PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 904/2014
ze dne 20. srpna 2014,
kterým se ukládá prozatímní antidumpingové clo z dovozu glutamátu sodného pocházejícího z Indonésie
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1), a zejména na čl. 7 uvedeného nařízení,
po konzultaci s členskými státy,
vzhledem k těmto důvodům:
1. ŘÍZENÍ
1.1. Zahájení šetření
(1)
Evropská komise (dále jen „Komise“) dne 29. listopadu 2013 zahájila antidumpingové řízení ve věci dovozu glutamátu sodného pocházejícího z Indonésie (dále jen „dotčená země“) do Unie. V Úředním věstníku Evropské unie (2) uveřejnila příslušné oznámení (dále jen „oznámení o zahájení řízení“).
(2)
Téhož dne Komise oznámením zveřejněným v Úředním věstníku Evropské unie oznámila zahájení přezkumu před pozbytím platnosti podle čl. 11 odst. 2 nařízení (ES) č. 1225/2009 (dále jen „základní nařízení“) ohledně platných konečných antidumpingových opatření vztahujících se na dovoz glutamátu sodného pocházejícího z Čínské lidové republiky (dále jen „Čína“) (3).
(3)
Komise zahájila toto šetření v návaznosti na podnět podaný dne 16. října 2013 společností Ajinomoto Foods Europe SAS (dále jen „žadatel“), která je jediným výrobcem glutamátu sodného v Unii, a představuje tudíž 100 % celkové výroby glutamátu sodného v Unii. Podnět obsahoval důkazy prima facie o dumpingu uvedeného výrobku a výsledné podstatné újmě, které byly uznány za dostatečné k zahájení šetření.
1.2. Zúčastněné strany
(4)
Komise ve svém oznámení o zahájení řízení vyzvala všechny zúčastněné strany, aby ji za účelem účasti na šetření kontaktovaly. Komise oficiálně vyrozuměla rovněž žadatele, známé vyvážející výrobce a indonéské orgány, známé dovozce, dodavatele, uživatele a obchodní společnosti, o nichž je známo, že se jich zahájení šetření týká, a vyzvala je k účasti.
(5)
Zúčastněné strany dostaly možnost vyjádřit se k zahájení šetření a požádat o slyšení u Komise či úředníka pro slyšení na Generálním ředitelství (dále jen „GŘ“) pro obchod.
(6)
Zúčastněné strany dostaly také možnost, aby ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení řízení předložily svá písemná stanoviska a požádaly o slyšení. Všechny zúčastněné strany, které o to požádaly a které prokázaly, že mají konkrétní důvody ke slyšení, byly vyslechnuty.
a) Výběr vzorku
(7)
S ohledem na velký počet vyvážejících výrobců v dotčené zemi a velký počet dovozců, kteří nejsou ve spojení, zahrnutých do tohoto šetření a za účelem dokončení šetření v předepsaných lhůtách sdělila Komise prostřednictvím oznámení o zahájení řízení, že se rozhodla omezit okruh vyvážejících výrobců a dovozců bez vzájemného spojení, kteří budou podrobeni šetření, na přiměřený počet, a to výběrem jejich vzorku v souladu s článkem 17 základního nařízení.
1) Výběr vzorku z dovozců, kteří nejsou ve spojení
(8)
Aby mohla Komise rozhodnout, zda je výběr vzorku nutný, a pokud ano, vzorek vybrat, požádala všechny dovozce, kteří nejsou ve spojení, aby se přihlásili a poskytli podklady uvedené v oznámení o zahájení řízení.
(9)
Požadované informace poskytlo čtrnáct dovozců, kteří nejsou ve spojení, a tito dovozci rovněž souhlasili se zařazením do vzorku. V souladu s čl. 17 odst. 1 základního nařízení Komise vybrala jako vzorek tři z nich na základě největšího objemu dovozu do Unie a jejich zeměpisné polohy v rámci Unie. V souladu s čl. 17 odst. 2 základního nařízení byly se všemi známými dotčenými dovozci vedeny ohledně výběru vzorku konzultace. Nebyly vzneseny žádné připomínky.
(10)
Pouze jedna z těchto tří společností vybraných do vzorku následně spolupracovala a zaslala vyplněný dotazník.
2) Výběr vzorku vyvážejících výrobců v Indonésii
(11)
Aby mohla Komise rozhodnout, zda je výběr vzorku nutný, a pokud ano, vzorek vybrat, požádala všechny vyvážející výrobce v Indonésii, aby se Komisi přihlásili a poskytli jí podklady uvedené v oznámení o zahájení řízení.
(12)
Požadované informace poskytli čtyři vyvážející výrobci v Indonésii a tito vývozci rovněž souhlasili se zařazením do vzorku. S ohledem na malý počet vyvážejících výrobců Komise rozhodla, že provádět výběr vzorku není nutné.
b) Odpovědi na dotazník a spolupráce
(13)
Komise rozeslala dotazníky zmíněnému jedinému unijnímu výrobci, čtyřem vyvážejícím výrobcům vybraným do vzorku, třem dovozců bez vzájemného spojení, kteří byli vybráni do vzorku, a třiatřiceti zjištěným uživatelům v Unii.
(14)
Odpovědi na dotazník obdržela Komise od zmíněného jediného unijního výrobce, od jednoho ze tří dovozců bez vzájemného spojení, kteří byli vybráni do vzorku, od jedné obchodní společnosti, od tří ze čtyř známých vyvážejících výrobců a od pěti uživatelů.
(15)
Šetření ukázalo, že nespolupracující vyvážející výrobce, který byl vybrán do vzorku, je spojený s jiným vyvážejícím výrobcem vybraným do vzorku, který při vyplňování dotazníku spolupracoval a zaslal odpovědi.
(16)
Spolupracující vyvážející výrobce uvedený v 15. bodě odůvodnění prohlásil, že by neměl být považován za subjekt spojený s nespolupracujícím vyvážejícím výrobcem, protože obě společnosti se ve svém rozhodování vzájemně neovlivňují. Spolupracující vyvážející výrobce kromě toho uvedl, že nespolupracujícího výrobce nemůže k vyplňování dotazníku nutit. Šetřením bylo zjištěno, že obě společnosti jsou ve vlastnictví stejných akcionářů. Byly proto považovány za spojené ve smyslu čl. 143 odst. 1 písm. d) nařízení Komise (EHS) č. 2454/93 (4) o provedení celního kodexu Společenství (dále jen „celní kodex“).
(17)
Třetí spolupracující vyvážející výrobce prohlásil, že v Indonésii je ještě jeden výrobce dotčeného výrobku, který je součástí skupiny uvedené v 16. bodě odůvodnění, který se však neohlásil. Šetření nepřineslo na základě údajů Eurostatu a dalších dostupných zdrojů žádné důkazy o tom, že by tento výrobce vyvážel během posuzovaného období do Unie. Tato společnost se tudíž nemusela hlásit ani poskytovat informace požadované v dotaznících určených vyvážejícím výrobcům. Všem výrobcům z Indonésie, kteří nespolupracovali, byla kromě toho uložena zbytková celní sazba, jak je uvedeno ve 48. bodě odůvodnění. Zbytková celní sazba má svůj právní základ v článku 18 základního nařízení a je použitelná na „všechny ostatní společnosti“.
c) Inspekce na místě
(18)
Komise si vyžádala a ověřila všechny údaje, které považovala za nezbytné za účelem předběžného stanovení dumpingu, výsledné újmy a zájmu Společenství.
(19)
Inspekce na místě podle článku 16 základního nařízení se uskutečnily v prostorách těchto společností:
Výrobci v Unii
-
Ajinomoto Foods Europe SAS, Mesnil-Saint-Nicaise, Francie
Dovozci
-
Falken Trade, Olsztyn, Polsko
Uživatelé
-
AkzoNobel, Amersfoort, Nizozemsko
-
Unilever, Rotterdam, Nizozemsko
Vyvážející výrobci v Indonésii
-
PT. Miwon Indonesia, Jakarta, Indonésie
-
PT. Cheil Jedang Indonesia, Jakarta, Indonésie
Dovozci v Unii, kteří jsou ve spojení
-
CJ Europe GmbH, Schwalbach, Německo
-
Daesang Europe B.V. Amstelveen, Nizozemsko
Obchodní společnost v Hong Kongu, která je ve spojení
-
CJ China Limited, Hong Kong
1.3. Období šetření a posuzované období
(20)
Šetření dumpingu a újmy se týkalo období od 1. října 2012 do 30. září 2013 (dále jen „období šetření“ nebo „OŠ“). Zkoumání tendencí významných pro posouzení újmy se týkalo období od 1. dubna 2010 do konce období šetření (dále jen „posuzované období“) (5).
2. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
2.1. Dotčený výrobek
(21)
Dotčeným výrobkem je glutamát sodný pocházející z Indonésie, vedený v současnosti pod kódem KN ex 2922 42 00 (dále jen „dotčený výrobek“). Glutamát sodný je potravinářská přídatná látka a používá se zejména jako látka zvýrazňující chuť a vůni v polévkách, vývarech, jídlech z ryb a masa, ve směsích koření a v hotových jídlech. Vyrábí se v podobě bílých, různě velikých krystalů bez zápachu. Glutamát sodný se používá rovněž v chemickém průmyslu pro nepotravinářské účely, například jako součást detergentů.
(22)
Vyrábí se hlavně fermentací různých cukernatých surovin (kukuřičného škrobu, tapiokového škrobu, cukrového sirupu, melasy z cukrové třtiny a řepné melasy).
2.2. Obdobný výrobek
(23)
Při šetření bylo zjištěno, že dotčený výrobek a výrobek vyráběný a prodávaný na domácím indonéském trhu a dotčený výrobek a výrobek prodávaný v Unii výrobním odvětvím Unie mají stejné základní fyzické, chemické a technické vlastnosti a stejné základní způsoby konečného použití.
(24)
Jedna zúčastněná strana tvrdila, že mezi glutamátem sodným vyráběným v Indonésii a glutamátem sodným vyráběným v Unii je významný rozdíl v kvalitě. Bylo uvedeno, že v důsledku tohoto rozdílu v kvalitě jsou glutamát sodný vyráběný a prodávaný unijním výrobním odvětvím v Unii a glutamát sodný dovážený z Indonésie vzájemně nezaměnitelné výrobky, a neměly by se proto považovat za obdobné. Toto tvrzení však zůstalo nepodložené a bylo v rozporu s výsledky šetření, z nichž vyplynulo, že mezi glutamátem sodným vyráběným v Indonésii a glutamátem sodným vyráběným v Unii žádný rozdíl v kvalitě není. Ve skutečnosti nakupovalo několik uživatelů glutamát sodný jak od unijního výrobního odvětví, tak z Indonésie a používalo jej v týchž nebo podobných produktech. Proto bylo toto tvrzení zamítnuto.
(25)
Na základě výše uvedených skutečností byl proto učiněn závěr, že dotčený výrobek, výrobek vyráběný a prodávaný na domácím indonéském trhu a dotčený výrobek a výrobek prodávaný v Unii výrobním odvětvím Unie budou v této fázi považovány za obdobné výrobky ve smyslu čl. 1 odst. 4 základního nařízení.
3. DUMPING
3.1. Běžná hodnota
(26)
Komise nejprve v souladu s čl. 2 odst. 2 základního nařízení zkoumala, zda je celkový objem domácího prodeje u každého jednotlivého spolupracujícího vyvážejícího výrobce reprezentativní. Objem domácího prodeje je považován za reprezentativní tehdy, když celkový objem domácího prodeje obdobného výrobku nezávislým odběratelům na domácím trhu připadající na vyvážejícího výrobce představuje alespoň 5 % objemu prodeje dotčeného výrobku vyváženého v průběhu období šetření do Unie. Na základě tohoto kritéria byl celkový objem prodeje každého jednotlivého spolupracujícího vyvážejícího výrobce obdobného výrobku na domácím trhu reprezentativní.
(27)
Komise následně určila typy výrobků prodávané na domácím trhu, které byly shodné nebo srovnatelné s typy výrobků prodávanými na vývoz do Unie.
(28)
Poté Komise u každého typu výrobku prodávaného vyvážejícím výrobcem na domácím trhu, který je shodný nebo srovnatelný s typem výrobku prodávaným na vývoz do Unie, prověřovala, zda je objem jeho prodeje na domácím trhu reprezentativní v souladu s čl. 2 odst. 2 základního nařízení. Objem domácího prodeje určitého typu výrobků je považován za reprezentativní tehdy, když celkový objem prodeje daného typu výrobků nezávislým odběratelům na domácím trhu představuje alespoň 5 % celkového objemu prodeje shodného nebo srovnatelného typu výrobků vyvážených v průběhu období šetření do Unie. Komise došla k závěru, že v případě spolupracujících vyvážejících výrobců v Indonésii dosahoval jejich prodej na indonéském trhu ve srovnání s dotčeným výrobkem vyváženým týmiž vyvážejícími výrobci do Unie reprezentativního objemu.
(29)
Dále Komise prověřovala, zda lze v případě každého vyvážejícího výrobce považovat prodej na domácím trhu za prodej v běžném obchodním styku podle čl. 2 odst. 4 základního nařízení. Toto šetření probíhalo tak, že bylo stanoveno, jaký podíl má u jednotlivých typů výrobků během období šetření ziskový prodej na domácím trhu nezávislým odběratelům.
(30)
Běžná hodnota vychází z reálné ceny jednotlivých typů výrobků na domácím trhu bez ohledu na to, zda jejich prodej je či není ziskový, pakliže:
1)
objem prodeje typu výrobku, prodávaného za čistou prodejní cenu rovnou vypočteným výrobním nákladům nebo přesahující tyto náklady, představoval více než 80 % z celkového objemu prodeje tohoto typu a
2)
vážená průměrná prodejní cena tohoto typu výrobku byla rovna jednotkovým výrobním nákladům nebo je přesahovala.
(31)
V tomto případě byl prodej u všech vyvážejících výrobců na domácím trhu ziskový a vážená průměrná prodejní cena byla u všech typů výrobků vyšší než výrobní náklady. U všech spolupracujících vyvážejících výrobců byla proto běžná hodnota vypočtena jako vážený průměr cen veškerého prodeje na domácím trhu uskutečněného v období šetření.
3.2. Vývozní cena
(32)
Spolupracující vyvážející výrobci vyváželi do Unie buď přímo nezávislým odběratelům, nebo prostřednictvím s nimi spojených společností sídlících v Unii nebo za jejími hranicemi.
(33)
V případech, kdy vyvážející výrobci vyváželi dotčený výrobek do Unie přímo nezávislým odběratelům, byly vývozní ceny v souladu s čl. 2 odst. 8 základního nařízení stanoveny na základě skutečně zaplacených nebo splatných cen.
(34)
V případech, kdy vyvážející výrobci vyváželi dotčený výrobek do Unie prostřednictvím s nimi spojených společností, byly vývozní ceny v souladu s čl. 2 odst. 9 základního nařízení stanoveny na základě cen, za které byly dovezené výrobky v Unii poprvé znovu prodány nezávislému odběrateli. V tomto případě byly provedeny úpravy o dosažený zisk (viz 35. bod odůvodnění) a o veškeré náklady vzniklé mezi dovozem a novým prodejem, včetně prodejních, režijních a správních nákladů
(35)
V této souvislosti nebylo možné použít ziskové rozpětí dosažené společnostmi ve spojení, protože nebylo považováno za spolehlivé. Jeden dovozce, který není ve spojení, spolupracoval, ale informace o jeho ziskovosti byly důvěrné a nebylo možné je zpřístupnit jiným třetím stranám. Z tohoto důvodu a rovněž z důvodu nedostatku dalších informací bylo pro účely stanovení vývozních cen použito ziskové rozpětí 5 %. Toto rozpětí se jevilo jako přiměřené, jelikož bylo použito také v předchozím řízení, které se týkalo jiné chemikálie vyráběné podobným odvětvím (6).
(36)
Dva spolupracující vyvážející výrobci tvrdili, že vývozní ceny, za něž svůj výrobek prodávali svým prvním odběratelům, kteří jsou s nimi ve spojení, odpovídaly běžným tržním podmínkám, a že stanovení výše vývozních cen by proto mělo vycházet z výše prodejních cen, za které vyvážející výrobce z Indonésie prodává svůj výrobek prvnímu odběrateli, který je s ním ve spojení, a nikoli z početně zjištěné vývozní ceny. Argumentovali tím, že výše cen, za které své výrobky prodávají prvnímu odběrateli, který je s nimi ve spojení, a výše cen pro odběratele v Unii, kteří nejsou ve spojení, je stejná.
(37)
Šetření dospělo k závěru, že navzdory podobnosti těchto cenových hladin nedosahovaly transferové ceny mezi spojenými společnostmi výše, která by dovozcům ve spojení umožňovala vytvářet v Unii dostatečný zisk. Nelze rovněž vyloučit, že mezi společnostmi, které jsou spolu ve spojení, nevznikaly určité náklady a že nedocházelo ke vzájemné kompenzaci prostřednictvím jiných produktů. Na základě toho byl učiněn závěr, že ve srovnání s prodejem nezávislým odběratelům neodrážejí vnitřní transferové ceny příslušnou tržní hodnotu dotčeného výrobku.
(38)
Transferové ceny mezi společnostmi, které jsou ve spojení, proto nelze považovat za ceny odpovídající běžným tržním podmínkám, a příslušná tvrzení byla proto odmítnuta. Vývozní ceny výrobců vyvážejících prostřednictvím stran, které jsou s nimi ve spojení, byly proto stanoveny v souladu s čl. 2 odst. 9 základního nařízení, jak je uvedeno výše ve 34. a 35. bodě odůvodnění.
3.3. Srovnání
(39)
Komise srovnala běžné hodnoty a vývozní ceny spolupracujících výrobců na základě ceny ze závodu.
(40)
V zájmu zajištění spravedlivého srovnání běžné hodnoty a vývozní ceny byly provedeny příslušné úpravy týkající se rozdílů, které mají vliv na ceny a srovnatelnost cen v souladu s čl. 2 odst. 10 základního nařízení.
(41)
Byly provedeny úpravy s ohledem na dovozní poplatky, rabaty, náklady na dopravu, pojištění, manipulaci, nakládku a vedlejší náklady, jakož i náklady spojené s balením, úvěry, provizemi a bankovními poplatky ve všech případech, které prokazatelně ovlivňují srovnatelnost cen.
(42)
Jeden vyvážející výrobce vyvážel glutamát sodný prostřednictvím obchodní společnosti sídlící mimo Unii, která s ním byla ve spojení a která tento výrobek prodávala v Unii dalšímu spojenému dovozci, který jej následně prodával odběratelům v Unii, kteří nebyli ve spojení. V případě tohoto prodeje byla v souladu s čl. 2 odst. 10 písm. i) základního nařízení provedena úprava zohledňující přirážku obchodníka sídlícího mimo Unii.
(43)
Jeden vyvážející výrobce požadoval, aby běžná hodnota byla upravena s ohledem na pobídky a propagační náklady v souladu s čl. 2 odst. 10 písm. k) základního nařízení. Šetření nicméně dospělo k závěru, že tyto náklady nebyly přímo spojeny s příslušnými transakcemi provedenými v rámci domácího prodeje, a nebylo tudíž možné prokázat, že tyto náklady mají vliv na srovnatelnost cen. Toto tvrzení bylo proto zamítnuto.
(44)
Dva vyvážející výrobci požadovali, aby běžná hodnota byla upravena s ohledem na přepravní náklady v souladu s čl. 2 odst. 10 písm. e) základního nařízení. Do výpočtu domácích přepravních nákladů byly zahrnuty náklady spojené s přesunem zboží z výrobního zařízení do skladu. Tyto náklady byly nicméně vyhodnoceny jako vnitřní logistické náklady, a nebyly tudíž považovány za způsobilé pro úpravu běžné hodnoty v souladu s čl. 2 odst. 10 písm. e) základního nařízení.
(45)
Jedna zúčastněná strana tvrdila, že glutamát sodný prodávaný v Unii jako potravinářská přísada musí splňovat určité hodnoty čistoty (≥ 99 %), které stanoví směrnice Komise 2008/84/ES (7). Tato zúčastněná strana tvrdila, že těmto požadavkům musí vyhovovat glutamát sodný vyvážený do Unie, ale že na výrobek prodávaný na domácím trhu v Indonésii se žádné takové požadavky nevztahují. Proto by mohla být odůvodněná úprava běžné hodnoty s ohledem na rozdílné fyzické a chemické vlastnosti podle čl. 2 odst. 10 písm. a) základního nařízení.
