NAŘÍZENÍ EVROPSKÉ CENTRÁLNÍ BANKY (EU) č. 1071/2013
ze dne 24. září 2013
o rozvaze sektoru měnových finančních institucí (přepracované znění)
(ECB/2013/33)
RADA GUVERNÉRŮ EVROPSKÉ CENTRÁLNÍ BANKY,
s ohledem na statut Evropského systému centrálních bank a Evropské centrální banky, a zejména na článek 5 tohoto statutu,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 2533/98 ze dne 23. listopadu 1998 o shromažďování statistických informací Evropskou centrální bankou (1), a zejména na čl. 5 odst. 1 a čl. 6 odst. 4 uvedeného nařízení,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 2531/98 ze dne 23. listopadu 1998 o uplatňování minimálních rezerv Evropskou centrální bankou (2), a zejména na čl. 6 odst. 4 uvedeného nařízení,
s ohledem na stanovisko Evropské komise,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Evropské centrální banky (ES) č. 25/2009 ze dne 19. listopadu 2008 o rozvaze sektoru měnových finančních institucí (ECB/2008/32) (3) bylo podstatným způsobem změněno. Vzhledem k tomu, že je v něm třeba provést další změny, zejména s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 549/2013 ze dne 21. května 2013 o Evropském systému národních a regionálních účtů v Evropské unii (4), mělo by být v zájmu srozumitelnosti přepracováno.
(2)
Evropský systém centrálních bank (ESCB) vyžaduje ke splnění svých úkolů sestavení konsolidované rozvahy sektoru měnových finančních institucí. Hlavním účelem těchto informací je poskytnout Evropské centrální bance (ECB) ucelený statistický obraz měnového vývoje v členských státech, jejichž měnou je euro (dále jen „členské státy eurozóny“), na které se hledí jako na jediný hospodářský prostor. Tyto statistiky, které jsou založeny na úplném a stejnorodém sektoru měnových finančních institucí a souboru zpravodajských jednotek, obsahují údaje o agregovaných finančních aktivech a pasivech vyjádřených z hlediska stavů a transakcí a jsou pravidelně sestavovány. Dostatečně podrobné statistické údaje jsou rovněž nezbytné s cílem zajistit, aby měnové agregáty a protipoložky za eurozónu byly i nadále užitečné z analytického hlediska.
(3)
ECB je povinna v souladu se Smlouvou o fungování Evropské unie a za podmínek stanovených ve statutu Evropského systému centrálních bank a Evropské centrální banky (dále jen „statut ESCB“) přijímat nařízení v rozsahu nezbytném pro plnění úkolů ESCB vymezených ve statutu ESCB a v některých případech stanovených předpisy Rady na základě čl. 129 odst. 4 Smlouvy.
(4)
Článek 5.1 statutu ESCB vyžaduje, aby ECB pro zajištění úkolů ESCB shromažďovala ve spolupráci s národními centrálními bankami nezbytné statistické informace buď od příslušných vnitrostátních orgánů, nebo přímo od hospodářských subjektů. Článek 5.2 statutu ESCB stanoví, že úkoly popsané v článku 5.1 provádějí v rámci svých možností národní centrální banky.
(5)
Článek 3 nařízení (ES) č. 2533/98 vyžaduje, aby ECB blíže určila skutečný soubor zpravodajských jednotek v rámci jejich referenčního souboru, a opravňuje ji, aby některé třídy zpravodajských jednotek plně nebo částečně zprostila statistické zpravodajské povinnosti. Čl. 6 odst. 4 uvedeného nařízení stanoví, že ECB může přijímat nařízení upravující podmínky, za kterých lze uplatnit právo ověřovat statistické informace nebo provádět jejich nucené shromažďování.
(6)
Článek 4 nařízení (ES) č. 2533/98 vyžaduje, aby si členské státy samy řídily organizaci v oblasti statistiky a plně spolupracovaly s ESCB s cílem zajistit plnění povinností vyplývajících z článku 5 statutu ESCB.
(7)
Může být vhodné, aby národní centrální banky shromažďovaly od skutečného souboru zpravodajských jednotek statistické informace nutné ke splnění statistických požadavků ECB jako součást širšího zpravodajského systému, který jednotlivé národní centrální banky vytvářejí v rámci vlastních pravomocí v souladu s právními přepisy Unie, vnitrostátními právními předpisy nebo se zavedenou praxí, a který slouží též jiným statistickým účelům, pokud tím není ohroženo plnění statistických požadavků ECB. Takový postup může rovněž snížit zpravodajskou zátěž. Pro zvýšení transparentnosti je v těchto případech vhodné informovat zpravodajské jednotky o tom, že se údaje shromažďují pro jiné statistické účely. V určitých případech může ECB využít statistické informace, které byly shromážděny pro tyto jiné účely, ke splnění svých požadavků.
(8)
Statistické požadavky jsou nejpodrobnější v případě protistran, které patří do sektoru držby peněz. Podrobné údaje jsou vyžadovány o: a) vkladech v členění podle subsektorů a splatnosti a dále podle měn s cílem umožnit důkladnější analýzu vývoje cizoměnových složek zahrnutých v měnovém agregátu M3 a usnadnit zjišťování míry zastupitelnosti mezi cizoměnovými složkami a eurovou složkou M3; b) úvěrech podle subsektorů, splatnosti, účelu, nového nastavení úrokové sazby a měny, neboť tyto údaje se považují za nezbytné pro účely měnové analýzy; c) pozicích vůči ostatním měnovým finančním institucím, pokud je to potřebné pro umožnění započtení zůstatků mezi měnovými finančními institucemi nebo pro výpočet základu pro stanovení minimálních rezerv; d) pozicích vůči nerezidentům eurozóny (zbytku světa) u „vkladů s dohodnutou splatností nad dva roky“, „vkladů s výpovědní lhůtou delší než dva roky“ a „repo obchodů“ za účelem výpočtu základu pro stanovení minimálních rezerv, na který se uplatňuje kladná sazba minimálních rezerv; e) pozicích vůči zbytku světa, pokud jde o celkové vklady, za účelem sestavení vnějších protipoložek; f) vkladech a úvěrech vůči zbytku světa s původní lhůtou splatnosti do jednoho roku a nad jeden rok pro účely platební bilance a finančních účtů.
(9)
Pro účely shromažďování statistických informací o portfoliích cenných papírů měnových finančních institucí na základě nařízení Evropské centrální banky (EU) č. 1011/2012 ze dne 17. října 2012 o statistice držby cenných papírů (ECB/2012/24) (5) vykazují národní centrální banky čtvrtletně údaje podle jednotlivých cenných papírů. Národní centrální banky mohou sloučit požadavky na vykazování podle tohoto nařízení a nařízení (EU) č. 1011/2012 (ECB/2012/24), jestliže takový postup může minimalizovat zpravodajské zatížení úvěrových institucí. S cílem zmírnit zatížení správců fondů mohou národní centrální banky povolit, aby fondy peněžního trhu vykazovaly podle nařízení Evropské centrální banky (EU) č. 1073/2013 ze dne 18. října 2013 o statistice aktiv a pasiv investičních fondů (ECB/2013/38) (6).
(10)
ECB vypočítává finanční transakce jako rozdíl mezi stavovými pozicemi ke dnům na konci měsíce, ke kterým se sestavují výkazy, od nějž se odečte účinek změn, které vzniknou v důsledku jiných pohybů než transakcí. Požadavek na zpravodajské jednotky nezahrnuje změny směnných kurzů, které vypočítává ECB, nebo národní centrální banky po konzultaci s ECB, ze stavových údajů členěných podle jednotlivých měn, jež zpravodajské jednotky vykáží, ani úpravy z překlasifikace, které národní centrální banky shromažďují samy prostřednictvím různých již dostupných informačních zdrojů.
(11)
Článek 5 nařízení (ES) č. 2531/98 opravňuje ECB přijímat nařízení nebo rozhodnutí s cílem osvobodit instituce od povinnosti minimálních rezerv, vymezit způsoby, jak lze vyloučit nebo odečíst závazky vůči jiné instituci od základu pro stanovení minimálních rezerv, a stanovit rozdílné sazby minimálních rezerv pro určité kategorie závazků. Podle článku 6 nařízení (ES) č. 2531/98 má ECB právo shromažďovat od institucí informace potřebné k uplatňování povinnosti minimálních rezerv a právo ověřovat přesnost a kvalitu informací, které instituce poskytují jako doklad plnění povinnosti minimálních rezerv. S cílem snížit celkovou zpravodajskou zátěž je žádoucí, aby byly statistické údaje týkající se měsíční rozvahy používány pro pravidelný výpočet základu pro stanovení minimálních rezerv úvěrových institucí podléhajících systému minimálních rezerv ECB v souladu s nařízením Evropské centrální banky (ES) č. 1745/2003 ze dne 12. září 2003 o uplatňování minimálních rezerv (ECB/2003/9) (7).
(12)
Je potřebné stanovit zvláštní postupy, které se uplatní v případě fúzí týkajících se úvěrových institucí, s cílem vyjasnit povinnosti těchto institucí, pokud jde o povinnost minimálních rezerv.
(13)
ECB vyžaduje informace o sekuritizační činnosti měnových finančních institucí, aby mohla analyzovat vývoj úvěrů a půjček v eurozóně. Tyto informace též doplňují údaje vykazované podle nařízení Evropské centrální banky (EU) č. 1075/2013 ze dne 18. října 2013 o statistice aktiv a pasiv účelových finančních společností zapojených do sekuritizačních transakcí (ECB/2013/40) (8).
