ROZHODNUTÍ KOMISE (EU, Euratom) 2015/444
ze dne 13. března 2015
o bezpečnostních pravidlech na ochranu utajovaných informací EU
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 249 této smlouvy,
s ohledem na Smlouvu o založení Evropského společenství pro atomovou energii, a zejména na článek 106 této smlouvy,
s ohledem na Protokol č. 7 o výsadách a imunitách Evropské unie připojený ke Smlouvám, a zejména na článek 18 uvedeného protokolu,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Bezpečnostní předpisy Komise týkající se ochrany utajovaných informací Evropské unie je třeba revidovat a aktualizovat, aby se zohlednil institucionální, organizační, provozní a technický vývoj.
(2)
S vládou Belgie, Lucemburska a Itálie uzavřela Evropská komise dohody o bezpečnostních otázkách týkající se jejích hlavních sídel (1).
(3)
Komise, Rada a Evropská služba pro vnější činnost se zavázaly k uplatňování rovnocenných bezpečnostních standardů pro ochranu utajovaných informací EU.
(4)
Je důležité, aby zásady, standardy a pravidla pro ochranu utajovaných informací nezbytné pro ochranu zájmů Unie a jejích členských států v příslušných případech uplatňoval i Evropský parlament a další orgány, instituce a jiné subjekty Unie.
(5)
Rizika související s utajovanými informacemi EU jsou řízena jako proces. Tento proces se zaměřuje na určení známých bezpečnostních rizik, na stanovení bezpečnostních opatření ke snížení těchto rizik na přijatelnou úroveň v souladu se základními zásadami a minimálními standardy stanovenými tímto rozhodnutím a na uplatňování těchto opatření v souladu s koncepcí hloubkové ochrany. Účinnost těchto opatření se průběžně vyhodnocuje.
(6)
V rámci Komise se fyzickou bezpečností zaměřenou na ochranu utajovaných informací rozumí uplatňování fyzických a technických ochranných opatření s cílem předejít neoprávněnému přístupu k utajovaným informacím EU.
(7)
Správou utajovaných informací EU se rozumí uplatňování administrativních opatření, která slouží ke kontrole těchto informací během celého jejich životního cyklu a která doplňují opatření stanovená v kapitolách 2, 3 a 5 tohoto rozhodnutí, a pomáhají tak zabránit úmyslnému či neúmyslnému ohrožení či ztrátě takových informací, jejich ohrožení nebo ztrátu zjistit a následně zajistit nápravu. Tato opatření se týkají zejména vytváření, uchovávání, evidence, kopírování, překladů, snižování stupně utajení, odtajňování, přenášení a ničení utajovaných informací EU a doplňují obecné předpisy pro správu dokumentů Komise (rozhodnutí 2002/47/ES (2), ESUO, Euratom a 2004/563/ES, Euratom (3)).
(8)
Tímto rozhodnutím nejsou dotčeny:
a)
nařízení (Euratom) č. 3 (4);
b)
nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1049/2001 (5);
c)
nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 (6);
d)
nařízení Rady (EHS, Euratom) č. 354/83 (7);
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
KAPITOLA 1
ZÁKLADNÍ ZÁSADY A MINIMÁLNÍ STANDARDY
Článek 1
Definice
Pro účely tohoto rozhodnutí se rozumí:
1)
„útvarem Komise“ generální ředitelství či služba Komise nebo kabinet člena Komise;
2)
„kryptografickými materiály“ šifrovací algoritmy, hardwarové a softwarové kryptografické moduly a prostředky, včetně prováděcích pravidel a související dokumentace, a klíčový materiál;
3)
„odtajněním“ odstranění veškerých stupňů utajení;
4)
„hloubkovou ochranou“ uplatňování řady bezpečnostních opatření, která jsou uspořádána jako několik obranných linií;
5)
„dokumentem“ jakékoli zaznamenané informace bez ohledu na jejich fyzickou podobu či povahu;
6)
„snížením stupně utajení“ označení informace nižším stupněm utajení;
7)
„nakládáním“ s utajovanými informacemi EU veškeré možné činnosti, jimž mohou být podrobovány utajované informace EU během celého svého životního cyklu. K těmto činnostem patří vytváření, evidence, zpracovávání, přenášení, snižování stupně utajení, odtajňování a ničení informací. V souvislosti s komunikačními a informačními systémy tento pojem zahrnuje rovněž jejich shromažďování, zobrazování, přenos a uchovávání;
8)
„držitelem“ řádně oprávněná osoba, která jednoznačně potřebuje znát utajované informace EU, má některé z nich v držení, a je tedy odpovědná za jejich ochranu;
9)
„prováděcími pravidly“ soubor pravidel nebo bezpečnostních upozornění přijatý v souladu s kapitolou 5 rozhodnutí Komise (EU, Euratom) 2015/443 (8);
10)
„materiálem“ jakékoli médium, datový nosič nebo část technického zařízení či vybavení, ať vyhotovené, či v procesu zhotovování;
11)
„původcem“ orgán, instituce nebo jiný subjekt Unie, členský stát, třetí stát nebo mezinárodní organizace, z jejichž pověření byly utajované informace vytvořeny nebo uvedeny do struktur Unie;
12)
„prostory“ všechny nemovitosti a přidružené věci ve vlastnictví či v držení Komise;
13)
„procesem řízení bezpečnostních rizik“ celý proces rozpoznávání, kontrolování a minimalizace nejistých událostí, které mohou ovlivnit bezpečnost organizace nebo jakýchkoli systémů, které používá. Zahrnuje všechny činnosti týkající se rizik, včetně hodnocení, řešení, přijímání a sdělování;
14)
„služebním řádem“ služební řád úředníků Evropské unie a pracovní řád ostatních zaměstnanců Evropské unie stanovený nařízením Rady (EHS, Euratom, ESUO) č. 259/68 (9);
15)
„hrozbou“ možná příčina nežádoucího incidentu, jež může vést k poškození určité organizace nebo jakéhokoli systému, který používá; hrozby mohou být neúmyslné či úmyslné (zlovolné) a vyznačují se ohrožujícími prvky, potenciálními cíli a metodami útoku;
16)
„zranitelností“ jakákoli slabina, které může být využito v souvislosti s jednou či vícero hrozbami. Zranitelnost může být výsledkem opomenutí nebo může souviset s nedostatky v rámci kontrol, pokud jde o jejich intenzitu, úplnost nebo důslednost, a může být technické, procedurální, fyzické, organizační nebo provozní povahy.
Článek 2
Předmět a oblast působnosti
1. Toto rozhodnutí stanoví základní zásady a minimální bezpečnostní standardy pro ochranu utajovaných informací EU.
2. Toto rozhodnutí se použije na všechny útvary Komise a ve všech prostorách Komise.
3. Bez ohledu na jakékoli zvláštní pokyny ohledně konkrétních skupin zaměstnanců se toto rozhodnutí použije na členy Komise, na zaměstnance Komise, na něž se vztahuje služební řád a pracovní řád ostatních zaměstnanců Evropských společenství, na národní odborníky vyslané do Komise, na poskytovatele služeb a jejich zaměstnance, na stážisty a na každého, kdo má přístup do budov či k majetku Komise nebo k informacím, s nimiž Komise nakládá.
4. Tímto rozhodnutím není dotčeno rozhodnutí 2002/47/ES, ESUO, Euratom a rozhodnutí 2004/563/ES, Euratom.
Článek 3
Definice utajovaných informací EU, stupně utajení a označení
1. „Utajovanými informacemi Evropské unie“ se rozumí jakékoli informace nebo materiály označené stupněm utajení EU, jejichž neoprávněné vyzrazení by mohlo různou měrou poškodit zájmy Evropské unie nebo jednoho či více členských států.
2. Utajované informace EU jsou utajovány jedním z následujících stupňů utajení:
a) TRES SECRET UE/EU TOP SECRET: informace a materiály, jejichž neoprávněné vyzrazení by mohlo vést k mimořádně závažnému poškození zásadních zájmů Evropské unie nebo jednoho či více členských států;
b) SECRET UE/EU SECRET: informace a materiály, jejichž neoprávněné vyzrazení by mohlo závažně poškodit podstatné zájmy Evropské unie nebo jednoho či více členských států;
c) CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL: informace a materiály, jejichž neoprávněné vyzrazení by mohlo poškodit podstatné zájmy Evropské unie nebo jednoho či více členských států;
d) RESTREINT UE/EU RESTRICTED: informace a materiály, jejichž neoprávněné vyzrazení by mohlo být nevýhodné pro zájmy Evropské unie nebo jednoho či více členských států.
3. Utajované informace EU jsou označeny stupněm utajení podle odstavce 2. Mohou nést doplňující označení, jež neoznačují stupeň utajení, ale mají uvést oblast činnosti, k níž se informace vztahují, identifikovat původce, omezovat distribuci či použití nebo uvádět informace o způsobilosti k předání.
Článek 4
Pravidla stanovování stupňů utajení
1. Každý člen Komise či útvaru Komise zajistí, aby utajované informace EU, jež vytváří, byly odpovídajícím způsobem utajeny, jasně označeny jako utajované informace EU a stupeň utajení si zachovaly pouze po nezbytnou dobu.
2. Aniž je dotčen článek 26, bez předchozího písemného souhlasu původce nelze snížit stupeň utajení utajovaných informací EU, odtajnit je a ani nelze změnit či zrušit žádné z označení stupně utajení uvedených v čl. 3 odst. 2.
3. Je-li to vhodné, přijmou se v souladu s článkem 60 prováděcí pravidla pro nakládání s utajovanými informacemi EU, včetně příručky pro stanovování stupňů utajení.
Článek 5
Ochrana utajovaných informací
1. Ochrana utajovaných informací EU se řídí tímto rozhodnutím a jeho prováděcími pravidly.
2. Držitel jakékoli utajované informace EU je odpovědný za její ochranu podle tohoto rozhodnutí a jeho prováděcích pravidel, v souladu s pravidly stanovenými v kapitole 4.
3. Pokud členské státy poskytnou do struktur či sítí Komise utajované informace označené vnitrostátním stupněm utajení, Komise tyto informace chrání v souladu s požadavky na ochranu utajovaných informací EU na odpovídající úrovni podle srovnávací tabulky stupňů utajení uvedené v příloze I.
4. Soubor shromážděných utajovaných informací EU může být důvodem pro úroveň ochrany odpovídající vyššímu stupni utajení než v případě jednotlivých složek takového souboru.
Článek 6
Řízení bezpečnostních rizik
1. Bezpečnostní opatření na ochranu utajovaných informací EU během celého jejich životního cyklu musí být přiměřená zejména stupni utajení, podobě a objemu informací nebo materiálů, umístění a konstrukci zařízení, v nichž jsou utajované informace EU uchovávány, a na místě vyhodnocené hrozbě zlovolných nebo trestných činností, včetně vyzvědačství, sabotáže nebo terorismu.
2. V pohotovostních plánech se zohlední potřeba chránit utajované informace EU v mimořádných situacích s cílem předejít neoprávněnému přístupu, vyzrazení nebo ztrátě integrity či dostupnosti.
3. Plány zajištění kontinuity provozu v každém útvaru zahrnují preventivní a nápravná opatření, která minimalizují dopad velkých selhání nebo incidentů na nakládání s utajovanými informacemi EU a na uchovávání těchto informací.
Článek 7
Provádění tohoto rozhodnutí
1. Je-li to nezbytné, přijmou se v souladu s článkem 60 prováděcí pravidla, která toto rozhodnutí doplní či podpoří.
2. Útvary Komise přijmou veškerá nezbytná opatření spadající do jejich pravomoci, aby zajistily, že se při nakládání s utajovanými informacemi EU či jinými utajovanými informacemi nebo při jejich uchovávání uplatňuje toto rozhodnutí a příslušná prováděcí pravidla.
3. Bezpečnostní opatření přijatá při provádění tohoto rozhodnutí musí být v souladu s bezpečnostními zásadami v Komisi stanovenými v článku 3 rozhodnutí (EU, Euratom) 2015/443.
4. Generální ředitel pro lidské zdroje a bezpečnost zřídí v rámci Generálního ředitelství pro lidské zdroje a bezpečnost bezpečnostní orgán Komise. Bezpečnostní orgán Komise má pravomoci, které mu ukládá toto rozhodnutí a jeho prováděcí pravidla.
5. V rámci každého útvaru Komise má místní bezpečnostní úředník (LSO), jak je uveden v článku 20 rozhodnutí (EU, Euratom) 2015/443, v úzké spolupráci s Generálním ředitelstvím pro lidské zdroje a bezpečnost při ochraně utajovaných informací EU v souladu s tímto rozhodnutím následující obecné úkoly:
a)
vyřizovat žádosti o bezpečnostní oprávnění pro zaměstnance;
b)
podílet se na bezpečnostním školení a informativních schůzích;
c)
mít dohled nad vedoucím registru v daném útvaru;
d)
podávat zprávy o případech narušení bezpečnosti a ohrožení utajovaných informací EU;
e)
mít v držení náhradní klíče a písemné záznamy o nastavení každého kódu;
f)
zastávat další úkoly související s ochranou utajovaných informací EU nebo vymezené v prováděcích pravidlech.
Článek 8
Narušení bezpečnosti a ohrožení utajovaných informací EU
1. K narušení bezpečnosti dochází v důsledku jednání nebo opomenutí určité osoby, jež je v rozporu s bezpečnostními pravidly stanovenými tímto rozhodnutím a jeho prováděcími pravidly.
2. K ohrožení utajovaných informací EU dochází, pokud byly tyto informace v důsledku narušení bezpečnosti zcela nebo zčásti zpřístupněny neoprávněným osobám.
3. Jakékoli narušení bezpečnosti nebo podezření na něj se neprodleně oznámí bezpečnostnímu orgánu Komise.
4. Je-li známo nebo existují-li oprávněné důvody se domnívat, že došlo k ohrožení či ztrátě utajovaných informací EU, provede se bezpečnostní šetření v souladu s článkem 13 rozhodnutí (EU, Euratom) 2015/443.
5. Přijmou se veškerá náležitá opatření, aby bylo možné:
a)
informovat původce;
b)
zajistit, aby za účelem zjištění faktů byla událost vyšetřena pracovníky, kteří nejsou za dané narušení bezpečnosti bezprostředně zapojeni;
c)
posoudit možnou škodu z hlediska zájmů Unie nebo členských států;
d)
přijmout vhodná opatření, která zabrání opakování události, a
e)
oznámit přijatá opatření příslušným orgánům.
6. Vůči kterékoli osobě, která je odpovědná za porušení bezpečnostních pravidel stanovených tímto rozhodnutím, mohou být přijata disciplinární opatření v souladu se služebním řádem. Vůči kterékoli osobě, která je odpovědná za ohrožení či ztrátu utajovaných informací EU, se přijmou disciplinární opatření nebo právní kroky v souladu s příslušnými právními předpisy.
KAPITOLA 2
PERSONÁLNÍ BEZPEČNOST
Článek 9
Definice
Pro účely této kapitoly se použijí tyto definice:
1)
„Oprávněním pro přístup k utajovaným informacím EU“ se rozumí rozhodnutí, jež na základě ujištění ze strany příslušného orgánu členského státu přijímá bezpečnostní orgán Komise a podle něhož může být úředníkovi Komise, jinému zaměstnanci nebo vyslanému národnímu odborníkovi, u něhož byla zjištěna potřeba znát utajované informace a jenž byl řádně informován o svých povinnostech, umožněn přístup k utajovaným informacím EU až do konkrétního stupně utajení (CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL nebo vyššího) a do konkrétního data; osoba odpovídající tomuto popisu se označuje za „osobu s bezpečnostním oprávněním“.
2)
„Personálním bezpečnostním opravňováním“ se rozumí uplatňování opatření, jež zajistí, že přístup k utajovaným informacím EU bude umožněn pouze osobám, které:
a)
utajované informace potřebují znát;
b)
případně mají bezpečnostní oprávnění pro odpovídající stupeň utajení a
c)
byly poučeny o svých povinnostech.
3)
„Bezpečnostní prověrkou personálu“ se rozumí prohlášení příslušného orgánu členského státu, které je vydáno po skončení bezpečnostního řízení vedeného příslušnými orgány členského státu a kterým se osvědčuje, že určité osobě může být za podmínky, že bylo stanoveno, že utajované informace potřebuje znát, a že byla náležitě poučena o svých povinnostech, umožněn přístup k utajovaným informacím EU až do konkrétního stupně utajení (CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL nebo vyššího) a do konkrétního data.
4)
„Potvrzením o bezpečnostní prověrce personálu“ se rozumí osvědčení vydané příslušným orgánem, kterým se osvědčuje, že určitá osoba je držitelem platné bezpečnostní prověrky nebo bezpečnostního oprávnění vydaného bezpečnostním orgánem Komise, a které udává, k jakému stupni utajovaných informací EU může být dané osobě umožněn přístup (CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL nebo vyššímu), uvádí dobu platnosti příslušné bezpečnostní prověrky či bezpečnostního oprávnění a datum skončení platnosti vlastního potvrzení.
5)
„Bezpečnostním řízením“ se rozumí postupy šetření prováděné příslušným orgánem členského státu v souladu s jeho právními předpisy za účelem získání jistoty, že nejsou známy žádné negativní skutečnosti, které by bránily tomu, aby byla určité osobě udělena bezpečnostní prověrka až do konkrétního stupně utajení (CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL nebo vyššího).
Článek 10
Základní principy
1. Určité osobě lze udělit přístup k utajovaným informacím EU pouze v případě, že:
1)
byla zjištěna potřeba této osoby znát utajované informace;
2)
tato osoba byla poučena o bezpečnostních pravidlech na ochranu utajovaných informací EU a o souvisejících bezpečnostních standardech a pokynech a vzala na vědomí své povinnosti ohledně ochrany těchto informací;
3)
má v případě utajovaných informací se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL nebo vyšším bezpečnostní oprávnění pro odpovídající stupeň utajení nebo jiné řádné oprávnění z titulu své funkce v souladu s vnitrostátními právními předpisy.
2. Všechny osoby, jejichž povinnosti mohou vyžadovat, aby měly přístup k utajovaným informacím EU se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL nebo vyšším, musí předtím, než je jim k takovým utajovaným informacím EU umožněn přístup, získat bezpečnostní oprávnění pro odpovídající stupeň utajení. Dotčená osoba musí předložit písemný souhlas s tím, že podstoupí bezpečnostní prověrku personálu. Pokud tak neučiní, znamená to, že této osobě nemůže být přiděleno místo, funkce nebo úkol, které zahrnují přístup k informacím se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL nebo vyšším.
3. Bezpečnostní prověrka personálu je koncipována tak, aby určila, zda může být určitá osoba s přihlédnutím k její loajalitě, důvěryhodnosti a spolehlivosti oprávněna k přístupu k utajovaným informacím EU.
4. Loajalita, důvěryhodnost a spolehlivost určité osoby pro účely bezpečnostní prověrky pro přístup k informacím se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL nebo vyšším se ověřuje prostřednictvím bezpečnostního řízení, jež provádějí příslušné orgány členského státu v souladu se svými vnitrostátními předpisy.
5. Bezpečnostní orgán Komise nese výhradní odpovědnost za komunikaci s vnitrostátními bezpečnostními orgány nebo jinými příslušnými vnitrostátními orgány ohledně všech záležitostí týkajících se bezpečnostních prověrek. Veškeré kontakty mezi útvary Komise a jejich zaměstnanci a vnitrostátními bezpečnostními orgány a jinými příslušnými orgány probíhají prostřednictvím bezpečnostního orgánu Komise.
Článek 11
Udělování bezpečnostního oprávnění
1. Každý generální ředitel nebo vedoucí útvaru v Komisi určí v rámci svého útvaru pozice, jejichž držitelé potřebují mít k plnění svých úkolů přístup k informacím se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL nebo vyšším, a v důsledku toho potřebují mít bezpečnostní oprávnění.
2. Jakmile je známo, že bude určitá osoba jmenována na pracovní místo vyžadující přístup k utajovaným informacím se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL nebo vyšším, informuje LSO daného útvaru Komise bezpečnostní orgán Komise, který uvedené osobě předá dotazník bezpečnostní prověrky vydaný vnitrostátním bezpečnostním orgánem členského státu, jehož státní příslušnost má daná osoba při svém jmenování jako zaměstnanec evropských orgánů. Osoba vydá písemný souhlas s podstoupením bezpečnostní prověrky a vyplněný dotazník vrátí v co nejkratší lhůtě bezpečnostnímu orgánu Komise.
3. Bezpečnostní orgán Komise předá vyplněný dotazník bezpečnostní prověrky vnitrostátnímu bezpečnostnímu orgánu členského státu, jehož státní příslušnost má daná osoba při svém jmenování jako zaměstnanec evropských orgánů, a požádá o provedení bezpečnostního řízení pro stupeň utajení utajovaných informací EU, k nimž bude dotyčná osoba potřebovat přístup.
4. Jsou-li bezpečnostnímu orgánu Komise v souvislosti s osobou, která požádala o bezpečnostní prověrku, známy informace významné pro bezpečnostní řízení, oznámí je bezpečnostní orgán Komise postupem podle příslušných pravidel a předpisů příslušnému vnitrostátnímu bezpečnostnímu orgánu.
5. Po skončení bezpečnostního řízení a co nejdříve poté, co příslušný vnitrostátní bezpečnostní orgán oznámí svůj celkový posudek výsledků bezpečnostního řízení, bezpečnostní orgán Komise:
a)
může dotyčné osobě vydat povolení pro přístup k utajovaným informacím EU a oprávnit ji k přístupu k utajovaným informacím EU až do odpovídajícího stupně a po dobu, kterou sám stanoví, nejdéle však na 5 let, pokud je výsledkem bezpečnostního řízení ujištění, že nejsou známy žádné nepříznivé skutečnosti, které by zpochybňovaly loajalitu, důvěryhodnost a spolehlivost dané osoby;
b)
v případě, že z bezpečnostního řízení takové ujištění nevyplývá, oznámí tuto skutečnost v souladu s příslušnými pravidly a předpisy dotyčné osobě, která jej může požádat o slyšení, a pak má bezpečnostní orgán Komise možnost požádat příslušný vnitrostátní bezpečnostní orgán, aby v souladu s vnitrostátními právními předpisy poskytl veškerá další možná upřesnění. Je-li výsledek bezpečnostního řízení potvrzen, nelze oprávnění pro přístup k utajovaným informacím EU vydat.
6. Bezpečnostní řízení spolu se získanými výsledky podléhají příslušným právním předpisům platným v daném členském státě, včetně předpisů týkajících se opravných prostředků. Rozhodnutí bezpečnostního orgánu Komise podléhají opravným prostředkům v souladu se služebním řádem.
7. Komise uzná oprávnění pro přístup k utajovaným informacím EU udělené jakýmkoli jiným orgánem, institucí nebo jiným subjektem Unie, za předpokladu, že je toto oprávnění i nadále platné. Oprávnění se vztahují na veškeré úkoly přidělené dotyčné osobě v rámci Komise. Orgán, instituce nebo jiný subjekt Unie, kde dotyčná osoba nastupuje k výkonu zaměstnání, vyrozumí o změně zaměstnavatele příslušný vnitrostátní bezpečnostní orgán.
8. Nenastoupí-li dotyčná osoba do služby do 12 měsíců od oznámení výsledku bezpečnostního řízení bezpečnostnímu orgánu Komise nebo dojde-li k přerušení služby dotyčné osoby v délce 12 měsíců, během nichž není tato osoba zaměstnána v Komisi ani v žádném jiném orgánu, instituci či jiném subjektu Unie ani na pracovním místě ve vnitrostátních správních orgánech některého členského státu, oznámí bezpečnostní orgán Komise tuto skutečnost příslušnému vnitrostátnímu bezpečnostnímu orgánu za účelem potvrzení, že bezpečnostní prověrka je i nadále platná a odpovídající.
9. Pokud bezpečnostní orgán Komise zjistí informace týkající se bezpečnostního rizika, jež představuje osoba, která je držitelem platného bezpečnostního oprávnění, oznámí tuto skutečnost postupem podle příslušných pravidel a předpisů příslušnému vnitrostátnímu bezpečnostnímu orgánu.
10. Pokud vnitrostátní bezpečnostní orgán informuje bezpečnostní orgán Komise o tom, že v případě osoby, která je držitelem platného oprávnění pro přístup k utajovaným informacím EU, již není platné ujištění podle odst. 5 písm. a), může bezpečnostní orgán Komise vnitrostátní bezpečnostní orgán požádat, aby v souladu s vnitrostátními právními předpisy poskytl veškerá další možná upřesnění. Pokud vnitrostátní bezpečnostní orgán negativní skutečnosti potvrdí, zruší se výše uvedené oprávnění, dané osobě se zamezí v přístupu k utajovaným informacím EU a daná osoba je odvolána z pracovních míst, u nichž je přístup k utajovaným informacím EU možný nebo v jejichž rámci by mohla ohrožovat bezpečnost.
11. Jakékoli rozhodnutí zrušit či pozastavit oprávnění pro přístup k utajovaným informacím EU v případě osoby spadající do oblasti působnosti tohoto rozhodnutí a případné odůvodnění se oznámí dotyčné osobě, která může požádat bezpečnostní orgán Komise o slyšení. Informace poskytované vnitrostátním bezpečnostním orgánem podléhají příslušným právním předpisům platným v daném členském státě. Rozhodnutí bezpečnostního orgánu Komise učiněná v této souvislosti podléhají opravným prostředkům v souladu se služebním řádem.
12. Útvary Komise zajistí, aby národní odborníci vyslaní na pracovní místa v Komisi, jež vyžadují bezpečnostní oprávnění pro přístup k utajovaným informacím EU, před nástupem do služby předložili platnou bezpečnostní prověrku personálu nebo potvrzení o bezpečnostní prověrce personálu podle vnitrostátních právních předpisů bezpečnostnímu orgánu Komise, který jim na základě toho udělí bezpečnostní oprávnění pro přístup k utajovaným informacím EU až do stupně utajení rovnocenného stupni uvedenému ve vnitrostátní bezpečnostní prověrce, jež bude platné nejvýše po dobu jejich vyslání.
13. Členové Komise, kteří mají na základě smlouvy přístup k utajovaným informacím EU z titulu své funkce, musí být poučeni o svých bezpečnostních povinnostech při ochraně utajovaných informací EU.
14. Záznamy o bezpečnostních prověrkách a oprávněních udělených pro přístup k utajovaným informacím EU vede bezpečnostní orgán Komise v souladu s tímto rozhodnutím. Tyto záznamy obsahují informace alespoň o stupni utajení utajovaných informací EU, k nimž může být dotčené osobě umožněn přístup, o datu vydání a době platnosti bezpečnostní prověrky.
15. Bezpečnostní orgán Komise může vydat potvrzení o bezpečnostní prověrce personálu, v němž uvede stupeň utajení utajovaných informací EU, k nimž může mít tato osoba přístup (stupeň utajení CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL nebo vyšší), dobu platnosti příslušného oprávnění pro přístup k utajovaným informacím EU a datum skončení platnosti potvrzení.
16. Po počátečním udělení bezpečnostních oprávnění a za předpokladu, že daná osoba byla nepřetržitě ve službě v Evropské komisi nebo jiném orgánu, instituci nebo jiném subjektu Unie a nadále potřebuje přístup k utajovaným informacím EU, se bezpečnostní oprávnění pro přístup k utajovaným informacím EU přezkoumá za účelem obnovení zpravidla každých pět let ode dne oznámení výsledku posledního bezpečnostního řízení, na kterém bylo oprávnění založeno.
17. Pokud příslušný vnitrostátní bezpečnostní orgán nebo jiný příslušný vnitrostátní orgán ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy mu byla předána žádost o obnovení platnosti a odpovídající dotazník bezpečnostní prověrky, neposkytne žádné nepříznivé informace, může bezpečnostní orgán Komise prodloužit platnost stávajícího bezpečnostního oprávnění na dobu až 12 měsíců. Pokud do konce tohoto dvanáctiměsíčního období příslušný vnitrostátní bezpečnostní orgán nebo jiný příslušný vnitrostátní orgán bezpečnostnímu orgánu Komise nepodá své stanovisko, přidělí se dotyčné osobě úkoly, které nevyžadují bezpečnostní oprávnění.
Článek 12
Informativní schůze o bezpečnostním oprávnění
1. Všechny osoby s bezpečnostním oprávněním poté, co se zúčastní informativní schůze o bezpečnostním oprávnění organizované bezpečnostním orgánem Komise, písemně potvrdí, že chápou své povinnosti, pokud jde o ochranu utajovaných informací EU, a jsou si vědomy důsledků v případě ohrožení utajovaných informací EU. Záznamy o těchto písemných potvrzeních vede bezpečnostní orgán Komise.
2. Všechny osoby, které jsou oprávněny přistupovat k utajovaným informacím EU nebo po nichž se vyžaduje, aby s nimi nakládaly, jsou nejprve poučeny a poté pravidelně informovány o možném ohrožení bezpečnosti a musí neprodleně informovat bezpečnostní orgán Komise o jakémkoli pokusu o kontakt nebo o činnosti, které považují za podezřelé nebo neobvyklé.
3. Všechny osoby, které přestanou vykonávat pracovní povinnosti vyžadující přístup k utajovaným informacím EU, musí být poučeny o své povinnosti utajované informace EU i nadále chránit a případně tuto skutečnost písemně potvrdí.