(46)
Dotčená zúčastněná strana své tvrzení nicméně nekvantifikovala, protože neposkytla rozumný odhad tržní hodnoty údajného rozdílu podle čl. 2 odst. 10 písm. a) základního nařízení. Při srovnávání mohla Komise kromě toho zohlednit potenciální rozdíly v čistotě v určení typů produktu. Proto byly navzájem porovnány typy výrobku vyvážené na trh Unie a typy výrobku prodávané na domácím trhu v Indonésii se stejnou či podobnou úrovní čistoty. Žádná úprava tudíž nebyla odůvodněná a tvrzení muselo být zamítnuto.
3.4. Dumpingové rozpětí
(47)
U dvou spolupracujících vyvážejících výrobců Komise srovnávala váženou průměrnou běžnou hodnotu každého typu obdobného výrobku s váženou průměrnou vývozní cenou odpovídajícího typu dotčeného výrobku podle čl. 2 odst. 11 a 12 základního nařízení.
(48)
U všech ostatních vyvážejících výrobců v Indonésii stanovila Komise dumpingové rozpětí na základě dostupných údajů v souladu s článkem 18 základního nařízení. Je třeba poznamenat, že jeden známý vyvážející výrobce v šetření nespolupracoval, jak již bylo uvedeno v 15. bodě odůvodnění. Úroveň spolupráce se proto považovala za nízkou. V souladu s čl. 18 odst. 6 se Komise rozhodla stanovit výši zbytkového dumpingového rozpětí tak, aby odpovídalo nejvyššímu dumpingovému rozpětí u reprezentativních objemů vývozu jednoho z plně spolupracujících a prověřených vyvážejících výrobců, s tím, že bude rovněž na základě váženého průměru zohledňovat dumpingové rozpětí stanovené pro spolupracujícího vyvážejícího výrobce, který byl ve spojení s nespolupracujícím vyvážejícím výrobcem.
(49)
Na tomto základě prozatímní dumpingová rozpětí vyjádřená jako procento z ceny CIF (zahrnující náklady, pojištění a přepravu zboží) na hranice Unie před proclením představují:
Společnost
Prozatímní dumpingové rozpětí (v %)
PT. Cheil Jedang Indonésie
7,0
PT. Miwon Indonésie
13,3
Všechny ostatní společnosti
28,4
4. ÚJMA
4.1. Definice výrobního odvětví Unie a výroby v Unii
(50)
Během období šetření vyráběl obdobný výrobek v Unii jeden výrobce. Tento výrobce představuje „výrobní odvětví Unie“ ve smyslu čl. 4 odst. 1 základního nařízení.
(51)
Jelikož výrobní odvětví Unie tvoří pouze jediný výrobce, bylo nutno kvůli důvěrnosti údajů všechny číselné údaje týkající se citlivých informací indexovat nebo uvést v určitém rozmezí.
4.2. Spotřeba v Unii
(52)
Spotřebu v Unii Komise stanovila tak, že objem prodeje, jehož výrobní odvětví Unie dosáhlo na unijním trhu, připočítala k objemu dovozu z Indonésie a dalších třetích zemí, stanovenému na základě údajů Eurostatu a odpovědí na dotazníky.
(53)
Byla vznesena námitka, že spolupracující unijní výrobce by měl být z výrobního odvětví Unie vyřazen, protože je ve spojení s nespolupracujícím vyvážejícím výrobcem v Indonésii a že šetření by mělo být ukončeno. V tomto případě však není třeba vylučovat spolupracujícího výrobce v Unii z výrobního odvětví Unie navzdory jeho vztahu s nespolupracujícím vyvážejícím výrobcem v Indonésii, neboť tento jediný výrobce v Unii s Komisí plně spolupracoval během šetření a byl podroben dokonalé prověrce. Navíc to, že indonéský vyvážející výrobce nespolupracoval, nemělo žádný vliv na spolehlivost údajů od výrobce v Unii. Tuto námitku bylo proto nutno odmítnout.
(54)
Spotřeba v Unii se vyvíjela takto:
Tabulka 1
Spotřeba glutamátu sodného v Unii (v tunách)
FR2010/2011
FR2011/2012
FR2012/2013
OŠ
Index (FR2010/FR2011 = 100)
100
87
93
98
Zdroj: Odpovědi na dotazník a Eurostat.
(55)
Mezi FR2010/2011 a FR2011/2012 spotřeba v Unii poklesla a ve FR2012/2013 a v období šetření se opět mírně zvýšila. Celkově spotřeba v posuzovaném období poklesla o 2 %. Pokles spotřeby v období mezi FR2010/2011 a FR2011/2012 byl způsoben hlavně poklesem prodeje, k němuž došlo ve výrobním odvětví Unie na unijním trhu v důsledku poklesu výroby v témže období (viz 68. bod odůvodnění). Objem dovozu zůstal v obou letech na podobné úrovni. Zvýšení spotřeby ve FR2012/2013 bylo téměř výlučně způsobeno zvýšením dovozu, protože prodej na straně výrobního odvětví Unie zůstal zhruba na stejné úrovni. V období šetření prodej na straně výrobního odvětví Unie opět poklesl, kdežto objem dovozu, a to zejména indonéského, výrazně stoupl (viz 57. bod odůvodnění).
4.3. Dovoz z dotčené země
4.3.1. Objem dovozu z dotčené země a jeho podíl na trhu
(56)
Objem dovozu stanovila Komise na základě údajů agentury Eurostat a odpovědí na dotazník. Podíl dovozu na trhu byl stanoven na základě spotřeby v Unii způsobem uvedeným v 52. bodě odůvodnění.
(57)
Dovoz z dotčené země do Unie se vyvíjel takto:
Tabulka 2
Objem dovozu (v tunách)
FR2010/2011
FR2011/2012
FR2012/2013
OŠ
Objem dovozu z Indonésie (v tunách)
8 638
9 478
18 317
24 385
Index
100
110
212
282
Index podílu na trhu
100
126
227
287
Zdroj: Odpovědi na dotazník a Eurostat.
(58)
Objem dovozu z Indonésie se během posuzovaného období téměř ztrojnásobil. Setrvale a výrazně stoupal z 8 638 tun ve FR2010/2011 na 24 385 tun v období šetření, což představuje nárůst o 182 %.
(59)
Odpovídající podíl na trhu se během posuzovaného období téměř ztrojnásobil. I přes celkový pokles spotřeby (- 2 %) se zvýšil o 187 %.
4.3.2. Ceny výrobku dováženého z dotčené země a cenové podbízení
(60)
Ceny dováženého výrobku stanovila Komise na základě údajů agentury Eurostat a odpovědí na dotazník.
(61)
Průměrná cena dováženého výrobku z Indonésie do Unie se vyvíjela takto:
Tabulka 3
Ceny dováženého výrobku (EUR/tuna)
FR2010/2011
FR2011/2012
FR2012/2013
OŠ
Indonésie
1 266
1 279
1 226
1 162
Index
100
101
97
92
Zdroj: Odpovědi na dotazník a Eurostat.
(62)
V období mezi FR2010/2011 a FR2011/2012 se průměrná cena glutamátu sodného dováženého z Indonésie mírně zvýšila, ve FR2012/2013 došlo k jejímu poklesu, který byl ještě výraznější v období šetření. Průměrné ceny glutamátu sodného dováženého z Indonésie se během posuzovaného období celkově snížily o 6 %.
(63)
Cenové podbízení během období šetření Komise stanovila srovnáním:
-
váženého průměru prodejních cen podle typu výrobku výrobního odvětví Unie pro odběratele, kteří nejsou ve spojení, na trhu Unie, upraveného na úroveň ceny ze závodu a
-
odpovídajících vážených průměrných cen jednotlivých typů výrobku z dovozu spolupracujících indonéských výrobců účtovaných prvnímu nezávislému odběrateli na trhu Unie, stanovených na základě cen CIF s příslušnou úpravou o náklady na celní odbavení a náklady po dovozu.
(64)
Jak bylo zmíněno výše ve 46. bodě odůvodnění, jeden vyvážející výrobce tvrdil, že glutamát sodný prodávaný v Unii jako potravinářská přísada musí splňovat určité hodnoty stupně čistoty, které vyžadují právní předpisy Unie. Tento vyvážející výrobce tvrdil, že na výrobky dovážené z Indonésie a používané mimo potravinářské odvětví se žádné takové požadavky nevztahují, a že by tak proto v případě jejich srovnání s výrobkem prodávaným na trhu Unie mohla být odůvodněna úprava s ohledem na chemické či fyzické vlastnosti. Dotčený vyvážející výrobce své tvrzení však nekvantifikoval. Při srovnávání mohla Komise kromě toho zohlednit potenciální rozdíly v čistotě v určení typů produktu. Proto byly navzájem porovnány typy výrobku vyvážené na trh Unie a typy výrobku prodávané výrobním odvětvím Unie na trhu v Unii se stejnou či podobnou úrovní čistoty. Žádná úprava proto nebyla odůvodněná a tvrzení bylo zamítnuto.
(65)
Jedna zúčastněná strana tvrdila, že u výrobků dovážených z Indonésie by měl být při výpočtu cenového podbízení zohledněn účinek kolísání měnových kurzů. Je pravda, že pravděpodobný účinek dumpingového dovozu na ceny výrobního odvětví Unie se v podstatě zkoumá zjištěním cenového podbízení. V tomto případě byly porovnávány dumpingové vývozní ceny a prodejní ceny výrobního odvětví Unie. Pro vytvoření srovnatelného základu však byly vývozní ceny použité k výpočtu újmy převedeny na eura. Proto použití směnných kurzů v tomto případě pouze zajišťuje, aby byl cenový rozdíl zjištěn na srovnatelném základě. Toto tvrzení bylo proto zamítnuto.
(66)
Cenové srovnání bylo provedeno podle druhu obchodních operací na stejné úrovni obchodní činnosti, v případě potřeby s náležitou úpravou. Výsledek srovnání byl vyjádřen jako procentní podíl obratu výrobního odvětví Unie v období šetření. Ukázalo se, že výrobky dovážené z Indonésie vykazují na trhu Unie vážené průměrné rozpětí cenového podbízení v rozmezí 0 % až 5 %.
4.4. Hospodářská situace výrobního odvětví Unie
4.4.1. Obecné poznámky
(67)
V souladu s čl. 3 odst. 5 základního nařízení posouzení dopadu dumpingového dovozu na výrobní odvětví Unie zahrnovalo posouzení všech hospodářských ukazatelů, které ovlivňovaly stav výrobního odvětví Unie v průběhu posuzovaného období.
4.4.2. Výroba, výrobní kapacita a využití kapacity
(68)
Celková výroba, výrobní kapacita a využití kapacity v Unii se v průběhu posuzovaného období vyvíjely takto:
Tabulka 4
Výroba, výrobní kapacita a využití kapacity
FR2010/2011
FR2011/2012
FR2012/2013
OŠ
Objem výroby
Index
100
95
107
91
Index výrobní kapacity
100
100
100
100
Využití kapacity
Index
100
95
107
91
Zdroj: Odpovědi na dotazník.
(69)
Výroba během posuzovaného období kolísala. Zatímco mezi FR2010/2011 a FR2011/2012 poklesla, v období mezi FR2011/2012 a FR2012/2013 se zvýšila a dosáhla nejnižší úrovně během období šetření. Šetření ukázalo, že kolísání bylo způsobeno hlavně odstávkami kvůli údržbě, které byly ve výrobním odvětví Unie prováděny každých 15 měsíců, a v důsledku nepříznivého počasí v zimě 2010/2011, které vedlo k přerušení dodávek jedné z hlavních surovin (amoniaku). Během období šetření byla odstávka kvůli údržbě ve snaze zmenšit velký objem zásob prodloužena. Celkově objem výroby v posuzovaném období poklesl o 9 %.
(70)
Výrobní kapacita zůstala v posuzovaném období celkově stabilní.
(71)
V důsledku snížení objemu výroby a zachování její stabilní kapacity se využití výrobní kapacity vyvíjelo způsobem odpovídajícím objemu výroby, tedy nejprve se ve FR2011/2012 snížilo, pak se ve FR2012/2013 zvýšilo a v období šetření se následně opět snížilo. Celkově se využití výrobní kapacity za celé posuzované období snížilo o 9 % v souladu s poklesem objemu výroby.
4.4.3. Objem prodeje a podíl na trhu
(72)
Objem prodeje výrobního odvětví Unie a jeho podíl na trhu se v průběhu posuzovaného období vyvíjel takto:
Tabulka 5
Objem prodeje a podíl na trhu
FR2010/2011
FR2011/2012
FR2012/2013
OŠ
Objem prodeje na trhu Unie
Index
100
84
85
83
Podíl na trhu
Index
100
96
91
85
Zdroj: Odpovědi na dotazník, Eurostat.
(73)
Objem prodeje glutamátu sodného dosažený výrobním odvětvím Unie se během posuzovaného období snížil o 17 %. Objem prodeje poklesl nejvíce mezi FR2010/2011 a FR2011/2012, zatímco v následujících letech zůstával poměrně stabilní. Pokles objemu prodeje a zároveň s tím i současný pokles spotřeby a zvýšení objemu dovozu z Indonésie vedly k tomu, že podíl výrobního odvětví na trhu se během posuzovaného období celkově snížil zhruba o 15 %. Mezi FR2010/2011 a FR2011/2012 se podíl výrobního odvětví Unie na trhu snížil o 4 %, přičemž se v témže období zároveň zvyšoval podíl indonéského dovozu na trhu. Mezi FR2012/2013 a obdobím šetření se podíl výrobního odvětví Unie na trhu i nadále trvale snižoval, zatímco objem indonéského dovozu a jeho podíl na trhu se výrazně zvyšoval.
4.4.4. Růst
(74)
Ačkoliv spotřeba v Unii se během posuzovaného období snížila o 2 %, objem prodeje výrobního odvětví Unie poklesl o 17 %, což znamenalo úbytek podílu na trhu o 15 %.
4.4.5. Zaměstnanost a produktivita
(75)
Zaměstnanost a produktivita se v průběhu posuzovaného období vyvíjely takto:
Tabulka 6
Zaměstnanost a produktivita
FR2010/2011
FR2011/2012
FR2012/2013
OŠ
Počet zaměstnanců
Index
100
103
107
108
Produktivita (v jednotkách na zaměstnance)
Index
100
92
100
85
Zdroj: Odpovědi na dotazník.
(76)
Zaměstnanost ve výrobním odvětví Unie se během posuzovaného období postupně zvyšovala a celkově stoupla o 8 %. Tento nárůst byl způsoben hlavně integrací jedné bývalé dceřiné společnosti, k níž došlo v roce 2011, a rozšířením oddělení údržby ve výrobním odvětví Unie.
(77)
Produktivita se v důsledku vyšší zaměstnanosti a snížení produkce snížila, jak je to znázorněno v tabulce 4 v 68. bodě odůvodnění.
4.4.6. Rozsah dumpingového rozpětí a překonání účinků dřívějšího dumpingu
(78)
Všechna dumpingová rozpětí jsou značně nad bezvýznamnou hodnotou de minimis. Aktuální dumpingové rozpětí má na výrobní odvětví Unie zásadní dopad vzhledem k objemu a cenám dovozu z dotčené země.
(79)
Výrobní odvětví Unie se stále ještě zotavovalo z předchozího dumpingového a újmu působícího dovozu téhož výrobku pocházejícího z Číny. Tato opatření jsou v současnosti předmětem souběžně probíhajícího přezkumného šetření v souladu s čl. 11 odst. 2 základního nařízení, jak je uvedeno ve 2. bodě odůvodnění.
4.4.7. Ceny a faktory ovlivňující ceny
(80)
Průměrné prodejní ceny výrobního odvětví Unie účtované odběratelům v Unii, kteří nejsou ve spojení, se v posuzovaném období vyvíjely takto:
Tabulka 7
Průměrné prodejní ceny
FR2010/2011
FR2011/2012
FR2012/2013
OŠ
Index průměrné jednotkové prodejní ceny v Unii (EUR/tuna)
Index
100
107
101
97
Jednotkové výrobní náklady (v EUR za tunu)
Index
100
120
124
130
Zdroj: Odpovědi na dotazník.
(81)
Průměrná jednotková prodejní cena výrobního odvětví v Unii pro unijní odběratele, kteří nejsou ve spojení, se během posuzovaného období snížila o 3 %. Nejprve se v období mezi FR2010/2011 a FR2011/2012 zvýšila o 7 %, postupně se však od té doby až do období šetření snižovala. Zvýšení cen, k němuž došlo v období mezi FR2010/2011 a FR2011/2012, lze chápat jako důsledek zvýšení nákladů během téhož období, ačkoli zvýšení nákladů bylo strmější než zvýšení cen. V téže době se zvýšil objem indonéského dovozu, který na výrobní odvětví Unie vytvořil značný cenový tlak. V důsledku toho ceny výrobního odvětví Unie klesly o 6 % mezi roky FY2011/2012 a FY2012/2013 a o další 4 % mezi rokem FY2012/2013 a obdobím šetření.
(82)
Jednotkové výrobní náklady se během posuzovaného období zvýšily o 30 %. Tyto náklady se od FR2011/2012 postupně zvyšovaly, což bylo způsobeno hlavně vyššími cenami surovin a nákladů práce. Jak bylo uvedeno výše, toto zvýšení nákladů nebylo možné vzhledem k cenovým tlakům dumpingových dovozů z Indonésie vyrovnat odpovídajícím zvýšením cen.
4.4.8. Náklady práce
(83)
Průměrné náklady práce ve výrobním odvětví Unie se v posuzovaném období vyvíjely takto:
Tabulka 8
Průměrné náklady práce na zaměstnance
FR2010/2011
FR2011/2012
FR2012/2013
OŠ
Průměrné náklady práce na zaměstnance (v EUR)
Index
100
117
125
124
Zdroj: Odpovědi na dotazník.
(84)
Průměrné náklady práce na zaměstnance se zvýšily o 24 %. Toto zvýšení nákladů práce lze vysvětlit hlavně snahou výrobního odvětví Unie zlepšit výkonnost svých pracovníků a svého personálu za účelem optimalizace výrobního procesu.
4.4.9. Zásoby
(85)
Úroveň zásob ve výrobním odvětví Unie se v posuzovaném období vyvíjela takto:
Tabulka 9
Zásoby
FR2010/2011
FR2011/2012
FR2012/2013
OŠ
Konečné zásoby
Index
100
82
164
143
Index konečného stavu zásob vyjádřený jako procento výroby
Index
100
86
153
156
Zdroj: Odpovědi na dotazník.
(86)
V posuzovaném období došlo ke zvýšení celkového konečného stavu zásob o 43 %. Od FR2010/2011 do FR2011/2012 se celkový konečný stav zásob v návaznosti na pokles objemu výroby a zvýšení objemu vývozního prodeje snížil. Od FR2011/2012 do FR2012/2013 se zásoby v důsledku zvýšení výroby zvýšily, objem prodeje ze strany výrobního odvětví Unie na unijním trhu však zůstal téměř stabilní. Od FR2012/2013 do období šetření se konečný stav zásob opět snížil, a to hlavně v důsledku rozhodnutí omezit výrobu ve snaze snížit velké množství zásob.
(87)
Konečný stav zásob vyjádřený jako procentuální podíl na objemu výroby se mezi FR2010/2011 a FR2011/2012 snížil, v období mezi FR2011/2012 a FR2012/2013 se však téměř zdvojnásobil. Ještě více se pak zvýšil mezi FR2012/2013 a obdobím šetření. Celkově se v posuzovaném období zvýšil o 56 %. Nárůst, k němuž došlo ve FR2012/2013 a v období šetření, je nutno chápat v souvislosti s narůstajícím objemem dumpingových dovozů z Indonésie. Výrobní odvětví Unie vykazovalo v témže období téměř stabilní prodej.
