PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 30. října 2014
o rovnocennosti regulačního rámce Japonska pro ústřední protistrany s požadavky nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 648/2012 o OTC derivátech, ústředních protistranách a registrech obchodních údajů
(2014/752/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 648/2012 ze dne 4. července 2012 o OTC derivátech, ústředních protistranách a registrech obchodních údajů (1), a zejména na čl. 25 odst. 6 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Cílem postupu uznávání ústředních protistran usazených v třetích zemích, který je stanoven v článku 25 nařízení (EU) č. 648/2012, je umožnit ústředním protistranám, které jsou usazeny a mají povolení v třetích zemích, jejichž právní normy jsou rovnocenné s normami stanovenými v uvedeném nařízení, poskytovat clearingové služby členům clearingového systému a obchodním systémům usazeným v Unii. Tento postup uznávání a rozhodnutí o rovnocennosti v něm stanovené tak přispívá k dosažení ústředního cíle nařízení (EU) č. 648/2012, jímž je snížit systémové riziko rozšířením používání bezpečných a spolehlivých ústředních protistran při clearingu smluv o mimoburzovních (OTC) derivátech, včetně případů, kdy jsou tyto ústřední protistrany usazeny a povoleny ve třetí zemi.
(2)
Aby byl právní režim třetí země považován za rovnocenný s právním režimem Unie pro ústřední protistrany, musí být účinek platných právních předpisů a předpisů o dohledu v podstatě rovnocenný s požadavky Unie, pokud jde o regulační cíle, kterých dosahují. Účelem tohoto posouzení rovnocennosti je tedy ověřit, zda právní předpisy a předpisy o dohledu Japonska zajišťují, že ústřední protistrany, které jsou usazeny a mají povolení v Japonsku, nevystavují členy clearingového systému a obchodní systémy usazené v Unii vyššímu riziku, než by tomu mohlo být ze strany ústředních protistran povolených v Unii, a tudíž nepředstavují nepřijatelnou míru systémového rizika v Unii.
(3)
Dne 1. září 2013 Komise obdržela odborný posudek Evropského orgánu pro cenné papíry a trhy (ESMA) k právním předpisům a předpisům o dohledu, které se vztahují na ústřední protistrany usazené v Japonsku. Dne 27. ledna 2014 byl doručen dodatek k tomuto posudku. Ze závěru odborného posudku vyplývá, že mezi právně závaznými požadavky, které se na úrovni jurisdikce vztahují na ústřední protistrany v Japonsku, a právně závaznými požadavky pro ústřední protistrany podle nařízení (EU) č. 648/2012, existuje řada rozdílů. Toto rozhodnutí se však neopírá jen o srovnávací analýzu právně závazných požadavků, které se vztahují na ústřední protistrany v Japonsku, ale také o posouzení účinku těchto požadavků z hlediska úrovně zmírňování rizika, které dosahují.
(4)
V souladu s čl. 25 odst. 6 nařízení (EU) č. 648/2012 musejí být splněny tři podmínky, aby bylo možné určit, zda jsou právní předpisy a předpisy o dohledu třetí země pro ústřední protistrany povolené v dané třetí zemi rovnocenné s požadavky stanovenými v uvedeném nařízení.
(5)
Podle první podmínky musí ústřední protistrany povolené ve třetí zemi splňovat právně závazné požadavky, jež jsou rovnocenné požadavkům stanoveným v hlavě IV nařízení (EU) č. 648/2012.
(6)
K právně závazným požadavkům Japonska na clearingové organizace v něm povolené patří zákon Financial Instruments and Exchange Act 2006 (dále jen „zákon FIEA“), který stanoví rámec dohledu nad organizacemi, které provádějí clearing cenných papírů a finančních derivátů, a zákon Commodity Derivatives Act 2009 (dále jen „zákon CDA“), který stanoví rámec dohledu nad organizacemi, které provádějí clearing komodit. Toto rozhodnutí se vztahuje pouze na režim stanovený v zákoně FIEA.
