PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) 2015/561
ze dne 7. dubna 2015,
kterým se stanoví prováděcí pravidla k nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1308/2013, pokud jde systém povolení pro výsadbu révy
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1308/2013 ze dne 17. prosince 2013, kterým se stanoví společná organizace trhů se zemědělskými produkty a zrušují nařízení Rady (EHS) č. 922/72, (EHS) č. 234/79, (ES) č. 1037/2001 a (ES) č. 1234/2007 (1), a zejména na články 70 a 72 a na čl. 145 odst. 3 uvedeného nařízení,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1306/2013 ze dne 17. prosince 2013 o financování, řízení a sledování společné zemědělské politiky a o zrušení nařízení Rady (EHS) č. 352/78, (ES) č. 165/94, (ES) č. 2799/98, (ES) č. 814/2000, (ES) č. 1290/2005 a (ES) č. 485/2008 (2), a zejména na čl. 62 odst. 2 písm. a) uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (EU) č. 1308/2013 obsahuje v části II hlavě I kapitole III pravidla týkající se systému povolení pro výsadbu révy, která ode dne 1. ledna 2016 zrušují a nahrazují přechodný režim práv na výsadbu stanovený v části II hlavě I kapitole III oddíle IVa pododdíle II nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 (3). V části II hlavě I kapitole III nařízení (EU) č. 1308/2013 jsou stanovena pravidla týkající se doby platnosti, řízení a kontroly systému povolení pro výsadbu révy a Komisi je svěřena pravomoc přijímat prováděcí akty, pokud jde o řízení a kontrolu systému. Přechodný režim práv na výsadbu stanovený v části II hlavě I kapitole III oddíle IVa pododdíle II nařízení (ES) č. 1234/2007 zůstává v platnosti do 31. prosince 2015 v souladu s čl. 230 odst. 1 písm. b) bodem ii) nařízení (EU) č. 1308/2013.
(2)
Článek 62 nařízení (EU) č. 1308/2013 stanoví obecný požadavek, aby členské státy udělovaly povolení pro výsadbu révy na základě žádostí producentů, kteří hodlají provádět výsadbu nebo opětovnou výsadbu révy. Článek 63 nařízení (EU) č. 1308/2013 stanoví ochranný mechanismus pro novou výsadbu, podle něhož musejí členské státy každý rok udělit povolení pro novou výsadbu odpovídající 1 % celkové plochy, která je na jejich území skutečně osazena révou, ale podle něhož může být na základě řádného odůvodnění rozhodnuto o nižších limitech. Článek 64 nařízení (EU) č. 1308/2013 stanoví pravidla týkající se udělování povolení pro novou výsadbu a zavádí kritéria způsobilosti a prioritní kritéria, která mohou členské státy použít.
(3)
Na úrovni Unie by měla být stanovena pravidla postupu, který mají členské státy použít při rozhodování o ochranném mechanismu a o výběru kritérií způsobilosti a prioritních kritérií. Tato pravidla by měla zahrnovat lhůty pro přijetí příslušných rozhodnutí a důsledky v případě nepřijetí některých rozhodnutí.
(4)
V zájmu zajištění jasnosti a jednotného uplatňování ve všech členských státech a vinařských oblastech by se pravidla pro udělování povolení pro novou výsadbu měla týkat i postupu zpracování žádostí, výběrového řízení a každoročního udělování povolení. Díky tomu by producenti při podávání žádosti o povolení nové výsadby podléhali na úrovni Unie obdobným pravidlům. Cílem pravidel je zajistit transparentní, spravedlivé a včasné fungování systému přizpůsobené potřebám odvětví vína. Pravidla by také měla zabránit tomu, aby se žadatelé setkávali s neodůvodněnými nerovnostmi, příliš dlouhými prodlevami nebo nepřiměřenou administrativní zátěží. Zejména je zřejmé, že vzhledem k tomu, že hospodářský rok v odvětví vína začíná dnem 1. srpna, je udělování povolení pro novou výsadbu do uvedeného data řádně uzpůsobeno potřebám odvětví vína a zajišťuje, že výsadba révy může proběhnout ještě v daném kalendářním roce. Je třeba stanovit vhodné datum, aby se zajistilo, že veškerá příslušná rozhodnutí přijatá členským státem budou zveřejněna včas před zahájením výzvy k podávání žádostí, a aby se producentům umožnilo dobře se před podáním žádosti seznámit s platnými pravidly.
(5)
Pokud je celkový počet hektarů, o něž bylo požádáno ve způsobilých žádostech, výrazně vyšší než počet hektarů vyčleněný členskými státy, může se stát, že velká část individuálních žadatelů obdrží pouze zlomek hektarů, o něž žádali, a proto odpovídající povolení nevyužije, čímž se vystavuje sankcím. V zájmu řešení těchto situací je vhodné, aby se takové sankce neuplatnily, pokud udělená povolení odpovídají méně než určitému procentnímu podílu z počtu hektarů, o nějž bylo požádáno. Dále, aby se předešlo ztrátě takových povolení, mělo by být možné, aby je členské státy buď převedly do následujícího roku, nebo je během téhož roku rozdělily mezi žadatele, jejichž žádostem nebylo v plném rozsahu vyhověno, ale kteří udělené povolení neodmítli.
(6)
V článku 66 nařízení (EU) č. 1308/2013 a v článcích 3 a 4 nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) 2015/560 (4) jsou stanovena pravidla pro udělování povolení pro opětovnou výsadbu ve stejném zemědělském podniku. Na úrovni Unie by měla být také stanovena pravidla týkající se postupu, který mají členské státy použít při udělování těchto povolení pro opětovnou výsadbu, spolu s časovým rámcem, v němž mají členské státy tato povolení udělit. S cílem umožnit producentům řešit problémy s opětovnou výsadbou ve stejném zemědělském podniku, které vznikly v důsledku fytosanitárních, environmentálních nebo provozních důvodů, by členské státy měly mít možnost povolit producentům podání nové žádosti v přiměřené, ale omezené době po vyklučení. Navíc, vzhledem k tomu, že podávání a zpracovávání žádostí o povolení pro opětovnou výsadbu představuje pro členské státy i pro producenty administrativní zátěž, by mělo být rovněž možné uplatňovat zjednodušený postup ve specifických případech, kdy plocha, která má být nově osázena, odpovídá vyklučené ploše, nebo pokud nebylo rozhodnuto o žádných omezeních opětovné výsadby.
(7)
V článku 68 nařízení (EU) č. 1308/2013 jsou stanovena pravidla pro udělování povolení na základě převodu práv na výsadbu udělených před 31. prosincem 2015. Na úrovni Unie by měla být také stanovena pravidla týkající se postupu, který mají členské státy dodržovat při udělování těchto povolení. Měl by být stanoven časový rámec pro podávání a zpracování žádostí, aby členské státy mohly žádosti o převod přijímat a zpracovávat přiměřeným způsobem a včas.
(8)
V čl. 62 odst. 2 nařízení (EU) č. 1308/2013 je stanoveno, že povolení musí být udělována pro konkrétní plochu v zemědělském podniku producenta určenou v žádosti. V řádně odůvodněných případech by žadatelé měli mít možnost změnit tuto konkrétní plochu během doby platnosti povolení. V některých případech by však tato možnost měla být vyloučena, aby se zabránilo obcházení systému povolení pro výsadbu révy.
(9)
V čl. 63 odst. 4, čl. 64 odst. 3, čl. 71 odst. 3 a článku 145 nařízení (EU) č. 1308/2013 je stanoveno, že členské státy jsou povinny oznamovat Komisi určité aspekty provádění systému povolení pro výsadbu révy. Měly by být stanoveny požadavky, které by členským státům usnadnily podávání informací o všech příslušných aspektech řízení a kontroly tohoto systému a umožnily řádné sledování jeho provádění.
