PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ RADY
ze dne 24. března 2014,
kterým se stanoví seznam třetích zemí nespolupracujících v boji proti nezákonnému, nehlášenému a neregulovanému rybolovu podle nařízení (ES) č. 1005/2008, kterým se zavádí systém Společenství pro předcházení, potírání a odstranění nezákonného, nehlášeného a neregulovaného rybolovu
(2014/170/EU)
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1005/2008 ze dne 29. září 2008, kterým se zavádí systém Společenství pro předcházení, potírání a odstranění nezákonného, nehlášeného a neregulovaného rybolovu, mění nařízení (EHS) č. 2847/93, (ES) č. 1936/2001 a (ES) č. 601/2004 a zrušují nařízení (ES) č. 1093/94 a (ES) č. 1447/1999 (1), a zejména na čl. 33 odst. 1 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh Evropské komise,
vzhledem k těmto důvodům:
1. ÚVOD
(1)
Nařízením (ES) č. 1005/2008 (dále jen „nařízení o rybolovu NNN“) se zavádí systém Unie pro předcházení, potírání a odstranění nezákonného, nehlášeného a neregulovaného rybolovu (dále jen „rybolov NNN“).
(2)
Kapitola VI nařízení o rybolovu NNN stanoví postup určení nespolupracujících třetích zemí, oznámení zemím určeným jako nespolupracující třetí země, stanovení seznamu nespolupracujících zemí, vyškrtnutí ze seznamu nespolupracujících zemí, zveřejnění seznamu nespolupracujících zemí a veškerá mimořádná opatření.
(3)
V souladu s článkem 32 nařízení o rybolovu NNN Komise prostřednictvím rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 (2) (dále jen „rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012“) oznámila osmi třetím zemím, že mohou být Komisí určeny jako nespolupracující třetí země.
(4)
V rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 Komise uvedla informace o základních skutečnostech a faktorech, z nichž toto určení vychází.
(5)
Rovněž dne 15. listopadu 2012 Komise v samostatných dopisech oznámila osmi třetím zemím skutečnost, že zvažuje možnost, že budou určeny jako nespolupracující třetí země.
(6)
Komise v těchto dopisech zdůraznila, že s cílem zabránit tomu, aby byly dotčené třetí země určeny a navrženy pro formální zařazení jako nespolupracující třetí země podle článků 31 a 33 nařízení o rybolovu NNN, vyzývají se, aby v úzké spolupráci s Komisí vypracovaly akční plán k nápravě nedostatků uvedených v rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012.
(7)
V důsledku toho Komise vyzvala osm dotčených třetích zemí, aby: i) přijaly všechna opatření nezbytná k provedení opatření uvedených v akčních plánech, které Komise navrhla, ii) vyhodnotily provádění opatření uvedených v akčních plánech, které Komise navrhla, a iii) zasílaly Komisi každých šest měsíců podrobné zprávy s hodnocením provádění každého opatření, mimo jiné z hlediska jejich individuální a/nebo celkové účinnosti při zajišťování plně vyhovujícího systému pro kontrolu rybolovu.
(8)
Osm dotčených třetích zemí dostalo možnost odpovědět písemně na otázky výslovně uvedené v rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012, jakož i na další relevantní informace, což jim umožnilo předložit důkazy k vyvrácení nebo doplnění skutečností uvedených v rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 nebo případně přijmout akční plán ke zlepšení stavu a opatření k nápravě této situace. Těmto osmi zemím bylo zaručeno právo na vyžádání nebo poskytnutí dodatečných informací.
(9)
Dne 15. listopadu 2012 zahájila Komise s osmi třetími zeměmi dialog a zdůraznila, že za dostatečné k tomu, aby se v této záležitosti dosáhlo dohody, považuje období šesti měsíců.
(10)
Komise nadále vyhledávala a ověřovala všechny informace, které považovala za nezbytné. Ústní a písemné připomínky předložené těmito osmi zeměmi v návaznosti na rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 byly zváženy a zohledněny. Uvedených osm zemí bylo o úvahách Komise průběžně informováno buď ústně, nebo písemně.
(11)
Prováděcím rozhodnutím ze dne 26. listopadu 2013 (3) (dále jen „prováděcí rozhodnutí ze dne 26. listopadu 2013“) určila Komise Belize, Kambodžské království a Republiku Guinea jako třetí země nespolupracující v boji proti rybolovu NNN. V souladu s nařízením o rybolovu NNN Komise uvedla důvody, pro které se domnívá, že tyto tři země neplní své povinnosti jakožto státy vlajky, přístavu, trhu nebo pobřežní státy vyplývající z mezinárodního práva a že nepodnikají kroky k předcházení, potírání a odstranění rybolovu NNN.
(12)
Prováděcí rozhodnutí Rady, jímž se Belize, Kambodžské království a Republika Guinea zařazuje na seznam třetích zemí nespolupracujících v boji proti rybolovu NNN, by tedy mělo být přijato v souvislosti s prováděním nařízení o rybolovu NNN coby výsledek šetření a dialogu, které proběhly v souladu s hmotněprávními a procesními požadavky stanovenými v nařízení o rybolovu NNN. Tato šetření a dialog včetně vzájemné korespondence a uskutečněných setkání, jakož i rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 a prováděcího rozhodnutí ze dne 26. listopadu 2013 tvoří základ tohoto rozhodnutí, které se opírá o totožné důvody. Z tohoto rozhodnutí, jímž se Belize, Kambodžské království a Republika Guinea zařazuje na seznam třetích zemí nespolupracujících v boji proti rybolovu NNN, by měly vyplynout důsledky uvedené v článku 38 nařízení o rybolovu NNN.
