NAŘÍZENÍ EVROPSKÉ CENTRÁLNÍ BANKY (EU) č. 468/2014
ze dne 16. dubna 2014,
kterým se stanoví rámec spolupráce Evropské centrální banky s vnitrostátními příslušnými orgány a vnitrostátními pověřenými orgány v rámci jednotného mechanismu dohledu (nařízení o rámci jednotného mechanismu dohledu)
(ECB/2014/17)
RADA GUVERNÉRŮ EVROPSKÉ CENTRÁLNÍ BANKY,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 127 odst. 6 a článek 132 této smlouvy,
s ohledem na statut Evropského systému centrálních bank a Evropské centrální banky, a zejména na článek 34 tohoto statutu,
s ohledem na nařízení Rady (EU) č. 1024/2013 ze dne 15. října 2013, kterým se Evropské centrální bance svěřují zvláštní úkoly týkající se politik, které se vztahují k obezřetnostnímu dohledu nad úvěrovými institucemi (1), a zejména na čl. 4 odst. 3, článek 6 a čl. 33 odst. 2 tohoto nařízení,
s ohledem na Interinstitucionální dohodu mezi Evropským parlamentem a Evropskou centrální bankou o praktických podmínkách uplatňování demokratické odpovědnosti a dohledu nad plněním úkolů, které jsou ECB svěřeny v rámci jednotného mechanismu dohledu (2),
s ohledem na veřejné konzultace a analýzy provedené v souladu s čl. 4 odst. 3 nařízení (EU) č. 1024/2013,
s ohledem na návrh Rady dohledu a na základě konzultací s vnitrostátními příslušnými orgány,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (EU) č. 1024/2013 (dále jen „nařízení o jednotném mechanismu dohledu“) zavádí jednotný mechanismus dohledu, který sestává z Evropské centrální banky (ECB) a vnitrostátních příslušných orgánů zúčastněných členských států.
(2)
V rámci článku 6 nařízení o jednotném mechanismu dohledu má ECB výlučnou pravomoc plnit mikroobezřetnostní úkoly, které jí byly svěřeny na základě článku 4 uvedeného nařízení a které se týkají úvěrových institucí usazených v zúčastněných členských státech. ECB odpovídá za účinné a konzistentní fungování jednotného mechanismu dohledu a za výkon dohledu nad fungováním systému na základě odpovědnosti a postupů uvedených v článku 6 nařízení o jednotném mechanismu dohledu.
(3)
Pokud je to vhodné a aniž jsou dotčeny povinnosti a odpovědnost ECB za úkoly jí svěřené nařízením o jednotném mechanismu dohledu, mají vnitrostátní příslušné orgány povinnost pomáhat ECB s přípravou a prováděním veškerých aktů týkajících se úkolů uvedených v článku 4 nařízení o jednotném mechanismu dohledu v souvislosti se všemi úvěrovými institucemi, a to za podmínek stanovených v nařízení o jednotném mechanismu dohledu a v tomto nařízení, včetně pomoci při činnostech ověřování. Za tímto účelem by se vnitrostátní příslušné orgány při plnění úkolů uvedených v článku 4 nařízení o jednotném mechanismu dohledu měly řídit pokyny vydanými ECB.
(4)
Aniž by byla dotčena úloha Eurosystému a Evropské rady pro systémová rizika, musí ECB, vnitrostátní příslušné orgány a vnitrostátní pověřené orgány plnit makroobezřetnostní úkoly uvedené v článku 5 nařízení o jednotném mechanismu dohledu a postupovat podle koordinačních postupů zakotvených v tomto článku, v tomto nařízení a v příslušných právních předpisech Unie.
(5)
V rámci jednotného mechanismu dohledu jsou příslušné úkoly ECB a vnitrostátních příslušných orgánů v oblasti dohledu rozděleny podle významu subjektů, které spadají do oblasti působnosti jednotného mechanismu dohledu. Toto nařízení zejména vymezuje specifickou metodiku pro hodnocení tohoto významu, jak vyžaduje čl. 6 odst. 7 nařízení o jednotném mechanismu dohledu. ECB má působnost v oblasti přímého dohledu nad úvěrovými institucemi, finančními holdingovými společnostmi, smíšenými finančními holdingovými společnostmi usazenými v zúčastněných členských státech a pobočkami usazenými v zúčastněných členských státech a patřícími úvěrovým institucím usazeným v nezúčastněných členských státech, které jsou významné. Aniž by byla dotčena pravomoc ECB v konkrétních případech rozhodnout o převzetí přímého dohledu nad danými subjekty, je-li to nezbytné k zajištění důsledného uplatňování standardů dohledu, jsou vnitrostátní příslušné orgány odpovědné za přímý dohled nad méně významnými subjekty.
(6)
S cílem zohlednit aktuální vývoj v legislativě Unie v oblasti sankcí a judikaturu Evropského soudu pro lidská práva, pokud se týká oddělení stadia vyšetřování a rozhodování, zřídí ECB samostatnou vyšetřovací jednotku, která bude samostatně vyšetřovat porušení pravidel a rozhodnutí v oblasti dohledu.
(7)
Čl. 6 odst. 7 nařízení o jednotném mechanismu dohledu stanoví, že ECB na základě konzultace s vnitrostátními příslušnými orgány a na základě návrhu Rady dohledu přijme a zveřejní rámec pro provádění spolupráce mezi ECB a vnitrostátními příslušnými orgány v rámci jednotného mechanismu dohledu.
(8)
Čl. 33 odst. 2 nařízení o jednotném mechanismu dohledu stanoví, že ECB musí prostřednictvím nařízení a rozhodnutí zveřejnit podrobné operační postupy pro provádění úkolů, které jsou jí uvedeným nařízením svěřeny. Toto nařízení obsahuje ustanovení, kterými se provádí čl. 33 odst. 2, pokud se týká spolupráce mezi ECB a vnitrostátními příslušnými orgány v rámci jednotného mechanismu dohledu.
(9)
V důsledku těchto skutečností toto nařízení dále rozvíjí a upřesňuje postupy spolupráce, které jsou na základě nařízení o jednotném mechanismu dohledu zavedeny v rámci jednotného mechanismu dohledu mezi ECB a vnitrostátními příslušnými orgány, případně rovněž vnitrostátními pověřenými orgány, a tím zajišťuje účinné a konzistentní fungování jednotného mechansimu dohledu.
(10)
ECB přikládá velký význam komplexnímu posouzení úvěrových institucí včetně posouzení rozvahy, které musí provést před tím, než převezme své úkoly. To platí i pro všechny členské státy, které vstoupí do eurozóny, a připojí se tedy k jednotnému mechanismu dohledu po datu zahájení dohledu v souladu s čl. 33 odst. 2 nařízení o jednotném mechanismu dohledu.
