PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 102/2013
ze dne 4. února 2013,
kterým se mění nařízení (EU) č. 206/2010, pokud jde o položku týkající se Spojených států v seznamu třetích zemí, území nebo jejich částí, z nichž je povolen vstup živých kopytníků na území Evropské unie, veterinární osvědčení podle vzoru „POR-X“ a protokoly pro vyšetřovací metody na vezikulární stomatitidu
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Rady 2004/68/ES ze dne 26. dubna 2004, kterou se stanoví veterinární předpisy pro dovoz některých živých kopytníků do Společenství a pro jejich tranzit, mění směrnice 90/426/EHS a 92/65/EHS a zrušuje směrnice 72/462/EHS (1), a zejména na čl. 3 odst. 1 první a druhý pododstavec, čl. 6 odst. 1 první pododstavec, čl. 7 písm. e), článek 9 a čl. 13 odst. 1 písm. e) uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Směrnice 2004/68/ES stanoví veterinární požadavky na dovoz některých živých kopytníků do Unie a jejich tranzit přes území Unie. Stanoví, že pro dovoz živých kopytníků druhů uvedených v příloze I ze schválených třetích zemí na území Unie mohou být stanoveny zvláštní podmínky, včetně vzorů veterinárních osvědčení.
(2)
Nařízení Komise (EU) č. 206/2010 ze dne 12. března 2010, kterým se stanoví seznamy třetích zemí, území nebo jejich částí, z nichž je povolen vstup některých zvířat a čerstvého masa na území Evropské unie (2), a požadavky na veterinární osvědčení, stanoví mimo jiné požadavky na veterinární osvědčení pro vstup určitých zásilek živých sudokopytníků druhů uvedených v příloze I směrnice 2004/68/ES na území Unie. Příloha I nařízení (EU) č. 206/2010 stanoví seznam třetích zemí, území nebo jejich částí, z nichž je povolen vstup takových zásilek na území Unie. Dále uvádí vzory veterinárních osvědčení, které mají uvedené zásilky doprovázet.
(3)
V současnosti mohou být kopytníci dováženi do Unie ze třetích zemí, nebo v případě regionálního uspořádání z částí třetích zemí, které byly prosté vezikulární stomatitidy po dobu alespoň šesti měsíců před odesláním zvířat.
(4)
Spojené státy požádaly o povolení dovozu živých prasat určených k chovu a k produkci do Unie.
(5)
Spojené státy oznámily výskyt ohnisek vezikulární stomatitidy. Tato ohniska jsou však ojedinělá a omezená na určité oblasti. Riziko zavlečení vezikulární stomatitidy do Unie z této třetí země prostřednictvím dovozu živých prasat je zanedbatelné, jestliže budou použita opatření pro biologickou bezpečnost podle kapitoly 8.15.6. Kodexu zdraví suchozemských živočichů Světové organizace pro zdraví zvířat (OIE), včetně umístění prasat v období před vývozem v zařízení prostém této nákazy, ochrany před vektory po dobu karantény před vývozem a během převozu na místo nakládky a vyšetření všech zvířat určených na vývoz.
(6)
Část 1 přílohy I nařízení (EU) č. 206/2010 by proto měla být změněna doplněním Spojených států na seznam třetích zemí, území nebo jejich částí, ze kterých je povolen vstup zásilek živých kopytníků na území Unie, a uvedením vhodných záruk týkajících se vyšetření na vezikulární stomatitidu. Provedení těchto záruk by mělo být potvrzeno ve veterinárním osvědčení pro živá prasata určená k chovu a k produkci, které doprovází zvířata v okamžiku vstupu do Unie.
(7)
Vzor veterinárního osvědčení „POR-X“ pro dovoz živých domácích prasat, uvedený v části 2 přílohy I nařízení (EU) č. 206/2010 by proto měl být změněn doplněním podmínek týkajících se umístění prasat před vývozem a karantény a požadavků na laboratorní vyšetření.
(8)
Kromě toho článek 5 nařízení (EU) č. 206/2010 stanoví, že je-li podle veterinárních osvědčení v příloze I uvedeného nařízení nutný odběr vzorků a provedení vyšetření, provede se tento odběr vzorků a vyšetření v souladu s protokoly pro standardizaci materiálů a provádění vyšetření v části 6 uvedené přílohy. Je proto nutné změnit část 6 přílohy I nařízení (EU) č. 206/2010 doplněním potřebného protokolu a vyšetřovací metody pro vezikulární stomatitidu. Vyšetření by měla být prováděna a vyhodnocována v souladu s protokoly pro sérologická vyšetření na vezikulární stomatitidu předepsanými pro mezinárodní obchod v kapitole 2.1.19. Příručky pro diagnostické testy a očkovací látky pro suchozemská zvířata OIE.
