NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 539/2014
ze dne 16. dubna 2014
o dovozu rýže pocházející z Bangladéše a o zrušení nařízení Rady (EHS) č. 3491/90
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 207 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
v souladu s řádným legislativním postupem (1),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V rámci Uruguayského kola se Unie zavázala nabídnout preferenční režim pro dovoz rýže pocházející z nejméně rozvinutých zemí. Jednou ze zemí, kterým byla tato nabídka určena, byl Bangladéš, jenž projevil zájem o rozvoj obchodu v odvětví rýže. Za tímto účelem bylo přijato nařízení Rady (EHS) č. 3491/90 (2).
(2)
Nařízení (EHS) č. 3491/90 svěřuje Komisi pravomoci k provádění některých svých ustanovení. V důsledku vstupu Lisabonské smlouvy v platnost by měly být dané pravomoci uvedeny do souladu s články 290 a 291 Smlouvy o fungování Evropské unie. Z důvodu přehlednosti je vhodné nařízení (EHS) č. 3491/90 zrušit a nahradit jej tímto nařízením.
(3)
Preferenční dovozní režim zahrnuje snížení dovozního cla v rámci určitého množství loupané rýže. Odpovídající množství rýže, která je v jiném stupni zpracování než loupaná rýže, by se mělo vypočíst podle nařízení Komise (ES) č. 1312/2008 (3).
(4)
Pro stanovení dovozního cla použitelného na rýži pocházející z Bangladéše by se měla zohlednit příslušná ustanovení nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1308/2013 (4).
(5)
Aby se zajistilo, že se výhody preferenčního dovozního režimu omezí pouze na rýži pocházející z Bangladéše, měla by vyvážející země vydat osvědčení o původu.
(6)
Za účelem nahrazení nebo pozměnění některých jiných než podstatných prvků tohoto nařízení by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o stanovení pravidel, podle nichž je zapojení do režimu podmíněno složením jistoty, v souladu s článkem 66 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1306/2013 (5). Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracovávání aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(7)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení by Komisi měly být svěřeny prováděcí pravomoci. Není-li výslovně uvedeno jinak, měly by být tyto pravomoci vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (6). Bude-li ovšem zapotřebí preferenční dovozní režim pozastavit, mělo by být Komisi povoleno, aby prováděcí akty přijala bez použití uvedeného nařízení.
(8)
Toto nařízení je součástí společné obchodní politiky Unie, jež musí být v souladu s cíli politiky Unie v oblasti rozvojové spolupráce stanovené v článku 208 Smlouvy o fungování EU, zejména pokud jde o vymýcení chudoby a podporu udržitelného rozvoje a řádné správy věcí veřejných v rozvojových zemích. Toto nařízení by proto mělo odpovídat požadavkům Světové obchodní organizace (WTO), zvláště rozhodnutí o rozdílném a výhodnějším zacházení, reciprocitě a plnější účasti rozvojových zemí (tzv. „zmocňovací ustanovení“), jež bylo přijato v rámci Všeobecné dohody o clech a obchodu v roce 1979 a členové WTO podle něj mohou vůči rozvojovým zemím zvolit diferencovaný a zvýhodňující přístup.
(9)
Toto nařízení je rovněž založeno na uznání práva drobných zemědělců a venkovských pracovníků na slušný příjem a bezpečné a zdravé pracovní prostředí, což je základním cílem obchodních preferencí udělovaných rozvojovým zemím, a zejména pak zemím nejméně rozvinutým. Unie usiluje o vymezení a provádění společných politik a činností, aby podpořila udržitelný hospodářský, sociální a environmentální rozvoj v rozvojových zemích, přičemž hlavním cílem je vymýcení chudoby. V této souvislosti má zásadní význam pro podporu pokroku směrem k udržitelnému rozvoji ratifikace a účinné provádění hlavních mezinárodních úmluv o lidských právech a pracovních právech, ochraně životního prostředí a řádné správě věcí veřejných, zejména úmluv uvedených v příloze VIII nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 978/2012 (7), jak je uvedeno ve zvláštním pobídkovém režimu poskytujícím dodatečné celní preference podle uvedeného nařízení,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Oblast působnosti
1. Tímto nařízením se stanoví preferenční dovozní režim pro dovoz rýže pocházející z Bangladéše kódů KN 1006 10 (vyjma kódu KN 1006 10 10), 1006 20 a 1006 30.
