NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 807/2014
ze dne 11. března 2014,
kterým se doplňují některá ustanovení nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1305/2013 o podpoře pro rozvoj venkova z Evropského zemědělského fondu pro rozvoj venkova (EZFRV) a kterým se zavádějí přechodná ustanovení
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1305/2013 ze dne 17. prosince 2013 o podpoře pro rozvoj venkova z Evropského zemědělského fondu pro rozvoj venkova (EZFRV) a o zrušení nařízení Rady (ES) č. 1698/2005 (1), a zejména na čl. 2 odst. 3, čl. 14 odst. 5, čl. 16 odst. 5, čl. 19 odst. 8, čl. 22 odst. 3, čl. 28 odst. 10, čl. 28 odst. 11, čl. 29 odst. 6, čl. 30 odst. 8, čl. 33 odst. 4, čl. 34 odst. 5, čl. 35 odst. 10, čl. 36 odst. 5, čl. 45 odst. 6, čl. 47 odst. 6 a článek 89 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (EU) č. 1305/2013 stanoví obecná pravidla podpory, kterou Unie poskytuje na rozvoj venkova prostřednictvím financování z Evropského zemědělského fondu pro rozvoj venkova (EZFRV), čímž doplňuje obecná ustanovení o evropských strukturálních a investičních fondech obsažená v části II nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1303/2013 (2). Měla by být přijata doplňující pravidla.
(2)
Členské státy by měly zavést a používat konkrétní podmínky pro přístup k podpoře v případě mladých zemědělců, kteří nezačínají působit jako jediný vedoucí zemědělského podniku. Pro zajištění rovného zacházení s příjemci bez ohledu na právní formu, již si zvolí pro zřízení svého zemědělského podniku, by mělo být stanoveno, že podmínky, za nichž lze právnickou osobu nebo jinou formu partnerství považovat za „mladého zemědělce“, by měly být rovnocenné podmínkám platným pro fyzickou osobu. Měla by být stanovena dostatečně dlouhá doba odkladu, která by mladým zemědělcům umožnila získat potřebnou kvalifikaci.
(3)
S cílem zajistit, že programy výměn pracovníků zemědělských a lesnických podniků a návštěv těchto podniků podporované z EZFRV budou jasně vymezeny a odlišeny od podobných opatření v rámci jiných režimů Unie, a zároveň s cílem přihlédnout k rozmanitosti vnitrostátních situací by členské státy měly ve svých programech rozvoje venkova vymezit dobu trvání a obsah takových programů a návštěv. Obsah by měl být zaměřen na určité oblasti, které úzce souvisejí s plněním prioritních cílů Unie v oblasti rozvoje venkova.
(4)
Měla by být stanovena pravidla, která by upřesnila charakteristické prvky seskupení producentů a typů akcí, na něž lze získat podporu v rámci propagační složky opatření týkajícího se režimů jakosti, podmínky bránící narušení hospodářské soutěže a diskriminaci některých produktů a podmínky vyloučení obchodních značek ze získání podpory.
(5)
Podnikatelské plány podle čl. 19 odst. 4 nařízení (EU) č. 1305/2013 by měly obsahovat prvky, které budou dostačovat k posouzení splnění cílů vybrané operace. S cílem zajistit rovné zacházení s příjemci v celé Unii a usnadnit monitorování by měl být jako kritérium pro stanovení prahových hodnot podle čl. 19 odst. 4 uvedeného nařízení použit produkční potenciál zemědělského podniku.
(6)
Měly by být stanoveny minimální environmentální požadavky, které musí být splněny při zalesňování zemědělské půdy, aby se zajistilo, že nedojde k nežádoucímu zalesňování citlivých stanovišť, včetně oblastí se zemědělstvím vysoké přírodní hodnoty, a že bude zohledněna odolnost vůči změně klimatu. Na stanovištích Natura 2000 by zalesňování mělo být v souladu s cíli správy daného místa. Zvláštní pozornost by měla být věnována zvláštní potřebám ochrany životního prostředí v určitých lokalitách, např. prevenci eroze půdy. Měla by být stanovena přísnější opatření pro případy zalesňování vedoucího k vytvoření rozlehlejších lesů, aby se zohlednil dopad rozsahu takových operací na ekosystémy a zajistilo se, že budou splňovat cíle strategie zelené infrastruktury (3) a nové strategie EU v oblasti lesnictví (4).
(7)
Podmínky, které se vztahují k závazkům extenzifikace chovu hospodářských zvířat nebo chovu místních plemen, jejichž hospodářské využívání je ohroženo, a k ochraně rostlinných genetických zdrojů ohrožených genetickou erozí, by měly zajistit vymezení závazků v souladu s prioritami Unie v oblasti rozvoje venkova, zejména s potřebou zajistit ochranu krajiny a jejích prvků, přírodních zdrojů, včetně vody, půdy a genetické rozmanitosti.
(8)
Měly by být definovány činnosti, které mohou být způsobilé k získání podpory na ochranu a udržitelné využívání a rozvoj genetických zdrojů v zemědělství a na zachování a podporu genetických zdrojů v lesnictví.
(9)
S cílem zabránit dvojímu financování zemědělských postupů příznivých pro klima a životní prostředí a rovnocenných opatření uvedených v článku 43 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1307/2013 (5) a s cílem zabránit narušení hospodářské soutěže mezi zemědělci a zajistit řádné finanční řízení prostředků z EZFRV by mělo být stanoveno, že se od příslušných plateb odečtou dodatečné náklady a ušlé příjmy související s těmito postupy.
(10)
Měly by být vymezeny oblasti, v nichž by závazky v oblasti dobrých životních podmínek zvířat zajistily vyšší standardy produkčních metod. Při tom by mělo být zajištěno, že se tyto závazky v oblasti dobrých životních podmínek zvířat nebudou překrývat s běžnými zemědělskými postupy, zejména s očkováním za účelem prevence onemocnění.
(11)
Mělo by být upřesněno, na jaké krátké dodavatelské řetězce a místní trhy lze poskytovat podporu. S cílem umožnit jasné rozlišení krátkého dodavatelského řetězce od místního trhu by se jako kritérium pro vymezení krátkého dodavatelského řetězce měl používat počet zprostředkovatelů, zatímco pro vymezení místního trhu by se jako kritérium měla použít vzdálenost od zemědělského podniku stanovená v kilometrech s ohledem na konkrétní geografickou situaci dané oblasti, není-li stanoveno jiné přesvědčivé kritérium. Spolupráce malých hospodářských subjektů by měla být jasně zaměřena na překonání obecných nevýhod způsobených roztříštěností ve venkovských oblastech. Měla by proto být omezena na mikropodniky a na fyzické osoby, které se v době podání žádosti o podporu chystají založit mikropodnik. S cílem zajistit koherentní přístup k provádění opatření spolupráce by se v rámci tohoto opatření měla podporovat pouze propagační činnost související s krátkými dodavatelskými řetězci a místními trhy.
(12)
S cílem zajistit zachování příspěvků souvisejících s úroky z komerčních půjček sjednaných vzájemnými fondy podle čl. 38 odst. 3 písm. b) a čl. 39 odst. 4 písm. b) nařízení (EU) č. 1305/2013 na přiměřené úrovni by měly tyto komerční půjčky trvat minimálně jeden rok a maximálně pět let.
(13)
S cílem zajistit účinné využívání prostředků z EZFRV by měly být z podpory vyňaty některé druhy výdajů souvisejících s leasingovými smlouvami, například obchodní marže pronajímatele, náklady na refinancování, režijní náklady a náklady na pojištění. Aby se přihlédlo k různým podmínkám financování a rozvoje zemědělského sektoru v jednotlivých členských státech a zároveň byla zajištěna řádná finanční správa prostředků z EZFRV, členské státy by měly být povinny stanovit ve svých programech rozvoje venkova podmínky, za nichž může být pro podporu způsobilé použité zařízení. V souladu s prioritami Unie v oblasti rozvoje venkova by měla být podpora z EZFRV poskytována pouze na investice do obnovitelných energií s vysokou mírou energetické účinnosti a vysokou úrovní environmentální výkonnosti. Členské státy by pro tento účel měly stanovit minimální kritéria energetické účinnosti. Členské státy by měly zajistit, aby byla splněna platná kritéria udržitelnosti pro bioenergii. Členské státy by měly rovněž podpořit přechod z první generace biopaliv na druhou a měly by podporovat větší produkci moderních biopaliv, které ve velké míře snižují emise skleníkových plynů a u nichž existuje nízké riziko nepřímé změny ve využívání půdy a které zároveň přímo nekonkurují zemědělské půdě určené pro trhy s potravinami a krmivy.
(14)
Měly by být stanoveny podmínky pro změnu nebo úpravu závazků v rámci opatření podle článků 28, 29, 33 a 34 nařízení (EU) č. 1305/2013 a měly by být vymezeny situace, za nichž nelze požadovat vrácení podpory. Mělo by být zajištěno, že změna nebo úprava závazků bude možná pouze v případě, že budou zachovány nebo posíleny environmentální cíle závazku.
(15)
Měla by být přijata opatření pro přechod z podpory na rozvoj venkova poskytované podle nařízení Rady (ES) č. 1698/2005 (6) nebo, v případě Chorvatska, nařízení Rady (ES) č. 1085/2006 (7) na podporu poskytovanou podle nařízení (EU) č. 1305/2013. S ohledem na skutečnost, že řada přechodných opatření pro rozvoj venkova již byla zavedena nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1310/2013 (8), mělo by toto nařízení stanovit podmínky, za nichž se výdaje související s opatřeními podle článků 52 a 63 nařízení (ES) č. 1698/2005 stávají způsobilými podle nařízení (EU) č. 1305/2013. Toto nařízení by mělo rovněž upravit termíny pro předkládání hodnocení ex post programů a jejich přehledu, aby se zohlednila přechodná ustanovení týkající se provádění programů z programového období 2007-2013 v roce 2014 zavedená článkem 1 nařízení (EU) č. 1310/2013.
