PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 875/2013
ze dne 2. září 2013,
kterým se ukládá konečné antidumpingové clo na dovoz některých připravených nebo konzervovaných zrn kukuřice cukrové pocházejících z Thajska v návaznosti na přezkum před pozbytím platnosti podle čl. 11 odst. 2 nařízení (ES) č. 1225/2009
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 291 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na článek 9 a čl. 11 odst. 2 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh předložený Evropskou komisí po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
A. POSTUP
1. Platná opatření
(1)
Rada na základě antidumpingového šetření (dále jen „původní šetření“) uložila nařízením (ES) č. 682/2007 (2) konečné antidumpingové clo na dovoz některých připravených nebo konzervovaných zrn kukuřice cukrové v současnosti kódů KN ex 2001 90 30 a ex 2005 80 00, pocházejících z Thajska (dále jen „konečná antidumpingová opatření“). Opatření měla formu valorického cla v rozsahu mezi 3,1 % až 12,9 %.
(2)
Nařízením Rady (ES) č. 954/2008 (3) bylo změněno nařízení (ES) č. 682/2007, pokud jde o celní sazbu stanovenou pro jednu společnost a pro „všechny ostatní společnosti“. Pozměněné celní sazby se pohybují v rozpětí od 3,1 % do 14,3 %. Rozhodnutím Komise 2007/424/ES (4) byl od cla osvobozen dovoz dvou thajských vyvážejících výrobců, jejichž závazky Komise přijala.
(3)
V nařízení (ES) č. 847/2009 (5) Rada usoudila, že cenové závazky s pevně stanovenými dovozními cenami již nejsou vhodné pro vyrovnání škodlivých účinků dumpingu. Přijaté závazky byly zrušeny a nabídky závazků 10 jiných thajských vyvážejících výrobců byly zamítnuty.
2. Žádost o přezkum před pozbytím platnosti
(4)
V návaznosti na zveřejnění oznámení o nadcházejícím konci platnosti (6) konečných antidumpingových opatření obdržela Komise dne 19. března 2012 žádost o zahájení přezkumu před pozbytím platnosti těchto opatření podle čl. 11 odst. 2 základního nařízení. Žádost podalo Evropské sdružení zpracovatelů kukuřice cukrové (Association Européenne des Transformateurs de Maïs Doux, AETMD) (dále jen „žadatel“) jménem výrobců představujících významný podíl celkové produkce připravených nebo konzervovaných zrn kukuřice cukrové v Unii, v tomto případě více než 50 %.
(5)
Žádost byla odůvodněna tím, že by skončení platnosti stávajících opatření pravděpodobně vedlo k pokračování nebo opakování dumpingu a újmy pro výrobní odvětví Unie.
3. Zahájení přezkumu před pozbytím platnosti
(6)
Komise po konzultaci s poradním výborem dospěla k závěru, že zahájení přezkumu před pozbytím platnosti je dostatečně doloženo, a dne 19. června 2012 zveřejněním oznámení v Úředním věstníku Evropské unie (7) (dále jen „oznámení o zahájení přezkumu“) oznámila zahájení přezkumu před pozbytím platnosti v souladu s čl. 11 odst. 2 základního nařízení.
4. Šetření
4.1 Období přezkumného šetření a posuzované období
(7)
Šetření týkající se pokračování dumpingu proběhlo v období od 1. dubna 2011 do 31. března 2012 (dále jen „období přezkumného šetření“, příp. „OPŠ“). Přezkum trendů, které mají význam pro posouzení pravděpodobnosti pokračování újmy, se týkal období od 1. ledna 2008 do konce období přezkumného šetření (dále jen „posuzované období“).
4.2 Strany dotčené řízením
(8)
O zahájení přezkumu před pozbytím platnosti Komise oficiálně vyrozuměla žadatele, ostatní známé výrobce v EU, vyvážející výrobce v Thajsku, dovozce, kteří nejsou ve spojení, uživatele, o nichž je známo, že se jich řízení týká, a zástupce země vývozu. Zúčastněným stranám byla poskytnuta příležitost k písemnému podání stanovisek a k podání žádosti o slyšení ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení přezkumu.
(9)
Všechny zúčastněné strany, které o to požádaly a které prokázaly, že mají zvláštní důvody ke slyšení, byly vyslechnuty.
(10)
Vzhledem ke zjevně vysokému počtu vyvážejících výrobců v Thajsku a dovozců v Unii, kteří nejsou ve spojení, jichž se šetření týkalo, se v oznámení o zahájení přezkumu počítalo s výběrem vzorku v souladu s článkem 17 základního nařízení. Aby mohla Komise rozhodnout, zda je výběr vzorku nutný, a pokud ano, vzorek vybrat, byly výše uvedené strany požádány, aby se do 15 dnů ode dne zahájení přezkumu přihlásily Komisi a aby jí poskytly podklady požadované v oznámení o zahájení přezkumu.
(11)
Pokud jde o výběr vzorku vyvážejících výrobců v Thajsku, Komise obdržela úplné podklady od 17 vyvážejících výrobců, z nichž 9 do Evropské unie vyváželo během období přezkumného šetření. Bylo rozhodnuto o výběru vzorku tří vyvážejících výrobců, jejichž společný vývoz představoval 90 % celkového množství vyvezeného do EU spolupracujícími vývozními výrobci během období přezkumného šetření.
(12)
Poněvadž od dovozců, kteří nejsou ve spojení, přišla odpověď jen od jednoho z nich, nebyli dovozci, kteří nejsou ve spojení, zařazeni do vzorku.
(13)
Vzhledem k vysokému počtu výrobců v Unii, kterých se tato řízení týkají, bylo v oznámení o zahájení přezkumu oznámeno, že Komise v souladu s článkem 17 základního nařízení předběžně vybrala vzorek výrobců v Unii za účelem stanovení újmy. Při tomto předběžném výběru byly použity podklady, které měla Komise k dispozici ve fázi zahájení řízení a které se zakládaly na objemu prodeje, objemu výroby a zeměpisné poloze v Unii. Navržený vzorek odpovídá největšímu reprezentativnímu objemu výroby, který lze během doby, jež je k dispozici, náležitě prošetřit, a představuje 58 % celkové produkce výrobního odvětví Unie. Navržený vzorek je reprezentativní, také pokud jde o zeměpisnou polohu společností, neboť zahrnuje tři různé členské státy. S výrobci v Unii proběhla konzultace ohledně navrženého vzorku v den zveřejnění oznámení o zahájení přezkumu. Protože se nepřihlásili další výrobci a protože ke vzorku nebyly obdrženy připomínky, byl navržený vzorek schválen.
(14)
Dvě zúčastněné strany namítly, že do vzorku výrobců v Unii byli vybráni pouze žadatelé a že zde měla být snaha o to, aby do vzorku byli zařazeni rovněž výrobci mimo okruh žadatelů.
(15)
O spolupráci byli však požádáni všichni známí výrobci v Unii, a to jak žadatelé, tak výrobci mimo okruh žadatelů. Údaje k zařazení do vzorku poskytlo deset výrobců z Unie, a to jak žadatelů, tak výrobců mimo okruh žadatelů. Jak je uvedeno ve 13. bodě odůvodnění, vybraný vzorek odpovídá největšímu reprezentativnímu objemu výroby, který lze během doby, jež je k dispozici, náležitě prošetřit, a představuje 58 % celkové produkce výrobního odvětví v Unii. Podle Komise je vybraný vzorek reprezentativní z hlediska zeměpisné polohy bez ohledu na to, zda jsou výrobci žadateli či nikoli. Tato námitka se proto zamítá.
(16)
Komise si opatřila a ověřila veškeré podklady, které považovala za nezbytné ke stanovení pravděpodobnosti pokračování nebo opakování dumpingu a následné újmy a ke stanovení zájmu Unie. Za tímto účelem Komise rozeslala dotazníky vyvážejícím výrobcům vybraným do vzorku a dovozci, který není ve spojení. Inspekce na místě se uskutečnily v prostorách těchto společností:
a)
Výrobci v Unii:
-
Bonduelle Conserve International SAS, Renescure, Francie,
-
Compagnie Générale de Conserve France SA, Theix, Francie,
-
Compagnie Générale de Conserve Hungary, Debrecín, Maďarsko,
-
Conserve Italia SCA, San Lazzaro di Savena, Itálie;
b)
vyvážející výrobci v Thajsku:
-
Agri Sol., Ltd., Pathumthani City,
-
Lampang Food Products Co., Ltd., Bangkok,
-
Sun Sweet Co., Ltd., Chiang Mai City.
(17)
Všechny zúčastněné strany, které o to požádaly a které prokázaly, že mají zvláštní důvody ke slyšení, byly vyslechnuty.
B. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
1. Dotčený výrobek
(18)
Dotčeným výrobkem je kukuřice cukrová (Zea mays var. saccharata) v podobě zrn, připravená nebo konzervovaná v octě nebo kyselině octové, nezmrazená, v současnosti kódu KN ex 2001 90 30, a kukuřice cukrová (Zea mays var. Saccharata) v podobě zrn, připravená nebo konzervovaná jinak než v octě nebo kyselině octové, nezmrazená, jiná než výrobky čísla 2006, v současnosti kódu KN ex 2005 80 00, pocházející z Thajska.
(19)
Šetření prokázalo, že i přes rozdíly v konzervování vykazují všechny různé druhy dotčeného výrobku stejné základní biologické a chemické vlastnosti a jsou v zásadě používány ke stejným účelům.
(20)
Dvě zúčastněné strany namítly, že kódy KN pro kukuřici cukrovou nepředstavují jen dotčený výrobek, ale obsahují významná množství konzervovaných kukuřiček, které nejsou vyráběny v Unii a které nejsou obdobným výrobkem. Naznačují tak, že Komise do svých údajů zahrnula také kukuřičky.
(21)
Šetření však bylo zaměřeno výlučně na výrobek, na nějž se vztahují opatření, což kukuřičky vylučuje, a za základ pro analýzu byly v rámci šetření využity odpovídající kódy TARIC. Tato námitka se tedy zamítá jako věcně nesprávná.
2. Obdobný výrobek
(22)
U kukuřice cukrové vyráběné a prodávané v Unii výrobním odvětvím Unie a u kukuřice cukrové vyráběné a prodávané v Thajsku byly zjištěny v podstatě stejné fyzické a chemické vlastnosti a stejná základní použití jako u kukuřice cukrové vyráběné v Thajsku a prodávané na vývoz do Unie. Proto jsou považovány za obdobné ve smyslu ustanovení čl. 1 odst. 4 základního nařízení.
C. PRAVDĚPODOBNOST POKRAČOVÁNÍ NEBO OPAKOVÁNÍ DUMPINGU
(23)
V souladu s čl. 11 odst. 2 základního nařízení bylo zkoumáno, zda je pravděpodobné, že by pozbytí platnosti současných opatření vedlo k pokračování nebo opakování dumpingu.
1. Předběžné poznámky
(24)
Jak je uvedeno v 10. bodě odůvodnění, vzhledem k potenciálně vysokému počtu vyvážejících výrobců, kteří projevili ochotu spolupracovat, se v oznámení o zahájení přezkumu počítalo s výběrem vzorku. Pro stanovení pravděpodobnosti pokračování nebo opakování dumpingu byl vybrán vzorek tří vyvážejících výrobců, kteří představují přibližně 90 % celkového vývozu vyvážejících výrobců, kteří projevili ochotu spolupracovat.
(25)
Poněvadž množství vývozu všech tří vyvážejících výrobců zařazených do vzorku činilo během období přezkumného šetření zhruba 25 % veškerého vývozu z Thajska do Evropské unie, musely být ke stanovení pravděpodobnosti pokračování nebo opakování dumpingu použity informace z jiných zdrojů, jako např. ze žádosti o přezkum a z dostupných obchodních statistik o vývozu (od thajské celní správy) a dovozu (od Eurostatu).
(26)
Do stanovení dumpingového rozpětí nebyl zahrnut prodej obchodníkům v Thajsku, kde nebyl znám cíl vývozu zboží.
(27)
Stejně jako v původním šetření bylo zjištěno, že někteří vyvážející výrobci zajišťují část prodeje dotčeného výrobku prostřednictvím externích dodavatelů. Pro účely šetření nebyl při stanovování dumpingových rozpětí vyvážejících výrobců brán v potaz prodej dotčeného výrobku, který nebyl vyroben samotným vyvážejícím výrobcem.
2. Dumping dovozu během období přezkumného šetření
2.1 Stanovení běžné hodnoty
(28)
V souladu s čl. 2 odst. 2 první větou základního nařízení bylo pro stanovení běžné hodnoty nejprve u každého ze tří vyvážejících výrobců zjišťováno, zda byl celkový domácí prodej obdobného produktu během období přezkumného šetření reprezentativní ve srovnání s jejich celkovým prodejem na vývoz do Unie, tj. zda objem prodeje obdobného výrobku určeného k domácí spotřebě představoval 5 nebo více procent jejich vývozu dotčeného výrobku do Unie.
(29)
Domácí prodej obdobného výrobku byl shledán reprezentativní u jedné ze tří společností zařazených do vzorku.
(30)
Dále bylo zkoumáno, zda typy obdobného výrobku prodávaných touto společností a určených k domácí spotřebě byly identické nebo přímo srovnatelné s typy určenými k vývozu do Unie. Pro každý takový druh výrobku bylo zjišťováno, zda byl domácí prodej obdobného výrobku určeného k domácí spotřebě dostatečně reprezentativní pro účely čl. 2 odst. 2 základního nařízení. Prodej k domácí spotřebě byl dostatečně reprezentativní, pokud představoval 5 nebo více procent celkového objemu prodeje srovnatelného typu vyváženého do Unie.
(31)
Bylo zjištěno, že přímo srovnatelný s typem vyváženým do Unie byl u této společnosti pouze jeden z typů obdobného výrobku. Tento konkrétní typ byl navíc na domácím trhu prodáván v dostatečně reprezentativních množstvích.
(32)
Poté bylo zkoumáno, zda byl typ výrobku společnosti uvedené v 31. bodě odůvodnění prodáván v běžném obchodním styku podle čl. 2 odst. 4 základního nařízení. Toto proběhlo stanovením podílu ziskového domácího prodeje dotčeného typu výrobku nezávislým odběratelům.
(33)
Bylo zjištěno, že více než 80 % objemu prodeje určeného k domácí spotřebě bylo ziskových, a v souladu s čl. 2. odst. 4 byly ke stanovení běžné hodnoty použity všechny transakce u tohoto konkrétního typu.
(34)
U typu dotčeného výrobku, kde byl domácí prodej reprezentativní a uskutečnil se v běžném obchodním styku, byla běžná hodnota stanovena na základě skutečné ceny na domácím trhu, vypočtené jako vážený průměr veškerého domácího prodeje tohoto typu během období přezkumného šetření.
(35)
U zbývajících dvou vyvážejících výrobců, jejichž prodej na domácím trhu byl shledán nereprezentativním (jeden z nich obdobný výrobek k domácí spotřebě vůbec neprodával), a u třetího vyvážejícího výrobce, jehož celkový prodej byl sice shledán reprezentativním, ovšem reprezentativními nebyla u několika typů obdobného výrobku shledána množství prodávaná na domácím trhu, musela být běžná hodnota stanovena podle čl. 2 odst. 3 základního nařízení.
(36)
Běžná hodnota byla stanovena součtem výrobních nákladů každého typu výrobku vyváženého do Unie a přiměřené částky pro prodejní, režijní a správní náklady a pro zisk.
(37)
Prodejní, režijní a správní rozpětí a ziskové rozpětí u těch dvou vyvážejících výrobců, jejichž prodej byl určen k domácí spotřebě - v množstvích pod nebo nad 5 % množství prodeje do Unie u každého z nich -, byla v souladu s čl. 2. odst. 6 základního nařízení stanovena na základě jejich údajů o prodeji v běžném obchodním styku.
(38)
U třetího vyvážejícího výrobce, který obdobný výrobek neprodával k domácí spotřebě, byla jeho prodejní, režijní a správní rozpětí a ziskové rozpětí stanovena podle čl. 2 odst. 6 písm. a) základního nařízení na základě váženého průměru prodejního, režijního a správního rozpětí a ziskového rozpětí zbývajících dvou vyvážejících výrobců, uvedených v 37. bodě odůvodnění.
(39)
Dvě zainteresované strany vyjádřily nesouhlas s metodikou popsanou v 37. bodě odůvodnění, tj. s použitím zisku pro výpočet běžné ceny, vychází-li tento zisk z transakcí v rámci domácího prodeje při objemech pod 5 % množství prodeje do Evropské unie. Podle nich by totiž neměl být zisk z těchto transakcí použit pro výpočet v případě, kdy množství transakcí v rámci domácího prodeje nelze považovat za dostatečně reprezentativní.
(40)
Stejná metodika byla však použita u původního šetření a vzhledem k tomu, že se mezitím nezměnily okolnosti, je Komise názoru, že tato metodika je pro účely těchto řízení stále platná.
2.2 Stanovení vývozní ceny
(41)
Všechen prodej vyvážejících výrobců zařazených do vzorku byl uskutečněn přímo odběratelům v Unii, kteří nejsou ve spojení. Prodejní cena byla proto stanovena podle čl. 2 odst. 8 základního nařízení na základě cen zaplacených nebo cen, které mají tito odběratelé v Unii, kteří nejsou ve spojení, zaplatit.
2.3 Srovnání a úpravy
(42)
Srovnání běžné hodnoty a vývozní ceny bylo provedeno na základě ceny ze závodu. Pro zajištění spravedlivého srovnání bylo v souladu s čl. 2 odst. 10 základního nařízení přihlédnuto k rozdílům, které ovlivňují srovnatelnost cen.
(43)
V přípustných a řádně odůvodněných případech bylo přihlédnuto také k rozdílům v nákladech na dopravu, nákladech na pojištění, nákladech manipulaci a nakládku, provizích a bankovních poplatcích.
