PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) 2015/82
ze dne 21. ledna 2015,
kterým se na základě přezkumu před pozbytím platnosti podle čl. 11 odst. 2 nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 a částečných prozatímních přezkumů podle čl. 11 odst. 3 nařízení (ES) č. 1225/2009 ukládá konečné antidumpingové clo na dovoz kyseliny citronové pocházející z Čínské lidové republiky
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č.1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na čl. 9 odst. 4 a čl. 11 odst. 2, 3 a 5 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
1. ŘÍZENÍ
1.1 Platná opatření
(1)
Rada na základě antidumpingového šetření (dále jen „původní šetření“) uložila nařízením (ES) č. 1193/2008 (2) konečné antidumpingové clo na dovoz kyseliny citronové, v současnosti kódů KN 2918 14 00 a ex 2918 15 00, pocházející z Čínské lidové republiky (dále jen „ČLR“) (dále jen „původní opatření“). Opatření měla formu cla ad valorem v rozsahu mezi 6,6 % a 42,7 %.
(2)
Evropská komise (dále jen „Komise“) rozhodnutím 2008/899/ES (3) přijala cenové závazky nabídnuté šesti vyvážejícími čínskými výrobci (včetně skupiny vyvážejících vývozců) společně s čínskou obchodní komorou pro dovoz a vývoz kovů, minerálů a chemikálií.
(3)
Komise rozhodnutím 2012/501/EU (4) vypověděla závazek nabídnutý jedním vyvážejícím výrobcem, tj. společností Laiwu Taihe Biochemistry Co. Ltd (dále jen „Laiwu“).
1.2 Žádost o přezkum před pozbytím platnosti
(4)
Po zveřejnění oznámení o nadcházejícím pozbytí platnosti (5) původních opatření obdržela Komise dne 2. srpna 2013 žádost o zahájení přezkumu těchto opatření před pozbytím platnosti podle čl. 11 odst. 2 základního nařízení. Žádost podala společnost SA Citrique Belge a Jungbunzlauer Austria AG („dále jen žadatelé“) jménem výrobců představujících 100 % výroby kyseliny citronové v Unii.
(5)
Žádost byla podána z toho důvodu, že pokud by opatření pozbyla platnosti, vedlo by to pravděpodobně k přetrvávání dumpingu a obnovení újmy způsobované výrobnímu odvětví Unie.
1.3 Žádost o částečný prozatímní přezkum
(6)
Žadatelé rovněž podali žádost o částečný prozatímní přezkum podle čl. 11 odst. 3 základního nařízení, který je omezen na posouzení dumpingu, pokud jde o společnost Laiwu. Žadatelé poskytli důkazy prima facie o tom, že od posledního období šetření společnost Laiwu zvýšila výrobní kapacitu a rozšířila sortiment výrobků.
(7)
Vzhledem k tomu, že společnosti Laiwu bylo v původním šetření přiznáno zacházení jako v tržním hospodářství, žadatelé poskytli výpočet dumpingového rozpětí založený na srovnání početně zjištěné běžné hodnoty (výrobní náklady, prodejní, správní a režijní náklady a zisk) v ČLR při údajné absenci reprezentativního domácího prodeje a cen společnosti Laiwu při vývozu do Unie. Výpočet ukázal, že dumpingové rozpětí je zjevně vyšší než současná úroveň opatření. Žadatelé proto tvrdili, že k vyrovnání účinků dumpingu působícího újmu by stávající úroveň opatření založená na dříve stanovené úrovni dumpingu byla nedostatečná. Žadatelé rovněž tvrdili, že společnost Laiwu již nemusí být způsobilá pro zacházení jako v tržním hospodářství.
1.4 Zahájení přezkumu před pozbytím platnosti a prozatímních přezkumů
(8)
Dne 30. listopadu 2013 zahájila Komise antidumpingové šetření týkající se dovozu kyseliny citronové pocházející z Čínské lidové republiky (dále jen „dotčená země“) a zveřejnila oznámení o zahájení v Úředním věstníku Evropské unie (6) (dále jen „oznámení o zahájení“). Zahájení sestávalo z:
-
přezkumu před pozbytím platnosti, který byl zahájen na základě čl. 11 odst. 2 základního nařízení,
-
částečného prozatímního přezkumu omezeného na zkoumání dumpingu společnosti Laiwu, který byl zahájen na základě čl. 11 odst. 3 základního nařízení,
-
částečného prozatímního přezkumu omezeného na zkoumání formy opatření, který byl zahájen na základě čl. 11 odst. 3 základního nařízení, a
-
částečného prozatímního přezkumu omezeného na újmu, který byl na podnět Komise zahájen na základě čl. 11 odst. 3 základního nařízení.
1.5 Zúčastněné strany
(9)
V oznámení o zahájení vyzvala Komise zúčastněné strany, aby se jí přihlásily a mohly se tak zúčastnit šetření. Navíc Komise výslovně informovala žadatele, známé vyvážející výrobce, čínské orgány, známé dovozce a uživatele o zahájení přezkumů a vyzvala je k participaci. V oznámení o zahájení Komise zúčastněné strany informovala, že uvažuje o Kanadě jako o třetí zemi s tržní ekonomikou („srovnatelná země“) ve smyslu čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení. Proto Komise o zahájení rovněž informovala výrobce v Kanadě a vyzvala je k participaci.
(10)
Zúčastněné strany měly příležitost vyjádřit se k zahájení šetření a požádat o slyšení u Komise a/nebo u úředníka pro slyšení v obchodních řízeních.
1.6 Výběr vzorku
(11)
V oznámení o zahájení Komise uvedla, že možná bude nutné vybrat vzorek vyvážejících výrobců a dovozců v souladu s článkem 17 základního nařízení.
1.6.1 Výběr vzorku dovozců
(12)
Aby mohla rozhodnout, zda je výběr vzorku nutný, a pokud ano, vzorek vybrat, požádala Komise dovozce, kteří nejsou ve spojení, aby poskytli informace uvedené v oznámení o zahájení.
(13)
Šest dovozců, kteří nejsou ve spojení, poskytlo požadované informace a souhlasilo se zařazením do vzorku. V souladu s čl. 17 odst. 1 základního nařízení Komise vybrala jako vzorek tři dovozce, kteří nejsou ve spojení, na základě největšího objemu dovozu do Unie. V souladu s čl. 17 odst. 2 základního nařízení vedla konzultace se všemi známými dotčenými dovozci ohledně výběru vzorku. Žádná z nich nepředložila připomínky.
1.6.2 Výběr vzorku vyvážejících výrobců v ČLR
(14)
Aby mohla rozhodnout, zda je výběr vzorku nutný, a pokud ano, vzorek vybrat, požádala Komise všechny vyvážející výrobce v ČLR, aby poskytli veškeré informace uvedené v oznámení o zahájení. Kromě toho Komise požádala stálou misi ČLR při Evropské unii, aby identifikovala a/nebo oslovila případné další vyvážející výrobce, kteří by mohli mít zájem o účast na šetření.
(15)
Devět vyvážejících výrobců v dotčené zemi, z nichž dva jsou vzájemně ve spojení, poskytlo požadované informace a souhlasilo se zařazením do vzorku. Vzhledem ke složitosti věci a struktuře dotčeného odvětví Komise rozhodla, že výběr vzorku není nutný. Žádný z vyvážejících výrobců se k výběru vzorku nevyjádřil. Sedm z devíti vyvážejících výrobců poskytlo odpovědi na dotazník a dva svoji spolupráci ukončili.
1.7 Formulář žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství
(16)
Pro účely čl. 2 odst. 7 písm. b) základního nařízení zaslala Komise společnosti Laiwu formulář žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství.
1.8 Odpovědi na dotazník
(17)
Komise zaslala dotazníky sedmi spolupracujícím vyvážejícím výrobcům, aby posoudila pravděpodobnost přetrvání nebo obnovení dumpingu. Sedm vyvážejících výrobců odpovědělo. Komise zaslala dotazník společnosti Laiwu k posouzení trvalé povahy změněných okolností, pokud jde o dumping. Společnost odpověděla.
1.9 Inspekce na místě
(18)
Komise si vyžádala a ověřila všechny údaje, které považovala za nezbytné ke stanovení dumpingu, výsledné újmy a zájmu Unie. Inspekce na místě podle článku 16 základního nařízení se uskutečnily v prostorách těchto společností:
a) výrobci v Unii
-
S.A. Citrique Belge N.V., Tienen, Belgie,
-
Jungbunzlauer Austria AG, Vídeň, Rakousko,
-
Jungbunzlauer Ladenburg GmbH, Ladenburg, Německo;
b) dovozci
-
Azelis SA, Luxemburk, Lucembursko,
-
RFI Food Ingredients Handelsgesellschaft mbH, Düsseldorf, Německo;
c) uživatelé
-
Bristol-Myers Squibb France Sarl, Rueil Malmaison, Francie,
-
Procter & Gamble International Operations, Petit Lancy, Švýcarsko,
-
Reckitt Benckiser (ENA) BV, Schiphol, Nizozemsko;
d) vyvážející výrobci v ČLR
-
Cofco Biochemical (Anhui) Co., Ltd., Bengbu,
-
Laiwu Taihe Biochemistry Co., Ltd., Laiwu,
-
RZBC Group, Rizhao,
-
Weifang Ensign Industry Co., Ltd., Changle, Weifang;
e) výrobci ve srovnatelné zemi
-
Jungbunzlauer Canada Inc., Port Colborne, Kanada.
1.10 Období přezkumného šetření a posuzované období
(19)
Šetření dumpingu a újmy se týkalo období od 1. října 2012 do 30. září 2013 (dále jen „období přezkumného šetření“ nebo „OPŠ“). Zkoumání trendů význačných pro posouzení újmy se týkalo období od 1. ledna 2010 do konce období přezkumného šetření (dále jen „posuzované období“).
2. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
2.1 Dotčený výrobek
(20)
Dotčeným výrobkem je kyselina citronová (včetně látky trinatrium-citrát dihydrát) pocházející z ČLR, v současnosti kódů KN ex 2918 14 00 a ex 2918 15 00 (dále jen „dotčený výrobek“).
(21)
Kyselina citronová se používá jako okyselující prostředek a regulátor pH s širokou paletou použití, například v nápojích, potravinách, rozpouštědlech, kosmetických přípravcích a léčivech. Hlavními surovinami pro její výrobu jsou cukr/melasa, tapioka, kukuřice nebo glukóza (získaná z obilovin) a různá činidla používaná pro submerzní mikrobiální fermentaci sacharidů.
2.2 Obdobný výrobek
(22)
Šetření ukázalo, že tyto výrobky mají stejné základní fyzikální, chemické a technické vlastnosti, jakož i stejná základní užití:
1)
dotčený výrobek;
2)
dotčený výrobek vyráběný a prodávaný na domácím trhu v ČLR;
3)
dotčený výrobek vyráběný a prodávaný na tuzemském trhu Kanady, která posloužila jako srovnatelná země, a
4)
dotčený výrobek vyráběný a prodávaný v Unii výrobním odvětvím Unie.
(23)
Komise proto rozhodla, že tyto výrobky jsou obdobné výrobky ve smyslu čl. 1 odst. 4 základního nařízení.
3. DUMPING
3.1 Pravděpodobnost pokračování dumpingu v rámci přezkumu před pozbytím platnosti
(24)
V souladu s čl. 11 odst. 2 základního nařízení Komise zkoumala, zda v současné době dochází k dumpingu a zda je pravděpodobné, že dumping bude pokračovat nebo se obnoví, pokud by platná opatření vůči dovozu z ČLR případně pozbyla platnosti.
3.1.1 Běžná hodnota
- Srovnatelná země
(25)
Vzhledem k tomu, že ČLR je považována za zemi bez tržního hospodářství, byla běžná hodnota stanovena na základě ceny v třetí zemi s tržním hospodářstvím, a to v souladu s čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení. Pro tento účel bylo nutné vybrat srovnatelnou zemi (viz 9. bod odůvodnění výše).
(26)
V oznámení o zahájení Komise informovala zúčastněné strany, že jako o vhodné srovnatelné zemi uvažuje o Kanadě, a vyzvala zúčastněné strany, aby se k tomu vyjádřily. Žádná z nich nepředložila připomínky.
(27)
Při původním šetření posloužila jako srovnatelná země Kanada. Vzhledem k tomu, že kanadskou společností ochotnou spolupracovat byl jediný výrobce kyseliny citronové v Kanadě, ve spojení s jedním z výrobců, kteří podali podnět, zkoumala Komise možnosti spolupráce u ostatních známých vyrábějících zemí, jako jsou USA, Brazílie, Thajsko a Ukrajina. Ochotu spolupracovat projevila jedna brazilská a jedna thajská společnost, ale nakonec na dotazník neodpověděly. Požadované informace poskytl pouze jediný kanadský výrobce kyseliny citronové.
(28)
Na rozdíl od USA, Brazílie, Thajska a Ukrajiny se v Kanadě v současnosti nevztahují na dovoz kyseliny citronové žádná antidumpingová cla. Kromě toho činí smluvní celní sazba 0 % (7).
(29)
Jelikož na kanadském trhu panuje volná hospodářská soutěž, dospěla Komise k závěru, že Kanada je vhodnou srovnatelnou zemí v souladu s čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení. Komise stanovila běžnou hodnotu na základě prodeje na domácím trhu odběratelům kanadského výrobce, kteří nejsou ve spojení.
(30)
Jeden typ výrobku nebyl ve srovnatelné zemi vyráběn a prodáván, a nemohl tedy být srovnán s uvedeným typem výrobku vyráběným v ČLR a vyváženým do Unie. Proto musela být běžná hodnota pro tento typ výrobku zjištěna početně podle čl. 2 odst. 3 základního nařízení na základě výrobních nákladů výrobce obdobného výrobku ve srovnatelné zemi s připočtením přiměřené částky za prodejní, správní a režijní náklady (dále jen „dodatečné náklady“) a za zisk.
3.1.2 Vývozní cena
(31)
Komise stanovila vývozní cenu na základě vývozní ceny skutečně zaplacené nebo splatné nezávislými odběrateli v Unii. Všichni spolupracující vyvážející výrobci kromě společnosti Laiwu vyváželi do Unie přímo nezávislým odběratelům za podmínek závazku.
3.1.3 Srovnání
(32)
Komise srovnala běžné hodnoty a vývozní ceny spolupracujících výrobců na základě ceny ze závodu.
(33)
Pokud to odůvodňovala potřeba zajistit spravedlivé srovnání, upravila Komise běžnou hodnotu a/nebo vývozní cenu o rozdíly, které mají vliv na cenu a srovnatelnost ceny, v souladu s čl. 2 odst. 10 základního nařízení. Byly provedeny úpravy týkající se nákladů na dopravu, pojištění, manipulaci a nakládku a vedlejších nákladů, balení, úvěrů a provize
3.1.4 Dumpingové rozpětí
(34)
U spolupracujících vyvážejících výrobců Komise srovnávala váženou průměrnou běžnou hodnotu každého typu obdobného výrobku ve srovnatelné zemi s váženou průměrnou vývozní cenou odpovídajícího typu dotčeného výrobku podle čl. 2 odst. 11 a 12 základního nařízení.
(35)
Na základě toho se zjistilo, že se během OPŠ dumpingové rozpětí, vyjádřené jako procento ceny CIF (zahrnující náklady, pojištění a přepravu zboží) na hranice Unie před proclením, pohybovalo ve výši až 38 %.
(36)
Úroveň spolupráce byla vysoká, protože vývoz spolupracujících vyvážejících výrobců představoval během OPŠ téměř celý celkový vývoz do Unie.
(37)
Tento výpočet prokázal dumping dokonce i v případě vyvážejících výrobců, na které se vztahují závazky. Je třeba připomenout, že minimální dovozní cena (dále jen „MDC“) v závazcích vycházela z ceny nepůsobící újmu (pravidlo nižšího cla), a proto závazky nedokázaly zcela odstranit dumping zjištěný při původním šetření.
3.2 Vývoj dovozu v případě zrušení opatření
3.2.1 Pravděpodobnost pokračování dumpingu
(38)
Pokud jde o stanovení vývozních cen, současné šetření se snažilo zjistit, zda je pravděpodobné přetrvávání dumpingu. Stanovení vývozních cen nemůže být omezeno pouze na přezkum počínání vývozců v minulosti, alemusí též zkoumat pravděpodobný vývoj vývozních cen v budoucnosti. Jinými slovy, je třeba stanovit, zda jsou vývozní ceny z minulosti spolehlivým ukazatelem vývozních cen do budoucna. V této souvislosti je třeba připomenout, že pět společností vyváží do Unie v rámci závazků. Komise proto zkoumala, zda existence takových závazků ovlivnila výši minulých vývozních cen natolik, že by tyto ceny byly pro stanovení budoucího vývoje vývozu nespolehlivé.
(39)
Za účelem přezkoumání spolehlivosti vývozních cen do Unie vzhledem k existenci závazků byly analyzovány vývozní ceny do Unie v souvislosti s MDC stanovenou v rámci závazků. Prakticky bylo zapotřebí zjistit, zda byly vývozní ceny do Unie stanoveny na určité úrovni především kvůli MDC stanovené v závazcích, a zda jsou tedy udržitelné, či nikoli. V tomto ohledu Komise zkoumala, zda byly na základě váženého průměru na úrovni jednotlivých společností vývozní ceny do Unie podstatně vyšší než MDC, či nikoli. Komise rovněž zvažovala, jak tyto ceny souvisely s cenami za vývoz do třetích zemí.
(40)
V případě všech podnikajících společností byly vývozní ceny do Unie v průměru na úrovni minimální dovozní ceny. Kromě toho byly jejich vývozní ceny do Unie výrazně vyšší než vývozní ceny do třetích zemí. V důsledku toho je velmi pravděpodobné, že při neexistenci závazků by se vývozní ceny do Unie přiblížily úrovni vývozních cen do jiných třetích zemí.
(41)
Ceny podnikajících společností, na které se vztahují závazky, při vývozu do Unie během OPŠ se proto považovaly za ovlivněné cenovými závazky a tedy za nedostatečně spolehlivé, aby mohly být použity pro stanovení, zda dumping bude pokračovat, v souvislosti s přezkumem před pozbytím platnosti.
(42)
Vzhledem k neexistenci spolehlivé vývozní ceny těchto čínských vyvážejících výrobců, a to v tomto případě kvůli existenci závazků, Komise uvažovala o další možnosti stanovit vývozní cenu za účelem posouzení, zda je pravděpodobné, že bude dumping pokračovat. Vzhledem k tomu, že spolupracující vyvážející výrobci prodávali kyselinu citronovou na světovém trhu, zkoumala Komise, zda byly vývozní ceny skutečně zaplacené nebo splatné všemi třetími zeměmi během OPŠ dumpingové.
(43)
Komise porovnala tyto vývozní ceny s běžnou hodnotou stanovenou ve srovnatelné zemi (viz 26. bod odůvodnění a násl.). Takto stanovená dumpingová rozpětí se pohybují v rozmezí od 43 % do 85 %. Tato dumpingová rozpětí jsou vyšší než ta, která byla stanovena na základě cen při vývozu do Unie během OPŠ (viz 36. bod odůvodnění výše).
