NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 510/2014
ze dne 16. dubna 2014
o právní úpravě obchodování s některým zbožím vzniklým zpracováním zemědělských produktů a zrušení nařízení Rady (ES) č. 1216/2009 a (ES) č. 614/2009
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 43 odst. 2 a čl. 207 odst. 2 této Smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V důsledku vstupu Lisabonské smlouvy v platnost je třeba upravit nařízení Rady (ES) č. 1216/2009 (3) a nařízení Rady (ES) č. 614/2009 (4), zejména s ohledem na zavedení rozlišení mezi akty v přenesené pravomoci a prováděcími akty. Dále je třeba provést úpravy s cílem zlepšit jasnost a transparentnost stávajících textů.
(2)
Až do 31. prosince 2013 bylo hlavním nástrojem společné zemědělské politiky (dále jen „SZP“) stanoveným ve Smlouvě o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“) nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 (5).
(3)
V rámci reformy SZP bylo nařízení (ES) č. 1234/2007 nahrazeno s účinkem ode dne 1. ledna 2014 nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1308/2013 (6). Nařízení (ES) č. 1216/2009 a (ES) č. 614/2009 by měla být upravena tak, aby zohledňovala uvedené nařízení v zájmu zachování soudržnosti právní úpravy obchodování se třetími zeměmi týkající se zemědělských produktů na straně jedné a zboží vzniklého zpracováním zemědělských produktů na straně druhé.
(4)
Některé zemědělské produkty se používají k výrobě zpracovaných zemědělských produktů i zboží neuvedeného v příloze I Smlouvy o fungování EU. Je nezbytné přijmout opatření jak v rámci SZP, tak v rámci společné obchodní politiky, aby se zohlednil vliv, jejž má obchod s těmito produkty a zbožím na dosažení cílů článku 39 Smlouvy o fungování EU, a účinky, jež mají opatření přijatá podle článku 43 Smlouvy o fungování EU na hospodářské postavení těchto produktů a zboží, s ohledem na rozdíly mezi výrobními a obchodními náklady na zemědělské produkty v Unii a na světovém trhu.
(5)
Aby se zohlednily různé situace zemědělství a potravinářského průmyslu v Unii, rozlišuje se v Unii mezi zemědělskými produkty uvedenými v příloze I Smlouvy o fungování EU a zpracovanými zemědělskými produkty neuvedenými v dané příloze. Stejné rozlišování nemusí existovat v některých třetích zemích, se kterými Unie uzavírá dohody. Proto je třeba stanovit rozšíření působnosti obecných pravidel pro zpracované zemědělské produkty neuvedené v příloze I Smlouvy o fungování EU na některé zemědělské produkty uvedené v dané příloze, stanoví-li mezinárodní dohoda připodobnění těchto dvou typů produktů.
(6)
Odkazuje-li toto nařízení na mezinárodní dohody uzavřené nebo prozatímně uplatňované Unií v souladu se Smlouvou o fungování EU, chápe se takový odkaz jako odkaz na článek 218 Smlouvy o fungování EU.
(7)
Za účelem vyloučení nebo napravení negativních účinků, jež by mohl mít dovoz určitých zpracovaných zemědělských produktů na trh Unie a na účinnost SZP, by mělo být možné, aby dovoz takových produktů při splnění určitých podmínek podléhal dodatečnému clu.
(8)
Vaječný albumin a mléčný albumin jsou zpracovanými zemědělskými produkty, které nejsou uvedeny v příloze I Smlouvy o fungování EU. Z důvodu harmonizace a zjednodušení by měl být společný obchodní režim pro vaječný albumin a mléčný albumin, stanovený v nařízení (ES) č. 614/2009, začleněn do právní úpravy obchodování s některým zbožím vzniklým zpracováním zemědělských produktů. Vzhledem k tomu, že vejce mohou být do značné míry nahrazena vaječným albuminem a do určité míry mléčným albuminem, měla by právní úprava obchodování pro vaječný albumin a mléčný albumin odpovídat právní úpravě obchodování stanovené pro vejce.
(9)
Aniž jsou dotčena zvláštní ustanovení týkající se preferenčního obchodního režimu podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 978/2012 (7), je nutné stanovit hlavní pravidla právní úpravy obchodování se zpracovanými zemědělskými produkty a zbožím neuvedeným v příloze I vzniklým zpracováním zemědělských produktů. Rovněž je nutné zajistit, aby byla stanovena snížená dovozní cla a celní kvóty, a poskytování vývozních náhrad v souladu s těmito hlavními pravidly. Tato pravidla a ustanovení by měla brát v úvahu omezení týkající se dovozních cel a vývozních subvencí, jež vyplývají ze závazků přijatých Unií v rámci dohod Světové obchodní organizace (dále jen „WTO“) a dvoustranných dohod.
(10)
Z důvodu těsné provázanosti trhů s vaječným albuminem a s mléčným albuminem a trhu s vejci by mělo být možné vyžadovat předložení dovozní licence pro dovoz vaječného albuminu a mléčného albuminu a pozastavit režim aktivního zušlechťovacího styku pro vaječný albumin a mléčný albumin, pokud hrozí, že režim aktivního zušlechťovacího styku pro vaječný albumin a mléčný albumin by narušil nebo mohl narušit trh Unie s těmito produkty nebo s vejci. Mělo by být možné, aby vydávání dovozních licencí pro vaječný albumin a mléčný albumin a propuštění těchto produktů, na něž se licence vztahuje, do volného oběhu bylo podmíněno požadavky týkajícími se původu, provenience, pravosti a znaků jakosti produktů.
(11)
Za účelem zohlednění rozvoje obchodu a vývoje na trhu, potřeby trhů s vaječným albuminem a mléčným albuminem nebo trhu s vejci a zohlednění výsledků sledování dovozu vaječného albuminu a mléčného albuminu by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o pravidla pro podmínění dovozu vaječného albuminu a mléčného albuminu za účelem propuštění do volného oběhu předložením dovozní licence, předpisy o právech a povinnostech vyplývajících z této dovozní licence a jejích právních účinků, pravidla týkající se případů, kdy lze použít přípustnou odchylku, pokud jde o dodržování povinnosti dovážet množství uvedené v licenci, pravidla, která podmiňují vydávání dovozních licencí a propuštění do volného oběhu předložením dokladu vydaného třetí zemí nebo subjektem, který potvrdí mimo jiné původ, pravost a znaky jakosti produktů, provenienci, pravidla pro převod dovozních licencí nebo omezení jejich převodu, případy, kdy se nevyžaduje předložení dovozní licence, a případy, v nichž se vyžaduje či nevyžaduje složení jistoty zaručující, že produkty jsou dovezeny v době platnosti licence.
(12)
Některé zpracované zemědělské produkty neuvedené v příloze I Smlouvy o fungování EU se získávají ze zemědělských produktů, které podléhají SZP. Cla, která se vztahují na dovoz těchto zpracovaných zemědělských produktů, by měla vyrovnávat rozdíl mezi cenami na světovém trhu a cenami zemědělských produktů použitých při jejich výrobě na trhu Unie a přitom zajišťovat konkurenceschopnost průmyslu zpracování daných zemědělských produktů.
(13)
Podle některých mezinárodních dohod je v rámci obchodní politiky Unie stanoveno snížení nebo postupné zrušení zemědělských složek dovozních cel pro zpracované zemědělské produkty, dodatečných cel u cukru a mouky a valorických cel. Mělo by být možné, aby tato snížení byla stanovena v poměru k zemědělským složkám uplatňovaným při nepreferenčním obchodu.
(14)
Zemědělská složka dovozního cla by měla vyrovnat rozdíl cen zemědělských produktů použitých při výrobě dotyčných zpracovaných zemědělských produktů na světovém trhu a na trhu Unie. Proto je třeba zachovat úzkou spojitost mezi výpočtem zemědělské složky dovozního cla uplatňovaného na zpracované zemědělské produkty a dovozního cla uplatňovaného na zemědělské produkty dovezené v nezměněném stavu.
(15)
Za účelem provádění mezinárodních dohod, jež stanoví snížení nebo postupné ukončení dovozních cel u zpracovaných zemědělských produktů na základě konkrétních zemědělských produktů použitých nebo považovaných za použité při výrobě zpracovaných zemědělských produktů, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o vytvoření seznamu těchto zemědělských produktů považovaných za použité při výrobě zpracovaných zemědělských produktů, stanovení ekvivalentních množství a pravidel pro převod jiných zemědělských produktů na ekvivalentní množství těchto konkrétních zemědělských produktů považovaných za použité, stanovení prvků nezbytných pro výpočet snížené zemědělské složky a snížených dodatečných cel a stanovení metod tohoto výpočtu a stanovení zanedbatelného množství, pro než mají být snížené zemědělské složky a dodatečná cla u cukru a mouky stanoveny jako nulové.
(16)
Je možné, aby byly celní koncese na dovoz poskytnuty pro neomezená množství dotyčného zboží nebo pro omezená množství v rámci celní kvóty. Jsou-li podle některých mezinárodních dohod poskytnuty celní koncese v rámci celních kvót, měly by být tyto kvóty otevřené a spravované Komisí. Z praktických důvodů je třeba, aby řízení nezemědělské složky dovozních cel u zboží, pro které byly dohodnuty celní preference, podléhalo stejným pravidlům jako řízení zemědělské složky.
(17)
Z důvodu těsné provázanosti trhů s vaječným albuminem a s mléčným albuminem a trhu s vejci by měly být celní kvóty pro vaječný albumin a mléčný albumin otevřené a spravované stejným způsobem jako celní kvóty pro vejce podle nařízení (EU) č. 1308/2013. Způsob správy by měl, pokud je to nezbytné, brát v úvahu požadavky na zásobování trhu Unie a nutnost zachovat jeho rovnováhu a měl by být založen na způsobech používaných v minulosti, a to s ohledem na práva vyplývající z dohod uzavřených v rámci WTO.
(18)
Za účelem zajištění rovného přístupu na trh a rovného zacházení pro hospodářské subjekty, zohlednění požadavků na zásobování trhu Unie a zachování rovnováhy na tomto trhu, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o podmínky, které musí být splněny, aby bylo možné podat žádost v rámci celní kvóty, pravidla pro převod práv v rámci celní kvóty, podmínění účasti na celní kvótě složením jistoty a zvláštní vlastnosti, požadavky a omezení vztahující se na celní kvóty.
(19)
Za účelem zajištění možnosti, aby vyvážené produkty při dovozu do třetí země za určitých podmínek využívaly výhod zvláštního zacházení podle mezinárodních dohod uzavřených Unií v souladu se Smlouvou o fungování EU, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o pravidla, podle nichž musí příslušné orgány členských států na požádání a po náležité kontrole vystavit potvrzení, že dané podmínky jsou splněny u produktů, které v případě vývozu mohou využívat výhod zvláštního zacházení při dovozu do třetí země, jsou-li splněny určité podmínky.
(20)
Je možné, že poptávka zpracovatelského průmyslu po zemědělských surovinách nebude moci být za podmínek hospodářské soutěže plně uspokojena zemědělskými surovinami Unie. Nařízení Rady (EHS) č. 2913/92 (8), umožňuje propuštění takového zboží do režimu aktivního zušlechťovacího styku s výhradou splnění hospodářských podmínek vymezených nařízením Komise (EHS) č. 2454/93 (9). Nařízení (EHS) č. 2913/1992 se nahrazuje nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 952/2013 (10), ale s účinností pouze od 1. června 2016. Je proto vhodné odkazovat v tomto nařízení na nařízení (EHS) č. 2913/1992, zejména s ohledem na to, že v budoucnosti mají být odkazy na nařízení (EHS) č. 2913/1992 považovány za odkazy na nařízení (EU) č. 952/2013. Za jasně stanovených okolností by hospodářské podmínky pro propuštění určitého množství zemědělských produktů do režimu aktivního zušlechťovacího styku měly být považovány za splněné. Tato množství by měla být stanovena na základě bilance dodávek. Spravedlivý přístup k dostupným množstvím, rovné zacházení s hospodářskými subjekty a jasnost by měly být zajištěny díky systému osvědčení o režimu aktivního zušlechťovacího styku vydávaných členskými státy.
(21)
Za účelem zajištění obezřetného a účinného řízení režimu aktivního zušlechťovacího styku při zohlednění situace na trhu Unie s dotyčným zbožím a potřeb a praxe zpracovatelského průmyslu by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o seznam zemědělských produktů, pro které mohou být vydána osvědčení o aktivním zušlechťovacím styku, práva vyplývající z osvědčení o aktivním zušlechťovacím styku a příslušné právní účinky, ustanovení týkající se převodu práv mezi hospodářskými subjekty a pravidla nezbytná pro spolehlivost a účinnost systému osvědčení o aktivním zušlechťovacím styku, pokud jde o pravost osvědčení, jeho převod nebo omezení tohoto převodu.
(22)
Měla by být přijata ustanovení pro poskytování vývozních náhrad v mezích stanovených závazky Unie v rámci WTO pro některé zemědělské produkty použité při výrobě zboží neuvedeného v příloze I Smlouvy o fungování EU, aby výrobci tohoto zboží nebyli penalizováni kvůli cenám, za něž musí sami nakupovat v důsledku SZP. Tyto vývozní náhrady by měly pouze vyrovnávat rozdíl mezi cenou určitého zemědělského produktu na trhu Unie a na světovém trhu. Tato ustanovení by tudíž měla být zavedena jako součást právní úpravy obchodování s některým zbožím vzniklým zpracováním zemědělských produktů.
(23)
Seznam zboží neuvedeného v příloze I, na které se vztahují vývozní náhrady, by měl být stanoven s ohledem na vliv rozdílu mezi cenami zemědělských produktů použitých při jeho výrobě na trhu Unie a na světovém trhu a na nezbytnost plného nebo částečného vyrovnání tohoto rozdílu, aby byl usnadněn vývoz zemědělských produktů použitých při výrobě daného zboží neuvedeného v příloze I.
(24)
Je nezbytné zajistit, že nebude poskytnuta žádná vývozní náhrada pro dovážené zboží neuvedené v příloze I propuštěné do volného oběhu, které je zpětně vyvezené, vyvezené po zpracování nebo po zapracování do jiného zboží neuvedeného v příloze I. Pokud jde o dovážené obiloviny, rýži, mléko a mléčné výrobky či vejce propuštěné do volného oběhu, je nezbytné zajistit, že nebude poskytnuta žádná vývozní náhrada, je-li zboží vyvezeno po zpracování nebo po zapracování do zboží neuvedeného v příloze I.
(25)
Sazby vývozních náhrad pro zemědělské produkty vyvážené ve formě zboží neuvedeného v příloze I by měly být stanoveny podle stejných pravidel a praktických způsobů a podle stejného postupu jako sazby vývozních náhrad pro zemědělské produkty vyvážené v nezměněném stavu podle nařízení (EU) č. 1308/2013 a nařízení Rady (EU) č. 1370/2013 (11).
(26)
Vzhledem k úzké spojitosti mezi zbožím neuvedeným v příloze I na jedné straně a zemědělskými produkty, které se používají při výrobě tohoto zboží neuvedeného v příloze I, na straně druhé a rozdílům mezi tímto zbožím a těmito produkty je nezbytné stanovit používání horizontálních ustanovení týkajících se vývozních náhrad stanovených v nařízení (EU) č. 1308/2013 u zboží neuvedeného v příloze I.
(27)
Za účelem zohlednění zvláštních výrobních postupů a obchodních požadavků u zboží neuvedeného v příloze I, jež obsahuje některé zemědělské produkty, by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o stanovení pravidel pro vlastnosti zboží neuvedeného v příloze I, které má být vyvezeno, a zemědělských produktů použitých při jeho výrobě, pravidel pro stanovení vývozních náhrad pro některé zemědělské produkty vyvážené po zpracování na zboží neuvedené v příloze I, pravidel týkajících se dokladu o složení vyváženého zboží neuvedeného v příloze I, pravidel stanovujících požadavek na prohlášení o používání některých dovážených zemědělských produktů, pravidel týkajících se připodobnění zemědělských produktů základním produktům a stanovení referenčního množství každého ze základních produktů a použití horizontálních pravidel pro vývozní náhrady pro zemědělské produkty na zboží neuvedené v příloze I.
(28)
Dodržování vývozních omezení, která vyplývají z mezinárodních dohod uzavřených nebo prozatímně uplatňovaných Unií podle Smlouvy o fungování EU, by mělo být zajištěno vydáváním osvědčení o náhradě za referenční období stanovená v dohodách s přihlédnutím k roční částce stanovené pro malé vývozce.
(29)
Vývozní náhrady by měly být poskytovány až do výše celkové částky, která je k dispozici, a to podle konkrétní situace obchodu se zbožím neuvedeným v příloze I. Systém osvědčení o náhradě by měl usnadnit účinné řízení částek náhrad.
(30)
Je třeba stanovit, že osvědčení o náhradě vydaná členskými státy jsou platná v celé Unii a že jejich vydání je podmíněno složením jistoty jako záruky toho, že hospodářský subjekt zažádá o náhradu. Měla by být stanovena pravidla pro poskytování náhrady v rámci režimu stanovení náhrady předem, podle kterých by se náhrada poskytovala pro všechny platné sazby náhrady, a dále pro složení a uvolnění jistot.
(31)
Za účelem kontroly výdajů za vývozní náhrady a provádění systému osvědčení o náhradě by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy, pokud jde o pravidla stanovující práva a povinnosti vyplývající z osvědčení o náhradě, pravidla pro jejich převod nebo omezení tohoto převodu, stanovení případů a situací, v nichž se nevyžaduje předložení osvědčení o náhradě ani složení jistoty, a stanovení přípustné odchylky, v rámci níž se neuplatní povinnost zažádat o náhradu.
(32)
Při zohledňování dopadu cílených opatření týkajících se vývozních náhrad by měla být věnována pozornost podnikům zpracovávajícím zemědělské produkty obecně, a zejména pak situaci malých a středních podniků. Malým vývozcům by s ohledem na jejich zvláštní potřeby měla být na každý rozpočtový rok přidělena celková částka, přičemž by měli být osvobozeni od povinnosti předkládat osvědčení v rámci právní úpravy udělování vývozních náhrad.
(33)
Pokud jsou podle nařízení (EU) č. 1308/2013 přijata opatření týkající se vývozu zemědělského produktu a vývoz zboží neuvedeného v příloze I s vysokým obsahem zemědělského produktu by mohl bránit dosažení cílů těchto opatření, měla by být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o stanovení rovnocenných opatření, jež mají být přijata s ohledem na vývoz tohoto zboží neuvedeného v příloze I, při dodržení veškerých závazků plynoucích z mezinárodních dohod.
(34)
Podle některých mezinárodních dohod může Unie omezit dovozní cla a částky splatné v případě vývozu za účelem celkového nebo částečného vyrovnání cenového rozdílu mezi zemědělskými produkty použitými při výrobě zpracovaných zemědělských produktů nebo příslušného zboží neuvedeného v příloze I. Pro tyto zpracované zemědělské produkty a zboží neuvedené v příloze I je třeba stanovit, že tyto částky se určují společně jako součást celkového cla a že mají vyrovnat rozdíly mezi cenami zemědělských produktů, jež je třeba vzít v úvahu na trhu dané země nebo regionu a na trhu Unie.
(35)
Jelikož složení zpracovaných zemědělských produktů a zboží neuvedeného v příloze I může být důležité pro správné uplatňování právní úpravy obchodování stanovené v tomto nařízení, mělo by být možné stanovit složení prostřednictvím kvalitativních a kvantitativních analýz.
(36)
Za účelem provádění mezinárodních dohod uzavřených Unií a zajištění jasnosti a souladu se změnami nařízení Rady (EHS) č. 2658/87 (12) by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o doplnění a změnu některých nepodstatných částí tohoto nařízení a jeho příloh pro uvedené účely.
(37)
Je třeba stanovit, že členské státy mají poskytovat Komisi a sobě navzájem informace nezbytné k provádění právní úpravy obchodování se zpracovanými zemědělskými produkty a zbožím neuvedeným v příloze I.
(38)
Za účelem zajištění jednotnosti informačních systémů a pravosti a čitelnosti dokladů a údajů předávaných spolu s nimi by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o vymezení povahy a druhu oznamovaných informací, kategorií zpracovávaných údajů, maximální doby uchovávání údajů a účelu, k němuž jsou údaje zpracovávány, práv na přístup k informacím nebo informačním systémům a podmínek, za nichž jsou tyto informace zveřejňovány.
(39)
Použije se právo Unie o ochraně osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů a volném pohybu těchto údajů, zejména směrnice Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES (13) a nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 (14).
(40)
Za účelem zabránění zbytečné administrativní zátěži hospodářských subjektů a vnitrostátních orgánů by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o stanovení prahové hodnoty, pod níž by neměly být vybírány nebo poskytovány částky dovozních cel, dodatečných dovozních cel, snížených dovozních cel, vývozních náhrad a částky, které mají být vybrány nebo které jsou splatné při nahrazování ceny stanovené vzájemnou dohodou.
(41)
Vzhledem k úzké spojitosti mezi zbožím neuvedeným v příloze I a zemědělskými produkty, které se používají při výrobě tohoto zboží neuvedeného v příloze I, je nezbytné stanovit, že v případě zboží neuvedeného v příloze I se obdobně použijí horizontální ustanovení týkající se jistot, kontrol, ověřování a sankcí stanovených a přijatých na základě nařízení (EU) č. 1306/2013 (15).
(42)
Za účelem zajištění uplatňování horizontálních předpisů přijatých na základě nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1306/2013 na dovozní licence a celní kvóty pro zpracované zemědělské produkty a na vývozní náhrady a osvědčení o náhradě v případě zboží neuvedeného v příloze I by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, pokud jde o pravidla upravující horizontální ustanovení o jistotách, kontrolách, ověřování a sankcích přijatých na základě uvedeného nařízení.
