ROZHODNUTÍ RADY 2014/912/SZBP
ze dne 15. prosince 2014
na podporu činností v oblasti fyzické bezpečnosti a řízení zásob zbraní a střeliva s cílem snížit riziko nedovoleného obchodu s ručními palnými a lehkými zbraněmi a střelivem pro ně v oblasti Sahelu
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o Evropské unii, a zejména na čl. 26 odst. 2 a čl. 31 odst. 1 této smlouvy,
s ohledem na návrh vysoké představitelky Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Evropská rada přijala ve dnech 15. a 16. prosince 2005 strategii EU pro boj proti nedovolenému hromadění ručních palných a lehkých zbraní a střeliva pro ně a proti nedovolenému obchodování s nimi. V této strategii vychází Evropská rada z toho, že z důvodu vysokého stavu zásob ručních palných a lehkých zbraní a munice jsou tyto zbraně snadno dostupné civilisty, zločince, teroristy i bojovníky, a zdůrazňuje potřebu preventivních opatření k řešení nedovolené nabídky konvenčních zbraní a poptávky po nich. Rovněž se soustřeďuje na Afriku jakožto kontinent, který je nejvíce postižen dopadem vnitřních konfliktů, zhoršených destabilizujícím přílivem ručních palných a lehkých zbraní.
(2)
Dne 21. března 2011 potvrdila Rada strategii Evropské unie na podporu bezpečnosti a rozvoje v oblasti Sahelu, která vymezuje integrovaný rámec pro zapojení Unie v oblasti Sahelu. Jedna ze čtyř oblastí činnosti strategie je zaměřena na posílení kapacit v oblasti bezpečnosti, vymáhání práva a právního státu v tomto regionu za účelem účinnějšího a cíleněji zaměřeného boje proti hrozbám a reakce na terorismus a organizovanou trestnou činnost a v zájmu jejich propojení s opatřeními k řádné správě věcí veřejných.
(3)
Dne 14. června 2006 přijaly členské státy Hospodářského společenství států západní Afriky (ECOWAS) v Abuji v Nigérii Úmluvu o ručních palných a lehkých zbraních, střelivu pro ně a o dalších souvisejících materiálech, která vstoupila v platnost dne 29. září 2009. Dne 30. dubna 2010 přijaly členské státy Hospodářského společenství států střední Afriky (ECCAS) a Republika Rwanda v Kinshase v Konžské demokratické republice Úmluvu států střední Afriky o kontrole ručních palných a lehkých zbraní, střeliva pro ně, jejich součástí a dílů, které mohou být použity k výrobě, opravě či montáži těchto zbraní. V obou úmluvách se signatářské státy zavázaly mimo jiné k tomu, že přijmou nezbytná opatření k zajištění bezpečného a účinného řízení, uskladnění a zabezpečení svých vnitrostátních zásob ručních palných a lehkých zbraní v souladu s vhodnými normami a postupy.
(4)
Stejně jako 23 členských států ratifikovaly i Burkina Faso, Mali a Nigérie Smlouvu o obchodu se zbraněmi, zatímco Čad, Mauritánie a Niger tuto smlouvu podepsaly. Podle čl. 16 odst. 1 Smlouvy o obchodu se zbraněmi může v rámci provádění zmíněné smlouvy každý stát, který je její stranou, požádat o pomoc, včetně pomoci právní a legislativní, jakož i o pomoc v oblasti budování institucionálních kapacit a o pomoc technické, materiální či finanční povahy. Tato pomoc může zahrnovat programy zaměřené na řízení zásob, odzbrojení, demobilizaci a znovuzačlenění, jakož i vzorové právní předpisy a účinné způsoby provádění. Každý stát, který je stranou smlouvy, tuto pomoc na požádání poskytne, bude-li to v jeho možnostech.
(5)
Burkina Faso, Mali, Mauritánie a Nigérie jsou stranami Protokolu proti nedovolené výrobě střelných zbraní a jejich součástí, dílů a střeliva a obchodování s nimi, který doplňuje Úmluvu Organizace spojených národů proti nadnárodnímu organizovanému zločinu (dále jen „protokol o střelných zbraních“).
(6)
Všechny členské státy OSN se zavázaly k účinnému provádění Akčního programu OSN k prevenci, potírání a vymýcení nezákonného obchodu s ručními a lehkými zbraněmi ve všech jeho aspektech (dále jen „akční program OSN“), jakož i mezinárodního nástroje, který státům umožní včas a spolehlivě identifikovat a sledovat nedovolené ruční palné a lehké zbraně.
