NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 666/2014
ze dne 12. března 2014,
kterým se stanoví základní požadavky na inventurní systém Unie a zohledňují změny v souvislosti s potenciály globálního oteplování a mezinárodně dohodnutými pokyny k inventurám podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 525/2013
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 525/2013 ze dne 21. května 2013 o mechanismu monitorování a vykazování emisí skleníkových plynů a podávání dalších informací na úrovni členských států a Unie vztahujících se ke změně klimatu a o zrušení rozhodnutí č. 280/2004/ES (1), a zejména na čl. 6 odst. 2 a čl. 7 odst. 6 písm. b) uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Mechanismus monitorování a vykazování emisí skleníkových plynů je nutný k tomu, aby bylo možné vyhodnotit skutečný pokrok v plnění závazků Unie a jejích členských států souvisejících s omezením nebo snížením emisí všech skleníkových plynů podle Rámcové úmluvy Organizace spojených národů o změně klimatu (dále též „úmluva UNFCCC“) schválené rozhodnutím Rady 94/69/ES (2), jejího Kjótského protokolu schváleného rozhodnutím Rady 2002/358/ES (3) a souboru právních aktů Unie přijatých v roce 2009 a společně označovaných jako „klimaticko-energetický balíček“.
(2)
Rozhodnutí 19/CMP.1 konference smluvních stran úmluvy UNFCCC jednající jako shromáždění smluvních stran Kjótského protokolu stanoví pokyny pro národní systémy, jež by smluvní strany měly použít. Měla by proto být upřesněna pravidla týkající se inventurního systému Unie s cílem dostát závazkům podle uvedeného rozhodnutí a zajistit včasnost, transparentnost, přesnost, jednotnost, srovnatelnost a úplnost zpráv o emisích skleníkových plynů podávaných sekretariátu úmluvy UNFCCC.
(3)
K zabezpečení kvality inventurního systému Unie je nutné stanovit další pravidla týkající se program zajišťování kvality a kontroly kvality inventury skleníkových plynů Unie.
(4)
K zajištění úplnosti inventury Unie v souladu s obecnými zásadami pro vypracování národních inventur skleníkových plynů je nezbytné zajistit metodiky a údaje, které Komise využije, po konzultaci a v úzké spolupráci s dotčeným členským státem, při přípravě odhadu chybějících údajů v národní inventuře členského státu podle čl. 9 odst. 2 nařízení (EU) č. 525/2013.
(5)
K zajištění včasného a účinného provádění závazků Unie podle Kjótského protokolu úmluvy UNFCCC je nezbytné stanovit lhůty pro spolupráci a koordinaci mezi členskými státy a Unií během každoročního procesu podávání zpráv a přezkumu podle úmluvy UNFCCC.
(6)
Je třeba zohlednit změny hodnot potenciálů globálního oteplování a mezinárodně dohodnutých pokynů k národním inventurám antropogenních emisí ze zdrojů a jejich pohlcení pomocí propadů v souladu s příslušnými rozhodnutími přijatými orgány úmluvy UNFCCC a Kjótského protokolu.
(7)
V zájmu zajištění soudržnosti s prováděním požadavků na sledování a vykazování podle úmluvy UNFCCC a Kjótského protokolu by se toto nařízení mělo použít od 1. ledna 2015,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět
1. Inventura skleníkových plynů Unie je součtem emisí skleníkových plynů členských států ze zdrojů a jejich pohlcení pomocí propadů na území Evropské unie podle čl. 52 Smlouvy o Evropské unii a je stanovena na základě inventur skleníkových plynů členských států, jak jsou vykazovány podle článku 7 nařízení (EU) č. 525/2013, za úplné časové řady inventárních let.
2. Toto nařízení stanoví pravidla pro požadavky na inventurní systém Unie, dále konkretizuje pravidla týkající se přípravy a správy inventury skleníkových plynů Unie včetně pravidel pro spolupráci s členskými státy během každoročního procesu podávání zpráv a přezkumu inventur podle Rámcové úmluvy Organizace spojených národů o změně klimatu (dále též „úmluva UNFCCC“).
3. Toto nařízení rovněž stanoví pravidla týkající se hodnot potenciálů globálního oteplování a mezinárodně dohodnutých pokynů k inventurám, které mají být používány členskými státy a Komisí při stanovení a vykazování inventury skleníkových plynů.