(7)
V zákoně FIEA se stanoví, že před udělením povolení k vykonávání clearingových činností se musí předseda vlády Japonska ubezpečit o tom, že clearingová organizace zavedla obchodní pravidla, tj. vnitřní pravidla a postupy clearingové organizace, která jsou v souladu s platnými právními předpisy; že finanční situace clearingové organizace je postačující pro vykonávání clearingu finančních nástrojů; že předpokládaná příjmová a výdajová situace spojená s výkonem činnosti clearingové organizace je příznivá; že zaměstnanci clearingové organizace mají dostatečné znalosti a zkušenosti na to, aby mohli vykonávat clearing finančních nástrojů náležitým způsobem a s jistotou, a že struktura a systém clearingové organizace jsou dostatečně vyvinuté, aby mohlo vypořádání probíhat vhodným způsobem. Podle čl. 194-7 odst. 1 zákona FIEA předseda vlády přenese pravomoci, které mu byly svěřeny podle zákona FIEA, na komisaře Japonské agentury pro finanční služby (Financial Services Agency of Japan, JFSA). Komisař JFSA je tak odpovědný za udělování povolení k vykonávání clearingových činností.
(8)
Kromě toho JFSA v prosinci 2013 zveřejnila Comprehensive Guidelines for Supervision of Financial Market Infrastructures (dále jen „pokyny“), které podrobně rozebírají rámec dohledu nad infrastrukturou finančních trhů, včetně clearingových organizací, a zejména způsob, jakým mají clearingové organizace dodržovat zákon FEIA. Tyto pokyny se provádějí do vnitřních pravidel a postupů clearingových organizací.
(9)
Právně závazné požadavky Japonska mají dvoustupňovou strukturu. Hlavní zásady pro clearingové organizace podle zákona FIEA („základní pravidla“) stanoví jednotné normy, které musí clearingové organizace dodržovat, aby získaly povolení poskytovat clearingové služby v Japonsku. Tato základní pravidla tvoří první stupeň právně závazných požadavků Japonska. Aby clearingové organizace prokázala svůj soulad se základními pravidly, musí komisaři JFSA předložit svá vnitřní pravidla a postupy ke schválení. Tato vnitřní pravidla a postupy tvoří druhý stupeň právně závazných požadavků Japonska a v souladu s pokyny musí poskytovat podrobné informace o tom, jak bude clearingová organizace žádající o povolení dodržovat uvedené přísné normy. Kromě toho vnitřní pravidla a postupy clearingové organizace obsahují další ustanovení, kterými se doplňují základní pravidla. Jakmile komisař JFSA tato vnitřní pravidla a postupy schválí, stanou se pro clearingové organizace právně závaznými. Tato pravidla jsou tak nedílnou součástí právních předpisů a předpisů o dohledu, které musí ústřední protistrany usazené v Japonsku dodržovat. V případě nedodržení základních pravidel nebo vnitřních pravidel a postupů clearingové organizace má komisař JFSA pravomoc podniknout vůči clearingové organizaci správní kroky, např. vydat příkaz nařizující zlepšení obchodních operací nebo odebrat clearingové organizaci povolení v plném či částečném rozsahu.
(10)
Základní pravidla pro clearingové organizace doplněná o vnitřní pravidla a postupy těchto organizací vedou v podstatě k rovnocenným výsledkům jako pravidla stanovená v hlavě IV nařízení (EU) č. 648/2012. Na základě právně závazných požadavků na clearingové organizace, které se týkající počtu selhání, jež mají být kryty celkovými finančními zdroji, se od clearingových organizací, jež vykonávají clearing více než 95 % celkového objemu clearingových operací v Japonsku, požaduje, aby pokryly selhání nejméně dvou členů clearingového systému, vůči nimž mají největší expozice za mimořádných, ale reálných tržních podmínek (dále jen „zásada minimálního pokrytí“). Tento požadavek zajišťuje rovnocenný stupeň zmírňování rizika, jako vyžadují požadavky stanovené v hlavě IV nařízení (EU) č. 648/2012, a proto by měl být považován za rovnocenný.
