PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 917/2013
ze dne 23. září 2013,
kterým se mění prováděcí nařízení Rady (EU) č. 857/2010 o uložení konečného vyrovnávacího cla z dovozu některých polyethylentereftalátů pocházejících z Íránu, Pákistánu a Spojených arabských emirátů a o konečném výběru uloženého prozatímního cla
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 597/2009 ze dne 11. června 2009 o ochraně před dovozem subvencovaných výrobků ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1), (dále jen „základní nařízení“), a zejména na čl. 15 odst. 1 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh Evropské komise předložený po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
A. POSTUP
(1)
Rada uložila prováděcím nařízením Rady (EU) č. 857/2010 (2) (dále jen „napadené nařízení“) konečná vyrovnávací cla v rozsahu od 42,34 EUR za tunu do 139,70 EUR za tunu z dovozu některých polyethylentereftalátů s viskozitním číslem 78 ml/g nebo vyšším podle normy ISO 1628-5, pocházejících z Íránu, Pákistánu a Spojených arabských emirátů.
(2)
Dne 6. prosince 2010 podal jeden spolupracující vyvážející výrobce v Pákistánu, totiž společnost Novatex Ltd (dále jen „Novatex“ nebo „dotčená společnost“), u Tribunálu žalobu, jíž se domáhal zrušení napadeného nařízení, pokud jde o jeho použití na navrhovatele (3).
(3)
Dne 11. října 2012 Tribunál ve svém rozsudku ve věci T-556/10 (dále jen „rozsudek Tribunálu“) shledal, že skutečnost, že Komise ani Rada nezohlednily údaj vyplývající z revize řádku 74 daňového přiznání dotčené společnosti za zdaňovací období roku 2008, jakož i chyba, k níž v důsledku této skutečnosti došlo, ovlivňují legalitu článku 1 napadeného nařízení v rozsahu, v němž konečné vyrovnávací clo stanovené Radou přesáhlo clo uplatnitelné při neexistenci uvedené chyby. Tribunál tudíž zrušil článek 1 napadeného nařízení v rozsahu, v němž se týkal společnosti Novatex a v němž konečné vyrovnávací clo přesáhlo clo uplatnitelné při neexistenci uvedené chyby.
(4)
Tribunál ve věci T-2/95 uznal, že v případech, kdy řízení sestává z několika správních kroků, neznamená zrušení jednoho z těchto kroků zrušení celého řízení. Toto antisubvenční řízení je příkladem takového řízení sestávajícího z více kroků. Proto zrušení některé části napadeného nařízení neznamená zrušení celého postupu předcházejícího jeho přijetí. V souladu s článkem 266 Smlouvy o fungování Evropské unie jsou kromě toho orgány Unie povinny přijmout opatření vyplývající z rozsudku Tribunálu. Z toho rovněž plyne možnost opravit ty prvky napadeného nařízení, které vedly k jeho částečnému zrušení, přičemž části, jež nebyly napadeny a jež nejsou rozsudkem Tribunálu (4) dotčeny, se ponechají beze změn. Je třeba poznamenat, že veškerá ostatní zjištění uvedená v napadeném nařízení jsou nadále platná.
(5)
Na základě rozsudku Tribunálu Komise dne 17. května 2013 částečně znovuzahájila antisubvenční šetření týkající se dovozu některých polyethylentereftalátů pocházejících mimo jiné z Pákistánu (5) (dále jen „oznámení“). Znovuzahájení bylo omezeno na provedení rozsudku Tribunálu, pokud jde o společnost Novatex.
(6)
Komise o částečném znovuzahájení šetření oficiálně vyrozuměla vyvážející výrobce, dovozce, uživatele a dodavatele surovin, o nichž je známo, že se jich záležitost týká, zástupce země vývozu a výrobní odvětví Unie. Zúčastněné strany měly možnost se písemně vyjádřit a ve lhůtě uvedené v oznámení požádat o slyšení. O slyšení nepožádala žádná ze zúčastněných stran.
