PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) 2015/171
ze dne 4. února 2015
o některých aspektech postupu vydávání licencí železničním podnikům
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2012/34/EU ze dne 21. listopadu 2012 o vytvoření jednotného evropského železničního prostoru (1), a zejména na čl. 17 odst. 5 uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Doporučení Komise ze dne 7. dubna 2004 o používání společného evropského vzoru pro licenční doklady vydané v souladu se směrnicí Rady 95/18/ES o vydávání licencí železničním podnikům (2) doporučilo používání standardního vzoru pro licenční doklady vydávané vnitrostátními orgány vydávajícími licence.
(2)
Podle článku 23 směrnice 2012/34/EU platí licence vydané vnitrostátními orgány vydávajícími licence na celém území Unie. Vnitrostátní orgány vydávající licence by měly informovat Evropskou agenturu pro železnice o licencích, které byly vydány, pozastaveny, odebrány nebo změněny a ta by měla v souladu s tím informovat ostatní členské státy. Společná šablona pro licence by usnadnila práci vnitrostátním orgánům vydávajícím licence a Evropské agentuře pro železnice a zajistila by snazší přístup k informacím o licencích všem zúčastněným stranám, zejména orgánům vydávajícím licence z ostatních členských států a provozovatelům infrastruktury.
(3)
Všechny nezbytné informace, které potvrzují, že danému železničnímu podniku je pravidelně vydávána licence pro určitý druh železničních dopravních služeb, mohou být obsaženy ve standardizovaném dokladu. Standardní šablona pro licenční doklad by usnadnila zveřejňování všech důležitých informací o licencích na internetové stránce Evropské agentury pro železnice. Standardní vzor by mohl být v budoucnu měněn v závislosti na zkušenostech s jeho používáním a na vývoji potřeb dalších informací o licencích.
(4)
Podmínky, za kterých mohou být splněny požadavky uvedené v článku 22 směrnice 2012/34/EU týkající se pokrytí občanskoprávní odpovědnosti, se mohou mezi členskými státy lišit v závislosti na vnitrostátních právních předpisech. Důkaz, že železniční podnik splňuje tyto vnitrostátní požadavky by měl být uveden v příloze licenčního dokladu. Za tímto účelem by měla být pro tuto přílohu použita standardní šablona. V případě, že železniční podnik hodlá provozovat své činnosti ve dvou nebo více členských státech, pokrytí občanskoprávní odpovědnosti pro každý z těchto členských států by mělo být uvedeno v další příloze, kterou by měl poskytnout orgán vydávající licence v dalším členském státě, ve kterém železniční podnik hodlá své činnosti provozovat.
(5)
Orgány vydávající licence mohou snížit své administrativní náklady, úroveň licenčních poplatků a zkrátit dobu pro přijetí rozhodnutí o žádosti o licenci, pokud si budou rychle vyměňovat potřebné údaje s ostatními orgány a jinými veřejnými či soukromými subjekty.
(6)
Kvůli malému pohybu na trhu nejsou v některých členských státech po dobu jednoho roku nebo více po sobě jdoucích let přijímána žádná rozhodnutí o vydání licence. Vysoké poplatky zároveň mohou pro železniční podniky představovat překážku vstupu na trh.
(7)
Na železniční podniky, které žádají o novou licenci, by se neměly vztahovat méně příznivé podmínky pro vydávání licencí než na železniční podniky, které již na trhu provozují činnost.
(8)
Zbytečná administrativní zátěž orgánů vydávajících licence a podniků by měla být snížena přísným omezením požadavků na podmínky stanovené ve směrnici 2012/34/EU.
(9)
Orgány vydávající licence nemají povinnost vyžadovat od železničního podniku licenční poplatek. Členské státy však mohou rozhodnout o zavedení takového poplatku za činnost prováděnou orgány vydávajícími licence při posuzování žádosti. V takovém případě by licenční poplatek měl být nediskriminační, měl by být skutečně vybírán od všech podniků žádajících o licenci a vycházet ze skutečné pracovní zátěže orgánu vydávajícího licence. Jestliže licenční poplatek překročí částku 5 000 EUR, orgán vydávající licence by měl v potvrzení o zaplacení poplatku uvést počet vynaložených člověkohodin a výdaje.
