PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 131/2013
ze dne 15. února 2013,
kterým se stanoví výjimečná opatření, pokud jde o uvolnění cukru a izoglukózy nepodléhajících kvótám na trh Unie při snížené dávce z přebytku v hospodářském roce 2012/13
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 ze dne 22. října 2007, kterým se stanoví společná organizace zemědělských trhů a zvláštní ustanovení pro některé zemědělské produkty („jednotné nařízení o společné organizaci trhů“) (1), a zejména na čl. 64 odst. 2 a článek 186 ve spojení s článkem 4 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V průběhu hospodářského roku 2011/12 dosáhla v Unii průměrná cena volně loženého bílého cukru ze závodu hodnoty 175 % referenční ceny ve výši 404 EUR/t a byla přibližně o 275 EUR/t vyšší než cena na světovém trhu. Cena v Unii je nyní stabilní na úrovni okolo 700 EUR/t, což je nejvyšší úroveň dosažená od reformy organizace trhu s cukrem, a narušuje optimální průběh dodávek cukru na trhu Unie. Očekávaný nárůst již tak vysoké úrovně cen v hospodářském roce 2012/13 potvrzuje riziko vážného narušení trhu, jemuž je třeba zabránit nezbytnými opatřeními.
(2)
Na základě odhadů nabídky a poptávky na rok 2012/13 by konečný stav zásob pro trh s cukrem měl být nejméně o 0,5 milionu tun nižší než v roce 2011/12. Toto číslo již bere v úvahu dovoz ze třetích zemí, které využívaly některých preferenčních dohod.
(3)
Na druhé straně se odhaduje, že vzhledem k vyhlídkám na dobrou sklizeň bude produkce cukru téměř o 5 400 000 tun vyšší, než stanoví kvóta v článku 56 nařízení (ES) č. 1234/2007. I při zohlednění předvídatelných smluvních závazků producentů cukru, pokud jde o některé průmyslové použití podle článku 62 uvedeného nařízení, a vývozních závazků na rok 2012/13, pokud jde o cukr nepodléhající kvótám, bude stále ještě k dispozici značné množství cukru nepodléhajícího kvótám o objemu nejméně 2 000 000 tun. Část tohoto cukru by mohla být k dispozici, aby se zvýšily nedostatečné zásoby cukru na potravinářském trhu Unie a zabránilo se přílišnému zvýšení cen.
(4)
V zájmu zajištění hladkého fungování trhu je nezbytné cukr nepodléhající kvótám uvolnit. Takovéto opatření by mělo být možné přijmout pokaždé, když to bude během hospodářského roku 2012/13 třeba.
(5)
Podle článků 186 a 188 nařízení (ES) č. 1234/2007 mohou být v případě potřeby přijata opatření, která zabrání narušení trhu či riziku narušení trhu, zejména v případě, že by k tomu došlo v důsledku výrazného zvýšení cen v Unii, pokud tohoto cíle nemůže být dosaženo prostřednictvím jiných opatření v rámci uvedeného nařízení. Pokud jde o současné tržní podmínky, nestanoví nařízení (ES) č. 1234/2007 kromě opatření založených na článku 186 žádná konkrétní opatření, která by zamezila zvyšování ceny cukru a umožnila zásobovat trh Unie cukrem za rozumné ceny.
(6)
Ustanovení čl. 64 odst. 2 nařízení (ES) č. 1234/2007 zmocňuje Komisi, aby na vyrobený cukr a izoglukózu převyšující kvótu stanovila dostatečně vysokou dávku z přebytku, aby se zamezilo hromadění přebytkových množství. V čl. 3 odst. 1 nařízení Komise (ES) č. 967/2006 ze dne 29. června 2006, kterým se stanoví prováděcí pravidla k nařízení Rady (ES) č. 318/2006, pokud jde o výrobu cukru nad rámec kvóty (2), byla tato dávka stanovena na 500 EUR za tunu.
