PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 815/2012
ze dne 13. září 2012,
kterým se stanoví prováděcí pravidla k nařízení Rady (EU) č. 904/2010, pokud jde o zvláštní režimy pro neusazené osoby povinné k dani, které poskytují telekomunikační služby, služby rozhlasového a televizního vysílání nebo elektronické služby osobám nepovinným k dani
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (EU) č. 904/2010 ze dne 7. října 2010 o správní spolupráci a boji proti podvodům v oblasti daně z přidané hodnoty (1), a zejména na čl. 44 odst. 1, čl. 44 odst. 2 druhý pododstavec, čl. 45 odst. 1 a 2 a čl. 51 odst. 1 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (EU) č. 904/2010 stanoví pravidla pro správní spolupráci a boj proti podvodům v oblasti daně z přidané hodnoty (DPH). Články 44 a 45 nařízení (EU) č. 904/2010 se konkrétně týkají výměny informací týkajících se zvláštních úprav pro telekomunikační služby, služby rozhlasového a televizního vysílání nebo elektronické služby uvedených v kapitole 6 hlavy XII směrnice Rady 2006/112/ES ze dne 28. listopadu 2006 o společném režimu daně z přidané hodnoty (2). Uvedené zvláštní režimy se týkají toho, že osoba povinná k dani usazená mimo členský stát spotřeby přiznává DPH z příslušného prodeje v členském státě spotřeby prostřednictvím elektronického rozhraní v členském státě identifikace (jedno správní místo).
(2)
Některé informace týkající se transakcí provedených v rámci uvedených zvláštních režimů se mezi členskými státy shromažďují a vyměňují. Konkrétně se to týká výměny identifikačních údajů a shromažďování a výměny údajů z přiznání k DPH, včetně oprav uvedených daňových přiznání k DPH mezi členskými státy.
(3)
Ve snaze zajistit, aby se informace vyměňovaly jednotným způsobem, je nutno přijmout technické podrobnosti pro tuto výměnu včetně jednotné elektronické zprávy. To umožní jednotný rozvoj technických a funkčních specifikací, protože se budou řídit regulovaným rámcem.
(4)
Některé informace týkající se změn identifikačních údajů, jako například vynětí ze zvláštních režimů, dobrovolné ukončení nebo změna členského státu identifikace, by se také měly bezodkladně vyměňovat jednotným způsobem, aby členské státy mohly kontrolovat správné uplatňování zvláštních režimů a bojovat proti podvodům. Pro tento účel by měla být zajištěna společná opatření týkající se elektronické výměny uvedených informací.
(5)
S cílem udržet administrativní zátěž na minimální úrovni je třeba stanovit určité požadavky na elektronické rozhraní, které umožní osobám povinným k dani předkládat identifikační informace a přiznání k DPH. Členským státům by nemělo být bráněno v poskytnutí dodatečných funkcí umožňujících další snížení administrativní zátěže.
(6)
S cílem zajistit, aby se informace týkající se registrace k režimu a přiznání k DPH podávané v rámci režimu mohly účinně přenášet a zpracovávat, by členské státy měly vyvinout svá elektronická rozhraní jednotným způsobem. Je proto nezbytné vypracovat jednotnou elektronickou zprávu pro přenos těchto informací.
(7)
Je nutné vyjasnit informace, které se předkládají v případech, kdy se v určitém období v jednom nebo ve všech členských státech neuskuteční žádný prodej v rámci zvláštních režimů.
(8)
Ve snaze umožnit členským státům a osobám povinným k dani, aby se ve svých následných sděleních mohly jednoznačně odkazovat na přiznání k DPH včetně platby daně, by členské státy identifikace měly každému daňovému přiznání k DPH přidělit jedinečné referenční číslo.
(9)
Toto nařízení se použije od stejného dne, od kterého se použijí články 44 a 45 nařízení (EU) č. 904/2010.
