NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 733/2013
ze dne 22. července 2013,
kterým se mění nařízení (ES) č. 994/98 o použití článků 92 a 93 Smlouvy o založení Evropského společenství na určité kategorie horizontální státní podpory
(Text s významem pro EHP)
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 109 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
s ohledem na stanovisko Evropského parlamentu,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Rady (ES) č. 994/98 (1) opravňuje Komisi prohlásit prostřednictvím nařízení, že některé specifikované kategorie podpor jsou slučitelné s vnitřním trhem a nevztahuje se na ně oznamovací povinnost podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva“).
(2)
Státní podpora je objektivní pojem vymezený v čl. 107 odst. 1 Smlouvy. Pravomoc Komise přijímat blokové výjimky, stanovená v nařízení (ES) č. 994/98, se vztahuje pouze na opatření, která splňují všechna kritéria čl. 107 odst. 1 Smlouvy, a představují tudíž státní podporu. Skutečnost, že je určitá kategorie podpory zahrnuta do nařízení (ES) č. 994/98 nebo v určitém nařízení o výjimce, nepředurčuje kvalifikaci určitého opatření jakožto státní podpory ve smyslu čl. 107 odst. 1 Smlouvy.
(3)
Nařízení (ES) č. 994/98 opravňuje Komisi vyhlásit, že za určitých podmínek je podpora ve prospěch malých a středních podniků, podpora ve prospěch výzkumu a vývoje, podpora ve prospěch ochrany životního prostředí, podpora ve prospěch zaměstnanosti a vzdělávání a podpora, jež odpovídá mapě poskytování regionální podpory schválené Komisí pro každý členský stát, slučitelná s vnitřním trhem a nevztahuje se na ni oznamovací povinnost.
(4)
Nařízení (ES) č. 994/98 opravňuje Komisi vyjmout podpory na výzkum a vývoj, avšak nikoliv na inovace. Inovace se mezitím staly jednou z politických priorit Unie v rámci iniciativy „Unie inovací“, jedné ze stěžejních iniciativ strategie Evropa 2020. Navíc mnohé podpory na inovace jsou poměrně drobné a nenarušují výrazně hospodářskou soutěž.
(5)
V oblasti kultury a zachování kulturního dědictví nemusí řada opatření přijatých členskými státy představovat podporu, neboť nesplňují veškerá kritéria čl. 107 odst. 1 Smlouvy, například protože příjemce nevykonává hospodářskou činnost nebo protože není zasažen obchod mezi členskými státy. Nicméně pokud opatření v oblasti kultury a zachování kulturního dědictví státní podporu ve smyslu čl. 107 odst. 1 Smlouvy představují, jsou členské státy v současnosti povinny je oznamovat Komisi. Nařízení (ES) č. 994/98 opravňuje Komisi, aby udělila výjimku na podporu poskytnutou malým a středním podnikům, ale taková výjimka má v oblasti kultury omezené použití, protože příjemci jsou často velké podniky. Přitom malé projekty v oblasti kultury, tvorby a zachování kulturního dědictví, i když jsou prováděny většími společnostmi, nevedou obvykle k žádným výrazným narušením hospodářské soutěže a nedávné případy ukázaly, že taková podpora má na obchod omezený účinek.
(6)
Výjimky v oblasti kultury a zachování kulturního dědictví by mohly být vymezovány na základě zkušeností Komise zachycených v pokynech, například v případě kinematografických a audiovizuálních děl, nebo by takové výjimky mohly být vytvářeny na základě jednotlivých případů. Komise by při navrhování těchto blokových výjimek měla zohlednit skutečnost, že by se měly vztahovat pouze na opatření představující státní podporu, že by měly být v zásadě zaměřeny na opatření přispívající k cílům „Modernizace státní podpory v EU“ a že blokově lze vyjmout pouze takovou podporu, s níž má již Komise patřičné zkušenosti. Kromě toho by měla být zohledněna primární pravomoc členských států v oblasti kultury, zvláštní ochrana, jíž se podle čl. 167 odst. 1 Smlouvy dostává kulturní rozmanitosti, a zvláštní povaha kultury.
(7)
Členské státy jsou povinny Komisi oznamovat i opatření státní podpory na náhradu škod způsobených přírodními katastrofami. Částky podpory poskytnuté v této oblasti jsou většinou omezené a mohou být definovány jasné podmínky slučitelnosti. Nařízení (ES) č. 994/98 opravňuje Komisi vyjmout takovou podporu z oznamovací povinnosti, pouze pokud je poskytnuta malým a středním podnikům. Velké společnosti však mohou být přírodními katastrofami rovněž postiženy. Ze zkušeností Komise vyplývá, že taková podpora nevede k žádným výrazným narušením hospodářské soutěže a že na základě získaných zkušeností lze definovat jasné podmínky slučitelnosti.
