ROZHODNUTÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY č. 573/2014/EU
ze dne 15. května 2014
o posílení spolupráce mezi veřejnými službami zaměstnanosti (VSZ)
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 149 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
s ohledem na stanovisko Výboru regionů,
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Evropská rada přijala v závěrech ze dne 17. června 2010 strategii Evropa 2020 pro zaměstnanost a inteligentní a udržitelný růst podporující začlenění (dále jen „strategie Evropa 2020“). Vyslovila se pro mobilizaci veškerých nástrojů a politik Unie na podporu dosažení společných cílů a vyzvala členské státy k přijetí posílených koordinovaných opatření. Veřejné služby zaměstnanosti (VSZ) hrají ústřední úlohu z hlediska svého přínosu k dosažení hlavního cíle míry zaměstnanosti strategie Evropa 2020, kterým je dosažení 75 % zaměstnanosti žen a mužů ve věku od 20 do 64 let do roku 2020, zejména snížením nezaměstnanosti mladých lidí.
(2)
Článkem 45 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva“) se stanoví volný pohyb pracovníků v Unii a článek 46 Smlouvy stanoví opatření k zavedení tohoto volného pohybu, zejména zajištěním úzké spolupráce mezi veřejnými službami zaměstnanosti. Síť VSZ vytvořená tímto rozhodnutím (dále jen „síť“) by se kromě obecných aspektů geografické mobility měla věnovat široké škále cílů a iniciativ prostřednictvím stimulačních opatření, která mají zlepšit spolupráci mezi členskými státy v oblasti zaměstnanosti.
(3)
Cílem tohoto rozhodnutí by měla být podpora spolupráce mezi členskými státy v oblastech působnosti VSZ. Toto rozhodnutí formalizuje a posiluje neformální spolupráci mezi VSZ prostřednictvím stávající evropské sítě vedoucích představitelů VSZ, přičemž se zapojením do této sítě souhlasily všechny členské státy. Dosažení plného potenciálu této sítě závisí na pokračujícím zapojení všech členských států. Toto zapojení do sítě by mělo být oznámeno sekretariátu sítě.
(4)
Rada v souladu s čl. 148 odst. 4 Smlouvy přijala rozhodnutím 2010/707/EU (3) hlavní směry politik zaměstnanosti členských států, které byly zachovány pro roky 2011 až 2013. Tyto integrované hlavní směry poskytují členským státům vodítko pro vytyčení jejich národních programů reforem a pro provádění reforem. Integrované hlavní směry jsou základem pro doporučení pro jednotlivé země, která Rada členským státům podává podle uvedeného článku. V posledních letech tato doporučení obsahovala konkrétní doporučení k fungování a kapacitě VSZ a k účinnosti aktivních politik na trhu práce členských států.
(5)
Pro doporučení pro jednotlivé země by byla prospěšná posílená zpětná vazba o úspěšnosti provádění politik, založená na faktických poznatcích, a spolupráce mezi VSZ členských států. Síť by za tímto účelem měla provádět konkrétní iniciativy, jako jsou například společné systémy srovnávání na základě faktických poznatků, odpovídající činnosti vzájemného učení, vzájemná pomoc mezi členy sítě a provádění strategických postupů pro modernizaci VSZ. Specifické znalosti sítě a jejích jednotlivých členů by také měly sloužit jako podklady pro rozvoj politik zaměstnanosti, a to na žádost Evropského parlamentu, Rady, Komise nebo Výboru pro zaměstnanost.
(6)
Intenzivnější a cílenější spolupráce mezi VSZ by měla vést k lepšímu sdílení osvědčených postupů. Síť by měla propojit informace zjištěné na základě srovnávání a vzájemného učení tak, aby se mohl vyvinout systematický, dynamický a integrovaný proces učení na základě srovnávání.
(7)
Síť by měla fungovat v úzké spolupráci s Výborem pro zaměstnanost podle článku 150 Smlouvy a měla by přispívat k jeho práci poskytováním faktických poznatků a zpráv o politikách prováděných VSZ. Příspěvky sítě Evropskému parlamentu by měly být poskytovány prostřednictvím jejího sekretariátu a příspěvky Radě prostřednictvím Výboru pro zaměstnanost, bez jakýchkoli změn a případně s komentářem. Zejména společné znalosti sítě týkající se výsledků politik zaměstnanosti a komparativní analýzy VSZ by mohly tvůrcům politik na úrovni Unie i na vnitrostátní úrovni pomoci při posuzování a navrhování politik zaměstnanosti.
(8)
Síť by se v oblastech působnosti VSZ měla podílet na provádění politických iniciativ týkajících se zaměstnanosti, jako je například doporučení Rady ze dne 22. dubna 2013 o zavedení záruk pro mladé lidi (4). Síť by také měla podporovat iniciativy zaměřené na lepší sladění nabízených a požadovaných dovedností, vytváření důstojných pracovních podmínek a udržitelné zaměstnanosti, posílení dobrovolné mobility pracovní síly a usnadňování přechodu ze vzdělávání a odborné přípravy do pracovního procesu, například podporou poskytování poradenství a zlepšováním transparentnosti dovedností a kvalifikací. Tyto činnosti sítě by měly zahrnovat hodnocení a posuzování aktivních politik na trhu práce, včetně politik zaměřených na zranitelné sociální skupiny a sociální vyloučení.
