PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 16. května 2014,
kterým se povoluje odchylka požadovaná Nizozemskem podle směrnice Rady 91/676/EHS o ochraně vod před znečištěním dusičnany ze zemědělských zdrojů
(oznámeno pod číslem C(2014) 3103)
(Pouze nizozemské znění je závazné)
(2014/291/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Rady 91/676/EHS ze dne 12. prosince 1991 o ochraně vod před znečištěním dusičnany ze zemědělských zdrojů (1), a zejména na bod 2 třetí pododstavec přílohy III uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Pokud se množství statkových hnojiv, které členský stát zamýšlí použít na hektar za rok, liší od množství stanoveného v první větě druhého pododstavce bodu 2 přílohy III směrnice 91/676/EHS a v písmenu a) uvedeného pododstavce, musí být určeno tak, aby neohrozilo dosažení cílů uvedených v článku 1 uvedené směrnice, a musí být zdůvodněno na základě objektivních kritérií, jakými jsou v tomto případě např. dlouhá vegetační období a plodiny s vysokou spotřebou dusíku.
(2)
Dne 8. prosince 2005 přijala Komise rozhodnutí 2005/880/ES (2) umožňující za určitých podmínek používání statkových hnojiv z pasoucích se hospodářských zvířat do výše 250 kg dusíku na hektar za rok v zemědělských podnicích s nejméně 70 % podílem travních porostů.
(3)
Dne 5. února 2010 přijala Komise rozhodnutí 2010/65/EU (3), kterým se mění rozhodnutí 2005/880/ES a platnost odchylky se prodlužuje do 31. prosince 2013.
(4)
Takto udělená odchylka se v roce 2012 týkala 21 752 zemědělských podniků, což odpovídá 46 % celkové čisté zemědělské plochy.
(5)
Dne 22. ledna 2014 předložilo Nizozemsko Komisi žádost o opětovné povolení odchylky podle bodu 2 třetího pododstavce přílohy III směrnice 91/676/EHS.
(6)
Nizozemsko používá v souladu s čl. 3 odst. 5 směrnice 91/676/EHS akční program na celém svém území.
(7)
Nizozemské právní předpisy, které provádějí směrnici 91/676/EHS, obsahují normy pro použití dusíku i fosfátu.
(8)
Z údajů poskytnutých Nizozemskem k období 2008-2011 vyplývá nárůst počtu prasat ve výši 7 % a drůbeže ve výši 8 % v porovnání s obdobím 2004-2007. Počty skotu, ovcí a koz zůstaly stabilní. Příslušné orgány v Nizozemsku stanovily omezení počtu prasat a drůbeže a přijaly závazek, že produkce statkových hnojiv, pokud jde o množství dusíku a fosforu, nepřesáhne úroveň z roku 2002. Příslušné orgány v Nizozemsku navíc počínaje lednem 2015 zajistí zpracování odpovídajícího podílu přebytečných statkových hnojiv pocházejících z odvětví mléka a mléčných výrobků. Tato opatření jsou nezbytná, aby se zajistilo, že uplatňování současné odchylky nepovede k další intenzifikaci.
(9)
V období 2008-2011 se použilo 344 000 tun dusíku ze statkových hnojiv, což ve srovnání s obdobím 2004-2007 znamená mírný pokles. Používání umělých dusíkatých hnojiv se v období 2008-2011 v porovnání s obdobím 2004-2007 snížilo zhruba o 18 %. Přebytek fosforu v období 2008-2011 činil 16 000 tun, což ve srovnání s obdobím 2004-2007 znamená pokles o 51 %.
(10)
Podnebí v Nizozemsku, charakterizované rovnoměrným rozdělením ročních srážek a poměrně malým rozsahem ročních teplot, podporuje dlouhé vegetační období travin v délce 250 dnů ročně.
(11)
Informace poskytnuté nizozemskými orgány v souvislosti s odchylkou udělenou rozhodnutím 2010/65/EU naznačují, že odchylka nevedla ke zhoršení jakosti vody. Ze zprávy Komise Radě a Evropskému parlamentu o provádění směrnice 91/676/EHS o ochraně vod před znečištěním dusičnany ze zemědělských zdrojů za období 2008-2011, která vycházela ze zpráv členských států, vyplývá, že v případě podzemních vod vykazuje zhruba 88 % monitorovacích stanic v Nizozemsku průměrné koncentrace dusičnanů nižší než 50 mg/l a 79 % monitorovacích stanic vykazuje průměrné koncentrace dusičnanů nižší než 25 mg/l. Údaje monitorování vykazují klesající trend koncentrace dusičnanů v případě podzemních vod ve srovnání s předchozím vykazovaným obdobím (2004-2007). V případě povrchových vod vykazuje 98 % monitorovacích stanic průměrné koncentrace dusičnanů nižší než 50 mg/l a 92 % monitorovacích stanic vykazuje průměrné koncentrace dusičnanů nižší než 25 mg/l. Většina monitorovacích stanovišť v povrchových vodách vykazuje klesající trend koncentrace dusičnanů. Roční přebytek dusíku a fosforu v půdě se snížil, a to zejména díky snížení přísunu statkových a minerálních hnojiv v důsledku soustavně nižších norem používání dusíku a fosforu v nizozemských akčních programech. Ve vykazovaném období 2008-2011 všechny čerstvé a brakické vody byly klasifikovány jako eutrofní nebo hypertrofní.
(12)
Komise se domnívá, že podmínky pro udělení odchylky musí být změněny na základě přezkoumání žádosti, kterou podalo Nizozemsko dne 22. ledna 2014, a zvážení akčního programu, informací o jakosti vody a zkušeností nabytých s uplatňováním odchylky udělené rozhodnutím 2010/65/EU, jakož i odchylek, které jsou v platnosti v jiných členských státech. Komise se proto domnívá, že lze povolit množství statkových hnojiv z pasoucích se hospodářských zvířat, které odpovídá 230 kg dusíku na hektar za rok, v zemědělských podnicích s nejméně 80 % podílem travních porostů na jižních a středních písčitých půdách a sprašových půdách, zatímco 250 kg dusíku na hektar za rok může být povoleno pouze v zemědělských podnicích s nejméně 80 % podílem travních porostů na jiných typech půdy. Komise zastává názor, že to neohrozí dosažení cílů směrnice 91/676/EHS, budou-li splněny určité přísné podmínky.