(11)
Pro plynulé fungování jednotného mechanismu dohledu je zásadní, aby ECB plně spolupracovala s vnitrostátními příslušnými orgány a aby si vyměňovaly veškeré informace, které mohou mít dopad na jejich příslušné úkoly, zejména veškeré informace, které vnitrostátní příslušné orgány využívají, pokud se týká postupů, které mohou mít dopad na bezpečnost a spolehlivost dohlíženého subjektu nebo které ovlivňují postupy v oblasti dohledu nad těmito subjekty,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
ČÁST I
OBECNÁ USTANOVENÍ
Článek 1
Předmět a účel
1. Toto nařízení stanoví pravidla týkající se všech těchto skutečností:
a)
rámce uvedeného v čl. 6 odst. 7 nařízení o jednotném mechanismu dohledu, tj. rámce pro provádění článku 6 nařízení o jednotném mechanismu dohledu, pokud se týká spolupráce v rámci jednotného mechanismu dohledu, který obsahuje:
i)
specifickou metodiku pro posouzení a přezkum toho, zda dohlížený subjekt je klasifikován jako významný či méně významný podle kritérií vymezených v čl. 6 odst. 4 nařízení o jednotném mechanismu dohledu, a opatření vyplývající z tohoto posouzení,
ii)
vymezení postupů včetně lhůt, a to i ve vztahu k možnosti vnitrostátních příslušných orgánů vypracovat návrh rozhodnutí, jenž bude zaslán ECB ke zvážení, pro vztah mezi ECB a vnitrostátními příslušnými orgány ohledně dohledu nad významnými dohlíženými subjekty,
iii)
vymezení postupů včetně lhůt, pokud se týká vztahu mezi ECB a vnitrostátními příslušnými orgány ohledně dohledu nad méně významnými dohlíženými subjekty. Tyto postupy zejména vyžadují, aby vnitrostátní příslušné orgány v závislosti na jednotlivých případech vymezených v tomto nařízení:
-
oznámily ECB jakékoli podstatné řízení v oblasti dohledu,
-
na žádost ECB dále vyhodnotily konkrétní aspekty tohoto řízení,
-
ECB předaly návrhy podstatných rozhodnutí v oblasti dohledu, k nimž může ECB zaujmout stanovisko;
b)
spolupráce a výměny informací mezi ECB a vnitrostátními příslušnými orgány v rámci jednotného mechanismu dohledu, pokud jde o postupy, které se týkají významných dohlížených subjektů a méně významných dohlížených subjektů včetně společných postupů pro udělování povolení k zahájení činnosti úvěrové instituce, odebrání těchto povolení a posuzování nabývání a zcizování kvalifikovaných účastí;
c)
postupů týkajících se spolupráce mezi ECB, vnitrostátními příslušnými orgány a vnitrostátními pověřenými orgány, pokud se týká makroobezřetnostních úkolů a nástrojů ve smyslu článku 5 nařízení o jednotném mechanismu dohledu;
d)
postupů týkajících se fungování úzké spolupráce ve smyslu článku 7 nařízení o jednotném mechanismu dohledu, které se použijí ve vztahu mezi ECB, vnitrostátními příslušnými orgány a vnitrostátními pověřenými orgány;
e)
postupů týkajících se spolupráce mezi ECB a vnitrostátními příslušnými orgány ve vztahu k článkům 10 až 13 nařízení o jednotném mechanismu dohledu včetně určitých aspektů podávání zpráv v oblasti dohledu;
f)
postupů týkajících se příjímání rozhodnutí v oblasti dohledu, jež jsou určena dohlíženým subjektům a jiným osobám;
g)
jazykových ujednání mezi ECB a vnitrostátními příslušnými orgány a mezi ECB a dohlíženými subjekty a jinými osobami;
h)
postupů platných pro pravomoci ECB a vnitrostátních příslušných orgánů v oblasti sankcí v rámci jednotného mechanismu dohledu, pokud se týká úkolů svěřených ECB na základě nařízení o jednotném mechanismu dohledu;
i)
přechodných ustanovení.
2. Tímto nařízením nejsou dotčeny úkoly v oblasti dohledu, které ECB nebyly svěřeny na základě nařízení o jednotném mechanismu dohledu, a které proto mají i nadále vnitrostátní orgány.
3. Toto nařízení se vykládá zejména ve spojení s rozhodnutím ECB/2004/2 (3) a jednacím řádem Rady dohledu Evropské centrální banky (4), zejména pokud se týká rozhodování v rámci jednotného mechanismu dohledu včetně postupů, které se vztahují na Radu dohledu a Radu guvernérů, pokud se týká neuplatnění námitek ze strany Rady guvernérů ve smyslu čl. 26 odst. 8 nařízení o jednotném mechanismu dohledu, a ostatními příslušnými právními akty včetně rozhodnutí ECB/2014/16 (5).
Článek 2
Definice
Není-li uvedeno jinak, platí pro účely tohoto nařízení definice obsažené v nařízení o jednotném mechanismu dohledu spolu s těmito definicemi:
1)
„povolením“ se rozumí povolení ve smyslu definice obsažené v čl. 4 odst. 1 bodu 42 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 575/2013 (6);
2)
„pobočkou“ se rozumí pobočka ve smyslu definice obsažené v čl. 4 odst. 1 bodu 17 nařízení (EU) č. 575/2013;
3)
„společnými postupy“ se rozumí postupy zakotvené v části V, pokud se týká udělování povolení k zahájení činnosti úvěrové instituce, odebrání povolení vykonávat tuto činnost a rozhodování ohledně kvalifikovaných účastí;
4)
„členským státem eurozóny“ se rozumí členský stát, jehož měnou je euro;
5)
„skupinou“ se rozumí skupina podniků, z nichž alespoň jeden je úvěrovou institucí, která se skládá z mateřského podniku a jeho dceřiných společností, nebo podniky vzájemně propojené ve smyslu článku 22 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2013/34/EU (7), včetně jakékoli její podskupiny;
6)
„společným týmem dohledu“ se rozumí tým osob vykonávajících dohled, který je pověřen dohledem nad významným dohlíženým subjektem nebo nad významnou dohlíženou skupinou;
7)
„méně významným dohlíženým subjektem“ se rozumí jak a) méně významný dohlížený subjekt, který se nachází v členském státě eurozóny, tak b) méně významný dohlížený subjekt, který se nachází v členském státě mimo eurozónu, jenž je zúčastněným členským státem;
8)
„méně významným dohlíženým subjektem, který se nachází v členském státě eurozóny“ se rozumí dohlížený subjekt, který je usazen v členském státě eurozóny a který nemá postavení významného dohlíženého subjektu ve smyslu čl. 6 odst. 4 nařízení o jednotném mechanismu dohledu;
9)
„vnitrostátním příslušným orgánem“ se rozumí vnitrostátní příslušný orgán ve smyslu definice obsažené v čl. 2 bodu 2 nařízení o jednotném mechanismu dohledu. Touto definicí nejsou dotčena ujednání na základě vnitrostátních právních předpisů, která svěřují určité úkoly v oblasti dohledu národní centrální bance, která není určena jako vnitrostátní příslušný orgán. V tomto případě národní centrální banka plní tyto úkoly v rámci vymezeném ve vnitrostátních právních předpisech a v tomto nařízení. V tomto případě se odkaz na vnitrostátní příslušný orgán v tomto nařízení přiměřeně vztahuje na národní centrální banku, pokud jde o úkoly, které jsou jí přiděleny na základě vnitrostátních právních předpisů;
10)
„vnitrostátním příslušným orgánem v úzké spolupráci“ se rozumí vnitrostátní příslušný orgán pověřený zúčastněným členským státem v úzké spolupráci v souladu se směrnicí Evropského parlamentu a Rady 2013/36/EU (8);
11)
„vnitrostátním pověřeným orgánem“ se rozumí vnitrostátní pověřený orgán ve smyslu definice obsažené v čl. 2 bodu 7 nařízení o jednotném mechanismu dohledu;
12)
„vnitrostátním pověřeným orgánem v úzké spolupráci“ se rozumí vnitrostátní pověřený orgán mimo eurozónu, který zúčastněný členský stát v úzké spolupráci pověřil pro účely plnění úkolů souvisejících s článkem 5 nařízení o jednotném mechanismu dohledu;
13)
„členským státem mimo eurozónu“ se rozumí členský stát, jehož měnou není euro;
14)
„mateřským podnikem“ se rozumí mateřský podnik ve smyslu definice obsažené v čl. 4 odst. 1 bodu 15 nařízení (EU) č. 575/2013;
15)
„zúčastněným členským státem v úzké spolupráci“ se rozumí členský stát mimo eurozónu, který navázal úzkou spolupráci s ECB v souladu s článkem 7 nařízení o jednotném mechanismu dohledu;
16)
„významným dohlíženým subjektem“ se rozumí jak a) významný dohlížený subjekt, který se nachází v členském státě eurozóny, tak b) významný dohlížený subjekt, který se nachází v zúčastněném členském státě mimo eurozónu;
17)
„významným dohlíženým subjektem, který se nachází v členském státě eurozóny“ se rozumí dohlížený subjekt, který je usazen v členském státě eurozóny a který má postavení významného dohlíženého subjektu podle rozhodnutí ECB na základě čl. 6 odst. 4 nebo čl. 6 odst. 5 písm. b) nařízení o jednotném mechanismu dohledu;
18)
„významným dohlíženým subjektem, který se nachází v zúčastněném členském státě mimo eurozónu“ se rozumí dohlížený subjekt, který je usazen v zúčastněném členském státě mimo eurozónu a který má postavení významného dohlíženého subjektu podle rozhodnutí ECB na základě čl. 6 odst. 4 nebo čl. 6 odst. 5 písm. b) nařízení o jednotném mechanismu dohledu;
19)
„dceřinou společností“ se rozumí dceřiná společnost ve smyslu definice obsažené v čl. 4 odst. 1 bodu 16 nařízení (EU) č. 575/2013;
20)
„dohlíženým subjektem“ se rozumí kterýkoli z těchto subjektů: a) úvěrová instituce usazená v zúčastněném členském státě, b) finanční holdingová společnost usazená v zúčastněném členském státě, c) smíšená finanční holdingová společnost usazená v zúčastněném členském státě, pokud splňuje podmínky vymezené v bodu 21 písm. b), d) pobočka usazená v zúčastněném členském státě a patřící úvěrové instituci, která je usazena v nezúčastněném členském státě.