(7)
Pro omezené množství cukru vyrobeného nad kvótu by měla být stanovena snížená dávka z přebytku v takové výši za tunu, která by umožnila spravedlivé zacházení s producenty cukru v Unii, zajistila v Unii řádné fungování trhu s cukrem a pomohla snížit rozdíl mezi cenami cukru na trhu v Unii a na světovém trhu, aniž by na trhu Unie hrozilo riziko hromadění přebytků.
(8)
Vzhledem k tomu, že nařízení (ES) č. 1234/2007 stanoví kvóty pro cukr i izoglukózu, mělo by se pro příslušné množství izoglukózy vyrobené nad rámec kvóty uplatnit podobné opatření, protože tento produkt je do určité míry obchodní náhražkou cukru.
(9)
S cílem zvýšit nabídku by producenti cukru a izoglukózy měli požádat příslušné orgány členských států o vydání osvědčení, která jim na trhu Unie umožní prodat určité množství vyrobené nad kvótu se sníženou dávkou z přebytku.
(10)
Snížená dávka z přebytku by měla být zaplacena po přijetí žádosti a před vydáním osvědčení.
(11)
Platnost osvědčení by měla být v zájmu rychlého zlepšení stavu nabídky časově omezena.
(12)
Stanovení maximálních limitů množství, o která může každý producent požádat v jednom období pro podávání žádostí, a omezení osvědčení na produkty, jež žadatel sám vyrábí, by mělo zabránit spekulativním praktikám v systému, který toto nařízení vytvořilo.
(13)
Podáním žádosti by se producenti cukru měli zavázat k platbě minimální ceny za cukrovou řepu použitou k výrobě množství cukru, jež bylo předmětem žádosti. Měly by být přesně stanoveny minimální požadavky na způsobilost žádosti.
(14)
Příslušné orgány členských států by Komisi měly informovat o předložených žádostech. V zájmu zjednodušení a harmonizace těchto oznámení by měly být poskytnuty vzory.
(15)
Komise by měla zajistit, aby se osvědčení vydávala pouze v rámci množstevních omezení stanovených v tomto nařízení. Komise by proto měla být v případě potřeby schopna stanovit přídělový koeficient, který se použije na přijaté žádosti.
(16)
Členské státy by měly žadatelům neprodleně sdělit, zda bylo množství uvedené v žádosti uznáno zcela nebo částečně.
(17)
Příslušné orgány by měly Komisi oznamovat množství, na která byla vydána osvědčení se sníženou dávkou z přebytku. Za tímto účelem by Komise měla poskytnout vzory.
(18)
Na množství cukru uvolněné na trh Unie, které přesahuje množství uvedené v osvědčeních vydaných podle tohoto nařízení, by měla být uplatněna dávka z přebytku stanovená v čl. 64 odst. 2 nařízení (ES) č. 1234/2007. Je proto vhodné stanovit, že každý žadatel, který nesplní svůj závazek uvolnit na trh Unie množství uvedené v osvědčení, jež mu bylo vydáno, by rovněž měl zaplatit částku 500 EUR za tunu. Cílem tohoto důsledného přístupu je předcházet zneužití mechanismu zavedeného tímto nařízením.
(19)
Pro účely stanovení průměrných cen cukru podléhajícího kvótám a cukru nepodléhajícího kvótám na trhu Unie podle čl. 13 odst. 1 nařízení Komise (ES) č. 952/2006 ze dne 29. června 2006 o prováděcích pravidlech k nařízení Rady (ES) č. 318/2006, pokud jde o řízení vnitřního trhu s cukrem a režim kvót (3), by měl být cukr, na který se vztahuje osvědčení vydané podle tohoto nařízení, považován za cukr podléhající kvótě.
(20)
Ustanovení čl. 2 odst. 1 písm. a) rozhodnutí Rady 2007/436/ES, Euratom ze dne 7. června 2007 o systému vlastních zdrojů Evropských společenství (4) stanoví, že dávky a další poplatky stanovené v rámci společné organizace trhu s cukrem tvoří vlastní zdroje. Je proto nezbytné určit datum stanovení dotyčných částek ve smyslu čl. 2 odst. 2 a čl. 6 odst. 3 písm. a) nařízení Rady (ES, Euratom) č. 1150/2000 ze dne 22. května 2000, kterým se provádí rozhodnutí 2007/436/ES, Euratom o systému vlastních zdrojů Evropských společenství (5).