(43)
Při přijímání aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU, je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti k přijetí aktů v přenesené pravomoci vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracování aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(44)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení s ohledem na dovoz by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci, pokud jde o opatření, jež stanoví zpracované zemědělské produkty, na něž by se měla vztahovat dodatečná dovozní cla, aby se vyloučily nebo napravily nepříznivé dopady na trh Unie, opatření pro použití tohoto dodatečného dovozního cla, co se týče lhůt pro prokázání dovozní ceny, předkládání dokumentace a stanovení výše dodatečných dovozních cel, opatření, která stanoví reprezentativní ceny a spouštěcí objemy pro účely použití dodatečných dovozních cel, opatření týkající se formátu a obsahu dovozních licencí pro vaječný albumin a mléčný albumin, podávání žádostí o tyto dovozní licence a jejich vydávání a používání, doby platnosti těchto licencí, postupu pro složení jistoty a výše skládané jistoty u těchto licencí, důkazů, že byly splněny požadavky související s používáním těchto licencí, míry přípustné odchylky, pokud jde o dodržování povinnosti dovážet množství uvedené v dovozní licenci, a vydávání náhradních dovozních licencí a jejich duplikátů, opatření pro zacházení s dovozními licencemi členskými státy, jakož i výměnu informací nezbytných pro řízení režimu dovozních licencí pro vaječný albumin a mléčný albumin, včetně postupů týkajících se specifické správní pomoci mezi členskými státy, výpočet dovozních cel a stanovení výše dovozních cel u zpracovaných zemědělských produktů při provádění mezinárodních režimů.
(45)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení s ohledem na dovoz by měly být Komisi svěřeny také prováděcí pravomoci, pokud jde o opatření, kterými se stanoví pevná množství zemědělských produktů považovaných za použité při výrobě zpracovaných zemědělských produktů pro účely snížení nebo postupného ukončení dovozních cel, jež se vztahují na preferenční obchod, jakož i přiměřené požadavky na dokumentaci, roční celní kvóty a správní metody používané pro dovoz zpracovaných zemědělských produktů a určitých zemědělských produktů v souladu s mezinárodními závazky Unie, postupy pro používání zvláštních ustanovení obsažených v mezinárodních dohodách nebo v aktech, kterými je stanoven režim dovozu nebo vývozu, zejména pokud jde o záruky týkající se povahy a původu produktu, uznávání dokladů použitých pro ověření těchto záruk, předkládání dokladu vydaného vyvážející zemí a určením a použitím produktů, opatření, kterými se stanoví doba platnosti dovozních licencí, postupy pro složení jistoty a výše skládané jistoty, používání těchto dovozních licencí a případně konkrétní opatření týkající se zejména podmínek, za nichž mají být předkládány žádosti o dovoz a udělováno povolení v rámci celní kvóty, a přiměřených požadavků na dokumentaci.
(46)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení s ohledem na dovoz a režim aktivního zušlechťovacího styku by měly být Komisi svěřeny také prováděcí pravomoci, pokud jde o opatření pro řízení procesu, která zaručí, aby nebyla překročena množství dostupná v rámci celních kvót, a opatření týkající se přerozdělení nevyužitých množství v rámci celní kvóty, ochranná opatření proti dovozu do Unie v souladu s nařízením Rady (ES) č. 260/2009 (16) a nařízením Rady (ES) č. 625/2009 (17) nebo ochranná opatření stanovená mezinárodními dohodami, opatření týkající se množství zemědělských produktů, pro něž lze vydat osvědčení o aktivním zušlechťovacím styku, opatření týkající se provádění systému osvědčení o aktivním zušlechťovacím styku, pokud jde o požadovanou dokumentaci a postupy pro podávání žádostí a vydávání osvědčení o aktivním zušlechťovacím styku, opatření týkající se řízení osvědčení o aktivním zušlechťovacím styku členskými státy, postupů týkajících se správní pomoci mezi členskými státy, opatření, jimiž se v případě, že se žádá o velká množství, omezují množství, pro něž lze vydat osvědčení o aktivním zušlechťovacím styku, odmítají množství požadovaná pro tato osvědčení a pozastavuje podávání žádostí o osvědčení o aktivním zušlechťovacím styku, a opatření, jimiž se pozastavuje používání režimu zušlechťovacího styku nebo aktivního zušlechťovacího styku pro vaječný albumin a mléčný albumin.
(47)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení s ohledem na vývoz by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci, pokud jde o opatření týkající se použití sazeb náhrad, výpočtu vývozních náhrad, připodobnění některých produktů základním produktům a stanovení referenčního množství základních produktů, podávání žádostí o osvědčení pro vývoz určitého zboží neuvedeného v příloze I do některých míst určení a vydávání a správy těchto osvědčení, pokud je to stanoveno v mezinárodní dohodě uzavřené nebo prozatímně uplatňované Unií v souladu se Smlouvou o fungování EU, a zacházení se zánikem produktů a množstevními ztrátami při výrobě a zacházení s vedlejšími produkty.
(48)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení s ohledem na vývoz by rovněž měly být Komisi svěřeny také prováděcí pravomoci, pokud jde o opatření ohledně postupů týkajících se prohlášení a dokladu o složení vyváženého zboží neuvedeného v příloze I nezbytných pro provádění režimu vývozních náhrad, opatření týkající se zjednodušeného dokladu o dosažení místa určení v případě rozlišených náhrad, opatření pro používání horizontálních ustanovení o vývozních náhradách u zboží neuvedeného v příloze I, opatření týkající se provádění systému osvědčení o vývozní náhradě, pokud jde o podávání žádosti o osvědčení o náhradě a o formát a obsah této žádosti, formát, obsah a dobu platnosti osvědčení o náhradě, postup pro podávání žádostí a vydávání osvědčení o náhradě a pro jeho používání, postupy pro skládání jistoty a její výši, míru přípustné odchylky, pokud jde o výši vývozní náhrady, o niž nebylo požádáno, a důkazní prostředky, jimiž se prokazuje splnění povinností vyplývajících z osvědčení o náhradě.
(49)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení s ohledem na vývoz a některá obecná ustanovení by rovněž měly být Komisi svěřeny také prováděcí pravomoci, pokud jde o opatření týkající se zacházení s osvědčením o náhradě členskými státy a výměny informací a specifické správní pomoci mezi členskými státy, pokud jde o osvědčení o náhradě, opatření týkající se stanovení celkové částky přidělené malým vývozcům a individuální prahové hodnoty pro osvobození od předkládání osvědčení o náhradě, opatření týkající se vydávání náhradních osvědčení o náhradě a duplikátů osvědčení o náhradě, opatření, jimiž se v případě, že se žádá o částky přesahující dostupné částky stanovené na základě závazků plynoucích z mezinárodních dohod, omezují částky, pro které mohou být vydána osvědčení o náhradě, odmítají částky požadované pro tato osvědčení a pozastavuje podávání žádostí o osvědčení o náhradě, nezbytná procedurální pravidla a technická kritéria pro používání jiných opatření, pokud jde o vývoz, opatření týkající se stanovení použitelného cla v případě přímých náhrad v preferenčním obchodě a souvisejících částek uplatňovaných na vývoz do dotčené země nebo regionu, opatření, která zajistí, aby zpracované zemědělské produkty uvedené v celním prohlášení pro vývoz v preferenčním režimu nebyly ve skutečnosti vyvezeny mimo rámec preferenčního režimu a naopak, opatření týkající se metod kvalitativní a kvantitativní analýzy zpracovaných zemědělských produktů a zboží neuvedeného v příloze I, technických ustanovení nezbytných pro jejich identifikaci a postupů pro účely jejich zařazení do kombinované nomenklatury.
(50)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení s ohledem na vývoz a některá obecná ustanovení by měly být Komisi svěřeny také prováděcí pravomoci, pokud jde o opatření nezbytná k provádění závazků Komise a členských států ohledně výměny informací týkajících se způsobů oznamování, pravidel určujících, jaké informace jsou oznamovány, systému správy oznamovaných informací, obsahu, formátu, načasování, frekvence a lhůt oznámení a opatření pro předávání a zpřístupňování informací a dokumentů při dodržení pravidel ochrany osobních údajů a legitimních zájmů podniků při ochraně jejich obchodních tajemství a opatření týkající se uplatňování horizontálních ustanovení o jistotách, kontrolách, ověřování a sankcích přijatých podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1306/2013, která se vztahují na dovozní licence a celní kvóty pro zpracované zemědělské produkty a na vývozní náhrady a osvědčení o náhradě u zboží neuvedeného v příloze I.
(51)
Vzhledem k jejich zvláštní povaze by prováděcí akty, které se týkají opatření ke stanovení reprezentativních cen a spouštěcích objemů dovozu pro účely použití dodatečných dovozních cel a výše těchto cel v souladu s mezinárodními závazky Unie, opatření omezujících množství, pro něž lze vydat osvědčení o aktivním zušlechťovacím styku a osvědčení o náhradě, zamítajících požadované množství, pokud jde o tato osvědčení, a pozastavujících podávání žádostí o tato osvědčení, opatření pro správu procesu zaručujícího, aby nebyla překročena množství dostupná v rámci celní kvóty, a o přerozdělení nevyužitých množství v rámci celní kvóty, by měly být přijímány, aniž by se použilo nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (18). Ostatní prováděcí akty podle tohoto nařízení by měly být přijímány podle nařízení (EU) č. 182/2011.
(52)
Při přijímání prováděcích aktů, které mají být přijaty podle nařízení (EU) č. 182/2011, by se měl použít přezkumný postup, jelikož se tyto akty vztahují na společnou zemědělskou politiku, jak je uvedeno v čl. 2 odst. 2 písm. b) bodě ii) uvedeného nařízení.
(53)
Komise by v řádně odůvodněných případech, a pokud to vyžadují naléhavé závažné důvody, které se týkají ochranných opatření proti dovozu zpracovaných zemědělských produktů do Unie nebo narušení či možného narušení trhu Unie ukládajících pozastavení používání režimu zušlechťovacího styku nebo aktivního zušlechťovacího styku pro vaječný albumin a mléčný albumin, měla přijmout okamžitě použitelné prováděcí akty.
(54)
V souladu se zásadou proporcionality je nezbytné a vhodné pro dosažení cílů tohoto nařízení stanovit právní úpravu obchodování s některým zbožím vzniklým zpracováním zemědělských produktů. Toto nařízení nepřekračuje rámec toho, co je nezbytné pro dosažení sledovaných cílů, v souladu s čl. 5 odst. 4 Smlouvy o Evropské unii.
(55)
V zájmu zachování současného stavu by mělo toto nařízení obsahovat přílohy zahrnující všechny následující prvky: seznam zpracovaných zemědělských produktů, který nahrazuje přílohu II nařízení (ES) č. 1216/2009; seznam zboží neuvedeného v příloze I, který nahrazuje přílohu II nařízení Komise (EU) č. 578/2010 (19) a přílohu XX nařízení (ES) č. 1234/2007; seznam základních produktů používaných k výrobě zboží neuvedeného v příloze I, který nahrazuje přílohu I nařízení (EU) č. 578/2010; seznam zpracovaných zemědělských produktů, na něž mohou být uvalena dodatečná dovozní cla, který nahrazuje přílohu III nařízení (ES) č. 1216/2009, a seznam zemědělských produktů používaných při výrobě zpracovaných zemědělských produktů, který nahrazuje přílohu I nařízení (ES) č. 1216/2009.
(56)
Nařízení (ES) č. 1216/2009 a (ES) č. 614/2009 by měla být zrušena.
(57)
Vzhledem k tomu, že před vstupem tohoto nařízení v platnost byl nezbytný soulad zajišťován pomocí přechodných ustanovení obsažených v čl. 230 odst. 1 druhém pododstavci písm. i) nařízení (EU) č. 1308/2013, mělo by být toto nařízení použito co nejdříve po přijetí nařízení, která jsou součástí reformy SZP, přičemž je nutné plně respektovat zájem na právní jistotě a oprávněná očekávání hospodářských subjektů,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
PŘEDMĚT, OBLAST PŮSOBNOSTI A DEFINICE
Článek 1
Předmět a oblast působnosti
Toto nařízení stanoví právní úpravu obchodování vztahující se na dovoz zpracovaných zemědělských produktů a vývoz zboží neuvedeného v příloze I a zemědělských produktů zapracovaných do zboží neuvedeného v příloze I.
Toto nařízení se vztahuje rovněž na dovoz zemědělských produktů, na něž se vztahuje mezinárodní dohoda uzavřená nebo prozatímně uplatňovaná Unií podle Smlouvy, která stanoví připodobnění těchto produktů zpracovaným zemědělským produktům, na něž se vztahují pravidla preferenčního obchodu.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
a)
„zemědělskými produkty“ produkty uvedené v článku 1 nařízení (EU) č. 1308/2013;
b)
„zpracovanými zemědělskými produkty“ produkty uvedené v příloze I tohoto nařízení;
c)
„zbožím neuvedeným v příloze I“ produkty neuvedené v příloze I Smlouvy o fungování EU, které jsou uvedené v prvním a druhém sloupci přílohy II tohoto nařízení;
d)
„základními produkty“ zemědělské produkty uvedené v příloze III tohoto nařízení;
e)
„zemědělskou složkou“ buď ta část dovozního cla uplatňovaného na zpracované zemědělské produkty, jež odpovídá dovoznímu clu uplatňovanému na zemědělské produkty uvedené v příloze V tohoto nařízení, nebo případně sníženému clu uplatňovanému na zemědělské produkty pocházející z daných zemí pro množství těchto zemědělských produktů, která byla použita nebo jsou považována za použitá;
f)
„nezemědělskou složkou“ část poplatku odpovídající clům podle společného celního sazebníku sníženým o zemědělskou složku vymezenou v písmenu e);
g)
„dodatečným clem na cukr a mouku“ dodatečné clo na cukr (AD S/Z) a dodatečné clo na mouku (AD F/M) uvedená v příloze I části 1 oddílu 1 bodu B.6 nařízení (EHS) č. 2658/87 a stanovená v příloze 1 části 3 oddílu I tabulce č. 2 uvedeného nařízení;
h)
„valorickým clem“ část dovozního cla vyjádřená jako procentní sazba celní hodnoty;
i)
„skupinou produktů 1“ syrovátka v prášku, granulích nebo v jiné pevné formě, která neobsahuje přidaný cukr ani jiná sladidla, s kódy KN ex 0404 10 02 až ex 0404 10 16;
j)
„skupinou produktů 2“ mléko v prášku, granulích nebo v jiné pevné formě, které neobsahuje přidaný cukr ani jiná sladidla, o obsahu tuku nepřesahujícím 1,5 % hmotnostních, jiné než v bezprostředním obalu o čistém obsahu nepřesahujícím 2,5 kg, s kódem KN ex 0402 10 19;
k)
„skupinou produktů 3“ mléko v prášku, granulích nebo v jiné pevné formě, které neobsahuje přidaný cukr ani jiná sladidla, o obsahu tuku 26 % hmotnostních, jiné než v bezprostředním obalu o čistém obsahu nepřesahujícím 2,5 kg, s kódem KN ex 0402 21 18;
l)
„skupinou produktů 6“ máslo o obsahu tuku 82 % hmotnostních s kódem KN ex 0405 10;
KAPITOLA II
DOVOZ ZPRACOVANÝCH ZEMĚDĚLSKÝCH PRODUKTŮ
ODDÍL I
Obecná ustanovení pro dovoz
Pododdíl i
Dovozní cla u zpracovaných zemědělských produktů
Článek 3
Složky dovozních cel
1. U zpracovaných zemědělských produktů uvedených v tabulce 1 přílohy I se dovozní cla stanovená ve společném celním sazebníku skládají ze zemědělské složky, která není součástí valorického cla, a z nezemědělské složky, která je valorickým clem.
2. U zpracovaných zemědělských produktů uvedených v tabulce 2 přílohy I se dovozní cla stanovená ve společném celním sazebníku skládají z valorického cla a ze zemědělské složky, která je součástí valorického cla. Není-li u zpracovaných zemědělských produktů uvedených v tabulce 2 přílohy I stanoveno valorické clo, považuje se zemědělská složka těchto produktů za součást zvláštního cla na tyto produkty.
Článek 4
Maximální sazba dovozního cla
1. Jestliže se má použít maximální celní sazba, stanoví se metoda výpočtu pro určení této maximální celní sazby ve společném celním sazebníku na základě článku 31 Smlouvy o fungování EU.
2. Jestliže u zpracovaných zemědělských produktů uvedených v tabulce 1 přílohy I maximální celní sazba zahrnuje dodatečné clo na cukr a na mouku, stanoví se metoda výpočtu pro určení tohoto dodatečného cla ve společném celním sazebníku na základě článku 31 Smlouvy o fungování EU.
Článek 5
Dodatečná dovozní cla pro vyloučení nebo napravení negativních účinků na trhu Unie
1. Komise může přijmout prováděcí akty, kterými stanoví zpracované zemědělské produkty uvedené v příloze IV, na něž se při dovozu podléhajícím celní sazbě stanovené ve společném celním sazebníku vztahuje dodatečné dovozní clo. Tyto prováděcí akty se přijímají pouze za tím účelem, aby se vyloučily nebo napravily nepříznivé dopady, které by tento dovoz mohl mít na trh Unie, a pokud:
a)
se dovoz uskutečňuje za cenu nižší, než je cena oznámená Unií WTO („spouštěcí cena“), nebo
b)
objem dovozu v kterémkoli roce překročí určitou úroveň („spouštěcí objem“).
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 44 odst. 2.
2. Dodatečná dovozní cla se neuloží v souladu s odstavcem 1, pokud je nepravděpodobné, že by dovoz narušil trh Unie, nebo pokud by účinky takových dodatečných dovozních cel nebyly vzhledem ke sledovanému cíli přiměřené.
3. Pro účely odst. 1 písm. a) se dovozní ceny stanoví na základě dovozních cen c.i.f. dané zásilky.
Dovozní ceny c.i.f. se prověřují porovnáním s reprezentativními cenami daného produktu na světovém trhu nebo na dovozním trhu Unie s tímto produktem.
Reprezentativní ceny se stanoví v pravidelných intervalech na základě údajů shromážděných v rámci systému kontroly Společenství zřízeného podle čl. 308d nařízení Komise (EHS) č. 2454/1993 (20).
4. Spouštěcí objem se stanoví na základě možností přístupu na trh vymezených jako dovoz vyjádřený v procentním podílu odpovídající domácí spotřeby během tří let předcházejících roku, v němž se projeví nebo v němž se zdá pravděpodobné, že se projeví negativní účinky uvedené v odstavci 1.
5. Komise může přijmout prováděcí akty, jimiž stanoví nezbytná opatření pro použití tohoto článku, zejména co se týče lhůt pro prokázání dovozní ceny a předkládání dokumentace. Tyto prováděcí akty se přijímají v souladu s přezkumným postupem podle čl. 44 odst. 2.
6. Pokud jde o produkty stanovené v souladu s odstavcem 1, Komise může přijmout prováděcí akty bez použití postupu podle čl. 44 odst. 2 nebo 3, kterými:
a)
stanoví reprezentativní ceny a spouštěcí objemy pro účely použití dodatečných dovozních cel;
b)
stanoví výši dodatečných dovozních cel v souladu s pravidly stanovenými v mezinárodních dohodách uzavřených nebo prozatímně uplatňovaných Unií podle Smlouvy o fungování EU.
7. Komise zveřejní spouštěcí ceny uvedené v odst. 1 písm. a) v Úředním věstníku Evropské unie.
Pododdíl ii
Dovoz vaječného albuminu a mléčného albuminu
Článek 6
Dovozní licence pro vaječný albumin a mléčný albumin
1. Dovoz vaječného albuminu a mléčného albuminu za účelem propuštění do volného oběhu může podléhat předložení dovozní licence, je-li taková licence nezbytná pro řízení dotčených trhů a zejména pro sledování obchodu s těmito produkty.
2. Aniž jsou dotčena opatření přijatá v souladu s článkem 14, vydají členské státy dovozní licence uvedené v odstavci 1 každému žadateli o dovozní licenci usazenému v Unii bez ohledu na místo jeho usazení, nestanoví-li akt přijatý podle čl. 43 odst. 2 Smlouvy o fungování EU jinak.
3. Dovozní licence uvedené v odstavci 1 jsou platné v celé Unii.
4. Vydávání dovozních licencí uvedených v odstavci 1 a propuštění zboží, na něž se licence vztahuje, do volného oběhu může být podmíněno požadavky týkajícími se původu a provenience dotčeného produktu a předložením dokladu vydaného třetí zemí nebo subjektem, který potvrdí mimo jiné původ, provenienci, pravost a znaky jakosti produktů.
Článek 7
Jistota u dovozních licencí
1. Vydání dovozních licencí uvedených v článku 6 může být podmíněno složením jistoty jako záruky toho, že hospodářský subjekt doveze produkty během doby platnosti dovozní licence.
2. Nejsou-li produkty dovezeny během doby platnosti dovozní licence, jistota zcela nebo částečně propadne.
3. Jistota však nepropadne, jestliže produkty nebyly dovezeny během této doby v důsledku vyšší moci nebo jestliže množství, které během této doby nebylo dovezeno, spadá do výše přípustné odchylky.
Článek 8
Přenesené pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 42, pokud jde o:
a)
pravidla pro podmínění dovozu vaječného albuminu a mléčného albuminu za účelem propuštění do volného oběhu předložením dovozní licence;
b)
pravidla týkající se práv a povinností vyplývajících z dovozní licence a jejích právních účinků;
c)
případy, kdy lze použít přípustnou odchylku, pokud jde o dodržování povinnosti dovézt množství uvedené v licenci, nebo kdy má být v licenci uveden původ;
d)
pravidla týkající se vydání dovozní licence nebo pravidla stanovující, že propuštění zboží, na něž se licence vztahuje, do volného oběhu podléhá předložení dokladu vydaného třetí zemí nebo subjektem, který potvrdí mimo jiné původ, provenienci, pravost a znaky jakosti produktů;
e)
pravidla pro převod dovozní licence nebo omezení tohoto převodu;
f)
případy, v nichž se předložení dovozní licence nevyžaduje;
g)
pravidla podmiňující vydání dovozních licencí uvedených v článku 6 složením jistoty.
Článek 9
Prováděcí pravomoci
Komise v případě potřeby přijme prováděcí akty, pokud jde o:
a)
formát a obsah dovozní licence;
b)
podávání žádostí o dovozní licence, vydávání těchto licencí a jejich používání;
c)
dobu platnosti dovozní licence, výši jistoty a postupy pro její složení;
d)
důkazy, že byly splněny požadavky související s používáním dovozních licencí;
e)
míru přípustné odchylky, pokud jde o dodržování povinnosti dovézt množství uvedené v dovozní licenci;
f)
vydávání náhradních dovozních licencí a duplikátů dovozních licencí;
g)
zacházení s dovozními licencemi ze strany členských států a výměny informací nezbytných pro řízení daného režimu, včetně postupů týkajících se konkrétní správní pomoci mezi členskými státy.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 44 odst. 2.
