NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 526/2013
ze dne 21. května 2013
o Agentuře Evropské unie pro bezpečnost sítí a informací (ENISA) a o zrušení nařízení (ES) č. 460/2004
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 114 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Elektronické komunikace, infrastruktura a služby jsou jak přímo, tak nepřímo důležitými faktory hospodářského a sociálního rozvoje. Hrají důležitou roli pro společnost a samy o sobě se staly obecně rozšířenými podobně jako zařízení pro dodávku elektřiny a vody a představují také důležité faktory při zásobování elektřinou, vodou a poskytování dalších klíčových služeb. Komunikační sítě plní funkci sociálního a inovačního katalyzátoru, přičemž znásobují dopad technologií a formují chování spotřebitelů, modely podnikání, průmysl, jakož i občanství a politický život. Jejich narušení může způsobit značnou fyzickou újmu a sociální a hospodářské škody, což zdůrazňuje význam opatření ke zvýšení ochrany a odolnosti zaměřených na zajištění kontinuity klíčových služeb. Bezpečnost elektronických komunikací, infrastruktury a služeb, zejména jejich integrita, dostupnost a důvěrnost, je postavena před výzvy, které se neustále rozšiřují a které mimo jiné souvisí s jednotlivými složkami komunikační infrastruktury a softwarem řídicím tyto složky, s infrastrukturou obecně a se službami poskytovanými prostřednictvím této infrastruktury. Obavy společnosti vzrůstají v neposlední řadě kvůli možným problémům z důvodu složitosti systému, poruch, systémových nedostatků, nehod, chyb a útoků, které mohou mít důsledky pro elektronickou a fyzickou infrastrukturu zajišťující služby důležité pro blahobyt evropských občanů.
(2)
Oblast hrozeb se neustále mění a bezpečnostní události mohou podlomit důvěru uživatelů v technologie, sítě a služby, a tím ovlivnit jejich schopnost plně využívat potenciálu vnitřního trhu a rozšířeného využívání informačních a komunikačních technologií (IKT).
(3)
Pravidelné posuzování stavu bezpečnosti sítí a informací v Unii na základě spolehlivých údajů Unie, ale i systematických předpovědí budoucího vývoje, výzev a hrozeb, a to jak na unijní, tak na celosvětové úrovni, je proto důležité pro tvůrce politik, odvětví a uživatele.
(4)
Rozhodnutím 2004/97/ES, Euratom (3), přijatém na zasedání Evropské rady dne 13. prosince 2003, zástupci členských států rozhodli, že Evropská agentura pro bezpečnost sítí a informací (ENISA), která byla zřízena na základě návrhu Komise, bude mít sídlo v Řecku ve městě, které určí řecká vláda. Na základě tohoto rozhodnutí řecká vláda určila, že ENISA bude mít své sídlo v Heraklionu na Krétě.
(5)
Dne 1.dubna 2005 byla mezi agenturou a hostitelským členským státem uzavřena dohoda o sídle.
(6)
Hostitelský členský stát agentury by měl zajistit co nejlepší podmínky pro bezproblémové a účinné fungování agentury. V zájmu zajištění řádného a účinného plnění úkolů agentury, přijímání a udržení si zaměstnanců a v zájmu zvýšení účinnosti v oblasti vytváření sítí je naprosto nezbytné, aby bylo sídlo agentury vhodně umístěno, přičemž by mimo jiné mělo být zajištěno odpovídající dopravní spojení a zařízení pro manžely/manželky a děti zaměstnanců agentury. Nezbytná opatření by měla být stanovena v dohodě mezi agenturou a daným hostitelským členským státem uzavřené poté, co bude schválena správní rady agentury.
(7)
S cílem zlepšit svou provozní účinnost agentura zřídila pobočku v metropolitní oblasti Atén, jež by měla být spravována se souhlasem a za podpory hostitelského členského státu a v níž by měli pracovat provozní zaměstnanci agentury. Zaměstnanci administrativního úseku agentury (včetně výkonného ředitele) a zaměstnanci finančního oddělení, oddělení sekundárního výzkumu a analýz, oddělení pro správu informačních technologií a zařízení, oddělení pro lidské zdroje, oddělení pro odborné vzdělávání a oddělení pro komunikaci a veřejné záležitosti by měli mít svá pracoviště v Heraklionu.
(8)
Agentura má právo rozhodovat o svých organizačních záležitostech v zájmu zajištění řádného a účinného plnění svých úkolů, přičemž má dodržovat ustanovení o svém sídle a o pobočce v Aténách uvedená v tomto nařízení. S cílem zajistit vykonávání úkolů, v jejichž rámci je nezbytné spolupracovat s klíčovými zúčastněnými stranami, jako jsou orgány Unie, by agentura měla zejména přijmout potřebná praktická opatření zvyšující operační účinnost v této oblasti.
(9)
Evropský parlament a Rada přijaly v roce 2004 nařízení (ES) č. 460/2004 (4) o zřízení agentury ENISA za účelem přispět k cílům zajištění vysoké úrovně bezpečnosti sítí a informací v Unii a vytvoření kultury bezpečnosti sítí a informací v zájmu občanů, spotřebitelů, podniků a veřejné správy. V roce 2008 přijaly Evropský parlament a Rada nařízení (ES) č. 1007/2008 (5), kterým byl mandát agentury prodloužen do března 2012. Nařízení (ES) č. 580/2011 (6) prodlužuje mandát agentury do 13. září 2013.
(10)
Agentura by měla být nástupcem agentury ENISA zřízené nařízením (ES) č. 460/2004. Podle rozhodnutí zástupců členských států přijatého na zasedání Evropské rady dne 13. prosince 2003 by měl hostitelský členský stát udržovat a dále rozvíjet současná praktická ujednání, aby zajistil bezproblémový a účelný provoz agentury, včetně její pobočky se sídlem v Aténách, a usnadnil přijímání vysoce kvalifikovaných zaměstnanců a jejich udržení.
(11)
Od vytvoření agentury ENISA se úkoly v bezpečnosti sítí a informací změnily spolu s technologií, vývojem trhu a sociálně ekonomickým vývojem a byly předmětem dalšího zvažování a diskuse. Unie v reakci na měnící se úkoly aktualizovala své priority pro politiku bezpečnosti sítí a informací. Cílem tohoto nařízení je posílit agenturu, aby úspěšně přispívala k úsilí orgánů Unie a členských států o rozvoj evropské kapacity pro zvládnutí úkolů týkajících se bezpečnosti sítí a informací.
(12)
Opatření vnitřního trhu v oblasti bezpečnosti elektronických komunikací a obecněji v bezpečnosti sítí a informací si vyžadují různé formy technických a organizačních postupů orgánů Unie a členských států. Nestejnorodé uplatňování těchto požadavků může vést k neúčinným řešením a vytvářet překážky vnitřního trhu. Je tedy třeba vytvořit odborné středisko na úrovni Unie, které by poskytovalo pokyny, poradenství a pomoc v otázkách týkajících se bezpečnosti sítí a informací a které by bylo oporou orgánů Unie a členských států. Agentura může reagovat na tyto potřeby rozvojem a udržováním vysoké úrovně odborných znalostí a tím, že bude nápomocna orgánům Unie, členským státům a následně i podnikatelskému sektoru při dodržování právních a regulačních požadavků bezpečnosti sítí a informací a odhalování a řešení problémů v oblasti bezpečnosti sítí a informací, a bude tak přispívat k řádnému fungování vnitřního trhu.
(13)
Agentura by měla plnit úkoly, které jí byly uloženy právními akty Unie v oblasti elektronických komunikací, a celkově přispívat k vyšší úrovni bezpečnosti elektronických komunikací i ochrany soukromí a osobních údajů kromě jiného poskytováním odborných znalostí a poradenství, podporou výměny osvědčených postupů a předkládáním politických doporučení.
(14)
Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2002/21/ES ze dne 7. března 2002 o společném předpisovém rámci pro sítě a služby elektronických komunikací (rámcová směrnice) (7) požaduje, aby poskytovatelé veřejných elektronických komunikačních sítí nebo veřejně dostupných elektronických komunikačních služeb přijali příslušná opatření k zachování jejich integrity a bezpečnosti a stanoví vnitrostátním regulačním orgánům povinnost případně informovat mimo jiné agenturu o každém narušení bezpečnosti či ztrátě integrity, jež mají významný dopad na fungování sítí či služeb, a předkládat Komisi a agentuře výroční souhrnnou zprávu o obdržených oznámeních a přijatých opatřeních. Směrnice 2002/21/ES dále vyzývá agenturu, aby poskytováním stanovisek přispívala k harmonizaci příslušných technických a organizačních bezpečnostních opatření.
(15)
Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2002/58/ES ze dne 12. července 2002 o zpracování osobních údajů a ochraně soukromí v odvětví elektronických komunikací (směrnice o soukromí a elektronických komunikacích) (8) stanoví pro poskytovatele veřejně dostupných elektronických komunikací povinnost, aby přijali vhodná technická a organizační opatření k zajištění bezpečnosti svých služeb, a stanoví také požadavek na zachování důvěrného charakteru sdělení a souvisejících provozních údajů. Pro poskytovatele služeb elektronických komunikací směrnice 2002/58/ES zavádí povinnost informovat o narušení osobních údajů a oznamovat je. Také požaduje, aby Komise s agenturou konzultovala veškerá technická prováděcí opatření, která mají být přijata, pokud jde o okolnosti nebo formát a postupy, jež se vztahují na povinnost informovat o narušení osobních údajů a oznamovat je. Směrnice Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES ze dne 24. října 1995 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů a o volném pohybu těchto údajů (9) požaduje, aby členské státy stanovily, že osoby kontrolující osobní údaje musí přijmout vhodná technická a organizační opatření na ochranu osobních údajů proti náhodnému nebo nedovolenému zničení, náhodné ztrátě, úpravám, neoprávněnému sdělování nebo přístupu, zejména pokud zpracování zahrnuje předávání údajů v síti, jakož i proti jakékoli jiné podobě nedovoleného zpracování.
(16)
Agentura by měla přispívat k vysoké úrovni bezpečnosti sítí a informací a k lepší ochraně soukromí a osobních údajů a vytvářet a podporovat kulturu bezpečnosti sítí a informací v zájmu občanů, spotřebitelů, podniků a organizací veřejného sektoru v Unii, a napomáhat tak řádnému fungování vnitřního trhu. K dosažení tohoto cíle by agentuře měly být přiděleny nezbytné rozpočtové prostředky.
(17)
Vzhledem ke stále většímu významu elektronických sítí a komunikací, které nyní představují páteř evropského hospodářství, a stávající velikosti digitálního hospodářství by mělo dojít k navýšení finančních a lidských zdrojů vyčleněných pro agenturu tak, aby odpovídaly její posílené úloze a úkolům a jejímu klíčovému postavení při obraně evropského digitálního ekosystému.
(18)
Agentura by měla působit jako referenční bod a působit spolehlivě a důvěryhodně díky své nezávislosti, kvalitě poradenství, které poskytuje, a informacím, které šíří, transparentnosti svých postupů a metodám práce a náležité péči při plnění svých úkolů. Agentura by měla navázat na vnitrostátní úsilí a úsilí Unie a plnit své úkoly v plné spolupráci s orgány, institucemi a jinými subjekty Unie a členskými státy a měla by být otevřena kontaktům s průmyslem a ostatními zúčastněnými stranami. Agentura by kromě toho měla vycházet ze vstupů soukromého sektoru a spolupráce s ním, což hraje významnou úlohu při zajišťování elektronických komunikací, infrastruktur a služeb.
(19)
V souboru úkolů by mělo být uvedeno, jak má agentura plnit své cíle a současně zajistit flexibilitu svých činností. Úkoly plněné agenturou by měly zahrnovat sběr příslušných informací a údajů potřebných k uskutečnění analýz rizik pro bezpečnost a odolnost elektronických komunikací, infrastruktury a služeb a k posouzení stavu bezpečnosti sítí a informací v Unii ve spolupráci s členskými státy, Komisí a případně s příslušnými zúčastněnými stranami. Agentura by měla zajistit koordinaci a spolupráci s orgány, institucemi a jinými subjekty Unie a členskými státy a zvýšit spolupráci mezi zúčastněnými stranami v Evropě, a to zejména tím, že do svých činností zapojí příslušné vnitrostátní orgány a orgány Unie a špičkové odborníky soukromého sektoru v příslušných oblastech, zejména provozovatele sítí a poskytovatele služeb elektronických komunikací, výrobce vybavení sítí a prodejce softwaru, přičemž je nutno vzít v úvahu, že sítě a informační systémy jsou tvořeny spojením hardwaru, softwaru a služeb. Agentura by měla být nápomocna orgánům Unie a členským státům v dialogu s průmyslem při řešení bezpečnostních problémů hardwarových a softwarových produktů, a přispívat tím ke společnému přístupu k bezpečnosti sítí a informací.
(20)
Agentuře by měly být poskytnuty strategie v oblasti bezpečnosti sítí a informací, které zveřejnily orgány, instituce či jiné subjekty Unie nebo jednotlivé členské státy, aby měla k dispozici potřebné informace a zabránilo se zdvojování činností. Agentura by měla tyto strategie analyzovat a zajistit, aby byly předkládány ve formátu, který umožní jejich srovnání. Uvedené strategie a analýzy by měla v elektronické formě zpřístupnit veřejnosti.
(21)
Agentura by měla být Komisi nápomocna prostřednictvím poradenství, stanovisek a analýz ke všem záležitostem Unie souvisejícím s rozvojem politiky v oblasti bezpečnosti sítí a informací včetně ochrany kritické informační infrastruktury a odolnosti. Agentura by měla být rovněž nápomocna orgánům, institucím a jiným subjektům Unie a případně členským státům, které o to požádají, v jejich úsilí rozvíjet politiku a způsobilost bezpečnosti sítí a informací.
(22)
Agentura by měla plně zohlednit činnosti probíhající v oblasti výzkumu, vývoje a technologického hodnocení, zejména činnosti prováděné v rámci různých výzkumných iniciativ Unie, aby mohla orgánům, institucím a jiným subjektům Unie a případně členským státům, které o to požádají, poskytovat poradenství ohledně potřeb výzkumu v oblasti bezpečnosti sítí a informací.
(23)
Agentura by měla být nápomocna orgánům, institucím a jiným subjektům Unie, jakož i členským státům v jejich úsilí vytvářet a zvyšovat mezinárodní schopnost a připravenost předcházet problémům a incidentům v oblasti bezpečnosti sítí a informací, odhalovat je a reagovat na ně. Agentura by v tomto ohledu měla usnadňovat spolupráci mezi členskými státy navzájem a mezi Komisí a orgány, institucemi a jinými subjekty Unie a členskými státy. Agentura by za tímto účelem měla podporovat členské státy v jejich neustálém úsilí zvyšovat schopnost reakce a organizovat a provádět evropská a na žádost jednotlivých členských států vnitrostátní cvičení v oblasti kybernetické bezpečnosti.
(24)
K lepšímu pochopení úkolů v oblasti bezpečnosti sítí a informací je třeba, aby agentura analyzovala současná a nově se objevující rizika. Agentura by za tímto účelem měla ve spolupráci s členskými státy a případně statistickými orgány a dalšími subjekty shromáždit příslušné informace. Agentura by měla být rovněž nápomocna orgánům, institucím a jiným subjektům Unie a členským státům v jejich úsilí zaměřeném na sběr, analýzu a šíření údajů o bezpečnosti sítí a informací. Sběr příslušných statistických informací a údajů potřebných pro provádění analýz rizik pro bezpečnost a odolnost elektronických komunikací, infrastruktury a služeb by měl probíhat na základě informací poskytovaných členskými státy a na základě informovanosti agentury o infrastrukturách IKT orgánů Unie a v souladu s předpisy Unie a vnitrostátními předpisy v souladu s právem Unie. Agentura by na základě těchto informací měla udržovat povědomí o aktuálním stavu bezpečnosti sítí a informací a souvisejících tendencích v Unii v zájmu orgánů, institucí a jiných subjektů Unie a členských států.
(25)
Při plnění svých úkolů by agentura měla usnadňovat spolupráci mezi Unií a členskými státy v zájmu zlepšení informovanosti o stavu bezpečnosti sítí a informací v Unii.
(26)
Agentura by měla usnadňovat spolupráci mezi příslušnými nezávislými regulačními orgány členských států, zejména podporovat rozvoj, prosazování a výměnu osvědčených postupů a norem pro vzdělávací programy a programy na zvýšení informovanosti. Rozšířená výměna informací mezi členskými státy tato opatření usnadní. Agentura by měla přispívat ke zvyšování informovanosti jednotlivých uživatelů elektronických komunikací, infrastruktur a služeb, a to i tím, že bude nápomocna členským státům, které se rozhodly používat platformu pro informace ve veřejném zájmu podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2002/22/ES ze dne 7. března 2002 o univerzální službě a právech uživatelů týkajících se sítí a služeb elektronických komunikací (směrnice o univerzální službě) (10) k poskytování příslušných informací veřejného zájmu týkajících se bezpečnosti sítí a informací, a také tím, že bude nápomocna při vypracovávání těchto informací, které mají být součástí dodávky nových zařízení určených k použití ve veřejných komunikačních sítích. Agentura by měla rovněž podporovat spolupráci mezi zúčastněnými stranami na úrovni Unie, zčásti podporou sdílení informací, osvětových kampaní a vzdělávacích a školících programů.
(27)
Agentura by mimo jiné měla být nápomocna příslušným orgánům, institucím a jiným subjektům Unie a členským státům při provádění veřejných vzdělávacích kampaní pro koncové uživatele, jejichž cílem je podporovat bezpečnější chování jednotlivců na internetu a zvyšovat informovanost o potenciálních hrozbách v kybernetickém světě, včetně počítačové kriminality jako phishingové útoky, botnety, finanční a bankovní podvody, jakož i podporovat základní nástroje ověřování a ochrany údajů.
(28)
Agentura by měla za účelem zajištění náležitého plnění svých cílů spolupracovat s příslušnými subjekty, včetně subjektů, které se zabývají počítačovou kriminalitou (například Europol) a ochranou soukromí, a vyměňovat si s nimi know-how a osvědčené postupy a poskytovat jim poradenství ohledně aspektů bezpečnosti sítí a informací, které by mohly mít dopad na jejich práci. Agentura by se měla snažit o dosažení součinnosti mezi úsilím těchto subjektů a jejím vlastním úsilím o prosazování vysoké bezpečnosti sítí a informací. Zástupcům vnitrostátních a unijních donucovacích orgánů a orgánů na ochranu soukromí by měla být umožněna účast ve stálé skupině zúčastněných stran. Při spolupráci s donucovacími orgány týkající se aspektů bezpečnosti sítí a informací, které by mohly mít dopad na jejich práci, by agentura měla respektovat stávající informační kanály a zavedené sítě.
(29)
Komise zahájila Evropské partnerství mezi veřejným a soukromým sektorem pro odolnost jako flexibilní unijní platformu pro spolupráci v oblasti odolnosti infrastruktury IKT, v němž by agentura měla plnit úlohu zprostředkovatele a spojovat zúčastněné strany veřejného a soukromého sektoru za účelem posuzování priorit veřejné politiky, hospodářského a tržního rozměru úkolů a opatření pro odolnost IKT.
(30)
Agentura by za účelem podpory bezpečnosti sítí a informací a jejího zviditelnění měla usnadňovat spolupráci mezi příslušnými veřejnými orgány členských států, zejména prostřednictvím podpory rozvoje a výměny osvědčených postupů a programů na zlepšování informovanosti, ale i posílením jejich osvětových činností. Agentura by měla rovněž podporovat spolupráci mezi zúčastněnými stranami a orgány Unie, a to i podporou sdílení informací a činností za účelem zvyšování informovanosti.
