PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 463/2014
ze dne 5. května 2014,
kterým se podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 223/2014 o Fondu evropské pomoci nejchudším osobám stanoví podmínky týkající se systému pro elektronickou výměnu dat mezi členskými státy a Komisí
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 223/2014 ze dne 11. března 2014 o Fondu evropské pomoci nejchudším osobám (1), a zejména na čl. 30 odst. 4 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Podle čl. 30 odst. 4 nařízení (EU) č. 223/2014 se všechny úřední výměny informací mezi členskými státy a Komisí provádějí za použití systému pro elektronickou výměnu dat. Je proto nutné stanovit podmínky, jež má uvedený systém pro elektronickou výměnu dat splňovat.
(2)
Za účelem zaručení co nejvyšší kvality informací o provádění operačních programů, zvýšení využitelnosti systému a jeho zjednodušení je nutné stanovit základní požadavky na formu a rozsah informací, jež jsou předmětem výměny.
(3)
Je nutné specifikovat zásady a použitelná pravidla pro fungování systému s ohledem na určení strany, která je odpovědná za nahrávání dokumentů a provádění jejich aktualizací.
(4)
Aby bylo možné zaručit snížení administrativní zátěže členských států i Komise a zároveň zajistit účinnou výměnu informací, je nutné stanovit technické vlastnosti systému.
(5)
Členské státy a Komise by také měly mít možnost zadávat a předávat data dvěma různými způsoby, jež budou upřesněny. Je rovněž nutné stanovit jasná pravidla pro případ, že systém elektronické výměny dat nelze použít v důsledku vyšší moci, aby členské státy i Komise mohly pokračovat ve výměně informací alternativním způsobem.
(6)
Členské státy a Komise by měly zajistit, že předávání dat prostřednictvím systému elektronické výměny dat bude probíhat zabezpečeným způsobem, který zajistí dostupnost, úplnost, pravost, důvěrnost informací a nemožnost popření informací. Z tohoto důvodu je nutné stanovit pravidla týkající se bezpečnosti.
(7)
Toto zařízení by mělo respektovat základní práva a dodržovat zásady uznané Listinou základních práv Evropské unie, zejména právo na ochranu osobních údajů. Toto nařízení by se tedy mělo používat v souladu s těmito právy a zásadami. Pokud jde o osobní údaje zpracovávané členskými státy, použije se směrnice Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES (2). Pokud jde o zpracování osobních údajů orgány a institucemi Unie a o volný pohyb těchto údajů, použije se nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 45/2001 (3).
(8)
S cílem zajistit rychlé uplatňování opatření tohoto nařízení by toto nařízení mělo vstoupit v platnost prvním dnem po jeho vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
(9)
Opatření uvedená v tomto nařízení jsou v souladu se stanoviskem Výboru Fondu evropské pomoci nejchudším osobám,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
USTANOVENÍ, JIMIŽ SE PROVÁDÍ NAŘÍZENÍ (EU) Č. 223/2014 O FONDU EVROPSKÉ POMOCI NEJCHUDŠÍM OSOBÁM (FEAD)
SYSTÉM PRO ELEKTRONICKOU VÝMĚNU DAT
(Zmocnění podle čl. 30 odst. 4 nařízení (EU) č. 223/2014)
Článek 1
Zřízení systému pro elektronickou výměnu dat
Komise zřídí systém pro elektronickou výměnu dat určený pro veškerou úřední výměnu informací mezi členským státem a Komisí.
Článek 2
Obsah systému pro elektronickou výměnu dat
Systém pro elektronickou výměnu dat (dále jen „SFC2014“) obsahuje alespoň informace uvedené ve vzorech, formátech a šablonách stanovených podle nařízení (EU) č. 223/2014. Informace uvedené v elektronických formulářích, které jsou součástí SFC2014 (dále jen „strukturovaná data“), nelze nahradit nestrukturovanými daty včetně hypertextových odkazů nebo jiných druhů nestrukturovaných dat, jako jsou přílohy obsahující dokumenty nebo obrázky. Pokud členský stát předává stejnou informaci formou strukturovaných dat a nestrukturovaných dat, v případě nesrovnalostí se použijí strukturovaná data.
