NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 651/2014
ze dne 17. června 2014,
kterým se v souladu s články 107 a 108 Smlouvy prohlašují určité kategorie podpory za slučitelné s vnitřním trhem
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 108 odst. 4 této smlouvy,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 994/98 ze dne 7. května 1998 o použití článků 92 a 93 Smlouvy o založení Evropského společenství na určité kategorie horizontální státní podpory (1), a zejména na čl. 1 odst. 1 písm. a) a b) uvedeného nařízení,
po konzultaci s Poradním výborem pro státní podpory,
Vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Státní financování, které splňuje podmínky čl. 107 odst. 1 Smlouvy, představuje státní podporu a vyžaduje oznámení Komisi podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy. Podle článku 109 Smlouvy však Rada může vymezit druhy podpor, které jsou z této oznamovací povinnosti vyňaty. V souladu s čl. 108 odst. 4 Smlouvy může Komise přijmout nařízení týkající se těchto kategorií státní podpory. Nařízením Rady (ES) č. 994/98 je Komise zmocněna v souladu s článkem 109 Smlouvy prohlásit, že z oznamovací povinnosti mohou být za určitých podmínek vyňaty tyto kategorie podpor: podpora ve prospěch malých a středních podniků, výzkumu a vývoje, ochrany životního prostředí, zaměstnanosti a vzdělávání a dále podpora, jež odpovídá mapě poskytování regionální podpory schválené Komisí pro každý členský stát. Na tomto základě přijala Komise nařízení (ES) č. 800/2008 (2). Nařízení (ES) č. 800/2008 bylo původně použitelné do 31. prosince 2013, avšak jeho období použitelnosti bylo následně prodlouženo nařízením Komise (EU) č. 1224/2013 ze dne 29. listopadu 2013, kterým se mění nařízení (ES) č. 800/2008, pokud jde o dobu jeho použitelnosti (3), a nyní končí ke dni 30. června 2014. Dne 22. července 2013 bylo nařízení (ES) č. 994/98 změněno nařízením Rady (EU) č. 733/2013 ze dne 22. července 2013, kterým se mění nařízení (ES) č. 994/98 o použití článků 92 a 93 Smlouvy o založení Evropského společenství na určité kategorie horizontální státní podpory (4), tak aby byla Komise zmocněna rozšířit blokovou výjimku na nové kategorie podpory, u nichž lze vymezit přesné podmínky slučitelnosti. K těmto novým kategoriím podpory v působnosti blokové výjimky patří: podpora na náhradu škod způsobených některými přírodními pohromami, sociální podpora na dopravu obyvatel odlehlých regionů, podpora na širokopásmovou infrastrukturu, podpora inovací, podpora kultury a zachování kulturního dědictví a podpora na sportovní a multifunkční rekreační infrastrukturu. Budou-li shromážděny dostatečné zkušenosti z praxe, jež umožní koncipovat praktická kritéria pro vyjímání podpory z oznamovací povinnosti, která zajistí slučitelnost dalších kategorií podpory ex ante, má Komise v úmyslu přezkoumat oblast působnosti tohoto nařízení s cílem zahrnout do těchto oblastí některé druhy podpory. Komise má zejména v úmyslu vypracovat do prosince 2015 kritéria pro přístavní a letištní infrastrukturu.
(2)
Svým sdělením o modernizaci státní podpory v EU (5) zahájila Komise širší přezkum pravidel státní podpory. K hlavním cílům této modernizace patří: i) dosáhnout udržitelného, inteligentního a inkluzivního růstu na konkurenceschopném vnitřním trhu a současně přispět k úsilí členských států o efektivnější využívání veřejných financí, ii) soustředit kontrolu ex ante, jíž Komise podrobuje opatření podpory, na případy s největším dopadem na vnitřní trh a současně posílit spolupráci členských států při vymáhání pravidel státní podpory a iii) racionalizovat právní úpravu a upravit rychlejší, informovanější a lépe podložená rozhodnutí, která se opírají o jasnou ekonomickou logiku, společný přístup a přesně vymezené povinnosti. Ústředním prvkem modernizace státní podpory je pak přezkum nařízení (ES) č. 800/2008.
(3)
Toto nařízení by mělo umožnit lépe stanovovat priority činností v oblasti prosazování pravidel státní podpory, mělo by přinést větší zjednodušení a posílit transparentnost, účinné posuzování a kontrolu souladu s pravidly státní podpory na vnitrostátní úrovni a na úrovni Unie při současném zachování institucionálních pravomocí Komise a členských států. V souladu se zásadou proporcionality toto nařízení nepřekračuje rámec toho, co je nezbytné k dosažení těchto cílů.
(4)
Zkušenosti, které Komise získala při uplatňování nařízení (ES) č. 800/2008, jí umožnily lépe stanovit podmínky, za nichž lze určité kategorie podpory považovat za slučitelné s vnitřním trhem, a rozšířit oblast působnosti blokových výjimek. Tyto zkušenosti též ukázaly nutnost posílit transparentnost, kontrolu a řádné posuzování režimů podpory značného rozsahu na základě jejich účinku na hospodářskou soutěž na vnitřním trhu.
(5)
Obecné podmínky pro uplatňování tohoto nařízení by měly být stanoveny na základě souboru společných zásad, které zajišťují, aby podpora sloužila společnému zájmu, měla jednoznačný motivační účinek, byla vhodná a přiměřená, byla poskytována zcela transparentně, podléhala kontrolnímu mechanismu a pravidelnému hodnocení a neměla negativní vliv na podmínky obchodu v rozsahu, který odporuje společnému zájmu.
(6)
Podpora, která splňuje všechny podmínky stanovené v tomto nařízení, a to jak obecné podmínky, tak i zvláštní podmínky vztahující se na příslušné kategorie podpory, by měla být vyňata z oznamovací povinnosti stanovené v čl. 108 odst. 3 Smlouvy.
(7)
Státní podpora ve smyslu čl. 107 odst. 1 Smlouvy, na niž se toto nařízení nevztahuje, podléhá i nadále oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy. Tímto nařízením není dotčena možnost členských států oznámit poskytnutí podpory, jejíž cíle odpovídají cílům, na něž se vztahuje toto nařízení.
(8)
Vzhledem k potenciálně výraznějšímu dopadu velkých režimů na obchod a hospodářskou soutěž by ty režimy státní podpory, jejichž průměrný roční rozpočet překračuje prahovou hodnotu odvozenou od určité absolutní částky, měly být v zásadě předmětem hodnocení státní podpory. Při tomto hodnocení by mělo být ověřeno, zda byly naplněny předpoklady a podmínky slučitelnosti režimu, i by měla být ověřena účinnost opatření podpory podle obecných i specifických cílů a měly by být stanoveny ukazatele pro hodnocení dopadu režimu na hospodářskou soutěž a obchod. Aby se zajistilo rovné zacházení, mělo by toto hodnocení státní podpory být prováděno na základě plánu hodnocení schváleného Komisí. Tento plán by měl být obvykle navržen v okamžiku přípravy režimu a schválen v dostatečném předstihu, aby režim vstoupil v platnost, to však nemusí být ve všech případech možné. Aby se proto neodkládal vstup takových režimů v platnost, toto nařízení se na ně použije po dobu maximálně šesti měsíců. Komise může rozhodnout, že tuto dobu poté, co schválí plán hodnocení, prodlouží. Plán hodnocení by proto měl být oznámen Komisi do dvaceti pracovních dní po vstupu režimu v platnost. Ve výjimečných případech může také Komise rozhodnout, že hodnocení není vzhledem ke specifickým okolnostem daného případu zapotřebí. Členské státy by měly Komisi poskytnout veškeré informace, které jsou zapotřebí k tomu, aby mohla bez zbytečného odkladu provést posouzení plánu hodnocení a vyžádat si doplňující informace, což členskému státu umožní doplnit prvky chybějící k tomu, aby Komise přijala rozhodnutí. Komise s ohledem na skutečnost, že je tento proces zcela nový, poskytne v samostatném dokumentu podrobné pokyny o postupu použitelném v období prvních šesti měsíců pro účely schválení plánu hodnocení a příslušné šablony, na nichž se plány hodnocení budou předkládat. Změny posuzovaných režimů, které nejsou změnami, jež nemohou ovlivnit slučitelnost režimu podpory v rámci tohoto nařízení nebo nemohou významně ovlivnit obsah schváleného plánu hodnocení, by měly být zhodnoceny na základě výsledků uvedeného hodnocení a měly by být vyloučeny z oblasti působnosti tohoto nařízení. Takové změny, jako jsou čistě formální změny, administrativní změny nebo změny provedené v rámci opatření spolufinancovaného z prostředků EU, by v zásadě neměly být považovány za změny, jež mohou významně ovlivnit obsah schváleného plánu hodnocení.
(9)
Toto nařízení by se nemělo použít na podporu, která je podmíněna přednostním použitím domácích výrobků před výrobky dováženými, ani na podporu činností spojených s vývozem. Zejména by se nemělo použít na podporu k financování zřízení a provozu distribuční sítě v jiných zemích. Podporu činností spojených s vývozem zpravidla nepředstavuje podpora na pokrytí nákladů na účast na veletrzích nebo na studie či poradenské služby potřebné k uvedení nového nebo stávajícího výrobku na nový trh v jiném členském státě nebo třetí zemi.
(10)
Toto nařízení by se mělo v zásadě použít na většinu hospodářských odvětví. V některých odvětvích, např. v odvětví rybolovu a akvakultury či zemědělské prvovýroby, by oblast působnosti měla být omezena na základě zvláštních použitelných pravidel.
(11)
Toto nařízení by se mělo použít na zpracování zemědělských produktů a jejich uvádění na trh za předpokladu, že jsou splněny určité podmínky. Pro účely tohoto nařízení by se za zpracování nebo uvedení na trh neměly považovat činnosti probíhající v zemědělských podnicích potřebné pro přípravu produktu k prvnímu prodeji, první prodej prvovýrobcem dalším prodejcům nebo zpracovatelům ani činnosti, jimiž se produkt k prvnímu prodeji připravuje.
(12)
Toto nařízení by se nemělo použít na podporu k usnadnění uzavírání nekonkurenceschopných uhelných dolů, kterou upravuje rozhodnutí Rady ze dne 10. prosince 2010 o státní podpoře k usnadnění uzavírání nekonkurenceschopných uhelných dolů (6). Na jiné druhy podpory v uhelném průmyslu, s výjimkou podpory regionální, by se toto nařízení použít mělo.
(13)
Komise by měla zajistit, aby schválená podpora neměla negativní vliv na podmínky obchodu v rozsahu, který by odporoval společnému zájmu. Z oblasti působnosti tohoto nařízení by proto měla být vyňata podpora poskytnutá příjemci, vůči němuž je vydán inkasní příkaz poté, co Komise svým rozhodnutím prohlásí tuto podporu za protiprávní a neslučitelnou s vnitřním trhem, s výjimkou režimů podpory na náhradu škod způsobených některými přírodními pohromami.
(14)
Z oblasti působnosti tohoto nařízení by měla být vyňata podpora poskytnutá podnikům v obtížích, neboť takováto podpora by se měla posuzovat podle pokynů Společenství pro státní podporu na záchranu a restrukturalizaci podniků v obtížích ze dne 1. října 2004 (7), jejichž platnost byla prodloužena sdělením Komise o prodloužení používání pokynů Společenství pro státní podporu na záchranu a restrukturalizaci podniků v obtížích ze dne 1. října 2004 (8), nebo podle pokynů, které je nahradí, tak aby se zamezilo jejich obcházení; výjimku představují režimy podpory na náhradu škod způsobených některými přírodními pohromami. V zájmu právní jistoty je vhodné stanovit jednoznačná kritéria, která nevyžadují posouzení všech zvláštních aspektů situace určitého podniku k tomu, aby bylo stanoveno, zda se dotyčný podnik považuje pro účely tohoto nařízení za podnik v obtížích.
(15)
Prosazování pravidel státní podpory velmi závisí na spolupráci členských států. Členské státy by proto měly přijmout všechna nezbytná opatření k zajištění souladu s tímto nařízením, včetně souladu jednotlivé podpory poskytnuté na základě režimů, na něž se vztahují blokové výjimky.
(16)
Vzhledem k vysokému riziku, že budou negativně ovlivněny podmínky obchodu, by Komise měla na základě oznámení posuzovat podporu dosahující značné výše, ať již byla tato podpora poskytnuta jednotlivě, nebo kumulativně. Pro každou kategorii podpory, jež spadá do oblasti působnosti tohoto nařízení, by proto měly být stanoveny prahové hodnoty ve výši, která zohledňuje kategorii dotyčné podpory a její pravděpodobný účinek na podmínky obchodu. Podpora poskytnutá ve výši, jež tyto prahové hodnoty překračuje, by měla nadále podléhat oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy. Prahové hodnoty stanovené v tomto nařízení by neměly být obcházeny tím způsobem, že budou režimy či projekty podpory uměle rozdělovány do několika režimů či projektů podpory, jež se budou vyznačovat podobnými charakteristikami či cíli nebo budou mít podobné příjemce.
(17)
Pro účely transparentnosti, rovného zacházení a účinné kontroly by se toto nařízení mělo použít pouze na podporu, u níž lze předem přesně vypočítat hrubý grantový ekvivalent, aniž by bylo nutné provést posouzení rizik (dále jen „transparentní podpora“). U určitých zvláštních nástrojů podpory, jako jsou půjčky, záruky, daňová opatření, opatření v oblasti rizikového financování, a zejména vratné zálohy, by toto nařízení mělo stanovit, za jakých podmínek je lze považovat za transparentní. Za transparentní podporu by neměly být považovány kapitálové injekce; tím nejsou dotčeny zvláštní podmínky pro rizikové financování a podporu na zahájení činnosti. Podpora obsažená v zárukách by se měla považovat za transparentní tehdy, je-li její hrubý grantový ekvivalent vypočítán na základě prémií „safe-harbour“ stanovených pro příslušnou kategorii podniku. V případě malých a středních podniků se ve sdělení Komise o použití článků 87 a 88 Smlouvy ES na státní podpory ve formě záruk (9) uvádí výše ročních prémií, při jejichž překročení by se státní záruka za podporu nepovažovala.
(18)
Aby bylo zaručeno, že podpora je nezbytná a že působí jako pobídka k dalšímu rozvoji činností nebo projektů, nemělo by se toto nařízení použít na podporu těch činností, které by příjemce v každém případě vykonával, a to i bez poskytnutí podpory. Podpora by měla být vyňata z oznamovací povinnosti na základě tohoto nařízení pouze tehdy, byla-li práce na podporovaném projektu nebo podporovaná činnost zahájena až poté, co příjemce podal písemnou žádost o podporu.
(19)
Co se týká podpory ad hoc, na niž se vztahuje toto nařízení a která byla poskytnuta velkému podniku jakožto příjemci, měl by členský stát kromě dodržení podmínek týkajících se motivačního účinku, které se uplatňují na malé a střední podniky, rovněž zajistit, aby tento příjemce v interním dokumentu analyzoval, nakolik jsou podporovaný projekt nebo činnost životaschopné s podporou a bez podpory. Členský stát by měl ověřit, zdali tento interní dokument potvrzuje, že se významně zvýší rozsah projektu či činnosti nebo celková částka, kterou příjemce na subvencovaný projekt nebo činnost vynaloží, nebo že se dokončování příslušného projektu či činnosti významně urychlí. U regionální podpory by se mělo mít za to, že má motivační účinek v případě, že by investiční projekt nebyl v daném podporovaném regionu bez poskytnutí podpory realizován.
(20)
Pro automatické režimy podpory v podobě daňových zvýhodnění by měla i nadále platit zvláštní podmínka motivačního účinku vzhledem k tomu, že k poskytování tohoto druhu podpory dochází jinými postupy než u ostatních kategorií podpory. Tyto režimy by měly být přijaty již před zahájením prací na podporovaném projektu nebo podporované činnosti. Tato podmínka by se však neměla použít v případě následných daňových režimů, pokud se na danou činnost vztahoval již předchozí daňový režim v podobě daňových zvýhodnění. Pro účely posouzení motivačního účinku těchto režimů je rozhodující okamžik, k němuž bylo daňové opatření poprvé uvedeno v původním režimu, jenž byl poté nahrazen režimem následným.
(21)
U následujících kategorií podpory se požadavek týkající se motivačního účinku neuplatní nebo by měl být pokládán za splněný, jsou-li dodrženy příslušné zvláštní podmínky stanovené tímto nařízením: regionální provozní podpora, regionální urbanistická podpora, podpora přístupu malých a středních podniků k financování, podpora na nábor znevýhodněných pracovníků, podpora na zaměstnávání pracovníků se zdravotním postižením a na úhradu souvisejících dodatečných nákladů, podpora v podobě úlev na ekologických daních, podpora na náhradu škod způsobených některými přírodními pohromami, sociální podpora na dopravu obyvatel odlehlých regionů a podpora kultury a zachování kulturního dědictví.
(22)
V zájmu zajištění přiměřenosti a omezení podpory na nezbytnou výši by maximální výše podpory měla být pokud možno vymezena intenzitou podpory v poměru k souboru způsobilých nákladů. Nelze-li maximální intenzitu podpory stanovit, jelikož nelze identifikovat způsobilé náklady, nebo je-li v případě malých částek vhodné poskytnout jednodušší nástroje, měla by být maximální výše podpory stanovena v nominálním vyjádření, aby byla zajištěna přiměřenost opatření podpory. Intenzita a maximální výše podpory by měly být stanoveny na základě zkušeností Komise v objemu, který minimalizuje narušení hospodářské soutěže v podporovaném odvětví, přičemž náležitě řeší selhání trhu nebo problém soudržnosti. U regionální investiční podpory by intenzita podpory měla být v souladu s přípustnou intenzitou podpory podle map regionální podpory.
(23)
Při výpočtu intenzity podpory by se měly použít pouze způsobilé náklady. Na základě nařízení nebude vyňata podpora, která přesahuje relevantní intenzitu podpory v důsledku toho, že obsahuje nezpůsobilé náklady. Identifikace způsobilých nákladů by měla být podpořena jednoznačnými, konkrétními a aktuálními doklady. Všechny použité číselné údaje by se měly uvádět před srážkou daně nebo jiných poplatků. Podpora splatná v několika splátkách by měla být diskontována na hodnotu v době jejího poskytnutí. Na hodnotu v době poskytnutí podpory by měly být diskontovány rovněž způsobilé náklady. Úrokovou sazbou, která se použije pro účely diskontování nebo pro výpočet výše podpory, jež nemá podobu dotace, by měla být diskontní, resp. referenční sazba použitelná v době poskytnutí podpory, kterou stanoví sdělení Komise o revizi metody stanovování referenčních a diskontních sazeb (10). Je-li podpora poskytnuta ve formě daňového zvýhodnění, měly by být jednotlivé tranše podpory diskontovány pomocí diskontních sazeb použitelných v den, kdy nastane účinnost příslušných daňových zvýhodnění. Mělo by se podporovat využívání podpory ve formě vratných záloh, jelikož tyto nástroje k sdílení rizik přispívají k posílení motivačního účinku podpory. Proto je vhodné stanovit, že je-li podpora poskytnuta ve formě vratných záloh, může být použitelná intenzita podpory stanovená v tomto nařízení navýšena, avšak s výjimkou regionální podpory, jelikož ta může být vyňata pouze v případě, je-li v souladu se schválenými mapami.
(24)
V případě budoucího daňového zvýhodnění je možné, že použitelná diskontní sazba ani přesná výše jednotlivých tranší podpory nejsou předem známy. V těchto případech by členské státy měly předem stanovit horní limit diskontované hodnoty podpory, který respektuje příslušnou intenzitu podpory. Jakmile bude následně výše tranše podpory k danému dni známa, lze diskontování provést pomocí diskontní sazby platné v tento den. Diskontovaná hodnota jednotlivých tranší podpory by se měla odečítat od celkového horního limitu („omezená částka“).
(25)
Za účelem určení, zda jsou dodrženy prahové hodnoty oznamovací povinnosti a maximální intenzita podpory stanovené v tomto nařízení, měl by se u podporované činnosti nebo projektu brát v úvahu celkový objem opatření státní podpory. Toto nařízení by mělo mimoto stanovit podmínky, za nichž lze jednotlivé kategorie podpory kumulovat. Podporu vyňatou tímto nařízením a jinou slučitelnou podporu vyňatou podle jiného nařízení nebo podporu schválenou Komisí lze kumulovat, pokud se tato opatření týkají různých způsobilých nákladů, které lze identifikovat. Pokud se různé zdroje podpory týkají týchž - částečně či plně se překrývajících - identifikovatelných způsobilých nákladů, měla by být kumulace přípustná až do dosažení nejvyšší intenzity nebo výše podpory použitelné na danou podporu podle tohoto nařízení. Toto nařízení by mělo stanovit rovněž zvláštní pravidla, jimiž se bude řídit kumulace opatření podpory s identifikovatelnými způsobilými náklady a bez takovýchto nákladů, dále kumulace s podporou de minimis a kumulace s podporou ve prospěch pracovníků se zdravotním postižením. Podpora de minimis často není poskytována na pokrytí konkrétních identifikovatelných způsobilých nákladů nebo není takovýmto nákladům přiřaditelná. V takovém případě by mělo být možné kumulovat bez omezení podporu de minimis se státní podporou vyňatou z oznamovací povinnosti podle tohoto nařízení. Je-li však podpora de minimis poskytnuta k pokrytí týchž identifikovatelných způsobilých nákladů jako státní podpora vyňatá z oznamovací povinnosti podle tohoto nařízení, mělo by možné tyto podpory kumulovat pouze do výše maximální intenzity podpory, kterou stanoví kapitola III tohoto nařízení.
(26)
O státní podporu se nejedná v případě financování z prostředků Unie, které centrálně spravují orgány, agentury, společné podniky a jiné subjekty Unie a které není přímo ani nepřímo pod kontrolou členských států. Je-li toto financování z prostředků Unie kombinováno se státní podporou, pak při určování, zda jsou dodrženy prahové hodnoty oznamovací povinnosti a maximální intenzita podpory, by měla být brána v potaz pouze tato státní podpora, a to za předpokladu, že celková výše veřejných finančních prostředků poskytnutých k úhradě týchž způsobilých nákladů nepřekračuje nejvýhodnější sazbu financování, kterou stanoví použitelná ustanovení práva Unie.
(27)
Jelikož je státní podpora ve smyslu čl. 107 odst. 1 Smlouvy v zásadě zakázána, je důležité, aby byly všechny strany s to ověřit, zda je podpora poskytnuta v souladu s použitelnými pravidly. Transparentnost státních podpor je proto nezbytná pro správné uplatňování pravidel Smlouvy a vede k lepšímu dodržování pravidel, větší odpovědnosti, vzájemnému hodnocení a nakonec k efektivnějšímu vynakládání veřejných prostředků. V zájmu transparentnosti by členským státům mělo být uloženo, aby na regionální nebo vnitrostátní úrovni zřídily souhrnné internetové stránky věnované státní podpoře, které by uváděly souhrnné informace o jednotlivých opatřeních podpory vyňatých podle tohoto nařízení. Tato povinnost by měla být podmínkou slučitelnosti jednotlivé podpory s vnitřním trhem. V souladu se zavedenou praxí při zveřejňování informací, jež vyplývá ze směrnice Evropského parlamentu a Rady 2013/37/ES ze dne 26. června 2013, kterou se mění směrnice 2003/98/ES o opakovaném použití informací veřejného sektoru (11), by měl být používán standardní formát, který umožňuje informace vyhledávat, stahovat a snadno zveřejňovat na internetu. Odkazy na internetové stránky všech členských států věnované státním podporám by měly být zveřejněny na internetových stránkách Komise. Souhrnné informace o jednotlivých opatřeních podpory vyňatých podle tohoto nařízení by měly být zveřejněny na internetové stránce Komise v souladu s článkem 3 nařízení (ES) č. 994/98 ve znění nařízení (EU) č. 733/2013.
(28)
V zájmu účinné kontroly opatření podpory v souladu s nařízením (ES) č. 994/98 ve znění nařízení (EU) č. 733/2013 je vhodné stanovit požadavky na zprávy členských států týkající se opatření podpory, která byla vyňata podle tohoto nařízení, a uplatňování tohoto nařízení. Mimoto je vhodné stanovit pravidla pro záznamy, které by členské státy měly uchovávat o podpoře vyňaté tímto nařízením, s ohledem na promlčecí lhůtu stanovenou v článku 15 nařízení Rady (ES) č. 659/1999 ze dne 22. března 1999, kterým se stanoví prováděcí pravidla k článku 93 Smlouvy o ES (12).
(29)
K posílení účinnosti podmínek slučitelnosti podle tohoto nařízení by mělo být možné, aby Komise odňala výhodu blokové výjimky budoucím opatřením podpory v případě, že tyto požadavky nebudou plněny. Komise by měla mít možnost omezit toto odnětí výhody blokové výjimky jen na určité druhy podpory, určité příjemce nebo opatření podpory přijatá určitými orgány, a to v případě, že se nedodržení tohoto nařízení týká pouze omezené skupiny opatření nebo některých orgánů. Takové cílené odnětí výhody by mělo být přiměřeným prostředkem nápravy, který by přímo souvisel se zjištěným případem nedodržení tohoto nařízení. V případě nedodržení podmínek slučitelnosti, které jsou stanoveny v kapitole I a III, se na poskytnutou podporu toto nařízení nevztahuje, a ta tudíž představuje protiprávní podporu, kterou Komise přezkoumá v rámci příslušného postupu podle nařízení (ES) č. 659/1999. V případě nesplnění požadavků stanovených v kapitole II není odnětí výhody blokové výjimky budoucím opatřením podpory ovlivněno skutečností, že se na minulá opatření, jež splňovala požadavky tohoto nařízení, bloková výjimka vztahovala.
(30)
Za účelem odstranění rozdílů, které mohou vést k narušení hospodářské soutěže, v zájmu koordinace mezi různými iniciativami Unie a členských států, které se zaměřují na malé a střední podniky, jakož i z důvodu administrativní transparentnosti a právní jistoty by definice malých a středních podniků použitá pro účely tohoto nařízení měla vycházet z definice v doporučení Komise 2003/361/ES ze dne 6. května 2003 o definici mikropodniků, malých a středních podniků (13).
(31)
Regionální podpora řeší nedostatky znevýhodněných regionů, a tím podporuje hospodářskou, sociální a územní soudržnost členských států a celé Unie. Cílem regionální podpory je napomáhat rozvoji nejvíce znevýhodněných regionů prostřednictvím podpory investic a vytváření pracovních příležitostí udržitelným způsobem. V oblastech splňujících podmínky čl. 107 odst. 3 písm. a) Smlouvy lze regionální podporu poskytnout na založení nové provozovny, rozšíření kapacity stávající provozovny, rozšíření výrobního sortimentu provozovny nebo zásadní změnu celkového výrobního postupu stávající provozovny. Vzhledem ke skutečnosti, že při investování v oblastech splňujících podmínky čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy jsou velké podniky dotčeny regionálními nevýhodami méně než podniky malé a střední, měla by být regionální podpora poskytnutá velkým podnikům vyňata z oznamovací povinnosti pouze v případě počátečních investic, které jsou v těchto oblastech realizovány do nových hospodářských činností.
(32)
Je-li režim regionální podpory zaměřen jen na vybraná hospodářská odvětví, je možné, že jeho cíl a pravděpodobné účinky jsou odvětvové, a nikoli horizontální povahy. Odvětvové režimy proto nemohou být z oznamovací povinnosti vyňaty. Komise však může po oznámení posoudit jejich případné kladné účinky na základě příslušných pokynů, rámců nebo rozhodnutí. Tak je tomu zejména v případě režimů podpory hospodářských činností v uhelném průmyslu a v odvětvích stavby lodí a dopravy. U odvětví oceli a výroby syntetických vláken se má vzhledem k jejich konkrétním charakteristikám za to, že negativní účinky regionální podpory v těchto odvětvích nelze vyvážit kladnými účinky, jež tato podpora má z hlediska soudržnosti; z těchto důvodů nelze regionální podporu v těchto odvětvích poskytnout. Významnou roli v národním hospodářství hrají v neposlední řadě odvětví cestovního ruchu a širokopásmové infrastruktury, jež mají všeobecně velmi pozitivní účinky na regionální rozvoj. Režimy regionální podpory zaměřené na cestovní ruch a širokopásmovou infrastrukturu by proto měly být vyňaty z oznamovací povinnosti. Silnou vazbu na místní a regionální ekonomiku má též zpracování zemědělských produktů a jejich uvádění na trh a mělo být mít možnost využívat blokové výjimky.
(33)
Výroba a distribuce energie a energetická infrastruktura jsou předmětem zvláštních odvětvových právních předpisů o vnitřním trhu, což se odráží v kritériích, jež mají zajistit, aby byla podpora v těchto oblastech slučitelná s vnitřním trhem a v souladu s environmentální a energetickou politikou Unie. Regionální podpora poskytovaná podle oddílu 1 tohoto nařízení sleduje cíle spočívající v hospodářském rozvoji a soudržnosti, a platí pro ni tedy velmi odlišné podmínky slučitelnosti. Na opatření v oblasti výroby a distribuce energie a energetické infrastruktury by se tedy ustanovení tohoto nařízení týkající se regionální podpory neměla použít.
(34)
Fungování trhů s energií přímo neovlivňují investice, jež podnikům umožňují řídit se přísnějšími normami, než jsou normy Unie, nebo zvyšovat ochranu životního prostředí v případě, že norma Unie neexistuje, ani investice za účelem včasného přizpůsobení budoucím normám Unie, investice do opatření ke zvýšení energetické účinnosti včetně projektů ke zvýšení energetické účinnosti budov, investice do sanace kontaminovaných lokalit či podpora na ekologické studie. Současně mohou takové investice přispívat k cílům regionální politiky i k cílům Evropské unie na poli energetiky a ochrany životního prostředí. V takových případech mohou být použitelná ustanovení tohoto nařízení týkající se jak regionální podpory, tak podpory na ochranu životního prostředí, a to v závislosti na hlavním cíli, jejž dané opatření sleduje.
(35)
Aby se nezvýhodňovaly kapitálové investice před investicemi do nákladů na pracovní sílu, mělo by být možné měřit regionální investiční podporu buď podle investičních nákladů, nebo podle mzdových nákladů spojených s vytvořením nových pracovních příležitostí v přímé souvislosti s realizací investičního projektu.
(36)
Z oznamovací povinnosti by neměla být vyňata regionální investiční podpora, jejíž příjemce v posledních dvou letech před podáním žádosti o regionální investiční podporu ukončil stejnou nebo podobnou činnost v Evropském hospodářském prostoru nebo má v době podání žádosti o podporu konkrétní plány na to, že takovou činnost v dotyčné oblasti ukončí během dvou let od dokončení počáteční investice, pro niž žádá o podporu.
(37)
Komise získala dostatečné zkušenosti s uplatňováním čl. 107 odst. 3 písm. a) a c) Smlouvy, co se týká regionální provozní podpory na úhradu dodatečných nákladů na dopravu zboží vyrobeného v nejvzdálenějších regionech nebo v řídce osídlených oblastech a zboží v těchto oblastech dále zpracovaného, jakož i na úhradu dodatečných výrobních a provozních nákladů (s výjimkou dodatečných dopravních nákladů), které vznikly příjemcům usazeným v nejvzdálenějších regionech. Vzhledem k tomu, že v odvětví zemědělství existuje riziko nadměrných náhrad dopravních nákladů poskytovaných z dodatečné podpory v rámci programů POSEI, a vzhledem k tomu, že nelze vyloučit, že některé zemědělské produkty nejsou vyráběny v jiné lokalitě, regionální provozní podpora na kompenzaci dodatečných nákladů na dopravu zboží vyrobeného v nejvzdálenějších regionech nebo v řídce osídlených oblastech podle tohoto nařízení by neměla být poskytována v odvětví zemědělství. Regionální provozní podpora na úhradu dodatečných nákladů v nejvzdálenějších regionech (s výjimkou dodatečných dopravních nákladů) by měla být pokládána za slučitelnou s vnitřním trhem a být vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy pouze tehdy, je-li výše této podpory omezena na 15 % hrubé přidané hodnoty, kterou příjemce v daném nejvzdálenějším regionu za rok vytvoří, na 25 % nákladů na pracovní sílu, jež příjemci v daném nejvzdálenějším regionu za rok vzniknou, nebo na 10 % obratu, jehož příjemce v daném nejvzdálenějším regionu za rok dosáhne. Nepřekračuje-li podpora částku vypočtenou pomocí některé z těchto alternativních metod k určení dodatečných provozních nákladů (s výjimkou nákladů dopravních), lze ji pokládat za opodstatněnou z hlediska příspěvku k regionálnímu rozvoji a za přiměřenou nevýhodám, s nimiž se potýkají podniky v nejvzdálenějších regionech.
(38)
Urbanistická podpora přispívá k hospodářské, sociální a územní soudržnosti členských států a Unie jako celku, neboť řeší vysokou koncentraci ekonomických, environmentálních a sociálních problémů v městských oblastech, které se nacházejí v podporovaných oblastech vyznačených v mapách regionální podpory. Selhání trhu, které je nutno urbanistickou podporou řešit, souvisí s podmínkami financování rozvoje měst, s chybějícím uceleným přístupem k rozvoji měst, se schodkem ve financování, v jehož důsledku musí být omezené veřejné prostředky schopny větší měrou aktivovat další finanční zdroje, jakož i s nutností uplatňovat vůči obnově městských oblastí komerčnější přístup. Na urbanistickou podporu, která má pomoci rozvíjet participativní, ucelené a udržitelné strategie k řešení dalších problémů, jež se v podporovaných oblastech vyskytují, by se proto měla vztahovat bloková výjimka.
(39)
Investice, které jsou realizovány v podporovaných oblastech vyznačených v příslušné mapě regionální podpory do ekologických technologií a do přechodu na nízkouhlíkové hospodářství v souladu s prioritami strategie Evropa 2020 (14), by měly být způsobilé k získání vyšší podpory prostřednictvím regionálního bonusu.
(40)
Malé a střední podniky hrají rozhodující roli při tvorbě pracovních příležitostí a obecně jsou faktorem sociální stability a hospodářského rozvoje. Jejich rozvoji však může bránit selhání trhu, v důsledku čehož tyto podniky čelí dále uvedeným typickým nevýhodám. Tyto podniky mají často potíže při získávání kapitálu nebo půjček, které jsou dány přetrvávající neochotou riskovat na straně některých finančních trhů a omezeným zajištěním, které mohou tyto podniky nabídnout. Jejich omezené zdroje jim mohou rovněž zúžit přístup k informacím, zejména o nových technologiích a potenciálních trzích. V zájmu ulehčení rozvoje hospodářské činnosti malých a středních podniků by toto nařízení proto mělo vyjmout některé kategorie podpory, pokud jsou poskytnuty ve prospěch malých a středních podniků. U těchto kategorií podpory by se mělo jednat zejména o investiční podporu určenou malým a středním podnikům a o podporu na účast těchto podniků na veletrzích.
(41)
Malé a střední podniky, které se účastní projektů Evropské územní spolupráce podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1299/2013 ze dne 17. prosince 2013 o zvláštních ustanoveních týkajících se podpory z Evropského fondu pro regionální rozvoj pro cíl Evropská územní spolupráce (15), se začasté potýkají s potížemi při financování dodatečných nákladů, které jim plynou ze spolupráce s partnery usazenými v různých regionech a různých členských státech či třetích zemích. Vzhledem k významu, který Evropské územní spolupráci připadá v politice soudržnosti, v jejímž rámci probíhají společná opatření a politické výměny mezi aktéry z různých členských států a třetích zemí na vnitrostátní, regionální a místní úrovni, mělo by toto nařízení řešit určité obtíže, na něž projekty Evropské územní spolupráce narážejí, tak aby tyto projekty lépe plnily podmínky souladu s pravidly státní podpory. U těchto specifických otázek Evropské územní spolupráce, které by toto nařízení mělo řešit, se jedná o intenzitu regionální podpory, která se použije na projekty Evropské územní spolupráce, dále o náklady na spolupráci, jež v souvislosti s uvedenými projekty vznikají malým a středním podnikům, a o povinnost zveřejňovat, informovat, podávat zprávy a uchovávat záznamy pro účely monitorování.
(42)
Vzhledem k zvláštním nevýhodám a rozdílům mezi malými a středními podniky lze použít odlišnou základní intenzitu podpory a odlišné bonusy.
(43)
Ze zkušeností s uplatňováním pokynů Společenství pro státní podporu investic rizikového kapitálu do malých a středních podniků (16) vyplývá, že u některých druhů investic v různých fázích rozvoje podniku v Unii nezřídka selhává trh rizikového kapitálu. Toto selhání trhu je dáno nedokonalým sladěním nabídky a poptávky po rizikovém kapitálu. V důsledku toho může být výše rizikového kapitálu poskytovaného na trhu příliš omezená a podniky nemohou získat finanční prostředky, třebaže mají dobrý podnikatelský záměr a perspektivu růstu. Hlavní příčinou tohoto selhání trhů rizikového kapitálu, které negativně ovlivňuje zvláště přístup malých a středních podniků ke kapitálu a které může ospravedlnit veřejný zásah, jsou nedokonalé nebo asymetrické informace. To nejenže ovlivňuje poskytování rizikového kapitálu, nýbrž omezuje to rovněž přístup některých malých a středních podniků k dluhovému financování. Opatření v oblasti rizikového financování, která mají přilákat soukromý kapitál k rizikovému financování nekotovaných malých a středních podniků dotčených nedostatečným financováním a která zajišťují ziskovou orientaci rozhodnutí o financování a komerční způsob řízení finančních zprostředkovatelů, by měla být za určitých podmínek vyňata z oznamovací povinnosti.
(44)
Z oznamovací povinnosti by za určitých podmínek měla být vyňata i podpora na zahájení činnosti malých podniků, podpora určená alternativním obchodním platformám zaměřeným na malé a střední podniky a podpora na náklady spojené s výběrem vhodného malého nebo středního podniku jakožto investičního objektu.
(45)
Podpora výzkumu, vývoje a inovací je schopna napomoci udržitelnému hospodářskému růstu, posílit konkurenceschopnost a podpořit zaměstnanost. Zkušenosti s uplatňováním nařízení (ES) č. 800/2008 a rámce Společenství pro státní podporu výzkumu, vývoje a inovací (17) ukazují, že selhání trhu může bránit v dosažení optimálního výkonu trhu, a tím snižovat efektivitu související s externalitami, veřejnými statky/přeléváním znalostí, s nedokonalými a asymetrickými informacemi, jakož i s nedostatečnou koordinací a selháním sítě.
(46)
Malé a střední podniky se mohou potýkat s potížemi při získávání přístupu k novým technologiím, přenosu znalostí nebo vysoce kvalifikovaným pracovníkům. Podpora na výzkumné a vývojové projekty, podpora na studie proveditelnosti a podpora na inovace určená malým a středním podnikům, včetně podpory na pokrytí nákladů malých a středních podniků na práva průmyslového vlastnictví, může tyto potíže odstranit, a měla by být proto za určitých podmínek vyňata z oznamovací povinnosti.
(47)
Pokud jde o podporu na výzkumné a vývojové projekty, měla by podpořená část výzkumného projektu zcela spadat do kategorií základního výzkumu, průmyslového výzkumu nebo experimentálního vývoje. Zahrnuje-li projekt různé úkoly, měl by být každý z nich zařazen do některé z uvedených kategorií, nebo být klasifikován jako úkol, který nespadá do žádné z nich. Toto zařazení nemusí nutně sledovat chronologický přístup s postupným přesouváním v čase od základního výzkumu k činnostem bližším trhu. V souladu s tím může být úkol, který se provádí v pozdější fázi projektu, považován za průmyslový výzkum. Stejně tak může určitá činnost prováděná v ranější fázi projektu představovat experimentální vývoj. Podporovaná část projektu může zahrnovat rovněž studie proveditelnosti v rámci přípravy výzkumných činností.
(48)
Vysoce kvalitní výzkumná infrastruktura je stále nezbytnější z hlediska průlomového výzkumu a inovací, jelikož láká talenty z celého světa a je nezbytná při podpoře nových informačních a komunikačních technologií a klíčových základních technologií. Veřejná výzkumná infrastruktura by měla pokračovat v partnerské spolupráci s průmyslovým výzkumem. Přístup k veřejně financované výzkumné infrastruktuře by měl být umožněn za transparentních a nediskriminačních tržních podmínek. Nejsou-li tyto podmínky dodrženy, nemělo by být opatření podpory vyňato z oznamovací povinnosti. Danou výzkumnou infrastrukturu může vlastnit, provozovat a využívat více osob a využívat jí mohou společně veřejné subjekty a podniky.
(49)
Výzkumná infrastruktura může vykonávat hospodářské i nehospodářské činnosti. Aby se zamezilo poskytování státní podpory na hospodářské činnosti prostřednictvím veřejného financování činností nehospodářských, měly by být náklady a financování hospodářských a nehospodářských činností zřetelně oddělené. Je-li infrastruktura využívána pro činnosti jak hospodářské, tak nehospodářské povahy, pak státní podporou není financování nákladů na nehospodářské činnosti dané infrastruktury, jež plyne ze státních prostředků. Veřejné financování spadá do působnosti pravidel státní podpory pouze tehdy, pokud pokrývá náklady na činnosti hospodářské. Pouze k těmto hospodářským činnostem by se mělo přihlížet pro účely dodržení prahových hodnot oznamovací povinnosti a maximální intenzity podpory. Je-li infrastruktura využívána téměř výhradně pro nehospodářskou činnost, na její financování se nemusí pravidla státní podpory vztahovat vůbec v případě, že je hospodářské využití čistě vedlejší povahy, tj. činnost, která přímo souvisí s provozováním infrastruktury a je nezbytná pro její provozování nebo je neoddělitelně spojena s hlavním nehospodářským využitím a je svým rozsahem omezena. Tento požadavek by měl být považován za splněný v případě, že hospodářské činnosti spotřebovávají stejné vstupy (např. materiál, zařízení, pracovní sílu, fixní kapitál) jako nehospodářské činnosti a kapacita výzkumné infrastruktury přidělovaná každoročně na tuto hospodářskou činnost nepřekračuje 20 % z celkové roční kapacity.
(50)
Cílem podpory určené inovačním klastrům je řešit selhání trhu související s problémy koordinace, které brzdí rozvoj klastru nebo omezují vzájemné působení a toky poznatků v rámci klastru. Státní podpora může být určena buď na podporu investic do otevřené a společné infrastruktury pro inovační klastr, nebo na podporu provozu klastru tak, aby se zlepšila spolupráce, vytváření sítí a získávání poznatků. Provozní podporu lze však inovačním klastrům poskytnout pouze dočasně po omezenou dobu nejvýše deseti let. Poměr celkové výše poskytnuté podpory k celkovým způsobilým nákladům by neměl během období, kdy je podpora poskytována, překročit 50 %.
(51)
Inovace postupů a organizační inovace mohou být postiženy selháním trhu v podobě nedokonalých informací a kladných externalit, které by měly být řešeny pomocí zvláštních opatření. Podpora na tento druh inovací je důležitá především pro malé a střední podniky, jež čelí překážkám, které mohou bránit jejich schopnosti zlepšit své výrobní postupy nebo metody dodávek nebo významně zdokonalit své obchodní praktiky, zlepšit organizaci pracoviště a vnější vztahy. S cílem stimulovat velké podniky ke spolupráci s malými a středními podniky v oblasti inovací postupů a organizačních inovací by opatření na podporu nákladů velkých podniků pro tyto činnosti měla mít rovněž možnost využívat za určitých podmínek blokové výjimky.
(52)
Podpora vzdělávání a náboru/zaměstnávání znevýhodněných pracovníků a pracovníků se zdravotním postižením je jedním z hlavních cílů hospodářských a sociálních strategií Unie a jejích členských států.
(53)
Vzdělávání obvykle vytváří kladné externality pro společnost jako celek, jelikož zvyšuje rezervu kvalifikovaných pracovníků, kterou mohou využít ostatní podniky, zvyšuje konkurenceschopnost průmyslu Unie a hraje důležitou úlohu ve strategii Unie v oblasti zaměstnanosti. Podpora vzdělávání by proto měla být za určitých podmínek vyňata z oznamovací povinnosti. Vzhledem ke konkrétním nevýhodám, kterým čelí malé a střední podniky, a s ohledem na relativně vyšší náklady, které musí nést, když investují do vzdělávání, by se intenzita podpory vyňaté tímto nařízením měla pro malé a střední podniky zvýšit. Intenzita podpory vyňaté tímto nařízením by se mimoto měla zvýšit, je-li vzdělávání poskytováno znevýhodněným pracovníkům nebo pracovníkům se zdravotním postižením. Charakteristiky vzdělávání v odvětví námořní dopravy ospravedlňují specifický přístup k uvedenému odvětví.
(54)
Určité kategorie znevýhodněných pracovníků a pracovníků se zdravotním postižením se dosud potýkají se zvláštními obtížemi při vstupu na trh práce a setrvání na něm. Proto orgány veřejné moci mohou uplatňovat opatření, která podnikům poskytují pobídky k většímu zaměstnávání těchto kategorií pracovníků, zejména mladých lidí. Vzhledem k tomu, že náklady na zaměstnávání jsou součástí běžných provozních nákladů podniku, podpora na zaměstnávání znevýhodněných pracovníků a pracovníků se zdravotním postižením by měla mít pozitivní dopad na zaměstnanost u těchto kategorií pracovníků, a neměla by proto pouze umožňovat podnikům snižovat náklady, které by jinak musely nést. Tato podpora by proto měla být vyňata z oznamovací povinnosti, je-li pravděpodobné, že těmto kategoriím pracovníků pomůže při vstupu či opětovném vstupu na trh práce a setrvání na něm. Jak vyplývá ze sdělení Komise Evropskému parlamentu, Radě, Evropskému hospodářskému a sociálnímu výboru a Výboru regionů s názvem Evropská strategie pro pomoc osobám se zdravotním postižením 2010-2020: Obnovený závazek pro bezbariérovou Evropu (18), k hlavním prvkům strategie EU pro pomoc osobám se zdravotním postižením patří zákaz diskriminace, rovnost příležitostí a opatření k aktivnímu zapojování těchto osob do života společnosti, přičemž reflektuje Úmluvu Organizace spojených národů o právech osob se zdravotním postižením, jejíž stranou je EU a většina členských států. Na podporu pro pracovníky se zdravotním postižením by mělo toto nařízení odkazovat ve smyslu článku 1 uvedené úmluvy.
(55)
Jak je uvedeno ve sdělení Komise Evropa 2020: Strategie pro inteligentní a udržitelný růst podporující začlenění (19), udržitelný růst ve službách ekologičtější a konkurenceschopnější ekonomiky účinně využívající zdroje je jedním z hlavních pilířů této strategie zaměřené na inteligentní, udržitelný a inkluzivní růst. Udržitelný rozvoj je mimo jiné založen na vysoké úrovni ochrany a zlepšování kvality životního prostředí. Oblast ochrany životního prostředí čelí selhání trhu, takže za běžných tržních podmínek nemusí být podniky nutně motivovány snižovat znečišťování, které způsobují, jelikož takovéto snižování může zvýšit jejich náklady bez odpovídajících přínosů. Nejsou-li podniky povinny internalizovat náklady znečištění, nese tyto náklady celá společnost.
(56)
Toto selhání trhu může pomoci řešit zavedení závazných environmentálních norem. Silnější ochrany životního prostředí lze dosáhnout investicemi, které jdou nad rámec povinných norem Unie. Podniky by měly být stimulovány k tomu, aby zlepšovaly úroveň ochrany životního prostředí nad rámec těchto povinných norem Unie, a proto by se na státní podporu v této oblasti měla vztahovat bloková výjimka. Jelikož by členské státy neměly být odrazovány od zavádění závazných vnitrostátních norem, které jsou přísnější než odpovídající normy Unie, měla by být taková státní podpora vyňata bez ohledu na to, že jsou závazné vnitrostátní normy přísnější než normy Unie.
(57)
Podpora by v zásadě neměla být poskytována, pokud podniky tyto investice realizují k dosažení souladu s normami Unie, které již byly schváleny, ale dosud nenabyly účinnosti. Státní podpora však může vést podniky k tomu, aby zlepšily své environmentální chování, pokud je stimuluje k tomu, aby se včas přizpůsobily budoucím normám Unie, než tyto normy nabydou účinnosti a pokud se tyto normy nepoužijí se zpětnou účinností. Podpora na přizpůsobení podniků budoucím normám Unie může vést k tomu, že bude vysoké úrovně ochrany životního prostředí dosaženo v předstihu, a tato podpora by tedy měla být vyňata.
(58)
V rámci své strategie Evropa 2020 si Unie vytkla cíl dosáhnout do roku 2020 20 % zvýšení energetické účinnosti, a zejména přijala směrnici Evropského parlamentu a Rady 2012/27/EU ze dne 25. října 2012 o energetické účinnosti, o změně směrnic 2009/125/ES a 2010/30/EU a o zrušení směrnic 2004/8/ES a 2006/32/ES (20), která zavádí společný rámec na podporu energetické účinnosti v Unii, jehož hlavním cílem je uspořit v Unii nejméně 20 % spotřeby primární energie. V zájmu snazšího dosažení těchto cílů by se měla na opatření k podpoře energetické účinnosti, vysoce účinné kombinované výroby tepla a elektřiny a energeticky účinného dálkového vytápění a chlazení vztahovat bloková výjimka.
(59)
Opatření ke zvýšení energetické účinnosti budov jsou v souladu s prioritami strategie Evropa 2020, pokud jde o přechod na nízkouhlíkové hospodářství. Jelikož k energetické účinnosti budov není zaujímán ucelený přístup, mohou tyto investice nezřídka narážet na nedostatek finančních prostředků, a vzácné veřejné zdroje tak musí aktivovat více soukromých zdrojů. Členské státy by tak měly mít možnost stimulovat investice zaměřené na zvýšení energetické účinnosti budov tím způsobem, že budou poskytovat podporu nejen formou přímých dotací vlastníkům či nájemcům budov v souladu s obecnými ustanoveními o opatřeních ke zvýšení energetické účinnosti, ale i formou půjček a záruk poskytovaných prostřednictvím finančních zprostředkovatelů, kteří budou vybíráni za pomoci transparentních mechanismů podle zvláštních ustanovení o projektech ke zvýšení energetické účinnosti budov.
(60)
V zájmu dosažení cílů Unie v oblasti obnovitelných zdrojů energie vyplývajících ze směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/28/ES ze dne 23. dubna 2009 o podpoře využívání energie z obnovitelných zdrojů a o změně a následném zrušení směrnic 2001/77/ES a 2003/30/ES (21) a v rozsahu, v jakém je kromě regulačního rámce - např. systému Unie pro obchodování s emisemi podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/87/ES ze dne 13. října 2003 o vytvoření systému pro obchodování s povolenkami na emise skleníkových plynů ve Společenství a o změně směrnice Rady 96/61/ES (22) - by se na podporu poskytovanou na investice podněcující využívání energie z obnovitelných zdrojů měla vztahovat bloková výjimka.
(61)
Vzhledem k omezenému narušení obchodu a hospodářské soutěže by se za přesně vymezených podmínek měla bloková výjimka rovněž vztahovat na provozní podporu určenou malým zařízením vyrábějícím energii z obnovitelných zdrojů. Na provozní podporu určenou větším zařízením by se bloková výjimka měla vztahovat tehdy, jestliže jsou případná narušení hospodářské soutěže omezená. Na takovou provozní podporu se bloková výjimka může vztahovat v případě, že se podpora poskytuje na nové a inovativní technologie, jestliže je tato podpora poskytována na základě soutěžního nabídkového řízení, které je otevřeno alespoň jedné takové technologii, a za použití mechanismu, který výrobce energie z obnovitelných zdrojů vystavuje tržním cenám. Celková podpora poskytnutá na tomto základě nemůže být určena na více než 5 % plánované nové kapacity elektrické energie z obnovitelných zdrojů. Na podporu poskytnutou na základě nabídkového řízení, které je otevřeno všem technologiím pro výrobu energie z obnovitelných zdrojů, by se bloková výjimka měla vztahovat v plném rozsahu. Aby se omezilo nepřípustné narušení hospodářské soutěže, režimy provozní podpory by měly být v zásadě otevřeny i jiným zemím EHP a smluvním stranám Energetického společenství. Členské státy se vybízí, aby dříve, než umožní poskytování přeshraniční podpory, zvážily zavedení mechanismu spolupráce. V případě neexistence takového mechanismu spolupráce se energie vyrobená v zařízeních, které se nacházejí v jiných zemích, nebude započítávat pro účely dosažení národního cíle v oblasti energie z obnovitelných zdrojů. Členským státům by měl být s ohledem na tato omezení poskytnut dostatečný časový předstih, aby navrhly vhodné režimy podpory, které jsou otevřeny i jiným zemím. Toto otevření režimů podpory proto není podmínkou pro výjimku z oznamovací povinnosti, jestliže není vyžadováno Smlouvou.
(62)
Pokud jde o podporu na výrobu vodní energie, její dopad může být dvojí. Na straně jedné má tato podpora pozitivní dopad v podobě nízkých emisí skleníkových plynů, na straně druhé by mohla negativně ovlivňovat vodní systémy a biologickou rozmanitost. Proto by členské státy měly při poskytování podpory na vodní energii dodržovat směrnici Evropského parlamentu a Rady 2000/60/ES ze dne 23. října 2000, kterou se stanoví rámec pro činnost Společenství v oblasti vodní politiky (23), a zejména čl. 4 odst. 7 uvedené směrnice, který vymezuje kritéria, za nichž jsou přípustné nové změny vodních útvarů.
(63)
Podpora by měla být poskytována pouze na udržitelné formy energie z obnovitelných zdrojů. Na podporu biopaliv by se toto nařízení mělo vztahovat pouze v případě, je-li poskytována udržitelným biopalivům v souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2009/28/ES. Z podpory, na niž se použije toto nařízení, by však měla být vyloučena podpora na biopaliva z potravinářských plodin, tak aby byl stimulován přechod na produkci pokročilejších forem biopaliv. Podpora na biopaliva, na něž se vztahuje povinnost dodávek nebo přimíchávání, by měla být vyloučena z oblasti působnosti blokové výjimky, protože výše uvedená právní povinnost může poskytnout dostatečnou pobídku pro investice do těchto druhů energie z obnovitelných zdrojů.
(64)
Podpora na ochranu životního prostředí podle tohoto nařízení, která má podobu snížení daní podle směrnice Rady 2003/96/ES ze dne 27. října 2003, kterou se mění struktura rámcových předpisů Společenství o zdanění energetických produktů a elektřiny (24), může životnímu prostředí prospět nepřímo. Ekologické daně by však měly reflektovat náklady na emise, jež nese společnost, s tím, že snížení daní může dosažení tohoto cíle negativně ovlivnit. Dobu trvání tohoto snížení je tedy vhodné omezit dobou použitelnosti tohoto nařízení. Po uplynutí tohoto období by měly členské státy vhodnost úlev na daních opětovně posoudit. S cílem minimalizovat narušení hospodářské soutěže by měla být podpora poskytována stejným způsobem všem soutěžitelům, kteří se nacházejí v podobné faktické situaci. S cílem nezkreslovat signál o cenách, který má podnikům environmentální daň dávat, měly by mít členské státy možnost koncipovat režim úlev na daních tak, aby jeho základem byl mechanismus vyplácení pevné roční náhrady (vrácení daně).
(65)
S ohledem na zásadu „znečišťovatel platí“ by náklady na opatření určená k odstranění znečištění měl nést znečišťovatel, který znečištění způsobuje. Podpora na sanaci kontaminovaných lokalit je odůvodněná v případech, kdy nelze zjistit osobu odpovědnou za kontaminaci podle použitelných právních předpisů. Měly by se však použít podmínky odpovědnosti za životní prostředí v souvislosti s prevencí a nápravou škod na životním prostředí ve smyslu směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/35/ES ze dne 21. dubna 2004 o odpovědnosti za životní prostředí v souvislosti s prevencí a nápravou škod na životním prostředí (25), ve znění směrnice Evropského parlamentu a Rady 2006/21/ES ze dne 15. března 2006 o nakládání s odpady z těžebního průmyslu a o změně směrnice 2004/35/ES (26) a směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/31/ES ze dne 23. dubna 2009 o geologickém ukládání oxidu uhličitého a o změně směrnice Rady 85/337/EHS, směrnic Evropského parlamentu a Rady 2000/60/ES, 2001/80/ES, 2004/35/ES, 2006/12/ES a 2008/1/ES a nařízení (ES) č. 1013/2006 (27). V zájmu snazší nápravy stávajících škod na životním prostředí by se proto na tento druh podpory měla za určitých podmínek vztahovat bloková výjimka.
(66)
S ohledem na hierarchii odpadů zavedenou rámcovou směrnicí Evropské unie o odpadech řadí sedmý akční program pro životní prostředí opětovné použití a recyklaci odpadů mezi klíčové priority politiky Evropské unie v oblasti životního prostředí. Státní podpora na tyto činnosti může přispět k ochraně životního prostředí za předpokladu, že jsou dodrženy podmínky vyplývající z čl. 4 odst. 1 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/98/ES ze dne 19. listopadu 2008 o odpadech a o zrušení některých směrnic (rámcová směrnice o odpadech) (28). Dále by taková podpora neměla zbavovat znečišťovatele zátěže, kterou by měli podle práva Unie nést, ani zátěže, jež by měla být pokládána za standardní náklady společnosti. Na podporu uvedených činností by se tedy měla bloková výjimka vztahovat i v případě, že se týká odpadu jiných podniků a že by zpracovávaný materiál byl za jiných okolností odstraněn či zpracován ekologicky méně šetrným způsobem.
(67)
Pro integrovaný trh s energií i pro schopnost Unie plnit své cíle na poli ochrany klimatu a energie má zásadní význam moderní energetická infrastruktura. Zejména výstavba a modernizace infrastruktury v podporovaných regionech přispívá k hospodářské, sociální a územní soudržnosti členských států a Unie jako celku, neboť podporuje investice a tvorbu pracovních míst a fungování trhů s energií v nejvíce znevýhodněných regionech. Aby bylo omezeno nepřípustné narušení hospodářské soutěže, jež taková podpora může vyvolávat, měla by se bloková výjimka vztahovat pouze na podporu infrastruktury, kterou upravují právní předpisy o vnitřním trhu s energií a která je s těmito předpisy v souladu.
(68)
Při zjišťování, jaké investice jsou zapotřebí k dosažení vyšší úrovně ochrany životního prostředí, mohou pomoci environmentální studie. Na státní podporu zpracovávání těchto studií, jež mají napomáhat investicím do ochrany životního prostředí v působnosti tohoto nařízení, by se proto měla vztahovat bloková výjimka. Výhoda státní podpory by neměla být poskytována velkým podnikům vzhledem k tomu, že musí povinně provádět energetický audit.
(69)
V souladu s čl. 107 odst. 2 písm. b) Smlouvy je podpora na náhradu škod způsobených přírodními pohromami slučitelná s vnitřním trhem. V zájmu právní jistoty je nutno vymezit druhy událostí, jež mohou představovat přírodní pohromu, na niž se vztahuje výjimka podle tohoto nařízení. Za přírodní pohromy by měly být pro účely tohoto nařízení považovány zemětřesení, sesuvy půdy, záplavy, zejména záplavy vyvolané vodami z přetékajících řek a jezer, dále laviny, tornáda, hurikány, sopečné erupce a samovolné požáry lesní a další vegetace. Za přírodní pohromy ve smyslu čl. 107 odst. 2 písm. b) Smlouvy by neměly být považovány škody způsobené nepříznivými povětrnostními podmínkami, např. mrazem, krupobitím, ledem, deštěm či suchem, k nimž dochází spíše pravidelně. V zájmu toho, aby podpora na náhradu škod způsobených některými přírodními pohromami opravdu spadala do působnosti výjimky, mělo by toto nařízení vymezit podmínky podle zavedených postupů, jejichž splnění zajistí, aby pro režimy uvedené podpory mohla bloková výjimka platit. Tyto podmínky by se měly týkat zejména formálního uznání události za přírodní pohromu ze strany orgánů členských států a přímé příčinné souvislosti mezi přírodní pohromou a škodou vzniklou podniku, který je příjemcem podpory a jímž může být i podnik v obtížích, a měly by zajistit, že nedojde k nepřiměřeně vysoké náhradě škod. Náhrada škody by neměla přesáhnout rámec nezbytný k tomu, aby byl příjemci umožněn návrat ke stavu, který převládal před tím, než došlo k pohromě.
(70)
V letecké a námořní přepravě cestujících má podpora sociální charakter tehdy, pokud řeší problém pravidelného dopravního spojení pro obyvatele odlehlých regionů snížením některých jejich nákladů na jízdné. Tak tomu může být v případě nejvzdálenějších regionů, Malty, Kypru, Ceuty a Melilly, dalších ostrovů, které jsou součástí území členského státu, a řídce osídlených oblastí. Pokud je odlehlý region spojen s Evropským hospodářským prostorem několika dopravními trasami, včetně tras nepřímých, měla by být podpora k dispozici pro všechny tyto trasy a pro všechny dopravce, kteří dopravu na těchto trasách provozují. Pokud jde o totožnost dopravce nebo druh dopravy - včetně zejména pravidelných, nepravidelných a nízkonákladových služeb - měla by být podpora poskytována bez diskriminace.
(71)
Širokopásmové připojení má strategický význam jednak pro dosažení cíle strategie Evropa 2020, kterým jsou inteligentní, udržitelný a inkluzivní růst a inovace, jednak pro sociální a územní soudržnost (29). Cílem investiční podpory na širokopásmovou infrastrukturu je zavádění této infrastruktury a provádění souvisejících stavebních a inženýrských prací v oblastech, kde žádná srovnatelná infrastruktura neexistuje a ani není pravděpodobné, že ji zde v blízké budoucnosti tržní subjekty zavedou. Podle zkušeností Komise taková investiční podpora nezpůsobuje neoprávněné narušení obchodu a hospodářské soutěže za předpokladu, že jsou splněny určité podmínky. Cílem těchto podmínek by mělo být zejména omezit narušení hospodářské soutěže tím, že se podpora podrobí technologicky neutrálnímu výběru podle pravidel hospodářské soutěže a že se k dotovaným sítím zajistí velkoobchodní přístup s přihlédnutím k podpoře, kterou získal provozovatel sítě. Přestože za určitých podmínek a do doby, než bude získáno více zkušeností, může být za rovnocenné fyzickému zpřístupnění pokládáno zpřístupnění virtuální, je zapotřebí k zodpovězení otázky, zda by měl být v případě zpřístupnění účastnického vedení v rámci kovové nebo optické sítě pokládán za jemu rovnocenný určitý produkt nefyzického či virtuálního velkoobchodního přístupu, vždy provádět individuální posouzení. Z tohoto důvodu a do doby, než bude při budoucím přezkumu možno zohlednit zkušenosti s případy individuální státní podpory a zkušenosti získané s uplatňováním nové regulace, by měl být stanoven požadavek fyzického zpřístupnění, tak aby daná podpora mohla spadat do působnosti tohoto nařízení o blokové výjimce. V případech, kdy je budoucí vývoj nákladů a výnosů nejistý a informace jsou velmi asymetrické, měly by členské státy rovněž schválit modely financování, které zahrnují monitoring a mechanismus zpětného vyžádání prostředků, který by umožnil vyrovnané sdílení neplánovaných zisků. S cílem zabránit neúměrně vysoké zátěži pro malé místní projekty by měly být takovéto modely zavedeny pouze pro projekty překračující určitou minimální hranici.
(72)
U řady opatření, která členské státy přijímají v oblasti kultury a zachování kulturního dědictví, je možné, že nemají charakter podpory, protože nesplňují všechna kritéria čl. 107 odst. 1 Smlouvy, například proto, že daná činnost není hospodářskou činností nebo protože není ovlivněn obchod mezi členskými státy. V rozsahu, ve kterém tato opatření spadají do působnosti čl. 107 odst. 1 Smlouvy, kulturní instituce a projekty obvykle nezpůsobují významné narušení hospodářské soutěže a z rozhodovací praxe vyplývá, že tato podpora má omezené účinky na obchod. Článek 167 Smlouvy uznává význam podpory kultury pro Unii a její členské státy a stanoví, že Unie by ve své činnosti podle ostatních ustanovení Smluv měla přihlížet ke kulturním hlediskům, zejména s cílem uznávat a podporovat rozmanitost svých kultur. Vzhledem k tomu, že přírodní dědictví má často zásadní význam při formování uměleckého a kulturního dědictví, zachování dědictví ve smyslu tohoto nařízení by mělo být chápáno tak, že se vztahuje i na přírodní dědictví, které má vazbu na kulturní dědictví nebo tak bylo formálně uznáno příslušnými orgány veřejné moci daného členského státu. Vzhledem k dvojímu charakteru kultury, která je na jedné straně ekonomickým statkem nabízejícím významné příležitosti k tvorbě bohatství a vytváření pracovních míst a na straně druhé výrazem identity, hodnot a významů, které odrážejí a utvářejí naši společnost, by pravidla pro kontrolu státní podpory měla přihlédnout ke specifické povaze kultury a s ní spojených hospodářských činností. Měl by být vypracován seznam způsobilých kulturních účelů a činností a měly by být upřesněny způsobilé náklady. Bloková výjimka by měla platit jak pro investiční, tak pro provozní podporu, která nedosahuje určených prahových hodnot, za předpokladu, že nebude docházet k nepřiměřeně vysoké náhradě. Bloková výjimka by se obecně neměla vztahovat na činnosti, které sice mohou představovat kulturní hledisko, avšak mají převážně komerční charakter v důsledku vyššího potenciálu narušit hospodářskou soutěž, např. noviny a časopisy (v tištěné i elektronické podobě). Na seznam způsobilých kulturních účelů a činností by dále neměly být zařazeny komerční činnosti, k nimž patří např. móda, design či videohry.
(73)
Při utváření evropské identity hrají významnou úlohu audiovizuální díla, jež jsou odrazem různých tradic členských států a regionů. Ačkoli je mezi filmy vyrobenými mimo Unii silná konkurence, dostávají se evropské filmy do oběhu mimo svou zemi původu již méně v důsledku roztříštěnosti trhu na trhy vnitrostátní a regionální. Pro toto odvětví jsou typické vysoké investiční náklady a vnímaná nedostatečná ziskovost, která je dána omezeným okruhem diváků a potížemi při získávání dalších finančních prostředků ze soukromých zdrojů. Vzhledem k těmto faktorům vypracovala Komise zvláštní kritéria, podle nichž lze posoudit nezbytnost, přiměřenost a vhodnost podpory na psaní scénářů, rozvoj, produkci, distribuci a propagaci audiovizuálních děl. Nová kritéria, jež byla stanovena ve sdělení Komise o státní podpoře filmů a dalších audiovizuálních děl (30), by se měla promítnout i do pravidel, podle nichž bude bloková výjimka uplatňována na režimy podpory audiovizuálních děl. V případě přeshraničních produkcí a koprodukcí, kde je pravděpodobnější, že budou distribuovány v několika členských státech, je odůvodněné povolit vyšší intenzitu podpory.
(74)
Na opatření investiční podpory na sportovní infrastrukturu by se měla vztahovat bloková výjimka, pokud splňují podmínky tohoto nařízení a představují státní podporu. U řady opatření přijatých členskými státy ve sportovním odvětví je možné, že nepředstavují státní podporu, protože příjemce nevykonává hospodářskou činnost nebo opatření nemá žádné účinky na obchod mezi členskými státy. Za určitých okolností by tomu tak mohlo být u opatření podpory, která mají čistě místní povahu nebo která byla přijata v odvětví amatérského sportu. Článek 165 Smlouvy uznává podporu evropských hledisek sportu s přihlédnutím k jeho zvláštní povaze, jeho strukturám založeným na dobrovolné činnosti a jeho společenské a výchovné funkci. Na podporu na infrastruktury, které jsou využívány pro více než jeden rekreační účel a jsou tedy multifunkční, by se rovněž měla vztahovat bloková výjimka. Nicméně na podporu na multifunkční infrastrukturu cestovního ruchu, jako jsou například zábavní parky a hotelová zařízení, by se výjimka měla vztahovat pouze tehdy, je-li podpora součástí režimu regionální podpory zaměřeného na cestovní ruch v podporovaném regionu, který má obzvlášť pozitivní účinek na regionální rozvoj. Podmínky slučitelnosti podpory na sportovní a multifunkční infrastrukturu by měly zajišťovat zejména otevřený a nediskriminační přístup k této infrastruktuře a spravedlivý postup udělování koncesí třetím stranám na výstavbu, modernizaci a/nebo provoz infrastruktury, který je v souladu s příslušnými ustanoveními práva Unie a judikaturou Unie. Využívají-li sportovní infrastruktury profesionální sportovní kluby, měly by být cenové podmínky užívání infrastruktury těmito kluby zveřejněny, tak aby byla zajištěna transparentnost a rovné zacházení s uživateli. Mělo by být zajištěno, že nebude docházet k nepřiměřeně vysoké náhradě.
(75)
Jak bylo zdůrazněno v závěrech ze zasedání Evropské rady dne 17. června 2010, v nichž byla schválena strategie Evropa 2020 (31), je třeba usilovat o překonání hlavních překážek, které stojí v cestě růstu na úrovni EU, včetně překážek týkajících se fungování vnitřního trhu a infrastruktury. Dostupnost místní infrastruktury je důležitým předpokladem rozvoje obchodního a spotřebitelského prostředí a modernizace a rozvoje průmyslové základny tak, aby se dosáhlo plné funkčnosti vnitřního trhu, jak vyplývá z doporučení Rady o hlavních směrech hospodářských politik členských států a Unie (32), které jsou součástí integrovaných hlavních směrů strategie Evropa 2020. Tato infrastruktura, je-li dána za otevřených, transparentních a nediskriminačních podmínek k dispozici subjektům, jež o ni projeví zájem, umožňuje vytvářet prostředí příznivé pro soukromé investice a růst, čímž se pozitivně podílí na plnění cílů ve společném zájmu, a zejména na dosahování cílů a priorit vyplývajících ze strategie Evropa 2020 (33), zatímco rizika narušení hospodářské soutěže zůstávají omezena. Řada opatření, jež členské státy přijímají v oblasti místní infrastruktury, nepředstavuje podporu, neboť nesplňuje všechna kritéria čl. 107 odst. 1 Smlouvy, například proto, že příjemce nevykonává hospodářskou činnost, protože nemají účinky na obchod mezi členskými státy nebo protože opatření spočívá v náhradě za službu obecného hospodářského zájmu, která splňuje veškerá kritéria judikatury ve věci Altmark (34). Nicméně v případech, kdy financování této místní infrastruktury skutečně představuje státní podporu ve smyslu čl. 107 odst. 1 Smlouvy, taková podpora by měla být vyňata z oznamovací povinnosti pouze v případě, že je poskytována v malém objemu.
(76)
Vzhledem k tomu, že podpora na jiné druhy infrastruktury může podléhat zvláštním a pečlivě koncipovaným kritériím, jež zajišťují její slučitelnost s vnitřním trhem, ustanovení tohoto nařízení o podpoře na místní infrastrukturu by se neměla uplatňovat na poskytování podpory na tyto druhy infrastruktury: výzkumná infrastruktura, inovační klastry, energeticky účinné dálkové vytápění a chlazení, energetická infrastruktura, recyklace a opětovné použití odpadu, širokopásmová infrastruktura, kultura a zachování kulturního dědictví, sportovní a multifunkční rekreační infrastruktura, letiště a přístavy.
