PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 78/2013
ze dne 17. ledna 2013,
kterým se ukládá konečné antidumpingové clo a s konečnou platností vybírá prozatímní clo uložené na dovoz některých potrubních tvarovek ze železa nebo oceli pocházejících z Ruska a Turecka
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na článek 9 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh předložený Evropskou komisí po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
A. POSTUP
1. Prozatímní opatření
(1)
Dne 31. července 2012 Evropská komise (dále jen „Komise“) nařízením (EU) č. 699/2012 (2) (dále jen „prozatímní nařízení“) uložila prozatímní antidumpingové clo na dovoz některých potrubních tvarovek ze železa nebo oceli pocházejících z Ruska a Turecka.
(2)
Řízení bylo zahájeno oznámením o zahájení řízení (3) zveřejněným dne 1. listopadu 2011 v návaznosti na podnět, který podal dne 20. září 2011 Výbor na obranu výrobního odvětví Evropské unie vyrábějícího ocelové tvarovky pro svařování natupo (dále jen „žadatel“) jménem výrobců představujících více než 40 % celkové výroby některých potrubních tvarovek ze železa nebo oceli v Unii.
(3)
Jak je uvedeno v 15. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, šetření dumpingu a újmy se týkalo období od 1. října 2010 do 30. září 2011 (dále jen „období šetření“). Zkoumání trendů významných pro posouzení újmy se týkalo období od 1. ledna 2008 do konce období šetření (dále jen „posuzované období“).
2. Následný postup
(4)
Po poskytnutí informací o podstatných skutečnostech a úvahách, na jejichž základě bylo rozhodnuto o uložení prozatímních antidumpingových opatření (dále jen „poskytnutí prozatímních informací“), se některé zúčastněné strany k prozatímním zjištěním písemně vyjádřily. Stranám, které o to požádaly, byla poskytnuta rovněž možnost ústního slyšení.
(5)
Komise nadále shromažďovala a analyzovala veškeré informace, jež považovala za nezbytné pro konečná zjištění.
3. Výběr vzorku
(6)
Vzhledem k tomu, že nebyly učiněny žádné připomínky týkající se výběru vzorku výrobců v Unii, dovozců, kteří nejsou ve spojení, a vyvážejících výrobců, potvrzují se prozatímní zjištění v 5. až 11. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
4. Platná opatření vztahující se na další třetí země
(7)
Je třeba připomenout, že v platnosti jsou konečná antidumpingová opatření vztahující se na některé potrubní tvarovky ze železa nebo oceli pocházející z Malajsie, Čínské lidové republiky, Korejské republiky a Thajska a v důsledku praktik obcházení rovněž na některé potrubní tvarovky ze železa nebo oceli pocházející z Čínské lidové republiky a zasílané z Indonésie, Srí Lanky, Filipín a Tchaj-wanu (s určitými výjimkami) (4). Země uvedené v předchozí větě se dále označují jako „země v režimu antidumpingových opatření“.
B. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
(8)
Jak je uvedeno v 17. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, jsou dotčeným výrobkem potrubní tvarovky (jiné nežli lité tvarovky, příruby a tvarovky se závitem) ze železa nebo oceli (kromě korozivzdorné oceli) o největším vnějším průměru nepřesahujícím 609,6 mm, používané ke svařování natupo a jiným účelům, v současnosti kódů KN ex 7307 93 11, ex 7307 93 19 a ex 7307 99 80 (dále jen „dotčený výrobek“).
(9)
Jelikož nebyly vzneseny žádné připomínky ohledně dotčeného výrobku a obdobného výrobku, potvrzují se prozatímní zjištění uvedená v 17. až 20. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
C. DUMPING
1. Rusko
1.1 Běžná hodnota
(10)
Jeden ruský vyvážející výrobce prohlásil, že k výpočtu dumpingového rozpětí měly být použity pouze údaje získané od ruských společností a že použití údajů od tureckých společností není správné. Je třeba připomenout, že běžná hodnota pro Rusko byla v důsledku nespolupráce ze strany ruských vyvážejících výrobců stanovena v souladu s čl. 18 odst. 1 a 5 základního nařízení na základě dostupných údajů, tj. informací získaných od tureckých vyvážejících výrobců, kteří používají ruské bezešvé trubky a duté profily jako vstupy pro výrobu dotčeného výrobku. Toto tvrzení se tedy zamítá.
(11)
Vzhledem k tomu, že nebyly předloženy žádné další připomínky týkající se stanovení běžné hodnoty, potvrzují se prozatímní zjištění uvedená ve 22. až 25. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
1.2 Vývozní cena
(12)
Jelikož nebyly vzneseny žádné připomínky ohledně stanovení vývozní ceny, potvrzují se prozatímní zjištění uvedená ve 26. a 27. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
1.3 Srovnání
(13)
Jelikož nebyly vzneseny žádné připomínky ohledně srovnání vývozní ceny a běžné hodnoty, potvrzují se prozatímní zjištění uvedená ve 28. a 29. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
1.4 Dumpingové rozpětí
(14)
Jeden ruský vyvážející výrobce prohlásil, že prozatímní antidumpingové clo ve výši 23,8 % není oprávněné vzhledem k tomu, že jejich společnost vyváží do Unie pouze ocelová kolena, a to navíc jen ve velmi malých množstvích. Ocelová kolena však spadají pod definici výrobku, který je předmětem tohoto šetření, což žádná zúčastněná strana nezpochybnila. Navíc kritérium, podle kterého se dovoz do Unie pokládá v souladu s čl. 5 odst. 7 a čl. 9 odst. 3 základního nařízení za zanedbatelný, se vztahuje pouze na úroveň celého členského státu, nikoli na jednotlivé společnosti. Toto tvrzení se tedy zamítá.
(15)
Jiný ruský vyvážející výrobce prohlásil, že dumping neprovádí, což dle jeho vyjádření dokládá skutečnost, že v konkurenci jiných výrobců v Unii již několikrát neuspěl ve výběrových řízeních na dodávky kolen a ohybů. Jak bylo uvedeno výše, je třeba připomenout, že v tomto šetření nespolupracoval žádný ruský vyvážející výrobce, a proto byly pro výpočet dumpingu v případě Ruska použity v souladu s čl. 18 odst. 1 a 5 základního nařízení dostupné údaje. I kdyby bylo uvedené tvrzení vzato v úvahu, je třeba poznamenat, že neúspěch ve výběrovém řízení v konkurenci jiných výrobců v Unii není v rozporu se zjištěním týkajícím se dumpingu ze strany ruského vyvážejícího výrobce. Toto tvrzení se tedy zamítá.
(16)
Vzhledem k tomu, že nebyly předloženy žádné další připomínky týkající se výpočtu dumpingového rozpětí, potvrzují se zjištění uvedená ve 30. a 31. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
(17)
Celostátní dumpingové rozpětí, vyjádřené jako procentní podíl z ceny CIF na hranice Unie před proclením, se s konečnou platností stanoví takto:
Společnost
Dumpingové rozpětí
Všechny společnosti
23,8 %
2. Turecko
2.1 Běžná hodnota
(18)
Jelikož nebyly vzneseny žádné připomínky ohledně stanovení běžné hodnoty, potvrzují se prozatímní zjištění uvedená ve 32. až 40. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
2.2 Vývozní cena
(19)
Jeden vyvážející výrobce prohlásil, že by vývozní cena měla zahrnovat ziskové rozpětí dosažené při námořní přepravě, tj. rozdíl mezi dopravným účtovaným zákazníkům a dopravným placeným vyvážejícím výrobcem lodní společnosti. Podle čl. 2 odst. 8 základního nařízení se však vývozní cenou rozumí cena skutečně zaplacená nebo cena, kterou je třeba zaplatit, za výrobek prodaný za účelem vývozu ze země vývozu do Unie. Ziskové rozpětí dosažené při přepravě výrobku zákazníkovi nelze považovat za součást vývozní ceny samotného výrobku. Toto tvrzení se tedy zamítá.
(20)
Vzhledem k tomu, že nebyly předloženy žádné další připomínky týkající se stanovení vývozní ceny, potvrzují se prozatímní zjištění uvedená ve 41. až 43. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
2.3 Srovnání
(21)
Turecké sdružení vývozců oceli (dále jen „ÇIB“) prohlásilo, že při srovnání vývozní ceny a běžné hodnoty nebyly řádně vzaty v úvahu významné cenové rozdíly mezi bezešvými a svařovanými potrubními tvarovkami. Všechny spolupracující společnosti však předložily informace týkající se prodeje bezešvých a svařovaných tvarovek rozčleněné podle jednotlivých obchodních případů. Právě tyto informace byly pro srovnání vývozní ceny a běžné hodnoty použity. Jinými slovy, bezešvé tvarovky byly srovnávány pouze s bezešvými tvarovkami a svařované tvarovky byly srovnávány pouze se svařovanými tvarovkami. Toto tvrzení se proto zamítá.
(22)
Vzhledem k tomu, že nebyly předloženy žádné další připomínky týkající se srovnání, potvrzují se zjištění uvedená ve 44. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
2.4 Dumpingová rozpětí
a) Dumpingové rozpětí u prošetřovaných společností
(23)
Je třeba připomenout, že individuální dumpingové rozpětí předběžně zjištěné u jednoho ze tří spolupracujících vyvážejících výrobců bylo stanoveno na základě srovnání váženého průměru běžné hodnoty s váženým průměrem ceny společnosti za dotčený výrobek při vývozu do Unie. Jelikož nebyly vzneseny žádné připomínky ohledně stanovení dumpingového rozpětí této společnosti, potvrzují se prozatímní zjištění uvedená ve 46. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
(24)
V případě zbývajících dvou spolupracujících společností výpočty týkající se dumpingu ukázaly, že prováděly cílený dumping, pokud jde o konkrétní období i konkrétní kupující a oblasti. Ukázalo se, že jejich vývozní ceny byly jasně strukturované a výrazně se lišily mezi jednotlivými kupujícími, oblastmi a obdobími (až o 30 % u identických modelů dotčeného výrobku). Kromě toho výpočet dumpingu na základě srovnání váženého průměru běžné hodnoty s váženým průměrem vývozních cen podle metody uvedené v čl. 2 odst. 11 první části první věty základního nařízení neodrážel plný rozsah dumpingu, kterého se dopouštěli oba dotčení výrobci, jak je popsáno ve 27. bodě odůvodnění tohoto nařízení. Rovněž nebylo možné zjistit dumpingové rozpětí srovnáním běžné hodnoty a vývozních cen při vývozu do Unie v jednotlivých obchodních případech navzájem podle čl. 2 odst. 11 druhé části první věty základního nařízení, jelikož nebyl k dispozici dostatek domácích obchodních případů, ze kterých by se dala zjistit běžná hodnota odpovídající vývozním obchodům, jak je popsáno ve 28. bodě odůvodnění tohoto nařízení.