(13)
Podle čl. 34 odst. 1 nařízení o rybolovu NNN Rada na základě rozhodnutí přijatého na návrh Komise kvalifikovanou většinou vyškrtne třetí zemi ze seznamu nespolupracujících třetích zemí, pokud daná země prokáže, že došlo k nápravě situace, jež opodstatňovala její zařazení na seznam. V rozhodnutí o vyškrtnutí ze seznamu se rovněž zohlední, zda příslušné určené třetí země přijaly konkrétní opatření, která mohou vést k trvalému zlepšení této situace.
2. POSTUP VŮČI BELIZE
(14)
Dne 15. listopadu 2012 uvědomila Komise v souladu s článkem 32 nařízení o rybolovu NNN Belize, že zvažuje možnost jeho určení jako nespolupracující třetí země, a Belize vyzvala, aby v úzké spolupráci s jejími útvary vypracovalo akční plán k nápravě nedostatků uvedených v rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012. V období od prosince 2012 do srpna 2013 Belize vyjádřilo své stanovisko prostřednictvím písemných vyjádření a setkalo se s Komisí, aby projednalo body vztahující se k této záležitosti. Komise poskytla Belize příslušné informace písemně. Komise nadále vyhledávala a ověřovala všechny informace, které považovala za nezbytné. Byly zváženy a zohledněny ústní a písemné připomínky předložené Belize v návaznosti na rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 a Belize bylo zároveň průběžně informováno buď ústně, nebo písemně o úvahách Komise. Komise zaujala stanovisko, že oblasti, jež byly v rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 popsány jako problematické a nedostatečné, Belize nevyřešilo uspokojivým způsobem. Kromě toho Komise dospěla k závěru, že ani opatření, která byla navržena v akčním plánu předloženém Belize, nebyla provedena v plné míře.
3. URČENÍ BELIZE JAKO NESPOLUPRACUJÍCÍ TŘETÍ ZEMĚ
(15)
V rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 Komise analyzovala povinnosti Belize a hodnotila soulad s jeho mezinárodními závazky jakožto státu vlajky, přístavu, trhu nebo pobřežního státu. Pro účel tohoto přezkumu Komise vzala v úvahu parametry uvedené v čl. 31 odst. 4 až 7 nařízení o rybolovu NNN. Komise přezkoumala, zda Belize dodržovalo své mezinárodní závazky podle rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 a s ohledem na příslušné informace, které k nim Belize poskytlo, navrhovaný akční plánem, jakož i opatření, která byla přijata k nápravě situace.
(16)
Hlavní nedostatky, které Komise v navrhovaném akčním plánu shledala, souvisely s několika případy nesplnění povinností vyplývajících z mezinárodního práva, které se zejména týkaly přijetí vhodného právního rámce, absence přiměřeného a účinného sledování, kontrolního a inspekčního programu, odrazujícího sankčního systému a řádného provádění systému osvědčování úlovků. Zjištěné nedostatky se obecněji vztahují k dodržování mezinárodních závazků, včetně doporučení a usnesení regionálních organizací pro řízení rybolovu a podmínek pro registraci plavidel v souladu s mezinárodním právem. Bylo rovněž zjištěno nedodržování doporučení a usnesení příslušných orgánů, např. Mezinárodního akčního plánu Organizace spojených národů proti nezákonnému, nehlášenému a neregulovanému rybolovu (IPOA-UN). Nedodržování nezávazných doporučení a usnesení se však považuje jen za podpůrný důkaz, a nikoli za základ pro určení.
(17)
Komise v prováděcím rozhodnutí ze dne 26. listopadu 2013 určila Belize jako nespolupracující třetí zemi podle nařízení o rybolovu NNN.
(18)
Pokud jde o možné omezení Belize jako rozvojové země, uvádí se, že zvláštní rozvojový status a celková výkonnost Belize v oblasti rybolovu nejsou nepříznivě ovlivněny jeho obecnou úrovní rozvoje.
(19)
S ohledem na rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 a prováděcí rozhodnutí ze dne 26. listopadu 2013 a dialog, který Komise s Belize vedla, a jeho výsledky lze dospět k závěru, že opatření přijatá Belize v souvislosti s jeho povinnostmi jakožto státu vlajky jsou nedostatečná k dosažení souladu s články 91, 94, 117 a 118 Úmluvy Organizace spojených národů o mořském právu (UNCLOS), články 18, 19 a 20 Dohody Organizace spojených národů o rybích populacích (UNSFA) a čl. II odst. 8 Dohody FAO o dodržování opatření.
(20)
Belize tedy nesplnilo své povinnosti, které pro ně jako pro stát vlajky vyplývají z mezinárodního práva v oblasti přijímání opatření k předcházení, potírání a odstranění rybolovu NNN, a mělo by být zařazeno na unijní seznam nespolupracujících třetích zemí.
4. POSTUP VŮČI KAMBODŽSKÉMU KRÁLOVSTVÍ
(21)
Dne 15. listopadu 2012 uvědomila Komise v souladu s článkem 32 nařízení o rybolovu NNN Kambodžské království (Kambodžu), že zvažuje možnost jejího určení jako nespolupracující třetí země, a Kambodžu vyzvala, aby v úzké spolupráci s jejími útvary vypracovala akční plán k nápravě nedostatků uvedených v rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012. V období od prosince 2012 do června 2013 Kambodža vyjádřila své stanovisko prostřednictvím písemných vyjádření a setkala se s Komisí, aby projednala body vztahující se k této záležitosti. Komise poskytla Kambodži příslušné informace písemně. Komise nadále vyhledávala a ověřovala všechny informace, které považovala za nezbytné. Byly zváženy a zohledněny ústní a písemné připomínky předložené Kambodžou v návaznosti na rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 a Kambodža byla zároveň průběžně informována buď ústně, nebo písemně o úvahách Komise. Komise zaujala stanovisko, že oblasti, jež byly v rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 popsány jako problematické a nedostatečné, Kambodža nevyřešila uspokojivým způsobem. Kromě toho Komise dospěla k závěru, že ani opatření, která byla navržena v akčním plánu předloženém Kambodžou, nebyla provedena v plné míře.
