NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 1286/2014
ze dne 26. listopadu 2014
o sděleních klíčových informací týkajících se strukturovaných retailových investičních produktů a pojistných produktů s investiční složkou
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 114 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropské centrální banky (1),
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (2),
v souladu s řádným legislativním postupem,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Při zvažování investic je retailovým investorům stále častěji nabízena široká škála strukturovaných retailových investičních produktů a pojistných produktů s investiční složkou (dále společně jen „produkty s investiční složkou“). Některé z těchto produktů poskytují konkrétní investiční řešení přizpůsobená na míru potřebám retailových investorů, jsou často nabízeny v kombinaci s pojistným krytím nebo mohou být složité a obtížně pochopitelné. Stávající informace o těchto produktech s investiční složkou, které jsou retailovým investorům poskytovány, nejsou vzájemně provázané a znesnadňují retailovým investorům porovnání jednotlivých produktů nebo pochopení jejich vlastností. Proto se retailovým investorům stává, že investují, aniž by chápali související rizika a náklady, v důsledku čehož občas utrpí nepředpokládané finanční ztráty.
(2)
Zlepšení transparentnosti produktů s investiční složkou nabízených retailovým investorům je důležitým opatřením na ochranu investorů a podmínkou obnovení důvěry retailových investorů ve finanční trh, zejména v době doznívající finanční krize. První kroky na úrovni Unie v tomto směru byly již učiněny vytvořením institutu klíčových informací pro investory stanoveného směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2009/65/ES (3).
(3)
Existence různých pravidel pro produkty s investiční složkou, která se liší podle sektoru poskytujícího tyto produkty, a rozdíly ve vnitrostátních právních předpisech v této oblasti zakládají nerovné podmínky mezi jednotlivými produkty a distribučními kanály a vytvářejí další překážky pro vnitřní trh v oblasti finančních služeb a produktů. Členské státy již přijaly rozličná nekoordinovaná opatření s cílem řešit nedostatky v oblasti opatření na ochranu investorů a je pravděpodobné, že tento vývoj bude pokračovat i nadále. Odlišné přístupy k poskytování informací o produktech s investiční složkou brání vytvoření rovných podmínek mezi různými tvůrci produktů s investiční složkou a těmi, kdo poskytují poradenství o těchto produktech nebo tyto produkty prodávají, narušují tím hospodářskou soutěž a způsobují nestejnou úroveň ochrany investorů v Unii. Tyto odlišnosti představují překážku vytvoření a řádného fungování vnitřního trhu.
(4)
Aby bylo možno těmto rozdílnostem předcházet, a tím posílit ochranu investorů, je třeba stanovit jednotná pravidla transparentnosti na úrovni Unie, která budou platit pro všechny účastníky trhu produktů s investiční složkou. Je proto nezbytné přijmout nařízení, které zajistí, že společný standard pro sdělení klíčových informací bude do té míry jednotný, že umožní harmonizovat formát a obsah těchto dokumentů. Přímo použitelná pravidla nařízení by měla zajistit, aby všichni, kdo poskytují poradenství o produktech s investiční složkou nebo tyto produkty prodávají, podléhali jednotným požadavkům v souvislosti s poskytováním sdělení klíčových informací retailovým investorům. Toto nařízení se nedotýká dohledu nad propagačními sděleními. Nedotýká se ani opatření souvisejících se zásahy do produktů jinak než v souvislosti s pojistnými produkty s investiční složkou.
(5)
Kvalitnější poskytování informací o produktech s investiční složkou je zásadní pro obnovu důvěry retailových investorů ve finanční trhy, avšak stejně důležité jsou i účinně regulované procesy prodeje těchto produktů. Toto nařízení doplňuje opatření v oblasti distribuce uvedená ve směrnici Evropského parlamentu a Rady 2014/65/EU (4). Doplňuje rovněž opatření v oblasti distribuce pojistných produktů uvedená ve směrnici Evropského parlamentu a Rady 2002/92/ES (5).
(6)
Toto nařízení by se mělo vztahovat na všechny produkty bez rozdílu formy nebo struktury vytvářené v odvětví finančních služeb s cílem poskytovat investiční příležitosti retailovým investorům, u nichž částka, která má být vyplacena retailovému investorovi, podléhá výkyvům v důsledku expozice vůči referenčním hodnotám či výkonnosti jednoho nebo více aktiv, která retailový investor přímo nezakoupil. Tyto produkty by měly být pro účely tohoto nařízení označovány jako produkty s investiční složkou a měly by mimo jiné zahrnovat takové investiční produkty, jako jsou investiční fondy, životní pojištění s investičním prvkem, strukturované produkty a strukturované vklady. Finanční nástroje vydávané zvláštními účelovými jednotkami odpovídající definici produktu s investiční složkou by rovněž měly spadat do oblasti působnosti tohoto nařízení. U všech těchto produktů se nejedná o přímé investice, jakých je dosahováno přímým nákupem nebo držením aktiv. Tyto produkty naopak vstupují mezi retailového investora a trhy prostřednictvím procesu strukturování nebo sdružování aktiv s cílem vytvářet různé míry rizika, zajistit různé funkce produktu nebo dosáhnout odlišné struktury nákladů v porovnání s přímým investováním. Takové strukturování může retailovým investorům umožnit zapojení do investičních strategií, které by pro ně jinak byly nedostupné nebo nepraktické, ale může vyžadovat rovněž zpřístupnění dalších informací, a to zejména s cílem umožnit porovnání jednotlivých způsobů strukturování investic.
(7)
Aby se zajistilo, že se toto nařízení vztahuje pouze na takovéto produkty s investiční složkou, měly by být z oblasti jeho působnosti vyloučeny pojistné produkty, které nenabízejí investiční příležitosti, a vklady, které jsou vystaveny pouze riziku úrokových sazeb. V případě produktů životního pojištění se „kapitálem“ rozumí kapitál investovaný na žádost retailového investora. Kromě toho by z oblasti působnosti tohoto nařízení měly být vyloučeny veškeré vklady či certifikáty reprezentující tradiční vklady jiné než strukturované vklady definované v čl. 4 odst. 1 bodě 43 směrnice 2014/65/EU. Přímo držená aktiva, jako například akcie nebo veřejnoprávní dluhopisy, nejsou produkty s investiční složkou, a proto by měla být z oblasti působnosti tohoto nařízení vyloučena. Na investiční fondy, které se zaměřují na institucionální investory, se toto nařízení rovněž nevztahuje, protože nejsou určeny k prodeji retailovým investorům. Individuální a zaměstnanecké penzijní produkty, jejichž hlavním účelem uznaným vnitrostátním právem je poskytovat investorům příjem v důchodu, by měly být s ohledem na svá specifika a cíle z oblasti působnosti tohoto nařízení vyloučeny, zatímco na jiné individuální pojistné kapitálové nebo spořicí produkty, jež nabízejí investiční příležitosti, by se toto nařízení vztahovat mělo.
(8)
Tímto nařízením není dotčeno právo členských států upravit poskytování klíčových informací o produktech, které nespadají do jeho oblasti působnosti. V souladu se svým mandátem v oblasti ochrany spotřebitele podle článku 9 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 (6), článku 9 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1094/2010 (7) a článku 9 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1095/2010 (8) by měly Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro bankovnictví) (dále jen „EBA“ nebo „orgán EBA“), Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro pojišťovnictví a zaměstnanecké penzijní pojištění) (dále jen „EIOPA“ nebo „orgán EIOPA“) a Evropský orgán dohledu (Evropský orgán pro cenné papíry a trhy) (dále jen „ESMA“ nebo „orgán ESMA“) zřízené uvedenými nařízeními (společně dále jen „evropské orgány dohledu“) sledovat produkty, které jsou mimo oblasti působnosti tohoto nařízení, a ve vhodných případech vydávat obecné pokyny k vyřešení případných zjištěných problémů. Tyto obecné pokyny by měly být zohledněny při přezkumu, který bude proveden čtyři roky po vstupu tohoto nařízení v platnost a bude se týkat možného rozšíření oblasti působnosti a odstranění některých vyloučení.
(9)
V zájmu vyjasnění vztahu mezi povinnostmi stanovenými v tomto nařízení a povinnostmi stanovenými v jiných legislativních aktech požadujících poskytování informací investorům, včetně směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/71/ES (9) a směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/138/ES (10), je třeba ustanovit, že se uvedené legislativní akty budou používat i nadále společně s tímto nařízením.
(10)
Aby byl zajištěn řádný a účinný dohled nad dodržováním požadavků stanovených v tomto nařízení, měly by členské státy určit příslušné orgány odpovědné za tento dohled. V mnoha případech již jsou určeny příslušné orgány pro dohled nad jinými povinnostmi tvůrců produktů s investiční složkou, jejich prodejců nebo poradců, jež vyplývají z jiných předpisů vnitrostátního práva a práva Unie.
(11)
Příslušným orgánům by měly být na vyžádání, a to i předem, poskytnuty veškeré informace nutné k ověření obsahu sdělení klíčových informací, posouzení souladu s tímto nařízením a zajištění ochrany zákazníků a investorů na finančních trzích.
(12)
Vypracovat pro své produkty sdělení klíčových informací by měli tvůrci produktů s investiční složkou, jako například správci fondů, pojišťovny, úvěrové instituce nebo investiční podniky, a to proto, že jsou o těchto produktech nejlépe informováni. Měli by rovněž odpovídat za správnost sdělení klíčových informací. Sdělení klíčových informací by měl tvůrce produktu s investiční složkou vypracovat dříve, než lze produkt prodávat retailovým investorům. Pokud však takový produkt není prodáván retailovým investorům, nemělo by být povinné sdělení klíčových informací vypracovat; a v případě, kdy by vypracování sdělení klíčových informací bylo pro tvůrce takového produktu neproveditelné, mělo by být umožněno, aby jeho vypracováním pověřil třetí osobu. Povinnosti podle tohoto nařízení v oblasti vypracování a úpravy sdělení klíčových informací by se měly vztahovat pouze na tvůrce produktu s investiční složkou a měly by platit po dobu obchodování produktu s investiční složkou na sekundárních trzích. Aby bylo zajištěno co největší rozšíření a dostupnost sdělení klíčových informací, mělo by toto nařízení stanovit, že tvůrce produktu s investiční složkou musí toto sdělení zveřejnit na svých internetových stránkách.
(13)
Pro uspokojení potřeb retailových investorů je nutné zajistit, aby informace o produktech s investiční složkou byly pro tyto retailové investory přesné, pravdivé a jasné a neuváděly je v omyl. Toto nařízení by proto mělo stanovit společné normy pro vytváření sdělení klíčových informací s cílem zajistit jeho srozumitelnost pro retailové investory. Vzhledem k tomu, že pro mnoho retailových investorů je obtížné orientovat se v odborné finanční terminologii, měla by se zvláštní pozornost věnovat volbě výrazů a stylu psaní užitým v tomto sdělení. Je rovněž potřeba stanovit pravidla týkající se jazyka, v němž by mělo být toto sdělení klíčových informací vypracováno. Retailoví investoři by dále měli být rovněž schopni pochopit sdělení klíčových informací samostatně bez odkazu na další nemarketingové informace.
(14)
Při vypracovávání technických norem pro obsah sdělení klíčových informací, tak aby přesně odpovídal investičním politikám produktu a jeho cílům v souladu s tímto nařízením, by evropské orgány dohledu měly zajistit, aby tvůrce produktu s investiční složkou používal jasný a srozumitelný jazyk, který je přístupný retailovým investorům, a aby popis způsobu, jakým se dosahuje investičních cílů, včetně popisu používaných finančních nástrojů, neobsahoval finanční žargon a terminologii, která pro retailové investory není okamžitě srozumitelná.
(15)
Retailovým investorům by měly být poskytnuty informace nezbytné k tomu, aby mohli učinit informované investiční rozhodnutí a porovnat různé produkty s investiční složkou, nebudou-li však tyto informace krátké a stručné, je zde riziko, že jich investoři nevyužijí. Sdělení klíčových informací by proto mělo obsahovat pouze základní informace týkající se zejména povahy a vlastností produktu včetně informace o tom, zda může dojít ke ztrátě kapitálu, informace o nákladech a rizikovém profilu produktu a rovněž příslušné informace o výkonnosti a některé další konkrétní informace, které mohou být nezbytné pro pochopení charakteru jednotlivých typů produktu.
(16)
Kalkulačky investičních produktů již vznikají na vnitrostátní úrovni. Aby však tyto kalkulačky byly pro spotřebitele co nejužitečnější, měly by zahrnovat náklady a poplatky účtované jednotlivými tvůrci produktů s investiční složkou, spolu s veškerými dalšími náklady nebo poplatky účtovanými zprostředkovateli nebo jinými články investičního řetězce, které ještě tvůrci produktů s investiční složkou nezahrnuli. Komise by měla podávat zprávy o tom, zda jsou tyto nástroje dostupné on-line v každém členském státě a zda poskytují spolehlivé a přesné výpočty souhrnných nákladů a poplatků u všech produktů spadajících do oblasti působnosti tohoto nařízení.
(17)
Sdělení klíčových informací by mělo být vypracováno ve standardizovaném formátu, který retailovým investorům umožní porovnat různé produkty s investiční složkou, protože vzhledem k chování a schopnostem spotřebitelů je nutné pečlivě nastavit formát, úpravu a obsah informací tak, aby je investoři v nejvyšší možné míře pochopili a využili. U každého sdělení je nutno dodržet stejné pořadí položek a jejich nadpisy. Podrobnosti informací o jednotlivých produktech s investiční složkou, které mají být zahrnuty do sdělení klíčových informací, a prezentace těchto informací by měly být dále harmonizovány prostřednictvím regulačních technických norem, které zohlední provedený i probíhající výzkum chování spotřebitelů, včetně výsledků testů účinnosti různých způsobů prezentace informací spotřebitelům. Kromě toho některé produkty s investiční složkou umožňují retailovým investorům volbu mezi mnoha podkladovými investicemi, jako jsou vnitřní fondy v držení pojišťoven. Tyto produkty by měly být při sestavování formátu zohledněny.
(18)
Jelikož některé investiční produkty spadající do oblasti působnosti tohoto nařízení jsou složité a mohou být pro retailové investory obtížně pochopitelné, mělo by sdělení klíčových informací případně obsahovat o této skutečnosti varování. Produkt by měl být pokládán za složitý a obtížně pochopitelný, zejména investuje-li do podkladových aktiv, do kterých retailoví investoři běžně neinvestují, používá-li k výpočtu konečné návratnosti investice více různých mechanismů, což zvyšuje riziko nepochopení ze strany retailového investora, nebo jsou-li v konstrukci investice prvky ovlivňující postoj retailového investora k investici, například postupně rostoucí sazba nákladů nebo iterativní vzorec.
(19)
Retailoví investoři čím dál častěji vedle finanční návratnosti svých investic sledují další záměry, jako jsou například sociální nebo environmentální cíle. Informace o výsledcích v sociální nebo environmentální oblasti, o jejichž dosažení tvůrce produktu s investiční složkou usiluje, však mohou být obtížně porovnatelné nebo mohou chybět. Předvídatelný udržitelný environmentální a sociální vývoj v oblasti finančních investic, jakož i uplatňování nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 346/2013 (11) by tudíž měly umožnit začlenit tyto aspekty vhodnějším způsobem do právních předpisů Unie a v rámci těchto předpisů je dále podporovat. Avšak žádná ustálená kritéria ani formální postupy umožňující objektivně ověřit tato sociální nebo environmentální kritéria, jako je tomu již v potravinářském sektoru, neexistují. Je proto žádoucí, aby se Komise ve svém přezkumu tohoto nařízení důkladně zabývala vývojem v souvislosti s investičními produkty v sociální oblasti a v oblasti životního prostředí a výsledky přezkumu nařízení (EU) č. 346/2013.
(20)
Sdělení klíčových informací by mělo být jasně odlišitelné a oddělené od všech propagačních materiálů.
(21)
Aby bylo zajištěno, že informace ve sdělení klíčových informací jsou spolehlivé, mělo by být po tvůrcích produktů s investiční složkou vyžadováno, aby sdělení klíčových informací průběžně aktualizovali. Za tímto účelem je nezbytné v regulačních technických normách, které přijme Komise, stanovit podrobná pravidla upravující podmínky a četnost kontroly informací a úpravu sdělení klíčových informací.
(22)
Sdělení klíčových informací jsou základem pro investiční rozhodování retailových investorů. Z tohoto důvodu mají tvůrci produktů s investiční složkou významnou odpovědnost vůči retailovým investorům, pokud jde o zajištění toho, aby sdělení nebyla zavádějící, nepřesná nebo v rozporu s příslušnými částmi smluvních dokumentů k danému produktu s investiční složkou. Proto je důležité zajistit, aby měli retailoví investoři reálné právo na zjednání nápravy. Rovněž je třeba zajistit, aby měli všichni retailoví investoři v celé Unii stejné právo uplatňovat náhradu škod, které utrpěli v důsledku nedodržení tohoto nařízení. Proto by pravidla o občanskoprávní odpovědnosti tvůrců produktů s investiční složkou měla být harmonizována. Retailoví investoři by měli mít možnost činit tvůrce produktu s investiční složkou odpovědným za porušení tohoto nařízení, pokud utrpěná škoda vznikla použitím sdělení klíčových informací, jež není v souladu s předsmluvními nebo smluvními dokumenty, není pod kontrolou tvůrce produktu s investiční složkou nebo je zavádějící či nepřesné.
(23)
Záležitosti týkající se občanskoprávní odpovědnosti tvůrce produktu s investiční složkou, které nejsou upraveny v tomto nařízení, by se měly řídit použitelným vnitrostátním právem. Soud příslušný rozhodovat o žalobě z občanskoprávní odpovědnosti podané retailovým investorem by měl být určen podle příslušných pravidel mezinárodní příslušnosti.
(24)
Toto nařízení nezavádí schválení umožňující přeshraniční prodej produktů s investiční složkou retailovým investorům nebo jejich přeshraniční uvádění na trh ani nemění případné stávající mechanismy schválení pro přeshraniční prodej produktů s investiční složkou nebo jejich přeshraniční uvádění na trh. Toto nařízení nemění rozdělení úkolů mezi stávající příslušné orgány platné podle dosavadních schvalovacích mechanismů. Příslušné orgány určené členskými státy pro účely tohoto nařízení by proto měly být propojené s orgány příslušnými pro uvádění produktů s investiční složkou na trh podle případného stávajícího schválení. Příslušný orgán členského státu, ve kterém je produkt s investiční složkou uveden na trh, by měl být odpovědný za dohled nad uvedením tohoto produktu na trh. V případě, že toto nařízení nebude dodrženo, měl by mít příslušný orgán členského státu, ve kterém je produkt s investiční složkou uveden na trh, vždy právo pozastavit jeho uvádění na trh na svém území.
(25)
Pravomoci orgánu EIOPA a příslušných orgánů by měly být doplněny o explicitní mechanismus umožňující zakázat nebo omezit uvádění na trh, distribuci a prodej pojistných produktů s investiční složkou, které vzbuzují vážné obavy o ochranu investorů, řádné fungování a integritu finančních trhů či stabilitu celého finančního systému nebo jeho části, přičemž orgánu EIOPA by měly být svěřeny vhodné pravomoci v oblasti koordinace a zasahování v nouzových situacích. Tyto pravomoci by měly zohledňovat též pravomoci svěřené orgánům ESMA a EBA nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 600/2014 (12), aby bylo zajištěno, že tento intervenční mechanismus může být uplatněn vůči všem investičním produktům bez ohledu na jejich právní formu. Výkon těchto pravomocí příslušnými orgány a ve výjimečných případech orgánem EIOPA by měl podléhat zvláštním podmínkám. V případě, že jsou tyto podmínky splněny, měl by být příslušný orgán či ve výjimečných případech orgán EIOPA schopen preventivně uložit zákaz nebo omezení předtím, než je pojistný produkt s investiční složkou uveden na trh, distribuován nebo prodán investorům. Tyto pravomoci neznamenají požadavek zavést nebo uplatňovat postup schvalování produktu nebo poskytování příslušné licence ze strany příslušného orgánu nebo orgánu EIOPA a nezbavují tvůrce produktu s investiční složkou odpovědnosti dodržovat veškeré příslušné požadavky tohoto nařízení. Tyto pravomoci by navíc měly být využívány výhradně ve veřejném zájmu a neměly by zakládat občanskoprávní odpovědnost příslušných orgánů.
(26)
Aby mohl retailový investor učinit informované investiční rozhodnutí, měly by být osoby, které poskytují poradenství o produktech s investiční složkou nebo tyto produkty prodávají, povinny poskytnout sdělení klíčových informací s dostatečným předstihem před uzavřením jakéhokoli obchodu. Tento požadavek by měl platit bez ohledu na místo a formu tohoto obchodu. Pokud se však obchod uskutečňuje pomocí prostředků dálkové komunikace, může být sdělení klíčových informací poskytnuto okamžitě po uzavření obchodu, není-li toto sdělení možné poskytnout předem a retailový investor s tím souhlasí. Mezi osoby, které poskytují poradenství o produktu s investiční složkou nebo takový produkt prodávají, patří zprostředkovatelé a samotní tvůrci produktu s investiční složkou, pokud se tito tvůrci produktu s investiční složkou rozhodnou poskytovat o něm poradenství nebo jej prodávat retailovým investorům přímo. Tímto nařízením není dotčena směrnice Evropského parlamentu a Rady 2000/31/ES (13) ani směrnice Evropského parlamentu a Rady 2002/65/ES (14).
(27)
Měla by být stanovena jednotná pravidla s cílem zajistit, aby si osoba, která poskytuje poradenství o produktu s investiční složkou nebo takový produkt prodává, mohla zvolit vhodný nosič, na kterém bude sdělení klíčových informací retailovým investorům poskytnuto, přičemž je možné použít elektronickou komunikaci, je-li to vhodné vzhledem k okolnostem obchodu. Retailový investor by však měl mít možnost zvolit si poskytnutí informací na papíře. V zájmu přístupu spotřebitelů k informacím by sdělení klíčových informací mělo být vždy poskytováno bezplatně.
