NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 289/2014
ze dne 21. března 2014,
kterým se mění přílohy II, III a V nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 396/2005, pokud jde o maximální limity reziduí pro foramsulfuron, azimsulfuron, iodosulfuron, oxasulfuron, mesosulfuron, flazasulfuron, imazosulfuron, propamokarb, bifenazát, chlorprofam a thiobenkarb v některých produktech a na jejich povrchu
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 396/2005 ze dne 23. února 2005 o maximálních limitech reziduí pesticidů v potravinách a krmivech rostlinného a živočišného původu a na jejich povrchu a o změně směrnice Rady 91/414/EHS (1), a zejména na čl. 14 odst. 1 písm. a), čl. 18 odst. 1 písm. b) a čl. 49 odst. 2 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Maximální limity reziduí (MLR) pro foramsulfuron, azimsulfuron, iodosulfuron, oxasulfuron, mesosulfuron, flazasulfuron a imazosulfuron byly stanoveny v příloze II a příloze III části B nařízení (ES) č. 396/2005. Maximální limity reziduí pro propamokarb byly stanoveny v příloze III části A uvedeného nařízení.
(2)
Pokud jde o foramsulfuron, Evropský úřad pro bezpečnost potravin (dále jen „úřad“) předložil odůvodněné stanovisko ke stávajícím MLR v souladu s čl. 12 odst. 2 nařízení (ES) č. 396/2005 ve spojení s čl. 12 odst. 1 uvedeného nařízení (2). Pro určité produkty doporučil úřad zvýšit nebo zachovat stávající MLR nebo stanovit MLR na úrovni určené úřadem. Pokud jde o MLR pro kukuřičná zrna, dospěl úřad k závěru, že některé informace nejsou k dispozici a že je nezbytné, aby subjekty, které se zabývají řízením rizika, provedly další posouzení. Vzhledem k tomu, že neexistuje žádné riziko pro spotřebitele, měl by být MLR pro tento produkt stanoven v příloze II nařízení (ES) č. 396/2005 na stávající úrovni nebo úrovni určené úřadem. Tento MLR bude přezkoumán; přezkum zohlední informace dostupné během dvou let od vyhlášení tohoto nařízení.
(3)
Pokud jde o azimsulfuron, úřad předložil odůvodněné stanovisko ke stávajícím MLR v souladu s čl. 12 odst. 2 nařízení (ES) č. 396/2005 ve spojení s čl. 12 odst. 1 uvedeného nařízení (3). V případě rýže doporučil úřad MLR snížit.
(4)
Pokud jde o iodosulfuron, úřad předložil odůvodněné stanovisko ke stávajícím MLR v souladu s čl. 12 odst. 2 nařízení (ES) č. 396/2005 ve spojení s čl. 12 odst. 1 uvedeného nařízení (4). Navrhl změnit definici reziduí. V případě ječných zrn, kukuřičných zrn, žitných zrn a pšeničných zrn doporučil MLR snížit. Pro lněná semena doporučil stávající MLR zachovat. Pokud jde o MLR pro lněná semena a krmnou kukuřici, dospěl úřad k závěru, že některé informace nejsou k dispozici a že je nezbytné, aby subjekty, které se zabývají řízením rizika, provedly další posouzení. Vzhledem k tomu, že neexistuje žádné riziko pro spotřebitele, měly by být MLR pro uvedené produkty stanoveny v příloze II nařízení (ES) č. 396/2005 na stávající úrovni nebo úrovni určené úřadem. Uvedené MLR budou přezkoumány; přezkum zohlední informace dostupné během dvou let od vyhlášení tohoto nařízení.
(5)
Pokud jde o oxasulfuron, úřad předložil odůvodněné stanovisko ke stávajícím MLR v souladu s čl. 12 odst. 2 nařízení (ES) č. 396/2005 ve spojení s čl. 12 odst. 1 uvedeného nařízení (5). V případě sójových bobů doporučil úřad MLR snížit.
