PROVÁDĚCÍ SMĚRNICE KOMISE 2014/21/EU
ze dne 6. února 2014
o minimálních podmínkách a třídách Unie pro sadbu brambor předcházející základní sadbě brambor
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Rady 2002/56/ES ze dne 13. června 2002 o uvádění sadby brambor na trh (1), a zejména na čl. 18 písm. c) uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
S každým množícím cyklem přibývají v sadbě brambor nákazy. Řádně fungující systémy produkce sadby brambor se tudíž neobejdou bez zdravého základního materiálu, který je množen při minimální míře degenerace.
(2)
Rozdílné vnitrostátní normy týkající se produkce sadby brambor předcházející základní sadbě brambor stojí v cestě uvádění těchto brambor na trh v celé Unii a brání fungování vnitřního trhu. Proto je vhodné stanovit minimální podmínky, za kterých může být sadba brambor předcházející základní sadbě brambor uváděna na trh v celé Unii. Tyto podmínky by se měly týkat nákaz, příznaků, vad a požadavků na produkci sadby brambor předcházející základní sadbě brambor a partií těchto sadeb pro zajištění produkce a uvádění zdravé a vysoce kvalitní sadby brambor předcházející základní sazbě brambor na trh.
(3)
Tyto podmínky by měly s ohledem na vývoj technických a vědeckých poznatků zohledňovat normu Evropské hospodářské komise OSN (EHK OSN), pokud jde o uvádění na trh a kontrolu obchodní jakosti sadby brambor, jakož i příslušné normy Mezinárodní úmluvy o ochraně rostlin (IPPC) a Evropské a středozemní organizace ochrany rostlin (EPPO). Cílem těchto norem je usnadňování mezinárodního obchodu, podpora vysoce kvalitní produkce, zvyšování výnosnosti a ochrana zájmů spotřebitelů.
(4)
S ohledem na produkční praxi dodavatelů a požadavky uživatelů sadby brambor předcházející základní sadbě brambor je vhodné, aby minimální podmínky pro sadbu brambor předcházející základní sadbě brambor obsahovaly rovněž možnost jejího uvádění na trh jako tříd Unie. Pro sadbu brambor předcházející základní sadbě brambor by měly platit dvě třídy Unie („třída Unie PBTC“ a „třída Unie PB“), a to v souladu se stávající praxí produkce sadby brambor předcházející základní sadbě brambor třídy PBTC a sadby brambor předcházející základní sadbě brambor třídy PB. Pro každou třídu je tak nutné přijmout jiné podmínky týkající se nákaz, příznaků, vad, požadavků na produkci a generací.
(5)
Aby byla tato pravidla účinná, měla by dále obsahovat ustanovení o úředních zkouškách a úředních prohlídkách v terénu.
(6)
Opatření stanovená touto směrnicí jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro osivo a sadbu v zemědělství, zahradnictví a lesnictví,
PŘIJALA TUTO SMĚRNICI:
Článek 1
Definice
Pro účely této směrnice se použijí tyto definice:
1)
„mateřskou rostlinou“ se rozumí identifikovaná rostlina, z níž je odebrán materiál k množení;
2)
„mikrovegetativním množením“ se rozumí metoda rychlého množení rostlinného materiálu za účelem produkce velkého množství rostlin pomocí kultury in vitro diferencovaných vegetativních pupenů nebo meristémů odebraných z rostliny.
Článek 2
Minimální podmínky pro sadbu brambor předcházející základní sadbě brambor
1. Členské státy zajistí, aby sadba brambor předcházející základní sadbě brambor splňovala následující minimální podmínky:
a)
pochází z mateřských rostlin, jež jsou prosty následujících škodlivých organismů: Pectobacterium spp., Dickeya spp., virus svinutky brambor, A virus brambor, M virus brambor, S virus brambor, X virus brambor a Y virus brambor;
b)
je prosta příznaků černání;
c)
podíl pěstovaných rostlin neodpovídajících odrůdě a podíl rostlin cizích odrůd nepřesahuje dohromady 0,01 %;
d)
u přímého potomstva nepřesahuje podíl rostlin s příznaky virové nákazy 0,5 %;
e)
podíl pěstovaných rostlin s příznaky mozaikovitosti nebo virové svinutky nepřesahuje 0,1 %;
f)
maximální počet generací setých na poli je čtyři.
2. Členské státy zajistí, aby sadba brambor předcházející základní sadbě brambor mohla být uváděna na trh jako „třída Unie PBTC“ a „třída Unie PB“ v souladu s podmínkami uvedenými v příloze.
3. Vyhovění požadavkům podle odst. 1 písm. b), c) a e) se ověřuje úředními prohlídkami v terénu. V případě pochybností se v návaznosti na tyto prohlídky provedou úřední zkoušky na listech.
