NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 517/2014
ze dne 16. dubna 2014
o fluorovaných skleníkových plynech a o zrušení nařízení (ES) č. 842/2006
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 192 odst. 1 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
po konzultaci s Výborem regionů,
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Ve čtvrté hodnotící zprávě Mezivládního panelu pro změnu klimatu („IPCC“) Rámcové úmluvy Organizace spojených národů o změně klimatu („UNFCCC“), jejíž stranou Unie je (3), bylo uvedeno, že na základě stávajících vědeckých údajů by měly rozvinuté země do roku 2050 snížit emise skleníkových plynů o 80 až 95 % oproti úrovním z roku 1990, aby se globální změna klimatu omezila na nárůst teploty o 2 °C, a tím se zabránilo nežádoucím dopadům na klima.
(2)
K dosažení tohoto cíle přijala Komise Plán přechodu na konkurenceschopné nízkouhlíkové hospodářství do roku 2050, který vzala Rada na vědomí ve svých závěrech ze dne 17. května 2011 a Evropský parlament jej schválil usnesením ze dne 15. března 2012. V tomto plánu přechodu vymezila Komise nákladově účinný způsob, jak dosáhnout nezbytného celkového snížení emisí v Unii do roku 2050. Tento plán přechodu stanoví příspěvky jednotlivých odvětví požadované v šesti oblastech. Jiné emise než CO2, včetně fluorovaných skleníkových plynů, ale vyjma jiných emisí než CO2 ze zemědělství, by se měly do roku 2030 snížit o 72 až 73 % a do roku 2050 o 70 až 78 % oproti úrovním z roku 1990. Pokud se vychází z referenčního roku 2005, je nutno jiné emise než CO2, s výjimkou emisí ze zemědělství, snížit do roku 2030 o 60 až 61 %. Emise fluorovaných skleníkových plynů byly v roce 2005 odhadovány na 90 milionů tun ekvivalentu CO2. Snížení o 60 % znamená, že do roku 2030 by se emise musely snížit přibližně o 35 milionů tun ekvivalentu CO2. Vzhledem k odhadovaným emisím 104 milionů tun ekvivalentu CO2 v roce 2030 na základě uplatnění současných právních předpisů Unie v plném rozsahu je nutné další snížení přibližně o 70 milionů tun ekvivalentu CO2.
(3)
Zpráva Komise ze dne 26. září 2011 o používání, účincích a přiměřenosti nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 842/2006 (4) dospěla k závěru, že současná opatření k omezování úniků mají v případě, že budou uplatněna v plném rozsahu, potenciál snížit emise fluorovaných skleníkových plynů. Tato opatření by proto měla být zachována a upřesněna na základě zkušeností získaných při jejich provádění. Některá opatření by se měla rovněž rozšířit na jiná zařízení, v nichž se používají značná množství fluorovaných skleníkových plynů, například chladírenská nákladní vozidla a přívěsy. Povinnost zřídit a vést záznamy o zařízeních, která tyto plyny obsahují, by se měla vztahovat rovněž na elektrická spínací zařízení. Vzhledem k důležitosti opatření k omezování úniků na konci životnosti výrobků a zařízení obsahujících fluorované skleníkové plyny by členské státy měly zohlednit význam režimů odpovědnosti výrobce a podporovat jejich zavádění, a to na základě stávajících osvědčených postupů.
(4)
Uvedená zpráva rovněž dospěla k závěru, že pro snížení emisí fluorovaných skleníkových plynů v Unii lze udělat více, zejména tím, že se takové plyny přestanou používat tam, kde existují bezpečné a energeticky účinné alternativní technologie s nulovým nebo nižším dopadem na klima. Snížení emisí z roku 2010 do roku 2030 až o dvě třetiny je nákladově efektivní, protože v řadě odvětví existují osvědčené a vyzkoušené alternativy.
(5)
V usnesení Evropského parlamentu ze dne 14. září 2011 o komplexním přístupu k jiným antropogenním emisím ovlivňujícím klima, než jsou emise CO2, byl uvítán závazek Unie podporovat opatření související s částečně fluorovanými uhlovodíky založená na Montrealském protokolu o látkách, které poškozují ozonovou vrstvu (dále jen „Montrealský protokol“), jako ukázkový příklad přístupu ke snižování emisí skleníkových plynů, který není orientován tržně. Toto usnesení rovněž vyzývá k prozkoumání různých možností, jak na mezinárodní úrovni prostřednictvím Montrealského protokolu prosadit okamžité zahájení postupného ukončování používání částečně fluorovaných uhlovodíků.
(6)
Aby bylo podpořeno používání technologií s nulovým nebo nižším dopadem na klima, měla by školení fyzických osob, které pracují s fluorovanými skleníkovými plyny, zahrnovat rovněž informace o technologiích, které slouží k nahrazení a omezení používání fluorovaných skleníkových plynů. Vzhledem k tomu, že některé alternativy k fluorovaným skleníkovým plynům používaným ve výrobcích a zařízeních, sloužící k nahrazení a omezení používání fluorovaných skleníkových plynů, mohou být toxické, hořlavé či vysokotlaké, měla by Komise přezkoumat stávající právní předpisy Unie vztahující se na školení fyzických osob, pokud jde o bezpečné nakládání s alternativními chladivy, a případně předložit Evropskému parlamentu a Radě legislativní návrh na změnu příslušných právních předpisů Unie.
(7)
Certifikační a školicí programy by měly být zavedeny nebo upraveny s ohledem na programy zavedené podle nařízení (ES) č. 842/2006 a lze je začlenit do systémů odborného vzdělávání.
(8)
K zajištění soudržnosti s požadavky na monitorování a podávání zpráv podle úmluvy UNFCCC a s rozhodnutím 4/CMP.7 konference smluvních stran jednající jako shromáždění smluvních stran Kjótského protokolu k úmluvě UNFCCC, přijatého sedmou konferencí smluvních stran úmluvy UNFCCC v Durbanu dne 11. prosince 2011, by se měly potenciály globálního oteplování vypočítávat na základě stoletého potenciálu globálního oteplování jednoho kilogramu plynu v poměru k jednomu kilogramu CO2. Tam, kde je to možné, měl by výpočet vycházet ze čtvrté hodnotící zprávy přijaté panelem IPCC.
(9)
Účinné monitorování emisí fluorovaných skleníkových plynů má zásadní význam pro sledování pokroku při dosahování cílů snižování emisí a pro hodnocení účinků tohoto nařízení. K zajištění kvalitního vykazování emisí je nezbytné využívat k vykazování emisí fluorovaných skleníkových plynů konzistentní a vysoce kvalitní údaje. Zavedení systémů vykazování emisí fluorovaných skleníkových plynů členskými státy by zajistilo soudržnost s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 525/2013 (5). K výraznému zlepšení těchto systémů vykazování emisí by mohly přispět údaje o úniku fluorovaných skleníkových plynů ze zařízení nashromážděné společnostmi podle tohoto nařízení. Tímto způsobem by se mohla kontrolovat konzistentnost údajů použitých k odvození emisí a mohly by se tak zlepšit odhady na základě výpočtů, což by vedlo k lepšímu odhadu množství emisí fluorovaných skleníkových plynů v národních inventurách skleníkových plynů.
(10)
Vzhledem k tomu, že existují vhodné alternativy, měl by se současný zákaz používání fluoridu sírového při tlakovém lití hořčíku a při recyklaci tlakově litých hořčíkových slitin rozšířit i na zařízení, která používají méně než 850 kg fluoridu sírového ročně. Stejně tak by mělo být, při poskytnutí odpovídajícího přechodného období, zakázáno používání chladiv s velmi vysokým potenciálem globálního oteplování 2 500 nebo více při servisu nebo údržbě chladírenských zařízení s velikostí náplně 40 tun ekvivalentu CO2 nebo více.
(11)
Měly by být zaváděny zákazy uvádění na trh v případě nových zařízení pro chladírenství, klimatizaci a požární ochranu, která obsahují určité fluorované skleníkové plyny nebo jejichž provoz je na těchto plynech závislý, pokud k použití těchto látek existují vhodné alternativy. Pokud nejsou k dispozici alternativy nebo je nelze z technických či bezpečnostních důvodů použít nebo pokud by použití těchto alternativ znamenalo nepřiměřené náklady, měla by mít Komise možnost povolit výjimku dočasně umožňující uvádění těchto výrobků a zařízení na trh. Komise by měla s ohledem na budoucí technický vývoj dále posoudit zákazy uvádět na trh nová zařízení pro druhotná spínací zařízení středního napětí a nové malé dělené klimatizační systémy s jednou vnitřní jednotkou.
(12)
Mělo by být povoleno uvádět na trh zařízení obsahující fluorované skleníkové plyny, pokud jeho celkové emise skleníkových plynů vzniklé během jeho životního cyklu, při zohlednění reálné míry úniku a znovuzískávání, jsou nižší než emise, jež by vznikly z rovnocenného zařízení, které fluorované skleníkové plny neobsahuje a jehož maximální povolená spotřeba energie odpovídá spotřebě stanovené v příslušných prováděcích opatřeních přijatých podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/125/ES (6). Pravidelný a včasný přezkum těchto prováděcích opatření v souladu s uvedenou směrnicí by napomohl zajistit, aby daná prováděcí opatření byla nadále účinná a vhodná.
(13)
Bylo zjištěno, že nejefektivnějším a nákladově nejúčinnějším způsobem dlouhodobého snižování emisí těchto látek je postupné snižování množství částečně fluorovaných uhlovodíků, jež může být uvedeno na trh.
(14)
Aby bylo možné realizovat postupné snižování množství částečně fluorovaných uhlovodíků, jež může být uvedeno na trh Unie, měla by Komise přidělit jednotlivým výrobcům a dovozcům kvóty pro uvádění těchto látek na trh tak, aby nebyl překročen celkový množstevní limit pro uvádění částečně fluorovaných uhlovodíků na trh. S cílem zabezpečit jednotnost postupného snižování množství částečně fluorovaných uhlovodíků uváděného na trh by měly být do systému kvót Unie započítány částečně fluorované uhlovodíky, jimiž jsou naplněna zařízení. Pokud částečně fluorované uhlovodíky obsažené v zařízení nebyly uvedeny na trh před naplněním zařízení, vyžaduje se jako doklad o započítání těchto látek do systému kvót Unie prohlášení o shodě.
(15)
Výpočet referenčních hodnot a přidělování kvót jednotlivým výrobcům a dovozcům by v první řadě mělo vycházet z množství částečně fluorovaných uhlovodíků, které podle svého oznámení uvedli na trh během referenčního období let 2009 až 2012. Aby však nebyly vyloučeny malé podniky, mělo by se jedenáct procent celkového množstevního limitu vyhradit pro dovozce a výrobce, kteří v daném referenčním období neuvedli na trh 1 tunu nebo více fluorovaných skleníkových plynů.
(16)
Pravidelným přepočítáváním referenčních hodnot a kvót by Komise měla zajistit, aby podniky mohly pokračovat ve své činnosti na základě průměrných objemů, které uvedly na trh v uplynulých letech.
(17)
Proces výroby některých fluorovaných plynů může vést k významným emisím dalších fluorovaných skleníkových plynů vznikajících jako vedlejší produkt. Podmínkou uvedení fluorovaných skleníkových plynů na trh by mělo být zneškodnění těchto emisí vzniklých jako vedlejší produkt nebo jejich znovuzískání za účelem dalšího využití.
(18)
Komise by měla zajistit, aby byl zaveden ústřední elektronický rejstřík za účelem správy kvót, pro uvádění částečně fluorovaných uhlovodíků na trh a podávání zpráv, včetně oznamování zařízení uvedeného na trh v případech, kdy je zařízení předem naplněno částečně fluorovanými uhlovodíky, které nebyly před naplněním uvedeny na trh, a proto vyžaduji ověření prostřednictvím prohlášení o shodě a následného ověření třetí stranou, že množství částečně fluorovaných uhlovodíků jsou započítaná do systému kvót Unie.
(19)
K zachování pružnosti trhu s velkými objemy částečně fluorovaných uhlovodíků by mělo být možné převádět kvóty přidělené na základě referenčních hodnot jinému výrobci či dovozci v Unii nebo jinému výrobci či dovozci, který je v Unii zastoupen výhradním zástupcem.
(20)
Aby bylo možno sledovat účinnost tohoto nařízení, měla by být působnost současných povinností spojených s podáváním zpráv rozšířena tak, aby zahrnovala i další fluorované látky, které mají významný potenciál globálního oteplování nebo které pravděpodobně nahradí fluorované skleníkové plyny uvedené v příloze I. Z téhož důvodu by mělo být rovněž hlášeno zneškodnění fluorovaných skleníkových plynů a dovoz těchto plynů do Unie, pokud jsou obsaženy ve výrobcích a zařízeních. Měly by být stanoveny minimální prahové hodnoty, aby se zabránilo neúměrné administrativní zátěži, zejména pro malé a střední podniky a mikropodniky.
(21)
Komise by měla soustavně sledovat účinky snižování množství částečně fluorovaných uhlovodíků uváděného na trh, včetně účinku na dodávky pro zařízení, kde by použití částečně fluorovaných uhlovodíků vedlo k nižším emisím vznikajícím během životního cyklu, než kdyby byla použita alternativní technologie. Do konce roku 2020 by měla Komise připravit zprávu o dostupnosti částečně fluorovaných uhlovodíků na trhu Unie. Do konce roku 2022 by měla Komise provést komplexní přezkum, aby byl čas upravit toto nařízení s ohledem na jeho provádění a nový vývoj a mezinárodní závazky a případně navrhnout další opatření ke snížení.
(22)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 (7).
(23)
Za účelem změny jiných než podstatných prvků tohoto nařízení by měla být na Komisi přenesena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování EU. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracování aktu v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(24)
Jelikož je toto nařízení přijímáno na základě čl. 192 odst. 1 Smlouvy o fungování EU, není překážkou tomu, aby členské státy zachovávaly nebo zaváděly přísnější ochranná opatření, která jsou v souladu se Smlouvou o fungování EU. Podle článku 193 Smlouvy o fungování EU mají členské státy každé takové opatření oznámit Komisi.
(25)
Tímto nařízením se mění a doplňuje předmět nařízení (ES) č. 842/2006, které by proto mělo být zrušeno. S cílem zajistit plynulý přechod ze starého systému na nový je však vhodné stanovit, že by nařízení Komise (ES) č. 1493/2007 (8), (ES) č. 1494/2007 (9), (ES) č. 1497/2007 (10), (ES) č. 1516/2007 (11), (ES) č. 303/2008 (12), (ES) č. 304/2008 (13), (ES) č. 305/2008 (14), (ES) č. 306/2008 (15), (ES) č. 307/2008 (16) a (ES) č. 308/2008 (17) měla zůstat v platnosti a měla by se nadále používat, pokud a dokud nebudou zrušena akty v přenesené pravomoci nebo prováděcími akty přijatými Komisí podle tohoto nařízení.
(26)
Jelikož cílů tohoto nařízení nemůže být dosaženo uspokojivě členskými státy, ale spíše jich, z důvodu přeshraniční povahy řešeného environmentálního problému a účinků tohoto nařízení na obchod v rámci Unie i na vnější obchod, může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení těchto cílů,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
OBECNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Předmět
Cílem tohoto nařízení je chránit životní prostředí snižováním emisí fluorovaných skleníkových plynů. Toto nařízení proto
a)
stanoví pravidla pro omezování úniků, používání, znovuzískávání a zneškodňování fluorovaných skleníkových plynů a související doplňková opatření;
b)
ukládá podmínky pro uvádění na trh v případě určitých výrobků a zařízení, které obsahují fluorované skleníkové plyny nebo jejichž provoz je na těchto plynech závislý;
c)
ukládá podmínky pro konkrétní způsoby použití fluorovaných skleníkových plynů; a
d)
stanoví množstevní limity pro uvádění částečně fluorovaných uhlovodíků na trh.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
1)
„fluorovanými skleníkovými plyny“ částečně fluorované uhlovodíky, zcela fluorované uhlovodíky, fluorid sírový a další skleníkové plyny s obsahem fluoru uvedené v příloze I, nebo směsi obsahující některou z těchto látek;
2)
„částečně fluorovanými uhlovodíky“ (HFC) látky uvedené v oddíle 1 přílohy I nebo směsi obsahující některou z těchto látek;
3)
„zcela fluorovanými uhlovodíky“ (PFC) látky uvedené v oddíle 2 přílohy I nebo směsi obsahující některou z těchto látek;
4)
„fluoridem sírovým“ (SF6) látka uvedená v oddíle 3 přílohy I nebo směsi obsahující tuto látku;
5)
„směsí“ tekutina skládající se ze dvou nebo více látek, z nichž alespoň jedna je látka uvedená v příloze I nebo v příloze II;
6)
„potenciálem globálního oteplování“ (GWP) potenciál skleníkového plynu zvýšit teplotu klimatu v poměru k potenciálu oxidu uhličitého (CO2), počítaný jako stoletý potenciál oteplování jednoho kilogramu skleníkového plynu v poměru k jednomu kilogramu CO2 v souladu s přílohami I, II a IV nebo, v případě směsí, počítaný podle přílohy IV;
7)
„tunou (tunami) ekvivalentu CO2“ množství skleníkových plynů vyjádřené jako součin hmotnosti skleníkových plynů v metrických tunách a jejich potenciálu globálního oteplování;
8)
„provozovatelem“ fyzická nebo právnická osoba skutečně zajišťující technický provoz výrobků nebo zařízení, na něž se toto nařízení vztahuje; členský stát může v určitých vymezených situacích určit vlastníka za osobu odpovědnou za plnění povinností provozovatele;
9)
„použitím“ používání fluorovaných skleníkových plynů při výrobě, údržbě nebo servisu včetně opětovného plnění výrobků a zařízení nebo při jiných procesech uvedených v tomto nařízení;
10)
„uvedením na trh“ první dodání či poskytnutí jiné straně v Unii, za úplatu nebo bezplatně, nebo v případě výrobce použití pro vlastní účely, včetně propuštění do volného oběhu v Unii;
11)
„hermeticky uzavřeným zařízením“ zařízení, v němž všechny díly obsahující fluorovaný skleníkový plyn jsou utěsněny sváry, tvrdými pájenými spoji nebo podobným pevným spojením, které může obsahovat uzavřené ventily nebo uzavřené obslužné body umožňující řádnou opravu nebo likvidaci a které má prověřenou míru úniků menší než 3 gramy ročně pod tlakem alespoň čtvrtiny maximálního povoleného tlaku;
12)
„nádobou“ výrobek primárně určený pro přepravu nebo skladování fluorovaných skleníkových plynů;
13)
„nádobou na jedno použití“ nádoba, kterou nelze opětovně naplnit, aniž by byla pro tento účel uzpůsobena, nebo která se uvádí na trh, aniž by ji bylo možné vrátit k opětovnému naplnění;
14)
„znovuzískáváním“ sběr a skladování fluorovaných skleníkových plynů z výrobků, včetně nádob, a zařízení během údržby nebo servisu nebo před likvidací výrobků či zařízení;
15)
„recyklací“ opětovné použití znovuzískaných fluorovaných skleníkových plynů po základním přečištění;
16)
„regenerací“ přepracování znovuzískaných fluorovaných skleníkových plynů tak, aby odpovídaly vlastnostem nově vyrobené látky, s ohledem na jejich zamýšlené použití;
17)
„zneškodněním“ proces, kdy se všechen fluorovaný skleníkový plyn nebo jeho převážná část trvale přemění nebo rozloží na jednu nebo více stabilních látek, které nejsou fluorovanými skleníkovými plyny;
18)
„vyřazením z provozu“ konečné odstavení a vyloučení z provozu či používání v případě výrobku nebo jednotlivého zařízení obsahujícího fluorované skleníkové plyny;
19)
„opravou“ obnova poškozených nebo netěsnících výrobků nebo zařízení, které obsahují fluorované skleníkové plyny nebo jejichž provoz je na těchto plynech závislý, týkající se části, která tyto plyny obsahuje nebo je k tomuto účelu určena;
20)
„instalací“ spojení dvou nebo více zařízení nebo okruhů obsahujících nebo konstruovaných tak, aby obsahovaly fluorované skleníkové plyny, za účelem montáže systému na místě, kde bude v provozu, včetně postupu, kterým jsou vodiče plynu systému spojeny dohromady za účelem uzavření okruhu, bez ohledu na nutnost systém po montáži naplnit;
21)
„údržbou nebo servisem“ všechny činnosti kromě znovuzískávání podle článku 8 a kontrol těsnosti podle článku 4 a čl. 10 odst. 1 písm. b) tohoto nařízení, které představují zásah do okruhů obsahujících nebo konstruovaných tak, aby obsahovaly fluorované skleníkové plyny, zvláště napouštění systému fluorovanými skleníkovými plyny, odstraňování jednoho nebo více dílů okruhu nebo zařízení, opětovná montáž dvou nebo více částí okruhu nebo zařízení, jakož i oprava netěsností;
22)
„nově vyrobenou látkou“ látka, která dosud nebyla použita;
23)
„stacionárním“ obvykle se nepřesouvající během provozu a zahrnující přenosná pokojová klimatizační zařízení;
24)
„mobilním“ obvykle se přesouvající během provozu;
25)
„jednosložkovou pěnou“ pěnová směs obsažená v jediném aerosolovém rozprašovači v nezreagovaném nebo částečně zreagovaném kapalném stavu, která se po opuštění rozprašovače rozpíná a tuhne;
26)
„chladírenským nákladním vozidlem“ motorové vozidlo s hmotností nad 3,5 tuny, které je navrženo a zkonstruováno primárně pro přepravu zboží a které je vybaveno chladicí jednotkou;
27)
„chladírenským přívěsem“ vozidlo, které je navrženo a zkonstruováno k vlečení za nákladním vozidlem nebo tahačem primárně k přepravě zboží a které je vybaveno chladicí jednotkou;
28)
„technickým aerosolem“ aerosolový rozprašovač používaný pro údržbu, opravy, čištění, testování, dezinsekci a výrobu výrobků a zařízení, instalaci zařízení a pro jiné aplikace;
29)
„systémem detekce úniků“ kalibrované mechanické, elektrické nebo elektronické zařízení pro zjišťování úniků fluorovaných skleníkových plynů, které provozovatele při zjištění úniku varuje;
30)
„podnikem“ fyzická nebo právnická osoba, která:
a)
vyrábí, používá, znovuzískává, sbírá, recykluje, regeneruje nebo zneškodňuje fluorované skleníkové plyny;
b)
dováží nebo vyváží fluorované skleníkové plyny nebo výrobky a zařízení obsahující tyto plyny;
c)
uvádí na trh fluorované skleníkové plyny nebo výrobky a zařízení, které tyto plyny obsahují nebo jejichž provoz je na těchto plynech závislý;
d)
provádí instalaci, servis, údržbu, opravy, kontroly těsnosti nebo vyřazení z provozu zařízení, která obsahují fluorované skleníkové plyny nebo jejichž provoz je na těchto plynech závislý;
e)
je provozovatelem zařízení, které obsahuje fluorované skleníkové plyny nebo jehož provoz je na těchto plynech závislý;
f)
vyrábí, dováží, vyváží, uvádí na trh nebo zneškodňuje plyny uvedené v příloze II;
g)
uvádí na trh výrobky nebo zařízení obsahující plyny uvedené v příloze II;
31)
„vstupní surovinou“ jakýkoli fluorovaný skleníkový plyn nebo látka uvedená v příloze II, jež jsou předmětem chemické transformace v procesu, při kterém jsou zcela změněny proti svému původnímu složení, a jejichž emise jsou zanedbatelné;
32)
„komerčním využitím“ použití ke skladování, prezentaci nebo šíření výrobků, k prodeji konečným uživatelům, v maloobchodě a stravovacích službách;
33)
„protipožárním zařízením“ zařízení a systémy používané k protipožární ochraně, včetně hasicích přístrojů;
34)
„organickým Rankinovým cyklem“ cyklus obsahující kondenzovatelný fluorovaný skleníkový plyn, při němž se teplo z tepelného zdroje přeměňuje a vytváří elektrickou nebo mechanickou energii;
35)
„vojenským zařízením“ zbraně, střelivo a válečný materiál určené výhradně pro vojenské účely, které jsou nezbytné k ochraně podstatných bezpečnostních zájmů členských států;
36)
„elektrickým spínacím zařízením“ spínací zařízení a jejich kombinace se souvisejícím ovládacím, měřicím, ochranným a regulačním zařízením a soubory těchto přístrojů a zařízení se souvisejícími propojeními, příslušenstvími, zapouzdřeními a podpůrnými strukturami určená k použití v souvislosti s výrobou, přenosem, rozvodem a přeměnou elektrické energie;
37)
„sdruženými centrálními chladicími systémy“ systémy dvou či více kompresorů se souběžným chodem, které jsou propojeny s jedním nebo více společnými kondenzátory a s řadou chladicích zařízení, jako jsou chladicí vitríny, skříně, mrazicí boxy, nebo s chlazenými skladovacími prostorami;
38)
„primárním chladicím okruhem kaskádních systémů“ primární okruh nepřímých systémů pro středně vysoké teploty se sériovým zapojením dvou či více samostatných chladicích okruhů tak, že primární okruh pohlcuje teplo z kondenzátoru ze sekundárního okruhu pro středně vysoké teploty;
39)
„dělenými klimatizačními systémy s jednou vnitřní jednotkou“ systémy pro pokojovou klimatizaci sestávající z jedné vnější jednotky a jedné vnitřní jednotky, které jsou propojeny chladicím potrubím, a vyžadující instalaci na místě použití.
