NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 133/2014
ze dne 31. ledna 2014,
kterým se za účelem přizpůsobení technickému pokroku mění směrnice Evropského parlamentu a Rady 2007/46/ES, nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 595/2009 a nařízení Komise (EU) č. 582/2011, pokud jde o mezní hodnoty emisí
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2007/46/ES ze dne 5. září 2007, kterou se stanoví rámec pro schvalování motorových vozidel a jejich přípojných vozidel, jakož i systémů, konstrukčních částí a samostatných technických celků určených pro tato vozidla (rámcová směrnice) (1), a zejména na čl. 39 odst. 2, 6 a 7 uvedené směrnice,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 595/2009 ze dne 18. června 2009 o schvalování typu motorových vozidel a motorů z hlediska emisí z těžkých nákladních vozidel (Euro VI) a o přístupu k informacím o opravách a údržbě vozidel, o změně nařízení (ES) č. 715/2007 a směrnice 2007/46/ES a o zrušení směrnic 80/1269/EHS, 2005/55/ES a 2005/78/ES (2), a zejména na čl. 4 odst. 3, čl. 5 odst. 4, čl. 6 odst. 2 a článek 12 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (ES) č. 595/2009 stanoví mezní hodnoty emisí a společné technické požadavky pro schvalování typu motorových vozidel a náhradních dílů z hlediska emisí a stanoví pravidla pro plnění podmínek shodnosti v provozu, palubní diagnostické systémy (OBD) a měření spotřeby paliva.
(2)
Aby se zvýšila úroveň environmentální výkonnosti vozidel, měla by být zavedena mezní hodnota počtu částic u zážehových motorů.
(3)
Právní předpisy o schvalování typu motorových vozidel a motorů z hlediska emisí z těžkých nákladních vozidel (Euro VI) je třeba přizpůsobit technickému pokroku. Proto je třeba stanovit požadavky pro schvalování typu a plnění podmínek shodnosti v provozu motorů a vozidel, jež používají dvoupalivové technologie. Pozornost by se měla věnovat rovněž dalším otázkám schvalování typu motorů využívajících plynná paliva.
(4)
Nařízení Komise (EU) č. 582/2011 (3) požaduje stanovení mezní hodnoty pro palubní diagnostiku (OTL) pro emise oxidu uhelnatého.
(5)
V případě těžkých nákladních vozidel s maximální technicky přípustnou hmotností naloženého vozidla nepřesahující 7,5 tuny je vhodné povolit, aby byly systémy OBD namontované do těchto vozidel částečně upraveny v souladu s pravidly pro OBD platnými pro lehká užitková vozidla, aniž by se snížila úroveň jejich environmentální výkonnosti.
(6)
Nařízení (EU) č. 582/2011 odkazuje opakovaně na předpisy Evropské hospodářské komise OSN (EHK OSN), zejména na předpis EHK OSN č. 49 (4), pokud jde o technické požadavky, jež musí členské státy, výrobci a technické zkušebny dodržovat při schvalování typu a prokazování podmínek shodnosti v provozu. Vzhledem k tomu, že Světové fórum harmonizace předpisů pro vozidla (WP.29) přijalo sérii změn 06 předpisu EHK OSN č. 49, je třeba změnit odkazy na předpis EHK OSN č. 49, jež obsahuje legislativa týkající se normy Euro VI.
(7)
Je třeba rovněž stanovit některé další požadavky, aby byla zajištěna rovnocennost ES schválení typu a schválení typu podle předpisu EHK OSN č. 49.
(8)
Teplota oleje v motoru musí být vyjádřena v kelvinech. Proto je třeba změnit přílohu VIII směrnice 2007/46/ES.
(9)
Směrnice 2007/46/ES, nařízení (ES) č. 595/2009 a nařízení (EU) č. 582/2011 by proto měly být odpovídajícím způsobem změněny.
(10)
Aby měly členské státy a výrobci dostatek času na změnu svých příslušných informačních systémů, je vhodné odložit použitelnost změn souvisejících s prohlášením o shodě.
(11)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Technického výboru - motorová vozidla,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Přílohy I, III, IV a IX směrnice 2007/46/ES se mění v souladu s přílohou I tohoto nařízení.
Článek 2
Příloha I nařízení (ES) č. 595/2009 se nahrazuje zněním přílohy II tohoto nařízení.