(9)
Síť by měla posílit spolupráci mezi svými členy a rozvíjet společné iniciativy zaměřené na výměnu informací a osvědčených postupů ve všech oblastech, jež spadají do působnosti VSZ, na srovnávací analýzy a poskytování doporučení i na podporu inovativních přístupů při poskytování služeb zaměstnanosti. Díky vytvoření sítě bude možné provádět celkové srovnávání všech VSZ založené na faktických poznatcích a zaměřené na výsledky, což povede k určení osvědčených postupů v oblastech služeb poskytovaných VSZ. Tyto výstupy by měly přispět k lepšímu navrhování a poskytování služeb zaměstnanosti v rámci jejich konkrétních pravomocí. Iniciativy sítě by měly zlepšit účinnost VSZ a umožnit účelnější vynakládání veřejných prostředků. Síť by měla rovněž spolupracovat s dalšími poskytovateli služeb zaměstnanosti.
(10)
Síť by ve svém ročním pracovním programu měla stanovit technické podrobnosti srovnávání VSZ a souvisejícího vzájemného učení, zejména metodiku vzájemného učení na základě srovnávání podle ukazatelů srovnávání uvedených v příloze tohoto rozhodnutí pro hodnocení výkonnosti VSZ, kontextové proměnné, požadavky na poskytování údajů a vzdělávací nástroje integrovaného programu vzájemného učení. Oblasti srovnávání by měly být vymezeny v tomto rozhodnutí. Členské státy se mohou nadále rozhodnout, zda se dobrovolně zapojí do dalších procesů učení na základě srovnávání v jiných oblastech.
(11)
Na Komisi by měla být přenesena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy, pokud jde o změny přílohy obsahující ukazatele srovnávání. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni, zejména s odborníky z VSZ. Při přípravě a vypracovávání aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(12)
Vzhledem k různorodosti modelů VSZ, úkolů a forem poskytování služeb je na členských státech, aby z řad řídících pracovníků VSZ nominovaly do správní rady sítě (dále jen „správní rada“) jednoho člena a jednoho náhradníka. Tento člen nebo náhradník by měl ve správní radě případně zastupovat ostatní VSZ svého členského státu. Pokud členský stát nemůže z ústavních důvodů nominovat pouze jednu VSZ, je třeba určit příslušné VSZ, jejichž počet by měl být co nejnižší, aniž by došlo ke změně pravidla, že každý členský stát má ve správní radě jeden hlas. Členové správní rady by měli vynaložit veškeré úsilí s cílem zajistit, aby názory a zkušenosti místních a regionálních orgánů byly začleněny do činností sítě a aby tyto orgány byly o těchto činnostech průběžně informovány. Členové správní rady by měli mít pravomoc přijímat rozhodnutí jménem svých VSZ. Činnosti by měly být otevřeny účasti VSZ ze všech úrovní, aby se zajistilo zapojení všech VSZ do sítě.
(13)
Síť by měla mít k dispozici nejaktuálnější údaje o nezaměstnanosti na úrovni NUTS 3, aby bylo zajištěno, že společné úkoly VSZ co nejvíce odpovídají současné situaci na trhu práce.
(14)
Síť by měla vycházet ze zkušeností stávající neformální poradní skupiny evropské sítě vedoucích představitelů VSZ, kterou Komise podporuje od roku 1997 a k jejímž názorům bylo v tomto rozhodnutí přihlédnuto, a tuto skupinu by měla nahradit. Klíčové oblasti činnosti, které uvedená poradní skupina vymezila ve svém dokumentu „Strategie VSZ 2020“, by měly přispět k modernizaci a posílení VSZ.
(15)
Síť by měla zprostředkovat vzájemnou pomoc ve prospěch svých členů a pomáhat svým členům při poskytování vzájemné podpory při modernizaci organizačních struktur a poskytování služeb, a to posílením spolupráce zejména v oblasti předávání poznatků, studijních návštěv a výměny pracovníků.
(16)
Financování sítě a jejích iniciativ by mělo být zajišťováno prostřednictvím oddílu Progress/zaměstnanost programu Evropské unie pro zaměstnanost a sociální inovace („EaSI“), zřízeného nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1296/2013 (5), do výše rozpočtových prostředků stanovených Evropským parlamentem a Radou.
(17)
U projektů navržených sítí nebo identifikovaných v rámci činností vzájemného učení a následně prováděných v jednotlivých VSZ by členské státy měly mít přístup k financování z Evropského sociálního fondu (ESF), Evropského fondu pro regionální rozvoj (EFRR) a programu Horizont 2020 - rámcového programu Unie pro výzkum a inovace (2014-2020), zřízeného nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1291/2013 (6).
(18)
Síť by měla zajistit, aby doplňovala, a nikoli nahrazovala nebo zdvojovala činnosti prováděné v rámci evropské strategie zaměstnanosti ve smyslu hlavy IX Smlouvy, zejména činnost Výboru pro zaměstnanost a jeho nástroje, jako je společný hodnotící rámec, jakož i program vzájemného učení. Komise by dále měla zajistit, aby v zájmu součinnosti spolu úzce spolupracovaly sekretariát sítě a sekretariát Výboru pro zaměstnanost.
(19)
Toto rozhodnutí ctí základní práva a dodržuje zásady uznané Listinou základních práv Evropské unie (dále jen „Listina“). Cílem tohoto rozhodnutí je především zajistit plné dodržování práva na přístup k bezplatným službám zaměstnanosti a podpořit uplatňování článku 29 Listiny,
PŘIJALY TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Zřízení sítě
Na období od 17. června 2014 do 31. prosince 2020 se tímto zřizuje celounijní síť veřejných služeb zaměstnanosti (VSZ) (dále jen „síť“). Síť provádí iniciativy stanovené v článku 4.
