PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 869/2014
ze dne 11. srpna 2014
o nových službách v osobní železniční dopravě
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2012/34/EU ze dne 21. listopadu 2012 o vytvoření jednotného evropského železničního prostoru (1), a zejména na čl. 10 odst. 4 a čl. 11 odst. 4 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V souladu s článkem 10 směrnice 2012/34/EU otevřely členské státy své trhy pro služby mezinárodní osobní železniční dopravy poskytované kterýmkoli železničním podnikem, kterému byla vydána licence podle uvedené směrnice. V průběhu mezinárodní osobní železniční dopravy mají železniční podniky oprávnění k nástupu cestujících na kterékoli stanici umístěné na mezinárodní trase a výstupu cestujících na jiné takové stanici, včetně stanic umístěných v témže členském státě.
(2)
Avšak zavedení nových mezinárodních osobních železničních spojů s otevřeným přístupem a se zastávkami by nemělo být využito k otevření trhu pro služby vnitrostátní osobní dopravy, ale mělo by se zaměřit pouze na zastávky, jež doplňují mezinárodní službu. Hlavním účelem nových spojů by mělo být přepravovat cestující na mezinárodní trase. Regulační subjekt uvedený v oddílu 4 kapitoly IV směrnice 2012/34/EU by měl na žádost příslušných orgánů nebo dotčených železničních podniků rozhodnout o hlavním účelu navrhované nové služby.
(3)
Otevření mezinárodní osobní železniční dopravy hospodářské soutěži může mít důsledky pro organizaci a financování osobní železniční dopravy provozované na základě smlouvy o veřejných službách podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1370/2007 (2). V souladu s článkem 11 směrnice 2012/34/EU mohou členské státy omezit právo přístupu na trh v případech, kdy by toto právo ohrozilo hospodářskou vyváženost uvedených smluv o veřejných službách. Regulační subjekt by na žádost příslušných orgánů, provozovatele infrastruktury nebo železničního podniku, který plní smlouvu o veřejných službách, měl rozhodnout, zda by navrhovaná nová služba v mezinárodní osobní železniční dopravě ohrozila hospodářskou vyváženost smlouvy o veřejných službách.
(4)
Aby se zabránilo přerušení nové služby v osobní železniční dopravě, která byla již zahájena, a aby se této nové službě zajistila právní jistota, pokud jde o možnost ji provozovat, měla by být lhůta, která je vyhrazena na žádost o test hlavního účelu nebo hospodářské vyváženosti, omezena a měla by být provázána s okamžikem, kdy žadatel oznámí zájem provozovat novou službu v mezinárodní osobní železniční dopravě. Ze stejného důvodu by měly být rovněž časově omezeny postupy regulačního subjektu pro uvedené testy.
(5)
Žádost o test hlavního účelu by měla obsahovat všechny důležité informace pro zdůvodnění skutečnosti, že hlavní účel navrhované nové služby je jiný než přeprava cestujících mezi stanicemi umístěnými v různých členských státech. Pro splnění tohoto požadavku by subjekty žádající o uvedený test měly mít možnost používat standardní formuláře pro žádosti zveřejněné regulačními subjekty.
(6)
Regulační subjekt by měl provést jak kvalitativní, tak kvantitativní analýzu pro stanovení účelu navrhované nové služby ve střednědobém horizontu, nikoli její charakteristiky v daném okamžiku. Kritéria posouzení by měla být stanovena v metodice přijaté regulačním subjektem pro test hlavního účelu s ohledem na specifika železniční dopravy v dotčeném členském státě. Neměly by být striktně nebo izolovaně uplatňovány žádné kvantifikované prahové hodnoty.
(7)
Žádost o test hospodářské vyváženosti by měla obsahovat všechny důležité informace pro zdůvodnění skutečnosti, že hospodářská vyváženost smlouvy o veřejných službách by byla navrhovanou novou službou ohrožena. Hospodářská vyváženost smlouvy o veřejných službách by měla být považována za ohroženou v důsledku nové navrhované služby, jestliže dojde k podstatné změně v hodnotě smlouvy o veřejných službách, z které vyplývá, že služby provozované podle uvedené smlouvy na konkurenčně strukturovaném trhu by již nebyly udržitelné a schopné provozování s přiměřenou mírou zisku.
(8)
Posouzení dopadu navrhované nové služby na hospodářskou vyváženost smlouvy o veřejných službách by mělo být založeno na objektivní metodě a kritériích posouzení, která mají být stanovena v metodice přijaté regulačním subjektem pro test hospodářské vyváženosti s ohledem na specifika železniční dopravy v dotčeném členském státě. Ekonomická analýza by se měla zaměřit na celkový hospodářský dopad navrhované nové služby na smlouvu o veřejných službách, včetně konkrétních dotčených služeb, po celou dobu jejího trvání. Neměly by být striktně nebo izolovaně uplatňovány žádné předem definované kvantifikované prahové hodnoty. Regulační subjekt by kromě ekonomické analýzy dopadu navrhované nové služby na smlouvu o veřejných službách měl rovněž přihlédnout k přínosům pro zákazníky v krátkodobém a střednědobém horizontu.
(9)
Možnost opětovného posouzení rozhodnutí přijatého regulačním subjektem, které vyplývá z testu hospodářské vyváženosti, by měla být možná pouze v případech, ve kterých dochází k zásadní změně v nové službě ve srovnání s údaji, které analyzoval regulační subjekt, nebo když existuje významný rozdíl mezi reálným a odhadovaným dopadem na služby v rámci smlouvy o veřejných službách. Aby byla novému provozovateli služeb zaručena základní právní jistota, mělo by existovat určité časové období, během kterého nelze opětovné posouzení požadovat.
(10)
Aniž je dotčena zásada nezávislosti regulačních subjektů při rozhodování uvedeném v čl. 55 odst. 1 směrnice 2012/34/EU, regulační subjekty by si měly vyměňovat informace a případně by v konkrétních případech měly koordinovat své zásady a činnosti týkající se testů hlavního účelu a hospodářské vyváženosti, aby se zabránilo velkým rozdílům v jejich postupech, které by na trh služeb v mezinárodní osobní železniční dopravě vnesly nejistotu.
(11)
Regulační subjekty by měly při všech svých činnostech souvisejících s testy hlavního účelu nebo hospodářské vyváženosti respektovat důvěrnost obchodně citlivých informací, které získají od stran zapojených do těchto testů.
(12)
Regulační subjekty nemají povinnost požadovat za provedení testu hlavního účelu, testu hospodářské vyváženosti nebo opětovného posouzení testu hospodářské vyváženosti poplatek. Členské státy však mohou rozhodnout o uložení takového poplatku subjektům, které předkládají takovéto žádosti, za práci prováděnou regulačními subjekty, přičemž takový poplatek bude pokrývat čisté náklady těchto posouzení. V takovém případě by poplatek měl být nediskriminační, přiměřený a měl by být skutečně vybírán od všech žádajících subjektů transparentním způsobem.
(13)
S přihlédnutím k výsledkům konzultace se zúčastněnými stranami a výměny informací s jinými regulačními subjekty by regulační subjekty měly vypracovat jednotnou metodiku pro provádění testů hlavního účelu a případně pro provádění testů hospodářské vyváženosti. Ostatní subjekty by neměly tuto odpovědnost omezovat. Testy by měly vycházet přednostně z analýzy jednotlivých případů, a nikoli z prostého použití předem stanovených prahových hodnot. Ve vnitrostátních právních předpisech by neměly být stanoveny žádné prahové hodnoty. Metoda posuzování by měla být stanovena tak, aby odpovídala vývoji trhu, což umožní její průběžnou adaptaci, zejména s ohledem na zkušenosti regulačních subjektů.
(14)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem výboru zřízeného podle čl. 62 odst. 1 směrnice 2012/34/EU,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví podrobný postup a kritéria, které je nutno dodržovat při rozhodování:
a)
zda hlavním účelem služby v železniční dopravě je přeprava cestujících mezi stanicemi umístěnými v různých členských státech;
b)
zda je mezinárodní osobní železniční dopravou ohrožena hospodářská vyváženost smlouvy o veřejných službách v železniční dopravě.