(11)
Na základě právně závazných požadavků na clearingové organizace, které se týkají rizika likvidity, se od clearingových organizací, jež vykonávají clearing více než 95 % celkového objemu clearingových operací v Japonsku, požaduje, aby uplatňovaly zásadu minimálního pokrytí. Tento požadavek zajišťuje rovnocenný stupeň zmírňování rizika, jako vyžadují požadavky stanovené v hlavě IV nařízení (EU) č. 648/2012, a proto by měl být považován za rovnocenný. Nakonec, právně závazné požadavky na všechny clearingové organice, které se týkají zachování provozu, požadavků na kolaterál, investiční politiky, vypořádacího rizika, oddělování a přenositelnosti, výpočtu počátečních marží, řídících systémů, včetně organizačních požadavků, požadavků týkajících se vrcholového vedení, výboru pro rizika, vedení záznamů, kvalifikované účasti, informací předávaných příslušnému orgánu, střetu zájmů, externího zajišťování činností a provozování podnikatelské činnosti, vedou v podstatě k rovnocenným výsledkům jako požadavky stanovené v nařízení (EU) č. 648/2012, a měly by být považovány za rovnocenné.
(12)
Komise proto dospěla k závěru, že právní předpisy a předpisy o dohledu Japonska zajišťují, že clearingové organizace povolené v Japonsku splňují právně závazné požadavky, jež jsou rovnocenné požadavkům stanoveným v hlavě IV nařízení (EU) č. 648/2012.
(13)
Podle druhé podmínky v čl. 25 odst. 6 nařízení (EU) č. 648/2012 musí právní předpisy a předpisy o dohledu Japonska pro ústřední protistrany povolené v Japonsku zajišťovat, že ústřední protistrany podléhají průběžnému účinnému dohledu a vynucování.
(14)
JFSA je odpovědná za dohled nad infrastrukturou finančních trhů. JFSA průběžně sleduje, zda clearingové organizace dodržují požadavky na řízení rizik, prostřednictvím postupů dohledu a zkoumání na základě vyhodnocení rizik, včetně prověřování obezřetnostních požadavků. JFSA může clearingové organizace zejména požádat, aby mu poskytly informace, zprávy a další materiály týkající se jejich obchodování, a může provést kontrolu obchodních operací, záznamů a účetních knih clearingových organizací. Rovněž posuzuje, jak clearingové organizace dodržují své povinnosti. Na základě těchto kontrol vydává zprávu, která uvádí všechny zjištěné nedostatky. JFSA má na zajištění toho, aby clearingové organizace napravily zjištěné problémy náležitým způsobem, různé nástroje, například může od clearingových organizací požadovat, aby předložily písemný důkaz o včasné nápravě uvedených problémů. JFSA má i další prostředky k vymáhání dodržování předpisů, např. možnost vydat příkazy nařizující zlepšení obchodních operací a vymáhat plnění těchto příkazů. JFSA může rovněž clearingové organizaci odebrat povolení v plném či částečném rozsahu.
(15)
Komise proto dospěla k závěru, že právní předpisy a předpisy o dohledu Japonska pro ústřední protistrany povolené v Japonsku zajišťují, že jsou ústřední protistrany předmětem průběžného účinného dohledu a vynucování.
(16)
Podle třetí podmínky v čl. 25 odst. 6 nařízení (EU) č. 648/2012 musí právní předpisy a předpisy o dohledu Japonska zahrnovat účinný rovnocenný systém pro uznávání ústředních protistran povolených podle právních režimů třetích zemí.