Ústřední protistrana ve smyslu definice obsažené v čl. 2 odst. 1 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 648/2012 (9), která je kvalifikována jako úvěrová instituce ve smyslu směrnice 2013/36/EU, se považuje za dohlížený subjekt v souladu s nařízením o jednotném mechanismu dohledu, tímto nařízením a příslušnými právními předpisy Unie, aniž by přitom byl dotčen dohled, který nad ústřední protistranou vykonává dotčený vnitrostátní příslušný orgán ve smyslu nařízení (EU) č. 648/2012;
21)
„dohlíženou skupinou“ se rozumí kterýkoli z těchto subjektů:
a)
skupina, jejímž mateřským podnikem je úvěrová instituce nebo finanční holdingová společnost, jejíž ústředí se nachází v zúčastněném členském státě;
b)
skupina, jejímž mateřským podnikem je smíšená finanční holdingová společnost, jejíž ústředí se nachází v zúčastněném členském státě, je-li koordinátor finančního konglomerátu ve smyslu směrnice Evropského parlamentu a Rady 2002/87/ES (10) orgánem příslušným k dohledu nad úvěrovými institucemi a je-li rovněž koordinátorem ve funkci orgánu dohledu nad úvěrovými institucemi;
c)
dohlížené subjekty, které mají ústředí ve stejném zúčastněném členském státě, pokud jsou trvale přidruženy k ústřednímu subjektu, který nad nimi vykonává dohled za podmínek vymezených v článku 10 nařízení (EU) č. 575/2013 a který je usazen ve stejném zúčastněném členském státě;
22)
„významnou dohlíženou skupinou“ se rozumí dohlížená skupina, která má postavení významné dohlížené skupiny podle rozhodnutí ECB na základě čl. 6 odst. 4 nebo čl. 6 odst. 5 písm. b) nařízení o jednotném mechanismu dohledu;
23)
„méně významnou dohlíženou skupinou“ se rozumí dohlížená skupina, která nemá postavení významné dohlížené skupiny ve smyslu čl. 6 odst. 4 nařízení o jednotném mechanismu dohledu;
24)
„řízením ECB v oblasti dohledu“ se rozumí činnost ECB, která směřuje k přípravě vydání rozhodnutí ECB v oblasti dohledu včetně společných postupů a ukládání správních peněžitých sankcí. Na všechna řízení ECB v oblasti dohledu se vztahuje část III. Nestanoví-li část X jinak, platí část III rovněž pro ukládání správních peněžitých sankcí;
25)
„řízením vnitrostátního příslušného orgánu v oblasti dohledu“ se rozumí činnost vnitrostátního příslušného orgánu, která směřuje k přípravě vydání rozhodnutí vnitrostátního příslušného orgánu v oblasti dohledu, které je určeno jednomu či více dohlíženým subjektům nebo skupinám či jedné či více dalším osobám, včetně ukládání správních sankcí;
26)
„rozhodnutím ECB v oblasti dohledu“ se rozumí právní akt přijatý ECB při plnění úkolů a výkonů pravomocí, které byly ECB svěřeny nařízením o jednotném mechanismu dohledu, jenž má formu rozhodnutí ECB, je určen jednomu či více dohlíženým subjektům nebo skupinám či jedné či více dalším osobám a nejedná se o obecně závazný právní akt;
27)
„třetí zemí“ se rozumí země, která není členským státem, ani členským státem Evropského hospodářského prostoru;
28)
„pracovním dnem“ se rozumí den, který není sobotou, nedělí, ani svátkem ECB v souladu s kalendářem platným v ECB (11).
ČÁST II
USPOŘÁDÁNÍ JEDNOTNÉHO MECHANISMU DOHLEDU
HLAVA 1
STRUKTURY PRO DOHLED NAD VÝZNAMNÝMI A MÉNĚ VÝZNAMNÝMI DOHLÍŽENÝMI SUBJEKTY
KAPITOLA 1
Dohled nad významnými dohlíženými subjekty
Článek 3
Společné týmy dohledu
1. Společný tým dohledu bude ustaven pro dohled nad každým významným subjektem nebo každou významnou skupinou, nad nimiž je vykonáván dohled v zúčastněných členských státech. Každý společný tým dohledu se skládá ze zaměstnanců ECB a vnitrostátních příslušných orgánů jmenovaných podle článku 4, kteří pracují pod vedením pověřeného zaměstnance ECB (dále jen „koordinátor společného týmu dohledu“) a jednoho či více dílčích koordinátorů z vnitrostátních příslušných orgánů, jak je uvedeno dále v článku 6.
2. Aniž by byla dotčena ostatní ustanovení tohoto nařízení, zahrnují úkoly společného týmu dohledu zejména:
a)
provádění procesu dohledu a hodnocení uvedeného v článku 97 směrnice 2013/36/EU ve vztahu k významnému dohlíženému subjektu nebo významné dohlížené skupině, nad nimiž je vykonáván dohled ze strany společného týmu dohledu;
b)
účast na přípravě programu dohledových šetření při zohlednění procesu dohledu a hodnocení, přičemž tento program se předkládá Radě dohledu včetně plánu kontrol na místě ve smyslu článku 99 směrnice 2013/36/ES, a to pro významný dohlížený subjekt nebo významnou dohlíženou skupinu;
c)
provádění programu dohledových šetření, který byl schválen ECB, a všech rozhodnutí ECB v oblasti dohledu, pokud se týká významného dohlíženého subjektu nebo významné dohlížené skupiny, nad nimiž je vykonáván dohled ze strany společného týmu dohledu;
d)
zajištění koordinace s týmem provádějícím kontrolu na místě ve smyslu části XI, pokud se týká provádění plánu kontrol na místě;
e)
případná spolupráce s vnitrostátním příslušným orgánem.
Článek 4
Ustavení a složení společných týmů dohledu
1. ECB je pověřena ustavením a složením společných týmů dohledu. Jmenování zaměstnanců z řad vnitrostátních příslušných orgánů do společných týmů dohledu provádějí relevantní vnitrostátní příslušné orgány v souladu s odstavcem 2.
