NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) 2015/477
ze dne 11. března 2015
o opatřeních, která může Unie přijmout ve vztahu ke kombinovanému účinku antidumpingových nebo antisubvenčních opatření s ochrannými opatřeními
(kodifikované znění)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 207 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
po konzultaci s Evropským hospodářským a sociálním výborem,
v souladu s řádným legislativním postupem (1),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Rady (ES) č. 452/2003 (2) bylo podstatně změněno (3). Z důvodu srozumitelnosti a přehlednosti by uvedené nařízení mělo být kodifikováno.
(2)
Nařízením Rady (ES) č. 1225/2009 (4) byla stanovena společná pravidla o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Unie.
(3)
Nařízením Rady (ES) č. 597/2009 (5) byla stanovena obecná pravidla o ochraně před dovozem subvencovaných výrobků ze zemí, které nejsou členy Unie.
(4)
Nařízením Rady (ES) č. 260/2009 (6) a nařízením Rady (ES) č. 625/2009 (7) byla stanovena společná pravidla k přijímání ochranných opatření proti dovozu z některých zemí, které nejsou členy Unie. Ochranná opatření mohou mít podobu celních opatření uplatňovaných buď na všechny dovozy, nebo na dovozy přesahující předem stanovené množství. Tato ochranná opatření znamenají, že zboží je způsobilé ke vstupu na trh Unie po zaplacení příslušných cel.
(5)
Dovoz některého zboží může být podmíněn jak antidumpingovými nebo antisubvenčními opatřeními na jedné straně, tak ochrannými celními opatřeními na straně druhé. Cílem prvních opatření je odstranit pokřivení trhu vytvořená nekalými obchodními praktikami, cílem druhých je pak poskytnout ochranu před značným zvýšením dovozů.
(6)
Kombinace antidumpingových nebo antisubvenčních opatření s ochrannými celními opatřeními vůči jednomu a tomu samému výrobku by však mohla mít větší účinek, než který byl zamýšlen nebo je žádoucí ve smyslu politiky a cílů Unie v oblasti ochrany obchodu. Takováto kombinace opatření by obzvláště mohla představovat nežádoucí tíživé břemeno pro některé vyvážející výrobce usilující o vývoz do Unie, což by mohlo mít za následek zabránění jejich přístupu na trh Unie.
(7)
Z toho vyplývá, že vyvážející výrobci usilující o vývoz do Unie by neměli být zatíženi nežádoucími tíživými břemeny a měli by mít i nadále přístup na trh Unie.
(8)
Je tedy žádoucí zajistit, aby cíle ochranných celních opatření a antidumpingových nebo antisubvenčních opatření mohly být splněny, aniž by uvedeným vyvážejícím výrobcům bylo bráněno v přístupu na trh Unie. Měla by tedy být přijata zvláštní ustanovení, která Komisi umožní, bude-li to považovat za vhodné, přijmout opatření s cílem zajistit, aby kombinace antidumpingových nebo antisubvenčních opatření a ochranných celních opatření vůči stejnému výrobku neměla takovýto účinek.
(9)
Ačkoliv je možné předvídat, že antidumpingová i antisubvenčních opatření mohou být současně použitelná na stejný výrobek, není vždy možné předem stanovit přesný okamžik, kdy k tomu může dojít. Komise by tedy měla mít možnost přijmout pro takovou situaci opatření, která všem dotyčným hospodářským subjektům zajistí dostatečnou předvídatelnost a právní jistotu.
(10)
Komise může považovat za vhodné změnit, pozastavit nebo zrušit antidumpingová nebo antisubvenčních opatření nebo přiznat osvobození od jakýchkoli antidumpingových nebo vyrovnávacích cel nebo jejich částí, která by byla jinak splatná, nebo přijmout jakákoli jiná zvláštní opatření. Každé pozastavení nebo změna antidumpingových nebo antisubvenčních opatření nebo osvobození od nich by měly být poskytnuty pouze na omezenou dobu.
