NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 1024/2012
ze dne 25. října 2012
o správní spolupráci prostřednictvím systému pro výměnu informací o vnitřním trhu a o zrušení rozhodnutí Komise 2008/49/ES („nařízení o systému IMI“)
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 114 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Použití některých aktů Unie upravujících volný pohyb zboží, osob, služeb a kapitálu na vnitřním trhu vyžaduje, aby členské státy účinněji spolupracovaly a vyměňovaly si informace mezi sebou navzájem i s Komisí. Vzhledem k tomu, že praktické prostředky pro takovou výměnu informací v těchto aktech často nejsou uvedeny, je třeba učinit vhodná praktická opatření.
(2)
Systém pro výměnu informací o vnitřním trhu (dále jen „systém IMI“) je softwarová aplikace přístupná prostřednictvím internetu, kterou vyvinula Komise ve spolupráci s členskými státy, s cílem pomoci členským státům při praktickém provádění požadavků na výměnu informací stanovených v aktech Unie, a to vytvořením centralizovaného komunikačního mechanismu, který by usnadnil přeshraniční výměnu informací a vzájemnou pomoc. Systém IMI umožňuje příslušným orgánům zejména určit jejich protějšek v jiném členském státě, řídit výměnu informací, včetně osobních údajů, na základě jednoduchých a jednotných postupů a překonávat jazykové bariéry na základě předem definovaných a předem přeložených pracovních postupů. Komise by uživatelům IMI měla poskytnout jakoukoli již existující doplňkovou překladovou funkci, která odpovídá jejich potřebám, splňuje požadavky na bezpečnost a důvěrnost výměny informací v systému IMI a může být nabízena při přiměřených nákladech.
(3)
V zájmu překonání jazykových bariér by systém IMI měl být v zásadě dostupný ve všech úředních jazycích Unie.
(4)
Účelem systému IMI by mělo být lepší fungování vnitřního trhu díky zavedení účinného, uživatelsky přívětivého nástroje pro provádění správní spolupráce mezi členskými státy navzájem a mezi členskými státy a Komisí, což usnadní uplatňování aktů Unie uvedených v příloze tohoto nařízení.
(5)
Sdělení Komise ze dne 21. února 2011 s názvem „Lepší správa jednotného trhu prostřednictvím širší správní spolupráce: Strategie pro rozšíření a rozvoj systému pro výměnu informací o vnitřním trhu („IMI“)“ uvádí plány pro možné rozšíření systému IMI na další akty Unie. Sdělení Komise ze dne 13. dubna 2011 s názvem „Akt o jednotném trhu: Dvanáct nástrojů k podnícení hospodářského růstu a posílení důvěry - „Společně pro nový růst““ zdůrazňuje význam systému IMI pro posílení spolupráce mezi zúčastněnými stranami, a to i na místní úrovni, čímž se přispěje k lepší správě jednotného trhu. Je proto nezbytné vytvořit solidní právní rámec systému IMI a soubor společných pravidel, které zajistí jeho efektivní fungování.
(6)
Pokud použití ustanovení aktu Unie vyžaduje, aby si členské státy vyměňovaly osobní údaje, a stanoví účel tohoto zpracování, mělo by být takové ustanovení považováno za náležitý právní základ pro zpracování osobních údajů, s výhradou podmínek stanovených v článcích 8 a 52 Listiny základních práv Evropské unie. Na systém IMI by se mělo nahlížet především jako na nástroj pro výměnu informací, včetně osobních údajů, ke které by jinak došlo jinými prostředky, včetně běžného poštovního styku, faxu nebo elektronické pošty, na základě právní povinnosti uložené orgánům a subjektům členských států akty Unie. Osobní údaje vyměňované prostřednictvím systému IMI by měly být shromažďovány, zpracovávány a využívány pouze pro účely slučitelné s těmi, pro něž byly původně shromážděny, a měla by se na ně vztahovat všechna patřičná ochranná opatření.
(7)
Systém IMI vychází ze zásady ochrany soukromí již od návrhu, byl vytvořen s přihlédnutím k požadavkům právních předpisů o ochraně údajů a nabízí dobrou úroveň ochrany údajů, zejména z důvodu omezení přístupu k osobním údajům, které se v rámci systému IMI vyměňují. Systém IMI proto nabízí výrazně vyšší úroveň ochrany a bezpečnosti než jiné metody výměny informací, jako je běžný poštovní styk, telefon, fax nebo elektronická pošta.
(8)
Správní spolupráce za použití elektronických prostředků mezi členskými státy navzájem a mezi členskými státy a Komisí by měla být v souladu s pravidly pro ochranu osobních údajů stanovenými ve směrnici Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES ze dne 24. října 1995 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů a o volném pohybu těchto údajů (3) a v nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 ze dne 18. prosince 2000 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů orgány a institucemi Společenství a o volném pohybu těchto údajů (4). Definice použité ve směrnici 95/46/ES a v nařízení (ES) č. 45/2001 by měly platit i pro účely tohoto nařízení.
(9)
Komise dodává a spravuje software a infrastrukturu informačních technologií pro systém IMI, zajišťuje jeho bezpečnost, řídí síť národních koordinátorů IMI a je zapojena do odborné přípravy a technické pomoci poskytovaných uživatelům IMI. Proto by měla mít přístup pouze k takovým osobním údajům, které jsou naprosto nezbytné pro plnění jejích úkolů v rámci povinností stanovených v tomto nařízení, jako je registrace národních koordinátorů IMI. Komise by měla mít přístup k osobním údajům rovněž tehdy, pokud na žádost jiného subjektu IMI získává osobní údaje, které byly v systému IMI zablokovány a k nimž subjekt údajů požádal o přístup. Komise by neměla mít přístup k osobním údajům vyměňovaným v rámci správní spolupráce v systému IMI, ledaže některý akt Unie stanoví úlohu Komise v takové spolupráci.
(10)
V zájmu zajištění transparentnosti, zejména pro subjekty údajů, by měla být ustanovení aktů Unie, pro něž se má systém IMI použít, uvedena v příloze tohoto nařízení.
(11)
Systém IMI může být v budoucnosti rozšířen na nové oblasti, kde může pomoci zajistit účinné provádění aktu Unie nákladově efektivním a uživatelsky přívětivým způsobem, s ohledem na technickou proveditelnost a celkový dopad na systém IMI. Komise by měla provést nezbytné zkoušky v zájmu ověření technické připravenosti systému IMI na kterékoli zamýšlené rozšíření. Rozhodnutí o rozšíření systému IMI na další akty Unie by měla být přijímána řádným legislativním postupem.
(12)
Pilotní projekty jsou užitečným nástrojem pro ověření důvodnosti rozšíření systému IMI a pro přizpůsobení technických funkcí a procesních podmínek požadavkům uživatelů systému IMI ještě před přijetím rozhodnutí o rozšíření systému IMI. Členské státy by měly být plně zapojeny do rozhodování o tom, na které akty Unie by se měl pilotní projekt vztahovat, a o postupech v jeho rámci, aby bylo zajištěno, že pilotní projekt zohlední potřeby uživatelů systému IMI a že pravidla zpracování osobních údajů budou plně dodržována. Takové postupy by měly být definovány samostatně pro každý pilotní projekt.
(13)
Žádné ustanovení tohoto nařízení by nemělo bránit členským státům a Komisi při rozhodování o použití systému IMI pro výměnu informací, která nezahrnuje zpracování osobních údajů.
(14)
Toto nařízení by mělo stanovit pravidla pro používání systému IMI pro účely správní spolupráce, která se mohou vztahovat mimo jiné na individuální výměnu informací, oznamovací postupy, výstražné mechanismy, ujednání o vzájemné pomoci a řešení problémů.
(15)
Právo členského státu rozhodnout, které vnitrostátní orgány budou plnit povinnosti vyplývající z tohoto nařízení, by mělo zůstat tímto nařízením nedotčeno. Členské státy by měly mít možnost přizpůsobit funkce a povinnosti týkající se systému IMI svým interním správním strukturám a zohlednit potřeby specifického pracovního postupu systému IMI. Členské státy by měly mít možnost jmenovat další koordinátory IMI, aby sami nebo společně s dalšími koordinátory vykonávali úkoly národních koordinátorů IMI pro určitou oblast vnitřního trhu, určitý obor veřejné správy nebo určitou zeměpisnou oblast nebo podle jiného kritéria. Členské státy by o jmenovaných koordinátorech IMI měly informovat Komisi, avšak neměly by mít povinnost uvést další koordinátory IMI v systému IMI, není-li to pro jeho řádné fungování nezbytné.
(16)
V zájmu dosažení účinné správní spolupráce prostřednictvím systému IMI by členské státy a Komise měly zajistit, aby jejich subjekty IMI měly zdroje nezbytné pro plnění povinností podle tohoto nařízení.
(17)
Ačkoliv je systém IMI v podstatě komunikačním nástrojem pro správní spolupráci mezi příslušnými orgány, který není přístupný široké veřejnosti, je možné, že bude třeba vyvinout technické prostředky, které by vnějším subjektům, jako jsou například občané, podniky a organizace, umožnily komunikovat s příslušnými orgány za účelem poskytování informací nebo získávání dat nebo vykonávat jejich práva subjektů údajů. Tyto technické prostředky by měly zahrnovat vhodná ochranná opatření na ochranu údajů. Za účelem zajištění vysoké míry bezpečnosti by mělo být každé takové veřejné rozhraní vytvořeno tak, aby bylo úplně technicky oddělené od systému IMI, ke kterému by měli mít přístup pouze uživatelé IMI.
(18)
Využívání systému IMI pro technickou podporu sítě SOLVIT by nemělo mít dopad na neformální povahu postupu v rámci této sítě, jehož základem je dobrovolný závazek členských států v souladu s doporučením Komise ze dne 7. prosince 2001 o zásadách využívání sítě SOLVIT - sítě pro řešení problémů vnitřního trhu (5) (dále jen „doporučení SOLVIT“). V zájmu dalšího fungování sítě SOLVIT na základě stávajících pracovních postupů může být jeden nebo více úkolů národního koordinátora IMI souvisejících s činností středisek SOLVIT uložen přímo těmto střediskům, aby mohla fungovat nezávisle na něm. Zpracování osobních údajů a důvěrných informací jako součást postupů v rámci sítě SOLVIT by mělo využívat všech záruk stanovených v tomto nařízení, aniž je dotčen nezávazný charakter doporučení SOLVIT.
(19)
Systém IMI obsahuje internetové uživatelské rozhraní, nicméně v určitých případech může být vhodné na žádost dotčených členských států zvážit technická řešení přímého přenosu údajů z vnitrostátních systémů do systému IMI, pokud jsou takové vnitrostátní systémy již v provozu, zejména pro účely oznamovacích postupů. Zavádění těchto technických řešení by mělo záviset na výsledku hodnocení jejich proveditelnosti, nákladů a předpokládaných přínosů. Tato řešení by neměla mít dopad na stávající struktury a vnitrostátní uspořádání pravomocí.
(20)
Pokud členské státy splní oznamovací povinnost podle čl. 15 odst. 7 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2006/123/ES ze dne 12. prosince 2006 o službách na vnitřním trhu (6) tím, že použijí postup podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 98/34/ES ze dne 22. června 1998 o postupu při poskytování informací v oblasti norem a technických předpisů a předpisů pro služby informační společnosti (7), nemělo by od nich být požadováno, aby totéž oznámení zaslaly i prostřednictvím systému IMI.
(21)
Výměna informací prostřednictvím systému IMI vychází z právní povinnosti orgánů členských států poskytovat si vzájemnou pomoc. Pro zajištění řádného fungování vnitřního trhu by informace získané příslušným orgánem prostřednictvím systému IMI z jiného členského státu neměly pozbývat důkazní hodnoty ve správním řízení pouze z toho důvodu, že pocházejí z jiného členského státu nebo že byly obdrženy elektronicky, a uvedený příslušný orgán by s nimi měl nakládat stejným způsobem jako s obdobnými dokumenty pocházejícími z jeho členského státu.