(8)
Členské státy musí oznámit Komisi i opatření státní podpory na náhradu škod způsobených určitými nepříznivými povětrnostními podmínkami při rybolovu. Částky podpory poskytnuté v této oblasti jsou většinou omezené a mohou být definovány jasné podmínky slučitelnosti. Nařízení (ES) č. 994/98 opravňuje Komisi vyjmout takovou podporu z oznamovací povinnosti, pouze pokud je poskytnuta malým a středním podnikům. Nepříznivými povětrnostními podmínkami při rybolovu mohou být nicméně postiženy i velké společnosti. Ze zkušeností Komise vyplývá, že taková podpora nevede k žádným výrazným narušením hospodářské soutěže a že na základě získaných zkušeností lze definovat jasné podmínky slučitelnosti.
(9)
V souladu s článkem 42 Smlouvy se pravidla státní podpory za určitých podmínek nevztahují na některá opatření podpory ve prospěch zemědělských produktů uvedených v příloze I Smlouvy. Článek 42 se nevztahuje na odvětví lesnictví ani na produkty neuvedené v příloze I. Proto je v současnosti možné vyjmout na základě nařízení (ES) č. 994/98 podporu v odvětví lesnictví a pro potravinářské produkty neuvedené v příloze I, pouze pokud je omezena na malé a střední podniky. Komise by měla mít možnost vyjmout určité druhy podpory ve prospěch odvětví lesnictví, mimo jiné podpory zahrnuté do programů rozvoje venkova, a rovněž podpory ve prospěch propagace a reklamy potravinářských produktů neuvedených v příloze I, jsou-li podle zkušeností Komise v těchto případech narušení hospodářské soutěže omezená a lze definovat jasné podmínky slučitelnosti.
(10)
V souladu s článkem 7 nařízení Rady (ES) č. 1198/2006 ze dne 27. července 2006 o Evropském rybářském fondu (2) se články 107, 108 a 109 Smlouvy uplatňují na podporu poskytovanou členskými státy ve prospěch podniků v odvětví rybolovu, s výjimkou plateb, které členské státy uskutečnily na základě nařízení (ES) č. 1198/2006 a v souladu s ním. Dodatečná státní podpora na ochranu mořských a sladkovodních biologických zdrojů má na obchod mezi členskými státy obvykle omezený vliv, přispívá k plnění cílů Unie v oblasti námořní a rybářské politiky a nepředstavuje vážné narušení hospodářské soutěže. Poskytnuté částky podpory jsou většinou omezené a mohou být definovány jasné podmínky slučitelnosti.
(11)
V odvětví sportu, zejména v oblasti amatérského sportu, nemusí řada opatření přijatých členskými státy představovat podporu, neboť nesplňují veškerá kritéria čl. 107 odst. 1 Smlouvy, například protože příjemce nevykonává hospodářskou činnost nebo protože není zasažen obchod mezi členskými státy. Nicméně pokud opatření v oblasti sportu státní podporu ve smyslu čl. 107 odst. 1 Smlouvy představují, jsou členské státy v současnosti povinny je oznamovat Komisi. Státní podpora sportu, zejména amatérského sportu nebo sportu provozovaného v malém rozsahu, má na obchod mezi členskými státy často pouze omezený vliv a nepředstavuje vážné narušení hospodářské soutěže. Kromě toho jsou poskytnuté částky obvykle omezené. Na základě zkušeností mohou být definovány jasné podmínky slučitelnosti a lze tak zajistit, aby podpora sportu neznamenala výrazné narušení.
(12)
Pokud jde o podporu v oblasti letecké a námořní přepravy, podle zkušeností Komise sociální podpora v oblasti dopravy pro obyvatele odlehlých regionů, jako jsou nejvzdálenější regiony a ostrovy včetně ostrovních členských států o jednom regionu a řídce osídlených oblastí, nezpůsobuje výrazná narušení hospodářské soutěže, pokud je poskytována nezávisle na totožnosti dopravce, a je možné stanovit jasné podmínky slučitelnosti.
(13)
V posledních letech získala Komise rozsáhlé zkušenosti s podporou pro odvětví širokopásmového připojení a vytvořila příslušné pokyny (3). Ze zkušeností Komise vyplývá, že podpory pro některé typy širokopásmové infrastruktury nevedou k žádným výrazným narušením hospodářské soutěže a mohly by být blokově vyňaty za předpokladu splnění určitých podmínek slučitelnosti a za předpokladu, že je infrastruktura použita v tzv. „bílých oblastech“, tedy v oblastech, kde infrastruktura téže kategorie není přítomna (širokopásmové připojení nebo vysokorychlostní přístupová síť nové generace, NGA) a kde v blízké budoucnosti pravděpodobně nebude rozvinuta, jak je uvedeno v kritériích vypracovaných v pokynech. To platí pro podporu poskytování základního širokopásmového připojení a pro podporu malých jednotlivých opatření, která se týkají sítí NGA, jakož i pro podporu stavebně-inženýrských prací širokopásmového připojení a pasivní širokopásmové infrastruktury.