(11)
Opatření přijatá podle tohoto nařízení by měla být použitelná ode dne jejich vstupu v platnost, pokud v něm není stanoveno jinak, a neměla by tedy sloužit jako základ pro navrácení cel vybraných před uvedeným dnem.
(12)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k uplatňování tohoto nařízení by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (8),
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Pokud se Komise domnívá, že by kombinace antidumpingových nebo antisubvenčních opatření s ochrannými celními opatřeními vůči stejným dovozům mohla vést k větším dopadům, než jaké jsou z hlediska politiky Unie v oblasti ochrany obchodu žádoucí, může přezkumným postupem podle čl. 3 odst. 2 přijmout jedno nebo více z následujících opatření, která považuje za vhodná:
a)
opatření ke změně, pozastavení nebo zrušení existujících antidumpingových nebo antisubvenčních opatření;
b)
opatření k osvobození dovozů nebo jejich části od antidumpingových nebo vyrovnávacích cel, která by byla jinak splatná;
c)
jakékoli jiné zvláštní opatření považované za daných okolností za vhodné.
2. Každá změna, pozastavení nebo osvobození podle odstavce 1 platí pouze po časově omezenou dobu a použije se, pouze pokud platí příslušná ochranná opatření.
Článek 2
Každé opatření přijaté podle tohoto nařízení se použije ode dne jeho vstupu v platnost. Nezakládá právo na vrácení cel vybraných před uvedeným dnem, pokud v daném opatření není stanoveno jinak.
Článek 3
1. Komisi je nápomocen výbor zřízený čl. 15 odst. 1 nařízení (ES) č. 1225/2009. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
Článek 4
Nařízení (ES) č. 452/2003 se zrušuje.
Odkazy na zrušené nařízení se považují za odkazy na toto nařízení v souladu se srovnávací tabulkou obsaženou v příloze II.
Článek 5
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 11. března 2015.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2015/477
z dnia 11 marca 2015 r.
w sprawie środków, które Unia może podjąć w stosunku do połączonego oddziaływania środków antydumpingowych lub antysubsydyjnych i środków ochronnych
(tekst jednolity)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
po konsultacji z Europejskim Komitetem Ekonomiczno-Społecznym,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie Rady (WE) nr 452/2003 (2) zostało znacząco zmienione (3). Dla zachowania przejrzystości i zrozumiałości należy je ujednolicić.
(2)
Na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (4) określono wspólne reguły ochrony przed przywozem po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii.
(3)
Na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 597/2009 (5) określono wspólne reguły ochrony przed subsydiowanym przywozem z krajów nie będących członkami Unii.
(4)
Na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 260/2009 (6) i rozporządzenia Rady (WE) nr 625/2009 (7) określono wspólne reguły dla przyjęcia środków ochronnych przeciwko przywozowi z pewnych krajów niebędących członkami Unii. Środki ochronne mogą przybierać formę środków taryfowych stosowanych albo do całości przywozu, albo do przywozu powyżej ustalonej ilości. Takie środki ochronne oznaczają, że towary mogą zostać wprowadzone na rynek Unii po uiszczeniu odpowiednich opłat celnych.
(5)
Przywóz pewnych towarów może być przedmiotem zarówno środków antydumpingowych lub antysubsydyjnych z jednej strony, jak i ochronnych środków taryfowych z drugiej. Celem pierwszych jest wyeliminowanie zniekształceń rynkowych spowodowanych nieuczciwymi praktykami handlowymi, podczas gdy celem środków ochronnych jest udzielenie ochrony przed znacznym wzrostem przywozu.
