NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 488/2014
ze dne 12. května 2014,
kterým se mění nařízení (ES) č. 1881/2006, pokud jde o maximální limity kadmia v potravinách
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (EHS) č. 315/93 ze dne 8. února 1993, kterým se stanoví postupy Společenství pro kontrolu kontaminujících látek v potravinách (1), a zejména na čl. 2 odst. 3 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení Komise (ES) č. 1881/2006 (2) stanoví maximální limity kadmia v řadě potravin.
(2)
Vědecká komise pro kontaminující látky v potravinovém řetězci (dále jen „komise CONTAM“) při Evropském úřadu pro bezpečnost potravin (dále jen „úřad EFSA“) přijala dne 30. ledna 2009 stanovisko o kadmiu v potravinách (3). Úřad EFSA v tomto stanovisku uvedl, že tolerovatelný týdenní přívod (dále jen „TWI“) kadmia činí 2,5 μg/kg tělesné hmotnosti. Ve svém „Prohlášení o tolerovatelném týdenním přívodu kadmia“ (4) úřad EFSA zohlednil posouzení rizika, které nedávno provedl Společný výbor odborníků FAO/WHO pro potravinářské přídatné látky (JECFA) (5), a potvrdil, že TWI činí 2,5 μg/kg tělesné hmotnosti.
(3)
Komise CONTAM dospěla ve vědeckém stanovisku o kadmiu v potravinách k závěru, že se průměrná dietární expozice kadmiu v evropských zemích blíží hodnotě TWI 2,5 μg/kg tělesné hmotnosti nebo ji mírně překračuje. U některých podskupin populace může dietární expozice převyšovat hodnotu TWI zhruba dvojnásobně. Komise CONTAM dále dospěla k závěru, že i když není pravděpodobné, že by expozice jednotlivce na této úrovni měla nepříznivé účinky na funkci ledvin, je třeba expozici kadmiu na úrovni populace snížit.
(4)
Podle vědeckého stanoviska o kadmiu v potravinách vypracovaného komisí CONTAM patří mezi skupiny potravin mající hlavní podíl na dietární expozici kadmiu, zejména vzhledem k vysoké spotřebě, obiloviny a výrobky z obilovin, zelenina, ořechy a luštěniny, škrobovitá kořenová zelenina nebo brambory a maso a masné výrobky. Nejvyšší koncentrace kadmia v potravinářských komoditách byla zjištěna v mořských řasách, rybách a produktech rybolovu, v čokoládě a v potravinách pro zvláštní výživu, jakož i v houbách, olejnatých semenech a jedlých drobech.
(5)
V podrobnějším posouzení expozice, které provedl úřad ESFA v rámci své vědecké zprávy „Cadmium dietary exposure in the European population“ (6) s použitím nové komplexní databáze spotřeby potravin, jež zahrnuje aktualizované údaje o spotřebě potravin v různých členských státech a u různých věkových skupin populace, jsou uvedeny podrobnější informace o konkrétních potravinářských komoditách, které se podílejí na expozici u jednotlivých věkových skupin. V případě dospělých se na expozici podílí hlavně škrobovitá kořenová zelenina a hlíznatá zelenina, obilná zrna a výrobky z obilných zrn a zelenina a zeleninové výrobky. V případě dětí a dospívajících má na expozici hlavní podíl škrobovitá kořenová zelenina a hlíznatá zelenina, obilná zrna a výrobky z obilných zrn a cukr a cukrovinky, zatímco u kojenců a batolat je to nejvíce škrobovitá kořenová zelenina a hlíznatá zelenina, obilná zrna a výrobky z obilných zrn, zelenina a výrobky ze zeleniny, mléko a výrobky z mléka a potraviny pro kojence a malé děti. Z podrobnějšího posouzení expozice vyplývá, že celková expozice není výsledkem jen několika hlavních zdrojů, nýbrž se na ní podílí celá řada různých skupin potravin.
