ROZHODNUTÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY č. 259/2013/EU
ze dne 13. března 2013,
kterým se mění rozhodnutí č. 574/2007/ES s cílem zvýšit míru spolufinancování ze strany Fondu pro vnější hranice pro některé členské státy, jejichž finanční stabilita je postižena či ohrožena závažnými obtížemi
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 77 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
v souladu s řádným legislativním postupem (1),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Rozhodnutím Evropského parlamentu a Rady č. 574/2007/ES (2) byl zřízen Fond pro vnější hranice na období 2007 až 2013 jako součást obecného programu „Solidarita a řízení migračních toků“ a stanovena míra spolufinancování ze strany Unie u opatření podpořených tímto fondem.
(2)
Nebývale závažná světová finanční krize a hospodářský útlum vážně poškodily hospodářský růst a finanční stabilitu a vyvolaly podstatné zhoršení finančních, hospodářských a sociálních podmínek v několika členských státech. Některé členské státy čelí vážným obtížím nebo jim takové obtíže hrozí, zejména pokud jde o jejich finanční a hospodářskou stabilitu, což vede nebo by mohlo vést ke zhoršení stavu jejich schodku a dluhu a ohrožuje hospodářský růst, přičemž tato negativní situace je ještě zesílena mezinárodním hospodářským a finančním prostředím.
(3)
Přestože již byla přijata řada významných opatření, která mají vyvážit negativní vlivy finanční krize, její dopad na reálnou ekonomiku, trh práce a společnost je pociťován v mnoha směrech. Tlak na vnitrostátní finanční zdroje vzrůstá, a proto by měly být cestou maximálního a optimálního využívání financování Unie urychleně podniknuty další kroky k jeho zmírnění.
(4)
Nařízení Rady (ES) č. 332/2002 ze dne 18. února 2002, kterým se zavádí systém střednědobé finanční pomoci platebním bilancím členských států (3), stanoví, že Rada může poskytnout střednědobou finanční pomoc, pokud je platební bilance členského státu, který nepřijal euro, v obtížích nebo jí takové obtíže vážně hrozí.
(5)
Rozhodnutím Rady 2009/459/ES ze dne 6. května 2009, kterým se Rumunsku poskytuje střednědobá finanční pomoc (4), byla Rumunsku taková finanční pomoc poskytnuta.
(6)
Rada v souladu se závěry Rady ve složení pro hospodářské a finanční věci ze dne 9. a 10. května 2010 přijala komplexní balíček opatření, včetně nařízení Rady (EU) č. 407/2010 ze dne 11. května 2010 o zavedení evropského mechanismu finanční stabilizace (5), a dne 7. června 2010 byl členskými státy eurozóny zřízen Evropský nástroj finanční stability s cílem poskytovat finanční podporu členským státům eurozóny, které čelí obtížím způsobeným výjimečnými okolnostmi, na něž neměly vliv, k zajištění finanční stability eurozóny jako celku i jejích členských států.
(7)
Prováděcími rozhodnutími Rady 2011/77/EU (6) a 2011/344/EU (7) poskytla Unie finanční pomoc Irsku a Portugalsku z evropského mechanismu finanční stabilizace. Tyto země taktéž obdržely prostředky z Evropského nástroje finanční stability.
(8)
Dohoda mezi věřiteli a dohoda o mechanismu úvěrů ve prospěch Řecka ze dne 8. května 2010 vstoupily v platnost dne 11. května 2010 jakožto první program finanční pomoci Řecku. Dne 12. března 2012 ministři financí členských států eurozóny přerušili tento první program a schválili druhý program finanční pomoci Řecku. Bylo rozhodnuto o tom, že druhý program bude financován prostřednictvím Evropského nástroje finanční stability, který zároveň vyplatí zbývající částku, kterou měla eurozóna přispět v rámci prvního programu.
(9)
Dne 2. února 2012 podepsali ministři financí členských států eurozóny Smlouvu o založení Evropského mechanismu stability. Uvedená smlouva navazuje na rozhodnutí Evropské rady 2011/199/EU ze dne 25. března 2011, kterým se mění článek 136 Smlouvy o fungování Evropské unie, pokud jde o mechanismus stability pro členské státy, jejichž měnou je euro (8). Podle uvedené smlouvy se Evropský mechanismus stability stal po vstupu v platnost dne 8. října 2012 primárním poskytovatelem finanční pomoci členským státům eurozóny. Toto rozhodnutí by tedy mělo vzít Evropský mechanismus stability v potaz.
