NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 692/2014
ze dne 23. června 2014
o omezeních dovozu zboží pocházejího z Krymu nebo ze Sevastopolu do Unie v reakci na jejich protiprávní anexi
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 215 této smlouvy,
s ohledem na rozhodnutí Rady 2014/386/SZBP (1) o omezeních týkajících se zboží pocházejícího z Krymu nebo ze Sevastopolu v reakci na jejich protiprávní anexi,
s ohledem na společný návrh vysoké představitelky Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku a Evropské komise,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Evropská rada na svém zasedání ve dnech 20.-21. března 2014 důrazně odsoudila anexi Autonomní republiky Krym (dále jen „Krym“) a města Sevastopol dále jen „Sevastopol“) k Ruské federaci a zdůraznila, že tuto anexi neuzná. Evropská rada vyzvala Komisi, aby posoudila právní dopady uvedené anexea navrhla k rychlému provedení hospodářská, obchodní a finanční omezující opatření související s Krymem.
(2)
Valné shromáždění OSN ve své rezoluci ze dne 27. března 2014 potvrdilo svůj závazek týkající se svrchovanosti Ukrajiny, politické nezávislosti, jednoty a územní celistvost Ukrajiny v rámci jejích mezinárodně uznaných hranic, čímž poukázalo na neplatnost referenda konaného dne 16. března na Krymu, a vyzvalo státy, aby změny ve statusu Krymu a Sevastopolu neuznaly.
(3)
Rada dne 23. června 2014 přijala rozhodnutí 2014/386/SZBP o omezeních týkajících se zboží pocházejícího z Krymu nebo ze Sevastopolu a o přímém či nepřímém financování nebo poskytování finanční pomoci, jakož i pojištění a zajištění souvisejících s dovozem tohoto zboží v reakci na protiprávní anexi Krymu a Sevastopolu. Aby se minimalizoval účinek těchto omezujících opatření na hospodářské subjekty, je třeba stanovit výjimky a přechodná období, pokud jde o obchod se zbožím a související služby, v jejichž případě jsou operace vyžadovány obchodními nebo doplňkovými smlouvami, a to za podmínky oznámení předem.
(4)
Tato opatření spadají do oblasti působnosti Smlouvy o fungování Evropské unie, a proto je, zejména z důvodu zajištění jejich jednotného uplatňování ve všech členských státech, k jejich provádění nezbytné regulační opatření na úrovni Unie.
(5)
Aby se zajistilo, že opatření stanovená v tomto nařízení jsou účinná, mělo by toto nařízení vstoupit v platnost prvním dnem po jeho vyhlášení,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Pro účely tohoto nařízení se se rozumí:
a)
„nárokem“ jakýkoli nárok, uplatňovaný právní cestou či nikoli, jenž vznikl před 25. červnem 2014 nebo po tomto dni, na základě smlouvy nebo operace nebo v souvislosti s nimi, a zejména:
i)
nárok na plnění závazku vyplývajícího ze smlouvy nebo operace nebo s nimi spojeného,
ii)
nárok na prodloužení doby platnosti nebo na vyplacení dluhopisů, finančních záruk nebo příslibu odškodnění v jakékoli formě,
iii)
nárok na náhradu škody související se smlouvou nebo operací,
iv)
protinárok,
v)
nárok na uznání nebo vykonání rozsudku či rozhodčího nálezu nebo jiného rovnocenného rozhodnutí bez ohledu na místo jeho vydání či vynesení, včetně využití doložky vykonatelnosti;
b)
„smlouvou nebo operací“ jakákoli operace bez ohledu na její formu, rozhodné právo a bez ohledu na to, zda zahrnuje jednu nebo více smluv nebo podobných závazků uzavřených mezi týmiž nebo různými stranami; v tomto smyslu se „smlouvou“ rozumějí zejména finanční záruky a protizáruky nebo úvěry, ať už jsou právně nezávislé či nikoli, a jakékoli související ujednání vyplývající z dané obchodní operace nebo s ní související;
c)
„zbožím pocházejícím z Krymu nebo Sevastopolu“ zboží, které je zcela získáno na Krymu nebo v Sevastopolu nebo které zde podstoupilo poslední významné úpravy ve smyslu článků 23 a 24 nařízení (EHS) č. 2913/92 ze dne 12. října 1992, kterým se vydává celní kodex Společenství (2);
d)
„územím Unie“ území členských států, na něž se vztahuje Smlouva za podmínek v ní stanovených, včetně jejich vzdušného prostoru;
e)
„příslušnými orgány“ příslušné orgány členských států uvedené na internetových stránkách, jejichž seznam je v příloze.