KAPITOLA II
OMEZOVÁNÍ ÚNIKŮ
Článek 3
Prevence vzniku emisí fluorovaných skleníkových plynů
1. Úmyslné vypouštění fluorovaných skleníkových plynů do atmosféry je zakázáno, pokud toto vypouštění není technicky nezbytné pro určené použití.
2. Provozovatelé zařízení, která obsahují fluorované skleníkové plyny, přijmou preventivní opatření, aby zabránili jejich neúmyslnému vypouštění (dále jen „únik“). Přijmou veškerá technicky a ekonomicky proveditelná opatření za účelem minimalizace úniků fluorovaných skleníkových plynů.
3. Je-li zjištěn únik fluorovaných skleníkových plynů, provozovatelé zajistí, aby bylo zařízení bez zbytečného prodlení opraveno.
Pokud je zařízení předmětem kontroly těsnosti podle čl. 4 odst. 1 a netěsnost byla u tohoto zařízení opravena, provozovatelé zajistí, aby toto zařízení do jednoho měsíce po jeho opravě zkontrolovaly certifikované fyzické osoby, které ověří, zda byla oprava účinná.
4. Fyzické osoby provádějící úkoly uvedené v čl. 10 odst. 1 písm. a) až c) musí být certifikovány v souladu s čl. 10 odst. 4 a 7 a provádějí preventivní opatření k zamezení úniku fluorovaných skleníkových plynů.
Podniky provádějící instalaci, servis, údržbu, opravu nebo vyřazení z provozu zařízení uvedeného v čl. 4 odst. 2 prvním pododstavci písm. a) až d) musí být certifikovány v souladu s čl. 10 odst. 6 a 7 a přijmou preventivní opatření k zamezení úniku fluorovaných skleníkových plynů.
Článek 4
Kontrola těsnosti
1. Provozovatelé zařízení, které obsahuje fluorované skleníkové plyny v množství 5 tun ekvivalentu CO2 nebo větším v jiné než pěnové formě, zajistí u tohoto zařízení kontroly těsnosti.
Na hermeticky uzavřené zařízení, které obsahuje fluorované skleníkové plyny v množství nižším než 10 tun ekvivalentu CO2, se kontroly těsnosti podle tohoto článku nevztahují, pokud je toto zařízení označeno jako hermeticky uzavřené.
Kontroly těsnosti podle tohoto článku se nevztahují na elektrické spínací zařízení, pokud splňuje jednu z těchto podmínek:
a)
má podle technické specifikace prověřenou míru úniku nižší než 0,1 % za rok a je příslušně označeno;
b)
je vybaveno přístrojem pro sledování tlaku či hustoty; nebo
c)
obsahuje méně než 6 kg fluorovaných skleníkových plynů.
2. Odstavec 1 se vztahuje na provozovatele následujících zařízení, která obsahují fluorované skleníkové plyny:
a)
stacionární chladicí zařízení;
b)
stacionární klimatizační zařízení;
c)
stacionární tepelná čerpadla;
d)
stacionární protipožární zařízení;
e)
chladicí jednotky chladírenských nákladních vozidel a přívěsů;
f)
elektrická spínací zařízení;
g)
organické Rankinovy cykly.
Pokud jde o zařízení uvedená v prvním pododstavci písm. a) až e), provádějí kontroly fyzické osoby certifikované v souladu s pravidly stanovenými v článku 10.
Odchylně od odst. 1 prvního pododstavce se požadavky na kontrolu těsnosti nevztahují do 31. prosince 2016 na zařízení obsahující méně než 3 kg fluorovaných skleníkových plynů nebo hermeticky uzavřená zařízení, která jsou příslušně označena a obsahují méně než 6 kg fluorovaných skleníkových plynů.
3. Kontroly těsnosti podle odstavce 1 se provádějí v následujících intervalech:
a)
u zařízení obsahujících fluorované skleníkové plyny v množství 5 tun ekvivalentu CO2 nebo větším, ale menším než 50 tun ekvivalentu CO2: nejméně jednou za 12 měsíců, nebo nejméně jednou za 24 měsíců, pokud je na zařízení instalován systém detekce úniků;
b)
u zařízení obsahujících fluorované skleníkové plyny v množství 50 tun ekvivalentu CO2 nebo větším, ale menším než 500 tun ekvivalentu CO2: nejméně jednou za šest měsíců, nebo nejméně jednou za 12 měsíců, pokud je na zařízení instalován systém detekce úniků;
c)
u zařízení obsahujících fluorované skleníkové plyny v množství 500 tun ekvivalentu CO2 nebo větším: nejméně jednou za tři měsíce, nebo nejméně jednou za šest měsíců, pokud je na zařízení instalován systém detekce úniků.
4. Pokud jde o protipožární zařízení uvedená v odst. 2 prvním pododstavci písm. d), má se za to, že povinnosti stanovené odstavcem 1 jsou splněny, pokud jsou dodrženy tyto dvě podmínky:
a)
zavedený systém inspekcí splňuje normy ISO 14520 nebo EN 15004 a
b)
inspekce protipožárního zařízení se provádějí tak často, jak vyžaduje odstavec 3.
5. Komise může prostřednictvím prováděcích aktů vymezit požadavky na kontroly těsnosti, jež mají být prováděny podle odstavce 1 tohoto článku, pro každý typ zařízení uvedený v daném odstavci, určit ty části zařízení, u kterých je únik nejpravděpodobnější, a zrušit akty přijaté podle čl. 3 odst. 7 nařízení (ES) č. 842/2006. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle článku 24 tohoto nařízení.
Článek 5
Systémy detekce úniků
1. Provozovatelé zařízení uvedeného v čl. 4 odst. 2 písm. a) až d) a obsahujícího fluorované skleníkové plyny v množství 500 tun ekvivalentu CO2 nebo větším zajistí, aby toto zařízení bylo vybaveno systémem detekce úniků, které na jakýkoli únik upozorní provozovatele nebo společnost zajišťující servis.
2. Provozovatelé zařízení uvedených v čl. 4 odst. 2 písm. f) a g) a obsahujících fluorované skleníkové plyny v množství 500 tun ekvivalentu CO2 nebo větším, která byla instalována po 1. lednu 2017, zajistí, aby tato zařízení byla vybavena systémem detekce úniků, který na jakýkoli únik upozorní provozovatele nebo společnost zajišťující servis.
3. Provozovatelé zařízení uvedených v čl. 4 odst. 2 písm. a) až d) a g), na které se vztahuje odstavec 1 nebo 2 tohoto článku, zajistí, aby systémy detekce úniků byly kontrolovány nejméně jednou za dvanáct měsíců, aby bylo zajištěno jejich řádné fungování.
4. Provozovatelé zařízení uvedených v čl. 4 odst. 2 písm. f), na které se vztahuje odstavec 2 tohoto článku, zajistí, aby systémy detekce úniků byly kontrolovány nejméně jednou za šest let, aby bylo zajištěno jejich řádné fungování.
Článek 6
Vedení záznamů
1. Provozovatelé zařízení, u něhož je třeba provádět kontrolu těsnosti podle čl. 4 odst. 1, zřídí a vedou o každém z těchto zařízení záznamy uvádějící tyto informace:
a)
množství a typ instalovaných fluorovaných skleníkových plynů;
b)
množství fluorovaných skleníkových plynů doplněných v průběhu instalace, údržby či servisu, nebo v důsledku úniku;
c)
zda byla daná množství instalovaných fluorovaných skleníkových plynů recyklována nebo regenerována, včetně názvu a adresy recyklačního nebo regeneračního zařízení a případně čísla certifikátu;
d)
množství znovuzískaných fluorovaných skleníkových plynů;
e)
identifikační údaje podniku, který provedl instalaci, servis, údržbu a případně opravu nebo vyřazení z provozu daného zařízení, v příslušných případech včetně čísla jeho certifikátu;
f)
termíny a výsledky kontrol prováděných podle čl. 4 odst. 1 až 3;
g)
pokud bylo zařízení vyřazeno z provozu, opatření podniknutá k znovuzískání a likvidaci fluorovaných skleníkových plynů.
2. Nejsou-li záznamy uvedené v odstavci 1 uchovávány v databázi zřízené příslušnými orgány členských států, použijí se tato pravidla:
a)
provozovatelé uvedení v odstavci 1 vedou záznamy zmíněné v uvedeném odstavci nejméně po dobu pěti let;
b)
podniky vykonávající pro provozovatele činnosti uvedené v odst. 1 písm. e) uchovávají kopie záznamů uvedených v odstavci 1 nejméně po dobu pěti let.
Záznamy uvedené v odstavci 1 se na vyžádání zpřístupní příslušnému orgánu dotčeného členského státu nebo Komisi. V rozsahu, v jakém tyto záznamy obsahují informace o životním prostředí, se použije případně směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/4/ES (18) nebo nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1367/2006 (19).
3. Pro účely čl. 11 odst. 4 podniky dodávající fluorované skleníkové plyny vedou záznamy příslušných informací týkajících se osob, které fluorované skleníkové plyny nakupují, zejména:
a)
čísla certifikátů osob nakupujících uvedené plyny a
b)
zakoupená množství fluorovaných skleníkových plynů.
Podniky dodávající fluorované skleníkové plyny uchovávají tyto záznamy nejméně po dobu pěti let.
Podniky dodávající fluorované skleníkové plyny na vyžádání zpřístupní záznamy příslušnému orgánu dotčeného členského státu nebo Komisi. V rozsahu, v jakém tyto záznamy obsahují informace o životním prostředí, se použije směrnice 2003/4/ES nebo případně nařízení (ES) č. 1367/2006.
4. Komise může prostřednictvím prováděcího aktu určit formát záznamů uvedených v odstavcích 1 a 3 tohoto článku a upřesnit způsob jejich zřízení a vedení. Tento prováděcí akt se přijme přezkumným postupem podle článku 24.
Článek 7
Emise fluorovaných skleníkových plynů týkající se výroby
1. Výrobci fluorovaných sloučenin přijmou veškerá nezbytná preventivní opatření k tomu, aby byly v největším možném rozsahu omezeny emise fluorovaných skleníkových plynů během:
a)
výroby,
b)
přepravy a
c)
skladování.
Tento článek se použije i v případě, že fluorované skleníkové plyny vznikají jako vedlejší produkty.
2. Aniž je dotčen čl. 11 odst. 1, je zakázáno uvádět na trh fluorované skleníkové plyny a plyny uvedené v příloze II, ledaže výrobci nebo dovozci v příslušných případech při uvedení těchto plynů na trh doloží, že trifluormethan (HFC-23) vznikající jako vedlejší produkt během výrobního procesu, a to i během výroby vstupních surovin pro vlastní výrobu, byl v souladu s nejlepšími dostupnými technikami zneškodněn nebo znovuzískán pro další použití.
Tento požadavek se použije od 11. června 2015.
Článek 8
Znovuzískávání
1. Provozovatelé stacionárních zařízení nebo chladících jednotek chladírenských nákladních vozidel a přívěsů, které obsahují fluorované skleníkové plyny v jiné než pěnové formě, zajistí, aby znovuzískání těchto plynů prováděly fyzické osoby, které jsou držiteli příslušných certifikátů stanovených v článku 10, aby tyto plyny byly recyklovány, regenerovány nebo zneškodněny.
Tato povinnost se vztahuje na provozovatele kteréhokoli z těchto zařízení:
a)
chladicích okruhů stacionárních chladicích a klimatizačních zařízení a stacionárních tepelných čerpadel;
b)
chladicích okruhů chladicích jednotek nebo chladírenských nákladních vozidel a přívěsů;
c)
stacionárních zařízení, která obsahují rozpouštědla na bázi fluorovaných skleníkových plynů;
d)
stacionárních protipožárních zařízení;
e)
stacionárních elektrických spínacích zařízení.
2. Podnik, který používá nádobu na fluorovaný skleníkový plyn bezprostředně před její likvidací, zařídí znovuzískání jakýchkoli zbytkových plynů, aby se zajistila jejich recyklace, regenerace nebo zneškodnění.
3. Provozovatelé výrobků a zařízení, jež nejsou uvedeny v odstavci 1, včetně mobilních zařízení, a které obsahují fluorované skleníkové plyny, zařídí znovuzískání těchto plynů v rozsahu, který je technicky proveditelný a nevyžaduje nepřiměřené náklady, prostřednictvím příslušně kvalifikované fyzické osoby tak, aby byly recyklovány, regenerovány či zneškodněny, nebo zařídí jejich zneškodnění bez předchozího znovuzískání.
Znovuzískávání fluorovaných skleníkových plynů z klimatizačních zařízení silničních vozidel nespadajících do oblasti působnosti směrnice Evropského parlamentu a Rady 2006/40/ES (20) provádějí příslušně kvalifikované fyzické osoby.
V případě znovuzískávání fluorovaných skleníkových plynů z klimatizačních systémů motorových vozidel spadajících do oblasti působnosti směrnice 2006/40/ES se za příslušně kvalifikovanou osobu považuje pouze fyzická osoba, která je alespoň držitelem osvědčení o školení podle čl. 10 odst. 2.
Článek 9
Režimy odpovědnosti výrobce
Aniž jsou dotčeny stávající právní předpisy Unie, členské státy podporují vytvoření režimů odpovědnosti výrobce, pokud jde o znovuzískávání fluorovaných skleníkových plynů a jejich recyklaci, regeneraci nebo zneškodnění.
Členské státy informují Komisi o opatřeních přijatých podle prvního pododstavce.
Článek 10
Školení a certifikace
1. Členské státy na základě minimálních požadavků uvedených v odstavci 5 zavedou nebo upraví certifikační programy včetně procesů hodnocení. Členské státy zajistí dostupnost školení pro fyzické osoby provádějící tyto úkoly:
a)
instalace, servis, údržba, oprava nebo vyřazení z provozu zařízení uvedených v čl. 4 odst. 2 písm. a) až f);
b)
kontroly těsnosti zařízení uvedených v čl. 4 odst. 2 písm. a) až e), jak je uvedeno v čl. 4 odst. 1;
c)
znovuzískávání fluorovaných skleníkových plynů podle čl. 8 odst. 1.
2. Členské státy zajistí, aby byly k dispozici školicí programy pro fyzické osoby provádějící znovuzískávání fluorovaných skleníkových plynů z klimatizačních zařízení v motorových vozidlech, spadajících do oblasti působnosti směrnice 2006/40/ES, a to na základě minimálních požadavků uvedených v odstavci 5.
3. Certifikační programy a školení stanovené v odstavcích 1 a 2 musí zahrnovat:
a)
platné předpisy a technické normy;
b)
prevenci vzniku emisí;
c)
znovuzískávání fluorovaných skleníkových plynů;
d)
bezpečné nakládání se zařízením typu a velikosti, na které se vztahuje certifikát;
e)
informace o příslušných technologiích nahrazování nebo omezování použití fluorovaných skleníkových plynů a bezpečném nakládání s těmito plyny.
4. Certifikáty podle certifikačních programů stanovených v odstavci 1 se vydávají za podmínky, že žadatel úspěšně absolvuje proces hodnocení zavedený podle odstavců 1, 3 a 5.
