PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 987/2012
ze dne 22. října 2012
o opětovném uložení konečného antidumpingového cla na dovoz žehlicích prken pocházejících z Čínské lidové republiky, vyráběných společností Zhejiang Harmonic Hardware Products Co. Ltd
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na článek 9 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh Evropské komise (dále jen „Komise“) předložený po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
A. POSTUP
(1)
Rada uložila nařízením (ES) č. 452/2007 ze dne 23. dubna 2007 o uložení konečného antidumpingového cla a o konečném výběru prozatímního cla uloženého z dovozů žehlicích prken pocházejících z Čínské lidové republiky a Ukrajiny (2) (dále jen „napadené nařízení“) konečná antidumpingová cla v rozsahu od 9,9 % do 38,1 % na dovoz žehlicích prken, též opěrných či samostatně stojících, s vyvíječem páry či bez něj a/nebo s vyhřívanou a odsávanou deskou, včetně rukávníků, a jejich základních součástí, tj. podpěr, desek a ramp na žehličku, pocházejících z Čínské lidové republiky (dále jen „ČLR“) a Ukrajiny.
(2)
Dne 19. července 2007 podal jeden spolupracující čínský vyvážející výrobce, konkrétně společnost Zhejiang Harmonic Hardware Products Co. Ltd (dále jen „Harmonic“), u Tribunálu návrh, v němž se domáhá zrušení napadeného nařízení, pokud jde o jeho použití na navrhovatele (3).
(3)
Dne 8. listopadu 2011 Tribunál ve svém rozsudku ve věci T-274/07 (dále jen „rozsudek Tribunálu“) shledal, že nedodržení lhůty stanovené v čl. 20 odst. 5 základního nařízení bylo takové povahy, že ve skutečnosti zasáhlo do práva společnosti Harmonic na obhajobu a že Komise rovněž porušila článek 8 základního nařízení, který dával společnosti Harmonic právo nabídnout závazky až do konce uvedené lhůty. Proto Tribunál zrušil články 1 a 2 napadeného nařízení, pokud jde o uložení konečného antidumpingového cla a konečný výběr prozatímního cla z žehlicích prken vyráběných společností Harmonic.
(4)
V souladu s článkem 266 Smlouvy o fungování Evropské unie (dále jen „Smlouva o fungování EU“) jsou orgány Unie povinny přijmout rozsudek Tribunálu ze dne 8. listopadu 2011. Je ustálenou judikaturou (věc T-2/95 (4), dále jen „věc IPS“), že v případech, kdy řízení sestává z několika administrativních kroků, neznamená zrušení jednoho z těchto kroků zrušení celého řízení. Antidumpingové řízení je příkladem takového řízení sestávajícího z více kroků. Proto ze zrušení napadeného nařízení ve vztahu k jedné straně neplyne zrušení celého postupu provedeného před přijetím uvedeného nařízení. K tomu, aby byl rozsudek, kterým se zrušuje opatření, přijat a plně proveden, by se navíc podle judikatury Soudního dvora měl postupu znovu ujmout ten orgán, který opatření uložil, a sice v okamžiku vzniku nesrovnalostí, a měl by uvedené opatření nahradit (5). Z provedení rozsudku rovněž plyne možnost opravit ty prvky napadeného nařízení, které vedly k jeho zrušení, přičemž části, jež nebyly napadeny a jež nejsou dotčené rozsudkem Tribunálu, se ponechají beze změn, jak bylo stanoveno ve věci C-458/98 P (6). Je třeba poznamenat, že kromě zjištění o porušení čl. 20 odst. 5 a článku 8 základního nařízení zůstávají veškerá další zjištění učiněná v souvislosti s napadeným nařízením automaticky v platnosti v rozsahu, v jakém Tribunál zamítl všechna tvrzení, která byla v této souvislosti učiněna.
(5)
Na základě rozsudku Tribunálu ze dne 8. listopadu 2011 bylo zveřejněno oznámení (7) o částečném opětovném zahájení antidumpingového šetření týkajícího se dovozu žehlicích prken pocházejících mimo jiné z ČLR. Opětovné zahájení bylo omezeno na provedení rozsudku Tribunálu, pokud jde o společnost Harmonic.
(6)
Komise o částečném opětovném zahájení šetření oficiálně vyrozuměla vyvážející výrobce, dovozce a uživatele, o nichž je známo, že se jich záležitost týká, zástupce země vývozu a výrobní odvětví Unie. Zúčastněné strany měly možnost se písemně vyjádřit a ve lhůtě uvedené v oznámení požádat o slyšení.
(7)
Všechny strany, které o to ve výše uvedené lhůtě požádaly a prokázaly, že existují zvláštní důvody, aby byly vyslechnuty, dostaly k vyslechnutí příležitost.
(8)
Svá stanoviska předložili jeden vyvážející výrobce v ČLR (přímo dotčená strana, tj. společnost Harmonic) a jeden dovozce, který není ve spojení.
(9)
Všechny dotčené strany byly informovány o základních skutečnostech a úvahách, z nichž vycházel záměr doporučit uložení konečných antidumpingových cel pro společnost Harmonic. Byla jim poskytnuta lhůta, během níž mohly v reakci na tyto informace předložit svá stanoviska, avšak ani jedna ze zúčastněných stran tak v této fázi neučinila.
