PROVÁDĚCÍ SMĚRNICE KOMISE 2014/37/EU
ze dne 27. února 2014,
kterou se mění směrnice Rady 91/671/EHS o povinném používání bezpečnostních pásů a dětských zádržných systémů ve vozidlech
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Rady 91/671/EHS o povinném používání bezpečnostních pásů a dětských zádržných systémů ve vozidlech (1), a zejména na článek 7a uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Dne 24. března 1998 přistoupilo Evropské společenství k Dohodě Evropské hospodářské Komise Organizace spojených národů (EHK OSN) o přijetí jednotných technických pravidel pro kolová vozidla, zařízení a části, které se mohou montovat nebo užívat na kolových vozidlech, a o podmínkách pro vzájemné uznávání schválení typu udělených na základě těchto pravidel (dále jen „revidovaná dohoda z roku 1958“), v souladu s rozhodnutím Rady 97/836/ES (2).
(2)
V souladu s bodem 1 přílohy II rozhodnutí 97/836/ES se technické požadavky předpisů EHK OSN podle revidované dohody z roku 1958 stanou alternativami k technickým přílohám odpovídajících zvláštních směrnic Unie, jestliže tyto směrnice mají stejnou oblast působnosti a jestliže k předpisům EHK OSN existují zvláštní směrnice Unie. Doplňující ustanovení směrnic, která se týkají například požadavků na montáž nebo postupů schvalování, zůstávají nicméně v platnosti.
(3)
Pod záštitou EHK OSN byl přijat nový předpis EHK OSN o jednotných podmínkách pro schvalování zdokonalených dětských zádržných systémů používaných v motorových vozidlech (dále jen „předpis č. 129“).
(4)
Předpis č. 129 vstoupil v platnost dne 9. července 2013 jako příloha revidované dohody z roku 1958.
(5)
Normalizované požadavky předpisu č. 129 představují alternativní zdokonalené požadavky vzhledem k těm, které stanoví předpis č. 44 týkající se jednotných ustanovení pro schvalování typu zádržných zařízení pro děti cestující v motorových vozidlech („dětské zádržné systémy“) (3), a odrážejí technický pokrok dětských zádržných systémů v několika ohledech, jako jsou testy pro boční náraz, orientaci dětí do 15 měsíců směrem dozadu, kompatibilitu s různými druhy vozidel, zkušební figuríny a zkušební zařízení, přizpůsobitelnost velikosti dítěte.
(6)
Vzhledem k tomu, že směrnice 91/671/EHS stanoví požadavky na schválení a povinné používání dětských zádržných systémů motorových vozidel v rámci Unie, měla by proto být změněna tak, aby zahrnovala používání dětských zádržných systémů schválených podle technických požadavků předpisu č. 129.
(7)
Opatření stanovená touto směrnicí jsou v souladu se stanoviskem výboru zřízeného podle článku 7b směrnice 91/671/EHS,
PŘIJALA TUTO SMĚRNICI:
Článek 1
Článek 2 směrnice 91/671/EHS se mění takto:
1)
odst. 1 písm. a) bod i) nahrazuje tímto:
„i)
u vozidel kategorií M1, N1, N2 a N3 členské státy vyžadují, aby všechny osoby cestující ve vozidlech při jízdě používaly bezpečnostní systémy, jimiž jsou tato vozidla vybavena.
Děti do 150 cm výšky cestující ve vozidlech kategorií M1, N1, N2 a N3 vybavených bezpečnostními systémy musí být upoutány integrálním nebo neintegrálním dětským zádržným systémem ve smyslu čl. 1 odst. 4 písm. a) a b), který je vhodný pro fyzickou konstituci dítěte v souladu s:
-
dělením do skupin stanoveným v čl. 1 odst. 3 pro dětské zádržné systémy schválené podle písm. c) bodu i) tohoto odstavce,
-
a rozpětím výšky a maximální hmotností cestujícího, pro kterého je dětský zádržný systém určen, jak je uvedeno výrobcem, pro dětské zádržné systémy schválené podle písm. c) bodu ii) tohoto odstavce.