(31)
Agentura by za účelem posílení vysoké úrovně bezpečnosti sítí a informací v Unii měla podporovat spolupráci a výměnu informací a osvědčených postupů mezi příslušnými organizacemi, například skupinami pro reakci na incidenty v oblasti počítačové bezpečnosti (CSIRT) a skupinami pro reakci na počítačové hrozby (CERT).
(32)
Základem infrastruktury Unie pro bezpečnost sítí a informací by měl být unijní systém řádně fungujících skupin CERT. Agentura by měla podporovat skupiny CERT v jednotlivých členských státech a skupinu CERT působící na úrovni Unie (EU CERT) při provozování sítě skupin CERT zahrnující také členy Evropské vládní skupiny CERT. S cílem napomáhat zajištění toho, aby každá ze skupin CERT měla dostatečně rozvinuté kapacity a aby tyto kapacity co nejvíce odpovídaly kapacitám nejvyspělejších skupin CERT, by agentura měla podporovat zavedení a fungování systému pro vzájemné hodnocení. Agentura by měla navíc prosazovat a podporovat spolupráci mezi příslušnými skupinami CERT v případě incidentů, útoků či poruch postihujících nebo potenciálně postihujících alespoň dvě spravované nebo chráněné sítě nebo infrastrukturu skupinami CERT.
(33)
Účinné politiky v oblasti bezpečnosti sítí a informací by měly být založeny na pečlivě vyvinutých metodách posuzování rizika ve veřejném i v soukromém sektoru. Metody a postupy posuzování rizika se používají na různých úrovních, aniž by existoval jednotný systém, který by zaručoval jejich účinné uplatňování. Podpora a rozvoj osvědčených postupů posuzování rizika a interoperabilních řešení řízení rizik u organizací veřejného a soukromého sektoru zvýší úroveň bezpečnosti sítí a informačních systémů v Unii. Agentura by měla za tímto účelem podporovat spolupráci mezi zúčastněnými stranami z veřejného a soukromého sektoru na úrovni Unie a usnadňovat jejich úsilí zaměřené na vytvoření a převzetí evropských a mezinárodních standardů řízení rizik a měřitelné bezpečnosti elektronických produktů, systémů, sítí a služeb, které společně se softwarem tvoří sítě a informační systémy.
(34)
Agentura by měla sdílet zkušenosti a obecné informace s orgány, institucemi a jinými subjekty Unie, které se zabývají bezpečností sítí a informací, je-li to účelné a vhodné pro vykonávání jejích cílů a úkolů. Agentura by měla přispívat ke stanovení priorit výzkumu prováděného na úrovni Unie v oblastech odolnosti sítí a bezpečnosti sítí a informací a měla by tlumočit poznatky o potřebách průmyslu příslušným výzkumným institucím.
(35)
Agentura by měla vybízet členské státy a poskytovatele služeb, aby zvýšili své obecné standardy v oblasti bezpečnosti, a přiměli tak všechny uživatele internetu podniknout potřebné kroky k zajištění své vlastní bezpečnosti v oblasti počítačových sítí.
(36)
Otázky bezpečnosti sítí a informací jsou globálními tématy. Je nutná užší mezinárodní spolupráce pro zvýšení bezpečnostních standardů, včetně stanovení společných norem a kodexů chování, a zlepšení sdílení informací, jež podpoří pružnější mezinárodní spolupráci v reakci na problémy týkající se bezpečnosti sítí a informací, ale i společný globální přístup k nim. Agentura by za tímto účelem měla podporovat větší zapojení Unie a spolupráci se třetími zeměmi a mezinárodními organizacemi tím, že případně poskytne nezbytné odborné znalosti a analýzy příslušným orgánům, institucím a jiným subjektům Unie.
(37)
Agentura by měla pracovat podle zásady subsidiarity, přičemž by měla zajistit odpovídající míru koordinace mezi členskými státy v otázkách týkajících se bezpečnosti sítí a informací, zvyšovat efektivnost vnitrostátních politik a zvyšovat tak jejich hodnotu, a podle zásady proporcionality, přičemž by neměla překročit rámec toho, co je nezbytné k dosažení cílů stanovených v tomto nařízení. Plnění úkolů agentury by mělo posilovat působnost následujících orgánů, ale nenarušovat ji, přičemž by nemělo předjímat, omezovat nebo se překrývat s pravomocemi a úkoly vnitrostátních regulačních orgánů podle směrnic týkajících se sítí a služeb elektronických komunikací, jakož i Sdružení evropských regulačních orgánů v oblasti elektronických komunikací (BEREC) zřízeného nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1211/2009 (11) a Komunikačního výboru uvedeného ve směrnici 2002/21/ES, evropských normalizačních orgánů, vnitrostátních normalizačních orgánů a stálého výboru podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 98/34/ES (12), předpisů pro služby informační společnosti a nezávislých dozorčích orgánů členských států, jak je stanoveno ve směrnici 95/46/ES.
(38)
Aby bylo dosaženo souladu se společným prohlášením a společným přístupem, na nichž se v červenci 2012 dohodla interinstitucionální pracovní skupina pro decentralizované agentury, je nezbytné stanovit určité zásady týkající se řízení agentury, přičemž účelem tohoto prohlášení a přístupu je zjednodušit činnost agentur a zlepšit jejich výkonnost.
(39)
Společné prohlášení a společný přístup by se případně měly odrazit také v pracovních programech agentury, hodnoceních agentury a postupech, které agentura používá pro podávání zpráv a v administrativě.
(40)
V zájmu řádného fungování agentury by Komise a členské státy měly zajistit, aby osoby, které mají být jmenovány členy správní rady, měly patřičnou odbornou kvalifikaci. Komise a členské státy by měly usilovat o omezení fluktuace svých zástupců ve správní radě, aby byla zajištěna kontinuita její činnosti.
(41)
Je zásadní, aby si agentura vybudovala a udržela pověst subjektu vyznačujícího se nestranností, integritou a vysokými odbornými standardy. Správní rada by proto měla přijmout komplexní pravidla pro prevenci a řešení konfliktu zájmů vztahující se na celou agenturu.
(42)
Vzhledem ke specifickým podmínkám, v nichž agentura pracuje, a náročným úkolům, před nimiž stojí, by její organizační struktura měla být zjednodušena a posílena, aby se zajistila její větší účinnost a účelnost. Z tohoto důvodu by mimo jiné měla být ustavena výkonná rada, která správní radě umožní se zaměřit na otázky strategického významu.
(43)
Správní rada by v souladu s pravidly přijatými podle nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012 (finanční nařízení) (13) měla jmenovat účetního.
(44)
Aby byla zajištěna efektivita agentury, měly by být členské státy a Komise zastoupeny ve správní radě, která by měla vymezit obecné směry činnosti agentury a zaručit, že bude své úkoly plnit v souladu s tímto nařízením. Správní radě by měly být svěřeny pravomoci potřebné pro sestavování rozpočtu, ověřování jeho plnění, schvalování příslušných finančních předpisů, stanovení transparentních pracovních postupů pro přijímání rozhodnutí agentury, schvalování pracovního programu agentury, přijímání jejího jednacího řádu a vnitřních organizačních předpisů agentury, jmenování výkonného ředitele, rozhodování o prodloužení funkčního období výkonného ředitele v návaznosti na stanovisko, jež správní rada v této věci obdrží od Evropského parlamentu, a rozhodování o jeho odvolání. Správní rada by měla ustanovit výkonnou radu, která by jí byla nápomocna při plnění úkolů v administrativní a rozpočtové oblasti.
(45)
Řádné fungování agentury vyžaduje, aby byl její výkonný ředitel jmenován na základě projevených kvalit a doložených administrativních a řídicích schopností a rovněž odbornosti a zkušenosti v oblasti bezpečnosti sítí a informací a aby výkonný ředitel vykonával své povinnosti v organizaci vnitřního fungování agentury zcela nezávisle. Výkonný ředitel by měl za tímto účelem po předchozích konzultacích s Komisí zpracovat návrh pracovního programu agentury a učinit veškeré kroky nezbytné k zajištění jeho řádného plnění. Výkonný ředitel by měl vypracovávat výroční zprávy, které se předloží správní radě, a návrh odhadu příjmů a výdajů agentury a měl by plnit rozpočet.
(46)
Výkonný ředitel by měl mít možnost sestavovat ad hoc pracovní skupiny, které by se věnovaly konkrétním otázkám, zejména vědecké, technické nebo právní či socioekonomické povahy. Při vytváření ad hoc pracovních skupin by výkonný ředitel měl usilovat o vstup a využití příslušných vnějších odborných znalostí nezbytných k tomu, aby byla agentura schopna získat aktuální dostupné informace o úkolech bezpečnosti souvisejících s rozvojem informační společnosti. Výkonný ředitel by měl zajistit, aby byli členové ad hoc pracovní skupiny vybráni na základě vysokých standardů odborných znalostí a se zřetelem k rovnovážnému zastoupení, přičemž by v těchto skupinách byli případně podle odborné příslušnosti zahrnuti zástupci veřejné správy členských států, orgánů Unie a soukromého sektoru, včetně průmyslu, uživatelů a vědeckých odborníků v oblasti bezpečnosti sítí a informací. Výkonný ředitel by měl, je-li to vhodné, případ od případu přizvat jednotlivé odborníky uznané jako odborně způsobilé v příslušné oblasti k účasti na jednáních pracovních skupin. Jejich výdaje by měla hradit agentura v souladu se svými vnitřními organizačními předpisy a předpisy přijatými podle finančního nařízení.
(47)
Pro pravidelný dialog se soukromým sektorem, organizacemi spotřebitelů a ostatními dotčenými zúčastněnými stranami by agentura měla mít stálou skupinu zúčastněných stran. Stálá skupina zúčastněných stran ustavená správní radou na návrh výkonného ředitele by se měla věnovat otázkám, které mají význam pro zúčastněné strany, a měla by je předkládat agentuře. Výkonný ředitel by měl k jednání skupiny přizvat zástupce Evropského parlamentu a jiných příslušných orgánů, je-li to vhodné a přiměřené vzhledem k pořadu jednání.
(48)
Vzhledem k tomu, že jsou zúčastněné strany dostatečně zastoupeny ve stále skupině zúčastněných stran, s níž jsou vedeny konzultace zejména ohledně návrhu pracovního programu, není již nutné, aby byly zúčastněné strany zastoupeny ve správní radě.
(49)
Agentura by měla uplatňovat odpovídající ustanovení práva Unie týkající se přístupu veřejnosti k dokumentům podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1049/2001 (14). Na informace zpracovávané agenturou pro účely jejího vnitřního fungování, jakož i na informace zpracovávané při plnění jejích úkolů by se mělo vztahovat nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 ze dne 18. prosince 2000 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů orgány a institucemi Společenství a o volném pohybu těchto údajů (15).
(50)
Agentura by měla zejména dodržovat předpisy vztahující se na orgány a instituce Unie a rovněž vnitrostátní předpisy o nakládání s citlivými dokumenty.
(51)
Aby byla zaručena plná samostatnost a nezávislost agentury a bylo jí umožněno vykonávat další nové úkoly, včetně nečekaných naléhavých úkolů, měla by agentura mít k dispozici dostatečný a samostatný rozpočet, který je rozhodující měrou financován z příspěvků Unie a z příspěvků třetích zemí podílejících se na práci agentury. Většina zaměstnanců agentury by se měla přímo podílet na operativním plnění mandátu agentury. Hostitelský nebo jakýkoli jiný členský stát by měl mít možnost poskytnout dobrovolné příspěvky k příjmům agentury. Všechny subvence ze souhrnného rozpočtu Evropské unie by měly podléhat rozpočtovému procesu Unie. Účetní dvůr by měl navíc provádět audit účetnictví agentury s cílem zajistit transparentnost a odpovědnost.
(52)
Vzhledem k neustále se měnícím hrozbám a k vývoji, k němuž dochází v rámci politiky Unie v oblasti bezpečnosti sítí a informací, a s cílem dosáhnout souladu s víceletým finančním rámcem by délka mandátu agentury měla být stanovena na časově omezenou dobu sedmi let s možností jejího prodloužení.
(53)
Činnosti agentury by měly být hodnoceny nezávisle. Při hodnocení by se mělo přihlížet k tomu, jaké účinnosti agentura dosahuje při plnění svých cílů, k jejím pracovním postupům a významu úkolů, které plní, aby bylo možné stanovit, zda jsou cíle agentury stále aktuální, a na základě toho rozhodnout, zda a na jakou dobu by její mandát měl být prodloužen.
(54)
Pokud na konci mandátu agentury Komise nepředloží návrh na jeho prodloužení, měly by agentura a Komise přijmout příslušná opatření zaměřená především na otázky související s pracovními smlouvami zaměstnanců a s rozpočtem.
(55)
Jelikož cílů tohoto nařízení, totiž zřízení Agentury Evropské unie pro bezpečnost sítí a informací za účelem zajištění vysoké úrovně bezpečnosti sítí a informací v Unii, zvýšení informovanosti a vytvoření a prosazování kultury bezpečnosti sítí a informací ve společnosti v zájmu občanů, spotřebitelů, podniků a organizací veřejného sektoru v Unii a tím i pro zajištění vytváření a řádného fungování vnitřního trhu, nemůže být uspokojivě dosaženo na úrovni členských států, a proto jich může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity, jak stanoví článek 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení tohoto cíle.
(56)
Nařízení (ES) č. 460/2004 by mělo být zrušeno.
(57)
Evropský inspektor pro ochranu údajův byl konzultován v souladu s čl. 28 odst. 2 nařízení (ES) č. 45/2001 a přijal své stanovisko dne 20. prosince 2010 (16),
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
ODDÍL 1
OBLAST PŮSOBNOSTI, CÍLE A ÚKOLY
Článek 1
Předmět a oblast působnosti
1. Tímto nařízením se zřizuje Agentura Evropské unie pro bezpečnost sítí a informací (ENISA, dále jen „agentura“), aby plnila úkoly jí svěřené za účelem zajištění vysoké úrovně bezpečnosti sítí a informací v Unii, zvýšení informovanosti a vytvoření a prosazování kultury bezpečnosti sítí a informací ve společnosti v zájmu občanů, spotřebitelů, podniků a organizací veřejného sektoru v Unii, a tím i pro zajištění vytváření a řádného fungování vnitřního trhu.
2. Úkoly a cíli agentury nejsou dotčeny pravomoci členských států týkající se bezpečnosti sítí a informací a v žádném případě činnosti týkající se veřejné bezpečnosti, obrany, národní bezpečnosti (včetně hospodářského blahobytu státu, pokud se otázky vztahují na problematiku národní bezpečnosti) ani činnosti státu v oblastech trestního práva.
3. Pro účely tohoto nařízení se „bezpečností sítí a informací“ rozumí schopnost sítě nebo informačního systému odolávat na určitém stupni spolehlivosti náhodným událostem či neoprávněným nebo svévolným zásahům, které narušují dostupnost, pravost, integritu a důvěrnost ukládaných nebo předávaných údajů, a související služby poskytované nebo přístupné prostřednictvím těchto sítí a systémů.
Článek 2
Cíle
1. Agentura rozvíjí a udržuje vysokou úroveň odborných znalostí.
2. Agentura je nápomocna orgánům, institucím a jiným subjektům Unie při rozvíjení nezbytných politik v oblasti bezpečnosti sítí a informací.
3. Agentura je nápomocna orgánům, institucím a jiným subjektům Unie a členským státům při provádění politik, které jsou nezbytné k plnění právních a regulačních požadavků na bezpečnost sítí a informací podle stávajících i budoucích právních aktů Unie, a přispívá tím k řádnému fungování vnitřního trhu.
4. Agentura je nápomocna Unii a členským státům při zvyšování a posilování jejich schopnosti a připravenosti předcházet problémům a incidentům v oblasti bezpečnosti sítí a informací, odhalovat je a reagovat na ně.
5. Agentura využívá svých odborných znalostí k tomu, aby podněcovala širokou spolupráci subjektů z veřejného a soukromého sektoru.
Článek 3
Úkoly
1. Agentura s ohledem na cíl stanovený v článku 1 a v zájmu dosažení cílů uvedených v článku 2 při současném dodržování čl. 1 odst. 2 plní tyto úkoly:
a)
podporuje rozvoj politiky a práva Unie tím, že:
i)
je nápomocna a poskytuje poradenství ve všech záležitostech týkajících se politiky a práva Unie v oblasti bezpečnosti sítí a informací,
ii)
vykonává přípravné práce a poskytuje poradenství a analýzy při vytváření a novelizaci politiky a práva Unie v oblasti bezpečnosti sítí a informací,
iii)
provádí analýzy veřejně dostupných strategií pro bezpečnost sítí a informací a podporuje jejich zveřejňování;
b)
podporuje rozvíjení schopností tím, že:
i)
pomáhá členským státům na jejich žádost v úsilí rozvíjet a zdokonalovat prevenci, odhalování a analýzu problémů a incidentů v oblasti bezpečnosti sítí a informací a schopnost na ně reagovat, a poskytuje jim nezbytné znalosti,
ii)
podporuje a usnadňuje dobrovolnou spolupráci mezi členskými státy a mezi orgány, institucemi a jinými subjekty Unie a členskými státy při jejich úsilí předcházet problémům a incidentům v oblasti bezpečnosti sítí a informací, odhalovat je a reagovat na ně, pokud mají dopad přesahující hranice států,
iii)
je nápomocna orgánům, institucím a jiným subjektům Unie v jejich úsilí rozvíjet schopnosti prevence, odhalování a analýzy problémů a incidentů v oblasti bezpečnosti sítí a informací, zejména tím, že pro ně zajišťuje fungování skupiny pro reakci na počítačové hrozby (CERT),
iv)
podporuje zvyšování úrovně schopností skupin CERT působících na vnitrostátní/vládní úrovni a na úrovni Unie, a to i prosazováním dialogu a výměny informací, přičemž cílem je zajistit, aby se s ohledem na aktuální stav každá skupina CERT vyznačovala společným souborem minimálních schopností a pracovala v souladu s osvědčenými postupy,
v)
podporuje přípravu a pořádání cvičení zaměřených na bezpečnost sítí a informací v Unii a členským státům na jejich žádost poskytuje poradenství ohledně cvičení na vnitrostátní úrovni,
vi)
je nápomocna orgánům, institucím a jiným subjektům Unie a členským státům v jejich úsilí zaměřeném na sběr a analýzu příslušných údajů v oblasti bezpečnosti sítí a informací a na jejich šíření probíhajícím v souladu s bezpečnostními požadavky členských států; na základě informací poskytnutých orgány, institucemi a jinými subjekty Unie a členskými státy v souladu s ustanoveními práva Unie a vnitrostátními právními předpisy v souladu s právem Unie udržuje rovněž povědomí orgánů, institucí a jiných subjektů Unie, jakož i členských států o aktuálním stavu, pokud jde o bezpečnost sítí a informací v Unii v jejich zájmu,
vii)
podporuje rozvíjení mechanismu včasného varování Unie, který doplňuje mechanismy jednotlivých členských států,
viii)
nabízí odbornou přípravu v oblasti bezpečnosti sítí a informací příslušným veřejným orgánům, a to případně ve spolupráci se zúčastněnými stranami;
c)
podporuje dobrovolnou spolupráci mezi příslušnými veřejnými orgány a mezi zúčastněnými stranami soukromého a veřejného sektoru, včetně vysokých škol a výzkumných středisek v Unii, a podporuje zvyšování informovanosti, a to mimo jiné tím, že:
i)
prosazuje spolupráci mezi vnitrostátními a vládními skupinami CERT nebo skupinami pro reakci na incidenty v oblasti počítačové bezpečnosti (CSIRT), včetně skupiny CERT pro orgány, instituce a jiné subjekty Unie,
ii)
prosazuje rozvíjení a sdílení osvědčených postupů s cílem dosáhnout vysoké úrovně bezpečnosti sítí a informací,
iii)
usnadňuje dialog a úsilí zaměřené na rozvíjení a výměnu osvědčených postupů,
iv)
prosazuje osvědčené postupy, pokud jde o sdílení informací a zvyšování informovanosti,
v)
podporuje orgány, instituce a jiné subjekty Unie a členské státy, pokud o to požádají, při organizování akcí zaměřených na zvyšování informovanosti, a to i na úrovni jednotlivých uživatelů, ale i jinou osvětovou činnost za účelem posílení bezpečnosti sítí a informací a zlepšení její viditelnosti poskytováním osvědčených postupů a pokynů;
d)
podporuje vývoj a výzkum a normalizaci tím, že:
i)
usnadňuje stanovení a zavádění evropských a mezinárodních norem pro řízení rizik a pro bezpečnost elektronických produktů, sítí a služeb,
ii)
poskytuje Unii a členským státům poradenství ohledně potřeb výzkumu v oblasti bezpečnosti sítí a informací s cílem umožnit účinnou reakci na současná a nově vznikající rizika a hrozby pro bezpečnost sítí a informací, a to i pokud jde o nové a nově vznikající informační a komunikační technologie, a účinně využívat technologie pro prevenci rizika;
e)
spolupracuje s orgány, institucemi a jinými subjekty Unie, včetně těch, které se zabývají počítačovou kriminalitou a ochranou soukromí a osobních údajů, s cílem řešit otázky společného zájmu, a to i prostřednictvím:
i)
výměny know-how a osvědčených postupů,
ii)
poskytování poradenství ve věcech týkajících se relevantních aspektů bezpečnosti sítí a informací v zájmu vytvoření synergií.
f)
přispívá k úsilí Unie zaměřenému na spolupráci se třetími zeměmi a mezinárodními organizacemi v zájmu prosazení mezinárodní spolupráce v oblasti bezpečnosti sítí a informací, a to i tím, že:
i)
se případně angažuje jako pozorovatel a organizátor mezinárodních cvičení, provádí analýzu jejich výsledků a předkládá o nich zprávu,
ii)
usnadňuje výměnu osvědčených postupů příslušných organizací,
iii)
poskytuje orgánům Unie odborné znalosti.