Síť tvoří:
a)
VSZ nominované členskými státy;
b)
Komise.
Výbor pro zaměstnanost má status pozorovatele.
Členské státy, v nichž působí nezávislé VSZ na nižší než celostátní úrovni, zajistí jejich odpovídající zastoupení v konkrétních iniciativách sítě.
Článek 2
Definice učení na základě srovnávání
Pro účely tohoto rozhodnutí a činností sítě se „učením na základě srovnávání“ rozumí proces vytváření systematického a integrovaného propojení mezi činnostmi srovnávání a vzájemného učení, jež spočívá v identifikaci dobrých výsledků pomocí systémů srovnávání vycházejících z ukazatelů, včetně shromažďování údajů, jejich validace, konsolidace a posuzování, v souladu s příslušnou metodikou, a ve využívání takto zjištěných informací k vzájemnému učení, jež bude konkrétní a podložené faktickými poznatky, včetně modelů osvědčených postupů.
Článek 3
Cíle
Cílem tohoto rozhodnutí je prostřednictvím sítě podpořit spolupráci mezi členskými státy na poli zaměstnanosti, v oblastech působnosti VSZ, s cílem přispět ke strategii Evropa 2020 a k provádění příslušných politik Unie, a podpořit tak:
a)
nejzranitelnějším sociální skupiny s vysokými mírami nezaměstnanosti, obzvláště starší pracovníky a mladé lidi, kteří nejsou zaměstnáni ani se neúčastní vzdělávání nebo odborné přípravy;
b)
vytváření důstojných pracovních podmínek a udržitelné zaměstnanosti;
c)
lepší fungování trhů práce v EU;
d)
identifikaci nedostatků v oblasti dovedností a poskytování informací o jejich rozsahu a lokalitě, jakož i lepší sladění dovedností uchazečů o zaměstnání s potřebami zaměstnavatelů;
e)
lepší integraci trhů práce;
f)
větší dobrovolnou geografickou a profesní mobilitu na spravedlivém základě za účelem naplnění konkrétních potřeb trhů práce;
g)
začlenění osob vyloučených z trhu práce jako součást boje proti sociálnímu vyloučení;
h)
hodnocení a posuzování aktivních iniciativ na trhu práce a jejich účinné a účelné provádění.
Článek 4
Iniciativy sítě
1. V oblastech působnosti VSZ provádí síť zejména tyto iniciativy:
a)
rozvíjení a zavádění celounijního učení na základě srovnávání mezi VSZ založeného na faktických poznatcích, jehož se účastní VSZ, s cílem porovnat pomocí vhodné metodiky výsledky jejich činností v těchto oblastech:
i)
přínos ke snížení nezaměstnanosti u všech věkových skupin a u zranitelných skupin,
ii)
přínos ke zkrácení doby trvání nezaměstnanosti a snížení neaktivity s cílem řešit dlouhodobou a strukturální nezaměstnanost a sociální vyloučení,
iii)
obsazování volných pracovních míst (včetně dobrovolnou mobilitou pracovníků),
iv)
spokojenost klientů se službami VSZ;
b)
poskytování vzájemné pomoci v podobě „peer-to-peer“ nebo skupinových činností, prostřednictvím spolupráce, výměny informací, zkušeností a pracovníků mezi členy sítě, včetně podpory při provádění doporučení vydaných Radou pro jednotlivé země souvisejících s VSZ, jež je poskytována na žádost daného členského státu nebo dané VSZ;
c)
přispívání k modernizaci a posílení VSZ v klíčových oblastech, v souladu s cíli strategie Evropa 2020 v oblasti zaměstnanosti a v sociální oblasti;
d)
příprava zpráv na žádost Evropského parlamentu, Rady nebo Komise či z vlastního podnětu;
e)
podílení se na provádění příslušných politických iniciativ;
f)
přijímání a provádění ročního pracovního programu sítě, v němž jsou stanoveny její pracovní metody, očekávané výsledky a podrobnosti související s prováděním systémů učení na základě srovnávání;
g)
podpora a sdílení osvědčených postupů zaměřených na identifikaci mladých lidí, kteří nejsou zaměstnáni ani se neúčastní vzdělávání nebo odborné přípravy, a na rozvoj iniciativ k zajištění toho, že tito mladí lidé získají dovednosti nezbytné k tomu, aby vstoupili na trh práce a udrželi se na něm.
Pokud jde o iniciativu stanovenou v prvním pododstavci písm. a), použijí se při srovnávání ukazatele stanovené v příloze. Síť se na provádění těchto činností také aktivně podílí sdílením údajů, poznatků a postupů. Členské státy se mohou nadále rozhodnout, zda se dobrovolně zapojí do dalších systémů učení na základě srovnávání v jiných oblastech než uvedených v prvním pododstavci písm. a) bodech i) až iv).
2. Síť zřídí mechanismus podávání zpráv v souvislosti se všemi iniciativami uvedenými v odstavci 1. Při uplatňování tohoto mechanismu podávají členové sítě jednou ročně zprávy správní radě.
Článek 5
Spolupráce
Síť navazuje spolupráci s příslušnými zúčastněnými stranami na trhu práce včetně dalších poskytovatelů služeb zaměstnanosti a případně se sociálními partnery, organizacemi zastupujícími nezaměstnané osoby nebo zranitelné skupiny, nevládními organizacemi působícími v oblasti zaměstnanosti, regionálními a místními orgány, s Evropskou sítí pro rozvoj politiky celoživotního poradenství a se soukromými službami zaměstnanosti tak, že je přizve k příslušným činnostem a na příslušná zasedání sítě a sdílí s nimi informace a údaje.
