ROZHODNUTÍ RADY 2014/129/SZBP
ze dne 10. března 2014
o podpoře evropské sítě nezávislých analytických středisek pro nešíření na podporu provádění strategie EU proti šíření zbraní hromadného ničení
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o Evropské unii, a zejména na čl. 26 odst. 2 a čl. 31 odst. 1 této smlouvy,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Evropská rada přijala dne 12. prosince 2003 strategii EU proti šíření zbraní hromadného ničení (dále jen „strategie EU proti šíření“), jejíž kapitola III obsahuje výčet opatření k boji proti tomuto šíření, jež je třeba přijmout v Unii i ve třetích zemích.
(2)
Unie strategii EU proti šíření aktivně provádí a uplatňuje opatření uvedená v kapitole III této strategie, jako je vytváření nezbytných struktur v rámci Unie.
(3)
Rada přijala dne 8. prosince 2008 závěry a dokument nazvaný „Nové pokyny pro činnost Evropské unie v oblasti boje proti šíření zbraní hromadného ničení a jejich nosičů“ (dále jen „nové pokyny pro činnost“), kde se uvádí, že šíření zbraní hromadného ničení i nadále představuje jedno z největších ohrožení bezpečnosti a že politika nešíření je zásadní součástí společné zahraniční a bezpečnostní politiky (SZBP).
(4)
Rada v nových pokynech pro činnost vyzývá svá příslušná složení a orgány, Komisi, další orgány a členské státy, aby v návaznosti na tento dokument přijaly konkrétní opatření.
(5)
V nových pokynech pro činnost Rada zdůrazňuje, že činnost Unie zaměřená na předcházení šíření by mohla využívat podpory sítě nevládních subjektů pro nešíření, ve které by byly sdruženy instituce zabývající se zahraniční politikou a výzkumná střediska specializovaná na strategické oblasti politik Unie a která by současně vycházela z již existujících užitečných sítí. Tato síť by se mohla rozšířit o instituce ve třetích zemích, se kterými Unie vede konkrétní jednání v souvislosti s nešířením.
(6)
Evropská rada přijala ve dnech 15. a 16. prosince 2005 strategii EU pro boj proti nedovolenému hromadění ručních palných a lehkých zbraní a střeliva do nich a proti nedovolenému obchodování s nimi (dále jen „strategie EU SALW“), která stanoví pokyny pro činnost Unie v oblasti ručních palných a lehkých zbraní. Podle strategie EU SALW představují nedovolené obchodování s ručními palnými a lehkými zbraněmi a střelivem pro ně a jejich nadměrné hromadění vážné ohrožení mezinárodního míru a bezpečnosti.
(7)
Mezi cíle stanovené ve strategii EU SALW patří potřeba podporovat účinný multilateralismus za účelem vytvoření mezinárodních a regionálních mechanismů a mechanismů uvnitř EU a jejích členských států, jež budou zaměřeny proti dodávání a destabilizujícímu šíření ručních palných a lehkých zbraní a střeliva pro ně.
(8)
Dne 26. července 2010 přijala Rada rozhodnutí 2010/430/SZBP (1), kterým zřídila evropskou síť nezávislých analytických středisek pro nešíření na podporu provádění strategie EU proti šíření zbraní hromadného ničení a stanovila, že technické provádění rozhodnutí bude provádět konsorcium Evropské unie pro nešíření (dále jen „konsorcium“).
(9)
Výběr konsorcia jakožto jediného příjemce grantu je v tomto případě oprávněné, neboť Unie bude za podpory svých členských států pokračovat v přínosné spolupráci se sítí evropských analytických středisek, která přispívá ke zřízení společné evropské kultury nešíření a odzbrojení, a zároveň napomáhá Unii při formulování politiky v této oblasti a zvyšuje viditelnost Unie. Vzhledem k samotné povaze konsorcia, které vzniklo z podnětu Unie a je zcela závislé na její podpoře, je třeba v tomto případě poskytnout 100 % financování. Konsorcium nemá žádné nezávislé finanční zdroje nebo oprávnění získávat jiné finanční prostředky. Vedle čtyř řídících analytických středisek vytvořilo konsorcium rovněž síť zahrnující více než 60 analytických a výzkumných středisek, a kombinuje tak téměř veškeré odborné znalosti z nevládních kruhů v Unii.
