzględniając rozkład geograficzny. Próba objęła największe państwa prowadzące produkcję, uszeregowane według wolumenów produkcji. W przypadku każdego z tych państw przedsiębiorstwa objęte próbą należały do największych przedstawicieli współpracujących producentów. Próba objęła również jednostki należące do największych współpracujących grup. Szczególną uwagę poświęcono w tym przypadku utworzeniu próby obejmującej równą liczbę przedsiębiorstw ze starych i nowych państw członkowskich.
(33)
Próba reprezentowała około 25 % łącznej szacowanej produkcji i sprzedaży unijnej w ODP. Zainteresowane strony zostały poproszone o zapoznanie się z dokumentacją i wypowiedzenie się na temat stosowności tego wyboru w terminie 15 dni od daty opublikowania zawiadomienia o wszczęciu postępowania. Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.
(34)
Niektóre zainteresowane strony zgłosiły wątpliwości w odniesieniu do kontroli wyrywkowej producentów unijnych. Twierdziły one, że: (i) tymczasowa próba objęła tylko niektóre podmioty prawne należące do grup powiązanych przedsiębiorstw, a nie wszystkie podmioty prawne, z których składa się podmiot gospodarczy wytwarzający dany produkt; oraz (ii) we wniosku uwzględniono przedsiębiorstwo, które ostatnio ponosiło straty, podczas gdy producenci unijni w tym okresie prosperowali. Dodatkowo twierdzono, że straty te nie były powiązane z produktem objętym postępowaniem.
(35)
Argumenty te zostały oddalone z następujących przyczyn: (i) ustalono, że podmioty należące do większych grup prowadziły działalność niezależnie od innych podmiotów zależnych należących do tej samej grupy, są reprezentatywne dla przemysłu unijnego, a więc nie zachodziła potrzeba badania całej grupy w sposób skonsolidowany, (ii) zainteresowana strona, której dotyczy postępowanie, nie uzasadniła swojego twierdzenia, że przedsiębiorstwo wybrane do próby, które rzekomo ponosi straty, nie jest reprezentatywne dla przemysłu unijnego. Wreszcie, o ile wybrana próba powinna być reprezentatywna dla przemysłu unijnego, to wybrane przedsiębiorstwa nie muszą być jednolite. W związku z tym twierdzenie tej strony musiało zostać odrzucone.
7. Kontrola wyrywkowa importerów niepowiązanych
(36)
W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania przewidziano również kontrolę wyrywkową importerów niepowiązanych. W momencie wszczęcia postępowania skontaktowano się ze wszystkimi znanymi importerami niepowiązanymi. Ze względu na niewielką liczbę odpowiedzi otrzymanych w ramach kontroli wyrywkowej nie dokonano wyboru próby. Wszyscy niepowiązani importerzy, którzy się zgłosili, zostali zaproszeni do współpracy i otrzymali kwestionariusz. Żaden z niepowiązanych importerów nie przedłożył odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu ani nie współpracował na dalszych etapach obecnego dochodzenia.
8. Okres objęty dochodzeniem
(37)
Dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”). Badanie tendencji mających znaczenie dla analizy szkody objęło okres od stycznia 2008 r. do końca ODP („okres badany”).
B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
1. Produkt objęty postępowaniem
(38)
Produktem objętym niniejszym dochodzeniem przeglądowym są rowery dwukołowe i pozostałe rowery (w tym trzykołowe wózki-rowery dostawcze, ale z wyłączeniem rowerów jednokołowych), bezsilnikowe („produkt objęty przeglądem”), pochodzące z ChRL, obecnie objęte kodami CN 8712 00 30 oraz ex 8712 00 70.
(39)
Tak jak w poprzednim dochodzeniu rowery sklasyfikowano według następujących kategorii:
-
A) ATB (rowery uniwersalne, włączając rowery górskie 24″ lub 26″),
-
B) rowery wycieczkowe/miejskie/hybrydowe/VTC/turystyczne 26″ lub 28″,
-
C) rowery młodzieżowe (BMX) i dziecięce 16″ lub 20″,
-
D) inne rodzaje rowerów dwukołowych i innych rowerów (wyłączając rowery jednokołowe).
(40)
Wszystkie wymienione powyżej rodzaje rowerów posiadają te same podstawowe właściwości fizyczne i techniczne. Ponadto są one sprzedawane na rynku unijnym z wykorzystaniem podobnych kanałów dystrybucji, takich jak wyspecjalizowani sprzedawcy detaliczni, sieci sklepów sportowych i dystrybutorzy masowi. Ponieważ zasadnicze zastosowanie i wykorzystywanie rowerów jest identyczne, są one w większości wymienne i dlatego modele należące do różnych kategorii konkurują ze sobą. Na tej podstawie stwierdzono, że wszystkie kategorie tworzą jeden produkt.
(41)
Jedna ze stron argumentowała, że różne rodzaje rowerów mają znacząco odmienne właściwości i docelowe zastosowanie oraz znacząco różne ceny, natomiast z perspektywy konsumentów te różne rodzaje rowerów nie są wymienne. Ponadto twierdzono, że rowery wykonane ze stali i z aluminium nie są uważane za wymienne oraz że ich ceny są różne.
(42)
Na poparcie tego argumentu strona przedłożyła badanie dotyczące podstawowych właściwości fizycznych i technicznych oraz zastosowań pięciu różnych rodzajów produktów, a także ich wymienności. Należy zauważyć, że badanie było rzekomo oparte na 36 indywidualnych odpowiedziach, nie jest jednak jasne, w jaki sposób dobrano respondentów. Wydaje się ponadto, że zostało ono przygotowane specjalnie na potrzeby niniejszego dochodzenia. Badanie nie zawiera żadnych danych liczbowych. Zauważono, że treść badania jest najwyraźniej oparta na twierdzeniach klientów lub producentów rowerów, a nie na dowodach, które można zweryfikować. W związku z tym reprezentatywność wyników badania budzi wątpliwości.
(43)
Strona nie przedstawiła żadnych innych dowodów uzasadniających jej twierdzenia.
(44)
W dochodzeniu potwierdzono, że wszystkie zdefiniowane powyżej rodzaje rowerów posiadają te same podstawowe właściwości fizyczne i techniczne. W szczególności stwierdzono, że wykorzystanie różnych surowców nie ma wpływu na podstawowe właściwości roweru. Choć stal i aluminium różnią się pewnymi cechami technicznymi, jak na przykład waga, podstawowe właściwości rowerów wykonanych ze stali i aluminium są podobne.
(45)
Strona nie przedstawiła również konkretnych dowodów na to, by rowery wykonane ze stali i rowery wykonane z aluminium miały odmienne podstawowe właściwości fizyczne i techniczne.
(46)
W odniesieniu do szczególnego zastosowania, użytkowania i postrzegania przez klientów, w niniejszym dochodzeniu potwierdzono, że wszystkie rowery mają te same podstawowe zastosowania i pełnią zasadniczo tę samą funkcję. Co prawda różne kategorie mają zasadniczo zaspokajać potrzeby różnych odbiorców końcowych, odbiorcy końcowi regularnie wykorzystują rowery konkretnych kategorii do różnych zastosowań.
(47)
Dlatego też nie ma jasnych linii podziału wynikających z wykorzystywania różnych kategorii przez użytkowników końcowych i postrzegania przez konsumentów.
(48)
Ponadto sami producenci unijni często nie dokonują rozróżnienia pomiędzy rowerami klasyfikowanymi w różnych kategoriach pod względem produkcji, dystrybucji i księgowości. Często zdarza się wręcz, że stosują podobny proces produkcji dla wszystkich kategorii rowerów.
(49)
Ponadto rowery należące do różnych kategorii są sprzedawane na rynku unijnym z wykorzystaniem podobnych kanałów dystrybucji, takich jak wyspecjalizowani sprzedawcy detaliczni, sieci sklepów sportowych i dystrybutorzy masowi.
(50)
Na tej podstawie stwierdzono, że wszystkie kategorie tworzą jeden produkt.
(51)
Jedna strona zwróciła uwagę, że obecne dochodzenie obejmuje dwa kody CN, jak wskazano w motywie 38, podczas gdy poprzednie dochodzenie, o którym jest mowa w motywie 5, dotyczyło trzech kodów CN, tzn. ex 8712 00 10, 8712 00 30 i ex 8712 00 80. W tym względzie zauważono, że zmiana kodów wynikła ze zmian wprowadzonych do Nomenklatury scalonej rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1006/2011 ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2012 r. (15).
(52)
W związku z tym strona twierdziła, że rowery bez łożysk kulkowych nie powinny być uznawane za ten sam produkt co rowery z łożyskami kulkowymi. Dochodzenie wykazało jednak, że rowery z łożyskami kulkowymi i rowery bez łożysk kulkowych mają te same właściwości techniczne i zastosowania. Poza tym strona nie poparła swojego twierdzenia żadnymi dowodami, w związku z tym twierdzenie to zostaje odrzucone.
(53)
Strona argumentowała również, że istnieją znaczące różnice średniej ceny importowej zarejestrowanej przez Eurostat między dwoma kodami CN odnoszącymi się do produktu objętego postępowaniem. W tym kontekście podkreśla się, że jak stwierdzono w motywie 157 poniżej, ze względu na asortyment średnia cena zarejestrowana przez Eurostat może posłużyć tylko jako wskaźnik tendencji cenowych, nie jest jednak przydatna przy porównywaniu cen pomiędzy różnymi państwami a Unią.
(54)
Po ujawnieniu ustaleń jedna ze stron ponownie wystąpiła z twierdzeniem, że różne rodzaje rowerów objęte zakresem niniejszego dochodzenia nie są produktami podobnymi, i utrzymywała, że przedstawiła dowody potwierdzające różnice w surowcach, właściwościach fizycznych, cechach technologicznych, zastosowaniach końcowych, które rzekomo występują wśród różnych rodzajów rowerów.
(55)
W tym względzie należy zwrócić uwagę, że potwierdzające dowody, które jak twierdzi strona, zostały przedstawione, wchodzą w zakres badania będącego przedmiotem oceny ze strony Komisji w motywie 42. Po dokonaniu należytej oceny Komisja doszła do wniosku, że reprezentatywność wyników badania wzbudzała wątpliwości ze względów podanych w motywie 42.
(56)
Strony twierdziły, że rowery dziecięce, określone przez stronę jako rowery z kołami, których średnice nie przekraczają 16 cali, powinny zostać wyłączone z asortymentu produktów będących przedmiotem dochodzenia. Twierdzenia te opierały się na założeniu, że w szczególności okres użytkowania i prostota cech konstrukcyjnych wyraźnie wyróżniały te rowery spośród innych rodzajów rowerów wchodzących w zakres niniejszego dochodzenia.
(57)
Twierdzenia te nie zostały uznane jednak za wystarczające dla wyłączenia rowerów z kołami o średnicy nieprzekraczającej 16 cali z definicji produktu, ponieważ nie zostały potwierdzone dostatecznymi dowodami wykazującymi, że w niniejszym dochodzeniu można byłoby wyraźnie oddzielić rowery z kołami o średnicy nieprzekraczającej 16 cali od innych rodzajów rowerów wchodzących w zakres niniejszego dochodzenia. Wręcz przeciwnie, stwierdzono nawet, że podstawowe właściwości fizyczne i techniczne rowerów z kołami o średnicy nieprzekraczającej 16, które są wspólne właściwościom fizycznym i technicznym produktu objętego postępowaniem - tzn. pojazdu napędzanego siłą mięśni ludzkich, wyposażonego w pedały i posiadającego więcej niż jedno koło zamocowane do ramy, są o wiele ważniejsze niż wszelkie inne różnice (tzn. zasadniczo średnica koła). Ponadto okazało się, że produkcja, kanały sprzedaży i obsługa klienta są zasadniczo podobne jak w przypadku innych rodzajów rowerów objętych dochodzeniem. Sam tylko fakt, że rowery z kołami, których średnica nie przekracza 16 cali stanowią wyróżniającą się podgrupę produktów w obrębie asortymentu produktu objętego dochodzeniem, nie daje podstaw do wyłączenia z asortymentu produktów. Faktycznie stwierdzono, że nie istnieje wyraźny podział między rowerami z kołami o średnicy nieprzekraczającej 16 cali i produktem objętym dochodzeniem, natomiast istnieje daleko idące podobieństwo pod względem definicji produktu objętego postępowaniem, w szczególności, że jest to pojazd napędzany siłą mięśni ludzkich, wyposażony w pedały i posiadający więcej niż jedno koło, wykorzystywany do transportu i uprawiania sportu. W tym względzie dochodzenie wykazało, że jeden ze współpracujących chińskich producentów eksportujących faktycznie eksportuje do Unii rowery z kołami o średnicy 12 cali, które są niekoniecznie uznawane za rowery dziecięce, ale są rowerami składanymi wykorzystywanymi przez osoby dorosłe, dla których możliwość przechowywania stanowi ważną właściwość tych rowerów.
(58)
W związku z tym wniosek o wykluczenie rowerów z kołami o średnicy nieprzekraczającej 16 cali z asortymentu produktów objętego postępowaniem zostaje odrzucony.
2. Produkt podobny
(59)
Rowery produkowane i sprzedawane przez przemysł unijny na rynku unijnym, rowery produkowane i sprzedawane na rynku państwa analogicznego oraz rowery przywożone na rynek unijny pochodzące z ChRL mają te same podstawowe właściwości fizyczne i techniczne oraz te same podstawowe zastosowania i w związku z tym uznaje się je zatem za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
C. DUMPING
1. Traktowanie na zasadach rynkowych
1.1. Ocena MET
(60)
Na podstawie art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego w dochodzeniu antydumpingowym dotyczącym przywozu z ChRL normalną wartość należy ustalić zgodnie z ust. 1-6 wyżej wymienionego artykułu w odniesieniu do producentów eksportujących, wobec których stwierdzono, że spełniają kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego. W skrócie i wyłącznie w celu ułatwienia wyszukiwania informacji, kryteria te są podsumowane poniżej:
-
decyzje gospodarcze są odpowiedzią na warunki panujące na rynku, bez znacznej ingerencji ze strony państwa, a koszty odzwierciedlają wartości rynkowe,
-
przedsiębiorstwa posiadają jeden przejrzysty zestaw podstawowej dokumentacji księgowej, która jest niezależnie kontrolowana zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości (MSR) oraz jest stosowana do wszystkich celów,
-
nie występują znaczne zniekształcenia przeniesione z poprzedniego systemu gospodarki nierynkowej,
-
prawo upadłościowe i prawo własności gwarantują stabilność i pewność prawną,
-
przeliczanie walut odbywa się po kursie rynkowym.
(61)
W obecnym dochodzeniu wszystkie grupy eksporterów, które początkowo współpracowały w ramach dochodzenia, wnioskowały o przyznanie MET na podstawie art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego i odpowiedziały w wyznaczonym terminie na pytania zawarte w formularzu wniosku o MET.
(62)
W odniesieniu do wszystkich grup eksporterów, które początkowo współpracowały w ramach dochodzenia, Komisja zgromadziła wszelkie informacje, które uznała za potrzebne, i zweryfikowała wszelkie informacje dostarczone we wniosku o MET w siedzibach grup, o których mowa.
(63)
Odpowiedź jednej z grup, Giant China, uznano za wysoce niewystarczającą, ponieważ nie zawierała wszystkich wymaganych informacji na temat struktury grupy, pomimo podjętych przez Komisję wysiłków, mających na celu zdobycie wystarczających informacji na temat tej grupy.
(64)
Zgodnie z wymogiem zawartym w art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego poinformowano Giant China o ewentualnym wykorzystaniu faktów dostępnych i wezwano do przedłożenia uwag. Ponieważ jednak Giant China odmówiła przedstawienia Komisji niezbędnych informacji, zastosowano art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego i wniosek o MET został odrzucony.
(65)
Dochodzenie wykazało ponadto, że żadnej z chińskich grup przedsiębiorstw nie można było przyznać MET, ponieważ żadna z nich nie spełnia wszystkich kryteriów przewidzianych w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego z poniżej przedstawionych powodów.
(66)
Żadna ze współpracujących grup eksporterów nie zdołała wykazać, że spełnia kryterium 1 ze względu na interwencję państwa w decyzje dotyczące surowców (stali i aluminium). Koszt stali i aluminium w przypadku współpracujących grup eksporterów odpowiada co najmniej ok. 20-25 % kosztu wytworzenia produktu objętego postępowaniem. Wiele przedsiębiorstw jest w pełni zintegrowanych pionowo, co oznacza, że kupują aluminium w sztabach lub stal do produkcji rur, z których następnie wytwarza się ramy/widełki, a ostatecznie - rowery.
(67)
Dochodzenie wykazało, że trzy współpracujące chińskie grupy producentów eksportujących nabywały stal i aluminium wykorzystywane do wytwarzania produktu objętego postępowaniem na chińskim rynku krajowym.