(25)
Za účelem zohlednění plného rozsahu dumpingu prováděného oběma dotčenými společnostmi byla proto v souladu s čl. 2 odst. 11 základního nařízení běžná hodnota stanovená na základě váženého průměru v jejich případě porovnána s cenami všech jednotlivých vývozních obchodů směřujících do Unie. Vzhledem k tomu, že taková metoda srovnání představuje výjimečnou alternativu ke dvěma prvním metodám stanoveným v čl. 2 odst. 11 základního nařízení, Komise pečlivě prověřila, zda byly podmínky pro její použití v tomto případě jednoznačně splněny. Pro informaci byly poskytnuty podrobné výpočty týkající se dumpingu včetně zjištěné struktury vývozních cen. Žádný z tureckých vyvážejících výrobců tyto předložené údaje nezpochybnil.
(26)
Obě spolupracující společnosti, ÇIB a turecká vláda však prohlásily, že nebylo předloženo dostatečné vysvětlení, pokud jde o cílený dumping zjištěný u obou tureckých vyvážejících výrobců, a že případná struktura vývozních cen byla v každém případě neúmyslná. Při slyšení u úředníka pro slyšení, které si dva turečtí vývozci vyžádali, se oběma společnostem dostalo podrobného vysvětlení, jak byl cílený dumping stanoven a jak bylo za tím účelem vypočítáno dumpingové rozpětí. Komise rovněž vysvětlila, že praktiky obou společností měly účinek cíleného dumpingu, i pokud nebyly prováděny záměrně (5). Je třeba poznamenat, že základní nařízení nestanoví povinnost vyšetřujícího orgánu uvést možné důvody cíleného dumpingu, jako například kolísání směnného kurzu, odlišné politiky stanovování cen v různých regionech. Stačí pouhá skutečnost, že byla zjištěna struktura vývozních cen, která se výrazně liší mezi jednotlivými kupujícími, oblastmi nebo obdobími (6). V návaznosti na slyšení byla oběma společnostem rovněž podána vysvětlení týkající se jejich konkrétních podniků. Stálé delegaci Turecka při Unii byla navíc zaslána verbální nóta obsahující vysvětlení ohledně stanovení cíleného dumpingu a metod použitých při výpočtu dumpingového rozpětí. Kromě toho bylo ÇIB při dalším slyšení u úředníka pro slyšení, které si vyžádalo, poskytnuto podrobné vysvětlení, jak byl cílený dumping stanoven a jak bylo za tím účelem vypočítáno dumpingové rozpětí.
(27)
U každého z obou vyvážejících výrobců byly šetřením zjištěny tři jasné struktury vývozních cen týkající se převážné většiny jejich prodeje na vývoz do Unie, tj. vývozní ceny se mezi jednotlivými kupujícími, oblastmi a obdobími výrazně lišily, jak bylo doloženo údaji, které byly zúčastněným stranám poskytnuty. K tomuto zjištění se dospělo důkladným šetřením výjimečných okolností tohoto případu, přičemž toto zjištění vedlo k závěru, že daný případ je třeba považovat za cílený dumping. Jelikož byly u vývozních cen zjištěny značné rozdíly a vzhledem k tomu, že i jen jedna z těchto tří struktur vývozních cen by opravňovala k použití metody srovnání všech jednotlivých vývozních obchodů na základě váženého průměru, byla tato metoda srovnání v tomto konkrétním případě shledána vhodnou. U každé z obou společností se navíc celková výše dumpingu zjištěná srovnáním váženého průměru běžné hodnoty s váženým průměrem vývozní ceny dotčeného výrobku při vývozu do Unie (první symetrická metoda) výrazně liší od výše dumpingu zjištěné srovnáním váženého průměru běžné hodnoty s cenami všech jednotlivých vývozních obchodů směřujících do Unie (asymetrická metoda), jak bylo doloženo údaji, které byly zúčastněným stranám poskytnuty. Proto lze dospět k závěru, že použití první symetrické metody by vedlo k nevhodnému zkreslení cíleného dumpingu, který se projevoval během určitého období, v určitých oblastech a vůči určitým kupujícím. Jinými slovy, dumpingové rozpětí stanovené na základě první symetrické metody by neodráželo plný rozsah dumpingu, kterého se dopouštěly obě dotčené společnosti.
(28)
Dumpingové rozpětí nemohlo být stanoveno ani srovnáním běžné hodnoty a vývozních cen v jednotlivých obchodních případech navzájem podle čl. 2 odst. 11 druhé části první věty základního nařízení (druhá symetrická metoda). U této metody je třeba nalézt jednotlivé domácí obchodní případy, které jsou srovnatelné s jednotlivými vývozními obchody, přičemž se přihlíží k faktorům jako prodané množství a datum obchodního případu. Jelikož není k dispozici dostatek domácích obchodních případů, ze kterých by se dala zjistit běžná hodnota odpovídající vývozním obchodům, nebylo možné druhou symetrickou metodu ke zjištění dumpingového rozpětí použít. Vzhledem k tomu, že bylo zjištěno, že se struktura vývozních cen výrazně liší mezi jednotlivými kupujícími, oblastmi a obdobími a že by ani jedna symetrická metoda neodrážela plný rozsah dumpingu, bylo proto v souladu s čl. 2 odst. 11 druhou větou rozhodnuto, že dumpingové rozpětí bude zjištěno pomocí asymetrické metody.
(29)
Obě spolupracující společnosti a ÇIB se ohradily, že není spravedlivé srovnávat vývozní ceny přepočítané na turecké liry, neboť prodej do Unie se uskutečňuje v eurech, zatímco turecká lira se používá pouze pro účetní účely. Bylo namítnuto, že kolísání směnného kurzu eura a turecké liry mělo významný vliv na stanovování cen, což má nevyhnutelně nespravedlivý dopad na výsledek srovnání vývozních cen mezi různými obdobími. Jedná se však o obvyklý postup Komise - srovnání vývozních cen a výpočet dumpingového rozpětí provádí v účetní měně spolupracujících vyvážejících výrobců v zemi vývozu. Je třeba poznamenat, že náklady a domácí ceny, z nichž se vycházelo při stanovení běžné hodnoty, jsou vyjádřeny v tureckých lirách. Proto je v této měně provedeno i srovnání vývozních cen s běžnou hodnotou. Jediným logickým postupem, jak v rámci téhož výpočtu dumpingu zjistit strukturu vývozních cen, tak je použití týchž vývozních cen, které jsou již vyjádřeny v tureckých lirách. Kromě toho základní nařízení, jak je uvedeno výše, nevyžaduje analýzu možných důvodů cíleného dumpingu, jako je kolísání směnných kurzů (7). Toto tvrzení se tedy zamítá.
(30)
Oba spolupracující vyvážející výrobci uvedli, že by při zjišťování struktury vývozních cen měly být namísto aritmetických průměrných cen zohledněny vážené průměrné ceny srovnatelných druhů výrobků. V čl. 2 odst. 11 základního nařízení se však zmiňuje struktura vývozních cen, a nikoli struktura vážených průměrných vývozních cen či struktura hodnot vývozu. Použití vážené průměrné vývozní ceny by analýzu zkreslilo, neboť by byl zohledněn objem vývozu, a nikoli pouze vývozní ceny. V každém případě, i za použití vážených průměrných cen namísto aritmetických průměrných vývozních cen, by však vždy byla zjištěna struktura vývozních cen, která se výrazně liší mezi různými kupujícími, oblastmi a obdobími. Dvě zúčastněné strany vyjádřily pochybnosti, zda struktura vývozních cen při použití vážených průměrných cen skutečně vykazuje výrazné rozdíly, pokud vůbec nějaké. Je třeba poznamenat, že dotyčné zúčastněné strany přitom nezpochybňují faktická zjištění, ke kterým se dospělo na základě aritmetického průměru, což je správná metoda, jak je vysvětleno výše. Toto tvrzení se proto zamítá.
(31)
ÇIB namítlo, že použití praktiky nulování není oprávněné, přičemž se odvolalo na zprávu odvolacího orgánu WTO (8) (zpráva o ložním prádle), podle které byla praktika nulování shledána v rozporu s antidumpingovou dohodou WTO. Tribunál (9) však potvrdil, že zjištění uvedená ve zprávě o ložním prádle nejsou použitelná v případě cíleného dumpingu. Zpráva o ložním prádle se totiž týká postupu nulování pouze v souvislosti s první symetrickou metodou a nelze mít za to, že se tohoto mechanismu týká v případě, kdy je použit v souvislosti s asymetrickou metodou. Použití postupu nulování v souvislosti s první symetrickou metodou by - jak shledal odvolací orgán WTO - sice skutečně mohlo být v rozporu s článkem 2.4.2 antidumpingového kodexu z roku 1994 a nespravedlivé, zejména pokud vývozní ceny nevykazují žádnou strukturu, avšak z výše uvedeného důvodu není jeho použití v souvislosti s asymetrickou metodou v rozporu se zmíněným ustanovením ani s čl. 2 odst. 11 základního nařízení, ani nespravedlivé ve smyslu čl. 2 odst. 10 uvedeného nařízení, jsou-li obě podmínky pro použití této metody splněny. Kromě toho se ukázalo, že postup nulování je nezbytný z matematického hlediska, aby bylo možné výsledkově rozlišit asymetrickou metodu od první symetrické metody. Bez nulování by totiž asymetrická metoda přinesla vždy stejný výsledek jako první symetrická metoda. Toto tvrzení se proto zamítá.
(32)
ÇIB dále uvedlo, že použitím nulování je porušeno pravidlo nižšího cla. Bylo namítnuto, že v důsledku nulování byla vypočítána vyšší dumpingová rozpětí, než ve skutečnosti měla být.
(33)
Použití nulování u asymetrické metody však nebrání uplatnění pravidla nižšího cla. U všech tří spolupracujících společností byla dumpingová rozpětí bez ohledu na použitou metodu srovnána s úrovní pro odstranění újmy těchto společností, aby bylo zajištěno, že clo bude stanoveno na základě nižší z těchto dvou hodnot. Toto tvrzení se tedy zamítá.
(34)
Vzhledem k tomu, že nebyly předloženy žádné další připomínky týkající se dumpingového rozpětí prošetřovaných společností, potvrzují se zjištění uvedená ve 47. a 48. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
b) Dumpingové rozpětí u nespolupracujících společností
(35)
Jelikož nebyly vzneseny žádné připomínky ohledně dumpingového rozpětí u nespolupracujících společností, potvrzují se prozatímní zjištění uvedená ve 49. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
(36)
Celostátní dumpingové rozpětí, vyjádřená jako procentní podíl z ceny CIF na hranice Unie před proclením, se s konečnou platností stanoví takto:
Společnost
Dumpingové rozpětí (v %)
RSA
9,6
Sardogan
2,9
Unifit
12,1
Všechny ostatní společnosti
16,7
D. ÚJMA
1. Výroba v Unii, výrobní odvětví Unie a spotřeba Unie
(37)
Jelikož nebyly vzneseny žádné připomínky týkající se výroby v Unii, výrobního odvětví Unie a spotřeby, potvrzuje se obsah 51. až 54. bodu odůvodnění prozatímního nařízení.
