ROZHODNUTÍ RADY 2014/449/SZBP
ze dne 10. července 2014
o omezujících opatřeních vzhledem k situaci v Jižním Súdánu
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o Evropské unii, a zejména na článek 29 této smlouvy,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Dne 18. července 2011 přijala Rada rozhodnutí 2011/423/SZBP (1).
(2)
Dne 20. ledna 2014 dospěla Rada k závěru, že by měla být zvážena cílená omezující opatření proti jednotlivým osobám, které blokují mírový proces v Jižním Súdánu, v zájmu podpory úsilí Africké unie a Mezivládního orgánu pro rozvojovou pomoc (dále jen „IGAD“) a v úzké spolupráci s mezinárodními partnery. Dne 17. března 2014 Rada znovu zopakovala, že je připravena zvážit tato opatření vůči Jižnímu Súdánu.
(3)
Rada zůstává vážně znepokojena situací v Jižním Súdánu. Proto by měla být uložena omezující opatření namířená proti osobám, které blokují politický proces v Jižnímu Súdánu, a to i prostřednictvím násilných činů nebo porušováním dohod o příměří, jakož i proti osobám odpovědným za závažná porušování lidských práv v této zemi.
(4)
Pro větší srozumitelnost by omezující opatření namířená proti osobám, které blokují politický proces v Jižnímu Súdánu nebo které jsou odpovědné za závažná porušování lidských práv v této zemi, a omezující opatření již uložená rozhodnutím 2011/423/SZBP, pokud se týkají Jižního Súdánu, měla být uvedena v jednom právním nástroji,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
1. Zakazuje se prodej, dodávka, převod nebo vývoz zbraní a souvisejícího materiálu všeho druhu včetně zbraní a střeliva, vojenských vozidel a zařízení, polovojenského vybavení a příslušných náhradních dílů do Jižního Súdánu státními příslušníky členských států nebo z území členských států nebo s použitím jejich vlajkových plavidel nebo letadel, bez ohledu na to, zda pocházejí z jejich území nebo nikoli.
2. Rovněž se zakazuje:
a)
přímo či nepřímo poskytovat technickou pomoc, zprostředkovatelské služby nebo jiné služby související s položkami uvedenými v odstavci 1 nebo s poskytováním, výrobou, údržbou a používáním těchto položek jakékoli fyzické či právnické osobě, subjektu nebo orgánu v Jižním Súdánu nebo pro použití v této zemi;
b)
přímo či nepřímo poskytovat finanční prostředky nebo finanční pomoc v souvislosti s položkami uvedenými v odstavci 1, což zahrnuje zejména dotace, půjčky a pojištění vývozního úvěru, včetně pojištění a zajištění, pro jakýkoli prodej, dodávku, převod nebo vývoz těchto položek nebo pro poskytování související technické pomoci, zprostředkovatelských služeb nebo jiných služeb jakékoli právnické nebo fyzické osobě, subjektu nebo orgánu v Jižním Súdánu nebo pro použití v této zemi;
c)
vědomě a úmyslně se účastnit činností, jejichž cílem nebo následkem je obcházení opatření uvedených v písmenu a) nebo b).
Článek 2
1. Článek 1 se nevztahuje na:
a)
prodej, dodávku, převod nebo vývoz nesmrtonosného vojenského vybavení určeného výhradně pro humanitární nebo ochranné použití či použití související s monitorováním dodržování lidských práv nebo pro programy budování institucí prováděné OSN, Africkou unií a Evropskou unií nebo Mezivládním orgánem pro rozvojovou pomoc (dále jen „IGAD“) nebo materiálu určeného pro operace Evropské unie, OSN a Africké unie pro řešení krizí;
b)
prodej, dodávku, převod nebo vývoz nebojových vozidel vyrobených za použití materiálů, jež poskytují balistickou ochranu, nebo těmito materiály vybavených, která jsou určena výlučně pro ochranu personálu Evropské unie a jejích členských států v Jižním Súdánu nebo pro ochranu personálu OSN, Africké unie nebo IGADU v Jižním Súdánu;
c)
poskytování technické pomoci, zprostředkovatelských služeb a jiných služeb spojených s vybavením nebo s programy a operacemi uvedenými v písmenu a);
d)
poskytování finančních prostředků a finanční pomoci v souvislosti s vybavením nebo s programy a operacemi uvedenými v písmenu a);
e)
prodej, dodávku, převod nebo vývoz zařízení na odminovávání a materiálu používaného při odminovávání;
f)
prodej, dodávku, převod nebo vývoz nesmrtonosného vojenského vybavení určeného výhradně na podporu procesu reformy bezpečnostního sektoru v Jižním Súdánu ani na poskytování finančních prostředků, finanční pomoci nebo technické pomoci v souvislosti s takovým vybavením;
pokud byly tyto dodávky předem schváleny příslušným orgánem dotyčného členského státu.