Článek 2
Zakazuje se:
a)
dovážet do Evropské unie zboží pocházející z Krymu nebo Sevastopolu;
b)
přímo či nepřímo poskytovat financování nebo finanční pomoc, jakož i pojištění a zajištění v souvislosti s dovozem zboží uvedeného v písmenu a).
Článek 3
Zákazy v článku 2 se nepoužijí:
a)
do 26. září 2014 na plnění obchodních smluv uzavřených před 25. červnem 2014 nebo doplňkových smluv nezbytných pro plnění těchto smluv, za předpokladu, že fyzické či právnické osoby, subjekt či orgán, které hodlají plnit příslušnou smlouvu, oznámily danou činnost nebo operaci příslušnému orgánu členského státu usazení alespoň 10 pracovních dnů předem;
b)
na zboží pocházející z Krymu nebo Sevastopolu, které bylo dáno k dispozici ukrajinským orgánům ke zkoumání, u něhož bylo ověřeno splnění podmínek nároku na preferenční původ v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 978/2012 a nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 374/2014 (3) nebo v souladu s dohodou o přidružení EU-Ukrajina.
Článek 4
Zakazuje se vědomě a úmyslně se účastnit činností, jejichž cílem nebo následkem je obcházení zákazů stanovených v článku 2.
Článek 5
Jednání fyzických nebo právnických osob, subjektů či orgánů pro ně nezakládá žádnou odpovědnost, pokud nevěděly a neměly žádný důvod se domnívat, že svým jednáním porušují opatření stanovená v tomto nařízení.
Článek 6
1. Nebude uspokojen žádný nárok vyplývající ze smlouvy nebo operace, jejichž plnění nebo uskutečnění bylo přímo nebo nepřímo, zcela nebo částečně dotčeno opatřeními uloženými tímto nařízením, a to včetně náhrady škody nebo jiných nároků tohoto druhu, jako je nárok na náhradu nebo nárok vyplývající ze záruky, zejména nárok na prodloužení doby platnosti nebo vyplacení dluhopisů, záruk nebo příslibu odškodnění v jakékoli formě, zejména finančních záruk nebo příslibů finančního odškodnění, je-li vznesen:
a)
určenými fyzickými nebo právnickými osobami, subjekty či orgány uvedenými v příloze I nařízení Rady (EU) č. 269/2014;
b)
jakýmikoli fyzickými nebo právnickými osobami, subjekty či orgány jednajícími prostřednictvím nebo jménem osob, subjektů či orgánů uvedených v písmenu a);
c)
jakýmikoli fyzickými nebo právnickými osobami, subjekty či orgány, bylo-li arbitrážním, soudním nebo správním rozhodnutí shledáno, že porušují zákazy stanovené v tomto rozhodnutí;
d)
jakýmikoli fyzickými nebo právnickými osobami, subjekty či orgány, pokud se nárok vztahuje na zboží, jehož dovoz je zakázán podle článku 2.
2. Ve všech řízeních k uspokojení nároku nese důkazní břemeno ohledně toho, že uspokojení nároku není zakázáno odstavcem 1, fyzická nebo právnická osoba, subjekt či orgán usilující o uspokojení tohoto nároku.
3. Tímto článkem není dotčeno právo fyzických nebo právnických osob, subjektů či orgánů uvedených v odstavci 1 na soudní přezkoumání legálnosti neplnění smluvních závazků s ohledem na toto nařízení.
Článek 7
1. Komise a členské státy se navzájem informují o opatřeních přijatých podle tohoto nařízení a sdílejí všechny další důležité informace, které mají k dispozici v souvislosti s tímto nařízením, zejména informace o jeho porušování, o problémech s jeho vymáháním a o rozhodnutích vydaných vnitrostátními soudy.