2. Dovoz z dotčených zemí
2.1 Souhrnné posouzení účinků dotčeného dovozu
(38)
ÇIB po poskytnutí prozatímních informací namítlo, že souhrnné posouzení dumpingového dovozu z obou dotčených zemí není odůvodněné. Toto sdružení uvedlo v podstatě tytéž připomínky, které po zahájení řízení předložili turečtí vyvážející výrobci, a prohlásilo, že dovoz z Ruska vykazuje odlišný trend než dovoz z Turecka, pokud jde o objem a ceny.
(39)
V tomto ohledu je třeba připomenout, že - jak již bylo uvedeno v 59. bodě odůvodnění prozatímního nařízení - šetřením bylo stanoveno, že zatímco dovoz z Turecka je z hlediska objemu relativně stabilní, dovoz z Ruska v absolutních hodnotách narůstá. Vzhledem k poklesu poptávky v posuzovaném období však podíl dovozu z obou zemí na trhu roste.
(40)
Přitom se zdá, že postupy stanovování cen se v těchto dvou zemích nijak výrazně neliší, přičemž ruské průměrné ceny jsou sice poněkud nižší, ale velmi blízké průměrným tureckým cenám. V tomto ohledu je rovněž třeba připomenout, že šetřením bylo u společností v obou zemích zjištěno významné cenové podbízení až o zhruba 30 % (viz 65. bod odůvodnění prozatímního nařízení). Toto tvrzení se proto zamítá.
(41)
ÇIB rovněž namítlo, že by dovoz z Turecka měl být považován za nevýznamný, a poukázalo na to, že v předchozím případě týkajícím se obdobného výrobku - totiž „potrubních tvarovek z ČLR, Chorvatska, Slovenska, Tchaj-wanu a Thajska“ (10) - byl dovoz ze Slovenska a Tchaj-wanu považován za nevýznamný (ačkoli byl nad úrovní minimální hranice), a nebyl proto kumulován s dumpingovým dovozem z ostatních zemí.
(42)
V tomto ohledu je třeba poznamenat, že v případě potrubních tvarovek z ČLR, Chorvatska, Slovenska, Tchaj-wanu a Thajska byl dovoz ze Slovenska a Tchaj-wanu skutečně posouzen jako dumpingový a že nebyl kumulován s ostatním dumpingovým dovozem, ačkoli překročil prahovou hodnotu podílu na trhu ve výši 1 %. Situace v daném případě však byla velmi odlišná od nyní posuzované situace, neboť dovoz ze Slovenska a Tchaj-wanu tehdy ve skutečnosti rychle ztrácel svůj podíl na trhu a ve srovnání s objemem dovozu z jiných zemí byl považován za nevýznamný, a tudíž i za nepůsobící újmu. Naproti tomu v nyní posuzovaném případě dovoz z Turecka i z Ruska svůj podíl na trhu zvyšuje a je navzájem objemově srovnatelný. Toto tvrzení se proto zamítá.
(43)
Dále ÇIB namítlo, že dovoz z Turecka není srovnatelný s dovozem z Ruska, pokud jde o podmínky hospodářské soutěže, neboť existují „rozdíly v zeměpisné koncentraci prodeje“. Ze statistiky, kterou sdružení předložilo, vyplývá, že více než 70 % tureckého vývozu v období šetření směřovalo do Španělska, Francie, Itálie a Polska, zatímco Rusko soustředilo prodej svého zboží do České republiky a Německa.
(44)
V tomto ohledu je třeba poznamenat, že rozdíly v zeměpisné koncentraci prodeje nelze považovat za známku odlišných podmínek hospodářské soutěže. Vzhledem k tomu, že Unie představuje jednotný trh, není místo vstupu dováženého zboží obvykle rozhodujícím faktorem pro vzájemnou konkurenceschopnost daného dováženého zboží a pro jeho konkurenceschopnost vůči obdobným výrobkům. V souvislosti s podmínkami hospodářské soutěže je rovněž třeba připomenout, že ruský a turecký dovoz si jsou z hlediska cen podobné a u obou bylo zjištěno, že dochází k cenovému podbízení vůči cenám výrobního odvětví Unie, přičemž využívají podobné prodejní kanály. Toto tvrzení se proto zamítá.
(45)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky týkající se souhrnného posouzení dumpingového dovozu z dotčených zemí, potvrzuje se obsah 55. až 60. bodu odůvodnění prozatímního nařízení.
2.2 Objem a podíl dotčeného dumpingového dovozu na trhu, dovozní ceny a cenové podbízení
(46)
Jelikož nebyly vzneseny žádné připomínky ohledně objemu dotčeného dumpingového dovozu a jeho podílu na trhu, dovozních cen a cenového podbízení, potvrzuje se obsah 61. až 65. bodu odůvodnění prozatímního nařízení.
(47)
Je třeba připomenout, že u dotčeného výrobku pocházejícího z dotčených zemí a prodávaného v Unii za dumpingové ceny docházelo k cenovému podbízení vůči cenám výrobního odvětví Unie až o zhruba 30 %.
3. Situace výrobního odvětví Unie
(48)
ÇIB a turecká vláda po poskytnutí prozatímních informací namítly, že vzhledem k tomu, že podíl výrobního odvětví Unie na trhu vzrostl mezi rokem 2008 a obdobím šetření zhruba o 3 %, měla Komise dospět k závěru, že výrobní odvětví Unie v posuzovaném období neutrpělo podstatnou újmu.
(49)
V tomto ohledu je za prvé třeba poznamenat, že skutečnost, že se podíl výrobního odvětví Unie na trhu mírně zvýšil, byla v prozatímním nařízení jednoznačně uvedena (viz například 72., 86. nebo 91. bod odůvodnění prozatímního nařízení). Za druhé je třeba zmínit, že v 72. bodě odůvodnění prozatímního nařízení je vysvětleno, že zvýšený podíl na trhu je důsledkem toho, že objem prodeje výrobců v Unii poklesl o něco mírněji než spotřeba v posuzovaném období.
(50)
Podíl na trhu je navíc kromě níže zmíněného klesajícího stavu zásob jediným ukazatelem újmy, který za posuzované období vykazuje pozitivní vývoj. Toto tvrzení se proto zamítá.
(51)
Turecká vláda rovněž namítla, že snižující se konečný stav zásob výrobců v Unii zařazených do vzorku poukazuje na to, že výrobní odvětví Unie není v situaci, kdy by mu byla způsobena újma.
(52)
V tomto ohledu je třeba poznamenat, že konečný stav zásob výrobců v Unii zařazených do vzorku skutečně mezi rokem 2008 a obdobím šetření poklesl o 18 %, jak je uvedeno v 79. bodě odůvodnění prozatímního nařízení.
(53)
Zároveň je třeba uznat, že pokles stavu zásob by mohl být považován za pozitivní známku, avšak pouze v situaci, kdy se prodej zvyšuje rychleji než výroba. V případě tohoto šetření tomu tak však není. Pokles stavu zásob je v tomto případě naopak pouze důsledkem toho, že se objem výroby snižuje rychleji než prodej. Za této situace nelze pokles stavu zásob považovat za pozitivní vývoj. Toto tvrzení se proto zamítá.
(54)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další námitky či připomínky, potvrzuje se obsah 66. až 88. bodu odůvodnění prozatímního nařízení včetně závěru, že výrobní odvětví Unie utrpělo podstatnou újmu ve smyslu čl. 3 odst. 5 základního nařízení.
E. PŘÍČINNÉ SOUVISLOSTI
1. Účinek dumpingového dovozu
(55)
Jelikož nebyly vzneseny žádné konkrétní připomínky, potvrzuje se 90. až 93. bod odůvodnění prozatímního nařízení.
2. Účinky jiných činitelů
(56)
ÇIB a turecká vláda po poskytnutí prozatímních informací namítly, že skutečnou příčinou případné újmy výrobního odvětví Unie je levný dovoz z dalších třetích zemí, a zejména ze zemí v režimu antidumpingových opatření.
(57)
V tomto ohledu je třeba poznamenat, že - jak je již uvedeno v 96. bodě odůvodnění prozatímního nařízení - dovoz z oněch osmi zemí v režimu antidumpingových opatření nadále pronikal na trh Unie, ačkoliv jeho podíl na trhu klesl z 21 % v roce 2008 na 17 % v období šetření. Průměrné ceny u tohoto dovozu jsou obecně nižší než ceny dumpingového dovozu z dotčených zemí. I při zohlednění platného antidumpingového cla zůstávají ceny tohoto dovozu nadále na nízké úrovni srovnatelné s cenami ruského a tureckého dovozu a jsou nižší než průměrné ceny výrobců v Unii.
(58)
Je však třeba poznamenat, že statistické informace a údaje o průměrných cenách jsou u zemí v režimu antidumpingových opatření (jako u všech třetích zemí) k dispozici pouze v omezeném rozsahu a zjištěný cenový rozdíl nemusí mít vysokou vypovídací schopnost, neboť může být způsoben i odlišným sortimentem výrobků. Dovoz ze zemí v režimu antidumpingových opatření navíc vykazuje zřetelný sestupný trend. Lze tedy vyvodit závěr, že nenarušuje příčinnou souvislost mezi újmou výrobního odvětví Unie a zvýšeným dumpingovým dovozem z Turecka a Ruska.
(59)
Pokud jde o dovoz z ostatních třetích zemí, jeho podíl na trhu během posuzovaného období poklesl ze 7 % v roce 2008 na 6 % v období šetření, zatímco podíl dovozu z Ruska a Turecka vzrostl. Průměrné ceny tohoto dovozu byly obecně vyšší než v případě dumpingového dovozu z dotčených zemí a blízké průměrným cenám výrobců v Unii, a proto se má za to, že nenarušují příčinnou souvislost mezi újmou výrobního odvětví Unie a zvýšeným dumpingovým dovozem z Turecka a Ruska. Toto tvrzení se proto zamítá a potvrzuje se prozatímní závěr, že dovoz ze třetích zemí příčinnou souvislost nenarušuje.
(60)
Turecká vláda rovněž namítla, že případná újma výrobního odvětví Unie je způsobena zvýšenými výrobními náklady v důsledku poklesu poptávky.
