PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 18. prosince 2013,
kterým se povoluje odchylka požadovaná Spojeným královstvím Velké Británie a Severního Irska ve vztahu k Anglii, Skotsku a Walesu podle směrnice Rady 91/676/EHS o ochraně vod před znečištěním dusičnany ze zemědělských zdrojů
(oznámeno pod číslem C(2013) 9167)
(Pouze anglické znění je závazné)
(2013/781/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Rady 91/676/EHS ze dne 12. prosince 1991 o ochraně vod před znečištěním dusičnany ze zemědělských zdrojů (1), a zejména na přílohu III odstavec 2 třetí pododstavec uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Pokud se množství statkových hnojiv, které členský stát zamýšlí použít na hektar za rok, liší od množství stanoveného v první větě druhého pododstavce odstavce 2 přílohy III směrnice 91/676/EHS a v písm. a) uvedeného pododstavce, musí být určeno tak, aby neohrozilo dosažení cílů uvedených v článku 1 uvedené směrnice, a musí být zdůvodněno na základě objektivních kritérií, jakými jsou v tomto případě např. dlouhé vegetační období a plodiny s vysokou spotřebou dusíku.
(2)
Dne 29. května 2009 přijala Komise rozhodnutí 2009/431/ES, kterým se povoluje odchylka požadovaná Spojeným královstvím Velké Británie a Severního Irska ve vztahu k Anglii, Skotsku a Walesu podle směrnice Rady 91/676/EHS o ochraně vod před znečištěním dusičnany ze zemědělských zdrojů (2), umožňující za určitých podmínek používání statkových hnojiv do množství 250 kg dusíku na hektar za rok v rámci akčního programu v Anglii (Regulation 2008 č. 2349), ve Skotsku (Regulation 2008 č. 298 ve znění pozdějších předpisů) a ve Walesu (Regulation 2008 č. 3143); platnost uvedeného rozhodnutí skončí dne 31. prosince 2012.
(3)
Odchylka povolená rozhodnutím 2009/431/ES se v roce 2010 týkala 433 zemědělských podniků (425 v Anglii, 6 ve Skotsku a 2 ve Walesu), v roce 2011 počtu 404 zemědělských podniků (396 v Anglii, 7 ve Skotsku a 1 ve Walesu) a v roce 2012 počtu 390 zemědělských podniků (385 v Anglii, 4 ve Skotsku a 1 ve Walesu). Odchylka povolená rozhodnutím 2009/431/ES se ve Velké Británii v letech 2009-2012 týkala přibližně 110 000 velkých dobytčích jednotek (což odpovídá 0,9 % z celkového počtu), 45 000 hektarů travních porostů (což odpovídá 0,4 % z celkového počtu) a 5 000 hektarů orné půdy (což odpovídá 0,1 % z celkové rozlohy).
(4)
Dne 20. prosince 2012 předložilo Spojené království Komisi žádost o prodloužení platnosti odchylky podle třetího pododstavce odstavce 2 přílohy III směrnice 91/676/EHS za stejných podmínek, jako jsou podmínky stanovené v rozhodnutí 2009/431/ES.
(5)
Spojené království vypracovalo v souladu s článkem 5 směrnice 91/676/EHS akční programy na období 2013-2016, a to prostřednictvím těchto právních předpisů: Nitrate Pollution Prevention Regulations z roku 2008 (SI 2008/2349) a pozměňujících předpisů SI 2009/3160, SI 2012/1849, SI 2013/1001 a SI 2013/2619 v Anglii; Action Programme for Nitrate Vulnerable Zones Regulations z roku 2008 (Scottish SI 2008/298) a pozměňujících předpisů Scottish SI 2013/123 ve Skotsku; Nitrate Pollution Prevention (Wales) Regulations z roku 2013 (SI 2013/2506 (W. 245)) ve Walesu.
(6)
Vymezené zranitelné oblasti, na něž se vztahují akční programy podle Regulation SI 2013/2619 pro Anglii, Scottish SI 2002 č. 276 a SI 2002 č. 546 pro Skotsko a Regulation SI 2013/2506 (W. 245) pro Wales, zaujímají 58 % celkové rozlohy Anglie, 14 % celkové rozlohy Skotska a 2,3 % celkové rozlohy Walesu.
