NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 1310/2013
ze dne 17. prosince 2013,
kterým se stanoví některá přechodná ustanovení o podpoře pro rozvoj venkova z Evropského zemědělského fondu pro rozvoj venkova (EZFRV),kterým se mění nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1305/2013,pokud jde o zdroje a jejich rozdělení v roce 2014, a kterým se mění nařízení Rady (ES) č. 73/2009 a nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1307/2013, č. 1306/2013 a č. 1308/2013, pokud jde o jejich použití v roce 2014
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 42 a čl. 43 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
v souladu s řádným legislativním postupem,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1305/2013 (2), které se má použít ode dne 1. ledna 2014, stanoví pravidla týkající se podpory poskytované Unií na rozvoj venkova a zrušuje nařízení Rady (ES) č. 1698/2005 (3), aniž je dotčeno další uplatňování prováděcích nařízení k uvedenému nařízení, a to až do doby, než budou zrušena. Pro usnadnění přechodu od stávajících režimů podpor podle nařízení (ES) č. 1698/2005 k novému legislativnímu rámci, který se vztahuje na programové období začínající dnem 1. ledna 2014 (dále jen „nové programové období“), by měla být přijata přechodná pravidla, aby se zabránilo obtížím nebo prodlevám při provádění podpory rozvoje venkova, které mohou vznikat v důsledku načasování přijetí nových programů rozvoje venkova. Z tohoto důvodu by mělo být členským státům umožněno, aby v roce 2014 v případě některých opatření nadále přijímaly právní závazky v rámci svých stávajících programů rozvoje venkova, a výsledné výdaje by měly být způsobilé pro podporu v novém programovém období.
(2)
S ohledem na podstatnou změnu metody pro vymezení oblastí s významnými přírodními omezeními v novém programovém období by se v případě nových právních závazků učiněných v roce 2014 neměla uplatňovat povinnost zemědělce pokračovat v zemědělské činnosti v dané oblasti po dobu pěti let.
(3)
K zajištění právní jistoty v přechodném období by určité výdaje uskutečněné podle nařízení (ES) č. 1698/2005 měly být způsobilé pro příspěvek z Evropského zemědělského fondu pro rozvoj venkova (EZFRV) v novém programovém období, mají-li se ještě uskutečnit platby. To by se mělo vztahovat i na některé dlouhodobé závazky v rámci podobných opatření stanovených v nařízení Rady (EHS) č. 2078/92 (4), v nařízení Rady (EHS) č. 2080/92 (5) a v nařízení Rady (ES) č. 1257/1999 (6), pokud na tato opatření byla poskytována podpora podle nařízení (ES) č. 1698/2005 a v roce 2014 mají být ještě provedeny platby. V zájmu řádného finančního řízení a účinného provádění programů by tyto výdaje měly být jasně uvedeny v programech rozvoje venkova a v řídicích a kontrolních systémech členských států. Aby se zamezilo zbytečné složitosti finančního řízení programů rozvoje venkova v novém programovém období, měly by se na přechodné výdaje vztahovat sazby spolufinancování z nového programového období.
(4)
S ohledem na vážné problémy s finanční stabilitou, jimž stále čelí řada členských států, a ve snaze omezit během přechodu od stávajícího k novému programovému období související negativní dopady těchto problémů tím, že se umožní maximální využívání dostupných finančních prostředků EZFRV, je nezbytné prodloužit trvání odchylky navyšující maximální sazby příspěvku z EZFRV stanovené v čl. 70 odst. 4c nařízení (ES) č. 1698/2005 až do konečného dne způsobilosti výdajů pro programové období 2007-2013, tedy do 31. prosince 2015.
(5)
Nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1307/2013 (7), které stanoví nové režimy podpor, se má použít od 1. ledna 2015. Nařízení Rady (ES) č. 73/2009 (8) bude proto v kalendářním roce 2014 i nadále základem pro poskytování podpory příjmů zemědělcům, ale mělo by se náležitě zohlednit nařízení Rady (EU) č. 1311/2013 (9). V zájmu zajištění soudržnosti při provádění ustanovení o podmíněnosti a dodržení norem požadovaných některými opatřeními by mělo být stanoveno, že příslušná ustanovení, která platí v programovém období 2007-2013, se nadále použijí až do okamžiku, kdy se stane použitelným nový právní rámec. Ze stejných důvodů by mělo být stanoveno, že ustanovení týkající se doplňkových vnitrostátních přímých plateb pro Chorvatsko, která se používají v roce 2013, by se měla uplatňovat i nadále.
(6)
Nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1306/2013 (10) umožňuje členským státům vyplácet zálohy pro přímé platby. Podle nařízení (ES) č. 73/2009 musí být uplatnění takovéto možnosti povoleno Komisí. Ze zkušeností získaných při provádění režimů přímých podpor vyplývá, že je vhodné umožnit, aby byly zemědělcům zálohy vypláceny. U žádostí podaných v roce 2014 by tyto zálohy měly být omezeny až na 50 % plateb v rámci režimů podpor uvedených v příloze I nařízení (ES) č. 73/2009 a až na 80 % platby na hovězí a telecí maso.
(7)
S cílem dodržet nařízení (EU) č. 1311/2013, a zejména vyrovnání částky, která je k dispozici pro poskytování přímých podpor pro zemědělce, jakož i mechanismus vnější konvergence, je nutné pro rok 2014 upravit vnitrostátní stropy stanovené v příloze VIII nařízení (ES) č. 73/2009. Úprava vnitrostátních stropů bude mít nevyhnutelně dopad na částky, které mohou v roce 2014 jednotliví zemědělci obdržet jako přímé platby. Proto by mělo být stanoveno, jakým způsobem uvedená úprava ovlivní hodnotu platebních nároků a úroveň dalších přímých plateb. S cílem zohlednit situaci menších zemědělců, zejména proto, že se v roce 2014 neuplatní mechanismus modulace ani úpravy, a to ani v osvobození přímých plateb do výše 5 000 EUR z tohoto mechanismu, by členské státy, které neposkytují redistributivní platbu a které nevyužívají možnosti převést finanční prostředky do podpory rozvoje venkova využitím mechanismu flexibility, měly mít možnost nesnižovat hodnotu všech platebních nároků.
(8)
Na základě zkušeností získaných při finančním provádění nařízení (ES) č. 73/2009 by měla být vyjasněna některá ustanovení uvedeného nařízení, zejména pokud jde o prvky, k nimž se vztahují číselné údaje stanovené v příloze VIII uvedeného nařízení, a souvislost s možností poskytnutou členským státům, díky níž mohou prostředky nevyužité v režimu jednotné platby použít k financování zvláštní podpory.
(9)
Podle nařízení (ES) č. 73/2009 mohly členské státy rozhodnout, že určitý procentní podíl vnitrostátního stropu použijí pro zvláštní podporu svých zemědělců, jakož i přezkoumat předchozí rozhodnutí a rozhodnout o změně či ukončení takové podpory. Je vhodné stanovit dodatečný přezkum těchto rozhodnutí s účinkem od kalendářního roku 2014. Zároveň je třeba prodloužit o jeden rok použitelnost zvláštních podmínek uvedených v čl. 69 odst. 5 nařízení (ES) č. 73/2009, za kterých je v některých členských státech vyplácena zvláštní podpora a jejichž platnost má skončit v roce 2013, aby se předešlo narušením ve vztahu k míře podpory. Vzhledem k zavedení dobrovolné vázané podpory, která bude v určitých odvětvích nebo regionech v jasně vymezených případech k dispozici od 1. ledna 2015, je vhodné stanovit pro členské státy možnost zvýšit úroveň určitých druhů zvláštní podpory podle článku 68 nařízení (ES) č. 73/2009 na 6,5 % v roce 2014.
(10)
Jednotná podpora určená zemědělcům s menšími zemědělskými podniky by měla být dostatečná k účinnému dosažení cíle, kterým je podpora příjmů. Jelikož se v roce 2014 neuplatní žádný mechanismus modulace ani úpravy, a to ani osvobození přímých plateb do výše 5 000 EUR z tohoto mechanismu, členské státy by měly mít možnost již v roce 2014 přerozdělit přímou podporu mezi zemědělce tak, že jim poskytnou zvláštní platbu pro první hektary.
(11)
Režim jednotné platby na plochu stanovený v nařízení (ES) č. 73/2009 byl přechodný a měl skončit dne 31. prosince 2013. V souvislosti s reformou společné zemědělské politiky (dále jen „SZP“) bylo rozhodnuto, že členské státy používající tento režim by měly mít možnost používat jej za účelem poskytování základních plateb i během dalšího přechodného období, nejdéle však do konce roku 2020. Používání režimu jednotné platby na plochu stanovené v nařízení (ES) č. 73/2009 by proto mělo být prodlouženo o jeden rok. Kromě toho by za účelem zohlednění probíhající restrukturalizace půdy a z důvodů zjednodušení měla zemědělská plocha v těchto členských státech, na niž lze poskytnout podporu, zahrnovat i plochy, na něž lze poskytnout podporu, které ke dni 30. června 2003 nebyly v dobrém zemědělském stavu, jak tomu bude od 1. ledna 2015 podle nařízení (EU) č. 1307/2013.
(12)
V souladu s článkem 133a nařízení (ES) č. 73/2009 mohou s výjimkou Bulharska a Rumunska nové členské státy, které uplatňují režim jednotné platby na plochu, poskytovat zemědělcům v roce 2013 přechodnou vnitrostátní podporu. S ohledem na prodloužení režimu jednotné platby na plochu na rok 2014 by uvedené členské státy měly mít nadále tuto možnost i v roce 2014. S ohledem na úroveň doplňkových vnitrostátních přímých plateb podle článku 132 nařízení (ES) č. 73/2009 v Bulharsku a Rumunsku v roce 2014 by tyto členské státy měly mít možnost rozhodnout, že v roce 2014 budou poskytovat přechodnou vnitrostátní podporu namísto doplňkových vnitrostátních přímých plateb.
(13)
Přechodná vnitrostátní podpora musí být poskytována za stejných podmínek, jaké pro tuto podporu platily v roce 2013, nebo v případě Bulharska a Rumunska za stejných podmínek, jaké v roce 2013 platily pro doplňkové vnitrostátní přímé platby. V zájmu zjednodušení správy přechodné vnitrostátní podpory v roce 2014 by však neměla být uplatňována snížení uvedená v čl. 132 odst. 2 ve spojení s články 7 a 10 nařízení (ES) č. 73/2009. S cílem zajistit, aby byla přechodná vnitrostátní podpora slučitelná s mechanismem sbližování hodnot plateb, by měla být navíc maximální úroveň podpory pro jednotlivá odvětví omezena na určitou procentní hodnotu. S ohledem na obtížnou finanční situaci Kypru by pro tento členský stát měla být stanovena možnost určitých úprav.
(14)
Aby mohly členské státy řešit potřeby svých zemědělských odvětví nebo posílit své politiky rozvoje venkova s větší flexibilitou, měly by mít možnost převodu finančních prostředků ze svých stropů přímých plateb do svých podpor určených na rozvoj venkova a z podpor určených na rozvoj venkova do svých stropů přímých plateb. Zároveň by mělo být těm členským státům, ve kterých úroveň přímé podpory zůstává nižší než 90 % průměrné výše podpory v Unii, umožněno převádět dodatečné prostředky z jejich podpor určených na rozvoj venkova do jejich stropů přímých plateb. Těchto rozhodnutí by mělo být s určitými omezeními využíváno po celou dobu rozpočtových let 2015-2020, s tím, že v roce 2017 by mohl být proveden přezkum, za předpokladu, že jakékoli rozhodnutí založené na tomto přezkumu nepovede ke snížení částek určených na rozvoj venkova.
(15)
Směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2000/60/ES (11) byla zrušena směrnice Rady 80/68/EHS (12), a to s účinností ode dne 22. prosince 2013. S cílem zachovat v rámci podmíněnosti stejná pravidla týkající se ochrany podzemních vod, jaká byla stanovena ve směrnici 80/68/EHS v poslední den její platnosti, je vhodné upravit oblast působnosti podmíněnosti a vymezit normu dobrého zemědělského a environmentálního stavu zahrnující požadavky jak článku 4 tak článku 5 uvedené směrnice.
(16)
Článek 83 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1107/2009 (13) stanoví, že odkaz na článek 3 směrnice Rady 91/414/EHS uvedený v příloze II nařízení (ES) č. 73/2009 (14) má být považován za odkaz na článek 55 nařízení (ES) č. 1107/2009. Nařízení (EU) č. 1306/2013 však tento odkaz omezuje tak, že se nyní vztahuje pouze na první a druhou větu článku 55 nařízení (ES) č. 1107/2009. V zájmu zajištění soudržnosti mezi požadavkem na používání přípravků na ochranu rostlin v roce 2014 a v letech následujících je třeba přílohu II nařízení (ES) č. 73/2009 odpovídajícím způsobem pozměnit.
(17)
Nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1308/2013 (15) stanoví začlenění podpory pro chov bource morušového do režimu přímých podpor, a tím i její vynětí z nařízení (EU) č. 1308/2013. Z důvodu opožděného uplatňování nového režimu přímých podpor by podpora v odvětví bource morušového měla pokračovat ještě po dobu jednoho roku.
(18)
Finsku bylo v souladu s článkem 141 aktu o přistoupení z roku 1994 povoleno vyplácet některým zemědělským odvětvím v jižním Finsku vnitrostátní podporu. S ohledem na načasování reformy SZP a vzhledem ke skutečnosti, že hospodářská situace v zemědělství v jižním Finsku je složitá, a producenti tedy stále potřebují zvláštní podporu, je vhodné stanovit integrační opatření, na jejichž základě může Komise Finsku v souladu s článkem 42 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“) povolit za určitých podmínek poskytování vnitrostátní podpory v jižním Finsku. Podpora příjmů by měla být v průběhu celého období postupně snižována a v roce 2020 by neměla přesáhnout 30 % částek poskytnutých v roce 2013.