(77)
Na základě zkušeností Komise v této oblasti by politika státní podpory měla podléhat pravidelnému přezkumu. Doba použitelnosti tohoto nařízení by proto měla být omezena. Je vhodné stanovit přechodná ustanovení, včetně pravidel, jimiž se budou na konci doby použitelnosti tohoto nařízení řídit vyňaté režimy podpory. Tato pravidla by měla členským státům poskytnout čas na to, aby se přizpůsobily jakémukoli budoucímu režimu. Toto adaptační období by však nemělo platit pro režimy regionální podpory, včetně režimů regionální urbanistické podpory, v jejichž případě musí účinky jejich vynětí skončit k datu, kdy vyprší platnost schválených map regionální podpory, a dále by nemělo platit pro některé režimy podpory rizikového financování,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
OBSAH
KAPITOLA I
Společná ustanovení 15
KAPITOLA II
Kontrola 36
KAPITOLA III
Zvláštní ustanovení pro různé kategorie podpory 37
Oddíl 1 -
Regionální podpora 37
Oddíl 2 -
Podpora určená malým a středním podnikům 41
Oddíl 3 -
Podpora přístupu malých a středních podniků k financování 43
Oddíl 4 -
Podpora výzkumu, vývoje a inovací 47
Oddíl 5 -
Podpora na vzdělávání 51
Oddíl 6 -
Podpora pro znevýhodněné pracovníky a pracovníky se zdravotním postižením 52
Oddíl 7 -
Podpora na ochranu životního prostředí 53
Oddíl 8 -
Podpora na náhradu škod způsobených některými přírodními pohromami 62
Oddíl 9 -
Sociální podpora na dopravu obyvatel odlehlých regionů 63
Oddíl 10 -
Podpora na širokopásmovou infrastrukturu 63
Oddíl 11 -
Podpora kultury a zachování kulturního dědictví 64
Oddíl 12 -
Podpora na sportovní a multifunkční rekreační infrastrukturu 67
Oddíl 13 -
Podpora na místní infrastrukturu 68
KAPITOLA IV
Závěrečná ustanovení 68
KAPITOLA I
SPOLEČNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Oblast působnosti
1. Toto nařízení se použije na tyto kategorie podpory:
a)
regionální podpora;
b)
podpora určená malým a středním podnikům ve formě investiční podpory, provozní podpory a podpory přístupu malých a středních podniků k financování;
c)
podpora na ochranu životního prostředí;
d)
podpora výzkumu, vývoje a inovací;
e)
podpora na vzdělávání;
f)
podpora na nábor a zaměstnávání znevýhodněných pracovníků a pracovníků se zdravotním postižením;
g)
podpora na náhradu škod způsobených některými přírodními pohromami;
h)
sociální podpora na dopravu obyvatel odlehlých regionů;
i)
podpora na širokopásmovou infrastrukturu;
j)
podpora kultury a zachování kulturního dědictví;
k)
podpora na sportovní a multifunkční rekreační infrastrukturu a
l)
podpora na místní infrastrukturu.
2. Toto nařízení se nepoužije na:
a)
režimy podle oddílů 1 (s výjimkou článku 15), 2, 3, 4, 7 (s výjimkou článku 44) a 10 kapitoly III tohoto nařízení, pokud průměrný roční rozpočet státní podpory překračuje 150 milionů EUR, a to po uplynutí šesti měsíců od jejich vstupu v platnost. Komise může na základě hodnocení příslušného plánu hodnocení, který jí byl oznámen členským státem do 20 pracovních dní od vstupu daného režimu v platnost, rozhodnout, že se toto nařízení bude na jakýkoli z těchto režimů podpory používat i po uplynutí výše uvedeného období;
b)
veškeré změny režimů uvedených v čl. 1 odst. 2 písm. a), jestliže se nejedná o změny, které nemohou mít dopad na slučitelnost režimu podpory s tímto nařízením nebo nemohou významně ovlivnit obsah schváleného plánu hodnocení;
c)
podporu činností spojených s vývozem do třetích zemí nebo členských států, a to podporu přímo spojenou s vyváženým množstvím, podporu na zřízení a provoz distribuční sítě nebo na jiné běžné náklady spojené s vývozní činností;
d)
podporu podmíněnou použitím domácího zboží na úkor zboží dováženého.
3. Toto nařízení se nepoužije na:
a)
podporu poskytnutou v odvětví rybolovu a akvakultury, na niž se vztahuje nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1379/2013 ze dne 11. prosince 2013 o společné organizaci trhů s produkty rybolovu a akvakultury a o změně nařízení Rady (ES) č. 1184/2006 a (ES) č. 1224/2009 a o zrušení nařízení Rady (ES) č. 104/2000 (35), s výjimkou podpory na vzdělávání, podpory přístupu malých a středních podniků k financování, podpory v oblasti výzkumu a vývoje, podpory na inovace určenou malým a středním podnikům a podpory pro znevýhodněné pracovníky a pracovníky se zdravotním postižením;
b)
podporu poskytnutou v odvětví zemědělské prvovýroby, vyjma náhrady dodatečných nákladů (s výjimkou dopravních nákladů) v nejvzdálenějších regionech podle čl. 15 odst. 2 písm. b), podpory na poradenství ve prospěch malých a středních podniků, podpory rizikového financování, podpory výzkumu a vývoje, podpory na inovace určenou malým a středním podnikům, podpory na ochranu životního prostředí, podpory na vzdělávání a podpory pro znevýhodněné pracovníky a pracovníky se zdravotním postižením;
c)
podporu poskytnutou v odvětví zpracování a uvádění zemědělských produktů na trh v následujících případech:
i)
je-li výše podpory stanovena na základě ceny nebo množství těchto produktů získaných od prvovýrobců nebo uvedených na trh dotyčnými podniky nebo
ii)
je-li poskytnutí podpory závislé na podmínce, že bude zčásti nebo zcela předána prvovýrobcům;
d)
podporu k usnadnění uzavírání nekonkurenceschopných uhelných dolů podle rozhodnutí Rady 2010/787;
e)
kategorie regionální podpory vyňaté v článku 13.
Pokud je určitý podnik činný ve vyňatých odvětvích uvedených v písm. a), b) nebo c) prvního pododstavce a zároveň v jiných odvětvích, která do oblasti působnosti tohoto nařízení spadají, použije se toto nařízení na podporu poskytovanou na tato jiná odvětví nebo činnosti za předpokladu, že členské státy vhodnými způsoby, jako je oddělení činností nebo rozlišení nákladů, zajistí, aby činnosti ve vyňatých odvětvích nebyly předmětem podpory poskytnuté v souladu s tímto nařízením.
4. Toto nařízení se nepoužije na:
a)
režimy podpory, které výslovně nevylučují vyplacení jednotlivé podpory ve prospěch podniku, vůči němuž byl v návaznosti na rozhodnutí Komise, jímž je podpora prohlášena za protiprávní a neslučitelnou s vnitřním trhem, vystaven inkasní příkaz; výjimku představují režimy podpory na náhradu škod způsobených některými přírodními pohromami;
b)
podporu ad hoc ve prospěch podniku uvedeného v písmeni a);
c)
podporu určenou podnikům v obtížích, s výjimkou režimů podpory na náhradu škod způsobených některými přírodními pohromami.
5. Toto nařízení se nepoužije na opatření státní podpory, která jako taková, podmínkami, které jsou s nimi spojeny, nebo způsobem svého financování vedou k porušení práva Unie, jež je s těmito opatřeními neoddělitelně spjato, zejména:
a)
opatření podpory, jejíž poskytnutí je podmíněno povinností příjemce mít ústředí v příslušném členském státě nebo být usazen převážně v tomto členském státě. Přípustný je však požadavek, aby v okamžiku vyplacení podpory měl příjemce v členském státě, jenž podporu poskytuje, provozovnu či pobočku;
b)
opatření podpory, jejíž poskytnutí je podmíněno povinností příjemce používat domácí zboží nebo služby;
c)
opatření podpory omezující možnost příjemců využívat v jiných členských státech výsledků výzkumu, vývoje a inovací.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se použijí následující definice:
1)
„podporou“ se rozumí opatření, jež splňuje všechna kritéria stanovená v čl. 107 odst. 1 Smlouvy;
2)
„malými a středními podniky“ se rozumějí podniky, které splňují kritéria stanovená v příloze I;
3)
„pracovníkem se zdravotním postižením“ se rozumí osoba, která:
a)
je uznána za pracovníka se zdravotním postižením podle vnitrostátních právních předpisů nebo
b)
má jedno či více dlouhodobých fyzických, mentálních, duševních nebo smyslových postižení, která v interakci s různými překážkami mohou bránit jejímu plnému a účinnému zapojení do pracovního života stejným způsobem, jakým jsou do něj zapojeni ostatní pracovníci;
4)
„znevýhodněným pracovníkem“ se rozumí osoba, která:
a)
během předchozích šesti měsíců neměla pravidelné placené zaměstnání nebo
b)
je ve věku od 15 do 24 let nebo
c)
nezískala střední vzdělání ukončené maturitou nebo odbornou kvalifikaci (mezinárodní standardní klasifikace vzdělávání 3) nebo během dvou let od ukončení řádného denního studia dosud nezískala první pravidelné placené zaměstnání; nebo
d)
je starší 50 let nebo
e)
žije jako svobodná dospělá osoba s jednou nebo několika závislými osobami nebo
f)
pracuje v odvětví nebo v profesi v členském státě, kde je nerovnováha mezi zastoupením mužů a žen alespoň o 25 % vyšší než průměrná nerovnováha mezi zastoupením mužů a žen ve všech hospodářských odvětvích v daném členském státě, a která patří do příslušné menšiny, nebo
g)
je příslušníkem etnické menšiny v členském státě a potřebuje rozvíjet své jazykové a odborné vzdělání nebo pracovní zkušenosti, aby zlepšila své vyhlídky na získání přístupu k trvalému zaměstnání;
5)
„dopravou“ se rozumí letecká, námořní, silniční, železniční a vnitrozemská vodní přeprava cestujících nebo nákladu pro cizí potřebu;
6)
„dopravními náklady“ se rozumí náklady na dopravu pro cizí potřebu skutečně vynaložené příjemci s ohledem na danou trasu, které zahrnují:
a)
přepravní poplatky, náklady na manipulaci a dočasné uskladnění, pokud tyto náklady souvisí s danou trasou;
b)
náklady na pojištění nákladu;
c)
daně, cla nebo dávky vztahující se na náklad a případně na nosnost, a to v místě původu i v místě určení, a
d)
náklady na kontroly v souvislosti s bezpečností a ochranou, příplatky za vyšší náklady na pohonné hmoty;
7)
„odlehlými regiony“ se rozumí nejvzdálenější regiony, Malta, Kypr, Ceuta a Melilla, ostrovy, které jsou součástí území členského státu, a řídce osídlené oblasti;
8)
„uváděním zemědělských produktů na trh“ se rozumí přechovávání nebo vystavování produktu za účelem jeho prodeje, nabízení produktu k prodeji, dodávka produktu nebo jakýkoliv další způsob umístění produktu na trh s výjimkou prvního prodeje prvovýrobcem dalším prodejcům nebo zpracovatelům a jakékoliv činnosti související s přípravou produktu k tomuto prvnímu prodeji; prodej konečným spotřebitelům ze strany prvovýrobce se považuje za uvádění na trh, pokud k němu dochází na místech vyhrazených k tomuto účelu;
9)
„zemědělskou prvovýrobou“ se rozumí produkce produktů rostlinné a živočišné výroby uvedených v příloze I Smlouvy, aniž by byly provedeny jakékoli další operace měnící povahu těchto produktů;
10)
„zpracováním zemědělských produktů“ se rozumí jakékoliv upravení zemědělského produktu, jehož výsledkem je produkt, který je též zemědělským produktem, s výjimkou činností probíhajících v zemědělských podnicích a potřebných pro přípravu živočišných nebo rostlinných produktů k prvnímu prodeji;
11)
„zemědělským produktem“ se rozumějí produkty uvedené v příloze I Smlouvy, s výjimkou produktů rybolovu a akvakultury uvedených v příloze I nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1379/2013 ze dne 11. prosince 2013 o společné organizaci trhu s produkty rybolovu a akvakultury;
12)
„nejvzdálenějšími regiony“ se rozumí regiony vymezené v článku 349 Smlouvy. V souladu s rozhodnutím Evropské rady 2010/718/EU přestal být ostrov Svatý Bartoloměj ode dne 1. ledna 2012 nejvzdálenějším regionem. V souladu s rozhodnutím Evropské rady 2012/419/EU se ostrov Mayotte stal ode dne 1. ledna 2014 nejvzdálenějším regionem;
13)
„uhlím“ se rozumí uhlí vysoké, střední a nízké kvality, kategorie A a B, ve smyslu mezinárodního systému kodifikace uhlí stanoveného Evropskou hospodářskou komisí OSN a ve smyslu vyjasnění vyplývajícího z rozhodnutí Rady ze dne 10. prosince 2010 o státní podpoře k usnadnění uzavírání nekonkurenceschopných uhelných dolů (36);
14)
„jednotlivou podporou“ se rozumí:
i)
podpora ad hoc a
ii)
podpora, která je poskytnuta jednotlivým příjemcům na základě režimu podpory;
15)
„režimem podpory“ se rozumí akt, na jehož základě může být bez dalších prováděcích opatření poskytnuta jednotlivá podpora podnikům, jež jsou v tomto aktu vymezeny obecným a abstraktním způsobem, a dále akt, na jehož základě může být jednomu nebo několika podnikům poskytnuta na neurčitou dobu nebo v neurčené výši podpora, která není spojena s konkrétním projektem;
16)
„plánem hodnocení“ se rozumí dokument obsahující alespoň tyto minimální prvky: cíle režimu podpory, který má být hodnocen, otázky pro hodnocení, výsledné ukazatele, metodiku, jež se pro účely hodnocení navrhuje, požadavky na sběr údajů, navrhovaný časový harmonogram hodnocení, včetně data předložení závěrečné hodnotící zprávy, popis nezávislého orgánu, který hodnocení provádí, nebo kritérií, která se použijí při jeho výběru, a podmínky pro zajištění dostatečné publicity tohoto hodnocení;
17)
„podporou ad hoc“ se rozumí podpora, která není poskytnuta na základě režimu podpory;
18)
„podnikem v obtížích“ se rozumí podnik, v jehož případě nastane alespoň jedna z následujících okolností:
a)
V případě společnosti s ručením omezeným (která není malým nebo středním podnikem a jejíž existence nepřesahuje tři roky nebo - pro účely způsobilosti pro rizikové financování - která není malým nebo středním podnikem do sedmi let od jeho prvního komerčního prodeje, jenž je na základě hloubkové kontroly provedené vybraným finančním zprostředkovatelem způsobilý pro investice v oblasti rizikového financování), kde v důsledku kumulace ztrát došlo ke ztrátě více než poloviny upsaného základního kapitálu. Tento případ nastává, když je výsledek odečtení kumulovaných ztrát od rezerv (a všech dalších prvků, jež se obecně považují za kapitál společnosti) negativní a svou výší překračuje polovinu upsaného základního kapitálu. Pro účely tohoto ustanovení se za „společnost s ručením omezeným“ považují zejména formy podniků uvedené v příloze I směrnice 2013/34/EU (37) a „základní kapitál“ zahrnuje případně jakékoli emisní ážio.
b)
V případě společnosti, v níž alespoň někteří společníci plně ručí za závazky společnosti (která není malým nebo středním podnikem a jejíž existence nepřesahuje tři roky nebo - pro účely způsobilosti pro rizikové financování - která není malým nebo středním podnikem do sedmi let od jeho prvního komerčního prodeje, jenž je na základě hloubkové kontroly provedené vybraným finančním zprostředkovatelem způsobilý pro investice v oblasti rizikového financování), kde v důsledku kumulace ztrát došlo ke ztrátě více než poloviny jejího kapitálu zaznamenaného v účetnictví této společnosti. Pro účely tohoto ustanovení se za „společnost, v níž alespoň někteří společníci plně ručí za závazky společnosti“ považují zejména formy podniků uvedené v příloze II směrnice 2013/34/EU.
c)
Jestliže vůči podniku bylo zahájeno kolektivní úpadkové řízení nebo tento podnik splňuje kritéria vnitrostátního práva pro zahájení kolektivního úpadkového řízení na žádost svých věřitelů.
d)
Jestliže podnik obdržel podporu na záchranu a zatím nesplatil půjčku nebo neukončil záruku nebo jestliže obdržel podporu na restrukturalizaci a stále se na něj uplatňuje plán restrukturalizace.
e)
V případě podniku, který není malým nebo středním podnikem, kde v uplynulých dvou letech:
1)
účetní poměr dluhu společnosti k vlastnímu kapitálu je vyšší než 7,5 a
2)
poměr úrokového krytí hospodářského výsledku společnosti před úroky, zdaněním a odpisy (EBITDA) je nižší než 1,0.
19)
„povinnou územní vázaností výdajů“ se rozumí povinnost, kterou poskytovatel podpory příjemcům ukládá, aby vynaložili na určitém území určitou minimální částku nebo na tomto území provedli určitý minimální objem produkční činnosti;
20)
„upravenou výší podpory“ se rozumí maximální přípustná výše podpory na velký investiční projekt, která se vypočte podle následujícího vzorce:
maximální výše podpory = R × (A + 0,50 × B + 0 × C),
kde: R je maximální intenzita podpory použitelná v dané oblasti podle schválené mapy regionální podpory a platná k datu poskytnutí podpory, s výjimkou navýšené intenzity podpory určené malým a středním podnikům; A je původních 50 milionů EUR způsobilých nákladů, B je část způsobilých nákladů v rozmezí 50 milionů EUR a 100 milionů EUR a C je část způsobilých nákladů nad 100 milionů EUR;
21)
„vratnou zálohou“ se rozumí půjčka na projekt, která je vyplacena v jedné či více splátkách a za podmínek splacení, které závisejí na výsledku projektu;
22)
„hrubým grantovým ekvivalentem“ se rozumí výše, kterou by podpora dosáhla, kdyby byla příjemci poskytnuta formou dotace před srážkou daně nebo jiných poplatků;
23)
„zahájením prací“ se rozumí buď zahájení stavebních prací v rámci investice, nebo první právně vymahatelný závazek objednat zařízení či jiný závazek, v jehož důsledku se investice stává nezvratnou, podle toho, která událost nastane dříve. Za zahájení prací se nepovažují nákup pozemků a přípravné práce, jako je získání povolení a zpracování studií proveditelnosti. V případě převzetí se „zahájením prací“ rozumí okamžik, kdy je pořízen majetek přímo související s pořízenou provozovnou;
24)
„velkými podniky“ se rozumějí podniky, které nesplňují kritéria stanovená v příloze I;
25)
„následným daňovým režimem“ se rozumí režim v podobě daňových zvýhodnění, který představuje pozměněnou verzi dřívějšího režimu v podobě daňových zvýhodnění a který jej nahrazuje;
26)
„intenzitou podpory“ se rozumí hrubá výše podpory vyjádřená jako procentní podíl způsobilých nákladů před odpočtem daně nebo jiných poplatků;
27)
„podporovanými oblastmi“ se rozumějí oblasti určené ve schválené mapě regionální podpory na období 1.7.2014-31.12.2020 při použití čl. 107 odst. 3 písm. a) a c) Smlouvy;
28)
„datem poskytnutí podpory“ se rozumí datum, kdy příjemce získá podle platného vnitrostátního právního režimu na tuto podporu právní nárok;
29)
„hmotným majetkem“ se rozumí majetek ve formě pozemků, staveb, zařízení, strojů a vybavení;
30)
„nehmotným majetkem“ se rozumí majetek, který nemá hmotnou nebo finanční podobu, např. patenty, licence, know-how nebo jiná práva duševního vlastnictví;
31)
„mzdovými náklady“ se rozumí celková částka, kterou má příjemce podpory skutečně zaplatit ve vztahu k danému pracovnímu místu a která za vymezené období zahrnuje hrubou mzdu před zdaněním a povinné příspěvky, například poplatky na sociální zabezpečení a náklady na péči o nezaopatřené děti a rodiče;
32)
„čistým zvýšením počtu zaměstnanců“ se rozumí čisté zvýšení počtu zaměstnanců v dotyčné provozovně v porovnání s průměrným počtem za určité období, přičemž je nutno odečíst pracovní místa, která v daném období zanikla, a počet pracovníků s plným úvazkem, pracovníků s částečným úvazkem a sezónních pracovníků je nutno zohlednit ve výši příslušného zlomku roční pracovní jednotky;
33)
„vyhrazenou infrastrukturou“ se rozumí infrastruktura vybudovaná pro jeden či více) předem identifikovatelných podniků a přizpůsobená přesně jejich potřebám;
34)
„finančním zprostředkovatelem“ se rozumí finanční instituce bez ohledu na její formu a vlastnictví, včetně fondu fondů, investičních fondů soukromého kapitálu, veřejných investičních fondů, bank, mikrofinančních institucí a záručních společností;
35)
„trasou“ se rozumí přeprava zboží z místa původu do místa určení, včetně případných meziúseků nebo etap v rámci dotyčného členského státu nebo mimo něj s využitím jednoho či více způsobů dopravy;
36)
„přiměřenou mírou rentability (Fair Rate of Return)“ se rozumí očekávaná rentabilita odpovídající diskontní sazbě upravené o vliv rizika, která odráží úroveň rizika projektu a charakter a objem kapitálu, jejž soukromí investoři plánují investovat;
37)
„celkovým financováním“ se rozumí celková výše investice do způsobilého podniku či projektu podle oddílu 3 nebo podle článků 16 či 39 tohoto nařízení, s výjimkou čistě soukromých investic, které jsou realizovány za tržních podmínek a nejsou předmětem příslušného opaření státní podpory.
38)
„soutěžním nabídkovým řízením“ se rozumí nediskriminační nabídkové řízení, jehož se účastní dostatečný počet podniků a v němž je podpora poskytnuta buď na základě nabídky původně předložené nabízejícím, nebo na základě zúčtovací ceny. Dále platí, že rozpočet či objem stanovený v souvislosti s nabídkovým řízením představuje závazné omezení, v jehož důsledku nemohou podporu obdržet všichni nabízející;
39)
„provozním ziskem“ se rozumí kladný rozdíl mezi diskontovanými výnosy a diskontovanými provozními náklady za příslušnou dobu životnosti investice. K provozním nákladům patří např. osobní náklady, náklady na materiál, služby, komunikaci, energii, údržbu, nájemné a správní náklady, avšak pro účely tohoto nařízení k nim nejsou zahrnovány odpisy a finanční náklady, pokud na ně byla poskytnuta investiční podpora.
Definice platné pro regionální podporu
40)
Na příslušná ustanovení o regionální podpoře se použijí definice v oblasti podpory na širokopásmovou infrastrukturu (oddíl 10).
41)
„regionální investiční podporou“ se rozumí regionální podpora poskytnutá na počáteční investici nebo na počáteční investici do nové hospodářské činnosti;
42)
„regionální provozní podporou“ se rozumí podpora určená k snížení běžných výdajů podniku, které nesouvisí s počáteční investicí. K těmto výdajům patří např. osobní náklady, náklady na materiál, služby, komunikaci, energii, údržbu, nájemné, správní náklady atd., nepatří k nim však odpisy a finanční náklady, pokud byly zahrnuty do způsobilých nákladů při poskytnutí investiční podpory;
43)
„odvětvím oceli“ se rozumí všechny činnosti související s výrobou jednoho nebo několika následujících produktů:
a)
surové železo a feroslitiny:
surové železo pro výrobu oceli, pro slévárenství a jiné druhy surového železa, kovy obsahující mangan a karburovaný ferromangan, mimo ostatní feroslitiny;
b)
surové výrobky a polotovary ze železa, běžné nebo ušlechtilé oceli:
odlévaná ocel bez ohledu na to, zda je nebo není v ingotech, včetně ingotů určených na kování: bloky, předvalky a bramy; kanystry a kotouče; plechy válcované za tepla, s výjimkou výroby odlévané oceli pro odlitky z malých a středních sléváren;
c)
výrobky ze železa s konečnou úpravou za tepla, výrobky z běžné nebo ušlechtilé oceli:
kolejnice, příčné nosníky, desky a styčnice, nosníky, těžké ocelové profily a vodicí kolejnice od 80 mm výše, štětovnice, vodicí kolejnice a profily pod 80 mm a kotouče pod 150 mm, válcovaný drát, kotouče a panely na trubky, pásy válcované za tepla (včetně pásů na trubky), plechy válcované za tepla (pokovené nebo nepokovené), desky a plechy s tloušťkou 3 mm a vyšší, kotouče s průměrem 150 mm a více, s výjimkou drátů a drátěných výrobků, lesklých tyčí a litiny;
d)
hotové výrobky s konečnou úpravou za studena:
pocínovaný plech, plech pokrytý vrstvou olova, černé plechy, pozinkované plechy, jiné plechy opatřené vrstvou kovu, plechy válcované za studena, magnetické plechy, pásy na výrobu cínových pásů, plechy válcované za studena, ve svitcích nebo v listech;
e)
trubky:
všechny bezešvé ocelové trubky, svařované ocelové trubky s průměrem vyšším než 406,4 mm;
44)
„odvětvím výroby syntetických vláken“ se rozumí:
a)
extruze či texturace všech generických typů vláken a příze na bázi polyesteru, polyamidu, akrylátu nebo polypropylenu, bez ohledu na jejich koncové využití nebo
b)
polymerizace (včetně polykondenzace), pokud je na úrovni používaného zařízení integrována do extruze, nebo
c)
jakýkoli vedlejší proces spojený se souběžnou instalací kapacity extruze či texturace budoucím příjemcem nebo jinou společností ze skupiny, k níž náleží, a který je při dané specifické průmyslové činnosti do této kapacity na úrovni používaných zařízení běžně integrován;
45)
„odvětvím dopravy“ se rozumí letecká, námořní, silniční nebo železniční a vnitrozemská vodní přeprava cestujících nebo nákladu pro cizí potřebu; konkrétněji se „odvětvím dopravy“ rozumějí tyto činnosti ve smyslu statistické klasifikace ekonomických činností NACE Revize 2:
a)
NACE 49: Pozemní a potrubní doprava, s výjimkou NACE 49.32 Taxislužba a pronájem osobních vozů s řidičem, 49.42 Stěhovací služby a 49.5 Potrubní doprava;
b)
NACE 50: Vodní doprava;
c)
NACE 51: Letecká doprava, s výjimkou NACE 51.22 Kosmická doprava.
46)
„režimem zaměřeným na vybraná zvláštní odvětví hospodářské činnosti“ se rozumí režim, jehož předmětem jsou činnosti zařazené do méně než pěti tříd (označených čtyřmístným číselným kódem) statistické klasifikace NACE Revize 2;
47)
„cestovním ruchem“ se rozumí tyto činnosti ve smyslu statistické klasifikace ekonomických činností NACE Revize 2:
a)
NACE 55: Ubytování;
b)
NACE 56: Stravování a pohostinství;
c)
NACE 79: Činnosti cestovních agentur a kanceláří a jiné rezervační a související činnosti;
d)
NACE 90: Tvůrčí, umělecké a zábavní činnosti;
e)
NACE 91: Činnosti knihoven, archivů, muzeí a jiných kulturních zařízení;
f)
NACE 93: Sportovní, zábavní a rekreační činnosti;
48)
„řídce osídlenými oblastmi“ se rozumí ty oblasti, které Komise jako takové uznala individuálními rozhodnutími o mapách regionální podpory na období 1. 7. 2014-31. 12. 2020;
49)
„počáteční investicí“ se rozumí:
a)
investice do hmotného a nehmotného majetku za účelem založení nové provozovny, rozšíření kapacity stávající provozovny, rozšíření výrobního sortimentu provozovny o výrobky, které nebyly dříve v této provozovně vyráběny, nebo za účelem zásadní změny celkového výrobního postupu stávající provozovny, nebo
b)
pořízení majetku náležejícího provozovně, která byla uzavřena nebo by byla uzavřena, pokud by nedošlo k jejímu odkoupení, a kterou odkoupil investor, který není spřízněný s prodávajícím; počáteční investicí není pouhé nabytí podílů v podniku;
50)
„stejnou nebo podobnou činností“ se rozumí činnosti zařazené do stejné třídy (čtyřmístný číselný kód) statistické klasifikace ekonomických činností NACE Revize 2, která vyplývá z nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1893/2006 ze dne 20. prosince 2006, kterým se zavádí statistická klasifikace ekonomických činností NACE Revize 2 a kterým se mění nařízení Rady (EHS) č. 3037/90 a některá nařízení ES o specifických statistických oblastech (38);
51)
„počáteční investicí do nové hospodářské činnosti“ se rozumí:
a)
investice do hmotného a nehmotného majetku za účelem založení nové provozovny nebo rozšíření škály činností provozovny, za podmínky, že se u nové činnosti nejedná o stejnou nebo podobnou činnost, jaká byla v dané provozovně vykonávána dříve;
b)
pořízení majetku náležejícího provozovně, která byla uzavřena nebo by byla uzavřena, pokud by nedošlo k jejímu odkoupení, a kterou odkoupil investor, který není spřízněný s prodávajícím, pod podmínkou, že se u nové činnosti, která má být vykonávána pomocí pořízeného majetku, nejedná o stejnou nebo podobnou činnost, jaká byla v dané provozovně vykonávána před pořízením;
52)
„velkým investičním projektem“ se rozumí počáteční investice, jejíž způsobilé náklady vypočtené na základě cen a směnných kurzů k datu poskytnutí podpory přesahují 50 milionů EUR;
53)
„místem určení“ se rozumí místo, kde je zboží vyloženo;
54)
„místem původu“ se rozumí místo, kde je zboží naloženo k přepravě;
55)
„oblastmi způsobilými k získání provozní podpory“ se rozumí nejvzdálenější region podle článku 349 Smlouvy nebo řídce osídlená oblast stanovená ve schválené mapě regionální podpory pro příslušný členský stát na období 1.7.2014-31.12.2020;
56)
„způsobem dopravy“ se rozumí železniční doprava, silniční nákladní doprava, vnitrozemská vodní doprava, námořní doprava, letecká doprava a intermodální doprava;
57)
„fondem urbanistického rozvoje“ se rozumí specializovaný investiční nástroj zřízený za účelem investování do projektů urbanistického rozvoje v rámci opatření urbanistické podpory. Fond urbanistického rozvoje je řízen správcem fondu urbanistického rozvoje;
58)
„správcem fondu urbanistického rozvoje“ se rozumí profesionální správcovská společnost s právní subjektivitou, která vybírá způsobilé urbanistické projekty a investuje do nich;
59)
„urbanistickým projektem“ se rozumí investiční projekt, který má potenciál podpořit intervence v rámci uceleného přístupu k udržitelnému rozvoji měst a přispět k dosažení cílů vymezených tímto přístupem; do této kategorie patří též projekty, jejichž vnitřní výnosové procento (Internal Rate of Return) nemusí postačovat k přilákání financování na čistě komerční bázi. Urbanistický projekt lze koncipovat buď jako samostatný blok financování v rámci právních struktur soukromého investora jakožto příjemce, nebo jako samostatný právní subjekt, např. jako zvláštní účelovou jednotku;
60)
„ucelenou strategií pro udržitelný rozvoj měst“ se rozumí strategie, kterou oficiálně navrhl a ověřil příslušný místní orgán nebo agentura veřejného sektoru, která je vymezena pro konkrétní městskou zeměpisnou oblast a období a která stanoví ucelená opatření za účelem řešení hospodářských, environmentálních, klimatických, demografických a sociálních problémů, jež mají dopad na městské oblasti;
61)
„nepeněžitým plněním“ se rozumí vklad pozemku nebo nemovitosti, jestliže tento pozemek či nemovitost tvoří součást urbanistického projektu;
Definice v oblasti podpory určené malým a středním podnikům
62)
„pracovními místy vytvořenými v přímé souvislosti s investičním projektem“ se rozumějí pracovní místa týkající se činnosti, k níž se investice vztahuje, včetně pracovních míst vytvořených na základě vyššího využití kapacity dosaženého touto investicí;
63)
„organizační spoluprací“ se rozumí vypracování společných podnikatelských strategií nebo struktur řízení, poskytování společných služeb nebo služeb k usnadnění spolupráce, koordinované činnosti, jako je výzkum nebo marketing, podpora sítí a klastrů, zlepšení dostupnosti a komunikace, využívání společných nástrojů na podporu podnikání a obchodování s malými a středními podniky;
64)
„poradenskými službami v oblasti spolupráce“ se rozumí poradenství, pomoc a vzdělávání za účelem výměny poznatků a zkušeností a zlepšení spolupráce;
65)
„podpůrnými službami v oblasti spolupráce“ se rozumí poskytování kancelářských prostor, internetových stránek, databází a knihoven, průzkum trhu, jakož i poskytování příruček a pracovních a vzorových dokumentů;
Definice v oblasti podpory přístupu malých a středních podniků k financování
66)
„kvazikapitálovou investicí“ se rozumí takový typ financování, které stojí mezi kapitálovou investicí a dluhem, je rizikovější než přednostní dluh a méně rizikové než běžná kapitálová investice, jehož výnos pro držitele je založen především na ziscích nebo ztrátách cílového podniku a které není zajištěno pro případ selhání. Kvazikapitálové investice mohou mít strukturu dluhu, nezajištěného a podřízeného, včetně dluhu mezzaninového, který lze v některých případech převést na kapitál nebo na preferenční kapitál;
67)
„zárukou“ v kontextu oddílů 1, 3 a 7 tohoto nařízení se rozumí písemný závazek, kterým ručitel přebírá odpovědnost za všechny nebo některé nové transakce třetí osoby na bázi půjčky, například dluhové nebo leasingové nástroje, jakož i kvazikapitálové nástroje;
68)
„mírou zajištění“ se rozumí procentní sazba, v jejíž výši veřejný investor pokrývá ztrátu z každé jednotlivé transakce, která je způsobilá podle příslušného opatření státní podpory;
69)
„výstupem“ se rozumí likvidace účasti finančního zprostředkovatele či investora, včetně obchodního prodeje, odpisů, vyplacení akcií či splacení půjček, prodeje jinému finančnímu zprostředkovateli či investorovi, prodeje finanční instituci a prodeje cestou veřejné nabídky, včetně primární veřejné nabídky akcií;
70)
„finanční dotací“ se rozumí vratná veřejná investice do finančního zprostředkovatele realizovaná za účelem investic v rámci opatření v oblasti rizikového financování, jejíž veškeré výnosy musí být vráceny veřejnému investorovi;
71)
„investicí rizikového financování“ se rozumí kapitálové a kvazikapitálové investice, půjčky včetně leasingu, záruky nebo kombinace těchto nástrojů, které jsou poskytovány způsobilým podnikům pro účely realizace nových investic;
72)
„nezávislým soukromým investorem“ se rozumí soukromý investor, který není společníkem způsobilého podniku, do nějž investuje, včetně business angels a finančních institucí, a to bez ohledu na jejich vlastnictví a v míře, v níž nesou plné riziko své investice. Při založení nové společnosti se má za to, že jsou soukromí investoři včetně zakladatelů na této společnosti nezávislí;
73)
„fyzickou osobou“ se pro účely článků 21 a 23 rozumí osoba, která není právnickou osobou a není podnikem pro účely čl. 107 odst. 1 Smlouvy;
74)
„kapitálovou investicí“ se rozumí poskytnutí kapitálu ve prospěch podniku s tím, že tento kapitál je investován přímo či nepřímo výměnou za vlastnictví odpovídajícího podílu v tomto podniku;
75)
„prvním komerčním prodejem“ se rozumí první prodej realizovaný společností na trhu výrobků nebo služeb, s výjimkou omezeného prodeje za účelem otestování trhu;
76)
„nekotovaným malým nebo středním podnikem“ se rozumí malý nebo střední podnik, který není uveden na oficiálním seznamu burzy, s výjimkou alternativních obchodních platforem;
77)
„následnou investicí“ se rozumí dodatečná investice rizikového financování do společnosti, jež následuje po jednom či více předchozích kolech investic rizikového financování;
78)
„náhradním kapitálem“ se rozumí koupě stávajících podílů ve společnosti od dřívějšího investora nebo podílníka;
79)
„pověřeným subjektem“ se rozumí Evropská investiční banka a Evropský investiční fond, mezinárodní finanční instituce, jejímž podílníkem je členský stát, nebo finanční instituce usazená v členském státě, jejímž úkolem je plnit veřejný zájem pod kontrolou orgánu veřejné moci, veřejnoprávního subjektu nebo subjektu soukromého práva pověřeného výkonem veřejné služby; pověřený subjekt může být vybrán nebo přímo jmenován v souladu s ustanoveními směrnice 2004/18/ES o koordinaci postupů při zadávání veřejných zakázek na stavební práce, dodávky a služby (39) nebo následnými právními předpisy, jež tuto směrnici zčásti či zcela nahradí;
80)
„inovativním podnikem“ se rozumí podnik,
a)
který může prostřednictvím hodnocení provedeného externím odborníkem prokázat, že v dohledné budoucnosti vyvine výrobky, služby nebo postupy, které jsou nové nebo podstatně zdokonalené ve srovnání se současným stavem techniky v daném odvětví a které s sebou nesou riziko technického nebo průmyslového neúspěchu, nebo
b)
jehož náklady na výzkum a vývoj představují přinejmenším 10 % jeho celkových provozních nákladů alespoň v jednom ze tří let předcházejících udělení podpory, nebo v případě začínajícího podniku, který nemůže vykázat svou finanční situaci v předchozích letech, v souladu s auditem za jeho současné účetní období potvrzeným externím auditorem;
81)
„alternativní obchodní platformou“ se rozumí mnohostranný systém obchodování (multilateral trading facility) podle čl. 4 odst. 1 bodu 15 směrnice 2004/39/ES, kde většinu finančních nástrojů přijatých k obchodování emitovaly malé či střední podniky;
82)
„půjčkou“ se rozumí smlouva, která zavazuje poskytovatele půjčky k tomu, aby dal příjemci půjčky k dispozici peněžní částku v dohodnuté výši a na dohodnutou dobu a podle níž je příjemce půjčky povinen splatit tuto částku v dohodnuté lhůtě. Může mít podobu půjčky či jiného nástroje financování včetně leasingu, které zaručují poskytovateli půjčky zejména minimální výnos. Způsobilou půjčkou není refinancování stávající půjčky;
Definice v oblasti podpory výzkumu, vývoje a inovací
83)
„organizací pro výzkum a šíření znalostí“ se rozumí subjekt (např. univerzita nebo výzkumný ústav, agentura pro transfer technologií, zprostředkovatel v oblasti inovací, fyzický nebo virtuální spolupracující subjekt zaměřený na výzkum) bez ohledu na jeho právní postavení (zřízený podle veřejného nebo soukromého práva) nebo způsob financování, jehož hlavním cílem je provádět nezávisle základní výzkum, průmyslový výzkum nebo experimentální vývoj nebo veřejně šířit výsledky těchto činností formou výuky, publikací nebo transferu znalostí. Vykonává-li tento subjekt rovněž hospodářské činnosti, je třeba o financování, nákladech a příjmech souvisejících s těmito činnostmi vést oddělené účetnictví. Podniky, jež mohou uplatňovat rozhodující vliv na takovýto subjekt, například jako podílníci nebo členové, nesmějí mít přednostní přístup k výsledkům, jichž dosáhl;
84)
„základním výzkumem“ se rozumí experimentální nebo teoretická práce vykonávaná především za účelem získání nových poznatků o základních principech jevů a pozorovatelných skutečností, která není zaměřena na přímé komerční uplatnění nebo využití;
85)
„průmyslovým výzkumem“ se rozumí plánovitý výzkum nebo kritické šetření zaměřené na získání nových poznatků a dovedností pro vývoj nových výrobků, postupů nebo služeb nebo k podstatnému zdokonalení stávajících výrobků, postupů nebo služeb. Zahrnuje vytváření dílčích částí složitých systémů a může zahrnovat výrobu prototypů v laboratorním prostředí nebo v prostředí se simulovaným rozhraním se stávajícími systémy a rovněž výrobu pilotních linek, je-li to nezbytné pro průmyslový výzkum, a zejména pro obecné ověřování technologie;
86)
„experimentálním vývojem“ se rozumí získávání, spojování, formování a používání stávajících vědeckých, technologických, obchodních a jiných příslušných poznatků a dovedností za účelem vývoje nových nebo zdokonalených výrobků, postupů nebo služeb. Může se jednat například o činnosti zaměřené na vymezení koncepce, plánování a dokumentaci nových výrobků, postupů nebo služeb.
Experimentální vývoj může zahrnovat vývoj prototypů, demonstrační činnosti, pilotní projekty, testování a ověřování nových nebo zdokonalených výrobků, postupů nebo služeb v prostředí reprezentativním z hlediska reálných provozních podmínek, pokud hlavní cíl spočívá v dalším technickém zlepšení výrobků, postupů nebo služeb, které nejsou z velké části dosud stanoveny. Tyto činnosti mohou zahrnovat vývoj komerčně využitelného prototypu nebo pilotního projektu, který je nutně konečným komerčním produktem a jehož výroba je příliš nákladná na to, aby byl použit pouze pro účely demonstrace a ověření.
Experimentálním vývojem nejsou běžné nebo pravidelné změny stávajících výrobků, výrobních linek, výrobních postupů, služeb a jiných nedokončených operací, i když tyto změny mohou představovat zlepšení;
87)
„studií proveditelnosti“ se rozumí hodnocení a analýza potenciálu projektu, které mají za cíl podpořit proces rozhodování tím, že objektivně a racionálně zjistí silné a slabé stránky projektu, jeho příležitosti a hrozby a určí zdroje potřebné pro jeho uskutečnění, jakož i jeho vyhlídky na úspěch;
88)
„osobními náklady“ se rozumí náklady na výzkumné pracovníky, techniky a ostatní podpůrný personál v rozsahu, který připadá na příslušný projekt nebo činnost;
89)
„obvyklými tržními podmínkami“ se rozumí, že se podmínky transakce mezi smluvními stranami neliší od podmínek, jež by byly sjednány mezi nezávislými podniky, a že nezahrnují prvek tajné dohody. Má se za to, že zásada týkající se obvyklých tržních podmínek je splněna v případě transakce, jíž předcházelo otevřené, transparentní a nediskriminační řízení;
90)
„účinnou spoluprací“ se rozumí spolupráce nejméně dvou nezávislých stran za účelem výměny znalostí či technologií nebo k dosažení společného cíle na základě dělby práce, kde příslušné strany společně stanoví rozsah projektu spolupráce, přispívají k jeho realizaci a sdílejí jeho rizika a výsledky. Náklady na projekt může nést v plné výši jedna či více stran a tím zbavit ostatní strany jejich finančních rizik. Za formy spolupráce nejsou považovány smluvní výzkum a poskytování výzkumných služeb;
91)
„výzkumnou infrastrukturou“ se rozumí zařízení, zdroje a související služby, které vědecká obec využívá k provádění výzkumu v příslušných oborech, zahrnující vědecké vybavení a výzkumný materiál, zdroje založené na znalostech, například sbírky, archivy a strukturované vědecké informace, infrastruktury informačních a komunikačních technologií, například sítě GRID, počítačové a programové vybavení, komunikační prostředky, jakož i veškeré další prvky jedinečné povahy, které jsou nezbytné k provádění výzkumu. Tyto infrastruktury se mohou nacházet na jednom místě nebo mohou být „rozmístěné“ v rámci sítě (organizovaná síť zdrojů) v souladu s čl. 2 písm. a) nařízení Rady (ES) č. 723/2009 ze dne 25. června 2009 o právním rámci Společenství pro konsorcium evropské výzkumné infrastruktury (ERIC) (40);
92)
„inovačními klastry“ se rozumí struktury nebo organizovaná seskupení nezávislých subjektů (jako jsou inovativní začínající podniky, malé, střední a velké podniky, jakož i organizace pro výzkum a šíření znalostí, neziskové organizace a další související hospodářské subjekty), jejichž účelem je povzbuzovat inovace podporou, sdílením zařízení a výměnou poznatků a odborných znalostí, jakož i účinným podílem na transferu znalostí, vytváření sítí, šíření informací a spolupráci mezi podniky a dalšími organizacemi klastru;
93)
„vysoce kvalifikovanými pracovníky“ se rozumí pracovníci s vysokoškolským vzděláním a nejméně pětiletou relevantní odbornou praxí, která může zahrnovat rovněž dobu studia v doktorském programu;
94)
„poradenskými službami v oblasti inovací“ se rozumí konzultace, pomoc a vzdělávání v oblasti transferu znalostí, nabývání, ochrany a využívání nehmotného majetku a používání norem a právních předpisů, v nichž jsou tyto normy obsaženy;
95)
„podpůrnými službami v oblasti inovací“ se rozumí poskytování kancelářských prostor, databází a knihoven, průzkum trhu, laboratorní služby, označování, zkoušení a certifikace kvality za účelem vývoje efektivnějších výrobků, postupů nebo služeb;
96)
„organizačními inovacemi“ se rozumí realizace nového způsobu organizace obchodních postupů, pracoviště nebo vnějších vztahů podniku; organizačními inovacemi nejsou změny, které jsou založeny na způsobech organizace, jež jsou již v podniku používány, změny ve strategii řízení, fúze a akvizice, upuštění od používání určitého postupu, prostá obnova nebo rozšíření kapitálu, změny plynoucí výlučně ze změn v cenách výrobních faktorů, úprav, lokalizace, pravidelných sezónních nebo jiných cyklických změn a obchodování s novými nebo podstatně zdokonalenými výrobky;
97)
„inovacemi postupů“ se rozumí uplatňování nového nebo podstatně zdokonaleného způsobu výroby nebo poskytování služeb (včetně významných změn technik, zařízení nebo programového vybavení); inovacemi postupů nejsou menší změny nebo zlepšení, zvýšení výrobní kapacity nebo kapacity k poskytování služeb přidáním výrobních nebo logistických systémů, které jsou velmi podobné již používaným systémům, upuštění od používání určitého postupu, prostá obnova nebo rozšíření kapitálu, změny plynoucí výlučně ze změn v cenách výrobních faktorů, úprav, lokalizace, pravidelných, sezónních a jiných cyklických změn a obchodování s novými nebo podstatně zdokonalenými výrobky;
98)
„vysíláním“ se rozumí dočasné zaměstnávání zaměstnanců příjemcem, které je spojeno s právem zaměstnance vrátit se ke svému předchozímu zaměstnavateli;
Definice v oblasti podpory pro znevýhodněné pracovníky a pracovníky se zdravotním postižením
99)
„vážně znevýhodněným pracovníkem“ se rozumí osoba, která:
a)
neměla pravidelné placené zaměstnání po dobu nejméně 24 měsíců nebo
b)
neměla pravidelné placené zaměstnání po dobu nejméně 12 měsíců a patří do jedné z kategorií uvedených v definici „znevýhodněného pracovníka“ v písmenech b) až g);
100)
„chráněným zaměstnáním“ se rozumí zaměstnání v podniku, kde alespoň 30 % pracovníků tvoří pracovníci se zdravotním postižením.
Definice platné pro podporu na ochranu životního prostředí
101)
„ochranou životního prostředí“ se rozumí činnost určená k odstranění nebo zamezení poškození fyzického přírodního prostředí nebo přírodních zdrojů vlastní činností příjemce, ke snížení nebezpečí takovéhoto poškození nebo vedoucí k účinnějšímu využívání přírodních zdrojů, včetně opatření na úsporu energie a využívání obnovitelných zdrojů energie;
102)
„normou Unie“ se rozumí:
a)
povinná norma Unie stanovující úrovně, jichž mají jednotlivé podniky dosáhnout v souvislosti se životním prostředím, nebo
b)
směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2010/75/EU (41) uložená povinnost používat nejlepší dostupné techniky a zajistit, aby úroveň emisí znečišťujících látek nebyla vyšší než při použití těchto nejlepších dostupných technik; v případech, kdy jsou v prováděcích aktech přijatých podle směrnice 2010/75/EU vymezeny úrovně emisí spojené s použitím nejlepších dostupných technik, použijí se pro účely tohoto nařízení tyto úrovně; pokud jsou tyto úrovně vyjádřeny jako rozpětí, použije se mezní hodnota, při níž se poprvé dosáhne úrovně emisí spjaté s nejlepší dostupnou technikou;
103)
„energetickou účinností“ se rozumí množství uspořené energie určené měřením nebo odhadem spotřeby před provedením opatření ke zvýšení energetické účinnosti a po něm při zajištění normalizace vnějších podmínek, které spotřebu energie ovlivňují;
104)
„projektem ke zvýšení energetické účinnosti“ se rozumí investiční projekt, který zvyšuje energetickou účinnost budovy;
105)
„fondem energetické účinnosti“ se rozumí specializovaný investiční nástroj zřízený za účelem investování do projektů určených ke zvýšení energetické účinnosti budov, a to jak v sektoru domácností, tak mimo tento sektor. Tento fond je řízen správcem fondu energetické účinnosti;
106)
„správcem fondu energetické účinnosti“ se rozumí profesionální správcovská společnost s právní subjektivitou, která vybírá způsobilé projekty ke zvýšení energetické účinnosti a investuje do nich;
107)
„vysoce účinnou kombinovanou výrobou tepla a elektřiny“ se rozumí kombinovaná výroba tepla a elektřiny, která splňuje definici v čl. 2 bodu 34 směrnice 2012/27/EU ze dne 25. října o energetické účinnosti, o změně směrnic 2009/125/ES a 2010/30/EU a o zrušení směrnic 2004/8/ES a 2006/32/ES (42);
108)
„kombinovanou výrobou tepla a elektřiny“ neboli „kogenerací“ (KVET) se rozumí současná výroba tepelné energie a elektrické a/nebo mechanické energie v jednom procesu;
109)
„energií z obnovitelných zdrojů“ se rozumí energie vyrobená v zařízeních, která využívají pouze obnovitelné zdroje energie, a z hlediska výhřevnosti určená část energie vyrobená z obnovitelných zdrojů v hybridních zařízeních, která využívají i konvenční zdroje energie. Patří sem i obnovitelná elektrická energie používaná k doplnění akumulačních systémů, nikoli však elektrická energie vyrobená využitím těchto akumulačních systémů;
110)
„obnovitelnými zdroji energie“ se rozumí následující obnovitelné nefosilní zdroje energie: energie větrná, solární, aerotermální, geotermální, hydrotermální a energie z oceánů, vodní energie, energie z biomasy, ze skládkového plynu, z kalového plynu z čistíren odpadních vod a z bioplynů;
111)
„biopalivem“ se rozumí kapalné nebo plynné palivo používané pro dopravu vyráběné z biomasy;
112)
„udržitelným biopalivem“ se rozumí biopalivo, které splňuje kritéria udržitelnosti stanovená v článku 17 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/28/ES;
113)
„biopalivem z potravinářských plodin“ se rozumí biopalivo vyráběné z obilovin a jiných plodin bohatých na škrob, cukronosných plodin a olejnin ve smyslu návrhu předloženého Komisí na přijetí směrnice Evropského parlamentu a Rady, kterou se mění směrnice 98/70/ES o jakosti benzinu a motorové nafty a směrnice 2009/28/ES o podpoře využívání energie z obnovitelných zdrojů (43);
114)
„novou a inovativní technologií“ se rozumí taková technologie, která je ve srovnání se současným stavem techniky v daném odvětví nová a nedoložená a která s sebou nese riziko technického nebo průmyslového neúspěchu, přičemž se nejedná o optimalizace nebo rozšiřování stávající technologie;
115)
„odpovědností za odchylku subjektu zúčtování“ se rozumí odpovědnost za odchylky (tj. rozdíly mezi výrobou, spotřebou a komerčními transakcemi), kterou nese účastník trhu nebo jeho zvolený zástupce, tzv. „subjekt zúčtování“, v rámci určitého období, které se označuje jako „časový interval pro vypořádání odchylky“;
116)
„běžnou odpovědností za odchylku subjektu zúčtování“ se rozumí odpovědnost za odchylku subjektu zúčtování, kterou nesou bez rozdílu všichni výrobci bez ohledu na použitou technologii;
117)
„biomasou“ se rozumí biologicky rozložitelná část produktů, odpadů a zbytků biologického původu ze zemědělství (včetně rostlinných a živočišných látek), z lesnictví a souvisejících průmyslových odvětví včetně rybolovu a akvakultury, jakož i bioplyn a biologicky rozložitelná část průmyslových a komunálních odpadů;
118)
„celkovými měrnými náklady na výrobu energie“ (Total Levelized Costs of Producing Energy) se rozumí kalkulované náklady na výrobu elektrické energie v místě připojení do odběrného místa či elektrické sítě. Jejich kalkulace vychází z počátečního kapitálu, diskontní sazby a z nákladů na nepřetržitý provoz, palivo a údržbu;
119)
„ekologickou daní“ se rozumí daň, jejíž specifický základ má jednoznačně nepříznivý účinek na životní prostředí nebo která upravuje zdanění určitých činností, zboží nebo služeb za účelem zahrnutí environmentálních nákladů do jejich ceny a/nebo zaměření výrobce a spotřebitele na činnosti, které více respektují životní prostředí;
120)
„minimální úrovní zdanění v Unii“ se rozumí minimální úroveň zdanění stanovená právními předpisy Unie; v případě energetických produktů a elektřiny se jí rozumí minimální úroveň zdanění uvedená v příloze I směrnice Rady 2003/96/ES ze dne 27. října 2003, kterou se mění struktura rámcových předpisů Společenství o zdanění energetických produktů a elektřiny (44);
121)
„kontaminovanou lokalitou“ se rozumí lokalita, kde byla potvrzena přítomnost nebezpečných látek způsobená člověkem v takové míře, že představuje značné riziko pro lidské zdraví nebo životní prostředí s ohledem na stávající a budoucí schválené využívání půdy v této lokalitě;
122)
„zásadou znečišťovatel platí“ se rozumí skutečnost, že by náklady na opatření určená k odstranění znečištění měl nést znečišťovatel, který znečištění způsobil;
123)
„znečištěním“ se rozumí škoda, kterou znečišťovatel přímo nebo nepřímo způsobil poškozením životního prostředí nebo vytvořením podmínek vedoucích ke vzniku této škody na fyzickém okolí nebo přírodních zdrojích;
124)
„energeticky účinným dálkovým vytápěním a chlazením“ se rozumí soustava dálkového vytápění a chlazení, která splňuje definici soustavy účinného dálkového vytápění a chlazení v čl. 2 bodech 41 a 42 směrnice 2012/27/EU; definice zahrnuje i zařízení pro výrobu tepla/chladicí zařízení a síť (včetně souvisejících zařízení) pro rozvod tepla/chladu z výrobních zařízení do prostor zákazníka;
125)
„znečišťovatelem“ se rozumí osoba, která přímo nebo nepřímo poškozuje životní prostředí nebo vytváří podmínky, které k takovému poškození vedou;
126)
„opětovným použitím“ se rozumí jakýkoliv postup, kterým jsou výrobky nebo jejich části, které nejsou odpadem, znovu použity pro tentýž účel, pro který byly původně určeny;
127)
„přípravou k opětovnému použití“ se rozumí způsoby využití zahrnující kontrolu, čištění nebo opravu a spočívající v tom, že jsou výrobky nebo části výrobků, které se staly odpady, upraveny tak, že budou opětovně použity bez dalšího předzpracování;
128)
„recyklací“ jakýkoli způsob využití, jímž je odpad znovu zpracován na výrobky, materiály nebo látky, ať pro původní nebo pro jiné účely. Zahrnuje přepracování organických materiálů, ale nezahrnuje energetické využití a přepracování na materiály, které mají být použity jako palivo nebo jako zásypový materiál;
129)
„současnému stavu techniky“ odpovídá takový proces, ve kterém je opětovné použití odpadu při výrobě koncového produktu běžná praxe přinášející zisk. V případě potřeby musí být pojem „současný stav techniky“ vykládán z hlediska technologií a vnitřního trhu Unie;
130)
„energetickou infrastrukturou“ se rozumí jakékoli fyzické vybavení nebo zařízení nacházející se v Unii nebo propojující Unii a jednu nebo více třetích zemí, které spadá do jedné z těchto kategorií:
a)
v oblasti elektrické energie:
i)
infrastruktura pro přenos ve smyslu čl. 2 bodu 3 směrnice 2009/72/ES ze dne 13. července 2009 o společných pravidlech pro vnitřní trh s elektřinou (45),
ii)
infrastruktura pro distribuci ve smyslu čl. 2 bodu 5 směrnice 2009/72/ES,
iii)
skladování elektřiny definované jako zařízení pro trvalé nebo dočasné skladování elektřiny v nadzemní či podzemní infrastruktuře nebo v geologických úložištích za předpokladu, že jsou přímo připojena k přenosovému vedení vysokého napětí zkonstruovanému pro napětí 110 kV či více,
iv)
veškeré vybavení nebo zařízení nezbytné pro bezpečný, zabezpečený a efektivní provoz systémů uvedených v bodech i) až iii), včetně ochranných, monitorovacích a kontrolních systémů na všech úrovních napětí a ve všech trakčních napájecích stanicích, a
v)
inteligentní sítě definované jako veškeré vybavení, pevná přípojka, kabelové připojení nebo zařízení jak na přenosové, tak na distribuční úrovni nízkého a středně vysokého napětí, jehož cílem je obousměrná digitální komunikace v reálném čase nebo téměř v reálném čase, interaktivní a inteligentní sledování a řízení výroby, přenosu, distribuce a spotřeby elektřiny v rámci elektrické sítě směřující k rozvoji sítě, která efektivně začlení chování a akce všech uživatelů na ni napojených - výrobců, spotřebitelů a těch, kteří představují obě skupiny - s cílem zajistit ekonomicky efektivní a udržitelnou elektrickou soustavu s malými ztrátami a vysokou úrovní jakosti a zabezpečení dodávek a bezpečnosti;
b)
v oblasti zemního plynu:
i)
plynovody pro přepravu a distribuci zemního plynu a bioplynu, které jsou součástí sítě s výjimkou vysokotlakých plynovodů používaných pro přívod zemního plynu,
ii)
podzemní zásobníky napojené na vysokotlaké a velmi vysokotlaké plynovody uvedené v bodu i),
iii)
přijímací, skladovací a znovuzplynovací nebo dekompresní zařízení pro zkapalněný zemní plyn (LNG) či stlačený zemní plyn (CNG) a
iv)
veškeré vybavení nebo zařízení nezbytné pro bezpečný, spolehlivý a efektivní provoz systému nebo pro zajištění obousměrné kapacity, včetně kompresorových stanic;
c)
v oblasti ropy:
i)
ropovody sloužící k přepravě ropy,
ii)
čerpací stanice a skladovací prostory nutné pro provoz ropovodů a
iii)
veškeré vybavení nebo zařízení nezbytné pro řádné, bezpečné a efektivní fungování daného systému včetně ochranných, monitorovacích a kontrolních systémů a zařízení umožňujících zpětný tok;
d)
v oblasti CO2: síť plynovodů, včetně připojených kompresních stanic, pro přepravu CO2 do úložišť s cílem zajistit jeho injektáž do vhodných podzemních geologických formací za účelem trvalého uložení;
131)
„právní předpisy o vnitřním trhu s energií“ zahrnují směrnici Evropského parlamentu a Rady 2009/72/ES ze dne 13. července 2009 o společných pravidlech pro vnitřní trh s elektřinou, směrnici Evropského parlamentu a Rady 2009/73/ES ze dne 13. července 2009 o společných pravidlech pro vnitřní trh se zemním plynem (46), nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 713/2009 ze dne 13. července 2009, kterým se zřizuje Agentura pro spolupráci energetických regulačních orgánů (47), nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 714/2009 ze dne 13. července 2009 o podmínkách přístupu do sítě pro přeshraniční obchod s elektřinou (48) a nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 715/2009 ze dne 13. července 2009 o podmínkách přístupu k plynárenským přepravním soustavám (49) nebo veškeré následné právní předpisy, jež tyto akty zcela nebo zčásti nahradí;
Definice platné pro oblast sociální podpory na dopravu obyvatel odlehlých regionů
132)
„obvyklým bydlištěm“ se rozumí místo, kde fyzická osoba žije alespoň 185 dní v každém kalendářním roce z důvodu osobních a profesních vazeb; v případě osoby, jejíž profesní vazby jsou spojeny s místem jiným než její osobní vazby a která žije ve dvou nebo více členských státech, se za místo jejího obvyklého bydliště považuje místo jejích osobních vazeb, pokud se na něj pravidelně vrací; pokud žije osoba v určitém členském státě proto, aby v něm vykonala úkol, který je časově omezen, považuje se za její bydliště místo, k němuž má osobní vazby, bez ohledu na to, zda se tam v průběhu výkonu uvedené činnosti vrací; docházka na vysokou školu nebo do školy v jiném členském státě se nepovažuje za přesun obvyklého bydliště; alternativně má „obvyklé bydliště“ význam, který tento pojem má podle vnitrostátních právních předpisů členských států;
Definice v oblasti podpory na širokopásmovou infrastrukturu
133)
„základní širokopásmovou sítí“ se rozumí sítě se základními funkcemi, které jsou založeny na technologických platformách, jako například asymetrické digitální účastnické přípojky (až po sítě ADSL2+), tradiční kabelové sítě (např. DOCSIS 2.0), mobilní sítě třetí generace (UMTS) a satelitní systémy;
134)
„stavebními a inženýrskými pracemi souvisejícími s širokopásmovou infrastrukturou“ se rozumí stavební a inženýrské práce nezbytné pro zavedení širokopásmové sítě, například výkopy komunikací s cílem umožnit umístění (širokopásmových) kabelovodů;
135)
„kabelovody“ se rozumí podzemní potrubí nebo vedení používané k uložení kabelů (optických, kovových či koaxiálních) širokopásmové sítě;
136)
„fyzickým zpřístupněním“ je poskytnut přístup k přístupové lince koncového zákazníka a přenosovým systémům konkurenta je umožněno přenášet přes tuto linku přímo;
137)
„pasivní širokopásmovou infrastrukturou“ se rozumí širokopásmová síť bez jakýchkoli jiných aktivních komponentů. Obvykle se skládá z infrastruktury inženýrských sítí, kabelovodů, nenasvícených vláken a rozvodných skříní;
138)
„přístupovými sítěmi nové generace (sítěmi NGA)“ se rozumí vyspělé sítě, které mají alespoň tyto vlastnosti: a) spolehlivé poskytování služeb při současném zajištění velmi vysoké rychlosti na účastníka - pomocí páteřní sítě z optických vláken (nebo rovnocenné technologie) a v dostatečné blízkosti prostor uživatele tak, aby se zajistilo skutečné vysokorychlostní připojení; b) podpora nejrůznějších vyspělých digitálních služeb včetně konvergovaných služeb spočívajících plně na technologii IP a c) podstatně vyšší rychlost uploadu (ve srovnání se základními širokopásmovými sítěmi). V současném stadiu vývoje trhu a technologií jsou sítěmi NGA: a) přístupové sítě z optických vláken (FTTx), b) vyspělé modernizované kabelové sítě a c) některé vyspělé bezdrátové přístupové sítě, díky kterým lze účastníkovi poskytnout spolehlivé vysokorychlostní připojení;
139)
„velkoobchodním přístupem“ se rozumí přístup, který umožňuje provozovateli využít zařízení jiného provozovatele. Co nejširší přístup, který je třeba poskytnout v rámci příslušné sítě, zahrnuje na základě současného technického rozvoje alespoň následující přístupové produkty. Pro sítě FTTH/FTTB: přístup ke kabelovodům, přístup k nenasvíceným vláknům, zpřístupnění účastnického vedení a přístup k bitovému toku. Pro kabelové sítě: přístup ke kabelovodům a přístup k bitovému toku. Pro sítě FTTC: přístup ke kabelovodům, zpřístupnění úseků účastnického vedení a přístup k bitovému toku. Pro pasivní síťovou infrastrukturu: přístup ke kabelovodům, přístup k nenasvíceným vláknům a/nebo zpřístupnění účastnického vedení. Pro širokopásmové sítě založené na ADSL: zpřístupnění účastnického vedení a přístup k bitovému toku. Pro mobilní a bezdrátové sítě: přístup k bitovému toku, sdílení fyzických stožárů a přístup k sítím páteřního propojení. Pro satelitní platformy: přístup k bitovému toku;
Definice v oblasti kultury a zachování kulturního dědictví
140)
„náročnými audiovizuálními díly“ se rozumí díla, jež jako taková členské státy označí na základě předem vymezených kritérií při zavádění režimů nebo poskytování podpory; k těmto dílům mohou patřit filmy, jejichž jediný originál existuje v jazyce členského státu s menší rozlohou, nízkým počtem obyvatel či omezenou jazykovou oblastí, krátké filmy, filmy začínajících režisérů, dokumentární filmy, nízkorozpočtová či jinak komerčně problematická díla;
141)
„seznamem Výboru pro rozvojovou pomoc (DAC) organizace OECD“ se rozumí seznam všech zemí a území způsobilých k získání oficiální rozvojové pomoci, jejž sestavila Organizace pro hospodářskou spolupráci a rozvoj (OECD);
142)
„přiměřený zisk“ se stanoví s ohledem na zisky běžné v dotčeném odvětví. V každém případě se za přiměřenou bude považovat taková míra rentability kapitálu, která nepřevyšuje relevantní swapovou sazbu navýšenou o 100 bazických bodů;
Definice v oblasti podpory na sportovní a multifunkční rekreační infrastrukturu
143)
„profesionálním sportem“ se rozumí provozování sportu jakožto výdělečného zaměstnání nebo placené služby bez ohledu na to, zda profesionální sportovec a příslušná sportovní organizace uzavřou formální pracovněprávní smlouvu, jestliže odměna sportovce překračuje náklady na účast a tvoří významnou část jeho příjmů. Za odměnu pro účely tohoto nařízení se nepovažují náhrady cestovních nákladů a nákladů na ubytování souvisejících s účastí na sportovní akci.
Článek 3
Podmínky vynětí
Režimy podpory, jednotlivá podpora poskytnutá na základě těchto režimů a podpora ad hoc jsou slučitelné s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 2 nebo 3 Smlouvy a jsou vyňaty z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud tato podpora splňuje všechny podmínky stanovené v kapitole I tohoto nařízení a rovněž zvláštní podmínky platné pro příslušnou kategorii podpory stanovené v kapitole III tohoto nařízení.
Článek 4
Prahové hodnoty oznamovací povinnosti
1. Toto nařízení se nepoužije na podporu, jejíž výše přesahuje tyto prahové hodnoty:
a)
u regionální investiční podpory: „upravená výše podpory“ vypočtená podle vzorce v čl. 2 bodě 20 v případě investice se způsobilými náklady ve výši 100 milionů EUR;
b)
u regionální urbanistické podpory: 20 milionů EUR jak je stanoveno v čl. 16 odst. 3;
c)
u investiční podpory určené malým a středním podnikům: 7,5 milionu EUR na podnik a investiční projekt;
d)
u podpory na poradenské služby ve prospěch malých a středních podniků: 2 miliony EUR na podnik a projekt;
e)
u podpory na účast malých a středních podniků na veletrzích: 2 miliony EUR ročně na podnik;
f)
u podpory poskytované malým a středním podnikům na náklady spolupráce vynaložené na účast na projektech Evropské územní spolupráce: 2 miliony EUR na podnik a projekt;
g)
u podpory rizikového financování: 15 milionů EUR na způsobilý podnik, jak je stanoveno v čl. 21 odst. 9;
h)
u podpory na zahájení činnosti: výše podpory stanovené pro jednotlivé podniky v čl. 22 odst. 3, 4 a 5;
i)
u podpory výzkumu a vývoje:
i)
je-li předmětem projektu převážně základní výzkum: 40 milionů EUR na podnik a projekt; o takový případ se jedná tehdy, jestliže více než polovina způsobilých nákladů na projekt vzniká při činnostech, jež spadají do kategorie základního výzkumu,
ii)
je-li předmětem projektu převážně průmyslový výzkum: 20 milionů EUR na podnik a projekt; o takový případ se jedná tehdy, jestliže více než polovina způsobilých nákladů na projekt vzniká při činnostech, jež spadají do kategorie průmyslového výzkumu nebo společně do kategorií průmyslového i základního výzkumu,
iii)
je-li předmětem projektu převážně experimentální vývoj: 15 milionů EUR na podnik a projekt; o takový případ se jedná tehdy, jestliže více než polovina způsobilých nákladů na projekt vzniká při činnostech, jež spadají do kategorie experimentálního vývoje,
iv)
částky uvedené v bodech i) až iii) se zdvojnásobují, jedná-li se o projekt Eureka nebo je-li projekt prováděn v rámci společného podniku zřízeného na základě článku 185 nebo 187 Smlouvy,
v)
částky uvedené v bodech i) až iv) se navyšují o 50 %, jestliže je podpora na výzkumné a vývojové projekty poskytnuta ve formě vratných záloh, které jsou v důsledku neexistence schválené metodiky pro výpočet jejich hrubého grantového ekvivalentu vyjádřeny procentem způsobilých nákladů, a jestliže opatření stanoví, že v případě úspěšného výsledku projektu stanoveného na základě přiměřené a uvážlivé hypotézy budou zálohy vráceny spolu s úroky, jejichž sazba bude stanovena alespoň ve výši diskontní sazby použitelné v době poskytnutí podpory,
vi)
podpora na studie proveditelnosti v rámci přípravy výzkumných činností: 7,5 milionu EUR na studii;
j)
u investiční podpory na výzkumnou infrastrukturu: 20 milionů EUR na infrastrukturu;
k)
u podpory určená inovačním klastrům: 7,5 milionu EUR na klastr;
l)
u podpory na inovace určené malým a středním podnikům: 5 milionů EUR na podnik a projekt;
m)
u podpory na inovace postupů a organizační inovace: 7,5 milionu EUR na podnik a projekt;
n)
u podpory na vzdělávání: 2 miliony EUR na vzdělávací projekt;
o)
u podpory na nábor znevýhodněných pracovníků: 5 milionů EUR ročně na podnik;
p)
u podpory na zaměstnávání pracovníků se zdravotním postižením v podobě subvencování mzdových nákladů: 10 milionů EUR ročně na podnik;
q)
u podpory na úhradu dodatečných nákladů na zaměstnávání pracovníků se zdravotním postižením: 10 milionů EUR ročně na podnik;
r)
u podpory na náhradu nákladů na asistenci poskytovanou znevýhodněným pracovníkům: 5 milionů EUR ročně na podnik;
s)
u investiční podpory na ochranu životního prostředí, s výjimkou investiční podpory na sanaci kontaminovaných lokalit a podpory ve prospěch distribuční sítě, která je součástí zařízení energeticky účinného dálkového vytápění a chlazení: 15 milionů EUR na podnik a investiční projekt;
t)
u investiční podpory na projekty ke zvýšení energetické účinnosti: 10 milionů EUR, jak je stanoveno v čl. 39 odst. 5;
u)
u investiční podpory na sanaci kontaminovaných lokalit: 20 milionů EUR na podnik a investiční projekt;
v)
u provozní podpory elektrické energie z obnovitelných zdrojů a provozní podpory energie z obnovitelných zdrojů v malých zařízeních: 15 milionů EUR na podnik a projekt; Je-li podpora poskytována na základě soutěžního nabídkového řízení podle článku 42: 150 milionů EUR ročně, přičemž se zohlední spojený rozpočet všech režimů podpory, na které se vztahuje článek 42;
w)
u investiční podpory distribuční sítě dálkového vytápění a chlazení: 20 milionů EUR na podnik a investiční projekt;
x)
u investiční podpory na energetickou infrastrukturu: 50 milionů EUR na podnik a investiční projekt;
y)
u podpory na širokopásmovou infrastrukturu: celkové náklady ve výši 70 milionů EUR na projekt;
z)
u investiční podpory kultury a zachování kulturního dědictví: 100 milionů EUR na projekt; u provozní podpory kultury a zachování kulturního dědictví: 50 milionů EUR na podnik ročně;
aa)
u režimů podpory audiovizuálních děl: 50 milionů EUR na režim ročně;
bb)
u investiční podpory na sportovní a multifunkční infrastrukturu: 15 milionů EUR nebo část celkových nákladů přesahující 50 milionů EUR na projekt; u provozní podpory na sportovní infrastrukturu: 2 miliony EUR na infrastrukturu ročně, a
cc)
u investiční podpora na místní infrastrukturu: 10 milionů EUR nebo část celkových nákladů přesahující 20 milionů EUR na tutéž infrastrukturu.