Článek 13
Dočasná bezpečnostní oprávnění
1. Ve výjimečných případech, pokud to vyžadují zájmy služby a není-li skončeno bezpečnostní řízení v plném rozsahu, může bezpečnostní orgán Komise, po konzultaci s vnitrostátním bezpečnostním orgánem členského státu, jehož je daná osoba státním příslušníkem, a pod podmínkou, že předběžné šetření potvrdí, že nejsou známy žádné negativní skutečnosti, vydat osobám dočasné oprávnění pro přístup k utajovaným informacím EU pro konkrétní funkci, aniž by tím byla dotčena ustanovení o obnově bezpečnostní prověrky. Dočasná oprávnění pro přístup k utajovaným informacím EU jsou platná jednorázově nejdéle po dobu šesti měsíců a neumožňují přístup k informacím se stupněm utajení TRES SECRET UE/EU TOP SECRET.
2. Všechny osoby, kterým bylo vydáno dočasné oprávnění, poté, co byly poučeny v souladu s čl. 12 odst. 1, písemně potvrdí, že rozumí tomu, jaké mají povinnosti, pokud jde o ochranu utajovaných informací EU, a jsou si vědomy důsledků v případě ohrožení utajovaných informací EU. Záznamy o těchto písemných potvrzeních vede bezpečnostní orgán Komise.
Článek 14
Účast na neveřejných jednáních organizovaných Komisí
1. Útvary Komise odpovědné za organizaci jednání, na niž se projednávají informace se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL nebo vyšším, oznámí prostřednictvím svého LSO nebo prostřednictvím pořadatele jednání bezpečnostnímu orgánu Komise s dostatečným předstihem data, časy, místa a účastníky těchto jednání.
2. S výhradou ustanovení čl. 11 odst. 13 se osoby přizvané k účasti na jednáních organizovaných Komisí, na nichž se projednávají informace se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL nebo vyšším, mohou zúčastnit, pouze pokud je potvrzen jejich status bezpečnostní prověrky nebo bezpečnostního oprávnění. Přístup k těmto neveřejným jednáním se zamítne osobám, které bezpečnostnímu orgánu Komise nepředložily potvrzení o bezpečnostní prověrce personálu ani jiný doklad o bezpečnostní prověrce, nebo účastníkům z Komise, kteří nejsou držiteli bezpečnostního oprávnění.
3. Před uspořádáním neveřejného jednání požádá odpovědný pořadatel či LSO útvaru Komise pořádajícího jednání externí účastníky, aby bezpečnostnímu orgánu Komise předložili potvrzení o bezpečnostní prověrce personálu či jiný doklad o bezpečnostní prověrce. Bezpečnostní orgán Komise informuje LSO či pořadatele jednání o tom, že potvrzení o bezpečnostní prověrce personálu nebo jiný doklad o bezpečnostní prověrce obdržel. Je-li to vhodné, lze použít společný jmenný seznam, v němž jsou příslušné informace o bezpečnostní prověrce uvedeny.
4. Oznámí-li příslušné orgány bezpečnostnímu orgánu Komise, že osobě, jejíž úkoly vyžadují účast na jednáních pořádaných Komisí, byla bezpečnostní prověrka odebrána, bezpečnostní orgán Komise o tom uvědomí LSO útvaru Komise, který je za pořádání daného jednání odpovědný.
Článek 15
Potenciální přístup k utajovaným informacím EU
Kurýři a členové ostrahy a doprovodu musí mít bezpečnostní oprávnění pro odpovídající stupeň utajení nebo musí být jinak vhodně prověřeni v souladu s vnitrostátními právními předpisy, musí být poučeni o bezpečnostních postupech pro ochranu utajovaných informací EU a musí být seznámeni se svými povinnostmi chránit jim svěřené utajované informace EU.
KAPITOLA 3
FYZICKÁ BEZPEČNOST ZAMĚŘENÁ NA OCHRANU UTAJOVANÝCH INFORMACÍ
Článek 16
Základní zásady
1. Opatření fyzické bezpečnosti mají znemožnit podloudné nebo násilné vniknutí narušitele, odradit od neoprávněné činnosti a takové činnosti zabránit a odhalit ji a umožnit rozdělení členů personálu, pokud jde o přístup k utajovaným informacím EU, v souladu se zásadou potřeby znát utajované informace. Tato opatření se stanoví na základě procesu řízení rizik v souladu s tímto rozhodnutím a s jeho prováděcími pravidly.
2. Opatření fyzické bezpečnosti mají zejména předejít neoprávněnému přístupu k utajovaným informacím EU tím, že:
a)
zajišťují, aby s utajovanými informacemi EU bylo nakládáno a aby byly uchovávány vhodným způsobem;
b)
umožňují rozdělení členů personálu, pokud jde o přístup k utajovaným informacím EU, na základě jejich potřeby znát utajované informace a případně i na základě jejich bezpečnostního oprávnění;
c)
odrazují od neoprávněné činnosti a takové činnosti zabraňují a odhalují ji a
d)
znemožňují nebo zpomalují podloudné nebo násilné vniknutí narušitelů.
3. Opatření fyzické bezpečnosti je třeba zavést pro všechny prostory, budovy, kanceláře, místnosti a další objekty, v nichž se nakládá s utajovanými informacemi EU nebo v nichž jsou takové informace uchovávány, včetně prostor, v nichž jsou umístěny komunikační a informační systémy uvedené v kapitole 5.
4. Prostory, v nichž jsou uchovávány utajované informace EU se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL nebo vyšším, je třeba zřídit jako zabezpečené oblasti v souladu s touto kapitolou a musí je schválit orgán pro bezpečnostní akreditaci v Komisi.
5. Na ochranu utajovaných informací EU se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL nebo vyšším se použijí pouze prostředky nebo zařízení schválené bezpečnostním orgánem Komise.
Článek 17
Požadavky na fyzickou bezpečnost a opatření fyzické bezpečnosti
1. Opatření fyzické bezpečnosti se vybírají na základě posouzení hrozeb provedeného bezpečnostním orgánem Komise a případně po konzultaci s dalšími útvary Komise, ostatními orgány, institucemi nebo jinými subjekty Unie a/nebo příslušnými orgány členských států. Komise uplatňuje ve svých prostorách proces řízení rizik na ochranu utajovaných informací EU, aby se vůči vyhodnocenému riziku poskytla přiměřená úroveň fyzické ochrany. V procesu řízení rizik se vezmou v úvahu veškeré důležité okolnosti, zejména:
a)
stupeň utajení utajovaných informací EU;
b)
podoba a objem utajovaných informací EU, přičemž je třeba brát v úvahu, že velké množství nebo kompilace utajovaných informací EU může vyžadovat použití přísnějších ochranných opatření;
c)
okolní prostředí a uspořádání budov nebo prostor, v nichž jsou utajované informace EU uchovávány, a
d)
vyhodnocené hrozby ze strany zpravodajských služeb zaměřených na Unii, její orgány, instituce či jiné subjekty nebo na členské státy a hrozba sabotáže a teroristických, podvratných nebo jiných trestných činností.
2. Bezpečnostní orgán Komise určí v souladu s koncepcí hloubkové ochrany vhodnou kombinaci opatření fyzické bezpečnosti, jež je třeba uplatňovat. Bezpečnostní orgán Komise za tímto účelem vypracuje minimální standardy, normy a kritéria stanovená v prováděcích pravidlech.
3. Bezpečnostní orgán Komise je oprávněn k provádění prohlídek při vstupu a odchodu, které mají odradit od nedovoleného vnášení materiálů nebo neoprávněného vynášení utajovaných informací EU z prostor nebo budov.
4. Hrozí-li nebezpečí, že by utajované informace EU být byť i neúmyslně zhlédnuty, příslušné útvary Komise přijmou vhodná opatření, jež definuje bezpečnostní orgán Komise, aby tomuto riziku zabránily.
5. U nových zařízení se požadavky na fyzickou bezpečnost a jejich funkční specifikace stanoví se souhlasem bezpečnostního orgánu Komise jako součást plánování a konstrukce zařízení. U stávajících zařízení se požadavky na fyzickou bezpečnost uplatňují v souladu s minimálními standardy, normami a kritérii stanovenými v prováděcích pravidlech.
Článek 18
Prostředky fyzické ochrany utajovaných informací EU
1. Pro fyzickou ochranu utajovaných informací EU se stanoví dva druhy fyzicky chráněných oblastí:
a)
administrativní oblasti a
b)
zabezpečené oblasti (včetně technicky zabezpečených oblastí).
2. Orgán pro bezpečnostní akreditaci v Komisi určí, zda daný prostor splňuje požadavky na to, aby mohl být označen jako administrativní oblast, zabezpečená oblast nebo technicky zabezpečená oblast.
3. U administrativních oblastí:
a)
musí být viditelně vymezen obvod administrativní oblasti, který umožní kontrolu osob a pokud možno i vozidel;
b)
je přístup bez doprovodu umožněn pouze osobám, které mají řádné oprávnění od bezpečnostního orgánu Komise či jiného příslušného orgánu, a
c)
pro všechny jiné osoby je třeba zajistit nepřetržitý doprovod nebo rovnocenná kontrolní opatření.
4. U zabezpečených oblastí:
a)
musí být viditelně vymezen a chráněn obvod zabezpečené oblasti, jejíž všechny vchody a východy jsou kontrolovány prostřednictvím průkazů nebo systému osobní identifikace;
b)
lze přístup bez doprovodu umožnit pouze osobám, které jsou bezpečnostně prověřeny a jsou ke vstupu do dané oblasti výslovně oprávněny na základě potřeby znát utajované informace;
c)
je pro všechny jiné osoby nutné zajistit nepřetržitý doprovod nebo rovnocenná kontrolní opatření.
5. Představuje-li vstup do zabezpečené oblasti de facto přímý přístup k utajovaným informacím, které se v ní nacházejí, musí být dále splněny tyto požadavky:
a)
je třeba jasně uvést nejvyšší stupeň utajení informací, které jsou v dané oblasti zpravidla uchovávány, a
b)
všichni návštěvníci musí být zvlášť oprávněni ke vstupu do dané oblasti, je třeba pro ně zajistit nepřetržitý doprovod a musí být náležitě bezpečnostně prověřeni, s výjimkou případů, kdy byla přijata opatření zajišťující, že k utajovaným informací EU není možný přístup.
6. Zabezpečené oblasti chráněné před odposlechem je třeba označit jako technicky zabezpečené oblasti. U těchto oblastí musí být dále splněny tyto požadavky:
a)
tyto oblasti musí být vybaveny systémy detekce narušení, musí být uzamčeny v době, kdy nejsou obsazeny, a musí být střeženy v době, kdy obsazeny jsou. Všechny klíče musí být spravovány v souladu s článkem 20;
b)
všechny osoby a materiály musí být při vstupu do těchto prostor kontrolovány;
c)
tyto oblasti musí bezpečnostní orgán Komise pravidelně fyzicky a/nebo technicky kontrolovat. Tyto kontroly se rovněž provádějí po jakémkoli neoprávněném vstupu nebo podezření, že k takovému vstupu došlo, a
d)
tyto oblasti nesmí obsahovat neschválené komunikační vedení, neschválené telefonní či jiné komunikační přístroje a neschválená elektrická nebo elektronická zařízení.
7. Bez ohledu na odst. 6 písm. d) předtím, než se komunikační přístroje a elektrická nebo elektronická zařízení jakéhokoli druhu použijí v oblastech, v nichž se konají zasedání nebo v nichž se pracuje s informacemi se stupněm utajení SECRET UE/EU SECRET nebo vyšším, a v případech, kdy je úroveň ohrožení utajovaných informací EU vyhodnocena jako vysoká, musí být veškeré přístroje a zařízení nejdříve prověřeny bezpečnostním orgánem Komise za tím účelem, aby prostřednictvím těchto zařízení nemohlo dojít k neúmyslnému či nezákonnému přenášení žádných srozumitelných informací mimo danou zabezpečenou oblast.
8. Zabezpečené oblasti, které nejsou 24 hodin denně obsazeny pracovníky ve službě, jsou podle potřeby kontrolovány na konci běžné pracovní doby a v náhodně zvolených intervalech mimo běžnou pracovní dobu, není-li zaveden systém detekce narušení.
9. Zabezpečené oblasti a technicky zabezpečené oblasti mohou být zřízeny dočasně v rámci administrativní oblasti pro uspořádání neveřejného jednání nebo pro jiný podobný účel.
10. LSO dotyčného útvaru Komise vypracuje pro každý zabezpečený prostor v jeho odpovědnosti bezpečnostní provozní postupy, které v souladu s ustanoveními tohoto rozhodnutí a jeho prováděcích pravidel stanoví:
a)
stupeň utajení utajovaných informací EU, s nimiž se může nakládat nebo jež mohou být uchovávány v dané oblasti;
b)
ostrahu a ochranná opatření, jež je třeba dodržovat;
c)
osoby, které jsou oprávněny přistupovat do dané oblasti bez doprovodu vzhledem k tomu, že potřebují znát utajované informace a že mají bezpečnostní oprávnění;
d)
případně postupy pro zajištění doprovodu nebo pro ochranu utajovaných informací EU, je-li přístup do dané oblasti umožněn jiným osobám;
e)
veškerá jiná náležitá opatření a postupy.
11. Uvnitř zabezpečených oblastí se budují trezorové místnosti. Stěny, podlahy, stropy, okna a uzamykatelné dveře musí být schváleny bezpečnostním orgánem Komise a musí poskytovat ochranu na úrovni rovnocenné bezpečnostnímu úschovnému objektu schválenému pro uchovávání utajovaných informací EU se stejným stupněm utajení.
Článek 19
Opatření fyzické bezpečnosti pro nakládání s utajovanými informacemi EU a jejich uchovávání
1. S utajovanými informacemi EU se stupněm utajení RESTREINT UE/EU RESTRICTED lze nakládat:
a)
v zabezpečené oblasti;
b)
v administrativní oblasti za předpokladu, že utajované informace EU jsou chráněny před přístupem neoprávněných osob, nebo
c)
mimo zabezpečenou oblast či mimo administrativní oblast za předpokladu, že držitel informací přenáší utajované informace EU v souladu s článkem 31 a že se zavázal k dodržování náhradních opatření stanovených v prováděcích předpisech tak, aby zajistil, že budou utajované informace EU chráněny před přístupem neoprávněných osob.
2. Utajované informace EU se stupněm utajení RESTREINT UE/EU RESTRICTED se uchovávají ve vhodném uzamčeném kancelářském nábytku v administrativní oblasti nebo v zabezpečené oblasti. Dočasně mohou být uchovávány mimo zabezpečenou oblast či mimo administrativní oblast za předpokladu, že se držitel informací zaváže k dodržování náhradních opatření stanovených v prováděcích pravidlech.
3. S utajovanými informacemi EU se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL nebo SECRET UE/EU SECRET lze nakládat:
a)
v zabezpečené oblasti;
b)
v administrativní oblasti za předpokladu, že utajované informace EU jsou chráněny před přístupem neoprávněných osob, nebo
c)
mimo zabezpečenou oblast či mimo administrativní oblast za předpokladu, že držitel informací:
i)
se zavázal k dodržování náhradních opatření stanovených v prováděcích pravidlech tak, aby zajistil, že budou utajované informace EU chráněny před přístupem neoprávněných osob,
ii)
má utajované informace EU neustále pod osobním dohledem a
iii)
v případě dokumentů v tištěné podobě oznámil tuto skutečnost příslušnému registru.
4. Utajované informace EU se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL a SECRET EU/EU SECRET se uchovávají v zabezpečené oblasti v bezpečnostním úschovném objektu nebo trezorové místnosti.
5. S utajovanými informacemi EU se stupněm utajení TRES SECRET UE/EU TOP SECRET se nakládá v zabezpečené oblasti zřízené a spravované bezpečnostním orgánem Komise a akreditované pro tento stupeň orgánem pro bezpečnostní akreditaci v Komisi.
6. Utajované informace EU se stupněm utajení TRES SECRET UE/EU TOP SECRET se uchovávají v zabezpečené oblasti akreditované pro tento stupeň orgánem pro bezpečnostní akreditaci v Komisi při dodržení jedné z těchto podmínek:
a)
informace se uchovávají v bezpečnostním úschovném objektu v souladu s článkem 18, přičemž je třeba uplatňovat jedno nebo více těchto dodatečných kontrolních opatření:
1)
nepřetržitá ochrana nebo kontrola ze strany prověřeného bezpečnostního nebo službu konajícího personálu,
2)
schválený systém detekce narušení v kombinaci s pohotovostním bezpečnostním personálem;
nebo
b)
informace se uchovávají v trezorové místnosti vybavené systémem detekce narušení v kombinaci s pohotovostním bezpečnostním personálem.
Článek 20
Správa klíčů a kódů používaných pro ochranu utajovaných informací EU
1. Postupy pro správu klíčů a nastavení kódů pro kanceláře, místnosti, trezorové místnosti a bezpečnostní úschovné objekty jsou stanoveny v prováděcích pravidlech podle článku 60. Cílem těchto postupů je zabránit neoprávněnému přístupu.
2. Nastavení kódů zná zpaměti co nejmenší možný počet osob, které je znát potřebují. Nastavení kódů pro bezpečnostní úschovné objekty a trezorové místnosti, v nichž se uchovávají utajované informace EU, je třeba změnit:
a)
při přijetí nového úschovného objektu;
b)
kdykoli se změní personál, který kód zná;
c)
kdykoli dojde k ohrožení informací nebo v případě podezření z ohrožení;
d)
pokud došlo k údržbě či opravě zámku a
e)
nejméně každých 12 měsíců.
KAPITOLA 4
SPRÁVA UTAJOVANÝCH INFORMACÍ EU
Článek 21
Základní zásady
1. Veškeré dokumenty s utajovanými informacemi EU by měly být spravovány v souladu s politikou Komise pro správu dokumentů, a proto by měly být zaevidovány, tříděny, uchovávány a nakonec odstraněny nebo zčásti či zcela převedeny do historických archivů v souladu se společným seznamem pro uchovávání spisů Evropské komise.
2. Informace stupně utajení CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL nebo vyššího je třeba po jejich obdržení a před jejich distribucí z bezpečnostních důvodů zaevidovat. Informace se stupněm utajení TRES SECRET UE/EU TOP SECRET musí být zaevidovány v určených registrech.
3. V rámci Komise se vytvoří systém evidence utajovaných informací EU v souladu s ustanoveními článku 27.
4. Útvary a prostory Komise, v nichž se nakládá s utajovanými informacemi EU nebo v nichž jsou takové informace uchovávány, podléhají pravidelné inspekci prováděné bezpečnostním orgánem Komise.
5. Mimo fyzicky chráněné oblasti se utajované informace EU mezi jednotlivými útvary a prostory přenášejí tímto způsobem:
a)
utajované informace EU se obecně přenášejí elektronicky při zajištění ochrany kryptografickými prostředky schválenými v souladu s kapitolou 5;
b)
pokud přenos není uskutečňován způsobem uvedeným v písmeni a), přenášejí se utajované informace EU:
i)
na elektronických nosičích informací (jako například USB paměti, kompaktní disky, pevné disky), které jsou chráněny kryptografickými prostředky schválenými v souladu s kapitolou 5, nebo
ii)
ve všech ostatních případech způsobem předepsaným v prováděcích pravidlech.
Článek 22
Stupně utajení a označení
1. Informace se utajují v případě, že vyžadují ochranu z důvodu své důvěrnosti v souladu s čl. 3 odst. 1.
2. Původce utajovaných informací EU odpovídá za stanovení stupně utajení podle příslušných prováděcích pravidel, standardů a pokynů pro utajování informací a za počáteční distribuci informací.
3. Stupeň utajení utajovaných informací EU se stanoví v souladu s čl. 3 odst. 2 a příslušnými prováděcími pravidly.
4. Stupeň utajení musí být jasně a správně označen bez ohledu na to, zda mají utajované informace EU tištěnou, ústní, elektronickou či jinou podobu.
5. Jednotlivé části daného dokumentu (tj. stránky, odstavce, oddíly, přílohy, dodatky a připojené části dokumentu) mohou vyžadovat různé stupně utajení a být podle toho označeny, a to i v případě, že jsou uloženy v elektronické podobě.
6. Stupeň utajení dokumentu nebo spisu jako celku musí být alespoň stejně vysoký jako u jeho části s nejvyšším stupněm utajení. Jestliže dokument vznikl sloučením informací z různých zdrojů, konečný produkt se přezkoumá za účelem stanovení celkového stupně utajení, neboť může vyžadovat vyšší stupeň utajení než jeho jednotlivé části.
7. Dokumenty obsahující části s různými stupni utajení musí být v co nejvyšší míře strukturovány tak, aby části s různým stupněm utajení mohly být v případě potřeby snadno rozpoznány a odděleny.
8. Stupeň utajení dopisu nebo průvodní poznámky k připojeným částem musí být stejně vysoký jako nejvyšší stupeň utajení těchto připojených částí. Původce jasně vyznačí jejich stupeň utajení, pokud budou odděleny od připojených částí, pomocí odpovídajícího označení, například:
CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL
Bez příloh(y) RESTREINT UE/EU RESTRICTED
Článek 23
Označení
Kromě jednoho z označení stupňů utajení uvedených v čl. 3 odst. 2 mohou utajované informace EU nést doplňující označení, například:
a)
označení určující původce;
b)
jakákoli upozornění, kódová slova nebo zkratky k upřesnění oblasti činnosti, k níž se daný dokument vztahuje, k označení zvláštního způsobu distribuce na základě potřeby znát utajované informace nebo k omezení použití;
c)
označení týkající se způsobilosti k předání;
d)
případně datum nebo určitou událost, po nichž lze stupeň utajení snížit nebo informace odtajnit.
Článek 24
Zkrácená označení stupňů utajení
1. Pro označení stupně utajení jednotlivých odstavců určitého textu lze použít standardizované zkratky. Tyto zkratky nenahrazují úplné označení stupňů utajení.
2. V utajovaných dokumentech EU je možné použít pro označení stupně utajení oddílů nebo částí textu kratších než jedna strana tyto standardní zkratky:
TRES SECRET UE/EU TOP SECRET
TS-UE/EU-TS
SECRET UE/EU SECRET
S-UE/EU-S
CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL
C-UE/EU-C
RESTREINT UE/EU RESTRICTED
R-UE/EU-R
Článek 25
Vyhotovování utajovaných dokumentů EU
1. Při vyhotovování utajovaného dokumentu EU:
a)
se na každé straně jasně vyznačí příslušný stupeň utajení;
b)
se každá strana očísluje;
c)
se na dokumentu uvede evidenční číslo a předmět, které samy o sobě nejsou utajovanými informacemi, pokud tak nejsou označeny;
d)
se na dokumentu uvede datum;
e)
se na dokumentech se stupněm utajení SECRET UE/EU SECRET nebo vyšším, které mají být distribuovány ve více výtiscích, na každé straně uvede číslo výtisku.
2. Nelze-li na utajované informace EU použít odstavec 1, přijmou se jiná patřičná opatření v souladu s prováděcími pravidly.
Článek 26
Snížení stupně utajení a odtajnění utajovaných informací EU
1. Je-li to možné, uvede původce v době vytvoření utajovaných informací EU, zda je k určitému datu nebo po určité události možné jejich stupeň utajení snížit nebo je odtajnit.
2. Každý útvar Komise pravidelně přezkoumává utajované informace EU, kterých je původcem, za účelem zjištění, zda je příslušný stupeň utajení stále odpovídající. Pomocí prováděcích pravidel se zavede systém, v rámci něhož budou stupně utajení evidovaných utajovaných informací EU, jež mají původ v Komisi, přezkoumávány nejméně jednou za pět let. Tento přezkum není třeba provést v případě, že původce na počátku uvedl, že u daných informací bude automaticky snížen stupeň utajení či budou odtajněny, a dané informace jsou odpovídajícím způsobem označeny.
3. Informace se stupněm utajení RESTREINT UE/EU RESTRICTED, jež mají původ v Komisi, se v souladu s nařízením Rady (EHS, Euratom) č. 354/83 ve znění nařízení Rady (ES, Euratom) č. 1700/2003 (10) považují za automaticky odtajněné po třiceti letech.
Článek 27
Systém evidence utajovaných informací EU v Komisi
1. Aniž je dotčen čl. 52 odst. 5, v každém útvaru Komise, v němž se nakládá s utajovanými informacemi EU se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL a SECRET UE/EU SECRET nebo v němž jsou tyto informace uchovávány, se určí odpovědný místní registr utajovaných informací EU s cílem zajistit, aby se s utajovanými informacemi EU nakládalo v souladu s tímto rozhodnutím.
2. Centrálním registrem Komise pro utajované informace EU je registr utajovaných informací EU spravovaný generálním sekretariátem. Působí jako:
-
místní registr utajovaných informací EU pro generální sekretariát Komise,
-
registr utajovaných informací EU pro soukromé kanceláře členů Komise, nemají-li tito členové zvláštní místní registr utajovaných informací EU,
-
registr utajovaných informací EU pro generální ředitelství nebo služby, které nemají místní registr utajovaných informací EU,
-
hlavní vstupní a výstupní místo pro všechny informace se stupněm utajení RESTREINT UE/EU RESTRICTED a až do stupně utajení SECRET UE/EU SECRET včetně, které si mezi sebou vyměňují Komise a její útvary, třetí státy a mezinárodní organizace, a stanoví-li tak zvláštní ujednání, též jako hlavní vstupní a výstupní místo pro ostatní orgány, agentury a instituce Unie.
3. Bezpečnostní orgán Komise určí v Komisi registr, který bude působit jako ústřední orgán pro příjem a odesílání informací se stupněm utajení TRES SECRET UE/EU TOP SECRET. V případě potřeby mohou být určeny podřízené registry pro nakládání s těmito informacemi za účelem evidence.
4. Podřízené registry nesmějí bez výslovného písemného souhlasu ústředního registru pro dokumenty se stupněm utajení TRES SECRET UE/EU TOP SECRET poskytovat dokumenty se stupněm utajení TRES SECRET UE/EU TOP SECRET přímo jiným registrům podřízeným stejnému ústřednímu registru ani externím subjektům.
5. Registry utajovaných informací EU se zřizují jako zabezpečené oblasti podle kapitoly 3 a jsou akreditovány orgánem pro bezpečnostní akreditaci v Komisi.
Článek 28
Vedoucí registru
1. Každý registr utajovaných informací EU spravuje vedoucí registru.
2. Vedoucí registru musí mít náležitou bezpečnostní prověrku.
3. Vedoucí registru podléhá dohledu LSO v daném útvaru Komise, pokud jde o uplatňování ustanovení o nakládání s dokumenty obsahujícími utajované informace EU a o dodržování příslušných bezpečnostních pravidel, standardů a pokynů.
4. V rámci své odpovědnosti za správu registru utajovaných informací EU, ke kterému byl přidělen, má vedoucí registru v souladu s tímto rozhodnutím a příslušnými prováděcími pravidly, standardy a pokyny následující okruhy úkolů:
-
řídit operace, které se týkají evidence, uchovávání, reprodukce, překladu, přenosu, odesílání a ničení utajovaných informací EU či jejich převodu do oddělení historických archivů,
-
pravidelně ověřovat, zda je nadále třeba uchovávat informace v utajení;
-
zastávat další úkoly související s ochranou utajovaných informací EU vymezené v prováděcích pravidlech.
Článek 29
Evidence utajovaných informací EU z bezpečnostních důvodů
1. Pro účely tohoto rozhodnutí se evidencí z bezpečnostních důvodů (dále jen „evidence“) rozumí uplatňování postupů, kterými se zaznamenává životní cyklus utajovaných informací EU, včetně jejich distribuce.
2. Veškeré informace či materiál se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL a vyšším je třeba evidovat v určených registrech, kdykoli jsou přijaty v určité organizační složce nebo kdykoli jsou z ní odeslány.
3. Při nakládání s utajovanými informacemi EU nebo jejich uchovávání pomocí komunikačního a informačního systému, mohou být evidenční postupy provedeny přímo v rámci systému.
4. Podrobnější ustanovení týkající se evidence utajovaných informací EU z bezpečnostních důvodů se určí v prováděcích pravidlech.
Článek 30
Kopírování a překládání dokumentů s utajovanými informacemi EU
1. Dokumenty se stupněm utajení TRES SECRET UE/EU TOP SECRET se nesmí kopírovat ani překládat bez předchozího písemného souhlasu původce.
2. Pokud původce dokumentů se stupněm utajení SECRET UE/EU SECRET a nižším nevydal upozornění týkající se jejich kopírování nebo překladu, mohou být tyto dokumenty kopírovány či překládány podle pokynů držitele.
3. Na kopie a překlady dokumentů se použijí bezpečnostní opatření platná pro původní dokument.
Článek 31
Přenos utajovaných informací EU
1. Utajované informace EU se přenášejí takovým způsobem, aby byly během přenosu chráněny před neoprávněným vyzrazením.
2. Přenos utajovaných informací EU podléhá ochranným opatřením, jež:
-
jsou úměrná stupni utajení přenášených utajovaných informací EU a
-
jsou přizpůsobena konkrétním podmínkám jejich přenosu, zejména v závislosti na tom, zda jsou utajované informace EU přenášeny:
-
uvnitř budovy Komise nebo uzavřené skupiny budov Komise,
-
mezi budovami Komise nacházejícími se ve stejném členském státě,
-
v rámci Unie,
-
z Unie na území třetího státu a
-
jsou přizpůsobena povaze a formě utajovaných informací EU.
3. Ochranná opatření jsou podrobně stanovena v prováděcích pravidlech, nebo jsou v případě projektů a programů uvedených v článku 42 nedílnou součástí bezpečnostních pokynů k příslušnému programu nebo projektu.