(14)
Přestože se uznává, že nařízení přijatá ECB podle článku 34.1 statutu ESCB nezakládají práva ani neukládají povinnosti členským státům, jejichž měnou není euro (dále jen „členské státy mimo eurozónu“), článek 5 statutu ESCB se vztahuje jak na členské státy eurozóny, tak na členské státy mimo eurozónu. V 17. bodu odůvodnění nařízení (ES) č. 2533/98 se poukazuje na to, že z článku 5 statutu ESCB spolu s čl. 4 odst. 3 Smlouvy o fungování Evropské unie vyplývá povinnost členských států mimo eurozónu přijmout a provést na vnitrostátní úrovni veškerá opatření, která tyto členské státy považují za vhodná pro shromažďování statistických informací nezbytných ke splnění statistické zpravodajské povinnosti vůči ECB a pro včasnou přípravu v oblasti statistiky na to, aby se mohly stát členskými státy eurozóny.
(15)
Měla by se uplatňovat pravidla ochrany a využití důvěrných statistických informací stanovená v článku 8 nařízení Rady (ES) č. 2533/98.
(16)
Podle čl. 7 odst. 1 nařízení (ES) č. 2533/98 má ECB pravomoc uložit sankce zpravodajským jednotkám, které neplní statistickou zpravodajskou povinnost stanovenou nařízeními nebo rozhodnutími ECB,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Definice
Pro účely tohoto nařízení:
a)
„měnovou finanční institucí“ se rozumí rezidentský podnik, který náleží do některého z těchto sektorů:
1.
centrální banky a
2.
ostatní měnové finanční instituce, které zahrnují:
a)
instituce přijímající vklady:
i)
úvěrové instituce ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 1 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 575/2013 ze dne 26. června 2013 o obezřetnostních požadavcích na úvěrové instituce a investiční podniky (9) a
ii)
instituce přijímající vklady jiné než úvěrové instituce, tj.:
-
ostatní finanční instituce, jež se zabývají převážně finančním zprostředkováním a jejichž předmětem podnikání je přijímat vklady nebo prostředky velmi podobné vkladům od institucionálních jednotek, nikoli pouze od měnových finančních institucí (stupeň nahraditelnosti mezi nástroji vydávanými ostatními měnovými finančními institucemi a vklady u úvěrových institucí určuje jejich klasifikaci jako měnových finančních institucí), a na vlastní účet (přinejmenším v ekonomickém smyslu) poskytovat úvěry nebo investovat do cenných papírů, nebo
-
instituce elektronických peněz, které se převážně zabývají finančním zprostředkováním v podobě vydávání elektronických peněz, nebo
b)
fondy peněžního trhu v souladu s článkem 2;
b)
„zpravodajská jednotka“ a „rezident“ mají stejný význam jako v článku 1 nařízení (ES) č. 2533/98;
c)
„příslušnou národní centrální bankou“ se rozumí národní centrální banka členského státu eurozóny, ve kterém je měnová finanční instituce rezidentem;
d)
„účelová finanční společnost pro sekuritizaci“ má stejný význam jako v článku 1 nařízení (EU) č. 1075/2013 (ECB/2013/40);
e)
„sekuritizací“ se rozumí transakce, která je buď: a) tradiční sekuritizací ve smyslu článku 4 nařízení (EU) č. 575/2013 nebo b) sekuritizací ve smyslu článku 1 nařízení (EU) č. 1075/2013 (ECB/2013/40), při níž dochází ke zcizení úvěrů, které jsou předmětem sekuritizace, ve prospěch účelové finanční společnosti pro sekuritizaci;
f)
„instituce elektronických peněz“ a „elektronické peníze“ mají stejný význam jako v čl. 2 odst. 1 a 2 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/110/ES (10);
g)
„snížením hodnoty“ se rozumí přímé snížení účetní hodnoty úvěru v rozvaze v důsledku jeho znehodnocení,
h)
„odpisem“ se rozumí snížení hodnoty v rozsahu celé účetní hodnoty úvěru, což vede k jeho odstranění z rozvahy;
i)
„správcem“ se rozumí měnová finanční instituce, která spravuje úvěry sloužící jako podkladová aktiva pro sekuritizaci nebo úvěry, které byly jinak převedeny, pokud jde o inkaso jistiny a úroků od dlužníků;
j)
„zcizením úvěru“ se rozumí ekonomický převod úvěru nebo souboru úvěrů zpravodajskou jednotkou na nabyvatele, a to buď převodem vlastnictví nebo přistoupením k pohledávce;
k)
„nabytím úvěru“ ekonomický převod úvěru nebo souboru úvěrů převodcem na zpravodajskou jednotku, přičemž tento převod je realizován buď převodem vlastnictví nebo přistoupením k pohledávce;
l)
„pozicemi uvnitř skupiny“ se rozumí pozice mezi institucemi přijímajícími vklady, které jsou rezidenty eurozóny a patří do téže skupiny, jež sestává z mateřské společnosti a všech jí přímo či nepřímo kontrolovaných členů skupiny, kteří jsou rezidenty eurozóny;
m)
„institucí ve zbytkové části“ se rozumí malá měnová finanční instituce, které byla udělena výjimka podle čl. 9 odst. 1;
n)
„odúčtováním z rozvahy“ se rozumí odstranění úvěru nebo jeho části ze stavů vykázaných podle částí 2 a 3 přílohy I včetně jeho odstranění v důsledku uplatnění výjimky uvedené v čl. 9 odst. 4.
Článek 2
Identifikace fondů peněžního trhu
Za fondy peněžního trhu se považují ty subjekty kolektivního investování, které splňují všechna následující kritéria:
a)
jejich investičním cílem je uchování vlastního kapitálu v paritě a dosažení výnosu v souladu s úrokovými sazbami nástrojů peněžního trhu;
b)
investují do nástrojů peněžního trhu, jež splňují kritéria pro nástroje peněžního trhu vymezená ve směrnici Evropského parlamentu a Rady 2009/65/ES ze dne 13. července 2009 o koordinaci právních a správních předpisů týkajících se subjektů kolektivního investování do převoditelných cenných papírů (SKIPCP) (11), nebo do vkladů u úvěrových institucí, popřípadě zajišťují, že likvidita a ocenění jejich investičního portfolia se hodnotí na rovnocenném základě;
c)
zajišťují, že nástroje peněžního trhu, do kterých investují, jsou vysoce kvalitní, tak jak stanoví správcovská společnost. Při posuzování kvality nástroje peněžního trhu se vezmou v úvahu zejména tyto faktory:
i)
úvěrová kvalita nástroje peněžního trhu,
ii)
povaha třídy aktiv, do níž nástroj peněžního trhu patří,
iii)
v případě strukturovaných finančních nástrojů operační riziko a riziko protistrany, které je se strukturovanou finanční transakcí spjato,
iv)
profil likvidity;
d)
zajišťují, že jejich portfolio má váženou průměrnou splatnost nepřekračující 6 měsíců a váženou průměrnou životnost nepřekračující 12 měsíců (v souladu s oddílem 2 v části 1 přílohy I);
e)
provádějí denní výpočet čisté hodnoty aktiv a výpočet hodnoty svých akcií/podílových listů a denně vydávají a odkupují akcie/podílové listy;
f)
investují pouze do cenných papírů, jejichž zbytková splatnost do právně závazného data odkupu nepřesahuje dva roky, za předpokladu, že doba do dalšího data nastavení úrokových sazeb nepřesahuje 397 dní, přičemž u cenných papírů s pohyblivou úrokovou sazbou by se sazba měla upravovat na sazbu peněžního trhu, nebo na index;
g)
investují do jiných subjektů kolektivního investování, pouze pokud splňují podmínky definice fondů peněžního trhu;
h)
přímo ani nepřímo se nevystavují riziku akcií či komodit, včetně prostřednictvím derivátů, a používají deriváty pouze v souladu s investiční strategií fondu na peněžním trhu. Deriváty, z nichž vyplývá měnové riziko, lze používat jen za účelem hedgingu. Investování do cenných papírů denominovaných v jiné než základní měně je dovoleno pouze za podmínky plného zajištění proti měnovému riziku;
i)
jejich čistá hodnota aktiv je buď stálá, nebo pohyblivá.
Článek 3
Skutečný soubor zpravodajských jednotek
1. Skutečný soubor zpravodajských jednotek tvoří měnové finanční instituce, které jsou rezidenty na území členských států eurozóny (v souladu s částí 1 přílohy II).
2. Měnové finanční instituce ve skutečném souboru zpravodajských jednotek mají plnou statistickou zpravodajskou povinnost, pokud se na ně nevztahuje výjimka podle článku 9.
3. Subjekty, které splňují definici měnových finančních institucí, spadají do oblasti působnosti tohoto nařízení, i když jsou vyjmuty z oblasti působnosti nařízení (EU) č. 575/2013.
4. Pro účely shromažďování statistických informací o rezidentské příslušnosti držitelů akcií/podílových listů fondů peněžního trhu podle oddílu 5.7 části 2 přílohy I patří do skutečného souboru zpravodajských jednotek také ostatní finanční zprostředkovatelé kromě pojišťovacích společností a penzijních fondů, pokud se na ně nevztahuje výjimka podle čl. 9 odst. 2 písm. c). Pro účely tohoto nařízení mohou národní centrální banky vytvořit a vést seznam ostatních finančních zprostředkovatelů, kteří tvoří součást skutečného souboru zpravodajských jednotek, v souladu se zásadami uvedenými v oddílu 5.7 části 2 přílohy I.
Článek 4
Seznam měnových finančních institucí pro statistické účely
1. Výkonná rada vytváří a vede seznam měnových finančních institucí pro statistické účely s přihlédnutím k požadavkům na četnost a včasnost, které vyplývají z jeho použití v souvislosti se systémem minimálních rezerv ECB. Seznam měnových finančních institucí pro statistické účely obsahuje údaj o tom, zda se na instituce vztahuje systém minimální rezerv ECB. Seznam měnových finančních institucí musí být aktuální, přesný, maximálně stejnorodý a pro statistické účely dostatečně stabilní.