(28)
Pro zajištění důvěry retailových investorů v produkty s investiční složkou a ve finanční trhy obecně by měly být stanoveny požadavky na vhodné vnitřní postupy, které zajistí, že retailoví investoři obdrží v případě stížnosti od tvůrce produktu s investiční složkou věcnou odpověď.
(29)
Vzhledem k tomu, že sdělení klíčových informací týkající se produktů s investiční složkou by měly předkládat subjekty působící v odvětví bankovnictví, pojišťovnictví, cenných papírů a fondů finančních trhů, je nanejvýš důležité zajistit bezproblémovou spolupráci mezi jednotlivými orgány dohledu nad tvůrci produktů s investiční složkou a nad osobami, které poskytují poradenství o produktech s investiční složkou nebo tyto produkty prodávají, tak aby dané orgány měly jednotný přístup k uplatňování tohoto nařízení.
(30)
V souladu se sdělením Komise z 8. prosince 2010 nazvaném Posílení sankčních režimů v odvětví finančních služeb a s cílem zajistit splnění požadavků tohoto nařízení je nutné, aby členské státy učinily nezbytné kroky zajišťující, že z porušení tohoto nařízení vyplynou příslušné správní sankce a opatření. Sankce a opatření by měly být s výjimkou určitých přesně stanovených okolností zveřejňovány s cílem zajistit odrazující účinek sankcí a posílit ochranu investorů formou varování před produkty s investiční složkou nabízenými v rozporu s tímto nařízením.
(31)
Ačkoliv členské státy mohou stanovit pravidla týkající se správních sankcí i trestních sankcí v případě týchž porušení předpisů, nemělo by se od členských států vyžadovat, aby stanovily správní sankce za porušení tohoto nařízení, na něž se vztahuje vnitrostátní trestní právo. V souladu s vnitrostátním právem nejsou členské státy povinny uložit správní sankce i trestní sankce za týž protiprávní čin, ale měly by mít možnost tak učinit, pokud to jejich vnitrostátní právo umožňuje. Zachováním trestních sankcí namísto správních sankcí za porušení tohoto nařízení by však neměla být omezena či jinak ovlivněna schopnost příslušných orgánů pro účely tohoto nařízení včas spolupracovat, mít přístup k informacím a vyměňovat si informace s příslušnými orgány v jiných členských státech, a to ani po postoupení daného porušení předpisů příslušným justičním orgánům k trestnímu stíhání.
(32)
V zájmu dosažení cílů tohoto nařízení by měla být pravomoc přijímat akty podle článku 290 Smlouvy o fungování Evropské unie přenesena na Komisi, pokud jde o upřesnění postupů pro zjištění, zda se produkt s investiční složkou zaměřuje na konkrétní cíle v environmentální nebo sociální oblasti, a podmínek pro výkon zásahové pravomoci orgánu EIOPA a příslušných orgánů. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravných prací vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracovávání aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(33)
Komise by měla přijmout návrhy regulačních technických norem vypracované evropskými orgány dohledu ve společném výboru, pokud jde o prezentaci a obsah sdělení klíčových informací, standardizovaný formát sdělení klíčových informací, metodiku podporující prezentaci rizik a výnosů a pro výpočet nákladů, jakož i podmínky a minimální četnost kontroly informací obsažených ve sdělení klíčových informací a podmínky splnění požadavku poskytovat sdělení klíčových informací retailovým investorům, a to podle článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010, článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1094/2010 a článků 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010. Komise by měla doplnit technickou práci evropských orgánů dohledu prováděním spotřebitelských testů ohledně prezentace sdělení klíčových informací, jak je navrhnou evropské orgány dohledu.
(34)
Směrnice Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES (15) upravuje zpracování osobních údajů prováděné v členských státech v souvislosti s tímto nařízením a pod dohledem příslušných orgánů. Nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 (16) upravuje zpracování osobních údajů prováděné evropskými orgány dohledu podle tohoto nařízení a pod dohledem evropského inspektora ochrany údajů. Veškeré zpracování osobních údajů prováděné v rámci tohoto nařízení, jako je výměna nebo přenos osobních údajů příslušnými orgány, by mělo být prováděno v souladu se směrnicí 95/46/ES, a jakákoli výměna nebo přenos informací ze strany evropských orgánů dohledu by měly být prováděny v souladu s nařízením (ES) č. 45/2001.
(35)
Přestože subjekty kolektivního investování do převoditelných cenných papírů (SKIPCP) představují investiční produkty ve smyslu tohoto nařízení, bylo by vzhledem k tomu, že požadavky na klíčové informace pro investory podle směrnice 2009/65/ES byly zavedeny teprve nedávno, vhodné stanovit pro tyto SKIPCP přechodné období pěti let po vstupu tohoto nařízení v platnost, během něhož by se na ně toto nařízení nevztahovalo. Po uplynutí tohoto přechodného období, a pokud nebude prodlouženo, by se na ně působnost tohoto nařízení rozšířila. Uvedené přechodné období by se mělo rovněž vztahovat na správcovské společnosti, investiční společnosti a osoby poskytující poradenství o podílových jednotkách jiných fondů než SKIPCP nebo tyto podílové jednotky prodávající, pokud členský stát na tyto fondy uplatňuje pravidla týkající se formátu a obsahu sdělení klíčových informací, jak je stanoveno v článcích 78 až 81 směrnice 2009/65/ES.
(36)
Čtyři roky po vstupu tohoto nařízení v platnost by měl být proveden jeho přezkum s cílem zohlednit vývoj na trhu, jako jsou například vznik nových typů produktů s investiční složkou, vývoj v jiných oblastech právních předpisů Unie a zkušenosti členských států. Tento přezkum by měl rovněž posoudit proveditelnost, náklady a případné přínosy zavedení označení pro sociálně a environmentálně zaměřené investice. Dále by měl tento přezkum posoudit, zda zavedená opatření vedla ke zvýšení porozumění produktům s investiční složkou u průměrných retailových investorů a porovnatelnosti produktů s investiční složkou. Měl by rovněž zvážit, zda je nutné prodloužit přechodné období uplatňované pro SKIPCP nebo některé fondy jiné než SKIPCP, nebo zda by se dalo uvažovat o jiné možnosti právní úpravy těchto fondů. Kromě toho by měl posoudit, zda by s ohledem na potřebu osvědčených standardů ochrany spotřebitele, včetně nástrojů umožňujících porovnávání finančních produktů, mělo být zachováno vynětí produktů z oblasti působnosti tohoto nařízení. Jako součást tohoto přezkumu by Komise měla provést rovněž průzkum trhu a zjistit, zda jsou na trhu k dispozici on-line kalkulačky umožňující retailovým investorům spočítat souhrnné náklady a poplatky spojené s produkty s investiční složkou a zda jsou tyto nástroje k dispozici bezplatně. Na základě tohoto přezkumu by Komise měla Evropskému parlamentu a Radě předložit zprávu, případně doplněnou legislativními návrhy.
(37)
S ohledem na probíhající práci orgánu EIOPA týkající se požadavků na poskytování informací o produktech penzijního pojištění a vzhledem ke zvláštnostem těchto produktů by Komise měla do čtyř let po vstupu tohoto nařízení v platnost posoudit, zda by mělo být zachováno vyloučení penzijních produktů, jejichž hlavním účelem uznaným vnitrostátním právem je poskytovat investorovi příjem v důchodu a jež investora opravňují k získání určitých výhod. Při vypracovávání tohoto posouzení by Komise měla zvážit, zda je toto nařízení tím nejlepším legislativním mechanismem pro zajištění zveřejňování informací o penzijních produktech nebo zda by jiné mechanismy pro poskytování informací nebyly vhodnější.
(38)
Aby měli tvůrci produktů s investiční složkou a osoby, které poskytují poradenství o produktech s investiční složkou nebo tyto produkty prodávají, dostatek času připravit se na praktické uplatňování požadavků tohoto nařízení, měly by jeho požadavky být použitelné až od dvou let po dni jeho vstupu v platnost.
(39)
Toto nařízení ctí základní práva a zachovává zásady uznávané zejména v Listině základních práv Evropské unie.
(40)
Jelikož cíle tohoto nařízení, totiž zvýšení ochrany retailových investorů a jejich důvěry v produkty s investiční složkou včetně případů přeshraničního prodeje těchto produktů, nemůže být uspokojivě dosaženo na úrovni členských států, ale spíše jej z důvodu jeho účinků může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec nezbytný pro dosažení tohoto cíle.
(41)
Evropský inspektor ochrany údajů byl konzultován v souladu s čl. 28 odst. 2 nařízení (ES) č. 45/2001 a vydal své stanovisko (17),
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
PŘEDMĚT, OBLAST PŮSOBNOSTI A DEFINICE
Článek 1
Toto nařízení stanoví jednotná pravidla pro formát a obsah sdělení klíčových informací, které vypracují tvůrci produktů s investiční složkou, a pro poskytování sdělení klíčových informací retailovým investorům s cílem umožnit retailovým investorům pochopit hlavní rysy produktu s investiční složkou a rizika s ním spojená.
Článek 2
1. Toto nařízení se vztahuje na tvůrce produktů s investiční složkou a na osoby, které poskytují poradenství o produktech s investiční složkou nebo tyto produkty prodávají.
2. Toto nařízení se nevztahuje na tyto produkty:
a)
produkty neživotního pojištění uvedené v příloze I směrnice 2009/138/ES;
b)
smlouvy o životním pojištění, u nichž se pojistné plnění podle smlouvy vyplácí pouze v případě smrti nebo ve vztahu k pracovní neschopnosti způsobené úrazem, nemocí nebo postižením;
c)
vklady jiné než strukturované vklady definované v čl. 4 odst. 1 bodě 43 směrnice 2014/65/EU;
d)
cenné papíry uvedené v čl. 1 odst. 2 písm. b) až g) a písm. i) a j) směrnice 2003/71/ES;
e)
penzijní produkty, jejichž hlavním účelem uznaným vnitrostátním právem je poskytovat investorům příjem v důchodu a jež investora opravňují k získání určitých výhod;
f)
úředně uznané zaměstnanecké penzijní systémy spadající do působnosti směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/41/ES (18) nebo směrnice 2009/138/ES;
g)
individuální penzijní produkty, na něž podle vnitrostátních právních předpisů povinně finančně přispívá zaměstnavatel a u nichž si zaměstnavatel ani zaměstnanec nemohou zvolit penzijní produkt ani poskytovatele.
Článek 3
1. Pokud se na tvůrce produktu s investiční složkou, na které se vztahuje toto nařízení, vztahuje rovněž směrnice 2003/71/ES, použije se zároveň toto nařízení i směrnice 2003/71/ES.
2. Pokud se na tvůrce produktu s investiční složkou, na které se vztahuje toto nařízení, vztahuje rovněž směrnice 2009/138/ES, použije se zároveň toto nařízení i směrnice 2009/138/ES.
Článek 4
Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
1)
„strukturovaným retailovým investičním produktem“ (PRIP) investice, včetně nástrojů vydávaných zvláštními účelovými jednotkami podle čl. 13 bodu 26 směrnice 2009/138/ES a sekuritizačními účelovými subjekty podle čl. 4 odst. 1 písm. an) směrnice Evropského parlamentu a Rady 2011/61/EU (19), u níž bez ohledu na právní formu investice podléhá částka, která má být retailovému investorovi vyplacena, výkyvům v důsledku expozice vůči referenčním hodnotám nebo výkonnosti jednoho nebo více aktiv, která retailový investor přímo nezakoupil;
2)
„pojistným produktem s investiční složkou“ pojistný produkt, který nabízí určitou hodnotu odkupného nebo hodnotu v době splatnosti, jež je zcela nebo zčásti vystavena, přímo či nepřímo, tržním výkyvům;
3)
„produktem s investiční složkou“ produkt, který je alespoň jedním z těchto produktů:
a)
strukturovaný retailový investiční produkt;
b)
pojistný produkt s investiční složkou;
4)
„tvůrcem produktu s investiční složkou“:
a)
jakýkoli subjekt, který vytvoří produkt s investiční složkou;
b)
jakýkoli subjekt, který provádí změny stávajícího produktu s investiční složkou, mimo jiné tím, že mění jeho profil rizik a výnosů nebo náklady spojené s investicí do tohoto produktu;
5)
„osobou, která prodává produkt s investiční složkou“, osoba, která retailovému investorovi nabízí nebo s ním uzavírá smlouvu o produktu s investiční složkou;
6)
„retailovým investorem“:
a)
neprofesionální zákazník ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 11 směrnice 2014/65/EU;
b)
zákazník ve smyslu směrnice 2002/92/ES, pokud jej nelze považovat za profesionálního zákazníka ve smyslu čl. 4 odst. 1 bodu 10 směrnice 2014/65/EU;
7)
„trvalým nosičem“ trvalý nosič ve smyslu čl. 2 odst. 1 písm. m) směrnice 2009/65/ES;
8)
„příslušnými orgány“ vnitrostátní orgány určené členským státem k vykonávání dohledu nad plněním požadavků, které toto nařízení ukládá tvůrcům produktů s investiční složkou a osobám, které poskytují poradenství o produktech s investiční složkou nebo tyto produkty prodávají.
KAPITOLA II
SDĚLENÍ KLÍČOVÝCH INFORMACÍ
ODDÍL I
Vypracování sdělení klíčových informací
Článek 5
1. Předtím, než se produkt s investiční složkou začne nabízet retailovým investorům, vypracuje pro něj jeho tvůrce sdělení klíčových informací v souladu s požadavky stanovenými v tomto nařízení a toto sdělení zveřejní na svých internetových stránkách.
2. Členské státy mohou požadovat, aby tvůrce produktu s investiční složkou nebo osoba, která prodává produkt s investiční složkou, sdělení klíčových informací předem poskytli příslušnému orgánu pro produkty s investiční složkou uváděné na trh v dotyčném členském státě.
ODDÍL II
Forma a obsah sdělení klíčových informací
Článek 6
1. Informace ve sdělení klíčových informací představují předsmluvní informace. Musí být přesné, pravdivé a jasné a nesmějí být zavádějící. Sdělení musí poskytovat klíčové informace a musí být v souladu s veškerými závaznými smluvními dokumenty, s relevantními částmi nabídek a s podmínkami produktu s investiční složkou.
2. Sdělení klíčových informací musí být samostatný dokument zřetelně oddělený od propagačních materiálů. Nesmí obsahovat odkazy na propagační materiály. Může obsahovat odkazy na jiné dokumenty, případně včetně prospektu, ale pouze pokud takový odkaz souvisí s informacemi, které podle tohoto nařízení musí být ve sdělení klíčových informací obsaženy.
3. Odchylně od odstavce 2 tohoto článku, pokud produkt s investiční složkou nabízí retailovému investorovi takovou škálu možností investování, že informace požadované podle čl. 8 odst. 3 o každé z možností podkladových investic nelze všechny poskytnout v jediném, stručném a samostatném dokumentu, musí sdělení klíčových informací obsahovat alespoň obecný popis možností podkladových investic a uvést, kde a jak lze získat podrobnější předsmluvní informační dokumentaci týkající se investičních produktů, o něž se uvedené možnosti podkladových investic opírají.
4. Sdělení klíčových informací musí být vypracováno jako krátký a stručný dokument, který po vytištění pro lepší porovnatelnost nepřesahuje tři strany velikosti A4. Tento dokument musí být:
a)
prezentován a uspořádán tak, aby se snadno četl, přičemž je použito písmo čitelné velikosti;
b)
zaměřen na klíčové informace, které retailoví investoři potřebují;
c)
jasně formulován a napsán jazykem a stylem, jež usnadňují pochopení informací, přičemž především používá jazyk, který je jasný, stručný a srozumitelný.
5. Pokud jsou ve sdělení klíčových informací použity barvy, nesmí se srozumitelnost informací zhoršit, je-li sdělení klíčových informací vytištěno nebo kopírováno černobíle.
6. Pokud je ve sdělení klíčových informací použita značka nebo logo tvůrce produktu s investiční složkou nebo skupiny, jíž je tento tvůrce členem, nesmí odvádět pozornost retailového investora od informací, které jsou ve sdělení uvedeny, ani zakrývat text.
Článek 7
1. Sdělení klíčových informací musí být sepsáno v úředních jazycích nebo v jednom z úředních jazyků používaných v té části členského státu, kde je produkt s investiční složkou distribuován, nebo v jiném jazyce, který příslušné orgány tohoto členského státu akceptují; v případě, že bylo sepsáno v jiném jazyce, musí být do jednoho z uvedených jazyků přeloženo.
Tento překlad musí věrně a přesně zachycovat obsah původního sdělení klíčových informací.
2. Je-li produkt s investiční složkou v členském státě propagován pomocí propagačních dokumentů sepsaných v jednom nebo více úředních jazycích tohoto členského státu, musí být sdělení klíčových informací sepsáno alespoň v odpovídajících úředních jazycích.
Článek 8
1. Název „Sdělení klíčových informací“ musí být viditelným písmem umístěn v horní části první strany sdělení klíčových informací.
Sdělení klíčových informací musí být uspořádáno v pořadí uvedeném v odstavcích 2 a 3.
2. Přímo pod názvem sdělení klíčových informací musí být umístěna vysvětlivka. Tato vysvětlivka zní:
„V tomto sdělení naleznete klíčové informace o tomto investičním produktu. Nejedná se o propagační materiál. Poskytnutí těchto informací vyžaduje zákon, aby Vám pomohlo porozumět podstatě, rizikům, nákladům, možným výnosům a ztrátám spojeným s tímto produktem a porovnat jej s jinými produkty.“
3. Sdělení klíčových informací musí obsahovat tyto informace:
a)
na začátku sdělení název produktu s investiční složkou, totožnost tvůrce produktu s investiční složkou a jeho kontaktní údaje, informace o příslušném orgánu tvůrce produktu s investiční složkou a datum vypracování sdělení;
b)
tam, kde je potřeba, upozornění týkající se srozumitelnosti v tomto znění: „Produkt, o jehož koupi uvažujete, je složitý a může být obtížně srozumitelný.“;
c)
v oddíle nazvaném „O jaký produkt se jedná?“ podstatu a hlavní rysy daného produktu s investiční složkou včetně:
i)
typu produktu s investiční složkou;
ii)
cílů tohoto produktu a prostředků k jejich dosažení, zejména pak toho, zda je cílů dosahováno přímou nebo nepřímou expozicí vůči aktivům z podkladových investic, včetně popisu příslušných podkladových nástrojů nebo referenčních hodnot s uvedením trhů, do kterých produkt s investiční složkou investuje, včetně případných konkrétních environmentálních nebo sociálních cílů, na něž se produkt zaměřuje, jakož i způsob stanovení návratnosti;
iii)
popisu typu retailového investora, jemuž má být produkt s investiční složkou nabízen, zejména pokud jde o investiční horizont a schopnost nést investiční ztráty;
iv)
údajů o pojistných plněních v případě, že je produkt s investiční složkou nabízí, včetně okolností, které právo na pojistná plnění zakládají;
v)
doby trvání produktu s investiční složkou, pokud je známa;
d)
v oddíle nazvaném „Jaká podstupuji rizika a jakého výnosu bych mohl dosáhnout?“ stručný popis profilu rizik a výnosů zahrnující mimo jiné tyto údaje:
i)
souhrnný ukazatel rizik doplněný o slovní vysvětlení tohoto ukazatele, jeho hlavní omezení a slovní vysvětlení rizik, která mají pro produkt s investiční složkou zásadní význam, avšak nejsou souhrnným ukazatelem rizik náležitě zachycena;
ii)
maximální možná ztráta investovaného kapitálu včetně informací o tom, zda:
-
retailový investor může ztratit veškerý investovaný kapitál nebo
-
retailový investor kromě kapitálu investovaného do produktu s investiční složkou nese riziko vzniku dalších finančních závazků nebo povinností, včetně podmíněných závazků,
-
je-li to relevantní, zda produkt s investiční složkou zahrnuje ochranu kapitálu proti tržnímu riziku a podrobnosti o tom, na co se tato ochrana vztahuje a jaká jsou její omezení, zejména pokud jde o časový aspekt jejího použití;
iii)
příslušné scénáře výkonnosti a předpoklady použité k jejich vypracování;
iv)
je-li to relevantní, podmínky návratnosti pro retailové investory nebo stanovené hranice výkonnosti;
v)
prohlášení o tom, že daňové předpisy domovského členského státu retailového investora mohou ovlivnit skutečnou výši vyplácené částky;
e)
v oddíle nazvaném „Co se stane, když [název tvůrce produktu s investiční složkou] není schopen uskutečnit výplatu?“ stručný popis toho, zda se na příslušnou ztrátu vztahuje systém odškodnění nebo záruk pro investory, a pokud ano, o jaký systém se jedná, jaké je jméno ručitele a na která rizika se systém vztahuje a která jsou vyloučena;
f)
v oddíle nazvaném „S jakými náklady je investice spojena?“ náklady spojené s investicí do produktu s investiční složkou, zahrnující přímé i nepřímé náklady retailového investora včetně jednorázových a opakovaných nákladů, vyjádřené pomocí souhrnných ukazatelů těchto nákladů, a pro zajištění porovnatelnosti celkové souhrnné náklady vyjádřené peněžně i procentně, aby byl ilustrován souhrnný dopad celkových nákladů na investici;
Ve sdělení klíčových informací musí být jasně uvedeno, že poradci, distributoři a všechny ostatní osoby, které poskytují poradenství o produktu s investiční složkou nebo takový produkt prodávají, poskytnou podrobné informace o veškerých nákladech spojených s distribucí, jež nebyly zahrnuty do výše uvedených nákladů, tak aby umožnili retailovému investorovi pochopit kumulativní účinek souhrnných nákladů na návratnost investice;
g)
v oddíle nazvaném „Jak dlouho bych měl investici držet? Mohu si peníze vybrat předčasně?“ informace o tom:
i)
zda se u daného produktu s investiční složkou případně poskytuje lhůta na rozmyšlenou nebo lhůta pro zrušení;
ii)
jaká je doporučená a případně požadovaná minimální doba držení;
iii)
jaké jsou možnosti a podmínky zrušení investice před její splatností, včetně všech použitelných poplatků a pokut, s ohledem na profil rizik a výnosů daného produktu s investiční složkou a vývoj na trhu, na který se zaměřuje;
iv)
jaké jsou možné důsledky odprodeje před uplynutím stanovené doby investice nebo doporučené doby držení, jako jsou ztráta ochrany kapitálu nebo nutnost úhrady dodatečných podmíněných poplatků;
h)
v oddíle nazvaném „Jakým způsobem mohu podat stížnost?“ informace o tom, jakým způsobem a ke komu může retailový investor podat stížnost ohledně daného produktu nebo ohledně jednání tvůrce produktu s investiční složkou či osoby, která poskytuje poradenství o tomto produktu nebo tento produkt prodává;
i)
v oddíle nazvaném „Jiné relevantní informace“ stručné uvedení všech dalších informačních dokumentů, které mají být retailovému investorovi poskytnuty v předsmluvní nebo posmluvní fázi, s výjimkou všech propagačních materiálů.
4. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 30, které upřesní postupy pro zjištění, zda se produkt s investiční složkou zaměřuje na konkrétní cíle v environmentální nebo sociální oblasti.
5. Za účelem zajištění jednotného uplatňování tohoto článku vypracují evropské orgány dohledu ve Společném výboru evropských orgánů dohledu (dále jen „společný výbor“) návrhy regulačních technických norem upřesňující:
a)
podrobnosti týkající se prezentace a obsahu jednotlivých informací podle odstavce 3;
b)
metodiku podporující prezentaci rizik a výnosů podle odst. 3 písm. d) bodů i) a iii) a
c)
metodiku pro výpočet nákladů, včetně konkrétních souhrnných ukazatelů, jak je uvedeno v odst. 3 písm. f).
Při vypracovávání návrhů regulačních technických norem evropské orgány dohledu zohlední jednotlivé druhy produktů s investiční složkou, rozdíly mezi nimi, schopnosti retailových investorů a charakteristiky produktů s investiční složkou umožňující retailovému investorovi výběr z různých podkladových investic nebo jiných obměn daného produktu včetně případů, kdy lze tuto volbu provést v různých okamžicích nebo ji v budoucnu změnit.
Evropské orgány dohledu předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do 31. března 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010, články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1094/2010 a články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 9
Propagační materiály obsahující konkrétní informace o produktu s investiční složkou nesmějí obsahovat tvrzení, která jsou v rozporu s informacemi uvedenými ve sdělení klíčových informací nebo snižují jeho význam. V propagačních materiálech musí být uvedeno, že sdělení klíčových informací je k dispozici a jak a kde je možné ho získat, včetně adresy internetových stránek tvůrce daného produktu s investiční složkou.
Článek 10
1. Tvůrce produktu s investiční složkou podrobuje informace obsažené ve sdělení klíčových informací pravidelné kontrole, a pokud z této kontroly vyplyne potřeba změny, sdělení klíčových informací upraví. Upravenou verzi sdělení klíčových informací neprodleně zpřístupní.
2. Za účelem zajištění jednotného uplatňování tohoto článku vypracují evropské orgány dohledu ve společném výboru návrhy regulačních technických norem upřesňující:
a)
podmínky kontroly informací obsažených ve sdělení klíčových informací;
b)
podmínky, za kterých je nutno sdělení klíčových informací upravit;
c)
konkrétní podmínky, za kterých je nutno zkontrolovat informace obsažené ve sdělení klíčových informací nebo upravit sdělení klíčových informací v případě, že produkt s investiční složkou není retailovým investorům k dispozici nepřetržitě;
d)
okolnosti, za kterých mají být retailoví investoři informováni o upraveném sdělení klíčových informací o produktu s investiční složkou, který zakoupili, jakož i prostředky, jimiž mají být informováni.
Evropské orgány dohledu předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do 31. prosince 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010, články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1094/2010 a články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 11
1. Tvůrci produktu s investiční složkou nevzniká občanskoprávní odpovědnost na základě pouhého sdělení klíčových informací včetně jeho případného překladu, pokud není zavádějící, nepřesné nebo v rozporu s příslušnými částmi právně závazných předsmluvních a smluvních dokumentů nebo s požadavky stanovenými v článku 8.
2. Retailový investor, který prokazatelně utrpí ztrátu v důsledku toho, že při investování do produktu s investiční složkou, k němuž bylo sdělení klíčových informací vytvořeno, spoléhal na toto sdělení, jak je uvedeno v odstavci 1, může v souladu s vnitrostátním právem požadovat od tvůrce produktu s investiční složkou náhradu škody za utrpěnou ztrátu.
3. Pojmy jako „škoda“ nebo „ztráta“ uvedené v odstavci 2, které nejsou vymezeny, se vykládají a uplatňují v souladu s použitelným vnitrostátním právem určeným příslušnými pravidly mezinárodního práva soukromého.
4. Tento článek nevylučuje další nároky z občanskoprávní odpovědnosti v souladu s vnitrostátními právními předpisy.
5. Povinnosti vyplývající z tohoto článku nelze smluvně omezit ani vyloučit.
Článek 12
Týká-li se sdělení klíčových informací pojistné smlouvy, má pojišťovna povinnosti podle tohoto nařízení pouze vůči pojistníkovi, a nikoli vůči osobě oprávněné z pojistné smlouvy.
ODDÍL III
Poskytnutí sdělení klíčových informací
Článek 13
1. Osoba, která poskytuje poradenství o produktu s investiční složkou nebo takový produkt prodává, poskytne retailovým investorům sdělení klíčových informací v dostatečném předstihu předtím, než se pro ně jakákoli smlouva nebo nabídka týkající se daného produktu s investiční složkou stane závaznou.
2. Osoba, která poskytuje poradenství o produktu s investiční složkou nebo takový produkt prodává, může vyhovět požadavkům odstavce 1 tím, že poskytne sdělení klíčových informací osobě písemně zmocněné přijímat investiční rozhodnutí jménem retailového investora ve vztahu k obchodům uzavíraným v rámci daného písemného zmocnění.
3. Odchylně od odstavce 1 a s výhradou čl. 3 odst. 1 a odst. 3 písm. a) a článku 6 směrnice 2002/65/ES může osoba, která prodává produkt s investiční složkou, sdělení klíčových informací retailovému investorovi poskytnout bez zbytečného odkladu až po uzavření obchodu, jsou-li splněny všechny tyto podmínky:
a)
retailový investor se z vlastního podnětu rozhodne kontaktovat osobu, která produkt s investiční složkou prodává, a uzavřít obchod pomocí prostředků dálkové komunikace;
b)
sdělení klíčových informací nelze poskytnout v souladu s odstavcem 1 tohoto článku;
c)
osoba, která poskytuje poradenství o produktu s investiční složkou nebo takový produkt prodává, retailového investora informovala, že sdělení klíčových informací nelze poskytnout, a jasně mu sdělila, že retailový investor může obchod odložit s cílem obdržet a přečíst si sdělení klíčových informací před uzavřením obchodu;
d)
retailový investor souhlasí s tím, že sdělení klíčových informací obdrží bez zbytečného odkladu po uzavření obchodu, spíše než aby obchod odložil s cílem obdržet toto sdělení předem.
4. Pokud je jménem retailového investora provedeno několik po sobě následujících obchodů týkajících se téhož produktu s investiční složkou v souladu s pokyny, které tento retailový investor zadal osobě, jež daný produkt prodává, před prvním obchodem, vztahuje se povinnost poskytnout sdělení klíčových informací podle odstavce 1 pouze na první obchod a na první obchod provedený poté, co bylo sdělení klíčových informací upraveno podle článku 10.
5. S cílem zajistit jednotné uplatňování tohoto článku vypracují evropské orgány dohledu ve společném výboru návrhy regulačních technických norem upřesňující podmínky pro splnění požadavků na poskytnutí sdělení klíčových informací podle odstavce 1.
Evropské orgány dohledu předloží tyto návrhy regulačních technických norem Komisi do 31. prosince 2015.
Na Komisi je přenesena pravomoc přijímat regulační technické normy uvedené v prvním pododstavci v souladu s články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1093/2010, články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1094/2010 a články 10 až 14 nařízení (EU) č. 1095/2010.
Článek 14
1. Osoba, která poskytuje poradenství o produktu s investiční složkou nebo takový produkt prodává, poskytne sdělení klíčových informací retailovým investorům bezplatně.
2. Osoba, která poskytuje poradenství o produktu s investiční složkou nebo takový produkt prodává, poskytne sdělení klíčových informací retailovému investorovi na jednom z těchto nosičů:
a)
na papíře, což by měla být standardní varianta v případě, že je daný produkt nabízen při osobním jednání, nepřeje-li si retailový investor jinak;
b)
na jiném trvalém nosiči než na papíře, pokud jsou splněny podmínky uvedené v odstavci 4; nebo
c)
prostřednictvím internetových stránek, pokud jsou splněny podmínky uvedené v odstavci 5.
3. Pokud je sdělení klíčových informací poskytnuto na jiném trvalém nosiči než na papíře nebo prostřednictvím internetových stránek, retailovým investorům se na vyžádání bezplatně poskytne papírová kopie. Retailoví investoři musí být informováni o právu vyžádat si bezplatnou papírovou kopii.
4. Sdělení klíčových informací lze poskytnout na jiném trvalém nosiči než na papíře, pokud jsou splněny tyto podmínky:
a)
užití trvalého nosiče je vhodné vzhledem k okolnostem, za nichž se uskutečňuje obchod mezi osobou, která poskytuje poradenství o produktu s investiční složkou nebo takový produkt prodává, a retailovým investorem a
b)
retailový investor měl možnost zvolit si informace na papíře nebo na trvalém nosiči a prokazatelně si zvolil druhou možnost.
5. Sdělení klíčových informací může být poskytnuto prostřednictvím internetových stránek, které nesplňují definici trvalého nosiče, pokud jsou splněny všechny tyto podmínky:
a)
poskytnutí sdělení klíčových informací prostřednictvím internetových stránek je vhodné vzhledem k okolnostem, za nichž se uskutečňuje obchod mezi osobou, která poskytuje poradenství o produktu s investiční složkou nebo takový produkt prodává, a retailovým investorem;
b)
retailový investor měl možnost zvolit si informace poskytnutou na papíře nebo prostřednictvím internetových stránek a prokazatelně si zvolil druhou možnost;
c)
retailový investor byl elektronickou cestou nebo písemně informován o adrese internetových stránek a o místě na internetových stránkách, kde lze sdělení klíčových informací nalézt;
d)
sdělení klíčových informací je na těchto internetových stránkách přístupné po tak dlouhou dobu, jakou retailový investor může potřebovat k tomu, aby si je prohlédl, a lze je stáhnout a uložit na trvalý nosič.
Pokud bylo sdělení klíčových informací upraveno podle článku 10, musí být retailovému investorovi na požádání rovněž poskytnuty jeho předchozí verze.
6. Pro účely odstavců 4 a 5 platí, že poskytnutí informací na trvalém nosiči jiném než na papíře nebo prostřednictvím internetových stránek se považuje za vhodné vzhledem k okolnostem, za nichž se uskutečňuje obchod mezi osobou, která poskytuje poradenství o produktu s investiční složkou nebo takový produkt prodává, a retailovým investorem, jestliže má retailový investor prokazatelně pravidelný přístup na internet. Za důkaz se považuje e-mailová adresa, kterou retailový investor poskytl pro účely uskutečnění daného obchodu.
KAPITOLA III
SLEDOVÁNÍ TRHU A PRAVOMOCI K ZÁSAHŮM DO PRODUKTU
Článek 15
1. V souladu s čl. 9 odst. 2 nařízení (EU) č. 1094/2010 sleduje EIOPA trh s pojistnými produkty s investiční složkou, které jsou uváděny na trh, distribuovány nebo prodávány v Unii.
2. Příslušné orgány sledují trh s pojistnými produkty s investiční složkou, které jsou uváděny na trh, distribuovány nebo prodávány v jejich členském státě nebo z jejich členského státu.
Článek 16
1. V souladu s čl. 9 odst. 5 nařízení (EU) č. 1094/2010 může EIOPA, pokud jsou splněny podmínky stanovené v odstavcích 2 a 3 tohoto článku, v Unii dočasně zakázat nebo omezit:
a)
uvádění na trh, distribuci nebo prodej některých pojistných produktů s investiční složkou nebo pojistných produktů s investiční složkou s určitými stanovenými rysy nebo
b)
určitý typ finanční činnosti či praktiky pojišťovny nebo zajišťovny.
Zákaz či omezení se může použít za okolností stanovených orgánem EIOPA nebo může podléhat výjimkám stanoveným tímto orgánem.
2. EIOPA přijme rozhodnutí podle odstavce 1 pouze v případě, že jsou splněny všechny tyto podmínky:
a)
navržené opatření řeší významnou obavu o ochranu investorů či hrozbu pro řádné fungování a integritu finančních trhů nebo stabilitu celého finančního systému v Unii nebo jeho části;
b)
hrozbu neřeší regulační požadavky podle právních předpisů Unie použitelné na příslušný pojistný produkt s investiční složkou nebo činnost;
c)
příslušný orgán nebo příslušné orgány nepřijaly opatření k řešení dané hrozby nebo přijatá opatření na tuto hrozbu nereagují dostatečně.
Jsou-li podmínky stanovené v prvním pododstavci splněny, může EIOPA preventivně stanovit zákaz nebo omezení podle odstavce 1 předtím, než je pojistný produkt s investiční složkou nabízen a prodáván investorům.
3. Při přijímání opatření podle tohoto článku EIOPA zajistí, aby dané opatření:
a)
nemělo škodlivý účinek na efektivnost finančních trhů nebo na investory, který by nebyl úměrný přínosu opatření, ani
b)
nevytvářelo riziko regulatorní arbitráže.
Pokud příslušný orgán nebo příslušné orgány přijaly opatření podle článku 17, může orgán EIOPA přijmout kterékoli z opatření uvedených v odstavci 1 tohoto článku, aniž by vydával stanovisko stanovené v článku 18.
4. Než EIOPA rozhodne o přijetí jakéhokoli opatření podle tohoto článku, oznámí opatření, které navrhuje, příslušným orgánům.
5. EIOPA uveřejní na svých internetových stránkách oznámení o každém rozhodnutí přijmout jakékoli opatření podle tohoto článku. Oznámení uvádí podrobnosti zákazu nebo omezení a okamžik po uveřejnění oznámení, od kterého opatření nabudou účinku. Zákaz nebo omezení se vztahuje pouze na kroky uskutečněné poté, co opatření nabudou účinku.
6. EIOPA přezkoumává zákaz nebo omezení uložené podle odstavce 1 v přiměřených odstupech, nejméně však každé tři měsíce. Nejsou-li po uplynutí uvedené tříměsíční lhůty zákaz nebo omezení obnoveny, jejich platnost skončí.
7. Opatření přijaté orgánem EIOPA podle tohoto článku má přednost před veškerými předchozími opatřeními, která přijal příslušný orgán.
8. Komise přijme akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 30, jimiž vymezí kritéria a faktory, které EIOPA zohlední při určování toho, zda se objevila významná obava o ochranu investorů či hrozba pro řádné fungování a integritu finančních trhů nebo pro stabilitu celého finančního systému v Unii či jeho části podle odst. 2 prvního pododstavce písm. a).
Mezi tato kritéria a faktory patří:
a)
míra složitosti pojistného produktu s investiční složkou a vztah k typu investora, jemuž je nabízen a prodáván;
b)
objem či předpokládaná hodnota pojistného produktu s investiční složkou;
c)
míra inovace pojistného produktu s investiční složkou, činnosti či praktiky a
d)
finanční páka, kterou produkt či praktika poskytují.
Článek 17
1. Příslušný orgán může ve svém členském státě nebo ze svého členského státu zakázat či omezit:
a)
uvádění na trh, distribuci nebo prodej pojistných produktů s investiční složkou nebo pojistných produktů s investiční složkou s určitými stanovenými rysy nebo
b)
určitý typ finanční činnosti či praktiky pojišťovny nebo zajišťovny.
2. Příslušný orgán může přijmout opatření uvedené v odstavci 1, pokud má přiměřené důvody se domnívat, že:
a)
pojistný produkt s investiční složkou nebo činnost či praktika vzbuzuje významné obavy o ochranu investorů či představuje hrozbu pro řádné fungování a integritu finančních trhů nebo stabilitu celého finančního systému či jeho části alespoň v jednom členském státě;
b)
stávající regulační požadavky podle právních předpisů Unie použitelné na pojistný produkt s investiční složkou nebo činnost či praktiku dostatečně neřeší rizika uvedená v písmeni a) a problém by lépe neřešil ani zdokonalený dohled či vynucování stávajících požadavků;
c)
opatření je přiměřené s ohledem na povahu zjištěných rizik, úroveň sofistikovanosti dotčených investorů nebo účastníků trhu a pravděpodobný účinek opatření na investory či účastníky trhu, kteří mohou držet nebo využívat pojistný produkt s investiční složkou nebo činnost či praktiku nebo z nich mít prospěch;
d)
příslušný orgán řádně konzultoval s příslušnými orgány v jiných členských státech, kterých by se opatření mohlo významně dotknout, a
e)
opatření nemá diskriminační účinek na služby nebo činnosti poskytované z jiného členského státu.
V případě, že jsou podmínky stanovené v prvním pododstavci splněny, může příslušný orgán preventivně stanovit zákaz nebo omezení podle odstavce 1 předtím, než je pojistný produkt s investiční složkou nabízen a prodáván investorům. Zákaz či omezení se může použít za okolností stanovených příslušným orgánem nebo podléhat výjimkám stanoveným tímto orgánem.
3. Příslušný orgán neuloží zákaz či omezení podle tohoto článku, pokud nejméně jeden měsíc předtím, než má dané opatření nabýt účinku, všem ostatním zapojeným příslušným orgánům a orgánu EIOPA písemně nebo jiným prostředkem dohodnutým mezi orgány neoznámil údaje o:
a)
pojistném produktu s investiční složkou nebo činnosti či praktice, kterých se navrhované opatření týká;
b)
přesné povaze navrhovaného zákazu nebo omezení a o tom, kdy má nabýt účinku, a
c)
důkazech, na kterých založil své rozhodnutí a podle kterých je přesvědčen, že je splněna každá z podmínek v odstavci 2.
4. Ve výjimečných případech, kdy se příslušný orgán domnívá, že je nutné urychleně přijmout opatření podle tohoto článku, aby se zabránilo poškození způsobenému těmito pojistnými produkty s investiční složkou, činnostmi nebo praktikami uvedenými v odstavci 1, může příslušný orgán přijmout přechodné opatření s písemným oznámením všem ostatním příslušným orgánům a orgánu EIOPA předaným nejpozději 24 hodin předtím, než má dané opatření nabýt účinku, za předpokladu, že jsou splněna všechna kritéria tohoto článku a dojde se kromě toho jednoznačně k závěru, že oznámení jeden měsíc předem by danou obavu či hrozbu odpovídajícím způsobem nevyřešilo. Příslušný orgán nepřijímá přechodná opatření s platností delší než tři měsíce.
5. Příslušný orgán na svých internetových stránkách uveřejní oznámení o každém rozhodnutí uložit zákaz nebo omezení podle odstavce 1. Oznámení uvádí podrobnosti zákazu nebo omezení, okamžik po uveřejnění oznámení, od kterého opatření nabudou účinku, a důkazy, podle nichž je orgán přesvědčen, že je splněna každá z podmínek v odstavci 2. Zákaz nebo omezení se vztahuje pouze na kroky uskutečněné po uveřejnění oznámení.
6. Příslušný orgán zákaz nebo omezení zruší, pokud podmínky uvedené v odstavci 2 pominou.
7. Komise přijme akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 30, jimiž vymezí kritéria a faktory, které příslušný orgán zohlední při určování toho, zda se objevila významná obava o ochranu investorů či hrozba pro řádné fungování a integritu finančních trhů nebo stabilitu celého finančního systému či jeho části alespoň v jednom členském státě podle odst. 2 prvního pododstavce písm. a).
Mezi tato kritéria a faktory patří:
a)
míra složitosti pojistného produktu s investiční složkou a vztah k typu investora, jemuž je nabízen nebo prodáván;
b)
míra inovace pojistného produktu s investiční složkou, činnosti či praktiky;
c)
finanční páka, kterou produkt či praktika poskytují;
d)
v souvislosti s řádným fungováním a integritou finančních trhů objem či předpokládaná hodnota pojistného produktu s investiční složkou.
Článek 18
1. EIOPA usnadňuje a koordinuje opatření přijímaná příslušnými orgány podle článku 17. Zejména zajistí, aby opatření přijatá příslušným orgánem byla odůvodněná a přiměřená a aby příslušné orgány zaujímaly, je-li to vhodné, konzistentní přístup.
2. Poté, co obdrží oznámení podle článku 17 o opatření, které má být uloženo podle uvedeného článku, přijme EIOPA stanovisko, v němž uvede, zda se domnívá, že jsou zákaz či omezení odůvodněné a přiměřené. Jestliže se domnívá, že je pro řešení rizika nutné, aby opatření přijaly i další příslušné orgány, uvede to ve svém stanovisku. Stanovisko zveřejní na svých internetových stránkách.
3. Pokud příslušný orgán navrhne přijetí nebo přijme opatření v rozporu se stanoviskem orgánu EIOPA podle odstavce 2 nebo odmítne přijmout opatření v rozporu s takovým stanoviskem, ihned na svých internetových stránkách zveřejní oznámení s úplným vysvětlením důvodů, které jej k tomu vedou.
