NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 1100/2012
ze dne 26. listopadu 2012,
kterým se mění nařízení (EU) č. 101/2011 o omezujících opatřeních vůči některým osobám, subjektům a orgánům vzhledem k situaci v Tunisku
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 215 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na rozhodnutí Rady 2011/72/SZBP ze dne 31. ledna 2011 o omezujících opatřeních vůči některým osobám a subjektům vzhledem k situaci v Tunisku (1),
s ohledem na společný návrh vysoké představitelky Unie pro zahraniční věci a bezpečnostní politiku a Evropské komise,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízením Rady (EU) č. 101/2011 (2) se uvádí v účinnost opatření stanovená v rozhodnutí 2011/72/SZBP.
(2)
Rozhodnutí Rady 2012/724/SZBP (3) stanoví změnu rozhodnutí 2011/72/SZBP tak, aby bylo možné uvolnit zmrazené finanční prostředky a hospodářské zdroje, jestliže je jich zapotřebí v souvislosti s naplněním soudního nebo správního rozhodnutí vydaného v Unii nebo soudního rozhodnutí vykonatelného v členském státě.
(3)
Článek 9 nařízení (EU) č. 101/2011 se týká informací, které mají osoby, subjekty a orgány poskytovat příslušným orgánům členských států a které mají být předány Komisi s cílem usnadnit dodržování nařízení. V souladu s čl. 9 odst. 2 se poskytnuté nebo obdržené informace použijí pouze pro účely, pro něž byly poskytnuty nebo obdrženy. Tímto se však členským státům v případě potřeby nebrání ve sdílení těchto informací v souladu s jejich vnitrostátním právem s příslušnými orgány Tuniska a ostatními členskými státy za účelem pomoci při vymáhání zpronevěřeného majetku.
(4)
Nařízení (EU) č. 101/2011 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (EU) č. 101/2011 se mění takto:
1)
Článek 5 se nahrazuje tímto:
„Článek 5
1. Odchylně od článku 2 mohou příslušné orgány v členských státech uvedené na internetových stránkách, jejichž seznam je uveden v příloze II, povolit uvolnění některých zmrazených finančních prostředků nebo hospodářských zdrojů, pokud jsou splněny tyto podmínky:
a)
finanční prostředky nebo hospodářské zdroje jsou předmětem rozhodčího nálezu, který byl vydán před zařazením fyzické nebo právnické osoby, subjektu nebo orgánu uvedených v článku 2 na seznam v příloze I, nebo předmětem soudního či správního rozhodnutí vydaného v Unii nebo soudního rozhodnutí vykonatelného v dotčeném členském státě před tímto dnem či po něm;
b)
finanční prostředky nebo hospodářské zdroje budou použity výlučně k uspokojení pohledávek zajištěných takovým rozhodnutím nebo uznaných jako platné takovým rozhodnutím v mezích stanovených platnými právními a správními předpisy, kterými se řídí práva osob uplatňujících takové nároky;
c)
rozhodnutí není ve prospěch fyzické nebo právnické osoby, subjektu nebo orgánu uvedených v příloze I, a
d)
uznání rozhodnutí není v rozporu s veřejným pořádkem v daném členském státě.
2. Dotčený členský stát uvědomí ostatní členské státy a Komisi o každém povolení, které udělí podle tohoto článku.“
2)
V článku 6 se odstavec 1 nahrazuje tímto:
„1. Ustanovení čl. 2 odst. 2 se nepoužije na připisování na zmrazené účty:
a)
úroků nebo jiných výnosů z těchto účtů;
b)
plateb splatných na základě smluv, dohod nebo závazků, které byly uzavřeny nebo vznikly přede dnem, kdy byly fyzické či právnické osoby, subjekty nebo orgány uvedené v článku 2 zařazeny do přílohy I, nebo
c)
plateb splatných podle soudních či správních rozhodnutí nebo rozhodčích nálezů vydaných v Unii nebo vykonatelných v dotčeném členském státě,
pokud jsou tyto úroky, jiné výnosy a platby rovněž zmrazeny podle čl. 2 odst. 1.“
3)
V článku 9 se doplňuje nový odstavec, který zní:
„3. Ustanovení odstavce 2 v případě potřeby nebrání členským státům ve sdílení těchto informací v souladu s jejich vnitrostátním právem s příslušnými orgány Tuniska a ostatními členskými státy za účelem pomoci při vymáhání zpronevěřeného majetku.“
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 26. listopadu 2012.