(10)
V článku 62 nařízení (EU) č. 1306/2013 je stanoveno, že je třeba zavést kontrolní opatření v souvislosti s prováděním systému povolení pro výsadbu révy. Je potřeba stanovit obecná pravidla kontroly, aby se ujasnilo, že hlavním nástrojem pro ověřování dodržování systému je registr vinic a že by kontroly měly být prováděny v souladu s obecnými zásadami stanovenými v článku 59 nařízení (EU) č. 1306/2013. Tato pravidla by členským státům měla poskytnout obecný rámec, na jehož základě by mohly na vnitrostátní úrovni vypracovat podrobnější ustanovení, aby se zabránilo nepovolené výsadbě a zajistilo se dodržování pravidel systému povolení, včetně dodržování lhůty pro využití povolení a pro vyklučení v případě předem povolené opětovné výsadby, stejně jako plnění závazků, které producenti přijali pro získání povolení.
(11)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Řídícího výboru pro společnou organizaci zemědělských trhů,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Povolení pro výsadbu révy
Povolení pro výsadbu révy stanovená v části II hlavě I kapitole III nařízení (EU) č. 1308/2013 se od roku 2016 udělují v souladu s tímto nařízením.
Povolení se týkají nové výsadby, opětovné výsadby a práv na výsadbu, která mají být převedena.
Povolení pro novou výsadbu podle článku 64 nařízení (EU) č. 1308/2013 se udělují ročně.
Článek 2
Rozhodnutí předem o plochách, které budou vyčleněny pro novou výsadbu
1. Pokud se členské státy rozhodnou podle čl. 63 odst. 2 a 3 nařízení (EU) č. 1308/2013 omezit celkovou plochu vyčleněnou pro novou výsadbu, která má být rozdělena ve formě povolení, zveřejní taková rozhodnutí a příslušná odůvodnění do 1. března.
2. Pokud členské státy zohlední doporučení profesních organizací nebo zainteresovaných skupin producentů v souladu s článkem 65 nařízení (EU) č. 1308/2013, musí být tato doporučení předložena dostatečně včas na to, aby je členský stát mohl posoudit před přijetím rozhodnutí uvedeného v odstavci 1. Doporučení se rovněž zveřejní.
Článek 3
Kritéria pro udělování povolení pro novou výsadbu
Jestliže se členské státy rozhodnou používat při udělování povolení pro novou výsadbu kritéria stanovená v čl. 64 odst. 1 a 2 nařízení (EU) č. 1308/2013, zveřejní taková rozhodnutí do 1. března.
Rozhodnutí uvedená v prvním odstavci se týkají:
a)
použití jednoho nebo několika kritérií uvedených ve druhém pododstavci čl. 64 odst. 1 nařízení (EU) č. 1308/2013, včetně řádného odůvodnění v případě, že se členské státy rozhodnou použít čl. 64 odst. 1 písm. d), případně čl. 2 odst. 1 nařízení v přenesené pravomoci (EU) 2015/560;
b)
počtu hektarů, který je na vnitrostátní úrovni vyčleněn k udělení povolení:
i)
na poměrném základě;
ii)
podle prioritních kritérií vyjmenovaných v čl. 64 odst. 2 nařízení (EU) č. 1308/2013, jakož i v čl. 2 odst. 3 nařízení v přenesené pravomoci (EU) 2015/560.
Jestliže členské státy hodlají použít prioritní kritéria uvedená v písmeni b) bodě ii) druhého pododstavce tohoto článku, stanoví, která z těchto prioritních kritérií budou použita. Členské státy se mohou rovněž rozhodnout, že každému zvolenému prioritnímu kritériu přidělí jiný význam. Taková rozhodnutí členským státům umožní na vnitrostátní úrovni sestavit pořadí jednotlivých žádostí pro rozdělení počtu hektarů uvedeného v písmeni b) bodě ii) podle souladu těchto žádostí s vybranými prioritními kritérii.
Článek 4
Standardní pravidla pro novou výsadbu
Jestliže členské státy nezveřejní příslušná rozhodnutí ve lhůtách stanovených v článcích 2 a 3, použijí se v daném roce pro udělování povolení pro novou výsadbu tato pravidla:
a)
pro povolení pro novou výsadbu se vyčlení plocha odpovídající 1 % celkové plochy, která je na jejich území skutečně osázena révou, jak je uvedeno v čl. 63 odst. 1 nařízení (EU) č. 1308/2013, a bez dalších omezení;
b)
pokud se žádosti týkají větší než vyčleněné plochy, hektary se rozdělí poměrně mezi všechny způsobilé žadatele podle plochy, o jejíž povolení požádali.
Členské státy zajistí zveřejnění informací týkajících se pravidel použitelných podle prvního odstavce.
Článek 5
Podávání žádostí o novou výsadbu
1. Po zveřejnění rozhodnutí podle článků 2 a 3 nebo informací uvedených v čl. 4 druhém pododstavci a ne později než 1. května, zahájí členské státy běh lhůty pro podávání jednotlivých žádostí, která nesmí být kratší než jeden měsíc.
2. V žádostech musí být uvedena konkrétní rozloha a umístění plochy v zemědělském podniku žadatele, pro niž má být uděleno povolení. Pokud není rozhodnuto o žádných omezeních podle článku 2 a o žádných kritériích podle článku 3, mohou členské státy žadatele osvobodit od povinnosti uvést v žádosti konkrétní umístění plochy v zemědělském podniku žadatele, pro niž má být uděleno povolení. Pokud je to vhodné pro provádění systému povolení, mohou členské státy od žadatelů požadovat dodatečné informace.
3. Jestliže se členské státy rozhodnou používat při udělování povolení pro novou výsadbu určitá kritéria, použijí se tato pravidla:
a)
kritéria způsobilosti uvedená v čl. 64 odst. 1 písm. c) nařízení (EU) č. 1308/2013 a v čl. 2 odst. 1 nařízení v přenesené pravomoci (EU) 2015/560: v žádostech se uvede, který produkt nebo které produkty z révy vinné, hodlá žadatel na nově osázené ploše (nově osázených plochách) produkovat, s upřesněním, zda žadatel hodlá produkovat jedno nebo několik z následujících vín:
i)
vína s chráněným označením původu;
ii)
vína s chráněným zeměpisným označením;
iii)
vína bez zeměpisného označení, včetně vína s označením moštové odrůdy;
b)
prioritní kritérium uvedené v čl. 64 odst. 2 písm. e) nařízení (EU) č. 1308/2013: žádosti zahrnují informace ekonomické povahy, které prokazují ekonomickou udržitelnost příslušného projektu na základě jedné nebo více standardních metodik finanční analýzy pro zemědělské investiční projekty uvedených v části E přílohy II nařízení v přenesené pravomoci (EU) 2015/560;
c)
prioritní kritérium uvedené v čl. 64 odst. 2 písm. f) nařízení (EU) č. 1308/2013: žádosti zahrnují informace ekonomické povahy, které prokazují potenciál pro zvýšení konkurenceschopnosti na základě prvků uvedených v části F přílohy II nařízení v přenesené pravomoci (EU) 2015/560;
d)
prioritní kritérium uvedené v čl. 64 odst. 2 písm. g) nařízení (EU) č. 1308/2013: žádosti zahrnují informace, které prokazují potenciál pro zlepšení produktů se zeměpisným označením na základě jedné z podmínek uvedených v části G přílohy II nařízení v přenesené pravomoci (EU) 2015/560;
e)
prioritní kritérium uvedené v čl. 64 odst. 2 písm. h) nařízení (EU) č. 1308/2013: žádosti obsahují informace, které prokazují, že velikost zemědělského podniku žadatele v okamžiku podání žádosti splňuje prahové hodnoty, které mají být stanoveny členskými státy na základě ustanovení části H přílohy II nařízení v přenesené pravomoci (EU) 2015/560;
f)
pokud členské státy požadují, aby žadatelé přijali ve vztahu k příslušným kritériím závazky uvedené v částech A a B přílohy I, částech A, B, D, E, F a G přílohy II a v oddíle II části I přílohy II nařízení v přenesené pravomoci (EU) 2015/560, musejí žádosti obsahovat tyto závazky.