(68)
Ceny oparte są na notowaniach aluminium na kontrolowanej przez państwo giełdzie metali nieżelaznych w Szanghaju („giełda” lub „SHFE”). SHFE jest zamkniętą giełdą dla przedsiębiorstw zarejestrowanych w Chinach oraz obywateli chińskich i jest kontrolowana przez Chińską Komisję Papierów Wartościowych. Szereg przepisów regulujących funkcjonowanie giełdy wpływa na niską zmienność i ceny, które nie odzwierciedlają wartości rynkowej: dzienne wahania cen ograniczają się do 4 % poniżej lub powyżej ceny rozliczeniowej z poprzedniego dnia sesyjnego, stosowany jest handel niskiej częstotliwości (do 15 dnia każdego miesiąca), czas trwania kontraktów terminowych typu future nie może przekraczać 12 miesięcy, a opłaty za transakcje pobierane są zarówno przez giełdę, jak i pośredników giełdowych.
(69)
Ponadto, jeśli chodzi o transakcje realizowane na SHFE, fizyczne dostawy mogą odbywać się wyłącznie w zatwierdzonym składzie na terenie ChRL, w odróżnieniu od giełd międzynarodowych, w przypadku których dostawy możliwe są na całym świecie. W związku z tym, że SHFE służy wyłącznie jako platforma wymiany fizycznej (nie prowadzi się sprzedaży instrumentów pochodnych), chiński rynek aluminium jest całkowicie odizolowany. W konsekwencji arbitraż ze światowym punktem odniesienia - giełdą metali w Londynie („LME”) lub innymi rynkami - jest praktycznie niemożliwy i SHFE działa w oderwaniu od innych rynków światowych. Dlatego też nie może mieć miejsca arbitraż pomiędzy tymi rynkami. W trakcie ODP ceny aluminium pierwotnego były o ok. 7 % niższe na SHFE (bez VAT) w stosunku do LME (również bez VAT), biorąc pod uwagę ceny kasowe.
(70)
Państwo ingeruje także w mechanizmy ustalania cen na SHFE, ponieważ bierze ono udział w transakcjach kupna i sprzedaży aluminium pierwotnego za pośrednictwem Biura Rezerw Państwowych i innych agencji rządowych. Poza tym państwo ustala dzienne limity cen, kierując się zasadami SHFE, które zostały zatwierdzone przez krajowy organ regulacyjny - Chińską Komisję Papierów Wartościowych („CSRC”).
(71)
ChRL wspiera przetwarzanie produktów z aluminium, przyznając częściowy zwrot VAT w przypadku wywozu wielu produktów aluminiowych (w przypadku rowerów stawka wynosi 15 %); natomiast w przypadku wywozu aluminium pierwotnego zwrot nie przysługuje. Jest to zachęta dla przemysłu chińskiego do dalszego przetwarzania aluminium i ma bezpośredni wpływ na dostępność i cenę aluminium pierwotnego na rynku krajowym. Dodatkowo dochodzenie wykazało, że od aluminium pierwotnego przeznaczonego na wywóz pobierany jest 17-procentowy podatek, natomiast na wywóz rowerów nie jest nakładany żaden podatek wywozowy. To potwierdza dodatkowo ustalenie dotyczące interwencji państwa chińskiego w krajowy rynek aluminium. Narzędzia te wpływają na obniżenie cen krajowych, co zachęca przemysł krajowy do produkowania wyrobów gotowych zawierających aluminium (takich jak produkt objęty postępowaniem) zarówno na rynek krajowy jak i z przeznaczeniem na wywóz.
(72)
Dalsze zakłócenia na rynku przez państwo chińskie ma formę interwencji rynkowych podejmowanych przez Biuro Rezerw Państwowych („SRB”), będące częścią Krajowej Komisji ds. Rozwoju Reform („NDRC”). Na przełomie 2008 r. i 2009 r. SRB zaczęło skupować zapasy aluminium pierwotnego od chińskich hut aluminium w celu stymulacji ceny tego towaru. SRB odsprzedało aluminium pierwotne na rynku, na przykład - według doniesień firmy Bloomberg (16) - na początku listopada 2010 r. Agencja informacyjna Xinhua powiadomiła o gromadzeniu zapasów w grudniu 2008 r., wyjaśniając, że planowano zgromadzić 300 000 ton aluminium po cenach, które były o 10 % wyższe niż cena rynkowa, z zamiarem spowodowania wzrostu cen (17). Realizowany przez SRB plan gromadzenia zapasów zakładał skup aluminium od kilku chińskich hut, choć blisko połowa miała zostać zakupiona od Aluminium Corporation of China Ltd. Świadczy to o tym, że władze Chin odgrywają kluczową rolę w ustalaniu cen aluminium pierwotnego i że ingerują w rynek.
(73)
O tym, że znaczna ingerencja ze strony państwa, opisana powyżej, jest wyraźnie ukierunkowana, świadczy między innymi 12. pięcioletni planu rozwoju aluminium (na lata 2011-2015), w ramach którego rząd Chińskiej Republiki Ludowej wyraźnie zapowiada, że zamierza „dostosować ulgi podatkowe i ulgi z tytułu podatku wywozowego oraz inne dźwignie gospodarcze i ściśle kontrolować całkowitą kwotę zwiększenia produkcji i wywozu produktów podstawowych”. Plan ten stanowi kontynuację polityki, która istniała w poprzednim planie dotyczącym aluminium. Ponadto plany te były wdrażane na przestrzeni wielu lat i, jak wykazano powyżej, w okresie objętym postępowaniem stosowano kilka środków wykonawczych.
(74)
Liczne zakłócenia cen aluminium pierwotnego w Chinach, wywołane ingerencją państwa, mają wpływ na ceny surowców. Ponadto producenci czerpią korzyści z tych zakłóceń w tym sensie, że zazwyczaj dokonują zakupów na rynku chińskim od lokalnych dostawców, stosujących ceny obowiązujące na chińskich rynkach kasowych (lub SHFE) jako wartości odniesienia. W ODP ceny te były o około 7 % niższe od cen na światowych rynkach. Teoretycznie chińskie przedsiębiorstwa mogą również kupować pewne ilości po cenach giełdy metali w Londynie (LME), gdy ceny na chińskim rynku są wyższe w wyniku interwencji państwa, natomiast odwrotna operacja jest niemożliwa dla podmiotów spoza ChRL.
(75)
Dlatego też uznano, że chiński rynek aluminium uległ zakłóceniu ze względu na znaczącą interwencję państwa.
(76)
Na interwencję państwa chińskiego w sektorze stali wskazuje fakt, że znacząca większość dużych chińskich producentów stali należy do państwa, a na zainstalowane moce w zakresie produkcji stali i produkcję mają wpływ poszczególne pięcioletnie plany produkcyjne, w szczególności obecny 12. plan pięcioletni (na lata 2011-2015) dla sektora żelaza i stali.
(77)
Państwo sprawuje także istotną kontrolę nad rynkiem surowców. Koks (będący obok rudy żelaza głównym surowcem do produkcji stali) podlega ograniczeniom ilościowym w wywozie i jest obłożony wywozową opłatą celną w wysokości 40 %. Można zatem stwierdzić, że na chińskim rynku stali występują zakłócenia spowodowane istotną ingerencją państwa.
(78)
Dochodzenie antydumpingowe przeprowadzone przez Komisję (18) potwierdziło znaczenie interwencji państwa również w konkretnym sektorze przewodów rurowych i rur, które są głównym surowcem służącym do produkcji rowerów ze stali.
(79)
Dlatego też uznano, że chiński rynek stali uległ zakłóceniu ze względu na znaczącą interwencję państwa.
(80)
W tych okolicznościach żadne z przedsiębiorstw nie było w stanie dowieść, że jego decyzje biznesowe dotyczące nabywania surowców nie podlegają znaczącej interwencji państwa, ani że koszty najważniejszych nakładów właściwie odzwierciedlają wartości rynkowe. W związku z tym przedsiębiorstwa te nie mogły wykazać, że spełniają kryterium 1.
(81)
Trzech współpracujących chińskich producentów eksportujących zdołało wykazać, że spełniają pozostałe cztery kryteria.
(82)
W świetle powyższych ustaleń dotyczących kryterium 1 uznano, po konsultacjach z Komitetem Doradczym, że wnioski o MET złożone przez trzech współpracujących chińskich grup producentów eksportujących należy odrzucić.
(83)
Komisja oficjalnie poinformowała przedsiębiorstwa objęte postępowaniem w ChRL oraz skarżącego o wynikach ustaleń w sprawie MET. Dano im również możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz złożenia wniosku o przesłuchanie, w przypadku zaistnienia szczególnych powodów, dla których powinni zostać przesłuchani.
1.2. Uwagi stron
(84)
Po ujawnieniu dotyczącym MET jedno przedsiębiorstwo stwierdziło, że odmowa przyznania MET jest oparta na analizie całości chińskiego przemysłu rowerowego, a nie na analizie konkretnych przedsiębiorstw. W odniesieniu do tej kwestii należy odnotować, że choć Komisja dokonała oceny sektorów stali i aluminium w Chinach, istnieje wyraźne powiązanie pomiędzy rynkami stali i aluminium w ChRL a zakupami produktów ze stali i aluminium jako surowców przez współpracujące grupy.
(85)
Ponadto argumentowano, że przewaga kosztowa uzyskana przez chińskich producentów rowerów w odniesieniu do stali i aluminium jest nieznaczna, ponieważ stanowi zaledwie od 1,4 % do 1,75 %, jeśli uzna się, że pierwotne aluminium i stal stanowią 20-25 % kosztów produkcji rowerów oraz że różnica między cenami na LME i SHFE wyniosła 7 % w trakcie ODP.
(86)
W tej kwestii podkreśla się, że kluczowym czynnikiem w analizie jest udział surowca w koszcie produkcji (który w tym przypadku był znaczący, ponieważ wyniósł co najmniej 20-25 % kosztów produkcji) oraz fakt, że rynek surowców w ChRL jest zakłócony. Dokładny wpływ ilościowy zakłócenia na koszt ponoszony przez przedsiębiorstwo nie jest uważany za czynnik decydujący.
(87)
Argumentowano również, że w innym dochodzeniu Komisja przeanalizowała ceny bezpośrednich surowców wykorzystywanych przy wytwarzaniu produktu objętego postępowaniem, a nie ceny surowca pierwotnego, a więc w obecnym przypadku Komisja powinna była ocenić ingerencję państwa w ceny surowca bezpośredniego, tzn. wyciskanie profili aluminiowych, a nie w ceny aluminium pierwotnego, które jest surowcem pierwotnym.
(88)
W odniesieniu do tej kwestii należy zauważyć, że każde dochodzenie analizowane jest odrębnie. Ponadto fakt, że rynek aluminium pierwotnego jest kontrolowany przez państwo, wskazuje, że rynek aluminiowych produktów pośrednich również nie działa na warunkach gospodarki rynkowej, tzn. w odpowiedzi na podaż i popyt. Argument został zatem odrzucony.
(89)
Argumentowano również, że różnice w cenach aluminium pierwotnego między SHFE a LME nie mogą prowadzić do różnicy w cenie wyciskanych profili aluminiowych pomiędzy odpowiednimi rynkami oraz że należy uwzględnić takie czynniki jak wydajność produkcji, potencjał rezydualny oraz koszt zobowiązań środowiskowych.
(90)
W odniesieniu do tej kwestii podkreśla się, że nie przedłożono dowodów potwierdzających ten zarzut. Przy braku takich dowodów Komisja nie była w stanie przeanalizować ani zweryfikować tego zarzutu, a zatem został on odrzucony.
(91)
Dodatkowo twierdzono, że pomijając fakt istnienia szeregu kolejnych produktów pośrednich, Komisja nie uwzględniła faktycznych właściwości oraz czynników w odniesieniu do wyceny produktów końcowych, czyli rowerów. W szczególności inne czynniki niż cena surowca mają wpływ na cenę rowerów, ponieważ rower sprzedawany jest bezpośrednio konsumentowi końcowemu (w przeciwieństwie do aluminium pierwotnego) - na przykład konkretne cechy techniczne roweru oraz zapotrzebowanie konsumentów.
(92)
Nie przedstawiono jednakże żadnych konkretnych informacji szczegółowych na temat tych właściwości, dlatego też Komisja nie mogła się do nich odnieść.
(93)
Twierdzono również, że Komisja dokonała błędnej oceny zasad funkcjonowania SHFE. Argumentowano, że CSRC reguluje funkcjonowanie SHFE w podobny sposób jak m.in. Autorité des marchés financiers („AMF”) we Francji lub Financial Services Authority („FSA”) w Zjednoczonym Królestwie i że rola CSRC oraz szczególne podejmowane przez nią środki regulacyjne/nadzorcze są spójne z zasadami G-20. W związku z tym wnioski dotyczące MET opierające się na roli CSRC i działaniu SHFE są bezpodstawne.
(94)
Wskazuje się, że przedsiębiorstwo nie wzięło pod uwagę faktu, że FSA (19) i AMF (20) są niezależnymi jednostkami pozarządowymi, natomiast CSRC jest jednostką na poziomie ministerstwa, działającą pod bezpośrednim nadzorem Rady Państwa (21). Rada Państwa jest najwyższym państwowym organem wykonawczym oraz najwyższym organem administracji państwowej (22). Jest to kolejny przykład potwierdzający, że państwo jest aktywnie zaangażowane w regulowanie rynku aluminium w ChRL. Jeśli chodzi o zgodność z zasadami G-20, przedsiębiorstwo jedynie złożyło oświadczenie, ale nie wyjaśniło, o jakie zasady chodzi. Ten argument został więc odrzucony.
(95)
Ponadto jedno przedsiębiorstwo nie zgodziło się z dokonaną przez Komisję oceną, że praktycznie niemożliwy jest arbitraż na światowym punkcie odniesienia, czyli LME, lub cenach na innych rynkach i cenach SHFE, i że w związku z tym SHFE działa w oderwaniu od innych rynków światowych.
(96)
Wskazuje się, że stoi to w sprzeczności z zaakceptowaniem przez przedsiębiorstwo różnicy cen między SHFE a LME w okresie, kiedy cena na SHFE była wyższa niż cena na LME i argumentowaniem, że w tym okresie chińscy producenci płacili więcej za produkty z aluminium niż producenci unijni.
(97)
Przedsiębiorstwo argumentowało również, że w 2010 r. SHFE zaczęła dopuszczać fizyczną dostawę aluminium do składów celnych w strefie wolnego handlu w Szanghaju. Oznacza to, że powyższe twierdzenie nie przeczy ocenie Komisji, a wręcz potwierdza, że fizyczne dostawy mogą mieć miejsce wyłącznie do magazynów na terenie ChRL, które zostały zatwierdzone przez SHFE, w przeciwieństwie do giełd międzynarodowych, w przypadku których dostawy możliwe są na całym świecie.
(98)
Argumentowano również, że SHFE jest rynkiem terminowym i że kontrakty terminowe typu future na aluminium były przedmiotem obrotu na SHFE od 1991 r., a więc ocena Komisji, zgodnie z którą na SHFE nie są sprzedawane instrumenty pochodne, jest błędna.
(99)
SHFE jest faktycznie rynkiem terminowym. Jednak kontrakty terminowe typu future będące przedmiotem obrotu na SHFE są rozliczane poprzez fizyczną dostawę. Produkty pochodne bez dostawy fizycznej, tzn. takie, które nie są realizowane, tylko są przedmiotem obrotu przed terminem dostawy, są w ChRL ograniczone, dlatego też SHFE jest wyłącznie platformą wymiany fizycznej, izolującą chiński rynek aluminium.
(100)
Twierdzono również, że argumentacja Komisji dotycząca wpływu środków związanych z VAT/podatkami i z zapasami, odnoszących się do aluminium pierwotnego, na ceny rowerów jest wątpliwa pod względem ekonomicznym i niewystarczająco uzasadniona.
(101)
Ponieważ jednak przedsiębiorstwo nie wyjaśniło, których elementów zabrakło w analizie dokonanej przez Komisję, ani nie uzasadniło swojego twierdzenia, Komisja nie mogła się odnieść do tych uwag.
(102)
Ponadto twierdzono, że istnieją podobieństwa pomiędzy polityką przemysłową w ChRL a polityką w UE, i że Komisja nie wykazała, by polityka przemysłowa w ChRL miała jakikolwiek bezpośredni lub znaczący wpływ na decyzje dotyczące nakładów, produkcję rowerów czy operacje sprzedaży chińskich producentów eksportujących rowery.