ODDÍL II
Preferenční obchod
Pododdíl i
Snížení dovozních cel
Článek 10
Snížení a postupné ukončení zemědělských složek, valorických cel a dodatečných cel
1. Jestliže mezinárodní dohoda uzavřená nebo prozatímně uplatňovaná Unií podle Smlouvy o fungování EU:
a)
stanoví snížení nebo opakovaná snížení, které vedou k postupnému ukončení dovozního cla u zpracovaných zemědělských produktů; a
b)
stanoví produkty způsobilé pro tato snížení, množství zboží, hodnotu kvót, na které se tato snížení vztahují, způsob výpočtu těchto množství nebo hodnot, nebo prvky určující snížení zemědělské složky, pokud jde o dodatečné clo na cukr a mouku nebo valorické clo,
zemědělská složka, dodatečné clo na cukr a mouku nebo valorické clo mohou podléhat snížení nebo opakovaným snížením vedoucím k ukončení, jako jsou stanovena v případě dovozního cla pro zpracované zemědělské produkty.
Pro účely tohoto článku může zemědělská složka obsahovat rovněž zemědělský prvek uvedený v příloze I části 1 oddílu 1 bodu B1 nařízení (EHS) č. 2658/87 a stanovený v příloze I části 3 oddílu I tabulce č. 2 uvedeného nařízení.
2. Jestliže mezinárodní dohoda uzavřená nebo prozatímně uplatňovaná Unií podle Smlouvy o fungování EU stanoví snížení nebo postupné ukončení zemědělských složek u produktů uvedených v tabulce 2 přílohy I tohoto nařízení, nahradí se clo sestávající ze zemědělské složky, jež je součástí valorického cla, nevalorickou zemědělskou složkou.
Článek 11
Skutečně použitá množství nebo množství považovaná za použitá
1. Snížení nebo postupné ukončení zemědělských složek nebo dodatečných cel na cukr a mouku podle čl. 10 odst. 1 se stanoví na základě:
a)
množství zemědělských produktů uvedených v příloze V, která byla skutečně použita nebo která se považují za použitá při výrobě zpracovaných zemědělských produktů;
b)
cel, která se vztahují na zemědělské produkty uvedené v písmenu a) a která se používají pro výpočet snížené zemědělské složky a dodatečných cel na cukr a mouku v případě určité preferenční právní úpravy obchodování.
2. Zemědělské produkty, které lze považovat za použité při výrobě zpracovaného zemědělského produktu, se vybírají z těch zemědělských produktů, které byly skutečně použity při výrobě zpracovaných zemědělských produktů na základě jejich významu v mezinárodním obchodě a míry, do které jsou jejich cenové úrovně reprezentativní pro cenové úrovně všech ostatních zemědělských produktů používaných při výrobě tohoto zpracovaného zemědělského produktu.
3. Množství zemědělských produktů uvedených v příloze V a skutečně použitých se převádějí na ekvivalentní množství konkrétních zemědělských produktů považovaných za použité.
Článek 12
Přenesené pravomoci
Komise je v souladu s článkem 42 zmocněna přijímat akty v přenesené pravomoci, pokud jde o:
a)
vytvoření seznamu zemědělských produktů uvedených v příloze V, které se mají považovat za použité při výrobě zpracovaných zemědělských produktů na základě kritérií pro výběr stanovených v čl. 11 odst. 2;
b)
stanovení ekvivalentních množství a pravidel pro převod podle čl. 11 odst. 3;
c)
prvky nezbytné pro výpočet snížené zemědělské složky a snížených dodatečných cel na cukr a mouku a stanovení metod tohoto výpočtu;
d)
zanedbatelná množství, pro něž jsou snížené zemědělské složky a dodatečná cla u cukru a mouky stanoveny jako nulové.
Článek 13
Prováděcí pravomoci
1. Komise případně přijme prováděcí akty, kterými stanoví opatření k provádění mezinárodních dohod uzavřených nebo prozatímně uplatňovaných Unií podle Smlouvy o fungování EU, pokud jde o výpočet dovozních cel u zpracovaných zemědělských produktů, na něž se vztahuje snížení podle čl. 10 odst. 1 a odst. 2 tohoto nařízení.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 44 odst. 2.
2. Pokud je to nezbytné, Komise může přijmout prováděcí akty, kterými stanoví:
a)
pevně stanovená množství zemědělských produktů uvedených v čl. 12 písm. a), které se považují za použité při výrobě zpracovaných zemědělských produktů;
b)
množství zemědělských produktů uvedených v čl. 12 písm. a), které se považují za použité při výrobě zpracovaných zemědělských produktů, u každého možného složení těchto zpracovaných zemědělských produktů, pro které nelze určit pevně stanovená množství konkrétních zemědělských produktů podle písmene a) tohoto pododstavce;
c)
požadavky na dokumentaci.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 44 odst. 2.
3. Komise může přijmout prováděcí akty bez použití postupu podle čl. 44 odst. 2 nebo 3, kterými stanoví výši uplatňovaného dovozního cla v souladu s pravidly stanovenými v mezinárodní dohodě uzavřené nebo prozatímně uplatňované Unií v souladu se Smlouvou o fungování EU a s pravidly přijatými podle odstavce 1 tohoto článku.
Pododdíl ii
Celní kvóty a zvláštní zacházení při dovozu ze třetích zemí
Článek 14
Otevření a správa celních kvót
1. Celní kvóty pro dovoz zpracovaných zemědělských produktů a zemědělských produktů uvedených v čl. 1 druhém pododstavci, pro jejich propuštění do volného oběhu v Unii, na základě mezinárodních dohod uzavřených nebo prozatímně uplatňovaných Unií podle Smlouvy o fungování EU otevírá a spravuje Komise v souladu s články 15 a 16.
2. Celní kvóty uvedené v odstavci 1 jsou spravovány tak, aby nedošlo k žádné diskriminaci mezi hospodářskými subjekty a aby byl přikládán náležitý význam požadavkům na zásobování trhu Unie a nutnosti zachovat rovnováhu na tomto trhu.
3. Celní kvóty uvedené v odstavci 1 jsou spravovány jednou z těchto metod, jinou vhodnou metodou nebo kombinací těchto metod:
a)
metoda přidělování založená na časovém pořadí podání žádostí (podle zásady „kdo podá žádost dřív, je dřív na řadě“);
b)
metoda přidělování kvót úměrně k požadovaným množstvím v žádostech (tzv. „metoda souběžného zkoumání“);
c)
metoda přidělování založená na tradičních obchodních tocích (tzv. „metoda tradičních dovozců/nových žadatelů“).
Článek 15
Přenesené pravomoci
1. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 42, pokud jde o:
a)
podmínky a požadavky na způsobilost, jež musí splnit hospodářský subjekt, aby mohl podat žádost v rámci celní kvóty stanovené v mezinárodní dohodě uvedené v čl. 14 odst. 1;
b)
pravidla týkající se převodu práv mezi hospodářskými subjekty a v případě potřeby omezení tohoto převodu v rámci správy celní kvóty stanovené v mezinárodní dohodě uvedené v čl. 14 odst. 1;
c)
ustanovení podmiňující účast na celní kvótě stanovené v mezinárodní dohodě uvedené v čl. 14 odst. 1 předložením dovozní licence a složením jistoty;
d)
zvláštní vlastnosti, požadavky nebo omezení vztahující se na celní kvótu stanovenou v mezinárodní dohodě uvedené v čl. 14 odst. 1.
2. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 42 požadující, aby příslušné orgány členských států na požádání a po náležité kontrole vystavily potvrzení, že produkt splňuje podmínky pro využívání výhod zvláštního zacházení při dovozu do třetí země.
Článek 16
Prováděcí pravomoci
1. Komise přijme prováděcí akty, kterými stanoví:
a)
roční celní kvóty, v případě potřeby jejich vhodné časové rozvržení v průběhu roku a způsob správy, který má být použit;
b)
postupy pro použití zvláštních ustanovení obsažených v mezinárodní dohodě nebo v právním aktu, kterým se přijímá režim dovozu nebo vývozu, zejména pro:
i)
záruky vztahující se na povahu, provenienci a původ produktu,
ii)
uznávání dokladu, který slouží k ověření záruk uvedených v bodě i),
iii)
předkládání dokladu vydaného vyvážející zemí,
iv)
určení a použití produktů;
c)
doba platnosti dovozních licencí předložených podle čl. 15 odst. 1 písm. c);
d)
postupy týkající se skládaní jistoty podle čl. 15 odst. 1 písm. c) a její výše;
e)
používání dovozních licencí předložených podle čl. 15 odst. 1 písm. c) a v případě potřeby konkrétní opatření týkající se zejména podmínek pro podávání žádostí pro dovoz a udělování povolení v rámci celní kvóty;
f)
požadavky na dokumentaci;
g)
nezbytná opatření týkající se obsahu, formy, vydání a použití dokladu uvedeného v čl. 15 odst. 2.
Tyto prováděcí akty se přijímají v souladu s přezkumným postupem podle čl. 44 odst. 2.
2. Komise přijme prováděcí akty bez použití postupu podle čl. 44 odst. 2 nebo 3, kterými:
a)
bude řídit proces, kterým se zaručí, že nebudou překročena množství dostupná v rámci celní kvóty, zejména stanovením koeficientu přidělení u každé žádosti při dosažení dostupných množství, zamítnutím dosud projednávaných žádostí a v případě potřeby pozastavením podávání žádostí;
b)
přerozdělí nevyužitá množství celní kvóty.
ODDÍL III
Ochranná opatření
Článek 17
Ochranná opatření
1. Komise za podmínek podle odstavce 3 tohoto článku přijme prováděcí akty obsahující ochranná opatření proti dovozu zpracovaných zemědělských produktů do Unie. Aby byla zajištěna jednotnost společné obchodní politiky, přijímají se tyto prováděcí akty v souladu s nařízeními (ES) č. 260/2009 a (ES) č. 625/2009. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 44 odst. 2.
2. Pokud není stanoveno jinak v jiném právním aktu Evropského parlamentu a Rady ani v jiném právním aktu Rady, Komise za podmínek podle odstavce 3 tohoto článku přijme prováděcí akty obsahující ochranná opatření proti dovozu zpracovaných zemědělských produktů do Unie v souladu s mezinárodními dohodami uzavřenými nebo prozatímně uplatňovanými Unií v souladu se Smlouvou o fungování EU. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 44 odst. 2.
3. Opatření uvedená v odstavcích 1 a 2 může Komise přijmout na žádost členského státu nebo z vlastního podnětu.
Pokud Komise obdrží od některého členského státu žádost o přijetí prováděcích aktů uvedených v odstavci 1 nebo 2 či obou, přijme prováděcí akt obsahující její rozhodnutí do pěti pracovních dnů od jejího obdržení. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 44 odst. 2.
4. V závažných, naléhavých a řádně odůvodněných případech týkajících se ochranných opatření stanovených v odstavcích 1 a 2 přijme Komise postupem podle čl. 44 odst. 3 okamžitě použitelné prováděcí akty.
5. Pokud chce Komise zrušit nebo změnit ochranná opatření přijatá podle odstavců 1 až 4, přijme za tímto účelem prováděcí akty Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 44 odst. 2, s výjimkou závažných, naléhavých a řádně odůvodněných případů, ve kterých se tyto prováděcí akty přijímají podle čl. 44 odst. 3.
ODDÍL IV
Aktivní zušlechťovací styk
Pododdíl i
Aktivní zušlechťovací styk bez zkoumání hospodářských podmínek
Článek 18
Aktivní zušlechťovací styk u zemědělských produktů bez zkoumání hospodářských podmínek
1. Jestliže se zboží neuvedené v příloze I získává ze zemědělských produktů uvedených v příloze III tohoto nařízení spadajících do režimu aktivního zušlechťovacího styku, považují se hospodářské podmínky uvedené v čl. 117 písm. c) nařízení (EHS) č. 2913/92 za splněné předložením osvědčení o aktivním zušlechťovacím styku pro tyto zemědělské produkty.
2. Osvědčení o aktivním zušlechťovacím styku se pro zemědělské produkty použité při výrobě zboží neuvedeného v příloze I vydávají v mezích množství stanovených Komisí.
Tato množství se stanoví vyrovnáním na jedné straně závazných rozpočtových stropů pro vývozní náhrady u zboží neuvedeného v příloze I, a na straně druhé očekávaných požadavků na výdaje na vývozní náhrady pro zboží neuvedené v příloze I, s ohledem zejména na:
a)
odhadovaný objem vývozu příslušného zboží neuvedeného v příloze I;
b)
situaci na trhu Unie a na světovém trhu s příslušnými základními produkty (podle okolností);
c)
hospodářské a právní faktory.
Množství se pravidelně přezkoumávají, aby se přihlédlo k vývoji hospodářských a právních faktorů.
3. Členské státy vydají osvědčení o aktivním zušlechťovacím styku podle odstavce 1 každému žadateli o osvědčení usazenému v Unii bez ohledu na místo jeho usazení.
Osvědčení o aktivním zušlechťovacím styku jsou platná v celé Unii.
Článek 19
Přenesené pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 42, pokud jde o:
a)
seznam zemědělských produktů použitých při výrobě zboží neuvedeného v příloze I, pro které mohou být vydána osvědčení o aktivním zušlechťovacím styku;
b)
práva vyplývající z osvědčení o aktivním zušlechťovacím styku a jeho právní účinky;
c)
převod práv vyplývajících z osvědčení o aktivním zušlechťovacím styku mezi hospodářskými subjekty;
d)
pravidla nezbytná pro spolehlivost a účinnost systému osvědčení o aktivním zušlechťovacím styku, týkající se pravosti osvědčení, jeho převodu nebo omezení jeho převodu.
Článek 20
Prováděcí pravomoci
1. Komise v případě potřeby přijme prováděcí akty, pokud jde o:
a)
stanovení v souladu s čl. 18 odst. 2 množství zemědělských produktů, pro které mohou být vydána osvědčení o aktivním zušlechťovacím styku;
b)
formát a obsah žádostí o osvědčení o aktivním zušlechťovacím styku;
c)
formát, obsah a dobu platnosti osvědčení o aktivním zušlechťovacím styku;
d)
požadovanou dokumentaci a postup pro podávání žádostí a vydávání osvědčení o aktivním zušlechťovacím styku;
e)
správu osvědčení o aktivním zušlechťovacím styku členskými státy;
f)
postupy týkající se správní pomoci mezi členskými státy;
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 44 odst. 2.
2. V případě, že se žádá o množství, která přesahují množství určená v souladu s odst. 1 písm. a), může Komise přijmout prováděcí akty bez použití postupu podle čl. 44 odst. 2 nebo 3, kterými omezí množství, pro která mohou být vydána osvědčení o aktivním zušlechťovacím styku, odmítne množství požadovaná pro osvědčení o aktivním zušlechťovacím styku a pozastaví podávání žádostí o osvědčení o aktivním zušlechťovacím styku pro dotčené produkty.
Pododdíl ii
Pozastavení režimu aktivního zušlechťovacího styku
Článek 21
Pozastavení režimu aktivního zušlechťovacího styku pro vaječný albumin a mléčný albumin
1. Pokud je trh Unie narušen režimem aktivního zušlechťovacího styku nebo pokud hrozí, že by jím mohl být narušen, může Komise na žádost členského státu nebo z vlastního podnětu přijmout prováděcí akty, kterými zcela nebo částečně pozastaví používání režimu aktivního zušlechťovacího styku pro vaječný albumin a mléčný albumin. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 44 odst. 2.
Pokud Komise obdrží od některého členského státu žádost o přijetí prováděcích aktů uvedených v prvním pododstavci, přijme prováděcí akty obsahující její rozhodnutí do pěti pracovních dnů od jejího obdržení. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 44 odst. 2.
2. V závažných, naléhavých a řádně odůvodněných případech přijme Komise postupem podle čl. 44 odst. 3 okamžitě použitelné prováděcí akty týkající se pozastavení uvedeného v odstavci 1.
KAPITOLA III
VÝVOZ
ODDÍL I
Vývozní náhrady
Článek 22
Způsobilé zboží a produkty
1. Pokud je vyváženo zboží neuvedené v příloze I, jsou zemědělské produkty uvedené v čl. 196 odst. 1 písm. a) bodech i), ii), iii), v) a vii) nařízení (EU) č. 1308/2013, které byly použity při výrobě tohoto zboží neuvedeného v příloze I, způsobilé pro vývozní náhrady podle článku 196 uvedeného nařízení, jak je stanoveno v příloze II tohoto nařízení a použije se čl. 196 odst. 1 písm. b), odst. 2 a 3 nařízení (EU) č. 1308/2013.
2. Vývozní náhrady uvedené v odstavci 1 se neposkytují pro:
a)
dovážené zboží neuvedené v příloze I, které je považováno za zboží ve volném oběhu podle článku 29 Smlouvy o fungování EU a které je zpětně vyvezeno;
b)
dovážené zboží neuvedené v příloze I, které je považováno za zboží ve volném oběhu podle článku 29 Smlouvy o fungování EU a které je vyvezeno po zpracování nebo po zapracování do jiného zboží neuvedeného v příloze I;
c)
dovážené obiloviny, rýži, mléko a mléčné výrobky či vejce, které jsou považovány za zboží ve volném oběhu podle článku 29 Smlouvy o fungování EU a které jsou vyvezeny po zpracování nebo po zapracování do zboží neuvedeného v příloze I.
Článek 23
Stanovení vývozních náhrad
1. Vývozní náhrady podle článku 22 stanoví příslušné orgány členských států na základě složení vyváženého zboží a sazeb vývozních náhrad stanovených pro každý základní produkt, z něhož se vyvážené zboží skládá.
2. Pro stanovení vývozních náhrad se produkty uvedené v čl. 196 odst. 1 písm. a) bodech i), ii), iii), v) a vii) nařízení (EU) č. 1308/2013, které nejsou uvedeny v příloze III tohoto nařízení, připodobní základním produktům nebo produktům odvozeným ze zpracování základních produktů.
Článek 24
Horizontální předpisy a sazby vývozních náhrad
1. Horizontální předpisy o vývozních náhradách pro zemědělské produkty uvedené v čl. 199 odst. 3 nařízení (EU) č. 1308/2013 se použijí na zboží neuvedené v příloze I.
2. Pro stanovení sazeb vývozních náhrad u základních produktů se přijímají opatření v souladu s článkem 198 nařízení (EU) č. 1308/2013 a článkem 13 nařízení (EU) č. 1370/2013.
3. Pro výpočet vývozních náhrad se zemědělské produkty, jež jsou uvedeny v čl. 196 odst. 1 písm. a) bodech i), ii), iii), v) a vii) nařízení (EU) č. 1308/2013 a nejsou uvedeny v příloze III tohoto nařízení a které jsou připodobněny základním produktům nebo produktům vzniklých ze zpracování základních produktů podle čl. 23 odst. 2 převádějí na základní produkty.
Článek 25
Osvědčení o vývozu konkrétního zboží neuvedeného v příloze I do konkrétních míst určení
Jestliže to vyžaduje mezinárodní dohoda uzavřená nebo přechodně uplatňovaná Unií podle Smlouvy o fungování EU, vydají příslušné orgány dotčeného členského státu na žádost dotyčné strany osvědčení, které uvádí, zda byla vyplacena vývozní náhrada pro konkrétní zboží neuvedené v příloze I vyvážené do konkrétních míst určení.
Článek 26
Přenesené pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 42, pokud jde o:
a)
pravidla týkající se vlastností zboží neuvedeného v příloze I, které má být vyvezeno, a zemědělských produktů použitých při jeho výrobě;
b)
pravidla pro stanovení vývozních náhrad u zemědělských produktů vyvážených po zpracování na zboží neuvedené v příloze I;
c)
pravidla týkající se důkazů o složení vyváženého zboží neuvedeného v příloze I;
d)
pravidla vyžadující prohlášení o používání některých dovážených zemědělských produktů;
e)
pravidla týkající se připodobnění zemědělských produktů, jež jsou uvedeny v čl. 196 odst. 1 písm. a) bodech i), ii), iii), v) a vii) nařízení (EU) č. 1308/2013 a jež nejsou uvedeny v příloze III tohoto nařízení základním produktům a stanovení referenčního množství každého ze základních produktů;
f)
používání horizontálních předpisů týkajících se vývozních náhrad pro zemědělské produkty přijatých podle článku 202 nařízení (EU) č. 1308/2013 u zboží neuvedeného v příloze I.
Článek 27
Prováděcí pravomoci
Komise v případě potřeby přijme prováděcí akty, pokud jde o:
a)
použití sazeb náhrad, jestliže při výpočtu vývozních náhrad musí být zohledněny vlastnosti složek produktů uvedených v písm. c) tohoto článku a zboží neuvedeného v příloze I;
b)
výpočet vývozních náhrad pro:
i)
základní produkty,
ii)
produkty odvozené zpracováním základních produktů,
iii)
produkty připodobněné produktům uvedeným v bodě i) nebo ii);
c)
připodobnění produktů uvedených v písm. b) bodě ii) a iii), které jsou uvedeny v čl. 196 odst. 1 písm. a) bodech i), ii), iii), v) a vii) nařízení (EU) č. 1308/2013 a které nejsou uvedeny v příloze III tohoto nařízení, základním produktům;
d)
stanovení referenčního množství každého ze základních produktů, jež slouží jako základ pro stanovení vývozních náhrad, na základě množství produktu, které bylo skutečně použito při výrobě vyváženého zboží, nebo na pevném základě, jak je uvedeno v příloze II;
e)
podávání žádostí o osvědčení podle článku 25, jejich vydávání a správu;
f)
zacházení se zánikem produktů a množstevními ztrátami při výrobě a zacházení s vedlejšími produkty;
g)
postupy týkající se prohlášení a důkazů o složení vyváženého zboží neuvedeného v příloze I nezbytných pro provádění režimu vývozních náhrad;
h)
zjednodušený doklad o dosažení místa určení v případě náhrad rozlišených podle místa určení;
i)
používání horizontálních ustanovení týkajících se vývozních náhrad pro zemědělské produkty přijatých podle článku 203 nařízení (EU) č. 1308/2013 u vývozních náhrad pro zboží neuvedené v příloze I.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 44 odst. 2.
ODDÍL II
Osvědčení o náhradě
Článek 28
Osvědčení o náhradě
1. Vývozní náhrady pro zemědělské produkty zapracované do zboží neuvedeného v příloze I se poskytují, jestliže byla předložena žádost o vývozní náhrady, a po předložení osvědčení o náhradě platného v době vývozu.