(10)
Ve snaze vytvořit rovné podmínky mezi železničními podniky byly směrnicí 2012/34/EU zrušeny některé úpravy, které nejsou slučitelné se zlepšenými tržními podmínkami, kdy železniční podniky musí být pojištěny nebo mít odpovídající záruky za tržních podmínek. Orgány vydávající licence by měly být vyzvány, aby ověřily provádění revidovaných podmínek ve spolupráci s dalšími orgány členských států.
(11)
Udělení licence železničnímu podniku by nemělo být podmíněno tím, že je držitelem osvědčení o bezpečnosti podle čl. 10 směrnice 2004/49/ES Evropského parlamentu a Rady. (3)
(12)
Nové železniční podniky jsou pro hospodářskou soutěž velmi důležité, ale mohou mít praktické obtíže předložit záznamy o své finanční způsobilosti, která jim umožní realisticky odhadnout jejich závazky na dobu dvanácti měsíců v budoucnu podle čl. 20 odst. 1 a 2 směrnice 2012/34/EU. Zatímco zákonodárci EU vytvořili možnost zjednodušeného dokladu pro některé menší letecké dopravce podle čl. 5 odst. 3 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1008/2008 (4), postup získání licence může zohlednit tyto praktické obtíže zmírněním postupu k prokázání finanční způsobilosti pro železniční podniky, které žádají o licenci.
(13)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem výboru zřízeného podle čl. 62 odst. 1 směrnice 2012/34/EU,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Předmět
Toto nařízení stanoví podrobné náležitosti pro použití společné šablony pro licenční doklad. Rovněž stanoví některé aspekty postupu pro udělování licence.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se „licenčním dokladem“ rozumí vyplněná a řádně podepsaná společná šablona, jak je stanovena v příloze I a II tohoto nařízení, která má být předložena Evropské agentuře pro železnice.
Článek 3
Použití společné šablony pro licenční doklad
1. Licence vydané v souladu s kapitolou III směrnice 2012/34/EU mají standardní podobu podle vzoru stanoveného v příloze I a II tohoto nařízení.
V případě vydání nové licence orgán vydávající licence přidělí číslo oznámení licence ES podle harmonizovaného systému číslování, tzv. EU identifikační číslo (EIČ), jak je stanoveno v dodatku 2 rozhodnutí Komise 2007/756/ES (5).
Pokaždé, když je licence udělena, změněna způsobem relevantním vzhledem k licenčnímu dokladu, pozastavena, odebrána nebo nahrazena dočasnou licencí, vypracuje orgán vydávající licence licenční doklad na základě tohoto vzoru.
2. Orgány vydávající licence informují Evropskou agenturu pro železnice v souladu s čl. 24 odst. 8 směrnice 2012/34/EU a předají kopii licenčního dokladu, jak je stanoveno v komunikačním protokolu, který si mezi sebou dohodly.
3. Informace o finančním pokrytí občanskoprávní odpovědnosti uvedené v článku 22 směrnice 2012/34/EU musí být uvedeny v příloze licenčního dokladu s využitím standardního vzoru stanoveného v příloze II tohoto nařízení. Orgán vydávající licenci připojí přílohu k licenčnímu dokladu. Tato příloha musí být označena číslem jedna (1).
4. Na základě informací uvedených v přílohách týkajících se odpovědnosti,jak jsou stanoveny v příloze II tohoto nařízení, orgán vydávající licenci v určitém členském státě nebo provozovatel infrastruktury může zkontrolovat, zda je pokrytí občanskoprávní odpovědnosti přijaté železničním podnikem a schválené jinými orgány vydávajícími licence v tomto konkrétním členském státě dostatečné. Pokud orgán vydávající licence zjistí, že úroveň pokrytí je nedostatečná, může železniční podnik požádat, aby uzavřel dodatečné pokrytí. Železniční podnik musí orgánu vydávajícímu licence poskytnout požadované informace ohledně svého pokrytí.