(10)
Evropská rada uvítala v závěrech ze dne 23. a 24. června 2011 záměr Komise posílit součinnost mezi úvěrovým programem pro Řecko a fondy Unie a podpořila snahy zaměřené na zvýšení schopnosti Řecka využívat prostředků z fondů Unie, aby se zaměřením pozornosti na zvyšování konkurenceschopnosti a vytváření pracovních míst podpořily růst a zaměstnanost. Evropská Rada také uvítala a podpořila souhrnný program technické pomoci Řecku, na jehož přípravě se podílí Komise spolu s členskými státy. Změny rozhodnutí č. 574/2007/ES stanovené v tomto rozhodnutí přispějí k posílení uvedené součinnosti.
(11)
Vzhledem k výjimečným okolnostem bylo nařízení Rady (EU) č. 1083/2006 ze dne 11. července 2006 o obecných ustanoveních o Evropském fondu pro regionální rozvoj, Evropském sociálním fondu a Fondu soudržnosti (9) změněno nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1311/2011 (10) s cílem umožnit zvýšení míry spolufinancování uplatňované v rámci strukturálních fondů a Fondu soudržnosti pro ty členské státy, jejichž finanční stabilita je postižena závažnými obtížemi. Podobný přístup byl přijat vůči těmto členským státům v rámci Evropského zemědělského fondu pro rozvoj venkova podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1312/2011 ze dne 19. prosince 2011, kterým se mění nařízení Rady (ES) č. 1698/2005, pokud jde o některá ustanovení týkající se finančního řízení pro některé členské státy, jejichž finanční stabilita je postižena či ohrožena závažnými obtížemi (11) a v rámci Evropského rybářského fondu podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 387/2012 ze dne 19. dubna 2012, kterým se mění nařízení Rady (ES) č. 1198/2006, pokud jde o některá ustanovení týkající se finančního řízení pro některé členské státy, jejichž finanční stabilita je postižena či ohrožena závažnými obtížemi (12). Uvedené členské státy by měly být podpořeny i v rámci čtyř fondů ustavených jako součásti obecného programu „Solidarita a řízení migračních toků“, jmenovitě Fondu pro vnější hranice, Evropského návratového fondu, Evropského uprchlického fondu a Evropského fondu pro integraci státních příslušníků třetích zemí (dále jen „fondy“) pro období 2007-2013.
(12)
Fondy představují klíčový nástroj pro pomoc členským státům v řešení významných problémů v oblasti migrace, azylu a vnějších hranic, jako jsou například vývoj komplexní přistěhovalecké politiky Unie za účelem zvýšení konkurenceschopnosti a sociální soudržnosti Unie a dále vytvoření společného evropského azylového systému.
(13)
V zájmu zjednodušení řízení financování ze strany Unie v oblasti migrace, azylu a vnějších hranic a zlepšení dostupnosti prostředků pro členské státy za účelem provádění jejich ročních programů v rámci fondů je nezbytné, dočasně a aniž by bylo dotčeno programové období 2014-2020, zajistit zvýšení míry spolufinancování ze strany Unie v rámci fondů o částku, která bude odpovídat 20 procentním bodům nad současnou míru spolufinancování, a to ve vztahu k těm členským státům, jejichž finanční stabilita je postižena závažnými obtížemi. To znamená, že roční vnitrostátní příděl prostředků z fondů zůstane v souladu se základními akty nezměněn, přičemž vnitrostátní spolufinancování bude odpovídajícím způsobem sníženo. Probíhající roční programy bude zapotřebí přepracovat, aby se zohlednily změny, které vychází z uplatnění zvýšené míry spolufinancování ze strany Unie.
(14)
Členský stát, který má v úmyslu využít zvýšené míry spolufinancování, by měl Komisi poskytnout písemné stanovisko spolu se svým návrhem ročního programu, nebo návrhem přepracovaného ročního programu. V tomto svém stanovisku by měl dotyčný členský stát uvést odkaz na příslušné rozhodnutí Rady a nebo jakékoli jiné příslušné rozhodnutí, které jej činí způsobilým pro využívání zvýšené míry spolufinancování ze strany Unie.
(15)
Dosud nevídaná krize ovlivňující mezinárodní finanční trhy a způsobující hospodářský útlum vážně poškodila finanční stabilitu několika členských států. Vzhledem k tomu, že je nutná rychlá reakce v zájmu prevence negativních dopadů na celé hospodářství, mělo by toto rozhodnutí vstoupit v platnost co nejdříve.