Malí vývozci, včetně držitelů osvědčení o náhradě, žádající o omezené částky vývozních náhrad, jež jsou tak nízké, že se na ně nevztahují osvědčení o náhradě, a které neohrožují splnění rozpočtových omezení, jsou od předkládání osvědčení o náhradě osvobozeni. V rámci těchto osvobození nesmí být překročena celková částka přidělená malým vývozcům.
2. Členské státy vydají osvědčení o náhradě každému žadateli o osvědčení o náhradě usazenému v Unii bez ohledu na jeho místo usazení. Osvědčení o náhradě jsou platná v celé Unii.
Článek 29
Platné sazby náhrad
1. Použije se sazba náhrady, která platí v den přijetí vývozního prohlášení pro zboží neuvedené v příloze I celními orgány, pokud nebyla podána žádost podle odstavce 2 o stanovení sazby náhrady předem.
2. Žádost o stanovení sazby náhrady předem lze podávat při podání žádosti o osvědčení o náhradě, v den udělení osvědčení o náhradě nebo kdykoli po tomto dni, avšak před uplynutím platnosti osvědčení o náhradě.
3. Sazba stanovená předem odpovídá sazbě platné v den podání žádosti o stanovení sazby náhrady předem. Stanovení sazeb náhrad předem se použije od uvedeného dne na všechny sazby náhrad, na které se vztahuje osvědčení o náhradě.
4. Vývozní náhrady pro zboží neuvedené v příloze I se poskytují na základě:
a)
sazeb náhrad pro základní produkty zapracované do tohoto zboží neuvedeného v příloze I, které se použijí podle odstavce 1, pokud nebyly stanoveny sazby náhrad předem, nebo
b)
sazeb náhrad pro základní produkty zapracované do tohoto zboží neuvedeného v příloze I, které byly stanoveny předem podle odstavce 3.
Článek 30
Jistota u osvědčení o náhradě
1. Vydávání osvědčení o náhradě je podmíněno složením jistoty jako záruky toho, že hospodářský subjekt podá žádost o vývozní náhrady u příslušných orgánů dotčeného členského státu, pokud jde o vývoz zboží neuvedeného v příloze I uskutečněný během doby platnosti osvědčení o náhradě.
2. Pokud jde o vývoz uskutečněný v době platnosti osvědčení o náhradě, jistota zcela nebo zčásti propadá, jestliže nebylo o vývozní náhradu požádáno nebo jestliže o ni bylo požádáno pouze částečně.
Aniž je dotčen první pododstavec, jistota nepropadne, pokud:
a)
zboží nebylo vyvezeno nebo bylo vyvezeno pouze částečně, nebo jestliže o vývozní náhradu nebylo požádáno nebo o ni bylo požádáno pouze částečně v důsledku vyšší moci;
b)
výše vývozní náhrady, o niž nebylo požádáno, spadá do výše přípustné odchylky.
Článek 31
Přenesené pravomoci
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 42, pokud jde o:
a)
pravidla týkající se práv a povinností vyplývajících z osvědčení o náhradě, včetně záruky, že vývozní náhrady budou při splnění všech podmínek vyplaceny, a povinnosti požádat o vývozní náhrady pro zemědělské produkty vyvážené po zpracování na zboží neuvedené v příloze I;
b)
pravidla pro převod osvědčení o náhradě nebo omezení jeho převodu;
c)
případy a situace, kdy se nevyžaduje předložení osvědčení o náhradě podle čl. 28 odst. 1, při zohlednění účelu operace, příslušných částek a celkové částky, která může být poskytnuta malým vývozcům;
d)
případy a situace, kdy odchylně od článku 30 není vyžadováno složení jistoty;
e)
pravidla týkající se přípustné odchylky uvedené v čl. 30 odst. 2 druhém pododstavci písm. b) s ohledem na nutnost splnit rozpočtová omezení.
Článek 32
Prováděcí pravomoci
1. Komise v případě potřeby přijme prováděcí akty, pokud jde o:
a)
podávání, formát a obsah žádostí o osvědčení o náhradě;
b)
formát, obsah a dobu platnosti osvědčení o náhradě;
c)
postup pro podávání žádostí, jakož i postup pro vydávání osvědčení o náhradě a pro jejich používání;
d)
postupy pro složení jistoty a její výše;
e)
výši přípustné odchylky uvedené v čl. 30 odst. 2 druhém pododstavci bodě b) s ohledem na nutnost dodržet rozpočtová omezení;
f)
důkazní prostředky, jimiž se prokazuje splnění povinností vyplývajících z osvědčení o náhradě;
g)
zacházení s osvědčeními o náhradě ze strany členských států a výměny informací nezbytných pro řízení systému, včetně postupů týkajících se konkrétní správní pomoci mezi členskými státy;
h)
stanovení celkové částky přidělené malým vývozcům a individuální prahové hodnoty pro osvobození od předkládání osvědčení o náhradě podle čl. 28 odst. 1 druhého pododstavce;
i)
vydávání náhradních osvědčení o náhradě a duplikátů osvědčení o náhradě.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 44 odst. 2.
2. V případě, že se žádá o částky, které přesahují částky stanovené na základě závazků vyplývajících z mezinárodních dohod uzavřených v souladu se Smlouvou o fungování EU, může Komise přijmout prováděcí akty bez použití postupu podle čl. 44 odst. 2 nebo 3, kterými omezí částky, pro které mohou být vydána osvědčení o náhradě, odmítne částky požadované pro osvědčení o náhradě a pozastaví podávání žádostí o osvědčení o náhradě.
ODDÍL III
Další opatření týkající se vývozu
Článek 33
Další opatření týkající se vývozu
1. Pokud jsou podle nařízení (EU) č. 1308/2013 přijata opatření týkající se vývozu zemědělského produktu uvedeného v příloze III v podobě dávky nebo poplatků a vývoz zboží neuvedeného v příloze I s vysokým obsahem tohoto zemědělského produktu by mohl bránit dosažení cílů těchto opatření, je Komisi svěřená pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 42 tohoto nařízení, kterými stanoví rovnocenná opatření s ohledem na toto zboží neuvedené v příloze I, pokud jsou tyto akty v přenesené pravomoci v souladu se závazky vyplývajícími z mezinárodních dohod uzavřených v souladu se Smlouvou o fungování EU. Tyto akty v přenesené pravomoci se přijímají, pouze pokud se stávající opatření, která mohou být přijata podle nařízení (EU) č. 1308/2013, jeví jako nedostatečná.
Ve zvláště závažných naléhavých případech uvedených v prvním pododstavci se na akty v přenesené pravomoci přijaté podle tohoto odstavce použije postup stanovený v článku 43.
Tyto naléhavé závažné důvody mohou nastat rovněž v případě, kdy je bezodkladně nutné přijmout opatření, která budou řešit narušení trhu nebo která takovému narušení zabrání, v případě, že se hrozba narušení trhu objeví tak rychle a nečekaně, že je nutno okamžitě na danou situaci účinně a efektivně reagovat, nebo v případě, kdy by okamžitý zásah zamezil tomu, aby se riziko narušení trhu stalo skutečností, či tomu, aby toto riziko trvalo nebo aby se proměnilo v závažnější nebo trvalejší narušení trhu, nebo v případě, kdy by odklad zásahu mohl způsobit nebo zhoršit narušení trhu nebo vést k tomu, že by opatření, jež by k odvrácení hrozby nebo k řešení narušení trhu byla později nutná, musela být učiněna v širší míře, nebo kdyby měl odklad zásahu neblahý vliv na výrobní či tržní podmínky.
2. Komise přijme v případě potřeby prováděcí akty, kterými stanoví postupy a technická kritéria pro používání odstavce 1.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 44 odst. 2.
KAPITOLA IV
OPATŘENÍ VZTAHUJÍCÍ SE NA DOVOZ I VÝVOZ
Článek 34
Přímé náhrady v preferenčním obchodě
1. Jestliže to stanoví mezinárodní dohoda uzavřená nebo prozatímně uplatňovaná Unií podle Smlouvy o fungování EU, může být clo uplatňované na dovoz zemědělských produktů nahrazeno částkou stanovenou na základě rozdílu mezi cenami zemědělských produktů v Unii a v dotčené zemi nebo regionu, nebo částkou nahrazující cenu stanovenou vzájemnou dohodou pro danou zemi nebo region.
V tomto případě se částky uplatňované na vývoz do dotčené země nebo regionu určí vzájemnou dohodou za podmínek vymezených dohodou na stejném základě jako zemědělská složka dovozního cla.
2. Komise v případě potřeby přijme prováděcí akty, které:
a)
stanoví platné clo podle odstavce 1 a související částky uplatňované na vývoz do dotčené země nebo regionu;
b)
zajistí, aby zpracované zemědělské produkty uvedené v celním prohlášení pro vývoz v preferenčním režimu nebyly ve skutečnosti vyvezeny v nepreferenčním režimu nebo naopak.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 44 odst. 2.
Článek 35
Analytické metody
1. Pokud je to u zpracovaných zemědělských produktů nebo zboží neuvedeného v příloze I nutné, stanoví se pro účely právní úpravy obchodování podle tohoto nařízení vlastnosti a složení těchto produktů a tohoto zboží na základě analýzy jejich jednotlivých složek.
2. Komise v případě potřeby přijme prováděcí akty týkající se produktů a zboží uvedeného v odstavci 1, pokud jde o:
a)
metody kvalitativní a kvantitativní analýzy;
b)
technická ustanovení nezbytná pro jejich identifikaci;
c)
postupy pro účely jejich klasifikace KN.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 44 odst. 2.
Článek 36
Přizpůsobení tohoto nařízení
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 42, pokud jde o:
a)
přizpůsobení příloh I až V mezinárodním dohodám uzavřeným nebo prozatímně uplatňovaným Unií podle Smlouvy o fungování EU, včetně vypuštění zpracovaných zemědělských produktů a zboží neuvedeného v příloze I a začlenění nových zpracovaných zemědělských produktů a zboží neuvedeného v příloze I;
b)
přizpůsobení čl. 2 písm. i) až l), článku 25 a přílohy I až V změnám přílohy I nařízení (EHS) č. 2658/87.
Článek 37
Výměna informací
1. Je-li to nezbytné pro provádění tohoto nařízení, členské státy poskytují Komisi na její žádost informace o:
a)
dovozu zpracovaných zemědělských produktů;
b)
vývozu zboží neuvedeného v příloze I;
c)
žádostech o osvědčení o aktivním zušlechťovacím styku pro zemědělské produkty uvedených v článku 18, jejich vydávání a použití;
d)
žádostech o osvědčení o náhradě uvedených čl. 28 odst. 1 a jejich vydávání a používání;
e)
platbách a vrácení částek vývozních náhrad u zboží neuvedeného v příloze I uvedených v čl. 22 odst. 1;
f)
přijatých prováděcích správních opatřeních;
g)
další podstatné informace.
Jestliže je o vývozní náhrady požádáno v jiném členském státě než v tom, kde bylo zboží neuvedené v příloze I vyrobeno, musí být tomuto jinému členskému státu na jeho žádost oznámeny informace týkající se výroby a složení zboží neuvedeného v příloze I podle písmene e).
2. Komise může informace, jež jí byly předloženy podle odst. 1 písm. a) až g), poskytnout všem členským státům.
3. S cílem zajistit integritu informačních systémů a pravost a čitelnost dokumentů a údajů předávaných spolu s nimi je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 42, které stanoví:
a)
povahu a druh oznamovaných informací podle odstavce 1;
b)
kategorie zpracovávaných údajů, maximální dobu uchovávání a účel zpracování těchto údajů, zejména v případě jejich zveřejnění nebo předání třetím zemím;
c)
přístupová práva k poskytnutým informacím nebo informačním systémům při dodržení zásady profesního tajemství a důvěrnosti;
d)
podmínky, za kterých mají být informace zveřejněny.
4. Komise může přijmout prováděcí akty nezbytné pro použití tohoto článku, pokud jde o:
a)
způsoby oznamování;
b)
podrobnosti týkající se oznamovaných informací;
c)
opatření pro správu oznamovaných informací a pro obsah, formu, časový rozvrh, četnost a lhůty oznámení;
d)
opatření pro předávání nebo zpřístupnění informací a dokladů členským státům, Evropskému parlamentu, Radě, mezinárodním organizacím, příslušným orgánům třetích zemí nebo veřejnosti, při současném zaručení ochrany osobních údajů a legitimních zájmů podniků při ochraně jejich obchodních tajemství.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 44 odst. 2.
Článek 38
Zpracování a ochrana osobních údajů
1. Členské státy a Komise shromažďují osobní údaje pro účely uvedené v čl. 37 odst. 1 a nesmí tyto údaje zpracovávat způsobem, který překračuje tyto účely.
2. Pokud jsou osobní údaje zpracovávány pro účely uvedené v čl. 37 odst. 1, musí být anonymizovány a smějí být zpracovány pouze v souhrnné podobě.
3. Osobní údaje se zpracovávají v souladu s pravidly stanovenými ve směrnici 95/46/ES a v nařízení (ES) č. 45/2001. Tyto údaje se především neuchovávají ve formě umožňující identifikaci subjektů údajů po dobu delší, než je nezbytné pro účely, ke kterým byly údaje shromážděny nebo ke kterým jsou dále zpracovávány, se zohledněním minimální doby pro uchovávání údajů stanovené v příslušných právních předpisech členských států a Unie.
4. Členské státy informují subjekty údajů o tom, že jejich osobní údaje mohou být v souladu s odstavcem 1 zpracovány vnitrostátními orgány a orgány Unie a že v tomto ohledu požívají práv, která jsou stanovena v pravidlech na ochranu údajů obsažených ve směrnici 95/46/ES a nařízení (ES) č. 45/2001.
Článek 39
Zanedbatelná množství
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 42, pokud jde o prahové hodnoty, pod nimiž mohou členské státy upustit od uplatňování vybírání nebo poskytování částek podle článků 3, 5, 10, 22 a 34. Prahová hodnota se stanoví na úroveň, pod níž by správní náklady byly neúměrné vybíraným nebo poskytovaným částkám.
Článek 40
Jistoty, kontroly, ověřování, přezkumy a sankce
1. Horizontální předpisy o jistotách, kontrolách, ověřování, přezkumech a sankcích a o použití eura uvedené v článcích 58 až 66, 79 až 88 a 105 až 108 nařízení (EU) č. 1306/2013 a v právních aktech přijatých na základě tohoto nařízení se v příslušných případech uplatní obdobně na dovozní licence a celní kvóty pro zpracované zemědělské produkty a na vývozní náhrady a osvědčení o náhradě u zboží neuvedeného v příloze I.
2. Pro účely tohoto nařízení je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 42, pokud jde o pravidla upravující v případě nutnosti ustanovení přijatá na základě článků uvedených v odstavci 1.
3. Pro účely tohoto nařízení Komise v případě potřeby přijme prováděcí akty týkající se uplatňování ustanovení přijatých na základě článků uvedených v odstavci 1. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 44 odst. 2.
Článek 41
Mezinárodní závazky a platné normy
Komise při přijímání aktů v přenesené pravomoci a prováděcích aktů zohlední mezinárodní závazky Unie a normy Unie v sociální oblasti a v oblasti ochrany životního prostředí a dobrých životních podmínek zvířat, potřebu monitorovat vývoj obchodu a dění na trhu, zajistit řádné řízení trhů a omezit administrativní zátěž.
KAPITOLA V
PŘENESENÍ PRAVOMOCI A POSTUP PROJEDNÁVÁNÍ VE VÝBORU
Článek 42
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedené v článcích 8, 12, 15, 19, 26, 31, čl. 33 odst. 1, článku 36, čl. 37 odst. 3, článku 39 a čl. 40 odst. 2 je svěřena Komisi na dobu sedmi let ode dne vstupu tohoto nařízení v platnost. Komise vypracuje zprávu o přenesené pravomoci nejpozději devět měsíců před koncem tohoto sedmiletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud Evropský parlament nebo Rada nevysloví proti tomuto prodloužení námitku nejpozději tři měsíce před koncem každého z těchto období.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomocí uvedené v článcích 8, 12, 15, 19, 26, 31, čl. 33 odst. 1, článku 36, čl. 37 odst. 3, článku 39 a čl. 40 odst. 2 kdykoliv zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí o zrušení pravomoci nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle článků 8, 12, 15, 19, 26, 31, čl. 33 odst. 1, článku 36, čl. 37 odst. 3, článku 39 a čl. 40 odst. 2 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
Článek 43
Postup pro naléhavé případy
1. Akty v přenesené pravomoci přijaté podle tohoto článku vstupují v platnost bezodkladně a jsou použitelné, pokud proti nim není vyslovena námitka v souladu s odstavcem 2. V oznámení aktu v přenesené pravomoci Evropskému parlamentu a Radě se uvedou důvody použití postupu pro naléhavé případy.
2. Evropský parlament nebo Rada mohou proti aktu v přenesené pravomoci přijatému podle tohoto článku vyslovit námitky v souladu s postupem uvedeným v čl. 42 odst. 5. V takovém případě zruší Komise tento akt neprodleně poté, co jí Evropský parlament nebo Rada oznámí rozhodnutí o vyslovení námitek.
Článek 44
Postup projednávání ve výboru
1. Pro účely článku 13, čl. 17 odst. 1, 2, 4 a 5, čl. 20 odst. 1, článku 27, čl. 32 odst. 1, čl. 33 odst. 2, čl. 34 odst. 2 a čl. 37 odst. 4 a, pokud jde o zpracované zemědělské produkty a zboží neuvedené v příloze I jiné než vaječný albumin a mléčný albumin, pro účely čl. 5 odst. 1 a 5 a čl. 16 odst. 1, a pokud jde o dovozní licence a celní kvóty pro zpracované zemědělské produkty jiné než vaječný albumin a mléčný albumin a vývozní náhrady a osvědčení o náhradě u zboží neuvedeného v příloze I, pro účely čl. 40 odst. 3 je Komisi nápomocen výbor zvaný Výbor pro horizontální otázky týkající se obchodu se zpracovanými zemědělskými produkty neuvedenými v příloze I. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
Pro účely čl. 9 odst. 1 a čl. 21 odst. 1 a 2 a, pokud jde o vaječný albumin a mléčný albumin, pro účely čl. 5 odst. 1 a 5 a čl. 16 odst. 1 a pokud jde o dovozní licence a celní kvóty pro vaječný albumin a mléčný albumin, pro účely čl. 40 odst. 3 je Komisi nápomocen Výbor pro společnou organizaci zemědělských trhů, zřízený podle čl. 229 odst. 1 nařízení (EU) č. 1308/2013. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
Pro účely čl. 35 odst. 2 je Komisi nápomocen Výbor pro celní kodex zřízený podle článku 247a nařízení (EHS) č. 2913/92. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
3. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 8 nařízení (EU) č. 182/2011 ve spojení s článkem 5 uvedeného nařízení.
4. Má-li být o stanovisku výboru rozhodnuto písemným postupem, ukončuje se tento postup bez výsledku, pokud o tom ve lhůtě stanovené pro vydání stanoviska rozhodne předseda výboru nebo pokud o to požádá nejméně čtvrtina členů výboru.
KAPITOLA VI
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 45
Zrušení předpisů
Nařízení (ES) č. 614/2009 a (ES) č. 1216/2009 se zrušují.
Odkazy na zrušená nařízení se považují za odkazy na toto nařízení v souladu se srovnávací tabulkou obsaženou v příloze VI.
Článek 46
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Štrasburku dne 16. dubna 2014.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 510/2014
z dnia 16 kwietnia 2014 r.
ustanawiające zasady handlu niektórymi towarami pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 1216/2009 i (WE) nr 614/2009
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 i art. 207 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Należy dostosować rozporządzenie Rady (WE) nr 1216/2009 (3) oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 614/2009 (4) w wyniku wejścia w życie Traktatu z Lizbony, a w szczególności w wyniku wprowadzenia w nim rozróżnienia między aktami delegowanymi i aktami wykonawczymi. Aby zwiększyć jasność i przejrzystość obowiązujących przepisów, potrzebne są dalsze dostosowania.
(2)
Do dnia 31 grudnia 2013 r. głównym instrumentem wspólnej polityki rolnej (zwanej dalej „WPR”) przewidzianym w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”) było rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 (5).
(3)
W ramach reformy WPR rozporządzenie (WE) nr 1234/2007 zostało zastąpione, ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r., rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (6). Rozporządzenia (WE) nr 1216/2009 i (WE) nr 614/2009 powinny zostać dostosowane w celu uwzględnienia tego rozporządzenia i w celu zachowania spójności zasad handlu z państwami trzecimi w odniesieniu do, z jednej strony, do produktów rolnych, a z drugiej - do towarów pochodzących z przetwórstwa produktów rolnych.
(4)
Niektóre produkty rolne wykorzystuje się do produkcji zarówno przetworzonych produktów rolnych, jak i towarów niewymienionych w załączniku I do TFUE. Konieczne jest wprowadzenie środków w ramach WPR i w ramach wspólnej polityki handlowej, aby wziąć pod uwagę wpływ handlu tymi produktami i towarami na osiągnięcie celów art. 39 TFUE oraz oddziaływanie środków przyjętych celem wykonania art. 43 TFUE na pozycję gospodarczą tych produktów i towarów, zważywszy na różnicę pomiędzy kosztami związanymi z zaopatrywaniem się w produkty rolne w Unii i na rynku światowym.
(5)
W celu uwzględnienia różnej sytuacji rolnictwa oraz przemysłu rolno-spożywczego w Unii, istnieje w Unii rozróżnienie pomiędzy produktami rolnymi wymienionymi w załączniku I do TFUE a przetworzonymi produktami rolnymi niewymienionymi w tym załączniku. W niektórych państwach trzecich, z którymi Unia zawiera umowy, może nie być takiego rozróżnienia. Dlatego też należy przewidzieć rozszerzenie ogólnych zasad mających zastosowanie do przetworzonych produktów rolnych niewymienionych w załączniku I do TFUE na niektóre produkty rolne wymienione w tym załączniku, gdy umowa międzynarodowa przewiduje utożsamianie obu tych rodzajów produktów.
(6)
Odniesienie w niniejszym rozporządzeniu do umów międzynarodowych zawartych lub tymczasowo stosowanych przez Unię zgodnie z TFUE należy rozumieć jako odniesienie do art. 218 TFUE.