Článek 6
Fungování sítě
1. Řídícím orgánem sítě je správní rada. Členské státy do správní rady nominují z řad řídících pracovníků svých VSZ jednoho člena a jednoho náhradníka. Komise do správní rady rovněž jmenuje jednoho člena a jednoho náhradníka. Členy správní rady v případě potřeby zastupují jejich náhradníci.
Výbor pro zaměstnanost nominuje, v souladu se svým jednacím řádem, jednoho ze svých členů jako zástupce, který bude mít ve správní radě status pozorovatele, s výjimkou uzavřených zasedání správní rady. Správní rada se může scházet na uzavřených zasedáních, kterých se účastní jeden člen za každý členský stát a jeden člen za Komisi, s výjimkou projednávání těch bodů pořadu jednání, které se týkají ročního pracovního programu. Jednací řád správní rady stanoví další podrobná pravidla pro konání uzavřených zasedání.
2. Správní rada jmenuje ze svých členů nominovaných členským státem předsedu a dva místopředsedy. Předseda zastupuje síť navenek. Předsedu v případě potřeby zastupují místopředsedové.
3. Správní rada jednomyslným rozhodnutím přijme svůj jednací řád. Tento jednací řád musí obsahovat mimo jiné ustanovení o přijímání rozhodnutí správní rady a o jmenování a délce funkčního období předsedy a místopředsedů správní rady.
4. Správní rada většinovým rozhodnutím přijímá:
a)
roční pracovní program sítě včetně ustavení pracovních skupin a stanovení jazykového režimu zasedání sítě;
b)
technický rámec pro provádění činností v rámci srovnávání a vzájemného učení jakožto součást ročního pracovního programu sítě, včetně metodiky učení na základě srovnávání podle ukazatelů srovnávání uvedených v příloze tohoto rozhodnutí za účelem porovnávání výsledků VSZ, kontextových proměnných, požadavků na poskytování údajů a vzdělávacích nástrojů integrovaného programu vzájemného učení;
c)
výroční zprávu sítě. Tato zpráva se zašle Evropskému parlamentu a Radě a zveřejní se.
5. Správní radě je nápomocen sekretariát zajištěný Komisí, která mu poskytuje zázemí. Sekretariát ve spolupráci s předsedou a místopředsedy připravuje zasedání správní rady, roční pracovní program a výroční zprávu sítě. Sekretariát úzce spolupracuje se sekretariátem Výboru pro zaměstnanost.
Článek 7
Finanční podpora tohoto stimulačního opatření
Celkové finanční zdroje přidělené na provádění tohoto rozhodnutí se stanoví v rámci oddílu Progress/zaměstnanost EaSI, jehož roční rozpočtové prostředky schvalují Evropský parlament a Rady v mezích finančního rámce.
Článek 8
Změna přílohy obsahující ukazatele srovnávání
Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 9, kterými se mění příloha stanovící ukazatele srovnávání.
Článek 9
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v článku 8 je Komisi svěřena na dobu od 17. června 2014 do 31. prosince 2020.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v článku 8 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie, nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle článku 8 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
Článek 10
Přezkum
Komise do 18. června 2017 předloží Evropskému parlamentu, Radě, Evropskému hospodářskému a sociálnímu výboru a Výboru regionů zprávu o uplatňování tohoto rozhodnutí. Ve zprávě se zejména posoudí, nakolik síť přispívá k dosahování cílů uvedených v článku 3 a zda splnila své úkoly. Zpráva rovněž posoudí, jak síť vytvořila a prováděla srovnávání v oblastech uvedených v čl. 4 odst. 1 prvním pododstavci písm. a) bodech i) až iv).
Článek 11
Vstup v platnost
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 12
Určení
Toto rozhodnutí je určeno členským státům.
V Bruselu dne 15. května 2014.
DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY NR 573/2014/UE
z dnia 15 maja 2014 r.
w sprawie wzmocnionej współpracy między publicznymi służbami zatrudnienia
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 149,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
uwzględniając opinię Komitetu Regionów,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W swoich konkluzjach z dnia 17 czerwca 2010 r. Rada Europejska przyjęła strategię „Europa 2020” na rzecz zatrudnienia i inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu(zwaną dalej „strategią »Europa 2020«”). Rada Europejska wezwała do mobilizacji wszystkich instrumentów i polityk Unii, by wspierać osiąganie wspólnych celów, oraz zachęciła państwa członkowskie do wzmożenia skoordynowanych działań. Publiczne służby zatrudnienia pełnią centralną rolę - w szczególności poprzez zmniejszanie bezrobocia młodzieży - w przyczynianiu się do osiągnięcia do 2020 r. ustanowionego w strategii „Europa 2020” celu dotyczącego wskaźnika zatrudnienia: 75 % w odniesieniu do kobiet i mężczyzn w wieku 20-64 lat.
(2)
Art. 45 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zwanego dalej „Traktatem”) ustanawia swobodę przepływu pracowników wewnątrz Unii, natomiast art. 46 Traktatu określa środki niezbędne do wprowadzenia w życie tego swobodnego przepływu, w szczególności zapewniając ścisłą współpracę między publicznymi służbami zatrudnienia. Sieć publicznych służb zatrudnienia ustanowiona na mocy niniejszej decyzji (zwana dalej „siecią”) powinna - oprócz ogólnych aspektów mobilności geograficznej - obejmować szeroki zakres celów i inicjatyw o charakterze środków zachęcających opracowanych w celu usprawnienia współpracy między państwami członkowskimi w dziedzinie zatrudnienia.