(7)
Z předaných údajů o jakosti vody vyplývá, že 85 % útvarů podzemních vod v Anglii má průměrnou koncentraci dusičnanů nižší než 50 mg/l, přičemž v 60 % případů je koncentrace nižší než 25 mg/l. Ve Walesu má 95 % útvarů podzemních vod průměrnou koncentraci dusičnanů nižší než 50 mg/l a 87 % má koncentraci nižší než 25 mg/l. Ve Skotsku má přes 87 % útvarů podzemních vod průměrnou koncentraci dusičnanů nižší než 50 mg/l a 62 % má koncentraci nižší než 25 mg/l. U povrchových vod v Anglii má 59 % monitorovacích míst průměrnou koncentraci dusičnanů nižší než 25 mg/l a 8 % má koncentraci vyšší než 50 mg/l. Ve Skotsku a Walesu má více než 95 % monitorovacích míst průměrnou koncentraci dusičnanů nižší než 25 mg/l. Ve Skotsku nemá žádné monitorovací místo průměrnou koncentraci dusičnanů vyšší než 50 mg/l a ve Walesu má 1 % monitorovacích míst koncentraci vyšší než 50 mg/l.
(8)
Komise je po přezkoumání žádosti Spojeného království Velké Británie a Severního Irska a na základě zkušeností získaných z uplatňování odchylky podle rozhodnutí 2009/431/ES toho názoru, že množství statkových hnojiv navrhované Spojeným královstvím Velké Británie a Severního Irska - 250 kg dusíku na hektar za rok - neohrozí dosažení cílů směrnice 91/676/EHS, budou-li splněny určité přísné podmínky.
(9)
Z dokumentace předložené Spojeným královstvím vyplývá, že navrhované množství 250 kg dusíku na hektar za rok ze statkových hnojiv v zemědělských podnicích s pastvinami je zdůvodněno objektivními kritérii, jakými jsou vysoké srážky, dlouhé vegetační období a velké výnosy trávy s vysokou spotřebou dusíku.
(10)
Platnost rozhodnutí 2009/431/ES skončí dne 31. prosince 2012. Aby bylo zajištěno, že dotčení zemědělci mohou dále využívat odchylky, je vhodné, aby se doba platnosti rozhodnutí 2009/431/ES prodloužila.
(11)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro dusičnany zřízeného podle článku 9 směrnice 91/676/EHS,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Odchylka požadovaná Spojeným královstvím ve vztahu k Anglii, Skotsku a Walesu dopisem ze dne 20. prosince 2012 za účelem povolení vyššího množství statkových hnojiv, než stanoví první věta druhého pododstavce odst. 2 přílohy III směrnice 91/676/EHS a odst. 2 písm. a) přílohy III uvedené směrnice, se uděluje za podmínek stanovených v tomto rozhodnutí.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto rozhodnutí se použijí následující definice:
a)
„zemědělskými podniky s pastvinami“ se rozumějí podniky, v nichž tvoří travní porost nejméně 80 % zemědělské plochy vhodné pro použití statkových hnojiv;
b)
„pasoucími se hospodářskými zvířaty“ se rozumí skot (s výjimkou jatečných telat), ovce, jelenovití, kozy a koně;
c)
„trávou“ se rozumí trvalé nebo dočasné travní porosty (za dočasné se považují pozemky ležící ladem po dobu kratší čtyř let);
d)
„pozemkem“ jednotlivé pole nebo skupina polí homogenní z hlediska plodin, půdního typu a postupů hnojení.
Článek 3
Oblast působnosti
Toto rozhodnutí se použije na jednotlivé zemědělské podniky s pastvinami a za podmínek uvedených v článcích 4, 5 a 6.
Článek 4
Každoroční žádost a závazek
1. Zemědělci, kteří chtějí využívat odchylky podle tohoto rozhodnutí, každoročně předloží příslušným orgánům žádost o její povolení.
2. Spolu s každoroční žádostí uvedenou v odstavci 1 se písemně zaváží k plnění podmínek stanovených v článcích 5 a 6.
Článek 5
Používání statkových a jiných hnojiv
1. Množství statkových hnojiv pocházejících z pasoucích se hospodářských zvířat, které je každoročně vpraveno do půdy v zemědělských podnicích s pastvinami, včetně množství vpraveného samotnými zvířaty, nepřekročí množství statkových hnojiv obsahující 250 kg dusíku na hektar za podmínek stanovených v odstavcích 2 až 7.
2. Celkový přísun dusíku nepřekročí předpokládané nároky dotyčné plodiny na živiny, zohledňuje i zásobování z půdy a nesmí překročit maximální normu pro použití dusíku na zemědělský podnik, která je stanovena v akčním programu pro dusičnany.