(6)
Jednakże połączenie środków antydumpingowych lub antysubsydyjnych z ochronnymi środkami taryfowymi w stosunku do tego samego produktu może mieć skutek większy niż zamierzony lub pożądany w ramach polityki ochrony handlu i celów Unii. W szczególności, takie połączenie środków może nakładać niepożądanie uciążliwe obciążenia na pewnych producentów eksportujących pragnących dokonywać wywozu do Unii, co może skutkować odmówieniem im dostępu do rynku Unii.
(7)
W konsekwencji, producenci eksportujący pragnący dokonywać wywozu do Unii nie powinni być przedmiotem niepożądanie trudnych obciążeń i powinni mieć dostęp do rynku Unii.
(8)
Dlatego pożądane jest zapewnienie, że cele ochronnych środków taryfowych oraz środków antydumpingowych lub antysubsydyjnych mogą być spełniane bez odmawiania tym producentom eksportującym dostępu do rynku Unii. Dlatego należy ustanowić przepisy szczególne umożliwiające Komisji, jeśli uzna ona to za właściwe, podejmowanie działań mających na celu zapewnienie, że połączenie środków antydumpingowych lub antysubsydyjnych z ochronnymi środkami taryfowymi w stosunku do tego samego produktu nie ma takiego oddziaływania.
(9)
Podczas gdy można przewidzieć, że cło ochronne oraz środki antydumpingowe lub antysubsydyjne mogą równocześnie być zastosowanie do tego samego produktu, nie zawsze jest możliwe ustalenie z góry, w którym dokładnie momencie może się to wydarzyć. Dlatego Komisja powinna być w stanie odnieść się do takiej sytuacji w sposób zapewniający wystarczającą przewidywalność i pewność prawną dla wszystkich zainteresowanych podmiotów gospodarczych.
(10)
Komisja może uznać za właściwe, aby zmienić, zawiesić lub uchylić środki antydumpingowe lub antysubsydyjne lub orzec zwolnienie w całości lub części z ceł antydumpingowych lub wyrównawczych, które w innym przypadku musiałyby zostać zapłacone, albo przyjąć jakiekolwiek inne specjalne środki. Każde zawieszenie, korekta lub zwolnienie ze środków antydumpingowych lub antysubsydyjnych powinno być udzielone wyłącznie na czas określony.
(11)
Wszelkie środki podjęte na podstawie niniejszego rozporządzenia powinny być stosowane od dnia ich wejścia w życie, chyba że ustalono w nich inaczej, i dlatego nie powinny stanowić podstawy zwrotu należności celnych pobranych przed tą datą.
(12)
W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (8),
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Jeżeli Komisja uzna, że połączenie środków antydumpingowych lub antysubsydyjnych z ochronnymi środkami taryfowymi w stosunku do tego samego przywozu mogłoby mieć skutki większe niż pożądane w ramach polityki ochrony handlu Unii, Komisja może przyjąć zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 3 ust. 2, takie spośród następujących środków, jakie uzna za właściwe:
a)
środki zmieniające, zawieszające lub uchylające istniejące środki antydumpingowe lub antysubsydyjne;
b)
środki zwalniające przywóz w całości lub w części z ceł antydumpingowych lub wyrównawczych, które w innym przypadku przypadałyby do zapłacenia;
c)
wszelkie inne specjalne środki uważane za odpowiednie do okoliczności.
2. Wszelkie zmiany, zawieszenia lub zwolnienia w zastosowaniu ust. 1 są ograniczone w czasie i mają zastosowanie jedynie wówczas, gdy obowiązują odpowiednie środki ochronne.
Artykuł 2
Wszelkie środki przyjęte na mocy niniejszego rozporządzenia stosuje się od dnia ich wejścia w życie. Nie będą one służyć za podstawę zwrotu należności celnych pobranych przed tą datą, chyba że dany środek stanowi inaczej.
Artykuł 3
1. Komisję wspomaga komitet ustanowiony w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
Artykuł 4
Rozporządzenie (WE) nr 452/2003 traci moc.
Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji w załączniku II.
Artykuł 5
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 11 marca 2015 r.