Článek 1a
Vyloučení z oblasti působnosti
Toto nařízení se nevztahuje na služby organizované podnikem za účelem přepravy svých vlastních zaměstnanců do práce a zpět ani na služby, na které se veřejnosti neprodávají jízdenky.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
1)
„novou službou v mezinárodní osobní dopravě“ služba v mezinárodní osobní dopravě, která je navržena k uvedení na trh nebo která znamená významnou změnu, pokud jde o zvýšenou četnost nebo zvýšený počet zastávek v rámci stávající služby v mezinárodní osobní dopravě;
2)
„testem hlavního účelu“ postup posouzení prováděný regulačním subjektem na žádost subjektu uvedeného v článku 5 za účelem rozhodnutí, zda hlavním účelem navrhované nové služby v železniční dopravě je přeprava cestujících mezi stanicemi umístěnými v různých členských státech nebo přeprava cestujících mezi stanicemi umístěnými ve stejném členském státě;
3)
„testem hospodářské vyváženosti“ postup posouzení prováděný regulačním subjektem na žádost subjektu uvedeného v článku 10, který je použitelný pouze v členských státech, které se v souladu s článkem 11 směrnice 2012/34/EU rozhodly omezit právo na přístup k železniční infrastruktuře v mezinárodní osobní železniční dopravě mezi výchozí a cílovou stanicí, na něž se vztahuje jedna nebo více smluv o veřejných službách, za účelem rozhodnutí, zda by navrhovaná nová služba v mezinárodní osobní železniční dopravě ohrozila hospodářskou vyváženost smlouvy o veřejných službách;
4)
„smlouvou o veřejných službách“ smlouva o veřejných službách podle čl. 2 písm. i) nařízení (ES) č. 1370/2007, která se vztahuje k železniční dopravě;
5)
„příslušným orgánem“ se rozumí příslušný orgán podle čl. 2 písm. b) nařízení (ES) č. 1370/2007;
6)
„čistým finančním dopadem“ se rozumí dopad smlouvy o veřejných službách na náklady a příjmy, které vznikly při plnění závazků veřejné služby, s přihlédnutím k příjmům železničního podniku, který plní smlouvu o veřejných službách, získaným z této činnosti a přiměřenému zisku, vypočtený v souladu s bodem 2 přílohy nařízení (ES) č. 1370/2007.
Článek 3
Oznámení o plánované nové službě v mezinárodní osobní železniční dopravě
1. Žadatel oznámí dotčeným regulačním subjektům svůj záměr provozovat novou službu v mezinárodní osobní dopravě předtím, než požádá provozovatele infrastruktury o kapacitu infrastruktury.
2. Regulační subjekty vypracují a na svých internetových stránkách zveřejní standardní formulář pro oznámení, které by měli žadatelé používat a které musí obsahovat tyto informace:
a)
název, adresa, právnická osoba a (případně) registrační číslo žadatele;
b)
kontaktní údaje osoby odpovědné za zodpovězení dotazů;
c)
datum licence a osvědčení o bezpečnosti žadatele nebo uvedení fáze postupu k jejich získání;
d)
podrobný popis trasy s uvedením polohy výchozí a cílové stanice, zastávek a vzdáleností mezi nimi;
e)
plánované datum zahájení provozu navrhované nové služby v mezinárodní osobní železniční dopravě;
f)
časové rozvržení, četnost a kapacita navrhované nové služby včetně navrhovaných časů odjezdů, zastávek, časů příjezdů a přípojů a všech odchylek v četnosti nebo v zastávkách od standardního jízdního řádu pro každý směr;
g)
odůvodnění, že hlavním účelem navrhované služby v osobní dopravě je přeprava cestujících mezi stanicemi umístěnými v různých členských státech;
3. Informace týkající se plánovaného provozu navrhované nové služby v mezinárodní osobní železniční dopravě se musí vztahovat nejméně na první tři roky, a pokud možno, na prvních pět let provozu.
4. Regulační subjekt bez prodlení zveřejní na své internetové stránce oznámení žadatele s výjimkou všech obchodně citlivých informací a informuje o tom subjekty uvedené v článku 5 nebo 10.
5. Žadatel odůvodní všechna vyloučení obchodně citlivých informací ze zveřejnění. Pokud regulační subjekt odůvodnění uzná za přijatelné, zachová důvěrnost těchto informací. V opačném případě oznámí žadateli, který o zachování důvěrnosti požádal, odmítnutí jeho požadavku. Tímto postupem není dotčen postup odvolání proti tomuto rozhodnutí stanovený ve vnitrostátních právních předpisech.
6. Veškeré informace poskytnuté žadatelem ve standardním formuláři a jakékoli podpůrné doklady se regulačnímu subjektu zasílají v elektronické podobě.
Článek 4
Lhůty pro podání žádosti o provedení testu hlavního účelu nebo testu hospodářské vyváženosti
1. Žádosti subjektů uvedených v článku 5 nebo 10 o provedení testu hlavního účelu nebo testu hospodářské vyváženosti musí být podány do čtyř týdnů od zveřejnění oznámení žadatele na internetové stránce regulačního subjektu. Subjekty, které jsou oprávněny podat žádosti o oba testy, tak mohou učinit současně.
2. Jestliže je požadováno provedení testu hlavního účelu i testu hospodářské vyváženosti, lze tyto testy provést zároveň. Jestliže test hlavního účelu odhalí, že hlavní účel navrhované služby je jiný než přeprava cestujících mezi stanicemi umístěnými v různých členských státech a je přijato negativní rozhodnutí, test hospodářské vyváženosti se ukončí rozhodnutím odkazujícím na toto negativní rozhodnutí o hlavním účelu navrhované služby.
Článek 5
Subjekty oprávněné požádat o provedení testu hlavního účelu
O provedení testu hlavního účelu mohou žádat tyto subjekty:
a)
příslušné orgány, které uzavřely smlouvy o veřejných službách v železniční dopravě provozované na území, kterého se navrhovaná nová služba týká;
b)
kterýkoli železniční podnik provozující služby v mezinárodní nebo vnitrostátní osobní železniční dopravě na trase obsluhované novou službou, ať na komerčním základě, nebo na základě smlouvy o veřejných službách.
Článek 6
Informace, které je nutno uvést v žádosti o provedení testu hlavního účelu
1. Subjekt podávající žádost v ní uvede tyto informace:
a)
název, adresa, právnická osoba, případně registrační číslo subjektu podávajícího žádost;
b)
kontaktní údaje osoby odpovědné za zodpovězení dotazů;
c)
vysvětlení zájmu subjektu podávajícího žádost o vydání rozhodnutí o hlavním účelu navrhované nové služby;
d)
vysvětlení, proč je podle názoru subjektu podávajícího žádost hlavní účel navrhované nové služby jiný než přeprava cestujících mezi stanicemi umístěnými v různých členských státech;
e)
informace a dokumentace dokládající vysvětlení uvedená v písmech c) a d).
2. Subjekt podávající žádost odůvodní všechna navrhovaná vyloučení obchodně citlivých informací. Pokud regulační subjekt odůvodnění uzná za přijatelné, zachová důvěrnost těchto informací. V opačném případě oznámí straně, která o zachování důvěrnosti požádala, že její požadavek zamítl. Tímto postupem není dotčen možný postup odvolání proti tomuto rozhodnutí stanovený ve vnitrostátních právních předpisech.
3. Regulační subjekty zveřejní na svých internetových stránkách standardní formulář žádosti o provedení testu hlavního účelu, který by subjekty žádající o uvedený test měly používat.
4. Veškeré informace uvedené ve standardním formuláři žádosti a jakákoli podpůrná dokumentace se regulačnímu subjektu zasílají v elektronické podobě.
Článek 7
Postup provedení testu hlavního účelu
1. Regulační subjekt posoudí žádost předloženou subjektem podávajícím žádost.
2. Pokud se regulační subjekt domnívá, že subjekt podávající žádost nepředložil spolu s žádostí úplné informace, může do tří týdnů od obdržení žádosti požádat o doplnění dalších informací. Jestliže subjekt podávající žádost na tento požadavek o další informace odpoví a jeho odpověď je stále neúplná, může regulační subjekt opět požádat o dodání dalších informací do tří týdnů od obdržení odpovědi na svůj první požadavek o doplnění dalších informací. Subjekt podávající žádost dodá tyto informace v odpovědi na požadavek o další informace v přiměřené lhůtě stanovené regulačním subjektem v souladu s čl. 56 odst. 8 směrnice 2012/34/EU. Jestliže subjekt podávající žádost nedodá požadované informace ve lhůtě stanovené regulačním subjektem, žádost se zamítne.
3. Regulační subjekt může žadatele požádat o poskytnutí dalších informací. Pokud jsou poskytnuté informace nejasné, může stanovit jednu další lhůtu pro jejich vyjasnění.
4. Pokud žádost nelze odůvodnit v souladu s čl. 6 odst. 1 písm. d), zamítne se.
5. Regulační subjekt přijme rozhodnutí nejpozději do šesti týdnů od obdržení všech relevantních informací.
Článek 8
Kritéria posouzení pro test hlavního účelu
1. Regulační subjekt ověří hlavní účel navrhované nové služby. Provede jak kvalitativní, tak kvantitativní analýzu, která přihlíží k předpokládanému vývoji služby, jakož i k předpokládaným změnám podmínek na trhu během období, na které se vztahuje oznámení žadatele.
