NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 1370/2013
ze dne 16. prosince 2013,
kterým se určují opatření týkající se stanovení některých podpor a náhrad v souvislosti se společnou organizací trhů se zemědělskými produkty
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 43 odst. 3 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Sdělení Komise Evropskému parlamentu, Radě, Evropskému hospodářskému a sociálnímu výboru a Výboru regionů s názvem „Budoucnost SZP do roku 2020: Řešení problémů v oblasti potravin a přírodních zdrojů a územní problematiky“ se zabývá potenciálními úkoly, cíli a směry společné zemědělské politiky po roce 2013. Na základě diskuze o tomto sdělení by s účinností od 1. ledna 2014 měla být společná zemědělská politika reformována. Tato reforma by se měla týkat všech hlavních nástrojů společné zemědělské politiky, včetně nařízení Rady (ES) č. 1234/2007 (1). V kontextu tohoto reformovaného regulačního rámce by měla být přijata opatření týkající se stanovení cen, dávek, podpor a množstevních omezení.
(2)
Z důvodů jasnosti a transparentnosti by ustanovení týkající se veřejné intervence měla mít společnou osnovu a současně by měla dále sledovat politiku, jíž se řídí jednotlivá odvětví. Proto je vhodné rozlišovat mezi referenčními prahovými hodnotami stanovenými v nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1308/2013 (2) na jedné straně a intervenčními cenami, které je třeba definovat, na straně druhé. Pouze intervenční ceny pro veřejnou intervenci odpovídají uplatněným regulovaným cenám uvedeným v příloze 3 bodě 8 první větě Dohody WTO o zemědělství (tj. podpora tržní ceny). V této souvislosti by mělo být jasné, že tržní intervence může mít podobu veřejné intervence i jiných forem intervence, při kterých se nevyužívají předem stanovené cenové indikace.
(3)
Měla by být stanovena úroveň ceny v rámci veřejné intervence, na níž probíhá nákup za pevně stanovenou cenu nebo prostřednictvím nabídkového řízení, včetně případů, kdy může být nutná úprava cen v rámci veřejné intervence. Je rovněž třeba přijmout opatření týkající se množstevních omezení pro provádění nákupu za pevně stanovenou cenu. V obou případech by ceny a kvantitativní omezení měly zohledňovat praxi a zkušenosti získané z dřívějších společných organizací trhů.
(4)
Nařízení (EU) č. 1308/2013 stanoví poskytování podpory soukromého skladování jakožto tržní intervenční opatření. Je třeba vymezit opatření týkající se stanovení výše podpor. S ohledem na praxi a zkušenosti získané z předchozích společných organizací trhu je vhodné vymezit ustanovení týkající se stanovení výše podpor předem i prostřednictvím nabídkového řízení a zohlednění některých prvků při stanovení podpory předem.
(5)
S cílem zajistit řádné rozpočtové řízení projektu „Ovoce a zelenina do škol“ by měl být stanoven pevný strop podpory Unie a maximální míru spolufinancování. Aby se všem členským státům umožnilo provedení nákladově efektivního projektu „Ovoce a zelenina do škol“, měla by být stanovena konkrétní minimální výše podpory Unie.
(6)
S cílem zajistit řádné fungování podpory pro dodávky mléka a mléčných výrobků dětem ve vzdělávacích zařízeních a flexibilitu správy tohoto projektu je třeba stanovit maximální množství mléka, na které lze poskytnout podporu, jakož i výši podpory Unie.
(7)
Podle nařízení (EU) č. 1308/2013 skončí na konci hospodářského roku 2016/17 pro cukr po zrušení režimu kvót platnost několika opatření týkajících se cukru.
(8)
V souladu s prodloužením režimu kvót do 30. září 2017 by v tomto nařízení měla být stanovena opatření týkající se stanovení výrobní dávky z kvóty na cukr, kvóty na izoglukózu a kvóty na inulinový sirup.
(9)
K zajištění účinného režimu výrobních náhrad u některých produktů v odvětví cukru by měly být vymezeny odpovídající podmínky pro stanovení výše výrobní náhrady.
(10)
Pro cukrovou řepu podléhající kvótám by měla být stanovena minimální cena odpovídající standardní jakosti, aby byla zajištěna přiměřená životní úroveň pěstitelů cukrové řepy a cukrové třtiny v Unii.
(11)
S cílem zabránit ohrožení situace na trhu s cukrem v důsledku hromadění množství cukru, izoglukózy a inulinového sirupu, pro něž nejsou splněny použitelné podmínky, by měla být stanovena dávka z přebytku.
(12)
Nařízení (EU) č. 1308/2013 stanoví mechanismus k zajištění dostatečných a vyvážených dodávek cukru na trhy Unie a umožňuje Komise přijímat vhodná opatření za tímto účelem. Vzhledem k tomu, že nástroji pro řízení trhů, kterými se tento mechanismus zavádí, jsou dočasné úpravy cla z dovozu surového cukru, jakož i dočasné uplatnění dávky z produkce nepodléhající kvótám uvolněné na vnitřní trh pro účely přizpůsobení nabídky poptávce, mělo by být do tohoto nařízení zahrnuto zvláštní ustanovení, které umožní Komisi takovou dávku uplatnit a stanovit její výši.
(13)
K zajištění řádného fungování režimu vývozních náhrad by měla být upravena vhodná opatření pro stanovení výše náhrad. Dále by měla být určena vhodná opatření v odvětvích obilovin a rýže pro stanovení opravných částek a stanovena úprava výše náhrady v souladu se změnami úrovně intervenční ceny.
(14)
K zajištění účinného každodenního řízení společné zemědělské politiky by měla být opatření týkající se stanovení podpor, náhrad a cen uvedená v tomto nařízení omezena na všeobecné podmínky, aby se mohly určit konkrétní částky podle specifických okolností každého případu. Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci ke stanovení těchto částek. Tyto prováděcí pravomoci by měly být vykonávány s pomocí Výboru pro společnou organizaci zemědělských trhů a v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (3). S cílem zajistit pohotovou reakci na rychle se měnící situaci na trhu by Komisi měla být navíc svěřena pravomoc stanovit nové výše náhrad a v odvětvích obilovin a rýže upravit opravné částky bez použití nařízení (EU) č. 182/2011,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Oblast působnosti
Tímto nařízením se určují opatření týkající se stanovení cen, dávek, podpor a množstevních omezení v souvislosti s jednotnou společnou organizací zemědělských trhů, která byla zavedena nařízením (EU) č. 1308/2013.