(103)
W odniesieniu do tej kwestii zwraca się uwagę, że przedsiębiorstwo nie określiło, do jakiej polityki unijnej się odnosi, dlatego też Komisja nie może zająć stanowiska wobec tego zarzutu. Ponadto, w odniesieniu do stwierdzenia, że nie wykazano, że polityka przemysłowa w ChRL ma znaczący wpływ na decyzje dotyczące nakładów, produkcję rowerów czy operacje sprzedaży chińskich producentów eksportujących rowery, zwraca się uwagę, że istnienie pięcioletniego planu w sektorze aluminium w ChRL oraz zakłócenia cen aluminium będącego przedmiotem obrotów na odizolowanej giełdzie, w sytuacji gdy aluminium stanowi 20-25 % całości kosztów produkcji roweru, wskazują na istnienie bezpośredniego powiązania pomiędzy polityką przemysłową w ChRL a decyzjami dotyczącymi nakładów, produkcji i sprzedaży podejmowanymi przez chińskich producentów eksportujących rowery.
(104)
Twierdzono również, że Komisja naruszyła trzymiesięczny termin przewidziany w rozporządzeniu podstawowym. W odniesieniu do tej kwestii zwraca się uwagę, że ze względu na nikłą chęć współpracy ze strony chińskich eksporterów Komisja podjęła dodatkowe wysiłki mające na celu podniesienie poziomu współpracy, kontaktując się z dużą liczbą dodatkowych eksporterów, którzy zostali zidentyfikowani na późniejszym etapie dochodzenia. Wskutek tego nie można było dokonać ustaleń dotyczących MET w przewidzianym terminie. Ponadto przypomina się, że Sąd (23) uznał niedawno, że dokonanie ustalenia dotyczącego MET po upływie terminu trzech miesięcy, o którym mowa w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego, nie jest samo w sobie wystarczające, by doprowadzić do unieważnienia rozporządzenia nakładającego środki antydumpingowe. Zwrócono również uwagę, że art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego został w międzyczasie zmieniony z takim skutkiem, że Komisja dokonuje tylko ustalenia dotyczącego MET w odniesieniu do przedsiębiorstw objętych próbą oraz że takiego ustalenia dokonuje co do zasady w terminie siedmiu miesięcy, lecz w żadnym wypadku nie później niż w terminie ośmiu miesięcy od rozpoczęcia postępowania (24). Zmiana ta ma zastosowanie do wszystkich dochodzeń nowych i będących w toku, w tym obecnego dochodzenia. Ustalenia zostały dokonane w ciągu ośmiu miesięcy od daty rozpoczęcia postępowania.
(105)
W świetle powyższego twierdzenie o naruszeniu trzymiesięcznego terminu zostaje niniejszym odrzucone.
1.3. Wniosek stron
(106)
Jedna strona wystąpiła z wnioskiem o poddanie analizie również wniosków o traktowanie na zasadach rynkowych („MET”), złożonych przez producentów w ChRL, którzy zaprzestali wywozu do Unii. Stwierdzono, że producenci ci zaprzestali wywozu do Unii wyłącznie ze względu na cła antydumpingowe stosowane od 2005 r.
(107)
W odniesieniu do tej kwestii podkreśla się, że ustalenia dotyczące dumpingu i szkody odnoszą się do okresu objętego dochodzeniem przeglądowym („ODP”) ustalonego zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Oznacza to, że dane uzyskane od producentów eksportujących w celu ustalenia normalnej wartości i ceny eksportowej również odnoszą się wyłącznie do tego okresu. Analiza MET przeprowadzana jest w kontekście ustalania normalnej wartości w przypadku producentów eksportujących w ChRL, którą porównuje się następnie z ceną eksportową w tym samym okresie. Jeśli producent nie dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem w trakcie ODP, nie można ustalić ceny eksportowej ani obliczyć marginesu dumpingu. Dlatego też nie ma powodu, by badać MET w odniesieniu do producenta, który nie dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem w trakcie ODP. Niemniej jednak przypomina się, że wszyscy producenci eksportujący mają możliwość zażądania „przeglądu okresowego” ich sytuacji na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, zaś ci producenci eksportujący, którzy nie dokonywali wywozu produktu objętego postępowaniem w trakcie okresu objętego dochodzeniem, który stał się podstawą wprowadzenia środków, mają możliwości wnioskowania o „przegląd pod kątem nowego eksportera” na podstawie art. 11 ust. 4 tego samego rozporządzenia.
(108)
W swoim wniosku strona ponadto wspomniała wyrok Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Brosmann (25) i najwyraźniej sugerowała, że na tej podstawie należy umożliwić producentom w ChRL składanie wniosku o MET, nawet jeśli nie dokonywali wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii w okresie objętym dochodzeniem. Zwraca się uwagę, że wyrok nie odnosi się do wniosków o MET składanych przez producentów eksportujących, którzy nie prowadzili wywozu w okresie objętym dochodzeniem, dlatego też nie ma on znaczenia w obecnym kontekście.
(109)
W związku z tym wniosek został odrzucony.
(110)
Twierdzono również, że ceny eksportowe w przypadku przedsiębiorstw, które nie prowadziły wywozu do Unii w ODP, należy określać w oparciu o art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, czyli na innej uzasadnionej podstawie.
(111)
W odniesieniu do tej kwestii zwraca się uwagę, że art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego nie sugeruje w sposób niepodważalny, że cenę eksportową określa się w odniesieniu do producentów w państwie, którego dotyczy postępowanie, jeśli nie dokonują żadnego wywozu do Unii. Wręcz przeciwnie, art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego odnosi się do ceny odsprzedaży przywożonego produktu, która stanowi podstawę dla określenia ceny eksportowej, a także do dostosowania wszystkich kosztów poniesionych pomiędzy przywozem a odsprzedażą, co oznacza, że dokonano faktycznego przywozu do Unii. „Inna uzasadniona podstawa” wspomniana w pierwszym zdaniu tego przepisu odnosi się do szczególnych przypadków, kiedy nie jest możliwe zastosowanie wspomnianych wcześniej metodologii. Nie zmienia to faktu, że we wspomnianym artykule zakłada się, iż w trakcie ODP nastąpił przywóz do Unii.
1.4. Wniosek
(112)
Na podstawie powyższego można stwierdzić, że żadna z chińskich grup, które złożyły wniosek o MET, nie zdołała wykazać, że spełnia kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego. Uznano zatem, że należy odrzucić wnioski o MET złożone przez wszystkie te grupy.
2. Indywidualne traktowanie
(113)
Rozporządzeniem (UE) nr 765/2012 (26), które weszło w życie w dniu 6 września 2012 r., Parlament Europejski i Rada zmieniły art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. W art. 2 rozporządzenia (UE) nr 765/2012 przewidziano, że zmiana ma zastosowanie tylko do dochodzeń wszczętych po jego wejściu w życie. Obecne dochodzenie wszczęto w dniu 9 marca 2012 r., a zatem zmiana nie ma do niego zastosowania.
(114)
Na mocy art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego cło obowiązujące na terenie całego kraju, o ile ma to zastosowanie, ustala się dla państw, których dotyczy art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, z wyjątkiem przypadków, w których przedsiębiorstwa mogą wykazać zgodnie z art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, że ich ceny eksportowe i wywożone ilości oraz warunki sprzedaży są swobodnie ustalane, że kurs wymiany walut ustalany jest na podstawie kursu rynkowego, a wszelkie interwencje państwa nie są na tyle znaczące, aby mogły pozwolić na obejście środków antydumpingowych, w sytuacji gdy eksporterów obowiązują różne stawki celne.
(115)
Trzy współpracujące grupy eksporterów, które złożyły wniosek o MET, wnioskowały również o indywidualne traktowanie na wypadek, gdyby nie zostało im przyznane MET. Na podstawie dostępnych informacji ustalono, że wszystkie trzy grupy w ChRL spełniły wszystkie warunki konieczne do indywidualnego traktowania.
3. Wartość normalna
3.1. Państwo analogiczne
(116)
Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego wartość normalną dla producentów eksportujących, którym nie przyznano MET, należy ustalić na podstawie lokalnych cen lub wartości normalnej skonstruowanej w państwie analogicznym.
(117)
W tym celu, w zawiadomieniach o wszczęciu postępowania, Komisja zaproponowała Meksyk, który był również państwem analogicznym w poprzednim dochodzeniu dotyczącym ChRL.
(118)
Wszystkie zainteresowane strony miały możliwość skomentowania wyboru przewidzianego państwa analogicznego.
(119)
Jedna strona twierdziła, że Meksyk nie jest najlepszym państwem analogicznym i lepszą opcją jest Tajwan, ponieważ to państwo jest dużym producentem rowerów, ma więcej wspólnego z ChRL niż Meksyk i prawdopodobnie pozwoli na ustalenie bardziej wiarygodnej wartości normalnej.
(120)
Komisja usiłowała nawiązać współpracę z 15 państwami, a mianowicie Bangladeszem, Kanadą, Kambodżą, Indiami, Indonezją, Malezją, Meksykiem, Norwegią, Filipinami, Sri Lanką, Tajwanem, Tajlandią, Tunezją, Turcją i USA.
(121)
Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymała tylko od trzech meksykańskich producentów rowerów, którzy zgodzili się ponadto na weryfikację ich odpowiedzi w ich siedzibach. Żadne inne przedsiębiorstwo z żadnego państwa, z którym nawiązano kontakt, nie podjęło współpracy. Sprzedaż krajowa tych trzech producentów odpowiadała ponad 30 % rynku meksykańskiego, który w 2011 r. oszacowano na ok. 1,7 mln egzemplarzy. Stwierdzono, że w konkurencyjnym środowisku działa ponad 14 producentów i kilku importerów. Przywóz rowerów w 2011 r. pochodził głównie z ChRL (ponad 60 %) i Tajwanu (20 %). Przywóz ten odpowiadał ok. 5 % wartości rynku krajowego (źródło: roczny raport ANAFABI - meksykańskiego stowarzyszenia producentów rowerów).
(122)
Profil meksykańskiego rynku produktu objętego postępowaniem, liczba podmiotów, konkurencja krajowa i cechy procesu produkcji potwierdziły, że Meksyk jest odpowiednim państwem analogicznym. W świetle powyższego rynek meksykański można uznać za reprezentatywny i konkurencyjny. Uznano zatem, że Meksyk jest odpowiednim państwem analogicznym.
3.2. Określenie wartości normalnej w państwie analogicznym
(123)
Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego wartość normalna została określona na podstawie zweryfikowanych informacji uzyskanych od producentów w państwie analogicznym, jak podano poniżej.
(124)
W toku dochodzenia wykazano, że produkt objęty postępowaniem był sprzedawany w reprezentatywnych ilościach na meksykańskim rynku krajowym.
(125)
Ponadto przeanalizowano, czy można go uznać za sprzedany w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Dokonano tego dzięki ustaleniu proporcji sprzedaży z zyskiem każdego typu produktu niezależnym klientom na rynku krajowym w ODP.
(126)
W przypadkach gdy wielkość sprzedaży danego typu produktu, sprzedawanego po cenie sprzedaży netto równej lub wyższej w stosunku do obliczonych kosztów produkcji, przekraczała 80 % całkowitej wielkości sprzedaży tego typu produktu, a średnia ważona ceny tego typu była równa lub wyższa w stosunku do kosztów produkcji, wartość normalną oparto na rzeczywistej cenie krajowej. Cena ta została obliczona jako średnia ważona cen sprzedaży krajowej tego rodzaju produktu ogółem, zrealizowanej w ODP, bez względu na to, czy była to sprzedaż z zyskiem, czy nie.
(127)
Jeżeli wielkość sprzedaży danego rodzaju produktu z zyskiem stanowiła 80 % lub mniej całkowitej wielkości sprzedaży tego rodzaju produktu lub gdy średnia ważona ceny danego rodzaju produktu była niższa niż koszty produkcji, za podstawę wartości normalnej przyjęto rzeczywistą cenę krajową, obliczoną jako średnia ważona sprzedaży z zyskiem wyłącznie dla danego typu.
(128)
Ponadto dochodzenie nie ujawniło żadnego rodzaju produktu, w przypadku którego nie dokonywano sprzedaży z zyskiem.
4. Cena eksportowa
(129)
We wszystkich przypadkach, w których produkt objęty postępowaniem był wywożony do niezależnych odbiorców w Unii, cena eksportowa ustalana była zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, tzn. na podstawie cen eksportowych faktycznie płaconych lub należnych.
(130)
W przypadkach, w których sprzedaży dokonywano za pośrednictwem powiązanego importera lub przedsiębiorstwa handlowego, ceny eksportowe konstruowano zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego na podstawie cen odsprzedaży, po których ten powiązany importer odsprzedawał produkt pierwszemu niezależnemu klientowi w Unii. Dostosowano wszystkie koszty poniesione pomiędzy przywozem a odsprzedażą, w tym koszty sprzedaży, wydatki ogólne i administracyjne oraz zyski. W odniesieniu do marży zysku użyto zysku osiągniętego przez niepowiązanego importera/niepowiązane przedsiębiorstwo handlowe prowadzące handel produktem objętym postępowaniem, gdyż rzeczywisty zysk powiązanego importera/powiązanego przedsiębiorstwa handlowego został uznany za niewiarygodny ze względu na powiązania między producentem eksportującym a powiązanym importerem/uczestnikiem rynku.
(131)
Jak stwierdzono w motywach 63 i 64, grupa Giant China odmówiła przedstawienia służbom Komisji niezbędnych informacji na temat struktury grupy jak też podstawowych informacji dotyczących produkcji, wielkości i cen sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem do Unii w trakcie ODP części przedsiębiorstw wchodzących w skład grupy Jinshan Development and Construction Ltd („Grupa Jinshan”) zaangażowanych w produkcję i sprzedaż produktu objętego postępowaniem w ChRL, wskutek czego zastosowano art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do ceny eksportowej.
(132)
Giant China zakwestionowała zastosowanie art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego zarówno w odniesieniu do odmowy MET, jak i wykorzystania faktów dostępnych w obliczeniach ceny eksportowej. Stwierdziła, że informacje, których wymagała Komisja, nie były potrzebne do obliczenia marginesu dumpingu. W tym względzie Giant China twierdziła, że informacje, których wymagano of Jinshan Group z siedzibą w ChRL, nie miały związku z oceną MET czy obliczeniami ceny eksportowej, ponieważ tylko w bardzo pośrednim stopniu dotyczyły Giant China i jej powiązanych przedsiębiorstw („Giant Group”).
(133)
Dochodzenie potwierdziło jednak, że jeden z podmiotów zależnych Giant Group, aktywnie produkujący i eksportujący produkt objęty postępowaniem do Unii przez część ODP, a mianowicie Shanghai Giant & Phoenix Bicycles Co Ltd („GP”), ma wspólne powiązania kapitałowe, strukturalne i kierownicze z Jinshan Group, i że ta grupa jest zaangażowana w produkcję i sprzedaż produktu objętego postępowaniem. W wyniku braku odpowiedzi na pytania w formularzu wniosku o MET oraz na pytanie w kwestionariuszu antydumpingowym ze strony przedsiębiorstw wchodzących w skład Jinshan Group, które były zaangażowane w produkcję i sprzedaż produktu objętego postępowaniem w ChRL, nie było możliwości dokonania oceny, w jakim stopniu produkcja i sprzedaż produktu objętego postępowaniem Grupy Jinshan wpłynęły na ustalenie ceny eksportowej w odniesieniu do GP, a konsekwencji do Giant jako całości. Nie można było dalej badać, czy spełnione zostały warunki art. 2 ust. 7 lit. c rozporządzenia podstawowego. Z powodu braku współpracy w tym względzie argumenty Giant China musiały zostać odrzucone.
(134)
Giant China twierdziła ponadto, że nie ma potrzeby uwzględniania informacji cenowych dotyczących pozostałych producentów eksportujących w obliczeniach indywidualnej marży producenta eksportującego, jeżeli Giant Group i Jinshan Group nie tworzą jednego podmiotu z uwagi na istniejące ścisłe powiązania w zakresie finansowym, handlowym i zarządzania.
(135)
Dowody zawarte w aktach sprawy potwierdzają, że GP i Jinshan Group są ze sobą ściśle powiązane pod względem kapitałowym, strukturalnym i zarządzania. Ze względu na brak pełnych informacji na temat wszystkich stron powiązanych z GP, w szczególności na temat chińskich producentów eksportujących rowery, którzy są podmiotami zależnymi Jinshan Group, nie ma możliwości dokonania pełnych i rzetelnych obliczeń ceny eksportowej i określenia w związku z tym indywidualnego marginesu w odniesieniu do GP, a w konsekwencji w odniesieniu do całości Giant Group.
(136)
Twierdzono również, że informacje, których wymagano, w sposób nieuzasadniony obciążały Giant Group, i że działa ona, dokładając wszelkich starań, w odniesieniu do postępowania. W tym względzie należy zwrócić uwagę, że do momentu przedstawienia uwag do ujawnienia ostatecznych ustaleń, nie przedstawiono żadnych dowodów wskazujących, że Giant China poczyniła jakiekolwiek starania w celu zebrania informacji wymaganych w formularzu wniosku o MET i w kwestionariuszu antydumpingowym w odniesieniu do przedsiębiorstw wchodzących w skład Jinshan Group zaangażowanych w produkcję i sprzedaż produktu objętego postępowaniem. W toku dochodzenia Giant group twierdziła, że dostarczenie wymaganych informacji nie było konieczne, ale nie twierdziła, że uzyskanie takich informacji stanowiło nieuzasadnione obciążenie. Giant China przedstawiła dowody rzekomych starań dopiero po ujawnieniu ostatecznych ustaleń, czyli na etapie, na którym takie informacje nie mogły być zweryfikowane. W związku z tym nie można było już ich uwzględnić.