KAPITOLA IV
VYŘIZOVÁNÍ STÍŽNOSTÍ, ZJEDNÁVÁNÍ NÁPRAVY, SPOLUPRÁCE A DOHLED
Článek 19
Tvůrce produktu s investiční složkou a osoba, která o takovém produktu poskytuje poradenství nebo takový produkt prodává, zavedou vhodné postupy a opatření zajišťující, aby:
a)
retailoví investoři mohli účinným způsobem podat stížnost vůči tvůrci produktu s investiční složkou;
b)
retailoví investoři, kteří podali stížnost týkající se sdělení klíčových informací, obdrželi řádně a včas věcnou odpověď a
c)
retailoví investoři měli k dispozici účinné postupy zjednání nápravy též v případě přeshraničních sporů, zejména nachází-li se tvůrce produktu s investiční složkou v jiném členském státě nebo ve třetí zemi.
Článek 20
1. Pro účely uplatňování tohoto nařízení příslušné orgány vzájemně spolupracují a bez zbytečného prodlení si poskytují informace, které jsou relevantní pro plnění jejich povinností podle tohoto nařízení a využívání jejich pravomocí.
2. Příslušné orgány mají v souladu s vnitrostátním právem veškeré dohledové a vyšetřovací pravomoci, které jsou nezbytné pro plnění jejich úkolů podle tohoto nařízení.
Článek 21
1. Členské státy použijí na zpracování osobních údajů prováděné v daném členském státě podle tohoto nařízení směrnici 95/46/ES.
2. Na zpracování osobních údajů, které provádějí evropské orgány dohledu, se použije nařízení (ES) č. 45/2001.
KAPITOLA V
SPRÁVNÍ SANKCE A JINÁ OPATŘENÍ
Článek 22
1. Aniž jsou dotčeny dohledové pravomoci příslušných orgánů a právo členských států stanovit a ukládat trestní sankce, stanoví členské státy pravidla pro ukládání přiměřených správních sankcí a opatření použitelných v situacích představujících porušení tohoto nařízení a přijmou veškerá opatření nezbytná k jejich uplatňování. Tyto sankce a opatření musí být účinné, přiměřené a odrazující.
Členské státy se mohou rozhodnout, že nestanoví pravidla pro správní sankce podle prvního pododstavce v případě porušení předpisů, na která se podle jejich vnitrostátního trestního práva vztahují trestní sankce.
Do 31. prosince 2016 oznámí členské státy pravidla uvedená v prvním pododstavci Komisi a společnému výboru. Neprodleně také Komisi a společnému výboru oznámí všechny jejich následné změny.
2. Při výkonu svých pravomocí uvedených v článku 24 příslušné orgány úzce spolupracují, aby zajistily, že správní sankce a opatření povedou k výsledkům sledovaným tímto nařízením, a koordinují svůj postup, aby se zabránilo jakémukoli zdvojování a překrývání při uplatňování správních sankcí a opatření v přeshraničních případech.
Článek 23
Příslušné orgány vykonávají své pravomoci ukládat sankce v souladu s tímto nařízením a vnitrostátním právem kterýmkoli z níže uvedených způsobů:
a)
přímo;
b)
ve spolupráci s jinými orgány;
c)
v rámci vlastní odpovědnosti přenesením na jiné orgány;
d)
podáním návrhu příslušným justičním orgánům.
Článek 24
1. Tento článek se použije na porušení čl. 5 odst. 1, článků 6 a 7, čl. 8 odst. 1 až 3, článku 9, čl. 10 odst. 1, čl. 13 odst. 1, 3 a 4 a článků 14 a 19.
2. Příslušné orgány musí mít pravomoc ukládat v souladu s vnitrostátním právem alespoň tyto správní sankce a opatření:
a)
příkaz zakazující uvádění produktu s investiční složkou na trh;
b)
příkaz pozastavující uvádění produktu s investiční složkou na trh;
c)
veřejné upozornění, v němž je uvedena osoba odpovědná za porušení předpisů a povaha daného porušení;
d)
příkaz zakazující poskytování sdělení klíčových informací, které není v souladu s požadavky článků 6, 7, 8 nebo 10, a požadující vydání nové verze sdělení klíčových informací;
e)
správní pokuty v minimální výši:
i)
v případě právnické osoby:
-
až 5 000 000 EUR nebo v členských státech, jejichž měnou není euro, v odpovídající hodnotě v příslušné národní měně k 30. prosince 2014, nebo až 3 % z celkového ročního obratu právnické osoby určeného podle poslední dostupné účetní závěrky schválené vedoucím orgánem nebo
-
až dvojnásobku výše zisku plynoucího z porušení předpisů nebo výše ztráty, které se dotyčná osoba porušením předpisů vyhnula, pokud je lze stanovit;
ii)
v případě fyzické osoby:
-
až 700 000 EUR nebo v členských státech, jejichž měnou není euro, v odpovídající hodnotě v příslušné národní měně k 30. prosinci 2014 nebo
-
až dvojnásobku výše zisku plynoucího z porušení předpisů nebo dvojnásobku výše ztráty, které se dotyčná osoba porušením předpisů vyhnula, pokud je lze stanovit.
Je-li právnická osoba uvedená v písm. e) bodě i) prvního pododstavce mateřským podnikem nebo dceřiným podnikem mateřského podniku, který je povinen sestavovat konsolidovanou účetní závěrku podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2013/34/EU (20), je příslušným celkovým obratem celkový roční obrat nebo odpovídající druh příjmů podle příslušných právních předpisů Unie týkajících se účetnictví vyplývající z poslední dostupné konsolidované účetní závěrky schválené vedoucím orgánem vrcholného mateřského podniku.
3. Členské státy mohou stanovit další sankce nebo opatření a vyšší úrovně správních pokut, než jsou stanoveny v tomto nařízení.
4. Pokud příslušné orgány uloží jednu nebo více správních sankcí nebo opatření v souladu s odstavcem 2, musí mít tyto příslušné orgány pravomoc vydat přímé sdělení dotyčnému retailovému investorovi, které obsahuje informace o správních opatřeních nebo správních sankcích a o tom, kde lze podat stížnost nebo uplatnit žádost o zjednání nápravy, nebo pravomoc požadovat, aby takové sdělení vydal tvůrce produktu s investiční složkou nebo osoba, která poskytuje poradenství o produktu s investiční složkou nebo takový produkt prodává.
Článek 25
Příslušné orgány uplatňují správní sankce a opatření uvedené v čl. 24 odst. 2 s přihlédnutím ke všem relevantním okolnostem, včetně tam, kde je to vhodné:
a)
závažnosti a délky trvání porušení předpisů;
b)
míry odpovědnosti osoby odpovědné za porušení předpisů;
c)
dopadu porušení předpisů na zájmy retailových investorů;
d)
míry spolupráce osoby odpovědné za porušení předpisů;
e)
případných dřívějších případů porušení předpisů osobu odpovědnou za porušení předpisů;
f)
opatření přijatých následně osobou odpovědnou za porušení předpisů, aby se zabránilo jeho opakování.
Článek 26
Na rozhodnutí o uložení sankcí a opatření přijatá podle tohoto nařízení se vztahuje právo podat opravný prostředek.
Článek 27
1. Pokud příslušný orgán zveřejní správní sankce nebo opatření, oznámí je současně příslušnému evropskému orgánu dohledu.
2. Příslušný orgán poskytne ročně příslušnému evropskému orgánu dohledu souhrnné informace o všech správních sankcích a opatřeních uložených v souladu s článkem 22 a s čl. 24 odst. 2.
3. Evropské orgány dohledu informace uvedené v tomto článku zveřejní ve svých výročních zprávách.
Článek 28
1. Příslušné orgány zavedou účinné mechanismy, které umožní, aby jim byly hlášeny skutečné nebo potenciální případy porušení tohoto nařízení.
2. Mechanismy uvedené v odstavci 1 zahrnují alespoň:
a)
zvláštní postupy pro přijímání hlášení o skutečných nebo potenciálních případech porušení předpisů a jejich následné vyřízení;
b)
vhodnou ochranu pro zaměstnance, kteří nahlásí případy porušení předpisů, k nimž došlo u jejich zaměstnavatele, přinejmenším před odvetou, diskriminací a dalšími druhy nespravedlivého zacházení;
c)
ochranu totožnosti osoby, která případy porušení předpisů ohlásí, i fyzické osoby, která je za porušení předpisů údajně odpovědná, ve všech fázích postupů s výjimkou případů, kdy je toto zveřejnění vyžadováno vnitrostátním právem v souvislosti s dalším vyšetřováním nebo následným soudním řízením.
3. Členské státy mohou stanovit, že příslušné orgány zavedou i další mechanismy podle vnitrostátního práva.
4. Členské státy mohou požadovat, aby zaměstnavatelé zabývající se činnostmi, které jsou regulovány pro účely finančních služeb, zavedli vhodné postupy, které jejich zaměstnancům umožní hlásit skutečné či potenciální případy porušení předpisů interně zvláštní, nezávislou a samostatnou cestou.
Článek 29
1. Pravomocné rozhodnutí o uložení správní sankce nebo opatření za porušení předpisů uvedená v čl. 24 odst. 1 zveřejní příslušné orgány na svých oficiálních internetových stránkách bez zbytečného odkladu poté, co byla o tomto rozhodnutí vyrozuměna osoba, jíž byly sankce nebo opatření uloženy.
Zveřejní se přinejmenším tyto informace:
a)
druh a povaha porušení předpisů;
b)
totožnost odpovědných osob.
Tato povinnost se nevztahuje na rozhodnutí ukládající opatření vyšetřovací povahy.
Pokud však má příslušný orgán na základě individuálního posouzení přiměřenosti zveřejnění totožnosti právnických osob nebo totožnosti či osobních údajů fyzických osob za to, že by zveřejnění těchto údajů bylo nepřiměřené, nebo pokud by toto zveřejnění ohrozilo stabilitu finančních trhů nebo probíhající vyšetřování, příslušné orgány:
a)
zveřejnění rozhodnutí o uložení sankce nebo opatření odloží, dokud důvody pro nezveřejnění nepominou;
b)
rozhodnutí o uložení sankce nebo opatření zveřejní anonymně a způsobem, který je v souladu s vnitrostátním právem, pokud toto anonymní zveřejnění zajistí skutečnou ochranu dotyčných osobních údajů, nebo
c)
rozhodnutí o uložení sankce nebo opatření nezveřejní, pokud se má za to, že možnosti uvedené v písmenech a) a b) dostatečně nezajišťují:
i)
že nebude ohrožena stabilita finančních trhů;
ii)
přiměřenost zveřejnění takových rozhodnutí s ohledem na opatření považovaná za méně významná.
2. Příslušné orgány informují evropské orgány dohledu o všech uložených správních sankcích nebo opatřeních, které nebyly zveřejněny v souladu s odst. 1 třetím pododstavcem písm. c), včetně opravných prostředků podaných proti nim a jejich výsledku.
V případě rozhodnutí zveřejnit sankci nebo opatření anonymně může být zveřejnění příslušných údajů o přiměřenou dobu odloženo, pokud se předpokládá, že důvody pro anonymní zveřejnění po uplynutí této doby pominou.
3. Pokud vnitrostátní právo stanoví, že rozhodnutí o uložení sankce nebo opatření, proti němuž byl podán opravný prostředek k příslušnému soudnímu či jinému orgánu, má být zveřejněno, příslušné orgány takovou informaci a veškeré následné informace o výsledku tohoto opravného prostředku rovněž bez zbytečného odkladu uveřejní na svých oficiálních internetových stránkách. Zveřejněno navíc musí být jakékoli rozhodnutí, kterým se ruší dříve zveřejněné rozhodnutí o uložení sankce nebo opatření.
4. Příslušné orgány zajistí, aby jakékoli zveřejnění v souladu s tímto článkem na jejich oficiálních internetových stránkách zůstalo po dobu nejméně pěti let od zveřejnění. Osobní údaje, jež taková zveřejněná informace obsahuje, jsou na oficiálních internetových stránkách příslušného orgánu uchovávány pouze po dobu, která je nezbytná v souladu s platnými předpisy o ochraně údajů.
KAPITOLA VI
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 30
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedené v čl. 8 odst. 4, v čl. 16 odst. 8 a v čl. 17 odst. 7 je Komisi svěřena na dobu tří let od 30. prosince 2014. Komise vypracuje zprávu o výkonu přenesené pravomoci nejpozději devět měsíců před koncem tohoto tříletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud Evropský parlament nebo Rada nevysloví proti tomuto prodloužení námitku nejpozději tři měsíce před koncem každého z těchto období.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v čl. 8 odst. 4, v čl. 16 odst. 8 a v čl. 17 odst. 7 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který v něm je upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle čl. 8 odst. 4, čl. 16 odst. 8 nebo čl. 17 odst. 7 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě tří měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o tři měsíce.
Článek 31
Pokud Komise přijme regulační technické normy podle čl. 8 odst. 5, čl. 10 odst. 2 nebo čl. 13 odst. 5, které jsou totožné s návrhy regulačních technických norem předloženými evropskými orgány dohledu, činí lhůta, v níž mohou Evropský parlament a Rada vznést námitky vůči těmto regulačním technickým normám, odchylně od čl. 13 odst. 1 druhého pododstavce nařízení (EU) č. 1093/2010, (EU) č. 1094/2010 a (EU) č. 1095/2010 a vzhledem ke složitosti a objemu dané problematiky dva měsíce ode dne oznámení. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se uvedená lhůta prodlouží o jeden měsíc.
Článek 32
1. Správcovské společnosti ve smyslu v čl. 2 odst. 1 písm. b) směrnice 2009/65/ES, investiční společnosti uvedené v článku 27 této směrnice a osoby poskytující poradenství o podílových jednotkách SKIPCP uvedených v čl. 1 odst. 2 této směrnice nebo tyto jednotky prodávající jsou osvobozeny od povinností uvedených v tomto nařízení do 31. prosince 2019.
2. Pokud členský stát uplatňuje pravidla týkající se formátu a obsahu sdělení klíčových informací, jak je stanoveno v článcích 78 až 81 směrnice 2009/65/ES, na jiné fondy než SKIPCP nabízené retailovým investorům, vztahuje se osvobození stanovené v odstavci 1 tohoto článku i na správcovské společnosti, investiční společnosti a osoby poskytující poradenství ohledně podílů takových fondů nebo podíly těchto fondů prodávající retailovým investorům.
Článek 33
1. Komise přezkoumá toto nařízení do 31. prosince 2018. Tento přezkum zahrne na základě informací získaných od evropských orgánů dohledu obecné hodnocení toho, jak funguje upozornění týkající se srozumitelnosti, přičemž přihlédne k jakýmkoli vodítkům, jež příslušné orgány v tomto směru vypracují. Jeho součástí je dále hodnocení praktického uplatňování pravidel stanovených v tomto nařízení, se řádným zohledněním vývoje na trhu retailových investičních produktů, a proveditelnosti, nákladů a případných přínosů zavedení označení pro sociálně a environmentálně zaměřené investice. V rámci svého přezkumu provede Komise spotřebitelské testy a analýzu nelegislativních variant, stejně jako výsledků přezkumu nařízení (EU) č. 346/2013 v souvislosti s jeho čl. 27 odst. 1 písm. c), e) a g).
Pokud jde o SKIPCP, jak jsou definovány v čl. 1 odst. 2 směrnice 2009/65/ES, přezkum posoudí, zda se přechodná opatření podle článku 32 tohoto nařízení prodlouží, nebo pokud dojde ke zjištění jakýchkoli nezbytných úprav, zda ustanovení o klíčových informacích pro investory ve směrnici 2009/65/ES mohou být nahrazena ustanoveními o sděleních klíčových informací podle tohoto nařízení nebo považována za rovnocenná těmto ustanovením. Při přezkumu se rovněž zváží možné rozšíření oblasti působnosti tohoto nařízení na další finanční produkty a s ohledem na osvědčené standardy ochrany spotřebitele, včetně porovnání finančních produktů, se posoudí, zda by mělo být vynětí produktů z oblasti působnosti tohoto nařízení zachováno. Přezkum rovněž posoudí vhodnost zavedení společných pravidel, pokud jde o potřebu toho, aby všechny členské státy za porušování tohoto nařízení stanovily správní sankce.
2. Komise na základě práce provedené orgánem EIOPA týkající se požadavků na poskytování informací o produktech posoudí do 31. prosince 2018, zda je třeba předložit návrh nového legislativního aktu, jenž zaručí požadavky na náležité poskytování informací o těchto produktech, nebo zda je třeba zahrnout do oblasti působnosti tohoto nařízení penzijní produkty uvedené v čl. 2 odst. 2 písm. e).
Komise v posouzení zajistí, aby tato opatření nevedla ke snížení norem pro poskytování informací v členských státech, které režimy poskytování informací u těchto penzijních produktů již zavedly.
3. Po konzultaci se společným výborem předloží Komise Evropskému parlamentu a Radě zprávu v souvislosti s odstavci 1 a 2, která bude případně doprovázena legislativním návrhem.
4. Do 31. prosince 2018 provede Komise průzkum trhu s cílem zjistit, zda jsou na trhu k dispozici on-line kalkulačky umožňující retailovým investorům spočítat souhrnné náklady a poplatky spojené s produkty s investiční složkou a zda jsou k dispozici bezplatně. Podá zprávu o tom, zda tyto nástroje poskytují spolehlivé a přesné výpočty u všech produktů spadajících do oblasti působnosti tohoto nařízení.
Jestliže z průzkumu vyplyne, že žádné takové nástroje neexistují nebo že existující nástroje neumožňují retailovým investorům porozumět souhrnné výši nákladů a poplatků spojených s produkty s investiční složkou, vypracují evropské orgány dohledu ve společném výboru návrhy regulačních technických norem, které stanoví požadavky pro tyto nástroje na úrovni Unie.
Článek 34
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 31. prosince 2016.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 26. listopadu 2014.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 1286/2014
z dnia 26 listopada 2014 r.
w sprawie dokumentów zawierających kluczowe informacje, dotyczących detalicznych produktów zbiorowego inwestowania i ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych (PRIIP)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejdniaskiego Banku Centralnego (1),
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Inwestorom indywidualnym, którzy rozważają dokonanie inwestycji, coraz częściej oferuje się szeroką gamę detalicznych produktów zbiorowego inwestowania i ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych (PRIIP). Niektóre z tych produktów zapewniają szczególne rozwiązania inwestycyjne dostosowane do potrzeb inwestorów indywidualnych, są często połączone z ochroną ubezpieczeniową lub mogą być skomplikowane i trudne do zrozumienia. Obecnie informacje ujawniane inwestorom indywidualnym w odniesieniu do takich PRIIP są nieskoordynowane i często nie pomagają inwestorom indywidualnym w porównywaniu różnych produktów lub zrozumieniu ich cech. W rezultacie inwestorzy indywidualni często dokonywali inwestycji bez zrozumienia związanego z nimi ryzyka i kosztów, ponosząc w związku z tym nieprzewidziane straty.
(2)
Zwiększenie przejrzystości PRIIP oferowanych inwestorom indywidualnym stanowi ważny środek ochrony inwestorów, a także konieczny warunek odbudowy zaufania inwestorów indywidualnych do rynku finansowego, w szczególności w następstwie kryzysu finansowego. Pierwsze kroki w tym kierunku podjęto już na poziomie unijnym poprzez opracowanie systemu kluczowych informacji dla inwestorów ustanowionego w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE (3).
(3)
Istnienie odmiennych zasad dotyczących PRIIP, które różnią się od siebie w zależności od sektora oferującego PRIIP, oraz różnice w krajowych przepisach w tym obszarze tworzą nierówne warunki konkurencji między poszczególnymi produktami i kanałami dystrybucji, stanowiąc dodatkowe przeszkody dla powstania wewnętrznego rynku usług i produktów finansowych. Państwa członkowskie już podjęły rozbieżne i nieskoordynowane działania mające na celu wyeliminowanie niedociągnięć w środkach ochrony inwestorów i proces ten najprawdopodobniej będzie dalej postępował. Rozbieżne podejścia do ujawniania informacji dotyczących PRIIP utrudniają rozwój takich samych warunków działania dla twórców różnych PRIIP oraz podmiotów doradzających w zakresie tych produktów lub je sprzedających, zakłócając tym samym konkurencję oraz prowadząc do nierównych poziomów ochrony inwestorów w Unii. Takie rozbieżności stanowią przeszkodę w ustanowieniu i sprawnym funkcjonowaniu rynku wewnętrznego.
(4)
Aby zapobiec rozbieżnościom, konieczne jest ustanowienie na poziomie Unii jednolitych przepisów dotyczących przejrzystości, które będą miały zastosowanie do wszystkich uczestników rynku PRIIP, zwiększając tym samym ochronę inwestorów. Rozporządzenie jest konieczne, aby zapewnić ustanowienie wspólnego standardu dla dokumentów zawierających kluczowe informacje w jednolity sposób, tak aby umożliwić harmonizację formatu i treści tych dokumentów. Bezpośrednio stosowane przepisy rozporządzenia powinny zapewnić objęcie wszystkich podmiotów doradzających w zakresie PRIIP lub je sprzedających jednolitymi wymogami w odniesieniu do przekazywania dokumentu zawierającego kluczowe informacje inwestorom indywidualnym. Niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na nadzór nad materiałami reklamowymi. Ponadto niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na środki w zakresie interwencji względem produktów inne niż te związane z ubezpieczeniowymi produktami inwestycyjnymi.
(5)
Poprawa jakości ujawnianych informacji dotyczących PRIIP ma zasadnicze znaczenie dla odbudowy zaufania inwestorów indywidualnych do rynków finansowych; równie ważna jest jednak skuteczna regulacja procesów sprzedaży tych produktów. Niniejsze rozporządzenie stanowi uzupełnienie środków dotyczących dystrybucji określonych w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE (4). Jest ono również uzupełnieniem środków dotyczących dystrybucji produktów ubezpieczeniowych określonych w dyrektywie 2002/92/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (5).
