ROZHODNUTÍ RADY 2014/913/SZBP
ze dne 15. prosince 2014
na podporu Haagského kodexu chování proti šíření balistických raket a na podporu nešíření balistických raket v rámci provádění strategie EU proti šíření zbraní hromadného ničení
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o Evropské unii, a zejména na čl. 26 odst. 2 této smlouvy,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Evropská rada přijala dne 12. prosince 2003 strategii EU proti šíření zbraní hromadného ničení (dále jen „strategie“), jejíž kapitola III obsahuje seznam opatření, která je třeba přijmout v Unii i ve třetích zemích za účelem boje proti tomuto šíření.
(2)
Unie strategii aktivně provádí a uskutečňuje opatření uvedená v jejích kapitolách II a III, například uvolňováním finančních prostředků na podporu konkrétních projektů vedoucích k posílení mnohostranného systému pro nešíření a mnohostranných opatření k budování důvěry. Nedílnou součástí tohoto systému jsou Haagský kodex chování proti šíření balistických raket (dále jen „kodex“) a Režim kontroly raketových technologií (MTCR). Jejich cílem je předcházet a zamezovat šíření balistických raketových systémů, které mohou sloužit jako nosiče zbraní hromadného ničení, jakož i šíření souvisejících technologií.
(3)
Dne 17. listopadu 2003 přijala Rada společný postoj 2003/805/SZBP (1). Ten vyzývá mimo jiné k podpoře toho, aby kodex podepsalo co nejvíce zemí, zejména ty, které jsou schopny vyrobit balistické rakety, jakož i ke zdokonalení a provádění kodexu, zejména pokud jde o opatření k posílení důvěry, a k prosazování užšího vztahu mezi kodexem a mnohostranným systémem OSN pro nešíření zbraní hromadného ničení.
(4)
Dne 8. prosince 2008 přijala Rada závěry a dokument s názvem „Nové pokyny pro činnost Evropské unie v oblasti boje proti šíření zbraní hromadného ničení a jejich nosičů“. V něm se uvádí, že šíření zbraní hromadného ničení a jejich nosičů i nadále představuje jednu z největších hrozeb v oblasti bezpečnosti a že politika nešíření je zásadní součástí společné zahraniční a bezpečnostní politiky. Vzhledem k dosaženému pokroku a pokračujícímu úsilí vyvíjenému při provádění „nových pokynů pro činnost“ se Rada v prosinci roku 2010 dohodla, že prodlouží jejich prováděcí období do konce roku 2012.
(5)
Dne 18. prosince 2008 přijala Rada rozhodnutí 2008/974/SZBP (2) na podporu kodexu v rámci provádění strategie.
(6)
Dne 23. července 2012 přijala Rada rozhodnutí 2012/423/SZBP (3). To umožnilo úspěšné prosazování univerzální platnosti kodexu a dodržování jeho zásad. Prioritou Unie je pokračovat v dialogu mezi signatářskými a nesignatářskými státy, jehož cílem je dále prosazovat univerzální platnost kodexu, zlepšit jeho provádění a posílit jej. Toto rozhodnutí by mělo k uvedenému procesu přispět.
(7)
Z obecnějšího hlediska je pokračující šíření balistických raket, které mohou sloužit jako nosiče zbraní hromadného ničení, důvodem k rostoucím obavám mezinárodního společenství, zejména pokud jde o raketové programy probíhající na Blízkém východě, v severovýchodní a jihovýchodní Asii, včetně Íránu a Korejské lidově demokratické republiky (KLDR).
(8)
Rada bezpečnosti OSN vyzdvihla ve své rezoluci 1540 (2004) a připomněla v rezoluci 1977 (2011), že šíření jaderných, chemických a biologických zbraní a jejich nosičů představuje hrozbu pro mezinárodní mír a bezpečnost, a uložila státům povinnost, aby mimo jiné žádným způsobem nepodporovaly nestátní aktéry, kteří vyvíjejí, získávají, vyrábějí, vlastní, přepravují, převádějí či využívají jaderné, chemické či biologické zbraně a jejich nosiče. V rezoluci Rady bezpečnosti OSN 1887 (2009) o nešíření jaderných zbraní a jaderném odzbrojení bylo znovu potvrzeno, že jaderné, chemické a biologické zbraně a jejich nosiče představují hrozbu pro mezinárodní mír a bezpečnost. Ve svých rezolucích 1929 (2010) a 1718 (2006), které vycházejí mimo jiné z rezolucí 1540 (2004), 1887 (2009) a 1977 (2011), Rada bezpečnosti OSN rovněž rozhodla, že by Írán a KLDR neměly vyvíjet žádné činnosti související s balistickými raketami, které mohou sloužit jako nosiče jaderných zbraní, včetně odpalů za použití technologie balistických raket, a že by státy měly přijmout veškerá nezbytná opatření, aby se předešlo převodu technologií či technické pomoci související s těmito činnostmi do Íránu a KLDR.