2. Seznam měnových finančních institucí pro statistické účely a jeho aktualizace zpřístupní národní centrální banky a ECB zpravodajským jednotkám vhodným způsobem, včetně elektronických prostředků, prostřednictvím internetu, nebo pokud o to zpravodajské jednotky požádají, v tištěné podobě.
3. Seznam měnových finančních institucí pro statistické účely má pouze informativní povahu. Je-li však nejnovější dostupná verze seznamu nesprávná, ECB neuloží sankci subjektu, který řádně nesplnil statistickou zpravodajskou povinnost, pokud v dobré víře spoléhal na nesprávný seznam.
Článek 5
Statistická zpravodajská povinnost
1. Skutečný soubor zpravodajských jednotek vykazuje do národní centrální banky členského státu, ve kterém je měnová finanční instituce rezidentem: a) měsíční stavy vztahující se k rozvaze sestavované ke konci měsíce a b) měsíční agregované úpravy z přecenění. Agregované úpravy z přecenění se vykazují ve vztahu k odpisům a snížení hodnoty úvěrů a zahrnují změny ocenění cenných papírů. Další podrobnosti o určitých položkách rozvahy se vykazují čtvrtletně nebo ročně. Usnadňuje-li to proces vypracovávání údajů, mohou národní centrální banky čtvrtletní údaje shromažďovat měsíčně. Požadované statistické informace jsou uvedeny v příloze I.
2. Národní centrální banky mohou shromažďovat požadované statistické informace o cenných papírech vydaných a držených měnovými finančními institucemi podle jednotlivých cenných papírů, pokud lze údaje uvedené v odstavci 1 odvodit v souladu s minimálními statistickými standardy stanovenými v příloze IV.
3. Měnové finanční instituce vykazují v souladu s minimálními požadavky podle tabulky 1 A v části 4 přílohy I měsíční úpravy z přecenění ve vztahu k úplnému souboru údajů požadovaných ECB. Národní centrální banky mohou shromažďovat další údaje, které nejsou do minimálních požadavků zahrnuty. Tyto údaje se mohou vztahovat na členění uvedená v tabulce 1 A jiná než „minimální požadavky“.
4. ECB může dále požadovat vysvětlivky k úpravám v rámci „překlasifikace a ostatních úprav“, které shromažďují národní centrální banky.
5. ECB může uložit sankce zpravodajským jednotkám, které neplní statistickou zpravodajskou povinnost stanovenou tímto nařízením, v souladu s rozhodnutím ECB/2010/10 ze dne 19. srpna 2010 o neplnění statistické zpravodajské povinnosti (12).
Článek 6
Doplňková statistická zpravodajská povinnost týkající se sekuritizace úvěrů a jiných převodů úvěrů
Měnové finanční instituce vykazují:
a)
v souladu s oddílem 2 části 5 přílohy I čistý tok sekuritizací úvěrů a jiných převodů úvěrů, které byly provedeny ve vykazovaném období;
b)
v souladu s oddílem 3 části 5 přílohy I zůstatky ke konci období a finanční transakce s výjimkou zcizení a nabytí úvěrů během příslušného období, pokud jde o sekuritizované a odúčtované úvěry, ve vztahu k nimž vystupuje měnová finanční instituce jako správce. Národní centrální banky mohou tuto zpravodajskou povinnost rozšířit na všechny odúčtované úvěry, které jsou spravovány měnovými finančními institucemi a které byly sekuritizovány nebo jinak převedeny;
c)
v souladu s oddílem 4 části 5 přílohy I zůstatky ke konci čtvrtletí týkající se všech úvěrů, ve vztahu k nimž vystupuje měnová finanční instituce jako správce v rámci sekuritizace;
d)
v souladu s oddílem 5 části 5 přílohy I zůstatky ke konci období týkající se úvěrů zcizených prostřednictvím sekuritizace, které nebyly odúčtovány z rozvahy, používá-li se mezinárodní účetní standard 39 (IAS 39), mezinárodní standard finančního vykazování (IFRS 9) nebo obdobná vnitrostátní účetní pravidla.
Článek 7
Lhůty
1. Národní centrální banky rozhodnou, kdy a s jakou periodicitou potřebují obdržet údaje od zpravodajských jednotek, aby mohly dodržet níže uvedené lhůty, přičemž tam, kde je to potřebné, přihlédnou k požadavkům ohledně lhůt v rámci systému minimálních rezerv ECB, a informují o tom zpravodajské jednotky.
2. Národní centrální banky předávají ECB měsíční statistiky do konce pracovní doby patnáctého pracovního dne následujícího po skončení měsíce, ke kterému se vztahují.
3. Národní centrální banky předávají ECB čtvrtletní statistiky do konce pracovní doby dvacátého osmého pracovního dne následujícího po skončení čtvrtletí, ke kterému se vztahují.
Článek 8
Účetní pravidla pro účely statistického vykazování
1. Nestanoví-li toto nařízení jinak, jsou účetními pravidly, jež měnové finanční instituce používají pro účely vykazování podle tohoto nařízení, pravidla stanovená ve vnitrostátních předpisech provádějících směrnici Rady 86/635/EHS ze dne 8. prosince 1986 o ročních účetních závěrkách a konsolidovaných účetních závěrkách bank a ostatních finančních institucí (13), jakož i v ostatních platných mezinárodních standardech.
2. Vklady a úvěry se vykazují v zůstatkové hodnotě částky jistiny ke konci měsíce. Tato částka nezahrnuje odpisy a snížení hodnoty podle příslušných účetních postupů. Vklady a úvěry se nezapočítávají vůči jiným aktivům nebo pasivům.
3. Aniž jsou dotčeny účetní postupy a možnosti vzájemného započtení běžné v členských státech eurozóny, jsou veškerá finanční aktiva a pasiva pro statistické účely vykazována v hrubém vyjádření.
4. Za předpokladu, že tyto postupy pro vykazování používají všechny rezidentské zpravodajské jednotky, mohou národní centrální banky dovolit, aby se úvěry, k nimž se vytvářejí opravné položky, vykazovaly po započtení opravných položek (netto způsobem), a aby se úvěry nabyté za úplatu vykazovaly v ceně sjednané v okamžiku jejich nabytí.
Článek 9
Výjimky
1. Výjimku lze udělit malým měnovým finančním institucím, a to v následujících případech:
a)
národní centrální banky mohou udělit výjimku malým měnovým finančním institucím za předpokladu, že spojený příspěvek těchto institucí do národní rozvahy měnových finančních institucí podle stavů nepřesahuje 5 %;
b)
pokud jde o úvěrové instituce, výjimka uvedená v písmenu a) má za následek snížení statistické zpravodajské povinnosti úvěrových institucí, na něž se tato výjimka vztahuje, aniž by byly dotčeny požadavky týkající se výpočtu minimálních rezerv stanovené v příloze III;
c)
pokud jde o malé měnové finanční instituce, uplatňuje-li se výjimka uvedená v písmenu a), národní centrální banky nadále shromažďují alespoň údaje týkající se celkové bilanční sumy, a to přinejmenším s roční periodicitou, aby bylo možné sledovat spojený příspěvek institucí ve zbytkové části do národní rozvahy měnových finančních institucí;
d)
aniž je dotčeno ustanovení písmene a), mohou národní centrální banky udělit výjimku úvěrovým institucím, které nepožívají výhod režimu stanoveného v písmenech a) a b), přičemž taková výjimka má za následek omezení jejich zpravodajské povinnosti na požadavky uvedené v části 6 přílohy I, a to za předpokladu, že spojený příspěvek těchto úvěrových institucí do národní rozvahy měnových finančních institucí podle stavů nepřesahuje 10 % národní rozvahy měnových finančních institucí ani 1 % rozvahy měnových finančních institucí eurozóny;
e)
národní centrální banky včas kontrolují plnění podmínek uvedených v písmenech a) a d), aby mohly udělit nebo případně zrušit výjimku s účinností od počátku každého roku;
f)
malé měnové finanční instituce se mohou rozhodnout, že výjimky nevyužijí a že budou plnit úplnou statistickou zpravodajskou povinnost.
2. Národní centrální banky mohou udělit výjimku fondům peněžního trhu, a to v následujících případech:
a)
Národní centrální banky mohou fondům peněžního trhu udělit výjimku ze statistické zpravodajské povinnosti uvedené v čl. 5 odst. 1 za předpokladu, že fondy peněžního trhu namísto toho vykazují rozvahové údaje podle článku 5 nařízení (EU) č. 1073/2013 (ECB/2013/38), a pokud jsou splněny tyto podmínky:
i)
fondy peněžního trhu vykazují tyto údaje s měsíční periodicitou podle kombinované metody uvedené v příloze I nařízení (EU) č. 1073/2013 (ECB/2013/38) a v souladu se lhůtami stanovenými v článku 9 uvedeného nařízení, a
ii)
fondy peněžního trhu vykazují údaje o stavech akcií/podílových listů fondu peněžního trhu ke konci měsíce v souladu se lhůtami stanovenými v čl. 7 odst. 2;
b)
Národní centrální banky mohou fondům peněžního trhu rovněž udělit výjimku ze statistické zpravodajské povinnosti, pokud jde o poskytování údajů o:
i)
celkových pozicích 1) vkladů centrálních bank a institucí přijímajících vklady a úvěrů jim poskytnutých; 2) vkladů všech sektorů protistran kromě sektoru nefinančních podniků a úvěrů jim poskytnutých v členění podle původní splatnosti a 3) přeshraničních vkladů a úvěrů v rámci eurozóny v členění podle zemí a sektorů,
ii)
celkových naběhlých úrocích u úvěrů a vkladů,
iii)
pozicích aktiv a pasiv odděleně vůči sektoru pojišťovacích společností a sektoru penzijních fondů,
iv)
pozicích, úvěrech a vkladech uvnitř skupiny;
c)
Národní centrální banky mohou udělit výjimku ze statistické zpravodajské povinnosti, pokud se týká rezidentské příslušnosti držitelů akcií / podílových listů fondů peněžního trhu, za následujících podmínek:
i)
pokud jsou akcie / podílové listy fondů peněžního trhu vydány poprvé nebo pokud vývoj trhu vyžaduje změnu možnosti vykazování nebo kombinace těchto možností ve smyslu oddílu 5.7 písm. b) části 2 přílohy I, mohou národní centrální banky udělit výjimku na jeden rok, pokud jde o statistickou zpravodajskou povinnost uvedenou v oddílu 5.7 části 2 přílohy I, nebo
ii)
požadované statistické informace o rezidentské příslušnosti držitelů akcií / podílových listů fondů peněžního trhu jsou shromažďovány z jiných dostupných zdrojů podle oddílu 5.7 části 2 přílohy I. Národní centrální banky včas kontrolují plnění této podmínky, aby mohly udělit nebo případně zrušit tuto výjimku po dohodě s ECB s účinností od počátku každého roku.