(10)
Konsorcium dosud uspořádalo dva odborné semináře Unie v Bruselu v květnu 2011 a v červnu 2013 a dvě významné mezinárodní konference o nešíření v Bruselu v únoru 2012 a na přelomu září a října 2013; na internetových stránkách konsorcia bylo dále zveřejněno celkem 31 politických dokumentů věnovaných dané problematice. Provoz těchto stránek byl zahájen na jaře roku 2011 a od té doby jsou pravidelně aktualizovány, kromě jiného zveřejňováním dvouměsíčního elektronického věstníku: nonproliferation.eu. Do konsorcia vstoupilo od jeho vzniku více než 60 evropských nezávislých analytických středisek.
(11)
Rozhodnutími 2010/799/SZBP (2) a 2012/422/SZBP (3) bylo konsorcium pověřeno uspořádáním dvou seminářů o přispění k procesu budování důvěry a na podporu procesu vedoucího k vytvoření zóny bez jaderných zbraní a všech dalších zbraní hromadného ničení na Blízkém východě, které se konaly v Bruselu v červenci 2011 a v listopadu 2012. ( Dále bylo konsorcium rozhodnutím 2013/43/SZBP (4) pověřeno organizací dvou uzavřených seminářů na podporu úspěšného dokončení jednání o smlouvě o obchodu se zbraněmi na konferenci OSN v březnu 2013.
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
1. Za účelem přispění k lepšímu provádění strategie EU proti šíření zbraní hromadného ničení, která je založena na zásadách účinného multilateralismu, prevence a spolupráce se třetími zeměmi, se propagace a podpora činností evropské sítě nezávislých analytických středisek („think tanks“) v oblasti nešíření prodlužuje o tři roky s těmito cíli:
a)
podpořit politický dialog týkající se bezpečnosti a dlouhodobé diskuse ohledně opatření zaměřených na boj proti šíření zbraní hromadného ničení a jejich nosičů, přičemž tyto diskuse by byly vedeny v rámci občanské společnosti, a zejména mezi odborníky a výzkumnými a akademickými pracovníky;
b)
poskytnout příslušným pracovním skupinám Rady příležitost konzultovat uvedenou síť v otázkách týkajících se nešíření a poskytnout zástupcům členských států příležitost zúčastnit se zasedání subjektů tvořících tuto síť;
c)
fungovat jako užitečný mezistupeň pro činnost Unie a mezinárodního společenství v oblasti nešíření, zejména poskytováním zpráv nebo doporučení zástupcům vysokého představitele Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku (dále jen „vysoký představitel“);
d)
přispívat ke zvyšování povědomí třetích zemí o výzvách týkajících se šíření a o potřebě spolupracovat s Unií i v rámci s mnohostranných fór, zejména Organizace spojených národů, za účelem předcházení programům šíření, které jsou zdrojem celosvětového znepokojení, odrazování od nich, jejich zastavení a pokud možno odstranění;
e)
přispívat k rozvoji odborných znalostí a institucionální kapacity, pokud jde o otázky nešíření a odzbrojení, v analytických centrech a vládních orgánech v Unii a třetích zemí.
2. Vzhledem ke strategii EU SALW není rozsah činností evropské sítě nezávislých analytických středisek v oblasti nešíření omezen na otázky související s hrozbami, které představují šíření zbraní hromadného ničení a jejich nosiče, ale týká se rovněž otázek souvisejících s konvenčními zbraněmi včetně ručních palných a lehkých zbraní. V důsledku zahrnutí otázek týkajících se konvenčních zbraní do oblasti činnosti sítě vznikne výtečný nástroj pro dialog a doporučení ohledně činnosti Unie v této oblasti, v rámci provádění strategie EU SALW a politiky Unie pro konvenční zbraně.