2. Článek 1 se rovněž nevztahuje na ochranné oděvy, včetně neprůstřelných vest a vojenských přileb, dočasně vyvážené do Jižního Súdánu pracovníky Evropské unie nebo jejích členských států, OSN nebo IGADU, zástupci sdělovacích prostředků a pracovníky humanitárních a rozvojových organizací a doprovodným personálem pouze pro jejich osobní potřebu.
3. Členské státy posuzují dodávky uvedené v tomto článku jednotlivě, přičemž plně zohledňují kritéria stanovená ve společném postoji Rady 2008/944/SZBP (2). Členské státy požadují přiměřená ochranná opatření proti zneužívání povolení udělených podle tohoto článku a v případě potřeby přijmou opatření pro navrácení vybavení.
Článek 3
1. Členské státy přijmou opatření nezbytná k tomu, aby osobám, které narušují politický proces v Jižnímu Súdánu, a to i prostřednictvím násilných činů nebo porušováním dohod o příměří, jakož i proti osobám odpovědným za závažná porušování lidských práv v Jižním Súdánu a osobám s nimi spojeným, jak jsou uvedeny v příloze, zabránily ve vstupu na svá území nebo jejich průjezdu přes ně.
2. Odstavec 1 nezavazuje členské státy k odmítnutí vstupu svých státních příslušníků na své území.
3. Odstavcem 1 nejsou dotčeny případy, kdy je členský stát vázán povinností podle mezinárodního práva, zejména:
a)
jako hostitelská země mezinárodní mezivládní organizace;
b)
jako hostitelská země mezinárodní konference svolané OSN nebo pod její záštitou, nebo
c)
podle mnohostranné dohody o výsadách a imunitách;
d)
na základě smlouvy o smíru z roku 1929 (Lateránský pakt) uzavřené mezi Svatým stolcem (Vatikánským městským státem) a Itálií.
4. Odstavec 3 se vztahuje rovněž na případy, kdy je členský stát hostitelskou zemí Organizace pro bezpečnost a spolupráci v Evropě (OBSE).
5. Rada musí být řádně informována o všech případech, kdy členský stát udělí výjimku podle odstavce 3 nebo 4.
6. Členské státy mohou udělit výjimky z opatření podle odstavce 1, pokud je cesta dotyčné osoby odůvodněna naléhavými a nevyhnutelnými humanitárními zájmy nebo ve výjimečných případech účastí na mezivládních zasedáních a na zasedání podporovaných Evropskou unií, nebo organizovaných v členském státě vykonávajícím předsednictví v rámci OBSE, na nichž je veden politický dialog, který přímo podporuje demokracii, lidská práva a právní stát v Jižním Súdánu.
7. Členský stát, který hodlá udělit výjimky uvedené v odstavci 6, tuto skutečnost oznámí písemně Radě. Výjimka se pokládá za udělenou, pokud jeden nebo více členů Rady nevznese písemně námitku do dvou pracovních dnů od obdržení oznámení o navrhované výjimce. Pokud jeden nebo více členů Rady vznese námitku, může o udělení navrhované výjimky rozhodnout Rada kvalifikovanou většinou.
8. Pokud členský stát povolí podle odstavců 3, 4, 6 a 7 osobám uvedeným v příloze vstup na své území nebo průjezd přes ně, je povolení přísně omezeno na účel, pro který bylo uděleno, a na osoby, jichž se přímo týká.