(13)
K těmto podmínkám patří vypracování plánů hnojení na úrovni jednotlivých zemědělských podniků, vedení záznamů o postupech hnojení v podobě evidence hnojení, periodické analýzy půdy, pokryv zelení po kukuřici v zimě, zvláštní pravidla týkající se zaorání trávy, zákaz používat statková hnojiva před zaoráním trávy a úprava hnojení s ohledem na přínos luštěnin, zákaz používat fosfát z umělých hnojiv a posílené kontroly. Tyto podmínky by měly zajistit hnojení, jež bude odpovídat nárokům plodin, jakož i zmírnění a zamezení úniku dusíku a fosforu do vody.
(14)
Z údajů předložených Nizozemskem vyplývá, že množství statkových hnojiv z pasoucích se hospodářských zvířat, které odpovídá 230 kg dusíku na hektar za rok v zemědělských podnicích s nejméně 80 % podílem travních porostů na jižních a středních písčitých půdách a sprašových půdách (jak je stanoveno v akčním programu) a 250 kg dusíku na hektar za rok v zemědělských podnicích s nejméně 80 % podílem travních porostů na jiných typech půdy, je zdůvodněno objektivními kritérii, jakými jsou vysoké čisté srážky, dlouhé vegetační období a velké výnosy trávy s vysokou spotřebou dusíku.
(15)
Opatření stanovená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem Výboru pro dusičnany zřízeného podle článku 9 směrnice 91/676/EHS.
(16)
Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2000/60/ES ze dne 23. října 2000, kterou se stanoví rámec pro činnost Společenství v oblasti vodní politiky (4), stanoví ucelený přeshraniční přístup k ochraně vod, založený na oblastech povodí s cílem dosáhnout na evropské úrovni do roku 2015 dobrého stavu vodních útvarů. Snížení živin je nedílnou součástí tohoto cíle. Udělením odchylky podle tohoto rozhodnutí nejsou dotčena ustanovení podle směrnice 2000/60/ES ani není vyloučeno, že k plnění povinností, které z něj vyplývají, může být zapotřebí přijetí dalších opatření.
(17)
Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2007/2/ES ze dne 14. března 2007 o zřízení Infrastruktury pro prostorové informace v Evropském společenství (INSPIRE) (5) stanoví obecná pravidla pro zřízení Infrastruktury pro prostorové informace v Evropském společenství pro účely politik Společenství v oblasti životního prostředí a politik nebo činností, které mohou mít vliv na životní prostředí. Prostorové informace shromážděné v souvislosti s touto odchylkou by měly být pokud možno v souladu s ustanoveními stanovenými v této směrnici. V zájmu snížení administrativní zátěže a zlepšení soudržnosti údajů by Nizozemsko při sběru potřebných dat, na která se vztahuje tato výjimka, mělo případně využít informace získané v rámci integrovaného administrativního a kontrolního systému zřízeného podle kapitoly II hlavy V nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1306/2013 ze dne 17. prosince 2013 o financování, řízení a sledování společné zemědělské politiky a o zrušení nařízení Rady (EHS) č. 352/78, (ES) č. 165/94, (ES) č. 2799/98, (ES) č. 814/2000, (ES) č. 1290/2005 a (ES) č. 485/2008 (6),
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Odchylka požadovaná Nizozemskem v dopise ze dne 22. ledna 2014 za účelem povolení vyššího množství statkových hnojiv z pasoucích se hospodářských zvířat, které je každoročně vpraveno do půdy, než jaké se uvádí v bodě 2 písm. a) přílohy III směrnice 91/676/EHS, se uděluje za podmínek stanovených v tomto rozhodnutí.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto rozhodnutí se rozumí:
1)
„zemědělským podnikem s travními porosty“ se rozumí podnik, v němž tvoří tráva nejméně 80 % plošné výměry vhodné pro použití statkových hnojiv;
2)
„pasoucími se hospodářskými zvířaty“ se rozumí skot (s výjimkou jatečných telat), ovce, kozy a koně, osly, jelenovití a vodní buvoli;
3)
„zemědělskou půdou“ se rozumí plošná výměra, kterou zemědělec vlastní, má v nájmu nebo ve správě na základě jiné jednotlivé písemné smlouvy a za jejíž správu nese přímou odpovědnost;
4)
„trávou“ se rozumí trvalé travní porosty nebo dočasné travní porosty o stáří kratším než pět let.
Článek 3
Oblast působnosti
Toto rozhodnutí se použije na jednotlivé zemědělské podniky s travními porosty za podmínek stanovených v článcích 4, 5 a 6.
Článek 4
Každoroční žádost a závazek
1. Zemědělci, kteří chtějí využívat odchylku podle tohoto rozhodnutí, každoročně předloží příslušným orgánům žádost o její povolení.
2. Spolu s každoroční žádostí uvedenou v odstavci 1 se písemně zavážou k plnění podmínek stanovených v článcích 5 a 6.
Článek 5
Používání statkových a jiných hnojiv
1. Množství statkových hnojiv z pasoucích se hospodářských zvířat, které je každoročně vpraveno do půdy v zemědělských podnicích s travními porosty, včetně množství vpraveného samotnými zvířaty, nepřekročí množství statkových hnojiv obsahující 230 kg dusíku na hektar za rok v zemědělských podnicích s nejméně 80 % podílem travních porostů na jižních a středních písčitých půdách a sprašových půdách (jak je stanoveno v akčním programu) a 250 kg dusíku na hektar za rok v zemědělských podnicích s nejméně 80 % podílem travních porostů na jiných typech půdy, s výhradou podmínek stanovených v odstavcích 2 až 9.
2. Celkový přísun dusíku a fosfátu odpovídá nárokům plodiny na živiny i zásobování z půdy. Celkový přísun dusíku a fosfátu nepřekročí maximální normy pro jejich použití stanovené v akčním programu.
3. V zemědělských podnicích využívajících odchylky podle tohoto rozhodnutí není povoleno používání fosfátu z umělých hnojiv.