3. Měnovým finančním institucím lze udělit výjimku ohledně úprav z přecenění v následujících případech:
a)
aniž je dotčen odstavec 1, mohou národní centrální banky udělit fondům peněžního trhu výjimku ohledně vykazování úprav z přecenění tak, že je povinnosti vykazovat úpravy z přecenění zcela zbaví;
b)
národní centrální banky mohou udělit výjimku, pokud jde o četnost a včasnost vykazování změn ocenění cenných papírů, a požadovat tyto údaje čtvrtletně a ve stejném termínu jako údaje o stavech vykazovaných čtvrtletně, pokud jsou splněny následující podmínky:
i)
zpravodajské jednotky, které používají různé metody oceňování, poskytnou národním centrálním bankám příslušné informace o provádění oceňování, včetně kvantitativních údajů o procentním složení držby těchto nástrojů, a
ii)
dojde-li k podstatné změně ocenění, jsou národní centrální banky oprávněny požadovat, aby jim zpravodajské jednotky poskytly dodatečné údaje za měsíc, ve kterém k takové změně došlo;
c)
národní centrální banky mohou úvěrovým institucím, které vykazují měsíční stavy cenných papírů podle jednotlivých cenných papírů, udělit výjimku ohledně vykazování změn ocenění cenných papírů, včetně jejich úplného vynětí z této zpravodajské povinnosti, pokud jsou splněny následující podmínky:
i)
vykazované informace zahrnují za každý cenný papír účetní hodnotu uvedenou v rozvaze a
ii)
v případě cenných papírů bez veřejných identifikačních kódů vykazované informace zahrnují údaje o kategorii nástrojů, splatnosti a emitentovi, jež dostačují alespoň k odvození členění, která jsou v části 5 přílohy I vymezena jako „minimální požadavky“.
4. Měnovým finančním institucím lze udělit výjimku ohledně statistického vykazování úvěrů, které jsou zcizeny prostřednictvím sekuritizace.
Měnovým finančním institucím, které používají mezinárodní účetní standard 39 (IAS 39), mezinárodní standard finančního vykazování 9 (IFRS 9) nebo obdobná vnitrostátní účetní pravidla, může jejich národní centrální banka povolit, aby ze stavů požadovaných podle částí 2 a 3 přílohy I vyloučily veškeré úvěry, které byly zcizeny prostřednictvím sekuritizace v souladu s vnitrostátními postupy za předpokladu, že takové postupy uplatňují všechny rezidentské měnové finanční instituce.
5. Národní centrální banky mohou měnovým finančním institucím udělit výjimku ohledně vykazování některých čtvrtletních stavů ve vztahu k členským státům mimo eurozónu.
Pokud údaje shromážděné na vyšší úrovni agregace ukazují, že pozice vůči protistranám, které jsou rezidenty v kterémkoli členském státě mimo eurozónu, nebo pozice vůči měně členského státu mimo eurozónu nejsou významné, může národní centrální banka rozhodnout, že nebude vykazování ve vztahu k takovému členskému státu vyžadovat. Národní centrální banka oznámí každé takové rozhodnutí svým zpravodajským jednotkám.
Článek 10
Minimální standardy a vnitrostátní zpravodajské postupy
1. Zpravodajské jednotky plní statistickou zpravodajskou povinnost, která se na ně vztahuje, v souladu s minimálními standardy pro přenos, přesnost, pojmovou shodu a opravy, jak jsou stanoveny v příloze IV.
2. Národní centrální banky stanoví a zavedou zpravodajské postupy, kterými se má řídit skutečný soubor zpravodajských jednotek v souladu s vnitrostátními požadavky. Národní centrální banky zabezpečí, aby tyto zpravodajské postupy poskytovaly požadované statistické informace a umožňovaly přesnou kontrolu dodržování minimálních standardů pro přenos, přesnost, pojmovou shodu a opravy, jak jsou uvedeny v příloze IV.
Článek 11
Fúze, rozdělení a reorganizace
V případě fúze, rozdělení nebo jakékoli jiné reorganizace, která by mohla ovlivnit splnění statistické zpravodajské povinnosti, informuje dotčená zpravodajská jednotka příslušnou národní centrální banku, jakmile je záměr takovou operaci provést veřejně znám, a v přiměřené lhůtě před jejím uskutečněním, o postupech, které plánuje použít ke splnění statistické zpravodajské povinnosti stanovené tímto nařízením.
Článek 12
Použití vykázaných statistických informací pro účely minimálních rezerv
1. Statistické informace vykázané úvěrovými institucemi podle tohoto nařízení používá každá úvěrová instituce k výpočtu základu pro stanovení minimálních rezerv podle nařízení (ES) č. 1745/2003 (ECB/2003/9). Každá úvěrová instituce použije tyto informace zejména k ověření toho, zda plní svou povinnost minimálních rezerv během udržovacího období.
2. Údaje pro výpočet základu pro stanovení minimálních rezerv institucí ve zbytkové části pro tři udržovací období vycházejí z údajů ke konci čtvrtletí, které shromažďují národní centrální banky ve lhůtě 28 pracovních dnů následujících po skončení čtvrtletí, ke kterému se vztahují.
3. Zvláštní pravidla týkající se uplatňování systému minimálních rezerv ECB, která jsou stanovena v příloze III, mají v případě rozporu přednost před ustanoveními nařízení (ES) č. 1745/2003 (ECB/2003/9).
4. S cílem usnadnit řízení likvidity ECB a úvěrových institucí se požadavky na minimální rezervy potvrzují nejpozději v první den udržovacího období; výjimečně však může úvěrovým institucím nastat potřeba vykázat opravy základu pro stanovení minimálních rezerv nebo výše minimálních rezerv, které již byly potvrzeny. Postupy pro potvrzení nebo uznání výše minimálních rezerv není nijak dotčena povinnost zpravodajských jednotek vždy vykazovat správné statistické údaje a co možná nejdříve opravit nesprávné statistické údaje, které již vykázaly.
Článek 13
Ověřování a nucené shromažďování
Národní centrální banky vykonávají právo ověřovat nebo nuceně shromažďovat informace, které jsou zpravodajské jednotky povinny poskytovat podle tohoto nařízení, aniž je tím dotčeno právo ECB vykonávat toto právo sama. Národní centrální banky vykonávají toto právo zejména tehdy, jestliže některá instituce, která je součástí skutečného souboru zpravodajských jednotek, neplní minimální standardy pro přenos, přesnost, pojmovou shodu a opravy stanovené v příloze IV.
Článek 14
První vykazování
1. Podle tohoto nařízení se poprvé vykazují údaje za prosinec 2014.
2. Pokud se týče polí v tabulce 3 v části 3 přílohy I, jež odpovídají členským státům eurozóny, vykazují se podle tohoto nařízení poprvé první čtvrtletní údaje po datu, kdy tyto státy přijaly euro.
3. Pokud se týče polí v tabulkách 3 a 4 v části 3 přílohy I, jež odpovídají členským státům mimo eurozónu, vykazují se podle tohoto nařízení poprvé první čtvrtletní údaje po datu jejich přistoupení k Unii. Pokud příslušná národní centrální banka rozhodne, že nevýznamné údaje není třeba poprvé vykazovat s prvními čtvrtletními údaji po datu přistoupení příslušného členského státu nebo členských států k Unii, začnou se tyto údaje vykazovat po uplynutí dvanácti měsíců ode dne, kdy národní centrální banka informuje zpravodajské jednotky o povinnosti tyto údaje vykazovat.
Článek 15
Zrušení
1. Nařízení (ES) č. 25/2009 (ECB/2008/32) se zrušuje s účinkem ode dne 1. ledna 2015.
2. Odkazy na zrušené nařízení se považují za odkazy na toto nařízení v souladu se srovnávací tabulkou obsaženou v příloze VI.
Článek 16
Závěrečné ustanovení
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie. Použije se od 1. ledna 2015.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné v členských státech v souladu se Smlouvami.
Ve Frankfurtu nad Mohanem dne 24. září 2013.
ROZPORZĄDZENIE EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) NR 1071/2013
z dnia 24 września 2013 r.
dotyczące bilansu sektora monetarnych instytucji finansowych (wersja przekształcona)
(EBC/2013/33)
RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 5,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny (1), w szczególności art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 4,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2531/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące stosowania stop rezerw obowiązkowych przez Europejski Bank Centralny (2), w szczególności art. 6 ust. 4,
uwzględniając opinię Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (WE) nr 25/2009 z dnia 19 grudnia 2008 r. dotyczące bilansu skonsolidowanego sektora monetarnych instytucji finansowych (EBC/2008/32) (3) zostało w znacznym stopniu zmienione. Ponieważ konieczna jest kolejna nowelizacja tego rozporządzenia, zwłaszcza w świetle rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 549/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie europejskiego systemu rachunków narodowych i regionalnych w Unii Europejskiej (4), powinno ono zostać przekształcone z uwagi na wymogi przejrzystości.