Pokud mohou být některé z informací uvedených v písmenech a) až f) prvního pododstavce shromážděny přímo členskými státy, mohou členské státy žadatele osvobodit od zahrnutí takových informací do jejich žádostí.
4. Po uplynutí lhůty pro podávání žádostí podle odstavce 1 členské státy informují nezpůsobilé žadatele o nezpůsobilosti jejich žádostí podle rozhodnutí o kritériích způsobilosti, které členské státy přijaly v souladu s článkem 3. Takové žádosti jsou vyloučeny z dalších fází postupu.
Článek 6
Udělování povolení pro novou výsadbu
1. Pokud celková plocha, k níž se vztahují podané způsobilé žádosti, nepřesahuje plochu vyčleněnou (plochy vyčleněné) v souladu s čl. 2 odst. 1, členské státy udělí v plném rozsahu povolení, o nějž producenti požádali.
2. Pokud celková plocha, k níž se vztahují podané způsobilé žádosti, přesahuje plochu vyčleněnou (plochy vyčleněné) v souladu s čl. 2 odst. 1, členské státy použijí výběrové řízení stanovené v příloze I.
Členské státy udělí povolení žadatelům vybraným podle výsledků uvedeného výběrového řízení nejpozději do 1. srpna. Pokud způsobilým žádostem nebylo plně vyhověno, musí být žadatelé informováni o důvodech takového rozhodnutí.
3. Pokud udělené povolení odpovídá méně než 50 % plochy požadované v příslušné žádosti, může žadatel takové povolení odmítnout ve lhůtě jednoho měsíce ode dne, kdy bylo uděleno.
V takovém případě žadatel nepodléhá správním sankcím podle čl. 62 odst. 3 nařízení (EU) č. 1308/2013. Členské státy mohou rozhodnout, že odpovídající počet hektarů vyčlení během téhož roku, nejpozději do 1. října, pro udělení povolení těm žadatelům, jimž byla v souladu s výsledky výběrového řízení uvedeného v odstavci 2 udělena pouze část plochy, o niž požádali, a kteří příslušná povolení neodmítli. Členské státy mohou rovněž rozhodnout, že tyto hektary vyčlení v následujícím roce jako navýšení nad 1 % celkové plochy osazené révou podle čl. 63 odst. 1 nařízení (EU) č. 1308/2013.
Článek 7
Omezení při udělování povolení pro opětovnou výsadbu
1. Pokud se členské státy rozhodnou omezit udělování povolení pro opětovnou výsadbu v oblastech způsobilých pro produkci vín s chráněným označením původu nebo chráněným zeměpisným označením podle čl. 66 odst. 3 nařízení (EU) č. 1308/2013 a článku 4 nařízení v přenesené pravomoci (EU) 2015/560, zveřejní tato rozhodnutí do 1. března.
Profesní organizace nebo zainteresované skupiny producentů uvedené v článku 65 nařízení (EU) č. 1308/2013 předloží doporučení, jež mají být v souladu s uvedeným článkem dotyčným členským státem zohledněna, dostatečně včas pro jejich posouzení před přijetím rozhodnutí uvedeného v prvním pododstavci. Dotyčný členský stát tato doporučení zveřejní.
2. Rozhodnutí uvedená v odstavci 1 se použijí po dobu jednoho roku ode dne, kdy byla zveřejněna.
Pokud se doporučení profesní organizace nebo zainteresované skupiny producentů týká období delšího než jeden rok, avšak nejvýše tři roky, jak je stanoveno v čl. 65 druhém pododstavci nařízení (EU) č. 1308/2013, mohou se tato rozhodnutí rovněž použít po dobu až tří let.
Pokud taková profesní organizace nebo zainteresovaná skupina producentů nepředloží příslušná doporučení s dostatečným časovým předstihem pro jejich posouzení, jak je stanoveno v odstavci 1, nebo členské státy nezveřejní příslušná rozhodnutí do 1. března, povolují členské státy opětovnou výsadbu automaticky, jak je stanoveno v článku 8.
Článek 8
Postup udělování povolení pro opětovnou výsadbu
1. Žádosti o povolení pro opětovnou výsadbu podle čl. 66 odst. 1 nařízení (EU) č. 1308/2013 lze podat kdykoli během téhož hospodářského roku, v němž se provádí klučení. Členské státy však mohou rozhodnout, že žádosti o povolení pro opětovnou výsadbu lze podávat do konce druhého hospodářského roku následujícího po roce, v němž bylo provedeno vyklučení. Pokud tyto lhůty nejsou dodrženy, členské státy povolení pro opětovnou výsadbu neudělí.
V žádostech musí být uvedena konkrétní rozloha a umístění vyklučené plochy (vyklučených ploch) a plochy (ploch) ve stejném zemědělském podniku žadatele, pro niž (něž) se žádá o povolení k opětovné výsadbě. Pokud nebylo rozhodnuto o žádných omezeních podle článku 7 a žadatel nepřijal žádné závazky podle bodu 2 písm. b) částí A a B přílohy I a části B bodu 4 a části D přílohy II nařízení v přenesené pravomoci (EU) 2015/560, mohou členské státy žadatele osvobodit od povinnosti uvádět v žádosti konkrétní umístění plochy (ploch), pro niž (něž) se žádá o povolení k opětovné výsadbě. Pokud je to vhodné pro provádění systému povolení, mohou členské státy od žadatelů požadovat dodatečné informace.
Členské státy udělují povolení automaticky do tří měsíců od podání žádostí. Členské státy však mohou rozhodnout, že pro podávání žádostí použijí lhůtu uvedenou v článku 5 a pro udělování povolení pro novou výsadbu lhůtu uvedenou v článku 6.
2. Pokud plocha, která má být opětovně osazena, odpovídá stejné vyklučené ploše nebo pokud nebylo rozhodnuto o žádných omezeních podle čl. 7 odst. 1, lze na vnitrostátní úrovni nebo pro některé oblasti na území členského státu použít zjednodušený postup. V takovém případě lze mít za to, že povolení pro opětovnou výsadbu bylo uděleno v den vyklučení dané plochy. Za tímto účelem dotčený producent předloží nejpozději do konce hospodářského roku, v němž bylo provedeno vyklučení, následné sdělení, které se rovná žádosti o povolení.
3. Žádosti o povolení pro opětovnou výsadbu podle čl. 66 odst. 2 nařízení (EU) č. 1308/2013 lze podat kdykoli během roku.
V žádostech musí být uvedena konkrétní rozloha a umístění vyklučené plochy (vyklučených ploch) a plochy (ploch) ve stejném zemědělském podniku žadatele, pro niž (něž) se žádá o povolení k opětovné výsadbě. Žádosti musí rovněž obsahovat závazek k vyklučení plochy osazené révou nejpozději do konce čtvrtého roku ode dne, kdy byly vysazeny nové vinice. Pokud je to vhodné pro provádění systému povolení, mohou členské státy od žadatelů požadovat dodatečné informace.
Členské státy udělují povolení automaticky do tří měsíců od podání žádostí. Členské státy však mohou rozhodnout, že pro podávání žádostí použijí lhůtu uvedenou v článku 5 a pro udělování povolení pro novou výsadbu lhůtu uvedenou v článku 6.
Článek 9
Postup pro udělování povolení podle přechodných ustanovení
1. Producenti předkládají žádosti o převod práv na výsadbu na povolení podle čl. 68 odst. 1 nařízení (EU) č. 1308/2013 ode dne 15. září 2015.
V žádostech musí být uvedena konkrétní rozloha a umístění plochy v zemědělském podniku žadatele, pro niž má být uděleno povolení. Členské státy mohou žadatele od povinnosti uvést v žádosti konkrétní umístění plochy v zemědělském podniku žadatele, pro niž má být uděleno povolení, osvobodit. Pokud je to vhodné pro provádění systému povolení, mohou členské státy od žadatelů požadovat dodatečné informace.