2. Prahové hodnoty uvedené v odstavci 1 nesmí být obcházeny tím způsobem, že se režimy či projekty podpory uměle rozdělí.
Článek 5
Transparentnost podpory
1. Toto nařízení se použije pouze na podporu, u níž lze předem přesně vypočítat hrubý grantový ekvivalent bez nutnosti provádět hodnocení rizik („transparentní podpora“).
2. Za transparentní se považují níže uvedené kategorie podpory:
a)
podpora sestávající z dotací a ze subvencí úrokových sazeb;
b)
podpora poskytovaná formou půjček, jestliže byl její hrubý grantový ekvivalent vypočten pomocí referenční sazby platné v době poskytnutí podpory;
c)
podpora obsažená v zárukách:
i)
jestliže byl hrubý grantový ekvivalent vypočítán na základě prémií „safe-harbour“ stanovených ve sdělení Komise nebo
ii)
jestliže před provedením opatření byla Komisi - v souladu s jejím nařízením v oblasti státních podpor platným v době oznámení - oznámena metodika pro výpočet hrubého grantového ekvivalentu záruky, jestliže Komise tuto metodiku schválila na základě sdělení Komise o použití článků 87 a 88 Smlouvy o ES na státní podpory ve formě záruk (50), příp. sdělení následného, a jestliže se tato schválená metodika výslovně týká daného typu záruky a daného typu hlavní transakce, o něž se v souvislosti s uplatňováním tohoto nařízení jedná;
d)
podpora poskytovaná formou daňových zvýhodnění, pokud dané opatření stanoví horní mez, která zajišťuje, že nebude překročena příslušná prahová hodnota;
e)
regionální urbanistická podpora, jsou-li splněny podmínky článku 16;
f)
podpora obsažená v opatřeních v oblasti rizikového financování, jsou-li splněny podmínky článku 21;
g)
podpora na zahájení činnosti, jsou-li splněny podmínky článku 22;
h)
podpora na projekty ke zvýšení energetické účinnosti, jsou-li splněny podmínky článku 39;
i)
podpora ve formě prémií vyplácených nad rámec tržní ceny, jsou-li splněny podmínky článku 42;
j)
podpora ve formě vratných záloh, pokud celková nominální výše vratné zálohy nepřesahuje příslušné prahové hodnoty podle tohoto nařízení, nebo pokud byla předtím, než bylo opatření provedeno, Komisi oznámena metodika pro výpočet hrubého grantového ekvivalentu vratné zálohy a Komise tuto metodiku schválila.
Článek 6
Motivační účinek
1. Toto nařízení se použije pouze na podporu, která má motivační účinek.
2. Podpora se považuje za podporu s motivačním účinkem, pokud příjemce předložil dotyčnému členskému státu písemnou žádost o podporu před zahájením prací na projektu nebo činnosti. V žádosti o podporu se uvedou alespoň tyto údaje:
a)
název a velikost podniku;
b)
popis projektu, včetně termínu jeho zahájení a ukončení,
c)
umístění projektu;
d)
seznam nákladů projektu;
e)
druh podpory (dotace, půjčka, záruka, vratná záloha, kapitálová injekce nebo jiné) a výše veřejného financování, které je pro daný projekt zapotřebí.
3. Podpora ad hoc poskytnutá velkým podnikům se považuje za podporu s motivačním účinkem, pokud je zajištěno splnění podmínky podle odstavce 2 a pokud členský stát před poskytnutím podpory ověřil, že dokumentace vyhotovená příjemcem dokládá, že podpora povede alespoň k jednomu z následujících výsledků:
a)
v případě regionální investiční podpory: je realizován projekt, který by bez poskytnutí podpory nebyl v dané oblasti realizován nebo by nebyl pro příjemce v dané oblasti dostatečně ziskový;
b)
ve všech ostatních případech, že existuje:
-
významný nárůst rozsahu projektu či činnosti v důsledku podpory nebo
-
významné zvýšení celkové částky vynaložené příjemcem na projekt či činnost v důsledku podpory nebo
-
významné urychlení při dokončování příslušného projektu či činnosti.
4. Odchylně od odstavců 2 a 3 se má za to, že opatření v podobě daňových zvýhodnění mají motivační účinek, jsou-li splněny tyto podmínky:
a)
opatření zakládá právo na podporu na základě objektivních kritérií a bez dalšího uplatnění rozhodovací pravomoci členského státu a
b)
opatření bylo přijato a nabylo účinnosti před tím, než byly zahájeny práce na podporovaném projektu nebo činnosti; s výjimkou následných daňových režimů, pokud se na danou činnost vztahoval již předchozí režim podpory v podobě daňových zvýhodnění.
5. Odchylně od odstavců 2, 3 a 4 se u následujících kategorií podpory nevyžaduje motivační účinek nebo se má za to, že podpora má motivační účinek:
a)
regionální provozní podpora, jsou-li splněny podmínky článku 15;
b)
podpora přístupu malých a středních podniků k financování, jsou-li splněny příslušné podmínky vyplývající z článků 21 a 22;
c)
podpora na nábor znevýhodněných pracovníků v podobě subvencování mzdových nákladů a podpora na zaměstnávání pracovníků se zdravotním postižením v podobě subvencování mzdových nákladů, jsou-li splněny příslušné podmínky vyplývající z článků 32, resp. 33;
d)
podpora na úhradu dodatečných nákladů na zaměstnávání pracovníků se zdravotním postižením, jsou-li splněny podmínky vyplývající z článku 34;
e)
podpora v podobě úlev na ekologických daních podle směrnice 2003/96/ES, jsou-li splněny podmínky článku 44 tohoto nařízení;
f)
podpora na náhradu škod způsobených některými přírodními pohromami, jsou-li splněny podmínky článku 50;
g)
sociální podpora na dopravu obyvatel odlehlých regionů, jsou-li splněny podmínky článku 51;
h)
podpora kultury a zachování kulturního dědictví, jsou-li splněny podmínky článku 53.
Článek 7
Intenzita podpory a způsobilé náklady
1. Pro účely výpočtu intenzity podpory a způsobilých nákladů se všechny použité číselné údaje uvádějí před srážkou daně nebo jiných poplatků. Způsobilé náklady musí být doloženy písemnými doklady, které musí být jasné, konkrétní a aktuální.
2. Je-li podpora poskytnuta jinak než formou grantu, stanoví se její výše jako hrubý grantový ekvivalent podpory.
3. Podpora splatná v několika splátkách se diskontuje na svou hodnotu v okamžiku poskytnutí. Způsobilé náklady jsou diskontovány na hodnotu platnou v době, kdy byla podpora poskytnuta. Úrokovou sazbou, která se použije pro účely diskontace, je diskontní sazba platná v době, kdy byla podpora poskytnuta.
4. Je-li podpora poskytnuta formou daňového zvýhodnění, jsou jednotlivé tranše podpory diskontovány pomocí diskontní sazby platné v jednotlivých obdobích, kdy nastala účinnost daňového zvýhodnění.
5. Je-li podpora poskytnuta formou vratných záloh, které jsou vzhledem k neexistenci schválené metodiky pro výpočet jejich hrubého grantového ekvivalentu vyjádřeny procentem způsobilých nákladů, a jestliže opatření stanoví, že v případě úspěšného výsledku projektu, stanoveného na základě přiměřené a uvážlivé hypotézy, budou zálohy vráceny spolu s úroky, jejichž sazba bude stanovena alespoň ve výši diskontní sazby platné v době, kdy je podpora poskytnuta, lze maximální intenzitu podpory stanovenou v kapitole III navýšit o 10 procentních bodů.
6. Je-li formou vratných záloh poskytnuta regionální podpora, nelze navýšit maximální intenzitu podpory stanovenou v mapě regionální podpory platné v době, kdy je podpora poskytnuta.
Článek 8
Kumulace
1. Při zjišťování, zda jsou dodrženy prahové hodnoty oznamovací povinnosti podle článku 4 a maximální intenzita podpory podle kapitoly III, se přihlíží k celkové výši státní podpory na podpořenou činnost, projekt nebo podnik.
2. Je-li financování z prostředků Unie, které centrálně spravují orgány, agentury, společné podniky a jiné subjekty Unie a které není přímo ani nepřímo pod kontrolou členských států, kombinováno se státní podporou, pak je při určování, zda jsou dodrženy prahové hodnoty oznamovací povinnosti a maximální intenzita či výše podpory, brána v potaz pouze tato státní podpora, a to za předpokladu, že celková výše veřejných finančních prostředků poskytnutých k úhradě týchž způsobilých nákladů nepřekračuje nejvýhodnější sazbu financování, kterou stanoví použitelná ustanovení práva Unie.
3. Podporu vyňatou podle tohoto nařízení, u níž lze identifikovat způsobilé náklady, lze kumulovat s:
a)
jinou státní podporou, pokud se tato opatření týkají různých identifikovatelných způsobilých nákladů;
b)
jinou státní podporou na úhradu týchž - částečně či plně se překrývajících - způsobilých nákladů, avšak pouze tehdy, nevede-li taková kumulace k překročení nejvyšší intenzity nebo výše podpory, která se na danou podporu použije podle tohoto nařízení.
4. Podporu vyňatou podle článků 21, 22 a 23 tohoto nařízení, u níž nelze identifikovat způsobilé náklady, lze kumulovat s jinou státní podporou, u níž způsobilé náklady identifikovat lze. Podporu, u níž nelze identifikovat způsobilé náklady, lze kumulovat s jinou státní podporou, u níž tyto náklady nelze identifikovat, pokud není překročena příslušná maximální prahová hodnota pro celkové financování, kterou stanoví za zvláštních okolností v jednotlivém případě toto či jiné nařízení o blokové výjimce či rozhodnutí Komise.
5. Státní podporu vyňatou tímto nařízením nelze kumulovat s podporou de minimis na tytéž způsobilé náklady, pokud by taková kumulace vedla k překročení intenzity podpory stanovené v kapitole III tohoto nařízení.
6. Odchylně od odst. 3 písm. b) lze podporu ve prospěch pracovníků se zdravotním postižením podle článků 33 a 34 kumulovat s jinou podporou na tytéž způsobilé náklady vyňatou podle tohoto nařízení při současném překročení nejvyšší prahové hodnoty použitelnou podle tohoto nařízení, pokud v důsledku této kumulace nepřekročí intenzita podpory 100 % příslušných nákladů za období, během nějž jsou dotyční pracovníci zaměstnáváni.
Článek 9
Zveřejňování a informování
1. Dotyčný členský stát zajistí, aby se na souhrnné internetové stránce věnované státní podpoře na celostátní nebo regionální úrovni zveřejnily:
a)
souhrnné informace podle článku 11 ve standardizovaném formátu uvedeném v příloze II nebo odkaz na tyto informace;
b)
úplné znění každého opatření podpory podle článku 11 nebo odkaz umožňující přístup k úplnému znění;
c)
informace uvedené v příloze III týkající se každého poskytnutí jednotlivé podpory, která přesahuje 500 000 EUR.
Pokud jde o podporu poskytovanou na projekty Evropské územní spolupráce, informace uvedené v tomto odstavci se zveřejní na internetových stránkách členského státu, v němž se nachází příslušný řídicí orgán definovaný v článku 21 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1299/2013. Zúčastněné členské státy se mohou alternativně rozhodnout, že každý z nich poskytne na příslušných internetových stránkách informace týkající se opatření podpory na svém území.
2. V případě režimů v podobě daňových zvýhodnění a režimů, na které se vztahují články 16 a 21 (51), se podmínky odst. 1 písm. c) tohoto článku pokládají za splněné v případě, že členský stát zveřejní požadované údaje k výši jednotlivých podpor v následujících rozpětích (v milionech EUR):
0,5-1;
1-2;
2-5;
5-10;
10-30 a
30 a více.
3. V případě režimů podpory podle článku 51 tohoto nařízení se povinnost zveřejňování informací vyplývající z tohoto článku nevztahuje na konečné spotřebitele.
4. Informace uvedené v odst. 1 písm. c) tohoto článku musí být uspořádány a být přístupné ve standardizovaném formátu, který je specifikován v příloze III, a musí být možné je efektivně vyhledávat a stahovat. Informace uvedené v odstavci 1 se zveřejní ve lhůtě šesti měsíců od poskytnutí podpory nebo v případě podpory v podobě daňových zvýhodnění ve lhůtě jednoho roku od data, k němuž se předkládá daňové přiznání, a jsou k dispozici po dobu alespoň deseti let ode dne, kdy byla podpora poskytnuta.
5. Komise na svých internetových stránkách zveřejňuje:
a)
odkazy na internetové stránky věnované státní podpoře uvedené v odstavci 1 tohoto článku;
b)
souhrnné informace uvedené v článku 11.
6. Členské státy musí dosáhnout souladu s ustanovením tohoto článku nejpozději do dvou let od vstupu tohoto nařízení v platnost.
KAPITOLA II
KONTROLA
Článek 10
Odnětí výhody blokové výjimky
Pokud členský stát poskytne podporu, která je údajně vyňata z oznamovací povinnosti podle tohoto nařízení, aniž by splňovala podmínky stanovené v kapitolách I až III, může Komise poté, co danému členskému státu umožní sdělit své stanovisko, přijmout rozhodnutí, podle nějž veškerá nebo některá budoucí opatření podpory, která dotyčný členský stát přijme a která by jinak splňovala požadavky tohoto nařízení, musí být oznámena Komisi podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy. Oznamovací povinnost lze omezit na opatření, jimiž se poskytují určité druhy podpory či nebo která byla poskytnuta ve prospěch určitých příjemců, nebo na opatření podpory, která přijaly určité orgány dotyčného členského státu.
Článek 11
Podávání zpráv
Členské státy, resp. v případě podpory poskytnuté na projekty Evropské územní spolupráce alternativně členský stát, kde se nachází řídicí orgán definovaný v článku 21 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1299/2013, předloží Komisi:
a)
prostřednictvím systému Komise pro elektronické oznamování souhrnné informace o každém opatření podpory vyňatém podle tohoto nařízení, které jsou ve standardizovaném formátu uvedeném v příloze II, společně s odkazem umožňujícím přístup k úplnému znění opatření podpory, včetně jeho změn, a to do dvaceti pracovních dnů ode dne, kdy opatření nabylo účinnosti;
b)
výroční zprávu o uplatňování tohoto nařízení, která je uvedena v nařízení Komise (ES) č. 794/2004 ze dne 21. dubna 2004, kterým se provádí nařízení Rady (ES) č. 659/1999 ze dne 22. března 1999, kterým se stanoví prováděcí pravidla k článku 93 Smlouvy o ES (52), ve znění pozdějších předpisů, je sestavena v elektronické podobě a obsahuje informace stanovené v prováděcím nařízení, a to za každý celý rok nebo část roku, během něhož se toto nařízení používá
Článek 12
Kontrola
Aby mohla Komise kontrolovat podporu, která je tímto nařízením vyňata z oznamovací povinnosti, jsou členské státy, respektive v případě podpory poskytnuté na projekty Evropské územní spolupráce členský stát, v němž se nachází řídicí orgán, povinny vést podrobné záznamy s informacemi a podklady, které jsou nezbytné k ověření, zda jsou splněny všechny podmínky tohoto nařízení. Tyto záznamy se uchovávají po dobu deseti let ode dne poskytnutí podpory ad hoc nebo ode dne, kdy byla v rámci příslušného režimu poskytnuta poslední podpora. Dotčený členský stát poskytne Komisi ve lhůtě dvaceti pracovních dnů nebo ve lhůtě delší, která je stanovena v žádosti, všechny informace a podklady, které Komise považuje za nezbytné ke kontrole uplatňování tohoto nařízení.
KAPITOLA III
ZVLÁŠTNÍ USTANOVENÍ PRO RŮZNÉ KATEGORIE PODPORY
ODDÍL 1
Regionální podpora
Pododdíl A
Regionální investiční a provozní podpora
Článek 13
Rozsah regionální podpory
Tento oddíl se nepoužije na:
a)
podporu ve prospěch činností v odvětví oceli, v uhelném průmyslu, v odvětví stavby lodí, v odvětví výroby syntetických vláken, v odvětví dopravy, jakož i v odvětví související infrastruktury, ve výrobě a distribuci energie a v oblasti energetické infrastruktury;
b)
regionální podporu ve formě režimů, které jsou zaměřeny na vybraná zvláštní odvětví hospodářské činnosti; za režimy zaměřené na zvláštní odvětví hospodářské činnosti se nepovažují režimy zaměřené na cestovní ruch, širokopásmovou infrastrukturu a zpracování a uvádění zemědělských produktů na trh;
c)
regionální podporu ve formě režimů na úhradu nákladů na dopravu zboží vyrobeného v nejvzdálenějších regionech nebo v řídce osídlených oblastech a poskytnutou ve prospěch:
i)
výroby, zpracování nebo uvádění produktů uvedených v příloze I Smlouvy na trh nebo
ii)
ve prospěch činností klasifikovaných v nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1893/2006 ze dne 20. prosince 2006, kterým se zavádí statistická klasifikace ekonomických činností NACE Revize 2 a kterým se mění nařízení Rady (EHS) č. 3037/90 a některá nařízení ES o specifických statistických oblastech (53), jako zemědělství, lesnictví a rybolov v sekci A statistické klasifikace ekonomických činností NACE Rev. 2, těžba a dobývání v sekci B klasifikace NACE Rev. 2 a dodávání elektřiny, plynu, páry a klimatizovaného vzduchu v sekci D klasifikace NACE Rev. 2, nebo
iii)
přepravy zboží potrubím;
d)
jednotlivou regionální investiční podporu poskytnutou příjemci, který v posledních dvou letech před podáním žádosti o regionální investiční podporu ukončil stejnou nebo podobnou činnost v Evropském hospodářském prostoru nebo který má - v době podání žádosti o podporu - konkrétní plány na to, že tuto činnost ukončí během dvou let poté, co v dotyčné oblasti dokončí počáteční investici, pro niž žádá o podporu;
e)
regionální provozní podporu poskytnutou podnikům, jejichž hlavní činnosti spadají do oddílu K „Peněžnictví a pojišťovnictví“ klasifikace NACE Rev. 2, nebo podnikům, které provádějí činnosti v rámci skupiny a jejichž hlavní činnosti spadají do třídy 70.10 „Činnosti vedení podniků“ nebo 70.22 „Ostatní poradenství v oblasti podnikání a řízení“ klasifikace NACE Rev. 2.
Článek 14
Regionální investiční podpora
1. Opatření regionální investiční podpory jsou slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a jsou vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Tato podpora musí být poskytnuta v podporovaných oblastech.
3. V podporovaných oblastech splňujících podmínky čl. 107 odst. 3 písm. a) Smlouvy lze podporu na počáteční investici poskytnout bez ohledu na velikost příjemce. V podporovaných oblastech splňujících podmínky čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy lze malým a středním podnikům poskytnout podporu na jakoukoli formu počáteční investice. Podporu velkým podnikům lze poskytovat pouze na počáteční investici ve prospěch nové hospodářské činnosti v dané oblasti.
4. Způsobilé jsou tyto náklady:
a)
náklady na investice do hmotného a nehmotného majetku;
b)
mzdové náklady odhadované na období dvou let, jež jsou spojeny s pracovními místy vytvořenými počáteční investicí, nebo
c)
kombinace nákladů podle písmene a) a b), přičemž nesmí být překročena vyšší z částek podle písmene a) nebo b).
5. Investice musí být v přijímající oblasti zachována po dokončení investice po dobu alespoň pěti let, nebo - v případě malých a středních podniků - po dobu alespoň tří let. Toto nebrání reprodukci zařízení nebo vybavení, které během tohoto období zastará nebo se porouchá, za podmínky, že dotyčná hospodářská činnost zůstane v dané oblasti zachována po relevantní minimální dobu.
6. Pořízený majetek musí být nový, s výjimkou malých a středních podniků a s výjimkou pořízení provozovny. Náklady související s pronájmem hmotného majetku lze zohlednit za těchto podmínek:
a)
u pozemků a budov musí nájem pokračovat alespoň po dobu pěti let od předpokládaného data ukončení investičního projektu v případě velkých podniků a po dobu tří let v případě podniků malých a středních;
b)
v případě zařízení nebo strojů musí mít nájem podobu finančního leasingu a být spojen s povinností příjemce odkoupit tento majetek po uplynutí sjednané doby nájmu.
V případě pořízení majetku provozovny ve smyslu čl. 2 bodu 49 se zohlední pouze náklady na nákup majetku od třetích osob, které nejsou spřízněny s kupujícím. Tato transakce se musí uskutečnit za tržních podmínek. Pokud již byla poskytnuta podpora na pořízení majetku před jeho nákupem, pak se náklady na tento majetek odečítají od způsobilých nákladů na pořízení provozovny. Jestliže se malý podnik převádí na rodinného příslušníka původního vlastníka nebo na zaměstnance, podmínka, že majetek musí být koupen od třetích osob nespřízněných s kupujícím, se nepoužije. Nabytí podílů se nepovažuje za počáteční investici.
7. V případě podpory na zásadní změnu výrobního postupu musí být způsobilé náklady vyšší než odpisy provedené za předcházející tři účetní období z majetku užívaného při činnosti, jež má být modernizována. V případě podpory na rozšíření výrobního sortimentu stávající provozovny musí být způsobilé náklady o nejméně 200 % vyšší než účetní hodnota znovu použitého majetku, která je zachycena v účetním období předcházejícím zahájení prací.
8. Nehmotný majetek je způsobilý pro výpočet investičních nákladů, jestliže splňuje tyto podmínky:
a)
musí se používat výlučně jen v provozovně, která je příjemcem podpory;
b)
musí se jednat o odepisovaný majetek;
c)
musí být pořízen za tržních podmínek od třetích osob nespřízněných s kupujícím; a
d)
musí být zařazen do majetku podniku, který je příjemcem podpory, a musí být využíván při projektu, na nějž je poskytnuta podpora, po dobu nejméně pěti let nebo - v případě malých a středních podniků - tří let.
U velkých podniků jsou náklady na nehmotný majetek způsobilé pouze do výše 50 % celkových způsobilých investičních nákladů na počáteční investici.
9. Jsou-li způsobilé náklady vypočteny na základě odhadovaných mzdových nákladů podle odst. 4 písm. b), musí být splněny tyto podmínky:
a)
investiční projekt musí v příslušné provozovně vést k čistému zvýšení počtu zaměstnanců oproti průměrnému stavu za předchozích dvanáct měsíců, což znamená, že od počtu zjevně vytvořených pracovních míst se odečtou pracovní místa, jež za uvedené období zanikla;
b)
všechna pracovní místa musí být obsazena do tří let od dokončení prací; a
c)
všechna pracovní místa vytvořená investicí musí ode dne svého prvního obsazení zůstat v dotyčné oblasti zachována po dobu alespoň pěti let, resp. - v případě malých a středních podniků - po dobu tří let.
10. Regionální podpora na rozvoj širokopásmové sítě musí splňovat tyto podmínky:
a)
podpora musí být poskytnuta pouze v oblastech, kde neexistuje síť stejné kategorie (buď základní širokopásmová síť nebo NGA) a kde je nepravděpodobné, že taková síť bude do tří let od přijetí rozhodnutí o poskytnutí podpory vybudována za komerčních podmínek, a
b)
provozovatel dotované sítě musí nabízet aktivní i pasivní velkoobchodní přístup za spravedlivých a nediskriminačních podmínek, včetně fyzického zpřístupnění v případě sítí NGA, a
c)
podpora musí být přidělena na základě soutěžního výběrového řízení.
11. Regionální podpora na výzkumnou infrastrukturu je poskytována pouze tehdy, je-li podmíněna poskytnutím transparentního a nediskriminačního přístupu k podporované infrastruktuře.
12. Intenzita podpory vyjádřená hrubým grantovým ekvivalentem nesmí přesáhnout maximální intenzitu podpory, která je pro dotyčnou oblast stanovena v mapě regionální podpory platné v době poskytnutí podpory. Je-li intenzita podpory vypočtena podle odst. 4 písm. c), nesmí být maximální intenzitou podpory překročena nejvýhodnější částka, která se vypočte použitím této intenzity na investiční nebo mzdové náklady. V případě velkých investičních projektů nesmí výše podpory přesahovat upravenou výši podpory, která se vypočte pomocí mechanismu uvedeného v čl. 2 bodě 20.
13. Počáteční investice, kterou tentýž příjemce (na úrovni skupiny) zahájí během tří let ode dne, kdy byly zahájeny práce na jiné podpořené investici v témže regionu úrovně 3 klasifikace územních statistických jednotek, se považuje za součást jediného investičního projektu. Jedná-li se u tohoto jediného investičního projektu o velký investiční projekt, pak celková výše podpory poskytnuté na tento jediný investiční projekt nesmí překročit upravenou výši podpory povolené u velkých investičních projektů.
14. Příjemce podpory musí poskytnout finanční příspěvek ve výši alespoň 25 % způsobilých nákladů, buď z vlastních zdrojů, nebo prostřednictvím externího financování, a to ve formě, která neobsahuje žádnou veřejnou podporu. Malý a střední podnik, který realizuje investici v některém z nejvzdálenějších regionů, může získat podporu, jejíž maximální intenzita přesahuje 75 %; v takovém případě zbývající část poskytne příjemce podpory formou finančního příspěvku.
15. V případě počáteční investice související s projekty Evropské územní spolupráce, na které se vztahuje nařízení (EU) č. 1299/2013, se intenzita podpory platná pro oblast, kde se počáteční investice nachází, použije na všechny příjemce, kteří se projektu účastní. Je-li počáteční investice realizována ve dvou či více podporovaných oblastech, je maximální intenzitou podpory intenzita podpory použitelná v podporované oblasti, v níž vznikla největší část způsobilých nákladů. V podporovaných oblastech způsobilých pro podporu podle čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy se toto ustanovení použije na velké podniky pouze v případě, je-li předmětem počáteční investice nová hospodářská činnost.
Článek 15
Regionální provozní podpora
1. Režimy regionální provozní podpory v nejvzdálenějších regionech a řídce osídlených oblastech vymezených členskými státy v regionální mapě podpory, kterou Komise schválila v souladu s bodem 161 pokynů k regionální státní podpoře na období 2014-2020 (54), jsou slučitelné s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a jsou vyňaty z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I
2. Režimy regionální provozní podpory poskytují náhradu za:
a)
dodatečné náklady na dopravu zboží, které bylo vyrobeno v oblastech způsobilých pro provozní podporu, jakož i dodatečné náklady na dopravu zboží, které je v těchto oblastech dále zpracováváno, a to za následujících podmínek:
i)
příjemci vyvíjejí v těchto oblastech svou výrobní činnost,
ii)
podpora je objektivně předem vyčíslitelná pevnou částkou, v tunách na kilometr nebo v jiné vhodné jednotce,
iii)
tyto dodatečné náklady na dopravu zboží jsou vypočteny na základě trasy zboží v rámci vnitrostátních hranic dotčeného členského státu za použití dopravních prostředků, jež jsou pro příjemce spojeny s nejnižšími náklady. Pouze v případě nejvzdálenějších regionů mohou dodatečné náklady na dopravu zboží, které je v těchto oblastech dále zpracováváno, zahrnovat náklady na dopravu zboží z místa produkce do těchto oblastí;
b)
dodatečné provozní náklady (s výjimkou dopravních nákladů), které vznikly v nejvzdálenějších regionech v přímém důsledku jednoho či více trvalých znevýhodnění uvedených v článku 349 Smlouvy, za těchto podmínek:
i)
příjemci vyvíjejí v některém z nejvzdálenějších regionů svou hospodářskou činnost;
ii)
roční výše podpory na příjemce v rámci všech režimů provozní podpory nepřekračuje:
-
15 % hrubé přidané hodnoty, kterou za rok vytvoří příjemce v dotyčném nejvzdálenějším regionu, nebo
-
25 % nákladů na pracovní sílu, které za rok vzniknou příjemci v dotyčném nejvzdálenějším regionu nebo
-
10 % ročního obratu, jehož příjemce dosáhl v dotyčném nejvzdálenějším regionu.
3. Intenzita podpory nesmí přesáhnout 100 % způsobilých dodatečných nákladů stanovených v tomto článku.
Pododdíl B
Urbanistická podpora
Článek 16
Regionální urbanistická podpora
1. Regionální urbanistická podpora je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Urbanistické projekty musí splňovat následující kritéria:
a)
projekty jsou realizovány v podporovaných oblastech prostřednictvím fondů urbanistického rozvoje;
b)
jsou spolufinancovány z evropských strukturálních a investičních fondů;
c)
podporují provádění „ucelené strategie pro udržitelný rozvoj měst“.
3. Celková investice do urbanistického projektu v rámci opatření urbanistické podpory nesmí přesáhnout 20 milionů EUR.
4. Způsobilé jsou celkové náklady na urbanistický projekt, nakolik splňují požadavky článků 65 a 37 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č.1303/2013 (55).
5. Podpora, kterou fond urbanistického rozvoje poskytuje na způsobilé urbanistické projekty, může mít podobu kapitálu, kvazikapitálu, půjček, záruk nebo kombinace těchto nástrojů.
6. Urbanistická podpora musí na úrovni fondu urbanistického rozvoje nebo urbanistických projektů aktivovat dodatečné investice od soukromých investorů, tak aby výsledná celková částka dosahovala alespoň 30 % z celkových finančních prostředků poskytnutých na daný urbanistický projekt.
7. Soukromí a veřejní investoři mohou na realizaci urbanistického projektu poskytnout peněžité nebo nepeněžité plnění nebo jejich kombinaci. Nepeněžité plnění se ocení tržní hodnotou, kterou osvědčí nezávislý způsobilý znalec nebo oprávněný úřední orgán.
8. Opatření v oblasti urbanistického rozvoje musí splňovat tyto podmínky:
a)
správci fondu urbanistického rozvoje musí být vybráni na základě otevřeného, transparentního a nediskriminačního výběrového řízení v souladu s použitelným právem Unie a vnitrostátními právními předpisy. Zejména nesmí být mezi správci fondů urbanistického rozvoje rozlišováno podle jejich místa usazení či sídla v určitém členském státě. Po správcích fondů urbanistického rozvoje může být požadováno, aby splnili určitá předem stanovená kritéria, která jsou objektivně odůvodněna povahou investic;
b)
nezávislí soukromí investoři musí být vybráni prostřednictvím otevřeného, transparentního a nediskriminačního výběrového řízení, které je vedeno v souladu s použitelným právem Unie a vnitrostátními právními předpisy a jehož cílem je uzavřít pro jiné investice, než jsou záruky, odpovídající ujednání o sdílení rizik a odměny s tím, že asymetrickému sdílení zisku je dávána přednost před stanovením horního limitu ztráty (Downside Protection). Nejsou-li soukromí investoři vybráni prostřednictvím takovéhoto řízení, musí přiměřenou míru rentability (fair rate of return) investic soukromých investorů určit nezávislý znalec vybraný prostřednictvím otevřeného, transparentního a nediskriminačního výběrového řízení;
c)
v případě asymetrického sdílení ztrát mezi veřejnými a soukromými investory musí být první ztráta převzatá veřejným investorem omezena na nejvýše 25 % celkové investice;
d)
v případě záruk poskytnutých soukromým investorům na urbanistické projekty musí být míra zajištění omezena na 80 % a celkové ztráty převzaté členským státem musí být omezeny na nejvýše 25 % podkladového portfolia krytého zárukou;
e)
investoři musí mít možnost být zastoupeni ve správních orgánech fondu urbanistického rozvoje, např. v dozorčí radě nebo poradním výboru;
f)
fond urbanistického rozvoje musí být založen podle použitelných právních předpisů. Členské státy stanoví, že musí být provedena hloubková kontrola, která ověří komerční solidnost investiční strategie pro účely realizace opatření urbanistické podpory.
9. Fondy urbanistického rozvoje musí být řízeny podle komerčních zásad a jejich rozhodování o financování musí být orientováno na zisk. Takový stav se předpokládá, jestliže správci fondu urbanistického rozvoje splňují tyto podmínky:
a)
správci fondů urbanistického rozvoje musí být ze zákona nebo na základě smlouvy povinni jednat s péčí řádného hospodáře, v dobré víře a vyhýbat se střetu zájmů; použijí se osvědčené postupy a regulatorní dohled;
b)
odměna správců fondů urbanistického rozvoje musí odpovídat tržním podmínkám. Má se za to, že je tento požadavek splněn, je-li správce vybrán prostřednictvím otevřeného, transparentního a nediskriminačního výběrového řízení podle objektivních kritérií, jimiž je hodnocena praxe, odborné znalosti a provozní a finanční způsobilost;
c)
odměna, kterou správci fondů urbanistického rozvoje pobírají, musí být vázána na výkon nebo se musejí správci podílet na části investičních rizik tím způsobem, že spoluinvestují vlastní zdroje, tak aby bylo zajištěno, že jsou jejich zájmy trvale sladěny se zájmy veřejných investorů;
d)
správci fondů urbanistického rozvoje musí vypracovat investiční strategii a kritéria a navrhnout harmonogram investic do urbanistických projektů, které předem dokládají finanční životaschopnost investic a jejich očekávaný dopad na urbanistický rozvoj;
e)
pro jednotlivé kapitálové a kvazikapitálové investice je stanovena jasná a realistická výstupní strategie.
10. Jestliže se z fondu urbanistického rozvoje poskytují půjčky nebo záruky na urbanistické projekty, musí být splněny tyto podmínky:
a)
v případě půjček se při výpočtu maximální výše investice pro účely odstavce 3 tohoto článku vychází z nominální výše půjčky;
b)
v případě záruk se při výpočtu maximální výše investice pro účely odstavce 3 tohoto článku vychází z nominální výše podkladové půjčky.
11. Členský stát může provádění opatření v oblasti urbanistického rozvoje uložit pověřenému subjektu.
ODDÍL 2
Podpora určená malým a středním podnikům
Článek 17
Investiční podpora určená malým a středním podnikům
1. Investiční podpora určená malým a středním podnikům, jež působí na území Unie či mimo něj, je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Způsobilé náklady mohou zahrnovat jak libovolnou z níže uvedených kategorií nákladů, tak obě tyto kategorie:
a)
náklady na investice do hmotného a nehmotného majetku;
b)
odhadované mzdové náklady spojené s pracovními místy vytvořenými v přímé souvislosti s investičním projektem a vypočtené za období dvou let.
3. Aby byly náklady považovány pro účely tohoto článku za způsobilé, musí investice sestávat z:
a)
investice do hmotného nebo nehmotného majetku za účelem založení nové provozovny, rozšíření stávající provozovny, rozšíření výrobního sortimentu provozovny o nové, dodatečné výrobky nebo za účelem zásadní změny celkového výrobního postupu stávající provozovny; nebo
b)
pořízení majetku náležejícího provozovně, jestliže jsou splněny tyto podmínky:
-
provozovna byla uzavřena nebo by byla uzavřena, pokud by nedošlo k jejímu odkoupení,
-
majetek byl koupen od třetích osob nespřízněných s kupujícím,
-
transakce se uskutečňuje za tržních podmínek.
Jestliže se malý podnik převádí na rodinného příslušníka původního vlastníka nebo na zaměstnance, podmínka, že majetek musí být koupen od třetích osob nespřízněných s kupujícím, se nepoužije. Za investici se nepovažuje pouhé nabytí podílů podniku.
4. Nehmotný majetek musí splňovat všechny tyto podmínky:
a)
používá se výlučně jen v provozovně, která je příjemcem podpory;
b)
nakládá se s ním jako s odpisovaným majetkem;
c)
je pořízen za tržních podmínek od třetích osob nespřízněných s kupujícím;
d)
je zařazen do majetku podniku alespoň po dobu tří let.
5. Pracovní místa vytvořená v přímé souvislosti s investičním projektem musí splňovat tyto podmínky:
a)
jsou vytvořena do tří let od dokončení investice;
b)
v příslušné provozovně vedou k čistému zvýšení počtu zaměstnanců oproti průměrnému stavu za předchozích dvanáct měsíců;
c)
jsou zachována nejméně po dobu tří let ode dne, kdy byla poprvé obsazena.
6. Intenzita podpory nesmí přesáhnout:
a)
20 % způsobilých nákladů v případě malých podniků;
b)
10 % způsobilých nákladů v případě středních podniků.
Článek 18
Podpora na poradenské služby ve prospěch malých a středních podniků
1. Podpora na poradenské služby ve prospěch malých a středních podniků je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Intenzita podpory nesmí přesáhnout 50 % způsobilých nákladů.
3. Způsobilými náklady jsou náklady na poradenské služby poskytnuté externími poradci.
4. Uvedené služby nemají charakter stálé nebo pravidelné činnosti ani nesouvisejí s obvyklými provozními náklady podniku na služby jako například běžné daňové poradenství, pravidelné právní služby nebo reklama.
Článek 19
Podpora na účast malých a středních podniků na veletrzích
1. Podpora na účast malých a středních podniků na veletrzích je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Způsobilými náklady jsou náklady vynaložené na nájem, zřízení a provoz stánku při účasti podniku na konkrétním veletrhu nebo výstavě.
3. Intenzita podpory nesmí přesáhnout 50 % způsobilých nákladů.
Článek 20
Podpora na náklady spolupráce vzniklé malým a středním podnikům, které se účastní projektů v rámci Evropské územní spolupráce
1. Podpora na náklady spolupráce vzniklé malým a středním podnikům, které se účastní projektů v rámci Evropské územní spolupráce, na něž se vztahuje nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1299/2013, je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Způsobilé jsou tyto náklady:
a)
náklady na organizační spolupráci, včetně nákladů na zaměstnance a kancelářské prostory, a to v rozsahu, který připadá na projekt spolupráce;
b)
náklady na poradenské a podpůrné služby spojené se spoluprací a poskytované externími poradci a poskytovateli služeb;
c)
cestovní výdaje, výdaje na vybavení a investiční výdaje přímo spojené s projektem a odpisy nástrojů a vybavení přímo používaného pro projekt.
3. U služeb uvedených v odst. 2 písm. b) se nesmí jednat o trvalou nebo pravidelnou činnost a tyto služby nesmějí souviset ani s obvyklými provozními náklady podniku, jako je tomu v případě běžného daňového poradenství, pravidelných právních služeb nebo běžné reklamy.
4. Intenzita podpory nesmí přesáhnout 50 % způsobilých nákladů.
ODDÍL 3
Podpora přístupu malých a středních podniků k financování
Článek 21
Podpora rizikového financování
1. Režimy podpory rizikového financování ve prospěch malých a středních podniků jsou slučitelné s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a jsou vyňaty z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Na úrovni finančních zprostředkovatelů může mít podpora rizikového financování určená nezávislým soukromým investorům jednu z následujících forem:
a)
kapitálová či kvazikapitálová investice nebo finanční dotace, z níž jsou přímo či nepřímo realizovány investice rizikového financování do způsobilých podniků;
b)
půjčky, z nichž jsou přímo či nepřímo realizovány investice rizikového financování do způsobilých podniků;
c)
záruky na pokrytí ztrát, jež plynou z investic rizikového financování realizovaných přímo či nepřímo do způsobilých podniků.
3. Na úrovni nezávislých soukromých investorů může mít podpora rizikového financování formy uvedené v odstavci 2 tohoto článku nebo formu daňových pobídek určených soukromým investorům, kteří jsou fyzickými osobami poskytujícími způsobilým podnikům přímo či nepřímo rizikové financování.
4. Na úrovni způsobilých podniků může mít podpora rizikového financování formu kapitálových či kvazikapitálových investic, půjček, záruk nebo jejich kombinace.
5. Způsobilé jsou podniky, jež jsou v době počáteční investice rizikového financování nekotovanými malými či středními podniky a splňují alespoň jednu z níže uvedených podmínek:
a)
nepůsobí na žádném trhu;
b)
působí na libovolném trhu po dobu kratší než sedm let od svého prvního komerčního prodeje;
c)
potřebují počáteční investici rizikového financování, která podle podnikatelského záměru zpracovaného pro účely vstupu na nový výrobkový nebo zeměpisný trh přesahuje 50 % jejich průměrného ročního obratu za předchozích pět let.
6. Podporu rizikového financování lze poskytnout též následným investicím, které jsou do způsobilých podniků realizovány, a to i po uplynutí sedmiletého období podle odst. 5 písm. b), jsou-li kumulativně splněny tyto podmínky:
a)
není překročena celková výše rizikového financování podle odstavce 9;
b)
možnost následných investic se předpokládala v původním podnikatelském záměru;
c)
podnik, do nějž je realizována následná investice, se nestal propojeným podnikem ve smyslu článku 3 odst. 3 přílohy I jiného podniku, u kterého se nejedná o finančního zprostředkovatele ani nezávislého soukromého investora, jenž rizikové financování v rámci daného opatření poskytuje, pokud tento nový subjekt nenaplňuje znaky definice malého nebo středního podniku.
7. V případě kapitálových a kvazikapitálových investic do způsobilých podniků lze opatřením v oblasti rizikového financování podpořit náhradní financování (náhradní kapitál) pouze v případě, je-li způsobilému podniku současně poskytnut i čerstvý kapitál, na nějž v jednotlivých kolech investování připadá nejméně 50 %.
8. U kapitálových a kvazikapitálových investic podle odst. 2 písm. a) lze pro účely řízení likvidity použít nejvýše 30 % z celkového kapitálového vkladu finančního zprostředkovatele a přislíbeného, avšak nesplaceného kapitálu.
9. Celková výše rizikového financování podle odstavce 4 nesmí v rámci libovolného opatření v oblasti rizikového financování přesáhnout 15 milionů EUR na způsobilý podnik.
10. Opatření v oblasti rizikového financování, která spočívají v kapitálových či kvazikapitálových investicích nebo v půjčkách pro způsobilé podniky, musí na úrovni finančních zprostředkovatelů nebo způsobilého podniku aktivovat dodatečné zdroje financování od nezávislých soukromých investorů, tak aby celkový podíl soukromé účasti dosahoval těchto minimálních prahových hodnot:
a)
10 % rizikového financování poskytnutého způsobilým podnikům předtím, než na trhu uskuteční první komerční prodej;
b)
40 % rizikového financování poskytnutého způsobilým podnikům uvedeným v odst. 5 písm. b) tohoto článku;
c)
60 % rizikového financování v případě investic, které jsou realizovány do způsobilých podniků uvedených v odst. 5 písm. c) tohoto článku, a v případě následných investic do způsobilých podniků po uplynutí sedmiletého období podle odst. 5 písm. b) tohoto článku.
11. Je-li opatření v oblasti rizikového financování realizováno prostřednictvím finančního zprostředkovatele, zaměřuje se na způsobilé podniky v různých fázích vývoje podle odstavce 10 a na úrovni způsobilých podniků neposkytuje účast soukromých investorů, finanční zprostředkovatel musí dosáhnout takového celkového podílu soukromé účasti, který odpovídá alespoň váženému průměru, který vychází z objemu jednotlivých investic v podkladovém portfoliu a odpovídá uplatnění minimálních podílů účasti na tyto investice podle odstavce 10.
12. Opatření v oblasti rizikového financování nesmí rozlišovat mezi finančními zprostředkovateli podle jejich místa usazení či sídla v určitém členském státě. Po finančních zprostředkovatelích může být požadováno, aby splnili určitá předem stanovená kritéria, která jsou objektivně odůvodněna povahou investic.
13. Opatření v oblasti rizikového financování musí splňovat tyto podmínky:
a)
provádí je jeden nebo více finančních zprostředkovatelů, s výjimkou daňových pobídek pro soukromé investory, které se týkají jejich přímých investic do způsobilých podniků;
b)
finanční zprostředkovatelé, investoři a správci fondů jsou vybráni prostřednictvím otevřeného, transparentního a nediskriminačního výběrového řízení, které je vedeno v souladu s použitelným právem Unie a vnitrostátními právními předpisy a jehož cílem je uzavřít odpovídající ujednání o sdílení rizik a odměny s tím, že - v případě investic, u nichž se nejedná o záruky - je asymetrickému sdílení zisku dávána přednost před stanovením horního limitu ztráty za účelem ochrany investice (Downside Protection);
c)
v případě asymetrického sdílení ztrát mezi veřejnými a soukromými investory musí být první ztráta převzatá veřejným investorem omezena na nejvýše 25 % celkové investice;
d)
v případě záruk podle odst. 2 písm. c) je míra zajištění omezena na 80 % a celkové ztráty převzaté členským státem jsou omezeny na nejvýše 25 % podkladového portfolia krytého zárukou. Bezúplatně lze poskytnout pouze záruku, která pokrývá očekávané ztráty z jí krytého podkladového portfolia. Vztahuje-li se záruka rovněž na neočekávané ztráty, je finanční zprostředkovatel povinen za tuto část záruky, která neočekávané ztráty pokrývá, zaplatit prémii v obvyklé tržní výši.
14. Opatření v oblasti rizikového financování musí zajistit, aby se rozhodování o financování orientovalo na zisk. Toho je dosaženo, pokud jsou splněny všechny tyto podmínky:
a)
finanční zprostředkovatelé musí být založeni podle použitelných právních předpisů;
b)
členský stát nebo subjekt odpovídající za realizaci opatření zajistí hloubkovou kontrolu, která ověří komerční solidnost investiční strategie pro účely realizace opatření v oblasti rizikového financování, včetně náležité strategie diverzifikace rizik, jejímž cílem je dosáhnout hospodářské životaschopnosti a efektivního rozsahu z hlediska objemu a zeměpisného pokrytí relevantního investičního portfolia;
c)
rizikové financování poskytnuté způsobilým podnikům musí vycházet z životaschopného podnikatelského záměru, který obsahuje podrobnosti o vývoji výrobku, tržeb a ziskovosti a předem dokládá finanční životaschopnost;
d)
pro jednotlivé kapitálové a kvazikapitálové investice je stanovena jasná a realistická výstupní strategie.
15. Finanční zprostředkovatelé musí být řízeni podle komerčních zásad. Tento požadavek se považuje za splněný, pokud finanční zprostředkovatel a - v závislosti na druhu opatření v oblasti rizikového financování - správce fondu splňují tyto podmínky:
a)
musí být ze zákona nebo na základě smlouvy povinni jednat s péčí řádného hospodáře a v dobré víře a vyhýbat se střetu zájmů; použijí se osvědčené postupy a regulatorní dohled;
b)
jejich odměna musí odpovídat tržním podmínkám. Má se za to, že je tento požadavek splněn, je-li správce nebo finanční zprostředkovatel vybrán prostřednictvím otevřeného, transparentního a nediskriminačního výběrového řízení podle objektivních kritérií, jimiž je hodnocena praxe, odborné znalosti a provozní a finanční způsobilost;
c)
jimi pobíraná odměna musí být vázána na výkon nebo se musejí podílet na části investičních rizik tím způsobem, že spoluinvestují vlastní zdroje, tak aby bylo zajištěno, že jsou jejich zájmy trvale sladěny se zájmy veřejného investora;
d)
musí vypracovat investiční strategii a kritéria a navrhnout harmonogram investic;
e)
investoři musí mít možnost být zastoupeni ve správních orgánech investičního fondu, např. v dozorčí radě nebo poradním výboru.
16. Opatření v oblasti rizikového financování, jímž jsou způsobilým podnikům poskytnuty záruky či půjčky, musí splňovat tyto podmínky:
a)
v důsledku opatření musí finanční zprostředkovatel realizovat investice, které by nebyly bez poskytnutí podpory realizovány nebo by byly realizovány v omezeném rozsahu či odlišným způsobem. Finanční zprostředkovatel musí být schopen prokázat, že provozuje mechanismus, který zajišťuje, aby veškeré výhody v podobě vyššího objemu financování, rizikovějších portfolií, méně přísných požadavků na zajištění, nižších prémií za záruky nebo nižších úrokových sazeb byly v co největším rozsahu postupovány konečným příjemcům;
b)
v případě půjček musí být při výpočtu maximální výše investic pro účely odstavce 9 zohledněna nominální výše půjčky;
c)
v případě záruk musí být při výpočtu maximální výše investic pro účely odstavce 9 zohledněna nominální výše podkladové půjčky. Záruka nesmí převýšit 80 % podkladové půjčky;
17. Členský stát může provádění opatření v oblasti rizikového financování uložit pověřenému subjektu.
18. Podpora rizikového financování určená malým a středním podnikům, které nesplňují podmínky odstavce 5, je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, jestliže
a)
na úrovni malých a středních podniků splňuje podmínky nařízení (EU) č. 1407/2013 a
b)
jsou splněny všechny podmínky tohoto článku, s výjimkou podmínek odstavců 5, 6, 9, 10 a 11 a
c)
opatření v oblasti rizikového financování, která spočívají v kapitálových či kvazikapitálových investicích nebo v půjčkách pro způsobilé podniky, musí na úrovni finančních zprostředkovatelů nebo malých a středních podniků aktivovat dodatečné zdroje financování od nezávislých soukromých investorů, tak aby celkový podíl soukromé účasti na rizikovém financování poskytnutém malým a středním podnikům dosahoval alespoň 60 %.
Článek 22
Podpora na zahájení činnosti
1. Režimy podpory na zahájení činnosti jsou slučitelné s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a jsou vyňaty z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Způsobilými podniky jsou nekotované malé podniky v době do pěti let od své registrace, které dosud nerozdělovaly zisk a nevznikly spojením podniků. Pokud jde o způsobilé podniky, které nepodléhají registraci, za počátek pětiletého období způsobilosti lze považovat okamžik, kdy podnik zahájil svou hospodářskou činnost, nebo kdy mu vznikla daňová povinnost z hospodářské činnosti.
3. Podpora na zahájení činnosti má podobu:
a)
půjček, jejichž úrokové sazby neodpovídají tržním podmínkám, jež jsou poskytnuty na dobu deseti let a jejichž nominální výše dosahuje maximálně 1 milionu EUR, nebo - v případě podniků usazených v podporovaných oblastech splňujících podmínky čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy - 1,5 milionu EUR, nebo - v případě podniků usazených v podporovaných oblastech splňujících podmínky čl. 107 odst. 3 písm. a) Smlouvy - 2 milionů EUR. V případě půjček s dobou splatnosti od pěti do deseti let lze tyto maximální částky upravit tím způsobem, že se výše uvedené částky vynásobí podílem deseti let a skutečné doby splatnosti půjčky. U půjček s dobou splatnosti kratší pěti let je maximální částka stejná jako u půjček s dobou splatnosti pěti let;
b)
záruk, jejichž prémie neodpovídají tržním podmínkám, jež jsou poskytnuty na dobu deseti let a u nichž dosahuje částka krytá zárukou maximálně 1,5 milionu EUR, nebo - v případě podniků usazených v podporovaných oblastech splňujících podmínky čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy - 2,25 milionu EUR, nebo - v případě podniků usazených v podporovaných oblastech splňujících podmínky čl. 107 odst. 3 písm. a) Smlouvy - 3 milionů EUR. V případě záruk s dobou platnosti od pěti do deseti let lze tuto maximální částku krytou zárukou upravit tím způsobem, že se výše uvedené částky vynásobí podílem deseti let a skutečné doby platnosti záruky. U záruk s dobou platnosti kratší pěti let je maximální částka krytá zárukou stejná jako u záruk s dobou platnosti pěti let. Záruka nesmí převýšit 80 % podkladové půjčky;
c)
dotace včetně kapitálových a kvazikapitálových investic, snížení úrokových sazeb a prémií za poskytnutí záruk, jejichž hrubý grantový ekvivalent činí nejvýše 0,4 milionu EUR, nebo - v případě podniků usazených v podporovaných oblastech splňujících podmínky čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy - 0,6 milionu EUR, nebo - v případě podniků usazených v podporovaných oblastech splňujících podmínky čl. 107 odst. 3 písm. a) Smlouvy - 0,8 milionu EUR.
4. Příjemci lze poskytnout podporu z více nástrojů uvedených v odstavci 3 tohoto článku za předpokladu, že podíl částky poskytnuté z jednoho nástroje, která se vypočte z maximální výše podpory přípustné za tento nástroj, je vzat jako základ k určení zbývajícího podílu maximální výše podpory přípustné za ostatní nástroje, z nichž je tato kombinovaná podpora poskytována.
5. V případě malých a inovativních podniků lze maximální částky uvedené v odstavci 3 zdvojnásobit.
Článek 23
Podpora určená alternativním obchodním platformám zaměřeným na malé a střední podniky
1. Podpora ve prospěch alternativních obchodních platforem zaměřených na malé a střední podniky je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Je-li provozovatelem platformy malý podnik, může mít opatření podpory podobu podpory na zahájení činnosti provozovatele platformy, přičemž v tomto případě se použijí podmínky článku 22.
Opatření podpory může mít podobu daňových pobídek pro nezávislé soukromé investory, kteří své investice v rámci rizikového financování realizované do podniků způsobilých podle článku 21 uskutečňují jakožto fyzické osoby prostřednictvím alternativní obchodní platformy.
Článek 24
Podpora na náklady spojené s výběrem vhodného investičního objektu
1. Podpora na náklady spojené s výběrem vhodného investičního objektu je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Způsobilé jsou náklady na počáteční přezkum a formální hloubkovou kontrolu, které provádějí správci finančních zprostředkovatelů nebo investoři s cílem nalézt podniky způsobilé podle článků 21 a 22.
3. Intenzita podpory nesmí přesáhnout 50 % způsobilých nákladů.
ODDÍL 4
Podpora výzkumu, vývoje a inovací
Článek 25
Podpora na výzkumné a vývojové projekty
1. Podpora na výzkumné a vývojové projekty je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Podpořená část výzkumného a vývojového projektu musí plně spadat do jedné či několika z těchto kategorií:
a)
základní výzkum;
b)
průmyslový výzkum;
c)
experimentální vývoj;
d)
studie proveditelnosti.
3. Způsobilé náklady na výzkumné a vývojové projekty musí být přiděleny na konkrétní kategorie výzkumu a vývoje a tvoří je:
a)
osobní náklady: výzkumní pracovníci, technici a ostatní podpůrný personál v rozsahu nezbytném pro účely projektu;
b)
náklady na nástroje a vybavení v rozsahu a po dobu, kdy jsou využívány pro účely projektu. Jestliže nejsou tyto nástroje a vybavení používány v rámci projektu po celou dobu své životnosti, jsou za způsobilé náklady považovány pouze odpisy za dobu trvání projektu vypočítané na základě všeobecně uznávaných účetních zásad;
c)
náklady na budovy a pozemky v rozsahu a po dobu, kdy jsou využívány pro účely projektu. U budov jsou způsobilými náklady pouze odpisy za dobu trvání projektu vypočítané na základě všeobecně uznávaných účetních zásad. V případě pozemků se za způsobilé náklady považují náklady na obchodní převod nebo skutečně vzniklé náklady na kapitál;
d)
náklady na smluvní výzkum, poznatky a patenty zakoupené nebo pořízené v rámci licence z vnějších zdrojů za obvyklých tržních podmínek a rovněž náklady na poradenské a rovnocenné služby využité výlučně pro účely projektu;
e)
dodatečné režijní a ostatní provozní náklady včetně nákladů na materiál, dodávky a podobné výrobky, které vznikly bezprostředně v důsledku projektu.
4. U studií proveditelnosti jsou způsobilé náklady na studii.
5. Intenzita podpory nesmí u žádného z příjemců přesáhnout:
a)
100 % způsobilých nákladů u základního výzkumu;
b)
50 % způsobilých nákladů u průmyslového výzkumu;
c)
25 % způsobilých nákladů u experimentálního vývoje;
d)
50 % způsobilých nákladů na studie proveditelnosti.
6. Intenzitu podpory průmyslového výzkumu a experimentálního vývoje lze zvýšit až na 80 % způsobilých nákladů takto:
a)
o 10 procentních bodů u středních podniků a o 20 procentních bodů u malých podniků;
b)
o 15 procentních bodů, je-li splněna jedna z těchto podmínek:
i)
projekt zahrnuje účinnou spolupráci:
-
mezi podniky, z nichž alespoň jeden je malým nebo středním podnikem, nebo k této spolupráci dochází alespoň ve dvou členských státech nebo v členském státě a v státě, který je smluvní stranou Dohody o EHP, a jednotlivý podnik nehradí více než 70 % způsobilých nákladů, nebo
-
mezi podnikem a jednou nebo více organizacemi pro výzkum a šíření znalostí, jestliže tato organizace nese alespoň 10 % způsobilých nákladů a má právo zveřejňovat výsledky vlastního výzkumu,
ii)
výsledky projektu jsou veřejně šířeny prostřednictvím konferencí, publikací, zdrojů s otevřeným přístupem nebo prostřednictvím volného softwaru nebo softwaru s otevřeným zdrojovým kódem.
7. Intenzitu podpory na studie proveditelnosti lze u středních podniků zvýšit o 10 procentních bodů a u malých podniků o 20 procentních bodů.
Článek 26
Investiční podpora na výzkumnou infrastrukturu
1. Podpora na výstavbu nebo modernizaci výzkumné infrastruktury, která vykonává hospodářské činnosti, je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Jestliže výzkumná infrastruktura vykonává hospodářské i nehospodářské činnosti, musí být příslušné financování, náklady a výnosy jednotlivých druhů činností účtovány odděleně na základě důsledně uplatňovaných a objektivně zdůvodnitelných zásad nákladového účetnictví.
3. Cena účtovaná za provoz nebo užívání infrastruktury musí odpovídat ceně tržní.
4. Přístup k infrastruktuře musí být umožněn více uživatelům za transparentních a nediskriminačních podmínek. Podniky, které financovaly alespoň 10 % investičních nákladů na infrastrukturu, mohou získat přednostní přístup se zvýhodněnými podmínkami. Tento přístup musí být přiměřený příspěvku daného podniku na investiční náklady a tyto podmínky musí být zveřejněny, aby nedocházelo k nadměrné kompenzaci.
5. Způsobilými náklady jsou náklady na investice do nehmotného a hmotného majetku.
6. Intenzita podpory nesmí přesáhnout 50 % způsobilých nákladů.
7. V případě výzkumné infrastruktury, která dostává příspěvky z veřejných zdrojů na své hospodářské i nehospodářské činnosti, musí členské státy zavést mechanismus monitorování a zpětného vymáhání podpory, tak aby v důsledku navýšení v podílu hospodářských činností oproti stavu, který se předpokládal v době poskytnutí podpory, nedocházelo k překročení použitelné intenzity podpory.
Článek 27
Podpora určená inovačním klastrům
1. Podpora určená inovačním klastrům je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Podpora určená inovačním klastrům se poskytuje výhradně právnické osobě, která inovační klastr provozuje (klastrová organizace).
3. Přístup do provozoven klastru a k jeho zařízení a činnostem musí být umožněn více uživatelům za transparentních a nediskriminačních podmínek. Podniky, které financovaly alespoň 10 % investičních nákladů na inovační klastr, mohou získat přednostní přístup se zvýhodněnými podmínkami. Tento přístup musí být přiměřený příspěvku daného podniku na investiční náklady a tyto podmínky musí být zveřejněny, aby nedocházelo k nadměrné kompenzaci.
4. Poplatky účtované za využívání zařízení daného klastru a podílení se na jeho činnostech musí odpovídat tržní ceně nebo odrážet příslušné náklady klastru.
5. Na výstavbu či modernizaci inovačních klastrů lze poskytnout investiční podporu. Způsobilými náklady jsou náklady na investice do nehmotného a hmotného majetku.
6. Intenzita investiční podpory určené inovačním klastrům nesmí přesáhnout 50 % způsobilých nákladů. V případě inovačních klastrů, které se nacházejí v podporovaných oblastech splňujících podmínky čl. 107 odst. 3 písm. a) Smlouvy, lze intenzitu podpory navýšit o 15 procentních bodů a v případě inovačních klastrů, které se nacházejí v podporovaných oblastech splňujících podmínky čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy, o 5 procentních bodů.
7. Na provoz inovačních klastrů lze poskytnout provozní podporu. Doba poskytování podpory nesmí přesáhnout deset let.
8. Způsobilými náklady v případě provozní podpory určené inovačním klastrům jsou osobní a správní náklady (včetně režijních) související s těmito činnostmi:
a)
řízení a provoz klastru s cílem usnadnit spolupráci, sdílení informací a poskytování nebo zprostředkování specializovaných a personalizovaných služeb pro podporu podnikání,
b)
marketing klastru s cílem zvýšit účast nových podniků nebo organizací a zviditelnění,
c)
správa zařízení klastru; organizace vzdělávacích programů, seminářů a konferencí na podporu výměny znalostí a vytváření sítí a nadnárodní spolupráce.
9. V případě provozní podpory nesmí intenzita podpory přesáhnout 50 % celkových způsobilých nákladů za období, kdy je podpora poskytována.
Článek 28
Podpora na inovace určená malým a středním podnikům
1. Podpora na inovace určená malým a středním podnikům je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Způsobilé jsou tyto náklady:
a)
náklady na získání, uznání a obranu patentů a dalších nehmotných aktiv;
b)
náklady na vyslání vysoce kvalifikovaných pracovníků z organizace pro výzkum a šíření znalostí nebo velkého podniku, kteří u příjemce podpory pracují na činnostech v oblasti výzkumu, vývoje a inovací v nově vytvořené funkci, avšak nenahrazují jiné pracovníky;
c)
náklady na poradenské a podpůrné služby v oblasti inovací.
3. Intenzita podpory nesmí přesáhnout 50 % způsobilých nákladů.
4. Pouze v případě podpory na poradenské a podpůrné služby v oblasti inovací lze intenzitu podpory zvýšit až na 100 % způsobilých nákladů za předpokladu, že celková výše podpory na tyto poradenské a podpůrné služby poskytnutá v kterémkoli období tří let nepřesáhne 200 000 EUR na jeden podnik.
Článek 29
Podpora na inovace postupů a organizační inovace
1. Podpora na inovace postupů a organizační inovace je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Podpora určená velkým podnikům je slučitelná pouze tehdy, pokud tyto podniky v podporované činnosti účinně spolupracují s malými a středními podniky, přičemž spolupracujícím malým a středním podnikům musí vzniknout nejméně 30 % z celkových způsobilých nákladů.
3. Způsobilé jsou tyto náklady:
a)
osobní náklady;
b)
náklady na nástroje, vybavení, budovy a pozemky v rozsahu a za období, kdy jsou využívány pro projekt;
c)
náklady na smluvní výzkum, poznatky a patenty, které byly zakoupeny nebo na něž byla pořízena licence od vnějších zdrojů za obvyklých tržních podmínek;
d)
dodatečné režijní a ostatní provozní náklady včetně nákladů na materiál, dodávky a podobné výrobky, které vznikly přímo v důsledku provádění projektu.
4. Intenzita podpory nesmí přesáhnout 15 % způsobilých nákladů u velkých podniků a 50 % způsobilých nákladů u malých a středních podniků.
Článek 30
Podpora výzkumu a vývoje v odvětví rybolovu a akvakultury
1. Podpora výzkumu a vývoje v odvětví rybolovu a akvakultury je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Podporovaný projekt je předmětem zájmu všech podniků v příslušném konkrétním odvětví nebo pododvětví.
3. Přede dnem zahájení podporovaného projektu musí být na internetu zveřejněny tyto informace:
a)
skutečnost, že podporovaný projekt proběhne;
b)
jaké jsou cíle podporovaného projektu;
c)
přibližné datum, k němuž budou zveřejněny očekávané výsledky podporovaného projektu, a místo jejich zveřejnění na internetu;
d)
odkaz na to, že výsledky podporovaného projektu budou zdarma k dispozici všem podnikům činným v příslušném konkrétním odvětví nebo pododvětví.
4. Výsledky podporovaného projektu musí být zveřejněny na internetu ode dne ukončení podporovaného projektu nebo ode dne, kdy byly informace o těchto výsledcích dány k dispozici členům určité organizace, podle toho, která událost nastane dříve. Výsledky musí být na internetu zpřístupněny po dobu nejméně pěti let ode dne ukončení podporovaného projektu.
5. Podpora musí být poskytnuta přímo organizaci, jež se zabývá výzkumem a šířením poznatků, s tím, že její součástí není přímá podpora na nevýzkumné činnosti ve prospěch podniku, který vyrábí, zpracovává nebo uvádí na trh produkty rybolovu či akvakultury.
6. Způsobilé jsou náklady uvedené v čl. 25 odst. 3.
7. Intenzita podpory nesmí přesáhnout 100 % způsobilých nákladů.
ODDÍL 5
Podpora na vzdělávání
Článek 31
Podpora na vzdělávání
1. Podpora na vzdělávání je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Podpora nesmí být poskytnuta na vzdělávání, které podnik organizuje za účelem, aby dodržel závazné vnitrostátní normy vzdělávání.
3. Způsobilé jsou tyto náklady:
a)
osobní náklady školitelů za hodiny, během kterých se školitelé účastní vzdělávání;
b)
provozní náklady školitelů a školených osob přímo spojené s projektem vzdělávání, např. cestovní výdaje, výdaje na materiál a vybavení přímo spojené s projektem, odpisy nástrojů a vybavení v rozsahu, který připadá na jejich výlučné používání pro projekt vzdělávání. Náklady na ubytování způsobilé nejsou, s výjimkou minimálních nezbytných nákladů na ubytování školených osob, jedná-li se o pracovníky se zdravotním postižením;
c)
náklady na poradenské služby týkající se projektu vzdělávání;
d)
osobní náklady školených osob a obecné nepřímé náklady (správní náklady, nájemné, režijní náklady) připadající na hodiny, během nichž se školené osoby účastní vzdělávání.
4. Intenzita podpory nesmí přesáhnout 50 % způsobilých nákladů. Lze ji navýšit až na 70 % způsobilých nákladů takto:
a)
o 10 procentních bodů, je-li vzdělávání poskytováno pracovníkům se zdravotním postižením nebo znevýhodněným pracovníkům;
b)
o 10 procentních bodů, je-li podpora poskytnuta středním podnikům, a o 20 procentních bodů, je-li podpora poskytnuta malým podnikům.
5. Pokud se podpora poskytuje v odvětví námořní dopravy, lze intenzitu podpory zvýšit na 100 % způsobilých nákladů, jsou-li splněny tyto podmínky:
a)
školené osoby nejsou aktivními členy posádky, ale jsou na palubě nadpočetné, a
b)
školení se provádí na palubě lodí zapsaných v registrech Unie.
ODDÍL 6
Podpora pro znevýhodněné pracovníky a pracovníky se zdravotním postižením
Článek 32
Podpora na nábor znevýhodněných pracovníků v podobě subvencování mzdových nákladů
1. Režimy podpory na nábor znevýhodněných pracovníků je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Způsobilé jsou mzdové náklady za dobu nejvýše dvanácti měsíců od náboru znevýhodněného pracovníka. Jedná-li se u příslušného pracovníka o pracovníka vážně znevýhodněného, jsou způsobilé mzdové náklady za období nepřesahující 24 měsíců po jeho náboru.
3. Jestliže nábor nepředstavuje čisté zvýšení počtu zaměstnanců dotyčného podniku ve srovnání s průměrem za předcházejících dvanáct měsíců, pak důvodem uvolnění dotyčného pracovního místa nebo dotyčných pracovních míst musí být dobrovolný odchod, tělesné postižení, odchod do důchodu z důvodu věku, dobrovolné zkrácení pracovní doby nebo oprávněné propuštění pro porušení pracovních povinností, nikoli však snižování počtu pracovníků.
4. S výjimkou oprávněného propuštění pro porušení pracovních povinností musí mít znevýhodnění pracovníci nárok na nepřetržité zaměstnání alespoň po dobu odpovídající příslušným vnitrostátním právním předpisům nebo kolektivním dohodám, kterými se pracovní smlouvy řídí.
5. Pokud je doba zaměstnání kratší než 12 měsíců, popřípadě 24 měsíců v případě vážně znevýhodněných pracovníků, podpora se poměrně sníží.
6. Intenzita podpory nesmí přesáhnout 50 % způsobilých nákladů.
Článek 33
Podpora na zaměstnávání pracovníků se zdravotním postižením v podobě subvencování mzdových nákladů
1. Podpora na zaměstnávání pracovníků se zdravotním postižením je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Způsobilé jsou mzdové náklady za období, během něhož je pracovník se zdravotním postižením zaměstnáván.
3. Jestliže nábor nepředstavuje čisté zvýšení počtu zaměstnanců dotyčného podniku ve srovnání s průměrem za předcházejících dvanáct měsíců, pak důvodem uvolnění dotyčného pracovního místa nebo dotyčných pracovních míst musí být dobrovolný odchod, tělesné postižení, odchod do důchodu z důvodu věku, dobrovolné zkrácení pracovní doby nebo oprávněné propuštění pro porušení pracovních povinností, nikoli však snižování počtu pracovníků.
4. S výjimkou oprávněného propuštění pro porušení pracovních povinností musí mít pracovníci se zdravotním postižením nárok na nepřetržité zaměstnání alespoň po dobu odpovídající příslušným vnitrostátním právním předpisům nebo kolektivním dohodám, které jsou pro podnik právně závazné a jimiž se pracovní smlouvy řídí.
5. Intenzita podpory nesmí přesáhnout 75 % způsobilých nákladů.
Článek 34
Podpora na úhradu dodatečných nákladů na zaměstnávání pracovníků se zdravotním postižením
1. Podpora na úhradu dodatečných nákladů na zaměstnávání pracovníků se zdravotním postižením je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Způsobilé jsou tyto náklady:
a)
náklady na přizpůsobení provozovny;
b)
náklady na zaměstnance odpovídající rozsahu doby, která připadá výhradně na asistenci pracovníkům se zdravotním postižením, a náklady na školení těchto zaměstnanců, kteří mají pracovníkům se zdravotním postižením asistovat;
c)
náklady na přizpůsobení či pořízení vybavení nebo náklady na pořízení a ověření počítačového programového vybavení, které mají používat pracovníci se zdravotním postižením, včetně přizpůsobených a pomocných technologických zařízení, které jdou nad rámec nákladů, jež by příjemci vznikly, pokud by zaměstnával pracovníky, kteří nemají zdravotní postižení;
d)
náklady přímo spojené s dopravou pracovníků se zdravotním postižením na místo výkonu práce a činností s prací souvisejících;
e)
mzdové náklady připadající na hodiny, jež pracovník se zdravotním postižením stráví na rehabilitaci;
f)
jestliže příjemce poskytuje chráněné zaměstnání, jsou způsobilé náklady na výstavbu, vestavbu nebo modernizaci výrobních jednotek dotyčného podniku a dále všechny správní a dopravní náklady, které ze zaměstnávání pracovníků se zdravotním postižením přímo vyplývají.
3. Intenzita podpory nesmí přesáhnout 100 % způsobilých nákladů.
Článek 35
Podpora na úhradu nákladů na asistenci poskytovanou znevýhodněným pracovníkům
1. Podpora na náhradu nákladů na asistenci poskytovanou znevýhodněným pracovníkům je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Způsobilými náklady jsou náklady na:
a)
zaměstnávání pracovníků výhradně na tu část pracovní doby, kterou věnují asistenci znevýhodněným pracovníkům, za období nepřesahující dvanáct měsíců po přijetí znevýhodněného pracovníka nebo za období nepřesahující 24 měsíců po přijetí pracovníka vážně znevýhodněného;
b)
náklady na školení zaměstnanců, kteří mají znevýhodněným pracovníkům asistovat.
3. Poskytovaná asistence spočívá v opatřeních na podporu samostatnosti znevýhodněného pracovníka a jeho přizpůsobení se pracovnímu prostředí, v pomoci pracovníkovi v rámci sociálních procesů i administrativních postupů a v usnadnění komunikace se zaměstnavatelem a ve zvládání konfliktů.
4. Intenzita podpory nesmí přesáhnout 50 % způsobilých nákladů.
ODDÍL 7
Podpora na ochranu životního prostředí
Článek 36
Investiční podpora, která podnikům umožní řídit se přísnějšími environmentálními normami, než jsou normy Unie, nebo zvyšovat ochranu životního prostředí v případě, že norma Unie neexistuje
1. Investiční podpora, která podnikům umožní řídit se přísnějšími environmentálními normami, než jsou normy Unie, nebo zvyšovat ochranu životního prostředí v případě, že norma Unie neexistuje, je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Investice musí splňovat jednu z těchto podmínek:
a)
investice příjemci umožňuje, aby v rámci svých činností, bez ohledu na existenci závazných vnitrostátních norem, které jsou přísnější než normy Unie, plnil přísnější požadavky, než vyžadují platné normy Unie, a tím zvyšoval ochranu životního prostředí;
b)
investice příjemci umožňuje, aby v rámci svých činností zvyšoval ochranu životního prostředí v případě, že norma Unie neexistuje.