B. PROVEDENÍ ROZSUDKU TRIBUNÁLU
1. Předběžná poznámka
(10)
Připomíná se, že důvodem pro zrušení napadeného nařízení byla skutečnost, že Komise zaslala svůj návrh na uložení konečného antidumpingového cla Radě před uplynutím povinné 10denní lhůty pro obdržení stanovisek po poskytnutí konečného informačního dokumentu zúčastněným stranám, stanovené v čl. 20 odst. 5 základního nařízení. Komise rovněž porušila článek 8 základního nařízení, který dával společnosti Harmonic právo nabídnout závazky až do konce uvedené lhůty.
2. Připomínky zúčastněných stran
(11)
Společnost Harmonic uvedla, že porušení práva na obhajobu shledané Tribunálem nelze napravit opětovným zahájením šetření. Rozsudek Tribunálu by nevyžadoval žádná prováděcí opatření.
(12)
Podle společnosti Harmonic by jediným způsobem, jak by Komise dosáhla souladu s rozsudkem Tribunálu podle článku 266 Smlouvy o fungování EU, bylo trvalé zrušení opatření, pokud jde o společnost Harmonic. Kvůli porušení článku 8 základního nařízení by orgány EU měly obnovit právo společnosti Harmonic nabídnout cenové závazky, které jí příslušelo v roce 2007.
(13)
Podle společnosti Harmonic je opětovné zahájení protiprávní, jelikož v základním nařízení není žádné konkrétní ustanovení, které takový přístup umožňuje, a protože by takové opětovné zahájení bylo v rozporu s 15měsíční lhůtou pro dokončení šetření, stanovenou v čl. 6 odst. 9 základního nařízení, a s 18měsíční lhůtou stanovenou v čl. 5 odst. 10 Dohody WTO o provádění článku VI GATT 1994 (dále jen „antidumpingové dohody“). Společnost tvrdí, že orgány EU nemohou chtít opětovně uložit opatření na základě svých pravomocí přijmout konečná opatření (zejména článku 9 základního nařízení), a současně popírat uplatňování těchto lhůt uvedených ve stejném ustanovení základního nařízení.
(14)
Společnost Harmonic uvedla, že rozsudek ve věci IPS nemůže sloužit jako precedens, protože vycházel z nařízení Rady (EHS) č. 2423/88 ze dne 11. července 1988 o ochraně před dumpingovými nebo subvencovanými dovozy ze zemí, které nejsou členy Evropského hospodářského společenství (8) (dále jen „staré základní nařízení“), v rámci něhož se povinné lhůty ještě neuplatňovaly.
(15)
Společnost Harmonic dále uvedla, že opětovné vydání opravených znění informačního dokumentu a přiznání lhůty na odpověď v souladu s čl. 20 odst. 5 základního nařízení nemůže napravit porušení jejího práva na obhajobu a nezákonné uložení cel.
(16)
Společnost Harmonic tvrdí, že jakmile Komise v roce 2007 předložila Radě návrh na konečná opatření, nenapravitelně ztratila možnost předložit Radě návrh na uložení cel vůči společnosti Harmonic, aniž by porušila práva této společnosti na obhajobu. Podle názoru společnosti Harmonic již Komise nemůže přijmout připomínky s požadovaným manévrovacím prostorem a přezkoumat návrh společnosti Harmonic na poskytnutí závazku.
(17)
Společnost Harmonic tvrdí, že její právo na nabídnutí cenových závazků ve stanovené lhůtě nemůže být napraveno procedurálním opětovným zahájením původního šetření. Dále tvrdí, že 68. bod odůvodnění napadeného nařízení zřejmě zahrnuje posouzení formálního cenového závazku nabídnutého společností Harmonic.
(18)
Společnost Harmonic ještě uvedla, že Komise nemůže šetření opětovně zahájit, protože pozbyla své objektivity a nestrannosti, jelikož napadené nařízení navržené Komisí bylo Tribunálem částečně zrušeno.
(19)
Závěrem společnost Harmonic zdůraznila, že Komise nemůže opětovně uložit antidumpingová opatření, která vycházejí z informací vztahujících se k roku 2005, tedy více než šest let před částečným opětovným zahájením šetření, jelikož by to nebylo v souladu s čl. 6 odst. 1 základního nařízení.
(20)
Jeden dovozce/výrobce v Unii, který není ve spojení, upozornil na dopad rozsudku Tribunálu a následného částečného opětovného zahájení šetření na jeho obchodní činnost. Neposkytl žádné informace a údaje týkající se právní podstaty opětovného šetření, ale spíše odkazoval na připomínky předložené v souvislosti s předchozím opětovným šetřením, jež bylo uzavřeno prováděcím nařízením Rady (EU) č. 805/2010 ze dne 13. září 2010 o opětovném uložení konečného antidumpingového cla na dovoz žehlicích prken pocházejících z Čínské lidové republiky, vyráběných společností Foshan Shunde Yongjian Housewares and Hardware Co. Ltd., Foshan (9).
3. Analýza připomínek
(21)
Je třeba připomenout, že Tribunál zamítl všechny věcné argumenty společnosti Harmonic s odkazem na podstatu věci. Povinnost orgánů Unie se tudíž týká opravy té části administrativního postupu v průběhu původního šetření, kde došlo k nesrovnalosti.