(3)
Niniejsza decyzja powinna mieć na celu promowanie współpracy pomiędzy państwami członkowskimi w dziedzinach, za które odpowiadają publiczne służby zatrudnienia. Formalizuje ona i wzmacnia nieformalną współpracę pomiędzy publicznymi służbami zatrudnienia w ramach istniejącej już europejskiej sieci szefów publicznych służb zatrudnienia, w której zgodziły się uczestniczyć wszystkie państwa członkowskie. Pełna potencjalna wartość sieci zależy od tego, czy uczestniczyć w niej będą w sposób ciągły wszystkie państwa członkowskie. Takie uczestnictwo powinno zostać zgłoszone sekretariatowi sieci.
(4)
Zgodnie z art. 148 ust. 4 Traktatu decyzją 2010/707/UE (3) Rada przyjęła wytyczne dotyczące polityki zatrudnienia państw członkowskich, które zostały utrzymane na lata 2011-2013. W tych zintegrowanych wytycznych zawarto wskazówki dla państw członkowskich w odniesieniu do określania ich krajowych programów reform oraz wdrażania tych reform. Zintegrowane wytyczne stanowią podstawę dla zaleceń dla poszczególnych krajów, które Rada kieruje do państw członkowskich na mocy tego artykułu. W ostatnich latach zalecenia te uwzględniały szczegółowe zalecenia dotyczące funkcjonowania i zdolności publicznych służb zatrudnienia oraz skuteczności aktywnej polityki rynku pracy w państwach członkowskich.
(5)
Korzystne byłoby dodatkowe poparcie zaleceń dla poszczególnych krajów wzmocnionymi, opartymi na dowodach informacjami zwrotnymi na temat skuteczności wdrażania polityki i współpracy między publicznymi służbami zatrudnienia państw członkowskich. W tym celu sieć powinna realizować konkretne inicjatywy, takie jak oparte na dowodach wspólne systemy analizy porównawczej, wzajemne uczenie się, wzajemna pomoc pomiędzy członkami sieci i wdrażanie działań strategicznych służących modernizacji publicznych służb zatrudnienia. Konkretna wiedza w ramach sieci i konkretna wiedza jej poszczególnych członków powinna być również wykorzystywana do przedstawiania, na wniosek Parlamentu Europejskiego, Rady, Komisji lub Komitetu Zatrudnienia, dowodów na rozwój polityki zatrudnienia.
(6)
Intensywniejsza i bardziej ukierunkowana współpraca między publicznymi służbami zatrudnienia powinna prowadzić do poprawy wymiany najlepszych praktyk. Sieć powinna łączyć wnioski oparte na analizie porównawczej i wzajemnym uczeniu się w sposób pozwalający na stworzenie systematycznego, dynamicznego i zintegrowanego procesu uczenia się opartego na analizie porównawczej.
(7)
Sieć powinna działać w ścisłej współpracy z Komitetem Zatrudnienia na podstawie art. 150 Traktatu i powinna przyczyniać się do prac tego komitetu, dostarczając sprawozdania na temat polityk realizowanych przez publiczne służby zatrudnienia i dowody ich realizacji. Wkład sieci w prace Parlamentu Europejskiego powinien być przekazywany za pośrednictwem sekretariatu, a w prace Rady - za pośrednictwem Komitetu Zatrudnienia, bez jakichkolwiek zmian i, w stosownych przypadkach, wraz z uwagami. W szczególności połączona wiedza sieci na temat aspektów realizacji polityki zatrudnienia i analiza porównawcza publicznych służb zatrudnienia może służyć decydentom zarówno na szczeblu unijnym, jak i krajowym w celu oceny i opracowywania polityk zatrudnienia.
(8)
W dziedzinach, za które odpowiadają publiczne służby zatrudnienia, sieć powinna przyczyniać się do realizacji inicjatyw politycznych z zakresu zatrudnienia, takich jak zalecenie Rady z dnia 22 kwietnia 2013 r. w sprawie ustanowienia gwarancji dla młodzieży (4). Sieć powinna również wspierać inicjatywy mające na celu lepsze dostosowywanie umiejętności, godziwą i stałą pracę, wzmocnienie dobrowolnej mobilności pracowników oraz ułatwianie przechodzenia od kształcenia i szkolenia do zatrudnienia, w tym poprzez wsparcie świadczenia doradztwa i zwiększoną przejrzystość umiejętności i kwalifikacji. Działania sieci powinny dotyczyć ewaluacji i oceny aktywnych polityk rynku pracy, w tym polityk na rzecz szczególnie wrażliwych grup społecznych i przeciw wykluczeniu społecznemu.
(9)
Sieć powinna wzmocnić współpracę pomiędzy swoimi członkami, rozwijać wspólne inicjatywy mające na celu wymianę informacji i najlepszych praktyk we wszystkich obszarach objętych działaniem publicznych służb zatrudnienia, analizy porównawcze i doradztwo oraz promować innowacyjne metody świadczenia usług w zakresie zatrudnienia. Dzięki ustanowieniu sieci możliwe będzie kompletne, oparte na dowodach i ukierunkowane na wyniki porównanie wszystkich publicznych służb zatrudnienia prowadzące do identyfikacji najlepszych praktyk w dziedzinach usług świadczonych przez publiczne służby zatrudnienia. Wyniki te powinny przyczynić się do lepszego opracowania i świadczenia usług w zakresie zatrudnienia w ramach ich konkretnych zadań. Inicjatywy sieci powinny poprawić skuteczność publicznych służb zatrudnienia i umożliwić zwiększenie efektywności wydatków publicznych. Sieć powinna także współpracować z innymi podmiotami świadczącymi usługi w zakresie zatrudnienia.