4. Prováděcí pravidla či bezpečnostní pokyny k programu/projektu obsahují ustanovení úměrná stupni utajení utajovaných informací EU, pokud jde o:
-
druh přenosu, například ruční přenos, přepravu diplomatickým nebo vojenským kurýrem, poštovními službami či komerčními kurýrními službami,
-
balení utajovaných informací EU,
-
technická protiopatření pro utajované informace EU přenášené na elektronických nosičích,
-
jakékoli další procedurální, fyzické nebo elektronické opatření,
-
postup evidence,
-
využití personálu s bezpečnostním oprávněním.
5. V případech, kdy jsou utajované informace EU přenášeny na elektronických nosičích, a to bez ohledu na čl. 21 odst. 5, mohou být ochranná opatření uvedená v prováděcích pravidlech doplněna vhodnými technickými protiopatřeními schválenými bezpečnostním orgánem Komise s cílem minimalizovat riziko ztráty nebo ohrožení.
Článek 32
Ničení utajovaných informací EU
1. Utajované dokumenty EU, které již nejsou potřebné, mohou být zničeny, se zohledněním nařízení o archivech a pravidel a předpisů Komise týkajících se správy dokumentů a archivace, a zejména společného seznamu pro uchovávání spisů Komise.
2. Utajované informace EU se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL a vyšším zničí vedoucí příslušného registru utajovaných informací EU podle pokynů držitele nebo příslušného orgánu. Vedoucí registru odpovídajícím způsobem aktualizuje záznamy a jiné informace o evidenci.
3. Ničení dokumentů se stupněm utajení SECRET UE/EU SECRET nebo TRES SECRET UE/EU TOP SECRET provádí vedoucí registru za přítomnosti svědka, který je bezpečnostně prověřen alespoň pro stupeň utajení ničeného dokumentu.
4. Pracovník registru a svědek, pokud je přítomnost svědka vyžadována, podepíší zápis o zničení, který se uloží v registru. Vedoucí příslušného registru utajovaných informací EU uchovává zápisy o zničení dokumentů se stupněm utajení TRES SECRET UE/EU TOP SECRET alespoň po dobu deseti let a dokumentů se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL a SECRET UE/EU SECRET alespoň po dobu pěti let.
5. Ničení utajovaných dokumentů, včetně dokumentů se stupněm utajení RESTREINT UE/EU RESTRICTED, se provádí v souladu s postupy, které jsou vymezeny v prováděcích pravidlech a které splňují příslušné standardy EU či jim rovnocenné standardy.
6. Počítačová paměťová média používaná pro utajované informace EU se ničí v souladu s postupy stanovenými v prováděcích pravidlech.
Článek 33
Ničení utajovaných informací EU v mimořádných situacích
1. Útvary Komise, jež mají utajované informace EU v držení, vypracují s ohledem na místní podmínky plány pro zabezpečení utajovaných materiálů EU v případě krize včetně případných plánů na zničení a vyklizení v případech nouze. Vyhlásí pokyny, které považují za nezbytné pro zamezení tomu, aby se utajované informace EU dostaly do nepovolaných rukou.
2. Ustanovení přijatá pro zabezpečení a/nebo zničení materiálů se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL a SECRET UE/EU SECRET v případě krize nesmí za žádných okolností negativně ovlivnit zabezpečení nebo zničení materiálů se stupněm utajení TRES SECRET UE/EU TOP SECRET, včetně kódovacího zařízení, jejichž opatrování má přednost před všemi ostatními úkoly.
3. V mimořádné situaci, kdy hrozí bezprostřední riziko neoprávněného vyzrazení, zničí utajované informace EU jejich držitel tak, aby nebylo možné znovu sestavit celý dokument ani jeho část. O nouzovém zničení evidovaných utajovaných informací EU jsou informováni původce a příslušný registr.
4. Podrobnější ustanovení týkající se ničení utajovaných informací EU stanoví prováděcí pravidla.
KAPITOLA 5
OCHRANA UTAJOVANÝCH INFORMACÍ EU V KOMUNIKAČNÍCH A INFORMAČNÍCH SYSTÉMECH
Článek 34
Základní zásady zabezpečení informací
1. Zabezpečení informací v oblasti komunikačních a informačních systémů je jistota, že takové systémy ochrání informace, s nimiž nakládají, a že budou fungovat správně, když jsou zapotřebí, pod dohledem oprávněných uživatelů.
2. Účinné zabezpečení informací zajišťuje odpovídající úroveň:
autenticity
:
záruka, že informace jsou autentické a z důvěryhodných zdrojů;
dostupnosti
:
přístupnost a použitelnost informací na žádost oprávněného subjektu;
důvěrnosti
:
skutečnost, že informace se nezpřístupňují neoprávněným osobám a subjektům nebo pro nedovolené účely;
integrity
:
zajištění správnosti a úplnosti aktiv a informací;
nepopiratelnosti
:
schopnost prokázat zpětně jednání či událost tak, aby dané jednání či událost nemohly být následně popřeny.
3. Zabezpečení informací je založeno na procesu řízení rizik.
Článek 35
Definice
Pro účely této kapitoly se použijí tyto definice:
a)
„akreditací“ se rozumí formální povolení nebo schválení, které orgán pro bezpečnostní akreditaci udělil komunikačnímu a informačnímu systému, aby ve svém provozním prostředí mohl zpracovávat utajované informace EU, a které následuje po formálním schválení a správném provádění bezpečnostního plánu;
b)
„akreditačním řízením“ se rozumí nutné kroky a úkoly, jež je třeba provést předtím, než orgán pro bezpečnostní akreditaci udělí akreditaci. Tyto kroky a úkoly se upřesní ve standardu pro akreditační řízení;
c)
„komunikačním a informačním systémem“ se rozumí jakýkoli systém, který umožňuje nakládat s informacemi v elektronické podobě. Komunikační a informační systém zahrnuje všechna aktiva nezbytná k jeho fungování, včetně infrastruktury, organizace, personálu a informačních zdrojů;
d)
„zbytkovým rizikem“ se rozumí riziko, které přetrvává poté, co byla zavedena bezpečnostní opatření, neboť nelze čelit všem hrozbám a nelze odstranit všechna zranitelná místa;
e)
„rizikem“ se rozumí možnost, že pro účely určité hrozby budou zneužita vnitřní a vnější zranitelná místa organizace nebo kteréhokoli ze systémů, jichž využívá, a dojde tak k poškození organizace a jejích hmotných či nehmotných aktiv. Měří se jako kombinace pravděpodobnosti hrozeb a jejich dopadu;
f)
„přijetím rizika“ se rozumí rozhodnutí, kterým se vyjadřuje souhlas s tím, že po řešení rizika i nadále existuje zbytkové riziko;
g)
„hodnocení rizika“ spočívá v rozpoznání hrozeb a zranitelných míst a v provádění analýzy souvisejícího rizika, tj. analýzy pravděpodobnosti a dopadu;
h)
„sdělování rizika“ spočívá v rozvoji informovanosti o rizicích v rámci skupin uživatelů komunikačních a informačních systémů, v informování schvalovacích orgánů o těchto rizicích a podávání zpráv o těchto rizicích provozním orgánům;
i)
„řešení rizika“ spočívá ve zmírnění, odstranění a omezení rizika (prostřednictvím vhodné kombinace technických, fyzických, organizačních nebo procedurálních opatření), přenesení rizika nebo jeho monitorování.
Článek 36
Komunikační a informační systémy nakládající s utajovanými informacemi EU
1. V komunikačních a informačních systémech se nakládá s utajovanými informacemi EU v souladu s koncepcí zabezpečení informací.
2. Pro komunikační a informační systémy, které nakládají s utajovanými informacemi EU, znamená dodržování politiky bezpečnosti informačních systémů Komise, uvedené v rozhodnutí Komise K(2006) 3602 (11), že:
a)
během celého životního cyklu informačního systému se při provádění politiky bezpečnosti informačních systémů používá přístup „plánuj, udělej, zkontroluj, jednej“ (Plan-Do-Check-Act);
b)
potřeby v oblasti bezpečnosti musí být určeny prostřednictvím posouzení hospodářského dopadu;
c)
informační systém a údaje v něm obsažené musí projít formální klasifikací aktiv;
d)
všechna povinná bezpečnostní opatření, která jsou stanovena v politice bezpečnosti informačních systémů, musí být provedena;
e)
musí proběhnout proces řízení rizik, který se skládá z těchto kroků: identifikace hrozeb a zranitelných míst, hodnocení rizika, řešení rizika, přijetí rizika a sdělování rizika;
f)
je definován, prováděn, kontrolován a přezkoumáván bezpečnostní plán, včetně bezpečnostní politiky a bezpečnostních provozních postupů.
3. Všichni zaměstnanci, kteří se podílejí na návrhu, vývoji, zkoušení, provozu, řízení nebo používání komunikačních a informačních systémů nakládajících s utajovanými informacemi EU, oznámí orgánu pro bezpečnostní akreditaci všechny potenciální bezpečnostní nedostatky, incidenty, narušení bezpečnosti nebo ohrožení, které mohou mít dopad na ochranu daných systémů a/nebo utajovaných informací EU v nich obsažených.
4. Pokud je ochrana utajovaných informací EU zajišťována kryptografickými prostředky, tyto prostředky se schvalují tímto způsobem:
a)
na základě doporučení skupiny odborníků pro bezpečnost v Komisi je třeba dát přednost výrobkům, které byly schváleny Radou nebo generálním tajemníkem Rady jakožto schvalovacím orgánem pro kryptografickou ochranu v Radě;
b)
opravňují-li k tomu zvláštní provozní důvody, může schvalovací orgán pro kryptografickou ochranu v Komisi na základě doporučení skupiny odborníků pro bezpečnost v Komisi udělit výjimku z požadavků uvedených pod písmenem a) a udělit dočasné schválení na konkrétní období.
5. Během elektronického přenosu, zpracovávání a uchovávání utajovaných informací EU se použijí schválené kryptografické prostředky. Bez ohledu na tento požadavek se za mimořádných okolností nebo v případě zvláštních technických konfigurací mohou po schválení schvalovacím orgánem pro kryptografickou ochranu použít zvláštní postupy.
6. Komunikační a informační systémy nakládající s informacemi se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL nebo vyšším jsou chráněny bezpečnostními opatřeními proti ohrožení dotyčných informací kompromitujícím elektromagnetickým vyzařováním („bezpečnostní opatření TEMPEST“). Tato bezpečnostní opatření jsou přiměřená riziku zneužití a stupni utajení daných informací.
7. Bezpečnostní orgán Komise působí jako:
-
orgán pro zabezpečení informací,
-
orgán pro bezpečnostní akreditaci,
-
orgán TEMPEST,
-
schvalovací orgán pro kryptografickou ochranu,
-
orgán pro distribuci kryptografických materiálů.
8. Bezpečnostní orgán Komise jmenuje u každého systému provozní orgán pro zabezpečení informací.
9. Úkoly spojené s funkcemi popsanými v odstavcích 7 a 8 budou vymezeny v prováděcích pravidlech.
Článek 37
Akreditace komunikačních a informačních systémů nakládajících s utajovanými informacemi EU
1. Veškeré komunikační a informační systémy, které nakládají s utajovanými informacemi EU, podléhají akreditačnímu řízení, které vychází ze zásad zabezpečení informací a které musí být natolik podrobné, aby to odpovídalo požadované úrovni ochrany.
2. Akreditační řízení zahrnuje formální schválení bezpečnostního plánu komunikačního a informačního systému orgánem pro bezpečnostní akreditaci v Komisi, aby bylo zajištěno, že:
a)
proces řízení rizik, jak je uveden v čl. 36 odst. 2, byl řádně proveden;
b)
vlastník systému vědomě přijal zbytkové riziko a
c)
bylo dosaženo dostatečné úrovně ochrany komunikačního a informačního systému a utajovaných informací EU, s nimiž se v něm nakládá, v souladu s tímto rozhodnutím.
3. Orgán pro bezpečnostní akreditaci v Komisi vydá rozhodnutí o akreditaci, které stanoví nejvyšší stupeň utajení informací EU, s nimiž lze v daném systému nakládat, a příslušné podmínky pro provoz. Tím nejsou dotčeny úkoly, které byly svěřeny radě pro bezpečnostní akreditaci podle článku 11 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 512/2014 (12).
4. Za akreditaci komunikačních a informačních systémů Komise, na nichž se podílí několik stran, odpovídá společná rada pro bezpečnostní akreditaci. Tato rada se skládá z jednoho zástupce orgánu pro bezpečnostní akreditaci každé zúčastněné strany a předsedá jí zástupce orgánu pro bezpečnostní akreditaci v Komisi.
5. Akreditační řízení zahrnuje řadu úkolů, které mají vykonat zúčastněné strany. Odpovědnost za přípravu akreditačních spisů a dokumentace nese v plné míře vlastník systému.
6. Za akreditaci je odpovědný orgán pro bezpečnostní akreditaci v Komisi, jenž má kdykoli během životního cyklu komunikačního a informačního systému právo:
a)
požadovat, aby se použilo akreditační řízení;
b)
provést audit či kontrolu systému;
c)
tam, kde podmínky pro provoz již nejsou splněny, požadovat vypracování a účinné provádění plánu na zlepšení bezpečnosti v jasně vymezeném časovém horizontu, a případně odebrat povolení pro provoz systému do té doby, než budou podmínky pro provoz opět splněny.
7. Akreditační řízení se stanoví ve standardu pro akreditační řízení pro komunikační a informační systémy, které nakládají s utajovanými informacemi EU, jež bude přijat v souladu s čl. 10 odst. 3 rozhodnutí K(2006) 3602.
Článek 38
Mimořádné okolnosti
1. Bez ohledu na ustanovení této kapitoly mohou být za mimořádných okolností, například během hrozící nebo probíhající krize, konfliktu, války nebo za výjimečných provozních okolností, použity níže popsané zvláštní postupy.
2. Utajované informace EU mohou být přenášeny za použití kryptografických prostředků schválených pro nižší stupeň utajení nebo v nešifrované podobě se souhlasem příslušného orgánu, pokud by jakékoli zpoždění způsobilo škodu nepochybně převyšující škodu způsobenou případným vyzrazením utajovaných materiálů a pokud:
a)
odesílatel a příjemce nemají požadované šifrovací zařízení a
b)
utajované materiály nelze včas předat jiným způsobem.
3. Za okolností uvedených v odstavci 1 nenesou přenášené utajované informace žádná označení ani údaje, jež by je odlišovaly od informací, které nejsou utajované nebo které mohou být chráněny dostupným kryptografickým prostředkem. Příjemce informací je třeba neprodleně uvědomit o stupni utajení jiným způsobem.
4. Následně se podá zpráva příslušnému orgánu a skupině odborníků pro bezpečnost v Komisi.
KAPITOLA 6
PRŮMYSLOVÁ BEZPEČNOST
Článek 39
Základní zásady
1. Průmyslovou bezpečností se rozumí uplatňování opatření, s jejichž pomocí ochranu utajovaných informací EU zajišťují:
a)
v rámci utajovaných smluv:
i)
zájemci nebo uchazeči po dobu nabídkového a zadávacího řízení;
ii)
dodavatelé či subdodavatelé po celý životní cyklus utajovaných smluv;
b)
v rámci utajovaných grantových dohod:
i)
žadatelé během řízení o udělování grantů;
ii)
příjemci během celého životního cyklu utajovaných grantových dohod.
2. Tyto smlouvy či grantové dohody nesmí obsahovat informace se stupněm utajení TRES SECRET UE/EU TOP SECRET.
3. Není-li stanoveno jinak, ustanovení této kapitoly týkající se utajovaných smluv nebo dodavatelů se použijí také na utajované subdodavatelské smlouvy či subdodavatele.
Článek 40
Definice
Pro účely této kapitoly se rozumí:
a)
„utajovanou smlouvou“ rámcová smlouva nebo smlouva podle nařízení Rady (ES, Euratom) č. 1605/2002 (13), kterou uzavírá Komise nebo jeden z jejích útvarů s určitým dodavatelem na dodání movitého nebo nemovitého majetku, provedení prací nebo poskytnutí služeb, jejichž plnění vyžaduje nebo zahrnuje vytváření a uchovávání utajovaných informací EU nebo nakládání s nimi;
b)
„utajovanou subdodavatelskou smlouvou“ smlouva mezi dodavatelem Komise nebo jednoho z jejích útvarů a jiným dodavatelem (tj. subdodavatelem) o dodání movitého nebo nemovitého majetku, provedení prací nebo poskytnutí služeb, jejichž plnění vyžaduje nebo zahrnuje vytváření a uchovávání utajovaných informací EU nebo nakládání s nimi;
c)
„utajovanou grantovou dohodou“ dohoda, na jejímž základě Komise udělí grant, jak je uvedeno v části I hlavě VI nařízení (ES, Euratom) č. 1605/2002, a jejíž plnění vyžaduje nebo zahrnuje vytváření a uchovávání utajovaných informací EU nebo nakládání s nimi;
d)
„určeným bezpečnostním orgánem“ orgán, který podléhá vnitrostátnímu bezpečnostnímu orgánu členského státu a který odpovídá za informování průmyslových nebo jiných subjektů o vnitrostátní politice ohledně všech otázek průmyslové bezpečnosti a za poskytování pokynů a pomoci při jejím provádění. Funkci určeného bezpečnostního orgánu může vykonávat vnitrostátní bezpečnostní orgán nebo kterýkoli jiný příslušný orgán.
Článek 41
Postup v případě utajovaných smluv nebo utajovaných grantových dohod
1. Každý útvar Komise jakožto veřejný zadavatel zajistí, aby smlouva odkazovala na minimální standardy průmyslové bezpečnosti, které jsou stanoveny v této kapitole, či je obsahovala a aby tyto standardy byly při zadávání zakázek na základě utajovaných smluv či udělování grantů na základě utajovaných grantových dohod dodržovány.
2. Pro účely odstavce 1 příslušné útvary v rámci Komise konzultují Generální ředitelství pro lidské zdroje a bezpečnost, a zejména ředitelství pro bezpečnost, a zajistí, aby vzorové smlouvy a subdodavatelské smlouvy a vzorové grantové dohody obsahovaly ustanovení odrážející základní zásady a minimální standardy pro ochranu utajovaných informací EU, jež musí splňovat dodavatelé, subdodavatelé a příjemci grantových dohod.
3. Komise úzce spolupracuje s vnitrostátním bezpečnostním orgánem, určeným bezpečnostním orgánem nebo kterýmkoli jiným příslušným orgánem dotyčného členského státu.
4. Pokud veřejný zadavatel hodlá zahájit řízení, jehož cílem je uzavření utajované smlouvy nebo grantové dohody, vyžádá si poradenství bezpečnostního orgánu Komise ohledně otázek týkajících se povahy utajení a utajovaných prvků řízení ve všech jeho fázích.
5. Šablony a vzory utajovaných smluv, subdodavatelských smluv a grantových dohod, oznámení o zahájení zadávacího řízení, pokyny ohledně okolností, za nichž je vyžadováno osvědčení o bezpečnostní prověrce zařízení, bezpečnostní pokyny k programu nebo projektu, seznamy bezpečnostních požadavků, pravidla pro návštěvy, přenos a přepravu utajovaných informací EU v rámci utajovaných smluv nebo utajovaných grantových dohod se po konzultaci se skupinou odborníků pro bezpečnost v Komisi stanoví v prováděcích pravidlech pro průmyslovou bezpečnost.
6. Komise může uzavřít utajované smlouvy nebo grantové dohody, ve kterých plněním úkolů, které zahrnují nebo vyžadují přístup k utajovaným informacím EU nebo nakládání s nimi či jejich uchovávání, pověří hospodářské subjekty registrované v členském státě nebo ve třetím státě, s nímž byla uzavřena dohoda nebo správní ujednání podle kapitoly 7 tohoto rozhodnutí.
Článek 42
Bezpečnostní prvky v utajované smlouvě nebo utajované grantové dohodě
1. Utajované smlouvy nebo grantové dohody obsahují následující bezpečnostní prvky:
Bezpečnostní pokyny k programu nebo projektu
a)
„Bezpečnostními pokyny k programu nebo projektu“ se rozumí seznam bezpečnostních postupů, které se uplatňují u konkrétního programu nebo projektu s cílem standardizovat bezpečnostní postupy. Tyto pokyny lze během celé doby trvání programu nebo projektu revidovat.
b)
Generální ředitelství pro lidské zdroje a bezpečnost vypracuje obecné bezpečnostní pokyny k programu nebo projektu; útvary Komise odpovědné za programy nebo projekty zahrnující nakládání s utajovanými informacemi EU nebo jejich uchovávání mohou případně vypracovat konkrétní bezpečnostní pokyny k programu nebo projektu, které budou z obecných bezpečnostních pokynů vycházet.
c)
Konkrétní bezpečnostní pokyny k programu nebo projektu se vypracují zejména pro programy a projekty, které se vyznačují značným rozsahem, měřítkem nebo složitostí nebo množstvím či rozmanitostí dodavatelů, příjemců a ostatních partnerů a zúčastněných stran, například pokud jde o jejich právní status. Konkrétní bezpečnostní pokyny k programu nebo projektu vypracuje útvar či útvary Komise, jež program nebo projekt řídí, v úzké spolupráci s Generálním ředitelstvím pro lidské zdroje a bezpečnost.
d)
Generální ředitelství pro lidské zdroje a bezpečnost předloží obecné i konkrétní bezpečnostní pokyny k programu nebo projektu ke konzultaci skupině odborníků pro bezpečnost v Komisi.
Seznam bezpečnostních požadavků
a)
„Seznamem bezpečnostních požadavků“ se rozumí soubor zvláštních smluvních podmínek vydaný veřejným zadavatelem, který je nedílnou součástí kterékoli utajované smlouvy, jejíž plnění vyžaduje přístup k utajovaným informacím EU nebo jejich vytváření, a který určí bezpečnostní požadavky a části smlouvy vyžadující bezpečnostní ochranu.
b)
V seznamu bezpečnostních požadavků jsou popsány bezpečnostní požadavky pro konkrétní smlouvu. Seznam případně zahrnuje příručku pro stanovování stupně utajení a je nedílnou částí utajované smlouvy, subdodavatelské smlouvy nebo grantové dohody.
c)
Seznam bezpečnostních požadavků obsahuje ustanovení, podle nichž musí dodavatel nebo příjemce dodržovat minimální standardy stanovené tímto rozhodnutím. Veřejný zadavatel zajistí, aby v seznamu bezpečnostních požadavků bylo uvedeno, že nedodržení těchto minimálních standardů může být dostatečným důvodem pro ukončení smlouvy nebo grantové dohody.
2. Jak bezpečnostní pokyny k programu nebo projektu, tak seznamy bezpečnostních požadavků obsahují jako povinný bezpečnostní prvek příručku pro stanovování stupně utajení:
a)
„Příručkou pro stanovování stupně utajení“ se rozumí dokument popisující prvky programu, projektu, smlouvy nebo grantové dohody, které jsou utajované, přičemž stanoví použitelné stupně utajení. Příručka pro stanovování stupně utajení může být v průběhu realizace programu, projektu, smlouvy nebo grantové dohody rozšířena a stupně utajení informací mohou být změněny nebo sníženy; pokud existuje příručka pro stanovování stupně utajení, je součástí seznamu bezpečnostních požadavků.
b)
Před zahájením nabídkového řízení na uzavření utajované smlouvy nebo před uzavřením takové smlouvy určí útvary Komise jakožto veřejný zadavatel stupeň utajení veškerých informací, které mají být poskytnuty zájemcům, uchazečům či dodavatelům, a rovněž stupeň utajení veškerých informací, které vytvoří dodavatel. Za tímto účelem připraví po konzultaci s bezpečnostním orgánem Komise příručku pro stanovování stupně utajení, jež se má používat pro provedení zakázky, podle tohoto rozhodnutí a jeho prováděcích pravidel.
c)
Pro stanovení stupně utajení jednotlivých částí utajované smlouvy se použijí tyto zásady:
i)
při přípravě příručky pro stanovování stupňů utajení bere útvar Komise jakožto veřejný zadavatel v úvahu veškeré důležité bezpečnostní aspekty, včetně stupně utajení, který poskytnutým informacím přidělil původce informací a který původce informací schválil pro danou smlouvu;
ii)
stupeň utajení smlouvy jako celku nesmí být nižší než nejvyšší stupeň utajení kterékoli části smlouvy a
iii)
dojde-li k jakýmkoli změnám ohledně stupně utajení informací vytvářených dodavateli nebo poskytovaných dodavatelům při plnění smlouvy a provádějí-li se jakékoli dodatečné změny v příručce pro stanovování stupňů utajení, veřejný zadavatel se případně prostřednictvím bezpečnostního orgánu Komise spojí s vnitrostátními bezpečnostními orgány, s určenými bezpečnostními orgány členských států nebo s jakýmkoli jiným příslušným bezpečnostním orgánem.
Článek 43
Přístup k utajovaným informacím EU pro zaměstnance dodavatelů a příjemců
Veřejný zadavatel či poskytovatel grantu zajistí, aby utajovaná smlouva nebo utajovaná grantová dohoda obsahovaly ustanovení o tom, že zaměstnanci dodavatele, subdodavatele nebo příjemce, kteří pro plnění utajované smlouvy, subdodavatelské smlouvy nebo grantové dohody potřebují přístup k utajovaným informacím EU, tento přístup získají, pouze pokud:
a)
mají bezpečnostní oprávnění pro odpovídající stupeň utajení nebo jsou jinak řádně oprávněni a bylo rozhodnuto, že informace potřebují znát;
b)
byli poučeni o příslušných bezpečnostních pravidlech pro ochranu utajovaných informací EU a vzali na vědomí své povinnosti ohledně ochrany těchto informací;
c)
jedná-li se o informace se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL nebo SECRET UE/EU SECRET, prošli bezpečnostní prověrkou pro odpovídající stupeň utajení, kterou provedl příslušný vnitrostátní bezpečnostní orgán, určený bezpečnostní orgán nebo kterýkoli jiný příslušný orgán.
Článek 44
Bezpečnostní prověrka zařízení
1. „Bezpečnostní prověrkou zařízení“ se rozumí správní rozhodnutí vnitrostátního bezpečnostního orgánu, určeného bezpečnostního orgánu nebo jiného příslušného bezpečnostního orgánu, že určité zařízení může z hlediska bezpečnosti zajistit odpovídající úroveň ochrany utajovaných informací EU s určitým stupněm utajení.
2. Dříve, než mohou být zájemci, uchazeči či dodavateli nebo žadateli o grant či příjemci grantu poskytnuty utajované informace EU nebo než je mu k utajovaným informacím EU umožněn přístup, musí bezpečnostnímu orgánu Komise předložit osvědčení o bezpečnostní prověrce zařízení udělené vnitrostátním bezpečnostním orgánem nebo určeným bezpečnostním orgánem nebo jakýmkoli jiným příslušným bezpečnostním orgánem členského státu, které v souladu s vnitrostátními právními předpisy potvrzuje, že hospodářský subjekt je ve svých zařízeních schopen zajistit ochranu utajovaných informací EU na odpovídajícím stupni utajení (CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL nebo SECRET UE/EU SECRET), a bezpečnostní orgán Komise je předá útvaru Komise, jenž jedná jako veřejný zadavatel nebo poskytovatel grantu.
3. V příslušných případech veřejný zadavatel oznámí prostřednictvím bezpečnostního orgánu Komise příslušnému vnitrostátnímu bezpečnostnímu orgánu, určenému bezpečnostnímu orgánu nebo kterémukoli jinému příslušnému bezpečnostnímu orgánu, že pro účely plnění smlouvy je vyžadováno osvědčení o bezpečnostní prověrce zařízení. Osvědčení o bezpečnostní prověrce zařízení nebo osvědčení o bezpečnostní prověrce personálu je vyžadováno v případě, že je během zadávacího řízení či řízení o udělení grantu třeba poskytovat utajované informace EU se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL nebo SECRET UE/EU SECRET.
4. Veřejný zadavatel či poskytovatel grantu neuzavře utajovanou smlouvu či grantovou dohodu s upřednostňovaným uchazečem či účastníkem, dokud neobdrží od vnitrostátního bezpečnostního orgánu, určeného bezpečnostního orgánu nebo kteréhokoli jiného příslušného bezpečnostního orgánu členského státu, v němž je dotyčný dodavatel nebo subdodavatel registrován, potvrzení o tom, že bylo v případě, kdy je to vyžadováno, vydáno příslušné osvědčení o bezpečnostní prověrce zařízení.
5. Pokud vnitrostátní bezpečnostní orgán, určený bezpečnostní orgán nebo kterýkoli jiný příslušný bezpečnostní orgán, který vydal osvědčení o bezpečnostní prověrce zařízení, uvědomí bezpečnostní orgán Komise o změnách ovlivňujících toto osvědčení, bezpečnostní orgán Komise o tom uvědomí útvar Komise, který jedná jako veřejný zadavatel nebo poskytovatel grantu. V případě subdodavatelské smlouvy je odpovídajícím způsobem informován vnitrostátní bezpečnostní orgán, určený bezpečnostní orgán nebo kterýkoli jiný příslušný bezpečnostní orgán.
6. Zrušení osvědčení o bezpečnostní prověrce zařízení příslušným vnitrostátním bezpečnostním orgánem, určeným bezpečnostním orgánem nebo kterýmkoli jiným příslušným bezpečnostním orgánem je dostatečným důvodem k tomu, aby veřejný zadavatel či poskytovatel grantu vypověděl utajovanou smlouvu nebo aby vyloučil určitého zájemce, uchazeče nebo žadatele z nabídkového řízení. Ve vzorových smlouvách a grantových dohodách, jež mají být vypracovány, musí být obsaženo příslušné ustanovení.