5. Jakmile je orgán vydávající licence s pokrytím spokojen, uvědomí Evropskou agenturu pro železnice a aktualizuje stávající přílohu sdělenou orgánem vydávajícím licence téhož členského státu nebo přidá další přílohu k licenci s využitím standardního formátu stanoveného v této příloze II a této příloze přiřadí další číslo (2, 3, 4 atd.).
6. V každé příloze týkající se odpovědnosti musí být uvedena částka, rozsah, jako je místní oblast působnosti nebo druhy služeb, a datum zahájení a případně ukončení platnosti pokrytí. Číslo oznámení licence musí být uvedeno v každé příloze, aby byla zřejmá jasná souvislost s železničním podnikem, kterému byla vydána licence. Pokud je orgán vydávající licenci informován o změně v pokrytí občanskoprávní odpovědnosti, sestaví aktualizovanou přílohu a předá ji Evropské agentuře pro železnice.
Článek 4
Licenční poplatky
Členské státy mohou za posouzení každé žádosti požadovat licenční poplatek. Licenční poplatky musí být uplatňovány nediskriminačním způsobem.
Článek 5
Některé aspekty týkající se požadavků na pokrytí občanskoprávní odpovědnosti a přiměřené záruky
1. Orgán vydávající licence zveřejní minimální požadované úrovně pokrytí, včetně případů, kdy je částka takového pokrytí stanovena vnitrostátními právními předpisy.
2. Orgán vydávající licence nesmí požadovat, aby pokrytí nabylo účinku předtím, než železniční podnik zahájí svůj provoz vlaků.
3. Nejpozději do 25. srpna 2015 orgán vydávající licence, který licenci vydal, požádá všechny licencované železniční podniky o předložení důkazů o úrovni a rozsahu jejich stávajícího pokrytí odpovědnosti v případě nehody s výjimkou případů, kdy tyto podniky již uzavřely smlouvu o pojištění nebo pokud orgán již tyto informace má k dispozici. Orgán může takový důkaz od železničních podniků požadovat také v případě, že má pochybnosti, zda jejich pokrytí splňuje požadavky uvedené v článku 22 směrnice 2012/34/EU.
4. V případě, že podnik neprokáže, že je přiměřeně pojištěn, avšak má přiměřené záruky pokrytí, orgán vydávající licence, případně po konzultaci s regulačním subjektem, prověří, zda podmínky, za kterých podnik uvedené záruky získal, odpovídají tržním podmínkám, které by získal jakýkoli jiný podnik při stejné úrovni finanční způsobilosti a expozice.
5. Pokud orgán vydávající licence pozastaví licenci v souladu s čl. 24 odst. 1 směrnice 2012/34/EU, nebo vydá dočasnou licenci v souladu s čl. 24 odst. 3 uvedené směrnice, informuje o tom všechny ostatní příslušné orgány uvedené v nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1370/2007 (6), o kterých ví, že s nimi železniční podnik uzavřel smlouvy na poskytování služeb. Pokud má orgán vydávající licence pochybnosti ohledně slučitelnosti záruk pro pokrytí odpovědnosti s pravidly Unie v oblasti státní podpory, může předat nezbytné informace orgánům odpovědným za kontrolu těchto pravidel státní podpory.
Článek 6
Vztah k osvědčením o bezpečnosti
1. Udělení licence podniku nesmí být podmíněno tím, aby podnik byl držitelem osvědčení o bezpečnosti podle článku 10 směrnice 2004/49/ES.
2. Pokud podnik držitelem osvědčení o bezpečnosti je, orgán vydávající licence při udělování licence nekontroluje požadavky na osvědčení o bezpečnosti.
Článek 7
Některé aspekty postupu vydávání licence
1. Orgán vydávající licence do jednoho měsíce od obdržení žádosti informuje podnik, že spis je úplný, nebo požádá o doplňující informace. Tato lhůta může být za výjimečných okolností prodloužena o dva týdny, o čemž je podnik informován. Po obdržení doplňujících informací orgán vydávající licence nejpozději do jednoho měsíce informuje podnik, zda je spis úplný.
