PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 181/2014
ze dne 20. února 2014,
kterým se stanoví prováděcí pravidla k nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 229/2013, kterým se stanoví zvláštní opatření v oblasti zemědělství ve prospěch menších ostrovů v Egejském moři
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 229/2013 ze dne 13. března 2013, kterým se stanoví zvláštní opatření v oblasti zemědělství ve prospěch menších ostrovů v Egejském moři a zrušuje nařízení Rady (ES) č. 1405/2006 (1), a zejména na čl. 6 odst. 2, článek 7, čl. 11 odst. 3, čl. 12 odst. 2, článek 13, čl. 14 odst. 1 druhý pododstavec a čl. 15 odst. 3 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (EU) č. 229/2013 zrušilo a nahradilo nařízení Rady (ES) č. 1405/2006 (2). Nařízením (EU) č. 229/2013 se Komisi svěřuje pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci a prováděcí akty. V zájmu zajištění hladkého fungování režimu v novém právním rámci je třeba prostřednictvím těchto aktů přijmout určitá pravidla. Nová pravidla by měla nahradit prováděcí pravidla stanovená nařízením Komise (ES) č. 1914/2006 (3). Uvedené nařízení se zrušuje nařízením Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 178/2014 (4).
(2)
Měla by se stanovit pravidla pro určení výše podpory pro zásobování produkty, na které se vztahují zvláštní režimy zásobování. Tato pravidla by měla zohlednit vícenáklady na zásobování vyplývající z odlehlosti a ostrovní povahy menších ostrovů v Egejském moři, které je závažně znevýhodňují.
(3)
Režim podpory pro zásobování produkty podle zvláštního režimu zásobování by měl být prováděn prostřednictvím osvědčení nazvaného „osvědčení o podpoře“ za použití formuláře pro dovozní licenci.
(4)
Správa zvláštního režimu zásobování vyžaduje zavedení pravidel pro vydávání osvědčení o podpoře, která se odchylují od běžných pravidel pro dovozní licence podle nařízení Komise (ES) č. 376/2008 (5).
(5)
Správa zvláštního režimu zásobování by měla umožnit sledovat dvojí cíl. Zaprvé by měla podpořit rychlé vydávání osvědčení, zejména zrušením obecné povinnosti složit jistotu předem, a podpořit rychlé vyplácení podpory v případě zásobování produkty. Zadruhé by měla zajistit kontrolu a sledování úkonů a poskytnout správním orgánům nástroje, které potřebují k tomu, aby se ujistily, že je dosahováno cílů tohoto režimu. Uvedené cíle mají zajistit pravidelné zásobování některými zemědělskými produkty a kompenzovat dopady zeměpisné polohy menších ostrovů v Egejském moři tím, že zajistí, že výhody režimu se skutečně projeví ve fázi, kdy jsou produkty určené pro konečné spotřebitele uváděny na trh.
(6)
Pravidla pro správu zvláštního režimu zásobování by měla zajistit, aby v rámci množství stanovených v předběžných odhadech dodávek získal registrovaný hospodářský subjekt osvědčení na produkty a množství, jež jsou předmětem obchodní operace, kterou uskutečňuje na svůj účet, na základě předložení dokladů potvrzujících, že obchod byl řádně proveden a že žádost o osvědčení je v pořádku.
(7)
Požadavky na sledování činností, na něž se vztahuje zvláštní režim zásobování, vedle dalších pravidel stanoví povinnost prokázat splnění dodávky uvedené v osvědčení během krátké lhůty, jakož i zákaz převodu práv a povinností držitele uvedeného osvědčení.
(8)
Prospěch ve formě podpory Unie se musí projevit na nákladech produkce a cenách placených konečnými spotřebiteli. Proto je třeba kontrolovat skutečný dopad těchto výhod.
(9)
Měla by být stanovena pravidla pro povolování a sledování vývozu produktů, na něž se vztahuje zvláštní režim zásobování, do třetích zemí a jejich zasílání do zbývající části Unie. Zejména je vhodné stanovit maximální množství zpracovaných produktů, které lze tradičně vyvážet nebo zasílat.
(10)
Za účelem ochrany spotřebitelů a obchodních zájmů hospodářských subjektů je třeba ze zvláštního režimu zásobování vyloučit nejpozději při jejich prvním uvedení na trh ty produkty, které nemají řádnou a uspokojivou obchodní jakost ve smyslu článku 28 nařízení Komise (ES) č. 612/2009 (6), a stanovit příslušná opatření pro případy, kdy tento požadavek nebude splněn.
(11)
Příslušné orgány Řecka by měly stanovit podrobná správní pravidla nezbytná pro zajištění správu a sledování zvláštního režimu zásobování.
(12)
Aby bylo možné vyhodnotit, jak je tento režim prováděn, je třeba uložit příslušným orgánům Řecka povinnost podávat Komisi pravidelně zprávy.
(13)
Pro každý režim podpory ve prospěch místní produkce je třeba stanovit obsah žádosti a dokumenty, jež je třeba přiložit k žádosti pro posouzení její důvodnosti.
(14)
Pokud budou tyto žádosti o podporu obsahovat zjevné omyly, mělo by být možné je kdykoliv změnit.
(15)
Aby mohly vnitrostátní orgány Řecka naplánovat a následně uskutečnit účinné kontroly správnosti žádostí o podporu ve prospěch místní produkce, je nezbytné dodržovat lhůty pro předložení žádostí o podporu a pro změnu žádostí o podporu. Je tudíž třeba stanovit lhůty, po jejichž uplynutí nebudou již žádosti přípustné. Aby byli žadatelé o podporu podněcováni tyto termíny dodržovat, je navíc třeba používat snížení.
(16)
Žadatelům by mělo být umožněno kdykoliv vzít v plném rozsahu nebo částečně zpět žádost o podporu ve prospěch místní produkce, pokud příslušný orgán ještě žadatele neinformoval o chybách obsažených v žádosti o podporu ani mu neoznámil kontrolu na místě, která odhalí chyby v části, jíž se zpětvzetí týká.
(17)
Mělo by se účinně kontrolovat dodržování ustanovení týkajících se režimů podpor spravovaných v rámci integrovaného administrativního a kontrolního systému. K tomuto účelu a s cílem harmonizovat úroveň kontroly ve všech členských státech je třeba stanovit přesná kritéria a technické postupy pro provádění správních kontrol a kontrol na místě. Případně by mělo Řecko usilovat o zkombinování různých kontrol stanovených tímto nařízením s kontrolami požadovanými podle dalších předpisů Unie.
(18)
Měl by být stanoven minimální počet žadatelů, kteří se mají podrobit kontrolám na místě v rámci různých režimů podpor.
(19)
Vzorek odpovídající minimální míře kontrol na místě by měl být vybrán částečně na základě analýzy rizik a částečně namátkou. Je třeba stanovit hlavní faktory, které mají být při analýze rizik zohledněny.
(20)
Při shledání významných nesrovnalostí je třeba během stávajícího i následujícího roku navýšit míru kontrol na místě s cílem získat dostatečné záruky, pokud jde o správnost příslušných žádostí o podporu.
(21)
Aby byla zajištěna účinnost kontrol na místě, je důležité, aby byly osoby pověřené těmito kontrolami informovány o důvodech, na základě kterých byli daní žadatelé vybráni pro kontrolu na místě. Řecko by mělo záznamy o takových informacích uchovávat.
(22)
S cílem umožnit řeckým vnitrostátním orgánům, jakož i jakémukoliv příslušnému orgánu Unie sledovat provedené kontroly na místě by měly být údaje o kontrolách zapsány do kontrolní zprávy. Žadatelé o podporu nebo jejich zástupci by měli dostat možnost tuto zprávu podepsat. Pokud jde však o kontroly pomocí dálkového průzkumu Země, bylo by vhodné umožnit Řecku využít tohoto práva pouze v případech, kdy kontrola odhalí nesrovnalosti. Nezávisle na typu kontroly provedené na místě by měl navíc žadatel v případě shledání nesrovnalostí obdržet kopii zprávy.
(23)
Aby byly účinně chráněny finanční zájmy Unie, je třeba přijmout přiměřená opatření pro boj proti nesrovnalostem a podvodům.
(24)
Je třeba stanovit snížení a vyloučení na základě zásady proporcionality a zároveň zohlednit zvláštní problémy spojené s případy vyšší moci, jakož i s mimořádnými okolnostmi a přírodními katastrofami. Tato snížení a vyloučení by měla odrážet závažnost nesrovnalosti a sahat až po úplné vyloučení z jednoho nebo více režimů podpor ve prospěch místních produkcí po stanovené období.
(25)
Obecně by nemělo být uplatněno žádné snížení nebo vyloučení, pokud žadatelé o podporu předložili věcně správné informace nebo pokud mohou jinak prokázat, že nepochybili.
(26)
Na žadatele, který příslušným vnitrostátním orgánům kdykoli oznámí, že jeho žádosti o podporu jsou nesprávné, by se nemělo uplatnit snížení ani vyloučení, ať už je důvod nesprávnosti jakýkoliv, pokud nebyl dotyčný žadatel informován o úmyslu příslušného orgánu provést kontrolu na místě a pokud tento orgán žadatele již neinformoval o nesrovnalostech zjištěných v žádosti. To by rovněž mělo platit pro nesprávné údaje obsažené v počítačové databázi.
(27)
Pokud se vůči jednomu žadateli o podporu použije více snížení, měla by být použita nezávisle na sobě. Navíc je třeba, aby se snížení a vyloučení stanovená v tomto nařízení použila, aniž jsou dotčeny jiné sankce stanovené jinými předpisy Unie či vnitrostátními právními předpisy.
(28)
Pokud žadatelé o podporu z důvodu případu vyšší moci nebo mimořádných okolností nejsou schopni splnit povinnosti stanovené v prováděcích předpisech k programům, neměli by ztratit nárok na podporu. Je třeba blíže určit, jaké okolnosti mohou příslušné orgány považovat za mimořádné.
(29)
Aby se zajistilo jednotné uplatňování zásady dobré víry v celé Unii, pokud jsou neoprávněně vyplacené částky navráceny, měly by být stanoveny podmínky, za nichž se lze na tuto zásadu odvolat, aniž je dotčeno zacházení s dotyčnými výdaji v souvislosti s účetní závěrkou.
(30)
Postupy pro změnu podpůrných programů je třeba zjednodušit s cílem zajistit pružnější a hladší přizpůsobování programu skutečným podmínkám režimu zásobování a místní zemědělské produkce. Z tohoto důvodu je nezbytné odložit o dva měsíce termín pro předložení ročních změn tak, aby byl sladěn s termínem stanoveným v čl. 20 odst. 2 nařízení (EU) č. 229/2013 pro předkládání výročních zpráv o provádění. Významné změny je však třeba předložit včas Komisi, aby je Komise mohla důkladně vyhodnotit a aby rozhodnutí o schválení mohlo být učiněno do dne použitelnosti těchto změn.
(31)
Řecko by mělo Komisi předložit všechny informace o provádění programu, jež jsou nezbytné pro zajištění jeho řádného sledování v průběhu času. Z tohoto důvodu je nutno stanovit minimální soubor společných ukazatelů výkonnosti a obsah a lhůty pro pravidelná sdělení a statistiku týkající se zvláštního režimu zásobování a opatření na podporu místní produkce, jakož i pro výroční zprávy o provádění. S cílem umožnit oznamování spolehlivějších údajů o zvláštním režimu zásobování by měla být zavedena další lhůta pro předání konečných ročních údajů. Z téhož důvodu by lhůta pro oznámení žádostí o podporu týkajících se podpory místní produkce měla být odložena o jeden měsíc.