(22)
Tvrzení, že zavedení 15měsíční lhůty podle čl. 6 odst. 9 základního nařízení na dokončení antidumpingových šetření nedovoluje Komisi uplatnit přístup použitý ve věci IPS, bylo shledáno neopodstatněným. Má se za to, že v případě provedení rozsudku Tribunálu není tato lhůta relevantní. Tato lhůta musí být dodržena pouze v případě dokončení původního šetření od data jeho zahájení k datu konečného opatření a nevztahuje se na žádné další opatření, které může být zavedeno například v důsledku soudního přezkumu. Dále se poznamenává, že jakýkoli jiný výklad by znamenal například to, že úspěšná žaloba ze strany výrobního odvětví Unie by neměla pro tuto stranu žádný praktický účinek, pokud by uplynutí lhůty na dokončení původního šetření neumožňovalo provést rozsudek Tribunálu. To by bylo v rozporu se zásadou, že všechny strany by měly mít právo na využití účinného soudního přezkumu.
(23)
Dále se připomíná, že Tribunál ve svém rozsudku ve spojených věcech T-163/94 a T-165/94 (10) uvedl, že ani flexibilní lhůtu použitelnou podle starého základního nařízení nelze prodlužovat nad rozumnou míru, a že šetření trvající více než tři roky je příliš dlouhé. To je v rozporu s věcí IPS, ve které byl předchozí rozsudek Soudního dvora proveden až téměř sedm let po zahájení původního šetření a rozsudek Soudního dvora neobsahoval žádné upozornění, že by lhůty byly důležité.
(24)
Proto byl učiněn závěr, že čl. 6 odst. 9 základního nařízení se použije pouze na zahájení řízení a ukončení šetření zahájeného podle čl. 5 odst. 9 základního nařízení, a nikoli na částečné opětovné zahájení šetření, jehož cílem je provést rozsudek Tribunálu.
(25)
Tento závěr je v souladu s přístupem použitým při provádění zpráv rozhodčích panelů WTO a odvolacího orgánu, kde je akceptováno, že orgány mohou napravit nedostatky v nařízení, kterým se ukládají antidumpingová cla, s cílem řídit se zprávami orgánu pro řešení sporů, včetně případů týkajících se Unie (11). K tomu, aby bylo možné provést zprávy rozhodčího panelu WTO a odvolacího orgánu, bylo v těchto případech považováno za nutné přijmout zvláštní postupy, jelikož takové zprávy nemají v právním řádu Unie přímou použitelnost, na rozdíl od provádění rozsudků Tribunálu, která přímo použitelná jsou.
(26)
Je třeba připomenout, že článek 9 základního nařízení se netýká lhůt pro provádění antidumpingových šetření. Týká se všeobecných otázek souvisejících s ukončením řízení bez uložení opatření a s uložením konečných cel.
(27)
Co se týče tvrzení předložených v souvislosti s použitím čl. 6 odst. 1 základního nařízení, poznamenává se, že porušení čl. 6 odst. 1 základního nařízení nebylo konstatováno, jelikož Komise nezahájila nové řízení, ale opětovně zahájila šetření původní s cílem provést rozsudek Tribunálu.
(28)
Pokud jde o tvrzení společnosti Harmonic, že bylo porušeno její právo nabídnout cenové závazky, je třeba poznamenat, že její tvrzení má dvě roviny. Zaprvé společnost Harmonic tvrdí, že ze zákonného, praktického a reálného hlediska je nemožné, aby Komise antedatovala cenový závazek o období téměř pěti let. Zadruhé společnost Harmonic tvrdí, že, na jedné straně, 68. bod odůvodnění napadeného nařízení zahrnuje posouzení formálního cenového závazku nabídnutého společností Harmonic, ale na straně druhé je Komise toho názoru, že by jakékoliv cenové závazky, které by společnost Harmonic bývala mohla předložit, byly stejně zamítnuty, protože jejich kontrola by byla neproveditelná.
(29)
Pokud jde o tvrzení společnosti Harmonic týkající se opětovného zahájení původního šetření za účelem nápravy zásahu do jejího práva na nabídnutí cenových závazků ve stanovené lhůtě, je opětovné zahájení oprávněné vzhledem k tomu, že právo společnosti Harmonic nabídnout závazky bylo v rámci původního šetření porušeno. Společnost Harmonic žádný formální cenový závazek nenabídla, a proto je diskuse o možných následcích tak či tak bezpředmětná.
(30)
Kromě toho, pokud jde o výklad 68. bodu odůvodnění napadeného nařízení společností Harmonic, je třeba zdůraznit, že uvedený bod odůvodnění pouze zohledňuje skutečnost, že se vedly diskuse o možných cenových závazcích navržených některými vyvážejícími výrobci, a důvody, proč orgány považovaly v daném časovém okamžiku závazky za obecně neproveditelné. Tvrzení společnosti Harmonic, že bod odůvodnění zřejmě zahrnuje posouzení (nepředloženého) formálního cenového závazku nabídnutého společností Harmonic, je tedy nepodložené.