(44)
Kromě toho bylo v souladu s čl. 2 odst. 10 písm. d) základního nařízení a podle metodiky použité v původním šetření přihlédnuto i k rozdílu v obchodní úrovni u těch vyvážejících výrobců, jejichž výrobky nesou na domácím trhu jejich vlastní značku, zatímco jejich výrobky vyvážené do Evropské unie nesou značku maloobchodníka. Úroveň úpravy - vypočtená formou snížení ziskového rozpětí použitého při stanovení běžné hodnoty podle 33. bodě odůvodnění výše - byla odhadnuta na základě poměru ziskových rozpětí u vlastních značkových výrobků výrobního odvětví Unie a u všech výrobků. Ziskové rozpětí bylo tudíž sníženo o 20 až 50 %.
(45)
Dvě zúčastněné strany uvedly, že domácí trh v Thajsku a v Unii nelze srovnávat, neboť se liší velikostí a také tím, že thajští výrobci na domácím trhu prodávají pod vlastní značkou.
(46)
Za prvé, jak je uvedeno ve 22. bodě odůvodnění, bylo stanoveno, že kukuřice cukrová prodávaná na thajském domácím trhu a kukuřice cukrová prodávaná na vývoz na trh v Unii jsou obdobné výrobky ve smyslu čl. 1. odst. 4 základního nařízení.
(47)
Za druhé byla vzhledem k rozdílnostem v úrovni obchodu provedena úprava ziskového rozpětí, a to směrem dolů o 20 až 50 % ziskového rozpětí získaného z domácího prodeje pod vlastní značkou. Tento postup je také v souladu s metodikou původního šetření.
2.4 Dumping během období přezkumného šetření
(48)
Na základě výše uvedeného bylo shledáno, že dumpingová rozpětí, vyjádřená jako procentní podíl ceny s dodáním na hranice Unie před proclením, se pohybují mezi 8 % až 44 %.
3. Vývoj dovozu v případě zrušení opatření
3.1 Výrobní kapacita vyvážejících výrobců
(49)
Výroba výrobků z kukuřice cukrové závisí na přístupu k čerstvě sklizené kukuřici, která se do konzervárenského závodu dopravuje ihned po sklizení. Čerstvě sklizenou kukuřici je třeba konzervovat během 24 hodin po sklizni. Kapacita výroby má tudíž přímou souvislost s dostupností čerstvě sklizené kukuřice.
(50)
Období sklizně trvá v Thajsku přibližně 9 až 10 měsíců, přičemž během jednoho roku se sklízí dvakrát. Při hodnocení dostupných technických kapacit k výrobě je nutno v analýze zohlednit sezónní omezení dostupnosti surovin.
(51)
Technická kapacita tří vyvážejících výrobců zařazených do vzorku činila dohromady 130 000 až 150 000 tun. Skutečná míra využití dostupné technické kapacity se pohybovala mezi 50 až 80 %.
(52)
Několik zúčastněných stran, jakkoli uznalo metodiku použitou pro omezení technické kapacity dostupností surovin, argumentovalo, že údaj o dostupné volné kapacitě je přehnaný.
(53)
Jak je uvedeno již v 50. bodě odůvodnění, z důvodu sezónního omezení dostupnosti čerstvě sklizené kukuřice cukrové nelze technickou kapacitu využít naplno. Šetřením bylo přesto prokázáno, že někteří výrobci zařazení do vzorku využívali kapacitu na 80 a více procent, zatímco u jiných výrobců ve vzorku bylo využití kapacity mnohem nižší. Poněvadž všichni výrobci mají k surovinám srovnatelný přístup, nelze toto nižší využití kapacity vysvětlit jen sezónní dostupností čerstvě sklizené kukuřice cukrové.
(54)
Podle informací thajského potravinářského sdružení Thai Food Processors Association se vývozní množství z Thajska do zbytku světa během posuzovaného období zvýšilo o 20 % a v období přezkumného šetření dosáhlo objemu ve výši 150 000 až 200 000 tun. To dokazuje, že množství dostupné kukuřice cukrové lze navýšit a že se tak i opravdu děje, potřebují-li vyvážející výrobci dodatečná množství. V tomto ohledu připomeňme, že celková produkce kukuřice seté pravé v Thajsku činila v posuzovaném období 4,1 až 4,5 milionu tun. Je pochopitelné, že přeorientovat výrobu z kukuřice seté pravé na kukuřici cukrovou nelze v poměru 1:1, z obrovského rozdílu výrobních množství je ale jasné, že i malý posun ve výrobních množstvích od kukuřice seté pravé ke kukuřici cukrové může mít výrazný dopad na celkovou výrobu kukuřice cukrové v Thajsku.
(55)
Na tomto základě bylo shledáno, že tři výrobci zařazení do vzorku by mohli ročně vyrobit dodatečných zhruba 40 000- 60 000 tun („skutečná volná kapacita“), což je zhruba dvojnásobek až trojnásobek celkového vývozu dotčeného výrobku z Thajska do Unie.
(56)
Skutečnou volnou kapacitu výrobců zařazených do vzorku lze tedy považovat za významnou. Kromě toho je v Thajsku 15 dalších výrobců dotčeného výrobku, kteří mají podobně přístup k rozsáhlé výrobě kukuřice cukrové v Thajsku.
(57)
Na základě informací získaných z jiných zdrojů, např.
-
z internetových prezentací vyvážejících výrobců,
-
v souvislosti s výběrem vzorků a
-
z databáze zřízené podle čl. 14 odst. 6 základního nařízení,
lze konstatovat, že nejméně dva velcí vyvážející výrobci, z nichž jeden spolupracoval na přezkumném šetření, ale nebyl vybrán do vzorku (a tudíž v tomto ohledu neposkytl podrobné podklady), mají dohromady kapacitu 50 000 až 100 000 tun.
(58)
A konečně nic nenasvědčuje tomu, že by se spotřeba na thajském domácím trhu nebo na trzích třetích zemí zvyšovala, což by mohlo vstřebat zvýšení výroby, pokud by byla využita volná kapacita thajských výrobců. Thajský domácí trh je navíc malý a představuje v průměru pouhé 1 % až 2 % celkového prodeje všech thajských výrobců zařazených do vzorku. To potvrzuje, že jakákoli dodatečná výroba kukuřice cukrové by byla určena na vývoz z Thajska.
3.2 Atraktivita trhu Unie
(59)
Při srovnání vývozních cen dotčeného výrobku do Unie s cenami účtovanými za obdobný výrobek na domácím trhu vyšly najevo dvě skutečnosti: ceny na domácím trhu jsou relativně vysoké (z důvodu prodeje pod vlastní značkou) a objemy ve srovnání s vývozem jsou relativně malé. Z tohoto pohledu zde neexistuje zjevné riziko toho, že by v případě zrušení opatření došlo k odklonu obchodu od prodeje na domácím trhu k prodeji do Unie.
(60)
Při srovnání vývozních cen dotčeného výrobku u vývozu do Unie s cenami účtovanými za obdobný výrobek na trzích třetích zemí vychází najevo, že u všech tří výrobců zařazených do vzorku jsou ceny do Unie v průměru o 14 % vyšší.
(61)
Toto zjištění potvrzují také obchodní statistiky poskytnuté thajskou celní správou. Po převodu oznámené logistické hmotnosti (plechovka + kukuřice + tekutina) na konzervovanou čistou hmotnost (kukuřice + tekutina) podle metodiky platné pro přezkum jsou ceny za kilogram účtované Unii v průměru o 5 % vyšší než ceny účtované třetím zemím.
(62)
Přestože několik stran vyjádřilo pochybnosti, zda cenový rozdíl ve výši 5 % nebo 14 % je dostatečně významný, aby způsobil odklon obchodu do Unie, šetřením bylo prokázáno, že tento vývoj je na trhu s kukuřicí cukrovou pravděpodobný. V rámci těchto řízení získala jedna thajská společnost (Karn Corn) sazbu cla, která je o 8 až 10 % nižší než sazby cla většiny ostatních thajských vývozců. Tato 8-10 % výhoda stačila nicméně k tomu, aby se podíl této společnosti na thajském vývozu do Unie zvýšil mezi obdobím původního šetření a současným obdobím průzkumného šetření sedmkrát.
(63)
I přes platnost antidumpingového cla ve výši 3,1 % společnost Karn Corn navíc od uložení antidumpingových cel více než zdvojnásobila množství svého vývozu do Unie. To dokazuje atraktivitu trhu v Unii oproti jiným trhům i v případě malého cenového rozdílu.
(64)
Zatímco tedy riziko odklonu obchodu od prodeje na domácím trhu k prodeji na trhu Unie je z důvodu existence prodeje na domácím trhu pod vlastní značkou poměrně mizivé, je zde naopak významné riziko odklonu obchodu od prodeje třetím zemím k prodeji na trhu Unie, neboť na trhu Unie převládají vyšší ceny.
(65)
Několik zúčastněných stran argumentovalo tím, že ceny na trhu v Unii jsou srovnatelně méně atraktivní ve srovnání s cenami v jiných zemích, například v Japonsku. Riziko odklonu obchodu v případě zrušení opatření by proto bylo přehnané.
(66)
Je třeba připomenout, že prodej do třetích zemí je chápán jako celek a že závěr uvedený v 63. bodě odůvodnění vychází z průměrných cen do třetích zemí. Uznává se, že tento vývoz do třetích zemí jako celek zahrnuje jak země, do nichž jsou vývozní ceny vyšší, tak jiné třetí země, kde jsou vývozní ceny nižší. Čím je vývozní cena nižší, tím vyšší je pochopitelně riziko odklonu obchodu, došlo-li by k ukončení opatření.
(67)
Jedna zúčastněná strana uvedla, že smluvní vztahy s dovozci ve třetích zemích neumožňují snadnou změnu odběratele v různých zemích.
(68)
Přestože existují smluvní vztahy mezi vyvážejícími výrobci v Thajsku a dovozci v různých třetích zemích a jsou v krátkodobém horizontu dodržovány, neexistují důkazy, na jejichž základě by se dalo tvrdit, že tyto smluvní závazky nelze postupně vypovědět tak, aby mohlo dojít k prodeji na trhy s vyššími cenami, například v Unii.
(69)
A konečně zúčastněné strany uvedly, že vývoz do některých třetích zemí, jako např. do Jižní Koreje, nelze srovnávat, neboť se liší sortiment (např. velikost konzerv) a prodejní podmínky (např. podmínky dopravy).
(70)
Připomíná se, že výsledek srovnání v 58., 59. a 60. bodě odůvodnění jsou ukazateli rozdílů vývozních cen do všech třetích zemí. Dopad jakékoli otázky týkající se thajského vývozu na malý počet trhů na celkové srovnání je tedy ze své povahy omezený. Navíc vzhledem k tomu, že údaje o thajském vývozu se zaznamenávají na základě FOB, dopad jakéhokoli rozdílu v podmínkách dopravy nebo v nákladech na dopravu je omezen na domácí přepravu uvnitř Thajska, a proto nemůže být než zanedbatelný.
(71)
Poněvadž neexistuje důkaz, na jehož základě by se dalo tvrdit, že průměrná cena do všech třetích zemí není srovnatelná s vývozní cenou do Unie, závěr uvedený v 63. bodě odůvodnění je platný.
4. Závěry ohledně pravděpodobnosti pokračování nebo opakování dumpingu
(72)
Je pravděpodobné, že pokud budou opatření zrušena, přiláká relativní vyšší cenová úroveň na trhu Evropské unie významné objemy dotčeného výrobku, které jsou v současnosti prodávány za nižší ceny třetím zemím.
(73)
Thajští vyvážející výrobci pokračovali v dumpingu prováděném během období přezkumného šetření.
(74)
Vzhledem k dostupné volné kapacitě v Thajsku a ke skutečnosti, že ceny na trhu Evropské unie jsou podstatně vyšší než na trzích třetích zemí, se lze navíc domnívat, že pokud budou opatření zrušena, existuje riziko zvýšení vývozu dotčeného výrobku.
(75)
Budou-li tedy opatření zrušena, je zde vysoká pravděpodobnost, že dumping bude pokračovat.
D. VYMEZENÍ VÝROBNÍHO ODVĚTVÍ UNIE
(76)
Během období přezkumného šetření vyrábělo obdobný výrobek přibližně 20 výrobců v Unii. Má se tedy za to, že výstup těchto výrobců (stanovený na základě posouzení podkladů doručených spolupracujícími výrobci a pro ostatní výrobce v Unii na základě údajů z žádosti o přezkum) představuje výrobu Unie ve smyslu čl. 4 odst. 1 základního nařízení.
(77)
Jak je vysvětleno ve 13. bodě odůvodnění, vzhledem k vysokému počtu výrobců v Unii byl vybrán vzorek. Pro účely analýzy újmy byly stanoveny ukazatele újmy na těchto dvou úrovních:
-
makroekonomické prvky (výroba, výrobní kapacita, objem prodeje, podíl na trhu, růst, zaměstnanost, produktivita, průměrné ceny jednotek a velikost dumpingových rozpětí a překonání účinků dřívějšího dumpingu) byly vyhodnoceny na úrovni celkové výroby Unie, a to na základě posouzení podkladů doručených spolupracujícími výrobci a u ostatních výrobců v Unii na základě odhadu vycházejícího z údajů v žádosti o přezkum,
-
analýza mikroekonomických prvků (zásoby, mzdy, ziskovost, návratnost investic, peněžní tok, schopnost navýšit kapitál a investice) byla provedena u výrobců zařazených do vzorku na základě jimi dodaných údajů.
E. SITUACE NA TRHU UNIE
1. Spotřeba v Unii
(78)
Spotřeba v Unii byla stanovena na základě objemů prodeje vlastní výroby výrobního odvětví Unie určené na trh Unie, údajů o objemech dovozu na trh Unie získaných z databáze 14.6, a pokud jde o ostatní výrobce v Unii, z údajů získaných v žádosti.
(79)
Během posuzovaného období vzrostla spotřeba v Unii o 9 %. Zatímco od roku 2008 do roku 2009 klesla o 5 %, v roce 2010 stoupla o 6 a v roce 2011 o 9 procentních bodů (tj. ve srovnání s předchozím rokem). Poté se během období přezkumného šetření víceméně stabilizovala na úrovni přibližně 350 000 tun.
2008
2009
2010
2011
OPŠ
Celková spotřeba EU (v tunách)
318 413
301 594
320 027
351 279
347 533
Index (2008 = 100)
100
95
101
110
109
2. Dovoz z dotčené země
a) Objem
(80)
Objem dovozu dotčeného výrobku z dotčené země do Unie klesl v období přezkumného šetření o 43 %, a to z přibližně 38 000 tun v roce 2008 na přibližně 22 000 tun v období přezkumného šetření. V roce 2009 klesl o 15 %, v roce 2010 o dalších 20 procentních bodů a v roce 2011 o dalších 11 procentních bodů, načež v období přezkumného šetření opět mírně vzrostl o 3 procentní body.
2008
2009
2010
2011
OPŠ
Objem dovozu z Thajska
38 443
32 616
24 941
20 710
21 856
Index (2008 = 100)
100
85
65
54
57
Tržní podíl dovozu z Thajska (%)
12
11
8
6
6
Cena dovozu z Thajska (EUR/t)
835
887
806
775
807
Index (2008 = 100)
100
106
96
93
97
Zdroj:
databáze 14.6.
b) Podíl na trhu
(81)
Odpovídající tržní podíl thajských vývozců na trhu Unie v dotčené zemi se během posuzovaného období snížil o přibližně 50 % neboli 6 procentních bodů, a to z 12 % v roce 2008 na 6 % v období přezkumného šetření. Tržní podíl Thajska se konkrétně snižoval z 12 % v roce 2008 na 11 % v roce 2009, na 8 % v roce 2010 a na 6 % v roce 2011/OPŠ.
c) Ceny
i) Vývoj cen
(82)
Od roku 2008 do období přezkumného šetření se průměrná dovozní cena dotčeného výrobku pocházejícího z dotčené země snížila o 3 %, a to z 835 EUR/t v roce 2008 na 807 EUR/t. Ceny nejdříve v roce 2008 stouply o 6 %, načež poklesly o 10 procentních bodů v roce 2010 a o další 3 procentní body v roce 2011. Od roku 2011 do období přezkumného šetření tyto ceny opět o 4 procentní body stouply.
ii) Cenové podbízení
(83)
U podobných typů výrobků bylo provedeno porovnání prodejních cen vyvážejících výrobců a prodejních cen výrobního odvětví Unie. Za tímto účelem byly porovnány ceny výrobního odvětví Unie ze závodu bez jakýchkoli slev a daní s cenami CIF na hranice Unie vyvážejících výrobců z dotčené země, řádně upravenými s ohledem na smluvní celní sazby a na náklady na vykládku a celní odbavení. Porovnáním vyšlo najevo, že během období přezkumného šetření byly ceny dotčeného výrobku pocházejícího z dotčené země a prodávaného v Unii obecně vyšší než ceny výrobního odvětví Unie. Na základě statistik dovozu (databáze 14.6) nebylo také u žádného thajského dovozu do Unie zjištěno cenové podbízení (u obou spolupracujících vývozců i u nespolupracujících, bez ohledu na sortiment výrobků).
3. Situace výrobního odvětví Unie
(84)
V souladu s čl. 3 odst. 5 základního nařízení posoudila Komise veškeré relevantní hospodářské činitele a ukazatele, které mají souvislost se stavem výrobního odvětví Unie.
(85)
Tento trh je mezi jiným charakterizován existencí dvou prodejních kanálů, tj. prodeje pod vlastní obchodní značkou výrobce a prodeje pod značkou maloobchodníka. Prodej prostřednictvím prvního kanálu má - na rozdíl od druhého kanálu - zpravidla za následek vyšší prodejní náklady, především na odbyt a reklamu, a žádá si také vyšší prodejní ceny.
