PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) 2015/39
ze dne 13. ledna 2015
o zápisu názvu do rejstříku chráněných označení původu a chráněných zeměpisných označení (Focaccia di Recco col formaggio (CHZO))
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1151/2012 ze dne 21. listopadu 2012 o režimech jakosti zemědělských produktů a potravin (1), a zejména na čl. 52 odst. 3 písm. b) uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Žádost o zápis názvu „Focaccia di Recco col formaggio“ předložená Itálií byla v souladu s čl. 50 odst. 2 písm. a) nařízení (EU) č. 1151/2012 zveřejněna v Úředním věstníku Evropské unie (2).
(2)
Portugalsko, Spojené království a společnost Fresh gourmet Catering LLC se sídlem v Dubaji ve Spojených arabských emirátech vznesly v souladu s čl. 51 odst. 1 nařízení (EU) č. 1151/2012 proti tomuto zápisu námitky. Komise odůvodněná prohlášení o námitkách Portugalska a Spojeného království posoudila a ve smyslu článku 10 nařízení (EU) č. 1151/2012 je shledala přípustnými. U společnosti Fresh gourmet Catering LLC se mělo za to, že v jejím případě se nejedná o oprávněný zájem, a její námitka byla proto podle čl. 51 odst. 1 uvedeného nařízení shledána nepřípustnou.
(3)
Námitky, jež vznesli dva zákazníci (jeden se sídlem v Portugalsku a druhý ve Spojeném království) italské společnosti nalézající se v dané zeměpisné oblasti a uvádějící na trh svůj produkt v zmrazené podobě, se týkají zejména názvu a zákazu předvaření, hlubokého zmrazení nebo dalších způsobů uchovávání.
(4)
Komise dopisy ze dne 20. prosince 2013 vyzvala Itálii a Portugalsko na jedné straně a Itálii a Spojené království na straně druhé, aby se v souladu s čl. 51 odst. 3 uvedeného nařízení pokusily dospět k dohodě. Itálie v souladu s uvedeným článkem prostřednictvím dopisů ze dne 15. dubna 2014 informovala o ukončení konzultací. Jelikož mezi všemi třemi členskými státy nedošlo v tříměsíční lhůtě k dohodě, musí Komise v souladu s čl. 52 odst. 3 písm. b) uvedeného nařízení přijmout rozhodnutí.
(5)
Předkladatelé námitky upozornili na právní nejistotu související se zápisem názvu „Focaccia di Recco col formaggio“ do rejstříku jako chráněného zeměpisného označení (CHZO) podle nařízení (EU) č. 1151/2012, neboť Itálie ministerskou vyhláškou ze dne 18. července 2000, jež byla naposledy aktualizována dne 5. června 2014, zapsala produkt „Focaccia al formaggio di Recco“ (což je název, jenž se liší od názvu navrhovaného k zápisu do rejstříku, ačkoli se vztahuje k témuž produktu) do svého vnitrostátního seznamu tradičních zemědělsko-potravinářských produktů. Kromě souběžné existence s názvem „Focaccia al formaggio di Recco“ by navíc název „Focaccia di Recco col formaggio“ nebyl tradiční, neboť se objevil po roce 2000.
(6)
Ustanovení čl. 7 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1151/2012 nevyžaduje, aby název chráněného zeměpisného označení byl tradiční. Název může být zapsán do rejstříku jako CHZO, pokud se používá při obchodování nebo v běžném jazyce a pouze v jazycích, které jsou nebo byly v minulosti používány k popisu konkrétního produktu ve vymezené zeměpisné oblasti. Jestliže bylo tedy prokázáno, že název „Focaccia di Recco col formaggio“ se používá při obchodování a v běžné mluvě v jazyce používaném ve vymezené zeměpisné oblasti, je jeho zápis do rejstříku jako CHZO v souladu s nařízením (EU) č. 1151/2012.
(7)
Název „Focaccia al formaggio di Recco“ se nebude moci používat v případě produktů, jež neodpovídají specifikaci stanovené pro produkt zapsaný do rejstříku pod názvem „Focaccia di Recco col formaggio“.
(8)
Předkladatelé námitky rovněž uvedli důvod námitky, jenž je stanoven v čl. 10 odst. 1 písm. c) nařízení (EU) č. 1151/2012: zápis navrženého názvu do rejstříku by ohrozil existenci produktů, které byly v souladu s právem uváděny na trh po dobu nejméně pěti let před datem zveřejnění podle čl. 50 odst. 2 písm. a) uvedeného nařízení. Zákaz předvaření, hlubokého zmrazení nebo dalších způsobů uchovávání stanovený ve specifikaci a uvedený v bodě 3.6 jednotného dokumentu by předkladatelům námitky neumožňoval dovážet hluboce zmrazený produkt „Focaccia di Recco col formaggio“ a takto jej uvádět na trh.