Článek 3
Nařízení (EU) č. 582/2011 se mění takto:
1)
Článek 2 se mění takto:
a)
bod 9 se nahrazuje tímto:
„9)
„vhodnou poškozenou součástí nebo systémem“ (dále jen „QDC“) se rozumí součást nebo systém, který byl záměrně poškozen například prostřednictvím zrychleného stárnutí nebo se kterým bylo manipulováno řízeným způsobem a který byl přijat schvalovacím orgánem v souladu s ustanoveními přílohy 9B předpisu EHK OSN č. 49 pro použití během prokazování správné činnosti OBD systému motoru;“;
b)
body 19 a 20 se nahrazují tímto:
„19)
„Wobbeho indexem (dolním Wl nebo horním Wu)“ se rozumí poměr odpovídající výhřevnosti plynu na jednotku objemu k druhé odmocnině poměrné hustoty plynu za stejných referenčních podmínek:
Lze jej vyjádřit rovněž takto:
20)
„faktorem posunu λ (dále Sλ)“ se rozumí výraz, který popisuje požadovanou pružnost systému řízení motoru z hlediska změny poměru přebytku vzduchu λ, jestliže motor pracuje s plynem rozdílného složení, než má čistý methan, jak je stanoveno v bodě A.5.5.1 dodatku 5 k příloze 4 předpisu EHK OSN č. 49;“;
c)
doplňují se nové body 45 až 56, které znějí:
„45)
„naftovým režimem“ se rozumí normální provozní režim dvoupalivového motoru, v němž motor není poháněn plynným palivem za žádných provozních podmínek motoru;
46)
„dvoupalivovým motorem“ se rozumí systém motoru zkonstruovaný tak, aby fungoval současně na naftový a plynný pohon, přičemž obě paliva se měří zvlášť a poměr spotřeby jednotlivých paliv se může vzájemně lišit v závislosti na provozu;
47)
„dvoupalivovým režimem“ se rozumí normální provozní režim dvoupalivového motoru, během nějž je za určitých provozních podmínek motor poháněn současně naftovým a plynným palivem;
48)
„dvoupalivovým vozidlem“ se rozumí vozidlo, jež je poháněno dvoupalivovým motorem a jež čerpá palivo spotřebovávané motorem z oddělených systémů skladování ve vozidle;
49)
„servisním režimem“ se rozumí zvláštní režim dvoupalivového motoru, který se aktivuje pro účely opravy či odstavení vozidla z provozu, není-li dvoupalivový režim možný;
50)
„poměrem obsahu energie v plynu (GER)“ se u dvoupalivového motoru rozumí poměr (vyjádřený v procentech) obsahu energie plynného paliva k obsahu energie obou paliv (motorové nafty a plynného paliva), obsah energie paliv je definován jako hodnota výhřevnosti;
51)
„průměrným poměrem obsahu energie v plynu“ se rozumí průměrný poměr obsahu energie v plynu vypočítaný za jízdní cyklus;
52)
„dvoupalivovým motorem typu 1A“ se rozumí dvoupalivový motor, který pracuje v části zkušebního cyklu WHTC prováděné za tepla s průměrným poměrem obsahu energie v plynu, který není nižší než 90 procent (GERWHTC ≥ 90 %), a který nepoužívá při volnoběhu výhradně motorovou naftu a nemá naftový režim;
53)
„dvoupalivovým motorem typu 1B“ se rozumí dvoupalivový motor, který pracuje v části zkušebního cyklu WHTC prováděné za tepla s průměrným poměrem obsahu energie v plynu, který není nižší než 90 procent (GERWHTC ≥ 90 %), a který v dvoupalivovém režimu nepoužívá při volnoběhu výhradně motorovou naftu a má naftový režim;
54)
„dvoupalivovým motorem typu 2A“ se rozumí dvoupalivový motor, který pracuje v části zkušebního cyklu WHTC prováděné za tepla s průměrným poměrem obsahu energie v plynu mezi 10 a 90 procenty (10 % GERWHTC 90 %) a který nemá naftový režim, nebo který pracuje v části zkušebního cyklu WHTC prováděné za tepla s průměrným poměrem obsahu energie v plynu, který není nižší než 90 procent (GERWHTC ≥ 90 %), avšak používá při volnoběhu výhradně motorovou naftu a nemá naftový režim;
55)