2. Členské státy neprodleně předají ostatním členským státům a Komisi veškeré další důležité informace, které mají k dispozici a které by mohly ovlivnit účinné provádění tohoto nařízení.
Článek 8
1. Členské státy stanoví pravidla pro sankce za porušení ustanovení tohoto nařízení a přijmou veškerá nezbytná opatření k zajištění jejich uplatňování. Stanovené sankce musí být účinné, přiměřené a odrazující.
2. Členské státy oznámí Komisi pravidla uvedená v odstavci 1 neprodleně po vstupu tohoto nařízení v platnost a oznámí jí rovněž jakékoli pozdější změny.
Článek 9
1. Členské státy určí příslušné orgány pro účely tohoto nařízení a údaje o nich zveřejní na internetových stránkách, jejichž seznam je v příloze. Členské státy oznámí Komisi veškeré změny adres svých internetových stránek, jejichž seznam je v příloze.
2. Členské státy oznámí Komisi své příslušné orgány včetně jejich kontaktních údajů neprodleně po vstupu tohoto nařízení v platnost a oznámí jí rovněž jakékoli pozdější změny.
3. Pokud se v tomto nařízení ukládá povinnost oznámit určité skutečnosti Komisi, informovat ji nebo s ní jinak komunikovat, použije se pro tyto účely adresa a další kontaktní údaje uvedené v příloze.
Článek 10
Toto nařízení se použije:
a)
na území Unie, včetně jejího vzdušného prostoru;
b)
na palubě jakéhokoli letadla nebo plavidla v jurisdikci některého z členských států;
c)
na každou osobu nacházející se na území Unie nebo mimo něj, která je státním příslušníkem některého členského státu;
d)
na všechny právnické osoby, subjekty či orgány zapsané nebo zřízené podle práva některého členského státu, ať se nacházejí na území Unie nebo mimo něj;
e)
na každou právnickou osobu, subjekt nebo orgán v souvislosti s jakoukoli podnikatelskou činností vykonávanou zcela nebo částečně v rámci Unie.
Článek 11
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Lucemburku dne 23. června 2014.
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 692/2014
z dnia 23 czerwca 2014 r.
w sprawie ograniczeń dotyczących przywozu do Unii towarów pochodzących z Krymu lub Sewastopola, w odpowiedzi na bezprawne przyłączenie Krymu i Sewastopola
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 215,
uwzględniając decyzję Rady 2014/386/WPZiB z dnia (1) w sprawie ograniczeń dotyczących towarów pochodzących z Krymu lub Sewastopola, w odpowiedzi na bezprawne przyłączenie Krymu i Sewastopola,
uwzględniając wspólny wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Na posiedzeniu w dniach 20-21 marca 2014 r. Rada Europejska zdecydowanie potępiła przyłączenie Autonomicznej Republiki Krymu (zwanej dalej „Krymem”) i miasta Sewastopol (zwanego dalej „Sewastopolem”) do Federacji Rosyjskiej i podkreśliła, że nie uzna tego przyłączenia. Rada Europejska wezwała Komisję do przeprowadzenia oceny skutków prawnych tego przyłączenia oraz do zaproponowania gospodarczych, handlowych i finansowych środków ograniczających w odniesieniu do Krymu, które powinny zostać szybko wprowadzone w życie.
(2)
W rezolucji z dnia 27 marca 2014 r. Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych potwierdziło swe zaangażowanie na rzecz suwerenności, niezależności politycznej, jedności i integralności terytorialnej Ukrainy w jej granicach uznanych przez społeczność międzynarodową, podkreśliło nieważność referendum, które odbyło się na Krymie w dniu 16 marca, i wezwało wszystkie państwa do nieuznawania żadnych zmian w statusie Krymu i Sewastopola.