(9)
Nicméně ohrožení existence hluboce zmrazeného produktu s názvem „Focaccia al formaggio di Recco“ by vycházelo pouze z obsahu specifikace navrženého názvu „Focaccia di Recco col formaggio“ na základě zákazu předvaření, hlubokého zmrazení nebo dalších způsobů uchovávání. Jelikož na zákazy ve specifikaci navrženého názvu má skupina žadatelů právo a vzhledem k tomu, že obsah specifikace odpovídá čl. 7 odst. 1 nařízení (EU) č. 1151/2012, nemůže údajné ohrožení stávajících produktů samo o sobě bránit zápisu do rejstříku.
(10)
Navíc vyhláškou ministerstva „Ministero delle Politiche Agricole e Forestali“ ze dne 13. února 2012 přiznala italská vláda názvu „Focaccia di Recco col formaggio“ přechodnou vnitrostátní ochranu. V Itálii lze tento název používat pouze pro produkt vyrobený v souladu se specifikací, jež je součástí Komisi zaslané žádosti o zápis názvu „Focaccia di Recco col formaggio“ do rejstříku. V této souvislosti by udělení přechodného období předkladatelům námitky, jež produkt dovážejí a jsou usazeni v Portugalsku a Spojeném království, nebylo pochopitelné. V každém případě se registrované obchodní známky, jež byly zapsány do rejstříku nebo získány používáním v dobré víře na území Unie před datem podání žádosti o ochranu názvu „Focaccia di Recco col formaggio“ u Komise, mohou nehledě na zápis do rejstříku nadále používat a obnovovat.
(11)
Předkladatelé námitky se rovněž pokusili uplatnit názor, že specifikace porušuje hygienické normy, pokud jde o uchovávání potraviny. Zákaz předvaření, hlubokého zmrazení, zmrazení nebo dalších způsobů uchovávání by mohl mít na uchovávání neblahý dopad, a ohrozit tak potravinovou bezpečnost produktu. Navíc by specifikace obsahovala nepřiměřené a neoprávněné normy, jež mají určovat kroky, které následují po zpracování produktu, až po úpravu způsobu spotřeby po prodeji. Ve skutečnosti ve specifikaci nejsou ustanovení odporující hygienickým normám. Krátce řečeno, pokud bude nezbytné použít tyto způsoby uchovávání, jež jsou zakázány, nebude možné produkt prodávat pod názvem, který je zapsán v rejstříku. Specifikace v každém případě podléhá obecným právním předpisům Unie. Pokud jde o povahu a cíle ustanovení specifikace, stanoví pouze vlastnosti, jež musí produkt s názvem „Focaccia di Recco col formaggio“ mít v okamžiku, kdy se uvádí ke spotřebě, což se týká pouze produkce produktu s příslušným názvem, a nijak neovlivňuje podmínky spotřeby po prodeji.
(12)
Předkladatelé námitky rovněž tvrdí, že zákaz jakékoli podoby uchovávání představuje neopodstatněné omezení volného pohybu zákonně vyrobeného produktu prostřednictvím předpisu, který nijak nesouvisí s ochranou produktu. Produkt se ve skutečnosti může v rámci EU volně pohybovat. Ovšem produkt, který neodpovídá specifikaci, nemůže být označen daným názvem. Tento důsledek zdůvodňuje cíl nařízení (EU) č. 1151/2012, tj. ochrana názvů zeměpisných označení zapsaných do rejstříku.
(13)
S ohledem na výše uvedené skutečnosti by název „Focaccia di Recco col formaggio“ měl být zapsán do rejstříku chráněných označení původu a chráněných zeměpisných označení.
(14)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro politiku jakosti zemědělských produktů,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Název „Focaccia di Recco col formaggio“ (CHZO) se zapisuje do rejstříku.
Název uvedený v prvním pododstavci označuje produkt třídy 2.3 Chléb, pečivo, cukrářské výrobky, cukrovinky, sušenky a ostatní pekařské zboží podle přílohy XI prováděcího nařízení Komise (EU) č. 668/2014 (3).