(10)
W swoim rocznym programie prac sieć powinna zdefiniować szczegóły techniczne prowadzonych przez publiczne służby zatrudnienia działań dotyczących analizy porównawczej i wzajemnego uczenia się, w szczególności metodykę procesu uczenia się opartego na analizie porównawczej na podstawie wskaźników analizy porównawczej przedstawionych w załączniku do niniejszej decyzji, służących do oceny wydajności publicznych służb zatrudnienia, zmienne kontekstowe, wymogi dotyczące dostarczania danych i narzędzia dydaktyczne zintegrowanego programu wzajemnego uczenia się. W niniejszej decyzji należy zdefiniować obszary analizy porównawczej. Państwa członkowskie zachowują kompetencję w zakresie decyzji, czy - w odniesieniu do innych obszarów - będą brały dobrowolny udział w dodatkowych działaniach dotyczących uczenia się opartego na analizie porównawczej.
(11)
Należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu w odniesieniu do zmiany załącznika zawierającego wskaźniki analizy porównawczej. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, zwłaszcza ekspertów publicznych służb zatrudnienia. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(12)
Ze względu na różnorodność modeli i zadań publicznych służb zatrudnienia, a także form świadczenia przez nie usług, w gestii państw członkowskich leży mianowanie jednego członka i jednego zastępcy członka do zarządu sieci (zwanego dalej „zarządem”) spośród kadry kierowniczej wyższego szczebla publicznych służb zatrudnienia. W stosownych przypadkach członek lub zastępca członka powinien reprezentować w zarządzie inne publiczne służby zatrudnienia z danego państwa członkowskiego. W przypadku gdy z przyczyn konstytucyjnych państwo członkowskie nie może mianować tylko jednej spośród publicznych służb zatrudnienia, należy wskazać stosowne publiczne służby zatrudnienia, ograniczając ich liczbę do minimum i nie zmieniając zasady, zgodnie z którą jedno państwo członkowskie dysponuje jednym głosem w zarządzie. Członkowie zarządu powinni dołożyć wszelkich starań, aby zapewnić uwzględnianie w działalności sieci opinii i doświadczeń organów lokalnych i regionalnych oraz zapewnić informowanie tych organów o działaniach sieci. Członkowie zarządu powinni być uprawnieni do podejmowania decyzji w imieniu ich publicznych służb zatrudnienia. Aby zapewnić udział wszystkich publicznych służb zatrudnienia w sieci, działania powinny być otwarte na udział publicznych służb zatrudnienia na wszystkich szczeblach.
(13)
W celu zapewnienia, aby wspólne zadania publicznych służb zatrudnienia jak najlepiej przystawały do aktualnej sytuacji na rynku pracy, sieć powinna dysponować jak najbardziej aktualnymi danymi dotyczącymi bezrobocia na poziomie NUTS 3.
(14)
Sieć powinna opierać się na doświadczeniu istniejącej nieformalnej, wspieranej przez Komisję od 1997 r. grupy doradczej europejskiej sieci szefów publicznych służb zatrudnienia oraz zastąpić tę grupę; opinie tej grupy uwzględniono w niniejszej decyzji. Główne obszary działania zidentyfikowane przez tę grupę doradczą w sporządzonym przez nią dokumencie zatytułowanym „Strategia publicznych służb zatrudnienia do 2020 r.” powinny przyczynić się do modernizacji i usprawnienia publicznych służb zatrudnienia.
(15)
Sieć powinna zapewniać wzajemną pomoc z korzyścią dla swoich członków i wspomagać swoich członków w udzielaniu sobie wzajemnego wsparcia w modernizacji struktur organizacyjnych i świadczenia usług poprzez wzmocnienie współpracy, w szczególności przekazywanie wiedzy, wizyty studyjne i wymianę pracowników.
(16)
Sieć i jej inicjatywy należy finansować z programu Unii Europejskiej na rzecz zatrudnienia i innowacji społecznych („EaSI”) sekcja PROGRESS/Zatrudnienie, ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1296/2013 (5), w ramach środków określonych przez Parlament Europejski i Radę.
(17)
W odniesieniu do projektów opracowanych przez sieć lub zidentyfikowanych w ramach działań w zakresie wzajemnego uczenia się, a następnie wdrożonych w poszczególnych publicznych służbach zatrudnienia, państwa członkowskie powinny mieć dostęp do finansowania z Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS), Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) i programu ramowego Unii „Horyzont 2020” w zakresie badań naukowych i innowacji (2014-2020) ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1291/2013 (6).
(18)
Należy zapewnić, by sieć uzupełniała, a nie zastępowała lub powielała działania podejmowane w ramach europejskiej strategii zatrudnienia w rozumieniu tytułu IX Traktatu, w szczególności działania Komitetu Zatrudnienia i stosowane przezeń narzędzia, takie jak ramy wspólnej oceny (JAF) i program wzajemnego uczenia się. Ponadto, w celu stworzenia synergii, Komisja powinna zapewnić, by sekretariat sieci ściśle współpracował z sekretariatem Komitetu Zatrudnienia.
(19)
Niniejsza decyzja respektuje prawa podstawowe i przestrzega zasad uznanych przez Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej (zwaną dalej „Kartą”). Niniejsza decyzja dąży w szczególności do zapewnienia pełnego poszanowanie prawa dostępu do bezpłatnego pośrednictwa pracy i promowania stosowania art. 29 Karty,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Ustanowienie sieci
Niniejszym ustanawia się ogólnounijną sieć publicznych służb zatrudnienia na okres od dnia 14 czerwca 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. (zwaną dalej „siecią”). Sieć prowadzi inicjatywy określone w art. 4.