Článek 2
Inventura skleníkových plynů Unie
1. Při přípravě a správě inventury skleníkových plynů Unie se Komise snaží zajistit:
a)
úplnost inventury skleníkových plynů Unie použitím postupu stanoveného v čl. 9 odst. 2 nařízení (EU) č. 525/2013;
b)
že inventura skleníkových plynů Unie poskytne transparentní souhrn emisí skleníkových plynů členských států a jejich pohlcení pomocí propadů a že transparentním způsobem odráží příspěvek členských států co do emisí a pohlcení pomocí propadů k inventuře skleníkových plynů Unie;
c)
že se celkový objem emisí skleníkových plynů Unie a jejich pohlcení pomocí propadů za vykazovaný rok rovná součtu emisí skleníkových plynů členských států a jejich pohlcení pomocí propadů, jež byly za tentýž rok vykázány podle čl. 7 odst. 1 až 5 nařízení (EU) č. 525/2013;
d)
že inventura skleníkových plynů Unie zahrnuje souvislé časové řady emisí a pohlcování pomocí propadů za všechny vykazované roky.
2. Komise a členské státy usilují o zvýšení srovnatelnosti inventur skleníkových plynů členských států.
Článek 3
Program zajišťování kvality a kontroly kvality inventury skleníkových plynů Unie
1. Unijní program zajišťování kvality a kontroly kvality uvedený v čl. 6 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 525/2013 doplní programy zajišťování kvality a kontroly kvality prováděné členskými státy.
2. Členské státy zajistí kvalitu údajů o činnostech, emisních faktorů a dalších ukazatelů používaných v národní inventuře skleníkových plynů, rovněž použitím článků 6 a 7.
3. Členské státy poskytnou Komisi a Evropské agentuře pro životní prostředí všechny příslušné informace ze svých archivů zřízených a spravovaných v souladu s bodem 16 písm. a) přílohy k rozhodnutí 19/CMP.1 konference smluvních stran úmluvy UNFCCC jednající jako shromáždění smluvních stran Kjótského protokolu, pokud to bude vyžadováno během přezkumu inventury skleníkových plynů Unie podle úmluvy UNFCCC.
Článek 4
Doplnění chybějících údajů
1. Odhady Komise ohledně chybějících údajů v inventuře skleníkových plynů členského státu, jak je uvedeno v čl. 9 odst. 2 nařízení (EU) č. 525/2013, jsou založeny na těchto metodikách a údajích:
a)
pokud členský stát předložil v předchozím vykazovaném roce souvislou časovou řadu odhadů pro příslušnou kategorii zdrojů, které dosud nebyly upraveny dle čl. 5 odst. 2 Kjótského protokolu, a pokud platí kterákoliv z těchto podmínek:
i)
daný členský stát předložil přibližnou inventuru skleníkových plynů za rok X - 1 podle čl. 8 odst. 1 nařízení (EU) č. 525/2013, která obsahuje chybějící odhad, pak na základě údajů dané přibližné inventury skleníkových plynů,
ii)
daný členský stát nepředložil přibližnou inventuru skleníkových plynů za rok X - 1 podle čl. 8 odst. 1 nařízení (EU) č. 525/2013, ale odhad přibližných emisí skleníkových plynů za rok X - 1 v souladu s čl. 8 odst. 1 nařízení (EU) č. 525/2013 vypracovala pro členské státy Unie, pak na základě údajů dané přibližné inventury skleníkových plynů Unie,
iii)
použití údajů přibližné inventury skleníkových plynů není možné nebo může vést k velmi nepřesným odhadům, pak u chybějících odhadů v odvětví energetiky na základě údajů získaných v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1099/2008 (4),
iv)
použití údajů přibližné inventury skleníkových plynů není možné nebo může vést k velmi nepřesným odhadům, pak u chybějících odhadů neenergetických odvětví na základě odhadů vycházejících z technických pokynů pro metodiky úprav dle čl. 5 odst. 2 Kjótského protokolu, aniž by se použil konzervativní faktor uvedený v těchto pokynech;
b)
pokud odhad pro příslušnou kategorii zdrojů byl v předchozích letech upraven dle čl. 5 odst. 2 Kjótského protokolu, přičemž dotyčný členský stát nepředložil revidovaný odhad, pak na základě základní metody úpravy použité odborným přezkumným týmem podle technických pokynů pro metodiky úprav dle čl. 5 odst. 2 Kjótského protokolu, aniž by se použil konzervativní faktor uvedený v těchto pokynech;
c)
pokud byl v předchozích letech odhad pro příslušnou kategorii předmětem technických oprav podle čl. 19 odst. 3 písm. c) nařízení (EU) č. 525/2013 a dotyčný členský stát nepředložil revidovaný odhad, pak na základě metody použité technickým odborným přezkumným týmem pro výpočet technické opravy;
d)
pokud nejsou souvislé časové řady vykazovaných odhadů pro příslušnou kategorii zdrojů dostupné a pokud nebyl odhad pro kategorii zdrojů upraven dle čl. 5 odst. 2 Kjótského protokolu, pak na základě technických pokynů pro metodiky úprav, aniž by se použil konzervativní faktor uvedený v těchto pokynech.