(7)
Všechny dotčené strany byly informovány o základních skutečnostech a úvahách, z nichž vycházel záměr doporučit uložení pozměněného konečného vyrovnávacího cla společnosti Novatex. Byla jim poskytnuta lhůta na předložení stanovisek k poskytnutým informacím.
B. PROVEDENÍ ROZSUDKU TRIBUNÁLU
1. Předběžná poznámka
(8)
Připomíná se, že důvodem pro částečné zrušení napadeného nařízení byla skutečnost, že Komise a Rada měly zohlednit, že řádek 74 daňového přiznání dotčené společnosti za zdaňovací období roku 2008 byl revidován.
2. Připomínky zúčastněných stran
(9)
Ve lhůtě použitelné pro podání připomínek dotčená společnost poznamenala, že na základě rozsudku by mělo být konečné vyrovnávací clo z dovozu některých polyethylentereftalátů pocházejících z Pákistánu do Unie sníženo o 1,02 %. Novatex dále uvedl, že vyrovnávací clo použitelné na něj by mělo být stanoveno na 4,1 % nebo 35,39 EUR za tunu ode dne 1. června 2010 (údajné datum vstupu prozatímního cla v platnost).
(10)
Ke znovuzahájení nebyly předloženy žádné podstatné připomínky.
3. Analýza připomínek
(11)
Po analýze výše uvedených připomínek se potvrzuje, že by ze zrušení napadeného nařízení s ohledem na Novatex nemělo vyplynout zrušení celého postupu předcházejícího přijetí dotčeného nařízení, pokud konečné vyrovnávací clo přesáhlo výši cla použitelného v případě neexistence chyby zjištěné Tribunálem.
(12)
Z opětného výpočtu celní sazby subvence společnosti Novatex - s přihlédnutím k revidovanému řádku 74 daňového přiznání - skutečně vyplyne opravená částka ve výši 35,39 EUR za tunu.
(13)
Revidovaná celní sazba by měla být skutečně použita se zpětnou působností, tedy ode dne vstupu napadeného nařízení v platnost.
4. Závěr
(14)
Předložené připomínky byly zohledněny a jejich analýza vedla k závěru, že provedení rozsudku Tribunálu by mělo mít podobu revize sazby vyrovnávacího cla použitelného na Novatex, která by měla být snížena ze 44,02 EUR za tunu na 35,39 EUR za tunu. Jelikož byl Novatex během období šetření jediným vyvážejícím výrobcem dotčeného výrobku v Pákistánu, použije se tato revidovaná celní sazba na veškerý dovoz z Pákistánu. Revidovaná celní sazba by měla být použita se zpětnou působností, tedy ode dne vstupu napadeného nařízení v platnost. Avšak podle článku 2 se uvedeného nařízení lze částky zajištěné prostřednictvím prozatímního vyrovnávacího cla podle nařízení (EU) č. 473/2010 (6) vybrat s konečnou platností pouze na úrovni sazby konečného vyrovnávacího cla uloženého podle článku 1 ve výši 35,39 EUR za tunu. Částky, které byly zajištěny nad rámec sazby konečného vyrovnávacího cla, by měly být uvolněny. Z důvodu transparentnosti je třeba připomentou, že nařízení Komise (EU) č. 472/2010 vstoupilo v platnost prvním dnem po svém vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie, tedy dne 2. června 2010 (a nikoli dne 1. června 2010, jak uvedl Novatex).
(15)
Celní orgány by měly být vyzvány, aby v souladu s platnými právními předpisy přistoupily k navrácení přeplatků na clech uložených za dotyčný dovoz přesahujících 35,39 EUR za tunu.
C. POSKYTOVÁNÍ INFORMACÍ
(16)
Zúčastněné strany byly informovány o základních skutečnostech a úvahách, z nichž vycházel záměr provést rozsudek Tribunálu. Všem zúčastněným stranám byla poskytnuta příležitost předložit své připomínky ve lhůtě deseti dnů stanovené v čl. 30 odst. 5 základního nařízení.