(137)
Giant China twierdziła, że w każdym razie nie było żadnego ryzyka obejścia jakichkolwiek ewentualnych środków antydumpingowych, na przykład w wyniku przenoszenia produkcji między grupami, ponieważ GP, która stanowiła jedyne ogniwo łączące obie grupy, zaprzestała wszelkiej działalności we wrześniu 2011 r. W tym względzie należy zwrócić uwagę, że pod koniec ODP GP w dalszym ciągu istniała jako podmiot, co zostało również potwierdzone przez Giant China. W związku z tym działalność produkcyjna mogła być podjęta na nowo w dowolnym momencie w przyszłości i fakt, że GP rzekomo zaprzestała wszelkiej działalności we wrześniu 2011 r. jest bez znaczenia. Giant China twierdziła ponadto, że ryzyko obejścia można byłoby wyeliminować w inny sposób, np. w oparciu o klauzulę dotyczącą monitorowania, o której mowa w motywach 276 i 277 poniżej. W tym względzie należy zwrócić uwagę, że klauzula dotycząca monitorowania ma tylko zastosowanie do przedsiębiorstw niepowiązanych, więc związane z tym ryzyko ma inny charakter i nie można byłoby zastosować takich samych środków zaradczych.
(138)
Giant China twierdziła ponadto, że powinna była mieć miejsce wizyta weryfikacyjna na miejscu w siedzibie GP w ChRL w celu sprawdzenia działalności GP w zakresie produkcji i sprzedaży po wrześniu 2011 r. W tym względzie należy zwrócić uwagę, że nie było istotne, czy GP zaprzestała działalności po wrześniu 2011 r. Jeżeli nawet by tak było faktycznie, GP mogła wznowić produkcję i sprzedaż rowerów w dowolnym momencie i weryfikacja na miejscu nie miałaby wpływu na zmniejszenie takiego ryzyka.
(139)
Giant China przedstawiła ponadto pewne dowody wskazujące, że udziały Giant China w GP zostały sprzedane w dniu 30 marca 2013 r. Należy jednak zwrócić uwagę, że transakcja ta miała miejsce po upływie ODP i na zaawansowanym etapie dochodzenia, w związku z tym informacji tych nie można sprawdzić ani też nie są one istotne w ramach tego dochodzenia. W tym względzie, gdyby Giant wystąpiła z wnioskiem o przegląd jej sytuacji po sprzedaży udziałów, można to uznać w stosownym momencie zgodnie z postanowieniami rozporządzenia podstawowego.
(140)
W tych samych dokumentach Giant China dostarczyła inne wyjaśnienia dotyczące oceny Komisji uzasadniającej zastosowanie art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Nie były one jednak na tyle istotne, aby wpłynąć na zmianę początkowej oceny Komisji.
(141)
W związku z tym ustalenia dotyczące zastosowania art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego wobec Giant Group zostają potwierdzone.
5. Porównanie
(142)
Wartość normalną i cenę eksportową porównano na podstawie ceny ex-works. Aby zapewnić rzetelne porównanie między wartością normalną a ceną eksportową, wzięto pod uwagę, w formie dostosowania, różnice wpływające na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. W stosownych przypadkach dokonano dalszych dostosowań w odniesieniu do podatków pośrednich, zniżek, poziomu handlu, transportu, ubezpieczenia, kosztów manipulacyjnych i dodatkowych, opakowania, opłat związanych z kredytem, opłat bankowych i prowizji we wszystkich przypadkach, w których uznano je za uzasadnione, prawidłowe i poparte materiałami dowodowymi.
6. Margines dumpingu
6.1. Dla współpracujących producentów eksportujących
(143)
Marginesy dumpingu dla trzech współpracujących przedsiębiorstw zostały ustalone na podstawie porównania ważonej średniej wartości normalnej określonej dla współpracujących meksykańskich producentów z ważoną średnią ceną eksportową każdego przedsiębiorstwa mającą zastosowanie do Unii zgodnie z art. 2 ust. 11 i art. 2 ust. 12 rozporządzenia podstawowego.
(144)
Marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:
Przedsiębiorstwo
Margines dumpingu
Zhejiang Baoguilai Vehicle Co. Ltd.
19,2 %
Oyama Bicycles (Taicang) Co. Ltd.
20,9 %
Ideal (Dongguan) Bike Co., Ltd.
0 %
6.2. Dla wszystkich pozostałych producentów eksportujących
(145)
Ponieważ chęć współpracy ze strony ChRL była znikoma, jak stwierdzono w motywach 22 i 24, ustaleń dotyczących współpracujących przedsiębiorstw nie można uznać za reprezentatywne w odniesieniu do tego państwa. W związku z tym ogólnokrajowy margines dumpingu, mający zastosowanie do wszystkich pozostałych producentów eksportujących w ChRL, nie może zostać zmieniony.
(146)
W konsekwencji podtrzymuje się niniejszym ogólnokrajowy margines dumpingu na poziomie ustalonym rozporządzeniem (WE) nr 1095/2005, tzn. 48,5 %.
D. DEFINICJA PRZEMYSŁU UNIJNEGO
(147)
Szacuje się, że produkt podobny jest wytwarzany przez około 380 producentów w UE. Ponadto zgłosiło się sześć krajowych stowarzyszeń producentów unijnych.
(148)
Wszystkie dostępne informacje, w tym dane zebrane od producentów unijnych oraz stowarzyszeń krajowych, jak również statystykę produkcji dostępną Komisji wykorzystano w celu ustalenia całkowitej produkcji unijnej wynoszącej około 11 mln rowerów w ODP.
(149)
Producenci unijni, których produkcja stanowi łączną produkcję unijną, stanowią przemysł unijny w rozumieniu art. 4 ust. 1 oraz art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego i będą poniżej określani jako „przemysł unijny”.
(150)
Jak wskazano powyżej, biorąc pod uwagę wysoką liczbę współpracujących producentów unijnych, do próby wybrano ośmiu producentów unijnych reprezentujących około 25 % produkcji i sprzedaży łącznej przemysłu unijnego produktu podobnego w ODP. Wszyscy unijni producenci objęci próbą korzystali z systemu zwolnień określonego w motywie 1 powyżej.
E. SYTUACJA NA RYNKU UNIJNYM
1. Konsumpcja w Unii
(151)
Sprzedaż przemysłu Unii oceniono na podstawie danych zebranych od producentów w odpowiedzi na formularze dotyczące kontroli wyrywkowej oraz danych zebranych od różnych stowarzyszeń producentów rowerów w Unii.
(152)
Konsumpcja w Unii została ustalona na podstawie sprzedaży całego przemysłu unijnego na rynku unijnym, jak oszacowano w motywie 151 oraz przywozu ze wszystkich innych państw zgłoszonego przez Eurostat.
(153)
Całkowita konsumpcja w Unii zmniejszyła się z 22 459 062 sztuk w 2008 r. do 20 116 602 sztuk w ODP, tj. o 10 % w okresie badanym. Jest to w głównej mierze efekt spadku wynoszącego 8 % w latach 2008-2009, po którym konsumpcja pozostawała na stałym poziomie i zmalała jedynie nieznacznie w ODP (o 2 %). W 2009 r. rynek znajdował się w szczególności pod wpływem kryzysu gospodarczego, z którego do tej pory się nie otrząsnął. Kolejny spadek w 2011 r. był głównie spowodowany ciągłymi ostrożnymi wydatkami konsumpcyjnymi w obecnej sytuacji gospodarczej.
Tabela 1
Konsumpcja
2008
2009
2010
2011
Wielkość (w sztukach)
+
przywóz ogółem
10 017 616
8 974 906
9 734 143
8 840 362
+
produkcja unijna sprzedawana na rynku unijnym
12 441 446
11 604 072
10 946 875
11 276 240
=
konsumpcja
22 459 062
20 578 978
20 681 018
20 116 602
Indeks (2008 = 100)
100
92
92
90
Źródło:
Eurostat, odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
2. Przywóz z ChRL
2.1. Wielkości przywozu towarów po cenach dumpingowych oraz udział w rynku rowerów pochodzących z ChRL
(154)
Wielkość przywozu produktu objętego postępowaniem, pochodzącego z ChRL, została ustalona na podstawie informacji statystycznych dostarczonych przez Eurostat. Wielkość przywozu z ChRL spadła gwałtownie w latach 2008-2009, odpowiednio z 941 522 sztuk do 597 339 sztuk, tj. o 37 %. W roku 2010 poziom przywozu rósł, jednak w ODP ponownie spadł, osiągając poziom 581 459 sztuk. Znaczny spadek przywozu z Chin zbiegł się z kryzysem gospodarczym i od tamtej pory sytuacja nie uległa poprawie. Ogólnie rzecz biorąc, w okresie badanym przywóz z Chin zmalał o 38 %.
(155)
Chiński udział w rynku zmalał odpowiednio z 4,2 % w 2008 r. do 2,9 % w ODP. Skutki spadku udziału w rynku zrównoważyło częściowo zmniejszenie konsumpcji w Unii.
(156)
Jednak podkreśla się, że względnie niski i zmniejszający się udział w rynku przywozu z Chin powinien być postrzegany w kontekście ustaleń trwającego jednocześnie dochodzenia w sprawie obejścia środków, o którym mowa w motywie 14 oraz 15 (zob. motywy 223 oraz 224).
Tabela 2
Przywóz z ChRL
2008
2009
2010
ODP
Wielkość przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie (w sztukach)
941 522
597 339
627 120
581 459
Indeks (2008 = 100)
100
63
67
62
Udział przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, w rynku (%)
4,2
2,9
3,0
2,9
Źródło:
Eurostat.
3. Ceny przywozu objętego postępowaniem
3.1. Kształtowanie się cen
(157)
Jak ustalono w rozporządzeniu (WE) nr 1095/2005, dane Eurostatu można było wykorzystać jedynie w ograniczonym zakresie w celu określenia trendów cenowych przywozu towarów po cenach dumpingowych w okresie między rokiem 2008 a ODP z następujących powodów:
(158)
Ceny importowe oparte na danych Eurostatu nie uwzględniają poszczególnych rodzajów produktu oraz znacznych różnic cenowych pomiędzy poszczególnymi rodzajami produktu objętego postępowaniem. Istotny wpływ na średnie ceny w poszczególnych państwach ma asortyment produktów każdego z państw. Ponadto porównując kolejne modele przywozu współpracujących eksporterów, nawet w ramach tych samych rodzajów i modeli produktów, można zauważyć, że istnieją znaczne różnice cenowe w zależności od części rowerowych. W związku z tym ceny ustalone przez Eurostat nadal nie są rozstrzygające do celów niniejszego dochodzenia. Ceny importowe ustalone przez Eurostat dla ChRL, dalej przedstawione w formie zindeksowanej, mogą wskazywać jedynie na trendy cenowe, nie są jednak użyteczne do porównywania cen sprzedaży między różnymi państwami i UE.
(159)
Zgodnie z danymi Eurostatu ważone średnie ceny importowe, dalej przedstawione w postaci zindeksowanej, z ChRL znacznie wzrosły w okresie badanym, jak to przedstawiono w tabeli 3. Nie można jednak wyciągnąć jednak żadnych wniosków, nie znając rodzaju rowerów importowanych z ChRL i nie wiedząc, czy z roku na rok następowała zmiana w asortymencie produktu.
Tabela 3
Cena przywozu z ChRL
2008
2009
2010
ODP
Cena przywozu z ChRL
Indeks (2008 = 100)
100
173
217
214
Źródło:
Eurostat.
3.2. Podcięcie cenowe
(160)
Podcięcie cenowe współpracujących producentów eksportujących, w przypadku których wykryto stosowanie dumpingu, obliczono na podstawie ich aktualnej, zweryfikowanej ceny eksportowej (ceny CIF na granicy Unii), zarówno z uwzględnieniem cła antydumpingowego, jak i bez jego uwzględnienia. Odpowiednimi cenami sprzedaży przemysłu unijnego były ceny oferowane niezależnym klientom, dostosowane w koniecznych przypadkach do poziomu ceny ex-works. W trakcie ODP, na podstawie różnych rodzajów produktu określonych w kwestionariuszu wykryto podcięcie cenowe jedynie w przypadku jednego producenta eksportującego, które wynosiło 61 % bez uwzględnienia cła antydumpingowego i 44 % z uwzględnieniem cła antydumpingowego
(161)
Biorąc pod uwagę fakt, że chęć współpracy ze strony chińskich producentów eksportujących była znikoma, a ustaleń dotyczących współpracujących przedsiębiorstw nie można było uznać za reprezentatywne dla danego państwa, jak również fakt, że średniej ceny ustalonej przez Eurostat nie można było uznać za rozstrzygającą, stwierdzono, że poziomy podcięcia ustalone w trakcie ostatniego przeglądu wygaśnięcia, po którym przyjęto rozporządzenie (WE) nr 1095/2005, o którym mowa w motywie 3, powinny posłużyć jako odniesienie w trakcie ustalania ogólnokrajowego podcięcia dla ChRL ze względu na brak jakichkolwiek innych, bardziej wiarygodnych informacji, tj. 53 % po odjęciu cła antydumpingowego i 39 % z jego uwzględnieniem.
4. Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego
(162)
Jak wskazano w motywach 8, 9 oraz 10, w obecnym dochodzeniu przeanalizowano, czy nastąpiła zmiana sytuacji przemysłu unijnego, uzasadniająca potrzebę przeprowadzenia ponownej oceny ustaleń dotyczących szkody przyjętych w zmieniającym przeglądzie okresowym. W wyniku dochodzenia potwierdzono, że: (i) zgodnie z tendencją światową produkcja rowerów w UE polega głównie na pracochłonnym montażu części rowerowych, które są projektowane w różnych miejscach i z nich sprowadzane zgodnie ze specyfikacją klientów. (ii) W toku dochodzenia wykazano, że w celu obniżenia kosztów produkcji przemysł unijny czyni nieustannie starania, aby zautomatyzować i usprawnić procesu montażu. Ponadto niektórzy producenci unijni skorzystali ze stosunkowo niższych kosztów pracy w Europie Środkowej i Wschodniej w porównaniu z okresem objętym dochodzeniem w ramach zmieniającego przeglądu okresowego. Statystyki produkcji dostępne Komisji potwierdzają tę tendencję. (iii) W toku dochodzenia potwierdzono, że preferowanym surowcem jest stop aluminium, natomiast stal pozostawała głównym surowcem modeli niższej klasy i rowerów dla dzieci. W związku ze wspomnianymi zmianami sytuację gospodarczą przemysłu unijnego zbadano w sposób przedstawiony poniżej
(163)
Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała wszystkie istotne czynniki i wskaźniki gospodarcze mające wpływ na sytuację przemysłu unijnego.
(164)
Do celów analizy szkody ustanowiono następujące wskaźniki szkody:
-
wskaźniki makroekonomiczne (produkcja, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, udział w rynku, zatrudnienie, wydajność, wzrost, wielkość marginesów dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu) poddane zostały ocenie na poziomie całkowitej produkcji unijnej dla wszystkich producentów unijnych na podstawie informacji zebranych od krajowych stowarzyszeń producentów unijnych oraz poszczególnych producentów unijnych. Czynniki te w miarę możliwości porównano z ogólnymi informacjami zawartymi we właściwych oficjalnych statystykach,
-
wskaźniki mikroekonomiczne (zapasy, jednostkowa cena sprzedaży, koszty produkcji, przepływy środków pieniężnych, rentowność, zwrot z inwestycji, zdolność do pozyskiwania kapitału, inwestycje i wynagrodzenia) poddane zostały ocenie w odniesieniu do producentów unijnych objętych próbą na podstawie przedstawionych przez nich informacji.
a) Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
(165)
W okresie badanym produkcja przemysłu unijnego nieustannie zmniejszała się w tempie szybszym niż konsumpcja w Unii, co przedstawiono w tabeli 1 powyżej w motywie 153. Tak więc produkcja zmniejszyła się z 13 541 244 sztuk w 2008 r. do 11 026 646 sztuk w ODP, co stanowiło spadek o 19 %.
Tabela 4
Łączna produkcja unijna
2008
2009
2010
ODP
Wielkość (w sztukach)
Produkcja
13 541 244
12 778 305
11 682 329
11 026 646
Indeks (2008 = 100)
100
94
86
81
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, odpowiednie statystyki publiczne.
