NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 250/2014
ze dne 26. února 2014,
kterým se zavádí program na podporu činností v oblasti ochrany finančních zájmů Evropské unie (program Hercule III) a zrušuje rozhodnutí č. 804/2004/ES
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 325 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Účetního dvora (1),
v souladu s řádným legislativním postupem (2),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Unie a členské státy si stanovily cíl bojovat proti podvodům, korupci a jiným protiprávním činnostem ohrožujícím finanční zájmy Unie, což zahrnuje i boj proti pašování a padělání cigaret. V zájmu zlepšení dlouhodobého dopadu výdajů a zamezení zdvojování činností by měla být zajištěna úzká a pravidelná spolupráce a koordinace na úrovni Unie a mezi orgány členských států.
(2)
Činnosti, jejichž cílem je poskytovat lepší informace, odborné vzdělávání včetně srovnávacích právních studií a technické a vědecké pomoci, významně napomáhají k ochraně finančních zájmů Unie a zároveň umožňují dosáhnout rovnocenné úrovně ochrany v celé Unii.
(3)
Dosavadní podpora těchto činností rozhodnutím Evropského parlamentu a Rady č. 804/2004/ES (3) (program Hercule), jež bylo změněno a jeho platnost prodloužena rozhodnutím Evropského parlamentu a Rady č. 878/2007/ES (4) (program Hercule II), umožnila zlepšit činnosti prováděné Unií a členskými státy v oblasti boje proti podvodům, korupci a jiným protiprávním jednáním ohrožujícím finanční zájmy Unie.
(4)
Komise provedla přezkum výsledků dosažených v rámci programu Hercule II, který shrnuje jeho vstupy a výstupy.
(5)
V roce 2011 provedla Komise posouzení dopadů, aby zhodnotila, zda je třeba v programu pokračovat, či nikoli.
(6)
Za účelem pokračování, a dokonce dalšího rozvíjení činností na úrovni Unie a členských států v oblasti boje proti podvodům, korupci a jiným protiprávním jednáním ohrožujícím finanční zájmy Unie, což zahrnuje i boj proti pašování a padělání cigaret, a to i s ohledem na nové výzvy v souvislosti s úspornými rozpočtovými opatřeními, by měl být přijat nový program (dále jen „program“).
(7)
Program by měl být prováděn s přihlédnutím k doporučením a opatřením uvedeným ve sdělení Komise ze dne 6. června 2013 s názvem „Zintenzivnění boje proti pašování cigaret a jiným formám nedovoleného obchodu s tabákovými výrobky - ucelená strategie EU“.
(8)
Program by se měl provádět v plném souladu s ustanoveními nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 966/2012 (5). V souladu s uvedeným nařízením je účelem grantů finančně přispět na akce určené na podporu dosažení některého politického cíle Unie a nemají mít za jediný účel nákup vybavení.
(9)
Program by měl být otevřen účasti přistupujících států, kandidátských zemí a potenciálních kandidátů využívajících předvstupní strategii, jakož i partnerských zemí v rámci evropské politiky sousedství, za předpokladu, že tyto země dosáhly dostatečné úrovně sblížení příslušných právních předpisů a správních postupů s právními předpisy a správními postupy Unie, v souladu s obecnými zásadami a obecnými podmínkami pro účast těchto států a zemí v programech Unie, jež jsou stanoveny v příslušných rámcových dohodách, rozhodnutích Rady přidružení nebo obdobných dohodách, jakož i zemí Evropského sdružení volného obchodu (ESVO) účastnících se Evropského hospodářského prostoru (EHP).
(10)
Komise by měla Evropskému parlamentu a Radě předložit nezávislou hodnotící zprávu v polovině období o provádění programu, jakož i závěrečnou hodnotící zprávu o dosažení cílů programu. Kromě toho by Komise měla každoročně Evropskému parlamentu a Radě poskytovat informace o ročním provádění programu včetně výsledků financovaných opatření a informací o tom, zda je program v souladu s jinými relevantními programy a činnostmi na úrovni Unie a zda se s nimi vzájemně doplňuje.
(11)
Toto nařízení je v souladu se zásadami subsidiarity a proporcionality. Program by měl usnadňovat vzájemnou spolupráci členských států a spolupráci mezi Komisí a členskými státy za účelem ochrany finančních zájmů Unie a využívat zdroje účinněji, než by bylo možné na vnitrostátní úrovni. Opatření na úrovni Unie je nezbytné a opodstatněné, protože jednoznačně pomáhá členským státům společně chránit souhrnný rozpočet Unie a vnitrostátní rozpočty a podporuje využívání společných struktur Unie ke zvýšení spolupráce a výměny informací mezi příslušnými orgány. Programem by však neměla být dotčena odpovědnost členských států.
(12)
Program by měl trvat sedm let, aby se dosáhlo souladu jeho trvání s trváním víceletého finančního rámce uvedeného v nařízení Rady (EU, Euratom) č. 1311/2013 (6).
(13)
V zájmu zajištění pružnosti při přidělování finančních prostředků by na Komisi měla být přenesena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování Evropské unie, pokud jde o změnu orientačního přidělení těchto prostředků. Je obzvláště důležité, aby Komise v rámci přípravné činnosti vedla odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni. Při přípravě a vypracovávání aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit, aby byly příslušné dokumenty předány současně, včas a vhodným způsobem Evropskému parlamentu a Radě.
(14)
Komise by měla přijmout roční pracovní programy obsahující financované akce, kritéria pro výběr a kritéria pro udělení grantu a výjimečné a řádně odůvodněné případy, ve kterých se použije maximální míra spolufinancování, tj. 90 % způsobilých nákladů, jako například případy týkající se členských států, jež jsou ve vztahu k finančním zájmům Unie vystaveny vysokému riziku. Komise by měla vést s členskými státy jednání o použití tohoto nařízení v Poradním výboru pro koordinaci boje proti podvodům zřízeném rozhodnutím Komise 94/140/ES (7).
(15)
Členské státy by se měly snažit zvýšit finanční příspěvky na spolufinancování grantů udělených na základě programu.