W skład sieci wchodzą:
a)
publiczne służby zatrudnienia mianowane przez państwa członkowskie;
b)
Komisja.
Komitet Zatrudnienia ma status obserwatora.
Państwa członkowskie posiadające autonomiczne publiczne służby zatrudnienia na szczeblu niższym niż krajowy zapewniają ich odpowiednią reprezentację w poszczególnych inicjatywach sieci.
Artykuł 2
Definicja uczenia się opartego na analizie porównawczej
Do celów niniejszej dyrektywy i działalności sieci „uczenie się oparte na analizie porównawczej” oznacza proces tworzenia ciągłego i zintegrowanego połączenia pomiędzy działaniami związanymi z analizą porównawczą a działaniami dotyczącymi wzajemnego uczenia się; proces ten polega na identyfikowaniu skutecznych działań poprzez oparte na wskaźnikach systemy analizy porównawczej, w tym za pomocą gromadzenia danych, ich walidowania, konsolidowania i oceniania - przy wykorzystaniu odpowiedniej metodologii - oraz na wykorzystywaniu uzyskanych wyników do wymiernych i opartych na dowodach działań w zakresie wzajemnego uczenia się, w tym przy zastosowaniu modeli dobrych lub najlepszych praktyk.
Artykuł 3
Cele
Celem niniejszej decyzji jest zachęcenie państw członkowskich do współpracy w dziedzinie zatrudnienia za pośrednictwem sieci w obszarach, za które odpowiadają publiczne służby zatrudnienia, po to, by przyczynić się do realizacji strategii „Europa 2020” i do realizacji odpowiednich polityk unijnych, tym samym udzielając wsparcia na rzecz:
a)
najwrażliwszych grup społecznych o wysokiej stopie bezrobocia, zwłaszcza starszych pracowników i niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się młodzieży (zwanej dalej „młodzieżą NEET”);
b)
godziwej i stabilnej pracy;
c)
lepszego funkcjonowania rynków pracy w UE;
d)
identyfikowania niedoborów wykwalifikowanej siły roboczej i dostarczania informacji na temat zasięgu i lokalizacji tych niedoborów, a także lepszego dostosowywania umiejętności osób poszukujących pracy do potrzeb pracodawców;
e)
lepszej integracji rynków pracy;
f)
zwiększonej dobrowolnej mobilności geograficznej i zawodowej na uczciwych zasadach by zaspokajać konkretne potrzeby rynku pracy;
g)
integracji osób wykluczonych z rynku pracy w ramach walki z wykluczeniem społecznym;
h)
ewaluacji i oceny aktywnych polityk rynku pracy oraz ich skutecznej i sprawnej realizacji.
Artykuł 4
Inicjatywy sieci
1. W obszarach, za które odpowiadają publiczne służby zatrudnienia, sieć podejmuje w szczególności następujące inicjatywy:
a)
opracowuje i wdraża wśród publicznych służb zatrudnienia ogólnounijne, oparte na dowodach uczenie się oparte na analizie porównawczej, aby porównać - przy wykorzystaniu odpowiedniej metodologii - wyniki działań tych służb w następujących obszarach:
(i)
wkład w zmniejszanie bezrobocia wśród wszystkich grup wiekowych i wśród szczególnie wrażliwych grup społecznych;
(ii)
wkład w skracanie okresu bezrobocia i zmniejszanie bierności zawodowej, by reagować na bezrobocie długoterminowe i strukturalne, a także na wykluczenie społeczne;
(iii)
zapełnianie wakatów (w tym poprzez dobrowolną mobilność pracowników);
(iv)
zadowolenie klientów z usług świadczonych przez publiczne służby zatrudnienia;
b)
udziela wzajemnego wsparcia, w formie działań partnerskich lub grupowych, poprzez współpracę, wymianę informacji, doświadczeń i pracowników pomiędzy członkami sieci, w tym wspiera wdrażanie związanych z publicznymi służbami zatrudnienia zaleceń dla poszczególnych krajów wydanych przez Radę, na wniosek danego państwa członkowskiego lub publicznych służb zatrudnienia;
c)
przyczynia się do modernizacji i wzmocnienia publicznych służb zatrudnienia w kluczowych obszarach, zgodnie z celami strategii „Europa 2020” dotyczącymi zatrudnienia i spraw społecznych;
d)
przygotowuje sprawozdania na wniosek Parlamentu Europejskiego, Rady, Komisji lub z własnej inicjatywy;
e)
przyczynia się do realizacji odpowiednich inicjatyw politycznych;
f)
przyjmuje i realizuje swój roczny program prac, w którym określone są metody pracy sieci, oczekiwane rezultaty i szczegóły związane z wdrażaniem uczenia się opartego na analizie porównawczej;
g)
promuje najlepsze praktyki w zakresie identyfikacji młodzieży NEET oraz opracowywania inicjatyw zapewniających zdobycie przez tę młodzież umiejętności niezbędnych do wejścia na rynek pracy i pozostania na nim oraz dzieli się takimi najlepszymi praktykami.