2. Regulační subjekt během postupu posouzení vezme v úvahu kromě informací uvedených ve standardním formuláři oznámení zejména tato kritéria:
a)
podíl na obratu a objemu, jenž je odvozen z počtu cestujících v mezinárodní dopravě podle očekávání žadatele, ve srovnání s počtem cestujících ve vnitrostátní dopravě v členském státě, ve kterém je regulační subjekt usazen;
b)
vzdálenost pokrytou navrhovanou novou službou v různých členských státech a umístění zastávek;
c)
poptávku cestujících po nové službě;
d)
marketingovou strategii žadatele;
e)
charakter kolejových vozidel, která mají být použita pro novou službu;
3. Regulační subjekt může stanovit a používat prahové hodnoty vyjádřené jako podíl na obratu nebo objemu odvozeného z počtu cestujících v mezinárodní dopravě. Aby služba mohla být považována za mezinárodní, nesmí tyto prahové hodnoty přesáhnout 50 % obratu nebo objemu odvozeného z počtu všech cestujících v dopravě odhadovaného na celé období, na něž se vztahuje rozhodnutí regulačního subjektu, a nesmí se uplatňovat izolovaně.
Článek 9
Výsledky testu hlavního účelu
1. Po posouzení nové navrhované služby regulační subjekt rozhodne, zda hlavním účelem navrhované nové služby je:
a)
přeprava cestujících mezi stanicemi umístěnými v různých členských státech, nebo
b)
přeprava cestujících mezi stanicemi umístěnými v členském státě, ve kterém je usazen regulační subjekt.
2. Jestliže regulační subjekt přijme rozhodnutí uvedené v odst. 1 písm. a), přístup k železniční infrastruktuře pro navrhovanou novou službu v mezinárodní osobní dopravě se udělí.
3. Jestliže regulační subjekt přijme rozhodnutí uvedené v odst. 1 písm. b), regulační subjekt překvalifikuje žádost na žádost o službu ve vnitrostátní osobní železniční dopravě a informuje o tom žadatele. Žadatel musí poté postupovat podle příslušných vnitrostátních pravidel pro podávání žádostí o přístup k železniční infrastruktuře.
4. Regulační subjekt o přijatém rozhodnutí informuje žadatele.
5. Rozhodnutí regulačního subjektu musí být řádně odůvodněno a bez prodlení zveřejněno na internetové stránce regulačního subjektu při respektování důvěrnosti obchodně citlivých informací.
Článek 10
Subjekty oprávněné požádat o provedení testu hospodářské vyváženosti
V případě, že se členský stát, kterého se týká navrhovaná nová služba v mezinárodní železniční dopravě, rozhodl omezit právo na přístup k železniční infrastruktuře v mezinárodní osobní železniční dopravě mezi výchozí a cílovou stanicí, na něž se vztahuje jedna nebo více smluv o veřejných službách, mohou o provedení testu hospodářské vyváženosti požádat tyto subjekty:
a)
příslušný orgán nebo příslušné orgány, které uzavřely smlouvy o veřejných službách vztahující se na místo odjezdu a místo určení, kterých se navrhovaná nová služba týká;
b)
jakýkoli jiný dotčený příslušný orgán, který má právo omezit přístup podle článku 11 směrnice 2012/34/EU;
c)
provozovatel infrastruktury na území pokrytém navrhovanými novými službami v mezinárodní osobní dopravě;
d)
jakýkoli železniční podnik, který plní smlouvu o veřejných službách, jež byla udělena orgánem uvedeným v bodě a).
Článek 11
Požadavky na informace v souvislosti s testem hospodářské vyváženosti
1. Subjekt podávající žádost uvede tyto informace:
a)
název, adresa, právnická osoba, případně registrační číslo subjektu podávajícího žádost;
b)
kontaktní údaje osoby odpovědné za zodpovězení dotazů;
c)
vysvětlení zájmu subjektu podávajícího žádost na rozhodnutí o testu hospodářské vyváženosti;
d)
důkaz, že nová služba ohrozí hospodářskou vyváženost;
e)
informace a dokumentace dokládající vysvětlení uvedené v písmech c) a d).
2. Regulační subjekt může od subjektů zapojených do testu požadovat mimo jiné tyto informace:
a)
Od příslušného orgánu:
i)
kopii smlouvy o veřejných službách;
ii)
vnitrostátní pravidla pro udělování a změnu smluv o veřejných službách;
iii)
příslušné trasy a odhady příjmů, včetně metodiky tvorby odhadů;
b)
Od železničního podniku, který plní smlouvu smlouvy o veřejných službách:
i)
kopii smlouvy o veřejných službách;
ii)
obchodní plán tohoto podniku;
iii)
informace o příjmech tohoto podniku;
iv)
informace o jízdních řádech služeb, včetně časů odjezdů, zastávek, časů příjezdů a přípojů;
v)
odhadovanou pružnost služeb (např. cenovou pružnost, pružnost, pokud jde o kvalitativní charakteristiky služeb) a plány pro konkurenční reakce na novou službu, jakož i možné úspory nákladů díky nové službě.
c)
Od žadatele:
i)
obchodní plán;
ii)
odhad příjmů a tras ve vnitrostátní osobní dopravě, včetně metodiky tvorby odhadů;
iii)
obchodní strategii;
iv)
systémy prodeje přepravních dokladů;
v)
specifikaci kolejových vozidel (např. využití kapacity, počet sedadel, konfiguraci vozů);
vi)
marketingovou strategii;
vii)
odhadovanou pružnost služeb (např. cenovou pružnost, pružnost, pokud jde o kvalitativní charakteristiky služeb).
d)
Od provozovatele infrastruktury:
informace o příslušných tratích nebo úsecích, aby bylo zajištěno, že novou službu v mezinárodní osobní dopravě lze na této infrastruktuře provozovat, aniž je dotčena povinnost provozovatele infrastruktury podle postupu přidělování uvedeného v kapitole IV oddílu 3 směrnice 2012/34/EU.
3. Subjekty zapojené do testu hospodářské vyváženosti odůvodní všechna navrhovaná vyloučení obchodně citlivých informací. Pokud regulační subjekt odůvodnění uzná za přijatelné, zachová důvěrnost těchto informací. V opačném případě oznámí straně, která o zachování důvěrnosti požádala, zamítnutí takového požadavku. Tímto postupem není dotčen možný postup odvolání proti tomuto závěru stanovený ve vnitrostátních právních předpisech.
Článek 12
Postup provedení testu hospodářské vyváženosti
1. Regulační subjekt posoudí žádost předloženou subjektem podávajícím žádost.
2. Pokud se regulační subjekt domnívá, že subjekt podávající žádost nepředložil spolu s žádostí úplné informace, může do tří týdnů od obdržení žádosti požádat o doplnění dalších informací. Jestliže subjekt podávající žádost na tento požadavek o další informace odpoví a jeho odpověď je stále neúplná, může regulační subjekt opět požádat o dodání dalších informací do tří týdnů od obdržení odpovědi na svůj první požadavek o doplnění dalších informací. Subjekt podávající žádost dodá tyto informace v odpovědi na požadavek o další informace v přiměřené lhůtě stanovené regulačním subjektem v souladu s čl. 56 odst. 8 směrnice 2012/34/EU. Jestliže subjekt podávající žádost nedodá požadované informace ve lhůtě stanovené regulačním subjektem, žádost se zamítne.
3. Regulační subjekt si do jednoho měsíce od obdržení žádosti vyžádá informace uvedené v článku 11 od dalších relevantních stran, zejména železničního podniku, který žádá o přístup k železniční infrastruktuře za účelem provozování nové služby v mezinárodní osobní železniční dopravě. Pokud jsou poskytnuté informace nejasné, může stanovit jednu další lhůtu pro jejich vyjasnění.
4. Pokud žádost nelze dostatečně odůvodnit v souladu s čl. 11 odst. 1 písm. d), zamítne se.
5. Jestliže je na základě informací poskytnutých subjektem podávajícím žádost o provedení testu hospodářské vyváženosti žádost shledána odůvodněnou a informace poskytnuté žadatelem o přístup nejsou dostatečné k vyvrácení důvodnosti uvedené žádosti, přístup se neposkytne.
6. Regulační subjekt stanoví lhůtu pro přijetí svých rozhodnutí, která není delší než šest týdnů od obdržení všech relevantních informací.
7. Veškeré informace se regulačnímu subjektu zasílají v elektronické podobě.
Článek 13
Obsah testu hospodářské vyváženosti
1. Hospodářská vyváženost smlouvy o veřejných službách se považuje za ohroženou, jestliže navrhovaná nová služba má podstatný negativní dopad na:
i)
ziskovost služeb provozovaných na základě smlouvy o veřejných službách a/nebo
ii)
čisté náklady vzniklé příslušnému orgánu, který udělil smlouvu o veřejných službách.
