NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) 2015/98
ze dne 18. listopadu 2014
o provádění mezinárodních závazků Unie v souladu s čl. 15 odst. 2 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1380/2013 v rámci Mezinárodní úmluvy na ochranu tuňáků v Atlantiku a Úmluvy o budoucí multilaterální spolupráci při rybolovu v severozápadním Atlantiku
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1380/2013 ze dne 11. prosince 2013 o společné rybářské politice, o změně nařízení Rady (ES) č. 1954/2003 a (ES) č. 1224/2009 a o zrušení nařízení Rady (ES) č. 2371/2002 a (ES) č. 639/2004 a rozhodnutí Rady 2004/585/ES (1), a zejména na čl. 15 odst. 2 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (EU) č. 1380/2013 stanoví vykládku všech druhů úlovků podléhajících omezení odlovů, a ve Středozemním moři i některých druhů úlovků podléhajících minimální velikosti („povinnost vykládky“). Ustanovení čl. 15 odst. 1 uvedeného nařízení se vztahuje na rybolovné činnosti, k nimž dochází ve vodách Unie nebo které mimo vody Unie ve vodách, které nespadají pod svrchovanost nebo jurisdikci třetích zemí, provádějí rybářská plavidla Unie.
(2)
Povinnost vykládky bude platit nejpozději počínaje 1. lednem 2015 pro rybolov malých a velkých pelagických druhů, komerční rybolov a rybolov lososa obecného v Baltském moři.
(3)
Unie je smluvní stranou v řadě regionálních organizací pro řízení rybolovu, a je tedy vázána opatřeními, jež dotčené regionální organizace pro řízení rybolovu stanovily.
(4)
Některá opatření přijatá regionálními organizacemi pro řízení rybolovu stanoví rybářským plavidlům v oblasti jejich působnosti povinnost provádět výmět u některých úlovků, jež v zásadě podléhají povinnosti vykládky.
(5)
V čl. 15 odst. 2 nařízení (EU) č. 1380/2013 se Komisi svěřuje pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci za účelem provedení mezinárodních závazků v právu Unie, a to zejména včetně výjimek z povinnosti vykládky.
(6)
Je proto nezbytné vyjasnit, v jakých situacích povinnost vykládky neplatí, a zajistit tak, aby Unie splnila své mezinárodní závazky a vytvořila pro rybáře právní jistotu.
(7)
V souladu s doporučením Mezinárodní komise pro ochranu tuňáků v Atlantiku (ICCAT) 11-01 týkajícím se víceletého programu ochrany a řízení tuňáka velkookého a tuňáka žlutoploutvého by se mělo některým rybářským plavidlům zakázat tuňáka velkookého v Atlantiku lovit, uchovávat jej na palubě, překládat jej, přepravovat, přemísťovat, zpracovávat či vykládat.
(8)
Doporučení ICCAT 13-07 stanoví v určitých situacích v rámci lovu tuňáka obecného ve východním Atlantiku pomocí plavidel a pastí povinnost výmětu. Bod 29 uvedeného doporučení konkrétně stanoví u tuňáka obecného povinnost výmětu v případě, že nedosahuje minimální referenční hmotnosti či velikosti. Tuto minimální velikost v současné době stanoví nařízení Rady (ES) č. 302/2009 (2). Tato povinnost výmětu platí pro veškerý rybolov tuňáka obecného ve východním Atlantiku, a to včetně rekreačního a sportovního rybolovu.
(9)
Bod 31 doporučení ICCAT 13-07 dále stanoví povinnost výmětu u tuňáka obecného, pokud se jeho hmotnost pohybuje mezi 8 až 30 kg nebo se jeho délka od konce rypce po konec nejkratšího prostředního paprsku ocasní ploutve pohybuje mezi 75 až 115 cm, a to v případě, že byl v množství překračujícím 5 % celkového úlovku tuňáka obecného chycen jako náhodný úlovek plavidly a pastmi v rámci aktivního rybolovu tohoto druhu.
(10)
Hmotnostní kategorizace náhodných úlovků tuňáka obecného stanovená v čl. 9 odst. 12 nařízení (ES) č. 302/2009 se liší od kategorizace stanovené v bodě 31 doporučení ICCAT 13-07, které bylo přijato po vstupu uvedeného nařízení v platnost. Do přezkumu nařízení (ES) č. 302/2009 by se měl bod 31 uvedeného doporučení ICCAT do práva Unie provést tímto nařízením.