3.2.2 Výrobní kapacita a spotřeba v dotčené zemi
(44)
V žádosti o přezkum žadatelé odhadli, že nevyužitá kapacita na výrobu kyseliny citronové v ČLR je vyšší než celková roční poptávka EU po kyselině citronové. Celková kapacita na výrobu kyseliny citronové se odhadovala na 1 800 000 tun. Komise se domnívá, že žadatelé volnou kapacitu nadhodnotili.
(45)
Šetření nicméně ukázalo, že volná kapacita čínských vyvážejících výrobců je značná. Volná kapacita spolupracujících vyvážejících výrobců v ČLR dosahuje přibližně 192 000 tun, což odpovídá zhruba 41 % spotřeby EU.
(46)
Ve studii věnované tomuto odvětví - IHS Chemical Economics Handbook (8) -, na kterou se během šetření odvolávaly různé strany - se kromě toho odhaduje, že celková roční kapacita v ČLR se v roce 2012 pohybovala na úrovni několikrát přesahující celkovou spotřebu na trhu Unie. ČLR představovala „59 % světové výroby v roce 2012; zároveň v roce 2012 představovala 69 % světové kapacity, 74 % světového vývozu a 12 % světové spotřeby.“ (9) Z těchto údajů vyplývá, že ČLR má celkově významnou výrobní kapacitu.
(47)
Zatímco spotřeba v ČLR dle očekávání poroste, podle IHS Chemical Economics Handbook se odhaduje, že celková spotřeba Číny bude mnohem nižší než spotřeba na trhu Unie. Růst do roku 2018 nepřesáhne stávající spotřebu v Unii.
(48)
Tyto údaje potvrzují, že čínská výroba a kapacita jsou určeny především na vývoz.
3.2.3 Vztah mezi cenami v Unii a v dotčené zemi.
(49)
Podle údajů o cenách kyseliny citronové získaných v průběhu šetření byly ceny na čínském domácím trhu přibližně o 48 % nižší než ceny na celém trhu Unie.
(50)
Trh Unie je proto i nadále atraktivní pro vývoz čínských vyvážejících výrobců.
3.2.4 Vztah mezi cenami do třetích zemí a na trhu Unie
(51)
Během OPŠ byly ceny na trzích třetích zemí v průměru o 40 % nižší než ceny vývozu do Unie
(52)
Čínští vývozci mají silný cenový stimul k přesměrování svého vývozu do Unie v případě, že by se opatření zrušila.
(53)
Tento závěr dále potvrzuje úroveň cen vývozu do Unie ze strany společnosti Laiwu, jakož i rozdíl mezi cenami společnosti Laiwu účtovanými při vývozu do Unie a do třetích zemí.
(54)
Uvedený závěr podporují i nízké ceny vývozu do Unie uskutečňovaného v omezeném množství vyvážejícími výrobci, kteří při tomto šetření nespolupracovali.
3.2.5 Závěr týkající se pravděpodobnosti pokračování dumpingu
(55)
Celková výrobní kapacita (včetně volné kapacity) v ČLR ve srovnání s velikostí trhu Unie naznačuje, že vývoz do Unie by se pravděpodobně v případě zrušení opatření zvýšil. Tento vývoz by se pravděpodobně nadále uskutečňoval za výrazně dumpingové ceny.
(56)
Po poskytnutí informací zúčastněné strany zpochybnily zjištění, že ceny na trhu EU na úrovni MDC za poslední roky jsou neudržitelné, a proto by výrazně klesly nebo se dokonce přiblížily úrovni vývozních cen do třetích zemí. Rovněž zpochybnily, že by v případě neobnovení opatření čínský vývoz, který zůstává na stabilní úrovni, vzrostl, pokud jde o objem, a nadále probíhal za dumpingové ceny. Při šetření se však jednoznačně zjistilo, že dumping pokračuje i na základě vývozních cen, které se považují za nespolehlivé, neboť jsou zvýšeny MDC stanovenou v rámci závazků. Zjistilo se, že tyto ceny jsou v případě všech vyvážejících výrobců, na které se závazky vztahují, výrazně vyšší než vývozní ceny pro jiné trhy. Tito vyvážející výrobci obvykle vyvážejí za ceny nižší, než jsou ceny vývozu do EU. Kromě toho je třeba připomenout, že původní šetření stanovilo, že dovoz za dumpingové nízké ceny z ČLR do Unie mezi rokem 2004 a dvanáctiměsíčním obdobím šetření, které skončilo v červnu 2007 (dále jen „původní období šetření“) vzrostl o 37 % (10). Všechny tyto prvky společně se značnou nevyužitou kapacitou v ČLR, která nebyla zpochybněna, jasně hovoří pro závěr, že by v případě zrušení opatření vývoz do Unie pravděpodobně nadále pokračoval za dumpingové ceny a ve zvýšených objemech.
3.3 Částečný prozatímní přezkum omezený na dumping v případě společnosti Laiwu
3.3.1 Běžná hodnota
3.3.1.1 Zacházení jako v tržním hospodářství
(57)
Podle čl. 2 odst. 7 písm. b) základního nařízení Komise určí, zda lze běžnou hodnotu stanovit v souladu s čl. 2 odst. 1 až 6 základního nařízení, pokud společnost Laiwu splnila kritéria uvedená v čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení, a může jí být proto přiznáno zacházení jako v tržním hospodářství.
(58)
Tato kritéria jsou ve stručné a souhrnné podobě a pouze pro orientaci uvedena níže:
-
obchodní rozhodnutí a náklady reagují na tržní podmínky, bez výrazných státních zásahů; náklady nejdůležitějších vstupů se v zásadě zakládají na tržní hodnotě,
-
společnosti vedou jednoznačné a jasné účetnictví ověřené nezávislými auditory v souladu s mezinárodními účetními standardy a používané pro všechny účely,
-
nedochází k žádným podstatným zkreslením způsobeným bývalým systémem netržního hospodářství,
-
právní jistota a stabilita jsou zaručeny právními předpisy o úpadku a vlastnickém právu a
-
měnové přepočty se provádějí podle tržních směnných kursů.
(59)
Za účelem určení, zda jsou kritéria v čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení splněna, požádala Komise společnost Laiwu o vyplnění formuláře žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství. Společnost Laiwu odpověděla ve stanovené lhůtě. Komise předložené informace ověřila v prostorách společnosti.
(60)
Komise zjistila, že společnost Laiwu nesplňuje kritéria 2 a 3 podle čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení.
(61)
Pokud jde o kritérium 2, společnost neprokázala, že vede úplný soubor účtů v souladu s mezinárodními účetními standardy. Kromě toho její záznamy neobsahují dostatečné průkazní doklady o přesnosti a úplnosti účetních závěrek. Společnosti chyběly doklady odůvodňující některé záznamy v jejích účtech. Kromě toho účetní závěrka neobsahovala výkaz změn vlastního kapitálu za určité období. Tyto nedostatky představují porušení zásady věrného obrazu účetních informací a finančních výkazů a, což je ještě důležitější, zůstaly bez povšimnutí auditora. Z toho vyplývá, že ani záznamy ani audit nebyly provedeny v souladu s mezinárodními účetními standardy.
(62)
Společnost Laiwu tvrdila, že její účetní záznamy jsou dostatečně jasné na to, aby splňovaly čínské obecně uznávané účetní zásady. Společnost dále tvrdila, že nesrovnalosti uvedené v dokumentu o zacházení jako v tržním hospodářství neovlivňují spolehlivost účetních závěrek. Společnost se domnívala, že účetní požadavky je třeba chápat s ohledem na jejich účel (například ochrana investorů).
(63)
Komise poznamenává, že čl. 2 odst. 7 písm. c) druhá odrážka základního nařízení stanoví, že společnosti by měly mít jeden jasný soubor základních účetních záznamů, které procházejí nezávislým auditem v souladu s mezinárodními účetními standardy. Jde o skutečně formální požadavek. Na rozdíl od toho, co tvrdí společnost, musí být účetní závěrky v souladu s mezinárodními účetními standardy, a to bez ohledu na postavení společnosti stanovené ve vnitrostátních právních předpisech v oblasti účetnictví.
(64)
Komise se dále domnívá, že účetnictví společnosti Laiwu nebylo vedeno v souladu s čínskými účetními předpisy, neboť se auditor nevyjádřil k jejich porušení uvedenému v 61. bodě odůvodnění.
(65)
Vzhledem k výše uvedenému musela být žádost zamítnuta.
(66)
Pokud jde o kritérium 3, společnost neprokázala, že nepodléhá podstatným zkreslením způsobeným bývalým systémem netržního hospodářství. Konkrétně společnost jakožto „podnik využívající nejnovější a špičkové technologie“ využívá preferenční režim daně z příjmů právnických osob, který významně ovlivňuje její finanční situaci.
(67)
Společnosti Laiwu tvrdila, že zvýhodněný daňový režim nemůže být předmětem kritéria 3, neboť je formou subvence.
(68)
Komise poznamenává, že cílem posouzení kritéria 3 je zjistit, zda jsou výrobci vystaveni podstatným zkreslením způsobeným bývalým systémem netržního hospodářství.
(69)
Pomoc od státu, které se společnosti Laiwu dostává formou preferenční sazby daně, představuje pomoc trvalého charakteru podle článku 28 zákona o dani z příjmů podniků přijatého v roce 2007. Tato pomoc byla stanovena podle preambule ústavy Čínské lidové republiky, podle které „strana musí zachovat a zlepšit základní hospodářský systém, přičemž veřejné vlastnictví hraje rozhodující roli a různá hospodářská odvětví se rozvíjejí vedle sebe...“.
(70)
Jedním z cílů této pomoci je přilákat kapitál za snížené sazby. Tato skutečnost způsobuje narušení kapitálových trhů. Systém daně z příjmu, který zvýhodňuje určité společnosti, jež vláda považuje za strategicky významné, ve skutečnosti naznačuje, že daňový systém není systémem v rámci tržního hospodářství, ale je nadále silně ovlivněn státním plánováním, což je charakteristické pro systém netržního hospodářství. Komise se domnívá, že zkreslení způsobená takovým snižováním daně jsou rovněž podstatná, neboť zcela mění výši zisků před zdaněním, jichž společnost musí dosáhnout, aby byla přitažlivá pro investory.
(71)
Vzhledem k výše uvedenému musela být žádost zamítnuta.
(72)
Komise sdělila výsledky šetření týkajícího se tržního zacházení společnosti Laiwu, orgánům ČLR a žadatelům. Komise je vyzvala, aby předložili své připomínky a požádali o slyšení. Došlé připomínky však nebyly takového charakteru, že by bylo zapotřebí změnit předběžná zjištění Komise.
(73)
Společnost Laiwu tvrdila, že Komise navrhuje zamítnout žádost o zacházení jako v tržním hospodářství z jiných důvodů, než jsou ty, které vedly k zahájení šetření. Podle názoru společnosti měla Komise omezit posouzení žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství na kritérium 1.
(74)
Zaprvé je třeba uvést, že v čl. 2 odst. 7 písm. c) se uvádí pět kumulativních kritérií, která musí být všechna splněna, aby mohlo být přiznáno zacházení jako v tržním hospodářství. Kromě toho, důkazní břemeno nese společnost žádající o přiznání zacházení jako v tržním hospodářství.
(75)
V bodě 5.2 oznámení o zahájení řízení (11) se navíc uvádějí důvody pro zahájení řízení, které se týkají zvýšení výrobní kapacity společnosti Laiwu a rozšířené škály výrobků, které prodává. V oznámení o zahájení řízení se šetření v žádném případě neomezuje na posouzení kritéria 1 pro přiznání zacházení jako v tržním hospodářství. Kromě toho se důkazy prima facie posuzují samostatně s ohledem na specifické okolnosti odůvodňující zahájení šetření. Posouzení žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství podle čl. 2 odst. 7 základního nařízení znamená úplné přezkoumání toho, zda určitý výrobce působí v podmínkách tržního hospodářství, jak jsou stanoveny v bodě 6.1.1.2 oznámení o zahájení řízení.
(76)
Komise nakonec poznamenává, že společnost Laiwu předložila formulář žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství, a přitom tvrdila, že splňuje všech pět kritérií pro přiznání statusu tržního hospodářství. V souladu s příslušnými ustanoveními základního nařízení musí společnost žádající o zacházení jako v tržním hospodářství úspěšně prokázat, že podniká v podmínkách tržního hospodářství, tj. důkazní břemeno náležitě odůvodňující žádost o zacházení jako v tržním hospodářství nese společnost. Žádost společnosti Laiwu byla proto zamítnuta.
(77)
Komise po poskytnutí informací o své analýze žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství členským státům v souladu s čl. 2 odst. 7 písm. c) informovala zúčastněné strany o konečném určení zacházení jako v tržním hospodářství.
3.3.1.2 Srovnatelná země
(78)
Podle čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení byla běžná hodnota pro společnost Laiwu stanovena na základě ceny v třetí zemi s tržním hospodářstvím. Za tímto účelem vybrala Komise Kanadu jako třetí zemi s tržním hospodářstvím (viz výše 26. bod odůvodnění a následující body).
(79)
Komise stanovila běžnou hodnotu na základě prodejů na domácím trhu odběratelům kanadského výrobce, kteří nejsou ve spojení.
3.3.2 Vývozní cena
(80)
V souladu s čl. 2 odst. 8 základního nařízení Komise stanovila vývozní cenu na základě vývozní ceny skutečně zaplacené nebo splatné nezávislými odběrateli v Unii.
3.3.3 Srovnání
(81)
Komise srovnala běžnou hodnotu a vývozní cenu na základě ceny ze závodu.
(82)
Pokud to odůvodňovala potřeba zajistit spravedlivé srovnání, upravila Komise běžnou hodnotu a/nebo vývozní cenu o rozdíly, které mají vliv na cenu a srovnatelnost ceny, v souladu s čl. 2 odst. 10 základního nařízení. Byly provedeny úpravy týkající se nákladů na dopravu, pojištění, manipulaci a nakládku a vedlejších nákladů, balení, úvěrů a provize
3.3.4 Dumpingové rozpětí
(83)
Komise srovnávala váženou průměrnou běžnou hodnotu každého typu obdobného výrobku ve srovnatelné zemi s váženou průměrnou vývozní cenou odpovídajícího typu dotčeného výrobku podle čl. 2 odst. 11 a 12 základního nařízení.
(84)
Na tomto základě činí vážený průměr dumpingového rozpětí pro společnost Laiwu vyjádřený jako procentní podíl z ceny CIF na hranici Unie před proclením 37,8 %.
3.3.5 Trvalá povaha změny okolností
(85)
V souladu s čl. 11 odst. 3 základního nařízení provedla Komisi analýzu s cílem určit, zda změnu okolností, pokud jde o dumping, lze považovat za trvalou.
(86)
Skutečnost, že se společnost Laiwu rozrostla z nejmenšího v největšího vyvážejícího výrobce EU, se považuje za změnu trvalé povahy. Uvedená společnost ve svých odpovědích na dotazník skutečně potvrdila, že zachová své objemy vývozů a nebude svůj model vývozu měnit.
4. ÚJMA
4.1 Definice výrobního odvětví Unie a výroba v Unii
(87)
Obdobný výrobek vyráběli během OPŠ dva výrobci v Unii. Tyto společnosti představují výrobní odvětví Unie ve smyslu čl. 4 odst. 1 základního nařízení.
(88)
Jelikož výrobní odvětví Unie tvoří pouze dva výrobci, bylo nutné kvůli důvěrnosti údajů všechny číselné údaje týkající se citlivých informací indexovat nebo uvést v určitém rozmezí.
4.2 Spotřeba v Unii
(89)
Spotřebu v Unii Komise stanovila tak, že objem prodeje, jehož výrobní odvětví Unie dosáhlo na trhu Unie, připočítala k objemu dovozu z ČLR a dalších třetích zemí, stanovenému na základě údajů Eurostatu a odpovědí na dotazníky.
(90)
Spotřeba v Unii se vyvíjela takto:
Tabulka 1
Spotřeba v Unii
2010
2011
2012
OPŠ
Spotřeba v tunách (rozpětí)
450 000-500 000
430 000-480 000
470 000-520 000
450 000-500 000
Index
100
95
105
101
Zdroj: Odpovědi na dotazník a Eurostat.
(91)
Spotřeba v Unii se v posuzovaném období pohybovala v rozmezí +/- 5 %. Avšak vývoj v průběhu posuzovaného období nevykazuje žádnou jednoznačnou tendenci.
4.3 Dovoz z dotčené země
4.3.1 Objem dovozu z dotčené země a jeho podíl na trhu
(92)
Objem dovozu stanovila Komise na základě údajů Eurostatu. Podíl dovozu na trhu byl stanoven na základě spotřeby v Unii způsobem uvedeným výše v 88. bodě odůvodnění a násl.
(93)
Dovoz z dotčené země do Unie se vyvíjel takto:
Tabulka 2
Objem dovozu a podíl na trhu
2010
2011
2012
OPŠ
Objem dovozu z dotčené země v tunách
202 391
176 451
206 222
183 026
Index
100
87
102
90
Podíl na trhu (rozpětí)
40 % - 45 %
36 % - 41 %
38 % - 43 %
35 % - 40 %
Podíl na trhu - index
100
92
97
90
Zdroj: Eurostat
(94)
Objem dovozu během posuzovaného období kolísal. Zdá se, že toto kolísání do určité míry kopírovalo tendence spotřeby v Unii. V roce 2011, kdy byla spotřeba nízká, byl čínský dovoz na nejnižší úrovni. V roce 2012, kdy spotřeba dosáhla vrcholu, dosahoval rovněž čínský dovoz nejvyšší úrovně.
(95)
Čínský dovoz nesledoval tuto tendenci jen během OPŠ, kdy byl navzdory srovnatelné spotřebě v Unii o 10 % nižší než v roce 2010. Navzdory tomuto poklesu si čínský dovoz nadále zachoval významný podíl ve výši 35 % - 45 % na trhu Unie během celého posuzovaného období.
4.3.2 Ceny dovozu z dotčené země a cenové podbízení
(96)
Ceny dovozu stanovila Komise na základě údajů Eurostatu. Průměrná cena dovozu z dotčené země do Unie se vyvíjela takto:
Tabulka 3
Dovozní ceny
(EUR/tuna)
2010
2011
2012
OPŠ
ČLR
806
938
1 000
933
Index
100
116
124
116
Zdroj: Eurostat
(97)
Dovozní ceny čínské kyseliny citronové se mezi lety 2010 a 2012 zvýšily o 24 % a následně mezi rokem 2012 a obdobím přezkumného šetření klesly o 8 procentních bodů. Během posuzovaného období tyto ceny kopírovaly vývoj cen surovin, jako je kukuřice.
(98)
Po poskytnutí informací jedna zúčastněná strana zpochybnila správnost údajů Eurostatu, aniž by předložila přesvědčivé důkazy na podporu svého tvrzení. Proto nemohl být argument přijat.
(99)
Cenové podbízení během OPŠ stanovila Komise srovnáním:
1)
váženého průměru prodejních cen podle typu výrobku výrobců Unie pro odběratele, kteří nejsou ve spojení, na trhu Unie, upraveného na úroveň ceny ze závodu a
2)
odpovídajících vážených průměrných cen jednotlivých typů výrobku z dovozu spolupracujících čínských vyvážejících výrobců prvnímu nezávislému odběrateli na trhu Unie, stanovených na základě cen CIF (náklady, pojištění a přepravné) s příslušnou úpravou o smluvní clo a náklady dovozu.