5. URČENÍ KAMBODŽE JAKO NESPOLUPRACUJÍCÍ TŘETÍ ZEMĚ
(22)
V rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 Komise analyzovala povinnosti Kambodže a hodnotila soulad s jejími mezinárodními závazky jakožto státu vlajky, přístavu, trhu nebo pobřežního státu. Pro účel tohoto přezkumu Komise vzala v úvahu parametry uvedené v čl. 31 odst. 4 až 7 nařízení o rybolovu NNN. Komise přezkoumala, zda Kambodža dodržovala své mezinárodní závazky v souladu se zjištěními uvedenými v rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 a s ohledem na navrhovaný akční plán, který byl podrobněji rozpracován na základě příslušných informací poskytnutých Kambodžou.
(23)
Hlavní nedostatky, které Komise v navrhovaném akčním plánu shledala, souvisely s nesplněním povinností vyplývajících z mezinárodního práva, které se zejména týkaly přijetí vhodného právního rámce, přiměřeného a účinného sledování, kontrolního a inspekčního programu a odrazujícího sankčního systému. Zjištěné nedostatky se obecněji vztahují k dodržování mezinárodních závazků a podmínek pro registraci plavidel v souladu s mezinárodním právem. Bylo rovněž zjištěno nedodržování doporučení a usnesení příslušných orgánů, např. IPOA-OSN. Nedodržování nezávazných doporučení a usnesení se však považuje jen za podpůrný důkaz, a nikoli za základ pro určení.
(24)
Komise v prováděcím rozhodnutí ze dne 26. listopadu 2013 určila Kambodžu jako nespolupracující třetí zemi podle nařízení o rybolovu NNN.
(25)
Pokud jde o možné omezení Kambodže jako rozvojové země, uvádí se, že zvláštní rozvojový status a celková výkonnost Kambodže v oblasti rybolovu nejsou nepříznivě ovlivněny její obecnou úrovní rozvoje.
(26)
Opatření přijatá Kambodžou s ohledem na její povinnosti jakožto státu vlajky jsou nedostatečná pro dosažení souladu s články 91 a 94 úmluvy UNCLOS. Je třeba připomenout, že je nepodstatné, zda Kambodža úmluvu UNCLOS skutečně ratifikovala, protože ustanovení úmluvy UNCLOS o plavbě na volném moři (články 86 až 115 úmluvy UNCLOS) se uznávají jako mezinárodní zvykové právo. Tato ustanovení totiž kodifikují již existující pravidla mezinárodního zvykového práva a přejímají téměř doslovně znění Úmluvy o volném moři a Úmluvy o pobřežních vodách a pásmu přilehlém, a k nimž Kambodža přistoupila a které ratifikovala.
(27)
S ohledem na rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 a prováděcí rozhodnutí ze dne 26. listopadu 2013 a dialog, který Komise s Kambodžou vedla, a jeho výsledky lze dospět k závěru, že opatření přijatá Kambodžou v souvislosti s jejími povinnostmi jakožto státu vlajky jsou nedostatečná k dosažení souladu s články 91 a 94 úmluvy UNCLOS.
(28)
Kambodža tedy nesplnila své povinnosti, které pro ni jako pro stát vlajky vyplývají z mezinárodního práva v oblasti přijímání opatření k předcházení, potírání a odstranění rybolovu NNN, a měla by být zařazena na unijní seznam nespolupracujících třetích zemí.
6. POSTUP VŮČI GUINEJSKÉ REPUBLICE
(29)
Dne 15. listopadu 2012 uvědomila Komise v souladu s článkem 32 nařízení o rybolovu NNN Guinejskou republiku (Guineu), že zvažuje možnost jejího určení jako nespolupracující třetí země, a Guineu vyzvala, aby v úzké spolupráci s jejími útvary vypracovala akční plán k nápravě nedostatků uvedených v rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012. V období od prosince 2012 do července 2013 Guinea vyjádřila své stanovisko prostřednictvím písemných vyjádření a setkala se s Komisí, aby projednala body vztahující se k této záležitosti. Komise poskytla Guineji příslušné informace písemně. Komise nadále vyhledávala a ověřovala všechny informace, které považovala za nezbytné. Byly zváženy a zohledněny ústní a písemné připomínky předložené Guineou v návaznosti na rozhodnutí Komise ze dne 15. listopadu 2012 a Guinea byla zároveň průběžně informována buď ústně, nebo písemně o úvahách Komise. Komise zaujala stanovisko, že oblasti, jež byly v rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 popsány jako problematické a nedostatečné, Guinea nevyřešila uspokojivým způsobem. Kromě toho Komise dospěla k závěru, že ani opatření, která byla navržena v akčním plánu předloženém Guineou, nebyla provedena v plné míře.
7. URČENÍ GUINEJE JAKO NESPOLUPRACUJÍCÍ TŘETÍ ZEMĚ
(30)
V rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 Komise analyzovala povinnosti Guineje a hodnotila soulad s jejími mezinárodními závazky jakožto státu vlajky, přístavu, trhu nebo pobřežního státu. Pro účel tohoto přezkumu Komise vzala v úvahu parametry uvedené v čl. 31 odst. 4 až 7 nařízení o rybolovu NNN. Komise přezkoumala, zda Guinea dodržovala své mezinárodní závazky v souladu se zjištěními uvedenými v rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 a s ohledem na navrhovaný akční plán, který byl podrobněji rozpracován na základě příslušných informací poskytnutých Guineou.