(19)
Ode dne 1. ledna 2015 by se měla používat ustanovení týkající se zemědělského poradenského systému, integrovaného administrativního a kontrolního systému a podmíněnosti, stanovená v uvedeném pořadí v hlavě III, hlavě V kapitole II a hlavě VI nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1306/2013.
(20)
Po vložení článku 136a do nařízení (ES) č. 73/2009 je třeba v nařízení (EU) č. 1307/2013 změnit odkazy na článek 14 nařízení (EU) č. 1305/2013.
(21)
Nařízení (ES) č. 73/2009, nařízení (EU) č. 1307/2013, (EU) č. 1306/2013, (EU) č. 1308/2013 a (EU) č. 1305/2013 by proto měla být odpovídajícím způsobem změněna.
(22)
S cílem umožnit rychlé použití plánovaných přechodných ustanovení by toto nařízení mělo vstoupit v platnost v den svého vyhlášení a mělo by se použít ode dne 1. ledna 2014. Aby se zabránilo překrývání pravidel pro flexibilitu mezi pilíři stanovenou v nařízení (ES) č. 73/2009 a nařízení (EU) č. 1307/2013 ve znění tohoto nařízení, uvedená konkrétní změna nařízení (ES) č. 73/2009 by se měla použít ode dne 31. prosince 2013 a změny nařízení (EU) č. 1307/2013 by se měly použít ode dne vstupu uvedeného nařízení v platnost. Změny příloh II a III nařízení (ES) č. 73/2009, jejichž cílem je zajistit pokračování stávajících pravidel podmíněnosti, by se navíc měly použít ode dne zrušení směrnice 80/68/ES, tedy ode dne 22. prosince 2013.
(23)
S ohledem na skutečnost, že rok 2014 bude rokem přechodným, v jehož průběhu budou členské státy muset připravit plné provedení reformy SZP, je důležité zajistit, aby administrativní zátěž vyplývající z přechodných ujednání stanovených v tomto nařízení byla co nejmenší,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
PŘECHODNÁ USTANOVENÍ O PODPOŘE PRO ROZVOJ VENKOVA
Článek 1
Právní závazky podle nařízení (ES) č. 1698/2005 v roce 2014
1. Aniž je dotčen článek 88 nařízení (EU) č. 1305/2013 mohou členské státy v roce 2014 nadále přijímat nové právní závazky vůči příjemcům v souvislosti s opatřeními uvedenými v článku 20, vyjma ustanovení písm. a) bodu iii), písm. c) bodu i) a písmene d) uvedeného článku, a v článku 36 nařízení (ES) č. 1698/2005 v rámci programů rozvoje venkova přijatých na základě uvedeného nařízení, a to i po vyčerpání finančních zdrojů na programové období 2007-2013, za podmínky, že žádost o podporu bude předložena před přijetím příslušného programu rozvoje venkova na programové období 2014-2020.
Aniž je dotčena příloha VI bod E aktu o přistoupení z roku 2012 a ustanovení přijatá na základě této přílohy, Chorvatsko může i v roce 2014 nadále přijímat nové právní závazky vůči příjemcům v souvislosti s opatřeními uvedenými v čl. 171 odst. 2 písm. a) a c) nařízení Komise (ES) č. 718/2007 (16) v souladu s nástrojem předvstupní pomoci na rozvoj venkova (IPARD) přijatým na základě uvedeného nařízení, a to i po vyčerpání příslušných finančních zdrojů tohoto programu, za podmínky, že žádost o podporu bude předložena před přijetím jeho programu rozvoje venkova na programové období 2014-2020.
Výdaje vzniklé na základě uvedených závazků jsou způsobilé v souladu s článkem 3 tohoto nařízení.
2. Podmínka stanovená v čl. 14 odst. 2 druhé odrážce nařízení(ES) č. 1257/1999 se nepoužije na nové právní závazky přijaté členskými státy v roce 2014 podle čl. 36 písm. a) bodů i) a ii) nařízení (ES) č. 1698/2005.
Článek 2
Pokračující používání článků 50a a 51 nařízení (ES) č. 1698/2005
Aniž je dotčen článek 88 nařízení (EU) č. 1305/2013 se články 50a a 51 nařízení (ES) č. 1698/2005 nadále použijí do dne 31. prosince 2014 na operace vybrané v rámci programů rozvoje venkova z programového období 2014-2020 podle čl. 21 odst. 1 písm. a) a b) nařízení (EU) č. 1305/2013, pokud jde o roční prémii, a podle článků 28 až 31, 33 a 34 uvedeného nařízení.
Článek 3
Způsobilost některých druhů výdajů
1. Aniž je dotčen čl. 6 odst. 1 a článek 88 nařízení (EU) č. 1305/2013 jsou výdaje na právní závazky vůči příjemcům přijaté na základě opatření uvedených v článcích 20 a 36 nařízení (ES) č. 1698/2005 a opatření uvedených v čl. 171 odst. 2 písm. a) a c) nařízení (ES) č. 718/2007, aniž je dotčena příloha VI bod E aktu o přistoupení z roku 2012 a ustanovení přijatá na základě této přílohy v případě Chorvatska, způsobilé pro příspěvek z EZFRV v programovém období 2014-2020 v těchto případech:
a)
u plateb, které se uskuteční mezi 1. lednem 2014 a 31. prosincem 2015 a v případě Chorvatska mezi 1. lednem 2014 a 31. prosincem 2016, pokud finanční prostředky přidělené na dotyčné opatření příslušného programu přijatého podle nařízení (ES) č. 1698/2005 nebo nařízení (ES) č. 718/2007 již byly vyčerpány, a
b)
u plateb, které se uskuteční po 31. prosinci 2015 a v případě Chorvatska po 31. prosinci 2016.
Tento odstavec se použije rovněž na právní závazky vůči příjemcům přijaté na základě odpovídajících opatření stanovených v nařízení (ES) č. 1257/1999, nařízení (EHS) č. 2078/92 a nařízení (EHS) č. 2080/92, kteří přijímají podporu podle nařízení (ES) č. 1698/2005.
2. Výdaje uvedené v odstavci 1 jsou způsobilé pro příspěvek z EZFRV v programovém období 2014-2020 za těchto podmínek:
a)
tyto výdaje jsou stanoveny v příslušném programu rozvoje venkova na programové období 2014-2020;
b)
použije se sazba příspěvku z EZFRV pro odpovídající opatření podle nařízení (EU) č. 1305/2013, jak je stanoveno v příloze I tohoto nařízení; a
c)
členské státy zajistí, aby příslušné přechodné operace byly jasně určeny prostřednictvím jejich řídicích a kontrolních systémů.
Článek 4
Použití některých ustanovení nařízení (ES) č. 73/2009 v roce 2014
Odchylně od nařízení (EU) č. 1305/2013 se pro rok 2014:
a)
odkaz na hlavu VI kapitolu I nařízení (EU) č. 1306/2013 v článcích 28, 29, 30 a 33 nařízení (EU) č. 1305/2013 považuje za odkaz na články 5 a 6 nařízení (ES) č. 73/2009 a přílohy II a III uvedeného nařízení.
b)
odkaz v čl. 40 odst. 1 nařízení (EU) č. 1305/2013 na článek 19 nařízení (EU) č. 1307/2013 považuje za odkaz na článek 132 nařízení (ES) č. 73/2009;
c)
odkaz v čl. 40 odst. 2 písm. a) nařízení (EU) č. 1305/2013 na článek 17 nařízení (EU) č. 1307/2013 považuje za odkaz na článek 121 nařízení (ES) č. 73/2009.
KAPITOLA II
ZMĚNY
Článek 5
Změny nařízení (ES) č. 1698/2005
Čl. 70 odst. 4c nařízení (ES) č. 1698/2005 se mění takto:
a)
v prvním pododstavci se úvodní věta nahrazuje tímto:
„4c) Odchylně od limitů uvedených v odstavcích 3, 4 a 5 může být příspěvek z EZFRV zvýšen na nejvýše 95 % způsobilých veřejných výdajů v regionech způsobilých podle konvergenčního cíle, v nejvzdálenějších regionech a na menších ostrovech v Egejském moři a na 85 % způsobilých veřejných výdajů v ostatních regionech. Tyto sazby se použijí na způsobilé výdaje nově uvedené v každém certifikovaném prohlášení o výdajích až do konečného data způsobilosti výdajů pro programové období 2007-2013, jímž je 31. prosinec 2015, pokud ke dni 20. prosince 2013 nebo po tomto datu splňuje členský stát jednu z těchto podmínek:“;
b)
druhý pododstavec se nahrazuje tímto:
„Členský stát, který hodlá využít odchylky uvedené v prvním pododstavci, předloží Komisi žádost, aby odpovídajícím způsobem změnila jeho program rozvoje venkova. Odchylka se použije, jakmile Komise změnu programu schválí.“
Článek 6
Změny nařízení (ES) č. 73/2009
Nařízení (ES) č. 73/2009 se mění takto:
1)
V článku 29 se doplňuje nový odstavec, který zní:
„5. Odchylně od odstavce 2 mohou členské státy vyplácet od 16. října 2014 zemědělcům zálohy ve výši až 50 % přímých plateb v rámci režimů podpor uvedených v příloze I, pokud jde o žádosti podané v roce 2014. U plateb na hovězí a telecí maso stanovených v hlavě IV kapitole 1 oddílu 11 mohou členské státy uvedený procentní podíl zvýšit až na 80 %.“
2)
Článek 40 se nahrazuje tímto:
„Článek 40
Vnitrostátní stropy
1. Pro každý členský stát a pro každý rok se celková hodnota všech přiznaných platebních nároků, vnitrostátní rezervy podle článku 41 a stropů stanovených podle čl. 51 odst. 2, čl. 69 odst. 3 a článku 72b rovná jeho vnitrostátnímu stropu stanovenému v příloze VIII.
2. Členský stát v případě potřeby použije lineární snížení nebo zvýšení hodnoty všech platebních nároků, nebo částky vnitrostátní rezervy podle článku 41, nebo obou, aby zajistil dodržování svého vnitrostátního stropu stanoveného v příloze VIII.
Členské státy, které se rozhodnou neuplatňovat hlavu III kapitolu 5a tohoto nařízení a nevyužít možnosti stanovené v čl. 136a odst. 1, mohou rozhodnout, že s cílem dosáhnout nezbytného snížení hodnoty platebních nároků uvedených v prvním pododstavci nebudou snižovat platební nároky aktivované v roce 2013 zemědělcům, kteří v roce 2013 požádali o částku nižší než přímé platby stanovené dotčeným členským státem; uvedená částka nesmí být vyšší než 5 000 EUR.
3. Aniž je dotčen článek 26 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1306/2013 (17), částky přímých plateb, které mohou být poskytnuty v členském státě pro kalendářní rok 2014 podle článků 34, 52, 53, 68 a 72a tohoto nařízení a na podporu pro chovatele bource morušového podle článku 111 nařízení (ES) č. 1234/2007, nesmí být vyšší než stropy stanovené pro uvedený rok v příloze VIII tohoto nařízení, snížené o částky, které vyplývají z použití článku 136b tohoto nařízení na kalendářní rok 2014 podle přílohy VIIIa tohoto nařízení.
Je-li to nezbytné a v zájmu dodržení stropů stanovených v příloze VIII tohoto nařízení, snížených o částky, které vyplývají z použití článku 136b tohoto nařízení na kalendářní rok 2014 podle přílohy VIIIa tohoto nařízení, použijí členské státy lineární snížení částek přímých plateb pro kalendářní rok 2014.
(17) Nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1306/2013 ze dne 17. prosince 2013 o financování, řízení a sledování společné zemědělské politiky a o zrušení nařízení Rady (EHS) č. 352/78, (ES) č. 165/94, (ES) č. 2799/98, (ES) č. 814/2000, (ES) č. 1290/2005 a (ES) č. 485/2008 (Úř. věst. L 347, 20.12.2013, s. 549)“." 						
3)
V čl. 41 odst. 1 se písmeno b) nahrazuje tímto:
„b)
celkovou hodnotou všech přiznaných platebních nároků a stropů stanovených podle čl. 51 odst. 2, čl. 69 odst. 3 a článku 72b tohoto nařízení.“
4)
V čl. 51 odst. 2 se doplňuje nový pododstavec, který zní:
„Pro rok 2014 jsou stropy pro přímé platby uvedené v článcích 52 a 53 totožné se stropy stanovenými pro rok 2013, vynásobené koeficientem, který se pro každý dotčený členský stát vypočte vydělením vnitrostátního stropu pro rok 2014 stanoveného v příloze VIII vnitrostátním stropem pro rok 2013. Toto vynásobení se vztahuje pouze na ty členské státy, pro něž je vnitrostátní strop stanovený v příloze VIII pro rok 2014 nižší než vnitrostátní strop pro rok 2013.“
5)
V čl. 68 odst. 8 se návětí nahrazuje tímto:
„8. Do 1. února 2014 mohou členské státy, které učinily rozhodnutí podle čl. 69 odst. 1, toto rozhodnutí přezkoumat a rozhodnout, že od roku 2014:“
6)
Článek 69 se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Členské státy mohou do 1. srpna 2009, do 1. srpna 2010, do 1. srpna 2011, do 1. září 2012, do dne přistoupení v případě Chorvatska nebo do 1. února 2014 rozhodnout, že od roku následujícího po tomto rozhodnutí, v případě Chorvatska od prvního roku, kdy bude režim jednotné platby proveden, nebo, v případě rozhodnutí přijatého do 1. února 2014, od roku 2014 použijí až 10 % svých vnitrostátních stropů uvedených v článku 40, nebo v případě Malty částku 2 000 000 EUR na zvláštní podporu podle čl. 68 odst. 1.“
b)
v odstavci 3 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Výlučně pro účely zajištění souladu s vnitrostátními stropy podle čl. 40 odst. 2 a pro účely výpočtu podle čl. 41 odst. 1 se částky použité na poskytnutí podpory uvedené v čl. 68 odst. 1 písm. c) odečtou od vnitrostátního stropu uvedeného v čl. 40 odst. 1. Počítají se jako přidělené platební nároky.“
c)
v odstavci 4 se procentní podíl „3,5 %“ nahrazuje procentním podílem „6,5 %“
d)
v odst. 5 první větě se rok „2013“ nahrazuje rokem „2014“.
e)
v odstavci 6 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Výlučně pro účely zajištění souladu s vnitrostátními stropy podle čl. 40 odst. 2 a pro účely výpočtu podle čl. 41 odst. 1, v případě, že členský stát využije možnosti stanovené v písm. a) prvního pododstavce tohoto odstavce, se uvedená částka nepočítá jako součást stropů určených podle odstavce 3 tohoto článku.“
7)
V hlavě III se doplňuje nová kapitola, která zní:
„Kapitola 5a
„REDISTRIBUTIVNÍ PLATBA V ROCE 2014
Článek 72a
Obecná pravidla
1. Členské státy mohou do 1. března 2014 rozhodnout, že na rok 2014 poskytnou platbu zemědělcům, kteří mají nárok na platbu v rámci režimu jednotné platby podle kapitol 1,2 a 3 (dále jen „redistributivní platba“).