U vozidel kategorií M1, N1, N2 a N3, které nejsou vybaveny bezpečnostními systémy:
-
děti mladší tří let nesmějí být přepravovány,
-
aniž je dotčeno ustanovení bodu ii), děti starší tří let a méně než 150 cm vysoké musí používat jiné sedadlo než přední;“
2)
odst. 1 písm. c) se nahrazuje tímto:
„c)
pokud je používán dětský zádržný systém, musí být schválen podle norem:
i)
předpisu EHK OSN č. 44/03 nebo směrnice 77/541/EHS nebo
ii)
předpisu EHK OSN č. 129;
nebo podle jejich případných dalších změn.
Dětský zádržný systém musí být namontován podle montážních informací (například návod k použití, leták nebo zveřejnění v elektronické podobě), které poskytl výrobce dětského zádržného systému a ve kterých uvádí, jakým způsobem a v kterých typech vozidel může být systém bezpečně používán.“
Článek 2
1. Členské státy přijmou a zveřejní právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s touto směrnicí nejpozději do šesti měsíců od vstupu této směrnice v platnost. Neprodleně sdělí Komisi jejich znění.
Tyto předpisy přijaté členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Způsob odkazu si stanoví členské státy.
2. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních ustanovení vnitrostátních právních předpisů, které přijmou v oblasti působnosti této směrnice.
Článek 3
Tato směrnice vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 4
Tato směrnice je určena členským státům.
V Bruselu dne 27. února 2014.
DYREKTYWA WYKONAWCZA KOMISJI 2014/37/UE
z dnia 27 lutego 2014 r.
zmieniająca dyrektywę Rady 91/671/EWG odnoszącą się do obowiązkowego stosowania pasów bezpieczeństwa i urządzeń przytrzymujących dla dzieci w pojazdach
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 91/671/EWG odnoszącą się do obowiązkowego stosowania pasów bezpieczeństwa i urządzeń przytrzymujących dla dzieci w pojazdach (1), w szczególności jej art. 7a,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dniu 24 marca 1998 r., zgodnie z decyzją Rady 97/836/WE (2), Wspólnota Europejska przystąpiła do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań (zwanego dalej „zrewidowanym porozumieniem z 1958 r.”).
(2)
Zgodnie z pkt 1 załącznika II do decyzji 97/836/WE, wymagania techniczne zawarte w regulaminach EKG ONZ wynikających ze zrewidowanego porozumienia z 1958 r. obowiązują alternatywnie w stosunku do załączników technicznych do odpowiednich dyrektyw unijnych, w przypadku gdy te ostatnie posiadają ten sam zakres oraz w przypadku gdy dla wymienionych powyżej regulaminów istnieją odrębne dyrektywy unijne. Jednakże dodatkowe przepisy dyrektyw, takie jak te dotyczące wymagań odnośnie do wyposażenia lub procedur homologacyjnych, pozostają w mocy.
(3)
Nowy regulamin EKG ONZ w sprawie jednolitych przepisów dotyczących homologacji ulepszonych urządzeń przytrzymujących dla dzieci stosowanych na pokładach pojazdów silnikowych (zwany dalej „regulaminem nr 129”) został ustanowiony i przyjęty pod auspicjami EKG ONZ.
(4)
Regulamin nr 129 wszedł w życie w dniu 9 lipca 2013 r. jako załącznik do zrewidowanego porozumienia z 1958 r.