(9)
Nařízení (EU) č. 206/2010 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(10)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Příloha I nařízení (EU) č. 206/2010 se mění v souladu s přílohou tohoto nařízení.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 4. února 2013.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 102/2013
z dnia 4 lutego 2013 r.
zmieniające rozporządzenie (UE) nr 206/2010 w odniesieniu do wpisu dotyczącego Stanów Zjednoczonych w wykazie krajów trzecich, ich terytoriów lub części, upoważnionych do wprowadzania do Unii Europejskiej żywych zwierząt kopytnych, świadectwa weterynaryjnego „POR-X” oraz protokołów badań w odniesieniu do pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 2004/68/WE z dnia 26 kwietnia 2004 r. ustanawiającą warunki zdrowia zwierząt regulujące przywóz do oraz tranzyt przez terytorium Wspólnoty niektórych żywych zwierząt kopytnych, zmieniającą dyrektywy 90/426/EWG oraz 92/65/EWG i uchylającą dyrektywę 72/462/EWG (1), w szczególności jej art. 3 ust. 1 akapit pierwszy i drugi, art. 6 ust. 1 akapit pierwszy, art. 7 lit. e), art. 9 i art. 13 ust. 1 lit. e),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dyrektywie 2004/68/WE ustanowiono warunki zdrowia zwierząt regulujące przywóz do oraz tranzyt przez terytorium Unii niektórych żywych zwierząt kopytnych. Przewiduje ona możliwość ustanowienia przepisów szczegółowych, w tym wzorów świadectw weterynaryjnych dla przywozu z upoważnionych państw trzecich do Unii żywych zwierząt kopytnych należących do gatunków wymienionych w załączniku I do tej dyrektywy.
(2)
W rozporządzeniu Komisji (UE) nr 206/2010 z dnia 12 marca 2010 r. ustanawiającym wykazy krajów trzecich, ich terytoriów lub części, upoważnionych do wprowadzania do Unii Europejskiej niektórych zwierząt oraz świeżego mięsa, a także wymogi dotyczące świadectw weterynaryjnych (2), ustanowiono wymogi dotyczące między innymi świadectw weterynaryjnych w odniesieniu do wprowadzania do Unii niektórych przesyłek żywych zwierząt parzystokopytnych gatunków wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2004/68/WE. W załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 206/2010 ustanowiono wykaz państw trzecich, ich terytoriów lub części, upoważnionych do wprowadzania takich przesyłek do Unii. Ustanowiono w nim także wzory świadectw weterynaryjnych, które towarzyszą tym przesyłkom.
(3)
Obecnie do Unii mogą być przywożone zwierzęta kopytne wyłącznie z państw trzecich, lub w przypadku podziału na regiony z części państw trzecich, które przez okres co najmniej sześciu miesięcy przed datą wysłania zwierząt były wolne od pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej.
(4)
Stany Zjednoczone złożyły wniosek o upoważnienie na przywóz do Unii żywych świń przeznaczonych do hodowli i produkcji.
(5)
Stany Zjednoczone zgłosiły występowanie pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej. Choroba występowała jednak rzadko i była ograniczona do określonych obszarów. Ryzyko wprowadzenia do Unii pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej poprzez przywóz żywych świń z tego państwa trzeciego jest nieznaczne, o ile stosuje się środki w zakresie bezpieczeństwa biologicznego opisane w rozdziale 8.15.6 Kodeksu zdrowia zwierząt lądowych Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE), obejmujące trzymanie świń w zamknięciu w okresie poprzedzającym wywóz w pomieszczeniach wolnych od choroby, ochronę przed wektorami w okresie kwarantanny przed wywozem oraz w czasie transportu do miejsca załadunku i badanie wszystkich zwierząt przeznaczonych do wywozu.
(6)
Należy zatem zmienić część pierwszą załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 206/2010 i dodać Stany Zjednoczone do wykazu państw trzecich, ich terytoriów lub części, z których dozwolone jest wprowadzanie do Unii żywych zwierząt kopytnych, określając jednocześnie odpowiednie gwarancje w odniesieniu do badania pod kątem pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej. W świadectwie weterynaryjnym dla żywych świń przeznaczonych do hodowli i produkcji, które towarzyszy zwierzętom w momencie wprowadzania do Unii należy potwierdzić zastosowanie tych gwarancji.
(7)
Należy zatem odpowiednio zmienić wzór świadectwa weterynaryjnego stosowanego w przywozie żywych świń domowych „POR-X” określonego w części 2 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 206/2010 i określić w nim wymogi dotyczące pobytu w okresie poprzedzającym wywóz i w okresie kwarantanny, a także dotyczące badań laboratoryjnych.
(8)
Artykuł 5 rozporządzenia (UE) No 206/2010 przewiduje ponadto, że w przypadkach gdy na mocy świadectw weterynaryjnych wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia przewidziane jest pobranie i zbadanie próbek, takie próbki pobierane i badane są zgodnie z protokołami standaryzacji materiałów i procedurami badania próbek, ustanowionymi w części 6 tego załącznika. Należy zatem zmienić część 6 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 206/2010 w celu dodania odpowiedniego protokołu i procedury badania pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej. Badanie należy przeprowadzić i interpretować zgodnie z protokołami badań serologicznych pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej zalecanych w handlu międzynarodowym w rozdziale 2.1.19 Podręcznika OIE testów diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt lądowych.
(9)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 206/2010.
(10)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 206/2010 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 4 lutego 2013 r.