2. V souladu se zásadami uvedenými v čl. 6 odst. 8 nařízení o jednotném mechanismu dohledu a aniž by byl dotčen článek 31 uvedeného nařízení, vnitrostátní příslušný orgán jmenuje z řad svých zaměstnanců jednu či více osob členem nebo členy společného týmu dohledu. Zaměstnanec z řad vnitrostátního příslušného orgánu může být jmenován členem více než jednoho společného týmu dohledu.
3. Bez ohledu na odstavec 2 může ECB vyžadovat, aby vnitrostátní příslušné orgány změnily jmenování, jež učinily pro účely složení společného týmu dohledu.
4. Pokud v zúčastněném členském státě vykonává úkoly v oblasti dohledu více než jeden vnitrostátní příslušný orgán nebo pokud vnitrostátní právní předpisy zúčastněného členského státu svěří národní centrální bance konkrétní úkoly v oblasti dohledu a národní centrální banka není vnitrostátním příslušným orgánem, příslušné orgány koordinují svou účast ve společných týmech dohledu.
5. ECB a vnitrostátní příslušné orgány vzájemně konzultují a dohodnou se na využití zdrojů vnitrostátních příslušných orgánů v souvislosti se společnými týmy dohledu.
Článek 5
Zapojení zaměstnanců národních centrálních bank zúčastněných členských států
1. Národní centrální banky zúčastněných členských států, které jsou v souladu se svými vnitrostátními právními předpisy zapojeny do obezřetnostního dohledu nad významným dohlíženým subjektem nebo nad významnou dohlíženou skupinou, avšak nejsou vnitrostátními příslušnými orgány, mohou rovněž jednoho či několik svých zaměstnanců jmenovat do společného týmu dohledu.
2. O těchto jmenováních je třeba vyrozumět ECB a článek 4 se použije obdobně.
3. Jsou-li do společného týmu dohledu jmenováni zaměstnanci národních centrálních bank zúčastněných členských států, vykládají se odkazy na vnitrostátní příslušné orgány v souvislosti se společnými týmy dohledu tak, že obsahují odkaz na tyto národní centrální banky.
Článek 6
Koordinátor společného týmu dohledu a dílčí koordinátoři
1. Koordinátor společného týmu dohledu za pomoci dílčích koordinátorů z vnitrostátních příslušných orgánů ve smyslu odstavce 2 zajišťuje koordinaci činnosti společného týmu dohledu. Za tímto účelem se členové společného týmu dohledu řídí pokyny koordinátora společného týmu dohledu, pokud se týká jejich úkolů ve společném týmu dohledu. Tím nejsou dotčeny jejich úkoly a povinnosti ve vztahu k jejich relevantnímu vnitrostátnímu příslušnému orgánu.
2. Každý vnitrostátní příslušný orgán, který do společného týmu dohledu jmenuje více než jednoho zaměstnance, určí jednoho z těchto zaměstnanců jako dílčího koordinátora (dále jen „dílčí koordinátor z vnitrostátního příslušného orgánu“). Dílčí koordinátoři z vnitrostátních příslušných orgánů napomáhají koordinátorovi společného týmu dohledu, pokud jde o organizaci a koordinaci úkolů ve společném týmu dohledu, zejména pokud se týká zaměstnanců, kteří byli jmenováni týmž vnitrostátním příslušným orgánem jako příslušný dílčí koordinátor z vnitrostátního příslušného orgánu. Dílčí koordinátor z vnitrostátního příslušného orgánu může udílet pokyny členům společného týmu dohledu, kteří byli jmenováni stejným vnitrostátním příslušným orgánem, pokud tyto pokyny nejsou v rozporu s pokyny udělenými koordinátorem společného týmu dohledu.
KAPITOLA 2
Dohled nad méně významnými dohlíženými subjekty
Článek 7
Zapojení zaměstnanců z jiných vnitrostátních příslušných orgánů v týmu dohledu vnitrostátního příslušného orgánu
Aniž by byl dotčen čl. 31 odst. 1 nařízení o jednotném mechanismu dohledu, pokud ECB ve vztahu k dohledu nad méně významnými dohlíženými subjekty rozhodne, že je vhodné do týmu dohledu vnitrostátního příslušného orgánu zapojit zaměstnance z jednoho či více vnitrostátních příslušných orgánů, může ECB vyžadovat, aby vnitrostátní příslušný orgán zapojil zaměstnance těchto jiných vnitrostátních příslušných orgánů.
HLAVA 2
DOHLED NA KONSOLIDOVANÉM ZÁKLADĚ A ÚČAST ECB A VNITROSTÁTNÍCH PŘÍSLUŠNÝCH ORGÁNŮ V KOLEGIÍCH ORGÁNŮ DOHLEDU
Článek 8
Dohled na konsolidovaném základě
1. V souladu s článkem 111 směrnice 2013/36/EU vykonává ECB dohled na konsolidovaném základě nad úvěrovými institucemi, finančními holdingovými společnostmi nebo smíšenými finančními holdingovými společnostmi, které jsou významné na konsolidovaném základě, pokud je mateřský podnik mateřskou institucí v zúčastněném členském státě nebo mateřskou institucí v EU usazenou v zúčastněném členském státě.
2. Relevantní vnitrostátní příslušný orgán plní úkoly orgánu dohledu na konsolidovaném základě nad úvěrovými institucemi, finančními holdingovými společnostmi nebo smíšenými finančními holdingovými společnostmi, které jsou méně významné na konsolidovaném základě.
Článek 9
ECB jako předseda kolegia orgánů dohledu
1. Je-li ECB orgánem dohledu na konsolidovaném základě, předsedá kolegiu ustavenému podle článku 116 směrnice 2013/36/EU. Vnitrostátní příslušné orgány zúčastněných členských států, v nichž jsou usazeny případné mateřské podniky, dceřiné společnosti a významné pobočky ve smyslu článku 51 směrnice 2013/36/EU, jsou oprávněny účastnit se kolegia jako pozorovatelé.
2. Není-li ustaveno žádné kolegium podle článku 116 směrnice 2013/36/EU a významný dohlížený subjekt má pobočky v nezúčastněných členských státech, jež se považují za významné v souladu s čl. 51 odst. 1 směrnice 2013/36/EU, ECB spolu s příslušnými orgány hostitelských členských států ustaví kolegium orgánů dohledu.
Článek 10
ECB a vnitrostátní příslušné orgány jako členové kolegií orgánů dohledu
Není-li orgán dohledu na konsolidovaném základě v zúčastněném členském státě, účastní se ECB a vnitrostátní příslušné orgány kolegia orgánů dohledu v souladu s těmito pravidly a s příslušnými právními předpisy Unie:
a)
jsou-li dohlížené subjekty v zúčastněných členských státech všechny významnými dohlíženými subjekty, účastní se ECB kolegia orgánů dohledu jako člen, zatímco vnitrostátní příslušné orgány jsou oprávněny se téhož kolegia účastnit jako pozorovatelé;
b)
jsou-li dohlížené subjekty v zúčastněných členských státech všechny méně významnými dohlíženými subjekty, účastní se vnitrostátní příslušné orgány kolegia orgánů dohledu jako členové;
c)
jsou-li dohlížené subjekty v zúčastněných členských státech jak méně významnými, tak i významnými dohlíženými subjekty, účastní se ECB a vnitrostátní příslušné orgány kolegia orgánů dohledu jako členové. Vnitrostátní příslušné orgány zúčastněných členských států, v nichž jsou významné dohlížené subjekty usazeny, jsou oprávněny se účastnit kolegia orgánů dohledu jako pozorovatelé.