4. Pro každou zemědělskou půdu se vede plán hnojení, jenž u zemědělské půdy popisuje střídání plodin i plánované použití statkových a jiných dusíkatých a fosfátových hnojiv. Tento plán se v zemědělském podniku zveřejní v každém kalendářním roce nejpozději do června prvního roku a do února v letech následujících.
5. V plánu hnojení jsou uvedeny tyto údaje:
a)
počet hospodářských zvířat, popis systému ustájení a uskladnění, včetně dostupných skladovacích kapacit pro statková hnojiva;
b)
výpočet množství dusíku i fosforu vyprodukovaného ze statkových hnojiv v zemědělském podniku (po odečtení ztrát při ustájení a skladování);
c)
plán střídání plodin, který musí uvádět plošnou výměru jednotlivých polí s travou a polí s jinými plodinami, včetně situačního náčrtu s umístěním jednotlivých polí;
d)
předpokládané nároky na dusík a fosfor u plodin;
e)
množství a druh statkových hnojiv, jež jsou dodávána smluvním partnerům a nejsou použita na zemědělské půdě;
f)
množství dovezených statkových hnojiv, která jsou použita na zemědělské půdě;
g)
výpočet podílu mineralizace organické hmoty, luštěnin, atmosférické depozice a množství dusíku v půdě v období, kdy ho začne plodina významnou měrou využívat;
h)
použití dusíku a fosforu ze statkových hnojiv na každém poli (parcely zemědělského podniku, které jsou homogenní z hlediska plodin i půdního typu);
i)
použití dusíku z chemických a jiných hnojiv na každém poli;
j)
výpočet k posouzení souladu s normami pro použití dusíku a fosforu.
Tyto plány se aktualizují nejpozději sedm dní po provedení jakékoli změny v zemědělských postupech, aby se zajistil soulad plánů a skutečných zemědělských postupů.
6. U každé zemědělské půdy se povede evidence hnojení. Tyto informace se každoročně předkládají příslušnému orgánu.
7. V evidenci hnojení jsou uvedeny tyto údaje:
a)
plochy zemědělských plodin;
b)
počet a druh hospodářských zvířat;
c)
produkce statkových hnojiv na zvíře;
d)
množství hnojiv dovezených zemědělským podnikem;
e)
množství statkových hnojiv vyvezených ze zemědělského podniku a jejich odběratele.
8. Každý zemědělský podnik, který využívá jednotlivé odchylky, souhlasí s tím, že u něho může být provedena kontrola používání i evidence hnojení.
9. V každém zemědělském podniku, který využívá jednotlivé odchylky, se nejméně jednou za čtyři roky provedou periodické analýzy koncentrace dusíku a fosforu v půdě, a to v každé oblasti zemědělského podniku, jež je homogenní z hlediska střídání plodin a vlastností půdy.
Po orbě travních porostů se pro každou homogenní oblast zemědělského podniku provede analýza koncentrace dusíku z hlediska minerálního dusíku a parametrů k určení podílu dusíku z mineralizace organické hmoty.
U analýz uvedených v prvním a druhém pododstavci se požaduje nejméně jedna analýza na pět hektarů půdy.
10. Statková hnojiva se nesmí rozmetávat před osevem travou na podzim.
Článek 6
Pokryv půdy
1. Zemědělci, kteří využívají odchylku podle tohoto rozhodnutí, vysejí trávu na 80 % nebo více procentech plošné výměry vhodné pro použití statkových hnojiv v jejich zemědělských podnicích.
2. Zemědělci, kteří využívají odchylku podle tohoto rozhodnutí, kromě toho přijmou tato opatření:
a)
na písčité nebo sprašové půdě se po kukuřici v průběhu zimy vyseje tráva nebo jiné plodiny, aby se snížil potenciál vyplavování;
b)
orba pokryvných meziplodin se neprovádí před 1. únorem, aby se zajistil stálý rostlinný pokryv orné půdy za účelem zpětného získání úniků dusičnanů do podorniční vrstvy půdy na podzim a omezení úniků v zimě;
c)
orba trávy se na písčitých a sprašových půdách provádí pouze na jaře;
d)
bezprostředně po zaorání trávy na všech typech půdy následuje osev plodinami s vysokou spotřebou dusíku; hnojení vychází z analýzy půdy týkající se minerálního dusíku a jiných parametrů, které slouží jako ukazatele odhadu uvolňování dusíku při mineralizaci organické hmoty v půdě; a dále
e)
zahrnuje-li střídání plodin luštěniny nebo jiné plodiny, které vážou atmosférický dusík, je použití hnojiv odpovídajícím způsobem sníženo.
3. Odchylně od písmena c) se na podzim povoluje orba pro výsadbu květinových cibulí.
Článek 7
Opatření k produkci statkových hnojiv
Vnitrostátní orgány v Nizozemsku zajistí, aby z hlediska množství dusíku a fosforu nepřesáhla vnitrostátní produkce statkových hnojiv úroveň z roku 2002. To znamená, že po dobu trvání odchylky udělené tímto rozhodnutím budou zachována výrobní práva v případě prasat a drůbeže.
Příslušné orgány v Nizozemsku nadto počínaje lednem 2015 zajistí zpracování přiměřeného podílu přebytečných statkových hnojiv pocházejících z odvětví mléka a mléčných výrobků.
Článek 8
Monitorování
1. Příslušný orgán vypracuje a každoročně aktualizuje mapy zachycující procentuální podíl zemědělských podniků s trávními porosty, hospodářských zvířat a zemědělské půdy, na které se v každé obci vztahuje jednotlivá odchylka.
2. Dojde k vytvoření monitorovací sítě pro odběr vzorků z půdní vody, z vodních toků a z mělkých podzemních vod, jež bude udržována pro oblasti monitorování, na něž se vztahuje odchylka.
3. Uvedená monitorovací síť, k níž přísluší nejméně 300 zemědělských podniků využívajících jednotlivých odchylek, je reprezentativní pro každý typ půdy (jílovité, rašelinné, písčité a písčitosprašové půdy), postupy hnojení a střídání plodin. Skladba monitorovací sítě se během doby použitelnosti tohoto rozhodnutí nezmění.