(10)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro správní spolupráci,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
1)
„režimem mimo Unii“ zvláštní režim pro telekomunikační služby, služby rozhlasového a televizního vysílání nebo elektronické služby, které poskytují osoby povinné k dani neusazené ve Společenství, jak je stanoveno v hlavě XII kapitole 6 oddílu 2 směrnice 2006/112/ES;
2)
„režimem Unie“ zvláštní režim pro telekomunikační služby, služby rozhlasového a televizního vysílání nebo elektronické služby, které poskytují osoby povinné k dani usazené ve Společenství, avšak neusazené ve státě spotřeby, jak je stanoveno v hlavě XII kapitole 6 oddílu 3 směrnice 2006/112/ES;
3)
„zvláštními režimy“ pak režim mimo Unii a režim Unie.
Článek 2
Funkce elektronického rozhraní
Elektronické rozhraní v členském státě identifikace, pomocí kterého se osoba povinná k dani registruje k používání jednoho ze zvláštních režimů a jehož prostřednictvím uvedená osoba předkládá přiznání k dani z přidané hodnoty (DPH) v rámci uvedeného režimu členskému státu identifikace, má tyto funkce:
a)
musí poskytovat nástroj pro ukládání identifikačních údajů podle článku 361 směrnice 2006/112/ES nebo přiznání k DPH podle článků 365 a 369g směrnice 2006/112/ES před jejich podáním;
b)
musí umožňovat osobě povinné k dani předkládat příslušné informace týkající se daňových přiznání k DPH prostřednictvím systému pro elektronický přenos souborů zasílaného v souladu s podmínkami stanovenými členským státem identifikace.
Článek 3
Přenos identifikačních údajů
1. Členský stát identifikace prostřednictvím sítě CCN/CSI ostatním členským státům zasílá
a)
informace pro identifikaci osoby povinné k dani využívající režim mimo Unii;
b)
obdobně údaje pro identifikaci osoby povinné k dani využívající režim Unie;
c)
přidělené identifikační číslo.
Pro přenos informací uvedených v prvním pododstavci se použije jednotná elektronická zpráva uvedená v příloze I. Sloupec B jednotné elektronické zprávy uvedené v příloze I se používá pro režim mimo Unii a sloupec C uvedené jednotné elektronické zprávy se používá pro režim Unie.
2. Členský stát identifikace bezodkladně informuje ostatní členské státy prostřednictvím sítě CCN/CSI pomocí jednotné elektronické zprávy uvedené v příloze II tohoto nařízení v případě, že osoba povinná k dani
a)
je vyňata z jednoho ze zvláštních režimů;
b)
dobrovolně přestane používat jeden ze zvláštních režimů;
c)
mění členský stát identifikace v rámci režimu Unie.
Článek 4
Předložení přiznání k DPH osobou povinnou k dani
1. Osoba povinná k dani předkládá přiznání k DPH s údaji podle článků 365 a 369g směrnice 2006/112/ES členskému státu identifikace prostřednictvím jednotné elektronické zprávy uvedené v příloze III tohoto nařízení. Sloupec B jednotné elektronické zprávy uvedené v příloze III se používá pro režim mimo Unii a sloupec C uvedené jednotné elektronické zprávy se používá pro režim Unie.
2. V případě, že osoba povinná k dani během zdaňovacího období neposkytne žádné služby v rámci zvláštních režimů v žádném členském státě, vyplní se nulové přiznání k DPH. Pro uvedený účel se vyplňují pro režim Unie jen pole 1, 2 a 21 jednotné elektronické zprávy uvedené v příloze III a v případě režimu mimo Unii pole 1, 2 a 11.
3. Osoba povinná k dani je povinna uvést jen služby poskytnuté do členského státu spotřeby a z členského státu usazení, pokud služby v rámci zvláštních režimů byly poskytnuty v daném členském státě nebo z něj v rámci zdaňovacího období.
Článek 5
Přenos informací uvedených v přiznání k DPH
Informace uvedené v přiznání k DPH, na které se odkazuje v čl. 4 odst. 1, zasílá členský stát identifikace každému členskému státu spotřeby a usazení uvedenému v přiznání k DPH prostřednictvím sítě CCN/CSI pomocí jednotné elektronické zprávy uvedené v příloze III tohoto nařízení.