(9)
Toto rozhodnutí by mělo obecněji sloužit k podpoře řady činností, jejichž cílem je boj proti šíření balistických raket,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
1. V zájmu zajištění nepřetržitého a praktického provádění určitých prvků strategie Unie:
a)
podporuje činnosti na podporu kodexu a MTCR, zejména s cílem:
i)
prosazovat univerzální platnost kodexu, a zejména jeho podepsání všemi státy s kapacitami pro výrobu balistických raket,
ii)
podporovat provádění kodexu a posilovat jeho viditelnost,
iii)
podporovat dodržování pokynů MTCR a jeho přílohy;
b)
obecněji podporuje řadu činností v oblasti boje proti šíření balistických raket, zaměřených zejména na zvyšování informovanosti o této hrozbě, na stupňování úsilí o větší účinnost mnohostranných nástrojů, upevnění podpory iniciativám s cílem reagovat na tyto konkrétní výzvy a na pomoc zemím, jež projeví zájem, s cílem posílit na vnitrostátní úrovni jejich příslušné režimy kontroly vývozu.
2. V této souvislosti se projekty, jež bude Unie podporovat, vztahují na tyto konkrétní činnosti:
a)
činnosti na podporu kodexu:
i)
vypracovat a zveřejnit „uvítací balíček“ týkající se informačních činností zaměřených na nesignatářské státy a připomínající i povinnosti signatářských států,
ii)
uspořádat ve Vídni v rámci výročního zasedání signatářských států kodexu informační doprovodné akce,
iii)
uspořádat v rámci zasedání prvního výboru Valného shromáždění OSN informační doprovodné akce na podporu kodexu,
iv)
uspořádat až tři regionální informační semináře vycházející z priorit Unie (možná Asie, země Perského zálivu a Latinská Amerika),
v)
vyzývat zástupce signatářských i nesignatářských rozvojových zemí, aby se účastnili výročních zasedání kodexu a příslušných informačních seminářů,
vi)
uspořádat - i v rámci výročního zasedání kodexu ve Vídni - informační schůzky se státy, které se ke kodexu připojily v nedávné době, s cílem poskytnout těmto státům pomoc při plnění jejich povinností,
vii)
podporovat koordinaci úsilí o prosazování kodexu s činnostmi výboru OSN zřízeného rezolucí 1540 (2004), a to i prostřednictvím financování účasti odborníků v oblasti kodexu na návštěvách výboru OSN zřízeného rezolucí 1540 (2004) v daných zemích,
viii)
podporovat elektronický informační a komunikační mechanismus s využitím internetu (e-ICC) zřízený v rámci kodexu, a to i prostřednictvím technického zdokonalení internetových stránek;
b)
činnosti na podporu nešíření balistických raket obecně:
i)
v rámci mnohostranných fór uspořádat až čtyři semináře zaměřené na zvýšení informovanosti o šíření balistických raket, přičemž tyto semináře by mohly být spojeny s informačními činnostmi týkajícími se kodexu uvedenými v písmenu a), jako je seminář v rámci zasedání Valného shromáždění OSN nebo přípravných výborů smlouvy o nešíření;
ii)
uspořádat až tři regionální semináře zaměřené na zvyšování informovanosti o šíření balistických raket a podporovat diskuse o tom, jak by v budoucnu bylo možné na regionální úrovni lépe reagovat na hrozbu, již šíření balistických raket představuje, přičemž tyto semináře by mohly být spojeny s dalšími informačními činnostmi Unie souvisejícími s kodexem; semináře by se ve spolupráci s dotčenými státy mohly uskutečnit v Asii, oblasti Perského zálivu a v Latinské Americe;
iii)