(61)
V tomto ohledu je třeba poznamenat, že - jak je již uvedeno ve 101. bodě odůvodnění prozatímního nařízení - důvodem snížení spotřeby potrubních tvarovek je se vší pravděpodobností finanční a hospodářská krize z období 2008/09. Spotřeba v letech 2008 a 2009 klesla o více než 40 % a na této nízké úrovni zůstala po celý zbytek posuzovaného období (ačkoliv se v období šetření mírně zvýšila). Vzhledem k tomu, že fixní náklady představují až 40 % výrobních nákladů výrobců v Unii, vede snížení poptávky, prodeje a výroby k výrazně vyšším jednotkovým výrobním nákladům. To samozřejmě mělo významný dopad na ziskovost výrobního odvětví Unie.
(62)
Případný negativní dopad vyšších jednotkových výrobních nákladů byl zároveň zcela jednoznačně zvýrazněn tím, že klesaly i ceny výrobního odvětví Unie, neboť byly vystaveny značnému cenovému tlaku a výraznému cenovému podbízení ze strany dumpingového dovozu z Turecka a Ruska. Za normální situace na trhu by výrobní odvětví Unie mělo mít možnost dopad případného zvýšení jednotkových nákladů minimalizovat alespoň tím, že udrželo normální cenovou hladinu, což však zjevně nebylo možné v situaci, kdy se nacházelo pod cenovým tlakem uměle levného dumpingového dovozu z dotčených zemí.
(63)
Toto tvrzení se proto zamítá a vyvozuje se konečný závěr, že jakýkoli nepříznivý účinek poklesu poptávky není takový, aby narušil příčinnou souvislost mezi újmou způsobovanou výrobnímu odvětví Unie a dumpingovým dovozem z Ruska a Turecka.
(64)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další námitky či připomínky, potvrzuje se obsah 94. až 106. bodu odůvodnění prozatímního nařízení včetně závěru, že dumpingový dovoz z dotčených zemí způsobil výrobnímu odvětví Unie podstatnou újmu ve smyslu čl. 3 odst. 6 základního nařízení.
F. ZÁJEM UNIE
(65)
ÇIB po poskytnutí prozatímních informací namítlo, že uložení jakýchkoli opatření by vedlo k situaci, kdy by společnost ERNE Fittings - jeden ze žadatelů - zaujala na trhu Unie monopolní postavení.
(66)
V tomto ohledu je třeba poznamenat, že společnost ERNE je pouze jedním ze dvou žadatelů a že druhá společnost - INTERFIT - je podobně velká jako ERNE. Navíc údaje v předběžném nařízení týkající se výrobců v Unii zařazených do vzorku zahrnovaly ještě třetího výrobce v Unii - společnost Virgilio CENA & Figli. Kromě toho existuje v Unii značné množství menších společností, jež vyrábějí a prodávají výrobek, který je předmětem šetření, a významné množství tohoto výrobku se dováží i z jiných zdrojů. Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem se má za to, že žádné riziko monopolního postavení společnosti ERNE neexistuje.
(67)
Jelikož nebyly vzneseny žádné další připomínky, potvrzuje se 107. až 117. bod odůvodnění prozatímního nařízení včetně závěru, že neexistují žádné přesvědčivé důvody proti uložení opatření na dumpingový dovoz z dotčených zemí.
G. KONEČNÁ OPATŘENÍ
1. Úroveň pro odstranění újmy
(68)
Jelikož nebyly vzneseny žádné konkrétní připomínky, potvrzuje se obsah 118. až 120. bodu odůvodnění prozatímního nařízení.
2. Konečná opatření
(69)
S ohledem na závěry, jichž bylo dosaženo v souvislosti s dumpingem, újmou, příčinnými souvislostmi a zájmem Unie, a v souladu s článkem 9 základního nařízení se usuzuje, že by mělo být uloženo konečné antidumpingové clo na dovoz dotčeného výrobku pocházejícího z Ruska a Turecka, a to ve výši odpovídající nejnižší zjištěné hodnotě dumpingového rozpětí a úrovně pro odstranění újmy podle pravidla nižšího cla, jímž je ve všech případech dumpingové rozpětí.
(70)
S ohledem na to, že žádný z ruských vyvážejících výrobců nespolupracoval, bylo pro Rusko vypočteno celostátní dumpingové rozpětí, jak bylo vysvětleno ve 21. až 31. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, a toto rozpětí se tímto potvrzuje.
(71)
Vzhledem k tomu, že v případě Turecka byla úroveň spolupráce posouzena jako poměrně nízká, bylo zbytkové dumpingové rozpětí založeno na přiměřené metodě vedoucí ke stanovení rozpětí, které je vyšší než nejvyšší individuální dumpingové rozpětí tří spolupracujících společností, jak je vysvětleno ve 49. bodě odůvodnění prozatímního nařízení, a toto zbytkové dumpingové rozpětí se tímto potvrzuje.
(72)
Na základě výše uvedených skutečností navrhované celní sazby činí:
Země
Společnost
Konečné antidumpingové clo (v %)
Rusko
Všechny společnosti
23,8
Turecko
RSA
9,6
Sardogan
2,9
Unifit
12,1
Všechny ostatní společnosti
16,7
(73)
Individuální sazby antidumpingového cla, stanovené pro jednotlivé společnosti a uvedené v tomto nařízení, byly stanoveny na základě zjištění tohoto šetření. Odrážejí tedy stav týkající se těchto společností zjištěný během šetření. Tyto celní sazby (oproti celostátnímu clu použitelnému pro „všechny ostatní společnosti“) jsou proto použitelné výlučně na dovoz výrobků pocházejících z dotčených zemí a vyráběných uvedenými společnostmi, tedy konkrétními uvedenými právnickými osobami. Na dovážené výrobky vyrobené jakoukoli jinou společností, jejíž název a adresa nejsou konkrétně uvedeny v normativní části tohoto nařízení, včetně subjektů ve spojení se společnostmi konkrétně uvedenými, se tyto sazby nevztahují a tyto výrobky podléhají celní sazbě vztahující se na „všechny ostatní společnosti“.
(74)
Každou žádost o použití individuální antidumpingové celní sazby pro jednotlivé společnosti (například po změně názvu subjektu nebo po vytvoření nových výrobních nebo obchodních subjektů) je třeba předložit Komisi (11) spolu se všemi příslušnými informacemi, zejména pokud jde o jakékoli změny v činnostech společnosti spojených s výrobou, domácím prodejem a prodejem na vývoz, například v souvislosti se změnou názvu nebo změnou týkající se výrobních a obchodních subjektů. Toto nařízení pak bude v případě potřeby odpovídajícím způsobem změněno prostřednictvím aktualizace seznamu společností, na něž se vztahují individuální celní sazby.
(75)
Všem zúčastněným stranám byly sděleny základní skutečnosti a úvahy, na nichž byl založen záměr doporučit uložení konečného antidumpingového cla na dovoz některých potrubních tvarovek ze železa nebo oceli pocházejících z Ruska a Turecka a konečný výběr částek zajištěných prostřednictvím prozatímního cla (dále jen „poskytnutí konečných informací“). Byla jim rovněž poskytnuta lhůta, během níž mohly k těmto poskytnutým informacím vznést námitky.
(76)
V návaznosti na poskytnutí konečných informací byla obdržena stanoviska žadatele, jakož i dvou spolupracujících vyvážejících výrobců z Turecka, a ÇIB. Oba turečtí výrobci a ÇIB požádali o slyšení a byli vyslechnuti.
(77)
Žadatel vyjádřil souhlas se všemi předloženými zjištěními. Dva turečtí vývozci a ÇIB ve svých ústních a písemných připomínkách zopakovali připomínky, které již byly vzneseny v návaznosti na poskytnutí prozatímních informací. Je třeba poznamenat, že žádná ze zúčastněných stran nezpochybnila údaje, na jejichž základě byla zjištění učiněna.
(78)
Vyjádření k požadavku ohledně uplatnění postupu nulování v rámci asymetrické metody při výpočtu dumpingu je stejně jako jeho odůvodnění uvedeno ve 24. až 33. bodě odůvodnění výše. Použití turecké liry ke zjištění struktury vývozních cen je vysvětleno ve 29. bodě odůvodnění výše, který obsahuje i stanovisko k souvisejícímu požadavku. Použití aritmetických průměrných cen namísto vážených průměrných cen při zjišťování struktury vývozních cen je vysvětleno ve 30. bodě odůvodnění výše, který obsahuje i stanovisko k souvisejícímu požadavku. Požadavek ohledně zahrnutí ziskového rozpětí dosaženého při námořní přepravě do vývozní ceny je popsán a zamítnut v 19. bodě odůvodnění výše. Tvrzení, že souhrnné posouzení tureckého a ruského dovozu není vzhledem k odlišné zeměpisné koncentraci prodeje Turecka a Ruska odůvodněné, je popsáno a zamítnuto ve 43. a 44. bodě odůvodnění výše. Tvrzení, že průmyslové odvětví Unie neutrpělo žádnou újmu vzhledem k tomu, že se zvýšil jeho podíl na trhu, je popsáno a zamítnuto ve 48. až 50. bodě odůvodnění výše.
(79)
Vzhledem k tomu, že v návaznosti na poskytnutí konečných informací nebyly předloženy žádné argumenty, které by ovlivnily výsledek posouzení případu, není odůvodněna žádná změna zjištění, která jsou výše podrobně popsána.
H. KONEČNÝ VÝBĚR PROZATÍMNÍHO CLA
(80)
Vzhledem k rozsahu zjištěného dumpingového rozpětí a k úrovni újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie se považuje za nezbytné s konečnou platností vybrat částky zajištěné v podobě prozatímního antidumpingového cla uloženého prozatímním nařízením, a to v rozsahu cla, které bylo s konečnou platností uloženo,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Ukládá se konečné antidumpingové clo na dovoz potrubních tvarovek (jiných než litých tvarovek, přírub a závitových tvarovek) ze železa nebo oceli (kromě korozivzdorné oceli) s největším vnějším průměrem nejvýše 609,6 mm, druhu používaného pro svařování natupo nebo jiné účely, v současnosti kódů KN ex 7307 93 11, ex 7307 93 19 a ex 7307 99 80 (kódy TARIC 7307931191, 7307931193, 7307931194, 7307931195, 7307931199, 7307931991, 7307931993, 7307931994, 7307931995, 7307931999, 7307998092, 7307998093, 7307998094, 7307998095 a 7307998098), pocházejících z Ruska a Turecka.