(31)
Navíc je třeba poznamenat, že argumenty předloženými v 68. bodě odůvodnění napadeného nařízení nejsou dotčeny nabídky formálních cenových závazků, jež mohly být učiněny v pozdější fázi, nýbrž že jimi jsou popsány důvody, proč je přijetí cenových závazků v této věci nepravděpodobné, zvláště když nejsou řádně zohledněny obavy týkající se jejich proveditelnosti. Nabídnuté závazky nemusí být přijaty, pokud se jejich přijetí považuje za neproveditelné, jak stanoví čl. 8 odst. 3 základního nařízení.
4. Závěr
(32)
S ohledem na připomínky předložené stranami a jejich analýzu byl učiněn závěr, že provedení rozsudku Tribunálu by mělo mít podobu opětovného zaslání opravených znění konečného informačního dokumentu ze dne 23. března 2007, na jehož základě bylo navrženo opětovné uložení antidumpingového cla na dovoz žehlicích prken vyráběných společností Harmonic, společnosti Harmonic a všem dalším zúčastněným stranám.
(33)
Na základě výše uvedeného byl rovněž učiněn závěr, že Komise by měla společnosti Harmonic a všem dalším zúčastněným stranám poskytnout dostatek času na předložení připomínek k opraveným zněním konečného informačního dokumentu ze dne 23. března 2007 a poté jejich připomínky vyhodnotit s cílem rozhodnout, zda má Radě předložit návrh na opětovné uložení antidumpingového cla na dovoz žehlicích prken vyráběných společností Harmonic na základě skutečností vztahujících se k původnímu období šetření.
C. POSKYTNUTÍ INFORMACÍ
(34)
Zúčastněné strany byly informovány o základních skutečnostech a úvahách, z nichž vycházel záměr provést rozsudek Tribunálu.
Všem zúčastněným stranám byla poskytnuta příležitost předložit v 10denní lhůtě stanovené v čl. 20 odst. 5 základního nařízení své připomínky.
(35)
Společnost Harmonic a všechny další zúčastněné strany obdržely opravená znění konečného informačního dokumentu ze dne 23. března 2007, na jehož základě bylo navrženo opětovně uložit antidumpingové clo na dovoz žehlicích prken vyráběných společností Harmonic na základě skutečností vztahujících se k původnímu období šetření.
Společnosti Harmonic a všem dalším zúčastněným stranám byla poskytnuta příležitost předložit k výše uvedeným opraveným zněním konečného informačního dokumentu ze dne 23. března 2007 své připomínky.
(36)
Článek 8 základního nařízení dal společnosti Harmonic právo nabídnout závazky až do konce 10denní lhůty stanovené v čl. 20 odst. 5 základního nařízení.
(37)
Společnost Harmonic ani jiná zúčastněná strana ve stanovené lhůtě nepředložily připomínky ani nenabídly závazky.
D. DOBA TRVÁNÍ OPATŘENÍ
(38)
Tento postup nemá vliv na datum, kdy opatření uložená napadeným nařízením pozbudou platnosti na základě čl. 11 odst. 2 základního nařízení. V této souvislosti se poznamenává, že dne 25. dubna 2012 bylo v Úředním věstníku Evropské unie zveřejněno oznámení o zahájení přezkumu před pozbytím platnosti antidumpingových opatření vztahujících se na dovoz žehlicích prken pocházejících z Čínské lidové republiky a Ukrajiny (12),
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Opětovně se ukládá konečné antidumpingové clo na dovoz žehlicích prken, též opěrných či samostatně stojících, s vyvíječem páry či bez něj a/nebo s vyhřívanou a odsávanou deskou, včetně rukávníků, a jejich základních součástí, tj. podpěr, desek a ramp na žehličku, pocházejících z Čínské lidové republiky, v současnosti kódů KN ex 3924 90 00, ex 4421 90 98, ex 7323 93 00, ex 7323 99 00, ex 8516 79 70 a ex 8516 90 00 (kódy TARIC 3924900010, 4421909810, 7323930010, 7323990010, 8516797010 a 8516900051), vyráběných společností Zhejiang Harmonic Hardware Products Co. Ltd, Guzhou (doplňkový kód TARIC A786).
2. Sazba konečného antidumpingového cla, která se použije na čistou cenu s dodáním na hranice Unie před proclením, se stanoví na 26,5 %.
3. Není-li stanoveno jinak, použijí se platné celní předpisy.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Lucemburku dne 22. října 2012.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 987/2012
z dnia 22 października 2012 r.
nakładające ponownie ostateczne cło antydumpingowe na przywóz desek do prasowania pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, produkowanych przez Zhejiang Harmonic Hardware Products Co. Ltd
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską („Komisja”) po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
(1)
Rozporządzeniem (WE) nr 452/2007 z dnia 23 kwietnia 2007 r. nakładającym ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącym o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz desek do prasowania pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Ukrainy (2) („zaskarżone rozporządzenie”) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe wynoszące od 9,9 % do 38,1 % na przywóz desek do prasowania, wolno stojących lub nie, z blatem wyposażonym w odsysanie pary lub ogrzewanie lub nadmuch lub bez tych funkcji, w tym również rękawniki, a także podstawowe części tych desek, tj. nogi, blaty i podstawy do żelazka, pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej („Chiny”) i Ukrainy.