(6)
Pokud jde o mesosulfuron, úřad předložil odůvodněné stanovisko ke stávajícím MLR v souladu s čl. 12 odst. 2 nařízení (ES) č. 396/2005 ve spojení s čl. 12 odst. 1 uvedeného nařízení (6). Navrhl změnit definici reziduí. Pro určité produkty doporučil zvýšit nebo zachovat stávající MLR nebo stanovit MLR na úrovni určené úřadem.
(7)
Pokud jde o flazasulfuron, úřad předložil odůvodněné stanovisko ke stávajícím MLR v souladu s čl. 12 odst. 2 nařízení (ES) č. 396/2005 ve spojení s čl. 12 odst. 1 uvedeného nařízení (7). V případě citrusových plodů a hroznů stolních a moštových doporučil MLR snížit. Pokud jde o MLR pro stolní olivy a olivy na olej, dospěl úřad k závěru, že některé informace nejsou k dispozici a že je nezbytné, aby subjekty, které se zabývají řízením rizika, provedly další posouzení. Vzhledem k tomu, že neexistuje žádné riziko pro spotřebitele, měly by být MLR pro uvedené produkty stanoveny v příloze II nařízení (ES) č. 396/2005 na stávající úrovni nebo úrovni určené úřadem. Uvedené MLR budou přezkoumány; přezkum zohlední informace dostupné během dvou let od vyhlášení tohoto nařízení.
(8)
Pokud jde o imazosulfuron, úřad předložil odůvodněné stanovisko ke stávajícím MLR v souladu s čl. 12 odst. 2 nařízení (ES) č. 396/2005 ve spojení s čl. 12 odst. 1 uvedeného nařízení (8). Pokud jde o MLR pro ječmen (zrna), rýži (zrna), žito (zrna) a pšenici (zrna), dospěl úřad k závěru, že některé informace nejsou k dispozici a že je nezbytné, aby subjekty, které se zabývají řízením rizika, provedly další posouzení. Vzhledem k tomu, že neexistuje žádné riziko pro spotřebitele, měly by být MLR pro uvedené produkty stanoveny v příloze II nařízení (ES) č. 396/2005 na stávající úrovni nebo úrovni určené úřadem. Uvedené MLR budou přezkoumány; přezkum zohlední informace dostupné během dvou let od vyhlášení tohoto nařízení.
(9)
Pokud jde o propamokarb, úřad předložil odůvodněné stanovisko ke stávajícím MLR v souladu s čl. 12 odst. 2 nařízení (ES) č. 396/2005 ve spojení s čl. 12 odst. 1 uvedeného nařízení (9). Navrhl změnit definici reziduí. V případě rokety seté a póru úřad po předložení stanoviska uvedeného v první větě předložil další stanovisko k MLR (10). Uvedené stanovisko je vhodné zohlednit.
(10)
Úřad uvedl, že hodnocené použití pro propamokarb v póru, jakož i stávající MLR pro salát mohou budit obavy ohledně ochrany spotřebitele. Úřad proto doporučil stávající MLR pro salát snížit. MLR pro pór by měl být stanoven na zvláštní úrovni meze stanovitelnosti nebo na standardní úrovni MLR, jak je stanoveno v čl. 18 odst. 1 písm. b) nařízení (ES) č. 396/2005.
(11)
Úřad doporučil snížit stávající MLR pro brambory, ředkve, cibuli kuchyňskou, rajčata, papriku zeleninovou, lilek, okurky salátové, okurky nakládačky, cukety, dýně, brokolici, kapustu růžičkovou, zelí hlávkové, pekingské zelí, kedlubny a salát. Pro určité produkty doporučil zvýšit nebo zachovat stávající MLR nebo stanovit MLR na úrovni určené úřadem. Pokud jde o MLR pro květák, polníček, endivii, řeřichu setou, barborku jarní, roketu setou, červenou hořčici, Brassica spp. (listy a výhonky), čerstvé bylinky, prasata (svalovina, tuk, ledviny), skot (svalovina, tuk, ledviny), ovce (svalovina, tuk, ledviny), kozy (svalovina, tuk, ledviny), mléko (kravské, ovčí, kozí), drůbež (svalovina, tuk, játra) a vejce ptáků, dospěl úřad k závěru, že některé informace nejsou k dispozici a že je nezbytné, aby subjekty, které se zabývají řízením rizika, provedly další posouzení. Vzhledem k tomu, že neexistuje žádné riziko pro spotřebitele, měly by být MLR pro uvedené produkty stanoveny v příloze II nařízení (ES) č. 396/2005 na stávající úrovni nebo úrovni určené úřadem. Uvedené MLR budou přezkoumány; přezkum zohlední informace dostupné během dvou let od vyhlášení tohoto nařízení. V případě ostatních produktů úřad doporučil stávající MLR zvýšit nebo zachovat.