„dvoupalivovým motorem typu 2B“ se rozumí dvoupalivový motor, který pracuje v části zkušebního cyklu WHTC prováděné za tepla s průměrným poměrem obsahu energie v plynu mezi 10 a 90 procenty (10 % GERWHTC 90 %) a který má naftový režim, nebo který pracuje v části zkušebního cyklu WHTC prováděné za tepla s průměrným poměrem obsahu energie v plynu, který není nižší než 90 procent (GERWHTC ≥ 90 %), avšak může v dvoupalivovém režimu používat při volnoběhu výhradně motorovou naftu a má naftový režim;
56)
„dvoupalivovým motorem typu 3B“ se rozumí dvoupalivový motor, který pracuje v části zkušebního cyklu WHTC prováděné za tepla s průměrným poměrem obsahu energie v plynu nejvýše 10 procent (GERWHTC ≤ 10 %) a má naftový režim.“
2)
V článku 3 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Za účelem získání ES schválení typu systému motoru nebo rodiny motoru jako samostatného technického celku, ES schválení typu vozidla se schváleným systémem motoru z hlediska emisí a informací o opravách a údržbě vozidla či ES schválení typu vozidla z hlediska emisí a informací o opravách a údržbě vozidla výrobce v souladu s ustanoveními přílohy I prokáže, že se na vozidlo či systémy motoru vztahují zkoušky a že splňují požadavky stanovené v článcích 4 a 14 a v přílohách III až VIII, X, XIII, XIV a XVII. Výrobce rovněž zajistí shodu se specifikacemi referenčních paliv stanovenými v příloze IX. V případě dvoupalivových motorů a vozidel splní výrobce kromě toho rovněž požadavky stanovené v příloze XVIII.“
3)
V článku 3 se odstavce 2 až 6 nahrazují tímto:
„2. Za účelem získání ES schválení typu vozidla se schváleným systémem motoru z hlediska emisí a informací o opravách a údržbě vozidla či ES schválení typu vozidla z hlediska emisí a informací o opravách a údržbě vozidla zajistí výrobce shodu s požadavky na montáž stanovenými v oddílu 4 přílohy I a v případě dvoupalivových vozidel rovněž s dodatečnými požadavky na montáž stanovenými v oddíle 6 přílohy XVIII.
3. Za účelem získání rozšíření ES schválení typu vozidla z hlediska emisí a informací o opravách a údržbě vozidla typu schváleného v rámci tohoto nařízení, jehož referenční hmotnost je vyšší než 2 380 kg, ale nepřesahuje 2 610 kg, musí výrobce splňovat požadavky stanovené v oddíle 5 přílohy VIII.
4. Ustanovení pro alternativní schválení typu stanovená v bodě 2.4.1 přílohy X a v bodě 2.1 přílohy XIII neslouží pro účely ES schválení typu systému motoru nebo rodiny motorů jako samostatného technického celku. Uvedená ustanovení se nepoužijí ani na dvoupalivové motory a vozidla.
5. Jakýkoliv systém motoru a konstrukční prvek, který by mohl ovlivnit plynné emise a emise částic, je navržen, konstruován, montován a instalován tak, aby motor za běžného užívání mohl splňovat ustanovení nařízení (ES) č. 595/2009 a tohoto nařízení. Výrobce rovněž zajistí shodu s požadavky na emise mimo cyklus stanovenými v článku 14 a příloze VI tohoto nařízení. V případě dvoupalivových motorů a vozidel se použijí rovněž ustanovení přílohy XVIII.
6. Za účelem získání ES schválení typu systému motoru nebo rodiny motoru jako samostatného technického celku či ES schválení typu vozidla z hlediska emisí a informací o opravách a údržbě vozidla výrobce pro účely získání schválení typu s univerzální použitelností paliv, schválení typu s omezenou použitelností paliv nebo schválení typu se specifickou použitelností paliv zajistí shodu s požadavky stanovenými v oddílu 1 přílohy I.“
4)
V čl. 5 odst. 4 se doplňuje nové písmeno j), které zní:
„j)
případně dokumentaci nezbytnou pro správnou montáž typu motoru schváleného jako samostatný technický celek.“
5)
Článek 6 se mění takto:
a)
vkládá se nový odstavec 1a, který zní:
„1a. Alternativně k postupu stanovenému v odstavci 1 udělí schvalovací orgán ES schválení typu systému motoru nebo rodiny motorů jako samostatného technického celku, jsou-li splněny všechny tyto podmínky:
a)