Článek 3
Provoz SFC2014
1. Komise, orgány určené členskými státy podle čl. 59 odst. 3 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 966/2012 (4) a článku 31 nařízení (EU) č. 223/2014 a orgány, na něž byly úkoly těchto orgánů přeneseny, jsou povinny zadávat do SFC2014 informace, za jejichž předávání odpovídají, a veškeré aktualizace těchto informací.
2. Informace předávané Komisi ověřuje a předkládá jiná osoba než ta, která předávaná data zadala. Toto rozdělení úkolů je podporováno prostřednictvím SFC2014 nebo řídících a kontrolních informačních systémů členského státu automaticky propojených s SFC2014.
3. Členské státy jmenují na vnitrostátní úrovni osobu či osoby odpovídající za správu přístupových práv k SFC2014, jejichž úkolem je:
a)
zjišťovat totožnost uživatelů, kteří žádají o přístup, a ujistit se, že tito uživatelé jsou zaměstnanci organizace;
b)
informovat uživatele o jejich povinnostech za účelem zajištění bezpečnosti systému;
c)
ověřovat oprávnění uživatelů na požadovanou úroveň oprávnění v souvislosti s jejich úkoly a hierarchickým postavením;
d)
žádat o ukončení přístupových práv v případě, že tato přístupová práva již nejsou potřebná nebo opodstatněná;
e)
neprodleně hlásit podezřelé události, které by mohly narušit bezpečnost systému;
f)
hlášením změn zajišťovat trvalou přesnost identifikačních údajů uživatelů;
g)
přijímat nutná preventivní opatření pro ochranu dat a obchodního tajemství podle unijních a vnitrostátních pravidel;
h)
informovat Komisi o všech změnách majících vliv na schopnost orgánů členského státu nebo uživatelů SFC2014 plnit povinnosti uvedené v odstavci 1 nebo na osobní schopnost plnit povinnosti uvedené v bodech a) až g).
4. Výměny dat a transakce jsou opatřeny povinným elektronickým podpisem ve smyslu směrnice Evropského parlamentu a Rady 1999/93/ES (5). Členské státy a Komise uznávají právní účinky elektronického podpisu použitého v SFC2014 a přijímají jej jako důkaz v soudním řízení.
Informace zpracované prostřednictvím SFC2014 musejí respektovat ochranu soukromí, osobních údajů fyzických osob a obchodního tajemství právnických osob podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2002/58/ES (6), směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/136/ES (7), směrnice 1995/46/ES a nařízení (ES) č. 45/2001.
Článek 4
Vlastnosti SFC2014
Za účelem zajištění účinné a účelné elektronické výměny informací má SFC2014 tyto vlastnosti:
a)
interaktivní formuláře nebo formuláře předvyplněné systémem na základě informací, které byly v systému dříve uloženy;
b)
automatické výpočty tam, kde sníží náročnost zadávání pro uživatele;
c)
automatické kontroly jako součást systému umožňující provádět kontrolu vnitřní soudržnosti předávaných dat a jejich soulad s použitelnými pravidly;
d)
systémem vytvářená upozornění, která uživatele SFC2014 upozorní na proveditelnost nebo neproveditelnost určitých úkonů;
e)
on-line sledování stavu zpracovávání informací zadaných do systému;
f)
dostupná historie, pokud jde o všechny informace zadané pro konkrétní operační program.
Článek 5
Předávání informací prostřednictvím SFC2014
1. Přístup k SFC2014 mají všechny členské státy a Komise buď přímo přes interaktivní uživatelské rozhraní (tj. internetovou aplikaci), nebo prostřednictvím technického rozhraní využívajícího předem definované protokoly (tj. internetové služby) umožňujícího automatickou synchronizaci a předávání dat mezi informačními systémy členských států a SFC2014.