(2)
W celu realizacji swoich zadań Europejski System Banków Centralnych (ESBC) wymaga sporządzenia skonsolidowanego bilansu sektora monetarnych instytucji finansowych (MIF). Jego głównym celem jest dostarczenie Europejskiemu Bankowi Centralnemu (EBC) pełnego statystycznego obrazu rozwoju zjawisk monetarnych w państwach członkowskich, których walutą jest euro (dalej zwanych „państwami członkowski strefy euro”), traktowanych jako jeden obszar gospodarczy. Statystyka ta obejmuje zagregowane aktywa i pasywa w postaci stanów i transakcji; są one zbierane w sposób regularny od całego i jednorodnego sektora MIF oraz od populacji sprawozdawczej. Dane statystyczne o wymaganym stopniu szczegółowości są również niezbędne do zapewnienia nieprzerwanej użyteczności analitycznej agregatów monetarnych strefy euro i czynników ich kreacji.
(3)
Na mocy Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz na warunkach ustanowionych w Statucie Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwanego dalej „Statutem ESBC”) EBC jest zobowiązany do wydawania rozporządzeń w zakresie niezbędnym do realizacji zadań ESBC, określonych w Statucie ESBC, a w niektórych przypadkach wynikających z przepisów określonych przez Radę zgodnie z postanowieniami art. 129 ust. 4 Traktatu.
(4)
Artykuł 5 ust. 1 Statutu ESBC zobowiązuje EBC do zbierania, z pomocą krajowych banków centralnych (KBC), od właściwych władz krajowych lub bezpośrednio od podmiotów gospodarczych, informacji statystycznych, które są niezbędne do realizacji zadań ESBC. Artykuł 5 ust. 2 Statutu ESBC stanowi, że KBC wykonują, w miarę możliwości, zadania określone w art. 5 ust. 1.
(5)
Artykuł 3 rozporządzenia (WE) nr 2533/98 zobowiązuje EBC do określenia rzeczywistej populacji sprawozdawczej mieszczącej się w granicach referencyjnej populacji sprawozdawczej i uprawnia go do pełnego lub częściowego zwolnienia określonych kategorii podmiotów sprawozdających z wypełniania wymogów sprawozdawczości statystycznej. Artykuł 6 ust. 4 umożliwia EBC przyjmowanie rozporządzeń określających warunki wykonywania uprawnienia do weryfikowania lub obowiązkowego zbierania informacji statystycznych.
(6)
Artykuł 4 rozporządzenia (WE) nr 2533/98 zobowiązuje państwa członkowskie do wprowadzenia odpowiedniej organizacji w dziedzinie statystyki oraz pełnej współpracy z ESBC w celu zapewnienia realizacji obowiązków wynikających z art. 5 Statutu ESBC.
(7)
Zbieranie przez KBC od rzeczywistej populacji sprawozdawczej informacji statystycznych niezbędnych do wypełnienia wymogów statystycznych EBC może być częścią szerszych ram sprawozdawczości ustanowionych przez KBC samodzielnie na podstawie prawa Unii, prawa krajowego lub utrwalonych praktyk i służących również innym celom statystycznym, pod warunkiem że nie jest zagrożone wypełnienie wymogów statystycznych EBC. Może to również doprowadzić do zmniejszenia obciążeń sprawozdawczych. Dla zachowania przejrzystości w tych przypadkach zasadne jest informowanie podmiotów sprawozdających o tym, że dane zbierane są dla innych celów statystycznych. W określonych przypadkach EBC może uznać informacje zebrane dla innych celów statystycznych za wystarczające do realizacji swoich wymogów.
(8)
Wymogi statystyczne są najbardziej szczegółowe w przypadku, gdy partnerzy transakcji są częścią sektora posiadającego pieniądz. Dane szczegółowe wymagane są dla: a) depozytów w podziale na podsektory i terminy, a następnie w podziale walutowym na potrzeby pogłębionej analizy zmian komponentów walutowych szerokiego pieniądza M3 oraz dla usprawnienia analizy substytucyjności między komponentami M3 w walutach obcych a komponentami w euro; b) kredytów i pożyczek w podziale na podsektory, terminy pierwotne, cel, termin przeszacowania stopy procentowej i waluty, ze względu na znaczenie tych informacji dla analizy zjawisk monetarnych; c) pozycji wobec pozostałych MIF w zakresie niezbędnym dla saldowania wzajemnych zobowiązań i należności MIF lub wyliczania podstawy rezerwy obowiązkowej; d) pozycji wobec rezydentów spoza strefy euro (zagranicy) dla „depozytów z terminem pierwotnym powyżej dwóch lat”, „depozytów z terminem wypowiedzenia powyżej dwóch lat” oraz „operacji z przyrzeczeniem odkupu” w celu wyliczenia podstawy rezerwy obowiązkowej, w stosunku do której stosowany jest dodatni współczynnik; e) pozycji wobec zagranicy dla depozytów ogółem w celu wyliczenia pozycji zagranicznych; f) depozytów oraz kredytów i pożyczek z terminem pierwotnym do jednego roku/powyżej jednego roku wobec zagranicy dla celów bilansu płatniczego i rachunków finansowych.
(9)
Na potrzeby zbierania informacji statystycznych dotyczących portfeli papierów wartościowych MIF, zgodnie z rozporządzeniem Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1011/2012 z dnia 17 października 2012 r. w sprawie statystyki inwestycji w papiery wartościowe (EBC/2012/24) (5), KBC przekazują z częstotliwością kwartalną dane zgodnie z metodą „papier po papierze”. KBC mogą połączyć realizację wymogów sprawozdawczych określonych na mocy niniejszego rozporządzenia oraz rozporządzenia (UE) nr 1011/2012 (EBC/2012/24), w przypadku gdy może się to przyczynić do zmniejszenia obciążeń sprawozdawczych instytucji kredytowych. KBC mogą zezwolić funduszom rynku pieniężnego (FRP) na przekazywanie informacji statystycznych zgodnie z rozporządzeniem Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1073/2013 z dnia 18 października 2013 r. w sprawie statystyki aktywów i zobowiązań funduszy inwestycyjnych (EBC/2013/38) (6), co pozwoli na zmniejszenie obciążenia sprawozdawczego jednostek zarządzających funduszami.
(10)
Transakcje finansowe wyliczane są przez EBC jako różnica stanów na ostatni dzień kolejnych miesięcy sprawozdawczych, skorygowana o zmiany wynikające z działania czynników nietransakcyjnych. Wymogi kierowane do podmiotów sprawozdających nie obejmują zmian kursowych, wyliczanych przez EBC, lub przez KBC w porozumieniu z EBC, ze stanów przekazywanych „waluta po walucie” przez podmioty sprawozdające, oraz korekt z tytułu reklasyfikacji, zbieranych samodzielnie przez KBC na podstawie różnych dostępnych źródeł informacji.
(11)
Artykuł 5 rozporządzenia (WE) nr 2531/98 uprawnia EBC do wydawania rozporządzeń lub decyzji zwalniających instytucje z wymogu utrzymywania rezerwy obowiązkowej, określenia przesłanek dla wyłączenia lub odliczenia od podstawy rezerwy zobowiązań wobec innych instytucji oraz do ustalenia zróżnicowanego współczynnika rezerwy dla poszczególnych pozycji pasywów. Na mocy art. 6 rozporządzenia (WE) nr 2531/98 EBC ma prawo zbierania informacji niezbędnych do stosowania wymogów w zakresie utrzymywania rezerwy obowiązkowej oraz prawo do weryfikowania dokładności i jakości informacji, które instytucje przekazują w celu wykazania zgodności z wymogami w zakresie rezerwy obowiązkowej. W celu zmniejszenia obciążeń sprawozdawczych wskazane jest, aby informacje statystyczne dotyczące bilansu miesięcznego były wykorzystywane do regularnego wyliczania podstawy rezerwy dla instytucji kredytowych podlegających obowiązkowi utrzymywania rezerwy obowiązkowej EBC, zgodnie z rozporządzeniem Europejskiego Banku Centralnego (WE) nr 1745/2003 z dnia 12 września 2003 r. dotyczącym stosowania rezerw obowiązkowych (EBC/2003/9) (7).
(12)
Konieczne jest określenie szczegółowych procedur stosowanych w przypadku połączenia instytucji kredytowych w celu wyjaśnienia obowiązków tych instytucji w odniesieniu do wymogu utrzymywania rezerwy obowiązkowej.
(13)
EBC wymaga przekazywania informacji dotyczących działalności sekurytyzacyjnej MIF na potrzeby analizy sytuacji kredytowej w strefie euro. Informacje takie są również uzupełnieniem danych przekazywanych na mocy rozporządzenia Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1075/2013 z dnia 18 października 2013 r. dotyczącego danych statystycznych w zakresie aktywów i pasywów podmiotów sekurytyzacyjnych (EBC/2013/40) (8).
(14)
Pomimo tego, że rozporządzenia przyjmowane przez EBC na mocy art. 34 ust. 1 Statutu ESBC nie przyznają praw i nie nakładają obowiązków na państwa członkowskie, których walutą nie jest euro (dalej zwane „państwami członkowskimi spoza strefy euro”), art. 5 Statutu ESBC stosuje się zarówno do państw członkowskich strefy euro, jak i państw członkowskich spoza strefy euro. Motyw 17 rozporządzenia (WE) nr 2533/98 powołuje się na to, że art. 5 Statutu ESBC, łącznie z art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, zobowiązuje państwa członkowskie spoza strefy euro do zaprojektowania i wdrożenia na poziomie krajowym wszelkich środków uznanych przez nie za właściwe w celu zbierania informacji statystycznych niezbędnych do wypełniania wymogów ESBC w zakresie sprawozdawczości statystycznej oraz zapewnienia terminowych przygotowań w dziedzinie statystyki do uzyskania statusu państw członkowskich strefy euro.
