NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 834/2013
ze dne 30. srpna 2013,
kterým se mění přílohy II a III nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 396/2005, pokud jde o maximální limity reziduí pro acechinocyl, bixafen, diazinon, difenokonazol, etoxazol, fenhexamid, fludioxonil, isopyrazam, lambda-cyhalothrin, profenofos a prothiokonazol v některých produktech a na jejich povrchu
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 396/2005 ze dne 23. února 2005 o maximálních limitech reziduí pesticidů v potravinách a krmivech rostlinného a živočišného původu a na jejich povrchu a o změně směrnice Rady 91/414/EHS (1), a zejména na čl. 14 odst. 1 písm. a) uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Maximální limity reziduí (MLR) pro diazinon, fenhexamid, lambda-cyhalothrin a profenofos byly stanoveny v příloze II a příloze III části B nařízení (ES) č. 396/2005. Pro acechinocyl, bixafen, difenokonazol, fludioxonil, isopyrazam, prosulfokarb a prothiokonazol byly MLR stanoveny v příloze III části A nařízení (ES) č. 396/2005.
(2)
V rámci postupu za účelem povolení používání přípravku na ochranu rostlin obsahujícího účinnou látku acechinocyl k ošetření okurek salátových, melounů cukrových a dýní byla podle čl. 6 odst. 1 nařízení (ES) č. 396/2005 podána žádost o změnu stávajících MLR.
(3)
V případě bixafenu byla taková žádost podána pro použití k ošetření semen řepky, lněných semen, máku a hořčičných semen. V případě difenokonazolu byla taková žádost podána pro použití k ošetření kdoulí, řepy salátové, mrkve, křenu, topinamburů, pastináku, petržele kořenové, ředkve, černého kořene, cibulové zeleniny, tykvovitých (s nejedlou slupkou), čekanky salátové, artyčoků, rýže a kořene čekanky. V případě exotazolu byla taková žádost podána pro použití k ošetření třešní a višní, švestek a banánů. V případě fenhexamidu byla taková žádost podána pro použití k ošetření rybízu a fazolových lusků. V případě fludioxonilu byla taková žádost podána pro použití k ošetření tykvovitých (s nejedlou slupkou) a ředkví. V případě isopyrazamu byla taková žádost podána pro použití k ošetření jádrového ovoce, meruněk, broskví, lněných semen, máku, semen řepky a hořčičných semen. V případě lambda-cyhalothrinu byla taková žádost podána pro použití k ošetření azarole a tomelu. V případě prosulfokarbu byla taková žádost podána pro použití k ošetření fenyklu. V případě prothiokonazolu byla taková žádost podána pro použití k ošetření semen řepky, lněných semen, máku a hořčičných semen.
(4)
V souladu s čl. 6 odst. 2 a 4 nařízení (ES) č. 396/2005 byla podána žádost o povolení použití difenokonazolu k ošetření papáji. Žadatel tvrdí, že povolené použití difenokonazolu k ošetření této plodiny v Brazílii vede k vytváření reziduí přesahujících MLR stanovené nařízením (ES) č. 396/2005 a že je zapotřebí MLR zvýšit, aby se zabránilo vzniku překážek obchodu pro dovoz této plodiny.
(5)
V souladu s článkem 8 nařízení (ES) č. 396/2005 dotčené členské státy tyto žádosti vyhodnotily a hodnotící zprávy byly předloženy Komisi.
(6)
Evropský úřad pro bezpečnost potravin (dále jen „úřad“) žádosti a hodnotící zprávy posoudil, přičemž zkoumal zejména rizika pro spotřebitele a případně pro zvířata, a k navrhovaným MLR vydal odůvodněná stanoviska (2). Tato stanoviska předal Komisi a členským státům a zpřístupnil je veřejnosti.
(7)
Úřad došel ve svých odůvodněných stanoviscích k závěru, že pokud jde o použití acechinocylu k ošetření melounů cukrových a dýní, použití isopyrazamu k ošetření meruněk a prosulfokarbu k ošetření fenyklu, nejsou předložené údaje dostatečné ke stanovení nových MLR. Pokud jde o použití acechinocylu k ošetření okurek salátových, dospěl úřad k závěru, že předložené údaje nejsou dostatečné ke stanovení nového MLR pro venkovní použití v severní části EU.