(6)
Byly stanoveny maximální limity pro kadmium u celé řady potravin, mimo jiné u obilovin, zeleniny, masa, ryb, produktů rybolovu, drobů a doplňků stravy. Dosud nebyly stanoveny maximální limity v případě některých potravin, které se významně podílejí na expozici určitých skupin populace (čokoládové a kakaové výrobky, potraviny pro kojence a malé děti). Je proto nezbytné stanovit maximální limity kadmia pro tyto potraviny.
(7)
Maximální limity kontaminujících látek jsou jak u komodit, pro něž maximální limity kadmia již existují (jako je zelenina, maso, ryby, produkty rybolovu, droby a doplňky stravy), tak u komodit, pro něž jsou maximální limity stanoveny nově (jako jsou kakaové a čokoládové výrobky), stanovovány podle zásady ALARA („na co nejnižší rozumně dosažitelné úrovni“) s použitím údajů o výskytu a vzorců spotřeby potravin občany Evropské unie.
(8)
Čokoláda a kakaový prášek prodávané konečnému spotřebiteli mohou obsahovat vysoké množství kadmia a jsou významným zdrojem expozice člověka. Často jsou jejich spotřebiteli děti: například v podobě čokolády jako takové nebo slazených kakaových prášků používaných v kakaových nápojích. Při stanovování maximálních limitů kadmia je třeba zohlednit údaje o výskytu pro různé druhy čokolády a kakaového prášku prodávaných konečnému spotřebiteli. Jelikož množství kadmia v kakaových výrobcích souvisí s jejich obsahem kakaa, je vhodné stanovit různé maximální limity kadmia pro výrobky obsahující různé procentní podíly kakaa. Mělo by se tím zajistit, aby maximální limity mohla splnit i čokoláda s vyšším procentním podílem kakaa.
(9)
V některých regionech zemí, které produkují kakao, může být přirozený vysoký obsah kadmia v půdě. Proto je při stanovování maximálních limitů kadmia třeba zohlednit údaje o výskytu pro kakaové a čokoládové výrobky poskytnuté zeměmi, kde je vysoký obsah kadmia v půdě.
(10)
Počáteční a pokračovací kojenecká výživa se významně podílejí na expozici kadmiu u kojenců a malých dětí. Počáteční a pokračovací kojenecká výživa vyrobená z izolátů sójových bílkovin, samotných nebo ve směsi s bílkovinami kravského mléka, může obsahovat větší množství kadmia než mléčné výrobky, jelikož sójové boby přirozeně čerpají kadmium z půdy. Sójová kojenecká výživa je pro kojence trpící nesnášenlivostí laktózy důležitou alternativou, a musí být proto zajištěno dostatečné zásobení trhu. Pro sójové výrobky je tedy vhodné stanovit vyšší maximální limit.
(11)
Obilné příkrmy a ostatní příkrmy určené pro kojence a malé děti jsou významným zdrojem expozice kadmiu u kojenců a malých dětí. Pro obilné příkrmy a ostatní příkrmy určené pro kojence a malé děti by tedy měl být stanoven zvláštní maximální limit kadmia.
(12)
Snížené expozice u velmi ohrožené skupiny spotřebitelů lze dosáhnout stanovením maximálního limitu pro některé kategorie potravin určených pro zvláštní výživu (např. pro zvláštní léčebné účely pro kojence). Vzhledem k absenci údajů, na nichž lze tento maximální limit založit, je však třeba shromáždit údaje o výskytu za účelem případného stanovení tohoto zvláštního maximálního limitu v budoucnosti.
(13)
V případě některých konkrétních druhů zeleniny (kozí brada, pastinák, celer řapíkatý, křen) je splnění současných maximálních limitů obtížné a z údajů o výskytu, které poskytly členské státy, vyplývá, že hodnoty přírodního pozadí jsou vyšší a srovnatelné s limity pro celer bulvový. Protože je spotřeba těchto komodit nízká a má na expozici člověka zanedbatelný vliv, je vhodné zvýšit maximální limity kadmia pro pastinák, kozí bradu, celer řapíkatý a křen na hodnotu platnou pro celer bulvový.