4. Šetření a průběžné analýzy živin poskytnou údaje o místním využívání půdy, cyklickém pěstování plodin a zemědělských postupech v podnicích, které využívají jednotlivých odchylek. Tyto údaje se mohou použít pro modelové výpočty rozsahu vyplavování dusičnanů a úniku fosforu z polí, na kterých se použije na hektar a za rok až 230 kg nebo až 250 kg dusíku obsaženého ve statkových hnojivech z pasoucích se hospodářských zvířat.
5. Monitorovací síť zahrnující mělké podzemní vody, půdní vodu, drenážní vodu a vodní toky v zemědělských podnicích příslušejících k monitorovací síti poskytne údaje o koncentraci dusičnanů a fosforu ve vodě, která opouští kořenovou zónu a vtéká do systému podzemních a povrchových vod.
6. Zvýšené monitorování vody se zaměří na zemědělská povodí v písčitých půdách.
Článek 9
Kontroly
1. Příslušný vnitrostátní orgán provede správní kontroly ve všech zemědělských podnicích, které využívají jednotlivé odchylky, aby posoudil, zda jsou dodržována maximální množství 230 kg nebo 250 kg dusíku na rok a hektar ze statkových hnojiv z pasoucích se hospodářských zvířat v zemědělských podnicích s nejméně 80 % podílem travních porostů, jakož i normy ohledně celkových množství pro použití dusíku a fosforu a podmínky využívání půdy. Pokud kontrola provedená vnitrostátními orgány prokáže nesplnění podmínek uvedených v článcích 5 a 6, je o tom žadatel vyrozuměn. V takovémto případě se žádost považuje za zamítnutou.
2. Na základě rizik bude vypracován program inspekcí s přiměřenou četností, v němž budou zohledněny výsledky kontrol z předchozích let a výsledky všeobecných namátkových kontrol právních předpisů provádějících směrnici 91/676/EHS, jakož i veškeré informace, které by mohly svědčit o jejich nedodržování.
Na nejméně 5 % zemědělských podniků, které využívají jednotlivé odchylky, se zaměří správní inspekce týkající se využívání půdy, počtu hospodářských zvířat a produkce statkových hnojiv.
V nejméně 7 % zemědělských podniků využívajících jednotlivé odchylky podle tohoto rozhodnutí se s ohledem na podmínky uvedené v článcích 5 a 6 provedou inspekce v terénu.
3. Příslušné orgány jsou vybaveny nezbytnými pravomocemi a prostředky k ověření dodržování podmínek pro udělení odchylky podle tohoto rozhodnutí.
Článek 10
Podávání zpráv
1. Příslušné orgány předkládají Komisi každoročně do března zprávu obsahující tyto informace:
a)
údaje o hnojení ve všech zemědělských podnicích, které využívají jednotlivé odchylky, včetně informací o výnosech a o typech půdy;
b)
trendy v počtu hospodářských zvířat pro jednotlivé kategorie hospodářských zvířat v Nizozemsku a v zemědělských podnicích, jimž byla udělena odchylka;
c)
trendy ve vnitrostátní produkci statkových hnojiv co do množství dusíku a fosfátu;
d)
přehled výsledků kontrol na vnitrostátní úrovni týkajících se koeficientů exkrece u hnoje prasat a drůbeže;
e)
mapy znázorňující procentní podíl zemědělských podniků, procentní podíl hospodářských zvířat a procentní podíl zemědělské půdy, na které se v každé obci vztahuje jednotlivá odchylka podle čl. 8 odst. 1;
f)
výsledky monitorování vody, včetně informací o trendech jakosti podzemních a povrchových vod a také o vlivu odchylky na jakost vody;
g)
informace o koncentraci dusičnanů a fosforu ve vodě, která opouští kořenovou zónu a vtéká do systému podzemních a povrchových vod podle čl. 8 odst. 5, a výsledky zvýšeného monitorování vody v zemědělských povodích v písčitých půdách, jak je uvedeno v čl. 8 odst. 6;
h)
výsledky šetření o místním využívání půdy, cyklickém pěstování plodin a zemědělských postupech a výsledky modelových výpočtů rozsahu vyplavování dusíku a úniku fosforu, k němuž dochází v zemědělských podnicích využívajících jednotlivou odchylku podle čl. 8 odst. 4;
i)
vyhodnocení toho, jak jsou uplatňovány podmínky odchylky, které vychází z kontrol na úrovni zemědělských podniků a informací o nevyhovujících zemědělských podnicích, jakož i z výsledků správních kontrol a inspekcí v terénu, jak je uvedeno v článku 9.
2. Prostorová data obsažená ve zprávě se případně řídí požadavky ustanovení směrnice 2007/2/ES. Při shromažďování potřebných údajů využije Nizozemsko v případě potřeby informace získané v rámci integrovaného administrativního a kontrolního systému zřízeného podle kapitoly II hlavy V nařízení (EU) č. 1306/2013.
Článek 11
Použití
Toto rozhodnutí pozbývá platnosti dne 31. prosince 2017.
Článek 12
Toto rozhodnutí je určeno Nizozemskému království.
V Bruselu dne 16. května 2014.
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI
z dnia 16 maja 2014 r.
przyznająca odstępstwo Niderlandom na podstawie dyrektywy Rady 91/676/EWG dotyczącej ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego
(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 3103)
(Jedynie tekst w języku niderlandzkim jest autentyczny)
(2014/291/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 91/676/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. dotyczącą ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego (1), w szczególności jej załącznik III pkt 2 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Jeśli ilości nawozu naturalnego, które państwo członkowskie zamierza stosować w przeliczeniu na hektar rocznie, różnią się od ilości określonych w pkt 2 akapit drugi zdanie pierwsze i pkt 2 lit. a) załącznika III do dyrektywy 91/676/EWG, konieczne jest ich ustalenie, tak by nie stanowiły przeszkody w realizacji celów określonych w art. 1 wymienionej dyrektywy, oraz uzasadnienie na podstawie obiektywnych kryteriów, na przykład, jak w omawianym przypadku, długich okresów wegetacji i upraw o wysokim poborze azotu.
