PROVÁDĚCÍ SMĚRNICE KOMISE 2014/20/EU
ze dne 6. února 2014
o vymezení tříd Unie pro základní a certifikovanou sadbu brambor a o podmínkách a označování těchto tříd
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Rady 2002/56/ES ze dne 13. června 2002 o uvádění sadby brambor na trh (1), a zejména na čl. 3 odst. 3 první pododstavec uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnicí Komise 93/17/EHS (2) byla zavedena pravidla týkající se tříd Unie pro základní sadbu brambor.
(2)
Z důvodu rychlého technického a vědeckého pokroku v oblasti systémů pro produkci sadby brambor a rostoucího obchodu se sadbou brambor na vnitřním trhu je žádoucí změna těchto pravidel. Vzhledem k vývoji odvětví by se tato pravidla měla vztahovat také na certifikovanou sadbu brambor.
(3)
Tato pravidla by se měla týkat označování jednotných názvů tříd Unie. Jejich součástí by měly být rovněž podmínky pro uvádění sadby brambor a partií sadby brambor na trh jako kterékoli z příslušných tříd Unie. Tato pravidla by se měla podle potřeby týkat také výskytu škodlivých organismů, brambor jiných odrůd a brambor s vadami, scvrklým povrchem, přichycenou zeminou nebo cizorodými látkami.
(4)
Protože tato směrnice stanoví přísnější požadavky na třídy Unie, není již nutný požadavek, aby pěstovaná rostlina rostla na pozemku, kde od poslední sklizně brambor uplynuly nejméně tři roky, a aby byla podrobena nejméně dvěma úředním prohlídkám.
(5)
Od přijetí směrnice 2002/56/ES došlo k vývoji vědeckých poznatků ohledně souvislosti mezi počtem generací a úrovní výskytu škodlivých organismů na sadbě brambor. Nezbytným opatřením ke snížení fytosanitárního rizika, jež představují škodlivé organismy v latentním stavu, je omezení počtu generací. Toto omezení je nezbytné pro snížení uvedeného rizika, přičemž jiná méně přísná opatření, která by je mohla nahradit, neexistují. Ze zkušeností plyne, že u tříd Unie S, SE a E je třeba povolit maximální počet generací pro každou z těchto tříd Unie. Z důvodu zajištění splnění věcných požadavků by měly uvedené požadavky být považovány za splněné pouze na základě úřední prohlídky.
(6)
Směrnice 93/17/EHS by proto měla být zrušena.
(7)
Opatření stanovená touto směrnicí jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro osivo a sadbu v zemědělství, zahradnictví a lesnictví,
PŘIJALA TUTO SMĚRNICI:
Článek 1
Třídy Unie pro základní sadbu brambor
1. Členské státy zajistí, aby základní sadba brambor mohla být uváděna na trh jako „třída Unie S“, pokud splňuje tyto podmínky:
a)
úřední prohlídkou bylo shledáno, že brambory splňují podmínky uvedené v bodě 1 písm. a) přílohy I, a
b)
úřední prohlídkou bylo shledáno, že jejich partie splňují podmínky uvedené v bodě 1 písm. b) uvedené přílohy.
2. Členské státy zajistí, aby základní sadba brambor mohla být uváděna na trh jako „třída Unie SE“, pokud splňuje tyto podmínky:
a)
úřední prohlídkou bylo shledáno, že brambory splňují podmínky uvedené v bodě 2 písm. a) přílohy I, a
b)
úřední prohlídkou bylo shledáno, že jejich partie splňují podmínky uvedené v bodě 2 písm. b) uvedené přílohy.
3. Členské státy zajistí, aby základní sadba brambor mohla být uváděna na trh jako „třída Unie E“, pokud splňuje tyto podmínky:
a)
úřední prohlídkou bylo shledáno, že brambory splňují podmínky uvedené v bodě 3 písm. a) přílohy I, a
b)
úřední prohlídkou bylo shledáno, že jejich partie splňují podmínky uvedené v bodě 3 písm. b) uvedené přílohy.