2. Komise připraví odhady uvedené v odstavci 1 do 31. března vykazovaného roku v konzultaci s dotčeným členským státem.
3. Dotčený členský stát použije odhady uvedené v odstavci 1 pro svou národní zprávu podanou sekretariátu úmluvy UNFCCC dne 15. dubna s cílem zajistit soudržnost mezi inventurou skleníkových plynů Unie a inventurami skleníkových plynů členských států.
Článek 5
Lhůty pro spolupráci a koordinaci během každoročního procesu podávání zpráv a přezkumu podle úmluvy UNFCCC
1. Jestliže členský stát zamýšlí opětovně předložit svou inventuru sekretariátu úmluvy UNFCCC do 27. května, oznámí nejprve tutéž inventuru Komisi, a to do 8. května. Údaje nahlášené Komisi se nesmí odlišovat od údajů předložených sekretariátu úmluvy UNFCCC.
2. Jestliže členský stát zamýšlí učinit jakékoli jiné opětovné předložení své inventury sekretariátu úmluvy UNFCCC po 27. květnu, jež obsahuje jiné informace, než které byly dříve sděleny Komisi, musí členský stát tuto informaci Komisi oznámit nejpozději do jednoho týdne od jejího opětovného předložení sekretariátu úmluvy UNFCCC.
3. Členský stát sdělí Komisi tyto údaje:
a)
vyjádření odborného přezkumného týmu poukazující na potenciální problém s inventurou skleníkových plynů daného členského státu související s požadavky závazné povahy, jež by mohl vést k úpravě či potenciální otázce týkající se plnění závazků (tzv. „Saturday paper“), a to do jednoho týdne od obdržení informací od sekretariátu úmluvy UNFCCC;
b)
opravy odhadů emisí skleníkových plynů provedené po dohodě mezi členským státem a odborným přezkumným týmem pro dané předložení inventury skleníkových plynů během procesu přezkumu, jak jsou uvedeny v odpovědi na vyjádření uvedené v písm. a), a to do jednoho týdne od jejího předložení sekretariátu úmluvy UNFCCC;
c)
návrh jednotlivé kontrolní zprávy o inventuře, která obsahuje upravené odhady emisí skleníkových plynů nebo otázku týkající se plnění závazků v případě, kdy členský stát nevyřešil problém, na který poukázal odborný přezkumný tým, a to do jednoho týdne od obdržení této zprávy od sekretariátu úmluvy UNFCCC;
d)
odpověď členského státu na návrh jednotlivé kontrolní zprávy o inventuře v případě, kdy navrhovaná úprava není přijata a je doplněna shrnutím, ve kterém členský stát uvádí, zda přijímá nebo odmítá kterékoli navrhované úpravy, a to do jednoho týdne od předložení odpovědi sekretariátu úmluvy UNFCCC;
e)
závěrečnou jednotlivou kontrolní zprávu o inventuře, a to do jednoho týdne od jejího obdržení ze sekretariátu úmluvy UNFCCC;
f)
případnou otázku týkající se plnění závazků, která byla předložena Výboru pro kontrolu plnění závazků dle Kjótského protokolu, oznámení ze strany Výboru pro kontrolu plnění závazků, že se bude otázkou týkající se plnění závazků zabývat, a veškeré předběžné nálezy a rozhodnutí Výboru pro kontrolu plnění závazků a jeho poboček týkajících se členského státu, a to do jednoho týdne od jejich obdržení ze sekretariátu úmluvy UNFCCC.
4. Útvary Komise předloží všem členským státům shrnutí informací uvedených v odstavci 3.
5. Útvary Komise poskytnou členským státům informace uvedené v odstavci 3 po použití uvedeného odstavce obdobně na inventuru skleníkových plynů Unie.
