NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 480/2014
ze dne 3. března 2014,
kterým se doplňuje nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1303/2013 o společných ustanoveních o Evropském fondu pro regionální rozvoj, Evropském sociálním fondu, Fondu soudržnosti, Evropském zemědělském fondu pro rozvoj venkova a Evropském námořním a rybářském fondu a o obecných ustanoveních o Evropském fondu pro regionální rozvoj, Evropském sociálním fondu, Fondu soudržnosti a Evropském námořním a rybářském fondu
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1303/2013 ze dne 17. prosince 2013 o společných ustanoveních o Evropském fondu pro regionální rozvoj, Evropském sociálním fondu, Fondu soudržnosti, Evropském zemědělském fondu pro rozvoj venkova a Evropském námořním a rybářském fondu, o obecných ustanoveních o Evropském fondu pro regionální rozvoj, Evropském sociálním fondu, Fondu soudržnosti a Evropském námořním a rybářském fondu a o zrušení nařízení Rady (ES) č. 1083/2006 (1), a zejména na čl. 22 odst. 7, čl. 37 odst. 13, čl. 38 odst. 4, čl. 40 odst. 4, čl. 41 odst. 3, čl. 42 odst. 1, čl. 42 odst. 6, čl. 61 odst. 3, čl. 68 odst. 1, článek 101, čl. 125 odst. 8, čl. 125 odst. 9, čl. 127 odst. 7, čl. 127 odst. 8 a čl. 144 odst. 6 tohoto nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Část druhá nařízení (EU) č. 1303/2013 stanoví společná ustanovení, která se vztahují na Evropský fond pro regionální rozvoj (EFRR), Evropský sociální fond (ESF), Fond soudržnosti, Evropský zemědělský fond pro rozvoj venkova (EZFRV) a Evropský námořní a rybářský fond (ENRF), jež nyní fungují ve společném rámci (dále jen „evropské strukturální a investiční fondy“ či „ESI fondy“). Třetí část uvedeného nařízení dále obsahuje obecná ustanovení, která se vztahují na EFRR, ESF a Fond soudržnosti, ale nevztahují se na EZFRV a ENRF, a čtvrtá část uvedeného nařízení obsahuje obecná ustanovení, která se vztahují na EFRR, ESF, Fond soudržnosti a ENRF, ale nevztahují se na EZFRV. Toto nařízení tedy stanoví ustanovení, která se vztahují na všechny ESI fondy, jakož i ustanovení, která se vztahují jen na EFRR a Fond soudržnosti, nebo na EFRR, ESF, Fond soudržnosti a ENRF.
(2)
Je nutné stanovit podrobná pravidla týkající se kritérií pro určení výše finanční opravy, kterou může Komise uplatnit ve výkonnostním rámci na každou prioritu uvedenou v programech podporovaných z ESI fondů.
(3)
Tyto finanční opravy mohou být uplatněny jen za předpokladu, že je najednou splněno několik podmínek. Výše finanční opravy by měla být určena na základě paušálních sazeb odvozených z koeficientu vypočteného na základě rozsahu fyzického dokončení a úrovně absorpce finančních prostředků. Vnější faktory přispívající k závažnému nesplnění cílů stanovených ve výkonnostním rámci do roku 2023, vyjma faktorů vylučujících finanční opravy, by se měly zvažovat případ od případu a mohly by být důvodem pro nižší sazbu opravy, než jaká by byla uplatněna na základě koeficientu.
(4)
V ustanoveních týkajících se kritérií pro určení výše finančních oprav, které mají být uplatněny ve výkonnostním rámci, by se zvláštní příspěvek z Iniciativy na podporu zaměstnanosti mladých lidí měl posuzovat zvlášť.
(5)
Ustanovení o nákupu pozemků s podporou finančních nástrojů by měla být vyjasněna specifickými pravidly.
(6)
Aby rámec pro kombinování grantů na technickou podporu a finančního nástroje do jedné operace byl soudržný, je třeba, aby takové kombinování bylo dovoleno pouze pro účely technické přípravy budoucí investice ve prospěch konečného příjemce.
(7)
Aby bylo zajištěno, že prováděním finančních nástrojů jsou pověřeny subjekty, které mají náležitou schopnost je provádět v souladu s cíli a prioritami ESI fondů a tím nejefektivnějším způsobem, měla by být stanovena kritéria výběru těchto subjektů a také jejich úloha, závazky a odpovědnost.
(8)
Aby bylo zajištěno řádné finanční řízení finančních nástrojů poskytujících záruky, příspěvky z programů by měly být podloženy obezřetným předběžným posouzením rizik s přihlédnutím k odpovídajícímu multiplikačnímu poměru.
(9)
Aby bylo zajištěno, že finanční nástroje jsou prováděny v souladu s platným právem, měla by být přijata zvláštní ustanovení pro jejich řízení a kontrolu, včetně auditu.
(10)
Aby bylo zajištěno řádné finanční řízení příspěvků z programu na finanční nástroje, mělo by se jakékoli odejmutí takových příspěvků náležitě promítnout do příslušných žádostí o platby.
(11)
Pro zajištění neměnného způsobu výpočtu způsobilých kapitalizovaných subvencí úrokových sazeb a subvencí poplatků za záruky by měla být stanovena specifická pravidla jejich výpočtu.
(12)
Ve snaze o rychlé a efektivní poskytnutí finančních prostředků reálné ekonomice a o řádné finanční řízení při zajištění přiměřeného odměňování subjektů provádějících finanční nástroje by měla být stanovena kritéria pro výpočet nákladů a poplatků spojených s řízením na základě výkonnosti a příslušné prahové hodnoty a pravidla pro úhradu kapitalizovaných nákladů a poplatků spojených s řízením v případě akciových nástrojů a mikroúvěrů.
(13)
V souladu se zásadou řádného finančního řízení by se při výpočtu příspěvku z veřejných zdrojů měly zohlednit příjmy z operací.
(14)
Je nezbytné stanovit metodu výpočtu diskontovaného čistého příjmu z operace s přihlédnutím k referenčním obdobím pro sektor dané operace, k ziskovosti běžně očekávané u druhu dané investice, k uplatnění zásady „znečišťovatel platí“ a případně ke kapitálu v souvislosti s relativní prosperitou daného členského státu nebo regionu.
(15)
Pro sektory by měla být stanovena referenční období, která vycházejí ze zaznamenaných a uchovaných historických údajů o projektech vytvářejících příjmy v programovém období 2007-2013.
(16)
Je nezbytné definovat náklady a příjmy, které se zohledňují při výpočtu diskontovaných čistých příjmů, jakož i podmínky pro stanovení zbytkové hodnoty a finanční diskontní sazby.
(17)
Diskontní sazba ve výši 4 %, navržená jako orientační referenční hodnota, by měla vycházet ze současné dlouhodobé míry návratnosti u mezinárodního portfolia investic vypočtené jako průměrný výnos z aktiv ve výši 3 % upravený směrem nahoru o 1 %, což odpovídá procentnímu poklesu průměrného výnosu z dlouhodobých státních dluhopisů v zemích Unie od doby, kdy byla stanovena finanční diskontní sazba pro programové období 2007-2013.
(18)
Zásada „znečišťovatel platí“ vyžaduje, aby environmentální náklady v důsledku znečištění i prevence hradili ti, kdo znečištění způsobují, a aby systémy zpoplatnění odrážely úplné náklady, včetně kapitálových nákladů, nákladů na environmentální služby, environmentálních nákladů v důsledku znečištění a nákladů na realizovaná preventivní opatření a nákladů souvisejících s nedostatkem použitých zdrojů.
(19)
Za účelem snížení administrativní zátěže by příjemcům mělo být pro výpočet nepřímých nákladů dovoleno použít stávající metody a odpovídající sazby stanovené v rámci jiných politik Unie, jsou-li tyto operace a příjemci podobné povahy.
(20)
Aby bylo zajištěno, že operace financované z ESI fondů, u kterých lze u nepřímých nákladů uplatnit paušální sazbu stanovenou v rámci jiných politik Unie, jsou podobné operacím financovaným v rámci těchto jiných politik Unie, je nezbytné definovat kategorie zásahu a investiční priority nebo opatření, pod něž tyto operace spadají.
(21)
Měla by být vytvořena metodika přezkumu kvality velkých projektů. Přezkum kvality provedený nezávislými odborníky je nezbytnou podmínkou pro to, aby členský stát mohl Komisi předložit velký projekt prostřednictvím oznamovacího postupu stanoveného v nařízení (EU) č. 1303/2013.
(22)
Rozhodne-li se členský stát použít oznamovací postup, měl by se rozhodnout, zda má být daný velký projekt posouzen nezávislými odborníky za technické pomoci Komise, nebo po dohodě s Komisí jinými nezávislými odborníky.
(23)
Mezi hlavní faktory určující, zda bude výsledek přezkumu kvalitní a spolehlivý, patří kapacita, způsobilost a nestrannost nezávislých odborníků provádějících přezkum kvality velkých projektů. Pro zajištění spolehlivosti a vysoké úrovně práce odborníků na přezkumu kvality by tudíž měly být stanoveny jisté požadavky na nezávislé odborníky. Tato kritéria by měli splňovat všichni nezávislí odborníci bez ohledu na to, zda je jejich činnost podpořena technickou pomocí z podnětu Komise nebo členským státem. Povinností členského státu by mělo být ověřit, zda nezávislí odborníci tyto požadavky splňují, a to ještě předtím, než Komisi požádá o souhlas s výběrem nezávislých odborníků.
(24)
Jelikož Komisi mohou být prostřednictvím oznamovacího postupu předloženy pouze velké projekty, které byly nezávislými odborníky ohodnoceny pozitivně, je nezbytné stanovit pro tento účel jasná kritéria. Je také nutné stanovit fáze tohoto přezkumu a parametry pro posouzení kvality, jež mají být při přezkumu použity, aby bylo zajištěno, že přezkum kvality každého velkého projektu je založen na stejném metodickém přístupu a že přezkum kvality je prováděn způsobem, jenž přispěje ke zlepšení kvality velkých projektů, které jsou předmětem tohoto přezkumu.
(25)
Nařízení (EU) č. 1303/2013 požaduje, aby řídicí orgán zřídil systém pro zaznamenávání a uchovávání počítačových údajů o každé operaci, které jsou nezbytné pro monitorování, hodnocení, finanční řízení, ověřování a audit, případně včetně údajů o jednotlivých účastnících operací. Je proto nezbytné stanovit seznam údajů, které mají být v uvedeném systému zaznamenávány a uchovávány.
(26)
Některé údaje jsou relevantní pouze pro určité druhy operací nebo pro některé z ESI fondů; použitelnost požadavků na údaje je proto třeba upřesnit. Nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1303/2013 a (EU) č. 1304/2013 (2) stanoví konkrétní požadavky na zaznamenávání a uchovávání údajů o jednotlivých účastnících operací podporovaných z ESF, ke kterým je třeba přihlédnout.
(27)
Seznam údajů by měl zohlednit požadavky na podávání zpráv stanovené v nařízení (EU) č. 1303/2013 a nařízeních o jednotlivých fondech, aby bylo zajištěno, že pro každou operaci existují údaje nezbytné pro finanční řízení a monitorování, včetně údajů nutných k vypracování žádostí o platby, účetních závěrek a zpráv o provádění operace, a to v podobě, ve které je lze snadno shromažďovat a upravovat. Tento seznam by měl zohlednit fakt, že některé základní údaje o operacích v počítačové podobě jsou nezbytné pro účinné finanční řízení operací a splnění požadavku na zveřejňování základních informací o operacích. Pro účinné plánování a provádění ověřování a auditů jsou nutné některé další údaje.
(28)
Seznam údajů, které mají být zaznamenávány a uchovávány, by neměl předjímat technické vlastnosti ani strukturu počítačových systémů vytvořených řídicími orgány, ani předurčovat formát zaznamenaných a uchovávaných údajů, nejsou-li v tomto nařízení výslovně uvedeny. Seznam by rovněž neměl předjímat způsob, jakým se údaje do systému zadávají nebo se v něm generují; v některých případech mohou údaje obsažené v seznamu vyžadovat zadání vícero hodnot. Je však nezbytné stanovit některá pravidla ohledně povahy těchto údajů, aby bylo zajištěno, že řídicí orgán je schopen splnit své povinnosti, pokud jde o monitorování, hodnocení, finanční řízení, ověřování a audit, včetně případů, kdy to vyžaduje zpracování údajů o jednotlivých účastnících.
(29)
Aby mohla být prováděna kontrola a audit výdajů v rámci operačních programů, je nutné stanovit kritéria, kterými by se měla řídit auditní stopa, aby byla považována za adekvátní.
(30)
V souvislosti s auditní činností podle nařízení (EU) č. 1303/2013 je nezbytné stanovit, že Komise i členské státy by měly zabránit jakémukoli neoprávněnému zveřejnění osobních údajů či přístupu k nim, a specifikovat účely, pro které Komise a členské státy mohou tyto údaje zpracovávat.
(31)
Za audit operací odpovídá auditní orgán. Aby byly rozsah a účinnost auditů adekvátní a aby byly tyto audity prováděny na stejné úrovni ve všech členských státech, je nezbytné stanovit podmínky, které by tyto audity měly splňovat.
(32)
Je nezbytné podrobně stanovit základ pro výběr vzorku operací, u nichž má být proveden audit, kterým by se měl auditní orgán řídit při vypracování či schvalování metody výběru vzorků, a dále stanovit jednotku pro výběr vzorku, určitá technická kritéria, která mají být použita při výběru vzorku, a případně faktory, které mají být zohledněny při výběru doplňkových vzorků.
(33)
Auditní orgán by měl vypracovat výrok auditora zahrnující účetní závěrky podle nařízení (EU) č. 1303/2013. Aby byly rozsah a obsah auditů účetních závěrek adekvátní a aby byly tyto audity prováděny na stejné úrovni ve všech členských státech, je nezbytné stanovit podmínky, které by tyto audity měly splňovat.
(34)
Aby byla zajištěna právní jistota a rovné zacházení se všemi členskými státy při uplatňování finančních oprav v souladu se zásadou proporcionality, je nezbytné stanovit kritéria pro určování závažných nedostatků v účinném fungování systémů řízení a kontroly, definovat základní druhy nedostatků a kritéria, která slouží k určení výše finančních oprav, jež mají být uplatněny, a stanovit kritéria pro uplatnění paušálních sazeb nebo extrapolovaných finančních oprav.
(35)
S cílem umožnit co nejrychlejší uplatňování opatření stanovených v tomto nařízení by toto nařízení mělo vstoupit v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
OBECNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví následující ustanovení, kterými se doplňuje nařízení (EU) č. 1303/2013:
a)
ustanovení, kterými se doplňuje část druhá uvedeného nařízení, která se vztahuje na EFRR, ESF, Fond soudržnosti, EZFRV a ENRF (dále jen „ESI fondy“), pokud jde o:
i)
kritéria pro stanovení výše finanční opravy, jež má být uplatněna ve výkonnostním rámci,
ii)
pravidla týkající se finančních nástrojů, pokud jde o:
-
další zvláštní pravidla ohledně nákupu pozemků a spojení technické podpory s finančními nástroji,
-
další zvláštní pravidla týkající se úlohy, závazků a odpovědnosti subjektů provádějících finanční nástroje, souvisejících kritérií výběru a produktů, jež lze prostřednictvím finančních nástrojů poskytovat,
-
pravidla týkající se řízení a kontroly některých finančních nástrojů, včetně kontrol, které mají být prováděny řídicími a auditními orgány, opatření pro uchovávání podkladů, prvků, které mají být doloženy podklady, a řídicích, kontrolních a auditních mechanismů,
-
pravidla pro odejmutí plateb do finančních nástrojů a následné úpravy žádostí o platby,
-
zvláštní pravidla týkající se zavedení systému kapitalizace ročních splátek pro subvence úrokových sazeb a subvence poplatků za záruky,
-
zvláštní pravidla ohledně kritérií pro výpočet nákladů a poplatků spojených s řízením na základě výkonnosti a příslušných prahových hodnot a pravidla pro úhradu kapitalizovaných nákladů a poplatků spojených s řízením v případě akciových nástrojů a mikroúvěrů,
iii)
metodu výpočtu diskontovaného čistého příjmu z operací, které po dokončení vytvářejí čistý příjem,
iv)
paušální sazbu u nepřímých nákladů a související metody uplatňované v jiných politikách Unie;
b)
ustanovení, kterými se doplňuje část třetí uvedeného nařízení, která se vztahuje na EFRR a Fond soudržnosti, pokud jde o metodiku přezkumu kvality velkých projektů;
c)
ustanovení, kterými se doplňuje část čtvrtá uvedeného nařízení, která se vztahuje na EFRR, ESF, Fond soudržnosti a ENRF, pokud jde o:
i)
pravidla upřesňující informace týkající se údajů, jež je třeba v rámci monitorovacího systému zavedeného řídicím orgánem zaznamenat a uchovat v elektronické podobě,
ii)
podrobné minimální požadavky na auditní stopu, pokud jde o účetní záznamy, které mají být uchovány, a o podklady, které mají být uchovávány na úrovni certifikačního orgánu, řídicího orgánu, zprostředkujících subjektů a příjemců podpory,
iii)
rozsah a obsah auditů operací a auditů účetních závěrek a metodiku výběru vzorku operací,
iv)
podrobná pravidla pro používání údajů shromážděných během auditů prováděných úředníky Komise nebo pověřenými zástupci Komise,
v)
podrobná pravidla týkající se kritérií pro určování závažných nedostatků v účinném fungování systémů řízení a kontroly, včetně základních typů těchto nedostatků, kritérií, která slouží k určení výše finančních oprav, jež mají být uplatněny, a kritérií pro uplatnění paušální sazby nebo extrapolovaných finančních oprav.
KAPITOLA II
USTANOVENÍ, KTERÝMI SE DOPLŇUJE ČÁST DRUHÁ NAŘÍZENÍ (EU) Č. 1303/2013, KTERÁ SE VZTAHUJE NA ESI FONDY
ODDÍL I
KRitéria pro stanovení výše finanční opravy, jež má být uplatněna ve výkonnostním rámci
(Čl. 22 odst. 7 čtvrtý pododstavec nařízení (EU) č. 1303/2013)
Článek 2
Stanovení výše finanční opravy
(Čl. 22 odst. 7 čtvrtý pododstavec nařízení (EU) č. 1303/2013)
1. Výše finanční opravy, již má Komise uplatnit v souladu s čl. 22 odst. 7 nařízení (EU) č. 1303/2013, je paušální sazba stanovená na základě poměru mezi průměrem hodnot konečné míry plnění u všech ukazatelů výstupů a klíčových kroků provádění podle výkonnostního rámce a konečnou mírou plnění finančního ukazatele podle uvedeného výkonnostního rámce (dále jen „koeficient plnění/absorpce“).
2. Koeficient plnění/absorpce se vypočte následujícím způsobem:
a)
konečná hodnota dosažená u každého ukazatele výstupů a klíčového kroku provádění zvoleného pro výkonnostní rámec v rámci dané priority se vydělí příslušnými cílovými hodnotami, výsledkem čehož je konečná míra plnění vyjádřená jako procento cílové hodnoty;
b)
stanoví se průměr hodnot konečné míry plnění u všech ukazatelů výstupů a klíčových kroků provádění zvolených pro výkonnostní rámec v rámci dané priority. Je-li vypočtená konečná míra plnění vyšší než 100 %, použije se pro tento účel hodnota 100 %;
c)
konečná hodnota dosažená u finančního ukazatele zvoleného pro výkonnostní rámec v rámci dané priority se vydělí příslušnou cílovou hodnotou, výsledkem čehož je konečná míra plnění vyjádřená jako procento cílové hodnoty. Je-li vypočtená konečná míra plnění vyšší než 100 %, použije se pro tento účel hodnota 100 %;
d)
průměr hodnot konečné míry plnění u všech ukazatelů výstupů a klíčových kroků provádění zvolených pro výkonnostní rámec v rámci dané priority se vydělí konečnou mírou plnění finančního ukazatele zvoleného pro výkonnostní rámec v rámci dané priority.
3. Týká-li se priorita více než jednoho ESI fondu nebo kategorie regionů, vypočte se koeficient plnění/absorpce zvlášť pro každý ESI fond nebo kategorii regionů.
Článek 3
Výše finanční opravy
(Čl. 22 odst. 7 čtvrtý pododstavec nařízení (EU) č. 1303/2013)
1. Výše finanční opravy je stanovena následovně:
a)
u koeficientu plnění/absorpce nižšího než 65 %, ale vyššího než 60 % se uplatní paušální sazba ve výši 5 %;
b)
u koeficientu plnění/absorpce nižšího než 60 %, ale vyššího než 50 % se uplatní paušální sazba ve výši 10 %;
c)
u koeficientu plnění/absorpce nižšího než 50 % se uplatní paušální sazba ve výši 25 %.
2. Paušální sazba se uplatní na příspěvky z ESI fondů určené na základě výdajů vykázaných členským státem v rámci priority, která splňuje podmínky uvedené v čl. 22 odst. 7 prvním pododstavci nařízení (EU) č. 1303/2013, a to po uplatnění jakýchkoli jiných finančních oprav.
U priorit týkajících se více než jednoho ESI fondu či kategorie regionů se paušální sazba uplatní na každý jednotlivý ESI fond nebo kategorii regionů.
3. Vnější faktory, které se podílely na závažném nesplnění cílů, jež nejsou uvedeny v čl. 22 odst. 7 třetím pododstavci nařízení (EU) č. 1303/2013, se posuzují případ od případu. Paušální opravu podle odstavce 1 lze snížit až o 50 % při zvážení rozsahu vlivu těchto faktorů na závažné nesplnění cílů.