(166)
Moce produkcyjne zmniejszyły się o 5 % między 2008 r. a ODP, co częściowo zrównoważyło wpływ spadku produkcji w wysokości 19 % na wskaźnik wykorzystania mocy produkcyjnych. Wskaźnik ten spadł następnie o 14 punktów procentowych w tym samym okresie, osiągając 74 % w ODP.
Tabela 5
Moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
2008
2009
2010
ODP
Wielkość (w sztukach)
Moce produkcyjne
15 804 000
15 660 000
15 150 000
15 000 000
Indeks (2008 = 100)
100
99
96
95
Wykorzystanie mocy produkcyjnych
86 %
82 %
77 %
74 %
Indeks (2008 = 100)
100
95
90
86
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, odpowiednie statystyki publiczne.
b) Wielkość sprzedaży
(167)
Ogólnie rzecz biorąc, wielkość sprzedaży przemysłu unijnego na rynku Unii zmniejszyła się w podobny sposób, co konsumpcja w Unii, wykazując w okresie badanym spadek w wysokości 9 %, z 12 441 446 sztuk w 2008 r. do 11 276 240 sztuk w ODP. W latach 2009-2010 sprzedaż nadal jednak malała, a tymczasem konsumpcja utrzymywała się na stabilnym poziomie, co odzwierciedla utratę udziału w rynku przez przemysł unijny w 2010 r., jak przedstawiono poniżej w tabeli 7 w motywie 168. W ODP wielkość sprzedaży wzrosła ponownie, nie osiągnęła jednak swojego poziomu z 2008 r.
Tabela 6
Sprzedaż przemysłu unijnego w UE
2008
2009
2010
ODP
Wielkość (w sztukach)
12 441 446
11 604 072
10 946 875
11 276 240
Indeks (2008 = 100)
100
93
88
91
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, odpowiednie statystyki publiczne.
c) Udział w rynku
(168)
Udział przemysłu unijnego w rynku wzrósł z 55,4 % w 2008 r. do 56,1 % w ODP, tj. o 0,7 punktu procentowego w ODP. Ta niewielka poprawa o 0,7 punktu procentowego w okresie badanym uwzględniała znaczny spadek z 56,4 % w 2009 r. do 52,9 % w 2010 r. Ogólny wzrost udziału przemysłu unijnego w rynku na tle spadającej wielkości sprzedaży (zob. motyw 167) można wytłumaczyć ogólnym spadkiem konsumpcji (zob. motyw 153).
Tabela 7
Udział przemysłu unijnego w rynku
2008
2009
2010
ODP
Udział w rynku unijnym (%)
55,4
56,4
52,9
56,1
Indeks (2008 = 100)
100
102
96
101
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, odpowiednie statystyki publiczne.
d) Zatrudnienie i wydajność
(169)
Zatrudnienie bezpośrednie zmniejszyło się o 17 %, z 14 197 zatrudnionych w 2008 r. do 11 783 w ODP. Spadek zatrudnienia nastąpił po ograniczeniu wielkości produkcji.
(170)
Ogólnie rzecz biorąc, w okresie badanym wydajność zmniejszyła się o 2 %. Spadek produkcji między 2008 r. i 2009 r. połączony ze stałym spadkiem zatrudnienia w tym samym okresie spowodował obniżenie produktywności między 2008 r. i 2009 r. Następnie w latach 2009-2010 wydajność wzrosła, co można tłumaczyć restrukturyzacją przemysłu oraz inwestowaniem w bardziej wydajne procesy produkcji w tym samym okresie. Dalszy spadek wielkości produkcji w ODP w połączeniu z mniej gwałtownym spadkiem zatrudnienia skutkował kolejnym zmniejszeniem wydajności w ODP.
Tabela 8
Łączne zatrudnienie i wydajność w Unii
2008
2009
2010
ODP
Liczba zatrudnionych
14 197
14 147
12 067
11 783
Indeks (2008 = 100)
100
100
85
83
Wydajność (sztuki/rok)
954
903
968
936
Indeks (2008 = 100)
100
95
102
98
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, odpowiednie statystyki publiczne.
e) Wzrost
(171)
W okresie badanym konsumpcja zmniejszyła się o 10 %. Udział przemysłu unijnego w rynku pozostał na stosunkowo stałym poziomie (zwiększając się jedynie w nieznacznym stopniu, tj. o +0,7 punktu procentowego w okresie badanym, jak przedstawiono w motywie 168). Zmniejszający się rynek Unii wskazuje, że producenci unijni nie mają możliwości skorzystania z jakiegokolwiek wzrostu.
f) Wielkość marginesu dumpingu
(172)
W ODP utrzymywał się dumping z ChRL, jak wyjaśniono w motywach 143-145 powyżej. Z uwagi na znaczne wolne moce produkcyjne w ChRL (zob. motyw 203) oraz dowiedzione obejście środków (zob. motyw 223 i 224) wpływ rzeczywistych marginesów dumpingu na przemysł unijny nie może być uważany za nieistotny.
g) Poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu
(173)
Przeanalizowano, czy sytuacja przemysłu unijnego poprawiła się po wcześniejszym dumpingu. Stwierdzono, że spodziewana poprawa sytuacji przemysłu unijnego po wcześniejszym dumpingu nie nastąpiła, o czym świadczy zwłaszcza utrzymująca się niska wydajność i zmniejszenie wykorzystania mocy produkcyjnych. Poprawę sytuacji przemysłu unijnego utrudniały także, jak ustalono, praktyki obchodzenia środków (zob. motyw 223 oraz 224).
h) Zapasy
(174)
Zapasy rowerów w przypadku producentów unijnych wynosiły 517 977 sztuk pod koniec ODP, co stanowiło stabilny poziom w odniesieniu do ich poziomu w 2008 r., pomimo spadku w wysokości 25 % w latach 2008-2009.
(175)
Niektórzy producenci unijni dysponowali bardzo ograniczonymi poziomami zapasów, ponieważ sprzedawali całą swoją produkcję powiązanym przedsiębiorstwom w ramach swojej odpowiedniej grupy. Ponadto ustalono, że producenci unijni produkowali głównie na zamówienie klientów. Zmiany stanu zapasów w okresie badanym zakłócały wszystkie wspomniane czynniki, w związku z czym wskaźnika tego nie można uważać za miarodajny.
Tabela 9
Zapasy
2008
2009
2010
ODP
Wielkość (w sztukach)
Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego
519 832
390 398
522 779
517 977
Indeks (2008 = 100)
100
75
101
100
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
i) Ceny sprzedaży i koszty
(176)
Średnie ceny sprzedaży ex-works w UE pozostawały na stabilnym poziomie w okresie badanym pomimo wzrostu w wysokości 3 % w latach 2008-2009. Cena sprzedaży w ODP spadła ponownie do poziomu z 2008 r.
Tabela 10
Jednostkowa cena sprzedaży w UE
2008
2009
2010
ODP
Jednostkowa cena sprzedaży w UE (w EUR)
144
149
146
144
Indeks (2008 = 100)
100
103
102
100
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(177)
Koszt produkcji został obliczony na podstawie średniej ważonej wszystkich rodzajów produktu podobnego wyprodukowanego przez producentów unijnych. W okresie badanym koszty produkcji nieznacznie wzrosły o 2 %, jak przedstawiono w tabeli 11 poniżej.
Tabela 11
Jednostkowy koszt produkcji
2008
2009
2010
ODP
Jednostkowy koszt produkcji (EUR/sztuka)
141
147
146
145
Indeks (2008 = 100)
100
104
103
102
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
j) Rentowność
(178)
Poziomy rentowności zostały ustalone na podstawie sprzedaży niepowiązanym klientom. Przemysł unijny był bliski osiągnięcia progu rentowności między 2010 r. a ODP. Ogólnie rzecz biorąc, w okresie badanym rentowność pogorszyła się, wykazując spadek z 1,9 % w 2008 r. do -0,1 % w ODP.
Tabela 12
Rentowność
2008
2009
2010
ODP
Rentowność sprzedaży unijnej
1,9 %
1,6 %
0,3 %
-0,1 %
Indeks (2008 = 100)
100
100
98
98
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
k) Inwestycje i zwrot z inwestycji
(179)
W okresie badanym inwestycje znacznie się zwiększyły, tj. o 16 %, z 7 952 150 EUR w 2008 r. do 9 263 184 EUR w ODP. Wzrost ten odzwierciedla nieustanne starania przemysłu unijnego, aby zwiększyć wydajność procesu produkcji i zachować konkurencyjność.
(180)
Zwrot z inwestycji wykazywał podobną tendencją co rentowność. W 2008 r. zwrot z inwestycji był dodatni (14 %), jednak w ODP spadł do poziomu -1 %.
Tabela 13
Inwestycje i zwrot z inwestycji
2008
2009
2010
ODP
Inwestycje (’000 EUR)
7 952 150
9 421 745
19 288 284
9 263 184
Indeks (2008 = 100)
100
118
243
116
Zwrot z inwestycji
14 %
11 %
2 %
-1 %
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
l) Przepływ środków pieniężnych i zdolność do pozyskiwania kapitału
(181)
Przepływ środków pieniężnych podlegał podobnym zmianom co rentowność, pozostał jednak dodatni w całym okresie badanym. Zmiany te przedstawiono w tabeli 14 poniżej w formie obrotów wyrażonych w procentach.
(182)
Jedynie producenci unijni należący do większych grup nie zgłaszali żadnych szczególnych problemów z pozyskiwaniem kapitału. Producenci unijni nienależący do większych grup zgłaszali pogorszenie swojej sytuacji finansowej związane z niską rentownością oraz pogorszeniem się warunków handlowych zarówno z dostawcami, jak i klientami. Zdolność do pozyskiwania kapitału została dodatkowo zagrożona na skutek niechęci ze strony banków do finansowaniu rynku rowerowego w obecnej sytuacji gospodarczej.
Tabela 14
Przepływ środków pieniężnych
2008
2009
2010
ODP
Przepływ środków pieniężnych
3,2 %
3,1 %
1,8 %
1,3 %
Indeks (2008 = 100)
100
97
99
98
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
m) Wynagrodzenia
(183)
W okresie objętym postępowaniem koszty pracy na pracownika utrzymywały się raczej na stałym poziomie, jedynie w roku 2009 zauważalny jest wzrost. Głównym powodem był wpływ ograniczenia personelu na tabele wynagrodzeń przedsiębiorstw, z jednoczesnym zachowaniem wyszkolonych pracowników w celu utrzymania wydajności i jakości.
Tabela 15
Wynagrodzenia
2008
2009
2010
ODP
Koszty wynagrodzenia na pracownika (w EUR)
15 747
17 393
17 383
16 581
Indeks (2008 = 100)
100
110
110
105
Źródło:
odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
5. Wnioski dotyczące szkody
(184)
Pomimo wprowadzonych środków większość wskaźników szkody odnoszących się do wyników działalności przemysłu unijnego pogorszyła się w okresie badanym. W szczególności nastąpił znaczny spadek wskaźników makroekonomicznych, takich jak wielkość produkcji (-19 %), moce produkcyjne (-5 %), wskaźnik wykorzystania mocy produkcyjnych (-14 %) oraz zatrudnienie (-17 %). Ponadto zysk związany ze wskaźnikami makroekonomicznymi spadł w okresie badanym, przy czym rentowność wyniosła -0,1 % w ODP.
(185)
Jak wynika z powyższego, przemysł unijny pozostaje w niepewnej sytuacji, odnotowując spadki zysków, a w 2010 r. i ODP był bliski osiągnięcia progu rentowności. Ponadto wszelkie możliwości dalszego wzrostu i zysków osłabiała presja w zakresie przywozu towarów po cenach dumpingowych z ChRL oraz przywozu z obejściem środków (zob. motywy 223 i 224).
(186)
Mimo to przemysł unijny był w stanie utrzymać, a nawet nieco zwiększyć swój udział w kurczącym się rynku. Zwiększone inwestycje w okresie badanym (+16 %) wskazują na dążenie przemysłu unijnego do zachowania konkurencyjności. Łącznie z wprowadzonymi niedawno innowacjami przemysłu unijnego opisanymi w motywie 248 poniżej wskazuje to na leżącą u jego podstaw żywotność oraz efektywność ekonomiczną.
(187)
Na tej podstawie stwierdzono, że przemysł unijny doznawał istotnej szkody w rozumieniu art. 3 rozporządzenia podstawowego i znajdował się w niekorzystnej sytuacji.
(188)
Po ujawnieniu ustaleń strony stwierdziły, powołując się na sprawę zakonserwowanych mandarynek (27), że Komisja była zobowiązana do podjęcia kroków w celu rozwiązania problemu braku pewnych informacji na skutek znikomej współpracy ze strony chińskich producentów eksportujących i w związku z tym, że tego nie uczyniła, Komisja naruszyła zobowiązania proceduralne wynikające z rozporządzenia podstawowego. Strony proponowały ponadto wykorzystanie chińskiej statystyki eksportu, która, w przeciwieństwie do Eurostatu, zawiera podział na główne rodzaje rowerów eksportowanych na rynek unijny, lub zwrócenie się do krajowych organów celnych największych importujących państw członkowskich zgodnie z art. 6 ust. 3 lub 4 rozporządzenia podstawowego, aby przeprowadziły analizę różnych rodzajów rowerów importowanych z ChRL.
(189)
Jak wspomniano w motywach 19 i 21, Komisja oficjalnie powiadomiła o wszczęciu dochodzenia znanych producentów eksportujących w ChRL, zrzeszenie chińskich producentów oraz przedstawicieli państwa, którego dotyczy postępowanie. Komisja skontaktowała się z około 70 chińskimi przedsiębiorstwami, które były już znane służbom Komisji z poprzedniego dochodzenia, a na późniejszym etapie, kiedy wszczęto dochodzenie antysubsydyjne wspomniane w motywie 16, Komisja zidentyfikowała dodatkowo ok. 300 chińskich producentów eksportujących, z którymi również skontaktowano się w kontekście tego przeglądu okresowego. Ponadto przedstawiciele państwa, którego dotyczy postępowanie, zostali powiadomieni wraz z wszczęciem dochodzenia, że w przypadku braku dostatecznej współpracy ze strony producentów eksportujących Komisja może oprzeć swoje ustalenia na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. Podkreślono, że ustalenia oparte na dostępnych faktach mogą być mniej korzystne dla strony, której dotyczy postępowanie.
(190)
W sprawie zakonserwowanych mandarynek, elementem analizowanym przez Sąd był nakład starań, jakie Komisja powinna była podjąć dla uzyskania istotnych informacji dotyczących obliczenia wartości normalnej w oparciu o cenę lub wartości konstruowanej w oparciu o producentów krajowych w państwie trzecim o gospodarce rynkowej, nawiązując w tym celu współpracę ze zidentyfikowanymi potencjalnymi analogicznymi rynkami.
(191)
W obecnym dochodzeniu brak informacji wynika z daleko posuniętego braku współpracy stron, będących faktycznie przedmiotem dochodzenia. Jak wspomniano w motywie 186, strony były wielokrotnie proszone o współpracę, ale do niej nie przystąpiły. Co za tym idzie, w przeciwieństwie do sprawy zakonserwowanych mandarynek, Komisja aktywnie i wielokrotnie zwracała się o współpracę do stron, których dotyczy postępowanie. Porównanie sprawy zakonserwowanych mandarynek z obecnym dochodzeniem jest w związku z tym nieuzasadnione.
(192)
Komisja oceniła przydatność pozostałych źródeł, w tym chińskich danych statystycznych dotyczących wywozu. Stwierdzono, że w przypadku niniejszego dochodzenia alternatywne źródła były nieodpowiednie ze względu na ich niedostateczny poziom szczegółowości, co uniemożliwiało obliczenie nowych marginesów. Ponadto stwierdzono, że chińskie dane statystyczne są niespójne z danymi statystycznymi Eurostatu, ponieważ wykazują one znacznie wyższy poziom przywozu niż podaje Eurostat. W związku z tym nie można było wykorzystać proponowanych alternatywnych źródeł informacji. Niektóre strony proponowały Komisji podjęcie współpracy z krajowymi organami celnymi największych importujących państw członkowskich, w celu przeprowadzenia analizy różnych kategorii produktu przywożonych z ChRL. W odpowiedzi na to stwierdzenie uważa się, że poza brakiem możliwości zastosowania takiego rozwiązania w praktyce, nawet jeśli takie dane są gromadzone, nie wypełniłyby one luki informacyjnej spowodowanej brakiem współpracy. Wynika to stąd, że w szczególności z uwagi na poziom wymaganej analizy nie można byłoby opierać się na fakturach, na których nie podaje się opisu odpowiedniego rodzaju produktu na poziomie szczegółowości koniecznym do uzyskania sensownej porównywalności rodzaju produktu.