(32)
Všechna oznámení, která předkládají členské státy Komisi a která jsou nezbytná pro dobré fungování režimu, by měla být činěna v souladu s ustanoveními nařízení Komise (ES) č. 792/2009 (7).
(33)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Řídícího výboru pro přímé platby,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
ZVLÁŠTNÍ REŽIM ZÁSOBOVÁNÍ
ODDÍL 1
Předběžné odhady dodávek
Článek 1
Předmět a změny předběžných odhadů dodávek
Předběžné odhady dodávek, které má sestavit Řecko podle čl. 8 odst. 2 nařízení (EU) č. 229/2013, stanoví množství základních produktů potřebná ke splnění požadavků na zásobování menších ostrovů v Egejském moři (dále jen „menší ostrovy“) na každý kalendářní rok.
Řecko může svůj předběžný odhad dodávek změnit. Pro tyto změny se použije článek 32 tohoto nařízení obdobně.
ODDÍL 2
Fungování režimu zásobování
Článek 2
Stanovení a poskytnutí podpory
1. Pro účely čl. 9 odst. 1 nařízení (EU) č. 229/2013 určí Řecko v rámci programu výši podpory poskytované pro každý produkt pro vyvážení odlehlosti, ostrovní povahy a vzdálené polohy, přičemž zohlední:
a)
specifické potřeby menších ostrovů a předepsané požadavky na jakost;
b)
tradiční obchodní toky mezi přístavy v kontinentálním Řecku a ostrovy v Egejském moři a mezi těmito ostrovy;
c)
hospodářskou stránku navrhované podpory;
d)
případně potřebu nebránit možnému rozvoji místních produktů;
e)
pokud jde o zvláštní vícenáklady spojené s dopravou, překládku při přepravě zboží na menší ostrovy;
f)
pokud jde o zvláštní vícenáklady související s místním zpracováním, malý rozsah trhu a potřebu zajistit bezpečnost zásobování zbožím dotyčných malých ostrovů.
2. Podpora se neposkytuje na zásobování menšího ostrova produkty, které již byly zvýhodněny podle zvláštního režimu zásobování na jiném menším ostrově.
Článek 3
Osvědčení o podpoře a platba
1. Podpora se poskytne po předložení zcela využitého osvědčení (dále nazvaného „osvědčení o podpoře“).
Předložení osvědčení o podpoře orgánům příslušným pro provádění plateb platí jako žádost o podporu. Kromě případů vyšší moci nebo mimořádných povětrnostních podmínek musí být osvědčení předloženo do třiceti dnů ode dne, kdy bylo započteno. V případě překročení této lhůty je výše podpory snížena o 5 % za každý den překročení.
Podpora je vyplácena příslušnými orgány ve lhůtě devadesáti dnů počínaje dnem podání využitého osvědčení s výjimkou následujících případů:
a)
vyšší moci nebo mimořádných povětrnostních podmínek;
b)
pokud bylo zahájeno správní šetření týkající se existence nároku na podporu; v takovém případě se platba uskuteční až po uznání nároku na podporu.
2. Osvědčení o podpoře se vyhotoví na základě vzoru dovozní licence uvedeného v příloze I nařízení (ES) č. 376/2008.
Ustanovení čl. 7 odst. 5, článků 12, 14, 16, 17, 18, 20, 22, 25, 26, 28, 32 a 35 až 40 nařízení (ES) č. 376/2008 se použijí obdobně, aniž je dotčeno toto nařízení.
3. Slova „osvědčení o podpoře“ se vytisknou nebo natisknou razítkem do kolonky 20 osvědčení (zvláštní podmínky).
4. Kolonky 7 a 8 osvědčení se zcela přeškrtnou.
5. Do kolonky 12 osvědčení o podpoře se uvede poslední den platnosti.
6. Výše použitelné podpory odpovídá částce platné v den podání žádosti o osvědčení o podpoře.
7. Osvědčení o podpoře vydává příslušný orgán v mezích předběžných odhadů dodávek na žádost zúčastněných stran.
Článek 4
Převedení prospěchu na konečného uživatele
Pro účely čl. 12 odst. 1 nařízení (EU) č. 229/2013 přijmou příslušné orgány veškerá opatření vhodná pro kontrolu, že prospěch byl skutečně převeden na koncového uživatele. Za tímto účelem mohou posoudit obchodní marže a ceny užívané různými zúčastněnými hospodářskými subjekty.
Opatření uvedená v prvním pododstavci, a zejména kontrolní body pro posouzení dopadu podpory, jakož i jejich případné změny se sdělují Komisi v rámci výroční zprávy o provádění stanovené v čl. 20 odst. 2 nařízení (EU) č. 229/2013.
Článek 5
Rejstřík hospodářských subjektů
1. Aby byly způsobilé pro zápis do rejstříku uvedeného v čl. 11 odst. 1 druhém pododstavci nařízení (EU) č. 229/2013, zavážou se hospodářské subjekty:
a)
sdělovat příslušným orgánům na jejich žádost veškeré relevantní informace o vykonávaných obchodních činnostech, zejména v oblasti cen a stanovených ziskových marží;
b)
jednat pouze svým jménem a na svůj účet;
c)
předkládat žádosti o osvědčení odpovídající jejich skutečným kapacitám odbytu příslušných produktů, přičemž tyto kapacity je nutno doložit odkazem na objektivní skutečnosti;
d)
zdržet se jakéhokoliv jednání, které by mohlo vyvolat umělý nedostatek produktů, nebo uvádění dostupných produktů na trh za uměle nízké ceny;
e)
zajistit ke spokojenosti příslušných orgánů a u příležitosti odbytu zemědělských produktů na menších ostrovech, že se výhoda přenese až na konečného uživatele.
2. Hospodářské subjekty, které mají v úmyslu zasílat do ostatních částí Unie či vyvážet do třetích zemí nezpracované, zpracované či balené produkty za podmínek stanovených v článku 11, musí při předkládání své žádosti o zápis do rejstříku či následně tento svůj záměr oznámit a případně uvést umístění balicího závodu.
3. Zpracovatelé, kteří mají v úmyslu vyvážet do třetích zemí či zasílat do ostatních částí Unie zpracované produkty za podmínek stanovených v článku 11 nebo 12, musí při předkládání své žádosti o zápis do rejstříku či následně tento svůj záměr oznámit, uvést umístění zpracovatelských zařízení a případně poskytnout analytické seznamy zpracovaných produktů.
Článek 6
Doklady předkládané hospodářskými subjekty a platnost osvědčení o podpoře
1. Příslušné orgány přijímají žádosti o osvědčení o podpoře předkládané hospodářskými subjekty pro každou zásilku za předpokladu, že je k nim připojen originál nebo ověřená kopie nákupní faktury.
Nákupní faktura, konosament či letecký nákladní list musí být vystaveny na jméno žadatele o licenci nebo o osvědčení.
2. Doba platnosti osvědčení je 45 dní. Tuto dobu platnosti může příslušný orgán ve zvláštních případech prodloužit z důvodu závažných a nepředvídatelných obtíží ovlivňujících dobu přepravy, aniž by však byla překročena lhůta dvou měsíců od data vydání osvědčení.
Článek 7
Předkládání osvědčení a zboží
1. Pokud jde o produkty, na něž se vztahuje zvláštní režim zásobování, předkládají se osvědčení o podpoře příslušným orgánům nejpozději patnáct pracovních dnů od data povolení k vykládce zboží. Příslušné orgány mohou tuto maximální lhůtu zkrátit.
2. Zboží se předkládá volně ložené nebo v oddělených šaržích v souladu s předloženým osvědčením.
Článek 8
Jakost produktů
Soulad produktů s požadavky uvedenými v čl. 9 odst. 2 nařízení (EU) č. 229/2013 musí být prověřen podle stávajících norem a zvyklostí Unie nejpozději při jejich prvním uvedení na trh.
Pokud se shledá, že produkt nesplňuje požadavky uvedené v čl. 9 odst. 2 nařízení (EU) č. 229/2013, odebere se výhoda zvláštního režimu zásobování a odpovídající množství se znovu připíše do předběžného odhadu dodávek.
Podpora poskytnutá v souladu s článkem 3 tohoto nařízení bude vrácena.
Článek 9
Významné navýšení žádostí o osvědčení o podpoře
1. V případě, kdy se při výkonu předběžného odhadu dodávek u daného produktu významně navýší počet žádostí o osvědčení o podpoře a kdy by toto navýšení mohlo ohrozit realizaci jednoho nebo více cílů zvláštního režimu dodávek, přijme Řecko s ohledem na dostupnost a požadavky prioritních odvětví po poradě s dotyčnými orgány veškerá potřebná opatření pro zajištění zásobování menších ostrovů základními produkty.
2. Pokud se po konzultaci s dotyčnými orgány Řecko rozhodne uplatňovat omezení na vydávání osvědčení, uplatní příslušné orgány jednotné procento snížení na všechny dosud projednávané žádosti.
Článek 10
Stanovení maximálního množství na žádost o osvědčení
Pokud je to nezbytně nutné pro zabránění narušením trhu menších ostrovů nebo spekulativním praktikám, které by mohly vážně narušit hladké fungování zvláštního režimu zásobování, mohou příslušné orgány stanovit maximální množství na žádost o osvědčení.
O případech použití tohoto článku příslušné orgány neprodleně informují Komisi.
Oznamování podle tohoto článku se provádí v souladu s nařízením (ES) č. 792/2009.
ODDÍL 3
Vývoz a zasílání
Článek 11
Podmínky vývozu či zasílání
1. Vývoz a zasílání nezpracovaných produktů zvýhodněných zvláštním režimem zásobování nebo balených či zpracovaných produktů obsahujících produkty zvýhodněné zvláštním režimem zásobování podléhá požadavkům stanoveným v odstavcích 2 a 3.
2. Množství produktů, na která byla použita podpora a která byla vyvezena či zaslána, budou znovu zapsána do předběžného odhadu dodávek a poskytnutá podpora bude vrácena vývozcem či zasilatelem nejpozději při vývozu či zaslání.
Tyto produkty nesmí být zaslány či vyvezeny, pokud se neuskutečnilo vrácení uvedené v prvním pododstavci.
V případě, kdy není možné stanovit výši poskytnuté podpory, budou se produkty považovat za produkty, které obdržely nejvyšší podporu stanovenou Unií pro tyto produkty za období posledních šesti měsíců předcházejících dni předložení žádosti o vývoz či zaslání.
Na uvedené produkty se může vztahovat vývozní náhrada, pokud budou splněny podmínky stanovené pro její poskytnutí.
3. Příslušné orgány povolí vývoz nebo zasílání zpracovaných produktů v jiných množstvích, než která jsou uvedena v odstavci 2 a v článku 12, pouze tehdy, pokud zpracovatel či vývozce doloží, že dotyčné produkty neobsahují suroviny uvedené na trh podle zvláštního režimu zásobování.
Příslušné orgány povolí zpětný vývoz nebo zpětné zaslání nezpracovaných produktů nebo balených produktů jiných než produktů stanovených v odstavci 2 pouze tehdy, pokud odesílatel prokáže, že se na tyto produkty nevztahoval zvláštní režim zásobování.
Příslušné orgány vykonávají náležité kontroly, aby ověřily správnost osvědčení uvedených v prvním a druhém pododstavci, a případně odeberou výhodu.