Článek 2
Ceny v rámci veřejné intervence
1. Úroveň ceny v rámci veřejné intervence:
a)
u pšenice obecné, pšenice tvrdé, ječmene, kukuřice, neloupané rýže a sušeného odstředěného mléka se rovná příslušné referenční prahové hodnotě stanovené v článku 7 nařízení (EU) č. 1308/2013 v případě nákupu za pevně stanovenou cenu a nepřekročí příslušnou referenční prahovou hodnotu v případě nákupu prostřednictvím nabídkového řízení;
b)
u másla se rovná 90 % referenční prahové hodnoty stanovené v článku 7 nařízení (EU) č. 1308/2013 v případě nákupu za pevně stanovenou cenu a nepřekročí 90 % referenční prahové hodnoty v případě nákupu prostřednictvím nabídkového řízení;
c)
u hovězího a telecího masa nepřekročí úroveň uvedenou v čl. 13 odst. 1 písm. c) nařízení (EU) č. 1308/2013.
2. Ceny v rámci veřejné intervence pro pšenici obecnou, pšenici tvrdou, ječmen, kukuřici a neloupanou rýži uvedené v odstavci 1 se upravují zvýšením či snížením na základě hlavních kritérií jakosti pro dané produkty.
3. Komise přijme prováděcí akty, kterými stanoví zvýšení či snížení ceny v rámci veřejné intervence pro produkty uvedené v odstavci 2 tohoto článku za podmínek v něm stanovených. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 15 odst. 2.
Článek 3
Nákupní ceny a použitelná množstevní omezení
1. Je-li veřejná intervence zahájena podle čl. 13 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1308/2013, nákup se provádí za pevně stanovenou cenu uvedenou v článku 2 tohoto nařízení a nepřekročí níže uvedená množstevní omezení pro jednotlivá období uvedená v článku 12 nařízení (EU) č. 1308/2013:
a)
u pšenice obecné 3 miliony tun;
b)
u másla 50 000 tun;
c)
u sušeného odstředěného mléka 109 000 tun.
2. Je-li veřejná intervence zahájena podle čl. 13 odst. 1 nařízení (EU) č. 1308/2013:
a)
u pšenice obecné, másla a sušeného odstředěného mléka nad rámec množstevních omezení uvedených v odstavci 1 tohoto článku a
b)
u pšenice tvrdé, ječmene, kukuřice, neloupané rýže a hovězího a telecího masa,
nákup se provádí prostřednictvím nabídkového řízení za účelem stanovení maximální nákupní ceny.
Maximální nákupní cena nesmí překročit příslušnou úroveň uvedenou v čl. 2 odst. 1 a stanoví se prostřednictvím prováděcích aktů.
3. Za zvláštních a řádně odůvodněných okolností může Komise přijímat prováděcí akty, kterými se:
a)
nabídková řízení omezí na určitý členský stát nebo region členského státu, nebo
b)
s výhradou čl. 2 odst. 1 stanoví nákupní ceny pro veřejné intervence pro jednotlivé členské státy nebo regiony členských států na základě zjištěných průměrných tržních cen.
4. Nákupní ceny pro pšenici obecnou, pšenici tvrdou, ječmen, kukuřici a neloupanou rýži uvedené v odstavcích 2 a 3 se upravují zvýšením či snížením na základě hlavních kritérií jakosti pro tyto produkty.
Komise přijme prováděcí akty, kterými se daná zvýšení či snížení stanoví.
5. Prováděcí akty uvedené v odstavcích 2, 3 a 4 tohoto článku se přijímají přezkumným postupem podle čl. 15 odst. 2.
6. Komise přijme bez použití postupu podle čl. 15 odst. 2 nezbytné prováděcí akty s cílem:
a)
dodržet omezení intervence stanovená v odstavci 1 tohoto článku a
b)
použít nabídkové řízení uvedené v odstavci 2 tohoto článku u pšenice obecné, másla a sušeného odstředěného mléka nad rámec množstevních omezení uvedených v odstavci 1 tohoto článku.
Článek 4
Podpora soukromého skladování
1. Za účelem stanovení výše podpory soukromého skladování pro produkty uvedené v článku 17 nařízení (EU) č. 1308/2013 v případě, že je podpora poskytnuta v souladu s čl. 18 odst. 2 uvedeného nařízení, vyhlásí se na omezenou dobu nabídkové řízení nebo se tato částka stanoví předem. Výše podpory může být stanovena pro jednotlivé členské státy nebo regiony členských států.
2. Komise přijme prováděcí akty, kterými se:
a)
v případě použití nabídkového řízení stanoví maximální výše podpory soukromého skladování;
b)
v případě, že je výše podpory stanovena předem, určí daná částka podpory na základě nákladů na skladování nebo jiných příslušných prvků trhu.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 15 odst. 2.
Článek 5
Podpora určená na dodávání ovoce a zeleniny dětem
1. Podpora Unie určená na dodávání ovoce a zeleniny, výrobků z ovoce a zeleniny a banánů dětem uvedená v článku 23 nařízení (EU) č. 1308/2013 nesmí:
a)
překročit ani jeden z těchto limitů:
i)
150 milionů EUR v jednom školním roce;
ii)
75 % nákladů na dodávání a souvisejících nákladů uvedených v čl. 23 odst. 1 nařízení (EU) č. 1308/2013, nebo 90 % těchto nákladů v méně rozvinutých regionech a v nejvzdálenějších regionech uvedených v článku 349 Smlouvy; ani
b)
pokrývat jiné náklady než náklady na dodávání a související náklady uvedené v čl. 23 odst. 1 nařízení (EU) č. 1308/2013.