(22)
Pro zajištění vysoké úrovně ochrany údajů je třeba v systému IMI stanovit maximální lhůty pro uchovávání osobních údajů. Tyto lhůty by však měly být vyvážené a brát náležitý ohled na nutnost řádného fungování systému IMI i na právo subjektů údajů plně uplatňovat svá práva, například získáním důkazů o tom, že došlo k výměně informací, aby mohly napadnout určité rozhodnutí. Lhůty pro uchovávání údajů by zejména neměly překračovat rámec toho, co je nezbytné pro dosažení cílů tohoto nařízení.
(23)
Pro účely slučitelné s cíli tohoto nařízení, k nimž patří sledování používání systému koordinátory IMI a Komisí, komunikace, vzdělávací a osvětové iniciativy a shromažďování informací o správní spolupráci a vzájemné pomoci na vnitřním trhu, by mělo být možné zpracovat jmenné a kontaktní údaje uživatelů IMI.
(24)
Evropský inspektor ochrany údajů by měl sledovat a usilovat o zajištění uplatňování tohoto nařízení, včetně příslušných ustanovení o bezpečnosti údajů, mimo jiné udržováním kontaktů s vnitrostátními orgány pro ochranu údajů.
(25)
Aby bylo zajištěno účinné sledování fungování systému IMI a uplatňování tohoto nařízení a aby bylo v tomto ohledu zajištěno podávání zpráv, měly by členské státy relevantní informace zpřístupnit Komisi.
(26)
Subjekty údajů by měly být informovány o zpracování svých osobních údajů v systému IMI a o tom, že mají právo na přístup k údajům, které se jich týkají, a právo na opravu nesprávných údajů a vymazání neoprávněně zpracovaných údajů v souladu s tímto nařízením a vnitrostátními právními předpisy, kterými se provádí směrnice 95/46/ES.
(27)
Příslušným orgánům členských států je třeba umožnit provádění právních předpisů o správní spolupráci a efektivní výměnu informací prostřednictvím systému IMI, a za tímto účelem může být nutné stanovit praktická opatření pro tuto výměnu. Tato opatření by měla být přijata Komisí formou samostatného prováděcího aktu pro každý akt Unie uvedený v příloze nebo pro každý druh postupu správní spolupráce a měla by se týkat klíčových technických funkcí a procesních podmínek potřebných k provedení příslušných postupů správní spolupráce prostřednictvím systému IMI. Komise by měla zajišťovat údržbu a vývoj softwaru a infrastruktury informačních technologií pro systém IMI.
(28)
Pro zajištění dostatečné transparentnosti pro subjekty údajů by měly být zveřejněny předem stanovené pracovní postupy, odpovědi na často kladené dotazy, formuláře a jiná ujednání o postupech správní spolupráce v systému IMI.
(29)
Pokud členské státy v souladu s článkem 13 směrnice 95/46/ES uplatňují u práv subjektů údajů omezení nebo výjimky, měly by být informace o takových omezeních nebo výjimkách zveřejněny, aby se zajistila úplná transparentnost pro subjekty údajů. Takové výjimky nebo omezení by měly být nezbytné a přiměřené pro zamýšlený účel a měla by se na ně vztahovat vhodná ochranná opatření.
(30)
Pokud jsou uzavřeny mezinárodní dohody mezi Unií a třetími zeměmi, které se rovněž zabývají uplatňováním ustanovení aktů Unie uvedených v příloze tohoto nařízení, mělo by být možné zapojit protějšky subjektů IMI v těchto třetích zemích do postupů správní spolupráce podporovaných systémem IMI za předpokladu, že dotyčná třetí země poskytuje přiměřenou úroveň ochrany osobních údajů v souladu se směrnicí 95/46/EC.
(31)
Rozhodnutí Komise 2008/49/ES ze dne 12. prosince 2007 týkající se provádění systému pro výměnu informací o vnitřním trhu (IMI), pokud jde o ochranu osobních údajů (8), by mělo být zrušeno. Rozhodnutí Komise 2009/739/ES ze dne 2. října 2009 o praktických opatřeních pro výměnu informací elektronickými prostředky mezi členskými státy podle kapitoly VI směrnice Evropského parlamentu a Rady 2006/123/ES o službách na vnitřním trhu (9) by se mělo i nadále vztahovat na otázky týkající se výměny informací podle směrnice 2006/123/ES.
(32)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení tohoto nařízení by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci. Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 ze dne 16. února 2011, kterým se stanoví pravidla a obecné zásady způsobu, jakým členské státy kontrolují Komisi při výkonu prováděcích pravomocí (10).
(33)
Účinné uplatňování tohoto nařízení členskými státy by mělo být sledováno ve výroční zprávě o fungování systému IMI, založené na statistických údajích ze systému IMI a na jakýchkoli dalších relevantních údajích. Uplatňování tohoto nařízení členskými státy by mělo být hodnoceno mimo jiné na základě průměrných dob odpovědí, aby byly zajištěny odpovědi rychlé a kvalitní.
(34)
Jelikož cíle tohoto nařízení, totiž stanovení pravidel používání systému IMI pro správní spolupráci, nemůže být uspokojivě dosaženo na úrovni členských států, a proto jej může být z důvodu jeho rozsahu a účinků lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení tohoto cíle.
(35)
V souladu s čl. 28 odst. 2 nařízení (ES) č. 45/2001 byl konzultován evropský inspektor ochrany údajů, který předložil své stanovisko dne 22. listopadu 2011 (11),
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
OBECNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví pravidla pro používání systému pro výměnu informací o vnitřním trhu (dále jen „systém IMI“) při správní spolupráci, včetně zpracování osobních údajů, mezi příslušnými orgány členských států navzájem a mezi příslušnými orgány členských států a Komisí.
Článek 2
Zřízení systému IMI
Formálně se zřizuje systém IMI.
Článek 3
Oblast působnosti
1. Systém IMI se používá pro správní spolupráci mezi příslušnými orgány členských států navzájem a mezi příslušnými orgány členských států a Komisí nezbytnou k provedení aktů Unie v oblasti vnitřního trhu ve smyslu čl. 26 odst. 2 Smlouvy o fungování Evropské unie, jimiž se stanoví správní spolupráce, včetně výměny osobních údajů, mezi členskými státy navzájem nebo mezi členskými státy a Komisí. Tyto akty Unie jsou uvedeny v příloze.
2. Žádné ustanovení tohoto nařízení nečiní závaznými ustanovení aktů Unie, jež nejsou závazná.
Článek 4
Rozšiřování systému IMI
1. Komise může provést pilotní projekty s cílem vyhodnotit, zda by systém IMI byl účinným nástrojem k provedení ustanovení o správní spolupráci obsažených v aktech Unie, které nejsou uvedeny v příloze. Komise přijme prováděcí akt s cílem stanovit, na která ustanovení aktů Unie se pilotní projekt bude vztahovat, a vymezit postupy každého projektu, zejména klíčové technické funkce a procesní podmínky potřebné k provedení příslušných ustanovení o správní spolupráci. Tento prováděcí akt se přijímá přezkumným postupem podle čl. 24 odst. 3.
2. Komise předloží hodnocení výsledků pilotního projektu včetně otázek ochrany údajů a účinných překladových funkcí Evropskému parlamentu a Radě. Kde je to vhodné, může být k hodnocení připojen legislativní návrh na změnu přílohy s cílem rozšířit využívání systému IMI na příslušná ustanovení aktů Unie.
Článek 5
Definice
Pro účely tohoto nařízení se použijí definice stanovené ve směrnici 95/46/ES a v nařízení (ES) č. 45/2001.
Vedle toho se rozumí:
a)
„systémem IMI“ elektronický nástroj, který Komise poskytuje na podporu správní spolupráce mezi příslušnými orgány členských států navzájem a mezi příslušnými orgány členských států a Komisí;
b)
„správní spoluprací“ spolupráce mezi příslušnými orgány členských států navzájem nebo mezi příslušnými orgány členských států a Komisí pomocí výměny a zpracování informací, a to i prostřednictvím oznámení a výstrah, nebo poskytováním vzájemné pomoci, včetně pomoci při řešení problémů, pro účely lepšího uplatňování práva Unie;
c)
„oblastí vnitřního trhu“ právní nebo funkční oblast vnitřního trhu ve smyslu čl. 26 odst. 2 Smlouvy o fungování Evropské unie, v níž se systém IMI používá v souladu s článkem 3 tohoto nařízení;
d)
„postupem správní spolupráce“ předem definovaný pracovní postup stanovený pro systém IMI, který subjektům IMI umožňuje navzájem komunikovat a jednat strukturovaným způsobem;
e)
„koordinátorem IMI“ subjekt jmenovaný členským státem k výkonu podpůrných úkolů, které jsou nezbytné pro účinné fungování systému IMI v souladu s tímto nařízením;
f)
„příslušným orgánem“ jakýkoliv orgán zřízený na celostátní, regionální nebo místní úrovni a registrovaný v systému IMI, který má specifické povinnosti týkající se uplatňování vnitrostátního práva nebo aktů Unie uvedených v příloze v jedné nebo více oblastech vnitřního trhu;
g)
„subjekty IMI“ příslušné orgány, koordinátoři IMI a Komise;
h)
„uživatelem IMI“ fyzická osoba, která pracuje v rámci pravomoci subjektu IMI a která je v systému IMI zaregistrována jménem tohoto subjektu IMI;
i)
„vnějšími subjekty“ fyzické nebo právnické osoby jiné než uživatelé IMI, které mohou vzájemně komunikovat v systému IMI pouze za použití oddělených technických prostředků a v souladu se specifickým, předem stanoveným pracovním postupem zavedeným pro uvedený účel;
j)
„zablokováním“ použití technických prostředků tak, aby uživatelé IMI nemohli mít prostřednictvím běžného rozhraní systému IMI přístup k osobním údajům;
k)
„formálním ukončením“ technický nástroj poskytovaný systémem IMI pro ukončení postupu správní spolupráce.
KAPITOLA II
FUNKCE A POVINNOSTI VE VZTAHU K SYSTÉMU IMI
Článek 6
Koordinátoři IMI
1. Každý členský stát jmenuje jednoho národního koordinátora IMI, k jehož úkolům patří
a)
registrovat nebo ověřovat registraci koordinátorů IMI a příslušných orgánů;
b)
působit jako hlavní kontaktní osoba pro subjekty IMI z členských států v záležitostech týkajících se systému IMI, včetně poskytování informací o aspektech souvisejících s ochranou osobních údajů podle tohoto nařízení;
c)
působit jako partner Komise v otázkách souvisejících se systémem IMI, včetně poskytování informací o aspektech souvisejících s ochranou osobních údajů podle tohoto nařízení;
d)
poskytovat subjektům IMI z členských států znalosti, odbornou přípravu a podporu, včetně základní technické pomoci;
e)
zajišťovat účinné fungování systému IMI, nakolik je to v jeho moci, včetně poskytování včasných a přiměřených odpovědí subjekty IMI z členských států na žádosti o správní spolupráci.
2. Vedle toho může každý členský stát v souladu se svou vnitřní správní strukturou jmenovat jednoho nebo více koordinátorů IMI, kteří budou plnit některé z úkolů uvedených v odstavci 1.
3. Členské státy uvědomí Komisi o koordinátorech IMI jmenovaných v souladu s odstavci 1 a 2 a o úkolech, za které jsou odpovědní. Komise tyto informace sdělí ostatním členským státům.
4. Všichni koordinátoři IMI mohou působit jako příslušné orgány. V takových případech má koordinátor IMI stejná přístupová práva jako příslušný orgán. Každý koordinátor IMI působí jako správce ve vztahu k vlastním činnostem zpracování údajů, které vykonal jako subjekt IMI.
Článek 7
Příslušné orgány
1. Při spolupráci prostřednictvím systému IMI příslušné orgány prostřednictvím uživatelů IMI jednajících v souladu s postupy správní spolupráce zajistí, aby v souladu s příslušným aktem Unie byla co nejdříve a v každém případě ve lhůtě stanovené v uvedeném aktu poskytnuta přiměřená odpověď.