2. Pokud se členské státy v souladu čl. 68 odst. 1 s druhým pododstavcem nařízení (EU) č. 1308/2013 rozhodnou prodloužit lhůtu pro podání žádosti o převod práv na výsadbu na povolení do období po 31. prosinci 2015, musí toto rozhodnutí zveřejnit do 14. září 2015.
V takovém případě mohou producenti podávat žádosti o převod práv kdykoli od 15. září 2015 až do konce lhůty stanovené členskými státy podle prvního pododstavce.
3. Po ověření, zda jsou práva na výsadbu, u nichž se žádá o převod v souladu s odstavci 1 a 2, stále platná, udělují členské státy povolení automaticky. Období mezi podáním žádosti o převod a udělením povolení nepřesáhne tři měsíce. Pokud je však žádost podána před 31. prosincem 2015, začíná tříměsíční období běžet dnem 1. ledna 2016.
Článek 10
Změna konkrétní plochy, pro niž je vydáno povolení
V řádně odůvodněných případech mohou členské státy na žádost žadatele rozhodnout, že lze révu vysázet na ploše v zemědělském podniku, která se liší od konkrétní plochy, pro niž bylo uděleno povolení, pokud má nová plocha stejnou velikost v hektarech a povolení je stále platné v souladu s čl. 62 odst. 3 nařízení (EU) č. 1308/2013.
První pododstavec se nepoužije, pokud bylo povolení uděleno na základě splnění specifických kritérií způsobilosti nebo prioritních kritérií souvisejících s místem uvedeným v žádosti a žádost o změnu se týká konkrétní nové plochy mimo takové místo.
Článek 11
Oznámení
1. Počínaje rokem 2016 předloží členské státy Komisi do 1. března každého roku:
a)
sdělení o vinařských oblastech podle čl. 145 odst. 3 nařízení (EU) č. 1308/2013 ohledně situace ke dni 31. července předchozího hospodářského roku. Toto sdělení se podává na formuláři uvedeném v příloze II tohoto nařízení;
b)
oznámení podle čl. 63 odst. 4 a čl. 64 odst. 3 nařízení (EU) č. 1308/2013. Tato oznámení se podávají na formuláři uvedeném v příloze III tohoto nařízení;
c)
oznámení o omezeních, o nichž členské státy rozhodly ve vztahu k opětovné výsadbě ve stejném zemědělském podniku podle článku 7 tohoto nařízení. Toto oznámení se podává na formuláři uvedeném v příloze VI (tabulka A) tohoto nařízení;
d)
aktualizovaný vnitrostátní seznam profesních organizací nebo zainteresovaných skupin producentů podle článků 2 a 7 tohoto nařízení;
e)
sdělení o celkové rozloze ploch, na kterých byla zjištěna nepovolená výsadba révy, a nepovoleně osázených ploch, které byly vyklučeny, jak je uvedeno v čl. 71 odst. 3 nařízení (EU) č. 1308/2013. Takové sdělení se týká předchozího hospodářského roku. První sdělení se předkládá poprvé do 1. března 2017 a týká se období od 1. ledna 2016 do 31. července 2016. Toto sdělení se podává na formuláři uvedeném v příloze IV tohoto nařízení;
f)
jestliže se členské státy rozhodnou použít prioritní kritérium uvedené v čl. 64 odst. 2 písm. h) nařízení (EU) č. 1308/2013, prahové hodnoty stanovené pro minimální a maximální velikost zemědělského podniku, jak je uvedeno v části H přílohy II nařízení v přenesené pravomoci (EU) 2015/560.
2. Počínaje rokem 2016 předloží členské státy Komisi do 1. listopadu každého roku:
a)
oznámení týkající se podaných žádostí o povolení pro novou výsadbu, povolení, která byla skutečně udělena během předchozího hospodářského roku podle čl. 6 odst. 1 nebo 2 tohoto nařízení, a povolení, která žadatelé odmítli, i povolení, která byla před dnem 1. října udělena jiným žadatelům podle čl. 6 odst. 3 tohoto nařízení. Tato oznámení se podávají na formuláři uvedeném v příloze V tohoto nařízení;
b)
oznámení týkající se povolení pro opětovnou výsadbu, která byla udělena v průběhu předchozího hospodářského roku, jak je stanoveno v článku 8 tohoto nařízení. První oznámení se předkládá do 1. listopadu 2016 a týká se období od 1. ledna 2016 do 31. července 2016. Toto oznámení se podává na formuláři uvedeném v příloze VI (tabulka B) tohoto nařízení;
c)
oznámení týkající se povolení, která byla během předchozího hospodářského roku udělena na základě převodu platných práv na výsadbu podle článku 9 tohoto nařízení. Toto oznámení se podává na formuláři uvedeném v příloze VII (tabulka B) a musí být učiněno pouze do 1. listopadu roku následujícího po skončení lhůty pro převod uvedené v čl. 68 odst. 1 nařízení (EU) č. 1308/2013 nebo lhůty stanovené členským státem v souladu s čl. 9 odst. 2 tohoto nařízení.
3. Členské státy splňující podmínky uvedené v čl. 67 odst. 2 nařízení (EU) č. 1308/2013 oznámí Komisi do 31. července 2015 rozhodnutí neprovést systém povolení pro výsadbu révy podle čl. 67 odst. 2 nařízení (EU) č. 1308/2013.
4. Členské státy oznámí Komisi do 15. září 2015 lhůtu pro převod práv na výsadbu na povolení podle čl. 9 odst. 2 tohoto nařízení. Toto oznámení se podává na formuláři uvedeném v příloze VII (tabulka A) tohoto nařízení.
5. Podávání oznámení, sdělení a seznamů uvedených v tomto článku se provádí v souladu s nařízením Komise (ES) č. 792/2009 (5).
6. Pokud členský stát nesplní požadavky odstavců 1 až 4 nebo pokud se zdá, že jsou relevantní informace nesprávné, může Komise částečně nebo zcela pozastavit měsíční platby uvedené v článku 17 nařízení (EU) č. 1306/2013, pokud jde o odvětví vína, až do správného provedení oznámení.
7. Členské státy uchovávají informace předložené podle tohoto článku po nejméně deset hospodářských let následujících po hospodářském roce, ve kterém byly předloženy.
8. Povinnostmi stanovenými v tomto článku nejsou dotčeny povinnosti členských států stanovené v nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1337/2011 (6).
Článek 12
Kontroly
1. Členské státy použijí kontroly v rozsahu, v němž jsou nezbytné k zajištění řádného uplatňování pravidel systému povolení pro výsadbu révy stanoveného v části II hlavě I kapitole III nařízení (EU) č. 1308/2013, nařízení v přenesené pravomoci (EU) 2015/560 a v tomto nařízení.
2. Pro ověřování souladu s pravidly uvedenými v odstavci 1 využívají členské státy registr vinic uvedený v článku 145 nařízení (EU) č. 1308/2013.
3. Pro systém povolení pro výsadbu révy se článek 59 nařízení (EU) č. 1306/2013 použije obdobně.
Článek 13
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 7. dubna 2015.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/561
z dnia 7 kwietnia 2015 r.
ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 70, 72 i 145 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (2), w szczególności jego art. 62 ust. 2 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 zawiera w części II tytuł I rozdział III przepisy dotyczące systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli, które z dniem 1 stycznia 2016 r. uchylają i zastępują przejściowy system praw do sadzenia, określony w części II tytuł I rozdział III sekcja IVa podsekcja II rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (3). W części II tytuł I rozdział III rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 określono zasady dotyczące czasu trwania systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli, zarządzania nim i jego kontroli i upoważniono Komisję do przyjęcia aktów wykonawczych dotyczących zarządzania systemem, a także jego kontroli. Przejściowy system praw do sadzenia, określony w części II tytuł I rozdział III sekcja IVa podsekcja II rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007, nadal stosuje się do dnia 31 grudnia 2015 r. zgodnie z art. 230 ust. 1 lit. b) ppkt (ii) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
(2)
W art. 62 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 ustanowiono ogólny wymóg, aby państwa członkowskie przyznawały zezwolenie na nasadzenie winorośli po złożeniu wniosku przez producentów zamierzających sadzić lub powtórnie sadzić winorośl. W art. 63 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przewidziano mechanizm zabezpieczenia dotyczący nowych nasadzeń, przy czym państwa członkowskie muszą corocznie udzielać zezwoleń na nowe nasadzenia odpowiadające 1 % całkowitej powierzchni upraw winorośli na ich terytorium, lecz mogą podjąć decyzję o stosowaniu niższych limitów na podstawie należytego uzasadnienia. W art. 64 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 ustanowiono przepisy dotyczące udzielania zezwoleń na nowe nasadzenia i określono kryteria kwalifikowalności i pierwszeństwa, które mogą stosować państwa członkowskie.
(3)
Na szczeblu unijnym należy ustanowić przepisy dotyczące procedury, która ma być stosowana przez państwa członkowskie w odniesieniu do decyzji w sprawie mechanizmu zabezpieczenia oraz wyboru kryteriów kwalifikowalności i pierwszeństwa. Przepisy te powinny obejmować terminy na podjęcie decyzji oraz konsekwencje w przypadku niepodjęcia decyzji.
(4)
W celu zapewnienia przejrzystości i spójnego stosowania przepisów we wszystkich państwach członkowskich i regionach produkcji wina przepisy dotyczące udzielania zezwoleń na nowe nasadzenia powinny również obejmować rozpatrywanie wniosków, procedurę wyboru i ich coroczne udzielanie. W ten sposób producenci podlegają podobnym przepisom na szczeblu Unii przy składaniu wniosków o udzielenie zezwolenia na nowe nasadzenia. Przepisy te mają na celu zagwarantowanie przejrzystego, uczciwego i terminowego funkcjonowania systemu, dostosowanego do potrzeb sektora wina. Powinny one również zapewnić, że wnioskodawcy nie natrafiają na nieuzasadnione nierówności, nadmierne opóźnienia lub nieproporcjonalne obciążenie administracyjne. W szczególności, jako że rok winiarski rozpoczyna się w dniu 1 sierpnia, udzielanie zezwoleń na nowe nasadzenia przed tą datą wydaje się dobrze dostosowane do potrzeb sektora wina oraz gwarantuje, że sadzenie winorośli może nastąpić jeszcze w tym samym roku kalendarzowym. Należy ustalić odpowiedni termin w celu zagwarantowania, że wszystkie istotne decyzje podejmowane przez państwo członkowskie są podawane do wiadomości publicznej w odpowiednim terminie przed otwarciem zaproszenia do składania wniosków oraz że producenci zostali dobrze poinformowani o obowiązujących przepisach przed złożeniem wniosku.
(5)
Jeżeli łączna liczba hektarów będąca przedmiotem kwalifikujących się wniosków znacznie przekracza liczbę hektarów udostępnionych przez państwa członkowskie, może się zdarzyć, że duża część kandydatów otrzyma jedynie część hektarów, o które wystąpili z wnioskiem, w związku z czym nie wykorzystają oni odpowiednich zezwoleń i będą podlegać karom. Aby zapobiec takim sytuacjom, właściwe jest nienakładanie takich kar, w przypadku gdy udzielone zezwolenia odpowiadają powierzchni mniejszej niż określony odsetek hektarów, o które wystąpiono we wniosku. Ponadto aby uniknąć utraty odpowiednich zezwoleń, należy umożliwić państwom członkowskim albo przenoszenie ich na następny rok, albo ponowne rozdzielenie ich w tym samym roku wśród wnioskodawców, których wnioski nie zostały w pełni pozytywnie rozpatrzone i którzy nie odrzucili udzielonych zezwoleń.
(6)
W art. 66 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz art. 3 i 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/560 (4) ustanowiono przepisy dotyczące udzielania zezwoleń na ponowne sadzenie w tym samym gospodarstwie. Na szczeblu unijnym należy również ustanowić przepisy dotyczące procedury, która ma być stosowana przez państwa członkowskie przy udzielaniu tych zezwoleń na ponowne sadzenie, oraz ram czasowych, w jakich państwa członkowskie mają udzielać tych zezwoleń. Aby producenci mogli wyeliminować ograniczenia dotyczące ponownego sadzenia w tym samym gospodarstwie ze względów fitosanitarnych, środowiskowych lub operacyjnych, państwa członkowskie powinny mieć możliwość zezwolenia producentom na złożenie wniosku w rozsądnym, lecz ograniczonym terminie po karczowaniu. Ponadto biorąc pod uwagę obciążenia administracyjne dla państw członkowskich i dla producentów wynikające ze składania i rozpatrywania wniosków o wydanie zezwoleń na ponowne sadzenie, należy również umożliwić zastosowanie procedury uproszczonej w określonych przypadkach, w których obszar przeznaczony do ponownego sadzenia odpowiada obszarowi wykarczowanemu lub jeżeli żadne ograniczenie nie ma zastosowania w zakresie ponownego sadzenia.
(7)
W art. 68 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 ustanowiono przepisy przyznawania zezwoleń na podstawie przekształcenia praw do sadzenia przyznanych przed dniem 31 grudnia 2015 r. Na szczeblu unijnym należy również ustanowić przepisy w sprawie procedury, która ma być stosowana przez państwa członkowskie w odniesieniu do udzielania takich zezwoleń. Należy ustanowić terminy składania i rozpatrywania wniosków, tak aby państwa członkowskie mogły otrzymywać i rozpatrywać wnioski o konwersję w należyty sposób i w odpowiednim terminie.
(8)
W art. 62 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 stanowi się, że zezwolenia udzielane są w odniesieniu do konkretnego obszaru gospodarstwa producenta wskazanego we wniosku. W należycie uzasadnionych przypadkach wnioskodawcy należy zapewnić możliwość zmiany takiego konkretnego obszaru w okresie ważności zezwolenia. Jednakże możliwość ta powinna zostać wykluczona w niektórych przypadkach, aby zapobiec obchodzeniu systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli.
(9)
W art. 63 ust. 4, art. 64 ust. 3, art. 71 ust. 3 i art. 145 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 ustanowiono obowiązek, zgodnie z którym państwa członkowskie powiadamiają Komisję o niektórych aspektach wdrażania systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli. Należy ustanowić wymogi w celu ułatwienia przekazywania przez państwa członkowskie informacji na temat wszystkich odnośnych aspektów dotyczących zarządzania przedmiotowym systemem i jego kontroli, umożliwiając odpowiednie monitorowanie jego wdrażania.
(10)
W art. 62 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 przewidziano potrzebę ustanowienia przepisów dotyczących kontroli w odniesieniu do wdrożenia systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli. Potrzebne są ogólne przepisy dotyczące kontroli w celu wyjaśnienia, że głównym narzędziem do weryfikacji zgodności z systemem jest rejestr winnic oraz że kontrole powinny być przeprowadzane zgodnie z ogólnymi przepisami określonymi w art. 59 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. Takie przepisy powinny przewidywać ogólne ramy dla państw członkowskich służące opracowaniu bardziej szczegółowych przepisów na szczeblu krajowym, tak by zapobiegać sadzeniu bez zezwolenia oraz by zapewnić przestrzeganie przepisów systemu zezwoleń, w tym przestrzeganie terminu wykorzystania zezwoleń oraz karczowania w przypadku przewidywanego ponownego sadzenia, jak również przestrzeganie zobowiązań podjętych przez producentów w celu uzyskania zezwoleń.
