PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 981/2013
ze dne 11. října 2013,
kterým se stanoví přídělový koeficient pro žádosti o vývozní licence pro sýry vyvážené v roce 2014 do Spojených států amerických v rámci některých kvót GATT
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 ze dne 22. října 2007, kterým se stanoví společná organizace zemědělských trhů a zvláštní ustanovení pro některé zemědělské produkty („jednotné nařízení o společné organizaci trhů“) (1),
s ohledem na nařízení Komise (ES) č. 1187/2009 ze dne 27. listopadu 2009, kterým se stanoví zvláštní prováděcí pravidla k nařízení Rady (ES) č. 1234/2007, pokud jde o vývozní licence a vývozní náhrady pro mléko a mléčné výrobky (2), a zejména na čl. 23 odst. 1 první pododstavec a čl. 23 odst. 4 první pododstavec uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Kapitola III oddíl 2 nařízení (ES) č. 1187/2009 stanoví postup pro přidělování vývozních licencí pro sýry, které budou vyvezeny do Spojených států amerických v rámci některých kvót GATT uvedených v článku 21 uvedeného nařízení.
(2)
V případě některých kvót a skupin produktů přesahují žádosti o vývozní licence množství dostupná pro kvótový rok 2014. Je proto třeba stanovit přídělové koeficienty.
(3)
Pokud jde o skupiny produktů a kvóty, u nichž jsou žádosti podané na množství menší než to, které je k dispozici, je vhodné sledovat, aby přidělení zbývajícího množství žadatelům bylo v poměru k požadovanému množství. Přidělení tohoto dalšího množství by se mělo podmínit tím, že dotčený hospodářský subjekt sdělí příslušnému orgánu přijatá množství a že žadatelé složí jistotu.
(4)
Vzhledem ke lhůtě pro provedení řízení pro určení těchto koeficientů, stanovené v článku 23 nařízení (ES) č. 1187/2009, by se toto nařízení mělo použít co nejdříve,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Žádosti o vývozní licence podané podle nařízení (ES) č. 1187/2009 na skupiny produktů a kvóty označené jako „16-Tokyo a 16-, 17-, 18-, 20-, 21-Uruguay“ ve sloupci 3 přílohy tohoto nařízení budou přijaty za předpokladu, že se použijí přídělové koeficienty stanovené ve sloupci 5 této přílohy.
Článek 2
Žádosti o vývozní licence podané podle nařízení (ES) č. 1187/2009 na skupiny produktů a kvóty označené jako „22-, 25-Tokyo a 22-, 25-Uruguay“ ve sloupci 3 přílohy tohoto nařízení budou pro žádané množství přijaty.
Na další množství, rozdělené pomocí koeficientů přidělení stanovených ve sloupci 6 přílohy, lze vydat vývozní licence poté, co je do týdne od zveřejnění tohoto nařízení hospodářský subjekt přijme, a za předpokladu, že je složena požadovaná jistota.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 11. října 2013.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 981/2013
z dnia 11 października 2013 r.
ustalające współczynnik przydziału, jaki należy zastosować do wniosków o wydanie pozwoleń na wywóz serów do Stanów Zjednoczonych Ameryki w 2014 r. w ramach niektórych kontyngentów GATT
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1187/2009 z dnia 27 listopada 2009 r. ustanawiające specjalne szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do pozwoleń na wywóz i refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych (2), w szczególności jego art. 23 ust. 1 akapit pierwszy i ust. 4 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozdział III sekcja 2 rozporządzenia (WE) nr 1187/2009 ustanawia procedurę przyznawania pozwoleń na wywóz sera do Stanów Zjednoczonych Ameryki w ramach kontyngentów GATT określonych w art. 21 tego rozporządzenia.
(2)
Wnioski o wydanie pozwolenia na wywóz w odniesieniu do niektórych grup produktów i kontyngentów dotyczą ilości przekraczających ilości dostępne na rok kontyngentowy 2014. Należy zatem ustalić współczynniki przydziału.
(3)
W odniesieniu do grup produktów i kontyngentów, w przypadku których złożone wnioski dotyczą ilości mniejszych niż ilości dostępne, należy zadbać o to, by pozostałe ilości zostały przydzielone proporcjonalnie do ilości, o które wystąpiono. Ponadto przydział dodatkowych ilości powinien być uzależniony od powiadomienia właściwego organu o ilościach, na które dany podmiot wyraził zgodę, oraz od wpłaty zabezpieczenia przez zainteresowane podmioty.
(4)
Biorąc pod uwagę termin wdrożenia procedury określania współczynników określony w art. 23 rozporządzenia (WE) nr 1187/2009, niniejsze rozporządzenie należy zacząć stosować możliwie jak najszybciej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wnioski o wydanie pozwolenia na wywóz, złożone na mocy rozporządzenia (WE) nr 1187/2009 w odniesieniu do grup produktów i kontyngentów określonych w kolumnie 3 załącznika do niniejszego rozporządzenia jako „16-Tokyo oraz 16-, 17-, 18-, 20- i 21-Uruguay”, zostają przyjęte z zastrzeżeniem zastosowania współczynników przydziału określonych w kolumnie 5 tego załącznika.
Artykuł 2
Wnioski o wydanie pozwolenia na wywóz, złożone na mocy rozporządzenia (WE) nr 1187/2009 w odniesieniu do grup produktów i kontyngentów określonych w kolumnie 3 załącznika do niniejszego rozporządzenia jako „22-, 25-Tokyo, 22- i 25-Uruguay”, zostają przyjęte w odniesieniu do ilości, o które wystąpiono.
Pozwolenia na wywóz mogą być wydane dla dodatkowych ilości z zastrzeżeniem zastosowania współczynnika przydziału określonego w kolumnie 6 załącznika, po wyrażeniu zgody przez podmiot na podane ilości w terminie jednego tygodnia od daty publikacji niniejszego rozporządzenia oraz z zastrzeżeniem wpłaty wymaganego zabezpieczenia.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 11 października 2013 r.