poskytnout čtyři diskusní dokumenty týkající se dalších případných mnohostranných opatření, jimiž by se předcházelo hrozbě, již šíření balistických raket představuje, a prosazovalo úsilí o odzbrojení v oblasti balistických raket, přičemž zvláštní pozornost by byla věnována možným opatřením k budování důvěry a posouzení možnosti zaměřit se nejprve na regionální úroveň, například na regiony, jež mají pro Unii zvláštní význam nebo v nichž lze v brzké budoucnosti očekávat pokrok;
iv)
uspořádat až tři setkání odborníků zejména z vědecké obce a odborníků na problematiku vesmíru, jakož i z průmyslu, přičemž tato setkání se zaměří na zvyšování informovanosti s cílem předejít v rané fázi převodu technologií dvojího užití a předávání znalostí v této oblasti;
v)
podpořit přístup akademických pracovníků z rozvojových zemí činných v oblasti nešíření raket k projektům středisek excelence EU;
vi)
v koordinaci se středisky excelence EU uspořádat cílené mise odborníků do třetích zemí s cílem sdílet informace a poznatky získané v oblasti kontroly vývozu raketových technologií a zboží dvojího užití a napomoci těmto zemím vybudovat vlastní vnitrostátní kapacity;
vii)
podporovat odbornou přípravu odborníků v oblasti nešíření balistických raket, a to prostřednictvím účasti na programech Unie, jako je například program Evropské bezpečnostní a obranné školy, nebo na programech členských států Unie (dále jen „členské státy“).
Podrobný popis projektů je obsažen v příloze.
Článek 2
1. Za provádění tohoto rozhodnutí odpovídá vysoký představitel Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku (dále jen „vysoký představitel“).
2. Projekty uvedené v čl. 1 odst. 2 po technické stránce provádí Nadace pro strategický výzkum (Fondation pour la recherche stratégique, FRS), jež plní své úkoly pod vedením vysokého představitele. Za tímto účelem uzavře vysoký představitel s FRS nezbytná ujednání.
Článek 3
1. Finanční referenční částka na provádění projektů uvedených v čl. 1 odst. 2 činí 990 000 EUR.
2. Výdaje financované částkou stanovenou v odstavci 1 jsou spravovány v souladu s postupy a pravidly, kterými se řídí souhrnný rozpočet Unie.
3. Na řádnou správu výdajů uvedených v odstavci 1 dohlíží Komise. Za tímto účelem uzavře s FRS dohodu o financování. Tato dohoda stanoví, že FRS zajistí zviditelnění příspěvku Unie úměrné jeho výši.
4. Komise usiluje o uzavření dohody o financování uvedené v odstavci 3 co nejdříve po vstupu tohoto rozhodnutí v platnost. Informuje Radu o veškerých obtížích v tomto procesu a o dni uzavření uvedené dohody.
Článek 4
1. Vysoký představitel podává Radě zprávy o provádění tohoto rozhodnutí na základě pravidelných zpráv vypracovávaných FRS. Rada na základě těchto zpráv provádí hodnocení.
2. Komise poskytne informace o finančních aspektech projektů uvedených v čl. 1 odst. 2.
Článek 5
1. Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem přijetí.
2. Toto rozhodnutí pozbývá platnosti 30 měsíců ode dne uzavření dohody o financování uvedené v čl. 3 odst. 3. Platnost tohoto rozhodnutí však skončí šest měsíců po dni jeho vstupu v platnost, pokud v této lhůtě nebude dohoda o financování uzavřena.
V Bruselu dne 15. prosince 2014.
DECYZJA RADY 2014/913/WPZiB
z dnia 15 grudnia 2014 r.
w sprawie wsparcia Haskiego kodeksu postępowania i nierozprzestrzeniania rakiet balistycznych w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 26 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia („strategia”); rozdział III strategii zawiera wykaz środków, które należy przyjąć zarówno w Unii, jak i w państwach trzecich, aby zwalczać rozprzestrzenianie tego rodzaju broni.