Článek 12
Tradiční vývozy a tradiční zásilky zpracovaných produktů
1. Zpracovatelé, kteří v souladu s čl. 5 odst. 3 projevili svůj záměr vyvážet nebo zasílat v rámci tradičních obchodních toků podle čl. 13 odst. 2 nařízení (EU) č. 229/2013 zpracované produkty obsahující suroviny, na které se vztahoval zvláštní režim zásobování, tak mohou učinit v rámci ročních množstevních limitů uvedených v příloze I tohoto nařízení. Aby příslušné orgány zajistily, že operace nepřekročí uvedená roční množství, vystavují potřebná povolení.
2. Vývoz produktů uvedených v odstavci 1 nepodléhá předložení vývozní licence.
ODDÍL 4
Správa, kontrola a sledování
Článek 13
Kontroly
1. Administrativní kontroly prováděné při vstupu, vývozu a zasílání zemědělských produktů jsou úplné a zahrnují křížové kontroly s doklady uvedenými v čl. 6 odst. 1.
2. Fyzické kontroly prováděné na menších ostrovech při vstupu, vývozu a zasílání zemědělských produktů musí zahrnovat reprezentativní vzorek nejméně 5 % osvědčení předložených v souladu s článkem 7.
Na tyto fyzické kontroly se nařízení Komise (ES) č. 1276/2008 (8) použije obdobně.
Ve zvláštních případech může Komise požádat o použití jiné procentuální výše fyzické kontroly.
Článek 14
Vnitrostátní předpisy pro správu a kontrolu
Příslušné orgány přijmou doplňující předpisy pro správu a okamžitou kontrolu zvláštních režimů zásobování.
Na žádost Komise musí informovat Komisi o všech opatřeních, která hodlají provádět podle prvního pododstavce.
KAPITOLA II
OPATŘENÍ NA PODPORU MÍSTNÍ ZEMĚDĚLSKÉ PRODUKCE
ODDÍL 1
Výše podpory a žádosti o podporu
Článek 15
Výše podpory
1. Částka podpory poskytnuté podle opatření na podpoření místní zemědělské produkce v souladu s kapitolou IV nařízení (EU) č. 229/2013 je v rámci stropů stanovených v článku 18 uvedeného nařízení.
2. Podmínky poskytnutí podpory, zemědělská produkce a dotyčné částky jsou stanoveny v programu schváleném v souladu s čl. 6 odst. 1 nařízení (EU) č. 229/2013.
Článek 16
Předkládání žádostí
Žádosti o podporu na jeden kalendářní rok se podávají na úřadě určeném příslušnými orgány Řecka v souladu se vzory, které příslušné úřady vyhotovily, a ve lhůtách, které stanovily. Tyto lhůty se určí tak, aby umožňovaly provést nezbytné kontroly na místě, a nemohou přesáhnout 28. únor následujícího kalendářního roku.
Článek 17
Oprava zjevných chyb
Při zjevné chybě uznané příslušným orgánem lze žádost o podporu opravit kdykoliv po jejím předložení.
Článek 18
Pozdní podání žádostí
Vyjma případů vyšší moci nebo mimořádných okolností vede podání žádosti po konečném datu stanoveném v souladu s článkem 16 ke snížení za každý pracovní den o 1 % částek, na které by měl žadatel o podporu nárok, kdyby byla žádost podána ve stanovené lhůtě. Žádost podaná více než 25 kalendářních dnů po termínu se považuje za nepřípustnou.
Článek 19
Zpětvzetí žádostí o podporu
1. Žádost o podporu může být kdykoli zcela nebo částečně vzata zpět.
Pokud však již příslušný orgán informoval žadatele o podporu o nesrovnalostech, které jsou v žádosti obsaženy, nebo pokud jej upozornil na svůj záměr provést kontrolu na místě a pokud tato kontrola odhalí nesprávnosti, není zpětvzetí povoleno pro části žádosti o podporu, jichž se uvedené nesrovnalosti týkají.
2. Zpětvzetí provedená na základě odstavce 1 vrací žadatele do postavení, v němž se nacházel před podáním žádosti o podporu nebo části dotyčné žádosti o podporu.
3. Nejpozději 31. března každého roku bude provedena analýza žádostí o podporu vzatých zpět za předchozí kalendářní rok, aby se na místní úrovni zjistily hlavní příčiny a potenciální trendy.
ODDÍL 2
Kontroly
Článek 20
Obecné zásady
Ověřování se provádí prostřednictvím správních kontrol a kontrol na místě.
Správní kontroly jsou úplné a zahrnují mimo jiné křížové kontroly údajů z integrovaného administrativního a kontrolního systému stanoveného v hlavě V kapitole II, hlavě VI kapitole II a článcích 47, 61 a čl. 102 odst. 3 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1306/2013 (9).
Na základě analýzy rizik podle čl. 22 odst. 1 tohoto nařízení provádějí příslušné orgány kontroly na místě minimálně u 5 % žádostí o podporu. Vzorek musí zároveň představovat minimálně 5 % z množství, na něž se vztahuje podpora.
Ve všech vhodných případech Řecko použije integrovaný administrativní a kontrolní systém.
Článek 21
Kontroly na místě
1. Kontroly na místě se provádějí bez ohlášení. Pokud to nepoškodí cíl kontroly, lze provést předchozí ohlášení omezené na nejnutnější minimum. Toto předchozí ohlášení nelze s výjimkou řádně odůvodněných případů provést dříve než 48 hodin před zahájením kontroly.
2. Kontroly na místě stanovené v tomto oddíle se případně provádějí společně s ostatními kontrolami stanovenými právními předpisy Unie.
3. Dotyčná žádost nebo žádosti o podporu jsou zamítnuty, pokud žadatelé o podporu nebo jejich zástupci brání provedení kontroly na místě.
Článek 22
Výběr žadatelů o podporu, na které se mají vztahovat kontroly na místě
1. Žadatelé o podporu podrobení kontrolám na místě jsou vybíráni příslušným orgánem na základě analýzy rizik, jakož i reprezentativnosti podaných žádostí o podporu. Analýza rizik případně zohledňuje:
a)
výši podpory;
b)
počet zemědělských pozemků a rozlohu a případně počet zvířat, která jsou předmětem žádosti o podporu, nebo produkované, přepravované a zpracovávané množství či množství uváděné na trh;
c)
změny ve srovnání s předchozím rokem;
d)
výsledky kontrol uskutečněných v průběhu předchozích let;
e)
další parametry, které stanoví Řecko.
Pro zajištění reprezentativnosti vybere Řecko namátkou 20 % až 25 % z minimálního počtu žadatelů o podporu, kteří mají být podrobeni kontrole na místě.
2. Příslušný orgán vede záznamy o důvodech, proč byli ke kontrole na místě vybráni konkrétní žadatelé o podporu. Osoba pověřená provedením kontroly na místě je o uvedených důvodech informována před zahájením kontroly.
Článek 23
Kontrolní zpráva
1. Každá kontrola na místě je předmětem kontrolní zprávy, kde jsou přesně popsány jednotlivé prvky kontroly. Tato zpráva obsahuje zejména:
a)
kontrolované režimy podpor a žádosti;
b)
přítomné osoby;
c)
kontrolované zemědělské pozemky, měřené zemědělské pozemky a výsledky měření každého měřeného pozemku, jakož i použité techniky měření;
d)
počet zvířat každého zjištěného druhu a případně čísla ušních značek, zápisy do rejstříku a počítačové databáze skotu a ověřené průkazné doklady, jakož i výsledky kontrol a případně zvláštních pozorování zvířat či jejich identifikačního kódu;
e)
kontrolovaná produkovaná, dopravená a zpracovaná množství či množství uvedená na trh;
f)
zda byl žadatel o podporu zpraven o kontrole předem, a pokud ano, jaká byla lhůta pro předběžné upozornění;
g)
jakékoli další kontrolní opatření, které bylo provedeno.
2. Žadatelé o podporu nebo jejich zástupci mají možnost zprávu podepsat, aby prokázali svoji přítomnost během kontroly, a připojit své připomínky. Při shledání nesrovnalostí obdrží žadatel o podporu kopii kontrolní zprávy.
Pokud je kontrola na místě provedena pomocí dálkového průzkumu Země, může Řecko rozhodnout v případě, že kontrola pomocí dálkového průzkumu Země neobjevila žádnou nesrovnalost, neposkytnout žadatelům o podporu či jejich zástupcům možnost kontrolní zprávu podepsat.
ODDÍL 3
Snížení a vyloučení a neoprávněně vyplacené částky
Článek 24
Snížení a vyloučení
V případě rozdílu mezi informacemi uvedenými v žádostech o podporu a zjištěními shledanými kontrolami stanovenými v oddíle 2 použije Řecko snížení a vyloučení z podpory. Tato snížení a vyloučení musejí být účinná, přiměřená a odrazující.
Článek 25
Výjimky z používání snížení a vyloučení
1. Snížení a vyloučení stanovená v článku 24 se nepoužijí, pokud žadatel o podporu předložil správné faktické údaje nebo může jakýmkoliv dalším způsobem prokázat, že nepochybil.
2. Snížení a vyloučení se nepoužijí, pokud jde o ty části žádosti o podporu, které žadatel o podporu písemně příslušnému orgánu označil za nesprávné nebo které se nesprávnými staly po podání žádosti, za podmínky, že žadatel o podporu nebyl zpraven o úmyslu příslušného orgánu vykonat kontrolu na místě a nebyl příslušným orgánem informován o nesrovnalostech zjištěných v jeho žádosti.
Na základě informací poskytnutých žadatelem o podporu tak, jak je uvedeno v prvním pododstavci, je žádost opravena, aby odrážela skutečný stav věci.
Článek 26
Odebrání neoprávněně vyplacených částek a sankce
1. V případě neoprávněné platby se přiměřeně použije článek 80 nařízení Komise (ES) č. 1122/2009 (10).
2. Pokud neoprávněná platba vyplývá z nepravdivých prohlášení, nepravdivých dokladů nebo hrubé nedbalosti na straně žadatele o podporu, uloží se pokuta ve výši neoprávněně vyplacené částky zvýšené o úrok vypočítaný podle čl. 80 odst. 2 nařízení (ES) č. 1122/2009.
Článek 27
Vyšší moc a mimořádné okolnosti
V případech vyšší moci nebo mimořádných okolností ve smyslu čl. 2 odst. 2 nařízení (EU) č. 1306/2013 se přiměřeně použije článek 75 nařízení (ES) č. 1122/2009.
KAPITOLA III
OBECNÁ A ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 28
Výplata podpor
Po ověření žádostí o podporu a průkazných dokladů a stanovení výše podpor podle podpůrného programu uvedeného v kapitole II nařízení (EU) č. 229/2013 vyplácejí příslušné orgány podporu za jeden kalendářní rok:
a)
v případě zvláštního režimu zásobování a opatření podle článku 3 nařízení v přenesené pravomoci (EU) č. 178/2014 během celého roku;
b)
v případě přímých plateb v souladu s článkem 75 nařízení (EU) č. 1306/2013;
c)
v případě ostatních plateb během období od 16. října běžného roku do 30. června roku následujícího.
Článek 29
Ukazatele výkonnosti
Každý rok oznámí Řecko Komisi alespoň údaje týkající se ukazatelů výkonnosti podle přílohy II.
Tyto údaje se oznamují v rámci výroční zprávy o provádění podle čl. 20 odst. 2 nařízení (EU) č. 229/2013.