(16)
S cílem posílit celkový dopad opatření v rámci programu a vyhnout se jeho překrývání s jinými programy by měla Komise učinit nezbytné kroky k zajištění toho, aby roční pracovní programy byly v souladu s jinými relevantními programy financovanými Unií, zejména v oblasti cel, a aby se tyto programy doplňovaly.
(17)
Toto nařízení stanoví finanční krytí pro celou dobu trvání programu, které představuje pro Evropský parlament a Radu hlavní referenční částku při ročním rozpočtovém procesu ve smyslu bodu 17 interinstitucionální dohody ze dne 2. prosince 2013 mezi Evropským parlamentem, Radou a Komisí o rozpočtové kázni, spolupráci v rozpočtových záležitostech a o řádném finančním řízení (8).
(18)
Finanční zájmy Unie by měly být chráněny přiměřenými opatřeními v celém výdajovém cyklu, včetně opatření pro prevenci, odhalování a vyšetřování nesrovnalostí, zpětného získávání ztracených, neoprávněně vyplacených nebo nesprávně použitých finančních prostředků a případných správních a finančních sankcí.
(19)
Rozhodnutí č. 804/2004/ES by mělo být zrušeno. Měla by být přijata přechodná opatření umožňující dokončení finančních závazků týkajících se akcí podle uvedeného rozhodnutí a povinností podávat zprávy v něm stanovených.
(20)
Je vhodné zajistit hladký a plynulý přechod mezi programem Hercule II a programem a je vhodné sladit trvání programu s nařízením (EU, Euratom) č. 1311/2013. Program by se proto měl uplatňovat od 1. ledna 2014,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
OBECNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Předmět
Na období od 1. ledna 2014 do 31. prosince 2020 se zavádí víceletý akční program Hercule III na podporu činností v boji proti podvodům, korupci a jiným protiprávním jednáním ohrožujícím finanční zájmy Unie (dále jen „program“).
Článek 2
Přidaná hodnota
Program přispívá ke všem těmto záležitostem:
a)
vyvíjení činností na úrovni Unie a členských států za účelem boje proti podvodům, korupci a jiným protiprávním jednáním ohrožujícím finanční zájmy Unie, což zahrnuje i boj proti pašování a padělání cigaret;
b)
větší nadnárodní spolupráci a koordinaci na úrovni Unie, mezi orgány členských států, Komisí a Evropským úřadem pro boj proti podvodům (OLAF), zejména s ohledem na účinnost a efektivnost přeshraničních operací;
c)
účinnému boji proti podvodům, korupci a jiným protiprávním jednáním ohrožujícím finanční zájmy Unie, a to tím, že nabízí společnou odbornou přípravu pro zaměstnance celostátních a regionálních správních orgánů a pro další zúčastněné strany.
Program zejména vytváří úspory vyplývající ze společného pořizování specializovaného vybavení a databází, jež mají zúčastněné strany používat, a ze specializované odborné přípravy.
Článek 3
Obecný cíl
Obecným cílem programu je chránit finanční zájmy Unie a tím zvyšovat konkurenceschopnost hospodářství Unie a zajišťovat ochranu peněz daňových poplatníků.
Článek 4
Specifický cíl
Specifickým cílem programu je předcházet podvodům, korupci a jiným protiprávním jednáním ohrožujícím finanční zájmy Unie a bojovat proti nim.
Specifický cíl se měří mimo jiné ve vztahu k cílovým a základním úrovním a prostřednictvím všech těchto klíčových ukazatelů výkonnosti:
a)
počet zabavených, konfiskovaných a zpětně získaných částek v souvislosti s podvody zjištěnými prostřednictvím společných akcí a přeshraničních operací;
b)
přidaná hodnota a efektivnost využívání spolufinancovaného technického vybavení;
c)
výměna informací mezi členskými státy o výsledcích dosažených pomocí technického materiálu;
d)
počet a druh činností v oblasti odborné přípravy, včetně objemu specializované odborné přípravy.
Článek 5
Operační cíle
Operační cíle programu jsou všechny tyto cíle:
a)
oproti současným úrovním dále zlepšit prevenci a vyšetřování podvodů a jiných protiprávních jednání posílením nadnárodní a víceoborové spolupráce;
b)
zvýšit ochranu finančních zájmů Unie proti podvodům usnadněním výměny informací, zkušeností a osvědčených postupů, včetně výměny pracovníků;
c)
zesílit boj proti podvodům a jiným protiprávním jednáním poskytováním technické a operační podpory pro vnitrostátní vyšetřování, zejména pro celní a donucovací orgány;
d)
omezit aktuálně známou míru vystavení finančních zájmů Unie podvodům, korupci a jiným protiprávním jednáním s cílem snížit rozvoj nelegální ekonomiky v klíčových rizikových oblastech, jako jsou organizované podvody včetně pašování a padělání cigaret;
e)
zvýšit úroveň rozvoje zvláštní právní a soudní ochrany finančních zájmů Unie proti podvodům podporou komparativní právní analýzy.
Článek 6
Subjekty způsobilé pro financování
Pro financování v rámci programu jsou způsobilé všechny tyto subjekty:
a)
celostátní nebo regionální správní orgány zúčastněné země uvedené v čl. 7 odst. 1, které podporují posílení činností na úrovni Unie na ochranu finančních zájmů Unie;
b)
výzkumné a vzdělávací instituce a neziskové subjekty, pokud byly zřízeny a působí po dobu nejméně jednoho roku v zúčastněné zemi uvedené v čl. 7 odst. 1 a podporují posílení činností na úrovni Unie na ochranu finančních zájmů Unie.