(2)
W dniu 8 grudnia 2005 r. Komisja przyjęła decyzję 2005/880/WE (2) zezwalającą na stosowanie nawozu naturalnego pochodzącego od wypasanych zwierząt gospodarskich do limitu 250 kg azotu na hektar rocznie, pod pewnymi warunkami, w gospodarstwach rolnych, w których co najmniej 70 % powierzchni stanowią użytki zielone.
(3)
W dniu 5 lutego 2010 r. Komisja przyjęła decyzję 2010/65/UE (3) zmieniającą decyzję 2005/880/WE i przedłużającą odstępstwo do dnia 31 grudnia 2013 r.
(4)
Przyznane w ten sposób odstępstwo dotyczyło 21 752 gospodarstw rolnych w 2012 r., co odpowiada 46 % całkowitej powierzchni rolniczej netto.
(5)
W dniu 22 stycznia 2014 r. Niderlandy złożyły do Komisji wniosek o przedłużenie odstępstwa na mocy pkt 2 akapit trzeci załącznika III do dyrektywy 91/676/EWG.
(6)
Zgodnie z art. 3 ust. 5 dyrektywy 91/676/EWG Niderlandy realizują program działań na całym swoim terytorium.
(7)
Niderlandzkie przepisy wykonujące dyrektywę 91/676/EWG obejmują normy stosowania zarówno azotu, jak i fosforanów.
(8)
Dane przekazane przez Niderlandy za lata 2008-2011 wykazują wzrost o 7 % ilości trzody chlewnej i o 8 % ilości drobiu w porównaniu do okresu 2004-2007. Ilości bydła, owiec i kóz pozostawały na tym samym poziomie. Właściwe organy Niderlandów wprowadziły ograniczenia ilości trzody chlewnej i drobiu w połączeniu ze zobowiązaniem, że produkcja nawozu naturalnego zarówno pod względem azotu, jak i fosforu nie przekroczy poziomu z 2002 r. Ponadto od stycznia 2015 r. właściwe organy Niderlandów zapewniają przetwarzanie odpowiedniej części nadwyżki nawozu naturalnego z sektora mleczarskiego. Środki te są konieczne do zapewnienia, by stosowanie obecnego odstępstwa nie doprowadziło do dalszej intensyfikacji.
(9)
Stosowanie azotu z nawozu naturalnego pochodzącego od wypasanych zwierząt gospodarskich w latach 2008-2011 wyniosło 344 tys. ton, co stanowi lekki spadek w porównaniu z okresem 2004-2007. Zużycie chemicznych nawozów azotowych w latach 2008-2011 zmniejszyło się o ok. 18 % w porównaniu z okresem 2004-2007. Średnia nadwyżka fosforu w latach 2008-2011 wyniosła 16 tys. ton, co stanowi spadek o 51 % w porównaniu z okresem 2004-2007.
(10)
Klimat w Niderlandach, charakteryzujący się rocznymi opadami równomiernie rozłożonymi w ciągu roku oraz stosunkowo wąskim zakresem temperatur, sprzyja długiemu okresowi wegetacji trawy trwającemu 250 dni w roku.
(11)
Informacje dostarczone przez władze Niderlandów w ramach odstępstwa przyznanego decyzją 2010/65/UE wskazują, że odstępstwo to nie doprowadziło do pogorszenia jakości wody. Sprawozdanie Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie wdrożenia dyrektywy 91/676/EWG dotyczącej ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego, oparte na sprawozdaniach państw członkowskich za okres 2008-2011, wskazuje, że w Niderlandach w przypadku wód gruntowych w ok. 88 % stacji monitorowania odnotowano średnie stężenie azotanów poniżej 50 mg/l, a w 79 % stacji monitorowania odnotowano średnie stężenie azotanów poniżej 25 mg/l. Dane z monitorowania wykazują tendencję spadkową w zakresie stężenia azotanów w wodach gruntowych w porównaniu z poprzednim okresem sprawozdawczym (2004-2007). W przypadku wód powierzchniowych w 98 % stacji monitorowania odnotowano średnie stężenie azotanów poniżej 50 mg/l, a w 92 % stacji monitorowania odnotowano średnie stężenie azotanów poniżej 25 mg/l. Większość punktów monitorowania wód powierzchniowych wykazuje stały poziom lub tendencję spadkową stężenia azotanów. Roczna nadwyżka azotu i fosforu w glebie zmniejszyła się, głównie poprzez ograniczenie stosowania nawozu naturalnego i mineralnego ze względu na stałe obniżanie norm stosowania azotu i fosforu w niderlandzkich programach działania. W okresie sprawozdawczym 2008-2011 wszystkie wody słodkie i wody przejściowe zostały sklasyfikowane jako eutroficzne albo hipertroficzne.
(12)
Komisja uważa, że warunki przyznania odstępstwa muszą zostać zmienione na podstawie analizy wniosku złożonego w dniu 22 stycznia 2014 r. przez Niderlandy, analizy programu działania, informacji dotyczących jakości wody, doświadczenia zdobytego w wyniku odstępstwa przyznanego decyzją 2010/65/UE i w wyniku odstępstw obowiązujących w innych państwach członkowskich. W związku z tym Komisja uważa, że na stosowanie ilości nawozu naturalnego pochodzącego od wypasanych zwierząt gospodarskich odpowiadającej 230 kg azotu na hektar rocznie można zezwolić w gospodarstwach rolnych, w których co najmniej 80 % powierzchni stanowią użytki zielone, na glebach piaszczystych na południu i w centrum kraju oraz na glebach lessowych określonych w programie działania, natomiast na 250 kg azotu na hektar rocznie można zezwolić jedynie w gospodarstwach rolnych, w których co najmniej 80 % powierzchni stanowią użytki zielone, na innych glebach. Komisja uważa, że nie będzie to stanowiło przeszkody w realizacji celów dyrektywy 91/676/EWG, z zastrzeżeniem spełnienia pewnych ściśle określonych warunków.