(100)
V případě vyvážejících výrobců, na které se nevztahuje závazek uvedený výše v 2. bodě odůvodnění, se pro srovnání použila cena účtovaná prvnímu nezávislému odběrateli v Unii. V případě vyvážejících výrobců, na které se vztahuje závazek, nebylo možné použít ceny účtované prvnímu nezávislému odběrateli v Unii, neboť tyto byly ovlivněny podmínkami závazku. V případě těchto výrobců bylo cenové podbízení stanoveno na základě ceny účtované prvnímu nezávislému odběrateli ve třetích zemích.
(101)
Po poskytnutí informací zúčastněné strany tvrdily, že i v případě stran, na které se závazek nevztahuje, by měla být ke stanovení cenového podbízení použita cena účtovaná prvnímu nezávislému odběrateli ve třetích zemích. Šetření nicméně prokázalo, že strany, na které se závazek nevztahuje, účtovaly podstatně nižší ceny, než byly ceny účtované stranami, na které se závazek vztahuje. To naznačuje, že jejich ceny nejsou ovlivněny závazkem, a proto je lze použít ke stanovení podbízení.
102)
Cenové srovnání se provedlo podle jednotlivých druhů výrobků pro transakce na stejné úrovni obchodní činnosti, v případě potřeby s náležitou úpravou pro případné provize a odstraňování hrudek.
(103)
Po poskytnutí informací zúčastněné strany tvrdily, že úprava týkající se odstraňování hrudek již není odůvodněná, a to vzhledem k tomu, že u čínské kyseliny citronové již není zapotřebí odstraňovat hrudky. Při šetření však bylo zjištěno, že ačkoli odstraňování hrudek není vždy nezbytné, stále existují případy, kdy tomu tak je, což odůvodňuje tuto úpravu.
(104)
V případě nespolupracujících vyvážejících výrobců nemohlo být cenové podbízení stanoveno na základě cen příslušného typu výrobku, jelikož tyto informace nebyly k dispozici. V případě výrobců z Unie a nespolupracujících čínských vyvážejících výrobců se proto cenové podbízení stanovilo porovnáním celkových vážených průměrných prodejních cen.
(105)
Výsledek srovnání se vyjádřil jako procentní podíl obratu výrobců Unie během OPŠ. Prokázalo se celkové vážené průměrné rozpětí cenového podbízení mezi 20 % a 45 %.
4.4 Hospodářská situace výrobního odvětví Unie
4.4.1 Všeobecná poznámka
(106)
V souladu s čl. 3 odst. 5 základního nařízení zahrnovalo posouzení dopadu dumpingového dovozu na výrobní odvětví Unie posouzení všech hospodářských ukazatelů, které ovlivňovaly stav výrobního odvětví Unie během posuzovaného období.
4.4.2 Výroba, výrobní kapacita a využití kapacity
(107)
Celková výroba, výrobní kapacita a využití kapacity v Unii se v průběhu posuzovaného období vyvíjely takto:
Tabulka 4
Výroba, výrobní kapacita a využití kapacity
2010
2011
2012
OPŠ
Objem výroby v tunách (rozpětí)
270 000-300 000
290 000-320 000
300 000-330 000
300 000-330 000
Index
100
106
108
107
Výrobní kapacita v tunách (rozpětí)
300 000-350 000
300 000-350 000
300 000-350 000
300 000-350 000
Index
100
101
101
101
Využití kapacity - index
100
105
106
106
Zdroj: Odpovědi na dotazník
(108)
Objem výroby se během posuzovaného období vyvíjel pozitivně. V letech 2010 a 2011 vzrostl o 6 % s drobnými změnami v následujících obdobích.
(109)
Jelikož výrobní kapacita zůstala téměř nezměněna, odrážela míra využití kapacity vývoj objemu výroby. V letech 2010 a 2011 využití kapacity výrazně vzrostlo o 5 % a v následujících obdobích zůstalo téměř beze změn.
4.4.3 Objem prodeje a podíl na trhu
(110)
Objem prodeje výrobního odvětví Unie a jeho podíl na trhu se v průběhu posuzovaného období vyvíjely takto:
Tabulka 5
Objem prodeje a podíl na trhu
2010
2011
2012
OPŠ
Celkový objem prodeje na trhu Unie - index
100
108
108
108
Podíl na trhu - index
100
111
102
107
Zdroj: Odpovědi na dotazník
(111)
Výrobnímu odvětví Unie se v letech 2010 a 2011 podařilo zvýšit objem prodeje o 8 %. Následně zůstal objem prodeje na stejné úrovni až do OPŠ.
(112)
Podíl na trhu se vyvíjel podobným způsobem, kdy se během posuzovaného období zvýšil o 7 %. V letech 2011 a 2012 byl podíl na trhu rovněž poznamenán kolísáním spotřeby v Unii popsaným v 91. bodě odůvodnění.
4.4.4 Růst
(113)
Výrobnímu odvětví Unie se podařilo zvýšit objem prodeje o 8 % a podíl na trhu o 7 %. Ve stejném období podobným způsobem vzrostl objem výroby. Výrobní odvětví Unie proto mohlo využít příležitostí k růstu zvýšením podílu na poměrně stabilním trhu.
4.4.5 Zaměstnanost a produktivita
(114)
Zaměstnanost a produktivita se v průběhu posuzovaného období vyvíjely takto:
Tabulka 6
Zaměstnanost a produktivita
2010
2011
2012
OPŠ
Počet zaměstnanců - index
100
101
105
106
Produktivita (tuna/zaměstnanec) - index
100
105
102
101
Zdroj: Odpovědi na dotazník
(115)
Zaměstnanost se během posuzovaného období vyvíjela příznivě, došlo ke zvýšení o 6 %. Současně zůstala po celé posuzované období stabilní produktivita na jednoho zaměstnance.
4.4.6 Velikost dumpingového rozpětí a překonání účinků dřívějšího dumpingu
(116)
Zjištěné dumpingové rozpětí bylo výrazně nad úrovní de minimis. Dopad rozsahu skutečných dumpingových rozpětí na výrobní odvětví Unie byl však omezený, neboť úroveň cen u řady čínských vyvážejících výrobců ovlivňoval závazek. U ostatních vyvážejících výrobců byl poškozující účinek vyvážen vlivem cel. Proto lze konstatovat, že se výrobní odvětví Unie zotavilo z újmy způsobené dřívějším dumpingem ze strany čínských vyvážejících výrobců.
4.4.7 Ceny a faktory ovlivňující ceny
(117)
Vážené průměrné jednotkové prodejní ceny výrobců v Unii účtované odběratelům v Unii, kteří nejsou ve spojení, se v posuzovaném období vyvíjely takto:
Tabulka 7
Prodejní ceny v Unii
2010
2011
2012
OPŠ
Jednotková prodejní cena v Unii (v EUR za tunu) - rozpětí
1 000-1 150
1 050-1 200
1 150-1 300
1 150-1 300
Index
100
103
113
115
Jednotkové výrobní náklady (v EUR za tunu) - rozpětí
750-900
850-1 000
850-1 000
850-1 000
Index
100
113
111
115
Zdroj: Odpovědi na dotazník
(118)
Vážené průměrné jednotkové výrobní náklady se v letech 2010 a 2011 zvýšily o 13 % a následně do OPŠ vzrostly o další 2 procentní body.
(119)
Prodejní ceny se vyvíjely podobným způsobem, ale se zpožděním asi jednoho roku. Výrobní odvětví Unie však bylo schopno plně přenést zvýšení nákladů vynaložených v roce 2011 na své zákazníky až v roce 2012. To vedlo k nižší ziskovosti v roce 2011, jak je uvedeno níže ve 120. bodě odůvodnění a násl.
4.4.8 Náklady práce
(120)
Průměrné náklady práce se v posuzovaném období u výrobců v Unii vyvíjely takto:
Tabulka 8
Průměrné náklady práce na zaměstnance
2010
2011
2012
OPŠ
Průměrná mzda na jednoho zaměstnance - index
100
103
114
118
Zdroj: Odpovědi na dotazník
(121)
Průměrné náklady práce na zaměstnance se zvýšily celkem o 18 %, a to především z důvodu značného zvýšení, o 11 procentních bodů mezi lety 2011 a 2012.
4.4.9 Zásoby
(122)
Úroveň zásob u výrobců v Unii se v posuzovaném období vyvíjela takto:
Tabulka 9
Zásoby
2010
2011
2012
OPŠ
Konečný stav zásob v tunách (rozpětí)
14 000-16 000
14 000-16 000
17 000-19 000
22 000-24 000
Index
100
101
121
155
Zdroj: Odpovědi na dotazník
(123)
Konečný stav zásob u výrobců v Unii se během posuzovaného období výrazně zvýšil. Vyšší úroveň zásob na konci OPŠ zásadním způsobem ovlivňují sezónní faktory. Zatímco v případě ostatních období se konečný stav zásob zohledňuje na konci prosince, konec OPŠ se zohledňuje koncem června, těsně před uplynutím období poměrně vysoké poptávky v důsledku zvýšené spotřeby nápojů a poměrně nízké produkce z důvodu blížících se letních prázdnin. Proto běžně bývá v tomto období úroveň zásob poněkud vyšší.
4.4.10 Ziskovost, peněžní tok, investice, návratnost investic a schopnost získávat kapitál
(124)
Ziskovost, peněžní tok, investice a návratnost investic se u výrobců v Unii v posuzovaném období vyvíjely takto:
Tabulka 10
Ziskovost, peněžní tok, investice a návratnost investic
2010
2011
2012
OPŠ
Ziskovost prodeje v Unii odběratelům, kteří nejsou ve spojení (rozpětí)
12 % - 17 %
7 % - 12 %
12 % - 17 %
12 % - 17 %
Index
100
69
103
103
Peněžní tok - index
100
50
86
80
Investice - index
100
162
123
106
Návratnost investic (rozpětí)
30 % - 40 %
15 % - 25 %
25 % - 35 %
25 % - 35 %
Index
100
59
93
90
Zdroj: Odpovědi na dotazník
(125)
Ziskovost výrobců v Unii stanovila Komise tak, že čistý zisk z prodeje obdobného výrobku před zdaněním odběratelům v Unii, kteří nejsou ve spojení, vyjádřila jako procentní podíl obratu z tohoto prodeje. Téměř po celé posuzované období zůstávala na stabilní úrovni. Ziskovost výrobního odvětví Unie po celé posuzované období přesahovala cílový zisk stanovený v původním šetření.
(126)
Čistý peněžní tok je schopnost výrobního odvětví Unie samofinancovat svoji činnost. Po celé posuzované období se vyvíjel uspokojivě.
(127)
Návratnost investic je zisk vyjádřený v procentech ve vztahu k čisté účetní hodnotě investic. Její rozvoj z velké části odrážel vývoj ziskovosti a zůstával na uspokojivé úrovni téměř po celé posuzované období.
(128)
Žádný z výrobců v Unii nehlásil í potíže se získáváním kapitálu během posuzovaného obdob.
4.4.11 Závěr týkající se újmy
(129)
Většina ukazatelů újmy, jako je výroba, využití kapacity, objem prodeje, zaměstnanost, náklady práce a prodejní ceny, se vyvíjela pozitivně. Zatímco vývoj finančních ukazatelů, jako je ziskovost, peněžní tok a návratnost investic, vykazoval neurčitou tendenci, absolutní čísla jsou uspokojivá a nevykazují žádný znak újmy.
(130)
Na základě výše uvedených skutečností dospěla Komise k závěru, že se výrobní odvětví Unie zotavilo z újmy způsobené minulým dumpingem a není vystaveno podstatné újmě ve smyslu čl. 3 odst. 5 základního nařízení.
4.5 Pravděpodobnost obnovení újmy
(131)
Výše uvedené tendence týkající se cen a objemu dovozu dotčeného výrobku z Číny ukazují, že ačkoli si čínští vývozci zachovali významnou přítomnost na trhu Unie, platná opatření (cla a závazky) vedla ke zvýšení cen a snížení objemu. Největší prospěch z tohoto vývoje mělo výrobní odvětví Unie, neboť přítomnost ostatních třetích zemí na trhu zůstala spíše omezená. To svědčí o tom, že k odstranění újmy přispěla zejména platná opatření.
(132)
Jak je uvedeno ve 45. bodě odůvodnění, vyvážející výrobci v ČLR disponují volnou kapacitou, díky níž mohou velmi rychle navýšit vývoz. Navíc, vzhledem k lukrativnějším cenám na trhu EU ve srovnání s trhy většiny třetích zemí je pravděpodobné, že kdyby antidumpingová opatření pozbyla platnosti, mohla by být významná množství, v současnosti vyvážená do těchto třetích zemí, přesměrována na trh EU.
(133)
Významné mezinárodní trhy, jako např. USA, Brazílie, Thajsko a Ukrajina, navíc uložily na čínskou kyselinu citronovou antidumpingová cla. Z tohoto důvodu bude pro čínské vyvážející výrobce obtížnější prodávat na těchto trzích než na nechráněném trhu EU, pozbydou-li antidumpingová opatření platnosti.
(134)
Úroveň cen čínských vyvážejících výrobců, kteří nepodléhají závazkům, je navíc výrazně nižší než ceny výrobního odvětví Unie, a to o 20 % - 45 %. Stejně tak jsou ceny účtované vyvážejícími výrobci, na něž se vztahují závazky, na trzích třetích zemí nižší než ceny výrobního odvětví Unie, a to o 20 % - 39 %. Z toho vyplývají úrovně cen, s nimiž by čínští vyvážející výrobci v případě zrušení opatření pravděpodobně vstoupili na trh Unie.
(135)
Pravděpodobnost levného čínského vývozu při neexistenci opatření potvrzuje řada antidumpingových šetření týkajících se čínské kyseliny citronové v jiných zemích uvedených výše ve 133. bodě odůvodnění.
(136)
Čínští vyvážející výrobci mají možnost výrazně zvýšit na úkor výrobního odvětví Unie svůj již beztak značný podíl na trhu při cenách, které budou výrazně nižší než ceny výrobního odvětví Unie.
(137)
Po poskytnutí informací zúčastněné strany tvrdily, že není pravděpodobné, že by čínští vyvážející výrobci své ceny snížili na úroveň cen převládající na trzích jiných třetích zemí. Tento argument však není doložen skutečnostmi zjištěnými při šetření. Jak je naznačeno výše ve 134. bodě odůvodnění, rozpětí cenového podbízení stanovené pro čínské vyvážející výrobce, na které se nevztahují závazky, na trhu Unie (20 % - 45 %) jsou velmi podobná těm, která byla stanovena pro čínské vyvážející výrobce, na které se vztahují závazky, v souvislosti s trhy třetích zemí (20 % - 39 %). Je proto pravděpodobné, že by se v případě neexistence opatření čínské ceny na trhu Unie přiblížily cenám účtovaným čínskými vyvážejícími výrobci jinde.
(138)
Proto lze dospět k závěru, že v případě skončení platnosti opatření by pravděpodobně došlo k obnovení újmy.
5. ZÁJEM UNIE
(139)
Komise v souladu s článkem 21 základního nařízení zkoumala, zda by zavedení antidumpingových opatření na dovoz kyseliny citrónové pocházející z ČLR na základě závěrů přezkumu před pozbytím platnosti bylo proti zájmu Unie jako celku. Určení zájmu Unie vycházelo z posouzení všech zájmů, včetně zájmů výrobního odvětví Unie, dovozců a uživatelů. Všem zúčastněným stranám byla poskytnuta příležitost, aby předložily svá stanoviska, podle čl. 21 odst. 2 základního nařízení.
5.1 Zájem výrobního odvětví Unie
(140)
Při tomto šetření spolupracovali oba výrobci v Unii, kteří společně představují 100 % její výroby. Jak je uvedeno výše ve 130. bodě odůvodnění, výrobní odvětví Unie se zotavilo z újmy způsobené minulým dumpingem.
(141)
Zotavit se z minulé újmy umožnila výrobnímu odvětví Unie platná opatření. Současně výrobní odvětví Unie prokázalo, že jeho činnosti jsou životaschopné, pokud nejsou vystaveny nekalé konkurenci v podobě dumpingového dovozu.
(142)
Zrušení opatření by současně s velkou pravděpodobností vedlo k nárůstu nekalé soutěže v podobě dumpingového čínského dovozu, který by ohrozil pokračování provozu zbývajících výrobců v jinak životaschopném výrobním odvětví. Dlužno připomenout, že před uložením opatření proti čínskému dovozu museli ukončit činnost tři výrobci v Unii.
(143)
Z toho tedy vyplývá, že je v zájmu výrobního odvětví Unie platná opatření zachovat.
5.2 Zájem dovozců, kteří nejsou ve spojení
(144)
Jak je uvedeno výše ve 13. bodě odůvodnění, šest dovozců, kteří nejsou ve spojení, předložilo odpověď na výběr vzorku. Do vzorku byli zařazeni tři největší dovozci, ale jeden dovozce nakonec neposkytl smysluplnou odpověď na dotazník. Konečný vzorek sestával ze dvou zbývajících dovozců.
(145)
Oba dovozci obchodují s širokou škálou výrobků. Význam kyseliny citronové se z hlediska jejich celkového obratu značně liší. Pro jednoho dovozce představuje kyselina citronová zanedbatelnou část celkového obratu, zatímco pro druhého dovozce je jedním z nejdůležitějších produktů.
(146)
Ani jeden z dovozců zařazených do vzorku není striktně proti platným opatřením, oba ale poukázali na skutečnost, že stávající úroveň minimální dovozní ceny je příliš vysoká, což vede ke značným ziskům pro výrobní odvětví Unie. Tito dovozci proto požadují snížení minimální ceny.
5.3 Zájem uživatelů
(147)
Komise obdržela šest úplných odpovědí od uživatelů, a to zejména z chemického a farmaceutického průmyslu. Ačkoli je zdaleka největším uživatelem kyseliny citronové, (představujícím přinejmenším 50 % celkové spotřeby) odvětví potravin a nápojů, žádný uživatel z tohoto odvětví plně nespolupracoval.
(148)
Uživatelé vyjádřili obavy ohledně bezpečnosti dodávek. Jedna z obav se týkala neschopností výrobního odvětví Unie plně zásobovat trh Unie. Platná opatření ovšem nezabránila tomu, aby čínský dovoz vstupoval na trh Unie ve značném množství, a umožňují tak dodávky do těch částí trhu, které nemohou být zásobeny výrobním odvětvím Unie.
(149)
Velká skupina uživatelů, jako je odvětví potravin a nápojů a farmaceutický průmysl, potřebuje kyselinu citronovou pro své výrobky pouze okrajově. Podle jejich názoru nelze kyselinu citronovou snadno nahradit, a proto má zabezpečení dodávek často vyšší význam než cena. Finanční účinek opatření na tyto uživatele je bezvýznamný, a to z důvodu velmi nízkého významu kyseliny citronové v rámci jejich nákladové struktury.