Článek 30
Oznamování
1. Pokud jde o zvláštní režim zásobování, oznamují příslušné orgány Komisi nejpozději poslední den v měsíci následujícím po konci každého čtvrtletí tyto k onomu dni dostupné údaje týkající se úkonů provedených v předchozích měsíců ve vztahu k bilanci dodávek referenčního kalendářního roku v členění dle produktu a kódu KN a případně dle jednotlivých míst určení:
a)
množství v členění podle toho, zda jsou odesílána z kontinentálního Řecka nebo jiných ostrovů;
b)
částku podpory a skutečně vyplacené částky na každý produkt;
c)
množství, na která nebyla využita osvědčení o podpoře;
d)
veškerá množství vyvezená do třetích zemí nebo odeslaná do ostatních částí Unie po zpracování v souladu s článkem 11;
e)
převody v rámci celkového množství u dané kategorie produktů a změny předběžných odhadů dodávek během období;
f)
použitelný zůstatek a procento využití.
Údaje uvedené v prvním pododstavci jsou poskytovány na základě využitých osvědčení. Konečné údaje v následném oznámení vztahující se k bilanci dodávek každého kalendářního roku musí být oznámeny Komisi nejpozději do 31. května následujícího roku.
2. Pokud jde o podporu místní produkce, sdělí Řecko Komisi:
a)
nejpozději do 30. dubna každého roku obdržené žádosti o podporu a příslušné částky za předchozí kalendářní rok;
b)
nejpozději do 31. července každého roku definitivně způsobilé žádosti o podporu a příslušné částky za předchozí kalendářní rok.
3. Oznamování podle tohoto článku se provádí v souladu s nařízením (ES) č. 792/2009.
4. Oznamování podle čl. 20 odst. 1 nařízení (EU) č. 229/2013 se rovněž provádí v souladu s nařízením (ES) č. 792/2009.
Článek 31
Zpráva
1. Zpráva podle čl. 20 odst. 2 nařízení (EU) č. 229/2013 obsahuje mimo jiné:
a)
případné významné změny sociálně-ekonomického a zemědělského prostředí;
b)
souhrn dostupných materiálních a finančních údajů týkajících se provádění každého opatření doprovázený analýzou těchto údajů a v případě potřeby prezentaci a rozbor hospodářského odvětví, na které se toto opatření vztahuje;
c)
stav provádění opatření a priorit ve vztahu k jejich specifickým a obecným cílům ke dni předložení zprávy a s vyčíslením ukazatelů;
d)
stručný výčet podstatných obtíží zjištěných při správě a provádění opatření, včetně závěrů analýzy uvedené v čl. 19 odst. 3 tohoto nařízení;
e)
přezkoumání výsledků všech opatření s ohledem na jejich vzájemné vazby;
f)
u zvláštního režimu zásobování:
i)
údaje a analýzu týkající se vývoje cen a dopadu takto poskytnuté výhody, jakož i přijatá opatření a kontroly uskutečněné pro zajištění tohoto dopadu v souladu s článkem 4 tohoto nařízení,
ii)
vzhledem k ostatním dostupným podporám analýzu proporcionality této podpory ve vztahu k vícenákladům na dopravu na menší ostrovy a k použitým cenám, jakož i v případě produktů určených ke zpracování nebo jako zemědělské vstupy vícenáklady spojené s ostrovní povahou a vzdálenou polohou;
g)
udání stupně realizace cílů každého z opatření stanovených v programu na základě objektivně měřitelných ukazatelů;
h)
údaje o ročních odhadech dodávek menších ostrovů, mimo jiné pokud jde o spotřebu, vývoj počtu hospodářských zvířat, produkci a obchod;
i)
údaje týkající se částek skutečně poskytnutých na základě kritérií stanovených Řeckem na provádění činností programu, například počet způsobilých producentů, počet zvířat a plochy, na které byly částky vyplaceny, nebo počet dotčených zemědělských podniků;
j)
informace o finančním provádění každé činnosti obsažené v programu;
k)
statistické údaje týkající se kontrol uskutečněných příslušnými orgány a případně uložených sankcí;
l)
připomínky Řecka k provádění programu;
m)
roční údaje o ukazatelích výkonnosti podle článku 29 tohoto nařízení.
2. Zpráva podle odstavce 1 se předkládá Komisi v souladu s nařízením (ES) č. 792/2009.
Článek 32
Změna programu
1. Změny, které mají být provedeny u podpůrného programu uvedeného v kapitole II nařízení (EU) č. 229/2013, jsou předkládány ke schválení Komisi a musejí být řádně odůvodněny, přičemž se zejména uvedou:
a)
důvody případných potíží při provádění, které odůvodňují změnu programu;
b)
očekávané účinky změny;
c)
důsledky pro financování a ověřování závazků.
S výjimkou případů vyšší moci nebo mimořádných okolností předkládá Řecko návrhy na změny programu pouze jednou za kalendářní rok. Tyto návrhy na změny musí Komise obdržet nejpozději 30. září každého roku.
Nevyjádří-li Komise nesouhlas s navrhovanými změnami, budou tyto změny použitelné od 1. ledna roku následujícího po roku, ve kterém byly oznámeny.
Takovéto změny se mohou použít dříve, pokud Komise Řecku před datem uvedeným ve třetím pododstavci písemně potvrdí, že oznámené změny jsou v souladu s právními předpisy Unie.
Pokud oznámená změna není v souladu s právními předpisy Unie, informuje Komise Řecko před datem uvedeným ve třetím pododstavci, že oznámená změna se nepoužije, dokud Komise neobdrží změnu, kterou lze označit za odpovídající právním předpisům Unie.
2. Odchylně od odstavce 1 vyhodnocuje Komise zvlášť následující změny navržené Řeckem a rozhoduje o jejich schválení postupem podle čl. 22 odst. 2 nařízení (EU) č. 229/2013, a to nejpozději do čtyř měsíců od jejich podání:
a)
zavedení do podpůrného programu nových kategorií produktů, které mají být podpořeny v rámci zvláštního režimu zásobování, nebo nových opatření na podporu místní zemědělské produkce; a
b)
zvýšení již schválené jednotkové částky podpor pro každé existující opatření o více než 50 % částky použitelné v době podání návrhu na změnu.
Aniž je dotčen postup stanovený v odstavci 1, může Řecko předkládat návrhy na změny stanovené v tomto odstavci jednou za kalendářní rok. Návrhy na změny uvedené v tomto odstavci musí být Komisi doručeny nejpozději 31. července roku předcházejícího před rokem jejich použití.
Takto schválená změna se použije od 1. ledna roku následujícího po roce, v němž došlo k předložení návrhu na změnu, nebo od data výslovně uvedeného v rozhodnutí o schválení.
3. Řecko je oprávněno provádět následující změny, aniž by muselo dodržet postup popsaný v odstavci 1, za předpokladu, že tyto změny sdělí Komisi:
a)
pokud jde o předběžné odhady dodávek, změny jednotlivých výší podpor až do 20 % nebo změny množství produktů, na něž se může vztahovat bilance dodávek, a tím změny celkové částky podpory přidělené každé řadě produktů;
b)
pokud jde o všechna opatření, přizpůsobení finančního příspěvku až do výše 20 % pro každé jednotlivé opatření, aniž jsou dotčeny finanční stropy podle článku 18 nařízení (EU) č. 229/2013 a za podmínky, že taková přizpůsobení jsou oznámena nejpozději do 30. dubna roku následujícího po kalendářním roce, k němuž se změněný finanční příspěvek vztahuje; a
c)
změny provedené na základě změn kódů a popisů uvedených v nařízení Rady (EHS) č. 2658/87 (11), které slouží k identifikaci produktů, jimž je poskytována podpora, pokud tyto změny neobnášejí žádnou modifikaci samotných produktů.
4. Změny uvedené v odstavci 3 se nepoužijí před datem jejich doručení Komisi. Musí být řádně vysvětleny a odůvodněny a mohou se zavést jenom jednou ročně s výjimkou těchto případů:
a)
vyšší moc nebo mimořádné okolnosti;
b)
změna množství produktů, na která se vztahuje režim zásobování;
c)
změny na základě změn kódů a popisů uvedených v nařízení (EHS) č. 2658/87.
5. Pro účely tohoto článku se rozumí:
a)
„opatřením“ seskupování režimů podpory a opatření nezbytných k dosažení jednoho nebo více cílů stanovených programem odpovídající položce, pro kterou je definován finanční příděl v tabulce financování uvedené v čl. 5 písm. a) nařízení (EU) č. 229/2013;
b)
„kategorií produktů“ všechny produkty, které sdílejí první dvě místa kódu KN podle nařízení (EHS) č. 2658/87.
6. Oznamování podle tohoto článku se provádí v souladu s nařízením (ES) č. 792/2009.
Článek 33
Snížení záloh
Aniž jsou dotčena obecná pravidla rozpočtové kázně, jsou-li údaje předávané Komisi Řeckem podle článků 30 a 31 neúplné nebo není-li dodržena lhůta pro jejich předání, může Komise přistoupit k dočasnému a paušálnímu snížení záloh na zaúčtované zemědělské výdaje.
Článek 34
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost třetím dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 20. února 2014.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 181/2014
z dnia 20 lutego 2014 r.
ustanawiające zasady dotyczące stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 229/2013 ustanawiającego szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 229/2013 z dnia 13 marca 2013 r. ustanawiające szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1405/2006 (1), w szczególności jego art. 6 ust. 2, art. 7, art. 11 ust. 3 i art. 12 ust. 2, art. 13, art. 14 ust. 1 akapit drugi i art. 15 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie (UE) nr 229/2013 uchyliło i zastąpiło rozporządzenie Rady (WE) nr 1405/2006 (2). Rozporządzenie (UE) nr 229/2013 upoważnia Komisję do przyjmowania aktów delegowanych i wykonawczych. W celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania programu w nowych ramach prawnych przepisy należy przyjąć w drodze takich aktów. Nowe przepisy powinny zastąpić przepisy wykonawcze rozporządzenia Komisji (WE) nr 1914/2006 (3). Rozporządzenie to zostaje uchylone rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 178/2014 (4).
(2)
Należy ustanowić przepisy dotyczące ustalania wysokości kwot pomocy w odniesieniu do dostaw produktów w ramach szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw. Przepisy te powinny uwzględniać dodatkowe koszty dostaw na mniejsze wyspy Morza Egejskiego wynikające z ich oddalenia i wyspiarskiego charakteru, co stwarza obciążenia, które znacznie utrudniają ich sytuację.
(3)
W zarządzaniu programem pomocy przyznawanej na dostawy produktów w ramach szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw należy posługiwać się świadectwem, zwanym „świadectwem pomocy”, używając formularza pozwolenia na przywóz.
(4)
Zarządzanie szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw wymaga wprowadzenia przepisów w sprawie wydawania świadectw pomocy, stanowiących odstępstwo od zwykłych przepisów mających zastosowanie do pozwoleń na przywóz na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 376/2008 (5).
(5)
Zarządzanie szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw powinno pozwolić na realizację dwóch celów: z jednej strony ułatwić szybkie wydawanie świadectw, w szczególności dzięki zniesieniu powszechnego obowiązku uprzedniego złożenia zabezpieczenia, jak również sprawne wypłacanie kwot pomocy związanej z dostawami produktów. Z drugiej zaś zapewnić kontrolę i monitorowanie operacji oraz udostępnianie organom administracyjnym instrumentów, których potrzebują, aby upewnić się, że cele danego programu zostały osiągnięte. Cele te mają zapewnić regularne dostawy niektórych produktów rolnych oraz niwelować skutki położenia geograficznego mniejszych wysp Morza Egejskiego, gwarantując realny oddźwięk korzyści płynących z programu na etapie wprowadzania do obrotu produktów przeznaczonych dla użytkowników końcowych.