schválení typu systému motoru nebo rodiny motorů jako samostatného technického celku již bylo v okamžiku podání žádosti o ES schválení typu uděleno v souladu s předpisem EHK OSN č. 49;
b)
jsou splněny požadavky stanovené v článcích 2a až 2f tohoto nařízení ohledně přístupu k informacím palubního diagnostického systému vozidla a k informacím o opravách a údržbě vozidla a platné pro dotčený systém motoru nebo rodinu motorů;
c)
během přechodného období stanoveného v čl. 4 odst. 7 jsou splněny požadavky stanovené v bodě 6.2 přílohy X tohoto nařízení;
d)
použijí se všechny další výjimky stanovené v bodech 3.1 a 5.1 přílohy VII tohoto nařízení, bodech 2.1 a 6.1 přílohy X tohoto nařízení, bodech 2, 4.1, 5.1, 7.1, 8.1 a 10 přílohy XIII tohoto nařízení a bodu 1 dodatku 6 přílohy XIII tohoto nařízení.“;
b)
odstavec 2 se nahrazuje tímto:
„2. Schvalovací orgán při udělení ES schválení typu podle odstavců 1 a 1a vydá certifikát ES schválení typu s použitím vzoru uvedeného v dodatku 5 k příloze I.“
6)
Článek 8 se mění takto:
a)
vkládá se nový odstavec 1a, který zní:
„1a. Alternativně k postupu stanovenému v odstavci 1 udělí schvalovací orgán ES schválení typu vozidla se schváleným systémem motoru z hlediska emisí a přístupu k informacím o opravách a údržbě vozidla, jsou-li splněny všechny tyto podmínky:
a)
schválení typu vozidla se schváleným systémem motoru již bylo v okamžiku podání žádosti o ES schválení typu uděleno v souladu s předpisem EHK OSN č. 49;
b)
jsou splněny požadavky stanovené v článcích 2a až 2f tohoto nařízení ohledně přístupu k informacím palubního diagnostického systému vozidla a k informacím o opravách a údržbě vozidla;
c)
během přechodného období stanoveného v čl. 4 odst. 7 jsou splněny požadavky stanovené v bodě 6.2 přílohy X tohoto nařízení;
d)
použijí se všechny další výjimky stanovené v bodech 3.1 a 5.1 přílohy VII tohoto nařízení, bodech 2.1 a 6.1 přílohy X tohoto nařízení, bodech 2, 4.1, 5.1, 7.1, 8.1 a 10 přílohy XIII tohoto nařízení a bodu 1 dodatku 6 přílohy XIII tohoto nařízení.“;
b)
odstavec 2 se nahrazuje tímto:
„2. Schvalovací orgán při udělení ES schválení typu podle odstavců 1 a 1a vydá certifikát ES schválení typu s použitím vzoru uvedeného v dodatku 6 k příloze I.“
7)
Článek 10 se mění takto:
a)
vkládá se nový odstavec 1a, který zní:
„1a. Alternativně k postupu stanovenému v odstavci 1 udělí schvalovací orgán ES schválení typu vozidla z hlediska emisí a přístupu k informacím o opravách a údržbě vozidla, jsou-li splněny všechny tyto podmínky:
a)
schválení typu vozidla již bylo v okamžiku podání žádosti o ES schválení typu uděleno v souladu s předpisem EHK OSN č. 49;
b)
jsou splněny požadavky stanovené v článcích 2a až 2f tohoto nařízení ohledně přístupu k informacím palubního diagnostického systému vozidla a k informacím o opravách a údržbě vozidla;
c)
během přechodného období stanoveného v čl. 4 odst. 7 jsou splněny požadavky stanovené v bodě 6.2 přílohy X tohoto nařízení;
d)
použijí se všechny další výjimky stanovené v bodech 3.1 a 5.1 přílohy VII tohoto nařízení, bodech 2.1 a 6.1 přílohy X tohoto nařízení, bodech 2, 4.1, 5.1, 7.1, 8.1 a 10 přílohy XIII tohoto nařízení a bodu 1 dodatku 6 přílohy XIII tohoto nařízení.“;
b)
odstavec 2 se nahrazuje tímto:
„2. Schvalovací orgán při udělení ES schválení typu podle odstavců 1 a 1a vydá certifikát ES schválení typu s použitím vzoru uvedeného v dodatku 7 k příloze I.“
8)
V čl. 16 odst. 5 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Zkušební podmínky musí splňovat požadavky stanovené v oddílu 6 přílohy 4 předpisu EHK OSN č. 49.“
9)
Přílohy I, II, IV a XIV se mění v souladu s přílohou III tohoto nařízení.
10)
Příloha III se nahrazuje zněním přílohy IV tohoto nařízení.
11)
Doplňuje se příloha XVIII, jejíž znění je uvedeno v příloze V tohoto nařízení.