(15)
Zastosowanie powinny mieć wymogi ochrony i wykorzystania poufnych informacji statystycznych, określone w art. 8 rozporządzenia (WE) nr 2533/98.
(16)
Art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2533/98 przyznaje EBC prawo do nakładania sankcji na podmioty sprawozdające, które nie stosują się do wymogów sprawozdawczości statystycznej określonych rozporządzeniami lub decyzjami EBC,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Definicje
Użyte w niniejszym rozporządzeniu określenia oznaczają:
a) „monetarna instytucja finansowa (MIF)”- podmiot będący rezydentem należący do jednego z poniższych sektorów:
a)
instytucje przyjmujące depozyty:
(i)
instytucje kredytowe zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych (9) oraz
(ii)
instytucje przyjmujące depozyty, z wyjątkiem instytucji kredytowych, którymi są:
-
pozostałe instytucje finansowe, których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe i zajmują się one przyjmowaniem depozytów lub bliskich substytutów depozytów od jednostek instytucjonalnych, a zatem nie tylko od MIF (stopień substytucyjności instrumentów wyemitowanych przez pozostałe MIF i depozytów złożonych w instytucjach kredytowych determinuje ich zaliczenie do sektora MIF); oraz we własnym imieniu, przynajmniej w znaczeniu ekonomicznym, udzielają kredytów i pożyczek lub dokonują inwestycji w papiery wartościowe, albo
-
instytucje pieniądza elektronicznego, których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe polegające na emitowaniu pieniądza elektronicznego; albo
b)
fundusze rynku pieniężnego (FRP) zdefiniowane w art. 2;
b) „podmiot sprawozdający” oraz „rezydent”- podmiot sprawozdający i rezydenta w rozumieniu art. 1 rozporządzenia (WE) nr 2533/98;
c) „właściwy KBC”- KBC państwa członkowskiego strefy euro, którego rezydentem jest MIF;
d) „podmiot sekurytyzacyjny (PS)”- podmiot sekurytyzacyjny w rozumieniu art. 1 rozporządzenia (UE) nr 1075/2013 (EBC/2013/40);
e) „sekurytyzacja”- transakcję, która jest: a) sekurytyzacją tradycyjną w rozumieniu art. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; lub b) sekurytyzacją w rozumieniu art. 1 rozporządzenia (UE) nr 1075/2013 (EBC/2013/40), polegającą na zbyciu sekurytyzowanych kredytów i pożyczek na rzecz podmiotu sekurytyzacyjnego;
f) „instytucja pieniądza elektronicznego” oraz „pieniądz elektroniczny”- instytucję pieniądza elektronicznego i pieniądz elektroniczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 i 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/110/WE (10);
g) „odpis z tytułu częściowej utraty wartości”- bezpośrednie obniżenie wartości bilansowej kredytu i pożyczki wynikające ze spadku jego wartości;
h) „odpis z tytułu całkowitej utraty wartości”- usunięcie całkowitej wartości bilansowej kredytu i pożyczki powodujące usunięcie tego aktywa z bilansu;
i) „administrator”- MIF, która zarządza sekurytyzowanymi lub przeniesionymi w inny sposób kredytami i pożyczkami poprzez obsługę spłat kapitału i odsetek;
j) „zbycie kredytu i pożyczki”- ekonomiczne przeniesienie przez podmiot sprawozdający kredytu i pożyczki lub puli kredytów i pożyczek na cesjonariusza, dokonane poprzez przeniesienie własności lub subpartycypację;
k) „nabycie kredytu i pożyczki”- ekonomiczne przeniesienie przez cedenta kredytu i pożyczki lub puli kredytów i pożyczek na podmiot sprawozdający, dokonane poprzez przeniesienie własności lub subpartycypację;
l) „operacje z podmiotami w tej samej grupie kapitałowej”- pozycje pomiędzy instytucjami przyjmującymi depozyty będącymi rezydentami strefy euro, które należą do tej samej grupy obejmującej jednostkę dominującą i wszystkich członków grupy, będących rezydentami strefy euro, podlegających jej bezpośredniej lub pośredniej kontroli;
m) „instytucje zwolnione z pełnego obowiązku sprawozdawczego”- małe MIF, którym udzielono wyłączeń określonych w art. 9 ust. 1;
n) „wyksięgowanie”- usunięcie całości lub części kredytu i pożyczki ze stanu przekazywanego zgodnie z załącznikiem I część 2 i 3, w tym usunięcie spowodowane zastosowaniem wyłączenia, o którym mowa w art. 9 ust. 4.
Artykuł 2
Identyfikacja FRP
Za FRP uznaje się przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania spełniające wszystkie poniższe kryteria:
a)
ich celem inwestycyjnym jest utrzymywanie kapitału funduszu i osiąganie stopy zwrotu zgodnej z oprocentowaniem instrumentów rynku pieniężnego;
b)
inwestują w instrumenty rynku pieniężnego, które spełniają kryteria instrumentów rynku pieniężnego określone w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (11), lub depozyty przyjmowane przez instytucje kredytowe, albo gwarantują dokonywanie oceny płynności i wyceny portfela, w który inwestują, na ekwiwalentnych zasadach;
c)
zapewniają, aby instrumenty rynku pieniężnego, w które inwestują, były instrumentami wysokiej jakości, zgodnie z ustaleniami jednostki zarządzającej funduszami. Jakość instrumentu rynku pieniężnego oceniana jest między innymi na podstawie poniższych kryteriów:
(i)
jakości kredytowej instrument rynku pieniężnego;
(ii)
charakteru klasy aktywa, do jakiej zaliczono instrument rynku pieniężnego;
(iii)
w odniesieniu do strukturyzowanych instrumentów finansowych - ryzyka operacyjnego i ryzyka kontrahenta, które są nieodłącznie związane ze strukturyzowanymi transakcjami finansowymi;
(iv)
profilu płynności;
d)
zapewniają, aby ich portfel posiadał średni ważony termin do wykupu nie dłuższy niż sześć miesięcy oraz średni ważony termin pierwotny nie dłuższy niż 12 miesięcy (zgodnie z załącznikiem I część 1 pkt 2);
e)
podają dzienną wartość aktywów netto (WAN) i cenę swoich udziałów/jednostek uczestnictwa oraz dzienną wartość nabycia i wykupu udziałów/jednostek uczestnictwa;
f)
ograniczają inwestycje w papiery wartościowe do papierów z terminem pozostającym do wykupu nie dłuższym niż dwa lata, pod warunkiem że termin pozostający do kolejnej zmiany stopy procentowej jest krótszy lub równy 397 dniom, przy czym dla papierów o zmiennym oprocentowaniu stopa ta powinna zmienić się na stopę lub indeks instrumentu rynku pieniężnego;
g)
ograniczają inwestycje w inne przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania do jednostek spełniających kryteria definicji FRP;
h)
nie zajmują bezpośrednio lub pośrednio pozycji w udziałach kapitałowych lub towarach, w tym poprzez instrument pochodne, i wykorzystują instrumenty pochodne wyłącznie zgodnie ze strategią inwestycyjną rynku pieniężnego. Instrumenty pochodne powodujące powstanie ekspozycji w walutach obcych mogą być wykorzystywane jedynie do zabezpieczenia pozycji. Inwestycje w papiery wartościowe w walucie innej niż bazowa są dopuszczalne, pod warunkiem że pozycja walutowa zostanie w pełni zabezpieczona;
i)
posiadają stałą albo zmienną wartość aktywów netto (WAN).
Artykuł 3
Rzeczywista populacja sprawozdawcza
1. Rzeczywista populacja sprawozdawcza obejmuje MIF będące rezydentami państw członkowskich strefy euro (zgodnie z załącznikiem II część 1).
2. MIF należące do rzeczywistej populacji sprawozdawczej podlegają wymogom przekazywania pełnej sprawozdawczości statystycznej, chyba że podlegają wyłączeniu na mocy art. 9.
3. Instytucje spełniające kryteria definicji MIF są objęte niniejszym rozporządzeniem, nawet jeśli są wyłączone z zakresu rozporządzenia (UE) nr 575/2013.
4. Dla celów zbierania informacji statystycznych dotyczących statusu rezydenta posiadaczy udziałów/jednostek uczestnictwa w FRP, zgodnie z postanowieniami załącznika I część 2 pkt 5.7, do rzeczywistej populacji sprawozdawczej zalicza się również pozostałe instytucje pośrednictwa finansowego, z wyjątkiem instytucji ubezpieczeniowych i funduszy emerytalno-rentowych („PIPF”), z zastrzeżeniem wyłączeń określonych w art. 9 ust. 2 lit. c). Na potrzeby niniejszego rozporządzenia KBC mogą sporządzić i prowadzić listę PIPF będących częścią rzeczywistej populacji sprawozdawczej, zgodnie z zasadami określonymi w załączniku I część 2 pkt 5.7.
Artykuł 4
Lista MIF dla celów statystycznych
1. Zarząd EBC sporządza i prowadzi listę MIF dla celów statystycznych, z uwzględnieniem wymogów dotyczących częstotliwości i terminów wynikających z jej wykorzystywania w kontekście systemu rezerwy obowiązkowej EBC. Lista MIF dla celów statystycznych zawiera informację, czy dana instytucja podlega wymogowi utrzymywania rezerwy obowiązkowej EBC. Na potrzeby statystyki lista MIF powinna być aktualna, dokładna, w miarę możliwości ujednolicona oraz wystarczająco stabilna.
2. EBC i KBC udostępniają podmiotom sprawozdającym listę MIF dla celów statystycznych oraz jej aktualizacje w odpowiedni sposób, w tym drogą elektroniczną, przez internet lub - na wniosek podmiotów sprawozdających - w formie papierowej.