(86)
Šetřením bylo prokázáno, že veškerý dovoz od spolupracujících thajských vývozců spadal do druhého prodejního kanálu, tj. prodeje pod značkou maloobchodníka. Při rozboru újmy bylo proto považováno za náležité rozlišovat - kde to bylo relevantní - mezi prodejem výrobního odvětví Unie pod jeho vlastní značkou a pod značkou maloobchodníka, protože dumpingový dovoz konkuruje především obdobným výrobkům výrobního odvětví Unie prodávaným pod značkou maloobchodníka. Toto rozlišení se uplatnilo zejména při stanovování objemů prodeje, prodejních cen a ziskovosti. Pro úplnost jsou však v tabulkách níže uvedeny a okomentovány také úhrnné údaje (včetně vlastní značky i značky maloobchodníka). Během období přezkumného šetření představoval prodej výrobního odvětví Unie pod značkou maloobchodníka zhruba 70 % celkového objemu prodeje výrobního odvětví Unie a zhruba 60 % jeho hodnoty prodeje.
(87)
Vzhledem k tomu, že kukuřice cukrová se v Unii zpracovává pouze v letních měsících, řada ukazatelů újmy je pro rok 2011 i období přezkumného šetření (1. dubna 2011 až 30. března 2012) téměř shodná. To platí především pro výrobu a výrobní kapacitu.
3.1 Makroekonomické prvky
a) Výroba
(88)
Z úrovně kolem 372 000 tun v roce 2008 klesla v průběhu posuzovaného období výroba výrobního odvětví Unie o 8 %. Konkrétně v roce 2009 klesla o 25 %, v roce 2010 o 13 procentních bodů a v roce 2011/OPŠ opět stoupla o 31 procentních bodů.
2008
2009
2010
2011
OPŠ
Výroba (v tunách)
371 764
279 265
231 790
344 015
343 873
Index (2008 = 100)
100
75
62
93
92
b) Kapacita a využití kapacity
(89)
Výrobní kapacita činila v letech 2008, 2009 a 2010 přibližně 480 000 tun a v roce 2011/OPŠ klesla o 9 procent. Důvodem poklesu bylo uzavření jednoho závodu jednoho výrobce v Unii zařazeného do vzorku.
2008
2009
2010
2011
OPŠ
Výrobní kapacita (v tunách)
488 453
488 453
488 453
444 055
444 055
Index (2008 = 100)
100
100
100
91
91
Využití kapacity (%)
76
57
47
77
77
Index (2008 = 100)
100
75
62
102
102
Zdroj:
šetření.
(90)
V roce 2008 dosáhlo využití kapacity 76 %. V roce 2009 kleslo na 57 %, v roce 2010 kleslo o dalších 47 % a v roce 2011/OPŠ opět stouplo na 77 %. Během celého posuzovaného období bylo využití kapacity stabilní, protože snižování výroby probíhalo v souladu se snižováním výrobní kapacity.
c) Objem prodeje
(91)
Prodej vlastní výroby výrobního odvětví Unie pod značkou maloobchodníka na trhu Unie odběratelům, kteří nejsou ve spojení, se nejprve snížil o 6 % v roce 2009, pak stoupl o 17 procentních bodů v roce 2010 a o dalších 24 procentních bodů v roce 2011. Od roku 2011 do období přezkumného šetření tento prodej opět o 4 procentní body klesl. Za období od roku 2008 do období přezkumného šetření se tedy tento prodej zvýšil celkově o přibližně 31 %.
2008
2009
2010
2011
OPŠ
Objem prodeje EU (pod značkou maloobchodníka) odběratelům, kteří nejsou ve spojení (v tunách)
161 544
151 058
179 562
218 876
212 425
Index (2008 = 100)
100
94
111
135
131
Objem prodeje EU (pod vlastní značkou a značkou maloobchodníka) odběratelům, kteří nejsou ve spojení (v tunách)
262 902
248 995
280 586
318 237
312 623
Index (2008 = 100)
100
95
107
121
119
Zdroj:
šetření.
(92)
Celkový (jak pod vlastní značkou, tak pod značkou maloobchodníka) prodej vlastní výroby výrobního odvětví Unie na trhu Unie odběratelům, kteří nejsou ve spojení, vykazoval víceméně podobný trend, třebaže méně výrazný. Nejdříve v roce 2009 klesl o 5 %, načež stoupl v roce 2010 o 12 procentních bodů a v roce 2011 a o dalších 14 procentních bodů. Od roku 2011 do období přezkumného šetření prodej opět o 2 procentní body klesl. Za období od roku 2008 do období přezkumného šetření se tedy tento prodej zvýšil celkově o přibližně 19 %.
d) Podíl na trhu
(93)
Výrobní odvětví Unie mělo v letech 2008 a 2009 tržní podíl ve výši 83 %. Tento podíl vzrostl v roce 2010 na 88 %, v roce 2011 na 91 % a poté v období přezkumného šetření mírně klesl na 90 %. Za posuzované období se tržní podíl výrobního odvětví Unie celkově zvýšil o 7 procentních bodů.
2008
2009
2010
2011
OPŠ
Tržní podíl výrobního odvětví Unie (pod vlastní značkou a pod značkou maloobchodníka) (%)
83
83
88
91
90
Index (2008 = 100)
100
100
106
110
109
Zdroj:
šetření.
e) Růst
(94)
Mezi rokem 2008 a obdobím přezkumného šetření, kdy se spotřeba Unie zvýšila o 9 %, stoupl objem prodeje výrobního odvětví Unie pod značkou maloobchodníka na trhu Unie o 31 %, zatímco objem prodeje výrobního odvětví Unie pod vlastní značkou i značkou maloobchodníka na trhu Unie stoupl o 19 %. Mezi rokem 2008 a obdobím přezkumného šetření se tržní podíl výrobního odvětví Unie zvýšil přibližně o 7 procentních bodů, zatímco dumpingový vývoz ztratil přibližně 6 procentních bodů. Závěrem tedy je, že výrobní odvětví Unie dokázalo využít rostoucího trhu.
f) Zaměstnanost
(95)
Úroveň zaměstnanosti ve výrobním odvětví Unie se nejprve mezi lety 2008 a 2009 snížila o 17 %, pak opět v roce 2010 o 5 procentních bodů klesla, ale v roce 2011/OPŠ už o 11 procentních bodů vzrostla. Zaměstnanost ve výrobním odvětví Unie klesla za posuzované období celkově o 11 %, tedy ze zhruba 2 300 na zhruba 2 000 osob.
2008
2009
2010
2011
OPŠ
Zaměstnanost (v osobách)
2 278
1 896
1 786
2 038
2 035
Index (2008 = 100)
100
83
78
89
89
Zdroj:
šetření.
g) Produktivita
(96)
Produktivita pracovních sil výrobního odvětví Unie, měřená jako výstup (v tunách) na zaměstnanou osobu za rok, z počáteční úrovně 163 tun na zaměstnance nejprve v roce 2009 poklesla o 10 % a v roce 2010 o dalších 10 procentních bodů a poté v roce 2011 vzrostla o 23 procentních bodů a o 1 procentní bod v období přezkumného šetření. Produktivita výrobního odvětví Unie se za posuzované období celkově zvýšila o 4 %. Tento vývoj odráží skutečnost, že pokles pracovních sil byl prudší než pokles výroby.
2008
2009
2010
2011
OPŠ
Produktivita (v tunách na zaměstnance)
163
147
130
169
169
Index (2008 = 100)
100
90
80
103
104
Zdroj:
šetření.
h) Faktory ovlivňující prodejní ceny
(97)
Jednotkové ceny prodeje výrobků výrobního odvětví Unie pod značkou maloobchodníka účtované odběratelům, kteří nejsou ve spojení, se v roce 2009 zvýšily o 7 %, v roce 2010 snížily o 8 procentních bodů a v roce 2011 dále snížily o 5 procentních bodů. Od roku 2011 do období přezkumného šetření se o 3 procentní body zvýšily. Za posuzované období se tyto ceny snížily celkově o 3 %, a to z 1 073 EUR/t na 1 041 EUR/t v období přezkumného šetření.
2008
2009
2010
2011
OPŠ
Jednotková cena na trhu v Unii (výrobky pod značkou maloobchodníka) (EUR/t)
1 073
1 152
1 057
1 008
1 041
Index (2008 = 100)
100
107
99
94
97
Jednotková cena na trhu v Unii (výrobky pod vlastní značkou a značkou maloobchodníka) (EUR/t)
1 248
1 305
1 219
1 182
1 215
Index (2008 = 100)
100
105
98
95
97
Zdroj:
šetření.
(98)
Celkové (pod vlastní značkou i značkou maloobchodníka) prodejní ceny výrobního odvětví Unie na trhu Unie účtované odběratelům, kteří nejsou ve spojení, vykazovaly víceméně podobný trend. Nejdříve v roce 2009 stouply o 5 %, načež v roce 2010 klesly o 7 procentních bodů a v roce 2011 a o další 3 procentní body. Od roku 2011 do období přezkumného šetření se o 2 procentní body zvýšily. Za posuzované období se tyto ceny snížily celkově o 3 %, a to z 1 248 EUR/t na 1 215 EUR/t v období přezkumného šetření.
i) Velikost dumpingového rozpětí
(99)
Šetření prokázalo pokračování dumpingu a velikost skutečných rozpětí dumpingu (tj. až 44 %) nelze považovat za zanedbatelnou.
j) Překonání účinků dřívějšího dumpingu
(100)
Z výše zkoumaných makroekonomických ukazatelů a níže zkoumaných mikroekonomických ukazatelů vyplývá, že ačkoli antidumpingová opatření částečně splnila zamýšlený cíl, tedy odstranit újmu způsobenou výrobcům Unie, výrobní odvětví se stále nachází v ohrozitelném a nestabilním postavení. Výkon segmentu výrobků pod značkou maloobchodníka, kterému přímo konkuruje thajský dovoz, je z hlediska ziskovosti opravdu slabý. Prodejní ceny výrobního odvětví Unie v tomto tržním segmentu se v průběhu posuzovaného období snížily o 3 %, přičemž však výrobní náklady se během stejného období o zhruba 10 % zvýšily. Výrobní odvětví Unie zjevně není schopno získat svoje náklady zpět, výsledkem čehož jsou výrazné ztráty. To má vzhledem k významu značky maloobchodníka v obchodování výrobního odvětví Unie s kukuřicí cukrovou (představuje totiž 70 % celkového objemu prodeje a 60 % celkové hodnoty prodeje) tíživý dopad na celkovou ziskovost. Účinky dřívějšího dumpingu tedy překonány nebyly a má se za to, že výrobní odvětví Unie zůstává vůči škodlivým účinkům dumpingového dovozu na trhu Unie zranitelné.
3.2 Mikroekonomické prvky
a) Zásoby
(101)
Úroveň konečného stavu zásob výrobního odvětví Unie během celého posuzovaného období průběžně klesala. V roce 2009 klesla o 2 %, v roce 2010 o 27 procentních bodů, v roce 2011 pak o další 2 procentní body a v období přezkumného šetření opět o dalších 24 procentních bodů. Je však třeba poznamenat, že úroveň zásob není pro toto výrobní odvětví významným ukazatelem újmy. Vysoká úroveň zásob na konci každého roku souvisí se skutečností, že sklizeň i konzervování končí každý rok zpravidla v říjnu. Zásoby proto představují zboží, které čeká na expedici v období od listopadu do července.
2008
2009
2010
2011
OPŠ
Konečný stav zásob (v tunách)
193 834
189 741
136 703
133 884
88 108
Index (2008 = 100)
100
98
71
69
45
Zdroj:
šetření.
b) Mzdy
(102)
Mezi rokem 2008 a obdobím přezkumného šetření se náklady práce snížily o 7 %. Konkrétně v roce 2009 se snížily o 16 %, dále v roce 2010 o 1 procentní bod a během roku 2011/OPŠ se zvýšily o 10 procentních bodů. Celkový pokles během posuzovaného období je způsoben snižováním zaměstnanosti.
2008
2009
2010
2011
OPŠ
Roční náklady práce (v EUR)
34 343 788
28 850 250
28 370 188
31 952 596
31 923 505
Index (2008 = 100)
100
84
83
93
93
Zdroj:
šetření.
c) Ziskovost a návratnost investic
(103)
Během posuzovaného období se ziskovost prodeje výrobků výrobního odvětví Unie pod značkou maloobchodníka, vyjádřená jako procento čistého prodeje, propadla z 5,6 % zisku v roce 2008 do 5,4 % ztráty v období přezkumného šetření.
2008
2009
2010
2011
OPŠ
Ziskovost EU (výrobky pod značkou obchodníka) (% čistého prodeje)
5,6
9,6
-3,3
-8,2
-5,4
Index (2008 = 100)
100
169
-59
- 145
-95
Ziskovost EU (výrobky pod vlastní značkou a značkou obchodníka) (% čistého prodeje)
8,5
10,8
0,7
-0,5
1,6
Index (2008 = 100)
100
127
8
-6
19
Návratnost investic (výrobky pod vlastní značkou a značkou maloobchodníka) (zisk v % čisté účetní hodnoty investic)
24,3
40,4
2,9
-3,0
4,4
Index (2008 = 100)
100
166
12
-13
18
Zdroj:
šetření.
(104)
Klesla také ziskovost prodeje výrobků výrobního odvětví Unie pod vlastní značkou i pod značkou maloobchodníka, a to z 8,5 % v roce 2008 na 1,6 % v období přezkumného šetření. Pokles je tedy méně prudký než u prodeje pouze pod značkou maloobchodníka. Pokles ziskovosti lze vysvětlit tím, že prodejní ceny klesly během posuzovaného období o 3 %, zatímco výrobní náklady (převážně nezpracovaná kukuřice cukrová a plechovky) se během stejného období zvýšily o 5 %. Výrobní odvětví Unie zjevně není schopno přenést zvýšené výrobní náklady na odběratele.
(105)
Návratnost investic, vyjádřená jako zisk (u výrobků pod vlastní značkou i značkou maloobchodníka) v procentech z čisté účetní hodnoty investic, sledovala víceméně trend ziskovosti. Klesla z 24,3 % v roce 2008 na 4,4 % v období přezkumného šetření, což znamená, že se během posuzovaného období propadla o 82 %.
d) Peněžní tok a schopnost navýšit kapitál
(106)
Čistý peněžní tok z provozní činnosti činil v roce 2008 přibližně 27 000 EUR. Poté v roce 2009 stoupl na zhruba 23 milionů EUR a v roce 2010 na zhruba 58 milionů EUR, než v roce 2011 opět klesl na zhruba 8 milionů. Od roku 2011 do období přezkumného šetření pak zase vzrostl na přibližně 11 milionů EUR. Žádný ze spolupracujících výrobců v Unii neuvedl, že měl s navyšováním kapitálu obtíže.
2008
2009
2010
2011
OPŠ
Peněžní tok (výrobky pod vlastní značkou a pod značkou maloobchodníků) (v EUR)
26 698
23 239 572
58 654 064
7 845 330
11 077 815
Index (2008 = 100)
100
87 047
219 698
29 386
41 494
Zdroj:
šetření.
e) Investice
(107)
Roční investice výrobního odvětví Unie do výroby obdobného výrobku se od roku 2008 do roku 2009 zvýšily o 45 %, od roku 2009 do roku 2010 snížily o 34 procentních bodů, v roce 2011 zvýšily o 57 procentních bodů a konečně od roku 2011 do období přezkumného šetření snížily o 4 procentní body. Za posuzované období se investice celkově zvýšily o 64 % a byly určeny k údržbě a obnově stávajícího vybavení, nikoli k navýšení kapacity.
2008
2009
2010
2011
OPŠ
Čisté investice (v EUR)
6 590 078
9 545 749
7 329 354
11 093 136
10 802 751
Index (2008 = 100)
100
145
111
168
164
Zdroj:
šetření.
4. Závěr ohledně újmy
(108)
Mezi rokem 2008 a obdobím přezkumného šetření vykázala řada ukazatelů negativní vývoj. Poklesla návratnost investic, objem výroby se snížil o 8 %, výrobní kapacita klesla o 9 % a zaměstnanost se snížila o 11 %. Pokud jde o nižší úrovně výroby, je třeba uvést, že v roce 2008 překonala výnosnost plodin očekávání, což ve stejném roce vedlo k vyššímu výstupu výrobního odvětví Unie. Díky slabšímu americkému dolaru se ve stejné době také zvýšila atraktivita dovozu z Thajska (který je fakturován zejména v USD). Toto zvýšení zásob kukuřice cukrové (jak v Unii, tak v Thajsku) se časově krylo s hospodářskou a finanční krizí v Unii, jež měla dopad na spotřebu. Výsledkem bylo, že zvýšenou výrobu EU nebylo možné celou prodat na trhu v Unii. To vedlo v následujících letech ke snižování výroby i zásob, ovšem nevysvětluje to v plném rozsahu utrpěnou újmu.
(109)
Během posuzovaného období se výrazně snížila ziskovost prodeje výrobků výrobního odvětví Unie s kukuřicí cukrovou (jak pod vlastní značkou, tak pod značkou maloobchodníka). Segment výrobků pod značkou maloobchodníka, kde výrobní odvětví v Unii čelí konkurenci dovozu z Thajska, je zjevně ztrátový (během období přezkumného šetření se ziskovost propadla z více než 5 % zisku do více než 5 % ztráty). Výrobci z Unie snížili prodejní ceny na trhu Unie o 3 % a na úkor ziskovosti se jim podařilo získat zpět tržní podíl. Výrobní odvětví potřebuje prodej pod značkou maloobchodníka, protože po výrobcích pod vlastní značkou není dostatečná poptávka a vzhledem k tomu, že prodej pod značkou obchodníka představuje okolo 60 % celkové hodnoty prodeje, snížila se během posuzovaného období celková ziskovost z 8,5 % na 1,6 %.