(31)
Hlavní nedostatky, které Komise v navrhovaném akčním plánu shledala, souvisely s nedokončenými reformami, jejichž účelem je zajistit dostatečně přiměřené a účinné sledování jejího rybářského loďstva, účinné provádění vnitrostátního práva a právních předpisů v oblasti rybolovu, prosazování pravidel prostřednictvím stíhání a sankcionování odhalených nezákonných, nehlášených a neregulovaných rybolovných činností, posílení prostředků pro inspekci a dohled, odrazující sankční systém a rybářskou politiku odpovídající administrativní kapacitě, pokud jde o kontrolu a dohled. Zjištěné nedostatky se obecněji vztahují k dodržování mezinárodních závazků, včetně doporučení a usnesení regionálních organizací pro řízení rybolovu a podmínek pro registraci plavidel v souladu s mezinárodním právem. Bylo rovněž zjištěno nedodržování doporučení a usnesení příslušných orgánů, např. IPOA-OSN. Nedodržování nezávazných doporučení a usnesení se však považuje jen za podpůrný důkaz, a nikoli za základ pro určení.
(32)
Komise v prováděcím rozhodnutí ze dne 26. listopadu 2013 určila Guineu jako nespolupracující třetí zemi podle nařízení o rybolovu NNN.
(33)
Pokud jde o možné omezení Guineje jako rozvojové země, uvádí se, že zvláštní rozvojový status Guineje může být nepříznivě ovlivněn její úrovní rozvoje. Nicméně s ohledem na povahu zjištěných nedostatků Guineje, pomoc poskytnutou Unií a členskými státy a kroky přijaté za účelem nápravy situace nemůže nízký stupeň rozvoje této země vysvětlit celkový postoj Guineje jako státu vlajky nebo pobřežního státu v oblasti rybolovu a nedostatečné kroky k předcházení, potírání a odstranění rybolovu NNN.
(34)
S ohledem na rozhodnutí ze dne 15. listopadu 2012 a prováděcí rozhodnutí ze dne 26. listopadu 2013 a dialog, který Komise s Guineou vedla, a jeho výsledky lze dospět k závěru, že opatření přijatá Guineou v souvislosti s jejími povinnostmi jakožto státu vlajky a pobřežního státu jsou nedostatečná k dosažení souladu s články 61, 62, 94, 117 a 118 úmluvy UNCLOS a články 18, 19 a 20 dohody UNFSA.
(35)
Guinea tedy nesplnila své povinnosti, které pro ni jako pro stát vlajky vyplývají z mezinárodního práva v oblasti přijímání opatření k předcházení, potírání a odstranění rybolovu NNN, a měla by být zařazena na unijní seznam nespolupracujících třetích zemí.
8. STANOVENÍ SEZNAMU NESPOLUPRACUJÍCÍCH TŘETÍCH ZEMÍ
(36)
Vzhledem k výše uvedeným závěrům, k nimž se v případě Belize, Kambodže a Guineje dospělo, by tyto země měly být zařazeny na seznam nespolupracujících třetích zemí, který se má stanovit v souladu s článkem 33 nařízení o rybolovu NNN.
(37)
Opatření, která by měla být použita v případě Belize, Kambodže a Guineje, jsou uvedena v článku 38 nařízení o rybolovu NNN. Zákaz dovozu se vztahuje na všechny populace a živočišné druhy podle definice v čl. 2 odst. 8 nařízení o rybolovu NNN, neboť určení není odůvodněno tím, že nebyla přijata vhodná opatření v souvislosti s rybolovem NNN majícím dopad na některou populaci nebo druhy. V souladu s definicí uvedenou v čl. 2 bodu 11 nařízení o rybolovu NNN se dovozem rozumí dovezení produktů rybolovu na území Unie, a to i pro účely překládky v přístavech na jejím území.
(38)
Je třeba poznamenat, že rybolov NNN mimo jiné decimuje populace ryb, ničí mořské prostředí, ohrožuje zachování a udržitelné využívání mořských zdrojů, narušuje hospodářskou soutěž, ohrožuje zajišťování potravin, znevýhodňuje poctivé rybáře a oslabuje pobřežní komunity. Vzhledem k rozsahu problémů souvisejících s rybolovem NNN se má za to, že je nutné, aby Unie urychleně uplatnila opatření vůči Belize, Kambodži a Guineji jakožto nespolupracujícím zemím. S ohledem na výše uvedené by toto rozhodnutí mělo vstoupit v platnost prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie.
(39)
Pokud Belize, Kambodža či Guinea prokáží, že situace opravňující jejich uvedení na seznam byla napravena, Rada kvalifikovanou většinou na návrh Komise odstraní tuto třetí zemi ze seznamu nespolupracujících třetích zemí v souladu s čl. 34 odst. 1 nařízení o rybolovu NNN. V rozhodnutí o odstranění ze seznamu se rovněž zohlední, zda Belize, Kambodža či Guinea přijaly konkrétní opatření, která mohou vést k trvalému zlepšení situace,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Unijní seznam nespolupracujících třetích zemí podle článku 33 nařízení Rady (ES) č. 1005/2008 je stanoven v příloze tohoto rozhodnutí.
Článek 2
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
V Bruselu dne 24. března 2014.
DECYZJA WYKONAWCZA RADY
z dnia 24 marca 2014 r.
ustanawiająca wykaz niewspółpracujących państw trzecich w zakresie zwalczania połowów NNN zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1005/2008 ustanawiającym wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania
(2014/170/UE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiające wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1936/2001 i (WE) nr 601/2004 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 1093/94 i (WE) nr 1447/1999 (1), w szczególności jego art. 33 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. WPROWADZENIE
(1)
Rozporządzenie (WE) nr 1005/2008 („rozporządzenie w sprawie połowów NNN”) ustanawia unijny system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym (NNN) połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania.
(2)
W rozdziale VI rozporządzenia w sprawie połowów NNN określono procedury dotyczące uznawania państw trzecich za niewspółpracujące, działania wobec państw uznanych za niewspółpracujące państwa trzecie, sporządzania wykazu niewspółpracujących państw trzecich, usunięcia z wykazu niewspółpracujących państw trzecich, publicznego dostępu do wykazu niewspółpracujących państw trzecich i wszelkich środków nadzwyczajnych.