(14)
Pokud jde o infrastrukturu, řada opatření přijatých členskými státy nemusí představovat podporu, neboť nesplňují veškerá kritéria čl. 107 odst. 1 Smlouvy, například protože příjemce nevykonává hospodářskou činnost nebo protože není zasažen obchod mezi členskými státy nebo protože opatření spočívá v náhradě za službu obecného hospodářského zájmu, která splňuje veškerá kritéria judikatury ve věci Altmark (4). Nicméně pokud financování infrastruktury státní podporu ve smyslu čl. 107 odst. 1 Smlouvy představují, jsou členské státy povinny ji oznámit Komisi. Pokud jde o infrastrukturu, mohou nízké částky podpory věnované infrastrukturním projektům představovat účinný způsob podpory cílů Unie, jestliže tato podpora minimalizuje náklady a potenciální narušení hospodářské soutěže je omezené. Komise by tudíž měla mít možnost udělit výjimku projektům v oblasti infrastruktury podporujícím cíle uvedené v tomto nařízení a další cíle společného zájmu, zejména cíle strategie Evropa 2020 (5). Výjimka by se mohla vztahovat i na podporu pro projekty zahrnující víceodvětvové sítě nebo zařízení, u nichž jsou zapotřebí poměrně malé částky podpory. Avšak blokové výjimky lze udělovat pouze v případech infrastrukturních projektů, kde má Komise dostatečné zkušenosti ke stanovení jasných a přísných kritérií slučitelnosti, aby bylo zajištěno, že riziko potenciálního narušení hospodářské soutěže bude omezené a že velké částky podpory budou i nadále podléhat oznamovací povinnosti podle čl. 108 odst. 3 Smlouvy.
(15)
Oblast působnosti nařízení (ES) č. 994/98 by proto měla být rozšířena na nové kategorie podpory. Jejich začlenění nemá vliv na kvalifikaci určitého opatření jakožto státní podpory v kategoriích nebo odvětvích, kde jsou členské státy již aktivní.
(16)
Nařízení (ES) č. 994/98 vyžaduje, aby pro každou kategorii podpor, u kterých Komise přijme nařízení o blokových výjimkách, byly prahy vyjádřené buď jako výše podpory v poměru k souhrnu způsobilých nákladů, nebo v podobě maximální výše podpory. Tato podmínka znesnadňuje blokové výjimky na některé typy opatření zahrnující opatření státní podpory, u kterých v důsledku zvláštního způsobu, jakým byla koncipována, nelze přesně vyjádřit intenzitu podpory nebo maximální výši podpory, jako jsou například nástroje finančního inženýrství nebo některé formy opatření k propagaci investic rizikového kapitálu. To je způsobeno zejména skutečností, že taková komplexní opatření mohou zahrnovat podporu na různých úrovních: u přímých příjemců, zprostředkujících příjemců a nepřímých příjemců. S ohledem na rostoucí význam takových opatření a jejich přínos pro cíle Unie by měla být při umožnění výjimek pro ně zajištěna větší flexibilita. U těchto opatření by tedy mělo být možné stanovit prahové hodnoty pro konkrétně udělenou podporu, pokud jde o maximální míru státní podpory daného opatření nebo vztahující se k němu. Maximální míra státní podpory může zahrnovat podpůrný prvek, který nemusí být státní podporou, jsou-li součástí daného opatření alespoň určité prvky, které zahrnují státní podporu ve smyslu čl. 107 odst. 1 Smlouvy a které nejsou okrajové.
(17)
Nařízení (ES) č. 994/98 vyžaduje po členských státech, aby předložily souhrny informací o podporách, které poskytly a na které se vztahuje nařízení o výjimkách. Zveřejnění těchto souhrnů je nezbytné pro zabezpečení transparentnosti opatření přijatých členskými státy. Jejich zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie bylo nejúčinnějším prostředkem v době, kdy bylo nařízení (ES) č. 994/98 přijato. Nicméně s ohledem na rozvoj elektronických komunikačních prostředků je zveřejnění těchto souhrnů na internetových stránkách Komise rychlejší a efektivnější metodou a zvýší transparentnost ku prospěchu zúčastněných stran. Je proto třeba nahradit zveřejnění uvedených souhrnů v Úředním věstníku zveřejněním na internetových stránkách Komise.