3. Podporu nelze poskytnout v případě, má-li být realizací investic dosaženo toho, aby podniky splnily normy Unie, které již byly schváleny, ale dosud nenabyly účinnosti.
4. Odchylně od odstavce 3 může být podpora poskytnuta na
a)
pořízení nových dopravních prostředků pro dopravu po silnici, železnici, vnitrozemských vodních cestách a moři, které splňují schválené normy Unie, pokud k pořízení dojde předtím, než tyto normy nabydou účinnosti, a pokud se tyto nové normy poté, co se stanou závaznými, nepoužijí na dopravní prostředky již zakoupené před tímto datem;
b)
dodatečné montáže zařízení do stávajících dopravních prostředků pro dopravu po silnici, železnici, vnitrozemských vodních cestách a moři, pokud v okamžiku uvedení těchto dopravních prostředků do provozu nebyly normy Unie dosud účinné a pokud se tyto nové normy poté, co se stanou závaznými, nepoužijí na tyto dopravní prostředky se zpětnou účinností.
5. Způsobilé náklady jsou dodatečné investiční náklady nezbytné k tomu, aby bylo možné řídit se přísnějšími normami, než jsou použitelné normy Unie, nebo zvýšit ochranu životního prostředí v případě, že norma Unie neexistuje. Způsobilé náklady se určují takto:
a)
pokud lze náklady na investici do ochrany životního prostředí identifikovat v celkových investičních nákladech jako samostatnou investici, jsou způsobilými náklady tyto náklady spojené s ochranou životního prostředí;
b)
ve všech ostatních případech se náklady na investici do ochrany životního prostředí určují na základě srovnání s podobnou investicí, která je méně šetrná k životnímu prostředí a která by byla pravděpodobně realizována, kdyby nedošlo k poskytnutí podpory. Rozdíl mezi náklady na obě investice představuje náklady na ochranu životního prostředí a odpovídá způsobilým nákladům.
Náklady, které nejsou přímo spojeny s dosažením vyšší úrovně ochrany životního prostředí, způsobilé nejsou
6. Intenzita podpory nesmí přesáhnout 40 % způsobilých nákladů.
7. Intenzitu podpory lze zvýšit o 10 procentních bodů v případě podpory poskytnuté středním podnikům a o 20 procentních bodů v případě podpory poskytnuté malým podnikům.
8. V případě investic, které jsou realizovány v podporovaných oblastech splňujících podmínky čl. 107 odst. 3 písm. a) Smlouvy, lze intenzitu podpory navýšit o 15 procentních bodů a v případě investic, které jsou realizovány v podporovaných oblastech splňujících podmínky čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy, o 5 procentních bodů.
Článek 37
Investiční podpora na včasné přizpůsobení se budoucím normám Unie
1. Podpora, jež povzbuzuje podniky, aby splnily nové normy Unie, které zvyšují ochranu životního prostředí a které dosud nenabyly účinnosti, je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Normy Unie musí být schváleny a investice musí být realizována a dokončena nejméně jeden rok přede dnem, kdy příslušná norma nabyla účinnosti.
3. Způsobilými náklady jsou dodatečné investiční náklady nezbytné k tomu, aby bylo možné řídit se přísnějšími normami, než jsou použitelné normy Unie. Způsobilé náklady se určují takto:
a)
pokud lze náklady na investici do ochrany životního prostředí identifikovat v celkových investičních nákladech jako samostatnou investici, jsou způsobilými náklady tyto náklady spojené s ochranou životního prostředí;
b)
ve všech ostatních případech se náklady na investici do ochrany životního prostředí určují na základě srovnání s podobnou investicí, která je méně šetrná k životnímu prostředí a která by byla pravděpodobně realizována, kdyby nedošlo k poskytnutí podpory. Rozdíl mezi náklady na obě investice vymezuje náklady související s ochranou životního prostředí a představuje způsobilé náklady.
Náklady, které nejsou přímo spojeny s dosažením vyšší úrovně ochrany životního prostředí, způsobilé nejsou
4. Intenzita podpory nesmí přesáhnout:
a)
20 % způsobilých nákladů u malých podniků, 15 % způsobilých nákladů u středních podniků a 10 % způsobilých nákladů u velkých podniků, pokud je investice realizována a ukončena více než tři roky přede dnem, kdy nová norma Unie nabývá účinnosti;
b)
15 % způsobilých nákladů u malých podniků, 10 % způsobilých nákladů u středních podniků a 5 % způsobilých nákladů u velkých podniků, pokud je investice realizována a ukončena v rozmezí jednoho až tří let přede dnem, kdy nová norma Unie nabývá účinnosti.
5. V případě investic, které jsou realizovány v podporovaných oblastech splňujících podmínky čl. 107 odst. 3 písm. a) Smlouvy, lze intenzitu podpory navýšit o 15 procentních bodů a v případě investic, které jsou realizovány v podporovaných oblastech splňujících podmínky čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy, o 5 procentních bodů.
Článek 38
Investiční podpora na opatření ke zvýšení energetické účinnosti
1. Investiční podpora, která podnikům umožňuje zvýšit energetickou účinnost, je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Podpora se podle tohoto článku nesmí poskytnout v případě, provádí-li se zlepšení za tím účelem, aby podniky splnily normy Unie, které již byly schváleny, ale dosud nenabyly účinnosti.
3. Způsobilými náklady jsou dodatečné investiční náklady nezbytné k dosažení vyšší úrovně energetické účinnosti. Způsobilé náklady se určují takto:
a)
lze-li náklady na investici do energetické účinnosti identifikovat v celkových investičních nákladech jako samostatnou investici, jsou způsobilé tyto náklady související s energetickou účinností;
b)
ve všech ostatních případech se náklady na investici do energetické účinnosti určují na základě srovnání s podobnou investicí, která nedosahuje stejné energetické účinnosti a která by byla pravděpodobně realizována bez poskytnutí podpory. Rozdíl mezi náklady na obě investice vymezuje náklady související s energetickou účinností a představuje způsobilé náklady.
Náklady, které nejsou přímo spojeny s dosažením vyšší úrovně energetické účinnosti, způsobilé nejsou.
4. Intenzita podpory nesmí přesáhnout 30 % způsobilých nákladů.
5. Intenzitu podpory lze navýšit o 20 procentních bodů v případě podpory poskytnuté malým podnikům a o 10 procentních bodů v případě podpory poskytnuté středním podnikům.
6. V případě investic, které jsou realizovány v podporovaných oblastech splňujících podmínky čl. 107 odst. 3 písm. a) Smlouvy, lze intenzitu podpory navýšit o 15 procentních bodů a v případě investic, které jsou realizovány v podporovaných oblastech splňujících podmínky čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy, o 5 procentních bodů.
Článek 39
Investiční podpora na projekty ke zvýšení energetické účinnosti budov
1. Investiční podpora na projekty ke zvýšení energetické účinnosti budov je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. K získání podpory podle tohoto článku jsou způsobilé projekty ke zvýšení energetické účinnosti budov.
3. Způsobilými náklady jsou celkové náklady na projekt ke zvýšení energetické účinnosti.
4. Podpora se poskytuje v podobě finanční dotace, kapitálové investice, záruky nebo půjčky a je určena fondu energetické účinnosti nebo jinému finančnímu zprostředkovateli, kteří ji v plné výši předají dále konečným příjemcům, tj. vlastníkům nebo nájemníkům budov.
5. Podpora poskytnutá prostřednictvím fondu energetické účinnosti nebo jiného finančního zprostředkovatele na projekty ke zvýšení energetické účinnosti může mít podobu půjček nebo záruk. Nominální hodnota půjčky nebo částka, která je zajištěna zárukou, nesmí na úrovni konečných příjemců přesáhnout 10 milionů EUR na projekt. Záruka by neměla převýšit 80 % podkladové půjčky.
6. Částka, kterou vlastníci budov splácejí fondu energetické účinnosti nebo jinému finančnímu zprostředkovateli, nesmí být nižší než nominální hodnota půjčky.
7. Podpora na zvýšení energetické účinnosti musí aktivovat dodatečné investice od soukromých investorů, jejichž výše musí dosahovat alespoň 30 % z celkových finančních prostředků poskytnutých na daný projekt. Poskytuje-li podporu fond energetické účinnosti, lze soukromé investice aktivovat na úrovni tohoto fondu nebo projektů ke zvýšení energetické účinnosti s cílem dosáhnout celkového podílu soukromých investic ve výši nejméně 30 % z celkových finančních prostředků poskytnutých na daný projekt.
8. Pro účely poskytování podpory ke zvýšení energetické účinnosti mohou členské státy zřídit fondy energetické účinnosti nebo využít finančních zprostředkovatelů. Musí být splněny tyto podmínky:
a)
správci finančního zprostředkovatele a správci fondu energetické účinnosti musí být vybráni prostřednictvím otevřeného, transparentního a nediskriminačního výběrového řízení v souladu s použitelným právem Unie a vnitrostátními právními předpisy. Zejména nesmí být mezi těmito subjekty rozlišováno podle jejich místa usazení či sídla v určitém členském státě. Po finančních zprostředkovatelích a správcích fondů energetické účinnosti může být požadováno, aby splnili určitá předem stanovená kritéria, která jsou objektivně odůvodněna povahou investic;
b)
nezávislí soukromí investoři musí být vybráni prostřednictvím otevřeného, transparentního a nediskriminačního výběrového řízení, které je vedeno v souladu s použitelným právem Unie a vnitrostátními právními předpisy a jehož cílem je uzavřít pro jiné investice, než jsou záruky, odpovídající ujednání o sdílení rizik a odměny s tím, že asymetrickému sdílení zisku je dávána přednost před stanovením horního limitu ztráty za účelem ochrany investice (Downside Protection). Nejsou-li soukromí investoři vybráni prostřednictvím takovéhoto řízení, musí přiměřenou míru rentability (fair rate of return) investic soukromých investorů určit nezávislý znalec vybraný prostřednictvím otevřeného, transparentního a nediskriminačního výběrového řízení;
c)
v případě asymetrického sdílení ztrát mezi veřejnými a soukromými investory musí být první ztráta převzatá veřejným investorem omezena na nejvýše 25 % celkové investice;
d)
v případě záruk je míra zajištění omezena na 80 % a celkové ztráty převzaté členským státem jsou omezeny na nejvýše 25 % podkladového portfolia krytého zárukou. Bezúplatně lze poskytnout pouze záruku, která pokrývá očekávané ztráty z jí krytého podkladového portfolia. Vztahuje-li se záruka rovněž na neočekávané ztráty, je finanční zprostředkovatel povinen za tuto část záruky, která neočekávané ztráty pokrývá, zaplatit prémii v obvyklé tržní výši.
e)
investoři musí mít možnost být zastoupeni ve správních orgánech fondu energetické účinnosti nebo finančního zprostředkovatele, např. v dozorčí radě nebo poradním výboru;
f)
fond energetické účinnosti nebo finanční zprostředkovatel musí být založen podle použitelných právních předpisů a členské státy zajistí hloubkovou kontrolu, která ověří komerční solidnost investiční strategie pro účely realizace opatření podpory ke zvýšení energetické účinnosti.
9. Finanční zprostředkovatelé, včetně fondů energetické účinnosti musí být spravovány podle komerčních zásad a jejich rozhodování o financování musí být orientováno na zisk. Takový stav se předpokládá, jestliže finanční zprostředkovatel, a případně správci fondu energetické účinnosti splňují tyto podmínky:
a)
jsou ze zákona nebo na základě smlouvy povinni jednat s péčí řádného hospodáře a v dobré víře a vyhýbat se střetu zájmů; použijí se osvědčené postupy a regulatorní dohled;
b)
jejich odměna odpovídá tržním podmínkám. Má se za to, že je tento požadavek splněn, je-li správce vybrán prostřednictvím otevřeného, transparentního a nediskriminačního výběrového řízení podle objektivních kritérií, jimiž je hodnocena praxe, odborné znalosti a provozní a finanční způsobilost;
c)
jimi pobíraná odměna musí být vázána na výkon nebo se musejí podílet na části investičních rizik tím způsobem, že spoluinvestují vlastní zdroje, tak aby bylo zajištěno, že jsou jejich zájmy trvale sladěny se zájmy veřejného investora;
d)
musí vypracovat investiční strategii a kritéria a navrhnout harmonogram investic do projektů ke zvýšení energetické účinnosti, které předem dokládají finanční životaschopnost investic a jejich očekávaný dopad na energetickou účinnost;
e)
pro veřejné prostředky investované do fondu energetické účinnosti nebo poskytnuté finančnímu zprostředkovateli musí být stanovena jasná a realistická výstupní strategie, která umožní, aby do projektů ke zvýšení energetické účinnosti investoval trh, až k tomu bude připraven.
10. Výjimka z oznamovací povinnosti podle tohoto článku se nevztahuje na zvýšení energetické účinnosti provedená za tím účelem, aby příjemce splnil již schválené normy Unie.
Článek 40
Investiční podpora na vysoce účinnou kombinovanou výrobu tepla a elektrické energie
1. Investiční podpora na vysoce účinnou kombinovanou výrobu tepla a elektrické energie je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Investiční podporu lze poskytnout pouze na nově instalované nebo modernizované kapacity.
3. Nová kogenerační jednotka musí ve srovnání s oddělenou výrobou tepla a elektřiny dosahovat celkově úspor primární energie stanovených ve směrnici Evropského parlamentu a Rady 2012/27/EU ze dne 25. října 2012 o energetické účinnosti, o změně směrnic 2009/125/ES a 2010/30/EU a o zrušení směrnic 2004/8/ES a 2006/32/ES (56). Vylepšení stávající kogenerační jednotky nebo přebudování stávající jednotky na výrobu energie na kogenerační jednotku musí ve srovnání s původní situací přinést úsporu primární energie.
4. Způsobilými náklady jsou dodatečné náklady na investice do vybavení potřebného k tomu, aby mohlo být zařízení provozováno jako zařízení pro vysoce účinnou kombinovanou výrobu tepla a elektřiny, a to ve srovnání s běžným zařízením na výrobu elektřiny nebo tepla se stejnou kapacitou, nebo dodatečné náklady na investice určené k tomu, aby bylo zařízení, které již splňuje limit vysoké energetické účinnosti, modernizováno na vyšší stupeň této účinnosti.
5. Intenzita podpory nesmí přesáhnout 45 % způsobilých nákladů. Intenzitu podpory lze navýšit o 20 procentních bodů v případě podpory poskytnuté malým podnikům a o 10 procentních bodů v případě podpory poskytnuté středním podnikům.
6. V případě investic, které jsou realizovány v podporovaných oblastech splňujících podmínky čl. 107 odst. 3 písm. a) Smlouvy, lze intenzitu podpory navýšit o 15 procentních bodů a v případě investic, které jsou realizovány v podporovaných oblastech splňujících podmínky čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy, o 5 procentních bodů.
Článek 41
Investiční podpora energie z obnovitelných zdrojů
1. Investiční podpora energie z obnovitelných zdrojů je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Investiční podpora na výrobu biopaliv je vyňata z oznamovací povinnosti pouze v míře, v níž jsou investice, na které se podpora poskytuje, používány na výrobu udržitelných biopaliv, přičemž se nejedná o biopaliva z potravinářských plodin. Investiční podpora na přeměnu stávajících elektráren na biopaliva z potravinářských plodin v elektrárny na vyspělá biopaliva je však na základě tohoto článku vyňata za předpokladu, že se výroba z potravinářských plodin sníží v rozsahu, který odpovídá nové kapacitě.
3. Podpora nesmí být poskytnuta na biopaliva, na něž se vztahují povinné dodávky nebo povinné přimíchávání.
4. Podpora se nesmí poskytnout ve prospěch vodních elektráren, které nesplňují podmínky vyplývající ze směrnice Evropského parlamentu a Rady 2000/60/ES.
5. Investiční podporu lze poskytnout pouze na nová zařízení. Podpora nesmí být poskytnuta ani vyplacena poté, co zařízení zahájilo provoz, nesmí být závislá na výkonu.
6. Způsobilými náklady jsou dodatečné investiční náklady nezbytné k podpoře výroby energie z obnovitelných zdrojů. Způsobilé náklady se určují takto:
a)
lze-li náklady na investici do výroby energie z obnovitelných zdrojů identifikovat v celkových investičních nákladech jako samostatnou investici, například jako snadno identifikovatelnou doplňkovou složku stávajícího zařízení, jsou způsobilé tyto náklady související s energií z obnovitelných zdrojů;
b)
lze-li náklady na investici do výroby energie z obnovitelných zdrojů určit na základě srovnání s podobnou investicí, která je méně šetrná k životnímu prostředí a která by byla pravděpodobně realizována, kdyby nedošlo k poskytnutí podpory, tento rozdíl mezi náklady na obě investice vymezuje náklady související s výrobou energie z obnovitelných zdrojů a představuje způsobilé náklady;
c)
v případě některých malých zařízení, u nichž nelze investici, která je méně šetrná k životnímu prostředí, identifikovat, protože tak malé elektrárny neexistují, způsobilé náklady představují celkové investiční náklady vynaložené na dosažení vyšší úrovně ochrany životního prostředí.
Náklady, které nejsou přímo spojeny s dosažením vyšší úrovně ochrany životního prostředí, způsobilé nejsou.
7. Intenzita podpory nesmí přesáhnout:
a)
45 % způsobilých nákladů, jsou-li způsobilé náklady vypočítávány na základě odst. 6 písm. a) nebo odst. 6 písm. b);
b)
30 % způsobilých nákladů, jsou-li způsobilé náklady vypočítávány na základě odst. 6 písm. c).
8. Intenzitu podpory lze navýšit o 20 procentních bodů v případě podpory poskytnuté malým podnikům a o 10 procentních bodů v případě podpory poskytnuté středním podnikům.
9. V případě investic, které jsou realizovány v podporovaných oblastech splňujících podmínky čl. 107 odst. 3 písm. a) Smlouvy, lze intenzitu podpory navýšit o 15 procentních bodů a v případě investic, které jsou realizovány v podporovaných oblastech splňujících podmínky čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy, o 5 procentních bodů.
10. Je-li podpora poskytována na základě jednoznačných, transparentních a nediskriminačních kritérií v soutěžním nabídkovém řízení, může intenzita podpory dosáhnout 100 % způsobilých nákladů. Toto nabídkové řízení musí být nediskriminační a musí zajistit účast všech zájemců z řad podniků. Rozpočet stanovený v souvislosti s nabídkovým řízením představuje závazné omezení v tom smyslu, že podporu nemohou obdržet všechny subjekty, které se řízení účastní, a že se podpora poskytne na základě původní nabídky předložené nabízejícím subjektem, čímž se vylučují následná vyjednávání.
Článek 42
Provozní podpora elektrické energie z obnovitelných zdrojů
1. Provozní podpora elektrické energie z obnovitelných zdrojů je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Podpora musí být poskytnuta na základě jednoznačných, transparentních a nediskriminačních kritérií v soutěžním nabídkovém řízení, které je za nediskriminačních podmínek otevřené pro všechny výrobce elektrické energie z obnovitelných zdrojů.
3. Nabídkové řízení může být omezeno na konkrétní technologie, pokud by řízení otevřené všem výrobcům energie vedlo k neoptimálnímu výsledku, který nelze vyřešit v rámci návrhu postupu zejména s ohledem na:
i)
potenciál dané nové a inovativní technologie v dlouhodobějším horizontu nebo
ii)
nutnost zajistit diverzifikaci nebo
iii)
omezení sítě a stabilitu rozvodné sítě nebo
iv)
systémové náklady (na integraci) nebo
v)
nutnost zabránit narušením na trzích se surovinami v důsledku podpory biomasy.
Členské státy provedou podrobné posouzení použitelnosti těchto podmínek a předají ho Komisi na základě podmínek vyplývajících z čl. 11 písm. a).
4. Podpora na novou a inovativní technologii výroby energie z obnovitelných zdrojů musí být poskytnuta na základě jednoznačných, transparentních a nediskriminačních kritérií v soutěžním nabídkovém řízení, které je otevřené alespoň pro jednu takovou technologii. Roční podpora nesmí být poskytnuta na více než 5 % celkového objemu plánované nové kapacity výroby elektrické energie z obnovitelných zdrojů.
5. Podpora se poskytuje ve formě příplatků k tržní ceně s tím, že výrobci prodávají vyrobenou elektrickou energii přímo na trhu.
6. Příjemci podpory nesou běžnou odpovědnost za odchylku subjektu zúčtování. Příjemci mohou zajistit, aby jejich jménem nesly odpovědnost za odchylku subjektu zúčtování jiné podniky, např. agregátory.
7. Podpora se nesmí poskytnout, jestliže jsou ceny záporné.
8. I když nebylo vyhlášeno soutěžní nabídkové řízení uvedené v odstavci 2, lze podporu poskytnout ve prospěch zařízení s instalovanou kapacitou na výrobu elektrické energie nižší než 1 MW, pokud jde o výrobu elektrické energie ze všech obnovitelných zdrojů, s výjimkou větrné energie, v jejímž případě lze mimo rámec soutěžního nabídkového řízení podle odstavce 2 poskytnout podporu ve prospěch zařízení s instalovanou kapacitou na výrobu elektrické energie nižší než 6 MW nebo ve prospěch zařízení s méně než šesti výrobními jednotkami. Jestliže se podpora poskytuje mimo rámec soutěžního nabídkového řízení, musí být dodrženy podmínky vyplývající z odstavců 5, 6 a 7; tím není dotčeno ustanovení odstavce 9. Navíc jestliže se podpora poskytuje mimo rámec soutěžního nabídkového řízení, použijí se podmínky vyplývající z čl. 43 odst. 5, 6 a 7.
9. Podmínky vyplývající z odstavců 5, 6 a 7 se nepoužijí na provozní podporu poskytovanou zařízením s instalovanou kapacitou na výrobu elektrické energie nižší než 500 kW, pokud jde o výrobu elektrické energie ze všech obnovitelných zdrojů, s výjimkou větrné energie, v jejímž případě se podmínky nepoužijí na provozní podporu poskytovanou zařízením s instalovanou kapacitou nižší než 3 MW nebo zařízením s méně než třemi výrobními jednotkami.
10. Pro účely výpočtu maximálních kapacit uvedených v odstavcích 8 a 9 se zařízení se společným místem připojení k elektrické síti považují za zařízení jediné.
11. Podporu lze poskytovat pouze po dobu, dokud výrobna elektrické energie z obnovitelných zdrojů není podle všeobecně uznávaných účetních zásad v plném rozsahu odepsána. Od provozní podpory je nutno odečíst případně dříve poskytnutou podporu investiční.
Článek 43
Provozní podpora energie z obnovitelných zdrojů v malých zařízeních
1. Provozní podpora energie z obnovitelných zdrojů v malých zařízeních je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Podpora se poskytuje pouze zařízením s instalovanou kapacitou na výrobu elektrické energie nižší než 500 kW, pokud jde o výrobu elektrické energie ze všech obnovitelných zdrojů, s výjimkou větrné energie, v jejímž případě se podpora poskytuje zařízením s instalovanou kapacitou nižší než 3 MW nebo zařízením s méně než třemi výrobními jednotkami, a s výjimkou biopaliv, v jejichž případě se podpora poskytuje zařízením s instalovanou kapacitou nižší než 50 000 tun ročně. Pro účely výpočtu těchto maximálních kapacit se malá zařízení se společným místem připojení k elektrické síti považují za zařízení jediné.
3. Podpora se poskytuje pouze zařízením, která vyrábějí udržitelná biopaliva, která nejsou biopalivy z potravinářských plodin. Podle tohoto článku je vyňata i provozní podpora určená podnikům vyrábějícím biopaliva z potravinářských plodin, které zahájily svou činnost před dnem 31. prosince 2013 a jejichž účetní hodnota není zatím zcela odepsána; tato výjimka v každém případě platí nejpozději do roku 2020.
4. Podpora nesmí být poskytnuta na biopaliva, na něž se vztahují povinné dodávky nebo povinné přimíchávání.
5. Podpora na jednotku energie nesmí překročit rozdíl mezi celkovými měrnými náklady na výrobu energie z příslušného obnovitelného zdroje a tržní cenou daného druhu energie. Tyto měrné náklady musí být pravidelně aktualizovány, minimálně jednou ročně.
6. Maximální míra rentability použitá při výpočtu měrných nákladů nesmí překročit příslušnou swapovou sazbu navýšenou o prémii ve výši 100 bazických bodů. Příslušnou swapovou sazbou je swapová sazba měny, v níž je podpora poskytnuta, na dobu splatnosti, která odpovídá období odpisování podporovaných zařízení.
7. Podporu lze poskytovat pouze po dobu, dokud zařízení není podle všeobecně uznávaných účetních zásad v plném rozsahu odepsáno. Od provozní podpory poskytnuté danému zařízení se odečte případně dříve poskytnutou podporu investiční.
Článek 44
Podpora v podobě úlev na ekologických daních podle směrnice 2003/96/ES
1. Režimy podpory v podobě úlev na ekologických daních, které splňují podmínky směrnice Rady 2003/96/ES ze dne 27. října 2003, kterou se mění struktura rámcových předpisů Společenství o zdanění energetických produktů a elektřiny (57), jsou slučitelné s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a jsou vyňaty z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Příjemci úlev na daních musí být vybráni na základě transparentních a objektivních kritérií a musí zaplatit alespoň odpovídající minimální úroveň zdanění vyplývající ze směrnice 2003/96/ES.
3. Podstatou režimů podpory v podobě úlev na daních je snížení platné sazby ekologické daně, zaplacení pevně stanovené částky vyrovnávací platby nebo kombinace těchto mechanismů.
4. Podpora nesmí být poskytnuta na biopaliva, na něž se vztahují povinné dodávky nebo povinné přimíchávání.
Článek 45
Investiční podpora na sanaci kontaminovaných lokalit
1. Investiční podpora určená podnikům odstraňujícím ekologické škody tím, že provádějí sanaci kontaminovaných lokalit, je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Tyto investice musí vést k nápravě škody na životním prostředí, včetně poškození kvality půdy nebo povrchové či podzemní vody.
3. Je-li zjištěna právnická nebo fyzická osoba, která je podle právních předpisů použitelných v daném členském státě odpovědná za vzniklou škodu na životním prostředí, aniž jsou dotčena pravidla Unie v dané oblasti - zejména směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/35/ES ze dne 21. dubna 2004 o odpovědnosti za životní prostředí v souvislosti s prevencí a nápravou škod na životním prostředí (58), ve znění směrnice Evropského parlamentu a Rady 2006/21/ES ze dne 15. března 2006 o nakládání s odpady z těžebního průmyslu (59), směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/31/ES ze dne 23. dubna 2009 o geologickém ukládání oxidu uhličitého a o změně směrnice Rady 85/337/EHS, směrnic Evropského parlamentu a Rady 2000/60/ES, 2001/80/ES, 2004/35/ES, 2006/12/ES a 2008/1/ES a nařízení (ES) č. 1013/2006 (60) a směrnice Evropského parlamentu a Rady 2013/30/EU ze dne 12. června 2013 o bezpečnosti činností v odvětví ropy a zemního plynu v moři a o změně směrnice 2004/35/ES (61), musí sanaci financovat tato osoba v souladu se zásadou „znečišťovatel platí“ s tím, že v takovém případě nelze poskytnout státní podporu. Není-li osoba, která je podle platných právních předpisů odpovědná, zjištěna nebo nelze-li dosáhnout toho, aby nesla související náklady, pak osobě, v jejíž gesci budou v takovém případě sanační či dekontaminační práce probíhat, lze poskytnout státní podporu.
4. Způsobilými náklady jsou náklady na sanační práce, od nichž se odečte navýšení hodnoty pozemku. V případě sanace kontaminovaných lokalit lze za způsobilé investice považovat veškeré náklady, které podnik v rámci sanace své lokality vynaloží, bez ohledu na to, může-li je vykázat ve své účetní rozvaze jako dlouhodobý majetek.
5. Navýšení hodnoty pozemku vyplývající ze sanace musí posoudit nezávislý odborník.
6. Intenzita podpory nesmí přesáhnout 100 % způsobilých nákladů.
Článek 46
Investiční podpora na energeticky účinné dálkové vytápění a chlazení
1. Investiční podpora na zavedení soustavy energeticky účinného dálkového vytápění a chlazení je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Způsobilými náklady na výrobní soustavu jsou dodatečné náklady, které jsou ve srovnání s běžnou soustavou potřebné k výstavbě, rozšíření a rekonstrukci jedné či více výrobních jednotek, které mají fungovat jako soustava energeticky účinného dálkového vytápění a chlazení. Investice musí být nedílnou součástí této soustavy energeticky účinného dálkového vytápění a chlazení.
3. Intenzita podpory na výrobní soustavu nesmí přesáhnout 45 % způsobilých nákladů. Intenzitu podpory lze navýšit o 20 procentních bodů v případě podpory poskytnuté malým podnikům a o 10 procentních bodů v případě podpory poskytnuté středním podnikům.
4. V případě investic, které jsou realizovány v podporovaných oblastech splňujících podmínky čl. 107 odst. 3 písm. a) Smlouvy, lze intenzitu podpory na výrobní soustavu navýšit o 15 procentních bodů a v případě investic, které jsou realizovány v podporovaných oblastech splňujících podmínky čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy, o 5 procentních bodů.
5. Způsobilými náklady v případě distribuční sítě jsou investiční náklady.
6. Výše podpory určené pro distribuční sítě nesmí přesáhnout výši rozdílu mezi způsobilými náklady a provozním ziskem z investice. Od způsobilých nákladů se odečte provozní zisk, a to buď ex ante nebo uplatněním mechanismu zpětného vymáhání podpory.
Článek 47
Investiční podpora na recyklaci a opětovné použití odpadu
1. Investiční podpora na recyklaci a opětovné použití odpadu je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Investiční podpora se poskytuje na recyklaci a opětovné použití odpadu produkovaného jinými podniky.
3. Recyklované nebo opětovně použité materiály, které se zpracovávají, by jinak musely být odstraněny nebo zpracovány způsobem, jenž je méně šetrný k životnímu prostředí. Bloková výjimka podle tohoto článku se nevztahuje na jiné způsoby využití odpadu, než je recyklace.
4. Podpora nesmí nepřímo zbavovat znečišťovatele zátěže, kterou by podle práva Unie měli nést, nebo zátěže, která by měla patřit mezi standardní náklady společnosti.
5. Investice nesmí pouze zvyšovat poptávku po materiálech k recyklaci, aniž by zvýšila míru sběru těchto materiálů.
6. Investice musí směřovat do postupů, které jsou dokonalejší než současný stav techniky.
7. Způsobilými náklady jsou dodatečné investiční náklady nezbytné k realizaci investice, jež vede k lepším nebo účinnějším činnostem v oblasti recyklace a opětovného použití odpadu oproti běžnému postupu opětovného použití a recyklace o stejné kapacitě, který by byl uplatňován bez poskytnutí podpory.
8. Intenzita podpory nesmí přesáhnout 35 % způsobilých nákladů. Intenzitu podpory lze navýšit o 20 procentních bodů v případě podpory poskytnuté malým podnikům a o 10 procentních bodů v případě podpory poskytnuté středním podnikům.
9. V případě investic, které jsou realizovány v podporovaných oblastech splňujících podmínky čl. 107 odst. 3 písm. a) Smlouvy, lze intenzitu podpory navýšit o 15 procentních bodů a v případě investic, které jsou realizovány v podporovaných oblastech splňujících podmínky čl. 107 odst. 3 písm. c) Smlouvy, o 5 procentních bodů.
10. Vynětí z oznamovací povinnosti na základě tohoto článku se nevztahuje na podporu investic příjemce do recyklace a opětovného použití jeho vlastního odpadu.
Článek 48
Investiční podpora na energetickou infrastrukturu
1. Investiční podpora na výstavbu nebo modernizaci energetické infrastruktury je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Podpora se poskytuje ve prospěch energetické infrastruktury, jež se nachází v podporovaných oblastech.
3. Na energetickou infrastrukturu se použije regulace tarifů a regulace přístupu v plném rozsahu podle právních předpisů v oblasti vnitřního trhu s energií.
4. Způsobilými náklady jsou investiční náklady.
5. Výše podpory nesmí přesáhnout výši rozdílu mezi způsobilými náklady a provozním ziskem z investice. Od způsobilých nákladů se odečte provozní zisk, a to buď ex ante nebo uplatněním mechanismu zpětného vymáhání podpory.
6. Vynětí z oznamovací povinnosti na základě tohoto článku se nevztahuje na podporu na investice do projektů skladování elektrické energie a plynu a do ropné infrastruktury.
Článek 49
Podpora na ekologické studie
1. Podpora na studie (včetně energetických auditů) přímo související s investicemi uvedenými v tomto oddíle je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Způsobilými náklady jsou náklady na studie uvedené v odstavci 1.
3. Intenzita podpory nesmí přesáhnout 50 % způsobilých nákladů.
4. Intenzitu podpory lze navýšit o 20 procentních bodů u studií vypracovaných jménem malých podniků a o 10 procentních bodů u studií vypracovaných jménem středních podniků.
5. Podpora se nesmí poskytnout velkým podnikům na energetické audity prováděné podle čl. 8 odst. 4 směrnice 2012/27/EU s výjimkou případů, kdy se audit provádí vedle povinného energetického auditu podle uvedené směrnice.
ODDÍL 8
Podpora na náhradu škod způsobených některými přírodními pohromami
Článek 50
Režimy podpory na náhradu škod způsobených některými přírodními pohromami
1. Režimy podpory na náhradu škod způsobených zemětřeseními, lavinami, sesuvy půdy, záplavami, tornády, hurikány, sopečnými erupcemi a samovolné požáry lesní a další vegetace jsou slučitelné s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 2 písm. b) Smlouvy a jsou vyňaty z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Na poskytnutí podpory se vztahují tyto podmínky:
a)
příslušné orgány veřejné moci členského státu formálně uznaly, že událost má povahu přírodní pohromy, a
b)
existuje přímá příčinná souvislost mezi přírodní pohromou a škodami, které dotčenému podniku vznikly.
3. Režimy podpory vztahující se na konkrétní přírodní pohromu se zavedou do tří let od doby, kdy k pohromě došlo. Podpora udělená na základě těchto režimů se poskytne do čtyř let od doby, kdy k pohromě došlo.
4. Způsobilými náklady jsou náklady související se škodou vzniklou v přímém důsledku přírodní pohromy, které ocení nezávislý odborník uznaný příslušným vnitrostátním orgánem nebo pojišťovnou. Tyto škody mohou zahrnovat škody na majetku, jako např. budovách, vybavení, strojích či zásobách, a ztrátu příjmů v důsledku úplného nebo částečného pozastavení činnosti po dobu nejvýše šesti měsíců od doby, kdy k pohromě došlo. Výpočet škody na majetku vychází z nákladů na opravu nebo z ekonomické hodnoty daného majetku před pohromou. Jeho výsledek nesmí přesáhnout výši nákladů na opravu nebo částku, o níž se v důsledku pohromy snížila reálná tržní hodnota majetku, tj. rozdíl mezi hodnotou majetku bezprostředně před vznikem pohromy a bezprostředně po ní. Ztráta příjmu se vypočte z finančních ukazatelů dotčeného podniku (zisků před úroky a zdaněním (EBIT), odpisů a nákladů na pracovní sílu, které vykazuje provozovna zasažená přírodní pohromou), a to srovnáním finančních ukazatelů za šest měsíců po vzniku pohromy s průměrem tří let zvolených z období pěti let před vznikem pohromy (vyloučí se rok, v němž byl vykázán nejlepší a nejhorší finanční výsledek), a vypočte se za stejné šestiměsíční období roku. Škoda se vypočítává na úrovni jednotlivého příjemce.
5. Podpora a všechny ostatní platby obdržené jako náhrada škody, včetně plateb z pojistných smluv, nesmí přesáhnout 100 % způsobilých nákladů.
ODDÍL 9
Sociální podpora na dopravu obyvatel odlehlých regionů
Článek 51
Sociální podpora na dopravu obyvatel odlehlých regionů
1. Podpora na leteckou a námořní přepravu cestujících je slučitelná s vnitřním trhem podle čl. 107 odst. 2 písm. a) Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Prospěch z podpory musí v plném rozsahu plynout konečným spotřebitelům, kteří mají obvyklé bydliště v odlehlých regionech.
3. Podpora se poskytuje pro přepravu cestujících na trase mezi letištěm nebo přístavem v odlehlém regionu a jiným letištěm nebo přístavem v Evropském hospodářském prostoru.
4. Pokud jde o totožnost dopravce nebo druh dopravy, poskytuje se podpora bez diskriminace a omezování konkrétní trasy do odlehlého regionu nebo z něj.
5. Způsobilými náklady jsou cena zpáteční letenky či přepravního dokladu z odlehlého regionu nebo do něj, včetně všech daní a poplatků účtovaných dopravcem spotřebiteli.
6. Intenzita podpory nesmí přesáhnout 100 % způsobilých nákladů.
ODDÍL 10
Podpora na širokopásmovou infrastrukturu
Článek 52
Podpora na širokopásmovou infrastrukturu
1. Investiční podpora na širokopásmovou infrastrukturu je slučitelná s vnitřním trhem podle čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Způsobilé jsou tyto náklady:
a)
investiční náklady na vybudování pasivní širokopásmové infrastruktury;
b)
investiční náklady na stavební a inženýrské práce související s širokopásmovou infrastrukturou;
c)
investiční náklady na vybudování základních širokopásmových sítí a
d)
investiční náklady na vybudování přístupových sítí nové generace („sítě NGA“).
3. Investice musí být provedeny v oblastech, kde neexistuje infrastruktura stejné kategorie (buď základní širokopásmové sítě nebo sítě NGA) a kde je nepravděpodobné, že tato infrastruktura bude do tří let ode dne zveřejnění plánovaného opatření vybudována za komerčních podmínek, přičemž tento předpoklad je třeba ověřit v otevřené veřejné konzultaci.
4. Podpora se poskytne na základě otevřeného, transparentního a nediskriminačního výběrového řízení za dodržení zásady technologické neutrality.
5. Provozovatel sítě musí nabízet co nejširší aktivní a pasivní velkoobchodní přístup podle čl. 2 bodu 139 tohoto nařízení za spravedlivých a nediskriminačních podmínek, včetně fyzického zpřístupnění v případě sítí NGA. Tento velkoobchodní přístup se poskytuje na dobu alespoň sedmi let a právo na přístup ke kabelovodům nebo stožárům není časově omezeno. V případě podpory na výstavbu kabelovodů musí být kabelovody dostatečně velké na to, aby umožňovaly fungování několika kabelových sítí a různých síťových topologií.
6. Cena za velkoobchodní přístup musí vycházet ze zásad stanovování cen, které určí vnitrostátní regulační orgán, a z referenčních hodnot, které platí v jiných srovnatelných konkurenčnějších oblastech členského státu nebo Unie, při zohlednění podpory, kterou provozovatel sítě obdržel. V otázce podmínek přístupu (včetně stanovování cen) a v případě sporu mezi zájemci o přístup a dotovaným provozovatelem infrastruktury musí být konzultován vnitrostátní regulační orgán.
7. Členské státy zavedou mechanismy monitorování a zpětného vyžádání prostředků, pokud výše podpory poskytnuté na projekt přesahuje 10 milionů EUR.
ODDÍL 11
Podpora kultury a zachování kulturního dědictví
Článek 53
Podpora kultury a zachování kulturního dědictví
1. Podpora kultury a zachování kulturního dědictví je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Podpora se poskytuje na tyto kulturní účely a činnosti:
a)
muzea, archivy, knihovny, umělecká a kulturní centra či prostory, divadla, opery, koncertní síně, další organizace pořádající živá vystoupení, filmové archivy a další podobná umělecká a kulturní zařízení, organizace a instituce;
b)
hmotné dědictví, včetně všech forem movitého a nemovitého kulturního dědictví a archeologických nalezišť, památek, historických památek a budov; přírodní dědictví související s kulturním dědictvím nebo, pokud je formálně uznáno za kulturní nebo přírodní dědictví, příslušnými orgány veřejné moci členského státu;
c)
nehmotné dědictví v jakékoli formě včetně folklorních tradic a řemesel;
d)
umělecké či kulturní akce a vystoupení, festivaly, výstavy a podobné kulturní činnosti;
e)
činnosti v oblasti kulturního a uměleckého vzdělávání, jakož i podpora porozumění významu ochrany a prosazování rozmanitosti kulturního vyjádření prostřednictvím vzdělávání a programů, jež mají zvýšit informovanost veřejnosti, včetně činností využívajících nové technologie;
f)
psaní, editace, produkce, distribuce, digitalizace a vydávání hudby a literatury, včetně překladů;
3. Podpora může mít podobu:
a)
investiční podpory, včetně podpory na výstavbu nebo modernizaci kulturní infrastruktury;
b)
provozní podpory.
4. V případě investiční podpory jsou způsobilé náklady na investice do hmotného a nehmotného majetku, včetně:
a)
nákladů na výstavbu, modernizaci, pořízení, zachování nebo zlepšení infrastruktury, jejíž časová či prostorová kapacita se používá nejméně z 80 % ročně pro kulturní účely;
b)
nákladů na pořízení, včetně leasingu, nákladů na převod vlastnictví nebo fyzické přemístění kulturního dědictví;
c)
nákladů na zajištění, zachování, obnovu a asanaci hmotného a nehmotného kulturního dědictví, včetně dodatečných nákladů na skladování za vhodných podmínek, nákladů na speciální nástroje a materiály a nákladů na dokumentaci, výzkum, digitalizaci a zveřejnění;
d)
nákladů na zlepšení dostupnosti kulturního dědictví pro veřejnost, včetně nákladů na digitalizaci a další nové technologie, dále náklady na zlepšení dostupnosti pro osoby se zvláštními potřebami (zejména rampy a zdviže pro zdravotně postižené osoby, nápisy v Braillově písmu a praktické exponáty v muzeích) a nákladů na propagaci kulturní rozmanitosti souvisejících s prezentací, programy a návštěvníky;
e)
nákladů na kulturní projekty a činnosti, spolupráci a výměnné programy a granty, včetně nákladů na výběrová řízení, nákladů na propagaci a nákladů, které vznikly přímo v důsledku provádění projektu.
5. V případě provozní podpory jsou způsobilé tyto náklady:
a)
náklady, které kulturní instituci nebo lokalitě kulturního dědictví vznikly v souvislosti se stálými nebo pravidelnými činnostmi, včetně výstav, představení a akcí a podobných kulturních činností, k nimž dochází v rámci běžné činnosti;
b)
náklady na činnosti v oblasti kulturního a uměleckého vzdělávání, jakož i podpora porozumění významu ochrany a prosazování rozmanitosti kulturního vyjádření prostřednictvím vzdělávání a programů, jež mají zvýšit informovanost veřejnosti, včetně činností využívajících nové technologie;
c)
náklady na zlepšení přístupu veřejnosti ke kulturním institucím nebo lokalitám a činnostem kulturního dědictví, včetně nákladů na digitalizaci a používání nových technologií, jakož i nákladů na zlepšení přístupu osob se zdravotním postižením;
d)
provozní náklady týkající se přímo kulturního projektu nebo činnosti, jako je pronájem nemovitostí a kulturních prostor, cestovní výdaje, výdaje na materiály a vybavení související přímo s kulturním projektem nebo činností, architektonické konstrukce pro výstavy a jeviště, pronájem, leasing a odpisy nástrojů, softwaru a vybavení, náklady na užití děl chráněných autorskými právy a dalších souvisejících obsahů chráněných právy duševního vlastnictví, náklady na propagaci a náklady, které vznikly přímo v důsledku provádění projektu nebo činnosti; odpisy a finanční náklady jsou způsobilé pouze v případě, že nebyly pokryty investiční podporou;
e)
náklady na personál pracující v kulturní instituci, v lokalitě kulturního dědictví nebo na projektu;
f)
náklady na poradenské a podpůrné služby poskytované externími poradci a poskytovateli služeb, které vznikly přímo v důsledku provádění projektu.
6. Pokud jde o investiční podporu, výše podpory nesmí přesáhnout výši rozdílu mezi způsobilými náklady a provozním ziskem z investice. Od způsobilých nákladů se odečte provozní zisk, a to buď ex ante na základě odůvodněných odhadů nebo uplatněním mechanismu zpětného vymáhání podpory. Provozovatel infrastruktury má právo ponechat si během příslušného období přiměřený zisk.
7. Pokud jde o provozní podporu, výše podpory nesmí přesáhnout částku, která je nezbytná k pokrytí provozních ztrát a vygenerování přiměřeného zisku za příslušné období. Splnění tohoto požadavku se zajistí ex ante na základě odůvodněných předpokladů nebo uplatněním mechanismu zpětného vymáhání podpory.
8. Pokud jde o podporu, která nepřesahuje 1 milion EUR, vedle metod uvedených v odstavcích 6 a 7 lze maximální výši podpory stanovit také jako 80 % způsobilých nákladů.
9. Pokud jde o vydávání hudby a literatury definované v odst. 2 písm. f), maximální výše podpory nesmí přesáhnout buď rozdíl mezi způsobilými náklady a diskontovanými výnosy z projektu, nebo 70 % způsobilých nákladů. Od způsobilých nákladů se odečtou výnosy, a to buď ex ante nebo uplatněním mechanismu zpětného vymáhání podpory. Způsobilými náklady jsou náklady na vydávání hudby a literatury, včetně autorských honorářů (náklady na autorská práva), honorářů překladatelů a editorů, dalších nákladů souvisejících s vydáním (korektura, oprava a revize), náklady na grafickou úpravu, náklady na předtiskovou přípravu a náklady na tisk nebo elektronickou publikaci.
10. Podle tohoto článku není způsobilá podpora pro noviny a časopisy, ať již jsou zveřejňovány v tištěné nebo elektronické podobě.
Článek 54
Režimy podpory audiovizuálních děl
1. Režimy podpory na psaní scénářů a rozvoj, produkci, distribuci a propagaci audiovizuálních děl jsou slučitelné s vnitřním trhem podle čl. 107 odst. 3 Smlouvy a jsou vyňaty z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Podpora musí být zaměřena na produkt v oblasti kultury. V zájmu zamezení zjevných chyb při posouzení určitého produktu jakožto produktu v oblasti kultury je každý členský stát povinen zavést účinné postupy, např. výběr návrhů jednou či několika osobami, jež jsou pověřeny jejich výběrem či ověřením podle předem určeného seznamu kulturních kritérií.
3. Podpora může mít podobu:
a)
podpory na produkci audiovizuálních děl;
b)
podpory na přípravu produkce a
c)
podpory na distribuci.
4. Jestliže členské státy stanoví u podpory povinnou územní vázanost výdajů, pak režimy podpory na produkci audiovizuálních děl mohou buď:
a)
požadovat, aby na území členského státu, který podporu poskytuje, bylo vynaloženo až 160 % podpory na produkci určitého audiovizuálního díla, nebo
b)
vypočítávat výši podpory na produkci určitého audiovizuálního díla jako procentní podíl výdajů na produkční činnosti v členském státě, který podporu poskytuje; tento postup se obvykle použije u režimů podpory v podobě daňových pobídek.
V obou případech, pokud členský stát vyžaduje, aby produkční činnosti na projektech, jež mají být způsobilé z hlediska podpory, dosáhly na dotyčném území určitého minimálního objemu, nesmí tento objem překročit 50 % z celkového rozpočtu produkce. Mimoto nesmí maximální výdaje, pro něž platí povinnost územní vázanosti, překročit v žádném případě 80 % z celkového rozpočtu produkce.
5. Způsobilé jsou tyto náklady:
a)
pokud jde o podporu na produkci: celkové náklady na produkci audiovizuálních děl, včetně nákladů na zlepšení přístupnosti pro osoby s tělesným postižením;
b)
pokud jde o podporu na přípravu produkce: náklady na psaní scénářů a na rozvoj audiovizuálních děl;
c)
pokud jde o podporu na distribuci: náklady na distribuci a propagaci audiovizuálních děl.
6. Intenzita podpory na produkci audiovizuálních děl nesmí přesáhnout 50 % způsobilých nákladů.
7. Intenzitu podpory lze navýšit takto:
a)
na 60 % způsobilých nákladů v případě přeshraničních produkcí, jež jsou financovány více než jedním členským státem a na nichž se podílí producenti pocházející z více než jednoho členského státu;
b)
na 100 % způsobilých nákladů v případě náročných audiovizuálních děl a koprodukcí, na nichž se podílejí země vedené v seznamu DAC organizace OECD.
8. Intenzita podpory na přípravu produkce nesmí přesáhnout 100 % způsobilých nákladů. Pokud je výsledný scénář či projekt zpracován do podoby audiovizuálního díla, např. je nafilmován, pak se náklady na přípravu produkce začlení do celkového rozpočtu a zohlední při výpočtu intenzity podpory. Intenzita podpory na distribuci musí být stejná jako intenzita podpory na produkci.
9. Podpora nesmí být vyhrazena na konkrétní produkční činnosti ani jednotlivé části produkčního hodnotového řetězce. Způsobilá podle tohoto článku není podpora na infrastrukturu filmových studií.
10. Podpora nesmí být vyhrazena pouze pro státní příslušníky daného členského státu a pro příjemce nesmí být stanoven požadavek, aby měli postavení podniku zřízeného podle vnitrostátního obchodního práva.
ODDÍL 12
Podpora na sportovní a multifunkční rekreační infrastrukturu
Článek 55
Podpora na sportovní a multifunkční rekreační infrastrukturu
1. Podpora na sportovní a multifunkční rekreační infrastrukturu je slučitelná s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Sportovní infrastrukturu nesmí výhradně využívat jediný uživatel v oblasti profesionálního sportu. Jiní uživatelé v oblasti profesionálního nebo amatérského sportu musí ročně využívat danou sportovní infrastrukturu alespoň z 20 % její kapacity. Využívá-li této infrastruktury několik uživatelů současně, je nutno vypočítat odpovídající podíl časové kapacity, jež na ně připadá.
3. Multifunkční rekreační infrastrukturu tvoří rekreační zařízení multifunkční povahy, která nabízejí zejména kulturní a rekreační služby, s výjimkou zábavních parků a hotelových zařízení.
4. Přístup ke sportovní či multifunkční rekreační infrastruktuře musí být umožněn více uživatelům za transparentních a nediskriminačních podmínek. Podniky, které financovaly alespoň 30 % investičních nákladů na infrastrukturu, mohou získat přednostní přístup za zvýhodněných podmínek za předpokladu, že jsou tyto podmínky zveřejněny.
5. Je-li sportovní infrastruktura využívána profesionálními sportovními kluby, členské státy zajistí, aby podmínky stanovování cen za její využívání byly zveřejněny.
6. Jakékoli koncese nebo jiná pověření třetí strany k výstavbě, modernizaci a/nebo provozu sportovní nebo multifunkční rekreační infrastruktury se musí řídit otevřenými, transparentními a nediskriminačními podmínkami s náležitým zohledněním platných pravidel pro zadávání veřejných zakázek.
7. Podpora může mít podobu:
a)
investiční podpory, včetně podpory na výstavbu nebo modernizaci sportovní a multifunkční rekreační infrastruktury;
b)
provozní podpory na sportovní infrastrukturu.
8. V případě investiční podpory na sportovní a multifunkční rekreační infrastrukturu jsou způsobilé náklady na investice do hmotného a nehmotného majetku.
9. V případě provozní podpory na sportovní infrastrukturu jsou způsobilými náklady provozní náklady na služby, které infrastruktura poskytuje. Mezi tyto provozní náklady patří takové náklady, jako např. osobní náklady, náklady na materiál, služby, komunikaci, energii, údržbu, nájemné, správní náklady atd., ale nepatří k nim odpisy a finanční náklady, pokud se na ně vztahovala investiční podpora.
10. Pokud jde o investiční podporu na sportovní a multifunkční rekreační infrastrukturu, výše podpory nesmí přesáhnout výši rozdílu mezi způsobilými náklady a provozním ziskem z investice. Od způsobilých nákladů se odečte provozní zisk, a to buď ex ante na základě odůvodněných předpokladů nebo uplatněním mechanismu zpětného vymáhání podpory.
11. Pokud jde o provozní podporu na sportovní infrastrukturu, výše podpory nesmí přesáhnout provozní ztrátu za příslušné období. Splnění tohoto požadavku se zajistí ex ante na základě odůvodněných předpokladů nebo uplatněním mechanismu zpětného vymáhání podpory.
12. Pokud jde o podporu, která nepřesahuje 1 milion EUR, vedle metod uvedených v odstavcích 10 a 11 lze maximální výši podpory stanovit také jako 80 % způsobilých nákladů.
ODDÍL 13
Podpora na místní infrastrukturu
Článek 56
Investiční podpora na místní infrastrukturu
1. Financování výstavby nebo modernizace místní infrastruktury, které se týká infrastruktury, jež na místní úrovni přispívá ke zlepšování podnikatelského a spotřebitelského prostředí a k modernizaci a rozvoji průmyslové základny, je slučitelné s vnitřním trhem ve smyslu čl. 107 odst. 3 Smlouvy a je vyňato z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, pokud jsou splněny podmínky stanovené v tomto článku a v kapitole I.
2. Tento článek se nepoužije na podporu infrastruktur, na níž se vztahují jiné oddíly kapitoly III tohoto nařízení, s výjimkou oddílu 1 - Regionální podpora. Tento článek se rovněž nevztahuje na letištní a přístavní infrastrukturu.
3. Infrastruktura musí být k dispozici uživatelům, kteří o to projeví zájem, za otevřených, transparentních a nediskriminačních podmínek. Cena účtovaná za užívání infrastruktury musí odpovídat ceně tržní.
4. Jakékoli koncese nebo jiná pověření třetí strany k provozu infrastruktury se musí řídit otevřenými, transparentními a nediskriminačními podmínkami s náležitým zohledněním platných pravidel pro zadávání veřejných zakázek.
5. Způsobilými náklady jsou náklady na investice do hmotného a nehmotného majetku.
6. Výše podpory nesmí přesáhnout výši rozdílu mezi způsobilými náklady a provozním ziskem z investice. Od způsobilých nákladů se odečte provozní zisk, a to buď ex ante na základě odůvodněných předpokladů nebo uplatněním mechanismu zpětného vymáhání podpory.
7. Výjimka podle tohoto článku se nevztahuje na vyhrazenou infrastrukturu.
KAPITOLA IV
Závěrečná ustanovení
Článek 57
Zrušení
Nařízení (ES) č. 800/2008 se zrušuje.
Článek 58
Přechodná ustanovení
1. Toto nařízení se použije na jednotlivou podporu poskytnutou před jeho vstupem v platnost, pokud tato podpora splňuje veškeré podmínky stanovené v tomto nařízení, s výjimkou článku 9.
2. Podporu, která není vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy na základě tohoto nařízení ani jiných dříve platných nařízení přijatých podle článku 1 nařízení (ES) č. 994/98, posuzuje Komise v souladu s příslušnými rámci, pokyny, sděleními a oznámeními.
3. Podpora, jež byla poskytnuta před 1. lednem 2015 na základě tehdy platného nařízení přijatého podle článku 1 nařízení (ES) č. 994/98, je slučitelná s vnitřním trhem a je vyňata z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy s výjimkou regionální podpory. Režimy podpory v podobě rizikového kapitálu ve prospěch malých a středních podniků, které byly zavedeny před 1. červencem 2014 a které jsou podle nařízení č. 800/2008 vyňaty z oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy, zůstávají z této povinnosti vyňaty a jsou slučitelné s vnitřním trhem až do ukončení dohody o financování, a to za předpokladu, že příslib poskytnutí veřejných prostředků podporovanému investičnímu fondu soukromého kapitálu byl na základě takové dohody učiněn před 1. lednem 2015 a že jsou nadále splněny ostatní podmínky pro vynětí z oznamovací povinnosti.
4. Po skončení doby platnosti tohoto nařízení zůstávají režimy podpor, které jsou vyňaty podle tohoto nařízení, vyňaty ještě po adaptační období v délce šesti měsíců, s výjimkou režimů regionální podpory. Vynětí režimů regionální podpory pozbývá platnosti v den, kdy končí platnost schválených map regionální podpory. Vynětí podpory rizikového financování podle čl. 21 odst. 2 písm. a) ukončí svou platnost uplynutím období podle dohody o financování, jestliže příslib poskytnutí veřejných prostředků podporovanému investičnímu fondu soukromého kapitálu byl na základě takové dohody učiněn během šesti měsíců následujících po skončení doby platnosti tohoto nařízení, a jestliže jsou nadále splněny všechny ostatní podmínky pro vynětí z oznamovací povinnosti.
Článek 59
Toto nařízení vstupuje v platnost dnem 1. července 2014.
Použije se do dne 31. prosince 2020.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 17. června 2014.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 651/2014
z dnia 17 czerwca 2014 r.
uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 994/98 z dnia 7 maja 1998 r. dotyczące stosowania art. 92 i 93 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy państwa (1), w szczególności jego art. 1 ust. 1 lit. a) i b),
po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Pomocy Państwa,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Finansowanie publiczne spełniające kryteria art. 107 ust. 1 Traktatu stanowi pomoc państwa i wymaga zgłoszenia do Komisji na mocy art. 108 ust. 3 Traktatu. Jednakże zgodnie z art. 109 Traktatu Rada może określić kategorie pomocy, które są zwolnione z obowiązku zgłoszenia. Zgodnie z art. 108 ust. 4 Traktatu Komisja może przyjąć rozporządzenia dotyczące takich kategorii pomocy państwa. Rozporządzenie Rady (WE) nr 994/98 upoważnia Komisję do uznania, zgodnie z art. 109 Traktatu, że następujące kategorie mogą, w określonych warunkach, być zwolnione z obowiązku zgłoszenia: pomoc dla małych i średnich przedsiębiorstw („MŚP”), pomoc na działalność badawczo-rozwojową, pomoc na ochronę środowiska, pomoc szkoleniowa i na zatrudnienie oraz pomoc zgodna z zatwierdzoną przez Komisję dla każdego państwa członkowskiego mapą pomocy regionalnej. Na tej podstawie Komisja przyjęła rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008 (2). Rozporządzenie (WE) nr 800/2008 obowiązywało pierwotnie do dnia 31 grudnia 2013 r., lecz okres jego obowiązywania został przedłużony rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1224/2013 z dnia 29 listopada 2013 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 800/2008 w odniesieniu do okresu jego stosowania (3), a obecnie wygasa w dniu 30 czerwca 2014 r. Dnia 22 lipca 2013 r. rozporządzenie (WE) nr 994/98 zostało zmienione rozporządzeniem Rady (UE) nr 733/2013 z dnia 22 lipca 2013 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 994/98 dotyczące stosowania art. 92 i 93 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy państwa (4), aby upoważnić Komisję do rozszerzenia wyłączenia grupowego o nowe kategorie pomocy państwa, w odniesieniu do których można określić jasne warunki zgodności. Do takich nowych kategorii pomocy podlegającej grupowemu wyłączeniu należą: pomoc przeznaczona na naprawę szkód spowodowanych przez niektóre klęski żywiołowe, pomoc społeczną na transport dla mieszkańców regionów najbardziej oddalonych, pomoc na rzecz infrastruktury szerokopasmowej, pomoc na innowacje, pomoc na wspieranie kultury i zachowanie dziedzictwa kulturowego, pomoc na infrastrukturę sportową i wielofunkcyjną infrastrukturę rekreacyjną. Pod warunkiem zdobycia wystarczającego doświadczenia umożliwiającego opracowanie operacyjnych kryteriów wyłączeń zapewniających zgodność ex ante innych kategorii pomocy, Komisja zamierza dokonać przeglądu zakresu niniejszego rozporządzenia w celu objęcia nim niektórych kategorii pomocy w tych obszarach. Komisja planuje w szczególności opracowanie kryteriów dla infrastruktury portów i lotnisk do grudnia 2015 r.
(2)
W komunikacie dotyczącym unowocześnienia unijnej polityki w dziedzinie pomocy państwa (5) Komisja zainicjowała szerszy przegląd zasad pomocy państwa. Główne cele tego unowocześnienia to: (i) trwały, inteligentny i sprzyjający włączeniu społecznemu wzrost gospodarczy na konkurencyjnym rynku wewnętrznym, przyczyniający się jednocześnie do postępu działań państw członkowskich na rzecz bardziej efektywnego wykorzystania finansów publicznych; (ii) skoncentrowanie przeprowadzanych przez Komisję kontroli ex ante środków pomocy na sprawach mających największy wpływ na rynek wewnętrzny, przy jednoczesnym wzmocnieniu współpracy państw członkowskich w zakresie egzekwowania reguł pomocy państwa; oraz (iii) optymalizacja reguł i umożliwienie szybszego podejmowania lepiej uzasadnionych i solidniejszych decyzji w oparciu o wyraźne przesłanki ekonomiczne, wspólne podejście i jasne obowiązki. Przegląd rozporządzenia (WE) nr 800/2008 stanowi zasadniczy element komunikatu w sprawie unowocześnienia.
(3)
Niniejsze rozporządzenie powinno umożliwić lepsze określenie priorytetów w zakresie egzekwowania przepisów dotyczących pomocy państwa, dalsze ich uproszczenie, a także powinno poprawić przejrzystość, skuteczną ocenę i kontrolę zgodności z zasadami pomocy państwa na szczeblu krajowym i unijnym, przy jednoczesnym zachowaniu instytucjonalnego podziału kompetencji między Komisją i państwami członkowskimi. Zgodnie z zasadą proporcjonalności niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia podanych wyżej celów.
(4)
Doświadczenie, jakie Komisja zdobyła przy stosowaniu rozporządzenia (WE) nr 800/2008, pozwoliło jej lepiej określić warunki, na jakich można uznać niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym, oraz rozszerzyć zakres wyłączeń grupowych. W trakcie stosowania rozporządzenia okazało się również, że konieczna jest poprawa przejrzystości, monitorowania i właściwej oceny bardzo dużych programów w świetle ich wpływu na konkurencję na rynku wewnętrznym.
(5)
Ogólne warunki stosowania niniejszego rozporządzenia należy określić w oparciu o zestaw wspólnych zasad, które mają na celu zapewnienie, by pomoc służyła celowi leżącemu we wspólnym interesie, miała wyraźny efekt zachęty, była właściwa i proporcjonalna, została przyznana z zachowaniem pełnej przejrzystości oraz z uwzględnieniem mechanizmu kontroli i regularnej oceny oraz aby nie wpłynęła niekorzystnie na warunki wymiany handlowej w sposób sprzeczny ze wspólnym interesem.
(6)
Pomoc, która spełnia wszystkie warunki - zarówno ogólne, jak i szczegółowe - ustanowione w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do odpowiednich kategorii pomocy, powinna być wyłączona z obowiązku zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 Traktatu.
(7)
Pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu, nieobjęta niniejszym rozporządzeniem, nadal podlega obowiązkowi zgłoszenia ustanowionemu w art. 108 ust. 3 Traktatu. Niniejsze rozporządzenie nie ogranicza możliwości zgłaszania przez państwa członkowskie pomocy, której cele odpowiadają celom w nim określonym.
(8)
Z uwagi na większy potencjalny wpływ dużych programów na wymianę handlową i konkurencję, programy pomocy z rocznym średnim budżetem na pomoc państwa przekraczającym próg oparty na wartości absolutnej powinny, co do zasady, być poddane ewaluacji pomocy państwa. Ewaluacja powinna służyć weryfikacji, czy przyjęte założenia i warunki leżące u podstaw zgodności programu zostały osiągnięte, a także weryfikacji skuteczności środka pomocy w świetle jej ogólnych i szczegółowych celów oraz powinna wskazać wpływ programu na konkurencję i wymianę handlową. By zapewnić równe traktowanie, ewaluacja pomocy państwa powinna być przeprowadzana według planu ewaluacji zatwierdzonego przez Komisję. Wprawdzie taki plan należy zazwyczaj sporządzać w momencie opracowywania programu i zatwierdzać na czas, tak aby program mógł wejść w życie, to nie w każdym przypadku jest to możliwe. Dlatego aby nie opóźnić wejścia w życie, niniejsze rozporządzenie będzie miało zastosowanie do takich programów przez okres nie dłuższy niż sześć miesięcy. Komisja może zdecydować o przedłużeniu tego okresu po zatwierdzeniu planu ewaluacji. W tym celu plan ewaluacji należy zgłosić Komisji w terminie 20 dni roboczych od daty wejścia w życie programu. Komisja może również w drodze wyjątku uznać, że ocena nie jest konieczna zważywszy na specyfikę sprawy. Komisja powinna uzyskać od państwa członkowskiego niezbędne informacje, które umożliwią jej dokonanie oceny planu ewaluacji oraz wystąpić o dodatkowe informacje bez zbędnej zwłoki, umożliwiając państwu członkowskiemu uzupełnienie brakujących informacji, potrzebnych Komisji do podjęcia decyzji. Z uwagi na nowatorski charakter tego procesu, Komisja przekaże w odrębnym dokumencie szczegółowe wskazówki na temat procedury obowiązującej w ciągu sześciu miesięcy, podczas których następuje zatwierdzenie planu ewaluacji oraz odpowiedni formularz, za pomocą którego przedkładane będą plany ewaluacji. Zmiany w programach podlegających ocenie, inne niż modyfikacje, które nie mogą wpływać na zgodność programu pomocy na podstawie niniejszego rozporządzenia lub nie mogą w sposób istotny wpływać na treść zatwierdzonego planu oceny, należy oceniać z uwzględnieniem wyników takiej oceny oraz wyłączyć z zakresu niniejszego rozporządzenia. Zmian o charakterze czysto formalnym, zmian administracyjnych lub dokonanych w ramach środków współfinansowanych przez UE nie należy z zasady traktować jako zmian istotnie wpływających na treść zatwierdzonego planu oceny.
(9)
Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania do pomocy uwarunkowanej pierwszeństwem użycia produktów krajowych w stosunku do produktów przywożonych ani do pomocy na działalność związaną z wywozem. Nie powinno mieć zwłaszcza zastosowania do pomocy na tworzenie i funkcjonowanie sieci dystrybucji w innych państwach. Pomoc na pokrycie kosztów uczestnictwa w targach handlowych bądź kosztów badań lub usług doradczych potrzebnych do wprowadzenia nowego lub już istniejącego produktu na nowy rynek w innym państwie członkowskim lub w kraju trzecim nie stanowi zazwyczaj pomocy na działalność związaną z wywozem.
(10)
Zasadniczo niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie do większości sektorów gospodarki. W niektórych sektorach jednakże, takich jak sektor rybołówstwa i akwakultury oraz sektor podstawowej produkcji rolnej, zakres powinien być jednak ograniczony w świetle obowiązujących szczególnych przepisów.
(11)
Niniejsze rozporządzenie powinno stosować się do przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych, z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków. Do celów niniejszego rozporządzenia, za przetwarzanie lub wprowadzanie do obrotu nie należy uznawać czynności wykonywanych w gospodarstwach, niezbędnych do przygotowania produktu do pierwszej sprzedaży, ani pierwszej sprzedaży przez producenta surowców na rzecz podmiotów zajmujących się odsprzedażą lub przetwórstwem, ani też czynności przygotowujących produkt do pierwszej sprzedaży.
(12)
Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania do pomocy mającej na celu ułatwienie zamykania niekonkurencyjnych kopalń węgla, która to kwestia jest przedmiotem decyzji Rady z dnia 10 grudnia 2010 r. w sprawie pomocy państwa ułatwiającej zamykanie niekonkurencyjnych kopalń węgla (6). Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie do innych rodzajów pomocy w sektorze węglowym z wyjątkiem pomocy regionalnej.
(13)
Komisja powinna dopilnować, by zatwierdzona pomoc nie wpłynęła niekorzystnie na warunki wymiany handlowej w stopniu, który narusza wspólny interes. Pomoc na rzecz beneficjenta, na którym ciąży obowiązek zwrotu pomocy wynikający z wcześniejszej decyzji Komisji uznającej pomoc za niezgodną z prawem oraz z rynkiem wewnętrznym, należy więc wyłączyć z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem programów pomocy mających na celu naprawienie szkód spowodowanych niektórymi klęskami żywiołowym.
(14)
Pomoc przyznawaną przedsiębiorstwom znajdującym się w trudnej sytuacji należy wyłączyć z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia, ponieważ taka pomoc powinna być oceniana na podstawie Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw z dnia 1 października 2004 r. (7), których okres ważności został przedłużony komunikatem Komisji dotyczącym przedłużenia okresu ważności Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw z dnia 1 października 2004 r. (8), lub ich kolejnej wersji, w celu uniknięcia przypadków obchodzenia wspomnianych wytycznych, z wyjątkiem programów pomocy na naprawę szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi. Aby zagwarantować pewność prawa, należy ustanowić jasne kryteria, które nie wymagają przeprowadzania oceny wszystkich szczegółowych aspektów sytuacji przedsiębiorstwa w celu określenia, czy dane przedsiębiorstwo należy uznać za przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji do celów niniejszego rozporządzenia.
(15)
Egzekwowanie przepisów dotyczących pomocy państwa zależy w dużym stopniu od współpracy z państwami członkowskimi. Państwa członkowskie powinny zatem podejmować wszelkie środki konieczne do zapewnienia zgodności z niniejszym rozporządzeniem, w tym zgodności indywidualnych środków pomocy przyznanych w ramach programów objętych wyłączeniem grupowym.
(16)
Ze względu na wysokie ryzyko niekorzystnego wpływu na warunki wymiany handlowej, duże kwoty pomocy udzielonej indywidualnie lub łącznie powinny zostać ocenione przez Komisję w momencie dokonywania zgłoszenia. Dla każdej kategorii pomocy wchodzącej w zakres niniejszego rozporządzenia należy zatem określić progi na takim poziomie, który uwzględni daną kategorię pomocy i jej prawdopodobny wpływ na warunki wymiany handlowej. Każda pomoc przekraczająca takie progi powinna nadal podlegać obowiązkowi zgłoszenia ustanowionemu w art. 108 ust. 3 Traktatu. Nie należy omijać progów określonych w niniejszym rozporządzeniu poprzez sztuczne dzielenie programów pomocy lub projektów pomocy na kilka programów pomocy lub projektów o podobnych cechach, celach i beneficjentach.
(17)
W trosce o przejrzystość, równe traktowanie i możliwość skutecznego monitorowania niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie jedynie do pomocy, w przypadku której można dokładnie obliczyć z wyprzedzeniem ekwiwalent dotacji brutto bez konieczności przeprowadzania oceny ryzyka („pomoc przejrzysta”). W przypadku niektórych szczególnych instrumentów pomocy, takich jak pożyczki, gwarancje, środki podatkowe, środki finansowania ryzyka oraz, w szczególności, zaliczki zwrotne, niniejsze rozporządzenie powinno określać warunki, na których można je uznać za przejrzyste. Nie należy traktować dokapitalizowania jako pomocy przejrzystej, bez uszczerbku dla szczególnych warunków dotyczących finansowania ryzyka oraz pomocy na rozpoczęcie działalności. Pomoc w formie gwarancji należy uznać za przejrzystą, jeżeli ekwiwalent dotacji brutto obliczono na podstawie „bezpiecznych stawek” określonych w odniesieniu do danego rodzaju przedsiębiorstwa. W przypadku małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) w obwieszczeniu Komisji w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE do pomocy państwa w formie gwarancji (9) określono wysokość rocznych stawek, powyżej których gwarancje państwa zostaną uznane za niestanowiące pomocy.