5. Minimální požadavky pro certifikační programy jsou stanoveny v nařízeních (ES) č. 303/2008 až (ES) č. 306/2008 a v odstavci 12. Minimální požadavky pro osvědčení o školení jsou stanoveny v nařízení (ES) č. 307/2008 a v odstavci 12. Uvedené minimální požadavky stanoví pro každý typ zařízení podle odstavců 1 a 2 potřebné praktické dovednosti a teoretické znalosti, rozdělené případně podle jednotlivých činností, které je třeba pokrýt, jakož i podmínky pro vzájemné uznávání certifikátů a osvědčení o školení.
6. Členské státy na základě minimálních požadavků uvedených v odstavci 5 zavedou nebo upraví certifikační programy pro podniky provádějící instalaci, servis, údržbu, opravu nebo vyřazení z provozu v případě zařízení uvedeného v čl. 4. odst. 2 písm. a) až d) pro třetí strany.
7. Stávající certifikáty a osvědčení o školení vydaná v souladu s nařízením (ES) č. 842/2006 zůstávají v platnosti v souladu s podmínkami, za nichž byly původně vydány.
8. Členské státy zajistí, aby všechny fyzické osoby, které jsou držiteli certifikátů podle certifikačních programů uvedených v odstavcích 1 a 7, měly přístup k informacím souvisejícím s:
a)
technologiemi podle odst. 3 písm. e) a
b)
stávajícími regulačními požadavky pro práci se zařízením obsahujícím jiná chladiva, než jsou fluorované skleníkové plyny.
9. Členské státy zajistí dostupnost školení pro fyzické osoby, které si chtějí doplnit znalosti související se záležitostmi uvedenými v odstavci 3.
10. Do 1. ledna 2017 členské státy oznámí Komisi certifikační a školicí programy.
Členské státy uznávají certifikáty a osvědčení o školení vydaná jiným členským státem v souladu s tímto článkem. Neomezují volný pohyb služeb ani svobodu usazování z důvodu, že byl certifikát vydán v jiném členském státě.
11. Každý podnik, který svěřuje úkol uvedený v odstavci 1 jinému podniku, přijme přiměřené kroky k tomu, aby zajistil, že tento druhý podnik je pro požadované úkoly držitelem nezbytných certifikátů podle tohoto článku.
12. Pokud se zdá být nutné stanovit pro účely uplatňování tohoto článku harmonizovanější přístup ke školení a certifikaci, Komise prostřednictvím prováděcích aktů upraví a aktualizuje minimální požadavky týkající se dovedností a znalostí, které je třeba pokrýt, vymezí způsoby certifikace nebo potvrzování a podmínky pro vzájemné uznávání a zruší akty přijaté podle čl. 5 odst. 1 nařízení (ES) č. 842/2006. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle článku 24 tohoto nařízení. Při výkonu pravomocí, které jí svěřuje tento odstavec, Komise zohlední příslušné stávající kvalifikační nebo certifikační systémy.
13. Komise může pomocí prováděcích aktů stanovit formát oznámení uvedeného v odstavci 10 tohoto článku a může zrušit akty přijaté podle čl. 5 odst. 5 nařízení (ES) č. 842/2006. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle článku 24 tohoto nařízení.
14. Pokud by povinnosti podle tohoto článku v souvislosti s certifikací a školením znamenaly pro některý členský stát nepřiměřenou zátěž z důvodu malého počtu obyvatel a z něho vyplývající nedostatečné poptávky po těchto školeních a certifikacích, lze souladu s předpisy dosáhnout uznáním certifikátů vydaných v jiných členských státech.
Členské státy uplatňující tento odstavec informují Komisi a ta informuje ostatní členské státy.
15. Nic v tomto článku nebrání členským státům v zavádění dalších certifikačních a školicích programů týkajících se jiných zařízení, než která jsou uvedena v odstavci 1.
KAPITOLA III
UVÁDĚNÍ NA TRH A KONTROLA POUŽITÍ
Článek 11
Omezení pro uvádění na trh
1. Uvádění výrobků a zařízení uvedených v příloze III na trh, s výjimkou vojenského zařízení, se zakazuje od data uvedeného v této příloze, případně s rozlišením podle typu nebo potenciálu globálního oteplování obsaženého fluorovaného skleníkového plynu.
2. Zákaz uvedený v odstavci 1 se nevztahuje na zařízení, u kterého bylo v požadavcích na ekodesign přijatých podle směrnice 2009/125/ES stanoveno, že v důsledku vyšší energetické účinnosti během jeho provozu by jeho emise vyjádřené ekvivalentem CO2 vznikající během životního cyklu byly nižší než tyto emise vznikající během životního cyklu rovnocenného zařízení, které splňuje příslušné požadavky na ekodesign a neobsahuje částečně fluorované uhlovodíky.
3. Ve výjimečných případech může Komise při zohlednění cílů tohoto nařízení a na odůvodněnou žádost příslušného orgánu členského státu povolit prostřednictvím prováděcích aktů dočasnou výjimku v trvání maximálně čtyř let umožňující uvádět na trh výrobky a zařízení uvedené v příloze III, které obsahují fluorované skleníkové plyny nebo jejichž provoz je na těchto plynech závislý, pokud je prokázáno, že:
a)
pro určitý výrobek nebo zařízení nebo pro určitou kategorii výrobků nebo zařízení nejsou k dispozici alternativy, nebo je nelze z technických či bezpečnostních důvodů použít, nebo
b)
použití technicky proveditelných a bezpečných alternativ by vyžadovalo nepřiměřené náklady.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle článku 24.
4. Pro účely instalace, servisu, údržby nebo opravy zařízení, které obsahuje fluorované skleníkové plyny nebo jehož provoz je na těchto plynech závislý, k nimž je podle článku 10 vyžadován certifikát či osvědčení, jsou fluorované skleníkové plyny prodávány pouze podnikům, které jsou držiteli příslušného certifikátu či osvědčení v souladu s článkem 10 nebo které zaměstnávají osoby, jež jsou držiteli certifikátu či osvědčení o školení podle čl. 10 odst. 2 a 5, a pouze takové podniky mohou uvedené plyny nakupovat. Tento odstavec nebrání necertifikovaným podnikům, které neprovádějí činnosti uvedené v první větě tohoto odstavce, ve sběru, přepravě či dodávání fluorovaných skleníkových plynů.
5. Nehermeticky uzavřená zařízení plněná fluorovanými skleníkovými plyny jsou prodávána konečnému uživateli pouze tehdy, je-li doloženo, že instalaci provede podnik certifikovaný v souladu s článkem 10.
6. Komise na základě údajů poskytnutých členskými státy shromažďuje informace o vnitrostátních kodexech, normách nebo právních předpisech členských států, pokud jde o náhradní technologie využívající v chladicích a klimatizačních zařízeních, tepelných čerpadlech a pěnách alternativy k fluorovaným skleníkovým plynům.
Komise zveřejní do 1. ledna 2017 souhrnnou zprávu o informacích shromážděných podle prvního pododstavce.
Článek 12
Označování a informace o výrobku a zařízení
1. Výrobky a zařízení, jež obsahují fluorované skleníkové plyny nebo jejichž provoz je na těchto plynech závislý, nesmějí být uváděny na trh bez označení. Jedná se o tyto výrobky a zařízení:
a)
chladicí zařízení;
b)
klimatizační zařízení;
c)
tepelná čerpadla;
d)
protipožární zařízení;
e)
elektrická spínací zařízení;
f)
aerosolové rozprašovače, které obsahují fluorované skleníkové plyny, s výjimkou inhalátorů odměřených dávek pro podávání složek léčivých přípravků;
g)
všechny nádoby na fluorované skleníkové plyny;
h)
rozpouštědla na bázi fluorovaných skleníkových plynů;
i)
organické Rankinovy cykly.
2. U výrobků nebo zařízení, na něž se vztahuje výjimka podle čl. 11 odst. 3, se tato skutečnost označí na štítku a v označení se uvede, že tyto výrobky a zařízení lze použít pouze pro účely, k nimž je udělena výjimka podle uvedeného článku.
3. Na štítku požadovaném podle odstavce 1 jsou uvedeny tyto informace:
a)
skutečnost, že výrobek nebo zařízení obsahuje fluorované skleníkové plyny nebo že jejich provoz je na těchto plynech závislý;
b)
název fluorovaných skleníkových plynů za použití uznávaného průmyslového označení, nebo není-li toto označení k dispozici, chemického názvu;
c)
od 1. ledna 2017 množství fluorovaných skleníkových plynů obsažených ve výrobku nebo zařízení nebo množství fluorovaných skleníkových plynů, pro jaké je zařízení určeno, vyjádřené hmotností a ekvivalentem CO2, a potenciál globálního oteplování těchto plynů.
Na štítku vyžadovaném podle odstavce 1 jsou případně uvedeny tyto informace:
a)
skutečnost, že jsou fluorované skleníkové plyny obsaženy v hermeticky uzavřeném zařízení;
b)
skutečnost, že prověřená míra úniku elektrického spínacího zařízení uvedená v technické specifikaci od výrobce je nižší než 0,1 % za rok.
4. Štítek musí být jasně čitelný a nesmazatelný a musí být upevněn:
a)
v blízkosti obslužných míst pro plnění nebo znovuzískávání fluorovaných skleníkových plynů, nebo
b)
na té části výrobku či zařízení, která fluorovaný skleníkový plyn obsahuje.
Štítek je v úředních jazycích členského státu, v němž má být uváděn na trh.
5. Pěny a předem smíšené polyoly, které obsahují fluorované skleníkové plyny, se nesmějí uvádět na trh, pokud nejsou fluorované skleníkové plyny označeny štítkem s uznávaným průmyslovým označením nebo, není-li toto označení k dispozici, chemickým názvem. Na štítku musí být jasně uvedeno, že pěna nebo předem smíšené polyoly obsahují fluorované skleníkové plyny. V případě pěnových desek musí být tato informace na deskách uvedena jasným a nesmazatelným způsobem.
6. Regenerované nebo recyklované fluorované skleníkové plyny jsou označeny štítkem, na němž je uvedeno, že daná látka byla regenerována nebo recyklována, a údaji o čísle šarže a názvu a adrese regeneračního nebo recyklačního zařízení.
7. Fluorované skleníkové plyny uvedené na trh za účelem zneškodnění jsou označeny štítkem, na němž je uvedeno, že obsah nádoby je určen pouze ke zneškodnění.
8. Fluorované skleníkové plyny uvedené na trh za účelem přímého vývozu jsou označeny štítkem, na němž je uvedeno, že obsah nádoby je určen pouze k přímému vývozu.
9. Fluorované skleníkové plyny uvedené na trh za účelem použití ve vojenském zařízení jsou označeny štítkem, na němž je uvedeno, že obsah nádoby lze použít pouze k tomuto účelu.
10. Fluorované skleníkové plyny uvedené na trh za účelem leptání polovodičového materiálu nebo čištění komor pro chemické pokovování srážením kovových par v odvětví výroby polovodičů jsou označeny štítkem, na němž je uvedeno, že obsah nádoby lze použít pouze k tomuto účelu.
11. Fluorované skleníkové plyny uvedené na trh jako vstupní surovina jsou označeny štítkem, na němž je uvedeno, že obsah nádoby lze použít pouze jako vstupní surovinu.
12. Fluorované skleníkové plyny uvedené na trh za účelem výroby inhalátorů odměřených dávek pro podávání složek léčivých přípravků jsou označeny štítkem, na němž je uvedeno, že obsah nádoby lze použít pouze k tomuto účelu.
13. Informace uvedené v odstavcích 3 a 5 musí být obsaženy v návodech k použití těchto výrobků a zařízení.
V případě výrobků a zařízení obsahujících fluorované skleníkové plyny s potenciálem globálního oteplování 150 nebo vyšším musí být tyto informace rovněž obsaženy v popisech používaných k reklamě.
14. Komise může prostřednictvím prováděcích aktů stanovit formát štítků uvedených v odstavci 1 a odstavcích 4 až 12 tohoto článku a může zrušit akty přijaté podle čl. 7 odst. 3 nařízení (ES) č. 842/2006. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle článku 24 tohoto nařízení.
15. Komise je zmocněna přijímat akty v přenesené pravomoci podle článku 22, kterými s ohledem na obchodní nebo technický vývoj podle potřeby změní požadavky na označování stanovené v odstavcích 4 až 12 tohoto článku.
Článek 13
Kontrola použití
1. Použití fluoridu sírového při tlakovém lití hořčíku a při recyklaci tlakově litých hořčíkových slitin je zakázáno.
V případě zařízení používajících fluorid sírový v množství nižším než 850 kg za rok, v souvislosti s tlakovým litím hořčíku a při recyklaci tlakově litých hořčíkových slitin, se tento zákaz použije od 1. ledna 2018.
2. Použití fluoridu sírového při plnění pneumatik vozidel se zakazuje.
3. Od 1. ledna 2020 je zakázáno použití fluorovaných skleníkových plynů s potenciálem globálního oteplování 2 500 nebo vyšším při servisu nebo údržbě chladicích zařízení s velikostí náplně 40 tun ekvivalentu CO2 nebo více.
Tento odstavec se nevztahuje na vojenská zařízení nebo zařízení určená pro aplikace, které jsou určeny k chlazení produktů při teplotách nižších než - 50 °C.
Zákaz uvedený v prvním pododstavci se do 1. ledna 2030 nepoužije na tyto kategorie fluorovaných skleníkových plynů:
a)
regenerované fluorované skleníkové plyny, jejichž potenciál globálního oteplování je 2 500 nebo více a které se používají při údržbě nebo servisu stávajícího chladicího zařízení, pod podmínkou, že byly označeny v souladu s čl. 12 odst. 6;
b)
recyklované fluorované skleníkové plyny, jejichž potenciál globálního oteplování je 2 500 nebo více a které se používají při údržbě nebo servisu stávajícího chladicího zařízení, pod podmínkou, že byly z daného zařízení znovuzískány. Tyto recyklované plyny může použít pouze podnik, který je znovuzískal v rámci údržby nebo servisu, nebo podnik, pro nějž byly v rámci údržby nebo servisu znovuzískány.
Zákaz uvedený v prvním pododstavci se nepoužije na chladicí zařízení, v jehož případě byla povolena výjimka podle čl. 11 odst. 3.
Článek 14
Plnění zařízení částečně fluorovanými uhlovodíky předem
1. Od 1. ledna 2017 se chladicí a klimatizační zařízení a tepelná čerpadla plněná částečně fluorovanými uhlovodíky nesmějí uvádět na trh, pokud částečně fluorované uhlovodíky, jimiž je dané zařízení naplněno, nejsou započítány do systému kvót uvedeného v kapitole IV.
2. Při uvádění předem naplněného zařízení uvedeného v odstavci 1 na trh výrobci a dovozci zařízení zajistí, aby byl řádně doložen soulad s odstavcem 1, a vypracují v tomto ohledu prohlášení o shodě.
Pokud částečně fluorované uhlovodíky obsažené v zařízení nebyly uvedeny na trh Unie před naplněním zařízení, od 1. ledna 2018 dovozci zařízení zajistí, aby byla každý rok do 31. března ověřena správnost dokumentace a prohlášení o shodě za předchozí kalendářní rok nezávislým auditorem. Auditor musí být:
a)
akreditován podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/87/ES (21) nebo
b)
akreditován k ověřování finančních výkazů v souladu s právními předpisy dotčených členských států.
Výrobci a dovozci zařízení uvedeného v odstavci 1 uchovávají dokumentaci a prohlášení o shodě po dobu nejméně pěti let po uvedení zařízení na trh. Dovozci zařízení uvádějící na trh předem naplněná zařízení, pokud částečně fluorované uhlovodíky obsažené v těchto zařízeních nebyly uvedeny na trh Unie před naplněním zařízení, zajistí, aby byli zapsáni v rejstříku podle čl. 17 odst. 1 písm. e).
3. Vypracováním prohlášení o shodě výrobci a dovozci zařízení uvedeného v odstavci 1 přebírají odpovědnost za dodržení souladu s odstavci 1 a 2.
4. Komise pomocí prováděcích aktů stanoví podrobná pravidla související s prohlášením o shodě a ověřením nezávislým auditorem podle odst. 2 druhého pododstavce tohoto článku. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle článku 24.
KAPITOLA IV
SNIŽOVÁNÍ MNOŽSTVÍ ČÁSTEČNĚ FLUOROVANÝCH UHLOVODÍKŮ UVÁDĚNÝCH NA TRH
Článek 15
Snižování množství částečně fluorovaných uhlovodíků uváděných na trh
1. Komise zajistí, aby množství částečně fluorovaných uhlovodíků, které mají výrobci a dovozci právo každoročně uvést na trh v Unii, nepřekročilo maximální množství vypočítané pro příslušný rok podle přílohy V.
Výrobci a dovozci zajistí, aby množství částečně fluorovaných uhlovodíků vypočítané podle přílohy V, které každý z nich uvede na trh, nepřekročilo kvótu, jež jim byla přidělena podle čl. 16 odst. 5 nebo převedena podle článku 18.
2. Tento článek se nepoužije na výrobce ani dovozce menšího množství částečně fluorovaných uhlovodíků než 100 tun ekvivalentu CO2 ročně.
Tento článek se dále nepoužije na tyto kategorie částečně fluorovaných uhlovodíků:
a)
částečně fluorované uhlovodíky dovezené do Unie za účelem zneškodnění;
b)
částečně fluorované uhlovodíky používané výrobcem jako vstupní suroviny nebo dodávané přímo výrobcem nebo dovozcem podnikům k použití jako vstupní suroviny;
c)
částečně fluorované uhlovodíky, které jsou dodávány přímo výrobcem nebo dovozcem podnikům a určeny k vývozu z Unie, pokud tyto uhlovodíky nejsou následně poskytnuty před vývozem jiné straně v Unii;
d)
částečně fluorované uhlovodíky, které jsou dodávány přímo výrobcem nebo dovozcem pro použití ve vojenském zařízení;
e)
částečně fluorované uhlovodíky, které jsou dodávány přímo výrobcem nebo dovozcem podniku, který je používá k leptání polovodičového materiálu nebo čištění komor pro chemické pokovování srážením kovových par v odvětví výroby polovodičů;
f)
od 1. ledna 2018 částečně fluorované uhlovodíky, které jsou dodávány přímo výrobcem nebo dovozcem podniku vyrábějícímu inhalátory odměřených dávek pro podávání složek léčivých přípravků.
3. Tento článek a články 16, 18, 19 a 25 se rovněž vztahují na částečně fluorované uhlovodíky obsažené v předem smíšených polyolech.
4. Ve výjimečných případech může Komise při zohlednění cílů tohoto nařízení a na odůvodněnou žádost příslušného orgánu členského státu povolit prostřednictvím prováděcích aktů výjimku v trvání až čtyř let, kterou se z požadavku na kvóty podle odstavce 1 vyjmou částečně fluorované uhlovodíky pro použití v určitých aplikacích nebo určitých kategoriích výrobků nebo zařízení, pokud je prokázáno, že:
a)
pro tyto konkrétní aplikace, výrobky nebo zařízení nejsou k dispozici alternativy, nebo je nelze z technických či bezpečnostních důvodů použít; a
b)
dostatečné dodávky částečně fluorovaných uhlovodíků nelze zajistit, aniž by to vyžadovalo nepřiměřené náklady.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle článku 24.
Článek 16
Přidělování kvót pro uvádění částečně fluorovaných uhlovodíků na trh
1. Do 31. října 2014 Komise prostřednictvím prováděcích aktů stanoví pro každého výrobce a dovozce, který oznámí údaje podle článku 6 nařízení (ES) č. 842/206, referenční hodnotu na základě ročního průměru množství částečně fluorovaných uhlovodíků, která výrobce nebo dovozce oznámil jako uvedená na trh od roku 2009 do roku 2012. Referenční hodnoty se vypočítají podle přílohy V tohoto nařízení.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle článku 24 tohoto nařízení.
2. Výrobci a dovozci, kteří neoznámili uvedení na trh částečně fluorovaných uhlovodíků podle článku 6 nařízení (ES) č. 842/2006 za referenční období uvedené v odstavci 1 tohoto článku, mohou formou prohlášení oznámit svůj záměr uvádět částečně fluorované uhlovodíky na trh v následujícím roce.
V tomto prohlášení, které se zasílá Komisi, musí být uvedeny typy částečně fluorovaných uhlovodíků, které mají být uvedeny na trh, a jejich předpokládaná množství.
Komise oznámí lhůtu pro předložení těchto prohlášení. Před předložením prohlášení podle odstavců 2 a 4 tohoto článku se podniky zaregistrují v rejstříku stanoveném v článku 17 tohoto nařízení.