(7)
W celu zapobieżenia lub przeciwdziałania niekorzystnemu wpływowi, jaki przywóz niektórych przetworzonych produktów rolnych mógłby mieć na rynek unijny i na efektywność WPR, powinna istnieć możliwość objęcia przywozu takich produktów dodatkowymi należnościami celnymi, jeśli spełnione zostały określone warunki.
(8)
Albumina jaja i albumina mleka są przetworzonymi produktami rolnymi, które nie zostały ujęte w załączniku I do TFUE. Ze względu na harmonizację i uproszczenie wspólny system handlu albuminą jaja i albuminą mleka określony w rozporządzeniu (WE) nr 614/2009 należy włączyć do zasad handlu niektórymi towarami pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych. Biorąc pod uwagę fakt, że jaja można w dużej mierze zastąpić albuminą jaja i, w pewnym stopniu, albuminą mleka, zasady handlu albuminą jaja i albuminą mleka powinny odpowiadać zasadom handlu ustalonym w odniesieniu do jaj.
(9)
Konieczne jest określenie głównych zasad mających zastosowanie do zasad handlu przetworzonymi produktami rolnymi i towarami nieobjętymi załącznikiem I pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych, bez uszczerbku dla przepisów szczególnych dotyczących preferencyjnych zasad handlu na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 (7), a także innych unijnych niezależnych zasad wymiany handlowej. Konieczne jest również wprowadzenie możliwości ustalania obniżonych należności celnych przywozowych i kontyngentów taryfowych oraz przyznawania refundacji wywozowych zgodnie z tymi głównymi zasadami. Te zasady i przepisy powinny uwzględniać ograniczenia dotyczące należności celnych przywozowych i subsydiów wywozowych wynikające ze zobowiązań przyjętych przez Unię na mocy umów w ramach WTO i umów dwustronnych.
(10)
Ze względu na bliskie powiązania między rynkiem albuminy jaja i albuminy mleka a rynkiem jaj powinno być możliwe wymaganie przedstawienia pozwolenia na przywóz albuminy jaja i albuminy mleka oraz zawieszenie procedury uszlachetniania czynnego albuminy jaja i albuminy mleka, jeśli na rynku tych produktów lub na rynku jaj w Unii występują zakłócenia lub mogą one wystąpić z powodu procedury uszlachetniania czynnego albuminy jaja i albuminy mleka. Powinna istnieć możliwość objęcia wydawania pozwoleń na przywóz albuminy jaja i albuminy mleka objętych pozwoleniem oraz dopuszczania ich do swobodnego obrotu wymogami dotyczącymi miejsca ich wytworzenia, pochodzenia, autentyczności i cech jakościowych.
(11)
Aby uwzględnić zmiany w handlu i rozwój sytuacji na rynku, potrzeby rynków albuminy jaja i albuminy mleka lub rynku jaj oraz wyniki monitorowania przywozu albuminy jaja i albuminy mleka, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zasad dotyczących poddania przywozu albuminy jaja i albuminy mleka w celu dopuszczenia do swobodnego obrotu obowiązkowi przedstawienia pozwolenia na przywóz, przepisów dotyczących praw i obowiązków wynikających z pozwolenia na przywóz oraz jego skutków prawnych, przypadków, w których stosuje się tolerancję w odniesieniu do przestrzegania obowiązku przewidzianego w pozwoleniu, zasad dotyczących wydawania pozwolenia na przywóz i poddania dopuszczania do swobodnego obrotu obowiązkowi przedstawienia dokumentu wydanego przez państwo trzecie lub właściwą jednostkę, potwierdzającego między innymi miejsce wytworzenia, pochodzenie, autentyczność i cechy jakościowe produktów, zasad dotyczących przekazywania pozwoleń na przywóz lub ograniczenia przekazywania tych pozwoleń, określania przypadków, w których przedstawienie pozwolenia na przywóz nie jest wymagane, i przypadków, w których złożenie zabezpieczenia gwarantującego przywóz produktów w okresie ważności pozwolenia jest lub nie jest wymagane.
(12)
Niektóre przetworzone produkty rolne niewymienione w załączniku I do TFUE uzyskuje się przy użyciu produktów rolnych, które są przedmiotem WPR. Stawki celne stosowane do przywozu tych przetworzonych produktów rolnych powinny równoważyć różnicę między cenami produktów rolnych wykorzystywanych do ich produkcji na rynku światowym i ich cenami na rynku Unii, przy jednoczesnym zapewnieniu konkurencyjności danego sektora przemysłu przetwórczego.
(13)
Zgodnie z niektórymi umowami międzynarodowymi przyznaje się obniżkę lub stopniowo znosi się należności celne przywozowe za przetworzone produkty rolne w odniesieniu do elementów rolnych, dodatkowych ceł za cukier i mąkę oraz stawek celnych ad valorem w ramach polityki handlowej Unii. Powinna istnieć możliwość ustalania tych obniżek poprzez odniesienie do elementów rolnych stosowanych w handlu niepreferencyjnym.
(14)
Element rolny należności celnej przywozowej powinien równoważyć różnicę między cenami produktów rolnych wykorzystywanych do produkcji określonych przetworzonych produktów rolnych na rynku światowym i ich cenami na rynku unijnym. Konieczne jest zatem utrzymanie ścisłego powiązania pomiędzy obliczaniem elementu rolnego należności celnej przywozowej mającej zastosowanie do przetworzonych produktów rolnych a tej mającej zastosowanie do produktów rolnych przywożonych w niezmienionym stanie.
(15)
W celu wdrożenia umów międzynarodowych przewidujących obniżenie lub stopniowe znoszenie należności celnych przywozowych za przetworzone produkty rolne w odniesieniu do konkretnych produktów rolnych wykorzystanych albo uznanych za wykorzystane do produkcji przetworzonych produktów rolnych należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do sporządzenia wykazu produktów rolnych, które mają zostać uznane za wykorzystane do produkcji przetworzonych produktów rolnych, określania równoważnych ilości i zasad przeliczania innych produktów rolnych na równoważne ilości konkretnych produktów rolnych uznanych za wykorzystane, elementów niezbędnych do obliczania zredukowanego elementu rolnego oraz obniżonych ceł dodatkowych, a także metod tego obliczania oraz nieznacznych kwot, dla których zredukowane elementy rolne i obniżone dodatkowe cła za cukier i mąkę ustala się na zero.
(16)
Istnieje możliwość przyznawania koncesji taryfowych na przywóz w odniesieniu do nieograniczonych ilości danych towarów lub w odniesieniu do ograniczonych ilości produktów objętych kontyngentem taryfowym. W przypadku gdy, zgodnie z niektórymi umowami międzynarodowymi, przyznaje się koncesje taryfowe w ramach kontyngentów taryfowych, kontyngenty te powinna wprowadzać i nimi zarządzać Komisja. Z przyczyn praktycznych ważne jest, aby zarządzanie nierolną częścią należności celnych przywozowych za towary, w odniesieniu do których uzgodniono preferencje taryfowe, podlegało tym samym zasadom co zarządzanie elementem rolnym.
(17)
Ze względu na bliskie powiązania między rynkami albuminy jaja i albuminy mleka a rynkiem jaj kontyngenty taryfowe dotyczące albuminy jaja i albuminy mleka powinno się wprowadzać i zarządzać nimi w ten sam sposób co kontyngentami taryfowymi dotyczącymi jaj na mocy rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. W razie potrzeby metody zarządzania powinny uwzględniać zapotrzebowanie rynku unijnego i konieczność zachowania jego równowagi, a także opierać się na metodach stosowanych w przeszłości, z uwzględnieniem praw wynikających z umów w ramach WTO.
(18)
W celu zapewnienia podmiotom gospodarczym równego dostępu do rynku i równego traktowania, uwzględnienia wymagań związanych z zapotrzebowaniem na rynku unijnym oraz zachowania równowagi na tym rynku należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do warunków, które muszą zostać spełnione, aby złożyć wniosek w ramach kontyngentu taryfowego, i przepisów odnoszących się do przekazywania praw objętych kontyngentem taryfowym, do uzależniania udziału w kontyngencie taryfowym od złożenia zabezpieczenia oraz specyficznego charakteru, wymogów lub ograniczeń mających zastosowanie do kontyngentów taryfowych.
(19)
W celu zapewnienia, aby wywożone produkty mogły pod pewnymi warunkami korzystać ze szczególnych regulacji przywozowych w państwach trzecich, na podstawie umów międzynarodowych zawartych przez Unię zgodnie z TFUE, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do przepisów nakładających na właściwe organy państw członkowskich obowiązek wydania, na wniosek i po dokonaniu odpowiednich kontroli, dokumentu potwierdzającego, że produkty spełniają warunki, które w przypadku wywozu mogą uprawniać do korzystania ze szczególnych regulacji przywozowych w państwach trzecich, pod warunkiem spełnienia określonych warunków.
(20)
Istnieje ryzyko, że zapotrzebowanie przemysłu przetwórczego na surowce rolne nie będzie mogło w warunkach konkurencji zostać całkowicie zaspokojone przez surowce z Unii. W rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2913/92 (8) zezwolono na obejmowanie takich towarów procedurą uszlachetniania czynnego pod warunkiem spełnienia warunków ekonomicznych określonych w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2454/93 (9). Rozporządzenie (EWG) nr 2913/1992 ma zostać zastąpione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (10), jednak dopiero ze skutkiem od dnia 1 czerwca 2016 r. Dlatego też właściwe jest odniesienie się do rozporządzenia (EWG) nr 2913/1992 w niniejszym rozporządzeniu, w szczególności wobec faktu, że w przyszłości odniesienia do rozporządzenia (EWG) nr 2913/1992 mają być uznawane za odniesienia do rozporządzenia (UE) nr 952/2013. W wyraźnie określonych okolicznościach należy rozważyć warunki ekonomiczne, które muszą być spełnione, aby objąć określone ilości produktów rolnych procedurą uszlachetniania czynnego. Ilości te powinny zostać określone na podstawie bilansu dostaw. System świadectw uszlachetniania czynnego wydawanych przez państwa członkowskie powinien zapewniać sprawiedliwy dostęp do dostępnych ilości, równe traktowanie podmiotów gospodarczych i zrozumiałość.
(21)
W celu zapewnienia ostrożnego i skutecznego zarządzania procedurą uszlachetniania czynnego, z uwzględnieniem sytuacji na unijnym rynku danych produktów oraz potrzeb i praktyk przemysłu przetwórczego, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do wykazu produktów rolnych, na które można wydawać świadectwa uszlachetniania czynnego, praw wynikających ze świadectw uszlachetniania czynnego i ich skutków prawnych, przekazywania praw między podmiotami gospodarczymi i przepisów koniecznych dla wiarygodności i skuteczności systemu świadectw uszlachetniania czynnego, jeżeli chodzi o autentyczność świadectw, ich przekazywanie lub ograniczenia ich przekazywania.
(22)
W granicach określonych w zobowiązaniach Unii w ramach WTO ustanowić należy zasady dotyczące przyznawania refundacji wywozowych za niektóre produkty rolne wykorzystywane przy produkcji towarów niewymienionych w załączniku I do TFUE, aby uniknąć karania producentów tych towarów z powodu cen, które są zobowiązani stosować w odniesieniu do swoich dostaw w następstwie WPR. Refundacje te powinny pokrywać jedynie różnicę pomiędzy ceną produktu rolnego na rynku unijnym i na rynku światowym. Ustalenia te powinny zatem zostać wprowadzone jako część zasad handlu niektórymi towarami pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych.
(23)
Wykaz towarów nieobjętych załącznikiem I kwalifikujących się do refundacji wywozowych powinien być ustalony z uwzględnieniem wpływu różnicy między cenami produktów rolnych wykorzystywanych do ich produkcji na rynku unijnym i na rynku światowym oraz potrzeby zrównoważenia tej różnicy w całości albo w części, aby ułatwić wywóz produktów rolnych wykorzystywanych w danych towarach nieobjętych załącznikiem I.
(24)
Należy zapewnić nieprzyznawanie refundacji wywozowych za przywożone towary nieobjęte załącznikiem I dopuszczone do swobodnego obrotu, które są przedmiotem powrotnego wywozu, są wywożone po przetworzeniu lub stanowią składnik innych towarów nieobjętych załącznikiem I. W odniesieniu do przywożonych zbóż, ryżu, mleka i przetworów mlecznych lub jaj dopuszczonych do swobodnego obrotu należy zapewnić nieprzyznawanie refundacji, jeśli towary są wywożone po przetworzeniu lub wchodzą w skład towarów nieobjętych załącznikiem I.
(25)
Stawki refundacji wywozowych za produkty rolne wywożone w formie towarów nieobjętych załącznikiem I powinny być ustalane według tych samych zasad i na tych samych warunkach, a także zgodnie z tą samą procedurą co stawki refundacji wywozowych za produkty rolne wywożone w niezmienionym stanie, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013 oraz rozporządzeniem Rady (UE) nr 1370/2013 (11).
(26)
Biorąc pod uwagę z jednej strony ścisłe związki między towarami nieobjętymi załącznikiem I i produktami rolnymi, które są wykorzystywane do produkcji tych towarów nieobjętych załącznikiem I, a z drugiej strony różnice między tymi towarami i produktami, konieczne jest wprowadzenie możliwości stosowania do towarów nieobjętych załącznikiem I horyzontalnych przepisów dotyczących refundacji wywozowych określonych w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013.
(27)
W celu uwzględnienia specyficznych procesów produkcyjnych i wymogów handlowych dotyczących towarów niewymienionych w załączniku I i zawierających niektóre produkty rolne należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do przepisów dotyczących zasad odnoszących się do cech charakterystycznych towarów nieobjętych załącznikiem I, które mają zostać wywiezione, i produktów rolnych wykorzystywanych do ich produkcji, zasad dotyczących ustalania refundacji wywozowych za niektóre produkty rolne wywożone po przetworzeniu w towary nieobjęte załącznikiem I, zasad dowodowych w zakresie wykazania składu wywożonych towarów nieobjętych załącznikiem I, zasad wprowadzających wymóg sporządzenia deklaracji stosowania niektórych przywożonych produktów rolnych, zasad dotyczących zaliczania produktów rolnych do produktów podstawowych i określania ilości referencyjnej każdego z produktów podstawowych oraz stosowania przepisów horyzontalnych dotyczących refundacji wywozowych za produkty rolne do towarów nieobjętych załącznikiem I.
(28)
Przestrzeganie limitów wywozu wynikających z umów międzynarodowych zawartych lub tymczasowo stosowanych przez Unię zgodnie z TFUE należy zapewnić poprzez wydawanie świadectw refundacji na okresy referencyjne określone w umowach z uwzględnieniem corocznej kwoty przewidzianej w odniesieniu do drobnych eksporterów.
(29)
Refundacje wywozowe powinny być przyznawane do wysokości całkowitej dostępnej kwoty w zależności od konkretnej sytuacji handlu towarami nieobjętymi załącznikiem I. System świadectw refundacji powinien ułatwić skuteczne zarządzanie kwotami refundacji.
(30)
Należy przewidzieć ważność na terenie całej Unii świadectw refundacji wydanych przez państwa członkowskie i uzależnić ich wydanie od złożenia zabezpieczenia gwarantującego, że podmiot wystąpi z wnioskiem o refundację. Należy określić zasady dotyczące refundacji według systemu wcześniejszego ustalania przyznawanych w zakresie wszystkich stosowanych stawek refundacji oraz składania i zwrotu zabezpieczeń.
(31)
W celu monitorowania wydatków na refundacje wywozowe i wdrażania systemu świadectw refundacji należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do przepisów dotyczących praw i obowiązków wynikających ze świadectw refundacji, zasad dotyczących ich przekazywania lub ograniczeń ich przekazywania, przypadków i sytuacji, w których przedstawienie świadectwa refundacji lub złożenie zabezpieczenia nie jest wymagane, oraz tolerancji, w ramach której nie ma zastosowania obowiązek złożenia wniosku o refundacje.
(32)
Uwzględniając wpływ zamierzonych środków odnoszących się do refundacji wywozowych, należy wziąć pod uwagę ogólnie przedsiębiorstwa przetwarzające produkty rolne, a w szczególności sytuację małych i średnich przedsiębiorstw. Z uwagi na specyficzne potrzeby drobnych eksporterów należy przydzielić im ogólną kwotę na każdy rok budżetowy i zwolnić ich z wymogu przedkładania świadectw refundacji na podstawie przepisów dotyczących refundacji wywozowych.
(33)
Jeśli na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 zostaną przyjęte środki w odniesieniu do wywozu produktu rolnego, a wywóz towarów nieobjętych załącznikiem I z wysoką zawartością tego produktu może przeszkodzić osiągnięciu celu tych środków, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do określenia środków równoważnych, które należy wprowadzić w odniesieniu do wywozu tych towarów nieobjętych załącznikiem I, spełniając jednocześnie wszelkie zobowiązania wynikające z umów międzynarodowych.
(34)
Zgodnie z niektórymi umowami międzynarodowymi Unia może ograniczyć należności celne przywozowe i kwoty przypadające do zapłaty w odniesieniu do wywozu w celu zrównoważenia, w całości albo w części, różnic w cenach produktów rolnych wykorzystywanych do produkcji przetworzonych produktów rolnych lub towarów nieobjętych załącznikiem I. W odniesieniu do tych przetworzonych produktów rolnych i towarów nieobjętych załącznikiem I należy określić, że kwoty te są ustalane wspólnie jako część całkowitego cła oraz mają na celu zrównoważenie różnic między cenami produktów rolnych, które należy wziąć pod uwagę na rynku danego państwa lub regionu, a cenami na rynku unijnym.
(35)
Ponieważ skład przetworzonych produktów rolnych i towarów nieobjętych załącznikiem I może być istotny dla prawidłowego stosowania zasad handlu określonych w niniejszym rozporządzeniu, możliwe powinno być ustalenie ich składu przy wykorzystaniu analiz jakościowych i ilościowych.
(36)
W celu wdrożenia umów międzynarodowych zawartych przez Unię i zapewnienia przejrzystości i spójności ze zmianami do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (12) należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do uzupełnienia i zmiany niektórych, innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia i załączników do niego we wspomnianych celach.
(37)
Należy wprowadzić przepis dotyczący dostarczania przez państwa członkowskie Komisji i sobie nawzajem informacji niezbędnych do realizacji zasad handlu przetworzonymi produktami rolnymi i towarami nieobjętymi załącznikiem I.
(38)
W celu zapewnienia integralności systemów informacyjnych oraz autentyczności i czytelności przekazywanych dokumentów i związanych z nimi danych należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do określania charakteru i rodzaju informacji, które mają być przekazywane, kategorii danych, które mają być przetwarzane, maksymalnych okresów ich przechowywania oraz celu przetwarzania, prawa dostępu do informacji lub systemów informacyjnych oraz warunków publikacji tych informacji.
(39)
Stosuje się przepisy Unii dotyczące ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych, a w szczególności przepisy dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (13) oraz rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (14).
(40)
W celu uniknięcia zbędnych obciążeń administracyjnych dla podmiotów i organów krajowych należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do ustalania progu, poniżej którego mają nie być pobierane ani przyznawane kwoty z tytułu należności celnych przywozowych, dodatkowych należności przywozowych, obniżonych należności celnych przywozowych, refundacji wywozowych oraz kwot, jakie mają być pobierane lub przypadających do zapłaty przy kompensowaniu wspólnie ustalonej ceny.
(41)
Biorąc pod uwagę ścisłe związki między towarami nieobjętymi załącznikiem I a produktami rolnymi, które są wykorzystywane do produkcji tych towarów nieobjętych załącznikiem I, konieczne jest wprowadzenie możliwości stosowania odpowiednio do towarów nieobjętych załącznikiem I przepisów horyzontalnych dotyczących zabezpieczeń, kontroli, weryfikacji, nadzoru i kar określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 (15) i przyjętych na jego podstawie.
(42)
W celu zapewnienia stosowania przepisów horyzontalnych przyjętych na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 do pozwoleń na przywóz i kontyngentów taryfowych na przywóz przetworzonych produktów rolnych oraz do refundacji wywozowych i świadectw refundacji dotyczących towarów nieobjętych załącznikiem I należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do dostosowywania, w razie potrzeby, przepisów horyzontalnych dotyczących zabezpieczeń, kontroli, weryfikacji, nadzoru i kar przyjętych na podstawie tego rozporządzenia.
(43)
Przy przyjmowaniu aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych przed przyjęciem aktów delegowanych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(44)
W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do przywozu należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w zakresie środków określających przetworzone produkty rolne, do których, w celu zapobieżenia lub przeciwdziałania wystąpieniu na rynku Unii niekorzystnych skutków, powinno się stosować dodatkowe należności przywozowe, środków do celów stosowania tych dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do terminów udowodnienia ceny importowej, składania dokumentacji dowodowej i określania poziomu dodatkowych należności przywozowych, środków ustalających reprezentatywne ceny i wielkości progowe do celów stosowania dodatkowych należności przywozowych, środków dotyczących formatu i treści pozwolenia na przywóz albuminy jaja i albuminy mleka, dotyczących składania wniosków oraz wydawania i stosowania tych pozwoleń na przywóz, dotyczących ich okresu ważności, dotyczących procedur odnoszących się do złożenia zabezpieczenia w odniesieniu do tych pozwoleń i jego wysokości, dotyczących dowodów spełnienia wymogów stosowania tych pozwoleń, dotyczących poziomu tolerancji w odniesieniu do przestrzegania obowiązku przywozu ilości wymienionej w pozwoleniu na przywóz oraz dotyczących wydawania zastępczych pozwoleń na przywóz oraz duplikatów pozwoleń na przywóz, środków dotyczących traktowania pozwoleń na przywóz przez państwa członkowskie, jak również dotyczących wymiany informacji potrzebnych do zarządzania systemem pozwoleń na przywóz albuminy jaja i albuminy mleka, w tym procedur odnoszących się do szczególnej pomocy administracyjnej pomiędzy państwami członkowskimi, obliczania należności celnych przywozowych i ustalania poziomu należności celnych przywozowych za przetworzone produkty rolne w ramach wykonywania międzynarodowych uzgodnień.