Článek 2
Třídy Unie pro certifikovanou sadbu brambor
1. Členské státy zajistí, aby certifikovaná sadba brambor mohla být uváděna na trh jako „třída Unie A“, pokud splňuje tyto podmínky:
a)
úřední prohlídkou bylo shledáno, že brambory splňují podmínky uvedené v bodě 1 písm. a) přílohy II, a
b)
úřední prohlídkou bylo shledáno, že jejich partie splňují podmínky uvedené v bodě 1 písm. b) uvedené přílohy.
2. Členské státy zajistí, aby certifikovaná sadba brambor mohla být uváděna na trh jako „třída Unie B“, pokud splňuje tyto podmínky:
a)
úřední prohlídkou bylo shledáno, že brambory splňují podmínky uvedené v bodě 2 písm. a) přílohy II, a
b)
úřední prohlídkou bylo shledáno, že jejich partie splňují podmínky uvedené v bodě 2 písm. b) uvedené přílohy.
Článek 3
Informace Komisi
Členské státy sdělí Komisi, v jakém rozsahu používají označení příslušných tříd Unie při certifikaci vlastní produkce.
Článek 4
Provedení
1. Členské státy přijmou a zveřejní právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s touto směrnicí do 31. prosince 2015. Neprodleně sdělí Komisi jejich znění.
Použijí tyto předpisy ode dne 1. ledna 2016.
Tyto předpisy přijaté členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Způsob odkazu si stanoví členské státy.
2. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních ustanovení vnitrostátních právních předpisů, které přijmou v oblasti působnosti této směrnice.
Článek 5
Zrušení
Směrnice 93/17/EHS se zrušuje s účinkem od 1. ledna 2016.
Článek 6
Vstup v platnost
Tato směrnice vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 7
Určení
Tato směrnice je určena členským státům.
V Bruselu dne 6. února 2014.
DYREKTYWA WYKONAWCZA KOMISJI 2014/20/UE
z dnia 6 lutego 2014 r.
określająca unijne klasy sadzeniaków elitarnych i kwalifikowanych oraz warunki i oznaczenia stosowane dla tych klas
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 2002/56/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu sadzeniakami ziemniaków (1), w szczególności jej art. 3 ust. 3 akapit pierwszy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Dyrektywą Komisji 93/17/EWG (2) wprowadzono przepisy dotyczące unijnych klas sadzeniaków elitarnych.
(2)
Ze względu na szybki rozwój techniczny i naukowy w dziedzinie systemów produkcji sadzeniaków oraz zwiększony handel tym produktem na rynku wewnętrznym pożądane jest dostosowanie tych przepisów. Z uwagi na sytuację w tym sektorze wspomniane przepisy powinny mieć również zastosowanie do sadzeniaków kwalifikowanych.
(3)
Przepisy te powinny obejmować jednolite nazewnictwo unijnych klas. Powinny również obejmować warunki wprowadzania do obrotu sadzeniaków i partii sadzeniaków należących do poszczególnych klas. Warunki te powinny w razie potrzeby dotyczyć obecności organizmów szkodliwych, ziemniaków należących do innych odmian oraz ziemniaków z wadami, pomarszczonych, z ziemią lub substancjami obcymi.
(4)
Wymóg, by dana roślina była uprawiana na gruntach produkcyjnych, na których od ostatniej uprawy ziemniaka minęły trzy lata, oraz by była ona przedmiotem przynajmniej dwóch urzędowych kontroli, nie jest już niezbędny, gdyż w niniejszej dyrektywie określa się bardziej rygorystyczne wymagania dla unijnych klas.
