PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 265/2014
ze dne 14. března 2014,
kterým se mění nařízení (ES) č. 642/2010, kterým se stanoví prováděcí pravidla k nařízení Rady (ES) č. 1234/2007, pokud jde o dovozní cla v odvětví obilovin
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1308/2013 ze dne 17. prosince 2013, kterým se stanoví společná organizace trhů se zemědělskými produkty a zrušují nařízení Rady (EHS) č. 922/72, (EHS) č. 234/79, (ES) č. 1037/2001 a (ES) č. 1234/2007 (1), a zejména na článek 180 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Podle seznamu ústupků v příloze Všeobecné dohody o clech a obchodu z roku 1994, kterou uzavřela Rada rozhodnutím 94/800/ES (2), se Evropská unie v případě některých obilovin zavázala stanovit dovozní clo na úrovni, jež zaručí, aby dovozní cena těchto obilovin po zaplacení cla nepřevýšila skutečnou intervenční cenu zvýšenou o 55 %.
(2)
S cílem naplnit tento závazek bylo v článku 136 nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 (3) stanoveno, že dovozní clo na určité množství obilovin se rovná intervenční ceně platné v době dovozu zvýšené o 55 % a snížené o dovozní cenu CIF platnou pro dotyčnou zásilku. Prováděcí pravidla k uvedenému článku jsou stanovena v nařízení Komise (EU) č. 642/2010 (4).
(3)
Nařízení (EU) č. 1308/2013, které zrušuje a nahrazuje nařízení (ES) č. 1234/2007, neobsahuje ustanovení podobné článku 136 nařízení (ES) č. 1234/2007. Pokud jde o výpočet dovozních cel na zemědělské produkty, může Komise na základě článku 180 nařízení (EU) č. 1308/2013 přijmout prováděcí akty, jejichž prostřednictvím stanoví opatření k dosažení souladu s požadavky stanovenými mimo jiné v mezinárodních dohodách uzavřených v souladu se Smlouvou.
(4)
Aby byly dodrženy mezinárodní závazky Unie, je třeba do nařízení (EU) č. 642/2010 zahrnout metodu výpočtu dovozního cla, která by byla v souladu se seznamem ústupků Evropské unie.
(5)
V čl. 2 odst. 1 nařízení (EU) č. 642/2010 se stanoví, že dovozní cla se určují vždy k patnáctému dni v měsíci a k poslednímu pracovnímu dni v měsíci, přičemž se uplatní během následujícího patnáctidenního období, a že se během každého takového období může provést případná úprava. S cílem zjednodušit v současnosti používané metody by měla být zrušena zásada automatického stanovení cel uplatňovaná na začátku každého patnáctidenního období a přistupovat k takovému stanovení by se mělo pouze v takovém případě, pokud se výsledek výpočtu odlišuje o určitou částku od výsledku, na jehož základě se určilo clo pro předchozí období, nebo pokud je výsledek výpočtu roven nule.
(6)
S cílem vyhnout se spekulacím a zajistit účinné řízení opatření je vhodné stanovit, aby se stanovení dovozních cel vždy uplatňovalo ode dne zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie.
(7)
V čl. 2 odst. 2 prvním pododstavci nařízení (EU) č. 642/2010 se stanoví, že pro stanovení a případné úpravy se neberou v úvahu denní dovozní cla užívaná pro předchozí období. Počet použitých dnů se proto postupně mění v závislosti na vývoji patnáctidenního období uplatňování. Aby se zajistilo, že počet použitých pracovních dní bude vždy roven deseti, je vhodné uvedené ustanovení zrušit.
(8)
V čl. 2 odst. 2 druhém pododstavci nařízení (EU) č. 642/2010 se stanoví, že intervenční cena, která se použije pro výpočet cel, je cena použitelná v měsíci, ve kterém se dovozní clo použije. Vzhledem k tomu, že měsíční zvýšení intervenční ceny již od hospodářského roku 2009/2010 neplatí pro tvrdou pšenici a od hospodářského roku 2010/2011 pro pšenici obyčejnou, ječmen, kukuřici a čirok, a vzhledem k tomu, že intervenční cena, která se má použít, je pevně stanovená, je třeba toto ustanovení změnit.