Článek 4
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2014 s výjimkou oddílu 4 přílohy I, který se použije ode dne 1. července 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 31. ledna 2014.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 133/2014
z dnia 31 stycznia 2014 r.
zmieniające, w celu dostosowania do postępu technicznego w zakresie wartości granicznych emisji, dyrektywę 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 oraz rozporządzenie Komisji (UE) nr 582/2011
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiającą ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (dyrektywę ramową) (1), w szczególności jej art. 39 ust. 2, 6 i 7,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 595/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r. dotyczące homologacji typu pojazdów silnikowych i silników w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z pojazdów ciężarowych o dużej ładowności (Euro VI) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i obsługi technicznej pojazdów, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 i dyrektywę 2007/46/WE oraz uchylające dyrektywy 80/1269/EWG, 2005/55/WE i 2005/78/WE (2), w szczególności jego art. 4 ust. 3, art. 5 ust. 4, art. 6 ust. 2 i art. 12,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie (WE) nr 595/2009 określa wartości graniczne emisji oraz wspólne wymogi techniczne w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych i części zamiennych w zakresie emitowanych przez nie zanieczyszczeń, ustalając zasady zgodności eksploatacyjnej, pokładowych systemów diagnostycznych (OBD) oraz pomiaru zużycia paliwa.
(2)
Aby poprawić efektywność środowiskową pojazdów, należy wprowadzić limit liczby cząstek stałych dla silników o zapłonie iskrowym.
(3)
Ustawodawstwo dotyczące homologacji typu pojazdów silnikowych i silników w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z pojazdów ciężarowych o dużej ładowności (Euro VI) należy dostosować do postępu technicznego. W związku z tym należy przewidzieć wymagania dotyczące homologacji typu i zgodności eksploatacyjnej silników i pojazdów wykorzystujących technologie dwupaliwowe. Trzeba się również zająć dodatkowymi kwestiami dotyczącymi homologacji typu silników wykorzystujących paliwa gazowe.
(4)
W rozporządzeniu Komisji (UE) nr 582/2011 (3) wymaga się określenia wartości granicznej OBD dla emisji tlenku węgla.
(5)
W przypadku pojazdów ciężarowych o dużej ładowności o maksymalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 7,5 tony należy zezwolić, aby montowane w tych pojazdach systemy OBD były częściowo opracowywane zgodnie z zasadami OBD mającymi zastosowanie do pojazdów lekkich, bez szkody dla ich efektywności środowiskowej.
(6)
Rozporządzenie (UE) nr 582/2011 odnosi się wielokrotnie do regulaminów Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ (EKG ONZ), a w szczególności do regulaminu nr 49 (4), w zakresie wymogów technicznych, które należy stosować w ramach homologacji typu oraz weryfikacji zgodności eksploatacyjnej przez państwa członkowskie, producentów i upoważnione placówki techniczne. Ponieważ seria poprawek 06 do regulaminu nr 49 EKG ONZ została przyjęta przez Światowe Forum na rzecz Harmonizacji Przepisów Dotyczących Pojazdów (WP.29), należy uaktualnić zawarte w Euro VI odesłania do regulaminu nr 49 EKG ONZ.
(7)
Należy ustanowić pewne dodatkowe wymagania w celu zapewnienia równoważności między homologacją typu WE a homologacją typu przewidzianą w regulaminie nr 49 EKG ONZ.
(8)
Temperatura oleju w silniku musi być wyrażona w stopniach Kelvina. Konieczne jest zatem wprowadzenie zmian do załącznika VIII do dyrektywy 2007/46/WE.
(9)
Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2007/46/WE, rozporządzenie (WE) nr 595/2009 oraz rozporządzenie (UE) nr 582/2011.
(10)
Aby zapewnić państwom członkowskim i producentom wystarczająco dużo czasu na dostosowanie ich odpowiednich systemów wymiany informacji, należy odroczyć wprowadzenie zmian związanych ze świadectwem zgodności.