(11)
Bod 32 doporučení ICCAT 13-07 stanoví, že plavidla, která neprovádí aktivní odlov tuňáka obecného, nemají oprávnění uchovávat úlovek tuňáka obecného přesahující 5 % celkového úlovku co do hmotnosti či počtu kusů.
(12)
Body 34 a 41 doporučení ICCAT 13-07 stanoví povinnost vypouštět tuňáky obecné, kteří byli v rámci rekreačního a sportovního rybolovu chyceni živí.
(13)
Doporučení ICCAT 13-02 týkající se ochrany mečounů v severním Atlantiku stanoví v určitých situacích povinnost výmětu pro plavidla lovící mečouny v severním Atlantiku. Bod 9 tohoto doporučení konkrétně stanoví, že předmětem výmětu by měl být mečoun obecný, pokud nedosahuje minimální referenční hmotnosti či velikosti. Tuto minimální velikost v současnosti stanoví nařízení Rady (ES) č. 520/2007 (3).
(14)
Týž bod doporučení 13-02 dále stanoví povinnost výmětu u mečouna obecného, pokud jeho živá hmotnost nedosahuje 25 kg nebo jeho délka od konce spodní čelisti po konec nejkratšího prostředního paprsku ocasní ploutve nedosahuje 125 cm, a to v případě, že byl chycen jako náhodný úlovek v množství překračujícím 15 % celkového počtu kusů mečouna obecného ulovených daným plavidlem na jednu vykládku.
(15)
S cílem zajistit soulad mezi doporučeními ICCAT 11-01, 13-07 a 13-02 na jedné a právem Unie na druhé straně by povinnost vykládky neměla platit pro plavidla Unie, která se účastní rybolovu, na který se tato doporučení vztahují.
(16)
V článku 5, čl. 6 odst. 3 a v příloze I.A ochranných a donucovacích opatření Organizace pro rybolov v severozápadním Atlantiku (NAFO) se stanoví povinnost výmětů u huňáčka severního v případě, že jeho úlovek přesahuje rámec stanovených kvót nebo rámec povoleného procentního podílu vedlejších úlovků. Ustanovení přílohy I.A v současnosti u huňáčka severního stanoví hodnotu celkového přípustného odlovu (TAC) rovnou nule. Vedlejší úlovek huňáčka severního v rámci jiného rybolovu, na který se vztahuje povinnost vykládky, navíc za určitých podmínek v souladu s pravidly NAFO také podléhá povinnosti výmětu.
(17)
V zájmu zajištění souladu mezi ochrannými a donucovacími opatřeními NAFO a právem Unie by povinnosti vykládky neměl podléhat rybolov, na který se tato opatření vztahují.
(18)
S ohledem na časový rámec stanovený v čl. 15 odst. 1 nařízení (EU) č. 1380/2013 by mělo toto nařízení vstoupit v platnost ihned po vyhlášení,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
OBECNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Předmět a oblast působnosti
Toto nařízení stanoví pro účely provádění mezinárodních závazků Unie v rámci Mezinárodní úmluvy na ochranu tuňáků v Atlantiku a Úmluvy o budoucí multilaterální spolupráci při rybolovu v severozápadním Atlantiku odchylky od povinnosti vykládky uvedené v článku 15 nařízení (EU) č. 1380/2013. Vztahuje se na rybolovné činnosti ve vodách Unie nebo rybolovné činnosti prováděné rybářskými plavidly Unie mimo vody Unie ve vodách, které nespadají pod svrchovanost nebo jurisdikci třetích zemí.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se použijí tyto definice:
1)
„oblastí úmluvy NAFO“ se rozumí zeměpisné oblasti uvedené v příloze III nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 217/2009 (4);
2)
„rybolovem v působnosti NAFO“ se rozumí rybolov všech rybolovných zdrojů v oblasti úmluvy NAFO, s těmito výjimkami: losos, tuňák, marlín, populace kytovců spravované Mezinárodní velrybářskou komisí nebo její nástupnickou organizací a přisedlé druhy kontinentálního šelfu, tj. organismy, které v období lovu buď nehybně spočívají na mořském dně či pod mořským dnem, nebo nejsou schopny pohybu bez trvalého fyzického kontaktu s mořským dnem nebo jeho podložím;
3)
„severním Atlantským oceánem“ se rozumí oblast Atlantského oceánu severně od 5° s. š.;
4)
„rekreačním rybolovem“ se rozumí neobchodní rybolov, jehož účastníci nejsou členy vnitrostátní sportovní organizace ani nejsou držiteli vnitrostátního sportovního průkazu;
5)
„sportovním rybolovem“ se rozumí neobchodní rybolov, jehož účastníci jsou členy vnitrostátní sportovní organizace nebo jsou držiteli vnitrostátního sportovního průkazu.