(193)
Kilka stron twierdziło także, że Komisja nie przeprowadziła analizy asortymentu produktów przywożonych z ChRL w celu uzyskania uczciwego porównania przywozu z wielkością produkcji unijnej dla celów dokonania obiektywnego i uczciwego porównania pod względem odniesionej przez Unię szkody i ustalenia podcięcia cenowego. Ponadto strony twierdziły, że Komisja powołała się na wartość podcięcia cenowego ustaloną w poprzednim dochodzeniu, o którym wspomniano w motywie 5, która został obliczona na podstawie średnich cen podanych przez Eurostat, bez znajomości faktycznego składu przywozu. Stwierdzono ponadto, że Komisja nie zrobiła nic, aby ustalić, czy przywożone produkty były faktycznie porównywalne z rowerami produkowanymi w Unii, i w związku z tym analiza podcięcia cenowego przeprowadzona przez Komisję w odniesieniu do producentów niewspółpracujących jest wadliwa. Z powyższych powodów strony stwierdziły, że należy również wywnioskować, że Komisja nie przeprowadziła obiektywnej oceny i nie podała odpowiedniego wyjaśnienia dla swojego ustalenia, że przemysł unijny w dalszym ciągu ponosi istotną szkodę.
(194)
W tym względzie należy zwrócić uwagę, że jak wspomniano w motywie 160, podcięcie cenowe współpracujących producentów eksportujących, w przypadku których wykryto stosowanie dumpingu, obliczono na podstawie ich aktualnej, zweryfikowanej ceny eksportowej (ceny CIF na granicy Unii), zarówno z uwzględnieniem cła antydumpingowego, jak i bez jego uwzględnienia, biorąc pod uwagę asortyment eksportowanych przez nie produktów w ODP. Ponieważ jednak współpraca ze strony chińskich producentów eksportujących była znikoma i w konsekwencji ustalenia współpracujących chińskich producentów eksportujących nie mogły być uznane za reprezentatywne dla ChRL jako całości, jak wspomniano w motywie 145, nie można było zmienić poziomów podcięcia cenowego, jakie ustalono w trakcie zmieniającego przeglądu okresowego, o którym mowa w motywie 3.
(195)
Wobec daleko posuniętego braku współpracy Komisja musiała oprzeć się na faktach dostępnych w celu ustalenia poziomów ogólnokrajowego dumpingu, podcięcia i usunięcia szkody. W tym kontekście Komisja wzięła pod uwagę alternatywne źródła informacji, które ze względów podanych w motywach 192-194 nie mogły być wykorzystane. W związku z tym, wobec braku przeciwnych ustaleń, poziomy ogólnokrajowego dumpingu, podcięcia i usunięcia szkody ustalone w trakcie zmieniającego przeglądu okresowego, o którym mowa w motywie 3, zostały przyjęte jako odniesienie do celów niniejszego dochodzenia.
(196)
Potwierdzono, że wbrew twierdzeniu stron zastosowano poziomy odniesienia ustalone w toku przeglądu wygaśnięcia zakończonego rozporządzeniem (WE) nr 1095/2005, o którym mowa w motywie 3, a nie poziomy ustalone w toku zmieniającego przeglądu okresowego zakończonego rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 990/2011.
(197)
Twierdzono ponadto, że Komisja nie przeanalizowała zgłaszanych błędów popełnianych przez organy celne, utrudniających uczciwe porównanie chińskich cen importowych. Przypomina się, że w toku obecnego dochodzenia nie można było dokonać sensownego porównania cen na skutek daleko posuniętego braku współpracy, zatem w tych okolicznościach argument zostaje uznany za nieistotny.
F. TRWAŁY CHARAKTER ZMIENIONYCH OKOLICZNOŚCI I PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI SZKODY
1. Dumping
(198)
Zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego przeanalizowano, czy okoliczności dotyczące dumpingu i szkody zmieniły się w znacznym stopniu oraz czy można racjonalnie stwierdzić, że zmiana ta ma trwały charakter.
(199)
Trzej chińscy współpracujący producenci eksportujący podlegali w poprzednim dochodzeniu stawce cła rezydualnego, natomiast w obecnym dochodzeniu zostały dla nich obliczone indywidualne stawki cła. Jak wspomniano w motywach 113 i 115, wszyscy trzej producenci eksportujący w ChRL spełniają wymogi indywidualnego traktowania. W dokumentacji nie było żadnych informacji, które wskazywałyby, że sytuacja współpracujących producentów eksportujących objętych postępowaniem mogłaby ulec zmianie w najbliższej przyszłości.
(200)
Ponadto w toku dochodzenia wykazano, że chiński system kontyngentów eksportowych, który miał zastosowanie w trakcie zmieniającego przeglądu okresowego, został zniesiony przez rząd ChRL i jest mało prawdopodobne, aby miał zostać przywrócony, biorąc w szczególności pod uwagę ukierunkowaną na wywóz politykę rządową w sektorze rowerów, o których mowa w motywie 203. Ponadto w toku dochodzenia nie wykryto żadnych dowodów na to, że zachowanie cen eksportowych wspomnianych trzech przedsiębiorstw zmieni się w znacznym stopniu w najbliższej przyszłości.
(201)
W związku z tym uznaje się, że zmienione okoliczności, które doprowadziły do marginesów dumpingu obliczonych dla trzech chińskich współpracujących producentów eksportujących, mają trwały charakter.
(202)
W odniesieniu do cła obowiązującego dla całej ChRL w toku dochodzenia nie wykazano żadnych zmienionych okoliczności, w związku z czym proponuje się utrzymanie tego samego poziomu cła, który ustalono w trakcie zmieniającego przeglądu okresowego.
(203)
Ponadto zbadano, czy utrzymywanie środka jest wciąż konieczne do zrównoważenie skutków dumpingu. Według chińskiego stowarzyszenia rowerów (Chinese Bicycles Association) całkowita produkcja rowerów w ChRL w 2011 r. wynosiła 83,45 mln sztuk, wykazując wzrost w wysokości 2,3 % w stosunku do 2010 r. Ponadto chiński sektor rowerów jest nadal ukierunkowany na wywóz. W 2011 r. wywóz rowerów z ChRL wyniósł 55,72 mln, czyli 67 % łącznej produkcji, co stanowiło spadek o 4,2 % w stosunku do 2010 r. Krajowa sprzedaż wyniosła około 23,73 mln sztuk w 2011 r. Najważniejszym regionem produkcji w ChRL jest Tianjin, w którym w 2011 r. wytworzono blisko połowę łącznej produkcji. Zgodnie z dwunastym planem pięcioletnim rozwoju przemysłu lekkiego i przemysłu tekstylnego w regionie Tianjin na tym obszarze rozwijane są nowe strefy przemysłowe, specjalizujące się w produkcji rowerów. W związku z tym oszacowano, że do 2015 r. zdolność produkcyjna w zakresie rowerów na obszarze Tianjin osiągnie poziom 55 mln rowerów, co stanowi wzrost o 44 % w stosunku do 2011 r., przy czym blisko połowa tej produkcji zostanie przeznaczona na wywóz (więcej niż łączna konsumpcja rowerów w Unii w ODP)
(204)
Ponadto trzy współpracujące przedsiębiorstwa zgłosiły wskaźnik wykorzystania mocy produkcyjnych na poziomie między 72 % a 81 % w ODP. Stosując ekstrapolację, szacuje się, że wolne moce produkcyjne przemysłu chińskiego wynoszą ponad 25 mln rowerów, co stanowi liczbę dwukrotnie większą niż łączna produkcja przemysłu unijnego w ODP i o 24 % większą niż całkowita konsumpcja w Unii. Ponadto, ponieważ produkcja rowerów jest pracochłonna, wydaje się, że ze względu na dużą dostępność taniej siły roboczej dostępnej w ChRL, chińscy producenci są w stanie dość szybko zwiększać nowe moce produkcyjne.
(205)
Co więcej, pod względem wielkości rynek unijny jest drugim największym na świecie rynkiem, tuż za chińskim, co czyni UE bardzo atrakcyjnym obszarem, jeżeli chodzi o ewentualny popyt.
(206)
Ustalenia dokonane w toku dochodzenia w sprawie obejścia środków (zob. motyw 14) potwierdzają, że rynek unijny jest nadal atrakcyjny dla chińskich producentów eksportujących, którzy w przypadku braku środków prawdopodobnie skierowaliby znaczne wielkości wywozu do UE.
(207)
Ponadto inne potencjalnie ważne rynki eksportowe dla ChRL są chronione środkami antydumpingowymi (Kanada (28)), co powoduje ograniczenie liczby potencjalnych rynków państw trzecich dostępnych dla wywozu chińskiego bez cła.
(208)
Należy przypomnieć, że w Stanach Zjednoczonych istniała krajowa produkcja rowerów w przeszłości i wprowadzane były cła antydumpingowe przeciwko ChRL. Po zniesieniu ceł antydumpingowych pod koniec lat 90. przywóz chiński masowo wszedł na rynek Stanów Zjednoczonych. Produkcja krajowa niemalże zniknęła w kolejnych latach. W 2011 r. oszacowano, że 99 % rowerów sprzedawanych w Stanach Zjednoczonych pochodziło z przywozu, z czego 93 % z ChRL, a 6 % z Tajwanu. Produkcję krajową rowerów w Stanach Zjednoczonych szacuje się na około 56 000 jednostek rocznie, przy czym roczna konsumpcja wynosi około 16 mln rowerów. Łączny rynek rowerów w Stanach Zjednoczonych (w tym sprzedaż powiązanych części i akcesoriów) wyceniono na 6 mld USD w 2011 r.
(209)
W związku z tym chiński sektor rowerów jest sektorem ukierunkowanym na wywóz, w którym prymat wiodą nieuczciwe praktyki cenowe na wielu rynkach na całym świecie. Ponadto ustalenia dokonane w toku dochodzenia w sprawie obejścia środków potwierdzają utrzymujące się zainteresowanie chińskich eksporterów rynkiem unijnym. Co więcej, zachowania takie sugerują, że jeżeli środki zostałyby uchylone, na rynek unijny prawdopodobnie trafiałby chiński przywóz po niskich cenach, którego celem byłoby przejęcie rynku krajowego. W związku z tym można wywnioskować, że utrzymywanie środków jest nadal koniecznie w celu zrównoważenia skutków dumpingu.
(210)
Po ujawnieniu ustaleń twierdzono, że w analizie pominięto fakt, że wzrost produkcji w ChRL jest ograniczony dostępnością siły roboczej i że ChRL traci swoją przewagę pod względem kosztów pracy na rzecz innych państw południowoazjatyckich działających w oparciu o preferencyjne umowy handlowe. Wobec braku współpracy twierdzenia tego nie można było zweryfikować i w związku z tym nie zostało wzięte pod uwagę.
2. Szkoda
(211)
W odniesieniu do powodów wszczęcia z urzędu przeglądu okresowego w toku dochodzenia zbadano następujące zmiany w strukturze sektora rowerów UE: (i) przestawienie się z pełnego cyklu produkcyjnego na (częściowe) operacje montażu z wykorzystaniem przywożonych części; (ii) zmiana poziomu kosztów ze względu na rozbudowywanie, przenoszenie i powstawanie nowych obiektów produkcyjnych w Europie Środkowej i Wschodniej; (iii) narastająca zmiana w wykorzystaniu surowców, polegająca na przejściu ze stali na stopy, związana z tendencjami wśród konsumentów. W wyniku ustaleń przedstawionych w motywie 162, wszystkie wymienione zmiany mają charakter trwały i globalny, w związku z czym jest mało prawdopodobne, aby sytuacja uległa zmianie w najbliższej przyszłości.
(212)
Jeżeli chodzi o ocenę prawdopodobieństwa kontynuacji szkody, biorąc pod uwagę niepewną sytuację przemysłu unijnego opisaną w motywach 184-187, jest również możliwe, że producenci unijni nie będą w stanie w dalszym ciągu opierać się presji cenowej, którą wywierałby chiński przywóz towarów po cenach dumpingowych, i w rezultacie będą zmuszeni wycofać się z rynku unijnego, ponosząc konsekwencje w postaci utraty zatrudnienia i inwestycji, technologii i wiedzy fachowej (zob. motywy 247 i 248). W związku z tym można wywnioskować, że istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji szkody w przypadku uchylenia środków.
(213)
Niektóre ze stron argumentowały, że przemysł unijny nie doświadcza istotnej szkody, ponieważ publicznie dostępne informacje sugerują, że jego sytuacja finansowa jest dobra. Należy zauważyć, że sytuacja finansowa przemysłu unijnego jest oceniania na podstawie informacji gromadzonych i weryfikowanych w toku dochodzenia wśród reprezentatywnej próby producentów unijnych. Oceny tej nie można zastąpić publicznie dostępnymi informacjami, dotyczącymi niektórych producentów unijnych, bez względu na ich rzekomo znaczną produkcję i wartość sprzedaży. W związku z tym, ustalenia poczynione w toku dochodzenia, analizowane w motywach 162 do 187, przeczą informacjom przedstawionym przez wspomniane strony. Dlatego też ich argumenty uznano za bezpodstawne.
(214)
Ponadto twierdzono, że utrzymanie środków antydumpingowych wobec ChRL byłoby dyskryminacyjne, ponieważ towary z innych państw trzecich są rzekomo przywożone po cenach dumpingowych i powodują szkodę, w szczególności towary ze Sri Lanki, jednak nie obowiązują żadne środki antydumpingowe dotyczące przywozu z tych państw. W wyniku dochodzenia w sprawie obejścia środków zakresem obowiązywania środków antydumpingowych objęto przywóz rowerów m.in. ze Sri Lanki. Ponadto nie przedstawiono żadnych dowodów wskazujących na to, że przedsiębiorstwa faktycznie prowadzące działalność produkcyjną w wymienionym państwie, miałyby stosować dumping. W związku z tym argument danej strony został uznany za bezpodstawny i odrzucony.
G. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
1. Wprowadzenie
(215)
Zgodnie z art. 3 ust. 6 i 7 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy istotna szkoda, której doznał przemysł unijny, została spowodowana przez przywóz towarów po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie. Znane czynniki, inne niż przywóz towarów po cenach dumpingowych, które mogły w tym samym czasie powodować szkodę dla przemysłu unijnego, również poddano ocenie w celu stwierdzenia, czy spowodowana przez nie ewentualna szkoda nie została przypisana przywozowi towarów po cenach dumpingowych. Analizie poddano w szczególności wyniki dochodzenia w sprawie obejścia środków.
2. Wpływ przywozu chińskich towarów po cenach dumpingowych
(216)
Przywóz chiński uległ zmniejszeniu w okresie badanym i stanowił 2,9 % udziału w rynku w ODP. Ten stosunkowo niski i malejący udział w rynku należy postrzegać w kontekście przywozu z obejściem środków z Indonezji, Malezji, Sri Lanki oraz Tunezji (zob. motyw 223 oraz 224).
(217)
Jak wspomniano w motywie 160, stwierdzono, że przywóz z ChRL w istotny sposób podcinał ceny sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym, wywierając tym samym znaczną presję na poziom cen na rynku unijnym
(218)
Jednocześnie większość wskaźników szkody charakteryzowała się tendencją spadkową, w szczególności produkcja (-19 %) i wielkość sprzedaży (-9 %), moce produkcyjne (-5 %) i wykorzystanie mocy produkcyjnych (-14 %).
(219)
Rentowność przemysłu unijnego spadła w całym badanym okresie, a przemysł Unii był bliski osiągnięcia progu rentowności ze względu na presję chińskich cen. Z tego względu przemysł unijny nie był w stanie podnieść cen do poziomu rentowności bez utraty znacznego udziału w rynku.
(220)
W związku z tym stwierdzono, że presja wywierana przez przywóz rowerów po cenach dumpingowych miała decydujący wpływ na obecną niekorzystną sytuację gospodarczą przemysłu unijnego
(221)
Po ujawnieniu ustaleń stwierdzono, że przydatność malejących poziomów produkcji i wykorzystania mocy produkcyjnych nie została poparta odpowiednimi argumentami, w szczególności wobec faktu, że uznano, iż spadek produkcji nie ma wpływu na rentowność. Należy zwrócić uwagę, że wszystkie elementy szkody są istotne dla oceny sytuacji ekonomicznej przemysłu unijnego, bez względu na to, czy mają wpływ na poziomy rentowności w danym przypadku, czy też nie. Jak wyjaśniono w motywie 237, spadek rentowności i pozostałych wskaźników dotyczących zysków nie został spowodowany kurczącym się rynkiem, ale można go przypisać ciągłej presji ze strony dumpingowego przywozu z Chin. Ten argument został więc odrzucony.