(2)
UE aktywnie realizuje strategię i wprowadza w życie środki wymienione w jej rozdziałach II i III, na przykład poprzez przeznaczanie zasobów finansowych na wspieranie określonych projektów zmierzających do wzmocnienia wielostronnego systemu nieproliferacji oraz wielostronnych środków budowy zaufania. Haski kodeks postępowania przeciwko rozprzestrzenianiu rakiet balistycznych („kodeks” lub „HCoC”) oraz Reżim Kontrolny Technologii Rakietowych („MTCR”) to integralne części wielostronnego systemu nieproliferacji. Kodeks i MTCR mają na celu zapobieganie rozprzestrzenianiu systemów rakiet balistycznych zdolnych do przenoszenia broni masowego rażenia („BMR”) i rozprzestrzenianiu związanych z nimi technologii, a także ograniczanie tego rozprzestrzeniania.
(3)
W dniu 17 listopada 2003 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2003/805/WPZiB (1). W tym wspólnym stanowisku wezwano między innymi do wspierania podpisania kodeksu przez jak największą liczbę państw, zwłaszcza tych, które dysponują zdolnościami w zakresie rakiet balistycznych, a także do dalszego rozwoju i wdrażania kodeksu, a w szczególności przewidzianych w nim środków budowy zaufania, oraz do wspierania ściślejszego powiązania kodeksu z wielostronnym systemem nieproliferacji ONZ.
(4)
W dniu 8 grudnia 2008 r. Rada przyjęła konkluzje oraz dokument zatytułowany „Nowe kierunki działań Unii Europejskiej na rzecz zwalczania rozprzestrzeniania broni masowego rażenia i systemów jej przenoszenia”. W dokumencie stwierdzono między innymi, że rozprzestrzenianie BMR i środków jej przenoszenia nadal stanowi jedno z największych wyzwań w dziedzinie bezpieczeństwa oraz że polityka nieproliferacji jest istotnym elementem wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. W grudniu 2010 r. Rada - biorąc pod uwagę poczynione postępy i obecnie podejmowane wysiłki w ramach wdrażania „nowych kierunków działań” - uzgodniła, że okres wdrażania zostanie przedłużony do końca 2012 r.
(5)
W dniu 18 grudnia 2008 r. Rada przyjęła decyzję 2008/974/WPZiB (2) wspierającą kodeks w ramach wprowadzania w życie strategii.
(6)
W dniu 23 lipca 2012 r. Rada przyjęła decyzję 2012/423/WPZiB (3). Decyzja ta umożliwiła skuteczne propagowanie upowszechniania kodeksu i przestrzegania jego zasad. Kontynuowanie dialogu w gronie państw sygnatariuszy kodeksu i państw niebędących sygnatariuszami jest jednym z priorytetów Unii, gdyż służy dalszemu propagowaniu upowszechniania kodeksu, a także jego lepszemu wdrożeniu oraz umocnieniu. Niniejsza decyzja powinna się do tego przyczyniać.
(7)
Bardziej ogólnie, stałe rozprzestrzenianie rakiet balistycznych zdolnych do przenoszenia BMR - w szczególności w ramach obecnych programów rakietowych na Bliskim Wschodzie, w północno-wschodniej i południowo-wschodniej Azji, w tym w Iranie, Syrii i Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratyczna („KRLD”) - jest przyczyną rosnącego zaniepokojenia społeczności międzynarodowej.
(8)
Rada Bezpieczeństwa ONZ podkreśliła w rezolucji RB ONZ nr 1540 (2004) - i przypomniała o tym w rezolucji RB ONZ nr 1977 (2011) - że rozprzestrzenianie broni jądrowej, chemicznej i biologicznej, a także środków przenoszenia tych rodzajów broni, zagraża światowemu pokojowi i bezpieczeństwu; zobowiązała ponadto państwa między innymi do tego, aby powstrzymały się od jakiegokolwiek udzielania wsparcia na rzecz opracowywania, nabywania, wytwarzania, posiadania, transportowania, przekazywania lub wykorzystywania broni jądrowej, chemicznej lub biologicznej i systemów przenoszenia tych rodzajów broni przez podmioty niepubliczne. Fakt, że broń jądrowa, chemiczna i biologiczna oraz środki jej przenoszenia stanowią zagrożenie dla światowego pokoju i bezpieczeństwa, potwierdzono w rezolucji RB ONZ nr 1887 (2009) w sprawie nierozprzestrzeniania broni jądrowej oraz rozbrojenia jądrowego. Ponadto Rada Bezpieczeństwa ONZ stwierdziła w rezolucjach RB ONZ nr 1929 (2010) i 1718 (2006), opierając się między innymi na rezolucjach RB ONZ nr 1540 (2004), 1977 (2011) i 1887 (2009), że Iran i KRLD nie powinny podejmować żadnych działań związanych z rakietami balistycznymi zdolnymi do przenoszenia broni jądrowej, w tym dokonywać wystrzelenia rakiet z wykorzystaniem technologii rakiet balistycznych, a państwa powinny przedsięwziąć wszystkie niezbędne środki, aby zapobiec transferowi do Iranu i KRLD technologii i pomocy technicznej w związku z takimi działaniami.