3. Komise do 31. října 2017 a poté jednou za tři roky přepočítá referenční hodnoty pro výrobce a dovozce uvedené v odstavcích 1 a 2 tohoto článku na základě ročního průměru množství částečně fluorovaných uhlovodíků zákonně uvedených na trh od 1. ledna 2015 a oznámených podle článku 19 pro roky, pro něž jsou k dispozici. Komise tyto referenční hodnoty stanoví prostřednictvím prováděcích aktů.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle článku 24.
4. Výrobci a dovozci, pro které byly stanoveny referenční hodnoty, mohou formou prohlášení oznámit další předpokládaná množství postupem stanoveným v odstavci 2.
5. Komise přidělí každému výrobci a dovozci kvóty pro uvedení částečně fluorovaných uhlovodíků na trh v každém roce počínaje rokem 2015, k čemuž použije mechanismus přidělování stanovený v příloze VI.
Kvóty se přidělují pouze výrobcům nebo dovozcům, kteří jsou usazeni v Unii nebo kteří zmocnili výhradního zástupce usazeného v Unii pro účely dodržování požadavků tohoto nařízení. Uvedený výhradní zástupce může být tentýž, který byl zmocněn podle článku 8 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1907/2006 (22).
Výhradní zástupce musí plnit všechny povinnosti výrobců a dovozců podle tohoto nařízení.
Článek 17
Rejstřík
1. Komise do 1. ledna 2015 zřídí elektronický rejstřík kvót pro uvádění částečně fluorovaných uhlovodíků na trh (dále jen „rejstřík“) a zajistí jeho provoz.
Registrace v rejstříku je povinná pro:
a)
výrobce a dovozce, kterým byla přidělena kvóta částečně fluorovaných uhlovodíků pro uvedení na trh podle čl. 16 odst. 5;
b)
podniky, kterým je převedena kvóta podle článku 18;
c)
výrobce a dovozce oznamující svůj záměr předložit prohlášení podle čl. 16 odst. 2;
d)
výrobce a dovozce dodávající nebo podniky přijímající částečně fluorované uhlovodíky pro účely uvedené v čl. 15 odst. 2 druhém pododstavci písm. a) až f);
e)
dovozce zařízení uvádějící na trh předem naplněná zařízení, pokud částečně fluorované uhlovodíky obsažené v těchto zařízeních nebyly uvedeny na trh Unie před naplněním tohoto zařízení podle článku 14.
Registrace probíhá na základě žádosti předložené Komisi v souladu s postupy stanovenými Komisí.
2. Komise může v nezbytném rozsahu prostřednictvím prováděcích aktů zajistit bezproblémové fungování rejstříku. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle článku 24.
3. Komise zajistí, aby zaregistrovaní výrobci a dovozci byli prostřednictvím tohoto rejstříku informováni o přidělené kvótě a o všech jejích změnách během období přidělování.
4. Příslušné orgány členských států, včetně celních orgánů, mají do rejstříku přístup pro informační účely.
Článek 18
Převod kvót a povolení využívat kvóty pro uvádění částečně fluorovaných uhlovodíků v dovezeném zařízení na trh
1. Výrobce nebo dovozce, pro nějž byla stanovena referenční hodnota podle čl. 16 odst. 1 nebo 3 a kterému byla přidělena kvóta podle čl. 16 odst. 5, smí tuto kvótu na všechna nebo libovolná množství převést v rejstříku podle čl. 17 odst. 1 jinému výrobci nebo dovozci v Unii nebo jinému výrobci nebo dovozci, kterého v Unii zastupuje výhradní zástupce uvedený v čl. 16 odst. 5 druhém a třetím pododstavci.
2. Výrobce nebo dovozce, který získal kvótu podle čl. 16 odst. 1 a 3 nebo jemuž byla kvóta převedena podle odstavce 1 tohoto článku, může oprávnit jiný podnik, aby jeho kvótu použil pro účely článku 14.
Výrobce nebo dovozce, který získal kvótu výhradně na základě prohlášení podle čl. 16 odst. 2, může oprávnit jiný podnik, aby použil jeho kvótu pro účely článku 14 pouze tehdy, dodá-li opravňující výrobce nebo dovozce fyzicky odpovídající množství částečně fluorovaných uhlovodíků.
Pro účely článků 15 a 16 a čl. 19 odst. 1 a 6 se předpokládá, že příslušná množství částečně fluorovaných uhlovodíků jsou uvedena na trh opravňujícím výrobcem nebo dovozcem v okamžiku oprávnění. Komise může požádat opravňujícího výrobce nebo dovozce o předložení důkazu o aktivní činnosti, pokud jde o dodávky částečně fluorovaných uhlovodíků.
KAPITOLA V
PODÁVÁNÍ ZPRÁV
Článek 19
Podávání zpráv o výrobě, dovozu, vývozu, používání vstupních surovin a zneškodňování látek uvedených v přílohách I a II
1. Každý výrobce, dovozce a vývozce, který během předchozího kalendářního roku vyrobil, dovezl nebo vyvezl nejméně jednu metrickou tunu nebo 100 tun ekvivalentu CO2 fluorovaných skleníkových plynů a plynů uvedených v příloze II, oznámí do 31. března 2015 a následně každý rok Komisi údaje uvedené v příloze VII ke každé z těchto látek za daný kalendářní rok. Tento odstavec se použije rovněž na podniky získávající kvótu podle čl. 18 odst. 1.
2. Každý podnik, který během předchozího kalendářního roku zneškodnil nejméně jednu metrickou tunu nebo 1 000 tun ekvivalentu CO2 fluorovaných skleníkových plynů a plynů uvedených v příloze II, oznámí do 31. března 2015 a následně každý rok Komisi údaje uvedené v příloze VII ke každé z těchto látek za daný kalendářní rok.
3. Každý podnik, který během předchozího kalendářního roku použil jako vstupní surovinu nejméně 1 000 tun ekvivalentu CO2 fluorovaných skleníkových plynů, oznámí do 31. března 2015 a následně každý rok Komisi údaje uvedené v příloze VII ke každé z těchto látek za daný kalendářní rok.
4. Každý podnik, který během předchozího kalendářního roku uvedl na trh nejméně 500 tun ekvivalentu CO2 fluorovaných skleníkových plynů a plynů uvedených v příloze II obsažených ve výrobcích či v zařízení, oznámí do 31. března 2015 a následně každý rok Komisi údaje uvedené v příloze VII ke každé z těchto látek za daný kalendářní rok.
5. Každý dovozce zařízení uvádějící na trh předem naplněná zařízení, pokud částečně fluorované uhlovodíky obsažené v těchto zařízeních nebyly uvedeny na trh Unie před naplněním zařízení, předloží Komisi ověřovací dokument vydaný podle čl. 14 odst. 2.
6. Každý podnik, který je povinen podle odstavce 1 oznámit uvedení nejméně 10 000 tun ekvivalentu CO2 částečně fluorovaných uhlovodíků na trh během předchozího kalendářního roku, musí do 30. června 2015 a následně každý rok navíc zajistit, aby přesnost údajů ověřil nezávislý auditor. Auditor musí být:
a)
akreditován podle směrnice 2003/87/ES; nebo
b)
akreditován pro ověřování finančních výkazů podle právních předpisů dotyčného členského státu.
Podnik ověřovací zprávu uchovává nejméně po dobu pěti let. Ověřovací zpráva musí být na vyžádání zpřístupněna příslušnému orgánu dotyčného členského státu a Komisi.
7. Komise může prostřednictvím prováděcích aktů stanovit formát a způsoby předkládání zpráv uvedených v tomto článku.
Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle článku 24.
8. Komise přijme příslušná opatření k ochraně důvěrnosti informací předložených podle tohoto článku.
Článek 20
Shromažďování údajů o emisích
Členské státy zavedou pro příslušné oblasti uvedené v tomto nařízení systémy podávání zpráv s cílem získávat v možné míře údaje o emisích.
KAPITOLA VI
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 21
Přezkum
1. Komise je zmocněna přijímat akty v přenesené pravomoci podle článku 22, kterými aktualizuje přílohy I, II a IV na základě nových hodnotících zpráv panelu přijatých Mezivládním panelem pro změnu klimatu nebo nových zpráv panelu pro vědecká hodnocení zřízeného Montrealským protokolem, týkajících se potenciálu globálního oteplování látek uvedených na seznamu.
2. Komise sleduje uplatňování a účinky tohoto nařízení na základě informací o uvádění plynů uvedených v přílohách I a II na trh, které jí jsou oznamovány podle článku 19, a o emisích fluorovaných skleníkových plynů zpřístupněných podle článku 20 a na základě veškerých příslušných informací získaných od členských států.
Komise zveřejní do 31. prosince 2020 zprávu o dostupnosti částečně fluorovaných uhlovodíků na trhu Unie.
Do 31. prosince 2022 zveřejní komplexní zprávu o účincích tohoto nařízení obsahující zejména:
a)
prognózy další poptávky po částečně fluorovaných uhlovodících do roku 2030 a v dalších letech;
b)
posouzení potřeby dalších opatření Unie a členských států s ohledem na stávající a nové mezinárodní závazky, které se týkají snižování emisí fluorovaných skleníkových plynů;
c)
přehledu evropských a mezinárodních norem, vnitrostátních bezpečnostních předpisů a stavebních předpisů členských států, které se týkají přechodu na alternativní chladiva;
d)
přezkumu dostupnosti technicky proveditelných a nákladově efektivních alternativ k výrobkům a zařízením obsahujícím fluorované skleníkové plyny pro výrobky a zařízení, které nejsou uvedeny v příloze III, a to s ohledem na energetickou účinnost.
3. Do 1. července 2017 zveřejní Komise zprávu posuzující zákaz podle bodu 13 přílohy III, v níž zváží zejména dostupnost nákladově efektivních, technicky proveditelných, energeticky účinných a spolehlivých alternativ ke sdruženým centrálním chladicím systémům uvedeným v daném ustanovení. S ohledem na tuto zprávu Komise případně předloží Evropskému parlamentu a Radě legislativní návrh na změnu bodu 13 přílohy III.
4. Do 1. července 2020 zveřejní Komise zprávu posuzující, zda existují nákladově efektivní, technicky proveditelné, energeticky účinné a spolehlivé alternativy, které umožňují nahrazení fluorovaných skleníkových plynů v nových druhotných spínacích zařízeních středního napětí a nových malých dělených klimatizačních systémech s jednou vnitřní jednotkou, a případně předloží Evropskému parlamentu a Radě legislativní návrh na změnu seznamu uvedeného v příloze III.
5. Do 1. července 2017 zveřejní Komise zprávu posuzující způsob přidělování kvót, včetně dopadu přidělování kvót zdarma, náklady na provádění tohoto nařízení v členských státech a případně možnou mezinárodní dohodu o částečně fluorovaných uhlovodících. S ohledem na tuto zprávu Komise případně předloží Evropskému parlamentu a Radě legislativní návrh za účelem:
a)
změny způsobu přidělování kvót;
b)
stanovení vhodného způsobu rozdělování jakýchkoli případných příjmů.
6. Do 1. ledna 2017 zveřejní Komise zprávu o přezkumu právních předpisů Unie týkajících se školení fyzických osob, pokud jde o bezpečné nakládání s alternativními chladivy, která mají nahradit nebo omezit používání fluorovaných skleníkových plynů, a případně předloží Evropskému parlamentu a Radě legislativní návrh na změnu příslušných právních předpisů Unie.
Článek 22
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v čl. 12 odst. 15 a čl. 21 odst. 1 je svěřena Komisi na dobu pěti let od 10. června 2014. Komise předloží zprávu o přenesené pravomoci nejpozději devět měsíců před koncem tohoto období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o další pětiletá období, pokud Evropský parlament nebo Rada nevysloví proti tomuto prodloužení námitku nejpozději tři měsíce před koncem každého z těchto období.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomocí uvedená v čl. 12 odst. 15 a čl. 21 odst. 1 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle čl. 12 odst. 15 a čl. 21 odst. 1 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
Článek 23
Konzultační fórum
Při provádění tohoto nařízení zajistí Komise vyváženou účast zástupců členských států, zástupců občanské společnosti, včetně environmentálních organizací, zástupců výrobců, provozovatelů a certifikovaných osob. Za tímto účelem zřídí konzultační fórum, v rámci něhož by se tyto strany setkávaly a poskytovaly Komisi poradenství a odborné znalosti v souvislosti s prováděním tohoto nařízení, zejména pokud jde o dostupnost alternativ k fluorovaným skleníkovým plynům, včetně environmentálních, technických, ekonomických a bezpečnostních aspektů jejich používání. Jednací řád konzultačního fóra stanoví Komise a zveřejní jej.
Článek 24
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen výbor. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011. Pokud výbor nevydá žádné stanovisko, Komise návrh prováděcího aktu nepřijme a použije se čl. 5 odst. 4 třetí pododstavec nařízení (EU) č. 182/2011.
Článek 25
Sankce
1. Členské státy stanoví pravidla pro ukládání sankcí za porušení tohoto nařízení a přijmou veškerá opatření nezbytná k zajištění jejich uplatňování. Stanovené sankce musejí být účinné, přiměřené a odrazující.
Členské státy tato ustanovení oznámí Komisi do 1. ledna 2017 a neprodleně jí oznámí veškeré následné změny, které se jich týkají.
2. Podnikům, které překročily své kvóty pro uvádění částečně fluorovaných uhlovodíků na trh přidělené podle čl. 16 odst. 5 nebo převedené podle článku 18, lze poté, co bylo překročení zjištěno, kromě uložení sankcí uvedených v odstavci 1 tohoto článku rovněž přidělit pouze sníženou kvótu na období přidělování.
Snížené množství je vypočteno jako 200 % množství, o které byla kvóta překročena. Je-li snížené množství vyšší než množství, jež má být podle čl. 16 odst. 5 přiděleno jako kvóta na období přidělování poté, co bylo překročení zjištěno, není na dané období přidělování přidělena žádná kvóta a kvóta na následující období přidělování je obdobně snižována tak dlouho, dokud není odečteno celé množství.
Článek 26
Zrušení
Nařízení (ES) č. 842/2006 se zrušuje s účinkem od 1. ledna 2015, aniž je dotčeno dodržování požadavků uvedeného nařízení v souladu s harmonogramem v něm stanoveným.
Nařízení (ES) č. 1493/2007, (ES) č. 1494/2007, (ES) č. 1497/2007, (ES) č. 1516/2007, (ES) č. 303/2008, (ES) č. 304/2008, (ES) č. 305/2008, (ES) č. 306/2008, (ES) č. 307/2008 a (ES) č. 308/2008 však zůstávají v platnosti a nadále se používají, pokud a dokud nejsou zrušena prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci nebo prováděcích aktů Komise přijatých v souladu s tímto nařízením.
Odkazy na nařízení (ES) č. 842/2006 se považují za odkazy na toto nařízení v souladu se srovnávací tabulkou obsaženou v příloze VIII.
Článek 27
Vstup v platnost a použitelnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2015.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 16. dubna 2014.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 517/2014
z dnia 16 kwietnia 2014 r.
w sprawie fluorowanych gazów cieplarnianych i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 842/2006
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
po konsultacji z Komitetem Regionów,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W czwartym sprawozdaniu oceniającym Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu („IPCC”) Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu („UNFCCC”), której Unia jest stroną (3), stwierdzono na podstawie dostępnych danych naukowych, że do 2050 r. kraje rozwinięte będą musiały zredukować emisje gazów cieplarnianych o 80-95 % w stosunku do ich poziomów z 1990 r., aby ograniczyć globalną zmianę klimatu do wzrostu temperatury o maksymalnie 2 °C, a tym samym zapobiec niepożądanym skutkom tej zmiany.
(2)
Aby osiągnąć ten cel, Komisja przyjęła Plan działania prowadzący do przejścia na konkurencyjną gospodarkę niskoemisyjną do 2050 r., który został odnotowany przez Radę w konkluzjach z dnia 17 maja 2011 r. i zatwierdzony przez Parlament Europejski w rezolucji z dnia 15 marca 2012 r. W tym planie działania Komisja określiła racjonalny pod względem kosztów sposób zapewnienia niezbędnej redukcji łącznych emisji w Unii do 2050 r. W tym planie działania określono wielkość wkładu poszczególnych sektorów potrzebnego w sześciu obszarach. Emisje gazów innych niż CO2,w tym fluorowanych gazów cieplarnianych, ale z wyłączeniem emisji gazów innych niż CO2 pochodzących z rolnictwa, powinny zostać zredukowane o 72-73 % do 2030 r. i o 70-78 % do 2050 r. w stosunku do poziomów z 1990 r. W porównaniu z rokiem odniesienia 2005 r. wymagana jest redukcja emisji gazów innych niż CO2, z wyłączeniem tych pochodzących z rolnictwa, o 60-61 % do 2030 r. Emisje fluorowanych gazów cieplarnianych oszacowano na poziomie 90 mln ton (Mt) ekwiwalentu CO2 w 2005 r. Redukcja o 60 % oznacza, że emisje należałoby zmniejszyć do około 35 Mt ekwiwalentu CO2 do 2030 r. Biorąc pod uwagę, że przy pełnym stosowaniu obowiązującego prawodawstwa Unii emisje w 2030 r. szacuje się na 104 Mt ekwiwalentu CO2, wymagana jest dalsza redukcja o około 70 Mt ekwiwalentu CO2.
(3)
Ze sprawozdania Komisji z dnia 26 września 2011 r. w sprawie stosowania, skutków i odpowiedniości rozporządzenia (WE) nr 842/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (4) wynika, że jeżeli obecne środki ograniczania emisji zostaną w pełni zastosowane, mogą one doprowadzić do redukcji emisji fluorowanych gazów cieplarnianych. Środki te powinny zatem zostać utrzymane i doprecyzowane na podstawie doświadczeń zdobytych przy ich wdrażaniu. Niektóre środki powinny również zostać rozszerzone na inne urządzenia, w których wykorzystywane są znaczne ilości fluorowanych gazów cieplarnianych, takie jak samochody ciężarowe chłodnie i przyczepy chłodnie. Obowiązek tworzenia i prowadzenia dokumentacji urządzeń, które zawierają takie gazy, powinien również obejmować rozdzielnice elektryczne. W związku ze znaczeniem środków ograniczania emisji podczas wycofywania z eksploatacji produktów i urządzeń zawierających fluorowane gazy cieplarniane państwa członkowskie powinny wziąć pod uwagę, jak duże znaczenie ma zastosowanie systemów odpowiedzialności producentów, i zachęcać do ich ustanawiania w oparciu o istniejące najlepsze praktyki.
(4)
W sprawozdaniu tym stwierdzono również, że można jeszcze więcej zrobić, aby zredukować emisje fluorowanych gazów cieplarnianych w Unii, w szczególności poprzez unikanie wykorzystywania takich gazów, w przypadku gdy istnieją bezpieczne i energooszczędne technologie alternatywne mające zerowy lub niewielki wpływ na klimat. Obniżenie wielkości emisji do 2030 r. do dwóch trzecich w stosunku do poziomu z 2010 r. jest racjonalne pod względem kosztów, ponieważ w wielu sektorach dostępne są sprawdzone i przetestowane rozwiązania alternatywne.
(5)
W rezolucji z dnia 14 września 2011 r. w sprawie kompleksowego podejścia do antropogenicznej, wpływającej na klimat emisji gazów cieplarnianych innych niż CO2 Parlament Europejski z zadowoleniem przyjął zobowiązanie Unii do poparcia działań dotyczących wodorofluorowęglowodorów w ramach Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (zwanego dalej „protokołem montrealskim”) i uznał to podejście za doskonały przykład nierynkowego podejścia do zmniejszania emisji gazów cieplarnianych. W rezolucji tej wezwano również do zbadania sposobów wsparcia natychmiastowego wycofania wodorofluorowęglowodorów na szczeblu międzynarodowym na podstawie protokołu montrealskiego.
(6)
Aby zachęcić do korzystania z technologii mających zerowy lub niewielki wpływ na klimat, szkolenie osób fizycznych, które wykonują czynności związane z fluorowanymi gazami cieplarnianymi, powinno obejmować informacje dotyczące technologii służących zastąpieniu i zmniejszeniu stosowania fluorowanych gazów cieplarnianych. W związku z tym, że niektóre rozwiązania alternatywne wobec fluorowanych gazów cieplarnianych, stosowane w produktach i urządzeniach jako substytuty fluorowanych gazów cieplarnianych i w celu zmniejszania ich zużycia, mogą być toksyczne, łatwopalne lub znajdować się pod wysokim ciśnieniem, Komisja powinna przeanalizować obowiązujące prawodawstwo Unii dotyczące szkolenia osób fizycznych w zakresie bezpiecznego obchodzenia się z alternatywnymi czynnikami chłodniczymi i powinna przekazać, w stosownym przypadku, Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek ustawodawczy mający na celu zmianę odpowiedniego prawodawstwa Unii.