2. Datum elektronického předání informací členskými státy Komisi a naopak se považuje za datum předložení dotčeného dokumentu.
3. V případě vyšší moci, nesprávného fungování SFC2014 nebo přerušení připojení k SFC2014 po dobu delší než jeden pracovní den v průběhu posledního týdne před lhůtou stanovenou pro předložení informací nebo v období od 23. do 31. prosince nebo pět pracovních dnů v jiných obdobích se výměna informací mezi členským státem a Komisí může uskutečnit v papírové podobě za použití vzorů, formátů a šablon uvedených v čl. 2 odst. 1 tohoto nařízení.
Jakmile dojde k obnovení správného fungování systému pro elektronickou výměnu, obnovení připojení k tomuto systému nebo jakmile pomine příčina vyšší moci, dotčená strana informaci, která již byla zaslána v papírové podobě, neprodleně zadá také do SFC2014.
4. V případech uvedených v odstavci 3 se za datum předložení dotčeného dokumentu považuje datum uvedené na poštovním razítku.
Článek 6
Bezpečnost dat předávaných prostřednictvím SFC2014
1. Komise pro SFC2014 stanoví politiku bezpečnosti informačních technologií (dále jen „politika bezpečnosti IT SFC“), která se použije na pracovníky, kteří podle příslušných pravidel Unie SFC2014 používají, zejména rozhodnutí Komise K(2006) 3602 (8) a jeho prováděcí pravidla. Komise určí osobu nebo osoby odpovědné za vymezení, dodržování a zajišťování správného používání politiky bezpečnosti pro SFC2014.
2. Členské státy a evropské orgány jiné než Komise, jimž byla udělena přístupová práva k SFC2014, jednají v souladu s podmínkami týkajícími se bezpečnosti IT zveřejněnými na portálu SFC2014 a opatřeními, která v rámci SFC2014 provádí Komise za účelem zabezpečení přenosu dat, zejména v souvislosti s používáním technického rozhraní uvedeného v čl. 5 odst. 1 tohoto nařízení.
3. Členské státy a Komise provedou a zajistí účinnost přijatých bezpečnostních opatření tak, aby byla data, jež uložili a předali prostřednictvím SFC2014, chráněna.
4. Členské státy přijmou vnitrostátní, regionální nebo místní politiky bezpečnosti informací týkající se přístupu do SFC2014 a automatického zadávání dat do tohoto systému, kterou zajistí minimální soubor bezpečnostních požadavků. Tyto vnitrostátní, regionální nebo místní politiky bezpečnosti IT mohou odkazovat na další dokumenty týkající se bezpečnosti. Každý členský stát zajistí, aby se uvedené politiky bezpečnosti IT použily pro všechny orgány používající SFC2014.
5. Součástí vnitrostátní, regionální nebo místní politiky bezpečnosti IT jsou:
a)
aspekty bezpečnosti IT při práci vykonávané osobou či osobami, které odpovídají za správu přístupových práv uvedených v čl. 3 odst. 3 tohoto nařízení, v případě přímého použití;
b)
v případě připojení regionálních nebo místních počítačových systémů k SFC2014 prostřednictvím technického rozhraní uvedeného v čl. 5 odst. 1 tohoto nařízení bezpečnostní opatření pro tyto systémy, které lze uvést do souladu s požadavky na bezpečnost SFC2014.
Pro účely prvního pododstavce písm. b) jsou případně upraveny tyto aspekty:
a)
fyzická bezpečnost;
b)
nosiče dat a kontrola přístupu;
c)
kontrola uchovávání;
d)
kontrola přístupu a hesla;
e)
sledování;
f)
propojení s SFC2014;
g)
komunikační infrastruktura;
h)
správa lidských zdrojů před, během a po zaměstnání;
i)
krizové řízení.