2. Orgány instituce a jiné subjekty Unie a orgány členských států se mohou na agenturu obracet s žádostí o radu v případě, že dojde k porušení bezpečnosti nebo ztrátě integrity, které mohou mít významný dopad na fungování sítí a služeb.
3. Agentura plní úkoly, které jí byly svěřeny právními akty Unie.
4. Agentura nezávisle formuluje své závěry a doporučení a poskytuje poradenství v otázkách souvisejících s oblastí působnosti a s cíli tohoto nařízení.
ODDÍL 2
ORGANIZACE
Článek 4
Složení agentury
1. Agentura má:
a)
správní radu;
b)
výkonného ředitele a zaměstnance a
c)
stálou skupinu zúčastněných stran.
2. Správní rada zřídí výkonnou radu, aby přispěla ke zvýšení účinnosti a účelnosti fungování agentury.
Článek 5
Správní rada
1. Správní rada stanoví obecné směry činnosti agentury a zajišťuje, aby agentura pracovala v souladu s předpisy a zásadami stanovenými v tomto nařízení. Rovněž zajišťuje, aby práce agentury byla v souladu s činnostmi členských států a na úrovni Unie.
2. Správní rada přijímá roční a víceletý pracovní program agentury.
3. Správní rada přijímá výroční zprávu o činnosti agentury a nejpozději do 1. července následujícího roku ji zašle Evropskému parlamentu, Radě, Komisi a Účetnímu dvoru. Výroční zpráva obsahuje účetní výkaz a popisuje, nakolik agentura naplnila ukazatele výkonnosti. Výroční zpráva se zveřejňuje.
4. Správní rada přijme strategii proti podvodům, která je úměrná rizikům podvodu s ohledem na analýzy nákladů a přínosů opatření, jež mají být provedena.
5. Správní rada zajistí náležitá opatření v návaznosti na zjištění a doporučení vyplývající z šetření Evropského úřadu pro boj proti podvodům (OLAF) a z různých interních či externích auditních zpráv a hodnocení.
6. Správní rada přijme pravidla pro prevenci a řešení střetu zájmů.
7. Správní rada ve vztahu k zaměstnancům agentury vykonává pravomoci svěřené Služebním řádem úředníků Evropské unie a pracovním řádem ostatních zaměstnanců Evropské unie (dále jen „služební řád“ a „pracovní řád ostatních zaměstnanců“) stanovených nařízením Rady (EHS, Euratom, ESUO) č. 259/68 (17) orgánu oprávněnému ke jmenování a orgánu oprávněnému uzavírat pracovní smlouvy na základě pracovního řádu ostatních zaměstnanců.
Správní rada v souladu s postupem podle článku 110 služebního řádu přijme rozhodnutí založené na čl. 2 odst. 1 služebního řádu a na článku 6 pracovního řádu ostatních zaměstnanců, kterým přenese pravomoci svěřené orgánu oprávněnému ke jmenování na výkonného ředitele. Výkonný ředitel může tyto pravomoci dále přenést.
Pokud to vyžadují výjimečné okolnosti, může správní rada zrušit přenesení pravomocí orgánu oprávněného ke jmenování na výkonného ředitele a pravomocí, které výkonný ředitel dále přenesl. V takovém případě může správní rada na omezené časové období přenést tyto pravomoci na jednoho ze svých členů, kterým není výkonný ředitel.
8. Správní rada přijme příslušná prováděcí pravidla služebního řádu a pracovního řádu ostatních zaměstnanců v souladu s postupem podle článku 110 služebního řádu.
9. Správní rada jmenuje výkonného ředitele a může prodloužit jeho funkční období nebo jej odvolat v souladu s článkem 24 tohoto nařízení.
10. Správní rada přijímá svůj jednací řád a jednací řád výkonné rady po konzultaci s Komisí. Jednací řád umožní urychlená rozhodnutí buď písemným postupem nebo prostřednictvím konferencí na dálku.
11. Správní rada přijme vnitřní organizační předpisy agentury po konzultaci s útvary Komise. Tyto předpisy se zveřejňují.
12. Správní rada schvaluje finanční předpisy platné pro agenturu. Tyto předpisy se smějí odchylovat od nařízení Komise (ES, Euratom) č. 2343/2002 ze dne 19. listopadu 2002 o rámcovém finančním nařízení pro subjekty uvedené v článku 185 nařízení Rady (ES, Euratom) č. 1605/2002, kterým se stanoví finanční nařízení o souhrnném rozpočtu Evropských společenství (18), pouze pokud je to nezbytné pro zvláštní potřeby činnosti agentury a s předchozím souhlasem Komise.
13. Správní rada po konzultaci s útvary Komise a po náležitém informování Evropského parlamentu a Rady přijme víceletý plán zaměstnanecké politiky.
Článek 6
Složení správní rady
1. Správní radu tvoří jeden zástupce každého členského státu a dva zástupci jmenovaní Komisí. Všichni zástupci mají hlasovací právo.
2. Každý člen správní rady má náhradníka, který jej zastupuje v případě jeho nepřítomnosti.
3. Členové správní rady a jejich náhradníci jsou jmenováni na základě jejich znalosti úkolů a cílů agentury, s přihlédnutím k manažerským, administrativním a rozpočtovým dovednostem důležitým pro plnění úkolů uvedených v článku 5. Komise a členské státy by se měly snažit o to, aby se omezila fluktuace jejich zástupců ve správní radě a zajistila se kontinuita práce rady. Komise a členské státy usilují o dosažení vyváženého zastoupení mužů a žen ve správní radě.
4. Funkční období členů správní rady a jejich náhradníků je čtyři roky. Toto období lze prodloužit.
Článek 7
Předseda správní rady
1. Správní rada volí z řad svých členů na dobu tří let předsedu a místopředsedu, kteří mohou být zvoleni opakovaně. Nemůže-li předseda vykonávat své povinnosti, zaujme jeho místo z moci úřední místopředseda.
2. Předseda může být vyzván, aby učinil prohlášení před příslušným výborem nebo příslušnými výbory Evropského parlamentu a zodpověděl otázky jeho členů.
Článek 8
Zasedání
1. Zasedání správní rady svolává předseda.
2. Řádné zasedání správní rady se koná nejméně jednou ročně. Z podnětu předsedy nebo na žádost nejméně jedné třetiny členů rady se konají rovněž mimořádná zasedání.
3. Výkonný ředitel se účastní zasedání správní rady bez hlasovacího práva.
Článek 9
Hlasování
1. Správní rada přijímá rozhodnutí absolutní většinou hlasů svých členů.
2. Pro schválení jednacího řádu správní rady, vnitřních organizačních předpisů, rozpočtu, ročního a víceletého pracovního programu agentury, jmenování, prodloužení funkčního období nebo odvolání výkonného ředitele a jmenování předsedy správní rady je zapotřebí dvoutřetinové většiny hlasů všech členů správní rady.
Článek 10
Výkonná rada
1. Správní radě je nápomocna výkonná rada.
2. Výkonná rada připravuje rozhodnutí přijímaná správní radou a týkající se pouze administrativní a rozpočtové oblasti.
Společně se správní radou zajistí náležitá opatření v návaznosti na zjištění a doporučení vyplývající z šetření úřadu OLAF a z různých interních či externích auditních zpráv a hodnocení.
Aniž jsou dotčeny povinnosti výkonného ředitele stanovené v článku 11, je mu výkonná rada nápomocna a radí mu, pokud jde o provádění rozhodnutí správní rady v administrativní a rozpočtové oblasti.
3. Výkonná rada se skládá z pěti členů jmenovaných z řad členů správní rady, z nichž jedním je předseda správní rady, který smí předsedat i výkonné radě, a dalším jeden ze zástupců Komise.
4. Funkční období členů výkonné rady je totožné s funkčním obdobím členů správní rady stanoveným v čl. 6 odst. 4.
5. Zasedání výkonné rady se koná alespoň jednou za tři měsíce. Předseda výkonné rady svolává další zasedání na žádost členů této rady.
Článek 11
Povinnosti výkonného ředitele
1. Agenturu řídí výkonný ředitel, který je při výkonu svých povinností zcela nezávislý.
2. Výkonný ředitel odpovídá za:
a)
běžnou správu agentury;
b)
provádění rozhodnutí přijatých správní radou;
c)
vypracování ročního pracovního programu a víceletého pracovního programu po konzultaci se správní radou, a za jejich předložení správní radě po konzultaci s Komisí;
d)
provádění ročního pracovního programu a víceletého pracovního programu a podávání zpráv o jejich provádění správní radě;
e)
vypracování výroční zprávy o činnosti agentury a její předložení správní radě ke schválení;
f)
vypracování akčního plánu v návaznosti na závěry zpětných hodnocení a zprávy o pokroku, kterou předkládá každé dva roky Komisi;
g)
ochranu finančních zájmů Unie uplatňováním preventivních opatření proti podvodům, korupci a jakýmkoli jiným protiprávním jednáním, účinnými kontrolami a zpětným získáním nesprávně vyplacených částek v případech, kdy jsou zjištěny nesrovnalosti, a případně účinnými, přiměřenými a odrazujícími správními a finančními sankcemi;
h)
vypracování strategie agentury pro boj proti podvodům a její předložení správní radě ke schválení;
i)
zajištění toho, aby agentura vykonávala své činnosti v souladu s požadavky subjektů využívajících jejích služeb, zejména s ohledem na přiměřenost poskytovaných služeb;
j)
rozvíjení a udržování styků s orgány a institucemi či jinými subjekty Unie;
k)
rozvíjení a udržování styků s podnikatelským sektorem a organizacemi spotřebitelů pro zajištění pravidelného dialogu s příslušnými zúčastněnými stranami;
l)
jiné úkoly, které jsou výkonnému řediteli uloženy tímto nařízením.
3. Výkonný ředitel může v případě potřeby a v rámci cílů a úkolů agentury zřizovat ad hoc pracovní skupiny složené z odborníků, mimo jiné i z příslušných orgánů členských států. Informuje o tom správní radu v předstihu. Postupy týkající se zejména složení těchto skupin, jmenování odborníků výkonným ředitelem a činnosti ad hoc pracovních skupin jsou stanoveny ve vnitřních organizačních předpisech agentury.
4. Výkonný ředitel dá administrativní podpůrný personál a jiné zdroje v případě potřeby k dispozici správní a výkonné radě.
Článek 12
Stálá skupina zúčastněných stran
1. Správní rada na návrh výkonného ředitele ustaví stálou skupinu zúčastněných stran složenou z uznávaných odborníků zastupujících zúčastněné strany, jako jsou průmysl informačních a komunikačních technologií, poskytovatelé veřejně dostupných elektronických komunikačních sítí nebo služeb, organizace spotřebitelů, vědečtí odborníci v oblasti bezpečnosti sítí a informací a zástupci vnitrostátních regulačních orgánů oznámených podle směrnice 2002/21/ES i donucovacích orgánů a orgánů pro ochranu soukromí.
2. Postupy týkající se zejména počtu, složení a jmenování členů Stálé skupiny zúčastněných stran správní radou, návrhu výkonného ředitele a činnosti skupiny jsou stanoveny ve vnitřních organizačních předpisech agentury a jsou zveřejňovány.
3. Stálé skupině zúčastněných stran předsedá výkonný ředitel nebo osoba, kterou vždy pro danou záležitost výkonný ředitel určí.
4. Funkční období členů Stálé skupiny zúčastněných stran je dva a půl roku. Členové správní rady nesmějí být členy Stálé skupiny zúčastněných stran. Odborníci z řad Komise a členských států jsou oprávněni účastnit se jednání a podílet se na činnosti Stálé skupiny zúčastněných stran. K účasti na zasedáních a na práci Stálé skupiny zúčastněných stran mohou být přizváni zástupci dalších subjektů, kteří nejsou členy Stálé skupiny zúčastněných stran a jejichž účast považuje výkonný ředitel za důležitou.
5. Stálá skupina zúčastněných stran poskytuje agentuře poradenství při vykonávání jejích činností. Radí zejména výkonnému řediteli při přípravě návrhu pracovního programu agentury a při zajišťování komunikace s příslušnými zúčastněnými stranami ve všech otázkách souvisejících s pracovním programem.
ODDÍL 3
ČINNOST
Článek 13
Pracovní program
1. Agentura vykonává svou činnost v souladu s ročním a víceletým pracovním programem, který obsahuje všechny plánované aktivity.
2. Pracovní program obsahuje odpovídající ukazatele výkonnosti umožňující účinné hodnocení dosažených výsledků, pokud jde o cíle.
3. Výkonný ředitel odpovídá za vypracování návrhu pracovního programu agentury po konzultaci s útvary Komise. Výkonný ředitel předkládá správní radě každý rok do 15. března návrh pracovního programu pro příští rok.
4. Do 30. listopadu každého roku poté, co obdrží stanovisko Komise, přijme správní rada pracovní program agentury na následující rok. Pracovní program zahrnuje výhled na více let. Správní rada zajistí, aby pracovní program odpovídal cílům agentury a rovněž legislativním a politickým prioritám Unie v oblasti bezpečnosti sítí a informací.
5. Pracovní program je uspořádán v souladu se zásadou řízení podle činností. Pracovní program odpovídá odhadu příjmů a výdajů agentury a jejímu rozpočtu na daný účetní rok.
6. Výkonný ředitel předloží pracovní program po jeho schválení správní radou Evropskému parlamentu, Radě, Komisi a členským státům a zveřejní jej. Na výzvu příslušného výboru Evropského parlamentu výkonný ředitel představí přijatý roční pracovní program a zúčastní se výměny názorů o tomto programu.
Článek 14
Žádosti podávané agentuře
1. Žádosti o poradenství a pomoc v rámci cílů a úkolů agentury jsou podávány výkonnému řediteli a doprovázeny základními informacemi, které objasňují danou otázku. Výkonný ředitel informuje správní a výkonnou radu o obdržených žádostech, možných dopadech na zdroje a následně o dalším postupu ve věci žádosti. Pokud agentura žádost zamítne, musí své rozhodnutí odůvodnit.
2. Žádosti podle odstavce 1 může podávat:
a)
Evropský parlament;
b)
Rada;
c)
Komise;
d)
jakýkoli příslušný subjekt určený členským státem, například vnitrostátní regulační orgán ve smyslu článku 2 směrnice 2002/21/ES.
3. Správní rada stanoví ve vnitřních organizačních předpisech agentury praktická opatření pro uplatňování odstavců 1 a 2, zejména s ohledem na podávání žádostí, stanovení pořadí jejich důležitosti, další postupy a informování správní a výkonné rady o žádostech podávaných agentuře.
Článek 15
Prohlášení o zájmech
1. Členové správní rady, výkonný ředitel a úředníci dočasně přidělení členskými státy učiní prohlášení o závazcích a prohlášení, z nějž vyplývá, zda existují nějaké přímé nebo nepřímé zájmy, které by mohly ovlivňovat jejich nezávislost, či nikoli. Prohlášení musí být správná a úplná, musí být podávána každoročně písemnou formou a aktualizována, kdykoli je to nezbytné.
2. Členové správní rady, výkonný ředitel a externí odborníci, kteří spolupracují na činnosti ad hoc pracovních skupin, učiní nejpozději na začátku každého zasedání správné a úplné prohlášení o zájmech, které by mohly ovlivňovat jejich nezávislost vzhledem k bodům na pořadu jednání, a neúčastní se jednání a hlasování o těchto bodech.
3. Agentura ve svých vnitřních organizačních předpisech stanoví praktická opatření týkající se pravidel o prohlášení o zájmech podle odstavců 1 a 2.
Článek 16
Transparentnost
1. Agentura zajistí, aby své činnosti vykonávala s vysokou mírou transparentnosti a v souladu s články 17 a 18.
2. Agentura zajistí, aby veřejnost a všechny zainteresované strany měly k dispozici náležité, objektivní, spolehlivé a snadno dostupné informace, zejména s ohledem na výsledky její činnosti. Zveřejní rovněž prohlášení o zájmech učiněná v souladu s článkem 15.
3. Správní rada může na návrh výkonného ředitele zainteresovaným stranám umožnit, aby se účastnily projednání některých činností agentury jako pozorovatelé.
4. Agentura přijme ve svých vnitřních organizačních předpisech praktická opatření pro dodržování pravidel transparentnosti podle odstavců 1 a 2.
Článek 17
Důvěrnost
1. Aniž je dotčen článek 18, nesděluje agentura třetím osobám informace, které zpracovává, které obdržela a pro které bylo odůvodněně vyžádáno zcela či částečně důvěrné zacházení.
2. Členové správní rady, výkonný ředitel, členové stálé skupiny zúčastněných stran, externí odborníci účastnící se ad hoc pracovních skupin a zaměstnanci agentury, včetně úředníků dočasně přidělených členskými státy, jsou povinni i po skončení svých funkcí zachovávat důvěrnost podle článku 339 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“).
3. Agentura přijme ve svých vnitřních organizačních předpisech praktická opatření pro dodržování pravidel důvěrnosti podle odstavců 1 a 2.