3. Lista MIF dla celów statystycznych ma charakter wyłącznie informacyjny. Jeżeli jednak ostatnia dostępna wersja listy jest nieprawidłowa, EBC nie nakłada sankcji na podmioty, które nie wypełniły właściwie wymogów sprawozdawczości statystycznej w zakresie, w jakim korzystały one z nieprawidłowej listy w dobrej wierze.
Artykuł 5
Wymogi sprawozdawczości statystycznej
1. Rzeczywista populacja sprawozdawcza przekazuje KBC państwa członkowskiego, w którym MIF jest rezydentem: a) stany bilansowe na koniec miesiąca z częstotliwością miesięczną oraz b) zagregowane korekty z tytułu zmiany wyceny z częstotliwością miesięczną. Zagregowane korekty z tytułu zmiany wyceny dotyczą odpisów z tytułu całkowitej lub częściowej utraty wartości kredytów i pożyczek oraz aktualizacji wyceny papierów wartościowych. Dane szczegółowe dotyczące niektórych pozycji bilansowych przekazywane są z częstotliwością kwartalną lub roczną. KBC mogą zbierać dane kwartalne z częstotliwością miesięczną, jeśli ułatwi to proces produkcji danych. Wymagane informacje statystyczne zostały określone w załączniku I.
2. KBC mogą zbierać wymagane informacje statystyczne dotyczące papierów wartościowych emitowanych i posiadanych przez MIF zgodnie z metodą „papier po papierze”, w zakresie umożliwiającym wyliczenie danych, o których mowa w ust. 1, zgodnie z wymogami minimum określonymi w załączniku IV.
3. MIF przekazują zgodnie z wymogami minimum, określonymi w załączniku I część 4 tabela 1 A, miesięczne korekty z tytułu zmiany wyceny dla wszystkich danych wymaganych przez EBC. KBC mogą zbierać dane dodatkowe nieobjęte wymogami minimum. Dane dodatkowe mogą dotyczyć podziałów zaznaczonych w tabeli 1A, innych niż „wymogi minimum”.
4. EBC może prosić o przekazanie wyjaśnień na temat „reklasyfikacji i innych korekt” zebranych przez KBC.
5. EBC może nałożyć sankcje na podmioty sprawozdające, które nie przestrzegają wymogów sprawozdawczości statystycznej określonych niniejszym rozporządzeniem, zgodnie z decyzją EBC/2010/10 z dnia 19 sierpnia 2010 r. dotyczącą nieprzestrzegania wymogów w zakresie sprawozdawczości statystycznej (12).
Artykuł 6
Dodatkowe wymogi sprawozdawczości statystycznej dotyczące sekurytyzacji lub przeniesienia kredytów i pożyczek
MIF przekazują:
a)
wartość netto kredytów i pożyczek zsekurytyzowanych i przeniesionych w inny sposób w okresie sprawozdawczym zgodnie z załącznikiem I część 5 sekcja 2;
b)
stan na koniec okresu i transakcje finansowe, z wyjątkiem zbycia i nabycia kredytów i pożyczek, w danym okresie w odniesieniu do zsekurytyzowanych i wyksięgowanych kredytów i pożyczek, dla których MIF jest administratorem sekurytyzacji, na koniec okresu, zgodnie z załącznikiem I część 5 sekcja 3. KBC mogą określić taki wymóg sprawozdawczy w odniesieniu do wszystkich kredytów i pożyczek wyksięgowanych i obsługiwanych przez MIF, które zostały zsekurytyzowane lub przeniesione w inny sposób;
c)
stan wszystkich kredytów i pożyczek, dla których MIF jest administratorem sekurytyzacji, na koniec kwartału, zgodnie z załącznikiem I część 5 sekcja 4;
d)
w przypadku stosowania międzynarodowego standardu rachunkowości 39 (MSR 39), międzynarodowego standardu sprawozdawczości finansowej 9 (MSSF 9) lub podobnych krajowych standardów rachunkowości, stan zsekurytyzowanych i niewyksięgowanych kredytów i pożyczek na koniec okresu, zgodnie z załącznikiem I część 5 sekcja 5.
Artykuł 7
Terminy przekazywania danych
1. W celu dotrzymania terminów określonych poniżej, z uwzględnieniem terminów przekazywania danych na potrzeby systemu rezerwy obowiązkowej EBC, KBC ustalają terminy przekazywania danych przez podmioty sprawozdające i informują te podmioty o tych terminach.
2. Statystyka miesięczna przekazywana jest do EBC przez KBC do końca piętnastego dnia roboczego po zakończeniu miesiąca, którego dotyczy.
3. Statystyka kwartalna przekazywana jest do EBC przez KBC do końca dwudziestego ósmego dnia roboczego po zakończeniu kwartału, którego dotyczy.
Artykuł 8
Standardy rachunkowości na potrzeby sprawozdawczości statystycznej
1. O ile niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej, standardy rachunkowości stosowane przez MIF na potrzeby sprawozdawczości określonej niniejszym rozporządzeniem zostały określone w drodze wdrożenia dyrektywy Rady 86/635/EWG z dnia 8 grudnia 1986 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i pozostałych instytucji finansowych (13), jak również we wszelkich innych właściwych standardach międzynarodowych.
2. Depozyty oraz kredyty i pożyczki wykazuje się w wartości kapitału na koniec miesiąca. Wykazywaną kwotę pomniejsza się o odpisy z tytułu całkowitej i częściowej utraty wartości, ustalone zgodnie z przyjętymi praktykami. Depozyty oraz kredyty i pożyczki nie podlegają saldowaniu względem jakichkolwiek innych aktywów lub pasywów.
3. Z zastrzeżeniem przyjętych praktyk rachunkowości oraz zasad saldowania obowiązujących w państwach członkowskich strefy euro, dla celów statystycznych wszystkie aktywa i pasywa wykazuje się w ujęciu brutto.
4. KBC mogą zezwolić na wykazywanie kredytów i pożyczek, na które utworzono rezerwę celową, w ujęciu netto oraz na wykazywanie skupionych kredytów i pożyczek według ceny nabycia, pod warunkiem że taka praktyka jest stosowana przez wszystkie krajowe podmioty sprawozdające.
Artykuł 9
Wyłączenia
1. Małym MIF mogą być przyznawane wyłączenia, zgodnie z poniższymi zasadami:
a)
KBC mogą udzielać wyłączeń małym MIF, pod warunkiem że ich łączny udział w krajowej sumie bilansowej MIF, wyrażonej jako stan, nie przekracza 5 %;
b)
w przypadku instytucji kredytowych wyłączenia określone w lit. a) skutkują zmniejszeniem wymogów sprawozdawczości statystycznej, których dane wyłączenie dotyczy, z zastrzeżeniem wymogu naliczania rezerwy obowiązkowej określonego w załączniku III;
c)
jeżeli w stosunku do małych MIF ma zastosowanie wyłączenie określone w lit. a), KBC zbierają, co najmniej, wartość sumy bilansowej z częstotliwością przynajmniej roczną, co pozwoli na monitorowanie udziału małych MIF w krajowym bilansie MIF;
d)
z zastrzeżeniem lit. a), KBC mogą przyznawać wyłączenia instytucjom kredytowym niekorzystającym z postanowień lit. a) i b), tym samym zmniejszając wymogi sprawozdawczości do tych określonych w załączniku I część 6, pod warunkiem że ich łączny udział w krajowej sumie bilansowej MIF, wyrażonej jako stan, nie przekracza 10 % ani też 1 % w bilansie MIF strefy euro;
e)
KBC sprawdzają wypełnienie warunków określonych w lit. a) i d) w terminach umożliwiających ewentualne udzielenie lub cofnięcie wyłączenia z mocą obowiązującą od początku roku;
f)
małe MIF mogą nie skorzystać z wyłączeń i przekazywać pełną sprawozdawczość.
2. KBC mogą przyznawać wyłączenia małym FRP, zgodnie z poniższymi zasadami:
a)
KBC mogą zwolnić FRP z wymogów sprawozdawczości statystycznej określonych w art. 5 ust. 1, pod warunkiem przekazywania przez FRP danych bilansowych zgodnie z art. 5 rozporządzenia (UE) nr 1073/2013 (EBC/2013/38), z zastrzeżeniem poniższych wymogów:
(i)
FRP przekazują takie dane z częstotliwością miesięczną zgodnie z „metodą łączoną”, określoną w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1073/2013 (EBC/2013/38), i w terminach określonych w art. 9 tego rozporządzenia; oraz
(ii)
FRP przekazują dane o stanie udziałów/jednostek uczestnictwa w FRP na koniec miesiąca w terminach określonych w art. 7 ust. 2;
b)
KBC mogą również przyznawać wyłączenia FRP w odniesieniu do następujących wymogów sprawozdawczości statystycznej:
(i)
pozycji ogółem dotyczących: 1) depozytów oraz kredytów i pożyczek udzielonych bankom centralnym i instytucjom przyjmującym depozyty; 2) depozytów oraz kredytów i pożyczek udzielonych wszystkim partnerom transakcji, z wyjątkiem przedsiębiorstw niefinansowych, w podziale według terminów pierwotnych oraz 3) transgranicznych depozytów oraz kredytów i pożyczek z partnerami będącymi rezydentami strefy euro w podziale geograficznym i sektorowym;
(ii)
odsetek ogółem od kredytów i pożyczek oraz depozytów;
(iii)
należności i zobowiązań odrębnie w stosunku do instytucji ubezpieczeniowych i funduszy emerytalno-rentowych;
(iv)
informacji o operacjach z podmiotami w tej samej grupie kapitałowej z tytułu kredytów i pożyczek oraz depozytów;
c)
KBC mogą przyznawać wyłączenia w odniesieniu do wymogów sprawozdawczości statystycznej dotyczących struktury geograficznej posiadaczy udziałów/jednostek uczestnictwa w FRP:
(i)
w przypadku gdy udziały/jednostki uczestnictwa w FRP są emitowane po raz pierwszy lub gdy rozwój sytuacji rynkowej wymaga zmiany opcji lub połączenia opcji przekazywania danych, zgodnie z definicja zawartą w załączniku I część 2 pkt 5.7b), KBC mogą przyznawać wyłączenia na okres jednego roku w zakresie wymogów sprawozdawczości statystycznej określonych w załączniku I część 2 pkt 5.7; lub
(ii)
jeśli wymagane informacje statystyczne dotyczące struktury geograficznej posiadaczy udziałów/jednostek uczestnictwa w FRP zbierane są z innych dostępnych źródeł, zgodnie z załącznikiem I część 2 pkt 5.7, KBC sprawdzają wypełnienie tego warunku w terminach umożliwiających ewentualne udzielenie lub cofnięcie wyłączenia z mocą od początku roku w porozumieniu z EBC.