(21)
Opatření tohoto nařízení jsou v souladu se stanoviskem Řídícího výboru pro společnou organizaci zemědělských trhů,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Dočasné snížení dávky z přebytku
1. Odchylně od čl. 3 odst. 1 nařízení (ES) č. 967/2006 se částka dávky z přebytku za maximální množství 150 000 tun cukru v ekvivalentu bílého cukru a 8 000 tun izoglukózy v sušině, jež bylo vyrobeno nad rámec kvóty stanovené v příloze VI nařízení (ES) č. 1234/2007 a uvolněno na trh Unie v hospodářském roce 2012/13, stanoví na 224 EUR za tunu.
2. Snížená dávka z přebytku uvedená v odstavci 1 se zaplatí po přijetí žádosti uvedené v článku 2 a před vydáním osvědčení uvedeného v článku 6.
Článek 2
Žádost o osvědčení
1. Aby mohli producenti cukru a izoglukózy využívat podmínek uvedených v článku 1, musí požádat o osvědčení.
2. Žadateli mohou být pouze podniky vyrábějící řepný a třtinový cukr nebo izoglukózu, jež jsou schváleny podle článku 57 nařízení (ES) č. 1234/2007 a kterým byla v souladu s článkem 56 uvedeného nařízení přidělena výrobní kvóta na hospodářský rok 2012/13.
3. Každý žadatel může podat pouze jednu žádost týkající se cukru a jednu žádost týkající se izoglukózy za jedno období, v němž je možné žádosti podávat.
4. Žádosti o osvědčení se podávají příslušnému orgánu v členském státě, ve kterém byl podnik schválen, faxem nebo elektronicky. Příslušné orgány členských států mohou požadovat, aby elektronické žádosti byly opatřeny zaručeným elektronickým podpisem ve smyslu směrnice Evropského parlamentu a Rady 1999/93/ES (6).
5. Mají-li být žádosti přípustné, musí splňovat následující podmínky:
a)
v žádosti se uvede:
i)
jméno a adresa žadatele a jeho číslo plátce DPH a
ii)
množství, jež je předmětem žádosti, vyjádřené v tunách cukru v ekvivalentu bílého cukru a v tunách izoglukózy v sušině, zaokrouhleno na celá čísla;
b)
množství, jež je předmětem žádosti v daném období, vyjádřené v tunách cukru v ekvivalentu bílého cukru a v tunách izoglukózy v sušině, nepřesáhne 50 000 tun v případě cukru a 2 500 tun v případě izoglukózy;
c)
pokud se žádost týká cukru, žadatel se zaváže, že zaplatí minimální cenu cukrové řepy stanovenou v článku 49 nařízení (ES) č. 1234/2007 za množství cukru uvedené v osvědčení vydaném v souladu s článkem 6 tohoto nařízení;
d)
žádost se sepíše v úředním jazyce nebo v jednom z úředních jazyků členského státu, kde se podává;
e)
v žádosti se uvede odkaz na toto nařízení a termín pro předložení žádostí;
f)
žadatel neuvede žádné dodatečné podmínky, než ty, které jsou stanoveny v tomto nařízení.
6. Žádost, která není podána v souladu s odstavci 1 až 5, není přípustná.
7. Po podání nelze vzít žádost zpět nebo ji pozměnit, a to ani v případě, že množství, o které se žádá, je poskytnuto pouze částečně.
Článek 3
Podávání žádostí
Období, během něhož mohou být podávány žádosti, končí dne 26. února 2013 ve 12:00 hodin v poledne bruselského času.
Článek 4
Předávání žádostí členskými státy
1. Příslušné orgány členských států rozhodnou o přípustnosti žádostí na základě podmínek stanovených v článku 2. Pokud příslušné orgány rozhodnou, že žádost je nepřípustná, bezodkladně o tom žadatele informují.