2. Sazba konečného antidumpingového cla, která se použije na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením, je pro výrobky popsané v odstavci 1 a vyráběné níže uvedenými společnostmi stanovena takto:
Země
Společnost
Antidumpingové clo (v %)
Doplňkový kód TARIC
Rusko
Všechny společnosti
23,8
-
Turecko
RSA Tesisat Malzemeleri San ve Ticaret AȘ, Küçükköy, Istanbul
9,6
B295
SARDOĞAN Endüstri ve Ticaret, Kurtköy Pendik, Istanbul
2,9
B296
UNIFIT BORU BAĞLANTI ELEM. END. MAM. SAN. VE TİC. AȘ, Tuzla, Istanbul
12,1
B297
Všechny ostatní společnosti
16,7
B999
3. Není-li stanoveno jinak, použijí se platné celní předpisy.
Článek 2
Částky zajištěné prostřednictvím prozatímního antidumpingového cla podle nařízení (EU) č. 699/2012 o uložení prozatímního antidumpingového cla na dovoz některých potrubních tvarovek ze železa nebo oceli pocházejících z Ruska a Turecka se vyberou s konečnou platností.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 17. ledna 2013.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 78/2013
z dnia 17 stycznia 2013 r.
nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub ze stali pochodzących z Rosji i Turcji
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1. Środki tymczasowe
(1)
W dniu 31 lipca 2012 r. rozporządzeniem (UE) nr 699/2012 (2) („rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych”) Komisja Europejska („Komisja”) nałożyła tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub ze stali pochodzących z Rosji i Turcji.
(2)
Postępowanie wszczęto zawiadomieniem o wszczęciu (3) opublikowanym w dniu 1 listopada 2011 r., w następstwie skargi złożonej w dniu 20 września 2011 r. przez Komitet Obrony Przemysłu Stalowych Łączników Spawanych Doczołowo Unii Europejskiej (ang. Defence Committee of the Seamless Steel Tubes Industry of the European Union) („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących ponad 40 % łącznej unijnej produkcji niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali.
(3)
Jak wskazano w motywie 15 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 października 2010 r. do dnia 30 września 2011 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2008 r. do końca OD („okres badany”).
2. Dalsze postępowanie
(4)
Po ujawnieniu istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których podjęto decyzję o wprowadzeniu tymczasowych środków antydumpingowych („ujawnienie tymczasowych ustaleń”), kilka zainteresowanych stron złożyło oświadczenia pisemne, przedstawiające ich opinie w sprawie tymczasowych ustaleń. Stronom, które wystąpiły z takim wnioskiem, umożliwiono wypowiedzenie się w formie ustnej.
(5)
Komisja kontynuowała poszukiwanie i analizę wszelkich informacji uznanych za konieczne do sformułowania ostatecznych ustaleń.
3. Kontrola wyrywkowa
(6)
Wobec braku uwag dotyczących kontroli wyrywkowej unijnych producentów, importerów niepowiązanych i producentów eksportujących niniejszym potwierdza się ustalenia tymczasowe zawarte w motywach od 5 do 11 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
4. Środki obowiązujące wobec innych państw trzecich
(7)
Należy powtórzyć, że ostateczne środki antydumpingowe obowiązują w odniesieniu do niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z Malezji, Chińskiej Republiki Ludowej, Republiki Korei i Tajlandii oraz, w następstwie praktyk mających na celu obejście środków, również w odniesieniu do niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i wysyłanych z Indonezji, Sri Lanki, Filipin i Tajwanu (z pewnymi wyjątkami) (4). Państwa wymienione w poprzednim zdaniu są dalej zwane „państwami objętymi środkami antydumpingowymi”.
B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
(8)
Jak wskazano w motywie 17 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, produktem objętym postępowaniem są łączniki rur i przewodów rurowych (inne niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej), o największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych celów, obecnie objęte kodami CN ex 7307 93 11, ex 7307 93 19 i ex 7307 99 80 („produkt objęty postępowaniem”).
(9)
Wobec braku uwag dotyczących produktu objętego postępowaniem oraz produktu podobnego potwierdza się tymczasowe ustalenia zawarte w motywach od 17 do 20 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
C. DUMPING
1. Rosja
1.1. Wartość normalna
(10)
Jeden rosyjski producent eksportujący argumentował, że do obliczenia marginesu dumpingu należało zastosować jedynie dane uzyskane od przedsiębiorstw rosyjskich i że użycie danych uzyskanych od przedsiębiorstw tureckich jest niewłaściwe. Należy przypomnieć, że wobec braku współpracy ze strony któregokolwiek rosyjskiego producenta eksportującego, zgodnie z art. 18 ust. 1 i 5 rozporządzenia podstawowego wartość normalna w odniesieniu do Rosji ustalona została na podstawie dostępnych faktów, tzn. informacji otrzymanych od tych tureckich producentów eksportujących, którzy używają rosyjskich stalowych rur i przewodów rurowych bez szwu jako wsadu do produkcji produktu objętego postępowaniem. Argumentacja ta została zatem odrzucona.
(11)
Wobec braku innych uwag dotyczących określenia wartości normalnej niniejszym potwierdza się tymczasowe ustalenia zawarte w motywach od 22 do 25 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
1.2. Cena eksportowa
(12)
Wobec braku uwag dotyczących określenia ceny eksportowej niniejszym potwierdza się tymczasowe ustalenia zawarte w motywach 26 i 27 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
1.3. Porównanie
(13)
Wobec braku uwag dotyczących porównania ceny eksportowej z wartością normalną niniejszym potwierdza się tymczasowe ustalenia zawarte w motywach 28 i 29 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
1.4. Margines dumpingu
(14)
Jeden rosyjski producent eksportujący argumentował, że tymczasowe cło antydumpingowe w wysokości 23,8 % nie jest uzasadnione ze względu na fakt, że jego przedsiębiorstwo wywozi do Unii jedynie stalowe kolanka i to w bardzo małych ilościach. Stalowe kolanka są jednak częścią produktu objętego niniejszym dochodzeniem, co nie zostało zakwestionowane przez żadną z zainteresowanych stron. Ponadto uznanie przywozu do Unii za nieznaczny, o czym mowa w art. 5 ust. 7 i art. 9 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, rozważane jest wyłącznie w ujęciu ogólnokrajowym, a nie w odniesieniu do indywidualnych przedsiębiorstw. Argumentacja ta została zatem odrzucona.
(15)
Inny rosyjski producent eksportujący argumentował, że nie dokonywał on wywozu po cenach dumpingowych, czego dowodziłby fakt, że producent ten wielokrotnie przegrał przetargi na dostawy kolanek i łuków z konkurentami unijnymi. Jak wspomniano powyżej, w przedmiotowym dochodzeniu nie współpracował żaden rosyjski producent eksportujący, zatem zgodnie z art. 18 ust. 1 i 5 rozporządzenia podstawowego dumping w odniesieniu do Rosji obliczono na podstawie dostępnych faktów. Nawet jeśli uwzględni się ten argument, należy zauważyć, że brak powodzenia w przetargach wobec korzystniejszej oferty konkurentów unijnych nie wyklucza dokonywania wywozu po cenach dumpingowych przez rosyjskiego producenta eksportującego. Argumentacja ta została zatem odrzucona.
(16)
Wobec braku innych uwag dotyczących obliczenia marginesu dumpingu niniejszym potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 30 i 31 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(17)
Ostatecznie ustalony ogólnokrajowy margines dumpingu, wyrażony jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, jest następujący:
Przedsiębiorstwo
Margines dumpingu
Wszystkie przedsiębiorstwa
23,8 %
2. Turcja
2.1. Wartość normalna
(18)
Wobec braku uwag dotyczących określenia wartości normalnej niniejszym potwierdza się tymczasowe ustalenia zawarte w motywach od 32 do 40 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
2.2. Cena eksportowa
(19)
Jeden producent eksportujący twierdził, że w cenie eksportowej należy uwzględnić marżę zysku osiągniętego przez zastosowanie transportu morskiego, tzn. różnicę między kosztami transportu płaconymi przez klientów tego producenta eksportującego a kosztami transportu płaconymi przedsiębiorstwu transportowemu przez tego producenta. Zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego cena eksportowa stanowi jednak cenę faktycznie zapłaconą lub należną za produkt sprzedany na wywóz z państwa wywozu do Unii. Marży zysku wynikającego z kosztów transportu produktu do klienta nie można uznać za część ceny eksportowej produktu. Argumentacja ta została zatem odrzucona.
(20)
Wobec braku innych uwag dotyczących określenia ceny eksportowej niniejszym potwierdza się tymczasowe ustalenia zawarte w motywach od 41 do 43 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
2.3. Porównanie
(21)
Tureckie Stowarzyszenie Eksporterów Produktów Stalowych (ÇIB) argumentowało, że przy porównaniu ceny eksportowej z wartością normalną nie wzięto należycie pod uwagę znacznych różnic między ceną łączników przewodów rurowych bez szwu a ceną spawanych łączników przewodów rurowych. Wszystkie współpracujące przedsiębiorstwa przedłożyły jednak informacje w rozbiciu na poszczególne transakcje w odniesieniu do sprzedaży łączników przewodów rurowych bez szwu i spawanych łączników przewodów rurowych. Te właśnie informacje zostały wykorzystane do porównania ceny eksportowej z wartością normalną. Innymi słowy, łączniki bez szwu porównano wyłącznie z łącznikami bez szwu, a łączniki spawane - z łącznikami spawanymi. Argumentacja ta została zatem odrzucona.
(22)
Wobec braku innych uwag dotyczących porównania niniejszym potwierdza się ustalenia zawarte w motywie 44 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
2.4. Marginesy dumpingu
a) Margines dumpingu dla przedsiębiorstw objętych dochodzeniem
(23)
Przypomina się, że indywidualny margines dumpingu tymczasowo ustalony dla jednego z trzech współpracujących producentów eksportujących określono na podstawie porównania średniej ważonej wartości normalnej ze średnią ważoną ceną eksportową stosowaną przez to przedsiębiorstwo w wywozie do Unii produktu objętego postępowaniem. Wobec braku uwag dotyczących określenia marginesu dumpingu w odniesieniu do tego przedsiębiorstwa niniejszym potwierdza się tymczasowe ustalenia zawarte w motywie 46 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(24)
Obliczenia dotyczące dumpingu dotyczące pozostałych dwóch współpracujących przedsiębiorstw wykazały, że prowadziły one ukierunkowany dumping w danym okresie, jak również w odniesieniu do określonych odbiorców i regionów. Istniała faktycznie wyraźna struktura w zakresie ich cen eksportowych, które różniły się znacznie w zależności od nabywców, regionów, a także od okresów, przy czym różnica sięgała 30 % w przypadku identycznych modeli produktu objętego postępowaniem. Ponadto obliczenie dumpingu na podstawie porównania średniej ważonej wartości normalnej ze średnimi ważonymi cenami eksportowymi zgodnie z metodą przewidzianą w pierwszej części zdania pierwszego w art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego nie odzwierciedlało pełnej skali dumpingu prowadzonego przez dwóch przedmiotowych producentów, co wykazano w motywie 27 niniejszego rozporządzenia. Ze względu na brak wystarczającej liczby transakcji krajowych mogących posłużyć do określenia wartości normalnej, odpowiadających transakcjom wywozowym, jak wykazano w motywie 28, nie można było też ustalić marginesu dumpingu przez porównanie poszczególnych wartości normalnych z poszczególnymi cenami eksportowymi w wywozie do Unii w rozbiciu na poszczególne transakcje, zgodnie z drugą częścią zdania pierwszego w art. 2 ust. 11.