(3)
Zgodnie z art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, za pomocą decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. (2) („decyzja z dnia 15 listopada 2012 r.”), Komisja powiadomiła osiem państw trzecich o możliwości uznania ich za państwa trzecie, które Komisja uznaje za państwa trzecie niewspółpracujące.
(4)
W swojej decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. Komisja uwzględniła informację dotyczącą najważniejszych faktów i rozważań, które legły u podstaw takiego uznania.
(5)
Również w dniu 15 listopada 2012 r. Komisja powiadomiła osiem państw trzecich, w odrębnych pismach, o rozważanej możliwości uznania ich za niewspółpracujące państwa trzecie.
(6)
W tych pismach Komisja podkreśliła, że dla uniknięcia uznania i wskazania ich do formalnego wpisania do wykazu niewspółpracujących państw trzecich, zgodnie z art. 31 i 33 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, zachęca te państwa trzecie do opracowania, w ścisłej współpracy z Komisją, planu działania na rzecz likwidacji niedociągnięć stwierdzonych w decyzji z dnia 15 listopada 2012 r.
(7)
W rezultacie Komisja zachęciła zainteresowane osiem państw trzecich: (i) do przyjęcia wszelkich niezbędnych środków na rzecz realizacji działań zawartych w planach działania proponowanych przez Komisję; (ii) do dokonania oceny realizacji działań zawartych w planach działania zalecanych przez Komisję; (iii) do przesyłania Komisji co sześć miesięcy szczegółowych sprawozdań, zawierających ocenę realizacji każdego działania w odniesieniu do, między innymi, do ich jednostkowej lub ogólnej skuteczności dla zapewnienia w pełni zgodnego systemu kontroli rybołówstwa.
(8)
Ośmiu zainteresowanym państwom członkowskim dano szansę udzielenia na piśmie odpowiedzi dotyczących zagadnień jasno poruszonych w decyzji z dnia 15 listopada 2012 r., a także innych ważnych informacji, pozwalając im na przesłanie materiału dowodowego, aby odeprzeć zarzuty lub uzupełnić fakty przywołane w decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. lub aby przyjąć, o ile to właściwe, plan działania na rzecz poprawy i środków przyjętych dla naprawy sytuacji. Ośmiu państwom zapewniono prawo do zwrócenia się o dodatkowe informacje lub do ich udzielenia.
(9)
W dniu 15 listopada 2012 r. Komisja zainicjowała proces dialogu z ośmioma państwami i podkreśliła, że w jej opinii okres sześciu miesięcy jest zasadniczo wystarczający w celu osiągnięcia porozumienia w rozpatrywanej sprawie.
(10)
Komisja nadal poszukiwała wszystkich informacji, które uznawała za niezbędne, i je weryfikowała. Uwagi ustne i pisemne przedłożone przez osiem państw w następstwie decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. zostały przeanalizowane i wzięte pod uwagę. Osiem państw było na bieżąco, ustnie lub pisemnie, informowanych o rozważaniach Komisji.
(11)
Na mocy decyzji wykonawczej z dnia 26 listopada 2013 r. (3) („decyzja wykonawcza z dnia 26 listopada 2013 r.”) Komisja wskazała Belize, Królestwo Kambodży oraz Republikę Gwinei jako niewspółpracujące państwa trzecie w zakresie zwalczania połowów NNN. Zgodnie z rozporządzeniem w sprawie połowów NNN, Komisja podała powody, dlaczego uważa, że te trzy państwa nie wypełniły spoczywających na nich jako na państwach bandery, państwach portu, państwach nadbrzeżnych lub państwach zbytu obowiązków na mocy prawa międzynarodowego w zakresie podejmowania działań w celu zapobiegania połowom NNN, ich powstrzymywania i eliminowania.
(12)
Decyzję wykonawczą Rady, wpisującą Belize, Królestwo Kambodży oraz Republikę Gwinei do wykazu niewspółpracujących państw trzecich w zakresie zwalczania połowów NNN, powinno się zatem podjąć w kontekście wdrażania rozporządzenia w sprawie połowów NNN, a jest ona wynikiem procedur dochodzenia i dialogu, prowadzonych zgodnie z merytorycznymi i proceduralnymi wymogami określonymi w rozporządzeniu w sprawie połowów NNN. Te procedury dochodzenia i dialogu, w tym wymieniona korespondencja oraz zorganizowane spotkania, a także decyzja z dnia 15 listopada 2012 r. i decyzja wykonawcza z dnia 26 listopada 2013 r. stanowią podstawę niniejszej decyzji i przyczyny leżące u jej podstawy są takie same. Niniejsza decyzja, wpisująca Belize, Królestwo Kambodży i Republikę Gwinei do wykazu niewspółpracujących państw trzecich w zakresie zwalczania połowów NNN, powinna pociągać za sobą skutki określone w art. 38 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.
(13)
Zgodnie z art. 34 ust. 1 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, usuwa państwo trzecie z wykazu niewspółpracujących państw trzecich, jeżeli to państwo trzecie wykaże, że sytuacja stanowiąca podstawę do umieszczenia go w wykazie została naprawiona. Przy podejmowaniu decyzji o usunięciu z wykazu weźmie się również pod uwagę, czy dane państwa trzecie podjęły konkretne środki pozwalające uzyskać trwałą poprawę sytuacji.