2. Příslušné orgány předají Komisi nejpozději v pátek faxem nebo elektronicky oznámení o přípustných žádostech, jež byly podány v uplynulém období. Oznámení neobsahují údaje uvedené v čl. 2 odst. 5 písm. a) bodě i). Členské státy, které neobdržely žádné žádosti, avšak na hospodářský rok 2012/13 jim byly přiděleny kvóty na cukr nebo izoglukózu, rovněž zašlou Komisi ve stejné lhůtě oznámení, že nebyly podány žádné žádosti.
3. Forma a obsah oznámení jsou vymezeny na základě vzorů, které členským státům poskytne Komise.
Článek 5
Překročená omezení
Pokud z informací sdělených příslušnými orgány členských států podle čl. 4 odst. 2 vyplývá, že množství, jež jsou předmětem žádostí, překračují omezení stanovená v článku 1, Komise:
a)
stanoví přídělový koeficient, který členské státy použijí na množství, na něž se vztahuje každá oznámená žádost o osvědčení;
b)
odmítne žádosti, které ještě nebyly oznámeny.
Článek 6
Vydání osvědčení
1. Aniž je dotčen článek 5, desátý pracovní den, který následuje po týdnu, kdy skončilo období pro podávání žádostí, vydá příslušný orgán osvědčení pro žádosti oznámené Komisi podle čl. 4 odst. 2.
2. Členské státy oznámí Komisi každé pondělí množství cukru a/nebo izoglukózy, pro něž v uplynulém týdnu vydaly osvědčení.
3. Vzor osvědčení je uveden v příloze.
Článek 7
Platnost osvědčení
Osvědčení jsou platná do konce druhého měsíce, který následuje po měsíci vydání.
Článek 8
Převoditelnost osvědčení
Práva a povinnosti vyplývající z osvědčení jsou nepřevoditelné.
Článek 9
Sdělování cen
Pro účely čl. 13 odst. 1 nařízení (ES) č. 952/2006 se množství prodaného cukru, na které se vztahuje osvědčení vydané podle tohoto nařízení, považuje za cukr podléhající kvótě.
Článek 10
Sledování
1. Žadatelé spolu s měsíčními oznámeními podle čl. 21 odst. 1 nařízení (ES) č. 952/2006 sdělí množství, pro něž obdrželi osvědčení v souladu s článkem 6 tohoto nařízení.
2. Před 31. říjnem 2013 každý držitel osvědčení podle tohoto nařízení předloží příslušným orgánům členských států doklad o tom, že veškeré množství, na které se vztahují jeho osvědčení, bylo uvolněno na trh Unie. Za každou tunu, na niž bylo vydáno osvědčení a která nebyla uvolněna na trh Unie z jiných důvodů než z důvodu vyšší moci, se zaplatí částka 276 EUR za tunu.
3. Členské státy oznámí Komisi množství, které nebylo na trh Unie uvolněno.
4. Členské státy vypočítají a oznámí Komisi rozdíl mezi celkovým množstvím cukru a izoglukózy, které jednotliví producenti vyrobili nad přidělenou kvótu, a množstvím, se kterým producenti naložili v souladu s čl. 4 odst. 1 druhým pododstavcem nařízení (ES) č. 967/2006. Pokud je zbývající množství cukru nebo izoglukózy, které nepodléhá kvótám, u nějakého producenta menší než množství, pro něž bylo tomuto producentovi vydáno osvědčení podle tohoto nařízení, zaplatí producent za tento rozdíl částku 500 EUR za tunu.
5. Oznámení uvedená v odstavcích 3 a 4 musí být učiněna nejpozději do 30. června 2014.
Článek 11
Datum stanovení nároku
Pro účely čl. 2 odst. 2 a čl. 6 odst. 3 písm. a) nařízení (ES, Euratom) č. 1150/2000 je datem stanovení nároku Unie datum, kdy podle čl. 1 odst. 2 tohoto nařízení žadatelé dávku z přebytku zaplatí.