(9)
V čl. 2 odst. 3 druhém pododstavci nařízení (EU) č. 642/2010 se stanoví, že při každém stanovení nebo při úpravě jsou dovozní cla zveřejněna v Úředním věstníku Evropské unie. Vzhledem ke zrušení úprav je třeba toto ustanovení změnit.
(10)
V článku 5 nařízení (EU) č. 642/2010 se stanoví, že reprezentativní dovozní ceny CIF pro pšenici tvrdou se určují zejména podle údajů z referenční burzy uvedené v příloze III nařízení, tj. Minneapolis Grain Exchange. Z důvodu vývoje podílu produkce pšenice tvrdé ze Spojených států na světovém trhu již tato burza neposkytuje reprezentativní a spolehlivý odhad situace na trhu s pšenicí tvrdou. Jiné zdroje informací na světovém trhu s pšenicí tvrdou jsou navíc nyní velmi nedostatečné či velmi málo spolehlivé, aby se mohly použít jako základ pro stanovení dovozního cla na tento produkt. Z dostupných zdrojů dále vyplývá, že ceny pšenice tvrdé a pšenice obyčejné vysoké kvality vyvážené ze Spojených států procházejí srovnatelným vývojem. Proto je třeba, aby se na pšenici tvrdou vysoké jakosti uplatňovalo clo vypočítané pro pšenici obyčejnou vysoké kvality. Kromě toho by se v případě pšenice tvrdé střední a nízké jakosti měla zohlednit snížení spojená s jakostí krupice.
(11)
Prováděcí nařízení Komise (EU) č. 1006/2011 (5) stanovilo s účinkem od 1. ledna 2012 změny v kódech KN pro obiloviny. Je tedy nutné upravit odkazy na kódy KN uvedené v nařízení (EU) č. 642/2010 v souladu s těmito změnami.
(12)
Nařízení (EU) č. 642/2010 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(13)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro společnou organizaci zemědělských trhů,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (EU) č. 642/2010 se mění takto:
1)
Článek 1 se nahrazuje tímto:
„Článek 1
1. Bez ohledu na sazby dovozního cla podle společného celního sazebníku se dovozní clo na produkty kódů KN 1001 11 00, 1001 19 00, ex 1001 91 20 (pšenice obyčejná, osivo), ex 1001 99 00 (pšenice obyčejná vysoké jakosti, jiná než osivo), 1002 10 00, 1002 90 00, 1005 10 90, 1005 90 00, 1007 10 90 a 1007 90 00 rovná intervenční ceně platné při dovozu zvýšené o 55 % a následně snížené o dovozní cenu CIF použitelnou pro dotyčnou zásilku. Toto clo však nesmí překročit smluvní celní sazbu společného celního sazebníku stanovenou na základě kombinované nomenklatury.
2. Pro účely výpočtu dovozního cla podle odstavce 1 se pro produkty ve zmíněném odstavci pravidelně stanoví reprezentativní dovozní ceny CIF.
3. Celní sazby společného celního sazebníku uvedené v odstavci 1 jsou celní sazby platné k datu stanovenému podle článku 112 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 450/2008 (6).
2)
Článek 2 se mění takto:
a)
odstavce 1 a 2 se nahrazují tímto:
„1. Komise vypočítává dovozní clo uvedené v čl. 1 odst. 1 denně.
Intervenční cena, která se použije pro výpočet dovozního cla, je 101,31 EUR na tunu.
Dovozní cena, která se použije pro výpočet dovozního cla, je denní reprezentativní dovozní cena CIF určená postupem podle článku 5 tohoto nařízení.
2. Dovozní clo stanovené Komisí se rovná průměru dovozních cel vypočítaných během předchozích deseti pracovních dní.
Komise stanoví dovozní clo, pokud průměr dovozních cel vypočítaných během předchozích deseti pracovních dní se liší o více než 5 EUR na tunu vzhledem ke stanovenému clu nebo pokud je průměr roven nule.
Při každém stanovení jsou dovozní cla a údaje použité pro jejich výpočet zveřejněna v Úředním věstníku Evropské unie. (7)
Stanovené dovozní clo se použije ode dne jeho zveřejnění.
Dovozní clo stanovené v souladu s tímto nařízením se použije, dokud nenabude účinnosti nové stanovení.
b)
odstavec 3 se zrušuje.