(6)
Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie do wszystkich produktów - bez względu na ich formę lub konstrukcję - które tworzone są przez sektor usług finansowych w celu zapewnienia inwestorom indywidualnym możliwości inwestycyjnych, w przypadku gdy wysokość kwoty przypadającej do zwrotu inwestorowi podlega wahaniom ze względu na zależność od wartości referencyjnych lub zależy od wyników jednego lub większej liczby aktywów, które nie są bezpośrednio nabywane przez inwestora indywidualnego. Produkty te należy określać jako PRIIP do celów niniejszego rozporządzenia i powinny one obejmować między innymi takie produkty inwestycyjne, jak fundusze inwestycyjne, umowy ubezpieczenia na życie z elementem inwestycyjnym, produkty strukturyzowane oraz lokaty strukturyzowane. Instrumenty finansowe emitowane przez podmioty specjalnego przeznaczenia, które odpowiadają definicji PRIIP, również powinny wchodzić w zakres stosowania niniejszego rozporządzenia. W przypadku wszystkich tych produktów inwestycje nie są bezpośrednie, co ma miejsce w przypadku kupna lub posiadania samych aktywów. Zamiast tego produkty te stanowią pośrednie ogniwo między inwestorem indywidualnym a rynkami w wyniku procesu „opakowywania” lub „konfekcjonowania” razem aktywów, tak aby osiągnąć inną ekspozycję na ryzyko, zapewnić inne cechy produktu lub osiągnąć inne struktury kosztowe niż w przypadku bezpośredniego posiadania danych aktywów. Takie „opakowywanie” może pozwolić inwestorom indywidualnym na realizację strategii inwestycyjnych, które w innym razie byłyby dla nich nieosiągalne lub niepraktyczne, może również jednak powodować konieczność udostępnienia dodatkowych informacji, zwłaszcza w celu umożliwienia porównania różnych form opakowywania inwestycji.
(7)
W celu zapewnienia stosowania niniejszego rozporządzenia wyłącznie do takich PRIIP, z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia należy wyłączyć produkty ubezpieczeniowe, które nie oferują możliwości inwestycyjnych, oraz lokaty, w których zysk jest uzależniony wyłącznie od wysokości stóp procentowych. W przypadku umów ubezpieczenia na życie pojęcie „kapitał” oznacza kapitał, który jest inwestowany na żądanie inwestora indywidualnego. Ponadto z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia należy wyłączyć wszelkie lokaty lub świadectwa, które stanowią tradycyjne lokaty, inne niż lokaty strukturyzowane określone w art. 4 ust. 1 pkt 43 dyrektywy 2014/65/UE. Aktywa posiadane bezpośrednio, takie jak akcje przedsiębiorstw lub obligacje skarbowe, nie są PRIIP, a zatem należy je wyłączyć z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia. Z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia wyłączone są fundusze inwestycyjne dedykowane inwestorom instytucjonalnym, ponieważ nie są one sprzedawane inwestorom indywidualnym. Z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia należy wyłączyć indywidualne i zakładowe produkty emerytalne, których głównym celem, na mocy prawa krajowego, jest zapewnienie inwestorowi dochodu na emeryturze, ze względu na ich cechy charakterystyczne i cele, natomiast zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia należy objąć inne indywidualne produkty ubezpieczeniowe ze skumulowaną składką lub produkty oszczędnościowe oferujące możliwości inwestycyjne.
(8)
Niniejsze rozporządzenie nie narusza prawa państw członkowskich do regulowania przekazywania kluczowych informacji dotyczących produktów, które nie są objęte zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia. Zgodnie z mandatem Europejskich Urzędów Nadzoru w zakresie ochrony konsumenta określonym w art. 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (6), rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (7) oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (8), Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego)(„EUNB”), Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) („EUNUiPPE”) oraz Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) („EUNGiPW”), ustanowione na mocy tych rozporządzeń („EUN”), powinny monitorować produkty, które są wyłączone z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia oraz, w stosownych przypadkach, powinny wydawać wytyczne służące rozwiązywaniu wszelkich zidentyfikowanych problemów. Takie wytyczne należy uwzględnić w przeglądzie, który ma zostać przeprowadzony cztery lata po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, dotyczącym ewentualnego rozszerzenia zakresu stosowania i likwidacji niektórych wyłączeń.
(9)
Aby zapewnić jasność w zakresie powiązań między obowiązkami ustanowionymi niniejszym rozporządzeniem a obowiązkami ustanowionymi innymi aktami prawodawczymi nakładającymi obowiązek przekazywania informacji inwestorom, w tym, ale nie tylko, dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/71/WE (9) oraz dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE (10), należy ustalić, że te akty prawodawcze nadal mają zastosowanie obok niniejszego rozporządzenia.
(10)
Aby zapewnić sprawny i skuteczny nadzór nad przestrzeganiem wymogów niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie powinny wyznaczyć właściwe organy odpowiedzialne za ten nadzór. W wielu przypadkach właściwe organy są już wyznaczone do celów nadzoru nad innymi obowiązkami twórców, sprzedawców lub doradców PRIIP wynikającymi z innych przepisów prawa krajowego i unijnego.
(11)
Należy przekazywać właściwym organom - na żądanie, w tym również uprzednio - wszelkie informacje niezbędne do weryfikacji treści dokumentów zawierających kluczowe informacje, do oceny zgodności z niniejszym rozporządzeniem oraz do zapewnienia ochrony klientów i inwestorów na rynkach finansowych.
(12)
Twórcy PRIIP - tacy jak zarządzający funduszami, zakłady ubezpieczeń, instytucje kredytowe lub firmy inwestycyjne - powinni sporządzać dokument zawierający kluczowe informacje dotyczący tworzonych przez siebie PRIIP, ponieważ to oni znają najlepiej dany produkt. Powinni być oni również odpowiedzialni za dokładność dokumentu zawierającego kluczowe informacje. Dokument zawierający kluczowe informacje powinien być sporządzany przez twórcę PRIIP, zanim produkt będzie mógł być sprzedany inwestorom indywidualnym. Jednakże w przypadku gdy produkt nie jest sprzedawany inwestorom indywidualnym, nie powinno być obowiązku sporządzania dokumentu zawierającego kluczowe informacje, a w przypadku gdy sporządzenie tego dokumentu jest nieużyteczne dla twórcy PRIIP, nadal powinno być możliwe zlecanie tego zadania innym podmiotom. Obowiązki wynikające z niniejszego rozporządzenia, które określone są w przepisach dotyczących sporządzenia dokumentu zawierającego kluczowe informacje, oraz przepisy dotyczące jego przeglądu powinny mieć zastosowanie jedynie w stosunku do twórcy PRIIP oraz dopóki PRIIP podlegają obrotowi na rynkach wtórnych. W celu zapewnienia szerokiego upowszechnienia i dostępności dokumentów zawierających kluczowe informacje niniejsze rozporządzenie powinno przewidywać publikację przez twórcę PRIIP dokumentów zawierających kluczowe informacje na jego stronie internetowej.
(13)
W celu zaspokojenia potrzeb inwestorów indywidualnych należy zapewnić, aby informacje na temat PRIIP były dokładne, rzetelne, jasne dla inwestorów indywidualnych i nie wprowadzały ich w błąd. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem określać wspólne standardy sporządzania dokumentu zawierającego kluczowe informacje, aby zapewnić jego zrozumiałość dla inwestorów indywidualnych. Zważywszy na trudności ze zrozumieniem specjalistycznej terminologii finansowej, jakie napotyka wielu inwestorów indywidualnych, należy zwrócić szczególną uwagę na słownictwo i styl języka używane w dokumencie. Należy również ustanowić przepisy dotyczące języka, w którym dokument zawierający kluczowe informacje powinien być sporządzany. Ponadto inwestorzy indywidualni powinni być w stanie zrozumieć sam dokument zawierający kluczowe informacje bez odwoływania się do innych informacji niemarketingowych.
(14)
Przy opracowywaniu technicznych standardów dotyczących treści dokumentów zawierających kluczowe informacje, tak aby dokładnie odzwierciedlić polityki i cele inwestycyjne produktu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, EUN powinny zapewnić, aby twórca PRIIP używał jasnego i zrozumiałego języka, który jest dostępny dla inwestorów indywidualnych, oraz aby w opisie sposobów osiągania celów inwestycji, w tym w opisie używanych instrumentów finansowych, unikano żargonu finansowego i terminologii finansowej, które nie są od razu oczywiste dla inwestorów indywidualnych.
(15)
Inwestorom indywidualnym należy zapewnić informacje niezbędne do podjęcia świadomej decyzji inwestycyjnej oraz porównania różnych PRIIP, przy czym informacje te muszą być krótkie i zwięzłe, ponieważ w przeciwnym razie istnieje ryzyko, że inwestorzy nie będą z nich korzystać. Dokument zawierający kluczowe informacje powinien zatem zawierać wyłącznie informacje kluczowe, w szczególności informacje dotyczące charakteru i cech produktu, w tym możliwości ewentualnej utraty kapitału, kosztów i profilu ryzyka danego produktu, a także stosowne informacje na temat wyników oraz niektóre inne szczególne informacje, które mogą być konieczne do zrozumienia cech poszczególnych rodzajów produktu.
(16)
Kalkulatory produktów inwestycyjnych są już opracowywane na poziomie krajowym. Jednak aby te kalkulatory były w możliwie największym stopniu użyteczne dla konsumentów, powinny obejmować koszty i opłaty nakładane przez różnych twórców PRIIP, wraz z wszelkimi dalszymi kosztami lub opłatami nakładanymi przez pośredników lub inne strony łańcucha inwestycyjnego, które nie są jeszcze uwzględnione przez twórców PRIIP. Komisja powinna raportować, czy narzędzia te są dostępne online w każdym z państw członkowskich i czy zapewniają wiarygodne i dokładne wyliczenia łącznych kosztów i opłat związanych z wszystkimi produktami objętymi zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia.
(17)
Dokument zawierający kluczowe informacje powinien być sporządzany w wystandaryzowanym formacie umożliwiającym inwestorom indywidualnym porównywanie różnych PRIIP, ponieważ tylko staranne dobranie formatu, sposobu prezentacji i treści informacji - uwzględniające zachowania i możliwości konsumentów - umożliwi maksymalne zrozumienie i wykorzystanie informacji. W każdym dokumencie poszczególne punkty i ich nagłówki powinny występować w tej samej kolejności. Ponadto szczegółowa treść informacji, które powinny znaleźć się w dokumencie zawierającym kluczowe informacje dla poszczególnych PRIIP, oraz prezentacja tych informacji powinny być przedmiotem dalszej harmonizacji w drodze regulacyjnych standardów technicznych uwzględniających dotychczasowe i trwające badania nad zachowaniem konsumentów, w tym wyniki badań skuteczności różnych metod prezentacji informacji prowadzonych z udziałem konsumentów. Ponadto niektóre PRIIP dają inwestorom indywidualnym możliwość wyboru spośród wielu bazowych instrumentów inwestycyjnych, takich jak fundusze wewnętrzne utrzymywane przez zakłady ubezpieczeń. Produkty te należy uwzględnić przy przygotowaniu formatu dokumentu zawierającego kluczowe informacje.
(18)
Ponieważ niektóre z produktów inwestycyjnych objętych zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia są skomplikowane i ich zrozumienie może sprawiać trudność inwestorom indywidualnym, dokument zawierający kluczowe informacje powinien w stosownych przypadkach zawierać ostrzeżenie przed błędnym zrozumieniem. Produkt należy postrzegać jako taki, który jest skomplikowany i trudny do zrozumienia, w szczególności jeżeli inwestuje on w aktywa bazowe, w które zazwyczaj nie inwestują inwestorzy indywidualni, jeśli zastosowanie ma pewna liczba różnych mechanizmów do obliczenia ostatecznego zwrotu z inwestycji, tworząc większe ryzyko niewłaściwego zrozumienia ze strony inwestora indywidualnego, lub jeśli w spłacie inwestycji wykorzystywane są behawioralne skłonności inwestora indywidualnego, takie jak oprocentowanie na zachętę, a następnie znacznie wyższe zmienne oprocentowanie warunkowe lub formuła iteracyjna.
(19)
W coraz większym stopniu inwestorzy indywidualni dążą do realizacji dodatkowych, poza zwrotami finansowymi ze swoich inwestycji, celów swoich inwestycji, takich jak cele społeczne lub środowiskowe. Informacje na temat społecznych lub środowiskowych wyników inwestycji, do których osiągnięcia dąży twórca PRIIP, mogą być jednak trudne do porównania lub niedostępne. Zatem przewidywane zrównoważone zmiany środowiskowe i społeczne w inwestycjach finansowych, a także stosowanie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 346/2013 (11) mogłyby pozwolić na włączenie tych aspektów w bardziej odpowiednim stopniu do prawa unijnego i na ich dalsze wspieranie w jego ramach. Nie ma jednak ustalonych kryteriów ani formalnej procedury pozwalających na obiektywną weryfikację takich kryteriów środowiskowych i społecznych, jak to ma już miejsce w sektorze żywności. Dlatego też w ramach przeglądu niniejszego rozporządzenia Komisja powinna dogłębnie przeanalizować zmiany związane ze społecznymi i środowiskowymi produktami inwestycyjnymi oraz wyniki przeglądu rozporządzenia (UE) nr 346/2013.
(20)
Dokument zawierający kluczowe informacje powinien wyraźnie odróżniać się od wszelkich materiałów marketingowych i stanowić oddzielny dokument.
(21)
Aby zapewnić wiarygodność informacji zawartych w dokumencie zawierającym kluczowe informacje, twórcy PRIIP powinni być zobowiązani do jego aktualizacji. W tym celu w regulacyjnych standardach technicznych, które mają być przyjęte przez Komisję, niezbędne jest ustanowienie szczegółowych przepisów dotyczących warunków i częstotliwości dokonywania przeglądu informacji oraz zmiany dokumentu zawierającego kluczowe informacje.
(22)
Dokumenty zawierające kluczowe informacje stanowią podstawę decyzji inwestycyjnych podejmowanych przez inwestorów indywidualnych. Z tego też względu na twórcach PRIIP spoczywa znaczący obowiązek wobec inwestorów indywidualnych, a mianowicie konieczność zapewnienia, aby informacje te nie wprowadzały w błąd, były poprawne lub zgodne z odpowiednimi częściami dokumentów umownych PRIIP. Należy zatem zapewnić inwestorom indywidualnym skuteczne prawo dochodzenia roszczeń. Należy również zapewnić wszystkim inwestorom indywidualnym w całej Unii jednakowe prawo do dochodzenia odszkodowania z tytułu szkody poniesionej w wyniku nieprzestrzegania niniejszego rozporządzenia. Należy zatem zharmonizować przepisy dotyczące odpowiedzialności cywilnej twórców PRIIP. Inwestorzy indywidualni powinni być w stanie pociągnąć twórcę PRIIP do odpowiedzialności za naruszenie niniejszego rozporządzenia, w przypadku gdy poniesiona szkoda powstała w wyniku wykorzystania dokumentu zawierającego kluczowe informacje, który był niezgodny z dokumentami przedumownymi lub umownymi, pod kontrolą twórcy PRIIP, bądź wprowadzał w błąd lub był niepoprawny.
(23)
Kwestie dotyczące odpowiedzialności cywilnej twórcy PRIIP, które nie są objęte zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia, powinny być regulowane stosownymi przepisami prawa krajowego. Ustalenia sądu właściwego do orzekania w sprawie roszczenia z tytułu odpowiedzialności cywilnej wniesionego przez inwestora indywidualnego powinny być dokonywane zgodnie z odpowiednimi przepisami dotyczącymi jurysdykcji międzynarodowej.
(24)
Niniejsze rozporządzenie nie wprowadza paszportu zezwalającego na transgraniczną sprzedaż lub transgraniczne wprowadzanie do obrotu PRIIP inwestorom indywidualnym ani nie zmienia istniejących ustaleń paszportowych dotyczących transgranicznej sprzedaży lub transgranicznego wprowadzania do obrotu PRIIP, jeśli takie istnieją. Niniejsze rozporządzenie nie zmienia podziału obowiązków między istniejące właściwe organy na mocy istniejących ustaleń paszportowych. Właściwe organy wyznaczone przez państwa członkowskie do celów niniejszego rozporządzenia powinny zatem działać spójnie z organami właściwymi w zakresie wprowadzania do obrotu PRIIP na mocy istniejącego paszportu, jeżeli taki istnieje. Właściwy organ państwa członkowskiego, w którym PRIIP jest wprowadzany do obrotu, powinien być odpowiedzialny za nadzór nad jego wprowadzaniem do obrotu. Właściwy organ państwa członkowskiego, w którym produkt jest wprowadzany do obrotu, powinien zawsze mieć prawo do zawieszenia wprowadzania do obrotu PRIIP na swoim terytorium w przypadku braku zgodności z niniejszym rozporządzeniem.
(25)
Uprawnienia EUNUiPPE oraz stosownych właściwych organów należy uzupełnić specjalnym mechanizmem wprowadzania zakazu lub ograniczenia wprowadzania do obrotu, dystrybucji i sprzedaży ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych powodujących poważne zagrożenia dla ochrony inwestorów, dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub stabilności całego systemu finansowego lub części tego systemu, wraz z odpowiednimi uprawnieniami dla EUNUiPPE w zakresie koordynacji i podejmowania działań w sytuacjach awaryjnych. Uprawnienia te powinny także odzwierciedlać uprawnienia powierzone EUNGiPW oraz EUNB na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 (12), tak aby zapewnić możliwość stosowania takich mechanizmów w odniesieniu do wszystkich produktów inwestycyjnych niezależnie od ich formy prawnej. Wykonywanie takich uprawnień przez właściwe organy, a w wyjątkowych przypadkach przez EUNUiPPE, powinno podlegać szczególnym warunkom. W przypadku gdy warunki te są spełnione, właściwy organ lub w wyjątkowych przypadkach EUNUiPPE powinien mieć prawo zapobiegawczo nałożyć zakaz lub ograniczenie wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży inwestorom ubezpieczeniowego produktu inwestycyjnego. Uprawnienia te nie wiążą się z wymogiem wprowadzenia lub stosowania przez właściwy organ lub przez EUNUiPPE zatwierdzenia produktu bądź licencjonowania ani nie zwalniają twórcy ubezpieczeniowego produktu inwestycyjnego z obowiązku spełnienia wszystkich odpowiednich wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu. Ponadto uprawnienia te należy wykorzystywać wyłącznie w interesie publicznym i nie powinny prowadzić do powstania odpowiedzialności cywilnej po stronie właściwych organów.
(26)
Aby inwestor indywidualny był w stanie podjąć świadomą decyzję inwestycyjną, osoby doradzające w zakresie PRIIP lub je sprzedające powinny być zobowiązane do przekazania mu dokumentu zawierającego kluczowe informacje z należytym wyprzedzeniem przed zawarciem jakiejkolwiek transakcji. Wymóg ten powinien obowiązywać bez względu na miejsce lub sposób zawarcia transakcji. Jednakże w przypadku gdy transakcja jest zawierana przy użyciu środków porozumiewania się na odległość, dokument zawierający kluczowe informacje może być przekazany natychmiast po zawarciu transakcji, o ile nie jest możliwe wcześniejsze przekazanie dokumentu zawierającego kluczowe informacje, a inwestor indywidualny wyraża na to zgodę. Osoby doradzające w zakresie PRIIP lub je sprzedające obejmują pośredników oraz samych twórców PRIIP, w przypadku gdy twórcy PRIIP decydują się na doradzanie w zakresie PRIIP lub na jego sprzedaż bezpośrednio inwestorom indywidualnym. Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla dyrektywy 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (13) oraz dyrektywy 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (14).
(27)
Należy ustanowić jednolite przepisy umożliwiające osobie doradzającej w zakresie PRIIP lub je sprzedającej pewien wybór nośnika informacji, na którym dokument zawierający kluczowe informacje przekazywany jest inwestorom indywidualnym, dopuszczając w stosownych przypadkach wykorzystanie środków komunikacji elektronicznej, z uwagi na okoliczności transakcji. Inwestorowi indywidualnemu należy jednak zapewnić możliwość otrzymania tego dokumentu w formie papierowej. Mając na uwadze dostęp konsumenta do informacji, dokument zawierający kluczowe informacje powinien być zawsze udostępniany nieodpłatnie.
(28)
Aby zapewnić zaufanie inwestorów indywidualnych do PRIIP i do rynków finansowych jako całości, należy ustanowić wymogi w zakresie odpowiednich procedur wewnętrznych zapewniających otrzymanie przez inwestorów indywidualnych merytorycznych odpowiedzi od twórcy lub sprzedawcy PRIIP na złożone skargi.
(29)
Ponieważ dokument zawierający kluczowe informacje dla PRIIP powinien być sporządzany przez podmioty działające w określonych sektorach rynków finansowych: sektorze bankowym, ubezpieczeniowym, sektorze papierów wartościowych oraz sektorze funduszy, kwestią najwyższej wagi jest zapewnienie sprawnej współpracy między różnymi organami nadzorującymi twórców PRIIP oraz osoby doradzające w zakresie PRIIP i je sprzedające, tak aby przy stosowaniu niniejszego rozporządzenia kierowały się one wspólnym podejściem.
(30)
Zgodnie z komunikatem Komisji z dnia 8 grudnia 2010 r.„Wzmocnienie systemów sankcji w branży usług finansowych” oraz w celu zapewnienia wypełniania wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu istotne jest podejmowanie przez państwa członkowskie niezbędnych działań mających na celu zapewnienie, aby naruszenia niniejszego rozporządzenia podlegały odpowiednim sankcjom i środkom administracyjnym. W celu zapewnienia odstraszającego skutku sankcji oraz wzmocnienia ochrony inwestorów poprzez ostrzeganie ich o PRIIP wprowadzanych do obrotu z naruszeniem niniejszego rozporządzenia informacje o nałożonych sankcjach i środkach powinny być z zasady publikowane, z wyjątkiem niektórych dokładnie określonych okoliczności.