(16)
Vzhledem k tomu, že nařízení (EU) č. 1305/2013 nahrazuje nařízení (ES) č. 1698/2005, je vhodné zrušit prováděcí pravidla k nařízení (ES) č. 1698/2005 stanovená v nařízení Komise (ES) č. 1974/2006 (9). Nařízení (ES) č. 1974/2006 by proto mělo být zrušeno.
(17)
S ohledem na skutečnost, že v době zveřejnění tohoto nařízení v Úředním věstníku Evropské unie již bude programové období 2014-2020 probíhat, je nezbytné stanovit co nejbližší lhůtu pro jeho vstup v platnost. Mělo by proto vstoupit v platnost dnem svého vyhlášení a být použitelné od prvního dne programového období 2014-2020, tedy od 1. ledna 2014,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
OBLAST PŮSOBNOSTI
Článek 1
Oblast působnosti
Toto nařízení stanoví:
1)
ustanovení, jimiž se doplňuje nařízení (EU) č. 1305/2013, pokud jde o:
a)
mladé zemědělce;
b)
výměny pracovníků zemědělských a lesnických podniků a návštěvy těchto podniků;
c)
režimy jakosti - propagaci;
d)
rozvoj zemědělských podniků a podnikatelské činnosti;
e)
zalesňování a zakládání lesů;
f)
agroenvironmentálně-klimatické opatření;
g)
zachování genetických zdrojů v zemědělství a lesnictví;
h)
zamezení dvojímu financování;
i)
dobré životní podmínky zvířat;
j)
spolupráci;
k)
komerční půjčky vzájemným fondům;
l)
investice;
m)
změnu nebo úpravu závazků;
n)
rozšířené nebo nové závazky;
2)
zvláštní přechodná pravidla upravující podmínky, za nichž podpora schválená Komisí na základě nařízení (ES) č. 1698/2005 nebo, v případě Chorvatska, nařízení (ES) č. 1085/2006, může být začleněna do podpory poskytované podle nařízení (EU) č. 1305/2013, a to v případě Chorvatska včetně technické pomoci.
KAPITOLA II
USTANOVENÍ DOPLŇUJÍCÍ PRAVIDLA TÝKAJÍCÍ SE OPATŘENÍ PRO ROZVOJ VENKOVA
Článek 2
Mladý zemědělec
1. Členské státy zavedou a uplatňují zvláštní podmínky pro přístup k podpoře v případě, že mladý zemědělec podle definice v čl. 2 odst. 1 písm. n) nařízení (EU) č. 1305/2013 nezačíná působit jako jediný vedoucí podniku bez ohledu na jeho právní formu. Tyto podmínky jsou rovnocenné podmínkám, které platí pro mladého zemědělce začínajícího působit jako jediný vedoucí podniku. Ve všech případech musí mladí zemědělci zemědělský podnik řídit.
2. Pokud se žádost o podporu týká podniku, který vlastní právnická osoba, mladý zemědělec ve smyslu čl. 2 odst. 1 písm. n) nařízení (EU) č. 1305/2013 vykonává účinnou a dlouhodobou kontrolu nad právnickou osobou, pokud jde o rozhodování související s řízením, zisky a finančními riziky. Pokud se na kapitálu nebo řízení této právnické osoby podílí několik fyzických osob, včetně osob, které nejsou mladým zemědělcem, musí být mladý zemědělec schopen vykonávat tuto účinnou a dlouhodobou kontrolu buď sám, nebo společně s jinými zemědělci.
Pokud má nad právnickou osobou výhradní nebo společnou kontrolu jiná právnická osoba, uplatní se požadavky stanovené v prvním pododstavci na veškeré fyzické osoby, které mají nad touto jinou právnickou osobou kontrolu.
3. Všechny prvky definice mladého zemědělce stanovené v čl. 2 odst. 1 písm. n) nařízení (EU) č. 1305/2013 musí být splněny v okamžiku podání žádosti o podporu podle uvedeného nařízení. Příjemci však může být poskytnuta doba odkladu, která není delší než 36 měsíců od data individuálního rozhodnutí o udělení podpory, pro splnění podmínek souvisejících se získáním profesních dovedností stanovených v programu rozvoje venkova.
Článek 3
Výměny pracovníků zemědělských a lesnických podniků a návštěvy těchto podniků
Členské státy ve svých programech rozvoje venkova vymezí dobu trvání a obsah krátkodobých programů výměn pracovníků zemědělských a lesnických podniků a návštěv těchto podniků podle čl. 14 odst. 1 nařízení (EU) č. 1305/2013. Tyto programy a návštěvy se zaměří zejména na metody nebo technologie udržitelného zemědělství a lesnictví, diverzifikaci zemědělských podniků, zemědělské podniky zapojené do krátkých dodavatelských řetězců, rozvoj nových podnikatelských příležitostí a nových technologií a na zlepšení odolnosti lesů.
Článek 4
Režimy jakosti - propagace
1. Seskupeními producentů, která získávají podporu podle čl. 16 odst. 2 nařízení (EU) č. 1305/2013, jsou bez ohledu na jejich právní formu subjekty, které sdružují hospodářské subjekty zapojené do režimů jakosti zemědělských produktů, bavlny nebo potravin podle čl. 16 odst. 1 uvedeného nařízení, pokud jde o konkrétní produkt, na nějž se vztahuje jeden z těchto režimů.
2. Druhy akcí, které jsou způsobilé pro poskytnutí podpory podle čl. 16 odst. 2 nařízení (EU) č. 1305/2013, mají tyto charakteristiky:
a)
jejich cílem je motivovat spotřebitele ke koupi produktů, na něž se vztahuje režim jakosti zemědělských produktů, bavlny nebo potravin podle čl. 16 odst. 1 nařízení (EU) č. 1305/2013, přičemž je účast v tomto režimu podporována z programu rozvoje venkova, a
b)
upozorňují na specifické znaky nebo výhody daných produktů, zejména na jejich jakost, zvláštní metody produkce, vysokou úroveň životních podmínek zvířat a ohled na životní prostředí související s danými režimy jakosti.
3. Způsobilé akce nepobízejí spotřebitele ke koupi produktu z důvodu jeho konkrétního původu, s výjimkou produktů, na něž se vztahují režimy jakosti zavedené hlavou II nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1151/2012 (10), kapitolou III nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 110/2008 (11), kapitolou III nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 251/2014 (12) a oddílem 2 kapitoly I hlavy II části II nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1308/2013 (13), pokud jde o víno. Původ produktu může být uveden, pokud je zmínka o původu ve vztahu k hlavnímu sdělení podřadná.
4. Podporu podle čl. 16 odst. 2 nařízení (EU) č. 1305/2013 nelze poskytnout na informační a propagační akce týkající se obchodních značek.
Článek 5
Rozvoj zemědělských podniků a podnikatelské činnosti
1. Podnikatelský plán podle čl. 19 odst. 4 nařízení (EU) č. 1305/2013 popisuje přinejmenším:
a)
v případě podpory na zahájení podnikatelské činnosti mladých zemědělců:
i)
počáteční situaci zemědělského podniku,
ii)
průběžné a celkové cíle rozvoje činností zemědělského podniku,
iii)
podrobné informace o akcích, včetně akcí souvisejících s environmentální udržitelností a účinným využíváním zdrojů, které jsou potřebné pro rozvoj činností zemědělského podniku, jako jsou například investice, vzdělávání či poradenství;
b)
v případě podpory na zahájení nezemědělských činností ve venkovských oblastech:
i)
počáteční ekonomickou situaci fyzické osoby, mikropodnik, nebo malého podniku žádajícího o podporu,
ii)
průběžné a celkové cíle rozvoje nových činností dané osoby nebo zemědělského podniku, mikropodniku nebo malého podniku,
iii)
podrobné informace o akcích, které jsou potřebné pro rozvoj činností dané osoby nebo zemědělského podniku, mikropodniku nebo malého podniku, jako jsou například podrobné informace o investicích, vzdělávání či poradenství;
c)
v případě podpory na zahájení činnosti pro rozvoj malých zemědělských podniků:
i)
počáteční situaci zemědělského podniku a
ii)
podrobné informace o akcích, včetně akcí souvisejících s environmentální udržitelností a účinným využíváním zdrojů, které by mohly napomoci dosažení hospodářské životaschopnosti, jako jsou například investice, vzdělávání či spolupráce.
2. Členské státy vymezí prahové hodnoty podle čl. 19 odst. 4 třetího pododstavce nařízení (EU) č. 1305/2013 z hlediska produkčního potenciálu zemědělského podniku, měřeného jako standardní produkce podle definice v článku 5 nařízení Komise (ES) č. 1242/2008 (14) nebo rovnocenným způsobem.
