NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 1254/2014
ze dne 11. července 2014,
kterým se doplňuje směrnice Evropského parlamentu a Rady 2010/30/EU, pokud jde o uvádění spotřeby energie na energetických štítcích větracích jednotek pro obytné budovy
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2010/30/EU ze dne 19. května 2010 o uvádění spotřeby energie a jiných zdrojů na energetických štítcích výrobků spojených se spotřebou energie a v normalizovaných informacích o výrobku (1), a zejména na článek 10 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice 2010/30/EU požaduje, aby Komise přijímala akty v přenesené pravomoci pro označování výrobků spojených se spotřebou energie energetickými štítky. Akty v přenesené pravomoci mají být přijímány v případě, že výrobky mají významný potenciál k úspoře energie a existují velké rozdíly v úrovních funkčnosti, ačkoli mají rovnocenné použití, a nelze-li předpokládat, že jiné právní předpisy Unie nebo samoregulace dosáhnou cílů politiky rychleji nebo méně nákladným způsobem než závaznými požadavky.
(2)
Komise posoudila technické, environmentální a ekonomické aspekty větracích jednotek pro obytné budovy. Z posouzení vyplynulo, že na energii spotřebovanou větracími jednotkami pro obytné budovy připadá významná část celkové poptávky domácností v Unii po energii. V oblasti energetické účinnosti těchto výrobků již bylo dosaženo zlepšení, ale existuje ještě značný prostor pro další snižování spotřeby energie těchto jednotek. Posouzení rovněž potvrdilo velké rozdíly v úrovni funkčnosti a nezjistilo žádnou samoregulaci ani dobrovolné dohody, které by mohly vést k dosažení cílů politiky. Z oblasti působnosti tohoto nařízení by měly být vyňaty malé větrací jednotky s elektrickým příkonem nižším než 30 W na jeden proud vzduchu. Tyto jednotky jsou určeny pro řadu různých použití, fungují většinou přerušovaně a pouze s doplňkovými funkcemi, například v koupelně. Zahrnutí těchto větracích jednotek by vzhledem k velkému objemu prodeje představovalo značnou administrativní zátěž z hlediska dozoru nad trhem, ale jen malý podíl na potenciálu úspor energie. Nicméně vzhledem k tomu, že mají funkce podobné funkcím jiných větracích jednotek, jejich možné zahrnutí by mělo být při přezkumu tohoto nařízení rovněž zohledněno. Větrací jednotky pro jiné než obytné budovy by měly být z požadavků na označování energetickými štítky vyňaty vzhledem k tomu, že tyto výrobky jsou vybírány projektanty a architekty a jsou do značné míry nezávislé na chování spotřebitelů a trhu. Vyňaty by měly být rovněž větrací jednotky určené speciálně k provozování výlučně pro nouzové účely nebo ve výjimečných nebo nebezpečných prostředích, protože jsou využívány jen výjimečně a po krátkou dobu.
(3)
Výjimky rovněž objasňují, že jsou vyloučeny multifunkční jednotky, které převážně vytápějí nebo chladí, a kuchyňské sporákové odsavače par. Pokud jde o specifickou spotřebu energie větracích jednotek pro obytné budovy, měly by být stanoveny harmonizované předpisy pro označování energetickými štítky a pro normalizované informace o výrobku, a to s cílem vytvořit pobídky pro výrobce ke zvyšování energetické účinnosti těchto jednotek, povzbudit koncové uživatele k nákupu energeticky účinných výrobků a přispět k fungování vnitřního trhu.
(4)
Vzhledem k tomu, že pro spotřebitele může být důležitým aspektem hladina akustického výkonu větrací jednotky pro obytné budovy, měl by energetický štítek obsahovat i tuto informaci.
(5)
Očekává se, že souhrnný dopad tohoto nařízení a nařízení Komise (EU) č. 1253/2014 (2) povede ke zvýšení celkové úspory o 1 300 PJ (45 %) na 4 130 PJ v roce 2025.
(6)
Informace uvedené na energetickém štítku by měly být získány za použití spolehlivých, přesných a opakovatelných metod, které zohledňují uznávané nejnovější metody měření a výpočtů, včetně harmonizovaných norem, jsou-li k dispozici, přijatých evropskými normalizačními orgány v souladu s postupy stanovenými v nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1025/2012 (3).