Členské státy své rozhodnutí oznámí Komisi do 1. března 2014.
2. Členské státy, které se rozhodly používat režim jednotné platby na regionální úrovni v souladu s článkem 46, mohou provádět redistributivní platbu na regionální úrovni.
3. Aniž je dotčeno uplatňování finanční kázně a lineárních snížení uvedených v čl. 40 odst. 3 a uplatňování článků 21 a 23, redistributivní platba se poskytne po aktivaci platebních nároků zemědělcem.
4. Redistributivní platbu vypočítají členské státy tak, že hodnotu, kterou daný členský stát stanoví a která nesmí přesáhnout 65 % průměrné vnitrostátní nebo regionální platby na hektar, vynásobí počtem platebních nároků, jež příslušný zemědělec aktivoval v souladu s článkem 34. Počet těchto platebních nároků nesmí přesáhnout maximum, které stanoví členský stát a které nesmí být vyšší než 30 hektarů nebo průměrnou velikost zemědělských podniků podle přílohy VIIIb, pokud v dotyčném členském státě tato průměrná velikost přesahuje 30 hektarů.
5. Pokud jsou dodrženy maximální limity stanovené v odstavci 4, členské státy mohou na vnitrostátní úrovni zavést odstupňování v rámci počtu hektarů stanovených v souladu s uvedeným odstavcem, které se uplatní stejně u všech zemědělců.
6. Průměrnou vnitrostátní platbu na hektar uvedenou v odstavci 4 určují členské státy na základě vnitrostátního stropu stanoveného v příloze VIIIc a počtu hektarů, na něž lze poskytnout podporu, nahlášených v souladu s čl. 34 odst. 2 v roce 2014.
Průměrnou regionální platbu na hektar uvedenou v odstavci 4 určují členské státy tak, že použijí podíl vnitrostátního stropu stanoveného v příloze VIIIc a počet hektarů, na něž lze poskytnout podporu, nahlášených v dotyčném regionu v souladu s čl. 34 odst. 2 v roce 2014. Pro každý region se tento podíl vypočítá vydělením příslušného regionálního stropu stanoveného v souladu s čl. 46 odst. 3 vnitrostátním stropem stanoveným v souladu s článkem 40 pro rok 2014.
7. Členské státy zajistí, aby zemědělcům, u nichž je zjištěno, že po 18. říjnu 2011 rozdělili svůj zemědělský podnik výhradně za účelem využití redistributivní platby, nebyly poskytnuty žádné výhody podle této kapitoly. Výše uvedené se vztahuje i na zemědělce, jejichž podniky vznikly tímto rozdělením.
Článek 72b
Finanční ustanovení
1. Členské státy mohou do 1. března 2014 rozhodnout, že na financování redistributivní platby použijí pro účely roku pro podání žádosti 2014 až 30 % ročního vnitrostátního stropu stanoveného v souladu s článkem 40. Do tohoto data oznámí každé takové rozhodnutí Komisi.
2. Na základě procentního podílu vnitrostátního stropu, který mají členské státy použít v souladu s odstavcem 1 tohoto článku, přijme Komise prováděcí akty, kterými stanoví odpovídající strop pro redistributivní platbu. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 141b odst. 2.“.
8)
V článku 90 se odstavec 3 nahrazuje tímto:
„3. Částka podpory na hektar, na který lze poskytnout podporu, se stanoví tak, že se výnosy uvedené v odstavci 2 vynásobí těmito referenčními částkami:
Bulharsko
:
520,20 EUR
Řecko
:
234,18 EUR
Španělsko
:
362,15 EUR
Portugalsko
:
228,00 EUR.“
9)
V článku 122 se odstavec 3 nahrazuje tímto:
„3. Režim jednotné platby na plochu lze využívat do 31. prosince 2014.“
10)
V článku 124 se odstavce 1 a 2 nahrazují tímto:
„1. Zemědělskou plochou nového členského státu v režimu jednotné platby na plochu se rozumí ta část jeho využité zemědělské plochy, která je udržována v dobrém zemědělském stavu, bez ohledu na to, zda je využívána k zemědělské produkci, a případně upravena v souladu s objektivními a nediskriminačními kritérii, která tento nový členský stát stanoví po schválení Komisí.
Pro účely této hlavy se „využitou zemědělskou plochou“ rozumí celková plocha orné půdy, trvalých travních porostů, trvalých kultur a zelinářských zahrad, jak stanoví Komise pro své statistické účely.
2. Pro účely poskytování plateb v rámci režimu jednotné platby na plochu lze platby poskytnout na všechny zemědělské pozemky splňující kritéria stanovená v odstavci 1, jakož i na zemědělské pozemky osázené rychle rostoucími dřevinami pěstovanými ve výmladkových plantážích (kód KN ex 0602 90 41).
S výjimkou případu vyšší moci nebo mimořádných okolností musí zemědělec disponovat pozemky uvedenými v prvním pododstavci ke dni stanovenému členským státem, přičemž to nesmí být později než v den stanovený v tomto členském státě pro změnu žádosti o podporu.
Minimální rozloha plochy zemědělského podniku, pro niž je možno žádat o platbu, činí 0,3 ha. Každý nový členský stát však může na základě objektivních kritérií a po schválení Komisí rozhodnout, že stanoví vyšší minimální rozlohu, za předpokladu, že tato rozloha nepřesáhne 1 ha.“
11)
V hlavě V se vkládá nová kapitola, která zní:
„Kapitola 2a
REDISTRIBUTIVNÍ PLATBA V ROCE 2014
Článek 125a
Obecná pravidla
1. Nové členské státy uplatňující režim jednotné platby na plochu mohou do 1. března 2014 rozhodnout, že na rok 2014 poskytnou platbu zemědělcům, kteří mají nárok na platbu v rámci režimu jednotné platby na plochu podle kapitoly 2 (dále jen „redistributivní platba pro nové členské státy“).
Dotčené nové členské státy oznámí Komisi své rozhodnutí do 1. března 2014.
2. Aniž je dotčeno uplatňování finanční kázně a článků 21 a 23, redistributivní platba pro nové členské státy má formu zvýšení částek poskytnutých na hektar v režimu jednotné platby na plochu.
3. Redistributivní platbu pro nové členské státy vypočítají členské státy tak, že hodnotu, kterou daný členský stát stanoví a která nesmí přesáhnout 65 % průměrné vnitrostátní platby na hektar, vynásobí počtem hektarů, na něž lze poskytnout podporu a na které jsou zemědělci poskytnuty částky v rámci režimu jednotné platby na plochu. Počet těchto hektarů nesmí přesáhnout maximum, které stanoví členské státy a které nesmí být vyšší než 30 nebo průměrnou velikost zemědělských podniků podle přílohy VIIIb, pokud v dotčeném novém členském státě tato průměrná velikost přesahuje 30 hektarů.
4. Pokud jsou dodrženy maximální limity stanovené v odstavci 3, členské státy mohou na vnitrostátní úrovni zavést odstupňování v rámci počtu hektarů stanovených v souladu s prvním pododstavcem, které se uplatní stejně u všech zemědělců.
5. Vnitrostátní průměrnou platbu na hektar uvedenou v odstavci 3 určují členské státy na základě vnitrostátního stropu stanoveného v příloze VIIIc a počtu hektarů, na které lze poskytnout podporu, nahlášených v rámci režimu jednotné platby na plochu v roce 2014.
6. Nové členské státy zajistí, aby zemědělcům, u nichž je zjištěno, že po 18. říjnu 2011 rozdělili svůj zemědělský podnik výhradně za účelem využití redistributivní platby pro nové členské státy, nebyly poskytnuty žádné výhody podle této kapitoly. Výše uvedené se vztahuje i na zemědělce, jejichž podniky vznikly tímto rozdělením.
Článek 125b
Finanční ustanovení
1. Nové členské státy mohou do 1. března 2014 rozhodnout, že na financování redistributivní platby pro nové členské státy použijí pro rok pro podání žádosti 2014 až 30 % ročního vnitrostátního stropu uvedeného v článku 40 nebo v případě Bulharska a Rumunska 30 % částek uvedených v příloze VIIId. Do tohoto data oznámí každé takové rozhodnutí Komisi.
Roční finanční rámec uvedený v článku 123 se sníží o částku uvedenou v prvním pododstavci.
2. Na základě procentního podílu vnitrostátního stropu, který mají dotčené nové členské státy použít v souladu s odstavcem 1 tohoto článku, přijme Komise prováděcí akty, kterými stanoví odpovídající strop pro redistributivní platbu pro nové členské státy a odpovídající snížení ročního finančního rámce uvedeného v článku 123. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 141b odst. 2.“.
12)
V článku 131 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Nové členské státy uplatňující režim jednotné platby na plochu mohou do 1. srpna 2009, 1. srpna 2010, 1. srpna 2011, 1. září 2012 nebo do 1. února 2014 rozhodnout, že od roku následujícího po tomto rozhodnutí, nebo v případě rozhodnutí přijatého do 1. února 2014 od roku 2014 využijí až 10 % svých vnitrostátních stropů uvedených v článku 40 na poskytnutí podpory zemědělcům podle čl. 68 odst. 1 a v souladu s příslušnými ustanoveními hlavy III kapitoly 5.“.
13)
Nadpis článku 133a se nahrazuje tímto:
„Přechodná vnitrostátní podpora v roce 2013“.
14)
V hlavě V kapitole 4 se vkládá nový článek, který zní:
„Článek 133b
Přechodná vnitrostátní podpora v roce 2014
1. Nové členské státy uplatňující režim jednotné platby na plochu podle článku 122 mohou rozhodnout, že v roce 2014 poskytnou přechodnou vnitrostátní podporu.
2. Bulharsko a Rumunsko mohou poskytnout podporu podle tohoto článku jedině tehdy, pokud se ke dni 1. února 2014 rozhodnou, že v roce 2014 neposkytnou žádné doplňkové vnitrostátní přímé platby podle článku 132.
3. Podpora podle tohoto článku může být poskytnuta zemědělcům v odvětvích, jimž byla v roce 2013 poskytnuta přechodná vnitrostátní podpora podle článku 133a, nebo, v případě Bulharska a Rumunska, doplňkové vnitrostátní přímé platby podle článku 132.
4. Podmínky poskytování podpory podle tohoto článku jsou totožné s podmínkami schválenými pro poskytování plateb podle článků 132 nebo 133a v roce 2013, s výjimkou snížení provedených v důsledku použití čl. 132 odst. 2 ve spojení s články 7 a 10.
5. Celková výše podpory, která může být poskytnuta zemědělcům v kterémkoli z odvětví uvedených v odstavci 3, je omezena na 80 % finančních rámců pro jednotlivá odvětví pro rok 2013 schválených Komisí v souladu s čl. 133a odst. 5, nebo, v případě Bulharska a Rumunska, v souladu s čl. 132 odst. 7.
Finanční rámce pro jednotlivá odvětví na Kypru jsou uvedeny v příloze XVIIa.
6. Odstavce 3 a 4 se na Kypr nepoužijí.
7. Nové členské státy oznámí Komisi rozhodnutí uvedená v odstavcích 1 a 2 do 31. března 2014. Oznámení rozhodnutí podle odstavce 1 mimo jiné uvádějí tyto informace:
a)
finanční rámec pro každé odvětví;
b)
případně maximální sazbu přechodné vnitrostátní podpory.
8. Nové členské státy mohou na základě objektivních kritérií a v mezích schválených Komisí podle odstavce 5 rozhodnout o částkách přechodné vnitrostátní podpory, již poskytnou.“
15)
V hlavě VI se doplňuje nový článek, který zní:
„Článek 136a
Flexibilita mezi pilíři
1. Do 31. prosince 2013 mohou členské státy rozhodnout, že uvolní až 15 % svých ročních vnitrostátních stropů na kalendářní rok 2014, jak jsou stanoveny v příloze VIII tohoto nařízení, a svých ročních vnitrostátních stropů na kalendářní roky 2015-2019, jak jsou stanoveny v příloze II nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1305/2013 (18), jako dodatečnou podporu na opatření v rámci programů rozvoje venkova, která jsou financována na základě EZFRV podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1307/2013 (19). V důsledku toho již odpovídající částka nebude k dispozici pro poskytování přímých plateb.
