NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 1198/2013
ze dne 25. listopadu 2013
o zastavení antisubvenčního řízení týkajícího se dovozu bionafty pocházející z Argentiny a Indonésie a o zrušení nařízení (EU) č. 330/2013 o zavedení celní evidence těchto dovozů
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 597/2009 ze dne 11. června 2009 o ochraně před dovozem subvencovaných výrobků ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na články 14 a 24 uvedeného nařízení,
po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
1. POSTUP
(1)
Dne 27. září 2012 obdržela Evropská komise (dále jen „Komise“) podnět ohledně údajné újmu působící subvence týkající se výroby bionafty pocházející z Argentiny a Indonésie, který byl podán podle článku 10 základního nařízení organizací European Biodiesel Board (dále jen „žadatel“) jménem výrobců představujících více než 25 % celkové výroby bionafty v Unii.
(2)
Podnět obsahoval důkazy prima facie o subvencování uvedeného výrobku a o podstatné újmě vyplývající z tohoto subvencování, což bylo uznáno za dostatečný důvod pro zahájení šetření.
(3)
Dne 10. listopadu 2012 informovala Komise zveřejněním oznámení v Úředním věstníku Evropské unie (dále jen „oznámení o zahájení řízení“) o zahájení antisubvenčního řízení týkajícího se dovozu bionafty pocházející z Argentiny a Indonésie do Unie (2).
(4)
Komise oficiálně vyrozuměla žadatele, další známé výrobce v Unii, známé vyvážející výrobce v Argentině a Indonésii, známé dovozce, dodavatele, distributory, uživatele a sdružení, o nichž bylo známo, že se jich šetření týká, jakož i orgány Argentiny a Indonésie o zahájení řízení. Zúčastněné strany byly vyzvány, aby ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení řízení předložily svá písemná stanoviska a požádaly o slyšení.
(5)
Všechny zúčastněné strany, které o to požádaly a prokázaly, že mají zvláštní důvody ke slyšení, byly vyslechnuty.
(6)
Dne 10. dubna 2013 podrobila Komise dovoz bionafty pocházející z Argentiny a Indonésie registraci na základě nařízení Komise (EU) č. 330/2013 ze dne 10. dubna 2013 (3).
2. STAŽENÍ PODNĚTU A ZASTAVENÍ ŘÍZENÍ
(7)
Dopisem Komisi ze dne 7. října 2013 žadatel svůj podnět oficiálně stáhl.
(8)
Podle čl. 14 odst. 1 základního nařízení platí, že pokud je podnět stažen, může být řízení zastaveno, s výjimkou případu, kdy to není v zájmu Unie.
(9)
Šetření neodhalilo žádné skutečnosti, z nichž by vyplývalo, že by zastavení řízení bylo v rozporu se zájmem Unie. Komise proto dospěla k závěru, že by stávající řízení mělo být zastaveno. Zúčastněné strany o tom byly informovány a dostaly příležitost se vyjádřit. Komise však neobdržela žádné připomínky, jež by vedly k závěru, že by takové zastavení řízení nebylo v zájmu Unie.
(10)
Komise proto dospěla k závěru, že antisubvenční řízení týkající se dovozu bionafty pocházející z Argentiny a Indonésie do Unie by mělo být zastaveno.
(11)
Celní evidence dovozu bionafty pocházející z Argentiny a Indonésie, zavedená v souladu s článkem 1 nařízení Komise (EU) č. 330/2013 by proto měla být ukončena a uvedené nařízení zrušeno,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Antisubvenční řízení týkající se dovozu hmotnostních monoalkylesterů mastných kyselin a/nebo parafínovaného plynového oleje ze syntézy a/nebo hydrotermální úpravy nefosilního původu nyní kódů KN ex 1516 20 98, ex 1518 00 91, ex 1518 00 95, ex 1518 00 99, ex 2710 19 43, ex 2710 19 46, ex 2710 19 47, 2710 20 11, 2710 20 15, 2710 20 17, ex 3824 90 97, 3826 00 10 a ex 3826 00 90 a pocházejících z Argentiny a Indonésie se zastavuje.
Článek 2
Celním orgánům se nařizuje přerušit evidenci dovozu stanovenou podle článku 1 nařízení Komise (ES) č. 330/2013.
Článek 3
Nařízení Komise (EU) č. 330/2013 se zrušuje.