3. V této souvislosti se projekty podporované Unií budou vztahovat na tyto konkrétní činnosti:
a)
poskytování prostředků pro uspořádání tří výročních poradních zasedání a až sedmi ad hoc seminářů pro odborníky a provozovatele věnované plnému rozsahu otázek nešíření a odzbrojení, zahrnující jak nekonvenční tak i konvenční zbraně, s cílem předkládat zprávy nebo doporučení zástupcům vysokého představitele;
b)
zřízení asistenční služby v rámci konsorcia za účelem poskytování ad hoc odborného poradenství ohledně otázek týkajících se plného rozsahu problematiky nešíření a odzbrojení, zahrnujícího jak konvenční tak i nekonvenční zbraně tak, aby odpovědi byly poskytovány do dvou týdnů;
c)
poskytování prostředků pro uspořádání tří významných výročních konferencí se třetími zeměmi a s občanskou společností o nešíření a odzbrojení, s cílem mezinárodně propagovat strategii EU pro nešíření a strategii EU SALW, jakož i úlohy orgánů Unie a analytických středisek v Unii v této oblasti, s cílem zvýšit viditelnost politik Unie v této oblasti a předkládat zprávy nebo doporučení zástupcům vysokého představitele;
d)
poskytování prostředků pro správu a rozvoj internetové platformy zaměřené na zprostředkovávání kontaktů a podporování dialogu v oblasti výzkumu v rámci sítě analytických středisek analyzujících otázky týkající se zamezení šíření zbraní hromadného šíření a konvenčních zbraní, včetně ručních palných a lehkých zbraní, jakož i vzdělávání nové generace odborníků na otázky nešíření a odzbrojení;
e)
poskytování prostředků na zvyšování povědomí a vyvinutí odbornosti a institucionální kapacity v rámci analytických středisek a vládních orgánů v Unii a ve třetích zemích;
f)
řešení témat navržených třetími zeměmi a Evropskou službou pro vnější činnost (ESVČ) v rámci celkových výzkumných činností konsorcia.
Podrobný popis těchto projektů je uveden v příloze.
Článek 2
1. Za provádění tohoto rozhodnutí odpovídá vysoký představitel.
2. Technickým prováděním projektů týkajících se činností uvedených v čl. 1 odst. 3 se pověřuje konsorcium EU pro nešíření tvořené La Fondation pour la Recherche Stratégique (FRS), The Peace Research Institute Frankfurt (HSFK/PRIF), The International Institute for Strategic Studies (IISS) a The Stockholm International Peace Research Institute (SIPRI). Konsorcium plní tento úkol na odpovědnost vysokého představitele. Za tímto účelem uzavře vysoký představitel s konsorciem nezbytná ujednání.
3. Členské státy a ESVČ navrhnou priority a témata zvláštního zájmu pro posouzení v rámci výzkumných programů konsorcia, jež budou v souladu s politikami Unie předmětem pracovních dokumentů a seminářů.
Článek 3
1. Finanční referenční částka pro provádění projektů týkajících se činností uvedených v čl. 1 odst. 3 činí 3 600 000 EUR.
2. Výdaje financované částkou stanovenou v odstavci 1 jsou spravovány v souladu s postupy a pravidly, kterými se řídí souhrnný rozpočet Unie.
3. Komise dohlíží na řádnou správu výdajů uvedených v odstavci 1. Za tímto účelem uzavře finanční dohodu s konsorciem. Tato dohoda musí obsahovat ustanovení, že konsorcium zajistí viditelnost příspěvku Unie úměrnou jeho výši.
4. Komise usiluje o uzavření finanční dohody uvedené v odstavci 3 co nejdříve po vstupu tohoto rozhodnutí v platnost. Informuje Radu o veškerých obtížích v tomto procesu a o dni uzavření uvedené dohody.
Článek 4
1. Vysoký představitel podává Radě zprávy o provádění tohoto rozhodnutí na základě pravidelných zpráv vypracovaných konsorciem. Rada na základě těchto zpráv provádí hodnocení.
2. Komise podává zprávy o finančních aspektech projektů uvedených v čl. 1 odst. 3.
Článek 5
1. Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem přijetí.
2. Pozbývá platnosti 36 měsíců ode dne uzavření finanční dohody uvedené v čl. 3 odst. 3.
Pozbývá však platnosti šest měsíců od svého vstupu v platnost, nebude-li této lhůtě uzavřena uvedená finanční dohoda.
V Bruselu dne 10. března 2014.
DECYZJA RADY 2014/129/WPZiB
z dnia 10 marca 2014 r.
dotycząca propagowania europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją, wspierających realizację strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 26 ust. 2 i art. 31 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (zwaną dalej „strategią UE dotyczącą nierozprzestrzeniania BMR”); rozdział III tej strategii zawiera wykaz środków, które należy podjąć zarówno w Unii, jak i w państwach trzecich, aby zwalczać rozprzestrzenianie tego rodzaju broni.
(2)
Unia aktywnie realizuje strategię UE dotyczącą nierozsprzestrzeniania BMR i wprowadza w życie środki wymienione w jej rozdziale III, takie jak rozwój koniecznych struktur wewnątrz Unii.