2. Orgán vydávající licence může vyžadovat pouze doklady uvedené v kapitole III směrnice 2012/34/EU nebo doklady vyžadované vnitrostátními právními předpisy. Orgán vydávající licence zveřejní seznam všech dokladů a jejich obsahu a od podniků nesmí žádné další doklady požadovat. Jestliže je seznam aktualizován a zveřejněn, podniky se mohou i nadále odvolávat na dřívější seznam, pokud jde o žádosti podané před jeho aktualizací.
3. Vůči podnikům, jejichž roční příjem z činností v železniční přepravě je nižší než 5 milionů EUR, může orgán vydávající licence považovat požadavek týkající se jejich schopnosti plnit současné i možné budoucí závazky po dobu 12 měsíců od začátku provozu v souladu s čl. 20 odst. 1 směrnice 2012/34/EU za splněný, pokud podnik může prokázat, že jeho vlastní čistý kapitál činí nejméně 100 000 EUR, nebo částku dohodnutou s regulačním subjektem. Orgán vydávající licence tuto částku zveřejní.
Článek 8
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení se použije ode dne 16. června 2015.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 4. února 2015.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/171
z dnia 4 lutego 2015 r.
w sprawie niektórych aspektów procedury wydawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego (1), w szczególności jej art. 17 ust. 5,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W zaleceniu Komisji z dnia 7 kwietnia 2004 r. w sprawie stosowania wspólnego europejskiego formularza do dokumentów licencyjnych wydawanych zgodnie z dyrektywą Rady 95/18/WE w sprawie wydawania licencji przedsiębiorstwom kolejowym (2) zaleca się stosowanie standardowego formatu dokumentów licencyjnych wydawanych przez krajowe organy wydające licencje.
(2)
Zgodnie z art. 23 dyrektywy 2012/34/UE licencje wydane przez krajowe organy wydające licencje zachowują ważność na całym terytorium Unii. Krajowe organy wydające licencje powinny informować Europejską Agencję Kolejową o licencjach, które wydały, zawiesiły, cofnęły lub zmieniły, a Europejska Agencja Kolejowa powinna odpowiednio informować o tym państwa członkowskie. Stosowanie wspólnego wzoru licencji ułatwiłoby pracę krajowych organów wydających licencje i Europejskiej Agencji Kolejowej oraz umożliwiłoby łatwiejszy dostęp do informacji dotyczących licencji wszystkim zainteresowanym stronom, w szczególności organom wydającym licencję z innych państw członkowskich oraz zarządcom infrastruktury.
(3)
Wszelkie niezbędne informacje potwierdzające, że dane przedsiębiorstwo kolejowe regularnie otrzymywało licencję na określony typ kolejowych usług transportowych można zawrzeć w ujednoliconym dokumencie. Stosowanie standardowego wzoru dokumentu licencyjnego ułatwiłoby publikację wszelkich niezbędnych informacji dotyczących licencji na stronie internetowej Europejskiej Agencji Kolejowej. W przyszłości standardowy format można zmodyfikować w zależności od doświadczeń związanych z jego stosowaniem i kształtowaniem się potrzeb dotyczących dalszych informacji, jakie powinny znaleźć się w licencjach.
(4)
Warunki spełnienia wymagań, o których mowa w art. 22 dyrektywy 2012/34/UE, dotyczące ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej, mogą być różne w poszczególnych państwach członkowskich w zależności od prawa krajowego. Dowód spełnienia wymogów przez przedsiębiorstwo kolejowe należy dostarczać w formie załącznika do dokumentu licencyjnego. W tym celu należy korzystać ze standardowego wzoru przedmiotowego załącznika. Jeżeli przedsiębiorstwo kolejowe pragnie prowadzić swoje działania w dwóch państwach członkowskich lub w większej liczbie państw członkowskich, w dodatkowym załączniku należy podać informacje o ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej w każdym z tych państw członkowskich, które powinien zapewnić organ wydający licencje w dodatkowym państwie członkowskim, w którym przedmiotowe przedsiębiorstwo kolejowe pragnie prowadzić działalność.
(5)
Organy wydające licencje mogą ograniczyć swoje koszty administracyjne, poziom opłat za wydanie licencji i skrócić czas na podjęcie decyzji w sprawie wniosku o przyznanie licencji, jeżeli szybko dokonają wymiany niezbędnych danych z innymi organami i innymi podmiotami publicznymi lub prywatnymi.