4. Pokud je to třeba pro vykonávání úkolů agentury, správní rada rozhodne, že agentuře umožní zpracovávat utajované informace. Správní rada v tomto případě po dohodě s útvary Komise přijme vnitřní organizační předpisy, v nichž se uplatňují bezpečnostní zásady stanovené v rozhodnutí Komise 2001/844/ES, ESVO, Euratom ze dne 29. listopadu 2001, kterým se mění její jednací řád (19). Tyto vnitřní organizační předpisy se vztahují kromě jiného na ustanovení o výměně, zpracování a ukládání utajovaných informací.
Článek 18
Přístup k dokumentům
1. Na dokumenty, které má agentura v držení, se vztahuje nařízení (ES) č. 1049/2001.
2. Správní rada přijme do šesti měsíců od zřízení agentury prováděcí pravidla k nařízení (ES) č. 1049/2001.
3. Proti rozhodnutím přijatým agenturou podle článku 8 nařízení (ES) č. 1049/2001 lze podat stížnost veřejnému ochránci práv za podmínek stanovených v článku 228 Smlouvy o fungování EU nebo žalobu k Soudnímu dvoru Evropské unie za podmínek stanovených v článku 263 Smlouvy o fungování EU.
ODDÍL 4
FINANČNÍ USTANOVENÍ
Článek 19
Schvalování rozpočtu
1. Příjmy agentury zahrnují příspěvek z rozpočtu Unie, příspěvky třetích zemí, které se účastní činnosti agentury v souladu s článkem 30, a dobrovolné peněžní či věcné příspěvky členských států. Členské státy, které poskytují dobrovolné příspěvky, nesmí na základě tohoto příspěvku požadovat žádné zvláštní právo nebo službu.
2. Výdaje agentury zahrnují výdaje na zaměstnance, správu, technickou podporu, infrastrukturu a provoz a výdaje vyplývající ze smluv uzavřených s třetími stranami.
3. Do 1. března každého roku připraví výkonný ředitel návrh odhadu příjmů a výdajů agentury pro následující rozpočtový rok a spolu s návrhem plánu pracovních míst jej předá správní radě.
4. Příjmy a výdaje musejí být vyrovnané.
5. Správní rada na základě návrhu odhadu příjmů a výdajů připraveného výkonným ředitelem sestaví každoročně odhad příjmů a výdajů agentury pro následující rozpočtový rok.
6. Správní rada zašle každý rok do 31. března tento odhad, který zahrnuje návrh plánu pracovních míst a předběžný pracovní program, Komisi a třetím zemím, s nimiž Unie uzavřela dohody v souladu s článkem 30.
7. Tento odhad předloží Komise spolu s předběžným návrhem souhrnného rozpočtu Unie Evropskému parlamentu a Radě
8. Komise na základě tohoto odhadu zanese do předběžného návrhu rozpočtu Unie odhady, které považuje za nezbytné pro plán pracovních míst, a výši subvence ze souhrnného rozpočtu a předloží je Evropskému parlamentu a Radě v souladu s článkem 314 Smlouvy o fungování EU.
9. Evropský parlament a Rada schvalují položky subvencí pro agenturu.
10. Evropský parlament a Rada přijmou plán pracovních míst agentury.
11. Správní rada spolu s pracovním programem přijme rozpočet agentury. Rozpočet se stává konečným po konečném schválení souhrnného rozpočtu Unie. Správní rada případně upraví rozpočet a pracovní program agentury v souladu se souhrnným rozpočtem Unie. Správní rada předloží rozpočet neprodleně Evropskému parlamentu, Radě a Komisi.
Článek 20
Boj proti podvodům
1. V zájmu usnadnění boje proti podvodům, úplatkářství a jinému protiprávnímu jednání podle nařízení (ES) č. 1073/1999 (20) agentura během šesti měsíců od zahájení činnosti přistoupí k interinstitucionální dohodě ze dne 25. května 1999 o vnitřním vyšetřování prováděném Evropským úřadem pro boj proti podvodům (OLAF) (21) a přijme příslušná ustanovení vztahující se na veškeré zaměstnance agentury, přičemž použije šablonu stanovenou v příloze uvedené dohody.
2. Účetní dvůr má pravomoc provádět na základě kontroly dokumentů a inspekce na místě audit u všech příjemců grantů, zhotovitelů, dodavatelů nebo poskytovatelů a subdodavatelů, kteří od agentury obdrželi finanční prostředky Unie.
3. Úřad OLAF smí provádět šetření, včetně kontrol a inspekcí na místě, v souladu s ustanoveními a postupy uvedenými v nařízení (ES) č. 1073/1999 a v nařízení Rady (Euratom, ES) č. 2185/96 ze dne 11. listopadu 1996 o kontrolách a inspekcích na místě prováděných Komisí za účelem ochrany finančních zájmů Evropských společenství proti podvodům a jiným nesrovnalostem (22), aby se zjistilo, zda v souvislosti s grantem nebo zakázkou financovanou ze strany agentury nedošlo k podvodu, úplatkářství nebo jinému protiprávnímu jednání ohrožujícímu finanční zájmy Unie.
4. Aniž jsou dotčeny odstavce 1, 2 a 3, musí dohody o spolupráci se třetími zeměmi a mezinárodními organizacemi, smlouvy, grantové dohody a rozhodnutí o grantu přijatá agenturou obsahovat ustanovení, která výslovně zmocňují Účetní dvůr a úřad OLAF k provádění těchto kontrol a vyšetřování v souladu s jejich příslušnými pravomocemi.
Článek 21
Plnění rozpočtu
1. Za plnění rozpočtu agentury je odpovědný výkonný ředitel.
2. Interní auditor Komise vykonává ve vztahu k agentuře stejné pravomoci jako ve vztahu k útvarům Komise.
3. Do 1. března po ukončení každého rozpočtového roku (1. březen roku N + 1) předá účetní agentury účetnímu Komise prozatímní účty se zprávou o rozpočtovém a finančním řízení za daný rozpočtový rok. Účetní Komise konsoliduje prozatímní účty orgánů a decentralizovaných subjektů podle článku 147 finančního nařízení.
4. Do 31. března roku N + 1 předá účetní Komise prozatímní účty agentury Účetnímu dvoru spolu se zprávou o rozpočtovém a finančním řízení za daný rozpočtový rok. Zpráva o rozpočtovém a finančním řízení za rozpočtový rok se rovněž předává Evropskému parlamentu a Radě.
5. Po obdržení vyjádření Účetního dvora k prozatímním účtům agentury podle článku 148 finančního nařízení vypracuje výkonný ředitel na vlastní odpovědnost konečnou účetní závěrku agentury a zašle ji správní radě k vyjádření.
6. Správní rada vydá stanovisko ke konečné účetní závěrce agentury.
7. Do 1. července roku N + 1 předá výkonný ředitel konečnou účetní závěrku spolu se stanoviskem správní rady, včetně zprávy o rozpočtovém a finančním řízení za daný rozpočtový rok a připomínek Účetního dvora, Evropskému parlamentu, Radě, Komisi a Účetnímu dvoru.
8. Výkonný ředitel zajistí zveřejnění konečné účetní závěrky.
9. Výkonný ředitel odpoví Účetnímu dvoru na jeho vyjádření do 30. září roku N + 1. Zároveň zašle jedno vyhotovení této odpovědi správní radě.
10. Výkonný ředitel předloží Evropskému parlamentu na jeho žádost veškeré informace nezbytné pro řádný průběh udělení absolutoria za daný rozpočtový rok v souladu s čl. 165 odst. 3 finančního nařízení.
11. Evropský parlament uděluje na základě doporučení Rady do 15. května roku N + 2 výkonnému řediteli absolutorium za plnění rozpočtu rozpočtového roku N.
ODDÍL 5
ZAMĚSTNANCI
Článek 22
Obecná ustanovení
Na zaměstnance agentury se vztahuje služební řád a pracovní řád ostatních zaměstnanců a pravidla přijatá na základě dohody mezi orgány Unie k provedení tohoto služebního řádu.
Článek 23
Výsady a imunita
Na agenturu a její zaměstnance se vztahuje Protokol č. 7 o výsadách a imunitách Evropské unie, připojený ke Smlouvě o Evropské unii a ke Smlouvě o fungování EU.
Článek 24
Výkonný ředitel
1. Výkonný ředitel je zaměstnán jako dočasný zaměstnanec agentury podle čl. 2 písm. a) pracovního řádu ostatních zaměstnanců.
2. Výkonného ředitele jmenuje po otevřeném a transparentním výběrovém řízení správní rada ze seznamu kandidátů navržených Komisí.
Pro účely uzavření smlouvy s výkonným ředitelem je agentura zastoupena předsedou správní rady.
Před jmenováním je kandidát zvolený správní radou vyzván, aby před příslušným výborem Evropského parlamentu učinil prohlášení a zodpověděl otázky jeho členů.
3. Funkční období výkonného ředitele je pět let. Do konce tohoto období Komise provede posouzení, které zohlední hodnocení výsledků výkonného ředitele a budoucí úkoly a výzvy agentury.
4. Správní rada může na návrh Komise, který zohledňuje posouzení uvedené v odstavci 3, a poté, co obdrží stanovisko Evropského parlamentu, funkční období výkonného ředitele jednou prodloužit, a to na dobu nepřesahující pět let.
5. O svém záměru prodloužit funkční období výkonného ředitele informuje správní rada Evropský parlament. Je-li výkonný ředitel vyzván, učiní do tří měsíců před tímto prodloužením prohlášení před příslušným výborem Evropského parlamentu a zodpoví otázky jeho členů.
6. Výkonný ředitel, jehož funkční období bylo prodlouženo, se nesmí účastnit dalšího výběrového řízení na tutéž pozici.
7. Výkonný ředitel může být odvolán z funkce pouze rozhodnutím správní rady.
Článek 25
Vyslaní národní odborníci a další pracovníci
1. Agentura může využívat vyslané národní odborníky nebo jiné pracovníky, kteří nejsou v agentuře zaměstnáni. Na tyto pracovníky se nevztahuje služební řád ani pracovní řád ostatních zaměstnanců.
2. Správní rada přijme rozhodnutí, kterým stanoví pravidla pro vysílání národních odborníků do agentury.
ODDÍL 6
OBECNÁ USTANOVENÍ
Článek 26
Právní postavení
1. Agentura je institucí Unie. Má právní subjektivitu.
2. Ve všech členských státech má agentura nejširší způsobilost k právním úkonům, kterou přiznává právnickým osobám jejich právo. Zejména může nabývat a zcizovat movitý i nemovitý majetek a vystupovat před soudem.
3. Agenturu zastupuje její výkonný ředitel.
4. S cílem zlepšit provozní účinnost agentury je zachována pobočka zřízená v metropolitní oblasti Atén.
Článek 27
Odpovědnost
1. Smluvní odpovědnost agentury se řídí právem rozhodným pro danou smlouvu.
Soudní dvůr Evropské unie má pravomoc rozhodovat na základě jakékoli rozhodčí doložky obsažené ve smlouvě uzavřené agenturou.
2. V případě mimosmluvní odpovědnosti nahradí agentura v souladu s obecnými zásadami, které jsou společné právním řádům členských států, škodu, kterou způsobí ona nebo její zaměstnanci při výkonu své funkce.
Soudní dvůr Evropské unie má pravomoc rozhodovat spory o náhradu škody.
3. Osobní odpovědnost zaměstnanců vůči agentuře se řídí odpovídajícími předpisy vztahujícími se na zaměstnance agentury.
Článek 28
Jazyky
1. Na agenturu se vztahuje nařízení č. 1 ze dne 15. dubna 1958 o užívání jazyků v Evropském hospodářském společenství (23). Členské státy a ostatní jimi určené subjekty se mohou na agenturu obracet a přijímat odpovědi v libovolném úředním jazyce orgánů Evropské unie.
2. Překladatelské služby potřebné pro činnost agentury poskytuje Překladatelské středisko pro instituce Evropské unie.
Článek 29
Ochrana osobních údajů
1. Při zpracování údajů týkajících se fyzických osob, zejména při plnění svých úkolů, se agentura řídí zásadami ochrany osobních údajů uvedenými v nařízení (ES) č. 45/2001 a podléhá ustanovením tohoto nařízení.
2. Správní rada přijme prováděcí opatření uvedená v čl. 24 odst. 8 nařízení (ES) č. 45/2001. Správní rada může přijmout další opatření nezbytná pro uplatňování nařízení č. 45/2001 ze strany agentury.
Článek 30
Účast třetích zemí
1. Agentura je otevřena účasti třetích zemí, které uzavřely s Evropskou unií dohody, na jejichž základě přijaly a používají právní akty Unie v oblasti, na kterou se vztahuje toto nařízení.
2. Na základě odpovídajících ustanovení těchto dohod budou stanovena pravidla, která určí zejména povahu, rozsah a způsob účasti těchto zemí na činnosti agentury, včetně ustanovení týkajících se účasti na iniciativách agentury, finančních příspěvků a zaměstnanců.
Článek 31
Bezpečnostní předpisy týkající se ochrany utajovaných informací
Agentura uplatňuje bezpečnostní zásady obsažené v bezpečnostních pravidlech Komise pro ochranu utajovaných informací Evropské unie (EUCI) a citlivých informací nepodléhajících utajení, která jsou vymezena v příloze rozhodnutí Komise 2001/844/ES, ESUO, Euratom. Vztahuje se to kromě jiného na ustanovení o výměně, zpracování a ukládání takových informací.
ODDÍL 7
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 32
Hodnocení a přezkum
1. Do 20. června 2018 nechá Komise provést hodnocení, které posoudí zejména dopad, účinnost a účelnost agentury a jejích pracovních postupů. Toto hodnocení se rovněž bude zabývat případnou potřebou upravit mandát agentury a finančních dopadů takovýchto úprav.
2. Hodnocení uvedené v odstavci 1 zohledňuje veškerou odezvu, kterou agentura v reakci na svou činnost zaznamenala.
3. Komise předá hodnotící zprávu společně se svými závěry Evropskému parlamentu, Radě a správní radě. Závěry hodnocení se zveřejní.
4. Součástí tohoto hodnocení je rovněž posouzení výsledků dosažených agenturou s ohledem na její cíle, mandát a úkoly. Pokud se Komise domnívá, že pokračování činnosti agentury je odůvodněné vzhledem k jejím určeným cílům, mandátu a úkolům, může navrhnout, aby byl mandát agentury stanovený v článku 36 prodloužen.
Článek 33
Spolupráce hostitelského členského státu
Hostitelský členský stát agentury poskytuje nejlepší možné podmínky, aby bylo zajištěno řádné fungování agentury, včetně přístupnosti lokality, existence vhodných vzdělávacích zařízení pro děti zaměstnanců, patřičného přístupu na pracovní trh, sociálního zabezpečení a zdravotní péče pro děti i pro manžely a manželky zaměstnanců.
Článek 34
Správní kontrola
Činnost agentury je pod dohledem veřejného ochránce práv v souladu s článkem 228 Smlouvy o fungování EU.
Článek 35
Zrušení a nástupnictví
1. Nařízení (ES) č. 460/2004 se zrušuje.
Odkazy na rozhodnutí (ES) č. 460/2004 a na agenturu ENISA se považují za odkazy na toto rozhodnutí a v něm uvedenou agenturu.
2. Agentura je nástupkyní agentury zřízené nařízením (ES) č. 460/2004, pokud jde o veškeré vlastnictví, dohody, právní závazky, pracovní smlouvy, finanční závazky a odpovědnost.
Článek 36
Doba trvání
Agentura se zřizuje na dobu sedmi let od 19. června 2013.
Článek 37
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 21. května 2013.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 526/2013
z dnia 21 maja 2013 r.
w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 460/2004
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Łączność elektroniczna, infrastruktura oraz usługi łączności elektronicznej są istotnymi czynnikami, zarówno pośrednimi, jak i bezpośrednimi, rozwoju gospodarczego i społecznego. Spełniają one istotną funkcję dla społeczeństwa i same stały się niezbędnymi usługami, tak jak dostawa energii elektrycznej czy wody, a także stanowią istotne elementy dostaw energii elektrycznej, wody i innych usług o kluczowym znaczeniu. Sieci łączności pełnią funkcję katalizatorów rozwoju społecznego i innowacji, zwielokrotniając wpływ technologii i kształtując zachowania konsumentów, modele biznesowe, przemysł, a także postawy obywatelskie i zaangażowanie polityczne. Zakłócenia w świadczeniu tych usług mogą powodować znaczne szkody materialne, społeczne i ekonomiczne, co wskazuje na znaczenie środków zwiększających ich ochronę i odporność, których celem jest zapewnienie ciągłości usług o kluczowym znaczeniu. Zapewnienie bezpieczeństwa łączności elektronicznej, infrastruktury oraz usług łączności elektronicznej, w szczególności ich integralności, dostępności i poufności, stanowi coraz większe wyzwanie, między innymi w odniesieniu do poszczególnych elementów infrastruktury łączności i oprogramowania sterującego tymi elementami, a także w odniesieniu do infrastruktury jako całości oraz usług oferowanych za jej pośrednictwem. Budzi to rosnące obawy społeczeństwa, głównie ze względu na możliwość pojawiania się problemów wynikających ze złożoności systemu, wadliwego działania, usterek systemowych, wypadków, błędów oraz ataków, które mogą mieć konsekwencje dla infrastruktury elektronicznej i fizycznej wykorzystywanej do świadczenia usług o krytycznym znaczeniu dla zapewnienia dobrobytu obywatelom Europy.
(2)
Charakter zagrożeń nieustannie się zmienia, a incydenty w zakresie bezpieczeństwa mogą podważać zaufanie użytkowników do technologii, sieci i usług, co może niekorzystnie wpłynąć na zdolność użytkowników do pełnego wykorzystania potencjału rynku wewnętrznego i powszechnego stosowania technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT).
(3)
Regularna ocena stanu bezpieczeństwa sieci i informacji w Unii, oparta na wiarygodnych danych unijnych oraz na systematycznej prognozie przyszłych zmian, wyzwań i zagrożeń, zarówno na szczeblu unijnym, jak i ogólnoświatowym, ma zatem duże znaczenie dla decydentów politycznych, przemysłu oraz użytkowników.
(4)
W decyzji 2004/97/WE, Euratom (3), przyjętej na posiedzeniu Rady Europejskiej w dniu 13 grudnia 2003 r., przedstawiciele państw członkowskich postanowili, że Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA), która miała zostać ustanowiona na podstawie wniosku przedłożonego przez Komisję, będzie miała siedzibę w Grecji w miejscu określonym przez grecki rząd. W związku z tą decyzją rząd grecki postanowił, że ENISA będzie miała siedzibę w Heraklionie na Krecie.
(5)
W dniu 1 kwietnia 2005 r. Agencja i przyjmujące państwo członkowskie zawarły umowę w sprawie siedziby.
(6)
Państwo członkowskie przyjmujące Agencję powinno zapewnić jej możliwie najlepsze warunki sprawnego i skutecznego działania. Właściwa lokalizacja Agencji ma zasadnicze znaczenie dla prawidłowego i skutecznego wykonywania przez nią swoich zadań, naboru pracowników i zwiększenia efektywności sieci współpracy, zapewniając między innymi odpowiednie połączenia transportowe i infrastrukturę dla małżonków i dzieci towarzyszących pracownikom Agencji. Umowa między Agencją a przyjmującym państwem członkowskim, zawarta po uzyskaniu zgody zarządu Agencji, powinna zawierać niezbędne uzgodnienia w tym zakresie.
(7)
W celu zwiększenia skuteczności operacyjnej Agencji, ustanowiła ona oddział w okręgu administracyjnym Aten, który powinien być utrzymywany w porozumieniu z przyjmującym państwem członkowskim i przy jego wsparciu oraz w którym powinni być zatrudnieni pracownicy operacyjni Agencji. Pracownicy pierwotnie zatrudnieni w administracji Agencji (w tym również jej dyrektor wykonawczy), w działach: finansów, badań i analiz źródeł wtórnych, IT i zarządzania infrastrukturą, zasobów ludzkich, szkoleń oraz komunikacji i spraw publicznych, powinni pracować w Heraklionie.