HLAVA 3
POSTUPY TÝKAJÍCÍ SE PRÁVA USAZOVÁNÍ A VOLNÉHO POHYBU SLUŽEB
KAPITOLA 1
Postupy týkající se práva usazování a volného pohybu služeb v rámci jednotného mechanismu dohledu
Článek 11
Právo usazování úvěrových institucí v rámci jednotného mechanismu dohledu
1. Významný dohlížený subjekt, který hodlá zřídit pobočku na území jiného zúčastněného členského státu, oznámí svůj záměr vnitrostátnímu příslušnému orgánu zúčastněného členského státu, v němž má významný dohlížený subjekt své ústředí. Informace se poskytují v souladu s požadavky vymezenými v čl. 35 odst. 2 směrnice 2013/36/EU. Vnitrostátní příslušný orgán okamžitě vyrozumí ECB o přijetí tohoto oznámení.
2. Méně významný dohlížený subjekt, který hodlá zřídit pobočku na území jiného zúčastněného členského státu, oznámí vnitrostátnímu příslušnému orgánu svůj záměr v souladu s požadavky vymezenými v čl. 35 odst. 2 směrnice 2013/36/EU.
3. Nerozhodne-li ECB do dvou měsíců od přijetí oznámení jinak, může být pobočka uvedená v odstavci 1 zřízena a může zahájit svou činnost. ECB oznámí tuto informaci vnitrostátnímu příslušnému orgánu zúčastněného členského státu, v němž bude pobočka usazena.
4. Nerozhodne-li vnitrostátní příslušný orgán domovského členského státu do dvou měsíců od přijetí oznámení jinak, může být pobočka uvedená v odstavci 2 zřízena a může zahájit svou činnost. Vnitrostátní příslušný orgán oznámí tuto informaci ECB a vnitrostátnímu příslušnému orgánu zúčastněného členského státu, v němž bude pobočka usazena.
5. Dojde-li ke změně jakékoli informace oznámené podle odstavců 1 a 2, oznámí dohlížený subjekt písemně tuto změnu vnitrostátnímu příslušnému orgánu, který původní informaci přijal, alespoň jeden měsíc před provedením změny. Tento vnitrostátní příslušný orgán informuje vnitrostátní příslušný orgán členského státu, v němž je pobočka usazena.
Článek 12
Využití volného pohybu služeb ze strany úvěrových institucí v rámci jednotného mechanismu dohledu
1. Významný dohlížený subjekt, který hodlá poprvé využít volného pohybu služeb vykonáváním své činnosti na území jiného zúčastněného členského státu, oznámí svůj záměr vnitrostátnímu příslušnému orgánu zúčastněného členského státu, v němž má významný dohlížený subjekt své ústředí. Informace se poskytují v souladu s požadavky vymezenými v čl. 39 odst. 1 směrnice 2013/36/EU. Vnitrostátní příslušný orgán okamžitě vyrozumí ECB o přijetí tohoto oznámení. Vnitrostátní příslušný orgán o oznámení vyrozumí též vnitrostátní příslušný orgán zúčastněného členského státu, v němž budou služby poskytovány.
2. Méně významný dohlížený subjekt, který hodlá poprvé využít volného pohybu služeb vykonáváním své činnosti na území jiného zúčastněného členského státu, to oznámí vnitrostátnímu příslušnému orgánu v souladu s požadavky vymezenými v čl. 39 odst. 1 směrnice 2013/36/EU. O oznámení se vyrozumí ECB a vnitrostátní příslušný orgán zúčastněného členského státu, v němž budou služby poskytovány.
KAPITOLA 2
Postupy týkající se práva usazování a volného pohybu služeb v rámci jednotného mechanismu dohledu ze strany úvěrových institucí usazených v nezúčastněných členských státech
Článek 13
Oznámení o využití práva usazování úvěrových institucí usazených v nezúčastněných členských státech v rámci jednotného mechanismu dohledu
1. Pokud příslušný orgán nezúčastněného členského státu oznamuje informace uvedené v čl. 35 odst. 2 směrnice 2013/36/EU postupem uvedeným v čl. 35 odst. 3 uvedené směrnice, vnitrostátnímu příslušnému orgánu zúčastněného členského státu, v němž má dojít ke zřízení pobočky, vnitrostátní příslušný orgán okamžitě vyrozumí o přijetí tohoto oznámení ECB.
2. Do dvou měsíců od přijetí oznámení od příslušného orgánu nezúčastněného členského státu se ECB, jedná-li se o pobočku, která je významná podle kritérií vymezených v článku 6 nařízení o jednotném mechanismu dohledu a v části IV tohoto nařízení, nebo relevantní vnitrostátní příslušný orgán, jedná-li se o pobočku, která je méně významná podle kritérií vymezených v článku 6 nařízení o jednotném mechanismu dohledu a v části IV tohoto nařízení, připraví na výkon dohledu nad pobočkou v souladu s články 40 až 46 směrnice 2013/36/EU a v případě potřeby stanoví podmínky, za nichž může pobočka z důvodů obecného zájmu vyvíjet svou činnost v hostitelském členském státě.
3. Vnitrostátní příslušné orgány sdělí ECB podmínky, za kterých může pobočka v jejich členském státě vyvíjet činnost na základě vnitrostátních právních předpisů a z důvodů obecného zájmu.
4. Změna jakékoli informace, kterou úvěrová instituce, jež hodlá zřídit pobočku, poskytla podle bodů b), c) nebo d) čl. 35 odst. 2 směrnice 2013/36/EU, se oznámí vnitrostátnímu příslušnému orgánu uvedenému v odstavci 1.
Článek 14
Příslušný orgán hostitelského členského státu pro pobočky
1. V souladu s čl. 4 odst. 2 nařízení o jednotném mechanismu dohledu vykonává ECB pravomoci příslušného orgánu hostitelského členského státu, pokud je pobočka významná ve smyslu čl. 6 odst. 4 uvedeného nařízení.
2. Je-li pobočka méně významná ve smyslu čl. 6 odst. 4 nařízení o jednotném mechanismu dohledu, vykonává pravomoci příslušného orgánu hostitelského členského státu vnitrostátní příslušný orgán zúčastněného členského státu, v němž je pobočka usazena.
Článek 15
Oznámení o využití volného pohybu služeb úvěrových institucí usazených v nezúčastněných členských státech v rámci jednotného mechanismu dohledu
Pokud příslušný orgán nezúčastněného členského státu činí oznámení ve smyslu čl. 39 odst. 2 směrnice 2013/36/EU, je adresátem tohoto oznámení vnitrostátní příslušný orgán zúčastněného členského státu, v němž je využíván volný pohyb služeb. O přijetí tohoto oznámení vnitrostátní příslušný orgán okamžitě vyrozumí ECB.
Článek 16
Příslušný orgán hostitelského členského státu pro volný pohyb služeb
1. V souladu s čl. 4 odst. 2 a v rozsahu čl. 4 odst. 1 nařízení o jednotném mechanismu dohledu plní ECB úkoly příslušného orgánu hostitelského členského státu ve vztahu k úvěrovým institucím usazeným v nezúčastněných členských státech, které využívají svobody volného pohybu služeb v zúčastněných členských státech.
2. Jedná-li se o volný pohyb služeb z důvodů obecného zájmu za určitých podmínek obsažených ve vnitrostátních právních předpisech zúčastněných členských států, informují vnitrostátní příslušné orgány o těchto podmínkách ECB.
KAPITOLA 3
Postupy týkající se práva usazování a volného pohybu služeb ve vztahu k nezúčastněným členským státům
Článek 17
Právo usazování a využití volného pohybu služeb ve vztahu k nezúčastněným členským státům
1. Významný dohlížený subjekt, který hodlá zřídit pobočku nebo využít volného pohybu služeb na území nezúčastněného členského státu, oznámí svůj záměr relevantnímu vnitrostátnímu příslušnému orgánu v souladu s příslušnými právními předpisy Unie. Vnitrostátní příslušný orgán okamžitě vyrozumí ECB o přijetí tohoto oznámení. ECB vykonává pravomoci příslušného orgánu domovského členského státu.