(5)
Od czasu przyjęcia dyrektywy 2002/56/WE rozbudowano wiedzę naukową dotyczącą związku między liczbą pokoleń a poziomem obecności szkodników sadzeniaków. Ograniczenie liczby pokoleń jest niezbędne w celu zmniejszenia ryzyka fitosanitarnego stwarzanego przez szkodniki w formie utajonej. Jest ono niezbędne, aby zmniejszyć to ryzyko, a nie ma żadnych innych mniej rygorystycznych środków, które mogłyby je zastąpić. Doświadczenie pokazuje, że w odniesieniu do każdej z unijnych klas S, SE i E należy zezwolić na maksymalną liczbę pokoleń. Aby zapewnić przestrzeganie istotnych wymogów, należy uznawać je za spełnione wyłącznie na podstawie kontroli urzędowej.
(6)
Dyrektywę 93/17/EWG należy zatem uchylić.
(7)
Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Unijne klasy sadzeniaków elitarnych
1. Państwa członkowskie zapewniają, by sadzeniaki elitarne mogły być wprowadzane do obrotu jako „unijna klasa S”, jeżeli spełniają następujące warunki:
a)
w drodze kontroli urzędowej stwierdzono, że ziemniaki te spełniają warunki określone w pkt 1 lit. a) załącznika I; oraz
b)
w drodze kontroli urzędowej stwierdzono, że ich partie spełniają warunki określone w pkt 1 lit. b) tego załącznika.
2. Państwa członkowskie zapewniają, by sadzeniaki elitarne mogły być wprowadzane do obrotu jako „unijna klasa SE”, jeżeli spełniają następujące warunki:
a)
w drodze kontroli urzędowej stwierdzono, że ziemniaki te spełniają warunki określone w pkt 2 lit. a) załącznika I; oraz
b)
w drodze kontroli urzędowej stwierdzono, że ich partie spełniają warunki określone w pkt 2 lit. b) tego załącznika.
3. Państwa członkowskie zapewniają, by sadzeniaki elitarne mogły być wprowadzane do obrotu jako „unijna klasa E”, jeżeli spełniają następujące warunki:
a)
w drodze kontroli urzędowej stwierdzono, że ziemniaki te spełniają warunki określone w pkt 3 lit. a) załącznika I; oraz
b)
w drodze kontroli urzędowej stwierdzono, że ich partie spełniają warunki określone w pkt 3 lit. b) tego załącznika.
Artykuł 2
Unijne klasy sadzeniaków kwalifikowanych
1. Państwa członkowskie zapewniają, by sadzeniaki kwalifikowane mogły być wprowadzane do obrotu jako „unijna klasa A”, jeżeli spełniają następujące warunki:
a)
w drodze kontroli urzędowej stwierdzono, że ziemniaki te spełniają warunki określone w pkt 1 lit. a) załącznika II; oraz
b)
w drodze kontroli urzędowej stwierdzono, że partie tych ziemniaków spełniają warunki określone w pkt 1 lit. b) tego załącznika.
2. Państwa członkowskie zapewniają, by sadzeniaki kwalifikowane mogły być wprowadzane do obrotu jako „unijna klasa B”, jeżeli spełniają następujące warunki:
a)
w drodze kontroli urzędowej stwierdzono, że ziemniaki te spełniają warunki określone w pkt 2 lit. a) załącznika II; oraz
b)
w drodze kontroli urzędowej stwierdzono, że partie tych ziemniaków spełniają warunki określone w pkt 2 lit. b) tego załącznika.
Artykuł 3
Informacje przekazywane Komisji
Państwa członkowskie informują Komisję, w jakim zakresie stosują unijne oznaczenia odpowiedniej klasy przy kwalifikacji produkcji rodzimej.
Artykuł 4
Transpozycja
1. Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 31 grudnia 2015 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.
Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 stycznia 2016 r.
Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.
2. Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.
Artykuł 5
Uchylenie
Dyrektywa 93/17/EWG traci moc z dniem 1 stycznia 2016 r.
Artykuł 6
Wejście w życie
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 7
Adresaci
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 6 lutego 2014 r.