3. MIF mogą być przyznawane wyłączenia w odniesieniu do przekazywania korekt z tytułu zmiany wyceny, zgodnie z poniższymi zasadami:
a)
z zastrzeżeniem ust. 1, KBC mogą udzielać wyłączeń FRP w odniesieniu do przekazywania korekt z tytułu zmiany wyceny, zwalniając FRP ze wszystkich wymogów przekazywania korekt z tytułu zmiany wyceny;
b)
KBC mogą udzielać wyłączeń w zakresie częstotliwości i terminów przekazywania korekt z tytułu zmiany wyceny papierów wartościowych oraz wymagać przekazywania tych danych z częstotliwością kwartalną, w tych samych terminach, w jakich przekazywane są kwartalne dane dotyczące stanów, z zastrzeżeniem następujących wymogów:
(i)
podmioty sprawozdające, stosujące różne metody wyceny, przekazują KBC istotne informacje na temat zastosowanych metod wyceny, w tym dane ilościowe na temat procentowego udziału tych instrumentów; oraz
(ii)
w przypadku wystąpienia znacznych korekt z tytułu zmiany wyceny, KBC mogą wymagać od podmiotów sprawozdających dodatkowych informacji dotyczących miesiąca, w którym zaistniała powyższa sytuacja;
c)
KBC mogą udzielać wyłączeń w zakresie przekazywania korekt z tytułu zmiany wyceny papierów wartościowych, jak również mogą całkowicie zwolnić z takiego obowiązku instytucje kredytowe przekazujące stany miesięczne papierów wartościowych metodą „papier po papierze”, z zastrzeżeniem poniższych wymogów:
(i)
przekazywane informacje zawierają dla każdego papieru wartościowego jego wartość bilansową; oraz
(ii)
dla papierów wartościowych, które nie posiadają ogólnodostępnych kodów identyfikacyjnych, przekazywane informacje obejmują informacje o kategorii, terminach i emitentach, które powinny być wystarczające przynajmniej do zestawienia przekrojów określonych w części 5 załącznika I jako „wymogi minimum”.
4. MIF mogą być przyznawane wyłączenia w odniesieniu do sprawozdawczości statystycznej dotyczącej kredytów i pożyczek zbywanych w procesie sekurytyzacji.
MIF stosujące międzynarodowy standard rachunkowości 39 (MSR 39), międzynarodowy standard sprawozdawczości finansowej 9 (MSSF 9) lub podobne krajowe standardy rachunkowości mogą uzyskać od właściwego KBC zwolnienie z obowiązku przekazywania stanów, wymaganych na podstawie załącznika I część 2 i 3, wszelkich kredytów i pożyczek zbywanych w procesie sekurytyzacji zgodnie z praktykami krajowymi, o ile praktyki te są stosowane przez wszystkie MIF będące rezydentami.
5. MIF mogą być przyznawane wyłączenia w odniesieniu do niektórych kwartalnych pozycji z państwami członkowskimi spoza strefy euro.
W przypadku gdy dane zebrane na wyższym poziomie agregacji wskazują, że pozycje z partnerami będącymi rezydentami któregokolwiek państwa członkowskiego spoza strefy euro lub pozycje w walucie państwa członkowskiego spoza strefy euro nie mają istotnego znaczenia, KBC może odstąpić od nakładania wymogu sprawozdawczego w odniesieniu do takich pozycji. KBC powiadamia podlegające mu podmioty sprawozdające o każdej takiej decyzji.
Artykuł 10
Wymogi minimum i krajowa organizacja sprawozdawczości
1. Podmioty sprawozdające spełniają wymogi sprawozdawczości statystycznej, którym podlegają zgodnie z określonymi w załączniku IV wymogami minimum w zakresie przekazywania danych, dokładności, zgodności metodologicznej i wprowadzania korekt.
2. KBC definiują i wdrażają zasady sprawozdawczości, które mają być stosowane przez rzeczywistą populację sprawozdawczą zgodnie z wymogami krajowymi. KBC zapewniają, aby te zasady sprawozdawczości pozwalały na pozyskiwanie wymaganych informacji statystycznych oraz umożliwiały dokładne sprawdzenie zgodności z określonymi w załączniku IV wymogami minimum w zakresie przekazywania danych, dokładności, zgodności metodologicznej i wprowadzania korekt.
Artykuł 11
Połączenia, podziały i przekształcenia
W przypadku połączenia, podziału lub innego rodzaju przekształcenia mogącego wpłynąć na realizację obowiązków statystycznych, podmiot sprawozdający uczestniczący w tym procesie informuje właściwy KBC - po ogłoszeniu zamiaru przeprowadzenia takiej operacji i z rozsądnym wyprzedzeniem przed jej przeprowadzeniem - o planowanych procedurach mających na celu spełnienie wymogów sprawozdawczości statystycznej określonych w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 12
Wykorzystanie przekazanych informacji dla celów rezerwy obowiązkowej
1. Informacje statystyczne przekazywane przez instytucje kredytowe zgodnie z niniejszym rozporządzeniem są wykorzystywane przez każdą instytucję kredytową do naliczania swojej podstawy rezerwy zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1745/2003 (EBC/2003/9). W szczególności każda instytucja kredytowa wykorzystuje te informacje do potwierdzenia, że wypełnia wymóg utrzymywania rezerwy obowiązujący w trakcie okresu utrzymywania rezerwy.
2. Dane dotyczące podstawy rezerwy dla instytucji zwolnionych z pełnego obowiązku sprawozdawczego za trzy okresy utrzymywania rezerwy opierają się na danych na koniec kwartału zebranych przez KBC w terminie 28 dni roboczych po zakończeniu kwartału, którego dane dotyczą.
3. W przypadku wystąpienia sprzeczności przepisy specjalne dotyczące stosowania systemu rezerwy obowiązkowej EBC, określone w załączniku III, mają pierwszeństwo przed przepisami rozporządzenia (WE) nr 1745/2003 (EBC/2003/9).
4. Aby ułatwić EBC oraz instytucjom kredytowym zarządzanie płynnością, wymogi w zakresie rezerwy obowiązkowej należy potwierdzać najpóźniej pierwszego dnia okresu utrzymywania rezerwy; jednak w wyjątkowych przypadkach może zaistnieć potrzeba złożenia przez instytucje kredytowe korekt do podstawy rezerwy lub wymogu utrzymywania rezerwy, które zostały uprzednio potwierdzone. Procedury dotyczące potwierdzania lub uznawania wymogu utrzymywania rezerwy nie naruszają obowiązku podmiotów sprawozdających dotyczącego przekazywania w każdym przypadku prawidłowych informacji statystycznych oraz niezwłocznego korygowania niepoprawnych informacji statystycznych, które podmioty te już przekazały.
Artykuł 13
Weryfikacja i obowiązkowe zbieranie danych
Uprawnienie do weryfikowania lub zbierania danych, które podmioty sprawozdające przekazują zgodnie z wymogami sprawozdawczości statystycznej określonymi w niniejszym rozporządzeniu, jest wykonywane przez KBC bez uszczerbku dla uprawnień EBC w tym zakresie. Uprawnienie to KBC wykonują w szczególności wówczas, gdy instytucja zaliczona do rzeczywistej populacji sprawozdawczej nie przestrzega określonych w załączniku IV wymogów minimum w zakresie przekazywania, dokładności, zgodności metodologicznej i wprowadzania korekt.
Artykuł 14
Pierwsze sprawozdanie
1. Pierwsze sprawozdanie zgodne z postanowieniami niniejszego rozporządzenia dotyczy danych za grudzień 2014 r.
2. Pierwsze sprawozdanie zgodne z postanowieniami niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do pozycji określonych w załączniku I część 3 tabela 3 dla państw członkowskich strefy euro dotyczy danych za pierwszy kwartał po dacie przyjęcia euro.
3. Pierwsze sprawozdanie zgodne z postanowieniami niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do pozycji określonych w załączniku I część 3 tabele 3 i 4 dla państw członkowskich spoza strefy euro, dotyczy danych za pierwszy kwartał po dacie przystąpienia do Unii. Jeżeli właściwy KBC podejmie decyzję o niewymaganiu przekazywania nieistotnych danych za pierwszy kwartał po dacie przystąpienia państwa członkowskiego lub państw członkowskich do Unii, wówczas obowiązek składania sprawozdań rozpoczyna się 12 miesięcy po poinformowaniu podmiotów sprawozdających przez KBC o wymogu przekazywania takich danych.
Artykuł 15
Utrata mocy obowiązującej
1. Z dniem 1 stycznia 2013 r. traci moc rozporządzenie (WE) nr 25/2009 (EBC/2008/32).
2. Odniesienia do uchylonego rozporządzenia należy rozumieć jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia i odczytywać zgodnie z tabelą korelacji zawartą w załączniku VI.
Artykuł 16
Przepis końcowy
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r.
Niniejsze rozporządzenie obowiązuje w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.
Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 24 września 2013 r.