ROZHODNUTÍ RADY
ze dne 4. prosince 2014
o schválení Haagské úmluvy ze dne 30. června 2005 o dohodách o volbě soudu jménem Evropské unie
(2014/887/EU)
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 81 odst. 2 ve spojení s čl. 218 odst. 6 druhým pododstavcem písm. a) této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
s ohledem na souhlas Evropského parlamentu,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Evropská unie usiluje o vytvoření společného justičního prostoru založeného na zásadě vzájemného uznávání soudních rozhodnutí.
(2)
Úmluva o dohodách o volbě soudu, uzavřená dne 30. června 2005 pod záštitou Haagské konference o mezinárodním právu soukromém, (dále jen „úmluva“) je cenným přínosem pro podporu smluvní volnosti stran v mezinárodních obchodních operacích a pro zvýšení předvídatelnosti soudních řešení v těchto operacích. Úmluva zajišťuje stranám zejména nezbytnou právní jistotu, že jejich dohoda o volbě soudu bude respektována a že rozhodnutí vynesené zvoleným soudem bude možné v mezinárodních věcech uznat a vykonat.
(3)
Podle článku 29 úmluvy mohou organizace regionální hospodářské integrace, jako je Evropská unie, úmluvu podepsat, přijmout, schválit nebo k ní přistoupit. Unie úmluvu podepsala dne 1. dubna 2009, s výhradou jejího pozdějšího uzavření, v souladu s rozhodnutím Rady 2009/397/ES (1).
(4)
Úmluva se dotýká sekundárního práva Unie v oblasti soudní příslušnosti založené na volbě stran a v oblasti uznávání a výkonu výsledných soudních rozhodnutí, zejména nařízení Rady (ES) č. 44/2001 (2), jež má být k 10. lednu 2015 nahrazeno nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1215/2012 (3).
(5)
Přijetím nařízení (EU) č. 1215/2012 připravila Unie cestu ke schválení úmluvy jménem Unie tím, že zajistila soudržnost mezi pravidly Unie pro volbu soudu v občanských a obchodních věcech a pravidly úmluvy.
(6)
Při podpisu úmluvy Unie podle článku 30 úmluvy prohlásila, že vykonává pravomoc ve všech věcech upravených touto úmluvou. V důsledku toho budou členské státy touto úmluvou vázány na základě jejího schválení Unií.
(7)
Unie by měla při schválení úmluvy navíc učinit prohlášení, které jí umožňuje článek 21, jímž z oblasti působnosti úmluvy vyloučí pojistné smlouvy obecně, s výhradou určitých přesně vymezených výjimek. Cílem prohlášení je zachovat pravidla příslušnosti chránící slabší strany, která mají k dispozici pojistník, pojištěný nebo oprávněná osoba ve věcech pojištění podle nařízení (ES) č. 44/2001. Vyloučení by se mělo omezovat na míru nezbytnou pro ochranu zájmů slabší strany v pojistných smlouvách. Nemělo by se proto vztahovat na zajistné smlouvy ani na smlouvy týkající se velkých rizik. Unie by měla zároveň učinit jednostranné prohlášení uvádějící, že s ohledem na zkušenosti získané při uplatňování úmluvy může v pozdější fázi opětovně posoudit potřebu ponechat v platnosti své prohlášení podle článku 21.
(8)
Spojené království a Irsko jsou vázány nařízením (ES) č. 44/2001, a účastní se proto přijímání a používání tohoto rozhodnutí.
(9)
V souladu s články 1 a 2 Protokolu č. 22 o postavení Dánska, připojeného ke Smlouvě o Evropské unii a ke Smlouvě o fungování Evropské unie, se Dánsko neúčastní přijímání tohoto rozhodnutí a toto rozhodnutí pro ně není závazné ani použitelné,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Haagská úmluva ze dne 30. června 2005 o dohodách o volbě soudu (dále jen „úmluva“) se schvaluje jménem Evropské unie. (4)
Článek 2
Předseda Rady je oprávněn jmenovat osobu nebo osoby zmocněné uložit jménem Unie listinu o schválení uvedenou v čl. 27 odst. 4 úmluvy.
Uložení listiny o schválení uvedené v prvním pododstavci se uskuteční do jednoho měsíce od 5. června 2015. (5)
Článek 3
1. Při ukládání listiny o schválení uvedené v čl. 27 odst. 4 úmluvy učiní Unie v souladu s článkem 21 úmluvy prohlášení týkající se pojistných smluv.
Znění tohoto prohlášení je uvedeno v příloze I tohoto rozhodnutí.
2. Při ukládání listiny o schválení uvedené v čl. 27 odst. 4 úmluvy učiní Unie jednostranné prohlášení.
Znění tohoto prohlášení je uvedeno v příloze II tohoto rozhodnutí.
Článek 4
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem přijetí.
V Bruselu dne 4. prosince 2014.