6. Uvedené vnitrostátní, regionální nebo místní politiky bezpečnosti IT jsou založeny na posouzení rizik a popsaná opatření jsou úměrná zjištěným rizikům.
7. Dokumenty vymezující vnitrostátní, regionální nebo místní politiku bezpečnosti IT se na vyžádání poskytnou Komisi.
8. Členské státy určí na vnitrostátní úrovni osobu nebo osoby odpovědné za dodržování a zajišťování správného používání vnitrostátní, regionální nebo místní politiky bezpečnosti IT. Uvedená osoba nebo osoby působí jako kontaktní místo s osobou nebo osobami určenými Komisí a uvedenými v čl. 6 odst. 1 tohoto nařízení.
9. Politika bezpečnosti IT SFC i příslušné vnitrostátní, regionální a místní politiky bezpečnosti IT se aktualizují v případě technologických změn, zjištění nových hrozeb nebo jiných souvisejících událostí. Uvedené politiky se v každém případě každoročně přezkoumávají, aby bylo zajištěno, že i nadále poskytují vhodnou reakci.
KAPITOLA II
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 7
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 5. května 2014.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 463/2014
z dnia 5 maja 2014 r.
ustanawiające, na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 223/2014 w sprawie Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym, zasady i warunki mające zastosowanie do systemu elektronicznej wymiany danych między państwami członkowskimi i Komisją
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 223/2014 z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym (1), w szczególności jego art. 30 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Na podstawie art. 30 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 223/2014 wszelka oficjalna wymiana informacji między państwem członkowskim a Komisją odbywa się z wykorzystaniem systemu elektronicznej wymiany danych. Należy w związku z tym ustanowić warunki, jakie powinien spełniać taki system elektronicznej wymiany danych.
(2)
Aby zapewnić jak najwyższą jakość informacji na temat wdrażania programów operacyjnych, zwiększyć przydatność systemu i uprościć go, konieczne jest określenie podstawowych wymogów co do formy i zakresu wymienianych informacji.
(3)
Należy określić zasady oraz odpowiednie przepisy dotyczące działania systemu, jeśli chodzi o wskazywanie strony odpowiedzialnej za zamieszczanie dokumentów i wszelką ich aktualizację.
(4)
Aby zagwarantować zmniejszenie obciążeń administracyjnych dla państw członkowskich i Komisji, a jednocześnie sprawną i skuteczną elektroniczną wymianę informacji, konieczne jest określenie charakterystyki technicznej systemu.
(5)
Państwa członkowskie i Komisja powinny mieć także możliwość wprowadzania i przesyłania danych na dwa różne sposoby, które należy określić. Należy także przewidzieć przepisy na wypadek działania siły wyższej, uniemożliwiającej korzystanie z systemu elektronicznej wymiany danych, aby zarówno państwa członkowskie, jak i Komisja mogły nadal wymieniać informacje za pomocą alternatywnych środków.
(6)
Państwa członkowskie i Komisja powinny zapewnić, aby przekazywanie danych za pośrednictwem systemu elektronicznej wymiany danych odbywało się w sposób zabezpieczony, gwarantujący dostępność, integralność, wiarygodność, poufność i niezaprzeczalność informacji. Należy w związku z tym określić zasady bezpieczeństwa.
(7)
Niniejsze rozporządzenie nie powinno naruszać praw podstawowych i powinno być zgodne z zasadami uznanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a w szczególności prawem do ochrony danych osobowych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem być stosowane zgodnie z tymi prawami i zasadami. W odniesieniu do danych osobowych przetwarzanych przez państwa członkowskie zastosowanie ma dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2). W odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przez instytucje i podmioty unijne i swobodnego przepływu takich danych zastosowanie ma rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (3).