(5)
Standardowe wymagania regulaminu nr 129 stanowią alternatywne rozszerzone wymagania w stosunku do wymagań ustanowionych na mocy regulaminu nr 44 w sprawie jednolitych przepisów dotyczących homologacji urządzeń przytrzymujących dla dzieci przebywających w pojazdach o napędzie silnikowym („urządzeń przytrzymujących dla dzieci”) (3) i uwzględniają postęp techniczny pod względem różnych aspektów urządzeń przytrzymujących dla dzieci, takich jak testy w zakresie zderzeń bocznych, umiejscowienie dzieci w wieku do 15 miesięcy tyłem do kierunku jazdy, kompatybilność z różnymi pojazdami, manekiny testowe i stanowiska do badań oraz dostosowanie do różnych rozmiarów dzieci;
(6)
Jako że dyrektywa 91/671/EWG określa wymagania dotyczące homologacji i obowiązkowego stosowania systemów przytrzymujących dla dzieci w pojazdach silnikowych w Unii, powinna ona w związku z tym zostać zmieniona w celu uwzględnienia stosowania urządzeń przytrzymujących dla dzieci homologowanych zgodnie z wymaganiami technicznymi zawartymi w regulaminie nr 129.
(7)
Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią komitetu powołanego zgodnie z art. 7b dyrektywy 91/671/EWG,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W art. 2 dyrektywy 91/671/WE wprowadza się następujące zmiany:
1)
pkt 1 lit. a) ppkt (i) otrzymuje brzmienie:
„(i)
w przypadku pojazdów kategorii M1, N1, N2 oraz N3, państwa członkowskie wymagają, aby wszyscy użytkownicy pojazdów znajdujących się w użyciu stosowali systemy zabezpieczenia znajdujące się w pojeździe.
Dzieci poniżej 150 cm wzrostu, które korzystają z pojazdów kategorii M1, N1, N2 oraz N3 zaopatrzonych w systemy zabezpieczenia, muszą być przytrzymywane integralnymi lub nieintegralnymi urządzeniami przytrzymującymi dla dzieci, w rozumieniu art. 1 ust. 4 lit. a) i b), które są odpowiednie do cech fizycznych dziecka zgodnie z:
-
klasyfikacją przewidzianą w art. 1 ust. 3, w przypadku systemów przytrzymujących dla dzieci homologowanych zgodnie z lit. c) ppkt (i) niniejszego ustępu;
-
przedziałem wielkości i maksymalną masą użytkownika, dla których przeznaczone jest urządzenie przytrzymujące dla dzieci, zgodnie z zaleceniami producenta, w przypadku systemów przytrzymujących dla dzieci homologowanych zgodnie z lit. c) ppkt (ii) niniejszego ustępu.
W pojazdach kategorii M1, N1, N2 oraz N3, które nie są wyposażone w systemy zabezpieczenia:
-
nie można przewozić dzieci poniżej trzeciego roku życia;
-
bez uszczerbku dla ppkt (ii), dzieci trzyletnie i starsze, które mają mniej niż 150 cm wzrostu, zajmują miejsce inne niż na przednim siedzeniu;”;
2)
pkt 1 lit. c) otrzymuje brzmienie:
„c)
w przypadku gdy stosowane jest urządzenie przytrzymujące dla dzieci, musi ono posiadać homologację zgodną z normami wynikającymi z:
(i)
regulaminu EKG ONZ nr 44/03 lub dyrektywy 77/541/EWG lub
(ii)
regulaminu EKG ONZ nr 129;
lub ich wszelkich późniejszych modyfikacji.
Urządzenie przytrzymujące dla dzieci musi być zainstalowane zgodnie z informacjami dotyczącymi montażu (np. instrukcją, ulotką lub publikacją elektroniczną) dostarczonymi przez producenta urządzenia przytrzymującego dla dzieci, stwierdzającymi, w jaki sposób i w jakich typach pojazdów urządzenie może być bezpiecznie stosowane.”.
Artykuł 2
1. Państwa członkowskie przyjmują i publikują przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej w terminie sześciu miesięcy od momentu jej wejścia w życie. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.
Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.
2. Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 4
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 27 lutego 2014 r.