Rozhodnutí uvedené v prvním pododstavci se oznámí Komisi do 31. prosince 2013. Toto rozhodnutí stanoví procentní podíl uvedený v daném pododstavci, který se může v jednotlivých kalendářních letech lišit.
Členské státy, které nepřijmou rozhodnutí uvedené ví prvním pododstavci pro kalendářní rok 2014, mohou do 1. srpna 2014 přijmout uvedené rozhodnutí pro kalendářní roky 2015 až 2019. Takové rozhodnutí oznámí Komisi do uvedeného dne.
Členské státy mohou rozhodnout, že rozhodnutí uvedené v tomto odstavci přezkoumají, a to s účinností od kalendářního roku 2018. Rozhodnutí založené na tomto přezkumu nesmí vést ke snížení procentního podílu oznámeného Komisi v souladu s prvním, druhým a třetím pododstavcem. Členské státy každé takové rozhodnutí založené na tomto přezkumu oznámí Komisi do 1. srpna 2017.
2. Členské státy, které nepřijmou rozhodnutí uvedené v odstavci 1, mohou do 31. prosince 2013 rozhodnout, že jako prostředky na přímé platby uvolní až 15 % nebo, v případě Bulharska, Estonska, Španělska, Litvy, Lotyšska, Polska, Portugalska, Rumunska, Slovenska, Spojeného království, Finska a Švédska, až 25 % částky přidělené na podporu opatření v rámci programů rozvoje venkova financovaných v období 2015-2020 z EZFRV podle nařízení (EU) č. 1305/2013. V důsledku toho již odpovídající částka nebude k dispozici na podporu opatření v rámci programů rozvoje venkova.
Rozhodnutí uvedené v prvním pododstavci se Komisi oznámí do 31. prosince 2013. Toto rozhodnutí stanoví procentní podíl uvedený v daném pododstavci, který se může v jednotlivých kalendářních letech lišit.
Členské státy, které nepřijmou rozhodnutí uvedené v prvním pododstavci pro rozpočtový rok 2015, mohou do 1. srpna 2014 přijmout ohledně období 2016 až 2020 uvedené rozhodnutí pro rozpočtové roky 2016 až 2020. Takové rozhodnutí oznámí Komisi do uvedeného dne.
Členské státy mohou rozhodnout, že rozhodnutí uvedené v tomto odstavci přezkoumají, a to s účinností pro rozpočtové roky 2019 a 2020. Rozhodnutí založené na tomto přezkumu nesmí vést ke zvýšení procentního podílu oznámeného Komisi v souladu s prvním, druhým a třetím pododstavcem. Členské státy každé rozhodnutí založené na tomto přezkumu oznámí Komisi do 1. srpna 2017.
3. S cílem zohlednit rozhodnutí oznámená členskými státy v souladu s odstavci 1 a 2 je Komisi v souladu s článkem 141a svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci, pokud jde o přezkum stropů stanovených v příloze VIII.
(18) Nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1305/2013 ze dne 17. prosince 2013, kterým se stanoví pravidla pro přímé platby zemědělcům v režimech podpory v rámci společné zemědělské politiky a zrušují nařízení Rady (ES) č. 637/2008 a nařízení Rady (ES) č. 73/2009 (Úř. věst. L 347, 20.12.2013, s. 487)." 						
(19) Nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1307/2013 ze dne 17. prosince 2013 o podpoře pro rozvoj venkova z Evropského zemědělského fondu pro rozvoj venkova (EZFRV) a o zrušení nařízení Rady (ES) č. 1698/2005 (Úř. věst. L 347, 20.12.2013, s. 608).“" 						
16)
V hlavě VI se doplňuje nový článek, který zní:
„Článek 136b
Převod do EZFRV
Členské státy, které v souladu s článkem 136 rozhodly, že od rozpočtového roku 2011 uvolní určitou částku pro účely podpory Unie v rámci programů rozvoje venkova a financování z prostředků EZFRV, tyto částky podle přílohy VIIIa pro účely programů rozvoje venkova a financování z prostředků EZFRV uvolní i pro rozpočtový rok 2015.“
17)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 140a
Přenesení pravomocí
S cílem zohlednit rozhodnutí oznámená členskými státy v souladu s čl. 136a odst. 1 a 2, jakož i veškeré další změny vnitrostátních stropů uvedených v příloze VIII, je Komisi v souladu s článkem 141a svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci, pokud jde o změny stropů stanovených v příloze VIIIc.
S cílem zajistit, aby bylo v roce 2014 správně uplatňováno lineární snížení stanovené v čl. 40 odst. 3, je Komisi v souladu s článkem 141a svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci, kterými se stanoví pravidla pro výpočet snížení, která mají členské státy uplatnit na zemědělce podle čl. 40 odst. 3.“
18)
Článek 141a se nahrazuje tímto:
„Článek 141a
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v článku 11a, v čl. 136a odst. 3 a článku 140a je svěřena Komisi do 31. prosince 2014.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v článku 11a, čl. 136a odst. 3 a článku 140a kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie, nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle článku 11a, čl. 136a odst. 3 a článku 140a vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.“.
19)
V souladu s body 1), 4), 5) a 6) přílohy II tohoto nařízení se mění přílohy I, VIII a XVIIa a vkládají se nové přílohy VIIIa, VIIIb, VIIIc a VIIId.
20)
Přílohy II a III se mění podle bodů 2) a 3) přílohy II tohoto nařízení.
Článek 7
Změny nařízení (EU) č. 1307/2013
Nařízení (EU) č. 1307/2013 se mění takto:
1)
V článku 6 se odstavec 3 nahrazuje tímto:
„3. V zájmu zohlednění vývoje v souvislosti s celkovými maximálními částkami přímých plateb, které mohou být poskytnuty, včetně těch, které vyplývají z rozhodnutí přijatých členskými státy v souladu s článkem 136a nařízení (ES) č. 73/2009 a článkem 14 tohoto nařízení, a těch, které vyplývají z uplatňování čl. 20 odst. 2 tohoto nařízení, je Komisi za účelem změn vnitrostátních stropů stanovených v příloze II tohoto nařízení svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 70 tohoto nařízení.“.
2)
V čl. 26 odst. 6 se doplňuje tento pododstavec:
„Pokud se nepoužije redistributivní platba podle článku 41, členské státy pro účely metod výpočtů uvedených v tomto článku plně zohlední podporu poskytnutou na kalendářní rok 2014 podle článků 72a a 125a nařízení (ES) č. 73/2009.“.
3)
V čl. 36 odst. 3 se doplňuje tento pododstavec:
„Pokud se nepoužije redistributivní platba podle článku 41, členské státy za účelem rozlišení částek režimu jednotné platby na plochu plně zohlední podporu poskytnutou na kalendářní rok 2014 podle článku 125a nařízení (ES) č. 73/2009.“.
4)
V čl. 72 odst. 2 se za první pododstavec vkládá tento pododstavec:
„Nadále se však používá pro žádosti o podporu týkající se roků pro podání žádosti, které začínají před 1. lednem 2015.“
Článek 8
Změny nařízení (ES) č. 1306/2013
Nařízení (ES) č. 1306/2013 se mění takto:
1)
V čl. 119 odst. 1 se druhý pododstavec nahrazuje tímto:
„Článek 31 nařízení (ES) č. 1290/2005 a příslušná prováděcí pravidla však zůstávají v platnosti do 31. prosince 2014 a články 30 a 44a nařízení (ES) č. 1290/2005 a příslušná prováděcí pravidla zůstávají v platnosti pro vzniklé výdaje a platby uskutečněné pro zemědělský rozpočtový rok 2013.“.
2)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 119a
Odchylka od nařízení (EU) č. 966/2012
Odchylně od čl. 59 odst. 5 nařízení (EU) č. 966/2012 a od čl. 9 odst. 1 tohoto nařízení, ke stanovení skutečnosti, zda jsou výdaje, o jejichž proplacení byla Komise požádána, legální a správné, není na zemědělský rozpočtový rok 2014 zapotřebí stanovisko certifikačního subjektu.“.
3)
V článku 121 se odstavec 2nahrazuje tímto:
„2. Následující ustanovení se však použijí takto:
a)
články 7, 8, 16, 25, 26 a 43 ode dne 16. října 2013;
b)
článek 52, hlava III, hlava V kapitola II a hlava VI ode dne 1. ledna 2015.
3. Bez ohledu na odstavce 1 a 2:
a)
články 9, 18, 40 a 51 se použijí, pokud jde o výdaje uskutečněné od 16. října 2013;
b)
hlava VII kapitola IV se použije pro platby uskutečněné od zemědělského rozpočtového roku 2014.“.
Článek 9
Změny nařízení (ES) č. 1308/2013
Nařízení (EU) č. 1308/2013 se mění takto:
1)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 214a
Vnitrostátní platby pro určitá odvětví ve Finsku
S výhradou povolení Komise může Finsko v období let 2014-2020 nadále poskytovat vnitrostátní podpory, které poskytlo producentům v roce 2013 na základě článku 141 aktu o přistoupení z roku 1994, pokud:
a)
je částka podpory příjmů v průběhu celého období postupně snižována a v roce 2020 nepřesahuje 30 % částky poskytnuté v roce 2013 a
b)
před případným využitím této možnosti byly plně využity režimy podpor v rámci SZP určené pro dotčená odvětví.
Komise povolení vydá bez použití postupu podle čl. 229 odst. 2 nebo 3 tohoto nařízení.“
2)
V čl. 230 odst. 1se vkládají tato písmena:
„baa)
článek 111 do 31. března 2015;
ca)
čl. 125a odst. 1 písm. e) a odst. 2 a s ohledem na odvětví ovoce a zeleniny příloha XVIa do data použití souvisejících pravidel, která se stanoví prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci podle čl. 173 odst. 1 písm. b) a i),
da)
články 136, 138 a 140, jakož i příloha XVIII pro účely použití uvedených článků do data použití pravidel, která se stanoví prostřednictvím prováděcích aktů podle článku 180 a čl. 183 písm. a), nebo do 30. června 2014, podle toho, které z dat nastane dříve.“.
Článek 10
Změny nařízení (EU) č. 1305/2013
Nařízení (EU) č. 1305/2013 se mění takto:
1)
V článku 31 se doplňuje nový odstavec, který zní:
„6. Chorvatsko může poskytovat platby v rámci tohoto opatření příjemcům v oblastech, které byly určeny podle čl. 32 odst. 3, a to i tehdy, jestliže doladění uvedené ve třetím pododstavci daného odstavce nebylo dokončeno. Toto doladění se dokončí nejpozději do 31. prosince 2014. Příjemci v oblastech, které po dokončení doladění přestanou být způsobilé, již v rámci tohoto opatření žádné další platby neobdrží.“.
2)
V článku 58 se odstavec 6 nahrazuje tímto:
„6. Do ročního rozpisu uvedeného v odstavci 4 tohoto článku se zahrnou rovněž finanční prostředky převedené do EZFRV na základě použití čl. 136a odst. 1 nařízení (ES) č. 73/2009 a čl. 7 odst. 2 nařízení (EU) č. 1307/2013 a finanční prostředky převedené do EZFRV na základě použití článků 10b, 136 a 136b nařízení (ES) č. 73/2009 pro kalendářní roky 2013 a 2014.“.
3)
V čl. 59 odst. 4 se písmeno f) nahrazuje tímto:
„f)
činí 100 % v případě částky ve výši 100 milionů EUR v cenách roku 2011 přidělené Irsku, v případě částky ve výši 500 milionů EUR v cenách roku 2011 přidělené Portugalsku a v případě částky ve výši 7 milionů EUR v cenách roku 2011 přidělené Kypru, a to pod podmínkou, že těmto členským státům je poskytována finanční pomoc v souladu s články 136 a 143 Smlouvy o fungování EU ke dni 1. ledna 2014 nebo po tomto datu, až do roku 2016, kdy se použití tohoto ustanovení znovu posoudí.“.
KAPITOLA III
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 11
Vstup v platnost a použitelnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dnem vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie. Použije se ode dne 1. ledna 2014.
Avšak:
-
čl. 6 body 15,17 a 18 se použijí od dne vstupu tohoto nařízení v platnost;
-
čl. 6 bod 20 se použije ode dne 22. prosince 2013; a
-
čl. 8 bod 3 se použije ode dnů použitelnosti v něm uvedených.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne17. prosince 2013.
ROZPORZĄDZENIE (UE) NR 1310/2013 PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
z dnia 17 grudnia 2013 r.
ustanawiające niektóre przepisy przejściowe w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1305/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie środków i ich rozdziału w odniesieniu do roku 2014, a także i zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 oraz rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, (UE) nr 1306/2013 i (UE) nr 1308/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie ich stosowania w roku 2014
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 42 i 43 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 (2), które ma być stosowane od dnia 1 stycznia 2014 r., określa zasady unijnego wsparcia rozwoju obszarów wiejskich i uchyla rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (3), bez uszczerbku dla dalszego stosowania rozporządzeń wykonawczych do tego rozporządzenia do chwili ich uchylenia. W celu ułatwienia przejścia od systemów wsparcia istniejących na mocy rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 do nowych ram prawnych, które obejmują okres programowania rozpoczynający się z dniem 1 stycznia 2014 r. („nowy okres programowania”), należy przyjąć przepisy przejściowe, aby uniknąć ewentualnych trudności lub opóźnień w realizacji wsparcia rozwoju obszarów wiejskich, które to trudności lub opóźnienia mogą być spowodowane datą przyjęcia nowych programów rozwoju obszarów wiejskich. W związku z tym państwa członkowskie powinny mieć możliwość dalszego podejmowania zobowiązań prawnych w ramach istniejących programów rozwoju obszarów wiejskich w 2014 r. w odniesieniu do niektórych działań, a związane z nimi wydatki powinny kwalifikować się do objęcia wsparciem w nowym okresie programowania.