(7)
Należy ustanowić programy certyfikacji i szkoleń lub dostosować je przy uwzględnieniu programów ustanowionych na podstawie rozporządzenia (WE) nr 842/2006; można je także włączyć do systemów szkolenia zawodowego.
(8)
W celu zapewnienia spójności z wymogami w zakresie monitorowania i sprawozdawczości określonymi w konwencji UNFCCC oraz z decyzją 4/CMP.7 Konferencji Stron służącej jako spotkanie stron protokołu z Kioto do konwencji UNFCCC, przyjętą przez siódmą Konferencję Stron konwencji UNFCCC na posiedzeniu w Durbanie dnia 11 grudnia 2011 r., współczynnik ocieplenia globalnego należy obliczać na podstawie skutków oddziaływania jednego kilograma danego gazu na ocieplenie klimatu w ciągu 100 lat w porównaniu z oddziaływaniem jednego kilograma CO2. Takie obliczenia powinny w miarę możliwości opierać się na czwartym sprawozdaniu oceniającym przyjętym przez IPCC.
(9)
Skuteczne monitorowanie emisji fluorowanych gazów cieplarnianych ma kluczowe znaczenie zarówno dla śledzenia postępów w kierunku realizacji celów dotyczących redukcji emisji, jak i dla oceny skutków niniejszego rozporządzenia. Stosowanie spójnych danych wysokiej jakości na potrzeby sprawozdawczości w zakresie emisji fluorowanych gazów cieplarnianych jest istotne dla zapewnienia jakości sprawozdawczości w zakresie emisji. Ustanowienie przez państwa członkowskie systemów składania sprawozdań w zakresie emisji fluorowanych gazów cieplarnianych zapewniłoby spójność z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 (5). Dane dotyczące wycieków fluorowanych gazów cieplarnianych z urządzeń zbierane przez podmioty na podstawie niniejszego rozporządzenia mogłyby znacznie usprawnić te systemy składania sprawozdań w zakresie emisji. W ten sposób powinno być możliwe sprawdzenie spójności danych stosowanych do wyliczania emisji i uzyskanie dokładniejszych danych przybliżonych opartych na obliczeniach, co prowadziłoby do lepszego szacowania emisji fluorowanych gazów cieplarnianych w krajowych inwentaryzacjach gazów cieplarnianych.
(10)
Biorąc pod uwagę, że dostępne są odpowiednie rozwiązania alternatywne, obecny zakaz stosowania heksafluorku siarki w procesie odlewania ciśnieniowego magnezu i w recyklingu stopów magnezu odlewanych ciśnieniowo powinien zostać rozszerzony na zakłady, które zużywają mniej niż 850 kg heksafluorku siarki rocznie. Podobnie należy zakazać, z uwzględnieniem odpowiedniego okresu przejściowego, stosowania czynników chłodniczych o bardzo wysokim współczynniku ocieplenia globalnego równym 2 500 lub więcej przy serwisowaniu lub konserwacji urządzeń chłodniczych o wielkości napełnienia czynnikiem chłodniczym równej 40 t ekwiwalentu CO2 lub więcej.
(11)
W przypadku gdy dostępne są odpowiednie rozwiązania alternatywne dla stosowania fluorowanych gazów cieplarnianych, należy wprowadzić środki zakazujące wprowadzania do obrotu nowych urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych i urządzeń ochrony przeciwpożarowej, które zawierają te substancji lub których działanie jest uzależnione od tych substancji. W przypadku gdy rozwiązania alternatywne nie są dostępne lub gdy nie można ich stosować ze względów technicznych lub bezpieczeństwa, lub gdy skorzystanie z takich rozwiązań alternatywnych wiązałoby się z nieproporcjonalnymi kosztami, Komisja może zezwolić na ograniczone czasowo zwolnienie, aby umożliwić wprowadzenie do obrotu takich produktów i urządzeń. W świetle przyszłego postępu technicznego Komisja powinna ponadto ocenić środki zakazujące wprowadzania do obrotu nowych urządzeń obejmujących rozdzielnice średniego napięcia i nowe niewielkie pojedyncze dzielone układy klimatyzacyjne.
(12)
Należy zezwolić na wprowadzanie do obrotu urządzeń zawierających fluorowane gazy cieplarniane, jeżeli łączne emisje gazów cieplarnianych z tych urządzeń - przy uwzględnieniu realistycznych poziomów wycieku i odzysku - są, w całym cyklu eksploatacyjnym, mniejsze niż emisje pochodzące z podobnych, niezawierających fluorowanych gazów cieplarnianych urządzeń, których maksymalne dozwolone zużycie energii jest określone w odpowiednich środkach wykonawczych przyjętych na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE (6). Regularne i terminowe przeglądy tych środków wykonawczych, zgodne z tą dyrektywą, pomogłyby zapewnić dalszą skuteczność i odpowiedniość tych środków wykonawczych.
(13)
Stopniowe ograniczanie ilości wodorofluorowęglowodorów, które mogą być wprowadzone do obrotu, zostało uznane za najbardziej skuteczny i racjonalny pod względem kosztów sposób redukcji emisji tych substancji w perspektywie długoterminowej.
(14)
Aby osiągnąć stopniowe ograniczanie ilości wodorofluorowęglowodorów, które mogą być wprowadzone do obrotu w Unii, Komisja powinna przydzielić poszczególnym producentom i importerom kontyngenty na wprowadzanie wodorofluorowęglowodorów do obrotu, tak aby nie został przekroczony całkowity limit ilościowy na wprowadzanie wodorofluorowęglowodorów do obrotu. Aby chronić integralność stopniowej redukcji ilości wodorofluorowęglowodorów wprowadzanych do obrotu, należy wliczać do unijnego systemu kontyngentów również wodorofluorowęglowodory zawarte w urządzeniach. W przypadku gdy wodorofluorowęglowodory zawarte w urządzeniach nie zostały wprowadzone do obrotu przed napełnieniem nimi urządzeń, wymagana powinna być deklaracja zgodności stanowiąca dowód, że te wodorofluorowęglowodory są wliczone do unijnego systemu kontyngentów.
(15)
Początkowo obliczenia wartości odniesienia i wielkości kontyngentów przydzielonych poszczególnym producentom i importerom powinny być oparte na ilościach wodorofluorowęglowodorów, jakie zostały przez nich zgłoszone jako wprowadzone do obrotu podczas okresu odniesienia 2009-2012. Tym niemniej, aby nie wykluczać małych podmiotów, 11 procent całkowitego limitu ilościowego powinno być zarezerwowane dla importerów i producentów, którzy nie wprowadzili do obrotu 1 tony lub więcej fluorowanych gazów cieplarnianych w okresie odniesienia.
(16)
Komisja powinna zapewnić, poprzez regularne przeliczanie kwot odniesienia i kontyngentów, aby podmioty mogły kontynuować swoją działalność na podstawie średnich wielkości, jakie wprowadziły do obrotu w ostatnich latach.
(17)
Proces produkcji niektórych gazów fluorowanych może skutkować znacznymi emisjami innych fluorowanych gazów cieplarnianych będących produktem ubocznym tego procesu. Takie emitowane gazy stanowiące produkt uboczny należy niszczyć lub odzyskiwać do późniejszego zastosowania jako warunek wprowadzania fluorowanych gazów cieplarnianych do obrotu.
(18)
Komisja powinna zapewnić, aby utworzony został centralny rejestr elektroniczny służący zarządzaniu kontyngentami na wprowadzanie wodorofluorowęglowodorów do obrotu i celom sprawozdawczości, w tym zgłaszaniu urządzeń wprowadzonych do obrotu, w szczególności w przypadku gdy urządzenia te są fabrycznie napełniane wodorofluorowęglowodorami, które nie zostały wprowadzone do obrotu przed napełnieniem, a przez to wymagają weryfikacji, za pośrednictwem deklaracji zgodności, a następnie weryfikacji przez stronę trzecią, że dane ilości wodorofluorowęglowodorów są wliczone do unijnego systemu kontyngentów.
(19)
Aby utrzymać elastyczność rynku wodorofluorowęglowodorów luzem, powinno być możliwe przenoszenie kontyngentów, przydzielonych w oparciu o wartości odniesienia, na rzecz innego producenta lub importera w Unii lub na rzecz innego producenta lub importera, który jest reprezentowany w Unii przez wyłącznego przedstawiciela.
(20)
Aby umożliwić monitorowanie skuteczności niniejszego rozporządzenia, zakres obecnych obowiązków sprawozdawczych należy rozszerzyć na inne substancje fluorowane, które mają znaczny współczynnik ocieplenia globalnego lub co do których zachodzi prawdopodobieństwo, że zastąpiono by nimi fluorowane gazy cieplarniane wymienione w załączniku I. Z tego samego powodu niszczenie fluorowanych gazów cieplarnianych oraz przywóz do Unii tych gazów zawartych w produktach i urządzeniach powinny również podlegać obowiązkowi sprawozdawczemu. Należy określić progi de minimis, aby uniknąć nieproporcjonalnych obciążeń administracyjnych, w szczególności dla małych i średnich przedsiębiorstw oraz mikroprzedsiębiorstw.
(21)
Komisja powinna stale monitorować skutki ograniczania ilości wodorofluorowęglowodorów wprowadzanych do obrotu, w tym skutki w odniesieniu do dostaw urządzeń, w przypadku których stosowanie wodorofluorowęglowodorów doprowadziłoby do niższych emisji w całym cyklu eksploatacyjnym niż przy zastosowaniu technologii alternatywnej. Do końca 2020 r. Komisja powinna sporządzić sprawozdanie dotyczące dostępności wodorofluorowęglowodorów na rynku unijnym. Do końca 2022 r. Komisja powinna przeprowadzić kompleksowy przegląd, aby dostosować przepisy niniejszego rozporządzenia w świetle jego wdrażania i aktualnego rozwoju sytuacji oraz zobowiązań międzynarodowych, a także zaproponować, w stosownych przypadkach, dalsze środki redukcji emisji.
(22)
W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (7).
(23)
W celu zmiany niektórych, innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”). Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(24)
Ponieważ niniejsze rozporządzenie jest przyjęte na podstawie art. 192 ust. 1 TFUE, nie stanowi ono przeszkody dla państw członkowskich w utrzymaniu lub ustanawianiu bardziej rygorystycznych środków ochronnych zgodnych z TFUE. Zgodnie z art. 193 TFUE państwa członkowskie mają notyfikować wszelkie takie środki Komisji.
(25)
Niniejsze rozporządzenie zmienia i uzupełnia przedmiot rozporządzenia (WE) nr 842/2006, które w związku z tym powinno zostać uchylone. Jednak aby zapewnić sprawne przejście od starego systemu do nowego, należy pozostawić w mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1493/2007 (8), (WE) nr 1494/2007 (9), (WE) nr 1497/2007 (10),(WE) nr 1516/2007 (11), (WE) nr 303/2008 (12), (WE) nr 304/2008 (13), (WE) nr 305/2008 (14), (WE) nr 306/2008 (15), (WE) nr 307/2008 (16) i (WE) nr 308/2008 (17) oraz nadal je stosować, jeżeli i dopóki nie zostaną uchylone przez Komisję aktami delegowanymi lub wykonawczymi przyjętymi na mocy niniejszego rozporządzenia.
(26)
Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu transgraniczny charakter poruszanych problemów środowiskowych i skutki niniejszego rozporządzenia dla handlu wewnątrzunijnego i zewnętrznego możliwe jest ich lepsze osiągnięcie na poziomie Unii, może ona podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Przedmiot
Celem niniejszego rozporządzenia jest ochrona środowiska przez zmniejszenie emisji fluorowanych gazów cieplarnianych. Stosownie do tego, niniejsze rozporządzenie ustanawia:
a)
zasady ograniczania emisji, wykorzystywania, odzyskiwania i niszczenia fluorowanych gazów cieplarnianych oraz powiązane środki pomocnicze;
b)
warunki dotyczące wprowadzania do obrotu szczególnych produktów i urządzeń, które zawierają fluorowane gazy cieplarniane lub których działanie jest od nich uzależnione;
c)
warunki dotyczące szczególnych rodzajów zastosowania fluorowanych gazów cieplarnianych; oraz
d)
limity ilościowe dotyczące wprowadzania wodorofluorowęglowodorów do obrotu.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1)
„fluorowane gazy cieplarniane” oznaczają wodorofluorowęglowodory, perfluorowęglowodory, heksafluorek siarki i inne gazy cieplarniane zawierające fluor, wymienione w załączniku I, lub mieszaniny zawierające którąkolwiek z tych substancji;
2)
„wodorofluorowęglowodory” lub „HFC” oznaczają substancje wymienione w załączniku I sekcja 1 lub mieszaniny zawierające którąkolwiek z tych substancji;
3)
„perfluorowęglowodory” lub „PFC” oznaczają substancje wymienione w załączniku I sekcja 2 lub mieszaniny zawierające którąkolwiek z tych substancji;
4)
„heksafluorek siarki ” lub „SF6” oznacza substancję wymienioną w załączniku I sekcja 3 lub mieszaniny zawierające tę substancję;
5)
„mieszanina” oznacza płyn złożony z dwóch lub więcej substancji, z których przynajmniej jedna jest substancją wymienioną w załączniku I lub II;
6)
„współczynnik ocieplenia globalnego” lub „GWP” oznacza wskaźnik porównujący siłę oddziaływania gazu cieplarnianego na ocieplenie klimatu do siły oddziaływania dwutlenku węgla („CO2”), obliczany na podstawie skutków oddziaływania jednego kilograma danego gazu cieplarnianego na ocieplenie klimatu w ciągu 100 lat w porównaniu z oddziaływaniem jednego kilograma CO2, jak określono w załącznikach I, II i IV, lub w przypadku mieszanin - obliczany zgodnie z załącznikiem IV;
7)
„tona(-y) ekwiwalentu CO2” oznacza ilość gazów cieplarnianych, wyrażoną jako iloczyn masy gazów cieplarnianych w tonach metrycznych i ich współczynnika ocieplenia globalnego;
8)
„operator” oznacza osobę fizyczną lub prawną sprawującą faktyczną kontrolę nad technicznym działaniem produktów i urządzeń objętych niniejszym rozporządzeniem; w określonych szczególnych sytuacjach państwo członkowskie może wyznaczyć właściciela jako podmiot odpowiedzialny za obowiązki operatora;
9)
„stosowanie” oznacza wykorzystywanie fluorowanych gazów cieplarnianych w produkcji, konserwacji lub serwisowaniu, w tym ponownym napełnianiu, produktów i urządzeń lub w innych procesach, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu;
10)
„wprowadzanie do obrotu” oznacza dostarczanie lub udostępnianie na rzecz innej strony w Unii po raz pierwszy, za opłatą lub nieodpłatnie, lub stosowanie na własny rachunek w przypadku producenta i obejmuje dopuszczenie celne do swobodnego obrotu w Unii;
11)
„hermetycznie zamknięte urządzenie” oznacza urządzenie, w którym wszystkie części zawierające fluorowany gaz cieplarniany są szczelnie zamknięte za pomocą spawania, lutowania twardego lub innej podobnej metody trwałego łączenia, która może obejmować także zabezpieczone zawory lub zabezpieczone wejścia serwisowe, które umożliwiają prawidłową naprawę lub unieszkodliwianie i których zbadany poziom wycieków jest mniejszy niż 3 gramy rocznie przy ciśnieniu wynoszącym co najmniej jedną czwartą maksymalnego dopuszczalnego ciśnienia;
12)
„pojemnik” oznacza produkt, który został zaprojektowany docelowo do transportowania lub magazynowania fluorowanych gazów cieplarnianych;
13)
„pojemnik nienadający się do ponownego napełnienia” oznacza pojemnik, który nie może być ponownie napełniony bez przystosowania do tego celu, lub jest wprowadzany do obrotu bez uprzedniego zapewnienia, że można go zwrócić do ponownego napełnienia;
14)
„odzysk” oznacza zbiórkę i magazynowanie fluorowanych gazów cieplarnianych z produktów, w tym pojemników, i urządzeń podczas konserwacji lub serwisowania lub przed unieszkodliwieniem produktów lub urządzeń;
15)
„recykling” oznacza ponowne wykorzystanie odzyskanego fluorowanego gazu cieplarnianego po przeprowadzeniu podstawowego procesu oczyszczania;
16)
„regeneracja” oznacza ponowne przetwarzanie odzyskanego fluorowanego gazu cieplarnianego w celu osiągnięcia właściwości roboczych odpowiadających właściwościom roboczym substancji pierwotnej, z uwzględnieniem zamierzonego zastosowania;
17)
„niszczenie” oznacza proces, za pomocą którego całość lub większość fluorowanego gazu cieplarnianego zostaje trwale przekształcona lub rozłożona na jedną lub więcej stabilnych substancji, które nie są fluorowanymi gazami cieplarnianymi;
18)
„likwidacja” oznacza ostateczne wyłączenie i wycofanie z eksploatacji lub użycia produktu lub urządzenia zawierającego fluorowane gazy cieplarniane;
19)
„naprawa” oznacza renowację uszkodzonych lub nieszczelnych produktów lub urządzeń, które zawierają fluorowane gazy cieplarniane, lub których działanie jest od nich uzależnione, dotyczącą części zawierającej lub zaprojektowanej, aby zawierać takie gazy;
20)
„instalowanie” oznacza łączenie dwóch lub większej liczby urządzeń lub obiegów zawierających lub zaprojektowanych, aby zawierać fluorowane gazy cieplarniane, w celu zmontowania układu w miejscu jego eksploatacji, którego wynikiem jest złączenie przewodów gazu danego układu w celu zamknięcia obiegu niezależnie od tego, czy układ będzie wymagał napełnienia po zakończeniu montażu;
21)
„konserwacja lub serwisowanie” oznacza wszystkie czynności, z wyłączeniem odzysku zgodnie z art. 8 i kontroli szczelności zgodnie z art. 4 i art. 10 ust. 1 lit. b) niniejszego rozporządzenia, związane z dostaniem się do obwodów zawierających lub zaprojektowanych, aby zawierać fluorowane gazy cieplarniane, w szczególności dostarczeniem fluorowanych gazów cieplarnianych do układu, usuwaniem jednego lub większej liczby elementów obwodu lub urządzenia, ponownym montażem dwóch lub większej liczby elementów obwodu lub urządzenia oraz naprawą nieszczelności;
22)
„substancja pierwotna” oznacza substancję, która nie została uprzednio zastosowana;
23)
„stacjonarny” oznacza zwykle nieznajdujący się w ruchu podczas eksploatacji i obejmuje przenośne urządzenia klimatyzacyjne w pomieszczeniach;
24)
„ruchomy” oznacza zwykle znajdujący się w ruchu podczas eksploatacji;
25)
„pianka jednoskładnikowa” oznacza kompozycję przeznaczoną do spieniania zawartą w pojedynczym dozowniku aerozolu w nieprzereagowanym lub częściowo przereagowanym stanie ciekłym, która zwiększa swoją objętość i twardnieje po wydostaniu się z dozownika;
26)
„samochód ciężarowy chłodnia” oznacza pojazd silnikowy o masie większej niż 3,5 tony, który został zaprojektowany i skonstruowany głównie w celu przewozu towarów i jest wyposażony w agregat chłodniczy;
27)
„przyczepa chłodnia” oznacza pojazd, który jest zaprojektowany i skonstruowany tak, aby mógł być ciągnięty przez samochód ciężarowy lub ciągnik, głównie w celu przewozu towarów, i jest wyposażony w agregat chłodniczy;
28)
„aerozol techniczny” oznacza dozownik aerozolu stosowany do celów konserwacji, naprawiania, czyszczenia, testowania, dezynfekcji i wytwarzania produktów i urządzeń, instalowania urządzeń, a także w innych zastosowaniach;
29)
„system wykrywania wycieków” oznacza skalibrowany przyrząd mechaniczny, elektryczny lub elektroniczny służący do wykrywania wycieków fluorowanych gazów cieplarnianych, który w momencie wykrycia wycieku alarmuje operatora;
30)
„podmiot” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która:
a)
produkuje, stosuje, odzyskuje, zbiera, poddaje recyklingowi, regeneruje lub niszczy fluorowane gazy cieplarniane;
b)
przywozi lub wywozi fluorowane gazy cieplarniane lub produkty i urządzenia, które zawierają takie gazy;
c)
wprowadza do obrotu fluorowane gazy cieplarniane lub produkty i urządzenia, które zawierają takie gazy lub których działanie jest od nich uzależnione;
d)
instaluje, serwisuje, konserwuje, naprawia, poddaje kontroli szczelności lub likwiduje urządzenia, które zawierają fluorowane gazy cieplarniane lub których działanie jest od nich uzależnione;
e)
jest operatorem urządzenia, które zawiera fluorowane gazy cieplarniane lub których działanie jest od nich uzależnione;
f)
produkuje, przywozi, wywozi, wprowadza do obrotu lub niszczy gazy wymienione w załączniku II;
g)
wprowadza do obrotu produkty lub urządzenia zawierające gazy wymienione w załączniku II;
31)
„substrat” oznacza każdy fluorowany gaz cieplarniany lub substancję wymienioną w załączniku II, przechodzące chemiczną transformację w procesie, w którym ulegają całkowitemu przekształceniu ze stanu pierwotnego, a ich emisje są nieznaczne;
32)
„stosowanie komercyjne” oznacza stosowanie związane z magazynowaniem, wystawianiem lub wydawaniem produktów z przeznaczeniem do sprzedaży użytkownikom końcowym, w handlu detalicznym i usługach spożywczych;
33)
„urządzenia ochrony przeciwpożarowej” oznaczają urządzenia i systemy używane w zastosowaniach związanych z zapobieganiem pożarom lub ich gaszeniem, w tym gaśnice;
34)
„organiczny obieg Rankine’a” oznacza obieg zawierający zdolne do kondensacji fluorowane gazy cieplarniane przekształcające ciepło ze źródła ciepła w moc w celu wytworzenia energii elektrycznej lub mechanicznej;
35)
„sprzęt wojskowy” oznacza broń, amunicję i materiały wojenne specyficznie służące do wojskowych celów, które są konieczne w celu ochrony podstawowych interesów bezpieczeństwa państw członkowskich;
36)
„rozdzielnica elektryczna” oznacza aparaturę rozdzielczą oraz jej połączenie z przyłączonymi urządzeniami sterowniczymi, pomiarowymi, zabezpieczeniowymi i regulacyjnymi, a także zespoły takiej aparatury i urządzeń ze wzajemnymi połączeniami, osprzętem, obudową i elementami pomocniczymi, które są przeznaczone do wykorzystywania związanego z wytwarzaniem, przesyłem, dystrybucją i przetwarzaniem energii elektrycznej;
37)
„wieloagregatowe scentralizowane układy chłodnicze” oznaczają układy, w których występują co najmniej dwie równolegle działające sprężarki połączone z jednym lub większą liczbą wspólnych skraplaczy i z pewną liczbą urządzeń chłodniczych, takich jak lady wystawowe, regały, zamrażarki, lub z chłodniami;
38)
„obieg chłodniczy pierwszego stopnia w układach kaskadowych” oznacza obieg pierwszego stopnia w pośrednich układach temperaturowych, w których zestaw dwóch lub większej liczby oddzielnych obiegów chłodniczych jest połączony szeregowo tak, by obieg pierwszego stopnia pochłaniał ciepło skraplacza z obiegu drugiego stopnia dla pośrednich temperatur;
39)
„pojedyncze dzielone układy klimatyzacyjne” oznaczają układy do klimatyzacji pomieszczeń, które składają się z jednej jednostki zewnętrznej i jednej jednostki wewnętrznej połączonych przewodem rurowym zawierającym czynnik chłodniczy, wymagające instalacji w miejscu wykorzystywania.
