NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 601/2014
ze dne 4. června 2014,
kterým se mění příloha II nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1333/2008, pokud jde o kategorie potravin u masa a použití některých potravinářských přídatných látek v masných polotovarech
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1333/2008 ze dne 16. prosince 2008 o potravinářských přídatných látkách (1), a zejména na čl. 10 odst. 3 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Příloha II nařízení (ES) č. 1333/2008 stanoví seznam potravinářských přídatných látek Unie schválených pro použití v potravinách a podmínky jejich použití.
(2)
Tento seznam lze měnit v souladu s jednotným postupem uvedeným v čl. 3 odst. 1 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1331/2008 (2) buď z podnětu Komise, nebo na základě podání žádosti.
(3)
Seznam potravinářských přídatných látek byl vytvořen na základě potravinářských přídatných látek povolených pro použití v potravinách v souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 94/35/ES (3), směrnicí Evropského parlamentu a Rady 94/36/ES (4) a směrnicí Evropského parlamentu a Rady 95/2/ES (5) a po prověření jejich souladu s články 6, 7 a 8 nařízení (ES) č. 1333/2008. Na seznamu Unie jsou uvedeny potravinářské přídatné látky podle kategorií potravin, do nichž se smějí přidávat.
(4)
V části D seznamu Unie se kategorie 8 vztahuje na maso a zahrnuje podkategorie 8.1: Nezpracované maso a 8.2: Zpracované maso. Kategorie 8.1 je dále rozdělena na kategorie 8.1.1: Nezpracované maso jiné než masné polotovary ve smyslu nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 853/2004 (6) a 8.1.2: Masné polotovary ve smyslu nařízení (ES) č. 853/2004.
(5)
Bod 1.15 přílohy I nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 853/2004 definuje masné polotovary jako čerstvé maso, včetně rozmělněného masa, ke kterému byly přidány potraviny, koření nebo přídatné látky anebo které bylo podrobeno ošetření, jež nestačí ke změně vnitřní struktury svalových vláken masa, a tím i k vymizení vlastností čerstvého masa. Mezitím bylo objasněno, že masný polotovar může být buď zpracovaný, nebo nezpracovaný (7). Pokud však po zpracování vlastnosti čerstvého masa zcela vymizí, nemělo by již být považováno za masný polotovar, nýbrž by se na ně měla vztahovat definice „masných výrobků“, jak je uvedena v bodě 7.1 přílohy I nařízení (ES) č. 853/2004. V zájmu právní jasnosti je vhodné používat pro účely kategorie 8 termíny „čerstvé maso“, „masné polotovary“ a „masné výrobky“ ve smyslu nařízení (ES) č. 853/2004. Proto by podkategorie v kategorii 8 v části D seznamu Unie měly být odpovídajícím způsobem změněny.
(6)
Používání potravinářských přídatných látek patřících do skupiny I ve smyslu části C seznamu Unie je obecně povoleno ve zpracovaném mase, zatímco povolení použití potravinářských přídatných látek patřících do této skupiny v nezpracovaném mase je omezeno a povoleno pouze případ od případu.
(7)
Když byl vytvořen seznam Unie uvedený v příloze II nařízení (ES) č. 1333/2008, masné polotovary ve smyslu nařízení (ES) č. 853/2004 byly považovány za nezpracované maso, v němž byl povolen pouze omezený počet přídatných látek. Nicméně odlišný výklad definice masných polotovarů vedl k situaci, kdy se použití některých přídatných látek v určitých kategoriích masa u členských států liší.
(8)
Komise obdržela žádosti, aby některá z těchto použití zahrnula do seznamu povolených potravinářských přídatných látek Unie. Tyto žádosti byly zpřístupněny všem členským státům.Je vhodné zahrnout tato použití do seznamu Unie, pokud splňují obecné podmínky pro použití potravinářských přídatných látek stanovené nařízením (ES) č. 1333/2008, a s přihlédnutím k potřebě zachovat některé tradiční výrobky na trhu v některých členských státech.