(6)
Zasady zarządzania szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw powinny zapewnić zarejestrowanym podmiotom, w ramach ilości ustanowionych w prognozowanych bilansach dostaw, otrzymywanie świadectw w odniesieniu do produktów i ilości stanowiących przedmiot operacji handlowych, które podmioty te przeprowadzają na własny rachunek, w oparciu o dokumenty świadczące o rzeczywistym charakterze operacji i o kompletności odnośnego wniosku o przyznanie świadectwa.
(7)
Monitorowanie operacji objętych szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw wymaga, między innymi, spełnienia obowiązku udowodnienia szybkiej realizacji dostawy, której dotyczy świadectwo, oraz wprowadzenia zakazu zbywania praw i obowiązków wynikających z posiadania przedmiotowego świadectwa.
(8)
Korzyści przyznane w formie pomocy Unii powinny znajdować odzwierciedlenie w kosztach produkcji i cenach płaconych przez użytkowników końcowych. Konieczne są zatem kontrole w celu zagwarantowania faktycznego przekazywania wspomnianych korzyści.
(9)
Należy ustanowić zasady dotyczące udzielania zezwoleń i monitorowania wywozu produktów objętych szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw do państw trzecich oraz ich wysyłki do pozostałych części Unii. Wskazane jest w szczególności ustanowienie maksymalnych ilości produktów przetworzonych, które mogą być przedmiotem tradycyjnego wywozu lub wysyłki.
(10)
W celu ochrony konsumentów oraz interesów handlowych podmiotów produkty nieposiadające solidnej i właściwej jakości handlowej w rozumieniu art. 28 rozporządzenia Komisji (WE) nr 612/2009 (6) należy wykluczyć z objęcia szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw najpóźniej przed pierwszym wprowadzeniem takich produktów do obrotu oraz przewidzieć właściwe środki w przypadkach gdy wymóg ten nie zostanie spełniony.
(11)
Właściwe organy Grecji powinny określić szczegółowe przepisy administracyjne niezbędne do zarządzania szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw i monitorowania ich.
(12)
Od właściwych organów Grecji należy wymagać regularnego przedkładania Komisji sprawozdań w celu umożliwienia oceny realizacji omawianego systemu.
(13)
W odniesieniu do każdego programu pomocy na rzecz produkcji lokalnej należy uzgodnić treść wniosku o przyznanie pomocy oraz określić dołączane do wniosku dokumenty umożliwiające ocenę jego zasadności.
(14)
Należy zapewnić możliwość poprawiania w dowolnym momencie wniosków o przyznanie pomocy zawierających oczywiste błędy.
(15)
W celu umożliwienia organom krajowym Grecji planowania i następnie przeprowadzania skutecznych kontroli poprawności wniosków o przyznanie pomocy na rzecz produkcji lokalnej należy przestrzegać terminów składania wniosków o przyznanie pomocy i dokonywania w nich zmian. Należy zatem ustalić terminy, po przekroczeniu których wnioski nie będą przyjmowane. Należy ponadto stosować obniżki płatności, aby zachęcić wnioskodawców ubiegających się o przyznanie pomocy do przestrzegania ustalonych terminów.
(16)
Wnioskodawcy powinni mieć możliwość wycofania swoich wniosków o przyznanie pomocy na rzecz produkcji lokalnej lub ich części w dowolnym momencie, o ile właściwy organ jeszcze nie powiadomił ich o błędach zawartych we wnioskach o przyznanie pomocy lub przed otrzymaniem powiadomienia o kontroli na miejscu, ujawniającej błędy występujące w części wniosku, której dotyczy wycofanie.
(17)
Należy skutecznie monitorować przestrzeganie zasad dotyczących programów pomocy zarządzanych przy pomocy zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli. W tym celu oraz w celu osiągnięcia zharmonizowanego poziomu monitorowania we wszystkich państwach członkowskich należy w sposób szczegółowy ustalić kryteria i procedury techniczne w zakresie przeprowadzania kontroli administracyjnych i kontroli na miejscu. W odpowiednich przypadkach Grecja powinna dołożyć starań w celu połączenia różnych kontroli przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu z kontrolami przewidzianymi w innych przepisach Unii.
(18)
Należy określić minimalną liczbę wnioskodawców ubiegających się o pomoc objętych kontrolami na miejscu w ramach różnych programów pomocy.
(19)
Minimalną liczbę kontroli na miejscu należy wykonać na próbie wybranej po części na podstawie analizy ryzyka, a po części losowo. Należy określić główne czynniki uwzględniane przy analizie ryzyka.
(20)
W przypadku wykrycia znacznych nieprawidłowości należy zwiększyć liczbę kontroli na miejscu w danym roku i w kolejnych latach, celem uzyskania wystarczającej pewności co do poprawności odpowiednich wniosków o przyznanie pomocy.
(21)
Aby kontrole na miejscu były skuteczne, ważne jest, aby inspektorzy byli powiadamiani o powodach wyboru danych wnioskodawców ubiegających się o pomoc do kontroli na miejscu. Grecja powinna przechowywać tego rodzaju informacje.
(22)
Aby umożliwić organom krajowym Grecji i wszelkim właściwym organom Unii monitorowanie przeprowadzonych kontroli na miejscu, szczegółowe informacje na temat kontroli należy rejestrować w formie sprawozdań z kontroli. Wnioskodawcy ubiegający się o pomoc lub ich przedstawiciele powinni mieć możliwość podpisania przedmiotowych sprawozdań. W przypadku kontroli przy zastosowaniu teledetekcji Grecja powinna jednak mieć możliwość udzielania takiej możliwości jedynie w przypadkach, gdy kontrola ujawni nieprawidłowości. Ponadto w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości wnioskodawca ubiegający się o pomoc powinien otrzymywać kopię sprawozdania, niezależnie od rodzaju przeprowadzonej kontroli na miejscu.
(23)
W celu skutecznej ochrony interesów finansowych Unii należy wprowadzić odpowiednie środki zwalczania nieprawidłowości i nadużyć.
(24)
Obniżki i wykluczenia należy ustalać z uwzględnieniem zasady proporcjonalności oraz szczególnych problemów powstałych w wyniku działania siły wyższej, wyjątkowych okoliczności oraz klęsk żywiołowych. Rodzaj popełnionej nieprawidłowości decyduje o zakresie wspomnianych obniżek lub wykluczeń, aż po całkowite wykluczenie na określony okres z jednego lub kilku programów pomocy na rzecz lokalnej produkcji.
(25)
Z zasady obniżki procentowe i wykluczenia nie powinny być stosowane w przypadku, gdy wnioskodawca ubiegający się o pomoc przedstawił prawdziwe informacje lub jest w stanie udowodnić, że nieprawidłowości powstały bez jego winy.
(26)
Wnioskodawca, który w dowolnym momencie poinformował właściwe organy krajowe o nieprawidłowym wniosku o przyznanie pomocy, nie powinien podlegać obniżkom procentowym ani wykluczeniom, niezależnie od przyczyny nieprawidłowości, pod warunkiem że dany wnioskodawca nie został poinformowany o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu przez właściwy organ oraz pod warunkiem, że organ nie powiadomił uprzednio danego wnioskodawcy o jakiejkolwiek nieprawidłowości w jego wniosku. Ta sama zasada powinna obowiązywać w odniesieniu do nieprawidłowych danych zawartych w skomputeryzowanej bazie danych.
(27)
W przypadku gdy w stosunku do tego samego wnioskodawcy ubiegającego się o pomoc stosowane są różne obniżki procentowe, należy je stosować niezależnie. Ponadto obniżki procentowe i wykluczenia przewidziane na podstawie niniejszego rozporządzenia należy stosować bez uszczerbku dla kar dodatkowych z tytułu jakichkolwiek innych przepisów Unii lub prawa krajowego.
(28)
Wnioskodawcy ubiegający się o pomoc, którzy w wyniku działania siły wyższej lub zaistnienia okoliczności nadzwyczajnych nie są w stanie sprostać wymaganiom przedstawionym w szczegółowych zasadach wdrażania programów, nie powinni tracić prawa do uzyskania pomocy. Należy wskazać, jakie przypadki mogą być w szczególności uznawane przez właściwe organy za okoliczności nadzwyczajne.
(29)
W celu zapewnienia jednolitego stosowania zasady dobrej wiary w całej Unii w przypadku odzyskiwania nienależnie wypłaconych kwot należy określić warunki, w których można się powoływać na tę zasadę, bez uszczerbku dla sposobu traktowania odnośnych wydatków w kontekście rozliczenia rachunków.
(30)
Trzeba uprościć procedury wprowadzania zmian do programu wsparcia w celu zapewnienia większej elastyczności i lepszego dostosowania programu do faktycznego kontekstu uzgodnień w sprawie dostaw i lokalnej produkcji rolnej. Z tego powodu termin składania corocznych zmian należy przesunąć o dwa miesiące, by dostosować go do terminu składania rocznych sprawozdań z realizacji określonego w art. 20 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 229/2013. Istotne zmiany trzeba jednak przedstawiać Komisji w odpowiednim czasie aby umożliwić ich gruntowną ocenę i podejmowanie decyzji o ich zatwierdzeniu przed datą wejścia w życie przedmiotowych zmian.
(31)
Grecja powinna przedłożyć Komisji wszystkie informacje dotyczące realizacji programu i informacje niezbędne do zagwarantowania ich właściwego monitorowania w czasie. Z tego względu konieczne jest ustanowienie minimalnego zestawu wspólnych wskaźników efektywności oraz treści i terminów przekazywania okresowych komunikatów i statystyk dotyczących szczególnego systemu dostaw oraz środków na rzecz wsparcia produkcji lokalnej, a także rocznych sprawozdań z realizacji. W celu umożliwienia przekazywania bardziej wiarygodnych danych dotyczących szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw należy wprowadzić dodatkowy termin przekazywania ostatecznych danych rocznych. Z tego samego powodu termin zgłaszania wniosków o przyznanie pomocy w odniesieniu do wsparcia produkcji lokalnej należy odroczyć o jeden miesiąc.
(32)
Wszystkie powiadomienia przekazywane Komisji przez państwa członkowskie, które są niezbędne do właściwego funkcjonowania systemu, należy przekazywać zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 792/2009 (7).
(33)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Płatności Bezpośrednich,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
SZCZEGÓLNE UZGODNIENIA W SPRAWIE DOSTAW
SEKCJA 1
Prognozowane bilansy dostaw
Artykuł 1
Cel i zmiany prognozowanych bilansów dostaw
Prognozowany bilans dostaw, który Grecja ma opracować zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 229/2013, określa ilości podstawowych produktów potrzebnych do zaspokojenia zapotrzebowania na dostawy mniejszych wysp Morza Egejskiego (zwanych dalej „mniejszymi wyspami”) w każdym roku kalendarzowym.
Grecja może wprowadzać zmiany do prognozowanego bilansu dostaw. W odniesieniu do tych zmian stosuje się odpowiednio art. 32 niniejszego rozporządzenia.
SEKCJA 2
Funkcjonowanie uzgodnień w sprawie dostaw
Artykuł 2
Ustalanie wysokości pomocy i przyznawanie pomocy
1. Do celów art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 229/2013 Grecja określa, w kontekście programu, kwotę pomocy przyznawanej w odniesieniu do każdego produktu w celu złagodzenia skutków oddalenia, wyspiarskiego charakteru i peryferyjnego położenia, uwzględniając:
a)
szczególne potrzeby mniejszych wysp oraz określone wymogi jakościowe;
b)
tradycyjne przepływy handlowe z portami kontynentalnej części Grecji i między wyspami na Morzu Egejskim;
c)
gospodarczy aspekt przewidywanej pomocy;
d)
w odpowiednich przypadkach - potrzebę nieutrudniania potencjalnego rozwoju lokalnej produkcji;
e)
jeśli chodzi o szczególne dodatkowe koszty transportu - pośrednie koszty przeładunku związane z dostawami produktów na mniejsze wyspy;
f)
jeśli chodzi o szczególne koszty dodatkowe związane z przetwórstwem lokalnym - niewielkie rozmiary rynku i konieczność zagwarantowania bezpieczeństwa dostaw produktów na mniejsze wyspy.