4.4.10. Ziskovost, peněžní tok, investice, návratnost investic a schopnost získávat kapitál.
(88)
Ziskovost, peněžní tok, investice a návratnost investic se v případě unijního výrobce v posuzovaném období vyvíjely takto:
Tabulka 10
Ziskovost, peněžní tok, investice a návratnost investic
FR2010/2011
FR2011/2012
FR2012/2013
OŠ
Ziskovost prodeje v Unii odběratelům, kteří nejsou ve spojení (procentní podíl na obratu z prodeje)
Index
100
30
- 31
- 80
Peněžní tok (v EUR)
Index
100
39
- 48
- 19
Investice (v EUR)
Index
100
182
143
197
Návratnost investic
Index
100
14
- 61
- 110
Zdroj: Odpovědi na dotazník.
(89)
Ziskovost výrobního odvětví Unie stanovila Komise tak, že čistý zisk z prodeje obdobného výrobku před zdaněním odběratelům v Unii, kteří nejsou ve spojení, vyjádřila jako procentní podíl z obratu z tohoto prodeje. V letech FR2010/2011 a FR2011/2012 se ziskovost výrazně snížila, zůstávala však stále v kladných hodnotách. Od roku FR2012/2013 se ziskovost dostala do záporných hodnot. V období šetření se pak snížila ještě více. Celkově se ziskovost v posuzovaném období snížila o 180 %. Příčinou tohoto vývoje byly hlavně cenové tlaky indonéských dovozů, které byly na unijní trh uváděny za dumpingové ceny a neumožňovaly výrobnímu odvětví Unie stanovit ceny odpovídající vyšším nákladům.
(90)
Čistý peněžní tok představuje schopnost výrobního odvětví Unie samofinancovat svoji činnost. Čistý peněžní tok vykazoval stejnou tendenci jako ziskovost, tj. neustálý pokles, který trval po celou dobu posuzovaného období a který se od FR2012/2013 dostal do záporných hodnot. V období šetření se tento trend ještě vyhrotil. Celkově se čistý peněžní tok v posuzovaném období snížil o 119 %.
(91)
Investice se v posuzovaném období zvýšily o 97 %. Jednalo se hlavně o nutné investice do údržby a plnění právních požadavků týkajících se bezpečnosti. Výrobní odvětví Unie se stále ještě zotavovalo z předchozího dumpingu ze strany čínských vyvážejících výrobců, k němuž docházelo před posuzovaným obdobím, jeho situace se však začala zlepšovat a na začátku posuzovaného období bylo až do FR2011/2012 ziskové. Za těchto okolností byla realizována řada investic, které již nebylo možné déle odkládat, což vysvětluje významný nárůst investic ve FR2011/2012 i v následujících letech.
(92)
Návratnost investic je zisk vyjádřený v procentech ve vztahu k čisté účetní hodnotě investic. Stejně jako v případě ostatních finančních ukazatelů se i návratnost investic z výroby a prodeje obdobného výrobku dostala od FR2012/2013 do záporných hodnot, což odráželo negativní tendenci ziskovosti. Celkově se návratnost investic v posuzovaném období snížila o 210 %.
(93)
Pokles ziskovosti a objemu peněžního toku se nepříznivě projevil i na schopnosti společnosti získávat kapitál.
4.4.11. Závěr o újmě
(94)
Téměř všechny hlavní ukazatele újmy jevily nepříznivou tendenci. Objem výroby a využití kapacity se tak během posuzovaného období snížily zhruba o 9 %, objem prodeje o 17 %. Ve snaze vyrovnat ztráty v objemu prodeje a podílu na trhu se průměrné ceny, za něž výrobek prodávalo výrobní odvětví Unie, snížily během posuzovaného období o 3 %, zatímco výrobní náklady se současně s tím zvýšily o 30 %. Následkem toho ziskovost, dosahující na začátku posuzovaného období kladných hodnot, začala klesat, až se ve FR2012/2013 dostala do záporných hodnot, a ani v období šetření nepřestávala klesat. Podobné nepříznivé tendence bylo možné pozorovat i v případě čistého peněžního toku a návratnosti investic.
(95)
Zaměstnanost se v posuzovaném období zvýšila o 8 %. Tento nárůst v posuzovaném období je vysvětlitelný hlavně integrací jedné bývalé dceřiné společnosti, k níž došlo v roce 2011, a rozšířením oddělení údržby ve výrobním odvětví Unie. Příznivou tendenci vykazovaly rovněž investice. Týkaly se hlavně preventivních opatření a bezpečnostních požadavků, nikoli však zvyšování kapacity. Tyto příznivé tendence proto nevylučují, že došlo k újmě.
(96)
Na základě výše uvedených skutečností dospěla Komise v této fázi k závěru, že výrobní odvětví Unie utrpělo podstatnou újmu ve smyslu čl. 3 odst. 5 základního nařízení.
5. PŘÍČINNÉ SOUVISLOSTI
(97)
V souladu s čl. 3 odst. 6 základního nařízení Komise zkoumala, zda dumpingový dovoz z dotčené země způsobil výrobnímu odvětví Unie podstatnou újmu. V souladu s čl. 3 odst. 7 základního nařízení Komise rovněž zkoumala, zda výrobní odvětví Unie mohlo být souběžně s tím poškozeno i jinými známými činiteli. Komise dbala o to, aby případná újma, kterou mohly způsobit jiné činitele než dumpingový dovoz z dotčené země, nebyla přičítána na vrub tomuto dumpingovému dovozu. Jedná se o tyto činitele:
a)
účinky dovozu z Číny;
b)
dovoz z jiných třetích zemí;
c)
vývoj spotřeby v Unii;
d)
vývozní výkonnost výrobního odvětví Unie;
e)
neefektivita výrobního odvětví Unie;
f)
finanční krize;
g)
investice a regulační požadavky EU týkající se bezpečnosti.
h)
ceny surovin a další náklady.
5.1. Účinek dumpingového dovozu
(98)
Komise za účelem určení příčinné souvislosti mezi dumpingovým dovozem glutamátu sodného pocházejícího z Indonésie a újmou, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie, analyzovala objem a cenovou hladinu dováženého výrobku, který byl předmětem šetření, a míru, do jaké tyto činitele přispěly k podstatné újmě, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie.
(99)
Šetření ukázalo, že během posuzovaného období se objem levného dováženého dumpingového zboží z Indonésie zvýšil o 182 %, následkem čehož se během téhož období zvýšil podíl na trhu přibližně o 187 %. Současně s tím klesl výrobnímu odvětví Unie objem prodeje o 17 % a podíl na trhu o 15 %. O 71 % také poklesl podíl, který na trhu zaujímal celkový dovoz z jiných třetích zemí.
(100)
Ceny zboží dováženého z Indonésie se zároveň snížily o 8 %. Zboží dovážené z Indonésie vytvořilo na trhu Unie cenové tlaky, v jejichž důsledku výrobní odvětví Unie nemohlo zvýšit své ceny tak, aby odpovídaly vyšším nákladům, a naopak je během posuzovaného období muselo snížit. To vedlo k významnému snížení ziskovosti a počínaje FR2012/2013 ke ztrátovosti, která se v období šetření ještě prohloubila.
(101)
Na základě výše uvedených skutečností dospěla Komise v této fázi k závěru, že zhoršující se stav výrobního odvětví Unie nastal zároveň s podstatným zvýšením objemu zboží dováženého za dumpingové ceny z Indonésie, a že pokud jde o podstatnou újmu, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie, má indonéský dovoz rozhodující úlohu.
5.2. Účinky dalších faktorů
5.2.1. Účinky dovozu z Číny
(102)
Na čínský dovoz je v současnosti uvaleno antidumpingové clo. Objem dovozu stoupl o 65 % a odpovídajícím způsobem se v posuzovaném období zvýšil o 68 % i podíl na trhu. V posuzovaném období se nicméně jak objem dovozu, tak podíl na trhu pohyboval na nízké úrovni. Ceny zboží dováženého z Číny se během posuzovaného období výrazně snížily, a sice o 20 %. Vzhledem k tomu, že bylo zavedeno antidumpingové clo, nepředstavovaly ceny zboží dováženého z Číny cenové podbízení vůči cenám výrobního odvětví Unie.
(103)
Za těchto podmínek se nelze domnívat, že by zboží dovážené z Číny přispívalo k podstatné újmě, kterou během posuzovaného období utrpělo výrobní odvětví Unie.
Tabulka 11
Dovoz z Číny
Země
FR2010/2011
FR2011/2012
FR2012/2013
OŠ
Čína
Objem (v tunách)
1 518
758
1 923
2 509
Index
100
50
127
165
Index podílu na trhu
100
57
136
168
Průměrná cena (EUR/tuna) (8)
1 234
1 199
1 143
992
Index
100
97
93
80
Zdroj: Eurostat a odpovědi na dotazník.
5.2.2. Dovoz z jiných třetích zemí
(104)
Objem dovozu z dalších třetích zemí se v posuzovaném období vyvíjel takto:
Tabulka 12
Dovoz z jiných třetích zemí
Země
FR2010/2011
FR2011/2012
FR2012/2013
OŠ
Brazílie
Objem (v tunách)
2 321
969
1 070
889
Index
100
42
46
38
Index podílu na trhu
100
48
49
39
Průměrná cena (EUR/tuna)*
1 218
1 306
1 402
1 365
Index
100
107
115
112
Korejská republika
Objem (v tunách)
1 248
2 157
923
802
Index
100
173
74
64
Index podílu na trhu
100
198
79
65
Průměrná cena (EUR/tuna)*
1 231
1 296
1 293
1 277
Index
100
105
105
104
Vietnam
Objem (v tunách)
5 707
6 042
1 820
769
Index
100
106
32
13
Index podílu na trhu
100
121
34
14
Průměrná cena (EUR/tuna)*
1 284
1 291
1 361
1 318
Index
100
101
106
103
Ostatní třetí země.
Objem (v tunách)
993
681
478
434
Index
100
69
48
44
Index podílu na trhu
100
79
52
45
Průměrná cena (EUR/tuna)*
1 594
1 718
2 044
2 001
Index
100
108
128
126
Jiné třetí země celkem
Objem (v tunách)
10 268
9 848
4 291
2 894
Index
100
96
42
28
Index podílu na trhu
100
110
45
29
Průměrná cena (EUR/tuna)*
1 293
1 323
1 433
1 424
Index
100
102
111
110
Zdroj: Odpovědi na dotazník a Eurostat.
(105)
Objem dovozu z jiných třetích zemí se celkově snížil z 10 268 tun ve FR2010/2011 na 2 894 tun v období šetření, tzn., že během sledovaného období poklesl o 72 %. V témže období se pak také odpovídajícím způsobem - o 71 % - zmenšil podíl na trhu. V období šetření dosahoval podíl dovozu z jiných třetích zemí na trhu přibližně jen čtvrtiny své úrovně z FR2010/2011. Ceny zboží dováženého ze třetích zemí se během posuzovaného období zvýšily celkově o 10 %.
(106)
Jedna zúčastněná strana tvrdila, že celkový objem dovozu včetně dovozu indonéského se během posuzovaného období nezměnil.
(107)
Toto tvrzení bylo v rozporu s dostupnými statistickými údaji, z nichž vycházejí závěry provedeného šetření, jež jsou uvedeny níže v tabulce 13. Ve skutečnosti se celkový objem dovozu do Unie během posuzovaného období zvýšil o 46 %. Toto tvrzení bylo proto zamítnuto.
Tabulka 13
Celkový objem dovozu
FR2010/2011
FR2011/2012
FR2012/2013
OŠ
Celkový objem dovozu
Objem (v tunách)
20 424
20 084
24 531
29 788
Index
100
98
120
146
Zdroj: Odpovědi na dotazník a Eurostat.
(108)
Na základě výše uvedených skutečností byl vyvozen předběžný závěr, že dovoz z ostatních třetích zemí nenarušuje příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem z Indonésie a podstatnou újmou, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie.
5.2.3. Vývoj spotřeby v Unii
(109)
Spotřeba v Unii vykazovala během posuzovaného období pouze mírný 2 % pokles, který nemůže vysvětlovat 17 % snížení objemu prodeje na straně výrobního odvětví Unie a 15 % snížení jeho podílu na trhu. Byl proto vyvozen předběžný závěr, že vývoj spotřeby nepřispívá k podstatné újmě, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie.
5.2.4. Vývozní výkonnost výrobního odvětví Unie
(110)
Objem vývozu výrobního odvětví Unie se v posuzovaném období vyvíjel takto:
Tabulka 14
Vývozní výkonnost výrobního odvětví Unie
FR2010/2011
FR2011/2012
FR2012/2013
OŠ
Index objemu vývozu
100
249
234
222
Index průměrné jednotkové ceny
100
107
101
95
Zdroj: Odpovědi na dotazník.
(111)
Objem vývozu, který vykazovalo výrobní odvětví Unie, se ve FR2011/2012 zvýšil a v následujících letech až do období šetření mírně klesal. Během posuzovaného období se téměř zdvojnásobil. Současně došlo k mírnému poklesu vývozních cen (o 5 %). Zvýšení vývozního prodeje částečně vyrovnávalo pokles objemu prodeje a menší podíl na trhu v Unii. Kdyby se vývozní odbyt zvýšil, pak by ztráta na úsporách z rozsahu výroby a dopad na jednotkové náklady výroby výrobního odvětví Unie byly za situace, která se vyznačovala silnými cenovými tlaky ze strany dumpingového dovozu, ještě větší a vedly by k ještě větším finančním ztrátám. Výkonnost výrobního odvětví Unie proto nemohla mít nepříznivé dopady na situaci, v níž tomuto odvětví vznikala újma.
(112)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že pokles prodeje, který výrobní odvětví Unie zaznamenalo na unijním trhu, je důsledkem toho, že glutamát sodný vyváží a prodává nedávno získané potravinářské společnosti v Turecku, s níž je ve spojení. Toto tvrzení nebylo doloženo. Šetřením se navíc ukázalo, že zmíněnou potravinářskou společnost získalo výrobní odvětví Unie až po období šetření. V posuzovaném období nemohla mít tato akvizice na situaci výrobního odvětví Unie žádný vliv. Z tohoto důvodu byl učiněn závěr, že prodej glutamátu sodného společnosti v Turecku, která je ve spojení s výrobním odvětvím Unie, nenarušuje příčinnou souvislost.
5.2.5. Údajná neefektivita výrobního odvětví Unie
(113)
Jedna zúčastněná strana tvrdila, že příčinou podstatné újmy, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie, je neefektivita výrobního procesu ve výrobním odvětví Unie. Tato zúčastněná strana nicméně neuvedla žádný konkrétní případ takové neefektivity a její tvrzení tak zůstalo nepodložené. Ani na základě šetření nevyšla najevo žádná případná neefektivita výrobního odvětví Unie. Toto tvrzení bylo proto zamítnuto. Z tohoto důvodu byl učiněn závěr, že údajná neefektivita výrobního odvětví Unie nenarušuje příčinnou souvislost.
5.2.6. Finanční krize
(114)
Jedna strana tvrdila, že zdrojem podstatné újmy, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie, je finanční krize. Unijní trh s glutamátem sodným však nevykazoval žádné kolísání a celosvětovou finanční krizí byl zasažen pouze okrajově. Pokud by tomu tak nebylo a pokud by příčinou ztrát výrobního odvětví Unie byla skutečně celosvětová finanční krize, muselo by totéž platit i pro všechny ostatní účastníky hospodářské soutěže na trhu s glutamátem sodným. Jak ale patrno, indonéští výrobci glutamátu sodného byli schopni objem svého prodeje na unijním trhu navzdory celosvětové finanční krizi zvýšit. K předpokladu, že výrobní odvětví Unie bylo celosvětovou finanční krizí zasaženo citelněji než jeho asijští konkurenti, není proto žádný důvod. Tento argument je proto nutné zamítnout. Z tohoto důvodu byl učiněn závěr, že účinky finanční krize nenarušují příčinnou souvislost.
5.2.7. Investice a regulační požadavky EU týkající se bezpečnosti
(115)
Jedna zúčastněná strana tvrdila, že příčinou újmy, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie, jsou vysoké investice, které bylo nutné provést kvůli plnění bezpečnostních předpisů platných v EU.
(116)
Šetřením se nicméně ukázalo, že investice související s bezpečnostními požadavky EU se po celé posuzované období pohybovaly na nízké úrovni ve srovnání s jinými investicemi realizovanými v posuzovaném období. Značnou část investic ve výrobním odvětví Unie tvořily investice do preventivní údržby. K výraznějšímu zvýšení investic došlo mezi FR2010/2011 a FR2011/2012. Toto zvýšení je vysvětleno skutečností, že výrobní odvětví Unie, které se stále ještě zotavovalo z předchozího dumpingového dovozu z Číny, muselo své investice do preventivní údržby odložit na období, kdy nebude ve ztrátě. Jakmile se začaly projevovat účinky cel uvalených na čínský dovoz, bylo výrobní odvětví Unie opět schopno realizovat zisky a mohlo se vrátit k obvyklé výši investic. V následujících obdobích zůstaly investice na podobné výši a nadále zahrnovaly hlavně údržbu. Nebyly uskutečněny žádné investice za účelem zvyšování kapacity, která se během posuzovaného období nezměnila. Z tohoto důvodu byl učiněn závěr, že investice výrobního odvětví Unie nenarušují příčinnou souvislost.
5.2.8. Ceny surovin a další náklady
(117)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že příčinou újmy, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie, je výrazné zvýšení cen hlavních surovin, zejména průmyslového cukru, amoniaku, sodného louhu a kyseliny sírové.
Průmyslový cukr
(118)
Průmyslový cukr je pro výrobní odvětví Unie jedním z hlavních nákladových činitelů v rámci jeho celkových výrobních nákladů. Jak je uvedeno v 81. bodě odůvodnění, jednotkové výrobní náklady se ve výrobním odvětví Unie během posuzovaného období fakticky zvýšily, a to včetně ceny průmyslového cukru. Podle veřejně dostupných statistických údajů (9) se v Unii průměrná cena průmyslového cukru i přes své mírné zvýšení v období od FR2010/2011 do poloviny roku 2012 držela pod úrovní ceny na světovém trhu. Následně cena průmyslového cukru v Unii i cena průmyslového cukru na světovém trhu klesla a ustálila se na podobné výši. Argument, podle něhož bylo příčinou újmy zvýšení ceny cukru, je tudíž nepodložený a musí být zamítnut.
Chemické látky
(119)
Náklady na amoniak, sodný louh a kyselinu sírovou se výrobnímu odvětví Unie během posuzovaného období zvyšovaly tak, jak rostly ceny tohoto zboží na mezinárodním trhu. Tento cenový nárůst se tudíž neomezoval jen na výrobní odvětví Unie, ale zasáhl i hospodářské subjekty ve třetích zemích. Na základě těchto skutečností se nelze domnívat, že by zvýšení cen amoniaku, sodného louhu a kyseliny sírové bylo samo o sobě příčinou podstatné újmy, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie.
Další
(120)
Další zúčastněná strana tvrdila, že příčinou újmy, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie, jsou vyšší ceny energie, vyšší náklady práce a vyšší náklady na balení. Šetřením se sice ukázalo, že tyto náklady se během posuzovaného období (viz 81. a 83. bod odůvodnění) skutečně zvýšily, Komise však dospěla k názoru, že dotčené výrobní odvětví Unie nemohlo toto zvýšení nákladů promítnout, a to ani částečně, do své prodejní ceny, protože bylo vystaveno cenovému tlaku ze strany indonéského dovozu. Zvýšení nákladů u těchto činitelů proto nelze samo o sobě považovat za příčinu podstatné újmy, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie.
5.3. Závěr k příčině újmy
(121)
Z výše předložené analýzy je zřejmé, že mezi FR2010/2011 a obdobím šetření došlo k podstatnému zvýšení objemu dumpingového dovozu zboží pocházejícího z Indonésie a jeho podílu na trhu a během posuzovaného období též ke snížení vývozních cen.
(122)
Toto zvýšení podílu levného dovozu z Indonésie na trhu se časově shodovalo s významným poklesem podílu výrobního odvětví Unie na trhu, což spolu s tlakem na snižování cen vedlo ke značným ztrátám výrobního odvětví Unie.
(123)
Na druhé straně bylo při zkoumání ostatních činitelů, které mohly výrobnímu odvětví Unie způsobit újmu, zjištěno, že žádný z těchto činitelů nemohl mít významný nepříznivý dopad.