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 13. ledna 2015.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/39
z dnia 13 stycznia 2015 r.
rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Focaccia di Recco col formaggio (ChOG)]
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 3 lit. b),
a także mając na uwadze, co następuje,
(1)
Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Włoch o rejestrację nazwy „Focaccia di Recco col formaggio” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2).
(2)
Portugalia, Zjednoczone Królestwo oraz spółka Fresh gourmet Catering LLC z siedzibą w Dubaju w Zjednoczonych Emiratach Arabskich zawiadomiły o sprzeciwie wobec tej rejestracji zgodnie z art. 51 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. Komisja zbadała uzasadnione oświadczenia o sprzeciwie Portugalii i Zjednoczonego Królestwa i uznała je za dopuszczalne w rozumieniu art. 10 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. Uznano, że spółka Fresh gourmet Catering LLC nie posiada uzasadnionego interesu i że w związku z tym jej sprzeciwu nie uznaje się za dopuszczalny zgodnie z art. 51 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia.
(3)
Oświadczenia o sprzeciwie złożone przez dwa podmioty (pierwszy z siedzibą w Portugalii, a drugi w Zjednoczonym Królestwie), będące klientami spółki włoskiej znajdującej się w wyznaczonym obszarze geograficznym i wprowadzające do obrotu jej produkt w formie mrożonej, dotyczą głównie nazwy i zakazu wstępnego obgotowania, mrożenia i innych technik konserwacji.
(4)
Pismem z dnia 20 grudnia 2013 r. Komisja wezwała Włochy i Portugalię z jednej strony oraz Włochy i Zjednoczone Królestwo z drugiej strony do szukania wspólnego porozumienia zgodnie z art. 51 ust. 3 wspomnianego rozporządzenia. Zgodnie ze wspomnianym artykułem Włochy przekazały w pismach z dnia 15 kwietnia 2014 r. swoje sprawozdanie dotyczące zakończenia okresu konsultacji. Ponieważ wszystkie przedmiotowe państwa członkowskie nie osiągnęły porozumienia w terminie trzech miesięcy, do Komisji należy podjęcie decyzji zgodnie z art. 52 ust. 3 lit. b) wspomnianego rozporządzenia.
(5)
Sprzeciwiające się strony powoływały się na niepewność prawną związaną z rejestracją nazwy „Focaccia di Recco col formaggio” jako chronionego oznaczenia geograficznego zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012, gdyż Włochy, dekretem ministerialnym z dnia 18 lipca 2000 r. zmienionym po raz ostatni w dniu 5 czerwca 2014 r., wpisały „Focaccia al formaggio di Recco” (nazwa różna od nazwy będącej przedmiotem wniosku o rejestrację, mimo iż odnosi się do tego samego produktu) do swego „Wykazu krajowego tradycyjnych produktów rolno-spożywczych”. Poza faktem współistnienia z nazwą „Focaccia al formaggio di Recco” nazwa „Focaccia di Recco col formaggio” nie była uznana za tradycyjną, gdyż pojawiła się dopiero po 2000 r.
(6)
Artykuł 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 nie wymaga, aby nazwa ChOG była nazwą tradycyjną. Nazwa może zostać zarejestrowana jako ChOG, jeżeli jest stosowana w handlu lub języku potocznym, wyłącznie w językach, które są lub dawniej były używane do opisu tego konkretnego produktu na określonym obszarze geograficznym. W związku z tym, ponieważ wykazano, że nazwa „Focaccia di Recco col formaggio” jest stosowana w handlu i w języku potocznym w języku używanym na określonym obszarze geograficznym, jej rejestracja jako ChOG jest zgodna z rozporządzeniem (UE) nr 1151/2012.
(7)
Nazwa „Focaccia al formaggio di Recco” nie może być stosowana w odniesieniu do produktów, które nie są zgodne ze specyfikacją ustanowioną dla produktu zarejestrowanego pod nazwą „Focaccia di Recco col formaggio”.
(8)
Sprzeciwiające się strony powoływały się również na przyczynę sprzeciwu przewidzianą w art. 10 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012: rejestracja proponowanej nazwy zagrażałaby istnieniu produktów, które były zgodnie z prawem wprowadzane do obrotu przez okres co najmniej pięciu lat przed datą publikacji przewidzianą w art. 50 ust. 2 lit. a) wspomnianego rozporządzenia. Zakaz wstępnego obgotowania, mrożenia i innych technik konserwacji przewidziany w specyfikacji i ujęty w pkt 3.6 jednolitego dokumentu miałby uniemożliwiać sprzeciwiającym się stronom wwozić i wprowadzać do obrotu „Focaccia di Recco col formaggio” w formie mrożonej.