(8)
Agencja jest uprawniona do określenia swojego własnego schematu organizacyjnego, aby zapewnić prawidłowe i skuteczne wykonywanie swoich zadań, przestrzegając jednocześnie przepisów dotyczących siedziby oraz oddziału w Atenach określonych w niniejszym rozporządzeniu. W szczególności, w celu realizacji zadań wymagających współdziałania z głównymi zainteresowanymi podmiotami, takimi jak instytucje Unii, Agencja powinna wprowadzić niezbędne rozwiązania praktyczne, aby zwiększyć skuteczność operacyjną.
(9)
W roku 2004 Parlament Europejski i Rada przyjęły rozporządzenie (WE) nr 460/2004 (4) ustanawiające ENISA, aby przyczynić się do realizacji celów w zakresie zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa sieci i informacji w Unii oraz rozwijania kultury bezpieczeństwa sieci i informacji na rzecz obywateli, konsumentów, przedsiębiorstw oraz administracji publicznej. W roku 2008 Parlament Europejski i Rada przyjęły rozporządzenie (WE) nr 1007/2008 (5) przedłużające mandat Agencji do marca 2012 r. Rozporządzenie (WE) nr 580/2011 (6) przedłuża mandat Agencji do dnia 13 września 2013 r.
(10)
Agencja powinna być następcą ENISA ustanowionej na mocy rozporządzenia (WE) nr 460/2004. Zgodnie z decyzją przedstawicieli państw członkowskich podjętą na posiedzeniu Rady Europejskiej w dniu 13 grudnia 2003 r., przyjmujące państwo członkowskie powinno utrzymywać i rozwijać obecne rozwiązania praktyczne w celu zapewnienia sprawnego i skutecznego działania Agencji, w tym również jej oddziału w Atenach, oraz ułatwiać nabór i zachowanie wysoko wykwalifikowanego personelu.
(11)
Od czasu utworzenia ENISA wyzwania związane z bezpieczeństwem sieci i informacji zmieniają się wraz z rozwojem technologii, rynku i sytuacji społeczno-gospodarczej oraz są przedmiotem dalszej refleksji i debaty. W odpowiedzi na zmieniające się wyzwania Unia zaktualizowała swoje priorytety dotyczące polityki bezpieczeństwa sieci i informacji. Niniejsze rozporządzenie ma na celu umocnienie Agencji, aby skutecznie przyczyniała się do wysiłków instytucji Unii oraz państw członkowskich na rzecz wypracowania europejskich zdolności w zakresie radzenia sobie z wyzwaniami w dziedzinie bezpieczeństwa sieci i informacji.
(12)
Środki dotyczące rynku wewnętrznego w dziedzinie bezpieczeństwa łączności elektronicznej, a także bezpieczeństwa sieci i informacji w bardziej ogólnym wymiarze, wymagają zastosowania przez instytucje Unii i państwa członkowskie różnych rozwiązań technicznych i organizacyjnych. Niejednolite stosowanie tych wymogów może prowadzić do nieskuteczności i powstania przeszkód na rynku wewnętrznym. Konieczne jest zatem stworzenie na poziomie unijnym centrum wiedzy specjalistycznej, zapewniającego wytyczne, doradztwo i pomoc w kwestiach związanych z bezpieczeństwem sieci i informacji, z którego usług będą mogły korzystać instytucje Unii i państwa członkowskie. Agencja może zaspokajać te potrzeby poprzez osiągnięcie i utrzymanie wysokiego poziomu wiedzy specjalistycznej oraz wspieranie, instytucji Unii, państw członkowskich oraz środowiska przedsiębiorców w spełnianiu wymogów prawnych i regulacyjnych w zakresie bezpieczeństwa sieci i informacji oraz w identyfikowaniu i rozwiązywaniu problemów związanych z bezpieczeństwem sieci i informacji, przyczyniając się tym samym do prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego.
(13)
Agencja powinna realizować zadania powierzone jej na mocy unijnych aktów prawnych w dziedzinie łączności elektronicznej oraz przyczyniać się w ogólnym wymiarze do poprawy poziomu bezpieczeństwa łączności elektronicznej oraz ochrony prywatności i danych osobowych, zapewniając między innymi wiedzę specjalistyczną i doradztwo oraz promując wymianę najlepszych praktyk, a także przedstawiając propozycje polityczne.
(14)
Dyrektywa 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa ramowa) (7) wymaga, aby dostawcy publicznych sieci łączności lub publicznie dostępnych usług łączności elektronicznej podjęli odpowiednie działania w celu zagwarantowania ich integralności i bezpieczeństwa, a także nakłada na krajowe organy regulacyjne obowiązek, aby - w stosownych przypadkach - informowały między innymi Agencję o wszelkich przypadkach naruszenia bezpieczeństwa lub utraty integralności, które wywarły znaczący wpływ na funkcjonowanie sieci lub usług oraz aby składały Komisji i Agencji roczne sprawozdanie podsumowujące na temat otrzymanych powiadomień i podjętych działań. Dyrektywa 2002/21/WE zobowiązuje ponadto Agencję, aby przyczyniała się do harmonizacji odpowiednich środków technicznych i organizacyjnych w zakresie bezpieczeństwa poprzez wydawanie opinii.
(15)
Dyrektywa 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002 r. dotycząca przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (dyrektywa o prywatności i łączności elektronicznej) (8) wymaga od dostawcy publicznie dostępnych usług łączności elektronicznej podjęcia odpowiednich środków technicznych i organizacyjnych w celu zagwarantowania bezpieczeństwa oferowanych usług oraz zachowania poufności komunikacji i związanych z nią danych ruchowych. Dyrektywa 2002/58/WE nakłada na dostawców usług łączności elektronicznej obowiązki w zakresie informowania i powiadamiania o przypadkach naruszenia danych osobowych. Zobowiązuje również Komisję do konsultowania z Agencją wszelkich środków wykonawczych o charakterze technicznym, które mają zostać przyjęte i dotyczą okoliczności, formatu i procedur mających zastosowanie do wymogów w zakresie informowania i powiadamiania. Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (9) wymaga od państw członkowskich zapewnienia wprowadzenia przez administratora danych osobowych odpowiednich środków technicznych i organizacyjnych w celu ochrony danych osobowych przed ich przypadkowym lub nielegalnym zniszczeniem, utratą, zmianą, niedozwolonym ujawnieniem lub dostępem do nich, w szczególności w przypadku gdy przetwarzanie obejmuje przesyłanie danych poprzez sieć, a także przed innymi nielegalnymi formami przetwarzania.
(16)
Agencja powinna przyczyniać się do zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa sieci i informacji, lepszej ochrony prywatności i danych osobowych oraz do rozwijania i promowania kultury bezpieczeństwa sieci i informacji na rzecz obywateli, konsumentów, przedsiębiorstw oraz organizacji z sektora publicznego w Unii, wspierając tym samym prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego. Dla osiągnięcia tego celu należy przyznać Agencji niezbędne środki budżetowe.
(17)
Biorąc pod uwagę rosnące znaczenie sieci łączności elektronicznej oraz łączności elektronicznej, które stanowią obecnie podstawę europejskiej gospodarki, oraz rzeczywistą wielkość gospodarki cyfrowej, należy zwiększyć zasoby finansowe i ludzkie przyznawane Agencji, aby uwzględnić jej zwiększoną rolę i zadania, a także zasadnicze znaczenie dla ochrony europejskiego ekosystemu cyfrowego.
(18)
Agencja powinna działać jako punkt odniesienia służący budowie zaufania i wiarygodności z racji swojej niezależności, jakości oferowanego doradztwa i rozpowszechnianych informacji, przejrzystości procedur i metod działania, a także staranności w realizacji swoich zadań. Agencja powinna rozwijać się w oparciu o krajowe i unijne wysiłki i prowadzić w związku z tym działalność w pełnej współpracy z instytucjami, organami, urzędami i agencjami Unii oraz państwami członkowskimi, a także otwarcie nawiązywać kontakty z przemysłem i innymi stosownymi zainteresowanymi stronami. Ponadto podstawę działań Agencji powinien stanowić wkład sektora prywatnego i współpraca z nim, ponieważ odgrywa on ważną rolę w zapewnianiu bezpieczeństwa łączności elektronicznej, infrastruktury oraz usług łączności elektronicznej.
(19)
Zakres obowiązków powinien wskazywać na sposób, w jaki Agencja ma osiągnąć swoje cele, pozwalając jej jednocześnie na elastyczne działanie. Zadania realizowane przez Agencję powinny obejmować gromadzenie odpowiednich informacji i danych potrzebnych do przeprowadzania analiz zagrożeń dla bezpieczeństwa i odporności łączności elektronicznej, infrastruktury oraz usług łączności elektronicznej, a także do oceny, we współpracy z państwami członkowskimi, Komisją oraz, w stosownych przypadkach, stosownymi zainteresowanymi stronami, stanu bezpieczeństwa sieci i informacji w Unii. Agencja powinna zapewniać koordynację oraz współpracę z instytucjami, organami, urzędami i agencjami Unii oraz państwami członkowskimi, a także zacieśniać współpracę między zainteresowanymi stronami w Europie, w szczególności poprzez włączanie w swoje działania właściwych organów krajowych i unijnych oraz ekspertów wysokiego szczebla w stosownych dziedzinach z sektora prywatnego, a zwłaszcza dostawców sieci i usług łączności elektronicznej, producentów sprzętu sieciowego i sprzedawców oprogramowania, uwzględniając fakt, że sieci i systemy informatyczne stanowią wypadkową sprzętu, oprogramowania i usług. Agencja powinna wspierać instytucje Unii i państwa członkowskie w zakresie dialogu, jaki prowadzą z przemysłem w celu rozwiązywania problemów dotyczących bezpieczeństwa produkowanego sprzętu i oprogramowania, przyczyniając się tym samym do wypracowania wspólnego podejścia do bezpieczeństwa sieci i informacji.
(20)
Należy przekazywać Agencji strategie na rzecz bezpieczeństwa sieci i informacji ogłaszane przez instytucje, organy, urzędy lub agencje Unii lub przez państwa członkowskie, w celach informacyjnych oraz aby unikać powielania pracy. Agencja powinna dokonywać analizy tych strategii i wspierać ich prezentację w formacie ułatwiającym ich porównanie. Agencja powinna publicznie udostępniać strategie i ich analizy za pomocą środków elektronicznych.
(21)
Agencja powinna wspomagać Komisję poprzez doradztwo, opinie i analizy we wszystkich sprawach Unii związanych z opracowywaniem polityki w dziedzinie bezpieczeństwa sieci i informacji, w tym również ochrony krytycznej infrastruktury informacyjnej oraz odporności. Agencja powinna również wspomagać instytucje, organy, urzędy i agencje Unii oraz, w stosownych przypadkach, państwa członkowskie, na ich wniosek, w podejmowanych przez nie wysiłkach na rzecz rozwijania polityki i potencjału w zakresie bezpieczeństwa sieci i informacji.
(22)
Agencja powinna w pełni uwzględniać bieżącą działalność w zakresie badań naukowych, rozwoju i oceny technologicznej, w szczególności prowadzoną w ramach różnych unijnych inicjatyw badawczych, w celu doradzania instytucjom, organom, urzędom i agencjom Unii, a także - w stosownych przypadkach i na ich wniosek - państwom członkowskim w kwestii ich potrzeb badawczych w dziedzinie bezpieczeństwa sieci i informacji.
(23)
Agencja powinna wspierać wysiłki instytucji, organów, urzędów i agencji Unii, a także państw członkowskich na rzecz budowy i zwiększania transgranicznego potencjału i gotowości w zakresie zapobiegania problemom i incydentom związanym z bezpieczeństwem sieci i informacji, ich wykrywania i oraz reagowania na nie. W tym względzie Agencja powinna ułatwiać współpracę pomiędzy państwami członkowskimi oraz współpracę między Komisją oraz innymi instytucjami, organami, urzędami i agencjami Unii i państwami członkowskimi. W tym celu Agencja powinna wspierać państwa członkowskie w ich nieustannych wysiłkach na rzecz poprawy zdolności do reagowania oraz na rzecz organizowania i prowadzenia europejskich ćwiczeń z cyberbezpieczeństwa oraz, na wniosek państw członkowskich, ćwiczeń na szczeblu krajowym.
(24)
Aby lepiej zrozumieć wyzwania w dziedzinie bezpieczeństwa sieci i informacji, Agencja musi dokonywać analizy aktualnych i pojawiających się zagrożeń. W tym celu Agencja powinna gromadzić odpowiednie informacje we współpracy z państwami członkowskimi oraz, w stosownych przypadkach, z organami statystycznymi i innymi organami. Ponadto Agencja powinna wspierać wysiłki podejmowane przez instytucje, organy, urzędy i agencje Unii oraz państwa członkowskie w zakresie gromadzenia, analizy i rozpowszechniania danych związanych z bezpieczeństwem sieci i informacji. Gromadzenie odpowiednich informacji i danych statystycznych potrzebnych do przeprowadzania analiz zagrożeń dla bezpieczeństwa i odporności łączności elektronicznej, infrastruktury oraz usług łączności elektronicznej powinno się odbywać na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie oraz posiadanych przez Agencję informacji na temat infrastruktury ICT instytucji Unii, zgodnie z przepisami unijnymi i z przepisami krajowymi zgodnymi z prawem Unii. Na podstawie tych informacji Agencja powinna - w interesie instytucji, organów, urzędów i agencji Unii oraz państw członkowskich - utrzymywać bieżącą wiedzą w zakresie stanu bezpieczeństwa sieci i informacji oraz tendencji występujących w tej dziedzinie w Unii.
(25)
Realizując swoje zadania, Agencja powinna ułatwiać współpracę pomiędzy Unią i państwami członkowskimi w celu podnoszenia poziomu wiedzy w zakresie stanu bezpieczeństwa sieci i informacji w Unii.
(26)
Agencja powinna ułatwiać współpracę między właściwymi niezależnymi organami regulacyjnymi państw członkowskich, w szczególności wspierając rozwój, promowanie i wymianę najlepszych praktyk i standardów w zakresie programów edukacyjnych oraz programów na rzecz zwiększania świadomości. Zwiększona wymiana informacji między państwami członkowskimi ułatwi realizację tego rodzaju działań. Agencja powinna przyczyniać się do podnoszenia poziomu wiedzy poszczególnych użytkowników łączności elektronicznej, infrastruktury oraz usług łączności elektronicznej, w tym również poprzez wspieranie państw członkowskich, w przypadku gdy zdecydowały się one skorzystać z platformy rozpowszechniania informacji użyteczności publicznej przewidzianej w dyrektywie 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej) (10), w celu opracowywania stosownych informacji użyteczności publicznej na temat bezpieczeństwa sieci i informacji, a także poprzez wspieranie opracowywania takich informacji, które mają być dołączone do wyposażenia nowych urządzeń przeznaczonych do użytku w publicznych sieciach łączności. Agencja powinna również wspierać współpracę między zainteresowanymi stronami na poziomie Unii, w tym również poprzez promowanie wymiany informacji, kampanie na rzecz budzenia świadomości oraz programy edukacyjne i szkoleniowe.
(27)
Agencja powinna między innymi wspomagać właściwe instytucje, organy, urzędy i agencje Unii oraz państwa członkowskie w prowadzeniu publicznej kampanii edukacyjnej skierowanej do użytkowników końcowych, która ma na celu promowanie bezpieczniejszych zachowań użytkowników w sieci oraz podnoszenie poziomu wiedzy w zakresie potencjalnych zagrożeń występujących w cyberprzestrzeni, cyberprzestępstw takich jak wyłudzanie informacji (phishing), botnety, oszustwa finansowe i bankowe, a także promowanie podstawowego doradztwa w kwestii uwierzytelnienia i ochrony danych.
(28)
Aby zapewnić pełną realizację swoich celów, Agencja powinna utrzymywać kontakty z właściwymi organami, w tym z organami zajmującymi się zwalczaniem cyberprzestępczości, takimi jak Europol, oraz organami ochrony prywatności, aby wymieniać się know-how i najlepszymi praktykami oraz doradzać w sprawie aspektów bezpieczeństwa sieci i informacji, które mogą mieć wpływ na ich pracę. Agencja powinna zmierzać do uzyskania synergii między wysiłkami tych organów a jej własnymi wysiłkami na rzecz wspierania wyższego poziomu bezpieczeństwa sieci i informacji. Przedstawiciele krajowych i unijnych organów egzekwowania prawa oraz organów ochrony prywatności powinni być uprawnieni do członkostwa w istniejącej przy Agencji Stałej Grupie Przedstawicieli Zainteresowanych Stron. Utrzymując kontakty z organami egzekwowania prawa w kwestiach z zakresu bezpieczeństwa sieci i informacji, które mogłyby mieć wpływ na ich pracę, Agencja powinna respektować istniejące kanały informacji i ustanowione sieci.
(29)
Komisja zainicjowała europejskie partnerstwo publiczno-prywatne na rzecz odporności, stanowiące elastyczną ogólnounijną platformę współpracy w zakresie odporności infrastruktury ICT, w ramach której Agencja powinna odgrywać rolę polegającą na ułatwianiu zbierania się zainteresowanych stron w celu omówienia priorytetów polityki publicznej, ekonomicznych i rynkowych aspektów wyzwań oraz środków na rzecz odporności ICT.
(30)
Aby promować bezpieczeństwo sieci i informacji oraz zwiększyć jego postrzegalność, Agencja powinna ułatwiać współpracę między właściwymi podmiotami publicznymi państw członkowskich, w szczególności wspierając rozwój i wymianę najlepszych praktyk i programów na rzecz budzenia świadomości oraz intensyfikując prowadzone działania informacyjne. Agencja powinna również wspierać współpracę między zainteresowanymi stronami a instytucjami Unii, między innymi promując wymianę informacji i działania na rzecz budzenia świadomości.
(31)
Aby zwiększyć poziom bezpieczeństwa sieci i informacji w Unii, Agencja powinna promować współpracę oraz wymianę informacji i najlepszych praktyk między stosownymi organizacjami, takimi jak zespoły reagowania na komputerowe incydenty naruszające bezpieczeństwo (CSIRT) i zespoły reagowania na incydenty komputerowe (CERT).
(32)
Unijny system sprawnie funkcjonujących zespołów CERT powinien stanowić podstawę bezpieczeństwa unijnej infrastruktury bezpieczeństwa sieci i informacji. Agencja powinna wspierać zespoły CERT z państw członkowskich oraz unijne zespoły CERT w prowadzeniu sieci zespołów CERT, w tym również członków europejskiej grupy rządowych zespołów CERT. W celu zapewnienia, aby każdy zespół CERT dysponował wystarczająco zaawansowanym potencjałem, który w możliwie największym stopniu odpowiada potencjałowi najbardziej zaawansowanych zespołów CERT, Agencja powinna wspierać utworzenie i działanie systemu wzajemnej oceny. Agencja powinna ponadto promować i wspierać współpracę między odpowiednimi zespołami CERT w przypadku incydentów, ataków czy zakłóceń dotyczących sieci lub infrastruktury zarządzanej lub chronionej przez zespoły CERT i angażujących lub potencjalnie angażujących co najmniej dwa zespoły CERT.