3. Pro každý zemědělský podnik se vede plán hnojení, jenž u zemědělské půdy popisuje střídání plodin i plánované použití statkových a jiných hnojiv. Tento plán se v podniku zpřístupní v každém kalendářním roce před 1. březnem. Plán hnojení obsahuje přinejmenším tyto údaje:
a)
plán střídání plodin, který musí uvádět plošnou výměru pozemků s trávou a pozemků s jinými plodinami, včetně situačního náčrtu s umístěním jednotlivých pozemků;
b)
počet hospodářských zvířat, popis systému ustájení a uskladnění, včetně dostupných skladovacích kapacit pro statková hnojiva;
c)
výpočet množství vyprodukovaného dusíku i fosforu ve statkových hnojivech v zemědělském podniku;
d)
množství, druh a vlastnosti statkových hnojiv dodávaných ze zemědělského podniku nebo do zemědělského podniku;
e)
předpokládané nároky plodin na dusík a fosfor u jednotlivých pozemků;
f)
výsledky analýzy půdy, pokud jde o stav půdy z hlediska dusíku a fosforu;
g)
druh hnojiva, které má být použito;
h)
výpočet použití dusíku a fosforu ze statkových hnojiv na každém pozemku;
i)
výpočet použití dusíku a fosforu z umělých a jiných hnojiv na každém pozemku.
Tyto plány se aktualizují nejpozději sedm dní po provedení jakékoli změny v zemědělských postupech, aby se zajistil soulad plánů a skutečných zemědělských postupů.
4. Každý zemědělec vede evidenci hnojení včetně informací týkajících se hospodaření s dusíkem a přísunu fosforu. Tyto informace se každoročně předkládají příslušnému orgánu.
5. U každého zemědělského podniku s pastvinami, který využívá odchylky, souhlasí zemědělec s případnou kontrolou žádosti uvedené v čl. 4 odst. 1, jakož i plánu a evidence hnojení.
6. Každý zemědělec, který využívá odchylky, provádí za účelem správného hnojení periodické analýzy dusíku a fosforu v půdě.
Pro každou plochu zemědělského podniku, jež je homogenní z hlediska střídání plodin a vlastností půdy, se odběr vzorků a analýza provede nejméně jednou za čtyři roky.
Na každých pět hektarů zemědělské půdy se provede nejméně jedna analýza.
V každém zemědělském podniku využívajícím odchylku se zpřístupní výsledky analýzy koncentrace dusíku a fosforu v půdě.
7. Před osevem travou na podzim se nesmí statková hnojiva rozmetávat.
Článek 6
Hospodaření s půdou
1. Na 80 nebo více procentech plošné výměry vhodné pro použití statkových hnojiv se v zemědělských podnicích vyseje tráva.
2. Zemědělci, kteří využívají jednotlivé odchylky, provedou tato opatření:
a)
dočasné travní porosty na písčitých půdách se budou orat na jaře;
b)
bezprostředně po zaorání trávy na všech půdních typech následuje osev plodinami s vysokou potřebou dusíku;
c)
střídání plodin nezahrnuje luštěniny nebo jiné plodiny, které vážou atmosférický dusík.
3. Ustanovení odst. 2 písm. c) však neplatí pro jetel na pastvinách s méně než 50 % jetele ani pro jiné luštěniny, pod které se seje tráva.
Článek 7
Monitorování
1. Příslušný orgán zajistí, aby byly pro každou oblast, na kterou se vztahuje jednotlivá odchylka, vypracovány a každoročně aktualizovány mapy znázorňující procentní podíl zemědělských podniků s pastvinami, hospodářských zvířat a zemědělské půdy i mapy týkající se místního využívání půdy.
2. Monitorování se provádí u půdy, povrchových a podzemních vod za účelem poskytování údajů o koncentraci dusíku a fosforu v půdní vodě, minerálního dusíku v půdním profilu a koncentraci dusičnanů v podzemních a povrchových vodách, a to jak v případě podmínek uplatnění výjimky, tak bez nich. Monitorování se provádí v měřítku pro pozemky zemědělských podniků v zemědělských monitorovacích pásmech. Monitorovací místa zahrnují hlavní typy půdy, postupy hnojení a plodiny.
3. U zemědělských pásem nacházejících se v blízkosti nejohroženějších vodních útvarů se provádí zvýšené monitorování vody.
4. Šetření ohledně místního využívání půdy, střídání plodin a zemědělských postupů se provádějí v zemědělských podnicích, které využívají jednotlivé odchylky. Shromážděné informace a údaje vyplývající z rozboru živin uvedeného v čl. 5 odst. 6 a monitorování uvedeného v odstavci 2 tohoto článku se použijí pro modelové výpočty rozsahu vyplavování dusičnanů a úniku fosforu, k němuž dochází v zemědělských podnicích využívajících odchylky.