(2)
W dniu 19 lipca 2007 r. jeden ze współpracujących chińskich producentów eksportujących, a mianowicie Zhejiang Harmonic Hardware Products Co. Ltd („przedsiębiorstwo Harmonic”), złożył skargę do Sądu o stwierdzenie nieważności zaskarżonego rozporządzenia w zakresie, w jakim dotyczy ono skarżącego (3).
(3)
W dniu 8 listopada 2011 r. w wyroku w sprawie T-274/07 („wyrok Sądu”) Sąd uznał, że uchybienie terminowi określonemu w art. 20 ust. 5 rozporządzenia podstawowego było takie, że faktycznie naruszyło prawo do obrony przedsiębiorstwa Harmonic oraz że Komisja uchybiła także art. 8 rozporządzenia podstawowego, który przyznawał przedsiębiorstwu Harmonic prawo do złożenia zobowiązania do końca upływu tego terminu. W związku z powyższym Sąd stwierdził nieważność art. 1 i 2 zaskarżonego rozporządzenia w zakresie, w jakim stanowią one o nałożeniu ostatecznego cła antydumpingowego i ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz desek do prasowania produkowanych przez przedsiębiorstwo Harmonic.
(4)
Zgodnie z art. 266 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”), instytucje Unii są zobowiązane do wykonania wyroku Sądu z dnia 8 listopada 2011 r. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (sprawa T-2/95 (4), „sprawa IPS”) w sprawach, gdy postępowanie składa się z kilku etapów administracyjnych, unieważnienie jednego z tych etapów nie unieważnia całości postępowania. Postępowanie antydumpingowe stanowi przykład takiego postępowania wieloetapowego. W rezultacie, stwierdzenie nieważności zaskarżonego rozporządzenia w odniesieniu do jednej strony nie pociąga za sobą unieważnienia całej procedury przeprowadzonej przed przyjęciem tego rozporządzenia. Ponadto zgodnie z orzecznictwem Sądu, w celu dostosowania się do wyroku stwierdzającego nieważność środka i pełnego jego wykonania, instytucja, która podjęła ten środek, powinna wznowić procedurę od etapu, na którym pojawiła się niezgodność z prawem i zastąpić wspomniany środek (5). Wykonanie orzeczenia oznacza również możliwość skorygowania tych aspektów zaskarżonego rozporządzenia, które spowodowały, że stwierdzono jego nieważność, pozostawiając niezmienioną treść części niepodlegających zaskarżeniu, które nie zostały objęte wyrokiem Sądu - tak jak uczyniono to w sprawie C-458/98 P (6). Należy zauważyć, że oprócz ustalenia naruszenia art. 20 ust. 5 i art. 8 rozporządzenia podstawowego, wszystkie inne ustalenia poczynione w zaskarżonym rozporządzeniu automatycznie pozostają w mocy w zakresie, w jakim Sąd odrzucił wszystkie argumenty w tym zakresie.
(5)
W następstwie wyroku Sądu z dnia 8 listopada 2011 r. opublikowano zawiadomienie (7) dotyczące częściowego wznowienia dochodzenia antydumpingowego w sprawie przywozu desek do prasowania pochodzących między innymi z Chin. Zakres ponownie wszczętego dochodzenia był ograniczony do wykonania orzeczenia Sądu w odniesieniu do przedsiębiorstwa Harmonic.
(6)
Komisja oficjalnie powiadomiła o częściowym wznowieniu dochodzenia producentów eksportujących, importerów oraz użytkowników, co do których wiadomo, że są zainteresowani, przedstawicieli kraju wywozu oraz przemysł unijny. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu.
(7)
Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem we wskazanym terminie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.
(8)
Oświadczenia otrzymano od jednego z producentów eksportujących w Chinach (strona bezpośrednio zainteresowana, tzn. przedsiębiorstwo Harmonic) oraz jednego niepowiązanego importera.
(9)
Wszystkie zainteresowane strony zostały poinformowane o istotnych faktach i względach, na podstawie których zamierzano zalecić nałożenie ostatecznych ceł antydumpingowych na przedsiębiorstwo Harmonic. Wyznaczono również termin, w którym strony miały możliwość przedstawienia uwag dotyczących ujawnionych informacji, jednak na tym etapie żadna tego nie uczyniła.
B. WYKONANIE WYROKU SĄDU
1. Uwagi wstępne
(10)
Należy przypomnieć, że powodem stwierdzenia nieważności zaskarżonego rozporządzenia był fakt, że Komisja wysłała swój wniosek o nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego do Rady przed upływem 10-dniowego obowiązkowego terminu na otrzymanie uwag po wysłaniu zainteresowanym stronom dokumentu obejmującego ostateczne ustalenia, jak przewidziano w art. 20 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. Ponadto Komisja uchybiła także art. 8 rozporządzenia podstawowego, który przyznawał przedsiębiorstwu Harmonic prawo złożenia zobowiązania do końca upływu tego terminu.
2. Uwagi zainteresowanych stron
(11)
Przedsiębiorstwo Harmonic oświadczyło, że stwierdzone przez Sąd naruszenie prawa do obrony nie może być usunięte poprzez ponowne otwarcie dochodzenia. Wykonanie orzeczenia Sądu nie wymagałoby żadnych środków wykonawczych.