(110)
Některé ukazatele naznačují, že díky přijatým opatřením výrobní odvětví znovu získalo svoje postavení. Objem thajského dovozu a jeho odpovídající tržní podíl se propadl téměř o polovinu, a to z 12 % v roce 2008 na pouhých 6 % v období přezkumného šetření. Tržní podíl výrobního odvětví Unie se naopak zvýšil z 83 % v roce 2008 na 90 % v období přezkumného šetření. Průměrné ceny thajského dovozu navíc v období přezkumného šetření neklesly pod ceny výrobního odvětví Unie, ale zároveň zabránily tomu, aby výrobní odvětví Unie přesunulo zvýšené náklady na odběratele. Také další ukazatele zaznamenaly pozitivní vývoj. Využití kapacity se během posuzovaného období zvýšilo o 2 % a bylo během období přezkumného šetření se 77 % poměrně vysoké. Objem prodeje výrobního odvětví Unie pod značkou maloobchodníka, který přímo konkuruje thajskému dovozu, se zvýšil o 31 % a celkový prodej v obou segmentech dohromady se zvýšil o 19 %. Investice se zvýšily o 64 %. Tyto faktory naznačují, že výrobní odvětví bylo schopné se zotavit. Nebylo však schopno dosáhnout natolik uspokojivé úrovně ziskovosti, aby dokázalo udržet podstatný podíl na trhu, kde si konkurují pouze výrobní odvětví v Unii a thajský dovoz (dovoz z jiných třetích zemí je roztroušený a nevýznamný).
(111)
Konkurenční prostředí na trhu v Unii je vskutku choulostivé. Na straně jedné u jedné části trhu - segmentu výrobků pod vlastní značkou - nečelí výrobní odvětví v Unii vnější konkurenci. Vyjednávací schopnost vlastníků značek vůči maloobchodníkům je silná. Jsou to totiž oni, kdo určuje ceny. Trh, na kterém čtyři výrobci zařazení do vzorku drží 54 % podíl, je konsolidovaný. Na straně druhé v segmentu privátních značek hrají prim maloobchodníci. Kvůli konkurenci zvenčí a konkurenci uvnitř Unie jsou ceny pod neustálým tlakem. Výsledkem je to, že pro výrobce z EU je mnohem těžší přesunout zvýšení výrobních nákladů (zejména kukuřice cukrové či plechovek) na odběratele (výrobní náklady výrobního odvětví Unie se během posuzovaného období zvýšily o 5 %), a to kvůli cenovému tlaku thajského dovozu.
(112)
Je jasné, že výrobní odvětví Unie dokázalo zvýšit svůj tržní podíl preferováním objemu před cenou. Nelze však opominout skutečnost, že u větší části obchodu s kukuřicí cukrovou (pod značkou maloobchodníka) nebylo schopno získat svoje náklady zpět. Lze tedy dojít k závěru, že postavení výrobního odvětví Unie je stále ohrozitelné a nestabilní.
(113)
Několik stran uvedlo, že výrobní odvětví Unie se již zotavilo, neboť došlo ke zlepšení několika ukazatelů, zejména pokud jde o vysoký tržní podíl výrobního odvětví Unie a negativní podbízení.
(114)
Uznává se, že obrázek újmy výrobního odvětví Unie není jednoznačný. Antidumpingová cla splnila částečně svůj účel odstraněním části újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie v důsledku dumpingového dovozu z Thajska. Ve výsledku je však postavení výrobního odvětví Unie stále nestabilní, zejména s ohledem na nízkou a klesající ziskovost.
(115)
Negativní podbízení a silný tržní podíl výrobního odvětví Unie nepoukazují automaticky na absenci újmy. Situace, kdy dumpingový dovoz z Thajska (s dumpingovými rozpětími až 44 %) pokračuje, má za následek stlačování cen na trhu v Unii. Výrobní odvětví Unie ve snaze znovu získat podíl na trhu stlačilo ceny, což vedlo ke zhoršení ziskovosti.
(116)
Jedna zúčastněná strana namítla, že posouzení újmy by mělo vycházet z celkového výkonu výrobního odvětví Unie, a nikoli z výkonu jednoho segmentu trhu.
(117)
V souladu s původním šetřením vycházelo posouzení újmy z výkonu výrobního odvětví Unie celkem (vlastní značka + značka maloobchodníka), jakož i - u několika ukazatelů újmy (ziskovost, objem prodeje a prodejní ceny) - z prodeje pod značkou maloobchodníka. Nedošlo ke změně okolností, jež by opravňovaly odklon od této metodiky, která je tak platná pro posouzení postavení výrobního odvětví v Unii. Jak je uvedeno v 84. a 85. bodě odůvodnění, trh s kukuřicí cukrovou je stále charakterizován existencí dvou prodejních kanálů a všechen dovoz spolupracujících thajských vývozců spadal pod kanál prodeje pod značkou maloobchodníka. I kdyby byl navíc zohledněn jen celkový výkon výrobního odvětví Unie, nezměnilo by to z důvodu nízké a klesající ziskovosti závěr, že výrobní odvětví Unie je v nestabilním postavení. Na základě výše uvedených úvah se námitka zamítá.
(118)
Dvě zúčastněné strany namítly, že neschopnost výrobního odvětví v Unii může být důsledkem hospodářské soutěže v Unii.
(119)
Situace na trhu v Unii, pokud jde o hospodářskou soutěž, však není diametrálně odlišná od situace v období posuzovaném v původním šetření (dva prodejní kanály, zhruba 20 výrobců v Unii). Nicméně v roce 2002, předtím, než thajský dovoz za dumpingové ceny vstoupil na trh v Unii, dosáhlo výrobní odvětví Unie zisku ve výši 20 % celkem (vlastní značka + značka maloobchodníka) a 17 % (značka maloobchodníka). To dokládá, že hospodářská soutěž v Unii nebrání výrobnímu odvětví v Unii dosahovat zdravých ziskových rozpětí. Je to totiž pokračující přítomnost dumpingového dovozu a výsledné stlačování cen, které výrobnímu odvětví Unie brání zvyšovat ceny.
F. PRAVDĚPODOBNOST OPAKOVÁNÍ ÚJMY
(120)
Na základě výše uvedených trendů se jeví, že antidumpingová opatření částečně splnila zamýšlený cíl, tedy odstranit újmu způsobenou výrobcům v Unii. Na druhé straně, jak dokazuje negativní vývoj řady ukazatelů újmy, výrobní odvětví se stále nachází v ohrozitelném a nestabilním postavení.
(121)
Jak je uvedeno výše, thajští výrobci disponují volnou kapacitou, díky které mohou velmi rychle navýšit vývoz. Thajské obchodní statistiky navíc potvrzují, že Thajsko v roce 2011 vyvezlo do třetích zemí přibližně 144 000 tun, což je zhruba sedmkrát více než objem thajského vývozu do Unie. Vzhledem k lukrativnějším cenám na trhu v Unii ve srovnání s trhy některých třetích zemí je pravděpodobné, že kdyby bylo umožněno, aby antidumpingová opatření pominula, byla by významná množství, v současnosti vyvážená do těchto třetích zemí, přesměrována na trh v Unii. Podobně náhlý vývoj byl sledován již v původním šetření, kdy se tržní podíl thajského dovozu do Unie během pouhých tří let téměř zdvojnásobil, a to z 6,8 % v roce 2002 na 12,7 % v roce 2005.
(122)
Na základě výše uvedeného lze tedy dojít k závěru, že v případě zrušení opatření existuje pravděpodobnost opakování újmy.
(123)
Několik zúčastněných stran vyjádřilo pochybnosti o závěrech týkajících se pravděpodobnosti opakování újmy. Jejich argument konkrétně zněl, že 5 % cenový rozdíl mezi trhem v Unii a trhy třetích zemí je příliš malý na to, aby stál za přesměrování vývozu kukuřice cukrové na trh v Unii. Tento argument řeší již 61. bod odůvodnění. Vedle toho strany argumentovaly tím, že kukuřice cukrová není komodita, kterou lze snadno přesouvat mezi trhy. Tento argument však není opodstatněný a nekoresponduje se zjištěními tohoto šetření.
(124)
V případě pravděpodobnosti opakování újmy jde sice o výhledové hodnocení, vychází však ze skutečností uvedených ve 121. bodě odůvodnění. Tato námitka se proto zamítá.
G. ZÁJEM UNIE
(125)
V souladu s článkem 21 základního nařízení bylo zjišťováno, zda by zachování stávajících antidumpingových opatření nebylo v rozporu se zájmem Unie jako celku. Zjištění zájmu Unie vycházelo ze zhodnocení jednotlivých dotčených zájmů. Všechny zúčastněné strany dostaly podle čl. 21 odst. 2 základního nařízení příležitost předložit svá stanoviska.
1. Zájem výrobního odvětví Unie
(126)
Jak je uvedeno výše, výrobní odvětví Unie se stále nachází v ohrozitelném a zranitelném postavení. Úlevu v podobě pokračování opatření by využilo ke zvýšení prodejních cen (zvláště výrobků pod značkou maloobchodníka), aby získalo zpět zvýšené výrobní náklady. Výrobní odvětví by si tak mohlo vylepšit finanční situaci.
2. Zájem maloobchodníků a odběratelů
(127)
O spolupráci bylo požádáno více než 40 dovozců/maloobchodníků a dvě spotřebitelské/obchodní organizace. Spolupracoval jen jeden maloobchodník. Jeho dovoz představoval malý zlomek celkového dovozu z Thajska během období přezkumného šetření. Podíl jeho obratu v souvislosti s kukuřicí cukrovou byl ve srovnání s jeho celkovým obratem zanedbatelný. Další prodej kukuřice cukrové navíc vytvořil během období přezkumného šetření velmi vysoký zisk. Tato hlediska nasvědčují tomu, že na maloobchodníky by případné prodloužení platnosti opatření nemělo nepřiměřený dopad.
(128)
Několik obchodních sdružení zároveň učinilo podání a zúčastnilo se slyšení. Podle nich by antidumpingová opatření měla být zrušena, a to z důvodu malého a zmenšujícího se tržního podílu thajského dovozu v době, kdy je tržní podíl výrobního odvětví Unie vysoký a dále se zvyšuje.
(129)
Pokud jde o spotřebitele, průměrná útrata jedné domácnosti za kukuřici cukrovou je velmi malá, nejvýše 5 EUR ročně. Protože současná opatření jsou mírná, účinek pokračování opatření by byl pro spotřebitele nejspíš zanedbatelný.
(130)
S ohledem na výše uvedené a vzhledem k celkově nízké míře spolupráce není pravděpodobné, že by navrhovaná opatření podstatně ovlivnila situaci maloobchodníků a spotřebitelů v Unii.
3. Riziko nedostatečného zásobení/hospodářská soutěž na trhu v Unii
(131)
Nejprve je třeba připomenout, že cílem antidumpingových opatření není zamezit přístup dovozům, na něž se opatření vztahují, do Unie, nýbrž odstranit dopad narušených tržních podmínek vzniklých v důsledku pokračujícího výskytu dumpingových dovozů.
(132)
Během období přezkumného šetření se spotřeba v Unii zvýšila o 9 % na zhruba 350 000 tun. Kapacita výrobního odvětví Unie během celého posuzovaného období převyšovala poptávku v Unii a v období přezkumného šetření dosáhla zhruba 440 000 tun. Mezi výrobci v EU existuje dostatečná hospodářská soutěž. Při míře využití kapacity 77 % během období přezkumného šetření je zjevné, že výrobní odvětví Unie disponuje volnou kapacitou, aby v případě zvýšené poptávky mohlo dále zvýšit výrobu. Část poptávky může uspokojit také dovoz z jiných třetích zemí, především ze Spojených států amerických a Čínské lidové republiky. Jak je uvedeno výše, je nutné vyzdvihnout, že cílem antidumpingových opatření není zamezit dovozu z Thajska do Unie. Poněvadž opatření jsou mírná, lze očekávat, že dovoz z Thajska bude i nadále představovat jistý podíl na trhu v Unii.
(133)
Vzhledem k výše uvedenému nelze dojít k závěru, že by zachování antidumpingových opatření mohlo případně vést k nedostatečnému zásobení trhu v Unii nebo k omezení hospodářské soutěže na trhu v Unii.
4. Závěr ohledně zájmu Unie
(134)
Na základě výše uvedeného je zjevné, že negativní dopad pokračování opatření by byl omezený a v žádném případě by nebyl neúměrný výhodám, jež by z prodloužení opatření plynuly výrobnímu odvětví Unie.
H. ANTIDUMPINGOVÁ OPATŘENÍ
(135)
Všechny strany byly informovány o stěžejních skutečnostech a důvodech, na jejichž základě byl přijat záměr doporučit, aby byla stávající opatření zachována. Byl jim rovněž poskytnut čas na podání připomínek k poskytnutým informacím. Podání a připomínky byly v odůvodněných případech náležitě vzaty v úvahu.
(136)
Z výše uvedených skutečností vyplývá, že antidumpingová opatření použitelná na dovoz některých připravených nebo konzervovaných zrn kukuřice cukrové pocházejících z Thajska by měla být zachována, jak je stanoveno v čl. 11 odst. 2 základního nařízení. Připomíná se, že tato opatření mají formu valorických cel různých sazeb.
(137)
Individuální sazby antidumpingového cla pro jednotlivé společnosti stanovené v tomto nařízení jsou použitelné výhradně pro dovoz dotčeného výrobku vyráběného těmito společnostmi, a tedy konkrétně uvedenými právnickými osobami. Dovoz dotčeného výrobku vyráběného jakoukoli jinou společností, jejíž název a adresa nejsou výslovně uvedeny v normativní části tohoto nařízení, včetně subjektů, které jsou s těmito výslovně jmenovanými společnostmi ve spojení, nemůže využít těchto sazeb a podléhá celní sazbě použitelné pro „všechny ostatní společnosti“.
(138)
Všechny žádosti o uplatňování těchto individuálních sazeb antidumpingového cla (např. po změně názvu subjektu nebo po založení nových výrobních nebo prodejních subjektů) by měly být neprodleně zaslány Komisi (8) se všemi náležitými údaji, zejména s údaji o jakýchkoli změnách činnosti společnosti, které se týkají výroby, domácího prodeje a prodeje na vývoz a které souvisejí například s uvedenou změnou názvu nebo s uvedenou změnou výrobních a prodejních subjektů. Je-li to na místě, nařízení se poté pozmění tak, že se aktualizuje seznam společností využívajících individuální celní sazby,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Ukládá se konečné antidumpingové clo na dovoz kukuřice cukrové (Zea mays var. saccharata) v podobě zrn, připravené nebo konzervované v octě nebo kyselině octové, nezmrazené, v současnosti kódu KN ex 2001 90 30 (kód TARIC 2001903010) a kukuřice cukrové (Zea mays var. saccharata) v podobě zrn, připravené nebo konzervované jinak než v octě nebo kyselině octové, nezmrazené, jiné než výrobky čísla 2006, v současnosti kódu KN ex 2005 80 00 (kód TARIC 2005800010), pocházející z Thajska.
2. Sazba konečného antidumpingového cla, která se použije na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením, je pro výrobky popsané v odstavci 1 a vyrobené níže uvedenými společnostmi stanovena takto:
Společnost
Antidumpingové clo (v %)
Doplňkový kód TARIC
Karn Corn Co Ltd, 68 Moo 7 Tambol Saentor, Thamaka, Kanchanaburi 71130, Thajsko
3,1
A789
Kuiburi Fruit Canning Co., Ltd, 236 Krung Thon Muang Kaew Building, Sirindhorn Rd., Bangplad, Bangkok 10700, Thajsko
14,3
A890
Malee Sampran Public Co., Ltd, Abico Bldg. 401/1 Phaholyothin Rd., Lumlookka, Pathumthani 12130, Thajsko
12,8
A790
River Kwai International Food Industry Co., Ltd, 52 Thaniya Plaza, 21st Floor, Silom Rd., Bangrak, Bangkok 10500, Thajsko
12,8
A791
Sun Sweet Co., Ltd, 9 M. 1, Sanpatong, Chiang Mai 50120, Thajsko
11,1
A792
Spolupracující výrobci uvedení v příloze
12,9
A793
Všechny ostatní společnosti
14,3
A999
3. Není-li stanoveno jinak, použijí se platné celní předpisy.
Článek 2
Ustanovení čl. 1 odst. 2 může být změněno zařazením nového vyvážejícího výrobce mezi spolupracující společnosti nezařazené do vzorku, na něž se tudíž vztahuje vážená průměrná sazba cla ve výši 12,9 %, pokud nový vyvážející výrobce v Thajsku poskytne Komisi dostatečné důkazy o tom, že:
a)
v období přezkumného šetření (tj. od 1. dubna 2011 do 30. března 2012) nevyvezl do Unie výrobek popsaný v čl. 1 odst. 1;
b)
není ve spojení s žádným vývozcem ani výrobcem v Thajsku, na kterého se vztahují opatření uložená tímto nařízením, a
c)
vyvezl do Unie dotčený výrobek až po skončení období přezkumného šetření, nebo uzavřel neodvolatelný smluvní závazek vyvézt významné množství do Unie.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 2. září 2013.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 875/2013
z dnia 2 września 2013 r.
nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz określonej przetworzonej lub zakonserwowanej kukurydzy cukrowej w postaci ziaren pochodzącej z Tajlandii w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 291 ust. 2,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) (zwane dalej „rozporządzeniem podstawowym”), w szczególności jego art. 9 i art. 11 ust. 2,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1. Obowiązujące środki
(1)
W następstwie dochodzenia antydumpingowego („pierwotne dochodzenie”) Rada nałożyła, rozporządzeniem (WE) nr 682/2007 (2), ostateczne cło antydumpingowe na przywóz określonej przetworzonej lub zakonserwowanej kukurydzy cukrowej w postaci ziaren objętej obecnie kodami CN ex 2001 90 30 i ex 2005 80 00, pochodzącej z Tajlandii („ostateczne środki antydumpingowe”). Środki przyjęły formę cła ad valorem w wysokości od 3,1 % do 12,9 %.