(18)
Obdobně by se návrhy nařízení a ostatní dokumenty, které má zkoumat Poradní výbor pro státní podpory v souladu s nařízením (ES) č. 994/98, měly zveřejňovat na internetových stránkách Komise, a nikoli v Úředním věstníku Evropské unie, aby byla zabezpečena větší transparentnost, snížena administrativní zátěž a zkrácena prodleva při zveřejňování.
(19)
Konzultační postup zavedený v článku 8 nařízení (ES) č. 994/98 stanoví, že před zveřejněním návrhu nařízení musí být konzultován Poradní výbor pro státní podpory. Nicméně v zájmu větší transparentnosti by měl být návrh nařízení zveřejněn na internetových stránkách Komise současně s první konzultací Komise s poradním výborem.
(20)
Nařízení (ES) č. 994/98 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (ES) č. 994/98 se mění takto:
1)
Název nařízení se nahrazuje tímto:
„Nařízení Rady (ES) č. 994/98 ze dne 7. května 1998 o použití článků 107 a 108 Smlouvy o fungování Evropské unie na určité kategorie horizontální státní podpory“.
2)
Článek 1 se mění takto:
a)
v odstavci 1 se písmeno a) nahrazuje tímto:
„a)
podpora ve prospěch:
i)
malých a středních podniků,
ii)
výzkumu, vývoje a inovací,
iii)
ochrany životního prostředí,
iv)
zaměstnanosti a odborné přípravy,
v)
kultury a zachování kulturního dědictví,
vi)
nápravy škod způsobených přírodními katastrofami,
vii)
nápravy škod způsobených některými nepříznivými povětrnostními podmínkami při rybolovu,
viii)
lesnictví,
ix)
propagace potravinářských produktů neuvedených v příloze I Smlouvy o fungování Evropské unie,
x)
ochrany mořských a sladkovodních biologických zdrojů,
xi)
sportu,
xii)
obyvatel odlehlých regionů na dopravu, pokud má podpora sociální charakter a je poskytována nezávisle na totožnosti dopravce,
xiii)
základní širokopásmové infrastruktury, malých jednotlivých opatření podpory infrastruktury, která se týkají přístupových sítí nové generace, stavebně-inženýrských prací širokopásmového připojení a pasivní širokopásmové infrastruktury, v oblastech, kde taková širokopásmová infrastruktura neexistuje nebo nebude pravděpodobně v blízké budoucnosti rozvinuta,
xiv)
infrastruktury na podporu cílů uvedených v bodech i) až xiii) tohoto písmene a v písmeni b) a na podporu dalších cílů společného zájmu, zejména cílů strategie Evropa 2020.“;
b)
v odstavci 2 se písmeno c) nahrazuje tímto:
„c)
prahy vyjádřené jako výše podpory v poměru k souhrnu nákladů, které je možné zahrnout, nebo v podobě maximální výše podpory nebo, v případě některých typů podpory, kdy může být obtížné přesně stanovit výši podpory nebo částku podpory, zejména u nástrojů finančního inženýrství nebo investic rizikového kapitálu či v případech podobné povahy, v podobě maximální míry státní podpory daného opatření nebo vztahující se k němu, aniž je dotčena kvalifikace dotyčných opatření podle čl. 107 odst. 1 Smlouvy o fungování Evropské unie;“.
3)
V článku 3 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„Při uskutečňování režimů podpory nebo jednotlivých podpor poskytnutých mimo jakýkoliv režim, které byly vyňaty podle nařízení uvedených v čl. 1 odst. 1, předloží členské státy Komisi souhrny informací o těchto režimech podpory nebo jednotlivých podporách, na které se nevztahuje vynětí, za účelem jejich zveřejnění na internetových stránkách Komise.“
4)
Článek 8 se mění takto:
a)
v odstavci 1 se písmeno a) nahrazuje tímto:
„a)
současně se zveřejněním jakéhokoli návrhu nařízení v souladu s článkem 6“;
b)
v odstavci 2 se druhá věta nahrazuje tímto:
„K oznámení o svolání zasedání se přikládají projednávané návrhy a dokumenty, jež mohou být zveřejněny na internetových stránkách Komise.“
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 22. července 2013.
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 733/2013
z dnia 22 lipca 2013 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 994/98 dotyczące stosowania art. 92 i 93 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy państwa
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 109,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 994/98 (1) Komisja jest uprawniona do oświadczenia w drodze rozporządzeń, że niektóre kategorie pomocy są zgodne z rynkiem wewnętrznym i są wyłączone spod wymogu informowania, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).
(2)
Pomoc państwa jest pojęciem obiektywnym zdefiniowanym w art. 107 ust. 1 TFUE. Uprawnienie Komisji do przyjęcia wyłączeń grupowych, przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 994/98, ma zastosowanie wyłącznie do środków, które spełniają wszystkie kryteria przewidziane w art. 107 ust. 1 TFUE i dlatego stanowią pomoc państwa. Ujęcie pewnych kategorii pomocy w rozporządzeniu (WE) nr 994/98 lub w rozporządzeniu wyłączającym nie przesądza z góry o zakwalifikowaniu danego środka jako pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.