3)
Článek 5 se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Pro určení reprezentativních dovozních cen CIF uvedených v čl. 1 odst. 2 se použijí v případě pšenice obecné vysoké jakosti a kukuřice, jiné než osivo, uvedených v čl. 1 odst. 1 tohoto nařízení tyto složky:
a)
reprezentativní burzovní kotace na trhu Spojených států amerických;
b)
známé obchodní prémie a snížení spojené s touto kotací na trhu Spojených států amerických v den kotace;
c)
náklady na námořní dopravu a související náklady mezi Spojenými státy americkými (Mexický záliv nebo Duluth) a přístavem v Rotterdamu pro plavidlo o kapacitě nejméně 25 000 tun.“;
b)
odstavce 3 a 4 se nahrazují tímto:
„3. V případě pšenice obyčejné vysoké jakosti se pro výpočet složky uvedené v odst. 1 písm. b) nebo příslušné kotace FOB použije prémie ve výši 14 EUR na tunu.
4. Reprezentativní dovozní ceny CIF za pšenici obyčejnou vysoké jakosti a kukuřici jinou než osivo jsou souhrnem složek uvedených v odst. 1 písm. a), b) a c).
Reprezentativní dovozní cena CIF v případě pšenice tvrdé vysoké kvality, osiva pšenice tvrdé a osiva pšenice obyčejné se rovná ceně vypočtené pro pšenici obyčejnou vysoké jakosti.
Reprezentativní dovozní cena CIF v případě pšenice tvrdé střední jakosti a pšenice tvrdé nízké jakosti se rovná ceně vypočtené pro pšenici obyčejnou vysoké jakosti, na kterou se použije snížení o 10 EUR na tunu pšenice tvrdé střední jakosti a 30 EUR na tunu pšenice tvrdé nízké jakosti.
Reprezentativní dovozní cena CIF pro čirok jiný než osivo, osivo čiroku kódu KN 1007 10 90, žito jiné než osivo, osivo žita a osivo kukuřice kódu KN 1005 10 90 se rovná ceně vypočtené pro kukuřici jinou než osivo.“;
c)
odstavec 5 se zrušuje.
4)
Přílohy II a III se nahrazují zněním uvedeným v příloze tohoto nařízení.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 14. března 2014.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 265/2014
z dnia 14 marca 2014 r.
zmieniające rozporządzenie (UE) nr 642/2010 w sprawie zasad stosowania (należności celne przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 180,
a także mając na uwadze, co następuje,
(1)
Zgodnie z listą koncesyjną załączoną do Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r., zawartego przez Radę decyzją 94/800/WE (2), Unia Europejska zobowiązała się, w odniesieniu do określonych zbóż, do ustanowienia należności celnej przywozowej na poziomie gwarantującym, że oclona cena importowa nie jest wyższa niż efektywna cena interwencyjna zwiększona o 55 %.
(2)
W celu wypełnienia tego zobowiązania art. 136 rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (3) określał w szczególności, że należność celna przywozowa na określoną liczbę zbóż jest równa cenie interwencyjnej obowiązującej w chwili przywozu, powiększonej o 55 % i pomniejszonej o cenę importową CIF stosowaną wobec danej przesyłki. W rozporządzeniu Komisji (UE) 642/2010 (4) ustanowiono szczegółowe zasady stosowania tego artykułu.
(3)
Rozporządzenie (UE) nr 1308/2013, które uchyla i zastępuje rozporządzenie (WE) nr 1234/2007, nie zawiera przepisu podobnego do art. 136 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. W odniesieniu do obliczania należności celnych przywozowych dla produktów rolnych art. 180 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 umożliwia Komisji przyjmowanie aktów wykonawczych ustanawiających środki mające na celu spełnienie wymogów określonych, między innymi, w umowach międzynarodowych zawartych zgodnie z Traktatem.
(4)
W celu przestrzegania międzynarodowych zobowiązań Unii należy zawrzeć w rozporządzeniu (UE) nr 642/2010 metodę obliczania należności celnej przywozowej zgodną z listą koncesyjną Unii Europejskiej.