Článek 8
Kontroly
1. Příslušné orgány zajistí, aby byly všechny žádosti o povolení odchylky předloženy ke správní kontrole. Pokud kontrola prokáže nesplnění podmínek uvedených v článcích 5 a 6, je o tom žadatel vyrozuměn. V takovémto případě se žádost považuje za zamítnutou.
2. Na základě analýzy rizik, výsledků kontrol z předchozích let a výsledků všeobecných namátkových kontrol uplatňování právních předpisů provádějících směrnici 91/676/EHS se vypracuje program inspekcí v terénu. Inspekce v terénu týkající se podmínek uvedených v článcích 5 a 6 tohoto rozhodnutí se provádějí nejméně u 5 % zemědělských podniků využívajících jednotlivé odchylky. Jestliže ověření ukáže nesplnění podmínek, je o tom příslušný zemědělec vyrozuměn. V takovém případě se žádost o povolení odchylky v následujícím roce považuje za zamítnutou.
3. Příslušné orgány jsou vybaveny nezbytnými pravomocemi a prostředky pro ověřování, zda jsou dodržovány podmínky odchylky povolené podle tohoto rozhodnutí.
Článek 9
Podávání zpráv
Příslušné orgány předkládají každoročně do června zprávu obsahující tyto informace:
a)
mapy znázorňující pro každou oblast, na kterou se vztahuje jednotlivá odchylka, procentní podíl zemědělských podniků, procentní podíl hospodářských zvířat a procentní podíl zemědělské půdy, jakož i mapy týkající se místního využívání půdy, podle čl. 7 odst. 1;
b)
výsledky monitorování koncentrací dusičnanů v podzemních a povrchových vodách, včetně informací o trendech kvality vody, a to jak za podmínek s odchylkou, tak bez odchylky, a také údaje o vlivu odchylky na kvalitu vody, podle čl. 7 odst. 2;
c)
výsledky monitorování koncentrací dusíku a fosforu v půdní vodě a minerálního dusíku v půdním profilu, a to jak za podmínek s odchylkou, tak bez odchylky, podle čl. 7 odst. 2;
d)
shrnutí a vyhodnocení údajů získaných ze zvýšeného monitorování vody podle čl. 7 odst. 3;
e)
výsledky šetření ohledně místního využívání půdy, střídání plodin a zemědělských postupů podle čl. 7 odst. 4;
f)
výsledky modelových výpočtů rozsahu vyplavování dusíku a úniku fosforu, k němuž dochází v zemědělských podnicích využívajících jednotlivou odchylku podle čl. 7 odst. 4;
g)
vyhodnocení toho, jak jsou uplatňovány podmínky odchylky, vycházející z kontrol na úrovni zemědělských podniků, a informací o nevyhovujících zemědělských podnicích, vycházející z výsledků správních kontrol a inspekcí v terénu uvedených, podle čl. 8 odst. 1 a 2.
Článek 10
Použití
Toto rozhodnutí se použije ve spojení s předpisy, které vymezují zranitelné oblasti v Anglii (SI 2013/2619), ve Skotsku (Scottish SI 2002 č. 276 a Scottish SI 2002 č. 546) a ve Walesu (SI 2013/2506 (W. 245)), a ve spojení s předpisy, jimiž se provádí akční program v Anglii (SI 2008/2349 a pozměňující předpisy SI 2009/3160, SI 2012/1849, SI 2013/1001 a SI 2013/2619), ve Skotsku (Scottish SI 2008/298 a pozměňující předpisy Scottish SI 2013/123) a ve Walesu (SI 2013/2506 (W. 245)).
Toto rozhodnutí pozbývá platnosti dne 31. prosince 2016.
Článek 11
Toto rozhodnutí je určeno Spojenému království Velké Británie a Severního Irska.
V Bruselu dne 18. prosince 2013.
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI
z dnia 18 grudnia 2013 r.
przyznająca Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej odstępstwo w odniesieniu do Anglii, Szkocji i Walii na podstawie dyrektywy Rady 91/676/EWG dotyczącej ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego
(notyfikowana jako dokument nr C(2013) 9167)
(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)
(2013/781/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 91/676/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. dotyczącą ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego (1), w szczególności jej załącznik III pkt 2 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Jeśli ilość nawozu naturalnego, którą państwo członkowskie zamierza stosować w przeliczeniu na hektar rocznie, różni się od ilości określonej w pkt 2 akapit drugi zdanie pierwsze załącznika III do dyrektywy 91/676/EWG i w lit. a) tego akapitu, należy ją ustalić w taki sposób, by pozostawała bez uszczerbku dla realizacji celów określonych w art. 1 wymienionej dyrektywy, oraz uzasadnić na podstawie obiektywnych kryteriów, takich jak istnienie długich okresów wegetacji i upraw o wysokim poborze azotu.