(9)
Zagrożenie istnienia produktu mrożonego o nazwie „Focaccia al formaggio di Recco” miałoby wiązać się wyłącznie z treścią specyfikacji wnioskowanej do rejestracji nazwy „Focaccia di Recco col formaggio”, w wyniku zakazu wstępnego obgotowania, mrożenia i innych technik konserwacji. Ponieważ te zakazy zawarte w specyfikacji wnioskowanej do rejestracji nazwy stanowią część prerogatyw grupy składającej wniosek, a treść specyfikacji jest zgodna z art. 7 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, domniemane zagrożenie w odniesieniu do istniejących produktów nie może, jako takie, uniemożliwić rejestracji.
(10)
Ponadto, dekretem z dnia 13 lutego 2012 r. ministerstwa polityki rolnej i leśnej (Ministero delle Politiche Agricole e Forestali) rząd włoski przyznał nazwie „Focaccia di Recco col formaggio” przejściową ochronę krajową. We Włoszech nazwa ta może być stosowana wyłącznie w odniesieniu do produktu wytworzonego zgodnie ze specyfikacją zawartą we wniosku o rejestrację nazwy „Focaccia di Recco col formaggio” przedłożonym Komisji. W tym kontekście przyznanie okresu przejściowego sprzeciwiającym się stronom, które są importerami przedmiotowego produktu i których siedziby znajdują się w Portugalii i w Zjednoczonym Królestwie, byłoby niejasne. W każdym przypadku znaki towarowe, zarejestrowane bądź nabyte przez używanie w dobrej wierze na terytorium Unii przed datą przedłożenia Komisji wniosku o ochronę nazwy „Focaccia di Recco col formaggio”, mogą nadal być stosowane i odnawiane niezależnie od rejestracji.
(11)
Sprzeciwiające się strony próbowały również wykazać, że specyfikacja nie przestrzega norm higieny żywności, jeśli chodzi o konserwację przedmiotowego środka spożywczego. Zakaz wstępnego obgotowania, głębokiego mrożenia i mrożenia lub innych technik konserwacji miałby zagrażać konserwacji, czyli bezpieczeństwu żywnościowemu produktu. Ponadto specyfikacja miałaby zawierać normy nieproporcjonalne i nieuprawnione, których celem byłoby określenie etapów wytwarzania produktu, w tym nawet szczegółowych zasad spożycia po sprzedaży. W rzeczywistości specyfikacja nie zawiera wymogów niezgodnych z normami higieny. Jeśli stosowanie zakazanych środków konserwacji okaże się konieczne, produkt nie będzie mógł po prostu być sprzedawany pod zarejestrowaną nazwą. Specyfikacja podlega w każdym razie ogólnym przepisom unijnym. Jeśli zaś chodzi o charakter i cele wymogów zawartych w specyfikacjach, ustanawiają one jedynie cechy charakterystyczne, które produkt o nazwie „Focaccia di Recco col formaggio” musi posiadać w momencie wprowadzenia do konsumpcji, co odnosi się dokładnie do wytwarzania produktu noszącego tę nazwę, i nie przesądzają w żaden sposób o warunkach konsumpcji po sprzedaży.
(12)
Sprzeciwiające się strony twierdzą, że wszelki zakaz jakiejkolwiek formy konserwacji stanowi nieuzasadnione ograniczenie swobodnego przepływu towaru wyprodukowanego zgodnie z prawem, na zasadzie stosowana przepisu, który nie ma żadnego związku z ochroną tego towaru. W rzeczywistości przepływ towaru jest możliwy, nie można za to umieszczać nazwy na produkcie, który jest niezgodny ze specyfikacją. Jest to uzasadnione celem rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, jakim jest ochrona zarejestrowanych oznaczeń geograficznych.
(13)
W związku z powyższym nazwę „Focaccia di Recco col formaggio” należy wpisać do rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych.
(14)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Polityki Jakości Produktów Rolnych,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Nazwa „Focaccia di Recco col formaggio” (ChOG) zostaje zarejestrowana.
Nazwa, o której mowa w akapicie pierwszym, określa produkt należący do klasy 2.3. Chleb, ciasta, ciastka, wyroby cukiernicze, herbatniki i inne wyroby piekarnicze wymienione w załączniku XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 668/2014 (3).
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 13 stycznia 2015 r.