Článek 45
Ustanovení týkající se utajovaných smluv a utajovaných grantových dohod
1. Pokud jsou během zadávacího řízení zájemci, uchazeči nebo žadateli poskytovány utajované informace EU, musí výzva k podávání nabídek či výzva k předkládání návrhů obsahovat ustanovení o tom, že zájemce, uchazeč nebo žadatel, který nabídku či návrh nepředloží nebo jehož nabídka či návrh nebudou vybrány, je povinen všechny utajované dokumenty ve stanovené lhůtě vrátit.
2. Veřejný zadavatel či poskytovatel grantu oznámí prostřednictvím bezpečnostního orgánu Komise příslušnému vnitrostátnímu bezpečnostnímu orgánu, určenému bezpečnostnímu orgánu nebo kterémukoli jinému příslušnému bezpečnostnímu orgánu skutečnost, že utajovaná smlouva nebo grantová dohoda byla uzavřena, a rovněž oznámí příslušné údaje, jako je název dodavatelů nebo příjemců, doba trvání smlouvy a maximální stupeň utajení.
3. Jakmile je taková smlouva či grantová dohoda ukončena, veřejný zadavatel či poskytovatel grantu o tom neprodleně prostřednictvím bezpečnostního orgánu Komise uvědomí příslušný vnitrostátní bezpečnostní orgán, určený bezpečnostní orgán nebo kterýkoli jiný příslušný bezpečnostní orgán členského státu, v němž je dodavatel nebo příjemce grantu registrován.
4. Obecně platí, že při ukončení utajované smlouvy či grantové dohody nebo ukončení účasti příjemce grantu musí dodavatel nebo příjemce grantu vrátit veřejnému zadavateli či poskytovateli grantu veškeré utajované informace EU, které má v držení.
5. V seznamu bezpečnostních požadavků se stanoví zvláštní ustanovení týkající se nakládání s utajovanými informacemi EU během plnění utajované smlouvy či grantové dohody nebo při jejím ukončení.
6. Pokud je dodavatel nebo příjemce grantu oprávněn ponechat si utajované informace EU po ukončení smlouvy či grantové dohody, dodavatel nebo příjemce grantu nadále dodržuje minimální standardy obsažené v tomto rozhodnutí a chrání důvěrnost utajovaných informací EU.
Článek 46
Zvláštní ustanovení týkající se utajovaných smluv
1. Podmínky týkající se ochrany utajovaných informací EU, za nichž může dodavatel uzavřít subdodavatelskou smlouvu, jsou stanoveny ve výzvě k předkládání nabídek a v utajované smlouvě.
2. Předtím, než dodavatel zadá jakékoli části utajované smlouvy subdodavateli, musí získat povolení od veřejného zadavatele. Subdodavatelská smlouva, s níž souvisí přístup k utajovaným informacím EU, nemůže být zadána subdodavatelům se sídlem ve třetí zemi, pokud neexistuje právní rámec pro bezpečnost informací stanovený v kapitole 7.
3. Dodavatel je povinen zajistit, aby veškeré subdodavatelské činnosti byly prováděny v souladu s minimálními standardy stanovenými tímto rozhodnutím, a nesmí subdodavateli poskytovat utajované informace EU bez předchozího písemného souhlasu veřejného zadavatele.
4. Pokud jde o utajované informace EU, které vytvořil nebo s nimiž nakládá dodavatel, pak se za původce považuje Komise a práva náležející původci vykonává veřejný zadavatel.
Článek 47
Návštěvy v souvislosti s utajovanými smlouvami
1. Pokud zaměstnanci Komise, dodavatelů či příjemců grantu potřebují pro plnění utajované smlouvy nebo grantové dohody přístup k informacím se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL nebo SECRET UE/EU SECRET v prostorách druhé strany, sjednají se návštěvy ve spolupráci s příslušnými vnitrostátními bezpečnostními orgány, určenými bezpečnostními orgány nebo s kterýmkoli jiným příslušným bezpečnostním orgánem. O těchto návštěvách je vyrozuměn bezpečnostní orgán Komise. Vnitrostátní bezpečnostní orgány, určené bezpečnostní orgány nebo kterýkoli jiný příslušný bezpečnostní orgán se však mohou v rámci konkrétních programů nebo projektů dohodnout na postupu, podle kterého se mohou návštěvy sjednávat přímo.
2. Všechny navštěvující osoby musí být držiteli odpovídajícího osvědčení o bezpečnostní prověrce a musí mít potřebu znát utajované informace EU související s utajovanou smlouvou.
3. Navštěvujícím osobám je umožněn přístup pouze k utajovaným informacím EU souvisejícím s účelem návštěvy.
4. Podrobnější ustanovení se formulují v prováděcích pravidlech.
5. Dodržování ustanovení o návštěvách ve spojitosti s utajovanými smlouvami, stanovených v tomto rozhodnutí a v prováděcích pravidlech uvedených v odstavci 4, je povinné.
Článek 48
Přenos a přeprava utajovaných informací EU v rámci utajovaných smluv nebo utajovaných grantových dohod
1. Pokud jde o elektronický přenos utajovaných informací EU, použijí se příslušná ustanovení kapitoly 5 tohoto rozhodnutí.
2. Pokud jde o přepravu utajovaných informací EU, použijí se příslušná ustanovení kapitoly 4 tohoto rozhodnutí a jeho prováděcích pravidel v souladu s vnitrostátními právními předpisy.
3. V případě přepravy utajovaných materiálů jako nákladu se při určování bezpečnostních opatření uplatní tyto zásady:
a)
bezpečnost musí být zajištěna během všech fází přepravy z místa původu až po konečné místo určení;
b)
stupeň ochrany poskytovaný zásilce se stanoví podle nejvyššího stupně utajení materiálů, které jsou její součástí;
c)
před jakoukoli přeshraniční přepravou materiálů se stupněm utajení CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL nebo SECRET UE/EU SECRET musí odesílatel vypracovat přepravní plán, který schválí příslušný vnitrostátní bezpečnostní orgán, určený bezpečnostní orgán nebo kterýkoli jiný příslušný bezpečnostní orgán;
d)
materiály musí být převáženy v nejvyšší možné míře po přímé trase a přeprava musí být ukončena, jak nejrychleji to okolnosti umožní;
e)
je-li to možné, přepravní trasy by měly vést pouze přes území členských států. Přeprava přes jiné než členské státy by se měla uskutečnit pouze v případě, kdy byla povolena vnitrostátním bezpečnostním orgánem, určeným bezpečnostním orgánem nebo kterýmkoli jiným příslušným bezpečnostním orgánem států odesílatele i příjemce zásilky.
Článek 49
Poskytování utajovaných informací EU dodavatelům nebo příjemcům grantů se sídlem ve třetích státech
Utajované informace EU jsou dodavatelům nebo příjemcům grantu se sídlem v třetích státech poskytovány v souladu s bezpečnostními opatřeními dohodnutými mezi bezpečnostním orgánem Komise, útvarem Komise jakožto veřejným zadavatelem či poskytovatelem grantu a vnitrostátním bezpečnostním orgánem, určeným bezpečnostním orgánem nebo jiným příslušným bezpečnostním orgánem dotyčného třetího státu, v němž je dodavatel nebo příjemce grantu registrován.
Článek 50
Nakládání s informacemi se stupněm utajení RESTREINT UE/EU RESTRICTED v rámci utajovaných smluv nebo utajovaných grantových dohod
1. Ochrana informací se stupněm utajení RESTREINT UE/EU RESTRICTED, s nimiž se nakládá nebo jež jsou uchovávány v rámci utajovaných smluv nebo grantových dohod se zakládá na zásadách přiměřenosti a efektivnosti nákladů.
2. Osvědčení o bezpečnostní prověrce zařízení nebo bezpečnostní prověrce personálu se v rámci utajovaných smluv nebo utajovaných grantových dohod zahrnujících nakládání s informacemi se stupněm utajení RESTREINT UE/EU RESTRICTED nevyžaduje.
3. Pokud smlouva nebo grantová dohoda zahrnuje nakládání s informacemi se stupněm utajení RESTREINT UE/EU RESTRICTED v komunikačním a informačním systému provozovaném dodavatelem nebo příjemcem grantu, veřejný zadavatel či poskytovatel grantu po konzultaci s bezpečnostním orgánem Komise zajistí, aby ve smlouvě nebo grantové dohodě byly uvedeny nezbytné technické a správní požadavky týkající se akreditace či schválení komunikačního a informačního systému, které budou přiměřené posouzenému riziku a zohlední všechny příslušné faktory. Na rozsahu akreditace či schválení takového komunikačního a informačního systému se dohodnou bezpečnostní orgán Komise a příslušný vnitrostátní bezpečnostní orgán nebo určený bezpečnostní orgán.
KAPITOLA 7
VÝMĚNA UTAJOVANÝCH INFORMACÍ S DALŠÍMI ORGÁNY, INSTITUCEMI NEBO JINÝMI SUBJEKTY UNIE, S ČLENSKÝMI STÁTY A SE TŘETÍMI STÁTY A MEZINÁRODNÍMI ORGANIZACEMI
Článek 51
Základní zásady
1. Pokud Komise nebo jeden z jejích útvarů rozhodne, že je třeba přistoupit k výměně utajovaných informací EU s jiným orgánem, institucí nebo jiným subjektem Unie, se třetím státem nebo s mezinárodní organizací, podniknou se nezbytné kroky k tomu, aby byl pro tento účel zaveden vhodný právní nebo správní rámec, jenž může zahrnovat ujednání o bezpečnosti informací nebo správní ujednání uzavřená v souladu s příslušnými právními předpisy.
2. Aniž je dotčen článek 57, vyměňují se utajované informace EU s jiným orgánem, institucí nebo jiným subjektem Unie, se třetím státem nebo mezinárodní organizací, pouze pokud je takový vhodný právní nebo správní rámec zaveden a pokud existují dostatečné záruky, že daný orgán, instituce nebo jiný subjekt Unie nebo třetí stát nebo mezinárodní organizace uplatňuje rovnocenné základní zásady a minimální standardy pro ochranu utajovaných informací.
Článek 52
Výměna utajovaných informací EU s dalšími orgány, institucemi nebo jinými subjekty Unie
1. Před uzavřením správního ujednání pro výměnu utajovaných informací EU s jiným orgánem, institucí nebo jiným subjektem Unie si Komise vyžádá ujištění, že daný orgán, instituce nebo jiný subjekt Unie:
a)
má zaveden právní rámec pro ochranu utajovaných informací EU, který stanoví základní zásady a minimální standardy rovnocenné těm, které jsou stanoveny v tomto rozhodnutí a jeho prováděcích pravidlech;
b)
uplatňuje bezpečnostní standardy a pokyny týkající se personální bezpečnosti, fyzické bezpečnosti, správy utajovaných informací EU a bezpečnosti komunikačních a informačních systémů, které zaručují úroveň ochrany utajovaných informací EU rovnocennou ochraně v Komisi;
c)
označuje utajované informace, které vytváří, jako utajované informace EU.
2. Hlavním útvarem pro uzavírání správních ujednání o výměně utajovaných informací EU s dalšími orgány, institucemi nebo jinými subjekty Unie je v rámci Komise Generální ředitelství pro lidské zdroje a bezpečnost, které úzce spolupracuje s ostatními příslušnými útvary Komise.
3. Správní ujednání mají zpravidla formu výměny dopisů podepsaných jménem Komise generálním ředitelem pro lidské zdroje a bezpečnost.
4. Před uzavřením správního ujednání o výměně utajovaných informací EU provede bezpečnostní orgán Komise hodnoticí návštěvy s cílem posoudit regulační rámec pro ochranu utajovaných informací EU a ověřit účinnost opatření prováděných na ochranu utajovaných informací EU. Správní ujednání vstupuje v platnost a utajované informace EU se vyměňují, pouze pokud výsledky této hodnoticí návštěvy byly uspokojivé a bylo vyhověno doporučením učiněným v návaznosti na návštěvu. Pravidelně se provádějí následné hodnoticí návštěvy, jejichž účelem je ověřovat, zda je správní ujednání dodržováno a zda zavedená bezpečnostní opatření i nadále splňují dohodnuté základní zásady a minimální standardy.
5. Hlavním vstupním a výstupním místem všech utajovaných informací vyměňovaných s dalšími orgány, institucemi nebo jinými subjekty Unie je v rámci Komise zpravidla registr utajovaných informací EU spravovaný generálním sekretariátem. Pokud je to však pro ochranu utajovaných informací EU z bezpečnostních, organizačních či provozních důvodů vhodnější, fungují jako hlavní vstupní a výstupní místo všech utajovaných informací ohledně záležitostí, které spadají do pravomoci dotčených útvarů Komise, místní registry utajovaných informací EU zřízené v rámci útvarů Komise podle tohoto rozhodnutí a jeho prováděcích pravidel.
6. O procesu uzavírání správních ujednání podle odstavce 2 je informována skupina odborníků pro bezpečnost v Komisi.
Článek 53
Výměna utajovaných informací EU s členskými státy
1. Utajované informace EU mohou být předávány členským státům za předpokladu, že členské státy tyto informace chrání v souladu s požadavky použitelnými na utajované informace označené vnitrostátním stupněm utajení na rovnocenné úrovni podle srovnávací tabulky stupňů utajení uvedené v příloze I.
2. Pokud členské státy poskytnou do struktur či sítí Evropské unie utajované informace označené vnitrostátním stupněm utajení, Komise tyto informace chrání v souladu s požadavky na ochranu utajovaných informací EU na rovnocenné úrovni podle srovnávací tabulky stupňů utajení uvedené v příloze I.
Článek 54
Výměna utajovaných informací EU se třetími státy a mezinárodními organizacemi
1. Pokud Komise rozhodne, že je třeba dlouhodobě vyměňovat utajované informace se třetími státy nebo mezinárodními organizacemi, podniknou se nezbytné kroky k tomu, aby byl pro tento účel zaveden vhodný právní nebo správní rámec, jenž může zahrnovat ujednání o bezpečnosti informací nebo správní ujednání uzavřená v souladu s příslušnými právními předpisy.
2. Dohody o bezpečnosti informací a správní ujednání podle odstavce 1 musí obsahovat ustanovení, která zaručí, že třetí státy nebo mezinárodní organizace, obdrží-li utajované informace EU, zajistí ochranu těchto informací odpovídající jejich stupni utajení a v souladu s minimálními standardy, které jsou rovnocenné standardům stanoveným tímto rozhodnutím.
3. Komise může uzavřít správní ujednání v souladu s článkem 56, pokud stupeň utajení poskytovaných utajovaných informací EU není zpravidla vyšší než RESTREINT UE/EU RESTRICTED.
4. Správní ujednání o výměně utajovaných informací podle odstavce 3 musí obsahovat ustanovení, která zaručí, že třetí státy nebo mezinárodní organizace, obdrží-li utajované informace EU, zajistí ochranu těchto informací odpovídající jejich stupni utajení a v souladu s minimálními standardy, které jsou rovnocenné minimálním standardům stanoveným tímto rozhodnutím. Uzavření dohody o bezpečnosti informací nebo správního ujednání je třeba konzultovat se skupinou odborníků pro bezpečnost v Komisi.
5. Rozhodnutí o poskytnutí utajovaných informací EU, jejichž původcem je Komise, třetímu státu nebo mezinárodní organizaci přijímá příslušný útvar Komise (jakožto původce utajovaných informací EU v Komisi) případ od případu s ohledem na povahu a obsah těchto informací, na potřebu příjemce znát utajované informace a na míru prospěchu pro Unii. Není-li Komise původcem utajovaných informací, jejichž poskytnutí se požaduje, či zdrojového materiálu, jež mohou obsahovat, útvar Komise, jenž má tyto utajované informace v držení, nejdříve získá pro poskytnutí informací písemný souhlas původce. Nelze-li původce zjistit, převezme po konzultaci se skupinou odborníků pro bezpečnost v Komisi jeho odpovědnost útvar Komise, který má tyto utajované informace v držení.
Článek 55
Dohody o bezpečnosti informací
1. Dohody o bezpečnosti informací se třetími státy nebo mezinárodními organizacemi se uzavírají v souladu s článkem 218 SFEU.
2. Dohody o bezpečnosti informací:
a)
stanoví základní zásady a minimální standardy upravující výměnu utajovaných informací mezi Unií a třetím státem nebo mezinárodní organizací;
b)
stanoví, že se příslušné bezpečnostní orgány příslušných orgánů a institucí Unie a příslušný bezpečnostní orgán dotyčného třetího státu nebo mezinárodní organizace dohodnou na technických prováděcích pravidlech. Tato pravidla zohlední úroveň ochrany zajišťovanou zavedenými bezpečnostními předpisy, strukturami a postupy v dotyčném třetím státě nebo mezinárodní organizaci;
c)
stanoví, že před zahájením výměny utajovaných informací v rámci dotyčné dohody je třeba se ujistit, že přijímající strana je schopna jí poskytované utajované informace řádným způsobem chránit a zabezpečit.
3. Pokud je v souladu s čl. 51 odst. 1 rozhodnuto, že je třeba utajované informace EU vyměňovat, konzultuje Komise, je-li to vhodné, Evropskou službu pro vnější činnost, generální sekretariát Rady a jiné orgány a instituce Unie s cílem určit, zda by mělo být předloženo doporučení podle čl. 218 odst. 3 Smlouvy o fungování EU.
4. Utajované informace EU nesmí být vyměňovány elektronickými prostředky, pokud tak výslovně není stanoveno v dohodě o bezpečnosti informací nebo v technických prováděcích pravidlech.
5. Hlavním vstupním a výstupním místem všech utajovaných informací vyměňovaných se třetími státy a mezinárodními organizacemi je v rámci Komise zpravidla registr utajovaných informací EU spravovaný generálním sekretariátem. Pokud je to však pro ochranu utajovaných informací EU z bezpečnostních, organizačních či provozních důvodů vhodnější, fungují jako hlavní vstupní a výstupní místo všech utajovaných informací ohledně záležitostí, které spadají do pravomoci dotčených útvarů Komise, místní registry utajovaných skutečností EU zřízené v rámci útvarů Komise podle tohoto rozhodnutí a jeho prováděcích pravidel.
6. Za účelem posouzení účinnosti bezpečnostních předpisů, struktur a postupů v dotyčném třetím státě nebo mezinárodní organizaci se Komise ve spolupráci s ostatními orgány, institucemi či jinými subjekty Unie a na základě vzájemné dohody s dotyčným třetím státem nebo mezinárodní organizací účastní hodnoticích návštěv. Cílem hodnoticích návštěv je vyhodnotit:
a)
právní rámec použitelný pro ochranu utajovaných informací;
b)
veškeré zvláštnosti bezpečnostní politiky a způsobu organizace bezpečnosti v dotyčném třetím státě nebo mezinárodní organizaci, které mohou mít dopad na stupeň utajení informací, jež mohou být vyměňovány;
c)
již zavedená bezpečnostní opatření a postupy a
d)
bezpečnostní prověrky pro stupeň utajovaných informací EU, které mají být poskytovány.
Článek 56
Správní ujednání
1. Pokud je třeba v kontextu politického či právního rámce Unie dlouhodobě vyměňovat se třetím státem nebo mezinárodní organizací informace, jejichž stupeň utajení není zpravidla vyšší než RESTREINT UE/EU RESTRICTED, a pokud bezpečnostní orgán Komise po konzultaci se skupinou odborníků pro bezpečnost v Komisi zejména potvrdí, že dotyčná strana nemá dostatečně rozvinutý bezpečnostní systém, který by jí umožnil uzavřít dohodu o bezpečnosti informací, může Komise uzavřít s příslušnými orgány dotyčného třetího státu nebo mezinárodní organizace správní ujednání.
2. Taková správní ujednání mají zpravidla formu výměny dopisů.
3. Před uzavřením ujednání se provede hodnoticí návštěva. O výsledku hodnoticí návštěvy se uvědomí skupina odborníků pro bezpečnost v Komisi. Pokud existují výjimečné důvody pro naléhavou výměnu utajovaných informací, mohou být utajované informace EU poskytnuty pod podmínkou, že bude učiněno vše pro to, aby hodnoticí návštěva byla vykonána co nejdříve.
4. Utajované informace EU nesmí být vyměňovány elektronickými prostředky, pokud tak správní ujednání výslovně nestanoví.
Článek 57
Výjimečné ad hoc poskytování utajovaných informací EU
1. Není-li uzavřena dohoda o bezpečnosti informací ani správní ujednání a pokud Komise nebo některý z jejích útvarů rozhodne, že je v kontextu politického nebo právního rámce Unie výjimečně třeba předat utajované informace EU třetímu státu nebo mezinárodní organizaci, bezpečnostní orgán Komise u bezpečnostních orgánů dotyčného třetího státu nebo mezinárodní organizace v možném rozsahu ověří, zda jsou jejich bezpečnostní předpisy, struktury a postupy takové, že poskytnuté utajované informace EU budou chráněny na úrovni standardů, které nejsou méně přísné než standardy stanovené v tomto rozhodnutí.
2. Rozhodnutí o poskytnutí utajovaných informací EU předmětnému třetímu státu nebo mezinárodní organizaci učiní po konzultaci se skupinou odborníků pro bezpečnost v Komisi Komise na základě návrhu člena Komise odpovědného za bezpečnostní záležitosti.
3. Poté, co Komise vydá své rozhodnutí o poskytnutí utajovaných informací EU, a s výhradou předchozího písemného souhlasu původce, včetně původců zdrojového materiálu, který mohou obsahovat, předá příslušný útvar Komise dotčené informace, které ponesou označení týkající se způsobilosti k předání uvádějící třetí stát nebo mezinárodní organizaci, jíž byly informace poskytnuty. Před vlastním poskytnutím informací nebo při jejich poskytnutí se dotyčná třetí strana písemně zaváže k ochraně obdržených utajovaných informací EU v souladu se základními zásadami a minimálními standardy stanovenými tímto rozhodnutím.
KAPITOLA 8
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 58
Nahrazení předchozího rozhodnutí
Tímto rozhodnutím se zrušuje a nahrazuje rozhodnutí Komise 2001/844/ES, ESUO, Euratom (14).
Článek 59
Utajované informace vytvořené před vstupem tohoto rozhodnutí v platnost
1. Veškeré informace EU utajované podle rozhodnutí 2001/844/ES, ESUO, Euratom jsou nadále chráněny v souladu s příslušnými ustanoveními tohoto rozhodnutí.
2. Veškeré utajované informace v držení Komise ke dni, kdy rozhodnutí 2001/844/ES, ESUO, Euratom vstoupilo v platnost, s výjimkou utajovaných informací Euratom:
a)
pokud je vytvořila Komise, se nadále považují za automaticky přeřazené do stupně utajení RESTREINT UE, ledaže se jejich autor do 31. ledna 2002 rozhodl udělit jim jiný stupeň utajení a informoval všechny subjekty, jimž je dotčený dokument určen;
b)
pokud je vytvořily osoby mimo Komisi, si zachovávají svůj původní stupeň utajení, a považují se proto za utajované informace EU rovnocenného stupně, ledaže autor souhlasí s jejich odtajněním nebo se snížením stupně jejich utajení.
Článek 60
Prováděcí pravidla a bezpečnostní upozornění
1. Na přijetí prováděcích pravidel k tomuto rozhodnutí, je-li to zapotřebí, se v plném souladu s vnitřním jednacím řádem vztahuje zvláštní rozhodnutí Komise o zmocnění určené členovi Komise, který je odpovědný za bezpečnostní záležitosti.
2. Po svém zmocnění prostřednictvím výše uvedeného rozhodnutí Komise může člen Komise odpovědný za bezpečnostní záležitosti vypracovávat bezpečnostní upozornění, v nichž stanoví bezpečnostní pokyny a osvědčené postupy v oblasti působnosti tohoto rozhodnutí a jeho prováděcích pravidel.
3. Úkoly zmiňované v prvním a druhém odstavci tohoto článku může Komise plně v souladu s vnitřním jednacím řádem přenést na generálního ředitele pro lidské zdroje a bezpečnost prostřednictvím zvláštního rozhodnutí o přenesení pravomoci.
Článek 61
Vstup v platnost
Toto rozhodnutí vstupuje v platnost prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie.
V Bruselu dne 13. března 2015.
DECYZJA KOMISJI (UE, Euratom) 2015/444
z dnia 13 marca 2015 r.
w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 249,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106,
uwzględniając Protokół nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej załączony do traktatów, w szczególności jego art. 18,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Należy dokonać przeglądu i aktualizacji przepisów Komisji regulujących kwestie bezpieczeństwa i dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (EUCI), uwzględniając zmiany instytucjonalne, organizacyjne, operacyjne i technologiczne.
(2)
Komisja Europejska zawarła z rządami Belgii, Luksemburga i Włoch porozumienia w sprawie bezpieczeństwa swoich głównych siedzib (1).
(3)
Komisja, Rada i Europejska Służba Działań Zewnętrznych są zdecydowane stosować równorzędne standardy bezpieczeństwa w celu ochrony EUCI.
(4)
Ważne jest, aby w stosownych przypadkach Parlament Europejski i inne instytucje, agencje, organy lub biura UE przestrzegały zasad, standardów i przepisów dotyczących ochrony informacji niejawnych, niezbędnych do ochrony interesów Unii i jej państw członkowskich.
(5)
Zarządzanie ryzykiem w odniesieniu do EUCI to zarządzanie określonym procesem. Proces ten jest ukierunkowany na określenie znanych rodzajów ryzyka związanego z bezpieczeństwem, zdefiniowanie środków bezpieczeństwa służących ograniczeniu tego ryzyka do akceptowalnego poziomu zgodnie z podstawowymi zasadami i minimalnymi standardami bezpieczeństwa określonymi w niniejszej decyzji oraz na zastosowanie tych środków zgodnie z koncepcją ochrony w głąb. Skuteczność takich środków jest poddawana ciągłej ocenie.
(6)
W obrębie Komisji bezpieczeństwo fizyczne mające na celu ochronę informacji niejawnych oznacza stosowanie fizycznych i technicznych środków ochronnych, których celem jest uniemożliwienie nieuprawnionego dostępu do EUCI.
(7)
Zarządzanie EUCI polega na stosowaniu środków administracyjnych służących kontroli EUCI na wszystkich etapach ich cyklu życia w uzupełnieniu środków przewidzianych w rozdziałach 2, 3 i 5 niniejszej decyzji, co ma pomóc w powstrzymywaniu od zamierzonego lub przypadkowego narażenia na szwank lub utraty tych informacji, w wykrywaniu takich przypadków i usuwaniu ich skutków. Środki takie dotyczą w szczególności wytwarzania, przechowywania, rejestrowania, kopiowania, tłumaczenia, obniżania klauzuli tajności i znoszenia tej klauzuli, przemieszczania i niszczenia EUCI oraz uzupełniają ogólne przepisy Komisji dotyczące zarządzania dokumentami (decyzja 2002/47/WE (2), EWWiS, Euratom i 2004/563/WE, Euratom (3)).
(8)
Przepisy niniejszej decyzji nie naruszają:
a)
rozporządzenia (Euratom) nr 3 (4);
b)
rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (5);
c)
rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (6);
d)
rozporządzenia Rady (EWG, Euratom) nr 354/83 (7),
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
ROZDZIAŁ 1
PODSTAWOWE ZASADY I MINIMALNE STANDARDY
Artykuł 1
Definicje
Do celów niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:
1)
„departament Komisji” oznacza każdą dyrekcję generalną lub służbę Komisji Europejskiej lub każdy gabinet członka Komisji;
2)
„materiał kryptograficzny” oznacza algorytmy kryptograficzne, sprzęt i oprogramowanie kryptograficzne, a także produkty zawierające szczegóły stosowania i związaną z nim dokumentację oraz klucze;
3)
„zniesienie klauzuli tajności” oznacza zniesienie wszelkiej klauzuli tajności;
4)
„ochrona w głąb” oznacza stosowanie szeregu środków bezpieczeństwa w formie wielu warstw zabezpieczeń;
5)
„dokument” oznacza każdą zapisaną informację, niezależnie od jej postaci fizycznej lub cech;
6)
„obniżenie klauzuli tajności” oznacza obniżenie poziomu klauzuli tajności;
7)
„korzystanie” z EUCI oznacza wszelkie możliwe działania, jakim mogą być poddawane EUCI w całym cyklu ich życia. Pojęcie to obejmuje tworzenie, rejestrowanie, przetwarzanie i przenoszenie EUCI, obniżanie lub znoszenie ich klauzul tajności oraz niszczenie. W odniesieniu do systemów teleinformatycznych (CIS) pojęcie to obejmuje również gromadzenie, wyświetlanie, przesyłanie i przechowywanie EUCI;
8)
„posiadacz” oznacza odpowiednio uprawnioną osobę, której potrzeby w ramach ograniczonego dostępu zostały ustalone i w której posiadaniu znajduje się EUCI, w związku z czym odpowiada ona za ochronę przedmiotowych informacji;
9)
„przepisy wykonawcze” oznaczają każdy zbiór przepisów lub instrukcji bezpieczeństwa przyjętych zgodnie z rozdziałem 5 decyzji Komisji (UE, Euratom) 2015/443 (8);
10)
„materiały” oznaczają dowolny nośnik informacji, nośnik danych lub urządzenie bądź sprzęt, wytworzone lub będące w trakcie wytwarzania;
11)
„wytwórca” oznacza instytucję, agencję lub organ UE, państwo członkowskie, państwo trzecie lub organizację międzynarodową, w ramach właściwości której wytworzono informacje niejawne lub wprowadzono je do struktur UE;
12)
„obiekty” oznaczają dowolną nieruchomość lub inną własność i posiadłość Komisji;
13)
„proces zarządzania ryzykiem związanym z bezpieczeństwem” oznacza całość procesu określania, kontrolowania i minimalizacji niepewnych zdarzeń, które mogą wpłynąć na bezpieczeństwo danej organizacji lub każdego używanego przez nią systemu. Obejmuje on wszystkie działania związane z ryzykiem, w tym ocenę, zmniejszanie ryzyka, akceptację i powiadamianie;
14)
„regulamin pracowniczy” oznacza Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej i warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej ustanowiony rozporządzeniem Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (9);
15)
„zagrożenie” oznacza potencjalną przyczynę niepożądanego incydentu, który może skutkować szkodą dla organizacji lub systemu przez nią używanego; zagrożenia takie mogą być przypadkowe lub zamierzone (rozmyślne) i obejmują elementy zagrażające, potencjalne cele i metody ataku;
16)
„podatność” oznacza każdego rodzaju słaby punkt, który może zostać wykorzystany przez jedno zagrożenie lub większą ich liczbę. Podatność może być zaniechaniem lub może odnosić się do słabego punktu środków kontroli, jeżeli chodzi o ich solidność, wszechstronność lub spójność; może mieć charakter techniczny, proceduralny, fizyczny, organizacyjny lub operacyjny.