KAPITOLA II
OBLAST ÚMLUVY ICCAT
Článek 3
Tuňák velkooký
1. Tento článek se vztahuje na tuňáka velkookého (Thunnus obesus) v Atlantském oceánu.
2. Odchylně od čl. 15 odst. 1 nařízení (EU) č. 1380/2013 nesmějí rybářská plavidla o celkové délce 20 metrů nebo více, která nejsou zanesena v evidenci ICCAT, v níž jsou vedena plavidla oprávněná k lovu tuňáka velkookého, tento druh v Atlantském oceánu cíleně lovit, uchovávat na palubě, překládat, přepravovat, přemísťovat zpracovávat ani vykládat.
Článek 4
Tuňák obecný
1. Tento článek se vztahuje na tuňáka obecného (Thunnus thynnus) ve východním Atlantském oceánu a ve Středozemním moři.
2. Odchylně od čl. 15 odst. 1 nařízení (EU) č. 1380/2013 se zakazuje cíleně lovit, uchovávat na palubě, překládat, přemísťovat, vykládat, přepravovat, skladovat, prodávat, vystavovat nebo nabízet k prodeji tuňáka obecného, pokud nedosahuje minimální velikosti stanovené v čl. 9 odst. 1 nařízení (ES) č. 302/2009.
3. Odchylně od odstavce 2 tohoto článku a od čl. 15 odst. 1 nařízení (EU) č. 1380/2013 se mohou v případě aktivního odlovu tuňáka obecného pomocí plavidel a pastí uchovávat na palubě, překládat, přemísťovat, vykládat, přepravovat, skladovat, prodávat, vystavovat nebo nabízet k prodeji náhodné úlovky tuňáka obecného o hmotnosti nebo délce pohybující se mezi 8 kg respektive 75 cm a minimální velikostí stanovenou v čl. 9 odst. 1 nařízení (ES) č. 302/2009 v kilogramech či centimetrech, pokud jejich množství nepřesahuje 5 %.
4. Odchylně od čl. 15 odst. 1 nařízení (EU) č. 1380/2013 se v případě aktivního odlovu tuňáka obecného pomocí plavidel a pastí nesmí uchovávat tuňák obecný o hmotnosti mezi 8 až 30 kg nebo o délce od konce rypce po konec nejkratšího prostředního paprsku ocasní ploutve mezi 75 až 115 cm, pokud jeho množství přesahuje 5 % úlovku tuňáka obecného.
5. Podíl 5 % uvedený v odstavcích 3 a 4 se vypočítá na základě celkového náhodného úlovku tuňáka obecného jako počet kusů ryb z celkového úlovku tuňáka obecného uchovávaného na palubě daného plavidla kdykoliv po provedení každé rybolovné operace.
6. Odchylně od čl. 15 odst. 1 nařízení (EU) č. 1380/2013 nesmějí plavidla, která neprovádí aktivní odlov tuňáka obecného, uchovávat úlovek tuňáka obecného v množství větším než 5 % celkového úlovku co do hmotnosti nebo počtu. Výpočet vycházející z počtu kusů se použije pouze u tuňáků a příbuzných druhů, jejichž lov upravuje ICCAT.
7. Odchylně od čl. 15 odst. 1 nařízení (EU) č. 1380/2013 je v případě, že již byla naplněna kvóta přiznaná členskému státu vlajky dotčeného rybářského plavidla či pasti, třeba:
a)
vedlejším úlovkům tuňáka obecného zabránit a
b)
tuňáky obecné, kteří byli jakožto vedlejší úlovek chyceni živí, vypustit.
8. Odchylně od čl. 15 odst. 1 nařízení (EU) č. 1380/2013 musí být tuňáci obecní, kteří byli v rámci rekreačního rybolovu chyceni živí, vypuštěni.
9. Odchylně od čl. 15 odst. 1 nařízení (EU) č. 1380/2013 musí být tuňáci obecní, kteří byli v rámci sportovního rybolovu chyceni živí, vypuštěni.