(6)
Z powodu niskiej dynamiki rynku niektóre państwa członkowskich nie podejmują żadnych decyzji w sprawie przyznania licencji nawet przez rok bądź przez kilka kolejnych lat. Jednocześnie wysokie opłaty mogą stanowić przeszkodę dla wejścia na rynek przedsiębiorstw kolejowych.
(7)
Warunki, w których przedsiębiorstwa kolejowe ubiegają się o przyznanie nowej licencji, nie powinny być mniej korzystne niż warunki dla przedsiębiorstw kolejowych działających już na rynku.
(8)
Niepotrzebne obciążenie administracyjne nałożone na organy wydające licencje i przedsiębiorstwa należy zmniejszyć, ograniczając ściśle wymogi dotyczące warunków określonych w dyrektywie 2012/34/UE.
(9)
Organy wydające licencje nie są w żadnym stopniu zobowiązane do żądania opłaty za wydanie licencji od przedsiębiorstwa kolejowego. Państwa członkowskie mogą jednak zdecydować o nałożeniu takiej opłaty za pracę związaną ze sprawdzaniem wniosku przez organy wydające licencje. W takim przypadku opłata za wydanie licencji powinna być niedyskryminacyjna, skutecznie pobierana od wszystkich przedsiębiorstw ubiegających się o licencję oraz oparta na faktycznym nakładzie pracy organu wydającego licencje. Jeżeli opłata za wydanie licencji przekracza 5 000 EUR, organ wydający licencje określa liczbę osobogodzin i poniesione wydatki w rozliczeniu przedmiotowej opłaty.
(10)
W celu stworzenia równych szans dla przedsiębiorstw kolejowych, w dyrektywie 2012/34/UE uchylono niektóre ustalenia niezgodne ze zwiększonymi warunkami rynkowymi, na mocy których przedsiębiorstwa kolejowe muszą być ubezpieczone lub posiadać odpowiednie gwarancje na warunkach rynkowych. Należy zwrócić się do organów wydających licencje o weryfikację wdrożenia zmienionych warunków we współpracy z innymi organami państw członkowskich.
(11)
Przyznanie licencji przedsiębiorstwu kolejowemu nie powinno być uzależnione od posiadania przez nie certyfikatu bezpieczeństwa, o którym mowa w art. 10 dyrektywy 2004/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3).
(12)
Nowe przedsiębiorstwa kolejowe mają decydujące znaczenie dla konkurencji, lecz mogą mieć praktyczne trudności z przedstawieniem historii ich zdolności finansowej pozwalającej im na ustanowienie realistycznych założeń na okres kolejnych 12 miesięcy, zgodnie z art. 20 ust. 1 i 2 dyrektywy 2012/34/UE. Chociaż prawodawcy unijni stworzyli możliwość przedstawiania uproszczonego dowodu dla niektórych mniejszych przewoźników lotniczych, zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 (4), procedura otrzymania licencji może uwzględnić te trudności praktyczne dzięki złagodzeniu procedury wykazywania zdolności finansowej przedsiębiorstw kolejowych, które ubiegają się o licencję.
(13)
Środki określone w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 62 ust. 1 dyrektywy 2012/34/UE,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot
W niniejszym rozporządzeniu ustalono szczegóły stosowania wspólnego wzoru dokumentu licencyjnego. Przewidziano w nim również niektóre aspekty procedury przyznania licencji.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia „dokument licencyjny” oznacza wypełniony i należycie podpisany wspólny wzór, określony w załącznikach I i II do niniejszego rozporządzenia, który przedstawia się Europejskiej Agencji Kolejowej.
Artykuł 3
Stosowanie wspólnego wzoru dokumentu licencyjnego
1. Licencje wydawane zgodnie z rozdziałem III dyrektywy 2012/34/EU mają standardowy format określony w załącznikach I i II do niniejszego rozporządzenia.
W przypadku wydania nowej licencji, organ wydający licencje przydziela nr zgłoszenia licencji WE zgodnie ze zharmonizowanym systemem numerowania o nazwie europejski numer identyfikacyjny (ENI), jak określono w dodatku 2 w decyzji Komisji 2007/756/WE (5).