Článek 6
Zalesňování a zakládání lesů
V souvislosti se zalesňováním a zakládáním lesů podle článku 22 nařízení (EU) č. 1305/2013 platí tyto minimální environmentální požadavky:
a)
výběr vysazovaných druhů, zalesňovaných ploch a metod zalesňování zabrání nežádoucímu zalesňování citlivých stanovišť, například rašelinišť a mokřadů, a negativním dopadům na oblasti s vysokou ekologickou hodnotou, včetně oblastí se zemědělstvím vysoké přírodní hodnoty. V lokalitách sítě Natura 2000 podle směrnice Rady 92/43/EHS (15) a směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/147/ES (16) je povoleno pouze zalesňování, které je v souladu s cíli správy dané lokality a schválí ho příslušný orgán členského státu pověřený prováděním sítě Natura 2000;
b)
při výběru druhů, odrůd, ekotypů a původu stromů se přihlíží k potřebě odolnosti vůči změně klimatu a přírodním katastrofám a k biotickým, půdním a hydrologickým podmínkám dané oblasti a zároveň k potenciální invazní povaze druhů v místních podmínkách, jak jsou stanoveny členskými státy. Příjemce má povinnost chránit les a pečovat o něj přinejmenším po dobu, po niž je vyplácena prémie za ušlý příjem ze zemědělství a náklady na údržbu. Péče zahrnuje výchovu, případně probírku či pastvu v zájmu budoucího vývoje lesa, regulaci soutěže s bylinnou vegetací a prevenci nahromadění hořlavého podrostu. V případě rychle rostoucích druhů stanoví členské státy minimální a maximální dobu před pokácením. Minimální doba nesmí být kratší než 8 let a maximální doba nesmí být delší než 20 let;
c)
v případech, kdy v důsledku obtížných environmentálních nebo klimatických podmínek, včetně degradace životního prostředí, nelze očekávat, že výsadba víceletých druhů dřevin povede k vytvoření lesního porostu podle definice uvedené v příslušných vnitrostátních právních předpisech, může členský stát příjemci povolit, aby zajistil a zachovával jiný dřevinný vegetační pokryv. Příjemce zajistí stejnou úroveň péče a ochrany jako v případě lesů;
d)
pokud zalesňování vede ke vzniku lesů, jejichž velikost překročí určitou prahovou hodnotu vymezenou členským státem, spočívá toto zalesnění:
i)
buď ve výlučné výsadbě ekologicky přizpůsobených druhů nebo druhů odolných vůči změně klimatu v dané biogeografické oblasti, které podle posouzení dopadů neohrožují biologickou rozmanitost a ekosystémové služby ani nemají nepříznivý vliv na lidské zdraví; nebo
ii)
v kombinaci druhů stromů zahrnující:
-
alespoň 10 % listnatých stromů na oblast;
-
nebo alespoň tři druhy nebo odrůdy, z nichž nejméně zastoupený/zastoupená pokryje alespoň 10 % oblasti.
Článek 7
Agroenvironmentálně-klimatické opatření
1. Závazky v rámci agroenvironmentálně-klimatického opatření podle článku 28 nařízení (EU) č. 1305/2013, jež se týkají extenzifikace chovu hospodářských zvířat, splňují alespoň tyto podmínky:
a)
celá pastevní plocha zemědělského podniku je spravována a obhospodařována tak, aby se předešlo nadměrnému či nedostatečnému spásání;
b)
intenzita chovu se vymezí s ohledem na všechna pasoucí se hospodářská zvířata v zemědělském podniku nebo, v případě závazku omezit výluh živin, na všechna zvířata chovaná v zemědělském podniku, která jsou pro daný závazek relevantní.
2. Závazky v rámci agroenvironmentálně-klimatického opatření podle článku 28 nařízení (EU) č. 1305/2013, jež se týkají chovu místních plemen, jejichž hospodářské využívání je ohroženo, nebo ochrany rostlinných genetických zdrojů ohrožených genetickou erozí, začleňují požadavek:
a)
chovat hospodářská zvířata místních plemen, která jsou geneticky přizpůsobená jednomu nebo několika tradičním produkčním systémům nebo životnímu prostředí v zemi a jejichž hospodářské využívání je ohroženo, nebo
b)
chránit rostlinné genetické zdroje, které jsou přirozeně přizpůsobené místním a regionálním podmínkám a které jsou ohroženy genetickou erozí.
Pro podporu jsou způsobilé tyto druhy hospodářských zvířat:
a)
skot;
b)
ovce;
c)
kozy;
d)
koňovití;
e)
prasata;
f)
ptáci.
3. Má se za to, že hospodářské využívání místních plemen je ohroženo, pokud jsou splněny tyto podmínky:
a)
je prokázán počet chovných samic na vnitrostátní úrovni;
b)
počet a status ohrožení daných plemen je osvědčen řádně uznanou příslušnou vědeckou institucí;
c)
řádně uznaná příslušná technická instituce vede a aktualizuje plemennou knihu daného plemene;
d)
dotčené instituce mají nezbytné odborné a praktické znalosti k identifikaci zvířat ohrožených plemen.
Program pro rozvoj venkova obsahuje informace o způsobu plnění těchto podmínek.
4. Má se za to, že rostlinné genetické zdroje jsou ohroženy genetickou erozí, pokud program pro rozvoj venkova obsahuje dostatečné důkazy genetické eroze založené na vědeckých výsledcích a ukazatelích snížení výskytu krajových forem či původních místních odrůd, rozmanitosti jejich populace a případně změn zemědělských postupů převládajících na místní úrovni.
5. Činnosti, na něž se vztahuje druh agroenvironmentálně-klimatických závazků uvedený v odstavcích 1 až 4 tohoto článku, nejsou způsobilé k poskytnutí podpory podle čl. 28 odst. 9 nařízení (EU) č. 1305/2013.
Článek 8
Zachování genetických zdrojů v zemědělství a lesnictví
1. Pro účely tohoto článku se použijí tyto definice:
a)
„zachováním in situ“ v zemědělství se rozumí zachování genetického materiálu v ekosystémech a na přirozených stanovištích a uchování a obnova životaschopných populací volně žijících druhů nebo plemen v jejich přirozeném prostředí a v případě domestikovaných živočišných plemen nebo vyšlechtěných rostlinných druhů v zemědělsky využívaném prostředí, kde se vyvinuly jejich charakteristické vlastnosti;
b)
„zachováním in situ“ v lesnictví se rozumí zachování genetického materiálu v ekosystémech a na přirozených stanovištích a uchování a obnova životaschopných populací druhů v jejich přirozeném prostředí;
c)
„zachováním v zemědělském nebo lesnickém podniku“ se rozumí zachování a rozvoj in situ na úrovni zemědělského nebo lesnického podniku;
d)
„zachováním ex situ“ se rozumí zachování genetického materiálu pro zemědělství nebo lesnictví mimo jeho přírodní stanoviště;
e)
„sbírkou ex situ“ se rozumí sbírka genetického materiálu pro zemědělství nebo lesnictví uchovávaného mimo jeho přírodní stanoviště.
2. Činnosti na zachování genetických zdrojů v zemědělství a lesnictví způsobilé pro podporu podle čl. 28 odst. 9 a čl. 34 odst. 4 nařízení (EU) č. 1305/2013 zahrnují:
a)
cílené akce: akce propagující zachování ex situ a in situ, charakterizaci, sběr a využití genetických zdrojů v zemědělství a lesnictví, včetně internetových inventářů genetických zdrojů v současnosti zachovávaných in situ, včetně zachování v zemědělském nebo lesnickém podniku, sbírek ex situ a databází;
b)
koordinované akce: akce propagující výměnu informací o zachování, charakterizaci, sběru a využití genetických zdrojů v zemědělství a lesnictví Unie mezi příslušnými organizacemi v členských státech;
c)
doprovodné akce: informační, naučné a poradenské akce zahrnující nevládní organizace a jiné příslušné zainteresované strany, vzdělávací kurzy a přípravu technických zpráv.
Článek 9
Zamezení dvojímu financování zemědělských postupů příznivých pro klima a životní prostředí a rovnocenných postupů
1. Pro účely podpory podle čl. 28 odst. 6, čl. 29 odst. 4 a čl. 30 odst. 1 nařízení (EU) č. 1305/2013 se při výpočtu takových plateb přihlíží pouze k dodatečným nákladům nebo ušlým příjmům souvisejícím se závazky, které překračují rozsah příslušných povinných postupů podle článku 43 nařízení (EU) č. 1307/2013.
2. Je-li agroenvironmentálně-klimatický závazek podle článku 28 nařízení (EU) č. 1305/2013 týkající se postupů uvedených v příloze IX oddíle I bodech 3 a 4 a v příloze IX oddíle III bodu 7 nařízení (EU) č. 1307/2013 a veškerých jiných postupů připojených k uvedené příloze oznámen podle pravidel čl. 43 odst. 8 nařízení (EU) č. 1307/2013 jako závazek, který je rovnocenný jednomu nebo několika postupům uvedeným v čl. 43 odst. 2 daného nařízení, pak se platba za agroenvironmentálně-klimatický závazek podle čl. 28 odst. 6 nařízení (EU) č. 1305/2013 sníží o paušální částku odpovídající části ekologické platby v členském státě nebo regionu u každého ekologizačního postupu podle čl. 43 odst. 12 písm. c) nařízení (EU) č. 1307/2013.
Článek 10
Dobré životní podmínky zvířat
Závazky týkající se dobrých životních podmínek zvířat, které jsou způsobilé k získání podpory podle článku 33 nařízení (EU) č. 1305/2013, zajistí vyšší úroveň produkčních metod v jedné z následujících oblastí:
a)
poskytování vody, krmiva a péče o zvířata v souladu s přirozenými potřebami chovu hospodářských zvířat;
b)
podmínky ustájení, například větší přidělený prostor, podlažní povrch, materiály používané k obohacení prostředí, přirozené světlo;
c)
přístup do venkovních prostor;
d)
postupy, které se vyhýbají mrzačení nebo kastraci zvířat, nebo ve zvláštních případech, kdy je mrzačení nebo kastrace považována za nutnou, postupy, při nichž se používají anestetika, analgetika a protizánětlivé léky či imunokastrace.
Článek 11
Spolupráce
1. Podpora na vytvoření a rozvoj krátkých dodavatelských řetězců podle čl. 35 odst. 2 písm. d) nařízení (EU) č. 1305/2013 se týká pouze dodavatelských řetězců, které zahrnují nejvýš jednoho zprostředkovatele mezi zemědělcem a spotřebitelem.