(33)
Skuteczna polityka bezpieczeństwa sieci i informacji powinna opierać się na dobrze opracowanych metodach oceny ryzyka, zarówno w sektorze publicznym, jak i prywatnym. Metody i procedury oceny ryzyka są używane na różnych poziomach bez wspólnej praktyki dotyczącej ich skutecznego stosowania. Promowanie i rozwój najlepszych praktyk w zakresie oceny ryzyka oraz interoperacyjnych rozwiązań w zakresie zarządzania ryzykiem w sektorze publicznym i prywatnym zwiększy poziom bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych w Unii. W tym celu Agencja powinna wspierać współpracę między zainteresowanymi stronami na poziomie Unii, ułatwiając im utworzenie i wprowadzenie europejskich i międzynarodowych norm dotyczących zarządzania ryzykiem oraz wymiernych wskaźników bezpieczeństwa produktów, systemów, sieci i usług elektronicznych, które wraz z oprogramowaniem współtworzą sieć i systemy informatyczne.
(34)
W stosownych przypadkach, przydatnych z punktu widzenia celów i zadań Agencji, powinna ona dzielić się doświadczeniami i ogólnymi informacjami z instytucjami, organami, urzędami i agencjami Unii zajmującymi się bezpieczeństwem sieci i informacji. Agencja powinna przyczyniać się do określenia - na poziomie unijnym - priorytetów badawczych w dziedzinie odporności sieci oraz bezpieczeństwa sieci i informacji, a także powinna przekazywać odpowiednim instytucjom badawczym wiedzę na temat potrzeb przemysłu.
(35)
Agencja powinna zachęcać państwa członkowskie i usługodawców do zwiększania ogólnych standardów bezpieczeństwa, tak aby wszyscy użytkownicy internetu podjęli niezbędne kroki celem zapewnienia sobie własnego bezpieczeństwa w cyberprzestrzeni.
(36)
Problemy bezpieczeństwa sieci i informacji mają charakter globalny. Istnieje potrzeba zacieśnienia współpracy międzynarodowej w celu poprawy norm bezpieczeństwa, włącznie ze zdefiniowaniem wspólnych norm zachowania oraz kodeksu postępowania, wymiany informacji, promowania sprawniejszej współpracy międzynarodowej w odpowiedzi na pojawiające się wyzwania oraz w celu wypracowania wspólnego globalnego podejścia do kwestii bezpieczeństwa sieci i informacji. W tym celu Agencja powinna wspierać dalsze zaangażowanie Unii oraz współpracę z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi, udostępniając, w stosownych przypadkach, właściwym instytucjom, organom, urzędom i agencjom Unii niezbędną wiedzę specjalistyczną i analizy.
(37)
Agencja powinna działać zgodnie z zasadą pomocniczości, zapewniając odpowiedni poziom koordynacji między państwami członkowskimi w kwestiach związanych z bezpieczeństwem sieci i informacji oraz poprawiając skuteczność polityk krajowych, a tym samym zwiększając ich wartość, oraz zgodnie z zasadą proporcjonalności, nie wykraczając poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celów określonych w niniejszym rozporządzeniu. Realizacja zadań przez Agencję powinna wzmacniać kompetencje, ale nie powinna ich ograniczać ani przejmować, utrudniać ich wykonywania bądź powielać odpowiednich uprawnień i zadań krajowych organów regulacyjnych określonych w dyrektywach dotyczących sieci i usług łączności elektronicznej, a także kompetencji oraz odpowiednich uprawnień i zadań Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) ustanowionego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1211/2009 (11) oraz Komitetu ds. Łączności, o którym mowa w dyrektywie 2002/21/WE, europejskich i krajowych organów normalizacyjnych oraz Stałego Komitetu powołanego na mocy dyrektywy 98/34/WE (12), jak również niezależnych organów nadzorczych państw członkowskich powołanych na mocy dyrektywy 95/46/WE.
(38)
Konieczne jest wdrożenie określonych zasad dotyczących zarządzania Agencją, aby spełnić wymogi wspólnego oświadczenia i wspólnego podejścia uzgodnionych w ramach międzyinstytucjonalnej grupy roboczej ds. agencji zdecentralizowanych UE w lipcu 2012 r., których celem jest usprawnienie działań Agencji i zwiększenie ich skuteczności.
(39)
Wspólne oświadczenie i wspólne podejście powinny również znaleźć odpowiednie odzwierciedlenie w programach prac Agencji, jej ocenach, a także w sprawozdawczości Agencji i jej praktyce administracyjnej.
(40)
Aby Agencja mogła prawidłowo funkcjonować, Komisja i państwa członkowskie powinny zapewnić, aby osoby, które mają zostać powołane na członków zarządu, posiadały odpowiednie doświadczenie zawodowe. Komisja i państwa członkowskie powinny również dołożyć starań, aby ograniczyć rotację swoich przedstawicieli w zarządzie, tak aby zapewnić ciągłość jego pracy.
(41)
Istotne jest, aby Agencja zyskała i utrzymywała opinię bezstronnego i integralnego podmiotu o wysokich standardach zawodowych. W związku z tym zarząd powinien przyjąć kompleksowe, obejmujące całą Agencję zasady zapobiegania konfliktom interesów i zarządzania nimi.
(42)
Z uwagi na specyfikę Agencji i poważne wyzwania, jakim musi sprostać, należy uprościć i umocnić jej strukturę organizacyjną, aby zapewnić większą efektywność i skuteczność Agencji. Należy zatem między innymi utworzyć radę wykonawczą Agencji, aby umożliwić zarządowi skupienie się na kwestiach o strategicznym znaczeniu.
(43)
Zarząd powoła księgowego zgodnie z przepisami przyjętymi na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (EU, Euratom) nr 966/2012 („rozporządzenie finansowe”) (13).
(44)
Aby zapewnić skuteczność Agencji, państwa członkowskie i Komisja powinny być reprezentowane w zarządzie, który powinien określać ogólny kierunek działalności Agencji oraz zapewnić, aby wykonywała ona zadania zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Zarząd powinien posiadać uprawnienia niezbędne do uchwalania budżetu, kontroli jego wykonania, przyjmowania stosownych przepisów finansowych, ustalania przejrzystych procedur pracy w zakresie podejmowania decyzji przez Agencję, przyjmowania programu prac Agencji, uchwalania jej regulaminu wewnętrznego oraz wewnętrznych zasad działania, powoływania dyrektora wykonawczego, podejmowania decyzji o przedłużeniu jego mandatu po uzyskaniu opinii Parlamentu Europejskiego oraz do podejmowania decyzji o zakończeniu tego mandatu. Zarząd powinien ustanowić radę wykonawczą wspierającą go w realizacji powierzonych mu zadań administracyjnych i budżetowych.
(45)
Sprawne funkcjonowanie Agencji wymaga, aby dyrektor wykonawczy był powoływany w oparciu o względy merytoryczne oraz udokumentowane zdolności administracyjne i zarządcze, a także kompetencje i doświadczenie w zakresie bezpieczeństwa sieci i informacji, oraz aby wykonywał swoje obowiązki w sposób całkowicie niezależny w odniesieniu do organizacji wewnętrznego funkcjonowania Agencji. W tym celu dyrektor wykonawczy powinien opracować propozycję programu prac Agencji, po uprzednim zasięgnięciu opinii Komisji, oraz podjąć wszystkie niezbędne czynności w celu zapewnienia prawidłowego wykonania tego programu. Dyrektor wykonawczy powinien przygotowywać roczne sprawozdanie dla zarządu, sporządzać preliminarz dochodów i wydatków Agencji oraz wykonywać budżet.
(46)
Dyrektor wykonawczy powinien mieć możliwość powoływania grup roboczych ad hoc w celu rozwiązywania określonych kwestii, w szczególności o charakterze naukowym, technicznym bądź prawnym lub społeczno-gospodarczym. Powołując grupy robocze ad hoc, dyrektor wykonawczy powinien uzyskiwać i uwzględniać opinie odpowiednich ekspertów zewnętrznych, aby zapewnić Agencji dostęp do najnowszych informacji dostępnych na temat wyzwań związanych z bezpieczeństwem, jakie niesie ze sobą rozwój społeczeństwa informacyjnego. Dyrektor wykonawczy powinien zapewnić, aby członkowie grup roboczych ad hoc byli wybierani według najbardziej surowych kryteriów dotyczących kompetencji zawodowych, z należytym uwzględnieniem zrównoważonej reprezentacji - w zależności od specyfiki rozpatrywanych kwestii - przedstawicieli administracji publicznej państw członkowskich, instytucji Unii i sektora prywatnego, w tym przemysłu, użytkowników oraz ekspertów akademickich w dziedzinie bezpieczeństwa sieci i informacji. W stosownych przypadkach dyrektor wykonawczy powinien mieć możliwość zapraszania do udziału w pracach grup roboczych, po indywidualnym rozpatrzeniu każdej sprawy, poszczególnych ekspertów uznawanych za kompetentnych w danej dziedzinie. Agencja powinna pokrywać ich wydatki zgodnie ze swoim regulaminem wewnętrznym i przepisami przyjętymi na mocy rozporządzenia finansowego.
(47)
Agencja powinna posiadać organ doradczy w postaci Stałej Grupy Przedstawicieli Zainteresowanych Stron w celu zapewnienia regularnego dialogu z sektorem prywatnym, organizacjami konsumenckimi i innymi odpowiednimi zainteresowanymi stronami. Stała Grupa Przedstawicieli Zainteresowanych Stron, utworzona przez zarząd na wniosek dyrektora wykonawczego, powinna skupiać się na zagadnieniach istotnych dla zainteresowanych stron i kierować na nie uwagę Agencji. W stosownych przypadkach i zgodnie z porządkiem obrad posiedzeń, dyrektor wykonawczy powinien mieć możliwość zapraszania do udziału w posiedzeniach tej grupy przedstawicieli Parlamentu Europejskiego oraz innych właściwych organów.
(48)
W związku z szeroką reprezentacją zainteresowanych stron w Stałej Grupie Przedstawicieli Zainteresowanych Stron oraz uwzględniając fakt zasięgania opinii tej grupy w szczególności w sprawie projektu programu prac, uczestnictwo zainteresowanych stron w zarządzie nie jest już konieczne.
(49)
Agencja powinna stosować odpowiednie przepisy prawa Unii dotyczące publicznego dostępu do dokumentów zawarte w rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (14). Informacje przetwarzane przez Agencję do celów związanych z jej wewnętrznym funkcjonowaniem oraz informacje przetwarzane przy wykonywaniu jej zadań powinny podlegać rozporządzeniu (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (15).
(50)
Agencja powinna działać zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie do instytucji Unii oraz ustawodawstwem krajowym dotyczącym postępowania z dokumentami sensytywnymi.
(51)
W celu zagwarantowania pełnej autonomii i niezależności Agencji oraz umożliwienia jej wykonywania dodatkowych oraz nowych zadań, w tym również nieprzewidzianych, nagłych zadań nadzwyczajnych, powinna ona posiadać wystarczający własny niezależny budżet, którego dochody pochodzą przede wszystkim z wkładu Unii oraz z wkładów państw trzecich uczestniczących w pracach Agencji. Większość personelu Agencji powinna pracować bezpośrednio przy operacyjnym wykonywaniu jej mandatu. Przyjmujące państwo członkowskie bądź jakiekolwiek inne państwo członkowskie powinno mieć możliwość dobrowolnego wnoszenia wkładu na rzecz dochodów Agencji. Procedura budżetowa Unii powinna nadal mieć zastosowanie do wszelkich dotacji pochodzących z budżetu ogólnego Unii Europejskiej. Ponadto Trybunał Obrachunkowy powinien przeprowadzać kontrolę sprawozdań finansowych Agencji w celu zapewnienia przejrzystości i odpowiedzialności.
(52)
Ze względu na nieustannie zmieniający się charakter zagrożeń oraz ewolucję unijnej polityki w zakresie bezpieczeństwa sieci i informacji, a także w celu dostosowania do wieloletnich ram finansowych, mandat Agencji powinien być ustanowiony na czas określony wynoszący siedem lat z możliwością przedłużenia tego okresu.
(53)
Działalność Agencji powinna być oceniana w sposób niezależny. Ocena ta powinna dotyczyć skuteczności Agencji w realizacji jej celów, metod pracy i zasadności zadań, w celu ustalenia, czy cele Agencji są w dalszym ciągu zasadne, oraz na tej podstawie, czy należy przedłużyć jej mandat i ewentualnie na jaki okres.
(54)
W przypadku gdy pod koniec mandatu Agencji Komisja nie złoży wniosku o jego przedłużenie, Agencja i Komisja podejmą odpowiednie działania w celu uregulowania w szczególności kwestii umów z pracownikami i rozwiązań budżetowych.
(55)
Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie ustanowienie Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji, aby przyczynić się do wysokiego poziomu bezpieczeństwa sieci i informacji w Unii i podniesienia poziomu wiedzy oraz rozwijania i wspierania kultury bezpieczeństwa sieci i informacji w społeczeństwie na rzecz obywateli, konsumentów, przedsiębiorstw i organizacji sektora publicznego w Unii, wnosząc w ten sposób wkład w tworzenie i prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego, nie może zostać w osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie może wykraczać poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.
(56)
Należy uchylić rozporządzenie (WE) nr 460/2004.
(57)
Zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 zasięgnięto opinii Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, który wydał opinię w dniu 20 grudnia 2010 r. (16),
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
SEKCJA 1,
ZAKRES STOSOWANIA, CELE I ZADANIA
Artykuł 1
Przedmiot i zakres stosowania
1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia Agencję Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA, zwaną dalej „Agencją”) w celu realizacji powierzonych jej zadań służących zapewnieniu wysokiego poziomu bezpieczeństwa sieci i informacji w Unii oraz w celu podnoszenia poziomu wiedzy w zakresie bezpieczeństwa sieci i informacji oraz rozwijania i wspierania kultury bezpieczeństwa sieci i informacji na rzecz obywateli, konsumentów, przedsiębiorstw oraz organizacji sektora publicznego w Unii, przyczyniając się tym samym do tworzenia i prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego.
2. Cele i zadania Agencji pozostają bez uszczerbku dla kompetencji państw członkowskich w zakresie bezpieczeństwa sieci i informacji, a w każdym przypadku dla działań związanych z bezpieczeństwem publicznym, obroną, bezpieczeństwem narodowym (w tym również dobrobytem gospodarczym państwa w przypadku kwestii, które dotyczą kwestii bezpieczeństwa narodowego) oraz działań państwa w dziedzinie prawa karnego.
3. Do celów niniejszego rozporządzenia „bezpieczeństwo sieci i informacji” oznacza zdolność sieci lub systemu informatycznego do przeciwstawienia się, przy określonym poziomie poufności, przypadkowym zdarzeniom lub nielegalnym bądź podstępnym działaniom, naruszającym dostępność, autentyczność, integralność i poufność przechowywanych lub przesyłanych danych oraz związanych z nimi usług oferowanych lub dostępnych poprzez te sieci i systemy.
Artykuł 2
Cele
1. Agencja rozwija i utrzymuje wysoki poziom wiedzy specjalistycznej.
2. Agencja pomaga instytucjom, organom, urzędom i agencjom Unii w opracowywaniu polityk z zakresu bezpieczeństwa sieci i informacji.
3. Agencja pomaga instytucjom, organom, urzędom i agencjom Unii oraz państwom członkowskim w realizacji polityki niezbędnej do spełniania wymogów prawnych i regulacyjnych w zakresie bezpieczeństwa sieci i informacji określonych w obowiązujących i przyszłych aktach prawnych Unii, przyczyniając się tym samym do prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego.
4. Agencja pomaga Unii i państwom członkowskim w zwiększaniu i wzmacnianiu ich zdolności i gotowości do zapobiegania problemom i incydentom w zakresie bezpieczeństwa sieci i informacji, ich wykrywania oraz skutecznego reagowania na te zdarzenia.
5. Agencja wykorzystuje swoją wiedzę specjalistyczną do pobudzania szeroko zakrojonej współpracy między podmiotami sektora publicznego i prywatnego.
Artykuł 3
Zadania
1. W ramach celu określonego w art. 1 oraz aby osiągnąć cele określone w art. 2, przy jednoczesnym poszanowaniu art. 1 ust. 2, Agencja wykonuje następujące zadania:
a)
wspiera opracowywanie polityki i prawa Unii poprzez:
(i)
pomoc i doradztwo we wszystkich sprawach dotyczących polityki i prawa Unii w dziedzinie bezpieczeństwa sieci i informacji;
(ii)
wykonywanie prac przygotowawczych, zapewnianie doradztwa i analiz dotyczących rozwoju i aktualizacji polityki i prawa Unii w dziedzinie bezpieczeństwa sieci i informacji;
(iii)
analizowanie publicznie dostępnych strategii bezpieczeństwa sieci i informacji oraz wspieranie publikacji tych strategii;
b)
wspiera budowanie potencjału poprzez:
(i)
wspieranie państw członkowskich, na ich wniosek, w staraniach na rzecz opracowywania i poprawy możliwości w zakresie zapobiegania problemom i zdarzeniom w dziedzinie bezpieczeństwa sieci i informacji, wykrywania i analizowania tych problemów i zdarzeń oraz w zakresie zdolności reagowania na nie, a także zapewnianie państwom członkowskim niezbędnej wiedzy;
(ii)
wpieranie i ułatwianie dobrowolnej współpracy między państwami członkowskimi oraz między instytucjami, organami, urzędami i agencjami Unii i państwami członkowskimi w zakresie podejmowanych przez nie wysiłków na rzecz zapobiegania problemom i incydentom związanym z bezpieczeństwem sieci i informacji, ich wykrywania oraz reagowania na te zdarzenia w przypadku gdy mają one skutki transgraniczne;
(iii)
udzielanie pomocy instytucjom, organom, urzędom i agencjom Unii w podejmowanych przez nie wysiłkach na rzecz rozwijania potencjału w zakresie zapobiegania problemom i zdarzeniom w dziedzinie bezpieczeństwa sieci i informacji, wykrywania i analizowania tych problemów i zdarzeń, oraz w zakresie zdolności reagowania na nie, w szczególności poprzez wspieranie działania zespołu reagowania na incydenty komputerowe (CERT) na ich rzecz;
(iv)
wspieranie umacniania potencjału krajowych, rządowych i unijnych zespołów CERT, w tym poprzez promowanie dialogu i wymiany informacji, w celu zapewnienia, aby każdy zespół CERT, zgodnie ze stanem wiedzy, spełniał szereg wspólnych minimalnych wymogów dotyczących kompetencji oraz działał zgodnie z najlepszymi praktykami;
(v)
wspieranie organizacji i prowadzenia unijnych ćwiczeń z zakresu bezpieczeństwa sieci i informacji oraz doradzanie państwom członkowskim, na ich wniosek, w zakresie ćwiczeń krajowych;
(vi)
udzielanie pomocy instytucjom, organom, urzędom i agencjom Unii oraz państwom członkowskim w staraniach na rzecz gromadzenia, analizowania oraz - zgodnie z wymogami państw członkowskich w zakresie bezpieczeństwa - rozpowszechniania stosownych danych dotyczących bezpieczeństwa sieci i informacji; a także, na podstawie informacji dostarczanych przez instytucje, organy, urzędy i agencje Unii oraz państwa członkowskie zgodnie z przepisami prawa Unii i przepisami prawa krajowego zgodnymi z prawem Unii, utrzymywanie bieżącej wiedzy instytucji, organów, urzędów i agencji Unii w zakresie stanu bezpieczeństwa sieci i informacji w Unii, z korzyścią dla tych instytucji, organów, urzędów i agencji Unii oraz państw członkowskich;
(vii)
wspieranie opracowywania unijnego mechanizmu wczesnego ostrzegania, uzupełniającego mechanizmy państw członkowskich;
(viii)
oferowanie szkoleń w zakresie bezpieczeństwa sieci i informacji dla odpowiednich organów władz publicznych, w razie potrzeby we współpracy z zainteresowanymi stronami;
c)
wspiera dobrowolną współpracę między właściwymi organami publicznymi oraz między zainteresowanymi stronami, w tym również uniwersytetami i ośrodkami badawczymi w Unii, oraz wspiera zwiększanie świadomości, między innymi poprzez:
(i)
promowanie współpracy między krajowymi i rządowymi zespołami CERT lub zespołami reagowania na komputerowe incydenty naruszające bezpieczeństwo (CSIRT), w tym również CERT działającymi na rzecz instytucji, organów, urzędów i agencji Unii;
(ii)
wspieranie opracowywania i wymiany najlepszych praktyk, aby osiągnąć wysoki poziom bezpieczeństwa sieci i informacji;
(iii)
ułatwianie dialogu i wspieranie wysiłków na rzecz opracowywania i wymiany najlepszych praktyk;
(iv)
promowanie najlepszych praktyk w zakresie wymiany informacji i zwiększania świadomości;
(v)
wspieranie instytucji, organów, urzędów i agencji Unii, państw członkowskich oraz ich odpowiednich organów w organizacji działań na rzecz zwiększania świadomości, w tym na poziomie indywidualnych użytkowników, oraz innych działań w tym zakresie służących zwiększeniu bezpieczeństwa sieci i informacji oraz ich wyeksponowaniu poprzez dostarczenie najlepszych praktyk i wytycznych;
d)
wspiera badania naukowe oraz rozwój i normalizację poprzez:
(i)
ułatwianie utworzenia i wprowadzenia europejskich i międzynarodowych norm dotyczących zarządzania ryzykiem oraz bezpieczeństwa produktów, systemów, sieci i usług elektronicznych;
(ii)
doradzanie Unii i państwom członkowskim w zakresie potrzeb badawczych z dziedziny bezpieczeństwa sieci i informacji z myślą o skutecznym reagowaniu na bieżące i pojawiające się ryzyko oraz zagrożenia dla bezpieczeństwa sieci i informacji, w tym również w odniesieniu do nowych i wschodzących ICT, a także z myślą o skutecznym stosowaniu technologii zapobiegania ryzyku;
e)
współpracuje z instytucjami, organami, urzędami i agencjami Unii, w tym również z podmiotami zajmującymi się cyberprzestępczością i ochroną prywatności i danych osobowych, w celu rozwiązania wspólnych problemów, w tym poprzez:
(i)
wymianę know-how i najlepszych praktyk;
(ii)
doradztwo w sprawie odpowiednich aspektów bezpieczeństwa sieci i informacji w celu rozwoju synergii;
(f)
wnosi wkład w starania Unii na rzecz współpracy z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi w celu promowania współpracy międzynarodowej w kwestii bezpieczeństwa sieci i informacji, w tym poprzez:
(i)
udział, w stosownych przypadkach, w charakterze obserwatora oraz w organizacji międzynarodowych ćwiczeń, oraz analizowanie i informowanie o ich wynikach;
(ii)
ułatwianie wymiany najlepszych praktyk odpowiednich organizacji;
(iii)
zapewnianie instytucjom Unii wiedzy specjalistycznej.