Każdorazowo, gdy licencja jest przyznawana, zmieniana w sposób istotny w odniesieniu do dokumentu licencyjnego, zawieszana, cofana lub zastępowana licencją tymczasową, organ wydający licencje sporządza licencję w oparciu o ten format.
2. Organy wydające licencje informują Europejską Agencję Kolejową zgodnie z art. 24 ust. 8 dyrektywy 2012/34/UE, przekazując kopię dokumentu licencyjnego, jak określono w uzgodnionym między nimi protokole komunikacyjnym.
3. Informacje dotyczące zabezpieczenia finansowego na pokrycie zobowiązań z tytułu odpowiedzialności cywilnej, o którym mowa w art. 22 dyrektywy 2012/34/UE, zostają zamieszczone w załączniku do dokumentu licencyjnego w standardowym formacie określonym w załączniku II do niniejszego rozporządzenia. Organ wydający licencję dołącza załącznik do dokumentu licencyjnego. Przedmiotowemu załącznikowi należy nadać numer jeden (1).
4. Na podstawie informacji znajdujących się w załącznikach dotyczących ubezpieczenia z tytułu odpowiedzialności, określonych w załączniku II do niniejszego rozporządzenia, organ wydający licencje w danym państwie członkowskim lub zarządca infrastruktury może skontrolować, czy umowa ubezpieczenia z tytułu odpowiedzialności cywilnej zawarta przez przedsiębiorstwo kolejowe i zatwierdzona przez inne organy wydające licencje jest wystarczająca w tym danym państwie członkowskim. Jeżeli organ wydający licencje stwierdzi, że poziom pokrycia jest niewystarczający, może zażądać, aby przedsiębiorstwo kolejowe zawarło umowę dodatkowego ubezpieczenia. Przedsiębiorstwo kolejowe dostarcza organowi wydającemu licencje żądane informacje dotyczące swojego ubezpieczenia.
5. Z chwilą gdy organ wydający licencje uzna ubezpieczenie za wystarczające, informuje Europejską Agencję Kolejową, aktualizując istniejący załącznik przekazany przez organ wydający licencje tego samego państwa członkowskiego lub dodając kolejny załącznik do licencji, wykorzystując w tym celu standardowy format przedmiotowego załącznika II, i przypisuje mu kolejny numer (2, 3, 4 itd.).
6. W każdym załączniku dotyczącym ubezpieczenia od odpowiedzialności podaje się kwotę, zakres (np. zakres geograficzny lub rodzaje usług) oraz datę rozpoczęcia i, w stosownych przypadkach, datę wygaśnięcia ubezpieczenia. Numer zgłoszenia licencji podaje się w każdym załączniku w celu ustalenia wyraźnego powiązania z przedsiębiorstwem kolejowym posiadającym licencję. Po otrzymaniu informacji o zmianie ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej organ wydający licencje sporządza zaktualizowany załącznik i przekazuje ten załącznik Europejskiej Agencji Kolejowej.
Artykuł 4
Opłaty za wydanie licencji
Państwa członkowskie mogą żądać opłaty za rozpatrzenie każdego wniosku. Opłaty za wydanie licencji nakłada się w sposób niedyskryminacyjny.
Artykuł 5
Niektóre aspekty związane z wymogami dotyczącymi ubezpieczenia z tytułu odpowiedzialności i odpowiednich gwarancji
1. Organ wydający licencje publikuje wymagane minimalne poziomy ubezpieczenia, w tym odniesienie do aktu prawa krajowego, w którym określono takie ubezpieczenie.
2. Organ wydający licencje nie może żądać, aby ubezpieczenie stało się skuteczne, zanim przedsiębiorstwo kolejowe rozpocznie eksploatację swoich pociągów.