Pro účely prvního pododstavce písm. a) bodu ii) se „méně rozvinutými regiony“ rozumějí regiony takto definované v čl. 90 odst. 2 prvním pododstavci písm. a) nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1303/2013 (4).
2. Členské státy účastnící se projektu „Ovoce a zelenina do škol“ obdrží podporu Unie ve výši alespoň 290 000 EUR.
Komise přijme prováděcí akty, kterými se stanoví předběžné rozdělení podpory uvedené v odstavci 1 tohoto článku mezi jednotlivé členské státy na základě kritérií uvedených v čl. 23 odst. 5 nařízení (EU) č. 1308/2013.
Komise alespoň každé tři roky posoudí, zda je předběžné rozdělení nadále v souladu s kritérii uvedenými v čl. 23 odst. 5 nařízení (EU) č. 1308/2013. V případě potřeby Komise přijme prováděcí akty, kterými se stanoví nové předběžné rozdělení.
V návaznosti na žádosti členských států podle čl. 23 odst. 5 druhého pododstavce nařízení (EU) č. 1308/2013 Komise každý rok přijme prováděcí akty, kterými se stanoví definitivní rozdělení podpory uvedené v odstavci 1 tohoto článku mezi zúčastněné členské státy v souladu s podmínkami stanovenými v uvedeném odstavci.
Prováděcí akty uvedené v tomto odstavci se přijímají přezkumným postupem podle čl. 15 odst. 2 tohoto nařízení.
Článek 6
Podpora na dodávky mléka a mléčných výrobků dětem
1. Podpora Unie na dodávky mléka a mléčných výrobků dětem stanovená v článku 26 nařízení (EU) č. 1308/2013 se poskytuje nejvýše na množství 0,25 litru ekvivalentu mléka na dítě a školní den.
2. Podpora Unie činí 18,15 EUR na 100 kg u všech druhů mléka.
3. Komise přijme prováděcí akty, kterými se stanoví výše podpory na jiné způsobilé mléčné výrobky než mléko, zejména na základě mléčných složek dotyčných výrobků. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 15 odst. 2.
Článek 7
Výrobní dávka v odvětví cukru
1. Výrobní dávka z kvóty na cukr, kvóty na izoglukózu a kvóty na inulinový sirup podle článku 128 nařízení (EU) č. 1308/2013 se stanoví ve výši 12,00 EUR na tunu cukru podléhajícího kvótám a inulinového sirupu podléhajícího kvótám. U izoglukózy se výrobní dávka stanoví ve výši 50 % dávky pro cukr.
2. Celkovou výrobní dávku v souladu s odstavcem 1 členský stát předkládá k úhradě podnikům na svém území na základě kvóty přidělené pro příslušný hospodářský rok.
Uvedené podniky provedou platbu nejpozději do konce února dotyčného hospodářského roku.
3. Podniky vyrábějící cukr a inulinový sirup v Unii mohou od pěstitelů cukrové řepy nebo cukrové třtiny nebo od dodavatelů čekanky požadovat, aby hradili až 50 % příslušné výrobní dávky.
Článek 8
Výrobní náhrada v odvětví cukru
Výrobní náhradu pro výrobky v odvětví cukru uvedenou v článku 129 nařízení (EU) č. 1308/2013 stanoví Komise prostřednictvím prováděcích aktů na základě:
a)
nákladů souvisejících s použitím dovezeného cukru, které by musel průmysl hradit v případě dodávání ze světového trhu a
b)
ceny přebytkového cukru dostupného na trhu Unie nebo - v případě, že na tomto trhu není přebytkový cukr -na základě referenční prahové hodnoty cukru stanovené v čl. 7 odst. 1 písm. c) nařízení (EU) č. 1308/2013.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 15 odst. 2 tohoto nařízení.
Článek 9
Minimální cena cukrové řepy
1. Minimální cena cukrové řepy podléhající kvótám uvedená v článku 135 nařízení (EU) č. 1308/2013 činí 26,29 EUR za tunu do konce hospodářského roku 2016/2017 pro cukr dne 30. září 2017.
2. Minimální cena uvedená v odstavci 1 se vztahuje na cukrovou řepu standardní jakosti vymezené v části B přílohy III nařízení (EU) č. 1308/2013.
3. Cukrovarnické podniky nakupující cukrovou řepu podléhající kvótám vhodnou ke zpracování na cukr a určenou ke zpracování na cukr podléhající kvótám jsou povinny zaplatit alespoň minimální cenu, zvýšenou nebo sníženou podle zjištěných odchylek od standardní jakosti. Takové zvýšení nebo snížení stanoví Komise prostřednictvím prováděcích aktů. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 15 odst. 2.
4. U množství cukrové řepy odpovídajících množstvím průmyslového cukru nebo přebytkového cukru, na něž se vztahuje dávka z přebytku podle článku 11, upraví dotyčný cukrovarnický podnik pořizovací cenu tak, aby se přinejmenším rovnala minimální ceně cukrové řepy podléhající kvótám.
Článek 10
Úprava vnitrostátní kvóty na cukr
Rada může v souladu s čl. 43 odst. 3 Smlouvy na návrh Komise upravovat kvóty stanovené v příloze XII nařízení (EU) č. 1308/2013 na základě případných rozhodnutí členských států přijatých v souladu s článkem 138 uvedeného nařízení.
Článek 11
Dávka z přebytku v odvětví cukru
1. Dávka z přebytku, vymezená mimo jiné v článku 142 nařízení (EU) č. 1308/2013, se stanoví v dostatečné výši, aby se zamezilo hromadění množství uvedených ve zmíněném článku. Výši dávky stanoví Komise prostřednictvím prováděcích aktů. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 15 odst. 2 tohoto nařízení.
2. Dávku z přebytku podle odstavce 1 ukládá členský stát podnikům na svém území na základě množství výroby v uvedeném odstavci uvedených, která byla u těchto podniků stanovena pro daný hospodářský rok.