Článek 5
Mečoun obecný
1. Tento článek se vztahuje na mečouna obecného (Xiphias gladius) v severním Atlantském oceánu.
2. Odchylně od čl. 15 odst. 1 nařízení (EU) č. 1380/2013 se zakazuje cíleně lovit, uchovávat na palubě nebo překládat, vykládat, přepravovat, skladovat, vystavovat nebo nabízet k prodeji, prodávat nebo uvádět na trh mečouna obecného, pokud nedosahuje minimální velikosti stanovené v příloze IV nařízení (ES) č. 520/2007.
3. Odchylně od odstavce 2 tohoto článku a od čl. 15 odst. 1 nařízení (EU) č. 1380/2013 se mohou uchovávat na palubě, překládat, přemísťovat, vykládat, přepravovat, skladovat, prodávat, vystavovat nebo nabízet k prodeji náhodné úlovky mečouna obecného o hmotnosti méně než 25 kg živé hmotnosti nebo o délce od konce spodní čelisti po konec nejkratšího prostředního paprsku ocasní ploutve menší než 125 cm, pokud jeho množství nepřesahuje 15 % úlovku mečouna obecného.
4. Odchylně od čl. 15 odst. 1 nařízení (EU) č. 1380/2013 se na plavidlech nesmí uchovávat mečoun obecný o hmotnosti méně než 25 kg živé hmotnosti nebo o délce od konce spodní čelisti po konec nejkratšího prostředního paprsku ocasní ploutve menší než 125 cm, pokud jeho množství přesahuje 15 % úlovku mečouna obecného.
5. Podíl 15 % uvedený v odstavcích 3 a 4 se vypočítá na základě počtu kusů mečouna obecného z celkového počtu kusů mečouna obecného ulovených daným plavidlem na jednu vykládku.
KAPITOLA III
OBLAST ÚMLUVY NAFO
Článek 6
Huňáček severní
1. Tento článek se vztahuje na huňáčka severního (Mallotus villosus) v oblasti úmluvy NAFO.
2. Odchylně od čl. 15 odst. 1 nařízení (EU) č. 1380/2013 nesmějí být úlovky huňáčka severního nad rámec kvót stanovených právními předpisy Unie uchovávány na palubě.
3. Odchylně od čl. 15 odst. 1 nařízení (EU) č. 1380/2013 nesmí být huňáček severní, pokud byl chycen jako vedlejší úlovek při rybolovu podléhajícímu povinnosti vykládky v působnosti NAFO, uchováván na palubě.
KAPITOLA IV
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 7
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 18. listopadu 2014.
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2015/98
z dnia 18 listopada 2014 r.
w sprawie wdrożenia międzynarodowych zobowiązań Unii, o których mowa w art. 15 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013, zgodnie z Międzynarodową konwencją o ochronie tuńczyka atlantyckiego oraz z Konwencją o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-zachodnim Atlantyku
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (1), w szczególności jego art. 15 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013 wprowadzono obowiązek wyładunku wszystkich połowów gatunków podlegających limitom połowowym, a w Morzu Śródziemnym również połowów określonych gatunków podlegających minimalnym rozmiarom („obowiązek wyładunku”). Artykuł 15 ust. 1 powyższego rozporządzenia obejmuje działalność połowową w wodach Unii lub przez unijne statki rybackie poza wodami Unii w wodach nieznajdujących się pod zwierzchnictwem lub jurysdykcją państw trzecich.
(2)
Obowiązek wyładunku stosuje się najpóźniej od dnia 1 stycznia 2015 r. do połowów małych i dużych gatunków pelagicznych, połowów do celów przemysłowych i połowów łososia w Morzu Bałtyckim
(3)
Unia jest stroną licznych regionalnych organizacji ds. rybołówstwa („RFMO”) i w związku z tym środki ustanowione przez określone RFMO są dla niej wiążące.
(4)
W niektórych środkach RFMO wprowadzono obowiązek dokonywania odrzutów niektórych połowów, które zasadniczo są objęte obowiązkiem wyładunku, przez statki rybackie prowadzące połowy objęte kompetencjami tych RFMO.
(5)
Artykuł 15 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 uprawnia Komisję do przyjmowania aktów delegowanych do celów wprowadzenia zobowiązań międzynarodowych do prawa Unii, w tym, w szczególności, odstępstw od obowiązku wyładunku.