(25)
Zatem, w celu odzwierciedlenia pełnej skali dumpingu prowadzonego przez dwa przedmiotowe przedsiębiorstwa, zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego wartość normalna ustalona na podstawie średniej ważonej została porównana w ich przypadku z cenami wszystkich poszczególnych transakcji wywozowych do Unii. Jako że ta metoda porównania stosowana jest w drodze odstępstwa od dwóch pierwszych metod przewidzianych w art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego, Komisja dokładnie sprawdziła, czy w omawianym przypadku spełnione zostały warunki jej zastosowania. Ujawniono szczegółowe obliczenia dotyczące dumpingu, w tym ustalone struktury cen eksportowych. Żaden z tureckich producentów eksportujących nie zakwestionował danych będących podstawą tych obliczeń.
(26)
Oba przedsiębiorstwa współpracujące, ÇIB oraz tureckie władze argumentowały jednak, że nie przedstawiono wystarczających informacji co do ukierunkowanego dumpingu ustalonego odnośnie do dwóch tureckich producentów eksportujących i że w każdym razie struktura w zakresie cen eksportowych była niezamierzona. Podczas przesłuchania z udziałem rzecznika praw stron, o które wnioskowali dwaj tureccy producenci eksportujący, przedstawiono im szczegółowe wyjaśnienia dotyczące ustalenia ukierunkowanego dumpingu i będące ich podstawą obliczenia marginesu dumpingu. Komisja wyjaśniła również, że stosowane przez omawiane przedsiębiorstwa praktyki spowodowały ukierunkowany dumping, nawet jeśli efekt ten nie był zamierzony (5). Należy odnotować, że rozporządzenie podstawowe nie wymaga, aby organ prowadzący dochodzenie wskazał możliwe przyczyny ukierunkowanego dumpingu, takie jak np. wahania kursów walut czy zróżnicowanie polityki cenowej pod kątem regionu. Wystarczające jest samo ustalenie, że struktury cen eksportowych różnią się od siebie znacznie w zależności od nabywców, regionów lub okresów (6). W następstwie przesłuchania dwóm omawianym przedsiębiorstwom przedstawiono również wyjaśnienia dotyczące konkretnych przedsiębiorstw. Wysłano również notę werbalną do Stałego Przedstawicielstwa Turcji przy Unii, zawierającą wyjaśnienia dotyczące ustalenia ukierunkowanego dumpingu oraz metodyki zastosowanej celem obliczenia marginesu dumpingu. Ponadto podczas przesłuchania z udziałem rzecznika praw stron, o które wnioskowało ÇIB, stowarzyszeniu temu przedstawiono szczegółowe wyjaśnienia dotyczące ustalenia ukierunkowanego dumpingu i będące ich podstawą obliczenia marginesu dumpingu.
(27)
W dochodzeniu ustalono bowiem w odniesieniu do obu producentów eksportujących trzy przypadki wyraźnej struktury w zakresie cen eksportowych obejmujące dużą część prowadzonej przez te przedsiębiorstwa sprzedaży eksportowej skierowanej do Unii - stwierdzono, że ceny eksportowe różniły się znacznie w zależności od nabywców, regionów i okresów, co potwierdzają dane ujawnione stronom. Jest to wynik dogłębnej analizy wyjątkowych okoliczności tej sprawy, na podstawie którego uznano za konieczne było stwierdzenie ukierunkowanego dumpingu. Po stwierdzeniu znacznych różnic cen eksportowych oraz mając na uwadze, że nawet tylko jedna ze wspomnianych struktur w zakresie cen eksportowych wystarczyłaby do tego, by uzasadnić zastosowanie metody porównania średniej ważonej do wszystkich poszczególnych transakcji wywozowych, ta metoda porównania została uznana za właściwą w tym konkretnym przypadku. Ponadto w przypadku obu przedsiębiorstw całkowita kwota dumpingu ustalona przez porównanie średniej ważonej wartości normalnej ze średnią ważoną ceną eksportową w wywozie do Unii produktu objętego postępowaniem (pierwsza metoda symetryczna) znacznie różni się od kwoty dumpingu ustalonej przez porównanie wartości normalnej ustalonej na podstawie średniej ważonej z cenami wszystkich poszczególnych transakcji wywozowych skierowanych do Unii (metoda asymetryczna), co potwierdzają dane ujawnione stronom. Można zatem wnioskować, że zastosowanie pierwszej metody symetrycznej nie umożliwiłoby ujawnienia ukierunkowanego dumpingu, który miał miejsce w konkretnym okresie, regionach i w odniesieniu do określonych klientów. Innymi słowy, margines dumpingu ustalony pierwszą metodą symetryczną nie odzwierciedlałby pełnej skali dumpingu dokonywanego przez oba przedmiotowe przedsiębiorstwa.
(28)
Nie można było też ustalić marginesu dumpingu przez porównanie poszczególnych wartości normalnych z poszczególnymi cenami eksportowymi w wywozie do Unii w rozbiciu na poszczególne transakcje, zgodnie z drugą częścią zdania pierwszego w art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego (druga metoda symetryczna). Metoda ta polega na wskazaniu poszczególnych transakcji krajowych, które są porównywalne z poszczególnymi transakcjami wywozowymi, z uwzględnieniem czynników takich jak wielkość sprzedaży i data transakcji. Ze względu na brak wystarczającej liczby transakcji krajowych służących do ustalenia wartości normalnej, odpowiadających transakcjom wywozowym, nie można było ustalić marginesu dumpingu na podstawie drugiej metody symetrycznej. W związku z powyższym, ze względu na stwierdzenie istnienia struktury w zakresie cen eksportowych, które różniły się znacznie w zależności od nabywcy, regionu oraz okresu, a także mając na uwadze, że zastosowanie dwóch wspomnianych metod symetrycznych nie odzwierciedliłoby pełnej skali dumpingu, postanowiono zgodnie z art. 2 ust. 11 ustalić margines dumpingu na podstawie metody asymetrycznej.
(29)
Oba przedsiębiorstwa współpracujące i ÇIB argumentowały, że porównanie cen eksportowych przeliczonych na turecką lirę było nieuzasadnione, gdyż sprzedaży do Unii dokonywano w euro, a turecką lirę stosuje się jedynie do celów księgowych. Argumentowano, że wahania kursu wymiany euro na turecką lirę miały znaczny wpływ na ustalenie cen, co z kolei miałoby w sposób nieunikniony i nieuzasadniony wpłynąć na wynik porównania cen eksportowych w różnych okresach. Porównywanie cen eksportowych oraz obliczenia marginesu dumpingu w walucie księgowej współpracujących producentów eksportujących w państwie wywozu są jednak stałym sposobem postępowania Komisji. Należy odnotować, że koszty i ceny krajowe stanowiące podstawę obliczenia wartości normalnej wyrażone są w tureckiej lirze. Porównania cen eksportowych z wartością normalną dokonano zatem w tej walucie. Jedynym logicznym sposobem ustalenia struktury cen eksportowych w ramach tego samego obliczenia dotyczącego dumpingu jest zatem zastosowanie tych samych cen eksportowych już wyrażonych w tureckiej lirze. Ponadto, jak stwierdzono powyżej, rozporządzenie podstawowe nie zawiera wymogu analizy możliwych powodów ukierunkowanego dumpingu, takich jak wahania kursu wymiany walut (7). Argumentacja ta została zatem odrzucona.
(30)
Obaj producenci współpracujący argumentowali, że w celu stwierdzenia pewnej struktury w zakresie cen eksportowych należy uwzględnić średnie ważone ceny porównywalnych rodzajów produktu, a nie średnie arytmetyczne cen. W art. 2 ust. 11 mowa jest jednak o strukturze cen eksportowych, a nie o strukturze średnich ważonych cen eksportowych czy o strukturze wartości eksportowych. Zastosowanie średniej ważonej ceny eksportowej zniekształciłoby analizę, gdyż w takim przypadku wzięto by pod uwagę wielkość wywozu, zamiast wyłącznie cen eksportowych W każdym razie, nawet jeśli uwzględni się średnie ważone ceny zamiast średnich arytmetycznych cen eksportowych, nadal można stwierdzić strukturę cen eksportowych różniącą się znacznie w zależności od nabywców, regionów oraz okresów. Obie strony zakwestionowały znaczenie ewentualnych różnic w strukturach cen eksportowych w przypadku zastosowania średnich ważonych. Należy odnotować, że strony te nie kwestionują stwierdzenia stanu faktycznego opartego na średniej arytmetycznej, której zastosowanie jest właściwą metodą, jak wyjaśniono powyżej. Argumentacja ta została zatem odrzucona.
(31)
ÇIB argumentowało, że zerowanie jest nieuzasadnione, powołując się na sprawozdanie Organu Apelacyjnego WTO (8), w którym zerowanie uznano za praktykę niezgodną z Porozumieniem antydumpingowym WTO. Sąd Unii Europejskiej (9) potwierdził jednak, że ustalenia powyższego sprawozdania nie mają zastosowania w sytuacji ukierunkowanego dumpingu. Sprawozdanie to dotyczy bowiem wyłącznie zerowania w kontekście pierwszej metody symetrycznej i nie można się na nie powoływać w przypadku zastosowania metody asymetrycznej. Zatem nawet jeśli, zgodnie z ustaleniami sprawozdania Organu Apelacyjnego WTO, stosowanie zerowania w kontekście pierwszej metody symetrycznej może istotnie być nieobiektywne i niezgodne z art. 2.4.2 Porozumienia o stosowaniu artykułu VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994, szczególnie przy braku struktury cen eksportowych, stosowanie zerowania w kontekście metody asymetrycznej nie jest niezgodne z tym artykułem ani z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego, ani też nieobiektywne w rozumieniu art. 2 ust. 10 tego rozporządzenia, o ile oba warunki zastosowania tej metody są spełnione. Dodatkowo zerowanie okazało się konieczne z matematycznego punktu widzenia w celu odróżnienia, pod względem wyników, metody asymetrycznej od pierwszej metody symetrycznej. Przy braku tej redukcji metoda asymetryczna zawsze dawać będzie ten sam wynik co pierwsza metoda symetryczna. Argumentacja ta została zatem odrzucona.
(32)
ÇIB argumentowało również, że zastosowanie zerowania narusza zasadę niższego cła. Zdaniem Stowarzyszenia w wyniku zerowania marginesy dumpingu zostały obliczone na poziomie wyższym niż ich rzeczywisty poziom.
(33)
Zastosowanie zerowania w metodzie asymetrycznej nie wyklucza jednak przestrzegania zasady niższego cła. W przypadku wszystkich trzech współpracujących przedsiębiorstw, niezależnie od zastosowanej metody, marginesy dumpingu zostały porównane z poziomami usuwającymi szkodę, tak aby wysokość cła odpowiadała niższemu z tych poziomów. Argumentacja ta została zatem odrzucona.