(150)
Pro uživatele vyrábějící chemické výrobky, kteří představují přibližně 25 % celkové spotřeby EU, má kyselina citronová druhořadý význam, přičemž tvoří přibližně 5 % nákladů na suroviny. Podle nich by antidumpingová opatření neměla být zachována. Někteří uživatelé rovněž upozornili na dobrou finanční situaci výrobců v EU. Účinek opatření na tyto uživatele je významnější než v odvětví potravin a nápojů a ve farmaceutickém průmyslu. Nicméně informace poskytnuté spolupracujícími uživateli vyrábějícími chemické výrobky dokazují, že se jim podařilo dosáhnout solidního zisku i navzdory platným opatřením. Účinek opatření na tyto uživatele je proto považován za omezený.
(151)
Po poskytnutí informací zúčastněné strany v rámci výrobního odvětví detergentů tvrdily, že v případě některých výrobků představuje kyselina citronová vyšší podíl nákladů než průměrná hodnota 5 % uvedená výše. Zároveň tyto zúčastněné strany neposkytly žádné důkazy pro to, že se průměr konkrétně v případě výrobního odvětví detergentů liší od hodnoty 5 % uvedené pro chemický průmysl obecně. Proto se má za to, že závěry pro chemický průmysl obecně platí i konkrétně pro výrobní odvětví detergentů.
(152)
Po poskytnutí informací zúčastněné strany dále tvrdily, že budoucí zákaz fosforečnanů v detergentech určených pro automatické myčky nádobí povede v Unii od roku 2017 k větší spotřebě kyseliny citronové. Ačkoli je zřejmé, že fosforečnany budou muset být do té doby nahrazeny jinými látkami, není dosud zcela jasné, zda budou nahrazeny kyselinou citronovou či jinými látkami. Kromě toho strany neposkytly žádné údaje týkající se celkového dopadu této změny.
(153)
Z pečlivého zvážení vyplývá, že pozitivní účinek opatření na výrobní odvětví Unie zdaleka převažuje nad omezeným nebo zanedbatelným negativním dopadem opatření na uživatele.
5.4 Zdroje dodávek na trhu Unie
(154)
Zúčastněné strany si stěžovaly na údajně nedostatečnou hospodářskou soutěž na trhu Unie. EU opravdu disponuje pouze dvěma výrobci v Unii. Mají-li být splněny požadavky uživatelů v EU, potřebuje trh Unie dovoz, který převážně pochází z ČLR.
(155)
Skutečnost, že v Unii zůstali pouze dva výrobci, je však důsledkem dumpingových praktik čínských vyvážejících výrobců, které vedly k opatřením, jež jsou předmětem přezkumu. V roce 2004, na počátku posuzovaného období původního šetření, ještě stále v Unii existovalo pět výrobců, kteří konkurovali značnému množství dumpingového čínského dovozu. V následujících letech (2004-2007), kdy byla Unie vystavena velmi vysokému množství vysoce dumpingového vývozu z ČLR, museli tři výrobci v Unii odejít z trhu, což vedlo ke stávající situaci pouhých dvou výrobců.
(156)
Od uložení platných opatření se podařilo klesající tendenci, pokud jde o počet výrobců v Unii, zastavit. Pokud by se čínským vyvážejícím výrobcům umožnilo obnovit dumping v neomezeném množství, výrobní odvětví Unie by znovu pocítilo újmu, kdy by mimo jiné ztratilo podíl na trhu ve prospěch čínského dovozu.
(157)
Výrobci v Unii nejsou schopni plně uspokojit poptávku na trhu Unie (viz 107. bod odůvodnění výše). Navzdory existenci platných opatření čínský dovoz i nadále vstupuje na trh Unie ve značném množství, s podílem na trhu mezi 35 % a 45 % po celé posuzované období, jak je vysvětleno v 93. bodě odůvodnění výše.
(158)
Pokud by opatření neexistovala, mohli by být jediní dva stávající výrobci v EU rovněž donuceni opustit trh EU. V takovém případě by byli uživatelé v EU ještě více závislí na jediném zdroji dovozu - ČLR - což by vzhledem k výše uvedenému významu bezpečnosti dodávek nebylo v zájmu Unie.
5.5 Závěr týkající se zájmu Unie
(159)
Na základě výše uvedených skutečností dospěla Komise k závěru, že neexistují žádné přesvědčivé důvody, že by nebylo v zájmu Unie zachovat opatření na dovoz kyseliny citronové pocházející z ČLR.
6. ANTIDUMPINGOVÁ OPATŘENÍ
6.1 Prozatímní přezkum omezený na posouzení újmy
(160)
Na většinu spolupracujících čínských vyvážejících výrobců se vztahují závazky uvedené ve 2. bodě odůvodnění výše. Šetření v rámci přezkumu před pozbytím platnosti ve 41. bodě odůvodnění výše prokázalo, že jejich vývozní ceny do EU byly určovány těmito cenovými závazky, které stanoví minimální dovozní ceny (dále jen „MDC“). Jejich vývozní ceny tudíž nebyly považovány za dostatečně spolehlivé, aby mohly být použity pro analýzu pravděpodobnosti přetrvávání nebo obnovení dumpingu za specifických okolností tohoto šetření. Podobně, jak je vysvětleno výše ve 100. bodě odůvodnění, nelze tyto vývozní ceny považovat za spolehlivý ukazatel pro spolehlivý a smysluplný výpočet cenového podbízení. Ze stejného důvodu nejsou tyto ceny dostatečně spolehlivé ani pro výpočet nové úrovně pro odstranění újmy.
(161)
V případě čínského vyvážejícího vývozce, na kterého se nevztahují závazky, společnost Laiwu, nebyly vývozní ceny ovlivněny závazky a nemohly být proto využity ke stanovení nové úrovně pro odstranění újmy.
6.2 Úroveň pro odstranění újmy
(162)
Za účelem stanovení úrovně těchto opatření určila Komise nejprve výši cla potřebnou k zabránění opětovnému výskytu újmy působené výrobnímu odvětví Unie.
(163)
Újma by se neopakovala v případě, že by výrobní odvětví Unie mělo možnost pokrýt své výrobní náklady a dosáhnout takového zisku před zdaněním, jakého lze v tomto výrobním odvětví přiměřeně dosáhnout z prodeje obdobného výrobku na trhu Unie za běžných podmínek hospodářské soutěže, tj. bez dumpingového dovozu. Ziskové rozpětí stanovené pro tento účel v původním šetření činilo 6 %.
(164)
Na tomto základě Komise vypočítala cenu obdobného výrobku, která nepůsobí újmu výrobnímu odvětví Unie tak, že od prodejních cen v Unii odečetla skutečné ziskové rozpětí dosažené během OPŠ a nahradila jej výše uvedeným ziskovým rozpětím ve výši 6 %.
(165)
Jedna zúčastněná strana tvrdila, že rozpětí zisku před zdaněním ve výši 6 % je příliš nízké, neboť výsledný čistý zisk z důvodu značné daňové sazby neposkytuje potřebné zdroje.
(166)
V tomto ohledu ziskové rozpětí použité pro stanovení úrovně pro odstranění újmy odráží ziskové rozpětí při neexistenci dumpingového dovozu. Zúčastněná strana neposkytla žádné argumenty, jimiž by prokázala, že ziskové rozpětí ve výši 6 %, které je skutečným ziskovým rozpětím, jehož výrobní odvětví Unie dosáhlo při neexistenci dumpingového dovozu, zjištěným v původním šetření, není vhodné pro tento účel.
(167)
Úroveň odstranění újmy pak Komise určila na základě porovnání vážené průměrné dovozní ceny společnosti Laiwu, jež byla stanovena pro účely výpočtu v souvislosti s cenovým podbízením, s váženou průměrnou cenou nezpůsobující újmu u obdobného výrobku prodávaného během OPŠ na trhu Unie výrobci v Unii. Případný rozdíl vyplývající z tohoto porovnání se vyjádřil jako procento vážené průměrné dovozní hodnoty CIF.
6.3 Konečná antidumpingová opatření
(168)
V případě společnosti Laiwu Taihe Biochemistry Co., Ltd. by měla být konečná antidumpingová opatření na dovoz dotčeného výrobku uložena v souladu s pravidlem nižšího cla podle čl. 9 odst. 4 základního nařízení. Komise srovnala rozpětí pro odstranění újmy a rozpětí dumpingu. Sazba cla by měla být stanovena na úrovni dumpingu nebo na úrovni rozpětí pro odstranění újmy, podle toho, která z těchto úrovní je nižší.
(169)
Na základě uvedených skutečností by sazba konečného antidumpingového cla, vyjádřená jako cena CIF na hranici Unie před proclením, měla být následující:
Společnost
Dumpingové rozpětí
Úroveň pro odstranění újmy
Konečné antidumpingové clo
Laiwu Taihe Biochemistry Co., Ltd.
37,8 %
15,3 %
15,3 %
(170)
V rámci přezkumu před pozbytím platnosti podle čl. 11 odst. 2 základního nařízení by měla být antidumpingová opatření uložená na dovoz kyseliny citronové pocházející z ČLR zachována. Připomíná se, že tato opatření mají formu valorických cel různých sazeb a závazků pro některé společnosti.
(171)
Sazby antidumpingových cel pro jednotlivé společnosti uvedené v tomto nařízení byly stanoveny na základě zjištění tohoto šetření. Odrážejí proto situaci zjištěnou během tohoto šetření, pokud jde o tyto společnosti. Tyto celní sazby jsou výlučně použitelné na dovoz dotčeného výrobku pocházejícího z dotčené země a vyráběného uvedenými právnickými osobami. Na dovážený dotčený výrobek vyrobený jakoukoli jinou společností, která není konkrétně uvedena v normativní části tohoto nařízení, včetně subjektů ve spojení s těmito konkrétně uvedenými společnostmi, by měla být uvalena celní sazba platná pro „všechny ostatní společnosti“. Neměla by se na ně vztahovat žádná z uvedených antidumpingových celních sazeb pro jednotlivé společnosti.
(172)
Pokud společnost změní název nebo adresu svého subjektu, může požádat o uplatnění těchto antidumpingových celních sazeb pro jednotlivé společnosti. Tato žádost musí být předložena Komisi (12). Žádost musí obsahovat veškeré relevantní informace s cílem prokázat, že změna neovlivňuje právo společnosti využívat celní sazby, které se na ni vztahují. Pokud změna jména nebo adresy společnosti neovlivňuje její právo využívat celních sazeb, které se na ni vztahují, bude oznámení informující o změně názvu nebo adresy zveřejněno v Úředním věstníku Evropské unie.
(173)
Dva vyvážející výrobci oznámili Komisi změnu své adresy. Jeden z nich Komisi také oznámil změnu svého názvu. Tyto změny nemají vliv na jejich činnost, pokud jde o dotčený výrobek.
(174)
Jiný vyvážející výrobce by již neměl být oprávněn využívat individuální celní sazbu, neboť zanikl.
(175)
Zjištění uvedená výše ve 173. a 174. bodě odůvodnění byla zveřejněna a nebyly obdrženy žádné připomínky.
7. FORMA OPATŘENÍ
(176)
V rámci přezkumu formy opatření Komise zvažovala zavedení MDC v rámci závazků. Komise zejména zkoumala mechanismus indexace.
(177)
Minimální dovozní cena byla původně indexována na základě kolísání cen kukuřice ve Spojených státech. Když byla uložena původní opatření, vyvážející výrobci, kteří nabízeli závazky, nemohli nalézt veřejný referenční zdroj cen kukuřice pro EU. Takový zdroj je nyní k dispozici a považuje se za vhodnější vzhledem k tomu, že minimální dovozní cena je založena na ceně, která nepůsobí újmu výrobnímu odvětví Unie.
(178)
Komise přezkoumala i proměnnou indexace spotřeby surovin na tunu kyseliny citronové a dospěla k závěru, že je správná.
(179)
Po poskytnutí informací zúčastněné strany tvrdily, že místo provedení výše popsané indexace MDC by měla být použita pevná minimální cena nebo indexace na základě cen jiných surovin, než je kukuřice, neboť ne všichni výrobci v Unii používají jako surovinu pro výrobu kyseliny citronové kukuřici. Avšak vzhledem ke značnému kolísání výrobních nákladů a cen kyseliny citronové může pevná minimální cena rychle pozbýt na aktuálnosti a být nepřiměřeně vysoká nebo nízká. Rovněž indexace v případě surovin se spíše stabilními cenami, zatímco ceny kyseliny citronové výrazně kolísají a neexistuje pro ně žádný spolehlivý veřejný zdroj, se nepovažuje za vhodnou.
(180)
Proto se má za to, že stanovení minimální ceny nebo indexace na základě různých surovin není rozumnější než indexace podle cen kukuřice. Jelikož však kukuřice není základní surovinou pro všechny výrobce v Unii, považovalo se za vhodné přezkoumat proměnnou indexace v případě spotřeby surovin tak, aby lépe odrážela vážený průměr spotřeby kukuřice výrobního odvětví Unie a vývoj ceny, která nepůsobí újmu, výrobního odvětví Unie jako celku.
(181)
V rámci částečného prozatímního přezkumu omezeného na posouzení újmy stanovila Komise pro výrobní odvětví Unie novou cenu, která nepůsobí újmu. Na tomto základě by se MDC měla revidovat a aktualizovat, aby závazky zůstaly v platnosti.
(182)
Po poskytnutí konečných informací pět spolupracujících vyvážejících výrobců, včetně skupiny vyvážejících výrobců, na které se v současnosti vztahují závazky, s čínskou obchodní komorou pro dovoz a vývoz kovů, minerálů a chemikálií (viz výše 2. a 3. bod odůvodnění) nabídlo nové přijatelné cenové závazky.
(183)
Komise prováděcím rozhodnutím (EU) 2015/87 (13) přijala tyto nabídky nových závazků, kterými se nahrazují závazky stávající. Nabídky nových závazků odstraňují poškozující účinek dumpingu a dostatečným způsobem omezují riziko obcházení.
(184)
Aby mohla Komise a celní orgány dále účinně monitorovat, jak společnosti závazky dodržují, při předložení žádosti o propuštění do volného oběhu příslušnému celnímu orgánu, je osvobození od antidumpingového cla podmíněno:
i)
předložením závazkové faktury, což je obchodní faktura obsahující alespoň prvky a prohlášení uvedené v příloze,
ii)
skutečností, že dovážené zboží je vyráběno, dodáváno a fakturováno uvedenými společnostmi přímo prvnímu nezávislému odběrateli v Unii a
iii)
skutečností, že zboží deklarované a předložené celním orgánům přesně odpovídá popisu uvedenému v závazkové faktuře.
Pokud nejsou tyto podmínky splněny, bude k okamžiku přijetí prohlášení k propuštění zboží do volného oběhu uloženo příslušné antidumpingové clo.
(185)
Pokud Komise zruší podle čl. 8 odst. 9 základního nařízení přijetí závazku v důsledku jeho porušení, a to odkazem na konkrétní transakci, a prohlásí příslušné závazkové faktury za neplatné, vznikne k okamžiku přijetí prohlášení k propuštění zboží do volného oběhu z těchto transakcí celní dluh.
(186)
Dovozci by si měli být vědomi, že jako běžné obchodní riziko může k okamžiku přijetí prohlášení k propuštění zboží do volného oběhu vzniknout celní dluh, jak je popsáno výše ve 184. a 185. bodě odůvodnění, a to i pokud byl závazek nabídnutý výrobcem, od kterého přímo nebo nepřímo nakupovali, Komisí přijat.
(187)
Výboru zřízený čl. 15 odst. 1 základního nařízení nevydal stanovisko,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Na dovoz kyseliny citronové a trinatrium-citrát dihydrátu v současnosti kódů 2918 14 00 a ex 2918 15 00 (kód TARIC 2918150010) pocházejících z Čínské lidové republiky se ukládá konečné antidumpingové clo.
2. Sazby konečného antidumpingového cla použitelné na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením jsou pro výrobek popsaný v odstavci 1 a vyrobený níže uvedenými společnostmi stanoveny takto:
Společnost
Konečné antidumpingové clo (v %)
Doplňkový kód TARIC
COFCO Biochemical (Anhui) Co., Ltd. - No 1 COFCO Avenue, Bengbu City 233010, Anhui Province, ČLR
35,7
A874
Laiwu Taihe Biochemistry Co., Ltd. - No 106 Luzhong Large East Street, Laiwu City, Shandong Province, ČLR
15,3
A880
RZBC Co., Ltd. - No 9 Xinghai West Road, Rizhao City, Shandong Province, ČLR
36,8
A876
RZBC (Juxian) Co., Ltd. - No 209 Laiyang Road (West Side of North Chengyang Road), Juxian Economic Development Zone, Rizhao City, Shandong Province, ČLR
36,8
A877
TTCA Co., Ltd. - West, Wenhe Bridge North, Anqiu City, Shandong Province, ČLR
42,7
A878
Weifang Ensign Industry Co., Ltd. - No 1567 Changsheng Street, Changle, Weifang, Shandong Province, ČLR
33,8
A882
Jiangsu Guoxin Union Energy Co., Ltd. - No 1 Redian Road, Yixing Economic Development Zone, Jiangsu Province, ČLR
32,6
A879
Všechny ostatní společnosti
42,7
A999
3. Bez ohledu na odstavec 1 se konečné antidumpingové clo nepoužije na dovezené výrobky propuštěné do volného oběhu podle článku 2.
4. Není-li stanoveno jinak, použijí se příslušná platná ustanovení o clech.
Článek 2
1 Dovoz zboží, u něhož bylo předloženo prohlášení o propuštění do volného oběhu a na něž jsou vystaveny faktury společnostmi, od kterých Komise přijala závazky a jejichž názvy jsou uvedeny v prováděcím rozhodnutí (EU) 2015/87, je osvobozen od antidumpingových cel uložených článkem 1 za těchto podmínek:
a)
je vyráběno, dodáváno a fakturováno přímo uvedenými společnostmi prvnímu nezávislému odběrateli v Unii;
b)
k tomuto dovozu je přiložena závazková faktura, což je obchodní faktura obsahující alespoň prvky a prohlášení uvedené v příloze tohoto nařízení, a
c)
zboží deklarované a předložené celním orgánům přesně odpovídá popisu uvedenému v závazkové faktuře.
2 Přijetím prohlášení o propuštění do volného oběhu vzniká celní dluh:
a)
pokud je u dovozu popsaného v odstavci 1 zjištěno, že není splněna jedna nebo více podmínek stanovených v uvedeném odstavci, nebo
b)
pokud Komise zruší přijetí závazku podle čl. 8 odst. 9 nařízení Komise (ES) č. 1225/2009 prostřednictvím nařízení nebo rozhodnutí, které odkazuje na konkrétní transakce, a prohlásí příslušné závazkové faktury za neplatné.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 21. ledna 2015.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/82
z dnia 21 stycznia 2015 r.
nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu cytrynowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 oraz częściowych przeglądów okresowych na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9 ust. 4 oraz art. 11 ust. 2, 3 i 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. PROCEDURA
1.1. Obowiązujące środki
(1)
W następstwie dochodzenia antydumpingowego („dochodzenie pierwotne”) Rada nałożyła, rozporządzeniem (WE) nr 1193/2008 (2), ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu cytrynowego objętego obecnie kodami CN 2918 14 00 i ex 2918 15 00, pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”) („środki pierwotne”). Środki przybrały formę cła ad valorem na poziomie od 6,6 % do 42,7 %.