W odniesieniu do inicjatywy określonej w akapicie pierwszym lit. a), przy analizie porównawczej stosuje się wskaźniki określone w załączniku. Sieć uczestniczy również aktywnie w realizacji tych działań poprzez wymianę danych, wiedzy i praktyk. Państwa członkowskie zachowują kompetencję w zakresie decyzji, czy - w odniesieniu do obszarów innych niż wymienione w lit. a) ppkt (i)-(iv) - będą brały dobrowolny udział w dodatkowych działaniach dotyczących uczenia się opartego na analizie porównawczej.
2. Sieć ustanawia mechanizm sprawozdawczości w odniesieniu do inicjatyw wymienionych w ust. 1. Zgodnie z tym mechanizmem członkowie sieci przedstawiają roczne sprawozdania zarządowi.
Artykuł 5
Współpraca
Sieć inicjuje współpracę z odpowiednimi zainteresowanymi podmiotami rynku pracy, w tym z innymi podmiotami świadczącymi usługi w zakresie zatrudnienia oraz, w stosownych przypadkach, z partnerami społecznymi, organizacjami reprezentującymi bezrobotnych lub szczególnie wrażliwe grupy społeczne, organizacjami pozarządowymi działającymi w dziedzinie zatrudnienia, organami regionalnymi i lokalnymi, Europejską Siecią Całożyciowego Poradnictwa Zawodowego oraz z prywatnymi służbami zatrudnienia, poprzez włączanie ich w odpowiednie działania i posiedzenia sieci oraz wymianę informacji i danych.
Artykuł 6
Funkcjonowanie sieci
1. Siecią kieruje zarząd. Każde państwo członkowskie mianuje jednego członka i jednego zastępcę członka zarządu spośród kadry kierowniczej wyższego szczebla swoich publicznych służb zatrudnienia. Komisja również mianuje jednego członka i jednego zastępcę członka zarządu. Zastępcy członków zarządu zastępują członków, jeżeli jest to konieczne.
Komitet Zatrudnienia mianuje spośród swoich członków i zgodnie ze swoim regulaminem jednego przedstawiciela, który będzie miał w zarządzie status obserwatora; nie może on jednak uczestniczyć w posiedzeniach zarządu w ograniczonym składzie. Zarząd może spotykać się na posiedzeniach w ograniczonym składzie, z udziałem jednego członka z każdego państwa członkowskiego i jednego członka z Komisji; posiedzeń w ograniczonym składzie nie można zwoływać w przypadku punktów porządku obrad dotyczących rocznego programu prac. Regulamin zarządu określa dalsze szczegółowe zasady dotyczące posiedzeń w ograniczonym składzie.
2. Zarząd wyznacza przewodniczącego i dwóch wiceprzewodniczących spośród swoich członków mianowanych przez państwa członkowskie. Przewodniczący reprezentuje sieć. Wiceprzewodniczący zastępują przewodniczącego, jeżeli jest to konieczne.
3. Zarząd w drodze jednomyślnej decyzji przyjmuje swój regulamin. W regulaminie tym znajdują się między innymi postanowienia dotyczące zasad podejmowania decyzji przez zarząd oraz postanowienia dotyczące wyznaczenia i kadencji przewodniczącego i wiceprzewodniczących zarządu.
4. W drodze decyzji przyjmowanej większością głosów zarząd przyjmuje:
a)
roczny program prac sieci, w tym ustanowienie grup roboczych i reżim językowy podczas posiedzeń sieci;
b)
ramy techniczne realizowania działań w ramach analizy porównawczej i wzajemnego uczenia się jako część rocznego programu prac sieci, w tym metodykę uczenia się opartego na analizie porównawczej wykorzystującą wskaźniki analizy porównawczej określone w załączniku do niniejszej decyzji, służące do porównywania wyników osiąganych przez publiczne służby zatrudnienia, zmienne kontekstowe, wymogi dotyczące dostarczania danych i narzędzia dydaktyczne zintegrowanego programu wzajemnego uczenia się;
c)
roczne sprawozdanie dotyczące sieci. Sprawozdanie to jest przesyłane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie oraz publikowane.
5. Zarząd jest wspierany przez sekretariat, który zapewnia Komisja w ramach swoich służb. We współpracy z przewodniczącym i wiceprzewodniczącymi sekretariat przygotowuje posiedzenia zarządu, roczny program prac i roczne sprawozdanie sieci. Sekretariat ściśle współpracuje z sekretariatem Komitetu Zatrudnienia.
Artykuł 7
Wsparcie finansowe dla niniejszego środka zachęcającego
Ogólne zasoby na potrzeby wykonania niniejszej decyzji ustala się w ramach sekcji PROGRESS/Zatrudnienie w ramach EaSI, którego roczne środki są zatwierdzane przez Parlament Europejski i Radę w granicach wyznaczonych ramami finansowymi.
Artykuł 8
Zmiana załącznika zawierającego wskaźniki analizy porównawczej
Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 9 w celu wprowadzania zmian do załącznika określającego wskaźniki analizy porównawczej.
Artykuł 9
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
2. Uprawnienia, o których mowa w art. 8, powierza się Komisji na okres od dnia 17 czerwca 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.
3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 8, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.
5. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 8 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Artykuł 10
Przegląd
Do dnia 18 czerwca 2017 r. Komisja przedłoży sprawozdanie ze stosowania niniejszej decyzji Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów. W sprawozdaniu ocenia się w szczególności, w jakim zakresie sieć przyczyniła się do osiągnięcia celów określonych w art. 3 oraz czy spełniła swoje zadania. Ocenia się również, w jaki sposób sieć rozwinęła i wdrożyła analizę porównawczą w obszarach, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a) ppkt (i)-(iv).
Artykuł 11
Wejście w życie
Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 12
Adresaci
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 15 maja 2014 r.