(6)
Dlatego też, aby zapewnić przestrzeganie przez Unię jej międzynarodowych zobowiązań i zagwarantować rybakom pewność prawa, konieczne jest wyjaśnienie sytuacji, w których obowiązek wyładunku nie ma zastosowania.
(7)
Zgodnie z zaleceniem 11-01 Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego („ICCAT”) dotyczącym wieloletniego programu ochrony opastuna i tuńczyka żółtopłetwego oraz gospodarowania ich zasobami, niektóre statki rybackie nie powinny być uprawnione do poławiania, zatrzymywania na burcie, dokonywania przeładunku, transportu, przenoszenia, przetwarzania ani wyładunku opastuna na Oceanie Atlantyckim.
(8)
W zaleceniu ICCAT 13-07 ustanowiono obowiązek dokonywania w określonych sytuacjach odrzutów w odniesieniu do statków i tonarów poławiających tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Oceanie Atlantyckim. W szczególności w ust. 29 wymienionego zalecenia stwierdza się, że należy dokonywać odrzutów tuńczyka błękitnopłetwego poniżej minimalnej masy referencyjnej lub minimalnej wielkości referencyjnej. Wspomniana minimalna wielkość jest obecnie określona w rozporządzeniu Rady (WE) nr 302/2009 (2). Powyższy obowiązek dokonywania odrzutów dotyczy wszystkich połowów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Oceanie Atlantyckim, w tym połowów rekreacyjnych i sportowych.
(9)
Ponadto w ust. 31 zalecenia ICCAT 13-07 ustanowiono obowiązek dokonywania odrzutów tuńczyka błękitnopłetwego o masie od 8 do 30 kg lub o długości ogonowej od 75 do 115 cm, złowionego przez statki i tonary aktywnie poławiające ten gatunek, jako połów przypadkowy, którego ilość przekracza 5 % całkowitego połowu tuńczyka błękitnopłetwego.
(10)
Kategoria wagowa dotycząca przypadkowych połowów tuńczyka błękitnopłetwego ustanowiona w art. 9 ust. 12 rozporządzenia (WE) nr 302/2009 różni się od kategorii wagowej ustanowionej w ust. 31 zalecenia ICCAT 13-07, które zostało przyjęte po wejściu w życie powyższego rozporządzenia. Do czasu przeprowadzenia przeglądu rozporządzenia (WE) nr 302/2009 ust. 31 wspomnianego zalecenia ICCAT należy wdrożyć do prawa Unii niniejszym rozporządzeniem.
(11)
W ust. 32 zalecenia ICCAT 13-07 stwierdza się, że statki niedokonujące aktywnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego nie są upoważnione do zatrzymywania tuńczyka błękitnopłetwego, którego ilość przekracza 5 % ich całkowitego połowu, wyrażonego wagowo lub w liczbie sztuk.
(12)
W ust. 34 i 41 zalecenia ICCAT 13-07 wprowadzono obowiązek uwalniania żywego tuńczyka błękitnopłetwego złowionego w ramach połowów rekreacyjnych lub sportowych.
(13)
W zaleceniu 13-02 ICCAT dotyczącym ochrony włócznika północnoatlantyckiego ustanowiono obowiązek dokonywania odrzutów w niektórych sytuacjach w odniesieniu do statków poławiających włócznika w północnym Oceanie Atlantyckim. W szczególności w ust. 9 stwierdza się, że należy dokonywać odrzutów włócznika, którego masa lub wielkość jest mniejsza od minimalnej masy referencyjnej lub od minimalnej wielkości referencyjnej. Wspomniana minimalna wielkość jest obecnie określona w rozporządzeniu Rady (WE) nr 520/2007 (3).
(14)
Ponadto w tym samym ust. zalecenia 13-02 ustanowiono obowiązek dokonywania odrzutów okazów włócznika o masie w relacji pełnej mniejszej niż 25 kg lub o długości ogonowej mierzonej od końca dolnej szczęki poniżej 125 cm, złowionych jako połów przypadkowy, którego ilość przekracza 15 % całkowitego połowu włócznika przez dany statek wyrażonego w liczbie sztuk na wyładunek.
(15)
Aby zapewnić spójność między zaleceniami ICCAT 11-01, 13-07, 13-02 a prawem Unii, obowiązek wyładunku nie powinien mieć zastosowania do statków unijnych biorących udział w połowach objętych tymi zaleceniami.