(17)
Ústřední protistrany z třetích zemí mohou požádat o vydání povolení pro zahraniční ústřední protistrany, které jim umožňuje poskytovat v Japonsku stejné služby jako ty, k jejichž poskytování mají povolení v třetí zemi. Kritéria vztahující se na ústřední protistrany z třetích zemí, které žádají o povolení, jsou podobná kritériím, která se vztahují na udělování povolení pro japonské clearingové organizace. Ústřední protistrana z třetí země žádající o povolení by na základě právních předpisů a předpisů o dohledu, které se uplatňují v třetí zemi, měla mít zejména dostatečný finanční základ, dostatečně kvalifikované a zkušené zaměstnance, jakož i dostatečný systém a struktury, aby mohla clearingové činnosti vykonávat náležitým způsobem a s jistotou. Ústřední protistrany třetích zemí jsou navíc osvobozeny od určitých požadavků, které se vztahují na tuzemské ústřední protistrany povolené v Japonsku, pokud jim zahraniční orgány, se kterými JFSA uzavřela dohodu o spolupráci, udělily rovnocenné povolení.
(18)
Je proto nutné konstatovat, že právní předpisy a předpisy o dohledu Japonska zajišťují účinný rovnocenný systém pro uznávání ústředních protistran třetích zemí.
(19)
Je tedy na místě se domnívat, že právní předpisy a předpisy o dohledu Japonska pro clearingové organizace splňují podmínky stanovené v čl. 25 odst. 6 nařízení (EU) č. 648/2012, a tyto právní předpisy a předpisy o dohledu lze považovat za rovnocenné s požadavky stanovenými v nařízení (EU) č. 648/2012. Na základě informací od ESMA by měla Komise i nadále sledovat vývoj japonského právního a dohledového rámce pro ústřední protistrany a plnění podmínek, na jejichž základě bylo toto rozhodnutí přijato.
(20)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem Evropského výboru pro cenné papíry,
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Pro účely čl. 25 odst. 6 nařízení (EU) č. 648/2012 se právní předpisy a předpisy o dohledu Japonska, které se vztahují na clearingové organizace povolené v Japonsku a které tvoří zákon Financial Instruments and Exchange Act 2006 (FIEA) spolu s doplňující příručkou Comprehensive Guidelines for Supervision of Financial Market Infrastructures, považují za rovnocenné s požadavky stanovenými v nařízení (EU) č. 648/2012.
Článek 2
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dvacátým dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie.
V Bruselu dne 30. října 2014.
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI
z dnia 30 października 2014 r.
w sprawie równoważności ram regulacyjnych Japonii dotyczących kontrahentów centralnych z wymogami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji
(2014/752/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (1), w szczególności jego art. 25 ust. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Procedura uznawania kontrahentów centralnych (dalej „CCP”) z siedzibą w państwach trzecich określonych w art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 ma umożliwić CCP mającym siedzibę i posiadającym zezwolenie w państwach trzecich, których standardy regulacyjne są równoważne standardom ustanowionym we wskazanym rozporządzeniu, świadczenie usług rozliczeniowych na rzecz członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii. Przewidziana w rozporządzeniu procedura uznawania kontrahentów oraz decyzja o równoważności przyczyniają się do osiągnięcia nadrzędnego celu rozporządzenia (UE) nr 648/2012, jakim jest zmniejszenie ryzyka systemowego poprzez rozszerzenie zakresu wykorzystania bezpiecznych i solidnych CCP do rozliczania kontraktów dotyczących instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym również wówczas, gdy CCP mają swoją siedzibę i uzyskali zezwolenie na prowadzenie działalności w państwie trzecim.
(2)
Aby system prawny państwa trzeciego mógł zostać uznany za równoważny systemowi prawnemu Unii w odniesieniu do CCP, zasadnicze skutki obowiązujących rozwiązań prawnych i nadzorczych powinny być równoważne z wymogami Unii pod względem osiąganych celów regulacyjnych. Celem niniejszej oceny równoważności jest zatem sprawdzenie, czy rozwiązania prawne i nadzorcze Japonii gwarantują, że kontrahenci centralni mający siedzibę i posiadający zezwolenie w tym kraju nie narażają członków rozliczających lub systemów obrotu mających siedzibę w Unii na wyższy poziom ryzyka niż ten, na jaki mogliby być oni narażeni w przypadku korzystania z usług kontrahentów centralnych posiadających zezwolenie w Unii, a co za tym idzie, że nie powodują niedopuszczalnego poziomu ryzyka systemowego w Unii.