(12)
W odniesieniu do przedsiębiorstwa Harmonic, jedynym sposobem, w jaki Komisja może dostosować się do wyroku Sądu, zgodnie z wymogami art. 266 TFUE, byłoby wycofanie środków dotyczących przedsiębiorstwa Harmonic na stałe. Naruszenie art. 8 rozporządzenia podstawowego wymagałoby od instytucji UE przywrócenia przedsiębiorstwu Harmonic prawa do przedstawienia zobowiązań cenowych w 2007 r.
(13)
Według przedsiębiorstwa Harmonic wznowienie postępowania byłoby niezgodne z prawem, ponieważ nie ma żadnego szczególnego przepisu w rozporządzeniu podstawowym zezwalającego na takie podejście, a takie wznowienie byłoby sprzeczne z określonym przepisami 15-miesięcznym terminem zakończenia dochodzenia wskazanym w art. 6 ust. 9 rozporządzenia podstawowego oraz 18-miesięcznym terminem określonym w art. 5.10 Porozumienia WTO o stosowaniu artykułu VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 („porozumienie antydumpingowe”). Przedsiębiorstwo Harmonic utrzymuje, że instytucje UE nie mogą przywrócić środków na podstawie swoich uprawnień do przyjęcia ostatecznych środków (w szczególności art. 9 rozporządzenia podstawowego), a jednocześnie zaprzecza, że terminy te określone w tym samym przepisie rozporządzenia podstawowego mają zastosowanie.
(14)
Przedsiębiorstwo Harmonic stwierdziło, że nie można wykorzystać sprawy IPS jako precedensu, ponieważ została oparta na rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2423/88 z dnia 11 lipca 1988 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów po cenach dumpingowych lub subsydiowanym z państw niebędących członkami Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (8) („stare rozporządzenie podstawowe”), zgodnie z którym obowiązkowe terminy nie miały jeszcze zastosowania.
(15)
Przedsiębiorstwo Harmonic utrzymywało także, że ponowne wydanie zmienionego dokumentu obejmującego ustalenia i określenie terminu na odpowiedź zgodnie z art. 20 ust. 5 rozporządzenia podstawowego nie mogłoby naprawić naruszenia prawa tego przedsiębiorstwa do obrony i niezgodnego z prawem nałożenia cła.
(16)
Według przedsiębiorstwa Harmonic w 2007 r., w momencie przedłożenia Radzie przez Komisję wniosku dotyczącego ostatecznych środków, Komisja nieodwracalnie utraciła zdolność do przedłożenia Radzie wniosku dotyczącego nałożenia cła na przedsiębiorstwo bez naruszania prawa do obrony tej spółki. W opinii przedsiębiorstwa, Komisja nie byłaby już w stanie przyjąć żadnych uwag tej spółki z zachowaniem niezbędnego pola manewru i rozważyć propozycji zobowiązania przedstawionej przez przedsiębiorstwo.
(17)
Przedsiębiorstwo Harmonic twierdzi, że jego prawo do przedstawienia zobowiązań cenowych w wyznaczonym terminie nie może być skorygowane poprzez proceduralne wznowienie pierwotnego dochodzenia. Ponadto przedsiębiorstwo Harmonic twierdzi, że motyw 68 zaskarżonego rozporządzenia wyraźnie obejmował ocenę oficjalnego zobowiązania cenowego złożonego przez tę spółkę.
(18)
Ponadto przedsiębiorstwo Harmonic argumentowało, że Komisja nie może wznowić sprawy, ponieważ utraciła swój obiektywizm i bezstronność, ponieważ Sąd stwierdził częściową nieważność zaproponowanego przez Komisję zaskarżonego rozporządzenia.
(19)
Wreszcie przedsiębiorstwo Harmonic zwróciło uwagę, że Komisja nie może ponownie wprowadzić środków antydumpingowych na podstawie informacji dotyczących 2005 r., tj. okresu poprzedzającego częściowe wznowienie dochodzenia o ponad sześć lat, ponieważ byłoby to niezgodne z art. 6 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
(20)
Jeden niepowiązany importer/producent unijny zwrócił uwagę na skutki, jakie miałoby dla jego działalności gospodarczej stwierdzenie nieważności rozporządzenia przez Sąd i wynikające z niego częściowe wznowienie dochodzenia. Nie przedstawił on żadnych informacji ani danych co do aspektów prawnych wznowienia dochodzenia, a odniósł się raczej do uwag przedstawionych przy okazji wcześniejszego wznowienia dochodzenia, które zostało zamknięte rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 805/2010 z dnia 13 września 2010 r. nakładającym ponownie ostateczne cło antydumpingowe na przywóz desek do prasowania pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, produkowanych przez Foshan Shunde Yongjian Housewares and Hardware Co. Ltd, Foshan (9).
3. Analiza uwag
(21)
Przypomina się, że Sąd odrzucił wszystkie argumenty merytoryczne przedsiębiorstwa Harmonic odnoszące się do istoty sprawy. Z tego względu instytucje Unii są głównie zobowiązane do skorygowania części procedury administracyjnej we wstępnym dochodzeniu, w której wystąpiły nieprawidłowości.