4. Pokud by uplatnění paušální sazby podle odstavce 1 bylo nepřiměřené, výše opravy se sníží.
ODDÍL II
Finanční nástroje
Článek 4
Zvláštní pravidla ohledně nákupu pozemků
(Čl. 37 odst. 13 nařízení (EU) č. 1303/2013)
1. Finanční nástroje financované z EFRR, Fondu soudržnosti a EZFRV mohou podporovat investice, které zahrnují nákup nezastavěných i zastavěných pozemků za částku nepřevyšující 10 % příspěvku z programu vyplaceného konečnému příjemci. V případě záruk se toto procento použije na částku příslušné půjčky nebo jiných rizikových nástrojů.
2. Pokud je konečným příjemcům poskytována podpora z finančních nástrojů na investice do infrastruktury s cílem podpořit rozvoj nebo obnovu měst, hraniční hodnota uvedená v odstavci 1 činí 20 %.
3. Ve výjimečných a řádně odůvodněných případech operací týkajících se ochrany životního prostředí se řídicí orgán může od hraničních hodnot uvedených v odstavcích 1 a 2 odchýlit.
Článek 5
Spojení technické podpory s finančními nástroji
(Čl. 37 odst. 13 nařízení (EU) č. 1303/2013)
Granty na technickou podporu lze kombinovat s finančními nástroji do jediné operace podle čl. 37 odst. 7 nařízení (EU) č. 1303/2013 pouze za účelem technické přípravy budoucí investice ve prospěch konečného příjemce, který má být takovou operací podpořen.
Článek 6
Zvláštní pravidla týkající se úlohy, závazků a odpovědnosti subjektů provádějících finanční nástroje
(Čl. 38 odst. 4 třetí pododstavec nařízení (EU) č. 1303/2013)
1. Subjekty provádějící finanční nástroje vykonávají své povinnosti v souladu s platným právem a jednají s takovou mírou odborné péče, efektivity, transparentnosti a pečlivosti, jaká se očekává od profesionálního subjektu se zkušenostmi v provádění finančních nástrojů. Tyto subjekty zajistí, aby:
a)
koneční příjemci získávající podporu z finančních nástrojů byli vybíráni s řádným přihlédnutím k povaze finančního nástroje a potenciální ekonomické životnosti investičních projektů, které mají být financovány. Výběr musí být transparentní, podložený objektivními důvody a nesmí vést ke střetu zájmů;
b)
koneční příjemci byli informováni o tom, že financování je poskytováno z programů spolufinancovaných ESI fondy, a to v souladu s požadavky stanovenými v článku 115 nařízení (EU) č. 1303/2013 pro EFRR, ESF a Fond soudržnosti, v čl. 66 odst. 1 písm. c) bodu i) nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1305/2013 (3) pro EZFRV a v souladu s budoucím právním aktem Unie, kterým se stanoví podmínky finanční podpory v rámci námořní a rybářské politiky na programové období 2014-2020 („nařízení o ENRF“) pro ENRF;
c)
podpora z finančních nástrojů byla poskytována způsobem, který je přiměřený a který co nejméně narušuje hospodářskou soutěž;
d)
preferenční odměňování soukromých investorů nebo veřejných investorů působících podle zásady tržního hospodářství, jak je uvedeno v čl. 37 odst. 2 písm. c) a čl. 44 odst. 1 písm. b) nařízení (EU) č. 1303/2013, bylo přiměřené rizikům, která tito investoři přijímají, a omezené na minimum nutné k přilákání takových investorů, což je zajištěno podmínkami a procesními zárukami.
2. Jelikož přímá finanční odpovědnost řídicího orgánu vůči subjektům provádějícím finanční nástroje nebo konečným příjemcům, jakož i jeho odpovědnost, pokud jde o jiný dluh či závazek finančního nástroje, nesmí překročit částku přidělenou řídicím orgánem na finanční nástroj podle příslušných dohod o financování, subjekty provádějící finanční nástroje zajistí, aby vůči řídicímu orgánu nebyly uplatňovány žádné nároky nad částku jím přidělenou na finanční nástroj.
3. Subjekty provádějící finanční nástroje jsou odpovědné za úhradu příspěvků z programu vykazujících nesrovnalosti spolu s úrokem a dalšími výnosy z těchto příspěvků.
Subjekty provádějící finanční nástroje však za úhradu částek uvedených v prvním pododstavci nejsou odpovědné, doloží-li v případě jednotlivé nesrovnalosti splnění těchto kumulativních podmínek:
a)
k nesrovnalosti došlo na úrovni konečných příjemců, nebo v případě fondu fondů na úrovni finančních zprostředkovatelů nebo konečných příjemců;
b)
subjekty provádějící finanční nástroje vyhověly ustanovením odstavce 1 tohoto článku, pokud jde o příspěvky z programu vykazující nesrovnalost;
c)
částky vykazující nesrovnalost nebylo možné získat zpět navzdory tomu, že subjekty provádějící finanční nástroje s náležitou péčí podnikly veškerá použitelná smluvní a právní opatření.
Článek 7
Kritéria pro výběr subjektů provádějících finanční nástroje
(Čl. 38 odst. 4 třetí pododstavec nařízení (EU) č. 1303/2013)
1. Při výběru subjektu, který má provádět finanční nástroj, v souladu s čl. 38 odst. 4 písm. a) a čl. 38 odst. 4 písm. b) body ii) a iii) nařízení (EU) č. 1303/2013, se řídicí orgán ujistí, že tento subjekt splňuje následující minimální podmínky:
a)
je podle unijního a vnitrostátního práva oprávněn vykonávat příslušné prováděcí úkoly;
b)
má přiměřenou ekonomickou a finanční životaschopnost;
c)
má přiměřenou schopnost provádět finanční nástroj, včetně organizační struktury a rámce správy a řízení, která pro řídicí orgán představuje nezbytnou jistotu;
d)
disponuje systémem účinné a efektivní vnitřní kontroly;
e)
používá účetní systém, který včas poskytuje přesné, úplné a spolehlivé informace;
f)
souhlasí s tím, aby byl auditován auditními orgány členského státu, Komisí a Evropským účetním dvorem.
2. Při výběru subjektu podle odstavce 1 řídicí orgán náležitě zohlední povahu finančního nástroje, který má být prováděn, předchozí zkušenosti subjektu s prováděním podobných finančních nástrojů, odbornost a zkušenosti navrhovaných členů týmu a provozní a finanční způsobilost subjektu. Výběr musí být transparentní, podložený objektivními důvody a nesmí vést ke střetu zájmů. Použijí se alespoň následující kritéria výběru:
a)
podloženost a věrohodnost metodiky určování a hodnocení finančních zprostředkovatelů a konečných příjemců;
b)
výše nákladů a poplatků spojených s řízením souvisejících s prováděním finančního nástroje a navrhovaná metodika jejich výpočtu;
c)
podmínky uplatňované v souvislosti s podporou poskytovanou konečným příjemcům, včetně cen;
d)
schopnost obstarat prostředky na investice do konečných příjemců doplňující příspěvky z programu;
e)
schopnost doložit další činnost kromě stávající činnosti;
f)
v případech, kdy subjekt provádějící finanční nástroj přidělí do finančního nástroje vlastní finanční prostředky nebo se podílí na riziku, opatření navrhovaná ke sladění zájmů a zmírnění případných střetů zájmů.
3. Pokud subjekt, který provádí fond fondů, včetně EIB, svěří prováděcí úkoly dále finančnímu zprostředkovateli, musí zajistit, aby tento finanční zprostředkovatel splňoval požadavky a kritéria uvedené v odstavcích 1 a 2.
Článek 8
Zvláštní pravidla týkající se záruk poskytovaných prostřednictvím finančních nástrojů
(Čl. 38 odst. 4 třetí pododstavec nařízení (EU) č. 1303/2013)
Pokud finanční nástroje poskytují záruky, musí být splněny následující požadavky:
a)
mezi částkou příspěvku z programu vyčleněnou na pokrytí očekávaných i neočekávaných ztrát z nových půjček nebo jiných nástrojů pro sdílení rizik, které mají být kryté zárukami, a hodnotou odpovídajících vyplacených nových půjček nebo jiných nástrojů pro sdílení rizik musí existovat přiměřený multiplikační poměr;
b)
multiplikační poměr se stanoví pomocí obezřetného předběžného hodnocení rizik konkrétního záručního produktu, který má být poskytnut, s přihlédnutím ke konkrétním tržním podmínkám, investiční strategii dotyčného finančního nástroje a zásadám hospodárnosti a efektivnosti. Toto předběžné posouzení rizik je možné revidovat, je-li to odůvodněno pozdějšími tržními podmínkami;
c)
příspěvek z programu vyčleněný na proplacení záruk musí vycházet z tohoto předběžného hodnocení rizik;
d)
nevyplatil-li finanční zprostředkovatel nebo subjekt, jenž má prospěch ze záruk, plánovanou částku nových půjček nebo jiných nástrojů pro sdílení rizik konečným příjemcům, způsobilé výdaje se úměrně sníží.
Článek 9
Řízení a kontrola finančních nástrojů zřízených na celostátní, regionální, nadnárodní či přeshraniční úrovni
(Čl. 40 odst. 4 nařízení (EU) č. 1303/2013)
1. U operací s podporou z programů pro finanční nástroje zřízené na celostátní, regionální, nadnárodní či přeshraniční úrovni podle čl. 38 odst. 1 písm. b) nařízení (EU) č. 1303/2013 řídicí orgán zajistí, aby:
a)
operace byla v souladu s platným právem, příslušným programem a příslušnou dohodou o financování, a to jak v průběhu hodnocení a výběru operace, tak v průběhu zřizování a provádění finančního nástroje;
b)
dohody o financování obsahovaly ustanovení o auditních požadavcích a auditní stopě podle bodu 1 písm. e) přílohy IV nařízení (EU) č. 1303/2013;
c)
řídicí kontroly byly po celou dobu programového období a během zřizování a provádění finančních nástrojů prováděny v souladu s čl. 125 odst. 4 nařízení (EU) č. 1303/2013 pro EFRR, ESF, Fond soudržnosti a ENRF a v souladu s čl. 58 odst. 1 a 2 nařízení (EU) č. 1305/2013 pro EZFRV;
d)
podklady k výdajům vykázaným jako způsobilé:
i)
byly pro danou operaci uchovávány řídicím orgánem, finančním zprostředkovatelem, nebo subjektem provádějícím fond fondů, je-li daný finanční nástroj prováděn prostřednictvím fondu fondů, aby byly poskytnuty důkazy o tom, že finanční prostředky byly použity k zamýšleným účelům, že byl dodržen soulad s platným právem a že byla splněna kritéria a podmínky pro financování v rámci příslušných programů,
ii)
byly k dispozici za účelem ověření legality a správnosti výdajů vykázaných Komisi;
e)
mezi podklady pro ověřování souladu s právem Unie a členských států a s podmínkami financování byly alespoň:
i)
dokumenty o zřízení finančního nástroje,
ii)
dokumenty uvádějící výši příspěvku na finanční nástroj z každého programu a v rámci každé prioritní osy, výdaje způsobilé v rámci programů a úrok a další výnosy vytvářené podporou z ESI fondů a opakované použití prostředků připadajících na podporu z ESI fondů v souladu s články 43 a 44 nařízení (EU) č. 1303/2013,
iii)
dokumenty o fungování finančního nástroje, včetně dokumentů týkajících se monitorování, podávání zpráv a ověřování,
iv)
dokumenty dokládající soulad s články 43, 44 a 45 nařízení (EU) č. 1303/2013,
v)
dokumenty týkající se ukončení příspěvků z programů a ukončení finančního nástroje,
vi)
dokumenty o nákladech a poplatcích spojených s řízením,
vii)
formuláře žádostí nebo rovnocenné doklady předložené konečnými příjemci spolu s podklady, včetně podnikatelských plánů a případně předchozích ročních účetních závěrek,
viii)
kontrolní seznamy a zprávy od subjektů provádějících finanční nástroj, jsou-li k dispozici,
ix)
prohlášení učiněná v souvislosti s podporou de minimis, je-li to na místě,
x)
dohody podepsané v souvislosti s podporou poskytnutou prostřednictvím finančního nástroje, zahrnující kapitál, půjčky, záruky nebo jiné formy investic poskytnutých konečným příjemcům,
xi)
důkazy o tom, že podpora poskytnutá prostřednictvím finančního nástroje byla použita k zamýšlenému účelu,
xii)
záznamy o finančních tocích mezi řídicím orgánem a finančním nástrojem a v rámci finančního nástroje na všech úrovních až ke konečným příjemcům a v případě záruk důkaz, že příslušné půjčky byly vyplaceny,
xiii)
oddělené záznamy nebo účetní kódy pro příspěvek z programu vyplacený nebo záruku vyčleněnou finančním nástrojem ve prospěch konečného příjemce.
2. U operací s podporou z programů pro finanční nástroje v rámci EFRR, ESF, Fondu soudržnosti a ENRF auditní orgány zajistí, aby finanční nástroje byly auditovány po celou dobu programového období až do uzavření, a to v rámci jak auditů systémů, tak auditů operací v souladu s čl. 127 odst. 1 nařízení (EU) č. 1303/2013.
U operací s podporou z programů pro finanční nástroje v rámci EZFRV auditní orgány zajistí, aby finanční nástroje byly auditovány po celou dobu programového období až do uzavření, a to v rámci jak auditů systémů, tak auditů operací v souladu s článkem 59 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1306/2013 (4).
3. Provádí-li finanční nástroje EIB podle čl. 38 odst. 4 písm. b) bodu i) nařízení (EU) č. 1303/2013, pak:
a)
řídicí orgán pověří společnost, která působí v podmínkách společného rámce stanoveného Komisí, aby prováděla ověřování operací na místě ve smyslu čl. 125 odst. 5 písm. b) nařízení (EU) č. 1303/2013;
b)
auditní orgán pověří společnost, která působí v podmínkách společného rámce stanoveného Komisí, aby prováděla audity operací.
Auditní orgán vychází ve výroku auditora z informací poskytnutých pověřenou společností.
4. Neexistuje-li společný rámec stanovený Komisí, na nějž se odkazuje v odstavci 3, řídicí orgán předloží Komisi ke schválení návrh metodiky ověřování na místě a auditní orgán předloží Komisi ke schválení návrh metodiky auditů.
Článek 10
Pravidla pro odejmutí plateb do finančních nástrojů a následné úpravy žádostí o platby
(Čl. 41 odst. 3 nařízení (EU) č. 1303/2013)
Členské státy a řídicí orgány mohou odejmout příspěvky z programů na finanční nástroje uvedené v čl. 38 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1303/2013 a na finanční nástroje uvedené v čl. 38 odst. 1 písm. b) uvedeného nařízení prováděné v souladu s čl. 38 odst. 4 písm. a) a b) uvedeného nařízení, pouze pokud tyto příspěvky nebyly již zahrnuty v žádosti o platbu podle článku 41 uvedeného nařízení. Pokud však jde o finanční nástroje podporované z EFRR, ESF, Fondu soudržnosti a ENRF, mohou být příspěvky rovněž odejmuty, je-li příští žádost o platbu změněna tak, aby příslušné výdaje byly odejmuty nebo nahrazeny.
Článek 11
Systém kapitalizace ročních splátek pro subvence úrokových sazeb a subvence poplatků za záruky
(Čl. 42 odst. 1 třetí pododstavec nařízení (EU) č. 1303/2013)
1. Kapitalizované subvence úrokových sazeb i subvence poplatků za záruky podle čl. 42 odst. 1 písm. c) nařízení (EU) č. 1303/2013 se vypočtou na konci období způsobilosti jako součet diskontovaných platebních závazků pro účely a období stanovené v uvedeném článku a v souladu s příslušnými dohodami o financování.
2. Zdroje, jež zůstaly na účelově vázaném účtu po skončení období uvedeného v čl. 42 odst. 1 písm. c) nařízení (EU) č. 1303/2013, nebo v důsledku neočekávaného ukončení finančního nástroje před koncem tohoto období, se použijí v souladu s článkem 45 uvedeného nařízení.
Článek 12
Kritéria pro výpočet nákladů a poplatků spojených s řízením na základě výkonnosti
(Čl. 42 odst. 6 nařízení (EU) č. 1303/2013)
1. Řídicí orgán vypočte náklady a poplatky spojené s řízením, které lze vykázat jako způsobilé výdaje podle čl. 42 odst. 1 písm. d) nařízení (EU) č. 1303/2013, na základě následujících výkonnostních kritérií podle čl. 42 odst. 5 uvedeného nařízení:
a)
výplata příspěvků poskytnutých z programu ESI fondů;
b)
prostředky získané zpět z investic nebo z uvolněných prostředků vyčleněných na smlouvy o zárukách;
c)
kvalita opatření doprovázejících investici před investičním rozhodnutím maximalizovat její dopad a po něm a
d)
přínos finančního nástroje k cílům a výstupům programu.
2. Řídicí orgán informuje monitorovací výbor zřízený podle článku 47 nařízení (EU) č. 1303/2013 o opatřeních ohledně výkonnostně založeného výpočtu vynaložených nákladů nebo poplatků spojených s řízením a správou finančního nástroje. Monitorovací výbor dostává každoročně zprávy o nákladech a poplatcích spojených s řízením skutečně zaplacených v předchozím kalendářním roce.
Článek 13
Prahové hodnoty pro výpočet nákladů a poplatků spojených s řízením
(Čl. 42 odst. 5 a 6 nařízení (EU) č. 1303/2013)
1. V případě subjektu, který provádí fond fondů, nesmí náklady a poplatky spojené s řízením, jež lze vykázat jako způsobilé výdaje podle čl. 42 odst. 1 písm. d) nařízení (EU) č. 1303/2013, překročit:
a)
3 % v prvních 12 měsících od podpisu dohody o financování, 1 % v dalších 12 měsících a poté 0,5 % za rok z příspěvků z programu uhrazených do fondu fondů, vypočtených poměrným dílem ode dne uskutečnění platby do fondu fondů až do konce způsobilého období, do zpětné úhrady řídicímu orgánu nebo do dne ukončení, podle toho, co nastane dříve, a
b)
0,5 % za rok z příspěvků z programu vyplacených z fondu fondů finančním zprostředkovatelům a vypočtených poměrným dílem od okamžiku uskutečnění platby z fondu fondů až do zpětné úhrady do fondu fondů, konce období způsobilosti nebo do dne ukončení podle toho, co nastane dříve.
2. V případě subjektů provádějících finanční nástroje poskytující kapitál, půjčky, záruky a mikroúvěry, včetně jejich kombinací s granty, subvencemi úrokových sazeb nebo subvencemi poplatků za záruky podle čl. 37 odst. 7 nařízení (EU) č. 1303/2013, nesmí náklady a poplatky spojené s řízením, jež lze vykázat jako způsobilé výdaje podle čl. 42 odst. 1 písm. d) uvedeného nařízení, překročit:
a)
základní odměnu, která se vypočte takto:
i)
u finančního nástroje poskytujícího kapitál 2,5 % za rok v prvních 24 měsících od podpisu dohody o financování a poté 1 % za rok z příspěvků z programu vyčleněných podle příslušné dohody o financování, vypočtených poměrným dílem ode dne podpisu příslušné dohody o financování až do konce období způsobilosti, do zpětné úhrady příspěvků řídicímu orgánu nebo do fondu fondů, nebo do data ukončení podle toho, co nastane dříve,
ii)
u finančního nástroje ve všech ostatních případech 0,5 % za rok z příspěvků z programu uhrazených do finančního nástroje, vypočtených poměrným dílem od data uskutečnění platby do finančního nástroje až do konce doby způsobilosti, zpětné úhrady řídicímu orgánu či do fondu fondů, nebo do data ukončení finančního nástroje podle toho, co nastane dříve, a
b)
výkonnostní odměnu, která se vypočte takto:
i)
u finančního nástroje poskytujícího kapitál 2,5 % za rok z příspěvků z programu uhrazených ve smyslu čl. 42 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1303/2013 konečným příjemcům ve formě kapitálu a z reinvestovaných zdrojů připadajících na příspěvky z programu, které teprve mají být do finančního nástroje vráceny, vypočtených poměrným dílem ode dne platby konečnému příjemci až do zaplacení investice, do konce postupu zpětného získávání v případě odpisů, nebo do konce období způsobilosti podle toho, co nastane dříve,
ii)
u finančního nástroje poskytujícího půjčky 1 % za rok z příspěvků z programu uhrazených ve smyslu čl. 42 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1303/2013 konečným příjemcům ve formě půjček a z reinvestovaných zdrojů připadajících na příspěvky z programu, které teprve mají být do finančního nástroje vráceny, vypočtených poměrným dílem ode dne platby konečnému příjemci až do zaplacení investice, do konce postupu zpětného získávání v případě selhání, nebo do konce období způsobilosti podle toho, co nastane dříve,
iii)
u finančního nástroje poskytujícího záruky 1,5 % za rok z příspěvků z programu vyčleněných na dosud nesplacené smlouvy o zárukách ve smyslu čl. 42 odst. 1 písm. b) nařízení (EU) č. 1303/2013 a z opětovně využitých zdrojů připadajících na příspěvky z programu, vypočtených poměrným dílem ode dne vyčlenění až do splatnosti smlouvy o záruce, do konce postupu zpětného získávání v případě selhání, nebo do konce období způsobilosti podle toho, co nastane dříve,
iv)
u finančního nástroje poskytujícího mikroúvěr 1,5 % za rok z příspěvků z programu uhrazených ve smyslu čl. 42 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1303/2013 konečným příjemcům ve formě mikroúvěru a z reinvestovaných zdrojů připadajících na příspěvky z programu, které teprve mají být do finančního nástroje vráceny, vypočtených poměrným dílem ode dne platby konečnému příjemci až do zaplacení investice, do konce postupu zpětného získávání v případě selhání, nebo do konce období způsobilosti podle toho, co nastane dříve,
v)
u finančního nástroje poskytujícího granty, subvence úrokových sazeb nebo subvence poplatků za záruky podle čl. 37 odst. 7 nařízení (EU) č. 1303/2013 0,5 % z částky grantu uhrazené ve smyslu čl. 42 odst. 1 písm. a) uvedeného nařízení ve prospěch konečných příjemců.