(7)
Na pátém bienálním zasedání států věnovaném posouzení provádění akčního programu OSN, konaném ve dnech 16.-20. června 2014 v New Yorku, všechny členské státy OSN opětovně uvedly, že řádné řízení zásob ručních palných a lehkých zbraní zejména během konfliktů a po jejich ukončení je zásadně důležité pro předcházení nehodám a pro omezení rizika odklonu těchto zbraní do sítí nedovoleného obchodu a do rukou nezákonných ozbrojených skupin, teroristů a dalších neoprávněných příjemců. Členské státy OSN vyzvaly k posílení mezinárodní a regionální spolupráce a pomoci v oblasti řízení zásob a fyzické bezpečnosti a zavázaly se, že bude-li to možné, budou za účelem lepšího řízení zásob včetně opatření fyzické bezpečnosti využívat technologického pokroku.
(8)
Povstání libyjského lidu v únoru 2011 a následující ozbrojený konflikt, jakož i politická a bezpečnostní krize v Mali v roce 2012 jsou příkladem toho, jak nestátní aktéři včetně teroristů mohou využít nedostatečně zabezpečených a nesprávně řízených zásob, které vlastní stát, k odklonu ručních palných a lehkých zbraní a střeliva, a ohrožovat tak mír a bezpečnost. V kontextu intenzivnějších aktivit nestátních aktérů v oblasti Sahelu včetně severní Nigérie je kvalitnější zabezpečení zbraní a střeliva ve státech Sahelu prioritou.
(9)
Regionální středisko OSN pro mír a odzbrojení v Africe (UNREC), jež je součástí Úřadu OSN pro otázky odzbrojení (UNODA), má dlouholeté zkušenosti s poskytováním podpory státům a občanské společnosti v oblasti Sahelu při provádění mezinárodních a regionálních nástrojů v oblasti kontroly ručních palných a lehkých zbraní v souladu s mandátem, jejž obdrželo od Valného shromáždění OSN (rezoluce 40/151 G ze dne 16. prosince 1985).
(10)
Od roku 2013 poskytuje integrovaná vícerozměrná mise OSN pro stabilizaci v Mali (MINUSMA) prostřednictvím Centra OSN pro odstraňování min (UNMAS) pomoc orgánům Mali při odstraňování min a řízení zbraní a střeliva v souladu s rezolucemi Rady bezpečnosti OSN 2100 (2013) a 2164 (2014).
(11)
Nevládní organizace Poradní skupina pro problematiku min (MAG) nedávno zahájila regionální projekt zaměřený na naléhavé otázky související se zabezpečením a řízením konvenčních zbraní a střeliva v cílových zemích v oblasti Sahelu a Maghrebu.
(12)
Na základě rozhodnutí Rady 2011/428/SZBP (1) financovala Unie mimo jiné vybavení pro označování zbraní, které bylo poskytnuto donucovacím orgánům v několika státech západní Afriky, jakož i odbornou přípravu věnovanou mezinárodnímu nástroji pro sledování a mezinárodním technickým pokynům k problematice střeliva.
(13)
Na základě rozhodnutí Rady 2013/320/SZBP (2) Unie podporuje opatření, jejichž účelem je zajistit patřičnou fyzickou bezpečnost a řízení zásob v libyjských zbrojnicích, aby se omezilo riziko, které představuje nedovolené šíření ručních palných a lehkých zbraní a střeliva pro bezpečnost v Libyi a sousedních zemích, včetně oblasti Sahelu.
(14)
Na základě rozhodnutí Rady 2013/698/SZBP (3) Unie podporuje zřízení globálního mechanismu hlášení nedovolených ručních palných a lehkých zbraní a jiných konvenčních zbraní a střeliva (iTrace), jenž vychází zejména z průzkumu ručních palných a lehkých zbraní a střeliva, které jsou v oběhu v oblastech zasažených konfliktem včetně Afriky, probíhajícího přímo v dotčených oblastech.
(15)
V rámci společné bezpečnostní a obranné politiky zahájila Unie v oblasti Sahelu tři akce, totiž nejprve misi EUCAP Sahel Niger, zahájenou 8. srpna 2012, na podporu boje proti organizované trestné činnosti a terorismu v Nigeru, poté výcvikovou misi Evropské unie v Mali, zahájenou 18. února 2013, s cílem přispět k restrukturalizaci a reorganizaci malijských ozbrojených sil prostřednictvím výcviku a poradenství, a konečně misi EUCAP Sahel Mali, zahájenou 15. dubna 2014, za účelem poskytnutí strategického poradenství a odborné přípravy vnitřním bezpečnostním složkám v Mali.
