SMĚRNICE RADY (EU) 2015/2060
ze dne 10. listopadu 2015,
kterou se zrušuje směrnice 2003/48/ES o zdanění příjmů z úspor v podobě úrokových plateb
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 115 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského parlamentu,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru,
v souladu se zvláštním legislativním postupem,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Na základě konsensu dosaženého na zasedání Evropské rady dne 20. června 2000, že by příslušné informace měly být vyměňovány pro daňové účely na co možná nejširším základě, se v členských státech od 1. července 2005 uplatňuje směrnice Rady 2003/48/ES (1) s cílem umožnit, aby příjmy z úspor v podobě úrokových plateb vyplacených v jednom členském státě skutečným vlastníkům, kteří jsou fyzickými osobami s bydlištěm v jiném členském státě, podléhaly účinnému zdanění v souladu s právními předpisy členského státu, v němž mají bydliště, a tím odstranit narušení pohybu kapitálu mezi členskými státy, které by bylo neslučitelné s vnitřním trhem.
(2)
Celosvětový rozměr výzev spojených s přeshraničními daňovými podvody a daňovými úniky je středem pozornosti ve světě i v Unii. Neoznámené a nezdaněné příjmy značně snižují daňové příjmy členských států. Evropská rada dne 22. května 2013 uvítala, že skupiny G8, G20 a Organizace pro hospodářskou spolupráci a rozvoj (OECD) pokračují v úsilí zaměřeném na vytvoření celosvětového standardu.
(3)
Směrnice Rady 2011/16/EU (2) stanoví povinnou automatickou výměnu některých informací mezi členskými státy. Rovněž stanoví postupné rozšíření oblasti působnosti uvedené směrnice na nové kategorie příjmu a majetku za účelem boje proti přeshraničním daňovým podvodům a únikům.
(4)
Dne 9. prosince 2014 přijala Rada směrnici 2014/107/EU (3), kterou se změnila směrnice 2011/16/EU, aby se povinná automatická výměna informací rozšířila na široké spektrum příjmů v souladu s celosvětovým standardem, který vydala Rada OECD v červenci 2014, a zajistil se ucelený, jednotný a komplexní celounijní přístup k automatické výměně informací na vnitřním trhu.
(5)
Směrnice 2014/107/EU má obecně širší oblast působnosti než směrnice 2003/48/ES a stanoví, že v případech překrývání oblasti působnosti má přednost směrnice 2014/107/EU. Stále existují okrajové případy, ve kterých se použije pouze směrnice 2003/48/ES. Tyto okrajové případy jsou důsledkem mírných odlišností v přístupu mezi těmito dvěma směrnicemi a různých zvláštních výjimek. V těchto vymezených případech by uplatňování směrnice 2003/48/ES vedlo k tomu, že by se v rámci EU používaly dvojí standardy pro podávání informací. Nad menšími přínosy spojenými se zachováním takového dvojího podávání informací by převážily náklady.
(6)
Evropská rada dne 21. března 2014 vyzvala Radu, aby zajistila, že příslušné právní předpisy Unie budou plně v souladu s novým jednotným celosvětovým standardem pro automatickou výměnu informací vypracovaným OECD. Kromě toho při přijímání směrnice 2014/107/EU Rada vyzvala Komisi, aby předložila návrh na zrušení směrnice 2003/48/ES a sladila zrušení uvedené směrnice s datem použitelnosti uvedeným ve směrnici 2014/107/EU, a to s patřičným ohledem na výjimku stanovenou v uvedené směrnici pro Rakousko. Směrnice 2003/48/ES by se proto měla vztahovat na Rakousko po dobu dalšího jednoho roku. Podle postoje Rady je zrušení směrnice 2003/48/ES zapotřebí k tomu, aby se zamezilo dvojím oznamovacím povinnostem a aby se uspořily náklady daňových správ i hospodářských subjektů.
(7)
Podle směrnice Rady 2014/48/EU (4) mají členské státy do 1. ledna 2016 přijmout a zveřejnit právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s uvedenou směrnicí. Tyto předpisy mají členské státy používat ode dne 1. ledna 2017. Se zrušením směrnice 2003/48/ES by směrnice 2014/48/EU již nemusela být provedena.