(2)
W dniu 29 maja 2009 r. Komisja przyjęła decyzję 2009/431/WE przyznającą odstępstwo, o które wniosło Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w odniesieniu do Anglii, Szkocji i Walii na podstawie dyrektywy Rady 91/676/EWG dotyczącej ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego (2), zezwalając, pod pewnymi warunkami, na stosowanie rocznie na hektar do 250 kg azotu pochodzącego z nawozu naturalnego w ramach programów działań obowiązujących w Anglii (Regulation 2008 No 2349), Szkocji (Regulation 2008 No 298, z późniejszymi zmianami) i Walii (Regulation 2008 No 3143), która wygasa z dniem 31 grudnia 2012 r.
(3)
Odstępstwo przyznane decyzją 2009/431/WE dotyczyło w 2010 r. 433 gospodarstw rolnych (425 w Anglii, 6 w Szkocji i 2 w Walii), w 2011 r. 404 gospodarstw rolnych (396 w Anglii, 7 w Szkocji i 1 w Walii), a w 2012 r. 390 gospodarstw rolnych (385 w Anglii, 4 w Szkocji i 1 w Walii). Odstępstwo przyznane decyzją 2009/431/WE dotyczyło w latach 2009-2012 około 110 000 dużych jednostek przeliczeniowych (czyli 0,9 % całości), 45 000 hektarów użytków zielonych (czyli 0,4 % całości) oraz 5 000 hektarów gruntów ornych (czyli 0,1 % całości) w Wielkiej Brytanii.
(4)
W dniu 20 grudnia 2012 r. Zjednoczone Królestwo złożyło wniosek do Komisji o przedłużenie odstępstwa na podstawie pkt 2 akapit trzeci załącznika III do dyrektywy 91/676/EWG, z zastrzeżeniem tych samych warunków, jakie określono w decyzji 2009/431/WE.
(5)
Zjednoczone Królestwo ustanowiło programy działania na lata 2013-2016 zgodnie z art. 5 dyrektywy 91/676/EWG następującymi aktami prawnymi: the Nitrate Pollution Prevention Regulations 2008 (SI 2008/2349) oraz akty zmieniające SI 2009/3160, SI 2012/1849, SI 2013/1001 i SI 2013/2619 w Anglii; Action Programme for Nitrate Vulnerable Zones Regulations 2008 (Scottish SI 2008/298) oraz akty zmieniające Scottish SI 2013/123 w Szkocji; the Nitrate Pollution Prevention (Wales) Regulations 2013 [SI 2013/2506 (W. 245)] w Walii.
(6)
Wyznaczone obszary narażone, których dotyczą programy działania, zgodnie z Regulation SI 2013/2619 dla Anglii, Scottish SI 2002 No. 276 oraz Scottish SI 2002 No 546 dla Szkocji i Regulation SI 2013/2506 (W. 245) dla Walii, obejmują 58 % łącznej powierzchni Anglii, 14 % łącznej powierzchni Szkocji oraz 2,3 % łącznej powierzchni Walii.
(7)
Przedstawione dane dotyczące jakości wody wskazują, że w przypadku wód podziemnych w Anglii 85 % jednolitych części wód podziemnych charakteryzuje się średnim stężeniem azotanów w wysokości poniżej 50 mg/l, a w przypadku 60 % jednolitych części wód podziemnych wartość tego stężenia wynosi poniżej 25 mg/l. W Walii średnie stężenie azotanów w 95 % jednolitych części wód podziemnych wynosi mniej niż 50 mg/l, a 87 % jednolitych części wód podziemnych charakteryzuje się stężeniem wynoszącym poniżej 25 mg/l. W Szkocji średnie stężenie azotanów w ponad 87 % jednolitych części wód podziemnych wynosi mniej niż 50 mg/l, a 62 % jednolitych części wód podziemnych charakteryzuje się stężeniem wynoszącym poniżej 25 mg/l. W przypadku wód powierzchniowych w Anglii w 59 % miejsc monitorowania odnotowano średnie stężenie azotanów w wysokości poniżej 25 mg/l, a w 8 % stężenie to wyniosło ponad 50 mg/l. W Szkocji i Walii w ponad 95 % miejsc monitorowania odnotowano średnie stężenie azotanów w wysokości poniżej 25 mg/l. W Szkocji w żadnym miejscu monitorowania nie odnotowano średniego stężenia azotanów powyżej 50 mg/l, a w Walii w 1 % miejsc monitorowania odnotowano średnie stężenie azotanów powyżej 50 mg/l.