(34)
Wobec braku innych uwag dotyczących obliczenia marginesów dumpingu odnośnie do przedsiębiorstw objętych dochodzeniem niniejszym potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 47 i 48 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
b) Margines dumpingu dla przedsiębiorstw niewspółpracujących
(35)
Wobec braku uwag dotyczących marginesu dumpingu w odniesieniu do niewspółpracujących przedsiębiorstw niniejszym potwierdza się tymczasowe ustalenia zawarte w motywie 49 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(36)
Ostatecznie ustalone ogólnokrajowe marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:
Przedsiębiorstwo
Margines dumpingu (%)
RSA
9,6
Sardogan
2,9
Unifit
12,1
Wszystkie inne przedsiębiorstwa
16,7
D. SZKODA
1. Produkcja unijna, przemysł unijny i konsumpcja w Unii
(37)
Wobec braku uwag dotyczących produkcji unijnej, przemysłu unijnego i konsumpcji w Unii niniejszym potwierdza się ustalenia zawarte w motywach od 51 do 54 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
2. Przywóz z państw, których dotyczy postępowanie
2.1. Łączna ocena skutków przywozu objętego postępowaniem
(38)
W następstwie ujawnienia tymczasowych ustaleń ÇIB argumentowało, że łączna ocena skutków przywozu z dwóch państw, których dotyczy postępowanie, jest nieuzasadniona. Stowarzyszenie powtórzyło zasadniczo uwagi tureckich producentów eksportujących wystosowane po wszczęciu postępowania, argumentując, że przywóz z Rosji i z Turcji charakteryzowały inne tendencje pod względem wielkości i cen.
(39)
W tej kwestii należy powtórzyć, jak stwierdzono już w motywie 59 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, iż w dochodzeniu ustalono, że o ile przywóz z Turcji jest stosunkowo stabilny pod względem wielkości, to przywóz z Rosji jest coraz większy w wartościach bezwzględnych. Ze względu jednak na spadek popytu w okresie badanym udział w rynku przywozu z obu państw jest coraz większy.
(40)
Jednocześnie ceny obu państw niewiele się od siebie różniły - średnie ceny rosyjskie były co prawda nieco niższe, ale bardzo zbliżone do średnich cen tureckich. Należy również powtórzyć, że odnośnie do przedsiębiorstw w obu państwach w dochodzeniu ustalono istotne podcięcie cenowe dochodzące do około 30 % (zob. motyw 65 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych). Argumentacja ta została zatem odrzucona.
(41)
ÇIB argumentowało również, że przywóz z Turcji należy uznać za nieznaczny, i wskazało na fakt, że w innej sprawie dotyczącej podobnego produktu, dotyczącej „łączników rur i przewodów rurowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Chorwacji, Słowacji, Tajwanu i Tajlandii” (10), przywóz ze Słowacji i Tajwanu został uznany za nieznaczny (mimo że sytuował się powyżej progu de minimis), a zatem nie był rozpatrywany łącznie z przywozem po cenach dumpingowych z innych państw.
(42)
Należy zauważyć w tym względzie, że w sprawie dotyczącej łączników rur i przewodów rurowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Chorwacji, Słowacji, Tajwanu i Tajlandii przywóz ze Słowacji i Tajwanu został faktycznie uznany za przywóz po cenach dumpingowych i mimo że sytuował się powyżej progu 1-procentowego udziału w rynku, nie był rozpatrywany łącznie z przywozem po cenach dumpingowych z innych państw. W tej sprawie sytuacja zdecydowanie różniła się od aktualnego dochodzenia, jako że udział w rynku przywozu ze Słowacji i Tajwanu znacznie spadał i nie został uznany za znaczny w porównaniu z przywozem z innych państw, zatem został uznany za nieprzynoszący szkody. W aktualnej sprawie natomiast udział w rynku przywozu zarówno z Turcji, jak i z Rosji wzrasta i wielkości przywozu z tych państw są porównywalne. Argumentacja ta została zatem odrzucona.
(43)
ÇIB argumentowało również, że przywóz z Turcji nie jest podobny do przywozu z Rosji pod względem warunków dotyczących konkurencji, gdyż „występują różnice pod względem geograficznego rozmieszczenia sprzedaży”. Stowarzyszenie dostarczyło dane statystyczne, z których wynika, że w OD Turcja dokonała 70 % swojej sprzedaży w Hiszpanii, Francji, we Włoszech i w Polsce, natomiast Rosja przeprowadziła niemal całość swojej sprzedaży w Republice Czeskiej i Niemczech.
(44)
Należy zauważyć w tym względzie, że różnic w rozmieszczeniu geograficznym sprzedaży nie można uznać za wskaźnik różniących się warunków dotyczących konkurencji. Jako że Unia stanowi jednolity rynek, miejsce wprowadzenia jakichkolwiek towarów przywożonych nie decyduje zasadniczo o wzajemnej konkurencyjności tych towarów ani o ich konkurencyjności wobec produktu podobnego. W kwestii warunków dotyczących konkurencji należy również powtórzyć, że przywóz z Rosji i z Turcji jest podobny pod względem cenowym; przywóz z obu tych państw został uznany za podcinający ceny unijne, a kanały sprzedaży przywożonych produktów są również podobne. Argumentacja ta została zatem odrzucona.
(45)
Z uwagi na brak jakichkolwiek innych uwag dotyczących łącznej oceny skutków przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, niniejszym potwierdza się motywy od 55 do 60 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
2.2. Wielkość i udział w rynku przywozu objętego postępowaniem, ceny importowe oraz podcięcie cenowe
(46)
Wobec braku uwag dotyczących wielkości i udziału w rynku przywozu objętego postępowaniem, cen importowych oraz podcięcia cenowego niniejszym potwierdza się treść motywów od 61 do 65 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(47)
Jak stwierdzono wcześniej, produkt przywożony po cenach dumpingowych objęty postępowaniem, pochodzący z państw, których dotyczy postępowanie, sprzedawany w Unii, podcinał ceny przemysłu unijnego nawet o ok. 30 %.
3. Sytuacja przemysłu unijnego
(48)
W następstwie ujawnienia tymczasowych ustaleń ÇIB i tureckie władze argumentowały, że biorąc pod uwagę 3-procentowy wzrost udziału przemysłu unijnego w rynku między rokiem 2008 a OD, Komisja powinna była stwierdzić, że przemysł unijny nie poniósł istotnej szkody w badanym okresie.
(49)
Należy zauważyć w tym względzie, że po pierwsze w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych (zob. np. motywy 72, 86 i 91 tego rozporządzenia) wyraźnie zaznaczono niewielki wzrost udziału przemysłu unijnego w rynku. Po drugie w motywie 72 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych sprecyzowano, że wzrost udziału w rynku jest odzwierciedleniem faktu, iż wielkość sprzedaży producentów unijnych zmniejszyła się nieco mniej niż konsumpcja w tym okresie.
(50)
Poza tym, obok zmniejszania się zapasów, o którym mowa poniżej, jest to jedyny wskaźnik szkody, który odznaczał się pozytywną tendencją w okresie badanym. Argumentacja ta została zatem odrzucona.
(51)
Tureckie władze argumentowały również, że obniżająca się wartość zapasów producentów unijnych na koniec okresu sprawozdawczego wskazuje na to, że przemysł unijny nie poniósł szkody.
(52)
Należy zauważyć w tym względzie, że jak wskazano w motywie 79 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, wartość zapasów objętych próbą producentów unijnych na koniec okresu sprawozdawczego obniżyła się o 18 % między rokiem 2008 a OD.
(53)
Jednocześnie uznaje się, że zmniejszenie się zapasów można uznać za oznakę pozytywną, jednak wyłącznie w sytuacji, w której sprzedaż wzrasta szybciej niż produkcja. Tak się jednak nie stało w obecnym dochodzeniu. Przeciwnie, zmniejszenie się zapasów oznacza w tym przypadku jedynie to, że produkcja spadała w szybszym tempie niż sprzedaż. Zmniejszenia zapasów nie można zatem uznać za pozytywną zmianę. Argumentacja ta została zatem odrzucona.
(54)
Wobec braku innych argumentów lub uwag niniejszym potwierdza się motywy od 66 do 88 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, w tym ustalenie poniesionej przez przemysł unijny istotnej szkody w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
E. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
1. Wpływ przywozu towarów po cenach dumpingowych
(55)
Wobec braku konkretnych uwag niniejszym potwierdza się motywy od 90 do 93 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
2. Wpływ innych czynników
(56)
W następstwie ujawnienia tymczasowych ustaleń ÇIB i tureckie władze argumentowały, że prawdziwą przyczyną szkody poniesionej przez przemysł unijny jest raczej przywóz po niskich cenach z innych państw trzecich, w szczególności z państw objętych środkami antydumpingowymi.
(57)
Należy zauważyć w tym względzie, że jak stwierdzono już w motywie 96 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, produkty przywożone z ośmiu państw objętych środkami antydumpingowymi w dalszym ciągu wprowadzane były na rynek unijny, chociaż ich udział w rynku zmalał z 21 % w 2008 r. do 17 % w OD. Średnie ceny tego przywozu były z reguły niższe niż ceny przywozu po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie. Nawet gdy uwzględni się cło antydumpingowe, ceny tego przywozu pozostają niskie i porównywalne z cenami rosyjskiego i tureckiego przywozu oraz są znacznie niższe niż średnie ceny producentów unijnych.
(58)
Należy jednak zauważyć, że w przypadku państw objętych środkami antydumpingowymi (i wszystkich państw trzecich) dostępne są jedynie ograniczone dane statystyczne i dane dotyczące średnich cen, a ustalona różnica cen niekoniecznie prowadzi do ostatecznych wniosków i może wynikać z innego asortymentu produktów. Ponadto przywóz z państw objętych środkami antydumpingowymi wykazuje wyraźną tendencję spadkową. Przywóz ten nie narusza więc związku przyczynowego między szkodą poniesioną przez przemysł unijny a zwiększonym przywozem po cenach dumpingowych z Turcji i Rosji.
(59)
Co się tyczy przywozu z innych państw trzecich, ich udział w rynku spadł w okresie badanym z 7 % w 2008 r. do 6 % w OD, podczas gdy udział w rynku przywozu z Rosji i Turcji wzrósł. Średnie ceny produktów przywożonych z państw trzecich były z reguły wyższe niż ceny produktów przywożonych po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, i zbliżone do średnich cen producentów unijnych. Uznano zatem, że nie naruszają one związku przyczynowego między szkodą poniesioną przez przemysł unijny a zwiększonym przywozem z Turcji i Rosji. Argumentacja ta została zatem odrzucona i wstępne ustalenie, że przywóz z państw trzecich nie narusza związku przyczynowego, zostaje potwierdzone.