(45)
W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do przywozu należy również powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w zakresie środków określających ustalone ilości produktów rolnych uznane za wykorzystane do produkcji przetworzonych produktów rolnych w celu obniżenia lub stopniowego znoszenia należności celnych przywozowych stosowanych w handlu preferencyjnym i określenia odpowiednich wymogów dotyczących dokumentów, rocznych kontyngentów taryfowych oraz metody administrowania, jaka ma być stosowana w odniesieniu do przywozu przetworzonych produktów rolnych i niektórych produktów rolnych zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami Unii, procedur stosowania przepisów szczególnych określonych w umowach międzynarodowych lub aktach przyjmujących system przywozu lub wywozu dotyczących w szczególności gwarancji obejmujących charakter, miejsce wytworzenia i pochodzenie danego produktu, uznania dokumentu wykorzystywanego do weryfikacji tych gwarancji, złożenia dokumentu wydanego przez kraj wywozu i dotyczącego przeznaczenia i wykorzystania produktu, środków określających okres ważności pozwoleń na przywóz, procedury odnoszącej się do złożenia zabezpieczenia i jego wysokości, stosowania tych pozwoleń na przywóz, a w razie konieczności szczególne środki dotyczące zwłaszcza warunków składania wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz i udzielania pozwoleń w ramach kontyngentu taryfowego oraz określania odpowiednich wymogów dotyczących dokumentów.
(46)
W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do przywozu i procedury uszlachetniania czynnego należy również powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w zakresie środków dotyczących zarządzania procesem, gwarantujących nieprzekraczanie ilości dostępnych w ramach kontyngentów taryfowych, i środków dotyczących ponownego przydzielenia niewykorzystanej ilości kontyngentu taryfowego, środków ochronnych przeciwko przywozowi do Unii zgodnie z rozporządzeniami Rady (WE) nr 260/2009 (16) i (WE) nr 625/2009 (17) lub środków ochronnych przewidzianych w umowach międzynarodowych, środków dotyczących ilości produktów rolnych, na które mogą być wydawane świadectwa uszlachetniania czynnego, środków dotyczących realizacji systemu świadectw uszlachetniania czynnego w odniesieniu do wymaganych dokumentów i procedur składania wniosków oraz wydawania świadectw uszlachetniania czynnego, środków dotyczących zarządzania świadectwami uszlachetniania czynnego przez państwa członkowskie oraz procedur pomocy administracyjnej między państwami członkowskimi, środków ograniczających ilości, na które mogą być wydawane świadectwa uszlachetniania czynnego, odrzucających ilości objęte wnioskiem w odniesieniu do tych świadectw i zawieszających przyjmowanie wniosków o świadectwa uszlachetniania czynnego, jeśli dotyczą one dużych ilości, oraz środków zawieszających stosowanie procedury przetwarzania lub uszlachetniania czynnego albuminy jaja i albuminy mleka.
(47)
W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do wywozu należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w zakresie środków dotyczących stosowania stawek refundacji, dotyczących obliczania refundacji wywozowych, dotyczących zaliczania niektórych produktów do produktów podstawowych oraz określenia ilości referencyjnej produktów podstawowych, dotyczących ubiegania się o świadectwa wywozu, wydawania ich oraz zarządzania świadectwami wywozu niektórych towarów nieobjętych załącznikiem I do niektórych miejsc przeznaczenia, jeżeli jest to przewidziane w umowie międzynarodowej zawartej lub tymczasowo stosowanej przez Unię zgodnie z TFUE, oraz dotyczących traktowania ubytków produktów i strat ilościowych w trakcie procesu produkcji i przetwarzania produktów ubocznych.
(48)
W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do wywozu należy również powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w zakresie środków określających procedury zgłaszania i dowodów potrzebnych do wykazania składu wywożonych towarów nieobjętych załącznikiem I niezbędnych do wdrożenia systemu refundacji wywozowych, uproszczonych dowodów przybycia do miejsca przeznaczenia w przypadku refundacji zróżnicowanych, środków dotyczących stosowania zasad horyzontalnych w odniesieniu do refundacji wywozowych za towary nieobjęte załącznikiem I, środków dotyczących wdrażania systemu świadectw refundacji wywozowych w odniesieniu do składania, formatu i treści wniosków o wydawanie świadectw refundacji, formatu, treści i okresu ważności świadectwa refundacji, procedury składania wniosków i wydawania świadectw refundacji oraz ich stosowania, procedury odnoszącej się do złożenia zabezpieczenia i jego wysokości, poziomu tolerancji w odniesieniu do kwot refundacji wywozowych, o które nie wniesiono, oraz dowodów spełnienia zobowiązań wynikających ze świadectwa refundacji.
(49)
W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do wywozu i niektórych przepisów ogólnych należy również powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w zakresie środków dotyczących traktowania świadectw refundacji wywozowych przez państwa członkowskie i wymiany informacji, a także szczególnej pomocy administracyjnej między państwami członkowskimi w odniesieniu do świadectw refundacji, środków dotyczących ustalania łącznej kwoty przydzielonej drobnym eksporterom i indywidualnego progu zwolnienia z obowiązku przedstawiania świadectw refundacji, środków dotyczących wydawania zastępczych świadectw refundacji lub duplikatów świadectw refundacji, środków ograniczających kwoty, na które mogą być wydawane świadectwa refundacji, odrzucających ilości objęte wnioskiem w odniesieniu do tych świadectw oraz zawieszających przyjmowanie wniosków o wydanie świadectw refundacji, jeśli dotyczą one ilości przekraczających kwoty dostępne w oparciu o zobowiązania wynikające z umów międzynarodowych, niezbędnych zasad proceduralnych i technicznych kryteriów stosowania innych środków w odniesieniu do wywozu, środków ustalania mającej zastosowanie należności celnej w przypadku bezpośredniego wyrównywania w handlu preferencyjnym oraz odnośnych kwot przypadających do zapłaty przy wywozie do danego państwa lub regionu, środków zapewniających, że przetworzone produkty rolne deklarowane na wywóz w ramach preferencyjnej umowy handlowej nie są faktyczne wywożone w ramach niepreferencyjnej umowy handlowej lub vice versa, środków dotyczących metod analizy jakościowej i ilościowej przetworzonych produktów rolnych i towarów nieobjętych załącznikiem I, przepisów technicznych niezbędnych do ich identyfikacji oraz procedur do celów ich klasyfikacji w Nomenklaturze scalonej.
(50)
W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do wywozu i niektórych przepisów ogólnych należy również powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w zakresie środków niezbędnych do wykonania zobowiązań Komisji i państw członkowskich w odniesieniu do wymiany informacji dotyczących metod przekazywania, przepisów dotyczących informacji, które mają być przekazywane, uzgodnień w zakresie zarządzania informacjami, które mają być przekazywane, treści, formy, harmonogramu, częstotliwości i terminów przekazywania oraz uzgodnień dotyczących przekazywania lub udostępniania informacji i dokumentów objętych ochroną danych osobowych i uzasadnionego interesu przedsiębiorstw w zakresie ochrony ich tajemnic handlowych i środków dotyczących stosowania przepisów horyzontalnych dotyczących zabezpieczeń, kontroli, weryfikacji, nadzoru i kar przyjętych na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 do pozwoleń na przywóz i kontyngentów taryfowych na przywóz przetworzonych produktów rolnych oraz do refundacji wywozowych i świadectw refundacji dotyczących towarów nieobjętych załącznikiem I.
(51)
Ze względu na ich szczególny charakter akty wykonawcze w zakresie środków dotyczących ustalania reprezentatywnych cen i wielkości progowych do celów stosowania dodatkowych należności przywozowych i poziomu należności przywozowych zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami Unii, środków ograniczających ilości, na które mogą być wydawane świadectwa uszlachetniania czynnego oraz świadectwa refundacji, odrzucających ilości objęte wnioskiem w odniesieniu do tych świadectw oraz zawieszające przyjmowanie wniosków o wydanie tych świadectw, jak również środków dotyczących zarządzania procesem, gwarantujących nieprzekraczanie ilości dostępnych w ramach kontyngentów taryfowych, i ponownego przydzielania niewykorzystanych ilości kontyngentów taryfowych, powinny być przyjmowane bez zastosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (18). Wszystkie pozostałe akty wykonawcze przewidziane w niniejszym rozporządzeniu powinny być przyjmowane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011.
(52)
W celu przyjmowania aktów wykonawczych, które mają być przyjęte zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011, należy stosować procedurę sprawdzającą, zważywszy na fakt, że akty te odnoszą się do WPR, o czym mowa w art. 2 ust. 2 lit. b) ppkt (ii) tego rozporządzenia.
(53)
Komisja powinna przyjąć akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, jeśli jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą we właściwie uzasadnionych przypadkach związanych ze środkami ochronnymi w odniesieniu do przywozu przetworzonych produktów rolnych do Unii lub do zakłóceń, lub też potencjalnych zakłóceń na rynku unijnym wymagających zawieszenia stosowania procedury przetwarzania lub uszlachetniania czynnego albuminy jaja i albuminy mleka.
(54)
Zgodnie z zasadą proporcjonalności do osiągnięcia celów niniejszego rozporządzenia wymagane i właściwe jest określenie zasad handlu niektórymi towarami pochodzącymi z przetwórstwa produktów rolnych. Niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów, zgodnie z art. 5 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej.
(55)
W celu utrzymania istniejącego stanu rzeczy niniejsze rozporządzenie powinno obejmować załączniki zawierające następujące wykazy: wykaz przetworzonych produktów rolnych zastępujący załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 1216/2009; wykaz towarów nieobjętych załącznikiem I zastępujący załącznik II do rozporządzenia Komisji (UE) nr 578/2010 (19) i załącznik XX do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007; wykaz produktów podstawowych wykorzystywanych do produkcji towarów nieobjętych załącznikiem I, zastępujący załącznik I do rozporządzenia (UE) nr 578/2010;wykaz przetworzonych produktów rolnych, na które nałożone mogą zostać dodatkowe należności przywozowe, zastępujący załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 1216/2009; oraz wykaz produktów rolnych wykorzystywanych do produkcji przetworzonych produktów rolnych zastępujący załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1216/2009.
(56)
Należy zatem uchylić rozporządzenia (WE) nr 1216/2009 oraz (WE) nr 614/2009.
(57)
Ponieważ przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia zapewniono wymaganą spójność za pomocą przepisów przejściowych zawartych w art. 230 ust. 1 akapit drugi lit. i) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, należy zacząć stosować niniejsze rozporządzenie w możliwie najkrótszym czasie po przyjęciu rozporządzeń wchodzących w skład pakietu dotyczącego reformy WPR, przy jednoczesnym pełnym zachowaniu pewności prawnej oraz spełnieniu uzasadnionych oczekiwań podmiotów gospodarczych,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEDMIOT, ZAKRES I DEFINICJE
Artykuł 1
Przedmiot i zakres
Niniejsze rozporządzenie określa zasady handlu mające zastosowanie do przywozu przetworzonych produktów rolnych oraz wywozu towarów nieobjętych załącznikiem I i produktów rolnych wchodzących w skład tych towarów nieobjętych załącznikiem I.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się także do przywozu produktów rolnych objętych umową międzynarodową zawartą lub tymczasowo stosowaną przez Unię zgodnie z TFUE i przewidującą możliwość zaliczania tych produktów do przetworzonych produktów rolnych podlegających handlowi preferencyjnemu.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
a)
„produkty rolne” oznaczają produkty, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;
b)
„przetworzone produkty rolne” oznaczają produkty wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;
c)
„towary nieobjęte załącznikiem I” oznaczają te produkty niewymienione w załączniku I do TFUE, które są wymienione w kolumnie pierwszej i drugiej załącznika II do niniejszego rozporządzenia;
d)
„produkty podstawowe” oznaczają produkty rolne wymienione w załączniku III do niniejszego rozporządzenia;
e)
„element rolny” oznacza część należności celnej przywozowej mającej zastosowanie do przetworzonych produktów rolnych, odpowiadającą należnościom celnym przywozowym mającym zastosowanie do produktów rolnych wymienionych w załączniku V do niniejszego rozporządzenia, albo, w stosownych przypadkach, obniżone należności celne mające zastosowanie do tych produktów rolnych pochodzących z danych krajów, w odniesieniu do wykorzystanych lub uznanych za wykorzystane ilości produktów rolnych;
f)
„element nierolny” oznacza część opłaty odpowiadającej cłom wspólnej taryfy celnej, obniżoną o element rolny zdefiniowany w lit. e);
g)
„dodatkowe cła za cukier i mąkę” oznaczają dodatkowe cło za cukier (AD S/Z) oraz dodatkowe cło za mąkę (AD F/M), o których mowa w części pierwszej sekcja I pkt B.6 załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, i określone w części trzeciej sekcja I załącznik 1 tabela 2 załącznika I do tego rozporządzenia;
h)
„stawka celna ad valorem” oznacza część należności celnej przywozowej wyrażoną jako odsetek wartości celnej;
i)
„grupa produktów 1” oznacza serwatkę w proszku, granulkach lub innej stałej postaci, niezawierającą dodatku cukru ani innego środka słodzącego, oznaczoną kodem od CN ex 0404 10 02 do CN ex 0404 10 16;
j)
„grupa produktów 2” oznacza mleko w proszku, granulkach lub innej stałej postaci, niezawierające dodatku cukru ani innego środka słodzącego, o zawartości tłuszczu nieprzekraczającej 1,5 % masy, inne niż w bezpośrednich opakowaniach o zawartości netto nieprzekraczającej 2,5 kg, oznaczone kodem CN ex 0402 10 19;
k)
„grupa produktów 3” oznacza mleko w proszku, granulkach lub innej stałej postaci, niezawierające dodatku cukru ani innego środka słodzącego, o zawartości tłuszczu 26 % masy, inne niż w bezpośrednich opakowaniach o zawartości netto nieprzekraczającej 2,5 kg, oznaczone kodem CN ex 0402 21 18;
l)
„grupa produktów 6” oznacza masło o zawartości tłuszczu 82 % masy, oznaczone kodem CN ex 0405 10.
ROZDZIAŁ II
PRZYWÓZ PRZETWORZONYCH PRODUKTÓW ROLNYCH
SEKCJA I
Przepisy ogólne dotyczące przywozu
Podsekcja I
Należności celne przywozowe za przetworzone produkty rolne
Artykuł 3
Elementy należności celnych przywozowych
1. W odniesieniu do przetworzonych produktów rolnych wymienionych w tabeli 1 załącznika I należności celne przywozowe ustalone we wspólnej taryfie celnej składają się z elementu rolnego, który nie stanowi części stawki celnej ad valorem, oraz elementu nierolnego, który jest stawką celną ad valorem.
2. W odniesieniu do przetworzonych produktów rolnych wymienionych w tabeli 2 załącznika I należności celne przywozowe ustalone we wspólnej taryfie celnej składają się ze stawki celnej ad valorem oraz elementu rolnego, który stanowi część stawki celnej ad valorem. W przypadku gdy nie istnieje stawka celnej ad valorem dla przetworzonych produktów rolnych wymienionych w tabeli 2 załącznika I, element rolny dla tych produktów uznaje się za część specyficznej stawki celnej za te produkty.
Artykuł 4
Maksymalna stawka celna
1. W przypadku gdy należy zastosować maksymalną stawkę celną, metoda obliczania tej maksymalnej stawki celnej jest ustalona we wspólnej taryfie celnej na podstawie art. 31 TFUE.
2. Jeśli, w przypadku przetworzonych produktów rolnych wymienionych w tabeli 1 załącznika I, maksymalna stawka celna obejmuje dodatkowe cło za cukier i mąkę, metoda obliczania tego dodatkowego cła jest ustalona we wspólnej taryfie celnej na podstawie art. 31 TFUE.
Artykuł 5
Dodatkowe należności przywozowe mające na celu zapobieganie lub przeciwdziałanie wystąpieniu na rynku Unii niekorzystnych skutków
1. Komisja może przyjąć akty wykonawcze określające przetworzone produkty rolne wymienione w załączniku IV, do których, jeśli przy przywozie podlegają stawce celnej ustanowionej we wspólnej taryfie celnej, stosuje się dodatkowe należności celne. Te akty wykonawcze przyjmuje się wyłącznie w celu zapobieżenia lub przeciwdziałania wystąpieniu na rynku Unii niekorzystnych skutków, które mogłyby wyniknąć z tego przywozu, oraz jeżeli:
a)
przywóz dokonywany jest po cenie niższej od poziomu zgłoszonego WTO przez Unię („cena progowa”); lub
b)
wielkość przywozu w dowolnym roku przekracza pewien poziom („wielkość progowa”).
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 44 ust. 2.
2. Nie nakłada się dodatkowych należności przywozowych zgodnie z ust. 1, jeżeli przywóz prawdopodobnie nie zakłóci funkcjonowania rynku Unii lub jeżeli skutki takich dodatkowych należności przywozowych byłyby nieproporcjonalne do zakładanego celu.
3. Do celów ust. 1 lit. a) ceny importowe określa się na podstawie cen importowych c.i.f. danej przesyłki.
Ceny importowe c.i.f. są porównywane z cenami reprezentatywnymi dla danego produktu na rynku światowym lub na unijnym rynku przywozowym tego produktu.
Ceny reprezentatywne są ustalane w regularnych odstępach czasu na podstawie danych zebranych w ramach systemu nadzoru wspólnotowego ustanowionego na podstawie art. 308d rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/1993 (20).
4. Wielkość progowa opiera się na możliwościach dostępu do rynku określanych jako przywóz, zdefiniowanych jako procentowy udział w konsumpcji krajowej w przeciągu trzech lat poprzedzających rok, w którym występują lub mogą wystąpić niekorzystne skutki, o których mowa w ust. 1.
5. Komisja może przyjąć akty wykonawcze zawierające środki niezbędne do stosowania niniejszego artykułu, w szczególności środki dotyczące terminów udowodnienia ceny importowej oraz złożenia dokumentacji dowodowej. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 44 ust. 2.
6. Komisja może przyjąć akty wykonawcze bez zastosowania procedury, o której mowa w art. 44 ust. 2 lub 3, w przypadku produktów określonych zgodnie z ust. 1:
a)
ustalające reprezentatywne ceny i wielkości progowe do celów stosowania dodatkowych należności przywozowych;
b)
ustalające poziom dodatkowych należności przywozowych zgodnie z zasadami określonymi w umowach międzynarodowych zawartych lub tymczasowo stosowanych przez Unię zgodnie z TFUE.
7. Komisja publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ceny progowe, o których mowa w ust. 1 lit. a).
Podsekcja II
Przywóz albuminy jaja i albuminy mleka
Artykuł 6
Pozwolenia na przywóz albuminy jaja i albuminy mleka
1. Przywóz w celu dopuszczenia do swobodnego obrotu albuminy jaja i albuminy mleka może podlegać przedstawieniu pozwolenia na przywóz, w przypadku gdy takie pozwolenie jest konieczne w celu zarządzania odnośnymi rynkami, a w szczególności w celu monitorowania handlu tymi produktami.
2. Bez uszczerbku dla środków podjętych zgodnie z art. 14 państwa członkowskie wydają pozwolenia na przywóz, o których mowa w ust. 1, każdemu wnioskodawcy prowadzącemu działalność na terytorium Unii, niezależnie od tego, gdzie znajduje się jego miejsce prowadzenia działalności, o ile akt przyjęty zgodnie z art. 43 ust. 2 TFUE nie stanowi inaczej.
3. Pozwolenia na przywóz, o których mowa w ust. 1, są ważne na terenie całej Unii.
4. Wydawanie pozwoleń na przywóz, o których mowa w ust. 1, i dopuszczenie do swobodnego obrotu towarów objętych pozwoleniem może podlegać wymogom dotyczącym miejsca wytworzenia i pochodzenia danych produktów i przedstawienia dokumentu wydanego przez państwo trzecie lub właściwą jednostkę, potwierdzającego między innymi miejsce wytworzenia, pochodzenie, autentyczność i cechy jakościowe produktów.
Artykuł 7
Zabezpieczenie w odniesieniu do pozwoleń na przywóz
1. Wydawanie pozwoleń na przywóz, o których mowa w art. 6, może być warunkowane złożeniem zabezpieczenia gwarantującego, że podmiot gospodarczy dokona przywozu produktów w okresie ważności pozwolenia na przywóz.
2. Zabezpieczenie ulega przepadkowi w całości lub w części, jeżeli produkty nie zostaną przywiezione w okresie ważności pozwolenia na przywóz.
3. Zabezpieczenie nie ulega jednak przepadkowi, jeśli niedokonanie przywozu produktów w tym terminie spowodowane było działaniem siły wyższej lub jeżeli ilości, które nie zostały przywiezione w tym okresie, są na poziomie tolerancji.
Artykuł 8
Przekazane uprawnienia
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 42 dotyczących:
a)
zasad dotyczących poddania przywozu albuminy jaja i albuminy mleka w celu dopuszczenia do swobodnego obrotu obowiązkowi przedstawienia pozwolenia na przywóz;
b)
zasad dotyczących praw i obowiązków wynikających z pozwolenia na przywóz oraz jego skutków prawnych;
c)
przypadków, w których stosuje się tolerancję w odniesieniu do przestrzegania obowiązku przywozu ilości wymienionej w pozwoleniu lub w których w pozwoleniu należy wskazać pochodzenie;
d)
zasad dotyczących wydania pozwolenia na przywóz lub zasad dotyczących poddania dopuszczenia do swobodnego obrotu towarów objętych pozwoleniem obowiązkowi przedstawienia dokumentu wydanego przez państwo trzecie lub właściwą jednostkę, potwierdzającego między innymi miejsce wytworzenia, pochodzenie, autentyczność i cechy jakościowe produktów;
e)
zasad dotyczących przekazywania zezwoleń na przywóz lub ograniczenia ich przekazywania;
f)
przypadków, w których przedstawienie pozwolenia na przywóz nie jest wymagane;
g)
zasad poddania wydawania pozwoleń na przywóz, o których mowa w art. 6, obowiązkowi złożenia zabezpieczenia.
Artykuł 9
Uprawnienia wykonawcze
Komisja przyjmuje - w razie potrzeby - akty wykonawcze dotyczące:
a)
formatu i treści pozwolenia na przywóz;
b)
składania wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz, wydawania tych pozwoleń i ich wykorzystywania;
c)
okresów ważności pozwoleń na przywóz, wysokości zabezpieczenia, które należy złożyć, oraz procedury jego składania;
d)
dowodów na to, że spełnione zostały wymogi dotyczące wykorzystywania pozwoleń na przywóz;
e)
stopnia tolerancji w odniesieniu do przestrzegania obowiązku przywozu ilości wymienionej w pozwoleniu na przywóz;
f)
wydawania zastępczych pozwoleń na przywóz i duplikatów pozwoleń na przywóz;
g)
traktowania pozwoleń na przywóz przez państwa członkowskie i wymiany informacji potrzebnych do zarządzania systemem, w tym procedur związanych ze szczególną pomocą administracyjną między państwami członkowskimi.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 44 ust. 2.