(11)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zezwolenia na nasadzenia winorośli
Zezwoleń na nasadzenia winorośli, o których mowa w części II tytuł I rozdział III rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, udziela się od 2016 r. zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Zezwolenia dotyczą nowych nasadzeń, ponownego sadzenia i praw do sadzenia, które mają zostać przekształcone.
Zezwoleń na nowe nasadzenia, o których mowa w art. 64 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, udziela się corocznie.
Artykuł 2
Wcześniejsze decyzje dotyczące obszarów, które mają być udostępnione pod nowe nasadzenia
1. Jeżeli państwa członkowskie postanawiają ograniczyć łączną powierzchnię udostępnioną pod nowe nasadzenia przyznawaną w formie zezwoleń zgodnie z art. 63 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, podają takie decyzje do wiadomości publicznej wraz z odpowiednim uzasadnieniem do dnia 1 marca.
2. Jeżeli państwa członkowskie uwzględniają zalecenia organizacji zawodowych lub zainteresowanych grup producentów, o których mowa w art. 65 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, zalecenia te przedstawiane są z wyprzedzeniem umożliwiającym ich przeanalizowanie przed podjęciem decyzji, o której mowa w ust. 1, przez zainteresowane państwo członkowskie. Zalecenia są również podawane do wiadomości publicznej.
Artykuł 3
Kryteria udzielania zezwoleń na nowe nasadzenia
Jeżeli państwa członkowskie decydują się na stosowanie kryteriów udzielania zezwoleń na nowe nasadzenia zgodnie z art. 64 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, decyzje takie podaje się do wiadomości publicznej do dnia 1 marca.
Decyzje, o których mowa w akapicie pierwszym, dotyczą:
a)
zastosowania jednego lub więcej kryteriów wymienionych w art. 64 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w tym należytego uzasadnienia w przypadku gdy państwa członkowskie postanawiają stosować art. 64 ust. 1 lit. d), jak również kryteriów wymienionych w art. 2 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560;
b)
liczby hektarów udostępnionych w celu udzielenia zezwoleń na szczeblu krajowym:
(i)
proporcjonalnie;
(ii)
zgodnie z kryteriami pierwszeństwa wymienionymi w art. 64 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz w art. 2 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560.
W przypadku gdy państwa członkowskie zamierzają stosować kryteria pierwszeństwa, o których mowa w lit. b) ppkt (ii) akapit drugi niniejszego artykułu, określają, które z tych kryteriów będą stosowane. Państwa członkowskie mogą również postanowić, że każde z wybranych kryteriów pierwszeństwa będzie mieć inne znaczenie. Takie decyzje umożliwią państwom członkowskim ustanowienie rankingu indywidualnych wniosków na poziomie krajowym w odniesieniu do przyznawania liczby hektarów, o którym mowa w lit. b) ppkt (ii), na podstawie zgodności tych wniosków z wybranymi kryteriami pierwszeństwa.
Artykuł 4
Domyślne przepisy w odniesieniu do nowych nasadzeń
Jeżeli państwa członkowskie nie podadzą do wiadomości publicznej stosownych decyzji w terminach określonych w art. 2 i 3, w odniesieniu do odpowiedniego roku mają zastosowanie następujące przepisy dotyczące udzielania zezwoleń na nowe nasadzenia:
a)
dostępność zezwoleń na nowe nasadzenia odpowiadająca 1 % całkowitej powierzchni upraw winorośli na ich terytorium, zgodnie z art. 63 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, i bez innych ograniczeń;
b)
proporcjonalny rozdział hektarów wśród wszystkich wnioskodawców na podstawie wielkości obszaru, w odniesieniu do którego złożyli oni wniosek o zezwolenie, w przypadku gdy wnioski przekraczają udostępniony obszar.
Państwa członkowskie zapewniają, że informacje dotyczące przepisów mających zastosowanie na podstawie ustępu pierwszego zostają podane do wiadomości publicznej.
Artykuł 5
Składanie wniosków dotyczących nowych nasadzeń
1. Po podaniu do wiadomości publicznej decyzji, o których mowa w art. 2 i 3, lub informacji, o których mowa w art. 4 akapit drugi, i nie później niż do dnia 1 maja państwa członkowskie otwierają okres składania wniosków indywidualnych, który wynosi co najmniej jeden miesiąc.
2. We wnioskach określa się konkretną wielkość i położenie obszarów w gospodarstwie, w odniesieniu do którego zezwolenie ma być udzielone. Jeżeli nie zdecydowano o jakimkolwiek ograniczeniu zgodnie z art. 2 oraz nie podjęto decyzji co do kryteriów zgodnie z art. 3, państwa członkowskie mogą zwolnić wnioskodawców z wymogu wskazywania we wniosku konkretnego położenia obszaru w gospodarstwie, w odniesieniu do którego zezwolenie ma być udzielone. Państwa członkowskie mogą zażądać, w stosownych przypadkach w celu wdrożenia systemu zezwoleń, dodatkowych informacji od wnioskodawców.
3. Jeżeli państwa członkowskie postanowią zastosować niektóre kryteria udzielania zezwoleń na nowe nasadzenia, zastosowanie mają następujące przepisy:
a)
kryteria kwalifikowalności wymienione w art. 64 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz w art. 2 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560: we wniosku należy wskazać produkt(y) sektora wina, który(-e) wnioskodawca zamierza produkować na obszarze(-ach) nowo nasadzonym(-ych), określając, czy wnioskodawca zamierza produkować jeden z następujących produktów czy więcej:
(i)
wina o chronionej nazwie pochodzenia,
(ii)
wina o chronionym oznaczeniu geograficznym,
(iii)
wina bez oznaczenia geograficznego, w tym wina, na których podana jest odmiana winorośli;
b)
kryterium pierwszeństwa, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013: wnioski zawierają informacje o charakterze gospodarczym, wykazując zrównoważoność gospodarczą danego projektu na podstawie jednej lub większej liczby standardowych metod analizy finansowej inwestycji rolnych wymienionych w części E załącznika II do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560;
c)
kryterium pierwszeństwa, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013: wnioski zawierają informacje o charakterze gospodarczym, wykazując potencjał wzrostu konkurencyjności na podstawie ustaleń przedstawionych w części F załącznika II do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560;
d)
kryterium pierwszeństwa, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013: wnioski zawierają informacje świadczące o możliwości ulepszenia produktów o chronionym oznaczeniu geograficznym na podstawie jednego z warunków określonych w części G załącznika II do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560;
e)
kryterium pierwszeństwa, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. h) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013: wnioski zawierają informacje, z których wynika, że wielkość gospodarstwa wnioskodawcy w chwili składania wniosku jest zgodna z progami, które zostaną ustalone przez państwa członkowskie na podstawie przepisów określonych w części H załącznika II do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560;
f)
w przypadku gdy państwa członkowskie wymagają, aby wnioskodawcy respektowali zobowiązania, o których mowa w częściach A i B załącznika I oraz częściach A, B, D, E, F, G i sekcji II części I załącznika II do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560 w odniesieniu do odpowiednich kryteriów, zobowiązania te muszą być uwzględnione we wnioskach.
W przypadku gdy państwa członkowskie mogą bezpośrednio uzyskać którąkolwiek z informacji wymienionych w akapicie pierwszym lit. a)-f), mogą one zwolnić wnioskodawców z zawarcia takich informacji we wnioskach.
4. Po upływie okresu składania wniosków, o którym mowa w ust. 1, państwa członkowskie informują niekwalifikujących się wnioskodawców o niekwalifikowalności ich wniosków na podstawie decyzji w sprawie kryteriów kwalifikowalności przyjętych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 3. Takie wnioski zostają wyłączone z kolejnych etapów procedury.
Artykuł 6
Udzielanie zezwoleń na nowe nasadzenia
1. Jeżeli cały obszar, którego dotyczą złożone kwalifikujące się wnioski, nie przekracza obszaru(-ów) udostępnionego(-ych) zgodnie z art. 2 ust. 1, państwa członkowskie udzielają zezwoleń w pełnym zakresie, w odniesieniu do którego producenci złożyli wnioski.
