PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 889/2014
ze dne 14. srpna 2014,
kterým se mění nařízení (EHS) č. 2454/93, pokud jde o uznávání společných bezpečnostních požadavků v rámci programu schválených agentů a známých odesílatelů a programu oprávněných hospodářských subjektů
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (EHS) č. 2913/92 ze dne 12. října 1992, kterým se vydává celní kodex Společenství (1), a zejména na článek 247 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
V oblastech celní i letecké bezpečnosti existují příslušné právní předpisy, zejména nařízení (EHS) č. 2913/92, kterým se vydává celní kodex Společenství, a nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 300/2008 (2) o společných pravidlech v oblasti ochrany civilního letectví před protiprávními činy, které umožňují, že subjekty splňující určité podmínky a požadavky mohou být osvědčeny k zajištění zabezpečeného dodavatelského řetězce a k přispívání k němu.
(2)
Stávající právní úprava v oblasti celnictví a letectví stanoví určité uznávání osvědčení podle příslušných programů, zejména pokud jde o bezpečnostní zkoušky provedené pro každý z nich. V čl. 14k odst. 2 písm. b) a čl. 14k odst. 3 nařízení Komise č. 2454/93 (3) se stanoví, že pokud žadatel o postavení oprávněného hospodářského subjektu (AEO) je již schváleným agentem, považuje se kritérium „odpovídajících norem v oblasti bezpečnosti a zabezpečení“ za splněné ve vztahu k prostorám, pro které hospodářský subjekt obdržel postavení schváleného agenta. V bodech 6.3.1.2 a 6.4.1.2 přílohy nařízení Komise (EU) č. 185/2010 (4) se stanoví, že příslušný orgán nebo nezávislá osoba provádějící ověření, která jedná jeho jménem, by měly vzít v úvahu skutečnost, zda je žadatel o postavení schváleného agenta nebo známého odesílatele držitelem osvědčení AEO.
(3)
Při praktickém provádění celních předpisů upravujících postavení oprávněných hospodářských subjektů, jakož i právních předpisů v oblasti letectví upravujících postavení schváleného agenta nebo známého odesílatele, se ukázalo, že stávající uznávání mezi programy nestačí k zajištění nejvyšší možné součinnosti mezi příslušnými bezpečnostními programy. Bezpečnostní požadavky na program schválených agentů v oblasti letecké bezpečnosti a známých odesílatelů a na celní program oprávněných hospodářských subjektů jsou rovnocenné do takové míry, že je možné je více sblížit.
(4)
Další sbližování obou programů, pokud jde o stejnou úroveň uznávání, včetně požadované výměny informací, je nezbytná k tomu, aby se snížila administrativní zátěž pro dotčené hospodářské odvětví a státní orgány (jak celní úřady, tak úřady pro civilní letectví), zatímco by se dále posílila současná úroveň bezpečnosti.
(5)
Je nezbytné změnit nařízení (EHS) č. 2454/93 za účelem aktualizace odkazů na platné právní předpisy, zahrnutí uznání postavení známého odesílatele a jeho významu pro AEO, zformulování rámce působnosti pro uznávání společných požadavků mezi příslušnými programy a umožnění nezbytné výměny informací mezi celními a leteckými úřady.
(6)
Nařízení (EHS) č. 2454/93 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(7)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro celní kodex,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (EHS) č. 2454/93 se mění takto:
1)
Článek 14k se mění takto:
a)
v odstavci 2 se písmeno b) se nahrazuje tímto:
„b)
být schváleným agentem podle definice v článku 3 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 300/2008 (5) (‚schváleným agentem‘) a splňovat požadavky stanovené v nařízení Komise (ES) č. 185/2010 (6);
(5) Úř. věst. L 97, 9.4.2008, s. 72." 						