Je-li použita metoda mikrovegetativního množení, ověří se vyhovění požadavkům podle odst. 1 písm. a) úřední zkouškou mateřské rostliny, nebo zkouškou mateřské rostliny pod úředním dohledem.
Je-li použita metoda klonové selekce, ověří se vyhovění požadavkům podle odst. 1 písm. a) úřední zkouškou klonového materiálu, nebo zkouškou klonového materiálu pod úředním dohledem.
Článek 3
Minimální podmínky pro partie sadby brambor předcházející základní sadbě brambor
Členské státy zajistí, aby partie sadby brambor předcházející základní sadbě brambor splňovaly následující minimální podmínky:
a)
přichycená zemina a cizorodé látky nepřesahují 1,0 % hmotnosti;
b)
podíl brambor napadených jinými hnilobami než bakteriální kroužkovitostí bramboru nebo bakteriální hnědou hnilobou nepřesahuje 0,2 % hmotnosti;
c)
podíl brambor s vnějšími vadami, včetně deformovaných nebo poškozených hlíz, nepřesahuje 3,0 % hmotnosti;
d)
podíl brambor napadených obecnou strupovitostí brambor na více než jedné třetině povrchu brambor nepřesahuje 5,0 % hmotnosti;
e)
podíl brambor napadených kořenomorkou bramborovou na více než 10,0 % povrchu brambor nepřesahuje 1,0 % hmotnosti;
f)
podíl brambor napadených prašnou strupovitostí brambor na více než 10,0 % povrchu brambor nepřesahuje 1,0 % hmotnosti;
g)
scvrklé hlízy v důsledku nadměrné dehydratace nebo dehydratace způsobené stříbřitostí slupky nepřesahují 0,5 % hmotnosti;
h)
celkový podíl brambor popsaných v písmenech b) až g) nepřesahuje 6,0 % hmotnosti.
Článek 4
Provedení
1. Členské státy přijmou a zveřejní právní a správní předpisy nezbytné pro dosažení souladu s touto směrnicí do 31. prosince 2015. Neprodleně sdělí Komisi jejich znění.
Použijí tyto předpisy ode dne 1. ledna 2016.
Tyto předpisy přijaté členskými státy musí obsahovat odkaz na tuto směrnici nebo musí být takový odkaz učiněn při jejich úředním vyhlášení. Způsob odkazu si stanoví členské státy.
2. Členské státy sdělí Komisi znění hlavních ustanovení vnitrostátních právních předpisů, které přijmou v oblasti působnosti této směrnice.
Článek 5
Vstup v platnost
Tato směrnice vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 6
Určení
Tato směrnice je určena členským státům.
V Bruselu dne 6. února 2014.
DYREKTYWA WYKONAWCZA KOMISJI 2014/21/UE
z dnia 6 lutego 2014 r.
określająca minimalne warunki i unijne klasy sadzeniaków przedbazowych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Rady 2002/56/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie obrotu sadzeniakami ziemniaków (1), w szczególności jej art. 18 lit. c),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Z każdym cyklem rozmnażania sadzeniaki stopniowo akumulują choroby. Właściwe funkcjonowanie systemów produkcji sadzeniaków wymaga zatem zdrowego materiału wyjściowego, rozmnażanego przy minimalnym stopniu degeneracji.
(2)
Różne krajowe normy produkcji sadzeniaków przedbazowych stanowią przeszkodę dla wprowadzania takich ziemniaków do obrotu w Unii i utrudniają funkcjonowanie rynku wewnętrznego. Należy zatem określić minimalne warunki, na jakich sadzeniaki przedbazowe można wprowadzać do obrotu w Unii. Warunki te powinny dotyczyć chorób, objawów, wad i wymogów dotyczących produkcji sadzeniaków przedbazowych, oraz partii tych sadzeniaków, co zapewni produkcję i wprowadzanie do obrotu zdrowych sadzeniaków przedbazowych wysokiej jakości.
(3)
W świetle postępu technicznego i naukowego w warunkach tych należy uwzględnić normę Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) dotyczącą wprowadzania do obrotu i kontroli jakości handlowej sadzeniaków oraz stosowne normy Międzynarodowej konwencji ochrony roślin (IPPC) i Europejskiej i Śródziemnomorskiej Organizacji Ochrony Roślin (EPPO). Normy te przyczyniają się do ułatwiania międzynarodowego handlu, wspierania wysokiej jakości produkcji, poprawy rentowności i ochrony interesów konsumentów.