(16)
Od roku 2011 podporuje Unie prostřednictvím nástroje přispívajícího ke stabilitě a míru Úřad OSN pro drogy a kriminalitu v úsilí o prosazování ratifikace a provádění protokolu o střelných zbraních, a to zejména v západní Africe. Prostřednictvím tohoto nástroje rovněž poskytuje od roku 2010 finanční podporu Regionálnímu středisku pro ruční palné zbraně (RECSA) v oblasti Velkých jezer, Afrického rohu a v sousedních zemích se sídlem v Nairobi,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
1. Unie přispívá k bezpečnosti a stabilitě v oblasti Sahelu tím, že státům dotčeného regionu poskytuje pomoc, aby prostřednictvím zdokonalování fyzické bezpečnosti a řízení zásob ručních palných a lehkých zbraní a střeliva, které vlastní stát, předcházela jejich odklonu a nedovolenému obchodování s nimi.
2. Činnosti, které bude Unie podporovat, musí sledovat tyto konkrétní cíle:
a)
zajistit nezbytnou politickou podporu pro posílení postupů v oblasti fyzické bezpečnosti a řízení zásob a prosazovat regionální spolupráci a sdílení poznatků;
b)
podporovat cílové země při vypracovávání aktualizovaných právních předpisů, správních postupů a praktických standardních operačních postupů jakožto základu pro posílenou fyzickou bezpečnost a řízení zásob, v souladu s mezinárodními osvědčenými normami;
c)
přímo podporovat provádění činností v oblasti řízení a zabezpečení zásob, mimo jiné i prostřednictvím renovace skladů, ničení nadbytečných, zastaralých či nedovolených ručních palných a lehkých zbraní a pilotním testováním nových technologií.
Podrobný popis těchto činností je uveden v příloze.
Článek 2
1. Za provádění tohoto rozhodnutí odpovídá vysoký představitel Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku (dále jen „vysoký představitel“).
2. Činnosti uvedené v čl. 1 odst. 2 po technické stránce provádí UNODA prostřednictvím UNREC. UNODA plní dotyčné úkoly pod vedením vysokého představitele. Za tímto účelem uzavře vysoký představitel s UNODA nezbytná ujednání.
Článek 3
1. Finanční referenční částka pro provádění činností uvedených v čl. 1 odst. 2 činí 3 561 257,06 EUR. Celkový odhadovaný rozpočet celého projektu činí 4 129 393,06 EUR a bude financován spolufinancováním
2. Výdaje financované částkou stanovenou v odstavci 1 jsou spravovány v souladu s postupy a pravidly Unie, kterými se řídí souhrnný rozpočet Unie.
3. Komise dohlíží na řádné provádění příspěvku Unie uvedeného v odstavci 1. Za tímto účelem uzavře s UNODA finanční dohodu. Tato dohoda stanoví, že UNODA zajistí viditelnost příspěvku Unie úměrnou jeho výši.
4. Komise bude usilovat o uzavření finanční dohody uvedené v odstavci 3 co nejdříve po 15. prosinci 2014. Komise informuje Radu a vysokého představitele o případných potížích v tomto procesu a o dni uzavření finanční dohody do dvou týdnů od podpisu.
Článek 4
1. Vysoký představitel podává Radě zprávy o provádění tohoto rozhodnutí na základě pravidelných zpráv vypracovávaných UNODA. Tyto pravidelné zprávy tvoří základ hodnocení prováděného Radou.
2. Komise informuje o finančních aspektech provádění činností uvedených v čl. 1 odst. 2.
Článek 5
1. Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem přijetí.
2. Použitelnost tohoto rozhodnutí končí 42 měsíců po dni uzavření příslušné finanční dohody podle čl. 3 odst. 3, nebo šest měsíců po jeho přijetí, nebude-li v této lhůtě žádná finanční dohoda uzavřena.
V Bruselu dne 15. prosince 2014.