(13)
Warunki te obejmują: ustalenie planu nawożenia na poziomie gospodarstwa rolnego, rejestrację praktyk nawożenia poprzez prowadzenie rejestrów nawożenia, okresowe analizy gleby, „zielone pole” w okresie zimowym po uprawie kukurydzy, szczegółowe przepisy dotyczące zaorywania trawy, niestosowania nawozu naturalnego przed zaoraniem trawy, dostosowanie nawożenia w taki sposób, aby uwzględnić udział roślin strączkowych, niestosowanie fosforanów z nawozów chemicznych oraz wzmożone kontrole. Celem tych warunków jest zapewnienie nawożenia, które opiera się na wymaganiach upraw, zmniejszenia strat azotu i fosforu do wód oraz zapobiegania takim stratom.
(14)
Z informacji przedstawionych przez Niderlandy wynika, że ilość nawozu naturalnego pochodzącego od wypasanych zwierząt gospodarskich odpowiadająca 230 kg azotu na hektar rocznie w gospodarstwach rolnych, w których co najmniej 80 % powierzchni stanowią użytki zielone, na glebach piaszczystych na południu i w centrum kraju oraz na glebach lessowych określonych w programie działania, a 250 kg azotu na hektar rocznie w gospodarstwach rolnych, w których co najmniej 80 % powierzchni stanowią użytki zielone, na innych glebach jest uzasadniona na podstawie obiektywnych kryteriów, takich jak wysokie opady netto, długie okresy wegetacji i wysokie plony trawy o wysokim poborze azotu.
(15)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Azotanów ustanowionego na podstawie art. 9 dyrektywy 91/676/EWG.
(16)
Dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (4) przewiduje kompleksowe, transgraniczne podejście do ochrony wód zorganizowane wokół obszarów dorzeczy, mające na celu osiągnięcie dobrego stanu wód europejskich do 2015 r. Ograniczenie składników odżywczych stanowi integralny element tego celu. Przyznanie odstępstwa na mocy niniejszej decyzji nie narusza przepisów przyjętych na podstawie dyrektywy 2000/60/WE i nie wyklucza konieczności zastosowania dodatkowych środków w celu wypełnienia zobowiązań z nich wynikających.
(17)
W dyrektywie 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 marca 2007 r. ustanawiającej infrastrukturę informacji przestrzennej we Wspólnocie Europejskiej (INSPIRE) (5) określono przepisy ogólne służące ustanowieniu infrastruktury informacji przestrzennej we Wspólnocie Europejskiej dla celów polityk wspólnotowych w zakresie ochrony środowiska oraz polityk lub działań mogących oddziaływać na środowisko. W stosownych przypadkach informacje przestrzenne zgromadzone w ramach niniejszego odstępstwa powinny być zgodne z przepisami określonymi we wspomnianej dyrektywie. W celu zmniejszenia obciążeń administracyjnych i zwiększenia spójności danych Niderlandy, przy gromadzeniu niezbędnych danych w ramach niniejszego odstępstwa, powinny w stosownych przypadkach korzystać z informacji uzyskanych w ramach zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli ustanowionego na podstawie tytułu V rozdział II rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (6),
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Odstępstwo, o które Niderlandy wnioskowały pismem z dnia 22 stycznia 2014 r. w celu uzyskania zezwolenia na stosowanie rocznie ilości nawozu naturalnego pochodzącego od wypasanych zwierząt gospodarskich większej od ilości określonej w pkt 2 lit. a) załącznika III do dyrektywy 91/676/EWG, przyznaje się z zastrzeżeniem warunków określonych w niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszej decyzji:
1)
„gospodarstwo rolne posiadające użytki zielone” oznacza każde gospodarstwo, w którym co najmniej 80 % powierzchni, na której można stosować nawóz naturalny, stanowi trawa;
2)
„wypasane zwierzęta gospodarskie” oznaczają bydło (z wyjątkiem cieląt), owce, kozy i konie, osły, zwierzynę płową i bawoły wodne;
3)
„użytki rolne” oznaczają powierzchnię, której dany rolnik jest właścicielem, dzierżawcą lub zarządcą na mocy pisemnej umowy indywidualnej i w stosunku do której rolnik ten ponosi bezpośrednią odpowiedzialność za zarządzanie;
4)
„trawa” oznacza trwałe użytki zielone lub krótkotrwałe użytki zielone zakładane na okres krótszy niż pięć lat.
Artykuł 3
Zakres zastosowania
Niniejsza decyzja ma zastosowanie na zasadzie indywidualnej do gospodarstw rolnych posiadających użytki zielone, z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 4, 5 i 6.
Artykuł 4
Roczne wnioski i zobowiązania
1. Rolnicy, którzy chcą skorzystać z odstępstwa na podstawie niniejszej decyzji, co roku przedstawiają właściwym organom wniosek o przyznanie odstępstwa.
2. Wraz z corocznym wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, rolnicy zobowiązują się na piśmie do spełnienia warunków określonych w art. 5 i 6.
Artykuł 5
Stosowanie nawozu naturalnego i innych nawozów
1. Ilość nawozu naturalnego pochodzącego od wypasanych zwierząt gospodarskich stosowana rocznie na gruntach w gospodarstwach rolnych posiadających użytki zielone, w tym nawozu bezpośrednio od zwierząt, nie przekracza ilości nawozu naturalnego zawierającej 230 kg azotu na hektar rocznie w gospodarstwach rolnych, w których co najmniej 80 % powierzchni stanowią użytki zielone, na glebach piaszczystych na południu i w centrum kraju oraz na glebach lessowych określonych w programie działania, a 250 kg azotu na hektar rocznie w gospodarstwach rolnych, w których co najmniej 80 % powierzchni stanowią użytki zielone - na innych glebach, z zastrzeżeniem warunków określonych w ust. 2-9.
2. Ogólna wielkość dawki azotu i fosforanów jest zgodna z zapotrzebowaniem na składniki pokarmowe poszczególnych upraw oraz zawartością tej substancji w glebie. Ogólna wielkość dawki azotu i fosforanów nie przekracza maksymalnych norm stosowania ustalonych w programie działania.
3. Stosowanie fosforanów z nawozów chemicznych nie jest dozwolone w gospodarstwach rolnych korzystających z odstępstwa na mocy niniejszej decyzji.