2. Příslušný orgán může jako důkazy použít veškeré informace, dokumenty, závěry, prohlášení nebo ověřené kopie, které obdržel elektronicky prostřednictvím systému IMI, na stejném základě jako obdobné informace získané ve své vlastní zemi, pokud tak činí pro účely slučitelné s účelem, pro který byly údaje původně shromážděny.
3. Každý příslušný orgán působí jako správce ve vztahu k vlastním činnostem zpracování údajů vykonávaným uživatelem IMI spadajícím pod jeho pravomoc a zajišťuje, v případě potřeby ve spolupráci s Komisí, aby subjekty údajů mohly vykonávat svá práva v souladu s kapitolami III a IV.
Článek 8
Komise
1. Komise odpovídá za vykonávání těchto úkolů:
a)
zajišťování bezpečnosti, dostupnosti, údržby a vývoje softwaru a infrastruktury informačních technologií pro systém IMI;
b)
poskytování mnohojazyčného systému, včetně existujících překladových funkcí, odborné přípravy ve spolupráci s členskými státy a asistenční služby, která členským státům poskytuje pomoc při používání systému IMI;
c)
provádění registrace národních koordinátorů IMI a udělování jim přístupu k systému IMI;
d)
zpracování osobních údajů v systému IMI, pokud je tak stanoveno v tomto nařízení, v souladu s účely stanovenými platnými akty Unie uvedenými v příloze;
e)
sledování, zda je uplatňováno toto nařízení, a podávání zpráv Evropskému parlamentu, Radě a evropskému inspektorovi ochrany údajů v souladu s článkem 25.
2. Pro účely plnění úkolů uvedených v odstavci 1 a pro sestavování statistických zpráv má Komise přístup k nezbytným informacím, které se týkají zpracování údajů prováděného v systému IMI.
3. Komise se podílí na postupech správní spolupráce, jejichž součástí je zpracování osobních údajů, pouze pokud to vyžaduje ustanovení některého aktu Unie uvedeného v příloze.
Článek 9
Přístupová práva subjektů a uživatelů IMI
1. Přístup k systému IMI mají pouze uživatelé IMI.
2. Členské státy jmenují koordinátory IMI a určí příslušné orgány i oblasti vnitřního trhu, které jsou v jejich působnosti. Komise v tomto procesu může plnit poradní úlohu.
3. Každý subjekt IMI podle potřeby uděluje a odebírá vhodná přístupová práva svým uživatelům IMI v oblasti vnitřního trhu, která je v jeho působnosti.
4. Komise a členské státy zavedou vhodné prostředky, kterými zajistí, aby uživatelům IMI byl umožněn přístup pouze k osobním údajům zpracovaným v systému IMI, které potřebují, a pouze v těch oblastech vnitřního trhu, pro které jim byla udělena přístupová práva v souladu s odstavcem 3.
5. Zakazuje se používat osobní údaje, které jsou zpracovány v systému IMI za určitým účelem, způsobem neslučitelným s tímto původním účelem, není-li to výslovně stanoveno vnitrostátním právem v souladu s právem Unie.
6. Pokud postup správní spolupráce zahrnuje zpracování osobních údajů, mají k těmto údajům přístup pouze subjekty IMI zapojené do tohoto postupu.
Článek 10
Důvěrnost
1. Každý členský stát použije v souladu s vnitrostátními právními předpisy nebo v souladu s právními předpisy Unie svá pravidla zachovávání služebního tajemství nebo jiné srovnatelné povinnosti zachování důvěrnosti pro své subjekty IMI a uživatele IMI.
2. Subjekty IMI zajistí, aby uživatelé IMI spadající pod jejich pravomoc respektovali žádosti jiných subjektů IMI o zachování důvěrnosti informací vyměňovaných prostřednictvím systému IMI.
Článek 11
Postupy správní spolupráce
Systém IMI je založen na postupech správní spolupráce, jimiž se provádějí ustanovení stanovená v příslušných aktech Unie uvedených v příloze. V případě potřeby může Komise přijmout prováděcí akty ke konkrétnímu aktu Unie uvedenému v příloze nebo pro určitý druh postupu správní spolupráce, a stanovit tak klíčové technické funkce a procesní podmínky potřebné k tomu, aby příslušné postupy správní spolupráce mohly fungovat, v příslušných případech rovněž komunikací mezi vnějšími subjekty a systémem IMI podle článku 12. Tyto prováděcí akty se přijímají poradním postupem podle čl. 24 odst. 2.
Článek 12
Vnější subjekty
Vnějším subjektům lze poskytnout technické prostředky, jež jim umožní komunikovat se systémem IMI, je-li tato interakce
a)
stanovena aktem Unie;
b)
stanovena v prováděcím aktu podle článku 11 v zájmu usnadnění správní spolupráce mezi příslušnými orgány v členských státech pro uplatňování ustanovení aktů Unie uvedených v příloze; nebo
c)
nezbytná pro podávání žádostí v zájmu výkonu jejich práv jakožto subjektů údajů v souladu s článkem 19.
Všechny tyto technické prostředky musí být odděleny od systému IMI a nesmějí vnějším subjektům umožňovat přístup do systému IMI.
KAPITOLA III
ZPRACOVÁNÍ OSOBNÍCH ÚDAJŮ A BEZPEČNOST
Článek 13
Omezení účelu
Subjekty IMI si vyměňují a zpracovávají osobní údaje pouze pro účely vymezené v příslušných ustanoveních aktů Unie uvedených v příloze.
Údaje předložené systému IMI subjekty údajů se využívají pouze k účelům, k nimž byly poskytnuty.
Článek 14
Uchování osobních údajů
1. Osobní údaje zpracovávané v systému IMI jsou v něm zablokovány, jakmile již nejsou nezbytné pro účely, pro které byly shromážděny, v závislosti na zvláštnostech jednotlivých druhů správní spolupráce a obecně nejpozději šest měsíců po formálním ukončení postupu správní spolupráce.
Je-li však v některém z platných aktů Unie uvedených v příloze stanovena delší doba, lze osobní údaje zpracované v systému IMI uchovávat nejdéle osmnáct měsíců po formálním ukončení postupu správní spolupráce.
2. Pokud je některým závazným aktem Unie uvedeným v příloze vyžadováno úložiště informací pro účely jejich budoucího použití subjekty IMI, mohou být osobní údaje uložené v těchto úložištích zpracovávány po dobu nezbytnou pro tyto účely, a to buď se souhlasem subjektu údajů, nebo stanoví-li tak zmíněný akt Unie.
3. Osobní údaje zablokované podle tohoto článku smějí být, s výjimkou svého uložení, zpracovávány pouze jako důkaz o výměně informací prostřednictvím systému IMI se souhlasem subjektu údajů, ledaže je zpracování potřebné s ohledem na naléhavé důvody obecného zájmu.
4. Zablokované údaje jsou v systému IMI automaticky vymazány po uplynutí tří let od formálního ukončení postupu správní spolupráce.
5. Na výslovnou žádost příslušného orgánu a se souhlasem subjektu údajů lze v konkrétním případě osobní údaje vymazat před skončením příslušné doby uchování.
6. Komise pomocí technických prostředků zajistí zablokování a vymazání osobních údajů a jejich vyhledávání v souladu s odstavcem 3.
7. Zavedou se technické prostředky, jimiž budou subjekty IMI motivovány, aby postupy správní spolupráce formálně uzavíraly co nejdříve po završení výměny informací, a díky nimž budou subjekty IMI moci zapojit příslušné koordinátory IMI do kteréhokoli postupu, jenž zůstává bez opodstatnění neaktivní po dobu přesahující dva měsíce.
Článek 15
Uchovávání osobních údajů uživatelů IMI
1. Odchylně od článku 14 se pro uchovávání osobních údajů uživatelů IMI použijí odstavce 2 a 3 tohoto článku. K těmto osobním údajům patří jméno a příjmení a veškeré údaje o elektronickém nebo jiném kontaktu nezbytné pro účely tohoto nařízení.
2. Osobní údaje týkající se uživatelů IMI jsou v systému IMI uloženy tak dlouho, dokud jsou tyto osoby uživateli IMI, a mohou být zpracovány pro účely slučitelné s cíli tohoto nařízení.
3. Pokud fyzická osoba přestane být uživatelem IMI, jsou její osobní údaje pomocí technických prostředků zablokovány po dobu tří let. S výjimkou uložení jsou tyto údaje zpracovávány pouze jako důkaz o výměně informací prostřednictvím systému IMI a po uplynutí tří let se vymaží.
Článek 16
Zpracování zvláštních kategorií údajů
1. Zpracování zvláštních kategorií údajů uvedených v čl. 8 odst. 1 směrnice 95/46/ES a čl. 10 odst. 1 nařízení (ES) č. 45/2001 prostřednictvím systému IMI se povoluje pouze na základě konkrétního důvodu uvedeného v čl. 8 odst. 2 a 4 uvedené směrnice a čl. 10 odst. 2 uvedeného nařízení a s výhradou vhodných ochranných opatření stanovených v uvedených článcích v zájmu zajištění práv jednotlivců, jejichž osobní údaje jsou zpracovány.
2. Systém IMI lze použít pro zpracování údajů týkajících se protiprávního jednání, rozsudků v trestních věcech nebo bezpečnostních opatření uvedených v čl. 8 odst. 5 směrnice 95/46/ES a čl. 10 odst. 5 nařízení (ES) č. 45/2001, s výhradou ochranných opatření stanovených v uvedených článcích, včetně informací o disciplinárních či správních sankcích nebo trestech nebo jiných informací nezbytných k prokázání bezúhonnosti fyzické nebo právnické osoby, pokud je zpracování těchto údajů stanoveno v aktu Unie, který je základem pro zpracování, nebo s výslovným souhlasem subjektu údajů, s výhradou zvláštních ochranných opatření uvedených v čl. 8 odst. 5 směrnice 95/46/ES.
Článek 17
Bezpečnost
1. Komise zajistí, aby v systému IMI byla dodržována pravidla pro ochranu údajů přijatá Komisí podle článku 22 nařízení (ES) č. 45/2001.
2. Komise zavede nezbytná opatření k zajištění bezpečnosti osobních údajů zpracovávaných v systému IMI, včetně vhodné kontroly přístupu k údajům a bezpečnostního plánu, který musí být průběžně aktualizován.
3. Komise zajistí, aby v případě mimořádné bezpečnostní události bylo možné ověřit, které údaje byly v systému IMI zpracovány, kdy, kým a pro jaký účel.
4. Subjekty IMI přijmou veškerá procesní a organizační opatření nezbytná k zajištění bezpečnosti osobních údajů jimi zpracovávaných v systému IMI v souladu s článkem 17 směrnice 95/46/ES.
KAPITOLA IV
PRÁVA SUBJEKTŮ ÚDAJŮ A DOHLED
Článek 18
Informace poskytované subjektům údajů a transparentnost
1. Subjekty IMI zajistí, aby subjekty údajů byly co nejdříve informovány o zpracování svých osobních údajů v systému IMI a aby měly přístup k informacím o svých právech a o tom, jak je vykonávat, včetně totožnosti a kontaktních údajů správce a popřípadě jeho zástupce, v souladu s článkem 10 nebo 11 směrnice 95/46/ES a s vnitrostátními právními předpisy, které jsou v souladu s uvedenou směrnicí.
2. Komise zpřístupní veřejnosti snadno dostupným způsobem
a)
informace o systému IMI v souladu s články 11 a 12 nařízení (ES) č. 45/2001 v jasné a srozumitelné formě;
b)
informace o aspektech ochrany údajů u postupů správní spolupráce v systému IMI podle článku 11 tohoto nařízení;
c)
informace o výjimkách nebo omezeních práv subjektů údajů uvedených v článku 20 tohoto nařízení;
d)
druhy postupů správní spolupráce, klíčové funkce systému IMI a kategorie údajů, které mohou být v systému IMI zpracovávány;
e)
úplný seznam všech prováděcích aktů nebo aktů v přenesené pravomoci týkajících se systému IMI, přijatých na základě tohoto nařízení nebo jiného aktu Unie, a konsolidovanou verzi přílohy tohoto nařízení a její následné změny jinými akty Unie.