(6) Úř. věst. L 55, 5.3.2010, s. 4“;" 						
b)
v odstavci 2 se doplňuje nový pododstavec, který zní:
„Jestliže je letecká společnost schváleným agentem, považují se podmínky stanovené v odstavci 1 za splněné ve vztahu k místům a operacím, pro něž žadatel postavení schváleného agenta obdržel, a to do té míry, že podmínky pro udělení postavení schváleného agenta jsou totožné nebo srovnatelné s podmínkami stanovenými v odstavci 1.“;
c)
odstavec 3 se nahrazuje tímto:
„3. Jestliže je žadatel usazen na celním území Společenství, je schváleným agentem nebo známým odesílatelem podle definice v článku 3 nařízení (ES) č. 300/2008 a splňuje požadavky stanovené v nařízení (ES) č. 185/2010, považují se podmínky stanovené v odstavci 1 za splněné ve vztahu k místům a operacím, pro něž žadatel obdržel postavení schváleného agenta nebo známého odesílatele, a to do té míry, že podmínky pro udělení postavení schváleného agenta jsou totožné nebo srovnatelné s podmínkami stanovenými v odstavci 1.“
2)
V článku 14w se doplňuje nový odstavec 4, který zní:
„4. Celní orgán vydávající osvědčení neprodleně zpřístupní příslušnému vnitrostátnímu orgánu odpovědnému za bezpečnost civilního letectví alespoň tyto údaje týkající se postavení oprávněného hospodářského subjektu, které má k dispozici:
a)
osvědčení AEO - bezpečnost a zabezpečení (AEOS) a osvědčení AEO - zjednodušené celní postupy/bezpečnost a zabezpečení (AEOF), včetně jména držitele osvědčení, a případně jejich změny nebo zrušení nebo pozastavení postavení schváleného hospodářského subjektu, a příslušných důvodů;
b)
informace o tom, zda celní orgány navštívily konkrétní dotčené místo, datum poslední návštěvy a její účel (povolovací postup, opětovné posouzení, monitorování);
c)
jakákoli opětovné posouzení osvědčení AEOS nebo AEOF a jejich výsledky.
Po dohodě s příslušným vnitrostátním orgánem pro bezpečnost civilního letectví mohou vnitrostátní celní orgány nejpozději do 1. března 2015 stanovit podrobné způsoby výměny informací podle prvního pododstavce, na něž se nevztahuje elektronický informační a komunikační systém uvedený v článku 14x, a to nejpozději do 1. března 2015.
Vnitrostátní orgány odpovědné za bezpečnost civilního letectví, které s dotčenými informacemi nakládají, tyto informace použijí pouze pro účely příslušných programů pro schválené agenty nebo známé odesílatele a přijmou vhodná technická a organizační opatření, aby zajistily bezpečnost těchto informací.“
3)
V článku 14x se vkládá nový odstavec 2a, který zní:
„2a. Tam, kde to připadá v úvahu, zejména pokud se postavení schváleného hospodářského subjektu považuje za základ pro udělení souhlasu nebo schválení nebo povolení podle jiných právních předpisů Unie, může být udělen přístup k informacím uvedeným v čl. 14w odst. 4 písm. a) a c) také příslušnému vnitrostátnímu orgánu odpovědnému za bezpečnost civilního letectví.“
4)
Příloha 1C se mění takto:
a)
název kolonky 15 se nahrazuje tímto:
b)
název vysvětlivky ke kolonce 15 se nahrazuje tímto:
„15.
Již udělená povolení pro zjednodušené celní postupy nebo zjednodušení, osvědčení podle čl. 14k odst. 4 a/nebo postavení schváleného agenta nebo známého odesílatele získaná podle čl. 14k odst. 2 a 3“;
c)
vysvětlivka ke kolonce 15 se nahrazuje tímto:
„V případě již udělených povolení pro zjednodušené celní postupy uveďte druh zjednodušení, příslušný celní režim a číslo povolení.Příslušný celní režim se uvádí formou písmen používaných jako názvy sloupců (A až K) k určení celních režimů v tabulce uvedené v příloze 37 hlavě I bodu B.
V případě čl. 14k odst. 2 a 3 uveďte získané postavení:schválený agent nebo známý odesílatel a číslo osvědčení.
V případě, že žadatel je držitelem jednoho nebo více osvědčení uvedených v čl. 14k odst. 4, uveďte druh a číslo osvědčení.“.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 14. srpna 2014.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 889/2014
z dnia 14 sierpnia 2014 r.
zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 w odniesieniu do uznawania wspólnych wymogów bezpieczeństwa w ramach programu zarejestrowanego agenta i znanego nadawcy oraz programu upoważnionego przedsiębiorcy
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (1), w szczególności jego art. 247,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zarówno w dziedzinie ceł, jak i ochrony lotnictwa odpowiednie prawodawstwo, w szczególności rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 300/2008 (2) w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie ochrony lotnictwa cywilnego, przewiduje możliwość zaświadczenia, że podmioty, które spełniają określone warunki i wymogi, zapewniają bezpieczny łańcuch dostaw i się do niego przyczyniają.