(17)
Žádné podstatné připomínky předloženy nebyly.
D. ZMĚNA OPATŘENÍ
(18)
Vzhledem k výsledkům částečného znovuzahájení se považuje za vhodné změnit vyrovnávací clo použitelné na dovoz některých polyethylentereftalátů s viskozitním číslem 78 ml/g nebo vyšším podle normy ISO 1628-5 pocházejících z Pákistánu na 35,39 EUR za tunu.
(19)
Tento postup nemá vliv na datum konce platnosti opatření uložených napadeným nařízením, kterým je 30. září 2015,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Tabulka v čl. 1 odst. 2 prováděcího nařízení (EU) č. 857/2010 se nahrazuje tímto:
„Země
Sazba konečného vyrovnávacího cla
(v EUR/t)
Írán: všechny společnosti
139,70
Pákistán: všechny společnosti
35,39
Spojené arabské emiráty: všechny společnosti
42,34 “
2. Revidované celní sazby ve výši 35,39 EUR za tunu pro Pákistán se použijí ode dne 30. září 2010.
3. Cla zaplacená nebo zaúčtovaná podle článku 1 prováděcího nařízení (EU) č. 857/2010 v původním znění a prozatímní cla vybraná s konečnou platností podle článku 2 téhož nařízení v původním znění, které přesahují částky stanovené na základě článku 1 tohoto nařízení, se vrátí nebo prominou. O vrácení nebo prominutí je nutno požádat vnitrostátní celní orgány v souladu s příslušnými celními předpisy. Není-li stanoveno jinak, použijí se platné celní předpisy.
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 23. září 2013.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 917/2013
z dnia 23 września 2013 r.
zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 857/2010 nakładające ostateczne cło wyrównawcze i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych politereftalanów etylenu pochodzących z Iranu, Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 15 ust. 1,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
(1)
Rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 857/2010 (2) („zaskarżonym rozporządzeniem”) Rada nałożyła ostateczne cła wyrównawcze wynoszące od 42,34 EUR do 139,70 EUR za tonę na przywóz niektórych politereftalanów etylenu o liczbie lepkościowej 78 ml/g lub wyższej, zgodnie z normą ISO 1628-5, pochodzących z Iranu, Pakistanu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich.
(2)
W dniu 6 grudnia 2010 r. współpracujący producent eksportujący w Pakistanie, Novatex Ltd („Novatex” lub „przedsiębiorstwo objęte postępowaniem”) złożył skargę do Sądu o stwierdzenie nieważności zaskarżonego rozporządzenia w zakresie, w jakim dotyczy ono skarżącego (3).
(3)
W dniu 11 października 2012 r. Sąd w wyroku w sprawie T-556/10 („wyrok Sądu”) uznał, że nieuwzględnienie przez Komisję i Radę wartości wynikającej z korekty wiersza 74 deklaracji podatkowej za 2008 r. zainteresowanego przedsiębiorstwa oraz wynikający z tego błąd mają wpływ na ważność art. 1 zaskarżonego rozporządzenia w zakresie, w jakim stawka ostatecznego cła wyrównawczego ustalona przez Radę przekroczyła stawkę, która miałaby zastosowanie w przypadku braku tego błędu. W związku z powyższym Sąd stwierdził nieważność art. 1 zaskarżonego rozporządzenia w zakresie, w jakim dotyczy on przedsiębiorstwa Novatex i w takim stopniu, w jakim ostateczna stawka cła wyrównawczego przekraczała stawkę, która miałaby zastosowanie w przypadku braku błędu.