(7)
Toto nařízení by mělo stanovit požadavky na jednotné provedení a obsah energetického štítku, technickou dokumentaci a informační listy. Mělo by rovněž stanovit požadavky na informace, které musí být poskytnuty při jakékoli formě prodeje na dálku a ve všech reklamách a propagačních materiálech technického charakteru týkajících se větracích jednotek, vzhledem k tomu, že vzrůstá význam informací poskytovaných konečným uživatelům prostřednictvím internetu,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět a oblast působnosti
1. Toto nařízení stanoví požadavky na označování větracích jednotek pro obytné budovy energetickými štítky.
2. Toto nařízení se nevztahuje na větrací jednotky pro obytné budovy, které:
a)
jsou jednosměrné (odvádějí nebo přivádějí vzduch) s elektrickým příkonem menším než 30 W;
b)
jsou výlučně specifikovány jako provozované v prostředí s nebezpečím výbuchu ve smyslu směrnice 94/9/ES Evropského parlamentu a Rady (4);
c)
jsou výlučně specifikovány jako provozované pro nouzové použití, pro krátkodobý provoz, a jsou v souladu se základními požadavky na stavby s ohledem na požární bezpečnost podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 305/2011 (5);
d)
jsou výlučně specifikovány jako provozované:
i)
v prostředí, kde provozní teploty dopravovaného vzduchu přesahují 100 °C;
ii)
v prostředí, kde provozní teplota okolí motoru pohánějícího ventilátor přesahuje 65 °C v případě, že je umístěn mimo proudění vzduchu;
iii)
v prostředí, kde je teplota dopravovaného vzduchu nebo provozní teplota okolí motoru v případě, že je umístěn mimo proudění vzduchu, nižší než - 40 °C;
iv)
s napájecím střídavým napětím vyšším než 1 000 V nebo s napájecím stejnosměrným napětím vyšším než 1 500 V;
v)
v toxickém, vysoce korozním nebo hořlavém prostředí nebo v prostředí s abrazivními látkami;
e)
zahrnují výměník tepla a tepelné čerpadlo pro zpětné získávání tepla nebo umožňují, aby přenos nebo odvádění tepla doplňovaly systém zpětného získávání tepla, s výjimkou přenosu tepla pro ochranu před mrazem nebo odmrazování;
f)
jsou klasifikovány jako sporákové odsavače par, na něž se vztahuje nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 65/2014 (6).
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
1)
„větrací jednotkou“ elektricky poháněný spotřebič vybavený alespoň jedním oběžným kolem, jedním motorem a skříní určený k nahrazování použitého vzduchu v budově nebo v její části venkovním vzduchem;
2)
„větrací jednotkou pro obytné budovy“ větrací jednotka, jejíž:
a)
maximální průtok nepřesahuje 250 m3/h;
b)
maximální průtok se pohybuje mezi 250 a 1 000 m3/h a výrobce deklaruje její zamýšlené použití výhradně pro potřeby větrání v obytných budovách;
3)
„maximálním průtokem“ deklarovaný maximální objemový průtok vzduchu větrací jednotky, kterého lze dosáhnout s integrovanými nebo samostatnými společně dodávanými ovládacími prvky za standardních vlastností vzduchu (20 °C) a 101 325 Pa, je-li jednotka instalována kompletně (např. včetně čistých filtrů) a v souladu s pokyny výrobce, přičemž u větracích jednotek pro obytné budovy připojených k potrubí se maximální průtok vztahuje k průtoku vzduchu při 100 Pa rozdílu vnějšího statického tlaku a u bezpotrubních větracích jednotek pro obytné budovy se vztahuje k průtoku vzduchu při nejnižším dosažitelném rozdílu celkového tlaku, který bude vybrán ze souboru hodnot 10 (minimum)-20-50-100-150-200-250 Pa podle toho, která se rovná hodnotě naměřeného rozdílu tlaku nebo je bezprostředně nižší;
4)
„jednosměrnou větrací jednotkou“ větrací jednotka, která vytváří proud vzduchu pouze v jednom směru, a to buď z vnitřního do vnějšího prostoru (odvádění) nebo z vnějšího do vnitřního prostoru (přivádění), kde je mechanicky vytvářený proud vzduchu vyrovnáván opatřeními pro přirozené přivádění nebo odvádění vzduchu;
5)
„obousměrnou větrací jednotkou“ větrací jednotka, která vytváří proud vzduchu mezi vnitřním a vnějším prostorem a je vybavena ventilátory odvádějícími i přivádějícími vzduch;
6)
„rovnocenným modelem větrací jednotky“ větrací jednotka, která má podle platných požadavků na informace o výrobku tytéž technické vlastnosti, ale je uváděna na trh jako jiný model větrací jednotky týmž výrobcem, zplnomocněným zástupcem nebo dovozcem.