Článek 7
Účast v programu
1. Zúčastněnými zeměmi jsou členské státy a země uvedené v odstavci 2 (dále jen „zúčastněné země“).
2. Programu se může účastnit kterákoli z těchto zemí:
a)
přistupující státy, kandidátské země a potenciální kandidáti využívající předvstupní strategii, v souladu s obecnými zásadami a obecnými podmínkami pro účast těchto států a zemí v programech Unie, jež jsou stanoveny v příslušných rámcových dohodách, rozhodnutích Rady přidružení nebo obdobných dohodách;
b)
partnerské země v rámci evropské politiky sousedství, pokud tyto země dosáhly dostatečné úrovně sblížení příslušných právních předpisů a správních postupů s právními předpisy a správními postupy Unie. Dotyčné partnerské země se účastní programu v souladu s ustanoveními, jež budou s těmito zeměmi sjednána po vypracování rámcových dohod o jejich účasti v programech Unie;
c)
země Evropského sdružení volného obchodu (ESVO) účastnící se Evropského hospodářského prostoru (EHP) v souladu s podmínkami uvedenými v Dohodě o Evropském hospodářském prostoru.
3. Zástupci zemí, které jsou zapojeny do procesu stabilizace a přidružení pro země jihovýchodní Evropy, Ruské federace, některých zemí, s nimiž Unie uzavřela dohodu o vzájemné pomoci v záležitostech týkajících se podvodů, a mezinárodních a dalších významných organizací se mohou účastnit činností organizovaných v rámci programu, pokud je to užitečné pro dosažení obecného cíle uvedeného v článku 3 a specifického cíle uvedeného v článku 4. Tito zástupci se programu účastní v souladu s příslušnými ustanoveními nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012.
Článek 8
Způsobilé akce
Program poskytuje za podmínek, které jsou stanoveny v ročních pracovních programech uvedených v článku 11, odpovídající finanční podporu pro všechny tyto akce:
a)
poskytování specializované technické pomoci příslušným orgánům členských států jedním nebo více z těchto způsobů:
i)
poskytování zvláštních odborných znalostí, specializovaného a technicky pokročilého vybavení a účinných nástrojů z oblasti informačních technologií usnadňujících nadnárodní spolupráci a spolupráci s Komisí,
ii)
zajišťování nezbytné podpory a usnadňování vyšetřování, zejména zřizování společných vyšetřovacích týmů a přeshraničních operací,
iii)
podpora schopnosti členských států skladovat a ničit zabavené cigarety, jakož i podpora nezávislých analytických útvarů pro analýzu zabavených cigaret,
iv)
zlepšování výměny zaměstnanců pro konkrétní projekty, zejména v oblasti boje proti pašování a padělání cigaret,
v)
poskytování technické a operační podpory donucovacím orgánům členských států při jejich boji proti nezákonným přeshraničním činnostem a podvodům ohrožujícím finanční zájmy Unie, mimo jiné zejména podpory celních orgánů,
vi)
budování kapacit informačních technologií v zúčastněných zemích vyvíjením a poskytováním specifických databází a nástrojů informačních technologií usnadňujících přístup k údajům a jejich analýzu,
vii)
zvýšení výměny dat, vývoje a poskytování nástrojů informačních technologií pro vyšetřování a sledování zpravodajské práce;
b)
pořádání cílené specializované odborné přípravy a seminářů zaměřených na analýzu rizik, a případně i konferencí zaměřených na jeden nebo více z těchto oborů:
i)
další podporu lepšího porozumění mechanismům Unie a členských států,
ii)
výměnu zkušeností a osvědčených postupů mezi příslušnými orgány v zúčastněných zemích, včetně specializovaných donucovacích orgánů, jakož i mezi zástupci mezinárodních organizací uvedených v čl. 7 odst. 3,
iii)
koordinaci činností zúčastněných zemí a zástupců mezinárodních veřejných organizací uvedených v čl. 7 odst. 3,
iv)
šíření znalostí, zejména pokud jde o lepší identifikaci rizik pro účely vyšetřování,
v)
podporu špičkových výzkumných činností včetně studií,
vi)
zlepšení spolupráce mezi odborníky činnými v praxi a akademiky,
vii)
další zvyšování povědomí soudců a příslušníků ostatních právních profesí o ochraně finančních zájmů Unie;
c)
jakoukoli jinou činnost neuvedenou v písmenech a) nebo b) tohoto článku, stanovenou v ročních pracovních programech uvedených v článku 11, která je nezbytná pro dosažení obecného cíle uvedeného v článku 3, specifického cíle uvedeného v článku 4 a operačních cílů uvedených v článku 5.
KAPITOLA II
FINANČNÍ RÁMEC
Článek 9
Finanční krytí
1. Finanční krytí pro provádění programu na období od 1. ledna 2014 do 31. prosince 2020 činí 104 918 000 EUR v běžných cenách.
Roční rozpočtové prostředky schvaluje Evropský parlament a Rada v mezích stanovených víceletým finančním rámcem.
2. V rámci finančního krytí programu jsou orientační částky přidělovány na způsobilé akce uvedené v článku 8 v rámci procentního rozmezí uvedeného v příloze pro každý druh akce. Komise se může od orientačních přídělů finančních prostředků uvedených v příloze odchýlit, ale nesmí přidělený podíl finančního krytí u každého druhu akce zvýšit o více než 20 %.
V případě, že je nezbytné tento limit 20 % překročit, je Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 14 za účelem změny orientačních přídělů finančních prostředků uvedených v příloze.
Článek 10
Druh finanční pomoci a spolufinancování
1. Komise provádí program v souladu s nařízením (EU, Euratom) č. 966/2012.
2. Finanční podpora z programu na způsobilé akce uvedené v článku 8 má podobu:
a)
grantů;
b)
veřejných zakázek nebo
c)
úhrady nákladů na účast na činnostech v rámci programu, které vzniknou zástupcům uvedeným v čl. 7 odst. 3.
3. Nákup vybavení nesmí být výlučným prvkem dohody o grantu.
4. Míra spolufinancování u grantů udělených v rámci programu nepřesáhne 80 % způsobilých nákladů. Ve výjimečných a řádně odůvodněných případech vymezených v ročních pracovních programech podle článku 11, jako například v případech týkajících se členských států, které jsou ve vztahu k finančním zájmům Unie vystaveny vysokému riziku, nepřesáhne míra spolufinancování 90 % způsobilých nákladů.