(8)
Aby umożliwić szybkie zastosowanie środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, powinno ono wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
(9)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY WYKONAWCZE DO ROZPORZĄDZENIA (UE) NR 223/2014 W ODNIESIENIU DO EUROPEJSKIEGO FUNDUSZU POMOCY NAJBARDZIEJ POTRZEBUJĄCYM (FEAD)
SYSTEM ELEKTRONICZNEJ WYMIANY DANYCH
(Uprawnienie na mocy art. 30 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 223/2014)
Artykuł 1
Ustanowienie systemu elektronicznej wymiany danych
Komisja ustanawia system elektronicznej wymiany danych stosowany do wszelkiej oficjalnej wymiany informacji między państwem członkowskim a Komisją.
Artykuł 2
Zawartość systemu elektronicznej wymiany danych
System elektronicznej wymiany danych (zwany dalej „SFC 2014”) zawiera przynajmniej informacje wyszczególnione w modelach, formatach i wzorach ustanowionych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 223/2014. Informacji podanych w formularzach elektronicznych należących do systemu SFC2014 (zwanych dalej „danymi ustrukturyzowanymi”) nie można zastępować danymi nieustrukturyzowanymi, w tym wykorzystując hiperłącza lub inne rodzaje nieustrukturyzowanych danych, takich jak załączone dokumenty lub obrazy. Jeśli państwo członkowskie przekazuje te same informacje w postaci danych ustrukturyzowanych i nieustrukturyzowanych, w przypadku rozbieżności wykorzystuje się dane ustrukturyzowane.
Artykuł 3
Działanie systemu SFC2014
1. Komisja, instytucje wyznaczone przez państwo członkowskie na mocy art. 59 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (4) i art. 31 rozporządzenia (UE) nr 223/2014 oraz organy, którym powierzono wykonanie zadań tych instytucji, wprowadzają do systemu SFC2014 informacje, za których przekazywanie odpowiadają, a także wszelkie ich aktualizacje.
2. Przekazywanie informacji Komisji jest zawsze weryfikowane i dokonywane przez inną osobę niż osoba, która wprowadziła przekazywane dane. Taki podział zadań jest obsługiwany przez system SFC2014 lub systemy informatyczne zarządzania i kontroli państwa członkowskiego automatycznie połączone z systemem SFC2014.
3. Państwa członkowskie wyznaczają - na szczeblu krajowym - osobę lub osoby odpowiedzialne za zarządzanie prawami dostępu do systemu SFC2014, które to osoby wykonują następujące zadania:
a)
sprawdzanie tożsamości użytkowników wnioskujących o prawa dostępu w celu upewnienia się, czy są oni rzeczywiście pracownikami danej organizacji;
b)
informowanie użytkowników o spoczywających na nich obowiązkach w zakresie zachowania bezpieczeństwa systemu;
c)
weryfikowanie uprawnień użytkowników do wymaganego poziomu uprzywilejowania w stosunku do wykonywanych przez nich zadań i zajmowanych przez nich pozycji w hierarchii;
d)
występowanie o odebranie praw dostępu, gdy nie są już one potrzebne lub uzasadnione;
e)
szybkie zgłaszanie podejrzanych zdarzeń, które mogą naruszyć bezpieczeństwo systemu;
f)
zapewnianie stałej aktualności danych identyfikacyjnych użytkowników poprzez zgłaszanie wszelkich zmian;
g)
podejmowanie niezbędnych środków ostrożności w zakresie ochrony danych i tajemnicy handlowej zgodnie z przepisami unijnymi i krajowymi;
h)
powiadamianie Komisji o wszystkich zmianach wpływających na zdolność instytucji państwa członkowskiego lub użytkowników systemu SFC2014 do wypełniania obowiązków, o których mowa w ust. 1, lub na ich osobistą zdolność do wypełniania zadań, o których mowa w lit. a)-g).