Článek 12
Dočasný mechanismus řízení trhu v odvětví cukru
Za účelem zajištění dostatečných a vyvážených dodávek cukru na trh Unie může Komise do konce hospodářského roku 2016/2017 pro cukr dne 30. září 2017, bez ohledu na článek 142 nařízení (EU) č. 1308/2013, na nezbytné množství a po nezbytnou dobu dočasně uplatnit prostřednictvím prováděcích aktů dávku z přebytku v případě výroby nepodléhající kvótám uvedené v čl. 139 odst. 1 písm. e) uvedeného nařízení.
Komise stanoví výši této dávky prostřednictvím prováděcích aktů.
Prováděcí akty uvedené v tomto článku se přijímají přezkumným postupem podle čl. 15 odst. 2 tohoto nařízení.
Článek 13
Stanovení vývozních náhrad
1. Komise může za podmínek stanovených v článku 196 nařízení (EU) č. 1308/2013 a v souladu s článkem 198 uvedeného nařízení přijímat prováděcí akty, kterými se stanoví vývozní náhrady:
a)
v pravidelných intervalech pro produkty ze seznamu v čl. 196 odst. 1 nařízení (EU) č. 1308/2013;
b)
v nabídkových řízeních v případě obilovin, rýže, cukru a mléka a mléčných výrobků.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 15 odst. 2 tohoto nařízení.
2. Při stanovování vývozních náhrad pro určitý produkt se zohlední jeden nebo více z těchto aspektů:
a)
stávající situace a předpokládaný vývoj:
i)
cen a množství daného produktu, která jsou na trhu Unie k dispozici,
ii)
cen daného produktu na světovém trhu;
b)
cíle společné organizace trhu, které spočívají v zajištění rovnováhy a přirozeného vývoje cen a obchodu na tomto trhu;
c)
nutnost zabránit narušením, která by mohla způsobit dlouhodobou nerovnováhu mezi nabídkou a poptávkou na trhu Unie;
d)
hospodářské aspekty zamýšleného vývozu;
e)
omezení vyplývající z mezinárodních dohod uzavřených v souladu se Smlouvou;
f)
potřeba zajistit rovnováhu mezi používáním základních produktů Unie při výrobě zpracovaného zboží pro vývoz do třetích zemí a používáním produktů ze třetích zemí dovezených v rámci režimu zušlechťovacího styku;
g)
nejpříznivější náklady na uvedení produktu na trh a na jeho přepravu z trhů Unie do přístavů nebo jiných míst vývozu v Unii, jakož i náklady na dopravu do zemí určení;
h)
poptávka na trhu Unie;
i)
pokud jde o odvětví vepřového masa, vajec a drůbežího masa, rozdíl mezi cenami v rámci Unie a cenami na světovém trhu za dodávané množství krmných obilovin nezbytné pro produkci v těchto odvětvích v Unii.
3. Pokud je to nutné v zájmu zajištění pohotové reakce na rychle se měnící situaci na trhu, může Komise výši náhrady upravit prostřednictvím prováděcích aktů, a to buď na žádost členského státu, nebo z vlastního podnětu. Tyto prováděcí akty se přijímají bez použití postupu podle čl. 15 odst. 2.
Článek 14
Zvláštní opatření týkající se vývozních náhrad pro obiloviny a rýži
1. Komise může přijímat prováděcí akty, kterými se stanoví opravná částka pro vývozní náhrady stanovené v odvětví obilovin a rýže. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 15 odst. 2.
Pokud je to nutné v zájmu zajištění pohotové reakce na rychle se měnící situaci na trhu, může Komise přijímat prováděcí akty, kterými se upraví dané opravné částky, a to bez použití postupu uvedeného v čl. 15 odst. 2.
Komise může uplatňovat tento odstavec na produkty odvětví obilovin a rýže, které jsou vyváženy ve formě zpracovaného zboží v souladu s nařízením Rady (ES) č. 1216/2009 (5).
2. Po dobu prvních tří měsíců hospodářského roku je pro vývoz sladu uskladněného na konci předchozího hospodářského roku nebo vyrobeného z ječmene uskladněného k tomuto dni použitelná náhrada, která by se bývala použila v případě dotyčné vývozní licence pro vývoz uskutečněný během posledního měsíce předchozího hospodářského roku.
3. Náhradu pro produkty uvedené v příloze I části I písm. a) a b) nařízení (EU) č. 1308/2013 stanovenou v souladu s čl. 199 odst. 2 uvedeného nařízení může Komise upravit prostřednictvím prováděcích aktů v souladu se změnami úrovně intervenčních cen.
První pododstavec se může v plném rozsahu nebo zčásti použít na produkty uvedené v příloze I části I písm. c) a d) nařízení (EU) č. 1308/2013, jakož i na produkty uvedené v části I uvedené přílohy a vyvážené ve formě zpracovaného zboží v souladu s nařízením (ES) č. 1216/2009. V takovém případě Komise prostřednictvím prováděcích aktů opraví upravené částky uvedené v prvním pododstavci tohoto odstavce použitím koeficientu vyjadřujícího poměr mezi množstvím základního produktu a množstvím tohoto produktu obsaženém ve zpracovaném produktu, který je vyvážen nebo použit ve vyváženém zboží.
Prováděcí akty uvedené v tomto odstavci se přijímají přezkumným postupem podle čl. 15 odst. 2 tohoto nařízení.
Článek 15
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen Výbor pro společnou organizaci zemědělských trhů, zřízený článkem 229 nařízením (EU) č. 1308/2013. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
Článek 16
Srovnávací tabulka
Odkazy na příslušná ustanovení nařízení (ES) č. 1234/2007 se po jeho zrušení nařízením (EU) č. 1308/2013 považují za odkazy na toto nařízení v souladu se srovnávací tabulkou obsaženou v příloze tohoto nařízení.
Článek 17
Vstup v platnost a použitelnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dnem vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2014.
Články 7 až 12 se použijí do konce hospodářského roku 2016/17 pro cukr dne 30. září 2017.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 16. prosince 2013.