(9)
Na žádost některých členských států a/nebo masného průmyslu byla zvážena některá použití kurkuminu (E 100), karmínů (E 120), karamelů (E 150a-d), paprikového extraktu (E 160c) a betalainové červeně (E 162), které jsou tradičně používány v některých členských státech k barvení výrobků typu merguez a jiných tradičních výrobků - salsicha fresca, mici, butifarra fresca, longaniza fresca, chorizo fresco, bifteki, soutzoukaki, kebap, cevapcici a pljeskavice -, a je vhodné tato použití povolit.
(10)
Na žádost některých členských států byla zvážena použití kyseliny octové a octanů (E 260 - 263), kyseliny mléčné a mléčnanů (E 270, E 325 - 327), kyseliny L-askorbové a askorbanů (E 300 - 302), kyseliny citronové a citronanů (E 330 - 333) jako regulátorů kyselosti, konzervantů a/nebo antioxidantů k zamezení oxidace a/nebo žluknutí a ke zvýšení mikrobiologické stability a je vhodné povolit tato použití ve všech masných polotovarech, do nichž byly přidány jiné složky než přídatné látky nebo sůl.
(11)
Na žádost některých členských států bylo zváženo použití kyseliny fosforečné - fosforečnanů - di-, tri- a polyfosforečnanů (E 338 - 452) jako zvlhčující látky, aby se zamezilo ztrátě masové šťávy během dalšího zpracování, zejména je-li nálev vstříknut, a je vhodné toto použití povolit. Nicméně s cílem omezit další expozici přidaným fosforečnanům v potravinách by rozšíření použití uvedených fosforečnanů mělo být omezeno na Kasseler, Bräte, Surfleisch, toorvorst, šašlõkk, ahjupraad a burger meatobsahující minimálně4 % zeleniny a/nebo obilovin zamíchaných do masa a na finskou vánoční šunku nasolenou šedou solí.
(12)
Na žádost některých členských států a/nebo masného průmyslu bylo zváženo použití dusitanů (E 249 - 250) jako konzervantu v některých tradičních výrobcích: lomo de cerdo adobado, pincho moruno, careta de cerdo adobada, costilla de cerdo adobada, Kasseler, Bräte, Surfleisch, toorvorst, šašlõkk, ahjupraad, kiełbasa surowa biała, kiełbasa surowa metkaa tatar wołowy (danie tatarskie)a je vhodné toto použití povolit.
(13)
Na žádost některých členských států a/nebo masného průmyslu byla zvážena použití alginanů (E 401 - 404), karagenanu (E 407), afinátu řasy Euchema (E 407a), karubinu (E 410), gumy guar (E 412), tragantu (E 413), xanthanu (E 415), acetylovaného zesíťovaného fosforečnanu škrobu (E 1414), hydroxypropylesteru zesíťovaného fosforečnanu škrobu (E 1442) jako zvlhčujících látek nebo stabilizátorů ke snížení úniku vody a s cílem zachovat šťavnatost během dalšího zpracování. Tato použití by měla být povolena masných polotovarech, do nichž byly složky vstříknuty, a v masných polotovarech složených z částí masa, s nimiž bylo manipulováno různým způsobem - byly pomlety, nakrájeny na plátky nebo zpracovány - a které jsou spolu kombinovány, např. v ruládách obsahujících mleté maso. Potravinářské přídatné látky používané k zachování šťavnatosti během přípravy neuvádějí spotřebitele v omyl.
(14)
Na žádost některých členských států a/nebo masného průmyslu bylo zváženo použití uhličitanů sodných (E 500) jako zvlhčující látky v polotovarech z drůbežího masa, mici, bifteki, soutzoukaki, kebap, seftalia, cevapcici a pljeskavice s cílem zachovat konzistenci a šťavnatost během další přípravy a je vhodné toto použití povolit. Kromě toho toto použití v polotovarech z drůbežího masa umožňuje vařit drůbeží maso déle a účinněji, zachovává jeho šťavnatost a brání spotřebě nedostatečně tepelně upravené drůbeže.