2. Regulační subjekt posoudí, zda je navrhovanou novou službou ohrožena hospodářská vyváženost smlouvy o veřejných službách. Analýza provedená regulačním subjektem se zaměří na celkový hospodářský dopad navrhované nové služby na smlouvu o veřejných službách po celou dobu jejího trvání. Předem definované prahové hodnoty mohou být uplatňovány, nikoli však izolovaně od ostatních kritérií.
3. Regulační subjekt přihlédne rovněž k přínosům pro zákazníky vyplývajícím z nové služby v krátkodobém a střednědobém horizontu.
Článek 14
Kritéria posouzení pro test hospodářské vyváženosti
Regulační subjekt během postupu posouzení vezme v úvahu zejména tato kritéria:
a)
vliv na čistý finanční dopad služeb na základě smlouvy o veřejných službách uvažovaný během trvání této smlouvy;
b)
možné konkurenční reakce železničního podniku, který plní smlouvu o veřejných službách;
c)
možné úspory nákladů, které by mohl realizovat železniční podnik, který plní smlouvu o veřejných službách (např. neprovedení náhrady za kolejová vozidla na konci životnosti nebo za pracovníky, kterým končí pracovní poměr), jakož i potenciální přínosy pro tento železniční podnik vyplývající z navrhované nové služby (např. přivedení cestujících ze zahraničí, kteří by mohli mít zájem o regionální přípoj provozovaný v rámci smlouvy o veřejných službách);
d)
možnost zúžit rozsah smlouvy o veřejných službách, zejména když se v době posuzování této smlouvy blíží ukončení její platnosti;
e)
dopad na výkonnost a kvalitu železničních služeb;
f)
dopad na plánování jízdních řádů železničních služeb;
g)
případně dopad na investice železničních podniků či příslušných orgánů do kolejových vozidel.
Článek 15
Výsledek testu hospodářské vyváženosti
1. Na základě výsledku testu hospodářské vyváženosti přijme regulační subjekt rozhodnutí podle čl. 11 odst. 1 směrnice 2012/34/EU, na jehož základě se právo na přístup k železniční infrastruktuře udělí, změní, udělí pouze za určitých podmínek nebo odmítne.
2. Před přijetím rozhodnutí, které by vedlo k odmítnutí přístupu k železniční infrastruktuře pro navrhovanou novou službu v mezinárodní osobní dopravě, umožní regulační subjekt žadateli, aby upravil plán tak, aby neohrožoval hospodářskou vyváženost smlouvy o veřejných službách.
3. Rozhodnutí regulačního subjektu se spolu s odůvodněním zveřejní na internetové stránce regulačního subjektu při respektování důvěrnosti obchodně citlivých informací.
Článek 16
Opětovné posouzení rozhodnutí vyplývajícího z testu hospodářské vyváženosti
1. Subjekty uvedené v čl. 11 odst. 3 směrnice 2012/34/EU mohou požádat o opětovné posouzení rozhodnutí vyplývajícího z testu hospodářské vyváženosti při splnění těchto podmínek stanovených regulačním subjektem:
a)
v nové službě v mezinárodní osobní dopravě došlo k významné změně ve srovnání s údaji analyzovanými regulačního subjektem; nebo
b)
existuje významný rozdíl mezi reálným a odhadovaným dopadem na služby provozované na základě smlouvy o veřejných službách; nebo
c)
jestliže platnost smlouvy o veřejných službách skončila před původně stanoveným okamžikem.
2. Pokud regulační subjekt ve svém rozhodnutí nestanoví jinak, nelze o opětovné posouzení rozhodnutí žádat do tří let od zveřejnění rozhodnutí kromě případu popsaného v odst. 1 písm. a).
Článek 17
Spolupráce regulačního subjektu s jinými regulačními subjekty s příslušností pro navrhovanou novou službu
1. Po obdržení oznámení žadatele o záměru zahájit novou službu v mezinárodní osobní dopravě informuje regulační subjekt jiné regulační subjekty s příslušností pro trasu navrhované nové služby. Uvedené regulační subjekty zkontrolují, zda se informace obsažené ve formuláři oznámení zveřejněné na internetové stránce regulačního subjektu shodují s informacemi, které obdržely od žadatele. O případných nesrovnalostech informují regulační subjekt.
2. Po obdržení žádosti od subjektů uvedených v článku 5 nebo 10 buď o provedení testu hlavního účelu, nebo testu hospodářské vyváženosti informuje regulační subjekt o této skutečnosti ostatní regulační subjekty s příslušností pro části trasy navrhované nové služby.
3. Regulační subjekty sdělí výsledky testů ostatním regulačním subjektům s příslušností pro části trasy navrhované nové služby. Učiní tak v dostatečném předstihu před konečným přijetím svého rozhodnutí, aby ostatním regulačním subjektům dali možnost se vyjádřit výsledkům testů.
4. Regulační subjekty během jakékoli výměny informací o testech musí respektovat důvěrnost obchodně citlivých informací, které získají od stran zapojených do testů. Informace mohou použít pouze za účelem projednávaného případu.
Článek 18
Poplatky
Členské státy, nebo případně regulační subjekty mohou za provedení testu hlavního účelu, testu hospodářské vyváženosti nebo opětovného posouzení testu hospodářské vyváženosti požadovat od subjektu, který podává žádost o provedení testu nebo opětovného posouzení, poplatek. V takovém případě musí být poplatek nediskriminační, přiměřený, skutečně vybíraný od všech žádajících subjektů transparentním způsobem a nesmí překročit náklady práce vynaložené zaměstnanci a výdaje spojené se žádostí.
Článek 19
Metodika
1. Regulační subjekty vypracují metodiku pro provedení testů hlavního účelu a případně testů hospodářské vyváženosti v souladu s ustanoveními tohoto nařízení. Tato metodika musí být jasná, transparentní a nediskriminační a musí být zveřejněna na internetové stránce regulačního subjektu.
2. Metodika musí být stanovena v souladu s vývojem trhu, přičemž by měl být umožněn její průběžný vývoj, zejména s ohledem na zkušenosti regulačních subjektů.
Článek 20
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 16. června 2015.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 11. srpna 2014.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 869/2014
z dnia 11 sierpnia 2014 r.
w sprawie nowych kolejowych przewozów pasażerskich
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego (1), w szczególności jej art. 10 ust. 4 i art. 11 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z art. 10 dyrektywy 2012/34/UE państwa członkowskie otworzyły rynek na międzynarodowe kolejowe przewozy pasażerskie świadczone przez dowolne przedsiębiorstwo kolejowe, które otrzymało licencję na podstawie wspomnianej dyrektywy. Wykonując międzynarodowe przewozy pasażerskie, przedsiębiorstwa kolejowe mają prawo do zapewniania pasażerom możliwości wsiadania na każdej stacji znajdującej się na trasie międzynarodowej i wysiadania na innej stacji na tej trasie, w tym na stacjach znajdujących się w tym samym państwie członkowskim.
(2)
Wprowadzenie nowych, powszechnie dostępnych, międzynarodowych przewozów pasażerskich ze stacjami pośrednimi nie powinno być jednak wykorzystywane do otwarcia rynku krajowych przewozów pasażerskich, lecz powinno odnosić się jedynie do tych stacji, które na danej trasie międzynarodowej spełniają funkcję pomocniczą. Głównym celem nowych przewozów powinien być przewóz osób na trasie międzynarodowej. Na wniosek właściwych organów lub zainteresowanych przedsiębiorstw kolejowych, organ regulacyjny, o którym mowa w rozdziale IV sekcja 4 dyrektywy 2012/34/UE, powinien określić główny cel proponowanej nowej usługi.
(3)
Otwarcie międzynarodowych przewozów pasażerskich na konkurencję może mieć wpływ na organizację i finansowanie kolejowych przewozów pasażerskich świadczonych na podstawie umowy o świadczenie usług publicznych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady (2). Zgodnie z art. 11 dyrektywy 2012/34/UE państwa członkowskie mogą ograniczyć prawo dostępu do rynku w przypadkach, gdy prawo to zagroziłoby równowadze ekonomicznej wspomnianych umów o świadczenie usług publicznych. Na wniosek właściwych organów, zarządcy infrastruktury lub przedsiębiorstwa kolejowego realizującego umowę o świadczenie usług publicznych organ regulacyjny powinien określić, czy proponowane nowe międzynarodowe kolejowe przewozy pasażerskie zagrażałyby równowadze ekonomicznej umowy o świadczenie usług publicznych.