(16)
Rozhodnutí č. 574/2007/ES by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(17)
Pokud jde o Island a Norsko, rozvíjí toto rozhodnutí ta ustanovení schengenského acquis, ve smyslu dohody uzavřené mezi Radou Evropské unie a Islandskou republikou a Norským královstvím o přidružení těchto států k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (13), která spadají do oblastí uvedených v čl. 1 bodech A a B rozhodnutí Rady 1999/437/ES ze dne 17. května 1999 o některých opatřeních pro uplatňování uvedené dohody (14).
(18)
Pokud jde o Švýcarsko, rozvíjí toto rozhodnutí ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu Dohody mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o přidružení Švýcarské konfederace k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (15), která spadají do oblastí uvedených v čl. 1 bodech A a B rozhodnutí 1999/437/ES ve spojení s článkem 3 rozhodnutí Rady 2008/146/ES (16).
(19)
Pokud jde o Lichtenštejnsko, rozvíjí toto rozhodnutí ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu Protokolu mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím, Švýcarskou konfederací a Lichtenštejnským knížectvím o přistoupení Lichtenštejnského knížectví k Dohodě mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o přidružení Švýcarské konfederace k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (17), která spadají do oblastí uvedených v čl. 1 bodech A a B rozhodnutí Rady 1999/437/ES ve spojení s článkem 3 rozhodnutí Rady 2011/350/EU (18).
(20)
V souladu s články 1 a 2 Protokolu (č. 22) o postavení Dánska, připojeného ke Smlouvě o Evropské unii a Smlouvě o fungování Evropské unie, se Dánsko neúčastní přijímání tohoto rozhodnutí a toto rozhodnutí pro ně není závazné ani použitelné. Vzhledem k tomu, že toto rozhodnutí navazuje na schnegenské acquis, rozhodne se Dánsko v souladu s článkem 4 uvedeného protokolu do šesti měsíců ode dne přijetí tohoto rozhodnutí Radou, zda je provede ve svém vnitrostátním právu.
(21)
Toto rozhodnutí rozvíjí ta ustanovení schengenského acquis, kterých se neúčastní Spojené království v souladu s rozhodnutím Rady 2000/365/ES ze dne 29. května 2000 o žádosti Spojeného království Velké Británie a Severního Irska, aby se na ně vztahovala některá ustanovení schengenského acquis (19); Spojené království se tedy nepodílí na přijímání tohoto rozhodnutí, a toto rozhodnutí pro ně není závazné ani použitelné.
(22)
Toto rozhodnutí rozvíjí ustanovení schengenského acquis, kterých se neúčastní Irsko v souladu s rozhodnutím Rady 2002/192/ES ze dne 28. února 2002 o žádosti Irska, aby se na ně vztahovala některá ustanovení schengenského acquis (20); Irsko se tedy nepodílí na přijímání tohoto nařízení, a toto nařízení pro ně není závazné ani použitelné,
PŘIJALY TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Změny rozhodnutí č. 574/2007/ES
V článku 16 rozhodnutí č. 574/2007/ES se odstavec 4 nahrazuje tímto:
„4. Příspěvek Unie na podporované projekty, pokud jde o akce prováděné v členských státech podle článku 4, nepřesáhne 50 % celkových nákladů na konkrétní akci.
Tento příspěvek se v případě projektů, které řeší konkrétní priority uvedené ve strategických pokynech zmíněných v článku 20, může zvýšit na 75 %.
V členských státech, na něž se vztahuje Fond soudržnosti, se příspěvek Unie zvyšuje na 75 %.
Příspěvek Unie může být v členském státě zvýšen o 20 procentních bodů, jestliže tento členský stát v okamžiku předložení svého návrhu ročního programu podle s čl. 23 odst. 3 tohoto rozhodnutí, nebo svého návrhu přepracovaného ročního programu podle článku 23 rozhodnutí Komise 2008/456/ES (21) splňuje jednu z těchto podmínek:
a)
je mu dána k dispozici střednědobá finanční pomoc v souladu s nařízením Rady (ES) č. 332/2002 (22);
b)
a) je mu poskytnuta finanční pomoc v souladu s nařízením Rady (EU) č. 407/2010 (23), nebo je mu finanční pomoc poskytnuta jinými členskými státy eurozóny před 13. květnem 2010; nebo
c)
je mu poskytnuta finanční pomoc v souladu s mezivládní dohodou, kterou se zřizuje Evropský nástroj finanční stability, nebo Smlouvou o založení Evropského mechanismu stability.