Ustanovení tohoto odstavce se použijí na subjekt provádějící finanční nástroj poskytující záruky bez ohledu na to, zda stejný subjekt provádí fond fondů, s výhradou ustanovení odstavce 4.
3. Souhrnná částka nákladů a poplatků spojených s řízením v průběhu období způsobilosti stanoveného v čl. 65 odst. 2 nařízení (EU) č. 1303/2013 nesmí přesáhnout:
a)
u fondu fondů 7 % celkové výše příspěvků z programu vyplacených do fondu fondů;
b)
u finančního nástroje poskytujícího kapitál 20 % celkové výše příspěvků z programu vyplacených do finančního nástroje;
c)
u finančního nástroje poskytujícího půjčky 8 % celkové výše příspěvků z programu vyplacených do finančního nástroje;
d)
u finančního nástroje poskytujícího záruky 10 % celkové výše příspěvků z programu vyplacených do finančního nástroje;
e)
u finančního nástroje poskytujícího mikroúvěr 10 % celkové výše příspěvků z programu vyplacených do finančního nástroje;
f)
u finančního nástroje poskytujícího granty, subvence úrokových sazeb nebo subvence poplatků za záruky podle čl. 37 odst. 7 nařízení (EU) č. 1303/2013 6 % celkové výše příspěvků z programu vyplacených do finančního nástroje.
4. Pokud stejný subjekt provádí fond fondů a finanční nástroj, částky způsobilých nákladů a poplatků spojených s řízením uvedené v odstavcích 1 a 2 ani hraniční hodnoty uvedené v odstavci 3 nelze kumulovat v případě stejných příspěvků z programu nebo stejných reinvestovaných zdrojů připadajících na příspěvky z programu.
5. Pokud většinu kapitálu investovaného do finančních zprostředkovatelů poskytujících kapitál poskytují soukromí investoři nebo veřejní investoři působící podle zásady tržního hospodářství a příspěvek z programu je poskytnut za podmínek platných pro soukromé investory, náklady a poplatky spojené s řízením musí odpovídat tržním podmínkám a nesmí být vyšší než náklady a poplatky spojené s řízením hrazené soukromými investory.
6. Prahové hodnoty stanovené v odstavcích 1, 2 a 3 lze překročit, účtuje-li je subjekt provádějící finanční nástroj nebo případně fond fondů, který byl vybrán v souladu s platnými pravidly ve výběrovém řízení, během kterého se prokázala potřeba vyšších nákladů a poplatků spojených s řízením.
Článek 14
Úhrada kapitalizovaných nákladů a poplatků spojených s řízením v případě akciových nástrojů a mikroúvěrů
(Čl. 42 odst. 6 nařízení (EU) č. 1303/2013)
1. Kapitalizované náklady a poplatky spojené s řízením, které mají být uhrazeny jako způsobilé výdaje podle čl. 42 odst. 2 nařízení (EU) č. 1303/2013, se vypočtou na konci období způsobilosti jako součet diskontovaných nákladů a poplatků spojených s řízením, jež mají být zaplaceny po období způsobilosti za období uvedené v čl. 42 odst. 2 uvedeného nařízení a v souladu s příslušnými dohodami o financování.
2. Kapitalizované náklady a poplatky spojené s řízením, které mají být zaplaceny po období způsobilosti za finanční nástroj poskytující mikroúvěr, nesmí překročit 1 % za rok z příspěvků z programu uhrazených konečným příjemcům ve smyslu čl. 42 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1303/2013 ve formě půjček, které teprve mají být do finančního nástroje vráceny, vypočtených poměrným dílem od konce období způsobilosti do zaplacení investice, do konce postupu zpětného získávání v případě selhání, nebo do období uvedeného v čl. 42 odst. 2 uvedeného nařízení podle toho, co nastane dříve.
3. Kapitalizované náklady a poplatky spojené s řízením, které mají být zaplaceny po období způsobilosti za finanční nástroj poskytující kapitál, nesmí překročit 1,5 % za rok z příspěvků z programu uhrazených konečným příjemcům ve smyslu čl. 42 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1303/2013 ve formě kapitálu, který teprve má být do finančního nástroje vrácen, vypočtených poměrným dílem od konce období způsobilosti do zaplacení investice, do konce postupu zpětného získávání v případě selhání, nebo do období uvedeného v čl. 42 odst. 2 uvedeného nařízení podle toho, co nastane dříve.
4. Zdroje, jež zůstaly na účelově vázaném účtu po skončení období uvedeného v čl. 42 odst. 2 nařízení (EU) č. 1303/2013, nebo v důsledku neočekávaného ukončení finančního nástroje před koncem tohoto období, se použijí v souladu s článkem 45 uvedeného nařízení.
ODDÍL III
Metoda výpočtu diskontovaného čistého příjmu z operací vytvářejících čistý příjem
Článek 15
Metoda výpočtu diskontovaného čistého příjmu
(Čl. 61 odst. 3 sedmý pododstavec nařízení (EU) č. 1303/2013)
1. Pro účely použití metody uvedené v čl. 61 odst. 3 prvním pododstavci písm. b) nařízení (EU) č. 1303/2013 se diskontovaný čistý příjem operace vypočte odečtením diskontovaných nákladů od diskontovaného příjmu a případně přičtením zbytkové hodnoty investice.
2. Diskontovaný čistý příjem operace se vypočte za konkrétní referenční období pro sektor dané operace, jak je uvedeno v příloze I. Období provádění operace je součástí referenčního období.
3. Příjmy a náklady se stanoví inkrementální metodou na základě srovnání příjmů a nákladů ve scénáři s novou investicí s příjmy a náklady ve scénáři bez nové investice.
Představuje-li operace nové aktivum, příjmy a náklady se rozumí příjmy a náklady nové investice.
4. Pokud daň z přidané hodnoty není způsobilým výdajem podle čl. 69 odst. 3 písm. c) nařízení (EU) č. 1303/2013, výpočet diskontovaného čistého příjmu vychází z hodnot bez daně z přidané hodnoty.
Článek 16
Stanovení příjmů
(Čl. 61 odst. 3 sedmý pododstavec nařízení (EU) č. 1303/2013)
Pro účely výpočtu diskontovaného čistého příjmu se příjmy stanoví následovně:
a)
poplatky za užívání, jsou-li účtovány, se stanoví v souladu se zásadou „znečišťovatel platí“ a ve vhodných případech zohlední finanční přiměřenost;
b)
příjmy neobsahují převody ze státních nebo regionálních rozpočtů ani vnitrostátních systémů veřejného pojištění;
c)
pokud operace přidává nová aktiva ke stávající službě či infrastruktuře, zohlední se jak příspěvky od nových uživatelů, tak příspěvky od stávajících uživatelů nové nebo rozšířené služby či infrastruktury.
Článek 17
Stanovení nákladů
(Čl. 61 odst. 3 sedmý pododstavec nařízení (EU) č. 1303/2013)
Pro účely výpočtu diskontovaného čistého příjmu se zohlední následující náklady, které vzniknou během referenčního období uvedeného v čl. 15 odst. 2:
a)
náklady na výměnu vybavení s krátkou životností pro zajištění technického fungování operace;
b)
fixní provozní náklady, včetně nákladů na údržbu, například náklady na zaměstnance, údržbu a opravy, obecné řízení a správu a pojištění;
c)
variabilní provozní náklady, včetně nákladů na údržbu, například spotřeba surovin, energie, jiného spotřebního materiálu a veškerá údržba a opravy nezbytné k prodloužení životnosti operace.
Článek 18
Zbytková hodnota investice
(Čl. 61 odst. 3 sedmý pododstavec nařízení (EU) č. 1303/2013)
1. Pokud je předpokládaná životnost aktiv operace delší než referenční období uvedené v čl. 15 odst. 2, určí se jejich zbytková hodnota vypočtením čisté současné hodnoty peněžních toků ve zbývajících letech životnosti operace. Za řádně odůvodněných okolností lze použít i jiné metody výpočtu zbytkové hodnoty.
2. Zbytková hodnota investice se započte do výpočtu diskontovaného čistého příjmu pouze tehdy, pokud příjmy převažují nad náklady podle článku 17.
Článek 19
Diskontování peněžních toků
(Čl. 61 odst. 3 sedmý pododstavec nařízení (EU) č. 1303/2013)
1. Při výpočtu nákladů a příjmů se zohlední pouze peněžní toky, které mají být vyplaceny či získány danou operací. Peněžní toky se stanovují pro každý rok, ve kterém jsou vyplaceny nebo získány danou operací během referenčního období uvedeného v čl. 15 odst. 2.
2. Do výpočtu se nezapočítávají nepeněžní účetní položky, jako jsou například odpisy, veškeré rezervy pro budoucí náklady na výměnu vybavení a rezervy pro nepředvídatelné události.
3. Peněžní toky jsou diskontovány až do současnosti finanční diskontní sazbou ve výši 4 % v reálných hodnotách, což je orientační referenční hodnota pro operace, které mají podobu veřejných investic a jsou spolufinancovány z ESI fondů.
4. Členské státy mohou uplatnit jinou než 4 % finanční diskontní sazbu, poskytnou-li pro takovou jinou referenční hodnotu odůvodnění a zajistí-li její důsledné uplatňování u podobných operací ve stejném sektoru.
5. Jiné než 4 % referenční hodnoty mohou opravňovat tyto důvody:
a)
konkrétní makroekonomické podmínky daného členského státu, mezinárodní makroekonomické trendy a konjunktury; nebo
b)
povaha investora nebo forma provádění, např. partnerství veřejného a soukromého sektoru; nebo
c)
povaha dotyčného sektoru.
6. Při stanovení vlastních finančních diskontních sazeb členské státy provedou odhad průměrné dlouhodobé návratnosti alternativního bezrizikového investičního koše, ať už domácího či zahraničního, který považují za nejvíce relevantní. Příjemci budou o odlišných finančních diskontních sazbách informováni.
ODDÍL IV
Definice paušální sazby pro nepřímé náklady a související metody uplatňované v jiných politikách unie
Článek 20
Paušální financování nepřímých nákladů podle nařízení (EU) č. 1290/2013
(Čl. 68 odst. 1 druhý pododstavec nařízení (EU) č. 1303/2013)
Nepřímé náklady lze vypočítat uplatněním paušální sazby stanovené podle čl. 29 odst. 1 nařízení (EU) č. 1290/2013 u následujících druhů operací nebo projektů, jež jsou součástí operací:
a)
operace podporované z EFRR, které spadají pod oblasti zásahu kódů 056, 057 nebo 060 až 065 uvedené v tabulce 1 přílohy prováděcího nařízení Komise (EU) č. 215/2014 (5) a které jsou prováděny v rámci jedné z investičních priorit stanovených v čl. 5 odst. 1 písm. a) a b), odst. 2 písm. b), odst. 3 písm. a) a c) a odst. 4 písm. f) nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1301/2013 (6);
b)
operace podporované z ESF, které spadají pod oblast zásahu kódu 04 uvedenou v tabulce 6 přílohy prováděcího nařízení Komise (EU) č. 215/2014 a které přispívají k posílení výzkumu, technologického rozvoje a inovací v souladu s čl. 3 odst. 2 písm. c) nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1304/2013;
c)
operace podporované z EZFRV v souladu s články 17, 26 nebo 35 nařízení (EU) č. 1305/2013, které přispívají k prioritě Unie uvedené v čl. 5 odst. 1 uvedeného nařízení. Je-li operace programována podle článků 17 a 26 nařízení (EU) č. 1305/2013, jsou brány v potaz pouze operace prováděné operační skupinou v rámci evropského inovačního partnerství financovanou podle čl. 35 odst. 1 písm. c) uvedeného nařízení;
d)
operace podporované z ENRF a programované v souladu s články 28, 37 nebo čl. 41 odst. 5 budoucího právního aktu Unie, kterým se stanoví podmínky finanční podpory námořní a rybářské politiky na programové období 2014-2020.
Článek 21
Paušální financování nepřímých nákladů podle nařízení č. 966/2012
(Čl. 68 odst. 1 druhý pododstavec nařízení (EU) č. 1303/2013)
Nepřímé náklady lze vypočítat uplatněním paušální sazby stanovené podle čl. 124 odst. 4 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 966/2012 (7) u následujících druhů operací nebo projektů, jež jsou součástí operací:
a)
operace podporované z EFRR, které spadají pod oblasti zásahu kódů 085, 086 nebo 087 uvedené v tabulce 1 přílohy prováděcího nařízení Komise (EU) č. 215/2014 a které jsou prováděny v rámci jedné z investičních priorit stanovených v čl. 5 odst. 5 písm. a) a odst. 6 písm. d) nařízení (EU) č. 1301/2013;
b)
operace podporované z ESF, které spadají pod oblast zásahu kódu 01 uvedenou v tabulce 6 přílohy prováděcího nařízení Komise (EU) č. 215/2014 a které přispívají k podpoře přechodu na nízkouhlíkové hospodářství, které bude odolné vůči změně klimatu, bude efektivně využívat zdroje a bude udržitelné z hlediska životního prostředí v souladu s čl. 3 odst. 2 písm. a) nařízení (EU) č. 1304/2013;
c)
operace podporované z EZFRV v souladu s články 17 a 25 nařízení (EU) č. 1305/2013, které přispívají k prioritě Unie uvedené v čl. 5 odst. 4 nebo 5 uvedeného nařízení;
d)
operace podporované z ENRF a programované v souladu s články 36, 38, čl. 39 odst. 1, čl. 46 odst. 1 písm. e) a i), článkem 54, čl. 79c odst. 1 písm. b) budoucího právního aktu Unie, kterým se stanoví podmínky finanční podpory námořní a rybářské politiky na programové období 2014-2020.
KAPITOLA III
Ustanovení, kterými se doplňuje část třetí nařízení (EU) č. 1303/2013, která se vztahuje na EFRR a Fond soudržnosti, pokud jde o metodiku přezkumu kvality velkých projektů
Článek 22
Požadavky na nezávislé odborníky provádějící přezkum kvality
(Čl. 101 čtvrtý odstavec nařízení (EU) č. 1303/2013)
1. Přezkum kvality velkých projektů podle čl. 101 třetího pododstavce nařízení (EU) č. 1303/2013 provádějí nezávislí odborníci, kteří:
a)
mají značné technické zkušenosti se všemi fázemi projektového cyklu;
b)
mají rozsáhlé mezinárodní zkušenosti s příslušnými investičními sektory;
c)
mají značné odborné znalosti, pokud jde o analýzu a hodnocení socioekonomických přínosů;
d)
mají značné znalosti a zkušenosti v oblasti příslušného práva, politik a postupů Unie;
e)
jsou nezávislí na všech orgánech přímo nebo nepřímo zainteresovaných na schvalování, provádění nebo provozu velkého projektu;
f)
nemají v souvislosti s velkým projektem střet zájmů na žádné úrovni;
g)
nemají žádný obchodní zájem v souvislosti s velkým projektem;
h)
disponují nezbytnými jazykovými znalostmi.
2. Navrhne-li členský stát pověřit jiné nezávislé odborníky než ty, kterým je z podnětu Komise poskytnuta technická pomoc v souladu s článkem 58 nařízení (EU) č. 1303/2013, podá v souladu s čl. 101 třetím odstavcem uvedeného nařízení žádost o souhlas Komise. Tento souhlas musí být podložen dokumenty dokládajícími skutečnost, že odborníci vyhovují požadavkům stanoveným v odstavci 1 tohoto článku.
Komise informuje členský stát o tom, zda s návrhem týkajícím se nezávislých odborníků souhlasí, do tří měsíců od podání žádosti.
Článek 23
Přezkum kvality velkých projektů
(Čl. 101 čtvrtý pododstavec nařízení (EU) č. 1303/2013)
1. Nezávislí odborníci provádějí posouzení na základě informací uvedených v čl. 101 prvním pododstavci písm. a) až i) nařízení (EU) č. 1303/2013. Nezávislí odborníci mohou požádat o doplňující údaje k těmto informacím, považují-li je za nutné pro přezkum kvality.
Členský stát a nezávislí odborníci se mohou dohodnout na tom, že součástí činnosti na přezkumu kvality budou kontroly na místě.
Nezávislí odborníci mohou se souhlasem členských států konzultovat s Komisí příslušné otázky týkající se státní podpory za účelem jejich vyhodnocení.
2. Nezávislí odborníci za účelem přezkumu kvality vykonají následující kroky:
a)
nezávislí odborníci ověří, že operace je velkým projektem ve smyslu článku 100 nařízení (EU) č. 1303/2013, že tento velký projekt není dokončenou operací ve smyslu čl. 2 odst. 14 a čl. 65 odst. 6 uvedeného nařízení a že velký projekt je součástí příslušného operačního programu;
b)
nezávislí odborníci zkontrolují úplnost, konzistentnost a přesnost informací podle čl. 101 prvního pododstavce písm. a) až i) nařízení (EU) č. 1303/2013, poskytnutých ve formátu uvedeném v čl. 101 pátém pododstavci nařízení (EU) č. 1303/2013;
c)
nezávislí odborníci ohodnotí kvalitu velkého projektu na základě kritérií uvedených v příloze II tohoto nařízení;
d)
nezávislí odborníci vypracují zprávu o nezávislém přezkumu kvality ve formátu uvedeném v čl. 102 odst. 1 třetím pododstavci nařízení (EU) č. 1303/2013. Ve zprávě o nezávislém přezkumu kvality nezávislí odborníci jednoznačným způsobem uvedou a odůvodní svoje stanoviska týkající se prvků uvedených v tomto odstavci.
3. Velký projekt je přezkumem kvality ohodnocen pozitivně ve smyslu čl. 102 odst. 1 nařízení (EU) č. 1303/2013, pokud nezávislí odborníci shledají, že byla splněna všechna kritéria uvedená v příloze II tohoto nařízení.
KAPITOLA IV
USTANOVENÍ, KTERÝMI SE DOPLŇUJE ČÁST ČTVRTÁ NAŘÍZENÍ (EU) Č. 1303/2013, KTERÁ SE VZTAHUJE NA EFRR, ESF, FOND SOUDRŽNOSTI A ENRF
ODDÍL I
Údaje, jež je třeba zaznamenat a uchovat v elektronické podobě
Článek 24
Údaje, jež je třeba zaznamenat a uchovat v elektronické podobě
(Čl. 125 odst. 8 nařízení (EU) č. 1303/2013)
1. Informace o údajích, které je třeba zaznamenat a uchovat v elektronické podobě pro každou operaci v rámci systému pro monitorování zřízeného podle čl. 125 odst. 2 písm. d) nařízení (EU) č. 1303/2013, jsou uvedeny v příloze III tohoto nařízení.
2. Údaje se zaznamenávají a uchovávají pro každou operaci, včetně případně údajů o jednotlivých účastnících, za účelem jejich agregace v případech, kdy je to nezbytné pro účely monitorování, hodnocení, finančního řízení, ověřování a auditu. Možná musí být také kumulativní agregace těchto údajů za celé programové období. V případě ESF se údaje zaznamenávají a uchovávají tak, aby řídicím orgánům umožňovaly provádět úkoly spojené s monitorováním a hodnocením v souladu s požadavky stanovenými v článku 56 nařízení (EU) č. 1303/2013 a v článcích 5 a 19 nařízení (EU) č. 1304/2013 a v přílohách I a II uvedeného nařízení.
3. Je-li operace podporována více než jedním operačním programem, prioritou, fondem nebo v rámci více než jedné kategorie regionů, informace uvedené v řádcích 23 až 113 přílohy III se zaznamenávají tak, aby bylo možné v těchto údajích vyhledávat podle operačního programu, priority, fondu nebo kategorie regionu. Podobně musí být možné vyhledávat v údajích o ukazatelích uvedených v řádcích 31 až 40 přílohy III podle investiční priority a případně pohlaví.
ODDÍL II
Auditní stopa a používání údajů shromážděných při auditech
Článek 25
Podrobné minimální požadavky na auditní stopu
(Čl. 125 odst. 9 nařízení (EU) č. 1303/2013)
1. Podrobné minimální požadavky na auditní stopu, pokud jde o účetní záznamy, které mají být uchovány, a o podklady, které mají být uchovávány, jsou následující:
a)
auditní stopa umožňuje ověření uplatňování kritérií výběru stanovených monitorovacím výborem pro operační program;
b)
v souvislosti s granty a vratnou pomocí podle čl. 67 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1303/2013 auditní stopa umožňuje sesouhlasení souhrnných částek potvrzených Komisi s podrobnými účetními záznamy a podklady vedenými certifikačním orgánem, řídicím orgánem, zprostředkujícími subjekty a příjemci, pokud jde o operace spolufinancované v rámci operačního programu;
c)
v souvislosti s granty a vratnou pomocí podle čl. 67 odst. 1 písm. b) a c) a článku 109 nařízení (EU) č. 1303/2013 a podle čl. 14 odst. 1 nařízení (EU) č. 1304/2013 auditní stopa umožňuje sesouhlasení souhrnných částek potvrzených Komisi s podrobnými údaji o výstupech či výsledcích a podklady vedenými certifikačním orgánem, řídicím orgánem, zprostředkujícími subjekty a příjemci, případně včetně dokladů o metodě stanovení standardních stupnic jednotkových nákladů a paušálních částek, pokud jde o operace spolufinancované v rámci operačního programu;
d)
v souvislosti s náklady stanovenými v souladu s čl. 67 odst. 1 písm. d) a čl. 68 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1303/2013 auditní stopa podle potřeby dokládá a odůvodňuje metodu výpočtu a základ, na němž bylo rozhodnuto o paušálních sazbách, a způsobilé přímé náklady nebo náklady vykázané v rámci jiných vybraných kategorií, u kterých se uplatní paušální sazba;
e)
v souvislosti s náklady stanovenými v souladu s čl. 68 odst. 1 písm. b) a c) nařízení (EU) č. 1303/2013, s čl. 14 odst. 2 nařízení (EU) č. 1304/2013 a s článkem 20 nařízení (EU) č. 1299/2013 auditní stopa umožňuje doložení způsobilých přímých nákladů, u kterých se uplatní paušální sazba;
f)
auditní stopa umožňuje ověření platby příspěvku z veřejných zdrojů příjemci;
g)
u každé operace, je-li to na místě, auditní stopa obsahuje technické specifikace a plán financování, dokumenty týkající se schválení grantu, dokumenty související se zadáváním veřejných zakázek, zprávy od příjemce a zprávy o provedených ověřováních a auditech;
h)
auditní stopa obsahuje informace o řídicích kontrolách a o provedených auditech operací;
i)
aniž je dotčen čl. 19 odst. 3 a přílohy I a II nařízení (EU) č. 1304/2013, auditní stopa umožňuje sesouhlasení údajů týkajících se ukazatelů výstupů operace s cíli a vykázanými údaji a výsledkem programu;
j)
u finančních nástrojů auditní stopa obsahuje podklady uvedené v čl. 9 odst. 1 písm. e) tohoto nařízení.