(124)
Na základě výše uvedených skutečností dospěla Komise v této fázi k závěru, že příčinou podstatné újmy výrobního odvětví Unie je dumpingový dovoz z dotčené země a že ostatní činitele tuto příčinnou souvislost nenarušují.
(125)
Komise rozlišila a oddělila účinky všech známých činitelů na situaci výrobního odvětví Unie od účinků dumpingového dovozu působícího újmu. Účinky dovozu z Číny a dalších třetích zemí, vývoje spotřeby, vývozní výkonnosti výrobního odvětví Unie, jeho údajné neefektivity, finanční krize, investic a právních požadavků EU týkajících se bezpečnosti, cen surovin a dalších nákladů na nepříznivý vývoj výrobního odvětví Unie byly omezené.
6. ZÁJEM UNIE
6.1. Předběžná poznámka
(126)
V souladu s článkem 21 základního nařízení Komise zkoumala, zda navzdory zjištění, že újmu způsobuje dumping, může učinit jednoznačný závěr, že v tomto případě není v zájmu Unie přijímat příslušná opatření. Při zjišťování zájmu Unie vycházela z vyhodnocení všech různých relevantních zájmů, tj. zájmů výrobního odvětví Unie, obchodních společností, dovozců, uživatelů a dodavatelů surovin.
6.2. Zájem výrobního odvětví Unie
(127)
Šetřením bylo zjištěno, že výrobní odvětví Unie utrpělo podstatnou újmu způsobenou dumpingovým dovozem z Indonésie. Téměř všechny ukazatelé újmy svědčily o nepříznivých tendencích, zejména o tom, že se během posuzovaného období zhoršil objem výroby, objem prodeje, podíl na trhu a ziskovost. Tato klesající tendence byla zjištěna i na základě dalších ukazatelů, které souvisejí s finanční výkonností, jako je peněžní tok a návratnost investic. V témže období se zvýšil objem zásob.
(128)
Očekává se, že poté, co budou přijata příslušná opatření, dojde ke zvýšení dovozních cen a výrobní odvětví Unie tak přestane být pod finančními tlaky, které v současnosti vytváří dumpingový dovoz. Výrobní odvětví Unie by tak mělo být schopno zvýšit své ceny natolik, aby se do nich promítly vyšší náklady, a postupně dosáhnout ziskovosti. Tento vývoj by měl mít rovněž příznivý dopad na objem výroby a prodeje. Pokud by tato opatření přijata nebyla, je velmi pravděpodobné, že stav výrobního odvětví Unie by se dále zhoršoval. Vzhledem k tomu, že cenové tlaky, které vytváří dumpingový dovoz, neustanou a výrobní odvětví Unie bude nuceno k tomu, aby v Unii přistoupilo na nízké ceny, je velmi pravděpodobné, že objem prodeje a podíl na trhu se bude dále zmenšovat. V rámci takového scénáře bude mít výrobní odvětví Unie i nadále výrazné ztráty. Nelze vyloučit, že v důsledku klesajícího objemu prodeje a výroby a vysokým ztrátám bude výrobní odvětví Unie ve střednědobém výhledu nuceno výrobu zcela ukončit, což by pro Unii znamenalo ztrátu pracovních míst. Unie by se tím zároveň stala závislou na dovozu ze třetích zemí.
(129)
V této fázi byl proto učiněn závěr, že uložení antidumpingových opatření bude v zájmu výrobního odvětví Unie.
6.3. Zájem dovozců a obchodních společností
(130)
V návaznosti na zveřejnění oznámení o zahájení řízení se ohlásilo čtrnáct společností. Tři dovozci, kteří nebyli ve spojení, byli zařazeni do vzorku a obdrželi dotazník, na který odpověděl pouze jeden. V této společnosti proběhla prověrka na místě.
(131)
Dovoz glutamátu sodného z Indonésie představoval méně než 15 % obratu dovozce. Komise dospěla k názoru, že i když činnost této společnosti spojená s dovozem glutamátu sodného může být uvalením cla nepříznivě ovlivněna, celkově bude i nadále zisková.
(132)
Během šetření se přihlásila jedna obchodní společnost v Unii prodávající glutamát sodný dalším odběratelům na unijním trhu i mimo něj. Tato obchodní společnost nakupovala glutamát sodný hlavně od výrobního odvětví Unie, vedle toho ale i od dovozců glutamátu sodného z Indonésie a jiných třetích zemí. Činnost této obchodní společnosti v oblasti prodeje glutamátu sodného byla ve srovnání s její celkovou činností okrajová. Na základě toho lze soudit, že dopady antidumpingových opatření na její situaci by byly zanedbatelné.
6.4. Zájem uživatelů
(133)
Uživatelé působí hlavně v odvětví produkce potravin a nápojů, kde využívají glutamát sodný při výrobě směsí koření, polévek a hotových jídel. Glutamát sodný se používá rovněž v určitých „nepotravinářských“ produktech, například při výrobě detergentů.
(134)
Ohlásily se třicet tři společnosti, které obdržely dotazník. Na šetření spolupracovalo pět společností, které odevzdaly odpovědi na dotazník. Čtyři z nich působily v odvětví produkce potravin a nápojů a jedna z nich v nepotravinářském odvětví. Dvě spolupracující společnosti, z nichž jedna působila v odvětví produkce potravin a nápojů a druhá vyráběla detergenty, byly prověřeny na místě.
Odvětví produkce potravin a nápojů
(135)
Šetřením se ukázalo, že v případě společností, které poskytly nezbytné údaje, představuje glutamát sodný přibližně 5 % celkových nákladů na výrobu produktů obsahujících glutamát sodný.
(136)
Dvě spolupracující společnosti kupovaly glutamát sodný hlavně od výrobního odvětví Unie a z Indonésie dovážely jen velmi malé nebo nulové množství této látky. V případě těchto dvou společností představovala činnost týkající se výrobků obsahujících glutamát sodný přibližně jednu třetinu jejich celkové činnosti. Bylo zjištěno, že v období šetření byly tyto společnosti ziskové. S ohledem na tato zjištění je pravděpodobné, že navržená opatření proti Indonésii budou mít na tyto společnosti omezený dopad.
(137)
Ostatní dvě společnosti nakupovaly velké množství glutamátu sodného z Indonésie, ale jejich činnost v oblasti prodeje glutamátu sodného byla ve srovnání s jejich celkovou činností poměrně nevýznamná. Tyto dvě společnosti byly navíc na základě poskytnutých informací během období šetření ziskové. Je proto nepravděpodobné, že by na tyto společnosti mělo nějaké opatření proti glutamátu sodnému z Indonésie významný dopad.
Nepotravinářské odvětví
(138)
Jedna ze spolupracujících společností používala glutamát sodný pro výrobu detergentů. Glutamát sodný představoval 15 % až 20 % nákladů na výrobu těchto produktů. V období šetření nakupovala tato společnost glutamát sodný hlavně od výrobního odvětví Unie, dovážela ho však také z Indonésie a v menší míře z Koreje. Výroba produktů obsahujících glutamát sodný představovala ve srovnání s celkovým rozsahem její činnosti pouze menší část a ukázalo se navíc, že v této činnosti byla během období šetření schopna dosahovat kladného ziskového rozpětí mezi 5 % až 10 %.
(139)
Na základě těchto skutečností bylo možné usuzovat, že jakkoli nelze vyloučit, že zavedení opatření proti Indonésii by na tuto společnost mohlo mít nepříznivé účinky, tak vzhledem k dostupnosti jiných zdrojů dodávek a skutečnosti, že činnost, při níž používá glutamát sodný, je zisková, by byl možný dopad těchto opatření na tuto společnost omezený.
(140)
Tato zúčastněná strana tvrdila, že vzhledem k regulačnímu rámci EU, který zakazuje používání fosforečnanů a jiných sloučenin fosforu (10), je pravděpodobné, že glutamát sodný bude při výrobě pracích prostředků používán ve větším množstvím právě jako náhrada fosforečnanů a jiných sloučenin fosforu. Očekává se proto, že poptávka po glutamátu sodném v Unii podstatně vzroste a že jakákoli antidumpingová cla na jeho dovoz by měla na rozvoj tohoto nového trhu škodlivé účinky.
(141)
V této fázi lze nicméně obtížně předpovídat, jaký dopad bude mít nový právní rámec na trh Unie a zda a do jaké míry bude podněcovat prudký rozvoj výroby detergentů na základě glutamátu sodného a následně pak v Unii ovlivňovat poptávku po glutamátu sodném. Zúčastněná strana také nepředložila žádné doklady, ze kterých by bylo zřejmé, jak škodlivý by mohl být účinek antidumpingového cla. V této souvislosti je třeba připomenout, že účelem antidumpingového cla je obnovit rovné podmínky hospodářské soutěže na unijním trhu. Indonéský dovoz by tak měl i nadále zásobovat trh Unie, ale za přiměřené ceny. Šetřením se také ukázalo, že existuje i několik alternativních zdrojů dodávek, jako je Brazílie, Vietnam a Korea.
(142)
Ze zjištění tohoto šetření každopádně vyplývá, že i kdyby měla být veškerá poptávka uvedené společnosti po glutamátu sodném saturována dovozem z Indonésie, činnost této společnosti, při níž glutamát sodný používá, by byla i nadále zisková. V nejhorším scénáři se přitom nepočítá s možností, že celní náklady by mohly být přinejmenším zčásti přeneseny na konečné odběratele.
6.5. Zájem dodavatelů
(143)
Ohlásili se čtyři unijní dodavatelé surovin, kteří také odpověděli na dotazník. Objem jejich prodeje surovin dodávaných výrobnímu odvětví Unie představuje pouze malou část jejich celkového obratu. Nepřijetí opatření by tudíž nemělo na situaci těchto dodavatelů žádný vliv.
6.6. Jiné argumenty
(144)
Několik zúčastněných stran uvedlo, že výrobní odvětví Unie má na unijním trhu dominantní postavení, a tvrdilo, že budou-li na indonéský dovoz uplatněna antidumpingová opatření, posílí se tím jeho postavení, což podle nich není v zájmu Unie.
(145)
Šetření jasně prokázalo, že uvedený jediný unijní výrobce není schopen udržet na trhu Unie svůj objem prodeje, protože v důsledku indonéského dovozu ztratil podíl na trhu. Vzhledem k cenovým tlakům ze strany dumpingového dovozu z Indonésie nebylo také výrobní odvětví Unie schopno zvýšit ceny tak, aby odpovídaly vyšším cenám surovin, a během období šetření utrpělo významné ztráty. Komise poukázala rovněž na to, že je tu i konkurence, kterou představuje dovoz z několika dalších třetích zemí a která využívá výhod volného přístupu na trh Unie. Z těchto skutečností je tedy zřejmé, že údajné dominantní postavení výrobního odvětví Unie není dostatečně průkazné, a uvedený argument bylo nutno zamítnout.
(146)
Několik zúčastněných stran rovněž uvedlo, že k indonéskému dovozu není jiná alternativa, protože ceny dovozu z jiných třetích zemí jsou příliš vysoké.
(147)
Je třeba připomenout, že ve FR2010/2011 měl dovoz z jiných třetích zemí na trhu významný podíl. Také dovoz ze třetích zemí byl pod cenovým tlakem ze strany dumpingového dovozu z Indonésie a utrpěl významné ztráty, co se týče objemu prodeje i podílu na trhu, ve prospěch indonéského dovozu. Uvalení cla na dovoz glutamátu sodného z Indonésie by mělo umožnit jiným třetím zemím, jako je Brazílie, Korea a Vietnam, aby svůj ztracený podíl na unijním trhu znovu získaly. Z hlediska cen by účelem antidumpingových opatření mělo být to, aby v Unii byly nastoleny rovné podmínky hospodářské soutěže, které by umožňovaly dovážet do Unie zboží za spravedlivé ceny. Z šetření vyplynulo, že uvalení cel by nemělo mít významný dopad na situaci navazujícího výrobního odvětví. Tvrzení, že neexistují alternativní zdroje dodávek, bylo proto odmítnuto.
6.7. Závěry týkající se zájmu Unie
(148)
Na základě výše uvedených skutečností dospěla Komise k názoru, že neexistují žádné přesvědčivé důvody, které by opravňovaly k vyvození závěru, že uvalení prozatímních opatření na dovoz glutamátu sodného pocházejícího z Indonésie není v této fázi šetření v zájmu Unie.
7. PROZATÍMNÍ ANTIDUMPINGOVÁ OPATŘENÍ
(149)
Na základě závěrů, k nimž Komise v otázce dumpingu, újmy, příčinné souvislosti a zájmu Unie dospěla, by měla být zavedena prozatímní opatření, jež zabrání tomu, aby dumpingový dovoz způsoboval výrobnímu odvětví Unie další újmu.
7.1. Úroveň odstranění újmy (rozpětí újmy)
(150)
Za účelem stanovení úrovně těchto opatření určila Komise nejprve výši cla potřebnou k odstranění újmy působené výrobnímu odvětví Unie.
(151)
Újma by byla odstraněna v případě, že výrobní odvětví Unie by mělo možnost pokrýt své výrobní náklady a dosáhnout takového zisku před zdaněním, jakého lze v tomto výrobním odvětví přiměřeně dosáhnout z prodeje obdobného výrobku na trhu Unie za běžných podmínek hospodářské soutěže, tj. bez dumpingového dovozu. Jelikož Komise zjistila, že účinek dumpingového dovozu nastal až ve třetím roce posuzovaného období, bylo ziskové rozpětí stanoveno odkazem na první dva roky posuzovaného období, kdy k dumpingovému dovozu nedocházelo. Komise považovala za správné použít vážené průměrné tiskové rozpětí, jak bylo stanoveno v 89. bodě odůvodnění. Ziskové rozpětí bylo stanoveno na 5 % až 15 %. Přesnější hodnotu ziskového rozpětí nelze zveřejnit kvůli zachování důvěrnosti. Na základě toho pak Komise vypočítala cenu obdobného výrobku, která výrobnímu odvětví Unie nepůsobí újmu, a to tak, že k výrobním nákladům, které toto výrobní odvětví Unie vykazovalo během období šetření, přidala ziskové rozpětí vypočítané výše uvedeným způsobem. Úroveň odstranění újmy pak Komise určila na základě porovnání vážené průměrné dovozní ceny spolupracujících vyvážejících výrobců v Indonésii, jež byla stanovena pro účely výpočtů v souvislosti s cenovým podbízením, s váženou průměrnou cenou obdobného výrobku prodávaného v období šetření na trhu Unie výrobním odvětvím Unie, která mu nepůsobí újmu. Veškeré rozdíly, jež byly výsledkem tohoto srovnání, pak byly vyjádřeny jako procento vážené průměrné hodnoty dovozu zahrnující CIF. Rozpětí újmy vypočítaná s použitím 5 % a 15 % zisku jsou uvedena v tabulce č. 154. bodě odůvodnění.
(152)
Jak bylo uvedeno výše v 64. bodě odůvodnění, jeden vyvážející výrobce tvrdil, že glutamát sodný dovážený do Unie a glutamát sodný vyráběný výrobním odvětvím Unie a jím prodávaný na trhu Unie mohou mít odlišný stupeň čistoty, a že by proto měla být provedena odpovídající úprava. Z důvodů uvedených ve stejném bodě odůvodnění nebyla oprávněna žádná úprava a toto tvrzení muselo být zamítnuto.
7.2. Prozatímní opatření
(153)
Prozatímní antidumpingová opatření by měla být na dovoz glutamátu sodného pocházejícího z Indonésie uvalena podle pravidla nižšího cla, které stanoví čl. 7 odst. 2 základního nařízení. Komise provedla srovnání rozpětí újmy a rozpětí dumpingu. Výše cel by měla být stanovena tak, aby byla na úrovni nižší z hodnot dumpingového rozpětí a rozpětí újmy.
(154)
Prozatímní antidumpingové clo by na základě výše uvedených skutečností mělo mít tyto sazby vyjádřené v cenách CIF na hranici Unie před proclením:
(v %)
Země
Společnost
Dumpingové rozpětí
Rozpětí újmy
Prozatímní antidumpingové clo
Indonésie
PT. Cheil Jedang Indonésie
7,0
[24,6 - 39,8]
7,0
Indonésie
PT. Miwon Indonésie
13,3
[27,9 - 43,6]
13,3
Indonésie
Všechny ostatní společnosti
28,4
[31,4 - 47,0]
28,4
(155)
Sazby antidumpingových cel pro jednotlivé společnosti uvedené v tomto nařízení byly stanoveny na základě zjištění tohoto šetření. Odrážejí proto situaci zjištěnou během tohoto šetření, pokud jde o tyto společnosti. Tyto celní sazby jsou výlučně použitelné na dovoz dotčeného výrobku pocházejícího z dotčené země a vyráběného uvedenými právnickými osobami. Na dovážený dotčený výrobek vyrobený jakoukoli jinou společností, která není konkrétně uvedena v normativní části tohoto nařízení pod svým názvem a adresou, včetně subjektů ve spojení s těmito konkrétně uvedenými společnostmi, by měla být uvalena celní sazba platná pro „všechny ostatní společnosti“. Neměla by se na ně vztahovat žádná z uvedených antidumpingových celních sazeb pro jednotlivé společnosti.
(156)
Pokud společnost změní název svého subjektu nebo založí nový výrobní či obchodní subjekt, může požádat o uplatnění těchto antidumpingových celních sazeb pro jednotlivé společnosti. Tato žádost musí být předložena Komisi (11). Žádost musí obsahovat veškeré příslušné informace, včetně informací o změnách v činnostech společnosti spojených s výrobou, o domácím prodeji a prodeji na vývoz, např. v souvislosti se změnou názvu nebo změnou týkající se výrobních a obchodních subjektů. Komise v odůvodněných případech aktualizuje seznam společností, na něž se vztahují antidumpingové celní sazby pro jednotlivé společnosti.
(157)
Za účelem minimalizace rizika obcházení těchto opatření, které vzhledem k velkému rozdílu mezi těmito celními sazbami hrozí, je nutno přijmout zvláštní opatření, která umožní zajistit uplatňování jednotlivých antidumpingových cel. Společnosti, na něž se vztahují antidumpingové celní sazby pro jednotlivé společnosti, musí celním orgánům členských států předložit platnou obchodní fakturu. Faktura musí vyhovovat požadavkům stanoveným v příloze. Na zboží, které bude dovezeno bez této faktury, bude uvaleno antidumpingové clo platné pro „všechny ostatní společnosti“.
(158)
Aby bylo zajištěno řádné vymáhání antidumpingového cla, antidumpingové clo pro všechny ostatní společnosti se nebude vztahovat pouze na vyvážející výrobce, kteří při tomto šetření nespolupracovali, ale i na výrobce, kteří v období šetření neuskutečnili žádný vývoz do Unie.
8. ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
159)
Komise v zájmu řádné správy vyzve zúčastněné strany k tomu, aby v pevně stanovené lhůtě předložily písemné připomínky nebo aby požádaly o slyšení u Komise nebo úředníka pro slyšení na GŘ pro obchod.
160)
Zjištění týkající se uvalení cel, která byla v souvislosti s tímto nařízením učiněna, jsou prozatímní a pro účely případných konečných zjištění je bude možná nutné přehodnotit,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1) Ukládá se prozatímní antidumpingové clo z dovozu glutamátu sodného, v současnosti vedeného pod kódem KN ex 2922 42 00 (kód TARIC 2922420010) pocházejícího z Indonésie.
2) Sazba prozatímního antidumpingového cla, která se použije na čistou cenu s dodáním na hranice Unie, před proclením, je pro výrobek popsaný v odstavci 1 a vyrobený níže uvedenými společnostmi stanovena takto:
Společnost
Prozatímní antidumpingové clo
(v %)
Doplňkový kód TARIC
PT. Cheil Jedang Indonésie
7,0
B961
PT. Miwon Indonésie
13,3
B962
Všechny ostatní společnosti
28,4
B999
3) Jednotlivé celní sazby pro konkrétní společnosti uvedené v odstavci 2 lze použít pod podmínkou, že celním orgánům členských států bude předložena platná obchodní faktura, která vyhovuje požadavkům stanoveným v příloze I. Není-li taková faktura předložena, použije se clo platné pro „všechny ostatní společnosti“.