(15)
Na žádost členského státu a/nebo masného průmyslu bylo zváženo použití acetylovaného zesíťovaného fosforečnanu škrobu (E 1414) a hydroxypropylesteru zesíťovaného fosforečnanu škrobu (E 1442) ke snížení úniku vody v polotovarech, do nichž byly složky vstříknuty, v masných polotovarech složených z částí masa, s nimiž bylo manipulováno různým způsobem - byly pomlety, nakrájeny na plátky nebo zpracovány - a které jsou spolu kombinovány, např. v ruládách obsahujících mleté maso a k zachování šťavnatosti během přípravy gyros, souvlaki, bifteki, soutzoukaki, kebap a seftalia a je vhodné tato použití povolit.
(16)
Pokud jde o tradiční výrobky, požadovaná použití potravinářských přídatných látek by měla být v souladu s obecnými podmínkami použití stanovenými v článku 6 nařízení (ES) č. 1333/2008 a zejména by neměla uvádět v omyl spotřebitele v členských státech nebo v oblastech, kde se tyto výrobky tradičně spotřebovávají.
(17)
Za účelem zajištění jednotného uplatňování použití přídatných látek, na které se vztahuje toto nařízení, jsou tradiční masné polotovary popsány v pokynech popisujících kategorie potravin v části E přílohy II nařízení (ES) č. 1333/2008 o potravinářských přídatných látkách (8).
(18)
Zásada přenosu stanovená v čl. 18 odst. 1 písm. a) nařízení (ES) č. 1333/2008 by měla být přípustná v masných polotovarech ve smyslu nařízení (ES) č. 853/2004.
(19)
Podle čl. 3 odst. 2 nařízení (ES) č. 1331/2008 je Komise povinna požádat Evropský úřad pro bezpečnost potravin (dále jen „úřad“) o stanovisko za účelem aktualizace seznamu potravinářských přídatných látek Unie uvedeného v příloze II nařízení (ES) č. 1333/2008, s výjimkou případů, kdy tato aktualizace pravděpodobně nemá vliv na lidské zdraví. Kyselina octová a octany (E 260 - 263), kyselina mléčná a mléčnany (E 270, E 325 - 327), kyselina L-askorbová a askorbany (E 300 - 302), kyselina citronová a citronany (E 330 - 333), alginany (E 401 - 404), karagenan (E 407), afinát řasy Euchema (E 407a), karubin (E 410), guma guar (E 412), tragant (E 413), xanthan (E 415), uhličitany sodné (E 500), acetylovaný zesíťovaný fosforečnan škrobu (E 1414) a hydroxypropylester zesíťovaného fosforečnanu škrobu (E 1442) patří do skupiny přídatných látek, pro které nebyl stanoven žádný přijatelný denní příjem. Z toho vyplývá, že na úrovních nutných k dosažení žádoucího technologického účinku nepředstavují riziko pro zdraví. Proto širší používání uvedených přídatných látek představuje aktualizaci seznamu Unie, která pravděpodobně nemá vliv na lidské zdraví. Použití kurkuminu (E 100), karmínů (E 120), karamelů (E 150a-d), paprikového extraktu (E 160c), betalainové červeně (E 162), dusitanů (E 249 - 250), kyseliny fosforečné - fosforečnanů - di-, tri- a polyfosforečnanů (E 338 - 452) bude rozšířeno pouze na určité výrobky, které se tradičně používají, a tudíž rozšířené použití uvedených přídatných látek představuje aktualizaci seznamu Unie, která pravděpodobně nemá vliv na lidské zdraví. Není proto nutné požádat úřad o stanovisko.
(20)
Příloha II nařízení (ES) č. 1333/2008 by měla být odpovídajícím způsobem změněna.
(21)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Příloha II nařízení (ES) č. 1333/2008 se mění v souladu s přílohou tohoto nařízení.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 4. června 2014.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 601/2014
z dnia 4 czerwca 2014 r.
zmieniające załącznik II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 w odniesieniu do kategorii żywności „Mięso” oraz w odniesieniu do stosowania określonych dodatków do żywności w surowych wyrobach mięsnych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (1), w szczególności jego art. 10 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 ustanowiono unijny wykaz dodatków do żywności dopuszczonych do stosowania w żywności oraz warunki ich stosowania.