(31)
Chociaż państwa członkowskie mogą ustanawiać przepisy dotyczące sankcji administracyjnych i sankcji karnych za te same naruszenia, państwa członkowskie nie powinny być zobowiązane do ustanawiania przepisów dotyczących sankcji administracyjnych za naruszenia niniejszego rozporządzenia, które podlegają krajowemu prawu karnemu. Zgodnie z prawem krajowym państwa członkowskie nie mają obowiązku nakładania zarówno sankcji administracyjnych, jak i sankcji karnych za to samo przestępstwo, jednak powinny móc takie sankcje nałożyć, jeżeli zezwala im na to ich prawo krajowe. Jednakże utrzymanie sankcji karnych zamiast sankcji administracyjnych za naruszenia niniejszego rozporządzenia nie powinno ograniczać ani w żaden inny sposób naruszać zdolności właściwych organów do współpracy, udostępniania i wymiany w terminowy sposób informacji z właściwymi organami w innych państwach członkowskich do celów niniejszego rozporządzenia, w tym po skierowaniu odnośnych naruszeń do właściwych organów sądowych w ramach postępowania karnego.
(32)
Aby osiągnąć cele niniejszego rozporządzenia, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do określenia szczegółów dotyczących procedur stosowanych do ustalenia, czy PRIIP ma służyć osiągnięciu szczególnych celów środowiskowych lub społecznych, oraz wykonywania uprawnień do interwencji przez EUNUiPPE i właściwe organy. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(33)
Komisja powinna przyjąć projekty regulacyjnych standardów technicznych opracowane przez EUN, poprzez Wspólny Komitet, w odniesieniu do prezentacji i treści dokumentów zawierających kluczowe informacje, standardowego formatu dokumentów zawierających kluczowe informacje, metody prezentacji ryzyka i zysku oraz obliczania kosztów, a także warunków i minimalnej częstotliwości dokonywania przeglądu informacji zawartych w dokumentach zawierających kluczowe informacje oraz warunków spełniania wymogów dotyczących przekazywania inwestorom indywidualnym dokumentów zawierających kluczowe informacje zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 oraz rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. Komisja powinna uzupełniać prace techniczne EUN poprzez badania wśród konsumentów dotyczące przedstawiania dokumentów zawierających kluczowe informacje, na wniosek EUN.
(34)
Przetwarzanie danych osobowych prowadzone w państwach członkowskich w kontekście niniejszego rozporządzenia i pod nadzorem właściwych organów reguluje dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (15). Przetwarzanie danych osobowych prowadzone przez EUN na podstawie niniejszego rozporządzenia i pod nadzorem Europejskiego Inspektora Ochrony Danych reguluje rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (16). Każde przetwarzanie danych osobowych prowadzone w ramach niniejszego rozporządzenia, takie jak wymiana lub przekazywanie danych osobowych przez właściwe organy, powinno każdorazowo być dokonywane zgodnie z dyrektywą 95/46/WE, a każda wymiana lub każde przekazanie informacji przez EUN powinno być dokonywane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.
(35)
Chociaż przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) są produktami inwestycyjnymi w rozumieniu niniejszego rozporządzenia, ustanowienie w ostatnim czasie wymogów w zakresie kluczowych informacji dla inwestorów na mocy dyrektywy 2009/65/WE oznacza, że za proporcjonalne należy uznać przyznanie takim UCITS przejściowego okresu wynoszącego pięć lat po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, w którym to okresie produkty te nie podlegałyby niniejszemu rozporządzeniu. Po upływie tego okresu przejściowego i w przypadku jego nieprzedłużenia UCTIS powinny zostać objęte niniejszym rozporządzeniem. Taki okres przejściowy powinien mieć także zastosowanie do spółek zarządzających, spółek inwestycyjnych oraz osób doradzających w zakresie jednostek funduszy innych niż UCTIS i sprzedających je, gdy państwo członkowskie stosuje przepisy dotyczące formatu i treści dokumentu zawierającego kluczowe informacje określone w art. 78-81 dyrektywy 2009/65/WE w odniesieniu do takich funduszy.
(36)
Przegląd niniejszego rozporządzenia należy przeprowadzić cztery lata po jego wejściu w życie w celu uwzględnienia zmian na rynku, takich jak pojawienie się nowych rodzajów PRIIP, a także zmian w innych obszarach prawa unijnego oraz doświadczeń państw członkowskich. W ramach przeglądu należy także ocenić wykonalność, koszty i ewentualne korzyści wprowadzenia oznakowania dla inwestycji społecznych i środowiskowych. Ponadto w ramach przeglądu należy ocenić, czy wprowadzone środki przyczyniły się do lepszego zrozumienia PRIIP przez przeciętnych inwestorów indywidualnych oraz lepszej porównywalności PRIIP. W ramach tego przeglądu należy również rozważyć ewentualną konieczność przedłużenia okresu przejściowego mającego zastosowanie do UCITS lub niektórych produktów innych niż UCITS lub zasadność rozpatrzenia innych wariantów regulacji takich funduszy. Ponadto należy ocenić, czy należy zachować wyłączenie odnośnych produktów z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia, z uwzględnieniem potrzeby należytych standardów ochrony konsumenta, w tym porównywalności produktów finansowych. W ramach przeglądu Komisja powinna także przeprowadzić badanie rynkowe służące określeniu, czy na rynku dostępne są narzędzia kalkulacyjne online, które pozwalają inwestorom indywidualnym na wyliczenie łącznych kosztów i opłat związanych z PRIIP, a także czy narzędzia takie są udostępniane bezpłatnie. Na podstawie tego przeglądu Komisja powinna przedłożyć sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, dołączając do niego, w stosownym przypadku, wnioski ustawodawcze.
(37)
Uwzględniając bieżące prace prowadzone przez EUNUiPPE nad wymogami dotyczącymi ujawniania informacji na temat produktów w odniesieniu do indywidualnych produktów emerytalnych oraz biorąc pod uwagę cechy charakterystyczne tych produktów, w ciągu czterech lat po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia Komisja powinna ocenić, czy zachować wyłączenie produktów emerytalnych, których głównym celem, na mocy prawa krajowego, jest zapewnienie inwestorowi dochodu na emeryturze i które uprawniają inwestora do określonych świadczeń. Dokonując oceny, Komisja powinna rozważyć, czy niniejsze rozporządzenie jest najlepszym mechanizmem ustawodawczym dla zapewnienia ujawniania informacji w odniesieniu do produktów emerytalnych lub czy inne mechanizmy byłyby bardziej odpowiednie.
(38)
W celu zapewnienia twórcom PRIIP i osobom doradzającym w zakresie PRIIP lub je sprzedającym wystarczającej ilości czasu na przygotowanie się do stosowania w praktyce wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu, nie należy go stosować przed upływem dwóch lat po dniu jego wejścia w życie.
(39)
Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami wyrażonymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej.
(40)
Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie zwiększenie poziomu ochrony inwestorów indywidualnych oraz poprawa ich zaufania do PRIIP, w tym transgranicznej sprzedaży tych produktów, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na ich skutki możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.
(41)
Zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych, który wydał opinię (17),
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEDMIOT, ZAKRES STOSOWANIA I DEFINICJE
Artykuł 1
Niniejsze rozporządzenie ustanawia jednolite przepisy dotyczące formatu i treści dokumentu zawierającego kluczowe informacje, który ma być sporządzany przez twórców PRIIP, oraz przepisy dotyczące przekazywania dokumentu zawierającego kluczowe informacje inwestorom indywidualnym, w celu umożliwienia im zrozumienia i porównania kluczowych cech PRIIP i kluczowych ryzyk z nimi związanych.
Artykuł 2
1. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do twórców PRIIP i osób doradzających w zakresie PRIIP lub je sprzedających.
2. Niniejszego rozporządzenia nie stosuje się jednak do następujących produktów:
a)
ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2009/138/WE;
b)
ubezpieczeń na życie, w przypadku gdy świadczenia z umowy są wypłacane wyłącznie w przypadku śmierci lub w związku z niezdolnością z powodu uszczerbku na zdrowiu, choroby lub niepełnosprawności;
c)
lokat innych niż lokaty strukturyzowane zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 43 dyrektywy 2014/65/UE;
d)
papierów wartościowych, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. b)-g), i) oraz j) dyrektywy 2003/71/WE;
e)
produktów emerytalnych, których głównym celem, na mocy prawa krajowego, jest zapewnienie inwestorowi dochodu na emeryturze i które uprawniają inwestora do określonych świadczeń;
f)
oficjalnie uznanych pracowniczych programów emerytalnych objętych zakresem stosowania dyrektywy 2003/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (18) lub dyrektywy 2009/138/WE;
g)
indywidualnych produktów emerytalnych, w przypadku których prawo krajowe wymaga udziału finansowego pracodawcy, a pracodawca lub pracownik nie mają żadnej możliwości wyboru produktu emerytalnego lub jego dostawcy.
Artykuł 3
1. W przypadku gdy twórcy PRIIP podlegający niniejszemu rozporządzeniu podlegają również dyrektywie 2003/71/WE, stosuje się do nich zarówno niniejsze rozporządzenie, jak i dyrektywę 2003/71/WE.
2. W przypadku gdy twórcy PRIIP podlegający niniejszemu rozporządzeniu podlegają również dyrektywie 2009/138/WE, stosuje się do nich zarówno niniejsze rozporządzenie, jak i dyrektywę 2009/138/WE.
Artykuł 4
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1)
„detaliczny produkt zbiorowego inwestowania” lub „PRIP” oznacza inwestycję, w tym instrumenty emitowane przez podmioty specjalnego przeznaczenia zdefiniowane w art. 13 pkt 26 dyrektywy 2009/138/WE lub podmioty specjalnego przeznaczenia utworzone do celów sekurytyzacji zdefiniowane w art. 4 ust. 1 lit. an) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE (19), w ramach której - bez względu na jej formę prawną - wysokość kwoty przypadającej do zwrotu inwestorowi indywidualnemu podlega wahaniom z powodu zależności od wartości referencyjnych lub zmian wartości jednego lub większej liczby aktywów, których inwestor indywidualny bezpośrednio nie zakupił;
2)
„ubezpieczeniowy produkt inwestycyjny” oznacza produkt ubezpieczeniowy zapewniający wartość w dniu zapadalności lub wartość wykupu, w przypadku gdy ta wartość w dniu zapadalności lub wartość wykupu jest całkowicie lub częściowo narażona, bezpośrednio lub pośrednio, na wahania rynków;
3)
„detaliczny produkt zbiorowego inwestowania i ubezpieczeniowy produkt inwestycyjny” lub „PRIIP” oznacza produkt będący jednym z poniższych produktów lub oboma poniższymi produktami:
a)
PRIP;
b)
ubezpieczeniowy produkt inwestycyjny;
4)
„twórca detalicznego produktu zbiorowego inwestowania i ubezpieczeniowego produktu inwestycyjnego” lub „twórca PRIIP” oznacza:
a)
każdy podmiot, który tworzy PRIIP;
b)
każdy podmiot, który wprowadza zmiany do istniejącego PRIIP, w tym między innymi zmiany w zakresie profilu ryzyka i zysku lub kosztów związanych z inwestycją w PRIIP;
5)
„osoba sprzedająca PRIIP” oznacza osobę oferującą lub zawierającą umowę dotyczącą PRIIP z inwestorem indywidualnym;
6)
„inwestor indywidualny” oznacza:
a)
klienta detalicznego zdefiniowanego w art. 4 ust. 1 pkt 11 dyrektywy 2014/65/UE;
b)
klienta w rozumieniu dyrektywy 2002/92/WE, w przypadku gdy nie kwalifikowałby się on jako klient branżowy zdefiniowany w art. 4 ust. 1 pkt 10 dyrektywy 2014/65/UE;
7)
„trwały nośnik informacji” oznacza trwały nośnik informacji zdefiniowany w art. 2 ust. 1 lit. m) dyrektywy 2009/65/WE;
8)
„właściwe organy” oznaczają krajowe ograny wyznaczone przez państwo członkowskie do nadzoru realizacji wymogów nałożonych niniejszym rozporządzeniem na twórców PRIIP i osoby doradzające w zakresie PRIIP lub je sprzedające.
ROZDZIAŁ II
DOKUMENT ZAWIERAJĄCY KLUCZOWE INFORMACJE
SEKCJA I
Sporządzanie dokumentu zawierającego kluczowe informacje
Artykuł 5
1. Zanim PRIIP zostanie udostępniony inwestorom indywidualnym, twórca PRIIP sporządza dla tego produktu dokument zawierający kluczowe informacje zgodnie z wymogami określonymi w niniejszym rozporządzeniu oraz publikuje ten dokument na swojej stronie internetowej.
2. Każde państwo członkowskie może wymagać uprzedniego przekazania właściwemu organowi przez twórcę PRIIP lub osobę sprzedającą PRIIP dokumentu zawierającego kluczowe informacje, w odniesieniu do PRIIP wprowadzanych do obrotu w tym państwie członkowskim.
SEKCJA II
Forma i treść dokumentu zawierającego kluczowe informacje
Artykuł 6
1. Informacje zawarte w dokumencie zawierającym kluczowe informacje stanowią informacje przedumowne. Dokument ten musi być sformułowany w sposób dokładny, rzetelny, jasny i niewprowadzający w błąd. Zawiera kluczowe informacje i musi być spójny z wszelkimi wiążącymi dokumentami umownymi, z odpowiednimi częściami dokumentów ofertowych oraz warunkami PRIIP.
2. Dokument zawierający kluczowe informacje musi być dokumentem odrębnym, wyraźnie oddzielonym od materiałów marketingowych. Nie może zawierać odniesień do materiałów marketingowych. Może zawierać odniesienia do innych dokumentów, w tym w stosownych przypadkach do prospektu, tylko wtedy, gdy odniesienie jest związane z informacjami, które należy na mocy niniejszego rozporządzenia uwzględnić w dokumencie zawierającym kluczowe informacje.
3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 niniejszego artykułu, w przypadku gdy PRIIP oferuje inwestorowi indywidualnemu różne warianty inwestycji, tak że wszystkie informacje wymagane w art. 8 ust. 3 w odniesieniu do każdego konkretnego wariantu inwestycji nie mogą być przekazane w ramach pojedynczego, zwięzłego odrębnego dokumentu, dokument zawierający kluczowe informacje musi zawierać co najmniej ogólny opis konkretnych wariantów inwestycji i określa, gdzie i jak można znaleźć bardziej szczegółową dokumentację zawierającą informacje przedumowne odnoszące się do produktów inwestycyjnych wspierających konkretne warianty inwestycyjne.
4. Dokument zawierający kluczowe informacje sporządzany jest jako krótki dokument napisany w zwięzły sposób, nieprzekraczający trzech stron w formacie A4 w formie po wydruku, co służy porównywalności. Dokument ten:
a)
musi mieć wygląd i strukturę ułatwiające jego czytanie, przy użyciu czcionki o czytelnej wielkości;
b)
musi koncentrować się na kluczowych informacjach, których potrzebuje inwestor indywidualny;
c)
musi być jasno sformułowany oraz napisany językiem i stylem, które przekazują treść w sposób ułatwiający zrozumienie informacji, a w szczególności językiem jasnym, zwięzłym i zrozumiałym.
5. Jeżeli w dokumencie zawierającym kluczowe informacje użyto kolorów, nie mogą one utrudniać zrozumienia informacji, w przypadku gdy dokument zawierający kluczowe informacje jest drukowany lub kopiowany w trybie czarno-białym.
6. W przypadku zamieszczenia w dokumencie zawierającym kluczowe informacje elementów identyfikacji wizualnej lub logo twórcy PRIIP lub grupy, do której należy, nie mogą one odciągać uwagi inwestora indywidualnego od informacji zawartych w tym dokumencie ani zasłaniać tekstu.
Artykuł 7
1. Dokument zawierający kluczowe informacje sporządza się w językach urzędowych lub w jednym z języków urzędowych używanych w części państwa członkowskiego, gdzie jest dystrybuowany PRIIP, lub w innym języku zaakceptowanym przez właściwe organy tego państwa członkowskiego, a w przypadku sporządzenia go w innym języku tłumaczy się go na jeden z tych języków.
Tłumaczenie musi wiernie i dokładnie oddawać treść oryginalnego dokumentu zawierającego kluczowe informacje.
2. Jeżeli PRIIP jest promowany w danym państwie członkowskim za pomocą dokumentów marketingowych napisanych w jednym lub większej liczbie języków urzędowych tego państwa członkowskiego, dokument zawierający kluczowe informacje musi być napisany przynajmniej w odpowiednich językach urzędowych.
Artykuł 8
1. Tytuł „Dokument zawierający kluczowe informacje” wyraźnie eksponuje się na górze pierwszej strony dokumentu zawierającego kluczowe informacje.
Dokument zawierający kluczowe informacje prezentuje się w sekwencji przedstawionej w ust. 2 i 3.
2. Bezpośrednio pod tytułem dokumentu zawierającego kluczowe informacje umieszcza się uwagę wyjaśniającą o następującej treści:
„Poniższy dokument zawiera kluczowe informacje o danym produkcie inwestycyjnym. Nie jest to materiał marketingowy. Udzielenie tych informacji jest wymagane prawem, aby pomóc w zrozumieniu charakteru tego produktu inwestycyjnego oraz ryzyka, kosztów, potencjalnych zysków i strat z nim związanych, a także pomóc w porównywaniu go z innymi produktami.”.
3. Dokument zawierający kluczowe informacje zawiera następujące informacje:
a)
na początku dokumentu - nazwę PRIIP, dane identyfikacyjne i kontaktowe twórcy PRIIP, informacje na temat właściwego organu dla twórcy PRIIP oraz datę dokumentu;
b)
w stosownych przypadkach ostrzeżenie przed błędnym zrozumieniem o następującej treści: „Zamierzasz kupić produkt, który jest skomplikowany i może być trudny do zrozumienia.”;
c)
w części zatytułowanej „Co to za produkt?” - określenie charakteru i głównych cech PRIIP, w tym:
(i)
rodzaju PRIIP;
(ii)
jego celów i środków osiągnięcia tych celów, w szczególności, czy cele są osiągane za pomocą bezpośredniej czy pośredniej ekspozycji względem bazowych aktywów inwestycyjnych, w tym opisu instrumentów bazowych lub wartości referencyjnych, w tym specyfikacji rynków, na których dokonywane są inwestycje za pośrednictwem danego PRIIP, w tym również, w stosownych przypadkach, szczególnych celów środowiskowych lub społecznych, których osiągnięciu ma służyć produkt, a także sposobu określania zwrotu;
(iii)
opisu typu inwestora indywidualnego, z myślą o którym dany PRIIP jest wprowadzany do obrotu, w szczególności, jeżeli chodzi o skłonność do poniesienia straty inwestycyjnej i horyzont inwestycyjny;
(iv)
w przypadku gdy PRIIP oferuje świadczenia ubezpieczeniowe - szczegółowych informacji na temat tych świadczeń, w tym okoliczności, które prowadzą do ich wypłaty;
(v)
okresu, na jaki zawarty jest PRIIP, jeżeli jest znany;
d)
w części zatytułowanej „Jakie są ryzyka i możliwe korzyści?” - krótki opis profilu ryzyka i zysku obejmujący następujące elementy:
(i)
ogólny wskaźnik ryzyka, uzupełniony o opisowe wyjaśnienie tego wskaźnika, jego główne ograniczenia oraz opisowe wyjaśnienie ryzyk, które mają istotne znaczenie dla PRIIP i które nie mogły zostać odpowiednio uwzględnione w ogólnym wskaźniku ryzyka;
(ii)
możliwa maksymalna strata zainwestowanego kapitału, w tym informacje dotyczące:
-
tego, czy inwestor indywidualny może stracić cały zainwestowany kapitał, lub
-
tego, czy inwestor indywidualny ponosi ryzyko zaciągania dodatkowych finansowych zobowiązań lub obowiązków, w tym zobowiązań warunkowych oprócz kapitału zainwestowanego w PRIIP, oraz
-
w stosownych przypadkach, tego, czy PRIIP uwzględnia ochronę kapitału przed ryzykiem rynkowym oraz szczegóły dotyczące jej zakresu i ograniczeń, w szczególności w odniesieniu do czasu jej trwania;
(iii)
odpowiednie scenariusze rozwoju sytuacji oraz przyjęte założenia, na jakich powstały;
(iv)
w stosownych przypadkach, informacje na temat warunków zwrotu dla inwestorów indywidualnych lub wyznaczonych górnych limitów zysku dla inwestorów;
(v)
stwierdzenie wskazujące, że przepisy podatkowe macierzystego państwa członkowskiego inwestora indywidualnego mogą mieć wpływ na rzeczywisty wypłacony zysk;
e)
w części zatytułowanej „Co się stanie, jeśli [nazwa twórcy PRIIP] nie ma możliwości wypłaty?” - krótki opis tego, czy powstała strata jest objęta systemem rekompensat lub gwarancji dla inwestorów, a jeżeli tak, wskazanie tego systemu, nazwę gwaranta oraz informacje, które ryzyka są nim objęte, a które nie;
f)
w części zatytułowanej „Jakie są koszty?” - koszty związane z inwestycją w dany PRIIP, obejmujące zarówno bezpośrednie, jak i pośrednie koszty, które poniesie inwestor indywidualny, w tym koszty jednorazowe i powtarzające się, przedstawione za pomocą ogólnych wskaźników kosztów, oraz - aby zapewnić możliwość porównania - całkowite łączne koszty wyrażone w wartościach pieniężnych i procentowych w celu wykazania złożonego wpływu całkowitych kosztów na inwestycję.