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 1370/2013
z dnia 16 grudnia 2013 r.
określające środki dotyczące ustalania niektórych dopłat i refundacji związanych ze wspólną organizacją rynków produktów rolnych
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W komunikacie Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów zatytułowanym „WPR do 2020 r.: sprostać wyzwaniom przyszłości związanym z żywnością, zasobami naturalnymi oraz aspektami terytorialnymi” przedstawiono potencjalne wyzwania, cele i kierunki wspólnej polityki rolnej („WPR”) po roku 2013. W świetle debaty dotyczącej tego komunikatu reforma WPR powinna wejść w życie z dniem 1 stycznia 2014 r. Reforma ta powinna obejmować wszystkie najważniejsze instrumenty WPR, w tym rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 (1). W kontekście zreformowanych ram regulacyjnych należy wziąć pod uwagę środki dotyczące ustalania cen, opłat, pomocy i ograniczeń ilościowych.
(2)
W celu zapewnienia jasności i przejrzystości przepisy dotyczące interwencji publicznej powinny zostać objęte wspólną strukturą, przy jednoczesnym zachowaniu założeń polityki dla każdego sektora. W tym celu należy dokonać rozróżnienia pomiędzy progami referencyjnymi ustanowionymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1308/2013 (2), z jednej strony, a cenami interwencyjnymi, z drugiej strony, oraz zdefiniować te ostatnie. Tylko ceny interwencyjne odpowiadają stosowanym cenom administracyjnym, o których mowa w załączniku 3 pkt 8 porozumienia WTO w sprawie rolnictwa (tj. wsparcie cen rynkowych). W tym kontekście oznacza to, że interwencja rynkowa może przyjmować formę interwencji publicznej bądź inne formy interwencji, które nie wykorzystują podawania cen ustalanych ex-ante.
(3)
Przewidzieć należy poziom ceny interwencyjnej, stosowanej przy zakupie po stałej cenie lub w ramach procedury przetargowej, w tym w przypadkach, w odniesieniu do których konieczna może być korekta cen interwencyjnych. Podobnie przyjąć należy środki dotyczące ograniczeń ilościowych w przeprowadzaniu zakupów po ustalonych cenach. W obu przypadkach ceny i ograniczenia ilościowe powinny odzwierciedlać praktykę i doświadczenia zgromadzone w ramach poprzednich wspólnych organizacji rynków.
(4)
Rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 przewiduje przyznawanie pomocy na prywatne przechowywanie jako środek interwencji rynkowej. Należy przewidzieć środki dotyczące ustalania kwot pomocy. Mając na uwadze praktykę i doświadczenie zgromadzone w ramach poprzednich wspólnych organizacji rynków należy przewidzieć ustalanie kwot pomocy z wyprzedzeniem i w drodze procedury przetargowej oraz uwzględnianie pewnych elementów przy ustalaniu kwot pomocy z wyprzedzeniem.
(5)
W celu zapewnienia należytego zarządzania budżetem programu „Owoce i warzywa w szkole” należy określić stały pułap pomocy Unii oraz maksymalne wskaźniki współfinansowania. Aby umożliwić wszystkim państwom członkowskim wdrożenie efektywnego pod względem kosztów programu „Owoce i warzywa w szkole” należy ustalić określoną minimalną kwotę pomocy unijnej.
(6)
W celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania pomocy na dostarczanie dzieciom w placówkach edukacyjnych mleka i przetworów mlecznych, oraz zapewnić elastyczność w administrowaniu tym programem, określić należy maksymalną ilość mleka kwalifikującego się do objęcia pomocą oraz kwotę pomocy unijnej.
(7)
Zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013 szereg środków w sektorze cukru wygaśnie pod koniec roku gospodarczego 2016/2017 dla cukru gdy zniesiony zostanie system kwotowy.
(8)
Środki dotyczące ustalania opłaty produkcyjnej nakładanej na kwotę cukru, kwotę izoglukozy i kwotę syropu inulinowego przewidzianej w sektorze cukru powinny być określone w niniejszym rozporządzeniu zgodnie z decyzją o przedłużeniu systemu kwotowego do 30 września 2017 r.
(9)
Aby zapewnić skuteczne działanie systemu refundacji produkcyjnych na niektóre produkty z sektora cukru, należy ustanowić odpowiednie warunki w celu ustalenia kwot refundacji produkcyjnych.
(10)
W celu zapewnienia odpowiedniego poziomu życia unijnych plantatorów buraków cukrowych i trzciny cukrowej należy ustalić cenę minimalną buraków kwotowych o jakości standardowej, którą to jakość należy określić.
(11)
Aby uniknąć zagrożenia dla sytuacji na rynku cukru z uwagi na akumulację ilości cukru, izoglukozy i syropu inulinowego, w odniesieniu do których nie są spełnione mające zastosowanie warunki, powinno się przewidzieć przepis dotyczący opłaty za przekroczenie kwoty krajowej.
(12)
W rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013 ustanowiono mechanizm służący zapewnieniu wystarczających i zrównoważonych dostaw cukru na rynku unijne, umożliwiając Komisji przyjęcie odpowiednich środków, aby osiągnąć ten cel. Z uwagi na fakt, że instrumenty zarządzania rynkiem służące wdrożeniu tego mechanizmu to: tymczasowe korekty opłaty przywozowej naliczanej w stosunku do przywożonego surowego cukru oraz tymczasowe stosowanie opłaty w odniesieniu do pozakwotowej produkcji wprowadzanej na rynek wewnętrzny w celu dostosowania podaży do popytu, w niniejszym rozporządzeniu umieścić należy konkretny przepis umożliwiający Komisji stosowanie takiej opłaty i określenie jej wysokości.
(13)
Aby zapewnić prawidłowe funkcjonowanie systemu refundacji wywozowych, należy zapewnić odpowiednie środki w celu ustalenia wysokości refundacji. Należy również ustanowić właściwe środki w celu ustalenia kwot korygujących w sektorze zbóż i ryżu oraz dostosowania wysokości refundacji do zmian w poziomie cen interwencyjnych.