Článek 19
Právo na přístup, opravu a vymazání
1. Subjekty IMI zajistí, aby subjekt údajů mohl účinně uplatňovat právo na přístup k údajům, které se ho v systému IMI týkají, jakož i právo na opravu nesprávných nebo neúplných údajů a vymazání neoprávněně zpracovaných údajů, v souladu s vnitrostátními právními předpisy. Opravu nebo vymazání údajů provede odpovědný subjekt IMI co nejdříve a nejpozději 30 dnů od obdržení žádosti subjektu údajů.
2. Pokud subjekt údajů napadne správnost nebo zákonnost údajů zablokovaných podle čl. 14 odst. 1, je třeba tuto skutečnost zaznamenat a uvést i správné, opravené informace.
Článek 20
Výjimky a omezení
Pokud členské státy v souladu s článkem 13 směrnice 95/46/ES ve vnitrostátních právních předpisech stanoví výjimky z práv nebo omezení práv, jež pro subjekty údajů stanoví tato kapitola, uvědomí o tom Komisi.
Článek 21
Dohled
1. Vnitrostátní orgán nebo orgány dozoru určené v každém členském státě, jimž byly svěřeny pravomoci uvedené v článku 28 směrnice 95/46/ES („vnitrostátní orgán dozoru“), kontrolují nezávislým způsobem zákonnost zpracování osobních údajů subjekty IMI svého členského státu a zejména zajistí, aby byla práva subjektů údajů stanovená v této kapitole chráněna v souladu s tímto nařízením.
2. Evropský inspektor ochrany údajů sleduje a snaží se zajistit, aby činnosti, které Komise ve své úloze subjektu IMI provádí při zpracování osobních údajů, byly prováděny v souladu s tímto nařízením. Odpovídajícím způsobem se použijí povinnosti a pravomoci uvedené v článku 46 a 47 nařízení (ES) č. 45/2001.
3. Vnitrostátní orgány dozoru a evropský inspektor ochrany údajů, z nichž každý jedná v rozsahu svých pravomocí, zajistí koordinovaný dohled nad systémem IMI a jeho používáním subjekty IMI.
4. Evropský inspektor ochrany údajů může vnitrostátní orgány dozoru vyzvat, aby se v případě nutnosti sešly za účelem zajištění koordinovaného dohledu nad systémem IMI a jeho používáním subjekty IMI podle odstavce 3. Náklady na tato setkání nese evropský inspektor ochrany údajů. Pro tento účel mohou být společně dle potřeby zavedeny další pracovní metody, včetně jednacího řádu. Evropskému parlamentu, Radě a Komisi se alespoň jednou za tři roky zasílá společná zpráva o činnostech.
KAPITOLA V
ZEMĚPISNÁ PŮSOBNOST SYSTÉMU IMI
Článek 22
Vnitrostátní používání systému IMI
1. Členský stát může používat systém IMI pro účely správní spolupráce mezi příslušnými orgány na svém území v souladu s vnitrostátním právem, jsou-li splněny tyto podmínky:
a)
nejsou vyžadovány žádné podstatné změny stávajících postupů správní spolupráce;
b)
vnitrostátnímu orgánu dozoru bylo předloženo oznámení plánovaného použití systému IMI, pokud to vyžaduje vnitrostátní právo, a
c)
nemá to negativní dopad na účinné fungování systému IMI, pokud jde o jeho uživatele.
2. Pokud členský stát zamýšlí systematicky využívat systém IMI pro vnitrostátní účely, oznámí svůj záměr Komisi a požádá ji předem o schválení. Komise posoudí, zda jsou splněny podmínky uvedené v odstavci 1. Je-li to nezbytné, uzavřou členské státy s Komisí v souladu s tímto nařízením dohodu, která mimo jiné stanoví technická, finanční a organizační opatření pro vnitrostátní použití, včetně závazků subjektů IMI.
Článek 23
Výměna informací se třetími zeměmi
1. Subjekty IMI v rámci Unie si mohou v souladu s tímto nařízením se svými protějšky ve třetí zemi vyměňovat v systému IMI informace, včetně osobních údajů, pouze jsou-li splněny tyto podmínky:
a)
informace jsou zpracovávány podle ustanovení aktu Unie uvedeného v příloze a podle rovnocenných právních předpisů dané třetí země;
b)
informace jsou vyměňovány nebo zpřístupňovány v souladu s mezinárodní dohodou, která stanoví
i)
použití ustanovení aktu Unie uvedeného v příloze danou třetí zemí,
ii)
využití systému IMI a
iii)
zásady a postupy takové výměny a
c)
dotyčná třetí země zajišťuje odpovídající ochranu osobních údajů v souladu s čl. 25 odst. 2 směrnice 95/46/ES, včetně vhodných ochranných opatření, podle nichž se údaje zpracovávané v systému IMI použijí pouze pro účely, pro které byly původně vyměněny, a Komise přijala rozhodnutí v souladu s čl. 25 odst. 6 směrnice 95/46/ES.
2. Pokud je Komise subjektem IMI, použije se pro jakoukoli výměnu osobních údajů, které jsou zpracovány v systému IMI, s jejími protějšky ve třetí zemi čl. 9 odst. 1 a 7 nařízení (ES) č. 45/2001.
3. Komise zveřejní v Úředním věstníku Evropské unie a průběžně aktualizuje seznam třetích zemí oprávněných k výměně informací, včetně osobních údajů, v souladu s odstavcem 1.
KAPITOLA VI
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 24
Postup projednávání ve výboru
1. Komisi je nápomocen výbor. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 4 nařízení (EU) č. 182/2011.
3. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
Článek 25
Sledování a podávání zpráv
1. Komise předloží každoročně Evropskému parlamentu a Radě zprávu o fungování systému IMI.
2. Do 5 prosince 2017 a každých pět let poté podá Komise evropskému inspektorovi ochrany údajů zprávu o aspektech, které se týkají ochrany osobních údajů v systému IMI, včetně bezpečnosti údajů.
3. Pro účely vypracování zpráv uvedených v odstavcích 1 a 2 poskytnou členské státy Komisi veškeré informace týkající se uplatňování tohoto nařízení, včetně informací o praktickém uplatňování požadavků na ochranu údajů, které jsou v tomto nařízení stanoveny.
Článek 26
Náklady
1. Náklady na vývoj, propagaci, provoz a údržbu systému IMI se hradí ze souhrnného rozpočtu Evropské unie, aniž jsou dotčena opatření podle čl. 22 odst. 2.
2. Pokud není stanoveno jinak v aktu Unie, hradí jednotlivé členské státy náklady na provoz systému IMI na své úrovni, včetně lidských zdrojů nezbytných pro poskytování odborné přípravy, propagaci a technickou pomoc (asistenční službu), jakož i pro správu systému IMI na vnitrostátní úrovni.
Článek 27
Zrušení
Rozhodnutí 2008/49/ES se zrušuje.
Článek 28
Účinné uplatňování
Členské státy přijmou veškerá nezbytná opatření, aby zajistily účinné uplatňování tohoto nařízení svými subjekty IMI.
Článek 29
Výjimky
1. Bez ohledu na článek 4 tohoto nařízení může pilotní projekt systému IMI zahájený dne 16. května 2011, jehož cílem je vyzkoušet vhodnost systému IMI pro provádění článku 4 směrnice Evropského parlamentu a Rady 96/71/ES ze dne 16. prosince 1996 o vysílání pracovníků v rámci poskytování služeb (12), nadále probíhat na základě postupů stanovených před vstupem tohoto nařízení v platnost.
2. Aby se prostřednictvím systému IMI provedla ustanovení o správní spolupráci obsažená v doporučení SOLVIT, může bez ohledu na čl. 8 odst. 3 a čl. 12 první pododstavec písm. a) a b) tohoto nařízení a na základě postupů stanovených před vstupem tohoto nařízení v platnost pokračovat zapojení Komise do postupů správní spolupráce a fungování stávajícího nástroje pro vnější subjekty. Lhůta uvedená v čl. 14 odst. 1 tohoto nařízení pro osobní údaje zpracovávané v systému IMI pro účely doporučení SOLVIT činí osmnáct měsíců.
3. Bez ohledu na čl. 4 odst. 1 tohoto nařízení může Komise zahájit pilotní projekt, jehož cílem bude posoudit, zda je systém IMI účinným, nákladově efektivním a uživatelsky vstřícným nástrojem pro provedení čl. 3 odst. 4, 5 a 6 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2000/31/ES ze dne 8. června 2000 o některých právních aspektech služeb informační společnosti, zejména elektronického obchodu, na vnitřním trhu („směrnice o elektronickém obchodu“) (13). Nejpozději dva roky po zahájení takového pilotního projektu Komise předloží Evropskému parlamentu a Radě hodnocení uvedené v čl. 4 odst. 2 tohoto nařízení, v němž bude rovněž zahrnuta i interakce mezi správní spoluprací v rámci systému spolupráce v oblasti ochrany spotřebitele, která byla zavedena nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 2006/2004 ze dne 27. října 2004 o spolupráci mezi vnitrostátními orgány příslušnými pro vymáhání dodržování zákonů na ochranu zájmů spotřebitele („nařízení o spolupráci v oblasti ochrany spotřebitele“) (14), a v rámci systému IMI.
4. Bez ohledu na čl. 14 odst. 1 tohoto nařízení se v této oblasti nadále uplatňují veškeré lhůty v délce nepřesahující osmnáct měsíců, o nichž bylo rozhodnuto podle článku 36 směrnice 2006/123/ES s ohledem na správní spolupráci podle kapitoly VI zmíněné směrnice.
Článek 30
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 25. října 2012.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 1024/2012
z dnia 25 października 2012 r.
w sprawie współpracy administracyjnej za pośrednictwem systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym i uchylające decyzję Komisji 2008/49/WE („rozporządzenie w sprawie IMI”)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Stosowanie niektórych aktów Unii regulujących swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału na rynku wewnętrznym wymaga od państw członkowskich skuteczniejszej współpracy i wymiany informacji między sobą oraz z Komisją. Ponieważ w tych aktach często nie określono praktycznych środków służących urzeczywistnieniu takiej wymiany informacji, należy stworzyć stosowne rozwiązania praktyczne.
(2)
System wymiany informacji na rynku wewnętrznym („IMI”) jest aplikacją dostępną za pośrednictwem internetu, którą Komisja opracowała we współpracy z państwami członkowskimi, aby wesprzeć je w praktycznym wdrażaniu określonych w aktach Unii wymogów w zakresie wymiany informacji, poprzez udostępnienie scentralizowanego mechanizmu komunikacji służącego usprawnieniu wymiany informacji i świadczeniu wzajemnej pomocy w wymiarze transgranicznym. IMI w szczególności jest pomocny dla właściwych organów w ustalaniu ich odpowiedników w innych państwach członkowskich oraz w wymianie informacji - w tym danych osobowych - w oparciu o proste i jednolite procedury, a także w przezwyciężaniu barier językowych dzięki uprzednio zdefiniowanym i przetłumaczonym schematom postępowania. Komisja powinna zapewnić użytkownikom IMI - jeżeli są dostępne - wszelkie istniejące dodatkowe funkcje tłumaczenia odpowiadające potrzebom użytkowników, zgodne z wymogami bezpieczeństwa i poufności w zakresie wymiany informacji w IMI oraz możliwe do zaoferowania w rozsądnym koszcie.
(3)
Aby możliwe było przezwyciężenie barier językowych, IMI powinien być, co do zasady, dostępny we wszystkich językach urzędowych Unii.