(14)
Některé druhy ryb jsou v současné době vyňaty ze standardního maximálního limitu pro ryby, který činí 0,05 mg/kg. V případě druhu pelamida obecná (Sarda sarda), mořan obecný (Diplodus vulgaris), úhoře říčního (Anguilla anguilla), cípala šedého (Mugil labrosus labrosus), kranasů (Trachurus spp.), ryb druhu Luvarus imperialis, sardinky (Sardinops spp.) a ryb druhu Dicologoglossa cuneata z nových údajů o výskytu vyplývá, že toto vynětí již není nutné a že standardní maximální limit lze splnit dodržováním správných rybolovných postupů. Zvláštní maximální limity již tedy nejsou pro tyto druhy ryb nezbytné.
(15)
V případě tuňáka druhu Auxis, sardelí (Engraulis spp.) a mečouna obecného (Xiphias gladius) z nových údajů o výskytu vyplývá, že dodržováním správných rybolovných postupů lze splnit nižší maximální limit. Maximální limity pro tyto druhy ryb je proto vhodné změnit.
(16)
V případě sardinky obecné (Sardina pilchardus) a hlaváče zaječího (Sicyopterus lagocephalus) z údajů o výskytu vyplývá, že splnění stávajících maximálních limitů je obtížné, neboť hodnoty přírodního pozadí mohou být vyšší. Spotřeba obou těchto druhů ryb je nízká a na expozici člověka má zanedbatelný vliv. Pro tyto dva druhy ryb je proto v zájmu zajištění dostatečného zásobení trhu vhodné stanovit vyšší maximální limity.
(17)
Nařízení (ES) č. 1881/2006 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(18)
Členským státům a provozovatelům potravinářských podniků by měl být dán čas přizpůsobit se novým maximálním limitům stanoveným tímto nařízením pro kakaové výrobky a potraviny pro kojence a malé děti. Datum použitelnosti maximálních limitů kadmia pro tyto komodity by proto mělo být odloženo.
(19)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Příloha nařízení (ES) č. 1881/2006 se mění v souladu s přílohou tohoto nařízení.
Článek 2
1. Maximální limity kadmia stanovené v bodech 3.2.19 a 3.2.20 přílohy nařízení (ES) č. 1881/2006 ve znění tohoto nařízení se použijí ode dne 1. ledna 2015. Potraviny, které nesplňují tyto maximální limity a byly uvedeny na trh v souladu s právními předpisy před 1. lednem 2015, smí být po tomto datu nadále prodávány až do data minimální trvanlivosti nebo data spotřeby.
2. Maximální limity kadmia stanovené v bodě 3.2.7 přílohy nařízení (ES) č. 1881/2006 ve znění tohoto nařízení se použijí ode dne 1. ledna 2019. Potraviny, které nesplňují tyto maximální limity a byly uvedeny na trh v souladu s právními předpisy před 1. lednem 2019, smí být po tomto datu nadále prodávány až do data minimální trvanlivosti nebo data spotřeby.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 12. května 2014.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 488/2014
z dnia 12 maja 2014 r.
zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1881/2006 w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów kadmu w środkach spożywczych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności (1), w szczególności jego art. 2 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1881/2006 (2) ustanowiono najwyższe dopuszczalne poziomy kadmu w szeregu środków spożywczych.
(2)
Panel naukowy ds. środków trujących w łańcuchu żywnościowym (panel CONTAM) Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) przyjął w dniu 30 stycznia 2009 r. opinię dotyczącą występowania kadmu w żywności (3). W tej opinii EFSA ustalił tolerowane tygodniowe pobranie (TWI) kadmu na poziomie 2,5 μg/kg masy ciała. W swoim „Oświadczeniu o tolerowanym tygodniowym pobraniu kadmu” (4) EFSA uwzględnił niedawną ocenę ryzyka przeprowadzoną przez Wspólny Komitet Ekspertów FAO/WHO ds. Dodatków do Żywności (JECFA) (5) i potwierdził TWI na poziomie 2,5 μg/kg masy ciała.