Článek 11
Roční pracovní programy
Za účelem provádění programu přijímá Komise roční pracovní programy. Tyto programy zajistí, aby byly obecný cíl stanovený v článku 3, specifický cíl stanovený v článku 4 a operační cíle stanovené v článku 5 prováděny ve vzájemném souladu, a stanoví očekávané výsledky, způsob provádění a celkovou částku. V případě grantů uvádějí roční pracovní programy také financované akce, kritéria pro výběr a kritéria pro udělení grantu a maximální míru spolufinancování.
Prostředky přidělené na komunikační akce v rámci programu přispívají rovněž ke krytí nákladů na společnou komunikaci o politických prioritách Unie, pokud souvisejí s obecným cílem stanoveným v článku 3.
Článek 12
Ochrana finančních zájmů Unie
1. Komise přijme vhodná opatření, která zajistí, aby byly při provádění akcí financovaných podle tohoto nařízení finanční zájmy Unie chráněny prevencí podvodů, korupce a jiného protiprávního jednání, účinnými kontrolami, a jsou-li zjištěny nesrovnalosti, zpětným získáním neoprávněně vyplacených částek a případně účinnými, přiměřenými a odrazujícími správními a finančními sankcemi.
2. Komise nebo její zástupci a Účetní dvůr mají pravomoc provádět kontrolu veškerých dokladů i kontrolu na místě u všech příjemců grantů, dodavatelů a subdodavatelů, kteří obdrželi finanční prostředky Unie v rámci programu.
3. OLAF může provádět vyšetřování, včetně kontrol a inspekcí na místě, v souladu s ustanoveními a postupy stanovenými v nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 883/2013 (9) a v nařízení Rady (Euratom, ES) č. 2185/96 (10) s cílem zjistit, zda v souvislosti s grantovou dohodou, rozhodnutím o grantu nebo smlouvou financovanou v rámci programu nedošlo k podvodu, korupci nebo jinému protiprávnímu jednání ohrožujícímu finanční zájmy Unie.
4. Aniž jsou dotčeny odstavce 1, 2 a 3, musí dohody o spolupráci se třetími zeměmi a s mezinárodními organizacemi, smlouvy, grantové dohody a rozhodnutí o grantu vyplývající z provádění tohoto nařízení obsahovat ustanovení, která výslovně zmocňují Komisi, Účetní dvůr a OLAF k provádění takových auditů a vyšetřování v souladu s jejich pravomocemi.
KAPITOLA III
SLEDOVÁNÍ, HODNOCENÍ A PŘENESENÍ PRAVOMOCI
Článek 13
Sledování a hodnocení
1. Komise poskytuje každý rok Evropskému parlamentu a Radě informace o provádění programu, včetně o dosahování cílů programu a výsledcích. Poskytuje rovněž informace o spolupráci a koordinaci mezi Komisí a členskými státy a o souladu a vzájemném doplňování se s jinými relevantními programy a činnostmi na úrovni Unie. Komise průběžně šíří výsledky činností podporovaných v rámci programu, mimo jiné na příslušných internetových stránkách, s cílem zvýšit transparentnost využívání finančních prostředků.
2. Komise provádí důkladné hodnocení programu a předloží Evropskému parlamentu a Radě:
a)
do 31. prosince 2017 nezávislou hodnotící zprávu v polovině období o dosažení cílů všech akcí, o výsledcích a dopadech, efektivnosti a účinnosti využívání zdrojů a přidané hodnotě programu pro Unii, aby bylo možné přijmout rozhodnutí o prodloužení, změně nebo pozastavení akcí. Hodnotící zpráva v polovině období rovněž posoudí prostor pro zjednodušení a vnitřní a vnější soudržnost programu a to, zda jsou všechny jeho cíle nadále relevantní, jakož i míru, v jaké akce přispívají k plnění priorit Unie spočívajících v inteligentním a udržitelném růstu podporujícím začlenění. Zohlední také výsledky hodnocení týkajícího se splnění cílů programu Hercule II;
b)
do 31. prosince 2021 závěrečnou hodnotící zprávu o dosažení cílů programu, včetně jeho přidané hodnoty; dlouhodobé dopady a udržitelnost účinků programu se navíc vyhodnotí s ohledem na to, že výsledky hodnocení by měly být podkladem pro rozhodnutí o případném prodloužení, změně nebo pozastavení následného programu.
3. Všechny zúčastněné země a jiní příjemci poskytují Komisi veškeré údaje a informace nezbytné ke zvýšení transparentnosti a odpovědnosti a k tomu, aby bylo možné provádět sledování a hodnocení programu podle odstavců 1 a 2, mimo jiné pokud jde o spolupráci a koordinaci.
Článek 14
Výkon přenesené pravomoci
1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v článku 9 je svěřena Komisi na dobu sedmi let ode dne 21. března 2014.
3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v článku 9 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
4. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
5. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle článku 9 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.
KAPITOLA IV
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 15
Zrušení
Rozhodnutí č. 804/2004/ES se zrušuje.
Finanční závazky související s činnostmi prováděnými na základě uvedeného rozhodnutí a povinnosti podávat zprávy v něm stanovené se však i nadále řídí uvedeným rozhodnutím až do dokončení těchto závazků.
Článek 16
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se ode dne 1. ledna 2014.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
Ve Štrasburku dne 26. února 2014.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 250/2014
z dnia 26 lutego 2014 r.
ustanawiające program na rzecz wspierania działalności w dziedzinie ochrony interesów finansowych Unii Europejskiej (program Herkules III) i uchylające decyzję nr 804/2004/WE
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 325,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Trybunału Obrachunkowego (1),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Unia i państwa członkowskie postawiły sobie za cel przeciwdziałanie nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nielegalnym działaniom naruszającym interesy finansowe Unii, w tym przemytowi i podrabianiu papierosów. Aby poprawić długoterminowy wpływ wydatkowania i uniknąć powielania działań, należy zapewnić ścisłą i regularną współpracę i koordynację działań na poziomie Unii oraz między organami państw członkowskich.
