NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 786/2013
ze dne 16. srpna 2013,
kterým se mění příloha III nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 853/2004, pokud jde o přípustné limity yessotoxinů u živých mlžů
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 853/2004 ze dne 29. dubna 2004, kterým se stanoví zvláštní hygienická pravidla pro potraviny živočišného původu (1), a zejména na čl. 10 odst. 1 písm. d) uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (ES) č. 853/2004 stanoví zvláštní pravidla pro hygienu potravin živočišného původu vztahující se na provozovatele potravinářských podniků. Uvedené nařízení stanoví, že provozovatelé potravinářských podniků musí zajistit, aby živí mlži uvádění na trh k lidské spotřebě neobsahovali určité mořské biotoxiny v celkovém množství (měřeno v celém těle nebo v jakékoliv jednotlivé jedlé části), které překračuje limity stanovené v příloze III oddíle VII kapitole V bodě 2 uvedeného nařízení. V bodě 2 písm. d) uvedené kapitoly se stanoví maximální limit pro yessotoxiny 1 mg ekvivalentu yessotoxinu na kilogram.
(2)
V prosinci 2008 přijal Evropský úřad pro bezpečnost potravin (EFSA) stanovisko vědecké komise pro kontaminující látky v potravinovém řetězci vypracované na žádost Evropské komise, které se týkalo mořských biotoxinů u korýšů - skupiny yessotoxinů (2). Na základě uvedeného stanoviska nebyla v řadě studií akutní toxicity po orálním podání yessotoxinů pozorována žádná letalita ani klinické známky toxicity. Kromě toho dospěl EFSA k závěru, že jedna porce korýšů by neměla obsahovat více než 3,75 mg ekvivalentu yessotoxinu na kilogram. Uvedená hodnota přesahuje stávající limit stanovený v příloze III oddíle VII kapitole V bodě 2 písm. d) nařízení (ES) č. 853/2004.
(3)
Výbor Codex Alimentarius pro ryby a produkty rybolovu na svém 32. zasedání (ve dnech 1.-5. října 2012) potvrdil vyřazení yessotoxinů ze seznamu mořských biotoxinů, které by měly být testovány na mezinárodní úrovni.
(4)
Vzhledem ke stanovisku EFSA a k závěrům 32. zasedání Výboru Codex Alimentarius pro ryby a produkty rybolovu je vhodné zvýšit stávající limit pro yessotoxiny na 3,75 mg ekvivalentu yessotoxinu na kilogram.
(5)
Příloha III nařízení (ES) č. 853/2004 by proto měla být odpovídajícím způsobem změněna.
(6)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat a ani Evropský parlament, ani Rada nevyjádřily s těmito opatřeními nesouhlas,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
V příloze III oddíle VII kapitole V bodě 2 nařízení (ES) č. 853/2004 se písmeno d) nahrazuje tímto:
„d)
pro yessotoxiny 3,75 mg ekvivalentu yessotoxinu na kilogram;“.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 16. srpna 2013.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 786/2013
z dnia 16 sierpnia 2013 r.
w sprawie zmiany załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do dopuszczalnych limitów yessotoksyn w żywych małżach
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (1), w szczególności jego art. 10 ust. 1 lit. d),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W rozporządzeniu (WE) nr 853/2004 ustanowiono szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego, które obowiązują podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze. Rozporządzenie to stanowi, że obowiązkiem podmiotów prowadzących przedsiębiorstwa spożywcze jest zapewnienie, by żywe małże wprowadzane do obrotu z przeznaczeniem do spożycia przez ludzi nie zawierały niektórych morskich biotoksyn, których łączna ilość, mierzona dla całej małży lub oddzielnie dla części jadalnej, nie przekraczała limitów określonych w pkt 2 w sekcji VII rozdziału V załącznika III do tego rozporządzenia. W pkt 2 lit. d) w tym rozdziale ustanowiono limit dla yessotoksyn na poziomie 1 miligrama równoważnika yessotoksyn na kilogram.
(2)
W grudniu 2008 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) przyjął opinię w sprawie morskich biotoksyn u skorupiaków - grupa yessotoksyn (2), wydaną przez panel ds. środków trujących w łańcuchu żywnościowym na wniosek Komisji Europejskiej. Zgodnie z tą opinią w szeregu badań ostrej toksyczności po podaniu yessotoksyn drogą pokarmową nie zaobserwowano śmiertelności ani klinicznych objawów toksyczności. EFSA stwierdził ponadto, że porcja skorupiaków nie powinna zawierać więcej niż 3,75 miligrama równoważnika yessotoksyn na kilogram. Zawartość ta jest wyższa niż obowiązujące limity określone w pkt 2 lit. d) rozdziału V sekcji VII w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004.
(3)
Na 32. posiedzeniu Komitetu KKŻ ds. Ryb i Przetworów Rybnych (1-5 października 2012 r.) potwierdzono wyłączenie yessotoksyn z wykazu morskich biotoksyn, które należy badać na poziomie międzynarodowym.
(4)
W świetle opinii EFSA oraz wniosków z 32. posiedzenia Komitetu KKŻ ds. Ryb i Przetworów Rybnych należy zwiększyć obowiązujący limit zawartości yessotoksyn do poziomu 3,75 miligramów równoważnika yessotoksyn na kilogram.
(5)
Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004.
(6)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły wobec nich sprzeciwu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 pkt 2 lit. d) w rozdziale V sekcji VII otrzymuje brzmienie:
„d)
dla yessotoksyn, 3,75 miligrama równoważnika yessotoksyn na kilogram;”.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 16 sierpnia 2013 r.