2. Méně významný dohlížený subjekt, který hodlá zřídit pobočku nebo využít volného pohybu služeb na území nezúčastněného členského státu, oznámí svůj záměr relevantnímu vnitrostátnímu příslušnému orgánu v souladu s příslušnými právními předpisy Unie. Relevantní vnitrostátní příslušný orgán vykonává pravomoci příslušného orgánu domovského členského státu.
HLAVA 4
DOPLŇKOVÝ DOZOR NAD FINANČNÍMI KONGLOMERÁTY
Článek 18
Koordinátor
1. ECB přebírá úkol koordinátora finančního konglomerátu v souladu s kritérii vymezenými v příslušných právních předpisech Unie ve vztahu k významnému dohlíženému subjektu.
2. Vnitrostátní příslušný orgán přebírá úkol koordinátora finančního konglomerátu v souladu s kritérii vymezenými v příslušných právních předpisech Unie ve vztahu k méně významnému dohlíženému subjektu.
ČÁST III
OBECNÁ USTANOVENÍ PLATNÁ PRO PROVOZOVÁNÍ JEDNOTNÉHO MECHANISMU DOHLEDU
HLAVA 1
ZÁSADY A POVINNOSTI
Článek 19
Přehled
Tato část vymezuje a) obecná pravidla pro provozování jednotného mechanismu dohledu ze strany ECB a vnitrostátních příslušných orgánů a b) ustanovení, podle kterých ECB postupuje při provádění řízení ECB v oblasti dohledu.
Obecné zásady a ustanovení, které platí mezi ECB a vnitrostátními příslušnými orgány v úzké spolupráci, jsou vymezeny v části IX.
Článek 20
Povinnost spolupracovat v dobré víře
ECB a vnitrostátní příslušné orgány mají povinnost spolupracovat v dobré víře a povinnost vyměňovat si informace.
Článek 21
Obecná povinnost vyměňovat si informace
1. Aniž by byla dotčena pravomoc ECB průběžně přímo přijímat informace vykázané dohlíženými subjekty, nebo mít k těmto informacím přímý přístup, vnitrostátní příslušné orgány zejména včas a přesně ECB poskytují veškeré informace, které jsou pro ECB nezbytné k plnění úkolů, jež byly ECB svěřeny na základě nařízení o jednotném mechanismu dohledu. Tyto informace zahrnují informace, které vyplývají z ověřování a činnosti na místě, jež provádějí vnitrostátní příslušné orgány.
2. Získává-li ECB informace přímo od právnických či fyzických osob uvedených v čl. 10 odst. 1 nařízení o jednotném mechanismu dohledu, poskytuje tyto informace vnitrostátním příslušným orgánům, kterých se tyto informace týkají, včas a přesně. Tyto informace zahrnují zejména informace, které jsou pro vnitrostátní příslušné orgány nezbytné k plnění jejich úlohy napomáhat ECB.
3. Aniž je dotčen odstavec 2, ECB poskytuje vnitrostátním příslušným orgánům pravidelný přístup k aktualizovaným informacím, které jsou pro vnitrostátní příslušné orgány nezbytné k plnění jejich úkolů týkajících se obezřetnostního dohledu.
Článek 22
Právo ECB udělit vnitrostátním příslušným orgánům nebo vnitrostátním pověřeným orgánům pokyn využít jejich pravomoci a přijmout opatření, pokud ECB má úkol v oblasti dohledu, avšak žádnou související pravomoc
1. V rozsahu nezbytném pro plnění úkolů, které jí byly svěřeny na základě nařízení o jednotném mechanismu dohledu, může ECB formou pokynů vyžadovat, aby vnitrostátní příslušné orgány a/nebo vnitrostátní pověřené orgány využily své pravomoci na základě podmínek vymezených ve vnitrostátních právních předpisech a v souladu s nimi a ve smyslu článku 9 nařízení o jednotném mechanismu dohledu, pokud nařízení o jednotném mechanismu dohledu nesvěřuje tyto pravomoci ECB.
2. Vnitrostátní příslušné orgány a/nebo vnitrostátní pověřené orgány (ve vztahu k článku 5 nařízení o jednotném mechanismu dohledu) informují ECB o výkonu těchto pravomocí bez zbytečného odkladu.
Článek 23
Jazykový režim mezi ECB a vnitrostátními příslušnými orgány
ECB a vnitrostátní příslušné orgány přijmou ujednání ohledně komunikace v rámci jednotného mechanismu dohledu, včetně jazyka či jazyků, které se budou používat.
Článek 24
Jazykový režim mezi ECB a právnickými či fyzickými osobami včetně dohlížených subjektů
1. Dokument, který dohlížený subjekt nebo jiná právnická či fyzická osoba, která v jednotlivém případě podléhá řízení ECB v oblasti dohledu, zasílá ECB, může být sepsán v kterémkoli úředním jazyce Unie, který si dohlížený subjekt nebo určitá osoba zvolí.
2. ECB, dohlížené subjekty a jiné právnické nebo fyzické osoby, které v jednotlivém případě podléhají řízení ECB v oblasti dohledu, se mohou dohodnout, že ve své písemné komunikaci, a to i pokud jde o rozhodnutí ECB v oblasti dohledu, budou používat výlučně jeden z úředních jazyků Unie.
Ukončení této dohody u používání stanoveného jazyka má dopad pouze na ty aspekty řízení ECB v oblasti dohledu, jež dosud nebyly provedeny.
Požadují-li účastníci ústního jednání, aby s nimi bylo jednáno v úředním jazyce Unie, který není jazykem řízení ECB v oblasti dohledu, musí být ECB o tomto požadavku informována s dostatečným předstihem tak, aby mohla učinit nezbytná opatření.
HLAVA 2
OBECNÁ USTANOVENÍ O SPRAVEDLIVÉM PROCESU PŘI PŘIJÍMÁNÍ ROZHODNUTÍ ECB V OBLASTI DOHLEDU
KAPITOLA 1
Řízení ECB v oblasti dohledu
Článek 25
Obecné zásady
1. Řízení ECB v oblasti dohledu zahájené v souladu s článkem 4 a oddílem 2 kapitoly III nařízení o jednotném mechanismu dohledu se provádí v souladu s článkem 22 nařízení o jednotném mechanismu dohledu a ustanoveními této hlavy.
2. Ustanovení této hlavy se nepoužijí na postupy prováděné správní revizní komisí.
Článek 26
Strany
1. Stranami řízení ECB v oblasti dohledu jsou:
a)
osoby, které podaly žádost;
b)
zamýšlení či skuteční adresáti rozhodnutí ECB v oblasti dohledu.
2. Vnitrostátní příslušné orgány se nepovažují za strany.
Článek 27
Zastoupení strany
1. Strana může být zastoupena právním či zákonným zástupcem či jiným zástupcem zmocněným na základě písemného pověření vykonávat veškeré úkony v souvislosti s řízením ECB v oblasti dohledu.
2. Odvolání mandátu je účinné až v okamžiku, kdy ECB obdrží písemné odvolání. ECB potvrdí přijetí tohoto odvolání.
3. Pokud si strana pro řízení ECB v oblasti dohledu jmenuje zástupce, ECB se v tomto řízení v oblasti dohledu obrací pouze na jmenovaného zástupce, ledaže konkrétní okolnosti vyžadují, aby se ECB obrátila na danou stranu přímo. Pokud se ECB obrací na stranu přímo, informuje o tom jejího zástupce.
Článek 28
Obecné povinnosti ECB a stran řízení ECB v oblasti dohledu
1. Řízení ECB v oblasti dohledu může být zahájeno z úřední povinnosti nebo na žádost strany. S výhradou odstavce 3 ECB určí skutečnosti, které budou relevantní pro přijetí konečného rozhodnutí v každém řízení ECB v oblasti dohledu zahájeném z úřední povinnosti.