4. Wymiana danych oraz transakcje opatrzone są obowiązkowym podpisem elektronicznym w rozumieniu dyrektywy 1999/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (5). Państwa członkowskie i Komisja uznają skuteczność prawną i dopuszczalność podpisów elektronicznych używanych w systemie SFC2014 jako dowodów w postępowaniu sądowym.
Przetwarzanie informacji w systemie SFC2014 odbywa się zgodnie z zasadami ochrony prywatności i danych osobowych w przypadku osób fizycznych oraz tajemnicy handlowej w przypadku osób prawnych, zgodnie z dyrektywą 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (6), dyrektywą 2009/136/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (7), dyrektywą 1995/46/WE oraz rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.
Artykuł 4
Charakterystyka systemu SFC2014
Aby zapewnić sprawną i skuteczną elektroniczną wymianę informacji, system SFC2014 obejmuje następujące elementy:
a)
formularze interaktywne lub formularze uprzednio wypełnione przez system na podstawie danych już zapisanych w systemie;
b)
automatyczne wyliczenia, jeśli ułatwiają one użytkownikom wprowadzanie danych;
c)
automatyczne zintegrowane kontrole służące weryfikacji wewnętrznej spójności przekazywanych danych i spójności tych danych z obowiązującymi przepisami;
d)
generowane przez system ostrzeżenia, informujące użytkowników systemu SFC2014, że niektóre działania mogą lub nie mogą zostać wykonane;
e)
elektroniczny system śledzenia statusu przetwarzania informacji wprowadzonych do systemu;
f)
dostępność danych historycznych w odniesieniu do wszystkich informacji wprowadzonych w zakresie danego programu operacyjnego.
Artykuł 5
Przekazywanie danych w systemie SFC2014
1. System SFC2014 dostępny jest dla państw członkowskich i Komisji bądź bezpośrednio przez interaktywny interfejs użytkownika (tj. stronę internetową), bądź przez interfejs techniczny wykorzystujący predefiniowane protokoły (tj. usługi sieciowe), które umożliwiają automatyczną synchronizację i przekazywanie danych między systemami informatycznymi państw członkowskich a systemem SFC2014.
2. Data elektronicznego przekazania informacji Komisji przez państwo członkowskie oraz państwu członkowskiemu przez Komisję uznawana jest za datę przedłożenia danego dokumentu.
3. W przypadku działania siły wyższej, wadliwego działania systemu SFC2014 lub braku łączności z systemem SFC2014 przez okres dłuższy niż jeden dzień roboczy w tygodniu poprzedzającym ustawowy termin przedkładania informacji bądź w okresie od 23 do 31 grudnia, lub pięć dni roboczych w innych okresach, wymiana informacji między państwem członkowskim a Komisją może odbywać się w formie papierowej, przy wykorzystaniu modeli, formatów i wzorów, o których mowa w art. 2 niniejszego rozporządzenia.
Zainteresowana strona wprowadza informacje przesłane już w formie papierowej także do systemu SFC2014 niezwłocznie po tym, jak ustaje wadliwe działanie systemu elektronicznej wymiany, odnowione zostaje połączenie z systemem lub przestaje działać siła wyższa.
4. W przypadkach, o których mowa w ust. 3, za datę przedłożenia danego dokumentu uznaje się datę stempla pocztowego.
Artykuł 6
Bezpieczeństwo danych przekazywanych w systemie SFC2014
1. Komisja ustanawia politykę bezpieczeństwa technologii informacyjnych (zwaną dalej „polityką bezpieczeństwa IT dla SFC”) dla systemu SFC2014, obowiązującą pracowników korzystających z systemu SFC2014 zgodnie z odnośnymi przepisami unijnymi, zwłaszcza decyzją Komisji C(2006) 3602 (8) i przepisami wykonawczymi do tej decyzji. Komisja wyznacza osobę lub osoby odpowiedzialne za określanie, aktualizację i zapewnienie odpowiedniego stosowania polityki bezpieczeństwa w odniesieniu do systemu SFC2014.