(4)
Sąd w sprawie T-2/95 (4) uznał, że w przypadkach, gdy postępowanie składa się z kilku etapów administracyjnych, unieważnienie jednego z tych etapów nie unieważnia całości postępowania. Niniejsze postępowanie antysubsydyjne stanowi przykład takiego wieloetapowego postępowania. W rezultacie unieważnienie części zaskarżonego rozporządzenia nie pociąga za sobą unieważnienia całej procedury przeprowadzonej przed przyjęciem tego rozporządzenia. Ponadto zgodnie z art. 266 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej instytucje Unii są zobowiązane do wykonania wyroku Sądu. Oznacza to również możliwość skorygowania tych aspektów zaskarżonego rozporządzenia, które doprowadziły do jego częściowego unieważnienia, pozostawiając niezmienioną treść części niepodlegających zaskarżeniu i których nie dotyczy wyrok Sądu. Należy zauważyć, że wszystkie inne ustalenia zawarte w zaskarżonym rozporządzeniu zachowują ważność.
(5)
W następstwie wyroku Sądu Komisja częściowo wznowiła w dniu 17 maja 2013 r. dochodzenie antysubsydyjne dotyczące przywozu niektórych politereftalanów etylenu pochodzących m.in. z Pakistanu („zawiadomienie”) (5). Zakres ponownie wszczętego dochodzenia był ograniczony do wykonania wyroku Sądu w odniesieniu do przedsiębiorstwa Novatex.
(6)
Komisja oficjalnie powiadomiła o częściowym wznowieniu dochodzenia producentów eksportujących, importerów, użytkowników oraz dostawców surowców, co do których wiadomo, że są zainteresowani, a także przedstawicieli państwa wywozu oraz przemysł unijny. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu. Żadna z zainteresowanych stron nie złożyła wniosku o przesłuchanie.
(7)
Wszystkie zainteresowane strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzano zalecić nałożenie zmienionego ostatecznego cła wyrównawczego wobec przedsiębiorstwa Novatex. Wyznaczono również termin, w którym strony miały możliwość przedstawienia uwag dotyczących ujawnionych informacji.
B. WYKONANIE WYROKU SĄDU
1. Uwaga wstępna
(8)
Należy przypomnieć, że przyczyną częściowego unieważnienia zaskarżonego rozporządzenia był brak uwzględnienia przez Komisję i Radę faktu skorygowania wiersza 74 deklaracji podatkowej za 2008 r. przedsiębiorstwa objętego postępowaniem.
2. Uwagi zainteresowanych stron
(9)
W obowiązującym terminie składania uwag przedsiębiorstwo objęte postępowaniem stwierdziło, że w następstwie wyroku sądu stawka ostatecznego cła wyrównawczego na przywóz do Unii niektórych politereftalanów etylenu pochodzących z Pakistanu powinna zostać zmniejszona o 1,02 %. Przedsiębiorstwo Novatex stwierdziło ponadto, że stawkę cła wyrównawczego stosowaną wobec Novatex należy ustalić na 4,1 %. lub 35,39 EUR za tonę od dnia 1 czerwca 2010 r. (podana data wejścia w życie tymczasowego cła).
(10)
Nie otrzymano żadnych dalszych uwag dotyczących częściowego wznowienia.
3. Analiza uwag
(11)
Po dokonaniu analizy powyższych uwag, niniejszym potwierdza się, że unieważnienie zaskarżonego rozporządzenia w odniesieniu do przedsiębiorstwa Novatex, w takim stopniu, w jakim ostateczna stawka cła wyrównawczego przekracza stawkę, która miałaby zastosowanie w przypadku braku błędu ustalonego przez Sąd, nie skutkuje unieważnieniem całej procedury przeprowadzonej przed przyjęciem tego rozporządzenia.
(12)
Ponowne obliczenie stawki cła mającej zastosowanie wobec przedsiębiorstwa Novatex, po uwzględnieniu korekty wiersza 74 deklaracji podatkowej, faktycznie skutkuje ustaleniem skorygowanej stawki wynoszącej 35,39 EUR za tonę.
(13)
Skorygowana stawka cła wyrównawczego powinna faktycznie być stosowana z mocą wsteczną, tj. od dnia wejścia w życie zaskarżonego rozporządzenia.