2. Pomoc nie przysługuje w przypadku dostaw na mniejsze wyspy produktów, które już wcześniej skorzystały ze szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw na inne mniejsze wyspy.
Artykuł 3
Świadectwo pomocy i wypłata pomocy
1. Pomoc wypłacana jest po przedstawieniu całkowicie wykorzystanego świadectwa (zwanego dalej „świadectwem pomocy”).
Przedstawienie świadectwa pomocy organom odpowiedzialnym za dokonywanie wypłat jest równoznaczne ze złożeniem wniosku o przyznanie pomocy. Z wyjątkiem przypadków działania siły wyższej lub wyjątkowych warunków klimatycznych świadectwa pomocy przedstawia się w ciągu 30 dni od dnia ich przydziału. W przypadku przekroczenia tego terminu kwota pomocy zmniejszana jest o 5 % za każdy dzień zwłoki.
Właściwe organy dokonują wypłaty pomocy w terminie 90 dni od dnia złożenia wykorzystanego świadectwa pomocy, z wyjątkiem następujących przypadków:
a)
działania siły wyższej lub wystąpienia wyjątkowych warunków klimatycznych;
b)
trwania postępowania administracyjnego w sprawie uprawnienia do pomocy; w takich przypadkach wypłata ma miejsce dopiero po uznaniu uprawnienia.
2. Świadectwa pomocy sporządza się na podstawie wzoru pozwolenia na przywóz określonego w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 376/2008.
Artykuł 7 ust. 5, art. 12, 14, 16, 17, 18, 20, 22, 25, 26, 28, 32 oraz 35-40 rozporządzenia (WE) nr 376/2008 stosuje się odpowiednio, nie naruszając przepisów niniejszego rozporządzenia.
3. Wpis „świadectwo pomocy” jest drukowany lub nanoszony przy pomocy pieczęci w polu 20 (dane szczegółowe) świadectwa.
4. Skreśla się pola 7 i 8 świadectwa.
5. W polu 12 świadectwa pomocy wpisuje się ostatni dzień okresu ważności.
6. Wysokość stosowanej kwoty pomocy jest równa wysokości kwoty pomocy obowiązującej w dniu złożenia wniosku o świadectwo pomocy.
7. Świadectwa pomocy wydawane są przez właściwy organ na wniosek zainteresowanych stron, w granicach przewidzianych w prognozowanych bilansach dostaw.
Artykuł 4
Przeniesienie korzyści na użytkownika końcowego
Do celów art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 229/2013 właściwe organy wprowadzają wszelkie niezbędne środki mające na celu kontrolę przenoszenia korzyści na użytkownika końcowego. Mogą one przy tym oceniać marże handlowe i ceny stosowane przez poszczególne zainteresowane podmioty.
O środkach, o których mowa w akapicie pierwszym, a w szczególności o elementach kontroli mających na celu stwierdzenie przeniesienia korzyści, jak również o wszelkich wprowadzonych zmianach, informuje się Komisję w ramach rocznych sprawozdań z realizacji przewidzianych w art. 20 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 229/2013.
Artykuł 5
Rejestr podmiotów gospodarczych
1. Aby móc ubiegać się o wpis do rejestru, o którym mowa w art. 11 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 229/2013, podmioty gospodarcze zobowiązują się:
a)
udostępniać na żądanie właściwych organów wszelkie istotne informacje na temat prowadzonej działalności handlowej, zwłaszcza w odniesieniu do stosowanych cen i marż zysku;
b)
działać wyłącznie we własnym imieniu i na własny rachunek;
c)
składać wnioski o świadectwa proporcjonalne do obiektywnie stwierdzonych, faktycznych możliwości zbytu odnośnych produktów;
d)
powstrzymać się od wszelkich działań mogących powodować sztuczne niedobory produktów i od wprowadzania do obrotu produktów, którymi dysponują, po sztucznie zaniżonych cenach;
e)
wykazać w sposób satysfakcjonujący dla właściwych organów, że przy zbywaniu produktów rolnych na mniejszych wyspach korzyści przenoszone są na użytkowników końcowych.
2. Podmioty gospodarcze planujące wysyłkę nieprzetworzonych, przetworzonych lub zapakowanych produktów do pozostałych części Unii lub ich wywóz do państw trzecich na podstawie warunków określonych w art. 11, zgłaszają taki zamiar w chwili składania wniosku o wpis do rejestru lub później, w stosownych przypadkach podając lokalizację zakładu pakującego.
3. Przetwórcy planujący wysyłkę przetworzonych produktów do pozostałych części Unii lub ich wywóz do państw trzecich na podstawie warunków określonych w art. 11 lub 12 zgłaszają taki zamiar w chwili składania wniosku o wpis do rejestru lub później, w stosownych przypadkach podając lokalizację zakładu przetwórczego oraz analityczny wykaz przetwarzanych produktów.
Artykuł 6
Dokumenty składane przez podmioty gospodarcze oraz ważność świadectw pomocy
1. Właściwe organy przyjmują wnioski o wydanie świadectw pomocy składane przez podmioty gospodarcze dla każdej partii towaru, pod warunkiem że są do nich dołączone oryginały lub uwierzytelnione odpisy faktur zakupu.
Faktura zakupu, konosament lub lotniczy list przewozowy są wystawiane na nazwisko wnioskodawcy.
2. Okres ważności świadectw wynosi 45 dni. W szczególnych przypadkach, jeśli transport opóźniają poważne i nieprzewidziane przeszkody, okres ten może zostać przedłużony przez właściwy organ, nie może on jednak przekraczać dwóch miesięcy, licząc od daty wystawienia świadectwa.
Artykuł 7
Okazywanie świadectw i produktów
1. W przypadku produktów objętych szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw świadectwa pomocy należy przedstawiać właściwym organom w ciągu 15 dni roboczych od daty zezwolenia na rozładunek towarów. Właściwe organy mogą skrócić ten termin.
2. Towary przedstawia się luzem lub w osobnych partiach, zgodnie z okazywanym świadectwem.
Artykuł 8
Jakość produktów
Zgodność produktów z wymogami, o których mowa w art. 9 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 229/2013, sprawdzana jest najpóźniej na etapie pierwszego wprowadzania ich do obrotu, zgodnie z obowiązującymi w Unii normami i praktykami.
W przypadku stwierdzenia, że produkt nie spełnia wymogów ustanowionych w art. 9 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 229/2013, traci on wówczas uprawnienia wynikające ze szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw, a odpowiednie ilości włącza się z powrotem do prognozowanego bilansu dostaw.
Jeśli przyznano pomoc zgodnie z art. 3 niniejszego rozporządzenia, jest ona zwracana.
Artykuł 9
Znaczący wzrost liczby wniosków o wydanie świadectw pomocy
1. Jeśli stan realizacji prognozowanego bilansu dostaw wskazuje na znaczący wzrost liczby wniosków o wydanie świadectw pomocy dla danego produktu, co może przeszkodzić w osiągnięciu jednego lub większej liczby celów szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw, po konsultacji z odpowiednimi organami Grecja wprowadza wszystkie konieczne środki celem zapewnienia dostaw produktów pierwszej potrzeby na mniejsze wyspy, uwzględniając dostępne dostawy oraz potrzeby sektorów priorytetowych.
2. Jeżeli, po konsultacji z odpowiednimi organami, Grecja podejmuje decyzję o zastosowaniu ograniczenia ilości wydawanych świadectw, właściwe organy stosują jednolitą obniżkę procentową w odniesieniu do wszystkich złożonych wniosków.
Artykuł 10
Ustalanie maksymalnej ilości na jeden wniosek o wydanie świadectwa
Na tyle, na ile jest to absolutnie niezbędne celem uniknięcia zakłóceń na rynkach mniejszych wysp lub działań spekulacyjnych mogących poważnie zaszkodzić sprawnemu funkcjonowaniu szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw, właściwe organy mogą ustalić maksymalną ilość przyznawaną na jeden wniosek o świadectwo.
Właściwe organy niezwłocznie powiadamiają Komisję o przypadkach zastosowania niniejszego artykułu.
Powiadomienia, o których mowa w niniejszym artykule, składa się zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 792/2009.
SEKCJA 3
Wywóz I wysyłka
Artykuł 11
Warunki wywozu lub wysyłki
1. Wywóz i wysyłka nieprzetworzonych produktów objętych szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw lub produktów zapakowanych bądź przetworzonych zawierających produkty objęte szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw, odbywają się na warunkach określonych w ust. 2 i 3 poniżej.
2. Ilości produktów, na które przyznano pomoc, a które są wywożone bądź wysyłane, ponownie wlicza się do prognozowanego bilansu dostaw, natomiast podmiot gospodarczy wywożący bądź wysyłający produkty zwraca otrzymaną pomoc najpóźniej w momencie wywozu lub wysyłki.
Produktów takich nie wywozi się ani nie wysyła do momentu dokonania zwrotu, o którym mowa w akapicie pierwszym.
W przypadku gdy nie jest możliwe ustalenie wysokości przyznanej pomocy, zakłada się, że produkty otrzymały najwyższą stawkę pomocy ustaloną przez Unię dla tego typu produktów w okresie sześciu miesięcy poprzedzających dzień złożenia wniosku o wydanie pozwolenia na wywóz lub wysyłkę.
Produkty takie mogą zostać objęte refundacją wywozową, o ile spełniają kryteria jej przyznawania.
3. Właściwe organy zezwalają na wywóz lub wysyłkę przetworzonych produktów w ilościach innych niż te, o których mowa w ust. 2 i w art. 12, wyłącznie w przypadku, gdy przetwórca lub wywożący zaświadczy, że produkty te nie zawierają surowców objętych szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw.
Właściwe organy zezwalają na ponowny wywóz lub wysyłkę produktów nieprzetworzonych lub produktów zapakowanych innych niż te, o których mowa w ust. 2 wyłącznie w przypadkach, gdy podmiot wywożący zaświadczy, że produkty te nie były objęte szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw.
Właściwe organy przeprowadzają konieczne kontrole sprawdzające prawdziwość oświadczeń, o których mowa w akapitach pierwszym i drugim oraz, w stosownych przypadkach, odzyskują przyznane korzyści.
Artykuł 12
Tradycyjny wywóz i wysyłka produktów przetworzonych
1. Przetwórcy, którzy zadeklarowali, zgodnie z art. 5 ust. 3, zamiar wywozu bądź wysyłki w ramach tradycyjnych przepływów handlowych, o których mowa w art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 229/2013, produktów przetworzonych zawierających surowce, które zostały objęte szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw, mogą realizować je w granicach ilości rocznych określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. Właściwe organy udzielają koniecznych zezwoleń w taki sposób, aby mieć pewność, iż transakcje nie przekraczają odnośnych maksymalnych ilości rocznych.
2. Wywóz produktów, o których mowa w ust. 1, nie wymaga okazania pozwolenia na wywóz.
SEKCJA 4
Zarządzanie, kontrola I monitorowanie
Artykuł 13
Kontrole
1. Kontrole administracyjne podczas przywozu, wywozu i wysyłki produktów rolnych są wyczerpujące i składają się między innymi z kontroli krzyżowych dokumentów, o których mowa w art. 6 ust. 1.