(22)
Argument, zgodnie z którym wprowadzenie, zgodnie z art. 6 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, terminu 15 miesięcy na zakończenie dochodzeń antydumpingowych nie pozwala Komisji na stosowanie podejścia, jakie przyjęto w sprawie IPS, uznano za niezasadny. Uznaje się, że termin ten nie jest istotny w przypadku wykonywania wyroku Sądu. Rzeczywiście taki termin dotyczy tylko zakończenia pierwotnego dochodzenia od momentu wszczęcia do daty ostatniego działania i nie dotyczy żadnych kolejnych działań, które należałoby podjąć np. w wyniku postępowania sądowego. Ponadto należy zauważyć, że każda inna interpretacja oznaczałaby, iż skuteczne postępowanie sądowe wszczęte przez przemysł unijny nie miałyby żadnego praktycznego wpływu na tę stronę, jeżeli upływ terminu zakończenia pierwotnego dochodzenia nie pozwoliłby na wykonanie wyroku Sądu. Byłoby to wbrew zasadzie, zgodnie z którą wszystkie strony powinny mieć prawo do skorzystania ze skutecznej kontroli sądowej.
(23)
Należy także przypomnieć, że Sąd w swoim wyroku w sprawach połączonych T-163/94 i T-165/94 (10) orzekł, że nawet „elastyczne” terminy obowiązujące na mocy starego rozporządzenia podstawowego nie mogły zostać przedłużone poza zasadne granice i że dochodzenie trwające ponad trzy lata było za długie. Stanowi to kontrast ze sprawą IPS, w przypadku której wykonanie poprzedniego wyroku Trybunału Sprawiedliwości nastąpiło siedem lat po wszczęciu pierwotnego dochodzenia, a w wyroku Trybunału Sprawiedliwości nic nie wskazuje na to, że terminy stanowiły problem.
(24)
Z tego względu stwierdza się, że art. 6 ust. 9 rozporządzenia podstawowego ma zastosowanie jedynie do wszczęcia postępowania i zakończenia dochodzenia wszczętego na mocy art. 5 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, a nie do częściowego wznowienia dochodzenia w celu wykonania wyroku Sądu.
(25)
Wniosek ten jest zgodny z podejściem przyjmowanym w celu wykonania sprawozdań panelów i Organu Apelacyjnego WTO, zgodnie z którym przyjmuje się, że instytucje mogą skorygować braki w rozporządzeniu nakładającym cło antydumpingowe w celu zastosowania się do sprawozdań organu rozstrzygającego spory, w tym w sprawach dotyczących Unii (11). W takich przypadkach uznano za konieczne przyjmowanie szczególnych procedur w celu wykonania sprawozdań panelu i Organu Apelacyjnego WTO z powodu braku możliwości bezpośredniego stosowania takich sprawozdań w porządku prawnym Unii, w przeciwieństwie do wykonywania wyroków Sądu, które są bezpośrednio stosowane.
(26)
Należy przypomnieć, że art. 9 rozporządzenia podstawowego nie dotyczy terminów przeprowadzania dochodzeń antydumpingowych. Dotyczy on ogólnych kwestii dotyczących zakończenia postępowania bez wprowadzenia środków i nałożenia ceł ostatecznych.
(27)
W odniesieniu do argumentów w sprawie stosowania art. 6 ust. 1 rozporządzenia podstawowego należy zauważyć, że nie można było stwierdzić żadnego naruszenia art. 6 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, ponieważ Komisja nie wszczęła nowego postępowania, a wznowiła pierwotne dochodzenie w celu wykonania wyroku Sądu.
(28)
W odniesieniu do twierdzenia przedsiębiorstwa Harmonic co do naruszenia prawa tej spółki do przedstawienia zobowiązań cenowych należy zauważyć, że argument ten składa się z dwóch elementów. Po pierwsze, przedsiębiorstwo Harmonic twierdzi, iż z prawnego, praktycznego lub pragmatycznego punktu widzenia nie jest możliwe, by Komisja z mocą wsteczną antydatowała zobowiązanie cenowe o okres pięciu lat. Po drugie, przedsiębiorstwo Harmonic twierdzi, że, z jednej strony, motyw 68 zaskarżonego rozporządzenia obejmuje ocenę oficjalnego zobowiązania cenowego złożonego przez tę spółkę, podczas gdy, z drugiej strony, Komisja mogłaby podtrzymuje, że wszelkie zobowiązania cenowe, które mogły zostać złożone przez przedsiębiorstwo Harmonic byłyby odrzucone, ponieważ ich monitorowanie nie byłoby realistyczne.
(29)
W odniesieniu do twierdzenia przedsiębiorstwa Harmonic na temat ponownego otwarcia pierwotnego dochodzenia w celu naprawienia naruszenia prawa tej spółki do przedstawienia zobowiązań cenowych w wyznaczonym terminie, takie ponowne otwarcie jest uzasadnione, biorąc pod uwagę, iż prawo do przedstawienia zobowiązań zostało naruszone w trakcie pierwotnego dochodzenia. W każdym razie ze względu na brak oficjalnego zobowiązania cenowego złożonego przez przedsiębiorstwo Harmonic analiza dotycząca jego potencjalnych skutków staje się bezprzedmiotowa.