(18)
Aby mieć pewność, że pomoc jest niezbędna i zachęca do rozwoju dalszej działalności lub projektów, niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania do pomocy na działalność, którą i tak beneficjent by prowadził, nawet w przypadku braku pomocy. Pomoc powinna być wyłączona z obowiązku zgłoszenia na mocy niniejszego rozporządzenia tylko wówczas, gdy prace dotyczące realizacji projektu lub działań objętych pomocą rozpoczęto po przedłożeniu przez beneficjenta pisemnego wniosku o pomoc.
(19)
W przypadku jakiejkolwiek pomocy ad hoc objętej niniejszym rozporządzeniem, przyznanej beneficjentowi będącemu dużym przedsiębiorstwem, państwo członkowskie powinno dopilnować, by - oprócz spełnienia warunków dotyczących efektu zachęty, które obowiązują beneficjentów będących MŚP - beneficjent sporządził, w formie dokumentu wewnętrznego, analizę wykonalności projektu lub działań objętych pomocą przy założeniu otrzymania pomocy i jej braku. Państwo członkowskie powinno sprawdzić także, czy wspomniany dokument potwierdza istotne zwiększenie zakresu projektu lub działania, istotne zwiększenie całkowitej kwoty, jaką beneficjent przeznacza na projekt lub działanie objęte pomocą, lub też znaczące przyspieszenie realizacji projektu lub działania. Należy uznać, że pomoc regionalna ma efekt zachęty, gdyby w danym regionie objętym pomocą nie przeprowadzono danego projektu inwestycyjnego bez udziału pomocy.
(20)
Automatyczne programy pomocy w formie korzyści podatkowych nadal powinny podlegać szczególnemu warunkowi dotyczącemu efektu zachęty z uwagi na fakt, iż ten rodzaj pomocy jest przyznawany w ramach innych procedur niż w przypadku pozostałych kategorii pomocy. Takie programy powinny być przyjęte jeszcze przed rozpoczęciem pracy nad projektem lub działaniami objętymi pomocą. Warunek ten nie ma jednak zastosowania w przypadku kolejnych wersji programu pomocy fiskalnej, pod warunkiem że dana działalność była już objęta poprzednimi programami pomocy fiskalnej w formie korzyści podatkowych. Zasadniczym momentem oceny efektu zachęty takich programów jest moment określenia środka podatkowego w ramach pierwszego programu, który jest następnie zastępowany kolejnymi wersjami programu.
(21)
W odniesieniu do regionalnej pomocy operacyjnej, pomocy regionalnej na rzecz rozwoju obszarów miejskich, pomocy na dostęp do finansowania dla MŚP, pomocy na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, pomocy na zatrudnienie pracowników niepełnosprawnych i pomocy stanowiącej rekompensatę dodatkowych kosztów związanych z zatrudnieniem pracowników niepełnosprawnych, pomocy w formie ulg w podatkach na ochronę środowiska, pomocy przeznaczonej na naprawienie szkód spowodowanych przez niektóre klęski żywiołowe, pomocy o charakterze społecznym w zakresie transportu na rzecz mieszkańców regionów najbardziej oddalonych oraz pomocy na wspieranie kultury i zachowanie dziedzictwa kulturowego, wymóg istnienia efektu zachęty nie ma zastosowania lub należy uznać za spełniony, jeśli wypełniono warunki szczególne określone dla tych kategorii pomocy w niniejszym rozporządzeniu.
(22)
Aby pomoc była proporcjonalna i ograniczona do niezbędnej kwoty, należy w miarę możliwości określić maksymalne kwoty pomocy w postaci intensywności pomocy w stosunku do ogółu kosztów kwalifikowalnych. Aby zapewnić proporcjonalność środków pomocy, w przypadku kiedy nie można ustalić maksymalnej intensywności pomocy, ponieważ nie można wyodrębnić koszów kwalifikowalnych lub w celu udostępnienia prostszych instrumentów dla małych kwot, należy określić maksymalne kwoty pomocy wyrażone w wartościach nominalnych. Intensywność pomocy i maksymalne kwoty pomocy należy ustalić - w kontekście doświadczenia Komisji - na poziomie, który ogranicza do minimum zakłócenia konkurencji w sektorze objętym pomocą, a jednocześnie umożliwia właściwe wyeliminowanie danej niedoskonałości rynku lub rozwiązanie problemu spójności. W odniesieniu do regionalnej pomocy inwestycyjnej intensywność pomocy powinna odpowiadać poziomom intensywności dozwolonym w mapach pomocy regionalnej.
(23)
Przy obliczaniu intensywności pomocy należy uwzględnić wyłącznie koszty kwalifikowalne. Rozporządzenie nie wyłącza pomocy, która przekracza odpowiednią intensywność pomocy w wyniku uwzględnienia kosztów niekwalifikowalnych. Wyodrębnienie kosztów kwalifikowalnych powinno być poparte jasną, szczegółową i aktualną dokumentacją. Wszystkie kwoty uwzględniane przy obliczaniu powinny być kwotami przed potrąceniem podatku lub innych opłat. Pomoc wypłacana w kilku ratach powinna być dyskontowana do wartości w momencie jej przyznania. Wartość kosztów kwalifikowalnych powinna także być dyskontowana do wartości na dzień przyznania pomocy. Jako stopę procentową stosowaną do dyskontowania i obliczania kwoty pomocy w przypadku pomocy udzielanej w innej formie niż dotacja należy stosować odpowiednio stopę dyskontową i stopę referencyjną obowiązujące w dniu przyznania pomocy, zgodnie z komunikatem Komisji w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych (10). W przypadku gdy pomoc przyznawana jest w postaci korzyści podatkowych, raty pomocy powinny być dyskontowane na podstawie stóp dyskontowych obowiązujących w dniach, w których poszczególne korzyści podatkowe stają się skuteczne. Należy propagować stosowanie pomocy w formie zaliczek zwrotnych, gdyż takie instrumenty podziału ryzyka sprzyjają zwiększeniu efektu zachęty. W związku z powyższym należy ustanowić, że w przypadku gdy pomoc przyznawana jest w formie zaliczek zwrotnych, możliwe jest zwiększenie odpowiednich progów intensywności pomocy określonych w niniejszym rozporządzeniu, z wyjątkiem pomocy regionalnej, która może być wyłączona tylko pod warunkiem, że jest zgodna z zatwierdzonymi mapami.
(24)
W przypadku korzyści podatkowych dotyczących podatków należnych w przyszłości obowiązująca stopa dyskontowa oraz dokładna wysokość rat pomocy mogą nie być znane z wyprzedzeniem. W takich przypadkach państwa członkowskie powinny z góry określić pułap zdyskontowanej wartości pomocy, przestrzegając obowiązującego poziomu intensywności pomocy. Następnie, kiedy znana już jest kwota pomocy danej raty na dany dzień, można przeprowadzić dyskontowanie na podstawie stopy dyskontowej mającej wówczas zastosowanie. Ogólną kwotę ustalonego pułapu należy pomniejszyć o zdyskontowaną wartość każdej raty pomocy („kwota ograniczona pułapem”).
(25)
Aby ustalić, czy określone w niniejszym rozporządzeniu progi pomocy powodujące obowiązek zgłoszenia oraz progi maksymalne intensywności pomocy są przestrzegane, należy uwzględnić całkowitą kwotę środków pomocy państwa dla projektu lub działań objętych pomocą. Niniejsze rozporządzenie powinno również określać, w jakich okolicznościach możliwe jest kumulowanie pomocy różnych kategorii. Pomoc wyłączoną na mocy niniejszego rozporządzenia oraz wszelką inną pomoc zgodną z rynkiem wewnętrznym wyłączoną na mocy innego rozporządzenia lub zatwierdzoną przez Komisję można kumulować, pod warunkiem że takie środki pomocy dotyczą różnych, możliwych do wyodrębnienia kosztów kwalifikowalnych. W przypadku gdy różne źródła pomocy dotyczą tych samych - pokrywających się częściowo lub w całości - możliwych do wyodrębnienia kosztów kwalifikowalnych, kumulacja powinna być dopuszczalna do wysokości najwyższej intensywności pomocy lub kwoty pomocy mającej zastosowanie w odniesieniu do tejże pomocy na mocy niniejszego rozporządzenia. Niniejsze rozporządzenie powinno określić także przepisy szczególne dotyczące kumulacji środków pomocy, w przypadku których można wyodrębnić koszty kwalifikowalne - lub nie można wyodrębnić kosztów kwalifikowalnych - celem kumulacji z pomocą de minimis oraz kumulacji z pomocą przeznaczoną na pracowników niepełnosprawnych. Pomoc de minimis nie jest zazwyczaj przyznawana na szczególne możliwe do wyodrębnienia koszty kwalifikowalne ani nie jest z takimi kosztami związana. W takim przypadku należy zapewnić możliwość swobodnej kumulacji pomocy de minimis z pomocą państwa wyłączoną na mocy niniejszego rozporządzenia. Natomiast w przypadkach, gdy pomoc de minimis przyznawana jest na te same możliwe do wyodrębnienia koszty kwalifikowane co pomoc państwa wyłączona na mocy niniejszego rozporządzenia, kumulacja powinna być dozwolona jedynie do maksymalnej intensywności pomocy, określonej w rozdziale III niniejszego rozporządzenia.
(26)
Finansowanie unijne zarządzane centralnie przez instytucje, agencje, wspólne przedsiębiorstwa lub inne organy unijne, które nie jest bezpośrednio ani pośrednio kontrolowane przez państwa członkowskie, nie stanowi pomocy państwa. W przypadku gdy takie finansowanie unijne jest połączone z pomocą państwa, przy ustalaniu, czy przestrzegane są progi powodujące obowiązek zgłoszenia i maksymalne poziomy intensywności pomocy, należy uwzględniać jedynie pomoc państwa, pod warunkiem że całkowita kwota środków publicznych przyznanych w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowalnych nie przekracza najbardziej korzystnej stopy finansowania określonej w stosownych przepisach prawa Unii.
(27)
Zważywszy na fakt, że pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu jest w zasadzie zakazana, ważne jest, aby wszystkie strony miały możliwość sprawdzenia, czy pomoc została przyznana zgodnie z obowiązującymi przepisami. Przejrzystość pomocy państwa jest zatem niezbędna do właściwego stosowania postanowień Traktatu i prowadzi do większej zgodności z zasadami, odpowiedzialności, wzajemnej oceny i, ostatecznie, bardziej efektywnego wydatkowania finansów publicznych. Aby zapewnić przejrzystość, państwa członkowskie powinny być zobowiązane do utworzenia kompleksowych stron internetowych dotyczących pomocy państwa, na szczeblu regionalnym lub krajowym, zawierających informacje zbiorcze na temat każdego środka pomocy wyłączonego na mocy niniejszego rozporządzenia. Obowiązek ten powinien być warunkiem zgodności pomocy indywidualnej z rynkiem wewnętrznym. Zgodnie ze standardową praktyką w zakresie publikowania informacji w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/37/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. zmieniającej dyrektywę 2003/98/WE w sprawie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego (11), należy używać standardowego formatu, który pozwala na wyszukiwanie, pobieranie i łatwe publikowanie informacji w internecie. Linki do stron internetowych wszystkich państw członkowskich dotyczących pomocy państwa powinny być publikowane na stronie internetowej Komisji. Zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 994/98 zmienionego rozporządzeniem (UE) nr 733/2013 informacje zbiorcze na temat poszczególnych środków pomocy wyłączonych na mocy niniejszego rozporządzenia powinny być publikowane na stronie internetowej Komisji.
(28)
W celu zapewnienia skutecznego monitorowania środków pomocy zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 994/98, zmienionego rozporządzeniem (UE) nr 733/2013, należy ustanowić wymogi dotyczące sprawozdawczości państw członkowskich na temat środków pomocy, które zostały zwolnione na mocy niniejszego rozporządzenia, i na temat stosowania niniejszego rozporządzenia. Należy ponadto ustalić zasady dotyczące dokumentacji pomocy wyłączonej na mocy niniejszego rozporządzenia, jaką powinny prowadzić państwa członkowskie, zgodnie z terminem przedawnienia określonym w art. 15 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (12).
(29)
W celu zwiększenia skuteczności warunków zgodności określonych w niniejszym rozporządzeniu Komisja powinna mieć możliwość wycofania przywileju wyłączenia grupowego w stosunku do przyszłych środków pomocy w przypadku niespełnienia wspomnianych wymogów. Komisja powinna mieć możliwość wprowadzania ograniczeń dotyczących wycofania przywileju wyłączenia grupowego w odniesieniu do niektórych rodzajów pomocy, niektórych beneficjentów lub środków pomocy przyjmowanych przez niektóre organy, jeżeli nieprzestrzeganie niniejszego rozporządzenia dotyczy tylko ograniczonej grupy środków lub niektórych organów. Takie ukierunkowane wycofanie przywileju powinno stanowić proporcjonalny środek naprawczy bezpośrednio powiązany ze stwierdzonym przypadkiem nieprzestrzegania niniejszego rozporządzenia. W przypadku niespełnienia warunków zgodności określonych w rozdziale I i III przyznana pomoc nie podlega przepisom niniejszego rozporządzenia, w związku z czym stanowi pomoc niezgodną z prawem, którą Komisja zbada w ramach odpowiedniej procedury określonej w rozporządzeniu (WE) nr 659/1999. W przypadku niespełnienia warunków określonych w rozdziale II przywilej wyłączenia grupowego w odniesieniu do przyszłych środków pomocy zostaje wycofany bez względu na fakt, że w przeszłości środki te, spełniające warunki niniejszego rozporządzenia, były objęte wyłączeniem grupowym.
(30)
Aby wyeliminować różnice, które mogłyby spowodować zakłócenie konkurencji, oraz aby ułatwić koordynację różnych krajowych i unijnych inicjatyw dotyczących MŚP, a także ze względu na przejrzystość administracyjną i pewność prawa, definicja MŚP stosowana na potrzeby niniejszego rozporządzenia powinna opierać się na definicji zawartej w zaleceniu Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. dotyczącym definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (13).
(31)
Pomagając w likwidacji ograniczeń doznawanych przez regiony w niekorzystnym położeniu, pomoc regionalna sprzyja gospodarczej, społecznej i terytorialnej spójności państw członkowskich oraz Unii jako całości. Celem pomocy regionalnej jest pomoc w rozwoju obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania poprzez wspieranie inwestycji i tworzenie miejsc pracy w kontekście zrównoważonego rozwoju. W obszarach, które spełniają warunki art. 107 ust. 3 lit. a) Traktatu, pomoc regionalną można przyznać na tworzenie nowych zakładów oraz zwiększenie mocy produkcyjnych istniejących zakładów, dywersyfikację produkcji zakładu lub zasadniczą zmianę dotyczącą całościowego procesu produkcyjnego istniejącego zakładu. Mając na uwadze fakt, że duże przedsiębiorstwa w mniejszym stopniu niż MŚP są dotknięte ograniczeniami regionalnymi podczas inwestowania w obszarze spełniającym warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu, pomoc regionalna dla dużych przedsiębiorstw może zostać zwolniona z obowiązku zgłoszenia jedynie na inwestycje początkowe, które zapoczątkowują nową działalność gospodarczą w tych obszarach.
(32)
W przypadkach gdy program pomocy regionalnej jest przeznaczony dla ograniczonej liczby sektorów gospodarki, cel i spodziewane skutki takiego programu są raczej sektorowe niż horyzontalne. Dlatego też programy sektorowe nie mogą zostać wyłączone z obowiązku zgłoszenia. Po otrzymaniu zgłoszenia Komisja może jednak na podstawie obowiązujących wytycznych, przepisów ramowych lub decyzji stwierdzić w swojej ocenie ich ewentualny pozytywny wpływ. Dzieje się tak zwłaszcza w przypadku programów pomocy dotyczących działalności gospodarczej w sektorze węglowym, budownictwa okrętowego oraz transportu. Ponadto ze względu na szczególne cechy sektora hutnictwa, żelaza i stali czy sektora włókien syntetycznych uważa się, iż nie można zrównoważyć negatywnego wpływu pomocy regionalnej w tych sektorach korzystnym wpływem w zakresie spójności; w związku z czym nie można przyznać pomocy regionalnej w tych sektorach. Sektory turystyki i łączności szerokopasmowej odgrywają ważną rolę w gospodarce krajowej poszczególnych państw i generalnie wywierają szczególnie pozytywny wpływ na rozwój regionalny. Programy pomocy regionalnej dotyczące turystyki i łączności szerokopasmowej powinny być więc wyłączone z obowiązku zgłoszenia. Przetwórstwo i wprowadzanie do obrotu produktów rolnych są również silnie powiązane z gospodarkami lokalnymi i regionalnymi i powinny być objęte wyłączeniem grupowym.
(33)
Wytwarzanie i dystrybucja energii oraz związana z tym infrastruktura podlegają sektorowym przepisom dotyczącym rynku wewnętrznego, co znajduje odzwierciedlenie w kryteriach, które mają zagwarantować, że pomoc w tych dziedzinach będzie zgodna z rynkiem wewnętrznym i spójna z unijną polityką ochrony środowiska i polityką energetyczną. Pomoc regionalna przyznawana na mocy sekcji 1 niniejszego rozporządzenia ma na celu rozwój gospodarczy i osiągnięcie celów spójności, a zatem podlega bardzo różnym warunkom zgodności. Przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące pomocy regionalnej nie powinny w związku z tym mieć zastosowania do środków dotyczących wytwarzania energii, jej dystrybucji i związanej z nią infrastruktury.
(34)
Inwestycje umożliwiające przedsiębiorstwom zastosowanie norm surowszych niż normy unijne lub podniesienie poziomu ochrony środowiska w przypadku braku norm unijnych, inwestycje na wcześniejsze dostosowanie do przyszłych norm unijnych, inwestycje na rzecz środków w zakresie efektywności energetycznej, w tym projektów dotyczących efektywności energetycznej w budynkach, inwestycje w rekultywację zanieczyszczonych terenów oraz pomoc na badania środowiskowe nie mają bezpośredniego wpływu na funkcjonowanie rynków energii. Jednocześnie tego rodzaju inwestycje mogą przyczynić się do realizacji celów polityki regionalnej oraz celów w zakresie energii i ochrony środowiska, jakie wyznaczyła Unia Europejska. W takich przypadkach przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące zarówno pomocy regionalnej, jak i pomocy na ochronę środowiska mogą obowiązywać w zależności od głównego celu, jakiemu ma służyć dany środek.
(35)
Aby nie sprzyjać inwestycjom kapitałowym bardziej niż inwestycjom w koszty pracy, powinna istnieć możliwość obliczania regionalnej pomocy inwestycyjnej na podstawie albo kosztów inwestycji, albo kosztów płacy związanych z miejscami pracy powstałymi bezpośrednio w wyniku realizacji projektu inwestycyjnego.
(36)
Regionalna pomoc inwestycyjna nie powinna być zwolniona z obowiązku zgłoszenia, jeśli przyznaje się ją na rzecz beneficjenta, który zamknął taką samą lub podobną działalność na terytorium Europejskiego Obszaru Gospodarczego w ciągu dwóch lat poprzedzających jego wniosek o przyznanie regionalnej pomocy inwestycyjnej lub - w momencie składania wniosku o pomoc - ma konkretne plany zamknięcia takiej działalności w ciągu dwóch lat od zakończenia inwestycji początkowej, której dotyczy wniosek o pomoc, w danym obszarze.
(37)
Komisja uzyskała wystarczające doświadczenie w stosowaniu art. 107 ust. 3 lit. a) i c) Traktatu w odniesieniu do regionalnej pomocy operacyjnej mającej na celu rekompensatę dodatkowych kosztów transportu towarów produkowanych w regionach najbardziej oddalonych lub na obszarach słabo zaludnionych oraz towarów dalej przetwarzanych na tych obszarach, a także dodatkowych kosztów produkcyjnych i operacyjnych (innych niż dodatkowe koszty transportu) ponoszonych przez beneficjentów mających siedziby w regionach najbardziej oddalonych. Jako że istnieje ryzyko nadmiernej rekompensaty kosztów transportu wynikające z dodatkowego wsparcia w ramach programów POSEI w sektorze rolnictwa i w związku z tym, że nie można wykluczyć, iż niektóre produkty rolne nie są produkowane w alternatywnej lokalizacji, sektor rolnictwa powinien być wyłączony z regionalnej pomocy operacyjnej w celu zrekompensowania dodatkowych kosztów transportu towarów produkowanych w regionach najbardziej oddalonych lub na obszarach słabo zaludnionych na mocy niniejszego rozporządzenia. Regionalna pomoc operacyjna na rekompensatę dodatkowych kosztów w regionach najbardziej oddalonych, innych niż dodatkowe koszty transportu, powinna zostać uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem i zwolniona z obowiązku zgłoszenia przewidzianego w art. 108 ust. 3 Traktatu tylko wówczas, gdy poziom takiej pomocy jest ograniczony do albo 15 % wartości dodanej brutto wytwarzanej rocznie przez beneficjenta w danym regionie najbardziej oddalonym, albo 25 % rocznych kosztów pracy ponoszonych przez beneficjenta w danym regionie najbardziej oddalonym, albo 10 % rocznych obrotów beneficjenta w danym regionie najbardziej oddalonym. W przypadku gdy pomoc nie przekracza kwoty wynikającej z jednej z tych metod alternatywnych określania dodatkowych kosztów operacyjnych (innych niż koszty transportu), można ją uznać za uzasadnioną w kontekście przyczyniania się do rozwoju regionalnego i proporcjonalną do trudności, jakie przedsiębiorstwa napotykają w regionach najbardziej oddalonych.
(38)
Poprzez ukierunkowanie na kwestię dużej koncentracji problemów gospodarczych, społecznych i związanych z ochroną środowiska w obszarach miejskich znajdujących się na obszarach objętych pomocą określonych w mapie pomocy regionalnej, pomoc na rozwój obszarów miejskich przyczynia się do spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej państw członkowskich oraz Unii jako całości. Niedoskonałości rynku, którym pomoc na rozwój obszarów miejskich ma zaradzić, odnoszą się do warunków finansowania rozwoju obszarów miejskich, braku zintegrowanego podejścia do rozwoju obszarów miejskich, deficytu środków finansowych oznaczającego konieczność większego wykorzystania efektu dźwigni w odniesieniu do skromnych zasobów publicznych oraz potrzeby bardziej komercyjnego podejścia do rewitalizacji obszarów miejskich. Pomoc na rzecz rozwoju obszarów miejskich w celu wspierania rozwoju demokratycznych, zintegrowanych i zrównoważonych strategii na rzecz przezwyciężania dodatkowych problemów występujących w obszarach objętych pomocą powinna być zatem objęta wyłączeniem grupowym.
(39)
Inwestycje dotyczące priorytetów strategii „Europa 2020” (14) w zakresie zielonych technologii oraz przejścia na gospodarkę niskoemisyjną, podejmowane na obszarach objętych pomocą określonych w odnośnej mapie pomocy regionalnej, powinny kwalifikować się do otrzymania wyższych kwot pomocy w formie premii regionalnej.
(40)
Małe i średnie przedsiębiorstwa odgrywają decydującą rolę w tworzeniu miejsc pracy, a w znaczeniu bardziej ogólnym są również czynnikiem stabilności społecznej i rozwoju gospodarczego. Ich rozwój mogą jednak utrudniać niedoskonałości rynku, prowadząc do wystąpienia w MŚP opisanych poniżej typowych problemów. MŚP mają często trudności z uzyskaniem kapitału lub pożyczek z uwagi na niechęć niektórych rynków finansowych do podejmowania ryzyka oraz ograniczone zabezpieczenia, jakie MŚP mogą zaoferować. Ograniczone zasoby mogą im również ograniczyć dostęp do informacji dotyczącej w szczególności nowych technologii i potencjalnych rynków. Aby ułatwić rozwój działalności gospodarczej MŚP, niektóre kategorie pomocy, w przypadkach gdy są przyznawane na rzecz takich przedsiębiorstw, powinny zatem podlegać wyłączeniu na mocy niniejszego rozporządzenia. Kategorie te powinny obejmować w szczególności pomoc inwestycyjną dla MŚP oraz udział MŚP w targach.
(41)
MŚP uczestniczące w projektach w ramach Europejskiej współpracy terytorialnej (EWT) objętych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” (15) mają często trudności w finansowaniu dodatkowych kosztów wynikających ze współpracy między partnerami znajdującymi się w różnych regionach oraz w różnych państwach członkowskich lub państwach trzecich. Biorąc pod uwagę znaczenie EWT dla polityki spójności zapewniającej ramy realizacji wspólnych działań i wymiany doświadczeń w zakresie polityki między podmiotami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi z różnych państw członkowskich lub państw trzecich, niniejsze rozporządzenie powinno odnosić się do pewnych trudności stojących przed projektami w ramach EWT w celu ułatwienia doprowadzenia do ich zgodności z zasadami dotyczącymi pomocy państwa. Konkretne kwestie związane z EWT, do których powinno odnieść się niniejsze rozporządzenie, dotyczą obowiązujących poziomów intensywności pomocy regionalnej dla projektów w ramach EWT, kosztów współpracy ponoszonych przez MŚP w związku z projektami w ramach EWT oraz obowiązków w zakresie publikacji i informacji, sprawozdawczości i prowadzenia ewidencji do celów monitorowania.
(42)
Ze względu na szczególne ograniczenia i różnice między MŚP zastosowanie mogą mieć różne podstawowe progi intensywności pomocy i różne premie.
(43)
Z doświadczenia zdobytego podczas stosowania Wytycznych wspólnotowych w sprawie pomocy państwa na wspieranie inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka w małych i średnich przedsiębiorstwach (16) wynika, że w Unii występuje wiele szczególnych niedoskonałości rynku kapitału podwyższonego ryzyka w odniesieniu do niektórych rodzajów inwestycji na różnych etapach rozwoju przedsiębiorstw. Te niedoskonałości rynku wynikają z niedopasowania popytu i podaży kapitału podwyższonego ryzyka. Powoduje to nadmierne ograniczenie dostępnego na rynku kapitału podwyższonego ryzyka i brak funduszy dla przedsiębiorstw, niezależnie od ich ciekawego modelu działalności gospodarczej i szans na rozwój. Główna przyczyna nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku w odniesieniu do rynków kapitału podwyższonego ryzyka, która szczególnie wpływa na dostęp MŚP do kapitału i która może uzasadniać interwencję państwa, tkwi w niepełnych lub niesymetrycznych informacjach. Wpływa to nie tylko na dostarczanie kapitału podwyższonego ryzyka, ale także utrudnia niektórym MŚP dostęp do finansowania dłużnego. W związku z tym środki finansowania ryzyka, których celem jest przyciągnięcie kapitału prywatnego do nienotowanych na giełdzie MŚP dotkniętych problemem niedopasowania poziomu płynności i które zapewniają ekonomiczną motywację decyzji o finansowaniu i komercyjne zarządzanie pośrednikami finansowymi powinny być - pod pewnymi warunkami - wyłączone z obowiązku zgłoszenia.
(44)
Pomoc na rozpoczęcie działalności dla małych przedsiębiorstw, pomoc dla wielostronnych platform obrotu specjalizujących się w MŚP oraz pomoc na koszty związane z rozpoznawaniem MŚP powinna być wyłączona z obowiązku zgłoszenia w określonych warunkach.
(45)
Pomoc na działalność badawczą i rozwojową oraz pomoc na wspieranie innowacyjności może przyczynić się do zrównoważenia wzrostu gospodarczego, wzmocnienia konkurencyjności i zwiększenia zatrudnienia. Doświadczenie związane ze stosowaniem rozporządzenia (WE) nr 800/2008 oraz Wspólnotowych zasad ramowych dotyczących pomocy państwa na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną (17) pokazuje, że niedoskonałości rynku mogą uniemożliwiać osiągnięcie optymalnej produkcji na rynku i prowadzić do braku efektywności związanego z efektami zewnętrznymi, związkami między dobrem publicznym i transferem wiedzy, niepełnymi i niesymetrycznymi informacjami oraz problemami z koordynacją i funkcjonowaniem sieci.
(46)
MŚP mogą doświadczać trudności z dostępem do nowych rozwiązań technologicznych, transferu wiedzy lub wysoko wykwalifikowanego personelu. Pomoc na projekty badawczo-rozwojowe, pomoc na studia wykonalności i pomoc dla MŚP na wspieranie innowacyjności, w tym na pokrycie kosztów praw własności przemysłowej, może zapobiec tym problemom i w związku z tym powinna, pod pewnymi warunkami, zostać wyłączona z obowiązku zgłoszenia.
(47)
Jeśli chodzi o pomoc na projekty badawczo-rozwojowe, część projektu objęta pomocą powinna w pełni należeć do jednej z następujących kategorii: badania podstawowe, badania przemysłowe albo eksperymentalne prace rozwojowe. Jeżeli projekt składa się z różnych zadań, każde zadanie powinno zostać zaklasyfikowane do jednej z tych kategorii bądź też uznane za nienależące do żadnej z nich. Klasyfikacja ta nie musi być chronologiczna i nie musi przechodzić sekwencyjnie od badań podstawowych do działalności zbliżonej do rynku. Zatem zadanie realizowane na późniejszym etapie projektu można zakwalifikować do kategorii badań przemysłowych. Podobnie działalność realizowana na wcześniejszym etapie może kwalifikować się do kategorii eksperymentalnych prac rozwojowych. Część projektu objęta pomocą może również obejmować studium wykonalności o charakterze przygotowawczym w odniesieniu do prac badawczych.
(48)
Przełomowe badania naukowe i innowacje coraz częściej wymagają wysokiej jakości infrastruktur naukowo-badawczych, gdyż przyciągają one utalentowanych naukowców z całego świata i mają zasadnicze znaczenie dla wspierania nowych technologii informacyjnych i komunikacyjnych oraz kluczowych technologii wspomagających. Publiczne infrastruktury badawcze powinny kontynuować partnerstwo w zakresie badań przemysłowych. Dostęp do infrastruktury badawczej finansowanej ze środków publicznych powinien być przyznawany na przejrzystych i niedyskryminacyjnych zasadach i na warunkach rynkowych. Jeśli warunki te nie są spełnione, środka pomocy nie należy wyłączać z obowiązku zgłoszenia. Wiele zainteresowanych stron może posiadać i eksploatować daną infrastrukturę badawczą oraz korzystać z niej, a podmioty publiczne i przedsiębiorstwa mogą korzystać z takiej infrastruktury na zasadzie współpracy.
(49)
Infrastruktury badawcze mogą służyć do prowadzenia zarówno działalności gospodarczej, jak i niegospodarczej. W celu uniknięcia przyznawania pomocy państwa na działalność gospodarczą poprzez finansowanie działalności niegospodarczej ze środków publicznych, koszty i finansowanie działalności gospodarczej i niegospodarczej powinny być wyraźnie oddzielone. W przypadku gdy infrastrukturę wykorzystuje się do prowadzenia zarówno działalności gospodarczej, jak i niegospodarczej, finansowanie ze środków publicznych kosztów związanych z działalnością niegospodarczą tej infrastruktury nie stanowi pomocy państwa. Zasadami pomocy państwa obejmuje się tylko te środki publiczne, które powiązane są z działalnością gospodarczą. W celu zapewnienia zgodności z progami powodującymi obowiązek zgłoszenia i maksymalnymi poziomami intensywności pomocy należy uwzględniać jedynie działalność gospodarczą. Jeśli infrastruktura służy niemal wyłącznie do prowadzenia działalności niegospodarczej, jej finansowanie może w całości wykraczać poza zakres zasad pomocy państwa, pod warunkiem że jej gospodarcze wykorzystanie zachowa czysto pomocniczy charakter, tj. działalności o ograniczonym zakresie, bezpośrednio związanej z funkcjonowaniem infrastruktury i koniecznej do jej funkcjonowania lub nieodłącznie związanej z jej głównym przeznaczeniem niegospodarczym. Należy uznać, że taka sytuacja zachodzi, jeśli działalność gospodarcza pochłania takie same nakłady (takie jak materiały, sprzęt, siła robocza i majątek trwały) jak działalność niegospodarcza, a wydajność przewidziana corocznie na taką działalność gospodarczą nie przekracza 20 % całkowitej rocznej wydajności infrastruktury badawczej.
(50)
Pomoc dla klastrów innowacyjnych ma na celu niwelowanie niedoskonałości rynku związanych z problemami koordynacyjnymi utrudniającymi rozwój klastrów lub ograniczającymi wzajemne kontakty i przepływ wiedzy w ramach klastrów. Pomoc państwa może służyć wspieraniu inwestycji w otwarte i współdzielone infrastruktury dla klastrów innowacyjnych albo wspieraniu funkcjonowania klastrów w celu poprawy współpracy, tworzenia sieci kontaktów i uczenia się. Pomoc operacyjna dla klastrów innowacyjnych powinna być jednak dozwolona tylko tymczasowo i na ograniczony okres nieprzekraczający 10 lat. Stosunek całkowitej kwoty przyznanej pomocy do kosztów kwalifikowalnych ogółem nie powinien przekraczać 50 % w okresie, na który przyznawana jest pomoc.
(51)
Na innowacje organizacyjne lub procesowe mogą wpływać niedoskonałości rynku w postaci niepełnych informacji oraz pozytywne efekty zewnętrzne, czemu należy zaradzić za pomocą specjalnych środków. Pomoc na tego rodzaju innowacje jest ważna głównie dla MŚP, jako że mają one do czynienia z ograniczeniami, które mogą obniżyć ich potencjał ulepszania swoich metod produkcji lub dostaw lub znacznego usprawnienia swoich praktyk prowadzenia działalności, organizacji miejsca pracy i stosunków zewnętrznych. Aby zachęcić duże przedsiębiorstwa do współpracy z MŚP w działaniach dotyczących innowacji organizacyjnej lub procesowej, środki pomocy obejmujące koszty takich działań ponoszone przez duże przedsiębiorstwa również powinny być objęte, pod pewnymi warunkami, wyłączeniem grupowym.
(52)
Wspieranie szkoleń oraz rekrutacji i zatrudnienia pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i pracowników niepełnosprawnych to niezwykle istotne cele polityki gospodarczej i społecznej Unii i jej państw członkowskich.
(53)
Pozytywne efekty zewnętrzne szkoleń przekładają się zwykle na korzyści dla całego społeczeństwa, ponieważ szkolenia zwiększają zasoby wykwalifikowanych pracowników, z których czerpać mogą również inne przedsiębiorstwa, podnoszą konkurencyjność unijnego przemysłu oraz odgrywają ważną rolę w unijnej strategii zatrudnienia. Pomoc na promowanie szkoleń powinna być więc, pod pewnymi warunkami, wyłączona z obowiązku zgłoszenia. W związku ze szczególnymi problemami dotyczącymi MŚP oraz relatywnie wyższymi kosztami, jakie, inwestując w szkolenia, muszą one ponosić należy podwyższyć progi intensywności pomocy dla MŚP, poniżej których jest ona wyłączona z obowiązku zgłoszenia na mocy niniejszego rozporządzenia. Ponadto intensywność pomocy wyłączonej na mocy niniejszego rozporządzenia powinna być większa w przypadku szkoleń dla pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i pracowników niepełnosprawnych. Szczególny charakter szkoleń w sektorze transportu morskiego uzasadnia specjalne podejście w stosunku do tego sektora.
(54)
Pewne kategorie pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub niepełnosprawnych wciąż mają trudności z wejściem na rynek pracy i pozostaniu na nim. W związku z tym organy publiczne mogą stosować środki mające na celu zachęcenie przedsiębiorstw do zwiększenia poziomów zatrudnienia tych kategorii pracowników, zwłaszcza osób młodych. Jako że koszty zatrudnienia stanowią część zwykłych kosztów operacyjnych każdego przedsiębiorstwa, pomoc na zatrudnienie pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub pracowników niepełnosprawnych powinna mieć pozytywny wpływ na poziomy zatrudnienia wspomnianych kategorii pracowników i nie powinna zaledwie umożliwiać przedsiębiorstwom ograniczenie kosztów, które musiałyby ponieść w przypadku nieotrzymania pomocy. Pomoc taka powinna być więc wyłączona z obowiązku zgłoszenia, jeśli istnieje prawdopodobieństwo, że przyczyni się ona do wejścia lub ponownego wejścia tych kategorii pracowników na rynek pracy i pozostania na nim. Zgodnie z Komunikatem Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Gospodarczego i Komitetu Regionów - Europejska strategia w sprawie niepełnosprawności 2010-2020: Odnowione zobowiązanie do budowania Europy bez barier (18), główne elementy strategii UE w sprawie niepełnosprawności łączą przeciwdziałanie dyskryminacji, promowanie równych szans i środków aktywnej integracji oraz odzwierciedlają Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych, do której przystąpiła UE i większość państw członkowskich. Niniejsze rozporządzenie powinno odnosić się do pomocy dla pracowników niepełnosprawnych w rozumieniu art. 1 Konwencji.
(55)
Jak stwierdzono w komunikacie Komisji - „Europa 2020”: Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu (19), zrównoważony wzrost na rzecz zasobooszczędnej, bardziej ekologicznej i bardziej konkurencyjnej gospodarki stanowi jeden z głównych filarów celu strategii „Europa 2020” dotyczącego inteligentnego, trwałego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu. Jednym z jego elementów jest wysoki poziom ochrony środowiska i poprawa jego jakości. W obszarze ochrony środowiska istnieją niedoskonałości rynku, które sprawiają, że w normalnych warunkach rynkowych przedsiębiorstwa mogą nie mieć zachęt do ograniczania powodowanych przez siebie zanieczyszczeń, ponieważ mogłoby to spowodować wzrost kosztów, nie przynosząc odpowiednich korzyści. Jeżeli przedsiębiorstwa nie mają obowiązku internalizować kosztów zanieczyszczeń, ponosi je całe społeczeństwo.
(56)
Wprowadzenie obowiązkowych norm ochrony środowiska może naprawić takie niedoskonałości rynku. Wyższy poziom ochrony środowiska można osiągnąć dzięki inwestycjom, które wykraczają poza obowiązkowe normy unijne. Aby zachęcić przedsiębiorstwa do działań na rzecz poprawy poziomu ochrony środowiska wykraczających poza te obowiązkowe normy unijne, pomoc państwa w tej dziedzinie powinna być objęta wyłączeniem grupowym. Aby nie zniechęcać państw członkowskich do wprowadzania obowiązkowych norm krajowych, które byłyby bardziej rygorystyczne niż odpowiadające im normy unijne, taka pomoc państwa powinna być wyłączona niezależnie od istnienia obowiązkowych norm krajowych, które są bardziej rygorystyczne niż normy unijne.
(57)
Zasadniczo pomocy nie należy przyznawać w przypadku, gdy w wyniku inwestycji przedsiębiorstwa będą spełniać już przyjęte, ale jeszcze nieobowiązujące normy unijne. Pomoc państwa może jednak przynieść poprawę działań podejmowanych przez przedsiębiorstwa w związku z ochroną środowiska, jeżeli taka pomoc państwa zachęca przedsiębiorstwa do wcześniejszego dostosowania się do przyszłych norm unijnych przed ich wejściem w życie, o ile takie normy nie mają zastosowania z mocą wsteczną. Pomoc dla przedsiębiorstw na dostosowanie do przyszłych norm unijnych może doprowadzić do wcześniejszego osiągnięcia wysokiego poziomu ochrony środowiska, w związku z czym należy taką pomoc wyłączyć.
(58)
W ramach strategii „Europa 2020” Unia postawiła sobie za cel osiągnięcie 20 % wzrostu efektywności energetycznej do 2020 r. oraz, w szczególności, przyjęła dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE z dnia 25 października 2012 r. w sprawie efektywności energetycznej, zmiany dyrektyw 2009/125/WE i 2010/30/UE oraz uchylenia dyrektyw 2004/8/WE i 2006/32/WE (20), która ustanawia wspólne ramy służące wspieraniu efektywności energetycznej w Unii służące osiągnięciu ogólnego celu, jakim jest zaoszczędzenie co najmniej 20 % unijnego zużycia energii pierwotnej. W celu ułatwienia osiągnięcia tych celów wyłączeniem grupowym należy objąć środki wspierające inwestycje w zakresie efektywności energetycznej, wysokosprawnej kogeneracji oraz efektywnych energetycznie systemów ciepłowniczych i chłodniczych.
(59)
Środki zwiększające efektywność energetyczną budynków odpowiadają priorytetom strategii „Europa 2020” dotyczącym przejściu na gospodarkę niskoemisyjną. Ze względu na brak zintegrowanego podejścia na rzecz efektywności energetycznej w budynkach, takie inwestycje mogą często wiązać się z problemem deficytu środków finansowych, co wymaga zwiększenia udziału bardzo ograniczonych środków publicznych. W związku z tym państwa członkowskie powinny mieć możliwość wspierania inwestycji w zakresie efektywności energetycznej w budynkach poprzez przyznanie pomocy w formie bezpośrednich dotacji właścicielom budynków lub najemcom zgodne z ogólnymi przepisami w sprawie środków na rzecz efektywności energetycznej, ale również w formie pożyczek i gwarancji poprzez pośredników finansowych wybranych przy pomocy przejrzystego mechanizmu selekcji na podstawie szczegółowych przepisów dotyczących projektów w zakresie efektywności energetycznej w budynkach.
(60)
By osiągnąć cele Unii w zakresie energii odnawialnej, wyznaczone w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniającej i w następstwie uchylającej dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE (21) oraz w zakresie, w jakim niezbędne jest dodatkowe wsparcie oprócz ram regulacyjnych, takich jak unijny system handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych na mocy dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającej dyrektywę Rady 96/61/WE (22), pomoc przyznawana na inwestycje wspierające energię ze źródeł odnawialnych powinna być objęta wyłączeniem grupowym.
(61)
Z uwagi na ograniczone zakłócenia wymiany handlowej i konkurencji wyłączenie grupowe powinno również objąć pomoc operacyjną dla instalacji działających na małą skalę produkujących energię odnawialną, z zastrzeżeniem ściśle określonych warunków. Pomoc operacyjna na rzecz instalacji działających na większą skalę powinna być objęta wyłączeniem grupowym w przypadku ograniczonych zakłóceń konkurencji. W związku z powyższym taka pomoc operacyjna może być objęta wyłączeniem grupowym, jeśli jest przyznawana na nowe i innowacyjne technologie, pod warunkiem że jest przyznawana na podstawie procedury przetargowej zgodnej z zasadami konkurencji i otwartej dla co najmniej jednej tego typu technologii, wykorzystującej mechanizm, który umożliwia objęcie producentów energii ze źródeł odnawialnych systemem cen rynkowych. Łącznej pomocy przyznawanej na tej podstawie nie można udzielać na więcej niż 5 % planowanych nowych mocy wytwórczych ze źródeł odnawialnej energii. Pomoc przyznawana w drodze procedur przetargowych otwartych dla wszystkich technologii opartych na energii ze źródeł odnawialnych powinna być całkowicie objęta wyłączeniem grupowym. Programy pomocy operacyjnej powinny być w zasadzie otwarte na inne kraje EOG i umawiające się strony Traktatu o Wspólnocie Energetycznej w celu ograniczenia ogólnego efektu zakłócającego. Zachęca się państwa członkowskie, aby rozważyły wprowadzenie mechanizmu współpracy, zanim zezwolą na wsparcie transgraniczne. W razie braku mechanizmu współpracy produkcja pochodząca z instalacji w innych krajach nie będzie zaliczana na poczet realizacji krajowego celu w zakresie energii odnawialnej. W związku z tymi ograniczeniami należy zapewnić państwom członkowskim wystarczająco dużo czasu na opracowanie odpowiednich systemów wsparcia, które są dostępne dla innych państw. W związku z powyższym takie otwarcie nie jest warunkiem wyłączenia z wymogu zgłoszenia w zakresie, w jakim nie jest ono wymagane na mocy Traktatu.
(62)
Jeżeli chodzi o pomoc na produkcję energii wytwarzanej w elektrowniach wodnych, jej wpływ może być dwojaki. Z jednej strony wywiera ona pozytywny wpływ pod względem niskiej emisji gazów cieplarnianych, a z drugiej strony może mieć również negatywny wpływ na systemy wodne i bioróżnorodność. Dlatego przyznając pomoc na energię wytwarzaną w elektrowniach wodnych, państwa członkowskie powinny przestrzegać dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (23), w szczególności jej art. 4 ust. 7, w którym określono kryteria dotyczące nowych zmian części wód.
(63)
Pomoc powinna być przyznawana wyłącznie na rzecz zrównoważonych form energii ze źródeł odnawialnych. Pomoc na biopaliwa powinna być objęta niniejszym rozporządzeniem tylko w takim zakresie, w jakim jest ona przyznawana na zrównoważone biopaliwa zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE. Pomoc na rzecz biopaliw produkowanych z roślin spożywczych powinna być jednak wyłączona z pomocy objętej niniejszym rozporządzeniem w celu zachęcenia do przechodzenia na produkcję bardziej zaawansowanych form biopaliw. Pomoc na biopaliwa, które podlegają obowiązkowi w zakresie dostaw lub wykorzystania w charakterze domieszki, powinna być wyłączona z zakresu stosowania wyłączenia grupowego, gdyż powyższy obowiązek prawny może stanowić wystarczającą zachętę do inwestowania w tego rodzaje energii odnawialnej.
(64)
Pomoc w postaci ulg podatkowych na mocy dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (24), sprzyjająca ochronie środowiska objętej niniejszym rozporządzeniem może mieć pośredni korzystny wpływ na środowisko. Podatki na ochronę środowiska powinny jednak odzwierciedlać koszty społeczne emisji, podczas gdy ulgi podatkowe mogą mieć negatywny wpływ na ten cel. Wydaje się zatem stosowne, aby ograniczyć ich czas obowiązywania do okresu obowiązywania niniejszego rozporządzenia. Po upływie tego okresu państwa członkowskie powinny ponownie ocenić, czy dane ulgi podatkowe są właściwe. Aby zminimalizować zakłócenia konkurencji, pomoc powinna być przyznawana w ten sam sposób w odniesieniu do wszystkich konkurentów znajdujących się w podobnej sytuacji. W celu zapewnienia lepszej ochrony sygnału cenowego dla przedsiębiorstw, którą ma zapewnić podatek na ochronę środowiska, państwa członkowskie powinny mieć możliwość opracowania programu obniżki podatku w oparciu o mechanizm wypłaty stałej rocznej kwoty rekompensaty (zwrot podatku).
(65)
W świetle zasady „zanieczyszczający płaci” koszty środków mających na celu likwidację zanieczyszczeń powinien ponosić sprawca zanieczyszczeń. Pomoc na rekultywację zanieczyszczonych terenów jest uzasadniona w przypadkach, gdy nie można zidentyfikować osoby odpowiedzialnej za skażenie na mocy obowiązującego prawa. Zastosowanie powinny mieć jednak warunki w sprawie odpowiedzialności za środowisko w odniesieniu do zapobiegania i zaradzania szkodom wyrządzonym środowisku naturalnemu w rozumieniu dyrektywy 2004/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie odpowiedzialności za środowisko w odniesieniu do zapobiegania i zaradzania szkodom wyrządzonym środowisku naturalnemu (25), zmienionej dyrektywą 2006/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie gospodarowania odpadami pochodzącymi z przemysłu wydobywczego i zmieniającą dyrektywę 2004/35/WE (26), oraz dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie geologicznego składowania dwutlenku węgla oraz zmieniającą dyrektywę Rady 85/337/EWG, dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/60/WE, 2001/80/WE, 2004/35/WE, 2006/12/WE, 2008/1/WE i rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 (27). Dlatego też, aby ułatwić naprawę istniejących szkód wyrządzonych środowisku naturalnemu, ten rodzaj pomocy należy objąć - pod pewnymi warunkami - wyłączeniem grupowym.
(66)
Zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami określoną w dyrektywie ramowej Unii Europejskiej w sprawie odpadów, w siódmym programie działań w zakresie środowiska naturalnego ponowne wykorzystanie i recykling odpadów uznaje się za kluczowe priorytety polityki Unii Europejskiej w zakresie ochrony środowiska. Pomoc państwa na takie działania może przyczynić się do ochrony środowiska, pod warunkiem że przestrzegany jest art. 4 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy (28) (dyrektywa ramowa w sprawie odpadów). Ponadto taka pomoc nie powinna zwalniać zanieczyszczających pośrednio z odpowiedzialności spoczywającej na nich na mocy prawa unijnego ani z obciążeń, które należy uznać za normalne koszty prowadzenia działalności. W związku z tym pomoc wspierająca takie działania powinna być objęta wyłączeniem grupowym między innymi wtedy, gdy dotyczy odpadów innych przedsiębiorstw i gdy przetwarzane materiały zostałyby w przeciwnym razie usunięte lub przetworzone w sposób mniej przyjazny dla środowiska.
(67)
Nowoczesna infrastruktura energetyczna ma istotne znaczenie zarówno dla zintegrowanego rynku energii, jak i dla umożliwienia Unii osiągnięcia jej celów w zakresie klimatu i energetyki. Szczególnie budowa i modernizacja infrastruktury w regionach objętych pomocą przyczynia się do gospodarczej, społecznej i terytorialnej spójności państw członkowskich oraz Unii Europejskiej jako całości poprzez wspieranie inwestycji i tworzenie miejsc pracy oraz funkcjonowania rynków energii na obszarach znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji. W celu ograniczenia ewentualnych nadmiernych zakłóceń takiej pomocy wyłączeniu grupowemu powinna podlegać jedynie pomoc na rzecz infrastruktury z zastrzeżeniem przepisów dotyczących wewnętrznego rynku energii i zgodnie z tymi przepisami.
(68)
Badania środowiska mogą pomóc w określaniu inwestycji koniecznych do osiągnięcia wyższego poziomu ochrony środowiska. Pomoc państwa na wsparcie prowadzenia takich badań mających na celu wspieranie inwestycji w ochronę środowiska objętych niniejszym rozporządzeniem powinna zatem podlegać wyłączeniu grupowemu. Ponieważ audyty energetyczne są obowiązkowe w przypadku dużych przedsiębiorstw, nie powinny być one objęte pomocą państwa.
(69)
Zgodnie z art. 107 ust. 2 lit. b) Traktatu pomoc służąca naprawieniu szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi jest zgodna ze wspólnym rynkiem. W celu zagwarantowania pewności prawa konieczne jest określenie rodzaju zdarzeń, które mogą stanowić klęskę żywiołową wyłączoną na mocy niniejszego rozporządzenia. Do celów niniejszego rozporządzenia za klęski żywiołowe należy uznać następujące zdarzenia: trzęsienia ziemi, osuwiska, powodzie, w szczególności powodzie wywołane przez wylewy rzek i jezior, lawiny, tornada, huragany, erupcje wulkaniczne i pożary naturalne. Szkody spowodowane w wyniku niekorzystnych warunków atmosferycznych, takich jak mróz, grad, lód, deszcz lub susza, które zdarzają się bardziej regularnie, nie powinny być uznawane za klęskę żywiołową w rozumieniu art. 107 ust. 2 lit. b) Traktatu. W celu zagwarantowania, że pomoc przyznana na naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi jest rzeczywiście objęta wyłączeniem, w niniejszym rozporządzeniu należy, zgodnie z ustalonymi praktykami, ustanowić warunki, których spełnienie gwarantowałoby, że programy pomocy mające na celu naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi mogą zostać objęte wyłączeniem grupowym. Warunki te powinny odnosić się w szczególności do formalnego uznania przez właściwe organy państw członkowskich danego wydarzenia za klęskę żywiołową oraz do bezpośredniego związku przyczynowego między klęską żywiołową a szkodą poniesioną przez przedsiębiorstwo będące beneficjentem, które może być również przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji, a także powinny zapewniać uniknięcie nadmiernej rekompensaty. Rekompensata nie powinna przekraczać kwoty niezbędnej do umożliwienia beneficjentowi powrotu do stanu sprzed klęski żywiołowej.
(70)
Pomoc ma charakter społeczny w przypadku lotniczego i morskiego transportu pasażerskiego, jeśli odnosi się do problemu ciągłości połączeń na rzecz mieszkańców regionów oddalonych przez zmniejszenie ponoszonych przez nich niektórych kosztów transportu. Może to dotyczyć regionów najbardziej oddalonych, Malty, Cypru, Ceuty i Melilli, innych wysp będących częścią terytorium państwa członkowskiego oraz obszarów słabo zaludnionych. Jeśli dany region oddalony jest połączony z Europejskim Obszarem Gospodarczym kilkoma trasami transportowymi, w tym pośrednimi, pomoc powinna być dostępna dla wszystkich tych tras oraz w zakresie usług transportowych świadczonych przez wszystkich przewoźników działających na tych trasach. Pomoc powinna być przyznawana bez względu na tożsamość przewoźnika czy też rodzaj usług i może obejmować usługi rejsowe, czarterowe i świadczone przez tanich przewoźników.
(71)
Łączność szerokopasmowa ma strategiczne znaczenie dla osiągnięcia celu strategii „Europa 2020” polegającego na inteligentnym i trwałym wzroście gospodarczym sprzyjającym włączeniu społecznemu oraz dla spójności społecznej i terytorialnej (29). Pomoc inwestycyjna na infrastrukturę szerokopasmową ma na celu ułatwianie budowy/rozbudowy takiej infrastruktury i prowadzenia związanych z tym robót w zakresie inżynierii lądowej i wodnej w obszarach, gdzie infrastruktura tego rodzaju nie istnieje i najprawdopodobniej nie zostanie wybudowana przez działających na rynku operatorów w najbliższej przyszłości. W świetle doświadczeń Komisji taka pomoc inwestycyjna nie prowadzi do nadmiernego zakłócenia wymiany handlowej i konkurencji, jeżeli spełnione są określone warunki. Warunki takie powinny mieć na celu w szczególności ograniczenie zakłóceń konkurencji przez poddanie pomocy konkurencyjnej procedurze wyboru, neutralnej pod względem technologicznym, jak również poprzez zapewnienie hurtowego dostępu do dotowanej sieci, biorąc pod uwagę pomoc otrzymywaną przez operatora sieci. Mimo że w pewnych warunkach wirtualne uwolnienie pętli może być uznane za równoważne z fizycznym uwolnieniem pętli, do czasu nabrania większego doświadczenia należy każdorazowo ocenić, czy dany niefizyczny lub wirtualny dostęp hurtowy powinien być uznany za równoważny z uwolnieniem pętli lokalnej od sieci miedzianej lub światłowodowej. Z tego względu, do chwili gdy będzie można uwzględnić takie doświadczenia w zakresie pomocy państwa w indywidualnych przypadkach lub w kontekście regulacyjnym ex ante podczas przyszłego przeglądu, fizyczne uwolnienie pętli powinno być warunkiem objęcia niniejszym rozporządzeniem w sprawie wyłączeń grupowych. W przypadku niepewności co do przyszłych kosztów i dochodów oraz wyraźnej asymetrii informacji państwa członkowskie powinny także przyjąć modele finansowania, które obejmują monitorowanie i wycofanie pomocy, umożliwiające równomierny podział nieoczekiwanych zysków. W celu uniknięcia nieproporcjonalnego obciążenia małych, lokalnych projektów, modele takie powinny być stosowane jedynie w odniesieniu do projektów przekraczających minimalną wartość progową.
(72)
W sektorze kultury i zachowania dziedzictwa kulturowego wiele środków stosowanych przez państwa członkowskie może nie stanowić pomocy, ponieważ nie spełniają kryteriów art. 107 ust. 1 Traktatu, np. dlatego, że działalność taka nie jest działalnością gospodarczą lub nie wywiera wpływu na wymianę handlową między państwami członkowskimi. W zakresie, w jakim środki takie są objęte art. 107 ust. 1 Traktatu, instytucje i projekty kulturalne zwykle nie powodują znaczącego zakłócenia konkurencji, a praktyka pokazała, że taka pomoc ma niewielki wpływ na wymianę handlową. Artykuł 167 Traktatu uznaje znaczenie, jakie dla Unii i państw członkowskich ma wspieranie kultury, oraz stanowi, że Unia powinna uwzględniać aspekty kulturalne w swoim działaniu na podstawie innych postanowień Traktatu, zwłaszcza w celu poszanowania i popierania różnorodności jej kultur. Jako że dziedzictwo naturalne ma często istotne znaczenie dla kształtowania dziedzictwa artystycznego i kulturowego, zachowanie dziedzictwa w rozumieniu niniejszego rozporządzenia należy rozumieć jako obejmujące również dziedzictwo naturalne powiązane z dziedzictwem kulturowym lub formalnie uznawane przez właściwe organy publiczne państwa członkowskiego. Z uwagi na dwojaki charakter kultury, która z jednej strony jest dobrem gospodarczym, które daje ważne możliwości zwiększania majątku i tworzenia miejsc pracy, a z drugiej - wyrazem tożsamości, wartości i znaczeń odzwierciedlających i kształtujących nasze społeczeństwa, zasady pomocy państwa powinny uwzględniać szczególny charakter kultury i związanych z nią działań gospodarczych. Należy utworzyć wykaz kwalifikowalnych celów i działań kulturalnych oraz określić koszty kwalifikowalne. Wyłączenie grupowe powinno obejmować zarówno pomoc inwestycyjną, jak i pomoc operacyjną poniżej określonych progów, pod warunkiem że nie występuje nadmierna rekompensata. Ogólnie rzecz biorąc, działania, które mimo iż mogą zawierać element kulturowy, mają głównie charakter komercyjny z uwagi na wyższe prawdopodobieństwo zakłócenia konkurencji, takie jak prasa i czasopisma (w formie drukowanej lub elektronicznej), nie powinny być objęte niniejszym rozporządzeniem. Ponadto wykaz kwalifikowalnych celów i działań kulturalnych nie powinien zawierać elementów działalności komercyjnej, takich jak moda, projektowanie czy gry wideo.
(73)
Utwory audiowizualne odgrywają ważną rolę w kształtowaniu tożsamości europejskiej i odzwierciedlają różne tradycje państw członkowskich i regionów. Konkurencja między filmami wyprodukowanymi poza terytorium Unii jest silna, jednak obieg filmów europejskich poza granicami kraju pochodzenia jest ograniczony z powodu rozdrobnienia na rynki krajowe lub regionalne. Sektor charakteryzuje się wysokimi kosztami inwestycyjnymi i trudnościami z uzyskaniem dodatkowego finansowania prywatnego oraz postrzegany jest jako mało rentowny ze względu na ograniczony krąg odbiorców. Ze względu na te czynniki Komisja opracowała szczegółowe kryteria oceny konieczności, proporcjonalności oraz adekwatności pomocy na pisanie scenariuszy, opracowywanie, produkcję, dystrybucję i promocję utworów audiowizualnych. W komunikacie Komisji w sprawie pomocy państwa przeznaczonej na filmy i inne utwory audiowizualne (30) sformułowane zostały nowe kryteria, które powinny zostać uwzględnione w przepisach dotyczących wyłączenia grupowego dla programów pomocy na rzecz utworów audiowizualnych. Wyższe pułapy intensywności pomocy są uzasadnione w odniesieniu do produkcji i koprodukcji transgranicznych, w przypadku których istnieje większe prawdopodobieństwo dystrybucji w kilku państwach członkowskich.
(74)
Środki pomocy inwestycyjnej na infrastrukturę sportową w zakresie, w jakim stanowią pomoc państwa, powinny być objęte wyłączeniem grupowym, jeśli spełniają warunki określone w niniejszym rozporządzeniu. W sektorze sportu wiele środków stosowanych przez państwa członkowskie może nie stanowić pomocy państwa, ponieważ beneficjent nie prowadzi działalności gospodarczej lub nie wywierają one wpływu na wymianę handlową między państwami członkowskimi. W pewnych okolicznościach do takich środków pomocy można zaliczyć środki o charakterze czysto lokalnym lub dotyczące sportu amatorskiego. Artykuł 165 Traktatu uznaje znaczenie wspierania europejskich przedsięwzięć w zakresie sportu, uwzględniając jego szczególny charakter, jego struktury oparte na zasadzie dobrowolności oraz uwzględniając jego funkcję społeczną i edukacyjną. Pomoc na infrastrukturę, która służy więcej niż jednemu celowi rekreacji, co czyni ją wielofunkcyjną, również powinna być objęta wyłączeniem grupowym. Jednak pomoc na wielofunkcyjną infrastrukturę turystyczną, taką jak parki rozrywki i obiekty hotelowe, powinna być objęta wyłączeniem jedynie wówczas, gdy stanowi część programu pomocy regionalnej w obszarze działań z zakresu turystyki w regionie objętym pomocą, wywierających szczególnie pozytywny wpływ na rozwój regionalny. Warunki zgodności dotyczące pomocy na rzecz sportu lub infrastruktury wielofunkcyjnej powinny w szczególności zapewniać otwarty i niedyskryminujący dostęp do infrastruktury i sprawiedliwy proces przydzielania koncesji osobom trzecim zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa Unii oraz orzecznictwa Unii na budowę i modernizację infrastruktury lub jej eksploatację. Jeżeli infrastruktura sportowa jest wykorzystywana przez zawodowe kluby sportowe, warunki cenowe korzystania przez nie z infrastruktury powinny być publicznie dostępne w celu zapewnienia przejrzystości i równego traktowania użytkowników. Należy zapewnić wykluczenie możliwości nadmiernej rekompensaty.
(75)
Jak podkreślono w konkluzjach Rady Europejskiej z dnia 17 czerwca 2010 r., w których poparto strategię „Europa 2020” (31), należy dążyć do rozwiązania głównych problemów hamujących wzrost na szczeblu UE, w tym problemów związanych z funkcjonowaniem rynku wewnętrznego i infrastruktury. Dostępność lokalnej infrastruktury jest zasadniczym warunkiem rozwoju otoczenia biznesu i środowiska konsumenckiego oraz modernizacji i rozwoju bazy przemysłowej w celu zapewnienia kompleksowego funkcjonowania rynku wewnętrznego, o czym mowa w zaleceniach Rady w sprawie ogólnych wytycznych polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii (32), które stanowią część zintegrowanych wytycznych strategii Europa 2020; takie infrastruktury, udostępnione zainteresowanym stronom w oparciu o otwarte, przejrzyste i niedyskryminujące zasady, umożliwiają stworzenie otoczenia sprzyjającego inwestycjom prywatnym i wzrostowi gospodarczemu, przyczyniając się tym samym do realizacji celów leżących we wspólnym interesie, a zwłaszcza priorytetów i celów strategii „Europa 2020” (33), i jednocześnie zapewniają ograniczone ryzyko zakłóceń. W odniesieniu do infrastruktury lokalnej pewne środki podjęte przez państwa członkowskie nie stanowią pomocy, ponieważ nie spełniają wszystkich kryteriów przewidzianych w art. 107 ust. 1 Traktatu, na przykład dlatego, że beneficjent nie prowadzi działalności gospodarczej, lub dlatego, że nie zachodzi oddziaływanie na wymianę handlową między państwami członkowskimi, lub dlatego, że dany środek jest rekompensatą za usługę świadczoną w ogólnym interesie gospodarczym, która spełnia wszystkie kryteria orzecznictwa w sprawie Altmark (34). Jeśli jednak finansowanie takiej lokalnej infrastruktury różnego rodzaju nie stanowi pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu, taka pomoc powinna być wyłączona z obowiązku zgłoszenia, gdy przyznawane są tylko niewielkie kwoty pomocy.
(76)
Jako że pomoc na inne rodzaje infrastruktury może podlegać określonym i rzetelnie opracowanym kryteriom, które zapewniają jej zgodność z zasadami rynku wewnętrznego, przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące pomocy na lokalną infrastrukturę nie powinny mieć zastosowania do pomocy na następujące rodzaje infrastruktury: infrastruktura badawcza, klastery innowacyjne, efektywny energetycznie system ciepłowniczy i chłodniczy, infrastruktura energetyczna, recykling i ponowne wykorzystanie odpadów, infrastruktura szerokopasmowa, infrastruktura związana z kulturą i zachowaniem dziedzictwa kulturowego, infrastruktura sportowa i wielofunkcyjna infrastruktura rekreacyjna, porty lotnicze i porty.
(77)
Z doświadczenia Komisji w tej dziedzinie wynika, że polityka pomocy państwa powinna być okresowo korygowana. Okres stosowania niniejszego rozporządzenia powinien zatem być ograniczony. Należy ustanowić przepisy przejściowe, w tym zasady mające zastosowanie do programów pomocy objętych wyłączeniem na koniec okresu stosowania niniejszego rozporządzenia. Zasady te powinny zapewnić państwom członkowskim czas na dostosowanie się do wszelkich przyszłych zasad. Okres dostosowawczy nie powinien mieć jednak zastosowania do programów pomocy regionalnej, w tym programów pomocy regionalnej na rzecz rozwoju obszarów miejskich, których wyłączenie musi wygasnąć w dniu wygaśnięcia zatwierdzonych map pomocy regionalnej, oraz do niektórych programów pomocy na finansowanie ryzyka,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
SPIS TREŚCI
ROZDZIAŁ I
Przepisy wspólne 15
ROZDZIAŁ II
Monitorowanie 36
ROZDZIAŁ III
Przepisy szczegółowe dotyczące różnych kategorii pomocy 37
Sekcja 1 -
Pomoc regionalna 37
Sekcja 2 -
Pomoc dla MŚP 41
Sekcja 3 -
Pomoc na dostęp MŚP do finansowania 43
Sekcja 4 -
Pomoc na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną 47
Sekcja 5 -
Pomoc szkoleniowa 51
Sekcja 6 -
Pomoc przeznaczona na pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji oraz pracowników niepełnosprawnych 52
Sekcja 7 -
Pomoc na ochronę środowiska 53
Sekcja 8 -
Pomoc mająca na celu naprawienie szkód spowodowanych niektórymi klęskami żywiołowymi 62
Sekcja 9 -
Pomoc o charakterze społecznym w zakresie transportu na rzecz mieszkańców regionów oddalonych 63
Sekcja 10 -
Pomoc na infrastrukturę szerokopasmową 63
Sekcja 11 -
Pomoc na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego 64
Sekcja 12 -
Pomoc na infrastrukturę sportową i wielofunkcyjną infrastrukturę rekreacyjną 67
Sekcja 13 -
Pomoc na infrastrukturę lokalną 68
ROZDZIAŁ IV
Przepisy końcowe 68
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY WSPÓLNE
Artykuł 1
Zakres stosowania
1. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do następujących kategorii pomocy:
a)
pomoc regionalna;
b)
pomoc dla MŚP w formie pomocy inwestycyjnej, pomocy operacyjnej i dostępu MŚP do finansowania;
c)
pomoc na ochronę środowiska naturalnego;
d)
pomoc na badania, rozwój oraz innowacje;
e)
pomoc szkoleniowa;
f)
pomoc na rekrutację i zatrudnienie pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i pracowników niepełnosprawnych;
g)
pomoc mająca na celu naprawienie szkód spowodowanych niektórymi klęskami żywiołowymi;
h)
pomoc o charakterze społecznym w zakresie transportu na rzecz mieszkańców regionów oddalonych;
i)
pomoc na infrastrukturę szerokopasmową;
j)
pomoc na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego;
k)
pomoc na infrastrukturę sportową i wielofunkcyjną infrastrukturę rekreacyjną; oraz
l)
pomoc na infrastrukturę lokalną różnego rodzaju.
2. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do:
a)
programów w ramach sekcji 1 (z wyjątkiem art. 15), 2, 3, 4, 7 (z wyjątkiem art. 44) i 10 rozdziału III niniejszego rozporządzenia, jeśli średni roczny budżet na pomoc państwa przekracza 150 mln EUR, po sześciu miesiącach od daty wejścia w życie takich programów. Komisja może postanowić, że niniejsze rozporządzenie ma nadal zastosowanie przez dłuższy okres do jakiegokolwiek z takich programów pomocy po dokonaniu oceny stosownego planu ewaluacji zgłoszonego Komisji przez państwo członkowskie, w terminie 20 dni roboczych od wejścia w życie danego programu;
b)
wszelkie zmiany w programach, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. a), inne niż zmiany, które nie mogą wpływać na zgodność programu pomocy na podstawie niniejszego rozporządzenia lub nie mogą w istotny sposób rzutować na treść zatwierdzonego planu oceny;
c)
pomocy przyznawanej na działalność związaną z wywozem do państw trzecich lub państw członkowskich, a mianowicie pomocy bezpośrednio związanej z ilością wywożonych produktów, tworzeniem i prowadzeniem sieci dystrybucyjnej lub innymi wydatkami bieżącymi związanymi z prowadzeniem działalności wywozowej;
d)
pomocy uwarunkowanej pierwszeństwem użycia towarów produkcji krajowej w stosunku do towarów sprowadzanych z zagranicy.
3. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do:
a)
pomocy przyznawanej w sektorze rybołówstwa i akwakultury, objętej rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury, zmieniającym rozporządzenia Rady (WE) nr 1184/2006 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 (35), z wyjątkiem pomocy szkoleniowej, pomocy na dostęp do finansowania dla MŚP, pomocy w obszarze działalności badawczo-rozwojowej, pomocy dla MŚP na wspieranie innowacyjności oraz pomocy przeznaczonej na pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i pracowników niepełnosprawnych;
b)
pomocy przyznawanej w sektorze produkcji podstawowej produktów rolnych, z wyjątkiem rekompensaty z tytułu dodatkowych kosztów, innych niż koszty transportu, w regionach najbardziej oddalonych zgodnie z art. 15 ust. 2 lit. b), pomocy na usługi doradcze na rzecz MŚP, pomocy na finansowanie dla MŚP, pomocy na finansowanie ryzyka, pomocy na działalność badawczo-rozwojową, pomocy dla MŚP na wspieranie innowacyjności, pomocy na ochronę środowiska, pomocy szkoleniowej oraz pomocy przeznaczonej na pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i pracowników niepełnosprawnych;
c)
pomocy przyznawanej w sektorze przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych w następujących przypadkach:
(i)
kiedy wysokość pomocy ustalana jest na podstawie ceny lub ilości takich produktów nabytych od producentów surowców lub wprowadzonych na rynek przez przedsiębiorstwa objęte pomocą; lub
(ii)
kiedy przyznanie pomocy zależy od faktu przekazania jej w części lub w całości producentom surowców;
d)
pomocy państwa ułatwiającej zamykanie niekonkurencyjnych kopalń węgla, objętej decyzją Rady nr 2010/787;
e)
kategorii pomocy regionalnej wyłączonych w art. 13.
W przypadku przedsiębiorstwa prowadzącego działalność w sektorach nieobjętych zakresem niniejszego rozporządzenia, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a), b) lub c), oraz w sektorach wchodzących w zakres niniejszego rozporządzenia, niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do pomocy przyznanej w związku z działalnością w sektorach wchodzących w zakres stosowania rozporządzenia, pod warunkiem że państwa członkowskie zapewnią za pomocą odpowiednich środków, takich jak rozdzielenie działalności lub wyodrębnienie kosztów, że działalność w wyłączonych sektorach nie odniesie korzyści z pomocy przyznanej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
4. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do:
a)
programów pomocy, które nie wykluczają wyraźnie możliwości wypłacenia pomocy indywidualnej na rzecz przedsiębiorstwa, na którym ciąży obowiązek zwrotu pomocy wynikający z wcześniejszej decyzji Komisji uznającej pomoc za niezgodną z prawem i z rynkiem wewnętrznym, z wyjątkiem programów pomocy mających na celu naprawienie szkód spowodowanych niektórymi klęskami żywiołowymi;
b)
pomocy ad hoc na rzecz przedsiębiorstwa, o którym mowa w lit. a);
c)
pomocy dla przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji, z wyjątkiem programów pomocy mających na celu naprawienie szkód spowodowanych niektórymi klęskami żywiołowymi.
5. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do środków pomocy państwa, które same w sobie - ze względu na warunki lub metody finansowania - nierozerwalnie wiążą się z naruszeniem prawa Unii, w szczególności do:
a)
środków pomocy, w przypadku których przyznanie pomocy uwarunkowane jest obowiązkiem posiadania przez beneficjenta siedziby w danym państwie członkowskim lub prowadzeniem przez niego działalności w przeważającej mierze w danym państwie członkowskim. Dozwolony jest jednak wymóg posiadania w momencie wypłaty pomocy zakładu lub oddziału w państwie członkowskim przyznającym pomoc;
b)
środków pomocy, w przypadku których przyznanie pomocy uwarunkowane jest obowiązkiem korzystania przez beneficjenta z towarów produkcji krajowej lub usług krajowych;
c)
środków pomocy ograniczających możliwości beneficjentów w zakresie wykorzystania wyników działalności badawczej, rozwojowej i innowacyjnej w innych państwach członkowskich.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia przyjmuje się następujące definicje:
1)
„pomoc” oznacza każdy środek spełniający wszystkie kryteria, o których mowa w art. 107 ust. 1 Traktatu;
2)
„małe i średnie przedsiębiorstwa” lub „MŚP” oznaczają przedsiębiorstwa spełniające kryteria, o których mowa w załączniku I;
3)
„pracownik niepełnosprawny” oznacza każdą osobę, która:
a)
jest uznana za osobę niepełnosprawną na mocy prawa krajowego; lub
b)
ma długotrwale naruszoną sprawność fizyczną, umysłową, intelektualną lub sensoryczną, co może, w oddziaływaniu z różnymi barierami, utrudniać im pełne i skuteczne uczestnictwo w środowisku pracy na równych zasadach z innymi pracownikami;
4)
„pracownik znajdujący się w szczególnie niekorzystnej sytuacji” oznacza każdą osobę, która:
a)
jest bez stałego zatrudnienia za wynagrodzeniem w okresie ostatnich 6 miesięcy; lub
b)
jest w wieku od 15 do 24 lat; lub
c)
nie posiada wykształcenia ponadgimnazjalnego lub zawodowego (Międzynarodowa Standardowa Klasyfikacja Kształcenia 3) lub nie minęły więcej niż dwa lata od momentu ukończenia przez nią edukacji w pełnym wymiarze i która nie znalazła do tej pory pierwszego stałego zatrudnienia za wynagrodzeniem; lub
d)
jest w wieku ponad 50 lat; lub
e)
jest osobą dorosłą mieszkającą samotnie, mającą na utrzymaniu co najmniej jedną osobę; lub
f)
pracuje w sektorze lub zawodzie w państwie członkowskim, w którym dysproporcja kobiet i mężczyzn jest co najmniej o 25 % większa niż średnia dysproporcja we wszystkich sektorach gospodarki w tym państwie członkowskim i należy do grupy stanowiącej mniejszość; lub
g)
jest członkiem mniejszości etnicznej w państwie członkowskim, który w celu zwiększenia szans na uzyskanie dostępu do stałego zatrudnienia musi poprawić znajomość języka, uzupełnić szkolenia zawodowe lub zwiększyć doświadczenie zawodowe;
5)
„transport” oznacza transport pasażerski powietrzny, morski, drogowy, kolejowy lub wodny śródlądowy albo towarowy transport zarobkowy;
6)
„koszty transportu” oznaczają koszty transportu zarobkowego faktycznie zapłacone przez beneficjentów za przejazd, obejmujące:
a)
opłaty frachtowe, koszty przeładunku i koszty tymczasowego magazynowania w zakresie, w jakim koszty te odnoszą się do przejazdu;
b)
koszty ubezpieczenia zastosowane do ładunku;
c)
podatki, cła lub opłaty stosowane do ładunku i, w stosownym przypadku, do nośności, w miejscu pochodzenia i w miejscu przeznaczenia; oraz
d)
koszty kontroli bezpieczeństwa i ochrony, dopłaty za zwiększone koszty paliwa;
7)
„regiony oddalone” oznaczają regiony najbardziej oddalone, Maltę, Cypr, miasta Ceuta i Melilla, wyspy będące częścią terytorium państwa członkowskiego oraz obszary słabo zaludnione;
8)
„obrót produktem rolnym” oznacza przechowywanie lub wystawianie produktu w celu sprzedaży, oferowanie go na sprzedaż, dostawę lub każdy inny sposób wprowadzania produktu na rynek, z wyjątkiem jego pierwszej sprzedaży przez producenta surowców na rzecz podmiotów zajmujących się odsprzedażą lub przetwórstwem oraz czynności przygotowujących produkt do pierwszej sprzedaży; sprzedaż produktu przez producenta surowców konsumentowi końcowemu uznaje się za wprowadzanie do obrotu, jeśli następuje w odpowiednio wydzielonym do tego celu miejscu;
9)
„produkcja podstawowa produktów rolnych” oznacza wytwarzanie płodów ziemi i produktów pochodzących z chowu zwierząt, wymienionych w załączniku I do Traktatu, bez poddawania ich jakiemukolwiek dalszemu przetwarzaniu zmieniającemu właściwości tych produktów;
10)
„przetwarzanie produktów rolnych” oznacza czynności dokonywane na produkcie rolnym, w wyniku których powstaje produkt będący również produktem rolnym, z wyjątkiem czynności wykonywanych w gospodarstwach, niezbędnych do przygotowania produktów zwierzęcych lub roślinnych do pierwszej sprzedaży;
11)
„produkty rolne” oznaczają produkty wymienione w załączniku I do Traktatu, z wyjątkiem produktów rybołówstwa i akwakultury wymienionych w załączniku I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r.;
12)
„regiony najbardziej oddalone” oznaczają regiony określone w art. 349 Traktatu. Zgodnie z decyzją Rady Europejskiej 2010/718/UE z dnia 1 stycznia 2012 r., wyspa Saint-Barthélemy przestała być regionem najbardziej oddalonym. Zgodnie z decyzją Rady Europejskiej 2012/419/UE z dnia 1 stycznia 2014 r. Majotta uzyskała status regionu najbardziej oddalonego;
13)
„węgiel” oznacza wysokiej, średniej i niskiej klasy węgiel kategorii A i B w rozumieniu międzynarodowej klasyfikacji ustanowionej przez Europejską Komisję Gospodarczą ONZ i sprecyzowanej w decyzji Rady z dnia 10 grudnia 2010 r. w sprawie pomocy państwa ułatwiającej zamykanie niekonkurencyjnych kopalń węgla (36);
14)
„pomoc indywidualna” oznacza:
(i)
pomoc ad hoc; oraz
(ii)
pomoc przyznaną indywidualnym beneficjentom na podstawie programu pomocy;
15)
„program pomocy” oznacza każdy akt prawny, na którego podstawie, bez dodatkowych środków wykonawczych, można przyznać pomoc indywidualną przedsiębiorstwom określonym w sposób ogólny i abstrakcyjny w tym akcie, oraz każdy akt prawny, na którego podstawie przedsiębiorstwu lub przedsiębiorstwom można przyznać pomoc niezwiązaną z konkretnym projektem na czas nieokreślony lub o nieokreślonej wysokości;
16)
„plan ewaluacji” oznacza dokument zawierający co najmniej następujące minimalne elementy: cele programu pomocy, który będzie podlegał ewaluacji; pytania służące ewaluacji, wskaźniki rezultatów, przewidywaną metodykę przeprowadzania ewaluacji, wymogi w zakresie gromadzenia danych, proponowany harmonogram ewaluacji, w tym termin przedłożenia końcowego sprawozdania z ewaluacji, opis niezależnego podmiotu prowadzącego ewaluację lub opis kryteriów wyboru takiego podmiotu oraz procedury zapewniające promocję ewaluacji.
17)
„pomoc ad hoc” oznacza pomoc nieprzyznaną na podstawie programu pomocy;
18)
„przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji” oznacza przedsiębiorstwo, wobec którego zachodzi co najmniej jedna z poniższych okoliczności:
a)
w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (innej niż MŚP, które istnieje od mniej niż trzech lat lub, do celów kwalifikowalności pomocy na finansowanie ryzyka, MŚP w okresie siedmiu lat od daty pierwszej sprzedaży komercyjnej, które kwalifikuje się do inwestycji w zakresie finansowania ryzyka w następstwie przeprowadzenia procedury due diligence przez wybranego pośrednika finansowego), w przypadku gdy ponad połowa jej subskrybowanego kapitału zakładowego została utracona w efekcie zakumulowanych strat. Taka sytuacja ma miejsce, gdy w wyniku odliczenia od rezerw (i wszystkich innych elementów uznawanych za część środków własnych przedsiębiorstwa) zakumulowanych strat powstaje ujemna skumulowana kwota, która przekracza połowę subskrybowanego kapitału zakładowego. Do celów niniejszego przepisu „spółka z ograniczoną odpowiedzialnością” odnosi się w szczególności do rodzajów jednostek podanych w załączniku I do dyrektywy 2013/34/UE (37), a „kapitał zakładowy” obejmuje, w stosownych przypadkach, wszelkie premie emisyjne;
b)
w przypadku spółki, w której co najmniej niektórzy członkowie ponoszą nieograniczoną odpowiedzialność za jej zadłużenie (innej niż MŚP, które istnieje od mniej niż trzech lat lub, do celów kwalifikowalności pomocy na finansowanie ryzyka, MŚP w okresie siedmiu lat od daty pierwszej sprzedaży komercyjnej, które kwalifikuje się do inwestycji w zakresie finansowania ryzyka w następstwie przeprowadzenia procedury due diligence przez wybranego pośrednika finansowego), w przypadku gdy ponad połowa jej kapitału wykazanego w sprawozdaniach finansowych tej spółki została utracona w efekcie zakumulowanych strat. Do celów niniejszego przepisu „spółka, w której co najmniej niektórzy członkowie ponoszą nieograniczoną odpowiedzialność za jej zadłużenie” odnosi się w szczególności do rodzajów jednostek wymienionych w załączniku II do dyrektywy 2013/34/UE;
c)
w sytuacji gdy przedsiębiorstwo podlega zbiorowemu postępowaniu w związku z niewypłacalnością lub spełnia kryteria na mocy obowiązującego prawa krajowego, by zostać objętym zbiorowym podstępowaniem w związku z niewypłacalnością na wniosek jej wierzycieli;
d)
w sytuacji gdy przedsiębiorstwo otrzymało pomoc na ratowanie i nie spłaciło do tej pory pożyczki ani nie zakończyło umowy o gwarancję lub otrzymało pomoc na restrukturyzację i nadal podlega planowi restrukturyzacyjnemu;
e)
W przypadku przedsiębiorstwa, które nie jest MŚP, jeśli w ciągu ostatnich dwóch lat:
1)
stosunek księgowej wartości kapitału obcego do kapitału własnego tego przedsiębiorstwa przekracza 7,5 oraz
2)
wskaźnik pokrycia odsetek zyskiem EBITDA tego przedsiębiorstwa wynosi poniżej 1,0.
19)
„obowiązki terytorialnego wykorzystania środków” oznaczają obowiązki wydatkowania minimalnej kwoty lub zrealizowania minimalnego poziomu działalności produkcyjnej na danym terytorium, nałożone na beneficjentów przez organ przyznający pomoc;
20)
„dostosowana kwota pomocy” oznacza maksymalną dopuszczalną kwotę pomocy na duże projekty inwestycyjne, obliczaną według następującego wzoru:
maksymalna kwota pomocy = R × (A+ 0,50 × B + 0 × C)
gdzie: R oznacza maksymalną intensywność pomocy mającą zastosowanie do danego obszaru, określoną w zatwierdzonej mapie pomocy regionalnej i obowiązującą w dniu przyznania pomocy, z wyłączeniem zwiększonej intensywności pomocy dla MŚP; A oznacza początkową kwotę 50 mln EUR kosztów kwalifikowalnych, B oznacza koszty kwalifikowalne między 50 mln EUR a 100 mln EUR oraz C oznacza część kosztów kwalifikowalnych powyżej 100 mln EUR;
21)
„zaliczka zwrotna” oznacza pożyczkę na realizację projektu, wypłacaną w jednej lub kilku ratach, której warunki spłaty zależą od wyniku projektu;
22)
„ekwiwalent dotacji brutto” oznacza kwotę pomocy, jeżeli została ona udzielona w formie dotacji beneficjentowi, przed potrąceniem podatku lub innych opłat;
23)
„rozpoczęcie prac” oznacza rozpoczęcie robót budowlanych związanych z inwestycją lub pierwsze prawnie wiążące zobowiązanie do zamówienia urządzeń lub inne zobowiązanie, które sprawia, że inwestycja staje się nieodwracalna, zależnie od tego, co nastąpi najpierw. Zakupu gruntów ani prac przygotowawczych, takich jak uzyskanie zezwoleń i przeprowadzenie studiów wykonalności, nie uznaje się za rozpoczęcie prac. W odniesieniu do przejęć „rozpoczęcie prac” oznacza moment nabycia aktywów bezpośrednio związanych z nabytym zakładem;
24)
„duże przedsiębiorstwa” oznaczają przedsiębiorstwa niespełniające kryteriów, o których mowa w załączniku I;
25)
„kolejna wersja programu pomocy fiskalnej” oznacza program w formie korzyści podatkowych, który stanowi zmienioną wersję uprzednio istniejącego programu w formie korzyści podatkowych i który go zastępuje;
26)
„intensywność pomocy” oznacza kwotę pomocy brutto wyrażoną jako odsetek kosztów kwalifikowalnych, przed potrąceniem podatku lub innych opłat;
27)
„obszary objęte pomocą” oznaczają obszary określone w zatwierdzonej mapie pomocy regionalnej na okres od 1.7.2014 do 31.12.2020 w zastosowaniu art. 107 ust. 3 lit. a) i c) Traktatu;
28)
„data przyznania pomocy” oznacza dzień, w którym beneficjent nabył prawo otrzymania pomocy zgodnie z obowiązującym krajowym systemem prawnym;
29)
„rzeczowe aktywa trwałe” oznaczają aktywa obejmujące grunty, budynki, zakład, urządzenia i wyposażenie;
30)
„wartości niematerialne i prawne” oznaczają aktywa nieposiadające postaci fizycznej ani finansowej, takie jak patenty, licencje, know-how lub inna własność intelektualna;
31)
„koszty wynagrodzenia” oznaczają całkowite koszty, jakie beneficjent pomocy faktycznie ponosi z tytułu przedmiotowego zatrudnienia, na które składają się w pewnym określonym przedziale czasu wynagrodzenie brutto przed opodatkowaniem, obowiązkowe składki na ubezpieczenie społeczne oraz koszty opieki nad dziećmi i rodzicami;
32)
„wzrost netto liczby pracowników” oznacza wzrost netto liczby pracowników w danym zakładzie w porównaniu ze średnią w danym okresie oraz oznacza, że odliczyć należy wszystkie miejsca pracy utracone w tym okresie, a liczbę osób zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu, w niepełnym wymiarze czasu oraz sezonowo należy wyrazić w postaci ułamkowych części rocznych jednostek pracy;
33)
„infrastruktura dedykowana” oznacza infrastrukturę, który została zbudowana dla możliwych do ustalenia w trakcie oceny ex ante przedsiębiorstw i dostosowana do ich potrzeb;
34)
„pośrednik finansowy” oznacza każdą instytucję finansową, bez względu na jej formę i strukturę własności, w tym fundusze funduszy, fundusze inwestycji private equity, fundusze inwestycji publicznych, banki, instytucje mikrofinansowe i towarzystwa gwarancyjne;
35)
„przejazd” oznacza przewóz towarów z miejsca pochodzenia do miejsca przeznaczenia, obejmujący wszelkie odcinki lub etapy pośrednie w danym państwie członkowskim lub poza nim, dokonany przy wykorzystaniu jednego lub kilku środków transportu;
36)
„godziwa stopa zwrotu” oznacza przewidywaną stopę zwrotu równoważną stopie dyskontowej skorygowanej o ryzyko, która odzwierciedla poziom ryzyka projektu oraz charakter i poziom kapitału, który inwestorzy prywatni planują zainwestować;
37)
„całkowite finansowanie” oznacza całkowitą kwotę inwestycji w kwalifikujące się przedsiębiorstwo lub projekt zgodnie z sekcją 3 lub art. 16 lub 39 niniejszego rozporządzenia, z wyłączeniem całkowicie prywatnych inwestycji realizowanych na warunkach rynkowych i poza zakresem danego środka pomocy państwa;
38)
„procedura przetargowa zgodna z zasadami konkurencji” oznacza niedyskryminującą procedurę przetargową, która przewiduje uczestnictwo wystarczającej liczby przedsiębiorstw oraz gdy pomoc została przyznana na podstawie wstępnej oferty przedstawionej przez oferenta lub ceny rozliczeniowej. Ponadto budżet lub wolumen związany z procedurą przetargową jest wiążącym ograniczeniem, które prowadzi do sytuacji, w której nie wszyscy oferenci mogą otrzymać pomoc;
39)
„zysk operacyjny” oznacza różnicę między zdyskontowanymi dochodami a zdyskontowanymi kosztami operacyjnymi w danym cyklu życia inwestycji, gdy różnica ta jest wartością dodatnią. Koszty operacyjne obejmują koszty, takie jak koszty personelu, materiałów, zakontraktowanych usług, komunikacji, energii, konserwacji, czynszu, administracji, lecz nie uwzględniają, do celów niniejszego rozporządzenia, kosztów amortyzacji i kosztów finansowania, jeśli zostały one objęte zakresem pomocy inwestycyjnej.
Definicje mające zastosowanie do pomocy regionalnej
40)
definicje mające zastosowanie do pomocy na rzecz infrastruktury szerokopasmowej (sekcja 10) mają zastosowanie do odnośnych przepisów dotyczących pomocy regionalnej;
41)
„regionalna pomoc inwestycyjna” oznacza pomoc regionalną przyznawaną na inwestycję początkową lub inwestycję początkową na rzecz nowej działalności gospodarczej;
42)
„regionalna pomoc operacyjna” oznacza pomoc na ograniczenie bieżących wydatków przedsiębiorstwa, które nie są związane z inwestycją początkową. Obejmuje to takie kategorie kosztów, jak koszty personelu, materiałów, zamówionych usług, komunikacji, energii, konserwacji, czynszu, administracji itp., ale z wyłączeniem kosztów amortyzacji i kosztów finansowania, jeśli były one uwzględnione w ramach kosztów kwalifikowanych przy przyznawaniu pomocy inwestycyjnej;
43)
„sektor hutnictwa żelaza i stali” oznacza wszystkie działania związane z produkcją co najmniej jednego z poniższych produktów:
a)
surówka i stopy żelaza:
surówka do produkcji stali, surówka odlewnicza i inna surówka, surówka zwierciadlista oraz stal żelazowo-manganowa wysokowęglowa, bez innych stopów żelaza;
b)
produkty z żelaza surowe i półprodukty, stal węglowa lub stal specjalna:
stal ciekła odlewana lub nieodlewana we wlewki, wraz z wlewkami do kucia, półprodukty: kęsiska kwadratowe, kęsy i kęsiska płaskie; blachówka i blachówka do wyrobu blachy białej; szerokie zwoje walcowane na gorąco, z wyjątkiem produkcji stali ciekłej do odlewów z małych i średnich odlewni;
c)
obrabiane na gorąco produkty z żelaza, stal węglowa lub stal specjalna:
szyny, podkłady, nakładki stykowe, podkładki pod szyny, dwuteowniki, kształtowniki o dużym przekroju 80 mm i więcej, kształtowniki grodzicowe, pręty i kształtowniki o przekroju mniejszym niż 80 mm i elementy płaskie mniejsze niż 150 mm, walcówka, rury o przekroju okrągłym i prostokątnym, taśmy i blachy walcowane na gorąco (wraz z taśmą rurową), blacha gruba walcowana na gorąco (powleczona lub nie), blacha cienka i gruba o grubości 3 mm i więcej, uniwersalna blacha gruba o grubości 150 mm i więcej, z wyjątkiem drutu i wyrobów z drutu, prętów ciągnionych i szlifowanych lub polerowanych oraz odlewów żeliwnych;
d)
produkty wykończone na zimno:
blacha biała, blacha biała matowa, blacha czarna, blacha ocynkowana, inne blachy powlekane, blacha walcowana na zimno, blacha elektrotechniczna i taśma na blachę białą, blacha gruba walcowana na zimno, w zwojach i w pasach;
e)
rury:
wszystkie rury stalowe bez szwu, rury stalowe spawane o przekroju większym niż 406,4 mm;
44)
„sektor włókien syntetycznych” oznacza:
a)
ekstruzję/teksturyzację wszystkich głównych rodzajów włókien oraz przędzy na bazie poliestru, poliamidu, akrylu lub polipropylenu, niezależnie od ich zastosowania końcowego; lub
b)
polimeryzację (w tym także polikondensację), gdy stanowi ona integralny element ekstruzji na poziomie wykorzystywanych urządzeń; lub
c)
każdy dodatkowy proces związany z jednoczesną instalacją zdolności produkcyjnych do ekstruzji/teksturyzacji przez przyszłego beneficjenta lub przez inne przedsiębiorstwo z grupy, do której należy beneficjent, który to proces, w ramach danej działalności gospodarczej, jest zintegrowany z taką zdolnością produkcyjną na poziomie wykorzystanych urządzeń;
45)
„transport” oznacza transport pasażerski powietrzny, morski, drogowy lub kolejowy i wodny śródlądowy lub towarowy transport zarobkowy; w ścisłym rozumieniu „sektor transportu” oznacza następujące rodzaje działalności zgodnie z klasyfikacją NACE Rev. 2:
a)
NACE 49: transport lądowy oraz transport rurociągowy, z wyjątkiem NACE 49.32 działalność taksówek osobowych, 49.42 działalność usługowa związana z przeprowadzkami, 49.5 transport rurociągowy;
b)
NACE 50: transport wodny;
c)
NACE 51: transport lotniczy, z wyjątkiem NACE 51.22 transport kosmiczny;
46)
„program ukierunkowany na ograniczoną liczbę konkretnych sektorów działalności gospodarczej” oznacza program obejmujący działalność wchodzącą w zakres mniej niż pięciu klas (czterocyfrowy kod numeryczny) statystycznej klasyfikacji NACE Rev. 2;
47)
„turystyka” obejmuje następujące obszary działalności zgodnie z klasyfikacją NACE Rev. 2:
a)
NACE 55: zakwaterowanie;
b)
NACE 56: działalność usługowa związana z wyżywieniem;
c)
NACE 79: działalność organizatorów turystyki, pośredników i agentów turystycznych oraz pozostała działalność usługowa w zakresie rezerwacji i działalności z nią związane;
d)
NACE 90: działalność twórcza związana z kulturą i rozrywką;
e)
NACE 91: działalność bibliotek, archiwów, muzeów oraz pozostała działalność związana z kulturą;
f)
NACE 93: działalność sportowa, rozrywkowa i rekreacyjna;
48)
„obszary słabo zaludnione” oznaczają obszary, które są za takie uznane przez Komisję w indywidualnych decyzjach w sprawie map pomocy regionalnej na okres od 1.7.2014 r. do 31.12.2020 r.;
49)
„inwestycja początkowa” oznacza:
a)
inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z założeniem nowego zakładu, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu, dywersyfikacją produkcji zakładu poprzez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w zakładzie lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącego zakładu; lub
b)
nabycie aktywów należących do zakładu, który został zamknięty lub zostałby zamknięty, gdyby zakup nie nastąpił, przy czym aktywa nabywane są przez inwestora niezwiązanego ze sprzedawcą i wyklucza się samo nabycie akcji lub udziałów przedsiębiorstwa;
50)
„taka sama lub podobna działalność” oznacza działalność wchodzącą w zakres tej samej klasy (czterocyfrowy kod numeryczny) statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 określonej w rozporządzeniu (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (38);
51)
„inwestycja początkowa na rzecz nowej działalności gospodarczej” oznacza:
a)
inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z założeniem nowego zakładu lub z dywersyfikacją działalności zakładu, pod warunkiem że nowa działalność, która ma być prowadzona, nie jest taka sama jak działalność poprzednio prowadzona w danym zakładzie ani podobna to takiej działalności;
b)
nabycie aktywów należących do zakładu, który został zamknięty lub zostałby zamknięty, gdyby nie został nabyty, i który jest nabywany przez inwestora niezwiązanego ze sprzedawcą, pod warunkiem że nowa działalność, jaka ma być prowadzona z wykorzystaniem nabytych aktywów, nie jest taka sama, jak działalność prowadzona w zakładzie przed nabyciem ani podobna to takiej działalności;
52)
„duży projekt inwestycyjny” oznacza inwestycję początkową, której koszty kwalifikowalne, obliczane z zastosowaniem cen i kursów wymiany w dniu przyznania pomocy, przekraczają 50 mln EUR;
53)
„miejsce przeznaczenia” oznacza miejsce, w którym towary zostają wyładowane;
54)
„miejsce pochodzenia” oznacza miejsce, w którym towary zostają załadowane do transportu;
55)
„obszary kwalifikujące się do pomocy operacyjnej” oznaczają region najbardziej oddalony, o którym mowa w art. 349 Traktatu, lub obszar słabo zaludniony, zgodnie z mapą pomocy regionalnej zatwierdzoną dla danego państwa członkowskiego na okres od 1.7.2014 do 31.12.2020;
56)
„środki transportu” oznaczają transport kolejowy, transport drogowy towarów, transport wodny śródlądowy, transport morski, transport lotniczy oraz transport intermodalny;
57)
„fundusz na rzecz rozwoju obszarów miejskich” oznacza wyspecjalizowany instrument inwestycyjny utworzony z myślą o inwestycjach w projekty na rzecz rozwoju obszarów miejskich w ramach środka pomocy na rzecz rozwoju obszarów miejskich. Funduszem na rzecz rozwoju obszarów miejskich zarządza zarządca funduszu na rzecz rozwój obszarów miejskich;
58)
„zarządca funduszu na rzecz rozwoju obszarów miejskich” oznacza profesjonalny podmiot zarządzający posiadający osobowość prawną, wybierający inwestycje w kwalifikowalne projekty na rzecz rozwoju obszarów miejskich i realizujący te inwestycje;
59)
„projekt na rzecz rozwoju obszarów miejskich” oznacza projekt inwestycyjny, który może wspierać realizację działań przewidzianych w zintegrowanym podejściu do zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich i przyczynić się do osiągnięcia celów w nim określonych, w tym projekty o wewnętrznej stopie zwrotu, która może być niewystarczająca, aby przyciągnąć finansowanie na zasadzie czysto komercyjnej. Każdy projekt na rzecz rozwoju obszarów miejskich może być zorganizowany jako wydzielona jednostka finansowa w strukturach prawnych inwestora prywatnego będącego beneficjentem lub jako odrębna jednostka prawna, np. spółka celowa;
60)
„zintegrowana strategia zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich” oznacza strategię oficjalnie przedstawioną i poświadczoną przez właściwy organ samorządowy lub agencję sektora publicznego, opracowaną dla określonego obszaru geograficznego o charakterze miejskim i na określony czas, określającą zintegrowane działania służące rozwiązywaniu problemów gospodarczych, środowiskowych, klimatycznych, demograficznych i społecznych, które mają wpływ na obszary miejskie;
61)
„wkład rzeczowy” oznacza wkład w postaci gruntu lub nieruchomości, gdy grunt ten lub nieruchomość ta stanowią część projektu na rzecz rozwoju obszarów miejskich;
Definicje dotyczące pomocy dla MŚP
62)
„miejsca pracy powstałe bezpośrednio w wyniku realizacji projektu inwestycyjnego” oznaczają miejsca pracy związane z działalnością, której dotyczy inwestycja, w tym miejsca pracy utworzone w wyniku wzrostu stopnia wykorzystania zdolności produkcyjnych stworzonych wskutek inwestycji;
63)
„współpraca organizacyjna” oznacza opracowanie wspólnych strategii biznesowych lub struktur zarządzania, świadczenie wspólnych usług lub usług ułatwiających współpracę, skoordynowaną działalność taką jak badania lub wprowadzanie produktów do obrotu, wspieranie sieci i klastrów, poprawę dostępności i komunikacji, stosowanie wspólnych instrumentów na rzecz stymulowania przedsiębiorczości i wymiany handlowej z MŚP;
64)
„usługi doradcze w zakresie współpracy” oznaczają doradztwo, pomoc i szkolenia na rzecz wymiany wiedzy i doświadczenia oraz na rzecz poprawy współpracy;
65)
„usługi wsparcia w zakresie współpracy” oznaczają udostępnienie przestrzeni biurowej, stron internetowych, banków danych, zasobów bibliotecznych, badań rynku, podręczników, dokumentów roboczych i wzorów dokumentów;
Definicje dotyczące pomocy na dostęp do finansowania dla MŚP
66)
„inwestycja quasi-kapitałowa” oznacza rodzaj finansowania mieszczący się między kapitałem własnym a długiem, charakteryzujący się większym ryzykiem niż dług uprzywilejowany a niższym niż kapitał podstawowy, i z którego zwrot dla posiadacza udziałów/akcji jest przede wszystkim oparty na zyskach lub stratach przedsiębiorstwa docelowego i które nie jest zabezpieczone na wypadek upadłości tego przedsiębiorstwa. Inwestycje quasi-kapitałowe mogą mieć taką strukturę jak dług, niezabezpieczony i podporządkowany, w tym dług typu mezzanine, a w niektórych przypadkach mogą być wymienialne na kapitał własny, lub jak kapitał własny uprzywilejowany;
67)
„gwarancja” w kontekście sekcji 1, 3 oraz 7 tego rozporządzenia oznacza pisemne zobowiązanie do przyjęcia odpowiedzialności za całość lub część nowo zawartych transakcji pożyczkowych osoby trzeciej, takich jak instrumenty dłużne lub leasing, jak również instrumentów quasi-kapitałowych;
68)
„stopa gwarancji” oznacza odsetek pokrycia straty przez inwestora publicznego w każdej transakcji kwalifikującej się w ramach odnośnego środka pomocy państwa;
69)
„wyjście” oznacza likwidację udziałów/akcji przeprowadzoną przez pośrednika finansowego lub inwestora, w tym sprzedaż na rzecz inwestora branżowego, odpisanie jako straty, spłatę udziałów/akcji/pożyczek uprzywilejowanych, sprzedaż na rzecz innego pośrednika finansowego lub inwestora, sprzedaż na rzecz instytucji finansowej, sprzedaż w drodze oferty publicznej, łącznie z pierwszą ofertą publiczną (IPO);
70)
„środki finansowe” oznaczają podlegającą spłacie inwestycję publiczną na rzecz pośrednika finansowego dla celów dokonania inwestycji w ramach środka finansowania ryzyka, przy czym wszystkie wpływy są zwracane inwestorowi publicznemu;
71)
„inwestycja w zakresie finansowania ryzyka” oznacza inwestycje kapitałowe i quasi-kapitałowe, pożyczki, w tym najem, gwarancje, lub kombinację tych rozwiązań na rzecz kwalifikowalnych przedsiębiorstw dla celów dokonania nowych inwestycji;
72)
„niezależny inwestor prywatny” oznacza inwestora prywatnego, który nie jest udziałowcem/akcjonariuszem kwalifikującego się przedsiębiorstwa, w które inwestuje, w tym anioły biznesu i instytucje finansowe, bez względu na ich prawo własności, w zakresie, w jakim ponoszą one pełne ryzyko związane ze swoimi inwestycjami. Po utworzeniu nowej spółki inwestorzy prywatni, w tym założyciele, są uważani za niezależnych od tej spółki;
73)
„osoba fizyczna” oznacza, do celów art. 21 i 23, osobę inną niż osoba prawna, która nie jest przedsiębiorstwem w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu;
74)
„inwestycja kapitałowa” oznacza wniesienie do przedsiębiorstwa kapitału zainwestowanego pośrednio lub bezpośrednio w zamian za odpowiednie udziały w strukturze własności tego przedsiębiorstwa;
75)
„pierwsza sprzedaż komercyjna” oznacza pierwszą sprzedaż przez spółkę na rynku produktów lub usług poza ograniczoną sprzedażą w celu badania rynku;
76)
„nienotowane MŚP” oznacza MŚP, które nie jest notowane w cedule giełdowej, z wyjątkiem wielostronnych platform obrotu;
77)
„inwestycja kontynuacyjna” oznacza dodatkową inwestycję w zakresie finansowania ryzyka dokonywaną w spółkę po jednej lub kilku wcześniejszych rundach inwestycji w zakresie finansowania ryzyka;
78)
„refinansowanie” oznacza zakup istniejących udziałów/akcji spółki od wcześniejszego inwestora lub udziałowca/akcjonariusza;
79)
„podmiot, któremu powierzono zadanie” oznacza Europejski Bank Inwestycyjny i Europejski Fundusz Inwestycyjny, międzynarodową instytucję finansową, w której państwo członkowskie posiada akcje lub udziały, lub instytucję finansową z siedzibą w państwie członkowskim, dążącą do osiągnięcia celów interesu publicznego pod nadzorem organu publicznego, podmiot prawa publicznego lub podmiot prawa prywatnego realizujący misję publiczną: podmiot, któremu powierzono zadanie, może zostać wybrany lub powołany bezpośrednio zgodnie z przepisami dyrektywy 2004/18/WE w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (39) lub późniejszymi przepisami zastępującymi tę dyrektywę w całości lub w części;
80.
„przedsiębiorstwo innowacyjne” oznacza przedsiębiorstwo:
a)
które za pomocą oceny dokonanej przez zewnętrznego eksperta, może wykazać, że w przewidywalnej przyszłości opracuje produkty, usługi lub procesy, które są nowe lub znacząco ulepszone w porównaniu z aktualną sytuacją w jego branży i które niosą ze sobą ryzyko niepowodzenia technologicznego lub przemysłowego; lub
b)
którego wydatki na działalność badawczo-rozwojową stanowią co najmniej 10 % jego całkowitych kosztów operacyjnych w co najmniej jednym roku z trzech lat poprzedzających przyznanie pomocy lub, w przypadku przedsiębiorstwa rozpoczynającego działalność bez historii finansowej, w bieżącym okresie podatkowym objętym zewnętrznym audytem;
81)
„alternatywna platforma obrotu” oznacza wielostronną platformę obrotu zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 15 dyrektywy 2004/39/WE, w przypadku której większość instrumentów finansowych dopuszczonych do obrotu emitują MŚP;
82)
„pożyczka” oznacza umowę zobowiązującą pożyczkodawcę do udostępnienia pożyczkobiorcy uzgodnionej kwoty w uzgodnionym czasie, zgodnie z którą pożyczkobiorca ma obowiązek spłacić tę kwotę w uzgodnionym okresie. Może ona przybrać formę pożyczki lub innego instrumentu finansowania, w tym leasingu, który zapewnia pożyczkodawcy dominujący element minimalnego zysku. Refinansowanie istniejących pożyczek nie stanowi pożyczki kwalifikowalnej.
Definicje dotyczące pomocy na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną
83)
„organizacja prowadząca badania i upowszechniająca wiedzę” oznacza podmiot (jak np. uniwersytet lub instytut badawczy, agencja zajmująca się transferem technologii, pośrednik w dziedzinie innowacji, fizyczny lub wirtualny podmiot prowadzący współpracę w dziedzinie badań i rozwoju) niezależnie od jego statusu prawnego (ustanowionego na mocy prawa publicznego lub prywatnego) lub sposobu finansowania, którego podstawowym celem jest samodzielne prowadzenie badań podstawowych, badań przemysłowych lub eksperymentalnych prac rozwojowych lub rozpowszechnianie na szeroką skalę wyników takich działań poprzez nauczanie, publikację lub transfer wiedzy. W przypadkach gdy tego rodzaju jednostka prowadzi również działalność gospodarczą finansowanie, koszty i dochody związane z tą działalnością gospodarczą należy rozliczać oddzielnie. Przedsiębiorstwa mogące wywierać decydujący wpływ na taki podmiot w charakterze, na przykład, jego udziałowców/akcjonariuszy czy członków mogą nie mieć preferencyjnego dostępu do uzyskanych przez niego wyników;
84)
„badania podstawowe” oznaczają prace eksperymentalne lub teoretyczne podejmowane przede wszystkim w celu zdobycia nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
85)
„badania przemysłowe” oznaczają badania planowane lub badania krytyczne mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności celem opracowania nowych produktów, procesów lub usług, lub też wprowadzenia znaczących ulepszeń do istniejących produktów, procesów lub usług. Uwzględniają one tworzenie elementów składowych systemów złożonych i mogą obejmować budowę prototypów w środowisku laboratoryjnym lub środowisku interfejsu symulującego istniejące systemy, a także linii pilotażowych, kiedy są one konieczne do badań przemysłowych, a zwłaszcza uzyskania dowodu w przypadku technologii generycznych;
86)
„eksperymentalne prace rozwojowe” oznaczają zdobywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki, technologii i biznesu oraz innej stosownej wiedzy i umiejętności w celu opracowywania nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług. Mogą one także obejmować na przykład czynności mające na celu pojęciowe definiowanie, planowanie oraz dokumentowanie nowych produktów, procesów i usług.
Eksperymentalne prace rozwojowe mogą obejmować opracowanie prototypów, demonstracje, opracowanie projektów pilotażowych, testowanie i walidację nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym model warunków rzeczywistego funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne produktów, procesów lub usług, których ostateczny kształt zasadniczo nie jest jeszcze określony. Mogą obejmować opracowanie prototypów i projektów pilotażowych, które można wykorzystać do celów komercyjnych, w przypadku gdy prototyp lub projekt pilotażowy z konieczności jest produktem końcowym do wykorzystania do celów komercyjnych, a jego produkcja jest zbyt kosztowna, aby służył on jedynie do demonstracji i walidacji.
Eksperymentalne prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług oraz innych operacji w toku, nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń;
87)
„studium wykonalności” oznacza ocenę i analizę potencjału projektu, która ma wesprzeć proces decyzyjny poprzez obiektywne i racjonalne określenie jego mocnych i słabych stron oraz możliwości i zagrożeń z nim związanych, zasobów, jakie będą niezbędne do realizacji projektu, oraz ocenę szans jego powodzenia;
88)
„koszty personelu” oznaczają koszty badaczy, techników i pozostałych pracowników pomocniczych w zakresie, w jakim są oni zatrudnieni przy odnośnym projekcie lub działaniu;
89)
„na warunkach rynkowych” oznacza, że warunki transakcji między umawiającymi się stronami nie różnią się od tych, jakie określiłyby niezależne przedsiębiorstwa, i nie zawierają jakiegokolwiek elementu zmowy. Każda transakcja, która wynika z otwartego, przejrzystego i niedyskryminującego postępowania, jest uznana za spełniającą zasadę ceny rynkowej;
90)
„skuteczna współpraca” oznacza współpracę między co najmniej dwoma niezależnymi stronami w celu wymiany wiedzy lub technologii, lub służące osiągnięciu wspólnego celu opartego na podziale pracy, gdy strony wspólnie określają zakres wspólnego projektu, przyczyniają się do jego realizacji i wspólnie ponoszą ryzyko, jak również dzielą się wynikami. Jedna strona lub kilka stron mogą ponosić pełne koszty projektu i tym samym zwolnić inne strony z ich ryzyka finansowego. Badania w ramach umowy i świadczenie usług badawczych nie są uważane za formy współpracy.
91)
„infrastruktura badawcza” oznacza obiekty, zasoby i powiązane z nimi usługi, które są wykorzystywane przez środowisko naukowe do prowadzenia badań naukowych w swoich dziedzinach, i obejmuje wyposażenie naukowe lub zestaw przyrządów, zasoby oparte na wiedzy, takie jak zbiory, archiwa lub uporządkowane informacje naukowe, infrastrukturę opartą na technologiach informacyjno-komunikacyjnych, taką jak sieć, infrastrukturę komputerową, oprogramowanie i infrastrukturę łączności lub wszelki inny podmiot o wyjątkowym charakterze niezbędny do prowadzenia badań naukowych. Takie różne rodzaje infrastruktury badawczej mogą być zlokalizowane w jednej placówce lub „rozproszone” (zorganizowana sieć zasobów) zgodnie z art. 2 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 723/2009 z dnia 25 czerwca 2009 r. w sprawie wspólnotowych ram prawnych konsorcjum na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej (ERIC) (40);
92)
„klastry innowacyjne” oznaczają struktury lub zorganizowane grupy niezależnych stron (takich jak nowe przedsiębiorstwa innowacyjne, małe, średnie i duże przedsiębiorstwa, a także organizacje badawcze zajmujące się rozpowszechnianiem wiedzy, organizacje niedochodowe i inne powiązane podmioty gospodarcze) mające na celu stymulowanie działalności innowacyjnej poprzez promowanie współdzielenia zaplecza oraz wymiany informacji i wiedzy fachowej oraz poprzez skuteczne przyczynianie się do transferu wiedzy, tworzenia sieci powiązań oraz rozpowszechniania informacji i współpracy wśród przedsiębiorstw i innych organizacji wchodzących w skład danego klastra;
93)
„wysoko wykwalifikowany personel” oznacza personel posiadający wyższe wykształcenie i co najmniej pięcioletnie odpowiednie doświadczenie zawodowe, do którego zaliczają się także studia doktoranckie;
94)
„usługi doradcze w zakresie innowacji” oznaczają doradztwo, pomoc i szkolenia w zakresie transferu wiedzy, nabywania i ochrony wartości niematerialnych i prawnych oraz korzystania z nich, korzystania z norm i regulacji, w których są one osadzone;
95)
„usługi wsparcia innowacji” oznaczają udostępnienie przestrzeni biurowej, banków danych, zasobów bibliotecznych, badań rynku, laboratoriów, znakowanie, testowanie i certyfikację jakości w celu opracowania bardziej efektywnych produktów procesów i usług:
96)
„innowacje organizacyjne” oznaczają wprowadzenie nowej metody organizacyjnej do praktyk prowadzenia działalności przedsiębiorstwa, organizacji pracy lub relacji z podmiotami zewnętrznymi, z wyłączeniem zmian, które opierają się na metodach organizacyjnych już stosowanych przez to przedsiębiorstwo, zmian w zakresie strategii zarządzania, połączeń i przejęć, zaprzestania stosowania danego procesu, prostego odtworzenia lub podwyższenia majątku, zmian wynikających wyłącznie ze zmian cen czynników produkcji, dostosowania do potrzeb użytkownika, dostosowania do potrzeb rynku lokalnego, regularnych zmian sezonowych lub innych zmian cyklicznych, obrotu nowymi lub znacząco udoskonalonymi produktami;
97)
„innowacja w obrębie procesu” oznacza wdrożenie nowej lub znacznie udoskonalonej metody produkcji lub dostarczania towarów i usług (w tym znacznej zmiany w obrębie technik, sprzętu lub oprogramowania) definicja ta nie obejmuje natomiast: niewielkich zmian lub ulepszeń, zwiększenia mocy produkcyjnych lub usługowych poprzez dodanie systemów produkcyjnych lub logistycznych bardzo podobnych do obecnie stosowanych, zaprzestania stosowania danego procesu, prostego odtworzenia lub podwyższenia majątku, zmian wynikających jedynie ze zmian cen czynników produkcji, dostosowania do potrzeb użytkownika, dostosowania do potrzeb rynku lokalnego, regularnych zmian sezonowych i innych zmian cyklicznych, obrotu nowymi lub znacząco udoskonalonymi produktami;
98)
„oddelegowanie” oznacza tymczasowe zatrudnienie personelu przez beneficjenta, przy czym taki personel ma prawo powrócić do swego poprzedniego pracodawcy;
Definicje dotyczące pomocy przeznaczonej na pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji oraz pracowników niepełnosprawnych
99)
„pracownik znajdujący się w bardzo niekorzystnej sytuacji” oznacza każdą osobę, która:
a)
jest bez stałego zatrudnienia za wynagrodzeniem w okresie co najmniej 24 miesięcy; lub
b)
jest bez stałego zatrudnienia za wynagrodzeniem w okresie co najmniej 12 miesięcy i należy do jednej z kategorii od b) do g) wymienionych w ramach definicji „pracownika znajdującego się w szczególnie niekorzystnej sytuacji”;
100)
„zatrudnienie chronione” oznacza zatrudnienie w przedsiębiorstwie, w którym co najmniej 30 % pracowników stanowią pracownicy niepełnosprawni;
Definicje mające zastosowanie do pomocy na ochronę środowiska
101)
„ochrona środowiska” oznacza każde działanie zmierzające do naprawienia wyrządzonej szkody lub zapobiegające wyrządzeniu szkody fizycznemu otoczeniu lub zasobom naturalnym poprzez działalność beneficjenta, działanie zmierzające do zmniejszenia ryzyka wystąpienia takiej szkody bądź zachęcające do bardziej efektywnego wykorzystywania zasobów naturalnych, w tym środki służące oszczędzaniu energii i stosowanie odnawialnych źródeł energii;
102)
„normy unijne” oznaczają:
a)
obowiązkową normę unijną określającą poziom, jaki indywidualne przedsiębiorstwa powinny osiągnąć w zakresie ochrony środowiska; lub
b)
obowiązek na mocy dyrektywy 2010/75/UE Parlamentu Europejskiego i Rady (41) dotyczący stosowania najlepszych dostępnych technik (BAT) i zagwarantowania, że poziomy emisji zanieczyszczeń nie będą wyższe niż w przypadku stosowania BAT; w przypadkach, w których poziomy emisji związane z BAT zostały określone w aktach wykonawczych przyjętych na mocy dyrektywy 2010/75/UE, takie poziomy będą miały zastosowanie do celów niniejszego rozporządzenia; jeśli takie poziomy są wyrażone w formie zakresu, zastosowanie będzie miał limit, w przypadku którego po raz pierwszy osiągnięty jest BAT;
103)
„efektywność energetyczna” oznacza ilość zaoszczędzonej energii ustaloną w drodze pomiaru lub oszacowania zużycia przed wdrożeniem środka mającego na celu poprawę efektywności energetycznej i po jego wdrożeniu, z jednoczesnym zapewnieniem normalizacji warunków zewnętrznych wpływających na zużycie energii;
104)
„projekt na rzecz efektywności energetycznej” oznacza projekt inwestycyjny, który zwiększa efektywność energetyczną budynku;
105)
„fundusz na rzecz efektywności energetycznej” oznacza wyspecjalizowany instrument inwestycyjny utworzony w celu dokonywania inwestycji w projekty na rzecz efektywności energetycznej, które służą poprawie efektywności energetycznej budynków mieszkalnych i niemieszkalnych. Takimi funduszami zarządza zarządca funduszu na rzecz efektywności energetycznej;
106)
„zarządca funduszu na rzecz efektywności energetycznej” oznacza profesjonalny podmiot zarządzający posiadający osobowość prawną, wybierający inwestycje w kwalifikowalne projekty na rzecz efektywności energetycznej i dokonujący tych inwestycji;
107)
„wysokosprawna kogeneracja” oznacza kogenerację, która spełnia wymogi definicji wysokosprawnej kogeneracji zawartej w art. 2 pkt 34 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE z dnia 25 października 2012 r. w sprawie efektywności energetycznej, zmiany dyrektyw 2009/125/WE i 2010/30/UE oraz uchylenia dyrektyw 2004/8/WE i 2006/32/WE (42);
108)
„kogeneracja” lub skojarzona gospodarka energetyczna oznacza równoczesne wytwarzanie energii cieplnej i energii elektrycznej lub mechanicznej w trakcie tego samego procesu;
109)
„energia ze źródeł odnawialnych” oznacza energię produkowaną przez zakłady wykorzystujące wyłącznie odnawialne źródła energii, jak również część energii, wyrażoną jako wartość opałowa, produkowaną z odnawialnych źródeł energii w elektrowniach hybrydowych wykorzystujących także konwencjonalne źródła energii. Obejmuje również energię elektryczną ze źródeł odnawialnych wykorzystywaną do pompowania w elektrowniach szczytowo-pompowych, nie obejmuje natomiast energii elektrycznej produkowanej w elektrowniach szczytowo-pompowych;
110)
„odnawialne źródła energii” oznaczają następujące odnawialne niekopalne źródła energii: energię wiatru, energię słoneczną, aerotermalną, geotermalną, hydrotermalną, energię mórz i oceanów, energię wytwarzaną przez elektrownie wodne, energię pozyskiwaną z biomasy, gazu ze składowisk odpadów, gazu z oczyszczalni ścieków i biogazu;
111)
„biopaliwo” oznacza ciekłe lub gazowe paliwo do transportu, produkowane z biomasy;
112)
„zrównoważone biopaliwo” oznacza biopaliwo spełniające kryteria zrównoważonego rozwoju określone w art. 17 dyrektywy 2009/28/WE;
113)
„biopaliwo produkowane z roślin spożywczych” oznacza biopaliwo produkowane z upraw zbóż i innych upraw roślin wysokoskrobiowych, cukrów oraz roślin oleistych, o których jest mowa we wniosku Komisji w sprawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę 98/70/WE odnoszącą się do jakości benzyny i olejów napędowych i zmieniającą dyrektywę 2009/28/WE w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych (43);
114)
„nowa i innowacyjna technologia” oznacza nową i niesprawdzoną technologię w porównaniu z aktualną sytuacją w branży, która to technologia niesie z sobą ryzyko niepowodzenia technologicznego lub przemysłowego i nie stanowi optymalizacji ani udoskonalenia istniejącej technologii;
115)
„obowiązki związane z bilansowaniem” oznaczają odpowiedzialność za zakłócenia równowagi (odchylenia między wytwarzaniem, zużyciem i transakcjami handlowymi) uczestnika rynku lub wybranego przez niego przedstawiciela, określanego jako „podmiot odpowiedzialny za bilansowanie”, w danym okresie czasu, zwanym „okresem rozliczania zakłóceń równowagi”;
116)
„standardowe obowiązki związane z bilansowaniem” oznaczają odpowiedzialność za bilansowanie, niedyskryminującą żadnej technologii, z której żaden wytwórca nie jest zwolniony;
117)
„biomasa” oznacza ulegającą biodegradacji frakcję produktów, odpadów i pozostałości z produkcji rolnej (w tym substancje pochodzenia roślinnego i zwierzęcego), leśnej i powiązanych gałęzi przemysłu, w tym rybołówstwa i akwakultury, a także biogazy i ulegającą biodegradacji frakcję odpadów przemysłowych i komunalnych;
118)
„łączne uśrednione koszty wytworzenia energii” to obliczenie kosztu wytworzenia energii elektrycznej w punkcie przyłączenia do obciążenia lub sieci elektrycznej. Obejmują one kapitał założycielski, stopę dyskontową, a także koszty ciągłości działania, paliwa i utrzymania;
119)
„podatek na ochronę środowiska” oznacza podatek ze szczególną podstawą opodatkowania, która ma wyraźnie negatywny wpływ na środowisko, lub podatek, który służy opodatkowaniu niektórych działań, towarów lub usług w celu włączenia w ich cenę kosztów ochrony środowiska lub w celu ukierunkowania producentów i konsumentów na działania charakteryzujące się większym poszanowaniem dla środowiska;
120)
„unijny minimalny poziom opodatkowania” oznacza minimalny poziom opodatkowania przewidziany w prawodawstwie unijnym: w przypadku produktów energetycznych i energii elektrycznej oznacza minimalny poziom opodatkowania przewidziany w załączniku I do dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (44);
121)
„zanieczyszczony teren” oznacza teren, na którym stwierdzono spowodowaną przez człowieka obecność substancji niebezpiecznych w takim stężeniu, że stanowią one poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi lub środowiska, biorąc pod uwagę obecne i zatwierdzone przyszłe przeznaczenie tego terenu;
122)
„zasada” zanieczyszczający płaci oznacza, że koszty środków mających na celu naprawę skutków zanieczyszczenia powinien ponosić sprawca takiego zanieczyszczenia;
123)
„zanieczyszczenie” oznacza szkodę wyrządzoną, bezpośrednio lub pośrednio, przez zanieczyszczającego w środowisku lub w wyniku stworzenia warunków prowadzących do wyrządzenia takiej szkody względem fizycznego otoczeniu lub zasobów naturalnych;
124)
„efektywny energetycznie system ciepłowniczy i chłodniczy” oznacza system, który spełnia kryteria efektywnego systemu ciepłowniczego i chłodniczego zdefiniowane w art. 2 pkt 41 i 42 dyrektywy 2012/27/UE. Definicja obejmuje zakłady produkcji energii cieplnej i chłodniczej oraz sieć (w tym związane z nią obiekty) niezbędne do dystrybucji energii cieplnej i chłodniczej z jednostek produkcyjnych do lokalu klienta;
125)
„zanieczyszczający” oznacza podmiot, który pośrednio lub bezpośrednio szkodzi środowisku lub stwarza warunki prowadzące do takiej szkody;
126)
„ponowne użycie” oznacza jakikolwiek proces, w wyniku którego produkty lub składniki niebędące odpadami są wykorzystywane ponownie do tego samego celu, do którego były przeznaczone;
127)
„przygotowanie do ponownego użycia” oznacza procesy odzysku polegające na sprawdzeniu, czyszczeniu lub naprawie, w ramach których produkty lub składniki produktów, które wcześniej stały się odpadami, są przygotowywane do tego, by mogły być ponownie wykorzystywane bez jakichkolwiek innych czynności przetwarzania wstępnego;
128)
„recykling” oznacza dowolny proces odzysku, w ramach którego materiały odpadowe są ponownie przetwarzane w produkty, materiały lub substancje wykorzystywane w pierwotnym celu lub innych celach. Obejmuje to ponowne przetwarzanie materiału organicznego, ale nie obejmuje odzysku energii i ponownego przetwarzania na materiały, które mają być wykorzystane jako paliwa lub do celów wypełniania wyrobisk;
129)
„proces zgodny z aktualnym stanem techniki” to taki proces, w ramach którego ponowne użycie odpadu do wytworzenia produktu końcowego jest normalną ekonomicznie opłacalną praktyką. W stosownych przypadkach koncepcja aktualnego stanu techniki wymaga interpretacji z perspektywy unijnej technologii i rynku wewnętrznego;
130)
„infrastruktura energetyczna” oznacza wszelkie fizyczne urządzenia lub obiekty, które znajdują się na terytorium Unii lub łączą Unię z co najmniej jednym państwem trzecim i należą do następujących kategorii:
a)
w przypadku energii elektrycznej:
(i)
infrastruktura do przesyłu, zgodnie z definicją w art. 2 ust. 3 dyrektywy2009/72/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej (45);
(ii)
infrastruktura do dystrybucji, zgodnie z definicją w art. 2 ust. 5 dyrektywy 2009/72/WE;
(iii)
magazynowanie energii elektrycznej, definiowane jako obiekty służące do magazynowania energii elektrycznej, na stałe lub czasowo, w infrastrukturze naziemnej lub podziemnej lub na składowiskach, pod warunkiem że są bezpośrednio połączone z liniami przesyłowymi wysokiego napięcia zaprojektowanymi dla napięcia równego co najmniej 110 kV;
(iv)
wszelkie urządzenia lub instalacje mające istotne znaczenie dla pewnego, bezpiecznego i efektywnego funkcjonowania systemów, o których mowa w ppkt (i)-(iii), w tym systemy ochrony i monitorowania oraz systemy sterujące na wszystkich poziomach napięcia i podstacji; oraz
(v)
inteligentne sieci, zdefiniowane jako dowolny sprzęt, linia, kabel lub instalacja, zarówno na poziomie przesyłu, jak i dystrybucji niskiego i średniego napięcia, mające na celu dwukierunkową komunikację cyfrową w czasie rzeczywistym lub zbliżonym do czasu rzeczywistego, interaktywne i inteligentne monitorowanie wytwarzania energii elektrycznej, przesyłu, dystrybucji i zużycia energii oraz zarządzanie takim wytwarzaniem, przesyłem, dystrybucją i zużyciem w ramach sieci energetycznych w celu stworzenia sieci skutecznie integrującej zachowania i działania wszystkich podłączonych do niej użytkowników - wytwórców, odbiorców i użytkowników będących zarazem wytwórcami i odbiorcami - w celu zapewnienia efektywnego pod względem ekonomicznym, zrównoważonego systemu elektroenergetycznego o niskim poziomie strat i wysokim poziomie jakości oraz zabezpieczenia dostaw i bezpieczeństwa;
b)
w przypadku gazu:
(i)
rurociągi przesyłowe i dystrybucyjne do transportu gazu ziemnego i biogazu, stanowiące część sieci, z wyłączeniem rurociągów wysokociśnieniowych wykorzystywanych do dystrybucji gazu ziemnego na etapie poszukiwawczo-wydobywczym;
(ii)
podziemne obiekty do magazynowania podłączone do gazociągów wysokociśnieniowych, o których mowa w ppkt (i);
(iii)
obiekty do odbioru, magazynowania i regazyfikacji lub rozprężania skroplonego gazu ziemnego lub sprężonego gazu ziemnego; oraz
(iv)
wszelkie urządzenia lub instalacje niezbędne do tego, by system mógł funkcjonować w sposób pewny, bezpieczny i skuteczny lub by umożliwić dwukierunkową przepustowość, m.in. w tłoczni gazu;
c)
w przypadku ropy naftowej:
(i)
rurociągi wykorzystywane do transportu ropy naftowej;
(ii)
pompownie i obiekty do magazynowania niezbędne do eksploatacji rurociągów ropy naftowej;
(iii)
wszelkie urządzenia lub instalacje istotne dla prawidłowego, bezpiecznego i efektywnego funkcjonowania systemu, w tym systemy ochronne, monitorujące i sterujące oraz infrastruktura zwrotnego przepływu;
d)
w przypadku CO2: sieci rurociągów, w tym powiązane stacje wspomagające, służące do transportu CO2 na składowiska, w celu wprowadzenia CO2 do odpowiednich podziemnych formacji geologicznych, gdzie ma miejsce trwałe składowanie;
131)
„ustawodawstwo dotyczące wewnętrznego rynku energii” obejmuje dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotyczącą wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej; dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotyczącą wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego (46); rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 713/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiające Agencję ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (47); rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 714/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii elektrycznej (48) oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 715/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie warunków dostępu do sieci przesyłowych gazu ziemnego (49) lub wszelkie późniejsze przepisy prawne zastępujące, w całości lub części, wymienione wyżej akty ustawodawcze;
Definicje mające zastosowanie do pomocy o charakterze społecznym na transport przeznaczony dla mieszkańców regionów oddalonych
132)
„zwykłe miejsce pobytu” oznacza miejsce, gdzie dana osoba przebywa przez co najmniej 185 dni w każdym roku kalendarzowym ze względu na więzi osobiste lub zawodowe; w przypadku osoby związanej zawodowo i prywatnie z dwoma różnymi miejscami, mieszkającej w co najmniej dwóch państwach członkowskich, za jej zwykłe miejsce pobytu przyjmuje się miejsce, z którym ma ona więź osobistą, pod warunkiem że regularnie tam powraca; jeżeli osoba mieszka w danym państwie członkowskim w celu wykonania zadań o określonym czasie trwania, za jej miejsce pobytu nadal uznaje się miejsce, z którym ma więź osobistą, bez względu na to, czy powraca tam w trakcie wykonywania tego zadania; uczęszczanie do uczelni wyższej lub szkoły w innym państwie członkowskim nie stanowi zmiany zwykłego miejsca pobytu; ewentualnie „zwykłe miejsce pobytu” ma znaczenie nadane mu przez krajowe przepisy prawa państwa członkowskiego.
Definicje dotyczące pomocy na infrastrukturę szerokopasmową
133)
„podstawowe sieci szerokopasmowe” oznaczają sieci o podstawowych funkcjach, oparte na platformach technologicznych, takich jak asymetryczne cyfrowe łącza abonenckie (do standardu sieci ADSL2+), niezaawansowane sieci kablowe (np. w standardzie DOCSIS 2.0), sieci ruchome trzeciej generacji (UMTS) oraz systemy satelitarne;
134)
„roboty w zakresie inżynierii lądowej i wodnej związane z infrastrukturą szerokopasmową” oznaczają roboty w zakresie inżynierii lądowej i wodnej, które są konieczne do założenia sieci szerokopasmowej, jak np. rozkopanie drogi w celu umożliwienia położenia kanałów (do okablowania łącz szerokopasmowych);
135)
„kanały” oznaczają podziemne rury lub kanały kablowe, przez które biegną (światłowodowe, miedziane lub koncentryczne) przewody sieci szerokopasmowej;
136)
„fizyczne uwolnienie pętli” umożliwia dostęp do linii dostępowej odbiorcy końcowego i pozwala systemom transmisji konkurentów na bezpośrednią transmisję za pomocą tej linii;
137)
„pasywna infrastruktura szerokopasmowa” oznacza sieć szerokopasmową bez żadnego aktywnego elementu. Zazwyczaj obejmuje ona infrastrukturę techniczną, kanały, światłowody ciemne oraz szafki uliczne;
138)
„sieci dostępu nowej generacji (sieci NGA)” oznaczają zaawansowane sieci, które posiadają co najmniej następujące cechy: a) dostarczają w sposób niezawodny usługi o bardzo dużej szybkości przypadającej na abonenta za pomocą światłowodowego łącza dosyłowego (lub z wykorzystaniem równoważnej technologii), które znajduje się na tyle blisko lokalu użytkownika, aby gwarantować rzeczywistą bardzo wysoką szybkość transmisji; b) umożliwiają świadczenie szeregu zaawansowanych usług cyfrowych, w tym usług konwergentnych opartych wyłącznie na protokole IP oraz (iii) zapewniają znacznie wyższe szybkości wysyłania (w porównaniu z podstawowymi sieciami szerokopasmowymi). Na obecnym etapie rozwoju rynku i technologii sieci NGA to: a) światłowodowe sieci dostępowe (FTTx), b) zaawansowane unowocześnione sieci kablowe; oraz c) niektóre zaawansowane bezprzewodowe sieci dostępowe zapewniające w sposób niezawodny wysokie szybkości przypadające na abonenta;
139)
„dostęp hurtowy” oznacza dostęp, który umożliwia operatorowi korzystanie z zaplecza innego operatora. Najszerszy możliwy dostęp, jaki można zaoferować w danej sieci na obecnym etapie rozwoju technologii, obejmuje co najmniej następujące produkty związane z dostępem: w przypadku sieci FTTH/FTTB: dostęp do kanałów, światłowodów ciemnych, pełen dostęp do pętli lokalnej oraz dostęp do strumienia bitów; w przypadku sieci kablowych: dostęp do kanałów i dostęp do strumienia bitów; w przypadku sieci FTTC: dostęp do kanałów, uwolnienie podpętli oraz dostęp do strumienia bitów; w przypadku pasywnej infrastruktury sieci: dostęp do kanałów, światłowodów ciemnych lub pełen dostęp do pętli lokalnej; w przypadku sieci szerokopasmowych opartych na ASDL: pełen dostęp do pętli lokalnej, dostęp do strumienia bitów; w przypadku sieci ruchomych lub bezprzewodowych: strumień bitów, wspólne korzystanie z masztów fizycznych oraz z dostęp do sieci dosyłowych; w przypadku platform satelitarnych: dostęp do strumienia bitów;
Definicje dotyczące pomocy na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego
140)
„trudne utwory audiowizualne” oznaczają utwory, które państwa członkowskie uznały za takie na podstawie kryteriów ustalonych z góry przy ustanawianiu programów lub przyznawaniu pomocy, i mogą one obejmować filmy, których jedyna oryginalna wersja powstała w języku państwa członkowskiego o ograniczonej powierzchni, ludności lub ograniczonym obszarze językowym, filmy krótkometrażowe, pierwsze lub drugie filmy reżyserów debiutujących, filmy dokumentalne, utwory niskobudżetowe lub inne komercyjnie trudne utwory;
141)
Lista Komitetu Pomocy Rozwojowej OECD: oznacza wszystkie kraje i terytoria, które kwalifikują się do otrzymania oficjalnej pomocy rozwojowej i które zostały umieszczone na liście sporządzonej przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD);
142)
„rozsądny zysk” ustala się w odniesieniu do typowego zysku dla danego sektora. W każdym razie stopa zwrotu z kapitału, która nie przekracza odnośnej stopy swapu powiększonej o premię w wysokości 100 punktów bazowych, będzie uznawana za rozsądną;
Definicje dotyczące pomocy na infrastrukturę sportową i wielofunkcyjną infrastrukturę rekreacyjną
143)
„sport zawodowy” oznacza uprawianie sportu w taki sposób, w jaki świadczy się pracę lub usługi za wynagrodzeniem, bez względu na to, czy pomiędzy sportowcem zawodowym a odpowiednią organizacją sportową istnieje formalna umowa o pracę czy też nie, w przypadku gdy wynagrodzenie przekracza koszty uczestnictwa i stanowi znaczącą część dochodów dla sportowca. Koszty podróży i zakwaterowania związane z uczestnictwem w zawodach sportowych nie są uważane za wynagrodzenie dla celów niniejszego rozporządzenia;
Artykuł 3
Warunki wyłączenia
Programy pomocy, pomoc indywidualna przyznana w ramach programów pomocy oraz pomoc ad hoc są zgodne z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 2 lub 3 Traktatu i wyłączone z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli odnośna pomoc spełnia wszystkie warunki określonych w rozdziale I niniejszego rozporządzenia oraz szczególne warunki dotyczące odnośnej kategorii pomocy ustanowione w rozdziale III niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 4
Progi pomocy powodujące obowiązek zgłoszenia
1. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do pomocy przekraczającej następujące progi:
a)
pomoc na inwestycje regionalne: „dostosowana kwota” pomocy obliczona zgodnie z mechanizmem określonym w art. 2 pkt 20 dla inwestycji, której koszty kwalifikowalne wynoszą 100 mln EUR;
b)
pomoc regionalna na rzecz rozwoju obszarów miejskich: 20 mln EUR zgodnie z art. 16 ust. 3;
c)
pomoc inwestycyjna dla MŚP: 7,5 mln EUR dla jednego przedsiębiorstwa na jeden projekt inwestycyjny;
d)
pomoc na usługi doradcze na rzecz MŚP: 2 mln EUR na przedsiębiorstwo i na projekt;
e)
pomoc na udział MŚP w targach: 2 mln EUR na przedsiębiorstwo rocznie;
f)
pomoc dla MŚP na koszty współpracy ponoszone w związku z udziałem w projektach w ramach Europejskiej współpracy terytorialnej: 2 mln EUR na przedsiębiorstwo i na projekt;
g)
pomoc na finansowanie ryzyka: 15 mln EUR na kwalifikowalne przedsiębiorstwo zgodnie z art. 21 ust. 9;
h)
pomoc dla przedsiębiorstw rozpoczynających działalność: kwoty określone na przedsiębiorstwo w art. 22 ust. 3, 4 i 5;
i)
pomoc na badania i rozwój:
(i)
jeśli projekt obejmuje głównie badania podstawowe: 40 mln EUR dla przedsiębiorstwa, na jeden projekt; dotyczy to sytuacji, w której więcej niż połowa kosztów kwalifikowalnych projektu jest ponoszona na działania wchodzące w zakres kategorii badań podstawowych;
(ii)
jeśli projekt obejmuje głównie badania przemysłowe: 20 mln EUR dla przedsiębiorstwa, na jeden projekt; dotyczy to sytuacji, w której więcej niż połowa kosztów kwalifikowalnych projektu jest ponoszona na działania wchodzące w zakres kategorii badań przemysłowych lub w zakres obydwu kategorii badań przemysłowych i podstawowych;
(iii)
jeśli projekt obejmuje głównie eksperymentalne prace rozwojowe: 15 mln EUR dla przedsiębiorstwa, na jeden projekt; dotyczy to sytuacji, w której więcej niż połowa kosztów kwalifikowalnych projektu jest ponoszona na działania wchodzące w zakres kategorii eksperymentalnych prac rozwojowych;
(iv)
jeśli jest to projekt EUREKA lub projekt realizowany przez wspólne przedsiębiorstwo utworzone na podstawie art. 185 lub art. 187 Traktatu, kwoty, o których mowa w ppkt (i)-(iii), są podwojone.
(v)
jeżeli pomoc na projekty badawczo-rozwojowe jest przyznana w formie zaliczek zwrotnych, które - przy braku przyjętej metody obliczania ekwiwalentu dotacji brutto - są wyrażone jako odsetek kosztów kwalifikowalnych, a środek przewiduje, że w przypadku pomyślnego wyniku projektu, na podstawie rozsądnej i ostrożnej hipotezy, zaliczki zostaną spłacone przy zastosowaniu stopy procentowej co najmniej równej stopie dyskontowej obowiązującej w momencie przyznania pomocy, to kwoty, o których mowa w ppkt (i)-(iv), są zwiększane o 50 %;
(vi)
w przypadku pomocy na studia wykonalności poprzedzające działania badawcze: 7,5 mln EUR na badanie;
j)
pomoc inwestycyjna na infrastrukturę badawczą: 20 mln EUR na infrastrukturę;
k)
pomoc dla klastrów innowacyjnych: 7,5 mln EUR na klaster;
l)
pomoc dla MŚP na wspieranie innowacyjności: 5 mln EUR na przedsiębiorstwo i na projekt;
m)
pomoc na innowacje procesowe i organizacyjne: 7,5 mln EUR na przedsiębiorstwo i na projekt;
n)
pomoc szkoleniowa: 2 mln EUR na projekt szkoleniowy;
o)
pomoc na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji: 5 mln EUR na przedsiębiorstwo rocznie;
p)
pomoc w formie subsydiowania wynagrodzeń na zatrudnianie pracowników niepełnosprawnych: 10 mln EUR na przedsiębiorstwo rocznie;
q)
pomoc na rekompensatę dodatkowych kosztów związanych z zatrudnieniem pracowników niepełnosprawnych: 10 mln EUR na przedsiębiorstwo rocznie;
r)
pomoc na rekompensatę kosztów wsparcia udzielanego pracownikom znajdującym się w szczególnie niekorzystnej sytuacji: 5 mln EUR na przedsiębiorstwo rocznie;
s)
pomoc inwestycyjna na ochronę środowiska, wyłączając pomoc inwestycyjną na rekultywację zanieczyszczonych terenów oraz pomoc na sieć dystrybucji będącą częścią efektywnego energetycznie systemu ciepłowniczego i chłodniczego: 15 mln EUR na przedsiębiorstwo i na jeden projekt inwestycyjny;
t)
pomoc inwestycyjna na projekty związane z efektywnością energetyczną: 10 mln EUR zgodnie z art. 39 ust. 5;
u)
pomoc inwestycyjna na rekultywację zanieczyszczonych terenów: 20 mln EUR na przedsiębiorstwo i na jeden projekt inwestycyjny;
v)
pomoc operacyjna na produkcję energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych oraz pomoc operacyjna na promowanie energii ze źródeł odnawialnych w instalacjach działających na małą skalę: 15 mln EUR na przedsiębiorstwo i na projekt. W przypadku gdy pomoc jest przyznana na podstawie procedury przetargowej zgodnej z zasadami konkurencji na mocy art. 42: 150 mln EUR rocznie z uwzględnieniem połączonego budżetu wszystkich programów objętych art. 42;
w)
pomoc inwestycyjna na rzecz lokalnej sieci ciepłowniczej lub chłodniczej: 20 mln EUR na przedsiębiorstwo i na jeden projekt inwestycyjny;
x)
pomoc inwestycyjna na infrastrukturę energetyczną: 50 mln EUR na przedsiębiorstwo i na jeden projekt inwestycyjny;
y)
pomoc na infrastrukturę szerokopasmową: 70 mln EUR łącznych kosztów na projekt;
z)
pomoc inwestycyjna na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego: 100 mln EUR na projekt; pomoc operacyjna na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego: 50 mln EUR dla jednego przedsiębiorstwa rocznie;
aa)
pomoc na rzecz utworów audiowizualnych: 50 mln EUR na projekt rocznie;
bb)
pomoc inwestycyjna na infrastrukturę sportową i wielofunkcyjną: 15 mln EUR lub jeżeli łączne koszty przekraczają 50 mln EUR na projekt; pomoc operacyjna na infrastrukturę sportową: 2 mln EUR na infrastrukturę rocznie; oraz
cc)
pomoc inwestycyjna na lokalną infrastrukturę: 10 mln EUR lub łączne koszty przekraczają 20 mln EUR na tę samą infrastrukturę.
2. Nie należy obchodzić progów określonych lub wspomnianych w ust. 1 poprzez sztuczne dzielenie programów pomocy lub projektów pomocy.