(2)
Działania mające na celu lepsze informowanie, szkolenia specjalistyczne, w tym analizy prawnoporównawcze oraz pomoc techniczną i naukową, w znacznym stopniu przyczyniają się do ochrony interesów finansowych Unii, a jednocześnie do osiągnięcia równoważnego poziomu ochrony w całej Unii.
(3)
Wsparcie w przeszłości tego typu działań w drodze decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 804/2004/WE (3) (program Herkules), która została zmieniona i jej okres obowiązywania został przedłużony decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 878/2007/WE (4) (program Herkules II), pozwoliło na intensyfikację działań podejmowanych przez Unię i państwa członkowskie w dziedzinie zwalczania nadużyć finansowych, korupcji i wszelkich innych nielegalnych działań naruszających interesy finansowe Unii.
(4)
Komisja przeprowadziła przegląd osiągnięć programu Herkules II i zawarła w nim sprawozdanie z kosztów i wyników programu.
(5)
W 2011 r. Komisja przeprowadziła ocenę skutków, aby ocenić zasadność kontynuacji programu.
(6)
Kontynuacja i rozwinięcie podejmowanych na poziomie Unii i państw członkowskich działań na rzecz przeciwdziałania nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nielegalnym działaniom naruszającym interesy finansowe Unii, w tym zwalczania przemytu i podrabiania papierosów, również z uwzględnieniem nowych wyzwań w kontekście oszczędności budżetowych, wymaga przyjęcia nowego programu (zwanego dalej „programem”).
(7)
Program powinien być realizowany z uwzględnieniem zaleceń i środków wymienionych w komunikacie Komisji z dnia 6 czerwca 2013 r. zatytułowanym „Intensyfikacja walki z przemytem papierosów i innymi formami nielegalnego handlu wyrobami tytoniowymi - Kompleksowa strategia UE”.
(8)
Program powinien być realizowany w pełnej zgodności z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (5). Zgodnie z tym rozporządzeniem dotacja ma wspierać finansowo działania mające przyczynić się do osiągnięcia celu polityki Unii, a nie mieć za wyłączny cel zakup sprzętu.
(9)
Udział w programie powinien być otwarty dla państw przystępujących, krajów kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących korzystających ze strategii przedakcesyjnej oraz dla krajów partnerskich objętych europejską polityką sąsiedztwa, o ile te kraje osiągnęły wystarczający poziom zbliżenia odpowiedniego ustawodawstwa i metod administracyjnych do prawodawstwa i metod administracyjnych Unii, zgodnie z ogólnymi zasadami i warunkami uczestnictwa tych państw i krajów w programach unijnych, ustanowionymi w odpowiednich umowach ramowych, decyzjach rady stowarzyszenia lub podobnych umowach, jak również dla państw Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) uczestniczących w Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG).
(10)
Komisja powinna przedstawić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie niezależne sprawozdanie ze śródokresowej oceny realizacji programu oraz końcowe sprawozdanie z oceny dotyczące osiągnięcia celów programu. Ponadto Komisja powinna co roku przedstawiać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie informacje na temat rocznej realizacji programu, w tym wyniki finansowanych działań oraz informacje na temat spójności i komplementarności z innymi stosownymi programami i działaniami na poziomie Unii.
(11)
Niniejsze rozporządzenie jest zgodne z zasadami pomocniczości i proporcjonalności. Program powinien ułatwiać współpracę między państwami członkowskimi oraz między Komisją a państwami członkowskimi w celu ochrony interesów finansowych Unii, pozwalając na skuteczniejsze wykorzystanie zasobów niż byłoby to możliwe na poziomie krajowym. Działanie na poziomie Unii jest konieczne i uzasadnione, jako że wyraźnie pomaga państwom członkowskim w zbiorowej ochronie budżetu ogólnego Unii i budżetów krajowych i zachęca do wykorzystywania wspólnych struktur Unii do zacieśnienia współpracy i intensyfikacji wymiany informacji między właściwymi organami. Program nie powinien jednak wpływać na obowiązki państw członkowskich.
(12)
Program powinien trwać siedem lat, tak by jego czas trwania był jednolity z czasem trwania wieloletnich ram finansowych określonym w rozporządzeniu Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 (6).
(13)
W celu zapewnienia pewnego stopnia elastyczności w przydziale środków finansowych należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do zmian orientacyjnego przydziału tych środków finansowych. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(14)
Komisja powinna przyjmować roczne programy prac obejmujące finansowane działania, kryteria kwalifikacji i udzielania zamówień oraz wyjątkowe i należycie uzasadnione przypadki - takie jak przypadki dotyczące państw członkowskich narażonych na wysokie ryzyko w odniesieniu do finansowych interesów Unii - kiedy to stosuje się maksymalny poziom współfinansowania wynoszący 90 % kosztów kwalifikowalnych. Komisja powinna omawiać z państwami członkowskimi stosowanie niniejszego rozporządzenia na posiedzeniach Komitetu Doradczego ds. Koordynacji w zakresie Nadużyć Finansowych, ustanowionego na mocy decyzji Komisji 94/140/WE (7).
(15)
Państwa członkowskie powinny starać się zwiększyć swoje wkłady finansowe w ramach poziomu współfinansowania dotacji udzielanych na podstawie programu.
(16)
Komisja powinna podjąć niezbędne kroki dla zapewnienia, by roczne programy prac były spójne i komplementarne z innymi stosownymi programami finansowanymi przez Unię, w szczególności w dziedzinie ceł, w celu zwiększenia ogólnego wpływu działań podejmowanych w ramach programu i uniknięcia wszelkiego nakładania się programu z innymi programami.
(17)
W niniejszym rozporządzeniu określono pulę środków finansowych na cały czas trwania programu, która ma stanowić główną kwotę odniesienia - w rozumieniu pkt 17 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 2 grudnia 2013 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (8) - dla Parlamentu Europejskiego i Rady podczas corocznej procedury budżetowej.
(18)
Należy chronić interesy finansowe Unii z zastosowaniem proporcjonalnych środków w całym cyklu wydatkowania, w tym zapobiegania nieprawidłowościom, ich wykrywania i prowadzenia dochodzeń w ich sprawie, odzyskiwania środków utraconych, nienależnie wypłaconych lub niewłaściwie wykorzystanych oraz, w stosownych przypadkach, nakładania sankcji administracyjnych i finansowych.