(2)
Rozporządzenie (WE) nr 954/2008 (3) zmieniło rozporządzenie (WE) nr 682/2007 w odniesieniu do stawki cła nałożonego na jedno przedsiębiorstwo i na „wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa”. Zmienione cła wynoszą od 3,1 % do 14,3 %. Przywóz od dwóch tajlandzkich producentów eksportujących, których zobowiązania zostały przyjęte decyzją Komisji 2007/424/WE (4), zwolniono z cła.
(3)
Rada uznała, w rozporządzeniu (WE) nr 847/2009 (5), że zobowiązania cenowe z ustaloną minimalną ceną importową nie były już odpowiednie, by przeciwdziałać szkodliwym skutkom dumpingu. W konsekwencji przyjęte zobowiązanie zostało wycofane, a zobowiązania złożone przez 10 innych tajlandzkich producentów eksportujących odrzucono.
2. Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia
(4)
W następstwie opublikowania zawiadomienia o zbliżającym się wygaśnięciu (6) obowiązujących ostatecznych środków antydumpingowych Komisja otrzymała w dniu 19 marca 2012 r. wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia tych środków na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Wniosek został złożony przez Association Européenne des Transformateurs de Maïs Doux (AETMD) („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących znaczącą część łącznej unijnej produkcji przetworzonej lub zakonserwowanej kukurydzy cukrowej, w tym przypadku ponad 50 %.
(5)
W uzasadnieniu wniosku podano, że w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody dla przemysłu unijnego.
3. Wszczęcie przeglądu wygaśnięcia
(6)
Ustaliwszy, po konsultacji z Komitetem Doradczym, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie przeglądu wygaśnięcia, Komisja ogłosiła w dniu 19 czerwca 2012 r., w drodze zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (7) („zawiadomienie o wszczęciu”), wszczęcie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
4. Dochodzenie
4.1. Okres objęty dochodzeniem przeglądowym i okres badany
(7)
Dochodzenie w sprawie dumpingu objęło okres od dnia 1 kwietnia 2011 r. do dnia 31 marca 2012 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2008 r. do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym („okres badany”).
4.2. Strony zainteresowane postępowaniem
(8)
Komisja oficjalnie zawiadomiła o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia wnioskodawców, innych znanych producentów unijnych, producentów eksportujących w Tajlandii, importerów niepowiązanych, zainteresowanych użytkowników, a także przedstawicieli państwa wywozu. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu.
(9)
Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.
(10)
Ze względu na dużą liczbę producentów eksportujących w Tajlandii oraz niepowiązanych importerów w Unii zaangażowanych w dochodzenie, w zawiadomieniu o wszczęciu przewidziano kontrolę wyrywkową zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego. Aby Komisja mogła podjąć decyzję, czy konieczna jest kontrola wyrywkowa, i w razie potrzeby dokonać doboru próby, wymienione powyżej strony wezwano do zgłoszenia się do Komisji w ciągu 15 dni od wszczęcia przeglądu i do przedstawienia Komisji informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu.
(11)
W odniesieniu do doboru próby producentów eksportujących w Tajlandii, Komisja otrzymała pełne informacje od 17 producentów eksportujących, spośród których 9 dokonywało wywozu do Unii w ODP. Podjęto decyzję o doborze próby 3 producentów eksportujących, których łączny wywóz reprezentował 90 % łącznych ilości wywożonych do Unii przez współpracujących producentów eksportujących w ODP.
(12)
Mając na uwadze, że otrzymano tylko jedną odpowiedź od niepowiązanego importera, nie zastosowano kontroli wyrywkowej do importerów niepowiązanych.
(13)
Z powodu dużej liczby unijnych producentów, których dotyczy to postępowanie, w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania ogłoszono, iż Komisja dokonała tymczasowego doboru próby producentów unijnych w celu ustalenia szkody, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego. Wstępnego doboru dokonano na podstawie informacji, do których Komisja miała dostęp na etapie wszczęcia postępowania, przy czym o doborze decydowały takie czynniki, jak wielkość sprzedaży producenta, wielkość produkcji oraz jego lokalizacja geograficzna w Unii. Proponowana próba odpowiadała największej reprezentatywnej wielkości produkcji, która mogła zostać właściwie zbadana w dostępnym czasie, i odzwierciedlała 58 % łącznej produkcji przemysłu unijnego. Ponadto proponowana próba jest reprezentatywna pod względem lokalizacji geograficznej przedsiębiorstw, ponieważ obejmuje trzy różne państwa członkowskie. Przeprowadzono konsultacje z producentami unijnymi na temat proponowanej próby w dniu publikacji zawiadomienia o wszczęciu postępowania. Zważywszy, że żadni dodatkowi producenci nie zgłosili się oraz że nie otrzymano żadnych uwag na temat próby, proponowana próba została zatwierdzona.
(14)
Dwie zainteresowane strony stwierdziły, że próba unijnych producentów została dobrana spośród wnioskodawców oraz że należało dołożyć starań, by objąć próbą producentów nienależących do grupy wnioskodawców.
(15)
Wszyscy znani producenci unijni, zarówno będący, jak i niebędący wnioskodawcami, zostali jednak wezwani do współpracy. Dziesięciu unijnych producentów, będących, jak i niebędących wnioskodawcami, przedłożyło informacje dotyczące kontroli wyrywkowej. Jak wyjaśniono w motywie 13, wybrana próba odpowiadała największej reprezentatywnej wielkości produkcji, która mogła zostać właściwie zbadana w dostępnym czasie, i odzwierciedlała 58 % łącznej produkcji przemysłu unijnego. Komisja uważa, że dobrana próba jest reprezentatywna pod względem lokalizacji geograficznej, niezależnie od faktu, czy producenci są czy też nie są wnioskodawcami. Dlatego wniosek ten odrzucono.
(16)
Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu, wynikającej z niego szkody oraz interesu Unii. W tym celu Komisja rozesłała kwestionariusze do objętych próbą producentów eksportujących i producentów unijnych oraz do niepowiązanego importera. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:
a)
producenci w Unii:
-
Bonduelle Conserve International SAS, Renescure, Francja
-
Compagnie Générale de Conserve France SA, Theix, Francja
-
Compagnie Générale de Conserve Hungary, Debrecen, Węgry
-
Conserve Italia SCA, San Lazzaro di Savena, Włochy;
b)
producenci eksportujący w Tajlandii:
-
Agri Sol., Ltd., Pathumthani City
-
Lampang Food Products Co., Ltd., Bangkok
-
Sun Sweet Co., Ltd., Chiang Mai City.
(17)
Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.
B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
1. Produkt objęty postępowaniem
(18)
Produktem objętym postępowaniem jest kukurydza cukrowa (Zea mays var. saccharata) w postaci ziaren, przetworzona lub zakonserwowana octem lub kwasem octowym, niezamrożona, objęta obecnie kodem CN ex 2001 90 30 oraz kukurydza cukrowa (Zea mays var. saccharata) w postaci ziaren, przetworzona lub zakonserwowana inaczej niż octem lub kwasem octowym, niezamrożona, inna niż produkty objęte pozycją 2006, objęta obecnie kodem CN ex 2005 80 00, pochodząca z Tajlandii.
(19)
W trakcie dochodzenia wykazano, że pomimo różnic w sposobach konserwowania, różne rodzaje produktu objętego postępowaniem mają wspólne cechy biologiczne i chemiczne i są wykorzystywane w zasadzie do tych samych celów.
(20)
Dwie zainteresowane strony stwierdziły, że kody CN dotyczące kukurydzy cukrowej nie dotyczą wyłącznie produktu objętego postępowaniem, ale odnoszą się również do znaczących ilości kukurydzy młodej konserwowej, która nie jest produkowana w Unii i która nie jest produktem podobnym. Strony zasugerowały, aby Komisja ujęła kukurydzę młodą w swoich danych.
(21)
Dochodzenie skupiło się jednak wyłącznie na produkcie objętym środkami, z wyłączeniem kukurydzy młodej, poprzez zastosowanie odpowiednich kodów TARIC jako podstawy dla analizy. Dlatego wniosek ten odrzucono jako błędny co do faktu.
2. Produkt podobny
(22)
Ustalono, że kukurydza cukrowa produkowana i sprzedawana w Unii przez przemysł unijny oraz kukurydza cukrowa produkowana i sprzedawana w Tajlandii posiadają zasadniczo takie same cechy fizyczne i chemiczne oraz mają takie same podstawowe zastosowania jak kukurydza cukrowa produkowana w Tajlandii i sprzedawana na wywóz do Unii. Dlatego uważa się, że są to produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
C. PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI LUB PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SZKODY
(23)
Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy wygaśnięcie obowiązujących środków prowadziłoby do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu.
1. Uwagi wstępne
(24)
Jak wspomniano w motywie 10, ze względu na potencjalnie dużą liczbę producentów eksportujących, którzy wyrazili gotowość do współpracy, w zawiadomieniu o wszczęciu przewidziano kontrolę wyrywkową. Do celu określenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu dobrano próbę obejmującą trzech producentów eksportujących i reprezentującą około 90 % łącznego wywozu producentów eksportujących, którzy wyrazili gotowość do współpracy.
(25)
Ponieważ łączna ilość wywozu trzech objętych próbą producentów eksportujących stanowiła około 25 % całego wywozu z Tajlandii do Unii podczas ODP, informacje z innych źródeł, takich jak wniosek o przegląd oraz dostępne statystyki handlowe dotyczące wywozu (od tajlandzkich służb celnych) oraz przywozu (z Eurostatu), musiały zostać wykorzystane do oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu.
(26)
Sprzedaż przedsiębiorstw handlowych w Tajlandii, w przypadku której towary były kierowane na nieznane rynki eksportowe, nie została uwzględniona przy określaniu marginesu dumpingu.
(27)
Podobnie jak w dochodzeniu pierwotnym, ustalono, że niektórzy producenci eksportujący pozyskują część swojej sprzedaży produktu objętego postępowaniem od zewnętrznych dostawców. Do celów dochodzenia sprzedaż produktu objętego postępowaniem, który nie był wytworzony przez producentów eksportujących, nie została uwzględniona przy określaniu ich odpowiednich marginesów dumpingu.
2. Przywóz dumpingowy w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym
2.1. Określenie wartości normalnej
(28)
Zgodnie z art. 2 ust. 2 zdanie pierwsze rozporządzenia podstawowego, w celu określenia wartości normalnej ustalono najpierw dla każdego z trzech producentów eksportujących, czy ich ogólna sprzedaż produktu podobnego na rynku krajowym w ODP była reprezentatywna w porównaniu z ich ogólną sprzedażą eksportową do Unii, tj. czy wielkość sprzedaży produktu podobnego z przeznaczeniem na konsumpcję krajową stanowiła przynajmniej 5 % ich wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii.
(29)
Ustalono, że sprzedaż krajowa produktu podobnego była reprezentatywna dla jednego z trzech objętych próbą przedsiębiorstw.
(30)
Następnie zbadano, czy rodzaje produktu podobnego sprzedawane przez to przedsiębiorstwo z przeznaczeniem na konsumpcję krajową były identyczne lub bezpośrednio porównywalne z rodzajami sprzedawanymi na wywóz do Unii. Dla każdego z tych rodzajów ustalono, czy sprzedaż produktu podobnego z przeznaczeniem na konsumpcję krajową była wystarczająco reprezentatywna dla celów art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż z przeznaczeniem na konsumpcję krajową była wystarczająco reprezentatywna, jeżeli stanowiła przynajmniej 5 % ogólnej wielkości sprzedaży porównywalnego rodzaju wywożonego do Unii.
(31)
W przypadku wymienionego przedsiębiorstwa ustalono, że tylko jeden rodzaj produktu podobnego był bezpośrednio porównywalny z rodzajem wywożonym do Unii. Ponadto ten konkretny rodzaj był również sprzedawany w wystarczająco reprezentatywnych ilościach na rynku krajowym.
(32)
Następnie zbadano, czy rodzaj produktu przedsiębiorstwa wskazanego w motywie 31 był sprzedawany w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Dokonano tego poprzez ustalenie proporcji sprzedaży rodzaju produktu objętego postępowaniem, dokonanej z zyskiem na rynku krajowym na rzecz niezależnych klientów.
(33)
Ustalono, że ponad 80 % wielkości sprzedaży z przeznaczeniem na konsumpcję krajową było dokonywane z zyskiem i, zgodnie z art. 2 ust. 4, wszystkie transakcje dotyczące tego konkretnego rodzaju wykorzystano do określenia wartości normalnej.
(34)
Dla rodzaju produktu objętego postępowaniem, w przypadku którego sprzedaż była reprezentatywna i dokonana w zwykłym obrocie handlowym, wartość normalną ustalono na podstawie rzeczywistej ceny krajowej obliczonej jako średnia ważona wszystkich cen krajowych tego rodzaju w ODP.
(35)
Wartość normalną skonstruowano na podstawie art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do dwóch pozostałych producentów eksportujących, których sprzedaż na rynku krajowym nie została uznana za reprezentatywną (jeden z nich w ogólne nie dokonywał sprzedaży produktu podobnego z przeznaczeniem na konsumpcję krajową), oraz w odniesieniu do trzeciego producenta eksportującego, którego cała sprzedaż została uznana za reprezentatywną, ale w przypadku wielu rodzajów produktu podobnego ilości sprzedawane na rynku krajowym nie zostały uznane za reprezentatywne.
(36)
Wartość normalna została skonstruowana poprzez dodanie kosztów wytworzenia każdego rodzaju produktu wywożonego do Unii oraz rozsądnej kwoty kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych (SG & A) oraz zysku.
(37)
Zgodnie z art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego w przypadku dwóch producentów eksportujących, którzy dokonywali sprzedaży z przeznaczeniem na konsumpcję krajową w ilościach niższych lub wyższych od 5 % ich odpowiednich ilości sprzedaży do Unii - SG & A oraz marżę zysku ustalono na podstawie odpowiedniej sprzedaży przedsiębiorstw dokonanej w zwykłym obrocie handlowym na rynku krajowym.
(38)
W przypadku trzeciego producenta eksportującego, który nie sprzedawał produktu podobnego z przeznaczeniem na konsumpcję krajową, zgodnie z art. 2 ust. 6 lit a) rozporządzenia podstawowego kwota SG & A i zysku użyta w stosunku do trzeciego producenta eksportującego stanowiła średnią ważoną kwoty SG & A i zysku ustalonych dla dwóch pozostałych producentów eksportujących wymienionych w motywie 37.
(39)
Dwie zainteresowane strony zakwestionowały metodologię wyjaśnioną w motywie 37, tj. z wykorzystaniem zysku do skonstruowania wartości normalnej, gdy zysk ten jest oparty na transakcjach sprzedaży krajowej o wielkości niższej niż 5 % ilości sprzedaży do Unii. Uważają one, że gdy transakcje sprzedaży krajowej nie są dokonywane w wystarczających ilościach, by uznać je za reprezentatywne, zysk z takich transakcji również nie powinien zostać wykorzystany do obliczeń.
(40)
Ta sama metodologia została jednak zastosowana w dochodzeniu pierwotnym i wobec braku zmiany okoliczności Komisja uważa, że jest ona również odpowiednia do celów niniejszego postępowania.
2.2. Określenie ceny eksportowej
(41)
Cała sprzedaż objętych próbą producentów eksportujących była prowadzona bezpośrednio do niepowiązanych klientów w Unii. Cenę eksportową ustalono zatem zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego na podstawie cen zapłaconych lub należnych w przypadku tych niezależnych klientów w Unii.
2.3. Porównanie i korekty
(42)
Porównanie wartości normalnej i ceny eksportowej zostało przeprowadzone na podstawie ex-works. W celu zapewnienia sprawiedliwego porównania uwzględniono, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, różnice, które miały wpływ na porównywalność cen.
(43)
W przypadkach kiedy było to właściwe i uzasadnione, dokonano korekt z tytułu różnic w kosztach transportu, ubezpieczenia, przeładunku, załadunku oraz w prowizjach i opłatach bankowych.
(44)
Ponadto zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. d) rozporządzenia podstawowego i zgodnie z metodologią zastosowaną w pierwotnym dochodzeniu, dokonano korekty z tytułu różnic w poziomie handlu dla tych producentów eksportujących, których sprzedaż na rynku krajowym jest prowadzona pod własną marką, ale sprzedaż do Unii jest dokonywana pod marką detalistów. Poziom korekty, obliczony w formie obniżki marży zysku i wykorzystany przy konstruowaniu wartości normalnej, jak wskazano w motywie 33, został oszacowany na podstawie stosunku marż zysków uzyskanych przez przemysł unijny ze sprzedaży produktów marki własnej i wszystkich produktów. Marża zysku została zatem obniżona od 20 % do 50 %.
(45)
Dwie zainteresowane strony stwierdziły, że rynek krajowy w Tajlandii oraz rynek unijny nie mogą być porównywane, ponieważ rozmiary tych rynków są różne, a producenci z Tajlandii dokonują sprzedaży pod swoją własną marką na rynku krajowym.
(46)
Należy po pierwsze przypomnieć, że w motywie 22 ustalono, iż kukurydza cukrowa sprzedawana na rynku krajowym w Tajlandii oraz kukurydza cukrowa sprzedawana na wywóz do Unii są podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
(47)
Po drugie, z uwagi na różnice w poziomie handlu dokonano korekty marży zysku, tj. obniżenia o 20-50 % marży zysku ze sprzedaży krajowej pod własną marką. Jest to również zgodne z metodologią zastosowaną w dochodzeniu pierwotnym.