2. Instytucje, organy, urzędy i agencje Unii oraz organy państw członkowskich mogą zwracać się o doradztwo do Agencji w przypadku naruszenia bezpieczeństwa lub utraty integralności, które wywarły znaczący wpływ na funkcjonowanie sieci lub usług.
3. Agencja realizuje zadania powierzone jej na mocy aktów prawnych Unii.
4. Agencja formułuje w sposób niezależny wnioski i wskazówki oraz doradza w sprawach wchodzących w zakres niniejszego rozporządzenia oraz jego celów.
SEKCJA 2
ORGANIZACJA
Artykuł 4
Skład Agencji
1. W skład Agencji wchodzą:
a)
zarząd;
b)
dyrektor wykonawczy i jego personel; oraz
c)
Stała Grupa Przedstawicieli Zainteresowanych Stron.
2. Aby przyczynić się do zwiększenia skuteczności i wydajności pracy Agencji, zarząd ustanawia radę wykonawczą.
Artykuł 5
Zarząd
1. Zarząd określa ogólny kierunek działalności Agencji oraz zapewnia, aby praca Agencji odbywała się zgodnie z przepisami i zasadami określonymi w niniejszym rozporządzeniu. Zarząd zapewnia również spójność pracy Agencji z działaniami państw członkowskich oraz działaniami na poziomie Unii.
2. Zarząd przyjmuje roczny program prac Agencji oraz wieloletni program prac Agencji.
3. Zarząd przyjmuje roczne sprawozdanie z działalności Agencji oraz przesyła je do dnia 1 lipca następnego roku Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu. Roczne sprawozdanie zawiera sprawozdanie finansowe i opisuje sposób wykonania przez Agencję wskaźników wyników. Roczne sprawozdanie jest podawane do wiadomości publicznej.
4. Zarząd przyjmuje strategię przeciwdziałania nadużyciom, która jest proporcjonalna do ryzyka nadużyć, z uwzględnieniem analizy kosztów i korzyści środków, które mają być wdrożone.
5. Zarząd zapewnia odpowiednie działania następcze w związku ze stwierdzonymi faktami i zaleceniami wynikającymi z dochodzeń przeprowadzanych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz z różnych sprawozdań z kontroli i ocen, zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych.
6. Zarząd przyjmuje zasady dotyczące zapobiegania konfliktom interesów i zarządzania nimi.
7. W odniesieniu do personelu Agencji zarząd wykonuje uprawnienia przyznane mu na mocy Regulaminu pracowniczego urzędników i warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej (zwanego dalej „regulaminem pracowniczym” i „warunkami zatrudnienia innych pracowników”), ustanowionego rozporządzeniem (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (17), dotyczące odpowiednio organu powołującego i organu uprawnionego do zawierania umów o pracę.
Zarząd przyjmuje, zgodnie z procedurą określoną w art. 110 regulaminu pracowniczego, decyzję na podstawie art. 2 ust. 1 regulaminu pracowniczego i art. 6 warunków zatrudnienia innych pracowników dotyczącą przekazania odpowiednich uprawnień organu powołującego dyrektorowi wykonawczemu. Dyrektor wykonawczy może dalej przekazać te uprawnienia.
W przypadku gdy wymagają tego nadzwyczajne okoliczności, zarząd może odwołać przekazanie uprawnień organu powołującego dyrektorowi wykonawczemu oraz uprawnienia dalej przekazane przez dyrektora wykonawczego. W takim przypadku zarząd może przekazać te uprawnienia na określony czas jednemu z członków zarządu lub pracownikowi innemu niż dyrektor wykonawczy.
8. Zarząd przyjmuje odpowiednie przepisy wykonawcze do regulaminu pracowniczego i warunków zatrudnienia innych pracowników zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 110 regulaminu pracowniczego.
9. Zarząd powołuje dyrektora wykonawczego i może przedłużyć jego kadencję lub odwołać go ze stanowiska zgodnie z art. 24 niniejszego rozporządzenia.
10. Zarząd przyjmuje swój regulamin wewnętrzny oraz regulamin wewnętrzny rady wykonawczej po konsultacji z Komisją. Regulamin wewnętrzny przewiduje podejmowanie decyzji w trybie przyspieszonym w procedurze pisemnej lub za pośrednictwem telekonferencji.
11. Zarząd przyjmuje wewnętrzne zasady działania Agencji po konsultacji ze służbami Komisji. Zasady te są podawane do wiadomości publicznej.
12. Zarząd przyjmuje przepisy finansowe mające zastosowanie do Agencji. Nie mogą one zawierać odstępstw od rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów określonych w artykule 185 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (18), chyba że takie odstępstwa są szczególnie niezbędne dla funkcjonowania Agencji, a Komisja wyrazi na nie uprzednią zgodę.
13. Zarząd przyjmuje wieloletni plan polityki kadrowej po konsultacji ze służbami Komisji oraz należytym poinformowaniu Parlamentu Europejskiego i Rady.
Artykuł 6
Skład zarządu
1. W skład zarządu wchodzi po jednym przedstawicielu każdego z państw członkowskich oraz dwóch przedstawicieli wyznaczonych przez Komisję. Prawo głosu przysługuje wszystkim przedstawicielom.
2. Każdy z członków zarządu posiada zastępcę, który reprezentuje członka w przypadku jego nieobecności.
3. Członkowie zarządu i ich zastępcy są powoływani ze względu na znajomość zadań i celów Agencji, z uwzględnieniem ich zdolności kierowniczych, administracyjnych i budżetowych istotnych dla wykonania zadań wymienionych w art. 5. Komisja i państwa członkowskie powinny dołożyć starań, aby ograniczyć rotację swoich przedstawicieli w zarządzie w celu zapewnienia ciągłości jego prac. Komisja i państwa członkowskie dążą do zapewnienia zrównoważonej reprezentacji kobiet i mężczyzn w zarządzie.
4. Kadencja członków zarządu i ich zastępców wynosi cztery lata. Kadencja ta jest odnawialna.
Artykuł 7
Przewodniczący zarządu
1. Zarząd wybiera spośród swoich członków przewodniczącego i zastępcę przewodniczącego na okres trzech lat z możliwością odnowienia. Zastępca przewodniczącego zastępuje z urzędu przewodniczącego, jeżeli przewodniczący nie jest w stanie pełnić swoich obowiązków.
2. Przewodniczący może zostać wezwany do złożenia oświadczenia przed odpowiednią komisją lub komisjami Parlamentu Europejskiego i udzielenia odpowiedzi na pytania zadane przez członków.
Artykuł 8
Posiedzenia
1. Posiedzenia zarządu są zwoływane przez jego przewodniczącego.
2. Zwyczajne posiedzenia zarządu odbywają się co najmniej raz w roku. Na wniosek przewodniczącego lub co najmniej jednej trzeciej członków zarządu odbywają się również posiedzenia nadzwyczajne zarządu.
3. Dyrektor wykonawczy bierze udział w posiedzeniach zarządu bez prawa głosu.
Artykuł 9
Głosowanie
1. Zarząd podejmuje decyzje bezwzględną większością głosów swoich członków.
2. Do przyjęcia regulaminu wewnętrznego zarządu, wewnętrznych zasad działania Agencji, budżetu, rocznego i wieloletniego programu prac, do powołania, przedłużenia kadencji lub odwołania dyrektora wykonawczego oraz do powołania przewodniczącego zarządu wymagana jest większość dwóch trzecich głosów wszystkich członków zarządu.
Artykuł 10
Rada wykonawcza
1. Zarządowi pomaga rada wykonawcza.
2. Rada wykonawcza przygotowuje decyzje, które mają zostać podjęte przez zarząd jedynie w sprawach administracyjnych i budżetowych.
Wraz z zarządem rada wykonawcza zapewnia odpowiednie działania następcze w związku ze stwierdzonymi faktami i zaleceniami wynikającymi z dochodzeń przeprowadzanych przez OLAF oraz z różnych sprawozdań z kontroli i ocen, zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych.
Bez uszczerbku dla obowiązków dyrektora wykonawczego, określonych w art. 11, rada wykonawcza wspiera dyrektora wykonawczego i doradza mu przy wdrażaniu decyzji zarządu w sprawach administracyjnych i budżetowych.
3. W skład rady wykonawczej wchodzi pięciu członków wybranych spośród członków zarządu, w tym przewodniczący zarządu, który może również przewodniczyć radzie wykonawczej, oraz jeden z przedstawicieli Komisji.
4. Kadencja członków rady wykonawczej odpowiada kadencji członków zarządu określonej w art. 6 ust. 4.
5. Posiedzenia rady wykonawczej odbywają się co najmniej raz na trzy miesiące. Na wniosek członków przewodniczący rady wykonawczej zwołuje dodatkowe posiedzenia.
Artykuł 11
Obowiązki dyrektora wykonawczego
1. Agencja jest zarządzana przez dyrektora wykonawczego, który zachowuje niezależność podczas pełnienia swoich obowiązków.
2. Dyrektor wykonawczy jest odpowiedzialny za:
a)
bieżące zarządzanie Agencją;
b)
wdrażanie decyzji podjętych przez zarząd;
c)
opracowanie, po konsultacji z zarządem, rocznego programu prac i wieloletniego programu prac oraz przedłożenie ich zarządowi po konsultacji z Komisją;
d)
wykonanie rocznego programu prac i wieloletniego programu prac oraz przedstawienie zarządowi sprawozdania z ich wykonania;
e)
przygotowanie rocznego sprawozdania z działalności Agencji i przedstawienie go zarządowi do zatwierdzenia;
f)
przygotowanie planu działania w następstwie wniosków z wcześniejszych ocen oraz przedkładanie Komisji co dwa lata sprawozdania z postępów;
g)
ochronę interesów finansowych Unii poprzez stosowanie środków zapobiegawczych przed nadużyciami finansowymi, korupcją i jakąkolwiek inną nielegalną działalnością, przez skuteczne kontrole, a w przypadku wykrycia nieprawidłowości, poprzez odzyskanie nienależycie wypłaconych kwot, a w stosownych przypadkach, poprzez skuteczne, proporcjonalne i odstraszające sankcje administracyjne i finansowe;
h)
przygotowanie strategii Agencji na rzecz przeciwdziałania nadużyciom i przedstawienie jej zarządowi do zatwierdzenia;
i)
zapewnienie wykonywania zadań przez Agencję zgodnie z wymogami podmiotów korzystających z jej usług, w szczególności w odniesieniu do ich adekwatności;
j)
nawiązywanie i utrzymywanie kontaktów z instytucjami, organami, urzędami i agencjami Unii;
k)
nawiązywanie i utrzymywanie kontaktów ze środowiskiem przedsiębiorców i organizacjami konsumenckimi w celu zapewnienia regularnego dialogu z odpowiednimi zainteresowanymi stronami;
l)
realizację innych zadań powierzonych dyrektorowi wykonawczemu na mocy niniejszego rozporządzenia.
3. W razie konieczności oraz w ramach celów i zadań Agencji dyrektor wykonawczy może tworzyć grupy robocze ad hoc złożone z ekspertów, w tym ekspertów reprezentujących właściwe organy państw członkowskich. Zarząd jest o tym informowany z wyprzedzeniem. Procedury dotyczące w szczególności składu, powoływania ekspertów przez dyrektora wykonawczego oraz działania grup roboczych ad hoc są określone w wewnętrznych zasadach działania Agencji.
4. W razie konieczności dyrektor wykonawczy udostępnia zarządowi i radzie wykonawczej personel administracyjny i inne zasoby.
Artykuł 12
Stała Grupa Przedstawicieli Zainteresowanych Stron
1. Zarząd ustanawia, działając na wniosek dyrektora wykonawczego, Stałą Grupę Przedstawicieli Zainteresowanych Stron złożoną z renomowanych ekspertów reprezentujących odpowiednie zainteresowane strony, takie jak sektor ICT, dostawcy publicznie dostępnych sieci lub usług łączności elektronicznej, grupy konsumenckie, eksperci akademiccy w dziedzinie bezpieczeństwa sieci i informacji oraz przedstawiciele krajowych organów regulacyjnych zgłoszonych na mocy dyrektywy 2002/21/WE, a także unijne organy egzekwowania prawa i ochrony prywatności.
2. Procedury dotyczące w szczególności liczby, składu i powoływania członków Stałej Grupy Przedstawicieli Zainteresowanych Stron przez zarząd, wniosku dyrektora wykonawczego, a także funkcjonowanie grupy, są określone w wewnętrznych zasadach działania Agencji i podawane do wiadomości publicznej.
3. Stałej Grupie Przedstawicieli Zainteresowanych Stron przewodniczy dyrektor wykonawczy lub jakakolwiek osoba wyznaczona w danym przypadku przez dyrektora wykonawczego.
4. Kadencja członków Stałej Grupy Przedstawicieli Zainteresowanych Stron wynosi dwa i pół roku. Członkowie zarządu nie mogą być członkami Stałej Grupy Przedstawicieli Zainteresowanych Stron. Eksperci z Komisji i z państw członkowskich mają prawo do udziału w posiedzeniach i pracach Stałej Grupy Przedstawicieli Zainteresowanych Stron. Przedstawiciele innych organów uznanych przez dyrektora wykonawczego za właściwe, którzy nie są członkami Stałej Grupy Przedstawicieli Zainteresowanych Stron, mogą być zapraszani na jej posiedzenia i uczestniczyć w jej pracach.
5. Stała Grupa Przedstawicieli Zainteresowanych Stron doradza Agencji w związku z realizacją jej działań. Doradza w szczególności dyrektorowi wykonawczemu w sprawie przygotowania projektu programu prac Agencji oraz zapewnienia komunikacji z odpowiednimi zainteresowanymi stronami we wszystkich kwestiach związanych z programem prac.
SEKCJA 3
DZIAŁALNOŚĆ
Artykuł 13
Program prac
1. Agencja prowadzi działalność zgodnie z rocznym i wieloletnim programem prac, który zawiera wszystkie jej planowane działania.
2. Program prac zawiera odpowiednio dostosowane wskaźniki wyników umożliwiające skuteczną ocenę osiągnięć w zakresie realizacji celów.
3. Dyrektor wykonawczy jest odpowiedzialny za opracowanie projektu programu prac Agencji po uprzedniej konsultacji ze służbami Komisji. Przed dniem 15 marca każdego roku dyrektor wykonawczy przedstawia zarządowi program prac na następny rok.
4. Do dnia 30 listopada każdego roku zarząd przyjmuje program prac Agencji na następny rok po uzyskaniu opinii Komisji. Program prac uwzględnia zarys wieloletni. Zarząd zapewnia spójność programu prac z celami Agencji, a także z priorytetami wynikającymi z prawa i polityki Unii w dziedzinie bezpieczeństwa sieci i informacji.
5. Struktura programu prac jest oparta na zasadzie zarządzania kosztami działań. Program prac jest zgodny z preliminarzem dochodów i wydatków Agencji oraz z budżetem Agencji na dany rok budżetowy.
6. Po przyjęciu programu prac przez zarząd dyrektor wykonawczy przekazuje go Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji oraz państwom członkowskim, a także publikuje go. Na zaproszenie odpowiedniej komisji Parlamentu Europejskiego dyrektor wykonawczy przedstawia przyjęty roczny program prac i prowadzi wymianę poglądów na ten temat.
Artykuł 14
Wnioski kierowane do Agencji
1. Wnioski o udzielenie doradztwa i pomocy w zakresie odpowiadającym celom i zadaniom Agencji kieruje się do dyrektora wykonawczego wraz z informacjami uzupełniającymi wyjaśniającymi zgłaszane zagadnienie. Dyrektor wykonawczy informuje zarząd i radę wykonawczą o otrzymanych wnioskach, potencjalnych konsekwencjach pod względem zasobów oraz, w odpowiednim terminie, o dalszych działaniach podjętych w odniesieniu do wniosków. W przypadku odrzucenia wniosku przez Agencję uzasadnia ona tę decyzję.
2. Wnioski, o których mowa w ust. 1, mogą być zgłaszane przez:
a)
Parlament Europejski;
b)
Radę;
c)
Komisję;
d)
jakikolwiek inny właściwy organ wyznaczony przez państwo członkowskie, taki jak krajowy organ regulacyjny określony w art. 2 dyrektywy 2002/21/WE.
3. Praktyczne rozwiązania w zakresie stosowania ust. 1 i 2, dotyczące w szczególności składania wniosków, określania priorytetów, podejmowania działań w odniesieniu do wniosków oraz informowania zarządu i rady wykonawczej o wnioskach skierowanych do Agencji, są określane przez zarząd w wewnętrznych zasadach działania Agencji.