(12)
Pokud jde o produkty rostlinného a živočišného původu, pro které nebyla na úrovni Evropské unie nahlášena žádná příslušná povolení nebo příslušné přípustné odchylky pro dovoz, ani pro ně nebyly k dispozici MLR podle Codexu, dospěl úřad k závěru, že je nezbytné, aby subjekty, které se zabývají řízením rizika, provedly další posouzení. S přihlédnutím k současným vědeckým a technickým znalostem by MLR pro uvedené produkty měly být stanoveny na zvláštní úrovni meze stanovitelnosti nebo na standardní úrovni MLR, jak je stanoveno v čl. 18 odst. 1 písm. b) nařízení (ES) č. 396/2005.
(13)
Pokud jde o thiobenkarb, úřad předložil odůvodněné stanovisko ke stávajícím MLR v souladu s čl. 12 odst. 1 nařízení (ES) č. 396/2005 (11). Pokud jde o bifenazát a chlorprofam, úřad předložil odůvodněné stanovisko ke stávajícím MLR v souladu s čl. 12 odst. 2 nařízení (ES) č. 396/2005 ve spojení s čl. 12 odst. 1 uvedeného nařízení (12) (13). Navrhl změnit definice reziduí. Referenční laboratoře Evropské unie zjistily, že pro definice reziduí navržené úřadem nejsou referenční standardy komerčně dostupné. Definice reziduí pro bifenazát a chlorprofam by měly být stanoveny v příloze II nařízení (ES) č. 396/2005 a definice reziduí pro thiobenkarb by měla být stanovena v příloze V nařízení (ES) č. 396/2005. Uvedené definice reziduí budou přezkoumány; přezkum zohlední informace dostupné během dvou let od vyhlášení tohoto nařízení.
(14)
Na základě odůvodněných stanovisek úřadu a s přihlédnutím k faktorům významným pro danou záležitost splňují příslušné změny MLR požadavky čl. 14 odst. 2 nařízení (ES) č. 396/2005.
(15)
Ohledně nových MLR byli prostřednictvím Světové obchodní organizace konzultováni obchodní partneři Unie a jejich připomínky byly zohledněny.
(16)
Nařízení (ES) č. 396/2005 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(17)
Předtím, než upravené MLR nabudou platnost, je třeba poskytnout členským státům, třetím zemím a provozovatelům potravinářských podniků přiměřené období, které jim umožní připravit se na plnění nových požadavků, které z úpravy hodnot MLR vyplynou.
(18)
V zájmu běžného uvádění na trh, zpracování a spotřeby produktů by mělo toto nařízení stanovit přechodná ustanovení pro produkty, které byly vyprodukovány v souladu s právními předpisy před změnou MLR a u kterých je na základě dostupných informací zachována vysoká úroveň ochrany spotřebitele.
(19)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Přílohy II, III a V nařízení (ES) č. 396/2005 se mění v souladu s přílohou tohoto nařízení.