(4)
Ze względu na praktyki produkcyjne dostawców oraz wymogi użytkowników sadzeniaków przedbazowych w minimalnych warunkach dla tych ziemniaków należy także uwzględnić możliwość wprowadzania ich do obrotu w ramach unijnych klas. Do sadzeniaków przedbazowych zastosowanie powinny mieć dwie unijne klasy („unijna klasa PBTC” i „unijna klasa PB”), zgodnie z dotychczasowymi praktykami produkcyjnymi dotyczącymi sadzeniaków przedbazowych klasy PBTC i sadzeniaków przedbazowych klasy PB. W odniesieniu do poszczególnych klas należy zatem przyjąć różne warunki dotyczące chorób, objawów, wad, wymogów produkcyjnych i pokoleń.
(5)
Aby zasady te były skuteczne, powinny one również określać przepisy dotyczące urzędowego badania i urzędowych ocen polowych.
(6)
Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Definicje
Do celów niniejszej dyrektywy zastosowanie mają następujące definicje:
1)
„roślina mateczna” oznacza zidentyfikowaną roślinę, z której pobiera się materiał przeznaczony do rozmnażania roślin;
2)
„mikrorozmnażanie” oznacza praktykę polegającą na szybkim rozmnażaniu materiału roślinnego w celu wytworzenia dużej liczby roślin, z wykorzystaniem kultury in vitro zróżnicowanych pąków liściowych lub merystemów pobranych od danej rośliny.
Artykuł 2
Minimalne warunki dla sadzeniaków przedbazowych
1. Państwa członkowskie zapewniają, aby sadzeniaki spełniały następujące warunki minimalne:
a)
pochodzą od roślin matecznych wolnych od następujących organizmów szkodliwych: Pectobacterium spp., Dickeya spp., wirus liściozwoju, wirus A ziemniaka, wirus M ziemniaka, wirus S ziemniaka, wirus X ziemniaka i wirus Y ziemniaka;
b)
są wolne od oznak czarnej nóżki;
c)
liczba uprawianych roślin niezgodnych z odmianą i liczba roślin należących do innej odmiany nie przekraczają łącznie 0,01 %;
d)
w bezpośrednim potomstwie liczba roślin wykazujących oznaki infekcji wirusowej nie przekracza 0,5 %;
e)
liczba uprawianych roślin wykazujących oznaki mozaiki lub oznaki spowodowane przez wirusa liściozwoju nie przekracza 0,1 %;
f)
maksymalna liczba pokoleń w polu wynosi cztery.
2. Państwa członkowskie stanowią, że sadzeniaki przedbazowe można wprowadzać do obrotu jako należące do „unijnych klas PBTC” i „unijnej klasy PB” zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.
3. Zgodność z wymogami ust. 1 lit. b), c) i e) sprawdza się w drodze urzędowych ocen polowych. W razie wątpliwości oceny te uzupełnia się urzędowymi badaniami liści.
Jeżeli wykorzystywane są metody mikrorozmnażania, zgodność z ust. 1 lit. a) sprawdza się w drodze urzędowego badania rośliny matecznej lub badania rośliny matecznej przeprowadzonego pod urzędowym nadzorem.
Jeżeli wykorzystywane są metody selekcji klonalnej, zgodność z ust. 1 lit. a) sprawdza się w drodze urzędowego badania linii klonalnej lub badania linii klonalnej przeprowadzonego pod urzędowym nadzorem.
Artykuł 3
Minimalne warunki dla partii sadzeniaków przedbazowych
Państwa członkowskie stanowią, że sadzeniaki spełniają następujące warunki minimalne:
a)
ziemia i substancje obce nie przekraczają 1,0 % wagowo;
b)
liczba ziemniaków porażonych zgniliznami innymi niż bakterioza pierścieniowa lub śluzak nie przekracza 0,2 % wagowo;
c)
liczba ziemniaków z wadami zewnętrznymi, w tym z bulwami uszkodzonymi lub zniekształconymi, nie przekracza 3,0 % wagowo;
d)
liczba ziemniaków porażonych parchem zwykłym występującym na ponad jednej trzeciej ich powierzchni nie przekracza 5,0 % wagowo;
e)
liczba ziemniaków porażonych rizoktoniozą występującą na ponad 10,0 % ich powierzchni nie przekracza 1,0 % wagowo;
f)
liczba ziemniaków porażonych parchem prószystym występującym na ponad 10,0 % ich powierzchni nie przekracza 1,0 % wagowo;
g)
bulwy pomarszczone z powodu nadmiernego odwodnienia lub odwodnienia spowodowanego przez parch srebrzysty nie przekraczają 0,5 % wagowo;
h)
łączna liczba ziemniaków, o których mowa w lit. b)-g), nie przekracza 6,0 % wagowo.
Artykuł 4
Transpozycja
1. Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 31 grudnia 2015 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.
Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 1 stycznia 2016 r.
Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.
2. Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.
Artykuł 5
Wejście w życie
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 6
Adresaci
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 6 lutego 2014 r.