(2)
Komisja Europejska („Komisja”) przyjęła, decyzją 2008/899/WE (3), zobowiązania cenowe zaproponowane przez sześciu chińskich producentów eksportujących (w tym grupę producentów eksportujących) wraz z Chińską Izbą Handlową Importerów i Eksporterów Metali, Minerałów i Substancji Chemicznych (China Chamber of Commerce of Metals, Minerals & Chemicals Importers & Exporters).
(3)
Komisja wycofała, decyzją 2012/501/UE (4), zobowiązanie złożone przez jednego producenta eksportującego - Laiwu Taihe Biochemistry Co. Ltd („Laiwu”).
1.2. Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia
(4)
Po opublikowaniu zawiadomienia o zbliżającym się wygaśnięciu (5) środków pierwotnych Komisja otrzymała w dniu 2 sierpnia 2013 r. wniosek o wszczęcie przeglądu wygaśnięcia tych środków na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Wniosek został złożony przez SA Citrique Belge i Jungbunzlauer Austria AG („wnioskodawcy”) w imieniu producentów reprezentujących 100 % unijnej produkcji kwasu cytrynowego.
(5)
W uzasadnieniu wniosku podano, że w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu i ponownego wystąpienia szkody dla przemysłu unijnego.
1.3. Wniosek o dokonanie częściowego przeglądu okresowego
(6)
Wnioskodawcy złożyli również wniosek o częściowy przegląd okresowy na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, którego zakres ograniczono do zbadania dumpingu w odniesieniu do Laiwu. Wnioskodawcy przedstawili dowody prima facie świadczące o tym, że od ostatniego okresu objętego dochodzeniem przedsiębiorstwo Laiwu zwiększyło swoje moce produkcyjne i rozszerzyło asortyment produktów.
(7)
Mając na uwadze, że w ramach dochodzenia pierwotnego Laiwu przyznano traktowanie na zasadach rynkowych, wnioskodawcy przedstawili obliczenia dotyczące marginesu dumpingu na podstawie porównania normalnej wartości skonstruowanej (koszty wytworzenia, koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne i zysk) w ChRL w sytuacji domniemanego braku reprezentatywnej sprzedaży krajowej oraz ceny eksportowej stosowanej przez Laiwu wobec Unii. Wykazano, że margines dumpingu jest wyższy od obecnego poziomu środków. W związku z powyższym wnioskodawcy stwierdzili, że dalsze stosowanie środków na obecnym poziomie, ustalonym na podstawie wcześniej określonego poziomu dumpingu, byłoby niewystarczające do zrównoważenia skutków dumpingu wyrządzającego szkodę. Wnioskodawcy stwierdzili również, że Laiwu może już nie kwalifikować się do traktowania na zasadach rynkowych.
1.4. Wszczęcie przeglądu wygaśnięcia i przeglądów okresowych
(8)
W dniu 30 listopada 2013 r. Komisja wszczęła dochodzenie antydumpingowe w odniesieniu do przywozu do Unii kwasu cytrynowego pochodzącego z ChRL („państwo, którego dotyczy postępowanie”) i opublikowała zawiadomienie o wszczęciu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (6) („zawiadomienie o wszczęciu”). Wszczęcie postępowania składało się z:
-
przeglądu wygaśnięcia wszczętego na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego,
-
częściowego przeglądu okresowego ograniczonego do zbadania dumpingu Laiwu, wszczętego na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego,
-
częściowego przeglądu okresowego ograniczonego do zbadania formy środków, wszczętego z inicjatywy Komisji na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego oraz
-
częściowego przeglądu okresowego ograniczonego do zbadania szkody, wszczętego z inicjatywy Komisji na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.
1.5. Zainteresowane strony
(9)
W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja wezwała zainteresowane strony do skontaktowania się z nią w celu wzięcia udziału w dochodzeniu. Ponadto Komisja wyraźnie poinformowała wnioskodawców, znanych producentów eksportujących, władze chińskie, znanych importerów i użytkowników o wszczęciu przeglądów oraz zaprosiła ich do uczestnictwa. W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja poinformowała zainteresowane strony, że zamierza wybrać Kanadę jako państwo trzecie o gospodarce rynkowej („państwo analogiczne”) w rozumieniu art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego. W związku z powyższym Komisja poinformowała także producentów w Kanadzie o wszczęciu postępowania i zaprosiła ich do uczestnictwa.
(10)
Zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia uwag na temat wszczęcia dochodzenia oraz możliwość wnioskowania o przesłuchanie przed Komisją lub rzecznikiem praw stron w postępowaniach handlowych.
1.6. Kontrola wyrywkowa
(11)
W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja oznajmiła, że może dokonać doboru próby producentów eksportujących i importerów zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.
1.6.1. Kontrola wyrywkowa importerów
(12)
Aby zdecydować, czy dobór próby jest konieczny, a jeżeli tak, aby dokonać doboru próby, Komisja wezwała importerów niepowiązanych do przedłożenia informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu.
(13)
Sześciu niepowiązanych importerów dostarczyło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego Komisja wybrała próbę złożoną z trzech niepowiązanych importerów, kierując się najwyższą wielkością przywozu do Unii. Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zasięgnęła opinii wszystkich znanych importerów, których dotyczy postępowanie, w kwestii doboru próby. Żaden z nich nie przedłożył uwag.
1.6.2. Kontrola wyrywkowa producentów eksportujących w ChRL
(14)
Aby zdecydować, czy dobór próby jest konieczny, a jeżeli tak, aby dokonać doboru próby, Komisja wezwała wszystkich producentów eksportujących w ChRL do podania wszelkich informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu. Poza tym Komisja zwróciła się do misji ChRL przy Unii Europejskiej o zidentyfikowanie pozostałych producentów eksportujących, którzy mogliby być zainteresowani udziałem w dochodzeniu, lub skontaktowanie się z nimi, jeżeli tacy producenci istnieją.
(15)
Dziewięciu producentów eksportujących, z których dwóch jest wzajemnie powiązanych, z państwa, którego dotyczy postępowanie, przedstawiło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. Mając na uwadze złożony charakter sprawy i strukturę przemysłu, którego dotyczy postępowanie, Komisja zdecydowała, że kontrola wyrywkowa nie była konieczna. Żaden z producentów eksportujących nie przedstawił uwag w sprawie kontroli wyrywkowej. Siedmiu z dziewięciu producentów eksportujących przedłożyło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, a dwóch wycofało się ze współpracy.
1.7. Formularz wniosku o traktowanie na zasadach rynkowych („MET”)
(16)
Do celów art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego Komisja przesłała formularz wniosku o MET do Laiwu.
1.8. Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
(17)
Komisja przesłała kwestionariusze do siedmiu współpracujących producentów eksportujących, aby ocenić prawdopodobieństwo kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu. Siedmiu producentów eksportujących udzieliło odpowiedzi. Komisja przesłała odrębny formularz do Laiwu, aby ocenić trwały charakter zmienionych okoliczności w odniesieniu do dumpingu. Przedsiębiorstwo udzieliło odpowiedzi.
1.9. Wizyty weryfikacyjne
(18)
Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uważane za niezbędne w celu ustalenia dumpingu, wynikającej z niego szkody oraz interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne przeprowadzone na mocy art. 16 rozporządzenia podstawowego zostały przeprowadzone w siedzibach następujących przedsiębiorstw:
a) producenci unijni
-
SA Citrique Belge N.V., Tienen, Belgia,
-
Jungbunzlauer Austria AG, Wiedeń, Austria,
-
Jungbunzlauer Ladenburg GmbH, Ladenburg, Niemcy;
b) importerzy
-
Azelis SA, Luksemburg, Luksemburg,
-
RFI Food Ingredients Handelsgesellschaft mbH, Düsseldorf, Niemcy;
c) użytkownicy
-
Bristol-Myers Squibb France Sarl, Rueil Malmaison, Francja,
-
Procter & Gamble International Operations, Petit Lancy, Szwajcaria,
-
Reckitt Benckiser (ENA) BV, Schiphol, Niderlandy;
d) producenci eksportujący w ChRL
-
Cofco Biochemical (Anhui) Co., Ltd., Bengbu,
-
Laiwu Taihe Biochemistry Co., Ltd., Laiwu,
-
RZBC Group, Rizhao,
-
Weifang Ensign Industry Co., Ltd., Changle, Weifang;
e) producenci w państwie analogicznym
-
Jungbunzlauer Canada Inc., Port Colborne, Kanada.
1.10. Okres objęty dochodzeniem przeglądowym i okres badany
(19)
Dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 października 2012 r. do dnia 30 września 2013 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”). Analiza trendów mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2010 r. do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym („okres badany”).
2. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
2.1. Produkt objęty postępowaniem
(20)
Produkt objęty postępowaniem to kwas cytrynowy (w tym cytrynian trisodu, dihydrat) pochodzący z ChRL, objęty obecnie kodami CN 2918 14 00 i ex 2918 15 00 („produkt objęty postępowaniem”).
(21)
Kwas cytrynowy ma wiele zastosowań jako regulator kwasowości i pH np. w napojach, żywności, detergentach, kosmetykach oraz produktach leczniczych. Głównymi surowcami do jego produkcji są cukier/melasa, tapioka, kukurydza lub glukoza (otrzymywana ze zbóż) oraz różne środki do wgłębnej fermentacji mikrobiologicznej węglowodanów.
2.2. Produkt podobny
(22)
W toku dochodzenia wykazano, że następujące produkty mają takie same podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne oraz podstawowe zastosowania:
1)
produkt objęty postępowaniem;
2)
produkt produkowany i sprzedawany na rynku krajowym ChRL;
3)
produkt produkowany i sprzedawany na rynku krajowym Kanady, która posłużyła jako państwo analogiczne; oraz
4)
produkt produkowany i sprzedawany w Unii przez przemysł unijny.
(23)
Komisja zdecydowała, że wymienione produkty są zatem produktami podobnymi w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
3. DUMPING
3.1. Prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu w ramach przeglądu wygaśnięcia
(24)
Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy obecnie ma miejsce dumping i czy ewentualne wygaśnięcie środków mających zastosowanie do przywozu z ChRL mogłoby doprowadzić do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu.
3.1.1. Wartość normalna
- Państwo analogiczne
(25)
Jako że ChRL jest uważana za państwo nieposiadające gospodarki rynkowej, wartość normalna została określona na podstawie ceny na rynku państwa trzeciego o gospodarce rynkowej, zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego. W tym celu należało wybrać państwo analogiczne (zob. powyższy motyw 9).
(26)
W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja poinformowała zainteresowane strony, że planuje wybrać Kanadę jako odpowiednie państwo analogiczne i wezwała zainteresowane strony do zgłaszania uwag. Żadna ze stron nie przedłożyła uwag.
(27)
W pierwotnym dochodzeniu państwem analogicznym była Kanada. Jako że przedsiębiorstwo kanadyjskie, które wyraziło chęć współpracy, było jedynym producentem kwasu cytrynowego w Kanadzie i było powiązane z jednym ze skarżących producentów, Komisja zbadała możliwości współpracy z innymi znanymi państwami będącymi producentami, np. USA, Brazylią, Tajlandią i Ukrainą. Jedno przedsiębiorstwo z Brazylii i jedno przedsiębiorstwo z Tajlandii wyraziły chęć współpracy, ale ostatecznie nie udzieliły odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Tylko jedyny producent kwasu cytrynowego w Kandzie przedłożył wymagane informacje.
(28)
W przeciwieństwie do USA, Brazylii, Tajlandii i Ukrainy, Kanada nie wprowadziła ceł antydumpingowych obowiązujących względem przywozu kwasu cytrynowego. Ponadto konwencyjna stawka celna wynosi 0 % (7).
(29)
Z uwagi na wolną konkurencję na rynku kanadyjskim Komisja stwierdziła, że Kanada jest właściwym państwem analogicznym zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego. Komisja ustaliła wartość normalną na podstawie sprzedaży krajowej na rzecz niepowiązanych klientów producenta kanadyjskiego.
(30)
Jeden rodzaj produktu nie był produkowany i sprzedawany w państwie analogicznym i nie mógł być zatem zestawiony z rodzajem produktu produkowanym w ChRL i wywożonym do Unii. W związku z powyższym wartość normalna dla tego rodzaju produktu musiała zostać skonstruowana zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego na podstawie kosztów produkcji produktu podobnego ponoszonych przez producenta z państwa analogicznego powiększonych o rozsądne koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne i zysk.
3.1.2. Cena eksportowa
(31)
Komisja ustaliła cenę eksportową na podstawie cen eksportowych faktycznie zapłaconych przez niezależnych klientów w Unii lub od nich należnych. Wszyscy współpracujący producenci eksportujący, z wyjątkiem Laiwu, dokonywali wywozu do Unii bezpośrednio do niezależnych klientów na warunkach zobowiązania.
3.1.3. Porównanie
(32)
Komisja porównała wartość normalną i cenę eksportową współpracujących producentów eksportujących na podstawie ceny ex-works.
(33)
W przypadkach uzasadnionych potrzebą zapewnienia uczciwego porównania Komisja skorygowała wartość normalną lub cenę eksportową o różnice mające wpływ na ceny i ich porównywalność, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Dokonano korekt w odniesieniu do kosztów transportu, ubezpieczenia, przeładunku, załadunku, kosztów dodatkowych, kosztów opakowania i kosztów kredytów oraz prowizji.
3.1.4. Margines dumpingu
(34)
W przypadku współpracujących producentów eksportujących Komisja porównała średnią ważoną wartość normalną każdego rodzaju produktu podobnego w państwie analogicznym ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiedniego rodzaju produktu objętego postępowaniem, zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego.
(35)
Na tej podstawie margines dumpingu, wyrażony jako odsetek ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, został ustalony w wysokości 38 % w ODP.
(36)
Poziom współpracy był wysoki, ponieważ wywóz współpracujących producentów eksportujących stanowił prawie cały wywóz do Unii w ODP.
(37)
Obliczenia wykazały dumping nawet w odniesieniu do producentów eksportujących objętych zobowiązaniami. Należy przypomnieć, że minimalna cena importowa („MCI”) zawarta w zobowiązaniach była oparta na cenie niewyrządzającej szkody (zasada niższego cła), a tym samym zobowiązania nie usunęły całkowicie dumpingu ustalonego w dochodzeniu pierwotnym.
3.2. Zmiany wielkości przywozu w przypadku uchylenia środków
3.2.1. Prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu
(38)
W odniesieniu do określenia cen eksportowych w toku obecnego dochodzenia starano się ustalić, czy istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu. Określenie cen eksportowych nie może ograniczać się do zbadania polityki eksporterów w przeszłości, lecz należy przeanalizować również prawdopodobny rozwój cen eksportowych w przyszłości. Innymi słowy, należy określić, czy ceny eksportowe stosowane w przeszłości dostarczają wiarygodnych wskazówek na temat prawdopodobnego poziomu cen eksportowych w przyszłości. W tym kontekście należy przypomnieć, że pięć przedsiębiorstw dokonywało wywozu do Unii na warunkach określonych w zobowiązaniu. Komisja przeanalizowała zatem, czy istnienie takich zobowiązań wpłynęło na poziom cen eksportowych w przeszłości w sposób uniemożliwiający wiarygodne ustalenie przyszłej polityki eksportowej.
(39)
Aby zbadać, czy ceny eksportowe stosowane wobec Unii były wiarygodne, przy uwzględnieniu istnienia zobowiązań, ceny te zostały przeanalizowane w związku z MCI zawartą w zobowiązaniach. Było to w istocie niezbędne, aby stwierdzić, czy ceny eksportowe stosowane wobec Unii zostały określone na pewnym poziomie głównie z powodu MCI zawartej w zobowiązaniach, a zatem czy były one stabilne. W tym względzie Komisja rozpatrzyła, w oparciu o średnią ważoną na poziomie każdego przedsiębiorstwa, czy ceny eksportowe stosowane wobec Unii były znacznie wyższe od MCI. Komisja zbadała również, w jaki sposób te ceny odnoszą się do cen stosowanych w wywozie do państw trzecich.
(40)
Dla wszystkich przedsiębiorstw objętych zobowiązaniem ceny eksportowe stosowane wobec Unii były w ujęciu średnim na poziomie MCI. Ponadto ich ceny eksportowe stosowane wobec Unii były znacznie wyższe od cen eksportowych stosowanych wobec państw trzecich. W konsekwencji bardzo prawdopodobne jest, iż w przypadku braku zobowiązań ceny eksportowe stosowane wobec Unii byłyby zbliżone do poziomu cen eksportowych stosowanych wobec państw trzecich.
(41)
Stwierdzono zatem, że zobowiązania miały wpływ na ceny eksportowe stosowane wobec Unii w ODP przez przedsiębiorstwa objęte zobowiązaniem. W konsekwencji ceny te nie były wystarczająco wiarygodne, aby je wykorzystać w celu ustalenia w kontekście przeglądu wygaśnięcia, czy dumping będzie kontynuowany.
(42)
W sytuacji braku wiarygodnej ceny eksportowej w odniesieniu do tych chińskich producentów eksportujących, wynikającej z istnienia zobowiązań w tym konkretnym przypadku, Komisja rozważyła inną możliwość ustalenia ceny eksportowej, aby ocenić, czy prawdopodobna byłaby kontynuacja dumpingu. Mając na uwadze, że współpracujący producenci eksportujący sprzedawali kwas cytrynowy na rynku światowym, Komisja zbadała, czy ceny eksportowe faktycznie zapłacone przez wszystkie państwa trzecie w ODP lub od nich należne były dumpingowe.
(43)
Komisja porównała te ceny eksportowe z wartością normalną ustaloną w państwie analogicznym (zob. powyższy motyw 26 i następne motywy). Marginesy dumpingu określone w ten sposób wahają się od 43 % do 85 %. Te marginesy dumpingu są wyższe od marginesów ustalonych na podstawie cen eksportowych stosowanych wobec Unii podczas ODP (zob. powyższy motyw 36).
3.2.2. Moce produkcyjne i konsumpcja w państwie, którego dotyczy postępowanie
(44)
We wniosku o przegląd wnioskodawcy oszacowali wolne moce produkcyjne w zakresie kwasu cytrynowego w ChRL jako wyższe od łącznego rocznego popytu na kwas cytrynowy w UE. Całkowite moce produkcyjne w zakresie kwasu cytrynowego zostały oszacowane na 1 800 000 ton. Komisja uważa, że wnioskodawcy przeszacowali wolne moce produkcyjne.
(45)
Niemniej jednak w toku dochodzenia wykazano, że chińscy producenci eksportujący dysponują znaczącymi wolnymi mocami produkcyjnymi. Wolne moce produkcyjne współpracujących producentów eksportujących w ChRL wynoszą około 192 000 ton i odpowiadają około 41 % konsumpcji w UE.
(46)
Ponadto w analizie branżowej - IHS Chemical Economics Handbook (8) - do której wiele stron odniosło się podczas dochodzenia, oszacowano łączne roczne moce produkcyjne w ChRL w 2012 r. na poziomie wielokrotnie przekraczającym łączną konsumpcję na rynku unijnym. ChRL odpowiadała za „59 % światowej produkcji w 2012 r.; w 2012 r. ChRL reprezentowała również 69 % światowych mocy produkcyjnych, 74 % światowego wywozu i 12 % światowej konsumpcji” (9). Te dane sugerują, że ChRL dysponuje w ogólnym ujęciu znaczącymi mocami produkcyjnymi.