(4)
Celem IMI powinna być poprawa funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez udostępnienie skutecznego, łatwego w obsłudze narzędzia służącego wdrożeniu współpracy administracyjnej między państwami członkowskimi oraz między państwami członkowskimi i Komisją, ułatwiającego tym samym stosowanie aktów Unii wymienionych w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(5)
W komunikacie Komisji z dnia 21 lutego 2011 r. zatytułowanym „Lepsze zarządzanie jednolitym rynkiem dzięki ściślejszej współpracy administracyjnej. Strategia rozszerzania i rozwoju systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym (»IMI«)” sformułowano plany ewentualnego rozszerzenia stosowania IMI na inne akty Unii. W komunikacie Komisji z dnia 13 kwietnia 2011 zatytułowanym „Akt o jednolitym rynku. Dwanaście dźwigni na rzecz pobudzenia wzrostu gospodarczego i wzmocnienia zaufania. »Wspólnie na rzecz nowego wzrostu gospodarczego«” podkreśla się znaczenie IMI dla zacieśniania współpracy między zaangażowanymi stronami, w tym na szczeblu lokalnym, co przyczynia się do lepszego zarządzania jednolitym rynkiem. Konieczne jest zatem ustanowienie solidnych ram prawnych dotyczących IMI oraz zbioru wspólnych zasad mających na celu zapewnienie sprawnego funkcjonowania IMI.
(6)
W przypadku gdy stosowanie przepisu aktu Unii wymaga od państw członkowskich wymiany danych osobowych, a przepis ten określa cel tego przetwarzania, przepis taki należy uznać za wystarczającą podstawę prawną przetwarzania danych osobowych, z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 8 i 52 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. IMI należy przede wszystkim traktować jako narzędzie stosowane do wymiany informacji, w tym danych osobowych, która to wymiana w innym przypadku przebiegałaby z wykorzystaniem innych środków, w tym poczty, faksu lub poczty elektronicznej, w oparciu o obowiązek prawny nałożony na organy i instytucje państw członkowskich w aktach Unii. Dane osobowe wymieniane za pośrednictwem IMI powinny być zbierane, przetwarzane i wykorzystywane wyłącznie w celach zgodnych z tymi, do których pierwotnie zostały zebrane, i powinny podlegać wszystkim odnośnym zabezpieczeniom.
(7)
Zgodnie z zasadą zakładającą uwzględnianie ochrony prywatności w fazie projektowania systemu, IMI opracowano, mając na względzie wymogi wynikające z przepisów w zakresie ochrony danych, i od samego początku uwzględniono w nim mechanizmy sprzyjające ochronie danych, w szczególności dzięki ograniczeniom dostępu do danych osobowych, których wymiana prowadzona jest za pośrednictwem IMI. Dzięki temu IMI zapewnia znacznie wyższy poziom ochrony i bezpieczeństwa niż inne metody wymiany informacji, takie jak poczta, telefon, faks lub poczta elektroniczna.
(8)
Współpraca administracyjna drogą elektroniczną pomiędzy państwami członkowskimi oraz pomiędzy państwami członkowskimi a Komisją powinna być zgodna z zasadami ochrony danych, określonymi w dyrektywie 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (3) oraz w rozporządzeniu (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (4). Definicje używane w dyrektywie 95/46/WE i rozporządzeniu (WE) nr 45/2001 powinny również mieć zastosowanie na użytek niniejszego rozporządzenia.
(9)
Komisja dostarcza IMI oprogramowanie i infrastrukturę informatyczną oraz zarządza nimi, zapewnia ochronę IMI, zarządza siecią krajowych koordynatorów IMI i jest zaangażowana w szkolenie użytkowników IMI i świadczenie im pomocy technicznej. W tym celu Komisja powinna mieć dostęp jedynie do tych danych osobowych, które są ściśle niezbędne do wykonywania jej zadań, wynikających z zakresu odpowiedzialności określonego w niniejszym rozporządzeniu, takich jak prowadzenie rejestracji krajowych koordynatorów IMI. Na żądanie innego uczestnika IMI Komisja powinna mieć również dostęp do danych osobowych przy pobieraniu danych, które zostały zablokowane w IMI i do których osoba, której dane dotyczą, zażądała dostępu. Komisja nie powinna mieć dostępu do danych osobowych wymienianych w ramach współpracy administracyjnej w IMI, chyba że dany akt Unii przewiduje dla Komisji rolę w takiej współpracy.
(10)
Aby zapewnić przejrzystość, w szczególności w stosunku do osób, których dane dotyczą, przepisy aktów Unii, w przypadku których stosowany ma być IMI, należy wymienić w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(11)
IMI może zostać w przyszłości rozszerzony na nowe obszary, w których może być pomocny w zapewnianiu skutecznego wdrażania aktu Unii w sposób opłacalny i przyjazny dla użytkownika, przy uwzględnieniu technicznej wykonalności oraz ogólnego wpływu na IMI. Komisja powinna przeprowadzać niezbędne testy, aby zweryfikować techniczną gotowość IMI do jakiegokolwiek planowanego rozszerzenia. Decyzje o rozszerzeniu stosowania IMI na inne akty Unii należy podejmować w drodze zwykłej procedury ustawodawczej.
(12)
Projekty pilotażowe są przydatne przy sprawdzaniu, czy rozszerzenie stosowania IMI jest uzasadnione, i przy dostosowywaniu funkcji technicznych i ustaleń proceduralnych do wymogów użytkowników IMI przed podjęciem decyzji o rozszerzeniu IMI na nowe obszary. Państwa członkowskie powinny w pełni uczestniczyć w decyzjach dotyczących tego, które akty Unii należy objąć projektem pilotażowym, oraz warunków tego projektu pilotażowego, tak aby projekt pilotażowy wychodził naprzeciw potrzebom użytkowników IMI i aby w pełni przestrzegano przepisów dotyczących przetwarzania danych osobowych. Te warunki należy określać osobno dla każdego projektu pilotażowego.
(13)
Żaden przepis niniejszego rozporządzenia nie powinien stanowić przeszkody dla podjęcia przez państwa członkowskie i Komisję decyzji o stosowaniu IMI na potrzeby wymiany informacji, która nie pociąga za sobą konieczności przetwarzania danych osobowych.
(14)
W niniejszym rozporządzeniu należy określić zasady stosowania IMI na użytek współpracy administracyjnej, która może obejmować m.in. wymianę informacji między dwiema zainteresowanymi stronami, procedury powiadamiania, mechanizmy ostrzegania, ustalenia dotyczące wzajemnej pomocy oraz rozwiązywania problemów.
(15)
Niniejsze rozporządzenie nie wpływa na prawo państw członkowskich do decydowania o tym, które organy krajowe wykonują obowiązki wynikające z niniejszego rozporządzenia. Państwa członkowskie powinny móc dostosowywać funkcje i obowiązki dotyczące IMI do swoich wewnętrznych struktur administracyjnych oraz móc spełniać potrzeby związane ze szczególnym schematem postępowania IMI. Państwa członkowskie powinny móc powoływać dodatkowych koordynatorów IMI, którzy wykonują zadania krajowych koordynatorów IMI samodzielnie lub wspólnie z innymi koordynatorami, w konkretnym obszarze rynku wewnętrznego, dziale administracji, regionie geograficznym lub w oparciu o inne kryterium. Państwa członkowskie powinny informować Komisję o powołanych przez siebie koordynatorach IMI, ale nie powinny być zobowiązane do wskazywania dodatkowych koordynatorów IMI, jeżeli nie jest to niezbędne do poprawnego funkcjonowania IMI.
(16)
Aby zapewnić sprawną współpracę administracyjną za pośrednictwem IMI, państwa członkowskie i Komisja powinny zapewnić, by ich uczestnicy IMI dysponowali zasobami niezbędnymi do wykonywania obowiązków zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
(17)
Chociaż IMI jest zasadniczo narzędziem komunikacyjnym służącym do współpracy administracyjnej, niedostępnym dla ogółu społeczeństwa, może być konieczne opracowanie środków technicznych mających zapewnić podmiotom zewnętrznym, takim jak obywatele, przedsiębiorstwa i organizacje, możliwość interakcji z właściwymi organami w celu dostarczania informacji lub pobierania danych lub możliwość wykonywania ich praw jako osób, których dane dotyczą. Te środki techniczne powinny obejmować stosowne zabezpieczenia służące ochronie danych. W celu zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa każdy publiczny interfejs tego rodzaju powinien zostać opracowany w taki sposób, aby był pod względem technicznym w pełni oddzielony od IMI, do której dostęp powinni mieć jedynie użytkownicy IMI.
(18)
Korzystanie z IMI do celów wsparcia technicznego sieci SOLVIT nie powinno naruszać nieformalnego charakteru procedury SOLVIT, która opiera się na dobrowolnym zobowiązaniu państw członkowskich, zgodnie z zaleceniem Komisji z dnia 7 grudnia 2001 r. w sprawie zasad korzystania z SOLVIT-u - systemu rozwiązywania problemów rynku wewnętrznego (5) („zalecenie w sprawie SOLVIT-u”). Aby system SOLVIT mógł nadal funkcjonować w oparciu o aktualne ustalenia robocze, centrom SOLVIT może zostać przydzielone co najmniej jedno zadanie krajowego koordynatora IMI w ramach ich własnej pracy, co umożliwi im funkcjonowanie niezależnie od krajowego koordynatora IMI. Przetwarzanie danych osobowych i informacji poufnych w ramach procedur SOLVIT powinno być objęte wszystkimi gwarancjami określonymi w niniejszym rozporządzeniu, bez naruszania niewiążącego charakteru zalecenia w sprawie SOLVIT-u.
(19)
Chociaż IMI obejmuje internetowy interfejs dla użytkowników, w pewnych przypadkach i na wniosek danego państwa członkowskiego właściwe może być rozważenie rozwiązań technicznych zapewniających bezpośredni transfer danych z systemów krajowych do IMI, gdy takie krajowe systemy już powstały, w szczególności do celów procedur powiadamiania. Wdrożenie takich rozwiązań technicznych powinno zależeć od wyniku oceny ich wykonalności, kosztów i spodziewanych korzyści. Te rozwiązania nie powinny mieć wpływu na istniejące struktury ani krajowy podział kompetencji.
(20)
Jeżeli państwa członkowskie wywiązały się z obowiązku powiadomienia na mocy art. 15 ust. 7 dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej usług na rynku wewnętrznym (6), wykorzystując procedurę zgodnie z dyrektywą 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (7), nie należy od nich wymagać, by dokonywały tego samego powiadomienia także za pośrednictwem IMI.
(21)
Podstawą wymiany informacji za pośrednictwem IMI jest prawny obowiązek udzielania sobie przez organy państw członkowskich wzajemnej pomocy. W celu zapewnienia właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego informacjom otrzymywanym przez właściwy organ za pośrednictwem IMI od innego państwa członkowskiego nie należy odmawiać wartości dowodowej w postępowaniach administracyjnych wyłącznie z tego powodu, że pochodzą one z innego państwa członkowskiego lub otrzymano je drogą elektroniczną, i powinny być traktowane przez ten właściwy organ w taki sam sposób jak podobne dokumenty pochodzące z jego państwa członkowskiego.
(22)
W celu zagwarantowania wysokiego poziomu ochrony danych należy określić maksymalne okresy zatrzymywania danych osobowych w IMI. Okresy te powinny być jednak odpowiednio zrównoważone, tak by należycie uwzględniały konieczność prawidłowego funkcjonowania IMI oraz uprawnienia osób, których dane dotyczą, do pełnego wykonywania swoich praw, na przykład przez uzyskanie dowodu potwierdzającego fakt dokonania wymiany informacji w celu odwołania się od danej decyzji. W szczególności okresy zatrzymywania danych nie powinny przekraczać czasu koniecznego do osiągnięcia celów niniejszego rozporządzenia.
(23)
Należy dopuścić możliwość przetwarzania imienia i nazwiska oraz danych kontaktowych użytkowników IMI do celów zgodnych z celami niniejszego rozporządzenia, w tym na potrzeby monitorowania korzystania z systemu przez koordynatorów IMI i Komisję oraz na potrzeby inicjatyw w zakresie komunikacji, inicjatyw szkoleniowych i edukacyjnych, jak również na potrzeby gromadzenia informacji dotyczących współpracy administracyjnej lub wzajemnej pomocy na rynku wewnętrznym.