2. Podpora na vytvoření a rozvoj místních trhů podle čl. 35 odst. 2 písm. d) nařízení (EU) č. 1305/2013 se týká trhů, u nichž:
a)
je v programu pro rozvoj venkova stanoveno, v okruhu kolika kilometrů kolem zemědělského podniku, z něhož produkt pochází, musí proběhnout činnosti zpracování a prodeje konečnému spotřebiteli, nebo
b)
je v programu pro rozvoj venkova uvedena přesvědčivá alternativní definice.
3. Pro účely činností podporovaných podle čl. 35 odst. 2 písm. c) nařízení (EU) č. 1305/2013 se „malým hospodářským subjektem“ rozumí mikropodnik podle definice v doporučení Komise 2003/361/ES (17) nebo fyzická osoba nezapojená do hospodářské činnosti v okamžiku uplatňování podpory.
4. Propagační činnosti podle čl. 35 odst. 2 písm. e) nařízení (EU) č. 1305/2013 jsou způsobilé k poskytnutí podpory pouze ve vztahu ke krátkému dodavatelskému řetězci a místním trhům splňujícím specifikace stanovené v odstavcích 1 a 2 tohoto článku.
Článek 12
Komerční půjčky vzájemným fondům
Jestliže je zdrojem prostředků pro finanční kompenzaci placenou ze vzájemných fondů podle článků 38 a 39 nařízení (EU) č. 1305/2013 komerční půjčka, je doba trvání půjčky od jednoho roku do pěti let.
Článek 13
Investice
Pro účely článku 45 nařízení (EU) č. 1305/2013:
a)
v případě leasingu nejsou další náklady spojené s leasingovou smlouvou, jako např. obchodní marže pronajímatele, náklady na refinancování úroků, režijní a pojistné náklady, způsobilými výdaji;
b)
členské státy stanoví ve svých programech rozvoje venkova podmínky, za nichž lze nákup použitého zařízení považovat za způsobilé výdaje;
c)
členské státy vyžadují dodržování minimálních norem energetické účinnosti u podporovaných investic do infrastruktury pro energii z obnovitelných zdrojů, při nichž dochází ke spotřebě nebo produkci energie, pokud takové normy existují na vnitrostátní úrovni;
d)
investice do zařízení, jejichž primárním účelem je produkce elektrické energie z biomasy, nejsou způsobilé k získání podpory, není-li využito určité minimální procento tepelné energie stanovené členským státem;
e)
členské státy stanoví pro různé typy zařízení prahové hodnoty maximální míry obilovin a ostatních plodin s vysokým obsahem škrobu, cukru nebo oleje využívaných k produkci bioenergie, včetně biopaliv. Podpora projektům na výrobu bioenergie je omezena na bioenergii, která splňuje platná kritéria udržitelnosti stanovená v právních předpisech Unie, včetně čl. 17 odst. 2 až 6 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/28/ES (18). Celkové posouzení této problematiky je zahrnuto do strategického posouzení vlivů na životní prostředí programu pro rozvoj venkova.
Článek 14
Změna nebo úprava závazků
1. Členské státy mohou povolit změnu jednoho závazku podle článků 28, 29, 33 nebo 34 nařízení (EU) č. 1305/2013 na jiný závazek během doby jeho platnosti, jsou-li splněny všechny tyto podmínky:
a)
změna má významný přínos pro životní prostředí nebo dobré životní podmínky zvířat;
b)
změna výrazně posiluje stávající závazek;
c)
schválený program pro rozvoj venkova obsahuje dané závazky.
Nový závazek je přijat na celé období stanovené v příslušném opatření bez ohledu na dobu, po kterou již byl prováděn původní závazek.
2. Členské státy mohou povolit úpravu závazků podle článků 28, 29, 33 a 34 nařízení (EU) č. 1305/2013 během doby jejich platnosti, jestliže schválený program pro rozvoj venkova poskytuje možnost takové úpravy a jestliže je taková úprava řádně odůvodněná z hlediska dosažení cílů původního závazku.
Příjemce plní upravený závazek po zbývající dobu trvání původního závazku.
Úprava může mít rovněž podobu prodloužení doby trvání závazku.
Článek 15
Situace, v nichž se nevyžaduje vrácení podpory
1. Jestliže příjemce zvýší plochu zemědělského podniku během doby trvání závazku, který je podmínkou pro udělení podpory, mohou členské státy zajistit rozšíření závazku tak, aby se po zbytek období vztahoval na dodatečnou plochu, nebo mohou původní závazek nahradit novým. Totéž platí v případě, že se plocha, jíž se závazek týká, zvýší v rámci zemědělského podniku.
2. Závazek lze rozšířit na dodatečné plochy podle odstavce 1, pouze pokud:
a)
je to přínosné k dosažení cíle v oblasti životního prostředí, jehož se závazek týká;
b)
je to oprávněné vzhledem k povaze závazku, délce zbývajícího období a velikosti dodatečné plochy;
c)
nedojde ke snížení účinnosti kontrol zajišťujících dodržování podmínek pro udělení podpory.
Musí být dodrženo původní trvání závazku.
3. Nový závazek k náhradě původního závazku podle odstavce 1 lze přijmout za podmínky, že se týká celé dotčené plochy a že jeho podmínky nejsou méně náročné než podmínky původního závazku.
V případě nahrazení původního závazku novým se nový závazek přijímá na celé období uvedené v příslušném opatření bez ohledu na dobu, po kterou již byl původní závazek prováděn.
KAPITOLA III
PŘECHODNÁ USTANOVENÍ
Článek 16
Způsobilost výdajů
1. Výdaje související s právními závazky příjemců přijatými během programového období 2007-2013 v rámci opatření podle článků 52 a 63 nařízení (ES) č. 1698/2005 jsou způsobilé pro poskytnutí příspěvku z EZFRV v programovém období 2014-2020, pokud jde o platby provedené:
a)
mezi 1. lednem 2014 a 31. prosincem 2015, pokud již byl vyčerpán finanční příděl na dané opatření příslušného programu přijatého podle nařízení (ES) č. 1698/2005;
b)
po 31. prosinci 2015.
2. Výdaje uvedené v odstavci 1 jsou způsobilé pro příspěvek z EZFRV v programovém období 2014-2020 za těchto podmínek:
a)
tyto výdaje jsou stanoveny v příslušném programu pro rozvoj venkova na programové období 2014-2020;
b)
použije se míra příspěvku z EZFRV na odpovídající opatření podle nařízení (EU) č. 1305/2013 stanovená v příloze I tohoto nařízení;
c)
členské státy zajistí jasnou identifikaci příslušných přechodných operací ve svých řídicích a kontrolních systémech.
Článek 17
Chorvatsko
1. Výdaje související s právními závazky Chorvatska vůči příjemcům, které byly přijaty v rámci nástroje předvstupní pomoci v oblasti zemědělství a rozvoje venkova (IPARD) u operací v rámci opatření uvedených v čl. 171 odst. 3 písm. b) a odst. 4 písm. a) a b) nařízení Komise (ES) č. 718/2007 (19), jsou způsobilé pro poskytnutí příspěvku z EZFRV v programovém období 2014-2020, pokud jde o platby provedené:
a)
mezi 1. lednem 2014 a 31. prosincem 2016, pokud již byl vyčerpán finanční příděl na dané opatření příslušného programu přijatého podle nařízení (ES) č. 718/2007;
b)
po 31. prosinci 2016.
2. Výdaje uvedené v odstavci 1 jsou způsobilé pro příspěvek z EZFRV v programovém období 2014-2020 za těchto podmínek:
a)
tyto výdaje jsou stanoveny v příslušném programu pro rozvoj venkova na programové období 2014-2020;
b)
použije se míra příspěvku z EZFRV na odpovídající opatření podle nařízení (EU) č. 1305/2013 stanovená v příloze II tohoto nařízení;
c)
Chorvatsko zajistí jasnou identifikaci příslušných přechodných operací ve svých řídicích a kontrolních systémech.
3. Výdaje vzniklé po 31. prosinci 2013 ve vztahu k operacím, které jsou nutné pro uzavření programu IPARD a hodnocení ex post podle článku 191 nařízení (ES) č. 718/2007, jsou v programovém období 2014-2020 způsobilé pro poskytnutí příspěvku z EZFRV ze složky technická pomoc, jestliže program obsahuje ustanovení o takových výdajích.
Článek 18
Hodnocení ex post
1. Zpráva o hodnocení ex post uvedená v čl. 86 odst. 5 nařízení (ES) č. 1698/2005 se Komisi předloží do 31. prosince 2016.
2. Přehled hodnocení ex post uvedený v článku 87 nařízení (ES) č. 1698/2005 se dokončí nejpozději do 31. prosince 2017.
KAPITOLA IV
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 19
Zrušení
Nařízení (ES) č. 1974/2006 se zrušuje.
Nadále se použije na operace prováděné na základě programů schválených Komisí podle nařízení (ES) č. 1698/2005 před dnem 1. ledna 2014.
Článek 20
Vstup v platnost a použitelnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dnem vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 11. března 2014.
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 807/2014
z dnia 11 marca 2014 r.
uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i wprowadzające przepisy przejściowe
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (1), w szczególności jego art. 2 ust. 3, art. 14 ust. 5, art. 16 ust. 5, art. 19 ust. 8, art. 22 ust. 3, art. 28 ust. 10 i 11, art. 29 ust. 6, art. 30 ust. 8, art. 33 ust. 4, art. 34 ust. 5, art. 35 ust. 10, art. 36 ust. 5, art. 45 ust. 6, art. 47 ust. 6 i art. 89,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie (UE) nr 1305/2013 ustanawia ogólne przepisy regulujące wsparcie Unii dla rozwoju obszarów wiejskich, finansowane z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich („EFRROW”), i uzupełnia wspólne przepisy w zakresie europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych ustanowione w części drugiej rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 (2). Należy ustanowić przepisy uzupełniające.