(14)
Aby zapewnić sprawne bieżące zarządzanie wspólną polityką rolną, środki dotyczące ustalania pomocy, refundacji i cen określone w niniejszym rozporządzeniu należy ograniczyć do ogólnych warunków zezwalających na ustanowienie konkretnych kwot w zależności od specyficznych uwarunkowań każdego przypadku. Aby zapewnić jednolite warunki wykonania niniejszego rozporządzenia, należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze obejmujące ustalanie wspomnianych kwot. Te uprawnienia wykonawcze powinny być wykonywane z pomocą Komitetu Regulacyjnego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych i zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011 Parlamentu Europejskiego i Rady (3). Ponadto w celu zagwarantowania szybkiej reakcji Komisji na dynamicznie zmieniającą się sytuację rynkową należy upoważnić ją do ustalania nowych poziomów refundacji oraz - w sektorach zbóż i ryżu - do zmiany kwot korygujących bez stosowania przepisów rozporządzenia (UE) nr 182/2011,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zakres zastosowania
W niniejszym rozporządzeniu określa się środki dotyczące ustalania cen, opłat, pomocy i ograniczeń ilościowych związanych z jednolitą wspólną organizacją rynków rolnych ustanowioną rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013.
Artykuł 2
Ceny interwencyjne
1. Poziom cen interwencyjnych:
a)
w odniesieniu do pszenicy zwyczajnej, jęczmienia, kukurydzy, ryżu niełuskanego i odtłuszczonego mleka w proszku jest równy odpowiednim progom referencyjnym określonym w art. 7 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w przypadku zakupu po ustalonych cenach, a w przypadku zakupu w drodze procedury przetargowej nie przekracza odpowiednich progów referencyjnych;
b)
w odniesieniu do masła jest równy 90 % progu referencyjnego określonego w art. 7 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w przypadku zakupu po ustalonych cenach, a w przypadku zakupu w drodze procedury przetargowej nie przekracza 90 % tego progu referencyjnego;
c)
w odniesieniu do wołowiny i cielęciny nie przekracza poziomu, o którym mowa w art. 13 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
2. Ceny interwencyjne w odniesieniu do pszenicy zwyczajnej, jęczmienia, kukurydzy i ryżu niełuskanego, o których mowa w ust. 1, są dostosowywane w drodze podwyższania lub obniżania cen na podstawie głównych kryteriów jakościowych dla tych produktów.
3. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające podwyższenie lub obniżenie cen interwencyjnych produktów, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, na warunkach tam określonych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 2.
Artykuł 3
Ceny zakupu i mające zastosowanie ograniczenia ilościowe
1. Gdy interwencja publiczna jest otwarta zgodnie z art. 13ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 zakup prowadzony jest po ustalonych cenach, o których mowa w art. 2 niniejszego rozporządzenia, i nie przekracza następujących ograniczeń ilościowych dla każdego okresu, o którym mowa w art. 12 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, odpowiednio:
a)
w odniesieniu do pszenicy zwyczajnej - 3 mln ton;
b)
w odniesieniu do masła - 50 000 ton;
c)
w odniesieniu do odtłuszczonego mleka w proszku - 109 000 ton.
2. Gdy interwencja publiczna jest otwarta zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013:
a)
w odniesieniu do pszenicy zwyczajnej, masła i odtłuszczonego mleka w proszku ponad ograniczenia ilościowe, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, oraz
b)
w odniesieniu do pszenicy zwyczajnej, jęczmienia, kukurydzy, ryżu niełuskanego, wołowiny i cielęciny,
zakup jest dokonywany w drodze procedury przetargowej, by ustalić maksymalną cenę zakupu.
Maksymalna cena zakupu nie może przekraczać odpowiedniego poziomu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 niniejszego rozporządzenia i jest ustalana w drodze aktów wykonawczych.
3. W szczególnych i należycie uzasadnionych przypadkach Komisja może przyjąć akty wykonawcze:
a)
ograniczające procedury przetargowe do danego państwa członkowskiego lub regionu danego państwa członkowskiego, lub
b)
z zastrzeżeniem art. 2 ust. 1, określające ceny zakupu w przypadku interwencji publicznej dla państwa członkowskiego lub regionu państwa członkowskiego na podstawie zarejestrowanych średnich cen rynkowych.
4. Ceny zakupu pszenicy zwyczajnej, pszenicy durum, jęczmienia, kukurydzy i ryżu niełuskanego, o których mowa w ust. 2 i 3, są dostosowywane w drodze podwyższenia lub obniżania cen na podstawie głównych kryteriów jakościowych dla tych produktów.
Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające takie podwyższenie lub obniżenie cen.
5. Akty wykonawcze, o których mowa w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 2.
6. Komisja przyjmuje - bez zastosowania procedury, o której mowa w art. 15 ust. 2 - akty wykonawcze, jakie są niezbędne w celu:
a)
przestrzegania ograniczeń dotyczących interwencji określonych w ust. 1 niniejszego artykułu; oraz
b)
stosowania procedury przetargowej, o której mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, w odniesieniu do pszenicy zwyczajnej, masła i odtłuszczonego mleka w proszku ponad ograniczenia ilościowe określone w ust. 1 niniejszego artykułu.
Artykuł 4
Pomoc na prywatne przechowywanie
1. W celu określenia kwoty pomocy na prywatne przechowywanie produktów wymienionych w art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w przypadku gdy pomoc przyznawana jest zgodnie z art. 18 ust. 2 tego rozporządzenia, uruchamia się na określony okres procedurę przetargową albo ustala się wysokość dopłat z wyprzedzeniem. Pomoc może być ustalona na państwo członkowskie lub na region państwa członkowskiego.
2. Komisja przyjmuje akty wykonawcze:
a)
w przypadku gdy ma zastosowanie procedura przetargowa - określające maksymalną kwotę pomocy na prywatne przechowywanie;
b)
w przypadku gdy pomoc jest ustalana z wyprzedzeniem - określające kwotę pomocy na podstawie kosztów przechowywania lub innych odpowiednich czynników rynkowych.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 2.