(8)
Za účelem zajištění plynulého pokračování automatického předávání informací o finančních účtech by směrnice 2003/48/ES mělo být zrušena k témuž dni, jako je datum použitelnosti opatření stanovených ve směrnici 2014/107/EU.
(9)
Bez ohledu na zrušení směrnice 2003/48/ES by informace shromážděné platebními zprostředkovateli, hospodářskými subjekty a členskými státy do data jejího zrušení měly být zpracovány a předány v souladu s původním záměrem a povinnosti vzniklé před tímto datem by měly být splněny.
(10)
Ve vztahu ke srážkové dani vybírané v rámci přechodného období uvedeného ve směrnici 2003/48/ES by členské státy měly v zájmu ochrany nabytých práv skutečných vlastníků i nadále provádět započtení či vracení daně, jak bylo původně zamýšleno, a měly by na základě žádosti vydávat osvědčení, které by skutečným vlastníkům umožnilo zajistit, že srážková daň nebude vybírána.
(11)
Je třeba rovněž vzít v úvahu skutečnost, že vzhledem ke strukturálním rozdílům byla Rakousku povolena výjimka podle směrnice 2014/107/EU, která umožňuje odložit použitelnost uvedené směrnice o jeden rok až do 1. ledna 2017. V době přijetí směrnice 2014/107/EU však Rakousko oznámilo, že nebude tuto výjimku plně využívat. Místo toho hodlá Rakousko začít vyměňovat informace do září 2017, byť i jen o omezeném souboru účtů, přičemž v ostatních případech bude výjimka zachována. Proto by mělo být přijato zvláštní ustanovení, aby bylo zajištěno, že Rakousko a platební zprostředkovatelé a hospodářské subjekty usazené v Rakousku budou během období platnosti výjimky i nadále uplatňovat ustanovení směrnice 2003/48/ES, s výjimkou těch účtů, na které se vztahuje směrnice 2014/107/EU.
(12)
Tato směrnice respektuje základní práva a dodržuje zásady uznávané v Listině základních práv Evropské unie, včetně práva na ochranu osobních údajů a žádné ustanovení této směrnice uvedená práva nesnižuje nebo neomezuje.
(13)
Jelikož cíle této směrnice, totiž zrušení směrnice 2003/48/ES s dočasnými výjimkami nezbytnými pro ochranu nabytých práv a zohlednění výjimky udělené Rakousku v rámci směrnice 2014/107/EU, nemůže být dosaženo uspokojivě na úrovni členských států, ale spíše jej může být z důvodu požadované jednotnosti a účinnosti lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje tato směrnice rámec toho, co je nezbytné pro dosažení uvedeného cíle.
(14)
Směrnice 2003/48/ES by proto měla být zrušena,
PŘIJALA TUTO SMĚRNICI:
Článek 1
1. S výhradou odstavců 2 a 3 se směrnice 2003/48/ES zrušuje s účinkem od 1. ledna 2016.
2. Aniž je dotčen odstavec 3, použijí se i nadále tyto povinnosti podle směrnice 2003/48/ES ve znění směrnice Rady 2006/98/ES (5):
a)
povinnosti členských států a hospodářských subjektů usazených v těchto členských státech podle čl. 4 odst. 2 druhého pododstavce směrnice 2003/48/ES se nadále uplatňují do 5. října 2016 nebo dokud uvedené povinnosti nebudou splněny;
b)
povinnosti platebních zprostředkovatelů podle článku 8 a členských států platebních zprostředkovatelů podle článku 9 se nadále uplatňují do 5. října 2016 nebo dokud uvedené povinnosti nebudou splněny;
c)
povinnosti členských států, v nichž mají skuteční vlastníci bydliště pro daňové účely podle čl. 13 odst. 2, se nadále uplatňují do 31. prosince 2016;
d)
povinnosti členských států, v nichž mají skuteční vlastníci bydliště pro daňové účely podle článku 14, pokud jde o srážkovou daň vybíranou v roce 2016 a v předchozích letech, se nadále uplatňují do doby, než uvedené povinnosti budou splněny.