(2)
Ze względu na znaczące zmiany w metodzie wyznaczania obszarów o znaczących ograniczeniach naturalnych w nowym okresie programowania, obowiązek nałożony na rolnika dotyczący kontynuowania przez pięć lat działalności w danym obszarze nie powinien mieć zastosowania do nowych zobowiązań prawnych podjętych w 2014 r.
(3)
W celu zagwarantowania pewności prawa w okresie przejściowym pewne wydatki poniesione na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 powinny kwalifikować się do udzielenia wsparcia z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w nowym okresie programowania, jeżeli nadal należy dokonać płatności. Powinno to obejmować również pewne długoterminowe zobowiązania na mocy podobnych działań przewidzianych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2078/92 (4) oraz w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2080/1992e (5) i w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1257/1999 (6), w przypadku gdy działania te otrzymywały wsparcie na mocy rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, a w 2014 r. nadal należy dokonać płatności z tego tytułu. W interesie należytego zarządzania finansami oraz skutecznej realizacji programów wydatki te powinny zostać wyraźnie określone w programach rozwoju obszarów wiejskich oraz we wszystkich systemach zarządzania i kontroli w państwach członkowskich. W celu uniknięcia niepotrzebnych komplikacji w zarządzaniu finansami programów rozwoju obszarów wiejskich w nowym okresie programowania do wydatków przejściowych powinny być stosowane stawki współfinansowania określone dla nowego okresu programowania.
(4)
W związku z faktem, że wiele państw członkowskich nadal boryka się z poważnymi trudnościami związanymi z ich stabilnością finansową, oraz aby ograniczyć negatywne skutki spowodowane tymi trudnościami w okresie przejściowym między bieżącym a nowym okresem programowania poprzez umożliwienie maksymalnego wykorzystania dostępnych środków finansowych EFRROW, niezbędne jest przedłużenie okresu stosowania odstępstwa, które zwiększa maksymalny wkład EFRROW określony w art. 70 ust. 4c rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 do końcowego terminu kwalifikowalności wydatków w okresie programowania 2007-2013, to jest do dnia 31 grudnia 2015 r.
(5)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 (7), które określa nowe systemy wsparcia, ma być stosowane od dnia 1 stycznia 2015 r. Rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (8) stanowi zatem nadal podstawę, na jakiej będzie udzielane wsparcie dochodu rolników w roku kalendarzowym 2014, ale należy należycie uwzględnić rozporządzenie Rady (UE) nr 1311/2013 (9). Aby zapewnić spójne wdrażanie przepisów dotyczących zasady wzajemnej zgodności i przestrzegania standardów wymaganych przez niektóre środki, należy do czasu wejścia w życie nowych ram ustawodawczych zapewnić dalsze stosowanie odpowiednich przepisów, które mają zastosowanie w okresie programowania 2007-2013. Z tych samych powodów przepisy odnoszące się do uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich dla Chorwacji, które mają zastosowanie w 2013 r., powinny być nadal stosowane.
(6)
W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 (10) dano państwom członkowskim możliwość wypłacania zaliczek na poczet płatności bezpośrednich. Na mocy rozporządzenia (WE) nr 73/2009 skorzystanie z tej możliwości musi zostać zatwierdzone przez Komisję. Doświadczenie zdobyte we wdrażaniu systemów wsparcia bezpośredniego pokazało, że należy umożliwić rolnikom otrzymanie płatności zaliczkowych. W odniesieniu do wniosków złożonych w roku 2014 zaliczki te powinny być ograniczone do 50 % kwot określonych w ramach systemów wsparcia wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 73/2009 oraz do 80 % płatności z tytułu wołowiny i cielęciny.
(7)
Aby nie naruszyć rozporządzenia (UE) nr 1311/2013, a w szczególności wyrównywania poziomu kwoty dostępnej na przyznawanie wsparcia bezpośredniego dla rolników, jak również mechanizmu ujednolicania zewnętrznego, niezbędna jest zmiana pułapów krajowych określonych w załączniku VIII do rozporządzenia (WE) nr 73/2009 na rok 2014. Zmiana krajowych pułapów będzie nieuchronnie wywierać wpływ na kwoty, które poszczególni rolnicy mogą otrzymać w formie płatności bezpośrednich w 2014 r. Należy w związku z tym ustalić, w jaki sposób zmiana ta będzie wpływać na wartość uprawnień do płatności oraz poziom innych płatności bezpośrednich. Aby uwzględnić sytuację mniejszych rolników - szczególnie z uwagi na fakt, że w roku 2014 nie ma zastosowania modulacja ani mechanizm dostosowania obejmujący w szczególności wyłączenie płatności bezpośrednich do wysokości 5 000 EUR z tego mechanizmu - państwom członkowskim, które nie przyznają płatności redystrybucyjnej ani nie wybrały możliwości przeniesienia środków finansowych do wsparcia rozwoju obszarów wiejskich za pomocą mechanizmu elastyczności, należy umożliwić niezmniejszanie wartości wszystkich uprawnień do płatności.
(8)
Na podstawie doświadczeń zebranych przy okazji finansowego wykonania rozporządzenia (WE) nr 73/2009 należy wyjaśnić niektóre przepisy tego rozporządzenia, w szczególności w odniesieniu do elementów objętych wartościami liczbowymi podanymi w załączniku VIII do tego rozporządzenia, oraz związku z przysługującą państwom członkowskim możliwością wykorzystania na finansowanie wsparcia specjalnego środków finansowych niewydanych w ramach systemu płatności jednolitych.
(9)
Na mocy rozporządzenia (WE) nr 73/2009 państwa członkowskie mogły decydować o wykorzystaniu określonej wielkości procentowej swojego pułapu krajowego na przyznawanie rolnikom wsparcia specjalnego oraz dokonania przeglądu wcześniejszej decyzji poprzez zadecydowanie o zmianie lub zaprzestaniu takiego wsparcia. Właściwe jest zapewnienie możliwości dodatkowego przeglądu tych decyzji ze skutkiem od roku kalendarzowego 2014. Jednocześnie warunki szczególne określone w art. 69 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, zgodnie z którymi wypłaca się wsparcie specjalne w niektórych państwach członkowskich, a które mają wygasnąć w 2013 r., muszą zostać przedłużone na okres jeszcze jednego roku w celu uniknięcia zaburzeń stopnia wsparcia. W związku z wprowadzeniem dobrowolnego wsparcia związanego z produkcją, które będzie dostępne od dnia 1 stycznia 2015 r. dla pewnych sektorów lub regionów w ściśle określonych przypadkach, właściwe jest umożliwienie państwom członkowskim zwiększenia do 6,5 % poziomu niektórych rodzajów wsparcia specjalnego udzielanego na mocy art. 68 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 w roku 2014.
(10)
Aby osiągnąć cel polegający na skutecznym wsparciu dochodu rolników posiadających mniejsze gospodarstwa rolne, przyznawane im jednolite wsparcie powinno być wystarczające. Ponieważ w roku 2014 nie ma zastosowania modulacja ani mechanizm dostosowania obejmujący w szczególności wyłączenie płatności bezpośrednich do wysokości 5 000 EUR z tego mechanizmu, należy umożliwić państwom członkowskim redystrybucję wsparcia bezpośredniego wśród rolników poprzez przyznanie im dodatkowych płatności do pierwszych hektarów.
(11)
System jednolitej płatności obszarowej określony w rozporządzeniu (WE) nr 73/2009 ma charakter przejściowy i miał zakończyć w dniu 31 grudnia 2013 r. W kontekście reformy wspólnej polityki rolnej („WPR”) zadecydowano, że państwom członkowskim stosującym ten system należy umożliwić jego dalsze tymczasowe stosowanie w celu przyznawania płatności podstawowej najpóźniej do końca roku 2020. Co za tym idzie, okres stosowania systemu jednolitej płatności obszarowej określony w rozporządzeniu (WE) nr 73/2009 należy przedłużyć o jeden rok. Ponadto, aby uwzględnić bieżące zmiany struktury użytkowania gruntów oraz do celów uproszczenia, kwalifikująca się powierzchnia użytków rolnych w tych państwach członkowskich powinna obejmować również te kwalifikujące się obszary, które w dniu 30 czerwca 2003 r. nie były utrzymywane w dobrej kulturze rolnej, tak jak to będzie mieć miejsce od 1 stycznia 2015 r. na mocy rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.
(12)
Zgodnie z art. 133a rozporządzenia (WE) nr 73/2009 nowe państwa członkowskie inne niż Bułgaria i Rumunia stosujące system jednolitej płatności obszarowej mogą przyznawać przejściowe wsparcie krajowe dla rolników w 2013 r. Z myślą o przedłużeniu systemu jednolitej płatności obszarowej na 2014 r. te państwa powinny zachować taką możliwość w 2014 r. Z myślą o poziomie uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich na mocy art. 132 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 w Bułgarii i Rumunii w 2014 r., te państwa członkowskie powinny mieć możliwość wyboru w 2014 r. przejściowego wsparcia krajowego zamiast przyznawania uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich.
(13)
Przejściowe wsparcie krajowe ma być przyznawane na takich samych warunkach jak warunki stosowane do tego wsparcia w 2013 r. lub - w przypadku Bułgarii i Rumunii - na takich samych warunkach jak warunki stosowane do uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich w 2013 r. Aby jednak uprościć zarządzanie przejściowym wsparciem krajowym w 2014 r., nie powinno się stosować zmniejszeń, o których mowa w art. 132 ust. 2 w związku z art. 7 i 10 rozporządzenia (WE) nr 73/2009. Ponadto, w celu zapewnienia spójności przejściowego wsparcia krajowego z mechanizmem ujednolicania zewnętrznego, maksymalny poziom wsparcia na sektor powinien być ograniczony do określonej wielkości procentowej. Z uwagi na trudną sytuację finansową Cypru należy przewidzieć dla niego pewne dostosowania.
(14)
W celu zapewnienia państwom członkowskim możliwości wyjścia naprzeciw potrzebom sektorów rolnych, ale również w celu wzmocnienia ich polityki rozwoju obszarów wiejskich w sposób bardziej elastyczny, należy im umożliwić przesuwanie środków finansowych z pułapu płatności bezpośrednich do wsparcia przeznaczonego na rozwój obszarów wiejskich i odwrotnie. Jednocześnie tym państwom członkowskim, w których wysokość wsparcia bezpośredniego jest niższa niż 90 % unijnej średniej wysokości wsparcia, należy umożliwić przesuwanie dodatkowych środków finansowych ze wsparcia przeznaczonego na rozwój obszarów wiejskich do ich pułapów płatności bezpośrednich. Takie decyzje należy podjąć, w ramach określonych limitów, w odniesieniu do całego okresu budżetowego 2015-2020, z możliwością dokonania przeglądu w 2017 r., o ile jakiekolwiek decyzje wydane na podstawie tego przeglądu nie powodują obniżenia kwot przeznaczonych na rozwój obszarów wiejskich.
(15)
W dyrektywie 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (11), przewidziano, że ze skutkiem od dnia 22 grudnia 2013 r. zostanie uchylona dyrektywa Rady 80/68/EWG (12). W celu zachowania takich samych przepisów w ramach zasady wzajemnej zgodności związanych z ochroną wód podziemnych, jak przepisy określone w dyrektywie 80/68/EWG w ostatnim dniu jej obowiązywania, właściwe jest dostosowanie zakresu zasady wzajemnej zgodności oraz określenie normy dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska obejmującej wymogi określone w art. 4 i 5 tej dyrektywy.
(16)
W art. 83 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 (13) przewidziano, że odesłania do art. 3 dyrektywy Rady 91/414/EWG (14) w załączniku II rozporządzenia (WE) nr 73/2009 traktuje się jak odesłania do art. 55 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Jednak rozporządzenie (UE) nr 1306/2013 ogranicza to odesłanie w taki sposób, że odnosi się ono wyłącznie do pierwszego i drugiego zdania art. 55 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. W celu zapewnienia spójności między wymogiem stosowania środków ochrony roślin w roku 2014 i w latach następnych, załącznik II rozporządzenia (WE) nr 73/2009 należy odpowiednio zmienić.
(17)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (15) przewiduje włączenie wsparcia dla hodowli jedwabników do systemu wsparcia bezpośredniego, a co za tym idzie jego usunięcie z rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. W związku z opóźnieniem stosowania nowego systemu wsparcia bezpośredniego pomoc w sektorze hodowli jedwabników powinna być kontynuowana przez jeszcze jeden rok.
(18)
Finlandii udzielono zezwolenia na wypłatę wsparcia krajowego dla niektórych sektorów rolnych w południowej Finlandii zgodnie z art. 141 podpisanego z nią Aktu przystąpienia z 1994 r. Biorąc pod uwagę termin reformy WPR oraz mając na uwadze fakt, że sytuacja gospodarcza sektora rolnictwa w południowej Finlandii jest trudna, a zatem producenci nadal potrzebują specjalnego wsparcia, należy umożliwić zastosowanie środków służących integracji, dzięki którym Finlandia będzie mogła zgodnie z art. 42 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej otrzymać zezwolenie Komisji na przyznawanie pod pewnymi warunkami pomocy krajowej w południowej Finlandii. Wsparcie dochodu powinno być stopniowo zmniejszane w całym okresie i w 2020 r. nie powinno przekraczać 30 % kwot przyznanych w 2013 r.
(19)
Od dnia 1 stycznia 2015 r. należy stosować przepisy w sprawie systemu doradztwa rolniczego, zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz zasady wzajemnej zgodności ustanowione odpowiednio w tytule III, w tytule V rozdział II i w tytule VI rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.