Další definice pro účely příloh II až IX jsou uvedeny v příloze I.
Článek 3
Povinnosti dodavatelů
1. Dodavatelé, kteří uvádějí větrací jednotky pro obytné budovy na trh, zajistí, aby byly od 1. ledna 2016 splněny následující požadavky:
a)
každá větrací jednotka pro obytné budovy je opatřena tištěným štítkem v provedení a s informacemi podle přílohy III; štítek musí být dodán alespoň v balení jednotky. U každého modelu větracích jednotek pro obytné budovy musí být prodejcům zpřístupněn elektronický štítek v provedení a s informacemi podle přílohy III;
b)
je zpřístupněn informační list v souladu s přílohou IV. Informační list musí být dodán alespoň v balení jednotky. U každého modelu větracích jednotek pro obytné budovy musí být prodejcům zpřístupněn elektronický informační list výrobku podle přílohy IV, který musí být dostupný i na volně přístupných internetových stránkách;
c)
orgánům členských států a Komisi je na vyžádání zpřístupněna technická dokumentace stanovená v příloze V;
d)
je k dispozici návod k použití;
e)
každá reklama na konkrétní model větracích jednotek pro obytné budovy, která uvádí informace související s energií nebo cenou, obsahuje třídu specifické spotřeby energie daného modelu;
f)
každý propagační materiál technického charakteru týkající se konkrétního modelu větrací jednotky pro obytné budovy, který popisuje její konkrétní technické parametry, udává třídu specifické spotřeby energie daného modelu.
2. Od 1. ledna 2016 musí být větrací jednotky pro obytné budovy uváděné na trh opatřeny energetickým štítkem ve formátu uvedeném v příloze III bodě 1, pokud se jedná o jednosměrné větrací jednotky pro obytné budovy, a energetickým štítkem ve formátu uvedeném v příloze III bodě 2, pokud se jedná o obousměrné větrací jednotky.
Článek 4
Povinnosti obchodníků
Obchodníci zajistí, aby:
a)
každá větrací jednotka pro obytné budovy byla v místě prodeje opatřena energetickým štítkem poskytnutým dodavatelem podle čl. 3 odst. 1 písm. a) umístěným na vnější straně přední nebo horní části spotřebiče tak, aby byl zřetelně viditelný;
b)
větrací jednotky pro obytné budovy nabízené k prodeji, k pronájmu nebo ke koupi na splátky, kde nelze předpokládat, že konečný uživatel uvidí vystavený výrobek, byly uváděny na trh s informacemi poskytnutými dodavateli v souladu s přílohou VI, s výjimkou případů, kdy je výrobek nabízen na internetu; v takovém případě se použijí ustanovení přílohy VII;
c)
každá reklama na konkrétní model větrací jednotky pro obytné budovy, která uvádí informace související s energií nebo cenou, obsahuje odkaz na třídu specifické spotřeby energie dané jednotky;
d)
každý propagační materiál technického charakteru týkající se určitého modelu, který popisuje technické parametry větrací jednotky pro obytné budovy, uváděl třídu specifické spotřeby energie daného modelu a návod k použití poskytnutý dodavatelem.
Článek 5
Metody měření
Pro účely poskytování informací podle článků 3 a 4 se třída specifické spotřeby energie určí v souladu s tabulkou uvedenou v příloze II. Specifická spotřeba energie, roční spotřeba elektrické energie, roční úspora tepla, maximální průtok a hladina akustického výkonu se určí v souladu s metodami měření a výpočtu uvedenými v příloze VIII při zohlednění obecně uznávaných nejmodernějších metod měření a výpočtu.