(2)
Istniejące prawodawstwo w dziedzinie ceł i lotnictwa przewiduje pewnego rodzaju uznawanie certyfikacji w ramach odpowiednich programów, w szczególności w odniesieniu do kontroli bezpieczeństwa przeprowadzanych w każdym z nich. Art. 14k ust. 2 lit. b) i ust. 3 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (3) przewidują, że jeżeli przedsiębiorstwo, które składa wniosek o świadectwo upoważnionego przedsiębiorcy (AEO), jest już zarejestrowanym agentem, kryterium „odpowiednich standardów bezpieczeństwa i ochrony” uznaje się za spełnione w stosunku do siedziby, dla której przedsiębiorstwu przyznano status zarejestrowanego agenta. Pkt 6.3.1.2 i 6.4.1.2 załącznika do rozporządzenia Komisji (UE) nr 185/2010 (4) stanowią, że właściwy organ lub niezależny podmiot zatwierdzający, działający w imieniu organu, powinien uwzględnić fakt, czy wnioskodawca o zatwierdzenie jako zarejestrowany agent lub znany nadawca jest posiadaczem świadectwa upoważnionego podmiotu gospodarczego.
(3)
Praktyczne wdrożenie zarówno przepisów celnych regulujących kwestię świadectwa AEO, jak i prawodawstwa w zakresie lotnictwa dotyczącego zarejestrowanych agentów i znanych nadawców wykazało, że obecne zasady uznawania obowiązujące w poszczególnych programach nie są wystarczające, aby zagwarantować ich jak najlepszą synergię. Wymogi bezpieczeństwa dla programu zarejestrowanego agenta i znanego nadawcy w ramach ochrony lotnictwa oraz dla programu upoważnionego przedsiębiorcy w dziedzinie ceł pokrywają się do tego stopnia, że oba programy można w dalszym ciągu dostosowywać.
(4)
Dalsze dostosowywanie obu programów pod kątem zapewnienia jednakowych zasad uznawania, które obejmują wymaganą wymianę informacji, jest konieczne, aby zmniejszyć obciążenia administracyjne danego sektora gospodarki oraz organów rządowych (zarówno organów celnych, jak i organów administracji lotnictwa cywilnego), jednocześnie wzmacniając dodatkowo obecny poziom bezpieczeństwa.
(5)
Zmiana rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 jest niezbędna, aby uaktualnić odniesienia do obowiązujących przepisów w dziedzinie lotnictwa, uwzględnić uznawanie statusu znanego nadawcy, który jest przydatny również w odniesieniu do AEO, stworzyć ramy dla uznawania wspólnych wymogów pomiędzy odpowiednimi programami oraz umożliwić konieczną wymianę informacji między organami celnymi a władzami lotniczymi.
(6)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (EWG) nr 2454/93.
(7)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (EWG) nr 2454/93 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 14k wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 2 lit. b) otrzymuje brzmienie:
„b)
jest zarejestrowanym agentem w myśl art. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 300/2008 (5) (»zarejestrowany agent«) i spełnia wymogi przewidziane w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 185/2010 (6);
(5) Dz.U. L 97 z 9.4.2008, s. 72." 						