(4)
W celu uniknięcia zakłóceń już funkcjonujących nowych kolejowych przewozów pasażerskich i nadania przedmiotowym nowym usługom pewności prawnej dotyczącej możliwości prowadzenia przewozów należy ograniczyć długość okresu, w jakim można występować z wnioskiem o przeprowadzenie badania głównego celu lub badania równowagi ekonomicznej, i powiązać ją z czasem złożenia przez wnioskodawcę powiadomienia o zainteresowaniu prowadzeniem nowych międzynarodowych kolejowych przewozów pasażerskich. Z tego samego powodu procedury organu regulacyjnego dotyczące przedmiotowych badań także powinny być ograniczone czasowo.
(5)
We wniosku o badanie głównego celu należy zamieścić wszelkie odpowiednie informacje w celu uzasadnienia, że główny cel proponowanej nowej usługi jest inny niż przewóz pasażerów pomiędzy stacjami znajdującymi się w różnych państwach członkowskich. W celu spełnienia tego wymogu podmioty występujące z wnioskiem o takie badanie powinny mieć możliwość skorzystania ze standardowych formularzy wniosków opublikowanych przez organy regulacyjne.
(6)
Organ regulacyjny powinien dokonać analizy jakościowej i ilościowej, aby ustalić przeznaczenie proponowanej nowej usługi w perspektywie średnioterminowej, a nie jej cech charakterystycznych w danym momencie. Kryteria oceny należy określić w metodyce przyjętej przez organ regulacyjny na potrzeby badania głównego celu w odniesieniu do specyficznych uwarunkowań transportu kolejowego w zainteresowanym państwie członkowskim. Żadnej określonej ilościowo wartości progowej nie należy stosować w sposób rygorystyczny ani oderwany.
(7)
We wniosku o badanie równowagi ekonomicznej należy zawrzeć wszelkie odpowiednie informacje, aby uzasadnić, że proponowana nowa usługa zagrażałaby równowadze ekonomicznej umowy o świadczenie usług publicznych. Równowagę ekonomiczną umowy o świadczenie usług publicznych należy uważać za zagrożoną przez proponowaną nową usługę, jeżeli występuje znacząca zmiana wartości umowy o świadczenie usług publicznych, która oznacza, że przewozy wykonywane w ramach przedmiotowej umowy na konkurencyjnie zorganizowanym rynku przestałyby być zrównoważone i nie funkcjonowałyby na rozsądnym poziomie zysku.
(8)
Ocenę wpływu proponowanej nowej usługi na równowagę ekonomiczną umowy o świadczenie usług publicznych należy oprzeć na obiektywnej metodzie i kryteriach oceny określonych w metodyce przyjętej przez organ regulacyjny na potrzeby badania równowagi ekonomicznej z uwzględnieniem specyficznych uwarunkowań transportu kolejowego w zainteresowanym państwie członkowskim. W analizie ekonomicznej należy położyć nacisk na wpływ ekonomiczny proponowanej nowej usługi na umowę o świadczenie usług publicznych jako całości, w tym usług, na które szczególnie ma wpływ, przez cały okres czasu jej trwania. Żadnej wstępnie określonej ilościowo wartości progowej nie należy stosować w sposób rygorystyczny ani oderwany. Poza analizą ekonomiczną wpływu proponowanej nowej usługi na umowę o świadczenie usług publicznych, organ regulacyjny powinien także wziąć pod uwagę korzyści dla klientów w krótkim i średnim okresie.
(9)
Możliwość ponownego rozpatrzenia decyzji podjętej przez organ regulacyjny na podstawie badania równowagi ekonomicznej powinna ograniczać się do przypadków, w których występuje znacząca zmiana w nowej usłudze w stosunku do danych analizowanych przez organ regulacyjny lub gdy występuje zasadnicza różnica pomiędzy realnym i szacowanym wpływem na usługi świadczone w ramach umowy o świadczenie usług publicznych. W celu zagwarantowania minimalnej stabilności prawnej nowemu podmiotowi świadczącemu usługi należy przewidzieć okres czasu, w którym nie można występować z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie decyzji.
(10)
Bez uszczerbku dla zasady niezależności organów regulacyjnych w podejmowaniu decyzji, o której mowa w art. 55 ust. 1 dyrektywy 2012/34/UE, organy regulacyjne powinny wymieniać się informacjami i, jeśli jest to istotne w poszczególnych przypadkach, powinny koordynować zasady i działania związane z badaniami głównego celu i równowagi ekonomicznej, aby uniknąć znaczących różnic w stosowanej przez nie praktyce, które prowadziłyby do niepewności na rynku międzynarodowych kolejowych przewozów pasażerskich.
(11)
We wszystkich działaniach związanych z badaniami głównego celu i równowagi ekonomicznej organy regulacyjne powinny przestrzegać poufności informacji wrażliwych z handlowego punktu widzenia otrzymanych od stron zaangażowanych w przedmiotowe badania.
(12)
Organy regulacyjne nie są zobowiązane do żądania opłaty za badanie głównego celu, badanie równowagi ekonomicznej lub ponowne rozpatrzenie badania równowagi ekonomicznej. Państwa członkowskie mogą jednak zdecydować o nałożeniu na podmioty składające przedmiotowe wnioski tego rodzaju opłaty z tytułu pracy wykonywanej przez organy regulacyjne, pokrywającej koszty netto przeprowadzenia tych ocen. W takim przypadku opłata powinna być niedyskryminacyjna, rozsądna oraz skutecznie pobierana w przejrzysty sposób od wszystkich podmiotów wnioskujących.
(13)
Uwzględniając wyniki konsultacji z zainteresowanymi stronami i wymiany informacji z innymi organami regulacyjnymi, organy regulacyjne powinny opracować spójną metodykę badań głównego celu i, w razie potrzeby, badań równowagi ekonomicznej. Odpowiedzialności tej nie powinny ograniczać inne podmioty. Badania powinny opierać się na indywidualnej analizie danego przypadku, a nie na prostym zastosowaniu wstępnie ustalonych wartości progowych. Nie należy ustalać wartości progowych w krajowych aktach ustawodawczych. Metodę oceny należy ustanowić w sposób spójny ze zmianami na rynku, umożliwiający jej rozwój w czasie, szczególnie w świetle doświadczenia organów regulacyjnych.
(14)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 62 ust. 1 dyrektywy 2012/34/UE,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot
W niniejszym rozporządzeniu określa się szczegóły procedury i kryteriów, których należy przestrzegać przy określaniu:
a)
czy głównym celem przewozów kolejowych jest przewóz pasażerów między stacjami znajdującymi się w różnych państwach członkowskich;
b)
czy międzynarodowy kolejowy przewóz pasażerski zagraża równowadze ekonomicznej umowy o świadczenie usług publicznych transportu kolejowego.
Artykuł 1a
Wyłączenia z zakresu stosowania
Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do usług organizowanych przez przedsiębiorstwo w celu transportu własnych pracowników do pracy i z pracy, jak również do usług, na które nie są sprzedawane ogólnie dostępne bilety.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia zastosowanie mają następujące definicje:
1)
„nowe międzynarodowe przewozy pasażerskie” oznaczają międzynarodowe przewozy pasażerskie, które proponuje się wprowadzić na rynek lub które pociągają za sobą znaczącą zmianę pod względem zwiększenia częstotliwości lub zwiększenia liczby stacji istniejących międzynarodowych przewozów pasażerskich;
2)
„badanie głównego celu” oznacza proces oceny przeprowadzony przez organ regulacyjny na wniosek podmiotu, o którym mowa w art. 5, w celu określenia, czy głównym celem proponowanych nowych usług kolejowych jest przewóz pasażerów pomiędzy stacjami znajdującymi się w różnych państwach członkowskich, czy przewóz pasażerów między stacjami znajdującymi się w tym samym państwie członkowskim;
3)
„badanie równowagi ekonomicznej” oznacza proces oceny przeprowadzony przez organ regulacyjny na wniosek podmiotu, o którym mowa w art. 10, mający zastosowanie jedynie w państwach członkowskich, które - zgodnie z art. 11 dyrektywy 2012/34/UE - zdecydowały się ograniczyć prawo dostępu do infrastruktury kolejowej międzynarodowych kolejowych przewozów pasażerskich pomiędzy stacją początkową a stacją końcową, objętych co najmniej jedną umową o świadczenie usług publicznych, w celu określenia, czy proponowane nowe międzynarodowe kolejowe przewozy pasażerskie zagrażałyby równowadze ekonomicznej umowy o świadczenie usług publicznych;
4)
„umowa o świadczenie usług publicznych” oznacza umowę o świadczenie usług publicznych zgodnie z definicją w art. 2 lit. i) rozporządzenia (WE) nr 1370/2007, które dotyczy transportu kolejowego;
5)
„właściwy organ” oznacza właściwy organ określony w art. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1370/2007;
6)
„wynik finansowy netto” oznacza wpływ umowy o świadczenie usług publicznych na koszty i przychody, które powstały podczas realizacji zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, przy uwzględnieniu związanych z tym przychodów uzyskanych przez przedsiębiorstwo kolejowe realizujące umowę o świadczenie usług publicznych oraz rozsądnego zysku, obliczonych zgodnie z pkt 2 załącznika do rozporządzenia (WE) nr 1370/2007.