W dokumencie zawierającym kluczowe informacje musi być jasno wskazane, że doradcy, dystrybutorzy lub każda inna osoba doradzająca w zakresie PRIIP lub je sprzedająca przekażą informacje wyszczególniające wszelkie koszty dystrybucji, które nie są jeszcze uwzględnione w kosztach określonych powyżej, tak aby umożliwić inwestorowi indywidualnemu zrozumienie skumulowanego wpływu łącznych kosztów na zwrot z inwestycji;
g)
w części zatytułowanej „Ile czasu powinienem posiadać produkt i czy mogę wcześniej wypłacić pieniądze?”
(i)
w stosownych przypadkach, informacje o terminie odstąpienia od umowy lub okresu unieważnienia w odniesieniu do danego PRIIP;
(ii)
wskazanie zalecanego oraz, w stosownych przypadkach, wymaganego minimalnego okresu posiadania;
(iii)
możliwości i warunki przedterminowego zbycia, w tym wszystkich mających zastosowanie opłat i sankcji, z uwzględnieniem profilu ryzyka i zysku PRIIP oraz pożądanych zmian na rynku w kontekście danego produktu;
(iv)
informacje na temat możliwych konsekwencji spieniężenia przed upływem terminu ważności lub końcem zalecanego okresu posiadania, takich jak utrata ochrony kapitału lub dodatkowe opłaty warunkowe;
h)
w części zatytułowanej „Jak mogę złożyć skargę?” - informacje na temat tego, jak i do kogo inwestor indywidualny może złożyć skargę dotyczącą produktu lub zachowania twórcy PRIIP lub osoby doradzającej w zakresie danego produktu lub go sprzedającej;
i)
w sekcji zatytułowanej „Inne istotne informacje” - krótką informację o wszelkich dodatkowych dokumentach zawierających informacje, które mają być przekazane inwestorowi indywidualnemu na etapie przedumownym lub po zawarciu umowy, z wyłączeniem wszelkich materiałów marketingowych.
4. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 30 określających szczegóły dotyczące procedur stosowanych do ustalenia, czy PRIIP ma służyć do osiągnięcia szczególnych celów środowiskowych lub społecznych.
5. Aby zapewnić spójne stosowanie niniejszego artykułu, EUN opracowują, poprzez Wspólny Komitet Europejskich Urzędów Nadzoru („Wspólny Komitet”), projekty regulacyjnych standardów technicznych określających:
a)
szczegóły prezentacji oraz treść każdego elementu informacji, o których mowa w ust. 3;
b)
metody prezentacji ryzyka i zysku, o których mowa w ust. 3 lit. d) ppkt (i) oraz (iii); oraz
c)
metody obliczania kosztów, w tym określania wskaźników ogólnych, o których mowa w ust. 3 lit. f).
Przy opracowywaniu projektu regulacyjnych standardów technicznych EUN biorą pod uwagę różnorodne rodzaje PRIIP, różnice między nimi oraz możliwości inwestorów indywidualnych, a także cechy PRIIP, tak aby umożliwić inwestorowi indywidualnemu dokonanie wyboru między różnymi bazowymi instrumentami inwestycyjnymi lub innymi alternatywami, które oferuje dany produkt, w tym to, czy wybór ten może zostać dokonany w różnych momentach lub zmieniony w przyszłości.
EUN przedłożą Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 31 marca 2015 r.
Komisji przekazuje się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 i rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 9
Materiały marketingowe zawierające konkretne informacje na temat PRIIP nie mogą zawierać żadnych stwierdzeń, które byłyby sprzeczne z informacjami zawartymi w dokumencie zawierającym kluczowe informacje lub pomniejszałyby znaczenie tego dokumentu. Materiały marketingowe muszą zawierać wzmiankę o dostępności dokumentu zawierającego kluczowe informacje oraz informację o sposobie i miejscu jego uzyskania, w tym o stronie internetowej twórcy PRIIP.
Artykuł 10
1. Twórca PRIIP regularnie dokonuje przeglądu informacji zawartych w dokumencie zawierającym kluczowe informacje oraz dokonuje w nim zmian, w przypadku gdy w wyniku przeglądu stwierdzono konieczność ich wprowadzenia. Zmieniona wersja jest niezwłocznie udostępniana.
2. Aby zapewnić spójne stosowanie niniejszego artykułu, EUN opracowują, poprzez Wspólny Komitet, projekty regulacyjnych standardów technicznych określających:
a)
warunki weryfikacji informacji zawartych w dokumencie zawierającym kluczowe informacje;
b)
warunki, na jakich dokument zawierający kluczowe informacje musi być weryfikowany;
c)
szczególne warunki wymagające przeglądu informacji zawartych w dokumencie zawierającym kluczowe informacje lub zmiany dokumentu zawierającego kluczowe informacje, w przypadku gdy PRIIP oferowany jest inwestorom indywidualnym w sposób nieciągły;
d)
okoliczności, w jakich należy informować inwestorów indywidualnych o zmianie dokumentu zawierającego kluczowe informacje dla zakupionego przez nich PRIIP, a także środki, za pomocą których inwestorzy indywidualni mają być informowani.
EUN przedłożą Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 31 grudnia 2015 r..
Komisji przekazuje się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 i rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 11
1. Twórca PRIIP nie ponosi odpowiedzialności cywilnej wyłącznie na podstawie dokumentu zawierającego kluczowe informacje, w tym jakiegokolwiek jego tłumaczenia, chyba że wprowadza w błąd, jest niedokładny lub niespójny z odpowiednimi częściami prawnie wiążących przedumownych lub umownych dokumentów lub z wymogami określonymi w art. 8.
2. Inwestor indywidualny, który wykaże stratę wynikającą z polegania na dokumencie zawierającym kluczowe informacje w okolicznościach, o których mowa w ust. 1, przy inwestowaniu w PRIIP, w odniesieniu do którego sporządzony został ten dokument zawierający kluczowe informacje, może domagać się naprawienia szkody od twórcy PRIIP obejmującego wspomnianą stratę zgodnie z prawem krajowym.
3. Elementy takie jak „strata” lub „szkoda”, o których mowa w ust. 2, które nie są zdefiniowane, interpretuje się i stosuje zgodnie z mającym zastosowanie prawem krajowym określonym w odpowiednich przepisach prawa międzynarodowego prywatnego.
4. Niniejszy artykuł nie wyłącza podnoszenia dalszych roszczeń z tytułu odpowiedzialności cywilnej zgodnie z prawem krajowym.
5. Obowiązki na mocy niniejszego artykułu nie mogą być ograniczane ani uchylane na mocy klauzul umownych.
Artykuł 12
W przypadku gdy dokument zawierający kluczowe informacje dotyczy umowy ubezpieczenia, obowiązki zakładów ubezpieczeń na mocy niniejszego rozporządzenia dotyczą wyłącznie ubezpieczającego, a nie beneficjenta umowy ubezpieczenia.
SEKCJA III
Przekazywanie dokumentu zawierającego kluczowe informacje
Artykuł 13
1. Osoba doradzająca w zakresie PRIIP lub go sprzedająca przekazuje inwestorom indywidualnym dokument zawierający kluczowe informacje z należytym wyprzedzeniem, zanim ci inwestorzy indywidualni zostaną związani jakąkolwiek umową lub ofertą dotyczącą PRIIP.
2. Osoba doradzająca w zakresie PRIIP lub go sprzedająca może spełnić wymogi ust. 1 poprzez przekazanie dokumentu zawierającego kluczowe informacje osobie upoważnionej pisemnie do podejmowania decyzji inwestycyjnych w imieniu inwestora indywidualnego w odniesieniu do transakcji zawieranych w ramach tego pisemnego upoważnienia.
3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 oraz z zastrzeżeniem art. 3 ust. 1, art. 3 ust. 3 lit. a) i art. 6 dyrektywy 2002/65/WE osoba sprzedająca PRIIP może przekazać inwestorowi indywidualnemu dokument zawierający kluczowe informacje po zawarciu transakcji, bez zbędnej zwłoki, w przypadku gdy spełnione są wszystkie następujące warunki:
a)
inwestor indywidualny decyduje się, z własnej inicjatywy, skontaktować ze osobą sprzedającą PRIIP i zawrzeć transakcję przy użyciu środków porozumiewania się na odległość;
b)
nie jest możliwe przekazanie dokumentu zawierającego kluczowe informacje zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu;
c)
osoba doradzająca w zakresie PRIIP lub go sprzedająca poinformowała inwestora indywidualnego, że przekazanie dokumentu zawierającego kluczowe informacje nie jest możliwe, i jasno stwierdziła, że inwestor indywidualny może opóźnić transakcję, aby otrzymać i przeczytać dokument zawierający kluczowe informacje przed zawarciem transakcji;
d)
inwestor indywidualny zgadza się na otrzymanie dokumentu zawierającego kluczowe informacje bez zbędnej zwłoki po zawarciu transakcji, a nie na opóźnienie transakcji w celu otrzymania dokumentu z wyprzedzeniem.
4. W przypadku realizacji w imieniu inwestora indywidualnego kolejnych transakcji, których przedmiotem jest ten sam PRIIP, zgodnie z dyspozycjami wydanymi przez tego inwestora indywidualnego osobie sprzedającej PRIIP przed pierwszą transakcją, obowiązek przekazania dokumentu zawierającego kluczowe informacje wynikający z ust. 1 ma zastosowanie wyłącznie do pierwszej transakcji i do pierwszej transakcji po zmianie dokumentu zawierającego kluczowe informacje dokonanej zgodnie z art. 10.
5. Aby zapewnić spójne stosowanie niniejszego artykułu, EUN opracowują, poprzez Wspólny Komitet, projekty regulacyjnych standardów technicznych określających warunki spełnienia wymogu przekazania dokumentu zawierającego kluczowe informacje określonego w ust. 1.
EUN przedłożą Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 31 grudnia 2015 r.
Komisja jest uprawniona do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 i rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Artykuł 14
1. Osoba doradzająca w zakresie PRIIP lub go sprzedająca przekazuje inwestorom indywidualnym dokument zawierający kluczowe informacje nieodpłatnie.
2. Osoba doradzająca w zakresie PRIIP lub go sprzedająca przekazuje inwestorom indywidualnym dokument zawierający kluczowe informacje na jednym z następujących nośników informacji:
a)
w formie papierowej, co powinno być opcją domyślną, w przypadku gdy PRIIP jest oferowany osobiście, chyba że inwestor indywidualny zażyczy sobie inaczej;
b)
na trwałym nośniku informacji innym niż papier, w przypadku gdy spełnione są warunki określone w ust. 4; lub
c)
za pośrednictwem strony internetowej, w przypadku gdy spełnione są warunki określone w ust. 5.
3. W przypadku przekazania dokumentu zawierającego kluczowe informacje na trwałym nośniku informacji innym niż papier lub za pośrednictwem strony internetowej, na żądanie inwestora indywidualnego przekazuje się mu nieodpłatnie papierową kopię tego dokumentu. Inwestorzy indywidualni są informowani o prawie do zwrócenia się o bezpłatną kopię papierową.
4. Dokument zawierający kluczowe informacje może być przekazany na trwałym nośniku informacji innym niż papier, jeżeli spełnione są następujące warunki:
a)
wykorzystanie takiego trwałego nośnika informacji jest właściwe w kontekście transakcji przeprowadzanej między osobą doradzającą w zakresie PRIIP lub go sprzedającą a inwestorem indywidualnym; oraz
b)
inwestorowi indywidualnemu zapewniono wybór między informacjami w formie papierowej a informacjami na takim trwałym nośniku informacji, a inwestor wybrał, w sposób, który może zostać potwierdzony, informacje na trwałym nośniku informacji.
5. Dokument zawierający kluczowe informacje może zostać przedstawiony za pośrednictwem strony internetowej, która nie spełnia definicji trwałego nośnika informacji, jeżeli spełnione są wszystkie następujące warunki:
a)
przekazanie dokumentu zawierającego kluczowe informacje za pośrednictwem strony internetowej jest właściwe w kontekście transakcji przeprowadzanej między osobą doradzającą w zakresie PRIIP lub go sprzedającą a inwestorem indywidualnym;
b)
inwestorowi indywidualnemu zapewniono wybór między informacjami przedstawianymi w formie papierowej a informacjami za pośrednictwem strony internetowej, a inwestor wybrał, w sposób, który może zostać potwierdzony, informacje na stronie internetowej;
c)
inwestor indywidualny został powiadomiony drogą elektroniczną lub w formie pisemnej o adresie strony internetowej oraz miejscu na tej stronie, gdzie można znaleźć dokument zawierający kluczowe informacje;
d)
udostępniono dokument zawierający kluczowe informacje na stronie internetowej, w sposób umożliwiający jego pobranie i zapisanie na trwałym nośniku informacji, przez okres, w jakim inwestor indywidualny może mieć potrzebę się z nim zapoznać.
W przypadku zmiany dokumentu zawierającego kluczowe informacje zgodnie z art. 10, inwestorowi indywidualnemu przekazywane są na żądanie również poprzednie wersje.
6. Do celów ust. 4 i 5 przekazywanie informacji na trwałym nośniku informacji innym niż papier lub za pośrednictwem strony internetowej uznaje się za właściwe w kontekście transakcji przeprowadzanej między osobą doradzającą w zakresie PRIIP lub go sprzedającą a inwestorem indywidualnym, jeżeli istnieją dowody na to, że inwestor indywidualny ma regularny dostęp do internetu. Za taki dowód uznaje się podanie przez inwestora indywidualnego adresu poczty elektronicznej na potrzeby tej transakcji.
ROZDZIAŁ III
MONITOROWANIE RYNKU I UPRAWNIENIA DO INTERWENCJI WZGLĘDEM PRODUKTU
Artykuł 15
1. Zgodnie z art. 9 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 EUNUiPPE monitoruje rynek ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych, które są wprowadzane do obrotu, dystrybuowane lub sprzedawane w Unii.
2. Właściwe organy monitorują rynek ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych, które są wprowadzane do obrotu, dystrybuowane i sprzedawane w ich państwach członkowskich lub z ich terytorium.
Artykuł 16
1. Zgodnie z art. 9 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010, EUNUiPPE może, w przypadku gdy warunki, o których mowa w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu, zostały spełnione, tymczasowo wprowadzić w Unii zakazy lub ograniczenia w zakresie:
a)
wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży niektórych ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych lub ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych o pewnych określonych cechach; lub
b)
rodzaju działalności finansowej lub praktyki zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji.
Zakaz lub ograniczenie może mieć zastosowanie w okolicznościach określonych przez EUNUiPPE bądź z zastrzeżeniem wyjątków określonych przez EUNUiPPE.
2. EUNUiPPE podejmuje decyzję na mocy ust. 1 tylko wówczas, gdy spełnione są wszystkie poniższe warunki:
a)
proponowane działanie dotyczy znaczącego problemu w dziedzinie ochrony inwestorów lub zagrożenia dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub dla stabilności całego unijnego systemu finansowego lub jego części;
b)
wymogi regulacyjne w ramach prawa unijnego, które mają zastosowanie do danego ubezpieczeniowego produktu inwestycyjnego lub danej działalności, nie przeciwdziałają temu zagrożeniu;
c)
właściwy organ lub właściwe organy nie podjęły działań w celu przeciwdziałania zagrożeniu lub podjęte działania w niewystarczającym stopniu przeciwdziałają zagrożeniu.
W przypadku gdy spełnione są warunki, o których mowa w akapicie pierwszym, przed wprowadzeniem do obrotu lub sprzedażą inwestorom ubezpieczeniowego produktu inwestycyjnego EUNUiPPE może zapobiegawczo nałożyć zakaz lub ograniczenie, o których mowa w ust. 1.
3. Podejmując działanie na mocy niniejszego artykułu, EUNUiPPE zapewnia, aby działanie to:
a)
nie miało niekorzystnego wpływu na efektywność rynków finansowych ani na inwestorów, który to wpływ byłby niewspółmierny do korzyści płynących z tego działania; lub
b)
nie stwarzało ryzyka arbitrażu regulacyjnego.
W przypadku gdy właściwy organ lub właściwe organy podjęły środek, o którym mowa w art. 17, EUNUiPPE może podjąć którykolwiek ze środków, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, bez wydawania opinii przewidzianej w art. 18.
4. Przed podjęciem decyzji o podjęciu jakiegokolwiek działania na mocy niniejszego artykułu EUNUiPPE powiadamia właściwe organy o proponowanym działaniu.
5. EUNUiPPE publikuje na swoich stronach internetowych komunikat o każdej decyzji dotyczącej podjęcia działania na mocy niniejszego artykułu. Komunikat zawiera informacje dotyczące zakazu lub ograniczenia oraz określa okres liczony od publikacji komunikatu, po upływie którego środki wchodzą w życie. Zakaz lub ograniczenie mają zastosowanie do działań podejmowanych po wejściu w życie tych środków.
6. EUNUiPPE dokonuje przeglądu zakazu lub ograniczenia nałożonego na mocy ust. 1 w odpowiednich odstępach czasu, przynajmniej co trzy miesiące. Zakaz lub ograniczenie, które nie zostały przedłużone po tym okresie trzech miesięcy, wygasają.
7. Działanie podjęte przez EUNUiPPE na mocy niniejszego artykułu ma charakter nadrzędny wobec wszelkich wcześniejszych działań podjętych przez właściwy organ.
8. Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 30 określające kryteria i czynniki, które mają być uwzględniane przez EUNUiPPE przy ustalaniu, kiedy występuje znaczący problem w dziedzinie ochrony inwestorów lub zagrożenie dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych oraz dla stabilności całego unijnego systemu finansowego lub jego części, o którym mowa w ust. 2 akapit pierwszy lit. a).
Te kryteria i czynniki obejmują:
a)
stopień złożoności danego ubezpieczeniowego produktu inwestycyjnego oraz związek z typem inwestora, któremu jest on oferowany i sprzedawany;
b)
wielkość lub wartość nominalną ubezpieczeniowego produktu inwestycyjnego;
c)
stopień innowacyjności danego ubezpieczeniowego produktu inwestycyjnego, działalności lub praktyki; oraz
d)
dźwignię dotyczącą danego produktu lub danej praktyki.
Artykuł 17
1. Właściwy organ może wprowadzić w swoim państwie członkowskim lub z jego terytorium zakazy lub ograniczenia w zakresie:
a)
wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży niektórych ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych lub ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych o pewnych określonych cechach; lub
b)
rodzaju działalności finansowej lub praktyki zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji.
2. Właściwy organ może podjąć działania, o których mowa w ust. 1, jeżeli na podstawie uzasadnionych argumentów upewni się, że:
a)
ubezpieczeniowy produkt inwestycyjny bądź działalność lub praktyka wzbudzają poważne obawy dotyczące ochrony inwestorów lub stwarzają zagrożenie dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub dla stabilności całego systemu finansowego lub jego części w co najmniej jednym państwie członkowskim;
b)
istniejące wymogi regulacyjne w prawie Unii, które mają zastosowanie do ubezpieczeniowego produktu inwestycyjnego bądź działalności lub praktyki, w niewystarczającym stopniu przeciwdziałają zagrożeniom, o których mowa w lit. a), a problem nie zostanie lepiej rozwiązany dzięki lepszemu nadzorowi lub egzekwowaniu istniejących wymogów;
c)
działanie jest proporcjonalne, biorąc pod uwagę charakter zidentyfikowanych zagrożeń, poziom wiedzy zainteresowanych inwestorów lub uczestników rynku oraz prawdopodobny skutek działania dla inwestorów i uczestników rynku, którzy mogą posiadać lub wykorzystywać dany ubezpieczeniowy produkt inwestycyjny bądź działalność lub praktykę, lub odnosić z nich korzyści;
d)
właściwy organ przeprowadził należyte konsultacje z właściwymi organami w innych państwach członkowskich, na które dane działanie może wywrzeć znaczący wpływ; oraz
e)
działanie nie ma skutku dyskryminującego w odniesieniu do usług świadczonych lub działalności prowadzonej z innego państwa członkowskiego.
W przypadku gdy spełnione są warunki określone w akapicie pierwszym, przed wprowadzeniem do obrotu lub sprzedażą inwestorom ubezpieczeniowego produktu inwestycyjnego właściwy organ może zapobiegawczo nałożyć zakaz lub ograniczenie, o których mowa w ust. 1. Zakaz lub ograniczenie mogą mieć zastosowanie w okolicznościach określonych przez właściwy organ bądź z zastrzeżeniem wyjątków określonych przez właściwy organ.
3. Właściwy organ nie nakłada zakazu lub ograniczenia na mocy niniejszego artykułu, chyba że najpóźniej na jeden miesiąc przed planowanym momentem wejścia tego środka w życie przekaże pisemnie lub w inny uzgodniony przez organy sposób do wszystkich pozostałych zaangażowanych właściwych organów oraz do EUNUiPPE szczegółowe informacje dotyczące:
a)
ubezpieczeniowego produktu inwestycyjnego bądź działalności lub praktyki, do których odnosi się planowane działanie;
b)
dokładnego charakteru planowanego zakazu lub ograniczenia oraz planowanego momentu jego wejścia w życie; oraz
c)
dowodów, na których oparł swoją decyzję oraz na podstawie których upewnił się, że spełniony jest każdy z warunków określonych w ust. 2.
4. W wyjątkowych przypadkach, kiedy właściwy organ uznaje, że konieczne jest podjęcie pilnych działań na mocy niniejszego artykułu, aby zapobiec szkodom, jakie mogą wyniknąć z ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych, działań lub praktyk, o których mowa w ust. 1, właściwy organ może podjąć tymczasowe działania z wyprzedzeniem nie krótszym niż 24 godziny od pisemnego powiadomienia - przed planowanym momentem wejścia danego środka w życie - wszystkich innych właściwych organów i EUNUiPPE, pod warunkiem że spełnione są wszystkie kryteria określone w niniejszym artykule, a ponadto jednoznacznie stwierdzono, że termin jednomiesięczny nie umożliwiłby odpowiedniej reakcji na dany problem lub zagrożenie. Właściwy organ nie może podejmować działań tymczasowych przez okres dłuższy niż trzy miesiące.