(2)
Państwa członkowskie powinny ustanowić i stosować szczególne warunki dostępu do wsparcia dla młodych rolników, jeżeli nie rozpoczynają oni działalności w gospodarstwie rolnym jako jedyni kierujący tym gospodarstwem rolnym. Aby zapewnić równe traktowanie beneficjentów niezależnie od formy prawnej, w jakiej postanawiają rozpocząć działalność w gospodarstwie rolnym, należy przewidzieć, że warunki, zgodnie z którymi osoba prawna lub inna forma partnerstwa może być uznana za „młodego rolnika”, powinny być równoważne do warunków odnoszących się do osób fizycznych. Należy przewidzieć odpowiednio długi okres karencji, aby umożliwić młodym rolnikom nabycie umiejętności zawodowych.
(3)
W celu zapewnienia, by systemy wymian i wizyty w gospodarstwach i lasach wspierane przez EFFROW były jasno zdefiniowane i wyraźnie się odróżniały od podobnych działań w ramach innych systemów unijnych, i biorąc jednocześnie pod uwagę różnorodność sytuacji krajowych, państwa członkowskie powinny określić czas trwania i zakres takich systemów wymian i wizyt w swoich programach rozwoju obszarów wiejskich. Zakres ten powinien koncentrować się na niektórych obszarach, ściśle związanych z realizacją priorytetów Unii w zakresie rozwoju obszarów wiejskich.
(4)
Należy ustanowić zasady określające charakterystykę grup producentów i rodzajów działań, które mogą otrzymywać wsparcie w ramach aspektu promocyjnego systemów zapewniania jakości, ustalając warunki służące zapobieganiu zakłóceniom konkurencji i zapobieganiu dyskryminacji niektórych produktów oraz służące wykluczeniu komercyjnych znaków towarowych ze wsparcia.
(5)
Plany biznesowe, o których mowa w art. 19 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, powinny zapewnić elementy wystarczające do oceny, czy cele wybranego działania zostały osiągnięte. Aby zapewnić równe traktowanie beneficjentów w całej Unii oraz ułatwić monitorowanie, kryterium stosowanym do określania progów, o których mowa w art. 19 ust. 4 tego rozporządzenia, powinien być potencjał produkcyjny gospodarstwa rolnego.
(6)
Należy ustanowić minimalne wymagania w zakresie ochrony środowiska, które trzeba spełniać przy zalesianiu użytków rolnych, zapewniając, by nie wystąpiło żadne niewłaściwe zalesianie wrażliwych siedlisk, w tym obszarów cennych przyrodniczo na obszarach wiejskich, oraz by uwzględniano potrzebę odporności na zmiany klimatu. Na obszarach sieci Natura 2000 zalesianie powinno być zgodne z celami w zakresie zarządzania danymi obszarami. Należy zwrócić szczególną uwagę na konkretne potrzeby określonych obszarów w zakresie środowiska, takie jak zapobieganie erozji gleby. Należy ustanowić bardziej rygorystyczne przepisy dotyczące działań w zakresie zalesiania, które przyczyniają się do powstania większych lasów, aby uwzględnić wpływ skali tych działań na ekosystemy oraz zapewnić ich zgodność z celami strategii dotyczącej zielonej infrastruktury (3) oraz strategii leśnej UE (4).
(7)
Warunki mające zastosowanie do zobowiązań dotyczących ekstensywnego utrzymywania zwierząt gospodarskich, utrzymywania lokalnych ras zagrożonych wyginięciem oraz ochrony genetycznych zasobów roślinnych zagrożonych erozją genetyczną powinny gwarantować, że zobowiązania są określone zgodnie z priorytetami Unii w zakresie rozwoju obszarów wiejskich, a w szczególności z potrzebą zapewnienia ochrony krajobrazu i elementów krajobrazu, zasobów naturalnych (takich jak woda), gleby i różnorodności genetycznej.
(8)
Należy określić działania, które mogą kwalifikować się do wsparcia na rzecz ochrony, zrównoważonego wykorzystania i rozwoju zasobów genetycznych w rolnictwie oraz ochrony i wspierania zasobów genetycznych lasów.
(9)
Aby wykluczyć podwójne finansowanie praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska oraz praktyk równoważnych, o których mowa w art. 43 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 (5), unikać zakłóceń konkurencji wśród rolników oraz zapewnić należyte zarządzanie finansami w odniesieniu do środków z EFFROW, należy przewidzieć, że dodatkowe koszty i dochody utracone w wyniku takich praktyk są odliczane od odpowiednich płatności.
(10)
Należy określić obszary, w których powzięto zobowiązania dotyczące dobrostanu zwierząt w celu zapewnienia bardziej rygorystycznych norm w zakresie metod produkcji. Co za tym idzie, należy unikać sytuacji, w których te zobowiązania dotyczące dobrostanu zwierząt pokrywają się ze standardowymi praktykami gospodarki rolnej, w szczególności w odniesieniu do szczepień zapobiegających chorobom.
(11)
Należy określić krótkie łańcuchy dostaw i rynki lokalne, w stosunku do których można przyznawać pomoc. Aby umożliwić jasne rozróżnienie między nimi, kryterium definiującym krótkie łańcuchy dostaw powinna być liczba pośredników, zaś kryterium definiującym rynki lokalne powinna być odległość w kilometrach od gospodarstwa, z uwzględnieniem szczególnych cech danego obszaru geograficznego, chyba że przedstawiono przekonujące kryterium alternatywne. Współpraca między małymi podmiotami powinna się zdecydowanie koncentrować na przezwyciężaniu ogólnych utrudnień spowodowanych fragmentacją obszarów wiejskich. W związku z tym powinna ona być ograniczona do mikroprzedsiębiorstw i osób fizycznych, które zakładają mikroprzedsiębiorstwo w chwili złożenia wniosku o wsparcie. W celu zapewnienia spójnego podejścia do wdrażania środka dotyczącego współpracy, w jego ramach należy wspierać wyłącznie promocję działań związanych z krótkimi łańcuchami dostaw i rynkami lokalnymi.
(12)
Aby zapewnić, by wkłady finansowe w odniesieniu do odsetek od pożyczek komercyjnych zaciągniętych przez fundusze wspólnego inwestowania, o których mowa w art. 38 ust. 3 lit. b) i art. 39 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, były utrzymywane na właściwym poziomie, okres zaciągania tych pożyczek komercyjnych powinien wynosić od minimalnie jednego roku do maksymalnie pięciu lat.
(13)
W celu zapewnienia efektywnego wykorzystania środków EFRROW niektóre rodzaje wydatków związanych z umowami leasingowymi, takie jak marża leasingodawcy, koszty refinansowania, koszty ogólne i koszty ubezpieczenia, powinny być wykluczone ze wsparcia. W celu uwzględnienia różnych warunków finansowych i warunków rozwoju sektora rolnego w państwach członkowskich, przy jednoczesnym zapewnieniu należytego zarządzania finansami ze środków EFRROW, należy zobowiązać państwa członkowskie do określenia w swoich programach rozwoju obszarów wiejskich warunków, na jakich używany sprzęt może kwalifikować się do wsparcia. Zgodnie z priorytetami Unii w zakresie rozwoju obszarów wiejskich jedynie inwestycje w energię odnawialną o wysokiej efektywności energetycznej i środowiskowej powinny otrzymywać wsparcie w ramach EFRROW. W tym celu państwa członkowskie powinny ustanowić minimalne kryteria dotyczące efektywności energetycznej. Państwa członkowskie powinny zapewnić, by bioenergia spełniała stosowne kryteria dotyczące zrównoważonego rozwoju. Państwa członkowskie powinny także wspierać przejście od biopaliw pierwszej generacji do biopaliw drugiej generacji oraz zachęcać do większej produkcji zaawansowanych biopaliw, które przyczyniają się do mniejszych emisji gazów cieplarnianych, niosą za sobą niewielkie ryzyko pośredniej zmiany użytkowania gruntów i nie stanowią bezpośredniej konkurencji o grunty rolne dla rynków żywnościowych i paszowych.
(14)
Należy ustanowić warunki mające zastosowanie do przekształcania lub dostosowania zobowiązań w ramach środków przewidzianych w art. 28, 29, 33 i 34 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 oraz określić sytuacje, w których nie wymaga się zwrotu pomocy. Należy zapewnić, by przekształcanie lub dostosowanie zobowiązań było możliwe jedynie wówczas, gdy cele środowiskowe danego zobowiązania są zabezpieczone lub wzmocnione.
(15)
Należy przyjąć przepisy dotyczące przejścia od wsparcia rozwoju obszarów wiejskich na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 (6) lub - w przypadku Chorwacji - rozporządzenia Rady (WE) nr 1085/2006 (7), do wsparcia na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1305/2013. Biorąc pod uwagę fakt, że część przepisów przejściowych odnoszących się do rozwoju obszarów wiejskich została już wprowadzona rozporządzeniem (UE) nr 1310/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady (8), w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić warunki, na jakich wydatki odnoszące się do środków, o których mowa w art. 52 i 63 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005, stają się kwalifikowalne zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1305/2013. W niniejszym rozporządzeniu należy również dostosować daty składania ocen ex post programów i ich streszczeń, aby uwzględnić przepisy przejściowe dotyczące realizacji w 2014 r. programów z okresu programowania 2007-2013, wprowadzone art. 1 rozporządzenia (UE) nr 1310/2013.
(16)
Ze względu na fakt, że rozporządzenie (UE) nr 1305/2013 zastępuje rozporządzenie (WE) nr 1698/2005, należy uchylić przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 ustanowione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1974/2006 (9). Rozporządzenie (WE) nr 1974/2006 należy zatem uchylić.