(3)
W dniu 8 grudnia 2008 r. Rada przyjęła konkluzje oraz dokument zatytułowany „Nowe kierunki działań Unii Europejskiej na rzecz zwalczania rozprzestrzeniania broni masowego rażenia i systemów jej przenoszenia” (zwany dalej „nowymi kierunkami działań”), w którym stwierdzono, że rozprzestrzenianie BMR nadal stanowi jedno z największych wyzwań w dziedzinie bezpieczeństwa oraz że polityka nieproliferacji jest podstawowym elementem wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB).
(4)
W nowych kierunkach działań Rada wzywa właściwe składy i organy Rady, Komisję, inne instytucje i państwa członkowskie do podjęcia konkretnych działań w następstwie tego dokumentu.
(5)
W nowych kierunkach działań Rada podkreśla, że działania Unii na rzecz zapobiegania proliferacji mogą zyskać na wsparciu oferowanym przez pozarządową sieć na rzecz nieproliferacji, skupiającą instytucje zajmujące się polityką zagraniczną i ośrodki badawcze specjalizujące się w dziedzinach strategicznych dla Unii, jednocześnie korzystając z przydatnych, już istniejących sieci. Siecią taką można objąć instytucje w państwach trzecich, z którymi Unia prowadzi szczegółowe rozmowy w związku z nieproliferacją.
(6)
W dniach 15 i 16 grudnia 2005 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia broni strzeleckiej i lekkiej (BSiL) i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi (zwaną dalej „strategią UE dotyczącą BSiL”); strategia ta zawiera wytyczne działań Unii w dziedzinie BSiL. Stwierdza się w niej, że nielegalne gromadzenie BSiL i amunicji do tych rodzajów broni oraz nielegalny handel nimi poważnie zagrażają międzynarodowemu pokojowi i bezpieczeństwu.
(7)
Wśród celów strategii UE dotyczącej BSiL znajduje się potrzeba promowania skutecznego multilateralizmu, który przyczyni się do wypracowania mechanizmów - międzynarodowych, regionalnych lub w ramach Unii i jej państw członkowskich - służących zwalczaniu dostarczania i destabilizującego rozprzestrzeniania BSiL oraz amunicji do tych rodzajów broni.
(8)
W dniu 26 lipca 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/430/WPZiB (1), na mocy której ustanowiono europejską sieć niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją i przewidziano, że realizację techniczną tej decyzji przeprowadzi Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji (zwane dalej „konsorcjum”).
(9)
Wybór konsorcjum jako jedynego beneficjenta dotacji jest w tym przypadku uzasadniony ze względu na wolę Unii - przy wsparciu państw członkowskich - dalszego prowadzenia owocnej współpracy z siecią europejskich ośrodków analitycznych, która to współpraca przyczynia się do kształtowania w Europie wspólnego sposobu postępowania w zakresie nieproliferacji i rozbrojenia, jak również pomaga Unii przy opracowywaniu i kształtowaniu unijnych polityk w tych obszarach i zwiększaniu widoczności działań Unii. W tym przypadku finansowanie w 100 % jest konieczne ze względu na sam charakter konsorcjum, które zawdzięcza swoje istnienie Unii i jest w pełni zależne od unijnego wsparcia. Konsorcjum nie ma żadnych niezależnych źródeł finansowania ani uprawnień do zbierania innych funduszy. Ponadto konsorcjum utworzyło sieć, w skład której wchodzi - obok czterech ośrodków analitycznych stanowiących jego podstawę - ponad 60 ośrodków analitycznych i ośrodków badawczych reprezentujących prawie cały przekrój wiedzy fachowej w Unii spoza sektora rządowego.
(10)
Do chwili obecnej konsorcjum zorganizowało dwa seminaria z udziałem ekspertów z Unii, w Brukseli w maju 2011 roku i w czerwcu 2013 roku, oraz dwie główne konferencje międzynarodowe poświęcone nieproliferacji, w Brukseli w lutym 2012 roku i na przełomie września i października 2013 roku; ponadto na stronie internetowej konsorcjum opublikowano 31 dokumentów strategicznych dotyczących przedmiotowego zagadnienia. Wiosną 2011 roku uruchomiono stronę internetową nonproliferation.eu; od tej pory jest ona regularnie aktualizowana, w tym co dwa miesiące publikowany jest biuletyn w formie elektronicznej. Od kiedy sieć konsorcjum rozpoczęła działalność, przyłączyło się do niej ponad 60 europejskich niezależnych ośrodków analitycznych.