Artykuł 3
Powiadomienie o planowanych nowych międzynarodowych kolejowych przewozach pasażerskich
1. Wnioskodawca zawiadamia zainteresowane ograny regulacyjne o zamiarze prowadzenia nowych międzynarodowych przewozów pasażerskich przed wystąpieniem z wnioskiem o przyznanie zdolności przepustowej do zarządcy infrastruktury.
2. Organy regulacyjne opracowują i publikują na swojej stronie internetowej standardowy formularz zgłoszeniowy przeznaczony do użytku przez wnioskodawców, zawierający następujące informacje:
a)
nazwę, adres, podmiot prawny, numer rejestracji wnioskodawcy (w stosownych przypadkach);
b)
dane kontaktowe osoby odpowiedzialnej za zapytania;
c)
dane dotyczące licencji i certyfikatu bezpieczeństwa wnioskodawcy lub wskazanie odnośnie do etapu postępowania w celu otrzymania tych zaświadczeń;
d)
szczegółową trasę ze wskazaniem lokalizacji stacji początkowej i stacji końcowej oraz wszystkich stacji pośrednich i odległości między nimi;
e)
planowaną datę rozpoczęcia wykonywania proponowanych nowych międzynarodowych kolejowych przewozów pasażerskich;
f)
harmonogram, częstotliwość i zdolność przepustową proponowanej nowej usługi, w tym proponowane godziny odjazdów, stacje pośrednie, godziny przyjazdów i połączenia oraz wszelkie odchylenia od standardowego rozkładu jazdy pod względem częstotliwości lub stacji dla każdego z kierunków;
g)
uzasadnienie, że głównym celem proponowanych przewozów pasażerskich jest przewóz pasażerów między stacjami znajdującymi się w różnych państwach członkowskich.
3. Informacje dotyczące planowanego prowadzenia proponowanych nowych międzynarodowych kolejowych przewozów pasażerskich muszą obejmować co najmniej pierwsze trzy lata, a w miarę możliwości, pierwsze pięć lat działalności.
4. Organ regulacyjny niezwłocznie publikuje na swojej stronie internetowej powiadomienie dokonane przez wnioskodawcę, z wyjątkiem wszelkich informacji wrażliwych z handlowego punktu widzenia, i informuje o tym podmioty, o których mowa odpowiednio w art. 5 lub 10.
5. Wnioskodawca uzasadnia wszelkie wyłączenia z publikacji informacji wrażliwych z handlowego punktu widzenia. Jeżeli organ regulacyjny uzna uzasadnienie za możliwe do przyjęcia, zachowuje te informacje jako poufne. Jeżeli nie uzna uzasadnienia, informuje o swojej odmowie wnioskodawcę wnoszącego o zachowanie poufności. Przedmiotowa procedura przebiega bez uszczerbku dla postępowania odwoławczego od przedmiotowej decyzji przewidzianego w prawie krajowym.
6. Wszelkie informacje dostarczone przez wnioskodawcę w standardowym formularzu i wszystkie dokumenty potwierdzające wysyła się do organu regulacyjnego w formie elektronicznej.
Artykuł 4
Ramy czasowe występowania z wnioskiem o badanie głównego celu lub badanie równowagi ekonomicznej
1. Podmioty, o których mowa w art. 5 lub 10, składają wnioski odpowiednio o badanie głównego celu lub badanie równowagi ekonomicznej w terminie czterech tygodni od publikacji powiadomienia wnioskodawcy na stronie internetowej organu regulacyjnego. Podmioty, które są uprawnione do złożenia wniosków o przeprowadzenie obu badań, mogą uczynić to w tym samym czasie.
2. Jeżeli wystąpiono z wnioskiem zarówno o badanie głównego celu, jak i o badanie równowagi ekonomicznej, badania te można przeprowadzić w tym samym czasie. Jeżeli badanie głównego celu wskazuje, że główny cel proponowanych usług jest inny niż przewóz pasażerów między stacjami znajdującymi się w różnych państwach członkowskich, i podjęta zostaje decyzja odmowna, następuje zakończenie badania równowagi ekonomicznej poprzez wydanie decyzji odnoszącej się do przedmiotowej decyzji odmownej dotyczącej głównego celu proponowanych usług.
Artykuł 5
Podmioty uprawnione do wystąpienia z wnioskiem o badanie głównego celu
O badanie głównego celu mogą występować z wnioskiem następujące podmioty:
a)
właściwe organy, które zawarły umowy o świadczenie usług publicznych transportu kolejowego na danym obszarze geograficznym, na który ma wpływ proponowana nowa usługa;
b)
każde przedsiębiorstwo kolejowe prowadzące międzynarodowe lub krajowe pasażerskie przewozy kolejowe na trasach, na których będzie wykonywana nowa usługa, na zasadach komercyjnych lub na podstawie umowy o świadczenie usług publicznych.
Artykuł 6
Informacje, które należy podać we wniosku o badanie głównego celu
1. We wniosku podmiot wnioskujący przedstawia następujące informacje:
a)
nazwę, adres, podmiot prawny, numer rejestracji podmiotu wnioskującego (w odpowiednich przypadkach);
b)
dane kontaktowe osoby odpowiedzialnej za zapytania;
c)
wyjaśnienie podmiotu wnioskującego dotyczące zainteresowania decyzją w sprawie głównego celu proponowanej nowej usługi;
d)
wyjaśnienie, dlaczego zdaniem podmiotu wnioskującego główny cel proponowanej nowej usługi jest inny niż przewóz pasażerów między stacjami znajdującymi się w różnych państwach członkowskich;
e)
informacje i dokumenty potwierdzające wyjaśnienia w lit. c) i d).
2. Podmiot wnioskujący uzasadnia każde proponowane wyłączenie informacji wrażliwych z handlowego punktu widzenia. Jeżeli organ regulacyjny uzna uzasadnienie za możliwe do przyjęcia, zachowuje poufność tej informacji. W przeciwnym przypadku informuje o swojej odmowie stronę wnoszącą o zachowanie poufności. Przedmiotowa procedura przebiega bez uszczerbku dla ewentualnego postępowania odwoławczego przeciwko tej decyzji, jak przewidziano w prawie krajowym.
3. Organy regulacyjne publikują na swoich stronach internetowych standardowy formularz wniosku o badanie głównego celu przeznaczony do użytku przez podmioty wnioskujące.
4. Wszelkie informacje zamieszczone w standardowym formularzu i wszystkie dokumenty potwierdzające wysyła się do organu regulacyjnego w formie elektronicznej.
Artykuł 7
Procedura badania głównego celu
1. Organ regulacyjny rozpatruje wniosek złożony przez podmiot wnioskujący.
2. Jeśli organ regulacyjny uzna, że podmiot wnioskujący nie przedstawił ze swoim wnioskiem wszystkich informacji, może zażądać dostarczenia dodatkowych informacji w ciągu trzech tygodni od otrzymania wniosku. Jeżeli odpowiedzi podmiotu wnioskującego na to żądanie dodatkowych informacji będą wciąż niekompletne, organ regulacyjny może po raz drugi zażądać dostarczenia dodatkowych informacji w ciągu trzech tygodni od otrzymania odpowiedzi na pierwsze żądanie dodatkowych informacji. Podmiot wnioskujący dostarcza te informacje w odpowiedzi na żądania dodatkowych informacji w rozsądnym terminie określonym przez organ regulacyjny zgodne z art. 56 ust. 8 dyrektywy 2012/34/UE. Jeśli podmiot wnioskujący nie przedstawi takich informacji w terminach określonych przez organ regulacyjny, wniosek zostaje odrzucony.
3. Organ regulacyjny może zażądać, aby wnioskodawca dostarczył dodatkowe informacje. Organ regulacyjny może wyznaczyć jeszcze jeden termin na wyjaśnienia, w przypadku gdy dostarczone informacje są niejasne.
4. Jeżeli wniosek nie jest umotywowany zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. d), zostaje odrzucony.
5. Organ regulacyjny podejmuje decyzję najpóźniej w terminie sześciu tygodni od otrzymania wszystkich istotnych informacji.