(30)
Ponadto jeżeli chodzi o zaoferowaną przez przedsiębiorstwo Harmonic wykładnię motywu 68 zaskarżonego rozporządzenia, należy zaznaczyć, że motyw ten po prostu odzwierciedla dyskusje na temat potencjalnych zobowiązań cenowych przedstawionych przez niektórych producentów eksportujących i powody, dla których w owym czasie instytucje uznały zobowiązania za nierealistyczne. W związku z tym twierdzenie przedsiębiorstwa Harmonic, że wspomniany motyw najwyraźniej zawiera ocenę (nieprzedstawionego) oficjalnego zobowiązania cenowego złożonego przez tę spółkę, jest zatem nieuzasadnione.
(31)
Co więcej, należy zauważyć, że argumenty wysunięte w motywie 68 zaskarżonego rozporządzenia nie przesądzają o oficjalnych zobowiązaniach cenowych, jakie na późniejszym etapie mogły być złożone przez przedsiębiorstwo Harmonic, ale przedstawiają przyczyny, dla których przyjęcie takich zobowiązań jest w tym przypadku mało prawdopodobne, w szczególności jeśli nie uwzględni się problemów związanych z ich praktycznym stosowaniem. Jak przewidziano w art. 8 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, składane zobowiązania nie muszą zostać zaakceptowane, jeżeli ich przyjęcie byłoby uznane za nierealistyczne.
4. Wnioski
(32)
Uwzględniając uwagi przedstawione przez strony i ich analizę, stwierdzono, że wykonanie orzeczenia Sądu powinno przyjąć formę ponownego przedstawienia przedsiębiorstwu Harmonic oraz wszystkim innym zainteresowanym stronom zmienionego dokumentu obejmującego ostateczne ustalenia z dnia 23 marca 2007 r., na podstawie którego wnioskowano o ponowne nałożenie cła antydumpingowego na przywóz desek do prasowania produkowanych przez przedsiębiorstwo Harmonic.
(33)
Na podstawie powyższego stwierdzono także, że Komisja powinna dać przedsiębiorstwu Harmonic oraz wszystkim innym zainteresowanym stronom wystarczająco dużo czasu na przedstawienie uwag na temat zmienionego dokumentu obejmującego ostateczne ustalenia z 23 marca 2007 r., a następnie ocenić te uwagi w celu określenia, czy należy złożyć wniosek do Rady o ponowne nałożenie cła antydumpingowego na przywóz desek do prasowania produkowanych przez przedsiębiorstwo Harmonic na podstawie faktów odnoszących się do okresu objętego pierwotnym dochodzeniem.
C. UJAWNIENIE USTALEŃ
(34)
Wszystkie zainteresowane strony poinformowano o podstawowych faktach i względach, na podstawie których zamierzano wykonać wyrok Sądu.
Wszystkie zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia swoich uwag, przy zastosowaniu terminu 10 dni określonego w art. 20 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
(35)
Przedsiębiorstwo Harmonic i wszystkie inne zainteresowane strony otrzymały zmieniony dokument obejmujący ostateczne ustalenia z dnia 23 marca 2007 r., na podstawie którego wnioskowano o ponowne nałożenie cła antydumpingowego na przywóz desek do prasowania produkowanych przez przedsiębiorstwo Harmonic, w oparciu o fakty dotyczące okresu pierwotnego dochodzenia.
Przedsiębiorstwo Harmonic i wszystkie inne zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia swoich uwag na temat wspomnianego zmienionego dokumentu obejmującego ostateczne ustalenia z dnia 23 marca 2007 r.
(36)
Art. 8 rozporządzenia podstawowego przyznaje przedsiębiorstwu Harmonic prawo do przedstawienia zobowiązań do końca upływu terminu 10 dni określonego w art. 20 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
(37)
Ani przedsiębiorstwo Harmonic, ani żadna inna zainteresowana strona nie przedstawiła żadnych uwag czy zobowiązań w wyznaczonym terminie.
D. CZAS OBOWIĄZYWANIA ŚRODKÓW
(38)
Niniejsza procedura nie ma wpływu na datę, z upływem której wygasają środki wprowadzone zaskarżonym rozporządzeniem zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. W tej kwestii należy zauważyć, że w dniu 25 kwietnia 2012 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zostało opublikowane zawiadomienie o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu desek do prasowania pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Ukrainy (12),
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym nakłada się ponownie ostateczne cło antydumpingowe na przywóz desek do prasowania, wolno stojących lub nie, z blatem wyposażonym w odsysanie pary lub ogrzewanie lub nadmuch lub bez tych funkcji, w tym również rękawników, a także podstawowych części tych desek, tj. nóg, blatów i podstaw do żelazka, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, objętych obecnie kodami CN ex 3924 90 00, ex 4421 90 98, ex 7323 93 00, ex 7323 99 00, ex 8516 79 70 i ex 8516 90 00 (kody TARIC 3924900010, 4421909810, 7323930010, 7323990010, 8516797010 i 8516900051) i produkowanych przez Zhejiang Harmonic Hardware Products Co. Ltd, Guzhou (dodatkowy kod TARIC A786).
2. Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mającego zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, wynosi 26,5 %.
3. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Luksemburgu dnia 22 października 2012 r.