(3)
W dniu 1 września 2013 r. Komisja zasięgnęła opinii technicznej Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (dalej „ESMA”) w sprawie rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie do CCP posiadających siedzibę w Japonii. W dniu 27 stycznia 2014 r. otrzymano uzupełnienie do wskazanej opinii. W opinii technicznej wskazano szereg różnic pomiędzy prawnie wiążącymi wymogami mającymi zastosowanie, na poziomie jurysdykcyjnym, do CCP w Japonii i prawnie wiążącymi wymogami mającymi zastosowanie wobec CCP na mocy rozporządzenia (UE) nr 648/2012. Niniejsza decyzja nie opiera się jednak wyłącznie na analizie porównawczej prawnie wiążących wymagań mających zastosowanie do CCP w Japonii, lecz również na ocenie skutków tych wymogów pod względem osiąganego za ich pomocą poziomu ograniczenia ryzyka.
(4)
Zgodnie z art. 25. ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, aby ramy prawne i nadzorcze w państwie trzecim dotyczące dopuszczonych w nim CCP zostały uznane za równoważne z przepisami tego rozporządzenia, muszą być spełnione trzy warunki.
(5)
Po pierwsze, CCP, którzy uzyskali zezwolenie w państwie trzecim, muszą spełniać prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012.
(6)
Prawnie wiążące wymogi w Japonii dotyczące organizacji rozliczających (clearing organizations, dalej „CO”) posiadających zezwolenie w tym kraju składają się: z ustawy o instrumentach finansowych i o giełdzie z 2006 r., która ustanawia ramy nadzorcze w odniesieniu do organizacji rozliczających papiery wartościowe i pochodne instrumenty finansowe, oraz ustawy o pochodnych instrumentach towarowych z 2009 r., która przewiduje ramy nadzorcze w odniesieniu do organizacji rozliczających towary. Niniejsza decyzja obejmuje jedynie system określony w ustawie o instrumentach finansowych i o giełdzie (dalej „ustawa”).
(7)
W ustawie tej przewidziano, że przed udzieleniem licencji na prowadzenie działalności rozliczeniowej premier Japonii musi mieć pewność, że dana organizacja rozliczająca spełnia określone warunki, tzn. że posiada zasady prowadzenia działalności - zasady i procedury wewnętrzne organizacji rozliczającej - które są zgodne z mającymi zastosowanie przepisami ustawowymi i wykonawczymi; że posiada wystarczającą zdolność finansową, aby prowadzić działalność w zakresie rozliczania instrumentów finansowych; że przewidywany dochód i wydatki związane z prowadzoną przez nią działalnością są korzystne; że jej personel posiada wystarczającą wiedzę i doświadczenie, aby rozliczać instrumenty finansowe w prawidłowy i pewny sposób; oraz że jej struktura i system są odpowiednio rozwinięte, by rozliczanie przebiegało we właściwy sposób. Zgodnie z art. 194-7 ust. 1 ustawy premier deleguje przyznane na jej podstawie uprawnienia komisarzowi Japońskiej Agencji ds. Usług Finansowych (dalej „JFSA”). W związku z tym odpowiedzialność za udzielanie licencji na usługi rozliczeniowe spoczywa na komisarzu JFSA.
(8)
Ponadto w grudniu 2013 r. JFSA opublikowała kompleksowe wytyczne dotyczące nadzoru nad infrastrukturą rynku finansowego (dalej „wytyczne”), w których przedstawiono szczegółowe ramy nadzorcze dotyczące infrastruktury rynku finansowego, w tym CO, a w szczególności sposobu, w jaki organizacje te mają spełniać wymogi ustawy. Wytyczne są uwzględnione w zasadach i procedurach wewnętrznych CO.