Dotyčný členský stát předloží Komisi písemné stanovisko spolu se svým návrhem ročního programu, nebo návrhem přepracovaného ročního programu, a potvrdí tak, že splňuje jednu z podmínek uvedených ve čtvrtém pododstavci v písmenu a), b) nebo c).
Projekt spolufinancovaný se zvýšenou mírou může nadále v tomto režimu spolufinancování setrvat nezávisle na tom, zda je v průběhu provádění souvisejícího ročního programu stále plněna jedna z podmínek uvedených ve čtvrtém pododstavci v písmenu a), b) nebo c).
Článek 2
Vstup v platnost
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 3
Určení
Toto rozhodnutí je určeno členským státům v souladu se Smlouvami.
Ve Štrasburku dne 13. března 2013.
DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 259/2013/UE
z dnia 13 marca 2013 r.
zmieniająca decyzję nr 574/2007/WE w celu zwiększenia stawki współfinansowania w ramach Funduszu Granic Zewnętrznych dla niektórych państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie swojej stabilności finansowej lub nimi zagrożonych
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (1),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Decyzja nr 574/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) ustanawia Fundusz Granic Zewnętrznych na lata 2007-2013 jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi” oraz określa różne stawki unijnego współfinansowania dla działań wspieranych przez ten fundusz.
(2)
Bezprecedensowy ogólnoświatowy kryzys finansowy i załamanie się koniunktury gospodarczej miały istotny negatywny wpływ na wzrost gospodarczy i stabilność finansową, powodując znaczne pogorszenie sytuacji finansowej, gospodarczej i społecznej kilku państw członkowskich. Niektóre państwa członkowskie doświadczają poważnych trudności lub są nimi zagrożone, zwłaszcza w odniesieniu do swojej stabilności finansowej i gospodarczej, co doprowadziło lub może prowadzić do pogorszenia ich deficytu i zadłużenia oraz zagraża wzrostowi gospodarczemu; sytuację tę pogarsza dodatkowo międzynarodowe otoczenie gospodarcze i finansowe.
(3)
Chociaż podjęto już zdecydowane działania w celu zrównoważenia negatywnych skutków kryzysu, powszechnie odczuwany zaczyna być wpływ kryzysu finansowego na gospodarkę realną, rynek pracy i społeczeństwo. Presja na krajowe zasoby finansowe wzrasta i należy szybko podjąć dalsze kroki w celu jej złagodzenia poprzez maksymalne i optymalne wykorzystanie unijnego finansowania.
(4)
Rozporządzenie Rady (WE) nr 332/2002 z dnia 18 lutego 2002 r. ustanawiające instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich (3) przewiduje, że Rada może przyznać średnioterminową pomoc finansową, w przypadku gdy państwo członkowskie, które nie przyjęło euro, ma poważne trudności lub jest poważnie zagrożone trudnościami związanymi z jego bilansem płatniczym.
(5)
Decyzją Rady 2009/459/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie udzielenia Rumunii średnioterminowej pomocy finansowej Wspólnoty (4) przyznano pomoc finansową Rumunii.
(6)
W zgodzie z konkluzjami Rady ECOFIN z dnia 9-10 maja 2010 r. Rada przyjęła obszerny pakiet środków, w tym rozporządzenie Rady (UE) nr 407/2010 z dnia 11 maja 2010 r. ustanawiające europejski mechanizm stabilizacji finansowej (5), a w dniu 7 czerwca 2010 r. został utworzony przez państwa członkowskie należące do strefy euro Europejski Instrument Stabilności Finansowej celem udzielania wsparcia finansowego państwom członkowskim należącym do strefy euro, które mają trudności z racji nadzwyczajnych okoliczności pozostających poza ich kontrolą, tak aby chronić stabilność finansową strefy euro jako całości, jak również jej państw członkowskich.
(7)
Na mocy decyzji wykonawczych Rady 2011/77/UE (6) oraz 2011/344/UE (7) przyznano pomoc finansową w ramach europejskiego mechanizmu stabilizacji finansowej odpowiednio dla Irlandii i Portugalii. Otrzymały one również środki z Europejskiego Instrumentu Stabilności Finansowej.