3. Směrnice 2003/48/ES ve znění směrnice 2006/98/ES se na Rakousko nadále použije do 31. prosince 2016, s výjimkou těchto povinností:
a)
povinností Rakouska a souvisejících povinností platebních zprostředkovatelů a hospodářských subjektů usazených v Rakousku podle článku 12 směrnice 2003/48/ES, které se uplatňují do 30. června 2017 nebo dokud uvedené povinnosti nebudou splněny;
b)
povinností Rakouska a hospodářských subjektů usazených v Rakousku podle čl. 4 odst. 2 druhého pododstavce směrnice 2003/48/ES, které se uplatňují do 30. června 2017 nebo dokud uvedené povinnosti nebudou splněny;
c)
veškerých povinností Rakouska a souvisejících povinností platebních zprostředkovatelů usazených v Rakousku vyplývajících přímo nebo nepřímo z postupů uvedených v článku 13 směrnice 2003/48/ES, které se uplatňují do 30. června 2017 nebo dokud uvedené povinnosti nebudou splněny.
Bez ohledu na první pododstavec se směrnice 2003/48/ES ve znění směrnice 2006/98/ES nepoužije po 1. říjnu 2016 na úrokové platby, pokud jde o účty, pro něž byly splněny oznamovací povinnosti a povinnosti hloubkové kontroly obsažené v přílohách I a II směrnice 2011/16/EU a pro něž Rakousko sdělilo prostřednictvím automatické výměny informace uvedené v čl. 8 odst. 3a směrnice 2011/16/EU ve lhůtě stanovené v čl. 8 odst. 6 písm. b) směrnice 2011/16/EU.
Článek 2
Tato směrnice vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 3
Tato směrnice je určena členským státům.
V Bruselu dne 10. listopadu 2015.
DYREKTYWA RADY (UE) 2015/2060
z dnia 10 listopada 2015 r.
uchylająca dyrektywę 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 115,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego,
stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W oparciu o konsensus osiągnięty na posiedzeniu Rady Europejskiej w dniu 20 czerwca 2000 r., zgodnie z którym odpowiednie informacje powinny być przekazywane do celów podatkowych w jak najszerszym zakresie, od dnia 1 lipca 2005 r. w państwach członkowskich stosuje się dyrektywę Rady 2003/48/WE (1) w celu umożliwienia efektywnego opodatkowania dochodu z oszczędności w formie wypłaty odsetek dokonywanej w jednym państwie członkowskim właścicielom odsetek będącym osobami fizycznymi mającym miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim, zgodnie z przepisami tego ostatniego państwa członkowskiego, eliminując w ten sposób zakłócenia w przepływie kapitału między państwami członkowskimi, które byłyby niezgodne z rynkiem wewnętrznym.
(2)
Światowy wymiar wyzwań, jakie przynoszą ze sobą transgraniczne oszustwa podatkowe i uchylanie się od opodatkowania, stanowi przedmiot poważnej troski w skali światowej i w ramach Unii. Niezgłoszony i nieopodatkowany dochód znacznie uszczupla krajowe dochody podatkowe. W dniu 22 maja 2013 r. Rada Europejska przyjęła z aprobatą prowadzone na forum grupy G-8, grupy G-20 i Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) działania na rzecz opracowania światowego standardu.
(3)
Dyrektywa Rady 2011/16/UE (2) przewiduje obowiązkową automatyczną wymianę niektórych informacji między państwami członkowskimi. Przewiduje ona również stopniowe rozszerzanie jej zakresu na nowe kategorie dochodu i kapitału w celu zwalczania transgranicznych oszustw podatkowych i uchylania się od opodatkowania.
(4)
W dniu 9 grudnia 2014 r. Rada przyjęła dyrektywę 2014/107/UE (3), która zmieniła dyrektywę 2011/16/UE, rozszerzając obowiązkową automatyczną wymianę informacji na szerszy zakres dochodów, zgodnie ze światowym standardem opublikowanym przez Radę OECD w lipcu 2014 r., oraz zapewniła spójne, konsekwentne i kompleksowe podejście w całej UE do automatycznej wymiany informacji finansowych na rynku wewnętrznym.