(222)
Ta sama strona twierdziła również, że zmiany udziału w rynku przywozu z Chin nie zostały odpowiednio przeanalizowane, ponieważ w analizie nie uwzględniono gwałtownego spadku przywozu w okresie badanym. Twierdzono również, że w analizie związku przyczynowego nie uwzględniono wzrostowych trendów cenowych tego przywozu. W odpowiedzi na ten argument należy przypomnieć, że zmniejszający się udział w rynku przywozu z Chin musi być postrzegany w kontekście ustaleń trwającego jednocześnie dochodzenia w sprawie obejścia środków, o którym mowa w motywie 216. Trend cenowy przywozu z Chin, ustalony na podstawie danych Eurostatu, nie ma sensu, ponieważ nie uwzględnia zmian cen przywozu chińskich rowerów za pośrednictwem państw wykorzystywanych do obejścia środków. Na tej podstawie argument ten został zatem odrzucony.
3. Skutek przywozu z obchodzeniem środków
(223)
Jak wspomniano w motywie 15, w toku dochodzenia w sprawie obchodzenia środków ustalono, że obowiązujące środki dotyczące ChRL są obchodzone dzięki operacjom montażu i przeładunku w Indonezji, Malezji, Sri Lance i Tunezji. Na podstawie tych ustaleń różnicę między wielkościami przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, podanymi przez Eurostat, oraz wielkościami będącymi przedmiotem wywozu przez przedsiębiorstwa faktycznie prowadzące działalność produkcyjna, tj. te, które kwalifikowały się do zwolnienia z rozszerzonych środków z powodów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 501/2013, uznano za przywóz z obejściem obowiązujących środków („przywóz z obejściem środków”)
(224)
W kontekście analizy związku przyczynowego uznano, że przywóz ten faktycznie pochodzi z Chin i w związku z tym należy go rozpatrywać łącznie z bezpośrednim przywozem z Chin. Na tej podstawie ustalono zatem, że wielkość chińskiego przywozu osiągnęła 1 904 761 sztuk w ODP. W 2008 r. przywóz osiągnął 2 321 240 sztuk. W 2009 r. przywóz spadł do 1 802 101 sztuk, tj. o 22 %, a w 2010 r. wzrósł niemal do tego samego poziomu co w 2008 r., osiągając 10,6 % udziału w rynku. W końcu przywóz spadł ponownie w ODP o 13 %, osiągając udział w rynku w wysokości 9,5 %. W okresie badanym wielkość przywozu zmniejszyła się o 18 % W kontekście kurczącego się rynku (zob. motyw 153) wspomniany spadek wielkości przywozu nie skutkował istotną utratą udziału w rynku, gdyż w okresie badanym ten udział zmniejszył się zaledwie o 0,8 %. Ze względu na brak informacji na temat asortymentu produktów przywożonych z ChRL oraz przywozu z obejściem środków porównywanie cen tego przywozu z cenami przemysłu unijnego na rynku unijnym nie jest miarodajne.
Tabela 16
Przywóz z ChRL łącznie z przywozem z obejściem środków z Indonezji, Malezji, Sri Lanki i Tunezji
2008
2009
2010
ODP
Wielkość przywozu (w sztukach)
2 321 240
1 802 101
2 194 354
1 904 761
Indeks (2008 = 100)
100
78
95
82
Udział w rynku (%)
10,3
8,8
10,6
9,5
Źródło:
Eurostat.
(225)
Po ujawnieniu ustaleń niektóre strony stwierdziły, że analiza wpływu przywozu z obejściem środków jest niewystarczająca, ponieważ była oparta wyłącznie na wpływie ilościowym, a zatem brakuje w niej porównania cen opartego na analizie asortymentu produktów. Twierdzono, że brak takiej analizy wynikał z błędów proceduralnych, ponieważ analiza asortymentu produktów została pominięta pomimo współpracy ze strony producentów eksportujących z państw, których dotyczy postępowanie. Twierdzono ponadto, że przywóz z tych państw do Unii dotyczy tanich rowerów dziecięcych lub innych rowerów, które nie konkurują z rowerami produkowanymi w Unii. W odpowiedzi na ten argument zwraca się uwagę, że analiza asortymentu produktów nie mogła być przeprowadzona z powodów wyjaśnionych w motywie 192. Ponadto większość przywozu z obejściem środków odbywała się na zasadzie przeładunków, w przypadku których niedostępne były żadne informacje dotyczące asortymentu produktów. Na koniec należy zwrócić uwagę, że ustalono, iż producenci unijni mają swój udział w produkcji wszystkich segmentów produktu; w związku z tym uznano argument w sprawie rzekomego niekonkurującego przywozu dziecięcych i rowerów niskiej klasy za nieuzasadniony.
4. Wpływ innych czynników
4.1. Przywóz z innych państw
(226)
Łączny przywóz z innych państw trzecich wyniósł 6 931 333 sztuki w ODP. Poziom ten odzwierciedla niewielki wzrost, wynoszący 1 % w okresie badanym.
(227)
Pomimo zmniejszenia konsumpcji w Unii udział przywozu z innych państw trzecich w rynku był zasadniczo stabilny i wyniósł 34 % w ODP.
(228)
Tajwan pozostawał głównym państwem wywozu do UE ze stosunkowo stałym udziałem w rynku w okresie badanym, który wynosił 14 % konsumpcji w Unii w ODP.
(229)
Drugim pod względem wielkości państwem wywozu do Unii jest Tajlandia. Jej udział w rynku spadł o 2 punkty procentowe w okresie badanym, tj. z 7 % w 2008 r. do 5 % w ODP.
(230)
Jak stwierdzono w motywie 157, ceny podane przez Eurostat nie uwzględniają różnych asortymentów produktów z poszczególnych państw i w związku z tym zastosowano jedynie indeksy w celu wskazania trendów cenowych. Ze względu na brak informacji na temat asortymentu produktów przywożonych z innych państw trzecich porównywanie cen tego przywozu z cenami przemysłu unijnego na rynku unijnym nie jest miarodajne.
(231)
Należy jednak zauważyć, że jedynie wielkość przywozu z Tajwanu przekracza wielkość przywozu z Chin (w tym przywozu z obejściem środków). W tym względzie należy zwrócić uwagę na to, że przywóz rowerów z Tajwanu przeznaczony jest na rynek towarów wysokiej klasy i nie przedstawiono żadnych dowodów, które by temu przeczyły. Stwierdzono zatem, że przywozu tego nie można uznać za przyczynę szkody wyrządzonej przemysłowi unijnemu.
(232)
Szereg stron przyznało, że ceny przywozu z innych państw trzecich były niższe niż ceny przywozu chińskiego i w związku z tym przywóz z Chin nie spowodował istotnej szkody, której doznał przemysł unijny. Argument ten nie mógł zostać uwzględniony, ponieważ nie można było określić średnich cen importowych w oparciu o Eurostat z przyczyn podanych w motywie 157, a zatem na tej podstawie nie można sformułować żadnego wniosku.
(233)
Inna strona twierdziła, że przewiduje się wzrost przywozu z państw trzecich podlegających od dnia 1 stycznia 2011 r. ogólnemu systemowi preferencji (Kambodża i Bangladesz). Nie można jednak ocenić a priori wpływu cen i ilości przywozu ani skutku dla rynku unijnego. Ponadto nie były dostępne żadne informacje dotyczące możliwości zwiększenia przez te państwa mocy produkcyjnych oraz wielkości sprzedaży na rynku unijnym. Na tej podstawie nie można zatem sformułować żadnego konkretnego wniosku i twierdzenia to należało odrzucić.
(234)
Po ujawnieniu ustaleń strony stwierdziły, że analiza wpływu przywozu z państw trzecich w ramach preferencyjnych umów handlowych nie została odpowiednio przeprowadzona, ponieważ stwierdzono, że przywóz z tych państw był znaczny pod względem ilości w porównaniu z przywozem z Chin, przy czym ceny przywozu z niektórych spośród tych państw były również znacznie niższe. W tym kontekście przypomina się, że ChRL jest drugim co do wielkości państwem przywozu do Unii. Przywóz z pozostałych państw trzecich był mniejszy od wielkości przywozu rowerów z Chin. Nie wystąpiono również wobec tych państw z oskarżeniem o dumping. W związku z tym stwierdzono, że przywóz z tych państw nie mógł mieć takiego wpływu żeby spowodować zerwanie ustalonego związku przyczynowego między dużymi ilościami przywozu po cenach dumpingowych z Chin, który zbiegł się z dalszą istotną szkodą dla przemysłu unijnego. Na tej podstawie argument ten został odrzucony.
Tabela 17
Przywóz z innych państw trzecich (29)
2008
2009
2010
ODP
Sztuki
Udział w rynku
Cena
EUR/sztuka
Sztuki
Udział w rynku
Cena
EUR/sztuka
Sztuki
Udział w rynku
Cena
EUR/sztuka
Sztuki
Udział w rynku
Cena
EUR/sztuka
Tajwan
3 428 043
15 %
2 949 433
14 %
3 458 448
17 %
2 864 114
14 %
Wartość zindeksowana
100
100
100
86
94
126
101
110
125
84
93
151
Tajlandia
1 522 209
7 %
1 384 410
7 %
1 234 123
6 %
993 952
5 %
Wartość zindeksowana
100
100
100
91
99
118
81
88
114
65
73
113
Pozostałe
2 746 124
12 %
66
2 838 962
14 %
73
2 847 164
14 %
80
3 077 535
15 %
80
Wartość zindeksowana
100
100
100
103
113
111
104
113
122
112
125
121
Ogółem
7 696 376
34 %
99
7 172 805
35 %
116
7 539 735
36 %
122
6 935 601
34 %
132
Wartość zindeksowana
100
100
100
93
102
118
98
106
124
90
101
134
Źródło:
Eurostat.
4.2. Zmiany konsumpcji
(235)
Jak wspomniano w motywie 153, od roku 2008 do ODP konsumpcja zmalała o 10 %. Niemniej jednak przemysł unijny utrzymał, a nawet nieznacznie zwiększył swój udział w rynku (zob. motyw 168). Kurczący się rynek nie może być zatem źródłem szkody
4.3. Kryzys gospodarczy i warunki klimatyczne
(236)
Niektóre strony twierdziły, że panujące niekorzystne warunki gospodarcze w UE miały wpływ na zachowania konsumentów w zakresie zakupów w okresie badanym. Ponadto twierdzono, że niesprzyjające warunki pogodowe w UE w 2011 r. przynajmniej częściowo wpłynęły na sytuację przemysłu unijnego. Czynniki te rzekomo doprowadziły do ogólnego spadku konsumpcji rowerów w UE.
(237)
W toku dochodzenia faktycznie wykazano spadek konsumpcji w Unii w okresie badanym. Jak wspomniano w motywie 234, kurczącego się rynku nie można jednak uznać za źródło szkody.
(238)
Strony te twierdziły ponadto, że produkcja i zatrudnienie zmniejszyły się jedynie ze względu na tendencję w zakresie konsumpcji, a nie z powodu przywozu towarów po cenach dumpingowych. Ponieważ koszty stałe w sektorze rowerów nie są wysokie, spadek produkcji nie miał wpływu na rentowność unijnego przemysłu rowerowego. Jeżeli chodzi o zatrudnienie, jego spadek spowodowany jest procesem restrukturyzacji realizowanym przez przemysł unijny. W żadnym wypadku zmiana ta nie wyjaśnia niekorzystnych tendencji dotyczących wskaźników szkody.
4.4. Przywóz po cenach niedumpingowych
(239)
Jeden ze współpracujących producentów eksportujących przywoził towary po cenach niedumpingowych w nieznacznych ilościach, tj. bliskich 0 % łącznego przywozu z ChRL, a zatem nie mogły one mieć zauważalnego wpływu na sytuację przemysłu unijnego.
4.5. Rowery elektryczne
(240)
Argumentowano, że szkodę poniesioną przez przemysł unijny spowodowało opracowanie rowerów elektrycznych, które rzekomo zaczęły zastępować produkt objęty postępowaniem. Rowery elektryczne zostały opracowane jednak dość niedawno, a wielkość ich sprzedaży była znikoma w ODP. Nie mogły one mieć zatem wpływu na sytuację przemysłu unijnego.
4.6. Wpływ na zmiany strukturalne
(241)
Po ujawnieniu ustaleń jedna ze stron stwierdziła, że Komisja, dokonując analizy szkody i związku przyczynowego, nie przeprowadziła analizy wpływu uznanych zmian strukturalnych na rynku i w przemyśle unijnym. Stwierdzono na przykład, że Komisja w ramach analizy kosztów produkcji nie zajęła się wpływem przeniesienia produkcji do państw Europy Wschodniej. W odpowiedzi na to stwierdzenie należy zwrócić uwagę, że analiza trwałego charakteru zmian została przeprowadzona (zob. motyw 162) i stwierdzono, że zmiany miały charakter trwały (zob. motyw 211). W związku z tym nowa analiza szkody została przeprowadzona na próbie producentów unijnych wybranych w sposób pozwalający odzwierciedlić zmiany strukturalne. Należy zatem uznać, że wpływ takich zmian został należycie uwzględniony w toku analizy szkody i związku przyczynowego. Ten argument został więc odrzucony.
4.7. Wniosek
(242)
Pomimo zmniejszającej się konsumpcji w Unii stwierdzono znaczne wielkości bezpośredniego przywozu chińskich rowerów lub z obejściem środków na rynek unijny po cenach dumpingowych. Dość stabilny i istotny udział w rynku tego przywozu w okresie badanym zbiegł się z okresem, w którym trwała niekorzystna sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego (zob. motywy 184-187). Stwierdzono zatem, że istnieje związek przyczynowy między przywozem z ChRL (bezpośrednim oraz z obchodzeniem środków) a istotną szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
(243)
Rozważano też inne czynniki, takie jak wpływ przywozu z innych państw trzecich, zmiany konsumpcji, kryzys gospodarczy oraz warunki klimatyczne, przywóz po cenach niedumpingowych, rozwój rowerów elektronicznych. Żaden z tych czynników nie został uznany za wystarczająco istotny, aby mógł zerwać związek przyczynowy istniejący, jak ustalono, między przywozem z Chin po cenach dumpingowych oraz poniesioną istotną szkodą.
(244)
Na podstawie powyższej analizy, w której odpowiednio rozróżniono i oddzielono wpływ wszystkich znanych czynników na sytuację przemysłu unijnego od szkodliwego wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych, stwierdza się, że przywóz po cenach dumpingowych z ChRL łącznie z przywozem z obejściem środków spowodował istotną szkodę dla przemysłu unijnego w rozumieniu art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.
H. INTERES UNII
1. Wprowadzenie
(245)
Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy pomimo stwierdzenia dumpingu wyrządzającego szkodę istniały przekonujące powody, aby wyraźnie stwierdzić, że wprowadzenie środków antydumpingowych dotyczących przywozu z ChRL w stawkach określonych poniżej (zob. motyw 279) nie byłoby zgodne z interesem Unii.
(246)
Należy przypomnieć, że w poprzednich dochodzeniach uznawano, iż wprowadzenie środków nie jest sprzeczne z interesem Unii. Ponadto fakt, że obecne dochodzenie jest przeglądem okresowym na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, czyli analizą sytuacji, w której środki antydumpingowe zostały już zastosowane, umożliwia ocenę wszelkiego niepożądanego negatywnego wpływu obecnie obowiązujących środków antydumpingowych na strony, których dotyczy postępowanie.
(247)
Podstawą określenia interesu Unii była ocena wszystkich zaangażowanych interesów, tj. interesu przemysłu unijnego, interesu producentów części rowerów, a także interesu niepowiązanych importerów i użytkowników.
2. Interes przemysłu unijnego
(248)
W toku dochodzenia wykazano, że sytuacja przemysłu jest wciąż niepewna. Istotne wielkości przywozu towarów po cenach dumpingowych z ChRL oraz możliwość kontynuacji dumpingu i szkody świadczą o tym, że istnieje wysokie prawdopodobieństwo zaniku produkcji unijnej, gdyby środki zostały uchylone.
(249)
Przemysł unijny ma znaczny udział w innowacjach technologicznych i firmach typu spin-off, jak na przykład powstałe niedawno rowery wspomagane silnikiem elektrycznym i rowery elektroniczne, które nie byłyby opłacalne bez istnienia sektora rowerowego w UE. Ponadto przemysł unijny ma udział w osiąganiu celów środowiskowych, takich jak ekologizacja transportu i obniżenie emisyjności
(250)
Przemysł unijny jest również siłą napędzającą inne powiązane sektory, na przykład produkcję części rowerowych czy akcesoriów rowerowych oraz powiązane usługi. Przemysł unijny generuje łącznie bezpośrednio i pośrednio między 60 000 a 70 000 miejsc pracy na rynku unijnym.
(251)
Ponadto przemysł unijny podjął działania mające na celu restrukturyzację oraz dokonał inwestycji w innowacje, które poszłyby na marne, gdyby przemysł unijny przestał istnieć. Wprowadzenie środków umożliwiłoby natomiast przemysłowi unijnemu utrzymanie, a nawet zwiększenie wielkości sprzedaży, a tym samym wygenerowanie niezbędnych zwrotów z inwestycji, dzięki czemu mógłby nadal reinwestować w nowe technologie i innowacje.