Článek 12
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Je použitelné do dne 30. června 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 15. února 2013.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 131/2013
z dnia 15 lutego 2013 r.
ustanawiające nadzwyczajne środki w odniesieniu do udostępniania cukru pozakwotowego i izoglukozy pozakwotowej na rynku Unii z zastosowaniem obniżonej opłaty z tytułu nadwyżek w roku gospodarczym 2012/2013
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 64 ust. 2 i art. 186 w związku z jego art. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W trakcie roku gospodarczego cukru 2011/2012 średnia cena cukru białego luzem ex-factory w Unii osiągnęła poziom odpowiadający 175 % ceny referencyjnej wynoszącej 404 EUR/tonę i była o ok. 275 EUR/tonę wyższa od ceny na rynku światowym. Unijna cena utrzymuje się obecnie na stabilnym poziomie wynoszącym ok. 700 EUR/tonę, który jest najwyższym poziomem osiągniętym od czasu reformy wspólnej organizacji rynku cukru, i zakłóca optymalną płynność zaopatrzenia rynku Unii w cukier. Przewidywana podwyżka tej już wysokiej ceny w trakcie roku gospodarczego cukru 2012/2013 stwarza ryzyko poważnych zakłóceń na rynku, którym należy zapobiec za pomocą niezbędnych środków.
(2)
Na podstawie szacunku podaży i popytu na rok 2012/2013 zakłada się, że poziom końcowych zapasów dla rynku cukru będzie o co najmniej 0,5 mln ton niższy w porównaniu z rokiem 2011/2012. Liczba ta uwzględnia już przywóz z państw trzecich objęty niektórymi umowami preferencyjnymi.
(3)
Z drugiej strony, z powodu prognoz dobrych zbiorów oszacowano, że produkcja cukru przekroczy kwotę określoną w art. 56 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 o blisko 5 400 000 ton. Biorąc pod uwagę dające się przewidzieć zobowiązania umownych producentów cukru w odniesieniu do niektórych zastosowań przemysłowych przewidzianych w art. 62 tego rozporządzenia oraz zobowiązania wywozowe na rok 2012/2013 dotyczące cukru pozakwotowego, nadal będą dostępne znaczące ilości cukru pozakwotowego w wysokości co najmniej 2 000 000 ton. Część tego cukru można udostępnić w celu zmniejszenia sztywnej podaży na unijnym rynku cukru oraz uniknięcia nadmiernych podwyżek cen.
(4)
W celu zapewnienia płynności rynku należy udostępnić cukier pozakwotowy. Należy umożliwić podjęcie takiego środka za każdym razem, gdy jest to niezbędne w trakcie roku gospodarczego 2012/2013.
(5)
Na podstawie art. 186 i 188 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 można podjąć środki, tam gdzie to konieczne, w celu złagodzenia zakłóceń na rynku lub uniknięcia ryzyka zakłóceń, jeżeli, w szczególności, wynikają one ze znacznego wzrostu cen w Unii, o ile celu tego nie można osiągnąć za pomocą innych środków przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu. W odniesieniu do obecnej sytuacji na rynku rozporządzenie (WE) nr 1234/2007 nie przewiduje konkretnych środków mających na celu ograniczenie tendencji wzrostowych cen cukru i umożliwienie zaopatrzenia w cukier po rozsądnych cenach, innych niż te, dla których podstawę stanowi art. 186 wymienionego rozporządzenia.
(6)
Artykuł 64 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 upoważnia Komisję do ustalenia wysokości opłaty z tytułu nadwyżek cukru i izoglukozy na dostatecznie wysokim poziomie, tak aby uniknąć gromadzenia nadwyżek. W art. 3 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 967/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do pozakwotowej produkcji cukru (2) wspomnianą opłatę ustalono na 500 EUR za tonę.
(7)
Dla ograniczonej ilości pozakwotowej produkcji cukru należy ustalić obniżoną opłatę z tytułu nadwyżek w takiej wysokości za tonę, która umożliwia sprawiedliwie traktowanie unijnych producentów cukru, zapewnia sprawne funkcjonowanie unijnego rynku cukru oraz przyczynia się do zmniejszenia różnicy między cenami cukru na rynku unijnym i światowym, nie stwarzając ryzyka kumulacji nadwyżek na rynku unijnym.