(19)
Należy uchylić decyzję nr 804/2004/WE. Należy przyjąć środki przejściowe, aby umożliwić wypełnienie zobowiązań finansowych dotyczących działań realizowanych na podstawie tej decyzji i określonych w niej obowiązków w zakresie sprawozdawczości.
(20)
Należy zapewnić płynne przejście bez przerwy pomiędzy programem Herkules II a programem i dostosować czas trwania programu do rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1311/2013. Program powinien być zatem stosowany od dnia 1 stycznia 2014 r.,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejszym ustanawia się wieloletni program działania „Herkules III” na rzecz wspierania działalności w dziedzinie zwalczania nadużyć finansowych, korupcji i wszelkich innych nielegalnych działań naruszających interesy finansowe Unii (zwany dalej „programem”) na okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.
Artykuł 2
Wartość dodana
Program przyczynia się do wszystkich z poniższych elementów:
a)
rozwoju podejmowanych na poziomie Unii i państw członkowskich działań na rzecz przeciwdziałania nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nielegalnym działaniom naruszającym interesy finansowe Unii, w tym zwalczania przemytu i podrabiania papierosów;
b)
zacieśniania współpracy ponadnarodowej i koordynacji działań na poziomie Unii, pomiędzy organami państw członkowskich, Komisją i Europejskim Urzędem ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), a zwłaszcza w odniesieniu do podniesienia skuteczności i efektywności operacji transgranicznych;
c)
skutecznego zapobiegania nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nielegalnym działaniom naruszającym interesy finansowe Unii, poprzez oferowanie wspólnych specjalistycznych szkoleń dla pracowników administracji krajowej i regionalnej oraz dla innych zainteresowanych stron.
Program umożliwia w szczególności uzyskanie oszczędności dzięki zbiorowym zamówieniom na sprzęt specjalistyczny i bazy danych wykorzystywane przez zainteresowane strony oraz dzięki specjalistycznym szkoleniom.
Artykuł 3
Cel ogólny
Celem ogólnym programu jest ochrona interesów finansowych Unii, a tym samym zwiększanie konkurencyjności unijnej gospodarki i zapewnianie ochrony pieniędzy podatników.
Artykuł 4
Cel szczegółowy
Celem szczegółowym programu jest zapobieganie nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nielegalnym działaniom naruszającym interesy finansowe Unii oraz zwalczanie tych zjawisk.
Pomiaru realizacji celu szczegółowego dokonuje się między innymi poprzez odniesienie do poziomów docelowych i punktów odniesienia oraz z wykorzystaniem następujących kluczowych wskaźników skuteczności działania:
a)
liczba przypadków ujawnień, konfiskat i odzyskania w następstwie wykrycia nadużyć w wyniku wspólnych działań i operacji transgranicznych;
b)
wartość dodana i skuteczne wykorzystywanie współfinansowanego sprzętu technicznego;
c)
wymiana informacji między państwami członkowskimi o wynikach uzyskanych przy użyciu sprzętu technicznego;
d)
liczba i rodzaj działań szkoleniowych, w tym liczba szkoleń specjalistycznych.
Artykuł 5
Cele operacyjne
Ustanawia się następujące cele operacyjne programu:
a)
podniesienie aktualnych poziomów skuteczności zapobiegania nadużyciom finansowym i innym nielegalnym działaniom oraz skuteczności dochodzeń w tym zakresie poprzez zacieśnianie współpracy ponadnarodowej i multidyscyplinarnej;
b)
poprawa ochrony interesów finansowych Unii przed nadużyciami finansowymi poprzez ułatwianie wymiany informacji, doświadczeń i najlepszych praktyk, w tym wymiany personelu;
c)
intensywniejsze zwalczanie nadużyć finansowych i innych nielegalnych działań poprzez zapewnianie wsparcia technicznego i operacyjnego krajowym organom prowadzącym dochodzenia, a zwłaszcza organom celnym i organom ścigania;
d)
ograniczenie znanych obecnie rodzajów narażenia interesów finansowych Unii na nadużycia finansowe, korupcję i inne nielegalne działania, w celu ograniczenia rozwoju nielegalnej działalności gospodarczej w najważniejszych dziedzinach będących źródłem ryzyka, takich jak zorganizowane nadużycia finansowe, w tym przemyt i podrabianie papierosów;
e)
przyspieszenie rozwoju szczególnej ochrony prawnej i sądowej interesów finansowych Unii przed nadużyciami finansowymi poprzez propagowanie analiz prawnoporównawczych.
Artykuł 6
Organy kwalifikujące się do otrzymania finansowania
Każdy z poniższych organów kwalifikuje się do otrzymania finansowania w ramach programu:
a)
krajowe lub regionalne administracje kraju uczestniczącego, o którym mowa w art. 7 ust. 1, które wspierają wzmacnianie działań na poziomie Unii w dziedzinie ochrony jej interesów finansowych;
b)
instytuty badawcze i placówki oświatowe oraz podmioty o celu niezarobkowym, o ile zostały one założone i działają co najmniej od roku, w kraju uczestniczącym, o którym mowa w art. 7 ust. 1, oraz wspierają wzmacnianie działań na poziomie Unii w dziedzinie ochrony jej interesów finansowych.
Artykuł 7
Udział w programie
1. Krajami uczestniczącymi są państwa członkowskie i państwa, o których mowa w ust. 2 (zwane dalej „krajami uczestniczącymi”).
2. Udział w programie jest otwarty dla każdego z następujących państw:
a)
państw przystępujących, krajów kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących korzystających ze strategii przedakcesyjnej, zgodnie z ogólnymi zasadami i warunkami uczestnictwa tych państw i krajów w programach unijnych, ustanowionymi w odpowiednich umowach ramowych, decyzjach rady stowarzyszenia lub podobnych umowach;
b)
krajów partnerskich objętych europejską polityką sąsiedztwa, o ile te kraje osiągnęły wystarczający poziom dostosowania odpowiedniego ustawodawstwa i metod administracyjnych do prawodawstwa i metod administracyjnych Unii. Zainteresowane kraje partnerskie uczestniczą w programie zgodnie z przepisami, które zostaną określone wraz z tymi krajami po ustanowieniu umów ramowych dotyczących ich udziału w programach unijnych;
c)
państw Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) uczestniczących w Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG), zgodnie z warunkami ustalonymi w Porozumieniu o Europejskim Obszarze Gospodarczym.