(3)
W dniu 23 czerwca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/386/WPZiB w sprawie ograniczeń dotyczących towarów pochodzących z Krymu lub Sewastopola oraz udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej, jak również ubezpieczenia i reasekuracji, mających związek z przywozem takich towarów, w odpowiedzi na bezprawne przyłączenie Krymu i Sewastopola. W celu zminimalizowania skutków takich środków ograniczających dla podmiotów gospodarczych, należy przewidzieć wyjątki i okresy przejściowe w odniesieniu do handlu towarami i związanych z tym usług, dla których transakcje wymagane są umową handlową lub umową dodatkową, z zastrzeżeniem procedury zgłoszenia.
(4)
Środki te wchodzą w zakres stosowania Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zatem do ich wdrożenia niezbędne jest działanie regulacyjne na szczeblu unijnym, przede wszystkim w celu zapewnienia jednolitego stosowania tych środków we wszystkich państwach członkowskich.
(5)
W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, powinno ono wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Na użytek niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
a)
„roszczenie” oznacza każde roszczenie, dochodzone w postępowaniu sądowym lub nie, zgłoszone przed dniem 25 czerwca 2014 r. lub później, na mocy umowy lub transakcji, lub w związku z nimi, w szczególności obejmujące:
(i)
roszczenie o wykonanie jakiegokolwiek zobowiązania powstałego na mocy umowy lub transakcji, lub w związku z nimi;
(ii)
roszczenie o przedłużenie terminu zapłaty lub spłatę obligacji, gwarancji finansowej lub odszkodowania w jakiejkolwiek formie;
(iii)
roszczenie o odszkodowanie z tytułu umowy lub transakcji;
(iv)
roszczenie wzajemne;
(v)
żądanie uznania lub wykonania, łącznie z uznaniem na podstawie procedury exequatur, wyroku, orzeczenia arbitrażowego lub równoważnej decyzji, niezależnie od miejsca ich wydania;
b)
„umowa lub transakcja” oznacza każdą transakcję, niezależnie od jej formy i mającego zastosowanie prawa, oraz niezależnie od tego, czy obejmuje jedną lub kilka umów zawartych przez te same lub różne strony lub podobnych zobowiązań powstałych między nimi; do celów niniejszej definicji pojęcie „umowa” obejmuje wszelkie obligacje, gwarancje lub zabezpieczenia, w szczególności gwarancje finansowe lub zabezpieczenie finansowe, oraz wszelkie kredyty, prawnie niezależne lub nie, a także wszelkie postanowienia z nimi związane, których źródłem jest taka transakcja lub które są z nią związane;
c)
„towary pochodzące z Krymu lub Sewastopola” oznaczają towary, które są w całości uzyskane na Krymie lub w Sewastopolu lub które zostały tam poddane ostatniemu istotnemu przetworzeniu zgodnie z, mutatis mutandis, art. 23 i 24 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (2);
d)
„terytorium Unii” oznacza terytoria państw członkowskich, do których zastosowanie ma Traktat, na warunkach określonych w Traktacie, w tym ich przestrzeń powietrzną;
e)
„właściwe organy” oznaczają właściwe organy państw członkowskich wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku.
Artykuł 2
Zabrania się:
a)
przywozu do Unii Europejskiej towarów pochodzących z Krymu lub Sewastopola;
b)
udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej, jak również ubezpieczenia i reasekuracji, mających związek z przywozem towarów, o których mowa w lit. a).
Artykuł 3
Zakazy określone w art. 2 nie mają zastosowania do:
a)
realizacji do dnia 26 września 2014 r. umów handlowych zawartych przed dniem 25 czerwca 2014 r. lub umów dodatkowych niezbędnych do realizacji takich umów, pod warunkiem że osoby fizyczne lub prawne, jednostki lub organy chcące realizować daną umowę zgłosiły co najmniej 10 dni roboczych wcześniej dane działania lub transakcje właściwemu organowi państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę;
b)
towarów pochodzących z Krymu lub Sewastopola, które udostępniono organom Ukrainy do zbadania, w odniesieniu do których sprawdzono zgodność z warunkami umożliwiającymi przyznanie preferencyjnego pochodzenia, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 i rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 374/2014 (3) lub zgodnie z układem o stowarzyszeniu UE-Ukraina.
Artykuł 4
Zabrania się świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście zakazów określonych w art. 2.