ROZDZIAŁ II
OGRANICZANIE EMISJI
Artykuł 3
Zapobieganie emisjom fluorowanych gazów cieplarnianych
1. Celowe uwalnianie fluorowanych gazów cieplarnianych do atmosfery jest zakazane, w przypadku gdy uwolnienie nie jest technicznie niezbędne do zamierzonego stosowania.
2. Operatorzy urządzeń, które zawierają fluorowane gazy cieplarniane, podejmują środki ostrożności, aby zapobiec niezamierzonemu uwolnieniu tych gazów („wyciekowi”). Operatorzy podejmują wszelkie środki możliwe do zastosowania z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia w celu zminimalizowania wycieku fluorowanych gazów cieplarnianych.
3. W przypadku stwierdzenia wycieku fluorowanych gazów cieplarnianych operatorzy zapewniają, aby urządzenie zostało naprawione bez zbędnej zwłoki.
W odniesieniu do urządzenia, które objęte jest wymogiem kontroli szczelności na podstawie art. 4 ust. 1, w przypadku gdy naprawiono urządzenie, z którego nastąpił wyciek, operatorzy zapewniają, aby urządzenie zostało skontrolowane przez certyfikowaną osobę fizyczną w ciągu miesiąca od naprawy w celu sprawdzenia, czy naprawa była skuteczna.
4. Osoby fizyczne wykonujące czynności, o których mowa w art. 10 ust. 1 lit. a)-c), są certyfikowane zgodnie z art. 10 ust. 4 i 7 oraz podejmują środki ostrożności zapobiegające wyciekowi fluorowanych gazów cieplarnianych.
Podmioty prowadzące instalowanie, serwisowanie, konserwację, naprawę lub likwidację urządzeń wymienionych w art. 4 ust. 2 lit. a)-d) są certyfikowane zgodnie z art. 10 ust. 6 i 7 oraz podejmują środki ostrożności zapobiegające wyciekowi fluorowanych gazów cieplarnianych.
Artykuł 4
Kontrole szczelności
1. Operatorzy urządzeń, które zawierają fluorowane gazy cieplarniane w ilości 5 ton ekwiwalentu CO2 lub większej i niezawarte w piankach, zapewniają, aby urządzenia były poddawane kontrolom szczelności.
Hermetycznie zamknięte urządzenia, zawierające fluorowane gazy cieplarniane w ilościach mniejszych niż 10 ton ekwiwalentu CO2, nie podlegają kontrolom szczelności na podstawie niniejszego artykułu, pod warunkiem że urządzenia te są oznakowane jako hermetycznie zamknięte.
Rozdzielnice elektryczne nie podlegają kontrolom szczelności na podstawie niniejszego artykułu, pod warunkiem że spełniają jeden z poniższych warunków:
a)
ich zbadany poziom wycieków jest zgodnie ze specyfikacją techniczną producenta mniejszy niż 0,1 % rocznie i są one odpowiednio oznakowane;
b)
są wyposażone w przyrząd do monitorowania ciśnienia lub gęstości; lub
c)
zawierają mniej niż 6 kg fluorowanych gazów cieplarnianych.
2. Ust. 1 ma zastosowanie do operatorów następujących urządzeń, które zawierają fluorowane gazy cieplarniane:
a)
stacjonarne urządzenia chłodnicze;
b)
stacjonarne urządzenia klimatyzacyjne;
c)
stacjonarne pompy ciepła;
d)
stacjonarne urządzenia ochrony przeciwpożarowej;
e)
agregaty chłodnicze samochodów ciężarowych chłodni i przyczep chłodni;
f)
rozdzielnice elektryczne;
g)
organiczne obiegi Rankine’a.
Jeżeli chodzi o urządzenia, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a)-e), kontrole są przeprowadzane przez certyfikowane osoby fizyczne zgodnie z przepisami przewidzianymi w art. 10.
Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 akapit pierwszy, do dnia 31 grudnia 2016 r., urządzenia, które zawierają mniej niż 3 kg fluorowanych gazów cieplarnianych, lub hermetycznie zamknięte urządzenia, które są oznakowane jako takie i zawierają mniej niż 6 kg fluorowanych gazów cieplarnianych, nie podlegają kontrolom szczelności.
3. Kontrole szczelności zgodnie z ust. 1 przeprowadza się z następującą częstotliwością:
a)
w przypadku urządzeń, które zawierają fluorowane gazy cieplarniane w ilości 5 ton ekwiwalentu CO2 lub większej, ale mniejszej niż 50 ton ekwiwalentu CO2: co najmniej raz na 12 miesięcy lub co najmniej raz na 24 miesiące, jeżeli mają zainstalowany system wykrywania wycieków;
b)
w przypadku urządzeń, które zawierają fluorowane gazy cieplarniane w ilości 50 ton ekwiwalentu CO2 lub większej, ale mniejszej niż 500 ton ekwiwalentu CO2: co najmniej raz na sześć miesięcy lub co najmniej raz na 12 miesięcy, jeżeli mają zainstalowany system wykrywania wycieków;
c)
w przypadku urządzeń, które zawierają fluorowane gazy cieplarniane w ilości 500 ton ekwiwalentu CO2 lub większej: co najmniej raz na trzy miesiące lub co najmniej raz na sześć miesięcy, jeżeli mają zainstalowany system wykrywania wycieków.
4. Obowiązki przewidziane w ust. 1 w odniesieniu do urządzeń ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w ust. 2 lit. d), uznaje się za spełnione, pod warunkiem spełnienia dwóch następujących warunków:
a)
istniejący system kontroli spełnia normy ISO 14520 lub EN 15004; oraz
b)
dane urządzenia ochrony przeciwpożarowej są kontrolowane tak często, jak jest to wymagane na podstawie ust. 3.
5. Komisja może, w drodze aktów wykonawczych, określić wymogi kontroli szczelności, które mają być prowadzone zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu w odniesieniu do każdego rodzaju urządzeń, o których mowa w tym ustępie, a także określić, w których częściach urządzeń występuje największe prawdopodobieństwo wystąpienia wycieku, oraz uchylić akty przyjęte na podstawie art. 3 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 842/2006. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 24.
Artykuł 5
Systemy wykrywania wycieków
1. Operatorzy urządzeń wymienionych w art. 4 ust. 2 lit. a)-d), zawierających fluorowane gazy cieplarniane w ilościach 500 ton ekwiwalentu CO2 lub większej, zapewniają, aby urządzenia te były wyposażone w system wykrywania wycieków, który alarmuje operatora lub firmę serwisową o każdym wycieku.
2. Operatorzy urządzeń wymienionych w art. 4 ust. 2 lit. f) i g), zawierających fluorowane gazy cieplarniane w ilościach 500 ton ekwiwalentu CO2 lub większej i zainstalowanych od dnia 1 stycznia 2017 r., zapewniają, aby urządzenia te były wyposażone w system wykrywania wycieków, który alarmuje operatora lub firmę serwisową o każdym wycieku.
3. Operatorzy urządzeń wymienionych w art. 4 ust. 2 lit. a)-d) i g), które podlegają przepisom ust. 1 lub 2 niniejszego artykułu, zapewniają, aby systemy wykrywania wycieków były kontrolowane co najmniej raz na 12 miesięcy w celu zapewnienia ich właściwego działania.
4. Operatorzy urządzeń wymienionych w art. 4 ust. 2 lit. f), które podlegają przepisom ust. 2 niniejszego artykułu, zapewniają, aby systemy wykrywania wycieków były kontrolowane co najmniej raz na 6 lat w celu zapewnienia ich właściwego działania.
Artykuł 6
Prowadzenie dokumentacji
1. Operatorzy urządzeń, które objęte są wymogiem kontroli szczelności na podstawie art. 4 ust. 1, w odniesieniu do każdego takiego urządzenia tworzą i prowadzą dokumentację zawierającą następujące informacje:
a)
ilość i typ zainstalowanych fluorowanych gazów cieplarnianych;
b)
ilość fluorowanych gazów cieplarnianych dodanych podczas instalowania, konserwacji lub serwisowania lub z powodu wycieku;
c)
czy ilość zainstalowanych fluorowanych gazów cieplarnianych została poddana recyklingowi lub regeneracji, a także nazwę i adres zakładu, w którym poddano je recyklingowi lub dokonano regeneracji, oraz, w stosowanych przypadkach, numer certyfikatu;
d)
ilość odzyskanych fluorowanych gazów cieplarnianych;
e)
dane podmiotu, który instalował, serwisował, konserwował i, stosownie do przypadku, naprawiał lub likwidował urządzenie, w tym, w stosownych przypadkach, numer jego certyfikatu;
f)
daty i wyniki kontroli przeprowadzonych na podstawie art. 4 ust. 1-3;
g)
jeżeli urządzenie zostało zlikwidowane, środki podjęte w celu odzyskania i unieszkodliwienia fluorowanych gazów cieplarnianych.
2. Jeżeli dokumentacja, o której mowa w ust. 1, nie jest przechowywana w bazie danych utworzonej przez właściwe organy państw członkowskich, zastosowanie mają następujące zasady:
a)
operatorzy, o których mowa w ust. 1, przechowują dokumentację, o której mowa w tym ustępie, przez co najmniej pięć lat;
b)
podmioty wykonujące dla operatorów czynności, o których mowa w ust. 1 lit. e), przechowują kopię dokumentacji, o której mowa w ust. 1, przez co najmniej pięć lat.
Dokumentacja, o której mowa w ust. 1, udostępniana jest właściwemu organowi zainteresowanego państwa członkowskiego lub Komisji na ich wniosek. W zakresie, w jakim dokumentacja ta zawiera informacje dotyczące środowiska, zastosowanie mają dyrektywa 2003/4/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (18) lub rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (19), stosownie do przypadku.
3. Do celów art. 11 ust. 4 podmioty dostarczające fluorowane gazy cieplarniane tworzą dokumentację z odpowiednimi informacjami dotyczącymi nabywców fluorowanych gazów cieplarnianych, obejmującymi następujące informacje szczegółowe:
a)
numery certyfikatów nabywców; oraz
b)
ilości nabytych fluorowanych gazów cieplarnianych.
Podmioty dostarczające fluorowane gazy cieplarniane przechowują tę dokumentację przez co najmniej pięć lat.
Podmioty dostarczające fluorowane gazy cieplarniane udostępniają tę dokumentację właściwemu organowi zainteresowanego państwa członkowskiego lub Komisji na ich wniosek. W zakresie, w jakim dokumentacja ta zawiera informacje dotyczące środowiska, zastosowanie mają dyrektywa 2003/4/WE lub rozporządzenie (WE) nr 1367/2006, stosownie do przypadku.
4. Komisja może, w drodze aktu wykonawczego, ustalić format dokumentacji, o której mowa w ust. 1 i 3 niniejszego artykułu, oraz określić, w jaki sposób ją tworzyć i prowadzić. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 24.
Artykuł 7
Emisje fluorowanych gazów cieplarnianych związane z produkcją
1. Producenci związków fluorowanych podejmują w najszerszym możliwym zakresie wszelkie środki ostrożności niezbędne do ograniczenia emisji fluorowanych gazów cieplarnianych podczas:
a)
produkcji;
b)
transportu; oraz
c)
magazynowania.
Niniejszy artykuł ma także zastosowanie w przypadku produkcji fluorowanych gazów cieplarnianych jako produktów ubocznych.
2. Bez uszczerbku dla art. 11 ust. 1 zakazuje się wprowadzania do obrotu fluorowanych gazów cieplarnianych i gazów wymienionych w załączniku II, chyba że, w stosownym przypadku, w chwili wprowadzenia do obrotu producenci lub importerzy udowodnią, że trifluorometan wyprodukowany jako produkt uboczny podczas procesu produkcyjnego, w tym podczas produkowania substratów do ich produkcji, został zniszczony lub odzyskany w celu późniejszego zastosowania, zgodnie z najlepszymi dostępnymi technikami.
Niniejszy wymóg stosuje się od dnia 11 czerwca 2015 r.
Artykuł 8
Odzysk
1. Operatorzy stacjonarnych urządzeń lub agregatów chłodniczych w samochodach ciężarowych chłodniach i przyczepach chłodniach, które zawierają fluorowane gazy cieplarniane niezawarte w piankach, zapewniają, aby odzysk tych gazów był prowadzony przez osoby fizyczne posiadające odpowiednie certyfikaty przewidziane w art. 10, w celu zapewnienia recyklingu, regeneracji lub zniszczenia tych gazów.
Obowiązek ten ma zastosowanie do operatorów każdego z następujących urządzeń:
a)
obiegi chłodzenia stacjonarnych urządzeń chłodniczych, stacjonarnych urządzeń klimatyzacyjnych i stacjonarnych pomp ciepła;
b)
obiegi chłodzenia agregatów chłodniczych w samochodach ciężarowych chłodniach i przyczepach chłodniach;
c)
stacjonarne urządzenia zawierające rozpuszczalniki na bazie fluorowanych gazów cieplarnianych;
d)
stacjonarne urządzenia ochrony przeciwpożarowej;
e)
stacjonarne rozdzielnice elektryczne.
2. Podmiot, który stosował pojemnik do fluorowanych gazów cieplarnianych, bezpośrednio przed jego unieszkodliwieniem zapewnia odzysk wszelkich pozostałych w nim gazów w celu zapewnienia ich recyklingu, regeneracji lub zniszczenia.
3. Operatorzy produktów i urządzeń niewymienionych w ust. 1, w tym urządzeń ruchomych, które zawierają fluorowane gazy cieplarniane, organizują odzysk tych gazów w stopniu, jaki jest technicznie wykonalny i nie wiąże się z nieproporcjonalnymi kosztami, przy pomocy odpowiednio wykwalifikowanych osób fizycznych w celu zapewnienia recyklingu, regeneracji lub zniszczenia tych gazów lub organizują ich zniszczenie bez uprzedniego odzysku.
Odzysk fluorowanych gazów cieplarnianych z urządzeń klimatyzacyjnych w pojazdach drogowych nieobjętych zakresem stosowania dyrektywy 2006/40/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (20) jest przeprowadzany przez odpowiednio wykwalifikowane osoby fizyczne.
W odniesieniu do odzysku fluorowanych gazów cieplarnianych z urządzeń klimatyzacyjnych w pojazdach silnikowych wchodzących w zakres stosowania dyrektywy 2006/40/WE - za odpowiednio wykwalifikowane uznaje się wyłącznie osoby fizyczne posiadające co najmniej zaświadczenie o odbytym szkoleniu zgodnie z art. 10 ust. 2.
Artykuł 9
Systemy odpowiedzialności producenta
Bez uszczerbku dla obowiązującego prawodawstwa Unii państwa członkowskie wspierają tworzenie systemów odpowiedzialności producenta w odniesieniu do odzysku fluorowanych gazów cieplarnianych i ich recyklingu, regeneracji lub niszczenia.
Państwa członkowskie przekazują Komisji informacje dotyczące działań podjętych na podstawie akapitu pierwszego.
Artykuł 10
Szkolenie i certyfikacja
1. Państwa członkowskie, na podstawie minimalnych wymogów, o których mowa w ust. 5, ustanawiają lub dostosowują programy certyfikacji, w tym procedury oceny. Państwa członkowskie zapewniają, aby dostępne były szkolenia dla osób fizycznych wykonujących następujące czynności:
a)
instalowanie, serwisowanie, konserwacja, naprawa lub likwidacja urządzeń wymienionych w art. 4 ust. 2 lit. a)-f);
b)
kontrole szczelności przewidziane w art. 4 ust. 1, dotyczące urządzeń, o których mowa w art. 4 ust. 2 lit. a)-e);
c)
odzysk fluorowanych gazów cieplarnianych przewidziany w art. 8 ust. 1.
2. Państwa członkowskie zapewniają, aby dostępne były programy szkoleń dla osób fizycznych prowadzących odzysk fluorowanych gazów cieplarnianych z urządzeń klimatyzacyjnych w pojazdach silnikowych wchodzących w zakres stosowania dyrektywy 2006/40/WE, na podstawie minimalnych wymogów, o których mowa w ust. 5.
3. Programy certyfikacji i szkoleń przewidziane w ust. 1 i 2 obejmują następujące elementy:
a)
obowiązujące przepisy i normy techniczne;
b)
zapobieganie emisjom;
c)
odzysk fluorowanych gazów cieplarnianych;
d)
bezpieczne postępowanie z urządzeniami typu i wielkości określonych w danym certyfikacie;
e)
informacje dotyczące odpowiednich technologii mających na celu zastąpienie lub ograniczenie stosowania fluorowanych gazów cieplarnianych oraz bezpieczne postępowanie z nimi.