(6) Dz.U. L 55 z 5.3.2010, s. 1.”;" 						
b)
w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:
„Jeżeli przedsiębiorstwo lotnicze jest zarejestrowanym agentem, warunki określone w ust. 1 uznaje się za spełnione w stosunku do miejsc i działań, dla których wnioskodawca uzyskał status zarejestrowanego agenta, o ile warunki uzyskania statusu zarejestrowanego agenta są identyczne lub równorzędne z warunkami ustanowionymi w ust. 1.”;
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Jeżeli wnioskodawca posiada siedzibę na obszarze celnym Wspólnoty i jest zarejestrowanym agentem lub znanym nadawcą w myśl art. 3 rozporządzenia (WE) nr 300/2008 oraz spełnia wymogi przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 185/2010, warunki ustanowione w ust. 1 uznaje się za spełnione w stosunku do miejsc i działań, dla których wnioskodawca uzyskał status zarejestrowanego agenta lub znanego nadawcy, o ile warunki uzyskania statusu zarejestrowanego agenta lub znanego nadawcy są identyczne lub równorzędne z warunkami ustanowionymi w ust. 1.”;
2)
w art. 14w dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„4. Organ celny wydający świadectwo niezwłocznie udostępnia odpowiednim organom krajowym odpowiedzialnym za ochronę lotnictwa cywilnego co najmniej następujące informacje odnoszące się do statusu upoważnionego przedsiębiorcy, którymi dysponuje:
a)
świadectwo AEO - bezpieczeństwo i ochrona (świadectwo AEOS) oraz świadectwo AEO - uproszczenia celne/bezpieczeństwo i ochrona (świadectwo AEOF), zawierające nazwę posiadacza świadectwa oraz, w stosownych przypadkach, zmiany lub cofnięcie tych świadectw lub też zawieszenie statusu upoważnionego przedsiębiorcy i przyczyny takich działań;
b)
informacje na temat tego, czy organy celne przeprowadziły w danym miejscu kontrolę, datę ostatniej wizyty i cel wizyty (proces wydawania pozwoleń, ponowna ocena, monitorowanie);
c)
jakiekolwiek ponowne oceny świadectw AEOS i AEOF i ich wyniki.
Krajowe organy celne, w porozumieniu z odpowiednim organem krajowym odpowiedzialnym za ochronę lotnictwa cywilnego, ustanawiają szczegółowe warunki dotyczące wymiany wszelkich informacji, o których mowa w akapicie pierwszym, nieuwzględnionych w elektronicznym systemie służącym do przekazywania i wymiany informacji, określonym w art. 14x, najpóźniej do dnia 1 marca 2015 r.
Krajowe organy odpowiedzialne za ochronę lotnictwa cywilnego, które będą przetwarzać wspomniane informacje, mogą wykorzystywać je wyłącznie do celów odpowiednich programów zarejestrowanego agenta lub znanego nadawcy i wprowadzają w życie odpowiednie środki techniczne oraz organizacyjne, aby zapewnić bezpieczeństwo tych informacji.”;
3)
w art. 14x dodaje się ust. 2aw brzmieniu:
„2a. W stosownych przypadkach, w szczególności w przypadku gdy status upoważnionego przedsiębiorcy uznaje się za podstawę do przyznania zatwierdzenia lub pozwoleń lub ułatwień zgodnie z innymi przepisami Unii, dostęp do informacji, o których mowa w art. 14w ust. 4 lit. a) i c), może zostać przyznany również odpowiedniemu krajowemu organowi odpowiedzialnemu za ochronę lotnictwa cywilnego.”;
4)
w załączniku 1c wprowadza się następujące zmiany:
a)
tytuł rubryki 15 otrzymuje brzmienie:
b)
tytuł wyjaśnienia do rubryki 15 otrzymuje brzmienie:
„15.
Przyznane uproszczenia lub ułatwienia, świadectwa określone w art. 14k ust. 4 lub status zarejestrowanego agenta lub znanego nadawcy, uzyskane zgodnie z przepisami art. 14k ust. 2 i 3:”;
c)
wyjaśnienie rubryki 15 otrzymuje brzmienie:
„W przypadku już przyznanych uproszczeń podać rodzaj uproszczeń, właściwą procedurę celną oraz numer pozwolenia.Właściwą procedurę celną należy podać w formie liter użytych w nagłówkach kolumn (od A do K) do oznaczenia procedur celnych w tabeli w załączniku 37 tytuł I punkt B.
W przypadkach, o których mowa w art. 14k ust. 2 i 3, wskazać uzyskany status - zarejestrowany agent lub znany nadawca - oraz podać numer świadectwa.
W przypadku gdy wnioskodawca jest posiadaczem jednego lub kilku świadectw wspomnianych w art. 14k ust. 4, wskazać rodzaj oraz numer świadectwa/świadectw.”.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 14 sierpnia 2014 r.