(17)
Ze względu na fakt, że w momencie publikacji niniejszego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej okres programowania 2014-2020 już się rozpocznie, należy jak najbardziej ograniczyć opóźnienie jego wejścia w życie. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania i obowiązywać od pierwszego dnia okresu programowania 2014-2020, tj. od dnia 1 stycznia 2014 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
ZAKRES
Artykuł 1
Zakres
Niniejsze rozporządzenie ustanawia:
1)
przepisy uzupełniające rozporządzenie (UE) nr 1305/2013 w odniesieniu do:
a)
młodych rolników;
b)
systemów wymian i wizyt w gospodarstwach i lasach;
c)
systemów jakości - działań promocyjnych;
d)
rozwoju gospodarstw rolnych i działalności gospodarczej;
e)
zalesiania i tworzenia terenów zalesionych;
f)
działań rolno-środowiskowo-klimatycznych;
g)
ochrony zasobów genetycznych w rolnictwie i w leśnictwie;
h)
unikania podwójnego finansowania;
i)
dobrostanu zwierząt;
j)
współpracy;
k)
pożyczek komercyjnych udzielanych funduszom wspólnego inwestowania;
l)
inwestycji;
m)
przekształcenia lub dostosowania zobowiązań;
n)
przedłużonych lub nowych zobowiązań;
2)
szczegółowe przepisy przejściowe ustanawiające warunki, na jakich wsparcie zatwierdzone przez Komisję na mocy rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 lub - w przypadku Chorwacji - na mocy rozporządzenia (WE) nr 1085/2006, może zostać włączone do wsparcia przewidzianego w rozporządzeniu (UE) nr 1305/2013, włącznie z pomocą techniczną w przypadku Chorwacji.
ROZDZIAŁ II
PRZEPISY UZUPEŁNIAJĄCE ZASADY DOTYCZĄCE ŚRODKÓW ROZWOJU OBSZARÓW WIEJSKICH
Artykuł 2
Młody rolnik
1. Państwa członkowskie określają i stosują szczegółowe warunki dostępu do wsparcia, w przypadku gdy młody rolnik zdefiniowany w art. 2 ust. 1 lit. n) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 nie rozpoczyna działalności jako jedyny kierujący danym gospodarstwem rolnym, niezależnie od formy prawnej tego gospodarstwa. Warunki te są równoważne warunkom, które musi spełnić młody rolnik, który rozpoczyna działalność w gospodarstwie rolnym jako jedyny kierujący tym gospodarstwem rolnym. We wszystkich przypadkach kontrolę nad gospodarstwem rolnym sprawują młodzi rolnicy.
2. Jeżeli wniosek o wsparcie dotyczy gospodarstwa rolnego, którego właścicielem jest osoba prawna, młody rolnik w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. n) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 sprawuje faktyczną i trwałą kontrolę nad tą osobą prawną pod względem zarządzania, korzyści i ryzyka finansowego. W przypadku gdy kilka osób fizycznych, w tym osoby, które nie są młodymi rolnikami, uczestniczy w kapitale osoby prawnej lub w zarządzaniu nią, młody rolnik jest zdolny do sprawowania takiej faktycznej i trwałej kontroli samodzielnie albo wspólnie z innymi rolnikami.
W przypadku gdy osoba prawna jest samodzielnie lub wspólnie kontrolowana przez inną osobę prawną, wymogi określone w akapicie pierwszym stosuje się do każdej osoby fizycznej sprawującej kontrolę nad taką inną osobą prawną.
3. Wszystkie elementy definicji młodego rolnika określone w art. 2 ust. 1 lit. n) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 muszą być spełnione w chwili złożenia wniosku o wsparcie w ramach tego rozporządzenia. Beneficjentowi można jednak przyznać okres karencji nieprzekraczający 36 miesięcy, aby umożliwić mu nabycie umiejętności zawodowych określonych w programie rozwoju obszarów wiejskich.
Artykuł 3
System wymian i wizyty w gospodarstwach i lasach
Państwa członkowskie określają w swoich programach rozwoju obszarów wiejskich czas trwania i zakres krótkoterminowych systemów wymian i wizyt w gospodarstwach i lasach, o których mowa w art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013. Takie systemy i wizyty odnoszą się w szczególności do metod lub technologii zrównoważonego rolnictwa i leśnictwa, dywersyfikacji działalności gospodarstw, gospodarstw rolnych uczestniczących w krótkich łańcuchach dostaw, rozwoju nowych możliwości biznesowych i nowych technologii, a także poprawy odporności lasów.
Artykuł 4
Systemy jakości - działalność promocyjna
1. Grupy producentów otrzymujących wsparcie na mocy art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 stanowią jednostki - bez względu na ich formę prawną - skupiające podmioty uczestniczące w systemie zapewniania jakości produktów rolnych, bawełny lub środków spożywczych, o których mowa w art. 16 ust. 1 tego rozporządzenia, dla określonego produktu objętego jednym z tych systemów.
2. Rodzaje działań kwalifikujących się do wsparcia zgodnie z art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 mają następujące właściwości:
a)
są zaprojektowane w sposób zachęcający konsumentów do zakupu produktów objętych systemem zapewniania jakości produktów rolnych, bawełny i środków spożywczych, o którym mowa w art. 16 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, przy czym uczestnictwo w tym systemie podlega wsparciu z programu rozwoju obszarów wiejskich; oraz
b)
koncentrują się na szczególnych cechach lub korzyściach danych produktów, w szczególności na ich jakości, szczególnych metodach produkcji, wysokich normach w zakresie dobrostanu zwierząt i poszanowania środowiska, związanych z danym systemem jakości.
3. W ramach kwalifikowalnych działań nie zachęca się konsumentów do zakupu produktu ze względu na jego pochodzenie, z wyjątkiem produktów objętych systemami jakości wprowadzonymi w tytule II rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (10), w rozdziale III rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 (11), w rozdziale III rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 251/2014 (12) i w części II tytuł II rozdział I sekcja 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (13) w odniesieniu do wina. Zezwala się na wskazanie pochodzenia produktu, pod warunkiem że oznaczenie pochodzenia ma drugorzędne znaczenie w stosunku do głównego przesłania.
4. Nie przyznaje się wsparcia na podstawie art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 działaniom informacyjnym i promocyjnym dotyczącym komercyjnych znaków towarowych.
Artykuł 5
Rozwój gospodarstw rolnych i działalności gospodarczej
1. Plan biznesowy, o którym mowa w art. 19 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, zawiera przynajmniej:
a)
w przypadku pomocy na rozpoczęcie działalności dla młodych rolników:
(i)
opis sytuacji wyjściowej gospodarstwa rolnego;
(ii)
cele pośrednie i końcowe dotyczące rozwoju działalności gospodarstwa rolnego;
(iii)
szczegóły działań koniecznych do rozwoju działalności gospodarstwa rolnego, takich jak inwestycje, szkolenia, doradztwo, w tym szczegóły dotyczące zrównoważenia środowiskowego i efektywnej gospodarki zasobami;
b)
w przypadku pomocy na rozpoczęcie działalności pozarolniczej na obszarach wiejskich:
(i)
opis wyjściowej sytuacji ekonomicznej osoby, mikroprzedsiębiorstwa lub małego przedsiębiorstwa, które złożyły wniosek o wsparcie;
(ii)
cele pośrednie i końcowe dotyczące rozwoju nowej działalności osoby, gospodarstwa rolnego, mikroprzedsiębiorstwa lub małego przedsiębiorstwa;
(iii)
szczegóły dotyczące działań koniecznych do rozwoju działalności osoby, gospodarstwa rolnego, mikroprzedsiębiorstwa lub małego przedsiębiorstwa, np. inwestycji, szkoleń, doradztwa;
c)
w przypadku pomocy na założenie i rozwój małych gospodarstw rolnych:
(i)
opis sytuacji wyjściowej gospodarstwa rolnego; oraz
(ii)
szczegóły działań mogących przyczynić się do osiągnięcia rentowności, takich jak inwestycje, szkolenia, współpraca, w tym szczegóły dotyczące zrównoważenia środowiskowego i efektywnej gospodarki zasobami.
2. Państwa członkowskie określają progi, o których mowa w art. 19 ust. 4 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, w zakresie potencjału produkcyjnego gospodarstwa rolnego - mierzonego standardową produkcją zdefiniowaną w art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1242/2008 (14) - lub w równoważnych wartościach.