(60)
Tureckie władze argumentowały również, że szkoda poniesiona przez przemysł unijny wynikała raczej ze zwiększonego kosztu produkcji spowodowanego spadkiem popytu.
(61)
W tej kwestii należy zauważyć, jak stwierdzono już w motywie 101 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, że najprawdopodobniej przyczyną zmniejszonej konsumpcji łączników przewodów rurowych był kryzys finansowy i gospodarczy w latach 2008-2009. Konsumpcja spadła o ponad 40 % między 2008 r. a 2009 r. i utrzymała się na tym niskim poziomie przez resztę okresu badanego (choć nieznacznie wzrosła w OD). Biorąc pod uwagę, że koszty stałe stanowią do 40 % kosztów produkcji producentów unijnych, spadek popytu, sprzedaży i produkcji skutkuje znacząco wyższymi jednostkowymi kosztami wytwarzania. To miało bez wątpienia istotny wpływ na rentowność przemysłu unijnego.
(62)
Jednocześnie negatywny wpływ wyższego jednostkowego kosztu produkcji wyraźnie pogłębił się ze względu na fakt, że ceny przemysłu unijnego spadały w wyniku silnej presji cenowej i znacznego podcięcia cenowego powodowanego przez przywóz po cenach dumpingowych z Turcji i Rosji. W normalnej sytuacji rynkowej przemysł unijny miałby możliwości zminimalizowania wpływu wzrostu ceny jednostkowej, utrzymując przynajmniej ceny na normalnym poziomie, co bez wątpienia nie było możliwe w sytuacji presji cenowej wywieranej przez przywóz produktów po sztucznie zaniżanych cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie.
(63)
W związku z powyższym argument ten odrzuca się i ostatecznie stwierdza, że jakikolwiek negatywny wpływ spadku popytu nie jest na tyle istotny, by naruszyć związek przyczynowy pomiędzy szkodą poniesioną przez przemysł unijny a przywozem po cenach dumpingowych z Rosji i Turcji.
(64)
Wobec braku innych argumentów lub uwag niniejszym potwierdza się zatem ustalenia zawarte w motywach od 94 do 106 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, między innymi wniosek, że przywóz po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, wyrządził istotną szkodę przemysłowi unijnemu w rozumieniu art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.
F. INTERES UNII
(65)
W następstwie ujawnienia tymczasowych ustaleń ÇIB argumentowało, że wprowadzenie jakichkolwiek środków prowadziłoby do sytuacji, w której ERNE Fittings - jeden ze skarżących - uzyskałby pozycję równoznaczną z pozycją monopolisty na rynku unijnym.
(66)
W tej kwestii należy zauważyć, że ERNE jest tylko jednym ze skarżących i że drugi skarżący - INTERFIT - jest podobny do ERNE pod względem wielkości. Ponadto, jeśli chodzi o objętych próbą producentów unijnych, w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych wspomniano jeszcze o trzecim producencie unijnym - Virgilio CENA & Figli. W Unii działa również znaczna liczba mniejszych przedsiębiorstw produkujących i sprzedających produkt objęty dochodzeniem, a także istnieje duży przywóz pochodzący z innych źródeł. Z tego względu uważa się, że nie ma ryzyka monopolizacji pozycji ERNE.
(67)
Wobec braku innych uwag niniejszym potwierdza się motywy od 107 do 117 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, między innymi wniosek, że nie ma żadnych istotnych argumentów przeciwko wprowadzeniu środków na przywóz po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie.
G. OSTATECZNE ŚRODKI
1. Poziom usuwający szkodę
(68)
Wobec braku konkretnych uwag niniejszym potwierdza się treść motywów od 118 do 120 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
2. Ostateczne środki
(69)
W świetle wniosków dotyczących dumpingu, szkody, związku przyczynowego oraz interesu Unii i zgodnie z art. 9 rozporządzenia podstawowego stwierdza się, iż ostateczne cło antydumpingowe powinno zostać nałożone na przywóz produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Rosji i Turcji na poziomie niższego spośród ustalonych wartości marginesu dumpingu i poziomu usuwającego szkodę, zgodnie z zasadą niższego cła, które w każdym przypadku odpowiada marginesowi dumpingu.
(70)
W przypadku Rosji, wobec braku współpracy ze strony rosyjskich producentów eksportujących, niniejszym potwierdza się ogólnokrajowy margines dumpingu, obliczony w sposób przedstawiony w motywach od 21 do 31 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(71)
W przypadku Turcji, biorąc pod uwagę, że poziom współpracy był uważany za względnie niski, niniejszym potwierdza się rezydualny margines dumpingu, określony w oparciu o uzasadnioną metodę prowadzącą do ustalenia marginesu, który jest wyższy niż najwyższy spośród indywidualnych marginesów dumpingu trzech współpracujących przedsiębiorstw, jak wyjaśniono w motywie 49 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.
(72)
Na podstawie powyższych ustaleń proponowane stawki celne wynoszą:
Państwo
Przedsiębiorstwo
Ostateczne cło antydumpingowe (%)
Rosja
Wszystkie przedsiębiorstwa
23,8
Turcja
RSA
9,6
Sardogan
2,9
Unifit
12,1
Wszystkie inne przedsiębiorstwa
16,7
(73)
Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały ustanowione na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną podczas dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Wspomniane stawki celne (w odróżnieniu od ogólnokrajowego cła stosowanego do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”) mają wyłączne zastosowanie do przywozu towarów pochodzących z państw, których dotyczy postępowanie, i wyprodukowanych przez dane przedsiębiorstwa, tj. przez konkretne wymienione podmioty prawne. Przywożone produkty wytworzone przez inne przedsiębiorstwa, których nazwa i adres nie zostały wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, łącznie z podmiotami powiązanymi z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, nie mogą korzystać z tych stawek i podlegają stawce cła stosowanej względem „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.
(74)
Wszelkie wnioski o zastosowanie indywidualnej stawki cła antydumpingowego dla przedsiębiorstwa (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po utworzeniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) należy kierować do Komisji (11) wraz ze wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności dotyczącymi wszelkich zmian w zakresie działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją, sprzedażą krajową i eksportową, wynikających np. z wyżej wspomnianej zmiany nazwy lub zmiany podmiotu zajmującego się produkcją lub sprzedażą. W razie potrzeby rozporządzenie zostanie następnie odpowiednio zmienione poprzez aktualizację wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek celnych.
(75)
Wszystkie strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzano zalecić nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych, z żeliwa lub stali, pochodzących z Rosji i Turcji, oraz ostateczne pobranie kwot zabezpieczonych z tytułu cła tymczasowego („ujawnienie ostatecznych ustaleń”). Oprócz tego stronom wyznaczono okres, w którym mogły przedstawić uwagi związane z ujawnieniem tych informacji.
(76)
W następnie ujawnienia ostatecznych ustaleń otrzymano oświadczenia od skarżącego, dwóch współpracujących producentów eksportujących z Turcji oraz od ÇIB. Obaj producenci z Turcji i ÇIB złożyli wniosek o przesłuchanie, które im umożliwiono.
(77)
Skarżący zgodził się ze wszystkimi ujawnionymi ustaleniami. Uwagi ustne i pisemne wystosowane przez dwóch tureckich eksporterów oraz ÇIB były powtórzeniem uwag przedstawionych już w następstwie ujawnienia tymczasowych ustaleń. Należy odnotować, że żadna z zainteresowanych stron nie zakwestionowała danych będących podstawą ustaleń.
(78)
Odpowiedź na argumentację dotyczącą zastosowania metody asymetrycznej, w tym zerowania, w obliczeniach dotyczących dumpingu oraz uzasadnienie zastosowania tej metody przedstawiono w motywach od 24 do 33 powyżej. Kwestię zastosowania tureckiej liry w celu ustalenia struktury cen eksportowych wyjaśniono w motywie 29 powyżej, gdzie odpowiedziano również na argumentację w tej sprawie. Kwestię zastosowania średnich arytmetycznych cen zamiast średnich ważonych przy ustalaniu struktur cen eksportowych wyjaśniono w motywie 30 powyżej, gdzie odpowiedziano również na argumentację w tej sprawie. Argumentację w sprawie uwzględnienia w cenie eksportowej marży zysku osiągniętego przez zastosowanie transportu morskiego opisano i odrzucono w motywie 19 powyżej. Argumentację w sprawie braku uzasadnienia łącznej oceny przywozu z Turcji i z Rosji ze względu na różnice w geograficznym rozmieszczeniu sprzedaży produktów pochodzących z Turcji i z Rosji opisano i odrzucono w motywach 43 i 44 powyżej. Argumentację dotyczącą nieponiesienia przez przemysł unijny szkody ze względu na zwiększony udział w rynku tego przemysłu rozpatrzono i odrzucono w motywach od 48 do 50 powyżej.
(79)
Jako że w następstwie ujawnienia ostatecznych ustaleń nie przedstawiono argumentów mogących wpłynąć na wynik oceny, zmiana wyżej przedstawionych ustaleń nie ma uzasadnienia.
H. OSTATECZNE POBRANIE CŁA TYMCZASOWEGO
(80)
Ze względu na ustaloną wysokość marginesu dumpingu oraz uwzględniając poziom szkody poniesionej przez przemysł unijny uważa się za konieczne, aby kwoty zabezpieczone z tytułu tymczasowego cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem w sprawie ceł tymczasowych zostały ostatecznie pobrane na poziomie nałożonego cła ostatecznego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz łączników rur i przewodów rurowych (innych niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej), o największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych celów, objętych obecnie kodami CN ex 7307 93 11, ex 7307 93 19 i ex 7307 99 80 (kody TARIC 7307931191, 7307931193, 7307931194, 7307931195, 7307931199, 7307931991, 7307931993, 7307931994, 7307931995, 7307931999, 7307998092, 7307998093, 7307998094, 7307998095 i 7307998098) i pochodzących z Rosji i Turcji.
2. Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, jest następująca dla produktów opisanych w ust. 1 i wytworzonych przez poniższe przedsiębiorstwa:
Państwo
Przedsiębiorstwo
Cło antydumpingowe (%)
Dodatkowy kod TARIC
Rosja
Wszystkie przedsiębiorstwa
23,8
-
Turcja
RSA Tesisat Malzemeleri San ve Ticaret AȘ, Küçükköy, Stambuł
9,6
B295
SARDOĞAN Endüstri ve Ticaret, Kurtköy Pendik, Stambuł
2,9
B296
UNIFIT BORU BAĞLANTI ELEM. END. MAM. SAN. VE TİC. AȘ, Tuzla, Stambuł
12,1
B297
Wszystkie inne przedsiębiorstwa
16,7
B999
3. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
Niniejszym pobiera się ostatecznie kwoty zabezpieczone z tytułu tymczasowego cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem (UE) nr 699/2012 na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub ze stali pochodzących z Rosji i Turcji.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 17 stycznia 2013 r.