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 1100/2012
z dnia 26 listopada 2012 r.
zmieniające rozporządzenie (UE) nr 101/2011 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Tunezji
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 215 ust. 2,
uwzględniając decyzję Rady 2011/72/WPZiB z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Tunezji (1),
uwzględniając wspólny wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie Rady (UE) nr 101/2011 (2) nadaje skuteczność środkom, o których mowa w decyzji 2011/72/WPZiB.
(2)
Decyzja Rady 2012/724/WPZiB (3) wprowadza zmianę do odstępstw przewidzianych w decyzji 2011/72/WPZiB, by zezwolić na uwalnianie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, które potrzebne są do wykonania wydanego w Unii orzeczenia sądowego lub decyzji administracyjnej, lub orzeczenia sądowego wykonalnego w danym państwie członkowskim.
(3)
Artykuł 9 rozporządzenia (UE) nr 101/2011 dotyczy udostępniania przez osoby, podmioty i organy właściwym organom państw członkowskich informacji, które muszą być przekazane Komisji w celu ułatwienia zapewnienia zgodności z tym rozporządzeniem. Zgodnie z art. 9 ust. 2 wszelkie przekazywane lub otrzymywane informacje mają być używane wyłącznie do celów, dla których zostały przekazane lub otrzymane. Jednakże nie powinno to stać na przeszkodzie udostępniania takich informacji przez państwa członkowskie, zgodnie z ich prawem krajowym, odpowiednim organom Tunezji lub innym państwom członkowskim, gdy jest to niezbędne, w celu ułatwienia odzyskania sprzeniewierzonych aktywów.
(4)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 101/2011,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (UE) nr 101/2011 wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 5 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 5
1. W drodze odstępstwa od art. 2 właściwe organy w państwach członkowskich, wyszczególnione na stronach internetowych wymienionych w załączniku II, mogą udzielić zezwolenia na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych po spełnieniu następujących warunków:
a)
środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem orzeczenia arbitrażowego wydanego przed dniem, w którym osoba fizyczna lub prawna, podmiot lub organ, o których mowa w art. 2, zostały umieszczone w załączniku I, lub orzeczenia sądowego lub decyzji administracyjnej wydanych w Unii, lub orzeczenia sądowego wykonalnego w danym państwie członkowskim przed tym dniem lub później;
b)
środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie do zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim orzeczeniem lub uznanych za uzasadnione w takim orzeczeniu, w granicach określonych w mających zastosowanie przepisach ustawowych i wykonawczych regulujących prawa osób posiadających takie roszczenia;
c)
decyzja lub orzeczenie nie zostało wydane na rzecz osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku I; oraz
d)
uznanie orzeczenia nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego.
2. Zainteresowane państwo członkowskie informuje inne państwa członkowskie i Komisję o wszelkich zezwoleniach wydanych na podstawie niniejszego artykułu.”;
2)
art. 6 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Art. 2 ust. 2 nie ma zastosowania do kwot dodatkowych na zamrożonych rachunkach w postaci:
a)
odsetek lub innych dochodów należnych od tych rachunków; lub
b)
płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą umieszczenia w załączniku I osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, o których mowa w art. 2; lub
c)
płatności należnych z tytułu orzeczenia sądowego, decyzji administracyjnej lub orzeczenia arbitrażowego, wydanych w Unii lub wykonalnych w danym państwie członkowskim,
pod warunkiem że wszelkie takie odsetki, inne dochody oraz płatności zostaną zamrożone zgodnie z art. 2 ust. 1.”;
3)
w art. 9 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„3. Ustęp 2 nie stoi na przeszkodzie udostępniania informacji przez państwa członkowskie, zgodnie z ich prawem krajowym, odpowiednim organom Tunezji i innym państwom członkowskim, gdy jest to niezbędne, w celu ułatwienia odzyskania sprzeniewierzonych aktywów.”.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 26 listopada 2012 r.