(3)
W opinii naukowej dotyczącej kadmu w żywności panel CONTAM stwierdził, że średni poziom narażenia na pobranie z dietą kadmu w krajach Europy jest bliski TWI na poziomie 2,5 μg/kg masy ciała lub nieznacznie przekracza tę wartość. W niektórych podgrupach populacji wspomniane TWI może być przekroczone około dwukrotnie. Panel CONTAM stwierdził ponadto, że choć nieprawdopodobne jest, by u osób narażonych na pobranie kadmu na wspomnianym poziomie wystąpiły niepożądane skutki w pracy nerek, to należy zmniejszyć narażenie na pobranie kadmu na poziomie populacji.
(4)
Zgodnie z opinią naukową panelu CONTAM dotyczącą kadmu w żywności grupy żywności, które w największym stopniu przyczyniają się do narażenia na pobranie z dietą kadmu, głównie ze względu na wysoki poziom ich spożycia, to: zboża i produkty zbożowe, warzywa, orzechy i jadalne nasiona roślin strączkowych, korzenie zawierające skrobię lub ziemniaki oraz mięso i produkty mięsne. Najwyższe stężenia kadmu wykryto w następujących artykułach żywnościowych: wodorosty morskie, ryby i żywność pochodzenia morskiego, czekolada i środki spożywcze do stosowania w diecie oraz grzyby, nasiona oleiste i podroby jadalne.
(5)
Więcej szczegółowych informacji dotyczących poszczególnych artykułów żywnościowych przyczyniających się do narażenia na pobranie kadmu w poszczególnych grupach wiekowych podano w bardziej szczegółowej ocenie narażenia, którą EFSA przeprowadził w ramach swojego sprawozdania naukowego na temat „Narażenia na pobranie z dietą kadmu w populacji europejskiej” (6), wykorzystując nową bazę danych dotyczących konsumpcji zawierającą aktualne informacje na temat poziomów konsumpcji żywności w różnych państwach członkowskich i w różnych grupach wiekowych ludności. W przypadku dorosłych głównym źródłem narażenia na pobranie kadmu są: korzenie i bulwy zawierające skrobię, ziarna i produkty oparte na ziarnach, warzywa i produkty roślinne. W przypadku dzieci i młodzieży głównym źródłem narażenia na pobranie kadmu są: korzenie i bulwy zawierające skrobię, ziarna i produkty oparte na ziarnach, cukier i słodycze, natomiast w przypadku niemowląt i małych dzieci są to: korzenie i bulwy zawierające skrobię, ziarna i produkty oparte na ziarnach, warzywa i produkty roślinne, mleko i produkty mleczne oraz żywność dla niemowląt i małych dzieci. Z bardziej szczegółowej oceny narażenia wynika, że ogólne narażenie spowodowane jest nie tylko przez kilka głównych artykułów żywnościowych przyczyniających się do narażenia na pobranie kadmu, ale przez połączenie kilku różnych grup żywności tego rodzaju.
(6)
Ustalono najwyższe dopuszczalne poziomy kadmu w szeregu środków spożywczych, w tym w zbożach, warzywach, mięsie, rybach, żywności pochodzenia morskiego, podrobach i suplementach diety. Nie ustalono jeszcze najwyższych dopuszczalnych poziomów dla niektórych środków spożywczych stanowiących istotne źródła narażenia dla określonych grup ludności (czekolada i wyroby kakaowe, żywność dla niemowląt i małych dzieci). Należy zatem ustalić najwyższe dopuszczalne poziomy kadmu dla tych środków spożywczych.