Článek 6
Postup ověřování pro účely dohledu nad trhem
Při posuzování shody větrací jednotky použijí členské státy postup stanovený v příloze IX.
Článek 7
Přezkum
Komise přezkoumá toto nařízení s ohledem na technický pokrok a výsledky tohoto přezkumu předloží konzultačnímu fóru do 1. ledna 2020.
Přezkum posoudí zejména možné zařazení dalších větracích jednotek do působnosti tohoto nařízení, konkrétně jednotek pro jiné než obytné budovy, jednotek s celkovým elektrickým příkonem nižším než 30 W, a výpočet specifické spotřeby energie a třídy jednosměrných a obousměrných větracích jednotek řízených podle potřeby.
Článek 8
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 11. července 2014.
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 1254/2014
z dnia 11 lipca 2014 r.
uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE w odniesieniu do etykiet efektywności energetycznej systemów wentylacyjnych przeznaczonych do budynków mieszkalnych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie wskazania poprzez etykietowanie oraz standardowe informacje o produkcie, zużycia energii oraz innych zasobów przez produkty związane z energią (1), w szczególności jej art. 10,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Dyrektywa 2010/30/UE zobowiązuje Komisję do przyjęcia aktów delegowanych w sprawie etykietowania produktów związanych z energią. Akty takie wymagane są w przypadku, gdy produkty wykazują znaczący potencjał oszczędności energii oraz znaczne rozbieżności w poziomach wydajności mimo pełnienia równoważnych funkcji, i zakłada się, że żadne inne przepisy unijne ani samoregulacja nie umożliwią osiągnięcia politycznych celów szybciej lub po niższych kosztach niż przyjęcie obowiązkowych wymogów.
(2)
Komisja dokonała oceny technicznych, środowiskowych i ekonomicznych aspektów systemów wentylacyjnych przeznaczonych do budynków mieszkalnych. Ocena ta wykazała, iż energia zużywana przez systemy wentylacyjne przeznaczone do budynków mieszkalnych stanowi istotną część zapotrzebowania gospodarstw domowych na energię w Unii. Osiągnięto już pewną poprawę efektywności energetycznej tych produktów, oferują one jednak dużo większe możliwości dalszego ograniczenia ich zużycia energii. Wyniki przeprowadzonej oceny potwierdziły również istnienie znacznych różnic w poziomach wydajności, nie zidentyfikowano natomiast środków samoregulacji lub dobrowolnych porozumień, które pozwoliłyby osiągnąć cele polityki.
(3)
Małe systemy wentylacyjne, których pobór mocy elektrycznej jest mniejszy niż 30 W na strumień powietrza, należy wyłączyć z zakresu niniejszego rozporządzenia. Systemy te zaprojektowane zostały do wielu różnych zastosowań, w większości przypadków włączane są one tylko na krótko i pełnią wyłącznie funkcje pomocnicze, na przykład w łazienkach. Objęcie tych systemów wentylacyjnych zakresem przedmiotowego rozporządzenia zwiększyłoby znacznie obciążenie administracyjne w zakresie nadzoru rynku ze względu na duże wielkości sprzedaży, nie przyczyniłoby się natomiast w sposób znaczący do poprawy potencjału w zakresie oszczędności energii. Biorąc jednak pod uwagę, że pełnią one funkcje podobne do funkcji innych systemów wentylacyjnych, podczas przeglądu niniejszego rozporządzenia należy rozważyć możliwość włączenia ich w jego zakres. Systemy wentylacyjne przeznaczone do budynków niemieszkalnych (SWNM) należy wyłączyć z zakresu obowiązywania wymogów dotyczących etykietowania, ponieważ wyboru tych produktów dokonują projektanci i architekci, jest on więc w dużej mierze niezależny od użytkowników i zachowań rynkowych. Systemy wentylacyjne zaprojektowane do pracy wyłącznie w sytuacjach awaryjnych lub wyjątkowych, lub też w warunkach zagrożenia, także należy wyłączyć z zakresu rozporządzenia, ponieważ użytkuje się je sporadycznie i przez krótki czas. Urządzenia wielofunkcyjne, których głównym zadaniem jest ogrzewanie lub chłodzenie, oraz okapy nadkuchenne również nie wchodzą w zakres rozporządzenia. Należy ustanowić jednolite przepisy dotyczące wskazywania poprzez etykietowanie i standardowy zestaw informacji o produkcie jednostkowego zużycia energii przez systemy wentylacyjne przeznaczone do budynków mieszkalnych, aby zmotywować producentów do podnoszenia efektywności energetycznej tych systemów, zachęcić użytkowników do zakupu energooszczędnych produktów i wnieść wkład w funkcjonowanie rynku wewnętrznego.