U nákladů uvedených v písmenech c) a d) auditní stopa umožňuje ověřování metody výpočtu použité řídicím orgánem z hlediska souladu s čl. 67 odst. 5 a čl. 68 odst. 1 nařízení (EU) č. 1303/2013 a s čl. 14 odst. 3 nařízení (EU) č. 1304/2013.
2. Řídicí orgán zajistí, aby existoval záznam o totožnosti a umístění subjektů uchovávajících všechny podklady, které jsou nutné k tomu, aby auditní stopa splňovala minimální požadavky uvedené v odstavci 1.
Článek 26
Používání údajů shromážděných během auditů prováděných úředníky Komise nebo pověřenými zástupci Komise
(Čl. 127 odst. 8 nařízení (EU) č. 1303/2013)
1. Komise přijme veškerá nezbytná opatření k tomu, aby zabránila jakémukoli neoprávněnému zveřejnění údajů shromážděných Komisí v průběhu auditů či přístupu k nim.
2. Údaje shromážděné v průběhu auditů používá Komise výlučně za účelem plnění svých povinností podle článku 75 nařízení (EU) č. 1303/2013. Ke shromážděným údajům má přístup Evropský účetní dvůr i Evropský úřad pro boj proti podvodům.
3. Shromážděné údaje nesmí být bez výslovného souhlasu členského státu, který tyto údaje poskytl, zaslány jiným osobám v členských státech či v orgánech Unie než těm, jejichž náplň práce vyžaduje přístup k těmto údajům v souladu s příslušnými pravidly.
ODDÍL III
Rozsah a obsah auditů operací a auditů účetních závěrek a metodika pro výběr vzorku operací
Článek 27
Audity operací
(Čl. 127 odst. 7 nařízení (EU) č. 1303/2013)
1. Audity operací se provádějí za každé účetní období na vzorku operací vybraném metodou stanovenou či schválenou auditním orgánem v souladu s článkem 28 tohoto nařízení.
2. Audity operací se provádějí na základě podkladů, jež představují auditní stopu, a ověřuje se jimi legalita a správnost výdajů vykázaných Komisi, včetně těchto skutečností:
a)
operace byla vybrána v souladu s kritérii výběru pro operační program, operace nebyla fyzicky dokončená nebo plně provedená před tím, než příjemce podal žádost o financování v rámci operačního programu, operace byla provedena v souladu s rozhodnutím o schválení a splňovala v době auditu veškeré platné podmínky, pokud jde o funkčnost, použití a cíle, které mají být dosaženy;
b)
výdaje vykázané Komisi odpovídají účetním záznamům a požadované podklady dokládají adekvátní auditní stopu podle článku 25 tohoto nařízení;
c)
u výdajů vykázaných Komisi stanovených v souladu s čl. 67 odst. 1 písm. b) a c) a článkem 109 nařízení (EU) č. 1303/2013 a s čl. 14 odst. 1 nařízení (EU) č. 1304/2013 byly splněny výstupy a výsledky, na jejichž základě se příjemci vyplácejí platby, údaje o účastnících či jiné záznamy týkající se výstupů a výsledků jsou v souladu s informacemi předloženými Komisi a požadované podklady představují adekvátní auditní stopu podle článku 25 tohoto nařízení.
Audity se dále ověří, zda byl příspěvek z veřejných zdrojů příjemci vyplacen v souladu s článkem 132 odst. 1 nařízení (EU) č. 1303/2013.
3. Součástí auditů operací je v příslušných případech ověření fyzického provádění operace na místě.
4. Audity operací se ověřuje přesnost a úplnost odpovídajících výdajů zachycených certifikačním orgánem v jeho účetním systému a soulad auditní stopy na všech úrovních.
5. Vyjde-li najevo, že zjištěné problémy jsou systémové povahy, a představují tudíž riziko pro jiné operace v rámci operačního programu, zajistí auditní orgán další kontrolu, včetně případných doplňkových auditů, za účelem stanovení rozsahu problémů a doporučí nezbytná nápravná opatření.
6. Pro účel podávání zpráv Komisi o ročním pokrytí se do částky auditovaných výdajů započítávají pouze výdaje spadající do rozsahu auditu provedeného podle odstavce 1. Pro tento účel se použije vzor kontrolní zprávy podle čl. 127 odst. 6 nařízení (EU) 1303/2013.
Článek 28
Metodika pro výběr vzorku operací
(Čl. 127 odst. 7 nařízení (EU) č. 1303/2013)
1. Auditní orgán stanoví metodu výběru vzorku v souladu s požadavky uvedenými v tomto článku a s přihlédnutím k mezinárodně uznávaným auditorským standardům INTOSAI, IFAC nebo IIA.
2. Kromě vysvětlení uvedených v auditní strategii vede auditní orgán záznamy o dokumentech a odborném úsudku, které použil ke stanovení metod výběru vzorku ve fázi plánování, výběru, testování a hodnocení, aby prokázal, že stanovená metoda je vhodná.
3. Vzorek je reprezentativní částí souboru, ze kterého je vybrán, a umožňuje auditnímu orgánu vypracovat platný výrok auditora v souladu s čl. 127 odst. 5 písm. a) nařízení (EU) č. 1303/2013. Soubor zahrnuje výdaje operačního programu nebo skupiny operačních programů spadajících do společného systému řízení a kontroly, které jsou uvedeny v žádostech o platbu předložených Komisi v souladu s článkem 131 nařízení (EU) č. 1303/2013 za dané účetní období. Vzorek může být vybrán během účetního období nebo po jeho skončení.
4. Pro účely čl. 127 odst. 1 nařízení (EU) č. 1303/2013 se metoda výběru vzorku považuje za statistickou, pokud zajišťuje:
i)
náhodný výběr položek vzorku,
ii)
uplatnění teorie pravděpodobnosti k vyhodnocení výsledků vzorku včetně měření a kontroly výběrového rizika a plánované a dosažené přesnosti.
5. Metoda výběru vzorku zajistí náhodný výběr každé jednotky vzorku ze souboru pomocí náhodných čísel generovaných pro každou jednotku souboru, na jejichž základě se vyberou jednotky, které se zařadí do vzorku, nebo systematický výběr pomocí náhodného počátku a následného uplatnění systematického pravidla pro výběr dalších položek.
6. Jednotku vzorku stanoví auditní orgán na základě odborného úsudku. Jednotkou vzorku může být operace, projekt v rámci operace nebo žádost příjemce o platbu. Údaje o stanoveném typu jednotky vzorku a o odborném úsudku použitém k tomuto účelu se uvedou do kontrolní zprávy.
7. Pokud jsou celkové výdaje spojené s jednotkou vzorku za účetní období záporné, vyřadí se ze souboru podle odstavce 3 a auditují se samostatně. Auditní orgán může rovněž vybrat vzorek tohoto samostatného souboru.
8. Platí-li podmínky přiměřené kontroly podle čl. 148 odst. 1 nařízení (EU) č. 1303/2013, může auditní orgán vyloučit položky stanovené v uvedeném článku ze souboru, z něhož se vybírá vzorek. V případě, že dotčená operace již byla do vzorku zařazena, auditní orgán ji nahradí pomocí patřičného náhodného výběru.
9. Veškeré výdaje vykázané Komisi ve vzorku podléhají auditu.
Pokud vybrané jednotky vzorku zahrnují velký počet souvisejících žádostí o platbu či faktur, auditní orgán je může auditovat prostřednictvím dílčího výběrového souboru, přičemž související žádosti o platbu nebo faktury vybere pomocí stejných parametrů použitých pro vybírání jednotek hlavního vzorku.
V takovém případě se příslušné velikosti vzorku vypočtou pro každou jednotku vzorku, jež má být auditována, a v žádném případě nesmí být menší než 30 souvisejících žádostí o platbu nebo faktur pro každou jednotku vzorku.
10. Auditní orgán může soubor stratifikovat rozdělením do podsouborů, z nichž každý je skupinou jednotek vzorku s podobnými vlastnostmi, zejména pokud jde o riziko nebo očekávanou chybovost nebo pokud soubor zahrnuje operace sestávající z finančních příspěvků z operačního programu na finanční nástroje či jiné položky vysoké hodnoty.
11. Pro stanovení technických parametrů výběru vzorku auditní orgán vyhodnotí spolehlivost systému s přihlédnutím k výsledkům auditů systémů jako vysokou, průměrnou nebo nízkou tak, aby kombinovaný stupeň jistoty získaný z auditů systémů a auditů operací byl vysoký. U systému vyhodnoceného jako vysoce spolehlivý nesmí být úroveň spolehlivosti použitá pro výběr operací nižší než 60 %. U systému vyhodnoceného jako nízce spolehlivý nesmí být úroveň spolehlivosti použitá pro výběr operací nižší než 90 %. Maximální úroveň významnosti je 2 % výdajů uvedených v odstavci 3.
12. Jsou-li zjištěny nesrovnalosti nebo riziko nesrovnalostí, auditní orgán rozhodne na základě odborného úsudku, zda je nutné provést audit doplňkového vzorku dalších operací nebo částí operací, které nebyly auditovány v náhodném vzorku, aby byly zohledněny konkrétní zjištěné rizikové faktory.
13. Auditní orgán výsledky auditů doplňkového vzorku analyzuje zvlášť a vypracuje na základě těchto výsledků závěry, které sdělí Komisi ve výroční kontrolní zprávě. Nesrovnalosti zjištěné v doplňkovém vzorku se nezahrnují do výpočtu předpokládané náhodné chyby v náhodném vzorku.
14. Na základě výsledků auditů operací za účelem vypracování výroku auditora a kontrolní zprávy uvedených v čl. 127 odst. 5 písm. a) nařízení (EU) č. 1303/2013 vypočte auditní orgán celkovou chybovost, jež se rovná součtu promítnutých náhodných chyb a případně také systémových chyb a neopravených neobvyklých chyb, vydělených souborem.
Článek 29
Audity účetních závěrek
(Čl. 127 odst. 7 nařízení (EU) č. 1303/2013)
1. Audity účetních závěrek podle čl. 137 odst. 1 nařízení (EU) č. 1303/2013 provádí auditní orgán za každé účetní období.
2. Audit účetních závěrek musí poskytovat přiměřenou jistotu, pokud jde o úplnost, přesnost a pravdivost částek vykázaných v účetních závěrkách.
3. Pro účel odstavců 1 a 2 auditní orgán přihlédne zejména k výsledkům auditů systémů provedených u certifikačního orgánu a k výsledkům auditů operací.
4. Součástí auditu systémů je ověření spolehlivosti účetního systému certifikačního orgánu a na základě vzorku ověření přesnosti výdajů částek odejmutých a částek získaných zpět zachycených v účetním systému certifikačního orgánu.
5. Aby mohl pro účely výroku auditora prohlásit, že účetní závěrka podává věrný a poctivý obraz, ověří auditní orgán, že veškeré prvky, jež jsou vyžadovány podle článku 137 nařízení (EU) č. 1303/2013, jsou v účetní závěrce řádně uvedeny a jsou v souladu s podkladovými účetními záznamy, které vedou všechny příslušné orgány nebo subjekty a příjemci. Na základě účetních závěrek, které mu poskytne certifikační orgán, auditní orgán ověří, zda:
a)
celková výše způsobilých výdajů vykázaných v souladu s čl. 137 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1303/2013 souhlasí s výdaji a příslušným příspěvkem z veřejných zdrojů uvedenými v žádostech o platbu předložených Komisi za příslušné účetní období, a jsou-li nesrovnalosti, zda jsou v účetní závěrce uvedena adekvátní vysvětlení pro nesouhlasící částky;
b)
částky odejmuté a získané zpět v průběhu účetního období, částky, které mají být získány zpět na konci účetního období, částky získané zpět podle článku 71 nařízení (EU) č. 1303/2013 a částky, které zpět získat nelze, uvedené v účetní závěrce odpovídají částkám zaneseným v účetních systémech certifikačního orgánu a vycházejí z rozhodnutí odpovědného řídicího nebo certifikačního orgánu;
c)
byly v příslušných případech z účetní závěrky v souladu s čl. 137 odst. 2 nařízení (EU) č. 1303/2013 výdaje vyjmuty a zda byly v účetní závěrce pro dané účetní období uplatněny všechny nutné opravy;
d)
výše příspěvků z programů vyplacených do finančních nástrojů a výše záloh státní podpory vyplacených příjemcům souhlasí s informacemi poskytnutými řídicím orgánem a certifikačním orgánem.
Ověřování podle písmen b), c) a d) lze provádět na základě vzorku.
ODDÍL IV
Finanční opravy prováděné komisí ve vztahu k nedostatkům systémů
Článek 30
Kritéria pro určování závažných nedostatků v účinném fungování systémů řízení a kontroly
(Čl. 144 odst. 6 nařízení (EU) č. 1303/2013)
1. Komise posuzuje účinné fungování systémů řízení a kontroly na základě výsledků všech dostupných auditů systémů včetně zkoušek kontrol a auditů operací.
Toto posouzení se týká prostředí vnitřní kontroly programu, řídících a kontrolních činností řídicích a certifikačních orgánů, monitorování ze strany řídicího a certifikačního orgánu a kontrolních činností auditního orgánu a je podloženo ověřením souladu s klíčovými požadavky uvedenými v tabulce 1 přílohy IV.
Splnění těchto klíčových požadavků se posuzuje na základě kategorií uvedených v tabulce 2 přílohy IV.
2. Hlavními druhy závažného nedostatku v účinném fungování systému řízení a kontroly jsou případy, kdy je kterýkoli z klíčových požadavků uvedených v bodech 2, 4, 5, 13, 15, 16 a 18 v tabulce 1 přílohy IV, nebo kdy jsou dva nebo více ostatních klíčových požadavků uvedených v tabulce 1 přílohy IV posouzeny jako spadající do kategorie 3 nebo 4 definované v tabulce 2 přílohy IV.
Článek 31
Kritéria pro uplatnění paušálních sazeb nebo extrapolovaných finančních oprav a kritéria pro stanovení výše finanční opravy
(Čl. 144 odst. 6 nařízení (EU) č. 1303/2013)
1. Finanční opravy se uplatní na celý operační program nebo jeho část, pokud Komise zjistí jeden nebo více závažných nedostatků ve fungování systému řízení a kontroly.
Bez ohledu na první pododstavec se na celý operační program nebo jeho část uplatní extrapolované finanční opravy, pokud Komise zjistí systémové nesrovnalosti v reprezentativním vzorku operací, který umožňuje přesnější kvantifikaci rizika pro rozpočet Unie. V tomto případě se za účelem stanovení finanční opravy výsledky posouzení reprezentativního vzorku extrapolují na zbytek souboru, z nějž byl vzorek vybrán.
2. Výše paušální opravy se stanoví s přihlédnutím k následujícím hlediskům:
a)
relativní významnost závažného nedostatku nebo závažných nedostatků v kontextu systému řízení a kontroly jako celku;
b)
četnost a rozsah závažného nedostatku nebo závažných nedostatků;
c)
míra rizika ztráty pro rozpočet Unie.
3. S přihlédnutím k těmto hlediskům se výše finanční opravy stanoví následovně:
a)
je-li závažný nedostatek nebo závažné nedostatky v systému řízení a kontroly natolik zásadní, častý nebo rozšířený, že představuje naprosté selhání systému, kterým je ohrožena legalita a správnost všech dotčených výdajů, uplatní se paušální sazba ve výši 100 %;
b)
je-li závažný nedostatek nebo závažné nedostatky v systému řízení a kontroly natolik častý nebo rozšířený, že představuje krajně závažné selhání systému, kterým je ohrožena legalita a správnost velmi vysokého podílu dotčených výdajů, uplatní se paušální sazba ve výši 25 %;
c)
je-li závažný nedostatek nebo závažné nedostatky v systému řízení a kontroly zapříčiněn tím, že systém není plně funkční nebo funguje natolik chabě nebo natolik zřídka, že tím ohrožena legalita a správnost vysokého podílu dotčených výdajů, uplatní se paušální sazba ve výši 10 %;
d)
je-li závažný nedostatek nebo závažné nedostatky v systému řízení a kontroly zapříčiněn tím, že systém nefunguje důsledně, takže je tím ohrožena legalita a správnost významného podílu dotčených výdajů, uplatní se paušální sazba ve výši 5 %.
4. Pokud by uplatnění paušální sazby podle odstavce 3 bylo nepřiměřené, výše opravy se sníží.
5. Pokud proto, že odpovědné orgány v jenom účetním období nepřijaly v návaznosti na uplatnění finanční opravy příslušná nápravná opatření, je stejný závažný nedostatek zjištěn i v následujícím účetním období, sazba opravy může být z důvodu trvání závažného nedostatku nebo závažných nedostatků zvýšena na výši, jež nepřesahuje výši nejbližší vyšší kategorie.
Článek 32
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 24 se použije ode dne 1. prosince 2014, pokud jde o informace o zaznamenávaných a uchovávaných údajích uvedených v příloze III, s výjimkou údajů v řádcích 23 až 40, 71 až 78 a 91 až 105. Pokud jde o tyto řádky v příloze III, článek 24 se použije ode dne 1. července 2015.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 3. března 2014.
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) nr 480/2014
z dnia 3 marca 2014 r.
uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (1), w szczególności jego art. 22 ust. 7, art. 37 ust. 13, art. 38 ust. 4, art. 40 ust. 4, art. 41 ust. 3, art. 42 ust. 1, art. 42 ust. 6, art. 61 ust. 3, art. 68 ust. 1, art. 101, art. 125 ust. 8, art. 125 ust. 9, art. 127 ust. 7, art. 127 ust. 8 oraz art. 144 ust. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W części drugiej rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 ustanawia się wspólne przepisy mające zastosowanie do Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR), Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS), Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (EFMR), które obecnie są objęte wspólnymi ramami (europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne - „EFSI”). Ponadto część trzecia tego rozporządzenia zawiera ogólne przepisy, które stosują się do EFRR, EFS i Funduszu Spójności, ale nie mają zastosowania do EFRROW i EFMR, zaś część czwarta - ogólne przepisy, które stosują się do EFRR, EFS, Funduszu Spójności i EFMR, ale nie mają zastosowania do EFRROW. W związku z tym niniejsze rozporządzenie ustanawia przepisy mające zastosowanie do wszystkich EFSI, jak również przepisy mające zastosowanie jedynie do EFRR i Funduszu Spójności lub do EFRR, EFS, Funduszu Spójności i EFMR.
(2)
Należy ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące kryteriów określania poziomu korekty finansowej, którą może zastosować Komisja na podstawie ram wykonania dla każdego priorytetu objętego programami wspieranymi przez EFSI.
(3)
Takie korekty finansowe mogą zostać dokonane jedynie w przypadku jednoczesnego spełnienia kilku warunków. Poziom korekty finansowej należy określić na podstawie stawek zryczałtowanych związanych ze współczynnikiem, obliczonym z uwzględnieniem poziomu fizycznego zakończenia i absorpcji finansowej. Zewnętrzne czynniki przyczyniające się do poważnego niepowodzenia w realizacji celów końcowych, których osiągnięcie do 2023 r. określono w ramach wykonania, inne niż czynniki wykluczające korektę finansową, należy rozważać indywidualnie. Mogą one stanowić podstawę do zastosowania niższego poziomu korekty niż ten, który mógłby zostać zastosowany na podstawie współczynnika.
(4)
W przepisach dotyczących kryteriów określających poziom korekt finansowych, które mają zostać dokonane na podstawie ram wykonania, należy potraktować oddzielnie specjalną alokację na Inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych.
(5)
Szczególne przepisy powinny wyjaśniać przepisy dotyczące zakupu gruntu oraz wsparcia w ramach instrumentów finansowych.
(6)
Spójne ramy umożliwiające połączenie dotacji na rzecz wsparcia technicznego z instrumentem finansowym w ramach jednej operacji zakładają, że jest to możliwe, pod warunkiem wykorzystania ich jedynie do celów technicznego przygotowania przyszłej inwestycji na korzyść odbiorcy ostatecznego.
(7)
W celu zapewnienia, aby wdrażanie instrumentów finansowych powierzone zostało podmiotom, które dysponują odpowiednią zdolnością wdrożenia ich zgodnie z celami i priorytetami EFSI i w sposób jak najbardziej skuteczny, należy określić rolę, zakres odpowiedzialności i obowiązków tych podmiotów wraz z kryteriami ich wyboru.