(3)
Na mocy rozporządzenia (WE) nr 994/98 Komisja jest uprawniona do oświadczenia, że w określonych warunkach pomoc na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), pomoc na rzecz badań i rozwoju, pomoc na rzecz ochrony środowiska, pomoc na rzecz zatrudnienia i szkolenia oraz pomoc zgodna z mapą zatwierdzoną przez Komisję dla każdego państwa członkowskiego w zakresie udzielenia pomocy regionalnej są zgodne z rynkiem wewnętrznym i nie podlegają wymogowi informowania.
(4)
Na mocy rozporządzenia (WE) nr 994/98 Komisja jest upoważniona do wyłączenia pomocy na badania i rozwój, ale nie na innowacje. W kontekście „Unii innowacji”, jednej z inicjatyw przewodnich strategii „Europa 2020”, działalność innowacyjna stała się jednym z priorytetów polityki unijnej. Poza tym wiele środków pomocy na innowacje obejmuje stosunkowo niskie kwoty i nie powoduje poważnych zakłóceń konkurencji.
(5)
W sektorze kultury i zachowania dziedzictwa kulturowego pewne środki podjęte przez państwa członkowskie mogą nie stanowić pomocy, ponieważ nie spełniają wszystkich kryteriów przewidzianych w art. 107 ust. 1 TFUE, na przykład dlatego, że beneficjent nie prowadzi działalności gospodarczej, lub dlatego, że nie zachodzi oddziaływanie na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Jednak w zakresie, w jakim środki w dziedzinie kultury i zachowania dziedzictwa kulturowego stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, państwa członkowskie mają obecnie obowiązek informować o nich Komisję. Na mocy rozporządzenia (WE) nr 994/98 Komisja jest upoważniona do stosowania wyłączeń w stosunku do pomocy na rzecz MŚP, jednak ich zastosowanie w sektorze kultury jest ograniczone, ponieważ beneficjentami pomocy są często duże przedsiębiorstwa. Małe projekty w obszarze kultury, sektora kreatywnego i zachowania dziedzictwa kulturowego, nawet jeśli są prowadzone przez duże przedsiębiorstwa, zazwyczaj nie prowadzą jednak do żadnych poważnych zakłóceń, a ich wpływ na wymianę handlową jest ograniczony, co potwierdzają niedawne przypadki.
(6)
Wyłączenia w sektorze kultury i zachowania dziedzictwa kulturowego mogą być określane na podstawie doświadczenia Komisji, jak przewidują wytyczne np. dla utworów kinematograficznych lub audiowizualnych, lub opracowywane dla poszczególnych przypadków. Opracowując takie wyłączenia grupowe, Komisja powinna wziąć pod uwagę, że powinny one obejmować wyłącznie środki stanowiące pomoc państwa i że z zasady powinny one dotyczyć środków, które przyczyniają się do celów „Unowocześnienia unijnej polityki w dziedzinie pomocy państwa” i że wyłączeniom grupowym podlega tylko pomoc, w odniesieniu do której Komisja zgromadziła już znaczne doświadczenie. Ponadto powinny być wzięte pod uwagę: kompetencja w pierwszym rzędzie państw członkowskich w dziedzinie kultury, szczególna ochrona różnorodności kulturowej na mocy art. 167 ust. 1 TFUE oraz szczególny charakter kultury.
(7)
Państwa członkowskie są również zobowiązane do informowania Komisji o środkach pomocy państwa na naprawę szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi. Kwoty przyznawane w tym obszarze są zwykle ograniczone i można określić jasne warunki zgodności. Na mocy rozporządzenia (WE) nr 994/98 Komisja jest upoważniona do wyłączenia takiej pomocy spod wymogu informowania jedynie wtedy, gdy jest ona udzielana na rzecz MŚP. Jednak duże przedsiębiorstwa również mogą zostać dotknięte klęskami żywiołowymi. Z doświadczenia Komisji wynika, że tego rodzaju pomoc nie prowadzi do żadnych poważnych zakłóceń, a na podstawie zdobytego doświadczenia można określić jasne warunki zgodności.
(8)
Państwa członkowskie są również zobowiązane do informowania Komisji o środkach pomocy państwa na naprawę szkód spowodowanych niektórymi niekorzystnymi warunkami pogodowymi w obszarze rybołówstwa. Kwoty przyznawane w tym obszarze są zwykle ograniczone i można określić jasne warunki zgodności. Na mocy rozporządzenia (WE) nr 994/98 Komisja jest upoważniona do wyłączenia takiej pomocy spod wymogu informowania jedynie wtedy, gdy jest ona udzielana na rzecz MŚP. Jednak duże przedsiębiorstwa również mogą zostać dotknięte niekorzystnymi warunkami pogodowymi w obszarze rybołówstwa. Z doświadczenia Komisji wynika, że tego rodzaju pomoc nie prowadzi do żadnych poważnych zakłóceń, a na podstawie zdobytego doświadczenia można określić jasne warunki zgodności.