2. Preferenční dovozní režim se omezuje na množství odpovídající 4 000 t loupané rýže pro jednotlivý kalendářní rok.
Přepočet množství rýže, která je v jiném stupni zpracování než loupaná rýže, se provede podle přepočítacích koeficientů stanovených v článku 1 nařízení (ES) č. 1312/2008.
3. Komise přijme prováděcí akt, kterým pozastaví uplatňování preferenčního dovozního režimu stanoveného v odstavci 1 tohoto článku, jakmile zjistí, že dovoz, na nějž se vztahuje uvedený režim, dosáhl v probíhajícím roce množství uvedeného v odstavci 2 tohoto článku. Tento prováděcí akt se přijímá bez použití postupu uvedeného v čl. 6 odst. 2.
Článek 2
Dovozní clo
1. V rámci množství uvedeného v čl. 1 odst. 2 se dovozní clo pro rýži rovná:
a)
u neloupané rýže kódu KN 1006 10, vyjma kódu KN 1006 10 10, clům stanoveným ve společném celním sazebníku, sníženým o 50 % a o pevnou částku 4,34 EUR;
b)
u loupané rýže kódu KN 1006 20 se rovná clu stanovenému podle článku 183 nařízení (EU) č. 1308/2013, sníženému o 50 % a o pevnou částku 4,34 EUR;
c)
u poloomleté a omleté rýže kódu KN 1006 30 clu stanovenému podle článku 183 nařízení (EU) č. 1308/2013, sníženému o pevnou částku 16,78 EUR, poté o 50 % a o další pevnou částku 6,52 EUR.
2. Odstavec 1 se použije za podmínky, že příslušný orgán Bangladéše vydal osvědčení o původu.
Článek 3
Přenesené pravomoci
Za účelem zajištění spolehlivosti a účinnosti preferenčního dovozního režimu se Komisi svěřuje pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 4, kterými se stanoví pravidla, podle nichž je zapojení do preferenčního dovozního režimu podle článku 1 podmíněno složením jistoty.
Článek 4
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedené v článku 3 je svěřena Komisi na dobu pěti let ode dne 28. května 2014. Komise vypracuje zprávu o přenesené pravomoci nejpozději devět měsíců před koncem tohoto pětiletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud Evropský parlament nebo Rada nevysloví proti tomuto prodloužení námitku nejpozději tři měsíce před koncem každého z těchto období.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v článku 3 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie, nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti žádného z již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle článku 3 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
Článek 5
Prováděcí pravomoci
Komise přijme prováděcí akty stanovící nezbytná opatření, která se týkají:
a)
správní metody, jež se použije pro řízení preferenčního dovozního režimu;
b)
způsobů určení původu produktu, na nějž se vztahuje preferenční dovozní režim;
c)
formy a doby platnosti osvědčení o původu uvedeného v čl. 2 odst. 2;
d)
doby platnosti dovozních licencí, je-li to zapotřebí;
e)
výše jistoty, kterou je nutno složit podle článku 3;
f)
oznámení, která mají Komisi podat členské státy.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 6 odst. 2.
Článek 6
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen výbor pro společnou organizaci zemědělských trhů zřízený čl. 229 odst. 1 nařízení (EU) č. 1308/2013. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
3. Má-li být stanovisko výboru uvedeného v odstavci 1 získáno písemným postupem, ukončuje se tento postup bez výsledku, pokud o tom ve lhůtě stanovené pro vydání stanoviska rozhodne předseda výboru nebo pokud o to požádá nejméně čtvrtina členů výboru.
Článek 7
Zrušení
Nařízení (EHS) č. 3491/90 se zrušuje.
Odkazy na nařízení (EHS) č. 3491/90 se považují za odkazy na toto nařízení v souladu se srovnávací tabulkou uvedenou v příloze tohoto nařízení.
Článek 8
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 16. dubna 2014.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 539/2014
z dnia 16 kwietnia 2014 r.
w sprawie przywozu ryżu pochodzącego z Bangladeszu i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3491/90
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W kontekście Rundy Urugwajskiej Unia zobowiązała się zaoferować udogodnienia w zakresie preferencyjnego przywozu ryżu pochodzącego z krajów najsłabiej rozwiniętych. Jedno z państw, do których skierowana jest oferta, Bangladesz, wykazało zainteresowanie rozwojem handlu ryżem. W tym celu przyjęto rozporządzenie Rady (EWG) nr 3491/90 (2).