(2)
Wykaz ten może zostać zmieniony z inicjatywy Komisji lub na wniosek zgodnie z jednolitą procedurą, o której mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1331/2008 (2).
(3)
Unijny wykaz dodatków do żywności opracowano na podstawie dodatków do żywności dopuszczonych do stosowania w żywności zgodnie z dyrektywą 94/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3), dyrektywą 94/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4) i dyrektywą 95/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (5) oraz po dokonaniu przeglądu ich zgodności z art. 6, 7 i 8 rozporządzenia (WE) nr 1333/2008. W unijnym wykazie ujęto dodatki do żywności według kategorii żywności, do której te dodatki mogą być dodane.
(4)
Część D kategoria 8 wykazu unijnego dotyczy mięsa i obejmuje podkategorie: 8.1 - Mięso nieprzetworzone oraz 8.2 - Mięso przetworzone. Podkategoria 8.1 dzieli się na kategorie: 8.1.1 - Mięso nieprzetworzone inne niż surowe wyroby mięsne w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (6) oraz 8.1.2 - Surowe wyroby mięsne w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 853/2004.
(5)
W pkt 1.15 załącznika do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 surowe wyroby mięsne zdefiniowane są jako świeże mięso, w tym mięso rozdrobnione na kawałki, do którego dodano środki spożywcze, przyprawy korzenne lub substancje dodatkowe lub które poddano procesowi niewystarczającemu do modyfikacji wewnętrznej struktury włókien mięśniowych mięsa, a zatem niewystarczającemu do wyeliminowania cech świeżego mięsa. Od tego czasu uściślono jednak, że surowe wyroby mięsne mogą być zarówno przetworzone, jak i nieprzetworzone (7). Za surowy wyrób mięsny nie należy jednak - po przetworzeniu - uznawać produktu, w którym zupełnie wyeliminowano cechy świeżego mięsa; produkt taki powinien być objęty definicją „produktów mięsnych” zawartą w pkt 7.1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004. W interesie jasności prawa należy zatem do celów kategorii 8 stosować terminy „świeże mięso”, „surowe wyroby mięsne” i „produkty mięsne” zgodnie z ich definicjami w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004. Należy zatem odpowiednio zmienić podkategorie objęte kategorią 8 w części D wykazu unijnego.
(6)
Stosowanie dodatków do żywności należących do grupy I, jak określono w części C wykazu unijnego, jest co do zasady dozwolone w mięsie przetworzonym, zaś stosowanie dodatków do żywności należących do tej grupy w mięsie nieprzetworzonym jest ograniczone i dozwolone jedynie w konkretnych przypadkach.
(7)
Kiedy ustanawiano wykaz unijny określony w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008, surowe wyroby mięsne zdefiniowane rozporządzeniem (WE) nr 853/2004 uznawane były za mięso nieprzetworzone, w którym dopuszczone było stosowanie jedynie ograniczonej ilości dodatków. Jednakże odmienna interpretacja definicji surowych wyrobów mięsnych doprowadziła do sytuacji, w której między państwami członkowskimi istnieją różnice w stosowaniu pewnych dodatków w szczególnych kategoriach mięsa.
(8)
Komisja otrzymała wnioski o włączenie niektórych z tych zastosowań do unijnego wykazu dopuszczonych dodatków do żywności. Wnioski te udostępniono wszystkim państwom członkowskim.Należy włączyć te zastosowania do wykazu unijnego, jeśli są one zgodne z ogólnymi warunkami stosowania dodatków do żywności ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 1333/2008, przy jednoczesnym uwzględnieniu konieczności utrzymania określonych produktów tradycyjnych na rynku niektórych państw członkowskich.