3. Przedstawiciele państw biorących udział w procesie stabilizacji i stowarzyszenia dla krajów Europy Południowo-Wschodniej, Federacji Rosyjskiej, niektórych państw, z którymi Unia zawarła umowę o wzajemnej pomocy w kwestiach związanych z nadużyciami finansowymi, a także organizacji międzynarodowych i innych stosownych organizacji, mogą brać udział w działaniach organizowanych w ramach programu, jeżeli jest to przydatne do osiągnięcia celów ogólnych i szczegółowych, o których mowa odpowiednio w art. 3 i 4. Przedstawiciele ci uczestniczą w programie zgodnie ze stosownymi przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012.
Artykuł 8
Działania kwalifikowalne
Na warunkach określonych w rocznych programach prac, o których mowa w art. 11, w ramach programu zapewnia się odpowiednie wsparcie finansowe wszystkich z następujących działań:
a)
świadczenia specjalistycznej pomocy technicznej na rzecz właściwych organów państw członkowskich poprzez:
(i)
udostępnianie specyficznej wiedzy, specjalistycznego i zaawansowanego technicznie sprzętu oraz skutecznych narzędzi informatycznych ułatwiających współpracę ponadnarodową oraz współpracę z Komisją;
(ii)
zapewnianie niezbędnego wsparcia i ułatwianie prowadzenia dochodzeń, w szczególności ustanawiania wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych i podejmowania operacji transgranicznych;
(iii)
wspieranie zdolności państw członkowskich w zakresie przechowywania i niszczenia zajętych papierosów oraz niezależne usługi analityczne na potrzeby analizy zajętych papierosów;
(iv)
zwiększanie wymiany personelu w odniesieniu do konkretnych projektów, w szczególności w dziedzinie zwalczania przemytu i podrabiania papierosów;
(v)
zapewnianie organom ścigania w państwach członkowskich wsparcia technicznego i operacyjnego w zwalczaniu nielegalnej działalności transgranicznej i nadużyć finansowych naruszających interesy finansowe Unii, w tym w szczególności wsparcia dla organów celnych;
(vi)
budowanie zdolności w zakresie technologii informacyjnych we wszystkich krajach uczestniczących poprzez tworzenie i udostępnianie specyficznych baz danych i narzędzi informatycznych ułatwiających dostęp do danych i ich analizę;
(vii)
intensyfikację wymiany danych, tworzenie i udostępnianie narzędzi informatycznych na potrzeby dochodzeń oraz monitorowanie działań wywiadowczych;
b)
organizacji ukierunkowanych, specjalistycznych szkoleń, warsztatów szkoleniowych z zakresu analizy ryzyka oraz, w stosownych przypadkach, konferencji, w celu:
(i)
dalszego propagowania lepszego zrozumienia mechanizmów unijnych i krajowych;
(ii)
wymiany doświadczeń i najlepszych praktyk między stosownymi organami krajów uczestniczących, w tym między wyspecjalizowanymi organami ścigania, a także przedstawicielami organizacji międzynarodowych, o których mowa w art. 7 ust. 3;
(iii)
koordynowania działań krajów uczestniczących i przedstawicieli międzynarodowych organizacji, o których mowa w art. 7 ust. 3;
(iv)
rozpowszechniania wiedzy, w szczególności na temat skuteczniejszej identyfikacji ryzyka do celów dochodzeniowych;
(v)
rozwijania działalności badawczej na wysokim poziomie, w tym analiz;
(vi)
poprawy współpracy pomiędzy osobami wykonującymi zawód a kadrą naukową;
(vii)
dalszego podnoszenia świadomości pracowników wymiaru sprawiedliwości i innych środowisk prawniczych w zakresie ochrony interesów finansowych Unii;
c)
wszelkich innych działań, nieobjętych lit. a) lub b) niniejszego artykułu, przewidzianych w rocznych programach prac, o których mowa w art. 11, jakie są niezbędne do osiągnięcia celu ogólnego, celu szczegółowego i celów operacyjnych programu ustanowionych odpowiednio w art. 3, 4 i 5.
ROZDZIAŁ II
RAMY FINANSOWE
Artykuł 9
Pula środków finansowych
1. Pula środków finansowych na realizację programu na okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. wynosi 104 918 000 EUR, w cenach bieżących.
Roczne środki zatwierdzane są przez Parlament Europejski i Radę w granicach wieloletnich ram finansowych.
2. W ramach puli środków finansowych przeznaczonych na program zostają przydzielone kwoty orientacyjne na działania kwalifikowalne wymienione w art. 8, w granicach wielkości procentowych określonych w załączniku dla każdego rodzaju działania. Komisja może odejść od orientacyjnych przydziałów środków finansowych określonych w załączniku, ale nie może zwiększyć przydzielonej części puli środków finansowych o więcej niż 20 % dla każdego rodzaju działania.
Gdyby przekroczenie tego limitu 20 % okazało się konieczne, Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 14 w celu zmiany orientacyjnych przydziałów środków finansowych określonych w załączniku.
Artykuł 10
Rodzaje interwencji finansowej i współfinansowanie
1. Komisja realizuje program zgodnie z rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 966/2012.
2. Wsparcie finansowe w ramach programu przeznaczone na działania kwalifikowane wymienione w art. 8 przyjmuje jedną z następujących postaci:
a)
dotacji;
b)
zamówień publicznych;
c)
zwrotu kosztów uczestnictwa w działaniach organizowanych w ramach programu, poniesionych przez przedstawicieli, o których mowa w art. 7 ust. 3.