Artykuł 2
Przedmiot i zakres
1. W niniejszej decyzji określono podstawowe zasady i minimalne standardy bezpieczeństwa służące ochronie EUCI.
2. Niniejszą decyzję stosuje się do wszystkich departamentów Komisji i do wszystkich obiektów Komisji.
3. Nie naruszając żadnych konkretnych wskazań dotyczących poszczególnych grup pracowników, niniejsza decyzja ma zastosowanie do członków Komisji, pracowników Komisji objętych regulaminem pracowniczym i warunkami zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, ekspertów krajowych oddelegowanych do Komisji, dostawców usług i ich pracowników, stażystów oraz do wszystkich osób mających dostęp do budynków lub innych aktywów Komisji lub do informacji przetwarzanych przez Komisję.
4. Przepisy niniejszej decyzji nie naruszają decyzji 2002/47/WE, EWWiS, Euratom i decyzji 2004/563/WE, Euratom.
Artykuł 3
Definicja EUCI, klauzule tajności i oznaczenia
1. „Informacje niejawne Unii Europejskiej” (EUCI) oznaczają wszelkie informacje lub materiały objęte klauzulą tajności UE, których nieuprawnione ujawnienie mogłoby spowodować szkody różnego stopnia dla interesów Unii Europejskiej lub interesów co najmniej jednego państwa członkowskiego.
2. EUCI otrzymują jedną z następujących klauzul tajności:
a) TRES SECRET UE/EU TOP SECRET: informacje i materiały, których nieuprawnione ujawnienie mogłoby wyrządzić wyjątkowo poważną szkodę podstawowym interesom Unii Europejskiej lub co najmniej jednego państwa członkowskiego;
b) SECRET UE/EU SECRET: informacje i materiały, których nieuprawnione ujawnienie mogłoby poważnie zaszkodzić podstawowym interesom Unii Europejskiej lub co najmniej jednego państwa członkowskiego;
c) CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL: informacje i materiały, których nieuprawnione ujawnienie mogłoby zaszkodzić podstawowym interesom Unii Europejskiej lub co najmniej jednego państwa członkowskiego;
d) RESTREINT UE/EU RESTRICTED: informacje i materiały, których nieuprawnione ujawnienie mogłoby być niekorzystne dla interesów Unii Europejskiej lub co najmniej jednego państwa członkowskiego.
3. EUCI opatruje się oznaczeniem klauzuli tajności zgodnie z ust. 2. Można opatrzyć je dodatkowymi oznaczeniami, które nie są oznaczeniami klauzul tajności, natomiast mają wskazywać dziedzinę działalności, do której się odnoszą, wytwórcę, ograniczenie dystrybucji, ograniczenie wykorzystania lub możliwość ujawnienia.
Artykuł 4
Zarządzanie klauzulami tajności
1. Każdy członek Komisji lub departamentu Komisji zapewnia, by wytworzonym przez niego EUCI nadawano odpowiednie klauzule tajności, by informacje takie były wyraźnie oznaczone jako EUCI, a także by były objęte danym poziomem klauzuli tajności nie dłużej, niż jest to konieczne.
2. Bez uszczerbku dla przepisów art. 26 poniżej, do obniżenia lub zniesienia klauzuli tajności nadanej EUCI lub do zmiany lub usunięcia oznaczeń klauzuli tajności, o których mowa w art. 3 ust. 2, potrzebna jest uprzednia pisemna zgoda wytwórcy.
3. W stosownych przypadkach przyjmuje się, w myśl art. 60 poniżej, przepisy wykonawcze dotyczące korzystania z EUCI, w tym praktyczny przewodnik nadawania klauzul tajności.
Artykuł 5
Ochrona informacji niejawnych
1. EUCI są chronione zgodnie z niniejszą decyzją i z jej przepisami wykonawczymi.
2. Posiadacz jakiegokolwiek elementu EUCI jest odpowiedzialny za jego ochronę zgodnie z niniejszą decyzją i z jej przepisami wykonawczymi, w myśl zasad określonych w rozdziale 4 poniżej.
3. Jeżeli państwa członkowskie wprowadzają do struktur lub sieci Komisji informacje niejawne opatrzone oznaczeniem krajowej klauzuli tajności, Komisja obejmuje te informacje ochroną zgodnie z wymogami, które mają zastosowanie do EUCI o równorzędnej klauzuli tajności - zgodnie z tabelą odpowiedników klauzul tajności zamieszczoną w załączniku I.
4. Uzasadnione może być objęcie zagregowanych EUCI ochroną na poziomie właściwym dla wyższej klauzuli tajności niż klauzula nadana poszczególnym elementom tego zbioru.
Artykuł 6
Zarządzanie ryzykiem związanym z bezpieczeństwem
1. Środki bezpieczeństwa służące ochronie EUCI na wszystkich etapach ich cyklu życia są proporcjonalne w szczególności do ich klauzuli tajności, formy, ilości informacji lub materiałów, lokalizacji i konstrukcji obiektów, w których się znajdują, oraz oceny niebezpieczeństwa, że w miejscu tym podejmowane będą działania w złych zamiarach lub działalność przestępcza, taka jak działalność szpiegowska, sabotażowa lub terrorystyczna.
2. Plany awaryjne uwzględniają potrzebę ochrony EUCI w sytuacjach nadzwyczajnych, w celu zapobieżenia nieuprawnionemu dostępowi do informacji, ich ujawnieniu lub utracie ich integralności lub dostępności.
3. W planach ciągłości działania wszystkich służb przewidywane są środki zapobiegawcze i naprawcze służące zminimalizowaniu skutków poważnych niedopatrzeń lub incydentów związanych z korzystaniem z EUCI oraz z ich przechowywaniem.
Artykuł 7
Wykonanie niniejszej decyzji
1. W razie potrzeby przyjmuje się, w myśl art. 60 poniżej, przepisy wykonawcze w celu uzupełnienia lub wsparcia niniejszej decyzji.
2. Departamenty Komisji podejmują wszelkie niezbędne działania leżące w zakresie ich odpowiedzialności w celu zapewnienia stosowania niniejszej decyzji i odpowiednich przepisów wykonawczych przy korzystaniu z EUCI lub jakichkolwiek innych informacji niejawnych bądź ich przechowywaniu.
3. Środki bezpieczeństwa stosowane podczas wykonywania niniejszej decyzji są zgodne z zasadami dotyczącymi bezpieczeństwa w Komisji określonymi w art. 3 decyzji (UE, Euratom) 2015/443.
4. Dyrektor generalny ds. zasobów ludzkich i bezpieczeństwa powołuje organ ds. bezpieczeństwa Komisji w ramach Dyrekcji Generalnej ds. Zasobów Ludzkich i Bezpieczeństwa. Na podstawie niniejszej decyzji i jej przepisów wykonawczych organowi ds. bezpieczeństwa Komisji powierza się jego obowiązki.
5. W ramach każdego departamentu Komisji lokalnemu pełnomocnikowi ochrony (LSO), o którym mowa w art. 20 decyzji (UE, Euratom) 2015/443, zgodnie z niniejszą decyzją powierza się następujące ogólne obowiązki dotyczące ochrony EUCI wykonywane w ścisłej współpracy z Dyrekcją Generalną ds. Zasobów Ludzkich i Bezpieczeństwa:
a)
obsługa wniosków w sprawie upoważnień w zakresie bezpieczeństwa wydawanych pracownikom;
b)
wkład w szkolenia i instrukcje w zakresie bezpieczeństwa;
c)
nadzór nad urzędnikiem kontroli kancelarii departamentu;
d)
zgłaszanie naruszenia i narażenia na szwank bezpieczeństwa EUCI;
e)
przechowywanie zapasowych kluczy i pisemny rejestr kodów;
f)
realizacja innych zadań związanych z ochroną EUCI lub określonych w ramach przepisów wykonawczych.
Artykuł 8
Naruszenie zasad bezpieczeństwa i narażenie na szwank bezpieczeństwa EUCI
1. Naruszenie zasad bezpieczeństwa następuje w wyniku działania określonej osoby lub zaniechania przez nią działania, sprzecznego z przepisami bezpieczeństwa określonymi w niniejszej decyzji i jej przepisach wykonawczych.
2. Narażenie na szwank bezpieczeństwa EUCI ma miejsce, gdy w wyniku naruszenia zasad bezpieczeństwa takie informacje w całości lub w części zostają ujawnione osobom nieupoważnionym.
3. O każdym podejrzeniu lub przypadku naruszenia zasad bezpieczeństwa powiadamia się niezwłocznie organ ds. bezpieczeństwa Komisji.
4. W przypadkach, gdy wiadomo lub istnieją racjonalne podstawy do podejrzeń, że bezpieczeństwo EUCI zostało narażone na szwank lub że informacje takie zostały utracone, zgodnie z art. 13 decyzji (UE, Euratom) 2015/443 przeprowadza się dochodzenie w sprawie bezpieczeństwa.
5. Podejmuje się wszelkie stosowne środki w celu:
a)
poinformowania wytwórcy informacji;
b)
zapewnienia zbadania tego przypadku przez pracowników niezwiązanych bezpośrednio z przedmiotowym naruszeniem w celu ustalenia faktów;
c)
oceny potencjalnych szkód, jakie poniosły interesy Unii lub państwa członkowskie;
d)
podjęcia właściwych środków, aby zapobiec powtórzeniu się podobnego przypadku oraz
e)
powiadomienia właściwych organów o podjętych działaniach.
6. Każda osoba odpowiedzialna za naruszenie przepisów bezpieczeństwa określonych w niniejszej decyzji może podlegać postępowaniu dyscyplinarnemu zgodnie z regulaminem pracowniczym. Każda osoba odpowiedzialna za narażenie na szwank bezpieczeństwa EUCI lub za ich utratę podlega postępowaniu dyscyplinarnemu lub sądowemu zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami ustawowymi, zasadami i przepisami wykonawczymi.
ROZDZIAŁ 2
BEZPIECZEŃSTWO OSOBOWE
Artykuł 9
Definicje
Do celów niniejszego rozdziału stosuje się poniższe definicje:
1)
„upoważnienie do dostępu do EUCI” oznacza decyzję organu ds. bezpieczeństwa Komisji podjętą na podstawie zapewnienia udzielonego przez właściwy organ państwa członkowskiego, że urzędnik Komisji, inny pracownik lub oddelegowany ekspert krajowy - o ile ustalono jego potrzeby dostępu w ramach zasady ograniczonego dostępu i został on odpowiednio poinstruowany o zakresie swoich obowiązków - może uzyskać dostęp do EUCI do określonego poziomu klauzuli tajności (CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub wyższego) do określonej daty; o osobie takiej mówi się, że jest „upoważniona w zakresie bezpieczeństwa”;
2)
„upoważnienie w zakresie bezpieczeństwa osobowego” oznacza stosowanie środków zapewniających, by dostęp do EUCI był przyznawany tylko osobom, które:
a)
muszą mieć dostęp w ramach zasady ograniczonego dostępu;
b)
w stosownych przypadkach zostały upoważnione w zakresie bezpieczeństwa na odpowiednim poziomie oraz
c)
zostały poinstruowane o swoich obowiązkach;
3)
„poświadczenie bezpieczeństwa osobowego” (PBO) oznacza oświadczenie właściwego organu państwa członkowskiego, wydawane po zakończeniu postępowania sprawdzającego prowadzonego przez właściwe organy państwa członkowskiego; stanowi ono potwierdzenie, że dana osoba - o ile ustalono potrzeby dostępu tej osoby w ramach zasady ograniczonego dostępu i została ona odpowiednio poinstruowana o zakresie swoich obowiązków - może uzyskać dostęp do EUCI do określonego poziomu klauzuli tajności (CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub wyższego) do określonej daty;
4)
„zaświadczenie potwierdzające posiadanie poświadczenia bezpieczeństwa osobowego” (ZPBO) oznacza zaświadczenie wydane przez właściwy organ, potwierdzające, że dana osoba posiada ważne poświadczenie bezpieczeństwa lub upoważnienie w zakresie bezpieczeństwa wydane przez organ ds. bezpieczeństwa Komisji oraz zawierające informację o poziomie klauzuli tajności EUCI, do których dana osoba może uzyskać dostęp (CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub wyższym), okresie ważności odpowiedniego poświadczenia bezpieczeństwa lub upoważnienia w zakresie bezpieczeństwa oraz dacie ważności samego zaświadczenia;
5)
„postępowanie sprawdzające” oznacza procedury sprawdzające przeprowadzane przez właściwy organ państwa członkowskiego zgodnie z jego krajowymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi w celu uzyskania pewności, że nie istnieją żadne znane niekorzystne okoliczności, które mogłyby stanowić przeszkodę w wydaniu danej osobie poświadczenia bezpieczeństwa do określonego poziomu klauzuli tajności (CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub wyższego).
Artykuł 10
Podstawowe zasady
1. Danej osobie można udzielić dostępu do EUCI wyłącznie po tym, jak:
1)
określono jej potrzeby w ramach zasady ograniczonego dostępu;
2)
została ona poinstruowana o przepisach bezpieczeństwa służących ochronie EUCI oraz odnośnych standardach i wytycznych dotyczących bezpieczeństwa i potwierdziła, że zapoznała się ze swoimi obowiązkami w zakresie ochrony takich informacji;
3)
w przypadku informacji niejawnych z klauzulą tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub wyższą - otrzymała upoważnienie w zakresie bezpieczeństwa do odpowiedniego poziomu lub ze względu na pełnione przez nią funkcje przyznano jej inne odpowiednie upoważnienie zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi.
2. Wszystkie osoby, których obowiązki mogą wymagać dostępu do EUCI z klauzulą tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub wyższą, otrzymują przed uzyskaniem dostępu do takich EUCI upoważnienie w zakresie bezpieczeństwa do odpowiedniego poziomu. Dana osoba wyraża na piśmie zgodę na poddanie się procedurze sprawdzającej w zakresie poświadczenia bezpieczeństwa osobowego. Jeżeli dana osoba tego nie uczyni, nie może objąć stanowiska, pełnić funkcji lub wykonywać zadania, które związane są z dostępem do informacji z klauzulą tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub wyższą.
3. Procedury sprawdzające w zakresie poświadczenia bezpieczeństwa osobowego mają na celu stwierdzenie, czy daną osobę, ze względu na jej lojalność, wiarygodność i rzetelność, można uprawnić do dostępu do EUCI.
4. Organ państwa członkowskiego określa lojalność, wiarygodność i rzetelność, danej osoby, przeprowadzając właściwe postępowanie sprawdzające zgodnie ze swoimi krajowymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi i ustalając, czy może zostać ona upoważniona do dostępu do informacji z klauzulą tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub wyższą.
5. Organ ds. bezpieczeństwa Komisji ponosi wyłączną odpowiedzialność za utrzymywanie kontaktów z krajowymi władzami bezpieczeństwa („KWB”) lub innymi właściwymi organami krajowymi w zakresie wszystkich kwestii dotyczących poświadczenia bezpieczeństwa. Wszelkie kontakty między służbami Komisji, jej pracownikami, KWB i innymi właściwymi organami krajowymi odbywają się za pośrednictwem organu ds. bezpieczeństwa Komisji.
Artykuł 11
Procedura wydawania upoważnień w zakresie bezpieczeństwa
1. Każdy dyrektor generalny lub szef służby Komisji określa w swoim departamencie stanowiska, na których zatrudnione osoby muszą mieć dostęp do informacji niejawnych z klauzulą tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub wyższą, w związku z czym muszą one zostać odpowiednio sprawdzone pod kątem bezpieczeństwa.
2. Niezwłocznie po uzyskaniu informacji, że dana osoba zostanie powołana na stanowisko wymagające dostępu do informacji niejawnych z klauzulą tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub wyższą, lokalny pełnomocnik ochrony danego departamentu Komisji informuje organ ds. bezpieczeństwa Komisji, który przekazuje danej osobie kwestionariusz postępowania sprawdzającego wydany przez KWB państwa członkowskiego, którego obywatelstwo posiada osoba mianowana na pracownika instytucji Unii Europejskiej. Dana osoba wyraża na piśmie zgodę na poddanie się procedurze sprawdzającej w zakresie poświadczenia bezpieczeństwa i zwraca wypełniony kwestionariusz organowi ds. bezpieczeństwa Komisji w jak najkrótszym terminie.
3. Organ ds. bezpieczeństwa Komisji przekazuje wypełniony kwestionariusz postępowania sprawdzającego do KWB państwa członkowskiego, którego obywatelstwo posiada osoba mianowana na pracownika instytucji Unii Europejskiej, z wnioskiem o przeprowadzenie postępowania sprawdzającego do poziomu EUCI, do którego dostęp będzie w przypadku tej osoby niezbędny.
4. Jeżeli organ ds. bezpieczeństwa Komisji posiada informację istotną w odniesieniu do postępowania sprawdzającego prowadzonego wobec osoby, która złożyła wniosek o poświadczenie bezpieczeństwa, organ ds. bezpieczeństwa Komisji powiadamia o tym właściwą KWB, działając zgodnie z odpowiednimi zasadami i przepisami wykonawczymi.
5. Po zakończeniu postępowania sprawdzającego, a także jak najwcześniej po powiadomieniu odpowiedniego KWB o ogólnej ocenie wniosków z postępowania sprawdzającego, organ ds. bezpieczeństwa Komisji:
a)
jeżeli w wyniku postępowania sprawdzającego uzyskuje się pewność, że nie istnieją żadne niekorzystne okoliczności, które mogłyby podważać lojalność, wiarygodność i rzetelność danej osoby - organ może przyznać upoważnienie do dostępu do EUCI danej osobie oraz upoważnić ją do dostępu do EUCI do odpowiedniego poziomu i do określonej przez organ daty, jednak nie dłużej niż na okres 5 lat;
b)
jeżeli w wyniku postępowania sprawdzającego nie uzyskuje się takiej pewności - zgodnie z odpowiednimi zasadami i przepisami wykonawczymi organ powiadamia o tym fakcie daną osobę, która może zwrócić się do organu ds. bezpieczeństwa Komisji z prośbą o wysłuchanie; ten ostatni może z kolei zwrócić się do właściwego KWB z prośbą o przedstawienie wszelkich dalszych wyjaśnień, których organ ten może udzielić zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi. Jeżeli wynik postępowania sprawdzającego zostanie potwierdzony, nie wydaje się upoważnienia do dostępu do EUCI.
6. Postępowanie sprawdzające oraz jego wyniki podlegają odpowiednim przepisom ustawowym i wykonawczym obowiązującym w danym państwie członkowskim, w tym także przepisom dotyczącym środków odwoławczych. Decyzje organu ds. bezpieczeństwa Komisji podlegają środkom odwoławczym zgodnie z regulaminem pracowniczym.
7. Komisja akceptuje upoważnienie do dostępu do EUCI wydane przez każdą inną instytucję, organ lub jednostkę organizacyjną Unii, o ile pozostaje ono ważne. Upoważnienia dotyczą każdego zadania powierzonego danej osobie w obrębie Komisji. Instytucja, organ lub jednostka organizacyjna Unii, w której dana osoba zostaje zatrudniona, poinformuje odpowiednią KWB o tej zmianie pracodawcy.
8. Jeżeli okres wykonywania przez daną osobę obowiązków służbowych nie rozpocznie się w terminie 12 miesięcy od powiadomienia organu ds. bezpieczeństwa Komisji o wyniku postępowania sprawdzającego lub jeżeli w pełnieniu obowiązków przez daną osobę występuje 12-miesięczna przerwa, w czasie której osoba ta nie jest zatrudniona przez Komisję lub inną instytucję, organ lub jednostkę organizacyjną Unii, ani na żadnym stanowisku w administracji krajowej państwa członkowskiego, organ ds. bezpieczeństwa Komisji kieruje sprawę do odpowiedniej KWB w celu potwierdzenia, czy poświadczenie bezpieczeństwa nadal pozostaje ważne i właściwe.
9. Jeżeli organ bezpieczeństwa Komisji znajdzie się w posiadaniu informacji o zagrożeniu dla zasad bezpieczeństwa ze strony osoby, która posiada ważne upoważnienie w zakresie bezpieczeństwa, organ ds. bezpieczeństwa Komisji powiadamia o tym właściwą KWB, działając zgodnie z odpowiednimi zasadami i przepisami wykonawczymi.
10. Jeżeli KWB powiadomi organ ds. bezpieczeństwa Komisji o utracie pewności uzyskanej zgodnie z ust. 5 lit. a) w odniesieniu do osoby posiadającej ważne upoważnienie do dostępu do EUCI, organ bezpieczeństwa Komisji może zwrócić się do KWB o przedstawienie wszelkich dalszych wyjaśnień, których organ ten może udzielić zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi. Jeżeli niekorzystne informacje zostaną potwierdzone przez odpowiednią KWB, upoważnienie w zakresie bezpieczeństwa zostaje cofnięte, a osobie takiej odbiera się prawo dostępu do EUCI i odsuwa się ją od stanowisk, na których taki dostęp jest możliwy lub na których osoba ta mogłaby zagrażać bezpieczeństwu.
11. O każdej decyzji w sprawie cofnięcia lub zawieszenia upoważnienia do dostępu do EUCI przyznanego każdej osobie objętej zakresem stosowania niniejszej decyzji i w stosownych przypadkach o przyczynach tego cofnięcia lub zawieszenia powiadamia się daną osobę, która może zwrócić się do organu ds. bezpieczeństwa Komisji z prośbą o wysłuchanie. Informacje przedstawione przez KWB podlegają odpowiednim przepisom ustawowym i wykonawczym obowiązującym w danym państwie członkowskim. Decyzje podjęte w tym zakresie przez organ ds. bezpieczeństwa Komisji podlegają środkom odwoławczym zgodnie z regulaminem pracowniczym.
12. Departamenty Komisji upewniają się, czy przed podjęciem się swojego zadania eksperci krajowi oddelegowani do nich na stanowisko wymagające upoważnienia w zakresie bezpieczeństwa do dostępu do EUCI przedstawiają organowi ds. bezpieczeństwa Komisji ważne poświadczenie bezpieczeństwa lub zaświadczenie potwierdzające posiadanie poświadczenia bezpieczeństwa osobowego („ZPBO”) zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi; organ ds. bezpieczeństwa Komisji na tej podstawie przyzna upoważnienie bezpieczeństwa do dostępu do EUCI do poziomu odpowiadającego poziomowi określonemu w krajowym poświadczeniu bezpieczeństwa nie dłużej niż na okres wykonywania ich zadań.
13. Członkowie Komisji, którzy posiadają dostęp do EUCI ze względu na pełnione przez nich funkcje na podstawie Traktatu, są informowani o spoczywających na nich obowiązkach dotyczących bezpieczeństwa w odniesieniu do ochrony EUCI.
14. Zgodnie z niniejszą decyzją rejestry poświadczeń bezpieczeństwa i upoważnień udzielonych w zakresie dostępu do EUCI prowadzone są przez organ ds. bezpieczeństwa Komisji. Rejestry te zawierają co najmniej poziom klauzuli tajności EUCI, do których dana osoba może mieć dostęp, datę przyznania poświadczenia bezpieczeństwa i okres jego ważności.
15. Organ ds. bezpieczeństwa Komisji może wydać ZPBO określające poziom klauzuli tajności EUCI, do których danej osobie można zapewnić dostęp (CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub wyższy), okres ważności odpowiedniego upoważnienia do dostępu do EUCI oraz datę ważności samego zaświadczenia.
16. Po wydaniu pierwszego upoważnienia w zakresie bezpieczeństwa oraz pod warunkiem że w zatrudnieniu danej osoby w Komisji Europejskiej lub innej instytucji, organie lub jednostce organizacyjnej Unii nie wystąpiły przerwy, a dostęp do EUCI jest jej stale potrzebny, przedłużenie ważności upoważnienia w zakresie bezpieczeństwa do dostępu do EUCI rozpatrywane jest zasadniczo w odstępach czasu nieprzekraczających pięciu lat, licząc od daty powiadomienia o wyniku ostatniego postępowania sprawdzającego, na podstawie którego zostało wydane to poświadczenie.
17. Organ ds. bezpieczeństwa Komisji może przedłużyć ważność obowiązującego upoważnienia w zakresie bezpieczeństwa na okres nieprzekraczający 12 miesięcy, jeżeli odpowiednia KWB lub inny właściwy organ krajowy nie przekazał żadnych niekorzystnych informacji w okresie dwóch miesięcy od daty przekazania wniosku o przedłużenie ważności i właściwego kwestionariusza bezpieczeństwa. Jeżeli pod koniec tego 12-miesięcznego okresu odpowiednia KWB lub inny właściwy organ krajowy nie przekazał organowi ds. bezpieczeństwa Komisji swojej opinii, danej osobie przydziela się obowiązki, które nie wymagają posiadania upoważnienia w zakresie bezpieczeństwa.
Artykuł 12
Instrukcje dotyczące upoważnień w zakresie bezpieczeństwa
1. Po uczestnictwie w instruktażu dotyczącym upoważnień w zakresie bezpieczeństwa zorganizowanym przez organ ds. bezpieczeństwa Komisji wszystkie osoby, które uzyskały upoważnienie w zakresie bezpieczeństwa, oświadczają na piśmie, że zrozumiały spoczywające na nich obowiązki w zakresie ochrony EUCI i konsekwencje narażenia na szwank bezpieczeństwa EUCI. Wykaz takich pisemnych oświadczeń przechowywany jest przez organ ds. bezpieczeństwa Komisji.
2. Wszystkie osoby, które zostały upoważnione do dostępu do EUCI lub muszą korzystać z tych informacji, są na początku powiadamiane o zagrożeniach bezpieczeństwa, a następnie regularnie informowane o tych zagrożeniach; osoby te muszą bezzwłocznie zgłaszać organowi ds. bezpieczeństwa Komisji wszelkie zdarzenia lub wszelkie działania, które uznają za podejrzane lub nietypowe.
3. Wszystkie osoby, które przestają wykonywać obowiązki wymagające dostępu do EUCI, powiadamiane są o obowiązku kontynuowania ochrony EUCI, a w stosownych przypadkach potwierdzają świadomość tego obowiązku na piśmie.
Artykuł 13
Tymczasowe upoważnienia w zakresie bezpieczeństwa
1. W wyjątkowych okolicznościach, jeżeli jest to należycie uzasadnione interesami jednostki organizacyjnej, w oczekiwaniu na zakończenie pełnego postępowania sprawdzającego organ ds. bezpieczeństwa Komisji może, po konsultacji z KWB państwa członkowskiego, którego obywatelem jest dana osoba, oraz pod warunkiem że wynik wstępnego sprawdzenia nie wykazał niekorzystnych informacji, wydać danym osobom tymczasowe uprawnienie do dostępu do EUCI, by mogły wykonać określone zadania, nie naruszając przepisów dotyczących przedłużenia ważności poświadczeń bezpieczeństwa. Przedmiotowe tymczasowe uprawnienia do dostępu do EUCI zachowują ważność przez jeden okres nieprzekraczający sześciu miesięcy i nie uprawniają do dostępu do informacji niejawnych z klauzulą tajności TRES SECRET UE/EU TOP SECRET.
2. Po instruktażu przeprowadzonym zgodnie z art. 12 ust. 1 wszystkie osoby, którym przyznano tymczasowe upoważnienie, oświadczają na piśmie, że zrozumiały spoczywające na nich obowiązki w zakresie ochrony EUCI i konsekwencje narażenia na szwank bezpieczeństwa EUCI. Wykaz takich pisemnych oświadczeń przechowywany jest przez organ ds. bezpieczeństwa Komisji.
Artykuł 14
Uczestnictwo w niejawnych posiedzeniach organizowanych przez Komisję
1. Departamenty Komisji odpowiedzialne za organizację posiedzeń, na których omawiane są informacje niejawne z klauzulą tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub wyższą, powiadamiają organ ds. bezpieczeństwa Komisji o dacie, godzinie, miejscu obrad i uczestnikach takich posiedzeń; dokonują tego z dużym wyprzedzeniem i za pośrednictwem swojego lokalnego pełnomocnika ochrony lub organizatora posiedzenia.