(8)
W celu zapewnienia należytego zarządzania finansami instrumentów finansowych oferujących gwarancje wkład z programów powinien być oparty na ostrożnej ocenie ex ante ryzyka, uwzględniającej odpowiedni współczynnik mnożnikowy.
(9)
W celu zapewnienia wdrażania instrumentów finansowych zgodnie z obowiązującym prawem należy ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące zarządzania nimi i ich kontroli, w tym audytu.
(10)
W celu zapewnienia należytego zarządzania finansami wkładów z programu na rzecz instrumentów finansowych wszelkie przypadki wycofania takich wkładów powinny znaleźć odpowiednie odzwierciedlenie we właściwych wnioskach o płatność.
(11)
W celu zapewnienia spójnych obliczeń skapitalizowanych dotacji na spłatę odsetek lub dotacji na opłaty gwarancyjne należy ustanowić przepisy szczególne dotyczące ich obliczania.
(12)
Aby promować szybki i skuteczny rozdział środków w gospodarce realnej oraz należyte zarządzanie finansami, zapewniając jednocześnie stosowne wynagrodzenie podmiotów wdrażających instrumenty finansowe, należy ustanowić kryteria ustalania kosztów zarządzania i opłat za zarządzanie na podstawie wyników, mające zastosowanie progi, a także przepisy dotyczące zwrotu skapitalizowanych kosztów zarządzania i opłat za zarządzanie w odniesieniu do instrumentów kapitałowych i mikrokredytów.
(13)
Zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami należy uwzględnić dochody generowane przez operacje przy obliczaniu wkładu publicznego.
(14)
Należy określić metodę obliczania zdyskontowanego dochodu danej operacji z uwzględnieniem okresów odniesienia mających zastosowanie do sektora właściwego dla danej operacji, przewidywanej zwykle rentowności dla danego rodzaju inwestycji, zastosowania zasady „zanieczyszczający płaci” oraz, w stosownych przypadkach, zastosowania zasady sprawiedliwości w powiązaniu ze względną zamożnością danego państwa członkowskiego lub regionu.
(15)
Należy określić, na podstawie danych historycznych, zapisanych i zachowanych dla projektów generujących dochód w okresie programowania 2007-2013, okresy odniesienia mające zastosowanie do sektorów.
(16)
Konieczne jest, aby zdefiniować koszty i dochody, które mają być uwzględnione w obliczaniu zdyskontowanych dochodów, jak i warunki określenia wartości rezydualnej i finansowej stopy dyskontowej.
(17)
Zaproponowana jako orientacyjny punkt odniesienia stopa dyskontowa w wysokości 4 % powinna być oparta na obecnej długoterminowej stopie zwrotu z międzynarodowego portfela inwestycji obliczonego jako średnia zwrotu w wysokości 3 % z aktywów korygowana w górę o 1 %, co odzwierciedla odsetek, o jaki spadł średni długoterminowy dochód z obligacji skarbowych na terenie Unii od ustanowienia finansowej stopy dyskontowej dla okresu programowania 2007-2013.
(18)
Zasada „zanieczyszczający płaci” wymaga, aby środowiskowe koszty zanieczyszczeń oraz koszty zapobiegania im były ponoszone przez tych, którzy spowodowali zanieczyszczenie, oraz aby systemy pobierania opłat odzwierciedlały pełne koszty, w tym koszty kapitału, usług środowiskowych, koszty środowiskowe zanieczyszczenia oraz wdrożonych środków prewencyjnych, jak i koszty związane z niedostatkiem stosowanych zasobów.
(19)
Aby ograniczyć obciążenia administracyjne, należy umożliwić beneficjentom stosowanie istniejących metod i odpowiednich stóp określonych w ramach innych polityk Unii celem obliczenia kosztów pośrednich, jeśli operacje i beneficjenci są podobnego rodzaju.
(20)
W celu zapewnienia, że operacje wspierane w ramach EFSI, które mogą stosować stawkę ryczałtową dla kosztów pośrednich ustanowioną w ramach innych polityk Unii, są podobne do operacji finansowanych w ramach tych polityk, należy określić kategorie interwencji oraz priorytety lub środki inwestycyjne, którym podlegają.
(21)
Należy ustalić metodykę, która ma być wykorzystana do celów przeprowadzania oceny jakości dużych projektów. Ocena jakości przeprowadzona przez niezależnych ekspertów jest warunkiem wstępnym przedłożenia dużego projektu Komisji przez państwo członkowskie przy wykorzystaniu procedury powiadomienia przewidzianej w rozporządzeniu (UE) nr 1303/2013.
(22)
Jeśli państwo członkowskie opowie się za wykorzystaniem procedury powiadomienia, powinno zdecydować, czy duży projekt ma zostać poddany ocenie niezależnych ekspertów przy wsparciu pomocy technicznej Komisji czy też, za zgodą Komisji, ocenie innych niezależnych ekspertów.
(23)
Zdolność, kompetencje i bezstronność niezależnych ekspertów przeprowadzających ocenę jakości dużych projektów to główne czynniki określające wysoką jakość i wiarygodność wyników oceny. Dlatego należy ustanowić pewne wymogi dla niezależnych ekspertów, aby zapewnić wiarygodność i jakość przeprowadzanej przez nich oceny jakości. Wszyscy niezależni eksperci powinni spełniać te wymogi, niezależnie do tego, czy mają oni wsparcie pomocy technicznej z inicjatywy Komisji czy też wspiera ich państwo członkowskie. Państwo członkowskie powinno odpowiadać za zweryfikowanie, czy niezależni eksperci spełniają wymogi, zanim porozumie się z Komisją w sprawie ich wyboru.
(24)
Ustanowienie jasnych kryteriów jest konieczne, gdyż jedynie duże projekty, które dostały pozytywną ocenę niezależnych ekspertów, mogą zostać przedłożone Komisji w drodze procedury powiadomienia. Należy również określić etapy procesu oceny oraz parametry, które zostaną użyte do oceny jakości, tak aby zapewnić takie samo podejście metodologiczne do oceny jakości każdego dużego projektu oraz przeprowadzenie jej w sposób, który przyczynia się do ulepszenia jakości ocenianych dużych projektów.
(25)
W rozporządzeniu (UE) nr 1303/2013 zawarty jest wymóg ustanowienia przez instytucję zarządzającą systemu elektronicznej rejestracji i przechowywania danych dotyczących każdej operacji, które są niezbędne do monitorowania, ewaluacji, zarządzania finansowego, weryfikacji i audytu, w tym danych dotyczących poszczególnych uczestników operacji. Należy zatem ustanowić wykaz danych, które należy rejestrować i przechowywać w tym systemie.
(26)
Niektóre dane mają znaczenie dla konkretnych rodzajów operacji lub jedynie dla niektórych EFSI; dlatego należy określić zakres zastosowania wymogów odnośnie do danych. Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 i (UE) nr 1304/2013 (2) określają szczególne wymogi rejestracji i przechowywania danych poszczególnych uczestników operacji wspieranych ze środków EFS, które należy uwzględnić.
(27)
W wykazie danych należy uwzględnić wymogi w zakresie sprawozdawczości określone w rozporządzeniu (UE) nr 1303/2013 oraz w rozporządzeniach dotyczących poszczególnych funduszy w celu zapewnienia, aby dane konieczne do zarządzania finansowego i monitorowania, w tym dane niezbędne do przygotowania wniosków o płatność, zestawień wydatków oraz sprawozdań z wdrażania, istniały dla każdej operacji w formie, w której mogą być łatwo agregowane i uzgadniane. Należy w nim również uwzględnić fakt, że pewne dane podstawowe dotyczące operacji w formie elektronicznej są konieczne do skutecznego zarządzania finansowego operacjami oraz aby spełnić wymóg publikowania podstawowych informacji dotyczących operacji. Niektóre inne dane konieczne są do tego, aby skutecznie planować i przeprowadzać kontrole i audyty.
(28)
Wykaz danych, które należy rejestrować i przechowywać, nie powinien przesądzać o danych technicznych lub o strukturze elektronicznych systemów ustanowionych przez instytucje zarządzające ani wpływać na format rejestrowanych i przechowywanych danych, o ile nie stwierdzono tego wyraźnie inaczej w niniejszym rozporządzeniu. Nie powinien on również przesądzać o sposobie wprowadzania danych do systemu i ich generowania; w niektórych przypadkach dane włączone do wykazu mogą wymagać wprowadzania wielu wartości. Konieczne jest jednak określenie pewnych reguł dotyczących charakteru tych danych w celu zapewnienia, aby instytucja zarządzająca mogła wypełniać swoje obowiązki w zakresie monitorowania, ewaluacji, zarządzania finansowego, weryfikacji i audytu, w tym w przypadkach wymagających przetwarzania danych dotyczących poszczególnych uczestników operacji.
(29)
Aby zapewnić możliwość sprawdzenia i audytu wydatków w ramach programów operacyjnych, należy określić kryteria, które powinna spełniać ścieżka audytu, aby została uznana za właściwą.
(30)
Należy zapewnić, odnośnie do audytu na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, aby Komisja i państwa członkowskie zapobiegały nieupoważnionemu ujawnieniu danych lub dostępowi do danych osobowych, oraz określić, do jakich celów Komisja i państwa członkowskie mogą przetwarzać takie dane.
(31)
Instytucja audytowa jest odpowiedzialna za audyty operacji. W celu zapewnienia odpowiedniego zakresu i skuteczności takich audytów oraz prowadzenia ich zgodnie z takimi samymi standardami we wszystkich państwach członkowskich, konieczne jest ustanowienie warunków, które powinny spełniać te audyty.
(32)
Należy określić szczegółowo podstawę doboru próby operacji przeznaczonych do audytu, której powinna przestrzegać instytucja audytowa przy ustalaniu metody doboru próby lub jej zatwierdzaniu, w tym przy określaniu jednostki próby, niektórych kryteriów technicznych, które mają zostać użyte do próby oraz koniecznych czynników, które należy uwzględnić przy pobieraniu dodatkowych prób.
(33)
Instytucja audytowa powinna sporządzić ważną opinię audytową dotyczącą zestawień wydatków, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 1303/2013. W celu zapewnienia odpowiedniego zakresu oraz zawartości audytów zestawień wydatków oraz prowadzenia ich zgodnie z takimi samymi standardami we wszystkich państwach członkowskich, konieczne jest ustanowienie warunków, które powinny spełniać te audyty.
(34)
W celu zapewnienia pewności prawa i równego traktowania wszystkich państw członkowskich przy dokonywaniu korekt finansowych spójnych z zasadą proporcjonalności, należy ustalić kryteria służące do określania poważnych defektów w skutecznym funkcjonowaniu systemów zarządzania i kontroli, zdefiniować główne rodzaje takich poważnych defektów oraz określić kryteria stosowane do ustalenia poziomu korekty finansowej, która ma być zastosowana, jak również kryteria stosowania stawek zryczałtowanych lub ekstrapolowanych korekt finansowych.
(35)
W celu zapewnienia szybkiego stosowania środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, rozporządzenie to powinno wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie ustanawia następujące przepisy uzupełniające rozporządzenie (UE) nr 1303/2013:
a)
przepisy uzupełniające część drugą tego rozporządzenia, mające zastosowanie do EFRR, EFS, Funduszu Spójności, EFRROW oraz EFMR (zwanych dalej „EFSI”) odnośnie do:
(i)
kryteriów określających poziom korekty finansowej, która ma zostać zastosowana na podstawie ram wykonania;
(ii)
przepisów dotyczących instrumentów finansowych odnośnie do:
-
dodatkowych przepisów szczególnych dotyczących zakupu gruntu oraz łączenia pomocy technicznej z instrumentami finansowymi,
-
dodatkowych przepisów szczególnych dotyczących roli, zakresu odpowiedzialności i obowiązków podmiotów wdrażających instrumenty finansowe, związanych z nimi kryteriów wyboru i produktów, które mogą być dostarczone poprzez instrumenty finansowe,
-
przepisów dotyczących zarządzania niektórymi instrumentami finansowymi oraz kontroli nad nimi, w tym kontroli przeprowadzanych przez instytucje zarządzające i audytowe, zasad przechowywania dokumentów potwierdzających, elementów, które mają potwierdzać takie dokumenty, oraz rozwiązań w zakresie zarządzania, kontroli i audytu,
-
przepisów dotyczących wycofania płatności do instrumentów finansowych i wynikających stąd dostosowań w odniesieniu do wniosków o płatność,
-
przepisów szczególnych dotyczących ustanowienia systemu kapitalizacji rocznych rat dla dotacji na spłatę odsetek i dotacji na opłaty gwarancyjne,
-
przepisów szczególnych dotyczących kryteriów ustalania kosztów zarządzania i opłat za zarządzanie na podstawie wyników i mających zastosowanie progów, a także przepisów dotyczących zwrotu skapitalizowanych kosztów zarządzania i opłat za zarządzanie w odniesieniu do instrumentów kapitałowych i mikrokredytów;
(iii)
metody obliczania zdyskontowanego dochodu operacji generujących dochód po ukończeniu;
(iv)
stawki ryczałtowej dla kosztów pośrednich oraz odnośnych metod mających zastosowanie w innych politykach Unii;
b)
przepisy uzupełniające część trzecią tego rozporządzenia mające zastosowanie do EFRR i Funduszu Spójności odnośnie do metodyki, która ma być stosowana przy przeprowadzaniu oceny jakości dużych projektów;
c)
przepisy uzupełniające część czwartą tego rozporządzenia mające zastosowanie do EFRR, EFS, Funduszu Spójności oraz EFMR odnośnie do:
(i)
przepisów określających informacje w odniesieniu do danych, które mają być zapisywane i przechowywane w formie skomputeryzowanej w ramach systemu monitorowania ustanowionego przez instytucję zarządzającą;
(ii)
szczegółowych minimalnych wymogów dotyczących ścieżki audytu w zakresie utrzymywania zapisów księgowych oraz przechowywania dokumentów potwierdzających na poziomie instytucji certyfikującej, instytucji zarządzającej, instytucji pośredniczących i beneficjentów;
(iii)
zakresu i zawartości audytów operacji i audytów zestawienia wydatków oraz metodyki doboru próby operacji;
(iv)
szczegółowych przepisów dotyczących wykorzystania danych zgromadzonych podczas audytów przeprowadzanych przez urzędników Komisji lub upoważnionych przedstawicieli Komisji;
(v)
szczegółowych przepisów dotyczących kryteriów służących do określania poważnych defektów w skutecznym funkcjonowaniu systemów zarządzania i kontroli, w tym głównych rodzajów takich poważnych defektów; kryteriów stosowanych do ustalenia poziomu korekty finansowej, która ma być zastosowana, oraz kryteriów stosowania stawek zryczałtowanych lub ekstrapolowanych.
ROZDZIAŁ II
PRZEPISY UZUPEŁNIAJĄCE CZĘŚĆ DRUGĄ ROZPORZĄDZENIA (UE) Nr 1303/2013 MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO EFSI
SEKCJA I
Kryteria określające poziom korekty finansowej, która ma zostać zastosowana na podstawie ram wykonania
(Artykuł 22 ust. 7 akapit czwarty rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
Artykuł 2
Określenie poziomu korekty finansowej
(Artykuł 22 ust. 7 akapit czwarty rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
1. Zgodnie z art. 22 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 poziom korekty finansowej, którą ma zastosować Komisja, powinien być stawką zryczałtowaną określoną na podstawie stosunku między średnią poziomu wykonania dla wszystkich wskaźników produktu i kluczowych etapów wdrażania wybranych do ram wykonania a poziomem wykonania wskaźnika finansowego wybranego do tych ram wykonania („współczynnik wykonania/absorpcji”).
2. Współczynnik wykonania/absorpcji jest obliczany w następujący sposób:
a)
ostateczna wartość osiągnięta dla każdego wskaźnika produktu i kluczowego etapu wdrażania wybranego do ram wykonania dla danego priorytetu dzielona jest przez odpowiednie wartości docelowe w celu otrzymania ich ostatecznego stopnia wykonania wyrażonego jako wartość procentowa celu końcowego;
b)
określa się średnią ostatecznych stopni wykonania dla wszystkich wskaźników produktu i kluczowych etapów wdrażania wybranych do ram wykonania dla danego priorytetu. W tym celu, jeśli obliczony ostateczny stopień wykonania przekracza 100 %, liczy się go jako 100 %;
c)
ostateczna wartość osiągnięta dla wskaźnika finansowego wybranego do ram wykonania dla danego priorytetu dzielona jest przez odpowiednią wartość docelową w celu otrzymania jego ostatecznego stopnia wykonania wyrażonego jako wartość procentowa celu końcowego. W tym celu, jeśli obliczony ostateczny stopień wykonania przekracza 100 %, liczy się go jako 100 %;
d)
średnia ostatecznych stopni wykonania dla wszystkich wskaźników produktu i kluczowych etapów wdrażania wybranych do ram wykonania dla danego priorytetu dzielona jest przez ostateczny stopień wykonania wskaźnika finansowego wybranego do ram wykonania dla danego priorytetu.
3. Jeśli priorytet odnosi się do więcej niż jednego EFSI lub kategorii regionu, współczynnik wykonania/absorpcji obliczany jest oddzielnie dla każdego EFSI lub kategorii regionu.
Artykuł 3
Poziom korekty finansowej
(Artykuł 22 ust. 7 akapit czwarty rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
1. Poziom korekty finansowej ustalany jest w następujący sposób:
a)
dla współczynnika wykonania/absorpcji poniżej 65 %, ale nie mniejszego niż 60 %, stosuje się stawkę ryczałtową w wysokości 5 %;
b)
dla współczynnika wykonania/absorpcji poniżej 60 %, ale nie mniejszego niż 50 %, stosuje się stawkę ryczałtową w wysokości 10 %;
c)
dla współczynnika wykonania/absorpcji poniżej 50 % stosuje się stawkę ryczałtową w wysokości 25 %.
2. Stawka ryczałtowa stosowana jest do wkładu z EFSI określonego na podstawie deklarowanych przez państwo członkowskie wydatków w ramach priorytetu, który spełnia warunki, o których mowa w pierwszym akapicie art. 22 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, po zastosowaniu jakiejkolwiek innej korekty finansowej.
Jeśli priorytet odnosi się do więcej niż jednego EFSI lub więcej niż jednej kategorii regionu, stawkę ryczałtową stosuje się oddzielnie dla każdego EFSI lub kategorii regionu.
3. Zewnętrzne czynniki przyczyniające się do poważnego niepowodzenia w osiągnięciu celów, inne niż te, o których mowa w art. 22 ust. 7 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, należy rozważać indywidualnie. Stawka ryczałtowa korekty określona w ust. 1 może być zmniejszona o maksymalnie 50 %, biorąc pod uwagę zakres w jakim poważne niepowodzenie zależy od tych czynników.
4. Gdyby zastosowanie stawki ryczałtowej określonej zgodnie z ust. 1 było nieproporcjonalne, stawka korekty ulega pomniejszeniu.
SEKCJA II
Instrumenty finansowe
Artykuł 4
Przepisy szczególne dotyczące zakupu gruntu
(Artykuł 37 ust. 13 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
1. Instrumenty finansowe finansowane z EFRR, Funduszu Spójności i EFRROW mogą wspierać inwestycje, które obejmują zakup gruntów niezabudowanych i zabudowanych na kwotę nieprzekraczającą 10 % wkładu z programu wypłaconego na rzecz ostatecznego odbiorcy. W przypadku gwarancji procent ten ma zastosowanie do kwoty pożyczki lub innych instrumentów podziału ryzyka.
2. W przypadkach wsparcia z instrumentów finansowych na rzecz ostatecznych odbiorców w odniesieniu do inwestycji w infrastrukturę, których celem jest wspieranie rozwoju obszarów miejskich lub rewitalizacja obszarów miejskich, limit, o którym mowa w ust. 1, wynosi 20 %.
3. W wyjątkowych i należycie uzasadnionych przypadkach instytucja zarządzająca może odstąpić od limitów określonych w ust. 1 i 2 w przypadku operacji dotyczących ochrony środowiska naturalnego.
Artykuł 5
Łączenie pomocy technicznej z instrumentami finansowymi
(Artykuł 37 ust. 13 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
Dotacje na rzecz wsparcia technicznego mogą być łączone z instrumentami finansowymi w ramach jednej operacji zgodnie z art. 37 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 jedynie do celów technicznego przygotowania przyszłej inwestycji na korzyść odbiorcy ostatecznego, który ma otrzymać wsparcie z przedmiotowej operacji.
Artykuł 6
Przepisy szczególne dotyczące roli, zakresu odpowiedzialności i obowiązków podmiotów wdrażających instrumenty finansowe
(Artykuł 38 ust. 4 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
1. Podmioty wdrażające instrumenty finansowe wykonują swoje obowiązki zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz działają z dbałością o jakość zawodową, skutecznością, przejrzystością i starannością, których oczekuje się ze strony doświadczonego podmiotu zawodowo zajmującego się wdrażaniem instrumentów finansowych. Zapewniają one, aby:
a)
odbiorcy ostateczni otrzymujący wsparcie z instrumentów finansowych byli wybierani z odpowiednim uwzględnieniem charakteru instrumentu finansowego oraz potencjalnej trwałości ekonomicznej projektów inwestycyjnych, które mają być finansowane. Ich wybór jest przejrzysty i obiektywnie uzasadniony i nie może prowadzić do powstania konfliktu interesów;
b)
odbiorcy ostateczni byli informowani, że finansowanie pochodzi z programów współfinansowanych z EFSI, zgodnie z wymogami ustanowionymi w art. 115 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 dla EFRR, EFS i Funduszu Spójności, w art. 66 ust. 1 lit. c) ppkt (i) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 (3) dla EFRROW oraz w przyszłym unijnym akcie prawnym ustanawiającym warunki wsparcia finansowego na rzecz polityki morskiej i rybołówstwa na okres programowania 2014-2020 dla EFMR („rozporządzenie w sprawie EFMR”).
c)
wsparcie udzielane w ramach instrumentów finansowych było proporcjonalne i wpływało w jak najmniejszym stopniu na konkurencję;
d)
preferencyjne wynagrodzenie inwestorów prywatnych lub inwestorów publicznych działających zgodnie z zasadą gospodarki rynkowej, o którym mowa w art. 37 ust. 2 lit. c) oraz art. 44 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, było proporcjonalne do ryzyka podejmowanego przez tych inwestorów oraz ograniczone do koniecznego minimum, aby przyciągnąć takich inwestorów, co powinno być zapewnione w zasadach i warunkach oraz gwarancjach proceduralnych.