(2)
Rozporządzenie (EWG) nr 3491/90 nadaje Komisji uprawnienia w zakresie wdrożenia niektórych jego przepisów. W następstwie wejścia w życie Traktatu z Lizbony uprawnienia te należy dostosować do art. 290 i 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). W celu zapewnienia jasności przepisów należy uchylić rozporządzenie (EWG) nr 3491/90 i zastąpić je niniejszym rozporządzeniem.
(3)
Preferencyjne ustalenia dotyczące przywozu wiążą się z obniżeniem cła przywozowego w granicach określonej ilości ryżu łuskanego. Równoważne ilości ryżu na etapach bielenia innych niż etapy dotyczące ryżu łuskanego powinny zostać obliczone zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1312/2008 (3).
(4)
W celu ustalenia ceł przywozowych stosowanych do ryżu pochodzącego z Bangladeszu przywożonego na mocy niniejszego rozporządzenia należy uwzględnić odpowiednie przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (4).
(5)
W celu zapewnienia, aby korzyści związane z preferencyjnymi ustaleniami dotyczącymi przywozu były ograniczone do ryżu pochodzącego z Bangladeszu, należy wystawiać świadectwo pochodzenia.
(6)
W celu uzupełnienia lub zmiany niektórych, innych niż istotne, elementów niniejszego rozporządzenia, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do ustanowienia przepisów, które uzależnią udział w preferencyjnych ustaleniach dotyczących przywozu od wniesienia zabezpieczenia, zgodnie z art. 66 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 (5). Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(7)
W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania przepisów niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te, o ile przepisy wyraźnie nie stanowią inaczej, powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (6). Jednak jeżeli konieczne będzie zawieszenie preferencyjnych ustaleń dotyczących przywozu, Komisja powinna być upoważniona do przyjęcia aktów wykonawczych bez stosowania wspomnianego rozporządzenia.
(8)
Niniejsze rozporządzenie jest elementem wspólnej polityki handlowej Unii, która musi być spójna z celami unijnej polityki w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju, określonymi w art. 208 TFUE i dotyczącymi w szczególności likwidacji ubóstwa oraz wspierania zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów w krajach rozwijających się. W związku z tym niniejsze rozporządzenie powinno być też zgodne z wymogami Światowej Organizacji Handlu (WTO), w szczególności z decyzją w sprawie zróżnicowanego i bardziej uprzywilejowanego wzajemnego traktowania oraz pełniejszego uczestnictwa krajów rozwijających się („klauzula dopuszczająca”) przyjętą na mocy Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu w 1979 r., zgodnie z którą członkowie WTO mogą przyznawać zróżnicowane i bardziej uprzywilejowane traktowanie krajom rozwijającym się.
(9)
Podstawą niniejszego rozporządzenia jest również uznanie prawa drobnych producentów rolnych i pracowników z obszarów wiejskich do godnych zarobków oraz bezpiecznego i zdrowego środowiska pracy, które to prawo jest podstawowym celem preferencji handlowych udzielanych krajom rozwijającym się, w szczególności krajom najsłabiej rozwiniętym. Celem Unii jest określenie i realizowanie wspólnych strategii politycznych i działań wspierających zrównoważony rozwój gospodarczy, społeczny i środowiskowy krajów rozwijających się, przy czym celem nadrzędnym jest likwidacja ubóstwa. W tym kontekście ratyfikacja i skuteczne wdrożenie kluczowych międzynarodowych konwencji dotyczących praw człowieka i praw pracowniczych, ochrony środowiska oraz dobrych rządów, zwłaszcza konwencji wymienionych w załączniku VIII do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 (7), są niezwykle ważne w celu wspierania postępów w dążeniu do zrównoważonego rozwoju, co odzwierciedla szczególne rozwiązanie motywacyjne zapewniające dodatkowe preferencje taryfowe na mocy tego rozporządzenia,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zakres
1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia preferencyjne ustalenia dotyczące przywozu ryżu pochodzącego z Bangladeszu objętego kodami CN 1006 10 (z wyłączeniem kodu CN 1006 10 10), 1006 20 oraz 1006 30.