(7)
Najwyższe dopuszczalne poziomy zanieczyszczeń ustala się zgodnie z zasadą ALARA („tak małe, na ile jest to rozsądnie osiągalne”) zarówno dla artykułów, dla których istnieją już najwyższe dopuszczalne poziomy kadmu (takich jak: warzywa, mięso, ryby, żywność pochodzenia morskiego, podroby i suplementy diety), jak i dla artykułów, dla których najwyższe dopuszczalne poziomy ustala się po raz pierwszy (takich jak wyroby kakaowe i czekoladowe) z wykorzystaniem danych o występowaniu i wzorów konsumpcji żywności wśród obywateli.
(8)
Czekolada i proszek kakaowy sprzedawane konsumentom końcowym mogą mieć wysoką zawartość kadmu i stanowić istotne źródło narażenia ludzi na pobranie kadmu. Są one często spożywane przez dzieci np. w formie czekolady jako takiej lub słodzonego proszku kakaowego używanego w napojach kakaowych. Przy ustalaniu najwyższych dopuszczalnych poziomów kadmu należy uwzględnić dane o jego występowaniu odnoszące się do różnych rodzajów czekolady i proszku kakaowego sprzedawanych konsumentom końcowym. Ponieważ poziomy kadmu w wyrobach kakaowych są związane z zawartością kakao w tych wyrobach, należy ustalić różne najwyższe dopuszczalne poziomy kadmu dla wyrobów o różnej procentowej zawartości kakao. Powinno to zagwarantować zgodność z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami również czekolad o wyższej procentowej zawartości kakao.
(9)
W niektórych regionach krajów produkujących kakao poziom kadmu w glebie bywa naturalnie wysoki. Przy ustalaniu najwyższych dopuszczalnych poziomów kadmu należy zatem wziąć pod uwagę dane o występowaniu dla wyrobów kakaowych i czekoladowych przedstawione przez kraje, w których poziom kadmu w glebie jest wysoki.
(10)
Preparaty do początkowego i dalszego żywienia niemowląt w dużym stopniu przyczyniają się do narażenia niemowląt i małych dzieci na pobranie kadmu. Preparaty do początkowego i dalszego żywienia niemowląt produkowane z izolatów białka sojowego występujących samodzielnie lub w mieszaninie z białkami mleka krowiego mogą zawierać wyższe poziomy kadmu niż produkty na bazie mleka, ponieważ nasiona soi w naturalny sposób pochłaniają kadm z gleby. Preparaty na bazie soi stanowią istotną alternatywę w karmieniu niemowląt cierpiących na nietolerancję laktozy i z tego względu należy zapewnić wystarczające zaopatrzenie rynku w takie produkty. Dlatego w przypadku produktów na bazie soi należy ustanowić wyższe wartości najwyższego dopuszczalnego poziomu.
(11)
Produkty zbożowe przetworzone i inna żywność dla niemowląt i małych dzieci to istotne źródła narażenia niemowląt i małych dzieci na pobranie kadmu. Z tego względu należy ustanowić szczególny najwyższy dopuszczalny poziom kadmu dla produktów zbożowych przetworzonych i dla innej żywności dla dzieci.
(12)
Poziom narażenia bardzo wrażliwej grupy konsumentów można zmniejszyć poprzez ustanowienie najwyższych dopuszczalnych poziomów dla określonych kategorii dietetycznych środków spożywczych (np. żywności specjalnego przeznaczenia medycznego dla niemowląt). Z uwagi na brak danych motywujących taki najwyższy dopuszczalny poziom należy jednak zebrać dane o występowaniu w celu ewentualnego ustanowienia konkretnych najwyższych dopuszczalnych poziomów w przyszłości.
(13)
W przypadku niektórych określonych warzyw (salsefia, pasternak, seler, chrzan pospolity) trudno osiągnąć zgodność z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami, a dane o występowaniu przedstawione przez państwa członkowskie wskazują, że poziomy naturalnego tła są wyższe i porównywalne z poziomami obowiązującymi w przypadku selera korzeniowego. Ponieważ poziom konsumpcji tych artykułów jest niski, a ich wpływ na narażenie ludzi na pobranie kadmu nieznaczny, należy zwiększyć najwyższe dopuszczalne poziomy kadmu dla pasternaku, salsefii, selera i chrzanu pospolitego do poziomów obowiązujących w przypadku selera korzeniowego.