(20)
W związku z dodaniem art. 136a do rozporządzenia (WE) nr 73/2009 należy zmienić odesłania do art. 14 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 w rozporządzeniu (UE) nr 1305/2013.
(21)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (WE) nr 73/2009, (UE) nr 1307/2013, (UE) nr 1306/2013, (UE) nr 1308/2013 i (UE) nr 1305/2013.
(22)
Aby umożliwić jak najszybsze zastosowanie przewidzianych przepisów przejściowych, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego publikacji i mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2014 r. Aby uniknąć nakładania się na siebie przepisów dotyczących elastyczności między filarami ustalonych w rozporządzeniu (WE) nr 73/2009 i w rozporządzeniu (UE) nr 1307/2013 zmienionych niniejszym rozporządzeniem, ta konkretna zmiana rozporządzenia (WE) nr 73/2009 powinna mieć zastosowanie od dnia 31 grudnia 2013 r., a zmiany rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, powinny mieć zastosowanie od dnia wejścia w życie tego rozporządzenia. Ponadto zmiany w załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 73/2009, mające za cel zapewnienie ciągłości obecnych przepisów dotyczących zasady wzajemnej zgodności, należy stosować od dnia uchylenia dyrektywy 80/68/EWG, to jest 22 grudnia 2013 r.
(23)
Zważywszy na fakt, że 2014 r. będzie rokiem przejściowym, w którym państwa członkowskie będą musiały przygotować pełne wdrożenie reformy WPR, ważne jest zapewnienie, aby obciążenia administracyjne wynikające z uzgodnień przejściowych określonych w niniejszym rozporządzeniu były utrzymane na poziomie bezwzględnego minimum,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY PRZEJŚCIOWE W SPRAWIE WSPARCIA ROZWOJU OBSZARÓW WIEJSKICH
Artykuł 1
Zobowiązania prawne w 2014 r. na mocy rozporządzenia (WE) nr 1698/2005
1. Bez uszczerbku dla art. 88 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 państwa członkowskie w 2014 r. mogą nadal podejmować nowe zobowiązania prawne na rzecz beneficjentów w odniesieniu do środków, o których mowa w art. 20 z wyjątkiem lit. a) ppkt (iii), lit. c) ppkt (i) i lit. d), oraz w art. 36 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, na podstawie programów rozwoju obszarów wiejskich przyjętych na mocy tego rozporządzenia, nawet po wykorzystaniu środków finansowych z okresu programowania 2007-2013, pod warunkiem że wniosek o przyznanie wsparcia zostanie przedłożony przed przyjęciem odnośnego programu rozwoju obszarów wiejskich na okres programowania 2014-2020.
Bez uszczerbku dla załącznika VI pkt E do Aktu przystąpienia z 2012 r. oraz przepisów przyjętych na jego podstawie Chorwacja może w 2014 r. nadal podejmować nowe zobowiązania prawne na rzecz beneficjentów w odniesieniu do środków, o których mowa w art. 171 ust. 2 lit. a) i c) rozporządzenia Komisji (WE) nr 718/2007 (16), zgodnie z Instrumentem Pomocy Przedakcesyjnej w zakresie rozwoju obszarów wiejskich (IPARD) przyjętym na podstawie tego rozporządzenia, nawet po wykorzystaniu środków finansowych tego programu, pod warunkiem że wniosek o przyznanie wsparcia zostanie przedłożony przed przyjęciem odnośnego programu rozwoju obszarów wiejskich na okres programowania 2014-2020.
Wydatki poniesione na podstawie tych zobowiązań kwalifikują się do wsparcia zgodnie z art. 3 niniejszego rozporządzenia.
2. Warunek zawarty w art. 14 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 nie ma zastosowania do nowych zobowiązań prawnych podjętych przez państwa członkowskie w 2014 r. na mocy art. 36 lit. a) ppkt (i) i (ii) rozporządzenia (WE) nr 1698/2005.
Artykuł 2
Dalsze stosowanie art. 50a i 51 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005
Bez uszczerbku dla art. 88 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 do dnia 31 grudnia 2014 r. stosuje się nadal art. 50a i 51 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 do działań wybranych w ramach programów rozwoju obszarów wiejskich w okresie programowania 2014-2020 na mocy art. 21 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 w odniesieniu do premii rocznej, a także art. 28-31, 33 i 34 tego rozporządzenia.
Artykuł 3
Kwalifikowalność niektórych typów wydatków
1. Bez uszczerbku dla art. 6 ust. 1 i art. 88 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 wydatki związane ze zobowiązaniami prawnymi na rzecz beneficjentów poniesione w ramach środków, o których mowa w art. 20 i 36 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, oraz w przypadku Chorwacji - bez uszczerbku dla załącznika VI pkt E do Aktu przystąpienia z 2012 r. oraz przepisów przyjętych na jego podstawie - w ramach środków, o których mowa w art. 171 ust. 2 lit. a) i c) rozporządzenia (WE) nr 718/2007, kwalifikują się do dofinansowania z EFRROW w okresie programowania 2014-2020 w następujących przypadkach:
a)
w odniesieniu do płatności, które mają zostać zrealizowane w okresie od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2015 r., oraz w przypadku Chorwacji w okresie od dnia 1 stycznia 2014 do dnia 31 grudnia 2016 r., w przypadku gdy przydział środków finansowych dla odnośnego środka w ramach odpowiedniego programu przyjętego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 lub rozporządzenia (WE) nr 718/2007 został już wykorzystany; oraz
b)
w odniesieniu do płatności, które mają zostać zrealizowane po dniu 31 grudnia 2015 r., a w przypadku Chorwacji - po dniu 31 grudnia 2016 r.
Niniejszy ustęp ma zastosowanie również do zobowiązań prawnych podjętych w ramach odpowiednich środków przewidzianych w rozporządzeniach (WE) nr 1257/1999, (EWG) nr 2078/1992 i (EWG) nr 2080/92 na rzecz beneficjentów, którzy otrzymywali wsparcie na mocy rozporządzenia (WE) nr 1698/2005.
2. Wydatki, o których mowa w ust. 1, kwalifikują się do dofinansowania z EFRROW w okresie programowania 2014-2020, z zastrzeżeniem następujących warunków:
a)
takie wydatki zostały przewidziane w odpowiednim programie rozwoju obszarów wiejskich na okres programowania 2014-2020;
b)
zastosowanie ma stawka wkładu EFFROW do odpowiedniego działania zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1305/2013 określona w załączniku I do niniejszego rozporządzenia; oraz
c)
państwa członkowskie zapewniają, aby odpowiednie operacje przejściowe były wyraźnie określone w ich systemach zarządzania i kontroli.
Artykuł 4
Stosowanie w 2014 r. niektórych przepisów rozporządzenia (WE) nr 73/2009
W drodze odstępstwa od rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, dla roku 2014:
a)
odesłanie do tytułu VI rozdział I rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 w art. 28, 29, 30 i 33 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 odczytuje się jako odesłanie do art. 5 i 6 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 oraz do załączników II i III do tego rozporządzenia.
b)
odesłanie w art. 40 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 do art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 odczytuje się jako odesłanie do art. 132 rozporządzenia (WE) nr 73/2009;
c)
odesłanie w art. 40 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 do art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 odczytuje się jako odesłanie do art. 121 rozporządzenia (WE) nr 73/2009.
ROZDZIAŁ II
ZMIANY
Artykuł 5
Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1698/2005
W art. 70 ust. 4c rozporządzeniu (WE) nr 1698/2005 wprowadza się następujące zmiany:
a)
akapit pierwszy zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:
„4c. W drodze odstępstwa od pułapów określonych w ust. 3, 4 i 5 stawka wkładu EFRROW może zostać zwiększona maksymalnie do 95 % kwalifikowalnych wydatków publicznych w regionach, które mogą być objęte celem konwergencji, regionach najbardziej oddalonych oraz na mniejszych wyspach Morza Egejskiego, oraz do 85 % kwalifikowalnych wydatków publicznych w innych regionach. Stawki te mają zastosowanie do kwalifikujących się nowo zadeklarowanych wydatków w każdej poświadczonej deklaracji poniesionych wydatków do ostatniego dnia kwalifikowalności wydatków z okresu programowania 2007-2013 w dniu 31 grudnia 2015 r., w przypadku gdy w dniu 20 grudnia 2013 r. lub później państwo członkowskie spełnia jeden z następujących warunków:”;
b)
akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Państwo członkowskie, które chce skorzystać z odstępstwa przewidzianego w akapicie pierwszym, przedkłada Komisji wniosek o odpowiednią zmianę swojego programu rozwoju obszarów wiejskich. Odstępstwo do ma zastosowanie od zatwierdzenia przez Komisję zmiany programu.”.
Artykuł 6
Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 73/2009
W rozporządzeniu (WE) nr 73/2009 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 29 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„5. W drodze odstępstwa od ust. 2 państwa członkowskie mogą wypłacać od dnia 16 października 2014 r. zaliczki dla rolników w wysokości do 50 % płatności bezpośrednich w ramach systemów wsparcia wymienionych w załączniku I w odniesieniu do wniosków złożonych w roku 2014. W przypadku płatności z tytułu wołowiny i cielęciny, o których mowa w tytule IV rozdział 1 sekcja 11, państwa członkowskie mogą podwyższyć ten odsetek do 80 %.”;
2)
art. 40 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 40
Pułapy krajowe
1. Dla każdego państwa członkowskiego i w odniesieniu do każdego roku całkowita wartość wszystkich przyznanych uprawnień do płatności, rezerwy krajowej, o której mowa w art. 41, oraz pułapów ustanowionych zgodnie z art. 51 ust. 2, art. 69 ust. 3 i art. 72b, jest równa jego pułapowi krajowemu określonemu w załączniku VIII.
2. W razie konieczności państwo członkowskie dokonuje liniowego zmniejszenia lub zwiększenia wartości wszystkich uprawnień do płatności, wysokości rezerwy krajowej, o której mowa w art. 41, lub obydwu, w celu zapewnienia przestrzegania jego pułapu krajowego określonego w załączniku VIII.
Państwa członkowskie, które podejmą decyzję o niewdrażaniu tytułu III rozdział 5a niniejszego rozporządzenia oraz o niekorzystaniu z możliwości przewidzianej w art. 136a ust. 1, mogą - w celu uzyskania niezbędnego zmniejszenia wartości uprawnień do płatności, o którym mowa w akapicie pierwszym - zadecydować o niezmniejszaniu uprawnień aktywowanych w 2013 r. przez rolników, którzy w 2013 r. wystąpili o kwotę płatności bezpośrednich mniejszą niż kwota ustalona przez dane państwo członkowskie; kwota ta nie może być wyższa niż 5 000 EUR.
3. Bez uszczerbku dla art. 26 rozporządzenia (UE) nr 13062013 Parlamentu Europejskiego i Rady (17) kwoty płatności bezpośrednich, które mogą zostać przyznane w państwie członkowskim w odniesieniu do roku kalendarzowego 2014 zgodnie z art. 34, 52, 53, 68 i 72a niniejszego rozporządzenia, oraz pomoc dla hodowców jedwabników na mocy art. 111 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 nie mogą przekraczać pułapów określonych na ten rok w załączniku VIII do niniejszego rozporządzenia, zmniejszonych o kwoty wynikające z zastosowania art. 136b niniejszego rozporządzenia na rok kalendarzowy 2014, jak określono w załączniku VIIIa do niniejszego rozporządzenia.
W stosownych przypadkach oraz aby dostosować się do pułapów określonych w załączniku VIII do niniejszego rozporządzenia zmniejszonych o kwoty wynikające z zastosowania art. 136b niniejszego rozporządzenia na rok kalendarzowy 2014, jak kreślono w załączniku VIIIa do niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie dokonują liniowego zmniejszenia kwot płatności bezpośrednich w odniesieniu do roku kalendarzowego 2014.
(17) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 oraz (WE) nr 485/2008 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549)”;" 						
3)
art. 41 ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:
„b)
łączną wartością wszystkich przyznanych uprawnień do płatności oraz pułapów ustalonych zgodnie z art. 51 ust. 2, art. 69 ust. 3 i art. 72b niniejszego rozporządzenia”;
4)
w art. 51 ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:
„W odniesieniu do roku 2014 wysokości pułapów płatności bezpośrednich, o których mowa w art. 52 i 53, są identyczne z wysokością pułapów określonych na rok 2013, pomnożoną przez współczynnik obliczany dla każdego odnośnego państwa członkowskiego poprzez podzielenie pułapu krajowego na 2014 r. ustalonego w załączniku VIII przez pułap krajowy na 2013 r. Operację mnożenia stosuje się wyłącznie w odniesieniu do państw członkowskich, w których pułap krajowy na 2014 r. określony w załączniku VIII jest niższy od pułapu krajowego na 2013 r.”;
5)
w art. 68 ust. 8 część wprowadzająca otrzymuje brzmienie:
„8. Do dnia 1 lutego 2014 r. państwa członkowskie, które podjęły decyzję, o której mowa w art. 69 ust. 1, mogą dokonać jej przeglądu i postanowić, że ze skutkiem od roku 2014:”;
6)
w art. 69 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Państwa członkowskie mogą podjąć do dnia 1 sierpnia 2009 r., do dnia 1 sierpnia 2010 r., do dnia 1 sierpnia 2011 r., do dnia 1 września 2012 r., a w przypadku Chorwacji do dnia jej przystąpienia, lub do 1 lutego 2014 r. decyzję o wykorzystaniu od roku następującego po takiej decyzji, od pierwszego roku stosowania systemu płatności jednolitych w przypadku Chorwacji, lub w przypadku decyzji podjętej do dnia 1 lutego 2014 r., od roku 2014, do 10 % swoich pułapów krajowych, o których mowa w art. 40, lub, w przypadku Malty, kwoty 2 000 000 EUR, na udzielenie wsparcia specjalnego przewidzianego w art. 68 ust. 1.”;
b)
ust. 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Wyłącznie w celu zapewnienia przestrzegania zgodności z pułapami krajowymi przewidzianej w art. 40 ust. 2 oraz w celu dokonania obliczenia, o którym mowa w art. 41 ust. 1, kwoty wykorzystane na przyznanie wsparcia, o którym mowa w art. 68 ust. 1 lit. c), odejmowane są od pułapu krajowego, o którym mowa w art. 40 ust. 1. Są one liczone jako przyznane uprawnienia do płatności.”;
c)
w ust. 4 odsetek „3,5 %” otrzymuje brzmienie „6,5 %”;
d)
w ust. 5 w zdaniu pierwszym datę roczną „2013” zastępuje się datą roczną „2014”;
e)
ust. 6 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Wyłącznie w celu zapewnienia przestrzegania zgodności z pułapami krajowymi przewidzianej w art. 40 ust. 2 oraz w celu dokonania obliczenia, o którym mowa w art. 41 ust. 1, w przypadku gdy państwo członkowskie wykorzystuje możliwość przewidzianą w niniejszym ustępie akapit pierwszy lit. a), odnośnej kwoty nie wlicza się do pułapów ustalonych na mocy ust. 3 niniejszego artykułu.”;
7)
w tytule III dodaje się rozdział w brzmieniu:
„Rozdział 5a
PŁATNOŚĆ REDYSTRYBUCYJNA W 2014 r.