Článek 2
Na produkty vyprodukované v souladu s právními předpisy před 11. dubnem 2014 se nadále uplatňuje nařízení (ES) č. 396/2005 v jeho podobě před tím, než bylo změněno tímto nařízením:
1)
pokud jde o účinné látky foramsulfuron, azimsulfuron, iodosulfuron, oxasulfuron, mesosulfuron, flazasulfuron, imazosulfuron, bifenazát, chlorprofam a thiobenkarb ve všech produktech a na jejich povrchu;
2)
pokud jde o účinnou látku propamokarb ve všech produktech a na jejich povrchu kromě salátu.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Je však použitelné ode dne 11. října 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 21. března 2014.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 289/2014
z dnia 21 marca 2014 r.
zmieniające załączniki II, III i V do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości foramsulfuronu, azymsulfuronu, jodosulfuronu, oksasulfuronu, mezosulfuronu, flazasulfuronu, imazosulfuronu, propamokarbu, bifenazatu, chloroprofamu i tiobenkarbu w określonych produktach lub na ich powierzchni
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 14 ust. 1 lit. a), art. 18 ust. 1 lit. b) oraz art. 49 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) dla foramsulfuronu azymsulfuronu, jodosulfuronu, oksasulfuronu, mezosulfuronu, flazasulfuronu i imazosulfuronu zostały określone w załączniku II i w części B załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005. NDP propamokarbu określono w części A załącznika III do tego rozporządzenia.
(2)
W odniesieniu do foramsulfuronu Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „Urzędem”) przedłożył uzasadnioną opinię w sprawie dotychczasowych NDP zgodnie z art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 w związku z jego art. 12 ust. 1 (2). W odniesieniu do niektórych produktów Urząd zalecił podniesienie lub pozostawienie dotychczasowych NDP lub wyznaczenie NDP na poziomie przez siebie określonym. Urząd stwierdził, że w odniesieniu do NDP dla ziarna kukurydzy pewne informacje nie są dostępne i że osoby zarządzające ryzykiem powinny przeprowadzić dalszą analizę. Ponieważ konsumenci nie są narażeni na ryzyko, NDP w odniesieniu do tego produktu należy wyznaczyć w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 na dotychczasowym poziomie lub na poziomie określonym przez Urząd. Wspomniany NDP poddany zostanie przeglądowi, w którym uwzględnione zostaną informacje dostępne w ciągu dwóch lat od opublikowania niniejszego rozporządzenia.
(3)
W odniesieniu do azymsulfuronu Urząd przedłożył uzasadnioną opinię w sprawie dotychczasowych NDP zgodnie z art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 w związku z jego art. 12 ust. 1 (3). Urząd zalecił obniżenie NDP w odniesieniu do ryżu.
(4)
W odniesieniu do jodosulfuronu Urząd przedłożył uzasadnioną opinię w sprawie dotychczasowych NDP zgodnie z art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 w związku z jego art. 12 ust. 1 (4). Urząd zaproponował zmianę definicji pozostałości. Urząd zalecił obniżenie NDP w odniesieniu do ziarna jęczmienia, ziarna kukurydzy, ziarna żyta i ziarna pszenicy. W odniesieniu do siemienia lnianego zalecił pozostawienie dotychczasowych NDP. Urząd stwierdził, że w odniesieniu do NDP dla siemienia lnianego i paszy kukurydzianej pewne informacje nie są dostępne i że osoby zarządzające ryzykiem powinny przeprowadzić dalszą analizę. Ponieważ konsumenci nie są narażeni na ryzyko, NDP w odniesieniu do tych produktów należy wyznaczyć w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 na dotychczasowym poziomie lub na poziomie określonym przez Urząd. Wspomniane NDP poddane zostaną przeglądowi, w którym uwzględnione zostaną informacje dostępne w ciągu dwóch lat od opublikowania niniejszego rozporządzenia.
(5)
W odniesieniu do oksasulfuronu Urząd przedłożył uzasadnioną opinię w sprawie dotychczasowych NDP zgodnie z art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 w związku z jego art. 12 ust. 1 (5). Urząd zalecił obniżenie NDP w odniesieniu do ziaren soi.
(6)
W odniesieniu do mezosulfuronu Urząd przedłożył uzasadnioną opinię w sprawie dotychczasowych NDP zgodnie z art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 w związku z jego art. 12 ust. 1 (6). Urząd zaproponował zmianę definicji pozostałości. W odniesieniu do niektórych produktów Urząd zalecił podniesienie lub pozostawienie dotychczasowych NDP lub wyznaczenie NDP na poziomie przez siebie określonym.