Artykuł 5
Przejrzystość pomocy
1. Niniejsze rozporządzenie stosuje się jedynie do pomocy, w przypadku której możliwe jest wcześniejsze dokładne obliczenie ekwiwalentu dotacji brutto bez konieczności przeprowadzania oceny ryzyka („pomoc przejrzysta”).
2. Za pomoc przejrzystą uznaje się następujące kategorie pomocy:
a)
pomoc w formie dotacji oraz dotacji na spłatę odsetek;
b)
pomoc w formie pożyczek, gdzie ekwiwalent dotacji brutto oblicza się na podstawie stopy referencyjnej obowiązującej w dniu przyznania pomocy;
c)
pomoc w formie gwarancji:
(i)
jeżeli ekwiwalent dotacji brutto obliczono na podstawie bezpiecznych stawek określonych w obwieszczeniu Komisji; lub
(ii)
jeżeli przed wdrożeniem środka metoda obliczania ekwiwalentu dotacji brutto gwarancji została zatwierdzona na podstawie obwieszczenia Komisji w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE do pomocy państwa w formie gwarancji (50) lub na podstawie zawiadomienia, którym zastąpiono powyższe obwieszczenie, w następstwie zgłoszenia tej metody do Komisji na mocy obowiązującego rozporządzenia przyjętego przez Komisję w dziedzinie pomocy państwa, a zatwierdzona metoda wyraźnie odnosi się do przedmiotowego rodzaju gwarancji i rodzaju transakcji bazowej w kontekście stosowania niniejszego rozporządzenia;
d)
pomoc w formie korzyści podatkowych, w której w ramach środka przewidziano pułap zapobiegający przekroczeniu obowiązującego progu;
e)
pomoc na rozwój obszarów miejskich, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w art. 16;
f)
pomoc w formie środków finansowania ryzyka, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w art. 21;
g)
pomoc dla przedsiębiorstw rozpoczynających działalność, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w art. 22;
h)
pomoc na projekty związane z efektywnością energetyczną, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w art. 39;
i)
pomoc w formie dopłat do ceny rynkowej, jeśli spełnione są warunki określone w art. 42;
j)
pomoc w formie zaliczek zwrotnych, jeżeli łączna nominalna kwota zaliczek zwrotnych nie przekracza progów obowiązujących na mocy niniejszego rozporządzenia lub jeżeli metoda obliczania ekwiwalentu dotacji brutto zaliczki zwrotnej została - po zgłoszeniu jej Komisji - zaakceptowana przed wprowadzeniem środka.
Artykuł 6
Efekt zachęty
1. Niniejsze rozporządzenie stosuje się jedynie do pomocy, która wywołuje efekt zachęty.
2. Uznaje się, że pomoc wywołuje efekt zachęty, jeżeli beneficjent złożył do danego państwa członkowskiego pisemny wniosek o przyznanie pomocy przed rozpoczęciem prac nad projektem lub rozpoczęciem działalności. Wniosek o przyznanie pomocy musi zawierać co najmniej następujące informacje:
a)
nazwę przedsiębiorstwa i informację o jego wielkości;
b)
opis projektu, w tym daty jego rozpoczęcia i zakończenia;
c)
lokalizację projektu;
d)
wykaz kosztów projektu;
e)
rodzaj pomocy (dotacja, pożyczka, gwarancja, zaliczka zwrotna, zastrzyk kapitałowy lub inne) oraz kwota finansowania publicznego, potrzebnego do realizacji projektu.
3. Uznaje się, że pomoc ad hoc przyznana dużym przedsiębiorstwom wywołuje efekt zachęty, jeśli - oprócz zapewnienia spełnienia warunku określonego w ust. 2 - państwo członkowskie przed przyznaniem pomocy sprawdziło, że dokumentacja przygotowana przez beneficjenta zakłada, że pomoc przyniesie jeden lub więcej z poniższych efektów:
a)
w przypadku regionalnej pomocy inwestycyjnej: przeprowadzenie projektu, który nie zostałby przeprowadzony na danym obszarze albo nie przyniósłby wystarczających korzyści beneficjentowi na danym obszarze w razie braku takiego środka pomocy;
b)
we wszystkich pozostałych przypadkach, w których występuje:
-
znaczące zwiększenie zasięgu projektu lub działania dzięki środkowi pomocy, lub
-
znaczące zwiększenie całkowitej kwoty wydanej przez beneficjenta na projekt lub działanie dzięki środkowi pomocy, lub
-
znaczące przyspieszenie zakończenia projektu lub działania.
4. W drodze odstępstwa od przepisów ust. 2 i 3 uznaje się, że środki w formie korzyści podatkowych wywołują efekt zachęty, jeżeli spełnione są następujące warunki:
a)
środek ustanawia prawo do uzyskania pomocy zgodnie z obiektywnymi kryteriami i bez dalszej ingerencji ze strony państwa członkowskiego; oraz
b)
środek został przyjęty i obowiązuje przed przystąpieniem do realizacji projektu lub działania objętego pomocą, z wyjątkiem kolejnych wersji programów pomocy fiskalnej, jeśli dane działanie było już objęte poprzednimi programami w formie korzyści podatkowych.
5. W drodze odstępstwa od przepisów ust. 2, 3 i 4 w przypadku następujących kategorii pomocy nie obowiązuje wymóg wywoływania efektu zachęty lub uznaje się, że wywołują one taki efekt:
a)
regionalna pomoc operacyjna, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w art. 15;
b)
pomoc na dostęp do finansowania dla MŚP, jeżeli spełnione zostały odpowiednie warunki ustanowione w art. 21 i 22;
c)
pomoc w formie subsydiowania wynagrodzeń na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji oraz pomoc w formie subsydiowania wynagrodzeń na zatrudnienie pracowników niepełnosprawnych, jeżeli spełnione są odnośne warunki określone odpowiednio w art. 32 i 33;
d)
pomoc na rekompensatę dodatkowych kosztów zatrudnienia pracowników niepełnosprawnych, jeśli spełnione są warunki określone w art. 34;
e)
pomoc w formie ulg podatkowych na ochronę środowiska w formie zgodnie z dyrektywą 2003/96/WE, jeśli spełnione są warunki określone w art. 44 niniejszego rozporządzenia;
f)
pomoc na wyrównanie szkód spowodowanych niektórymi klęskami żywiołowymi, jeżeli spełnione są warunki określone w art. 50;
g)
pomoc o charakterze społecznym na transport przeznaczony dla mieszkańców regionów oddalonych, jeżeli spełnione są warunki określone w art. 51;
h)
pomoc na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w art. 53.
Artykuł 7
Intensywność pomocy i koszty kwalifikowalne
1. Do celów obliczania intensywności pomocy i kosztów kwalifikowalnych stosuje się kwoty przed potrąceniem podatku lub innych opłat. Koszty kwalifikowalne są udokumentowane w sposób jasny, szczegółowy i aktualny.
2. W przypadku gdy pomoc przyznawana jest w formie innej niż dotacja, kwotę pomocy stanowi ekwiwalent dotacji brutto pomocy.
3. Pomoc wypłacana w kilku ratach jest dyskontowana do wartości w momencie jej przyznania. Wartość kosztów kwalifikowalnych jest dyskontowana do ich wartości w chwili przyznania pomocy. Stopą procentową stosowaną do dyskontowania jest stopa dyskontowa obowiązująca w momencie przyznania pomocy.
4. Jeżeli pomoc jest przyznawana w formie korzyści podatkowych, dyskontowanie rat pomocy następuje na podstawie stóp dyskontowych obowiązujących w różnych momentach realizacji korzyści podatkowej.
5. Jeżeli pomoc przyznana jest w formie zaliczek zwrotnych, które - przy braku przyjętej metody obliczania ekwiwalentu dotacji brutto - są wyrażone jako odsetek kosztów kwalifikowalnych, a środek przewiduje, że w przypadku pomyślnego wyniku projektu, na podstawie rozsądnej i ostrożnej hipotezy, zaliczki zostaną spłacone przy zastosowaniu stopy procentowej co najmniej równej stopie dyskontowej obowiązującej w momencie przyznania pomocy, to maksymalne poziomy intensywności pomocy określone w rozdziale III można zwiększyć o 10 punktów procentowych.
6. W przypadku pomocy regionalnej udzielanej w formie zaliczek zwrotnych maksymalne poziomy intensywności pomocy określone w mapie pomocy regionalnej obowiązujące w momencie przyznania pomocy nie mogą być podwyższane.
Artykuł 8
Kumulacja
1. Aby ustalić, czy przestrzegane są określone w art. 4 progi pomocy powodujące obowiązek zgłoszenia oraz określone w rozdziale III progi maksymalnej intensywności pomocy, uwzględnia się całkowitą kwotę pomocy państwa dla działania, projektu lub przedsiębiorstwa objętego pomocą.
2. W przypadku gdy finansowanie Unii zarządzane centralnie przez instytucje, agencje, wspólne przedsięwzięcia lub inne organy Unii, które nie znajduje się bezpośrednio ani pośrednio pod kontrolą państwa członkowskiego, jest połączone z pomocą państwa, do określenia, czy przestrzegane są progi powodujące obowiązek zgłoszenia i maksymalne intensywności pomocy, uwzględnia się wyłącznie pomoc państwa, pod warunkiem że łączna kwota finansowania publicznego przyznanego w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowalnych nie przekracza najkorzystniejszej stopy finansowania określonej w obowiązujących przepisach prawa Unii.
3. Wyłączoną na mocy niniejszego rozporządzenia pomoc, w przypadku której można wyodrębnić koszty kwalifikowalne, można kumulować z:
a)
wszelką inną pomocą państwa, pod warunkiem że środki te dotyczą różnych, możliwych do wyodrębnienia kosztów kwalifikowalnych;
b)
wszelką inną pomocą państwa w odniesieniu do tych samych - pokrywających się częściowo lub w całości - kosztów kwalifikowalnych tylko wówczas, gdy taka kumulacja nie powoduje przekroczenia najwyższego poziomu intensywności pomocy lub kwoty pomocy mających zastosowanie do tej pomocy na mocy niniejszego rozporządzenia.
4. Pomoc, w przypadku której nie można wyodrębnić kosztów kwalifikowalnych, wyłączoną na mocy art. 21, 22 i 23 niniejszego rozporządzenia, można kumulować z każdą inną pomocą państwa, w przypadku której można wyodrębnić koszty kwalifikowalne. Pomoc, w przypadku której nie można wyodrębnić kosztów kwalifikowalnych, można kumulować z wszelką inną pomocą państwa, w przypadku której nie można wyodrębnić kosztów kwalifikowalnych, do najwyższego odpowiedniego łącznego progu finansowania ustalonego pod kątem specyficznych uwarunkowań każdego przypadku w niniejszym lub innym rozporządzeniu o wyłączeniach grupowych lub decyzji Komisji.
5. Pomocy państwa wyłączonej na mocy niniejszego rozporządzenia nie można kumulować z pomocą de minimis w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowalnych, jeżeli skutkiem takiej kumulacji byłoby przekroczenie poziomów intensywności pomocy określonych w rozdziale III niniejszego rozporządzenia.
6. W drodze odstępstwa od przepisów ust. 3 lit. b) pomoc przeznaczoną na pracowników niepełnosprawnych przewidzianą w art. 33 i 34 można kumulować z inną pomocą wyłączoną na mocy niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowalnych, przekraczając najwyższe progi mające zastosowanie na mocy niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że w wyniku tej kumulacji intensywność pomocy nie przekroczy 100 % odpowiednich kosztów w okresie zatrudnienia danych pracowników.
Artykuł 9
Publikacja i informacja
1. Zainteresowane państwo członkowskie zapewnia publikację na kompleksowej stronie internetowej dotyczącej pomocy państwa następujących danych na szczeblu krajowym lub regionalnym:
a)
podsumowania informacji, o których mowa w art. 11, w standardowym formacie określonym w załączniku II lub link do niego;
b)
pełnego tekstu poszczególnych środków pomocy, o których mowa w art. 11, lub link zapewniający dostęp do pełnego tekstu;
c)
informacji, o których mowa w załączniku III, na temat każdej pomocy indywidualnej przekraczającej 500 000 EUR.
W odniesieniu do pomocy przyznanej na projekty w ramach Europejskiej współpracy terytorialnej, informacje, o których mowa w niniejszym ustępie, umieszcza się na stronie internetowej państwa członkowskiego, w którym dana instytucja zarządzająca, zgodnie z definicją w art. 21 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013, ma siedzibę. Opcjonalnie, uczestniczące państwa członkowskie mogą również postanowić, że każde z nich dostarcza informacje dotyczące środków pomocy na swoim terytorium na odpowiednich stronach internetowych.
2. W przypadku programów w formie korzyści podatkowych oraz programów objętych art. 16 i 21 (51) warunki określone w ust. 1 lit. c) niniejszego artykułu uznaje się za spełnione, jeżeli państwa członkowskie publikują wymagane informacje dotyczące kwot pomocy indywidualnej w następujących przedziałach (w mln EUR):
0,5-1;
1-2;
2-5;
5-10;
10-30; oraz
30 lub więcej.
3. W przypadku programów, o których mowa w art. 51 niniejszego rozporządzenia, obowiązki dotyczące publikacji określone w niniejszym artykule nie dotyczą konsumentów końcowych.
4. Informacje, o których mowa w ust. 1 lit. c) niniejszego artykułu, przedstawia się i udostępnia w sposób znormalizowany opisany w załączniku III, umożliwiający sprawne wyszukiwanie i pobieranie tych informacji. Informacje, o których mowa w ust. 1, są publikowane w terminie 6 miesięcy od daty przyznania pomocy lub, w przypadku pomocy w formie ulgi podatkowej, w ciągu 1 roku od daty, w której wymagane jest złożenie deklaracji podatkowej, i będą dostępne co najmniej przez okres 10 lat od dnia, w którym pomoc została przyznana.
5. Komisja publikuje na swojej stronie internetowej:
a)
linki do stron internetowych dotyczących pomocy państwa, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu;
b)
podsumowanie, o którym mowa w art. 11.
6. Państwa członkowskie muszą zastosować się do przepisów niniejszego artykułu najpóźniej w ciągu dwóch lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ II
MONITOROWANIE
Artykuł 10
Wycofanie przywileju wyłączenia grupowego
Jeżeli państwo członkowskie przyznaje pomoc rzekomo wyłączoną z obowiązku zgłoszenia na mocy niniejszego rozporządzenia, nie spełniając przy tym warunków określonych w rozdziałach I-III, Komisja może, po umożliwieniu zainteresowanemu państwu członkowskiemu przedstawienia swojego stanowiska, przyjąć decyzję stwierdzającą, że całość lub część przyszłych środków pomocy przyjętych przez dane państwo członkowskie, które w innych okolicznościach spełniałoby wymogi niniejszego rozporządzenia, ma podlegać obowiązkowi zgłoszenia do Komisji zgodnie z art. 108 ust. 3 Traktatu. Środki podlegające zgłoszeniu mogą zostać ograniczone do środków przyznających niektóre rodzaje pomocy lub na rzecz niektórych beneficjentów lub do środków przyjętych przez niektóre organy danego państwa członkowskiego.
Artykuł 11
Sprawozdawczość
Państwa członkowskie, lub ewentualnie - w przypadku pomocy przyznawanej na projekty w ramach Europejskiej współpracy terytorialnej - państwo członkowskie, w którym instytucja zarządzająca, zgodnie z definicją w art. 21 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013, ma siedzibę, przekazuje Komisji:
a)
za pośrednictwem systemu elektronicznej notyfikacji Komisji skrócone informacje na temat każdego środka pomocy wyłączonego na mocy niniejszego rozporządzenia, w standardowym formacie określonym w załączniku II, wraz z linkiem zapewniającym dostęp do pełnego tekstu środka pomocy, włącznie z jego zmianami, w ciągu 20 dni roboczych od jego wejścia w życie;
b)
sprawozdanie roczne, o którym mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (52) wraz ze zmianami, w formie elektronicznej, w sprawie stosowania niniejszego rozporządzenia, zawierające informacje zawarte w rozporządzeniu wykonawczym, w odniesieniu do każdego pełnego roku lub każdej części roku, kiedy zastosowanie ma niniejsze rozporządzenie.
Artykuł 12
Monitorowanie
Aby umożliwić Komisji monitorowanie pomocy wyłączonej z obowiązku zgłoszenia na mocy niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie lub ewentualnie - w przypadku pomocy przyznawanej na projekty w ramach Europejskiej współpracy terytorialnej - państwo członkowskie, w którym instytucja zarządzająca ma siedzibę, prowadzą szczegółową dokumentację obejmującą informacje i dokumenty uzupełniające niezbędne do ustalenia, że wszystkie warunki określone w niniejszym rozporządzeniu zostały spełnione. Dokumentacja ta jest przechowywana przez okres 10 lat od dnia przyznania pomocy ad hoc lub dnia przyznania ostatniej pomocy w ramach programu. W terminie 20 dni roboczych lub w dłuższym terminie oznaczonym w wezwaniu zainteresowane państwo członkowskie przekazuje Komisji wszelkie informacje i dokumenty uzupełniające, które Komisja uzna za niezbędne do monitorowania stosowania niniejszego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ III
PRZEPISY SZCZEGÓŁOWE DOTYCZĄCE RÓŻNYCH KATEGORII POMOCY
SEKCJA 1
Pomoc regionalna
Podsekcja A
Regionalna pomoc inwestycyjna i operacyjna
Artykuł 13
Zakres pomocy regionalnej
Niniejsza sekcja nie ma zastosowania do:
a)
pomocy wspierającej działalność w sektorze hutnictwa żelaza i stali, sektorze węglowym, sektorze budownictwa okrętowego, sektorze włókien syntetycznych, sektorze transportu i związanej z nim infrastruktury oraz sektorze wytwarzania energii, jej dystrybucji i infrastruktury;
b)
pomocy regionalnej w formie programów, które są ukierunkowane na ograniczoną liczbę konkretnych sektorów działalności gospodarczej; uważa się, że programy dotyczące turystyki, infrastruktury szerokopasmowej lub przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych, nie są skierowane do konkretnych sektorów działalności gospodarczej;
c)
pomocy regionalnej w formie programów rekompensujących koszty transportu towarów produkowanych w regionach najbardziej oddalonych lub obszarach słabo zaludnionych oraz przyznanej na rzecz:
(i)
działań związanych z produkcją, przetwarzaniem i wprowadzaniem do obrotu produktów wymienionych w załączniku I do Traktatu; lub
(ii)
działań sklasyfikowanych w rozporządzeniu (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (53), takich jak rolnictwo, leśnictwo i rybołówstwo w sekcji A statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2, górnictwo i kopalnictwo w sekcji B NACE Rev. 2 oraz dostawy elektryczności, gazu, pary wodnej i powietrza do układów klimatyzacyjnych w sekcji D NACE Rev. 2; oraz
(iii)
transportu towarów rurociągami;
d)
indywidualnej regionalnej pomocy inwestycyjnej na rzecz beneficjenta, który zamknął taką samą lub podobną działalność w Europejskim Obszarze Gospodarczym w ciągu dwóch lat poprzedzających jego wniosek o przyznanie regionalnej pomocy inwestycyjnej lub który - w momencie składania wniosku o pomoc - ma konkretne plany zamknięcia takiej działalności w ciągu dwóch lat od zakończenia inwestycji początkowej, której dotyczy wniosek o pomoc, w danym obszarze;
e)
regionalnej pomocy operacyjnej przyznawanej przedsiębiorstwom, których główna działalność wchodzi w zakres sekcji K „Działalność finansowa i ubezpieczeniowa” NACE Rev. 2, lub przedsiębiorstwom, które prowadzą działalność w ramach grupy przedsiębiorstw i których główna działalność wchodzi w zakres klas 70.10 „Działalność firm centralnych (head office)” lub 70.22 „Doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania, pozostałe” NACE Rev. 2.
Artykuł 14
Regionalna pomoc inwestycyjna
1. Środki regionalnej pomocy inwestycyjnej są zgodne z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączone z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Pomoc przyznaje się w obszarach objętych pomocą.
3. Na obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. a) Traktatu, pomoc może być przyznana na inwestycję początkową niezależnie od wielkości przedsiębiorstwa beneficjenta. Na obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu, pomoc może być przyznana dla MŚP na dowolną formę inwestycji początkowej. Pomoc dla dużych przedsiębiorstw może zostać przyznana wyłącznie na inwestycję początkową na rzecz nowej działalności gospodarczej w danym obszarze.
4. Za koszty kwalifikowalne uznaje się:
a)
koszty inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe oraz wartości niematerialne i prawne;
b)
szacunkowe koszty płacy wynikające z utworzenia miejsc pracy w następstwie inwestycji początkowej, obliczone za okres dwóch lat; lub
c)
połączenie kosztów wchodzących w zakres lit. a) i b) nieprzekraczające kwoty a) lub b), w zależności od tego, która z tych kwot jest wyższa.
5. Inwestycja jest utrzymywana w obszarze otrzymującym pomoc przez co najmniej pięć lat lub, w przypadku MŚP, przez co najmniej trzy lata, od daty jej ukończenia. Powyższa zasada nie wyklucza wymiany w tym okresie przestarzałych lub zepsutych instalacji lub sprzętu, pod warunkiem że działalność gospodarcza zostanie utrzymana na danym obszarze przez stosowny minimalny okres.
6. Nabywane aktywa są nowe, z wyjątkiem aktywów nabywanych przez MŚP i z wyjątkiem przejęcia zakładu. Koszty związane z dzierżawą rzeczowych aktywów trwałych można uwzględnić na następujących warunkach:
a)
dzierżawa/najem gruntów i budynków musi trwać przez okres co najmniej pięciu lat od przewidywanego terminu zakończenia projektu inwestycyjnego w przypadku dużych przedsiębiorstw lub trzech lat w przypadku MŚP;
b)
dzierżawa/najem instalacji lub maszyn musi mieć formę leasingu finansowego i obejmować obowiązek zakupu aktywów przez beneficjenta po wygaśnięciu umowy.
W przypadku przejęcia aktywów zakładu w rozumieniu art. 2 pkt 49 uwzględniane są wyłącznie koszty zakupu aktywów od osób trzecich niemających powiązań z nabywcą. Transakcja musi być przeprowadzana na warunkach rynkowych. Jeżeli pomoc na zakup aktywów przyznana została jeszcze przed ich zakupem, koszt tych aktywów odlicza się od kosztów kwalifikowalnych związanych z przejęciem zakładu. W przypadku gdy członek rodziny pierwotnego właściciela lub osoba zatrudniona przejmuje małe przedsiębiorstwo, warunek nakazujący nabycie aktywów od osób trzecich niezwiązanych z nabywcą zostaje uchylony. Nabycie udziałów/akcji nie stanowi inwestycji początkowej.
7. W przypadku pomocy przyznanej na zasadniczą zmianę procesu produkcji koszty kwalifikowalne muszą przekraczać koszty amortyzacji aktywów związanej z działalnością podlegającą modernizacji w ciągu poprzedzających trzech lat obrotowych. W przypadku pomocy przyznanej na dywersyfikację istniejącego zakładu koszty kwalifikowalne muszą przekraczać o co najmniej 200 % wartość księgową ponownie wykorzystywanych aktywów, odnotowaną w roku obrotowym poprzedzającym rozpoczęcie prac.
8. Wartości niematerialne i prawne kwalifikują się do obliczania kosztów inwestycyjnych, jeżeli spełniają następujące warunki:
a)
należy z nich korzystać wyłącznie w zakładzie otrzymującym pomoc;
b)
muszą podlegać amortyzacji;
c)
należy je nabyć na warunkach rynkowych od osób trzecich niepowiązanych z nabywcą; oraz
d)
muszą być włączone do aktywów przedsiębiorstwa otrzymującego pomoc i muszą pozostać związane z projektem, na który przyznano pomoc, przez co najmniej pięć lat lub trzy lata w przypadku MŚP.
W przypadku dużych przedsiębiorstw koszty wartości niematerialnych i prawnych są kwalifikowalne jedynie do wysokości 50 % całkowitych kwalifikowalnych kosztów inwestycji początkowej.
9. Jeżeli koszty kwalifikowalne oblicza się w odniesieniu do szacunkowych kosztów płacy, o których mowa w ust. 4 lit. b), muszą być spełnione następujące warunki:
a)
projekt inwestycyjny prowadzi do wzrostu netto liczby pracowników w danym zakładzie w porównaniu ze średnią z poprzednich 12 miesięcy, co oznacza, że od liczby miejsc pracy utworzonych w tym okresie należy odjąć każde zlikwidowane miejsce pracy;
b)
każde stanowisko zostaje obsadzone w ciągu trzech lat od zakończenia prac; oraz
c)
każde miejsce pracy utworzone dzięki inwestycji jest utrzymane na danym obszarze przez okres co najmniej pięciu lat od dnia pierwszego obsadzenia stanowiska lub trzech lat w przypadku MŚP.
10. Pomoc regionalna na rzecz rozwoju sieci szerokopasmowej musi spełniać następujące warunki:
a)
pomoc przyznaje się wyłącznie na obszarach, na których sieć tego rodzaju (podstawowa sieć szerokopasmowa lub sieć NGA) nie istnieje i najprawdopodobniej nie powstanie na zasadach komercyjnych w ciągu trzech lat od daty wydania decyzji o przyznaniu pomocy; oraz
b)
dotowany operator sieci oferuje aktywny i pasywny dostęp hurtowy na sprawiedliwych i niedyskryminacyjnych warunkach, z możliwością skutecznego i pełnego dostępu w przypadku sieci NGA; oraz
c)
pomoc jest przyznawana na podstawie konkurencyjnej procedury wyboru.
11. Pomoc regionalną na infrastrukturę badawczą przyznaje się wyłącznie, jeżeli przyznanie pomocy jest uzależnione od udostępnienia przedmiotowej infrastruktury na przejrzystych i niedyskryminacyjnych warunkach.
12. Intensywność pomocy wyrażona jako ekwiwalent dotacji brutto nie przekracza maksymalnej intensywności pomocy określonej w mapie pomocy regionalnej i obowiązującej w dniu przyznania pomocy na danym obszarze. W przypadkach gdy intensywność pomocy jest obliczana na podstawie ust. 4 lit. c), maksymalna intensywność pomocy nie może przekroczyć najbardziej korzystnej kwoty wynikającej z zastosowania tej intensywności na podstawie kosztów inwestycji lub kosztów płacy. W przypadku dużych projektów inwestycyjnych kwota pomocy nie przekracza dostosowanej kwoty pomocy obliczonej zgodnie z mechanizmem określonym w art. 2 pkt 20;
13. Każdą inwestycję początkową rozpoczętą przez tego samego beneficjenta (na poziomie grupy) w okresie trzech lat od daty rozpoczęcia prac nad inną inwestycją objętą pomocą w tym samym regionie na poziomie 3 wspólnej klasyfikacji jednostek terytorialnych do celów statystycznych uznaje się za część jednostkowego projektu inwestycyjnego. Jeżeli taki jednostkowy projekt inwestycyjny jest dużym projektem inwestycyjnym, łączna kwota pomocy na jednostkowy projekt inwestycyjny nie przekracza skorygowanej kwoty pomocy na duże projekty inwestycyjne.
14. Beneficjent pomocy musi wnieść wkład finansowy w wysokości co najmniej 25 % kosztów kwalifikowalnych, pochodzący ze środków własnych lub zewnętrznych źródeł finansowania, w postaci wolnej od wszelkiego publicznego wsparcia finansowego. W regionach najbardziej oddalonych na inwestycję dokonaną przez MŚP może zostać przyznana pomoc o maksymalnej intensywności pomocy powyżej 75 %; w takich sytuacjach pozostała część jest wnoszona w drodze wkładu finansowego przez beneficjenta pomocy.
15. W przypadku inwestycji początkowej związanej z projektami w ramach Europejskiej współpracy terytorialnej objętymi rozporządzeniem (UE) nr 1299/2013, intensywność pomocy obszaru, na którym znajduje się dana inwestycja początkowa, ma zastosowanie do wszystkich beneficjentów uczestniczących w danym projekcie. Jeżeli inwestycja początkowa mieści się na dwóch lub większej liczbie obszarów objętych pomocą, zastosowanie ma maksymalna intensywność pomocy odnosząca się do tego obszaru objętego pomocą, na którym poniesiono najwięcej kosztów kwalifikowalnych. Na obszarach objętych pomocą kwalifikujących się do pomocy zgodnie z art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu przepis ten stosuje się do dużych przedsiębiorstw, wyłącznie jeżeli inwestycja początkowa dotyczy nowej działalności gospodarczej.
Artykuł 15
Regionalna pomoc operacyjna
1. Regionalne programy pomocy operacyjnej w regionach najbardziej oddalonych i w słabo zaludnionych obszarach określonych przez państwa członkowskie w ramach ich mapy pomocy regionalnej zatwierdzonej przez Komisję zgodnie z pkt 161 Wytycznych w sprawie regionalnej pomocy państwa na lata 2014-2020 (54) są zgodne z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączone z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, o ile spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Regionalne programy pomocy operacyjnej pokrywają:
a)
dodatkowe koszty transportu towarów, które zostały wyprodukowane na obszarach kwalifikujących się do otrzymania pomocy operacyjnej, a także dodatkowe koszty transportu towarów, które są dalej przetwarzane na tych obszarach, na następujących warunkach:
(i)
beneficjenci prowadzą działalność produkcyjną na tych obszarach;
(ii)
pomoc z góry obiektywnie obliczono na podstawie ustalonej kwoty lub wskaźnika na tonokilometr lub innej odpowiedniej jednostki;
(iii)
wspomniane dodatkowe koszty transportu oblicza się na podstawie przejazdu towarów w obrębie granic danego państwa członkowskiego za pomocą środka transportu, którego koszt jest dla beneficjenta najniższy. Wyłącznie w przypadku regionów najbardziej oddalonych dodatkowe koszty transportu towarów, które są dalej przetwarzane na tych obszarach, mogą obejmować koszty transportu towarów z dowolnego miejsca ich produkcji do tych obszarów;
b)
dodatkowe koszty operacyjne inne niż koszty transportu ponoszone w regionach najbardziej oddalonych bezpośrednio wskutek jednego lub kilku stałych ograniczeń, o których mowa w art. 349 Traktatu, na następujących warunkach:
(i)
beneficjenci prowadzą działalność gospodarczą w regionie najbardziej oddalonym;
(ii)
roczna kwota pomocy przypadająca na beneficjenta w ramach wszystkich programów pomocy operacyjnej nie przekracza:
-
15 % wartości dodanej brutto wytworzonej w ciągu roku przez beneficjenta w danym regionie najbardziej oddalonym, lub
-
25 % rocznych kosztów pracy poniesionych przez beneficjenta w danym regionie najbardziej oddalonym, lub
-
10 % rocznych obrotów beneficjenta uzyskanych w danym regionie najbardziej oddalonym.
3. Intensywność pomocy nie przekracza 100 % kwalifikowalnych kosztów dodatkowych określonych w niniejszym artykule.
Podsekcja B
Pomoc na rzecz rozwoju obszarów miejskich
Artykuł 16
Pomoc regionalna na rzecz rozwoju obszarów miejskich
1. Pomoc regionalna na rozwój obszarów miejskich jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Projekty w zakresie rozwoju obszarów miejskich powinny spełniać następujące kryteria:
a)
są wdrażane poprzez fundusze na rzecz rozwoju obszarów miejskich na obszarach objętych pomocą;
b)
są współfinansowane przez europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne;
c)
wspierają realizację „zintegrowanej strategii zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich”.
3. Łączna inwestycja w projekt na rzecz rozwoju obszarów miejskich w ramach środka pomocy na rzecz rozwoju obszarów miejskich nie przekracza 20 mln EUR.
4. Kosztami kwalifikowalnymi są całkowite koszty projektu na rzecz rozwoju obszarów miejskich w zakresie, w jakim są one zgodne z art. 65 i 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 (55).
5. Pomoc przyznawana przez fundusz na rzecz rozwoju obszarów miejskich kwalifikowalnym projektom na rzecz rozwoju obszarów miejskich może przybierać formę kapitału własnego, quasi-kapitału własnego, pożyczek, gwarancji lub połączenia tych rozwiązań.
6. Pomoc na rzecz rozwoju obszarów miejskich służy pozyskaniu dodatkowych inwestycji od inwestorów prywatnych na szczeblu funduszy na rzecz rozwoju obszarów miejskich lub projektów na rzecz rozwoju obszarów miejskich, tak aby osiągnąć łączną kwotę wynoszącą co najmniej 30 % łącznego finansowania przyznanego projektowi na rzecz rozwoju obszarów miejskich.
7. Inwestorzy publiczni i prywatni mogą wnieść wkład pieniężny lub niepieniężny lub ich połączenie na wdrożenie projektu na rzecz rozwoju obszarów miejskich. Wkład niepieniężny uwzględnia się według jego wartości rynkowej potwierdzonej przez niezależnego wykwalifikowanego eksperta lub uprawniony organ urzędowy.
8. Środki na rzecz rozwoju obszarów miejskich muszą spełniać następujące warunki:
a)
zarządców funduszy na rzecz rozwoju obszarów miejskich wybiera się w drodze otwartego, przejrzystego i niedyskryminującego zaproszenia do składania ofert zgodnego z obowiązującymi przepisami unijnymi i krajowymi. W szczególności nie różnicuje się zarządców funduszy na rzecz rozwoju obszarów miejskich ze względu na miejsce prowadzenia ich działalności lub rejestracji w jakimkolwiek państwie członkowskim. Od zarządców funduszy na rzecz rozwoju obszarów miejskich można wymagać spełnienia z góry określonych kryteriów obiektywnie uzasadnionych charakterem inwestycji;
b)
niezależnych inwestorów prywatnych wybiera się w drodze otwartego, przejrzystego i niedyskryminującego zaproszenia do składania ofert zgodnego z obowiązującymi przepisami unijnymi i krajowymi i mającego na celu ustanowienie odpowiednich mechanizmów podziału zysków i ryzyka, przy czym w przypadku inwestycji innych niż gwarancje należy stosować raczej asymetryczny podział zysku aniżeli ochronę przed spadkiem wartości. Jeżeli inwestorów prywatnych nie wybrano w drodze takiego zaproszenia do składania ofert, godziwą stopę zwrotu dla inwestorów prywatnych określa niezależny ekspert wybrany w drodze otwartego, przejrzystego i niedyskryminującego zaproszenia do składania ofert;
c)
w przypadku asymetrycznego podziału strat między inwestorami publicznymi a prywatnymi pierwsza strata pokrywana przez inwestora publicznego jest ograniczona do 25 % łącznej wartości inwestycji;
d)
w przypadku gwarancji dla inwestorów prywatnych w projektach na rzecz rozwoju obszarów miejskich stopa gwarancji jest ograniczona do 80 %, a łączne straty pokrywane przez państwo członkowskie są ograniczone do 25 % gwarantowanego portfela bazowego;
e)
inwestorzy mogą być reprezentowani w organach zarządzających funduszem na rzecz rozwoju obszarów miejskich, takich jak rada nadzorcza lub komitet doradczy;
f)
fundusz na rzecz rozwoju obszarów miejskich zakładany jest zgodnie z obowiązującymi przepisami. Państwo członkowskie przewiduje procedurę due dilligence, tak aby zapewnić ekonomicznie opłacalną strategię inwestycyjną w celu wdrożenia środka pomocy na rzecz rozwoju obszarów miejskich.
9. Zarządzanie funduszami na rzecz rozwoju obszarów miejskich odbywa się na zasadach komercyjnych i zapewnia ekonomiczną motywację decyzji o finansowaniu. Uznaje się, że ma to miejsce, jeżeli zarządcy funduszu na rzecz rozwoju obszarów miejskich spełniają następujące warunki:
a)
zarządcy funduszy na rzecz rozwoju obszarów miejskich są zobowiązani na mocy prawa lub umowy do działania z należytą starannością charakteryzującą profesjonalnego zarządcę, w dobrej wierze oraz unikając konfliktu interesów; zastosowanie mają najlepsze praktyki i nadzór regulacyjny;
b)
wynagrodzenie zarządców funduszy na rzecz rozwoju obszarów miejskich jest zgodne z praktykami rynkowymi. Wymóg ten uznaje się za spełniony, jeśli zarządca jest wybierany w drodze otwartego, przejrzystego i niedyskryminującego zaproszenia do składania wniosków, opartego na obiektywnych kryteriach związanych z doświadczeniem, wiedzą fachową oraz potencjałem operacyjnym i finansowym;
c)
zarządcy funduszy na rzecz rozwoju obszarów miejskich otrzymują wynagrodzenie powiązane z uzyskanymi wynikami lub przejmują część związanego z inwestycją ryzyka poprzez współinwestowanie środków własnych, tak aby zapewnić, że interesy zarządców są trwale powiązane z interesami inwestorów publicznych;
d)
zarządcy funduszy na rzecz rozwoju obszarów miejskich określają strategię inwestycyjną, kryteria oraz proponowane ramy czasowe inwestycji w projekty rozwoju obszarów miejskich, określając z góry oczekiwany poziom rentowności i wpływ projektów na rozwój obszarów miejskich;
e)
dla każdej inwestycji kapitałowej i quasi-kapitałowej istnieje jasna i realistyczna strategia wyjścia.
10. Jeżeli fundusz na rzecz rozwoju obszarów miejskich udziela pożyczek lub gwarancji na rzecz projektów z zakresu rozwoju obszarów miejskich, muszą być spełnione następujące warunki:
a)
w przypadku pożyczek przy obliczaniu maksymalnej kwoty inwestycji dla celów ust. 3 niniejszego artykułu uwzględnia się nominalną kwotę pożyczki;
b)
w przypadku gwarancji przy obliczaniu maksymalnej kwoty inwestycji dla celów ust. 3 niniejszego artykułu uwzględnia się nominalną kwotę pożyczki bazowej.
11. Państwo członkowskie może powierzyć wdrożenie środka pomocy na rzecz rozwoju obszarów miejskich podmiotowi, któremu powierzono zadanie.
SEKCJA 2
Pomoc dla MŚP
Artykuł 17
Pomoc inwestycyjna dla MŚP
1. Pomoc inwestycyjna dla MŚP prowadzących działalność na terytorium Unii oraz poza jej granicami jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Koszty kwalifikowalne oznaczają jedno lub oba z poniższych:
a)
koszty inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe oraz wartości niematerialne i prawne;
b)
szacunkowe koszty płacy za okres dwóch lat w odniesieniu do miejsc pracy powstałych bezpośrednio w wyniku realizacji projektu inwestycyjnego.
3. Aby koszt inwestycji został uznany za kwalifikowalny do celów niniejszego artykułu, inwestycja musi obejmować:
a)
inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z założeniem nowej jednostki, rozbudową istniejącej jednostki, dywersyfikacją produkcji jednostki poprzez wprowadzenie nowych dodatkowych produktów lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącej jednostki; lub
b)
nabycie aktywów należących do zakładu, jeżeli spełnione są następujące warunki:
-
zakład został zamknięty lub zostałby zamknięty, gdyby zakup nie nastąpił,
-
aktywa są nabywane od osób trzecich niezwiązanych z nabywcą,
-
transakcja jest przeprowadzana na warunkach rynkowych.
W przypadku gdy członek rodziny pierwotnego właściciela lub osoba zatrudniona przejmuje małe przedsiębiorstwo, warunek nakazujący nabycie aktywów od osób trzecich niezwiązanych z nabywcą zostaje uchylony. Samo nabycie akcji lub udziałów przedsiębiorstwa nie jest uważane za inwestycję.
4. Wartości niematerialne i prawne muszą spełniać wszystkie z następujących warunków:
a)
korzysta się z nich wyłącznie w zakładzie otrzymującym pomoc;
b)
są uznawane za aktywa podlegające amortyzacji;
c)
są nabywane na warunkach rynkowych od osób trzecich niepowiązanych z nabywcą;
d)
wchodzą w skład aktywów przedsiębiorstwa przez okres co najmniej trzech lat.
5. Miejsca pracy powstałe bezpośrednio w wyniku realizacji projektu inwestycyjnego muszą spełniać następujące warunki:
a)
miejsca pracy powstają w okresie trzech lat od daty zakończenia inwestycji;
b)
dochodzi do wzrostu netto liczby zatrudnionych w danej jednostce w porównaniu ze średnią za poprzednie dwanaście miesięcy;
c)
powstałe miejsca pracy są utrzymane przez minimalny okres trzech lat od daty pierwszego obsadzenia danego stanowiska.
6. Intensywność pomocy nie przekracza:
a)
20 % kwalifikowalnych kosztów, w przypadku małych przedsiębiorstw;
b)
10 % kwalifikowalnych kosztów, w przypadku średnich przedsiębiorstw.
Artykuł 18
Pomoc na usługi doradcze na rzecz MŚP
1. Pomoc na usługi doradcze na rzecz MŚP jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Intensywność pomocy nie przekracza 50 % kosztów kwalifikowalnych.
3. Kosztami kwalifikowalnymi są koszty usług doradczych świadczonych przez doradców zewnętrznych.
4. Usługi takie nie mają charakteru ciągłego ani okresowego, nie są też związane ze zwykłymi kosztami operacyjnymi przedsiębiorstwa, takimi jak rutynowe usługi doradztwa podatkowego, regularne usługi prawnicze lub reklama.
Artykuł 19
Pomoc na udział MŚP w targach
1. Pomoc na udział MŚP w targach jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Za koszty kwalifikowalne uznaje się koszty wynajmu, budowy i obsługi stoiska wystawowego podczas uczestnictwa przedsiębiorstwa w danych targach lub danej wystawie.
3. Intensywność pomocy nie przekracza 50 % kosztów kwalifikowalnych.
Artykuł 20
Pomoc na koszty współpracy ponoszone przez MŚP uczestniczące w projektach w ramach Europejskiej współpracy terytorialnej
1. Pomoc na koszty współpracy ponoszone przez MŚP uczestniczące w projektach w ramach Europejskiej współpracy terytorialnej objętych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013 jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Za koszty kwalifikowalne uznaje się:
a)
koszty współpracy organizacyjnej, w tym koszty personelu i biur w zakresie, w jakim są one powiązane z projektem współpracy;
b)
koszty usług doradczych i usług wsparcia związanych ze współpracą i wykonanych przez zewnętrznych konsultantów i usługodawców;
c)
koszty podróży, sprzętu i wydatki inwestycyjne bezpośrednio związane z projektem oraz amortyzacja narzędzi i sprzętu wykorzystywanych bezpośrednio na potrzeby projektu.
3. Usługi, o których mowa w ust. 2 lit. b), nie mają charakteru ciągłego ani okresowego, nie są też związane ze zwykłymi kosztami operacyjnymi przedsiębiorstwa, takimi jak rutynowe usługi doradztwa podatkowego, regularne usługi prawnicze lub zwyczajowa reklama.
4. Intensywność pomocy nie przekracza 50 % kosztów kwalifikowalnych.
SEKCJA 3
Pomoc na dostęp MŚP do finansowania
Artykuł 21
Pomoc na finansowanie ryzyka
1. Programy pomocy na finansowanie ryzyka na rzecz MŚP są zgodne z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączone z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Na poziomie pośredników finansowych pomoc na finansowanie ryzyka na rzecz niezależnych inwestorów prywatnych może przybrać jedną z następujących form:
a)
kapitału własnego lub quasi-kapitału własnego lub środków finansowych, przeznaczonych na zapewnienie inwestycji w zakresie finansowania ryzyka bezpośrednio lub pośrednio kwalifikowalnym przedsiębiorstwom;
b)
pożyczek mających zapewnić inwestycje w zakresie finansowania ryzyka bezpośrednio lub pośrednio kwalifikowalnym przedsiębiorstwom;
c)
gwarancji, przeznaczonych na pokrycie strat z inwestycji w zakresie finansowania ryzyka, udzielanych bezpośrednio lub pośrednio kwalifikowalnym przedsiębiorstwom.
3. Na poziomie niezależnych inwestorów prywatnych pomoc na finansowanie ryzyka może przybierać formy wymienione w ust. 2 niniejszego artykułu lub formę bodźców podatkowych dla inwestorów prywatnych, którzy są osobami fizycznymi zapewniającymi finansowanie ryzyka bezpośrednio lub pośrednio kwalifikowalnym przedsiębiorstwom.
4. Na poziomie kwalifikowalnych przedsiębiorstw pomoc na finansowanie ryzyka może przybierać formę inwestycji kapitałowych, quasi-kapitałowych, pożyczek, gwarancji lub kombinacji tych rozwiązań.
5. Za przedsiębiorstwa kwalifikowalne uznaje się przedsiębiorstwa, które w momencie rozpoczęcia początkowej inwestycji w zakresie finansowania ryzyka są MŚP nienotowanymi na giełdzie i spełniają co najmniej jeden z następujących warunków:
a)
nie prowadzą działalności na żadnym rynku;
b)
prowadzą działalność na dowolnym rynku od mniej niż 7 lat od pierwszej komercyjnej sprzedaży;
c)
potrzebują początkowej inwestycji w zakresie finansowania ryzyka, która - w oparciu o biznesplan przygotowany w celu wejścia na nowy rynek produktowy lub geograficzny - przekracza 50 % ich średnich rocznych obrotów w poprzednich 5 latach.
6. Pomoc na finansowanie ryzyka może też obejmować inwestycje kontynuacyjne dokonane w kwalifikowalnych przedsiębiorstwach, w tym po upłynięciu siedmioletniego okresu, o którym mowa w ust. 5 lit. b), jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:
a)
nie przekroczono łącznej kwoty finansowania ryzyka określonej w ust. 9;
b)
możliwość inwestycji kontynuacyjnych została przewidziana w początkowym biznesplanie;
c)
przedsiębiorstwo otrzymujące inwestycje kontynuacyjne nie stało się powiązane, w rozumieniu art. 3 ust. 3 załącznika I, z innym przedsiębiorstwem, innym niż pośrednik finansowy lub niezależny inwestor prywatny dostarczający finansowanie ryzyka w ramach środka, chyba że nowy podmiot spełnia warunki określone w definicji MŚP.
7. W przypadku inwestycji kapitałowych i quasi-kapitałowych w kwalifikowalnych przedsiębiorstwach środek finansowania ryzyka może dostarczać wsparcia na refinansowanie tylko wtedy, gdy refinansowanie jest połączone z nowym kapitałem odpowiadającym co najmniej 50 % każdej rundy inwestycji w przedsiębiorstwach kwalifikowalnych.
8. W przypadku inwestycji kapitałowych i quasi-kapitałowych, o których mowa w ust. 2 lit. a), na cele zarządzania płynnością można wykorzystać nie więcej niż 30 % łącznej wartości wpłat na poczet kapitału i niewniesionego kapitału zadeklarowanego pośrednika finansowego.
9. Łączna kwota finansowania ryzyka, o której mowa w ust. 4, nie przekracza 15 mln EUR na kwalifikowalne przedsiębiorstwo w ramach dowolnego środka finansowania ryzyka.
10. W przypadku środków finansowania ryzyka zapewniających inwestycje kapitałowe, quasi-kapitałowe i pożyczkowe kwalifikowalnym przedsiębiorstwom środek finansowania ryzyka musi służyć pozyskaniu dodatkowego finansowania od niezależnych inwestorów prywatnych na poziomie pośredników finansowych lub kwalifikowalnych przedsiębiorstw, tak aby osiągnąć łączną stopę udziału prywatnego na następujących minimalnych poziomach:
a)
10 % finansowania ryzyka przyznanego kwalifikowalnym przedsiębiorstwom przed dokonaniem przez nie pierwszej komercyjnej sprzedaży na dowolnym rynku;
b)
40 % finansowania ryzyka przyznanego kwalifikowalnym przedsiębiorstwom, o których mowa w ust. 5 lit. b) niniejszego artykułu;
c)
60 % finansowania ryzyka na inwestycje przyznanego kwalifikowalnym przedsiębiorstwom, o których mowa w ust. 5 lit. c), oraz na inwestycje kontynuacyjne w kwalifikowalnych przedsiębiorstwach po upłynięciu siedmioletniego okresu, o którym mowa w ust. 5 lit. b).
11. Jeżeli środek finansowania ryzyka jest wdrażany poprzez pośrednika finansowego i skierowany do kwalifikowalnych przedsiębiorstw na różnych etapach rozwoju, o których mowa w ust. 10, i nie zakłada udziału prywatnego kapitału na poziomie kwalifikowalnych przedsiębiorstw, pośrednik finansowy osiąga stopę udziału prywatnego stanowiącą co najmniej średnią ważoną opartą na wielkości poszczególnych inwestycji w portfelu bazowym i będącą wynikiem zastosowania wobec takich inwestycji minimalnych stóp udziału, o których mowa w ust. 10.
12. W ramach środka finansowania ryzyka nie wprowadza się rozróżnienia na pośredników finansowych ze względu na miejsce prowadzenia przez nich działalności lub rejestracji w którymkolwiek państwie członkowskim. Od pośredników finansowych można wymagać spełnienia z góry określonych kryteriów obiektywnie uzasadnionych charakterem inwestycji.
13. Środek finansowania ryzyka musi spełniać następujące warunki:
a)
wdraża go jeden lub większa liczba pośredników finansowych, przy czym warunek ten nie odnosi się do zachęt podatkowych dla inwestorów prywatnych dotyczących ich inwestycji bezpośrednich w kwalifikowalne przedsiębiorstwa;
b)
pośredników finansowych oraz inwestorów lub zarządców funduszy wybiera się w drodze otwartego, przejrzystego i niedyskryminującego zaproszenia do składania ofert, przeprowadzonego zgodnie z obowiązującymi przepisami unijnymi i krajowymi i mającego na celu ustanowienie odpowiednich mechanizmów podziału zysków i ryzyka, przy czym - w przypadku inwestycji innych niż gwarancje - należy stosować raczej asymetryczny podział zysku aniżeli ochronę przed spadkiem wartości;
c)
w przypadku asymetrycznego podziału strat między inwestorami publicznymi a prywatnymi pierwsza strata pokrywana przez inwestora publicznego jest ograniczona do 25 % łącznej wartości inwestycji;
d)
w przypadku gwarancji wchodzących w zakres ust. 2 lit. c) stopa gwarancji jest ograniczona do 80 %, a łączne straty pokrywane przez państwo członkowskie są ograniczone do 25 % gwarantowanego portfela bazowego. Bezpłatnie można udzielić jedynie gwarancji obejmujących oczekiwane straty gwarantowanego portfela bazowego. Jeżeli gwarancja obejmuje również nieoczekiwane straty, pośrednik finansowy płaci od części gwarancji obejmującej nieoczekiwane straty prowizję gwarancyjną na warunkach rynkowych.
14. Środki finansowania ryzyka zapewniają podejmowanie decyzji finansowych motywowanych zyskiem. Uznaje się, że tak jest w przypadku, gdy spełnione są następujące warunki:
a)
pośredników finansowych ustanawia się zgodnie z obowiązującymi przepisami;
b)
Państwo członkowskie, lub podmiot, któremu powierzono wdrożenie środka, przewiduje procedurę należytej staranności w celu zapewnienia pewnej pod względem handlowym strategii inwestycyjnej w celu wdrożenia środka finansowania ryzyka, w tym odpowiedniej polityki dywersyfikacji ryzyka mającej na celu osiągnięcie rentowności i efektywnej skali pod względem wielkości i zasięgu terytorialnego danego portfela inwestycji;
c)
finansowanie ryzyka udzielane kwalifikowalnym przedsiębiorstwom opiera się na racjonalnym biznesplanie zawierającym szczegółowe informacje na temat produktu, sprzedaży i kształtowania się rentowności, określającym z góry rentowność;
d)
dla każdej inwestycji kapitałowej i quasi-kapitałowej istnieje jasna i realistyczna strategia wyjścia.
15. Pośrednikami finansowymi zarządza się na zasadach komercyjnych. Wymóg ten uznaje się za spełniony, jeżeli pośrednik finansowy oraz - w zależności od rodzaju środka finansowania ryzyka - zarządca funduszu spełniają następujące warunki:
a)
są oni zobowiązani na mocy prawa lub umowy do działania z należytą starannością charakteryzującą profesjonalnego zarządcę, w dobrej wierze oraz unikając konfliktu interesów; zastosowanie mają najlepsze praktyki i nadzór regulacyjny;
b)
ich wynagrodzenie jest zgodne z praktykami rynkowymi. Wymóg ten uznaje się za spełniony, jeśli zarządca lub pośrednik finansowy jest wybierany w drodze otwartego, przejrzystego i niedyskryminującego zaproszenia do składania ofert, opartego na obiektywnych kryteriach związanych z doświadczeniem, wiedzą fachową oraz potencjałem operacyjnym i finansowym;
c)
otrzymują oni wynagrodzenie powiązane z uzyskanymi wynikami lub przejmują część ryzyka związanego z inwestycją ryzyka poprzez współinwestowanie środków własnych, tak aby zapewnić, że interesy zarządców są trwale powiązane z interesami inwestora publicznego;
d)
określają oni strategię inwestycyjną, kryteria i proponowane ramy czasowe inwestycji;
e)
inwestorzy mają prawo do bycia reprezentowanym w organach zarządzających funduszem inwestycyjnym, takich jak rada nadzorcza lub komitet doradczy.
16. Środek finansowania ryzyka, w ramach którego kwalifikowalnym przedsiębiorstwom udzielane są gwarancje lub pożyczki, musi spełniać następujące warunki:
a)
w wyniku środka pośrednik finansowy podejmuje inwestycje, które bez udziału pomocy nie zostałyby przeprowadzone albo zostałyby przeprowadzone w ograniczonym lub innym zakresie. Pośrednik finansowy jest w stanie wykazać, iż posiada mechanizm zapewniający, że wszelkie korzyści są w jak największym stopniu przekazywane beneficjentom końcowym w formie wyższego finansowania, bardziej ryzykownych portfeli, niższych wymogów dotyczących zabezpieczenia, niższych prowizji gwarancyjnych lub niższych stóp oprocentowania;
b)
w przypadku pożyczek: nominalną kwotę pożyczki uwzględnia się przy obliczaniu maksymalnej kwoty inwestycji dla celów ust. 9;
c)
w przypadku gwarancji nominalną kwotę bazowej pożyczki uwzględnia się przy obliczaniu maksymalnej kwoty inwestycji dla celów ust. 9. Wartość gwarancji nie może przekroczyć 80 % wartości pożyczki.
17. Państwo członkowskie może przydzielić zadanie wdrożenia środka finansowania ryzyka podmiotowi, któremu powierzono zadanie.
18. Pomoc na finansowanie ryzyka na rzecz MŚP, która nie spełnia warunków określonych w ust. 5, jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli:
a)
na poziomie MŚP, pomoc spełnia warunki określone w rozporządzeniu (UE) nr 1407/2013; oraz
b)
spełnione są wszystkie warunki określone w niniejszym artykule z wyjątkiem warunków określonych w ust. 5, 6, 9, 10 i 11; oraz
c)
w przypadku środków finansowania ryzyka zapewniających inwestycje kapitałowe, quasi-kapitałowe i pożyczkowe kwalifikowalnym przedsiębiorstwom środek służy pozyskaniu dodatkowego finansowania od niezależnych inwestorów prywatnych na poziomie pośredników finansowych lub MŚP, tak aby osiągnąć łączną stopę udziału prywatnego wynoszącą co najmniej 60 % finansowania ryzyka udzielonego MŚP.
Artykuł 22
Pomoc dla przedsiębiorstw rozpoczynających działalność
1. Programy pomocy dla przedsiębiorstw rozpoczynających działalność są zgodne z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączone z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Za przedsiębiorstwa kwalifikowalne uznaje się małe przedsiębiorstwa nienotowane na giełdzie w okresie do pięciu lat po ich rejestracji, które nie dokonały jeszcze podziału zysków i nie zostały utworzone w wyniku połączenia. W przypadku przedsiębiorstw kwalifikowalnych, które nie podlegają rejestracji, można uznać, że pięcioletni okres kwalifikowalności zaczyna się od momentu, kiedy przedsiębiorstwo albo rozpoczyna swoją działalność gospodarczą, albo podlega opodatkowaniu z tytułu swojej działalności gospodarczej.
3. Pomoc na rozpoczęcie działalności przyjmuje postać:
a)
pożyczek o stopach oprocentowania niezgodnych z warunkami rynkowymi, udzielonych na okres 10 lat, których maksymalna kwota nominalna wynosi 1 mln EUR lub 1,5 mln EUR w przypadku przedsiębiorstw mających siedzibę na obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu, lub 2 mln EUR w przypadku przedsiębiorstw mających siedzibę na obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. a) Traktatu. W przypadku pożyczek udzielonych na okres od 5 do 10 lat maksymalną kwotę można dostosować, mnożąc powyższe kwoty przez iloraz 10 lat i okresu, na który udzielono danej pożyczki. W przypadku pożyczek udzielonych na mniej niż 5 lat maksymalna kwota wynosi tyle samo, co w przypadku pożyczek udzielonych na okres 5 lat;
b)
gwarancji o prowizjach niezgodnych z warunkami rynkowymi, udzielonych na okres 10 lat, których maksymalna gwarantowana kwota wynosi 1,5 mln EUR lub 2,25 mln EUR w przypadku przedsiębiorstw mających siedzibę na obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu, lub 3 mln EUR w przypadku przedsiębiorstw mających siedzibę na obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. a) Traktatu. W przypadku gwarancji udzielonych na okres od 5 do 10 lat można dostosować maksymalną gwarantowaną kwotę, mnożąc powyższe kwoty przez iloraz 10 lat i okresu, na który udzielono danej gwarancji. W przypadku gwarancji udzielonych na mniej niż 5 lat maksymalna gwarantowana kwota wynosi tyle samo, co w przypadku gwarancji udzielonych na okres 5 lat. Wartość gwarancji nie może przekraczać 80 % wartości pożyczki;
c)
dotacji, w tym inwestycji kapitałowych lub quasi-kapitałowych, zmniejszenia stóp oprocentowania lub prowizji gwarancyjnych w wysokości do 0,4 mln EUR ekwiwalentu dotacji brutto lub 0,6 mln EUR w przypadku przedsiębiorstw mających siedzibę na obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu, lub 0,8 mln EUR w przypadku przedsiębiorstw mających siedzibę na obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone art. 107 ust. 3 lit. a) Traktatu.
4. Beneficjent może otrzymywać wsparcie z kilku instrumentów pomocy, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, jeżeli odsetek kwoty przyznanej w ramach jednego instrumentu pomocy, obliczony na postawie maksymalnych kwot pomocy dozwolonych w ramach danego instrumentu, jest uwzględniany do określenia pozostałego odsetka maksymalnej kwoty pomocy dozwolonej w ramach innych instrumentów wchodzących w skład takiego połączenia instrumentów.
5. W przypadku małych innowacyjnych przedsiębiorstw określone w ust. 3 kwoty maksymalne mogą zostać podwojone.
Artykuł 23
Pomoc na rzecz wielostronnych platform obrotu specjalizujących się w MŚP
1. Pomoc na rzecz wielostronnych platform obrotu specjalizujących się w MŚP jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Jeżeli podmiotem prowadzącym platformę jest małe przedsiębiorstwo, środek pomocy może przybrać formę pomocy na rozpoczęcie działalności dla podmiotu prowadzącego platformę, w związku z czym zastosowanie mają warunki określone w art. 22.
Środek pomocy może przybrać formę bodźców podatkowych dla niezależnych inwestorów prywatnych będących osobami fizycznymi, które to bodźce dotyczą inwestycji w zakresie finansowania ryzyka poczynionych za pomocą wielostronnych platform obrotu w przedsiębiorstwa kwalifikowalne na mocy warunków określonych w art. 21.
Artykuł 24
Pomoc na koszty rozpoznania
1. Pomoc na koszty rozpoznania jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Kosztami kwalifikowalnymi są koszty wstępnego rozpoznania i formalnej analizy due diligence podjętych przez zarządzających pośrednikami finansowymi lub przez inwestorów w celu identyfikacji przedsiębiorstw kwalifikowalnych na mocy art. 21 i 22.
3. Intensywność pomocy nie przekracza 50 % kosztów kwalifikowalnych.
SEKCJA 4
Pomoc na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną
Artykuł 25
Pomoc na projekty badawczo-rozwojowe
1. Pomoc na projekty badawczo-rozwojowe jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Część projektu badawczo-rozwojowego objęta pomocą w pełni należy do co najmniej jednej z następujących kategorii:
a)
badania podstawowe;
b)
badania przemysłowe;
c)
eksperymentalne prace rozwojowe;
d)
studium wykonalności.
3. Koszty kwalifikowalne projektów badawczo-rozwojowych przypisuje się do konkretnej kategorii działalności badawczo-rozwojowej i obejmują one:
a)
koszty personelu: badaczy, techników i pozostałych pracowników pomocniczych w zakresie, w jakim są oni zatrudnieni przy danym projekcie;
b)
koszty aparatury i sprzętu w zakresie i przez okres, w jakim są one wykorzystywane na potrzeby projektu. Jeśli aparatura i sprzęt nie są wykorzystywane na potrzeby projektu przez cały okres ich użytkowania, za koszty kwalifikowalne uznaje się tylko koszty amortyzacji odpowiadające okresowi realizacji projektu obliczone na podstawie powszechnie przyjętych zasad rachunkowości;
c)
koszty budynków i gruntów w zakresie i przez okres, w jakim są one wykorzystywane na potrzeby projektu. Jeżeli chodzi o budynki, za koszty kwalifikowalne uznaje się tylko koszty amortyzacji odpowiadające okresowi realizacji projektu obliczone na podstawie powszechnie przyjętych zasad rachunkowości. W przypadku gruntów kosztami kwalifikowalnymi są koszty przekazania na zasadach handlowych lub faktycznie poniesione koszty kapitałowe;
d)
koszty badań wykonywanych na podstawie umowy, wiedzy i patentów zakupionych lub użytkowanych na podstawie licencji udzielonej przez źródła zewnętrzne na warunkach pełnej konkurencji oraz koszty doradztwa i równorzędnych usług wykorzystywanych wyłącznie na potrzeby projektu;
e)
dodatkowe koszty ogólne i inne koszty operacyjne, w tym koszty materiałów, dostaw i podobnych produktów, ponoszone bezpośrednio w wyniku realizacji projektu;
4. Za koszty kwalifikowalne w przypadku studium wykonalności uznaje się koszty jego realizacji.
5. Intensywność pomocy dla poszczególnych beneficjentów nie przekracza:
a)
100 % kosztów kwalifikowalnych w przypadku badań podstawowych;
b)
50 % kosztów kwalifikowalnych w przypadku badań przemysłowych;
c)
25 % kosztów kwalifikowalnych w przypadku eksperymentalnych prac rozwojowych;
d)
50 % kosztów kwalifikowalnych w przypadku studiów wykonalności.
6. Intensywność pomocy w przypadku badań przemysłowych i eksperymentalnych prac rozwojowych można zwiększyć do maksymalnie 80 % kosztów kwalifikowalnych w następujący sposób:
a)
o 10 punktów procentowych w przypadku średnich przedsiębiorstw oraz o 20 punktów procentowych w przypadku małych przedsiębiorstw;
b)
o 15 punktów procentowych, jeżeli spełniony jest jeden z następujących warunków:
(i)
projekt zakłada efektywną współpracę:
-
między przedsiębiorstwami, wśród których przynajmniej jedno jest MŚP, lub jest realizowany w co najmniej dwóch państwach członkowskich lub w państwie członkowskim i w państwie umawiającej się strony Porozumienia EOG, przy czym żadne pojedyncze przedsiębiorstwo nie ponosi więcej niż 70 % kosztów kwalifikowalnych, lub
-
między przedsiębiorstwem i co najmniej jedną organizacją prowadzącą badania i upowszechniającą wiedzę, jeżeli ta ostatnia ponosi co najmniej 10 % kosztów kwalifikowalnych i ma prawo do publikowania własnych wyników badań;
(ii)
wyniki projektu są szeroko rozpowszechniane podczas konferencji, za pośrednictwem publikacji, ogólnodostępnych baz bądź oprogramowania bezpłatnego lub otwartego.
7. Intensywność pomocy na studium wykonalności można zwiększyć o 10 punktów procentowych w przypadku średnich przedsiębiorstw i o 20 punktów procentowych w przypadku małych przedsiębiorstw;
Artykuł 26
Pomoc inwestycyjna na infrastrukturę badawczą
1. Pomoc na utworzenie lub unowocześnienie infrastruktury badawczej wykorzystywanej do prowadzenia działalności gospodarczej jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Jeżeli infrastrukturę badawczą wykorzystuje się do prowadzenia zarówno działalności gospodarczej, jak i niegospodarczej, finansowanie, koszty i dochody z każdego rodzaju działalności należy rozliczać osobno, konsekwentnie stosując obiektywnie uzasadnione zasady rachunku kosztów.
3. Cena pobierana za prowadzenie i użytkowanie infrastruktury odpowiada cenie rynkowej.
4. Dostęp do infrastruktury jest udzielany szeregowi użytkowników na przejrzystych i niedyskryminacyjnych zasadach. Przedsiębiorstwom, które finansują co najmniej 10 % kosztów inwestycji w infrastrukturę, można przyznać preferencyjny dostęp na bardziej korzystnych warunkach. Aby uniknąć nadmiernej rekompensaty, dostęp ten musi być proporcjonalny do wkładu przedsiębiorstwa w koszty inwestycji, a warunki te należy podawać do wiadomości publicznej.
5. Za koszty kwalifikowalne uznaje się koszty inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe i wartości niematerialne i prawne.
6. Intensywność pomocy nie przekracza 50 % kosztów kwalifikowalnych.
7. Jeżeli infrastruktura naukowo-badawcza otrzymuje finansowanie publiczne zarówno na działalność gospodarczą, jak i niegospodarczą, państwo członkowskie wprowadza mechanizm monitorowania i wycofania, aby zapewnić, że w wyniku zwiększenia udziału działalności gospodarczej w stosunku do sytuacji oczekiwanej w momencie przyznania pomocy nie przekroczono obowiązującej maksymalnej intensywności pomocy.
Artykuł 27
Pomoc dla klastrów innowacyjnych
1. Pomoc dla klastrów innowacyjnych jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Pomocy dla klastrów innowacyjnych udziela się wyłącznie podmiotowi prawnemu zarządzającemu klastrem innowacyjnym (organizacją klastrową).
3. Dostęp do pomieszczeń, zaplecza oraz działań klastra jest udzielany szeregowi użytkowników na przejrzystych i niedyskryminacyjnych zasadach. Przedsiębiorstwom, które finansują co najmniej 10 % kosztów inwestycji klastra innowacyjnego, można przyznać preferencyjny dostęp na bardziej korzystnych warunkach. Aby uniknąć nadmiernej rekompensaty, dostęp ten musi być proporcjonalny do wkładu przedsiębiorstwa w koszty inwestycji, a warunki te należy podawać do wiadomości publicznej.
4. Opłaty pobierane za korzystanie z zaplecza klastra i za udział w jego działaniach odpowiadają cenom rynkowym lub odzwierciedlają ich koszty.
5. Pomoc inwestycyjną można przyznać na utworzenie lub modernizację klastrów innowacyjnych. Za koszty kwalifikowalne uznaje się koszty inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe i wartości niematerialne i prawne.
6. Intensywność pomocy inwestycyjnej dla klastrów innowacyjnych nie przekracza 50 % kosztów kwalifikowalnych. Intensywność pomocy można zwiększyć o 15 punktów procentowych w przypadku klastrów innowacyjnych usytuowanych na obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. a) Traktatu, oraz o 5 punktów procentowych w przypadku klastrów innowacyjnych znajdujących się na obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu.
7. Na prowadzenie działalności klastrów innowacyjnych można udzielić pomocy operacyjnej. Jej czas trwania nie przekracza dziesięciu lat.
8. Za koszty kwalifikowalne pomocy operacyjnej dla klastrów innowacyjnych uznaje się koszty personelu i koszty administracyjne (w tym koszty ogólne) dotyczące:
a)
aktywizacji klastra w celu ułatwienia współpracy, dzielenia się informacjami oraz świadczenia lub kierowania specjalistycznych i dopasowanych usług wsparcia dla biznesu;
b)
marketingu klastra w celu zwiększenia udziału nowych przedsiębiorstw lub organizacji oraz zwiększenia widoczności klastera;
c)
zarządzania zapleczem klastra; organizacji programów szkoleniowych, warsztatów i konferencji w celu wsparcia dzielenia się wiedzą, tworzenia sieci kontaktów i współpracy transnarodowej.
9. Intensywność pomocy operacyjnej nie przekracza 50 % łącznych kwalifikowalnych kosztów w okresie, na który przyznawana jest pomoc.
Artykuł 28
Pomoc dla MŚP na wspieranie innowacyjności
1. Pomoc dla MŚP na wspieranie innowacyjności jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Za koszty kwalifikowalne uznaje się:
a)
koszty uzyskania, walidacji i obrony patentów i innych wartości niematerialnych i prawnych;
b)
koszty oddelegowania wysoko wykwalifikowanego personelu z organizacji prowadzącej badania i upowszechniającej wiedzę bądź z dużego przedsiębiorstwa, który to personel zajmuje się działalnością badawczą, rozwojową i innowacyjną na nowo utworzonych u beneficjenta stanowiskach i nie zastępuje innego personelu;
c)
koszty usług doradczych w zakresie innowacji i usług wsparcia innowacji.
3. Intensywność pomocy nie przekracza 50 % kosztów kwalifikowalnych.
4. W szczególnym przypadku, jakim jest pomoc na usługi doradcze w zakresie innowacji i usługi wsparcia innowacji, intensywność pomocy może zostać zwiększona do 100 % kosztów kwalifikowalnych, pod warunkiem że całkowita kwota pomocy na usługi doradcze w zakresie innowacji i usługi wsparcia nie przekracza 200 000 EUR na jednostkę w dowolnym trzyletnim okresie.
Artykuł 29
Pomoc na innowacje procesowe i organizacyjne
1. Pomoc na innowacje procesowe i organizacyjne jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Pomoc dla dużych przedsiębiorstw kwalifikuje się tylko pod warunkiem, że skutecznie współpracują one z MŚP w zakresie działalności objętej pomocą, a współpracujące MŚP ponoszą przynajmniej 30 % całkowitych kosztów kwalifikowalnych.
3. Za koszty kwalifikowalne uznaje się:
a)
koszty personelu;
b)
koszty aparatury, sprzętu, budynków i gruntu w zakresie i przez okres, w jakim są one wykorzystywane na potrzeby projektu;
c)
koszty badań wykonywanych na podstawie umowy, wiedzy i patentów zakupionych lub użytkowanych na podstawie licencji udzielonej przez źródła zewnętrzne w warunkach pełnej konkurencji;
d)
dodatkowe koszty ogólne i inne koszty operacyjne, w tym koszty materiałów i podobnych produktów, ponoszone bezpośrednio w wyniku realizowania projektu.
4. Intensywność pomocy nie przekracza 15 % kosztów kwalifikowalnych w przypadku dużych przedsiębiorstw i 50 % kosztów kwalifikowalnych w przypadku MŚP.
Artykuł 30
Pomoc na działalność badawczo-rozwojową w sektorze rybołówstwa i akwakultury
1. Pomoc na badania i rozwój w sektorze rybołówstwa i akwakultury jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Projekt objęty pomocą leży w sferze zainteresowania wszystkich przedsiębiorstw działających w danym sektorze lub podsektorze.
3. Przed terminem rozpoczęcia realizacji wspieranego projektu w internecie publikowane są następujące informacje:
a)
o planowanej realizacji projektu objętego pomocą;
b)
cele wspieranego projektu;
c)
przybliżony termin opublikowania spodziewanych wyników wspieranego projektu i miejsce ich ogłoszenia w internecie;
d)
informacja, że wyniki wspieranego projektu będą dostępne nieodpłatnie dla wszystkich przedsiębiorstw działających w danym sektorze lub podsektorze.
4. Wyniki projektu objętego pomocą są dostępne w internecie począwszy od daty zakończenia takiego projektu lub od daty podania wszelkich informacji dotyczących takich wyników członkom jakiejkolwiek organizacji, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej. Wyniki są dostępne w internecie przez okres co najmniej 5 lat od daty zakończenia projektu objętego pomocą.