3. Najpóźniej do dnia 25 sierpnia 2015 r. organ wydający licencje, który wydał przedmiotową licencję, żąda od wszystkich przedsiębiorstw kolejowych posiadających licencję dowodu dotyczącego poziomu i zakresu ich istniejącego ubezpieczenia z tytułu odpowiedzialności cywilnej w razie wypadków, chyba że zawarły umowę ubezpieczenia lub organ wydający licencje jest już w posiadaniu tej informacji. Przedmiotowy organ może także zażądać takiego dowodu od przedsiębiorstw kolejowych, jeżeli ma wątpliwości, czy ich ubezpieczenie spełnia wymogi, o których mowa w art. 22 dyrektywy 2012/34/UE.
4. W przypadku gdy przedsiębiorstwo nie wykaże, że jest odpowiednio ubezpieczone, ale wykaże, że ma odpowiednie gwarancje ubezpieczenia, organ wydający licencje sprawdza, w stosowanych przypadkach po konsultacji z organem regulacyjnym, czy warunki, na jakich przedsiębiorstwo uzyskało takie gwarancje, odpowiadają warunkom rynkowym, które zostałyby uzyskane przez każde inne przedsiębiorstwo z takim samym poziomem zdolności finansowej i ekspozycji.
5. Jeżeli organ wydający licencje zawiesi licencję zgodnie z art. 24 ust. 1 dyrektywy 2012/34/UE lub przyzna licencję tymczasową zgodnie z art. 24 ust. 3 przedmiotowej dyrektywy, informuje inne właściwe organy, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady (6), o których wie, że przedsiębiorstwo kolejowe zawarło z nimi umowy na usługi. Jeżeli organ wydający licencje ma wątpliwości co do zgodności gwarancji na pokrycie ubezpieczenia z tytułu jego odpowiedzialności cywilnej z przepisami unijnymi dotyczącymi pomocy państwa, może przekazać niezbędne informacje organom odpowiedzialnym za kontrolę przedmiotowych przepisów dotyczących pomocy państwa.
Artykuł 6
Związek z certyfikatami bezpieczeństwa
1. Przyznanie licencji nie może być uzależnione od tego, czy przedsiębiorstwo posiada certyfikat bezpieczeństwa, o którym mowa w art. 10 dyrektywy 2004/49/WE.
2. Jeżeli przedsiębiorstwo posiada certyfikat bezpieczeństwa, organ wydający licencje nie sprawdza wymogów dotyczących certyfikatów bezpieczeństwa, kiedy przyznaje licencję.
Artykuł 7
Niektóre aspekty procedury przyznania licencji
1. W terminie jednego miesiąca od otrzymania wniosku organ wydający licencje informuje przedsiębiorstwo o kompletności dokumentów lub występuje o informacje uzupełniające. W wyjątkowych sytuacjach termin ten można wydłużyć o dwa tygodnie, o czym należy poinformować przedsiębiorstwo. Po otrzymaniu informacji uzupełniających organ wydający licencje w terminie maksymalnie jednego miesiąca informuje przedsiębiorstwo, czy dokumentacja jest kompletna.
2. Organ wydający licencje może żądać wyłącznie dokumentów, o których mowa w rozdziale III dyrektywy 2012/34/UE, lub dokumentów wymaganych w prawodawstwie krajowym. Organ wydający licencje publikuje wykaz wszystkich dokumentów wraz z ich zawartością i nie żąda od przedsiębiorstw żadnych dalszych dokumentów. Jeżeli wykaz zostaje zaktualizowany i opublikowany, przedsiębiorstwa mogą nadal korzystać z poprzedniego wykazu w odniesieniu do wniosków, które złożyły przed aktualizacją.
3. W odniesieniu do przedsiębiorstw, których roczny przychód wynosi mniej niż 5 mln EUR z tytułu działalności w zakresie transportu kolejowego, organ wydający licencje może uznać za spełniony wymóg zdolności do wypełniania rzeczywistych i potencjalnych zobowiązań przez okres 12 miesięcy zgodnie z art. 20 ust. 1 dyrektywy 2012/34/UE, jeżeli przedsiębiorstwo może wykazać, że jego kapitał netto wynosi co najmniej 100 000 EUR lub stanowi kwotę uzgodnioną z organem regulacyjnym. Organ wydający licencje publikuje przedmiotową kwotę.
Artykuł 8
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 16 czerwca 2015 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 4 lutego 2015 r.