2. Jako że bezpośrednia odpowiedzialność finansowa instytucji zarządzającej wobec podmiotów wdrażających instrumenty finansowe lub odbiorców ostatecznych, jak również jej odpowiedzialność odnośnie do jakiegokolwiek innego długu lub zobowiązania instrumentu finansowego nie może przekraczać kwoty zaangażowanej przez instytucję zarządzającą w instrument finansowy w ramach odpowiednich umów o finansowaniu, podmioty wdrażające instrumenty finansowe zapewniają, aby do instytucji zarządzającej nie zgłaszano żadnych roszczeń wykraczających poza kwotę zaangażowaną przez tę instytucję w instrument finansowy.
3. Podmioty wdrażające instrumenty finansowe są odpowiedzialne za zwrot wkładów z programu, których dotyczą nieprawidłowości, wraz z odsetkami i innymi korzyściami wygenerowanymi przez te wkłady.
Podmioty wdrażające instrumenty finansowe nie są jednak odpowiedzialne za zwrot kwot, o których mowa w akapicie pierwszym, pod warunkiem że wykażą, że w przypadku danej nieprawidłowości łącznie spełniono wszystkie następujące warunki:
a)
nieprawidłowość pojawiła się na poziomie odbiorców ostatecznych lub, w przypadku funduszu funduszy, na poziomie pośredników finansowych lub odbiorców ostatecznych;
b)
podmioty wdrażające instrumenty finansowe spełniły wymogi zawarte w ust. 1 niniejszego artykułu odnośnie do wkładów z programu, których dotyczy nieprawidłowość;
c)
kwoty, których dotyczy nieprawidłowość, nie mogły zostać odzyskane, pomimo tego że podmioty wdrażające instrumenty finansowe podjęły z należytą starannością wszystkie mające zastosowanie środki umowne i prawne.
Artykuł 7
Kryteria wyboru podmiotów wdrażających instrumenty finansowe
(Artykuł 38 ust. 4 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
1. Dokonując wyboru podmiotu mającego wdrażać instrument finansowy zgodnie z art. 38 ust. 4 lit. a), art. 38 ust. 4 lit. b) ppkt (ii) oraz (iii) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, instytucja zarządzająca upewnia się, że podmiot ten spełnia następujące minimalne wymogi:
a)
uprawnienia do wykonywania odpowiednich zadań wdrożeniowych na mocy przepisów unijnych i krajowych;
b)
odpowiednią trwałość ekonomiczną i wykonalność finansową;
c)
odpowiednią zdolność do wdrażania instrumentu finansowego, w tym strukturę organizacyjną i ramy zarządzania zapewniające niezbędną wiarygodność dla instytucji zarządzającej;
d)
sprawny i skuteczny system wewnętrznej kontroli;
e)
użytkowanie systemu księgowego zapewniającego rzetelne, kompletne i wiarygodne informacje w odpowiednim czasie;
f)
zgoda na poddanie się audytowi przeprowadzanemu przez instytucje audytowe państwa członkowskiego, Komisji i Europejskiego Trybunału Obrachunkowego.
2. Przy wyborze podmiotu, o którym mowa w ust. 1, instytucja zarządzająca odpowiednio uwzględnia charakter instrumentu finansowego, który ma być wdrożony, doświadczenie podmiotu we wdrażaniu podobnych instrumentów finansowych, wiedzę i doświadczenie proponowanych członków zespołu oraz zdolność operacyjną i finansową podmiotu. Wybór powinien być przejrzysty i obiektywnie uzasadniony i nie może prowadzić do powstania konfliktu interesów. Należy zastosować przynajmniej następujące kryteria wyboru:
a)
solidność i wiarygodność metodyki w celu identyfikacji i oceny pośredników finansowych lub odbiorców ostatecznych, o ile ma to zastosowanie;
b)
poziom kosztów zarządzania i opłat za wdrażanie instrumentu finansowego oraz metodyka zaproponowana do ich obliczenia;
c)
zasady i warunki stosowane odnośnie do wsparcia na rzecz ostatecznych odbiorców, w tym polityka cenowa;
d)
zdolność pozyskania środków na inwestycje na rzecz odbiorców ostatecznych, obok wkładów z programu;
e)
zdolność wykazania dodatkowej działalności w porównaniu z obecną działalnością;
f)
w przypadkach gdy podmiot wdrażający instrument finansowy przeznacza swoje własne środki finansowe na instrument finansowy lub dzieli się ryzykiem, proponowane środki w celu zapewnienia zgodności interesów oraz zmniejszenia możliwego konfliktu interesu.
3. W przypadku gdy podmiot wdrażający fundusz funduszy, w tym EBI, przekazuje dalej wdrażanie zadań pośrednikowi finansowemu, zapewnia on, aby wymogi i kryteria, o których mowa w ust. 1 i 2, były spełnione w odniesieniu do tego pośrednika finansowego.
Artykuł 8
Przepisy szczególne dotyczące gwarancji dostarczanych poprzez instrumenty finansowe
(Artykuł 38 ust. 4 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
W przypadkach gdy instrumenty finansowe obejmują gwarancje, powinny być spełnione następujące wymogi:
a)
należy osiągnąć odpowiedni współczynnik mnożnikowy między kwotą wkładu z programu przeznaczoną na pokrycie spodziewanych i niespodziewanych strat z nowych pożyczek lub innych instrumentów podziału ryzyka, które mają być pokryte z gwarancji, a wartością odpowiednich wypłaconych nowych pożyczek lub innych instrumentów podziału ryzyka;
b)
współczynnik mnożnikowy ustala się w oparciu o ostrożną ocenę ex ante ryzyka dla konkretnego oferowanego produktu gwarancyjnego, uwzględniając szczególne warunki rynkowe, strategię inwestycyjną instrumentu finansowego oraz zasady oszczędności i efektywności. Ocena ex ante ryzyka może zostać poddana przeglądowi, o ile będzie to uzasadnione późniejszymi warunkami rynkowymi;
c)
wkład z programu przeznaczony na dotrzymanie zobowiązań wynikających z gwarancji odzwierciedla taką ocenę ex ante ryzyka;
d)
jeśli pośrednik finansowy lub jednostka korzystająca z gwarancji nie przeznaczyli planowanej kwoty nowych pożyczek lub innych instrumentów podziału ryzyka na rzecz odbiorców ostatecznych, kwalifikowalne wydatki powinny zostać proporcjonalnie pomniejszone.
Artykuł 9
Zarządzanie instrumentami finansowymi ustanowionymi na poziomie krajowym, regionalnym, transnarodowym lub transgranicznym oraz kontrola nad nimi
(Artykuł 40 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
1. W przypadku operacji, w których wsparcie z programów trafia do instrumentów finansowych ustanowionych na poziomie krajowym, regionalnym, transnarodowym lub transgranicznym, o których mowa w art. 38 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, instytucja zarządzająca zapewnia, aby:
a)
operacje były zgodne z mającymi zastosowanie przepisami, odpowiednim programem i odpowiednią umową o finansowaniu, zarówno podczas procesu oceny, jak i wyboru operacji, oraz podczas ustanawiania i wdrażania instrumentu finansowego;
b)
umowy o finansowaniu zawierały postanowienia w sprawie wymogów audytu i ścieżki audytu zgodnie z pkt 1 lit. e) załącznika IV do rozporządzenia (UE) nr 1303/2013;
c)
kontrole zarządcze przeprowadzane były w ciągu całego okresu programowania oraz podczas ustanawiania i wdrażania instrumentów finansowych, zgodnie z art. 125 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 w przypadku EFRR, EFS, Funduszu Spójności oraz EFMR, zaś zgodnie z art. 58 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 w przypadku EFRROW;
d)
dokumenty potwierdzające dla wydatków zadeklarowanych jako kwalifikowalne były:
(i)
przechowywane w odniesieniu do operacji przez instytucję zarządzającą, pośrednika finansowego lub podmiot, który wdraża fundusz funduszy w przypadku wdrażania instrumentu finansowego przez fundusz funduszy, aby zapewnić dowody wykorzystania funduszy do planowanych celów, zgodności z mającymi zastosowanie przepisami oraz zgodności z kryteriami i warunkami finansowania w ramach odpowiednich programów;
(ii)
dostępne, aby umożliwić weryfikację zgodności z prawem i prawidłowości wydatków zadeklarowanych Komisji;
e)
dokumenty potwierdzające umożliwiające weryfikację zgodności z przepisami unijnymi i krajowymi oraz z warunkami finansowania obejmowały przynajmniej:
(i)
dokumenty dotyczące ustanowienia instrumentu finansowego;
(ii)
dokumenty określające kwoty wnoszone przez każdy program i w ramach każdej osi priorytetowej do instrumentu finansowego, wydatki kwalifikowalne w ramach programów oraz odsetki i inne korzyści generowane dzięki wsparciu z EFSI i ponownemu wykorzystaniu środków związanych z EFSI zgodnie z art. 43 i 44 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013;
(iii)
dokumenty dotyczące funkcjonowania instrumentu finansowego, łącznie z dokumentami związanymi z monitorowaniem, sprawozdawczością i weryfikacją;
(iv)
dokumenty wykazujące zgodność z art. 43, 44 i 45 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013;
(v)
dokumenty dotyczące wycofania wkładów z programu oraz likwidacji instrumentu finansowego;
(vi)
dokumenty dotyczące kosztów zarządzania i opłat za zarządzanie;
(vii)
formularze wniosków lub dokumenty równoważne, przedłożone przez odbiorców ostatecznych wraz z dokumentami potwierdzającymi, obejmujące plany biznesowe, a w odpowiednich przypadkach poprzednie roczne sprawozdania finansowe;
(viii)
listy kontrolne i sprawozdania od podmiotów wdrażających instrument finansowy, jeśli są dostępne;
(ix)
deklaracje złożone w związku z pomocą de minimis, w stosownych przypadkach;
(x)
umowy zawarte w związku ze wsparciem udzielanym poprzez instrument finansowy, w tym w formie inwestycji kapitałowych, pożyczek, gwarancji lub innych form inwestycji na rzecz ostatecznych odbiorców;
(xi)
dowody, że wsparcie udzielane poprzez instrument finansowy zostało wykorzystane do przewidzianych celów;
(xii)
ewidencję przepływów finansowych między instytucją zarządzającą a instrumentem finansowym oraz w ramach instrumentu finansowego na każdym poziomie, do poziomu ostatecznych odbiorców, zaś w przypadku gwarancji dowód, że pożyczki zostały wypłacone;
(xiii)
oddzielną ewidencję lub kody księgowe dla wkładu z programu wypłaconego lub gwarancji zaangażowanych przez instrument finansowy na rzecz odbiorcy ostatecznego.
2. W przypadku operacji, w których wsparcie z programów trafia do instrumentów finansowych w ramach EFRR, EFS, Funduszu Spójności i EFMR, instytucje audytowe zapewniają audyt instrumentów finansowych w trakcie całego okresu programowania aż do ich zamknięcia, zarówno w ramach audytów systemów, jak i audytów operacji, zgodnie z art. 127 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.
W przypadku operacji, w których wsparcie z programów trafia do instrumentów finansowych w ramach EFRROW, instytucje audytowe zapewniają audyt instrumentów finansowych podczas całego okresu programowania do ich zamknięcia, w ramach audytów systemów i audytów operacji, zgodnie z art. 59 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 (4).
3. W przypadku instrumentów finansowych wdrażanych przez EBI zgodnie z art. 38 ust. 4 lit. b) ppkt (i) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013:
a)
instytucja zarządzająca upoważnia firmę, która działa na podstawie wspólnych ram ustanowionych przez Komisję, do przeprowadzania kontroli operacji na miejscu w rozumieniu art. 125 ust. 5 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013;
b)
instytucja audytowa upoważnia firmę, która działa na podstawie wspólnych ram ustanowionych przez Komisję, do przeprowadzania audytów operacji.
Instytucja audytowa formułuje swoją opinię audytową na podstawie informacji dostarczonych przez upoważnioną firmę.
4. W przypadku braku wspólnych ram ustanowionych przez Komisję, o których mowa w ust. 3, instytucja zarządzająca przedkłada propozycję metodyki przeprowadzania kontroli na miejscu, a instytucja audytowa przedstawia do zatwierdzenia Komisji propozycję metodyki audytów.
Artykuł 10
Przepisy dotyczące wycofania płatności do instrumentów finansowych i wynikających z tego dostosowań w odniesieniu do wniosków o płatność
(Artykuł 41 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
Państwa członkowskie i instytucje zarządzające mogą wycofać wkłady z programów do instrumentów finansowych, o których mowa w art. 38 ust. 1 lit. a), i instrumentów finansowych, o których mowa w art. 38 ust. 1 lit. b), wdrażanych zgodnie z art. 38 ust. 4 lit. a) i b) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, jedynie w przypadku gdy wkłady nie zostały już zawarte we wniosku o płatność, o którym mowa w art. 41 tego rozporządzenia. Odnośnie do instrumentów finansowych wspieranych z EFRR, EFS, Funduszu Spójności i EFMR wkłady mogą jednak zostać wycofane, również w przypadku gdy do następnego wniosku o płatność wprowadzono zmiany dotyczące wycofania lub zastąpienia odpowiednich wydatków.
Artykuł 11
System kapitalizacji rocznych rat dla dotacji na spłatę odsetek i dotacji na opłaty gwarancyjne
(Artykuł 42 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
1. Skapitalizowane dotacje na spłatę odsetek i dotacje na opłaty gwarancyjne, o których mowa w art. 42 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, oblicza się na zakończenie okresu kwalifikowalności jako całość zdyskontowanych zobowiązań płatniczych do celów i dla okresów ustanowionych w tym artykule oraz zgodnie z odpowiednimi umowami o finansowanie.
2. Jakiekolwiek kwoty pozostałe na rachunku powierniczym po upływie okresu, o którym mowa w art. 42 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, lub pozostałe w wyniku niespodziewanej likwidacji instrumentu finansowego przed upływem tego okresu, podlegają wykorzystaniu zgodnie z art. 45 tego rozporządzenia.
Artykuł 12
Kryteria ustalania kosztów zarządzania i opłat za zarządzanie na podstawie wyników
(Artykuł 42 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
1. Instytucja zarządzająca oblicza koszty zarządzania i opłaty za zarządzanie, które mogą być zadeklarowane jako wydatki kwalifikowalne zgodnie z art. 42 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, na podstawie następujących kryteriów opartych na wynikach, o których mowa w art. 42 ust. 5 tego rozporządzenia:
a)
wypłata wkładów z programu współfinansowanego z EFSI;
b)
środki finansowe zwrócone z inwestycji lub z uwolnienia zasobów zaangażowanych w ramach umów gwarancyjnych;
c)
jakość środków towarzyszących inwestycji przed podjęciem decyzji inwestycyjnej oraz po podjęciu tej decyzji, zmierzających do maksymalnego zwiększenia jej oddziaływania; oraz
d)
wkład instrumentu finansowego w realizację celów i produktów programu.
2. Instytucja zarządzająca informuje komitet monitorujący ustanowiony zgodnie z art. 47 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 o przepisach dotyczących obliczania poniesionych kosztów zarządzania lub opłat za zarządzanie instrumentem finansowym na podstawie wyników. Komitet monitorujący otrzymuje coroczne sprawozdania dotyczące kosztów zarządzania i opłat za zarządzanie faktycznie wypłaconych w uprzednim roku kalendarzowym.
Artykuł 13
Progi dla kosztów zarządzania i opłat za zarządzanie
(Artykuł 42 ust. 5 i 6 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
1. W przypadku podmiotu, który wdraża fundusz funduszy, koszty zarządzania i opłaty za zarządzanie, które można zadeklarować jako wydatki kwalifikowalne zgodnie z art. 42 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, nie przekraczają sumy:
a)
3 % dla pierwszych 12 miesięcy po podpisaniu umowy o finansowaniu, 1 % dla kolejnych 12 miesięcy, a następnie 0,5 % rocznie wkładów z programu wpłaconych do funduszu funduszy, obliczonych pro rata temporis od daty faktycznej wpłaty do funduszu funduszy do dnia zakończenia okresu kwalifikowalności, do dnia zwrotu do instytucji zarządzającej lub do dnia likwidacji, w zależności od tego, która data jest wcześniejsza; oraz
b)
0,5 % rocznie wkładów z programu wypłaconych z funduszu funduszy pośrednikom finansowym, obliczonych pro rata temporis od daty faktycznej wypłaty przez fundusz funduszy do dnia zwrotu do funduszu funduszy, do dnia zakończenia okresu kwalifikowalności lub do dnia likwidacji, w zależności od tego, która data jest wcześniejsza.
2. W przypadku podmiotów wdrażających instrumenty finansowe zapewniające inwestycje kapitałowe, pożyczki, gwarancje lub mikrokredyty, w tym łączonych z dotacjami, dotacjami na spłatę odsetek lub dotacjami na opłaty gwarancyjne zgodnie z art. 37 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, koszty zarządzania i opłaty za zarządzanie, które można zadeklarować jako wydatki kwalifikowalne zgodnie z art. 42 ust. 1 lit. d) wspomnianego rozporządzenia, nie przekraczają sumy:
a)
podstawowego wynagrodzenia, które obliczane jest w następujący sposób:
(i)
w przypadku instrumentu finansowego zapewniającego inwestycje kapitałowe, 2,5 % rocznie w ciągu pierwszych 24 miesięcy po podpisaniu umowy o finansowaniu, a następnie 1 % rocznie wkładów z programu przeznaczonych na dany instrument finansowy na podstawie właściwej umowy o finansowaniu, obliczonych pro rata temporis od daty podpisania odpowiedniej umowy o finansowaniu do dnia zakończenia okresu kwalifikowalności, do dnia zwrotu wkładów do instytucji zarządzającej lub do funduszu funduszy, lub do dnia likwidacji, w zależności od tego, która data jest wcześniejsza;
(ii)
w przypadku wszystkich innych instrumentów finansowych, 0,5 % rocznie wkładów z programu wpłaconych do instrumentu finansowego, obliczonych pro rata temporis od daty faktycznej wpłaty do instrumentu finansowego do dnia zakończenia okresu kwalifikowalności, do dnia zwrotu do instytucji zarządzającej lub do funduszu funduszy, lub do dnia likwidacji, w zależności od tego, która data jest wcześniejsza; oraz
b)
wynagrodzenia opartego na wynikach, które obliczane jest w następujący sposób:
(i)
w przypadku instrumentu finansowego zapewniającego inwestycje kapitałowe, 2,5 % rocznie wkładów z programu wypłaconych w rozumieniu art. 42 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 odbiorcom ostatecznym w formie inwestycji kapitałowych, jak również zasobów finansowych zainwestowanych ponownie, przypisanych do wkładów z programu, które jeszcze muszą być zwrócone do instrumentu finansowego, obliczanych pro rata temporis od daty płatności na rzecz odbiorcy ostatecznego do dnia spłaty inwestycji, do dnia zakończenia procedury odzyskiwania w przypadku umorzenia lub do dnia zakończenia okresu kwalifikowalności, w zależności od tego, która data jest wcześniejsza;
(ii)
w przypadku instrumentu finansowego zapewniającego pożyczki, 1 % rocznie wkładów z programu wypłaconych w rozumieniu art. 42 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 odbiorcom ostatecznym w formie pożyczek, jak również zasobów finansowych zainwestowanych ponownie, przypisanych do wkładów z programu, które jeszcze muszą być zwrócone do instrumentu finansowego, obliczanych pro rata temporis od daty płatności na rzecz odbiorcy ostatecznego do dnia spłaty inwestycji, do dnia zakończenia procedury odzyskiwania w przypadku niedotrzymania terminu płatności lub do dnia zakończenia okresu kwalifikowalności, w zależności od tego, która data jest wcześniejsza;
(iii)
w przypadku instrumentu finansowego zapewniającego gwarancje, 1,5 % rocznie wkładów z programu zaangażowanych w ramach zaległych umów gwarancyjnych w rozumieniu art. 42 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, jak również zasobów finansowych zainwestowanych ponownie, przypisanych do wkładów z programu, obliczanych pro rata temporis od daty zaangażowania do terminu zapadalności umowy gwarancyjnej, do dnia zakończenia procedury odzyskiwania w przypadku niedotrzymania terminu płatności lub do dnia zakończenia okresu kwalifikowalności, w zależności od tego, która data jest wcześniejsza;
(iv)
w przypadku instrumentu finansowego zapewniającego mikrokredyty, 1,5 % rocznie wkładów z programu wypłaconych w rozumieniu art. 42 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 odbiorcom ostatecznym w formie mikrokredytów, jak również zasobów finansowych zainwestowanych ponownie, przypisanych do wkładów z programu, które jeszcze muszą być zwrócone do instrumentu finansowego, obliczanych pro rata temporis od daty płatności na rzecz odbiorcy ostatecznego do dnia spłaty inwestycji, do dnia zakończenia procedury odzyskiwania w przypadku niedotrzymania terminu płatności lub do dnia zakończenia okresu kwalifikowalności, w zależności od tego, która data jest wcześniejsza;
(v)
w przypadku instrumentu finansowego zapewniającego dotacje, dotacje na spłatę odsetek lub dotacje na opłaty gwarancyjne, zgodnie z art. 37 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, 0,5 % kwoty dotacji wypłaconej w rozumieniu art. 42 ust. 1 lit. a) tego rozporządzenia na rzecz odbiorców ostatecznych.