2. POSTĘPOWANIE DOTYCZĄCE BELIZE
(14)
W dniu 15 listopada 2012 r. Komisja powiadomiła Belize na mocy art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, zgodnie z którą rozważa ona możliwość uznania Belize za niewspółpracujące państwo trzecie, i zachęciła Belize, by w ścisłej współpracy z jej służbami przyjęło plan działania na rzecz usunięcia niedociągnięć stwierdzonych w decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. W okresie od grudnia 2012 r. do sierpnia 2013 r. Belize składało oświadczenia pisemne, dając wyraz swojemu stanowisku, oraz spotykało się z Komisją w celu omówienia kwestii w tej dziedzinie. Komisja przekazała Belize istotne informacje na piśmie. Komisja nadal poszukiwała wszelkich informacji, jakie uważała za niezbędne, i je weryfikowała. Uwagi ustne i pisemne, przedłożone przez Belize na skutek decyzji z dnia 15 listopada 2012 r., zostały rozpatrzone i wzięte pod uwagę, a Belize było na bieżąco informowane ustnie lub pisemnie o rozważaniach Komisji. Komisja uznała, że Belize nie zareagowało w sposób dostateczny na niepokojące kwestie i niedociągnięcia opisane w decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. Co więcej, Komisja stwierdziła, że nie wdrożono w pełni środków proponowanych w planie działania przedstawionym przez Belize.
3. UZNANIE BELIZE ZA NIEWSPÓŁPRACUJĄCE PAŃSTWO TRZECIE
(15)
W decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. Komisja zbadała obowiązki Belize i dokonała oceny przestrzegania przez nie jego zobowiązań międzynarodowych jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu. Do celów tego przeglądu Komisja wzięła pod uwagę parametry określone w art. 31 ust. 4-7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. Komisja dokonała przeglądu przestrzegania przez Belize jego zobowiązań zgodnie z ustaleniami w decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. i uwzględniając istotne informacje przedstawione w odniesieniu do nich przez Belize, z sugerowanym planem działania, a także ze środkami przyjętymi dla naprawy sytuacji.
(16)
Najważniejsze niedociągnięcia stwierdzone przez Komisję w sugerowanym planie działania dotyczyły kilku przypadków niewdrożenia obowiązków wynikających z prawa międzynarodowego, związanych w szczególności z przyjęciem odpowiednich ram prawnych, brakiem odpowiedniego i skutecznego monitoringu, brakiem systemu kontroli i inspekcji, brakiem odstraszającego systemu sankcji oraz niewłaściwym wdrożeniem systemu świadectw połowowych. Inne Sstwierdzone niedociągnięcia odnoszą się ogólnie do przestrzegania zobowiązań międzynarodowych, w tym zaleceń i rezolucji regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO) oraz warunków rejestracji statków zgodnie z prawem międzynarodowym. Stwierdzono również nieprzestrzeganie zaleceń i rezolucji odpowiednich organów, na przykład międzynarodowego planu działania Organizacji Narodów Zjednoczonych na rzecz zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom (IPOA-UN). Jednakże nieprzestrzeganie niewiążących zaleceń i rezolucji wzięto pod uwagę jedynie jako dowody pomocnicze, a nie jako podstawę do wyznaczenia.
(17)
W decyzji wykonawczej Komisji z dnia 26 listopada 2013 r. Komisja wskazała Belize jako niewspółpracujące państwo trzecie na mocy rozporządzenia w sprawie połowów NNN.
(18)
W odniesieniu do ewentualnych ograniczeń Belize jako państwa rozwijającego się należy zauważyć, że szczególny poziom rozwoju Belize nie ma negatywnego wpływu na jego ogólny stopień rozwoju i ogólne postępowanie.
(19)
Biorąc pod uwagę decyzję z dnia 15 listopada 2012 r. i decyzję wykonawczą z dnia 26 listopada 2013 r. oraz proces dialogu prowadzonego przez Komisję z Belize i jego wyniki, należy stwierdzić, że działania podejmowane przez Belize w świetle jego obowiązków jako państwa bandery są niewystarczające dla spełnienia art. 91, 94, 117 i 118 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza (UNCLOS) oraz art. 18, 19 i 20 Porozumienia w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 roku, odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi (UNFSA) i art. II ust. 8 porozumienia FAO o przestrzeganiu międzynarodowych środków ochrony i zarządzania.
(20)
Z tego względu Belize nie wypełniło spoczywających na nim jako na państwie bandery obowiązków na mocy prawa międzynarodowego w zakresie podejmowania działań w celu zapobiegania połowom NNN, ich powstrzymywania i eliminowania i należy je włączyć do unijnego wykazu niewspółpracujących państw trzecich.
4. POSTĘPOWANIE DOTYCZĄCE KRÓLESTWA KAMBODŻY
(21)
W dniu 15 listopada 2012 r. Komisja powiadomiła Królestwo Kambodży (Kambodżę) na mocy postanowień art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, zgodnie z którą rozważa możliwość uznania Kambodży za niewspółpracujące państwo trzecie, i zachęciła Kambodżę, by w ścisłej współpracy z jej służbami przyjęła plan działania na rzecz usunięcia niedociągnięć stwierdzonych w decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. W okresie od grudnia 2012 r. do czerwca 2013 r. Kambodża składała oświadczenia pisemne, dając wyraz swojemu stanowisku, oraz spotykała się z Komisją w celu omówienia sprawy. Komisja dostarczyła Kambodży istotne informacje na piśmie. Komisja nadal poszukiwała wszelkich informacji, jakie uważała za niezbędne, i je weryfikowała. Uwagi ustne i pisemne, przedłożone przez Kambodżę po przyjęciu decyzji z dnia 15 listopada 2012 r., zostały rozpatrzone i wzięte pod uwagę, a Kambodża była na bieżąco informowana ustnie lub pisemnie o rozważaniach Komisji. Komisja uznała, że Kambodża nie zareagowała w sposób dostateczny na niepokojące kwestie i niedociągnięcia opisane w decyzji Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Co więcej, Komisja stwierdziła, że nie wdrożono również w pełni środków proponowanych w załączonym planie działania Kambodży.