(24)
Europejski Inspektor Ochrony Danych powinien monitorować stosowanie niniejszego rozporządzenia - między innymi poprzez utrzymywanie kontaktów z krajowymi organami ochrony danych - w tym stosownych przepisów dotyczących bezpieczeństwa danych, oraz dążyć do zapewnienia ich stosowania.
(25)
Aby zapewnić skuteczne monitorowanie i sprawozdawczość w odniesieniu do funkcjonowania IMI oraz stosowania niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie powinny udostępniać Komisji stosowne informacje.
(26)
Osoby, których dane dotyczą, powinny być informowane o przetwarzaniu ich danych osobowych w IMI oraz o przysługującym im prawie dostępu do danych, które ich dotyczą, a także o prawie do sprostowania niedokładnych danych oraz żądania usunięcia danych przetwarzanych niezgodnie z prawem, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i przepisami krajowymi wdrażającymi dyrektywę 95/46/WE.
(27)
Aby umożliwić właściwym organom państwa członkowskiego wdrożenie przepisów dotyczących współpracy administracyjnej i sprawną wymianę informacji za pomocą IMI, konieczne może być dokonanie praktycznych ustaleń dla takiej wymiany. Te ustalenia powinna przyjąć Komisja w formie oddzielnego aktu wykonawczego dla każdego aktu Unii wymienionego w załączniku lub dla każdego rodzaju procedury współpracy administracyjnej; ustalenia te powinny obejmować podstawowe funkcje techniczne i ustalenia proceduralne, niezbędne do wykonania odpowiednich procedur współpracy administracyjnej za pośrednictwem IMI. Komisja powinna zapewnić utrzymanie i rozwój oprogramowania i infrastruktury informatycznej na potrzeby IMI.
(28)
W celu zapewnienia dostatecznej przejrzystości systemu w stosunku do osób, których dane dotyczą, należy upublicznić uprzednio zdefiniowane schematy postępowania, zestawy pytań i odpowiedzi, formularze i inne ustalenia dotyczące procedur współpracy administracyjnej w IMI.
(29)
W przypadku stosowania przez państwa członkowskie, zgodnie z art. 13 dyrektywy 95/46/WE, ograniczeń lub wyłączeń w stosunku do praw przysługujących osobom, których dane dotyczą, informacje o tych ograniczeniach lub wyłączeniach powinny podlegać upublicznieniu w celu zapewnienia pełnej przejrzystości w stosunku do osób, których dane dotyczą. Takie wyłączenia lub ograniczenia powinny być konieczne do osiągnięcia zamierzonego celu i współmierne do tego celu oraz podlegać odpowiednim zabezpieczeniom.
(30)
Jeżeli między Unią a państwami trzecimi zawierane są umowy międzynarodowe, które obejmują także stosowanie przepisów aktów Unii wymienionych w załączniku do niniejszego rozporządzenia, możliwe powinno być objęcie odpowiedników uczestników IMI w tych państwach trzecich procedurami współpracy administracyjnej wspieranymi przez IMI, o ile ustalono, że dane państwo trzecie zapewnia odpowiedni poziom ochrony danych osobowych zgodnie z dyrektywą 95/46/WE.
(31)
Należy uchylić decyzję Komisji 2008/49/WE z dnia 12 grudnia 2007 r. w sprawie wdrożenia systemu wymiany informacji rynku wewnętrznego (IMI) pod względem ochrony danych osobowych (8). Decyzję Komisji 2009/739/WE z dnia 2 października 2009 r. określającą praktyczne ustalenia dotyczące wymiany informacji drogą elektroniczną między państwami członkowskimi na mocy rozdziału VI dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej usług na rynku wewnętrznym (9) należy nadal stosować do kwestii odnoszących się do wymiany informacji na podstawie dyrektywy 2006/123/WE.
(32)
Aby zapewnić jednolite warunki wdrażania niniejszego rozporządzenia, Komisja powinna otrzymać uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (10).
(33)
Wyniki państw członkowskich dotyczące skutecznego stosowania niniejszego rozporządzenia powinny być monitorowane w ramach corocznego sprawozdania z funkcjonowania IMI, w oparciu o dane statystyczne pochodzące z IMI i wszelkie inne stosowne dane. Wyniki państw członkowskich należy oceniać między innymi na podstawie średniego czasu odpowiedzi, co ma służyć zapewnieniu szybkich odpowiedzi dobrej jakości.
(34)
Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie ustanowienie zasad użytkowania IMI na potrzeby współpracy administracyjnej, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, a z uwagi na jego skalę i skutki możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym samym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.
(35)
Zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 zasięgnięto opinii Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, który wydał swoją opinię w dniu 22 listopada 2011 r. (11),
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsze rozporządzenie ustanawia zasady użytkowania systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym („IMI”) na potrzeby współpracy administracyjnej, w tym przetwarzania danych osobowych, między właściwymi organami państw członkowskich oraz między właściwymi organami państw członkowskich a Komisją.
Artykuł 2
Ustanowienie IMI
Niniejszym formalnie ustanawia się IMI.
Artykuł 3
Zakres stosowania
1. IMI jest wykorzystywany do współpracy administracyjnej między właściwymi organami państw członkowskich oraz między właściwymi organami państw członkowskich a Komisją, niezbędnej do wykonania aktów Unii w dziedzinie rynku wewnętrznego, w rozumieniu art. 26 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), które przewidują współpracę administracyjną, w tym również wymianę danych osobowych, między państwami członkowskimi lub między państwami członkowskimi a Komisją. Te akty Unii są wyszczególnione w załączniku.
2. Żaden przepis niniejszego rozporządzenia nie skutkuje nadaniem mocy prawnej aktom Unii, które nie mają mocy wiążącej.
Artykuł 4
Rozszerzenie stosowania IMI
1. Komisja może realizować projekty pilotażowe, by ocenić, czy IMI będzie skutecznym narzędziem wykonywania przepisów o współpracy administracyjnej w zakresie aktów Unii, których nie wymieniono w załączniku. Komisja przyjmuje akt wykonawczy, aby postanowić, które przepisy aktów Unii zostaną objęte projektem pilotażowym, i określić warunki każdego projektu, w szczególności podstawowe funkcje techniczne i ustalenia proceduralne niezbędne do wdrożenia odpowiednich przepisów o współpracy administracyjnej. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 24 ust. 3.
2. Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ocenę wyników projektu pilotażowego obejmującą kwestie ochrony danych i efektywne funkcje tłumaczenia. W stosownych przypadkach tej ocenie może towarzyszyć wniosek ustawodawczy w sprawie zmiany załącznika, tak aby uwzględnić rozszerzenie stosowania IMI na odpowiednie przepisy aktów Unii.
Artykuł 5
Definicje
Na użytek niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje określone w dyrektywie 95/46/WE i w rozporządzeniu (WE) nr 45/2001.
Ponadto stosuje się następujące definicje:
a)
„IMI” oznacza narzędzie elektroniczne udostępnione przez Komisję w celu usprawnienia współpracy administracyjnej między właściwymi organami państw członkowskich oraz między właściwymi organami państw członkowskich a Komisją;
b)
„współpraca administracyjna” oznacza współpracę właściwych organów państw członkowskich lub właściwych organów państw członkowskich i Komisji, prowadzoną w drodze wymiany i przetwarzania informacji, w tym przekazywania powiadomień i ostrzeżeń, lub udzielania wzajemnej pomocy, w tym pomocy w rozwiązywaniu problemów, w celu lepszego stosowania prawa Unii;
c)
„obszar rynku wewnętrznego” oznacza wydzielony pod względem prawnym lub funkcjonalnym obszar rynku wewnętrznego w rozumieniu art. 26 ust. 2 TFUE, w którym stosowany jest IMI zgodnie z art. 3 niniejszego rozporządzenia;
d)
„procedura współpracy administracyjnej” oznacza uprzednio określony schemat postępowania przewidziany w ramach IMI umożliwiający uczestnikom IMI wzajemną komunikację i interakcję przebiegającą w ustrukturyzowany sposób;
e)
„koordynator IMI” oznacza organ wyznaczony przez państwo członkowskie do wykonywania zadań pomocniczych niezbędnych do sprawnego funkcjonowania IMI, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;
f)
„właściwy organ” oznacza każdy organ ustanowiony na szczeblu krajowym, regionalnym lub lokalnym i zarejestrowany w IMI, posiadający szczególne obowiązki w zakresie stosowania prawa krajowego lub aktów Unii wymienionych w załączniku w co najmniej jednym obszarze rynku wewnętrznego;
g)
„uczestnicy IMI” oznaczają właściwe organy, koordynatorów IMI i Komisję;
h)
„użytkownik IMI” oznacza osobę fizyczną wykonującą pracę pod zwierzchnictwem uczestnika IMI oraz zarejestrowaną w IMI w imieniu tego uczestnika IMI;
i)
„podmioty zewnętrzne” oznaczają osoby fizyczne lub prawne inne niż użytkownicy IMI, które mogą wchodzić w interakcję z IMI wyłącznie przy użyciu odrębnych środków technicznych oraz zgodnie z uprzednio określonym schematem postępowania przewidzianym do tego celu;
j)
„blokowanie” oznacza stosowanie środków technicznych powodujących niedostępność danych osobowych dla użytkowników IMI za pośrednictwem standardowego interfejsu IMI;
k)
„formalne zamknięcie” oznacza zastosowanie funkcji technicznej udostępnionej w IMI do zamknięcia procedury współpracy administracyjnej.
ROZDZIAŁ II
FUNKCJE I OBOWIĄZKI ZWIĄZANE Z IMI
Artykuł 6
Koordynatorzy IMI
1. Każde państwo członkowskie wyznacza jednego krajowego koordynatora IMI, którego obowiązki obejmują:
a)
rejestrację lub potwierdzanie rejestracji koordynatorów IMI i właściwych organów;
b)
pełnienie roli głównego punktu kontaktowego w sprawach dotyczących IMI dla uczestników IMI w państwach członkowskich, w tym na potrzeby udzielania informacji o aspektach dotyczących ochrony danych osobowych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;
c)
pełnienie roli punktu kontaktowego dla Komisji w sprawach dotyczących IMI, w tym na potrzeby udzielania informacji o aspektach dotyczących ochrony danych osobowych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;
d)
przekazywanie wiedzy, prowadzenie szkoleń i udzielanie wsparcia, w tym podstawowej pomocy technicznej, na rzecz uczestników IMI w państwach członkowskich;
e)
zapewnianie sprawnego funkcjonowania IMI, w zakresie, w jakim pozostaje to pod ich kontrolą, w tym terminowego i właściwego reagowania uczestników IMI w państwach członkowskich na wnioski dotyczące współpracy administracyjnej.
2. Każde państwo członkowskie może dodatkowo wyznaczyć, stosownie do swojej wewnętrznej struktury administracyjnej, jednego koordynatora IMI lub większą ich liczbę na potrzeby wykonywania zadań wymienionych w ust. 1.
3. Państwa członkowskie informują Komisję o koordynatorach IMI wyznaczonych zgodnie z ust. 1 i 2 oraz o zadaniach, za które są oni odpowiedzialni. Komisja przekazuje te informacje pozostałym państwom członkowskim.
4. Wszyscy koordynatorzy IMI mogą pełnić rolę właściwych organów. W takich przypadkach koordynatorowi IMI przysługują takie same prawa dostępu co właściwym organom. Każdy koordynator IMI pełni rolę administratora danych w stosunku do własnych czynności z zakresu przetwarzania danych wykonywanych w charakterze uczestnika IMI.