(11)
Decyzjami Rady 2010/799/WPZiB (2) i 2012/422/WPZiB (3) konsorcjum powierzono zadanie zorganizowania dwóch seminariów, które miały propagować budowę zaufania oraz wspierać proces prowadzący do ustanowienia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od BMR i środków jej przenoszenia - seminaria te odbyły się w Brukseli w lipcu 2011 roku i listopadzie 2012 roku. Ponadto decyzją Rady 2013/43/WPZiB (4) konsorcjum powierzono zorganizowanie dwóch seminariów o charakterze zamkniętym, które miały pomóc w pomyślnym zakończeniu negocjacji w sprawie traktatu o handlu bronią prowadzonych podczas konferencji ONZ zorganizowanej w marcu 2013 roku,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Aby przyczynić się do efektywniejszej realizacji strategii UE dotyczącej nierozprzestrzeniania BMR, która opiera się na zasadach skutecznego multilateralizmu, zapobiegania i współpracy z państwami trzecimi, przedłuża się o trzy lata stałe propagowanie i wspieranie działań prowadzonych przez europejską sieć niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją, z myślą o osiągnięciu następujących celów:
a)
wspieranie - w ramach społeczeństw obywatelskich, a w szczególności wśród ekspertów, badaczy i pracowników naukowych - dialogu politycznego związanego z bezpieczeństwem oraz długoterminowych dyskusji na temat środków, które mają służyć zwalczaniu rozprzestrzeniania BMR i systemów jej przenoszenia;
b)
zapewnienie osobom uczestniczącym w pracach odpowiednich organów przygotowawczych Rady możliwości konsultacji z siecią w kwestiach związanych z nieproliferacją oraz umożliwienie przedstawicielom państw członkowskich uczestnictwa w posiedzeniach organizowanych w ramach sieci;
c)
ustanowienie przydatnego etapu pośredniego w działaniach na rzecz nieproliferacji prowadzonych przez Unię i społeczność międzynarodową, w szczególności przez przygotowywanie dla przedstawicieli Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa („wysokiego przedstawiciela”) sprawozdań lub zaleceń;
d)
przyczynienie się do poszerzania w państwach trzecich wiedzy o wyzwaniach związanych z proliferacją oraz o potrzebie współpracy z Unią i współpracy na forach wielostronnych, w szczególności na forum Organizacji Narodów Zjednoczonych, z myślą o tym, by zapobiegać programom proliferacyjnym budzącym niepokój na całym świecie, jak również powstrzymywać, blokować oraz, tam gdzie jest to możliwe, eliminować takie programy;
e)
przyczynienie się do rozwoju wiedzy fachowej i zdolności instytucjonalnych w kwestiach dotyczących nieproliferacji i rozbrojenia - wśród ośrodków analitycznych oraz na szczeblu rządowym w Unii i państwach trzecich.
2. W świetle strategii UE dotyczącej BSiL, zakresu działalności europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją nie można ograniczać do zagadnień związanych z zagrożeniami, które wynikają z rozprzestrzeniania BMR i systemów jej przenoszenia - działalność ta musi również obejmować kwestie związane z bronią konwencjonalną, w tym z BSiL. Włączenie kwestii związanych z bronią konwencjonalną do obszaru działalności tej sieci stworzy doskonałe narzędzie prowadzenia dialogu i przedstawiania zaleceń dotyczących działań Unii w tej dziedzinie w ramach realizacji strategii UE dotyczącej BSiL oraz polityki Unii w zakresie broni konwencjonalnej.