2.4. Dumping w ODP
(48)
Na podstawie powyższych ustaleń marginesy dumpingu wyrażone jako odsetek ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, wynoszą między 8 % i 44 %.
3. Zmiany wielkości przywozu w przypadku uchylenia środków
3.1. Moce produkcyjne producentów eksportujących
(49)
Produkcja kukurydzy cukrowej jest uwarunkowana dostępem do świeżo zebranej kukurydzy, którą dostarcza się bezpośrednio po zbiorze do zakładu przetwórczego. Świeżo zebrana kukurydza powinna zostać przetworzona w ciągu 24 godzin po zbiorze, a zatem moce produkcyjne produktu objętego postępowaniem są bezpośrednio powiązane z dostępnością świeżo zebranej kukurydzy.
(50)
W Tajlandii sezon zbiorów trwa około 9-10 miesięcy rocznie i obejmuje 2 zbiory rocznie. Przy ocenie dostępnych technicznych mocy produkcyjnych należy uwzględnić ograniczenia dotyczące surowców i wynikające z sezonowości.
(51)
Trzech producentów eksportujących, którzy zostali objęci próbą, dysponowało łącznymi technicznymi mocami produkcyjnymi wynoszącymi między 130 000 a 150 000 ton. Rzeczywisty wskaźnik wykorzystania dostępnych mocy technicznych wahał się między 50 % a 80 %.
(52)
Kilka zainteresowanych stron stwierdziło, że zawyżono dostępne wolne moce produkcyjne, uznając przy tym metodologię zastosowaną przy ograniczaniu mocy technicznych z uwagi na dostępność surowców.
(53)
Jak już podkreślono w motywie 50, moce techniczne nie mogą być w pełni wykorzystane z uwagi na sezonową niedostępność świeżo zebranej kukurydzy cukrowej. W toku dochodzenia wykazano jednak, że niektórzy producenci osiągnęli wykorzystanie mocy wynoszące 80 % i powyżej, natomiast w przypadku innych producentów objętych próbą wykorzystanie mocy było znacznie niższe. Ponieważ wszyscy producenci mają porównywalny dostęp do surowców, niższe wykorzystanie mocy nie może być wyjaśnione wyłącznie sezonową niedostępnością świeżo zebranej kukurydzy cukrowej.
(54)
Zgodnie z informacjami przedstawionymi przez Thai Food Processors Association (tajlandzkie stowarzyszenie przetwórców żywności) całkowity wywóz Tajlandii do reszty świata stale wzrastał o około 20 % w okresie badanym, osiągając wielkość 150 000-200 000 ton w ODP. Wskazuje to, że ilości dostępnej kukurydzy cukrowej mogą wzrastać i faktycznie stale rosły, w przypadku gdy producenci eksportujący potrzebowali tych dodatkowych ilości. W tym względzie należy zauważyć, że łączna produkcja kukurydzy żółtej wyniosła 4,1 mln-4,5 mln ton w Tajlandii podczas okresu badanego. O ile wiadomo, że produkcja nie może zostać przestawiona z produkcji kukurydzy żółtej na cukrową w stosunku 1:1, samo znaczenie różnicy w wielkościach produkcji wyraźnie wskazuje, że nawet niewielkie przesunięcie ilości produkcji kukurydzy żółtej na produkcję kukurydzy cukrowej może wywrzeć istotny wpływ na łączną produkcję kukurydzy cukrowej w Tajlandii.
(55)
Na tej podstawie ustalono, że trzech objętych próbą producentów mogło produkować dodatkową ilość wynoszącą około 40 000-60 000 ton rocznie („rzeczywiste wolne moce produkcyjne”), co reprezentuje około dwu- lub trzykrotność łącznego wywozu produktu objętego postępowaniem z Tajlandii do Unii.
(56)
Rzeczywiste wolne moce produkcyjne producentów objętych próbą mogą zatem zostać uznane za istotne. Ponadto istnieje jeszcze 15 innych znanych producentów produktu objętego postępowaniem w Tajlandii, którzy również mają dostęp do znacznej produkcji kukurydzy cukrowej w Tajlandii.
(57)
Informacje zebrane z innych źródeł, tj.:
-
informacje zgromadzone na podstawie prezentacji internetowych producentów eksportujących,
-
informacje zebrane w związku z kontrolą wyrywkową, oraz
-
informacje zebrane w ramach bazy danych utworzonej na podstawie art. 14 ust. 6 rozporządzenia podstawowego,
wskazują, że przynajmniej dwóch znaczących producentów eksportujących, z których jeden współpracował w dochodzeniu przeglądowym, ale nie został objęty próbą (i dlatego nie dostarczył żadnych szczegółowych informacji w tym zakresie), dysponowało łącznymi mocami wynoszącymi od 50 000 do 100 000 ton.
(58)
Ostatecznie nie ma dowodów na to, że poziom konsumpcji na rynku tajlandzkim lub na rynkach państw trzecich wzrośnie, umożliwiając absorpcję zwiększonej produkcji wynikającej z wykorzystania wolnych mocy przez tajlandzkich producentów. W szczególności tajlandzki rynek krajowy jest niewielki i w ujęciu średnim reprezentował jedynie 1-2 % łącznej sprzedaży wszystkich tajlandzkich producentów objętych próbą. Potwierdza to ustalenie, że jakakolwiek dodatkowa produkcja kukurydzy cukrowej będzie przedmiotem wywozu poza Tajlandię.
3.2. Atrakcyjność rynku unijnego
(59)
Porównanie cen eksportowych produktu objętego postępowaniem stosowanych wobec Unii z cenami produktu podobnego na rynku krajowym wykazało istnienie dwóch zależności: ceny na rynku krajowym są względnie wysokie (z uwagi na sprzedaż pod marką własną), natomiast wielkość sprzedaży jest względnie niska w porównaniu do sprzedaży eksportowej. Na tej podstawie uznano, że nie ma rzeczywistego ryzyka przekierowania sprzedaży krajowej na sprzedaż do Unii, w przypadku uchylenia środków.
(60)
Porównanie cen eksportowych produktu objętego postępowaniem stosowanych wobec Unii z cenami za produkt podobny na rynkach państw trzecich, wykazało, że ceny trzech objętych próbą producentów eksportujących stosowane wobec Unii są wyższe średnio o 14 %.
(61)
Statystyki handlowe tajlandzkich służb celnych również potwierdzają to ustalenie. Po przeliczeniu zgłoszonej wagi logistycznej (puszka + kukurydza + płyn) na wagę netto puszki (kukurydza + płyn) zgodnie z metodologią stosowaną w przeglądzie, ceny za kilogram stosowane wobec Unii są wyższe średnio o 5 % od cen stosowanych wobec państw trzecich.
(62)
Niektóre strony wyraziły wątpliwości, że różnica cen wynosząca 5 % lub 14 % jest na tyle znacząca, aby spowodować przekierowanie handlu do Unii, w toku dochodzenia wykazano jednak, że jest to możliwe na rynku kukurydzy cukrowej. W niniejszym postępowaniu jedno tajlandzkie przedsiębiorstwo (Karn Corn) objęto poprzednio stawką cła o 8-10 % niższą od stawki ustalonej dla większości innych tajlandzkich eksporterów. Ta różnica wynosząca 8-10 % była jednak wystarczająca, by wymienione przedsiębiorstwo siedmiokrotnie zwiększyło swój udział w tajlandzkim wywozie do Unii między OD dochodzenia pierwotnego a ODP obecnego dochodzenia.
(63)
Ponadto pomimo obowiązującego cła antydumpingowego wynoszącego 3,1 % Karn Corn zwiększył ponad dwukrotnie swoje ilości wywozu do Unii od czasu nałożenia ceł antydumpingowych. Wskazuje to na atrakcyjność rynku Unii w porównaniu z innymi rynkami nawet w przypadku niewielkiej różnicy cen.
(64)
Podsumowując, o ile ryzyko przekierowania handlu z rynku krajowego na rynek unijny jest raczej niewielkie z uwagi na sprzedaż krajową pod marką własną, istnieje znaczące ryzyko przekierowania handlu z rynków państw trzecich na rynek unijny ze względu na wyższe ceny obowiązujące na tym ostatnim rynku.
(65)
Kilka zainteresowanych stron stwierdziło, że ceny na rynku unijnym są porównywalnie mniej atrakcyjne w stosunku do cen w innych państwach, takich jak Japonia. Dlatego też ryzyko przekierowania handlu w przypadku uchylenia środków jest wyolbrzymione.
(66)
Należy przypomnieć, że sprzedaż do państw trzecich jest traktowana jako łączna, a wniosek wyciągnięty w motywie 63 jest oparty na średnich cenach do wszystkich państw trzecich. Uznaje się powszechnie, że w ramach tej grupy państw trzecich istnieją państwa, w stosunku do których stosowane są wyższe ceny eksportowe, natomiast w stosunku do innych państw trzecich praktykowane są niższe ceny eksportowe. Oczywiście im niższa cena eksportowa, tym wyższe ryzyko przekierowania handlu w przypadku uchylenia środków.
(67)
Ponadto jedna zainteresowana strona stwierdziła, że powiązania umowne z importerami w państwach trzecich nie umożliwiają łatwej zmiany klientów w różnych państwach.
(68)
O ile powiązania umowne między producentami eksportującymi w Tajlandii i importerami w różnych państwach trzecich mogą istnieć i są utrzymywane w krótkim terminie, nie ma dowodów na to, że takie zobowiązania umowne nie mogłyby zostać stopniowo zniesione, aby umożliwić sprzedaż na rynki o wyższych cenach, takie jak rynek unijny.
(69)
Wreszcie zainteresowane strony stwierdziły, że wywóz do niektórych państw trzecich, takich jak Korea Południowa, nie może być porównywany, ponieważ asortyment produktów (na przykład rozmiar puszek) oraz warunki sprzedaży (na przykład warunki wysyłki) mogą być różne.
(70)
Należy przypomnieć, że z porównań w motywach 58, 59 i 60 wynikają wskaźniki różnic w cenach eksportowych stosowanych do wszystkich państw trzecich. Wpływ kwestii dotyczących tajlandzkiego wywozu na niewielką liczbę rynków w odniesieniu do ogólnego porównania jest zatem ograniczony. Ponadto zważywszy, że dane dotyczące tajlandzkiego wywozu są rejestrowane na podstawie FOB, wpływ na jakąkolwiek różnicę w warunkach wysyłki lub kosztach wysyłki jest ograniczony do kosztów frachtu krajowego wewnątrz Tajlandii, a zatem może być jedynie nieznaczny.
(71)
Wobec braku dowodów wskazujących, że średnie ceny stosowane w odniesieniu do wszystkich państw trzecich nie są porównywalne z cenami eksportowymi stosowanymi względem Unii, wnioski wyciągnięte w motywie 63 pozostają niezmienione.
4. Wniosek w sprawie prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu
(72)
Wydaje się prawdopodobne, że w przypadku uchylenia środków stosunkowo wysoki poziom cen na rynku unijnym przyciągnie znaczące ilości produktu objętego postępowaniem, które są obecnie sprzedawane po niższych cenach do państw trzecich.
(73)
Tajlandzcy producenci eksportujący kontynuowali swoje praktyki dumpingowe podczas ODP.
(74)
Ponadto wolne moce w Tajlandii oraz fakt, że ceny na rynku unijnym są znacznie wyższe od cen na rynkach państw trzecich, prowadzą do wniosku, zgodnie z którym istnieje ryzyko zwiększonego wywozu produktu objętego postępowaniem w przypadku uchylenia środków.
(75)
Podsumowując, istnieje wysokie prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu w przypadku uchylenia środków.
D. DEFINICJA PRZEMYSŁU UNIJNEGO
(76)
W ODP produkt podobny był wytwarzany przez około 20 producentów unijnych. Produkcję tych producentów (której wielkość ustalono na podstawie danych uzyskanych od współpracujących producentów i - w przypadku innych producentów unijnych - na podstawie danych zawartych we wniosku o dokonanie przeglądu) uznaje się zatem za produkcję unijną w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
(77)
Jak wyjaśniono w motywie 13, z uwagi na dużą liczbę producentów unijnych podjęto decyzję o doborze próby. Do celów analizy szkody ustanowiono wskaźniki szkody na następujących dwóch poziomach:
-
elementy makroekonomiczne (produkcja, moce produkcyjne, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wzrost gospodarczy, zatrudnienie, wydajność, średnie ceny jednostkowe, wielkość marginesów dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu) poddane zostały ocenie na poziomie łącznej produkcji unijnej, przeprowadzonej na podstawie informacji zebranych od współpracujących producentów oraz - w odniesieniu do pozostałych producentów unijnych - na podstawie danych zawartych we wniosku o dokonanie przeglądu,
-
w odniesieniu do producentów unijnych objętych próbą przeprowadzono analizę elementów mikroekonomicznych (zapasy, wynagrodzenia, rentowność, zwrot z inwestycji, przepływy pieniężne, zdolność do pozyskiwania kapitału i inwestycje) na podstawie ich informacji.
E. SYTUACJA NA RYNKU UNIJNYM
1. Konsumpcja w Unii
(78)
Konsumpcję w Unii określono na podstawie wielkości sprzedaży produkcji własnej przemysłu unijnego przeznaczonej na rynek unijny, danych dotyczących wielkości przywozu dla rynku unijnego uzyskanych z bazy danych na podstawie art. 14 ust. 6., a w odniesieniu do pozostałych producentów unijnych - na podstawie danych zawartych we wniosku.
(79)
W trakcie okresu badanego konsumpcja w Unii wzrosła o 9 %. O ile między 2008 a 2009 r. wielkość ta zmniejszyła się o 5 %, o tyle w 2010 i 2011 r. zwiększyła się odpowiednio o 6 i 9 punktów procentowych (tj. w porównaniu z poprzednim rokiem). Następnie ustabilizowała się w ODP na poziomie wynoszącym około 350 000 ton.
2008
2009
2010
2011
ODP
Łączna konsumpcja w Unii (w tonach)
318 413
301 594
320 027
351 279
347 533
Indeks (2008 = 100)
100
95
101
110
109
2. Przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie
a) Wielkość
(80)
Wielkość przywozu produktu objętego postępowaniem z państwa, którego dotyczy postępowanie, do Unii zmniejszyła się o 43 % z około 38 000 ton w 2008 r. do około 22 000 ton w OD. W 2009 r. wielkość ta zmniejszyła się o 15 %, w 2010 r. - o kolejne 20 punktów procentowych, a w 2011 r. - o 11 punktów procentowych, natomiast w ODP nieznacznie wzrosła o 3 punkty procentowe.
2008
2009
2010
2011
ODP
Wielkość przywozu z Tajlandii
38 443
32 616
24 941
20 710
21 856
Indeks (2008 = 100)
100
85
65
54
57
Udział przywozu z Tajlandii w rynku (%)
12
11
8
6
6
Ceny przywozu z Tajlandii (EUR/tona)
835
887
806
775
807
Indeks (2008 = 100)
100
106
96
93
97
Źródło:
baza danych na podstawie art. 14 ust. 6.
b) Udział w rynku
(81)
Odpowiedni udział tajlandzkich eksporterów w rynku unijnym zmniejszył się stopniowo o około 50 % lub 6 punktów procentowych w okresie badanym z 12 % w 2008 r. do 6 % w ODP. W ujęciu szczegółowym tajlandzki udział w rynku zmniejszył się z 12 % w 2008 r. do 11 % w 2009 r., do 8 % w 2010 r. oraz do 6 % w 2011 r./ODP.
c) Ceny
(i) Zmiany cen
(82)
Między 2008 r. i ODP średnie ceny przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z państwa, którego dotyczy postępowanie, spadły o 3 % - z 835 EUR/tonę w 2008 r. do 807 EUR/tonę w ODP. W 2008 r. ceny wzrosły o 6 %, natomiast w 2010 r. spadły o 10 punktów procentowych, a w 2011 r. o kolejne 3 punkty procentowe. Od 2011 r. do ODP ceny te wzrosły znowu o 4 punkty procentowe.
(ii) Podcięcia cenowe
(83)
Dokonano porównania cen produktu podobnego z cenami sprzedaży stosowanymi przez producentów eksportujących i cenami przemysłu unijnego w Unii. W tym celu porównano ceny ex-works stosowane przez przemysł unijny, bez rabatów i podatków, z cenami CIF na granicy Unii stosowanymi przez producentów eksportujących z państwa, którego dotyczy postępowanie, z uwzględnieniem korekt z tytułu ceł, kosztów rozładunku i odprawy celnej. Porównanie wykazało, że podczas ODP ceny produktu objętego postępowaniem pochodzącego z państwa, którego dotyczy postępowanie, i sprzedawanego w Unii były na ogólnie wyższym poziomie od cen przemysłu unijnego. Stwierdzono zatem, w oparciu o bazę danych na podstawie art. 14 ust. 6, brak marginesu podcięcia dla każdego przywozu z Tajlandii do Unii (dla obu współpracujących eksporterów oraz dla eksporterów niewspółpracujących, niezależnie od asortymentu produktów).
3. Sytuacja przemysłu unijnego
(84)
Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała wszystkie istotne czynniki i wskaźniki gospodarcze mające wpływ na sytuację przemysłu unijnego.
(85)
Rynek ten charakteryzuje się między innymi istnieniem dwóch kanałów sprzedaży, tzn. sprzedaży pod marką własną producenta i sprzedaży pod marką detalistów. Sprzedaż za pośrednictwem pierwszego kanału, w porównaniu ze sprzedażą za pośrednictwem drugiego kanału, zwykle wiąże się z wyższymi kosztami sprzedaży wynikającymi w szczególności z kosztów marketingu i reklamy, powodując tym samym wyższe ceny sprzedaży.