(8)
Ponieważ rozporządzeniem (WE) nr 1234/2007 ustalono kwoty zarówno dla cukru, jak i dla izoglukozy, podobny środek powinien mieć zastosowanie do odpowiedniej ilości pozakwotowej produkcji izoglukozy, ponieważ produkt ten jest w pewnym stopniu komercyjnym zamiennikiem cukru.
(9)
W celu zwiększenia podaży producenci cukru i izoglukozy powinni zwrócić się do właściwych organów państw członkowskich o wydanie świadectw zezwalających im na sprzedaż na rynku Unii pewnych ilości pozakwotowej produkcji cukru objętej obniżoną opłatą z tytułu nadwyżek.
(10)
Obniżona opłata z tytułu nadwyżek powinna zostać zapłacona po przyjęciu wniosku i przed wydaniem świadectwa.
(11)
Ważność świadectw powinna być ograniczona w czasie w celu zachęcenia do szybkiej poprawy sytuacji w zakresie podaży.
(12)
Ustalenie górnych granic dla ilości, o które mogą się ubiegać poszczególni producenci w jednym okresie składania wniosków, i ograniczenie wydawania świadectw wyłącznie do produktów wyprodukowanych przez wnioskodawcę powinno zapobiec działaniom spekulacyjnym w ramach systemu ustanowionego w niniejszym rozporządzeniu.
(13)
Przy składaniu wniosków producenci cukru powinni zobowiązać się do zapłaty ceny minimalnej za buraki cukrowe potrzebne do wyprodukowania ilości cukru, w odniesieniu do której składają oni wniosek. Należy również określić minimalne wymogi kwalifikacyjne stosowane w odniesieniu do wniosków.
(14)
Właściwe organy państw członkowskich powinny powiadomić Komisję o otrzymanych wnioskach. Aby uprościć i ujednolicić wspomniane powiadomienia, należy udostępnić odpowiednie wzory.
(15)
Komisja powinna zapewnić wydawanie świadectw wyłącznie w ramach limitów ilościowych ustalonych w niniejszym rozporządzeniu. Dlatego też, w razie potrzeby, Komisja powinna ustalić współczynnik przydziału mający zastosowanie do otrzymanych wniosków.
(16)
Państwa członkowskie powinny niezwłocznie powiadomić wnioskodawców, czy ilości, w odniesieniu do których składali wnioski, zostały w całości lub w części przyznane.
(17)
Właściwe organy powinny powiadomić Komisję o ilościach, w odniesieniu do których wydano świadectwa umożliwiające obniżenie opłaty z tytułu nadwyżek. W tym celu Komisja powinna udostępnić odpowiednie wzory.
(18)
Ilości cukru udostępnione na rynku unijnym w ilościach przekraczających ilości przewidziane w świadectwach wydanych na mocy niniejszego rozporządzenia powinny podlegać opłacie z tytułu nadwyżek, o której mowa w art. 64 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. W związku z tym należy dopilnować, aby każdy wnioskodawca niespełniający swojego zobowiązania do udostępniania na rynku unijnym ilości objętej przyznanym mu świadectwem również zapłacił kwotę 500 EUR za tonę. To spójne podejście ma na celu zapobieganie przypadkom nadużywania mechanizmu wprowadzonego przez niniejsze rozporządzenie.
(19)
W celu ustalenia średnich cen cukru kwotowego i pozakwotowego na rynku unijnym zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 952/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do zarządzania rynkiem wewnętrznym cukru oraz systemu kwot (3) cukier objęty świadectwami wydawanymi na mocy niniejszego rozporządzenia powinien być traktowany jak cukier kwotowy.
(20)
Zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. a) decyzji Rady 2007/436/WE, Euratom z dnia 7 czerwca 2007 r. w sprawie systemu zasobów własnych Wspólnot Europejskich (4) wpłaty i inne opłaty przewidziane w ramach wspólnej organizacji rynku cukru składają się na zasoby własne. Należy zatem wyznaczyć termin ustalenia wspomnianych kwot w rozumieniu art. 2 ust. 2 i art. 6 ust. 3 lit. a) rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 z dnia 22 maja 2000 r. wykonującego decyzję 2007/436/WE, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot Europejskich (5).