(11)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Technicznego ds. Pojazdów Silnikowych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załącznikach I, III, IV i IX do dyrektywy 2007/46/WE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 595/2009 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 3
W rozporządzeniu (UE) nr 582/2011 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:
a)
pkt 9 otrzymuje brzmienie:
„9)
»kwalifikowana część lub układ o obniżonej jakości« (zwane dalej »QDC«) oznacza część lub układ, którego jakość obniżono celowo, np. poprzez przyspieszenie starzenia, lub który został poddany manipulacji w sposób kontrolowany oraz zaakceptowany przez organ udzielający homologacji zgodnie z przepisami zawartymi w załączniku 9B do regulaminu nr 49 EKG ONZ do użycia podczas wykazywania skuteczności systemu OBD układu silnika;”;
b)
pkt 19 i 20 otrzymują brzmienie:
„19)
»liczba Wobbego (dolna Wl lub górna Wu)« oznacza stosunek wartości opałowej gazu na jednostkę objętości do pierwiastka kwadratowego jego gęstości względnej w tych samych warunkach odniesienia:
co można również wyrazić następująco:
20)
»współczynnik zmiany λ« (zwany dalej »Sλ«) oznacza wyrażenie, określone w pkt A.5.5.1 dodatku 5 do załącznika 4 do regulaminu nr 49 EKG ONZ, opisujące wymaganą elastyczność pracy układu sterowania silnika niezbędną do zmiany współczynnika nadmiaru powietrza λ, jeżeli silnik jest zasilany mieszanką gazową inną niż czysty metan;”;
c)
dodaje się pkt 45-56 w brzmieniu:
„45)
»tryb dieslowski« oznacza normalny tryb pracy silnika dwupaliwowego, w którym silnik nie jest zasilany żadnym paliwem gazowym w dowolnych warunkach pracy silnika;
46)
»silnik dwupaliwowy« oznacza układ silnika zaprojektowany do jednoczesnego zasilania olejem napędowym i paliwem gazowym, które są oddzielnie mierzone, a zużycie jednego z paliw w stosunku do zużycia drugiego paliwa może się zmieniać w zależności od działania;
47)
»tryb dwupaliwowy« oznacza normalny tryb pracy silnika dwupaliwowego, w którym silnik jest jednocześnie zasilany olejem napędowym i paliwem gazowym w określonych warunkach pracy silnika;
48)
»pojazd dwupaliwowy« oznacza pojazd napędzany silnikiem dwupaliwowym, w którym silnik jest zasilany z dwóch oddzielnych pokładowych układów przechowywania paliwa;
49)
»tryb serwisowy« oznacza specjalny tryb działania silnika dwupaliwowego, który włącza się w celu naprawy lub wyprowadzenia pojazdu z ruchu drogowego, kiedy nie jest możliwa jego eksploatacja w trybie dwupaliwowym;
50)
»wskaźnik energetyczny gazu (GER)« w przypadku silnika dwupaliwowego oznacza wyrażony procentowo stosunek wartości energetycznej paliwa gazowego do wartości energetycznej obu paliw (oleju napędowego i paliwa gazowego), przy czym wartość energetyczną paliw definiuje się jako dolną wartość opałową;
51)
»średni wskaźnik gazu« oznacza średni wskaźnik energetyczny gazu obliczony dla cyklu jazdy;
52)
»silnik dwupaliwowy typu 1A« oznacza silnik dwupaliwowy pracujący w części gorącej cyklu badania WHTC ze średnim wskaźnikiem gazu nie niższym niż 90 % (GERWHTC ≥ 90 %), który na biegu jałowym nie zużywa wyłącznie oleju napędowego i który nie posiada trybu dieslowskiego;
53)
»silnik dwupaliwowy typu 1B« oznacza silnik dwupaliwowy pracujący w części gorącej cyklu badania WHTC ze średnim wskaźnikiem gazu nie niższym niż 90 % (GERWHTC ≥ 90 %), który w trybie dwupaliwowym na biegu jałowym nie zużywa wyłącznie oleju napędowego i który posiada tryb dieslowski;
54)
»silnik dwupaliwowy typu 2A« oznacza silnik dwupaliwowy pracujący w części gorącej cyklu badania WHTC ze średnim wskaźnikiem gazu pomiędzy 10 % i 90 % (10 % GERWHTC 90 %), który nie posiada trybu dieslowskiego, lub pracujący w części gorącej cyklu badania WHTC ze średnim wskaźnikiem gazu nie niższym niż 90 % (GERWHTC ≥ 90 %), ale który na biegu jałowym zużywa wyłącznie olej napędowy i który nie posiada trybu dieslowskiego;
55)
»silnik dwupaliwowy typu 2B« oznacza silnik dwupaliwowy pracujący w części gorącej cyklu badania WHTC ze średnim wskaźnikiem gazu pomiędzy 10 % i 90 % (10 % GERWHTC 90 %), który posiada tryb dieslowski, lub pracujący w części gorącej cyklu badania WHTC ze średnim wskaźnikiem gazu nie niższym niż 90 % (GERWHTC ≥ 90 %), ale który w trybie dwupaliwowym na biegu jałowym może zużywać wyłącznie olej napędowy i który posiada tryb dieslowski;
56)