6. Jakékoli opravy podle odst. 3 písm. b), pokud jde o předložení inventury skleníkových plynů Unie, se provedou ve spolupráci s příslušným členským státem.
7. Pokud jsou na inventuru skleníkových plynů členského státu uplatněny úpravy podle mechanismu plnění závazků dle Kjótského protokolu, daný členský stát bude s Komisí koordinovat svou odezvu na postup přezkumu v souvislosti s povinnostmi podle nařízení (EU) č. 525/2013 v těchto lhůtách:
a)
v časovém rámci stanoveném v Kjótském protokolu, mají-li upravené odhady v jediném roku nebo kumulativní úpravy v po sobě jdoucích letech závazného období pro jeden či více členských států za následek úpravy inventury skleníkových plynů Unie v množství vedoucím k nesplnění metodických či vykazovacích požadavků dle čl. 7 odst. 1 Kjótského protokolu pro účely požadavků způsobilosti stanovených v pokynech přijatých podle článku 7 Kjótského protokolu;
b)
do dvou týdnů před předložením:
i)
žádosti o opětné nabytí způsobilosti příslušným orgánům v rámci Kjótského protokolu,
ii)
odpovědi na rozhodnutí zabývat se otázkou týkající se plnění závazků či na předběžné nálezy Výboru pro kontrolu plnění závazků.
8. Během týdne věnovaného přezkumu inventury Unie podle úmluvy UNFCCC poskytnou členské státy co nejdříve odpovědi na dotazy vznesené hodnotiteli UNFCCC týkající se otázek, které spadají do jejich odpovědnosti podle čl. 4 odst. 2 a 3 tohoto nařízení.
Článek 6
Pokyny k inventuře skleníkových plynů
Členské státy a Komise určí inventury skleníkových plynů podle čl. 7 odst. 1 až 5 nařízení (EU) č. 525/2013 v souladu s:
a)
pokyny Mezivládního panelu pro změnu klimatu (IPCC) pro národní inventury skleníkových plynů (2006);
b)
pokyny IPCC ohledně revidovaných doplňkových metod a správné praxe vyplývajících z Kjótského protokolu (2013);
c)
doplňkem z roku 2013 k pokynům IPCC pro národní inventury skleníkových plynů z roku 2006: mokřady pro odvodňování mokřadů a zavodňování uvedené v čl. 7 odst. 1 písm. d) nařízení (EU) č. 525/2013;
d)
pokyny podle úmluvy UNFCCC pro přípravu vnitrostátních sdělení stranami uvedenými v příloze I úmluvy, část 1: Pokyny podle úmluvy UNFCCC pro vykazování ročních inventur podle rozhodnutí 24/CP.19 konference smluvních stran úmluvy UNFCCC;
e)
pokyny pro přípravu informací požadovaných podle čl. 7 Kjótského protokolu přijaté konferencí smluvních stran úmluvy UNFCCC jednající jako shromáždění smluvních stran Kjótského protokolu.
Článek 7
Potenciály globálního oteplování
Členské státy a Komise pro účely stanovení a vykazování inventur skleníkových plynů podle čl. 7 odst. 1 až 5 nařízení (EU) č. 525/2013, jakož pro inventuru skleníkových plynů Unie, používají využívají potenciály globálního oteplování uvedené v příloze III rozhodnutí 24/CP.19 konference smluvních stran úmluvy UNFCCC.
Článek 8
Vstup v platnost a použitelnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se od 1. ledna 2015.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 12. března 2014.
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 666/2014
z dnia 12 marca 2014 r.
ustanawiające wymogi materialne dotyczące unijnego systemu wykazów i uwzględniające zmiany współczynników ocieplenia globalnego oraz uzgodnione na szczeblu międzynarodowym wytyczne na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady(UE) nr 525/2013
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz zgłaszania innych informacji na poziomie krajowym i unijnym, mających znaczenie dla zmiany klimatu, oraz uchylające decyzję nr 280/2004/WE (1), w szczególności jego art. 6 ust. 2 i art. 7 ust. 6 lit. b),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Mechanizm monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych jest niezbędny do oceny rzeczywistego postępu w realizacji zobowiązań Unii i państw członkowskich dotyczących ograniczenia lub redukcji emisji wszystkich gazów cieplarnianych na mocy Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC) zatwierdzonej decyzją Rady 94/69/WE (2), protokołu z Kioto zatwierdzonego decyzją Rady 2002/358/WE (3) oraz z pakietu unijnych aktów prawnych przyjętego w 2009 r., zbiorczo określanego jako „pakiet klimatyczno-energetyczny”.