(47)
O ile przewiduje się, że konsumpcja wzrośnie w ChRL, w IHS Chemical Economics Handbook oszacowano, iż łączna roczna konsumpcja w Chinach jest znacznie niższa od konsumpcji na rynku unijnym. Wzrost do 2018 r. nie przekroczy obecnej konsumpcji w Unii.
(48)
Te dane potwierdzają, że chińska produkcja i moce produkcyjne są przede wszystkim ukierunkowane na eksport.
3.2.3. Stosunek między cenami w Unii a cenami w państwie, którego dotyczy postępowanie
(49)
Zgodnie z danymi na temat cen kwasu cytrynowego uzyskanymi w toku dochodzenia chińskie ceny krajowe były o około 48 % niższe od cen na rynku unijnym w ujęciu łącznym.
(50)
Rynek unijny jest zatem wciąż atrakcyjny dla wywozu chińskich producentów eksportujących.
3.2.4. Stosunek między cenami stosowanymi wobec państw trzecich oraz cenami na rynku unijnym
(51)
Podczas ODP ceny stosowane wobec państw trzecich były średnio o 40 % niższe od cen stosowanych wobec Unii.
(52)
Jeżeli środki zostałyby uchylone, stanowiłoby to silną zachętę cenową dla chińskich eksporterów, by przekierować swój wywóz do Unii.
(53)
Poziom cen wywozu Laiwu do Unii oraz różnica cen stosowanych przez Laiwu wobec Unii i państw trzecich jeszcze wyraźniej prowadzą do sformułowania takiego wniosku.
(54)
Niskie ceny eksportowe stosowane wobec Unii przy wywozie niewielkich ilości przez producentów eksportujących, którzy nie współpracowali w obecnym dochodzeniu, również skłaniają do wyciągnięcia powyższego wniosku.
3.2.5. Wnioski dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu
(55)
Łączne moce produkcyjne (w tym wolne moce) w ChRL w porównaniu z rozmiarem rynku unijnego sugerują, że wywóz do Unii prawdopodobnie by wzrósł w przypadku uchylenia środków. Taki wywóz prawdopodobnie byłby kontynuowany po zdecydowanie dumpingowych cenach.
(56)
W następstwie ujawnienia ustaleń zainteresowane strony zakwestionowały wnioski, zgodnie z którymi ceny stosowane wobec rynku UE w ramach MCI w ubiegłych latach nie są stabilne i mogą się znacząco obniżyć, zbliżając się nawet do poziomu cen eksportowych naliczanych przez państwa trzecie. Strony te podały również w wątpliwość to, że chiński wywóz, który jest stabilny, mógłby wzrosnąć pod względem ilościowym i w dalszym ciągu napływać po cenach dumpingowych, jeżeli wygasłyby obowiązujące środki. W toku dochodzenia wyraźnie jednak wykazano kontynuację dumpingu nawet na podstawie cen eksportowych, które są uważane za niewiarygodne, ponieważ są zawyżone przez MCI w ramach zobowiązań. Ustalono, że w przypadku wszystkich producentów eksportujących objętych zobowiązaniami ceny te były znacznie wyższe od cen eksportowych stosowanych wobec innych rynków. Wskazani producenci eksportujący dokonują zazwyczaj wywozu po cenach niższych od cen stosowanych wobec UE. Ponadto należy przypomnieć, że w toku dochodzenia pierwotnego ustalono, że tani dumpingowy przywóz z ChRL do Unii wzrósł o 37 % między 2004 r. a okresem dwunastu miesięcy, który upłynął w czerwcu 2007 r. (okres objęty dochodzeniem pierwotnym) (10). Wszystkie te elementy, wraz ze znaczącymi wolnymi mocami produkcyjnymi w ChRL, których istnienie nie było kwestionowane, stanowią wyraźne poparcie dla wniosku, że w przypadku wygaśnięcia środków wywóz do Unii będzie prawdopodobnie kontynuowany po cenach dumpingowych oraz w zwiększonych ilościach.
3.3. Częściowy przegląd okresowy ograniczony do zbadania dumpingu stosowanego przez Laiwu
3.3.1. Wartość normalna
3.3.1.1. Traktowanie na zasadach rynkowych („MET”)
(57)
Na podstawie art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego Komisja ustaliła, czy wartość normalna mogłaby być określona zgodnie z art. 2 ust. 1-6 rozporządzenia podstawowego, jeżeli Laiwu spełniłoby kryteria zawarte w art. 2 ust. 7 lit. c) tego rozporządzenia i w związku z tym można by było przyznać mu MET.
(58)
Dla ułatwienia kryteria te przedstawiono skrótowo poniżej:
-
decyzje gospodarcze i koszty są odpowiedzią na sygnały rynkowe i brak jest znacznej ingerencji ze strony państwa; koszty ważniejszych nakładów w znacznym stopniu odzwierciedlają wartość rynkową,
-
przedsiębiorstwa posiadają jeden pełny zestaw podstawowej dokumentacji księgowej, która jest niezależnie kontrolowana zgodnie z międzynarodowymi standardami rachunkowości oraz jest stosowana do wszystkich celów,
-
nie występują znaczne zniekształcenia przeniesione z poprzedniego systemu gospodarki nierynkowej,
-
prawo upadłościowe i prawo rzeczowe gwarantują stabilność i pewność prawną oraz
-
przeliczanie walut odbywa się po kursie rynkowym.
(59)
W celu określenia czy kryteria w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego są spełnione Komisja poprosiła Laiwu o wypełnienie formularza wniosku o MET. Laiwu udzieliło odpowiedzi w terminie. Komisja zweryfikowała przedłożone informacje na terenie przedsiębiorstwa Laiwu.
(60)
Komisja ustaliła, że Laiwu nie spełniło kryterium 2 i 3 dotyczącego MET z art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego.
(61)
W odniesieniu do kryterium 2 przedsiębiorstwo nie wykazało, że posiada pełny zestaw dokumentacji księgowej, która jest zgodna z międzynarodowymi standardami rachunkowości. Ponadto w jego księgach brakowało dowodów na poparcie dokładność i kompletność jego rachunków. Przedsiębiorstwo nie dysponowało również dokumentami poświadczającymi niektóre zapisy księgowe w jego rachunkach. Co więcej, jego sprawozdania finansowe nie zawierały sprawozdania ze zmian w kapitale własnym dla niektórych okresów. Te niedociągnięcia naruszyły zasadę wiernego odzwierciedlenia informacji księgowych i sprawozdań finansowych, a ponadto nie zostały dostrzeżone przez audytora. W konsekwencji ani prowadzenie rejestrów, ani audyt nie odbywały się zgodnie z międzynarodowymi standardami rachunkowości.
(62)
Laiwu stwierdziło, że jego księgi rachunkowe były wystarczająco zrozumiałe, by spełnić wymagania chińskich ogólnych zasad rachunkowości. Przedsiębiorstwo utrzymywało, że nieścisłości wskazane w dokumencie ujawniającym ustalenia dotyczące MET nie miały wpływu na wiarygodność jego rachunków. Przedsiębiorstwo uważa, że wymogi rachunkowości powinny być postrzegane w świetle ich celów (np. ochrony inwestorów).
(63)
Komisja zauważa, że art. 2 ust. 7 lit. c) tiret drugie rozporządzenia podstawowego stanowi, iż przedsiębiorstwa powinny posiadać jeden wyraźny zestaw podstawowej dokumentacji księgowej, która jest niezależnie kontrolowana zgodnie z międzynarodowymi standardami rachunkowości. Jest to wymóg formalny. W przeciwieństwie do stwierdzenia przedsiębiorstwa rachunki muszą być zgodne z międzynarodowymi standardami rachunkowości niezależnie od statusu przedsiębiorstwa określonego przez krajowe prawo o rachunkowości.
(64)
Komisja uważa również, że rachunki Laiwu nie były prowadzone zgodnie z chińskim prawem o rachunkowości, ponieważ audytor nie przedstawił uwag w sprawie naruszeń tego prawa, o których mowa w motywie 61.
(65)
W świetle powyższych ustaleń stwierdzenia te musiały zostać odrzucone.
(66)
W odniesieniu do kryterium 3 przedsiębiorstwo nie wykazało, że nie podlegało znaczącym zniekształceniom przeniesionym z systemu gospodarki nierynkowej. W bardziej szczegółowym ujęciu, przedsiębiorstwo jako „przedsiębiorstwo wykorzystujące zaawansowane i nowe technologie” korzysta z preferencyjnego systemu podatku od przedsiębiorstw, co ma znaczący wpływ na jego sytuację finansową.
(67)
Laiwu stwierdziło, że preferencyjny system podatkowy nie podlega kryterium 3 dotyczącemu MET, ponieważ stanowi formę subsydium.
(68)
Komisja zauważa, że ocena w ramach kryterium 3 dotyczącego MET ma na celu ustalenie, czy producenci podlegają znacznym zniekształceniom przeniesionym z poprzedniego systemu gospodarki nierynkowej.
(69)
Korzyści przekazane przez państwo na rzecz Laiwu w formie preferencyjnej stawki podatku są korzyścią o charakterze trwałym, o której mowa w art. 28 ustawy o podatku dochodowym od przedsiębiorstw przyjętej w 2007 r. Ta korzyść została ustanowiona zgodnie z preambułą konstytucji ChRL, w której wskazano, że „Strona musi stać na straży podstawowego systemu gospodarczego i usprawniać ten system, w którym dominującą rolę odgrywa własność publiczna, a poszczególne sektory gospodarki wspólnie rozwijają się…”.
(70)
Jednym z celów przyznania korzyści jest przyciąganie kapitału po obniżonych stawkach. Powoduje to zakłócenia na rynkach kapitałowych. W istocie system podatku dochodowego, który sprzyja niektórym przedsiębiorstwom uważanym przez rząd za strategiczne, wskazuje, iż taki system nie jest właściwy dla gospodarki rynkowej, lecz wciąż podlega silnym wpływom planowania rządowego, będącego cechą charakterystyczną dla systemów gospodarki nierynkowej. Komisja uważa, że zakłócenia spowodowane ulgami podatkowymi są także znaczne, ponieważ zmieniają wysokość zysków przed opodatkowaniem, jaką przedsiębiorstwo musi osiągnąć, aby być atrakcyjnym dla inwestorów.
(71)
W świetle powyższych ustaleń stwierdzenia te musiały zostać odrzucone.
(72)
Komisja ujawniła Laiwu, władzom ChRL i wnioskodawcom wyniki dochodzenia w sprawie MET. Komisja poprosiła ich o uwagi i o składanie wniosków o przesłuchanie. Otrzymane uwagi nie były wystarczające, by zmienić wstępne ustalenia Komisji.
(73)
Laiwu stwierdziło, że Komisja zaproponowała odmowę przyznania MET na podstawie innej od tej, która doprowadziła do wszczęcia dochodzenia. Zdaniem przedsiębiorstwa Komisja powinna ograniczyć ocenę MET do kryterium 1 dotyczącego MET.
(74)
Po pierwsze należy zauważyć, że art. 2 ust. 7 lit. c) wymienia pięć kryteriów, które muszą być spełnione łącznie w celu przyznania MET. Oprócz tego ciężar dowodu spoczywa na przedsiębiorstwie wnioskującym o MET.
(75)
Ponadto w pkt 5.2 zawiadomienia o wszczęciu (11) wskazano podstawy wszczęcia postępowania, które odnoszą się do wzrostu mocy produkcyjnych Laiwu i poszerzonego asortymentu produktów w ramach jego sprzedaży. Zawiadomienie o wszczęciu nie ogranicza w żaden sposób zakresu dochodzenia do oceny kryterium 1 dotyczącego MET. Ponadto dowody prima facie są oceniane osobno w celu uzasadnienia wszczęcia dochodzenia. Ocena MET zgodnie z art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego stanowi pełną analizę tego, czy konkretny producent prowadzi działalność na warunkach gospodarki rynkowej, jak wskazano w pkt 6.1.1.2 zawiadomienia o wszczęciu.
(76)
Wreszcie Komisja zauważa, że Laiwu przedłożyło formularz wniosku o MET stwierdzający, że przedsiębiorstwo spełniło wszystkie pięć kryteriów dotyczących MET. W ramach odpowiednich przepisów rozporządzenia podstawowego przedsiębiorstwo wnioskujące o MET jest zobowiązane udowodnić, że prowadzi działalność na warunkach gospodarki rynkowej, tj. ciężar dowodu w zakresie należytego poparcia wniosku o MET spoczywa na przedsiębiorstwie. W związku z powyższym stwierdzenie Laiwu zostało odrzucone.
(77)
Po przedłożeniu państwom członkowskim informacji o analizie wniosku o MET, zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. c), Komisja poinformowała zainteresowane strony o ostatecznych ustaleniach w sprawie MET.
3.3.1.2. Państwo analogiczne
(78)
Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego wartość normalna dla Laiwu została określona na podstawie ceny w państwie trzecim o gospodarce rynkowej. W tym celu Komisja wybrała państwo trzecie o gospodarce rynkowej - Kanadę (zob. powyższe motywy 26 i następne).
(79)
Komisja ustaliła wartość normalną na podstawie sprzedaży krajowej na rzecz niepowiązanych klientów producenta kanadyjskiego.
3.3.2. Cena eksportowa
(80)
Komisja ustaliła cenę eksportową na podstawie cen eksportowych faktycznie zapłaconych przez niezależnych klientów w Unii lub od nich należnych, zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.
3.3.3. Porównanie
(81)
Komisja dokonała porównania wartości normalnej i ceny eksportowej na podstawie cen ex-works.
(82)
W przypadkach uzasadnionych potrzebą zapewnienia uczciwego porównania Komisja skorygowała wartość normalną lub cenę eksportową o różnice mające wpływ na ceny i ich porównywalność, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Dokonano korekt w odniesieniu do kosztów transportu, ubezpieczenia, przeładunku, załadunku, kosztów dodatkowych, kosztów opakowania i kosztów kredytów oraz prowizji.
3.3.4. Margines dumpingu
(83)
Komisja porównała średnią ważoną wartość normalną każdego rodzaju produktu podobnego w państwie analogicznym ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiedniego rodzaju produktu objętego postępowaniem, zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego.
(84)
Na tej podstawie średni ważony margines dumpingu dla Laiwu, wyrażony jako odsetek ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, wynosi 37,8 %.
3.3.5. Trwały charakter zmienionych okoliczności
(85)
Zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy można racjonalnie stwierdzić, że zmiana okoliczności w odniesieniu do dumpingu ma trwały charakter.
(86)
Fakt, że Laiwu przekształciło się z najmniejszego w największego producenta eksportującego do UE, jest uważany za zmianę o trwałym charakterze. Istotnie przedsiębiorstwo to potwierdziło w swoich odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu, że utrzyma swoją wielkość wywozu i nie zmieni jego struktury.
4. SZKODA
4.1. Definicja przemysłu unijnego i produkcji unijnej
(87)
Produkt podobny był wytwarzany przez dwóch producentów w Unii w ODP. Producenci ci reprezentują przemysł unijny w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
(88)
Ponieważ przemysł unijny składa się z tylko dwóch producentów, wszystkie dane liczbowe odnoszące się do danych poufnych musiały być zindeksowane lub podane w formie przedziału dla zachowania ich poufności.
4.2. Konsumpcja w Unii
(89)
Komisja określiła konsumpcję w Unii, sumując sprzedaż przemysłu unijnego na rynku unijnym oraz przywóz z ChRL i innych państw trzecich na podstawie danych Eurostatu i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(90)
Konsumpcja w Unii kształtowała się w następujący sposób:
Tabela 1
Konsumpcja w Unii
2010
2011
2012
ODP
Konsumpcja w tonach (przedziały)
450 000-500 000
430 000-480 000
470 000-520 000
450 000-500 000
Indeks
100
95
105
101
Źródło: Eurostat i odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(91)
Konsumpcja w Unii wahała się w przedziale +/- 5 % w okresie badanym. Jednak zmiany nie wykazują wyraźnego trendu w całym okresie badanym.
4.3. Przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie
4.3.1. Wielkość i udział w rynku przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie
(92)
Komisja określiła wielkość przywozu na podstawie danych Eurostatu. Udział przywozu w rynku został ustalony na podstawie konsumpcji w Unii określonej w powyższych motywach 88 i następnych.
(93)
Przywóz do Unii z państwa, którego dotyczy postępowanie, kształtował się w następujący sposób:
Tabela 2
Wielkość przywozu i udział w rynku
2010
2011
2012
ODP
Wielkość przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie (w tonach)
202 391
176 451
206 222
183 026
Indeks
100
87
102
90
Udział w rynku (przedział)
40-45 %
36-41 %
38-43 %
35-40 %
Udział w rynku (indeks)
100
92
97
90
Źródło: Eurostat.
(94)
Wielkość przywozu wahała się w badanym okresie. Wahania te wydają się być zbieżne w pewnym stopniu z trendem konsumpcji w Unii. W 2011 r., kiedy konsumpcja była niska, chiński przywóz był na najniższym poziomie. W 2012 r., kiedy konsumpcja osiągnęła maksymalny poziom, chiński przywóz również osiągnął najwyższy poziom.
(95)
Chiński przywóz nie podążył za tym trendem tylko w ODP, kiedy był o około 10 % niższy niż w 2010 r., pomimo porównywalnego poziomu konsumpcji w Unii. Mimo tego spadku chiński przywóz utrzymał w całym okresie badanym znaczący udział w rynku unijnym wynoszący 35-45 %.
4.3.2. Ceny produktów przywożonych z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz podcięcie cenowe
(96)
Komisja określiła ceny importowe na podstawie danych Eurostatu. Średnia cena przywozu do Unii z państwa, którego dotyczy postępowanie, kształtuje się w następujący sposób:
Tabela 3
Ceny importowe
(w EUR/tonę)
2010
2011
2012
ODP
ChRL
806
938
1 000
933
Indeks
100
116
124
116
Źródło: Eurostat.
(97)
Ceny importowe chińskiego kwasu cytrynowego wzrosły o 24 % między 2010 r. i 2012 r., a następnie spadły o 8 punktów procentowych między 2012 r. a ODP. W całym okresie badanym ceny te podążały za zmianami cen surowców, np. kukurydzy.
(98)
W następstwie ujawnienia ustaleń jedna zainteresowana strona zakwestionowała dokładność danych Eurostatu, nie podając żadnych dowodów uzasadniających to stwierdzenie. W związku z tym argument ten nie mógł być przyjęty.
(99)
Komisja określiła podcięcie cenowe w ODP przez porównanie:
1)
średnich ważonych cen sprzedaży poszczególnych rodzajów produktu naliczanych przez producentów unijnych niepowiązanym klientom na rynku unijnym, skorygowanych do poziomu cen ex-works; oraz
2)
odnośnych średnich ważonych cen przywozu poszczególnych rodzajów produktu, dokonywanego przez współpracujących chińskich producentów eksportujących na rzecz pierwszego niezależnego klienta, ustalonych na podstawie CIF (koszt, ubezpieczenie i fracht) z odpowiednimi korektami uwzględniającymi konwencyjną stawkę celną i koszty związane z przywozem.