(4)
Poziom mocy akustycznej systemu wentylacyjnego przeznaczonego do budynków mieszkalnych może stanowić dla konsumentów ważny czynnik przy wyborze takiego systemu, dlatego też na etykiecie powinny być zamieszczone informacje na ten temat.
(5)
Oczekuje się, iż wprowadzenie niniejszego rozporządzenia w połączeniu z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1253/2014 (2) przyniesie zwiększenie łącznych oszczędności o 1 300 PJ (45 %) do poziomu 4 130 PJ w 2025 r.
(6)
Dane umieszczane na etykiecie należy pozyskać przy użyciu niezawodnych, dokładnych i odtwarzalnych procedur uwzględniających najnowsze uznane metody pomiarów i obliczeń, w tym - o ile są dostępne - ujednolicone normy przyjęte przez europejskie organy normalizacyjne zgodnie z procedurami określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 (3).
(7)
Niniejsze rozporządzenie powinno określać wymogi dotyczące jednolitej formy i treści etykiety, dokumentacji technicznej i karty produktu. Należy również ustanowić wymogi w zakresie informacji, które muszą być udostępniane w ramach wszelkich form sprzedaży na odległość, a także zawarte w reklamach i technicznych materiałach promocyjnych dotyczących systemów wentylacyjnych, ponieważ wzrasta znaczenie informacji udostępnianych użytkownikom końcowym za pośrednictwem internetu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot i zakres stosowania
1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia wymogi dotyczące etykiet efektywności energetycznej w odniesieniu do systemów wentylacyjnych przeznaczonych do budynków mieszkalnych.
2. Niniejszego rozporządzenia nie stosuje się do następujących systemów wentylacyjnych przeznaczonych do budynków mieszkalnych:
a)
jednokierunkowych (wywiewnych lub nawiewnych) o poborze mocy elektrycznej mniejszym niż 30 W;
b)
przeznaczonych wyłącznie do użytku w przestrzeniach zagrożonych wybuchem, określonych w dyrektywie 94/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4);
c)
przeznaczonych wyłącznie do stosowania w sytuacjach awaryjnych, przez krótki czas, spełniających podstawowe wymagania dotyczące obiektów budowlanych w odniesieniu do bezpieczeństwa pożarowego określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 (5);
d)
przeznaczonych wyłącznie do stosowania w następujących warunkach:
(i)
gdy temperatura robocza przemieszczanego powietrza przekracza 100 °C;
(ii)
gdy temperatura otoczenia podczas pracy silnika napędzającego wentylator, znajdującego się poza strumieniem powietrza, przekracza 65 °C;
(iii)
gdy temperatura przemieszczanego powietrza lub temperatura otoczenia podczas pracy silnika znajdującego się poza strumieniem powietrza są niższe niż - 40 °C;
(iv)
jeżeli napięcie zasilania przekracza 1 000 V w przypadku zasilania prądem przemiennym lub 1 500 V w przypadku zasilania prądem stałym;
(v)
w warunkach narażenia na czynniki toksyczne, łatwopalne lub o silnym działaniu korozyjnym lub w warunkach narażenia na substancje ścierne;
e)
wyposażonych w wymiennik ciepła lub pompę cieplną służące odzyskiwaniu ciepła lub umożliwiające przenoszenie lub odzyskiwanie ciepła dodatkowo do działania układu odzysku ciepła, z wyjątkiem przenoszenia ciepła w celu ochrony przez zamarzaniem lub odmrażania;
f)
sklasyfikowanych jako okapy nadkuchenne objęte zakresem rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 65/2014 (6).