4) Propuštění výrobku uvedeného v odstavci 1 do volného oběhu v Unii podléhá složení jistoty odpovídající výši prozatímního cla.
5) Není-li stanoveno jinak, použijí se platné celní předpisy.
Článek 2
1) Do 25 dnů ode dne vstupu tohoto nařízení v platnost mohou zúčastněné strany:
a)
požádat o poskytnutí informací o podstatných skutečnostech a úvahách, na jejichž základě bylo toto nařízení přijato;
b)
předložit Komisi své písemné připomínky a
c)
požádat o slyšení u Komise a/nebo úředníka pro slyšení na GŘ pro obchod.
2) Do 25 dnů ode dne vstupu tohoto nařízení v platnost se mohou strany uvedené v čl. 21 odst. 4 nařízení (ES) č. 1225/2009 vyjádřit k uplatňování prozatímních opatření.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 1 se použije po dobu šesti měsíců.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 20. srpna 2014.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 904/2014
z dnia 20 sierpnia 2014 r.
nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz glutaminianu monosodowego pochodzącego z Indonezji
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1), w szczególności jego art. 7,
po konsultacji z państwami członkowskimi,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. PROCEDURA
1.1. Wszczęcie postępowania
(1)
W dniu 29 listopada 2013 r. Komisja Europejska („Komisja”) wszczęła dochodzenie antydumpingowe w odniesieniu do przywozu do Unii glutaminianu monosodowego pochodzącego z Indonezji („państwo, którego dotyczy postępowanie”). Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2) („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”).
(2)
W tym samym dniu, w drodze zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, Komisja ogłosiła wszczęcie przeglądu wygaśnięcia, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 („rozporządzenie podstawowe”), ostatecznych środków antydumpingowych mających zastosowanie do przywozu glutaminianu monosodowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej („Chiny”) (3).
(3)
Komisja wszczęła dochodzenie w związku ze skargą złożoną w dniu 16 października 2013 r. przez Ajinomoto Foods Europe SAS („skarżący”), jedynego producenta glutaminianu monosodowego na obszarze Unii, reprezentującego zatem 100 % unijnej produkcji glutaminianu monosodowego ogółem. Skarga zawierała dowody prima facie wskazujące na dumping i wynikającą z niego istotną szkodę, które uznano za wystarczające uzasadnienie wszczęcia dochodzenia.
1.2. Zainteresowane strony
(4)
W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja wezwała wszystkie zainteresowane strony do zgłoszenia chęci udziału w dochodzeniu. Ponadto Komisja oficjalnie zawiadomiła skarżącego, znanych producentów eksportujących oraz władze indonezyjskie, znanych importerów, dostawców, użytkowników i zainteresowane przedsiębiorstwa handlowe o wszczęciu dochodzenia oraz wezwała je do udziału.
(5)
Zainteresowane strony otrzymały możliwość wyrażenia opinii na temat wszczęcia dochodzenia oraz zwrócenia się o przesłuchanie przed Komisją lub przed rzecznikiem praw stron z ramienia Dyrekcji Generalnej („DG”) ds. Handlu.
(6)
Zainteresowanym stronom umożliwiono także przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu. Wszystkie zainteresowane strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.
a) Kontrola wyrywkowa
(7)
Ze względu na dużą liczbę producentów eksportujących w państwie, którego dotyczy postępowanie, oraz importerów niepowiązanych uczestniczących w dochodzeniu oraz w celu zakończenia dochodzenia w terminie określonym prawem Komisja powiadomiła w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, że podjęła decyzję o ograniczeniu postępowania do uzasadnionej liczby producentów eksportujących i importerów niepowiązanych objętych dochodzeniem poprzez dobór próby zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego (proces ten zwany jest także „kontrolą wyrywkową”).
1) Kontrola wyrywkowa niepowiązanych importerów
(8)
W celu podjęcia decyzji o konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i dokonania wyboru ewentualnej próby Komisja zwróciła się do wszystkich niepowiązanych importerów, aby się zgłosili i udzielili informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.
(9)
Czternastu niepowiązanych importerów dostarczyło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego Komisja wybrała próbę złożoną z trzech importerów, kierując się najwyższą wielkością przywozu do Unii, a także ich położeniem geograficznym w Unii. Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zasięgnięto opinii wszystkich znanych importerów w kwestii doboru próby. Żaden z nich nie zgłosił uwag.
(10)
Następnie tylko jedno z trzech przedsiębiorstw wybranych do próby podjęło współpracę i przekazało wypełniony kwestionariusz.
2) Kontrola wyrywkowa producentów eksportujących z Indonezji
(11)
W celu podjęcia decyzji o konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i dokonania wyboru ewentualnej próby Komisja zwróciła się do wszystkich producentów eksportujących w Indonezji, aby zgłosili się do Komisji i udzielili informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.
(12)
Czterech producentów eksportujących z państwa, którego dotyczy postępowanie, przedstawiło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. Ze względu na niewielką liczbę producentów eksportujących Komisja postanowiła, że kontrola wyrywkowa nie jest konieczna.
b) Odpowiedzi na kwestionariusz i współpraca
(13)
Komisja wysłała kwestionariusze do jedynego w Unii producenta, czterech producentów eksportujących wybranych do kontroli wyrywkowej, trzech niepowiązanych importerów wybranych do kontroli wyrywkowej oraz trzydziestu trzech zidentyfikowanych użytkowników w Unii.
(14)
Odpowiedzi na kwestionariusz otrzymano od jedynego unijnego producenta, jednego z trzech niepowiązanych importerów wybranych do próby, jednego przedsiębiorstwa handlowego, trzech spośród czterech znanych producentów eksportujących i pięciu użytkowników.
(15)
W toku dochodzenia ustalono, że niewspółpracujący producent eksportujący był powiązany z innym producentem eksportującym, również wybranym do próby, który podjął współpracę i udzielił odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(16)
Współpracujący producent eksportujący wspomniany w motywie 15 twierdził, że nie powinien być uznany za podmiot powiązany z niewspółpracującym producentem eksportującym, ponieważ podmioty te nie wywierały wzajemnego wpływu na podejmowane przez siebie decyzje. Współpracujący producent eksportujący stwierdził ponadto, że nie może zmusić producenta niewspółpracującego do odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. W toku dochodzenia stwierdzono, że oba przedsiębiorstwa należały do tych samych akcjonariuszy. Zostały zatem uznane za powiązane w rozumieniu art. 143 ust. 1 lit. d) rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (4) dotyczącego wykonania Wspólnotowego kodeksu celnego („kodeks celny”).
(17)
Trzeci współpracujący producent eksportujący stwierdził, że w Indonezji prowadzi działalność jeszcze jeden producent produktu objętego postępowaniem, który jest częścią grupy wspomnianej w motywie 16, ale który się nie zgłosił. Mimo że taki producent rzeczywiście istnieje, w toku dochodzenia nie znaleziono potwierdzenia w danych Eurostatu ani innych dostępnych źródłach, że producent ten prowadził wywóz do Unii w badanym okresie. Nie zwrócono się więc do tego przedsiębiorstwa o zgłoszenie się ani o udzielenie informacji wymaganych w kwestionariuszu przeznaczonym dla producentów eksportujących. Ponadto zgodnie z motywem 48 w odniesieniu do wszystkich niewspółpracujących producentów w państwie, którego dotyczy postępowanie, określono stawkę cła rezydualnego. Cło rezydualne wynika z art. 18 rozporządzenia podstawowego i ma zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.
c) Wizyty weryfikacyjne
(18)
Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do celów wstępnego określenia dumpingu, wynikającej z niego szkody oraz interesu Unii.
(19)
Wizyty weryfikacyjne przeprowadzone na mocy art. 16 rozporządzenia podstawowego zostały przeprowadzone w siedzibach następujących przedsiębiorstw:
Producenci unijni
-
Ajinomoto Foods Europe SAS, Mesnil-Saint-Nicaise, Francja
Importerzy
-
Falken Trade, Olsztyn, Polska
Użytkownicy
-
AkzoNobel, Amersfoort, Niderlandy
-
Unilever, Rotterdam, Niderlandy
Producenci eksportujący z Indonezji
-
PT. Miwon Indonesia, Dżakarta, Indonezja
-
PT. Cheil Jedang Indonesia, Dżakarta, Indonezja
Powiązani importerzy w Unii
-
CJ Europe GmbH, Schwalbach, Niemcy
-
Daesang Europe B.V. Amstelveen, Niderlandy
Powiązane przedsiębiorstwo handlowe w Hongkongu
-
CJ China Limited, Hongkong
1.3. Okres objęty dochodzeniem i okres badany
(20)
Dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 października 2012 r. do dnia 30 września 2013 r. („okres objęty dochodzeniem”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 kwietnia 2010 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”) (5).
2. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
2.1. Produkt objęty postępowaniem
(21)
Produkt objęty postępowaniem to glutaminian monosodowy („MSG”) pochodzący z Indonezji, objęty obecnie kodem CN ex 2922 42 00 („produkt objęty postępowaniem”). MSG to dodatek do żywności, stosowany głównie jako substancja wzmacniająca smak i zapach zup, wywarów, dań rybnych i mięsnych, mieszanek przypraw i potraw gotowych do spożycia. Produkowany jest w postaci białych, bezzapachowych kryształków o niejednakowej wielkości. Stosowany jest także w przemyśle chemicznym do zastosowań innych niż spożywcze, np. w detergentach.
(22)
Produkowany jest głównie przez fermentację różnych źródeł cukru (skrobia kukurydziana, skrobia z tapioki, syrop z cukru, melasa z trzciny cukrowej i melasa z buraka cukrowego).
2.2. Produkt podobny
(23)
W ramach dochodzenia wykazano, że produkt objęty postępowaniem, produkt wytwarzany i sprzedawany na rynku krajowym w Indonezji, a także produkt wytwarzany i sprzedawany w Unii przez przemysł unijny mają podobne podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne i podobne zastosowania.
(24)
Jedna zainteresowana strona stwierdziła, że MSG produkowany w Indonezji znacząco się różni pod względem jakości od MSG produkowanego w Unii. Stwierdziła też, że ze względu na tę różnicę jakości MSG produkowany i sprzedawany przez przemysł unijny na unijnym rynku oraz MSG przywożony z Indonezji nie są zamienne i dlatego nie powinny być traktowane jako podobne. Argument ten nie został jednak uzasadniony i był sprzeczny z ustaleniami z dochodzenia, które nie wykazało różnicy w jakości między MSG produkowanym w Indonezji a MSG produkowanym w Unii. Kilku użytkowników kupowało bowiem MSG pochodzący z przemysłu unijnego i z Indonezji i wykorzystywało go do tych samych lub podobnych zastosowań. Argument ten został zatem odrzucony.
(25)
Na podstawie powyższego produkt objęty postępowaniem, produkt wytwarzany i sprzedawany na rynku wewnętrznym w Indonezji oraz produkt wytwarzany i sprzedawany w Unii przez przemysł unijny są zatem traktowane na tym etapie jako produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
3. DUMPING
3.1. Wartość normalna
(26)
Komisja najpierw przeanalizowała, czy łączna wartość sprzedaży krajowej w przypadku każdego współpracującego producenta eksportującego jest reprezentatywna zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajową uznaje się za reprezentatywną, jeśli łączna wielkość sprzedaży krajowej produktu podobnego niezależnym klientom na rynku krajowym na jednego producenta eksportującego stanowi co najmniej 5 % łącznej wielkości sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem do Unii w okresie objętym dochodzeniem. Na tej podstawie łączna sprzedaż produktu podobnego na rynku krajowym dokonana przez każdego współpracującego producenta eksportującego była reprezentatywna.
(27)
Następnie Komisja określiła te rodzaje produktu sprzedawane na rynku krajowym, które były identyczne lub porównywalne z rodzajami produktów sprzedawanymi na wywóz do Unii.
(28)
W dalszej kolejności Komisja przeanalizowała, czy krajowa sprzedaż dokonywana przez każdego współpracującego producenta eksportującego na rynku krajowym w przypadku każdego rodzaju produktu, który jest identyczny lub porównywalny z rodzajem produktu sprzedawanym na wywóz do Unii, była reprezentatywna zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajowa danego rodzaju produktu jest reprezentatywna, jeżeli całkowita wielkość sprzedaży krajowej tego rodzaju produktu niezależnym klientom w okresie objętym dochodzeniem stanowi co najmniej 5 % całkowitej sprzedaży eksportowej identycznego lub porównywalnego rodzaju produktu do Unii. Komisja ustaliła, że sprzedaż dokonywana przez współpracujących producentów eksportujących do Indonezji odbywała się w reprezentatywnych ilościach na rynku indonezyjskim w porównaniu z produktem objętym postępowaniem wywożonym do Unii przez tych samych producentów eksportujących.
(29)
Następnie Komisja zbadała, czy sprzedaż krajowa w odniesieniu do każdego producenta eksportującego może być uznana za prowadzoną w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Badanie to przeprowadzono poprzez ustalenie odsetka sprzedaży z zyskiem niezależnym klientom na rynku krajowym w okresie objętym dochodzeniem w przypadku każdego rodzaju produktu.
(30)
Wartość normalna opiera się na rzeczywistej cenie krajowej każdego rodzaju produktu niezależnie od tego, czy sprzedaż ta jest dokonywana z zyskiem, jeżeli:
1)
wielkość sprzedaży danego rodzaju produktu, sprzedawanego po cenie sprzedaży netto równej lub wyższej od obliczonych kosztów produkcji, stanowiła ponad 80 % łącznej wielkości sprzedaży tego rodzaju produktu; oraz
2)
średnia ważona cena sprzedaży tego rodzaju produktu jest równa lub wyższa od jednostkowych kosztów produkcji.
(31)
W tym przypadku sprzedaż krajowa dokonywana przez wszystkich producentów eksportujących przynosiła zysk, a średnia ważona cena sprzedaży była wyższa niż koszt produkcji wszystkich rodzajów produktu. W związku z tym w przypadku wszystkich współpracujących producentów eksportujących wartość normalna była obliczana jako średnia ważona cen całej sprzedaży krajowej w okresie objętym dochodzeniem.
3.2. Cena eksportowa
(32)
Współpracujący producenci eksportujący prowadzili wywóz do Unii albo bezpośrednio na rzecz niezależnych klientów, albo przez powiązane przedsiębiorstwa mające siedzibę w Unii lub poza jej obszarem.
(33)
W przypadku gdy producenci eksportujący wywozili produkt objęty postępowaniem bezpośrednio na rzecz niezależnych klientów w Unii, cena eksportowa została ustalona na podstawie cen eksportowych zapłaconych lub należnych, zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.
(34)
W przypadku gdy producenci eksportujący wywozili produkt objęty postępowaniem do Unii za pośrednictwem przedsiębiorstw powiązanych, cena eksportowa została ustalona na podstawie ceny, za którą przywieziony produkt został po raz pierwszy odsprzedany niezależnym klientom w Unii, zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego. W tym przypadku dokonano korekty o skumulowany zysk (zob. motyw 35) oraz wszystkie zgłoszone koszty pomiędzy przywozem a odsprzedażą, w tym koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne.
(35)
Nie można było wykorzystać w tym celu marży zysku zrealizowanej przez powiązane przedsiębiorstwa, ponieważ uznano ją za niepewną. Jeden niepowiązany importer podjął współpracę, ale jego zysk objęty był klauzulą poufności i nie mógł zostać ujawniony pozostałym osobom trzecim. Z braku innych informacji do ustalenia ceny eksportowej wykorzystano zatem marżę zysku w wysokości 5 %. Taka wysokość marży została uznana za rozsądną, ponieważ wykorzystano ją także w poprzednim postępowaniu dotyczącym innego produktu chemicznego wytwarzanego przez podobny przemysł (6).
(36)
Dwóch współpracujących producentów eksportujących stwierdziło, że ceny eksportowe naliczane ich pierwszym klientom powiązanym są ustalane według warunków rynkowych i że w celu określenia ceny eksportowej należy się oprzeć na cenie sprzedaży, jaką nalicza producent eksportujący w Indonezji pierwszemu klientowi powiązanemu, a nie na konstruowanej cenie eksportowej. Stwierdzili, że poziom cen sprzedaży naliczanych przez nich pierwszym powiązanym klientom jest taki sam jak poziom cen naliczanych niepowiązanym klientom w Unii.
(37)
W toku dochodzenia stwierdzono, że pomimo podobnego poziomu cen poziom cen transferowych stosowanych pomiędzy powiązanymi przedsiębiorstwami nie pozwalał powiązanym importerom na osiągnięcie uzasadnionego zysku w Unii. Nie można też wykluczyć, że pewne koszty powstawały w kontaktach między powiązanymi przedsiębiorstwami oraz że dochodziło do wzajemnej kompensacji za pośrednictwem innych produktów. Na tej podstawie stwierdzono, że wewnętrzne ceny transferowe nie odzwierciedlały rzeczywistej wartości rynkowej produktu objętego postępowaniem w porównaniu ze sprzedażą niezależnym klientom.
(38)
Na tej podstawie nie można więc uznać, że cena transferowa naliczana między powiązanymi przedsiębiorstwami została ustalona według warunków rynkowych, a zatem odnośne stwierdzenia zostały odrzucone. Ceny eksportowe ustalane przez obu producentów eksportujących za pośrednictwem powiązanych stron były zatem skonstruowane zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego zgodnie z opisem zawartym w motywach 34 i 35.
3.3. Porównanie
(39)
Komisja porównała wartość normalną i cenę eksportową współpracujących producentów eksportujących na podstawie ceny ex-works.
(40)
Aby zapewnić rzetelne porównanie między wartością normalną a ceną eksportową, wzięto pod uwagę, w formie dostosowań, różnice wpływające na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego.
(41)
Dokonano korekt w celu uwzględnienia opłat przywozowych, rabatów, kosztów transportu, ubezpieczenia, przeładunku, załadunku i kosztów dodatkowych, opakowania, kredytu, prowizji i opłat bankowych we wszystkich przypadkach, w których wykazano, że wpływają one na porównywalność cen.
(42)
Jeden producent eksportujący wywoził MSG za pośrednictwem powiązanego przedsiębiorstwa handlowego mającego siedzibę poza Unią, które następnie sprzedawało produkt powiązanemu importerowi w Unii, który z kolei sprzedawał go niepowiązanym klientom w Unii. W przypadku tej sprzedaży, zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego, dokonano korekty o marżę naliczaną przez przedsiębiorstwo handlowe poza Unią.
(43)
Jeden producent eksportujący zwrócił się o dokonanie korekty wartości normalnej o wysokość ulg i kosztów promocji zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. k) rozporządzenia podstawowego. W toku dochodzenia ustalono jednak, że koszty te nie były bezpośrednio powiązane z pojedynczymi transakcjami sprzedaży krajowej, a zatem nie można było wykazać, że miały one wpływ na porównywalność cen. Argument ten został zatem odrzucony.
(44)
Dwóch producentów eksportujących zwróciło się o korektę wartości normalnej o wysokość kosztów frachtu zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. e) rozporządzenia podstawowego. Koszty frachtu krajowego zostały obliczone z uwzględnieniem poniesionych kosztów transportu towarów z fabryki do składu. Koszty te uznano jednak za koszty logistyki wewnętrznej, które nie kwalifikują się do ujęcia jako odpis od wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. e) rozporządzenia podstawowego.
(45)
Jedna zainteresowana strona stwierdziła, że MSG sprzedawany w Unii jako dodatek do żywności musi spełniać określone wymogi co do czystości (≥ 99 %), określone dyrektywą Komisji 2008/84/WE (7). Zainteresowana strona stwierdziła, że choć MSG wywożony do Unii powinien spełniać te wymogi, nie obowiązują one w odniesieniu do produktu sprzedawanego na rynku krajowym w Indonezji. Uzasadniona może być zatem korekta wartości normalnej o różnice pod względem właściwości fizycznych i chemicznych zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. a) rozporządzenia podstawowego.
(46)
Zainteresowana strona objęta postępowaniem nie dołączyła jednak argumentów ilościowych, gdyż nie przedstawiła żadnego uzasadnionego oszacowania wartości rynkowej takiej rzekomej różnicy, wymaganego w art. 2 ust. 10 lit. a) rozporządzenia podstawowego. Ponadto, w ramach porównania, Komisja mogła uwzględnić ewentualne różnice pod względem czystości w definicji rodzajów produktu. Porównano zatem rodzaje produktu o tym samym lub podobnym stopniu czystości spośród tych, które wywożono na rynek unijny, oraz tych, które były sprzedawane w Indonezji. W konsekwencji nie dopuszczono żadnej korekty i argument ten musiał zostać odrzucony.