(100)
W przypadku producentów eksportujących nieuczestniczących w zobowiązaniu wskazanym w powyższym motywie 2 do porównania wykorzystano cenę stosowaną wobec pierwszego niezależnego klienta w Unii. W przypadku producentów eksportujących uczestniczących w zobowiązaniu ceny stosowane wobec pierwszego niezależnego klienta w Unii nie mogły zostać zastosowane, ponieważ miały na nie wpływ warunki zobowiązania. Dla tych eksporterów podcięcie cenowe ustalono na podstawie cen stosowanych wobec pierwszego niezależnego klienta w państwach trzecich.
(101)
W następstwie ujawnienia ustaleń zainteresowane strony stwierdziły, że również w przypadku stron nieobjętych zobowiązaniem cena naliczana pierwszemu niezależnemu klientowi w państwach trzecich powinna zostać uwzględniona przy obliczaniu podcięcia cenowego. W toku dochodzenia wykazano jednak, że strony nieobjęte zobowiązaniem stosowały ceny znacznie niższe od cen naliczanych przez strony objęte zobowiązaniem. Wskazuje to na fakt, że zobowiązanie nie miało wpływu na ich ceny, a zatem mogły one być wykorzystane przy ustalaniu podcięcia.
(102)
Porównania cen dokonano według poszczególnych rodzajów produktu w odniesieniu do transakcji na tym samym poziomie handlu, z zastosowaniem w razie potrzeby odpowiednich korekt dotyczących prowizji i rozbrylania produktu.
(103)
W następstwie ujawnienia ustaleń zainteresowane strony stwierdziły, że korekta dotycząca rozbrylania nie jest uzasadniona, ponieważ rozbrylanie chińskiego kwasu cytrynowego nie jest już konieczne. W toku dochodzenia ustalono jednak, że rozbrylanie jest wciąż stosowane w pewnych przypadkach, a tym samym korekta ta jest uzasadniona.
(104)
W odniesieniu do niewspółpracujących producentów eksportujących podcięcie cenowe nie mogło zostać ustalone przy wykorzystaniu cen za rodzaj produktu, ponieważ takie informacje nie były dostępne. W związku z powyższym podcięcie cenowe zostało ustalone poprzez porównanie ogólnych średnich ważonych cen sprzedaży dla producentów unijnych i niewspółpracujących chińskich producentów eksportujących.
(105)
Wynik porównania wyrażono jako odsetek obrotów producentów unijnych w ODP. Wykazał on ogólny średni ważony margines podcięcia cenowego od 20 do 45 %.
4.4. Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego
4.4.1. Uwaga ogólna
(106)
Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego badanie wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych na przemysł unijny zawierało ocenę wszystkich wskaźników gospodarczych, które wywierają wpływ na przemysł unijny w badanym okresie.
4.4.2. Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
(107)
Całkowita produkcja unijna, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych kształtowały się w okresie badanym następująco:
Tabela 4
Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
2010
2011
2012
ODP
Wielkość produkcji w tonach (przedziały)
270 000-300 000
290 000-320 000
300 000-330 000
300 000-330 000
Indeks
100
106
108
107
Moce produkcyjne w tonach (przedziały)
300 000-350 000
300 000-350 000
300 000-350 000
300 000-350 000
Indeks
100
101
101
101
Wykorzystanie mocy produkcyjnych - Indeks
100
105
106
106
Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(108)
W okresie badanym wielkość produkcji zwiększała się. Między 2010 r. i 2011 r. produkcja wzrosła o 6 % i nieznacznie zmieniała się w kolejnych latach.
(109)
Zważywszy, że moce produkcyjne utrzymywały się na prawie niezmienionym poziomie, wykorzystanie mocy produkcyjnych odzwierciedlało zmiany wielkości produkcji. Między 2010 r. i 2011 r. wykorzystanie mocy produkcyjnych znacznie wzrosło o 5 % i pozostało na prawie niezmienionym poziomie w kolejnych latach.
4.4.3. Wielkość sprzedaży i udział w rynku
(110)
Wielkość sprzedaży i udział w rynku przemysłu unijnego kształtowały się w okresie badanym następująco:
Tabela 5
Wielkość sprzedaży i udział w rynku
2010
2011
2012
ODP
Łączna wielkość sprzedaży na rynku unijnym - indeks
100
108
108
108
Udział w rynku - indeks
100
111
102
107
Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(111)
Przemysł unijny był w stanie zwiększyć wielkość sprzedaży o 8 % między 2010 r. i 2011 r. Następnie wielkość sprzedaży była na takim samym poziomie aż do ODP.
(112)
Udziały w rynku zmieniały się w sposób podobny i wzrosły o 7 % w okresie badanym. W 2011 r. i 2012 r. na udziały w rynku miały również wpływ zmiany konsumpcji w Unii opisane w powyższym motywie 91.
4.4.4. Wzrost
(113)
Przemysł unijny był w stanie zwiększyć wielkość sprzedaży o 8 % i swoje udziały w rynku o 7 %. Jednocześnie wielkość produkcji wzrosła w podobny sposób. Przemysł unijny był zatem w stanie skorzystać z możliwości wzrostu poprzez powiększenie swoich udziałów w raczej stabilnym rynku.
4.4.5. Zatrudnienie i wydajność
(114)
Zatrudnienie i wydajność w badanym okresie kształtowały się następująco:
Tabela 6
Zatrudnienie i wydajność
2010
2011
2012
ODP
Liczba zatrudnionych - indeks
100
101
105
106
Wydajność (w tonach na pracownika) - indeks
100
105
102
101
Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(115)
Zatrudnienie wzrosło w okresie badanym o 6 %. Jednocześnie wydajność w przeliczeniu na pracownika utrzymywała się na raczej stabilnym poziomie w całym okresie badanym.
4.4.6. Wielkość marginesu dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu
(116)
Ustalono, że marginesy dumpingu znacznie przekraczały poziom de minimis. Wpływ wielkości rzeczywistych marginesów dumpingu na przemysł unijny był jednak umiarkowany, ponieważ zobowiązanie miało wpływ na poziom cen wielu chińskich producentów eksportujących. W przypadku innych producentów eksportujących szkodliwy wpływ został zrównoważony przez działanie ceł. Można zatem stwierdzić, że sytuacja przemysłu unijnego uległa poprawie po szkodzie wyrządzonej w przeszłości przez dumping ze strony chińskich producentów eksportujących.
4.4.7. Ceny i czynniki oddziałujące na ceny
(117)
Średnie ważone jednostkowe ceny sprzedaży producentów unijnych stosowane wobec niepowiązanych klientów w Unii w okresie badanym zmieniały się następująco:
Tabela 7
Ceny sprzedaży w Unii
2010
2011
2012
ODP
Jednostkowe ceny sprzedaży w Unii (w EUR/tonę) - przedziały
1 000-1 150
1 050-1 200
1 150-1 300
1 150-1 300
Indeks
100
103
113
115
Jednostkowy koszt produkcji (w EUR/tonę) - przedziały
750-900
850-1 000
850-1 000
850-1 000
Indeks
100
113
111
115
Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(118)
Średni ważony jednostkowy koszt produkcji wzrósł o 13 % między 2010 r. a 2011 r. i następnie rósł o kolejne 2 punkty procentowe aż do ODP.
(119)
Ceny sprzedaży rozwijały się w podobny sposób, ale z około rocznym opóźnieniem. Dopiero w 2012 r. przemysł unijny był w stanie w pełni przenieść na swoich klientów wzrost kosztów poniesionych w 2011 r. Spowodowało to niższą rentowność w 2011 r., jak wskazują poniższe motywy 120 i następne.
4.4.8. Koszty pracy
(120)
Średni koszt pracy producentów unijnych w badanym okresie kształtował się następująco:
Tabela 8
Średni koszt pracy na pracownika
2010
2011
2012
ODP
Średnia płaca na pracownika - indeks
100
103
114
118
Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(121)
Średnie koszty pracy na pracownika wzrosły o łącznie 18 %, głównie z powodu znaczącego wzrostu wynoszącego 11 punktów procentowych między 2011 r. i 2012 r.
4.4.9. Zapasy
(122)
Stan zapasów producentów unijnych w badanym okresie kształtował się następująco:
Tabela 9
Zapasy
2010
2011
2012
ODP
Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego w tonach (przedziały)
14 000-16 000
14 000-16 000
17 000-19 000
22 000-24 000
Indeks
100
101
121
155
Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(123)
Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego znacząco wzrósł w okresie badanym. Na wyższy stan zapasów na końcu ODP mają wpływ czynniki sezonowe. O ile w innych okresach stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego jest uwzględniany na koniec grudnia, w odniesieniu do końca ODP jest on uwzględniony na koniec czerwca, przed okresem raczej wysokiego popytu, z uwagi na zwiększoną konsumpcję napojów i raczej niską produkcję spowodowaną zbliżającymi się wakacjami letnimi. Zrozumiały jest zatem nieco wyższy stan zapasów w tym okresie roku.
4.4.10. Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału
(124)
Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje oraz zwrot z inwestycji producentów unijnych kształtowały się w badanym okresie następująco:
Tabela 10
Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje i zwrot z inwestycji
2010
2011
2012
ODP
Rentowność sprzedaży klientom niepowiązanym w Unii (przedział)
12-17 %
7-12 %
12-17 %
12-17 %
Indeks
100
69
103
103
Przepływy środków pieniężnych - Indeks
100
50
86
80
Inwestycje - Indeks
100
162
123
106
Zwrot z inwestycji (przedział)
30-40 %
15-25 %
25-35 %
25-35 %
Indeks
100
59
93
90
Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(125)
Komisja określiła rentowność producentów unijnych, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego klientom niepowiązanym w Unii jako odsetek obrotów w ramach tej sprzedaży. Prawie w całym okresie badanym była to wartość na stabilnym poziomie. Rentowność osiągnięta przez przemysł unijny przekraczała zysk docelowy ustalony w dochodzeniu pierwotnym w całym okresie badanym.
(126)
Przepływy środków pieniężnych netto to zdolność producentów unijnych do samofinansowania swojej działalności. Zmiany tych przepływów utrzymywały się na satysfakcjonującym poziomie w całym okresie badanym.
(127)
Zwrot z inwestycji to procentowy stosunek zysku do wartości księgowej netto inwestycji. Jego zmiany odzwierciedlały w dużej mierze zmiany rentowności i utrzymywały się na satysfakcjonującym poziomie prawie w całym okresie badanym.
(128)
Żaden z producentów unijnych nie odnotował żadnych trudności związanych z pozyskiwaniem kapitału w okresie badanym.
4.4.11. Wnioski dotyczące szkody
(129)
Większość wskaźników szkody, takich jak produkcja, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, zatrudnienie, koszty pracy i ceny sprzedaży, zmieniła się w sposób pozytywny. O ile zmiany wskaźników finansowych, takich jak rentowność, przepływy środków pieniężnych i zwrot z inwestycji, wykazują zróżnicowane tendencje, o tyle wartości bezwzględne są satysfakcjonujące i nie wskazują na występowanie szkody.
(130)
W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że sytuacja przemysłu unijnego poprawiła się po szkodzie wyrządzonej wcześniejszym dumpingiem oraz, że przemysł ten nie ponosi istotnej szkody w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
4.5. Prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody
(131)
Powyższe trendy dotyczące cen i wielkości przywozu produktu objętego postępowaniem z Chin wykazują, że o ile chińscy eksporterzy utrzymali znaczącą obecność na rynku unijnym, o tyle obowiązujące środki (cło i zobowiązania) doprowadziły do wzrostu cen i spadku wielkości. Przemysł unijny był głównym beneficjentem tych zmian, ponieważ obecność innych państw trzecich na rynku była raczej niewielka. Wskazuje to, że usunięcie szkody wynika głównie z istnienia obowiązujących środków.
(132)
Jak wskazano w powyższym motywie 45, producenci eksportujący z ChRL dysponują wolnymi mocami produkcyjnymi umożliwiającymi szybkie zwiększenie ich wywozu. Ponadto mając na uwadze wyższe ceny na rynku UE w porównaniu do cen na większości rynków państw trzecich, prawdopodobne jest, że znaczące ilości obecnie wywożone do tych państw mogłyby także zostać przekierowane na rynek UE, jeżeli dopuszczono by do wygaśnięcia środków antydumpingowych.
(133)
Co więcej, główne międzynarodowe rynki, takie jak USA, Brazylia, Tajlandia i Ukraina, nałożyły cła antydumpingowe na chiński kwas cytrynowy. Chińscy producenci eksportujący będą zatem mieli większe trudności w sprzedaży na tych rynkach niż na niechronionym rynku UE, jeżeli dopuści się do wygaśnięcia środków antydumpingowych.
(134)
Dodatkowo poziom cen chińskich producentów eksportujących nieobjętych zobowiązaniem znacznie podcina ceny przemysłu UE o 20-45 %. Podobnie ceny stosowane wobec rynków państw trzecich przez producentów eksportujących objętych zobowiązaniami podcinają ceny przemysłu UE o 20-39 %. Odzwierciedla to poziomy cen, które prawdopodobnie stosowaliby chińscy producenci eksportujący na rynku unijnym w przypadku braku środków.
(135)
Prawdopodobieństwo pojawienia się taniego wywozu z Chin w przypadku braku środków antydumpingowych jest potwierdzone przez liczne dochodzenia antydumpingowe w sprawie chińskiego kwasu cytrynowego w innych państwach, o których mowa w powyższym motywie 133.
(136)
Chińscy producenci eksportujący mogą znacząco zwiększyć swój już istotny udział w rynku przy zastosowaniu cen, które w dużym stopniu podcinałyby ceny przemysłu unijnego, powodując szkodę dla tego przemysłu.
(137)
W następstwie ujawnienia ustaleń zainteresowane strony stwierdziły, że chińscy producenci eksportujący prawdopodobnie nie obniżą swoich cen do poziomu cen stosowanych na rynkach innych państw trzecich. Ten argument nie znajduje jednak poparcia w faktach ustalonych podczas dochodzenia. Jak wskazano w powyższym motywie 134, marginesy podcięcia ustalone dla chińskich producentów eksportujących nieobjętych zobowiązaniami na rynku unijnym (20-45 %) są bardzo podobne do marginesów ustalonych dla chińskich producentów eksportujących objętych zobowiązaniami na rynkach państw trzecich (20-39 %), Prawdopodobne jest zatem, że w przypadku braku środków chińskie ceny na rynku unijnym będą podobne do cen naliczanych przez chińskich producentów eksportujących na innych rynkach.
(138)
Stwierdzono zatem, że istnieje prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody, jeżeli dopuści się do wygaśnięcia środków.
5. INTERES UNII
(139)
Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy wprowadzenie środków antydumpingowych wobec przywozu kwasu cytrynowego pochodzącego z ChRL w następstwie ustaleń obecnego przeglądu wygaśnięcia nie byłoby w interesie Unii jako całości. Ustalenie interesu Unii oparto na ocenie wszystkich zaangażowanych interesów, m.in. interesu przemysłu unijnego, interesu importerów oraz interesu użytkowników. Wszystkie zainteresowane strony otrzymały możliwość przedstawienia swoich opinii zgodnie z art. 21 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
5.1. Interes przemysłu unijnego
(140)
Obaj producenci unijni, którzy reprezentowali wspólnie 100 % produkcji unijnej, współpracowali w niniejszym dochodzeniu. Jak wskazano w powyższym motywie 130, sytuacja przemysłu unijnego poprawiła się po szkodzie wyrządzonej wcześniejszym dumpingiem.
(141)
Obowiązujące środki umożliwiły przemysłowi unijnemu poprawę sytuacji po wyrządzonej szkodzie. Jednocześnie przemysł unijny wykazał, że jego działalność jest rentowna, o ile nie podlega nieuczciwej konkurencji ze strony przywozu dumpingowego.
(142)
Ponadto uchylenie środków najprawdopodobniej doprowadziłoby do wzrostu nieuczciwej konkurencji ze strony chińskiego przywozu po cenach dumpingowych, zagrażając dalszej działalności pozostałych producentów w ramach rentownego przemysłu. Przypomina się, że trzech producentów w Unii zakończyło działalność przed wprowadzeniem środków wobec chińskiego przywozu.
(143)
Stwierdza się zatem, że utrzymanie obowiązujących środków leży w interesie przemysłu unijnego.
5.2. Interes niepowiązanych importerów
(144)
Jak wskazano w powyższym motywie 13, sześciu niepowiązanych importerów przedłożyło odpowiedzi w ramach kontroli wyrywkowej. Trzech największych importerów było objętych próbą, lecz jeden importer nie przedstawił wiarygodnych odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Ostateczna próba składała się z pozostałych dwóch importerów.
(145)
Obaj importerzy prowadzą handel dotyczący szerokiego asortymentu produktów. Znaczenie kwasu cytrynowego w ich ogólnym obrocie jest bardzo zróżnicowane. W przypadku jednego importera kwas cytrynowy reprezentuje niewielki udział ogólnego obrotu, a w odniesieniu do drugiego importera jest to jeden z najważniejszych produktów.
(146)
Obaj objęci próbą importerzy nie sprzeciwili się wyraźnie obowiązującym środkom, ale wskazali na fakt, że obecny poziom MCI jest za wysoki i prowadzi do znaczących zysków dla przemysłu unijnego. Wymienieni importerzy zaproponowali zatem obniżenie poziomu MCI.
5.3. Interes użytkowników
(147)
Komisja otrzymała sześć pełnych odpowiedzi od użytkowników, głównie z przemysłu chemicznego i farmaceutycznego. Mimo że przemysł spożywczy jest zdecydowanie największym użytkownikiem kwasu cytrynowego i odpowiada za przynajmniej 50 % łącznej konsumpcji, żaden użytkownik z tego sektora nie współpracował w pełni.
(148)
Użytkownicy wyrazili obawy dotyczące bezpieczeństwa dostaw. Jedna z tych obaw dotyczyła niezdolności przemysłu unijnego do zaspokojenia w pełni popytu na rynku unijnym. Obowiązujące środki nie powstrzymały jednak napływu chińskiego przywozu na rynek unijny w znaczących ilościach, umożliwiając mu zapewnienie dostaw dla tej części rynku, która nie może być zaopatrywana przez przemysł unijny.
(149)
W odniesieniu do szerokiej grupy użytkowników, takich jak przemysł farmaceutyczny i spożywczy, kwas cytrynowy jest wykorzystywany tylko w niewielkim stopniu w ich produktach. Zdaniem tych sektorów zastąpienie kwasu cytrynowego nie jest łatwe, dlatego bezpieczeństwo dostaw ma często większe znaczenie niż cena. Finansowy wpływ środków na tych użytkowników nie jest duży z uwagi na bardzo niskie znaczenie kwasu cytrynowego w ich strukturze kosztów.
(150)
W odniesieniu do użytkowników wytwarzających produkty chemiczne, reprezentujących około 25 % łącznej konsumpcji w UE, kwas cytrynowy ma umiarkowane znaczenie i stanowi około 5 % kosztów surowców. Zdaniem tych producentów środki antydumpingowe nie powinny być utrzymane. Niektórzy użytkownicy wskazali także na dobrą sytuację finansową producentów UE. Wpływ środków na tych użytkowników jest bardziej istotny niż na sektor spożywczy i farmaceutyczny. Niemniej jednak informacje dostarczone przez współpracujących użytkowników produkujących produkty chemiczne wskazują, że byli oni w stanie osiągnąć rozsądne zyski pomimo obowiązujących środków. Wpływ środków na tych użytkowników został zatem uznany za ograniczony.