(9)
Na wniosek niektórych państw członkowskich lub przemysłu mięsnego zbadano określone zastosowania dodatków: kurkumina (E 100), karminy (E 120), karmele (E 150a-d), ekstrakt z papryki (E 160c) oraz czerwień buraczana (E 162), stosowanych tradycyjnie w określonych państwach członkowskich do barwienia produktów typu merguez oraz innych produktów tradycyjnych: salsicha fresca, mici, butifarra fresca, longaniza fresca, chorizo fresco, bifteki, soutzoukaki, kebap, cevapcici oraz pljeskavice i uznano, że należy dopuścić te zastosowania.
(10)
Na wniosek niektórych państw członkowskich zbadano stosowanie kwasu octowego i octanów (E 260-263), kwasu mlekowego i mleczanów (E 270, E 325-327), kwasu askorbinowego i askorbinianów (E 300-302), kwasu cytrynowego i cytrynianów (E 330-333) jako regulatorów kwasowości, konserwantów lub przeciwutleniaczy stosowanych w celu przeciwdziałania utlenianiu lub jełczeniu oraz w celu wzmocnienia stabilności mikrobiologicznej i uznano, że należy dopuścić te zastosowania we wszystkich surowych wyrobach mięsnych, do których dodano składniki inne niż dodatki lub sól.
(11)
Na wniosek niektórych państw członkowskich zbadano stosowanie kwasu fosforowego, fosforanów, difosforanów, trifosforanów i polifosforanów (E 338-452) jako substancji utrzymującej wilgoć w celu zapobieżenia utracie soków mięsnych w trakcie dalszego przetwarzania, w szczególności po wstrzyknięciu solanki, i uznano, że należy dopuścić to zastosowanie. Jednak aby zredukować dodatkowe narażenie na fosforany dodane do żywności, rozszerzenie stosowania tych fosforanów należy ograniczyć do Kasseler, Bräte, Surfleisch, toorvorst, šašlõkk, ahjupraad i burger meato zawartości warzyw lub zboża nie mniejszej niż 4 %, zmieszanych z mięsem oraz fińskiej szarej szynki bożonarodzeniowej.
(12)
Na wniosek niektórych państw członkowskich lub przemysłu mięsnego zbadano stosowanie azotynów (E 249-250) jako konserwantów w określonych produktach tradycyjnych: lomo de cerdo adobado, pincho moruno, careta de cerdo adobada, costilla de cerdo adobada, Kasseler, Bräte, Surfleisch, toorvorst, šašlõkk, ahjupraad, kiełbasa surowa biała, kiełbasa surowa metkaoraz tatar wołowy(danie tatarskie)i uznano, że należy dopuścić to zastosowanie.
(13)
Na wniosek niektórych państw członkowskich lub przemysłu mięsnego zbadano stosowanie alginianów (E 401-404), karagenu (E 407), przetworzonych wodorostów morskich z gatunku Eucheuma (E 407a), mączki chleba świętojańskiego (E 410), gumy guar (E 412), tragakanty (E 413), gumy ksantanowej (E 415), acetylowanego fosforanu diskrobiowego (E 1414) oraz hydroksypropylofosforanu diskrobiowego (E 1442) w celu zmniejszenia wycieku wody w opakowaniu oraz w celu zapobieżenia utracie soków mięsnych w trakcie dalszego przetwarzania. Zastosowania te powinny być dopuszczone w surowych wyrobach mięsnych, do których wstrzyknięto składniki oraz w surowych wyrobach mięsnych składających się z części mięsnych, które poddane zostały niejednakowej obróbce polegającej na rozdrobnieniu, pokrojeniu na plasterki lub przetworzeniu, np. w roladach zawierających rozdrobnione mięso. Dodatki do żywności stosowane w surowych wyrobach mięsnych w celu zapobieżenia utracie soków mięsnych w trakcie dalszego przetwarzania nie wprowadzają konsumenta w błąd.