Článek 4
1. Zmrazují se veškeré finanční prostředky a hospodářské zdroje náležející osobám, které blokují politický proces v Jižnímu Súdánu, a to i prostřednictvím násilných činů nebo porušováním dohod o příměří, jakož i proti osobám odpovědným za závažná porušování lidských práv v této zemi a fyzickým nebo právnickým osobám, subjektům nebo orgánům s nimi spojeným, jak jsou uvedeny v příloze, nebo finanční prostředky a hospodářské zdroje, které jsou těmito osobami nebo subjekty vlastněny, drženy či kontrolovány.
2. Žádné finanční prostředky ani hospodářské zdroje se přímo ani nepřímo nezpřístupní fyzickým nebo právnickým osobám, subjektům nebo orgánům uvedeným v příloze ani v jejich prospěch.
3. Příslušný orgán členského státu může povolit uvolnění určitých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů nebo zpřístupnění některých finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů za podmínek, které považuje za vhodné, pokud zjistí, že tyto finanční prostředky nebo hospodářské zdroje jsou:
a)
nezbytné pro uspokojení základních potřeb osob uvedených v příloze a na nich závislých rodinných příslušníků, včetně plateb za potraviny, nájemné nebo splátek hypoték, plateb za léky a lékařskou péči, daní, pojistného a poplatků za veřejné služby;
b)
určené výlučně k úhradě přiměřených profesních odměn a k náhradě výdajů spojených s poskytováním právních služeb;
c)
určené výlučně k úhradě poplatků nebo nákladů na běžné vedení nebo správu zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů; nebo
d)
nezbytné pro úhradu mimořádných výdajů, pokud příslušný orgán oznámí nejméně dva týdny před udělením povolení příslušným orgánům ostatních členských států a Komisi důvody, proč se domnívá, že by mělo být konkrétní povolení uděleno.
Dotyčný členský stát uvědomí ostatní členské státy a Komisi o každém povolení uděleném podle tohoto odstavce.
4. Odchylně od článku 1 mohou příslušné orgány členského státu povolit uvolnění některých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů, pokud jsou splněny tyto podmínky:
a)
finanční prostředky nebo hospodářské zdroje jsou předmětem rozhodčího nálezu, který byl vydán přede dnem zařazení fyzické nebo právnické osoby, subjektu či orgánu podle odstavce 1 na seznam uvedený v příloze, nebo předmětem soudního nebo správního rozhodnutí vydaného v Unii nebo soudního rozhodnutí vykonatelného v dotčeném členském státě, a to před tímto dnem nebo po něm;
b)
finanční prostředky nebo hospodářské zdroje budou použity výlučně k uspokojení nároků zajištěných takovým nálezem či rozhodnutím nebo uznaných jako platné takovým nálezem či rozhodnutím, a to v mezích stanovených platnými právními a správními předpisy, kterými se řídí práva osob uplatňujících takové nároky;
c)
nález či rozhodnutí není ve prospěch fyzické nebo právnické osoby, subjektu či orgánu uvedených v příloze; a
d)
uznání nálezu či rozhodnutí není v rozporu s veřejným pořádkem v dotčeném členském státě.
Dotyčný členský stát uvědomí ostatní členské státy a Komisi o veškerých povoleních udělených podle tohoto odstavce.
5. Odstavec 1 nebrání fyzickým nebo právnickým osobám, subjektům či orgánům zařazeným na seznam provést platbu vyplývající ze smlouvy, jež byla uzavřena před jejich zařazením na seznam uvedený v příloze, jestliže dotčený členský stát shledá, že tuto platbu přímo ani nepřímo neobdrží fyzická nebo právnická osoba, subjekt či orgán uvedené v odstavci 1.
6. Odstavec 2 se nepoužije, jsou-li na zmrazené účty připsány:
a)
úroky nebo jiné výnosy z těchto účtů;
b)
platby splatné podle smluv, dohod nebo závazků, které byly uzavřeny nebo vznikly přede dnem, od nějž se na tyto účty vztahují opatření podle odstavců 1 a 2; nebo
c)
platby splatné na základě soudního či správního rozhodnutí nebo rozhodčího nálezu, které byly vydány v Unii nebo které jsou v dotčeném členském státě vykonatelné,
pokud se na veškeré takové úroky, jiné výnosy a platby nadále vztahují opatření podle odstavce 1.