4. Certyfikaty przyznawane w ramach programów certyfikacji przewidzianych w ust. 1 są wydawane pod warunkiem, że kandydat pomyślnie przeszedł procedurę oceny ustanowioną zgodnie z ust. 1, 3 i 5.
5. Minimalnymi wymogami dotyczącymi programów certyfikacji są wymogi ustanowione w rozporządzeniach (WE) nr 303/2008 - (WE) nr 306/2008 i na podstawie ust. 12. Minimalnymi wymogami dotyczącymi zaświadczeń o odbytym szkoleniu są wymogi ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 307/2008 i na podstawie ust. 12. Te minimalne wymogi określają dla każdego rodzaju urządzeń, o których mowa w ust. 1 i 2, wymagane umiejętności praktyczne i wiedzę teoretyczną, w stosownych przypadkach, zachowując rozróżnienie między różnymi czynnościami, które mają zostać uwzględnione, a także warunki wzajemnego uznawania certyfikatów i zaświadczeń o odbytym szkoleniu.
6. Państwa członkowskie ustanawiają lub dostosowują programy certyfikacji na podstawie minimalnych wymogów, o których mowa w ust. 5, dla podmiotów prowadzących instalowanie, serwisowanie, konserwację, naprawę lub likwidację urządzeń wymienionych w art. 4 ust. 2 lit. a)-d) na rzecz innych stron.
7. Istniejące certyfikaty i zaświadczenia o odbytym szkoleniu wydane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 842/2006 pozostają ważne, zgodnie z warunkami, na których zostały pierwotnie wydane.
8. Państwa członkowskie zapewniają, aby wszystkie osoby fizyczne posiadające certyfikaty wydane w ramach programów certyfikacji przewidzianych w ust. 1 i 7, miały dostęp do informacji dotyczących każdego z następujących zagadnień:
a)
technologii, o których mowa w ust. 3 lit. e); oraz
b)
istniejących wymogów regulacyjnych w odniesieniu do pracy z urządzeniami zawierającymi czynniki chłodnicze alternatywne względem fluorowanych gazów cieplarnianych.
9. Państwa członkowskie zapewniają dostępność szkoleń dla osób fizycznych, które chcą zaktualizować swoją wiedzę w odniesieniu do kwestii, o których mowa w ust. 3.
10. Do dnia 1 stycznia 2017 r. państwa członkowskie powiadomią Komisję o programach certyfikacji i szkoleń.
Państwa członkowskie uznają certyfikaty i zaświadczenia o odbytym szkoleniu wydane w innym państwie członkowskim zgodnie z niniejszym artykułem. Państwa członkowskie nie ograniczają swobody świadczenia usług lub swobody przedsiębiorczości z powodu wydania certyfikatu w innym państwie członkowskim.
11. Każdy podmiot, który zleca czynność, o której mowa w ust. 1, innemu podmiotowi, podejmuje uzasadnione działania służące upewnieniu się, że ten inny podmiot posiada certyfikaty niezbędne do wymaganych czynności na podstawie niniejszego artykułu.
12. W przypadku gdy do celów stosowania niniejszego artykułu pojawi się potrzeba bardziej zharmonizowanego podejścia do szkoleń i certyfikacji, Komisja, w drodze aktów wykonawczych, dostosowuje i aktualizuje wymogi minimalne w odniesieniu do umiejętności i wiedzy, które mają być objęte ich zakresem, określa warunki certyfikacji lub zaświadczania oraz warunki wzajemnego uznawania, a także uchyla akty przyjęte na mocy art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 842/2006. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 24. Komisja, przy wykonywaniu uprawnień przyznanych jej na mocy niniejszego ustępu, uwzględnia odpowiednie istniejące systemy kwalifikacji lub certyfikacji.
13. Komisja może, w drodze aktów wykonawczych, ustalić format powiadomienia, o którym mowa w ust. 10 niniejszego artykułu, i może uchylić akty przyjęte na podstawie art. 5 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 842/2006. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 24.
14. W przypadku gdy obowiązki określone w niniejszym artykule odnoszące się do zapewniania certyfikacji i szkoleń nakładałyby nieproporcjonalne obciążenia na państwo członkowskie z powodu niskiej liczby jego ludności i - w związku z tym - z powodu braku popytu na takie szkolenia i certyfikację, obowiązek ten można wypełnić poprzez uznanie certyfikatów wydanych w innych państwach członkowskich.
Państwa członkowskie korzystające z niniejszego ustępu informują Komisję, która informuje inne państwa członkowskie.
15. Niniejszy artykuł w żaden sposób nie uniemożliwia państwom członkowskim ustanawiania kolejnych programów certyfikacji i szkoleń w odniesieniu do urządzeń innych niż te, o których mowa w ust. 1.
ROZDZIAŁ III
WPROWADZANIE DO OBROTU I KONTROLA STOSOWANIA
Artykuł 11
Ograniczenia w zakresie wprowadzania do obrotu
1. Wprowadzanie do obrotu produktów i urządzeń wymienionych w załączniku III, z wyłączeniem sprzętu wojskowego, jest zakazane od dnia określonego w tym załączniku, przy dokonaniu w stosownych przypadkach rozróżnienia w zależności od typu lub współczynnika ocieplenia globalnego fluorowanych gazów cieplarnianych.
2. Zakaz określony w ust. 1 nie ma zastosowania do urządzeń, w odniesieniu do których w wymogach dotyczących ekoprojektu przyjętych na podstawie dyrektywy 2009/125/WE określono, że ze względu na wyższą efektywność energetyczną w trakcie ich eksploatacji emisje ekwiwalentu CO2 w całym ich cyklu eksploatacyjnym będą niższe od emisji z podobnych urządzeń, które spełniają odpowiednie wymogi dotyczące ekoprojektu i nie zawierają wodorofluorowęglowodorów.
3. W następstwie uzasadnionego wniosku właściwego organu państwa członkowskiego i uwzględniając cele niniejszego rozporządzenia, Komisja może wyjątkowo, w drodze aktów wykonawczych, zezwolić na zwolnienie trwające maksymalnie cztery lata, umożliwiające wprowadzanie do obrotu produktów i urządzeń wymienionych w załączniku III, które zawierają fluorowane gazy cieplarniane lub których działanie jest od nich uzależnione, w przypadku gdy zostanie wykazane, że:
a)
w odniesieniu do szczególnego produktu lub urządzenia lub do szczególnej kategorii produktów lub urządzeń nie są dostępne rozwiązania alternatywne lub nie można ich stosować ze względów technicznych lub bezpieczeństwa; lub
b)
zastosowanie rozwiązań alternatywnych, które są wykonalne technicznie i bezpieczne, wiązałoby się z nieproporcjonalnymi kosztami.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 24.
4. W celu przeprowadzenia instalowania, serwisowania, konserwacji lub naprawy urządzeń, które zawierają fluorowane gazy cieplarniane lub których działanie jest od nich uzależnione, i w przypadku których to urządzeń na mocy art. 10 wymagany jest certyfikat lub zaświadczenie, fluorowane gazy cieplarniane są sprzedawane wyłącznie podmiotom posiadającym odpowiednie certyfikaty lub zaświadczenia, zgodnie z art. 10, lub podmiotom, które zatrudniają osoby posiadające certyfikat lub zaświadczenie o odbytym szkoleniu, zgodnie z art. 10 ust. 2 i 5, i nabywane wyłącznie przez takie podmioty. Niniejszy ustęp nie uniemożliwia nieposiadającym certyfikatu podmiotom, które nie wykonują czynności, o których mowa w pierwszym zdaniu niniejszego ustępu, zbiórki, transportowania lub dostarczania fluorowanych gazów cieplarnianych.
5. Niehermetycznie zamknięte urządzenia napełnione fluorowanymi gazami cieplarnianymi są sprzedawane użytkownikowi końcowemu wyłącznie w przypadku, gdy przedstawione zostaną dowody, że instalowanie ma być przeprowadzone przez podmiot certyfikowany zgodnie z art. 10.
6. Na podstawie danych udostępnianych przez państwa członkowskie Komisja gromadzi informacje dotyczące krajowych kodów, norm lub ustawodawstwa państw członkowskich w odniesieniu do technologii zastępczych stosujących rozwiązania alternatywne wobec fluorowanych gazów cieplarnianych w urządzeniach chłodniczych, klimatyzacyjnych i pompach ciepła oraz w piankach.
Komisja opublikuje do dnia 1 stycznia 2017 r. sprawozdanie zbiorcze dotyczące informacji zgromadzonych na podstawie akapitu pierwszego.
Artykuł 12
Etykietowanie oraz informacje dotyczące produktów i urządzeń
1. Produkty i urządzenia, które zawierają fluorowane gazy cieplarniane lub których działanie jest uzależnione od tych gazów, nie mogą być wprowadzane do obrotu, o ile nie zostały opatrzone etykietą. Ma to zastosowanie wyłącznie do:
a)
urządzeń chłodniczych;
b)
urządzeń klimatyzacyjnych;
c)
pomp ciepła;
d)
urządzeń ochrony przeciwpożarowej;
e)
rozdzielnic elektrycznych;
f)
dozowników aerozolu, które zawierają fluorowane gazy cieplarniane, z wyjątkiem inhalatorów ciśnieniowych z odmierzonym dozowaniem do celów podawania składników farmaceutycznych;
g)
wszystkich pojemników na fluorowane gazy cieplarniane;
h)
rozpuszczalników na bazie fluorowanych gazów cieplarnianych;
i)
organicznych obiegów Rankine’a.
2. Produkty lub urządzenia objęte zwolnieniem na podstawie art. 11 ust. 3 muszą być opatrzone odpowiednią etykietą i zawierać informację, że te produkty lub urządzenia mogą być stosowane wyłącznie do celów, do jakich zwolnienie na mocy tego artykułu zostało przyznane.
3. Etykieta wymagana na podstawie ust. 1 zawiera następujące informacje:
a)
informację o tym, że produkt lub urządzenie zawiera fluorowane gazy cieplarniane lub że jego działanie jest uzależnione od takich gazów;
b)
przyjęte oznakowanie przemysłowe dla danych fluorowanych gazów cieplarnianych lub, jeżeli brak takiego oznakowania, nazwę chemiczną;
c)
od dnia 1 stycznia 2017 r. - wyrażoną wagowo i jako ekwiwalent CO2 ilość fluorowanych gazów cieplarnianych zawartych w produkcie lub urządzeniu lub ilość fluorowanych gazów cieplarnianych, dla jakiej urządzenie jest zaprojektowane, oraz współczynnik ocieplenia globalnego tych gazów.
Etykieta wymagana na podstawie ust. 1 zawiera w stosowanych przypadkach następujące informacje:
a)
informację o tym, że fluorowane gazy cieplarniane znajdują się w hermetycznie zamkniętym urządzeniu;
b)
informację o tym, że zbadany poziom wycieków rozdzielnicy elektrycznej jest mniejszy niż 0,1 % rocznie, zgodnie ze specyfikacją techniczną producenta.
4. Etykieta musi być wyraźnie czytelna i nieusuwalna oraz umieszczona:
a)
w pobliżu wejść serwisowych przeznaczonych do napełniania lub odzysku fluorowanego gazu cieplarnianego; albo
b)
na tej części produktu lub urządzenia, która zawiera fluorowany gaz cieplarniany.
Etykieta jest sporządzona w językach urzędowych państwa członkowskiego, w którym produkt lub urządzenie jest wprowadzane do obrotu.
5. Pianki i przedmieszki poliolowe, które zawierają fluorowane gazy cieplarniane, są wprowadzane do obrotu jedynie w przypadku, gdy fluorowane gazy cieplarniane są określone na etykiecie za pomocą przyjętego oznakowania przemysłowego lub, w przypadku braku takiego oznakowania, za pomocą nazwy chemicznej. Na etykiecie wyraźnie wskazuje się, że pianka lub przedmieszka poliolowa zawierają fluorowane gazy cieplarniane. W przypadku płyt spienionych informacje te są oznaczone na płytach w sposób widoczny i nieusuwalny.
6. Regenerowane lub pochodzące z recyklingu fluorowane gazy cieplarniane muszą być opatrzone etykietą ze wskazaniem, że dana substancja została zregenerowana lub pochodzi z recyklingu, z informacją o numerze partii oraz nazwie i adresie zakładu, w którym dokonano regeneracji lub poddano recyklingowi.
7. Fluorowane gazy cieplarniane wprowadzane do obrotu w celu zniszczenia muszą być opatrzone etykietą ze wskazaniem, że zawartość pojemnika może być wyłącznie zniszczona.
8. Fluorowane gazy cieplarniane wprowadzane do obrotu w celu bezpośredniego wywozu muszą być opatrzone etykietą ze wskazaniem, że zawartość pojemnika może być wyłącznie poddana bezpośrednio wywozowi.
9. Fluorowane gazy cieplarniane wprowadzane do obrotu w celu stosowania w sprzęcie wojskowym muszą być opatrzone etykietą ze wskazaniem, że zawartość pojemnika może być zastosowana wyłącznie do tego celu.
10. Fluorowane gazy cieplarniane wprowadzane do obrotu w celu trawienia materiałów półprzewodnikowych lub czyszczenia komór do wytrącania z fazy gazowej pozostałości substancji chemicznych w sektorze produkcji półprzewodników muszą być opatrzone etykietą ze wskazaniem, że zawartość pojemnika może być zastosowana wyłącznie do tego celu.
11. Fluorowane gazy cieplarniane wprowadzane do obrotu w celu stosowania jako substrat muszą być opatrzone etykietą ze wskazaniem, że zawartość pojemnika może być zastosowana wyłącznie jako substrat.
12. Fluorowane gazy cieplarniane wprowadzane do obrotu w celu produkcji inhalatorów ciśnieniowych z odmierzonym dozowaniem do celów podawania składników farmaceutycznych muszą być opatrzone etykietą ze wskazaniem, że zawartość pojemnika może być zastosowana wyłącznie do tego celu.
13. Informacje, o których mowa w ust. 3 i 5, muszą być zawarte w instrukcjach obsługi danych produktów i urządzeń.
W przypadku produktów i urządzeń, które zawierają fluorowane gazy cieplarniane o współczynniku ocieplenia globalnego równym 150 lub więcej, informacje te muszą być również zawarte w tekstach wykorzystywanych w reklamach.
14. Komisja może, w drodze aktów wykonawczych, ustalić format etykiet, o których mowa w ust. 1 i 4-12, i może uchylić akty przyjęte na podstawie art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 842/2006. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 24.
15. Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 22 aktów delegowanych zmieniających wymogi dotyczące etykietowania określone w ust. 4-12, w stosownych przypadkach, w świetle rozwoju aspektów komercyjnych lub technicznych.
Artykuł 13
Kontrola stosowania
1. Zabronione jest stosowanie heksafluorku siarki w procesie odlewania ciśnieniowego magnezu i w recyklingu stopów magnezu odlewanych ciśnieniowo.
Jeżeli chodzi o odlewanie ciśnieniowe magnezu i recykling stopów magnezu odlewanych ciśnieniowo, w odniesieniu do instalacji stosujących heksafluorek siarki w ilości poniżej 850 kg rocznie, zakaz ten ma zastosowanie dopiero od dnia 1 stycznia 2018 r.
2. Zabronione jest stosowanie heksafluorku siarki do napełniania opon pojazdów.
3. Od dnia 1 stycznia 2020 r. zabronione jest stosowanie fluorowanych gazów cieplarnianych o współczynniku ocieplenia globalnego równym 2 500 lub więcej, do serwisowania lub konserwacji urządzeń chłodniczych o wielkości napełnienia czynnikiem chłodniczym równej 40 t ekwiwalentu CO2 lub większej.
Niniejszy ustęp nie ma zastosowania do sprzętu wojskowego lub urządzeń przeznaczonych do zastosowań służących schładzaniu produktów do temperatur poniżej - 50 °C.
Zakaz, o którym mowa w akapicie pierwszym, nie ma zastosowania do następujących kategorii fluorowanych gazów cieplarnianych do dnia 1 stycznia 2030 r.:
a)
zregenerowanych fluorowanych gazów cieplarnianych o współczynniku ocieplenia globalnego równym 2 500 lub więcej, stosowanych do konserwacji lub serwisowania istniejących urządzeń chłodniczych, o ile zostały one opatrzone etykietą zgodnie z art. 12 ust. 6;
b)
poddanych recyklingowi fluorowanych gazów cieplarnianych o współczynniku ocieplenia globalnego równym 2 500 lub więcej, stosowanych do konserwacji lub serwisowania istniejących urządzeń chłodniczych, o ile zostały one odzyskane z takich urządzeń. Takie gazy poddane recyklingowi mogą być stosowane tylko przez podmiot, który przeprowadził ich odzysk w ramach konserwacji lub serwisowania, lub podmiot, dla którego odzysk przeprowadzono w ramach konserwacji lub serwisowania.
Zakaz, o którym mowa w akapicie pierwszym, nie ma zastosowania do urządzeń chłodniczych, w odniesieniu do których zezwolono na zwolnienie na podstawie art. 11 ust. 3.
Artykuł 14
Fabryczne napełnianie urządzeń wodorofluorowęglowodorami
1. Od dnia 1 stycznia 2017 r. urządzenia chłodnicze, klimatyzacyjne i pompy ciepła napełnione wodorofluorowęglowodorami są wprowadzane do obrotu wyłącznie w przypadku, gdy wodorofluorowęglowodory, którymi napełnione są te urządzenia, są wliczone do systemu kontyngentów, o którym mowa w rozdziale IV.
2. Przy wprowadzaniu do obrotu fabrycznie napełnionych urządzeń, o których mowa w ust. 1, producenci i importerzy urządzeń zapewniają, aby przestrzeganie ust. 1 było w pełni udokumentowane, i sporządzają w tym względzie deklarację zgodności.
Od dnia 1 stycznia 2018 r., w przypadku gdy wodorofluorowęglowodory zawarte w urządzeniach nie zostały wprowadzone do obrotu przed napełnieniem urządzeń, importerzy tych urządzeń zapewniają, aby dokładność dokumentacji i deklaracji zgodności była co roku do dnia 31 marca, w odniesieniu do poprzedniego roku kalendarzowego, weryfikowana przez niezależnego audytora. Audytor ten musi być:
a)
akredytowany na podstawie dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (21); albo
b)
akredytowany do celów weryfikacji sprawozdań finansowych zgodnie z ustawodawstwem danego państwa członkowskiego.
Producenci i importerzy urządzeń, o których mowa w ust. 1, przechowują dokumentację i deklarację zgodności przez okres co najmniej pięciu lat od wprowadzenia tych urządzeń do obrotu. Importerzy urządzeń, którzy wprowadzają do obrotu fabrycznie napełnione urządzenia, w przypadku gdy wodorofluorowęglowodory zawarte w tych urządzeniach nie zostały wprowadzone do obrotu przed napełnieniem nimi urządzeń, zapewniają, aby został spełniony wymóg rejestracji na mocy art. 17 ust. 1 lit. e).
3. Sporządzając deklarację zgodności, producenci i importerzy urządzeń, o których mowa w ust. 1, przyjmują odpowiedzialność za przestrzeganie ust. 1 i 2.
4. Komisja określa, w drodze aktów wykonawczych, szczegółowe warunki dotyczące deklaracji zgodności i weryfikacji prowadzonej przez niezależnego audytora, o której mowa w ust. 2 akapit drugi niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 24.
ROZDZIAŁ IV
OGRANICZANIE ILOŚCI WODOROFLUOROWĘGLOWODORÓW WPROWADZANYCH DO OBROTU
Artykuł 15
Ograniczanie ilości wodorofluorowęglowodorów wprowadzanych do obrotu
1. Komisja zapewnia, by ilość wodorofluorowęglowodorów, jaką producenci i importerzy mogą wprowadzić do obrotu w Unii każdego roku, nie przekraczała maksymalnej ilości na dany rok, obliczonej zgodnie z załącznikiem V.
Producenci i importerzy zapewniają, aby ilość wodorofluorowęglowodorów, jaką każdy z nich wprowadził do obrotu, obliczona zgodnie z załącznikiem V, nie przekroczyła ich kontyngentu przydzielonego na podstawie art. 16 ust. 5 lub przeniesionego na podstawie art. 18.
2. Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do producentów lub importerów produkujących lub importujących wodorofluorowęglowodory w ilości mniejszej niż 100 ton ekwiwalentu CO2 rocznie.