Artykuł 5
Pomoc na dostarczanie dzieciom owoców i warzyw
1. Pomoc unijna dotycząca dostarczania dzieciom owoców i warzyw, przetworzonych owoców i warzyw oraz produktów z bananów, o której mowa w art. 23 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013:
a)
ani nie przekracza żadnego z następujących ograniczeń:
(i)
kwoty 150 mln EUR na rok szkolny;
(ii)
75 % kosztów dostarczania i związanych z nim kosztów, o których mowa w art. 23 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, lub 90 % takich kosztów w regionach słabiej rozwiniętych oraz w regionach najbardziej oddalonych, o których mowa w art. 349 Traktatu; ani
b)
nie obejmuje kosztów innych niż koszty dostarczania i związane z nimi koszty, o których mowa w art. 23 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
Na użytek akapitu pierwszego lit. a) ppkt (ii), "regiony słabiej rozwinięte" oznaczają regiony określone jako takie w art. 90 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 (4)
2. Każde państwo członkowskie uczestniczące w programie „Owoce i warzywa w szkole” otrzymuje co najmniej 290 000 EUR w ramach pomocy unijnej.
Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające orientacyjny sposób przydziału pomocy, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, każdemu państwu członkowskiemu na podstawie kryteriów, o których mowa w art. 23 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
Komisja ocenia przynajmniej raz na trzy lata, czy orientacyjny przydział jest spójny z kryteriami, o których mowa w art. 23 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. W razie konieczności Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające nowy orientacyjny przydział.
W następstwie wniosków państw członkowskich złożonych zgodnie z art. 23 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 Komisja co roku przyjmuje akty wykonawcze określające ostateczny przydział pomocy, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, pomiędzy uczestniczące państwa członkowskie zgodnie z warunkami określonymi w tym ustępie.
Akty wykonawcze, o których mowa w niniejszym ustępie, przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 6
Pomoc dotycząca dostarczania dzieciom mleka i przetworów mlecznych
1. Pomoc unijna dotycząca dostarczania dzieciom mleka i przetworów mlecznych, o której mowa w art. 26 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, przyznawana jest do maksymalnej ilości 0,25 litra ekwiwalentu mleka na dziecko na dzień nauki szkolnej.
2. Pomoc unijna wynosi 18,15 EUR za 100 kg w odniesieniu do wszystkich kategorii mleka.
3. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające kwoty pomocy dla kwalifikujących się przetworów mlecznych innych niż mleko, mając na uwadze składniki mleczne w tych przetworach. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 2.
Artykuł 7
Opłata produkcyjna w sektorze cukru
1. Opłatę produkcyjną w odniesieniu do kwoty cukru, kwoty izoglukozy i kwoty syropu inulinowego, o której to opłacie mowa w art. 128 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, ustala się na 12,00 EUR za tonę dla kwoty cukru i kwoty syropu inulinowego. Opłata produkcyjna dla izoglukozy wynosi 50 % opłaty stosowanej w przypadku cukru.
2. Państwa członkowskie pobierają od przedsiębiorstw na ich terytorium całość opłaty produkcyjnej wnoszonej zgodnie z ust. 1, której wysokość jest uzależniona od wysokości kwoty przyznanej w danym roku gospodarczym.
Przedsiębiorstwa uiszczają opłatę produkcyjną najpóźniej do końca lutego danego roku gospodarczego.
3. Unijni producenci cukru i syropu inulinowego mogą zażądać od plantatorów buraków cukrowych, trzciny cukrowej lub dostawców cykorii poniesienia do 50 % odnośnej opłaty produkcyjnej.
Artykuł 8
Refundacja opłaty produkcyjnej w sektorze cukru
Refundację produkcyjną dla produktów sektora cukru, przewidzianą w art. 129 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 ustala Komisja w drodze aktów wykonawczych na podstawie:
a)
kosztów wynikających z wykorzystywania cukru importowanego, które przemysł musiałby ponieść w przypadku zaopatrywania się na rynku światowym; oraz
b)
ceny nadwyżki cukru dostępnej na rynku unijnym lub progu referencyjnego dla cukru określonego w art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w przypadku gdy na rynku nie ma nadwyżki cukru.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 9
Minimalna cena buraków
1. Minimalna cena za buraki kwotowe, o której mowa w art. 135 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, wynosi 26, 29 EUR za tonę do zakończenia roku gospodarczego 2016/2017 dla cukru w dniu 30 września 2017 r.
2. Cena minimalna, o której mowa w ust. 1, dotyczy buraków cukrowych o standardowej jakości określonej w części B załącznika III do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
3. Przedsiębiorstwa cukrownicze skupujące buraki kwotowe nadające się do przetworzenia na cukier i przeznaczone do przetworzenia na cukier kwotowy są zobowiązane do zapłaty co najmniej ceny minimalnej skorygowanej o wielkość podwyższenia lub obniżenia ceny w celu uwzględnienia odchyleń od jakości standardowej. Podwyższenie lub obniżenie ceny ustalane jest przez Komisję w drodze aktów wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 2.
4. W odniesieniu do ilości buraków cukrowych odpowiadającej ilościom cukru przemysłowego lub nadwyżek cukru, które podlegają opłacie za przekroczenie kwoty krajowej określonej w art. 11, dane przedsiębiorstwo cukrownicze koryguje cenę zakupu, tak by była ona co najmniej równa cenie minimalnej buraków kwotowych.
Artykuł 10
Dostosowanie krajowej kwoty na cukier
Rada może, zgodnie z art. 43 ust. 3 Traktatu, na wniosek Komisji, dostosować kwoty określone w załączniku XII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w wyniku decyzji państw członkowskich podejmowanych zgodnie z art. 138 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
Artykuł 11
Opłata za przekroczenie kwoty krajowej w sektorze cukru
1. Opłata za przekroczenie kwoty krajowej, w tym przewidzianej w art. 142 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, ustalana jest na poziomie, który jest wystarczająco wysoki, by uniknąć akumulacji ilości, o których mowa w tym artykule. Opłata ta jest ustalana przez Komisję w drodze aktów wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
2. Państwo członkowskie pobiera od przedsiębiorstw na swoim terytorium opłatę za przekroczenie kwoty krajowej, o której mowa w ust. 1, w wysokości zależnej od ilości produkcji, o której mowa w tym ustępie, stwierdzonej w tych przedsiębiorstwach w danym roku gospodarczym.