(9)
Struktura wiążących prawnie wymogów w Japonii jest zatem dwupoziomowa. Podstawowe zasady dotyczące CO określone w ustawie (dalej „zasady naczelne”) wyznaczają wysokie standardy, które CO muszą spełniać w celu uzyskania licencji na świadczenie usług rozliczeniowych w Japonii. Wspomniane zasady naczelne stanowią pierwszy poziom prawnie wiążących wymogów w Japonii. Aby wykazać zgodność z zasadami naczelnymi, CO musi przedstawić swoje zasady i procedury wewnętrzne komisarzowi JFSA do zatwierdzenia. Wspomniane zasady i procedury wewnętrzne stanowią drugi poziom prawnie wiążących wymogów Japonii, które muszą zawierać szczegółowe zalecenia dotyczące sposobu, w jaki wnioskująca o zezwolenie CO ma spełniać owe wysokie standardy zgodne z wytycznymi. Ponadto zasady i procedury wewnętrzne CO zawierają dodatkowe przepisy stanowiące uzupełnienie zasad naczelnych. Wspomniane zasady i procedury wewnętrzne stają się dla CO prawnie wiążące z chwilą ich zatwierdzenia przez komisarza JFSA. Stanowią one zatem integralną część rozwiązań prawnych i nadzorczych, których muszą przestrzegać CCP mające siedzibę w Japonii. Jeśli dana CO nie przestrzega zasad naczelnych lub zasad i procedur wewnętrznych, komisarz JFSA jest uprawniony do podjęcia działań administracyjnych wobec takiej organizacji, może m.in. nakazać jej poprawę działalności bądź cofnąć licencję CO lub jej część.
(10)
Zasadnicze skutki zasad naczelnych mających zastosowanie do CO i uzupełnionych przez odnośne zasady i procedury wewnętrzne są równoważne skutkom zasad ujętych w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012. W szczególności prawnie wiążące wymogi mające zastosowanie do CO w odniesieniu do liczby niewykonanych zobowiązań, które wymagają pokrycia przez całkowite zasoby finansowe nakazują, by CO rozliczające ponad 95 % wolumenu transakcji rozliczanych w Japonii pokrywały niewykonane zobowiązania przynajmniej dwóch członków rozliczających, w odniesieniu do których ich ekspozycja w skrajnych, ale prawdopodobnych warunkach rynkowych jest największa (zasada „dwóch członków rozliczających”). Wymóg ten zapewnia równoważny stopień ograniczenia ryzyka z ograniczeniem ryzyka przewidzianym w wymogach określonych na mocy tytułu IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012, w związku z czym należy go uznać za równoważny.
(11)
Prawnie wiążące wymogi mające zastosowanie do CO w odniesieniu do ryzyka płynności określają, że CO rozliczające ponad 95 % wolumenu transakcji rozliczanych w Japonii muszą stosować opisaną wyżej zasadę „dwóch członków rozliczających”. Wymóg ten zapewnia równoważny stopień ograniczenia ryzyka z tym, co przewidziano w wymogach określonych na mocy tytułu IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012, w związku z czym należy go uznać za równoważny. Wreszcie zasadnicze skutki prawnie wiążących wymogów mających zastosowanie do CO w odniesieniu do ciągłości działania, zabezpieczeń, polityki inwestycyjnej, ryzyka rozliczeniowego, segregacji i możliwości przenoszenia, obliczania początkowych depozytów zabezpieczających i rządzenia, w tym wymogów organizacyjnych, wymogów dotyczących kadry kierowniczej wyższego szczebla, komisji ds. ryzyka, prowadzenia rejestrów, znacznych pakietów akcji, informacji przekazywanych właściwemu organowi, konfliktu interesów, outsourcingu oraz prowadzenia działalności są równoważne ze skutkami określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012, dlatego też wymogi te należy uznać za równoważne.
(12)
Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze Japonii dają gwarancję, że CO, które uzyskały zezwolenie w tym kraju, spełniają prawnie wiążące wymogi równoważne wymogom ustanowionym w tytule IV rozporządzenia (UE) nr 648/2012.
(13)
Zgodnie z drugim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozwiązania prawne i nadzorcze Japonii dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju muszą przewidywać prowadzony na bieżąco skuteczny nadzór i egzekwowanie prawa w odniesieniu do tych CCP.