2. ECB ve svém posouzení zohlední veškeré relevantní okolnosti.
3. S výhradou právních předpisů Unie je strana povinna účastnit se řízení ECB v oblasti dohledu a napomáhat při objasňování skutečností. V řízení ECB v oblasti dohledu zahájeném na žádost strany může ECB omezit určení skutečností na to, že stranu požádá, aby poskytla relevantní faktické informace.
Článek 29
Dokazování v řízení ECB v oblasti dohledu
1. S cílem zjistit skutečnosti daného případu používá ECB takové důkazy, které po náležitém uvážení považuje za vhodné.
2. Strany s výhradou právních předpisů Unie napomáhají ECB při zjišťování skutečností daného případu. S výhradou omezení v souvislosti se sankčními postupy na základě právních předpisů Unie strany zejména pravdivě uvedou skutečnosti, které jim jsou známy.
3. ECB může stanovit lhůtu, v níž jí strany mohou poskytnout důkazy.
Článek 30
Svědci a znalci v řízení ECB v oblasti dohledu
1. Považuje-li to za nezbytné, může ECB vyslýchat svědky a znalce.
2. Pokud ECB ustanoví znalce, v dohodě vymezí jeho úkol a stanoví lhůtu, ve které znalec předloží svou zprávu.
3. Pokud ECB vyslýchá svědky či znalce a pokud o to svědci či znalci požádají, mají nárok na náhradu cestovních nákladů a diety. Poté, co poskytnou své vyjádření, mají svědci nárok na náhradu ušlého výdělku a znalci mají nárok na dohodnutý poplatek za své služby. Náhrada se poskytuje v souladu s příslušnými ustanoveními o poskytování náhrad svědků a odměně znalců ze strany Soudního dvora Evropské unie.
4. ECB může požadovat, aby osoby uvedené v čl. 11 odst. 1 písm. c) nařízení o jednotném mechanismu dohledu se jako svědci dostavily do kanceláří ECB nebo do jiného místa v zúčastněném členském státě, které určí ECB. Je-li osoba uvedená v čl. 11 odst. 1 písm. c) nařízení o jednotném mechanismu dohledu právnickou osobou, jsou povinny se ve smyslu předchozí věty dostavit fyzické osoby, které tuto právnickou osobu zastupují.
Článek 31
Právo být vyslechnut
1. Před tím, než ECB přijme rozhodnutí ECB v oblasti dohledu určené straně, které by nepříznivě ovlivnilo práva této strany, musí být straně dána možnost předložit ECB písemné vyjádření ke skutečnostem, námitkám a právním důvodům, jež jsou relevantní pro rozhodnutí ECB v oblasti dohledu. Považuje-li to ECB za vhodné, může dát stranám možnost vyjádřit se ke skutečnostem, námitkám a právním důvodům, jež jsou relevantní pro rozhodnutí ECB v oblasti dohledu, na jednání. V oznámení, kterým ECB dává straně možnost vyjádřit se, uvede podstatný obsah zamýšleného rozhodnutí ECB v oblasti dohledu a podstatné skutečnosti, námitky a právní důvody, na nichž ECB hodlá založit své rozhodnutí. Ustanovení tohoto článku se nevztahují na oddíl 1 kapitoly III nařízení o jednotném mechanismu dohledu.
2. Dá-li ECB straně možnost vyjádřit se ke skutečnostem, námitkám a právním důvodům, jež jsou relevantní pro rozhodnutí ECB v oblasti dohledu, na jednání, není důvodem pro odročení jednání, pokud se strana bez řádné omluvy nedostaví. Je-li strana řádně omluvena, může ECB jednání odročit nebo může straně dát možnost vyjádřit se ke skutečnostem, námitkám a právním důvodům, jež jsou relevantní pro rozhodnutí ECB v oblasti dohledu, písemně. ECB vypracuje písemný zápis z jednání, který strany podepíší; kopii tohoto zápisu poskytne stranám.
3. Straně bude zásadně dána možnost písemně se vyjádřit ve lhůtě dvou týdnů od přijetí oznámení, v němž ECB uvedla skutečnosti, námitky a právní důvody, na nichž ECB hodlá založit rozhodnutí ECB v oblasti dohledu.
Na žádost strany může ECB tuto lhůtu přiměřeně prodloužit.
Za zvláštních okolností může ECB tuto lhůtu zkrátit na tři pracovní dny. Lhůta se na tři pracovní dny zkracuje rovněž v situacích uvedených v článcích 14 a 15 nařízení o jednotném mechanismu dohledu.
4. Bez ohledu na odstavec 3 a s výhradou odstavce 5 může ECB přijmout rozhodnutí ECB v oblasti dohledu určené straně, které by nepříznivě ovlivnilo práva této strany, aniž by straně dalo před přijetím rozhodnutí možnost vyjádřit se ke skutečnostem, námitkám a právním důvodům, jež jsou relevantní pro rozhodnutí ECB v oblasti dohledu, pokud se zdá, že je naléhavě třeba vydat rozhodnutí v zájmu zabránění závažnému poškození finančního systému.
5. Je-li rozhodnutí ECB v oblasti dohledu přijímáno naléhavě v souladu s odstavcem 4, bude straně dána možnost písemně se vyjádřit ke skutečnostem, námitkám a právním důvodům, jež jsou relevantní pro rozhodnutí ECB v oblasti dohledu, bez zbytečného odkladu po přijetí tohoto rozhodnutí. Straně bude zásadně dána možnost písemně se vyjádřit ve lhůtě dvou týdnů od přijetí rozhodnutí ECB v oblasti dohledu. Na žádost strany může ECB tuto lhůtu prodloužit; lhůta však nesmí být delší než šest měsíců. ECB rozhodnutí ECB v oblasti dohledu na základě vyjádření strany přezkoumá a buď jej potvrdí, zruší, změní, nebo jej zruší a nahradí novým rozhodnutím ECB v oblasti dohledu.
6. Odstavce 4 a 5 se nevztahují na řízení ECB v oblasti dohledu, které se týká sankcí podle článku 18 nařízení o jednotném mechanismu dohledu a části X tohoto nařízení.
Článek 32
Přístup ke spisům v řízení ECB v oblasti dohledu
1. V řízení ECB v oblasti dohledu jsou plně respektována práva na obhajobu dotčených osob. Za tímto účelem mají strany po zahájení řízení ECB v oblasti dohledu právo na přístup ke spisu ECB s výhradou oprávněných zájmů právnických a fyzických osob, které nejsou příslušnou stranou, na ochraně jejich obchodního tajemství. Právo na přístup ke spisu se nevztahuje na důvěrné informace. Vnitrostátní příslušné orgány bez zbytečného odkladu postoupí ECB veškeré žádosti, které obdržely v souvislosti s přístupem ke spisům souvisejícím s řízením ECB v oblasti dohledu.
2. Spis se skládá ze všech dokumentů, které ECB obdržela, vytvořila nebo sestavila v průběhu řízení ECB v oblasti dohledu, a to bez ohledu na prostředek, na němž jsou dokumenty uchovávány.
3. Tento článek nebrání tomu, aby ECB nebo vnitrostátní příslušné orgány zpřístupnily nebo použily informace, které jsou nezbytné k prokázání porušení.
4. ECB může stanovit, že přístup ke spisu bude umožněn jedním či více následujícími způsoby, přičemž se zohlední technické schopnosti stran:
a)
formou CD-ROMu nebo jiného zařízení pro uchovávání elektronických dat včetně zařízení, které může být k dispozici v budoucnu;
b)
pomocí kopií dostupného spisu v papírové formě zaslaných stranám poštou;
c)
výzvou, aby do dostupného spisu nahlédly v kancelářích ECB.
5. Pro účely tohoto článku mohou důvěrné informace zahrnovat interní dokumenty ECB a vnitrostátních příslušných orgánů a korespondenci mezi ECB a vnitrostátním příslušným orgánem nebo mezi vnitrostátními příslušnými orgány.