(8)
V případě všech ostatních žádostí dospěl úřad k závěru, že všechny požadavky na údaje byly splněny a že změny MLR, o které žadatelé žádají, jsou přijatelné, pokud jde o bezpečnost spotřebitelů, na základě hodnocení expozice spotřebitelů pro 27 konkrétních evropských skupin spotřebitelů. Úřad zohlednil nejnovější informace o toxikologických vlastnostech daných látek. Ani celoživotní expozice těmto látkám prostřednictvím konzumace všech potravinářských produktů, které mohou tyto látky obsahovat, ani krátkodobá expozice v důsledku extrémní konzumace příslušných plodin a produktů neprokázaly riziko, že by byl překročen přijatelný denní přívod (ADI) nebo akutní referenční dávka (ARfD).
(9)
Dne 7. července 2012 přijala Komise pro Codex Alimentarius (3) maximální limit reziduí Codexu Alimentarius (CXL) pro použití profenofosu k ošetření papriky chilli. Tento limit Codexu Alimentarius je bezpečný pro spotřebitele v Unii a měl by být proto zahrnut do nařízení (ES) č. 396/2005 jako MLR (4).
(10)
Na základě odůvodněných stanovisek úřadu a s přihlédnutím k faktorům významným pro danou záležitost splňují příslušné změny MLR odpovídající požadavky čl. 14 odst. 2 nařízení (ES) č. 396/2005.
(11)
Pokud jde o diazinon, byla v nařízení (ES) č. 396/2005 stanovena pro ananas hodnota MLR ve výši 0,3 mg/kg, která byla snížena v příloze nařízení Komise (EU) č. 899/2012 ze dne 21. září 2012 (5) na 0,1 mg/kg. Komisi bylo sděleno, že MLR pro diazinon k ošetření ananasu ve výši 0,3 mg/kg, který byl používán předtím, než byl změněn, byl stanoven jako dovozní tolerance. Protože je zachována vysoká úroveň ochrany spotřebitele, je vhodné stanovit uvedený MLR na 0,3 mg/kg s cílem zabránit vytvoření překážek obchodu. Protože je nařízení (EU) č. 899/2012 použitelné ode dne 26. dubna 2013, je vhodné, aby byl MLR pro diazinon k ošetření ananasu uvedený v tomto nařízení používán od stejného data.
(12)
Nařízení (ES) č. 396/2005 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(13)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat a ani Evropský parlament, ani Rada nevyjádřily s těmito opatřeními nesouhlas,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Přílohy II a III nařízení (ES) č. 396/2005 se mění v souladu s přílohou tohoto nařízení.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Pro použití diazoninu k ošetření ananasu s číselným kódem 0163080 je však použitelné ode dne 26. dubna 2013.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 30. srpna 2013.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 834/2013
z dnia 30 sierpnia 2013 r.
zmieniające załączniki II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości acekwinocylu, biksafenu, diazynonu, difenokonazolu, etoksazolu, fenheksamidu, fludioksonilu, izopyrazamu, lambda-cyhalotryny, profenofosu i protiokonazolu w określonych produktach oraz na ich powierzchni
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Pajrlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 14 ust. 1 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości (NDP) diazynonu, etoksazolu, fenheksamidu, lambda-cyhalotryny i profenofosu zostały określone w załączniku II i w części B załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005. Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości acekwinocylu, biksafenu, difenokonazolu, fludioksonilu, izopyrazamu, prosulfokarbu i protiokonazolu zostały określone w części A załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005.
(2)
W ramach procedury udzielania zezwoleń na stosowanie środków ochrony roślin zawierających substancję czynną acekwinocyl na powierzchni ogórków, melonów i dyni złożono - na podstawie art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 - wniosek w sprawie zmiany obowiązujących NDP.
(3)
Wniosek w tej samej sprawie dotyczący biksafenu złożono w odniesieniu do nasion rzepaku, lnu, maku i gorczycy. W odniesieniu do difenokonazolu złożono wniosek dotyczący stosowania w przypadku pigwy, buraka, marchwi, chrzanu, karczochów jerozolimskich, pasternaku, korzenia pietruszki, rzodkiewki, salsefii, warzyw cebulowych, dyniowatych (z niejadalną skórką), cykorii, karczochów, ryżu i korzeni cykorii. W odniesieniu do etoksazolu złożono wniosek dotyczący stosowania w przypadku wiśni, śliwek i bananów. W odniesieniu do fenheksamidu złożono wniosek dotyczący stosowania w przypadku porzeczek i fasoli w strąkach. W odniesieniu do fludioksonilu złożono wniosek dotyczący stosowania w przypadku dyniowatych (z niejadalną skórką) i rzodkiewek. W odniesieniu do izopyrazamu złożono wniosek dotyczący stosowania w przypadku owoców ziarnkowych, moreli, brzoskwiń, nasion lnu, maku, rzepaku i gorczycy. W odniesieniu do lambda-cyhalotryny złożono wniosek dotyczący stosowania w przypadku głogu włoskiego i kaki. W odniesieniu do prosulfokarbu złożono wniosek dotyczący stosowania w przypadku kopru. W odniesieniu do protiokonazolu złożono wniosek dotyczący stosowania w przypadku nasion rzepaku, lnu, maku i gorczycy.