»silnik dwupaliwowy typu 3B« oznacza silnik dwupaliwowy, który pracuje w części gorącej cyklu badania WHTC ze średnim wskaźnikiem gazu nieprzekraczającym 10 % (GERWHTC ≤ 10 %) i który posiada tryb dieslowski.”;
2)
w art. 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Aby uzyskać homologację typu WE układu silnika lub rodziny silników jako oddzielnego zespołu technicznego, homologację typu WE pojazdu z homologowanym układem silnika w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń oraz informacji dotyczących naprawy i obsługi technicznej pojazdów bądź homologację typu WE pojazdu w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń oraz informacji dotyczących naprawy i obsługi technicznej pojazdów producent, zgodnie z przepisami załącznika I, wykazuje, że pojazdy lub układy silnika poddano badaniom określonym w art. 4 i 14 oraz w załącznikach III-VIII, X, XIII, XIV i XVII, oraz że spełniają one określone w nich wymogi. Producent zapewnia również zgodność ze specyfikacjami paliw wzorcowych podanymi w załączniku IX. W przypadku silników i pojazdów dwupaliwowych producent musi dodatkowo spełnić wymogi określone w załączniku XVIII.”;
3)
w art. 3 ust. 2-6 otrzymują brzmienie:
„2. Aby uzyskać homologację typu WE pojazdu z homologowanym układem silnika w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń oraz informacji dotyczących naprawy i obsługi technicznej pojazdów bądź homologację typu WE pojazdu w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń oraz informacji dotyczących naprawy i obsługi technicznej pojazdów, producent zapewnia zgodność z wymogami dotyczącymi instalacji określonymi w sekcji 4 załącznika I, a w przypadku pojazdów dwupaliwowych z dodatkowymi wymogami w zakresie instalacji określonymi w sekcji 6 załącznika XVIII.
3. Aby uzyskać rozszerzenie homologacji typu WE pojazdu w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń oraz informacji dotyczących naprawy i obsługi technicznej pojazdów, który uzyskał homologację typu na podstawie niniejszego rozporządzenia, przy czym masa odniesienia pojazdu przekracza 2 380 kg, ale nie przekracza 2 610 kg, producent spełnia wymogi określone w sekcji 5 załącznika VIII.
4. Przepisy dotyczące alternatywnej homologacji typu zawarte w pkt 2.4.1 załącznika X i pkt 2.1 załącznika XIII nie mają zastosowania do celów homologacji typu WE układu silnika lub rodziny silników jako oddzielnego zespołu technicznego. Przepisów tych nie stosuje się również do silników i pojazdów dwupaliwowych.
5. Każdy układ silnika oraz każdy element projektu, mogący wpływać na emisję zanieczyszczeń gazowych i cząstek stałych, jest zaprojektowany, skonstruowany, zmontowany i zainstalowany tak, aby w warunkach normalnego użytkowania zapewniał zgodność silnika z przepisami rozporządzenia (WE) nr 595/2009 oraz niniejszego rozporządzenia. Producent zapewnia również zgodność z wymogami nieobjętymi cyklem badawczym określonymi w art. 14 i załączniku VI do niniejszego rozporządzenia. W przypadku silników i pojazdów dwupaliwowych stosuje się również przepisy załącznika XVIII.
6. Aby uzyskać homologację typu WE układu silnika lub rodziny silników jako oddzielnego zespołu technicznego bądź homologację typu WE pojazdu w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń oraz informacji dotyczących naprawy i obsługi technicznej pojazdów w celu uzyskania homologacji typu dla uniwersalnego zestawu paliw, homologacji typu dla ograniczonego zakresu paliwa lub homologacji typu dla określonego paliwa, producent zapewnia zgodność z wymogami określonymi w sekcji 1 załącznika I.”;
4)
w art. 5 ust. 4 dodaje się lit. j) w brzmieniu:
„j)
w stosownych przypadkach pakiety dokumentacji konieczne do prawidłowej instalacji silnika homologowanego jako oddzielny zespół techniczny.”;
5)
w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:
a)
dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„1a. Alternatywnie do procedury przewidzianej w ust. 1 organ udzielający homologacji udziela homologacji typu WE układu silnika lub rodziny silników jako oddzielnego zespołu technicznego, jeśli zostały spełnione wszystkie następujące warunki:
a)
w chwili składania wniosku o udzielenie homologacji typu WE udzielono już homologacji typu układu silnika lub rodziny silników jako oddzielnego zespołu technicznego na podstawie regulaminu nr 49 EKG ONZ;
b)
spełnione są wymogi określone w art. 2a-2f niniejszego rozporządzenia, dotyczące dostępu do informacji z OBD pojazdu i informacji dotyczących naprawy i obsługi technicznej pojazdów, mające zastosowanie do układu silnika lub rodziny silników;