2. Jeżeli cały obszar, którego dotyczą złożone kwalifikujące się wnioski, przekracza obszar(-y) udostępniony(-e) zgodnie z art. 2 ust. 1, państwa członkowskie stosują procedurę wyboru określoną w załączniku I.
Nie później niż dnia 1 sierpnia państwa członkowskie udzielają zezwoleń wybranym wnioskodawcom w zależności od wyniku takiej procedury wyboru. Jeżeli kwalifikujące się wnioski nie zostały w pełni pozytywnie rozpatrzone, wnioskodawcy zostają poinformowani o przyczynach takiej decyzji.
3. Jeżeli udzielone zezwolenie odpowiada mniej niż 50 % obszaru będącego przedmiotem odnośnego wniosku, wnioskodawca może odrzucić takie zezwolenie w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym udzielono zezwolenia.
W takim przypadku wnioskodawca nie podlega karom administracyjnym, o których mowa w art. 62 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Państwa członkowskie mogą zdecydować, że odpowiednia liczba hektarów zostaje udostępniona w tym samym roku, nie później niż do dnia 1 października, w odniesieniu do zezwoleń, które mają być udzielone tym wnioskodawcom, którym przyznano jedynie część powierzchni, o którą wystąpili we wniosku w zależności od wyników procedury wyboru, o której mowa w ust. 2, i którzy nie odrzucili odpowiednich zezwoleń. Państwa członkowskie mogą również podjąć decyzję o udostępnieniu tych hektarów w kolejnym roku dodatkowo, obok 1 % całkowitej powierzchni upraw winorośli, jak przewidziano w art. 63 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
Artykuł 7
Ograniczenia w udzielaniu zezwoleń na ponowne sadzenie
1. Jeżeli państwa członkowskie postanowią ograniczyć udzielanie zezwoleń na ponowne sadzenie na obszarach kwalifikujących się do produkcji win oznaczonych chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym zgodnie z art. 66 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 i art. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560, podają one takie decyzje do wiadomości publicznej do dnia 1 marca.
Organizacje zawodowe lub zainteresowane grupy producentów, o których mowa w art. 65 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, przedstawiają zalecenia, które mają być wzięte pod uwagę przez państwo członkowskie na podstawie tego artykułu, z wystarczającym wyprzedzeniem, aby umożliwić ich rozpatrzenie przed podjęciem decyzji, o której mowa w akapicie pierwszym. Zainteresowane państwo członkowskie podaje te zalecenia do wiadomości publicznej.
2. Decyzje, o których mowa w ust. 1, stosuje się w ciągu jednego roku od dnia, w którym zostały one podane do wiadomości publicznej.
W przypadku gdy zalecenie organizacji zawodowej lub zainteresowanej grupy producentów obejmuje okres dłuższy niż jeden rok, ale nie dłuższy niż trzy lata, zgodnie z art. 65 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, takie decyzje mogą również mieć zastosowanie przez okres maksymalnie trzech lat.
W przypadku gdy takie organizacje zawodowe lub zainteresowane grupy producentów nie przedłożą stosownych zaleceń z wyprzedzeniem umożliwiającym ich rozpatrzenie, zgodnie z ust. 1, a państwa członkowskie nie podadzą do wiadomości publicznej odnośnych decyzji do dnia 1 marca, państwa członkowskie zezwalają automatycznie na ponowne sadzenie, jak przewidziano w art. 8.
Artykuł 8
Procedura udzielania zezwoleń na ponowne sadzenie
1. Wnioski o wydanie zezwoleń na ponowne sadzenie, o których mowa w art. 66 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, mogą być składane w dowolnym czasie w ciągu tego samego roku winiarskiego, w którym ma miejsce wykarczowanie. Państwa członkowskie mogą jednak zdecydować, że wnioski o wydanie zezwoleń na ponowne sadzenie mogą być składane do końca drugiego roku winiarskiego następującego po roku, w którym miało miejsce wykarczowanie. Jeżeli te terminy nie są przestrzegane, państwa członkowskie nie udzielają zezwolenia na ponowne sadzenie.
We wnioskach określa się konkretną wielkość i położenie wykarczowanego obszaru/wykarczowanych obszarów oraz obszaru, który ma być ponowne obsadzony/obszarów, które mają być ponownie obsadzone, w tym samym gospodarstwie wnioskodawcy, w odniesieniu do którego zezwolenie ma być udzielone. Jeżeli decyzja o ograniczeniach nie zostaje podjęta zgodnie z art. 7, zaś wnioskodawca nie podjął żadnego ze zobowiązań, o których mowa w części A i B pkt 2 lit. b) załącznika I oraz w części B pkt 4 i części D załącznika II do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560, państwa członkowskie mogą zwolnić wnioskodawców z wymogu wskazywania we wniosku konkretnego położenia obszaru(-ów), który(-e) ma(-ją) zostać ponownie obsadzony(-e) i w odniesieniu do którego(-ych) udziela się zezwolenia. Państwa członkowskie mogą zażądać, w stosownych przypadkach w celu wdrożenia systemu zezwoleń, dodatkowych informacji od wnioskodawców.
Państwa członkowskie automatycznie udzielają zezwoleń w terminie trzech miesięcy od złożenia wniosku. Państwa członkowskie mogą jednak podjąć decyzję o stosowaniu terminów, o których mowa w art. 5 i 6, w odniesieniu do - odpowiednio - składania wniosków i udzielania zezwoleń na nowe nasadzenia.
2. Jeżeli obszar, który ma być ponownie obsadzony, odpowiada temu samemu wykarczowanemu obszarowi lub jeżeli nie podjęto decyzji o ograniczeniach zgodnie z art. 7 ust. 1, można stosować procedurę uproszczoną na poziomie krajowym lub na niektórych obszarach na terytorium państwa członkowskiego. W takim przypadku zezwolenie na ponowne sadzenie może być uznane za udzielone od dnia, w którym obszar został wykarczowany. W tym celu zainteresowany producent przedstawia, najpóźniej do końca roku winiarskiego, w którym miało miejsce karczowanie, wiadomość ex post, która stanowi wniosek o udzielenie zezwolenia.
3. Wnioski o wydanie zezwoleń na ponowne sadzenie, o których mowa w art. 66 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, mogą być składane w dowolnym czasie w ciągu roku.
We wnioskach określa się konkretną wielkość i położenie obszaru, który ma być wykarczowany/obszarów, które mają być wykarczowane oraz obszaru, który ma być ponowne obsadzony/obszarów, które mają być ponownie obsadzone, w tym samym gospodarstwie wnioskodawcy, w odniesieniu do którego zezwolenie ma być udzielone. Wnioski zawierają także zobowiązanie do wykarczowania obszaru uprawy winorośli najpóźniej do końca czwartego roku od daty posadzenia nowej winorośli. Państwa członkowskie mogą zażądać, w stosownych przypadkach w celu wdrożenia systemu zezwoleń, dodatkowych informacji od wnioskodawców.
Państwa członkowskie automatycznie udzielają zezwoleń w terminie trzech miesięcy od złożenia wniosku. Państwa członkowskie mogą jednak podjąć decyzję o stosowaniu terminów, o których mowa w art. 5 i 6, w odniesieniu do - odpowiednio - składania wniosków i udzielania zezwoleń na nowe nasadzenia.
Artykuł 9
Procedura udzielania zezwoleń zgodnie z przepisami przejściowymi
1. Producenci składają wnioski o przekształcenie praw do sadzenia w zezwolenia, o których mowa w art. 68 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, od dnia 15 września 2015 r.