(8)
Komisja, po zbadaniu wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz w świetle doświadczeń zdobytych w związku ze stosowaniem odstępstwa zgodnie z decyzją 2009/431/WE, uznaje, że z zastrzeżeniem spełnienia pewnych ścisłych warunków ilość nawozu naturalnego zaproponowana przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej - 250 kg azotu na hektar rocznie - nie przeszkodzi w osiągnięciu celów dyrektywy 91/676/EWG.
(9)
Dodatkowe dokumenty przedłożone przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej wskazują, że proponowana ilość 250 kg azotu na hektar rocznie pochodzącego z nawozu naturalnego od wypasanych zwierząt gospodarskich w gospodarstwach rolnych posiadających użytki zielone jest uzasadniona na podstawie obiektywnych kryteriów, takich jak wysokie opady netto, długie okresy wegetacji i wysokie plony trawy o wysokim poborze azotu.
(10)
Decyzja 2009/431/WE wygasa z dniem 31 grudnia 2012 r. W celu zapewnienia zainteresowanym rolnikom możliwości dalszego korzystania z odstępstwa należy przedłużyć okres obowiązywania decyzji 2009/431/WE.
(11)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Azotanów ustanowionego na mocy art. 9 dyrektywy 91/676/EWG,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Odstępstwo, o którego przyznanie Zjednoczone Królestwo złożyło pismem z dnia 20 grudnia 2012 r. wniosek w odniesieniu do Anglii, Szkocji i Walii w celu zezwolenia na stosowanie większej ilości nawozu naturalnego od ilości określonej w pkt 2 akapit drugi zdanie pierwsze załącznika III do dyrektywy 91/676/EWG i w lit. a) tego akapitu, przyznaje się z zastrzeżeniem warunków określonych w niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:
a)
„gospodarstwa rolne posiadające użytki zielone” oznaczają gospodarstwa, w których co najmniej 80 % powierzchni gruntów rolnych, na której można stosować nawóz naturalny, stanowi trawa;
b)
„wypasane zwierzęta gospodarskie” oznaczają bydło (z wyjątkiem cieląt), owce, zwierzynę płową, kozy i konie;
c)
„trawa” oznacza trwałe lub krótkotrwałe użytki zielone (krótkotrwałe użytki zielone zakładane są na okres krótszy niż cztery lata);
d)
„działka” oznacza pojedyncze pole lub grupę pól, jednolitych pod względem upraw, typu gleby i praktyk nawożenia.
Artykuł 3
Zakres
Niniejsza decyzja ma zastosowanie na zasadzie indywidualnej do gospodarstw rolnych posiadających użytki zielone, z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 4, 5 i 6.
Artykuł 4
Roczne wnioski i zobowiązania
1. Rolnicy, którzy chcą skorzystać z odstępstwa na podstawie niniejszej decyzji, co roku przedstawiają właściwym organom wniosek o przyznanie odstępstwa.
2. Wraz z corocznym wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, rolnicy zobowiązują się na piśmie do spełnienia warunków określonych w art. 5 i 6.
Artykuł 5
Stosowanie nawozu naturalnego i innych nawozów
1. Ilość nawozu naturalnego pochodzącego od wypasanych zwierząt gospodarskich (w tym nawozu naturalnego pochodzącego bezpośrednio od zwierząt) stosowana na użytkach rolnych każdego roku w gospodarstwach rolnych posiadających użytki zielone nie przekracza ilości nawozu naturalnego zawierającej 250 kg azotu na hektar, z zastrzeżeniem warunków określonych w ust. 2-7.
2. Łączna dawka azotu nie przekracza przewidywalnego zapotrzebowania danych roślin uprawnych na składniki pokarmowe, uwzględnia jego zawartość w glebie i nie przekracza normy maksymalnego stosowania mającej zastosowanie do gospodarstw rolnych, ustalonej w programie działania w zakresie azotanów (Nitrates Action Programme).