DECYZJA RADY 2014/912/WPZiB
z dnia 15 grudnia 2014 r.
w sprawie wspierania działań w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w celu ograniczenia ryzyka nielegalnego handlu bronią strzelecką i lekką (BSiL) oraz amunicją do tych rodzajów broni w regionie Sahelu
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 26 ust. 2 i art. 31 ust. 1,
uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dniach 15 i 16 grudnia 2005 r. Rada Europejska przyjęła „Strategię UE zwalczania nielegalnego gromadzenia i obrotu bronią strzelecką i lekką oraz amunicją do niej”. W strategii tej Rada Europejska uznaje, że mnogość zasobów BSiL i amunicji powoduje, że staje się ona łatwo dostępna cywilom, przestępcom, terrorystom i uczestnikom walk, oraz podkreśla potrzebę prowadzenia działań prewencyjnych w celu zwalczania nielegalnej podaży broni konwencjonalnej i popytu na nią. W strategii tej wskazano też, że Afryka pozostaje kontynentem najbardziej narażonym na skutki konfliktów wewnętrznych, które są zaostrzane przez destabilizujący napływ BSiL.
(2)
W dniu 21 marca 2011 r. Rada zatwierdziła „Strategię Unii Europejskiej na rzecz bezpieczeństwa i rozwoju w regionie Sahelu”, która nakreśla zintegrowane ramy służące zaangażowaniu Unii w regionie Sahelu. Jeden z czterech aspektów działania strategii jest skierowany na umocnienie potencjału w sektorach bezpieczeństwa, egzekwowania prawa i praworządności w tym regionie, aby zwalczać zagrożenia oraz skuteczniej i w sposób bardziej wyspecjalizowany radzić sobie z terroryzmem i przestępczością zorganizowaną, jak również powiązać te zjawiska ze środkami odnoszącymi się do dobrych rządów.
(3)
W dniu 14 czerwca 2006 r. w Abudży (Nigeria) państwa członkowskie Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Zachodniej (ECOWAS) przyjęły Konwencję ECOWAS w sprawie broni strzeleckiej i lekkiej, amunicji do tych rodzajów broni i innych powiązanych materiałów, która weszła w życie w dniu 29 września 2009 r. W dniu 30 kwietnia 2010 r. w Kinszasie (Demokratyczna Republika Konga) państwa członkowskie Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Środkowej (ECCAS) i Republika Rwandy przyjęły Konwencję Środkowoafrykańską w sprawie kontroli broni strzeleckiej i lekkiej, amunicji do tych rodzajów broni, części i komponentów, które mogą być wykorzystane do jej wytwarzania, naprawy lub składania. W obu konwencjach państwa sygnatariusze zobowiązały się między innymi do podjęcia środków koniecznych do zapewnienia - zgodnie z odpowiednimi normami i procedurami - bezpiecznego i skutecznego zarządzania krajowymi zapasami BSiL oraz przechowywania i ochrony tych zapasów.
(4)
Burkina Faso, Mali i Nigeria ratyfikowały traktat o handlu bronią, podobnie jak 23 państwa członkowskie Unii, natomiast Czad, Mauretania i Niger podpisały ten traktat. Art. 16 ust. 1 traktatu o handlu bronią przewiduje że „wykonując niniejszy traktat, każde państwo strona może szukać pomocy, w tym pomocy prawnej lub prawodawczej, pomocy w zakresie tworzenia zdolności instytucjonalnych oraz pomocy technicznej, materialnej lub finansowej. Taka pomoc może obejmować zarządzanie zapasami, programy dotyczące rozbrojenia, demobilizacji i reintegracji, modelowe przepisy oraz skuteczne praktyki wykonawcze. Każde państwo strona zdolne do świadczenia takiej pomocy, dostarcza ją na życzenie.”.
(5)
Burkina Faso, Mali, Mauretania i Nigeria są państwami stronami Protokołu przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją, uzupełniającego Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej („protokół o handlu bronią”).
(6)
Wszystkie państwa członkowskie ONZ są zaangażowane w skuteczne wykonywanie Programu działania ONZ na rzecz zapobiegania nielegalnemu handlowi bronią strzelecką i lekką, zwalczania i eliminowania go we wszystkich aspektach („program działania ONZ”), jak również międzynarodowego instrumentu umożliwiającego państwom identyfikowanie i śledzenie, w odpowiednim czasie i w niezawodny sposób, nielegalnej broni strzeleckiej i lekkiej.