Niniejszy artykuł nie ma również zastosowania do następujących kategorii wodorofluorowęglowodorów:
a)
wodorofluorowęglowodorów przywożonych do Unii w celu zniszczenia;
b)
wodorofluorowęglowodorów stosowanych przez producenta jako substrat lub dostarczanych podmiotom bezpośrednio przez producenta lub importera w celu stosowania jako substrat;
c)
wodorofluorowęglowodorów dostarczanych podmiotom bezpośrednio przez producenta lub importera w celu wywozu z Unii, w przypadku gdy te wodorofluorowęglowodory nie są następnie udostępniane żadnej innej stronie w obrębie Unii, przed wywozem;
d)
wodorofluorowęglowodorów dostarczanych bezpośrednio przez producenta lub importera do celu stosowania w sprzęcie wojskowym;
e)
wodorofluorowęglowodorów dostarczanych bezpośrednio przez producenta lub importera podmiotowi stosującemu je do trawienia materiałów półprzewodnikowych lub czyszczenia komór do wytrącania z fazy gazowej pozostałości substancji chemicznych w sektorze produkcji półprzewodników;
f)
od dnia 1 stycznia 2018 r. - wodorofluorowęglowodorów dostarczanych bezpośrednio przez producenta lub importera podmiotowi produkującemu inhalatory ciśnieniowe z odmierzonym dozowaniem do podawania składników farmaceutycznych.
3. Niniejszy artykuł oraz art. 16, 18, 19 i 25 stosuje się również do wodorofluorowęglowodorów zawartych w przedmieszkach poliolowych.
4. W następstwie uzasadnionego wniosku właściwego organu państwa członkowskiego i uwzględniając cele niniejszego rozporządzenia, Komisja może wyjątkowo, w drodze aktów wykonawczych, zezwolić na zwolnienie trwające maksymalnie cztery lata, wyłączające z wymogu dotyczącego kontyngentów ustanowionego w ust. 1 wodorofluorowęglowodory do użycia w szczególnych zastosowaniach lub szczególne kategorie produktów lub urządzeń, w przypadku gdy zostanie wykazane, że:
a)
w przypadku tych szczególnych zastosowań, produktów lub urządzeń nie są dostępne rozwiązania alternatywne lub nie można ich stosować ze względów technicznych lub bezpieczeństwa; oraz
b)
nie można zapewnić wystarczających dostaw wodorofluorowęglowodorów bez poniesienia nieproporcjonalnych kosztów.
Te akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 24.
Artykuł 16
Przydział kontyngentów na wprowadzanie wodorofluorowęglowodorów do obrotu
1. Do dnia 31 października 2014 r. Komisja, w drodze aktów wykonawczych, ustali dla każdego producenta lub importera, który zgłosił dane zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 842/2006, wartość odniesienia na podstawie średniej rocznej ilości wodorofluorowęglowodorów, jakie producent lub importer, według swojego sprawozdania, wprowadził do obrotu w latach 2009-2012. Wartości odniesienia oblicza się zgodnie z załącznikiem V do niniejszego rozporządzenia.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 24.
2. Producenci i importerzy, którzy nie zgłosili wprowadzenia do obrotu wodorofluorowęglowodorów zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 842/2006 dla okresu odniesienia, o którym mowa w ust. 1, mogą zadeklarować swój zamiar wprowadzenia wodorofluorowęglowodorów do obrotu w roku następnym.
Deklaracja, kierowana do Komisji, zawiera określenie rodzajów wodorofluorowęglowodorów i ilości, jakie mają być wprowadzone do obrotu.
Komisja wydaje powiadomienie o terminie przekazywania takich deklaracji. Przed przekazaniem deklaracji na mocy ust. 2 i 4 niniejszego artykułu podmioty rejestrują się w rejestrze przewidzianym w art. 17.
3. Do dnia 31 października 2017 r., a następnie co trzy lata, Komisja dokonuje przeliczenia wartości odniesienia dla producentów i importerów, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, na podstawie średniej rocznej ilości wodorofluorowęglowodorów wprowadzonych zgodnie z prawem do obrotu od dnia 1 stycznia 2015 r., zgłoszonych zgodnie z art. 19, w odniesieniu do lat, dla których dane są dostępne. Komisja określa te wartości odniesienia w drodze aktów wykonawczych.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 24.
4. Producenci i importerzy, dla których ustalono wartości odniesienia, mogą zadeklarować dodatkowe przewidywane ilości zgodnie z procedurą określoną w ust. 2.
5. Komisja przydziela kontyngenty na wprowadzanie wodorofluorowęglowodorów do obrotu każdemu producentowi i importerowi na każdy rok, począwszy od 2015 r., stosując mechanizm przydziału określony w załączniku VI.
Kontyngenty są przydzielane wyłącznie producentom lub importerom, którzy mają siedzibę na terytorium Unii lub którzy wyznaczyli wyłącznego przedstawiciela mającego siedzibę na terytorium Unii do celów zgodności z wymogami niniejszego rozporządzenia. Wyłącznym przedstawicielem może być przedstawiciel wyznaczony na podstawie art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (22).
Wyłączny przedstawiciel wypełnia wszystkie obowiązki producentów i importerów nałożone na nich na podstawie niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 17
Rejestr
1. Do dnia 1 stycznia 2015 r. Komisja ustanowi i zapewni działanie elektronicznego rejestru kontyngentów na wprowadzanie wodorofluorowęglowodorów do obrotu („rejestr”).
Rejestracja w rejestrze jest obowiązkowa dla:
a)
producentów i importerów, którym przydzielono kontyngent na wprowadzenie wodorofluorowęglowodorów do obrotu zgodnie z art. 16 ust. 5;
b)
podmiotów, na rzecz których przeniesiono kontyngent zgodnie z art. 18;
c)
producentów i importerów deklarujących zamiar złożenia deklaracji zgodnie art. 16 ust. 2;
d)
producentów i importerów dostarczających lub podmiotów otrzymujących wodorofluorowęglowodory do celów wymienionych w art. 15 ust. 2 akapit drugi lit. a)-f);
e)
importerów urządzeń wprowadzających do obrotu urządzenia fabrycznie napełniane, w przypadku gdy wodorofluorowęglowodory zawarte w urządzeniach nie zostały wprowadzone do obrotu przed napełnieniem tych urządzeń zgodnie z art. 14.
Rejestracja następuje za pomocą wniosku do Komisji zgodnie z procedurami, które ma ustalić Komisja.
2. Komisja może, w niezbędnym zakresie, w drodze aktów wykonawczych, zapewniać sprawne działanie rejestru. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 24.
3. Komisja zapewnia, aby zarejestrowani producenci i importerzy byli informowani za pośrednictwem rejestru o przydzielonych kontyngentach oraz wszelkich ich zmianach w okresie objętym przydziałem kontyngentów.
4. Właściwe organy, w tym organy celne, państw członkowskich mają dostęp do rejestru w celach informacyjnych.
Artykuł 18
Przenoszenie kontyngentów i upoważnienie do wykorzystania kontyngentów do wprowadzenia do obrotu wodorofluorowęglowodorów w importowanych urządzeniach
1. Każdy producent lub importer, dla którego ustalono wartość odniesienia zgodnie z art. 16 ust. 1 lub 3 i którym przydzielono kontyngent zgodnie z art. 16 ust. 5, może przenieść w rejestrze, o którym mowa w art. 17 ust. 1, ten kontyngent w całości lub w części na rzecz innego producenta lub importera w Unii lub innego producenta lub importera, który jest reprezentowany w Unii przez wyłącznego przedstawiciela, o którym mowa w art. 16 ust. 5 akapit drugi i trzeci.
2. Każdy producent lub importer, któremu przydzielono kontyngent na podstawie art. 16 ust. 1 i 3 lub na rzecz którego przeniesiono kontyngent na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu, może upoważnić inny podmiot do wykorzystania jego kontyngentu do celów art. 14.
Każdy producent lub importer, któremu przydzielono kontyngent wyłącznie na podstawie deklaracji na podstawie art. 16 ust. 2, może upoważnić inny podmiot do wykorzystania jego kontyngentu do celów art. 14 wyłącznie pod warunkiem, że odpowiednie ilości wodorofluorowęglowodorów zostaną fizycznie dostarczone przez upoważniającego producenta lub importera.
Do celów art. 15, 16 i art. 19 ust. 1 i 6 przedmiotowe ilości wodorofluorowęglowodorów uznaje się za wprowadzone do obrotu przez upoważniającego producenta lub importera w momencie udzielenia upoważnienia. Komisja może wymagać od upoważniającego producenta lub importera dowodu, że aktywnie zajmuje się dostarczaniem wodorofluorowęglowodorów.
ROZDZIAŁ V
SPRAWOZDAWCZOŚĆ
Artykuł 19
Sprawozdania dotyczące produkcji, przywozu, wywozu, stosowania jako substrat i niszczenia substancji wymienionych w załączniku I lub II
1. Do dnia 31 marca 2015 r., a następnie co rok, każdy producent, importer i eksporter, który w poprzednim roku kalendarzowym wyprodukował, przywiózł lub wywiózł co najmniej jedną tonę metryczną lub 100 ton ekwiwalentu CO2 fluorowanych gazów cieplarnianych i gazów wymienionych w załączniku II, przedkłada Komisji sprawozdanie zawierające dane określone w załączniku VII dotyczące każdej z tych substancji za ten rok kalendarzowy. Niniejszy ustęp ma także zastosowanie do podmiotów otrzymujących kontyngenty na podstawie art. 18 ust. 1.
2. Do dnia 31 marca 2015 r., a następnie co rok, każdy podmiot, który w poprzednim roku kalendarzowym zniszczył co najmniej jedną tonę metryczną lub 1 000 ton ekwiwalentu CO2 fluorowanych gazów cieplarnianych i gazów wymienionych w załączniku II, przedkłada Komisji sprawozdanie zawierające dane określone w załączniku VII dotyczące każdej z tych substancji za ten rok kalendarzowy.
3. Do dnia 31 marca 2015 r., a następnie co rok, każdy podmiot, który w poprzednim roku kalendarzowym stosował jako substrat co najmniej 1 000 ton ekwiwalentu CO2 fluorowanych gazów cieplarnianych, przedkłada Komisji sprawozdanie zawierające dane określone w załączniku VII dotyczące każdej z tych substancji za ten rok kalendarzowy.
4. Do dnia 31 marca 2015 r., a następnie co rok, każdy podmiot, który w poprzednim roku kalendarzowym wprowadził do obrotu co najmniej 500 ton ekwiwalentu CO2 fluorowanych gazów cieplarnianych i gazów wymienionych w załączniku II zawartych w produktach lub urządzeniach, przedkłada Komisji sprawozdanie zawierające dane określone w załączniku VII dotyczące każdej z tych substancji za ten roku kalendarzowy.
5. Każdy importer urządzeń, który wprowadza do obrotu fabrycznie napełnione urządzenia, w przypadku gdy wodorofluorowęglowodory zawarte w tych urządzeniach nie zostały wprowadzone do obrotu przed napełnieniem nimi urządzeń, przedkłada Komisji dokument weryfikacyjny wydany na mocy art. 14 ust. 2.
6. Do dnia 30 czerwca 2015 r., a następnie co rok, każdy podmiot, który na podstawie ust. 1 składa sprawozdanie z wprowadzenia do obrotu co najmniej 10 000 ton ekwiwalentu CO2 wodorofluorowęglowodorów w poprzednim roku kalendarzowym, zapewnia dodatkowo, by dokładność tych danych była weryfikowana przez niezależnego audytora. Audytor ten musi być:
a)
akredytowany na podstawie dyrektywy 2003/87/WE; albo
b)
akredytowany do celów weryfikacji sprawozdań finansowych zgodnie z ustawodawstwem danego państwa członkowskiego.
Podmiot przechowuje sprawozdanie z weryfikacji przez co najmniej pięć lat. Sprawozdanie to jest udostępniane właściwemu organowi zainteresowanego państwa członkowskiego i Komisji na ich wniosek.
7. Komisja może, w drodze aktów wykonawczych, ustalić format i sposób przekazywania sprawozdań, o których mowa w niniejszym artykule.
Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 24.
8. Komisja wprowadza odpowiednie środki w celu ochrony poufności informacji przedłożonych jej zgodnie z niniejszym artykułem.
Artykuł 20
Gromadzenie danych o emisjach
Państwa członkowskie ustalają system składania sprawozdań dla odpowiednich sektorów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, w celu uzyskania, w możliwym zakresie, danych o emisjach.
ROZDZIAŁ VI
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 21
Przegląd
1. Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 22, aktów delegowanych dotyczących aktualizacji załączników I, II oraz IV na podstawie nowych sprawozdań oceniających przyjętych przez Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu lub nowych sprawozdań Zespołu ds. Oceny Naukowej ustanowionego na mocy protokołu montrealskiego, dotyczących współczynnika ocieplenia globalnego wymienionych substancji.
2. Na podstawie informacji dotyczących wprowadzania do obrotu gazów wymienionych w załącznikach I i II, zgłoszonych zgodnie z art. 19, oraz dotyczących emisji fluorowanych gazów cieplarnianych, udostępnionych zgodnie z art. 20, a także na podstawie wszelkich odpowiednich informacji otrzymanych od państw członkowskich, Komisja monitoruje stosowanie niniejszego rozporządzenia i jego skutki.
Nie później niż do dnia 31 grudnia 2020 r. Komisja opublikuje sprawozdanie na temat dostępności wodorofluorowęglowodorów na rynku unijnym.
Nie później niż do dnia 31 grudnia 2022 r. Komisja opublikuje całościowe sprawozdanie na temat skutków niniejszego rozporządzenia, w tym w szczególności:
a)
prognozy dotyczące dalszego popytu na wodorofluorowęglowodory w okresie do 2030 r. i po tym okresie;
b)
ocenę tego, czy w świetle istniejących i nowych międzynarodowych zobowiązań dotyczących redukcji emisji fluorowanych gazów cieplarnianych istnieje potrzeba podejmowania dalszych działań przez Unię i jej państwa członkowskie;
c)
ogólny przegląd standardów europejskich i międzynarodowych, krajowego ustawodawstwa dotyczącego bezpieczeństwa oraz prawa budowlanego w państwach członkowskich w odniesieniu do przechodzenia na alternatywne czynniki chłodnicze;
d)
przegląd dostępności technicznie możliwych do zastosowania i opłacalnych alternatyw dla produktów i urządzeń zawierających fluorowane gazy cieplarniane obejmujący produkty i urządzenia niewymienione w załączniku III, biorąc pod uwagę efektywność energetyczną.
3. Nie później niż do dnia 1 lipca 2017 r. Komisja opublikuje sprawozdanie oceniające zakaz na podstawie załącznika III pkt 13, dotyczące w szczególności dostępności racjonalnych pod względem kosztów, technicznie możliwych do zastosowania, energooszczędnych i wiarygodnych alternatyw względem wieloagregatowych scentralizowanych układów chłodniczych, o których mowa w tym przepisie. W świetle tego sprawozdania Komisja przedstawi, w stosownym przypadku, Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek ustawodawczy mający na celu zmianę przepisu na mocy załącznika III pkt 13.
4. Nie później niż do dnia 1 lipca 2020 r. Komisja opublikuje sprawozdanie oceniające, czy istnieją racjonalne pod względem kosztów, technicznie wykonalne, energooszczędne i wiarygodne rozwiązania alternatywne, umożliwiające zastąpienie fluorowanych gazów cieplarnianych w nowych rozdzielnicach średniego napięcia i nowych niewielkich pojedynczych dzielonych układach klimatyzacyjnych, oraz przedstawi, w stosownym przypadku, Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek ustawodawczy mający na celu zmianę wykazu zawartego w załączniku III.
5. Nie później niż do dnia 1 lipca 2017 r. Komisja opublikuje sprawozdanie oceniające metodę przydziału kontyngentów, w tym skutki przydzielania kontyngentów bezpłatnie, a także koszty wykonywania niniejszego rozporządzenia w państwach członkowskich i ewentualnej umowy międzynarodowej w sprawie wodorofluorowęglowodorów, w stosownym przypadku. W świetle tego sprawozdania Komisja przedstawi, w stosownym przypadku, Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek ustawodawczy mający na celu:
a)
zmianę metody przydziału kontyngentów;
b)
ustanowienie odpowiedniej metody podziału wszelkich ewentualnych dochodów.
6. Nie później niż do dnia 1 stycznia 2017 r. Komisja opublikuje sprawozdanie analizujące prawodawstwo Unii w odniesieniu do szkolenia osób fizycznych w zakresie bezpiecznego obchodzenia się z alternatywnymi czynnikami chłodniczymi, aby zastąpić lub zmniejszyć stosowanie fluorowanych gazów cieplarnianych, i przedstawi, w stosownym przypadku, Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek ustawodawczy mający na celu zmianę odpowiedniego prawodawstwa Unii.
Artykuł 22
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
2. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 12 ust. 15 i art. 21 ust. 1, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 10 czerwca 2014 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na dalsze pięcioletnie okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego takiego okresu.
3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 12 ust. 15 i art. 21 ust. 1, może zostać odwołane w dowolnym momencie przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
5. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 12 ust. 15 i art. 21 ust. 1 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub gdy przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Artykuł 23
Forum konsultacyjne
Wykonując niniejsze rozporządzenie, Komisja zapewnia wyważony udział przedstawicieli państw członkowskich i przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego, w tym organizacji środowiskowych, przedstawicieli producentów, operatorów i osób posiadających certyfikat. W tym celu Komisja ustanawia forum konsultacyjne, na którym te strony mogą się spotykać i przekazywać opinie i wiedzę fachową Komisji w związku z wykonywaniem niniejszego rozporządzenia, w szczególności w odniesieniu do dostępności alternatyw dla fluorowanych gazów cieplarnianych, w tym środowiskowych, technicznych, ekonomicznych i dotyczących bezpieczeństwa aspektów ich stosowania. Regulamin forum konsultacyjnego jest ustalany przez Komisję i publikowany.
Artykuł 24
Procedura komitetowa
1. Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011. W przypadku gdy komitet nie wyda żadnej opinii, Komisja nie przyjmuje projektu aktu wykonawczego i stosuje się art. 5 ust. 4 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
Artykuł 25
Sankcje
1. Państwa członkowskie ustanawiają przepisy w sprawie sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszeń niniejszego rozporządzenia oraz podejmują wszelkie środki konieczne do zapewnienia ich wprowadzania w życie. Sankcje takie muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
Państwa członkowskie powiadamiają o tych przepisach Komisję najpóźniej do dnia 1 stycznia 2017 r. i bezzwłocznie powiadamiają ją o wszystkich późniejszych ich zmianach.
2. Oprócz sankcji, o których mowa w ust. 1, podmiotom, które przekroczyły kontyngent na wprowadzenie do obrotu wodorofluorowęglowodorów, przydzielony im zgodnie z art. 16 ust. 5 lub przeniesiony na ich rzecz zgodnie z art. 18, na tę część okresu objętego przydziałem, która rozpoczyna bieg od stwierdzenia przekroczenia kontyngentu, można przyznać wyłącznie zredukowany kontyngent.
Wielkość redukcji oblicza się jako 200 % ilości, o którą został przekroczony kontyngent. Jeżeli wielkość redukcji jest większa niż ilość do przydzielenia zgodnie z art. 16 ust. 5 jako kontyngent na tę część okresu objętego przydziałem, która rozpoczyna bieg od stwierdzenia przekroczenia kontyngentu, nie przydziela się żadnego kontyngentu na ten okres przydziału, a kontyngent na następne okresy przydziału zostaje zmniejszony w podobny sposób do czasu potrącenia całkowitej wielkości redukcji.
Artykuł 26
Uchylenie
Rozporządzenie (WE) nr 842/2006 traci moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2015 r. bez uszczerbku dla zgodności z wymogami tego rozporządzenia zgodnie z zawartym w nim harmonogramem.
Rozporządzenia (WE) nr 1493/2007, (WE) nr 1494/2007, (WE) nr 1497/2007, (WE) nr 1516/2007, (WE) nr 303/2008, (WE) nr 304/2008, (WE) nr 305/2008, (WE) nr 306/2008, (WE) nr 307/2008 i (WE) nr 308/2008 pozostają jednak w mocy i mają nadal zastosowanie, jeżeli i dopóki nie zostaną uchylone aktami delegowanymi lub wykonawczymi przyjętymi przez Komisję na mocy niniejszego rozporządzenia.
Odesłania do rozporządzenia (WE) nr 842/2006 odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji znajdującą się w załączniku VIII.
Artykuł 27
Wejście w życie i data stosowania
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 16 kwietnia 2014 r.