3. W tym kontekście projekty, które mają być wspierane przez Unię, obejmują następujące konkretne działania:
a)
zapewnienie środków umożliwiających zorganizowanie trzech dorocznych posiedzeń konsultacyjnych oraz maksymalnie siedmiu seminariów ad hoc skierowanych do ekspertów i praktyków; spotkania te mają dotyczyć wszelkich kwestii związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem, zarówno w odniesieniu do broni konwencjonalnej, jak i niekonwnencjonalnej, i powinny pomóc w przygotowywaniu sprawozdań lub zaleceń dla przedstawicieli wysokiego przedstawiciela;
b)
utworzenie w ramach konsorcjum punktu informacyjnego, w którym można będzie uzyskać ad hoc, w terminie dwóch tygodni, popartą fachową wiedzą odpowiedź na pytania dotyczące wszelkich kwestii związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem, zarówno w odniesieniu do broni konwencjonalnej, jak i niekonwencjonalnej;
c)
zapewnienie środków umożliwiających zorganizowanie trzech dorocznych głównych konferencji z udziałem państw trzecich i przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego; konferencje te poświęcone będą nieproliferacji i rozbrojeniu, a ich celem będzie propagowanie na forum międzynarodowym strategii UE dotyczącej nierozprzestrzeniania BMR i strategii UE dotyczącej BSiL, jak również roli, jaką w tym zakresie mają do odegrania instytucje Unii i ośrodki analityczne w Unii - co powinno przyczynić do zwiększenia widoczności polityk Unii w przedmiotowej dziedzinie oraz powinno pomóc w przygotowywaniu sprawozdań lub zaleceń dla przedstawicieli wysokiego przedstawiciela;
d)
zapewnienie środków służących zarządzaniu platformą internetową i rozbudowie tej platformy - z myślą o ułatwianiu kontaktów i pogłębianiu dialogu na temat badań w ramach sieci ośrodków analitycznych zajmujących się kwestiami związanymi z zapobieganiem rozprzestrzenianiu BMR i broni konwencjonalnej, w tym BSiL, a także z myślą o kształceniu nowego pokolenia ekspertów, którzy będą zajmować się nieproliferacją i rozbrojeniem;
e)
zapewnienie środków służących upowszechnianiu informacji oraz rozwojowi wiedzy fachowej i zdolności instytucjonalnej w dziedzinie nieproliferacji - wśród ośrodków analitycznych i na szczeblu rządowym w Unii i w państwach trzecich;
f)
poruszanie tematów zaproponowanych przez państwa członkowskie i Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ) w ramach ogólnych działań badawczych prowadzonych przez konsorcjum.
Szczegółowy opis wspomnianych projektów przedstawiony jest w załączniku.
Artykuł 2
1. Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada wysoki przedstawiciel.
2. Realizację techniczną projektów obejmujących działania, o których mowa w art. 1 ust. 3, przeprowadza Konsorcjum UE ds. Nieproliferacji, którego podstawą są: Fundacja na rzecz Badań Strategicznych (Fondation pour la Recherche Stratégique (FRS)), Frankfurcki Instytut Badań nad Pokojem (Peace Research Institute Frankfurt (HSFK/PRIF)), Międzynarodowy Instytut Badań Strategicznych (International Institute for Strategic Studies (IISS)) i Sztokholmski Międzynarodowy Instytut Badań nad Pokojem (Stockholm International Peace Research Institute (SIPRI)). Konsorcjum wykonuje to zadanie pod kierownictwem wysokiego przedstawiciela. W tym celu wysoki przedstawiciel zawiera z konsorcjum niezbędne porozumienia.
3. Państwa członkowskie i ESDZ proponują priorytety i tematy, które mogą wymagać szczegółowej analizy w programach badawczych prowadzonych przez konsorcjum; takie priorytety i tematy powinny być uwzględniane w dokumentach roboczych i podczas seminariów zgodnie z politykami Unii.
Artykuł 3
1. Finansowa kwota odniesienia na realizację projektów obejmujących działania, o których mowa w art. 1 ust. 3, wynosi 3 600 000 EUR.
2. Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
3. Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 1. W tym celu zawiera z konsorcjum umowę o finansowaniu. Umowa ta zobowiązuje konsorcjum do zapewnienia, aby wkład Unii był wyeksponowany stosownie do jego wielkości.
4. Komisja dokłada starań, aby umowę o finansowaniu, o której mowa w ust. 3, zawarzeć możliwie szybko po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje ona Radę o wszelkich trudnościach pojawiających się przy zawieraniu tej umowy oraz o dacie jej zawarcia.
Artykuł 4
1. Wysoki przedstawiciel składa Radzie sprawozdania z wykonania niniejszej decyzji na podstawie sprawozdań regularnie przygotowywanych przez konsorcjum. Na podstawie tych sprawozdań Rada dokonuje oceny.
2. Komisja składa sprawozdania dotyczące aspektów finansowych projektów, o których mowa w art. 1 ust. 3.
Artykuł 5
1. Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
2. Niniejsza decyzja traci moc 36 miesięcy od dnia zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w art. 3 ust. 3.
Traci ona jednak moc 6 miesięcy po jej wejściu w życie, jeżeli umowa o finansowaniu nie zostanie do tego czasu zawarta.
Sporządzono w Brukseli dnia 10 marca 2014 r.