4. Każde użytki rolne posiadają plan nawożenia opisujący płodozmian na użytkach rolnych i planowane stosowanie nawozu naturalnego oraz innych nawozów azotowych i fosforanowych. Taki plan na każdy rok kalendarzowy jest dostępny w gospodarstwie najpóźniej do czerwca w pierwszym roku i do lutego w latach kolejnych.
5. Plan nawożenia zawiera:
a)
liczbę zwierząt gospodarskich, opis systemu utrzymania zwierząt i przechowywania nawozu wraz z pojemnością dostępną do celów przechowywania nawozu naturalnego;
b)
wyliczenie ilości azotu pochodzącego z nawozu naturalnego (minus straty poniesione podczas utrzymania i przechowywania) oraz fosforu wyprodukowanego w gospodarstwie;
c)
plan płodozmianu, który musi określać powierzchnię poszczególnych pól, na których uprawia się trawę i inne uprawy, wraz ze szkicową mapką określającą położenie poszczególnych pól;
d)
przewidywalne wymagania upraw w zakresie azotu i fosforu;
e)
ilość i rodzaj nawozu naturalnego dostarczonego kontrahentom i niewykorzystanego na użytkach rolnych;
f)
ilość przywożonego nawozu naturalnego stosowanego na użytkach rolnych;
g)
wyliczenie udziału mineralizacji materii organicznej, upraw roślin strączkowych i wiązania azotu z powietrza, a także ilości azotu znajdującego się w glebie w czasie, kiedy uprawy zaczynają go wykorzystywać w znaczącym stopniu;
h)
stosowanie azotu i fosforu pochodzącego z nawozu naturalnego w podziale na poszczególne pola (działki gospodarstwa jednolite pod względem upraw i typu gleby);
i)
stosowanie azotu pochodzącego z nawozów chemicznych i innych w podziale na poszczególne pola;
j)
obliczenia w celu oceny zgodności z normami stosowania azotu i fosforu.
W celu zapewnienia spójności między planami a faktycznymi praktykami rolniczymi plany zostają poddane przeglądowi nie później niż w ciągu siedmiu dni po wprowadzeniu jakichkolwiek zmian w praktykach rolniczych.
6. Każde użytki rolne posiadają rejestr nawożenia. Rejestr przedkłada się właściwemu organowi za każdy rok kalendarzowy.
7. Rejestr nawożenia określa:
a)
powierzchnie upraw;
b)
liczbę i rodzaj zwierząt gospodarskich;
c)
produkcję nawozu naturalnego w przeliczeniu na zwierzę;
d)
ilość nawozów spoza gospodarstwa;
e)
ilość nawozu naturalnego usuwanego z gospodarstwa oraz odbiorcę.
8. W odniesieniu do każdego gospodarstwa rolnego posiadającego użytki zielone, które korzysta z indywidualnego odstępstwa, rolnik zgadza się na objęcie kontrolą stosowania i rejestru nawozów.
9. W każdym gospodarstwie, które korzysta z indywidualnego odstępstwa, co najmniej co cztery lata przeprowadza się okresową analizę gleby pod kątem zawartości azotu i fosforu w odniesieniu do każdego obszaru gospodarstwa jednolitego pod względem płodozmianu i cech gleby.
Badania azotu w zakresie azotu mineralnego i parametrów oceny udziału azotu pochodzącego z mineralizacji materii organicznej są przeprowadzane po zaoraniu użytków zielonych, w odniesieniu do każdego jednolitego obszaru gospodarstwa.
W odniesieniu do analiz określonych w akapicie pierwszym i drugim wymagane minimum stanowi jedna analiza na pięć hektarów ziemi.
10. Nie rozrzuca się nawozu naturalnego w okresie jesiennym przed uprawą trawy.
Artykuł 6
Pokrywa gruntów
1. Rolnicy korzystający z odstępstwa na mocy niniejszej decyzji uprawiają trawę na co najmniej 80 % powierzchni, na której można stosować nawóz naturalny w ich gospodarstwach.
2. Rolnicy korzystający z odstępstwa na mocy niniejszej decyzji stosują ponadto następujące środki:
a)
w celu ograniczenia możliwości wymywania na glebach piaszczystych i lessowych po kukurydzy uprawia się trawę lub inne uprawy zapewniające dobre pokrycie gleby w okresie zimowym;
b)
w celu zapewnienia stałej pokrywy roślinnej na gruntach ornych, co pozwoli odzyskać azotany wymyte z podglebia w okresie jesiennym oraz ograniczy ich wymywanie w okresie zimowym, nie stosuje się orki międzyplonów przed dniem 1 lutego;
c)
trawa na glebach piaszczystych i lessowych jest zaorywana wyłącznie w okresie wiosennym;
d)
na wszystkich typach gleby po zaoraniu trawy następuje bezpośrednio uprawa roślin o wysokim poborze azotu, a nawożenie jest oparte na analizie gleby pod kątem azotu mineralnego i innych parametrów stanowiących odniesienie dla oszacowania uwalniania azotu poprzez mineralizację materii organicznej; oraz
e)
jeżeli system płodozmianu zawiera rośliny strączkowe lub inne rośliny wiążące azot atmosferyczny, stosowanie nawozów zostaje odpowiednio zmniejszone.
3. Na zasadzie odstępstwa od lit. c) w okresie jesiennym dopuszczalne jest zaorywanie trawy w celu sadzenia cebulek kwiatowych.
Artykuł 7
Środki dotyczące produkcji nawozu naturalnego
Organy krajowe w Niderlandach dopilnowują, by produkcja nawozu naturalnego ani pod względem azotu, ani fosforu nie przekroczyła poziomu z 2002 r. Wiąże się to z utrzymaniem praw do produkcji trzody chlewnej i drobiu na czas obowiązywania odstępstwa przyznanego niniejszą decyzją.
Ponadto właściwe organy w Niderlandach zapewniają przetwarzanie odpowiedniej części nadwyżki nawozu naturalnego z sektora mleczarskiego od stycznia 2015 r.
Artykuł 8
Monitorowanie
1. Właściwy organ sporządza i co roku aktualizuje mapy określające odsetek gospodarstw rolnych posiadających użytki zielone, odsetek zwierząt gospodarskich oraz odsetek gruntów rolnych objętych indywidualnym odstępstwem w każdej gminie.