3.4. Margines dumpingu
(47)
W przypadku dwóch współpracujących przedsiębiorstw eksportujących Komisja porównała średnią ważoną wartość normalną każdego rodzaju produktu podobnego ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiedniego typu produktu objętego postępowaniem, zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego.
(48)
W odniesieniu do wszystkich innych producentów eksportujących z Indonezji Komisja określiła margines dumpingu na podstawie dostępnych faktów zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. Należy zauważyć, że jeden znany producent eksportujący celowo nie współpracował w ramach dochodzenia, o czym była mowa powyżej w motywie 15. Dlatego też uznano poziom współpracy za niski. Zgodnie z art. 18 ust. 6 Komisja postanowiła oprzeć rezydualny margines dumpingu na poziomie najwyższego marginesu dumpingu związanego z reprezentatywną wielkością wywozu jednego w pełni współpracującego i sprawdzonego producenta eksportującego, uwzględniając również, według średniej ważonej, margines dumpingu ustalony dla współpracującego producenta eksportującego, który był powiązany z niewspółpracującym producentem eksportującym.
(49)
Na tej podstawie tymczasowe marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny kosztu, ubezpieczenia i frachtu („CIF”) na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:
Przedsiębiorstwo
Tymczasowy margines dumpingu (%)
PT. Cheil Jedang Indonesia
7,0
PT. Miwon Indonesia
13,3
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
28,4
4. SZKODA
4.1. Definicja przemysłu unijnego i produkcji unijnej
(50)
Produkt podobny był wytwarzany w okresie objętym dochodzeniem przez jednego unijnego producenta. Reprezentuje on „przemysł unijny” w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
(51)
Ponieważ przemysł unijny składa się z tylko jednego producenta, wszystkie dane liczbowe odnoszące się do jego danych poufnych musiały być zindeksowane lub podane w formie zakresu dla zachowania ich poufności.
4.2. Konsumpcja w Unii
(52)
Komisja określiła konsumpcję w Unii, sumując sprzedaż przemysłu unijnego na unijnym rynku oraz przywóz z Indonezji i innych państw trzecich na podstawie danych Eurostatu i odpowiedzi zawartych w kwestionariuszu.
(53)
Stwierdzono, że współpracujący producent unijny powinien zostać wyłączony z przemysłu unijnego, ponieważ jest powiązany z niewspółpracującym producentem eksportującym w Indonezji, oraz że dochodzenie należy zakończyć. W tym przypadku nie ma jednak potrzeby wyłączenia współpracującego producenta unijnego z przemysłu unijnego pomimo jego powiązania z niewspółpracującym producentem eksportującym w Indonezji, ponieważ jedyny producent unijny w pełni współpracował z Komisją w trakcie dochodzenia i był objęty pełną weryfikacją. Ponadto brak współpracy ze strony indonezyjskiego producenta eksportującego nie miał wpływu na wiarygodność danych pozyskanych od unijnego producenta. Powyższy argument należy zatem odrzucić.
(54)
Konsumpcja unijna kształtowała się następująco:
Tabela 1
Konsumpcja MSG w Unii (w tonach)
RO2010/2011
RO2011/2012
RO2012/2013
Okres objęty dochodzeniem
Wskaźnik (RO2010/RO2011 = 100)
100
87
93
98
Źródło: Eurostat i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(55)
Konsumpcja w Unii spadła między RO2010/2011 a RO2011/2012, a następnie nieznacznie znów wzrosła w RO2012/2013 oraz w okresie objętym dochodzeniem. Ogółem konsumpcja zmniejszyła się o 2 % w badanym okresie. Spadek konsumpcji w okresie między RO2010/2011 a RO2011/2012 wynika głównie ze zmniejszenia sprzedaży przemysłu unijnego na rynku UE spowodowanego zmniejszeniem produkcji w tym samym okresie (zob. motyw 68). Przywóz utrzymał się na tym samym poziomie w obu latach. Wzrost konsumpcji w RO2012/2013 wynika niemal wyłącznie ze wzrostu przywozu, ponieważ sprzedaż przemysłu unijnego pozostała zasadniczo na tym samym poziomie. Co więcej, w okresie objętym dochodzeniem znacząco wzrosła wielkość przywozu, zwłaszcza z Indonezji (zob. motyw 57), mimo że sprzedaż przemysłu unijnego ponownie spadła.
4.3. Przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie
4.3.1. Wielkość i udział w rynku przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie
(56)
Komisja określiła wielkość przywozu na podstawie danych Eurostatu i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Udział przywozu w rynku został ustalony na podstawie konsumpcji unijnej określonej w motywie 52.
(57)
Przywóz do Unii z państwa, którego dotyczy postępowanie, kształtował się następująco:
Tabela 2
Wielkość przywozu (w tonach)
RO2010/2011
RO2011/2012
RO2012/2013
Okres objęty dochodzeniem
Wielkość przywozu z Indonezji (w tonach)
8 638
9 478
18 317
24 385
Wskaźnik
100
110
212
282
Udział w rynku
Wskaźnik
100
126
227
287
Źródło: Eurostat i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(58)
Wielkość przywozu z Indonezji wzrosła niemal trzykrotnie w badanym okresie. Wzrastała ona stale i znacząco (o 182 %) z 8 638 ton w RO2010/2011 do 24 385 ton w okresie objętym dochodzeniem.
(59)
Odnośny udział w rynku wzrósł niemal trzykrotnie w badanym okresie. Pomimo ogólnego spadku konsumpcji (- 2 %) wzrósł on o 187 %.
4.3.2. Ceny produktów przywożonych z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz podcięcie cenowe
(60)
Komisja określiła ceny importowe na podstawie danych Eurostatu i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(61)
Średnia cena przywozu do Unii z Indonezji kształtowała się następująco:
Tabela 3
Ceny importowe (EUR/t)
RO2010/2011
RO2011/2012
RO2012/2013
Okres objęty dochodzeniem
Indonezja
1 266
1 279
1 226
1 162
Wskaźnik
100
101
97
92
Źródło: Eurostat i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(62)
Średnia cena importowa MSG z Indonezji nieznacznie wzrosła między RO2010/2011 a RO2011/2012, następnie obniżyła się w RO2012/2013, a potem spadła jeszcze bardziej w okresie objętym dochodzeniem. Średnie ceny importowe MSG z Indonezji zmniejszyły się ogółem o 6 % w badanym okresie.
(63)
Komisja określiła podcięcie cenowe w okresie objętym dochodzeniem przez porównanie:
-
średnich ważonych cen sprzedaży poszczególnych rodzajów produktu naliczanych przez przemysł unijny niepowiązanym klientom na rynku unijnym, skorygowanych do poziomu cen ex-works, oraz
-
odnośnych średnich cen ważonych przywozu poszczególnych rodzajów produktu, dokonywanego przez współpracujących indonezyjskich producentów na rzecz pierwszego niezależnego klienta na unijnym rynku, ustalonych na podstawie CIF z odnośnymi korektami uwzględniającymi cła i koszty ponoszone po przywozie.
(64)
Zgodnie z motywem 46 jeden producent eksportujący stwierdził, że MSG sprzedawany w Unii jako dodatek do żywności musi spełniać pewne wymogi dotyczące czystości wynikające z przepisów Unii. Ten sam producent eksportujący stwierdził, że tego rodzaju wymogi nie dotyczyły produktów importowanych z Indonezji i wykorzystywanych w sektorze niespożywczym oraz że z tego powodu konieczna może być korekta w celu uwzględnienia właściwości chemicznych lub fizycznych w porównaniu z produktem sprzedawanym na rynku unijnym. Producent eksportujący, o którym mowa, nie przedstawił jednak argumentów ilościowych. Ponadto, w ramach porównania, Komisja mogła uwzględnić ewentualne różnice pod względem czystości w definicji rodzajów produktu. Porównano zatem rodzaje produktu o tym samym lub podobnym stopniu czystości spośród tych, które wywożono na rynek unijny, oraz tych sprzedawanych przez przemysł unijny na unijnym rynku. W konsekwencji nie dopuszczono żadnej korekty i argument ten został odrzucony.
(65)
Jedna zainteresowana strona stwierdziła, że przy obliczeniu podcięcia cenowego w przypadku przywozu z Indonezji należy wziąć pod uwagę wpływ wahań kursu waluty. Prawdopodobny skutek przywozu po cenach dumpingowych na ceny naliczane przez przemysł unijny jest ustalany przede wszystkim przez określenie między innymi podcięcia cenowego. W analizowanej sprawie porównano dumpingowe ceny eksportowe oraz ceny sprzedaży naliczane przez przemysł unijny. Ceny eksportowe wykorzystane do obliczenia szkody zostały jednak przeliczone na EUR w celu uzyskania porównywalnej podstawy. W związku z tym stosowanie kursów wymiany walut w przedmiotowej sprawie zapewnia ustalenie różnicy cenowej na porównywalnej podstawie. W związku z powyższym argument ten został odrzucony.
(66)
Porównania cen dokonano według poszczególnych rodzajów produktu w odniesieniu do transakcji na tym samym poziomie handlu, z zastosowaniem odpowiednich korekt w razie potrzeby. Wynik porównania wyrażono jako odsetek obrotów przemysłu unijnego w okresie objętym dochodzeniem. Pokazywał on średni ważony margines podcięcia od 0 % do 5 % w przywozie z Indonezji na rynek unijny.
4.4. Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego
4.4.1. Uwagi ogólne
(67)
Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, badanie wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych na przemysł unijny zawierało ocenę wszystkich wskaźników gospodarczych, które wywierają wpływ na przemysł unijny w badanym okresie.
4.4.2. Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
(68)
Całkowita produkcja unijna, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych kształtowały się w okresie badanym następująco:
Tabela 4
Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
RO2010/2011
RO2011/2012
RO2012/2013
Okres objęty dochodzeniem
Wielkość produkcji
Wskaźnik
100
95
107
91
Wskaźnik wykorzystania mocy produkcyjnych
100
100
100
100
Wykorzystanie mocy produkcyjnych
Wskaźnik
100
95
107
91
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(69)
Poziom produkcji wahał się w badanym okresie. Początkowo spadł w okresie od RO2010/2011 do RO2011/2012, a następnie wzrósł w okresie od RO2011/2012 do RO2012/2013, a w okresie objętym dochodzeniem osiągnął najniższy poziom. Dochodzenie wykazało, że wahania były spowodowane przede wszystkim przestojami z powodu konserwacji przeprowadzanej przez przemysł unijny co 15 miesięcy oraz złymi warunkami pogodowymi w czasie zimy 2010/2011, które spowodowały przerwę w dostawie jednego z głównych surowców (amoniaku). W okresie objętym dochodzeniem przestój z powodu konserwacji został wydłużony w celu zmniejszenia dużych zapasów. Ogółem w okresie badanym wielkość produkcji zmniejszyła się o 9 %.
(70)
Moce produkcyjne były zasadniczo stabilne w badanym okresie.
(71)
Wskutek zmniejszenia wielkości produkcji i stabilnej zdolności produkcyjnej wykorzystanie mocy produkcyjnych rozwijało się zgodnie z wielkością produkcji, tzn. najpierw spadło w RO2011/2012, następnie wzrosło w RO2012/13 i znów spadło w okresie objętym dochodzeniem. Ogółem wykorzystanie mocy produkcyjnych spadło o 9 % w badanym okresie, zgodnie ze spadkiem wielkości produkcji.
4.4.3. Wielkość sprzedaży i udział w rynku
(72)
Wielkość sprzedaży i udział w rynku przemysłu unijnego kształtowały się w okresie badanym następująco:
Tabela 5
Wielkość przywozu i udział w rynku
RO2010/2011
RO2011/2012
RO2012/2013
Okres objęty dochodzeniem
Wielkość sprzedaży na rynku unijnym
Wskaźnik
100
84
85
83
Udział w rynku
Wskaźnik
100
96
91
85
Źródło: Eurostat i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(73)
Wielkość sprzedaży MSG dokonywanej przez przemysł unijny w badanym okresie spadła o 17 %. Wielkość sprzedaży obniżyła się najwyraźniej od RO2010/2011 do RO2011/2012, natomiast w kolejnych latach była stosunkowo stabilna. Spadek wielkości sprzedaży wraz z towarzyszącym mu spadkiem konsumpcji i wzrostem przywozu z Indonezji doprowadził do zmniejszenia udziału w rynku przemysłu unijnego o około 15 % w badanym okresie. Udział w rynku przemysłu unijnego zmniejszył się o 4 % między RO2010/2011 a RO2011/2012, co zbiegło się ze zwiększeniem udziału w rynku przywozu z Indonezji w tym samym okresie. Między RO2012/2013 a okresem objętym dochodzeniem udział w rynku przemysłu unijnego w dalszym ciągu stale się zmniejszał, natomiast wielkość przywozu z Indonezji i jego udział w rynku znacząco wzrosły.
4.4.4. Wzrost
(74)
Konsumpcja unijna obniżyła się o 2 % w badanym okresie, natomiast wielkość sprzedaży przemysłu unijnego spadła o 17 %, co przełożyło się na spadek udziału w rynku o 15 %.
4.4.5. Zatrudnienie i wydajność
(75)
Zatrudnienie i wydajność w badanym okresie kształtowały się następująco:
Tabela 6
Zatrudnienie i wydajność
RO2010/2011
RO2011/2012
RO2012/2013
Okres objęty dochodzeniem
Liczba pracowników
Wskaźnik
100
103
107
108
Wydajność (jednostka/pracownik)
Wskaźnik
100
92
100
85
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(76)
Zatrudnienie w przemyśle unijnym stale rosło, łącznie o 8 % w badanym okresie. Wzrost ten wynika przede wszystkim z włączenia dawnego przedsiębiorstwa powiązanego w 2011 r. oraz rozbudowy działu konserwacji w ramach przemysłu unijnego.
(77)
Wydajność spadła w wyniku wzrostu zatrudnienia połączonego ze spadkiem produkcji pokazanych w tabeli 4 w motywie 68.
4.4.6. Wielkość marginesu dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu
(78)
Wszystkie marginesy dumpingu znacznie przekraczają poziom de minimis. Uwzględniając wielkość i ceny przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, wpływ wielkości rzeczywistego marginesu dumpingu na przemysł unijny jest znaczny.
(79)
Przemysł unijny znajdował się wciąż na etapie równoważenia skutków wcześniejszego szkodliwego dumpingu ze strony przywozu tego samego produktu pochodzącego z Chin. Środki te są obecnie przedmiotem prowadzonego równocześnie dochodzenia przeglądowego zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, wspomnianego w motywie 2.
4.4.7. Ceny i czynniki oddziałujące na ceny
(80)
Średnie ceny naliczane przez przemysł unijny w sprzedaży klientom niepowiązanym w Unii w badanym okresie kształtowały się następująco:
Tabela 7
Średnia cena sprzedaży
RO2010/2011
RO2011/2012
RO2012/2013
Okres objęty dochodzeniem
Średnia jednostkowa cena sprzedaży na rynku unijnym (EUR/t)
Wskaźnik
100
107
101
97
Jednostkowy koszt produkcji (EUR/t)
Wskaźnik
100
120
124
130
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(81)
Średnia jednostkowa cena naliczana przez przemysł unijny w sprzedaży klientom niepowiązanym w Unii spadła o 3 % w badanym okresie. Początkowo wzrosła o 7 % między RO2010/2011 a RO2011/2012, a następnie konsekwentnie obniżała się aż do okresu objętego dochodzeniem. Wzrost cen między RO2010/2011 a RO2011/2012 można uznać za skutek wzrostu kosztów w tym samym okresie, choć wzrost kosztów był wyraźniejszy niż wzrost cen. Równocześnie przywóz z Indonezji wzrósł i zaczął wywierać znaczną presję cenową na przemysł unijny. W efekcie ceny naliczane przez przemysł unijny spadły o 6 % w okresie od RO2011/2012 do RO2012/2013 i o kolejne 4 % między RO2012/2013 a okresem objętym dochodzeniem.
(82)
Jednostkowy koszt produkcji wzrósł w badanym okresie o 30 %. W RO2011/2012 rozpoczął się stały wzrost, który wynikał przede wszystkim ze wzrostu kosztu surowców i kosztu pracy. Jak wspomniano powyżej, tego wzrostu kosztów nie można było pokryć odpowiednim wzrostem cen ze względu na presję cenową ze strony przywozu z Indonezji prowadzonego po cenach dumpingowych.
4.4.8. Koszty pracy
(83)
Średni koszt pracy przemysłu unijnego w badanym okresie kształtował się następująco:
Tabela 8
Średni koszt pracy na pracownika
RO2010/2011
RO2011/2012
RO2012/2013
Okres objęty dochodzeniem
Średni koszt pracy na pracownika (EUR)
Wskaźnik
100
117
125
124
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(84)
Średni koszt pracy na pracownika wzrósł o 24 %. Można to wyjaśnić przede wszystkim rosnącym wysiłkiem ze strony przemysłu unijnego, aby poprawić wydajność swoich pracowników w celu optymalizacji procesu produkcji.
4.4.9. Zapasy
(85)
Poziom zapasów producenta unijnego w badanym okresie kształtował się następująco:
Tabela 9
Zapasy
RO2010/2011
RO2011/2012
RO2012/2013
Okres objęty dochodzeniem
Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego
Wskaźnik
100
82
164
143
Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego jako wartość procentowa produkcji
Wskaźnik
100
86
153
156
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(86)
Ogółem w badanym okresie stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego wzrósł o 43 %. W okresie od RO2010/2011 do RO2011/2012 stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego zmniejszył się w związku ze zmniejszeniem wielkości produkcji oraz wzrostem wielkości sprzedaży eksportowej. W okresie od RO2011/2012 do RO2012/2013 stan zapasów wzrósł ze względu na zwiększenie produkcji przy niemal ustabilizowanej sprzedaży ze strony przemysłu unijnego na unijnym rynku. Od RO2012/2013 do okresu objętego dochodzeniem stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego ponownie się zmniejszył, przede wszystkim wskutek decyzji o zmniejszeniu produkcji w celu obniżenia wysokiego stanu zapasów.
(87)
Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego jako odsetek produkcji zmniejszył się w okresie od RO2010/2011 do RO2011/2012, ale niemal dwukrotnie wzrósł między RO2011/2012 a RO2012/2013. Następnie wzrósł jeszcze bardziej w okresie od RO2012/2013 do okresu objętego dochodzeniem. Ogółem wzrósł on w badanym okresie o 56 %. Wzrost zaobserwowany w RO2012/2013 i w okresie objętym dochodzeniem należy rozpatrywać w świetle rosnącej wielkości przywozu towarów po cenach dumpingowych z Indonezji, podczas gdy w tym samym okresie unijna sprzedaż utrzymała się na niemal stałym poziomie.
4.4.10. Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału
(88)
Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje oraz zwrot z inwestycji producenta unijnego kształtowały się w badanym okresie następująco:
Tabela 10
Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje i zwrot z inwestycji
RO2010/2011
RO2011/2012
RO2012/2013
Okres objęty dochodzeniem
Rentowność sprzedaży klientom niepowiązanym w Unii (% obrotu ze sprzedaży)
Wskaźnik
100
30
- 31
- 80
Przepływy pieniężne (w EUR)
Wskaźnik
100
39
- 48
- 19
Inwestycje (w EUR)
Wskaźnik
100
182
143
197
Zwrot z inwestycji
Wskaźnik
100
14
- 61
- 110
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(89)
Komisja określiła rentowność przemysłu unijnego, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego klientom niepowiązanym w Unii jako odsetek obrotów w ramach tej sprzedaży. W RO2010/2011 i RO2011/2012 rentowność znacząco spadła, choć utrzymała się na dodatnim poziomie. Od RO2012/2013 rentowność spadła do wartości ujemnych. W okresie objętym dochodzeniem obniżyła się jeszcze bardziej. Ogółem w okresie badanym rentowność spadła o 180 %. Zmiana ta wynikała przede wszystkim z presji cenowej ze strony przywozu z Indonezji do Unii, który był prowadzony po cenach dumpingowych i nie pozwalał przemysłowi unijnemu na ustalanie cen zgodnie ze wzrostem kosztów.