(2)
Decyzja 19/CMP.1 Konferencji Stron UNFCCC służącej jako spotkanie stron protokołu z Kioto ustanawia wytyczne dotyczące krajowych systemów, które Strony powinny stosować. Należy zatem określić przepisy dotyczące unijnego systemu wykazów w celu spełnienia obowiązków wynikających z tej decyzji, zapewniając terminowość, przejrzystość, dokładność, spójność, porównywalność i kompletność sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych do sekretariatu UNFCCC.
(3)
W celu zapewnienia jakości unijnego systemu wykazów, konieczne jest ustalenie dalszych przepisów dotyczących programu zapewniania jakości i kontroli jakości unijnego wykazu gazów cieplarnianych.
(4)
Aby zapewnić kompletność wykazu Unii zgodnie z wytycznymi mającymi zastosowanie do przygotowywania krajowych wykazów gazów cieplarnianych, należy zapewnić metody i dane, które będą wykorzystywane przez Komisję przy przygotowywaniu oszacowań brakujących danych w wykazie państwa członkowskiego w porozumieniu i w ścisłej współpracy z zainteresowanym państwem członkowskim zgodnie z art. 9 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 525/2013.
(5)
W celu zagwarantowania terminowej i skutecznej realizacji zobowiązań Unii wynikających z protokołu z Kioto do UNFCCC należy określić harmonogramy współpracy i koordynacji w ramach rocznej procedury sprawozdawczości i przeglądu UNFCCC między państwami członkowskimi a Unią.
(6)
Należy uwzględnić zmiany wartości współczynnika ocieplenia globalnego oraz wytyczne uzgodnione na szczeblu międzynarodowym dla krajowych wykazów antropogenicznych emisji według ich źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze zgodnie z odpowiednimi decyzjami przyjętymi przez organy UNFCCC lub protokołu z Kioto.
(7)
W celu zapewnienia spójności z wdrażaniem wymogów dotyczących monitorowania i sprawozdawczości na mocy UNFCCC i protokołu z Kioto niniejsze rozporządzenie powinno obowiązywać od dnia 1 stycznia 2015 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot
1. Unijny wykaz gazów cieplarnianych jest sumą emisji gazów cieplarnianych państw członkowskich według ich źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze na terytorium Unii Europejskiej zgodnie z art. 52 Traktatu o Unii Europejskiej i jest ustalany na podstawie wykazów gazów cieplarnianych państw członkowskich, zgłoszonych na podstawie art. 7 rozporządzenia (UE) nr 525/2013 w odniesieniu do pełnych szeregów czasowych lat objętych wykazem.
2. Niniejsze rozporządzenie określa zasady w zakresie wymogów dotyczących unijnego systemu wykazów, dalej doprecyzowuje zasady dotyczące przygotowywania i prowadzenia unijnego wykazu gazów cieplarnianych, w tym zasady współpracy z państwami członkowskimi w ramach rocznej procedury sprawozdawczości i przeglądu wykazu w ramach Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC).
3. Niniejsze rozporządzenie określa także zasady w odniesieniu do wartości współczynnika ocieplenia globalnego i uzgodnionych na szczeblu międzynarodowym wytycznych dotyczących wykazów, które to wytyczne mają być stosowane przez państwa członkowskie i Komisję do ustalania i zgłaszania wykazu gazów cieplarnianych.
Artykuł 2
Unijny wykaz gazów cieplarnianych
1. Przy przygotowywaniu unijnego wykazu gazów cieplarnianych i prowadzeniu go Komisja dąży do zapewnienia:
(a)
kompletności unijnego wykazu gazów cieplarnianych, stosując procedurę określoną w art. 9 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 525/2013;
(b)
aby unijny wykaz gazów cieplarnianych zawierał przejrzyste zestawienie zagregowanych danych dotyczących emisji gazów cieplarnianych i ich usuwania przez pochłaniacze w państwach członkowskich i odzwierciedlał w sposób przejrzysty wkład emisji gazów cieplarnianych i ich usuwania przez pochłaniacze w poszczególnych państwach członkowskich do unijnego wykazu gazów cieplarnianych;
(c)
aby suma emisji gazów cieplarnianych w UE oraz ich usuwania przez pochłaniacze w odniesieniu do roku sprawozdawczego była równa sumie emisji gazów cieplarnianych państw członkowskich i ich usuwania przez pochłaniacze zgłoszonych na podstawie art. 7 ust. 1-5 rozporządzenia (UE) nr 525/2013 dla tego samego roku;
(d)
aby unijny wykaz gazów cieplarnianych obejmował zgodny szereg czasowy emisji i usuwania przez pochłaniacze dla wszystkich lat, w odniesieniu do których przedstawiono sprawozdania.