(7)
W odniesieniu do flazasulfuronu Urząd przedłożył uzasadnioną opinię w sprawie dotychczasowych NDP zgodnie z art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 w związku z jego art. 12 ust. 1 (7). Urząd zalecił obniżenie NDP w odniesieniu do owoców cytrusowych oraz winogron stołowych i winogron do produkcji wina. Urząd stwierdził, że w odniesieniu do NDP dla oliwek stołowych i oliwek do produkcji oliwy pewne informacje nie są dostępne i że osoby zarządzające ryzykiem powinny przeprowadzić dalszą analizę. Ponieważ konsumenci nie są narażeni na ryzyko, NDP w odniesieniu do tych produktów należy wyznaczyć w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 na dotychczasowym poziomie lub na poziomie określonym przez Urząd. Wspomniane NDP poddane zostaną przeglądowi, w którym uwzględnione zostaną informacje dostępne w ciągu dwóch lat od opublikowania niniejszego rozporządzenia.
(8)
W odniesieniu do imazosulfuronu Urząd przedłożył uzasadnioną opinię w sprawie dotychczasowych NDP zgodnie z art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 w związku z jego art. 12 ust. 1 (8). Urząd stwierdził, że w odniesieniu do NDP dla ziarna jęczmienia, ziarna ryżu, ziarna żyta i ziarna pszenicy pewne informacje nie są dostępne i że osoby zarządzające ryzykiem powinny przeprowadzić dalszą analizę. Ponieważ konsumenci nie są narażeni na ryzyko, NDP w odniesieniu do tych produktów należy wyznaczyć w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 na dotychczasowym poziomie lub na poziomie określonym przez Urząd. Wspomniane NDP poddane zostaną przeglądowi, w którym uwzględnione zostaną informacje dostępne w ciągu dwóch lat od opublikowania niniejszego rozporządzenia.
(9)
W odniesieniu do propamokarbu Urząd przedłożył uzasadnioną opinię w sprawie dotychczasowych NDP zgodnie z art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 w związku z jego art. 12 ust. 1 (9). Urząd zaproponował zmianę definicji pozostałości. W odniesieniu do rokietty siewnej (rukoli) i pora Urząd po przedłożeniu opinii, o której mowa w zdaniu pierwszym, przedłożył kolejną opinię w sprawie NDP (10). Należy uwzględnić tę opinię.
(10)
Urząd wskazał, że poddane ocenie zastosowanie propamokarbu w przypadku pora, jak również dotychczasowy NDP w odniesieniu do sałaty mogą budzić obawy związane z ochroną konsumentów. Z tego względu Urząd zalecił obniżenie dotychczasowych NDP w odniesieniu do sałaty. NDP w odniesieniu do pora należy wyznaczyć na poziomie określonej granicy oznaczalności lub wartości wzorcowej, jak określono w art. 18 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 396/2005.
(11)
Urząd zalecił obniżenie dotychczasowych NDP w odniesieniu do ziemniaków, rzodkiewki, cebuli, pomidorów, papryki, oberżyny (bakłażanu), ogórków, korniszonów, cukinii, dyni, brokułów, brukselki, kapusty głowiastej, kapusty pekińskiej, kalarepy, sałaty. W odniesieniu do niektórych produktów Urząd zalecił podniesienie lub pozostawienie dotychczasowych NDP lub wyznaczenie NDP na poziomie przez siebie określonym. Urząd stwierdził, że w odniesieniu do NDP dla kalafiora, roszpunki warzywnej, endywii, rzeżuchy, gorycznika wiosennego, rokietty siewnej (rukoli), gorczycy sarepskiej, liści i pędów kapustnych, świeżych ziół, świń (mięśnie, tłuszcz, nerka), bydła (mięśnie, tłuszcz, nerka), owiec (mięśnie, tłuszcz, nerka), kóz (mięśnie, tłuszcz, nerka), mleka (bydło, owce, kozy), drobiu (mięśnie, tłuszcz, wątroba) i jaj ptasich pewne informacje nie są dostępne i że osoby zarządzające ryzykiem powinny przeprowadzić dalszą analizę. Ponieważ konsumenci nie są narażeni na ryzyko, NDP w odniesieniu do tych produktów należy wyznaczyć w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 na dotychczasowym poziomie lub na poziomie określonym przez Urząd. Wspomniane NDP poddane zostaną przeglądowi, w którym uwzględnione zostaną informacje dostępne w ciągu dwóch lat od opublikowania niniejszego rozporządzenia. W odniesieniu do innych produktów Urząd zalecił podniesienie lub pozostawienie dotychczasowych NDP.