2. Ustanawia się i utrzymuje sieć monitorowania do celów pobierania próbek wody glebowej, wody ze strumieni i płytkiej wody gruntowej w punktach monitorowania odstępstwa.
3. Sieć monitorowania, odpowiadająca co najmniej 300 gospodarstwom korzystającym z indywidualnych odstępstw, reprezentuje wszystkie typy gleby (gleby gliniaste, torfowe, piaszczyste i lessowe), praktyki nawożenia i systemy płodozmianu. Skład sieci monitorowania nie ulega zmianom w okresie stosowania niniejszej decyzji.
4. Badania i stała analiza składników pokarmowych dostarczają danych na temat miejscowego użytkowania gruntów, systemu płodozmianu i praktyk rolniczych w gospodarstwach korzystających z indywidualnych odstępstw. Dane te mogą zostać wykorzystane w modelowych obliczeniach wielkości wypłukiwanych azotanów i strat fosforu z pól, gdzie stosuje się do 230 lub do 250 kg azotu na hektar rocznie z nawozu naturalnego pochodzącego od wypasanych zwierząt gospodarskich.
5. Sieć monitorowania obejmująca płytkie wody gruntowe, wody glebowe, wody odpływowe i strumienie na terenie gospodarstw należących do sieci monitorowania dostarczają danych na temat stężenia azotanów i fosforu w wodzie odprowadzanej ze strefy korzeniowej i wprowadzanej do systemu wód gruntowych i powierzchniowych.
6. W zlewniach rolniczych na glebach piaszczystych prowadzi się ściślejsze monitorowanie wody.
Artykuł 9
Kontrole
1. Właściwy organ krajowy przeprowadza kontrole administracyjne wszystkich gospodarstw korzystających z indywidualnego odstępstwa w celu oceny zgodności z maksymalną ilością 230 lub 250 kg azotu na hektar rocznie z nawozu naturalnego pochodzącego od wypasanych zwierząt gospodarskich w gospodarstwach rolnych, w których co najmniej 80 % powierzchni stanowią użytki zielone, z normami ogólnego stosowania azotu i fosforanów oraz z warunkami użytkowania gruntów. Jeżeli kontrola przeprowadzona przez organy krajowe wykaże, że nie spełniono warunków określonych w art. 5 i 6, wnioskodawca zostaje o tym poinformowany. W takim przypadku wniosek uznaje się za odrzucony.
2. W oparciu o analizę ryzyka opracowuje się program inspekcji o odpowiedniej częstotliwości, biorąc pod uwagę wyniki kontroli z poprzednich lat i wyniki ogólnych kontroli wyrywkowych dotyczących przepisów wykonujących dyrektywę 91/676/EWG oraz wszelkie inne informacje, które mogą wskazywać na niezgodność.
Inspekcje administracyjne dotyczące użytkowania gruntów, liczby zwierząt gospodarskich i produkcji nawozu naturalnego obejmują co najmniej 5 % gospodarstw korzystających z indywidualnego odstępstwa.
Kontrole w terenie dotyczące warunków określonych w art. 5 i 6 niniejszej decyzji są przeprowadzane w co najmniej 7 % gospodarstw korzystających z indywidualnego odstępstwa na mocy niniejszej decyzji.
3. Właściwe organy muszą otrzymać odpowiednie uprawnienia i środki niezbędne do weryfikacji zgodności z odstępstwem przyznanym na mocy niniejszej decyzji.
Artykuł 10
Sprawozdawczość
1. Każdego roku do marca właściwe organy przedkładają Komisji sprawozdanie zawierające następujące informacje:
a)
dane dotyczące nawożenia we wszystkich gospodarstwach korzystających z indywidualnego odstępstwa, w tym informacje na temat plonów i rodzajów gleby;
b)
tendencje w zakresie liczby zwierząt gospodarskich w ramach każdej kategorii zwierząt w Niderlandach i w gospodarstwach korzystających z odstępstwa;
c)
tendencje w zakresie krajowej produkcji nawozu naturalnego w odniesieniu do zawartości azotu i fosforanów w nawozie naturalnym;
d)
streszczenie wyników kontroli związanych ze współczynnikami wydalania do nawozu pochodzącego od świń i drobiu na poziomie krajowym;
e)
mapy określające odsetek gospodarstw rolnych, odsetek zwierząt gospodarskich oraz odsetek gruntów rolnych objętych indywidualnym odstępstwem w każdej gminie, o których mowa w art. 8 ust. 1;
f)
wyniki monitorowania wody, włącznie z informacjami na temat tendencji jakości wody w przypadku wód gruntowych i powierzchniowych, oraz wpływ odstępstwa na jakość wody;
g)
informacje na temat stężenia azotanów i fosforu w wodzie odprowadzanej ze strefy korzeniowej i wprowadzanej do systemu wód gruntowych i powierzchniowych, o których mowa w art. 8 ust. 5, oraz wyniki szczególnego monitorowania wody w zlewniach rolniczych na glebach piaszczystych, o którym mowa w art. 8 ust. 6;
h)
wyniki badań miejscowego użytkowania gruntów, systemu płodozmianu i praktyk rolniczych oraz wyniki modelowych obliczeń wielkości strat azotanów i fosforu z gospodarstw korzystających z indywidualnego odstępstwa, o których mowa w art. 8 ust. 4;
i)
ocenę realizacji warunków odstępstwa na podstawie kontroli na poziomie gospodarstwa oraz informacje dotyczące gospodarstw rolnych niespełniających warunków na podstawie wyników kontroli administracyjnych i kontroli w terenie, o których mowa w art. 9.
2. Dane przestrzenne zawarte w sprawozdaniu w stosownych przypadkach spełniają przepisy dyrektywy 2007/2/WE. Gromadząc niezbędne dane w ramach niniejszego odstępstwa, Niderlandy powinny w stosownych przypadkach korzystać z informacji uzyskanych w ramach zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli ustanowionego na podstawie tytułu V rozdział II rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.
Artykuł 11
Stosowanie
Niniejsza decyzja traci moc z dniem 31 grudnia 2017 r.
Artykuł 12
Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Niderlandów.
Sporządzono w Brukseli dnia 16 maja 2014 r.