2. Z zastrzeżeniem przepisów art. 11 ust. 13 osoby wyznaczone do udziału w posiedzeniach zorganizowanych przez Komisję, podczas których omawiane są informacje niejawne z klauzulą tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub wyższą, mogą brać w nich udział tylko po potwierdzeniu statusu ich poświadczenia bezpieczeństwa lub upoważnienia w zakresie bezpieczeństwa. W przedmiotowych niejawnych posiedzeniach nie mogą uczestniczyć osoby, które nie przedłożyły organowi ds. bezpieczeństwa Komisji ZPBO lub innego dowodu posiadania przez nie poświadczenia bezpieczeństwa, lub członkowie Komisji, którzy nie posiadają upoważnienia w zakresie bezpieczeństwa.
3. Przed zorganizowaniem niejawnego posiedzenia odpowiedzialny za nie organizator lub lokalny pełnomocnik ochrony departamentu Komisji organizującego posiedzenie zwraca się do zewnętrznych uczestników z prośbą o dostarczenie organowi ds. bezpieczeństwa Komisji ZPBO lub innego dowodu posiadania poświadczenia bezpieczeństwa. Organ ds. bezpieczeństwa Komisji powiadamia lokalnego pełnomocnika ochrony lub organizatora posiedzeń o otrzymaniu ZPBO lub innych dowodów posiadania przez uczestników PBO. W stosownych przypadkach można zastosować skonsolidowany wykaz nazwisk zawierający odpowiednie dowody posiadania poświadczenia bezpieczeństwa.
4. Jeżeli organ ds. bezpieczeństwa Komisji zostanie poinformowany przez właściwe organy o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa osobowego w przypadku osoby, której obowiązki wymagają udziału w posiedzeniach zorganizowanych przez Komisję, organ ds. bezpieczeństwa Komisji powiadamia lokalnego pełnomocnika ochrony departamentu Komisji odpowiedzialnego za organizację posiedzenia.
Artykuł 15
Potencjalny dostęp do EUCI
Kurierzy, strażnicy i eskorta zostają upoważnieni w zakresie bezpieczeństwa do celów dostępu do informacji z odpowiednią klauzulą tajności lub w inny sposób odpowiednio sprawdzeni zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, poinstruowani o procedurach bezpieczeństwa w zakresie ochrony EUCI oraz pouczeni o obowiązku ochrony informacji, które im powierzono.
ROZDZIAŁ 3
BEZPIECZEŃSTWO FIZYCZNE MAJĄCE NA CELU OCHRONĘ INFORMACJI NIEJAWNYCH
Artykuł 16
Podstawowe zasady
1. Środki bezpieczeństwa fizycznego mają na celu zapobiegać wtargnięciu osoby nieupoważnionej w sposób niezauważony lub z użyciem siły, powstrzymanie od podjęcia nieuprawnionych działań, udaremnienie ich i wykrycie oraz umożliwienie podziału pracowników pod względem potrzeby dostępu do EUCI zgodnie z zasadą ograniczonego dostępu. Środki te określane są na podstawie procesu zarządzania ryzykiem zgodnie z niniejszą decyzją i z jej przepisami wykonawczymi.
2. W szczególności środki bezpieczeństwa fizycznego mają na celu zapobiegać nieuprawnionemu dostępowi do EUCI dzięki:
a)
zapewnieniu właściwego postępowania z EUCI i ich przechowywania;
b)
umożliwieniu podziału pracowników pod względem potrzeby dostępu do EUCI zgodnie z zasadą ograniczonego dostępu i, w stosownych przypadkach, pod względem ich upoważnienia w zakresie bezpieczeństwa;
c)
powstrzymywaniu nieuprawnionych działań, ich udaremnianiu i wykrywaniu; oraz
d)
uniemożliwieniu lub opóźnieniu wtargnięcia osób nieupoważnionych w sposób niezauważony lub z użyciem siły.
3. Środki bezpieczeństwa fizycznego wprowadza się we wszystkich obiektach, budynkach, biurach, pomieszczeniach i innych strefach, w których są wykorzystywane lub przechowywane EUCI, w tym w strefach, w których znajdują się systemy teleinformatyczne określone w rozdziale 5.
4. Zgodnie z niniejszym rozdziałem strefy, w których przechowywane są EUCI z klauzulą tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub wyższą, ustanawia się jako strefy bezpieczeństwa; strefy takie zatwierdza organ ds. akredytacji bezpieczeństwa Komisji Europejskiej.
5. Do ochrony EUCI z klauzulą tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub wyższą stosuje się wyłącznie sprzęt lub urządzenia zatwierdzone przez organ ds. bezpieczeństwa Komisji.
Artykuł 17
Wymogi i środki w zakresie bezpieczeństwa fizycznego
1. Środki bezpieczeństwa fizycznego dobiera się na podstawie oceny zagrożenia przeprowadzonej przez organ ds. bezpieczeństwa Komisji, w stosownych przypadkach po konsultacji z innymi departamentami Komisji, innymi instytucjami, agencjami lub organami UE lub właściwymi organami w państwach członkowskich. Komisja stosuje w swoich obiektach proces zarządzania ryzykiem służący ochronie EUCI, aby zapewnić poziom ochrony fizycznej proporcjonalny do szacowanego ryzyka. Proces zarządzania ryzykiem uwzględnia wszelkie istotne czynniki, a w szczególności:
a)
klauzulę tajności EUCI;
b)
postać i ilość EUCI z uwzględnieniem faktu, że duża ilość EUCI lub ich kompilacja mogą wymagać zastosowania bardziej rygorystycznych środków ochronnych;
c)
otoczenie i strukturę budynków lub stref, w których znajdują się EUCI; oraz
d)
szacowane zagrożenie ze strony służb wywiadowczych, których celem jest Unia, jej instytucje, organy lub agencje, lub państwa członkowskie, oraz zagrożenie sabotażem, terroryzmem, działalnością wywrotową lub inną działalnością przestępczą.
2. Stosując koncepcję ochrony w głąb, organ ds. bezpieczeństwa Komisji określa właściwą kombinację środków bezpieczeństwa fizycznego, które należy wdrożyć. W tym celu organ ds. bezpieczeństwa Komisji opracowuje minimalne normy, standardy i kryteria określone w przepisach wykonawczych.
3. Organ ds. bezpieczeństwa Komisji jest uprawniony do przeszukiwania osób wchodzących i wychodzących w formie środka odstraszającego przed nieuprawnionym wnoszeniem materiałów lub nieuprawnionym wynoszeniem EUCI z obiektów lub budynków.
4. Jeżeli istnieje ryzyko podglądu EUCI, także przypadkowego, odpowiednie departamenty Komisji podejmują stosowne środki określone przez organ ds. bezpieczeństwa Komisji w celu zlikwidowania takiego ryzyka.
5. W przypadku nowych obiektów wymogi dotyczące bezpieczeństwa fizycznego i specyfikacje dotyczące ich stosowania zostają określone w porozumieniu z organem ds. bezpieczeństwa Komisji na etapie planowania i projektowania tych obiektów. W przypadku obiektów już istniejących wymogi dotyczące bezpieczeństwa fizycznego stosowane są zgodnie z minimalnymi normami, standardami i kryteriami określonymi w przepisach wykonawczych.
Artykuł 18
Sprzęt służący do fizycznej ochrony EUCI
1. Ustanawia się dwa rodzaje stref chronionych fizycznie służących fizycznej ochronie EUCI:
a)
strefy administracyjne; oraz
b)
strefy bezpieczeństwa (w tym strefy technicznie zabezpieczone).
2. Organ Komisji ds. akredytacji bezpieczeństwa stwierdza, czy dana strefa spełnia wymogi potrzebne do uznania jej za strefę administracyjną, strefę bezpieczeństwa lub strefę technicznie zabezpieczoną.
3. W przypadku stref administracyjnych:
a)
wyraźnie określa się granicę umożliwiającą kontrolę osób i, jeżeli to możliwe, pojazdów;
b)
dostęp bez eskorty umożliwia się tylko osobom, które są odpowiednio upoważnione przez organ ds. bezpieczeństwa Komisji lub każdy inny właściwy organ; oraz
c)
wszystkim innym osobom przez cały czas towarzyszy eskorta lub poddaje się je równorzędnej kontroli.
4. W przypadku stref bezpieczeństwa:
a)
wyraźnie określa się i chroni granicę, na której wszelkie wejścia i wyjścia kontrolowane są za pomocą przepustki lub systemu rozpoznawania osób;
b)
dostęp bez eskorty umożliwia się tylko osobom odpowiednio sprawdzonym w zakresie poświadczenia bezpieczeństwa i wyraźnie upoważnionym do wejścia do danej strefy zgodnie z ich potrzebą dostępu w ramach zasady ograniczonego dostępu;
c)
wszystkim innym osobom przez cały czas towarzyszy eskorta lub poddaje się je równorzędnej kontroli.
5. Jeżeli wejście do strefy bezpieczeństwa jest w praktyce równoznaczne z bezpośrednim dostępem do informacji niejawnych znajdujących się w tej strefie, zastosowanie mają następujące wymogi dodatkowe:
a)
wyraźnie wskazuje się najwyższą klauzulę tajności, którą przyznano informacjom zwykle przechowywanym w tej strefie;
b)
wszystkie osoby wchodzące muszą posiadać specjalne upoważnienie do wejścia do tej strefy, przez cały czas towarzyszy im eskorta, a także muszą być odpowiednio sprawdzone w zakresie poświadczenia bezpieczeństwa, chyba że podjęte zostały kroki służące zapewnieniu, by dostęp do EUCI był niemożliwy.
6. Strefy bezpieczeństwa chronione przed podsłuchem uznawane są za strefy technicznie zabezpieczone. Zastosowanie mają następujące dodatkowe wymogi:
a)
strefy takie wyposażone są w system sygnalizacji włamania i napadu (SSWiN), są zamknięte na klucz, gdy nikt w nich nie przebywa, i pilnowane, gdy ktoś w nich przebywa. Wszystkimi kluczami zarządza się zgodnie z art. 20;
b)
wszystkie osoby wchodzące do takich stref lub materiały tam wnoszone podlegają kontroli;
c)
strefy takie podlegają regularnym inspekcjom fizycznym lub technicznym przeprowadzanym przez organ ds. bezpieczeństwa Komisji. Inspekcje takie przeprowadza się także po każdorazowym nieuprawnionym wejściu do strefy lub podejrzeniu, że takie wejście miało miejsce; oraz
d)
w strefach takich nie mogą się znajdować zainstalowane bez upoważnienia linie komunikacyjne, telefony, inne urządzenia komunikacyjne ani sprzęt elektryczny lub elektroniczny.
7. Niezależnie od ust. 6 lit. d), zanim urządzenia komunikacyjne i sprzęt elektryczny lub elektroniczny zostaną użyte w strefach, w których odbywają się posiedzenia lub prowadzone są prace związane z wykorzystaniem informacji niejawnych z klauzulą tajności SECRET UE/EU SECRET i wyższą, a także jeżeli ocenia się, że istnieje wysokie zagrożenie dla EUCI, przedmiotowe urządzenia i sprzęt zostają najpierw sprawdzone przez organ ds. bezpieczeństwa Komisji, aby żadne zrozumiałe informacje nie zostały nieumyślnie lub nielegalnie przesłane przez przedmiotowy sprzęt poza granicę strefy bezpieczeństwa.
8. Strefy bezpieczeństwa, w których nie pracują w systemie całodobowym pracownicy pełniący dyżur, są w odpowiednich przypadkach poddawane inspekcji na koniec normalnych godzin pracy i w przypadkowych odstępach czasu poza tymi godzinami, chyba że znajdują się tam SSWiN.
9. Strefy bezpieczeństwa oraz strefy technicznie zabezpieczone mogą być tworzone tymczasowo na terenie stref administracyjnych w celu zorganizowania niejawnego posiedzenia lub w jakimkolwiek innym podobnym celu.
10. Lokalny pełnomocnik ochrony odpowiedniego departamentu Komisji opracowuje procedury bezpiecznej eksploatacji systemu (SecOP) w odniesieniu do każdej strefy bezpieczeństwa podlegającej jego nadzorowi, określając (zgodnie z przepisami niniejszej decyzji i jej przepisami wykonawczymi):
a)
poziom klauzuli tajności EUCI, z których można korzystać i które można przechowywać w tej strefie;
b)
środki nadzoru i środki ochronne, które należy stosować;
c)
osoby upoważnione do wejścia do strefy bez eskorty ze względu ich potrzebę dostępu i posiadane upoważnienia w zakresie bezpieczeństwa;
d)
w odpowiednich przypadkach procedury dotyczące eskort lub ochrony EUCI, jeżeli zezwala się na wejście do strefy innym osobom;
e)
wszelkie inne odpowiednie środki i procedury.
11. W obrębie stref bezpieczeństwa są budowane wzmocnione pomieszczenia. Ściany, podłogi, sufity, okna i wyposażone w zamek drzwi zatwierdzane są przez organ ds. bezpieczeństwa Komisji i zapewniają ochronę równoważną zabezpieczonym szafom zatwierdzonym do celów przechowywania EUCI z taką samą klauzulą tajności.
Artykuł 19
Fizyczne środki ochronne dotyczące korzystania z EUCI i ich przechowywania
1. Z EUCI z klauzulą tajności RESTREINT UE/EU RESTRICTED można korzystać:
a)
w strefie bezpieczeństwa;
b)
w strefie administracyjnej, pod warunkiem że EUCI są chronione przed dostępem osób nieupoważnionych lub
c)
poza strefą bezpieczeństwa lub strefą administracyjną, pod warunkiem że posiadacz przenosi EUCI zgodnie z art. 31 i zobowiązał się do zastosowania środków zastępczych określonych w ramach środków wykonawczych w celu zapewnienia ochrony EUCI przed dostępem osób nieupoważnionych.
2. EUCI z klauzulą tajności RESTREINT UE/EU RESTRICTED przechowywane są w odpowiednim do tego celu zamkniętym meblu biurowym w strefie administracyjnej lub strefie bezpieczeństwa. Mogą być one tymczasowo przechowywane poza strefą administracyjną lub strefą bezpieczeństwa, pod warunkiem że posiadacz zobowiązał się do zastosowania środków zastępczych określonych w przepisach wykonawczych.
3. Z EUCI z klauzulą tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub SECRET UE/EU SECRET można korzystać:
a)
w strefie bezpieczeństwa;
b)
w strefie administracyjnej, pod warunkiem że EUCI są chronione przed dostępem osób nieupoważnionych lub
c)
poza strefą bezpieczeństwa lub strefą administracyjną, pod warunkiem że posiadacz:
(i)
zobowiązał się do zastosowania środków zastępczych określonych w przepisach wykonawczych w celu zapewnienia ochrony EUCI przed dostępem osób nieupoważnionych;
(ii)
przechowuje EUCI przez cały czas pod swoją osobistą kontrolą; oraz
(iii)
w przypadku dokumentów w formie papierowej - powiadomił o tym fakcie właściwą kancelarię tajną.
4. EUCI z klauzulą tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub SECRET UE/EU SECRET przechowywane są w strefie bezpieczeństwa w zabezpieczonej szafie lub wzmocnionym pomieszczeniu.
5. Z EUCI z klauzulą tajności TRES SECRET UE/EU TOP SECRET korzysta się w strefie bezpieczeństwa, ustanowionej i prowadzonej przez organ ds. bezpieczeństwa Komisji, i akredytowanej na tym poziomie tajności przez organ Komisji ds. akredytacji bezpieczeństwa.
6. EUCI z klauzulą tajności TRES SECRET UE/EU TOP SECRET przechowuje się w strefie bezpieczeństwa akredytowanej na tym poziomie tajności przez organ Komisji ds. akredytacji bezpieczeństwa, pod jednym z poniższych warunków:
a)
są one przechowywane w zabezpieczonej szafie zgodnie z przepisami art. 18, przy czym zastosowany jest co najmniej jeden z następujących dodatkowych czynników kontrolnych:
1)
stała ochrona lub kontrola przez posiadających poświadczenie bezpieczeństwa pracowników ochrony lub pracowników pełniących dyżur;
2)
zatwierdzony SSWiN w połączeniu z obecnością pracowników odpowiedzialnych za bezpieczeństwo;
lub
b)
są one przechowywane we wzmocnionym pomieszczeniu wyposażonym w SSWiN w połączeniu z obecnością pracowników odpowiedzialnych za bezpieczeństwo.
Artykuł 20
Zarządzanie kluczami i kodami wykorzystywanymi do ochrony EUCI
1. Zgodnie z art. 60 poniżej procedury zarządzania kluczami i kodami do biur, pomieszczeń, wzmocnionych pomieszczeń i zabezpieczonych szaf określa się w przepisach wykonawczych. Procedury te służą ochronie przed nieuprawnionym dostępem do informacji.
2. Kody zostają powierzone do zapamiętania jak najmniejszej liczbie osób, dla których znajomość tych kodów jest niezbędna. Kody do zabezpieczonych szaf i wzmocnionych pomieszczeń, w których przechowywane są EUCI, zostają zmienione:
a)
w przypadku otrzymania nowej szafy;
b)
przy każdej zmianie pracowników znających kod;
c)
każdorazowo gdy następuje rzeczywiste lub domniemane narażenie na szwank bezpieczeństwa informacji;
d)
gdy zamek poddano konserwacji lub naprawie; oraz
e)
nie rzadziej niż co 12 miesięcy.
ROZDZIAŁ 4
ZARZĄDZANIE INFORMACJAMI NIEJAWNYMI UE
Artykuł 21
Podstawowe zasady
1. Wszystkimi dokumentami zawierającymi EUCI należy zarządzać zgodnie z polityką Komisji dotyczącą zarządzania dokumentami i w związku z tym należy je rejestrować, wypełniać, przechowywać i na koniec usuwać, wyrywkowo kontrolować lub przekazywać do archiwów historycznych, zgodnie ze wspólnym wykazem zatrzymywanych danych na poziomie Komisji w odniesieniu do akt Komisji Europejskiej.
2. Informacje niejawne z klauzulą tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub wyższą są ze względów bezpieczeństwa rejestrowane przed dystrybucją i w momencie wpłynięcia. Informacje niejawne z klauzulą tajności TRES SECRET UE/EU TOP SECRET rejestruje się w wyznaczonych kancelariach tajnych.
3. W obrębie Komisji ustanawia się system kancelarii tajnych UE, zgodnie z przepisami art. 27.
4. Departamenty Komisji i obiekty, w których korzysta się z EUCI lub je przechowuje, poddawane są regularnym inspekcjom prowadzonym przez organ ds. bezpieczeństwa Komisji.
5. Poza strefami chronionymi fizycznie EUCI są przekazywane między jednostkami organizacyjnymi i obiektami w sposób następujący:
a)
co do zasady EUCI są przekazywane drogą elektroniczną chronioną przy użyciu produktów kryptograficznych zatwierdzonych zgodnie z rozdziałem 5;
b)
jeżeli nie stosuje się sposobu, o którym mowa w lit. a), EUCI są przekazywane:
(i)
za pomocą środków elektronicznych (jak np. pamięć USB, płyty kompaktowe, twarde dyski) chronionych przy użyciu produktów kryptograficznych zatwierdzonych zgodnie z rozdziałem 5; albo
(ii)
we wszystkich innych przypadkach - zgodnie z przepisami wykonawczymi.
Artykuł 22
Klauzule tajności i oznaczenia
1. Jeżeli należy chronić poufność informacji, nadaje się im klauzulę tajności, w myśl art. 3 ust. 1.
2. Jak stanowią odpowiednie przepisy wykonawcze, normy i wytyczne dotyczące nadawania klauzul, za określenie poziomu klauzuli tajności i za początkową dystrybucję informacji odpowiada wytwórca EUCI.
3. Poziom klauzuli tajności EUCI określa się zgodnie z art. 3 ust. 2 i odpowiednimi przepisami wykonawczymi.
4. Klauzulę tajności wskazuje się wyraźnie i poprawnie, niezależnie od tego, czy EUCI występują w pisemnej, ustnej, elektronicznej lub jakiejkolwiek innej formie.
5. Poszczególne części danego dokumentu (np. strony, ustępy, sekcje, załączniki, dodatki, załączone dokumenty i uzupełnienia) mogą wymagać nadania różnych klauzul tajności i stosowanego oznaczenia, także wtedy, gdy są przechowywane w formie elektronicznej.
6. Ogólna klauzula tajności dokumentu lub pliku jest co najmniej tak wysoka jak klauzula tajności tej części dokumentu, która została oznaczona najwyższą klauzulą tajności. W przypadku zebrania informacji pochodzących z różnych źródeł sprawdza się ostateczną wersję dokumentu w celu określenia jego ogólnej klauzuli tajności, gdyż może istnieć konieczność nadania mu klauzuli tajności wyższej niż klauzule jego poszczególnych części.
7. W stopniu, w jakim jest to możliwe, dokumenty, których częściom nadaje się różne klauzule tajności, są sporządzane w taki sposób, aby części oznaczone różnymi klauzulami można było łatwo zidentyfikować i w razie potrzeby oddzielić.
8. Klauzula tajności pisma lub noty zawierających załączniki ma taki poziom jak najwyższa klauzula tajności nadana załącznikom. Wytwórca wyraźnie wskazuje, jaki poziom klauzuli tajności ma być nadany takiemu pismu lub nocie po ich odłączeniu od załączników, stosując w tym celu odpowiednie oznaczenie, np.:
CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL
Bez załącznika(-ów) RESTREINT UE/EU RESTRICTED
Artykuł 23
Oznaczenia
W uzupełnieniu klauzuli tajności, określonej w art. 3 ust. 2, EUCI można opatrzyć dodatkowymi oznaczeniami, do których należą:
a)
dane identyfikujące wytwórcę;
b)
wszelkie oznaczenia zastrzegające, kody słowne lub akronimy określające obszar działalności, do którego odnosi się dany dokument, szczególny sposób dystrybucji dokumentu zgodnie z zasadą ograniczonego dostępu lub ograniczenia w zakresie wykorzystania;
c)
oznaczenia dotyczące możliwości udostępnienia;
d)
w stosownych przypadkach data lub konkretne wydarzenie, po których klauzula tajności może zostać obniżona lub zniesiona.
Artykuł 24
Skrócone oznaczenia klauzul tajności
1. W celu nadania poziomu klauzuli tajności pojedynczym ustępom tekstu można stosować standardowe skrócone oznaczenia klauzul tajności. Skróty nie zastępują pełnych nazw klauzul tajności.
2. W celu wskazania poziomu klauzuli tajności sekcji lub ciągłych fragmentów tekstu krótszych niż jedna strona w dokumentach niejawnych UE można stosować następujące standardowe skróty:
TRES SECRET UE/EU TOP SECRET
TS-UE/EU-TS
SECRET UE/EU SECRET S-UE/EU-S
S-UE/EU-S
CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL
C-UE/EU-C
RESTREINT UE/EU RESTRICTED
R-UE/EU-R
Artykuł 25
Wytwarzanie EUCI
1. Przy wytwarzaniu dokumentu niejawnego UE:
a)
każdą stronę wyraźnie oznacza się klauzulą tajności;
b)
numeruje się każdą stronę;
c)
na dokumencie umieszcza się numer rejestracyjny i temat, który nie stanowi informacji niejawnej, chyba że z jego oznaczenia wynika inaczej;
d)
na dokumencie umieszcza się datę;
e)
na każdej stronie dokumentów z klauzulą tajności SECRET UE/EU SECRET lub wyższą, które mają zostać rozpowszechnione w kilku kopiach, umieszcza się numer kopii.
2. Jeżeli do EUCI nie można zastosować ustępu 1, podejmowane są inne odpowiednie środki zgodnie z przepisami wykonawczymi.
Artykuł 26
Obniżanie i znoszenie klauzul tajności EUCI
1. W momencie wytwarzania EUCI wytwórca wskazuje, o ile to możliwe, czy z daną datą lub w następstwie konkretnego wydarzenia klauzula tajności EUCI może zostać obniżona lub zniesiona.
2. Każdy departament Komisji przeprowadza regularne przeglądy EUCI, których jest wytwórcą, aby stwierdzić, czy dana klauzula tajności ma nadal zastosowanie. Na podstawie przepisów wykonawczych ustanowiony zostaje system służący do przeglądu klauzul tajności nadanych zarejestrowanym EUCI wytworzonym w obrębie Komisji nie rzadziej niż co pięć lat. Przedmiotowy przegląd nie jest konieczny, jeżeli wytwórca wskazał na samym początku, że klauzula tajności nadana danym informacjom zostanie automatycznie obniżona lub zniesiona, a informacje te zostały odpowiednio oznaczone.
3. Po trzydziestu latach klauzula tajności RESTREINT UE/EU RESTRICTED, jaką oparzone są informacje wytworzone w Komisji, będzie uważana za automatycznie zniesiona zgodnie z rozporządzeniem (EWG, Euratom) nr 354/83 zmienionym rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1700/2003 (10).
Artykuł 27
System kancelarii tajnych UE w Komisji
1. Bez uszczerbku dla art. 52 ust. 5 poniżej, w każdym departamencie Komisji, w którym korzysta się z EUCI opatrzonych klauzulą tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL i SECRET UE/EU SECRET lub je przechowuje, określa się odpowiedzialną lokalną kancelarię tajną UE zapewniającą zgodność korzystania z EUCI z niniejszą decyzją.
2. Kancelaria tajna UE zarządzana przez Sekretariat Generalny stanowi główną kancelarię tajną UE Komisji. Kancelaria ta pełni funkcję:
-
lokalnej kancelarii tajnej UE na porzeby Sekretariatu Generalnego Komisji;
-
kancelarii tajnej UE na potrzeby prywatnych gabinetów członków Komisji, chyba że członkowie ci posiadają wyznaczoną lokalną kancelarię tajną UE;
-
kancelarii tajnej UE na potrzeby dyrekcji generalnej lub służb nieposiadających żadnej lokalnej kancelarii tajnej UE;
-
głównego punktu, do którego wpływają i z którego przekazywane są wszystkie informacje z klauzulą tajności RESTREINT UE/EU RESTRICTED i wyższą, w tym SECRET UE/EU SECRET, wymieniane między Komisją, jej służbami i państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi oraz, jeżeli jest to przewidziane w szczególnych ustaleniach, z innymi instytucjami, agencjami i organami UE.
3. Organ ds. bezpieczeństwa Komisji wyznacza w obrębie Komisji kancelarię tajną będącą głównym organem otrzymującym i przesyłającym informacje niejawne z klauzulą tajności TRES SECRET UE/EU TOP SECRET. W razie potrzeby można wyznaczyć podległe kancelarie tajne do wykorzystywania takich informacji do celów rejestracji.
4. Przedmiotowe podległe kancelarie tajne nie mogą przekazywać dokumentów z klauzulą tajności TRES SECRET UE/EU TOP SECRET bezpośrednio innym podległym kancelariom tajnym podlegającym tej samej głównej kancelarii tajnej TRES SECRET UE/EU TOP SECRET ani na zewnątrz bez wyraźnego pisemnego upoważnienia ze strony tej ostatniej.
5. Kancelarie tajne UE zostają ustanowione jako strefy bezpieczeństwa określone w rozdziale 3 i akredytuje je organ ds. akredytacji bezpieczeństwa Komisji (SAA).
Artykuł 28
Urzędnik kontroli kancelarii
1. Każda kancelaria tajna UE zarządzana jest przez urzędnika kontroli kancelarii.
2. Urzędnik kontroli kancelarii zostaje odpowiednio sprawdzony.
3. Urzędnik kontroli kancelarii podlega nadzorowi lokalnego pełnomocnika ochrony w ramach departamentu Komisji w zakresie stosowania przepisów dotyczących korzystania z dokumentów zawierających EUCI oraz przestrzegania odpowiednich przepisów bezpieczeństwa, standardów i wytycznych dotyczących bezpieczeństwa.
4. W zakresie swoich obowiązków dotyczących zarządzania kancelarią tajną UE, do której został przypisany, urzędnik kontroli kancelarii wykonuje, zgodnie z niniejszą decyzją i odpowiednimi przepisami, standardami i wytycznymi wykonawczymi, następujące ogólne zadania:
-
zarządzanie czynnościami związanymi z rejestracją, konserwacją, powielaniem, tłumaczeniem, transmisją, wysyłaniem i niszczeniem lub przekazywaniem EUCI służbom archiwów historycznych;
-
okresową weryfikację potrzeby utrzymania klauzuli tajności informacji;
-
podejmuje się innych zadań związanych z ochroną EUCI określonych w ramach przepisów wykonawczych.
Artykuł 29
Rejestracja EUCI na potrzeby bezpieczeństwa
1. Do celów niniejszej decyzji rejestracja na potrzeby bezpieczeństwa (zwana dalej „rejestracją”) oznacza stosowanie procedur rejestrowania etapów cyklu życia EUCI, w tym ich rozpowszechniania.
2. Wszystkie informacje lub materiały niejawne z klauzulą tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL i wyższą rejestruje się w wyznaczonych kancelariach tajnych w momencie ich wpłynięcia do jednostki organizacyjnej lub wysłania z tej jednostki.
3. W przypadku korzystania z EUCI lub ich przechowywania przy użyciu systemu teleinformatycznego (CIS) procedury rejestracji mogą być prowadzone w ramach procesów w obrębie samego CIS.
4. Bardziej szczegółowe przepisy dotyczące rejestracji EUCI na potrzeby bezpieczeństwa określono w przepisach wykonawczych.