Przepisy niniejszego ustępu mają zastosowanie do podmiotu wdrażającego instrument finansowy zapewniający gwarancje niezależnie od tego, czy ten sam podmiot wdraża fundusz funduszy, podlegający przepisom ust. 4.
3. Łączna suma kosztów zarządzania i opłat za zarządzanie w trakcie okresu kwalifikowalności ustanowionego w art. 65 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 nie przekracza następujących limitów:
a)
dla funduszu funduszy, 7 % całkowitej kwoty wkładów z programu wpłaconych do funduszu funduszy;
b)
dla instrumentu finansowego zapewniającego inwestycje kapitałowe, 20 % całkowitej kwoty wkładów z programu wpłaconych do instrumentu finansowego;
c)
dla instrumentu finansowego zapewniającego pożyczki, 8 % całkowitej kwoty wkładów z programu wpłaconych do instrumentu finansowego;
d)
dla instrumentu finansowego zapewniającego gwarancje, 10 % całkowitej kwoty wkładów z programu wpłaconych do instrumentu finansowego;
e)
dla instrumentu finansowego zapewniającego mikrokredyty, 10 % całkowitej kwoty wkładów z programu wpłaconych do instrumentu finansowego;
f)
dla instrumentu finansowego zapewniającego dotacje, dotacje na spłatę odsetek i dotacje na opłaty gwarancyjne, zgodnie z art. 37 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, 6 % całkowitej kwoty wkładów z programu wpłaconych do instrumentu finansowego.
4. W przypadku gdy ten sam podmiot wdraża fundusz funduszy i instrument finansowy, ani kwoty kwalifikowalnych kosztów zarządzania i opłat za zarządzanie objęte ust. 1 i 2, ani limity określone w ust. 3 nie kumulują się w ramach tych samych wkładów z programu czy tych samych zasobów finansowych zainwestowanych ponownie, które są przypisane do wkładów z programu.
5. W przypadku gdy większość kapitału zainwestowanego w pośredników finansowych zapewniających inwestycje kapitałowe pochodzi od prywatnych inwestorów lub inwestorów publicznych działających zgodnie z zasadą gospodarki rynkowej, zaś wkład z programu zapewniany jest na zasadzie równorzędności z inwestorami prywatnymi, koszty zarządzania i opłaty za zarządzanie są zgodne z zasadami rynku i nie przewyższają kosztów i opłat płaconych przez inwestorów prywatnych.
6. Progi ustanowione w ust. 1, 2 i 3 mogą być przekroczone, w przypadku gdy są pobierane przez podmiot wdrażający instrument finansowy, w tym, w stosownych przypadkach, podmiot wdrażający fundusz funduszy, który został wybrany w drodze procedury przetargowej zgodnie z obowiązującymi przepisami, a w procedurze przetargowej udowodniono potrzebę wyższych kosztów zarządzania i opłat za zarządzanie.
Artykuł 14
Zwrot skapitalizowanych kosztów zarządzania i opłat za zarządzanie w odniesieniu do instrumentów kapitałowych i mikrokredytów
(Artykuł 42 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
1. Skapitalizowane koszty zarządzania i opłaty za zarządzanie, które mają zostać zwrócone jako wydatki kwalifikowalne zgodnie z art. 42 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, są obliczane pod koniec okresu kwalifikowalności jako całość zdyskontowanych kosztów zarządzania i opłat za zarządzanie, które mają zostać wypłacone po okresie kwalifikowalności za okres ustanowiony w art. 42 ust. 2 wspomnianego rozporządzenia i zgodnie z odpowiednimi umowami o finansowanie.
2. Skapitalizowane koszty zarządzania i opłaty za zarządzanie, które mają zostać zapłacone po okresie kwalifikowalności w ramach instrumentu finansowego zapewniającego mikrokredyt, nie przekraczają 1 % rocznie wkładów z programu wypłaconego odbiorcom ostatecznym w rozumieniu art. 42 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 w formie pożyczek, które dopiero mają być zwrócone do instrumentu finansowego, obliczone pro rata temporis od zakończenia okresu kwalifikowalności do dnia spłaty inwestycji, do dnia zakończenia procedury odzyskiwania w przypadku niedotrzymania terminu płatności lub do dnia zakończenia okresu, o którym mowa w art. 42 ust. 2 tego rozporządzenia, w zależności od tego, która data jest wcześniejsza.
3. Skapitalizowane koszty zarządzania i opłaty za zarządzanie, które mają zostać zapłacone po okresie kwalifikowalności w ramach instrumentu finansowego zapewniającego inwestycje kapitałowe, nie przekraczają 1,5 % rocznie wkładów z programu wypłaconego odbiorcom ostatecznym w rozumieniu art. 42 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 w formie inwestycji kapitałowych, które dopiero mają być zwrócone do instrumentu finansowego, obliczone pro rata temporis od zakończenia okresu kwalifikowalności do dnia spłaty inwestycji, do dnia zakończenia procedury odzyskiwania w przypadku niedotrzymania terminu płatności lub do dnia zakończenia okresu, o którym mowa w art. 42 ust. 2 tego rozporządzenia, w zależności od tego, która data jest wcześniejsza.
4. Jakiekolwiek kwoty pozostałe na rachunku powierniczym po okresie, o którym mowa w art. 42 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, lub w wyniku niespodziewanej likwidacji instrumentu finansowego przed upływem tego okresu, podlegają wykorzystaniu zgodnie z art. 45 tego rozporządzenia.
SEKCJA III
Metoda obliczania zdyskontowanego dochodu operacji generujących dochód
Artykuł 15
Metoda obliczania zdyskontowanego dochodu
(Artykuł 61 ust. 3 akapit siódmy rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
1. Do celów stosowania metody, o której mowa w art. 61 ust. 3 lit. b) akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, zdyskontowany dochód operacji obliczany jest poprzez odliczenie zdyskontowanych kosztów od zdyskontowanego przychodu i, w stosownych przypadkach, przez dodanie wartości rezydualnej inwestycji.
2. Zdyskontowany dochód operacji obliczany jest w określonym okresie odniesienia mającym zastosowanie do sektora właściwego dla danej operacji, o którym mowa w załączniku I. Okres odniesienia obejmuje okres wdrażania operacji.
3. Przychody i koszty określane są poprzez zastosowanie metody przyrostowej na podstawie porównania przychodu i kosztów przy założeniu nowej inwestycji z przychodami i kosztami w przypadku braku nowej inwestycji.
W przypadku gdy operacja polega na stworzeniu nowych aktywów, przychody i koszty są przychodami i kosztami nowej inwestycji.
4. W przypadku gdy podatek od wartości dodanej nie jest kosztem kwalifikowalnym zgodnie z art. 69 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, obliczenie zdyskontowanego dochodu odbywa się w oparciu o dane liczbowe nieuwzględniające podatku od wartości dodanej.
Artykuł 16
Określenie przychodów
(Artykuł 61 ust. 3 akapit siódmy rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
Do celów obliczenia zdyskontowanego dochodu, przychody określane są na następującej podstawie:
a)
w stosownych przypadkach opłaty ponoszone przez użytkownika są ustalane zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci” oraz, w razie potrzeby, uwzględniają kwestie dostępności cenowej;
b)
przychód nie obejmuje transferów z budżetów krajowych lub regionalnych ani z krajowych publicznych systemów ubezpieczeń;
c)
w przypadku gdy w operacji dodaje się nowe aktywa, aby uzupełnić już istniejącą usługę lub infrastrukturę, należy uwzględnić zarówno wkład ze strony nowych użytkowników, jak i dodatkowe wkłady ze strony już istniejących użytkowników nowej lub rozszerzonej usługi lub infrastruktury.
Artykuł 17
Określenie kosztów
(Artykuł 61 ust. 3 akapit siódmy rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
Do celów obliczenia zdyskontowanego dochodu należy uwzględnić następujące koszty ponoszone w trakcie okresu odniesienia, o którym mowa w art. 15 ust. 2:
a)
koszty odtworzenia wyposażenia krótkotrwałego zapewniającego techniczne funkcjonowanie operacji;
b)
stałe koszty operacyjne, w tym koszty utrzymania, takie jak koszty pracowników, utrzymania i napraw, zarządzania ogólnego i administracji oraz ubezpieczeń;
c)
zmienne koszty operacyjne, w tym koszty utrzymania, takie jak zużycie surowców, energii i innych materiałów eksploatacyjnych związanych z procesami oraz wszelkie koszty utrzymania i napraw niezbędnych do przedłużenia czasu trwania operacji.
Artykuł 18
Wartość rezydualna inwestycji
(Artykuł 61 ust. 3 akapit siódmy rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
1. W przypadku gdy przewidziany czas użytkowania aktywów danej operacji przekracza okres odniesienia, o którym mowa w art. 15 ust. 2, ich wartość rezydualna jest określana przez obliczenie wartości zaktualizowanej netto przepływów pieniężnych w pozostałych latach trwania operacji. Inne metody obliczania wartości rezydualnej mogą być stosowane w należycie uzasadnionych okolicznościach.
2. Wartość rezydualna inwestycji jest włączona do obliczeń zdyskontowanego dochodu operacji jedynie wówczas, gdy przychody przewyższają koszty, o których mowa w art. 17.
Artykuł 19
Dyskontowanie przepływów pieniężnych
(Artykuł 61 ust. 3 akapit siódmy rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
1. Przy obliczaniu kosztów i przychodu należy uwzględnić jedynie przepływy pieniężne, które mają zostać wypłacone lub otrzymane przez operację. Przepływy pieniężne są ustalane dla każdego roku, w którym są wypłacane lub otrzymywane przez operację podczas okresu odniesienia, o którym mowa w art. 15 ust. 2.
2. Niepieniężne pozycje rachunkowe, jak amortyzacja, rezerwy na koszty zastąpienia i rezerwy na pokrycie nieprzewidzianych wydatków są wyłączone z tych obliczeń.
3. Przepływy pieniężne dyskontuje się wstecznie do wartości bieżącej przy użyciu 4 % finansowej stopy dyskontowej wyrażonej w wartościach rzeczywistych jako orientacyjny poziom odniesienia dla operacji inwestycji publicznych współfinansowanych z EFSI.
4. Państwa członkowskie mogą stosować finansową stopę dyskontową inną niż 4 %, jeśli przedstawią uzasadnienie dla takiego poziomu odniesienia i zapewnią jego spójne stosowanie w podobnych operacjach w tym samym sektorze.
5. Wartości inne niż 4 % mogą być uzasadnione następującymi względami:
a)
specjalnymi warunkami makroekonomicznymi danego państwa członkowskiego oraz międzynarodowymi tendencjami makroekonomicznymi i koniunkturą; lub
b)
charakterem inwestora lub struktury wdrażania, takiej jak partnerstwa publiczno-prywatne; lub
c)
charakterem danego sektora.
6. Aby ustanowić specjalne finansowe stopy dyskontowe, państwa członkowskie szacują średni długoterminowy zysk z alternatywnego, wolnego od ryzyka portfela inwestycyjnego, krajowego lub międzynarodowego, który uznają za najbardziej odpowiedni. Informację o tych różnych finansowych stopach dyskontowych udostępnia się beneficjentom.
SEKCJA IV
Definicja stawek ryczałtowych dla kosztów pośrednich oraz odnośne metody mające zastosowanie w innych dziedzinach polityki Unii
Artykuł 20
Finansowanie w oparciu o stawki ryczałtowe na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1290/2013
(Artykuł 68 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
Koszty pośrednie można obliczać, stosując stawkę ryczałtową ustanowioną zgodnie z art. 29 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1290/2013 dla następujących rodzajów operacji lub projektów będących częścią operacji:
a)
operacji otrzymujących wsparcie z EFRR w ramach kodów obszaru interwencji 056, 057 lub 060-065, określonych w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 215/2014 (5) i realizowanych w ramach jednego z priorytetów inwestycyjnych ustanowionych w art. 5 ust. 1 lit. a) i b), ust. 2 lit. b), ust. 3 lit. a) i c) oraz ust. 4 lit. f) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1301/2013 (6);
b)
operacji otrzymujących wsparcie z EFS w ramach kodu obszaru interwencji 04 określonego w tabeli 6 załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 215/2014 i przyczyniających się do wsparcia badań naukowych, rozwoju technologii oraz innowacji zgodnie z art. 3 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1304/2013;
c)
operacji otrzymujących wsparcie z EFFROW zgodnie z art. 17, 26 lub 35 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, które przyczyniają się do priorytetu unijnego ustanowionego w art. 5 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia. Jeśli operacja programowana jest zgodnie z art. 17 i 26 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, uwzględnia się jedynie operacje wdrażane przez grupę operacyjną europejskiego partnerstwa inwestycyjnego (EPI) ustanowioną w art. 35 ust. 1 lit. c) wspomnianego rozporządzenia;
d)
operacji otrzymujących wsparcie z EFMR i zaprogramowanych zgodnie z art. 28, 37 lub art. 41 ust. 5 przyszłego unijnego aktu prawnego ustanawiającego warunki przyznawania wsparcia finansowego na rzecz polityki morskiej i rybołówstwa na okres programowania 2014-2020.
Artykuł 21
Finansowanie w oparciu o stawki ryczałtowe na podstawie rozporządzenia (UE, EURATOM) nr 966/2012
(Artykuł 68 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
Koszty pośrednie można obliczać, stosując stawkę ryczałtową ustanowioną zgodnie z art. 124 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (7) dla następujących rodzajów operacji lub projektów będących częścią operacji:
a)
operacji otrzymujących wsparcie z EFRR w ramach kodów obszaru interwencji 085, 086 lub 087, określonych w tabeli 1 załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 215/2014 realizowanych w ramach jednego z priorytetów inwestycyjnych ustanowionych w art. 5 ust. 5 lit. a) oraz ust. 6 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1301/2013;
b)
operacji otrzymujących wsparcie z EFS w ramach kodu obszaru interwencji 01 określonego w tabeli 6 załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 215/2014 i przyczyniających się do wsparcia przejścia na gospodarkę niskoemisyjną, odporną na zmiany klimatu, zasobooszczędną i sprzyjającą ochronie środowiska zgodnie z art. 3 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1304/2013;
c)
operacji otrzymujących wsparcie z EFRROW zgodnie z art. 17 i 25 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, przyczyniających się do realizacji unijnego priorytetu określonego w art. 5 ust. 4 lub 5 tego rozporządzenia;
d)
operacji otrzymujących wsparcie z EFMR i zaprogramowanych zgodnie z art. 36, 38, art. 39 ust. 1, art. 46 ust. 1 lit. e) i i), art. 54, art. 79c ust. 1 lit. b) przyszłego unijnego aktu prawnego ustanawiającego warunki przyznawania wsparcia finansowego dla polityki morskiej i rybołówstwa na okres programowania 2014 - 2020.
ROZDZIAŁ III
PRZEPISY UZUPEŁNIAJĄCE CZĘŚĆ TRZECIĄ ROZPORZĄDZENIA (UE) Nr 1303/2013 MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO EFRR I FUNDUSZU SPÓJNOŚCI W ODNIESIENIU DO METODYKI, KTÓRA MA BYĆ STOSOWANA PRZY PRZEPROWADZANIU OCENY JAKOŚCI DUŻYCH PROJEKTÓW
Artykuł 22
Wymogi dotyczące niezależnych ekspertów przeprowadzających ocenę jakości
(Artykuł 101 akapit czwarty rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
1. Ocena jakości dużych projektów, o której mowa w art. 101 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, jest przeprowadzana przez niezależnych ekspertów, którzy:
a)
mają duże doświadczenie specjalistyczne w zakresie wszystkich etapów cyklu projektu;
b)
mają szerokie doświadczenie międzynarodowe w sektorze inwestycji, którego dotyczy projekt;
c)
posiadają dużą wiedzę fachową w dziedzinie analizy i oceny korzyści społeczno-ekonomicznych;
d)
dysponują znaczną wiedzą i doświadczeniem w dziedzinie właściwych unijnych przepisów, polityki i procedur;
e)
są niezależni od wszelkich instytucji bezpośrednio lub pośrednio zaangażowanych w zatwierdzanie, wdrażanie lub funkcjonowanie dużego projektu;
f)
nie mają konfliktu interesów na żadnym szczeblu w związku z dużym projektem;
g)
nie mają żadnego interesu gospodarczego związanego z dużym projektem;
h)
wykazują się niezbędną znajomością języków obcych.
2. W przypadku gdy państwo członkowskie proponuje upoważnić niezależnych ekspertów innych niż eksperci wspierani przez pomoc techniczną z inicjatywy Komisji zgodnie z art. 58 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, państwo to przedkłada wniosek o zgodę Komisji zgodnie z art. 101 tego rozporządzenia. Komisja wydaje taką zgodę na podstawie dokumentów poświadczających spełnienie przez ekspertów wymogów określonych w ust. 1 niniejszego artykułu.
Komisja informuje państwo członkowskie w terminie trzech miesięcy od dnia złożenia wniosku, czy wyraża zgodę na propozycję dotyczącą niezależnych ekspertów.
Artykuł 23
Ocena jakości dużych projektów
(Artykuł 101 akapit czwarty rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
1. Niezależni eksperci przeprowadzają ocenę na podstawie informacji, o których mowa w art. 101 akapit pierwszy lit. a)-i) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013. Mogą oni wystąpić o dodatkowe elementy związane z informacjami, które uznają za niezbędne do przeprowadzenia oceny jakości.
Państwo członkowskie i niezależni eksperci mogą wspólnie zdecydować o uzupełnieniu tych czynności wizytą na miejscu.
Do celów oceny niezależni eksperci mogą w porozumieniu z państwami członkowskimi konsultować się z Komisją co do istotnych kwestii pomocy państwa.
2. Do celów oceny jakości niezależni eksperci podejmują następujące działania:
a)
weryfikują, czy dana operacja jest dużym projektem w rozumieniu art. 100 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, czy duży projekt nie jest operacją zakończoną w rozumieniu art. 2 ust. 14 i art. 65 ust. 6 tego rozporządzenia, oraz czy duży projekt jest objęty właściwym programem operacyjnym;
b)
sprawdzają kompletność, spójność i rzetelność informacji, o których mowa w art. 101 akapit pierwszy, lit. a)-i) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, dostarczonych w formacie określonym w art. 101 akapit piąty rozporządzenia (UE) nr 1303/2013;
c)
oceniają jakość dużego projektu na podstawie kryteriów określonych w załączniku II do niniejszego rozporządzenia;
d)
opracowują sprawozdanie z niezależnej oceny jakości zgodnie z formatem przewidzianym w art. 102 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1303/2013. W sprawozdaniu z niezależnej oceny jakości niezależni eksperci w sposób jednoznaczny formułują i uzasadniają swoje ustalenia w odniesieniu do elementów, o których mowa w niniejszym ustępie.
3. Duży projekt uzyskuje pozytywną ocenę w ramach oceny jakości w rozumieniu art. 102 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, jeśli niezależni eksperci stwierdzają, że spełnione zostały wszystkie kryteria wymienione w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ IV
PRZEPISY UZUPEŁNIAJĄCE CZĘŚĆ CZWARTĄ ROZPORZĄDZENIA (UE) Nr 1303/2013 MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO EFRR, EFS, FUNDUSZU SPÓJNOŚCI I EFMR
SEKCJA I
Dane, które mają być zapisywane i przechowywane w formie skomputeryzowanej
Artykuł 24
Dane, które mają być zapisywane i przechowywane w formie skomputeryzowanej
(Artykuł 125 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
1. Informacje dotyczące danych, które mają być zapisywane i przechowywane w formie skomputeryzowanej dla każdej operacji w ramach systemu monitorowania ustanowionego zgodnie z art. 125 ust. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, zostały określone w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.
2. Dane są zapisywane i przechowywane w odniesieniu do każdej operacji, w tym w stosownych przypadkach dane dotyczące poszczególnych uczestników operacji, aby umożliwić agregowanie danych, jeśli jest to niezbędne do monitorowania, ewaluacji, zarządzania finansowego, kontroli i audytu. Umożliwiają one ponadto agregowanie takich danych łącznie dla całego okresu programowania. W przypadku EFS dane są rejestrowane i przechowywane w sposób pozwalający instytucjom zarządzającym na wykonywanie zadań związanych z monitorowaniem i ewaluacją zgodnie z wymogami określonymi w art. 56 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 oraz w art. 5 i 19 rozporządzenia (UE) nr 1304/2013 oraz w załącznikach I i II do tego rozporządzenia.
3. W przypadku gdy dana operacja otrzymuje wsparcie z więcej niż jednego programu operacyjnego, priorytetu, funduszu lub w ramach więcej niż jednej kategorii regionów, informacje, o których mowa w polach 23-113 załącznika III, są zapisywane w sposób umożliwiający wyszukiwanie danych w podziale według programów operacyjnych, priorytetów, funduszy lub kategorii regionów. Możliwe jest także wyszukiwanie danych dotyczących wskaźników, wymienionych w polach 31-40 załącznika III w podziale według priorytetów inwestycyjnych oraz według płci, w stosownych przypadkach.