5. UZNANIE KAMBODŻY ZA NIEWSPÓŁPRACUJĄCE PAŃSTWO TRZECIE
(22)
W decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. Komisja zbadała obowiązki Kambodży i dokonała oceny przestrzegania przez nią jej zobowiązań międzynarodowych jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu. Do celów tego przeglądu Komisja wzięła pod uwagę parametry określone w art. 31 ust. 4-7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. Komisja dokonała przeglądu przestrzegania przez Kambodżę jej zobowiązań, zgodnie z ustaleniami w decyzji z dnia 15 listopada 2012 r., i wzięła pod uwagę proponowany plan działania, w kształcie uwzględniającym istotne informacje przekazane przez Kambodżę.
(23)
Główne niedociągnięcia stwierdzone przez Komisję w proponowanym planie działania dotyczyły kilku sytuacji niewdrożenia obowiązków wynikających z prawa międzynarodowego, związanych w szczególności z nieprzyjęciem odpowiednich ram prawnych, brakiem odpowiedniego i skutecznego systemu monitoringu, brakiem kontroli i inspekcji oraz brakiem odstraszającego systemu sankcji. Inne stwierdzone niedociągnięcia odnoszą się ogólnie do przestrzegania zobowiązań międzynarodowych i warunków rejestracji statków zgodnie z prawem międzynarodowym. Stwierdzono również nieprzestrzeganie zaleceń i rezolucji odpowiednich organów, na przykład IPOA-UN. Jednakże nieprzestrzeganie niewiążących zaleceń i rezolucji wzięto pod uwagę jedynie jako dowody pomocnicze, a nie jako podstawę do wyznaczenia.
(24)
W decyzji wykonawczej z dnia 26 listopada 2013 r. Komisja wskazała Kambodżę jako niewspółpracujące państwo trzecie na mocy rozporządzenia w sprawie połowów NNN.
(25)
W odniesieniu do ewentualnych ograniczeń Kambodży jako państwa rozwijającego się należy zauważyć, że szczególny poziom rozwoju Kambodży nie ma negatywnego wpływu na jej ogólny stopień rozwoju i ogólne postępowanie.
(26)
Działania podejmowane przez Kambodżę w świetle jej obowiązków jako państwa bandery są niewystarczające dla spełnienia art. 91 i 94 konwencji UNCLOS. Przypomina się, że bez znaczenia jest to, czy Kambodża faktycznie ratyfikowała konwencję UNCLOS, ponieważ jej postanowienia dotyczące nawigacji na pełnym morzu (art. 86-115 konwencji UNCLOS) zostały uznane za zwyczajowe prawo międzynarodowe. Ponadto, za pomocą tych postanowień dokonuje się kodyfikacji wcześniejszych przepisów zwyczajowego prawa międzynarodowego i praktycznie dosłownie przejmuje się brzmienie Konwencji o morzu pełnym oraz Konwencji o morzu terytorialnym i morskim pasie przyległym, do których Kambodża przystąpiła i które ratyfikowała.
(27)
Biorąc pod uwagę decyzję z dnia 15 listopada 2012 r. oraz decyzję wykonawczą z dnia 26 listopada 2013 r. oraz proces dialogu prowadzonego przez Komisję z Kambodżą i jego wyniki należy stwierdzić, że działania podejmowane przez Kambodżę w świetle jej obowiązków jako państwa bandery są niewystarczające dla spełnienia art. 91 i 94 konwencji UNCLOS.
(28)
W związku z tym Kambodża nie wypełniła spoczywających na niej jako na państwie bandery obowiązków na mocy prawa międzynarodowego w zakresie podejmowania działań w celu zapobiegania połowom NNN, ich powstrzymywania i eliminowania i należy ją włączyć do unijnego wykazu niewspółpracujących państw trzecich.
6. POSTĘPOWANIE DOTYCZĄCE REPUBLIKI GWINEI
(29)
W dniu 15 listopada 2012 r. Komisja powiadomiła Republikę Gwinei (Gwineę) na mocy art. 32 rozporządzenia w sprawie połowów NNN o rozważeniu możliwości uznania Gwinei za niewspółpracujące państwo trzecie, i zachęciła Gwineę, by w ścisłej współpracy z jej służbami przyjęła plan działania na rzecz usunięcia niedociągnięć stwierdzonych w decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. W okresie od grudnia 2012 r. do lipca 2013 r. Gwinea składała oświadczenia pisemne, dając wyraz swojemu stanowisku, oraz spotykała się z Komisją w celu omówienia sprawy. Komisja dostarczyła Gwinei istotne informacje na piśmie. Komisja nadal poszukiwała wszelkich informacji, jakie uważała za niezbędne, i je weryfikowała. Uwagi ustne i pisemne, przedłożone przez Gwineę po przyjęciu decyzji z dnia 15 listopada 2012 r., zostały rozpatrzone i wzięte pod uwagę, a Gwinea była na bieżąco informowana ustnie lub pisemnie o rozważaniach Komisji. Komisja uznała, że Gwinea nie zareagowała w sposób dostateczny na niepokojące kwestie i niedociągnięcia opisane w Komisji z dnia 15 listopada 2012 r. Co więcej, Komisja stwierdziła, że nie wdrożono również w pełni środków proponowanych w załączonym planie działania Gwinei.
7. UZNANIE GWINEI ZA NIEWSPÓŁPRACUJĄCE PAŃSTWO TRZECIE
(30)
W decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. Komisja zbadała obowiązki Gwinei i dokonała oceny przestrzegania przez nią jej zobowiązań międzynarodowych jako państwa bandery, państwa portu, państwa nadbrzeżnego lub państwa zbytu. Do celów tego przeglądu Komisja wzięła pod uwagę parametry określone w art. 31 ust. 4-7 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. Komisja dokonała przeglądu przestrzegania przez Gwineę jej zobowiązań, zgodnie z ustaleniami w decyzji z dnia 15 listopada 2012 r. i wzięła pod uwagę proponowany plan działania Gwinei wraz z istotnymi informacjami przekazanymi przez Gwineę.