(7)
Na piątym odbywającym się co dwa lata posiedzeniu państw służącym analizie wykonywania programu działania ONZ (Nowy Jork, 16-20 czerwca 2014 r.) wszystkie państwa członkowskie ONZ ponownie podkreśliły, że odpowiednie zarządzanie zapasami BSiL, w szczególności w sytuacjach konfliktowych i pokonfliktowych, ma podstawowe znaczenie w zapobieganiu wypadkom i zmniejszaniu ryzyka przejmowania broni do celów nielegalnego handlu i kierowania jej do nielegalnych ugrupowań zbrojnych, terrorystów i innych nieupoważnionych odbiorców. Państwa członkowskie ONZ wezwały do wzmocnienia współpracy międzynarodowej i regionalnej oraz do pomocy w zarządzaniu zapasami i w kwestiach bezpieczeństwa fizycznego, a także podjęły się wykorzystywania - o ile jest to wykonalne - postępów technicznych, aby ulepszyć zarządzanie zapasami, w tym środki służące bezpieczeństwu fizycznemu.
(8)
Powstanie ludowe w Libii w lutym 2011 r. i będący jego następstwem konflikt zbrojny oraz kryzys polityczny i w zakresie bezpieczeństwa w Mali w 2012 r. uwidoczniły, w jaki sposób podmioty niepaństwowe - w tym również terroryści - mogą wykorzystywać nieodpowiednio zabezpieczone i zarządzane zapasy rządowe, aby przejąć BSiL i amunicję ze szkodą dla pokoju i bezpieczeństwa. W kontekście zintensyfikowanych działań podmiotów niepaństwowych w regionie Sahelu, w tym w północnej Nigerii, zwiększenie bezpieczeństwa broni i amunicji w państwach Sahelu stało się priorytetem.
(9)
Regionalny Ośrodek ONZ ds. Pokoju i Rozbrojenia w Afryce (UNREC), stanowiący część Biura ONZ ds. Rozbrojenia (UNODA) posiada długoletnie doświadczenie w udzielaniu wsparcia państwom i społeczeństwu obywatelskiemu regionu Sahelu we wdrażaniu instrumentów międzynarodowych i regionalnych w zakresie kontroli BSiL, zgodnie z jego mandatem otrzymanym od Zgromadzenia Ogólnego ONZ (rezolucja nr 40/151 G z 16 grudnia 1985 r.).
(10)
Od 2013 r. Wszechstronna Zintegrowana Misja Stabilizacyjna ONZ w Mali (MINUSMA) za pośrednictwem Służby Działań Przeciwminowych ONZ (UNMAS) wspierała władze Mali w działaniach związanych z rozminowywaniem oraz zarządzaniem bronią i amunicją, zgodnie z rezolucjami Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2100 (2013 r.) i 2164 (2014 r.).
(11)
Organizacja pozarządowa Mine Advisory Group (MAG) rozpoczęła niedawno projekt regionalny obejmujący pilne kwestie dotyczące bezpieczeństwa broni konwencjonalnej i amunicji oraz zarządzania bronią konwencjonalną i amunicją w państwach docelowych w regionie Sahelu i Maghrebu.
(12)
Zgodnie z decyzją Rady 2011/428/WPZiB (1), Unia finansowała między innymi dostarczanie sprzętu do oznaczania agencjom zajmującym się egzekwowaniem prawa w kilku państwach Afryki Zachodniej, jak również zapewnianie szkoleń dotyczących międzynarodowego instrumentu umożliwiającego śledzenie oraz międzynarodowych wytycznych technicznych dotyczących amunicji.
(13)
Zgodnie z decyzją Rady 2013/320/WPZiB (2) Unia wspiera działania zmierzające do zapewnienia należytego bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w libijskich arsenałach broni w celu ograniczania ryzyka, jakie stwarza nielegalne rozprzestrzenianie BSiL i amunicji do tych rodzajów broni, dla bezpieczeństwa Libii i państw z nią sąsiadujących, w tym w regionie Sahelu.
(14)
Zgodnie z decyzją Rady 2013/698/WPZiB (3) Unia wspiera stworzenie globalnego mechanizmu raportowania w zakresie nielegalnej BSiL i innej broni konwencjonalnej i amunicji („iTrace”), opartego w szczególności na badaniach terenowych w dziedzinie BSiL i amunicji będących w obrocie w obszarach objętych konfliktem, również w Afryce.