(21)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Tymczasowe obniżenie opłaty z tytułu nadwyżek
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 967/2006 opłatę z tytułu nadwyżek ustala się na 224 EUR za tonę dla maksymalnej ilości 150 000 ton cukru w ekwiwalencie cukru białego i 8 000 ton izoglukozy w suchej masie, wyprodukowanych w ilościach przekraczających kwotę określoną w załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 i udostępnionych na rynku unijnym w roku gospodarczym 2012/2013.
2. Obniżona opłata z tytułu nadwyżek, określona w ust. 1, płacona jest po przyjęciu wniosku, o którym mowa w art. 2, i przed wydaniem świadectwa, o którym mowa w art. 6.
Artykuł 2
Wnioski o wydanie świadectw
1. W celu skorzystania z warunków określonych w art. 1 producenci cukru i izoglukozy powinni wystąpić o wydanie świadectw.
2. Wnioskodawcami mogą być wyłącznie przedsiębiorstwa produkujące cukier buraczany i trzcinowy lub izoglukozę, które zostały zatwierdzone zgodnie z art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 i którym przydzielono kwoty produkcyjne na rok gospodarczy 2012/2013 zgodnie z art. 56 wspomnianego rozporządzenia.
3. W danym okresie składania wniosków każdy wnioskodawca może złożyć nie więcej niż jeden wniosek w odniesieniu do cukru i jeden w odniesieniu do izoglukozy.
4. Wnioski o wydanie świadectw przedsiębiorstwa przesyłają faksem lub pocztą elektroniczną do właściwego organu w państwie członkowskim, w którym zostały zatwierdzone. Właściwe organy państw członkowskich mogą wymagać, aby wnioski składane drogą elektroniczną były opatrzone zaawansowanym podpisem elektronicznym w rozumieniu dyrektywy 1999/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (6).
5. Aby być uznane za dopuszczalne, wnioski muszą spełnić następujące warunki:
a)
wniosek zawiera następujące informacje:
(i)
nazwę/imię i nazwisko, adres oraz numer VAT wnioskodawcy; oraz
(ii)
ilości, których dotyczy wniosek, wyrażone w tonach ekwiwalentu cukru białego i tonach izoglukozy w suchej masie, bez miejsc po przecinku;
b)
ilości, których dotyczy wniosek w danym okresie składania wniosków, wyrażone w tonach ekwiwalentu cukru białego i tonach izoglukozy w suchej masie, nie mogą przekroczyć 50 000 ton w przypadku cukru i 2 500 ton w przypadku izoglukozy;
c)
jeżeli wniosek dotyczy cukru, wnioskodawca powinien zobowiązać się do zapłaty ceny minimalnej buraków cukrowych określonej w art. 49 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, w odniesieniu do ilości cukru objętego świadectwami wydanymi zgodnie z art. 6 niniejszego rozporządzenia;
d)
wniosek musi być sporządzony w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego, w którym został on złożony;
e)
wniosek zawiera odniesienie do niniejszego rozporządzenia oraz ostateczny termin składania wniosków;
f)
wnioskodawca nie wprowadza żadnych dodatkowych warunków oprócz tych ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.
6. Wnioski złożone niezgodnie z ust. 1-5 nie będą przyjmowane.
7. Wniosek nie może zostać wycofany lub zmieniony po jego złożeniu, nawet wtedy, gdy ilość, której dotyczy wniosek, zostanie przyznana jedynie częściowo.
Artykuł 3
Składanie wniosków
Okres składania wniosków upływa dnia 26 lutego 2013 r. o godzinie 12.00 w południe czasu obowiązującego w Brukseli.
Artykuł 4
Przekazywanie wniosków przez państwa członkowskie
1. W oparciu o warunki ustanowione w art. 2 właściwe organy państw członkowskich podejmują decyzje w sprawie dopuszczalności wniosków. Jeśli właściwe organy zdecydują, że wniosek nie jest dopuszczalny, niezwłocznie informują o tym wnioskodawcę.