Artykuł 15
Oświadczenie dotyczące konfliktu interesów
1. Członkowie zarządu, dyrektor wykonawczy oraz urzędnicy oddelegowani czasowo przez państwa członkowskie składają oświadczenie dotyczące zobowiązań oraz oświadczenie wskazujące na brak lub istnienie jakichkolwiek bezpośrednich lub pośrednich interesów, które mogłyby zostać uznane za szkodzące ich niezależności. Oświadczenia te muszą być dokładne i wyczerpujące, składane co roku na piśmie i w razie konieczności aktualizowane.
2. Członkowie zarządu, dyrektor wykonawczy i eksperci zewnętrzni uczestniczący w grupach roboczych ad hoc dokładnie i wyczerpująco zgłaszają najpóźniej na początku każdego posiedzenia wszelkie interesy, które mogłyby zostać uznane za szkodzące ich niezależności w odniesieniu do zagadnień przewidzianych w porządku obrad oraz powstrzymują się od udziału w dyskusjach i głosowaniach dotyczących tych punktów.
3. W wewnętrznych zasadach działania Agencja określa praktyczne rozwiązania w zakresie zasad w odniesieniu do oświadczeń dotyczących konfliktu interesów, o których mowa w ust. 1 i 2.
Artykuł 16
Przejrzystość
1. Agencja zapewnia wykonywanie swoich działań w oparciu o wysoki poziom przejrzystości oraz zgodnie z art. 17 i 18.
2. Agencja zapewnia, aby podmioty publiczne i wszelkie inne zainteresowane strony otrzymywały odpowiednie, obiektywne, wiarygodne i łatwo dostępne informacje, w szczególności w odniesieniu do wyników jej pracy. Agencja publikuje również oświadczenia dotyczące konfliktu interesów złożone zgodnie z art. 15.
3. Zarząd, działając na wniosek dyrektora wykonawczego, może upoważnić zainteresowane strony do obserwowania przebiegu niektórych działań Agencji.
4. W wewnętrznych zasadach działania Agencja określa praktyczne rozwiązania w zakresie wdrażania zasad przejrzystości, o których mowa w ust. 1 i 2.
Artykuł 17
Poufność
1. Bez uszczerbku dla art. 18, Agencja nie ujawnia osobom trzecim przetwarzanych lub otrzymywanych informacji, w odniesieniu do których zgłoszono uzasadniony wniosek o zachowanie poufności części lub całości tych informacji.
2. Członkowie zarządu, dyrektor wykonawczy, członkowie Stałej Grupy Przedstawicieli Zainteresowanych Stron, eksperci zewnętrzni uczestniczący w pracach grup roboczych ad hoc oraz członkowie personelu Agencji, w tym również urzędnicy oddelegowani czasowo przez państwa członkowskie, podlegają wymogom dotyczącym poufności określonym w art. 339 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), nawet po zakończeniu pełnienia swoich obowiązków.
3. W swoich wewnętrznych zasadach działania Agencja określa praktyczne rozwiązania w zakresie wdrażania zasad poufności, o których mowa w ust. 1 i 2.
4. Jeżeli wymaga tego realizacja zadań przez Agencję, zarząd podejmuje decyzję o pozwoleniu Agencji na korzystanie z informacji niejawnych. W takim przypadku zarząd, w porozumieniu ze służbami Komisji, przyjmuje wewnętrzne zasady działania uwzględniające zasady bezpieczeństwa określone w decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom z dnia 29 listopada 2001 r. zmieniającej jej regulamin wewnętrzny (19). Zasady te obejmują, między innymi, przepisy dotyczące wymiany, przetwarzania i przechowywania informacji niejawnych.
Artykuł 18
Dostęp do dokumentów
1. Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 ma zastosowanie do dokumentów pozostających w posiadaniu Agencji.
2. Zarząd przyjmuje ustalenia dotyczące wykonania rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 w ciągu sześciu miesięcy od ustanowienia Agencji.
3. Decyzje przyjęte przez Agencję na mocy art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 mogą być przedmiotem skarg składanych do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich na mocy art. 228 TFUE lub spraw kierowanych do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na mocy art. 263 TFUE.
SEKCJA 4
PRZEPISY FINANSOWE
Artykuł 19
Przyjęcie budżetu
1. Dochody Agencji składają się z wkładu pochodzącego z budżetu Unii, wkładów państw trzecich uczestniczących w pracach Agencji, zgodnie z art. 30, oraz dobrowolnych finansowych lub rzeczowych wkładów państw członkowskich. Państwa członkowskie dobrowolnie wnoszące wkład nie mogą domagać się przyznania im w zamian żadnych specjalnych praw ani świadczeń.
2. Wydatki Agencji obejmują wydatki na personel, wsparcie administracyjne i techniczne, infrastrukturę i działalność operacyjną oraz wydatki wynikające z umów zawartych ze stronami trzecimi.
3. Do dnia 1 marca każdego roku dyrektor wykonawczy sporządza projekt zestawienia zawierającego szacunkowe dochody i wydatki Agencji w następnym roku budżetowym oraz przekazuje ten projekt zarządowi wraz z planem zatrudnienia.
4. Dochody i wydatki równoważą się.
5. Każdego roku zarząd opracowuje, na podstawie projektu zestawienia zawierającego szacunkowe dochody i wydatki sporządzonego przez dyrektora wykonawczego, szacunkowe zestawienie dochodów i wydatków Agencji w następnym roku budżetowym.
6. Do dnia 31 marca każdego roku zarząd przesyła Komisji oraz państwom trzecim, z którymi Unia zawarła umowy zgodnie z art. 30, to szacunkowe zestawienie obejmujące projekt planu zatrudnienia wraz z projektem programu prac.
7. Komisja przekazuje to szacunkowe zestawienie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wraz z projektem budżetu ogólnego Unii.
8. Na podstawie tego szacunkowego zestawienia Komisja wprowadza do projektu budżetu ogólnego Unii dane, które uważa za niezbędne w związku z planem zatrudnienia, oraz kwotę subwencji obciążającej budżet ogólny, oraz przekazuje go Parlamentowi Europejskiemu i Radzie zgodnie z art. 314 TFUE.
9. Parlament Europejski i Rada zatwierdzają środki na subwencję dla Agencji.
10. Parlament Europejski i Rada przyjmują plan zatrudnienia Agencji.
11. Zarząd przyjmuje budżet Agencji równocześnie z programem prac. Budżet staje się ostateczny po ostatecznym przyjęciu budżetu ogólnego Unii. W stosownych przypadkach zarząd dostosowuje budżet i program prac Agencji zgodnie z budżetem ogólnym Unii. Zarząd niezwłocznie przekazuje budżet Parlamentowi Europejskiemu, Radzie oraz Komisji.
Artykuł 20
Zwalczanie nadużyć finansowych
1. W celu ułatwienia zwalczania nadużyć finansowych, korupcji i wszelkiej nielegalnej działalności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1073/1999 (20), Agencja, w ciągu sześciu miesięcy od dnia rozpoczęcia swojej działalności, przystępuje do Porozumienia Międzyinstytucjonalnego z dnia 25 maja 1999 r. dotyczącego dochodzeń wewnętrznych prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (21) oraz przyjmuje odpowiednie przepisy mające zastosowanie do wszystkich pracowników Agencji w oparciu o wzór określony w załączniku do tego porozumienia.
2. Trybunał Obrachunkowy jest uprawniony do kontroli, na podstawie dokumentacji i na miejscu, wobec wszystkich beneficjentów dotacji, wykonawców i podwykonawców, którzy otrzymują od Agencji unijne środki finansowe.
3. OLAF może przeprowadzać dochodzenia, w tym kontrole na miejscu i inspekcje, zgodnie z przepisami i procedurami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1073/1999 oraz w rozporządzeniu Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu i inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (22), aby ustalić, czy miały miejsce nadużycia finansowe, korupcja lub jakakolwiek inna nielegalna działalność na szkodę interesów finansowych Unii w związku z dokonywanym przez Agencję finansowaniem dotacji lub umowy.
4. Bez uszczerbku dla ust. 1, 2 i 3, w umowach o współpracy z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi, zamówieniach, umowach o udzielenie dotacji i decyzjach o udzieleniu dotacji Agencji zamieszcza się przepisy wyraźnie upoważniające Trybunał Obrachunkowy i OLAF do prowadzenia takich kontroli i dochodzeń zgodnie z ich odpowiednimi uprawnieniami.
Artykuł 21
Wykonanie budżetu
1. Dyrektor wykonawczy jest odpowiedzialny za wykonanie budżetu Agencji.
2. Audytor wewnętrzny Komisji ma te same uprawnienia wobec Agencji co wobec służb Komisji.
3. Do dnia 1 marca następującego po każdym roku budżetowym (1 marca roku N + 1) księgowy Agencji przesyła tymczasowe sprawozdanie finansowe księgowemu Komisji wraz ze sprawozdaniem dotyczącym zarządzania budżetem i finansami za dany rok budżetowy. Księgowy Komisji sporządza skonsolidowane tymczasowe sprawozdanie finansowe instytucji oraz organów zdecentralizowanych zgodnie z art. 147 rozporządzenia finansowego.
4. Do dnia 31 marca roku N + 1 księgowy Komisji przesyła tymczasowe sprawozdanie finansowe Agencji Trybunałowi Obrachunkowemu wraz ze sprawozdaniem dotyczącym zarządzania budżetem i finansami za dany rok budżetowy. Sprawozdanie dotyczące zarządzania budżetem i finansami za dany rok budżetowy przesyła się także Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
5. Po otrzymaniu wniosków Trybunału Obrachunkowego dotyczących tymczasowego sprawozdania finansowego Agencji, zgodnie z art. 148 rozporządzenia finansowego, dyrektor wykonawczy opracowuje na swoją odpowiedzialność końcowe sprawozdanie finansowe Agencji i przesyła je zarządowi w celu uzyskania opinii.
6. Zarząd przedstawia opinię na temat końcowego sprawozdania finansowego Agencji.
7. Do dnia 1 lipca roku N + 1 dyrektor wykonawczy przekazuje ostateczne sprawozdanie finansowe Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i Trybunałowi Obrachunkowemu wraz z opinią zarządu, w tym również sprawozdanie dotyczące zarządzania budżetowego i finansowego w danym roku budżetowym oraz uwagi Trybunału Obrachunkowego.
8. Dyrektor wykonawczy publikuje ostateczne sprawozdanie finansowe.
9. Do dnia 30 września roku N + 1 dyrektor wykonawczy przesyła Trybunałowi Obrachunkowemu odpowiedź na jego uwagi, a kopię tej odpowiedzi przesyła także zarządowi.
10. Dyrektor wykonawczy przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, na jego wniosek, wszystkie informacje niezbędne do sprawnego stosowania procedury udzielenia absolutorium za dany rok budżetowy, zgodnie z art. 165 ust. 3 rozporządzenia finansowego.
11. Parlament Europejski, działając na podstawie zalecenia Rady, udziela dyrektorowi wykonawczemu, do dnia 15 maja roku N + 2, absolutorium z wykonania budżetu w roku N.
SEKCJA 5
PERSONEL
Artykuł 22
Przepisy ogólne
Do personelu Agencji mają zastosowanie regulamin pracowniczy i warunki zatrudnienia innych pracowników oraz przepisy przyjęte w drodze porozumienia między instytucjami Unii w celu stosowania przepisów regulaminu pracowniczego.
Artykuł 23
Przywileje i immunitety
Do Agencji i jej personelu ma zastosowanie Protokół nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, załączony do Traktatu o Unii Europejskiej i do TFUE.
Artykuł 24
Dyrektor wykonawczy
1. Dyrektor wykonawczy zostaje zaangażowany jako pracownik Agencji zatrudniony na czas określony zgodnie z art. 2 lit. a) warunków zatrudnienia innych pracowników.
2. Dyrektor wykonawczy jest powoływany przez zarząd na podstawie listy kandydatów zaproponowanych przez Komisję w następstwie otwartej i przejrzystej procedury selekcji.
Do celu zawarcia umowy z dyrektorem wykonawczym Agencję reprezentuje przewodniczący zarządu.
Przed powołaniem kandydat wybrany przez zarząd zostaje wezwany do złożenia oświadczenia przed odpowiednią komisją Parlamentu Europejskiego i udzielenia odpowiedzi na pytania członków.
3. Kadencja dyrektora wykonawczego wynosi pięć lat. Przed upływem tego okresu Komisja dokonuje oceny, która uwzględnia ocenę wykonywania zadań przez dyrektora wykonawczego oraz przyszłe zadania i wyzwania Agencji.
4. Zarząd może, działając na wniosek Komisji, który uwzględnia ocenę, o której mowa w ust. 3, oraz po zasięgnięciu opinii Parlamentu Europejskiego, jednorazowo przedłużyć kadencję dyrektora wykonawczego o okres nie dłuższy niż pięć lat.
5. Zarząd informuje Parlament Europejski o swoim zamiarze przedłużenia kadencji dyrektora wykonawczego. W ciągu trzech miesięcy poprzedzających takie przedłużenie dyrektor wykonawczy, jeżeli zostanie wezwany, składa oświadczenie przed odpowiednią komisją Parlamentu Europejskiego i udziela odpowiedzi na pytania członków.
6. Dyrektor wykonawczy, którego kadencję przedłużono, nie może brać udziału w kolejnej procedurze selekcji na to samo stanowisko.
7. Dyrektor wykonawczy może zostać odwołany ze stanowiska jedynie decyzją zarządu.
Artykuł 25
Oddelegowani eksperci krajowi i inni pracownicy
1. Agencja może korzystać z pomocy oddelegowanych ekspertów krajowych i innych pracowników niezatrudnionych przez Agencję. Do takich pracowników nie ma zastosowania regulamin pracowniczy i warunki zatrudnienia innych pracowników.
2. Zarząd przyjmuje decyzję określającą zasady oddelegowania ekspertów krajowych do Agencji.
SEKCJA 6
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 26
Status prawny
1. Agencja jest organem Unii. Posiada ona osobowość prawną.
2. W każdym państwie członkowskim Agencja posiada zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych o najszerszym zakresie przyznanym przez prawo krajowe osobom prawnym. Agencja może zwłaszcza nabywać lub zbywać mienie nieruchome i ruchome oraz stawać przed sądem.
3. Agencję reprezentuje jej dyrektor wykonawczy.
4. Oddział Agencji ustanowiony w okręgu administracyjnym Aten zostaje utrzymany w celu poprawienia skuteczności operacyjnej Agencji.
Artykuł 27
Odpowiedzialność
1. Odpowiedzialność umowna Agencji podlega prawu właściwemu dla danej umowy.
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest właściwy do rozstrzygania sporów na podstawie klauzul arbitrażowych zamieszczonych w umowie zawartej przez Agencję.
2. W przypadku odpowiedzialności pozaumownej Agencja, zgodnie z zasadami ogólnymi, wspólnymi dla praw państw członkowskich, rekompensuje wszelkie szkody wyrządzone przez Agencję lub jej pracowników w trakcie wykonywania swoich obowiązków.
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest właściwy do orzekania we wszelkich sporach dotyczących rekompensaty za tego rodzaju szkody.
3. Odpowiedzialność osobista pracowników Agencji jest regulowana stosownymi warunkami mającymi zastosowanie do personelu Agencji.
Artykuł 28
Języki
1. Do Agencji ma zastosowanie rozporządzenie nr 1 z dnia 15 kwietnia 1958 r. w sprawie określenia systemu językowego Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (23). Państwa członkowskie i inne organy przez nie wyznaczone mogą zwracać się do Agencji i otrzymywać odpowiedzi w wybranym przez nie języku urzędowym instytucji Unii.
2. Usługi tłumaczeniowe niezbędne dla funkcjonowania Agencji zapewnia Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej.
Artykuł 29
Ochrona danych osobowych
1. W odniesieniu do przetwarzania danych dotyczących osób fizycznych zwłaszcza w trakcie wykonywania swoich obowiązków, Agencja przestrzega zasad ochrony danych osobowych zawartych w rozporządzeniu (WE) nr 45/2001 i podlega przepisom tego rozporządzenia.
2. Zarząd przyjmuje środki wykonawcze, o których mowa w art. 24 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 45/2001. Zarząd może przyjąć dodatkowe środki niezbędne do stosowania rozporządzenia (WE) nr 45/2001 przez Agencję.
Artykuł 30
Udział państw trzecich
1. Agencja jest otwarta na udział państw trzecich, które zawarły umowy z Unią Europejską, zgodnie z którymi przyjęły one i stosują unijne akty prawne w dziedzinie objętej zakresem niniejszego rozporządzenia.
2. Na mocy odpowiednich postanowień tych umów dokonuje się uzgodnień określających w szczególności charakter, zakres i sposób udziału tych państw w pracach Agencji, w tym postanowienia dotyczące udziału w inicjatywach podejmowanych przez Agencję, wkładów finansowych oraz personelu.
Artykuł 31
Przepisy bezpieczeństwa w zakresie ochrony informacji niejawnych
Agencja stosuje zasady bezpieczeństwa zawarte w przepisach bezpieczeństwa Komisji dotyczących ochrony informacji niejawnych Unii Europejskiej oraz informacji sensytywnych nieopatrzonych klauzulą tajności, jak określono w załączniku do decyzji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom. Obejmuje to między innymi przepisy dotyczące wymiany, przetwarzania i przechowywania takich informacji.
SEKCJA 7
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 32
Ocena i przegląd
1. Do dnia 20 czerwca 2018 r. Komisja zleca przeprowadzenie oceny dotyczącej w szczególności wpływu, skuteczności i efektywności Agencji oraz jej metod pracy. W trakcie oceny badana jest również ewentualna potrzeba zmiany mandatu Agencji oraz skutki finansowe wszelkich takich zmian.
2. Ocena, o której mowa w ust. 1, uwzględnia wszelkie informacje zwrotne przekazane Agencji w reakcji na jej działalność.
3. Komisja przekazuje sprawozdanie z oceny, wraz z jego wnioskami, do Parlamentu Europejskiego, Rady i zarządu. Wyniki oceny są podawane do wiadomości publicznej.
4. W ramach oceny dokonuje się oceny wyników Agencji z punktu widzenia jej celów, mandatu i zadań. Jeżeli Komisja uzna, że kontynuacja prac Agencji jest uzasadniona pod względem jej założonych celów, mandatu i zadań, może zaproponować przedłużenie mandatu Agencji określonego w art. 36.
Artykuł 33
Współpraca ze strony przyjmującego państwa członkowskiego
Państwo członkowskie przyjmujące Agencję zapewnia możliwie najlepsze warunki dla zapewnienia właściwego funkcjonowania Agencji, w tym dostępność lokalizacji, odpowiednią infrastrukturę szkolną dla dzieci członków personelu, odpowiedni dostęp do rynku pracy, zabezpieczenie społeczne i opiekę zdrowotną zarówno dla dzieci, jak i dla małżonków.
Artykuł 34
Kontrola administracyjna
Zgodnie z art. 228 TFUE działalność Agencji nadzoruje Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich.
Artykuł 35
Uchylenie oraz przejęcie praw i obowiązków
1. Rozporządzenie (WE) nr 460/2004 traci moc.
Odniesienia do rozporządzenia (WE) nr 460/2004 i do ENISA traktuje się jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia i do Agencji.
2. Agencja jest następcą agencji, która została ustanowiona rozporządzeniem (WE) nr 460/2004, w odniesieniu do wszystkich praw własności, umów, obowiązków prawnych, umów o pracę, zobowiązań finansowych i odpowiedzialności.
Artykuł 36
Okres działania
Agencję ustanawia się na okres siedmiu lat, począwszy od dnia 19 czerwca 2013 r.
Artykuł 37
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 21 maja 2013 r.