3. Każde gospodarstwo rolne posiada swój plan nawożenia opisujący płodozmian na użytkach rolnych i planowane stosowanie nawozu naturalnego oraz innych nawozów. Plan ten jest dostępny w gospodarstwie rolnym przed dniem 1 marca każdego roku. Plan nawożenia zawiera przynajmniej:
a)
plan płodozmianu określający powierzchnię działek, na których uprawia się trawę, oraz działek z innymi uprawami, wraz ze szkicową mapką określającą położenie poszczególnych działek;
b)
liczbę zwierząt gospodarskich, opis systemu utrzymania zwierząt i przechowywania wraz z pojemnością dostępną do celów przechowywania nawozu naturalnego;
c)
obliczenie ilości azotu i fosforu pochodzących z nawozu naturalnego i wytworzonych w gospodarstwie rolnym;
d)
ilość, rodzaj i cechy nawozu dostarczonego poza gospodarstwo rolne lub do niego;
e)
przewidywalne wymagania upraw w zakresie azotu i fosforu w podziale na poszczególne działki;
f)
wyniki analizy gleby pod kątem zawartości azotu i fosforu;
g)
charakter nawozu, który ma zostać zastosowany;
h)
obliczenie stosowanych ilości azotu i fosforu pochodzących z nawozu naturalnego w podziale na poszczególne działki;
i)
obliczenie stosowanych ilości azotu i fosforu pochodzących z nawozów chemicznych i innych nawozów w podziale na poszczególne działki.
W celu zapewnienia spójności między planami a faktycznymi praktykami rolniczymi plany poddaje się przeglądowi nie później niż w ciągu siedmiu dni po wprowadzeniu jakichkolwiek zmian w praktykach rolniczych.
4. Każdy rolnik posiada rejestr nawożenia, obejmujący informacje związane z gospodarowaniem dawkami stosowanego azotu i fosforu. Rejestry są przedkładane właściwemu organowi za każdy rok kalendarzowy.
5. W odniesieniu do każdego gospodarstwa rolnego posiadającego użytki zielone, które korzysta z odstępstwa, rolnik zgadza się na objęcie kontrolą wniosku, o którym mowa w art. 4 ust. 1, planu i rejestru nawożenia.
6. Każdy rolnik, któremu przyznano odstępstwo, prowadzi dla celów właściwego nawożenia okresową analizę ilości azotu i fosforu w glebie.
Pobieranie próbek oraz analizę przeprowadza się co najmniej raz na cztery lata w odniesieniu do każdego obszaru gospodarstwa rolnego jednolitego pod względem płodozmianu i cech gleby.
Wymagana jest co najmniej jedna analiza na każde pięć hektarów użytków rolnych.
Wyniki analizy gleby pod kątem zawartości azotu i fosforu są dostępne w gospodarstwie rolnym korzystającym z odstępstwa.
7. Nie rozrzuca się nawozu naturalnego w okresie jesiennym przed uprawą trawy.
Artykuł 6
Gospodarowanie gruntami
1. Co najmniej 80 % powierzchni, na której stosuje się nawóz naturalny, stanowi uprawa trawy.
2. Rolnicy korzystający z indywidualnego odstępstwa stosują następujące środki:
a)
krótkotrwałe użytki zielone na glebach piaszczystych należy zaorać na wiosnę;
b)
na wszystkich rodzajach gleb bezpośrednio po zaoraniu trawy następuje uprawa roślin o wysokim poborze azotu;
c)
system płodozmianu nie zawiera roślin strączkowych ani innych roślin wiążących azot atmosferyczny.
3. Ustęp 2 lit. c) nie dotyczy jednak koniczyny na użytkach zielonych, na których jej zawartość wynosi mniej niż 50 %, ani innych roślin strączkowych, które są podsiane trawą.
Artykuł 7
Monitorowanie
1. Właściwe organy dopilnowują, by mapy określające odsetek gospodarstw rolnych posiadających użytki zielone, odsetek zwierząt gospodarskich oraz odsetek gruntów rolnych objętych indywidualnym odstępstwem w każdym regionie rolniczym oraz mapy miejscowego użytkowania gruntów były sporządzane i aktualizowane co roku.
2. Należy monitorować glebę, wody powierzchniowe i wody podziemne, aby dostarczyć danych na temat stężenia azotu i fosforu w wodzie glebowej, na temat azotu mineralnego w profilu glebowym i stężeń azotanów w wodach powierzchniowych i podziemnych, w warunkach objęcia odstępstwem i nieobjęcia odstępstwem. Monitorowanie prowadzi się na poziomie pola w gospodarstwie rolnym i w zlewniach rolniczych objętych monitorowaniem. Punkty monitorowania obejmują główne typy gleby, praktyki nawożenia i uprawy.