(5)
Artykuł 2 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 642/2010 przewiduje ustalanie należności celnych przywozowych co piętnaście dni oraz ostatniego dnia roboczego każdego miesiąca w celu ich stosowania w kolejnym okresie piętnastu dni oraz ewentualne dostosowania w trakcie każdego okresu stosowania. Aby uprościć obecną metodę, należy znieść zasadę automatycznego ustalania należności mających zastosowanie na początku każdego piętnastodniowego okresu i stosować wspomniane ustalanie wyłącznie w przypadku, gdy wynik obliczeń różni się od określonej kwoty w stosunku do wyniku, który był podstawą wcześniejszego ustalenia lub kiedy wynik obliczenia wynosi zero.
(6)
W celu uniknięcia spekulacji oraz zapewnienia skutecznego zarządzania tym środkiem należy przewidzieć wejście w życie ustalania należności celnych przywozowych od dnia ich opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
(7)
Artykuł 2 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 642/2010 przewiduje, że do celów ustalenia i ewentualnego dostosowania nie uwzględnia się dziennych należności celnych przywozowych wykorzystanych do poprzedniego ustalenia. Liczba uwzględnionych dni różni się zatem w zależności od trendów w piętnastodniowym okresie stosowania. W celu zapewnienia stałej liczby uwzględnionych dni równej dziesięciu dniom roboczym należy skreślić wspomniany przepis.
(8)
Artykuł 2 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 642/2010 przewiduje, że cena interwencyjna używana do obliczania należności to cena z miesiąca, w którym dana należność celna przywozowa jest stosowana. Biorąc pod uwagę, iż miesięczne podwyżki ceny interwencyjnej nie są już stosowane od roku gospodarczego 2009/2010 w odniesieniu do pszenicy durum i od roku gospodarczego 2010/2011 w odniesieniu do pszenicy zwyczajnej, jęczmienia, kukurydzy i sorgo, a stosowana cena interwencyjna jest stała, należy zmienić ten przepis.
(9)
Artykuł 2 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 642/2010 przewiduje przy okazji każdego ustalenia lub dostosowania publikację należności w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Biorąc pod uwagę zniesienie dostosowania, należy dostosować ten przepis.
(10)
Artykuł 5 rozporządzenia (UE) nr 642/2010 przewiduje, że reprezentatywne ceny przywozowe CIF w przypadku pszenicy durum są ustalane na podstawie w szczególności notowań giełdy referencyjnej, o której mowa w załączniku III do rozporządzenia, mianowicie Minneapolis Grain Exchange. Ponieważ znaczenie produkcji Stanów Zjednoczonych na rynku światowym pszenicy durum uległo zmianie, giełda ta nie dostarcza już reprezentatywnego i wiarygodnego oszacowania rynku pszenicy durum. Ponadto istnieje zbyt mało źródeł informacji o światowym rynku pszenicy durum lub są one zbyt mało wiarygodne, by móc stanowić podstawę do ustalania należności celnych przywozowych na ten produkt. Wreszcie z dostępnych źródeł wynika, że cena pszenicy durum wysokiej jakości i pszenicy zwyczajnej wysokiej jakości wywożonej do Stanów Zjednoczonych podlega podobnym trendom. W związku z powyższym w odniesieniu do pszenicy durum wysokiej jakości należy zastosować należność obliczoną w odniesieniu do pszenicy zwyczajnej wysokiej jakości. Ponadto w odniesieniu do pszenicy durum średniej i niskiej jakości należy uwzględnić rabaty związane z jakością mączki.
(11)
W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 1006/2011 (5) przewiduje się, ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2012 r., zmiany w kodach CN w odniesieniu do zbóż. Należy zatem dostosować odesłania do kodów CN zawarte w rozporządzeniu (UE) nr 642/2010 do tych zmian.
(12)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 642/2010.
(13)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (UE) nr 642/2010 wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 1 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 1
1. Niezależnie od stawek należności celnych przywozowych wspólnej taryfy celnej, należności celne przywozowe produktów objętych kodami CN 1001 11 00, 1001 19 00, ex 1001 91 20 (pszenica zwyczajna do siewu), ex 1001 99 00 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości inna niż do siewu), 1002 10 00, 1002 90 00, 1005 10 90, 1005 90 00, 1007 10 90 oraz 1007 90 00 są równe cenie interwencyjnej obowiązującej w chwili przywozu, powiększonej o 55 % i pomniejszonej o cenę importową CIF mającą zastosowanie do danej przesyłki. Należności te nie mogą jednak przekroczyć konwencyjnej stawki celnej wspólnej taryfy celnej określonej na podstawie nomenklatury scalonej.