(12)
W odniesieniu do produktów pochodzenia roślinnego i zwierzęcego, w przypadku których nie zgłoszono na poziomie Unii stosownych zezwoleń bądź tolerancji przywozowej, ani nie ma NDP zgodnego z Kodeksem, Urząd stwierdził, że osoby zarządzające ryzykiem powinny przeprowadzić dalszą analizę. W świetle aktualnego stanu wiedzy naukowej i technicznej należy wyznaczyć NDP w odniesieniu do tych produktów na poziomie określonej granicy oznaczalności lub wartości wzorcowej, jak określono w art. 18 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 396/2005.
(13)
W odniesieniu do tiobenkarbu Urząd przedłożył uzasadnioną opinię w sprawie dotychczasowych NDP zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 (11). W odniesieniu do bifenazatu i chloroprofamu Urząd przedłożył uzasadnioną opinię w sprawie dotychczasowych NDP zgodnie z art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 w związku z jego art. 12 ust. 1 (12) (13). Urząd zaproponował zmianę definicji pozostałości. Laboratoria referencyjne UE uznały, że wzorce odniesienia dla definicji pozostałości zaproponowanych przez Urząd są niedostępne na rynku. Definicje pozostałości w odniesieniu do bifenazatu i chloroprofamu należy wyznaczyć w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 396/2005, a definicję pozostałości w odniesieniu do tiobenkarbu należy wyznaczyć w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 396/2005. Wspomniane definicje pozostałości poddane zostaną przeglądowi, w którym uwzględnione zostaną informacje dostępne w ciągu dwóch lat od opublikowania niniejszego rozporządzenia.
(14)
Na podstawie uzasadnionych opinii Urzędu oraz po uwzględnieniu czynników istotnych dla rozpatrywanej kwestii stwierdzono, że odnośne zmiany NDP spełniają wymogi art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005.
(15)
Za pośrednictwem Światowej Organizacji Handlu zostały przeprowadzone konsultacje na temat nowych NDP z partnerami handlowymi Unii, a ich uwagi zostały uwzględnione.
(16)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 396/2005.
(17)
Należy przewidzieć rozsądnie długi termin przed rozpoczęciem stosowania zmienionych NDP, aby umożliwić państwom członkowskim, państwom trzecim i podmiotom prowadzącym przedsiębiorstwa spożywcze przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających ze zmiany NDP.
(18)
Aby umożliwić normalny obrót produktami, ich przetwarzanie i konsumpcję, w rozporządzeniu należy przewidzieć przepisy przejściowe dla produktów, które zostały zgodnie z prawem wyprodukowane przed zmianą NDP i w przypadku których informacje wskazują, że utrzymany jest wysoki poziom ochrony konsumentów.
(19)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załącznikach II, III i V do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Rozporządzenie (WE) nr 396/2005 w brzmieniu przed zmianami wprowadzonymi niniejszym rozporządzeniem jest nadal stosowane w odniesieniu do produktów, które zostały zgodnie z prawem wyprodukowane przed dniem 11 kwietnia 2014 r.:
1)
w odniesieniu do substancji czynnych: foramsulfuronu, azymsulfuronu, jodosulfuronu, oksasulfuronu, mezosulfuronu, flazasulfuronu, imazosulfuronu, bifenazatu, chloroprofamu i tiobenkarbu we wszystkich produktach i na ich powierzchni;
2)
w odniesieniu do substancji czynnej propamokarbu we wszystkich produktach i na ich powierzchni z wyjątkiem sałaty.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się jednak od dnia 11 października 2014 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 21 marca 2014 r.