(86)
W toku dochodzenia ustalono, że cały przywóz dokonany przez tajlandzkich eksporterów współpracujących odbywał się za pośrednictwem drugiego kanału, tj. pod marką detalistów. W analizie szkody uznano zatem za słuszne rozróżnienie między sprzedażą przemysłu unijnego pod jego marką własną i pod marką detalistów w stosownych przypadkach, ponieważ przywóz po cenach dumpingowych konkuruje przede wszystkim z produktami podobnymi przemysłu unijnego sprzedawanymi pod marką detalistów. Rozróżnienie to wprowadzono przede wszystkim dla określenia wielkości sprzedaży, cen sprzedaży i rentowności. Jednakże w celu uzyskania pełnego obrazu sprawy łączne dane (obejmujące zarówno markę własną, jak i markę detalistów) przedstawiono i opisano w poniższych tabelach. W ODP sprzedaż przemysłu unijnego pod marką detalistów wynosiła około 70 % ogólnej wielkości sprzedaży unijnej i około 60 % wartości sprzedaży.
(87)
Mając na uwadze, że w Unii kukurydza cukrowa jest przetwarzana wyłącznie w miesiącach letnich, wiele wskaźników szkody jest prawie identycznych dla 2011 r. i ODP (1 kwietnia 2011 r. do 30 marca 2012 r.). Ma to w szczególności zastosowanie do produkcji i mocy produkcyjnych.
3.1. Elementy makroekonomiczne
a) Produkcja
(88)
W stosunku do poziomu wynoszącego około 372 000 ton w 2008 r. produkcja przemysłu unijnego zmniejszyła się o 8 % w okresie badanym. W 2009 r. produkcja spadła o 25 %, w 2010 r. - o 13 punktów procentowych, natomiast w 2011 r./ODP wzrosła o 31 punkty procentowe.
2008
2009
2010
2011
ODP
Produkcja (w tonach)
371 764
279 265
231 790
344 015
343 873
Indeks (2008 = 100)
100
75
62
93
92
b) Moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
(89)
Moce produkcyjne wyniosły około 488 000 ton w latach 2008, 2009 i 2010, a następnie zmniejszyły się o 9 % w 2011 r./ODP. Spadek ten wynikał z faktu, że jeden z objętych próbą producentów unijnych zamknął jeden ze swoich zakładów.
2008
2009
2010
2011
ODP
Moce produkcyjne (w tonach)
488 453
488 453
488 453
444 055
444 055
Indeks (2008 = 100)
100
100
100
91
91
Wykorzystanie mocy produkcyjnych (%)
76
57
47
77
77
Indeks (2008 = 100)
100
75
62
102
102
Źródło:
dochodzenie
(90)
W 2008 r. wykorzystanie mocy wyniosło 76 %. Zmniejszyło się do 57 % w 2009 r. oraz do 47 % w 2010 r., a następnie wzrosło do 77 % w 2011 r./ODP. W całym okresie badanym wykorzystanie mocy produkcyjnych było na stabilnym poziomie, ponieważ zmniejszającej się produkcji towarzyszył spadek mocy produkcyjnych.
c) Wielkość sprzedaży
(91)
Sprzedaż przemysłu unijnego dotycząca jego produkcji przeznaczonej dla marki detalistów na rynku unijnym na rzecz klientów niepowiązanych najpierw spadła o 6 % w 2009 r., a następnie wzrosła o 17 punktów procentowych w 2010 r. i o kolejne 24 punkty procentowe w 2011 r. Od 2011 r. do ODP sprzedaż znowu zmniejszyła się o 4 punkty procentowe. W ujęciu ogólnym między 2008 r. a ODP wielkość sprzedaży wzrosła o około 31 %.
2008
2009
2010
2011
ODP
Wielkość sprzedaży w Unii (marka detalistów) dla klientów niepowiązanych (w tonach)
161 544
151 058
179 562
218 876
212 425
Indeks (2008 = 100)
100
94
111
135
131
Wielkość sprzedaży w Unii (marka własna i detalistów) dla klientów niepowiązanych (w tonach)
262 902
248 995
280 586
318 237
312 623
Indeks (2008 = 100)
100
95
107
121
119
Źródło:
dochodzenie
(92)
Ogólna wielkość sprzedaży przemysłu unijnego dotycząca jego produkcji (zarówno pod marką własną, jak i detalistów) na rynku unijnym na rzecz klientów niepowiązanych wykazywała mniej więcej stałą tendencję, było to jednak mniej odczuwalne. Początkowo sprzedaż spadła o 5 % w 2009 r., a następnie wzrosła o 12 punktów procentowych w 2010 r. i o kolejne 14 punktów procentowych w 2011 r. Od 2011 r. do ODP sprzedaż znowu zmniejszyła się o 2 punkty procentowe. W ujęciu ogólnym między 2008 r. a ODP wielkość sprzedaży wzrosła o około 19 %.
d) Udział w rynku
(93)
Udział przemysłu unijnego w rynku wynosił 83 % w latach 2008 i 2009. Zwiększył się do 88 % w 2010 r. oraz do 91 % w 2011 r., a następnie nieznacznie zmniejszył się do 90 % w ODP. W ujęciu ogólnym udział przemysłu unijnego w rynku w okresie badanym wzrósł o 7 punktów procentowych.
2008
2009
2010
2011
ODP
Udział przemysłu unijnego w rynku (marka własna i detalistów) (%)
83
83
88
91
90
Indeks (2008 = 100)
100
100
106
110
109
Źródło:
dochodzenie
e) Wzrost
(94)
Między 2008 r. a ODP, kiedy to konsumpcja w Unii wzrosła o 9 %, wielkość sprzedaży przeznaczonej dla marki detalistów na rynek unijny wzrosła o około 31 %, natomiast wielkość sprzedaży przemysłu unijnego przeznaczona zarówno dla marki własnej, jak i marki detalistów na rynku unijnym wzrosła o 19 %. Między 2008 r. i ODP przemysł unijny zyskał około 7 punktów procentowych pod względem udziału w rynku, a przywóz po cenach dumpingowych stracił około 6 punktów procentowych udziału w rynku. Stwierdza się zatem, ze przemysł unijny był w stanie skorzystać ze wzrostu na rynku.
f) Zatrudnienie
(95)
Liczba osób zatrudnionych w przemyśle unijnym wzrosła między 2008 a 2009 r. o 17 %, a następnie spadła w 2010 r. o 5 punktów procentowych, natomiast w 2011/ODP wzrosła o 11 punktów procentowych. W ujęciu ogólnym, zatrudnienie w przemyśle unijnym zmalało o 11 % w okresie badanym, tj. z około 2 300 do około 2 000 osób.
2008
2009
2010
2011
ODP
Zatrudnienie (liczba osób)
2 278
1 896
1 786
2 038
2 035
Indeks (2008 = 100)
100
83
78
89
89
Źródło:
dochodzenie
g) Wydajność
(96)
Wydajność siły roboczej przemysłu unijnego, mierzona w wielkości produkcji (tony) na pracownika rocznie, zaczynając od poziomu 163 ton na pracownika, początkowo zmalała o 10 % w 2009 r., następnie spadła o 10 punktów procentowych w 2010 r. i wreszcie wzrosła o 23 punkty procentowe w 2011 r. oraz o 1 punkt procentowy w ODP. W ujęciu ogólnym wydajność przemysłu unijnego wzrosła o 4 % w okresie badanym. Tendencja ta wskazuje na fakt, iż spadek zatrudnienia był większy niż spadek produkcji.
2008
2009
2010
2011
ODP
Wydajność (w tonach na pracownika)
163
147
130
169
169
Indeks (2008 = 100)
100
90
80
103
104
Źródło:
dochodzenie
h) Czynniki mające wpływ na ceny sprzedaży
(97)
Ceny jednostkowe sprzedaży przemysłu unijnego w zakresie produktów marki detalistów na rzecz klientów niepowiązanych wzrosły o 7 % w 2009 r., a następnie spadły o 8 punktów procentowych w 2010 r. i o kolejne 5 punktów procentowych w 2011 r. Od 2011 r. do ODP wskazane ceny wzrosły o 3 punkty procentowe. W ujęciu ogólnym ceny te spadły o 3 % w okresie badanym z poziomu wynoszącego 1 073 EUR/tonę do 1 041 EUR/tonę w ODP.
2008
2009
2010
2011
ODP
Cena jednostkowa - rynek unijny (marka detalistów) (EUR/tonę)
1 073
1 152
1 057
1 008
1 041
Indeks (2008 = 100)
100
107
99
94
97
Cena jednostkowa - rynek unijny (marka własna oraz detalistów) (EUR/tonę)
1 248
1 305
1 219
1 182
1 215
Indeks (2008 = 100)
100
105
98
95
97
Źródło:
dochodzenie
(98)
Łączne (marka własna oraz detalistów) ceny sprzedaży przemysłu unijnego na rynek unijny klientom niepowiązanym kształtowały się mniej więcej podobnie. Ceny wzrosły o 5 % w 2009 r., a następnie spadły o 7 punktów procentowych w 2010 r. i o kolejne 3 punkty procentowe w 2011 r. Od 2011 r. do ODP wskazane ceny wzrosły o 2 punkty procentowe. W ujęciu ogólnym ceny te spadły o 3 % w okresie badanym z poziomu wynoszącego 1 248 EUR/tonę do 1 215 EUR/tonę w ODP.
i) Wielkość marginesu dumpingu
(99)
W toku dochodzenia wykazano, że kontynuacja dumpingu i wielkość rzeczywistych marginesów dumpingu (do 44 %) nie mogą być uważane za nieistotne.
j) Poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu
(100)
Zbadane powyżej makrowskaźniki i przeanalizowane poniżej mikrowskaźniki wykazują, iż chociaż środki antydumpingowe częściowo osiągnęły swój cel, przyczyniając się do usunięcia szkody wyrządzonej producentom unijnym, sytuacja przemysłu unijnego wciąż jest podatna na zagrożenia oraz niestabilna. Wyniki segmentu marki detalistów, który jest bezpośrednim konkurentem przywozu z Tajlandii, nie są zadawalające pod względem rentowności. Ceny sprzedaży przemysłu unijnego w tym segmencie rynku spadły o 3 % w okresie badanym, a koszty produkcji wzrosły o około 10 % w tym samym okresie. Przemysł unijny nie był najwidoczniej w stanie pokryć swoich kosztów, co spowodowało istotne straty. Biorąc pod uwagę znaczenie marki detalistów w przemyśle unijnym kukurydzy cukrowej (reprezentującej 70 % łącznej wielkości sprzedaży i 60 % łącznej wartości sprzedaży) zaważyło to na ogólnej rentowności. Nie dało się zatem stwierdzić rzeczywistej poprawy sytuacji po wcześniejszym dumpingu i uznaje się, że przemysł unijny jest nadal podatny na szkodliwe wpływy przywozu po cenach dumpingowych na rynek unijny.
3.2. Elementy mikroekonomiczne
a) Zapasy
(101)
Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego w przemyśle unijnym stale zmniejszał się w okresie badanym. W 2009 r. wielkość ta zmniejszyła się o 2 %, w 2010 r. - o 27 punktów procentowych, w 2011 r. - o 2 punkty procentowe, a w ODP o kolejne 24 punkty procentowe. Należy jednak zauważyć, że poziom zapasów nie jest miarodajnym wskaźnikiem szkody w tym konkretnym przemyśle. Wysoki poziom zapasów pod koniec każdego roku łączy się z tym, że zbiory i przetwarzanie co roku kończą się zazwyczaj w październiku. Dlatego też zapasy to towary czekające na wysłanie ich w okresie od listopada do lipca.
2008
2009
2010
2011
ODP
Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego (w tonach)
193 834
189 741
136 703
133 884
88 108
Indeks (2008 = 100)
100
98
71
69
45
Źródło:
dochodzenie
b) Wynagrodzenia
(102)
Między 2008 r. i ODP koszty pracy spadły o 7 %. W 2009 r. spadły o 16 %, w 2010 r. - o 1 punkt procentowy, natomiast w 2011 r./ODP wzrosły o 10 punktów procentowych. Ten ogólny spadek w okresie badanym wynika ze spadku zatrudnienia.
2008
2009
2010
2011
ODP
Roczne koszty pracy (EUR)
34 343 788
28 850 250
28 370 188
31 952 596
31 923 505
Indeks (2008 = 100)
100
84
83
93
93
Źródło:
dochodzenie
c) Rentowność i zwrot z inwestycji
(103)
W okresie badanym rentowność sprzedaży przemysłu unijnego z produktów przeznaczonych dla marki detalistów, wyrażona jako procent sprzedaży netto, spadła z 5,6 % (zysk) w 2008 r. do około -5,4 % (strata) w ODP.
2008
2009
2010
2011
ODP
Rentowność w Unii (marka detalistów) (% sprzedaży netto)
5,6
9,6
-3,3
-8,2
-5,4
Indeks (2008 = 100)
100
169
-59
- 145
-95
Rentowność w Unii (marka własna i detalistów) (% sprzedaży netto)
8,5
10,8
0,7
-0,5
1,6
Indeks (2008 = 100)
100
127
8
-6
19
ROI (marka własna i detalistów) (zysk w % wartości księgowej netto inwestycji)
24,3
40,4
2,9
-3,0
4,4
Indeks (2008 = 100)
100
166
12
-13
18
Źródło:
dochodzenie
(104)
Rentowność sprzedaży przemysłu unijnego z produktów przeznaczonych dla marki własnej i detalistów również spadła z 8,5 % w 2008 r. do 1,6 % w ODP. Spadek ten nie jest zatem tak drastyczny, jak w przypadku samej sprzedaży pod marką detalistów. Spadek rentowności wynika z tego, że ceny sprzedaży w okresie badanym zmniejszyły się o 3 %, a koszty produkcji (głównie nieprzetworzona kukurydza cukrowa i puszki) wzrosły o 5 % w tym samym okresie. Przemysł unijny nie był najwidoczniej w stanie przenieść wzrostu kosztów produkcji na swoich klientów.
(105)
Zwrot z inwestycji („ROI”), wyrażony jako procentowy zysk wartości księgowej netto inwestycji (zarówno dla marki własnej, jak i marki detalistów), był zasadniczo zgodny z tendencją dotyczącą rentowności. Zmniejszył się z poziomu około 24,3 % w 2008 r. do 4,4 % w ODP, obniżając się tym samym o 82 % w okresie badanym.
d) Przepływy pieniężne i zdolność do pozyskiwania kapitału
(106)
Przepływy pieniężne netto z działalności operacyjnej w 2008 r. wyniosły około 27 000 EUR. W 2009 r. wielkość ta wzrosła do około 23 mln EUR i do około 58 mln EUR w 2010 r., a następnie spadła o około 8 mln EUR w 2011 r. Od 2011 r. do ODP przepływy wzrosły do około 11 mln EUR. Żaden ze współpracujących producentów unijnych nie wskazał, że doświadczył trudności z pozyskiwaniem kapitału.
2008
2009
2010
2011
ODP
Przepływy pieniężne (marka własna i detalistów) (EUR)
26 698
23 239 572
58 654 064
7 845 330
11 077 815
Indeks (2008 = 100)
100
87 047
219 698
29 386
41 494
Źródło:
dochodzenie
e) Inwestycje
(107)
Roczne inwestycje przemysłu unijnego w produkcję produktu podobnego wzrosły o 45 % między rokiem 2008 a 2009, następnie spadły o 34 punkty procentowe w okresie 2009-2010, wzrosły o 57 punktów procentowych w 2011 r. i wreszcie spadły o 4 punkty procentowe w okresie od 2011 r. do ODP. W okresie badanym inwestycje wzrosły ogólnie o 64 %, a miało to na celu konserwację i modernizację istniejącego wyposażenia, a nie wzrost mocy produkcyjnych.
2008
2009
2010
2011
ODP
Inwestycje netto (EUR)
6 590 078
9 545 749
7 329 354
11 093 136
10 802 751
Indeks (2008 = 100)
100
145
111
168
164
Źródło:
dochodzenie
4. Wnioski dotyczące szkody
(108)
Wiele wskaźników cechowały tendencje ujemne między 2008 r. a ODP. Zwrot z inwestycji zmniejszył się, wielkość produkcji spadła o 8 %, moce produkcyjne zmniejszyły się o 9 %, a zatrudnienie o 11 %. W odniesieniu do niższego poziomu produkcji należy zauważyć, że plony w 2008 r. były wyższe niż przewidywano oraz przyczyniły się do większej produkcji przemysłu unijnego w tym samym roku. W tym samym okresie przywóz z Tajlandii (który jest głównie fakturowany w USD) stał się bardziej atrakcyjny ze względu na niższy kurs USD. Ten wzrost, zarówno w odniesieniu do unijnej, jak i tajlandzkiej podaży kukurydzy cukrowej, zbiegł się z kryzysem gospodarczym i finansowym w Unii, co wywarło wpływ na konsumpcję. W konsekwencji zwiększona produkcja unijna nie mogła być w całości sprzedana na rynku unijnym. Spowodowało to obniżenie poziomu produkcji i stanu zapasów w kolejnych latach, lecz nie wyjaśnia w pełni poniesionej szkody.
(109)
Rentowność sprzedaży przemysłu unijnego dotycząca kukurydzy cukrowej (zarówno pod marką własną, jak i detalistów) znacznie obniżyła się w okresie badanym. Segment marki detalistów, w którym przemysł unijny musi stawić czoła konkurencji ze strony przywozu tajlandzkiego, ponosi wyraźne straty (rentowność obniżyła się z ponad 5 % (zysk) w 2008 r. do -5 % (strata) w ODP). Producenci UE zmniejszyli swoje ceny sprzedaży na rynku unijnym o 3 % i odzyskali udział w rynku kosztem rentowności. Przemysł musi dokonywać sprzedaży pod marką detalistów, ponieważ nie ma wystarczającego popytu na markę własną, a zważywszy, że sprzedaż pod marką detalistów reprezentuje około 60 % łącznej wartości sprzedaży, ogólna rentowność obniżyła się z 8,5 % do 1,6 % w okresie badanym.