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1)
„system wentylacyjny (SW)” oznacza urządzenie o napędzie elektrycznym, wyposażone w przynajmniej jeden wirnik, jeden silnik i obudowę, przeznaczone do wymiany, w budynku lub w części budynku, powietrza zużytego na świeże powietrze z zewnątrz;
2)
„system wentylacyjny przeznaczony do budynków mieszkalnych (SWM)” oznacza system wentylacyjny o następujących cechach:
a)
maksymalna wartość natężenia przepływu nie przekracza 250 m3/h;
b)
maksymalna wartość natężenia przepływu mieści się w przedziale od 250 do 1 000 m3/h, a zgodnie z informacjami podanymi przez producenta urządzenie to przeznaczone jest do pełnienia funkcji wentylacji wyłącznie w budynkach mieszkalnych;
3)
„maksymalna wartość natężenia przepływu” oznacza deklarowaną maksymalną wartość objętościowego natężenia przepływu powietrza w danym systemie wentylacyjnym, jaką można osiągnąć przy użyciu zintegrowanych albo oddzielnych, lecz dostarczanych wraz z systemem, sterowników, w standardowych warunkach powietrza (temperaturze 20 °C i ciśnieniu 101 325 Pa), jeśli system został zainstalowany w całości (na przykład wraz z czystymi filtrami) i zgodnie z instrukcjami producenta; w przypadku kanałowych SWM maksymalne natężenie przepływu mierzone jest w odniesieniu do przepływu powietrza przy różnicy ciśnienia statycznego na zewnątrz wynoszącej 100 Pa, a w przypadku bezkanałowych SWM w odniesieniu do przepływu powietrza przy najniższej osiągalnej całkowitej różnicy ciśnienia o jednej z następujących wartości: 10 (wartość minimalna), 20, 50, 100, 150, 200, 250 Pa, w zależności od tego, która wartość jest równa zmierzonej wartości różnicy ciśnienia lub tuż poniżej tej wartości);
4)
„jednokierunkowy system wentylacyjny (JSW)” oznacza system wentylacyjny wymuszający przepływ powietrza tylko w jednym kierunku, albo na zewnątrz (wywiew), albo do wnętrza pomieszczenia (nawiew); w systemie tym wymuszany mechanicznie przepływ powietrza jest równoważony jego naturalnym dopływem lub odpływem;
5)
„dwukierunkowy (nawiewno-wyciągowy) system wentylacyjny (DSW)” oznacza system wentylacyjny wymuszający przepływ powietrza między wnętrzem budynku a obszarem na zewnątrz, wyposażony zarówno w wentylatory wywiewne, jak i nawiewne;
6)
„równoważny model systemu wentylacyjnego” oznacza system wentylacyjny o takich samych parametrach technicznych, określonych w stosownych wymogach dotyczących informacji o produkcie, wprowadzony do obrotu przez tego samego producenta, upoważnionego przedstawiciela lub importera, ale jako inny model systemu wentylacyjnego.
Dodatkowe definicje na potrzeby załączników II-IX zamieszczono w załączniku I.
Artykuł 3
Obowiązki dostawców
1. Dostawcy wprowadzający do obrotu systemy wentylacyjne przeznaczone do budynków mieszkalnych zapewniają z dniem 1 stycznia 2016 r. zgodność tych systemów z następującymi wymaganiami:
a)
do każdego systemu wentylacyjnego przeznaczonego do budynków mieszkalnych dołączona jest drukowana etykieta, której format i treść są zgodne z przepisami załącznika III; etykieta musi być dołączona przynajmniej do opakowania systemu. Wraz z każdym modelem systemów wentylacyjnych przeznaczonych do budynków mieszkalnych udostępnia się dystrybutorom elektroniczną etykietę, której format i treść zgodne są z przepisami załącznika III;
b)
udostępnia się kartę produktu zgodną z przepisami załącznika IV. Karta ta musi być dołączona przynajmniej do opakowania systemu. Wraz z każdym modelem systemów wentylacyjnych przeznaczonych do budynków mieszkalnych udostępnia się dystrybutorom oraz na ogólnie dostępnych stronach internetowych elektroniczną kartę produktu zgodną z przepisami załącznika IV;
c)
dokumentację techniczną określoną w załączniku V udostępnia się na żądanie organom państw członkowskich oraz Komisji;
d)
udostępnia się instrukcje użytkowania;
e)
w każdej reklamie określonego modelu systemów wentylacyjnych przeznaczonych do budynków mieszkalnych, która zawiera informacje dotyczące zużycia energii lub ceny, podaje się klasę zużycia energii tego modelu;
f)
we wszelkich technicznych materiałach promocyjnych dotyczących konkretnego modelu systemów wentylacyjnych przeznaczonych do budynków mieszkalnych, które opisują jego szczegółowe parametry techniczne, podaje się klasę zużycia energii tego modelu.