(16)
W art. 5, art. 6 ust. 3 oraz w załączniku I.A środków ochrony i egzekwowania przyjętych przez Organizację Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku („NAFO”) wprowadzono obowiązek dokonywania odrzutów wszelkich połowów gromadnika, które przekraczają ustalone kwoty lub dozwolony odsetek przyłowu. Obecnie całkowity dopuszczalny połów (TAC) gromadnika określony w załączniku I.A wynosi zero. Ponadto zgodnie z zasadami NAFO przyłów gromadnika w innych połowach objętych obowiązkiem wyładunku jest również, pod pewnymi warunkami, objęty obowiązkiem odrzutów.
(17)
Aby zapewnić spójność między środkami ochrony i egzekwowania NAFO a prawem Unii, obowiązek wyładunku nie powinien mieć zastosowania do połowów objętych tymi środkami.
(18)
W świetle ram czasowych ustanowionych w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie natychmiast po jego opublikowaniu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Przedmiot i zakres
W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się odstępstwa od obowiązku wyładunku określonego w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 w celu wdrożenia zobowiązań międzynarodowych Unii zgodnie z Międzynarodową konwencją o ochronie tuńczyka atlantyckiego oraz z Konwencją o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na północno-zachodnim Atlantyku. Ma ono zastosowanie do działalności połowowej w wodach Unii lub przez unijne statki rybackie poza wodami Unii w wodach nieznajdujących się pod zwierzchnictwem lub jurysdykcją państw trzecich.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1)
„obszar objęty konwencją NAFO” oznacza obszary geograficzne określone w załączniku III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 217/2009 (4);
2)
„połowy objęte kompetencjami NAFO” oznacza połowy na obszarze objętym konwencją NAFO obejmujące wszelkie zasoby rybne z wyjątkiem: łososia, tuńczyka, marlina, stad waleni zarządzanych przez Międzynarodową Komisję Wielorybniczą lub inną mogącą ją zastąpić organizację, jak również osiadłych gatunków szelfu kontynentalnego, tj. organizmów, które w okresie połowowym pozostają nieruchome na dnie morskim lub pod nim albo nie są w stanie poruszać się bez stałego kontaktu fizycznego z dnem morskim lub podglebiem;
3)
„północny Ocean Atlantycki” oznacza część obszaru Oceanu Atlantyckiego na północ od 5° szerokości geograficznej północnej;
4)
„rybołówstwo rekreacyjne” oznacza połowy nieprzemysłowe, których uczestnicy nie należą do krajowej organizacji sportowej ani nie posiadają krajowej licencji sportowej;
5)
„rybołówstwo sportowe” oznacza połowy nieprzemysłowe, których uczestnicy należą do krajowej organizacji sportowej lub posiadają krajową licencję sportową.
ROZDZIAŁ II
OBSZAR OBJĘTY KONWENCJĄ ICCAT
Artykuł 3
Opastun
1. Niniejszy artykuł ma zastosowanie do opastuna (Thunnus obesus) w Oceanie Atlantyckim.
2. Na zasadzie odstępstwa od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 statki unijne o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 20 m, które nie są zarejestrowane w rejestrze ICCAT statków upoważnionych do połowów opastuna, nie prowadzą ukierunkowanych połowów, nie zatrzymują na burcie, nie dokonują przeładunku, transportu, przeniesienia, przetwarzania ani wyładunku opastuna na Oceanie Atlantyckim.
Artykuł 4
Tuńczyk błękitnopłetwy
1. Niniejszy artykuł ma zastosowanie do tuńczyka błękitnopłetwego (Thunnus thynnus) we wschodnim Oceanie Atlantyckim i w Morzu Śródziemnym.
2. Na zasadzie odstępstwa od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 prowadzenie ukierunkowanych połowów, zatrzymywanie na burcie, przeładunek, transport, przenoszenie, wyładunek, składowanie, sprzedaż, wystawianie lub oferowanie do sprzedaży tuńczyka błękitnopłetwego wielkości mniejszej niż minimalna wielkość określona w art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 302/2009, jest zabronione.