DECYZJA RADY
z dnia 4 grudnia 2014 r.
w sprawie zatwierdzenia, w imieniu Unii Europejskiej, Konwencji haskiej z 30 czerwca 2005 r. o umowach dotyczących właściwości sądu
(2014/887/UE)
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 81 ust. 2 w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a),
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Unia Europejska działa na rzecz ustanowienia wspólnej przestrzeni sądowej opartej na zasadzie wzajemnego uznawania orzeczeń sądowych.
(2)
Konwencja o umowach dotyczących właściwości sądu, zawarta w dniu 30 czerwca 2005 r. w ramach Haskiej Konferencji Prawa Prywatnego Międzynarodowego (zwana dalej „Konwencją”), istotnie sprzyja autonomii stron międzynarodowych transakcji handlowych oraz większej przewidywalności rozstrzygnięć sądowych dotyczących takich transakcji. W szczególności Konwencja zapewnia stronom niezbędną pewność prawa, która przejawia się poprzez poszanowanie zawartej przez nie umowy dotyczącej właściwości sądu, oraz poprzez to, iż orzeczenie wydane przez wskazany w niej sąd będzie mogło zostać uznane i wykonane w postępowaniach międzynarodowych.
(3)
Art. 29 Konwencji umożliwia regionalnym organizacjom integracji gospodarczej, takim jak Unia Europejska, podpisanie, przyjęcie, zatwierdzenie Konwencji lub przystąpienie do niej. Unia podpisała Konwencję w dniu 1 kwietnia 2009 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją Rady 2009/397/WE (1).
(4)
Konwencja wpływa na wtórne prawodawstwo unijne dotyczące wyboru właściwości sądu dokonanego przez strony oraz uznawania i wykonywania orzeczeń wydanych w oparciu o taki wybór, w szczególności na przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 (2), które od dnia 10 stycznia 2015 r. ma zostać zastąpione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 (3).
(5)
Poprzez przyjęcie rozporządzenia (UE) nr 1215/2012 Unia utorowała drogę do zatwierdzenia Konwencji w jej imieniu, zapewniając spójność pomiędzy przepisami unijnymi w sprawie wyboru jurysdykcji w sprawach cywilnych i handlowych oraz postanowieniami Konwencji.
(6)
Podpisując Konwencję, Unia oświadczyła, zgodnie z art. 30 Konwencji, że ma kompetencje we wszystkich sprawach w niej uregulowanych. W związku z tym państwa członkowskie będą związane Konwencją w wyniku jej zatwierdzenia przez Unię.
(7)
Zatwierdzając Konwencję, Unia powinna ponadto złożyć deklarację dozwoloną na podstawie jej art. 21, zasadniczo wyłączającą z zakresu Konwencji umowy ubezpieczenia, z zastrzeżeniem pewnych ściśle określonych odstępstw. Celem tej deklaracji jest utrzymanie przepisów jurysdykcyjnych, które mają charakter ochronny i mają zastosowanie do ubezpieczającego, ubezpieczonego lub uposażonego w sprawach związanych z ubezpieczeniem na mocy rozporządzenia (WE) nr 44/2001. Odstępstwa te powinny ograniczać się do tego, co jest konieczne w celu ochrony interesów słabszych stron umów ubezpieczenia. Nie powinny zatem obejmować umów reasekuracji ani umów ubezpieczenia od dużych ryzyk. Unia powinna zarazem złożyć jednostronną deklarację, że może - na późniejszym etapie, w świetle doświadczenia uzyskanego podczas stosowania Konwencji - ponownie przeanalizować potrzebę podtrzymania swojej deklaracji złożonej na podstawie jej art. 21.
(8)
Zjednoczone Królestwo i Irlandia są związane rozporządzeniem (WE) nr 44/2001 i w związku z tym uczestniczą w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.
(9)
Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej Konwencję haską z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie umów dotyczących właściwości sądu (4) (zwaną dalej „Konwencją”).
Artykuł 2
Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do złożenia, w imieniu Unii, dokumentu zatwierdzenia, o którym mowa w art. 27 ust. 4 Konwencji.
Złożenie dokumentu zatwierdzenia, o którym mowa w akapicie pierwszym, nastąpi w ciągu miesiąca od dnia 5 czerwca 2015 r. (5).
Artykuł 3
1. Przy składaniu dokumentu zatwierdzenia, o którym mowa w art. 27 ust. 4 Konwencji, Unia składa deklarację dotyczącą umów ubezpieczenia zgodnie z art. 21 Konwencji.
Tekst deklaracji jest dołączony do niniejszej decyzji jako załącznik I.
2. Przy składaniu dokumentu zatwierdzenia, o którym mowa w art. 27 ust. 4 Konwencji, Unia składa jednostronną deklarację.
Tekst tej deklaracji jest dołączony do niniejszej decyzji jako załącznik II.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
Sporządzono w Brukseli dnia 4 grudnia 2014 r.