2. Komisja i państwa członkowskie dokładają starań, aby zwiększyć porównywalność wykazów emisji gazów cieplarnianych państw członkowskich;
Artykuł 3
Program zapewniania jakości i kontroli jakości unijnego wykazu gazów cieplarnianych
1. Unijny program zapewniania jakości i kontroli jakości, o którym mowa w art. 6 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 525/2013, uzupełnia programy zapewniania jakości i kontroli jakości realizowane przez państwa członkowskie.
2. Państwa członkowskie zapewniają jakość danych dotyczących działalności, wskaźników emisji i innych parametrów wykorzystanych w ich krajowych wykazach gazów cieplarnianych, w tym poprzez stosowanie art. 6 i 7.
3. Państwa członkowskie dostarczają Komisji i Europejskiej Agencji Środowiska wszelkie istotne informacje ze swoich archiwów ustanowionych oraz prowadzonych zgodnie z pkt 16 lit. a) załącznika do decyzji 19/CMP.1 Konferencji Stron UNFCCC służącej jako spotkanie stron protokołu z Kioto, jeżeli są one wymagane w trakcie przeglądu UNFCCC unijnego wykazu gazów cieplarnianych.
Artykuł 4
Uzupełnianie luk
1. Oszacowania Komisji dotyczące brakujących danych w wykazie gazów cieplarnianych państwa członkowskiego, o których mowa w art. 9 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 525/2013, są oparte na następujących metodach i danych:
(a)
w przypadku gdy dane państwo członkowskie przedstawiło w poprzednim roku sprawozdawczym zgodny szereg czasowy oszacowań dla odpowiedniej kategorii źródła, które nie podlegały korektom na mocy art. 5 ust. 2 protokołu z Kioto i miała miejsce jedna z następujących sytuacji:
(i)
dane państwo członkowskie przedłożyło przybliżony wykaz gazów cieplarnianych w odniesieniu do roku X - 1 na podstawie art. 8 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 525/2013 obejmujący brakujące oszacowanie - na danych z tego przybliżonego wykazu gazów cieplarnianych;
(ii)
dane państwo członkowskie nie przedłożyło przybliżonego wykazu gazów cieplarnianych w odniesieniu do roku X - 1 na podstawie art. 8 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 525/2013, ale Unia oszacowała przybliżone emisje gazów cieplarnianych w odniesieniu do roku X - 1 dla państw członkowskich zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 525/2013 - na danych z tego unijnego przybliżonego wykazu gazów cieplarnianych;
(iii)
wykorzystanie danych z przybliżonego wykazu gazów cieplarnianych nie jest możliwe lub może prowadzić do bardzo niedokładnego oszacowania, dla brakujących oszacowań w sektorze energetycznym - na danych uzyskanych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1099/2008 (4);
(iv)
wykorzystanie danych z przybliżonego wykazu gazów cieplarnianych nie jest możliwe lub może prowadzić do bardzo niedokładnego oszacowania, dla brakujących oszacowań w sektorach nieenergetycznych - na oszacowaniu opierającym się na wskazówkach technicznych dotyczących metodologii dokonywania korekt na mocy art. 5 ust. 2 protokołu z Kioto bez stosowania współczynnika zachowawczości określonego w tychże wskazówkach;
(b)
w przypadku gdy oszacowanie dla odpowiedniej kategorii źródła podlegało korektom na mocy art. 5 ust. 2 protokołu z Kioto w poprzednich latach i zainteresowane państwo członkowskie nie przedstawiło poprawionego oszacowania - na podstawowej metodzie dostosowania zastosowanej przez zespół ds. przeglądów eksperckich, jak określono we wskazówkach technicznych dotyczących metodologii dokonywania korekt na podstawie art. 5 ust. 2 protokołu z Kioto bez stosowania współczynnika zachowawczości określonego w tychże wskazówkach;
(c)
w przypadku gdy oszacowanie dla odpowiedniej kategorii było przedmiotem korekt technicznych zgodnie z art. 19 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 525/2013 w poprzednich latach i zainteresowane państwo członkowskie nie przedstawiło nowego poprawionego oszacowania - na metodzie zastosowanej przez zespół ds. technicznych przeglądów eksperckich do obliczenia korekty technicznej;
(d)
w przypadku gdy zgodny szereg czasowy zgłoszonych oszacowań dla odpowiedniej kategorii źródła nie jest dostępny i jeżeli oszacowanie kategorii źródła nie było przedmiotem korekt zgodnie z art. 5 ust. 2 protokołu z Kioto, na wskazówkach technicznych dotyczących dokonywania korekt, bez stosowania współczynnika zachowawczości określonego w tychże wskazówkach.