We wnioskach określa się konkretną wielkość i położenie obszarów w gospodarstwie wnioskodawcy, w odniesieniu do którego to gospodarstwa zezwolenie ma być udzielone. Państwa członkowskie mogą zwolnić wnioskodawców z wymogu wskazywania we wniosku konkretnego położenia obszaru w gospodarstwie, w odniesieniu do którego zezwolenie ma być udzielone. Państwa członkowskie mogą zażądać, w stosownych przypadkach w celu wdrożenia systemu zezwoleń, dodatkowych informacji od wnioskodawców.
2. Jeżeli - zgodnie z art. 68 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 - państwa członkowskie podejmują decyzję o przedłużeniu terminu składania wniosków o przekształcenie praw do sadzenia w zezwolenia po dniu 31 grudnia 2015 r., podają tę decyzję do wiadomości publicznej do dnia 14 września 2015 r.
W takim przypadku wnioski o przekształcenie przez producenta mogą być składane w dowolnym momencie od dnia 15 września 2015 r. do dnia upływu terminu ustalonego przez państwa członkowskie zgodnie z akapitem pierwszym.
3. Po sprawdzeniu, że prawa do sadzenia, w odniesieniu do których wystąpiono z wnioskiem o przekształcenie zgodnie z ust. 1 i 2, są nadal ważne, państwa członkowskie automatycznie udzielają zezwoleń. Okres od złożenia wniosku o przekształcenie do udzielenia zezwolenia nie przekracza trzech miesięcy. Jednak w przypadku gdy wniosek zostanie złożony przed dniem 31 grudnia 2015 r., trzymiesięczny okres rozpoczyna się dnia 1 stycznia 2016 r.
Artykuł 10
Zmiana określonego obszaru, w odniesieniu do którego udzielono zezwolenia
W należycie uzasadnionych przypadkach państwa członkowskie mogą zadecydować, na wniosek wnioskodawcy, że uprawa winorośli może mieć miejsce na obszarze należącym do gospodarstwa, który jest odmienny od określonego obszaru, w odniesieniu do którego udzielono zezwolenia, pod warunkiem że wielkość nowego obszaru w hektarach jest taka sama i że zezwolenie jest nadal ważne zgodnie z art. 62 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
Ustęp pierwszy nie ma zastosowania, w przypadku gdy zezwoleń udzielono na podstawie zgodności z określonymi kryteriami kwalifikowalności i kryteriami pierwszeństwa związanymi z położeniem wskazanym we wniosku, a we wniosku o zmianę wskazano nowy określony obszar położony gdzie indziej.
Artykuł 11
Powiadomienia
1. Począwszy od roku 2016 państwa członkowskie przedkładają Komisji do dnia 1 marca każdego roku:
a)
informacje na temat obszarów uprawy winorośli, o których mowa w art. 145 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, dotyczące sytuacji na dzień 31 lipca poprzedniego roku winiarskiego. Informacje te przekazywane są w formie określonej w załączniku II do niniejszego rozporządzenia;
b)
powiadomienia, o których mowa w art. 63 ust. 4 i art. 64 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Powiadomień tych dokonuje się w formie określonej w załączniku III do niniejszego rozporządzenia;
c)
powiadomienie w sprawie ograniczeń stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do ponownego sadzenia w tym samym gospodarstwie, o których mowa w art. 7 niniejszego rozporządzenia. Powiadomienia tego dokonuje się w formie określonej w załączniku VI (tabela A) do niniejszego rozporządzenia;
d)
zaktualizowany krajowy wykaz organizacji zawodowych lub zainteresowanych grup producentów, o których mowa w art. 2 i 7 niniejszego rozporządzenia;
e)
informacje o sumarycznej wielkości obszaru, co do którego upewniono się, że został obsadzony winoroślą bez zezwolenia, a także o obszarach wykarczowanych bez zezwolenia, o których mowa w art. 71 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Taka informacja odnosi się do poprzedniego roku winiarskiego. Pierwszą informację przekazuje się po raz pierwszy do dnia 1 marca 2017 r. i obejmuje ona okres od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 lipca 2016 r. Informacja przekazywana jest w formie określonej w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia;
f)
w przypadku gdy państwa członkowskie podejmują decyzję o stosowaniu kryterium pierwszeństwa, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. h) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, progi, co do których podjęto decyzję w odniesieniu do minimalnej i maksymalnej wielkości gospodarstw, o których mowa w części H załącznika II do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/560.
2. Począwszy od roku 2016 państwa członkowskie przedkładają Komisji do dnia 1 listopada każdego roku:
a)
powiadomienie w sprawie wniosków o wydanie zezwoleń na nowe nasadzenia, w tym zezwoleń rzeczywiście udzielonych w poprzednim roku winiarskim zgodnie z art. 6 ust. 1 lub 2 niniejszego rozporządzenia, oraz w sprawie zezwoleń odrzuconych przez wnioskodawców, jak również zezwoleń udzielonych innym wnioskodawcom przed dniem 1 października zgodnie z art. 6 ust. 3 niniejszego rozporządzenia. Powiadomień tych dokonuje się w formie określonej w załączniku V do niniejszego rozporządzenia;
b)
powiadomienie w sprawie zezwoleń na ponowne sadzenie udzielonych w trakcie poprzedniego roku winiarskiego, o których mowa w art. 8 niniejszego rozporządzenia. Pierwszą informację przekazuje się do dnia 1 listopada 2016 r. i obejmuje ona okres od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 lipca 2016 r. Powiadomienia dokonuje się w formie określonej w załączniku VI (tabela B) do niniejszego rozporządzenia;
c)
powiadomienie w sprawie zezwoleń udzielonych w trakcie poprzedniego roku winiarskiego na podstawie przekształcenia ważnych praw do sadzenia, o których mowa w art. 9 niniejszego rozporządzenia. Takiego powiadomienia dokonuje się w formie określonej w załączniku VII (tabela B) oraz jedynie do dnia 1 listopada roku następującego po upływie terminu przekształcenia, o którym mowa w art. 68 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, lub w terminie ustalonym przez państwo członkowskie zgodnie z art. 9 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
3. Państwa członkowskie spełniające warunki określone w art. 67 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 przekazują Komisji do dnia 31 lipca 2015 r. swoją decyzję o niewdrażaniu systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli zgodnie z art. 67 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
4. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję do dnia 15 września 2015 r. o terminie przekształcenia praw do sadzenia w zezwolenia zgodnie z art. 9 ust. 2 niniejszego rozporządzenia. Powiadomienia dokonuje się w formie określonej w załączniku VII (tabela A) do niniejszego rozporządzenia.
5. Powiadomienia, informacje i wykazy, których mowa w niniejszym artykule, przekazywane są zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 792/2009 (5).
6. W przypadku gdy państwo członkowskie nie przestrzega przepisów ust. 1-4 lub jeśli stosowne informacje okażą się błędne, Komisja może zawiesić część lub całość miesięcznych płatności, o których mowa w art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, w odniesieniu do sektora wina do czasu prawidłowego powiadomienia.
7. Państwa członkowskie przechowują informacje przedłożone zgodnie z niniejszym artykułem przez co najmniej dziesięć lat winiarskich następujących po roku, w którym zostały one przedłożone.
8. Obowiązki określone w niniejszym artykule nie naruszają obowiązków spoczywających na państwach członkowskich, określonych w rozporządzeniu (UE) nr 1337/2011 Parlamentu Europejskiego i Rady (6).
Artykuł 12
Kontrole
1. Państwa członkowskie stosują kontrole w zakresie, w jakim są one niezbędne dla zapewnienia prawidłowego stosowania przepisów dotyczących systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli ustanowionego w części II tytuł I rozdział III rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2015/560 oraz w niniejszym rozporządzeniu.
2. W celu weryfikacji zgodności z przepisami, o których mowa w ust. 1, państwa członkowskie wykorzystują rejestr winnic, o którym mowa w art. 145 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
3. Artykuł 59 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 stosuje się odpowiednio w odniesieniu do systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli.
Artykuł 13
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 7 kwietnia 2015 r.