2. Kontrole bezpośrednie przeprowadzane na mniejszych wyspach podczas wprowadzania do obrotu, wywozu i wysyłki produktów rolnych dotyczą reprezentatywnej próby co najmniej 5 % świadectw okazanych zgodnie z art. 7.
Do tych kontroli bezpośrednich stosuje się odpowiednio rozporządzenie Komisji (WE) nr 1276/2008 (8).
W szczególnych przypadkach Komisja może zażądać objęcia kontrolami innego odsetka świadectw.
Artykuł 14
Krajowe przepisy dotyczące zarządzania i monitorowania
Właściwe organy przyjmują dodatkowe przepisy konieczne do zarządzania szczególnymi uzgodnieniami w sprawie dostaw i monitorowania ich w czasie rzeczywistym.
Na żądanie Komisji państwa członkowskie powiadamiają ją o wszelkich środkach, które zamierzają wdrażać na podstawie akapitu pierwszego.
ROZDZIAŁ II
ŚRODKI WSPARCIA NA RZECZ LOKALNYCH PRODUKTÓW ROLNYCH
SEKCJA 1
Kwota pomocy I wnioski o przyznanie pomocy
Artykuł 15
Kwota pomocy
1. Wysokość pomocy przyznawanej w ramach środków wsparcia na rzecz lokalnych produktów rolnych przewidzianych w rozdziale IV rozporządzenia (UE) nr 229/2013 nie przekracza pułapów określonych w art. 18 tego rozporządzenia.
2. Warunki przyznawania pomocy, rodzaje produktów rolnych oraz odpowiednie kwoty określa program zatwierdzony zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 229/2013.
Artykuł 16
Składanie wniosków
Wnioski o przyznanie pomocy na dany rok kalendarzowy należy składać w urzędzie wyznaczonym przez właściwe organy Grecji, korzystając ze sporządzonych przez te organy wzorów i w określonych przez nie przedziałach czasowych. Odnośne przedziały czasowe są ustalane w taki sposób, aby możliwe było przeprowadzenie koniecznych kontroli na miejscu i trwają najdłużej do dnia 28 lutego następnego roku kalendarzowego.
Artykuł 17
Poprawianie oczywistych błędów
W przypadkach gdy po złożeniu wniosku o przyznanie pomocy właściwy organ stwierdzi oczywiste błędy we wniosku, wniosek można poprawiać w każdej chwili.
Artykuł 18
Składanie wniosków po terminie
Z wyjątkiem przypadków działania siły wyższej i zaistnienia nadzwyczajnych okoliczności, złożenie wniosku po upływie terminu ustanowionego zgodnie z art. 16 wiąże się z obniżeniem pomocy, do której beneficjent byłby uprawniony, gdyby wniosek został złożony w terminie, o 1 % za każdy dzień roboczy zwłoki. Wnioski złożone po upływie 25 dni kalendarzowych od daty wygaśnięcia terminu uznaje się za niedopuszczalne.
Artykuł 19
Wycofywanie wniosków o przyznanie pomocy
1. Wnioski o przyznanie pomocy można wycofywać w całości bądź w części w dowolnym momencie.
Jeżeli jednak właściwy organ powiadomił wnioskodawcę ubiegającego się o pomoc o nieprawidłowościach we wniosku lub przekazał mu powiadomienie o planowanej kontroli na miejscu i jeśli w wyniku takiej kontroli zostaną wykryte nieprawidłowości, nie można wycofać tych części wniosku, których nieprawidłowości dotyczą.
2. Wycofanie wniosku lub części wniosku na mocy ust. 1 oznacza powrót wnioskodawcy do sytuacji sprzed złożenia danego wniosku lub jego części.
3. Najpóźniej do dnia 31 marca każdego roku przeprowadza się analizę wniosków wycofanych w poprzednim roku kalendarzowym, celem ustalenia głównych przyczyn i potencjalnych tendencji na poziomie lokalnym.
SEKCJA 2
Kontrole
Artykuł 20
Zasady ogólne
Weryfikacji dokonuje się w drodze kontroli administracyjnych oraz kontroli na miejscu.
Kontrole administracyjne mają charakter wyczerpujący i obejmują kontrole krzyżowe dotyczące m.in. danych ze Zintegrowanego Systemu Zarządzania i Kontroli przewidzianego w tytule V rozdział II, tytule VI rozdział II i art. 47, 61 i art. 102 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 (9).
Na podstawie analizy ryzyka zgodnie z art. 22 ust. 1 niniejszego rozporządzenia właściwe organy przeprowadzają wyrywkowe kontrole na miejscu w odniesieniu do przynajmniej 5 % złożonych wniosków o przyznanie pomocy. Próba musi ponadto obejmować przynajmniej 5 % kwoty, na którą opiewa pomoc.
We wszystkich uzasadnionych przypadkach Grecja korzysta ze zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli.
Artykuł 21
Kontrole na miejscu
1. Kontrole na miejscu mają charakter niezapowiedziany. Można jednak wystosować uprzednie powiadomienie ograniczone do niezbędnego minimum, jeżeli nie zakłóci to celu kontroli. O planowanej kontroli powiadamia się z wyprzedzeniem do maksymalnie 48 godzin, z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków.
2. W stosownych przypadkach kontrole na miejscu przewidziane w niniejszej sekcji przeprowadza się w powiązaniu z ewentualnymi innymi kontrolami przewidzianymi w przepisach Unii.
3. Jeżeli wnioskodawcy ubiegający się o pomoc lub ich przedstawiciele uniemożliwiają przeprowadzenie kontroli na miejscu, odrzuca się ich wniosek lub wnioski o przyznanie pomocy.
Artykuł 22
Wybór wnioskodawców ubiegających się o pomoc do kontroli na miejscu
1. Właściwe organy dokonują wyboru wnioskodawców ubiegających się o pomoc do kontroli na miejscu na podstawie analizy ryzyka i reprezentatywności złożonych wniosków o przyznanie pomocy. W analizie ryzyka uwzględnia się odpowiednio poniższe czynniki:
a)
kwotę pomocy;
b)
liczbę działek rolnych, obszar i w stosownych przypadkach liczbę zwierząt objętych wnioskiem lub wyprodukowane, przewiezione, przetworzone lub wprowadzone do obrotu ilości;
c)
zmiany w porównaniu z rokiem poprzednim;
d)
ustalenia wynikające z kontroli przeprowadzonych w latach ubiegłych;
e)
inne elementy określone przez Grecję.
Aby przebadana próba była reprezentatywna, Grecja wybiera losowo 20-25 % minimalnej liczby wnioskodawców ubiegających się o pomoc do kontroli na miejscu.
2. Właściwy organ rejestruje powody wyboru każdego z wnioskodawców ubiegających się o pomoc do kontroli na miejscu. Inspektor prowadzący kontrolę na miejscu informowany jest o tych powodach przed rozpoczęciem kontroli.
Artykuł 23
Sprawozdanie z kontroli
1. Każda kontrola na miejscu jest przedmiotem sprawozdania z kontroli zawierającego szczegółowe informacje na temat przeprowadzonej kontroli. Sprawozdanie to określa w szczególności:
a)
poddane kontroli programy pomocy i wnioski o przyznanie pomocy;
b)
obecne osoby;
c)
poddane kontroli działki rolne, działki rolne na których dokonano pomiarów, wyniki pomiarów w stosunku do każdej mierzonej działki i zastosowane metody pomiarów;
d)
liczbę i rodzaj zwierząt, których obecność stwierdzono oraz, w stosownych przypadkach, numery kolczyków identyfikacyjnych, wpisów do rejestru i skomputeryzowanej bazy danych bydła oraz wszystkie inne skontrolowane dokumenty potwierdzające, wyniki kontroli, a także, w stosownych przypadkach, szczególne uwagi odnoszące się do poszczególnych zwierząt lub ich kodów identyfikacyjnych;
e)
skontrolowane ilości wyprodukowane, przewiezione, przetworzone lub wprowadzone do obrotu;
f)
czy wnioskodawca ubiegający się o pomoc został powiadomiony o wizycie, a jeżeli tak, to z jakim wyprzedzeniem;
g)
wszelkie dalsze zastosowane środki kontrolne.
2. Wnioskodawcy ubiegający się o pomoc lub ich przedstawiciele mają możliwość podpisania odpowiedniego sprawozdania w celu potwierdzenia swojej obecności w czasie kontroli oraz dodania do niego uwag. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości wnioskodawca ubiegający się o pomoc otrzymuje egzemplarz sprawozdania z kontroli.
W przypadku kontroli na miejscu przy zastosowaniu teledetekcji Grecja nie ma obowiązku umożliwiać wnioskodawcom ubiegającym się o pomoc lub ich przedstawicielom podpisywania sprawozdań z kontroli, o ile takie kontrole nie wykazały nieprawidłowości.
SEKCJA 3
Obniżki i wykluczenia oraz płatności nienależne
Artykuł 24
Obniżki i wykluczenia
W przypadku rozbieżności pomiędzy informacjami podanymi we wnioskach o przyznanie pomocy a ustaleniami wynikającymi z kontroli, o których mowa w sekcji 2, Grecja stosuje obniżki kwot pomocy lub wykluczenia. Przedmiotowe obniżki lub wykluczenia są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
Artykuł 25
Wyjątki od stosowania obniżek i wykluczeń
1. Obniżki i wykluczenia przewidziane w art. 24 nie mają zastosowania w przypadku, gdy wnioskodawca ubiegający się o pomoc przedłożył poprawne informacje co do stanu faktycznego lub może w inny sposób wykazać, że nieprawidłowości powstały bez jego winy.
2. Obniżki i wykluczenia nie mają zastosowania do tych części wniosków o przyznanie pomocy, co do których wnioskodawca ubiegający się o pomoc poinformował na piśmie właściwy organ o nieprawidłowościach zaistniałych przed złożeniem wniosku lub po nim, pod warunkiem, że właściwy organ nie poinformował wcześniej wnioskodawcy ubiegającego się o pomoc o planowanej kontroli na miejscu lub o nieprawidłowościach w danym wniosku.
Wniosek poprawia się na podstawie informacji udzielonych przez wnioskodawcę ubiegającego się o pomoc zgodnie z akapitem pierwszym, tak by odpowiadał realnej sytuacji.
Artykuł 26
Zwrot nienależnych wypłat oraz kary
1. W przypadku wypłat nienależnych stosuje się odpowiednio art. 80 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 (10).
2. Jeżeli nienależnych wypłat dokonano na skutek fałszywych deklaracji lub przedstawienia fałszywych dokumentów bądź poważnego zaniedbania ze strony wnioskodawcy ubiegającego się o pomoc, stosuje się kary w wysokości nienależnie wypłaconych kwot wraz z odsetkami naliczonymi zgodnie z art. 80 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1122/2009.
Artykuł 27
Siła wyższa i okoliczności nadzwyczajne
W przypadkach działania siły wyższej lub wystąpienia okoliczności nadzwyczajnych w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, stosuje się odpowiednio art. 75 rozporządzenia (WE) nr 1122/2009.