Pro účely prvního pododstavce členský stát identifikace zašle členskému státu spotřeby a usazení, v němž nebo z něhož byly poskytnuty služby, obecné informace uvedené v části 1 jednotné elektronické zprávy stanovené v příloze III spolu s informacemi v části 2 uvedené jednotné elektronické zprávy, které se týkají daného konkrétního členského státu spotřeby nebo usazení.
Členský stát identifikace zašle informace uvedené v přiznání k DPH pouze těm členským státům, které jsou uvedeny v daném přiznání k DPH.
Článek 6
Jedinečné referenční číslo
Informace předávané podle článku 5 obsahují referenční číslo přidělené členským státem identifikace, které je pro dané přiznání k DPH jedinečné.
Článek 7
Opravy přiznání k DPH
Členský stát identifikace umožní osobě povinné k dani opravit přiznání k DPH prostřednictvím elektronického rozhraní uvedeného v článku 2. Členský stát identifikace zašle v souladu s článkem 5 informace o opravách dotyčnému členskému státu (státům) spotřeby a usazení a přidělí daným informacím časové razítko.
Článek 8
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2015.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 13. září 2012.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 815/2012
z dnia 13 września 2012 r.
ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (UE) nr 904/2010 w odniesieniu do procedur szczególnych dotyczących podatników niemających siedziby, którzy świadczą usługi telekomunikacyjne, usługi nadawcze lub usługi elektroniczne na rzecz osób niebędących podatnikami
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 904/2010 z dnia 7 października 2010 r. w sprawie współpracy administracyjnej oraz zwalczania oszustw w dziedzinie podatku od wartości dodanej (1), w szczególności jego art. 44 ust. 1, art. 44 ust. 2 akapit drugi, art. 45 ust. 1 i 2 oraz art. 51 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie (UE) nr 904/2010 określa zasady współpracy administracyjnej oraz zwalczania oszustw w dziedzinie podatku od wartości dodanej (VAT). Artykuły 44 i 45 rozporządzenia (UE) nr 904/2010 dotyczą w szczególności wymiany informacji dotyczących procedur szczególnych dla usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych lub usług elektronicznych przewidzianych w tytule XII rozdziale 6 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (2). Te procedury szczególne dotyczą podatnika mającego siedzibę poza terytorium państwa członkowskiego konsumpcji deklarującego podatek VAT należny z tytułu odpowiednich sprzedaży w państwie członkowskim konsumpcji za pośrednictwem elektronicznego interfejsu w państwie członkowskim identyfikacji (system punktów kompleksowej obsługi).
(2)
Określone informacje odnoszące się do transakcji przeprowadzanych w ramach tych procedur szczególnych powinny być gromadzone i wymieniane między państwami członkowskimi. Dotyczy to konkretnie wymiany danych identyfikacyjnych między państwami członkowskimi oraz gromadzenia i wymiany między tymi państwami szczegółowych danych zawartych w deklaracji VAT, w tym korekt tych deklaracji VAT.
(3)
Aby zapewnić, że informacje są wymieniane w sposób jednolity, konieczne jest przyjęcie szczegółów technicznych dotyczących takiej wymiany, w tym jednolitej wiadomości elektronicznej. Pozwoliłoby to na opracowanie jednolitych specyfikacji technicznych i funkcjonalnych, jako że ich podstawę stanowiłyby ramy regulacyjne.
(4)
Niektóre informacje o zmianach danych identyfikacyjnych, takie jak wykluczenie ze stosowania procedury szczególnej, dobrowolne zaprzestanie stosowania tej procedury lub zmiana państwa członkowskiego identyfikacji, również powinny być bezzwłocznie w jednolity sposób wymieniane, aby umożliwić państwom członkowskim monitorowanie prawidłowego stosowania procedur szczególnych i zwalczanie oszustw. W tym celu należy dokonać wspólnych ustaleń dotyczących elektronicznej wymiany wspomnianych wyżej informacji.