(14)
Pewne gatunki ryb są obecnie wyłączone z domyślnego najwyższego dopuszczalnego poziomu kadmu dla ryb, który wynosi 0,05 mg/kg. W przypadku gatunków ryb: pelamida (Sarda sarda), amarel (Diplodus vulgaris), węgorz (Anguilla anguilla), cefal morski (Mugil labrosus labrosus), ostrobok (gatunki Trachurus), louvar (Luvarus imperialis), sardynops (gatunki Sardinops) i sola piaszczyca (Dicologoglossa cuneata) nowe dane o występowaniu wskazują, że wyłączenie nie jest już konieczne i że zgodność z domyślnym najwyższym dopuszczalnym poziomem można osiągnąć, stosując dobre praktyki w zakresie rybołówstwa. Z tego względu szczególne najwyższe dopuszczalne poziomy dla tych gatunków ryb nie są już konieczne.
(15)
W przypadku tazara maruna (gatunki Auxis), sardeli (gatunki Engraulis) i włócznika (Xiphias gladius) nowe dane o występowaniu wskazują, że zgodność z najwyższym dopuszczalnym poziomem o niższej wartości można osiągnąć, stosując dobre praktyki w zakresie rybołówstwa. Najwyższe dopuszczalne poziomy dla tych gatunków ryb należy zatem dostosować.
(16)
W przypadku sardynek (Sardina pilchardus) i Sicyopterus lagocephalus dane o występowaniu wskazują, że trudno jest osiągnąć zgodność z istniejącymi najwyższymi dopuszczalnymi poziomami, ponieważ poziomy naturalnego tła mogą być wyższe. Konsumpcja obu tych gatunków ryb jest na niskim poziomie i ma nieznaczny wpływ na narażenie ludzi na pobranie kadmu. Dla tych dwóch gatunków ryb należy zatem ustanowić wyższą wartość najwyższych dopuszczalnych poziomów, aby zapewnić zaopatrzenie rynku.
(17)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1881/2006.
(18)
Państwa członkowskie i podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze powinny mieć wystarczająco dużo czasu na dostosowanie się do nowych najwyższych dopuszczalnych poziomów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu dla wyrobów kakaowych i żywności dla niemowląt i małych dzieci. Data rozpoczęcia stosowania najwyższych dopuszczalnych poziomów kadmu w tych artykułach powinna zatem zostać odroczona.
(19)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1881/2006 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
1. Najwyższe dopuszczalne poziomy kadmu ustanowione w pkt 3.2.19 i 3.2.20 załącznika do rozporządzenia (WE) nr 1881/2006 i zmienione niniejszym rozporządzeniem stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r. Środki spożywcze, które nie są zgodne ze wspomnianymi najwyższymi dopuszczalnymi poziomami i które zostały zgodnie z prawem wprowadzone do obrotu przed dniem 1 stycznia 2015 r., mogą być przedmiotem obrotu po tej dacie do upływu ich daty minimalnej trwałości lub przydatności do użycia.
2. Najwyższe dopuszczalne poziomy kadmu ustanowione w pkt 3.2.7 załącznika do rozporządzenia (WE) nr 1881/2006 i zmienione niniejszym rozporządzeniem stosuje się od dnia 1 stycznia 2019 r. Środki spożywcze, które nie są zgodne ze wspomnianymi najwyższymi dopuszczalnymi poziomami i które zostały zgodnie z prawem wprowadzone do obrotu przed dniem 1 stycznia 2019 r., mogą być przedmiotem obrotu po tej dacie do upływu ich daty minimalnej trwałości lub przydatności do użycia.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 12 maja 2014 r.