Artykuł 7
Właściwe organy
1. Prowadząc współpracę za pomocą IMI, właściwe organy zapewniają za pośrednictwem użytkowników IMI i z zastosowaniem procedur współpracy administracyjnej udzielanie, zgodnie z mającym zastosowanie aktem Unii, stosownej odpowiedzi w możliwie najkrótszym terminie i w każdym przypadku w terminie określonym w tym akcie.
2. Właściwy organ może przedstawiać jako dowody wszelkie informacje, dokumenty, ustalenia, oświadczenia lub poświadczone odpisy, które otrzymał drogą elektroniczną za pomocą IMI, na tych samych zasadach, co podobne informacje uzyskane w swoim własnym państwie, do celów zgodnych z celem, dla którego pierwotnie zgromadzono te dane.
3. Każdy właściwy organ pełni rolę administratora danych w stosunku do własnych czynności z zakresu przetwarzania danych wykonywanych przez użytkownika IMI pod kontrolą tego organu oraz w stosownych przypadkach zapewnia osobom, których dane dotyczą, możliwość wykonywania przysługujących im praw zgodnie z przepisami rozdziału III i IV, w razie konieczności we współpracy z Komisją.
Artykuł 8
Komisja
1. Komisja odpowiada za realizację następujących zadań:
a)
zapewnia bezpieczeństwo, dostępność, utrzymanie oraz rozwój oprogramowania i infrastruktury informatycznej na potrzeby IMI;
b)
zapewnia wielojęzyczność systemu - obejmującą istniejące funkcje tłumaczenia, szkolenia prowadzone we współpracy z państwami członkowskimi oraz dział pomocy technicznej w celu wsparcia państw członkowskich w stosowaniu IMI;
c)
rejestruje krajowych koordynatorów IMI i przyznaje im prawa dostępu do tego systemu;
d)
prowadzi operacje przetwarzania danych osobowych w IMI w przypadkach przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu zgodnie z celami określonymi w mających zastosowanie aktach Unii wymienionych w załączniku;
e)
monitoruje stosowanie niniejszego rozporządzenia i składa sprawozdania Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych zgodnie z art. 25.
2. Na użytek wykonywania zadań wymienionych w ust. 1 oraz przygotowywania sprawozdań statystycznych Komisji przysługuje dostęp do niezbędnych informacji dotyczących operacji przetwarzania danych prowadzonych w IMI.
3. Komisja nie uczestniczy w procedurach współpracy administracyjnej obejmujących przetwarzanie danych osobowych, chyba że wymagają tego przepisy aktu Unii wymienionego w załączniku.
Artykuł 9
Prawa dostępu uczestników i użytkowników IMI
1. Do IMI mają dostęp jedynie użytkownicy IMI.
2. Państwa członkowskie wyznaczają koordynatorów IMI i właściwe organy, a także obszary rynku wewnętrznego, dla których te organy i ci koordynatorzy są właściwi. Komisja może odgrywać w tym procesie rolę konsultanta.
3. Każdy uczestnik IMI przyznaje i cofa swoim użytkownikom IMI, stosownie do potrzeb, odpowiednie prawa dostępu w obszarze rynku wewnętrznego, dla którego jest właściwy.
4. Komisja i państwa członkowskie wprowadzają stosowne środki, aby umożliwić użytkownikom IMI dostęp do danych osobowych przetwarzanych w IMI, wyłącznie w zakresie niezbędnym do wykonywania ich obowiązków oraz wyłącznie w obszarze lub obszarach rynku wewnętrznego, w których użytkownikom tym przyznano prawa dostępu zgodnie z ust. 3.
5. Zakazuje się wykorzystywania danych osobowych, które przetwarzane są w IMI w określonym celu, w sposób niezgodny z tym pierwotnym celem, chyba że takie wykorzystanie jest wyraźnie dopuszczone przez prawo krajowe zgodnie z prawem Unii.
6. W przypadku gdy procedura współpracy administracyjnej przewiduje przetwarzanie danych osobowych, dostęp do takich danych osobowych mają wyłącznie uczestnicy IMI będący uczestnikami tej procedury.
Artykuł 10
Poufność
1. Każde państwo członkowskie stosuje do swoich uczestników IMI i użytkowników IMI własne zasady tajemnicy służbowej lub nakłada na nich inne równorzędne obowiązki zachowania poufności zgodnie z przepisami prawa krajowego lub unijnego.
2. Uczestnicy IMI zapewniają, aby użytkownicy IMI wykonujący pracę pod ich zwierzchnictwem stosowali się do wniosków innych uczestników IMI o poufne traktowanie informacji wymienianych za pomocą IMI.
Artykuł 11
Procedury współpracy administracyjnej
IMI opiera się na procedurach współpracy administracyjnej wdrażających przepisy odpowiednich aktów Unii, które wymieniono w załączniku. W stosownych przypadkach Komisja może przyjmować akty wykonawcze dla określonego aktu Unii wymienionego w załączniku lub dla określonego rodzaju procedury współpracy administracyjnej; te akty wykonawcze określają podstawowe funkcje techniczne i ustalenia proceduralne, które są niezbędne, by umożliwić funkcjonowanie odpowiednich procedur współpracy administracyjnej, w tym - w stosownych przypadkach - interakcje między podmiotami zewnętrznymi, o których mowa w art. 12, a IMI. Te akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 24 ust. 2.
Artykuł 12
Podmioty zewnętrzne
Zapewnienie środków technicznych pozwalających podmiotom zewnętrznym na interakcję z IMI jest możliwe w przypadku, gdy taka interakcja:
a)
jest przewidziana w akcie Unii;
b)
jest przewidziana w akcie wykonawczym, o którym mowa w art. 11, aby ułatwić współpracę administracyjną między właściwymi organami państw członkowskich w celu zastosowania przepisów aktów Unii wymienionych w załączniku; lub
c)
jest niezbędna do składania wniosków, aby móc wykonywać swoje prawa jako osoba, której dane dotyczą, zgodnie z art. 19.
Wszelkie takie środki techniczne muszą być oddzielone od IMI i nie mogą umożliwiać podmiotom zewnętrznym dostępu do IMI.
ROZDZIAŁ III
PRZETWARZANIE DANYCH OSOBOWYCH I BEZPIECZEŃSTWO
Artykuł 13
Ograniczenie celów
Uczestnicy IMI wymieniają i przetwarzają dane osobowe wyłącznie do celów określonych w odpowiednich przepisach aktów Unii wymienionych w załączniku.
Dane dostarczone IMI przez osoby, których dane dotyczą, są wykorzystywane jedynie do celów, do których zostały dostarczone.
Artykuł 14
Zatrzymywanie danych osobowych
1. Dane osobowe przetwarzane w IMI są blokowane w IMI z chwilą, gdy przestają być potrzebne do celów, do których zostały zgromadzone, zależnie od specyfiki danego rodzaju współpracy administracyjnej i co do zasady nie później niż sześć miesięcy od daty formalnego zamknięcia procedury współpracy administracyjnej.
Jednak jeśli mający zastosowanie akt Unii, wymieniony w załączniku, przewiduje dłuższy okres, dane osobowe przetwarzane w ramach IMI mogą zostać zatrzymane w systemie maksymalnie przez okres osiemnastu miesięcy od daty formalnego zamknięcia procedury współpracy administracyjnej.
2. Jeśli istnienie repozytorium informacji do późniejszego wykorzystania przez uczestników IMI wymagane jest na mocy prawnie wiążącego aktu Unii wymienionego w załączniku, dane osobowe zawarte w takim repozytorium mogą być przetwarzane przez cały okres, przez który jest to potrzebne do tego celu, za zgodą osoby, której dane dotyczą, lub gdy przewidziane jest to w tym akcie Unii.
3. Dane osobowe zablokowane na podstawie niniejszego artykułu podlegają - z wyjątkiem przypadku ich przechowywania - przetwarzaniu wyłącznie do celów udostępnienia dowodu potwierdzającego przeprowadzenie wymiany informacji za pomocą IMI za zgodą osoby, której dane dotyczą, chyba że przetwarzanie jest wymagane ze względu na nadrzędny interes publiczny.
4. Zablokowane dane podlegają automatycznemu usunięciu z IMI po trzech latach od daty formalnego zamknięcia procedury współpracy administracyjnej.
5. Na wyraźny wniosek właściwego organu w konkretnym przypadku oraz po otrzymaniu zgody osoby, której dane dotyczą, można usunąć dane osobowe przed końcem stosownego okresu zatrzymywania.
6. Komisja zapewnia przy użyciu środków technicznych blokowanie i usuwanie danych osobowych oraz ich pobieranie zgodnie z ust. 3.
7. Środki techniczne wprowadza się, by zachęcić uczestników IMI do jak najszybszego formalnego zakańczania procedur współpracy administracyjnej po zakończeniu wymiany informacji oraz by umożliwić uczestnikom IMI zaangażowanie koordynatorów IMI odpowiedzialnych we wszelkich procedurach, które były nieaktywne bez uzasadnienia dłużej niż przez dwa miesiące.
Artykuł 15
Zatrzymywanie danych osobowych użytkowników IMI
1. Na zasadzie odstępstwa od art. 14 do zatrzymywania danych osobowych użytkowników IMI stosuje się ust. 2 i 3 niniejszego artykułu. Te dane osobowe obejmują imię i nazwisko oraz dane umożliwiające kontakt wszelkimi środkami elektronicznymi lub innymi środkami, niezbędne do celów niniejszego rozporządzenia.
2. Dane osobowe dotyczące użytkowników IMI przechowuje się w IMI przez cały okres, przez który osoby te pozostają użytkownikami IMI, i dane te mogą być przetwarzane do celów zgodnych z celami niniejszego rozporządzenia.
3. W przypadku gdy osoba fizyczna przestaje być użytkownikiem IMI, dotyczące jej dane osobowe podlegają zablokowaniu przy użyciu środków technicznych na okres trzech lat. Dane te podlegają przetwarzaniu wyłącznie do celów udostępnienia dowodu potwierdzającego przeprowadzenie wymiany informacji za pomocą IMI - z wyjątkiem przypadku ich przechowywania - oraz podlegają usunięciu z końcem tego trzyletniego okresu.
Artykuł 16
Przetwarzanie szczególnych kategorii danych
1. Przetwarzanie za pomocą IMI szczególnych kategorii danych, o których mowa w art. 8 ust. 1 dyrektywy 95/46/WE i art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 45/2001, dopuszczalne jest wyłącznie na szczególnych warunkach określonych w art. 8 ust. 2 i 4 tej dyrektywy oraz w art. 10 ust. 2 tego rozporządzenia, a także z zastrzeżeniem zastosowania odpowiednich zabezpieczeń przewidzianych w tych artykułach w celu zagwarantowania praw osób, których dane osobowe są przetwarzane.
2. IMI może być wykorzystywany do przetwarzania danych dotyczących przestępstw, wyroków skazujących lub środków bezpieczeństwa, o których to danych mowa w art. 8 ust. 5 dyrektywy 95/46/WE i w art. 10 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 45/2001, z zastrzeżeniem zastosowania zabezpieczeń przewidzianych w tych artykułach, w tym informacji na temat sankcji dyscyplinarnych, administracyjnych lub karnych, czy też innych informacji niezbędnych do stwierdzenia nieposzlakowanej opinii osoby fizycznej lub prawnej, w przypadku gdy przetwarzanie takich danych przewiduje akt Unii stanowiący podstawę przetwarzania lub za wyraźną zgodą osoby, której dane dotyczą, z zastrzeżeniem zastosowania szczególnych zabezpieczeń, o których mowa w art. 8 ust. 5 dyrektywy 95/46/WE.
Artykuł 17
Bezpieczeństwo
1. Komisja zapewnia, by IMI był zgodny z przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa danych przyjętymi przez Komisję na podstawie art. 22 rozporządzenia (WE) nr 45/2001.
2. Komisja wprowadza środki niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa danych osobowych przetwarzanych w IMI, w tym stosowną kontrolę dostępu do danych oraz plan bezpieczeństwa, który podlega stałej aktualizacji.