Artykuł 72a
Przepisy ogólne
1. Państwa członkowskie mogą do dnia 1 marca 2014 r. zadecydować o przyznaniu na 2014 r. płatności rolnikom uprawnionym do płatności na mocy systemu płatności jednolitych, o którym mowa w rozdziałach 1, 2 i 3 („płatność redystrybucyjna”).
Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o swojej decyzji.
2. Państwa członkowskie, które zadecydowały o stosowaniu system płatności jednolitych na poziomie regionalnym zgodnie z art. 46, mogą zastosować płatność redystrybucyjną na poziomie regionalnym.
3. Bez uszczerbku dla stosowania dyscypliny finansowej, zmniejszeń liniowych, o których mowa w art. 40 ust. 3, oraz stosowania art. 21 i 23, płatność redystrybucyjna jest przyznawana po aktywacji przez rolnika uprawnień do płatności.
4. Płatność redystrybucyjna jest obliczana przez państwa członkowskie poprzez pomnożenie liczby, która zostanie ustalona przez dane państwo członkowskie, nie wyższej niż 65 % krajowej lub regionalnej średniej płatności na hektar, przez liczbę uprawnień do płatności, które rolnik aktywował zgodnie z art. 34. Liczba takich uprawnień do płatności nie może przekraczać maksymalnej wartości, która ma być ustalona przez państwa członkowskie i która nie może być większa niż 30 hektarów, średniej wielkości gospodarstw rolnych ustalonej w załączniku VIIIb, jeżeli ta średnia wielkość przekracza 30 hektarów w danym państwie członkowskim.
5. O ile górne limity ustalone w ust. 4 są przestrzegane, państwa członkowskie mogą ustalić na poziomie krajowym gradację w ramach liczby hektarów ustalanej zgodnie z tym ustępem, która będzie stosowana w ten sam sposób do wszystkich rolników.
6. Średnia krajowa płatność na hektar, o której mowa w ust. 4, jest ustalana przez państwa członkowskie na podstawie krajowego pułapu określonego w załączniku VIIIc oraz liczby kwalifikujących się hektarów zgłoszonej zgodnie z art. 34 ust. 2 w 2014 r.
Średnia regionalna płatność na hektar, o której mowa w ust. 4, ustalana jest przez państwa członkowskie na podstawie części pułapu krajowego określonego w załączniku VIIIc oraz liczby kwalifikujących się hektarów zgłoszonej zgodnie z art. 34 ust. 2 w 2014 r. Dla każdego regionu tę część oblicza się, dzieląc odpowiedni pułap regionalny ustalony zgodnie z art. 46 ust. 3 przez krajowy pułap ustalony zgodnie z art. 40 w odniesieniu do 2014 r.
7. Państwa członkowskie zapewniają, aby rolnikom, w odniesieniu do których ustalono, że po dniu 18 października 2011 r. podzielili swoje gospodarstwo wyłącznie w celu skorzystania z płatności redystrybucyjnej, nie przyznano żadnych korzyści przewidzianych w niniejszym rozdziale. Niniejszy przepis ma również zastosowanie w przypadku rolników, których gospodarstwa rolne powstały w wyniku takiego podziału.
Artykuł 72b
Przepisy finansowe
1. W celu sfinansowania płatności redystrybucyjnej państwa członkowskie mogą zadecydować o wykorzystaniu do dnia 1 marca 2014 r. do 30 % rocznego pułapu krajowego ustalonego zgodnie z art. 40, w odniesieniu do roku składania wniosków 2014. O każdej takiej decyzji powiadamiają Komisję przed upływem tego terminu.
2. Na podstawie odsetka pułapu krajowego, który ma zostać wykorzystany przez państwa członkowskie zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustalające odpowiedni pułap dla płatności redystrybucyjnej. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 141b ust. 2.”
8)
art. 90 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Kwota pomocy na kwalifikujący się hektar ustalana jest przez pomnożenie wielkości plonów ustanowionej w ust. 2 przez następujące kwoty referencyjne:
Bułgaria
:
520,20 EUR
Grecja
:
234,18 EUR
Hiszpania
:
362,15 EUR
Portugalia
:
228,00 EUR.”;
9)
art. 122 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. System jednolitej płatności obszarowej jest dostępny do dnia 31 grudnia 2014 r.”;
10)
art. 124 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„1. Powierzchnia użytków rolnych nowego państwa członkowskiego objętego systemem jednolitej płatności obszarowej stanowi część jego wykorzystywanej powierzchni użytków rolnych utrzymaną w dobrej kulturze rolnej bez względu na to, czy są one wykorzystywane do produkcji, oraz, w stosownych przypadkach, dostosowaną zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminacynymi kryteriami ustanowionymi przez to nowe państwo członkowskie po zatwierdzeniu przez Komisję.
Do celów niniejszego tytułu »wykorzystywana powierzchnia użytków rolnych« oznacza całkowitą powierzchnię zajmowaną przez grunty orne, trwałe użytki zielone, uprawy trwałe oraz ogródki przydomowe, określoną przez Komisję do celów statystycznych.
2. Do celów przyznania płatności w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej kwalifikują się wszystkie działki rolne spełniające kryteria przewidziane w ust. 1 oraz działki rolne obsadzone zagajnikami o krótkiej rotacji (kod CN ex 0602 90 41).
Z wyjątkiem przypadku działania siły wyższej lub wystąpienia okoliczności nadzwyczajnych, działki, o których mowa w akapicie pierwszym, muszą być w posiadaniu rolnika w dniu ustalonym przez państwo członkowskie, nie później niż w dniu ustalonym w tym państwie członkowskim w celu zmiany wniosku o pomoc.
Minimalna wielkość przypadającego na gospodarstwo rolne obszaru kwalifikującego się, dla którego można ubiegać się o płatności, wynosi 0,3 ha. Każde nowe państwo członkowskie może jednak, na podstawie obiektywnych kryteriów i po zatwierdzeniu przez Komisję, ustalić minimalną wielkość na poziomie wyższym, pod warunkiem że nie przekracza ona 1 ha.”;
11)
w tytule V dodaje się rozdział w brzmieniu:
„Rozdział 2a
PŁATNOŚĆ REDYSTRYBUCYJNA W 2014 r.
Artykuł 125a
Przepisy ogólne
1. Nowe państwa członkowskie stosujące system jednolitej płatności obszarowej mogą - do dnia 1 marca 2014 r. - zadecydować o przyznaniu w odniesieniu do 2014 r. płatności rolnikom, którzy są uprawnieni do płatności w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej, o którym mowa w rozdziale 2 („płatność redystrybucyjna dla nowych państw członkowskich”).
Odnośne państwa członkowskie powiadamiają Komisję o swojej decyzji do dnia 1 marca 2014 r.
2. Bez uszczerbku dla stosowania dyscypliny finansowej oraz stosowania art. 21 i 23 płatność redystrybucyjna dla nowych państw członkowskich jest formą zwiększenia kwot na hektar przydzielonych w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej.
3. Płatność redystrybucyjna dla nowych państw członkowskich jest obliczana przez państwa członkowskie poprzez pomnożenie liczby, która zostanie ustalona przez dane państwo członkowskie, nie wyższej niż 65 % krajowej średniej płatności na hektar, przez liczbę kwalifikujących się hektarów, w odniesieniu do których danemu rolnikowi przyznano kwoty w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej. Liczba takich hektarów nie może przekraczać wielkości maksymalnej, która ma być ustalona przez państwa członkowskie i która nie może być wyższa niż 30 lub średnia wielkość gospodarstw rolnych określona w załączniku VIIIb, jeżeli ta średnia wielkość przekracza 30 hektarów w danych nowych państwach członkowskich.
4. Pod warunkiem że górne limity ustalone w ust. 3 są przestrzegane, państwa członkowskie mogą ustalić na poziomie krajowym gradację w ramach liczby hektarów określanej zgodnie z tym ustępem, która będzie stosowana w ten sam sposób do wszystkich rolników.
5. Średnia krajowa płatność na hektar, o której mowa w ust. 3, jest ustalana przez państwa członkowskie na podstawie krajowego pułapu określonego w załączniku VIIIc oraz liczby kwalifikujących się hektarów zgłoszonej w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej w 2014 r.
6. Nowe państwa członkowskie zapewniają, aby rolnikom, w odniesieniu do których ustalono, że po dniu 18 października 2011 r. podzielili swoje gospodarstwo wyłącznie w celu skorzystania z płatności redystrybucyjnej, nie przyznano żadnych korzyści przewidzianych w niniejszym rozdziale. Ma to również zastosowanie do rolników, których gospodarstwa są wynikiem takiego podziału.
Artykuł 125b
Przepisy finansowe
1. W celu sfinansowania płatności redystrybucyjnej dla nowych państw członkowskich nowe państwa członkowskie mogą zadecydować do dnia 1 marca 2014 r. o wykorzystaniu do 30 % rocznego pułapu krajowego, o którym mowa w art. 40, w odniesieniu do roku składania wniosków 2014 lub - w przypadku Bułgarii i Rumunii - kwot określonych w załączniku VIIId. O każdej takiej decyzji powiadamiają Komisję przed upływem tego terminu.
Roczna pula środków finansowych określona w art. 123 zostaje zmniejszona o kwotę, o której mowa w akapicie pierwszym.
2. Na podstawie odsetka pułapu krajowego, który ma zostać wykorzystany przez odnośne nowe państwa członkowskie zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustalające odpowiedni pułap dla płatności redystrybucyjnej dla nowych państw członkowskich i odpowiadające mu zmniejszenie rocznej puli środków finansowych, o której mowa w art. 123. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 141b ust. 2.”;
12)
art. 131 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Nowe państwa członkowskie stosujące system jednolitej płatności obszarowej mogą zadecydować, do dnia 1 sierpnia 2009 r., do dnia 1 sierpnia 2010 r., do dnia 1 sierpnia 2011 r., do dnia 1 września 2012 r. lub do dnia 1 lutego 2014 r., o wykorzystaniu, od następnego roku po podjęciu tej decyzji lub w przypadku decyzji podjętej przed 1 lutego 2014 r. od roku 2014, do 10 % pułapów krajowych, o których mowa w art. 40, na przyznawanie rolnikom wsparcia, o którym mowa w art. 68 ust. 1, oraz zgodnie z mającymi do nich zastosowanie przepisami zawartymi w tytule III rozdział 5.”;
13)
tytuł art. 133a otrzymuje brzmienie:
„Przejściowe wsparcie krajowe w 2013 r.”;
14)
w tytule V rozdział 4 dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 133b
Przejściowe wsparcie krajowe w 2014 r.
1. Nowe państwa członkowskie stosujące system jednolitej płatności obszarowej zgodnie z art. 122 mogą podjąć decyzję o przyznaniu w 2014 r. przejściowego wsparcia krajowego.
2. Bułgaria i Rumunia mogą przyznawać wsparcie w ramach niniejszego artykułu tylko, jeśli do 1 lutego 2014 r. postanowią nie przyznawać w 2014 r. żadnych uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich na mocy art. 132.
3. Wsparcie może zostać przyznane na mocy niniejszego artykułu rolnikom w sektorach, którym przyznane zostało przejściowe wsparcie krajowe na podstawie art. 133a lub - w przypadku Bułgarii i Rumunii - w odniesieniu do których w 2013 r. przyznane zostały uzupełniające krajowe płatności bezpośrednie na podstawie art. 132.
4. Warunki przyznania wsparcia w ramach niniejszego artykułu są identyczne z tymi, które obowiązywały w odniesieniu do przyznawania płatności na podstawie z art. 132 lub 133a w roku 2013, z wyjątkiem zmniejszeń wynikających z zastosowania art. 132 ust. 2 w związku z art. 7 i 10.
5. Całkowita kwota pomocy, która może zostać przyznana rolnikom w każdym z sektorów, o których mowa w ust. 3, jest ograniczona do 80 % przeznaczonych dla sektorowych pul środków finansowych na rok 2013 zatwierdzonych przez Komisję zgodnie z art. 133a ust. 5, lub - w przypadku Bułgarii i Rumunii - zgodnie z art. 132 ust. 7.
W przypadku Cypru wielkość sektorowych pul środków finansowych została określona w załączniku XVIIa.