2. Do celów obliczenia należności celnych przywozowych, o których mowa w ust. 1, reprezentatywne ceny importowe CIF ustanawiane są regularnie dla produktów określonych w wymienionym ustępie.
3. Stawki należności celnych taryfy celnej, o których mowa w ust. 1, to stawki obowiązujące w chwili określonej w art. 112 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 (6).
2)
w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„1. Należności celne przywozowe wymienione w art. 1 ust. 1 Komisja nalicza dziennie.
Ceną interwencyjną używaną do obliczania należności celnej przywozowej jest 101,31 EUR za tonę.
Ceną importową używaną do obliczania należności celnych przywozowych jest dzienna reprezentatywna cena przywozowa CIF, ustalona w sposób określony w art. 5 niniejszego rozporządzenia.
2. Należność celna przywozowa ustalona przez Komisję równa jest średniej należności celnych przywozowych naliczonych w okresie 10 poprzedzających dni roboczych.
Komisja ustala należność celną przywozową, jeśli średnia należności celnych przywozowych naliczonych w okresie 10 poprzedzających dni roboczych różni się o kwotę wyższą niż 5 EUR za tonę od ustalonej należności lub jeśli średnia znowu wynosi zero.
Przy okazji każdego ustalenia należności celne przywozowe oraz dane wykorzystane do ich naliczenia są publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (7).
Ustalone należności celne przywozowe obowiązują od dnia ich opublikowania.
Należności celne przywozowe ustalone zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia należy stosować do dnia wejścia w życie nowego ich ustalenia.
b)
skreśla się ust. 3;
3)
w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. W przypadku wysokiej jakości pszenicy zwyczajnej i kukurydzy innej niż do siewu, określonych w art. 1 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, elementami składowymi określającymi reprezentatywną cenę przywozową CIF wskazaną w art. 1 ust. 2 są:
a)
reprezentatywne notowania giełdowe na rynku Stanów Zjednoczonych Ameryki;
b)
znane marże handlowe i rabaty związane z tymi notowaniami na rynku Stanów Zjednoczonych Ameryki w dniu notowania;
c)
fracht morski i związane z nim koszty na trasie między Stanami Zjednoczonymi Ameryki (Zatoka Meksykańska lub Duluth) a portem w Rotterdamie dla statków o wyporności co najmniej 25 000 ton.”;
b)
ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„3. W celu obliczenia elementu, o którym mowa w ust. 1 lit. b), lub odpowiednich notowań FOB, stosuje się marżę w wysokości 14 EUR od tony za pszenicę zwyczajną wysokiej jakości.
4. Reprezentatywna cena przywozowa CIF na pszenicę zwyczajną wysokiej jakości oraz kukurydzę inną niż do siewu stanowi sumę elementów składowych określonych w ust. 1 lit. a), b) i c).
Reprezentatywna cena przywozowa CIF na pszenicę durum wysokiej jakości, pszenicę durum do siewu oraz pszenicę zwyczajną do siewu to cena obliczana w odniesieniu do pszenicy zwyczajnej wysokiej jakości.
Reprezentatywna cena przywozowa CIF na pszenicę durum średniej jakości oraz na pszenicę durum niskiej jakości to cena obliczana w odniesieniu do pszenicy zwyczajnej wysokiej jakości, do której stosuje się rabat w wysokości 10 EUR na tonę w przypadku pszenicy durum średniej jakości oraz 30 EUR w przypadku pszenicy durum niskiej jakości.
Reprezentatywna cena przywozowa CIF na sorgo inne niż do siewu, sorgo do siewu objęte kodem CN 1007 10 90, żyto inne niż do siewu, żyto do siewu oraz kukurydzę do siewu objętą kodem CN 1005 10 90 to cena obliczana dla kukurydzy innej niż do siewu.”;
c)
skreśla się ust. 5;
4)
załączniki II i III zastępuje się tekstem załącznika do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 14 marca 2014 r.