(9)
Zgodnie z art. 42 TFUE w pewnych warunkach zasady pomocy państwa nie mają zastosowania do niektórych środków pomocy na rzecz produktów rolnych wymienionych w załączniku I do TFUE. Art. 42 nie ma zastosowania do leśnictwa ani do produktów niewymienionych w załączniku I. Dlatego w obecnym momencie, na mocy rozporządzenia (WE) nr 994/98, pomoc dla leśnictwa i na rzecz promowania produktów z sektora spożywczego niewymienionych w załączniku I może być wyłączona jedynie wtedy, gdy jest ona ograniczona do MŚP. Komisja powinna mieć możliwość stosowania wyłączeń w odniesieniu do niektórych rodzajów pomocy dla leśnictwa, w tym pomocy objętej programami rozwoju obszarów wiejskich, oraz w odniesieniu do pomocy na rzecz promowania i reklamy produktów z sektora spożywczego niewymienionych w załączniku I, jeśli z doświadczenia Komisji wynika, że zakłócenia konkurencji są ograniczone, oraz można określić jasne warunki zgodności.
(10)
Zgodnie z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (2) do pomocy udzielanej przez państwa członkowskie na rzecz przedsiębiorstw sektora gospodarki rybnej zastosowanie mają art. 107, 108 i 109 TFUE, z wyjątkiem płatności dokonywanych przez państwa członkowskie na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1198/2006 oraz zgodnie z nim. Dodatkowa pomoc państwa na zachowanie morskich i słodkowodnych zasobów biologicznych zwykle ma ograniczony wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi, przyczynia się do osiągania celów Unii w obszarze polityki morskiej i rybołówstwa i nie powoduje poważnych zakłóceń konkurencji. Przyznawane kwoty są zwykle ograniczone i można określić jasne warunki zgodności.
(11)
W sektorze sportu, w szczególności sportu amatorskiego, pewne środki podjęte przez państwa członkowskie mogą nie stanowić pomocy, ponieważ nie spełniają wszystkich kryteriów przewidzianych w art. 107 ust. 1 TFUE, na przykład dlatego, że beneficjent nie prowadzi działalności gospodarczej, lub dlatego, że nie zachodzi oddziaływanie na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Jednak w zakresie, w jakim środki w dziedzinie sportu stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, państwa członkowskie mają obecnie obowiązek informować o nich Komisję. Środki pomocy państwa w dziedzinie sportu, w szczególności sportu amatorskiego lub na małą skalę, często mają ograniczony wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi i nie powodują poważnych zakłóceń konkurencji. Ponadto przyznawane kwoty są zazwyczaj niewielkie. Na podstawie zdobytego doświadczenia można określić jasne warunki zgodności, tak aby pomoc na rzecz sportu nie prowadziła do żadnych poważnych zakłóceń.
(12)
Jeśli chodzi o pomoc dotyczącą transportu lotniczego i morskiego, z doświadczenia Komisji wynika, że pomoc o charakterze społecznym w zakresie transportu na rzecz mieszkańców regionów oddalonych, takich jak regiony najbardziej oddalone i wyspy, w tym wyspiarskie państwa członkowskie stanowiące jeden region i obszary słabo zaludnione, nie prowadzi do żadnych poważnych zakłóceń, pod warunkiem że jest udzielana bez względu na tożsamość przewoźnika. Można ponadto określić jasne warunki zgodności.
(13)
Jeśli chodzi o pomoc na infrastrukturę szerokopasmową, Komisja zdobyła w ostatnich latach duże doświadczenie w tym obszarze i opracowała stosowne wytyczne (3). Z doświadczeń Komisji wynika, że pomoc na niektóre rodzaje infrastruktury szerokopasmowej nie prowadzi do żadnych istotnych zakłóceń i mogłaby kwalifikować się do wyłączenia grupowego, pod warunkiem że spełnione są pewne warunki zgodności i infrastruktura ta jest realizowana na „białych obszarach na mapie”, tzn. w obszarach, na których nie ma infrastruktury tej samej kategorii (ani sieci szerokopasmowych, ani sieci bardzo szybkiego dostępu nowej generacji (NGA)) i na których wprowadzenie takiej infrastruktury w najbliższej przyszłości jest mało prawdopodobne - jak przewidują kryteria opracowane w wytycznych. Jest to prawdziwe zarówno w odniesieniu do pomocy obejmującej podstawową infrastrukturę szerokopasmową, jak i do pomocy dla małych indywidualnych środków obejmujących sieci bardzo szybkiego dostępu nowej generacji, oraz do pomocy na rzecz robót budowlanych związanych z infrastrukturą szerokopasmową oraz na rzecz pasywnej infrastruktury szerokopasmowej.