(110)
Analiza niektórych wskaźników sugeruje, że obowiązujące środki umożliwiły przemysłowi odzyskanie jego pozycji. Wielkość tajlandzkiego przywozu i odpowiadający mu udział w rynku obniżyły się o prawie połowę, z 12 % w 2008 r. do zaledwie 6 % w ODP. Udział przemysłu unijnego w rynku wzrósł z 83 % w 2008 r. do 90 % w ODP. Ponadto w ODP średnie ceny przywozu z Tajlandii nie podcinały cen przemysłu unijnego, lecz uniemożliwiły przemysłowi unijnemu przeniesienie wzrostu kosztów na klientów. Inne wskaźniki również odnotowały pozytywne tendencje. Wykorzystanie mocy wzrosło o 2 % w okresie badanym i utrzymywało się na wysokim poziomie wynoszącym 77 % w ODP. Wielkość sprzedaży przemysłu unijnego pod marką detalistów, która bezpośrednio konkuruje z przywozem tajlandzkim, wzrosła o 31 %, a łączna sprzedaż dla obu segmentów wzrosła o 19 %. Inwestycje wzrosły o 64 %. Te czynniki wskazują, że przemysł był w stanie poprawić swoją sytuację. Nie mógł on jednak osiągnąć wystarczającej rentowności, aby utrzymać znaczący udział w rynku, na którym konkuruje tylko przemysł unijny i przywóz z Tajlandii (przywóz z innych państw trzecich jest mało znaczący i rozproszony).
(111)
Sytuacja pod względem konkurencji na rynku unijnym jest niepewna. Z jednej strony w przypadku segmentu sprzedaży pod własną marką przemysł unijny nie ma konkurencji zewnętrznej. Pozycja negocjacyjna właścicieli marki wobec detalistów jest silna. W rzeczywistości wyznaczają oni ceny. Rynek jest również skonsolidowany, a czterech objętych próbą producentów ma 54 % udziału w rynku. Z drugiej strony detaliści mają przewagę w segmencie marek prywatnych. Z uwagi na konkurencję zewnętrzną i wewnątrz Unii, ceny są pod stałą presją. W konsekwencji trudniej jest producentom unijnym przenieść wzrost kosztów produkcji (głównie kukurydzy cukrowej lub puszek) na ich klientów (koszty produkcji przemysłu unijnego wzrosły o 5 % w okresie badanym) ze względu na presję cenową wywieraną przez przywóz z Tajlandii.
(112)
Przemysł unijny był w stanie zwiększyć swoje udziały w rynku, kładąc nacisk na ilość kosztem cen. Jednakże nie można pominąć faktu, że w przypadku większości działalności związanej z kukurydzą cukrową (marka detalistów) niemożliwe było pokrycie kosztów. W związku z powyższym można stwierdzić, że sytuacja przemysłu unijnego wciąż jest podatna na zagrożenia oraz niestabilna.
(113)
Kilka stron wskazało, że sytuacja przemysłu unijnego poprawiła się, zważywszy na poprawę szeregu wskaźników i zwłaszcza wysoki udział przemysłu unijnego w rynku, a także negatywne podcięcie cenowe.
(114)
Należy odnotować, że obraz szkody wyrządzonej przemysłowi unijnemu nie jest jednoznaczny. Środki antydumpingowe częściowo osiągnęły swój cel poprzez usunięcie pewnych elementów szkody poniesionej przez przemysł unijny w wyniku przywozu po cenach dumpingowego z Tajlandii. Jednak z drugiej strony, zwłaszcza mając na uwadze niską i zmniejszającą się rentowność, sytuacja przemysłu unijnego nadal jest podatna na zagrożenia.
(115)
Negatywne podcięcie cenowe oraz znaczący udział przemysłu unijnego w rynku nie wskazują automatycznie na brak szkody. Kontynuacja przywozu po cenach dumpingowych z Tajlandii (z marginesami dumpingu wynoszącymi do 44 %) doprowadziła do tłumienia cen na rynku unijnym. Przemysł unijny, próbując odzyskać utracone udziały w rynku, utrzymywał ceny na niskim poziomie, co spowodowało pogorszenie się rentowności.
(116)
Jedna zainteresowana strona stwierdziła, że ocenę szkody należało oprzeć na ogólnych wynikach przemysłu unijnego, a nie na wynikach jednego segmentu rynku.
(117)
Zgodnie z dochodzeniem pierwotnym ocenę szkody przeprowadzono na podstawie ogólnych wyników przemysłu unijnego (marka własna oraz marka detalistów), a także - w przypadku kilku wskaźników szkody (rentowność, wielkość sprzedaży i ceny sprzedaży) - na marce detalistów. Nie zaistniała zmiana okoliczności uzasadniająca odejście od tej metodologii, która pozostaje właściwa w celu oceny sytuacji przemysłu unijnego. Jak wskazano w motywach 84 i 85, rynek kukurydzy cukrowej nadal charakteryzuje się istnieniem dwóch kanałów sprzedaży i cały przywóz od współpracujących tajlandzkich eksporterów dotyczył kanału sprzedaży pod marką detalistów. Ponadto nawet jeżeli tylko ogólne wyniki przemysłu unijnego zostałyby uwzględnione, nie miałoby to wpływu, mając na uwadze niską i zmniejszającą się rentowność, na wniosek, że sytuacja przemysłu unijnego jest podatna na zagrożenia. Na podstawie powyższych ustaleń wniosek został odrzucony.
(118)
Dwie zainteresowane strony stwierdziły, że problemy przemysłu unijnego mogą wynikać z konkurencji w Unii.
(119)
Jednak sytuacja na rynku unijnym w zakresie konkurencji nie jest znacząco różna od sytuacji w okresie badanym w ramach dochodzenia pierwotnego (dwa kanały sprzedaży, około 20 producentów unijnych). W 2002 r., przed pojawieniem się na rynku unijnym tajlandzkiego przywozu po cenach dumpingowych, przemysł unijny osiągnął jednak ogólny poziom zysku wynoszący ponad 20 % (marka własna oraz marka detalistów) i 17 % (marka własna). Wskazuje to, że konkurencja w Unii nie uniemożliwia przemysłowi unijnemu osiąganie odpowiedniej marży zysku. Brak możliwości zwiększenia cen przez przemysł unijny wynika raczej z ciągłej obecności przywozu po cenach dumpingowych i wynikającego z tego tłumienia cen.
F. PRAWDOPODOBIEŃSTWO PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SZKODY
(120)
Na podstawie powyżej opisanych trendów okazuje się, że środki antydumpingowe częściowo osiągnęły swój cel, jakim było usunięcie szkody wyrządzonej producentom unijnym. Z drugiej strony, jak wskazują negatywne tendencje wielu wskaźników szkody, sytuacja przemysłu wciąż jest podatna na zagrożenia oraz niestabilna.
(121)
Zgodnie z powyższymi ustaleniami eksporterzy z Tajlandii dysponują wolnymi mocami produkcyjnymi, umożliwiającymi bardzo szybkie zwiększenie wywozu. Ponadto tajlandzkie statystyki handlowe potwierdzają, że Tajlandia dokonała wywozu około 140 000 ton do państw trzecich w 2011 r., co reprezentuje około siedmiokrotność wielkości tajlandzkiego wywozu do Unii. Mając na uwadze wyższe ceny na rynku unijnym w porównaniu do cen na niektórych rynkach państw trzecich, prawdopodobne jest, że znaczące ilości obecnie wywożone do tych państw zostaną przekierowane na rynek unijny, jeżeli dopuści się do wygaśnięcia środków antydumpingowych. Taka gwałtowana zmiana została już odnotowana w dochodzeniu pierwotnym, gdy udział w rynku przywozu unijnego z Tajlandii zwiększył się prawie dwukrotnie zaledwie w ciągu trzech lat, tj. z 6,8 % w 2002 r. do 12,7 % w 2005 r.
(122)
W związku z powyższymi ustaleniami można zatem stwierdzić, że istnieje prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody w przypadku uchylenia środków.
(123)
Kilka zainteresowanych stron wyraziło wątpliwości związane z wnioskiem o prawdopodobieństwie ponownego wystąpienia szkody. Stwierdzono w szczególności, że różnica cen wynosząca 5 % między rynkami państw trzecich i UE jest zbyt mała, aby przekierować wywóz kukurydzy cukrowej na rynek UE. Argument ten został już rozpatrzony w motywie 61. Ponadto wskazano, że kukurydza cukrowa nie jest towarem, którego produkcję można łatwo przekierowywać na różne rynki. Argumentu tego nie poparto jednak dowodami i nie znajduje on odzwierciedlenia w ustaleniach z dochodzenia.
(124)
Mimo że prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody jest oceną prospektywną, opiera się ono na faktach wskazanych w motywie 121. Dlatego wniosek ten odrzucono.
G. INTERES UNII
(125)
Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy utrzymanie obowiązujących środków antydumpingowych nie zaszkodzi interesom Unii jako całości. Interes Unii określono na podstawie analizy wszystkich zaangażowanych interesów. Wszystkie zainteresowane strony otrzymały możliwość przedstawienia swoich opinii zgodnie z art. 21 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
1. Interes przemysłu unijnego
(126)
Jak wskazano powyżej sytuacja przemysłu unijnego wciąż jest podatna na zagrożenia oraz niestabilna. Dalsze stosowanie środków umożliwiłoby mu zwiększenie cen sprzedaży (zwłaszcza w przypadku marki detalistów) w celu pokrycia wzrostu kosztów produkcji. Pozwoliłoby to przemysłowi poprawić jego sytuację finansową.
2. Interes detalistów i konsumentów
(127)
Próbowano nawiązać współpracę z ponad 40 importerami/detalistami i dwoma organizacjami konsumenckimi/handlowymi. Tylko jeden detalista zgodził się współpracować. Jego przywóz reprezentował niewielki odsetek łącznego przywozu z Tajlandii podczas ODP. Udział jego obrotu związanego z kukurydzą cukrową był nieznaczny w porównaniu do jego łącznego obrotu. Ponadto odsprzedaż kukurydzy cukrowej wygenerowała bardzo duży zysk w ODP. Te czynniki wskazują, że detaliści nie będą nieproporcjonalnie zagrożeni, nawet jeżeli obowiązywanie środków zostanie przedłużone.
(128)
Jednocześnie wiele stowarzyszeń handlowych przedłożyło odpowiedzi i uczestniczyło w przesłuchaniu. Twierdzą one, że środki antydumpingowe powinny zostać uchylone ze względu na niski i malejący udział przywozu z Tajlandii w rynku, któremu towarzyszy wysoki i rosnący udział przemysłu unijnego w rynku.
(129)
W odniesieniu do konsumentów średnie wydatki na kukurydzę cukrową w gospodarstwie domowym są bardzo niskie i wynoszą do 5 EUR na rok. Zważywszy na umiarkowany poziom obowiązujących środków, skutki dalszego stosowania tych środków będą znikome dla konsumentów.
(130)
W świetle powyższego oraz uwzględniając ogólnie niski poziom współpracy, przyjmuje się, że sytuacja detalistów oraz konsumentów w Unii nie zmieni się znacznie pod wpływem proponowanych środków.
3. Ryzyko niedoborów podaży/konkurencji na rynku unijnym
(131)
Przede wszystkim należy przypomnieć, że celem środków antydumpingowych nie jest zablokowanie dostępu do Unii przywozowi, wobec którego wprowadzono takie środki, ale wyeliminowanie wpływu zakłóconych warunków rynkowych, wynikających ze stałej obecności przywozu po cenach dumpingowych.
(132)
Konsumpcja w Unii wzrosła o 9 % w ODP, osiągając około 350 000 ton. Moce produkcyjne przemysłu unijnego stale przekraczały popyt w Unii w okresie badanym, osiągając około 440 000 ton w ODP. Istnieje wystarczająca konkurencja między producentami unijnymi. Przemysł unijny, który w ODP funkcjonował przy wykorzystaniu 77 % mocy produkcyjnych, dysponuje wolnymi mocami, aby zwiększyć swoją produkcję w przypadku wzrostu popytu. Przywóz z innych państw trzecich, zwłaszcza ze Stanów Zjednoczonych i Chińskiej Republiki Ludowej, może również zaspokoić część popytu. Jak wskazano powyżej, należy podkreślić, że środki antydumpingowe nie służą zablokowaniu dostępu przywozowi z Tajlandii do Unii. Mając na uwadze niski poziom środków, oczekuje się, że przywóz z Tajlandii nadal będzie miał pewien udział w rynku unijnym.
(133)
Zważywszy na powyższe ustalenia, nie można stwierdzić, że utrzymanie środków antydumpingowych prawdopodobnie spowoduje niedobór podaży lub ograniczy konkurencję na rynku unijnym.
4. Wnioski dotyczące interesu Unii
(134)
Na podstawie powyższych wniosków okazuje się, że negatywne skutki dalszego stosowania środków będą ograniczone i w żadnym wypadku nie będą nieproporcjonalne do korzyści dla przemysłu unijnego płynących z przedłużenia obowiązywania środków.
H. ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
(135)
Wszystkie strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierza się zalecić utrzymanie obowiązujących środków. Wyznaczono również termin, w którym strony mają możliwość przedstawienia uwag i wniosków dotyczących ujawnionych informacji. Przedstawione uwagi i komentarze, o ile były uzasadnione, zostały należycie uwzględnione.
(136)
Z powyższych względów wynika, że zgodnie z art. 11 ust 2 rozporządzenia podstawowego środki antydumpingowe mające zastosowanie do przywozu określonej przetworzonej lub zakonserwowanej kukurydzy cukrowej w postaci ziaren pochodzącej z Tajlandii powinny zostać utrzymane. Przypomina się, że środki te mają formę cła ad valorem o różnej wysokości stawek.
(137)
Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu są stosowane wyłącznie do przywozu produktu objętego postępowaniem, wytworzonego przez te przedsiębiorstwa, a zatem przez określone wskazane osoby prawne. Przywożone produkty wytworzone przez inne przedsiębiorstwa, których nazwa i adres nie zostały wymienione w części normatywnej niniejszego aktu prawnego, łącznie z podmiotami powiązanymi z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, nie mogą korzystać z tych stawek i podlegają stawce cła stosowanej względem „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.
(138)
Wszelkie wnioski o zastosowanie wspomnianych indywidualnych stawek cła antydumpingowego dla przedsiębiorstw (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po utworzeniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) należy kierować do Komisji (8) wraz ze wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności dotyczącymi wszelkich zmian w zakresie działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją, sprzedażą krajową i eksportową, wynikających na przykład z wyżej wspomnianej zmiany nazwy lub zmiany podmiotu zajmującego się produkcją lub sprzedażą. W razie potrzeby rozporządzenie zostanie odpowiednio zmienione przez uaktualnienie wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek celnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kukurydzy cukrowej (Zea mays var. saccharata) w postaci ziaren, przetworzonej lub zakonserwowanej za pomocą octu lub kwasu octowego, niezamrożonej, objętej obecnie kodem CN ex 2001 90 30 (kod TARIC 2001903010) oraz kukurydzy cukrowej (Zea mays var. saccharata) w postaci ziaren, przetworzonej lub zakonserwowanej inaczej niż za pomocą octu lub kwasu octowego, niezamrożonej, innej niż produkty objęte pozycją 2006, objętej obecnie kodem CN ex 2005 80 00 (kod TARIC 2005800010), pochodzącej z Tajlandii.
2. Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, jest następująca dla produktów opisanych w ust. 1 i wytworzonych przez poniższe przedsiębiorstwa:
Przedsiębiorstwo
Cło antydumpingowe (%)
Dodatkowy kod TARIC
Karn Corn Co Ltd, 68 Moo 7 Tambol Saentor, Thamaka, Kanchanaburi 71130, Tajlandia
3,1
A789
Kuiburi Fruit Canning Co., Ltd., 236 Krung Thon Muang Kaew Building, Sirindhorn Rd., Bangplad, Bangkok 10700, Tajlandia
14,3
A890
Malee Sampran Public Co., Ltd., Abico Bldg. 401/1 Phaholyothin Rd., Lumlookka, Pathumthani 12130, Tajlandia
12,8
A790
River Kwai International Food Industry Co., Ltd, 52 Thaniya Plaza, 21st Floor, Silom Rd., Bangrak, Bangkok 10500, Tajlandia
12,8
A791
Sun Sweet Co., Ltd, 9 M. 1, Sanpatong, Chiang Mai 50120, Tajlandia
11,1
A792
Producenci współpracujący wymienieni w załączniku
12,9
A793
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
14,3
A999
3. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
Art. 1 ust. 2 może zostać zmieniony poprzez dodanie nowego producenta eksportującego do współpracujących przedsiębiorstw nieobjętych próbą, w stosunku do których zastosowanie ma zatem średnia ważona stawka celna w wysokości 12,9 %, w przypadku gdy jakikolwiek nowy producent eksportujący w Tajlandii dostarczy Komisji wystarczające dowody potwierdzające, że:
a)
nie prowadził wywozu do Unii produktu opisanego w art. 1 ust. 1, w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym (od dnia 1 kwietnia 2011 r. do dnia 30 marca 2012 r.);
b)
nie jest powiązany z jakimkolwiek eksporterem lub producentem w Tajlandii, który podlega środkom wprowadzonym niniejszym rozporządzeniem; oraz
c)
rzeczywiście dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii po upływie okresu objętego dochodzeniem przeglądowym lub stał się stroną nieodwołalnego zobowiązania umownego do wywozu do Unii znaczącej ilości wspomnianego produktu.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 2 września 2013 r.