2. Właściwy organ powiadamia Komisję najpóźniej w piątek, faksem lub pocztą elektroniczną, o dopuszczalnych wnioskach, które zostały złożone w poprzednim okresie składania wniosków. Powiadomienie nie zawiera danych, o których mowa w art. 2 ust. 5 lit. a) ppkt (i). Państwa członkowskie, które nie otrzymały żadnych wniosków, ale posiadają kwotę cukru lub izoglukozy przyznaną im w roku gospodarczym 2012/2013, przesyłają również Komisji w tym samym terminie powiadomienia ze wzmianką „0”.
3. Formę i treść powiadomień określa się na podstawie wzorów udostępnionych państwom członkowskim przez Komisję.
Artykuł 5
Przekroczenie limitów
Jeżeli informacje przekazane przez właściwe organy państw członkowskich zgodnie z art. 4 ust. 2 wskazują, że wnioskowane ilości przekraczają limity określone w art. 1, Komisja:
a)
ustala współczynnik przydziału, który państwa członkowskie stosują do ilości objętych każdym zgłoszonym wnioskiem o przyznanie świadectwa;
b)
odrzuca wnioski, które jeszcze nie zostały zgłoszone.
Artykuł 6
Wydawanie świadectw
1. Bez uszczerbku dla art. 5 dziesiątego dnia roboczego następującego po tygodniu, w którym zakończył się okres składania wniosków, właściwy organ wydaje świadectwa dla wniosków zgłoszonych Komisji, zgodnie z art. 4 ust. 2.
2. W każdy poniedziałek państwa członkowskie powiadamiają Komisję o ilościach cukru lub izoglukozy, dla których wydały świadectwa w poprzednim tygodniu.
3. Wzór świadectwa określony jest w załączniku.
Artykuł 7
Ważność świadectw
Świadectwa są ważne do końca drugiego miesiąca następującego po miesiącu ich wydania.
Artykuł 8
Zbywalność świadectw
Ani prawa, ani obowiązki wynikające ze świadectw nie mogą być przenoszone.
Artykuł 9
Sprawozdawczość dotycząca cen
Do celów art. 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 952/2006 ilość sprzedanego cukru, objętego świadectwami wydanymi na podstawie niniejszego rozporządzenia, uważana jest za cukier kwotowy.
Artykuł 10
Monitorowanie
1. Wnioskodawcy dodają do swoich miesięcznych powiadomień określonych w art. 21 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 952/2006 ilości, w odniesieniu do których otrzymali świadectwa zgodnie z art. 6 niniejszego rozporządzenia.
2. Przed dniem 31 października 2013 r. każdy posiadacz świadectwa wydanego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem przedstawia właściwym organom państwa członkowskiego dowód, że wszystkie ilości objęte posiadanym przez niego świadectwem zostały udostępnione na rynku unijnym. Każda tona objęta świadectwem, która nie została udostępniona na rynku unijnym z przyczyn innych niż siła wyższa, podlega opłacie w wysokości 276 EUR za tonę.
3. Państwa członkowskie informują Komisję o ilościach, które nie zostały udostępnione na rynku unijnym.
4. Państwa członkowskie obliczają i powiadamiają Komisję o różnicy między całkowitą ilością cukru i izoglukozy wyprodukowaną przez każdego producenta w ilości przekraczającej kwotę oraz o ilościach, które zostały wyeliminowane przez producentów zgodnie z art. 4 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 967/2006. Jeśli pozostałe ilości cukru pozakwotowego lub izoglukozy pozakwotowej posiadane przez danego producenta są mniejsze niż ilości, w odniesieniu do których producent otrzymał świadectwa zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, dany producent płaci kwotę w wysokości 500 EUR za tonę tej różnicy.
5. Powiadomień, o których mowa w ust. 3 i 4, należy dokonywać najpóźniej do dnia 30 czerwca 2014 r.
Artykuł 11
Data ustalenia tytułu
Dla celów art. 2 ust. 2 i art. 6 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1150/2000 datą ustalenia tytułu jest dzień, w którym opłata z tytułu nadwyżek jest wypłacana przez wnioskodawców zgodnie z art. 1 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 12
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie traci moc z dniem 30 czerwca 2014 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 15 lutego 2013 r.