(14)
Na wniosek niektórych państw członkowskich lub przemysłu mięsnego zbadano stosowanie węglanów sodu (E 500) w mięsie drobiowym, mici, bifteki, soutzoukaki, kebap, seftalia, cevapcici i pljeskavice w celu utrzymania konsystencji i soczystości w trakcie dalszego przetwarzania i uznano, że należy dopuścić to zastosowanie. Zastosowanie to w drobiowych surowych wyrobach mięsnych umożliwia ponadto dłuższe i skuteczniejsze gotowanie takiego mięsa przy zachowaniu jego soczystości, a co za tym idzie zapobiega spożywaniu niedogotowanego mięsa drobiowego.
(15)
Na wniosek jednego państwa członkowskiego lub przemysłu mięsnego zbadano stosowanie acetylowanego fosforanu diskrobiowego (E 1414) oraz hydroksypropylofosforanu diskrobiowego (E 1442) w celu zmniejszenia wycieku wody w surowych wyrobach mięsnych, do których wstrzyknięto składniki w surowych wyrobach mięsnych składających się z części mięsnych, które poddane zostały niejednakowej obróbce polegającej na rozdrobnieniu, pokrojeniu na plasterki lub przetworzeniu, np. w roladach zawierających rozdrobnione mięso oraz w celu utrzymania soczystości w trakcie przetwarzania gyros, souvlaki, bifteki, soutzoukaki, kebap i seftalia i uznano, że należy dopuścić te zastosowania.
(16)
Proponowane zastosowania dodatków do żywności w produktach tradycyjnych powinny być zgodne z warunkami stosowania ustanowionymi w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1333/2008, a w szczególności nie powinny wprowadzać w błąd konsumentów w państwach członkowskich lub w regionach, w których produkty te są tradycyjnie spożywane.
(17)
Aby zapewnić jednorodne stosowanie dodatków objętych obowiązującym rozporządzeniem, tradycyjne surowy wyroby mięsne opisano w wytycznych opisujących kategorie żywności w części E załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 w sprawie dodatków do żywności (8).
(18)
Zasadę przenoszenia przewidzianą w art. 18 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 należy dopuścić w odniesieniu do surowych wyrobów mięsnych zdefiniowanych w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004.
(19)
Zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1331/2008 Komisja musi zasięgnąć opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (Urząd) w celu uaktualnienia unijnego wykazu dodatków do żywności określonego w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008, z wyjątkiem przypadków gdy dana aktualizacja nie ma wpływu na zdrowie człowieka. Kwas octowy i octany (E 260-263), kwas mlekowy i mleczany (E 270, E 325-327), kwas askorbinowy i askorbiniany (E 300-302), kwas cytrynowy i cytryniany (E 330-333), alginiany (E 401-404), karagen (E 407), przetworzone wodorosty morskie z gatunku Eucheuma (E 407a), mączka chleba świętojańskiego (E 410), guma guar (E 412), tragakanta (E 413), guma ksantanowa (E 415), węglany sodu (E 500), acetylowany fosforan diskrobiowy (E 1414) oraz hydroksypropylofosforan diskrobiowy (E 1442) należą do grupy dodatków, dla których nie określono dopuszczalnego dziennego spożycia. Oznacza to, że przy poziomach niezbędnych do osiągnięcia pożądanego efektu technologicznego nie stwarzają one zagrożenia dla zdrowia. Z tego względu rozszerzenie zastosowania tych dodatków stanowi aktualizację wykazu unijnego niemającą wpływu na zdrowie człowieka. Stosowanie kurkuminy (E 100), karminów (E 120), karmeli (E 150a-d), ekstraktu z papryki (E 160c), czerwieni buraczanej (E 162), azotynów (E 249-250), kwasu fosforowego, fosforanów, difosforanów, trifosforanów i polifosforanów (E 338-452) zostanie rozszerzone jedynie na określone produkty, które były tradycyjnie stosowane, ponieważ rozszerzenie zastosowania tych dodatków stanowi aktualizację wykazu unijnego niemającą wpływu na zdrowie człowieka. W związku z tym zasięgnięcie opinii Urzędu nie jest konieczne.
(20)
Należy odpowiednio zmienić załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008.
(21)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 4 czerwca 2014 r.