(14)
W odniesieniu do infrastruktury pewne środki podjęte przez państwa członkowskie mogą nie stanowić pomocy, ponieważ nie spełniają wszystkich kryteriów przewidzianych w art. 107 ust. 1 TFUE, na przykład dlatego, że beneficjent nie prowadzi działalności gospodarczej lub dlatego, że nie zachodzi oddziaływanie na wymianę handlową między państwami członkowskimi, lub dlatego, że dany środek jest rekompensatą za usługę świadczoną w ogólnym interesie gospodarczym, która spełnia wszystkie kryteria orzecznictwa w sprawie Altmark (4). Jednak w zakresie, w jakim finansowanie infrastruktury stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, państwa członkowskie mają obecnie obowiązek informować o nim Komisję. W odniesieniu do infrastruktury niewielkie kwoty pomocy na przedsięwzięcia infrastrukturalne mogą być skutecznym sposobem popierania celów Unii w zakresie, w jakim pomoc ta minimalizuje koszty, a potencjalne zakłócenia konkurencji mają ograniczony zakres. Komisja powinna zatem być w stanie wyłączyć pomoc państwa na przedsięwzięcia infrastrukturalne, które wspierają cele wymienione w niniejszym rozporządzeniu oraz inne cele służące wspólnemu interesowi, w szczególności cele strategii „Europa 2020” (5). Mogłoby to obejmować wsparcie dla projektów dotyczących sieci lub obiektów wielosektorowych, w których konieczne są jedynie relatywnie niewielkie kwoty pomocy. Wyłączenia grupowe można jednak przyznawać wyłącznie dla przedsięwzięć infrastrukturalnych, w odniesieniu do których Komisja ma odpowiednie doświadczenie, aby zdefiniować jednoznaczne i rygorystyczne kryteria zgodności, zapewniające ograniczenie ryzyka potencjalnego zakłócenia konkurencji oraz dalsze obejmowanie dużych kwot pomocy obowiązkiem informowania zgodnie z art. 108 ust. 3 TFUE.
(15)
Należy zatem rozszerzyć zakres stosowania rozporządzenia (WE) nr 994/98, aby włączyć do tego zakresu nowe kategorie pomocy. Włączenie to nie ma wpływu na kwalifikowanie danego środka jako pomocy państwa w kategoriach lub sektorach, w których państwa członkowskie są już aktywne.
(16)
Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 994/98 progi dla każdej kategorii pomocy, w odniesieniu do której Komisja przyjmuje rozporządzenie o wyłączeniu grupowym, powinny być wyrażone albo jako wielkość pomocy w odniesieniu do zbioru kosztów kwalifikowalnych, albo jako maksymalne kwoty pomocy. Warunek ten utrudnia stosowanie wyłączeń grupowych w odniesieniu do niektórych rodzajów środków obejmujących pomoc państwa, które - z powodu ich specyficznego sposobu zaprojektowania - nie mogą zostać precyzyjnie wyrażone ani jako wielkość pomocy, ani jako maksymalne kwoty pomocy; jak np. instrumenty inżynierii finansowej lub niektóre rodzaje środków mające na celu promowanie inwestycji finansowanych kapitałem wysokiego ryzyka. Wynika to w szczególności z faktu, że takie złożone środki mogą obejmować pomoc na różnych poziomach: beneficjenci bezpośredni, beneficjenci pośredniczący i beneficjenci pośredni. Ze względu na rosnące znaczenie takich środków i ich udział w osiąganiu celów Unii potrzebna jest większa elastyczność, aby umożliwić wyłączanie tych środków. Dlatego w przypadku takich środków powinno być możliwe zdefiniowanie progów konkretnego przyznania pomocy w kategoriach maksymalnego poziomu wsparcia zapewnianego przez państwo zawartego w tym środku lub związanego z nim. Maksymalny poziom wsparcia ze strony państwa może obejmować pewien element wsparcia, które może nie być pomocą państwa, pod warunkiem że środek ten obejmuje co najmniej pewne elementy, które zawierają pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE i które nie są marginalne.
(17)
Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 994/98 państwa członkowskie są zobowiązane do przekazywania podsumowań informacji dotyczących wdrożonej przez nie pomocy objętej rozporządzeniem wyłączającym. Publikacja tych podsumowań jest konieczna do zapewnienia przejrzystości środków przyjętych przez państwa członkowskie. W chwili przyjmowania rozporządzenia (WE) nr 994/98 najskuteczniejszym sposobem zapewnienia przejrzystości była ich publikacja w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Jednak w obliczu rozwoju środków komunikacji elektronicznej publikacja tych podsumowań na stronie internetowej Komisji jest sposobem szybszym i skuteczniejszym, dodatkowo zwiększającym przejrzystość z korzyścią dla zainteresowanych stron. Zamiast w Dzienniku Urzędowym podsumowania te powinny być zatem publikowane na stronie internetowej Komisji.