(9)
Niniejsza decyzja powinna ogólnie przyczynić się do wspierania szeregu działań służących zwalczaniu rozprzestrzeniania rakiet balistycznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
1. Aby zapewnić stałe i praktyczne wprowadzanie w życie niektórych elementów strategii, o czym mowa w załączniku, Unia:
a)
wspiera działania wspierające kodeks i Reżim Kontrolny Technologii Rakietowych, służące w szczególności:
(i)
propagowaniu upowszechniania kodeksu, a zwłaszcza podpisaniu kodeksu przez wszystkie państwa dysponujące zdolnościami w zakresie rakiet balistycznych;
(ii)
wspieraniu wdrożenia kodeksu i lepszemu jego wyeksponowaniu;
(iii)
propagowaniu dostosowywania się do wytycznych MTCR i załączników do niego;
b)
ogólnie wspiera szereg działań, które służą zwalczaniu rozprzestrzeniania rakiet balistycznych, które to działania ukierunkowane są w szczególności na zwiększanie wiedzy na temat tego zagrożenia, zwiększanie wysiłków na rzecz poprawy skuteczności instrumentów wielostronnych, przygotowując wparcie dla inicjatyw będących odpowiedzią na te konkretne wyzwania i pomagając zainteresowanym państwom w umacnianiu na szczeblu krajowym ich odnośnych systemów kontroli eksportu.
2. W tym kontekście projekty, które mają być wspierane przez Unię, obejmują następujące konkretne działania:
a)
działania wspierające kodeks:
(i)
opracowanie i opublikowanie „pakietu startowego” na potrzeby działań popularyzatorskich skierowanych do państw niebędących sygnatariuszami, z jednoczesnym przypomnieniem o obowiązkach spoczywających na państwach sygnatariuszach;
(ii)
organizowanie informacyjnych imprez towarzyszących przy okazji corocznego posiedzenia państw sygnatariuszy kodeksu w Wiedniu;
(iii)
organizowanie informacyjnych imprez towarzyszących na rzecz wsparcia kodeksu, przy okazji posiedzeń Pierwszego Komitetu Zgromadzenia Ogólnego ONZ;
(iv)
zorganizowanie maksymalnie trzech regionalnych seminariów informacyjnych zgodnie z priorytetami UE (w miarę możliwości w Azji, państwach Zatoki Perskiej i Ameryce Łacińskiej);
(v)
zachęcanie przedstawicieli państw rozwijających się - zarówno będących, jak i niebędących sygnatariuszami kodeksu - do udziału w corocznych posiedzeniach HCoC oraz w seminariach informacyjnych;
(vi)
organizowanie sesji informacyjnych - w tym przy okazji corocznego posiedzenia państw sygnatariuszy kodeksu w Wiedniu - dla państw, które niedawno przystąpiły do HCoC, aby wspomóc je w wypełnianiu ich zobowiązań;
(vii)
wspieranie koordynowania działań promocyjnych dotyczących HCoC z działaniami komitetu ONZ utworzonego na mocy rezolucji nr 1540, w tym poprzez finansowanie udziału ekspertów HCoC w wizytacjach krajowych organizowanych przez ten komitet;
(viii)
wspieranie bezpiecznego internetowego mechanizmu informowania i komunikowania na potrzeby HCoC (e-ICC), w tym poprzez techniczne udoskonalenie strony internetowej;
b)
działania ogólnie wspierające nierozprzestrzenianie rakiet balistycznych:
(i)
zorganizowanie przy okazji spotkań na forach wielostronnych maksymalnie czterech seminariów w celu zwiększenia wiedzy na temat rozprzestrzeniania rakiet balistycznych - w miarę możliwości w powiązaniu z imprezami informacyjnymi dotyczącymi HCoC, o których mowa w lit. a) - takich jak seminarium przy okazji Zgromadzenia Ogólnego ONZ, czy posiedzeń komitetów przygotowawczych układu o nierozprzestrzenianiu;
(ii)