3. Szczególne monitorowanie wody prowadzi się w zlewniach rolniczych umiejscowionych w pobliżu najbardziej narażonych części wód.
4. W gospodarstwach rolnych korzystających z indywidualnych odstępstw przeprowadza się badania miejscowego użytkowania gruntów, systemu płodozmianu i praktyk rolniczych. Zebrane informacje i dane pochodzące z analizy składników pokarmowych, o której mowa w art. 5 ust. 6, oraz monitorowania, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, są stosowane w modelowych obliczeniach wielkości strat azotanów i fosforu z gospodarstw rolnych korzystających z odstępstwa.
Artykuł 8
Kontrole
1. Właściwe organy zapewniają objęcie wszystkich wniosków o przyznanie odstępstwa kontrolą administracyjną. Jeżeli kontrola wykaże, że nie spełniono warunków określonych w art. 5 i 6, wnioskodawca zostaje o tym poinformowany. W takim przypadku wniosek uznaje się za odrzucony.
2. W oparciu o analizę ryzyka, wyniki kontroli z poprzednich lat i wyniki ogólnych kontroli wyrywkowych dotyczących prawodawstwa wprowadzającego w życie dyrektywę 91/676/EWG opracowuje się program kontroli w terenie. Kontrole w terenie obejmują co najmniej 5 % gospodarstw rolnych korzystających z indywidualnego odstępstwa w odniesieniu do warunków ustanowionych w art. 5 i 6 niniejszej decyzji. Jeżeli weryfikacja wykaże niezgodność, rolnik zostaje o tym poinformowany. W takim przypadku wniosek o odstępstwo w kolejnym roku uznaje się za odrzucony.
3. Właściwe organy muszą otrzymać odpowiednie uprawnienia i środki niezbędne do weryfikacji zgodności z odstępstwem przyznanym na mocy niniejszej decyzji.
Artykuł 9
Sprawozdawczość
Każdego roku do czerwca właściwe organy przedkładają sprawozdanie zawierające następujące informacje:
a)
mapy określające odsetek gospodarstw rolnych, odsetek zwierząt gospodarskich, odsetek gruntów rolnych objętych indywidualnym odstępstwem w każdym regionie rolniczym oraz mapy miejscowego użytkowania gruntów, o których mowa w art. 7 ust. 1;
b)
wyniki monitorowania wód podziemnych i powierzchniowych w odniesieniu do stężeń azotanów, włącznie z informacjami na temat tendencji w zakresie jakości wody w warunkach objęcia odstępstwem i nieobjęcia odstępstwem oraz wpływu odstępstwa na jakość wody, o których mowa w art. 7 ust. 2;
c)
wyniki monitorowania gleby w odniesieniu do stężeń azotu i fosforu w wodzie glebowej i azotu mineralnego w profilu glebowym w warunkach objęcia odstępstwem i nieobjęcia odstępstwem, o którym mowa w art. 7 ust. 2;
d)
streszczenie i ocenę danych uzyskanych ze szczególnego monitorowania wody, o którym mowa w art. 7 ust. 3;
e)
wyniki badań miejscowego użytkowania gruntów, systemu płodozmianu i praktyk rolniczych, o których mowa w art. 7 ust. 4;
f)
wyniki modelowych obliczeń wielkości strat azotanów i fosforu z gospodarstw rolnych korzystających z indywidualnego odstępstwa, o których mowa w art. 7 ust. 4;
g)
ocenę realizacji warunków odstępstwa na podstawie kontroli na poziomie gospodarstwa oraz informacje dotyczące gospodarstw rolnych niespełniających warunków na podstawie wyników kontroli administracyjnych i kontroli w terenie, o których mowa w art. 8 ust. 1 i 2.
Artykuł 10
Stosowanie
Niniejszą decyzję stosuje się w powiązaniu z przepisami wyznaczającymi obszary narażone w Anglii (SI 2013/2619), Szkocji (Scottish SI 2002 No 276 oraz Scottish SI 2002 No 546) i Walii [SI 2013/2506 (W. 245)] oraz w powiązaniu z przepisami wdrażającymi program działania w Anglii (SI 2008/2349 oraz akty zmieniające SI 2009/3160, SI 2012/1849, SI 2013/1001 i SI 2013/2619), Szkocji (Scottish SI 2008/298 oraz akty zmieniające Scottish SI 2013/123) i Walii [SI 2013/2506 (W. 245)].
Niniejsza decyzja traci moc z dniem 31 grudnia 2016 r.
Artykuł 11
Niniejsza decyzja skierowana jest do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.
Sporządzono w Brukseli dnia 18 grudnia 2013 r.