Artykuł 8
Kryteria oceny w odniesieniu do badania głównego celu
1. Organ regulacyjny weryfikuje główny cel proponowanej nowej usługi. Przeprowadza analizę jakościową i ilościową, w której uwzględnia się przewidywalne zmiany dotyczące usług oraz możliwe do przewidzenia zmiany warunków rynkowych w okresie objętym powiadomieniem wnioskodawcy.
2. W trakcie procesu oceny i poza informacjami dostarczonymi w standardowym formularzu zgłoszeniowym organ regulacyjny bierze pod uwagę w szczególności następujące kryteria:
a)
oczekiwany przez wnioskodawcę stosunek wartości i wielkości przewozów pasażerskich na trasach międzynarodowych do pasażerów krajowych w państwie członkowskim, w którym organ regulacyjny ma swoją siedzibę;
b)
odległość pokonaną przez proponowane nowe przewozy w różnych państwach członkowskich oraz lokalizację stacji;
c)
zapotrzebowanie podróżnych na nowe przewozy;
d)
strategię marketingową wnioskodawcy;
e)
rodzaj taboru kolejowego, który będzie użyty w ramach nowej usługi.
3. Organ regulacyjny może wyznaczyć i zastosować wartości progowe wyrażone jako stosunek wielkości lub wartości transportu pasażerów na trasach międzynarodowych. Aby uznać usługę za międzynarodową, przedmiotowe wartości progowe nie mogą przekroczyć 50 % wielkości lub wartości transportu pasażerów, oszacowanych dla całego okresu objętego decyzją organu regulacyjnego i nie mogą one być stosowane w odosobnieniu.
Artykuł 9
Wynik badania głównego celu
1. W następstwie oceny proponowanej nowej usługi organ regulacyjny określa, czy głównym celem proponowanej nowej usługi jest:
a)
przewóz pasażerów pomiędzy stacjami znajdującymi się w różnych państwach członkowskich; lub
b)
przewóz pasażerów pomiędzy stacjami znajdującymi się w państwie członkowskim, w którym organ regulacyjny ma swoją siedzibę.
2. Jeżeli organ regulacyjny podejmie decyzję, o której mowa w ust. 1 lit. a), przyznany zostaje dostęp do infrastruktury kolejowej na potrzeby proponowanych nowych międzynarodowych przewozów pasażerskich.
3. Jeżeli organ regulacyjny podejmie decyzję, o której mowa w ust. 1 lit. b), organ regulacyjny przekwalifikowuje wniosek na wniosek o krajowy przewóz pasażerski i informuje o tym wnioskodawcę. Wnioskodawca postępuje wówczas zgodnie z odpowiednimi przepisami krajowymi w celu złożenia wniosku o dostęp do infrastruktury kolejowej.
4. Organ regulacyjny zawiadamia wnioskodawcę o podjętej decyzji.
5. Organ regulacyjny należycie uzasadnia swoją decyzję i niezwłocznie publikuje ją na swojej stronie internetowej z poszanowaniem poufności informacji wrażliwych z handlowego punktu widzenia.
Artykuł 10
Podmioty uprawnione do wnioskowania o badanie równowagi ekonomicznej
Jeżeli państwo członkowskie, którego dotyczą proponowane nowe międzynarodowe kolejowe przewozy pasażerskie, zdecydowało się ograniczyć prawo dostępu do infrastruktury kolejowej dla międzynarodowych kolejowych przewozów pasażerskich pomiędzy stacją początkową a stacją końcową, które są objęte co najmniej jedną umową o świadczenie usług publicznych, o przeprowadzenie badania równowagi ekonomicznej mogą występować następujące podmioty:
a)
właściwy organ lub właściwe organy, które zawarły umowę o świadczenie usług publicznych obejmującą stację początkową i stację końcową proponowanej nowej usługi;
b)
każdy inny zainteresowany właściwy organ mający prawo ograniczania dostępu na mocy art. 11 dyrektywy 2012/34/UE;
c)
zarządca infrastruktury na obszarze geograficznym objętym proponowaną usługą w zakresie nowych międzynarodowych przewozów pasażerskich;
d)
każde przedsiębiorstwo kolejowe realizujące umowę o świadczenie usług publicznych przyznaną przez organ, o którym mowa w lit. a).
Artykuł 11
Wymogi informacyjne w odniesieniu do badania równowagi ekonomicznej
1. Podmiot wnioskujący przedstawia następujące informacje:
a)
nazwę, adres, podmiot prawny, numer rejestracji podmiotu wnioskującego (w odpowiednich przypadkach);
b)
dane kontaktowe osoby odpowiedzialnej za zapytania;
c)
wyjaśnienie podmiotu wnioskującego dotyczące zainteresowania decyzją dotyczącą badania równowago ekonomicznej;
d)
dowody, że nowe przewozy zagrażają równowadze ekonomicznej;
e)
informacje i dokumenty potwierdzające wyjaśnienia w lit. c) i d).
2. Organ regulacyjny może zażądać informacji od podmiotów biorących udział w badaniu, w tym między innymi:
a)
od właściwego organu:
(i)
kopii umowy o świadczenie usług publicznych;
(ii)
przepisów krajowych w zakresie udzielania i zmiany umów o świadczenie usług publicznych;
(iii)
odpowiednich przejazdów i prognoz dochodów, w tym metodyki prognoz;
b)
od przedsiębiorstwa kolejowego realizującego umowę o świadczenie usług publicznych:
(i)
kopii umowy o świadczenie usług publicznych;
(ii)
biznesplanu przedmiotowego przedsiębiorstwa;
(iii)
informacji dotyczących przychodów osiąganych przez przedmiotowe przedsiębiorstwo;
(iv)
informacji dotyczących rozkładu jazdy w ramach przewozów, w tym godzin odjazdu, stacji pośrednich, godzin przyjazdu i połączeń;
(v)
szacowanej elastyczności przewozów (np. elastyczności cen, elastyczności w odniesieniu do charakterystycznych cech jakościowych usług) i planów dotyczących reakcji konkurencji na nową usługę oraz ewentualnych oszczędności spowodowanych nową usługą;
c)
od wnioskodawcy:
(i)
biznesplanu;
(ii)
prognozy przychodów i przejazdów pasażerów krajowych, w tym metodyki prognoz;
(iii)
strategii cenowych;
(iv)
uzgodnień w zakresie wystawiania biletów;
(v)
specyfikacji taboru kolejowego (np. współczynnika obciążenia, liczby miejsc siedzących, konfiguracji wagonów);
(vi)
strategii marketingowej;
(vii)
szacowanej elastyczności usług (np. elastyczności cen, elastyczności w odniesieniu do charakterystyk jakościowych usług);
d)
od zarządcy infrastruktury:
informacji dotyczących odpowiednich linii lub odcinków w celu zapewnienia, aby nowe usługi w zakresie nowych międzynarodowych przewozów pasażerskich mogły być świadczone z wykorzystaniem tej infrastruktury. Ten obowiązek zarządcy infrastruktury w zakresie informacji nie narusza jego obowiązków wynikających z procedury alokacji, o której mowa w sekcji 3 rozdziału IV dyrektywy 2012/34/UE.
3. Podmioty biorące udział w badaniu równowagi ekonomicznej uzasadniają wszelkie zaproponowane wyłączenia informacji wrażliwych z handlowego punktu widzenia. Jeżeli organ regulacyjny uzna uzasadnienie za możliwe do przyjęcia, zachowuje poufność tej informacji. W przeciwnym wypadku przekazuje te informacje stronie wnoszącej o zachowanie poufności. Przedmiotowa procedura przebiega bez uszczerbku dla ewentualnego postępowania odwoławczego od tego stwierdzenia w prawie krajowym.
Artykuł 12
Procedura badania równowagi ekonomicznej
1. Organ regulacyjny rozpatruje wniosek złożony przez podmiot wnioskujący.
2. Jeśli organ regulacyjny uzna, że podmiot wnioskujący nie przedstawił ze swoim wnioskiem wszystkich informacji, może zażądać dostarczenia dodatkowych informacji w ciągu trzech tygodni od otrzymania wniosku. Jeżeli odpowiedzi podmiotu wnioskującego na to żądanie dodatkowych informacji będą wciąż niekompletne, organ regulacyjny może po raz drugi zażądać dostarczenia dodatkowych informacji w ciągu trzech tygodni od otrzymania odpowiedzi na pierwsze żądanie dodatkowych informacji. Podmiot wnioskujący dostarcza te informacje w odpowiedzi na żądania dodatkowych informacji w rozsądnym terminie określonym przez organ regulacyjny zgodne z art. 56 ust. 8 dyrektywy 2012/34/UE. Jeśli podmiot wnioskujący nie przedstawi takich informacji w terminach określonych przez organ regulacyjny, wniosek zostaje odrzucony.