(15)
W ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony Unia rozpoczęła trzy misje w regionie Sahelu, a mianowicie: po pierwsze - misję EUCAP Sahel Niger, która rozpoczęła się w dniu 8 sierpnia 2012 r. i która ma wspierać walkę z przestępczością zorganizowaną i terroryzmem w Nigrze, po drugie - misję szkoleniową Unii Europejskiej w Mali, która rozpoczęła się w dniu 18 lutego 2013 r. i która ma przyczynić się do odbudowy i reorganizacji malijskich sił zbrojnych przez zapewnienie szkoleń i doradztwa; oraz, po trzecie - misję EUCAP Sahel Mali, która rozpoczęła się w dniu 15 kwietnia 2014 r. i która ma zapewnić doradztwo strategiczne i szkolenia wewnętrznym siłom bezpieczeństwa w Mali.
(16)
W ramach Instrumentu na rzecz przyczyniania się do Stabilności i Pokoju Unia wspiera od 2011 r. wysiłki Biura ONZ ds. Narkotyków i Przestępczości zmierzające do promowania ratyfikacji i wykonania protokołu o handlu bronią, w szczególności w Afryce Zachodniej. W ramach tego instrumentu od 2010 r. Unia wspiera finansowo Regionalne Centrum Broni Strzeleckiej i Lekkiej (RECSA) w regionie Wielkich Jezior, Rogu Afryki i w państwach sąsiadujących z siedzibą w Nairobi,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Unia przyczynia się do bezpieczeństwa i stabilności w regionie Sahelu poprzez wspomaganie państw tego regionu w zapobieganiu przejmowania rządowej BSiL i amunicji do tych rodzajów broni oraz kierowaniu ich do nielegalnego handlu przez poprawę bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami.
2. Działania, które ma wspierać Unia, mają następujące konkretne cele:
a)
generowanie koniecznego wsparcia politycznego dla ulepszenia procedur związanych z poprawą bezpieczeństwa fizycznego i zarządzaniem zapasami oraz promowanie regionalnej współpracy i upowszechniania wiedzy;
b)
wspieranie państw docelowych w opracowywaniu aktualnych przepisów, procedur administracyjnych i praktycznych standardowych procedur operacyjnych, stanowiących podwaliny pod lepsze bezpieczeństwo fizyczne i zarządzanie zapasami zgodnie z międzynarodowymi standardami w zakresie najlepszych praktyk;
c)
bezpośrednie wspieranie realizacji działań związanych z zarządzaniem zapasami i bezpieczeństwem, w tym poprzez remont magazynów, niszczenie nadwyżek, przestarzałej bądź nielegalnej BSiL oraz pilotowanie nowych technologii.
Szczegółowy opis tych działań znajduje się w załączniku.
Artykuł 2
1. Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa („wysoki przedstawiciel”).
2. Techniczną realizację działań, o których mowa w art. 1 ust. 2, prowadzi UNODA za pośrednictwem UNREC. UNODA wykonuje te zadania pod kierownictwem wysokiego przedstawiciela. W tym celu wysoki przedstawiciel dokonuje koniecznych uzgodnień z UNODA.
Artykuł 3
1. Finansowa kwota odniesienia na realizację działań, o których mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 3 561 257,06 EUR. Łączny szacunkowy budżet całego projektu wynosi 4 129 393,06 EUR, co zostaje zapewnione poprzez współfinansowanie.
2. Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami Unii mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
3. Komisja nadzoruje właściwą realizację wkładu Unii, o którym mowa w ust. 1. W tym celu zawiera z UNODA umowę o finansowaniu. Umowa ta zawiera zobowiązanie UNODA do zapewnienia, aby wkład Unii był wyeksponowany stosownie do jego wielkości.
4. Komisja dąży do tego, aby umowa o finansowaniu, o której mowa w ust. 3, została zawarta jak najszybciej po dniu 15 grudnia 2014 r. Informuje Radę i wysokiego przedstawiciela o wszelkich trudnościach napotkanych w tym procesie oraz o dacie zawarcia umowy o finansowaniu w ciągu dwóch tygodni od podpisania.
Artykuł 4
1. Wysoki przedstawiciel składa Radzie sprawozdania z wykonania niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań przygotowywanych przez UNODA. Sprawozdania te stanowią dla Rady podstawę do dokonania oceny.
2. Komisja dostarcza informacji na temat aspektów finansowych realizacji działań, o których mowa w art. 1 ust. 2.
Artykuł 5
1. Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
2. Niniejsza decyzja wygasa 42 miesiące po zawarciu odnośnej umowy o finansowaniu, o której mowa w art. 3 ust. 3, lub sześć miesięcy po dacie jej przyjęcia jeżeli w okresie tym nie zawarto żadnej umowy o finansowaniu.
Sporządzono w Brukseli dnia 15 grudnia 2014 r.