SEKCJA II
Ścieżka audytu i wykorzystanie danych zgromadzonych podczas audytów
Artykuł 25
Szczegółowe minimalne wymagania dotyczące ścieżki audytu
(Artykuł 125 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
1. Szczegółowe minimalne wymagania dotyczące ścieżki audytu w odniesieniu do przechowywanych zapisów księgowych i dokumentów potwierdzających są następujące:
a)
ścieżka audytu umożliwia weryfikację stosowania kryteriów wyboru ustanowionych przez komitet monitorujący dla danego programu operacyjnego;
b)
w odniesieniu do dotacji i pomocy zwrotnej na mocy art. 67 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 ścieżka audytu umożliwia stwierdzenie zgodności łącznych kwot poświadczonych Komisji ze szczegółowymi zapisami księgowymi oraz dokumentami potwierdzającymi, będącymi w posiadaniu instytucji certyfikującej, instytucji zarządzającej, instytucji pośredniczących i beneficjentów, dotyczącymi operacji dofinansowanych w ramach programu operacyjnego;
c)
w odniesieniu do dotacji i pomocy zwrotnej na mocy art. 67 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 109 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 oraz na mocy art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1304/2013 ścieżka audytu umożliwia stwierdzenie zgodności łącznych kwot poświadczonych Komisji ze szczegółowymi danymi dotyczącymi produktów lub rezultatów oraz dokumentami potwierdzającymi, będącymi w posiadaniu instytucji certyfikującej, instytucji zarządzającej, instytucji pośredniczących i beneficjentów, w tym w stosownych przypadkach dokumentami dotyczącymi metody określania standardowych stawek jednostkowych i kwot ryczałtowych, w odniesieniu do operacji dofinansowanych w ramach programu operacyjnego;
d)
w odniesieniu do kosztów ustalanych zgodnie z art. 67 ust. 1 lit. d) oraz art. 68 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 ścieżka audytu wykazuje i uzasadnia metodę obliczania, w stosownych przypadkach, oraz podstawę określenia stawek ryczałtowych, a także kwalifikowalne koszty bezpośrednie lub koszty zadeklarowane w ramach innych wybranych kategorii, do których ma zastosowanie stawka ryczałtowa;
e)
w odniesieniu do kosztów ustalanych zgodnie z art. 68 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, art. 14 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1304/2013 oraz art. 20 rozporządzenia (UE) nr 1299/2013 ścieżka audytu umożliwia uzasadnienie kwalifikowalnych kosztów bezpośrednich, do których ma zastosowanie stawka ryczałtowa;
f)
ścieżka audytu umożliwia weryfikację płatności wkładu publicznego na rzecz beneficjenta;
g)
w odniesieniu do każdej operacji, w stosownych przypadkach, ścieżka audytu obejmuje specyfikacje techniczne i plan finansowy, dokumenty dotyczące zatwierdzenia dotacji, dokumenty dotyczące postępowań o udzielenie zamówienia publicznego, sprawozdania sporządzone przez beneficjentów oraz sprawozdania z przeprowadzonych kontroli i audytów;
h)
ścieżka audytu obejmuje informacje na temat kontroli zarządczych oraz audytów operacji;
i)
bez uszczerbku dla art. 19 ust. 3 oraz załączników I i II do rozporządzenia (UE) nr 1304/2013 ścieżka audytu umożliwia stwierdzenie zgodności danych dotyczących wskaźników produktu danej operacji z celami końcowymi oraz zgłoszonymi danymi i rezultatami programu;
j)
w odniesieniu do instrumentów finansowych ścieżka audytu obejmuje dokumenty potwierdzające, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. e) niniejszego rozporządzenia.
W przypadku kosztów, o których mowa w lit. c) i d), ścieżka audytu umożliwia weryfikację zgodności metody obliczania stosowanej przez instytucję zarządzającą z art. 67 ust. 5 i art. 68 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 oraz art. 14 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1304/2013.
2. Instytucja zarządzająca udostępnia informacje na temat tożsamości i lokalizacji podmiotów przechowujących dokumenty potwierdzające wymagane w celu zapewnienia właściwej ścieżki audytu spełniającej wszystkie minimalne wymagania określone w ust. 1.
Artykuł 26
Wykorzystanie danych zgromadzonych podczas audytów przeprowadzanych przez urzędników Komisji lub upoważnionych przedstawicieli Komisji
(Artykuł 127 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
1. Komisja stosuje wszystkie niezbędne środki w celu zapobieżenia nieupoważnionemu ujawnieniu danych lub dostępowi do danych zgromadzonych przez Komisję podczas przeprowadzanych przez nią audytów.
2. Komisja wykorzystuje dane zgromadzone podczas audytów wyłącznie w celu wykonywania swoich kompetencji na podstawie art. 75 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013. Europejski Trybunał Obrachunkowy i Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych mają dostęp do zgromadzonych danych.
3. Zgromadzone dane nie są przekazywane osobom innym niż osoby w państwach członkowskich lub instytucjach Unii Europejskiej, których obowiązki wymagają dostępu do tych danych zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami, bez wyraźnej zgody państwa członkowskiego dostarczającego te dane.
SEKCJA III
Zakres i zawartość audytów operacji i audytów zestawień wydatków oraz metodyka doboru próby operacji
Artykuł 27
Audyty operacji
(Artykuł 127 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
1. Audyty operacji są przeprowadzane w odniesieniu do każdego roku obrachunkowego na próbie operacji wybranych za pomocą metody ustanowionej lub zatwierdzonej przez instytucję audytową zgodnie z art. 28 niniejszego rozporządzenia.
2. Audyty operacji przeprowadza się na podstawie dokumentów potwierdzających stanowiących ścieżkę audytu; służą one weryfikacji legalności i prawidłowości wydatków zadeklarowanych Komisji, w tym następujących aspektów:
a)
czy operacja została wybrana zgodnie z kryteriami wyboru określonymi dla danego programu operacyjnego, czy nie została fizycznie zakończona ani w pełni wdrożona, zanim beneficjent złożył wniosek o dofinansowanie w ramach programu operacyjnego, czy została wdrożona zgodnie z decyzją zatwierdzającą i czy spełniała wszelkie warunki mające zastosowanie w czasie audytu dotyczące jej funkcjonalności, stosowania i celów do osiągnięcia;
b)
czy wydatki zadeklarowane Komisji odpowiadają zapisom księgowym i czy wymagana dokumentacja potwierdzająca dowodzi, że ścieżka audytu jest właściwa zgodnie z art. 25 niniejszego rozporządzenia;
c)
czy w przypadku wydatków zadeklarowanych Komisji - ustalonych zgodnie z art. 67 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 109 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 i art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1304/2013 - produkty i rezultaty stanowiące podstawę płatności na rzecz beneficjenta zostały zrealizowane, czy dane dotyczące uczestników lub inne zapisy związane z produktami i rezultatami są spójne z informacjami przedłożonymi Komisji oraz czy wymagana dokumentacja potwierdzająca dowodzi, że ścieżka audytu jest właściwa zgodnie z art. 25 niniejszego rozporządzenia.
Audyty mają też na celu weryfikację, czy wkład publiczny został wypłacony beneficjentowi zgodnie z art. 132 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.
3. Audyty operacji obejmują w stosownych przypadkach kontrolę na miejscu fizycznego wdrażania operacji.
4. Podczas audytów operacji dokonuje się kontroli rzetelności i kompletności odpowiadających wydatków zarejestrowanych przez instytucję certyfikującą w jej systemie księgowym oraz stwierdzenia zgodności ścieżki audytu na wszystkich szczeblach.
5. W przypadku gdy stwierdzone problemy wydają się mieć charakter systemowy i w związku z tym pociągają za sobą ryzyko dla innych operacji w ramach danego programu operacyjnego, instytucja audytowa zapewnia dalsze analizy obejmujące w razie potrzeby dodatkowe audyty w celu ustalenia skali takich problemów, a także formułuje zalecenia w sprawie niezbędnych działań naprawczych.
6. Tylko wydatki wchodzące w zakres audytu przeprowadzanego na podstawie ust. 1 są zaliczane na poczet kwoty wydatków poddanych audytowi w celu zgłoszenia Komisji rocznego zakresu kontroli. Do tego celu stosuje się wzór sprawozdania z kontroli określony na podstawie art. 127 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.
Artykuł 28
Metodyka wyboru próby operacji
(Artykuł 127 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
1. Instytucja audytowa określa metodę doboru próby zgodnie z wymogami przedstawionymi w niniejszym artykule i z uwzględnieniem międzynarodowych standardów audytu, takich jak INTOSAI, IFAC i IIA.
2. Oprócz wyjaśnień zawartych w strategii audytu instytucja audytowa zachowuje zapis dokumentacji i profesjonalnej oceny wykorzystanych do określenia metody doboru próby, obejmujących etapy planowania, wyboru, testowania i oceny, aby wykazać, że wybrana metoda jest odpowiednia.
3. Próba jest reprezentatywna dla populacji, z której została wybrana, co umożliwia instytucji audytowej sporządzenie ważnej opinii audytowej zgodnie z art. 127 ust. 5 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013. Populacja ta obejmuje wydatki programu operacyjnego lub grupy programów operacyjnych podlegających wspólnemu systemowi zarządzania i kontroli, ujęte we wnioskach o płatność złożonych do Komisji zgodnie z art. 131 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 dla danego roku obrachunkowego. Próba może zostać wybrana w czasie trwania roku obrachunkowego lub po jego zakończeniu.
4. Do celów stosowania art. 127 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 metoda doboru próby jest metodą statystyczną, jeśli zapewnia:
(i)
losowy wybór elementów próby;
(ii)
wykorzystanie teorii prawdopodobieństwa do oceny wyników próby, w tym pomiaru i kontroli ryzyka doboru próby oraz planowanej i osiągniętej precyzji.
5. Metoda doboru próby zapewnia losowy wybór każdej jednostki próby w populacji przy użyciu losowych liczb wygenerowanych dla każdej jednostki populacji w celu wyboru jednostek stanowiących próbę bądź przez systematyczny wybór przy zastosowaniu losowego punktu startowego, a następnie systematycznej zasady wyboru dodatkowych elementów.
6. Jednostka próby jest ustalana przez instytucję audytową na podstawie profesjonalnej oceny. Jednostką próby może być operacja, projekt w ramach operacji lub wniosek o płatność złożony przez beneficjenta. Informacje na temat rodzaju ustalonej jednostki próby oraz profesjonalnej oceny wykorzystanej w tym celu są ujęte w sprawozdaniu z kontroli.
7. W przypadku gdy całkowite wydatki związane z jednostką próby dla danego roku obrachunkowego są kwotą ujemną, zostają one wyłączone z populacji, o której mowa w ust. 3 powyżej, i poddane osobnemu audytowi. Instytucja audytowa może również dokonać doboru próby tej odrębnej populacji.
8. W przypadku gdy mają zastosowanie warunki proporcjonalnej kontroli przewidziane w art. 148 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, instytucja audytowa może wykluczyć elementy wymienione w tym artykule z populacji poddanej wyborowi próby. Jeśli dana operacja została już włączona do próby, instytucja audytowa wymienia ją na inną przy użyciu odpowiedniego wyboru losowego.
9. Wszystkie wydatki zadeklarowane Komisji objęte próbą są poddane audytowi.
W przypadku gdy wybrane jednostki próby zawierają dużą liczbę odnośnych wniosków o płatność lub faktur, instytucja audytowa może przeprowadzić ich audyt na podstawie podpróby, wybierając odnośne wnioski o płatność lub faktury przy użyciu tych samych parametrów doboru próby, które wykorzystano przy wyborze jednostek głównej próby.
W takim przypadku w obrębie każdej jednostki próby wylicza się odpowiednią wielkość próby, która ma zostać objęta audytem i która w każdym razie liczy co najmniej 30 odnośnych wniosków o płatność lub faktur przypadających na każdą jednostkę próby.
10. Instytucja audytowa może zastosować stratyfikację populacji, dzieląc ją na subpopulacje, z których każda stanowi grupę jednostek próby o podobnych cechach, w szczególności pod względem ryzyka lub oczekiwanego wskaźnika błędów, bądź w przypadku gdy populacja obejmuje operacje składające się z wkładów finansowych przekazywanych z programu operacyjnego do instrumentów finansowych lub z innych elementów o dużej wartości.
11. Instytucja audytowa ocenia wiarygodność systemu jako wysoką, średnią lub niską, biorąc pod uwagę wyniki audytów systemów w celu określenia parametrów technicznych doboru próby, tak aby łączny poziom pewności uzyskany w wyniku audytów systemów i audytów operacji był wysoki. W przypadku systemu o wiarygodności ocenionej jako wysoka poziom ufności dla doboru próby operacji wynosi co najmniej 60 %. W przypadku systemu o wiarygodności ocenionej jako niska poziom ufności dla doboru próby operacji wynosi co najmniej 90 %. Maksymalny próg istotności wynosi 2 % wydatków, o których mowa w ust. 3.
12. W przypadku wykrycia nieprawidłowości lub ryzyka wystąpienia nieprawidłowości instytucja audytowa decyduje na podstawie profesjonalnej oceny, czy należy przeprowadzić audyt uzupełniającej próby dodatkowych operacji lub części operacji, które nie zostały objęte audytem w próbie losowej, tak aby uwzględnić stwierdzone szczególne czynniki ryzyka.
13. Instytucja audytowa osobno analizuje wyniki audytu próby uzupełniającej, wyciąga wnioski na tej podstawie i przekazuje je Komisji w rocznym sprawozdaniu z kontroli. Nieprawidłowości wykrytych w próbie uzupełniającej nie uwzględnia się przy obliczaniu oczekiwanego wskaźnika błędów losowych próby losowej.
14. W celu sporządzenia opinii audytowej i sprawozdania z kontroli, o których mowa w art. 127 ust. 5 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, na podstawie wyników audytów operacji instytucja audytowa oblicza łączny wskaźnik błędów, który jest sumą oczekiwanych błędów losowych oraz, w stosownych przypadkach, błędów systemowych i nieskorygowanych błędów będących anomalią, w przeliczeniu na populację.
Artykuł 29
Audyty zestawień wydatków
(Artykuł 127 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
1. Audyty zestawień wydatków, o których mowa w art. 137 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, są przeprowadzane przez instytucję audytową w odniesieniu do każdego roku obrachunkowego.
2. Audyt zestawienia wydatków daje wystarczającą wiarygodność co do kompletności, rzetelności i prawdziwości kwot zadeklarowanych w zestawieniu.
3. Do celów ust. 1 i 2 instytucja audytowa bierze pod uwagę w szczególności wyniki audytów systemów przeprowadzonych w odniesieniu do instytucji certyfikującej oraz wyniki audytów operacji.
4. Audyt systemu obejmuje kontrolę wiarygodności systemu księgowego instytucji certyfikującej oraz - na podstawie badania próby - weryfikację rzetelności wydatków kwot wycofanych i kwot odzyskanych zarejestrowanych w systemie księgowym instytucji certyfikującej.
5. Do celów opinii audytowej, aby stwierdzić, czy zestawienie wydatków oddaje prawdziwy i uczciwy obraz sytuacji, instytucja audytowa weryfikuje, czy wszystkie elementy wymagane w art. 137 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 są poprawnie ujęte w zestawieniu wydatków i czy odpowiadają potwierdzającym zapisom księgowym przechowywanym przez wszystkie właściwe instytucje lub podmioty i beneficjentów. Na podstawie zestawienia wydatków przedstawionego przez instytucję certyfikującą instytucja audytowa weryfikuje w szczególności:
a)
czy całkowita kwota kwalifikowalnych wydatków zadeklarowanych zgodnie z art. 137 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 zgadza się z wydatkami oraz odnośnym wkładem publicznym ujętymi we wnioskach o płatność przedłożonych Komisji w odniesieniu do właściwego roku obrachunkowego, zaś w przypadku różnic instytucja audytowa ocenia, czy w zestawieniu wydatków przedstawiono odpowiednie wyjaśnienia dotyczące zgodności kwot;
b)
czy kwoty wycofane i odzyskane w roku obrachunkowym, kwoty, które mają być odzyskane na koniec roku obrachunkowego, kwoty odzyskane na podstawie art. 71 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 oraz nieściągalne należności, przedstawione w zestawieniu wydatków, odpowiadają kwotom zarejestrowanym w systemie księgowym instytucji certyfikującej i czy opierają się na decyzjach podjętych przez odpowiedzialną instytucję zarządzającą lub instytucję certyfikującą;
c)
czy w stosownych przypadkach wydatki zostały wykluczone z zestawienia wydatków zgodnie z art. 137 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 i czy wszystkie wymagane korekty zostały uwzględnione w zestawieniach wydatków za dany rok obrachunkowy;
d)
czy wkłady z programu wpłacone do instrumentów finansowych oraz zaliczki z pomocy państwa wypłacone beneficjentom są poświadczone informacjami udostępnionymi przez instytucję zarządzającą i instytucję certyfikującą.
Weryfikacje, o których mowa w lit. b), c) i d), mogą być dokonywane na podstawie badania próby.
SEKCJA IV
Korekty finansowe Komisji w związku z defektami systemów
Artykuł 30
Kryteria ustalania poważnych defektów w skutecznym funkcjonowaniu systemów zarządzania i kontroli
(Artykuł 144 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
1. Komisja dokonuje oceny skutecznego funkcjonowania systemów zarządzania i kontroli na podstawie wyników wszystkich dostępnych audytów systemów, w tym badań zgodności, oraz audytów operacji.
Ocena obejmuje wewnętrzne środowisko kontrolne programu, działania w dziedzinie zarządzania i kontroli instytucji zarządzającej i instytucji certyfikującej, monitorowanie prowadzone przez instytucję zarządzającą i instytucję certyfikującą oraz działania kontrolne instytucji audytowej i jest prowadzona w oparciu o weryfikację zgodności z kluczowymi wymogami określonymi w tabeli 1 w załączniku IV.
Ocenę, czy te kluczowe kryteria są spełnione, przeprowadza się na podstawie kategorii określonych w tabeli 2 w załączniku IV.
2. Do głównych rodzajów poważnych defektów w skutecznym funkcjonowaniu systemu zarządzania i kontroli należą przypadki, w których dowolne z kluczowych kryteriów wymienionych w pkt 2, 4, 5, 13, 15, 16 i 18 tabeli 1 w załączniku IV lub co najmniej dwa z pozostałych kluczowych kryteriów tabeli 1 w załączniku IV zostały ocenione jako mieszczące się w kategoriach 3 lub 4 określonych w tabeli 2 w załączniku IV.
Artykuł 31
Kryteria stosowania korekt finansowych na podstawie stawek zryczałtowanych lub ekstrapolowanych oraz kryteria ustalania poziomu korekty finansowej
(Artykuł 144 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)
1. Korekty finansowe stosuje się do całego programu operacyjnego lub jego części, w przypadku gdy Komisja stwierdza występowanie co najmniej jednego poważnego defektu w skutecznym funkcjonowaniu systemu zarządzania i kontroli.
Bez uszczerbku dla akapitu pierwszego korektę finansową na podstawie stawki ekstrapolowanej stosuje się do całego programu operacyjnego lub jego części, w przypadku gdy Komisja stwierdza nieprawidłowości systemowe w reprezentatywnej próbie operacji, co pozwala na bardziej dokładne ilościowe określenie ryzyka dla budżetu Unii. W tym przypadku ekstrapoluje się wyniki badania reprezentatywnej próby na resztę populacji, z której wybrano próbę, w celu ustalenia korekty finansowej.
2. Poziom korekty na podstawie stawki zryczałtowanej ustala się przy uwzględnieniu następujących elementów:
a)
relatywnego znaczenia poważnego defektu lub poważnych defektów w kontekście systemu zarządzania i kontroli jako całości;
b)
częstości występowania i zasięgu poważnego defektu lub poważnych defektów;
c)
stopnia ryzyka strat dla budżetu Unii.
3. Biorąc pod uwagę powyższe elementy, poziom korekty finansowej ustala się następująco:
a)
w przypadku gdy poważny defekt lub poważne defekty w systemie zarządzania i kontroli są na tyle zasadnicze, częste lub rozpowszechnione, że oznaczają całkowitą niewydolność systemu, która naraża na ryzyko legalność i prawidłowość wszystkich odnośnych wydatków, stosuje się stawkę zryczałtowaną w wysokości 100 %;
b)
w przypadku gdy poważny defekt lub poważne defekty w systemie zarządzania i kontroli są na tyle częste i rozpowszechnione, że oznaczają niezwykle poważną niewydolność systemu, która naraża na ryzyko legalność i prawidłowość bardzo dużej części odnośnych wydatków, stosuje się stawkę zryczałtowaną w wysokości 25 %;
c)
w przypadku gdy poważny defekt lub poważne defekty w systemie zarządzania i kontroli są spowodowane niepełnym, słabym lub nieciągłym funkcjonowaniem systemu, które naraża na ryzyko legalność i prawidłowość dużej części odnośnych wydatków, stosuje się stawkę zryczałtowaną w wysokości 10 %;
d)
w przypadku gdy poważny defekt lub poważne defekty w systemie zarządzania i kontroli są spowodowane niespójnym funkcjonowaniem systemu, które naraża na ryzyko legalność i prawidłowość znacznej części odnośnych wydatków, stosuje się stawkę zryczałtowaną w wysokości 5 %.
4. W przypadku gdy zastosowanie stawki zryczałtowanej ustalonej zgodnie z ust. 3 byłoby nieproporcjonalne, dokonuje się obniżenia poziomu korekty finansowej.
5. Jeśli z powodu niepodjęcia przez odpowiedzialne instytucje właściwych działań naprawczych w następstwie zastosowania w danym roku obrachunkowym korekty finansowej ten sam poważny defekt lub te same poważne defekty stwierdza się w kolejnym roku obrachunkowym, wówczas z uwagi na utrzymywanie się poważnego defektu lub poważnych defektów stawkę korekty można zwiększyć do poziomu nieprzekraczającego następnej w kolejności wyższej kategorii.
Artykuł 32
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 24 stosuje się od dnia 1 grudnia 2014 r. w odniesieniu do informacji dotyczących danych zapisywanych i przechowywanych, o których mowa w załączniku III, z wyjątkiem pól danych 23-40, 71-78 oraz 91-105. W odniesieniu do tych pól danych wymienionych w załączniku III, art. 24 stosuje się od dnia 1 lipca 2015 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 3 marca 2014 r.