Artykuł 5
Działanie osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów nie stanowi podstawy do żadnej odpowiedzialności z ich strony, jeżeli nie wiedziały one i nie miały uzasadnionego powodu do przypuszczania, że ich działania mogą naruszyć środki określone w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 6
1. Nie są zaspokajane żadne roszczenia w związku z jakąkolwiek umową lub transakcją, których wykonanie zostało zakłócone, bezpośrednio lub pośrednio, w całości lub części, przez środki nałożone niniejszym rozporządzeniem, w tym roszczenia odszkodowawcze lub wszelkie inne roszczenia tego rodzaju, takie jak roszczenia o odszkodowanie lub roszczenia wynikające z gwarancji, w szczególności roszczenia o przedłużenie terminu płatności lub o zapłatę obligacji, gwarancji lub odszkodowania, w szczególności gwarancji finansowych lub odszkodowania finansowego w jakiejkolwiek formie - o ile zostały one wniesione przez:
a)
wskazane osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy wymienione w załączniku I do rozporządzenia Rady (UE) nr 269/2014;
b)
wszelkie osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy działające za pośrednictwem lub w imieniu osób, podmiotów lub organów, o których mowa w lit. a);
c)
wszelkie osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy, wobec których w drodze decyzji arbitrażowej, sądowej lub administracyjnej uznano, że naruszyły one zakazy określone w niniejszym rozporządzeniu;
d)
wszelkie osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy, jeżeli roszczenie dotyczy towarów, których przywóz jest zabroniony na mocy art. 2.
2. We wszelkich postępowaniach zmierzających do zaspokojenia roszczenia ciężar dowodu, że zaspokojenie roszczenia nie jest zakazane przez ust. 1, spoczywa na osobie fizycznej lub prawnej, podmiocie lub organie dochodzącym zaspokojenia tego roszczenia.
3. Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla prawa osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, o których mowa w ust. 1, do wystąpienia o sądową kontrolę legalności niewypełnienia zobowiązań umownych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Artykuł 7
1. Komisja i państwa członkowskie informują się wzajemnie o środkach podjętych na mocy niniejszego rozporządzenia i dzielą się wszelkimi innymi dostępnymi im istotnymi informacjami w związku z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności informacjami dotyczącymi naruszeń przepisów i trudności z ich egzekwowaniem oraz orzeczeń wydanych przez sądy krajowe.
2. Państwa członkowskie niezwłocznie przekazują sobie wzajemnie oraz Komisji wszelkie inne dostępne im istotne informacje, które mogą mieć wpływ na skuteczne wdrożenie niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 8
1. Państwa członkowskie przyjmują przepisy określające sankcje mające zastosowanie w przypadkach naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia oraz podejmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia ich stosowania. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
2. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o przepisach, o których mowa w ust. 1, niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, a następnie powiadamiają ją o wszelkich zmianach.
Artykuł 9
1. Państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, i podają ich nazwy na stronach internetowych wymienionych w załączniku. Państwa członkowskie zgłaszają Komisji wszelkie zmiany adresów swoich stron internetowych wymienionych w załączniku.
2. Państwa członkowskie zgłaszają Komisji swoje właściwe organy, w tym dane kontaktowe tych właściwych organów, niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, a następnie powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach.
3. Adres i inne dane kontaktowe Komisji na potrzeby powiadamiania, informowania lub innego porozumiewania się we wszystkich przypadkach, gdy wymaga tego niniejsze rozporządzenie, wskazane są w załączniku.
Artykuł 10
Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie:
a)
na terytorium Unii, w tym w granicach jej przestrzeni powietrznej;
b)
na pokładach wszystkich statków powietrznych lub wodnych podlegających jurysdykcji państwa członkowskiego;
c)
wobec każdej osoby będącej obywatelem państwa członkowskiego, przebywającej na terytorium Unii lub poza nim;
d)
wobec każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu, na terytorium Unii lub poza nim, zarejestrowanych lub utworzonych na mocy prawa państwa członkowskiego;
e)
do każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu w odniesieniu do każdego rodzaju działalności gospodarczej prowadzonej, w całości lub częściowo, na terytorium Unii.
Artykuł 11
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Luksemburgu dnia 23 czerwca 2014 r.