3. Zakup sprzętu nie może być jedynym elementem umowy o udzielenie dotacji.
4. Poziom współfinansowania w przypadku dotacji udzielanych w ramach programu nie może przekraczać 80 % kosztów kwalifikowalnych. W wyjątkowych i należycie uzasadnionych przypadkach, określonych w rocznych programach prac, o których mowa w art. 11, takich jak przypadki dotyczące państw członkowskich narażonych na wysokie ryzyko w odniesieniu do interesów finansowych Unii, poziom współfinansowania nie może przekraczać 90 % kosztów kwalifikowalnych.
Artykuł 11
Roczne programy prac
W celu realizacji programu Komisja przyjmuje roczne programy prac. W programach tych zapewnia się konsekwentną realizację celu ogólnego, celu szczegółowego i celów operacyjnych ustanowionych odpowiednio w art. 3, 4 i 5 oraz przedstawia się w zarysie spodziewane wyniki, metodę realizacji oraz ich całkowitą kwotę. W odniesieniu do dotacji roczne programy prac obejmują finansowane działania, kryteria kwalifikacji i udzielenia zamówienia oraz maksymalny poziom współfinansowania.
Zasoby przydzielone na działania informacyjne w ramach programu służą także komunikacji instytucjonalnej w zakresie priorytetów politycznych Unii, o ile są one powiązane z celem ogólnym ustanowionym w art. 3.
Artykuł 12
Ochrona interesów finansowych Unii
1. Komisja podejmuje odpowiednie środki zapewniające, w trakcie realizacji działań finansowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia, ochronę interesów finansowych Unii poprzez stosowanie środków zapobiegających nadużyciom finansowym, korupcji i wszelkim innym nielegalnym działaniom, poprzez skuteczne kontrole oraz, w razie wykrycia nieprawidłowości, poprzez odzyskiwanie kwot nienależnie wypłaconych, a także, w stosownych przypadkach, poprzez skuteczne, proporcjonalne i odstraszające sankcje administracyjne i finansowe.
2. Komisja lub jej przedstawiciele oraz Trybunał Obrachunkowy są uprawnieni do kontroli, na podstawie dokumentów oraz na miejscu, wszystkich beneficjentów dotacji, wykonawców i podwykonawców, którzy otrzymali unijne środki finansowe na podstawie programu.
3. OLAF może prowadzić dochodzenia, w tym kontrole i inspekcje na miejscu, zgodnie z przepisami i procedurami określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 (9) oraz rozporządzeniu Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 (10), w celu ustalenia, czy miało miejsce nadużycie finansowe, korupcja lub jakiekolwiek inne nielegalne działanie naruszające interesy finansowe Unii w związku z umową o udzielenie dotacji, decyzją o udzieleniu dotacji lub umową w sprawie zamówienia finansowaną w ramach programu.
4. Bez uszczerbku dla ust. 1, 2 i 3, umowy o współpracy z państwami trzecimi i z organizacjami międzynarodowymi, umowy w sprawie zamówienia, umowy o udzielenie dotacji i decyzje o udzieleniu dotacji wynikające z wdrażania niniejszego rozporządzenia zawierają przepisy wyraźnie uprawniające Komisję, Trybunał Obrachunkowy i OLAF do prowadzenia takich kontroli i dochodzeń, zgodnie z ich odpowiednimi kompetencjami.
ROZDZIAŁ III
MONITOROWANIE, OCENA I UPRAWNIENIA PRZEKAZANE
Artykuł 13
Monitorowanie i ocena
1. Komisja co roku przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie informacje o realizacji programu, w tym także o osiągnięciu celów programu i wynikach. Informacje te dotyczą również współpracy i koordynacji działań między Komisją a państwami członkowskimi oraz spójności i komplementarności z innymi stosownymi programami i działaniami na poziomie Unii. Komisja stale rozpowszechnia, również na odpowiednich stronach internetowych, wyniki działań wspieranych w ramach programu, aby zwiększyć przejrzystość wykorzystywania środków finansowych.
2. Komisja przeprowadza szczegółową ocenę programu i przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie:
a)
do dnia 31 grudnia 2017 r., niezależne śródokresowe sprawozdanie z oceny dotyczące osiągnięcia celów wszystkich działań, wyników i skutków, efektywności i skuteczności wykorzystania zasobów oraz wartości dodanej dla Unii, pod kątem decyzji o przedłużeniu, modyfikacji lub zawieszeniu działań; w śródokresowym sprawozdaniu z oceny uwzględnia się ponadto możliwość uproszczenia, kwestie wewnętrznej i zewnętrznej spójności programu, dalszej zasadności wszystkich celów programu, a także wkład działań w realizację unijnych priorytetów w zakresie inteligentnego i trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu; uwzględnia się także wyniki oceny dotyczącej osiągnięcia celów programu Herkules II;
b)
do dnia 31 grudnia 2021 r., końcowe sprawozdanie z oceny dotyczące osiągnięcia celów programu, w tym także jego wartości dodanej; ponadto długookresowe skutki i trwałość efektów programu są oceniane pod kątem podjęcia decyzji o ewentualnym wznowieniu, modyfikacji lub zawieszeniu jakiegokolwiek kolejnego programu.
3. Wszystkie kraje uczestniczące i inni beneficjenci przekazują Komisji wszelkie dane i informacje niezbędne do zwiększenia przejrzystości i rozliczalności oraz umożliwienia monitorowania i oceny programu, w tym informacje dotyczące współpracy i koordynacji działań, zgodnie z ust. 1 i 2.
Artykuł 14
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
2. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 9, powierza się Komisji na okres siedmiu lat od dnia 21 marca 2014 r.
3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 9, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
5. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 9 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.
ROZDZIAŁ IV
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 15
Uchylenie
Decyzja nr 804/2004/WE traci moc.
Jednakże zobowiązania finansowe dotyczące działań realizowanych na podstawie tej decyzji oraz określone w niej obowiązki w zakresie sprawozdawczości nadal podlegają przepisom tej decyzji, do czasu wypełnienia tych zobowiązań i obowiązków.
Artykuł 16
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Strasburgu dnia 26 lutego 2014 r.