(8)
W dniu 8 maja 2010 r. zawarto umowę między pożyczkodawcami i akt w sprawie pożyczki w odniesieniu do Grecji, które weszły w życie z dniem 11 maja 2010 r., jako pierwszy program pomocy finansowej dla Grecji. W dniu 12 maja 2012 r. ministrowie finansów państw członkowskich strefy euro przerwali ten pierwszy program i zatwierdzili drugi program pomocy finansowej dla Grecji. Postanowiono, że instrumentem finansowym dla tego drugiego programu będzie Europejski Instrument Stabilności Finansowej, w ramach którego wydatkowana będzie również pozostała kwota wniesiona przez strefę euro w ramach pierwszego programu.
(9)
W dniu 2 lutego 2012 r. ministrowie finansów państw członkowskich strefy euro podpisali Traktat ustanawiający europejski mechanizm stabilności. Ten traktat jest następstwem decyzji Rady Europejskiej 2011/199/UE z dnia 25 marca 2011 r. w sprawie zmiany art. 136 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do mechanizmu stabilności dla państw członkowskich, których walutą jest euro (8). Na mocy tego traktatu europejski mechanizm stabilności jest głównym dostarczycielem wsparcia finansowego dla państw członkowskich strefy euro po jego wejściu w życie w dniu 8 października 2012 r. Dlatego niniejsza decyzja powinna uwzględniać europejski mechanizm stabilności.
(10)
W swych konkluzjach z dnia 23 i 24 czerwca 2011 r. Rada Europejska przychylnie przyjęła zamiar Komisji dotyczący wzmocnienia synergii pomiędzy programem pożyczkowym dla Grecji a unijnymi środkami finansowymi i wsparła wysiłki zmierzające do zwiększenia zdolności Grecji do absorbowania środków unijnych w celu stymulowania wzrostu i zatrudnienia, poprzez przeorientowanie uwagi na poprawę konkurencyjności i tworzenie miejsc pracy. Ponadto Rada Europejska z zadowoleniem przyjęła i poparła przygotowywanie przez Komisję wraz z państwami członkowskimi kompleksowego programu pomocy technicznej dla Grecji. Zmiany do decyzji nr 574/2007/WE, określone w niniejszej deczyji, przyczyniają się do takich wysiłków zmierzających do wzmocnienia synergii.
(11)
Z myślą o nadzwyczajnych okolicznościach rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności (9) zostało zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1311/2011 (10), aby umożliwić zwiększenie stawki współfinansowania stosowanej w ramach funduszy strukturalnych oraz Funduszu Spójności wobec państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie ich stabilności finansowej. Podobne podejście zostało przyjęte wobec tych państw członkowskich w ramach Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1312/2011 z dnia 19 grudnia 2011 r. w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do niektórych przepisów dotyczących zarządzania finansowego dla niektórych państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie ich stabilności finansowej lub nimi zagrożonych (11) oraz w ramach Europejskiego Funduszu Rybackiego na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 387/2012 z dnia 19 kwietnia 2012 r. zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1198/2006 w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego w odniesieniu do niektórych przepisów dotyczących zarządzania finansowego dla niektórych państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie ich stabilności finansowej lub nimi zagrożonych (12). Te państwa członkowskie powinny otrzymać wsparcie w ramach czterech funduszy ustanowionych jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi”, mianowicie Funduszu Granic Zewnętrznych, Europejskiego Funduszu Powrotów Imigrantów, Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców oraz Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich („Fundusze”) ustanowionych na lata 2007-2013.
(12)
Fundusze są głównym narzędziem pomagającym państwom członkowskim sprostać poważnym wyzwaniom w dziedzinie migracji, azylu i granic zewnętrznych, takim jak opracowanie kompleksowej unijnej polityki imigracyjnej w celu wzmocnienia konkurencyjności i spójności społecznej Unii oraz stworzenie wspólnego europejskiego systemu azylowego.
(13)
Aby ułatwić zarządzanie finansowaniem Unii w dziedzinie migracji, azylu i granic zewnętrznych oraz poprawić dostępność takiego finansowania dla państw członkowskich wdrażających swoje programy roczne w ramach funduszy, niezbędne jest - tymczasowo i bez uszczerbku dla okresu programowania na lata 2014-2020 - zwiększenie stawki unijnego współfinansowania w ramach funduszy do kwoty odpowiadającej 20 punktom procentowym powyżej obecnie stosowanych stawek współfinansowania dla państw członkowskich doświadczających poważnych trudności w zakresie ich stabilności finansowej. Oznacza to, że roczny przydział krajowy funduszy zgodnie z aktami podstawowymi pozostanie niezmieniony, natomiast krajowa stawka współfinansowania zostanie odpowiednio obniżona. Trwające obecnie programy roczne będą musiały zostać odpowiednio zmienione, aby uwzględnić zmiany wynikające z zastosowania zwiększonej unijnej stawki współfinansowania.