(5)
W celu zminimalizowania obciążeń administracyjnych konieczne jest ustanowienie określonych wymogów dotyczących elektronicznego interfejsu ułatwiających składanie informacji na temat identyfikacji oraz deklaracji VAT przez podatników. Nie należy odbierać państwom członkowskim możliwości zapewnienia dodatkowych funkcji w celu dalszego zmniejszenia obciążeń administracyjnych.
(6)
Aby zagwarantować, że informacje dotyczące rejestracji na potrzeby procedury szczególnej oraz deklaracje VAT złożone w ramach tej procedury będą mogły być skutecznie przekazywane i przetwarzane, państwa członkowskie powinny opracować elektroniczny interfejs w jednolity sposób. Dlatego konieczne jest ustanowienie jednolitej wiadomości elektronicznej służącej przekazywaniu tych informacji.
(7)
Konieczne jest wyjaśnienie, jakie informacje należy przekazać w razie braku sprzedaży w ramach procedur szczególnych w określonym okresie czasu w jednym lub we wszystkich państwach członkowskich.
(8)
W celu umożliwienia państwom członkowskim i podatnikom odwoływania się w jednoznaczny sposób do konkretnych deklaracji VAT w ich kolejnych komunikatach, w tym przy płatności podatku, państwo członkowskie identyfikacji powinno nadawać każdej deklaracji VAT unikalny numer referencyjny.
(9)
Niniejsze rozporządzenie należy stosować od tego samego dnia, od którego zastosowanie ma art. 44 i art. 45 rozporządzenia (UE) nr 904/2010.
(10)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu Współpracy Administracyjnej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1)
„procedura nieunijna” oznacza procedurę szczególną dla usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych lub usług elektronicznych świadczonych przez podatników niemających siedziby na terytorium Wspólnoty, ustanowioną w tytule XII rozdział 6 sekcja 2 dyrektywy 2006/112/WE;
2)
„procedura unijna” oznacza procedurę szczególną dla usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych lub usług elektronicznych świadczonych przez podatników mających siedzibę na terytorium Wspólnoty, lecz nie w państwie członkowskim konsumpcji, ustanowioną w tytule XII rozdział 6 sekcja 3 dyrektywy 2006/112/WE;
3)
„procedury szczególne” oznaczają „procedurę nieunijną” oraz „procedurę unijną”;
Artykuł 2
Funkcje elektronicznego interfejsu
Elektroniczny interfejs w państwie członkowskim identyfikacji, za pośrednictwem którego podatnik zgłasza stosowanie jednej z procedur szczególnych i za pośrednictwem którego podatnik ten składa deklaracje VAT w ramach tej samej procedury w państwie członkowskim identyfikacji, ma następujące funkcje:
a)
musi oferować możliwość zapisania danych identyfikacyjnych zgodnie z art. 361 dyrektywy 2006/112/WE lub deklaracji VAT zgodnie z art. 365 i 369g dyrektywy 2006/112/WE, zanim zostaną one przedłożone;
b)
musi umożliwić podatnikowi przedłożenie odpowiednich informacji odnoszących się do deklaracji VAT drogą elektroniczną zgodnie z warunkami określonymi przez państwo członkowskie identyfikacji.
Artykuł 3
Przekazywanie informacji dotyczących identyfikacji
1. Państwo członkowskie identyfikacji przekazuje pozostałym państwom członkowskim za pośrednictwem sieci CCN/CSI następujące informacje:
a)
informacje pozwalające na identyfikację podatnika stosującego procedurę nieunijną;
b)
podobne informacje pozwalające na identyfikację podatnika stosującego procedurę unijną;
c)
nadany numer identyfikacyjny.
Do przekazywania informacji określonych w akapicie pierwszym służy jednolita wiadomość elektroniczna określona w załączniku I. Kolumna B jednolitej wiadomości elektronicznej określonej w załączniku I ma zastosowanie do procedury nieunijnej, a kolumna C ma zastosowanie do procedury unijnej.