Artykuł 6
Zalesianie i tworzenie terenów zalesionych
W odniesieniu do środka dotyczącego zalesiania i tworzenia terenów zalesionych, o którym mowa w art. 22 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, stosuje się następujące minimalne wymagania w zakresie ochrony środowiska:
a)
przy wyborze sadzonych gatunków, obszarów i stosowanych metod unika się niewłaściwego zalesiania wrażliwych siedlisk, takich jak torfowiska i tereny podmokłe, oraz negatywnego wpływu na obszary o wysokiej wartości ekologicznej, w tym obszary cenne przyrodniczo na obszarach wiejskich. Na obszarach wyznaczonych w ramach programu Natura 2000 zgodnie z dyrektywą Rady 92/43/EWG (15) i dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE (16) zezwala się wyłącznie na zalesianie zgodne z celami w zakresie zarządzania danymi obszarami oraz uzgodnione z organami państw członkowskich odpowiedzialnymi za wdrażanie programu Natura 2000;
b)
przy wyborze gatunków, odmian, ekotypów i pochodzenia drzew uwzględnia się potrzebę zapewnienia odporności na zmianę klimatu i klęski żywiołowe, jak również biotyczny, pedologiczny i hydrologiczny stan danego obszaru oraz potencjalny inwazyjny charakter danych gatunków w warunkach lokalnych, określony przez państwa członkowskie. Beneficjent jest zobowiązany do ochrony lasu i opieki nad nim co najmniej w okresie, w którym wypłacana jest premia z tytułu utraconych dochodów z działalności rolniczej oraz premia na utrzymanie. Obejmuje to, w stosownych przypadkach, pielęgnowanie, przerzedzanie lub wypas w celu dalszego rozwoju lasu oraz regulowanie konkurencji ze strony roślinności zielnej i zapobieganie powstawaniu podszycia niosącego zagrożenie pożarowe. W przypadku gatunków szybko rosnących państwa członkowskie określają minimalne i maksymalne odstępy czasowe przed ścinką drzew. Minimalny okres wynosi nie mniej niż 8 lat, a maksymalny okres nie przekracza 20 lat;
c)
w przypadkach, gdy ze względu na trudne warunki środowiskowe lub klimatyczne, w tym degradację środowiska, nie można oczekiwać, że sadzenie wieloletnich gatunków drzewiastych doprowadzi do utworzenia pokrywy leśnej zgodnie z definicją zawartą w obowiązującym ustawodawstwie krajowym, państwo członkowskie może zezwolić beneficjentowi na utworzenie i utrzymywanie innej zadrzewionej powierzchni. Beneficjent zapewnia ten sam poziom opieki i ochrony, jaki ma zastosowanie do lasów;
d)
w przypadku działań w zakresie zalesiania, prowadzących do utworzenia lasów o wielkości powyżej określonego progu wyznaczonego przez państwa członkowskie, działania te powinny składać się z:
(i)
sadzenia wyłącznie gatunków dostosowanych pod względem ekologicznym lub gatunków odpornych na zmianę klimatu na danym obszarze biogeograficznym, co do których nie stwierdzono w ramach oceny skutków, aby miały zagrażać różnorodności biologicznej oraz usługom ekosystemowym czy też mieć negatywny wpływ na zdrowie ludzi;
(ii)
mieszanki gatunków drzew, która obejmuje:
-
przynajmniej 10 % drzew liściastych na obszar lub
-
minimalnie trzy gatunki lub odmiany drzew, z których najrzadsze pokrywają przynajmniej 10 % obszaru.
Artykuł 7
Działanie rolno-środowiskowo-klimatyczne
1. Zobowiązania w ramach działania rolno-środowiskowo-klimatycznego, o którym mowa w art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, dotyczące ekstensywnego utrzymywania zwierząt gospodarskich spełniają przynajmniej następujące warunki:
a)
cała powierzchnia wypasana danego gospodarstwa jest zarządzana i utrzymywana w sposób zapewniający unikanie nadmiernego i niedostatecznego wypasania;
b)
obsadę zwierząt określa się, uwzględniając wszystkie wypasane zwierzęta gospodarskie utrzymywane w gospodarstwie lub - w przypadku zobowiązania do ograniczenia wymywania substancji użyźniających - wszystkie zwierzęta utrzymywane w gospodarstwie istotne z punktu widzenia danego zobowiązania.
2. Zobowiązania w ramach działania rolno-środowiskowo-klimatycznego, o którym mowa w art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, dotyczące utrzymywania lokalnych ras zagrożonych wyginięciem lub ochrony zasobów genetycznych roślin zagrożonych erozją genetyczną obejmują:
a)
utrzymywanie zwierząt gospodarskich lokalnych ras, genetycznie dostosowanych do jednego lub kilku tradycyjnych systemów produkcji i środowisk w danym kraju i zagrożonych wyginięciem; lub
b)
ochronę zasobów genetycznych roślin naturalnie dostosowanych do warunków lokalnych i regionalnych i zagrożonych erozją genetyczną.
Do wsparcia kwalifikują się następujące gatunki zwierząt gospodarskich:
a)
bydło;
b)
owce;
c)
kozy;
d)
koniowate;
e)
trzoda chlewna;
f)
ptaki.
3. Lokalne rasy uważa się za zagrożone wyginięciem, jeżeli spełnione są następujące warunki:
a)
na poziomie krajowym określona jest liczba samic hodowlanych;
b)
liczba ta oraz status „zagrożone” wymienionych ras są potwierdzone przez odpowiednio uznaną jednostkę naukową;
c)
odpowiednio uznana jednostka techniczna prowadzi księgę hodowlaną dla danej rasy;
d)
dane jednostki dysponują odpowiednimi umiejętnościami i wiedzą w zakresie identyfikacji zagrożonych ras.
Informacje dotyczące spełnienia tych warunków ujmowane są w programie rozwoju obszarów wiejskich.
4. Zasoby genetyczne roślin uznaje się za zagrożone erozją genetyczną, pod warunkiem że w programie rozwoju obszarów wiejskich zawarto wystarczające dowody na erozję genetyczną oparte na naukowych wynikach i wskaźnikach dotyczących zmniejszenia liczby rodzimych/prymitywnych odmian lokalnych, zróżnicowania ich populacji i - w stosownych przypadkach - zmian w najczęściej występujących praktykach rolniczych na poziomie lokalnym.
5. Działania objęte zobowiązaniami rolno-środowiskowo-klimatycznymi, o których mowa w ust. 1-4 niniejszego artykułu, nie kwalifikują się do wsparcia na mocy art. 28 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013.
Artykuł 8
Ochrona zasobów genetycznych w rolnictwie i w leśnictwie
1. Do celów niniejszego artykułu stosuje się następujące definicje:
a)
„ochrona in situ” w rolnictwie oznacza ochronę materiału genetycznego w ekosystemach i w siedliskach naturalnych, a także zachowanie oraz odtwarzanie żyjących populacji gatunków lub ras zdziczałych w ich naturalnym otoczeniu oraz - w przypadku ras udomowionych lub gatunków roślin uprawnych - w środowisku gospodarstwa rolnego, w którym wykształciły one swoje cechy wyróżniające;
b)
„ochrona in situ” w leśnictwie oznacza ochronę materiału genetycznego w ekosystemach i w siedliskach naturalnych, a także zachowanie oraz odtwarzanie żyjących populacji gatunków w ich naturalnym otoczeniu;
c)
„ochrona w gospodarstwie rolnym lub leśnym” oznacza ochronę in situ i rozwój na poziomie gospodarstwa rolnego lub leśnego;
d)
„ochrona ex situ” oznacza ochronę materiału genetycznego na potrzeby rolnictwa lub leśnictwa poza jego siedliskiem naturalnym;
e)
„zbiór ex situ” oznacza zbieranie materiału genetycznego na potrzeby rolnictwa lub leśnictwa poza jego siedliskiem naturalnym.
2. Operacje dotyczące ochrony zasobów genetycznych w rolnictwie i leśnictwie kwalifikujące się do wsparcia zgodnie z art. 28 ust. 9 i art. 34 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 obejmują:
a)
działania ukierunkowane: działania wspierające ochronę in situ i ex situ, opis, zbieranie i wykorzystanie zasobów genetycznych w rolnictwie i leśnictwie, łącznie z internetowymi wykazami zasobów genetycznych obecnie chronionych in situ (wraz z ochroną w gospodarstwie rolnym lub leśnym), oraz zbiorów ex situ i baz danych;
b)
działania wspólne: działania wspierające wymianę informacji między właściwymi organizacjami w państwach członkowskich mającą na celu ochronę, opis, zbieranie i wykorzystanie zasobów genetycznych w rolnictwie i leśnictwie w Unii;
c)
działania towarzyszące: działania informacyjne, działania w zakresie rozpowszechniania wiedzy oraz działania doradcze na rzecz organizacji pozarządowych i innych odpowiednich zainteresowanych stron, szkolenia i przygotowywanie sprawozdań technicznych.
Artykuł 9
Wykluczenie podwójnego finansowania praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska oraz praktyk równoważnych
1. Do celów wsparcia na podstawie art. 28 ust. 6, art. 29 ust. 4 i art. 30 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 przy obliczaniu takich płatności uwzględnia się jedynie dodatkowe koszty lub dochody utracone w wyniku podjętych zobowiązań, które wykraczają poza odpowiednie praktyki obowiązkowe zgodnie art. 43 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.
2. Jeżeli zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne na podstawie art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 w odniesieniu do praktyk, o których mowa w sekcji I pkt 3 i 4 oraz sekcji III pkt 7 w załączniku IX do rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, oraz w odniesieniu do wszelkich dalszych praktyk dodanych do tego załącznika, jest zgłaszane zgodnie z przepisami art. 43 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 jako równoważne jednej lub kilku praktykom ustanowionym na podstawie art. 43 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, płatność za zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne na podstawie art. 28 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 zmniejsza się o kwotę ryczałtową odpowiadającą części płatności z tytułu zazieleniania w danym państwie członkowskim lub regionie za każdą praktykę dotyczącą zazieleniania ustanowioną zgodnie z art. 43 ust. 12 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.
Artykuł 10
Dobrostan zwierząt
Zobowiązania dotyczące dobrostanu zwierząt kwalifikujące się do wsparcia na podstawie art. 33 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 zapewniają bardziej rygorystyczne normy w zakresie metod produkcji w odniesieniu do jednej z następujących kwestii:
a)
dostarczanie wody i pożywienia oraz zapewnianie opieki zgodnie z naturalnymi potrzebami chowu zwierząt;
b)
warunki przetrzymywania, takie jak większa przestrzeń, pokrycia podłogowe, materiały wzbogacające, naturalne światło;
c)
dostęp do wybiegu;
d)
praktyki mające na celu unikanie okaleczania lub kastracji zwierząt lub, w określonych przypadkach, jeżeli okaleczenie lub kastracja zwierząt uznane zostaną za konieczne, przewidujące zastosowanie środków znieczulających, przeciwbólowych i przeciwzapalnych lub immunokastracji.
Artykuł 11
Współpraca
1. Wsparcie na rzecz utworzenia krótkich łańcuchów dostaw, o którym mowa w art. 35 ust. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, obejmuje wyłącznie łańcuchy dostaw, w które między rolnikiem a konsumentem zaangażowany jest nie więcej niż jeden pośrednik.