Artykuł 30
Kopiowanie i tłumaczenie dokumentów niejawnych UE
1. Dokumenty z klauzulą tajności TRES SECRET UE/EU TOP SECRET nie mogą być kopiowane ani tłumaczone bez wcześniejszej pisemnej zgody ich wytwórcy.
2. Jeżeli wytwórca dokumentów niejawnych z klauzulą tajności SECRET UE/EU SECRET i niższą nie zgłosił oznaczeń zastrzegających w odniesieniu do ich kopiowania lub tłumaczenia, dokumenty takie można kopiować lub tłumaczyć na polecenie posiadacza.
3. Środki bezpieczeństwa, które mają zastosowanie do oryginalnego dokumentu, mają zastosowanie do jego kopii i tłumaczeń.
Artykuł 31
Przenoszenie EUCI
1. EUCI przenosi się w taki sposób, aby podczas przenoszenia chronić je przed nieuprawnionym ujawnieniem.
2. Przenoszenie EUCI podlega środkom ochronnym, które:
-
są proporcjonalne do poziomu klauzuli tajności przenoszonych EUCI; oraz
-
są dostosowane do szczególnych warunków ich przenoszenia, zależących w szczególności od faktu, czy EUCI są przenoszone:
-
w obrębie budynku Komisji lub grupy budynków Komisji stanowiącej zamkniętą całość;
-
między budynkami Komisji mieszczącymi się w tym samym państwie członkowskim;
-
na terytorium Unii;
-
z terytorium Unii na terytorium państwa trzeciego; oraz
-
są dostosowane do charakteru i formy EUCI.
3. Przedmiotowe środki ochronne określono szczegółowo w przepisach wykonawczych lub, w przypadku projektów i programów, o których mowa w art. 42, stanowią one integralną część odpowiednich instrukcji bezpieczeństwa programu lub projektu.
4. Przepisy wykonawcze lub instrukcje bezpieczeństwa programu lub projektu zawierają przepisy proporcjonalne do poziomu klauzuli tajności EUCI w odniesieniu do:
-
sposobu ich przenoszenia, np. osobiście, za pośrednictwem kurierów dyplomatycznych lub wojskowych, za pośrednictwem usług pocztowych lub prywatnych służb kurierskich;
-
pakowania EUCI;
-
technicznych środków przeciwdziałania w przypadku przenoszenia EUCI na nośnikach elektronicznych;
-
wszystkich innych środków proceduralnych, fizycznych lub elektronicznych;
-
procedur rejestracji;
-
wykorzystania pracowników posiadających upoważnienie w zakresie bezpieczeństwa.
5. W przypadku przenoszenia EUCI na nośnikach elektronicznych, niezależnie od przepisów art. 21 ust. 5, środki ochronne określone w odpowiednich przepisach wykonawczych mogą być uzupełnione o odpowiednie techniczne środki przeciwdziałania zatwierdzone przez organ ds. bezpieczeństwa Komisji, co pozwoli zminimalizować ryzyko utraty lub narażenia na szwank bezpieczeństwa informacji.
Artykuł 32
Niszczenie EUCI
1. Dokumenty niejawne UE, które nie są już potrzebne, mogą zostać zniszczone z uwzględnieniem przepisów dotyczących archiwizowania oraz zasad i przepisów Komisji dotyczących zarządzania dokumentami i archiwizowania, a w szczególności zgodnie ze wspólnym wykazem zatrzymywanych danych na poziomie Komisji.
2. EUCI z klauzulą tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub wyższą są niszczone przez urzędnika kontroli kancelarii odpowiedniej kancelarii tajnej UE na polecenie posiadacza lub właściwego organu. Urzędnik kontroli kancelarii odpowiednio aktualizuje rejestry i inne informacje dotyczące rejestracji.
3. W odniesieniu do dokumentów niejawnych z klauzulą tajności SECRET UE/EU SECRET lub TRES SECRET UE/EU TOP SECRET niszczenia dokonuje urzędnik kontroli kancelarii w obecności świadka posiadającego poświadczenie bezpieczeństwa co najmniej na poziomie klauzuli tajności niszczonego dokumentu.
4. Osoba dokonująca rejestracji oraz świadek, jeżeli jego obecność jest wymagana, podpisują protokół zniszczenia, który zostaje włączony do dokumentacji kancelarii tajnej. Urzędnik kontroli odpowiedniej kancelarii tajnej UE przechowuje protokoły zniszczenia dokumentów z klauzulą tajności TRES SECRET UE/EU TOP SECRET przez okres co najmniej dziesięciu lat, a dokumentów niejawnych z klauzulą tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL i SECRET UE/EU SECRET przez okres co najmniej pięciu lat.
5. Dokumenty niejawne, w tym dokumenty z klauzulą tajności RESTREINT UE/EU RESTRICTED, są niszczone z zastosowaniem metod, które określono w przepisach wykonawczych i które spełniają odpowiednie standardy UE lub równoważne.
6. Niszczenie komputerowych nośników EUCI odbywa się zgodnie z procedurami określonymi w przepisach wykonawczych.
Artykuł 33
Niszczenie EUCI w sytuacjach nadzwyczajnych
1. Departamenty Komisji posiadające EUCI są zobowiązane do opracowania dostosowanych do lokalnych uwarunkowań planów ochrony materiałów niejawnych UE w sytuacjach kryzysowych, uwzględniających możliwość podjęcia w razie potrzeby działań takich jak zniszczenie w trybie nagłym lub plany ewakuacji. Rozpowszechniają one instrukcje postępowania, które uznają za konieczne, aby zapobiec dostaniu się EUCI w niepowołane ręce.
2. Ustalenia dotyczące ochrony lub niszczenia materiałów z klauzulą tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL i SECRET UE/EU SECRET w sytuacji kryzysowej w żadnym wypadku nie wpływają niekorzystnie na ochronę lub niszczenie materiałów z klauzulą tajności TRES SECRET UE/EU TOP SECRET, w tym urządzeń szyfrujących; ich ochrona ma pierwszeństwo w stosunku do wszelkich innych działań.
3. W sytuacji nadzwyczajnej, jeżeli istnieje bezpośrednie ryzyko nieuprawnionego ujawnienia, EUCI są niszczone przez posiadacza w taki sposób, aby nie mogły zostać odtworzone w całości ani częściowo. Wytwórca i kancelaria tajna wytwórcy zostają powiadomieni o zniszczeniu zarejestrowanych EUCI w trybie nagłym.
4. Bardziej szczegółowe postanowienia dotyczące niszczenia EUCI określono w przepisach wykonawczych.
ROZDZIAŁ 5
OCHRONA INFORMACJI NIEJAWNYCH UE W SYSTEMACH TELEINFORMATYCZNYCH (CIS)
Artykuł 34
Podstawowe zasady zabezpieczania informacji
1. Zabezpieczanie informacji w kontekście systemów teleinformatycznych oznacza pewność, że systemy te będą chronić informacje, które są w nich przetwarzane, i będą działać tak jak powinny i kiedy powinny pod kontrolą uprawnionych użytkowników.
2. Skuteczne zabezpieczanie informacji gwarantuje odpowiedni poziom:
autentyczności
:
gwarancja, że informacje są prawdziwe i pochodzą z rzetelnych źródeł;
dostępności
:
cecha polegająca na tym, że informacje są dostępne i gotowe do wykorzystania na wniosek uprawnionego podmiotu;
poufności
:
cecha polegająca na tym, że informacje nie są ujawniane nieupoważnionym osobom lub podmiotom ani do celów nieuprawnionego przetwarzania;
integralności
:
cecha polegająca na zachowywaniu dokładności i kompletności zasobów i informacji;
niezaprzeczalności
:
możliwość udowodnienia, że działanie lub wydarzenie miało miejsce, aby następnie nie można było zaprzeczyć wystąpieniu tego działania lub wydarzenia.
3. Zabezpieczanie informacji opiera się na procesie zarządzania ryzykiem.
Artykuł 35
Definicje
Do celów niniejszego rozdziału stosuje się poniższe definicje:
a)
„akredytacja” oznacza formalne upoważnienie i zezwolenie przyznane systemowi teleinformatycznemu przez organ ds. akredytacji bezpieczeństwa (SAA) na przetwarzanie EUCI w środowisku operacyjnym tego systemu w następstwie formalnego zatwierdzenia planu bezpieczeństwa i jego prawidłowego wdrożenia;
b)
„procedura akredytacji” oznacza konieczne etapy i zadania wymagane przed przyznaniem akredytacji przez organ ds. akredytacji bezpieczeństwa. Te etapy i zadania są określone w standardzie procedury akredytacji;
c)
„system teleinformatyczny” (CIS) oznacza system umożliwiający korzystanie z informacji w formie elektronicznej. System teleinformatyczny obejmuje wszystkie zasoby niezbędne do jego funkcjonowania, w tym infrastrukturę, organizację, pracowników oraz zasoby informatyczne;
d)
„ryzyko szczątkowe” oznacza ryzyko, które pozostaje po wdrożeniu środków bezpieczeństwa, z uwagi na to, że nie przeciwdziała się wszystkim zagrożeniom i że nie każdą podatność można wyeliminować;
e)
„ryzyko” oznacza prawdopodobieństwo, że dane zagrożenie wykorzysta wewnętrzną i zewnętrzną podatność danej organizacji lub jakiegokolwiek systemu przez nią używanego i przez to wyrządzi szkodę tej organizacji i jej zasobom materialnym lub niematerialnym. Ryzyko mierzone jest jako połączenie prawdopodobieństwa wystąpienia zagrożeń oraz ich skutków;
f)
„akceptacja ryzyka” jest decyzją o zaakceptowaniu dalszego występowania określonego ryzyka szczątkowego po zmniejszeniu ryzyka;
g)
„ocena ryzyka” polega na określaniu zagrożeń i podatności oraz przeprowadzeniu odpowiedniej analizy ryzyka, tj. analizy prawdopodobieństwa i skutków;
h)
„informowanie o ryzyku” polega na upowszechnianiu wiedzy o ryzyku wśród społeczności korzystających z CIS, na informowaniu o takim ryzyku organów zatwierdzających i na składaniu sprawozdań z takiego ryzyka organom operacyjnym;
i)
„zmniejszanie ryzyka” polega na łagodzeniu, usuwaniu lub redukowaniu ryzyka (przy pomocy odpowiedniego połączenia środków technicznych, fizycznych, organizacyjnych lub proceduralnych), jego przenoszeniu lub monitorowaniu.
Artykuł 36
CIS, w których korzysta się z EUCI
1. CIS przetwarza EUCI zgodnie z koncepcją zabezpieczania informacji.
2. W przypadku CIS, w których korzysta się z EUCI, zgodność z polityką Komisji w dziedzinie bezpieczeństwa systemów informatycznych, o której mowa w decyzji C(2006) 3602 (11), oznacza, że:
a)
w odniesieniu do realizacji polityki w zakresie bezpieczeństwa systemów informatycznych w całym cyklu życia systemu informacyjnego stosuje się podejście Planuj - Wykonaj - Sprawdź - Działaj;
b)
potrzeby w zakresie bezpieczeństwa muszą zostać określone z zastosowaniem oceny wpływu na działalność;
c)
system informacyjny i zawarte w nim dane muszą być poddane formalnej klasyfikacji aktywów;
d)
wszystkie obowiązkowe środki bezpieczeństwa określone w ramach polityki w dziedzinie bezpieczeństwa systemów informatycznych muszą zostać wdrożone;
e)
musi zostać zastosowany proces zarządzania ryzykiem, który składa się z następujących etapów: identyfikacja zagrożeń i podatności, ocena ryzyka, zmniejszenie ryzyka, akceptacja ryzyka i informowanie o ryzyku;
f)
określa się, wdraża, sprawdza i poprawia plan bezpieczeństwa, w tym politykę bezpieczeństwa i procedurę bezpiecznej eksploatacji systemu.
3. Wszyscy pracownicy zaangażowani w projektowanie, budowę, testowanie, funkcjonowanie, zarządzanie lub stosowanie CIS, w których przetwarzane są EUCI, zgłaszają SAA wszelkie ewentualne niedoskonałości w zakresie bezpieczeństwa, incydenty, naruszenia lub narażenia na szwank bezpieczeństwa, które mogą mieć wpływ na ochronę CIS lub znajdujących się w nich EUCI.
4. Jeżeli EUCI podlegają ochronie przy użyciu produktów kryptograficznych, produkty te są zatwierdzane w następujący sposób:
a)
pierwszeństwo przyznaje się produktom zatwierdzonym przez Radę lub Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej, działającego jako organ ds. zatwierdzania produktów kryptograficznych Rady, na podstawie zalecenia Grupy Ekspertów ds. Bezpieczeństwa Komisji;
b)
jeżeli uzasadniają to określone względy operacyjne, organ Komisji ds. zatwierdzania produktów kryptograficznych (CAA) może, na podstawie zalecenia Grupy Ekspertów ds. Bezpieczeństwa Komisji, znieść wymogi wynikające z lit. a) i udzielić tymczasowej akceptacji na dany okres.
5. Podczas transmisji EUCI drogą elektroniczną, ich przetwarzania i przechowywania na nośnikach elektronicznych stosuje się zatwierdzone produkty kryptograficzne. Niezależnie od tego wymogu w okolicznościach nadzwyczajnych zastosowanie mogą mieć szczególne procedury lub szczególne konfiguracje techniczne zatwierdzone przez CAA.
6. Wdrażane są specjalne środki bezpieczeństwa w celu ochrony CIS przetwarzającego informacje niejawne z klauzulą tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub wyższą przed narażeniem tych informacji na szwank z powodu niezamierzonych emisji elektromagnetycznych (tzw. „środki bezpieczeństwa TEMPEST”). Takie środki bezpieczeństwa są proporcjonalne do ryzyka wykorzystania informacji niejawnych i do poziomu klauzuli tajności.
7. Organ ds. bezpieczeństwa Komisji obejmuje następujące funkcje:
-
organu ds. zabezpieczania informacji (IAA);
-
organu ds. akredytacji bezpieczeństwa (SAA);
-
organu ds. TEMPEST (TA);
-
organu ds. zatwierdzania produktów kryptograficznych (CAA);
-
organu ds. dystrybucji produktów kryptograficznych (CDA).
8. Organ ds. bezpieczeństwa Komisji wyznacza dla każdego systemu operacyjny organ ds. zabezpieczania informacji.
9. Obowiązki w ramach funkcji opisanych w ust. 7 i 8 określone zostaną w przepisach wykonawczych.
Artykuł 37
Akredytacja CIS, w których korzysta się z EUCI
1. Wszystkie CIS, w których korzysta się z EUCI, poddawane są procedurze akredytacji na podstawie zasad zabezpieczania informacji; poziom ich szczegółowości musi być proporcjonalny do poziomu wymaganej ochrony.
2. Procedura akredytacji obejmuje formalne zatwierdzenie przez organ ds. akredytacji bezpieczeństwa Komisji planu bezpieczeństwa dla danego CIS w celu uzyskania pewności, że:
a)
proces zarządzania ryzykiem, o którym mowa w art. 36 ust. 2, został odpowiednio przeprowadzony;
b)
właściciel systemu świadomie zaakceptował ryzyko szczątkowe; oraz
c)
osiągnięto wystarczający poziom ochrony CIS i przetwarzanych w nim EUCI zgodnie z niniejszą decyzją.
3. Organ Komisji ds. akredytacji bezpieczeństwa wydaje świadectwo akredytacji określające najwyższą klauzulę tajności EUCI, które mogą być przetwarzane w danym CIS, a także odpowiednie warunki jego działania. Nie narusza to zadań powierzonych Radzie Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa i określonych w art. 11 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 512/2014 (12).
4. Wspólna Rada Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa jest odpowiedzialna za udzielanie akredytacji CIS Komisji, w funkcjonowanie którego zaangażowanych jest kilka stron. W skład tej rady wchodzi po jednym przedstawicielu SAA z każdej zaangażowanej strony, a jej obradom przewodniczy przedstawiciel SAA ze strony Komisji.
5. Procedura akredytacji obejmuje szereg zadań, które muszą wykonać zaangażowane strony. Odpowiedzialność za przygotowywanie dokumentacji akredytacyjnej spoczywa całkowicie na właścicielu systemu CIS.
6. Za akredytację odpowiedzialny jest organ Komisji ds. akredytacji bezpieczeństwa, który na każdym etapie cyklu życia CIS ma prawo do:
a)
zażądania zastosowania procesu akredytacji;
b)
przeprowadzenia audytu lub inspekcji CIS;
c)
w przypadku gdy przestały być spełnione warunki działania - zażądania określenia planu poprawy bezpieczeństwa i jego skutecznego wdrożenia w ściśle określonych ramach czasowych, ewentualnego wycofania zezwolenia na eksploatację CIS do momentu, w którym warunki działania zostaną ponownie spełnione.
7. Procedurę akredytacji określono w standardzie procedury akredytacji dla CIS, w którym przetwarzane są EUCI; zostaje on przyjęty zgodnie z art.10 ust. 3 decyzji C(2006) 3602.
Artykuł 38
Okoliczności nadzwyczajne
1. Niezależnie od przepisów niniejszego rozdziału w okolicznościach nadzwyczajnych, takich jak zbliżający się lub trwający kryzys, konflikt, stan wojny, lub w wyjątkowych sytuacjach operacyjnych można stosować specjalne procedury opisane poniżej.
2. EUCI można transmitować z wykorzystaniem produktów kryptograficznych zatwierdzonych dla niższego poziomu klauzuli tajności lub w postaci niezaszyfrowanej za zgodą właściwego organu, jeżeli jakakolwiek zwłoka spowodowałaby szkody wyraźnie większe od szkód, które mogłoby spowodować ujawnienie materiałów niejawnych, oraz jeżeli:
a)
nadawca i odbiorca nie posiadają wymaganego urządzenia szyfrującego; oraz
b)
materiały niejawne nie mogą być dostarczone na czas w inny sposób.
3. Informacje niejawne transmitowane w okolicznościach przedstawionych w ust. 1 nie są opatrzone żadnymi oznaczeniami ani wskazaniami odróżniającymi je od informacji jawnych lub informacji, które mogą być chronione przy pomocy dostępnego urządzenia szyfrującego. Odbiorcy są bezzwłocznie powiadamiani za pomocą innych środków o poziomie klauzuli tajności.
4. Następnie sporządzane jest sprawozdanie dla właściwego organu i Grupy Ekspertów ds. Bezpieczeństwa Komisji.
ROZDZIAŁ 6
BEZPIECZEŃSTWO PRZEMYSŁOWE
Artykuł 39
Podstawowe zasady
1. Bezpieczeństwo przemysłowe oznacza stosowanie środków mających zapewnić ochronę EUCI
a)
w ramach umów niejawnych przez:
(i)
kandydatów lub oferentów w procedurze przetargowej i w postępowaniu o udzielenie zamówienia;
(ii)
wykonawców i podwykonawców na wszystkich etapach cyklu życia umów niejawnych;
b)
w ramach niejawnych umów o udzielenie dotacji przez:
(i)
wnioskodawców przez cały okres trwania procedury przyznawania dotacji;
(ii)
beneficjentów na wszystkich etapach cyklu życia niejawnych umów o udzielenie dotacji.
2. Przedmiotowe umowy lub umowy o udzielenie dotacji nie obejmują dostępu do informacji z klauzulą tajności TRES SECRET UE/EU TOP SECRET.
3. O ile nie określono inaczej, przepisy zawarte w niniejszym rozdziale dotyczące umów lub wykonawców niejawnych mają zastosowanie również do niejawnych umów o podwykonawstwo lub do podwykonawców.
Artykuł 40
Definicje
Na użytek niniejszego rozdziału stosuje się następujące definicje:
a)
„umowa niejawna” oznacza umowę ramową lub umowę, o której mowa w rozporządzeniu Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (13), zawieraną przez Komisję lub jeden z jej departamentów z wykonawcą na dostawę ruchomości lub nieruchomości, wykonanie robót lub świadczenie usług, której wykonanie wymaga wytwarzania, wykorzystywania lub przechowywania EUCI lub wiąże się z ich wytwarzaniem, wykorzystywaniem i przechowywaniem;
b)
„niejawna umowa o podwykonawstwo” oznacza umowę ramową lub umowę zawieraną przez wykonawcę Komisji lub jednego z jej departamentów z innym wykonawcą (np. podwykonawcą) na dostawę ruchomości lub nieruchomości, wykonanie robót lub świadczenie usług, której wykonanie wymaga wytwarzania, wykorzystywania lub przechowywania EUCI lub wiąże się z ich wytwarzaniem, wykorzystywaniem i przechowywaniem;
c)
„niejawna umowa o udzielenie dotacji” oznacza umowę, na podstawie której Komisja przyznaje dotację, jak określono w części I, tytule VI rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002, której wykonanie wymaga wytwarzania, wykorzystywania lub przechowywania EUCI lub wiąże się z ich wytwarzaniem, wykorzystywaniem i przechowywaniem;
d)
„wyznaczona władza bezpieczeństwa” (WWB) oznacza instytucję podlegającą krajowej władzy bezpieczeństwa (KWB) w państwie członkowskim, odpowiedzialną za przekazywanie podmiotom gospodarczym lub innym informacji dotyczących krajowej polityki we wszelkich sprawach związanych z bezpieczeństwem przemysłowym oraz za udzielanie wskazówek i pomocy w jej realizacji. Zadania WWB może wykonywać KWB lub dowolny inny właściwy organ.
Artykuł 41
Procedura dotycząca umów niejawnych i niejawnych umów o udzielenie dotacji
1. Każdy departament Komisji zapewnia, jako instytucja zamawiająca, by w przypadku zawierania umów niejawnych lub niejawnych umów o udzielenie dotacji wprowadzano do nich minimalne standardy bezpieczeństwa przemysłowego lub odniesienie do tych standardów, a także by przestrzegano ich przy udzielaniu zamówienia niejawnego lub zawieraniu niejawnej umowy o udzielenie dotacji.
2. Do celów ust. 1 właściwe służby w obrębie Komisji korzystają z doradztwa Dyrekcji Generalnej ds. Zasobów Ludzkich i Bezpieczeństwa, a w szczególności Dyrekcji ds. Bezpieczeństwa, oraz zapewniają, by modele umów i umów o podwykonawstwo oraz modele umów o udzielenie dotacji obejmowały przepisy odzwierciedlające podstawowe zasady i minimalne standardy dotyczące ochrony EUCI, które powinni spełniać wykonawcy i podwykonawcy oraz odpowiednio beneficjenci umów o udzielenie dotacji.
3. Komisja ściśle współpracuje z KWB, WWB lub każdym innym właściwym organem danego państwa członkowskiego.
4. Jeżeli instytucja zamawiająca zamierza uruchomić procedurę mającą na celu zawarcie umowy niejawnej lub niejawnej umowy o udzielenie dotacji, korzysta z doradztwa organu ds. bezpieczeństwa Komisji w zakresie kwestii odnoszących się do niejawnego charakteru procedury i jej elementów na wszystkich jej etapach.
5. Wzory i modele niejawnych umów i umów o podwykonawstwo, niejawnych umów o udzielenie dotacji, ogłoszeń o zamówieniach, wskazówki dotyczące przypadków, w których wymagane są świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego (SBP), instrukcje bezpieczeństwa programu lub projektu (IBP), dokumenty określające aspekty bezpieczeństwa (DOAB), wizyty, transmisja i przemieszczanie EUCI w ramach umów niejawnych lub niejawnych umów o udzielenie dotacji są określone w przepisach wykonawczych dotyczących bezpieczeństwa przemysłowego po uprzedniej konsultacji z Grupą Ekspertów ds. Bezpieczeństwa Komisji.
6. Komisja może zawierać umowy niejawne lub niejawne umowy o udzielenie dotacji, na podstawie których powierza się zadania obejmujące EUCI lub wiążące się z dostępem do tych informacji, korzystaniem z nich lub ich przechowywaniem przez podmioty gospodarcze zarejestrowane w państwie członkowskim lub w państwie trzecim, z którym, zgodnie z rozdziałem 7. niniejszej decyzji, zawarto umowę lub porozumienie administracyjne.
Artykuł 42
Elementy dotyczące bezpieczeństwa w umowie niejawnej lub niejawnej umowie o udzielenie dotacji
1. Umowy niejawne i niejawne umowy o udzielenie dotacji obejmują następujące elementy dotyczące bezpieczeństwa:
Instrukcje bezpieczeństwa programu lub projektu
a)
„Instrukcje bezpieczeństwa programu lub projektu (IBP)” oznaczają wykaz procedur bezpieczeństwa stosowanych w odniesieniu do określonego programu lub projektu w celu normalizacji procedur bezpieczeństwa. Instrukcje mogą być zmieniane podczas trwania programu lub projektu.
b)
Dyrekcja Generalna ds. Zasobów Ludzkich i Bezpieczeństwa opracowuje ogólne IBP; departamenty Komisji odpowiedzialne za programy lub projekty obejmujące postępowanie z EUCI lub ich przechowywanie mogą opracowywać, w stosownych przypadkach, szczegółowe IBP oparte na ogólnych IBP.
c)
Szczegółowe IBP są opracowywane zwłaszcza w odniesieniu do programów i projektów charakteryzujących się znacznym zakresem, skalą i złożonością, lub mnogością bądź zróżnicowaniem wykonawców, beneficjentów i innych zaangażowanych partnerów i zainteresowanych stron, np. w odniesieniu do ich statusu prawnego. Departament(-y) Komisji zarządzający(-ące) programem lub projektem w ścisłej współpracy z Dyrekcją Generalną ds. Zasobów Ludzkich i Bezpieczeństwa opracowują szczegółowe IBP.
d)
W celu uzyskania porady Dyrekcja Generalna ds. Zasobów Ludzkich i Bezpieczeństwa przedstawia ogólne i szczegółowe IBP Grupie Ekspertów ds. Bezpieczeństwa Komisji.
Dokument określający aspekty bezpieczeństwa
a)
„Dokument określający aspekty bezpieczeństwa” (DOAB) oznacza zbiór specjalnych warunków umownych, wydany przez instytucję zamawiającą, stanowiący integralną część każdej umowy niejawnej obejmującej dostęp do EUCI lub ich wytwarzanie, określający wymogi bezpieczeństwa i wskazujący te elementy umowy, których bezpieczeństwo wymaga ochrony.
b)
W DOAB opisane są wymogi bezpieczeństwa dotyczące poszczególnych umów. W stosownych przypadkach DOAB zawiera przewodnik nadawania klauzul (PNK) i stanowi integralną część umowy niejawnej lub niejawnej umowy o podwykonawstwo bądź niejawnej umowy o udzielenie dotacji.
c)
DOAB zawiera przepisy zobowiązujące wykonawcę lub beneficjenta do przestrzegania minimalnych standardów określonych w niniejszej decyzji. Instytucja zamawiająca zapewnia, by w DOAB zostało wskazane, że nieprzestrzeganie tych minimalnych standardów może stanowić wystarczający powód do rozwiązania umowy lub umowy o udzielenie dotacji.
2. Zarówno IBP, jak i DOAB obejmują obowiązkowy element dotyczący bezpieczeństwa w postaci PNK:
a)
„Przewodnik nadawania klauzul” (PNK) oznacza dokument opisujący niejawne elementy programu, projektu, umowy lub umowy o udzielenie dotacji, określający poziomy klauzuli tajności, które mają zastosowanie. PNK może być rozszerzany przez cały czas trwania programu, projektu, umowy lub umowy o udzielenie dotacji, a klauzule tajności dla elementów informacji mogą podlegać zmianie lub obniżeniu; jeżeli PNK istnieje, to stanowi część DOAB.
b)
Przed ogłoszeniem zaproszenia do składania ofert lub zawarciem umowy niejawnej departament Komisji jako instytucja zamawiająca określa klauzulę tajności wszelkich informacji, których należy udzielić kandydatom i oferentom lub wykonawcom, jak również klauzulę tajności wszelkich informacji, które mają być wytworzone przez wykonawcę. W tym celu, po konsultacji z organem ds. bezpieczeństwa Komisji, departament opracowuje PNK, który należy stosować podczas realizacji umowy zgodnie z niniejszą decyzją i jej przepisami wykonawczymi.
c)
Do określania klauzuli tajności różnych elementów umowy niejawnej zastosowanie mają następujące zasady:
(i)
podczas opracowywania PNK departament Komisji jako instytucja zamawiająca uwzględnia wszystkie odpowiednie aspekty bezpieczeństwa, w tym klauzulę tajności nadaną informacjom, które ich wytwórca przekazał i których wykorzystanie do celów umowy zatwierdził;
(ii)
ogólna klauzula tajności umowy nie może być niższa od najwyższej klauzuli tajności któregokolwiek z jej elementów; oraz
(iii)
w stosownych przypadkach instytucja zamawiająca kontaktuje się za pośrednictwem organu ds. bezpieczeństwa Komisji z KWB, WWB państw członkowskich lub jakimkolwiek innym właściwym organem bezpieczeństwa w razie jakichkolwiek zmian klauzul tajności informacji wytworzonych przez wykonawców lub przekazanych im podczas realizacji umowy oraz w przypadku wprowadzania jakichkolwiek późniejszych zmian do PNK.