Článek 5
1. Rada na návrh členského státu nebo vysokého představitele Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku rozhoduje o sestavení nebo změně seznamu uvedeného v příloze.
2. Rada sdělí dotčené fyzické nebo právnické osobě, subjektu či orgánu své rozhodnutí podle odstavce 1 včetně důvodů zařazení na seznam, a to buď přímo, je-li známa adresa, nebo zveřejněním oznámení, a tím jim umožní se k záležitosti vyjádřit.
3. Jsou-li předloženy připomínky nebo nové podstatné důkazy, Rada své rozhodnutí podle odstavce 1 přezkoumá a dotčenou fyzickou nebo právnickou osobu, subjekt či orgán o této skutečnosti informuje.
Článek 6
1. V příloze jsou uvedeny důvody pro zařazení osob podle čl. 3 odst. 1 a čl. 4 odst. 1 na seznam.
2. V příloze jsou dále uvedeny případné dostupné informace nezbytné k identifikaci dotčené osoby. Tyto informace mohou zahrnovat jména, včetně přezdívek, datum a místo narození, státní příslušnost, číslo pasu a číslo průkazu totožnosti, pohlaví, adresu, je-li známa, a funkci nebo povolání. Pokud jde o právnické osoby, subjekty či orgány, mohou tyto informace zahrnovat názvy, místo a datum registrace, registrační číslo a místo podnikání.
Článek 7
Pro dosažení co největšího účinku opatření stanovených v tomto rozhodnutí podporuje Unie třetí státy v přijímání omezujících opatření podobných těm, která jsou stanovena v tomto rozhodnutí.
Článek 8
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se do 12. července 2015.
Toto rozhodnutí je průběžně přezkoumáváno. Má-li Rada za to, že jeho cílů nebylo dosaženo, může být odpovídajícím způsobem prodlouženo nebo změněno.
V Bruselu dne 10. července 2014.
DECYZJA RADY 2014/449/WPZiB
z dnia 10 lipca 2014 r.
w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Sudanie Południowym
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dniu 18 lipca 2011 r. Rada przyjęła decyzję 2011/423/WPZiB (1).
(2)
W dniu 20 stycznia 2014 r. Rada stwierdziła, że należy rozważyć ukierunkowane środki ograniczające przeciwko osobom utrudniającym proces pokojowy w Sudanie Południowym, wspierające starania Unii Afrykańskiej (UA) i Międzyrządowego Organu ds. Rozwoju (IGAD) oraz w ścisłej koordynacji z partnerami międzynarodowymi. W dniu 17 marca 2014 r. Rada ponownie potwierdziła swoją gotowość do rozważenia takich środków w stosunku do Sudanu Południowego.
(3)
Rada jest nadal poważnie zaniepokojona sytuacją w Sudanie Południowym. Należy zatem nałożyć środki ograniczające skierowane przeciwko osobom utrudniającym proces polityczny w Sudanie Południowym, w tym poprzez akty przemocy lub naruszanie porozumień o zawieszeniu broni, a także osobom odpowiedzialnym za poważne naruszenia praw człowieka w Sudanie Południowym.
(4)
Dla jasności środki ograniczające skierowane przeciwko osobom utrudniającymi proces polityczny w Sudanie Południowym lub odpowiadającym za poważne naruszenia praw człowieka w Sudanie Południowym oraz środki ograniczające nałożone już decyzją 2011/423/WPZiB, w zakresie, w jakim dotyczą Sudanu Południowego, powinny zostać ujęte w jednym akcie prawnym,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Zakazuje się sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu broni oraz materiału pokrewnego wszelkiego rodzaju, łącznie z bronią i amunicją, pojazdami i sprzętem wojskowym, sprzętem paramilitarnym oraz częściami zamiennymi do nich do Sudanu Południowego przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich, lub przy użyciu statków pływających pod banderą państw członkowskich lub statków powietrznych państw członkowskich bez względu na to, czy pochodzą z terytoriów państw członkowskich.