6. Ust. 3 i 4 nie mają zastosowania do Cypru.
7. Nowe państwa członkowskie powiadamiają Komisję o decyzjach, o których mowa w ust. 1 i 2, do dnia 31 marca 2014 r. Powiadomienie o decyzji, o której mowa w ust. 1, zawiera następujące informacje:
a)
pulę środków finansowych dla każdego sektora;
b)
w stosownych przypadkach maksymalna stawka przejściowego wsparcia krajowego.
8. Nowe państwa członkowskie mogą postanowić, na podstawie obiektywnych kryteriów i w granicach zatwierdzonych przez Komisję zgodnie z ust. 5, o wysokości kwot przejściowego wsparcia krajowego, jakie ma zostać przyznane.”.
15)
w tytule VI dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 136a
Elastyczność między filarami
1. Do dnia 31 grudnia 2013 r. państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o udostępnieniu w postaci dodatkowego wsparcia działań w ramach programowania rozwoju obszarów wiejskich finansowanego przez EFRROW, określonego w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 (18), do 15 % swoich rocznych pułapów krajowych na rok kalendarzowy 2014, jak określono w załączniku VIII do niniejszego rozporządzenia, oraz swoich rocznych pułapów krajowych na lata kalendarzowe 2015-2019, jak określono w załączniku II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 (19). W związku z tym odnośna kwota nie jest już dostępna na przyznawanie płatności bezpośrednich.
O decyzji, o której mowa w akapicie pierwszym, Komisję powiadamia się do dnia 31 grudnia 2013 r. Decyzja ta określa wielkość procentową, o której mowa we tym akapicie, która może różnić się w zależności od roku kalendarzowego.
Państwa członkowskie, które nie podejmą decyzji, o której mowa w akapicie pierwszym, w odniesieniu do roku kalendarzowego 2014, do dnia 1 sierpnia 2014 r. mogą podjąć tę decyzję w odniesieniu do lat kalendarzowych 2015-2019. Powiadamiają o każdej takiej decyzji Komisję do tego dnia.
Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o przeglądzie decyzji, o której mowa w niniejszym ustępie, ze skutkiem od roku kalendarzowego 2018. Jakiekolwiek decyzje oparte na takim przeglądzienie mogą prowadzić do zmniejszenia wielkości procentowej, o której powiadomiono Komisję zgodnie z akapitem pierwszym, drugim i trzecim. Państwa członkowskie do dnia 1 sierpnia 2017 r. powiadamiają Komisję o każdej takiej decyzji opartej o taki przegląd.
2. Do dnia 31 grudnia 2013 r. państwa członkowskie, które nie podejmą decyzji, o której mowa w ust. 1, mogą podjąć decyzję o udostępnieniu w formie płatności bezpośrednich do 15 % lub - w przypadku Bułgarii, Estonii, Hiszpanii, Litwy, Łotwy, Polski, Portugalii, Rumunii, Słowacji, Finlandii, Szwecji i Zjednoczonego Królestwa - do 25 % kwoty przyznanej na wsparcie dla działań w ramach programów rozwoju obszarów wiejskich finansowanych z EFRROW w okresie 2015-2020 zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 13052013. W związku z tym odnośna kwota nie jest już dostępna na środki wsparcia w ramach programów rozwoju obszarów wiejskich.
O decyzji, o której mowa w akapicie pierwszym, Komisja zostanie powiadomiona do dnia 31 grudnia 2013 r. Decyzja ta określa wartość procentową, o której mowa w tym akapicie, która może różnić się w zależności od roku kalendarzowego.
Państwa członkowskie, które nie podejmą decyzji, o której mowa w akapicie pierwszym, w odniesieniu do roku budżetowego 2015, do dnia 1 sierpnia 2014 r., mogą podjąć tę decyzję w odniesieniu do lat budżetowych 2016-2020. Powiadamiają Komisję o każdej takiej decyzji do tego dnia.
Państwa członkowskie mogą zadecydować o przeglądzie decyzji, o której mowa w niniejszym ustępie, ze skutkiem dla lat budżetowych 2019 i 2020. Jakakolwiek decyzja oparta na takim przeglądzie nie może prowadzić do zwiększenia wartości procentowej, o której powiadomiono Komisję zgodnie z akapitem pierwszym, drugim i trzecim. Państwa członkowskie do dnia 1 sierpnia 2017 r. powiadamiają Komisję o każdej takiej decyzji opartej o taki przegląd.
3. W celu uwzględnienia decyzji, o których państwa członkowskie powiadomiły zgodnie z ust. 1 i 2, Komisja jest uprawniona zgodnie z art. 141a do przyjmowania aktów delegowanych dotyczących przeglądu pułapów określonych w załączniku VIII.
(18) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 487)." 						
(19) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej i uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 608).”;" 						
16)
w tytule VI dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 136b
Przekazywanie środków do EFRROW
„Państwa członkowskie, które zgodnie z art. 136 podjęły decyzję o udostępnieniu od roku budżetowego 2011 r. kwoty unijnego wsparcia w ramach programowania i finansowania rozwoju obszarów wiejskich z EFRROW, w dalszym ciągu udostępniają kwoty określone w załączniku VIIIa na programowanie i finansowanie rozwoju obszarów wiejskich z EFFROW w roku budżetowym 2015.”;
17)
w tytule VII dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 140a
Przekazanie uprawnień
Aby uwzględnić decyzje, o których państwa członkowskie powiadomiły zgodnie z art. 136a ust. 1 i 2, jak również wszelkie inne zmiany pułapów krajowych określonych w załączniku VIII, Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 141a aktów delegowanych dostosowujących pułapy określone w załączniku VIIIc.
Aby zapewnić optymalne stosowanie w 2014 r. zmniejszenia liniowego przewidzianego w art. 40 ust. 3, Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 141a aktów delegowanych ustanawiających zasady obliczania zmniejszenia, jakie państwa członkowskie mają zastosować zgodnie z art. 40 ust. 3 w odniesieniu do rolników.”;
18)
art. 141a otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 141a
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1. Komisji powierza się uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych na warunkach określonych w niniejszym artykule.
2. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 11a, art. 136a ust 3. I art. 140a powierza się Komisji na okres do dnia 31 grudnia 2014 r.
3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 11a, art. 136a ust. 3 i art. 140a, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.
4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.
5. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 11a, art. 136a ust. 3 i art. 140a wchodzi w życie tylko, jeśli Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od powiadomienia o tym akcie Parlamentu Europejskiego i Rady, lub jeśli przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”;
19)
zmienia się załączniki I, VIII i XVIIa oraz dodaje nowe załączniki VIIIa, VIIIb, VIIIc i VIIId zgodnie z załącznikiem II pkt 1, 4,5 i 6 do niniejszego rozporządzenia;
20)
załączniki II i III zmienia się zgodnie z załącznikiem II pkt 2 i 3 do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 7
Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr 1307/2013
W rozporządzeniu (UE) nr 1307/2013 wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 6 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. W celu uwzględnienia zmian w łącznych maksymalnych kwotach płatności bezpośrednich, które mogą być przyznane, w tym wynikających z decyzji, jakie mają być podejmowane przez państwa członkowskie zgodnie z art. 136a rozporządzenia (WE) nr 73/2009 i art. 14 niniejszego rozporządzenia oraz wynikających z zastosowania art. 20 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 70 niniejszego rozporządzenia aktów delegowanych dostosowujących pułapy krajowe określone w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.”;
2)
w art. 26 ust. 6 dodaje się akapit w brzmieniu:
„Do celów metod obliczeń przewidzianych w niniejszym artykule, pod warunkiem że nie jest stosowana płatność redystrybucyjna zgodnie z art. 41, państwa członkowskie w pełni uwzględniają wsparcie udzielone na rok kalendarzowy 2014 na mocy art. 72a i 125a rozporządzenia (WE) nr 73/2009.”;
3)
w art. 36 ust. 3 dodaje się akapit w brzmieniu:
„W celu zróżnicowania systemu jednolitej płatności obszarowej, oraz pod warunkiem że nie jest stosowana płatność redystrybucyjna zgodnie z art. 41, państwa członkowskie w pełni uwzględniają wsparcie udzielone na rok kalendarzowy 2014 na mocy art. 125a rozporządzenia (WE) nr 73/2009.”;
4)
w art. 72 ust. 2 po akapicie pierwszym dodaje się akapit w brzmieniu:
„Jednakże rozporządzenie to stosuje się nadal w odniesieniu do wniosków o pomoc odnoszących się do lat składania wniosków rozpoczynających się przed dniem 1 stycznia 2015 r.”;
Artykuł 8
Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr 1306/2013
W rozporządzeniu (UE) nr. 1306/2013 wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 119 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Jednakże art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 i odnośne przepisy wykonawcze stosuje się nadal do dnia 31 grudnia 2014 r., a art. 30 i 44a rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 i odnośne przepisy wykonawcze stosuje się nadal do, odpowiednio, wydatków poniesionych i płatności dokonanych w odniesieniu do rolniczego roku budżetowego 2013 r.”;
2)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 119a
Odstępstwo od rozporządzenia (UE) nr 966/2012
W drodze odstępstwa do art. 59 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 966/2012 oraz od art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do rolniczego roku budżetowego 2014, do ustalenia, czy wydatki, o których zwrot wystąpiono do Komisji są zgodne z prawem i prawidłowe, nie jest konieczna opinia jednostki certyfikującej.”;
3)
art. 121 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Jednakże zastosowanie mają następujące przepisy:
a)
art. 7, 8, 16, 25, 26 i 43 - od dnia 16 października 2013 r.;
b)
art. 52, tytuł III, tytuł V rozdział II oraz tytuł VI - od dnia 1 stycznia 2015 r.
3. Niezależnie od ust. 1 i 2:
a)
art. 9, 18, 40 i 51 stosuje się do wydatków dokonanych od dnia 16 października 2013 r.;
b)
tytuł VII rozdział IV stosuje się do płatności dokonanych począwszy od rolniczego roku budżetowego 2014.”.
Artykuł 9
Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013
W rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013 wprowadza się niniejszym następujące zmiany:
1)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 214a
Płatności krajowe dla niektórych sektorów w Finlandii
Z zastrzeżeniem upoważnienia przez Komisję, w okresie 2014-2020 Finlandia może nadal przyznawać pomoc krajową, którą przyznała producentom w 2013 r. na podstawie art. 141 Aktu przystąpienia z 1994 r., pod warunkiem że:
a)
kwota wsparcia dochodu będzie degresywna w całym okresie oraz że w 2020 r. nie będzie przekraczała 30 % kwoty przyznanej w 2013 r.; oraz
b)
przed każdym skorzystaniem z tej możliwości zostały w pełni wykorzystane systemy wsparcia w ramach WPR dla danych sektorów.
Komisja przyjmuje takie upoważnienie bez zastosowania procedury, o której mowa w art. 29 ust. 2 lub 3 niniejszego rozporządzenia.”;
2)
w art. 230 ust. 1 dodaje się litery w brzmieniu:
„ba)
art. 111 do dnia 31 marca 2015 r.,”
„ca)
art. 125a ust. 1 lit. e) i art. 125a ust. 2 oraz, w odniesieniu do sektora owoców i warzyw, załącznik XVIa, do dnia zastosowania odpowiednich przepisów, które mają być ustanowione na mocy aktów delegowanych przewidzianych w art. 173 ust. 1 lit. b) oraz i);”;
„da)
art. 136, 138 i 140, jak również załącznik XVIII do celów stosowania tych artykułów, do dnia zastosowania przepisów, które mają być ustanowione na mocy aktów wykonawczych przewidzianych w art. 180 i art. 183 lit. a) lub do dnia 30 czerwca 2014 r., w zależności od tego, który z tych terminów przypada wcześniej.”.
Artykuł 10
Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr 1305/2013
W rozporządzeniu (UE) nr 1305/2013 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 31 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„6. Chorwacja może w ramach tego działania przyznawać płatności beneficjentom na obszarach, które zostały wyznaczone zgodnie z art. 32 ust. 3, nawet w przypadku gdy działanie dostosowawcze, o którym mowa w akapicie trzecim tego ustępu, nie zostało zakończone. Działanie dostosowawcze zostaje zakończone nie później niż dnia 31 grudnia 2014 r. Beneficjenci na obszarach, które w wyniku zakończenia działania dostosowawczego przestały być obszarami kwalifikującymi się, nie otrzymują dalszych płatności w ramach tego środka.”;
2)
art. 58 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„6. Przy podziale kwot na poszczególne lata, o którym mowa w ust. 4 niniejszego artykułu, uwzględnia się również środki finansowe przekazane EFRROW zgodnie z art. 136a ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 i art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 oraz środki finansowe przekazane EFRROW w wyniku zastosowania art. 10b, 136 i 136b rozporządzenia (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do lat kalendarzowych 2013 i 2014.”;
3)
art. 59 ust. 4 lit. f) otrzymuje brzmienie:
„f)
100 % dla kwoty 100 mln EUR, według cen z 2011 roku, przyznanej Irlandii, dla kwoty 500 mln EUR, według cen z 2011 roku, przyznanej Portugalii oraz dla kwoty 7 mln EUR, według cen z 2011 r., przyznanej Cyprowi, pod warunkiem, że te państwa członkowskie otrzymują pomoc finansową zgodnie z art. 136 i 143 TFUE w dniu 1 stycznia 2014 r. lub później, do 2016 r., gdy stosowanie tego przepisu poddane będzie ponownej ocenie.”.
ROZDZIAŁ III
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 11
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.
Jednakże:
-
art. 6 pkt 15, 17 i 18 stosuje się od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia;
-
art. 6 pkt 20 stosuje się od dnia 22 grudnia 2013 r.; oraz
-
art. 8 pkt 3 stosuje się od dat rozpoczęcia stosowania określonych w niniejszym rozporządzeniu.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2013 r.