2. Wsparcie na rzecz utworzenia i rozwoju rynków lokalnych, o którym mowa w art. 35 ust. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, obejmuje rynki, w przypadku których:
a)
program rozwoju obszarów wiejskich określa odległość w kilometrach w promieniu gospodarstwa, z którego pochodzi produkt, gdzie musi odbywać się jego przetwarzanie i sprzedaż konsumentowi końcowemu; lub
b)
program rozwoju obszarów wiejskich podaje przekonującą definicję alternatywną.
3. Do celów działań wspieranych zgodnie z art. 35 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 mały podmiot oznacza mikroprzedsiębiorstwo zgodnie z definicją zawartą w zaleceniu Komisji 2003/361/WE (17) lub osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej w chwili złożenia wniosku o wsparcie.
4. Działalność promocyjna, o której mowa w art. 35 ust. 2 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, kwalifikuje się do wsparcia wyłącznie w odniesieniu do krótkich łańcuchów dostaw i rynków lokalnych spełniających specyfikacje określone w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu.
Artykuł 12
Pożyczki komercyjne udzielane funduszom wspólnego inwestowania
Jeżeli źródłem funduszy na rekompensaty finansowe wypłacane przez fundusze wspólnego inwestowania, o których mowa w art. 38 i 39 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, jest pożyczka komercyjna, to okres pożyczki wynosi od jednego do pięciu lat.
Artykuł 13
Inwestycje
Dla celów art. 45 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013:
a)
w przypadku leasingu pozostałe koszty związane z umową leasingową, takie jak marża leasingodawcy, koszty refinansowania odsetek, koszty ogólne i koszty ubezpieczenia, nie są zaliczane do kosztów kwalifikowalnych;
b)
państwa członkowskie określają w swoich programach rozwoju obszarów wiejskich warunki, na których zakup używanego sprzętu może być traktowany jako wydatki kwalifikowalne;
c)
państwa członkowskie wymagają przestrzegania minimalnych norm dotyczących efektywności energetycznej wspieranych inwestycji w infrastrukturę energii odnawialnej, które zużywają lub produkują energię, w przypadku gdy takie normy istnieją na szczeblu krajowym;
d)
inwestycje w instalacje, których głównym celem jest produkcja energii elektrycznej z biomasy, nie kwalifikują się do wsparcia, chyba że wykorzystywany jest minimalny odsetek energii cieplnej, który ma być określony przez państwa członkowskie;
e)
państwa członkowskie ustanawiają progi maksymalnej proporcji zbóż i innych upraw roślin wysokoskrobiowych, cukrowych i oleistych wykorzystywanych do produkcji bioenergii, w tym biopaliw, dla różnych typów instalacji. Wsparcie projektów w zakresie bioenergii jest ograniczone do bioenergii, która spełnia odpowiednie kryteria zrównoważonego rozwoju ustanowione w przepisach Unii, między innymi w art. 17 ust. 2-6 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE (18). W tym kontekście ogólną ocenę włącza się do strategicznej oceny oddziaływania na środowisko w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich.
Artykuł 14
Przekształcenie lub dostosowanie zobowiązań
1. Państwa członkowskie mogą zezwolić na przekształcenie zobowiązania na podstawie art. 28, 29, 33 lub 34 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 w inne zobowiązanie w okresie jego obowiązywania, pod warunkiem że spełnione są wszystkie następujące warunki:
a)
przekształcenie stanowi istotną korzyść dla środowiska lub dobrostanu zwierząt;
b)
istniejące zobowiązanie jest znacząco wzmocnione;
c)
zatwierdzony pogram rozwoju obszarów wiejskich obejmuje zobowiązania, których to przekształcenie dotyczy.
Nowe zobowiązanie podejmowane jest na cały okres określony w odpowiednim środku, niezależnie od długości okresu, w którym pierwotne zobowiązanie było dotychczas realizowane.
2. Państwa członkowskie mogą zezwolić na dostosowanie zobowiązań na podstawie art. 28, 29, 33 i 34 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 w okresie ich obowiązywania, pod warunkiem że zatwierdzony pogram rozwoju obszarów wiejskich przewiduje możliwość wprowadzenia takiego dostosowania i jest ono należycie uzasadnione z punktu widzenia realizacji celów pierwotnego zobowiązania.
Beneficjent wypełnia dostosowane zobowiązanie przez pozostały okres trwania pierwotnego zobowiązania.
Dostosowania takie mogą także przyjąć formę przedłużenia czasu trwania zobowiązania.
Artykuł 15
Sytuacje, w których nie wymaga się zwrotu pomocy
1. Jeżeli beneficjent zwiększa obszar gospodarstwa w okresie trwania zobowiązania będącego warunkiem przyznania wsparcia, państwa członkowskie mogą przewidzieć rozszerzenie zobowiązania, tak aby objąć nim dodatkowy obszar przez pozostałą część okresu trwania zobowiązania, lub zastąpienie pierwotnego zobowiązania nowym zobowiązaniem. To samo dotyczy przypadków, w których obszar objęty zobowiązaniem w ramach gospodarstwa zostaje zwiększony.
2. Zobowiązanie może być rozszerzone, tak aby objąć nim dodatkowy obszar, jak określono w ust. 1, jedynie wówczas gdy spełnione są następujące warunki:
a)
rozszerzenie służy realizacji celów związanych z ochroną środowiska, których dotyczy zobowiązanie;
b)
jest to uzasadnione ze względu na charakter zobowiązania, długość pozostającego okresu i wielkość dodatkowego obszaru;
c)
nie utrudnia to skuteczności kontroli zgodności z warunkami przyznania wsparcia.
Przestrzega się całego pierwotnego okresu trwania zobowiązania.
3. Nowe zobowiązanie można podjąć, aby zastąpić istniejące zobowiązanie, jak określono w ust. 1, pod warunkiem że obejmuje ono cały przedmiotowy obszar i że warunki nie są mniej restrykcyjne niż warunki pierwotnego zobowiązania.
W przypadku zastąpienia pierwotnego zobowiązania nowym nowe zobowiązanie podejmuje się dla całego okresu ustalonego w stosownym środku, bez względu na okres, w którym pierwotne zobowiązanie było dotychczas realizowane.
ROZDZIAŁ III
PRZEPISY PRZEJŚCIOWE
Artykuł 16
Kwalifikowalność wydatków
1. Wydatki związane ze zobowiązaniami prawnymi wobec beneficjentów podjętymi w okresie programowania 2007-2013 w ramach środków, o których mowa w art. 52 i 63 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, kwalifikują się do dofinansowania z EFRROW w okresie programowania 2014-2020 w odniesieniu do płatności:
a)
które mają zostać zrealizowane w okresie od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2015 r., jeżeli przydział środków finansowych dla danego środka w ramach odpowiedniego programu przyjętego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 został już wykorzystany;
b)
które mają zostać zrealizowane po dniu 31 grudnia 2015 r.
2. Wydatki, o których mowa w ust. 1, kwalifikują się do dofinansowania z EFRROW w okresie programowania 2014-2020, z zastrzeżeniem następujących warunków:
a)
takie wydatki zostały przewidziane w odpowiednim programie rozwoju obszarów wiejskich na okres programowania 2014-2020;
b)
zastosowanie ma stawka wkładu EFFROW do odpowiedniego środka na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 określona w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;
c)
państwa członkowskie zapewniają, by odpowiednie operacje przejściowe były wyraźnie określone w ich systemach zarządzania i kontroli.
Artykuł 17
Chorwacja
1. Wydatki związane ze zobowiązaniami prawnymi Chorwacji na rzecz beneficjentów, podjętymi w ramach Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej w zakresie rozwoju obszarów wiejskich (IPARD), dla operacji w ramach środków, o których mowa w art. 171 ust. 3 lit. b) i ust. 4 lit. a) i b) rozporządzenia Komisji (WE) nr 718/2007 (19), kwalifikują się do dofinansowania z EFRROW w okresie programowania 2014-2020 w odniesieniu do płatności:
a)
które mają zostać zrealizowane w okresie od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., jeżeli przydział środków finansowych dla danego środka w ramach odpowiedniego programu przyjętego na mocy rozporządzenia (WE) nr 718/2007 został już wykorzystany;
b)
które mają zostać zrealizowane po dniu 31 grudnia 2016 r.
2. Wydatki, o których mowa w ust. 1, kwalifikują się do dofinansowania z EFRROW w okresie programowania 2014-2020, z zastrzeżeniem następujących warunków:
a)
takie wydatki zostały przewidziane w programie rozwoju obszarów wiejskich na okres programowania 2014-2020;
b)
zastosowanie ma stawka wkładu EFFROW do odpowiedniego środka na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 określona w załączniku II do niniejszego rozporządzenia;
c)
Chorwacja zapewnia, by odpowiednie operacje przejściowe były wyraźnie określone w jej systemach zarządzania i kontroli.
3. Wydatki poniesione po 31 grudnia 2013 r. odnoszące się do operacji koniecznych w celu zamknięcia programu IPARD oraz oceny ex post, o której mowa w art. 191 rozporządzenia (WE) nr 718/2007, kwalifikują się do wsparcia z EFFROW w ramach pomocy technicznej programu w okresie programowania 2014-2020, pod warunkiem że program zawiera przepis przewidujący takie wydatki.
Artykuł 18
Ocena ex post
1. Sprawozdanie dotyczące oceny ex post, o którym mowa w art. 86 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, przedkłada się Komisji do dnia 31 grudnia 2016 r.
2. Podsumowanie dotyczące ocen ex post, o którym mowa w art. 87 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, zostaje zakończone do dnia 31 grudnia 2017 r.
ROZDZIAŁ IV
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 19
Uchylenie
Rozporządzenie (WE) nr 1974/2006 traci moc.
Nadal stosuje się je do operacji wdrożonych na podstawie programów zatwierdzonych przez Komisję zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1698/2005 przed dniem 1 stycznia 2014 r.
Artykuł 20
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 11 marca 2014 r.