2. Zakazuje się również:
a)
udzielania pomocy technicznej, świadczenia usług pośrednictwa lub innych usług związanych z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, lub związanych z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i używaniem takich przedmiotów, bezpośrednio lub pośrednio, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Sudanie Południowym lub do wykorzystania w Sudanie Południowym;
b)
zapewniania finansowania lub świadczenia pomocy finansowej, bezpośrednio lub pośrednio, w związku z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, w tym w szczególności udzielania dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów eksportowych, a także zapewniania ubezpieczenia i reasekuracji, na potrzeby wszelkiej sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu takich przedmiotów, lub w odniesieniu do świadczenia związanej z tym pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Sudanie Południowym lub do wykorzystania w Sudanie Południowym;
c)
świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście środków, o których mowa w lit. a) lub b).
Artykuł 2
1. Art. 1 nie ma zastosowania do:
a)
sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego przeznaczonego wyłącznie do celów humanitarnych, do nadzorowania przestrzegania praw człowieka lub do celów ochronnych, lub na rzecz programów ONZ, UE, Unii Europejskiej bądź Międzyrządowego Organu ds. Rozwoju (IGAD), dotyczących budowy instytucji, lub materiału przeznaczonego do operacji zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię Europejską, ONZ i UA;
b)
sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu pojazdów niebojowych, które zostały wyprodukowane lub wyposażone w materiały w celu zapewnienia ochrony przed pociskami balistycznymi i które przeznaczone są wyłącznie do wykorzystania do celów ochronnych w Sudanie Południowym przez personel Unii Europejskiej i jej państw członkowskich lub przez personel ONZ, UA lub IGAD;
c)
świadczenia pomocy technicznej, usług pośrednictwa i innych usług związanych ze sprzętem lub programami i operacjami, o których mowa w lit. a);
d)
zapewniania finansowania i świadczenia pomocy finansowej związanej ze sprzętem lub programami i operacjami, o których mowa w lit. a);
e)
sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu sprzętu i materiału przeznaczonego do użycia w ramach operacji rozminowywania;
f)
sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego przeznaczonego wyłącznie do wspierania procesu reformy sektora bezpieczeństwa w Sudanie Południowym, oraz zapewniania finansowania, udzielania pomocy finansowej lub pomocy technicznej związanej z takim sprzętem;
pod warunkiem że takie dostawy zostały uprzednio zatwierdzone przez właściwy organ danego państwa członkowskiego.
2. Art. 1 nie ma również zastosowania do odzieży ochronnej, w tym kamizelek kuloodpornych i hełmów wojskowych, czasowo wywożonych do Sudanu Południowego przez personel Unii Europejskiej lub jej państw członkowskich, przez personel ONZ bądź IGAD, lub przez przedstawicieli środków masowego przekazu, pracowników organizacji humanitarnych i organizacji działających na rzecz rozwoju oraz związany z nimi personel, wyłącznie na ich własny użytek.
3. Państwa członkowskie rozważają dostawy w ramach niniejszego artykułu indywidualnie w każdym przypadku, w pełni uwzględniając kryteria określone we wspólnym stanowisku Rady 2008/944/WPZiB (2). Państwa członkowskie wymagają odpowiednich środków bezpieczeństwa przeciw nadużyciu zezwolenia przyznanego na mocy niniejszego artykułu oraz, w stosownych przypadkach, ustanawiają przepisy dotyczące odesłania sprzętu.
Artykuł 3
1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do uniemożliwienia wjazdu na ich terytoria lub tranzytu przez te terytoria osób utrudniających proces polityczny w Sudanie Południowym, w tym poprzez akty przemocy lub naruszenia porozumień o zawieszeniu broni, a także osobom odpowiedzialnym za poważne naruszenia praw człowieka w Sudanie Południowym i osobom z nimi powiązanym, wymienionym w załączniku.
2. ust. 1 nie zobowiązuje państwa członkowskiego do odmowy swoim obywatelom wjazdu na swoje terytorium.