3. W terminie jednego miesiąca od otrzymania wniosku organ regulacyjny żąda informacji, o których mowa w art. 11, od innych odpowiednich stron, w szczególności od przedsiębiorstw kolejowych dążących do uzyskania dostępu do infrastruktury kolejowej w celu świadczenia nowych międzynarodowych kolejowych przewozów pasażerskich. Organ może wyznaczyć jeszcze jedne ramy czasowe dla złożenia wyjaśnienia, w przypadku gdy dostarczone informacje są niejasne.
4. Jeżeli wniosek nie jest wystarczająco umotywowany zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. d), zostaje odrzucony
5. Jeżeli informacje dostarczone przez podmiot wnioskujący uzasadniają wniosek o przeprowadzenie testu równowagi ekonomicznej, a informacje dostarczone przez wnioskodawcę starającego się o dostęp nie są wystarczające do unieważnienia wniosku o przeprowadzenie takiego testu, dostęp nie zostaje przyznany.
6. Organ regulacyjny wyznacza ramy czasowe dla przyjęcia decyzji, które nie powinny przekraczać sześciu tygodni od otrzymania wszystkich odpowiednich informacji.
7. Wszystkie informacje zostają wysłane do organu regulacyjnego w formie elektronicznej.
Artykuł 13
Zakres badania równowagi ekonomicznej
1. Równowagę ekonomiczną umowy o świadczenie usług publicznych uważa się za zagrożoną, gdy proponowana nowa usługa ma znaczący negatywny wpływ na:
(i)
rentowność usług świadczonych w ramach umowy o świadczenie usług publicznych; lub
(ii)
koszty netto przyznania umowy o świadczenie usług publicznych przez właściwy organ.
2. Organ regulacyjny ocenia, czy równowaga ekonomiczna umowy o świadczenie usług publicznych jest zagrożona proponowaną nową usługą. W przeprowadzonej analizie organ regulacyjny kładzie nacisk na wpływ gospodarczy proponowanych nowych przewozów na umowę o świadczenie usług publicznych jako całości, a nie na osobne przewozy wykonywane w ramach tej umowy, w całym okresie jej trwania. Można stosować wstępnie ustalone wartości progowe w odniesieniu do określonych kryteriów ale nie w oderwaniu od innych kryteriów.
3. Organ regulacyjny uwzględnia także korzyści dla klientów płynące z nowych usług w krótkim i średnim okresie.
Artykuł 14
Kryteria oceny w odniesieniu do badania równowagi ekonomicznej
W trakcie procesu oceny organ regulacyjny uwzględnia w szczególności następujące kryteria:
a)
wpływ na wynik finansowy netto usług świadczonych w ramach umowy o świadczenie usług publicznych uwzględniany w kontekście okresu trwania przedmiotowej umowy;
b)
ewentualne konkurencyjne reakcje przedsiębiorstwa kolejowego realizującego umowę o świadczenie usług publicznych;
c)
ewentualne oszczędności przedsiębiorstwa kolejowego realizującego umowę o świadczenie usług publicznych (takie jak brak wymiany taboru kolejowego, którego okres eksploatacyjny dobiega końca, lub personelu, którego umowy wygasają) oraz ewentualne korzyści dla przedmiotowego przedsiębiorstwa kolejowego wynikające z proponowanej nowej usługi (takie jak pozyskanie międzynarodowych pasażerów, którzy mogliby być zainteresowani połączeniem z usługą regionalną w ramach umowy o świadczenie usług publicznych);
d)
możliwość zawężenia zakresu stosowania umowy o świadczenie usług publicznych, w szczególności jeżeli w czasie oceny jest ona bliska zakończenia;
e)
wpływ na wyniki i jakość usług kolejowych;
f)
wpływ na planowanie rozkładu jazdy dla przewozów kolejowych;
g)
w stosownych przypadkach wpływ na inwestycje dotyczące taboru kolejowego dokonywane przez przedsiębiorstwa kolejowe lub właściwe organy.
Artykuł 15
Wynik badania równowagi ekonomicznej
1. W następstwie badania równowagi ekonomicznej organ regulacyjny podejmuje zgodnie z art. 11 ust. 1 dyrektywy 2012/34/UE decyzję, na podstawie której następuje przyznanie, zmiana, przyznanie warunkowe lub odmowa przyznania prawa dostępu do infrastruktury kolejowej.
2. Przed podjęciem decyzji, która prowadziłaby do odmowy dostępu do infrastruktury kolejowej w odniesieniu do proponowanych nowych międzynarodowych przewozów pasażerskich, organ regulacyjny umożliwia wnioskodawcy dostosowanie planu w taki sposób, aby nie zagrażał równowadze ekonomicznej umowy o świadczenie usług publicznych.
3. Organ regulacyjny publikuje decyzję wraz z jej uzasadnieniem na swojej stronie internetowej z poszanowaniem poufności informacji wrażliwych z handlowego punktu widzenia.
Artykuł 16
Ponowne rozpatrzenie decyzji wynikającej z badania równowagi ekonomicznej
1. Podmioty wymienione w art. 11 ust. 3 dyrektywy 2012/34/UE mogą wystąpić o ponowne rozpatrzenie decyzji będącej wynikiem badania równowagi ekonomicznej na warunkach określonych przez organ regulacyjny. Warunki te mogą obejmować:
a)
występowanie znaczącej zmiany w nowych międzynarodowych przewozach pasażerskich w porównaniu z danymi analizowanymi przez organ regulacyjny; lub
b)
występowanie zasadniczej różnicy pomiędzy rzeczywistym i szacowanym wpływem na usługi w ramach umowy o świadczenie usług publicznych; lub
c)
wygaśnięcie umowy o świadczenie usług publicznych przed początkowo wyznaczonym terminem.
2. Jeżeli organ regulacyjny nie przewidział inaczej w swojej decyzji, nie można wnosić o ponowne rozpatrzenie decyzji przez okres trzech lat od publikacji decyzji, z wyjątkiem sytuacji opisanej w ust. 1 lit. a).
Artykuł 17
Współpraca organu regulacyjnego z innymi organami regulacyjnymi właściwymi dla proponowanej nowej usługi
1. Po otrzymaniu powiadomienia wnioskodawcy o zamiarze rozpoczęcia nowych międzynarodowych przewozów pasażerskich organ regulacyjny informuje inne organy regulacyjne właściwe dla trasy proponowanej nowej usługi. Przedmiotowe organy regulacyjne sprawdzają, czy informacja zawarta w formularzu zgłoszeniowym opublikowanym na stronie internetowej organu regulacyjnego jest spójna z otrzymanymi przez nie informacjami od wnioskodawcy. Zawiadamiają organ regulacyjny o wszelkich niespójnościach.
2. Po otrzymaniu wniosku o badanie głównego celu lub badanie równowagi ekonomicznej od podmiotów, o których mowa w art. 5 lub 10, organ regulacyjny informuje inne organy regulacyjne odpowiedzialne za etapy trasy proponowanej nowej usługi.
3. Organy regulacyjne przekazują wyniki badań innym organom regulacyjnym odpowiedzialnym za odcinki trasy proponowanej nowej usługi. Robią to z wystarczającym wyprzedzeniem w stosunku do ostatecznego przyjęcia decyzji, aby stworzyć innym organom regulacyjnym możliwość zgłoszenia uwag do wyników badań.
4. Podczas każdej wymiany informacji dotyczącej przedmiotowych badań organy regulacyjne przestrzegają poufności informacji wrażliwych z handlowego punktu widzenia otrzymanych od stron zaangażowanych w przedmiotowe badania. Mogą wykorzystywać jedynie te informacje, które są związane z daną sprawą.
Artykuł 18
Opłaty
Państwa członkowskie lub, w stosownych przypadkach, organy regulacyjne mogą żądać opłaty od podmiotu wnioskującego o badanie lub o ponowne rozpatrzenie z tytułu badania głównego celu, badania równowagi ekonomicznej lub ponownego rozpatrzenia badania równowagi ekonomicznej. W takim przypadku opłata musi być niedyskryminacyjna, rozsądna i skutecznie pobrana w sposób przejrzysty od wszystkich wnioskujących podmiotów i nie może przekraczać kosztów pracy wykonanej przez personel i wydatków związanych z wnioskiem.
Artykuł 19
Metodyka
1. Organy regulacyjne opracowują metodykę badań głównego celu i, w razie potrzeby, badań równowagi ekonomicznej zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia. Przedmiotowa metodyka, która musi być zrozumiała, przejrzysta i niedyskryminacyjna, zostaje opublikowana na stronie internetowej organu regulacyjnego.
2. Metodyka jest ustanawiana w sposób spójny z rozwojem rynku, umożliwiający jej zmiany w czasie, w szczególności w świetle doświadczenia organów regulacyjnych.
Artykuł 20
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 16 czerwca 2015 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 11 sierpnia 2014 r.