c)
w okresie przejściowym określonym w art. 4 ust. 7 spełnione są wymagania określone w pkt 6.2 załącznika X do niniejszego rozporządzenia;
d)
stosuje się wszystkie pozostałe wyjątki określone w pkt 3.1 i 5.1 załącznika VII do niniejszego rozporządzenia, w pkt 2.1 i 6.1 załącznika X do niniejszego rozporządzenia, w pkt 2, 4.1, 5.1, 7.1, 8.1 i 10 załącznika XIII do niniejszego rozporządzenia oraz w pkt 1 dodatku 6 do załącznika XIII do niniejszego rozporządzenia.”;
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Udzielając homologacji typu WE na podstawie ust. 1 i 1a, organ udzielający homologacji wydaje świadectwo homologacji typu WE, korzystając ze wzoru zawartego w dodatku 5 do załącznika I.”;
6)
w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:
a)
dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„1a. Alternatywnie do procedury przewidzianej w ust. 1 organ udzielający homologacji udziela homologacji typu WE pojazdu z homologowanym układem silnika w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń oraz dostępu do informacji dotyczących naprawy i obsługi technicznej pojazdów, jeżeli spełnione są wszystkie następujące warunki:
a)
w chwili składania wniosku o udzielenie homologacji typu WE udzielono już homologacji typu pojazdu z homologowanym układem silnika na podstawie regulaminu nr 49 EKG ONZ;
b)
spełnione są wymogi określone w art. 2a-2f niniejszego rozporządzenia, dotyczące dostępu do informacji z OBD pojazdu i informacji dotyczących naprawy i obsługi technicznej pojazdów;
c)
w okresie przejściowym określonym w art. 4 ust. 7 spełnione są wymagania określone w pkt 6.2 załącznika X do niniejszego rozporządzenia;
d)
stosuje się wszystkie pozostałe wyjątki określone w pkt 3.1 i 5.1 załącznika VII do niniejszego rozporządzenia, w pkt 2.1 i 6.1 załącznika X do niniejszego rozporządzenia, w pkt 2, 4.1, 5.1, 7.1, 8.1 i 10 załącznika XIII do niniejszego rozporządzenia oraz w pkt 1 dodatku 6 do załącznika XIII do niniejszego rozporządzenia.”;
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Udzielając homologacji typu WE na podstawie ust. 1 i 1a, organ udzielający homologacji wydaje świadectwo homologacji typu WE, korzystając ze wzoru zawartego w dodatku 6 do załącznika I.”;
7)
w art. 10 wprowadza się następujące zmiany:
a)
dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„1a. Alternatywnie do procedury przewidzianej w ust. 1 organ udzielający homologacji udziela homologacji typu WE pojazdu w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń oraz dostępu do informacji dotyczących naprawy i obsługi technicznej pojazdów, jeżeli spełnione są wszystkie następujące warunki:
a)
w chwili składania wniosku o udzielenie homologacji typu WE udzielono już homologacji typu pojazdu na podstawie regulaminu nr 49 EKG ONZ;
b)
spełnione są wymogi określone w art. 2a-2f niniejszego rozporządzenia, dotyczące dostępu do informacji z OBD pojazdu i informacji dotyczących naprawy i obsługi technicznej pojazdów;
c)
w okresie przejściowym określonym w art. 4 ust. 7 spełnione są wymagania określone w pkt 6.2 załącznika X do niniejszego rozporządzenia;
d)
stosuje się wszystkie pozostałe wyjątki określone w pkt 3.1 i 5.1 załącznika VII do niniejszego rozporządzenia, w pkt 2.1 i 6.1 załącznika X do niniejszego rozporządzenia, w pkt 2, 4.1, 5.1, 7.1, 8.1 i 10 załącznika XIII do niniejszego rozporządzenia oraz w pkt 1 dodatku 6 do załącznika XIII do niniejszego rozporządzenia.”;
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Udzielając homologacji typu WE na podstawie ust. 1 i 1a, organ udzielający homologacji wydaje świadectwo homologacji typu WE, korzystając ze wzoru zawartego w dodatku 7 do załącznika I.”;
8)
w art. 16 ust. 5 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Warunki badania są zgodne z wymogami określonymi w sekcji 6 załącznika 4 do regulaminu nr 49 EKG ONZ.”;
9)
w załącznikach I, II i IV-XIV wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem III do niniejszego rozporządzenia;
10)
załącznik III zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia;
11)
dodaje się załącznik XVIII, którego tekst znajduje się w załączniku V do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r., z wyjątkiem pkt 4 załącznika I, który stosuje się od dnia 1 lipca 2014 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 31 stycznia 2014 r.