(31)
Główne niedociągnięcia stwierdzone przez Komisję w proponowanym planie działania odnosiły się do nieprzeprowadzonych reform niezbędnych dla zapewnienia dostatecznie odpowiedniego i skutecznego monitorowania jej floty rybackiej, skutecznego wdrażania krajowych przepisów ustawowych i wykonawczych w dziedzinie rybołówstwa, egzekucji przepisów poprzez ściganie i karanie wykrytej działalności połowowej NNN, wzmocnienia środków inspekcji i nadzoru, odstraszającego systemu kar oraz polityki rybołówstwa zgodnej z potencjałem administracyjnym w zakresie kontroli i nadzoru. Inne stwierdzone niedociągnięcia odnoszą się ogólnie do przestrzegania zobowiązań międzynarodowych, w tym zaleceń i rezolucji RFMO, i warunków rejestracji statków zgodnie z prawem międzynarodowym. Stwierdzono również nieprzestrzeganie zaleceń i rezolucji odpowiednich organów, na przykład IPOA-UN. Jednakże nieprzestrzeganie niewiążących zaleceń i rezolucji wzięto pod uwagę jedynie jako dowody pomocnicze, a nie jako podstawę do wyznaczenia.
(32)
W decyzji wykonawczej z dnia 26 listopada 2013 r. Komisja wskazała Gwineę jako niewspółpracujące państwo trzecie na mocy rozporządzenia w sprawie połowów NNN.
(33)
W odniesieniu do ewentualnych ograniczeń Gwinei jako państwa rozwijającego się należy zauważyć, że szczególny poziom rozwoju Gwinei może mieć negatywny wpływ na jej stopień rozwoju. Jednakże biorąc pod uwagę charakter stwierdzonych niedociągnięć Gwinei, wsparcie udzielone przez Unię i państwa członkowskie oraz działania podejmowane na rzecz naprawy sytuacji, poziom rozwoju tego państwa nie może stanowić wyjaśnienia ogólnego postępowania Gwinei jako państwa bandery lub państwa nadbrzeżnego w odniesieniu do rybołówstwa oraz niedostatecznego poziomu jej działań w celu zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania.
(34)
Biorąc pod uwagę decyzję z dnia 15 listopada 2012 r. i decyzję wykonawczą z dnia 26 listopada 2013 r. oraz proces dialogu prowadzonego przez Komisję z Gwineą i jego wyniki należy stwierdzić, że działania podejmowane przez Gwineę w świetle jej obowiązków jako państwa bandery i państwa nadbrzeżnego są niewystarczające w odniesieniu do spełnienia art. 61, 62, 94, 117 i 118 konwencji UNCLOS oraz art. 18, 19 i 20 UNFSA.
(35)
Z tego względu Gwinea nie wypełniła spoczywających na niej jako na państwie bandery i państwie nadbrzeżnym obowiązków na mocy prawa międzynarodowego w zakresie podejmowania działań w celu zapobiegania połowom NNN, ich powstrzymywania i eliminowania i należy ją włączyć do unijnego wykazu niewspółpracujących państw trzecich.
8. USTANOWIENIE WYKAZU NIEWSPÓŁPRACUJĄCYCH PAŃSTW TRZECICH
(36)
W świetle powyższych konkluzji w odniesieniu do Belize, Kambodży i Gwinei, te kraje należy wpisać do wykazu niewspółpracujących państw trzecich, ustanawianego zgodnie z art. 33 rozporządzenia w sprawie połowów NNN.
(37)
Działania wobec Belize, Kambodży i Gwinei w formie stosowanych środków, które poiwnny mieć zastosowanie określono w art. 38 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. Zakaz przywozu obejmuje wszystkie stada i gatunki, o których mowa w art. 2 pkt 8 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, ponieważ wskazanie nie jest uzasadnione niepodjęciem właściwych środków w związku z połowami NNN wywierającymi negatywny wpływ na dane stado lub gatunek. Zgodnie z definicją określoną w art. 2 pkt 11 rozporządzenia w sprawie połowów NNN, przywóz oznacza wprowadzenie produktów rybołówstwa na terytorium Wspólnoty, również w celu przeładunku w portach znajdujących się na jej terytorium.
(38)
Należy zauważyć, że połowy NNN powodują między innymi zmniejszenie zasobów rybnych, niszczenie siedlisk morskich, osłabienie środków ochrony i zrównoważonego użytkowania zasobów morskich, zaburzanie konkurencji, zagrożenie dla bezpieczeństwa żywnościowego, postawienie uczciwych rybaków w nieuczciwej gorszej pozycji konkurencyjnej oraz osłabienie wspólnot nadbrzeżnych. Ze względu na skalę problemów związanych z połowami NNN niezbędne jest pilne wdrożenie przez Unię działań w odniesieniu do Belize, Kambodży i Gwinei jako niewspółpracujących państw trzecich. W świetle powyższego niniejsza decyzja powinna wejść w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
(39)
Jeżeli Belize, Kambodża lub Gwinea wykażą, że sytuacja stanowiąca podstawę do umieszczenia ich w wykazie została naprawiona, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, usuwa to państwo z wykazu niewspółpracujących państw trzecich zgodnie z art. 34 ust. 1 rozporządzenia w sprawie połowów NNN. Przy podejmowaniu każdej decyzji o usunięciu z wykazu weźmie się również pod uwagę, czy Belize, Kambodża lub Gwinea podjęły konkretne środki pozwalające uzyskać trwałą poprawę sytuacji,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
W załączniku do niniejszej decyzji ustanawia się unijny wykaz niewspółpracujących państw trzecich, o którym mowa w art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 24 marca 2014 r.