2. Państwo członkowskie identyfikacji bezzwłocznie powiadamia inne państwa członkowskie za pośrednictwem sieci CCN/CSI, korzystając z jednolitej wiadomości elektronicznej określonej w załączniku II do niniejszego rozporządzenia, w przypadku gdy podatnik:
a)
jest wykluczony z jednej z procedur szczególnych;
b)
dobrowolnie zaprzestaje stosowania jednej z procedur szczególnych;
c)
zmienia państwo członkowskie identyfikacji w ramach procedury unijnej.
Artykuł 4
Przedłożenie deklaracji VAT przez podatnika
1. Podatnik przedkłada deklaracje VAT zawierające szczegółowe informacje zgodnie z art. 365 i 369g dyrektywy 2006/112/WE państwu członkowskiemu identyfikacji, korzystając z jednolitej wiadomości elektronicznej określonej w załączniku III do niniejszego rozporządzenia. Kolumna B jednolitej wiadomości elektronicznej określonej w załączniku III ma zastosowanie do procedury nieunijnej, a kolumna C ma zastosowanie do procedury unijnej.
2. Jeżeli w okresie rozliczeniowym podatnik nie świadczy w żadnym państwie członkowskim usług na podstawie procedur szczególnych, wypełnia się zerową deklarację VAT. W tym celu wypełnia się w jednolitej wiadomości elektronicznej określonej w załączniku III w przypadku procedury unijnej jedynie pola 1, 2 oraz 21, a w przypadku procedury nieunijnej - pola 1, 2 i 11.
3. Podatnik jest zobowiązany jedynie do podania informacji o świadczeniu usług dotyczących państwa członkowskiego konsumpcji i świadczonych z państwa członkowskiego siedziby, jeżeli usługi były świadczone w okresie rozliczeniowym w ramach procedur szczególnych odpowiednio w tym państwie członkowskim lub z tego państwa członkowskiego.
Artykuł 5
Przekazywanie informacji zawartych w deklaracji VAT
Informacje zawarte w deklaracji VAT, o której mowa w art. 4 ust. 1, są przesyłane przez państwo członkowskie identyfikacji każdemu państwu członkowskiemu konsumpcji i siedziby wymienionemu w deklaracji VAT, poprzez sieć CCN/CSI, z wykorzystaniem jednolitej wiadomości elektronicznej określonej w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.
Na użytek akapitu pierwszego państwo członkowskie identyfikacji przekazuje państwu członkowskiemu konsumpcji i prowadzenia przedsiębiorstwa, w którym lub z którego usługi były świadczone, ogólne informacje zawarte w części 1 jednolitej wiadomości elektronicznej określonej w załączniku III, wraz z informacjami zawartymi w części 2 tej jednolitej wiadomości elektronicznej dotyczącymi tego konkretnego państwa członkowskiego konsumpcji lub prowadzenia przedsiębiorstwa.
Państwo członkowskie identyfikacji przekazuje informacje zawarte w deklaracji VAT jedynie tym państwom członkowskim, które zostały wskazane w tej deklaracji VAT.
Artykuł 6
Unikalny numer referencyjny
Informacje przekazywane na mocy art. 5 zawierają numer referencyjny nadany przez państwo członkowskie identyfikacji, który jest niepowtarzalny dla konkretnej deklaracji VAT.
Artykuł 7
Korekty deklaracji VAT
Państwo członkowskie identyfikacji umożliwia podatnikowi korygowanie wszelkich deklaracji VAT za pomocą elektronicznego interfejsu, o którym mowa w art. 2. Państwo członkowskie identyfikacji przekazuje informacje na temat korekt do państwa członkowskiego (państw członkowskich) konsumpcji i prowadzenia przedsiębiorstwa, których to dotyczy, zgodnie z art. 5, i oznacza te informacje znacznikiem czasu.
Artykuł 8
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 13 września 2012 r.