2. Preferencyjne ustalenia dotyczące przywozu ograniczone są do ilości odpowiadającej 4 000 ton ryżu łuskanego na rok kalendarzowy.
Ilości ryżu na etapach bielenia innych niż etapy dotyczące ryżu łuskanego przelicza się według przeliczników ustanowionych w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1312/2008.
3. Komisja przyjmuje akt wykonawczy zawieszający stosowanie preferencyjnych ustaleń dotyczących przywozu, określonych w ust. 1 niniejszego artykułu, z chwilą stwierdzenia, że w czasie danego roku przywóz kwalifikowalny zgodnie ze wspomnianymi ustaleniami osiągnął ilość wskazaną w ust. 2 niniejszego artykułu. Ten akt wykonawczy przyjmuje się bez zastosowania procedury, o której mowa w art. 6 ust. 2.
Artykuł 2
Cło przywozowe
1. W ramach limitów ilości określonych w art. 1 ust. 2 cło przywozowe w odniesieniu do ryżu jest równe:
a)
w odniesieniu do ryżu niełuskanego objętego kodem CN 1006 10, z wyjątkiem kodu CN 1006 10 10, stawce opłaty celnej ustalonej we Wspólnej Taryfie Celnej, pomniejszonej o 50 % oraz o kwotę wynoszącą 4,34 EUR;
b)
w odniesieniu do ryżu łuskanego objętego kodem CN 1006 20, stawce ustalonej zgodnie z art. 183 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, pomniejszonej o 50 % oraz o kwotę wynoszącą 4,34 EUR;
c)
w odniesieniu do ryżu całkowicie lub częściowo bielonego objętego kodem CN 1006 30, stawce ustalonej zgodnie z art. 183 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, pomniejszonej o kwotę wynoszącą 16,78 EUR, a następnie o 50 % oraz dodatkowo o kwotę wynoszącą 6,52 EUR.
2. Ustęp 1 stosuje się, pod warunkiem że właściwy organ Bangladeszu wystawił świadectwo pochodzenia.
Artykuł 3
Przekazane uprawnienia
Aby zapewnić wiarygodność i skuteczność preferencyjnych ustaleń dotyczących przywozu, zgodnie z art. 4 Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych określających przepisy, które uzależnią udział w preferencyjnych ustaleniach dotyczących przywozu, określonych w art. 1, od wniesienia zabezpieczenia.
Artykuł 4
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
2. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 3, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 28 maja 2014 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.
3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 3, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
5. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 3 wchodzi w życie tylko wtedy, kiedy Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub kiedy przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Artykuł 5
Uprawnienia wykonawcze
Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające niezbędne środki w odniesieniu do:
a)
administracyjnej metody wykorzystywanej do zarządzania preferencyjnymi ustaleniami dotyczącymi przywozu;
b)
środków określających pochodzenie produktu objętego preferencyjnymi ustaleniami dotyczącymi przywozu;
c)
formy i okresu ważności świadectwa pochodzenia, o którym mowa w art. 2 ust. 2;
d)
w stosownych przypadkach, okresu ważności pozwoleń na przywóz;
e)
kwoty zabezpieczenia, którego wniesienie wymagane jest zgodnie z art. 3;
f)
powiadomień przekazywanych Komisji przez państwa członkowskie.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 6 ust. 2.
Artykuł 6
Procedura komitetowa
1. Komisję wspomaga Komitet ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych ustanowiony na mocy art. 229 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
3. W przypadku gdy opinia komitetu, o którym mowa w ust. 1, ma być uzyskana w drodze procedury pisemnej, procedura ta kończy się bez osiągnięcia rezultatu, gdy przed upływem terminu na wydanie opinii zdecyduje o tym przewodniczący komitetu lub wniesie o to co najmniej jedna czwarta członków komitetu.
Artykuł 7
Uchylenie
Rozporządzenie (EWG) nr 3491/90 traci moc.
Odesłania do rozporządzenia (EWG) nr 3491/90 interpretuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia i odczytuje się zgodnie z tabelą korelacji przedstawioną w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 8
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 16 kwietnia 2014 r.