(14)
Każde państwo członkowskie, które zamierza skorzystać ze zwiększonej stawki współfinansowania, powinno przekazać Komisji pisemne oświadczenie wraz z projektem programu rocznego lub projektem zmienionego programu rocznego. W swoim oświadczeniu dane państwo członkowskie powinno zawrzeć odniesienie do odpowiedniej decyzji Rady oraz do wszelkich innych decyzji, które umożliwiają mu korzystanie ze zwiększonej stawki unijnego współfinansowania.
(15)
Bezprecedensowy kryzys wpływający na międzynarodowe rynki finansowe oraz pogorszenie koniunktury gospodarczej poważnie nadszarpnął stabilność finansową niektórych państw członkowskich. Ponieważ niezbędna jest szybka reakcja, aby przeciwdziałać negatywnym skutkom dla całości gospodarki, niniejsza decyzja powinna wejść w życie jak najszybciej.
(16)
Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję nr 574/2007/WE.
(17)
W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej oraz Republikę Islandii i Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (13), w obszarze, o którym mowa w art. 1 pkt A i B decyzji Rady 1999/437/WE (14) w sprawie niektórych warunków stosowania tej umowy.
(18)
W odniesieniu do Szwajcarii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konferderacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (15) w obszarze, o którym mowa w art. 1 pkt A i B decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE (16).
(19)
W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (17) w obszarze, o którym mowa w art. 1 pkt A i B decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE (18).
(20)
Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje. Ponieważ niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie dorobku Schengen, na mocy art. 4 tego protokołu Dania podejmuje decyzję, w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszej decyzji, czy dokona transpozycji niniejszej decyzji do swego prawa krajowego.
(21)
Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (19); Zjednoczone Królestwo nie bierze zatem udziału w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związane ani nie ma ona do niego zastosowania.
(22)
Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Irlandia nie uczestniczy zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (20). Irlandia nie uczestniczy zatem w jej przyjęciu, nie jest nią związana ani nie ma ona do niej zastosowania,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Zmiany w decyzji nr 575/2007/WE
Art. 16 ust. 4 decyzji nr 574/2007/WE otrzymuje brzmienie:
„4. Wkład Unii we wspierane projekty w odniesieniu do działań realizowanych w państwach członkowskich na podstawie art. 4 nie przekracza 50 % całkowitych kosztów danego działania.
Wkład ten może zostać podwyższony do 75 % w przypadku projektów służących realizacji szczególnych celów priorytetowych określonych w wytycznych strategicznych, o których mowa w art. 20.
Wkład Unii podwyższa się do 75 % w państwach członkowskich objętych Funduszem Spójności.
Wkład Unii może zostać podwyższony o 20 punktów procentowych w danym państwie członkowskim, pod warunkiem że spełnia ono jedno z poniższych kryteriów w momencie przedłożenia swojego projektu programu rocznego zgodnie z art. 23 ust. 3 niniejszej decyzji lub projektu zmienionego programu rocznego zgodnie z art. 23 decyzji Komisji 2008/456/WE (21):
a)
udostępnia się mu średnioterminową pomoc finansową zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 332/2002 (22);
b)
udostępnia się mu pomoc finansową na mocy rozporządzenia Rady (UE) nr 407/2010 (23) lub inne państwa członkowskie ze strefy euro udostępniają mu pomoc finansową przed dniem 13 maja 2010 r.; lub
c)
udostępnia się mu pomoc finansową zgodnie z osiągniętym porozumieniem międzyrządowym ustanawiającym Europejski Instrument Stabilności Finansowej lub Traktatem ustanawiającym europejski mechanizm stabilności.
Dane państwo członkowskie przedkłada Komisji pisemne oświadczenie wraz ze swoim projektem programu rocznego lub projektem zmienionego programu rocznego potwierdzające, że spełnia ono jedno z kryteriów, o których mowa w lit. a), b) lub c) akapitu czwartego
Projekt współfinansowany według podwyższonej stawki może być nadal współfinansowany zgodnie z tą stawką niezależnie od tego, czy warunki określone w lit. a), b) lub c) akapitu czwartego nadal będą spełnione w trakcie wdrażania powiązanego programu rocznego.
Artykuł 2
Wejście w życie
Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 3
Adresaci
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich zgodnie z Traktatami.
Sporządzono w Strasburgu 13 marca 2013 r.