2. Państwa członkowskie i instytucje europejskie inne niż Komisja, które otrzymały prawa dostępu do systemu SFC2014, przestrzegają zasad i warunków bezpieczeństwa IT opublikowanych na portalu SFC2014 oraz środków, jakie Komisja wdrożyła w systemie SFC2014 w celu zabezpieczenia przekazywania danych, w szczególności zasad dotyczących wykorzystywania interfejsu technicznego, o którym mowa w art. 5 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.
3. Państwa członkowskie i Komisja wprowadzają w życie i zapewniają skuteczne stosowanie środków bezpieczeństwa przyjętych w celu ochrony danych, które przechowują i przekazują w systemie SFC2014.
4. Państwa członkowskie przyjmują krajowe, regionalne lub lokalne polityki bezpieczeństwa informacji, obejmujące kwestie dostępu do systemu SFC2014 i automatycznego wprowadzania do niego danych, zapewniając zestaw minimalnych wymogów w zakresie bezpieczeństwa. Te krajowe, regionalne lub lokalne polityki bezpieczeństwa IT mogą zawierać odniesienia do innych dokumentów dotyczących bezpieczeństwa. Każde państwo członkowskie zapewnia, aby wspomniane polityki bezpieczeństwa IT miały zastosowanie do wszystkich instytucji korzystających z systemu SFC2014.
5. Wspomniane krajowe, regionalne lub lokalne polityki bezpieczeństwa IT obejmują:
a)
aspekty bezpieczeństwa IT w pracy osoby lub osób odpowiedzialnych za zarządzanie prawami dostępu, o których mowa w art. 3 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, w przypadku aplikacji stosowanych bezpośrednio;
b)
w przypadku krajowych, regionalnych lub lokalnych systemów komputerowych podłączonych do systemu SFC2014 za pomocą interfejsu technicznego, o którym mowa w art. 5 ust. 1 niniejszego rozporządzenia - środki bezpieczeństwa umożliwiające tym systemom dostosowanie się do wymogów bezpieczeństwa systemu SFC2014.
Do celów akapitu pierwszego lit. b) uwzględnia się odpowiednio następujące aspekty:
a)
bezpieczeństwo fizyczne;
b)
kontrolę nośników danych i dostępu;
c)
kontrolę przechowywania danych;
d)
kontrolę dostępu i haseł;
e)
monitorowanie;
f)
połączenie z systemem SFC2014;
g)
infrastrukturę łączności;
h)
zarządzanie zasobami ludzkimi przed zatrudnieniem, w jego trakcie i po jego zakończeniu;
i)
zarządzanie zdarzeniami.
6. Krajowe, regionalne lub lokalne polityki bezpieczeństwa IT opierają się na analizie ryzyka, a wyszczególnione środki są proporcjonalne do zidentyfikowanych zagrożeń.
7. Dokumenty, w których określono krajowe, regionalne lub lokalne polityki bezpieczeństwa IT, udostępniane są Komisji na jej wniosek.
8. Państwa członkowskie wyznaczają - na poziomie krajowym - osobę lub osoby odpowiedzialne za utrzymanie i zapewnianie stosowania krajowych, regionalnych lub lokalnych polityk bezpieczeństwa IT. Ta osoba lub te osoby pełnią funkcję punktu kontaktowego dla osoby lub osób wyznaczonych przez Komisję, o których mowa w art. 6 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.
9. Zarówno polityki bezpieczeństwa IT dla SFC, jak i odnośne krajowe, regionalne i lokalne polityki bezpieczeństwa IT uaktualniane są w przypadku zmian technologicznych, identyfikacji nowych zagrożeń lub innych istotnych zmian. Niezależnie od tego są one poddawane co roku przeglądowi, aby zapewnić, że nadal są odpowiednim środkiem.
ROZDZIAŁ II
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 7
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 5 maja 2014 r.