Článek 4
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 25. listopadu 2013.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1198/2013
z dnia 25 listopada 2013 r.
w sprawie zakończenia postępowania antysubsydyjnego dotyczącego przywozu biodiesla pochodzącego z Argentyny i Indonezji i uchylające rozporządzenie (UE) nr 330/2013 poddające ten przywóz rejestracji
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 14 i 24,
po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. PROCEDURA
(1)
W dniu 27 września 2012 r. Komisja Europejska („Komisja”) otrzymała skargę dotyczącą domniemanego subsydiowania wyrządzającego szkodę w odniesieniu do produkcji biodiesla pochodzącego z Argentyny i Indonezji, złożoną zgodnie z art. 10 rozporządzenia podstawowego przez Europejską Radę Biodiesla („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących ponad 25 % ogólnej produkcji unijnej biodiesla.
(2)
Skarga zawierała dowody prima facie wskazujące na subsydiowanie wymienionego produktu i wynikającą z niego istotną szkodę, co uznano za wystarczające uzasadnienie wszczęcia dochodzenia.
(3)
W dniu 10 listopada 2012 r. Komisja ogłosiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”) wszczęcie postępowania antysubsydyjnego w odniesieniu do przywozu do Unii biodiesla pochodzącego z Argentyny i Indonezji (2).
(4)
Komisja oficjalnie zawiadomiła skarżącego, innych znanych producentów unijnych, znanych producentów eksportujących z Argentyny i Indonezji, znanych importerów, dostawców, dystrybutorów, użytkowników i zainteresowane stowarzyszenia, a także władze Argentyny i Indonezji o wszczęciu postępowania. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.
(5)
Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.
(6)
W dniu 10 kwietnia 2013 r., Komisja poddała przywóz biodiesla pochodzącego z Argentyny i Indonezji wymogowi rejestracji na mocy rozporządzenia Komisji (UE) nr 330/2013 (3).
2. WYCOFANIE SKARGI I ZAKOŃCZENIE POSTĘPOWANIA
(7)
W piśmie z dnia 7 października 2013 r. skierowanym do Komisji skarżący oficjalnie wycofał skargę.
(8)
Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia podstawowego w przypadku wycofania skargi postępowanie może zostać zakończone, o ile nie jest to sprzeczne z interesem Unii.
(9)
Dochodzenie nie ujawniło żadnych okoliczności wskazujących, że takie zakończenie byłoby sprzeczne z interesem Unii. Dlatego Komisja uznała, że obecne postępowanie powinno zostać zakończone. Zainteresowane strony zostały odpowiednio poinformowane i umożliwiono im przedstawienie uwag. Do Komisji nie wpłynęły jednak żadne uwagi, na podstawie których można by wysnuć wniosek, że takie zakończenie byłoby sprzeczne z interesem Unii.
(10)
W związku z tym Komisja stwierdza, że postępowanie antysubsydyjne dotyczące przywozu do Unii biodiesla pochodzącego z Argentyny i Indonezji powinno zostać zakończone.
(11)
Należy zatem zaprzestać rejestracji przywozu biodiesla pochodzącego z Argentyny i Indonezji, ustanowionej w ramach zastosowania art. 1 rozporządzenia (UE) nr 330/2013, a przedmiotowe rozporządzenie należy uchylić,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Postępowanie antysubsydyjne dotyczące przywozu monoalkilowych estrów kwasów tłuszczowych lub parafinowych olejów napędowych będących produktem syntezy lub hydrorafinacji, o pochodzeniu niekopalnym, w formie czystej lub zawartych w mieszance, objętych obecnie kodami CN ex 1516 20 98, ex 1518 00 91, ex 1518 00 95, ex 1518 00 99, ex 2710 19 43, ex 2710 19 46, ex 2710 19 47, 2710 20 11, 2710 20 15, 2710 20 17, ex 3824 90 97, 3826 00 10 i ex 3826 00 90, pochodzących z Argentyny i Indonezji, zostaje niniejszym zakończone.
Artykuł 2
Organom celnym poleca się zaprzestać rejestracji przywozu, ustanowionej w ramach zastosowania art. 1 rozporządzenia (UE) nr 330/2013.
Artykuł 3
Rozporządzenie (UE) nr 330/2013 traci moc.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 25 listopada 2013 r.