SEKCJA II
Handel preferencyjny
Podsekcja I
Obniżanie należności celnych przywozowych
Artykuł 10
Obniżanie i stopniowe znoszenie elementów rolnych, stawek celnych ad valorem i dodatkowych ceł
1. Jeżeli umowa międzynarodowa zawarta lub tymczasowo stosowana przez Unię zgodnie z TFUE:
a)
przewiduje obniżenie lub kolejne obniżenia prowadzące do stopniowego zniesienia należności celnych przywozowych za przetworzone produkty rolne; oraz
b)
określa produkty kwalifikujące się do tych obniżek lub ilości towarów, wartość wszelkich kontyngentów, do których odnoszą się te obniżki, metodę obliczenia tych ilości lub wartości bądź czynniki wpływające na obniżkę elementu rolnego, dodatkowych ceł za cukier i mąkę lub stawki celnej ad valorem,
element rolny, dodatkowe cła za cukier i mąkę lub stawka celna ad valorem mogą podlegać obniżeniu lub kolejnemu obniżeniu prowadzącemu do stopniowego znoszenia, które są przewidziane w przypadku ceł przywozowych na przetworzone produkty rolne.
Do celów niniejszego artykułu element rolny może również obejmować element rolny, o którym mowa w części pierwszej sekcja I pkt B.1 załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 oraz określony w części trzeciej sekcja I załącznik 1 tabela 2 załącznika I do tego rozporządzenia.
2. Jeżeli umowa międzynarodowa zawarta lub tymczasowo stosowana przez Unię zgodnie z TFUE przewiduje obniżenie lub stopniowe znoszenie elementów rolnych w odniesieniu do produktów wymienionych w tabeli 2 załącznika I do niniejszego rozporządzenia, cło, składające się z elementu rolnego, który jest częścią stawki celnej ad valorem, zastępuje się elementem rolnym nie ad valorem.
Artykuł 11
Ilości rzeczywiście wykorzystane lub uznane za wykorzystane
1. Obniżenie lub stopniowe znoszenie elementów rolnych lub ceł dodatkowych za cukier i mąkę zgodnie z art. 10 ust. 1 ustalane jest w oparciu o:
a)
ilości produktów rolnych wymienionych w załączniku V, które zostały faktycznie wykorzystane lub są uznane za wykorzystane do produkcji przetworzonych produktów rolnych;
b)
należności celne mające zastosowanie do produktów rolnych, o których mowa w lit. a), które stosuje się do obliczenia zredukowanego elementu rolnego oraz obniżonych dodatkowych ceł za cukier i mąkę w przypadku niektórych preferencyjnych zasad handlu.
2. Produkty rolne uznane za wykorzystane do produkcji przetworzonego produktu rolnego wybierane są spośród produktów rolnych rzeczywiście wykorzystanych do produkcji określonego przetworzonego produktu rolnego na podstawie ich znaczenia w handlu międzynarodowym i zakresu, w jakim ich poziomy cen są reprezentatywne dla poziomów cen wszystkich innych produktów rolnych wykorzystanych do produkcji tego przetworzonego produktu rolnego.
3. Ilości produktów rolnych wymienionych w załączniku V i rzeczywiście wykorzystanych przelicza się na równoważne ilości szczególnych produktów rolnych uznanych za wykorzystane.
Artykuł 12
Przekazane uprawnienia
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 42 dotyczących:
a)
opracowania wykazu tych produktów rolnych wymienionych w załączniku V, które należy uznać za wykorzystane do produkcji określonych przetworzonych produktów rolnych na podstawie kryteriów wyboru określonych w art. 11 ust. 2;
b)
ustalenia równoważnych ilości i zasad przeliczenia przewidzianego w art. 11 ust. 3;
c)
elementów niezbędnych do obliczania zredukowanego elementu rolnego oraz obniżonych ceł dodatkowych za cukier i mąkę, a także ustalenia metod tego obliczania;
d)
nieznacznych kwot, dla których zredukowane elementy rolne i obniżone dodatkowe cła za cukier i mąkę ustala się na zero.
Artykuł 13
Uprawnienia wykonawcze
1. Komisja, w stosownych przypadkach, przyjmuje akty wykonawcze zawierające środki mające na celu wdrożenie międzynarodowych umów zawartych lub tymczasowo stosowanych przez Unię zgodnie z TFUE w odniesieniu do obliczania należności celnych przywozowych za przetworzone produkty rolne, które podlegają obniżeniu zgodnie z art. 10 ust. 1 i 2 niniejszego rozporządzenia.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 44 ust. 2.
2. Komisja może - w razie potrzeby - przyjąć akty wykonawcze określające:
a)
stałe ilości produktów rolnych, o których mowa w art. 12 lit. a), uznanych za wykorzystane do produkcji przetworzonych produktów rolnych;
b)
ilości produktów rolnych, o których mowa w art. 12 lit. a), uznanych za wykorzystane do produkcji przetworzonych produktów rolnych, dla każdego możliwego składu tych przetworzonych produktów rolnych, dla których stałych ilości szczególnych produktów rolnych nie można ustalić zgodnie z lit. a) niniejszego akapitu;
c)
wymogi dotyczące dokumentów.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 44 ust. 2.
3. Komisja może przyjąć akty wykonawcze bez zastosowania procedury, o której mowa w art. 44 ust. 2 lub 3, ustalające poziom stosowanej należności przywozowej zgodnie z zasadami określonymi w umowie międzynarodowej zawartej lub tymczasowo stosowanej przez Unię zgodnie z TFUE oraz z przepisami przyjętymi na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu.
Podsekcja II
Kontyngenty taryfowe i szczególne regulacje przywozowe dla państw trzecich
Artykuł 14
Wprowadzanie kontyngentów taryfowych i zarządzanie nimi
1. Komisja wprowadza kontyngenty taryfowe na przywóz przetworzonych produktów rolnych i produktów rolnych, o których mowa w art. 1 akapit drugi, na ich dopuszczenie do swobodnego obrotu w Unii, wynikające z umów międzynarodowych zawartych lub tymczasowo stosowanych przez Unię zgodnie z TFUE, i zarządza nimi zgodnie z art. 15 i 16.
2. Kontyngentami taryfowymi, o których mowa w ust. 1, zarządza się w sposób, który pozwala uniknąć wszelkiej dyskryminacji między podmiotami gospodarczymi i w należytym stopniu uwzględnia wymagania w zakresie zaopatrzenia rynku Unii oraz konieczność utrzymania równowagi tego rynku.
3. Kontyngentami taryfowymi, o których mowa w ust. 1, zarządza się, stosując jedną z następujących metod, inną stosowną metodę lub połączenie tych metod:
a)
metoda przydziału oparta na kolejności chronologicznej składania wniosków (zasada „kto pierwszy, ten lepszy”);
b)
metoda przydziału kontyngentów proporcjonalnie do ilości objętych wnioskami („metoda równoczesnego badania”);
c)
metoda przydziału na podstawie tradycyjnego modelu handlu („metoda tradycyjnych lub nowych importerów”).
Artykuł 15
Przekazane uprawnienia
1. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 42 dotyczących:
a)
warunków i wymogów w zakresie kwalifikowalności, które podmiot gospodarczy musi spełnić, aby złożyć wniosek w ramach kontyngentu taryfowego określonego w umowie międzynarodowej, o której mowa w art. 14 ust. 1;
b)
przepisów dotyczących przekazywania praw między podmiotami gospodarczymi i, w stosownych przypadkach, ograniczeń takiego przekazywania w ramach zarządzania kontyngentem taryfowym określonym w umowie międzynarodowej, o której mowa w art. 14 ust. 1;
c)
przepisów uzależniających uczestnictwo w kontyngencie taryfowym określonym w umowie międzynarodowej, o której mowa w art. 14 ust. 1, od przedstawienia pozwolenia na przywóz i złożenia zabezpieczenia;
d)
szczególnego charakteru, wymogów lub ograniczeń mających zastosowanie do kontyngentu taryfowego określonego w umowie międzynarodowej, o której mowa w art. 14 ust. 1.
2. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 42 nakładających na właściwe organy państw członkowskich obowiązek wydawania, na wniosek i po dokonaniu odpowiednich kontroli, dokumentu potwierdzającego, że produkt spełnia warunki uprawniające do korzystania ze szczególnych regulacji przywozowych w państwach trzecich.
Artykuł 16
Uprawnienia wykonawcze
1. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające:
a)
roczne kontyngenty taryfowe, które są, w razie konieczności, stosownie rozłożone w ciągu roku, oraz stosowaną metodę administrowania;
b)
procedury dotyczące stosowania przepisów szczegółowych określonych w umowie międzynarodowej lub akcie prawnym przyjmującym system przywozu lub wywozu, w szczególności w odniesieniu do:
(i)
gwarancji obejmujących charakter, miejsce wytworzenia i pochodzenie danego produktu;
(ii)
uznania dokumentu stosowanego przy sprawdzaniu gwarancji, o których mowa w ppkt (i);
(iii)
przedstawiania dokumentu wydanego przez państwo wywozu;
(iv)
wykorzystania i miejsca przeznaczenia produktów;
c)
okres ważności pozwoleń na przywóz, które należy przedstawić zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. c);
d)
procedury składania zabezpieczenia zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. c) i jego wysokości;
e)
korzystanie z pozwoleń na przywóz, które mają być przedstawiane zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. c), i, w stosownych przypadkach, szczególne środki dotyczące zwłaszcza warunków, w oparciu o które składa się wnioski o przywóz i udziela pozwoleń w ramach kontyngentu taryfowego;
f)
wymogi dotyczące dokumentów;
g)
konieczne środki związane z treścią, formą, wydawaniem i wykorzystywaniem dokumentu, o którym mowa w art. 15 ust. 2.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 44 ust. 2.
2. Komisja przyjmuje akty wykonawcze bez zastosowania procedury, o której mowa w art. 44 ust. 2 lub 3, dotyczące:
a)
zarządzania procesem zapewniającym nieprzekraczanie ilości dostępnych w ramach kontyngentu taryfowego, w szczególności poprzez ustalanie współczynnika przydziału do każdego wniosku, kiedy dostępne ilości zostaną osiągnięte, odrzucenie wniosków oczekujących na rozpatrzenie i, w razie potrzeby, zawieszenie przyjmowania wniosków;
b)
ponownego przydziału niewykorzystanych ilości kontyngentu taryfowego.
SEKCJA III
Środki ochronne
Artykuł 17
Środki ochronne
1. Komisja, z zastrzeżeniem ust. 3 niniejszego artykułu, przyjmuje akty wykonawcze zawierające środki ochronne wobec przywozu przetworzonych produktów rolnych do Unii. W celu zapewnienia jedności wspólnej polityki handlowej te akty wykonawcze są zgodne z rozporządzeniami (WE) nr 260/2009 oraz (WE) nr 625/2009. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 44 ust. 2.
2. O ile nie postanowiono inaczej w innym akcie prawnym Parlamentu Europejskiego i Rady lub innym akcie prawnym Rady, Komisja, z zastrzeżeniem ust. 3 niniejszego artykułu, przyjmuje akty wykonawcze zawierające środki ochronne wobec przywozu przetworzonych produktów rolnych do Unii, przewidziane w umowach międzynarodowych zawartych lub tymczasowo stosowanych przez Unię zgodnie z TFUE. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 44 ust. 2.
3. Komisja może przyjąć środki, o których mowa w ust. 1 i 2, na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy.
W przypadku gdy Komisja otrzyma wniosek państwa członkowskiego o przyjęcie aktów wykonawczych, o których mowa w ust. 1 lub 2, przyjmuje akty wykonawcze zawierające jej decyzję w sprawie tego wniosku w terminie pięciu dni roboczych od daty otrzymania wniosku. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 44 ust. 2.
4. W przypadku należycie uzasadnionej szczególnie pilnej potrzeby dotyczącej środków ochronnych, o których mowa w ust. 1 i 2, Komisja przyjmuje akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 44 ust. 3.
5. Jeżeli Komisja chce wycofać lub zmienić środki ochronne przyjęte na podstawie ust.1-4, przyjmuje w tym celu akty wykonawcze. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z art. 44 ust. 2, z wyjątkiem wystąpienia należycie uzasadnionej szczególnie pilnej potrzeby, w którym to przypadku te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z art. 44 ust. 3.
SEKCJA IV
Uszlachetnianie czynne
Podsekcja I
Uszlachetnianie czynne bez badania warunków ekonomicznych
Artykuł 18
Uszlachetnianie czynne produktów rolnych bez badania warunków ekonomicznych
1. Gdy towary nieobjęte załącznikiem I otrzymywane są z produktów rolnych wymienionych w załączniku III do niniejszego rozporządzenia w ramach uszlachetniania czynnego, warunki ekonomiczne określone w art. 117 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 uznaje się za spełnione po przedstawieniu świadectwa uszlachetniania czynnego dotyczącego tych produktów rolnych.
2. Świadectwa uszlachetniania czynnego wydawane są dla produktów rolnych wykorzystanych do produkcji towarów nieobjętych załącznikiem I w granicach ilości określonych przez Komisję.
Ilości te określa się w drodze równoważenia, z jednej strony, obowiązkowych limitów budżetowych na refundacje wywozowe za towary nieobjęte załącznikiem I i, z drugiej strony, oczekiwanych potrzeb w zakresie wydatków na refundacje wywozowe za towary nieobjęte załącznikiem I, a w szczególności z uwzględnieniem:
a)
szacunkowej wielkości wywozu towarów nieobjętych załącznikiem I;
b)
w stosownych przypadkach, sytuacji na unijnym i światowym rynku odnośnych produktów podstawowych;
c)
czynników gospodarczych i regulacyjnych.
Ilości te poddaje się przeglądowi w regularnych odstępach czasu, aby wziąć pod uwagę zmianę czynników gospodarczych i regulacyjnych.
3. Państwa członkowskie wydają świadectwa uszlachetniania czynnego, o których mowa w ust. 1, każdemu wnioskodawcy prowadzącemu działalność na terenie Unii, niezależnie od miejsca prowadzenia przez niego działalności.
Świadectwa uszlachetniania czynnego obowiązują na terenie całej Unii.
Artykuł 19
Przekazane uprawnienia
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 42 dotyczących:
a)
wykazu tych produktów rolnych wykorzystywanych do produkcji towarów nieobjętych załącznikiem I, dla których można wydać świadectwa uszlachetniania czynnego;
b)
praw wynikających ze świadectwa uszlachetniania czynnego i jego skutków prawnych;
c)
przekazywania praw wynikających ze świadectw uszlachetniania czynnego między podmiotami;
d)
przepisów koniecznych dla wiarygodności i skuteczności systemu świadectw uszlachetniania czynnego, jeżeli chodzi o autentyczność świadectwa, jego przekazywanie lub ograniczenia jego przekazywania.
Artykuł 20
Uprawnienia wykonawcze
1. Komisja - w razie potrzeby - przyjmuje akty wykonawcze dotyczące:
a)
określenia zgodnie z art. 18 ust. 2 ilości produktów rolnych, dla których można wydać świadectwa uszlachetniania czynnego;
b)
formatu i treści wniosków o świadectwa uszlachetniania czynnego;
c)
formatu, treści i okresu ważności świadectw uszlachetniania czynnego;
d)
wymaganych dokumentów i procedury składania wniosków i wydawania świadectw uszlachetniania czynnego;
e)
zarządzania świadectwami uszlachetniania czynnego przez państwa członkowskie;
f)
procedur dotyczących pomocy administracyjnej między państwami członkowskimi.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 44 ust. 2.
2. Gdy ilości objęte wnioskiem przekraczają ilości określone zgodnie z ust. 1 lit. a), Komisja może przyjąć akty wykonawcze bez zastosowania procedury, o której mowa w art. 44 ust. 2 lub 3, ograniczające ilości, na jakie mogą być wydawane świadectwa uszlachetniania czynnego, odrzucające ilości objęte wnioskiem o wydanie świadectw uszlachetniania czynnego i zawieszające przyjmowanie wniosków o wydanie świadectw uszlachetniania czynnego dla danego produktu.
Podsekcja II
Zawieszenie procedury uszlachetniania czynnego
Artykuł 21
Zawieszenie procedury uszlachetniania czynnego albuminy jaja i albuminy mleka
1. Jeżeli na rynku Unii występują zakłócenia lub możliwe jest ich wystąpienie spowodowane procedurą uszlachetniania czynnego, Komisja może, na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy, przyjąć akty wykonawcze zawieszające w całości lub w części stosowanie procedury uszlachetniania czynnego w odniesieniu do albuminy jaja i albuminy mleka. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 44 ust. 2.
W przypadku wpłynięcia do Komisji wniosku od państwa członkowskiego o przyjęcie aktów wykonawczych, o których mowa w akapicie pierwszym, Komisja przyjmuje akty wykonawcze zawierające jej decyzję w sprawie tego wniosku w terminie pięciu dni roboczych od daty otrzymania wniosku. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 44 ust. 2.
2. W przypadku należycie uzasadnionej szczególnie pilnej potrzeby Komisja przyjmuje akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie dotyczące zawieszenia, o którym mowa w ust. 1, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 44 ust. 3.
ROZDZIAŁ III
WYWÓZ
SEKCJA I
Refundacje wywozowe
Artykuł 22
Kwalifikujące się towary i produkty
1. W przypadku wywozu towarów nieobjętych załącznikiem I produkty rolne wymienione w art. 196 ust. 1 lit. a) ppkt (i), (ii), (iii), (v) i (vii) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, które zostały wykorzystane do produkcji tych towarów nieobjętych załącznikiem I, kwalifikują się do refundacji wywozowych na podstawie art. 196 tego rozporządzenia, jak określono w załączniku II do niniejszego rozporządzenia, i zastosowanie ma art. 196 ust. 1 lit. b) oraz art. 196 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
2. Refundacji wywozowych, o których mowa w ust. 1, nie udziela się w odniesieniu do:
a)
przywożonych towarów nieobjętych załącznikiem I, które uznaje się za znajdujące się w swobodnym obrocie, zgodnie z art. 29 TFUE, a które zostają powrotnie wywiezione;
b)
przywożonych towarów nieobjętych załącznikiem I, które uznaje się za znajdujące się w swobodnym obrocie zgodnie z art. 29 TFUE i które są wywożone po przetworzeniu lub wchodzą w skład innych towarów nieobjętych załącznikiem I;
c)
przywożonego zboża, ryżu, mleka i przetworów mlecznych lub jaj, które uznaje się za znajdujące się w swobodnym obrocie zgodnie z art. 29 TFUE i które są wywożone po przetworzeniu lub wchodzą w skład towarów nieobjętych załącznikiem I.
Artykuł 23
Określanie refundacji wywozowych
1. Refundacje wywozowe, o których mowa w art. 22, są określane przez właściwe organy państw członkowskich na podstawie składu towarów wywożonych i stawek refundacji wywozowych ustalonych dla każdego produktu podstawowego, z którego składają się wywożone towary.
2. W celu określenia refundacji wywozowych produkty wymienione w art. 196 ust. 1 lit. a) ppkt (i), (ii), (iii), (v) i (vii) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, które nie są wymienione w załączniku III do niniejszego rozporządzenia, zalicza się do produktów podstawowych lub produktów uzyskanych w wyniku przetworzenia produktów podstawowych.
Artykuł 24
Zasady horyzontalne i stawki refundacji wywozowych
1. Zasady horyzontalne dotyczące refundacji wywozowych za produkty rolne, określone w art. 199 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, stosuje się do towarów nieobjętych załącznikiem I.
2. Wprowadza się środki zgodnie z art. 198 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1370/2013 w celu ustalenia stawek refundacji wywozowych za produkty podstawowe.
3. W celu obliczenia refundacji wywozowych produkty rolne, które są wymienione w art. 196 ust. 1 lit. a) ppkt (i), (ii), (iii), (v) i (vii) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, a nie są wymienione w załączniku III do niniejszego rozporządzenia, i które zostały uzyskane z produktów podstawowych lub są zaliczane do produktów podstawowych lub produktów uzyskanych w wyniku przetworzenia produktów podstawowych zgodnie z art. 23 ust. 2, przelicza się na produkty podstawowe.
Artykuł 25
Świadectwa dotyczące wywozu określonych towarów nieobjętych załącznikiem I do określonych miejsc przeznaczenia
Gdy wymaga tego umowa międzynarodowa zawarta lub tymczasowo stosowana przez Unię zgodnie z TFUE, właściwe organy krajowe zainteresowanego państwa członkowskiego, na wniosek zainteresowanej strony, wydają świadectwo, w którym stwierdza się, czy refundacje wywozowe zostały wypłacone w odniesieniu do określonych towarów nieobjętych załącznikiem I wywożonych do określonych miejsc przeznaczenia.