(90)
Przepływy pieniężne netto to zdolność przemysłu unijnego do samofinansowania swojej działalności. W przepływach pieniężnych netto widoczna była ta sama tendencja, co w przypadku rentowności, czyli stały spadek w badanym okresie i wartości ujemne począwszy od RO2012/2013. Tendencja ta była szczególnie widoczna w okresie objętym dochodzeniem. Ogółem w badanym okresie przepływy pieniężne netto zmniejszyły się o 119 %.
(91)
Inwestycje wzrosły w badanym okresie o 97 %. Były to przede wszystkim inwestycje niezbędne ze względów konserwacyjnych i służące spełnieniu określonych prawem wymogów bezpieczeństwa. Mimo że przed okresem badanym przemysł unijny wciąż odrabiał straty spowodowane dumpingiem ze strony chińskich producentów eksportujących, na początku tego okresu jego sytuacja zaczęła się poprawiać i do RO2011/2012 zaczął przynosić zyski. W tej sytuacji przeprowadzono szereg inwestycji, których nie można było dłużej odkładać, co tłumaczy znaczny wzrost inwestycji w RO2011/2012 i w kolejnych latach.
(92)
Zwrot z inwestycji to procentowy stosunek zysku do wartości księgowej netto inwestycji. Podobnie jak w przypadku pozostałych wskaźników finansowych zwrot z inwestycji w przypadku produkcji i sprzedaży produktu podobnego był ujemny od RO2012/2013, odzwierciedlając ujemny trend pod względem rentowności. Ogółem w badanym okresie zwrot z inwestycji zmniejszył się o 210 %.
(93)
Spadająca rentowność i zmniejszające się przepływy pieniężne odbiły się też niekorzystnie na zdolności przedsiębiorstwa do pozyskiwania kapitału.
4.4.11. Wnioski dotyczące szkody
(94)
Tendencja ujemna była widoczna niemal we wszystkich głównych wskaźnikach szkody. Wielkość produkcji i wykorzystanie mocy produkcyjnych zmniejszyły się bowiem o około 9 % w badanym okresie, natomiast wielkość sprzedaży - o 17 %. W ramach prób przeciwdziałania stratom pod względem wielkości sprzedaży i udziałów w rynku średnie ceny naliczane przez przemysł unijny spadły o 3 % w badanym okresie, natomiast koszty produkcji wzrosły w tym samym czasie o 30 %. W efekcie rentowność, która na początku badanego okresu osiągała wartości dodatnie, spadła do poziomu ujemnego w RO2012/2013 i obniżała się przez cały okres objęty dochodzeniem. Podobne ujemne tendencje dały się zaobserwować, jeśli chodzi o przepływy pieniężne netto, a także zwrot z inwestycji.
(95)
Zatrudnienie wzrosło w badanym okresie o 8 %. Wzrost ten wynika przede wszystkim z włączenia dawnego przedsiębiorstwa powiązanego w 2011 r. oraz rozbudowy działu konserwacji. Jeśli chodzi o inwestycje, również odnotowano trend dodatni. Były one powiązane głównie ze środkami zapobiegawczymi i wymogami bezpieczeństwa, a nie ze zwiększeniem mocy produkcyjnych. Opisane wyżej trendy dodatnie nie eliminują zatem istnienia szkody.
(96)
W związku z powyższym Komisja stwierdziła na tym etapie, że przemysł unijny poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
5. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
(97)
Zgodnie z art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy przywóz po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie, spowodował istotną szkodę dla przemysłu unijnego. Zgodnie z art. 3 ust. 7 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała także, czy inne znane czynniki mogły w tym samym czasie również spowodować szkodę dla przemysłu unijnego. Komisja dopilnowała, aby wszelkie szkody spowodowane przez inne czynniki niż przywóz po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie, nie były łączone z tym przywozem. Czynniki te są następujące:
a)
wpływ przywozu z Chin;
b)
przywóz z innych państw trzecich;
c)
zmiany w konsumpcji unijnej;
d)
wyniki eksportowe przemysłu unijnego;
e)
niedostateczna wydajność przemysłu unijnego;
f)
kryzys finansowy;
g)
inwestycje i unijne wymogi prawne dotyczące bezpieczeństwa;
h)
koszty surowców i inne koszty.
5.1. Wpływ przywozu towarów po cenach dumpingowych
(98)
Aby ustalić istnienie związku przyczynowego między przywozem po cenach dumpingowych MSG pochodzącego z Indonezji a szkodą poniesioną przez przemysł unijny, Komisja przeanalizowała wielkość i ceny badanego przywozu, a także stopień, w jakim przyczynił się on do istotnej szkody poniesionej przez przemysł unijny.
(99)
W toku dochodzenia wykazano, że w badanym okresie wielkość taniego przywozu po cenach dumpingowych z Indonezji wzrosła o 182 %, co doprowadziło do wzrostu jego udziału w rynku w tym samym okresie o około 187 %. W tym samym czasie przemysł unijny odnotował spadek wielkości sprzedaży o 17 % oraz zmniejszenie udziału w rynku o 15 %. Doprowadziło to także do zmniejszenia udziału w rynku przywozu z innych państw trzecich ogółem o 71 %.
(100)
Równocześnie ceny przywozu z Indonezji spadły o 8 %. Unijny rynek stał się obszarem presji cenowej ze strony przywozu z Indonezji, w związku z czym przemysł unijny nie mógł podnieść cen stosownie do wzrostu kosztów; przeciwnie - był zmuszony do obniżenia cen w badanym okresie. Doprowadziło to do znacznego spadku rentowności, który począwszy od RO2012/2013, przekształcił się w straty, najwyraźniej widoczne w okresie objętym dochodzeniem.
(101)
W związku z powyższym Komisja stwierdziła na tym etapie, że pogarszający się stan przemysłu unijnego zbiegł się w czasie ze znacznym zwiększeniem przywozu po cenach dumpingowych z Indonezji oraz że przywóz ten w sposób decydujący przyczynił się do istotnej szkody poniesionej przez przemysł unijny.
5.2. Wpływ pozostałych czynników
5.2.1. Wpływ przywozu z Chin
(102)
Przywóz z Chin jest obecnie objęty cłami antydumpingowymi. W badanym okresie wielkość przywozu zwiększyła się o 65 %, przy towarzyszącym temu zwiększeniu wzrostowi udziału w rynku o 68 %. Zarówno wielkość przywozu, jak i jego udział w rynku w badanym okresie pozostały jednak niewielkie. Ceny naliczane przez Chiny znacznie spadły - o 20 % w badanym okresie. Uwzględniając obowiązujące cła antydumpingowe, nie wywołało to podcięcia cenowego w przypadku przemysłu unijnego.
(103)
W tej sytuacji nie można uznać, że przywóz z Chin przyczynił się do istotnej szkody poniesionej przez przemysł unijny w okresie objętym dochodzeniem.
Tabela 11
Przywóz z Chin
Państwo
RO2010/2011
RO2011/2012
RO2012/2013
Okres objęty dochodzeniem
Chiny
Wielkość (w tonach)
1 518
758
1 923
2 509
Wskaźnik
100
50
127
165
Wskaźnik udziału w rynku
100
57
136
168
Średnia cena (EUR/t) (8)
1 234
1 199
1 143
992
Wskaźnik
100
97
93
80
Źródło: Eurostat i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
5.2.2. Przywóz z innych państw trzecich
(104)
Wielkość przywozu z pozostałych państw trzecich w badanym okresie kształtowała się następująco:
Tabela 12
Przywóz z innych państw trzecich
Państwo
RO2010/2011
RO2011/2012
RO2012/2013
Okres objęty dochodzeniem
Brazylia
Wielkość (w tonach)
2 321
969
1 070
889
Wskaźnik
100
42
46
38
Wskaźnik udziału w rynku
100
48
49
39
Średnia cena (EUR/t)
1 218
1 306
1 402
1 365
Wskaźnik
100
107
115
112
Korea Południowa
Wielkość (w tonach)
1 248
2 157
923
802
Wskaźnik
100
173
74
64
Wskaźnik udziału w rynku
100
198
79
65
Średnia cena (EUR/t)
1 231
1 296
1 293
1 277
Wskaźnik
100
105
105
104
Wietnam
Wielkość (w tonach)
5 707
6 042
1 820
769
Wskaźnik
100
106
32
13
Wskaźnik udziału w rynku
100
121
34
14
Średnia cena (EUR/t)
1 284
1 291
1 361
1 318
Wskaźnik
100
101
106
103
Pozostałe państwa trzecie
Wielkość (w tonach)
993
681
478
434
Wskaźnik
100
69
48
44
Wskaźnik udziału w rynku
100
79
52
45
Średnia cena (EUR/t)
1 594
1 718
2 044
2 001
Wskaźnik
100
108
128
126
Pozostałe państwa trzecie ogółem
Wielkość (w tonach)
10 268
9 848
4 291
2 894
Wskaźnik
100
96
42
28
Wskaźnik udziału w rynku
100
110
45
29
Średnia cena (EUR/t)
1 293
1 323
1 433
1 424
Wskaźnik
100
102
111
110
Źródło: Eurostat i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(105)
Wielkość przywozu z pozostałych państw trzecich ogółem zmniejszyła się z 10 268 ton w RO2010/2011 do 2 894 ton w okresie objętym dochodzeniem, czyli o 72 % w badanym okresie. Odnośny udział w rynku zmalał w tym samym okresie o 71 %. W okresie objętym dochodzeniem udział w rynku przywozu z pozostałych państw trzecich wynosił tylko około jedną czwartą jego poziomu w RO2010/2011. Ogółem w badanym okresie ceny przywozu z pozostałych państw trzecich wzrosły o 10 %.
(106)
Jedna zainteresowana strona twierdziła, że przywóz ogółem, w tym z Indonezji, pozostał stabilny w badanym okresie.
(107)
Argument ten stał w sprzeczności z dostępnymi danymi statystycznymi wykorzystanymi w toku dochodzenia, jak wynika z tabeli 13. Przywóz do Unii ogółem wzrósł bowiem w badanym okresie o 46 %. Argument ten został zatem odrzucony.
Tabela 13
Przywóz ogółem
RO2010/2011
RO2011/2012
RO2012/2013
Okres objęty dochodzeniem
Przywóz ogółem
Wielkość (w tonach)
20 424
20 084
24 531
29 788
Wskaźnik
100
98
120
146
Źródło: Eurostat i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(108)
Uwzględniając powyższe fakty, stwierdzono tymczasowo, że przywóz z innych państw trzecich nie narusza związku przyczynowego między wpływem przywozu po cenach dumpingowych z Indonezji a istotną szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
5.2.3. Zmiany w konsumpcji unijnej
(109)
Konsumpcja unijna zmniejszyła się tylko nieznacznie (o 2 %) w badanym okresie, a zatem nie tłumaczy to spadku wielkości sprzedaży przemysłu unijnego o 17 % i zmniejszenia jego udziału w rynku o 15 %. Wstępnie stwierdzono zatem, że zmiany w konsumpcji nie przyczyniły się do istotnej szkody poniesionej przez przemysł unijny.
5.2.4. Wyniki eksportowe przemysłu unijnego
(110)
Wielkość wywozu przemysłu unijnego w badanym okresie kształtowała się następująco:
Tabela 14
Wyniki wywozu przemysłu unijnego
RO2010/2011
RO2011/2012
RO2012/2013
Okres objęty dochodzeniem
Wskaźnik wielkości wywozu
100
249
234
222
Wskaźnik średniej ceny jednostkowej
100
107
101
95
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(111)
Wielkość wywozu prowadzonego przez przemysł unijny zwiększyła się w RO2011/2012, a następnie nieznacznie malała w kolejnych latach aż do okresu objętego dochodzeniem. W badanym okresie wzrosła niemal dwukrotnie. W tym samym czasie ceny wywozu nieznacznie spadły (o 5 %). Wzrost sprzedaży eksportowej pozwolił częściowo zrekompensować stratę pod względem wielkości sprzedaży i udziału w rynku w Unii. Gdyby bowiem, w warunkach silnej presji cenowej ze strony przywozu po cenach dumpingowych, sprzedaż eksportowa nie wzrosła, utrata korzyści skali oraz wpływ na jednostkowy koszt produkcji przemysłu unijnego byłyby jeszcze większe. Wyniki eksportowe przemysłu unijnego nie mogły zatem niekorzystnie wpłynąć na sytuację związaną ze szkodą.
(112)
Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że spadek sprzedaży przemysłu unijnego na unijnym rynku jest konsekwencją sprzedaży eksportowej MSG do nowo zakupionego i powiązanego zakładu przetwórstwa żywności w Turcji. Argument ten nie znalazł potwierdzenia. Ponadto dochodzenie wykazało, że przemysł unijny nabył zakład przetwórstwa żywności dopiero po okresie objętym dochodzeniem. Transakcja ta nie mogła mieć wpływu na sytuację przemysłu unijnego w okresie objętym dochodzeniem. Na tej podstawie stwierdzono, że sprzedaż przemysłu unijnego kierowana do przedsiębiorstwa powiązanego w Turcji nie naruszyła związku przyczynowego.
5.2.5. Domniemana niedostateczna wydajność przemysłu unijnego
(113)
Jedna zainteresowana strona twierdziła, że istotna szkoda poniesiona przez przemysł unijny była spowodowana niedostateczną wydajnością procesu produkcji stosowanego przez unijny przemysł. Strona ta nie podała jednak żadnego przykładu niedostatecznej wydajności, a jej argument nie został w żaden sposób uzasadniony. W toku dochodzenia nie stwierdzono także ewentualnej niedostatecznej wydajności po stronie przemysłu unijnego. Argument ten został zatem odrzucony. Na tej podstawie stwierdzono, że domniemana niedostateczna wydajność przemysłu unijnego nie naruszyła związku przyczynowego.
5.2.6. Kryzys finansowy
(114)
Jedna ze stron twierdziła, że przyczyną istotnej szkody poniesionej przez przemysł unijny jest kryzys finansowy. Sytuacja na unijnym rynku handlu MSG nie była jednak niestabilna, a światowy kryzys finansowy wpłynął na nią tylko nieznacznie. Gdyby tak nie było i gdyby straty przemysłu unijnego istotnie spowodowane były światowym kryzysem finansowym, powinni je też odnotować wszyscy pozostali konkurenci na rynku MSG. Wydaje się natomiast, że indonezyjscy producenci MSG zdołali zwiększyć wielkość sprzedaży tego towaru na unijnym rynku, pomimo światowego kryzysu finansowego. Nie ma zatem powodu, aby zakładać, że przemysł unijny mógł bardziej ucierpieć z powodu kryzysu niż jego azjatyccy konkurenci. W związku z powyższym argument ten należy odrzucić. Na tej podstawie stwierdzono, że wpływ kryzysu finansowego nie naruszył związku przyczynowego.
5.2.7. Inwestycje i unijne wymogi prawne dotyczące bezpieczeństwa
(115)
Jedna zainteresowana strona twierdziła, że szkoda poniesiona przez przemysł unijny była spowodowana znacznymi inwestycjami niezbędnymi do zapewnienia zgodności z obowiązującymi w Unii przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa.
(116)
Dochodzenie wykazało jednak, że inwestycje związane z unijnymi wymogami dotyczącymi bezpieczeństwa były niewielkie w porównaniu z innymi inwestycjami przeprowadzonymi w badanym okresie. Znaczną część inwestycji przeprowadzonych przez przemysł unijny stanowiły inwestycje profilaktyczno-konserwacyjne. Istotny wzrost inwestycji nastąpił między RO2010/2011 a RO2011/2012. Wzrost ten wynika z faktu, że przemysł unijny, wciąż odrabiający straty spowodowane w przeszłości przez przywóz z Chin po cenach dumpingowych, musiał odłożyć inwestycje w celach profilaktyczno-konserwacyjnych do czasu poprawy ujemnych wyników. Z chwilą gdy cła nałożone na przywóz z Chin zaczęły przynosić zamierzony skutek na rynku, przemysł unijny ponownie odnotował zyski i mógł powrócić do normalnego poziomu inwestycji. W późniejszych okresach inwestycje pozostały na podobnym poziomie i nadal służyły głównie celom konserwacyjnym. Nie dokonano żadnych inwestycji w celu zwiększenia mocy produkcyjnych, które pozostały niezmienione w badanym okresie. Na tej podstawie stwierdzono, że inwestycje przemysłu unijnego nie naruszyły związku przyczynowego.
5.2.8. Koszty surowców i inne koszty
(117)
Kilka zainteresowanych stron twierdziło, że szkoda poniesiona przez przemysł unijny była spowodowana znacznym wzrostem cen głównych surowców, a konkretnie cukru przemysłowego, amoniaku, sody kaustycznej i kwasu siarkowego.
Cukier przemysłowy
(118)
Cukier przemysłowy jest jednym z głównych czynników wpływających na łączne koszty produkcji przemysłu unijnego. Jak opisano w motywie 81, jednostkowy koszt produkcji przemysłu unijnego faktycznie wzrósł w badanym okresie, i obejmuje to także koszt cukru przemysłowego. Z publicznie dostępnych danych statystycznych (9) wynika, że średnia cena cukru przemysłowego w Unii, choć nieznacznie wzrosła między RO2010/2011 a połową 2012 r., utrzymała się poniżej ceny na rynku światowym. Następnie zarówno cena cukru przemysłowego w Unii, jak i cena cukru przemysłowego na rynku światowym spadły i ustabilizowały się na podobnym poziomie. Argument, zgodnie z którym wzrost cen cukru miałby być przyczyną szkody, jest zatem nieuzasadniony i należy go odrzucić.
Chemikalia
(119)
Ponoszony przez przemysł unijny koszt amoniaku, sody kaustycznej i kwasu siarkowego wzrósł w badanym okresie, w ślad za wzrostem międzynarodowych cen tych produktów. Wzrost ten nie ograniczał się zatem wyłącznie do przemysłu unijnego, ale dotknął także podmioty gospodarcze w państwach trzecich. Z tego powodu nie można uznać, że wzrost cen amoniaku, sody kaustycznej i kwasu siarkowego był wystarczająco istotny, aby mógł być przyczyną istotnej szkody poniesionej przez przemysł unijny.
Inne
(120)
Kolejna zainteresowana strona twierdziła, że szkodę poniesioną przez przemysł unijny wywołały wyższe koszty energii, wyższe koszty pracy oraz wyższe koszty opakowań. Mimo że w wyniku dochodzenia stwierdzono, że te składniki kosztów faktycznie wzrosły w badanym okresie (zob. motywy 81 i 83), Komisja ustaliła też, że przemysł unijny nie był w stanie odzwierciedlić, nawet częściowo, tego wzrostu kosztów w cenie sprzedaży ze względu na presję cenową ze strony przywozu z Indonezji. Nie można zatem uznać, że wzrost kosztów spowodowany tymi czynnikami był wystarczająco istotny, aby mógł spowodować istotną szkodę poniesioną przez przemysł unijny.
5.3. Wnioski w sprawie związku przyczynowego
(121)
Powyższa analiza pokazuje znaczny wzrost wielkości i udziału w rynku przywozu po cenach dumpingowych z Indonezji między RO2010/2011 a okresem objętym dochodzeniem oraz spadek cen importowych w badanym okresie.
(122)
Ten wzrost udziału w rynku taniego przywozu z Indonezji zbiegł się w czasie ze znacznym zmniejszeniem udziału w rynku unijnego przemysłu i spowodował - wraz z presją na spadek cen - znaczne straty po stronie przemysłu unijnego.
(123)
Z drugiej strony, analiza innych czynników, które mogły spowodować szkodę dla przemysłu unijnego, ujawniła, że żaden z nich nie mógł mieć znacznego niekorzystnego wpływu.
(124)
Uwzględniając powyższe, Komisja stwierdziła na tym etapie, że istotna szkoda dla przemysłu unijnego została spowodowana przez przywóz po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie, a inne czynniki nie przerwały związku przyczynowego.