(4)
Zgodnie z art. 6 ust. 2 i 4 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 złożono wniosek dotyczący stosowania difenokonazolu w przypadku papai. Wnioskodawca twierdzi, że dozwolone stosowanie difenokonazolu w przypadku tych upraw w Brazylii skutkuje pozostałościami przekraczającymi NDP dozwolone na podstawie rozporządzenia (WE) nr 396/2005 oraz że konieczne jest ustanowienie wyższych NDP, aby uniknąć barier handlowych w odniesieniu do przywozu tych upraw.
(5)
Zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wnioski te zostały ocenione przez państwa członkowskie, których dotyczyły, a sprawozdania z oceny przekazano Komisji.
(6)
Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „urzędem”) dokonał oceny wniosków i sprawozdań oceniających, analizując w szczególności ryzyko dla konsumentów oraz, w odpowiednich przypadkach, dla zwierząt, i wydał uzasadnione opinie dotyczące proponowanych NDP (2). Urząd przekazał te opinie Komisji i państwom członkowskim oraz podał je do publicznej wiadomości.
(7)
W swoich uzasadnionych opiniach Urząd stwierdził, że w odniesieniu do stosowania acekwinocylu w przypadku melonów i dyni, stosowania izopyrazamu w przypadku moreli oraz stosowania prosulfokarbu w przypadku kopru, przedłożone dane nie są wystarczające jako podstawa do ustanowienia nowych NDP. W odniesieniu do stosowania acekwinocylu w przypadku ogórków Urząd stwierdził, że przedstawione dane nie są wystarczające jako podstawa do ustanowienia nowego NDP w przypadku stosowania na wolnym powietrzu w północnej części UE.
(8)
W odniesieniu do wszystkich pozostałych wniosków Urząd stwierdził, że spełniono wszystkie wymogi dotyczące danych oraz że zmiany NDP, o które wystąpili wnioskodawcy, są dopuszczalne z punktu widzenia bezpieczeństwa konsumentów na podstawie oceny narażenia konsumentów przeprowadzonej dla 27 określonych grup konsumentów w Europie. Urząd wziął pod uwagę najnowsze informacje na temat właściwości toksykologicznych wymienionych substancji. Ani w przypadku długotrwałego narażenia na wymienione substancje w wyniku spożywania wszystkich produktów spożywczych, które mogą je zawierać, ani w przypadku narażenia krótkoterminowego w wyniku skrajnie dużej konsumpcji takich upraw i produktów nie wykazano istnienia ryzyka przekroczenia dopuszczalnego dziennego spożycia (ADI) ani ostrej dawki referencyjnej (ARfD).
(9)
W dniu 7 lipca 2012 r. Komisja Kodeksu Żywnościowego (3) przyjęła najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości zawarte w Kodeksie (CXL) dla profenofosu w przypadku papryki ostrej. Te CXL są bezpieczne dla konsumentów w UE i w związku z tym należy je włączyć do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 jako NDP (4).
(10)
Na podstawie uzasadnionych opinii Urzędu oraz po uwzględnieniu czynników istotnych dla rozpatrywanej kwestii stwierdzono, że odnośne zmiany NDP spełniają odpowiednie wymogi art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 396/2005.
(11)
W odniesieniu do diazynonu w rozporządzeniu (WE) nr 396/2005 określono NDP wynoszący 0,3 mg/kg w przypadku ananasów, który w załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr 899/2012 z dnia 21 września 2012 r. (5) obniżono do 0,1 mg/kg. Komisja została poinformowana, że NDP wynoszący 0,3 mg/kg w odniesieniu do diazynonu w przypadku ananasów, w wersji przed zmianami, został ustanowiony jako tolerancja w przywozie. Ponieważ utrzymany jest wysoki poziom ochrony konsumentów, należy określić ten NDP na poziomie 0,3 mg/kg, aby uniknąć barier handlowych. W związku z tym, że rozporządzenie (UE) nr 899/2012 stosuje się od dnia 26 kwietnia 2013 r., NDP diazynonu w odniesieniu do ananasów, przewidziany w niniejszym rozporządzeniu, powinien mieć zastosowanie od tej samej daty.
(12)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 396/2005.
(13)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły wobec nich sprzeciwu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się jednak od dnia 26 kwietnia 2013 r. w odniesieniu do diazynonu w przypadku ananasów o numerze kodu 0163080.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 30 sierpnia 2013 r.