3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 niniejszego artykułu i od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 przypadkowe połowy maksymalnie 5 % tuńczyka błękitnopłetwego o masie od 8 kg lub wielkości od 75 cm do minimalnej wielkości ustanowionej w art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 302/2009 w kg lub cm przez statki łowcze i tonary prowadzące aktywne połowy tuńczyka błękitnopłetwego, mogą być zatrzymywane na burcie, przeładowywane, przenoszone, wyładowywane, transportowane, składowane, sprzedawane, wystawiane lub oferowane do sprzedaży.
4. Na zasadzie odstępstwa od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 statki łowcze i tonary prowadzące aktywne połowy tuńczyka błękitnopłetwego nie zatrzymują na burcie okazów tuńczyka błękitnopłetwego o masie od 8 do 30 kg lub o długości ogonowej od 75 do 115 cm, których ilość przekracza 5 % połowu tuńczyka błękitnopłetwego.
5. Odsetek 5 %, o którym mowa w ust. 3 i 4, oblicza się na podstawie całkowitego przypadkowego połowu tuńczyka błękitnopłetwego wyrażonego w liczbie ryb na całkowity połów tuńczyka błękitnopłetwego zatrzymany na burcie danego statku w każdym momencie po każdej operacji połowowej.
6. Na zasadzie odstępstwa od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 statki łowcze nieprowadzące aktywnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego nie zatrzymują na burcie tuńczyka błękitnopłetwego, którego ilość przekracza 5 % całkowitego połowu na burcie, wyrażonego wagowo lub w liczbie sztuk. Obliczenia opierające się na liczbie sztuk stosuje się wyłącznie do tuńczyka i gatunków tuńczykopodobnych, którymi zarządza ICCAT.
7. Na zasadzie odstępstwa od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, jeżeli kwota przyznana państwu członkowskiemu danego statku rybackiego lub tonara została już wykorzystana:
a)
należy unikać przyłowów tuńczyka błękitnopłetwego;
b)
okazy tuńczyka błękitnopłetwego złowione żywe jako przyłów są uwalniane.
8. Na zasadzie odstępstwa od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 okazy tuńczyka błękitnopłetwego złowione żywe w ramach połowów rekreacyjnych są uwalniane.
9. Na zasadzie odstępstwa od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 okazy tuńczyka błękitnopłetwego złowione żywe w ramach połowów sportowych są uwalniane.
Artykuł 5
Włócznik
1. Niniejszy artykuł ma zastosowanie do włócznika (Xiphias gladius) w północnym Oceanie Atlantyckim.
2. Na zasadzie odstępstwa od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 prowadzenie ukierunkowanych połowów, zatrzymywanie na burcie, przeładunek, wyładunek, transport, składowanie, wystawianie lub oferowanie do sprzedaży, sprzedaż, lub wprowadzanie do obrotu włócznika wielkości mniejszej niż minimalna wielkość określona w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 520/2007, jest zabronione.
3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 niniejszego artykułu i od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 przypadkowe połowy maksymalnie 15 % włócznika o masie w relacji pełnej mniejszej niż 25 kg lub o długości ogonowej mierzonej od końca dolnej szczęki mniejszej niż 125 cm mogą być zatrzymywane na burcie, przeładowywane, przenoszone, wyładowywane, transportowane, składowane, sprzedawane, wystawiane lub oferowane do sprzedaży.
4. Na zasadzie odstępstwa od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 statki nie zatrzymują okazów włócznika o masie w relacji pełnej mniejszej niż 25 kg lub o długości ogonowej mierzonej od końca dolnej szczęki mniejszej niż 125 cm, których ilość przekracza 15 % połowu włócznika.
5. Odsetek 15 %, o którym mowa w ust. 3 i 4, oblicza się na podstawie całkowitego połowu włócznika przez dany statek wyrażonego w liczbie sztuk na wyładunek.
ROZDZIAŁ III
OBSZAR OBJĘTY KONWENCJĄ NAFO
Artykuł 6
Gromadnik
1. Niniejszy artykuł ma zastosowanie do gromadnika (Mallotus villosus) na obszarze objętym konwencją NAFO.
2. Na zasadzie odstępstwa od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 gromadnika złowionego w ilości przekraczającej ustaloną kwotę przyznaną przez przepisy prawa Unii nie zatrzymuje się na burcie.
3. Na zasadzie odstępstwa od art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 gromadnika złowionego jako przyłów w połowie objętym obowiązkiem wyładunku wchodzącym w zakres kompetencji NAFO nie zatrzymuje się na burcie.
ROZDZIAŁ IV
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 7
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 18 listopada 2014 r.