zorganizowanie maksymalnie trzech seminariów regionalnych w celu zwiększenia wiedzy o rozprzestrzenianiu rakiet balistycznych i zachęcenia do debaty na temat perspektyw lepszego zajęcia się na szczeblu regionalnym zagrożeniem wynikającym z rozprzestrzeniania rakiet balistycznych, w miarę możliwości w powiązaniu z innymi działaniami popularyzatorskimi Unii dotyczącymi HCoC; przy współpracy z odnośnymi państwami takie seminaria można byłoby zorganizować w Azji, regionie Zatoki Perskiej i w Ameryce Łacińskiej;
(iii)
opracowanie czterech dokumentów będących podstawą dyskusji o ewentualnych dalszych działaniach wielostronnych zapobiegających zagrożeniu rozprzestrzenianiem rakiet oraz propagujących rozbrojenie w odniesieniu do rakiet balistycznych, które to dokumenty skupią się szczególnie na możliwych środkach budowy zaufania oraz będą zawierać analizę możliwości przyjęcia w pierwszej kolejności regionalnego podejścia, na przykład w regionach o szczególnym znaczeniu dla Unii lub tam, gdzie w niedalekiej przyszłości można oczekiwać postępów;
(iv)
z myślą o zapobieżeniu na wczesnym etapie transferowi technologii podwójnego zastosowania oraz transferowi wiedzy - zorganizowanie maksymalnie trzech sesji informacyjnych dla ekspertów reprezentujących w szczególności środowiska naukowe, środowiska zajmujące się przestrzenią kosmiczną oraz przemysł;
(v)
zachęcanie do umożliwienia dostępu pracownikom naukowym z państw rozwijających się, którzy prowadzą prace dotyczące nierozprzestrzeniania rakiet, do projektów realizowanych przez centra doskonałości UE;
(vi)
w koordynacji z centrami doskonałości UE - zorganizowanie ukierunkowanych misji ekspertów w państwach trzecich, aby podzielić się informacjami i doświadczeniami w zakresie kontroli eksportu technologii rakietowych i produktów podwójnego zastosowania oraz aby udzielić pomocy w tworzeniu krajowych zdolności tych państw;
(vii)
wspieranie szkolenia ekspertów na temat nierozprzestrzeniania rakiet balistycznych, poprzez umożliwienie im udziału w programach UE, takich jak programy Europejskiego Kolegium Bezpieczeństwa i Obrony, lub w programach państw członkowskich Unii („państw członkowskich”).
Szczegółowy opis projektów znajduje się w załączniku.
Artykuł 2
1. Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).
2. Techniczną realizacją projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, zajmuje się Fundacja na rzecz Badań Strategicznych (FRS), która wykonuje to zadanie pod kierunkiem WP. W tym celu WP dokonuje niezbędnych ustaleń z FRS.
Artykuł 3
1. Finansowa kwota odniesienia na realizację projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 990 000 EUR.
2. Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.
3. Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 1. W tym celu Komisja zawiera umowę o finansowaniu z FRS. Umowa ta zobowiązuje FRS do zapewnienia, aby wkład UE został wyeksponowany stosownie do jego wielkości.
4. Komisja dąży do zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w ust. 3, w możliwie najkrótszym terminie po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje ona Radę o wszelkich związanych z tym trudnościach oraz o dacie zawarcia umowy o finansowaniu.
Artykuł 4
1. WP składa Radzie sprawozdania z wykonania niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań przygotowywanych przez FRS. Na podstawie tych sprawozdań Rada dokonuje oceny.
2. Komisja przedstawia informacje na temat aspektów finansowych projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2.
Artykuł 5
1. Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
2. Niniejsza decyzja wygasa 30 miesięcy po dniu zawarcia umów finansowych, o których mowa w art. 3 ust. 3. Wygasa ona jednak sześć miesięcy po jej wejściu w życie, jeżeli żadna umowa o finansowaniu nie zostanie zawarta do tego czasu.
Sporządzono w Brukseli dnia 15 grudnia 2014 r.