Artykuł 12
Mechanizm tymczasowego zarządzania rynkiem w sektorze cukru
Z myślą o zapewnieniu sprawnego i zrównoważonego dostarczania cukru na rynek unijny do zakończenia roku gospodarczego 2016/2017 dla cukru w dniu 30 września 2017 r., niezależnie od art. 142 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, Komisja może, w odniesieniu do koniecznej kwoty i przez konieczny okres, zastosować w drodze aktów wykonawczych opłatę za przekroczenie kwoty krajowej w stosunku do produkcji pozakwotowej, o której mowa w art. 139 ust. a lit. e) tego rozporządzenia.
Komisja określa kwotę takiej opłaty w drodze aktów wykonawczych.
Akty wykonawcze, o których mowa w niniejszym artykule, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 13
Ustalanie refundacji wywozowych
1. Na warunkach określonych w art. 196 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 i jak przewidziano w art. 198 tego rozporządzenia Komisja może przyjmować akty wykonawcze określające refundacje wywozowe:
a)
w regularnych odstępach czasu w odniesieniu produktów wymienionych w wykazie zawartym w art. 196 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;
b)
w drodze procedur przetargowych - w przypadku zbóż, ryżu, cukru, mleka i przetworów mlecznych.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
2. Przy ustalaniu wysokości refundacji wywozowych dla danego produktu uwzględnia się co najmniej jeden z następujących aspektów:
a)
sytuację bieżącą i tendencje w odniesieniu do:
(i)
cen i dostępności tego produktu na rynku unijnym,
(ii)
cen tego produktu na rynku światowym;
b)
cele wspólnej organizacji rynków, czyli zapewnienie równowagi oraz naturalnego rozwoju cen i handlu na tych rynkach;
c)
konieczność unikania zakłóceń mogących powodować przedłużającą się nierównowagę między podażą i popytem na rynku unijnym;
d)
aspekty gospodarcze proponowanego wywozu;
e)
ograniczenia wynikające z umów międzynarodowych zawartych zgodnie z Traktatem;
f)
konieczność zapewnienia równowagi między stosowaniem podstawowych produktów unijnych przy wytwarzaniu towarów przetworzonych przeznaczonych na wywóz do państw trzecich, a stosowaniem produktów pochodzących z państw trzecich sprowadzanych w ramach procedury uszlachetniania;
g)
najbardziej korzystne koszty wprowadzania do obrotu i koszty transportu z rynków Unii do portów Unii lub innych miejsc wywozu wraz z kosztami wysyłki do państw przeznaczenia;
h)
popyt na rynku unijnym;
i)
w odniesieniu do sektorów wieprzowiny, jaj i mięsa drobiowego - różnicę między cenami w Unii a cenami na rynku światowym odnośnie do ilości zboża paszowego potrzebnego do wytworzenia produktów tych sektorów w Unii.
3. W razie konieczności, by zapewnić szybką reakcję na dynamicznie zmieniającą się sytuację na rynku, Komisja może - w drodze aktów wykonawczych - dostosować kwotę refundacji na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy. Te akty wykonawcze przyjmowane są bez stosowania procedury, o której mowa w art. 15 ust. 2.
Artykuł 14
Środki szczególne dotyczące refundacji wywozowych dla zboża i ryżu
1. Komisja może przyjmować akty wykonawcze określające kwoty korygujące mające zastosowanie do refundacji wywozowych w odniesieniu do sektorów zbóż i ryżu. Te akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 2.
W razie konieczności, by zapewnić szybką reakcję na dynamicznie zmieniającą się sytuację na rynku, Komisja może przyjmować akty wykonawcze - bez stosowania procedury, o której mowa w art. 15 ust. 2 - zmieniające takie kwoty korygujące.
Komisja może stosować niniejszy akapit do produktów z sektora zbóż i ryżu wywożonych w formie towarów przetworzonych zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1216/2009 (5).
2. W okresie pierwszych trzech miesięcy roku gospodarczego refundacja stosowana w odniesieniu do wywozu słodu, zmagazynowanego na koniec poprzedniego roku gospodarczego lub wytworzonego z jęczmienia, który znajdował się w zapasach w tym samym okresie, jest równa refundacji, jaką zastosowano by w odniesieniu do przedmiotowego pozwolenia na wywóz dotyczącego wywozów dokonanych w okresie ostatniego miesiąca poprzedniego roku gospodarczego.
3. Komisja może - w drodze aktów wykonawczych - dostosować wysokość refundacji za produkty wymienione w załączniku I część I lit. a) i b) do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, ustanowionej zgodnie z art. 199 ust. 2 tego rozporządzenia, do wszelkich zmian poziomu ceny interwencyjnej.
Akapit pierwszy może być stosowany, w całości lub części, do produktów wymienionych w części I lit. c) i d) załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz do produktów wymienionych w części I tego załącznika, które są wywożone w postaci towarów przetworzonych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1216/2009. W takim przypadku Komisja koryguje - w drodze aktów wykonawczych - dostosowanie, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, przez zastosowanie współczynnika wyrażającego stosunek między ilością produktu podstawowego i jego ilością zawartą w produkcie przetworzonym, który został wywieziony lub wykorzystany w produktach wywiezionych.
Akty wykonawcze, o których mowa w niniejszym ustępie, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 15
Procedura komitetowa
1. Komisję wspomaga Komitet ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych ustanowiony na mocy art. 229 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
Artykuł 16
Tabela korelacji
Odesłania do odpowiednich przepisów rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 po jego uchyleniu przez rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 należy traktować jako odesłania do niniejszego rozporządzenia i odczytywać zgodnie z tabelą korelacji zamieszczoną w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 17
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.
Art. 7-12 mają zastosowanie do zakończenia roku gospodarczego 2016/2017 w odniesieniu do cukru, w dniu 30 września 2017 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 16 grudnia 2013 r.