4. Wnioski
(14)
Po uwzględnieniu i przeanalizowaniu uwag stwierdza się zatem, że wykonanie wyroku Sądu powinno doprowadzić do zmiany stawki cła wyrównawczego mającego zastosowanie do przedsiębiorstwa Novatex, która powinna zostać zmniejszona z 44,02 EUR/tonę do 35,39 EUR/tonę. Ponieważ przedsiębiorstwo Novatex było jedynym producentem eksportującym produkt objęty postępowaniem w Pakistanie w okresie objętym dochodzeniem, ta skorygowana stawka cła będzie stosowana do całości przywozu z Pakistanu. Skorygowana stawka cła powinna faktycznie być stosowana z mocą wsteczną, tj. od dnia wejścia w życie zaskarżonego rozporządzenia. Jednak, na mocy art. 2 tego rozporządzenia, kwoty zabezpieczone w postaci tymczasowego cła wyrównawczego nałożonego zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 473/2010 (6) na przywóz z Pakistanu mogą być ostatecznie pobrane zgodnie ze stawką ostatecznego cła wyrównawczego 35,39 EURO za tonę, nałożonego na mocy zmienionego obecnie art. 1 zaskarżonego rozporządzenia. Zabezpieczone kwoty przekraczające kwotę ostatecznego cła wyrównawczego powinny zostać zwolnione. Dodatkowo, ze wzgędlu na przejrzystość, należy zaznaczyć, że rozporządzenie (UE) nr 473/2010 weszło w życie z dniem następującym po dniu jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, mianowicie w dniu 2 czerwca 2010 r. (a nie w dniu 1 czerwca 2010 r., jak utrzymuje Novatex).
(15)
Organy celne powinny otrzymać polecenie dokonania zwrotu nadpłaconego cła (jego części powyżej kwoty 35,39 EUR na tonę) w odniesieniu do przedmiotowego przywozu zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa celnego.
C. UJAWNIENIE USTALEŃ
(16)
Wszystkie zainteresowane strony poinformowano o podstawowych faktach i względach, na podstawie których zamierzano wykonać wyrok Sądu. Wszystkie zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia swoich uwag, w terminie 10 dni, określonym w art. 30 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
(17)
Nie otrzymano żadnych znaczących uwag.
D. ZMIANA ŚRODKÓW
(18)
W świetle wyników częściowego wznowienia dochodzenia uznaje się za stosowne zmienić stawkę cła wyrównawczego stosowaną do przywozu politereftalanu etylenu o liczbie lepkościowej 78 ml/g lub większej, zgodnie z normą ISO 1628-5, pochodzącego z Iranu, Pakistanu, ustalając ją na poziomie 35,39 EUR/tonę.
(19)
Niniejsza procedura nie ma wpływu na datę wygaśnięcia środków wprowadzonych na mocy zaskarżonego rozporządzenia, mianowicie dzień 30 września 2015 r.
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Tabela w art. 1 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 857/2010 otrzymuje brzmienie:
„Państwo
Stawka ostatecznego cła wyrównawczego
(EUR/t)
Iran: wszystkie przedsiębiorstwa
139,70
Pakistan: wszystkie przedsiębiorstwa
35,39
Zjednoczone Emiraty Arabskie: wszystkie przedsiębiorstwa
42,34 ”
2. Skorygowaną stawkę cła wynoszącą 35,39 EUR/tonę dla Pakistanu stosuje się od dnia 30 września 2010 r.
3. Zwraca się lub umarza kwoty cła zapłacone lub zaksięgowane na podstawie art. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 857/2010 w jego pierwotnej wersji oraz kwoty tymczasowego cła ostatecznie pobranego na podstawie art. 2 tego samego rozporządzenia w jego pierwotnej wersji, które przekraczają kwoty ustanowione w art. 1 niniejszego rozporządzenia. Wniosek o zwrot lub umorzenie płatności składa się do krajowych organów celnych zgodnie z obowiązującym prawodawstwem celnym. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 23 września 2013 r.