(151)
W następstwie ujawnienia ustaleń zainteresowane strony prowadzące działalność w branży detergentów stwierdziły, że w przypadku niektórych produktów kwas cytrynowy stanowi wyższy odsetek kosztów niż wskazana powyżej średnia wielkość wynosząca 5 %. Strony te nie przedstawiły jednak żadnych dowodów na to, że ta średnia wartość w przypadku branży detergentów jest różna od poziomu 5 % ustalonego dla całego przemysłu chemicznego w ujęciu ogólnym. Stwierdza się zatem, że wnioski dotyczące przemysłu chemicznego w ujęciu ogólnym mają również zastosowanie do branży detergentów w ujęciu szczególnym.
(152)
W następstwie ujawnienia ustaleń zainteresowane strony stwierdziły również, że przyszły zakaz dotyczący stosowania fosforanów w detergentach przeznaczonych do automatycznych zmywarek do naczyń doprowadzi do wzrostu konsumpcji kwasu cytrynowego w Unii od 2017 r. O ile oczywiste jest, że fosforany będą musiały zostać zastąpione do tego czasu przez inne substancje, o tyle nie wiadomo jeszcze, czy fosforany zastąpi kwas cytrynowy, czy też inne substancje. Strony nie przedstawiły również żadnych udokumentowanych informacji dotyczących ogólnego wpływu tej zmiany.
(153)
Podsumowując, pozytywny wpływ środków na przemysł unijny zdecydowanie przewyższa ograniczony lub nieznaczny negatywny wpływ obowiązujących środków na użytkowników.
5.4. Źródła dostaw na rynku unijnym
(154)
Zainteresowane strony skarżyły się na rzekomy brak konkurencji na rynku unijnym. Istotnie w UE jest tylko dwóch producentów unijnych. W celu sprostania popytowi użytkowników UE rynek unijny musi korzystać z przywozu pochodzącego głównie z ChRL.
(155)
Fakt, że w Unii pozostało tylko dwóch producentów wynika jednak z praktyk dumpingowych chińskich producentów eksportujących, które to praktyki doprowadziły do wprowadzenia środków objętych przeglądem. W 2004 r., na początku okresu badanego objętego pierwotnym dochodzeniem, w Unii jeszcze pięciu producentów konkurowało ze znacznymi ilościami chińskiego przywozu po cenach dumpingowych. W kolejnych latach (2004-2007), kiedy Unia była narażona na duże ilości wywozu z ChRL po cenach zdecydowanie dumpingowych, trzech producentów unijnych musiało opuścić rynek, co doprowadziło do obecnego duopolu.
(156)
Od momentu wprowadzenia obowiązujących środków można było powstrzymać tendencję spadkową dotyczącą liczby producentów unijnych. Jeżeli chińscy producenci eksportujący mogliby powrócić do praktyk dumpingowych w nieograniczonych ilościach, przemysł unijny znowu odczułby szkodę, włącznie z utratą udziałów w rynku na rzecz przywozu chińskiego.
(157)
Producenci unijni nie mają możliwości pełnego zaspokojenia popytu na rynku unijnym (zob. powyższy motyw 107). Pomimo istnienia obowiązujących środków chiński przywóz wciąż napływał na rynek unijny w znaczących ilościach, utrzymując udziały w rynku na poziomie od 35 do 45 % w całym okresie badanym, jak wyjaśniono w powyższym motywie 93.
(158)
Brak środków mógłby zmusić również dwóch jedynych producentów istniejących w UE do wycofania się z rynku UE. Przy takim scenariuszu wydarzeń użytkownicy w UE staliby się jeszcze bardziej zależni od jedynego źródła przywozu - ChRL - co, mając na uwadze przywołane powyżej znaczenie bezpieczeństwa dostaw, nie leży w interesie Unii.
5.5. Wnioski dotyczące interesu Unii
(159)
Na podstawie powyższego Komisja ustaliła, że nie ma przekonujących powodów, aby stwierdzić, że utrzymanie środków w odniesieniu do przywozu kwasu cytrynowego pochodzącego z ChRL nie leży w interesie Unii.
6. ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
6.1. Przegląd okresowy ograniczony do zbadania szkody
(160)
Większość współpracujących chińskich producentów eksportujących jest objęta zobowiązaniami, o których mowa w powyższym motywie 2. Dochodzenie w ramach przeglądu wygaśnięcia wykazało w powyższym motywie 41, że ich ceny eksportowe stosowane wobec UE były uwarunkowane zobowiązaniem cenowym, w którym ustalone są minimalne ceny importowe (MCI). Dlatego też te ceny eksportowe nie zostały uznane za wystarczająco wiarygodne, by je wykorzystać do analizy prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu w konkretnych okolicznościach niniejszego dochodzenia. Podobnie, jak wskazano w powyższym motywie 100, te ceny eksportowe nie mogą być uznane za wiarygodny wskaźnik przy przeprowadzaniu wiarygodnych i znaczących obliczeń dotyczących podcięcia cenowego. Z tego samego powodu te ceny nie są również wystarczająco wiarygodne, by obliczyć nowy poziom usuwający szkodę.
(161)
W odniesieniu do współpracującego chińskiego producenta eksportującego nieobjętego zobowiązaniem - Laiwu - ceny eksportowe nie były uwarunkowane zobowiązaniem i mogły być zatem wykorzystane do ustalenia nowego poziomu usuwającego szkodę.
6.2. Poziom usuwający szkodę
(162)
W celu określenia poziomu środków Komisja najpierw ustaliła kwotę cła niezbędną do uniknięcia ponownego wystąpienia szkody wobec przemysłu unijnego.
(163)
Szkoda nie wystąpi ponownie, gdy przemysł unijny będzie w stanie pokryć koszty produkcji oraz osiągnąć zysk przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego na rynku unijnym, jaki tego rodzaju przemysł może zazwyczaj osiągnąć w tym sektorze w normalnych warunkach konkurencji, tj. przy braku przywozu towarów po cenach dumpingowych. Marża zysku określona do celów dochodzenia pierwotnego wynosiła 6 %.
(164)
Na tej podstawie Komisja obliczyła cenę produktu podobnego niewyrządzającą szkody przemysłowi unijnemu poprzez odjęcie od cen sprzedaży przemysłu unijnego rzeczywistej marży zysku osiągniętej w ODP i zastąpienie jej wyżej wskazaną marżą zysku wynoszącą 6 %.
(165)
Jedna zainteresowana strona stwierdziła, że marża zysku przed opodatkowaniem wynosząca 6 % jest zbyt niska, ponieważ z uwagi na wysoką stawkę podatkową zysk pozostały po opodatkowaniu nie zapewnia niezbędnych zasobów.
(166)
W tym względzie należy wskazać, że marża zysku wykorzystana do ustalenia poziomu usuwającego szkodę odzwierciedla marżę zysku w sytuacji braku przywozu po cenach dumpingowych. Zainteresowana strona nie przedłożyła żadnych argumentów wykazujących, że marża zysku wynosząca 6 %, która jest rzeczywistą ustaloną podczas dochodzenia pierwotnego marżą zysku osiąganą przez przemysł unijny w sytuacji braku przywozu po cenach dumpingowych, nie jest odpowiednia do tego celu.
(167)
Komisja ustaliła następnie poziom usuwający szkodę poprzez porównanie średniej ważonej ceny importowej Laiwu, ustalonej na potrzeby obliczeń podcięcia cenowego, ze średnią ważoną niewyrządzającej szkody ceny produktu podobnego sprzedawanego przez producentów unijnych na rynku unijnym w ODP. Wszelkie różnice wynikające z tego porównania zostały wyrażone w formie odsetka średniej ważonej wartości importowej CIF.
6.3. Ostateczne środki antydumpingowe
(168)
W odniesieniu do Laiwu Taihe Biochemistry Co., Ltd. ostateczne środki antydumpingowe powinny zostać wprowadzone wobec przywozu produktu objętego postępowaniem zgodnie z zasadą niższego cła określoną w art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Komisja porównała margines szkody z marginesem dumpingu. Stawka celna powinna być ustalona na poziomie niższego z poziomów usuwających dumping lub szkodę.
(169)
W związku z powyższym stawka ostatecznego cła antydumpingowego, wyrażona w cenach CIF na granicy Unii, przed ocleniem, powinna być następująca:
Przedsiębiorstwo
Margines dumpingu
Poziom usuwający szkodę
Ostateczne cło antydumpingowe
Laiwu Taihe Biochemistry Co., Ltd.
37,8 %
15,3 %
15,3 %
(170)
W ramach przeglądu wygaśnięcia, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, środki antydumpingowe mające zastosowanie do przywozu kwasu cytrynowego pochodzącego z ChRL powinny zostać utrzymane. Przypomina się, że te środki przyjmują formę cła ad valorem o rożnych stawkach i uwarunkowanego zobowiązaniami w przypadku niektórych przedsiębiorstw.
(171)
Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały ustanowione na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlały one zatem sytuację ustaloną podczas niniejszego dochodzenia dotyczącą tych przedsiębiorstw. Te stawki celne mają zastosowanie wyłącznie dla przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz produkowanego przez wymienione osoby prawne. Przywożony produkt objęty postępowaniem wytworzony przez jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo, które nie zostało wyraźnie wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym podmioty powiązane z przedsiębiorstwami wyraźnie wymienionymi, powinien podlegać stawce celnej mającej zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”. Nie powinien on być objęty żadną z indywidualnych stawek cła antydumpingowego.
(172)
Przedsiębiorstwo może zwrócić się o zastosowanie indywidualnych stawek cła antydumpingowego w przypadku zmiany nazwy lub adresu. Wniosek w tej sprawie należy kierować do Komisji (12). Musi on zawierać wszystkie właściwe informacje, aby wykazać, że taka zmiana nie ma wpływu na prawo przedsiębiorstwa do skorzystania ze stawki celnej, która ma do niego zastosowanie. Jeżeli zmiana nazwy lub adresu przedsiębiorstwa nie ma wpływu na jego prawo do skorzystania ze stawki celnej, która ma do niego zastosowanie, zawiadomienie informujące o zmianie nazwy lub adresu zostanie opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
(173)
Dwóch eksportujących producentów poinformowało Komisję o zmianie ich adresów. Jedno z tych przedsiębiorstw poinformowało Komisję również o zmianie jego nazwy. Zmiany te nie mają wpływu na ich działalność w zakresie, w jakim dotyczy to produktu objętego postępowaniem.
(174)
Inny producent eksportujący nie powinien być uprawniony do indywidualnej stawki celnej, ponieważ już nie istnieje.
(175)
Ustalenia z powyższych motywów 173 i 174 zostały ujawnione, ale nie otrzymano żadnych uwag.
7. FORMA ŚRODKÓW
(176)
W ramach przeglądu formy środków Komisja rozważyła strukturę MCI zawartej w zobowiązaniu. W szczególności Komisja zbadała mechanizm indeksacji.
(177)
MCI była pierwotnie indeksowana na podstawie zmian cen kukurydzy w USA. Kiedy wprowadzono pierwotne środki, producenci eksportujący, którzy złożyli zobowiązanie, nie mogli znaleźć publicznie dostępnego źródła odniesienia dla ceny kukurydzy w UE. Takie źródło jest obecnie dostępne i jest uważane za bardziej stosowne, mając na uwadze to, że MCI jest oparta na cenie niewyrządzającej szkody przemysłowi unijnemu.
(178)
Komisja zbadała również czynnik indeksacji dotyczący konsumpcji surowców w przeliczeniu na tonę kwasu cytrynowego i uznała, że jest on prawidłowy.
(179)
W następstwie ujawnienia ustaleń zainteresowane strony stwierdziły, że zamiast przeprowadzać opisaną powyżej indeksację MCI, należało zastosować stałą minimalną cenę albo indeksację opartą na cenach pozostałych surowców, a nie tylko kukurydzy, ponieważ nie wszyscy producenci unijni wykorzystują kukurydzę jako surowiec do produkcji kwasu cytrynowego. Mając jednak na uwadze znaczące wahania kosztów produkcji i cen kwasu cytrynowego, stała minimalna cena może się szybko zdezaktualizować i stać się za wysoka lub za niska. Ponadto indeksacja na podstawie surowców o raczej stałej cenie, w przypadku których brak jest wiarygodnych ogólnodostępnych źródeł, oraz w sytuacji gdy ceny kwasu cytrynowego ulegają znaczącym wahaniom, nie jest uważana za właściwą.
(180)
Dlatego stwierdza się, że stała minimalna cena albo indeksacja oparta na różnych surowcach nie jest bardziej wiarygodna od indeksacji na podstawie cen kukurydzy. Zważywszy jednak, że kukurydza nie jest podstawowym surowcem dla wszystkich producentów unijnych, uznano za właściwe dokonanie przeglądu czynnika indeksacji dotyczącego konsumpcji surowców w celu lepszego odzwierciedlenia średniej ważonej konsumpcji kukurydzy w przemyśle unijnym oraz zmian ceny niewyrządzającej szkody stosowanej przez przemysł unijny w ujęciu ogólnym.
(181)
W ramach częściowego przeglądu okresowego ograniczonego do zbadania szkody Komisja ustaliła nową cenę niewyrządzającą szkody przemysłowi unijnemu. Na tej podstawie MCI powinna zostać poddana przeglądowi i zaktualizowana w celu dalszego obowiązywania zobowiązań.
(182)
W następstwie ujawnienia ostatecznych ustaleń pięciu współpracujących producentów eksportujących, w tym grupa producentów eksportujących, którzy podlegają obecnie zobowiązaniom, wraz z Chińską Izbą Handlową Importerów i Eksporterów Metali, Minerałów i Substancji Chemicznych (zob. powyższe motywy 2 i 3), złożyli nowe, możliwe do przyjęcia zobowiązania cenowe.
(183)
Komisja przyjęła, decyzją wykonawczą (UE) 2015/87 (13), te nowe zobowiązania zastępujące obowiązujące zobowiązania. Nowe zobowiązanie usuwa wyrządzający szkodę wpływ dumpingu oraz ogranicza w wystarczającym stopniu ryzyko obejścia środków.
(184)
Aby umożliwić Komisji i organom celnym skuteczne monitorowanie przestrzegania zobowiązań przez przedsiębiorstwa, w przypadku gdy zgłoszenie o dopuszczenie do swobodnego obrotu jest przedkładane właściwym organom celnym, zwolnienie z cła antydumpingowego jest uzależnione od:
(i)
przedstawienia faktury w ramach zobowiązania, która jest fakturą handlową zawierającą co najmniej informacje i oświadczenie przewidziane w załączniku;
(ii)
spełnienia warunku, aby przywożone produkty zostały wytworzone, wysłane i zafakturowane bezpośrednio przez dane przedsiębiorstwa na rzecz pierwszego niezależnego klienta w Unii; oraz
(iii)
spełnienia warunku, aby towary zgłoszone i przedstawione organom celnym odpowiadały dokładnie opisowi zawartemu na fakturze w ramach zobowiązania.
W przypadku gdy przedstawione wyżej warunki nie są spełnione, odpowiednie cło antydumpingowe jest należne w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie do swobodnego obrotu.
(185)
W przypadku gdy Komisja wycofa, na mocy art. 8 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, swoją zgodę na zobowiązanie z uwagi na naruszenie, w odniesieniu do konkretnych transakcji, oraz oświadczy, że odpowiednie faktury w ramach zobowiązania są nieważne, dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczeniu do swobodnego obrotu.
(186)
Importerzy powinni być świadomi, że istnieje możliwość powstania długu celnego w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczeniu do swobodnego obrotu, co stanowi zwykłe ryzyko handlowe, jak opisano w powyższych motywach 184 i 185, nawet jeżeli zobowiązanie złożone przez wytwórcę, od którego bezpośrednio lub pośrednio nabywają towary, zostało przyjęte przez Komisję.
(187)
Komitet ustanowiony na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego nie wydał opinii.
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kwasu cytrynowego i cytrynianu trisodu, dihydratu, objętych obecnie kodami CN 2918 14 00 i ex 2918 15 00 (kod TARIC 2918150010), pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.
2. Stawki ostatecznego cła antydumpingowego mające zastosowanie do ceny netto na granicy Unii przed ocleniem są następujące dla produktów opisanych w ust. 1 i wyprodukowanych przez poniższe przedsiębiorstwa:
Przedsiębiorstwo
Ostateczne cło antydumpingowe (%)
Dodatkowy kod TARIC
COFCO Biochemical (Anhui) Co., Ltd. - No 1 COFCO Avenue, Bengbu City 233010, Anhui Province, ChRL
35,7
A874
Laiwu Taihe Biochemistry Co., Ltd. - No 106 Luzhong Large East Street, Laiwu City, Shandong Province, ChRL
15,3
A880
RZBC Co., Ltd. - No 9 Xinghai West Road, Rizhao City, Shandong Province, ChRL
36,8
A876
RZBC (Juxian) Co., Ltd. - No 209 Laiyang Road (West Side of North Chengyang Road), Juxian Economic Development Zone, Rizhao City, Shandong Province, ChRL
36,8
A877
TTCA Co., Ltd. - West, Wenhe Bridge North, Anqiu City, Shandong Province, ChRL
42,7
A878
Weifang Ensign Industry Co., Ltd. - No 1567 Changsheng Street, Changle, Weifang, Shandong Province, ChRL
33,8
A882
Jiangsu Guoxin Union Energy Co., Ltd. - No 1 Redian Road, Yixing Economic Development Zone, Jiangsu Province, ChRL
32,6
A879
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
42,7
A999
3. Niezależnie od przepisów ust. 1 ostateczne cło antydumpingowe nie ma zastosowania wobec przywożonych towarów dopuszczonych do swobodnego obrotu zgodnie z art. 2.
4. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają odpowiednie obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
1. Przywożone towary zgłoszone do dopuszczenia do swobodnego obrotu, zafakturowane przez przedsiębiorstwa, których zobowiązania zostały przyjęte przez Komisję i których nazwy zostały ujęte w decyzji wykonawczej (UE) 2015/87, są zwolnione z cła antydumpingowego nałożonego zgodnie z art. 1, pod warunkiem że:
a)
produkty te są wytworzone, wysłane i zafakturowane bezpośrednio przez wyżej wymienione przedsiębiorstwa pierwszemu niezależnemu klientowi w Unii; oraz
b)
produktom tym towarzyszy faktura w ramach zobowiązania, która jest fakturą handlową zawierającą co najmniej informacje i oświadczenie przewidziane w załączniku do niniejszego rozporządzenia; oraz
c)
towary zgłoszone i przedstawione organom celnym odpowiadają dokładnie opisowi na fakturze w ramach zobowiązania.
2. Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie do swobodnego obrotu:
a)
zawsze, gdy w odniesieniu do przywozu określonego w ust. 1 zostanie ustalone, że nie jest spełniony co najmniej jeden z warunków wymienionych w tym ustępie; lub
b)
gdy Komisja wycofa swoją zgodę na zobowiązanie, zgodnie z art. 8 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, rozporządzeniem lub decyzją, które(-a) odnosi się do konkretnych transakcji, oraz gdy Komisja stwierdzi, że odpowiednie faktury w ramach zobowiązania są nieważne.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 21 stycznia 2015 r.