3. ust. 1 pozostaje bez uszczerbku dla przypadków, w których państwo członkowskie jest związane zobowiązaniami z zakresu prawa międzynarodowego, a mianowicie:
a)
jest państwem goszczącym międzynarodową organizację międzyrządową;
b)
jest państwem goszczącym międzynarodową konferencję zwołaną przez ONZ lub odbywającą się pod jej auspicjami;
c)
w ramach umowy wielostronnej przyznającej przywileje i immunitety; lub
d)
na podstawie Traktatu pojednawczego (Traktat laterański) z 1929 r. zawartego między Stolicą Apostolską (Państwem Watykańskim) a Włochami.
4. ust. 3 uznaje się za mający zastosowanie również w przypadkach, w których państwo członkowskie jest krajem przyjmującym Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE).
5. Rada jest należycie informowana o wszystkich przypadkach przyznania przez państwo członkowskie zwolnienia na mocy ust. 3 lub 4.
6. Państwa członkowskie mogą przyznawać zwolnienia ze środków nałożonych na mocy ust. 1, w przypadkach gdy podróż jest uzasadniona pilnymi względami humanitarnymi lub koniecznością wzięcia udziału w posiedzeniach międzyrządowych i posiedzeniach wspieranych przez Unię Europejską lub posiedzeniach, które gości państwo członkowskie przewodniczące pracom OBWE, podczas których prowadzony jest dialog polityczny propagujący w sposób bezpośredni cele polityczne środków ograniczających, w tym demokrację, prawa człowieka i praworządność w Sudanie Południowym.
7. Państwo członkowskie, które zamierza przyznać zwolnienia, o których mowa w ust. 6, powiadamia o tym Radę na piśmie. Zwolnienie uznaje się za przyznane, o ile jeden lub większa liczba członków Rady nie wniesie pisemnego sprzeciwu w terminie dwóch dni roboczych od otrzymania powiadomienia o proponowanym zwolnieniu. Jeśli jeden lub większa liczba członków Rady wnosi sprzeciw, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może postanowić o przyznaniu proponowanego wyłączenia.
8. W przypadkach gdy zgodnie z ust. 3, 4, 6 i 7 państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub tranzyt przez swoje terytorium osób wymienionych w załączniku, zezwolenie bezwzględnie ogranicza się do celu, w jakim zostało udzielone, i do osób, których dotyczy.
Artykuł 4
1. Zamraża się wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze należące do osób utrudniających proces polityczny w Sudanie Południowym, w tym poprzez akty przemocy lub naruszenia porozumień o zawieszeniu broni, a także do osób odpowiedzialnych za poważne naruszenia praw człowieka w Sudanie Południowym, oraz do osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów z nimi powiązanych wymienionych w załączniku, lub będące ich własnością, w ich posiadaniu lub przez nie kontrolowane.
2. Nie udostępnia się osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom wymienionym w załączniku, ani też na ich rzecz, bezpośrednio lub pośrednio, żadnych środków finansowych ani zasobów gospodarczych.
3. Właściwy organ państwa członkowskiego może zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych bądź na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie uznaje za stosowne, po ustaleniu, że odnośne środki finansowe lub zasoby gospodarcze są:
a)
niezbędne do pokrycia wydatków na podstawowe potrzeby osób wymienionych w załączniku oraz członków ich rodzin pozostających na ich utrzymaniu, w tym opłat za żywność, z tytułu najmu lub kredytu hipotecznego, za leki i leczenie, podatków, składek ubezpieczeniowych oraz opłat za usługi użyteczności publicznej;
b)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrotów poniesionych wydatków związanych z usługami prawniczymi;
c)
przeznaczone wyłącznie na pokrycie opłat lub należności za usługi polegające na zwykłym przechowywaniu lub utrzymywaniu zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych; lub
d)
niezbędne do pokrycia nadzwyczajnych wydatków, pod warunkiem że właściwy organ powiadomił właściwe organy pozostałych państw członkowskich oraz Komisję, co najmniej dwa tygodnie przed przyznaniem zezwolenia, o powodach, dla których uważa, że specjalne zezwolenie powinno zostać przyznane.