(125)
Komisja odróżniła i oddzieliła wpływ wszystkich znanych czynników na sytuację przemysłu unijnego od szkodliwych skutków przywozu po cenach dumpingowych. Przywóz z Chin i innych państw trzecich, zmiany w konsumpcji, wyniki eksportowe przemysłu unijnego, jego domniemana niedostateczna wydajność, kryzys finansowy, inwestycje i unijne wymogi prawne dotyczące bezpieczeństwa oraz koszt surowców i inne koszty miały ograniczony wpływ na pogorszenie się sytuacji przemysłu unijnego.
6. INTERES UNII
6.1. Uwaga wstępna
(126)
Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy można jasno stwierdzić, że wprowadzenie środków w tym przypadku wyraźnie nie leży w interesie Unii, mimo iż stwierdzono wystąpienie wyrządzającego szkodę dumpingu. Analizę interesu Unii oparto na ocenie wszystkich różnorodnych interesów, których dotyczy sprawa, w tym interesu przemysłu unijnego, interesu przedsiębiorstw handlowych, importerów, użytkowników i dostawców surowców.
6.2. Interes przemysłu unijnego
(127)
W wyniku dochodzenia ustalono, że przemysł unijny poniósł istotną szkodę spowodowaną przez przywóz z Indonezji po cenach dumpingowych. Tendencja ujemna była widoczna niemal we wszystkich wskaźnikach szkody, a szczególne pogorszenie w badanym okresie odnotowano pod względem wielkości produkcji, wielkości sprzedaży, udziału w rynku i rentowności. Tendencję spadkową odnotowano także w przypadku innych wskaźników związanych z wynikami finansowymi, takich jak przepływy środków pieniężnych i zwrot z inwestycji. W tym samym okresie zwiększył się stan zapasów.
(128)
Oczekuje się, że po wprowadzeniu środków ceny importowe wzrosną, a zmniejszy się obecna presja cenowa wywierana na przemysł unijny przez przywóz po cenach dumpingowych. Przemysł unijny powinien zatem być w stanie podnieść ceny, tak aby uwzględnić w nich wzrost kosztów i stopniowo dojść do poziomu zapewniającego rentowność. Będzie to miało także korzystny wpływ na wielkość produkcji i sprzedaży. Jeżeli nie zostaną wprowadzone żadne środki, bardzo prawdopodobne jest dalsze pogorszenie się sytuacji przemysłu unijnego. Bardzo prawdopodobny jest również dalszy spadek wielkości sprzedaży i udziału w rynku, ponieważ utrzymywać się będzie presja cenowa ze strony przywozu po cenach dumpingowych, a przemysł unijny będzie zmuszony ustalić ceny w taki sposób, aby dorównać niskiemu poziomowi cen w Unii. W takim wypadku przemysł unijny będzie nadal przynosił znaczne straty. Nie można wykluczyć, że ze względu na zmniejszenie wielkości sprzedaży i produkcji oraz wysokie straty przemysł unijny będzie zmuszony zakończyć działalność w perspektywie średnioterminowej, co spowoduje utratę miejsc pracy w Unii. Unia uzależniłaby się w ten sposób od przywozu z państw trzecich.
(129)
Na tym etapie stwierdzono zatem, że nałożenie ceł antydumpingowych leżałoby w interesie przemysłu unijnego.
6.3. Interes importerów/przedsiębiorstw handlowych
(130)
Po opublikowaniu zawiadomienia o wszczęciu postępowania zgłosiło się czternaście przedsiębiorstw. Do próby wybrano trzech niepowiązanych importerów, którym wysłano kwestionariusz i z których tylko jeden udzielił odpowiedzi na zawarte w nim pytania. Przedsiębiorstwo to zostało poddane kontroli na miejscu.
(131)
Przywóz MSG z Indonezji stanowił mniej niż 15 % obrotów tego importera. Komisja uznała, że choć wprowadzenie ceł może wpłynąć niekorzystnie na działalność związaną z MSG, przedsiębiorstwo to będzie nadal przynosić zyski.
(132)
Jedno przedsiębiorstwo handlowe w Unii zajmujące się odsprzedażą MSG na rynku unijnym i poza nim zgłosiło się w trakcie dochodzenia. Przedsiębiorstwo to nabywało MSG głównie od przemysłu unijnego, ale też od importerów MSG z Indonezji i innych państw trzecich. Działalność tego przedsiębiorstwa związana z MSG była marginalna w porównaniu z ogółem działalności. W związku z powyższym uznaje się, że ewentualny wpływ środków antydumpingowych na sytuację tego przedsiębiorstwa będzie nieznaczny.
6.4. Interes użytkowników
(133)
Użytkownicy prowadzą działalność głównie w sektorze wyżywienia, wykorzystując MSG do produkcji mieszanek przypraw, zup i potraw gotowych do spożycia. MSG jest też wykorzystywany do określonych zastosowań w sektorze niespożywczym, na przykład do produkcji detergentów.
(134)
Zgłosiły się trzydzieści trzy przedsiębiorstwa i wszystkie otrzymały kwestionariusz. Pięć przedsiębiorstw współpracowało w trakcie dochodzenia przez udzielenie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Cztery z nich prowadziły działalność w sektorze wyżywienia, a jedno w sektorze niespożywczym. Dwa ze współpracujących przedsiębiorstw, jedno działające w sektorze wyżywienia i drugie produkujące detergenty, zostały poddane kontroli na miejscu.
Sektor wyżywienia
(135)
W wyniku dochodzenia wykazano, że koszt MSG stanowił średnio około 5 % łącznego kosztu produktów zawierających MSG wytwarzanych przez współpracujące przedsiębiorstwa, które przekazały niezbędne dane.
(136)
Dwa spośród współpracujących przedsiębiorstw nabywały MSG głównie od przemysłu unijnego, a z Indonezji nie sprowadzały go wcale lub w niewielkich ilościach. W przypadku dwóch z tych przedsiębiorstw działalność dotycząca produktów, które zawierają MSG, stanowiła około jednej trzeciej ich działalności ogółem. W okresie objętym dochodzeniem przedsiębiorstwa te uznano za rentowne. W świetle powyższych ustaleń prawdopodobne jest, że proponowane środki przeciwko Indonezji będą miały ograniczony wpływ na te przedsiębiorstwa.
(137)
Dwa pozostałe przedsiębiorstwa nabywały większe ilości MSG z Indonezji, ale ich działalność z tym związana była stosunkowo mało znacząca w porównaniu z ogółem ich działalności. Ponadto z udzielonych informacji wynika, że oba przedsiębiorstwa były rentowne w okresie objętym dochodzeniem. Jakiekolwiek środki dotyczące MSG z Indonezji najprawdopodobniej nie będą zatem miały znacznego wpływu na te przedsiębiorstwa.
Sektor niespożywczy
(138)
Jedno ze współpracujących przedsiębiorstw wykorzystywało MSG do produkcji detergentów. Koszt MSG stanowił między 15 % a 20 % kosztów wytworzenia tych produktów. W okresie objętym dochodzeniem przedsiębiorstwo to nabywało MSG głównie od przemysłu unijnego, ale przywoziło go też z Indonezji i - w mniejszym zakresie - z Korei. Część jego działalności dotycząca produktów zawierających MSG była niewielka w porównaniu z ogółem działalności, która ponadto przynosiła w okresie objętym dochodzeniem dodatnią marżę zysku na poziomie 5 %-10 %.
(139)
W związku z tym, choć nie można wykluczyć, że wprowadzenie środków przeciwko Indonezji odbije się niekorzystnie na tym przedsiębiorstwie, dostępność innych źródeł dostaw i rentowność działalności prowadzonej z wykorzystaniem MSG wskazywałyby na to, że ewentualny wpływ wprowadzonych środków na to przedsiębiorstwo będzie ograniczony.
(140)
Ta sama zainteresowana strona twierdziła, że biorąc pod uwagę unijne ramy prawne zabraniające wykorzystania fosforanów i innych związków fosforu (10), MSG będzie prawdopodobnie wykorzystywany w większych ilościach w celu zastąpienia fosforanów i innych związków fosforu przy produkcji detergentów. Oczekuje się zatem, że popyt na MSG w Unii znacznie wzrośnie, a ewentualne cła antydumpingowe na przywóz MSG będą miały niekorzystny wpływ na rozwój tego nowego rynku.
(141)
Na tym etapie trudno jednak przewidzieć, w jaki sposób nowe ramy prawne wpłyną na unijny rynek oraz czy i w jakim stopniu doprowadzą one do zwiększenia produkcji detergentów opartych na MSG, a tym samym wpłyną na popyt na MSG w Unii. Zainteresowana strona nie przedstawiła też żadnych dowodów na potwierdzenie zakresu, w jakim cło antydumpingowe miałoby wywrzeć szkodliwy skutek. W tym względzie należy zauważyć, że celem cła antydumpingowego jest przywrócenie równych warunków działania na unijnym rynku. Przywóz z Indonezji powinien więc w dalszym ciągu zaopatrywać unijny rynek, ale po uczciwych cenach. W wyniku dochodzenia ujawniono też szereg alternatywnych źródeł zaopatrzenia, takich jak Brazylia, Wietnam i Korea.
(142)
W każdym przypadku, w świetle ustaleń dochodzenia, nawet gdyby popyt omawianego przedsiębiorstwa na MSG miał być w całości pokrywany przez przywóz z Indonezji rentowność przedsiębiorstwa w zakresie działalności obejmującej MSG pozostałaby dodatnia. Ten najbardziej pesymistyczny scenariusz nie uwzględnia możliwości przesunięcia, przynajmniej częściowego, ciężaru cła na konsumentów końcowych.
6.5. Interes dostawców
(143)
Czterech unijnych dostawców surowców zgłosiło się i udzieliło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Ich sprzedaż surowców na potrzeby przemysłu unijnego stanowiła tylko niewielką część ich łącznych obrotów. Niewprowadzenie środków nie wpłynie zatem na sytuację dostawców.
6.6. Inne argumenty
(144)
Kilka zainteresowanych stron twierdziło, że przemysł unijny zajmuje pozycję dominującą na unijnym rynku oraz że środki antydumpingowe wprowadzone w odniesieniu do przywozu z Indonezji wzmocnią jego pozycję, a to nie leży w interesie Unii.
(145)
Z dochodzenia jasno wynika, że jedyny unijny producent nie był w stanie utrzymać wielkości sprzedaży w Unii, ponieważ utracił udział w rynku na rzecz przywozu z Indonezji. Przemysł unijny nie był także w stanie podnieść poziomu cen zgodnie ze wzrostem kosztu surowców z powodu presji cenowej ze strony przywozu po cenach dumpingowych z Indonezji, a w efekcie poniósł znaczne straty w okresie objętym dochodzeniem. Komisja zwróciła także uwagę na konkurencję ze strony przywozu pochodzącego z szeregu innych państw trzecich korzystających ze swobodnego dostępu do rynku unijnego. W związku z tym dowody świadczące o rzekomo dominującej pozycji przemysłu unijnego były niewystarczające i argument ten musiał zostać odrzucony.
(146)
Niektóre zainteresowane strony twierdziły też, że nie ma alternatywnego rozwiązania dla przywozu z Indonezji, ponieważ poziom cen towaru przywożonego z innych państw trzecich jest zbyt wysoki.
(147)
Należy przypomnieć, że w RO2010/2011 przywóz z innych państw trzecich miał znaczny udział w rynku. Przywóz ten również stał się ofiarą presji cenowej ze strony przywozu po cenach dumpingowych z Indonezji i stracił na jego rzecz znaczną część wielkości sprzedaży i udziału w rynku. Wprowadzenie ceł od przywozu MSG z Indonezji powinno umożliwić innym państwom trzecim, takim jak Brazylia, Korea i Wietnam, odzyskać utracony udział w rynku unijnym. Jeśli chodzi o ceny, celem środków antydumpingowych powinno być zapewnienie równych warunków działania w Unii, a tym samym dopuszczenie przywozu na rynek unijny po uczciwych cenach. W wyniku dochodzenia stwierdzono, że wprowadzenie ceł nie powinno znacząco wpłynąć na sytuację przemysłu przetwórczego. Argument braku alternatywnych źródeł dostaw został zatem odrzucony.
6.7. Wnioski dotyczące interesu Unii
(148)
Na podstawie powyższego Komisja ustaliła, że na tym etapie dochodzenia nie ma przekonujących powodów, aby stwierdzić, że wprowadzenie środków tymczasowych w odniesieniu do przywozu MSG pochodzącego z Indonezji nie leży w interesie Unii.
7. TYMCZASOWE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
(149)
Biorąc pod uwagę sformułowane przez Komisję wnioski dotyczące dumpingu, szkody, związku przyczynowego i interesu Unii, należy wprowadzić środki tymczasowe, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi unijnemu przez przywóz towarów po cenach dumpingowych.
7.1. Poziom usuwający szkodę (margines szkody)
(150)
W celu określenia poziomu środków Komisja najpierw ustaliła kwotę cła niezbędną do usunięcia szkody poniesionej przez przemysł unijny.
(151)
Szkoda zostanie usunięta, gdy przemysł unijny będzie w stanie pokryć koszty produkcji oraz osiągnąć zysk przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego na unijnym rynku, jaki tego rodzaju przemysł może zazwyczaj osiągnąć w tym sektorze w normalnych warunkach konkurencji, tj. przy braku przywozu towarów po cenach dumpingowych. Ponieważ Komisja stwierdziła, że skutki przywozu po cenach dumpingowych zaczęły być odczuwalne dopiero w trzecim roku badanego okresu, marżę zysku określono przez odniesienie do pierwszych dwóch lat tego okresu, w warunkach braku takiego przywozu. Komisja uznała, że stosowne będzie wykorzystanie średniej ważonej marży zysku określonej w motywie 89. Marżę zysku określono w przedziale od 5 % do 15 %. Nie może ona zostać określona dokładniej ze względu na konieczność zachowania poufności. Na tej podstawie Komisja obliczyła niewyrządzającą szkody cenę produktu podobnego w odniesieniu do przemysłu unijnego, przez zsumowanie tak określonej marży zysku i kosztu produkcji ponoszonego przez przemysł unijny w okresie objętym dochodzeniem. Komisja ustaliła następnie poziom usuwający szkodę poprzez porównanie średniej ważonej ceny importowej współpracujących producentów eksportujących w Indonezji, ustalonej na potrzeby obliczeń podcięcia cenowego, ze średnią ważoną niewyrządzającej szkody ceny produktu podobnego sprzedawanego przez przemysł unijny na rynku unijnym w okresie objętym dochodzeniem. Wszelkie różnice wynikające z tego porównania zostały wyrażone w postaci odsetka średniej ważonej wartości importowej CIF. Marginesy szkody obliczone odpowiednio dla zysku na poziomie 5 % i 15 % przedstawiono w tabeli w motywie 154.
(152)
Zgodnie z motywem 64 jeden producent eksportujący twierdził, że poziom czystości MSG przywożonego do Unii oraz MSG produkowanego i sprzedawanego przez przemysł unijny na rynku w UE mogą być różne, a zatem należy dokonać niezbędnej korekty. Z powodów wymienionych w tym samym motywie taka korekta nie była uzasadniona i argument ten musiał zostać odrzucony.
7.2. Środki tymczasowe
(153)
W odniesieniu do przywozu MSG pochodzącego z Indonezji należy wprowadzić tymczasowe środki antydumpingowe zgodnie z zasadą niższego cła określoną w art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Komisja porównała margines szkody z marginesem dumpingu. Kwota ceł powinna być ustalona na poziomie marginesu dumpingu albo marginesu szkody, zależnie od tego, który z nich jest niższy.
(154)
W związku z powyższym stawki tymczasowego cła antydumpingowego, wyrażone w cenach CIF na granicy Unii, przed ocleniem, powinny być następujące:
(w %)
Państwo
Przedsiębiorstwo
Margines dumpingu
Margines szkody
Tymczasowe cło antydumpingowe
Indonezja
PT. Cheil Jedang Indonesia
7,0
[24,6-39,8]
7,0
Indonezja
PT. Miwon Indonesia
13,3
[27,9-43,6]
13,3
Indonezja
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
28,4
[31,4-47,0]
28,4
(155)
Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały ustanowione na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną podczas dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Te stawki celne mają zastosowanie wyłącznie dla przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz produkowanego przez wymienione osoby prawne. Przywożony produkt objęty postępowaniem wytworzony przez jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo, którego nazwa i adres nie zostały wyraźnie wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym podmioty powiązane z przedsiębiorstwami wyraźnie wymienionymi, powinien podlegać stawce celnej mającej zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”. Nie powinien on być objęty żadną z indywidualnych stawek cła antydumpingowego.
(156)
Przedsiębiorstwo może zwrócić się o zastosowanie indywidualnych stawek cła antydumpingowego w przypadku zmiany nazwy jego jednostki zależnej lub utworzenia nowej jednostki zajmującej się produkcją bądź sprzedażą. Wniosek w tej sprawie należy kierować do Komisji (11). Wniosek powinien zawierać wszystkie istotne informacje, w tym dotyczące: zmiany działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją; sprzedaży krajowej i eksportowej związanej na przykład ze zmianą nazwy lub zmianą jednostek zajmujących się produkcją lub sprzedażą. Komisja będzie w razie potrzeby aktualizować wykaz przedsiębiorstw, na które nałożono indywidualne cła antydumpingowe.
(157)
W celu zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła związanego z dużą różnicą w stawkach celnych potrzebne są szczególne środki gwarantujące stosowanie indywidualnych ceł antydumpingowych. Przedsiębiorstwa, na które nałożono indywidualne cła antydumpingowe muszą przedstawić ważną fakturę handlową organom celnym państwa członkowskiego. Faktura musi spełniać wymogi przedstawione w załączniku. Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, zostanie objęty cłem antydumpingowym obowiązującym wobec „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.
(158)
W celu zapewnienia należytego egzekwowania ceł antydumpingowych, cło antydumpingowe dotyczące wszystkich pozostałych przedsiębiorstw będzie stosowane nie tylko w odniesieniu do niewspółpracujących producentów eksportujących w ramach bieżącego dochodzenia, ale także do producentów, którzy nie prowadzili wywozu do Unii w trakcie okresu objętego dochodzeniem.
8. PRZEPISY KOŃCOWE
(159)
W interesie należytej administracji Komisja zwróci się do zainteresowanych stron z prośbą o przedłożenie pisemnych uwag lub o złożenie wniosku o przesłuchanie przed Komisją lub przed rzecznikiem praw stron z ramienia DG ds. Handlu w określonym terminie.
(160)
Ustalenia dotyczące nałożenia ceł, dokonane na potrzeby niniejszego rozporządzenia, mają charakter tymczasowy i mogą wymagać ponownego rozważenia w celu wprowadzenia wszelkich środków ostatecznych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym nakłada się tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz glutaminianu monosodowego obecnie objętego kodem CN ex 2922 42 00 (kod Taric 2922420010) i pochodzącego z Indonezji.
2. Stawki tymczasowego cła antydumpingowego mające zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, są następujące dla produktu opisanego w ust. 1 i wytwarzanego przez poniższe przedsiębiorstwa:
Przedsiębiorstwo
Tymczasowe cło antydumpingowe
(%)
Dodatkowy kod TARIC
PT. Cheil Jedang Indonesia
7,0
B961
PT. Miwon Indonesia
13,3
B962
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
28,4
B999
3. Stosowanie indywidualnych stawek celnych ustalonych dla przedsiębiorstw wymienionych w ust. 2 będzie uwarunkowane przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która będzie zgodna z wymogami określonymi w załączniku I. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury obowiązuje stawka celna mająca zastosowanie do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw.
4. Dopuszczenie do swobodnego obrotu na terenie Unii produktu, o którym mowa w ust. 1, uwarunkowane jest wpłaceniem zabezpieczenia w wysokości kwoty cła tymczasowego.
5. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
1. W ciągu 25 dni od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zainteresowane strony mogą:
a)
zwrócić się o ujawnienie istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których przyjęto niniejsze rozporządzenie;
b)
przekazać Komisji swoje uwagi na piśmie; oraz
c)
zwrócić się o przesłuchanie przed Komisją lub przed rzecznikiem praw stron z ramienia DG ds. Handlu.
2. W ciągu 25 dni od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia strony, o których mowa w art. 21 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, mogą zgłaszać uwagi dotyczące stosowania środków tymczasowych.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 1 obowiązuje przez okres sześciu miesięcy.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 20 sierpnia 2014 r.