(252)
W świetle wniosków dotyczących sytuacji przemysłu unijnego przedstawionych w motywach 184-187 można się spodziewać, że bez środków sytuacja finansowa przemysłu unijnego prawdopodobnie pogorszyłaby się w znacznym stopniu, co ostatecznie groziłoby zamknięciem produkcji. W związku z tym środki antydumpingowe są zgodne z interesem przemysłu unijnego.
3. Interes producentów części rowerowych
(253)
W dochodzeniu uczestniczyło stowarzyszenie producentów części rowerowych (COLIPED). COLIPED przedstawiło informacje, zgodnie z którymi w UE istnieje około 370 przedsiębiorstw zaopatrujących w części producentów rowerów i zatrudniających około 16 000 osób. Istnienie sektora dostawców jest uzależnione od dalszej produkcji rowerów w UE.
(254)
Za środkami opowiedziało się 53 producentów części rowerowych reprezentujących 39 % szacowanego na 1,2 mld EUR łącznego obrotu sektora części rowerowych. Producenci części rowerowych odnoszą korzyści dzięki objęciu zakresem obowiązywania środków podstawowych części rowerowych (zob. motyw 1). Obowiązujący system zwolnień (zob. motyw 1) zachęca do lokalnej produkcji części rowerowych poprzez ograniczanie ilości wykorzystywanych chińskich części rowerowych do poziomu niższego niż 60 % całkowitej wartości. Ze względu na zastosowane środki przemysł unijny był w stanie rozwijać się i inwestować w nowe projekty mające na celu wznowienie produkcji w UE niektórych podstawowych części.
(255)
W tym względzie uznano, że w sytuacji braku środków oraz spodziewanego zakończenia produkcji rowerów w UE, negatywne konsekwencje dotkną również sektor części rowerowych, ponieważ straci swoich klientów. Stwierdza się zatem, że wprowadzenie środków antydumpingowych byłoby zgodne z interesem sektora części rowerowych.
4. Interes użytkowników/konsumentów
(256)
Europejska Federacja Cyklistów (ECF), która jest organizacją parasolową zrzeszającą krajowe stowarzyszenia kolarskie w Europie, poparła utrzymanie obowiązujących środków antydumpingowych. ECF argumentowała, że lokalna produkcja leży w interesie konsumentów, ponieważ zapewnia jakość i bezpieczeństwo, jak również świadczenie wyspecjalizowanych usług w ramach obsługi klienta.
(257)
Ponadto ECF argumentowała, że wzrost przywozu z ChRL miałby negatywny wpływ na wysokie standardy jakości i bezpieczeństwa w UE kosztem konsumentów.
(258)
Szacuje się, że cła antydumpingowe nie mają istotnego wpływ na cenę konsumpcyjną, ponieważ większość unijnych producentów rowerów prowadzi działalność w ramach systemu zwolnień, natomiast podstawowe części rowerowe można przywozić z ChRL bez żadnych ceł, jeżeli ich udział nie przekracza 60 % całkowitej wartości wykorzystanych części.
(259)
Należy przypomnieć, że w poprzednich dochodzeniach stwierdzono, iż środki nie miałyby istotnego wpływu na użytkowników/konsumentów. Pomimo obowiązywania środków istnieje możliwość dostawy rowerów z ChRL, jak również z państw nie stosujących żadnych środków. Stwierdza się zatem, że środki antydumpingowe nie mają istotnego negatywnego wpływu na użytkowników w UE.
(260)
Po ujawnieniu ustaleń jedna ze stron stwierdziła, że w analizie nie uwzględniono negatywnego wpływu środków na użytkowników w formie dodatkowych kosztów, jakie pociągnęły za sobą te środki. Należy zwrócić uwagę, że ECF reprezentująca konsumentów poparła środki ze względu na jakość i bezpieczeństwo (zob. motyw 255). Ponadto dzięki systemowi zwolnień konsumenci już korzystają z obniżki cen niektórych części do rowerów (zob. motyw 257). Argument ten został zatem uznany za nieuzasadniony.
5. Interes niepowiązanych importerów
(261)
W trakcie dochodzenia nie prowadzono współpracy z żadnymi niepowiązanymi importerami. W związku z tym przeprowadzenie oceny wpływu środków w ODP nie było możliwe. Ponadto należy przypomnieć, że celem środków antydumpingowych nie jest zapobieganie przywozowi, tylko przywrócenie uczciwego handlu i dopilnowanie, aby towary nie były przywożone po cenach dumpingowych wyrządzających szkodę.
(262)
Należy też przypomnieć, że istnieją inne źródła przywozu, a około 45 % konsumpcji rowerów stanowią w istocie rowery przywożone.
(263)
Ponieważ przywóz po uczciwych cenach z ChRL byłby nadal dopuszczalny na rynku unijnym, a także nadal przywożone byłyby towary z państw trzecich, istnieje prawdopodobieństwo, że tradycyjna działalność importerów byłaby kontynuowana nawet w przypadku utrzymania środków antydumpingowych dotyczących ChRL. Zmienione środki antydumpingowe w odniesieniu do trzech współpracujących producentów eksportujących zwiększyłyby możliwości przywozowe z ChRL po stawce 0 % lub obniżonej. Stwierdza się zatem, że środki antydumpingowe nie mają istotnego wpływu na niepowiązanych importerów w UE.
6. Skuteczność środków
(264)
Jedna ze stron twierdziła, że środki nie byłyby skuteczne ze względu na fakt, że przemysł unijny wciąż ponosi szkodę pomimo środków antydumpingowych obowiązujących od prawie 20 lat. Zwrócono uwagę, że pomimo obowiązujących środków potwierdzono obejście środków przez chińskich producentów eksportujących za pośrednictwem innych państw trzecich, co przynajmniej częściowo tłumaczy sytuację przemysłu unijnego w ODP. Argument ten został zatem odrzucony.
(265)
Po ujawnieniu ustaleń niektóre strony stwierdziły, że środki istniejące od ponad dwudziestu trzech lat nie są uzasadnione ani względami prawnymi and handlowymi. W odpowiedzi na to stwierdzenie należy zwrócić uwagę, że nie istnieją żadne ograniczenia czasowe odnośnie do trwania środków dopóki spełnione są warunki ich wprowadzenia lub utrzymywania. Ponadto w danym przypadku środki są uzasadnione, ponieważ poczynione ustalenia potwierdziły istnienie szkodliwego dumpingu. Co więcej, sytuacja przemysłu unijnego jest dalej osłabiana na skutek obejścia środków. Ten argument został więc odrzucony.
7. Wniosek
(266)
Utrzymanie środków dotyczących przywozu rowerów pochodzących z ChRL byłoby zdecydowanie zgodne z interesem przemysłu unijnego oraz unijnych dostawców części rowerowych. Utrzymanie środków pozwoliłoby przemysłowi unijnemu na rozwój i poprawę swojej sytuacji spowodowanej przywozem towarów po cenach dumpingowych. Ponadto wpływ na importerów nie byłby istotny, ponieważ na rynku wciąż byłyby dostępne rowery po uczciwych cenach pochodzące z ChRL i innych państw trzecich. W związku z rozległym stosowaniem istniejącego systemu zwolnień przez przemysł unijny stwierdzono również, że obowiązujące środki nie miały żadnego istotnego wpływu na użytkowników/konsumentów. Natomiast gdyby środki zostały uchylone, producenci rowerów w UE prawdopodobnie zamknęliby produkcję, a tym samym spowodowali zagrożenie dla istnienia producentów części rowerowych w UE.
(267)
W związku z powyższym uznaje się, na podstawie dostępnych informacji dotyczących interesu Unii, że nie ma istotnych argumentów przeciwko wprowadzeniu środków na poziomie stawek wskazanych (motyw 279) w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z ChRL.
I. PROPONOWANE CŁA
1. Poziom usuwający szkodę
(268)
Na podstawie wniosków sformułowanych w odniesieniu do dumpingu, powstałej szkody oraz interesu Unii, obowiązujące środki wprowadzone na mocy rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 990/2011 powinny zostać utrzymane z wyjątkiem przypadków określonych poniżej.
(269)
W celu ustalenia poziomu tych środków uwzględniono stwierdzone marginesy dumpingu i kwotę cła niezbędnego do usunięcia szkody poniesionej przez producentów unijnych.
(270)
Poziom ostatecznych środków antydumpingowych powinien być wystarczający do usunięcia szkody spowodowanej przywozem objętym postępowaniem, jednak z zachowaniem ustalonych marginesów dumpingu. Przy obliczaniu kwoty należności celnych niezbędnych do usunięcia skutków dumpingu wyrządzającego szkodę uznano, że środki powinny umożliwić przemysłowi unijnemu pokrycie kosztów produkcji oraz osiągnięcie ze sprzedaży produktu podobnego w Unii takiego ogólnego zysku przed opodatkowaniem, jaki byłby możliwy do osiągnięcia dla tego rodzaju przemysłu w takim sektorze w normalnych warunkach konkurencji, czyli gdyby nie istniał przywóz towarów po cenach dumpingowych. Marża zysku przed opodatkowaniem zastosowana do tego obliczenia wynosiła 8 % obrotu ze sprzedaży rowerów. Jest ona taka sama jak w poprzednim dochodzeniu, ponieważ nie istniały żadne wskazania świadczące o tym, że stawka ta powinna zostać zmieniona.
(271)
Ponieważ chęć współpracy ze strony ChRL była znikoma, jak stwierdzono w motywach 22 i 24, ustaleń dotyczących współpracujących przedsiębiorstw nie można uznać za reprezentatywne w odniesieniu do tego państwa. W związku z tym ogólnokrajowy margines szkody pozostaje na niezmienionym poziomie ustalonym w rozporządzeniu (WE) nr 1095/2005.
(272)
W odniesieniu do dwóch współpracujących eksporterów, w przypadku których wykryto dumping, ustalono marginesy szkody na podstawie ich własnych cen eksportowych porównanych na tym samym poziomie handlu z cenami przemysłu unijnego niewyrządzającymi szkody, ustalonymi dla odpowiadającego rodzaju produktu. Marginesu szkody nie obliczono dla przedsiębiorstwa trzeciego, w przypadku którego nie stwierdzono dumpingu. W przypadku przedsiębiorstwa Oyama Bicycles (Taicang) Co. Ltd. nie zidentyfikowano marginesu szkody. Stwierdzono jednak istotny margines szkody wyższy niż margines dumpingu w przypadku przedsiębiorstwa Zhejiang Baoguilai Vehicle Co. Ltd.
(273)
Po ujawnieniu ustaleń jedna ze stron stwierdziła, że zysk docelowy w wysokości 8 % został ustalony dla warunków rynkowych, które nie odpowiadają bieżącej sytuacji i Komisja nie zapewniła odpowiedniej argumentacji, uzasadniającej powód, dla którego zysk docelowy ustalony w poprzednim dochodzeniu, o którym mowa w motywie 5, jest w dalszym ciągu uzasadniony. Należy zwrócić uwagę, że nie stwierdzono żadnych wskazań w ramach obecnego przeglądu, że stawka zysku docelowego powinna ulec zmianie. Przedmiotowa strona nie przedstawiła żadnego uzasadnionego obliczenia alternatywnego poziomu zysku docelowego, który należałoby zastosować. Argument ten został zatem odrzucony.
2. Środki ostateczne
(274)
W odniesieniu do trzech współpracujących chińskich grup eksportujących indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały ustanowione na podstawie ustaleń dokonanych w toku niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną w toku dochodzenia w odniesieniu do tych grup. Wspomniane stawki celne (w odróżnieniu od ogólnokrajowego cła mającego zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”) mają zatem wyłączne zastosowanie do przywozu produktów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i wyprodukowanych przez wspomniane grupy tj. przez konkretne wymienione podmioty prawne. Przywożone produkty wytworzone przez jakąkolwiek inną grupę, która nie została konkretnie wymieniona w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, łącznie z podmiotami powiązanymi z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, nie mogą korzystać z tych stawek i do ich produktów stosowane są stawki dla „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.
(275)
Wszelkie wnioski o zastosowanie wspomnianych indywidualnych stawek cła antydumpingowego dla przedsiębiorstw (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po utworzeniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) należy kierować do Komisji (30) wraz z wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności dotyczącymi wszelkich zmian w zakresie działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją, sprzedażą krajową i eksportową, wynikających np. z wyżej wspomnianej zmiany nazwy lub zmiany podmiotu zajmującego się produkcją lub sprzedażą. W razie potrzeby rozporządzenie zostanie odpowiednio zmienione poprzez uaktualnienie wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek cła.
(276)
Aby zapewnić należyte egzekwowanie cła antydumpingowego, poziom cła rezydualnego powinien mieć zastosowanie nie tylko do niewspółpracujących producentów eksportujących, lecz również do tych producentów, którzy nie wywozili towarów do UE w ODP.
(277)
W celu zminimalizowania ryzyka obejścia środków z względu na istotne różnice stawek należności celnych uznaje się, że w tym przypadku potrzebne są szczególne środki, aby zapewnić właściwe stosowanie ceł antydumpingowych. Do wspomnianych szczególnych środków zalicza się przedstawianie organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej zgodnej z wymogami określonymi w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Przywóz, do którego nie jest dołączona taka faktura, podlega rezydualnemu cłu antydumpingowemu, mającemu zastosowanie do wszystkich pozostałych producentów eksportujących.
(278)
Jeżeli wywóz dokonywany przez jedno z przedsiębiorstw korzystających z niższej indywidualnej stawki celnej wzrośnie w znacznym stopniu po wprowadzeniu przedmiotowych środków, tego rodzaju wzrost wielkości wywozu może zostać uznany za stanowiący sam w sobie zmianę w strukturze handlu ze względu na wprowadzenie środków w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W takich okolicznościach oraz pod warunkiem spełnienia określonych wymagań może zostać wszczęte dochodzenie w sprawie obejścia środków. W toku tego dochodzenia można między innymi zbadać potrzebę zniesienia indywidualnych stawek celnych i nałożenia ogólnokrajowego cła.
(279)
Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego stawki celne dla współpracujących eksporterów ustanawia się na poziomie odpowiednim do usunięcia szkody wyrządzonej przemysłowi unijnemu. W odniesieniu do przedsiębiorstw Zhejiang Baoguilai Vehicle Co. Ltd oraz Ideal (Dongguan) Bike Co., Ltd stawki ceł opierają się na marginesach dumpingu ustalonych w toku dochodzenia, ponieważ były one niższe niż marginesy szkody. W odniesieniu do przedsiębiorstwa Oyama Bicycles (Taicang) Co. Ltd. margines szkody był niższy niż margines dumpingu, w związku z czym wysokość cła ustala się na poziomie marginesu szkody.
(280)
Poszczególne stawki celne obliczone dla ODP powinny mieć następujące wartości
Przedsiębiorstwo
Cło ostateczne
Zhejiang Baoguilai Vehicle Co. Ltd.
19,2 %
Oyama Bicycles (Taicang) Co. Ltd.
0 %
Ideal (Dongguan) Bike Co., Ltd.
0 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
48,5 %
(281)
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 71/97 cło antydumpingowe w wysokości 48,5 % nałożone na wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa na mocy niniejszego rozporządzenia (zob. motyw 279) ma również zastosowanie do przywozu podstawowych części rowerowych, jak wskazano w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 71/97, pochodzących z ChRL,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz rowerów dwukołowych i innych rowerów (włączając trzykołowe wózki-rowery dostawcze, ale wyłączając rowery jednokołowe), bezsilnikowych, objętych kodami CN 8712 00 30 oraz ex 8712 00 70 (kodami TARIC 8712007091 i 8712007099), pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.
2. Stawka ostatecznego cła antydumpingowego stosowana do cen netto na granicy Unii, przed ocleniem, dla produktów opisanych w ust. 1 i wytwarzanych przez niżej wymienione przedsiębiorstwa jest następująca:
Przedsiębiorstwo
Cło ostateczne
Dodatkowy kod TARIC
Zhejiang Baoguilai Vehicle Co. Ltd.
19,2 %
B772
Oyama Bicycles (Taicang) Co. Ltd.
0 %
B773
Ideal (Dongguan) Bike Co., Ltd.
0 %
B774
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
48,5 %
B999
3. Stosowanie indywidualnych stawek celnych ustalonych dla przedsiębiorstw wymienionych w ust. 2 uwarunkowane jest przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi być zgodna z wymogami określonymi w załączniku. W razie braku takiej faktury stosuje się cło mające zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.
4. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
Rozszerzenie cła antydumpingowego nałożonego na przywóz rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych części rowerowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej rozporządzeniem (WE) nr 71/97 zostaje niniejszym utrzymane.
Ostatecznym cłem antydumpingowym, o którym mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 71/97, jest cło antydumpingowe mające zastosowanie do „wszystkich innych przedsiębiorstw” nałożone na mocy art. 1 ust. 2.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 29 maja 2013 r.