2. Komisja przygotowuje oszacowania, o których mowa w ust. 1, do dnia 31 marca roku sprawozdawczego w porozumieniu z zainteresowanym państwem członkowskim.
3. Zainteresowane państwo członkowskie wykorzystuje oszacowania, o których mowa w ust. 1, do przekazania sekretariatowi UNFCCC krajowych wykazów do dnia 15 kwietnia w celu zapewnienia spójności między unijnymi wykazem gazów cieplarnianych i wykazami gazów cieplarnianych państw członkowskich.
Artykuł 5
Harmonogramy współpracy i koordynacji w ramach rocznej procedury sprawozdawczości i przeglądu UNFCCC
1. Jeżeli państwo członkowskie zamierza ponownie przedstawić swój wykaz sekretariatowi UNFCCC do dnia 27 maja, dane państwo członkowskie przedstawia wcześniej Komisji ten sam wykaz do dnia 8 maja. Informacje przekazane Komisji nie mogą różnić się od informacji przekazanych sekretariatowi UNFCCC.
2. Jeżeli państwo członkowskie zamierza ponownie przekazać swój wykaz sekretariatowi UNFCCC po dniu 27 maja, a wykaz ten zawiera informacje inne niż już zgłoszone Komisji, dane państwo członkowskie przekazuje Komisji te informacje nie później niż w ciągu jednego tygodnia od daty ponownego przekazania wykazu sekretariatowi UNFCCC.
3. Państwa członkowskie przekazują Komisji następujące informacje:
(a)
wskazówki zespołu ds. przeglądów eksperckich dotyczące wszelkich potencjalnych problemów z wykazem gazów cieplarnianych danego państwa członkowskiego dotyczących wymagań o charakterze wiążącym i problemów, które mogłyby prowadzić do korekty lub potencjalnej kwestii wdrażania („Saturday paper”) w terminie siedmiu dni od otrzymania informacji od sekretariatu UNFCCC;
(b)
korekty oszacowań emisji gazów cieplarnianych zastosowane w porozumieniu między państwem członkowskim a zespołem ds. przeglądów eksperckich do przedłożonego wykazu gazów cieplarnianych w trakcie procesu przeglądu, zawarte w odpowiedzi na wskazówki, o których mowa w lit. a), w terminie jednego tygodnia od przekazania jej sekretariatowi UNFCCC;
(c)
projekt indywidualnego sprawozdania z przeglądu wykazu zawierający skorygowane oszacowania emisji gazów cieplarnianych lub kwestię dotyczącą wdrażania, w przypadku gdy państwo członkowskie nie rozstrzygnęło problemu wskazanego przez zespół ds. przeglądów eksperckich, w ciągu siedmiu dni od otrzymania tego sprawozdania z sekretariatu UNFCCC;
(d)
odpowiedź państwa członkowskiego na projekt indywidualnego sprawozdania z przeglądu wykazu, jeśli proponowana korekta nie jest zaakceptowana, oraz załączone podsumowanie, w którym państwo członkowskie wskazuje, czy przyjmuje lub odrzuca którąkolwiek z zaproponowanych korekt, w ciągu siedmiu dni od przekazania odpowiedzi sekretariatowi UNFCCC;
(e)
ostateczne indywidualne sprawozdanie z przeglądu wykazu w ciągu siedmiu dni od jego otrzymania od sekretariatu UNFCCC;
(f)
wszelkie kwestie dotyczące wdrażania, które zostały przedstawione Komitetowi ds. Zgodności z Protokołem z Kioto, powiadomienie przez Komitet ds. Zgodności o tym, aby przystąpić do rozstrzygania kwestii wdrażania, oraz wszelkie wstępne ustalenia i decyzje Komitetu ds. Zgodności i jego oddziałów dotyczące państwa członkowskiego, w ciągu siedmiu dni od ich otrzymania od sekretariatu UNFCCC.