(5)
Dyrektywa 2014/107/UE ma zasadniczo szerszy zakres stosowania niż dyrektywa 2003/48/WE i stanowi, że w przypadku pokrywania się zakresów stosowania tych aktów prawnych pierwszeństwo ma dyrektywa 2014/107/UE. Istnieją jednak nadal pojedyncze przypadki, w których zastosowanie ma jedynie dyrektywa 2003/48/WE. Te pojedyncze przypadki są rezultatem drobnych różnic w koncepcjach przyjętych w ramach obu dyrektyw oraz różnych szczegółowych wyłączeń. W tych ograniczonych przypadkach stosowanie dyrektywy 2003/48/WE prowadziłoby do podwójnych standardów sprawozdawczości w Unii. Koszty takiej podwójnej sprawozdawczości przewyższałyby nieznaczne korzyści wynikające z jej utrzymania.
(6)
W dniu 21 marca 2014 r. Rada Europejska zwróciła się do Rady o zapewnienie, by stosowne unijne prawo zostało w pełni dostosowane do nowego jednolitego światowego standardu automatycznej wymiany informacji opracowanego przez OECD. Ponadto, przyjmując dyrektywę 2014/107/UE, Rada zwróciła się do Komisji o przedstawienie wniosku w sprawie uchylenia dyrektywy 2003/48/WE oraz powiązanie tego uchylenia z datą rozpoczęcia stosowania określoną w dyrektywie 2014/107/UE, z uwzględnieniem odstępstwa przewidzianego w tejże dyrektywie dla Austrii. W związku z tym dyrektywa 2003/48/WE powinna mieć nadal zastosowanie do Austrii przez kolejny roczny okres. W świetle stanowiska przyjętego przez Radę uchylenie dyrektywy 2003/48/WE jest konieczne, by uniknąć powielania obowiązków sprawozdawczych i ograniczyć koszty dla organów podatkowych oraz podmiotów gospodarczych.
(7)
Zgodnie z dyrektywą Rady 2014/48/UE (4) państwa członkowskie przyjmują i publikują, do dnia 1 stycznia 2016 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania tej dyrektywy. Państwa członkowskie powinny stosować te przepisy od dnia 1 stycznia 2017 r. Wraz z uchyleniem dyrektywy 2003/48/WE przepisy dyrektywy 2014/48/UE nie muszą już być transponowane.
(8)
Aby zapewnić niezakłóconą kontynuację automatycznego przekazywania informacji finansowych, uchylenie dyrektywy 2003/48/WE powinno nastąpić ze skutkiem od tego samego dnia co dzień rozpoczęcia stosowania, określony w dyrektywie 2014/107/UE.
(9)
Niezależnie od uchylenia dyrektywy 2003/48/WE informacje zgromadzone przez podmioty wypłacające, podmioty gospodarcze i państwa członkowskie przed dniem uchylenia powinny być przetwarzane i przekazywane w pierwotnie zamierzony sposób, a obowiązki, które powstaną przed tą datą, powinny zostać wypełnione.
(10)
W odniesieniu do podatku u źródła pobieranego w okresie przejściowym, o którym mowa w dyrektywie 2003/48/WE, w celu ochrony praw nabytych właścicieli odsetek, państwa członkowskie powinny nadal przyznawać ulgi podatkowe lub zwracać podatek w pierwotnie zamierzony sposób, a także powinny wydawać, na żądanie, zaświadczenia pozwalające właścicielom odsetek na zapewnienie, by nie został pobrany podatek u źródła.
(11)
Należy wziąć pod uwagę fakt, że ze względu na różnice strukturalne Austrii przyznano na mocy dyrektywy 2014/107/UE odstępstwo, które pozwala jej na odroczenie stosowania tej dyrektywy o jeden rok, do 1 stycznia 2017 r. Tym niemniej, wraz z przyjęciem dyrektywy 2014/107/UE, Austria ogłosiła, że nie skorzysta w pełni z przyznanego odstępstwa. Do końca września 2017 r. Austria dokona wymiany informacji, choć tylko w odniesieniu do ograniczonego zestawu rachunków, natomiast w innych przypadkach będzie korzystać z odstępstwa. W związku z tym należy ustanowić przepisy w celu zapewnienia, by w okresie objętym odstępstwem Austria, jak również podmioty wypłacające i podmioty gospodarcze mające siedzibę w tym państwie, nadal stosowały przepisy dyrektywy 2003/48/WE, z wyjątkiem tych rachunków, do których znajduje zastosowanie dyrektywa 2014/107/UE.