2. Od dnia 1 stycznia 2016 r. wprowadzane do obrotu systemy wentylacyjne przeznaczone do budynków mieszkalnych opatruje się etykietą, w przypadku jednokierunkowych systemów wentylacyjnych przeznaczonych do budynków mieszkalnych zgodnie ze wzorem zawartym w załączniku III pkt 1, natomiast w przypadku dwukierunkowych systemów wentylacyjnych zgodnie ze wzorem określonym w załączniku III pkt 2.
Artykuł 4
Obowiązki dystrybutorów
Dystrybutorzy zapewniają zgodność z następującymi wymogami:
a)
każdy system wentylacyjny przeznaczony do budynków mieszkalnych oferowany w punkcie sprzedaży opatrzony jest etykietą dołączoną przez dostawców zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. a), umieszczoną na zewnętrznej przedniej lub górnej powierzchni urządzenia, w taki sposób, aby etykieta ta była wyraźnie widoczna;
b)
systemy wentylacyjne przeznaczone do budynków mieszkalnych oferowane na sprzedaż, do wypożyczenia lub w sprzedaży ratalnej użytkownikowi końcowemu w taki sposób, że nie ma on możliwości obejrzenia oferowanego produktu, wprowadza się do obrotu wraz z informacjami dostarczonymi przez dostawców zgodnie z załącznikiem VI, natomiast jeśli system oferowany jest przez internet, stosuje się przepisy załącznika VII;
c)
w każdej reklamie określonego modelu systemu wentylacyjnego przeznaczonego do budynków mieszkalnych, która zawiera informacje dotyczące zużycia energii lub ceny, umieszcza się odniesienie do konkretnej klasy zużycia energii tego systemu;
d)
we wszelkich technicznych materiałach promocyjnych dotyczących określonego modelu, które opisują szczegółowe parametry techniczne systemu wentylacyjnego przeznaczonego do budynków mieszkalnych, podaje się klasę zużycia energii tego modelu oraz instrukcje użytkowania dostarczone przez dostawcę.
Artykuł 5
Metody pomiaru
Na potrzeby informacji, które należy dostarczyć zgodnie z art. 3 i 4, klasę zużycia energii danego systemu ustala się zgodnie z tabelą zamieszczoną w załączniku II. Jednostkowe zużycie energii, roczne zużycie energii elektrycznej, roczne oszczędności w ogrzewaniu, maksymalne natężenie przepływu i poziom mocy akustycznej wyznacza się zgodnie z metodami pomiarów i obliczeń określonymi w załączniku VIII, z uwzględnieniem najnowszych uznanych metod pomiarów i obliczeń.
Artykuł 6
Procedura weryfikacji na potrzeby nadzoru rynku
Do oceny zgodności systemu wentylacyjnego państwa członkowskie stosują procedurę określoną w załączniku IX.
Artykuł 7
Przegląd
W terminie do dnia 1 stycznia 2020 r. Komisja dokonuje przeglądu rozporządzenia w celu uwzględnienia postępu technicznego i przedstawia wyniki tego przeglądu forum konsultacyjnemu.
W ramach takiego przeglądu należy dokonać zwłaszcza oceny możliwości włączenia innych systemów wentylacyjnych, w szczególności systemów przeznaczonych do budynków niemieszkalnych, systemów o całkowitym poborze energii elektrycznej mniejszym niż 30 W, a także oceny metod obliczania jednostkowego zużycia energii i klas zużycia energii jednokierunkowych i dwukierunkowych systemów wentylacyjnych ze sterowaniem według zapotrzebowania.
Artykuł 8
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 11 lipca 2014 r.