4. Służby Komisji przedstawiają streszczenie informacji, o których mowa w ust. 3, wszystkim państwom członkowskim.
5. Służby Komisji przekazują państwom członkowskim informacje, o których mowa w ust. 3, stosując odpowiednio ten ustęp do unijnego wykazu gazów cieplarnianych.
6. Wszelkie korekty, o których mowa w ust. 3 lit. b) w odniesieniu do przekazywania unijnego wykazu gazów cieplarnianych, powinny być przeprowadzane we współpracy z odpowiednim państwem członkowskim.
7. Jeżeli do wykazu gazów cieplarnianych państwa członkowskiego stosowane są korekty w ramach mechanizmu zgodności protokołu z Kioto, dane państwo członkowskie koordynuje z Komisją swoją odpowiedź na proces przeglądu w odniesieniu do zobowiązań na mocy rozporządzenia (UE) nr 525/2013 w następujących ramach czasowych:
(a)
w granicach ram czasowych określonych na mocy protokołu z Kioto, jeśli skorygowane oszacowania w jednym roku lub skumulowane korekty w kolejnych latach okresu rozliczeniowego dla jednego lub więcej państw członkowskich pociągałyby za sobą korekty unijnego wykazu gazów cieplarnianych w stopniu prowadzącym do niespełnienia wymagań dotyczących metod i sprawozdawczości zgodnie z art. 7 ust. 1 protokołu z Kioto do celów wymogów kwalifikowalności przedstawionych w wytycznych przyjętych na mocy art. 7 protokołu z Kioto;
(b)
w ciągu dwóch tygodni przed złożeniem:
(i)
wniosku o przywrócenie kwalifikowalności do właściwych organów na mocy protokołu z Kioto;
(ii)
odpowiedzi na decyzję o przystąpieniu do rozstrzygania kwestii wdrażania lub na wstępne ustalenia Komitetu ds. Zgodności.
8. W trakcie tygodnia przeglądu unijnego wykazu w ramach UNFCCC państwa członkowskie jak najszybciej dostarczają odpowiedzi odnoszące się do kwestii z zakresu ich odpowiedzialności zgodnie z art. 4 ust. 2 i 3 niniejszego rozporządzenia na pytania postawione przez osoby dokonujące przeglądu w ramach UNFCCC.
Artykuł 6
Wytyczne dotyczące wykazów gazów cieplarnianych
Państwa członkowskie i Komisja ustalają wykazy gazów cieplarnianych, o których mowa w art. 7 ust. 1-5 rozporządzenia (UE) nr 525/2013, zgodnie z:
(a)
wytycznymi dla inwentaryzacji krajowych emisji gazów cieplarnianych wydanymi przez Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu (IPCC) w 2006 r.;
(b)
poprawionymi metodami uzupełniającymi i wskazówkami dobrej praktyki wynikającymi z protokołu z Kioto wydanymi przez IPCC w 2013 r.;
(c)
wydanym w 2013 r. dodatkiem do wydanych w 2006 r. wytycznych ICCP dla krajowych wykazów emisji gazów cieplarnianych: Osuszanie i ponowne nawadnianie terenów podmokłych, wymienione w art. 7 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 525/2013;
(d)
wytycznymi UNFCCC dla przygotowywania krajowych komunikatów przez Strony ujętymi w załączniku I do Konwencji, część I: Wytyczne UNFCCC dla składania sprawozdań odnośnie do wykazów rocznych, jak określono w decyzji 24/CP.19 Konferencji Stron UNFCCC;
(e)
wytycznymi dla przygotowywania informacji wymaganych na podstawie art. 7 protokołu z Kioto, przyjętymi przez Konferencję Stron UNFCCC służącą jako spotkanie stron protokołu z Kioto.
Artykuł 7
Współczynniki ocieplenia globalnego
Państwa członkowskie i Komisja stosują współczynniki ocieplenia globalnego wymienione w załączniku III do decyzji 24/CP.19 Konferencji Stron UNFCCC w celu ustalania i zgłaszania wykazów gazów cieplarnianych zgodnie z art. 7 ust. 1-5 rozporządzenia (UE) nr 525/2013 oraz unijnego wykazu gazów cieplarnianych.
Artykuł 8
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 12 marca 2014 r.