5. Pomoc przyznaje się bezpośrednio organizacjom prowadzącym badania i upowszechniającym wiedzę i nie zakłada ona bezpośredniego przyznawania pomocy niezwiązanej z badaniami przedsiębiorstwom produkującym, przetwarzającym lub wprowadzającym do obrotu produkty rybołówstwa i akwakultury.
6. Za koszty kwalifikowalne uznaje się koszty, o których mowa w art. 25 ust. 3.
7. Intensywność pomocy nie przekracza 100 % kosztów kwalifikowalnych.
SEKCJA 5
Pomoc szkoleniowa
Artykuł 31
Pomoc szkoleniowa
1. Pomoc szkoleniowa jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Pomocy nie przyznaje się na szkolenia prowadzone przez przedsiębiorstwa w celu przestrzegania obowiązkowych norm krajowych w zakresie szkoleń.
3. Za koszty kwalifikowalne uznaje się:
a)
koszty zatrudnienia wykładowców poniesione za godziny, podczas których wykładowcy uczestniczą w szkoleniu;
b)
koszty operacyjne wykładowców i uczestników szkolenia bezpośrednio związane z projektem szkoleniowym, takie jak koszty podróży, materiały bezpośrednio związane z projektem, amortyzacja narzędzi i wyposażenia w zakresie, w jakim są wykorzystywane wyłącznie na potrzeby projektu szkoleniowego. Do kosztów kwalifikowalnych nie zalicza się kosztów zakwaterowania, z wyjątkiem minimalnych niezbędnych kosztów zakwaterowania dla uczestników będących pracownikami niepełnosprawnymi;
c)
koszty usług doradczych związanych z projektem szkoleniowym;
d)
koszty personelu osób szkolonych i ogólne koszty pośrednie (koszty administracyjne, wynajem, koszty ogólne) poniesione za godziny, podczas których osoby szkolone biorą udział w szkoleniu.
4. Intensywność pomocy nie przekracza 50 % kosztów kwalifikowalnych. Intensywność pomocy można zwiększyć maksymalnie do 70 % kosztów kwalifikowalnych w następujący sposób:
a)
o 10 punktów procentowych w przypadku szkoleń dla pracowników niepełnosprawnych lub znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji;
b)
o 10 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz średniego przedsiębiorstwa i o 20 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz małego przedsiębiorstwa.
5. W przypadku pomocy przyznawanej w sektorze transportu morskiego jej intensywność może zostać zwiększona do 100 % kosztów kwalifikowalnych, jeżeli spełnione są następujące warunki:
a)
uczestnicy szkolenia nie są aktywnymi członkami załogi, lecz dodatkowymi członkami załogi; oraz
b)
szkolenie jest prowadzone na pokładzie statków zarejestrowanych w rejestrach unijnych.
SEKCJA 6
Pomoc przeznaczona na pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji oraz pracowników niepełnosprawnych
Artykuł 32
Pomoc w formie subsydiowania wynagrodzeń na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji
1. Programy pomocy na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji są zgodne z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączone z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Za koszty kwalifikowalne uznaje się koszty płacy w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy od dnia rekrutacji pracownika znajdującego się w szczególnie niekorzystnej sytuacji. W przypadku pracownika znajdującego się w bardzo niekorzystnej sytuacji za koszty kwalifikowalne uznaje się koszty płacy za okres nie dłuższy niż 24 miesiące od dnia rekrutacji.
3. Jeżeli rekrutacja takich pracowników nie powoduje wzrostu netto liczby pracowników w danym przedsiębiorstwie w porównaniu ze średnią za poprzednie 12 miesięcy, powodem zwolnienia zapełnionego w ten sposób etatu lub etatów jest dobrowolne rozwiązanie stosunku pracy, niepełnosprawność, przejście na emeryturę z powodu osiągnięcia wieku emerytalnego, dobrowolne zmniejszenie wymiaru czasu pracy lub zgodne z prawem zwolnienie za naruszenie obowiązków pracowniczych, a nie redukcja etatu.
4. Z wyjątkiem przypadku zgodnego z prawem zwolnienia za naruszenie obowiązków pracowniczych, pracownik znajdujący się w szczególnie niekorzystnej sytuacji jest uprawniony do nieprzerwanego zatrudnienia przez minimalny okres zatrudnienia zgodny z przepisami krajowymi lub porozumieniami zbiorowymi regulującymi zawieranie umów o pracę.
5. Jeżeli okres ten jest krótszy niż 12 miesięcy, lub 24 miesiące w przypadku pracowników znajdujących się w bardzo niekorzystnej sytuacji, wówczas pomoc jest proporcjonalnie zmniejszona.
6. Intensywność pomocy nie przekracza 50 % kosztów kwalifikowalnych.
Artykuł 33
Pomoc w formie subsydiowania wynagrodzeń na zatrudnianie pracowników niepełnosprawnych
1. Pomoc na zatrudnianie pracowników niepełnosprawnych jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Za koszty kwalifikowalne uznaje się koszty płacy w danym okresie zatrudnienia pracownika niepełnosprawnego.
3. Jeżeli rekrutacja takich pracowników nie powoduje wzrostu netto liczby pracowników w danym przedsiębiorstwie w porównaniu ze średnią za poprzednie 12 miesięcy, powodem zwolnienia zapełnionego w ten sposób etatu lub etatów jest dobrowolne rozwiązanie stosunku pracy, niepełnosprawność, przejście na emeryturę z powodu osiągnięcia wieku emerytalnego, dobrowolne zmniejszenie wymiaru czasu pracy lub zgodne z prawem zwolnienie za naruszenie obowiązków pracowniczych, a nie redukcja etatu.
4. Z wyjątkiem przypadku zgodnego z prawem zwolnienia za naruszenie obowiązków pracowniczych, pracownik niepełnosprawny jest uprawniony do nieprzerwanego zatrudnienia przez minimalny okres zatrudnienia zgodny z przepisami krajowymi lub porozumieniami zbiorowymi prawnie wiążącymi dla przedsiębiorstwa i regulującymi zawieranie umów o pracę.
5. Intensywność pomocy nie przekracza 75 % kosztów kwalifikowalnych.
Artykuł 34
Pomoc na rekompensatę dodatkowych kosztów związanych z zatrudnieniem pracowników niepełnosprawnych
1. Pomoc na rekompensatę dodatkowych kosztów związanych z zatrudnieniem pracowników niepełnosprawnych jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Za koszty kwalifikowalne uznaje się:
a)
koszty adaptacji pomieszczeń;
b)
koszty zatrudnienia personelu za czas poświęcony wyłącznie na pomoc pracownikom niepełnosprawnym oraz szkolenie tego personelu w zakresie wspierania pracowników niepełnosprawnych;
c)
koszty adaptacji lub zakupu sprzętu lub zakupu i autoryzacji oprogramowania na użytek pracowników niepełnosprawnych, w tym urządzeń technologii wspomagających lub przystosowanych do ich potrzeb, które wykraczają poza koszty, jakie poniósłby beneficjent w przypadku zatrudnienia pracowników, którzy nie są niepełnosprawni;
d)
koszty bezpośrednio związane z transportem pracowników niepełnosprawnych do miejsca pracy i transportem pracowników niepełnosprawnych związanym z wykonywaną pracą;
e)
koszty płacy za godziny spędzone przez pracownika niepełnosprawnego na rehabilitacji;
f)
w przypadku beneficjenta oferującego zatrudnienie chronione - koszty budowy, wyposażenia lub modernizacji jednostek produkcyjnych danego przedsiębiorstwa oraz wszelkie koszty administracyjne i koszty transportu bezpośrednio związane z zatrudnieniem pracowników niepełnosprawnych.
3. Intensywność pomocy nie przekracza 100 % kosztów kwalifikowalnych.
Artykuł 35
Pomoc na rekompensatę kosztów wsparcia udzielanego pracownikom znajdującym się w szczególnie niekorzystnej sytuacji
1. Pomoc na rekompensatę kosztów wsparcia udzielanego pracownikom znajdującym się w szczególnie niekorzystnej sytuacji jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Kosztami kwalifikowalnymi są koszty:
a)
zatrudnienia personelu wyłącznie za czas poświęcony na pomoc pracownikom znajdującym się w szczególnie niekorzystnej sytuacji przez okres nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia rekrutacji pracownika znajdującego się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub przez okres nie dłuższy niż 24 miesiące od dnia rekrutacji pracownika znajdującego się w bardzo niekorzystnej sytuacji;
b)
szkolenia takiego personelu w zakresie wspierania pracowników znajdującym się w szczególnie niekorzystnej sytuacji.
3. Udzielane wsparcie obejmuje środki wspierania autonomii pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji oraz ich adaptacji w środowisku pracy, wspierania pracowników w trakcie procedur socjalnych i administracyjnych, ułatwiania komunikacji z przedsiębiorcą i zarządzania konfliktami.
4. Intensywność pomocy nie przekracza 50 % kosztów kwalifikowalnych.
SEKCJA 7
Pomoc na ochronę środowiska
Artykuł 36
Pomoc inwestycyjna umożliwiająca przedsiębiorstwom zastosowanie norm surowszych niż normy unijne w zakresie ochrony środowiska lub podniesienie poziomu ochrony środowiska w przypadku braku norm unijnych
1. Pomoc inwestycyjna umożliwiająca przedsiębiorstwom zastosowanie norm surowszych niż normy unijne w zakresie ochrony środowiska lub podniesienie poziomu ochrony środowiska w przypadku braku norm unijnych jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Inwestycja spełnia jeden z następujących warunków:
a)
umożliwia beneficjentowi podniesienie poziomu ochrony środowiska w wyniku prowadzonej przez niego działalności poprzez stosowanie norm surowszych niż normy unijne, niezależnie od istnienia obowiązujących norm krajowych, które są surowsze niż normy unijne;
b)
umożliwia beneficjentowi podniesienie poziomu ochrony środowiska w wyniku prowadzonej przez niego działalności w przypadku braku norm unijnych.
3. Pomoc nie jest przyznawana w przypadku, gdy inwestycje są realizowane, by zapewnić przestrzeganie przez przedsiębiorstwa już przyjętych, ale jeszcze nieobowiązujących norm unijnych.
4. W drodze odstępstwa od ust. 3 pomoc można przyznać na:
a)
zakup nowych środków transportu drogowego, kolejowego, śródlądowego i morskiego spełniających przyjęte normy unijne, pod warunkiem że dany zakup ma miejsce przed wejściem w życie tych norm unijnych i że z chwilą, gdy staną się obowiązkowe, nie mają zastosowania do środków transportu nabytych przed tą datą;
b)
doposażenie istniejących środków transportu drogowego, kolejowego, śródlądowego i morskiego, pod warunkiem że normy unijne nie obowiązywały jeszcze w momencie wejścia tych środków transportu do użytku oraz że po wejściu w życie wspomniane normy nie są stosowane z mocą wsteczną wobec tych środków transportu.
5. Kosztami kwalifikowalnymi są dodatkowe koszty inwestycji konieczne, aby osiągnąć poziom wyższy niż wymagają tego obowiązujące normy unijne lub zwiększyć poziom ochrony środowiska w przypadku braku norm unijnych. Ustala się je w następujący sposób:
a)
jeżeli koszty inwestycji w ochronę środowiska można wyodrębnić z całkowitych kosztów inwestycji jako oddzielną inwestycję, za koszty kwalifikowalne uznaje się koszty związane z ochroną środowiska;
b)
w innych przypadkach koszty inwestycji w ochronę środowiska określa się poprzez odniesienie do podobnej, mniej przyjaznej dla środowiska inwestycji, która prawdopodobnie zostałaby przeprowadzona w przypadku braku pomocy. Różnica między kosztami obydwu inwestycji określa koszt związany z ochroną środowiska i stanowi koszty kwalifikowalne.
Kosztów, które nie są bezpośrednio związane z osiągnięciem wyższego poziomu ochrony środowiska, nie uznaje się za kwalifikowalne.
6. Intensywność pomocy nie przekracza 40 % kosztów kwalifikowalnych.
7. Intensywność pomocy można zwiększyć o 10 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz średniego przedsiębiorstwa i o 20 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz małego przedsiębiorstwa.
8. Intensywność pomocy można zwiększyć o 15 punktów procentowych dla inwestycji usytuowanych na obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. a) Traktatu, oraz o 5 punktów procentowych dla inwestycji usytuowanych na obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu.
Artykuł 37
Pomoc inwestycyjna na wcześniejsze dostosowanie do przyszłych norm unijnych
1. Pomoc zachęcająca przedsiębiorstwa do przestrzegania jeszcze nieobowiązujących nowych norm unijnych podwyższających poziom ochrony środowiska jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Normy unijne muszą zostać przyjęte, a realizacja i zakończenie inwestycji muszą mieć miejsce co najmniej rok przed datą wejścia w życie danej normy.
3. Za koszty kwalifikowalne uznaje się dodatkowe koszty inwestycji konieczne, aby osiągnąć poziom wyższy, niż wymagają tego normy unijne. Ustala się je w następujący sposób:
a)
jeżeli koszty inwestycji w ochronę środowiska można wyodrębnić z całkowitych kosztów inwestycji jako oddzielną inwestycję, za koszty kwalifikowalne uznaje się koszty związane z ochroną środowiska;
b)
we wszystkich pozostałych przypadkach koszty inwestycji w ochronę środowiska określa się poprzez odniesienie do podobnej, mniej przyjaznej dla środowiska inwestycji, która prawdopodobnie zostałaby przeprowadzona w przypadku braku pomocy. Różnica między kosztami obu inwestycji określa koszt związany z ochroną środowiska i stanowi koszty kwalifikowalne.
Kosztów, które nie są bezpośrednio związane z osiągnięciem wyższego poziomu ochrony środowiska, nie uznaje się za kwalifikowalne.
4. Intensywność pomocy nie przekracza:
a)
20 % kosztów kwalifikowalnych w przypadku małych przedsiębiorstw, 15 % kosztów kwalifikowalnych w przypadku średnich przedsiębiorstw oraz 10 % kosztów kwalifikowalnych w przypadku dużych przedsiębiorstw, jeżeli realizacja i zakończenie inwestycji mają miejsce wcześniej niż trzy lata przed dniem wejścia w życie nowej normy unijnej;
b)
15 % kosztów kwalifikowalnych w przypadku małych przedsiębiorstw, 10 % kosztów kwalifikowalnych w przypadku średnich przedsiębiorstw oraz 5 % kosztów kwalifikowalnych w przypadku dużych przedsiębiorstw, jeżeli realizacja i zakończenie inwestycji mają miejsce w okresie od roku do trzech lat przed dniem wejścia w życie nowej normy unijnej.
5. Intensywność pomocy można zwiększyć o 15 punktów procentowych w przypadku inwestycji prowadzonych na obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. a) Traktatu, oraz o 5 punktów procentowych w przypadku inwestycji prowadzonych na obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu.
Artykuł 38
Pomoc inwestycyjna na środki wspierające efektywność energetyczną
1. Pomoc inwestycyjna umożliwiająca przedsiębiorstwom osiągnięcie efektywności energetycznej jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Pomoc nie jest przyznawana na mocy niniejszego artykułu, w przypadku gdy usprawnienia są realizowane w celu zapewnienia przestrzegania przez przedsiębiorstwa już przyjętych norm unijnych, nawet jeżeli normy te jeszcze nie obowiązują.
3. Za koszty kwalifikowalne uznaje się dodatkowe koszty inwestycji niezbędne do osiągnięcia wyższego poziomu efektywności energetycznej. Ustala się je w następujący sposób:
a)
jeżeli koszty inwestycji w efektywność energetyczną można wyodrębnić z całkowitych kosztów inwestycji jako oddzielną inwestycję, za koszty kwalifikowalne uznaje się koszty związane z efektywnością energetyczną;
b)
w innych przypadkach koszty inwestycji w efektywność energetyczną określa się poprzez odniesienie do podobnej, mniej efektywnej energetycznie inwestycji, która prawdopodobnie zostałaby przeprowadzona w przypadku braku pomocy. Różnica między kosztami obu inwestycji określa koszt związany z efektywnością energetyczną i stanowi koszty kwalifikowalne.
Kosztów, które nie są bezpośrednio związane z osiągnięciem wyższego poziomu efektywności energetycznej, nie uznaje się za kwalifikowalne.
4. Intensywność pomocy nie przekracza 30 % kosztów kwalifikowalnych.
5. Intensywność pomocy można zwiększyć o 20 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz małych przedsiębiorstw i o 10 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz średnich przedsiębiorstw.
6. Intensywność pomocy można zwiększyć o 15 punktów procentowych w przypadku inwestycji prowadzonych na obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. a) Traktatu, oraz o 5 punktów procentowych w przypadku inwestycji prowadzonych na obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu.
Artykuł 39
Pomoc inwestycyjna na projekty wspierające efektywność energetyczną w budynkach
1. Pomoc inwestycyjna na projekty wspierające efektywność energetyczną w budynkach jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Do pomocy na mocy niniejszego artykułu kwalifikują się projekty dotyczące efektywności energetycznej związane z budynkami.
3. Kosztami kwalifikowalnymi są ogólne koszty projektu wspierającego efektywność energetyczną.
4. Pomoc jest przyznawana w formie środków finansowych, kapitału własnego, gwarancji lub pożyczki funduszowi na rzecz efektywności energetycznej lub innemu pośrednikowi finansowemu, który w pełni przekazuje pomoc beneficjentom końcowym będącym właścicielami lub najemcami budynku.
5. Pomoc przyznawana z funduszu na rzecz efektywności energetycznej lub przez innego pośrednika finansowego na kwalifikowalne projekty w zakresie efektywności energetycznej może przybierać formę pożyczek lub gwarancji. Wartość nominalna pożyczki lub gwarantowanej kwoty nie może przekroczyć 10 milionów EUR na projekt na poziomie beneficjentów końcowych. Gwarancja nie powinna przekraczać 80 % pożyczki bazowej.
6. Właściciele budynków zwracają funduszowi na rzecz efektywności energetycznej lub innemu pośrednikowi finansowemu kwotę nie niższą od nominalnej wartości pożyczki.
7. Pomoc na rzecz efektywności energetycznej służy pozyskaniu dodatkowych inwestycji od inwestorów prywatnych wynoszących co najmniej 30 % łącznego finansowania przeznaczonego na projekt dotyczący efektywności energetycznej. Jeżeli pomoc jest świadczona przez fundusz na rzecz efektywności energetycznej, pozyskanie inwestycji prywatnych może mieć miejsce na poziomie funduszu na rzecz efektywności energetycznej lub na poziomie projektów dotyczących efektywności energetycznej, tak aby osiągnąć łączną kwotę wynoszącą co najmniej 30 % łącznego finansowania przyznanego projektowi dotyczącemu efektywności energetycznej.
8. Udzielając pomocy na rzecz efektywności energetycznej, państwa członkowskie mogą powołać fundusze na rzecz efektywności energetycznej lub skorzystać z pośredników finansowych. Spełnione muszą być wówczas następujące warunki:
a)
zarządzający pośrednikami finansowymi oraz zarządcy funduszy na rzecz efektywności energetycznej wybierani są w drodze otwartego, przejrzystego i niedyskryminacyjnego zaproszenia do składania ofert zgodnie z obowiązującymi przepisami unijnymi i krajowymi. W szczególności nie różnicuje się ich ze względu na miejsce prowadzenia działalności lub rejestracji w jakimkolwiek państwie członkowskim. Od pośredników finansowych i zarządców funduszy na rzecz efektywności energetycznej można wymagać spełnienia z góry określonych kryteriów obiektywnie uzasadnionych charakterem inwestycji;
b)
niezależnych inwestorów prywatnych wybiera się w drodze otwartego, przejrzystego i niedyskryminującego zaproszenia do składania ofert zgodnego z obowiązującymi przepisami unijnymi i krajowymi i mającego na celu ustanowienie odpowiednich mechanizmów podziału zysków i ryzyka, przy czym w przypadku inwestycji innych niż gwarancje należy stosować raczej asymetryczny podział zysku aniżeli ochronę przed spadkiem wartości. Jeżeli inwestorów prywatnych nie wybrano w drodze takiego zaproszenia do składania ofert, godziwą stopę zwrotu dla inwestorów prywatnych określa niezależny ekspert wybrany w drodze otwartego, przejrzystego i niedyskryminującego zaproszenia do składania ofert;
c)
w przypadku asymetrycznego podziału strat między inwestorami publicznymi a prywatnymi pierwsza strata pokrywana przez inwestora publicznego jest ograniczona do 25 % łącznej wartości inwestycji;
d)
w przypadku gwarancji stopa gwarancji jest ograniczona do 80 %, a łączne straty pokrywane przez państwo członkowskie są ograniczone do 25 % gwarantowanego portfela bazowego. Bezpłatnie można udzielić jedynie gwarancji obejmującej oczekiwane straty gwarantowanego portfela bazowego. Jeżeli gwarancja obejmuje również nieoczekiwane straty, pośrednik finansowy płaci od części gwarancji obejmującej nieoczekiwane straty prowizję gwarancyjną na warunkach rynkowych;
e)
inwestorzy mają prawo do bycia reprezentowanym w organach zarządzających funduszu na rzecz efektywności energetycznej lub pośrednika finansowego, takich jak rada nadzorcza lub komitet doradczy;
f)
fundusz na rzecz efektywności energetycznej lub pośrednika finansowego ustanawia się zgodnie z obowiązującymi przepisami, a państwo członkowskie przewiduje procedurę due dilligence, tak aby zapewnić ekonomicznie opłacalną strategię inwestycyjną w celu wdrożenia środka pomocy na rzecz efektywności energetycznej.
9. Zarządzanie pośrednikami finansowymi, w tym funduszami na rzecz efektywności energetycznej, odbywa się na zasadach komercyjnych i zapewnia ekonomiczną motywację decyzji o finansowaniu. Warunek ten uznaje się za spełniony, jeżeli pośrednik finansowy oraz - w stosownych przypadkach - zarządcy funduszu na rzecz efektywności energetycznej spełniają następujące warunki:
a)
są oni zobowiązani na mocy prawa lub umowy do działania z należytą starannością charakteryzującą profesjonalnego zarządcę, w dobrej wierze oraz unikając konfliktu interesów; zastosowanie mają najlepsze praktyki i nadzór regulacyjny;
b)
ich wynagrodzenie jest zgodne z praktykami rynkowymi. Wymóg ten uznaje się za spełniony, jeśli zarządca jest wybierany w drodze otwartego, przejrzystego i niedyskryminującego zaproszenia do składania wniosków, opartego na obiektywnych kryteriach związanych z doświadczeniem, wiedzą fachową oraz potencjałem operacyjnym i finansowym;
c)
otrzymują oni wynagrodzenie powiązane z uzyskanymi wynikami lub przejmują część ryzyka związanego z inwestycją ryzyka poprzez współinwestowanie środków własnych, tak aby zapewnić, że interesy zarządców są trwale powiązane z interesami inwestora publicznego;
d)
określają oni strategię inwestycyjną, kryteria oraz proponowane ramy czasowe inwestycji w projekty na rzecz efektywności energetycznej, określając z góry poziom rentowności i oczekiwany wpływ na efektywność energetyczną;
e)
istnieje jasna i realistyczna strategia wyjścia dla środków publicznych zainwestowanych w fundusz na rzecz efektywności energetycznej lub przyznanych pośrednikowi finansowemu, umożliwiająca rynkowi finansowanie projektów na rzecz efektywności energetycznej, kiedy rynek jest na to gotowy.
10. Usprawnienia w zakresie efektywności energetycznej zapewniające spełnienie przez beneficjenta już przyjętych norm unijnych nie są zwolnione z obowiązku zgłoszenia na mocy niniejszego artykułu.
Artykuł 40
Pomoc na inwestycje w układy wysokosprawnej kogeneracji
1. Pomoc na inwestycje w układy wysokosprawnej kogeneracji jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Pomoc na inwestycje przyznaje się wyłącznie na moce nowo zainstalowane lub odnowione.
3. Nowa jednostka kogeneracyjna przynosi ogólne oszczędności energii pierwotnej w porównaniu z oddzielną produkcją energii cieplnej i elektrycznej zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE z dnia 25 października 2012 r. w sprawie efektywności energetycznej, zmiany dyrektyw 2009/125/WE i 2010/30/UE oraz uchylenia dyrektyw 2004/8/WE i 2006/32/WE (56). Modernizacja istniejącej jednostki kogeneracyjnej lub przekształcenie istniejącej jednostki produkcji mocy w jednostkę kogeneracyjną przynosi oszczędności energii pierwotnej w porównaniu z początkową sytuacją.
4. Kosztami kwalifikowalnymi są dodatkowe koszty inwestycji w urządzenia niezbędne do tego, by instalacja mogła funkcjonować jako wysokosprawna instalacja kogeneracyjna, w porównaniu z konwencjonalną instalacją energii elektrycznej lub grzewczej o takiej samej mocy, lub dodatkowe koszty inwestycji na modernizację w celu uzyskania wyższej sprawności, w przypadku gdy istniejąca instalacja spełnia już próg wysokiej sprawności.
5. Intensywność pomocy nie przekracza 45 % kosztów kwalifikowalnych. Intensywność pomocy można zwiększyć o 20 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz małych przedsiębiorstw i o 10 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz średnich przedsiębiorstw.
6. Intensywność pomocy można zwiększyć o 15 punktów procentowych w przypadku inwestycji prowadzonych na obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. a) Traktatu, oraz o 5 punktów procentowych w przypadku inwestycji prowadzonych na obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu.
Artykuł 41
Pomoc inwestycyjna na propagowanie energii ze źródeł odnawialnych
1. Pomoc inwestycyjna na propagowanie energii ze źródeł odnawialnych jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Pomoc inwestycyjna na produkcję biopaliw jest wyłączona z obowiązku zgłoszenia jedynie w takim zakresie, w jakim inwestycje objęte pomocą służą produkcji biopaliw produkowanych w sposób zrównoważony, które nie są biopaliwami wyprodukowanymi z roślin spożywczych. Jednakże pomoc inwestycyjna przeznaczona na przekształcenie istniejących zakładów produkujących biopaliwa z roślin spożywczych na zaawansowane zakłady wytwarzające biopaliwo jest wykluczona na mocy niniejszego artykułu, pod warunkiem że produkcja oparta na roślinach spożywczych zostanie zmniejszona proporcjonalnie do nowej zdolności.
3. Pomocy nie przyznaje się na biopaliwa, które podlegają obowiązkowi w zakresie dostaw lub obowiązkowi wykorzystania w charakterze domieszki.
4. Pomoc nie jest przyznawana na elektrownie wodne, które nie spełniają wymogów dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady.
5. Pomoc inwestycyjną przyznaje się wyłącznie na nowe instalacje. Pomoc nie jest przyznawana ani wypłacana po oddaniu instalacji do eksploatacji i jest niezależna od wydajności.
6. Za koszty kwalifikowalne uznaje się dodatkowe koszty inwestycji niezbędne do propagowania wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych. Ustala się je w następujący sposób:
a)
w przypadku gdy koszty inwestycji w produkcję energii ze źródeł odnawialnych można wyodrębnić z całkowitych kosztów inwestycji jako oddzielną inwestycję, na przykład jako łatwy do wyodrębnienia dodatkowy element w już istniejącym obiekcie, taki koszt związany z energią ze źródeł odnawialnych stanowi koszty kwalifikowalne;
b)
w przypadku gdy koszty inwestycji w wytwarzanie energii ze źródeł odnawialnych można określić poprzez odniesienie do podobnej, mniej przyjaznej dla środowiska inwestycji, która prawdopodobnie zostałaby przeprowadzona w przypadku braku pomocy, taka różnica między kosztami obu inwestycji określa koszt związany z energią ze źródeł odnawialnych i stanowi koszty kwalifikowalne;
c)
w przypadku niektórych małych instalacji, gdzie nie można określić mniej przyjaznej dla środowiska inwestycji, gdyż nie istnieją zakłady o ograniczonej wielkości, koszty kwalifikowalne stanowią całkowite koszty inwestycji w celu osiągnięcia wyższego poziomu ochrony środowiska.
Kosztów, które nie są bezpośrednio związane z osiągnięciem wyższego poziomu ochrony środowiska, nie uznaje się za kwalifikowalne.
7. Intensywność pomocy nie przekracza:
a)
45 % kosztów kwalifikowalnych, jeśli koszty te oblicza się zgodnie z kryteriami w ust. 6 lit. a) lub b);
b)
30 % kosztów kwalifikowalnych, jeśli koszty te oblicza się zgodnie z kryteriami w ust. 6 lit. c).
8. Intensywność pomocy można zwiększyć o 20 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz małych przedsiębiorstw i o 10 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz średnich przedsiębiorstw.
9. Intensywność pomocy można zwiększyć o 15 punktów procentowych w przypadku inwestycji prowadzonych na obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. a) Traktatu, oraz o 5 punktów procentowych w przypadku inwestycji prowadzonych na obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu.
10. W przypadku gdy pomoc jest przyznawana w drodze procedury przetargowej zgodnej z zasadami konkurencji w oparciu o jasne, przejrzyste i niedyskryminujące kryteria, intensywność pomocy może wynieść 100 % kosztów kwalifikowalnych. Wspomniana procedura przetargowa ma charakter niedyskryminujący i przewiduje udział wszystkich zainteresowanych przedsiębiorstw. Budżet związany z procedurą przetargową jest wiążącym ograniczeniem w takim sensie, iż nie wszyscy uczestnicy mogą otrzymać pomoc i taka pomoc jest przyznawana na podstawie wstępnej oferty złożonej przez oferenta, wykluczając tym samym późniejsze negocjacje.
Artykuł 42
Pomoc operacyjna na propagowanie energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych
1. Pomoc operacyjna na propagowanie energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Pomoc przyznaje się w drodze procedury przetargowej zgodnej z zasadami konkurencji i opartej na jasnych, przejrzystych i niedyskryminacyjnych kryteriach, która jest otwarta dla wszystkich wytwórców produkujących energię elektryczną ze źródeł odnawialnych w sposób niedyskryminacyjny.
3. Procedura przetargowa może ograniczać się do konkretnych technologii, w przypadkach gdy proces otwarty dla wszystkich wytwórców prowadziłby do nieoptymalnego wyniku, której to kwestii nie można rozwiązać w projekcie procesu głównie z uwagi na:
(i)
długoterminowy potencjał danej nowej i innowacyjnej technologii; lub
(ii)
konieczność osiągnięcia dywersyfikacji; lub
(iii)
ograniczenia sieciowe oraz stabilność sieci; lub
(iv)
koszty (integracji) systemu; lub
(v)
konieczność unikania zakłóceń na rynkach surowców z powodu wspierania biomasy.
Państwa członkowskie dokonują szczegółowej oceny możliwości stosowania tych warunków oraz składają Komisji sprawozdanie w trybie określonym w art. 11 lit. a).
4. Pomoc jest przyznawana na nowe i innowacyjne technologie oparte na energii ze źródeł odnawialnych w drodze procedury przetargowej zgodnej z zasadami konkurencji, otwartej dla co najmniej jednej technologii, na podstawie jasnych, przejrzystych i niedyskryminacyjnych kryteriów. Taka pomoc nie jest przyznawana na więcej niż 5 % planowanych nowych mocy wytwórczych energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych w skali roku ogółem.
5. Pomoc zostaje przyznana w formie dopłaty do ceny rynkowej, przy czym wytwórcy sprzedają swoją energię elektryczną bezpośrednio na rynku.
6. Beneficjenci pomocy podlegają standardowym obowiązkom związanym z bilansowaniem. Beneficjenci mogą zlecać obowiązki związane z bilansowaniem innym przedsiębiorstwom w ich imieniu, m.in. koncentratorom.
7. Pomoc nie jest przyznawana w przypadku ujemnych cen.
8. Pomoc może zostać przyznana w przypadku braku procedury przetargowej zgodnej z zasadami konkurencji opisanej w ust. 2 na instalacje o zainstalowanej mocy wytwórczej energii elektrycznej poniżej 1 MW do produkcji energii elektrycznej ze wszystkich źródeł odnawialnych z wyjątkiem energii wiatrowej, w przypadku której pomoc może zostać przyznana w razie braku procedury przetargowej zgodnej z zasadami konkurencji zgodnie z ust. 2 na instalacje o zainstalowanej mocy wytwórczej energii elektrycznej poniżej 6 MW lub na instalacje składające się z mniej niż 6 jednostek wytwórczych. Bez uszczerbku dla ust. 9, gdy pomoc przyznawana jest w sytuacji braku procedury przetargowej zgodnej z zasadami konkurencji, przestrzegane są warunki określone w ust. 5, 6 i 7. Ponadto gdy pomoc przyznawana jest w sytuacji braku procedury przetargowej zgodnej z zasadami konkurencji, zastosowanie mają warunki określone w art. 43 ust. 5, 6 i 7.
9. Warunki określone w ust. 5, 6 i 7 nie mają zastosowania do pomocy operacyjnej przyznanej instalacjom o zainstalowanej mocy wytwórczej poniżej 500 kW na produkcję energii elektrycznej ze wszystkich źródeł odnawialnych z wyjątkiem energii wiatrowej, w przypadku gdy warunki te nie mają zastosowania do pomocy udzielanej na instalacje o zainstalowanej mocy wytwórczej poniżej 3 MW lub instalacje składające się z mniej niż 3 jednostek wytwórczych.
10. Do celów obliczania powyższych maksymalnych zdolności produkcyjnych, o których mowa w ust. 8 i 9, instalacje ze wspólnym punktem przyłączenia do sieci elektrycznej uznaje się za jedną instalację.
11. Pomoc przyznaje się wyłącznie do czasu pełnej amortyzacji instalacji wytwarzającej energię elektryczną ze źródeł odnawialnych według ogólnie przyjętych zasad rachunkowości. Pomoc operacyjną należy pomniejszyć o wszelką uprzednio otrzymaną pomoc inwestycyjną.
Artykuł 43
Pomoc operacyjna na propagowanie energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych w instalacjach działających na małą skalę
1. Pomoc operacyjna na propagowanie energii ze źródeł odnawialnych w instalacjach działających na małą skalę jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Pomoc przyznaje się wyłącznie na instalacje o zainstalowanej mocy poniżej 500 kW, służące do produkcji energii ze wszystkich źródeł odnawialnych z wyjątkiem energii wiatrowej, w przypadku której przyznaje się pomoc na instalacje o zdolnościach produkcyjnych poniżej 3 MW lub z liczbą jednostek wytwórczych poniżej 3, i produkcji biopaliw, w przypadku których przyznaje się pomoc na instalacje o zainstalowanej mocy poniżej 50 000 ton rocznie. Do celów obliczania powyższych maksymalnych zdolności produkcyjnych instalacje działające na małą skalę ze wspólnym punktem przyłączenia do sieci elektrycznej uznaje się za jedną instalację.
3. Pomoc przyznaje się wyłącznie na instalacje produkujące w sposób zrównoważony biopaliwa, które nie są biopaliwami produkowanymi z roślin spożywczych. Pomoc operacyjna dla zakładów, które produkują biopaliwa z roślin spożywczych oraz rozpoczęły działalność przed dniem 31 grudnia 2013 r. i jeszcze w pełni się nie zamortyzowały, jest wyłączona na mocy niniejszego artykułu, lecz w żadnym wypadku nie później niż do 2020 r.
4. Pomocy nie przyznaje się na biopaliwa, które podlegają obowiązkowi w zakresie dostaw lub obowiązkowi wykorzystania w charakterze domieszki.
5. Pomoc na jednostkę energii nie przekracza różnicy pomiędzy łącznymi uśrednionymi kosztami wytworzenia energii z danego źródła odnawialnego i ceną rynkową danej formy energii. Koszty uśrednione są aktualizowane regularnie i co najmniej raz w roku.
6. Maksymalna stopa zwrotu stosowana do obliczenia uśrednionych kosztów nie przekracza odpowiedniej stopy swapowej powiększonej o premię wynoszącą 100 punktów bazowych. Odpowiednią stopą swapową jest stopa swapowa waluty, w której przyznano pomoc, o terminie zapadalności odzwierciedlającym okres amortyzacji instalacji objętych pomocą.
7. Pomoc przyznaje się wyłącznie do czasu pełnej amortyzacji instalacji zgodnie z ogólnie przyjętymi zasadami rachunkowości. Pomoc operacyjną należy pomniejszyć o wszelką pomoc inwestycyjną przyznaną na instalację.
Artykuł 44
Pomoc w formie ulg w podatkach na ochronę środowiska na mocy dyrektywy 2003/96/WE
1. Programy pomocy w formie ulg podatkowych w zakresie podatków na ochronę środowiska spełniających warunki, o których mowa w dyrektywie Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (57), są zgodne z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączone z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, o ile spełnione są warunki, o których mowa w tymże artykule i w rozdziale I.
2. Beneficjenci ulg podatkowych są wybierani na podstawie przejrzystych i obiektywnych kryteriów i płacą co najmniej odnośny minimalny poziom opodatkowania określony w dyrektywie 2003/96/WE.
3. Programy pomocy w formie ulg podatkowych opierają się na obniżeniu obowiązującej stawki podatku na ochronę środowiska lub na opłaceniu stałej kwoty rekompensaty lub połączeniu tych mechanizmów.
4. Pomocy nie przyznaje się na biopaliwa, które podlegają obowiązkowi w zakresie dostaw lub obowiązkowi wykorzystania w charakterze domieszki.
Artykuł 45
Pomoc inwestycyjna na rekultywację zanieczyszczonych terenów
1. Pomoc inwestycyjna dla przedsiębiorstw na naprawę szkód w środowisku poprzez rekultywację zanieczyszczonych terenów jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Inwestycja prowadzi do naprawy szkód w środowisku, w tym szkód polegających na pogorszeniu jakości gleby lub wód powierzchniowych bądź gruntowych.
3. W przypadku gdy określona jest osoba fizyczna lub prawna odpowiedzialna za szkody wyrządzone środowisku naturalnemu na mocy prawa obowiązującego w każdym państwie członkowskim bez uszczerbku dla przepisów Unii w tej sprawie - w szczególności przepisów dyrektywy 2004/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie odpowiedzialności za środowisko w odniesieniu do zapobiegania i zaradzania szkodom wyrządzonym środowisku naturalnemu (58), zmienionej dyrektywą 2006/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie gospodarowania odpadami pochodzącymi z przemysłu wydobywczego (59), dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie geologicznego składowania dwutlenku węgla oraz zmieniającej dyrektywę Rady 85/337/EWG, Euratom, dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/60/WE, 2001/80/WE, 2004/35/WE, 2006/12/WE, 2008/1/WE i rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 (60) oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/30/UE z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie bezpieczeństwa działalności związanej ze złożami ropy naftowej i gazu ziemnego na obszarach morskich oraz zmiany dyrektywy 2004/35/WE (61), taka osoba musi sfinansować rekultywację zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci” i nie jest przyznawana żadna pomoc państwa. Jeżeli osoby odpowiedzialnej na mocy obowiązującego prawa nie zidentyfikowano lub jeżeli nie jest ona w stanie ponieść takich kosztów, osoba odpowiedzialna za prace rekultywacyjne lub związane z usuwaniem zanieczyszczeń może otrzymać pomoc państwa.
4. Za koszty kwalifikowalne uznaje się koszty prac rekultywacyjnych pomniejszone o wzrost wartości gruntu. W przypadku rekultywacji zanieczyszczonych terenów wszystkie wydatki poniesione przez przedsiębiorstwo w związku z rekultywacją swoich terenów, niezależnie od możliwości ich wykazania w bilansie jako środków trwałych, można uznać za wydatki kwalifikowalne.
5. Ocen wzrostu wartości gruntu wynikającej z jego rekultywacji dokonuje niezależny ekspert.
6. Intensywność pomocy nie przekracza 100 % kosztów kwalifikowalnych.
Artykuł 46
Pomoc inwestycyjna na efektywny energetycznie system ciepłowniczy i chłodniczy
1. Pomoc inwestycyjna na instalację efektywnego energetycznie systemu ciepłowniczego i chłodniczego jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Za koszty kwalifikowalne w przypadku zakładu produkcyjnego uznaje się dodatkowe koszty niezbędne do budowy, rozbudowy i odnowienia jednej lub większej liczby jednostek wytwórczych w celu ich eksploatacji jako efektywnego energetycznie systemu ciepłowniczego i chłodniczego w porównaniu z tradycyjnym zakładem produkcyjnym. Inwestycja stanowi integralną część efektywnego energetycznie systemu ciepłowniczego i chłodniczego.
3. Intensywność pomocy w przypadku zakładu produkcyjnego nie przekracza 45 % kosztów kwalifikowalnych. Intensywność pomocy można zwiększyć o 20 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz małych przedsiębiorstw i o 10 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz średnich przedsiębiorstw.
4. Intensywność pomocy w przypadku zakładu produkcyjnego można zwiększyć o 15 punktów procentowych dla inwestycji prowadzonych na obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. a) Traktatu, oraz o 5 punktów procentowych w przypadku inwestycji prowadzonych na obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu.
5. Kosztami kwalifikowalnymi w przypadku sieci dystrybucji są koszty inwestycji.
6. Kwota pomocy w przypadku sieci dystrybucji nie przekracza różnicy między kosztami kwalifikowalnymi a zyskiem operacyjnym. Zysk operacyjny odlicza się od kosztów kwalifikowalnych ex ante albo poprzez mechanizm wycofania.
Artykuł 47
Pomoc inwestycyjna na recykling i ponowne wykorzystanie odpadów
1. Pomoc inwestycyjna na recykling i ponowne wykorzystanie odpadów jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Pomoc inwestycyjną przyznaje się na recykling i ponowne wykorzystanie odpadów wytwarzanych przez inne przedsiębiorstwa.
3. Przetwarzane materiały pochodzące z recyklingu lub ponownie użyte zostałyby w przeciwnym razie usunięte lub przetworzone w sposób mniej przyjazny dla środowiska. Pomoc przeznaczona na procesy odzysku odpadów inne niż recykling nie jest objęta wyłączeniem grupowym na mocy niniejszego artykułu.
4. Pomoc nie zwalnia zanieczyszczających pośrednio z odpowiedzialności spoczywającej na nich na mocy prawa unijnego ani z obciążeń, które należy uznać za normalne koszty prowadzenia działalności.
5. Inwestycja nie wpływa jedynie na zwiększenie popytu na materiały przeznaczone do recyklingu, bez równoczesnego zwiększenia ich pozysku.
6. Inwestycja wykracza poza aktualny stan techniki.
7. Kosztami kwalifikowalnymi są dodatkowe koszty inwestycji konieczne do realizacji inwestycji prowadzącej do lepszej lub bardziej wydajnej działalności w zakresie recyklingu lub ponownego użycia w porównaniu z konwencjonalnym procesem związanym z działalnością w zakresie ponownego użycia i recyklingu o tej samej mocy produkcyjnej, jaki by powstał w przypadku braku pomocy.
8. Intensywność pomocy nie przekracza 35 % kosztów kwalifikowalnych. Intensywność pomocy można zwiększyć o 20 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz małych przedsiębiorstw i o 10 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz średnich przedsiębiorstw.
9. Intensywność pomocy można zwiększyć o 15 punktów procentowych w przypadku inwestycji prowadzonych na obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. a) Traktatu, oraz o 5 punktów procentowych w przypadku inwestycji prowadzonych na obszarach objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. c) Traktatu.
10. Pomoc na inwestycje związane z recyklingiem i ponownym wykorzystaniem własnych odpadów beneficjenta nie jest wyłączona z obowiązku zgłoszenia na mocy niniejszego artykułu.
Artykuł 48
Pomoc inwestycyjna na infrastrukturę energetyczną
1. Pomoc inwestycyjna na wybudowanie lub modernizację infrastruktury energetycznej jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, pod warunkiem że spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Pomoc przyznawana jest na rzecz infrastruktury energetycznej znajdującej się na obszarach objętych pomocą.
3. Infrastruktura energetyczna w pełni podlega przepisom dotyczącym stawek i dostępu zgodnie z prawodawstwem regulującym wewnętrzny rynek energii.
4. Za koszty kwalifikowalne uznaje się koszty inwestycji.
5. Kwota pomocy nie przekracza różnicy między kosztami kwalifikowalnymi a zyskiem operacyjnym z inwestycji. Zysk operacyjny odlicza się od kosztów kwalifikowalnych ex ante albo poprzez mechanizm wycofania.
6. Pomoc na inwestycje w projekty dotyczące magazynowania energii elektrycznej i gazu oraz infrastrukturę naftową nie jest wyłączona z obowiązku zgłoszenia na mocy niniejszego artykułu.
Artykuł 49
Pomoc na badania środowiska
1. Pomoc na badania, w tym audyty energetyczne, bezpośrednio związane z inwestycjami, o których mowa w niniejszej sekcji, jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Za koszty kwalifikowalne uznaje się koszty realizacji badań, o których mowa w ust. 1.
3. Intensywność pomocy nie przekracza 50 % kosztów kwalifikowalnych.
4. Intensywność pomocy można zwiększyć o 20 punktów procentowych w przypadku badań przeprowadzanych w imieniu małych przedsiębiorstw i o 10 punktów procentowych w przypadku badań przeprowadzanych w imieniu średnich przedsiębiorstw.
5. Pomoc nie może zostać przyznana dużym przedsiębiorstwom na audyty energetyczne przeprowadzane na mocy art. 8 ust. 4 dyrektywy 2012/27/UE, chyba że taki audyt energetyczny jest prowadzony w uzupełnieniu obowiązkowego audytu energetycznego na mocy tej dyrektywy.
SEKCJA 8
Pomoc mająca na celu naprawienie szkód spowodowanych niektórymi klęskami żywiołowymi
Artykuł 50
Programy pomocy mające na celu naprawienie szkód spowodowanych przez niektóre klęski żywiołowe
1. Programy pomocy mające na celu naprawienie szkód spowodowanych przez trzęsienia ziemi, lawiny, osuwiska, powodzie, tornada, huragany, erupcje wulkaniczne i pożary naturalne jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 2 lit. b) Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule oraz w rozdziale I.
2. Pomoc przyznaje się z zastrzeżeniem następujących warunków:
a)
odpowiednie organy publiczne państwa członkowskiego formalnie uznały dane wydarzenie za klęskę żywiołową; oraz
b)
istnieje bezpośredni związek przyczynowy między klęską żywiołową a szkodami poniesionymi przez przedsiębiorstwo dotknięte klęską.
3. Programy pomocy związane z konkretną klęską żywiołową wprowadza się w ciągu trzech lat od zdarzenia. Pomoc opartą na takich programach przyznaje się w ciągu czterech lat od zdarzenia.
4. Za koszty kwalifikowalne uznaje się koszty wynikające ze szkody poniesionej bezpośrednio w wyniku klęski żywiołowej, wycenione przez niezależnego eksperta uznanego przez właściwy organ krajowy lub przez zakład ubezpieczeń. Szkody te mogą obejmować szkody materialne dotyczące aktywów, np. budynków, wyposażenia, maszyn lub zapasów i utratę dochodu w wyniku całkowitego lub częściowego zawieszenia działalności przez okres nie dłuższy niż sześć miesięcy od wystąpienia klęski. Obliczenie szkód materialnych opiera się na kosztach naprawy lub wartości ekonomicznej przedmiotowych aktywów przed klęską. Nie powinno ono przekraczać kosztu naprawy lub zmniejszenia godziwej wartości rynkowej spowodowanego klęską, tj. różnicy między wartością majątku w okresie bezpośrednio poprzedzającym klęskę i w okresie bezpośrednio następującym po klęsce. Utratę dochodu oblicza się na podstawie danych finansowych przedsiębiorstwa dotkniętego klęską (zysku przed odliczeniem podatków i odsetek (EBIT), amortyzacji i kosztów pracy związanych z zakładem bezpośrednio dotkniętym klęską żywiołową) poprzez porównanie danych finansowych za sześć miesięcy po wystąpieniu klęski żywiołowej ze średnią z trzech lat wybranych z pięciu lat poprzedzających wystąpienie klęski żywiołowej (z wykluczeniem roku z najlepszym oraz roku z najgorszym wynikiem finansowym), obliczoną w odniesieniu do tych samych sześciu miesięcy roku. Szkody oblicza się na poziomie poszczególnych beneficjentów.
5. Pomoc oraz wszelkie inne płatności otrzymane tytułem rekompensaty za szkody, w tym wypłaty z polis ubezpieczeniowych, nie przekraczają 100 % kosztów kwalifikowalnych.
SEKCJA 9
Pomoc o charakterze społecznym w zakresie transportu na rzecz mieszkańców regionów oddalonych
Artykuł 51
Pomoc o charakterze społecznym w zakresie transportu na rzecz mieszkańców regionów oddalonych
1. Pomoc na lotniczy i morski transport pasażerski jest zgodna z rynkiem wewnętrznym na mocy art. 107 ust. 2 lit. a) Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Całość pomocy przyznaje się na korzyść konsumentów końcowych, których zwykłe miejsce pobytu znajduje się w regionach oddalonych.
3. Pomoc przyznaje się na transport pasażerski na trasie łączącej port lotniczy lub morski w regionie oddalonym z innym portem lotniczym lub morskim w Europejskim Obszarze Gospodarczym.
4. Pomoc przyznaje się bez względu na tożsamość przewoźnika lub rodzaj usługi oraz bez ograniczeń co do dokładnej trasy do i z regionu oddalonego.
5. Za koszty kwalifikowalne uznaje się cenę biletu w obie strony do lub z regionu oddalonego, włącznie ze wszystkimi podatkami i opłatami pobieranymi przez przewoźnika od konsumenta.
6. Intensywność pomocy nie przekracza 100 % kosztów kwalifikowalnych.
SEKCJA 10
Pomoc na infrastrukturę szerokopasmową
Artykuł 52
Pomoc na infrastrukturę szerokopasmową
1. Pomoc inwestycyjna na rozwój sieci szerokopasmowej jest zgodna z rynkiem wewnętrznym na mocy art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Za koszty kwalifikowalne uznaje się:
a)
koszty inwestycyjne rozmieszczenia pasywnej infrastruktury szerokopasmowej;
b)
koszty inwestycyjne robót w zakresie inżynierii lądowej i wodnej związanych z infrastrukturą szerokopasmową;
c)
koszty inwestycyjne rozmieszczenia podstawowych sieci szerokopasmowych;
d)
koszty inwestycyjne budowy sieci dostępu nowej generacji („NGA”).
3. Inwestycje zlokalizowane są w obszarach, gdzie infrastruktura tego rodzaju (podstawowe sieci szerokopasmowe lub sieci NGA) nie istnieje i najprawdopodobniej nie powstanie na zasadach komercyjnych w ciągu trzech lat od daty opublikowania planowanego środka pomocy, co jest również weryfikowane w drodze otwartych konsultacji społecznych.
4. Pomoc przydziela się w oparciu o otwartą, przejrzystą i niedyskryminującą konkurencyjną procedurę wyboru, z poszanowaniem zasady neutralności technologicznej.
5. Operator sieci oferuje możliwie najszerszy dostęp do hurtowych usług aktywnych i pasywnych, zgodnie z art. 2 pkt 139 niniejszego rozporządzenia, na równych i niedyskryminujących warunkach, w tym fizyczne uwolnienie pętli w przypadku sieci NGA. Taki hurtowy dostęp będzie zapewniony przez co najmniej siedem lat, a prawo dostępu do kanałów i masztów nie jest ograniczone w czasie. W przypadku pomocy na budowę kanałów muszą być one na tyle duże, aby mogły zaspokoić potrzeby kilku sieci kablowych i różnych topologii sieci.
6. Cena dostępu hurtowego opiera się na zasadach ustalania cen określonych przez krajowy organ regulacyjny i na punktach odniesienia obowiązujących w innych, porównywalnych, bardziej konkurencyjnych obszarach państwa członkowskiego lub Unii, z uwzględnieniem pomocy otrzymanej przez operatora sieci. Konsultacje z krajowym organem regulacyjnym przeprowadza się w sprawie warunków dostępu, w tym cen, oraz w przypadku sporu pomiędzy podmiotami ubiegającymi się o dostęp a operatorem dotowanej infrastruktury.
7. Jeśli kwota pomocy na dany projekt przekracza 10 mln EUR, państwa członkowskie wprowadzają mechanizm monitorowania i wycofania pomocy.
SEKCJA 11
Pomoc na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego
Artykuł 53
Pomoc na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego
1. Pomoc na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Pomoc jest udzielana na następujące cele i działania kulturalne:
a)
muzea, archiwa, biblioteki, ośrodki lub przestrzenie kulturalne i artystyczne, teatry, opery, sale koncertowe, inne organizacje wystawiające widowiska sceniczne, instytucje odpowiedzialne za dziedzictwo filmowe oraz inne podobne infrastruktury, organizacje i instytucje kulturalne i artystyczne;
b)
materialne zasoby dziedzictwa kulturowego, w tym wszelkie formy ruchomego i nieruchomego dziedzictwa kulturowego, obiekty archeologiczne, pomniki, obiekty i budynki historyczne; dziedzictwo naturalne związane z dziedzictwem kulturowym lub jeśli zostały formalnie uznane za dziedzictwo kulturowe lub naturalne przez właściwe organy publiczne państwa członkowskiego;
c)
niematerialne zasoby dziedzictwa kulturowego w dowolnej formie, w tym zwyczaje ludowe i rękodzieło;
d)
wydarzenia i spektakle kulturalne lub związane ze sztuką, festiwale, wystawy i inne podobne działania związane z kulturą;
e)
edukacja kulturalna i artystyczna, jak również promowanie lepszego zrozumienia znaczenia ochrony i propagowania różnorodnych form wyrazu kulturowego, za pośrednictwem programów edukacyjnych oraz programów zwiększających świadomość społeczeństwa, m.in. przy zastosowaniu nowych technologii;
f)
tworzenie, redagowanie, produkcja, dystrybucja, digitalizacja i publikacja utworów muzycznych i literackich, w tym przekładów.
3. Pomoc może przybrać formę:
a)
pomocy inwestycyjnej, w tym pomocy na budowę lub modernizację infrastruktury kulturalnej;
b)
pomocy operacyjnej.
4. W przypadku pomocy inwestycyjnej za koszty kwalifikowalne uznaje się koszty inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe i wartości niematerialne i prawne, w tym:
a)
koszty budowy, modernizacji, nabycia, konserwacji lub poprawy infrastruktury, jeżeli w skali roku przynajmniej 80 % czasu lub przestrzeni tej infrastruktury jest wykorzystywane do celów związanych z kulturą;
b)
koszty nabycia, w tym leasingu, przekazania własności lub fizycznej relokacji dziedzictwa kulturowego;
c)
koszty zabezpieczenia, ochrony, renowacji i odnowy materialnych i niematerialnych zasobów dziedzictwa kulturowego, w tym dodatkowe koszty przechowywania w odpowiednich warunkach, specjalnych narzędzi, materiałów oraz koszty dokumentacji, badań, digitalizacji i publikacji;
d)
koszty poprawy dostępu do dziedzictwa kulturowego, w tym koszty digitalizacji i innych nowych technologii, koszty poprawy dostępu dla osób o specjalnych potrzebach (w szczególności rampy i windy dla niepełnosprawnych, objaśnienia w języku Braille'a i eksponaty dotykowe w muzeach) oraz promowania różnorodności kulturowej w odniesieniu do prezentacji, programów i odwiedzających;
e)
koszty projektów i działań kulturalnych, programów współpracy i wymiany oraz dotacje, w tym koszty procedur wyboru, promocji oraz koszty ponoszone bezpośrednio w wyniku projektu;
5. W przypadku pomocy operacyjnej za koszty kwalifikowalne uznaje się:
a)
koszty instytucji kulturalnej lub obiektu dziedzictwa kulturowego związane z ciągłymi lub okresowymi działaniami, takimi jak wystawy, spektakle i wydarzenia oraz podobne działania kulturalne mające miejsce w ramach podstawowej działalności gospodarczej;
b)
koszty edukacji kulturalnej i artystycznej, jak również koszty promowania lepszego zrozumienia znaczenia ochrony i propagowania różnorodnych form wyrazu kulturowego za pośrednictwem programów edukacyjnych oraz programów zwiększających świadomość społeczeństwa, m.in. przy zastosowaniu nowych technologii;
c)
koszty poprawy dostępu społeczeństwa do instytucji kultury lub obiektów dziedzictwa kulturowego i działań, w tym koszty digitalizacji i stosowania nowych technologii, a także koszty poprawy dostępności dla osób niepełnosprawnych;
d)
koszty operacyjne bezpośrednio związane z projektem lub działaniem kulturalnym, np. wynajem lub dzierżawa nieruchomości lub obiektów kulturalnych, koszty podróży i materiałów bezpośrednio związanych z projektem lub działaniem kulturalnym, koszty struktur architektonicznych na potrzeby wystaw i dekoracji scenicznych, wypożyczenie, dzierżawa i amortyzacja narzędzi, oprogramowania i sprzętu, koszty praw dostępu do utworów chronionych prawem autorskim oraz innych powiązanych treści chronionych prawem własności intelektualnej, koszty promocji oraz koszty ponoszone bezpośrednio w wyniku projektu lub działalności; koszty amortyzacji i koszty finansowania są kwalifikowalne tylko wówczas, gdy nie zostały objęte pomocą inwestycyjną;
e)
koszty personelu pracującego na rzecz instytucji kulturalnej lub obiektu dziedzictwa kulturowego lub projektu;
f)
koszty usług doradczych i wspierających świadczonych przez konsultantów zewnętrznych i usługodawców, ponoszone bezpośrednio w wyniku projektu lub działalności.
6. W przypadku pomocy inwestycyjnej kwota pomocy nie przekracza różnicy między kosztami kwalifikowalnymi a zyskiem operacyjnym z inwestycji. Zysk operacyjny odlicza się od kosztów kwalifikowalnych ex ante, na podstawie rozsądnych prognoz, albo przy użyciu mechanizmu wycofania. Operator infrastruktury ma prawo zatrzymać rozsądny zysk przez odnośny okres.
7. W przypadku pomocy operacyjnej kwota pomocy nie przekracza poziomu, który jest konieczny, by pokryć straty operacyjne i rozsądny zysk w odnośnym okresie. Powyższe należy zapewnić na zasadzie ex ante, na podstawie rozsądnych prognoz, lub przy zastosowaniu mechanizmu wycofania.
8. W przypadku pomocy nieprzekraczającej 1 mln EUR, maksymalną kwotę pomocy można ustalić, alternatywnie wobec metody, o której mowa w ust. 6 i 7, na poziomie 80 % kosztów kwalifikowalnych.
9. W przypadku publikowania muzyki i literatury zgodnie z definicją w ust. 2 lit. f), maksymalna kwota pomocy nie przekracza ani różnicy między kosztami kwalifikowalnymi i zdyskontowanymi przychodami projektu ani 70 % kosztów kwalifikowalnych. Przychody odlicza się od kosztów kwalifikowalnych na zasadzie ex ante albo przy użyciu mechanizmu wycofania. Kosztami kwalifikowalnymi są koszty publikacji muzyki i literatury, w tym wynagrodzenie autorów (koszty praw autorskich), tłumaczy, wydawców, inne koszty redakcyjne (korekta tekstu, rewizja), koszty związane z opracowaniem układu tekstu i przygotowaniem do druku oraz koszty drukowania lub publikacji on-line.
10. Pomoc dla prasy i magazynów, niezależnie od tego, czy są one publikowane w wersji papierowej czy elektronicznej, nie kwalifikuje się do objęcia zakresem niniejszego artykułu.
Artykuł 54
Programy pomocy na rzecz utworów audiowizualnych
1. Programy pomocy na wspieranie opracowania scenariuszy, rozwijania projektów, produkcji, dystrybucji i promocji utworów audiowizualnych są zgodne z rynkiem wewnętrznym zgodnie z art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączone z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Pomoc przeznaczona jest na wspieranie produktu kulturowego. Aby uniknąć wyraźnych błędów przy kwalifikowaniu produktu jako kulturowego, każde państwo członkowskie wprowadza skuteczne procedury, takie jak wybór wniosków przez jedną lub większą liczbę osób, którym powierzono dokonanie wyboru lub weryfikację poprzez odniesienie do szeregu z góry określonych kryteriów kulturalnych.
3. Pomoc może przybrać formę:
a)
pomocy na produkcję utworów audiowizualnych;
b)
pomocy przedprodukcyjnej; oraz
c)
pomocy dystrybucyjnej.
4. Jeżeli państwo członkowskie uzależnia pomoc od obowiązku terytorialnego wykorzystania środków, to w ramach programów pomocy na rzecz produkcji utworów audiowizualnych można:
a)
wymagać, aby na terytorium państwa członkowskiego przyznającego pomoc wydano do 160 % pomocy przyznanej na produkcję danego utworu audiowizualnego; lub
b)
obliczać pomoc przyznaną na produkcję danego utworu audiowizualnego jako odsetek wydatków na działalność produkcyjną w państwie członkowskim przyznającym pomoc, zazwyczaj w przypadku programów pomocy w formie zachęt podatkowych.
W obu przypadkach, jeżeli państwo członkowskie wymaga od projektów kwalifikujących się do pomocy minimalnego poziomu działalności produkcyjnej na danym terytorium, poziom ten nie przekracza 50 % łącznego budżetu produkcji. Ponadto maksymalne wydatki objęte obowiązkiem terytorialnego wykorzystania środków w żadnym wypadku nie przekraczają 80 % łącznego budżetu produkcji.
5. Za koszty kwalifikowalne uznaje się:
a)
w przypadku pomocy na produkcję: łączne koszty produkcji utworów audiowizualnych, w tym koszty poprawy dostępu dla osób niepełnosprawnych;
b)
w przypadku pomocy przedprodukcyjnej: koszty opracowania scenariusza i rozwoju utworów audiowizualnych;
c)
w przypadku pomocy na dystrybucję: koszty dystrybucji i promocji utworów audiowizualnych.
6. Intensywność pomocy na produkcję utworów audiowizualnych nie przekracza 50 % kosztów kwalifikowalnych.
7. Intensywność pomocy można zwiększyć następująco:
a)
do 60 % kosztów kwalifikowalnych w przypadku produkcji transgranicznych finansowanych przez więcej niż jedno państwo członkowskie oraz z udziałem producentów z więcej niż jednego państwa członkowskiego;
b)
do 100 % kosztów kwalifikowalnych w przypadku trudnych utworów audiowizualnych i koprodukcji z udziałem krajów z listy Komitetu Pomocy Rozwojowej (DAC) OECD.
8. Intensywność pomocy przedprodukcyjnej nie przekracza 100 % kosztów kwalifikowalnych. Jeżeli scenariusz lub projekt objęty pomocą przedprodukcyjną zostaje wykorzystany do produkcji utworu audiowizualnego, takiego jak film, to koszty przedprodukcyjne wlicza się do łącznego budżetu i uwzględnia podczas obliczania intensywności pomocy. Intensywność pomocy dystrybucyjnej jest taka sama jak intensywność pomocy produkcyjnej.
9. Pomoc nie ogranicza się do konkretnych dziedzin produkcji ani poszczególnych części łańcucha wartości produkcji. Pomoc na rzecz infrastruktury studiów filmowych nie kwalifikuje się do objęcia zakresem niniejszego artykułu.
10. Pomoc nie ogranicza się wyłącznie do obywateli, a od beneficjentów nie wymaga się posiadania statusu przedsiębiorstwa założonego zgodnie z krajowym prawem handlowym.
SEKCJA 12
Pomoc na infrastrukturę sportową i wielofunkcyjną infrastrukturę rekreacyjną
Artykuł 55
Pomoc na infrastrukturę sportową i wielofunkcyjną infrastrukturę rekreacyjną
1. Pomoc na infrastrukturę sportową i wielofunkcyjną infrastrukturę rekreacyjną jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Infrastruktura sportowa nie może być użytkowana wyłącznie przez jednego użytkownika uprawiającego sport zawodowo. Wykorzystanie infrastruktury sportowej przez innych użytkowników uprawiających sport zawodowo lub amatorsko stanowi co najmniej 20 % jej potencjału czasowego rocznie. Jeżeli z infrastruktury korzysta kilku użytkowników jednocześnie, oblicza się odpowiednie odsetki wykorzystania potencjału czasowego.
3. Na wielofunkcyjną infrastrukturę rekreacyjną składa się zaplecze rekreacyjne o wielofunkcyjnym charakterze oferujące w szczególności usługi kulturalne i rekreacyjne, z wyjątkiem parków rozrywki i obiektów hotelowych.
4. Infrastruktura sportowa i wielofunkcyjna infrastruktura rekreacyjna jest udostępniania szeregowi użytkowników na przejrzystych i niedyskryminacyjnych zasadach. Przedsiębiorstwom, które finansują co najmniej 30 % kosztów inwestycji w infrastrukturę, można przyznać preferencyjny dostęp na bardziej korzystnych warunkach, o ile wyżej wspomniane warunki są udostępniane publicznie.
5. Jeżeli z infrastruktury sportowej korzystają zawodowe kluby sportowe, państwa członkowskie zapewniają, aby warunki cenowe za korzystanie z infrastruktury były publicznie dostępne.
6. Wszelkie koncesje na budowę, modernizację lub prowadzenie infrastruktury sportowej i wielofunkcyjnej infrastruktury rekreacyjnej bądź inne formy powierzenia osobie trzeciej takich zadań udzielane są na otwartych, przejrzystych i niedyskryminacyjnych zasadach, z należytym poszanowaniem obowiązujących zasad udzielania zamówień.
7. Pomoc może przybrać formę:
a)
pomocy inwestycyjnej, w tym pomocy na budowę lub modernizację infrastruktury sportowej i wielofunkcyjnej infrastruktury rekreacyjnej;
b)
pomocy inwestycyjnej na infrastrukturę sportową.
8. W odniesieniu do pomocy inwestycyjnej na infrastrukturę sportową i wielofunkcyjną infrastrukturę rekreacyjną kosztami kwalifikowalnymi są koszty inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe oraz wartości niematerialne i prawne.
9. W przypadku pomocy operacyjnej na infrastrukturę sportową kosztami kwalifikowalnymi są koszty operacyjne świadczenia usług w ramach takiej infrastruktury. Takie koszty operacyjne obejmują koszty, takie jak koszty personelu, materiałów, zakontraktowanych usług, komunikacji, energii, konserwacji, czynszu, administracji itp., lecz nie uwzględniają kosztów amortyzacji i kosztów finansowania, jeśli zostały one objęte zakresem pomocy inwestycyjnej.
10. W przypadku pomocy inwestycyjnej na infrastrukturę sportową i wielofunkcyjną infrastrukturę rekreacyjną kwota pomocy nie przekracza różnicy między kosztami kwalifikowalnymi a zyskiem operacyjnym z inwestycji. Zysk operacyjny odlicza się od kosztów kwalifikowalnych ex ante, na podstawie rozsądnych prognoz, albo poprzez mechanizm wycofania.
11. W przypadku pomocy operacyjnej na infrastrukturę sportową kwota pomocy nie przekracza strat operacyjnych w odnośnym okresie. Powyższe należy zapewnić na zasadzie ex ante, na podstawie rozsądnych prognoz, lub przy zastosowaniu mechanizmu wycofania.
12. W przypadku pomocy nieprzekraczającej 1 mln EUR, maksymalną kwotę pomocy można ustalić, alternatywnie wobec metody, o której mowa w ust. 10 i 11, na poziomie 80 % kosztów kwalifikowalnych.
SEKCJA 13
Pomoc na infrastrukturę lokalną
Artykuł 56
Pomoc inwestycyjna na infrastrukturę lokalną
1. Finansowanie przeznaczone na zbudowanie lub modernizację lokalnej infrastruktury, które dotyczy infrastruktury przyczyniającej się na poziomie lokalnym do poprawy otoczenia biznesu i środowiska konsumenckiego oraz do modernizacji i rozwoju bazy przemysłowej, jest zgodne z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączone z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I.
2. Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do pomocy na infrastrukturę, która jest przedmiotem innych sekcji rozdziału III niniejszego rozporządzenia z wyjątkiem sekcji 1 - Pomoc regionalna. Artykuł ten nie ma również zastosowania do infrastruktury portów lotniczych i infrastruktury portowej.
3. Taka infrastruktura jest udostępniana zainteresowanym użytkowników w oparciu o otwarte, przejrzyste i niedyskryminujące zasady. Cena pobierana za użytkowanie lub sprzedaż infrastruktury odpowiada cenie rynkowej.
4. Wszelkie koncesje lub inne formy powierzenia osobie trzeciej eksploatacji infrastruktury udzielane są na otwartych, przejrzystych i niedyskryminacyjnych zasadach, z należytym poszanowaniem obowiązujących zasad udzielania zamówień.
5. Za koszty kwalifikowalne uznaje się koszty inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe oraz wartości niematerialne i prawne.
6. Kwota pomocy nie przekracza różnicy między kosztami kwalifikowalnymi a zyskiem operacyjnym z inwestycji. Zysk operacyjny odlicza się od kosztów kwalifikowalnych ex ante, na podstawie rozsądnych prognoz, albo przy użyciu mechanizmu wycofania.
7. Specjalna infrastruktura nie podlega wyłączeniu na mocy niniejszego artykułu.
ROZDZIAŁ IV
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 57
Uchylenie
Uchyla się rozporządzenie (WE) nr 800/2008.
Artykuł 58
Przepisy przejściowe
1. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do pomocy indywidualnej przyznanej przed jego wejściem w życie, jeżeli spełnia ona wszystkie warunki określone w niniejszym rozporządzeniu z wyjątkiem art. 9.
2. Każda pomoc niewyłączona z wymogu zgłoszenia, określonego w art. 108 ust. 3 Traktatu, na podstawie niniejszego rozporządzenia lub innych obowiązujących uprzednio rozporządzeń przyjętych na mocy art. 1 rozporządzenia (WE) nr 994/98 jest oceniana przez Komisję zgodnie z właściwymi ramami prawnymi, wytycznymi, komunikatami i zawiadomieniami.
3. Każda pomoc indywidualna przyznana przed dniem 1 stycznia 2015 r. na mocy dowolnego rozporządzenia przyjętego na podstawie art. 1 rozporządzenia (WE) nr 994/98 obowiązującego w momencie przyznawania pomocy jest zgodna z rynkiem wewnętrznym i wyłączona z obowiązku zgłoszenia ustanowionego w art. 108 ust. 3 Traktatu, z wyłączeniem pomocy regionalnej. Programy pomocy w formie kapitału podwyższonego ryzyka na rzecz MŚP utworzone przed dniem 1 lipca 2014 r. i wyłączone z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu na mocy rozporządzenia (WE) nr 800/2008, pozostają wyłączone i zgodne z rynkiem wewnętrznym do czasu zakończenia obowiązywania umowy o finansowaniu, pod warunkiem że fundusze publiczne przeznaczono do udziału w objętym pomocą funduszu inwestycyjnym private equity na podstawie takiej umowy przed dniem 1 stycznia 2015 r. oraz że spełnione zostały pozostałe warunki wyłączenia.
4. Wraz z końcem okresu obowiązywania niniejszego rozporządzenia wszystkie programy pomocy wyłączone na mocy niniejszego rozporządzenia pozostają wyłączone przez sześciomiesięczny okres dostosowawczy, z wyjątkiem programów pomocy regionalnej. Wyłączenie programów pomocy regionalnej wygasa z dniem wygaśnięcia zatwierdzonych map pomocy regionalnej. Wyłączenie pomocy na finansowanie ryzyka wyłączonej zgodnie z art. 21 ust. 2 lit. a) wygasa z końcem okresu przewidzianego w umowie o finansowaniu, pod warunkiem że fundusze publiczne przeznaczono do udziału w objętym pomocą funduszu inwestycyjnym private equity na podstawie takiej umowy w terminie sześciu miesięcy od końca okresu obowiązywania niniejszego rozporządzenia oraz że spełnione zostały wszystkie pozostałe warunki wyłączenia.
Artykuł 59
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2014 r.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do dnia 31 grudnia 2020 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 17 czerwca 2014 r.