3. Komisja zapewnia, by w przypadku incydentu w zakresie bezpieczeństwa możliwe było sprawdzenie tego, jakie dane osobowe były przetwarzane w IMI, kiedy te dane były przetwarzane, przez kogo oraz w jakim celu.
4. Uczestnicy IMI przyjmują wszelkie środki proceduralne i organizacyjne, aby zapewnić bezpieczeństwo danych osobowych przetwarzanych przez nich w IMI zgodnie z art. 17 dyrektywy 95/46/WE.
ROZDZIAŁ IV
PRAWA OSÓB, KTÓRYCH DANE DOTYCZĄ, ORAZ NADZÓR
Artykuł 18
Informacje przekazywane osobom, których dane dotyczą, oraz przejrzystość
1. Uczestnicy IMI zapewniają jak najszybsze powiadamianie osób, których dane dotyczą, o przetwarzaniu ich danych osobowych w IMI oraz o możliwości dostępu do informacji o przysługujących im prawach i sposobie ich wykonania, w tym danych identyfikacyjnych i kontaktowych administratora danych i przedstawiciela administratora danych - jeśli go wyznaczono - zgodnie z art. 10 lub 11 dyrektywy 95/46/WE oraz przepisami krajowymi zgodnymi z tą dyrektywą.
2. Komisja podaje do publicznej wiadomości w łatwo dostępny sposób:
a)
informacje dotyczące IMI zgodnie z art. 11 i 12 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 w jasnej i zrozumiałej formie;
b)
informacje na temat aspektów procedur współpracy administracyjnej w ramach IMI, o których mowa w art. 11 niniejszego rozporządzenia, związanych z ochroną danych;
c)
informacje na temat wyjątków lub ograniczeń dotyczących praw osób, których dane dotyczą, o czym mowa w art. 20 niniejszego rozporządzenia;
d)
typy procedur współpracy administracyjnej, podstawowe funkcje IMI oraz kategorie danych, które mogą być przetwarzane w IMI;
e)
pełny wykaz wszystkich aktów wykonawczych lub delegowanych dotyczących IMI, przyjętych na podstawie niniejszego rozporządzenia lub innego aktu Unii, tekst skonsolidowany załącznika do niniejszego rozporządzenia oraz późniejsze zmiany do niego wprowadzone innymi aktami Unii.
Artykuł 19
Prawo do dostępu do danych oraz żądania ich sprostowania i usunięcia
1. Uczestnicy IMI zapewniają osobom, których dane dotyczą, możliwość skutecznego wykonywania prawa dostępu do danych w IMI, które ich dotyczą, oraz prawa do żądania sprostowania niedokładnych lub niekompletnych danych oraz usunięcia danych przetwarzanych niezgodnie z prawem, zgodnie z przepisami prawa krajowego. Sprostowania lub usunięcia danych dokonuje niezwłocznie, i nie później niż 30 dni od daty wpłynięcia wniosku osoby, której dane dotyczą, odpowiedzialny za to uczestnik IMI.
2. W przypadku zakwestionowania przez osobę, której dane dotyczą, dokładności lub zgodności z prawem danych zablokowanych na podstawie art. 14 ust. 1, fakt ten oraz dokładne, sprostowane dane podlegają zaewidencjonowaniu.
Artykuł 20
Wyjątki i ograniczenia
Państwa członkowskie informują Komisję o zastosowaniu w swoich przepisach krajowych zgodnie z art. 13 dyrektywy 95/46/WE wyjątków lub ograniczeń dotyczących określonych w niniejszym rozdziale praw osób, których dane dotyczą.
Artykuł 21
Nadzór
1. Krajowy organ lub krajowe organy nadzorcze wyznaczone w każdym państwie członkowskim, posiadające uprawnienia, o których mowa w art. 28 dyrektywy 95/46/WE („krajowy organ nadzorczy”), niezależnie monitorują zgodność z prawem przetwarzania danych osobowych przez uczestników IMI z ich państw członkowskich, a w szczególności zapewniają poszanowanie określonych w niniejszym rozdziale praw osób, których dane dotyczą, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
2. Europejski Inspektor Ochrony Danych monitoruje czynności z zakresu przetwarzania danych osobowych prowadzone przez Komisję, jako uczestnika IMI, oraz dąży do zapewnienia wykonywania tych czynności przez Komisję zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Zastosowanie mają odpowiednio obowiązki i uprawnienia określone w art. 46 i 47 rozporządzenia (WE) nr 45/2001.
3. Krajowe organy nadzorcze oraz Europejski Inspektor Ochrony Danych, działając w ramach swoich odnośnych kompetencji, zapewniają skoordynowany nadzór nad IMI oraz nad jego użytkowaniem przez uczestników IMI.
4. Europejski Inspektor Ochrony Danych może w razie konieczności wystąpić do krajowych organów nadzorczych z zaproszeniem do udziału w spotkaniu mającym na celu zapewnienie skoordynowanego nadzoru nad IMI oraz nad jego użytkowaniem przez uczestników IMI, o którym mowa w ust. 3. Koszty takich spotkań ponosi Europejski Inspektor Ochrony Danych. W razie potrzeby mogą zostać wspólnie opracowane dodatkowe metody pracy służące realizacji tego celu, w tym regulamin wewnętrzny. Wspólne sprawozdanie z działalności przesyłane jest Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji przynajmniej raz na trzy lata.
ROZDZIAŁ V
ZASIĘG GEOGRAFICZNY IMI
Artykuł 22
Krajowe użytkowanie IMI
1. Państwo członkowskie może użytkować IMI do celów współpracy administracyjnej między właściwymi organami na swoim terytorium, zgodnie z prawem krajowym, w przypadku gdy spełnione są następujące warunki:
a)
nie są konieczne żadne istotne zmiany w istniejących procedurach współpracy administracyjnej;
b)
krajowy organ nadzorczy powiadomiono o planowanym użytkowaniu IMI, o ile wymaga tego prawo krajowe; oraz
c)
nie ma to z punktu widzenia użytkowników IMI negatywnego wpływu na sprawne funkcjonowanie IMI.
2. W przypadku gdy dane państwo członkowskie planuje systematycznie użytkować IMI do celów krajowych, powiadamia Komisję o tym zamiarze oraz występuje o jej uprzednią zgodę. Komisja ocenia, czy spełnione są warunki określone w ust. 1. W razie potrzeby - i zgodnie z niniejszym rozporządzeniem - między tym państwem członkowskim a Komisją zawierana jest umowa określająca m.in. ustalenia techniczne, finansowe i organizacyjne, w tym zakres obowiązków uczestników IMI, dotyczące użytkowania krajowego.
Artykuł 23
Wymiana informacji z państwami trzecimi
1. Na podstawie niniejszego rozporządzenia możliwa jest w IMI wymiana informacji, w tym również danych osobowych, między uczestnikami IMI z Unii a ich odpowiednikami z państwa trzeciego wyłącznie po spełnieniu następujących warunków:
a)
informacje te przetwarzane są na podstawie przepisu aktu Unii wymienionego w załączniku oraz równoznacznego przepisu prawa państwa trzeciego;
b)
informacje są wymieniane lub udostępniane zgodnie z umową międzynarodową, która przewiduje:
(i)
stosowanie przez to państwo trzecie przepisu aktu Unii wymienionego w załączniku,
(ii)
użytkowanie IMI; oraz
(iii)
zasady i warunki takiej wymiany; oraz
c)
dane państwo trzecie zapewnia odpowiednią ochronę danych osobowych zgodnie z art. 25 ust. 2 dyrektywy 95/46/WE, w tym odpowiednie zabezpieczenia gwarantujące, że dane przetwarzane w IMI wykorzystywane są wyłącznie do celów, w jakich je pierwotnie poddano wymianie, a Komisja przyjęła decyzję zgodnie z art. 25 ust. 6 dyrektywy 95/46/WE.
2. W przypadku gdy Komisja jest uczestnikiem IMI, do każdej wymiany danych osobowych przetwarzanych w IMI z jej odpowiednikami z państwa trzeciego zastosowanie ma art. 9 ust. 1 i 7 rozporządzenia (WE) nr 45/2001.
3. Komisja publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i aktualizuje wykaz państw trzecich upoważnionych do wymiany informacji, w tym danych osobowych, zgodnie z ust. 1.
ROZDZIAŁ VI
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 24
Procedura komitetowa
1. Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
3. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
Artykuł 25
Monitorowanie i sprawozdawczość
1. Komisja przedstawia corocznie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z funkcjonowania IMI.
2. Do dnia 5 grudnia 2017 i następnie raz na pięć lat Komisja przedstawia Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych sprawozdanie dotyczące aspektów związanych z ochroną danych osobowych w IMI, w tym bezpieczeństwa danych.
3. Na potrzeby przygotowania sprawozdań, o których mowa w ust. 1 i 2, państwa członkowskie udostępniają Komisji wszelkie informacje istotne z punktu widzenia stosowania niniejszego rozporządzenia, w tym informacje na temat stosowania w praktyce wymogów w zakresie ochrony danych określonych w niniejszym rozporządzeniu.
Artykuł 26
Koszty
1. Koszty opracowania, promocji, eksploatacji i utrzymania IMI pokrywane są z budżetu ogólnego Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla ustaleń dokonanych na podstawie art. 22 ust. 2.
2. O ile akt Unii nie stanowi inaczej, koszty operacji wykonywanych w IMI na poziomie państwa członkowskiego, w tym koszty zasobów ludzkich wymaganych na potrzeby działań szkoleniowych, promocyjnych oraz pomocy technicznej (dział pomocy technicznej), jak również koszty administrowania IMI na poziomie krajowym, ponosi każde państwo członkowskie.
Artykuł 27
Uchylenie
Decyzja 2008/49/WE traci moc.
Artykuł 28
Skuteczne stosowanie
Państwa członkowskie przyjmują wszelkie środki konieczne do zapewnienia skutecznego stosowania niniejszego rozporządzenia przez swych uczestników IMI.
Artykuł 29
Wyjątki
1. Niezależnie od art. 4 niniejszego rozporządzenia, projekt pilotażowy IMI uruchomiony w dniu 16 maja 2011 r. na potrzeby sprawdzenia przydatności IMI do wdrożenia art. 4 dyrektywy 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług (12) może nadal funkcjonować na podstawie ustaleń poczynionych przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia.
2. Niezależnie od art. 8 ust. 3, art. 12 akapit pierwszy lit. a) i b) niniejszego rozporządzenia na potrzeby wdrożenia poprzez IMI przepisów o współpracy administracyjnej zawartych w zaleceniu w sprawie SOLVIT-u, udział Komisji w procedurach współpracy administracyjnej oraz istniejące funkcje dla podmiotów zewnętrznych mogą być kontynuowane na podstawie ustaleń poczynionych przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia. Okres, o którym mowa w art. 14 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, wynosi osiemnaście miesięcy dla danych osobowych przetwarzanych w IMI do celów zalecenia dotyczącego SOLVIT-u.
3. Niezależnie od art. 4 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, Komisja może uruchomić projekt pilotażowy mający na celu ocenę, czy IMI jest skutecznym, racjonalnym pod względem kosztów, łatwym w obsłudze narzędziem wdrożenia art. 3 ust. 4, 5 i 6 dyrektywy 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego, w szczególności handlu elektronicznego w ramach rynku wewnętrznego („dyrektywa o handlu elektronicznym”) (13). Nie później niż w dwa lata po uruchomieniu takiego projektu pilotażowego Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ocenę, o której mowa w art. 4 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, obejmującą również interakcję między współpracą administracyjną w ramach systemu współpracy w zakresie ochrony konsumentów ustanowionego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów („rozporządzenie w sprawie współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów”) (14) a współpracą w ramach IMI.
4. Niezależnie od art. 14 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, w tym obszarze nadal mają zastosowanie wszystkie okresy wynoszące maksymalnie 18 miesięcy, o których decyzję podjęto na podstawie art. 36 dyrektywy 2006/123/WE w odniesieniu do współpracy administracyjnej na mocy rozdziału VI tej dyrektywy.
Artykuł 30
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 25 października 2012 r.