(18)
Również projekty rozporządzeń i inne dokumenty analizowane przez Komitet Doradczy ds. Pomocy Państwa zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 994/98 powinny być publikowane na stronie internetowej Komisji zamiast w Dzienniku Urzędowym, aby zapewnić większą przejrzystość i aby ograniczyć obciążenia administracyjne i opóźnienia związane z publikacją.
(19)
Zgodnie z procedurą konsultacji przewidzianą w art. 8 rozporządzenia (WE) nr 994/98 przed opublikowaniem projektu rozporządzenia należy zasięgnąć opinii Komitetu Doradczego ds. Pomocy Państwa. Jednak, aby zapewnić większą przejrzystość, w tym samym czasie, kiedy Komisja po raz pierwszy przeprowadza konsultacje z Komitetem Doradczym, projekt rozporządzenia powinien zostać opublikowany na stronie internetowej Komisji.
(20)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 994/98,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 994/98 wprowadza się następujące zmiany:
1)
tytuł rozporządzenia otrzymuje brzmienie:
„Rozporządzenie Rady (WE) nr 994/98 z dnia 7 maja 1998 r. dotyczące stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy państwa”;
2)
w art. 1 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:
„a)
pomoc:
(i)
dla małych i średnich przedsiębiorstw;
(ii)
na badania, rozwój i innowacje;
(iii)
na ochronę środowiska;
(iv)
na zatrudnienie i szkolenie;
(v)
na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego;
(vi)
na naprawę szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi;
(vii)
na naprawę szkód spowodowanych niektórymi niekorzystnymi warunkami pogodowymi w obszarze rybołówstwa;
(viii)
dla leśnictwa;
(ix)
na promowanie produktów z sektora spożywczego niewymienionych w załączniku I do TFUE;
(x)
na zachowanie morskich i słodkowodnych zasobów biologicznych;
(xi)
na sport;
(xii)
w zakresie transportu na rzecz mieszkańców regionów oddalonych, jeśli pomoc ta ma charakter społeczny i jest udzielana bez względu na tożsamość przewoźnika;
(xiii)
na podstawową infrastrukturę szerokopasmową lub małe środki pomocy indywidualnej na infrastrukturę, w tym sieci dostępu nowej generacji, roboty budowlane związane z infrastrukturą szerokopasmową oraz na pasywną infrastrukturę szerokopasmową - na obszarach, na których nie ma takiej infrastruktury albo jej wprowadzenie w najbliższej przyszłości jest mało prawdopodobne;
(xiv)
na infrastrukturę wspierającą cele wymienione w ppkt (i)- (xiii) i w lit. b) niniejszego ustępu oraz wspierającą inne cele służące wspólnemu interesowi, w szczególności cele strategii „Europa 2020”.”;
b)
ust. 2 lit. c) otrzymuje brzmienie:
„c)
progi wyrażone jako wielkość pomocy w odniesieniu do zbioru kosztów kwalifikowalnych lub też wyrażone jako maksymalne kwoty pomocy lub - w przypadku pewnych rodzajów pomocy, w których trudne może być precyzyjne określenie wielkości pomocy lub kwoty pomocy, w szczególności w przypadku instrumentów inżynierii finansowej lub inwestycji finansowanych kapitałem wysokiego ryzyka lub instrumentów podobnego rodzaju - jako maksymalny poziom wsparcia zapewnianego przez państwo zawartego w tym środku lub związanego z nim, bez uszczerbku dla kwalifikowania danych środków w świetle art. 107 ust. 1 TFUE;”;
3)
art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Przy wdrażaniu systemów pomocy lub środków pomocy indywidualnej udzielanych poza jakimkolwiek systemem pomocy, które zostały wyłączone zgodnie z rozporządzeniami, o których mowa w art. 1 ust. 1, państwa członkowskie przekazują Komisji, w celu opublikowania na stronie internetowej Komisji, podsumowania informacji dotyczących takich systemów pomocy lub takich środków pomocy indywidualnej, które nie są objęte wyłączonymi systemami pomocy.”;
4)
w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:
„a)
jednocześnie z publikacją projektu rozporządzenia zgodnie z art. 6;”;
b)
w ust. 2 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:
„Projekty i dokumenty, które mają zostać zbadane, są załączane do zgłoszenia i mogą być publikowane na stronie internetowej Komisji.”.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 22 lipca 2013 r.