ROZDZIAŁ III
PRZEPISY OGÓLNE I KOŃCOWE
Artykuł 28
Wypłata pomocy
Po sprawdzeniu wniosków o przyznanie pomocy i odpowiednich dokumentów potwierdzających oraz po obliczeniu kwot, które należy przyznać w ramach programu wsparcia, o którym mowa w rozdziale II rozporządzenia (UE) nr 229/2013, właściwe organy dokonują wypłaty pomocy z tytułu danego roku kalendarzowego:
a)
w odniesieniu do szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw i środków, o których mowa w art. 3, rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 178/2014 - przez cały rok;
b)
w odniesieniu do płatności bezpośrednich - zgodnie z art. 75 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013;
c)
w odniesieniu do innych płatności - w okresie od dnia 16 października bieżącego roku do dnia 30 czerwca roku następnego.
Artykuł 29
Wskaźniki efektywności
Każdego roku Grecja przekazuje Komisji co najmniej dane w zakresie wskaźników efektywności określonych w załączniku II.
Dane te są przekazuje się w kontekście rocznego sprawozdania z realizacji, o którym mowa w art. 20 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 229/2013.
Artykuł 30
Powiadomienia
1. W odniesieniu do szczególnego systemu dostaw właściwe organy przesyłają Komisji, nie później niż ostatniego dnia miesiąca następującego po zakończeniu każdego kwartału, następujące dostępne na dany dzień informacje dotyczące operacji przeprowadzonych w poprzednich miesiącach w odniesieniu do bilansu dostaw roku kalendarzowego odniesienia, w podziale na produkty, kody CN oraz, w stosownych przypadkach, miejsca przeznaczenia poszczególnych produktów:
a)
ilości produktów z podziałem na miejsce wysyłki, czyli kontynentalną część Grecji bądź inne wyspy;
b)
kwotę pomocy oraz wydatki faktycznie poniesione na poszczególne produkty;
c)
ilości produktów, w stosunku do których nie wykorzystano świadectw pomocy;
d)
wszelkie ilości wywiezione do państw trzecich lub wysłane do pozostałych części Unii po przetworzeniu zgodnie z art. 11;
e)
przesunięcia w obrębie łącznej ilości w odniesieniu do danej kategorii produktów oraz zmiany prognozowanych bilansów dostaw wprowadzone w danym okresie;
f)
dostępne saldo i procent wykorzystania.
Dane, o których mowa w akapicie pierwszym, przekazuje się w oparciu o wykorzystane świadectwa. Ostateczne dane w kolejnym zgłoszeniu odnoszące się do bilansu dostaw każdego roku kalendarzowego przekazuje się Komisji najpóźniej do dnia 31 maja następnego roku.
2. W odniesieniu do wspierania lokalnej produkcji Grecja przekazuje Komisji informacje o:
a)
otrzymanych wnioskach o przyznanie pomocy i kwotach odpowiadających poprzedniemu rokowi kalendarzowemu - w terminie do dnia 30 kwietnia każdego roku;
b)
ostatecznie zakwalifikowanych wnioskach o przyznanie pomocy i kwotach odpowiadających poprzedniemu rokowi kalendarzowemu - w terminie do dnia 31 lipca każdego roku.
3. Powiadomienia, o których mowa w niniejszym artykule, przekazuje się zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 792/2009.
4. Powiadomienia, o których mowa w art. 20 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 229/2013, przekazuje się zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 792/2009.
Artykuł 31
Sprawozdanie
1. Sprawozdanie przewidziane w art. 20 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 229/2013 zawiera m.in.:
a)
informacje o wszelkich znaczących zmianach dotyczących sytuacji społeczno-gospodarczej i sytuacji w rolnictwie;
b)
streszczenie dostępnych danych fizycznych i finansowych dotyczących realizacji każdego środka, poparte analizą tych danych, oraz, w stosownych przypadkach, opisem i analizą sektora gospodarki, którego dotyczy dany środek;
c)
informacje o stanie zaawansowania działań i priorytetów w stosunku do ich celów ogólnych i szczegółowych w dniu przedstawienia sprawozdania, przy użyciu wskaźników ilościowych;
d)
krótką prezentację ważnych napotkanych problemów w zakresie zarządzania działaniami i ich realizacji wraz z wnioskami z analizy, o której mowa w art. 19 ust. 3 niniejszego rozporządzenia;
e)
ocenę wyników wszystkich środków przy uwzględnieniu ich wzajemnych zależności;
f)
w odniesieniu do szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw:
(i)
dane i analizę dotyczącą tendencji cenowych oraz sposobu przenoszenia korzyści, jak również informacje o powziętych środkach i kontrolach przeprowadzonych w celu zapewnienia przekazania korzyści zgodnie z art. 4 niniejszego rozporządzenia;
(ii)
uwzględniając inne dostępne rodzaje pomocy, analizę proporcjonalności pomocy w stosunku do dodatkowych kosztów związanych z dostawą na mniejsze wyspy i do stosowanych cen, a w odniesieniu do produktów przeznaczonych do przetworzenia lub wykorzystania jako środki produkcji rolnej, dodatkowych kosztów związanych z ich wyspiarskim charakterem i peryferyjnością;
g)
stopień realizacji celów poszczególnych środków przewidzianych w programie, mierzony za pomocą obiektywnych wskaźników;
h)
dane dotyczące rocznego bilansu dostaw dla mniejszych wysp, m.in. jeśli chodzi o spożycie, rozwój pogłowia, produkcję i handel;
i)
dane dotyczące faktycznie przyznanych kwot na realizację działań prowadzonych w ramach programu na podstawie kryteriów określonych przez Grecję, takich jak liczba kwalifikowalnych producentów, liczba zwierząt objętych płatnościami, obszary kwalifikowalne do pomocy lub liczba branych pod uwagę gospodarstw;
j)
dane dotyczące realizacji finansowej każdego z działań w ramach programu;
k)
dane statystyczne dotyczące kontroli przeprowadzonych przez właściwe organy i wszelkich nałożonych kar;
l)
uwagi Grecji dotyczące realizacji programu;
m)
roczne dane dotyczące wskaźników efektywności, o których mowa w art. 29 niniejszego rozporządzenia.
2. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, przesyła się Komisji zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 792/2009.
Artykuł 32
Zmiany programu
1. Zmiany, które mają być wprowadzone do programu wsparcia, o którym mowa w rozdziale II rozporządzenia (UE) nr 229/2013, przedkłada się Komisji do zatwierdzenia wraz z należytym uzasadnieniem, zawierającym w szczególności następujące informacje:
a)
przyczyny ewentualnych trudności we wdrażaniu, uzasadniające zmiany programu;
b)
oczekiwane skutki zmian;
c)
wpływ na finansowanie i kontrolę zobowiązań.
Z wyjątkiem przypadków działania siły wyższej i wyjątkowych okoliczności Grecja składa wnioski w sprawie zmian programu tylko raz na rok kalendarzowy. Wnioski w sprawie zmian wpływają do Komisji najpóźniej dnia 30 września każdego roku.
Jeżeli Komisja nie przedstawi zastrzeżeń do proponowanych zmian, przedmiotowe zmiany stosuje się od dnia 1 stycznia roku następującego po roku ich zgłoszenia.
Zmiany takie można stosować wcześniej, o ile przed upływem terminu wymienionego w akapicie trzecim Komisja potwierdzi Grecji na piśmie, że zmiany będące przedmiotem powiadomienia są zgodne z przepisami Unii.
Jeżeli zmiana będąca przedmiotem powiadomienia nie jest zgodna z przepisami Unii, Komisja informuje Grecję przed upływem terminu wymienionego w akapicie trzecim, że zgłoszona zmiana nie obowiązuje do chwili przedstawienia Komisji zmiany, którą będzie można uznać za zgodną z przepisami.
2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 Komisja ocenia osobno poszczególne zmiany proponowane przez Grecję i podejmuje decyzje o ich zatwierdzeniu najpóźniej w terminie czterech miesięcy od ich przedłożenia zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 22 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 229/2013, w przypadku następujących zmian:
a)
wprowadzenia do programu wsparcia nowych grup produktów, które mają być wspierane w ramach szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw, lub nowych środków na rzecz lokalnej produkcji rolnej; oraz
b)
zwiększenia już zatwierdzonej jednostkowej kwoty wsparcia w odniesieniu do każdego istniejącego środka o więcej niż 50 % kwoty obowiązującej w momencie złożenia wniosku w sprawie zmiany.
Bez uszczerbku dla procedury określonej w ust. 1 Grecja może przedłożyć wniosek w sprawie zmian przewidzianych w niniejszym ustępie raz na rok kalendarzowy. Wnioski w sprawie zmian, o których mowa w niniejszym ustępie, wpływają do Komisji nie później niż do dnia 31 lipca roku poprzedzającego ich wejście w życie.
Zatwierdzone w ten sposób zmiany stosuje się od dnia 1 stycznia roku następującego po roku przedstawienia wniosku w sprawie zmiany lub od daty wyraźnie wskazanej w decyzji zatwierdzającej.
3. W następujących przypadkach Grecja jest uprawniona do wnoszenia zmian z pominięciem procedury określonej w ust. 1, pod warunkiem poinformowania o nich Komisji:
a)
w odniesieniu do prognozowanych bilansów dostaw - zmian poziomu każdej pomocy w granicach 20 % lub zmian ilości produktów objętych bilansem dostaw oraz, w związku z tym, zmian całkowitej kwoty pomocy przyznanej na wsparcie każdej linii produktów;
b)
w odniesieniu do wszystkich środków - zwiększenia lub zmniejszenia, w granicach 20 %, przydziału finansowego przeznaczonego na każdy środek indywidualny, bez uszczerbku dla pułapów finansowych przewidzianych w art. 18 rozporządzenia (UE) nr 229/2013, pod warunkiem że takie dostosowania zostaną zgłoszone nie później niż dnia 30 kwietnia roku następującego po roku kalendarzowym, którego dotyczy zmiana przydzielonych środków finansowych; oraz
c)
w przypadku zmian wynikających ze zmian kodów i opisów określonych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 (11) wykorzystywanych do identyfikacji produktów korzystających z pomocy, o ile zmiany te nie wiążą się ze zmianą samych produktów.
4. Zmiany, o których mowa w ust. 3, wchodzą w życie nie wcześniej niż z dniem otrzymania ich przez Komisję. Są one należycie wyjaśnione i poparte uzasadnieniem i mogą być wprowadzane tylko raz do roku, z wyjątkiem następujących przypadków:
a)
działania siły wyższej lub zaistnienia wyjątkowych okoliczności;
b)
zmian dotyczących ilości produktów objętych uzgodnieniami w sprawie dostaw;
c)
zmian wynikających ze zmian kodów i opisów określonych w rozporządzeniu (EWG) nr 2658/87.
5. Do celów niniejszego artykułu stosuje się następujące definicje:
a)
„środek” oznacza zgrupowanie systemów pomocy oraz działań niezbędnych do osiągnięcia jednego lub większej liczby celów programu, stanowiące linię budżetową, pulę środków finansowych dla której określono w tabeli finansowania, o której mowa w art. 5 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 229/2013;
b)
„grupa produktów” oznacza wszystkie produkty, dla których pierwsze dwie cyfry kodu CN są jednakowe, jak określono w rozporządzeniu (EWG) nr 2658/87.
6. Powiadomienia, o których mowa w niniejszym artykule, przesyła się zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 792/2009.
Artykuł 33
Zmniejszanie zaliczek
Bez uszczerbku dla ogólnych zasad dyscypliny budżetowej, jeżeli informacje przekazane Komisji przez Grecję na mocy art. 30 i 31 są niekompletne lub jeżeli został przekroczony termin ich przekazania, Komisja może dokonać czasowego i ryczałtowego zmniejszenia zaliczek przekazywanych na konto wydatków rolniczych.
Artykuł 34
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 20 lutego 2014 r.