(12)
Niniejsza dyrektywa nie narusza praw podstawowych i jest zgodna z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, łącznie z prawem do ochrony danych osobowych, i żaden element tej dyrektywy nie ogranicza ani nie znosi tych praw.
(13)
Ponieważ cel niniejszej dyrektywy, a mianowicie uchylenie dyrektywy 2003/48/WE z tymczasowymi wyjątkami koniecznymi do celów ochrony praw nabytych i uwzględnienia odstępstwa przyznanego Austrii na mocy dyrektywy 2014/107/UE, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na wymaganą jednolitość i skuteczność możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.
(14)
Należy zatem uchylić dyrektywę 2003/48/WE,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
1. Dyrektywa 2003/48/WE traci moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2016 r., z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.
2. Bez uszczerbku dla ust. 3, w dalszym ciągu stosuje się następujące obowiązki wynikające z dyrektywy 2003/48/WE, zmienionej dyrektywą Rady 2006/98/WE (5):
a)
obowiązki państw członkowskich i podmiotów gospodarczych mających w nich siedzibę, określone w art. 4 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2003/48/WE, mają nadal zastosowanie do dnia 5 października 2016 r. lub do czasu, aż zostaną wypełnione;
b)
obowiązki podmiotów wypłacających, określone w art. 8, oraz państw członkowskich, w których podmioty te mają siedzibę, określone w art. 9, mają nadal zastosowanie do dnia 5 października 2016 r. lub do czasu, aż zostaną wypełnione;
c)
obowiązki państw członkowskich zamieszkania właściciela odsetek do celów podatkowych, określone w art. 13 ust. 2, mają nadal zastosowanie do dnia 31 grudnia 2016 r.;
d)
obowiązki państw członkowskich zamieszkania właściciela odsetek do celów podatkowych, określone w art. 14, w odniesieniu do podatku u źródła pobranego w 2016 r. i w latach poprzednich, mają nadal zastosowanie do czasu, aż zostaną wypełnione.
3. Dyrektywę 2003/48/WE, zmienioną dyrektywą Rady 2006/98/WE, stosuje się nadal w odniesieniu do Austrii do dnia 31 grudnia 2016 r., z wyjątkiem następujących obowiązków:
a)
określonych w art. 12 dyrektywy 2003/48/WE obowiązków Austrii i związanych z nimi obowiązków podmiotów wypłacających i podmiotów gospodarczych mających siedzibę w tym państwie, które nadal mają zastosowanie do dnia 30 czerwca 2017 r. lub do czasu, aż zostaną wypełnione;
b)
określonych w art. 4 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2003/48/WE obowiązków Austrii i podmiotów gospodarczych mających siedzibę w tym państwie, które nadal mają zastosowanie do dnia 30 czerwca 2017 r. lub do czasu, aż zostaną wypełnione;
c)
wszelkich obowiązków Austrii i związanych z nimi obowiązków podmiotów wypłacających mających siedzibę w tym państwie, wynikających bezpośrednio lub pośrednio z procedur, o których mowa w art. 13 dyrektywy 2003/48/WE, które to obowiązki nadal mają zastosowanie do dnia 30 czerwca 2017 r. lub do czasu, aż zostaną wypełnione.
Niezależnie od akapitu pierwszego dyrektywa 2003/48/WE, zmieniona dyrektywą Rady 2006/98/WE, nie ma zastosowania po dniu 1 października 2016 r. do wypłacanych odsetek w odniesieniu do rachunków, co do których wypełniono obowiązki sprawozdawcze i dotyczące należytej staranności, określone w załącznikach I i II do dyrektywy 2011/16/UE, i w przypadku których Austria przekazała w drodze automatycznej wymiany informacje, o których mowa w art. 8 ust. 3a dyrektywy 2011/16/UE, w terminie określonym w art. 8 ust. 6 lit. b) dyrektywy 2011/16/UE.
Artykuł 2
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 10 listopada 2015 r.