Artykuł 43
Dostęp pracowników zatrudnionych przez wykonawców i przez beneficjentów do EUCI
Instytucja zamawiająca lub udzielająca dotacji zapewnia, aby umowa niejawna lub niejawna umowa o udzielenie dotacji obejmowała przepisy wskazujące, że personel wykonawcy, podwykonawcy lub beneficjenta, który do realizacji umowy niejawnej, niejawnej umowy o podwykonawstwo lub niejawnej umowy o udzielenie dotacji potrzebuje dostępu do EUCI, uzyskuje taki dostęp, pod warunkiem że:
a)
posiada upoważnienie w zakresie bezpieczeństwa do odpowiedniego poziomu lub został odpowiednio upoważniony w inny sposób w wyniku ustalenia jego potrzeb w ramach zasady ograniczonego dostępu;
b)
został poinformowany o obowiązujących przepisach bezpieczeństwa służących ochronie EUCI i potwierdził, że zapoznał się ze swoimi obowiązkami w zakresie ochrony takich informacji;
c)
otrzymał od KWB, WWB lub jakiegokolwiek innego właściwego organu poświadczenie bezpieczeństwa do odpowiedniego poziomu informacji niejawnych z klauzulą tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub SECRET UE/EU SECRET.
Artykuł 44
Świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego
1. „Świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego” (SBP) oznacza wydane w trybie administracyjnym oświadczenie KWB, WWB lub jakiegokolwiek innego właściwego organu bezpieczeństwa, że z punktu widzenia bezpieczeństwa dany obiekt jest w stanie zapewnić odpowiedni poziom ochrony EUCI do określonego poziomu klauzuli tajności.
2. SBP wydawane przez KWB lub WWB, lub jakikolwiek inny właściwy organ bezpieczeństwa państwa członkowskiego w celu zaświadczenia zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, że dany podmiot gospodarczy jest w stanie zapewnić w swoich obiektach ochronę EUCI odpowiadającą określonemu poziomowi klauzuli tajności (CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub SECRET UE/EU SECRET), są przedstawiane organowi ds. bezpieczeństwa Komisji, który przekazuje je departamentowi Komisji pełniącemu rolę instytucji zamawiającej lub udzielającej dotacji, zanim kandydat, oferent lub wnioskodawca lub podmiot występujący o dotację lub beneficjent uzyska dostęp do EUCI.
3. W stosownych przypadkach instytucja zamawiająca powiadamia za pośrednictwem organu ds. bezpieczeństwa Komisji odpowiednią KWB, WWB lub jakikolwiek inny właściwy organ bezpieczeństwa, że do realizacji umowy wymagane jest SBP. SBP lub PBO są wymagane, jeżeli podczas postępowania o udzielenie zamówień lub podczas procedury przyznawania dotacji mają być dostarczone EUCI z klauzulą tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub SECRET UE/EU SECRET.
4. Instytucja zamawiająca lub udzielająca dotacji nie zawiera umowy niejawnej lub niejawnej umowy o udzielenie dotacji z wybranym oferentem lub uczestnikiem, zanim nie otrzyma od KWB, WWB lub jakiegokolwiek innego właściwego organu bezpieczeństwa państwa członkowskiego, w którym zarejestrowany jest wykonawca lub podwykonawca, potwierdzenia, że wydane zostało odpowiednie SBP, jeżeli istnieje taki wymóg.
5. W przypadku gdy KWB, WWB lub jakikolwiek inny właściwy organ bezpieczeństwa, który wydał SBP, powiadomił organ ds. bezpieczeństwa Komisji o zmianach wpływających na SBP, organ ten informuje departament Komisji pełniący funkcję instytucji zamawiającej lub udzielającej dotacji. W przypadku umowy o podwykonawstwo odpowiednio informowane są KWB, WWB lub jakikolwiek inny właściwy organ bezpieczeństwa.
6. Cofnięcie SBP przez właściwą KWB, WWB lub jakikolwiek inny właściwy organ bezpieczeństwa stanowi dla instytucji zamawiającej lub udzielającej dotacji wystarczający powód do rozwiązania umowy niejawnej lub wykluczenia kandydata, oferenta lub wnioskodawcy z postępowania. W tym celu w modelach umów i modelach umów o udzielenie dotacji, które mają być opracowane, uwzględnia się stosowny przepis.
Artykuł 45
Przepisy dotyczące umów niejawnych i niejawnych umów o udzielenie dotacji
1. Jeżeli EUCI są przekazywane kandydatowi, oferentowi lub wnioskodawcy podczas postępowania o udzielenie zamówień, zaproszenie do składania ofert lub zaproszenie do składania wniosków zawiera przepis zobowiązujący kandydata, oferenta lub wnioskodawcę, który nie złoży oferty lub wniosku lub który nie zostanie wybrany, do zwrotu wszystkich dokumentów niejawnych w określonym terminie.
2. Instytucja zamawiająca lub udzielająca dotacji powiadamia - za pośrednictwem organu ds. bezpieczeństwa Komisji - właściwe KWB, WWB lub jakikolwiek inny właściwy organ bezpieczeństwa o zawarciu umowy niejawnej lub niejawnej umowy o udzielenie dotacji oraz o istotnych danych, takich jak nazwisko wykonawcy(-ów) lub beneficjentów, okres obowiązywania umowy oraz maksymalny poziom klauzuli tajności.
3. W przypadku rozwiązania takich umów lub umów o udzielenie dotacji instytucja zamawiająca lub udzielająca dotacji niezwłocznie powiadamia o tym fakcie - za pośrednictwem organu ds. bezpieczeństwa Komisji - KWB, WWB lub jakikolwiek inny właściwy organ ds. bezpieczeństwa państwa członkowskiego, w którym zarejestrowany jest wykonawca lub beneficjent dotacji.
4. Z reguły po rozwiązaniu umowy niejawnej lub niejawnej umowy o udzielenie dotacji lub po wypowiedzeniu uczestnictwa przez beneficjenta dotacji wymaga się od wykonawcy lub beneficjenta dotacji zwrócenia wszelkich posiadanych przezeń EUCI na ręce instytucji zamawiającej lub udzielającej dotacji.
5. W DOAB określa się szczególne przepisy dotyczące usuwania EUCI podczas wykonywania umowy niejawnej lub niejawnej umowy o udzielenie dotacji lub po jej rozwiązaniu.
6. Jeżeli wykonawca lub beneficjent dotacji są upoważnieni do zachowania EUCI po rozwiązaniu umowy niejawnej lub niejawnej umowy o udzielenie dotacji, wykonawca lub beneficjent dotacji nadal przestrzegają minimalnych standardów zawartych w niniejszej decyzji oraz nadal chronią poufność EUCI.
Artykuł 46
Szczególne przepisy dotyczące umów niejawnych
1. Istotne dla ochrony EUCI warunki, na których wykonawca może zlecić podwykonawstwo, są określone w zaproszeniu do składania ofert oraz w umowie niejawnej.
2. Przed zleceniem podwykonawstwa którychkolwiek części umowy niejawnej wykonawca uzyskuje zgodę instytucji zamawiającej. Umowa o podwykonawstwo wiążąca się z dostępem do EUCI nie może być zawarta z podwykonawcą zarejestrowanym w państwie trzecim, chyba że istnieją ramy prawne dotyczące bezpieczeństwa informacji, jak przewidziano w rozdziale 7.
3. Wykonawca odpowiada za zapewnienie zgodności wszystkich podejmowanych w ramach podwykonawstwa czynności z minimalnymi standardami określonymi w niniejszej decyzji i nie dostarcza podwykonawcy EUCI bez uprzedniej pisemnej zgody instytucji zamawiającej.
4. Jeżeli chodzi o EUCI wytworzone lub wykorzystywane przez wykonawcę, za ich wytwórcę uznaje się Komisję, a prawa przysługujące wytwórcy są wykonywane przez instytucję zamawiającą.
Artykuł 47
Wizyty związane z umowami niejawnymi
1. Jeżeli w związku z wykonaniem umowy niejawnej lub niejawnej umowy o udzielenie dotacji pracownik Komisji bądź personel wykonawcy lub personel beneficjenta dotacji musi uzyskać dostęp do informacji niejawnych z klauzulą tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub SECRET UE/EU SECRET w obiektach drugiej strony, organizowane są wizyty we współpracy z KWB, WWB lub z jakimkolwiek innym właściwym organem bezpieczeństwa. O takich wizytach informuje się organ ds. bezpieczeństwa Komisji. KWB, WWB lub jakikolwiek inny właściwy organ bezpieczeństwa może uzgodnić procedurę umożliwiającą bezpośrednie organizowanie wizyt w kontekście konkretnych programów lub projektów.
2. Wszystkie osoby wizytujące posiadają odpowiednie poświadczenie bezpieczeństwa i kierują się zasadą ograniczonego dostępu do EUCI związanych z umową niejawną.
3. Osobom wizytującym umożliwia się dostęp wyłącznie do EUCI związanych z celem wizyty.
4. Bardziej szczegółowe przepisy określono w przepisach wykonawczych.
5. Zgodność z przepisami dotyczącymi wizyt związanych z umowami niejawnymi, określonymi w niniejszej decyzji i w jej przepisach wykonawczych, o których mowa w ust. 4, jest obowiązkowa.
Artykuł 48
Transmisja i przemieszczanie EUCI w związku z umowami niejawnymi i niejawnymi umowami o udzielenie dotacji
1. Do transmisji EUCI drogą elektroniczną zastosowanie mają odpowiednie przepisy rozdziału 5. niniejszej decyzji.
2. Do przemieszczania EUCI zastosowanie mają odpowiednie przepisy rozdziału 4. niniejszej decyzji i jej przepisy wykonawcze zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi.
3. Jeżeli materiały niejawne są transportowane jako ładunek, do określania zabezpieczeń stosuje się następujące zasady:
a)
bezpieczeństwo zapewnia się na wszystkich etapach przewozu, począwszy od miejsca wyjazdu do miejsca przeznaczenia;
b)
stopień ochrony, jakim objęto przesyłkę, określa się według najwyższego poziomu klauzuli tajności materiału zawartego w przesyłce;
c)
przed jakimkolwiek transgranicznym przemieszczeniem materiałów niejawnych z klauzulą tajności CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL lub SECRET UE/EU SECRET, nadawca sporządza plan przewozu, który jest zatwierdzany przez KWB, WWB lub jakikolwiek inny właściwy organ bezpieczeństwa;
d)
przejazdy odbywają się w miarę możliwości bezpośrednio między dwoma punktami i kończą się tak szybko, jak pozwolą na to okoliczności;
e)
jeżeli jest to możliwe, trasy powinny przebiegać wyłącznie przez terytoria państw członkowskich. Transport trasami przebiegającymi przez terytoria państw innych niż państwa członkowskie powinien się odbywać wyłącznie pod warunkiem zatwierdzenia przez KWB, WWB lub jakikolwiek inny właściwy organ bezpieczeństwa zarówno państwa nadawcy, jak i państwa odbiorcy.
Artykuł 49
Przekazywanie EUCI wykonawcom i beneficjentom dotacji znajdującym się w państwach trzecich
EUCI są przekazywane wykonawcom lub beneficjentom dotacji znajdującym się w państwach trzecich zgodnie ze środkami bezpieczeństwa uzgodnionymi między organem ds. bezpieczeństwa Komisji, departamentem Komisji jako instytucją zamawiającą lub przyznającą dotację oraz KWB, WWB lub jakimkolwiek innym właściwym organem bezpieczeństwa danego państwa trzeciego, w którym zarejestrowany jest wykonawca lub beneficjent dotacji.
Artykuł 50
Postępowanie z informacjami niejawnymi z klauzulą tajności UE/EU RESTRICTED w kontekście umów niejawnych lub niejawnych umów o udzielenie dotacji
1. Ochrona informacji niejawnych z klauzulą tajności UE/EU RESTRICTED wykorzystywanych lub przechowywanych w ramach umów niejawnych lub umów o udzielenie dotacji opiera się na zasadzie proporcjonalności i uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów.
2. W kontekście umów niejawnych lub niejawnych umów o udzielenie dotacji związanych z wykorzystywaniem informacji niejawnych opatrzonych klauzulą tajności UE/EU RESTRICTED nie wymaga się SBP lub PBO.
3. Jeżeli umowa lub umowa o udzielenie dotacji wiąże się z przetwarzaniem informacji niejawnych z klauzulą tajności RESTREINT UE/EU RESTRICTED w CIS, który eksploatuje wykonawca lub beneficjent dotacji, instytucja zamawiająca lub przyznająca dotację zapewnia, po konsultacji z organem ds. bezpieczeństwa Komisji, aby umowa lub umowa o udzielenie dotacji określała niezbędne wymogi techniczne i administracyjne dotyczące akredytacji lub zatwierdzenia CIS proporcjonalnie do szacowanego ryzyka, uwzględniając wszystkie odpowiednie czynniki. Zakres akredytacji lub zatwierdzenia w przypadku takiego CIS jest uzgadniany między organem ds. bezpieczeństwa Komisji a odpowiednią KWB lub WWB.
ROZDZIAŁ 7
WYMIANA INFORMACJI NIEJAWNYCH Z INNYMI INSTYTUCJAMI, AGENCJAMI, ORGANAMI I BIURAMI UE, Z PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKIMI ORAZ PAŃSTWAMI TRZECIMI I ORGANIZACJAMI MIĘDZYNARODOWYMI
Artykuł 51
Podstawowe zasady
1. Jeżeli Komisja lub jeden z jej departamentów stwierdza, że zachodzi konieczność wymiany EUCI z inną instytucją, agencją, organem lub biurem UE bądź z państwem trzecim lub organizacją międzynarodową, podejmuje się niezbędne kroki w celu ustanowienia odpowiednich ram prawnych lub administracyjnych takiej wymiany, do których należeć mogą umowy o bezpieczeństwie informacji lub porozumienia administracyjne zawarte zgodnie z odpowiednimi przepisami.
2. Nie naruszając postanowień art. 57, EUCI wymienia się z inną instytucją, agencją, organem lub biurem UE lub z państwem trzecim lub organizacją międzynarodową tylko pod warunkiem, że istnieją przedmiotowe odpowiednie ramy prawne lub administracyjne, a także dostateczne gwarancje, że dana instytucja, agencja, organ lub biuro UE bądź państwo trzecie lub organizacja międzynarodowa stosuje równoważne podstawowe zasady i minimalne standardy ochrony informacji niejawnych.
Artykuł 52
Wymiana EUCI z innymi instytucjami, agencjami, organami i biurami UE
1. Przed zawarciem porozumienia administracyjnego dotyczącego wymiany EUCI z inną instytucją, agencją, organem lub biurem UE Komisja upewnia się, czy dana instytucja, agencja, organ lub biuro UE:
a)
posiada ramy prawne służące ochronie EUCI, które określają podstawowe zasady i minimalne standardy równoważne zasadom i standardom określonym w niniejszej decyzji i jej przepisach wykonawczych;
b)
stosuje standardy i wytyczne dotyczące bezpieczeństwa w zakresie bezpieczeństwa osobowego, bezpieczeństwa fizycznego, zarządzania EUCI i bezpieczeństwa systemów teleinformatycznych (CIS), które zapewniają poziom ochrony EUCI równoważny poziomowi, jaki jest zapewniony w obrębie Komisji;
c)
oznacza wytworzone przez siebie informacje niejawne jako EUCI.
2. Dyrekcja Generalna ds. Zasobów Ludzkich i Bezpieczeństwa, w ścisłej współpracy z innymi właściwymi departamentami Komisji, stanowi w obrębie Komisji służbę odpowiedzialną za zawieranie porozumień administracyjnych dotyczących wymiany EUCI z innymi instytucjami, agencjami, organami lub biurami UE.
3. Porozumienia administracyjne z reguły przyjmują formę wymiany listów podpisanych w imieniu Komisji przez Dyrektora Generalnego ds. Zasobów Ludzkich i Bezpieczeństwa.
4. Przed zawarciem porozumienia administracyjnego dotyczącego wymiany EUCI organ ds. bezpieczeństwa Komisji przeprowadza wizytę oceniającą mającą na celu ocenę ram prawnych służących ochronie EUCI i upewnienie się co do skuteczności środków wdrożonych w celu ochrony EUCI. Porozumienie administracyjne wchodzi w życie i wymiana EUCI może się odbyć pod warunkiem że wynik wizyty oceniającej jest zadowalający, a zalecenia sformułowane po wizycie zostały spełnione. W regularnych odstępach czasu przeprowadza się kolejne wizyty oceniające mające na celu weryfikację zgodności z porozumieniem administracyjnym oraz zgodności obowiązujących środków bezpieczeństwa z uzgodnionymi podstawowymi zasadami i minimalnymi standardami.
5. W obrębie Komisji głównym punktem, do którego wpływają i z którego przekazywane są informacje niejawne wymieniane z inną instytucją, agencją, organem lub biurem UE, jest z reguły kancelaria tajna UE zarządzana przez Sekretariat Generalny. Jeżeli jednak ze względów bezpieczeństwa, organizacyjnych lub operacyjnych jest to dla ochrony EUCI właściwsze, jako punkt, do którego wpływają i z którego przekazywane są informacje niejawne dotyczące spraw wchodzących w zakres kompetencji danych departamentów Komisji, funkcjonują lokalne kancelarie tajne UE ustanowione w departamentach Komisji zgodnie z niniejsza decyzją i jej przepisami wykonawczymi.
6. O procesie zawierania porozumień administracyjnych zgodnie z ust. 2 informuje się Grupę Ekspertów ds. Bezpieczeństwa Komisji.
Artykuł 53
Wymiana EUCI z państwami członkowskimi
1. EUCI mogą być wymieniane z państwami członkowskimi oraz im udostępniane, pod warunkiem że państwa te chronią informacje zgodnie z wymogami mającymi zastosowanie w przypadku informacji niejawnych, którym nadano krajową klauzulę tajności o równorzędnym poziomie zgodnie z tabelą odpowiedników klauzul tajności zamieszczoną w załączniku I.
2. Jeżeli państwa członkowskie wprowadzają do struktur lub sieci Unii Europejskiej informacje niejawne noszące krajowe oznaczenie identyfikujące dokument niejawny, Komisja obejmuje te informacje ochroną zgodnie z wymogami, które mają zastosowanie do EUCI, na poziomie równorzędnym określonym w tabeli odpowiedników klauzul tajności zamieszczonej w załączniku I.
Artykuł 54
Wymiana EUCI z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi
1. W przypadku gdy Komisja stwierdza, że istnieje długoterminowa potrzeba wymiany informacji niejawnych z państwem trzecim lub organizacją międzynarodową, podejmuje się niezbędne kroki w celu ustanowienia odpowiednich ram prawnych lub administracyjnych takiej wymiany, do których należeć mogą umowy o bezpieczeństwie informacji lub porozumienia administracyjne zawarte zgodnie z odpowiednimi przepisami.
2. Przedmiotowe umowy o bezpieczeństwie informacji i porozumienia administracyjne, o których mowa w ust. 1, zawierają postanowienia zapewniające, by w przypadku otrzymania EUCI przez państwa trzecie lub organizacje międzynarodowe informacje te były chronione stosownie do ich klauzuli tajności i zgodnie z minimalnymi standardami, które odpowiadają standardom określonym w niniejszej decyzji.
3. Komisja może zawierać porozumienia administracyjne zgodnie z art. 56, o ile poziom klauzuli tajności nadanej EUCI nie jest zasadniczo wyższy niż RESTREINT UE/EU RESTRICTED.
4. Porozumienia administracyjne dotyczące wymiany informacji niejawnych, o których mowa w ust. 3, zawierają postanowienia mające służyć temu, by w przypadku otrzymania EUCI przez państwa trzecie lub organizacje międzynarodowe informacje te były chronione stosownie do ich klauzuli tajności i zgodnie z minimalnymi standardami, które odpowiadają standardom określonym w niniejszej decyzji. W sprawie zawierania umów o bezpieczeństwie informacji lub porozumień administracyjnych zasięga się opinii Grupy Ekspertów ds. Bezpieczeństwa Komisji.
5. Decyzja o udostępnieniu państwu trzeciemu lub organizacji międzynarodowej EUCI wytworzonych w Komisji podejmowana jest przez departament Komisji, jako wytwórcę przedmiotowych EUCI w obrębie Komisji, dla każdego przypadku z osobna, w zależności od charakteru i treści takich informacji, potrzeby odbiorcy w zakresie dostępu do informacji niejawnych i korzyści dla Unii. Jeżeli wytwórcą informacji niejawnych, o których udostępnienie wystąpiono, lub materiału źródłowego, który mogą zawierać, nie jest Komisja, departament Komisji, który posiada przedmiotowe informacje niejawne, najpierw zwraca się do wytwórcy o pisemną zgodę na ich udostępnienie. Jeżeli nie można ustalić, kto jest wytwórcą, departament Komisji, który posiada przedmiotowe informacje niejawne, przejmuje odpowiedzialność wytwórcy po uprzedniej konsultacji z Grupą Ekspertów ds. Bezpieczeństwa Komisji.
Artykuł 55
Umowy o bezpieczeństwie informacji
1. Umowy o bezpieczeństwie informacji zawierane są między państwami trzecimi lub organizacjami międzynarodowymi zgodnie z art. 218 TFUE.
2. Umowy o bezpieczeństwie informacji:
a)
ustanawiają podstawowe zasady i minimalne standardy mające zastosowanie do wymiany informacji niejawnych między Unią a państwem trzecim lub organizacją międzynarodową;
b)
przewidują techniczne uzgodnienia wykonawcze, dokonywane przez właściwe organy bezpieczeństwa odpowiednich instytucji i organów Unii oraz właściwy organ bezpieczeństwa danego państwa trzeciego lub danej organizacji międzynarodowej. Przedmiotowe uzgodnienia uwzględniają poziom ochrony przewidziany w przepisach, strukturach i procedurach dotyczących bezpieczeństwa istniejących w danym państwie trzecim lub danej organizacji międzynarodowej;
c)
przewidują, że przed wymianą informacji niejawnych na mocy umowy należy upewnić się, że strona otrzymująca jest w stanie w odpowiedni sposób chronić i zabezpieczać dostarczone jej informacje niejawne.
3. Jeżeli ustalono potrzebę wymiany informacji niejawnych zgodnie z art. 51 ust. 1, Komisja konsultuje się z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych, Sekretariatem Generalnym Rady oraz innymi instytucjami i organami UE, w razie potrzeby, w celu ustalenia, czy należy złożyć zalecenie w myśl art. 218 ust. 3 TFUE.
4. Nie wymienia się żadnych EUCI drogą elektroniczną, o ile nie zostało to wyraźnie przewidziane w umowie o bezpieczeństwie informacji lub technicznych uzgodnieniach wykonawczych.
5. Główny punkt w obrębie Komisji, do którego wpływają i z którego przekazywane są informacje niejawne wymieniane z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi, stanowi z reguły kancelaria tajna UE zarządzana przez Sekretariat Generalny. Jeżeli jednak ze względów bezpieczeństwa, organizacyjnych lub operacyjnych jest to dla ochrony EUCI właściwsze, jako punkt, do którego wpływają i z którego przekazywane są informacje niejawne dotyczące spraw wchodzących w zakres kompetencji danych departamentów Komisji, funkcjonują lokalne kancelarie tajne UE ustanowione w departamentach Komisji zgodnie z niniejsza decyzją i jej przepisami wykonawczymi.
6. Aby ocenić skuteczność przepisów, struktur i procedur dotyczących bezpieczeństwa w danym państwie trzecim lub organizacji międzynarodowej, Komisja - w porozumieniu z zainteresowanym państwem trzecim lub organizacją międzynarodową oraz we współpracy z innymi instytucjami, agencjami, organami lub biurami UE - uczestniczy w wizytach oceniających. Takie wizyty oceniające służą ewaluacji:
a)
ram prawnych mających zastosowanie do ochrony informacji niejawnych;
b)
wszelkich cech charakterystycznych polityki bezpieczeństwa oraz sposobu, w jaki zorganizowana jest polityka bezpieczeństwa w państwie trzecim lub organizacji międzynarodowej, co może mieć wpływ na poziom tajności informacji niejawnych, które mogą być wymieniane;
c)
stosowanych faktycznie środków i procedur bezpieczeństwa; oraz
d)
procedur sprawdzających w zakresie poświadczenia bezpieczeństwa odpowiadających klauzuli tajności EUCI, które mają być udostępniane.
Artykuł 56
Porozumienia administracyjne
1. Jeżeli w kontekście ram politycznych lub prawnych UE istnieje długoterminowa potrzeba wymiany z państwem trzecim lub organizacją międzynarodową informacji niejawnych z klauzulą tajności z reguły nie wyższą niż RESTREINT UE/EU RESTRICTED i jeżeli organ ds. bezpieczeństwa Komisji po konsultacji z Grupą Ekspertów ds. Bezpieczeństwa Komisji ustalił w szczególności, że dana strona nie dysponuje wystarczająco rozwiniętym systemem bezpieczeństwa, aby można było zawrzeć umowę o bezpieczeństwie informacji, Komisja może zadecydować o zawarciu porozumienia administracyjnego z odpowiednimi organami danego państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej.
2. Przedmiotowe porozumienia administracyjne co do zasady przyjmują postać wymiany listów.
3. Przed zawarciem porozumienia przeprowadza się wizytę oceniającą. O wyniku takiej wizyty informuje się Grupę Ekspertów ds. Bezpieczeństwa Komisji. Jeżeli istnieją wyjątkowe powody dla pilnej wymiany informacji niejawnych, EUCI mogą być udostępniane pod warunkiem że dołoży się wszelkich starań, aby przedmiotowa wizyta oceniająca została przeprowadzona jak najszybciej.
4. Nie wymienia się żadnych EUCI drogą elektroniczną, o ile nie zostało to wyraźnie przewidziane w porozumieniu administracyjnym.
Artykuł 57
Wyjątkowe udostępnianie EUCI ad hoc
1. Jeżeli nie zawarto umowy o bezpieczeństwie informacji lub porozumienia administracyjnego, a Komisja lub jeden z jej departamentów stwierdzi, że w kontekście ram politycznych i prawnych UE istnieje wyjątkowa potrzeba udostępnienia EUCI państwu trzeciemu lub organizacji międzynarodowej, organ ds. bezpieczeństwa Komisji sprawdza - w możliwie obszernym zakresie - wraz z organami bezpieczeństwa danego państwa trzeciego lub danej organizacji międzynarodowej, czy ich przepisy, struktury i procedury dotyczące bezpieczeństwa gwarantują ochronę udostępnianych EUCI zgodnie ze standardami, które nie są mniej rygorystyczne niż standardy określone w niniejszej decyzji.
2. Decyzja udostępnienia EUCI danemu państwu trzeciemu lub organizacji międzynarodowej podejmowana jest, po konsultacji z Grupą Ekspertów ds. Bezpieczeństwa Komisji, przez Komisję na podstawie wniosku członka Komisji odpowiedzialnego za kwestie bezpieczeństwa.
3. W następstwie decyzji Komisji o udostępnieniu EUCI i po uprzednim uzyskaniu pisemnej zgody wytwórców, w tym wytwórców materiału źródłowego, który informacje mogą zawierać, właściwy departament Komisji przekazuje przedmiotowe informacje, które są opatrzone oznaczeniem dotyczącym możliwości ich udostępnienia, wskazującym państwo trzecie lub organizację międzynarodową, którym zostają udostępnione. Przed faktycznym udostępnieniem lub w momencie udostępniania dana strona trzecia na piśmie zobowiązuje się do ochrony EUCI, które otrzymuje, zgodnie z podstawowymi zasadami i minimalnymi standardami określonymi w niniejszej decyzji.
ROZDZIAŁ 8
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 58
Zastąpienie poprzedniej decyzji
Niniejsza decyzja uchyla i zastępuje decyzję Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (14).
Artykuł 59
Informacje niejawne wytworzone przed wejściem w życie niniejszej decyzji
1. Wszystkie EUCI opatrzone klauzulą tajności zgodnie z decyzją 2001/844/WE, EWWiS, Euratom podlegają dalszej ochronie zgodnie z właściwymi przepisami niniejszej decyzji.
2. W dniu wejścia w życie niniejszej decyzji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom wszystkie informacje niejawne, które uprzednio znalazły się w Komisji, z wyłączeniem informacji niejawnych Euratom:
a)
jeśli zostały wytworzone przez Komisję, w dalszym ciągu są uznawane za automatycznie przeklasyfikowane na „RESTREINT UE”, chyba że ich autor podjął do dnia 31 stycznia 2002 r. decyzję o nadaniu im innej klauzuli i poinformował o tym wszystkich adresatów danego dokumentu;
b)
jeśli zostały wytworzone przez autorów spoza Komisji, zachowują oryginalną klauzulę tajności i tym samym są traktowane jak EUCI z równorzędną klauzulą, chyba że autor wyraził zgodę na jej obniżenie lub zniesienie.
Artykuł 60
Przepisy wykonawcze i instrukcje bezpieczeństwa
1. W stosownych przypadkach przyjęcie przepisów wykonawczych do niniejszej decyzji będzie przedmiotem odrębnej decyzji Komisji w sprawie uprawnień przysługujących członkowi Komisji odpowiedzialnemu za kwestie bezpieczeństwa, w pełnej zgodności z regulaminem wewnętrznym.
2. Po uzyskaniu uprawnień w następstwie wyżej wspomnianej decyzji Komisji członek Komisji odpowiedzialny za kwestie bezpieczeństwa może opracować instrukcje bezpieczeństwa, w których określi wytyczne dotyczące bezpieczeństwa i najlepsze praktyki w zakresie niniejszej decyzji i jej przepisów wykonawczych.
3. Komisja może przekazać zadania wspomniane w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu Dyrektorowi Generalnemu ds. Zasobów Ludzkich i Bezpieczeństwa w ramach osobnej decyzji w sprawie przekazywania zadań, w pełnej zgodności z regulaminem wewnętrznym.
Artykuł 61
Wejście w życie
Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 13 marca 2015 r.