5. Właściwy organ publikuje na swoich stronach internetowych komunikat o każdej decyzji dotyczącej nałożenia zakazu lub ograniczenia, o których mowa w ust. 1. Komunikat ten zawiera szczegóły zakazu lub ograniczenia, okres liczony od publikacji komunikatu, po upływie którego środki wchodzą w życie, a także dowody, na podstawie których organ upewnił się, że spełniony jest każdy z warunków, o których mowa w ust. 2. Zakaz lub ograniczenie mają zastosowanie tylko do działań podejmowanych po opublikowaniu komunikatu.
6. Właściwy organ cofa zakaz lub ograniczenie, jeżeli warunki, o których mowa w ust. 2, nie mają już dłużej zastosowania.
7. Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 30 określające kryteria i czynniki, które mają być uwzględniane przez właściwe organy przy ustalaniu, kiedy występuje znaczący problem w dziedzinie ochrony inwestorów lub zagrożenie dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub dla stabilności systemu finansowego w co najmniej jednym państwie członkowskim, o czym mowa w ust. 2 akapit pierwszy lit. a).
Te kryteria i czynniki obejmują:
a)
stopień złożoności danego ubezpieczeniowego produktu inwestycyjnego oraz związek z typem inwestora, któremu jest on oferowany i sprzedawany;
b)
stopień innowacyjności danego ubezpieczeniowego produktu inwestycyjnego, działalności lub praktyki;
c)
dźwignię dotyczącą danego produktu lub danej praktyki;
d)
w związku z prawidłowym funkcjonowaniem i integralnością rynków finansowych - wielkość lub wartość nominalną ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych.
Artykuł 18
1. EUNUiPPE wspiera i odgrywa rolę koordynatora w odniesieniu do działań podejmowanych przez właściwe organy na mocy art. 17. W szczególności EUNUiPPE zapewnia, aby działania podejmowane przez właściwy organ były uzasadnione i proporcjonalne oraz aby właściwe organy przyjmowały w stosownych przypadkach spójne podejście.
2. Po otrzymaniu, zgodnie z art. 17, powiadomienia o jakimkolwiek działaniu, które ma zostać podjęte na mocy tego artykułu, EUNUiPPE wydaje opinię w kwestii tego, czy zakaz lub ograniczenie są uzasadnione i proporcjonalne. Jeżeli EUNUiPPE uzna, że dla przeciwdziałania zagrożeniu konieczne jest podjęcie środka przez inne właściwe organy, stwierdza to w swojej opinii. Opinia jest publikowana na stronach internetowych EUNUiPPE.
3. W przypadku gdy właściwy organ proponuje podjęcie działania lub podejmuje działanie wbrew opinii przyjętej przez EUNUiPPE, o której mowa w ust. 2, lub odmawia podjęcia działania wbrew tej opinii, niezwłocznie publikuje na swoich stronach internetowych komunikat wyjaśniający w sposób wyczerpujący przyczyny takiego postępowania.
ROZDZIAŁ IV
SKARGI, DOCHODZENIE ROSZCZEŃ, WSPÓŁPRACA ORAZ NADZÓR
Artykuł 19
Twórca PRIIP oraz osoba doradzająca w zakresie PRIIP lub go sprzedająca ustanawiają odpowiednie procedury i mechanizmy, które zapewniają, aby:
a)
inwestorzy indywidualni dysponowali skutecznym sposobem złożenia skargi przeciw twórcy PRIIP;
b)
inwestorzy indywidualni, który złożyli skargę w odniesieniu do dokumentu zawierającego kluczowe informacje, otrzymywali merytoryczną odpowiedź terminowo i w należyty sposób; oraz
c)
skuteczne procedury dochodzenia roszczeń były dostępne dla inwestorów indywidualnych także w przypadku sporów transgranicznych, w szczególności w sytuacji gdy twórca PRIIP ma siedzibę w innym państwie członkowskim lub w państwie trzecim.
Artykuł 20
1. Do celów stosowania niniejszego rozporządzenia właściwe organy współpracują ze sobą i bez zbędnej zwłoki udostępniają sobie nawzajem informacje mające znaczenie w kontekście wykonywania ich obowiązków w ramach niniejszego rozporządzenia oraz korzystania z ich uprawnień.
2. Zgodnie z prawem krajowym właściwe organy muszą posiadać wszystkie uprawnienia nadzorcze i dochodzeniowe, które są im niezbędne do wykonywania ich funkcji w ramach niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 21
1. Państwa członkowskie stosują dyrektywę 95/46/WE do przetwarzania danych osobowych prowadzonego w danym państwie członkowskim w związku z niniejszym rozporządzeniem.
2. Do przetwarzania danych osobowych prowadzonego przez EUN stosuje się rozporządzenie (WE) nr 45/2001.
ROZDZIAŁ V
SANKCJE ADMINISTRACYJNE I INNE ŚRODKI
Artykuł 22
1. Bez uszczerbku dla uprawnień nadzorczych właściwych organów oraz prawa państw członkowskich do przewidywania i nakładania sankcji karnych państwa członkowskie ustanawiają przepisy określające odpowiednie sankcje i środki administracyjne mające zastosowanie w przypadkach naruszeń niniejszego rozporządzenia oraz podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia ich stosowania. Te sankcje i środki muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
Państwa członkowskie mogą zadecydować o niewprowadzaniu przepisów dotyczących sankcji administracyjnych, o których mowa w akapicie pierwszym, za naruszenia podlegające sankcjom karnym na mocy ich prawa krajowego.
Do dnia 31 grudnia 2016 r. państwa członkowskie zgłoszą przepisy, o których mowa w akapicie pierwszym, Komisji oraz Wspólnemu Komitetowi. Państwa członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję i Wspólny Komitet o wszelkich późniejszych zmianach tych przepisów.
2. Wykonując swoje uprawnienia określone w art. 24, właściwe organy ściśle ze sobą współpracują w celu zapewnienia zamierzonych w niniejszym rozporządzeniu skutków sankcji i środków administracyjnych oraz koordynują swoje działania w celu uniknięcia ewentualnego powielania i pokrywania się sankcji i środków administracyjnych w razie ich stosowania w przypadkach transgranicznych.
Artykuł 23
Właściwe organy wykonują swoje uprawnienia do nakładania sankcji zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i prawem krajowym w którykolwiek z poniższych sposobów:
a)
bezpośrednio;
b)
we współpracy z innymi organami;
c)
w zakresie swojej odpowiedzialności w drodze przekazania uprawnień takim organom;
d)
wnosząc sprawy przed właściwe organy sądowe.
Artykuł 24
1. Niniejszy artykuł ma zastosowanie do naruszeń art. 5 ust. 1, art. 6 i 7, art. 8 ust. 1-3, art. 9, art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 14 i 19.
2. Właściwe organy muszą posiadać uprawnienia do nakładania, zgodnie z prawem krajowym, przynajmniej następujących sankcji i środków administracyjnych:
a)
zakazu wprowadzania PRIIP na rynek;
b)
nakazu zawieszenia wprowadzania PRIIP na rynek;
c)
ostrzeżenia publicznego wskazującego osobę odpowiedzialną za naruszenie oraz charakter naruszenia;
d)
zakazu przekazywania dokumentu zawierającego kluczowe informacje, który nie spełnia wymogów art. 6, 7, 8 lub 10, oraz nakazu publikacji nowej wersji dokumentu zawierającego kluczowe informacje;
e)
kar administracyjnych w wysokości co najmniej:
(i)
w przypadku jednostki prawnej:
-
do kwoty 5 000 000 EUR lub - w państwach członkowskich, których walutą nie jest euro - równowartość tej kwoty w walucie krajowej na dzień 30 grudnia 2014 r. lub do 3 % całkowitego rocznego obrotu tej jednostki prawnej zgodnie z najnowszym dostępnym sprawozdaniem finansowym zatwierdzonym przez organ zarządzający, lub
-
do wysokości równej dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia, w przypadku gdy możliwe jest ich ustalenie;
(ii)
w przypadku osoby fizycznej:
-
do kwoty 700 000 EUR lub - w państwach członkowskich, których walutą nie jest euro - równowartość tej kwoty w walucie krajowej na dzień 30 grudnia 2014 r., lub
-
do wysokości równej dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia, w przypadku gdy możliwe jest ich ustalenie.
W przypadku gdy jednostka prawna, o której mowa w akapicie pierwszym lit. e) ppkt (i) jest jednostką dominującą lub jednostką zależną jednostki dominującej, która ma obowiązek sporządzać skonsolidowane sprawozdania finansowe zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE (20), stosowny całkowity obrót stanowi kwota całkowitego rocznego obrotu lub odpowiedni rodzaj dochodu zgodnie ze stosownymi przepisami prawa unijnego w dziedzinie rachunkowości, zgodnie z najnowszym dostępnym sprawozdaniem finansowym zatwierdzonym przez organ zarządzający jednostki dominującej najwyższego szczebla.
3. Państwa członkowskie mogą przewidzieć dodatkowe sankcje lub środki oraz kary administracyjne wyższe niż te, które przewidziano w niniejszym rozporządzeniu.
4. W przypadku nałożenia przez właściwe organy co najmniej jednej sankcji administracyjnej lub środka zgodnie z ust. 2, właściwe organy muszą posiadać uprawnienia do kierowania lub nałożenia na twórcę PRIIP lub osobę doradzającą w zakresie PRIIP lub go sprzedającą obowiązku skierowania do zainteresowanych inwestorów indywidualnych bezpośredniego zawiadomienia informującego ich o nałożonej sankcji administracyjnej lub środku oraz o tym, gdzie mogą złożyć skargę lub wystąpić z roszczeniami odszkodowawczymi.
Artykuł 25
Właściwe organy stosują sankcje i środki administracyjne, o których mowa w art. 24 ust. 2, uwzględniając wszystkie istotne okoliczności, w tym, w stosownych przypadkach:
a)
wagę naruszenia i czas jego trwania;
b)
stopień odpowiedzialności osoby odpowiedzialnej za naruszenie;
c)
wpływ naruszenia na interes inwestorów indywidualnych;
d)
gotowość do współpracy osoby odpowiedzialnej za naruszenie;
e)
wszelkie wcześniejsze naruszenia popełnione przez osobę odpowiedzialną za naruszenie;
f)
środki podjęte po naruszeniu przez osobę odpowiedzialną za naruszenie w celu zapobiegnięcia jego powtórzeniu się.
Artykuł 26
Od decyzji o nałożeniu sankcji i środków podejmowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia przysługuje odwołanie.
Artykuł 27
1. W przypadku gdy właściwy organ podał do wiadomości publicznej informacje o sankcjach lub środkach administracyjnych, równocześnie zgłasza te sankcje lub środki administracyjne właściwemu EUN.
2. Właściwy organ przekazuje właściwemu EUN raz do roku zbiorcze informacje dotyczące wszystkich sankcji i środków administracyjnych nałożonych zgodnie z art. 22 i art. 24 ust. 2.
3. EUN publikują informacje, o których mowa w niniejszym artykule, w swoich sprawozdaniach rocznych.
Artykuł 28
1. Właściwe organy ustanawiają skuteczne mechanizmy umożliwiające zgłaszanie im rzeczywistych lub potencjalnych naruszeń niniejszego rozporządzenia.
2. Mechanizmy, o których mowa w ust. 1, obejmują co najmniej:
a)
szczególne procedury odbierania zgłoszeń w sprawie rzeczywistych lub potencjalnych naruszeń oraz działania następcze;
b)
odpowiednią ochronę pracowników, którzy zgłaszają naruszenia popełnione w miejscu ich zatrudnienia, przynajmniej przed działaniami odwetowymi, dyskryminacją i innymi rodzajami niesprawiedliwego traktowania;
c)
ochronę danych identyfikacyjnych zarówno osoby zgłaszającej naruszenia, jak i osoby fizycznej, której zarzuca się popełnienie naruszenia, na wszystkich etapach procedury, chyba że ujawnienie informacji wymagane jest prawem krajowym w kontekście dalszego dochodzenia lub późniejszego postępowania sądowego.
3. Państwa członkowskie mogą przewidzieć, aby właściwe organy ustanawiały na mocy prawa krajowego dodatkowe mechanizmy.
4. Państwa członkowskie mogą wymagać, aby pracodawcy angażujący się w działalność, która jest regulowana do celów usług finansowych, dysponowali odpowiednimi procedurami dotyczącymi zgłaszania rzeczywistych lub potencjalnych naruszeń przez swoich pracowników drogą wewnętrzną za pomocą specjalnego, niezależnego i odrębnego kanału.
Artykuł 29
1. Decyzja, od której nie ma odwołania, o nałożeniu sankcji lub środka administracyjnego za naruszenia, o których mowa w art. 24 ust. 1, jest publikowana przez właściwe organy na ich oficjalnej stronie internetowej bez zbędnej zwłoki po poinformowaniu o tej decyzji osoby, na którą nałożono sankcję lub środek.
Obowiązkowi publikacji podlegają co najmniej następujące informacje:
a)
rodzaj i charakter naruszenia;
b)
dane identyfikacyjne osób odpowiedzialnych.
Obowiązek ten nie ma zastosowania do decyzji nakładających środki o charakterze dochodzeniowym.
W przypadku gdy właściwy organ uzna, że opublikowanie danych identyfikacyjnych jednostek prawnych bądź danych identyfikacyjnych lub danych osobowych osób fizycznych byłoby nieproporcjonalne w oparciu o indywidualną ocenę przeprowadzoną w odniesieniu do proporcjonalności opublikowania takich danych, lub w przypadku gdy takie opublikowanie zagroziłoby stabilności rynków finansowych lub prowadzonemu dochodzeniu, właściwe organy:
a)
odraczają publikację decyzji o nałożeniu sankcji lub środka do momentu, kiedy przyczyny nieopublikowania przestaną być aktualne;
b)
publikują decyzję o nałożeniu sankcji lub środka w formie anonimowej w sposób zgodny z prawem krajowym, o ile taka anonimowa publikacja zapewnia skuteczną ochronę odnośnych danych osobowych; lub
c)
w ogóle nie publikują decyzji o nałożeniu sankcji lub środka, jeżeli warianty określone w lit. a) i b) uznaje się za niewystarczające w celu zapewnienia:
(i)
aby stabilność rynków finansowych nie była zagrożona;
(ii)
proporcjonalności publikacji takich decyzji w odniesieniu do środków, których charakter uznaje się za drugorzędny.
2. Właściwe organy informują EUN o wszystkich sankcjach lub środkach administracyjnych nałożonych, lecz nieopublikowanych zgodnie z ust. 1 akapit trzeci lit. c), w tym o wszelkich odwołaniach ich dotyczących oraz o ich wyniku.
W przypadku podjęcia decyzji o opublikowaniu informacji o sankcji lub środku w formie anonimowej, opublikowanie odpowiednich danych może zostać odłożone w czasie o uzasadniony okres czasu, jeżeli przewiduje się, że po tym okresie przyczyny opublikowania informacji w formie anonimowej przestaną być aktualne.
3. W przypadku gdy prawo krajowe przewiduje publikację decyzji o nałożeniu sankcji lub środka, od której przysługuje odwołanie do odpowiednich organów sądowych lub innych organów, właściwe organy bez zbędnej zwłoki publikują na swojej oficjalnej stronie internetowej takie informacje oraz wszelkie późniejsze informacje na temat wyniku takiego odwołania. Ponadto publikuje się również każdą decyzję uchylającą poprzednią decyzję o nałożeniu sankcji lub środka, która została opublikowana.
4. Właściwe organy zapewniają, aby wszelkie informacje opublikowane zgodnie z niniejszym artykułem pozostawały na ich oficjalnej stronie internetowej przez co najmniej pięć lat po ich opublikowaniu. Opublikowane dane osobowe pozostawia się na oficjalnej stronie internetowej właściwego organu jedynie przez okres, który jest niezbędny zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami o ochronie danych.
ROZDZIAŁ VI
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 30
1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
2. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 8 ust. 4, art. 16 ust. 8 i art. 17 ust. 7, powierza się Komisji na okres trzech lat od dnia 30 grudnia 2014 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu trzech lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.
3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 8 ust. 4, art. 16 ust. 8 i art. 17 ust. 7, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
5. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 8 ust. 4, art. 16 ust. 8 lub art. 17 ust. 7 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub gdy przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o trzy miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
Artykuł 31
W przypadku gdy Komisja przyjmuje regulacyjne standardy techniczne na mocy art. 8 ust. 5, art. 10 ust. 2 lub art. 13 ust. 5, które są takie same jak projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony przez EUN, okres, w którym Parlament Europejski i Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec takich regulacyjnych standardów technicznych, wynosi - na zasadzie odstępstwa od art. 13 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 i rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, oraz w celu uwzględnienia złożoności i objętości uwzględnianych kwestii - dwa miesiące od daty powiadomienia. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady okres ten może być przedłużony o miesiąc.
Artykuł 32
1. Spółki zarządzające zdefiniowane w art. 2 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2009/65/WE, spółki inwestycyjne, o których mowa w jej art. 27, oraz osoby doradzające w zakresie jednostek UCITS lub je sprzedające, o czym mowa w art. 1 ust. 2 tej dyrektywy, są zwolnione z obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia do dnia 31 grudnia 2019 r.
2. W przypadku gdy państwo członkowskie stosuje przepisy dotyczące formatu i treści dokumentu zawierającego kluczowe informacje, określone w art. 78-81 dyrektywy 2009/65/WE, w odniesieniu do funduszy innych niż UCITS oferowanych inwestorom indywidualnym, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, stosuje się do spółek zarządzających, spółek inwestycyjnych i osób doradzających w zakresie jednostek takich funduszy lub je sprzedających inwestorom indywidualnym.
Artykuł 33
1. Do dnia 31 grudnia 2018 r. Komisja dokonuje przeglądu niniejszego rozporządzenia. Przegląd ten obejmuje, na podstawie informacji otrzymanych przez EUN, ogólną analizę funkcjonowania ostrzeżenia przed błędnym zrozumieniem przy uwzględnieniu wszelkich wskazówek właściwych organów w tym względzie. Obejmuje on także analizę praktycznego stosowania przepisów określonych w niniejszym rozporządzeniu, z należytym uwzględnieniem zmian na rynku detalicznych produktów inwestycyjnych oraz wykonalności, kosztów i ewentualnych korzyści wprowadzenia oznakowania dla inwestycji społecznych i środowiskowych. W ramach tego przeglądu Komisja podejmie się także badania wśród konsumentów oraz analizy wariantów pozaustawodawczych, a także wyników przeglądu rozporządzenia (UE) nr 346/2013 w odniesieniu do jego art. 27 ust. 1 lit. c), e) i g).
W odniesieniu do UCITS zdefiniowanych w art. 1 ust. 2 dyrektywy 2009/65/WE, w ramach przeglądu ocenia się, czy należy przedłużyć okres obowiązywania przepisów przejściowych ustanowionych w art. 32 niniejszego rozporządzenia, czy też - po określeniu wszelkich koniecznych dostosowań - przepisy dotyczące kluczowych informacji dla inwestorów ustanowione w dyrektywie 2009/65/WE mogłyby zostać zastąpione przepisami dotyczącymi dokumentu zawierającego kluczowe informacje określonymi w niniejszym rozporządzeniu lub uznane za równoważne tym przepisom. W ramach przeglądu analizuje się także ewentualne rozszerzenie zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia na inne produkty finansowe oraz dokonuje oceny, czy należy zachować wyłączenie produktów z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia, z uwzględnieniem należytych standardów ochrony konsumenta, w tym porównywalności produktów finansowych. Przegląd ma także służyć ocenie, czy odpowiednie byłoby wprowadzenie wspólnych zasad dotyczących potrzeby ustanowienia przez wszystkie państwa członkowskie sankcji administracyjnych za naruszenia niniejszego rozporządzenia.
2. Do dnia 31 grudnia 2018 r. Komisja oceni, na podstawie prac podjętych przez EUNUiPPE nad wymogami dotyczącymi ujawniania informacji na temat produktów, czy zaproponować nowy akt ustawodawczy gwarantujący odpowiednie wymogi dotyczące ujawniania informacji na temat produktów lub czy w zakres stosowania niniejszego rozporządzenia należy włączyć produkty emerytalne, o których mowa w art. 2 ust. 2 lit. e).
Dokonując tej oceny, Komisja zapewnia, aby takie środki nie obniżały standardów ujawniania w państwach członkowskich, które mają wcześniej istniejące systemy ujawniania dotyczące takich produktów emerytalnych.
3. Po konsultacji ze Wspólnym Komitetem Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące ust. 1 i 2, dołączając do niego, w stosownym przypadku, wniosek ustawodawczy..
4. Do dnia 31 grudnia 2018 r. Komisja przeprowadzi badanie rynkowe służące określeniu, czy dostępne są narzędzia kalkulacyjne online, które pozwalają inwestorom indywidualnym na wyliczenie łącznych kosztów i opłat związanych z PRIIP, oraz czy narzędzia te są bezpłatne. Komisja zaraportuje, czy narzędzia te zapewniają wiarygodne i dokładne obliczenia dla wszystkich produktów objętych zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia.
W przypadku gdy z badania wyniknie, że nie ma takich narzędzi lub że istniejące narzędzia nie umożliwiają inwestorom indywidualnym zrozumienia łącznej kwoty kosztów i opłat związanych z PRIIP, Komisja dokona oceny wykonalności opracowania przez EUN, poprzez Wspólny Komitet, projektu regulacyjnych standardów technicznych zawierających specyfikacje mające zastosowanie do takich narzędzi na poziomie unijnym.
Artykuł 34
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 31 grudnia 2016 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 26 listopada 2014 r.