Odnośne państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie i Komisję o każdym zezwoleniu wydanym na podstawie niniejszego ustępu.
4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, o ile spełnione są następujące warunki:
a)
środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem orzeczenia arbitrażowego wydanego przed datą umieszczenia w wykazie w załączniku osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, o których mowa w ust. 1, lub orzeczenia sądowego lub decyzji administracyjnej wydanych w Unii, lub orzeczenia sądowego wykonalnego w danym państwie członkowskim, przed tą datą lub po tej dacie;
b)
środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim orzeczeniem lub decyzją lub uznanych za zasadne w takim orzeczeniu lub decyzji, w granicach określonych przez mające zastosowanie przepisy ustawowe i wykonawcze regulujące prawa osób którym takie roszczenia przysługują;
c)
orzeczenie lub decyzja nie zostały wydane na korzyść osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku; oraz
d)
uznanie orzeczenia lub decyzji nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego.
Państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie i Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie niniejszego ustępu.
5. ust. 1 nie uniemożliwia osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi, umieszczonym w wykazie, dokonywania płatności należnej z tytułu umowy zawartej przed dniem umieszczenia takiej osoby fizycznej lub prawnej, takiego podmiotu lub takiego organu w wykazie znajdującym się w załączniku, pod warunkiem że dane państwo członkowskie ustaliło, że płatność nie jest bezpośrednio lub pośrednio dokonywana na rzecz osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, o których mowa w ust. 1.
6. ust. 2 nie ma zastosowania do księgowania na zamrożonych rachunkach:
a)
odsetek i innych dochodów na tych rachunkach;
b)
płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą objęcia tych rachunków środkami przewidzianymi w ust. 1 i 2; lub
c)
płatności należnych z tytułu orzeczeń sądowych, decyzji administracyjnych lub orzeczeń arbitrażowych wydanych w Unii lub wykonalnych w danym państwie członkowskim;
pod warunkiem że wszelkie takie odsetki, inne dochody i płatności nadal podlegają środkom przewidzianym w ust. 1.
Artykuł 5
1. Rada, stanowiąc na wniosek państwa członkowskiego lub Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, podejmuje decyzję o sporządzeniu i zmianie wykazu znajdującego się w załączniku.
2. Rada przekazuje decyzję, o której mowa w ust. 1, wraz z uzasadnieniem umieszczenia w wykazie, danej osobie fizycznej lub prawnej, danemu podmiotowi lub danemu organowi bezpośrednio - jeżeli adres jest znany - albo w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając takiej osobie fizycznej lub prawnej, takiemu podmiotowi lub takiemu organowi przedstawienie uwag.
3. W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada dokonuje przeglądu decyzji, o której mowa w ust. 1, i odpowiednio informuje daną osobę fizyczną lub prawną, dany podmiot lub dany organ.
Artykuł 6
1. Załącznik zawiera uzasadnienie umieszczenia w wykazie osób, o których mowa w art. 3 ust. 1 i art. 4 ust. 1.
2. Załącznik zawiera również, w przypadku gdy są dostępne, informacje niezbędne do zidentyfikowania danych osób. Informacje takie mogą obejmować imiona i nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numer paszportu i dowodu tożsamości, płeć, adres - jeśli jest znany - oraz funkcję lub zawód. W odniesieniu do osób prawnych, podmiotów lub organów, informacje takie mogą obejmować nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i miejsce prowadzenia działalności.
Artykuł 7
W celu maksymalizacji oddziaływania środków przewidzianych w niniejszej decyzji, Unia zachęca państwa trzecie do przyjmowania środków ograniczających podobnych do tych przewidzianych w niniejszej decyzji.
Artykuł 8
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 12 lipca 2015 r.
Niniejsza decyzja jest przedmiotem stałej weryfikacji. Może ona być odnawiana lub zmieniana, w stosownych przypadkach, jeżeli Rada uzna, że cele niniejszej decyzji nie zostały osiągnięte.
Sporządzono w Brukseli dnia 10 lipca 2014 r.