(14)
JFSA jest odpowiedzialna za nadzór nad infrastrukturą rynku finansowego. Za pomocą procedur nadzorczych i sprawdzających opartych na analizie ryzyka, w tym testowania wymogów ostrożnościowych, agencja ta na bieżąco monitoruje, czy CO spełniają wymogi w zakresie zarządzania ryzykiem. W szczególności JFSA może wezwać CO do przedstawienia informacji, sprawozdań i innych materiałów dotyczących prowadzonej przez nie działalności. Może również przeprowadzać inspekcje ich działalności, rejestrów i ksiąg. Ocenia również, czy CO wywiązują się z nałożonych na nie obowiązków. Na podstawie tych działań sprawdzających sporządzane jest sprawozdanie, w którym wskazywane są wszelkie niedociągnięcia. JFSA dysponuje szeregiem środków umożliwiających jej dopilnowanie, by CO odpowiednio odniosły się do wszelkich wskazanych zastrzeżeń: może m.in. wezwać je, aby przedstawiły, na piśmie, terminowe działania naprawcze w odniesieniu do wykrytych problemów. Dysponuje również dodatkowymi narzędziami pozwalającymi jej egzekwować przestrzeganie przepisów, może m.in. wydać nakaz skorygowania działalności oraz ma możliwość egzekwowania takiego nakazu. JFSA może również cofnąć całość albo część licencji CO.
(15)
Komisja stwierdza zatem, że rozwiązania prawne i nadzorcze w Japonii dotyczące CCP posiadających zezwolenie w tym kraju przewidują skuteczny bieżący nadzór nad nimi oraz egzekwowanie prawa.
(16)
Zgodnie z trzecim warunkiem określonym w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Japonii muszą przewidywać skuteczny równoważny system uznawania CCP, którzy uzyskali zezwolenie na mocy systemów prawnych państw trzecich (dalej „CCP z państw trzecich”).
(17)
CCP z państw trzecich mogą ubiegać się o licencję dla zagranicznych CCP, umożliwiające im świadczenie w Japonii tych samych usług, do których świadczenia są uprawnieni w państwie trzecim. Kryteria stosowane do CCP z państw trzecich ubiegających się o licencję są podobne do kryteriów stosowanych przy udzielaniu licencji japońskim organizacjom rozliczeniowym. W szczególności CCP z państw trzecich ubiegający się o licencję, na podstawie rozwiązań prawnych i nadzorczych mających zastosowanie w danym państwie trzecim, powinni mieć wystarczającą bazę finansową, wystarczające zasoby wiedzy i wystarczająco doświadczony personel, jak również system i strukturę odpowiednią do prowadzenia działalności rozliczeniowej w prawidłowy i pewny sposób. Ponadto CCP z państw trzecich są zwolnieni z niektórych wymogów mających zastosowanie do krajowych CCP posiadających zezwolenie w Japonii, jeśli uzyskali równoważną licencję wydaną przez organ innego państwa, z którym JFSA zawarła umowę o współpracy.
(18)
Należy zatem uznać, że rozwiązania prawne i nadzorcze obowiązujące w Japonii przewidują skuteczny równoważny system uznawania CCP z państw trzecich.
(19)
Należy zatem uznać, że rozwiązania prawne i nadzorcze Japonii dotyczące OC spełniają warunki określone w art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 oraz że rozwiązania te są równoważne wymogom ustanowionym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012. Komisja, informowana przez ESMA, powinna w dalszym ciągu monitorować zmiany ram prawnych i nadzorczych Japonii odnoszących się do CCP oraz spełnianie warunków, na których podstawie podjęto niniejszą decyzję.
(20)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Do celów art. 25 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 rozwiązania prawne i nadzorcze Japonii - na które składa się ustawa o instrumentach finansowych i o giełdzie z 2006 r. uzupełniona kompleksowymi wytycznymi dotyczącymi nadzoru nad infrastrukturą rynku finansowego - mające zastosowanie do organizacji rozliczających posiadających zezwolenie w tym kraju uznaje się za równoważne wymogom określonym w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 30 października 2014 r.