Artykuł 26
Przekazane uprawnienia
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 42 dotyczących:
a)
przepisów odnoszących się do cech charakterystycznych towarów nieobjętych załącznikiem I, które mają być wywiezione, i produktów rolnych wykorzystywanych do ich produkcji;
b)
przepisów odnoszących się do określania refundacji wywozowych za produkty rolne wywożone po przetworzeniu na towary nieobjęte załącznikiem I;
c)
przepisów odnoszących się do dowodów potrzebnych do wykazania składu wywożonych towarów nieobjętych załącznikiem I;
d)
przepisów wymagających deklaracji stosowania niektórych przywożonych produktów rolnych;
e)
przepisów odnoszących się do zaliczania produktów rolnych, które są wymienione w art. 196 ust. 1 lit. a) ppkt (i), (ii), (iii), (v) i (vii) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, a które nie są wymienione w załączniku III do niniejszego rozporządzenia, do produktów podstawowych oraz określania ilości referencyjnej każdego z produktów podstawowych;
f)
stosowania do towarów nieobjętych załącznikiem I zasad horyzontalnych dotyczących refundacji wywozowych za produkty rolne, przyjętych na podstawie art. 202 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
Artykuł 27
Uprawnienia wykonawcze
Komisja przyjmuje - w razie potrzeby - akty wykonawcze dotyczące:
a)
stosowania stawek refundacji w przypadku, gdy cechy charakterystyczne składników produktów, o których mowa w lit. c) niniejszego artykułu, oraz towarów nieobjętych załącznikiem I należy wziąć pod uwagę przy ustalaniu refundacji wywozowych;
b)
obliczania refundacji wywozowych za:
(i)
produkty podstawowe;
(ii)
produkty uzyskane w wyniku przetworzenia produktów podstawowych;
(iii)
produkty zaliczone do produktów, o których mowa w ppkt (i) lub (ii);
c)
zaliczania produktów, o których mowa w lit. b) ppkt (ii) i (iii), które są wymienione w art. 196 ust. 1 lit. a) ppkt (i), (ii), (iii), (v) i (vii) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, a które nie są wymienione w załączniku III do niniejszego rozporządzenia, do produktów podstawowych;
d)
określenia dla każdego z produktów podstawowych ilości referencyjnej, która służy jako podstawa określenia refundacji wywozowych, na podstawie ilości produktu rzeczywiście wykorzystanej do produkcji wywożonych towarów lub na stałej podstawie, jak określono w załączniku II;
e)
składania wniosków o wydanie świadectw, o których mowa w art. 25, wydawania tych świadectw i zarządzania nimi;
f)
traktowania ubytków produktów i strat ilościowych w trakcie procesu produkcji i przetwarzania produktów ubocznych;
g)
procedur zgłaszania i dowodów potrzebnych do wykazania składu wywożonych towarów nieobjętych załącznikiem I, niezbędnych do wdrożenia systemu refundacji wywozowych;
h)
uproszczonych dowodów potrzebnych do wykazania przybycia do miejsca przeznaczenia, w przypadku refundacji zróżnicowanej w zależności od miejsca przeznaczenia;
i)
stosowania do refundacji wywozowych za towary nieobjęte załącznikiem I przepisów horyzontalnych dotyczących refundacji wywozowych za produkty rolne, przyjętych na podstawie art. 203 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 44 ust. 2.
SEKCJA II
Świadectwa refundacji
Artykuł 28
Świadectwa refundacji
1. Refundacje wywozowe za produkty rolne wchodzące w skład towarów nieobjętych załącznikiem I są przyznawane, jeżeli złożono wniosek o refundacje wywozowe i przedstawiono świadectwo refundacji, które było ważne w momencie wywozu.
Drobni eksporterzy, w tym posiadacze świadectwa refundacji, składający wnioski o niewielkie kwoty refundacji wywozowych, które są zbyt małe, by zostać objęte świadectwami refundacji, które nie zagrażają przestrzeganiu ograniczeń budżetowych, są zwolnieni z obowiązku przedstawienia świadectwa refundacji. Zwolnienia te nie przekraczają łącznej kwoty przydzielonej drobnym eksporterom.
2. Państwa członkowskie wydają świadectwo refundacji każdemu wnioskodawcy prowadzącemu działalność na terytorium Unii, bez względu na miejsce prowadzenia przez niego działalności. Świadectwa refundacji obowiązują na terenie całej Unii.
Artykuł 29
Obowiązujące stawki refundacji
1. Stawką refundacji, która ma być zastosowana, jest stawka mająca zastosowanie od dnia, w którym organy celne przyjęły zgłoszenie wywozowe dotyczące towarów niewymienionych w załączniku I, chyba że został złożony wniosek zgodnie z ust. 2 o wcześniejsze ustalenie stawki refundacji.
2. Wniosek o wcześniejsze ustalenie stawki refundacji może zostać złożony w momencie składania wniosku o świadectwo refundacji, w dniu przyznania świadectwa lub w dowolnym czasie po tym dniu, ale przed upływem okresu ważności świadectwa refundacji.
3. Stawka jest ustalana wcześniej w wysokości stawki obowiązującej w dniu złożenia wniosku o wcześniejsze ustalenie stawki refundacji. Wcześniej ustalone stawki refundacji stosuje się od tego dnia do wszystkich stawek refundacji objętych świadectwem refundacji.
4. Refundacje wywozowe za towary nieobjęte załącznikiem I przyznawane są na podstawie:
a)
stawek refundacji, które mają być stosowane zgodnie z ust. 1, dla produktów podstawowych wchodzących w skład tych towarów nieobjętych załącznikiem I, gdy stawki refundacji nie ustalono wcześniej; lub
b)
stawek refundacji ustalonych wcześniej zgodnie z ust. 3 dla produktów podstawowych wchodzących w skład tych towarów nieobjętych załącznikiem I.
Artykuł 30
Zabezpieczenie w odniesieniu do świadectw refundacji
1. Świadectwa refundacji są wydawane z zastrzeżeniem złożenia zabezpieczenia gwarantującego, że podmiot gospodarczy złoży wniosek o refundacje wywozowe do właściwych organów krajowych zainteresowanego państwa członkowskiego w odniesieniu do wywozu towarów nieobjętych załącznikiem I dokonanego w okresie ważności świadectwa refundacji.
2. Zabezpieczenie ulega przepadkowi w całości lub w części, jeżeli nie wystąpiono z wnioskiem o refundację wywozową lub wystąpiono o nią tylko częściowo w odniesieniu do wywozu dokonanego w okresie ważności świadectwa refundacji.
Niezależnie od akapitu pierwszego zabezpieczenie nie ulega przepadkowi, jeśli:
a)
niedokonanie wywozu lub dokonanie jedynie częściowego wywozu towarów, lub niezłożenie wniosku o refundację wywozową, lub złożenie jedynie częściowego wniosku o refundację wywozową spowodowane było działaniem siły wyższej;
b)
ilości nieobjęte wnioskiem są na poziomie tolerancji.
Artykuł 31
Przekazane uprawnienia
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 42 dotyczących:
a)
przepisów dotyczących praw i obowiązków wynikających ze świadectwa refundacji, w tym gwarancji, że refundacje wywozowe zostaną wypłacone po spełnieniu wszystkich warunków, i obowiązku złożenia wniosku o refundacje wywozowe za produkty rolne wywożone po przetworzeniu na towary nieobjęte załącznikiem I;
b)
przepisów dotyczących przekazywania świadectwa refundacji lub ograniczeń możliwości przekazywania go;
c)
przypadków i sytuacji, w których przedstawienie świadectwa refundacji nie jest wymagane na mocy art. 28 ust. 1, z uwzględnieniem celu działalności, odnośnych kwot oraz ogólnej kwoty, która może zostać przyznana drobnym eksporterom;
d)
przypadków i sytuacji, w których złożenie zabezpieczenia nie jest wymagane, w drodze odstępstwa od art. 30;
e)
przepisów odnoszących się do poziomu tolerancji, o którym mowa w art. 30 ust. 2 akapit drugi lit. b), z uwzględnieniem potrzeby przestrzegania ograniczeń budżetowych.
Artykuł 32
Uprawnienia wykonawcze
1. Komisja przyjmuje - w razie potrzeby - akty wykonawcze dotyczące:
a)
składania, formatu i treści wniosku o wydanie świadectwa refundacji;
b)
formatu, treści i okresu ważności świadectw refundacji;
c)
trybu składania wniosków i procedury wydawania świadectw refundacji oraz korzystania z nich;
d)
procedury dotyczącej składania zabezpieczenia i jego wysokości;
e)
poziomu tolerancji, o którym mowa w art. 30 ust. 2 akapit drugi lit. b), z uwzględnieniem potrzeby przestrzegania ograniczeń budżetowych;
f)
sposobu udowodnienia, że obowiązki wynikające ze świadectw refundacji zostały spełnione;
g)
traktowania świadectw refundacji przez państwa członkowskie oraz wymiany informacji niezbędnej do zarządzania systemem, w tym procedur dotyczących szczególnej pomocy administracyjnej między państwami członkowskimi;
h)
ustalania łącznej kwoty przydzielonej drobnym eksporterom i progu indywidualnego zwolnienia z obowiązku przedstawiania świadectwa refundacji zgodnie z art. 28 ust. 1 akapit drugi;
i)
wydawania zastępczych świadectw refundacji oraz duplikatów świadectw refundacji.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 44 ust. 2.
2. Gdy kwoty objęte wnioskiem przekraczają dostępne kwoty ustalone na mocy zobowiązań wynikających z umów międzynarodowych zawartych zgodnie z TFUE, Komisja może przyjąć akty wykonawcze bez zastosowania procedury, o której mowa w art. 44 ust. 2 lub 3, ograniczające kwoty, na jakie mogą być wydawane świadectwa refundacji, odrzucające kwoty objęte wnioskiem w odniesieniu do świadectw refundacji i zawieszające przyjmowanie wniosków o wydanie świadectw refundacji.
SEKCJA III
Inne środki w odniesieniu do wywozu
Artykuł 33
Inne środki w odniesieniu do wywozu
1. Jeśli na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do wywozu produktu rolnego wymienionego w załączniku III zostaną przyjęte środki w formie opłat, a wywóz towarów nieobjętych załącznikiem I z wysoką zawartością tego produktu może przeszkodzić osiągnięciu celu tych środków, Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych, zgodnie z art. 42 niniejszego rozporządzenia, dotyczących środków równoważnych w odniesieniu do tych towarów nieobjętych załącznikiem I, pod warunkiem że te akty delegowane są zgodne z wszelkimi zobowiązaniami wynikającymi z umów międzynarodowych zawartych zgodnie z TFUE. Te akty delegowane przyjmowane są wyłącznie, gdy istniejące środki dostępne na mocy rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 wydają się niewystarczające.
Jeżeli w przypadkach, o których mowa w akapicie pierwszym, wymaga tego szczególnie pilna potrzeba, do aktów delegowanych przyjętych na podstawie niniejszego ustępu ma zastosowanie procedura określona w art. 43.
Szczególnie pilna potrzeba może obejmować konieczność podjęcia natychmiastowego działania w celu przeciwdziałania lub zapobieżenia zakłóceniom na rynku, jeżeli zagrożenie wystąpieniem zakłóceń na rynku pojawi się tak gwałtownie lub nieoczekiwanie, że natychmiastowe działanie będzie konieczne do sprawnego i skutecznego zaradzenia tej sytuacji, lub jeżeli takie działanie zapobiegłoby wystąpieniu zakłócenia na rynku, jego utrzymywaniu się lub przekształceniu się w dotkliwsze lub przedłużające się zakłócenie, lub też jeżeli opóźnianie natychmiastowego działania zagroziłoby spowodowaniem lub pogłębieniem zakłócenia lub doprowadziłoby do poszerzenia zakresu środków koniecznych później do zaradzenia takiemu zagrożeniu lub zakłóceniu, lub też byłoby niekorzystne dla produkcji lub warunków rynkowych.
2. Komisja - w razie potrzeby - przyjmuje akty wykonawcze określające procedury i kryteria techniczne konieczne do stosowania ust. 1.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 44 ust. 2.
ROZDZIAŁ IV
ŚRODKI OBOWIĄZUJĄCE ZARÓWNO W ODNIESIENIU DO PRZYWOZU, JAK I DO WYWOZU
Artykuł 34
Bezpośrednie wyrównywanie w handlu preferencyjnym
1. Jeżeli przewiduje tak umowa międzynarodowa zawarta lub tymczasowo stosowana przez Unię zgodnie z TFUE, cło obowiązujące na przywóz produktów rolnych może być zastąpione kwotą ustaloną na podstawie różnicy między cenami produktów rolnych w Unii a cenami w danym państwie lub regionie lub kwotą kompensującą w stosunku do wspólnie ustanowionej ceny dla danego państwa lub regionu.
W takim przypadku kwoty przypadające do zapłaty przy wywozie do danego państwa lub regionu są ustalane wspólnie i na tej samej podstawie co element rolny należności przywozowych na warunkach określonych w umowie.
2. Komisja - w razie potrzeby - przyjmuje akty wykonawcze w sprawie:
a)
ustalenia obowiązującego cła, o którym mowa w ust. 1, i związanych z nim kwot przypadających do zapłaty przy wywozie do danego państwa lub regionu;
b)
zapewnienia, by przetworzone produkty rolne deklarowane na wywóz w ramach umowy preferencyjnej nie były w rzeczywistości wywożone na warunkach niepreferencyjnych lub na odwrót.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 44 ust. 2.
Artykuł 35
Metody analizy
1. Do celów zasad handlu w ramach niniejszego rozporządzenia, gdy jest to konieczne w odniesieniu do przetworzonych produktów rolnych lub towarów nieobjętych załącznikiem I, cechy charakterystyczne i skład tych produktów i towarów ustalany jest poprzez analizę ich elementów składowych.
2. Komisja - w razie potrzeby - przyjmuje akty wykonawcze w odniesieniu do produktów i towarów, o których mowa w ust. 1, dotyczące:
a)
metod analizy jakościowej i ilościowej;
b)
przepisów technicznych niezbędnych do ich identyfikacji;
c)
procedur do celu ich klasyfikacji CN.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 44 ust. 2.
Artykuł 36
Dostosowanie niniejszego rozporządzenia
Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 42 dotyczących:
a)
dostosowania załączników od I-V, obejmującego usunięcie przetworzonych produktów rolnych oraz towarów nieobjętych załącznikiem I, a także włączenie nowych przetworzonych produktów rolnych i towarów nieobjętych załącznikiem I, do umów międzynarodowych zawartych lub tymczasowo stosowanych przez Unię zgodnie z TFUE;
b)
dostosowania art. 2 lit. i)-l), art. 25 oraz załączników I-V do zmian w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87.
Artykuł 37
Wymiana informacji
1. Gdy jest to niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie przekazują Komisji, na wniosek, informacje dotyczące:
a)
przywozu przetworzonych produktów rolnych;
b)
wywozu towarów nieobjętych załącznikiem I;
c)
wniosków o wydanie świadectwa uszlachetniania czynnego, wydawania i wykorzystywania świadectw uszlachetniania czynnego na produkty rolne, o których mowa w art. 18;
d)
wniosków o wydanie świadectwa refundacji i wydawania oraz wykorzystania świadectw refundacji, o których mowa w art. 28 ust. 1;
e)
wypłat i zwrotów refundacji wywozowych za towary nieobjęte załącznikiem I, o których mowa w art. 22 ust. 1;
f)
przyjętych administracyjnych środków wykonawczych;
g)
inne istotne informacje.
W przypadku gdy wnioski o refundacje wywozowe składane są w innym państwie członkowskim niż państwo, w którym zostały wytworzone towary nieobjęte załącznikiem I, informacje na temat produkcji i składu towarów nieobjętych załącznikiem I, o których mowa w lit. e), przekazywane są temu innemu państwu członkowskiemu na jego wniosek.
2. Komisja może przesłać wszystkim państwom członkowskim informacje przekazane jej zgodnie z ust. 1 lit. a)-g).
3. Aby zapewnić integralność systemów przekazywania informacji oraz autentyczność i czytelność przekazywanych dokumentów i związanych z nimi danych, Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 42, określających:
a)
charakter i rodzaj informacji, które mają być przekazywane zgodnie z ust. 1;
b)
kategorie danych, które będą przetwarzane, maksymalne okresy ich przechowywania i cel ich przetwarzania, w szczególności w przypadku publikacji takich danych i ich przekazania państwom trzecim;
c)
prawa dostępu do informacji lub systemów informacyjnych udostępnione przy uwzględnieniu tajemnicy zawodowej i poufności;
d)
warunki, z zastrzeżeniem których informacje mają być publikowane.
4. Komisja może przyjąć akty wykonawcze niezbędne do stosowania niniejszego artykułu, dotyczące:
a)
metod przekazywania informacji;
b)
szczegółów dotyczących informacji, które mają być przekazywane;
c)
uzgodnień w zakresie zarządzania informacjami, które mają być przekazywane, oraz dotyczące treści, formy, harmonogramu, częstotliwości i terminów przekazywania informacji;
d)
uzgodnień w zakresie przekazywania lub udostępniania informacji i dokumentów państwom członkowskim, Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, organizacjom międzynarodowym, właściwym organom państw trzecich lub obywatelom, przy zapewnieniu ochrony danych osobowych oraz uzasadnionego interesu przedsiębiorstw w zakresie ochrony tajemnicy handlowej.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 44 ust. 2.
Artykuł 38
Przetwarzanie i ochrona danych osobowych
1. Państwa członkowskie i Komisja gromadzą dane osobowe do celów określonych w art. 37 ust. 1 i nie mogą przetwarzać tych danych w sposób wykraczający poza te cele.
2. W przypadku gdy dane osobowe przetwarzane są do celów, o których mowa w art. 37 ust. 1, zapewnia się ich anonimowość i przetwarza je jedynie w formie zbiorczej.
3. Dane osobowe są przetwarzane zgodnie z przepisami dyrektywy 95/46/WE i rozporządzenia (WE) nr 45/2001. W szczególności danych tych nie można przechowywać w formie, która pozwala na zidentyfikowanie osób, których dotyczą dane, przez czas dłuższy, niż jest to konieczne do celów, dla których dane te były gromadzone lub dla których są one przetwarzane dalej, z uwzględnieniem minimalnych okresów zatrzymywania określonych w mającym zastosowanie prawie krajowym i prawie unijnym.
4. Państwa członkowskie informują osoby, których dotyczą dane, że ich dane osobowe mogą być przetwarzane przez organy krajowe i unijne zgodnie z ust. 1 i że w tym zakresie korzystają one z praw określonych w przepisach dotyczących ochrony danych osobowych zawartych, odpowiednio, w dyrektywie 95/46/WE i rozporządzeniu (WE) nr 45/2001.
Artykuł 39
Nieznaczne kwoty
Komisja jest upoważniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 42 w odniesieniu do progów, poniżej których państwa członkowskie mogą zaniechać stosowania kwot, które mają być pobrane lub przyznane na podstawie art. 3, 5, 10, 22 i 34. Próg ustala się na poziomie, poniżej którego koszty administracyjne stosowania kwot byłyby nieproporcjonalne do kwot pobieranych lub przyznawanych.
Artykuł 40
Zabezpieczenia, kontrole, weryfikacja, nadzór i kary
1. W stosownych przypadkach w odniesieniu do pozwoleń na przywóz i kontyngentów taryfowych na przywóz przetworzonych produktów rolnych oraz do refundacji wywozowych i świadectw refundacji dotyczących towarów nieobjętych załącznikiem I zastosowanie mają odpowiednio przepisy horyzontalne dotyczące zabezpieczeń, kontroli, weryfikacji, nadzoru i kar oraz stosowania EURO określone w art. 58-66, 79-88 i 105-108 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 oraz akty prawne przyjęte na podstawie tego rozporządzenia.
2. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 42 w odniesieniu do przepisów dostosowujących, w razie potrzeby, przepisy przyjęte na podstawie artykułów, o których mowa w ust. 1, dla celów niniejszego rozporządzenia.
3. Komisja - w razie potrzeby - przyjmuje akty wykonawcze dotyczące stosowania przepisów przyjętych na podstawie artykułów, o których mowa w ust. 1, dla celów niniejszego rozporządzenia. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 44 ust. 2.
Artykuł 41
Zobowiązania międzynarodowe i obowiązujące normy
Przyjmując akty delegowane i wykonawcze, Komisja uwzględnia zobowiązania międzynarodowe Unii i obowiązujące unijne normy socjalne, środowiskowe oraz normy dotyczące dobrostanu zwierząt, potrzebę monitorowania rozwoju handlu i zmian rynkowych, potrzebę należytego zarządzania rynkiem oraz potrzebę zmniejszenia obciążeń administracyjnych.
ROZDZIAŁ V
PRZEKAZANIE UPRAWNIEŃ I PROCEDURA KOMITETOWA
Artykuł 42
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
2. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 8, 12, 15, 19, 26, 31, art. 33 ust. 1, art. 36, art. 37 ust. 3, art. 39 i art. 40 ust. 2, powierza się Komisji na okres siedmiu lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu siedmiu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.
3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 8, 12, 15, 19, 26, 31, art. 33 ust. 1, art. 36, art. 37 ust. 3, art. 39 i art. 40 ust. 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
5. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 8, 12, 15, 19, 26, 31, art. 33 ust. 1, art. 36, art. 37 ust. 3, art. 39 i art. 40 ust. 2 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub gdy przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Artykuł 43
Tryb pilny
1. Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany przyjęty na mocy niniejszego artykułu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.
2. Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego przyjętego na mocy niniejszego artykułu zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 42 ust. 5. W takim przypadku Komisja uchyla akt niezwłocznie po doręczeniu przez Parlament Europejski lub Radę decyzji o sprzeciwie.
Artykuł 44
Procedura komitetowa
1. Do celów art. 13, art. 17 ust. 1, 2, 4 i 5, art. 20 ust. 1, art. 27, art. 32 ust. 1, art. 33 ust. 2, art. 34 ust. 2 i art. 37 ust. 4 oraz, w odniesieniu do przetworzonych produktów rolnych innych niż albumina jaja i albumina mleka, do celów art. 5 ust. 1 i 5 oraz art. 16 ust. 1 oraz, w odniesieniu do pozwoleń na przywóz i kontyngentów taryfowych na przetworzone produkty rolne inne niż albumina jaja i albumina mleka, a także refundacji wywozowych i świadectw refundacji do towarów nieobjętych załącznikiem I, do celów art. 40 ust. 3, Komisję wspomaga komitet zwany Komitetem ds. kwestii horyzontalnych dotyczących handlu produktami rolnymi przetworzonymi, niewymienionymi w załączniku I. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
Do celów art. 9 ust. 1 oraz art. 21 ust. 1 i 2 oraz, w odniesieniu do albuminy jaja i albuminy mleka, do celów art. 5 ust. 1 i 5 oraz art. 16 ust. 1 i w odniesieniu do pozwoleń na przywóz i kontyngentów taryfowych na albumina jaja i albumina mleka, do celów art. 40 ust. 3, Komisję wspomaga Komitet ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych ustanowiony w art. 229 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
Do celów art. 35 ust. 2 Komisję wspomaga Komitet Kodeksu Celnego ustanowiony w art. 247a rozporządzenia (EWG) nr 2913/92. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
3. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 5.
4. W przypadku gdy opinia komitetu ma być uzyskana w drodze procedury pisemnej, procedura ta kończy się bez osiągnięcia rezultatu, gdy przed upływem terminu na wydanie opinii zdecyduje o tym przewodniczący komitetu lub wniesie o to co najmniej jedna czwarta członków komitetu.
ROZDZIAŁ VI
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 45
Uchylenie
Rozporządzenia (WE) nr 614/2009 i (WE) nr 1216/2009 tracą moc.
Odesłania do uchylonych rozporządzeń odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji zawartą w załączniku VI.
Artykuł 46
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 16 kwietnia 2014 r.