KAPITOLA 2
Rozhodnutí ECB v oblasti dohledu
Článek 33
Důvody pro rozhodnutí ECB v oblasti dohledu
1. Rozhodnutí ECB v oblasti dohledu je v souladu s odstavcem 2 doplněno odůvodněním tohoto rozhodnutí.
2. V odůvodnění se uvedou podstatné skutečnosti a právní důvody, na nichž se rozhodnutí ECB v oblasti dohledu zakládá.
3. S výhradou čl. 31 odst. 4 zakládá ECB své rozhodnutí v oblasti dohledu jen na skutečnostech a námitkách, k nimž se strana mohla vyjádřit.
Článek 34
Odkladný účinek
Aniž by byl dotčen článek 278 SFEU a čl. 24 odst. 8 nařízení o jednotném mechanismu dohledu, může ECB rozhodnout o pozastavení uplatňování rozhodnutí ECB v oblasti dohledu buď a) tak, že to uvede v rozhodnutí ECB v oblasti dohledu, nebo b) nejedná-li se o žádost o přezkum správní revizní komisí, na žádost adresáta rozhodnutí ECB v oblasti dohledu.
Článek 35
Oznamování rozhodnutí ECB v oblasti dohledu
1. ECB může rozhodnutí ECB v oblasti dohledu straně oznámit a) ústně, b) doručením nebo osobním předáním kopie rozhodnutí v oblasti dohledu, c) doporučenou poštou s potvrzením o přijetí, d) expresní zásilkovou službou, e) faxem nebo f) elektronicky v souladu s odstavcem 10.
2. Je-li na základě písemného pověření zmocněn zástupce, může ECB rozhodnutí ECB v oblasti dohledu oznámit zástupci. V těchto případech není ECB povinna rozhodnutí ECB v oblasti dohledu oznamovat rovněž dohlíženému subjektu, který je zastoupen tímto zástupcem.
3. V případě ústního oznamování rozhodnutí ECB v oblasti dohledu se má za to, že oznámení rozhodnutí je adresátovi doručeno, pokud zaměstnanec ECB informoval a) příslušnou fyzickou osobu, jedná-li se o fyzickou osobu, nebo b) zmocněného zástupce právnické osoby pro převzetí rozhodnutí ECB v oblasti dohledu, jedná-li se o právnickou osobu. V tomto případě se bez zbytečného odkladu po tomto ústním oznámení zašle adresátovi písemná kopie rozhodnutí ECB v oblasti dohledu.
4. V případě oznámení rozhodnutí ECB v oblasti dohledu doporučenou poštou s potvrzením o přijetí se má za to, že oznámení rozhodnutí ECB v oblasti dohledu je adresátovi doručeno v desátý den po předání dopisu poskytovateli poštovních služeb, ledaže z potvrzení o přijetí vyplývá, že dopis byl doručen v jiný den.
5. V případě oznámení rozhodnutí ECB v oblasti dohledu expresní zásilkovou službou se má za to, že oznámení rozhodnutí ECB v oblasti dohledu je adresátovi doručeno v desátý den po předání dopisu zásilkové službě, ledaže z dokumentu o doručení ze strany zásilkové služby vyplývá, že dopis byl doručen v jiný den.
6. Pro účely odstavců 4 a 5 musí být rozhodnutí ECB v oblasti dohledu adresováno na adresu vhodnou pro doručení (platnou adresu). Platná adresa je:
a)
v případě řízení ECB v oblasti dohledu zahájeného na žádost či podnět adresáta rozhodnutí ECB v oblasti dohledu adresa, kterou adresát uvedl ve své žádosti či podnětu;
b)
v případě dohlíženého subjektu poslední obchodní adresa ústředí, kterou dohlížený subjekt poskytl ECB;
c)
v případě fyzických osob poslední adresa poskytnutá ECB, a pokud nebyla ECB poskytnuta žádná adresa a fyzická osoba je zaměstnanec, vedoucí zaměstnanec nebo akcionář dohlíženého subjektu, obchodní adresa dohlíženého subjektu v souladu s písmenem b).
7. Každá osoba, která je stranou řízení ECB v oblasti dohledu, poskytne ECB na žádost platnou adresu.
8. Je-li osoba usazena nebo má-li sídlo či bydliště ve státě, který není členským státem, může ECB vyžadovat, aby strana v přiměřené době jmenovala oprávněného příjemce, který je rezidentem v členském státě nebo který má obchodní prostory v členském státě. Není-li oprávněný příjemce na žádost ECB jmenován a dokud nedojde ke jmenování tohoto oprávněného příjemce, může být veškerá komunikace zasílána v souladu s odstavci 3 až 5 a 9 na adresu strany, kterou má ECB k dispozici.
9. Pokud osoba, která je adresátem rozhodnutí ECB v oblasti dohledu, poskytne ECB faxové číslo, může ECB rozhodnutí ECB v oblasti dohledu oznámit tak, že kopii rozhodnutí ECB v oblasti dohledu zašle telefaxem. Má se za to, že rozhodnutí ECB v oblasti dohledu je adresátovi doručeno, pokud ECB obdržela zprávu o úspěšném doručení telefaxu.
10. ECB může stanovit kritéria, za nichž může být rozhodnutí ECB v oblasti dohledu doručeno elektronickými nebo jinými srovnatelnými prostředky komunikace.
HLAVA 3
OZNAMOVÁNÍ PORUŠENÍ PRAVIDEL
Článek 36
Oznamování porušení pravidel
Jakákoli osoba může v dobré víře podat přímo ECB oznámení, má-li tato osoba dostatečné důvody se domnívat, že toto oznámení odhalí porušení právních aktů uvedených v čl. 4 odst. 3 nařízení o jednotném mechanismu dohledu ze strany úvěrových institucí, finančních holdingových společností, smíšených finančních holdingových společností nebo příslušných orgánů (včetně ECB samotné).
Článek 37
Přiměřená ochrana oznamování porušení pravidel
1. Podá-li osoba v dobré víře oznámení o údajném porušení právních aktů uvedených v čl. 4 odst. 3 nařízení o jednotném mechanismu dohledu ze strany dohlížených subjektů, nebo ze strany příslušných orgánů, zachází se s tímto oznámením jako s chráněným.
2. Veškeré osobní údaje, které se týkají osoby, která činí chráněné oznámení, a osoby, která je údajně odpovědná za porušení, jsou chráněny v souladu s příslušným rámcem Unie pro ochranu údajů.
3. ECB nesdělí totožnost osoby, která učinila chráněné oznámení, bez předchozího výslovného souhlasu této osoby s výjimkou případu, kdy je toto zveřejnění vyžadováno na základě soudního příkazu v souvislosti s dalším vyšetřováním nebo následným soudním řízením.
Článek 38
Postupy pro přijímání následných opatření v návaznosti na oznámení
1. ECB posoudí všechna oznámení týkající se významných dohlížených subjektů. Oznámení týkající se méně významných dohlížených subjektů posoudí, pokud se týká porušení nařízení nebo rozhodnutí ECB. Když oznámení týkající se méně významných dohlížených subjektů obdrží vnitrostátní příslušné orgány, předají je ECB, aniž by při tom sdělily totožnost osoby, která oznámení učinila, pokud jim k tomu tato osoba nedala výslovný souhlas.
2. Aniž by byl dotčen odstavec 1, předá ECB oznámení týkající se méně významných dohlížených subjektů relevantnímu vnitrostátnímu příslušnému orgánu, aniž by při tom sdělila totožnost osoby, která oznámení učinila, pokud jí k tomu tato osoba nedala výslovný souhlas.
3. ECB si s vnitrostátními příslušnými orgány vyměňuje informace: a) s cílem posoudit oznámení, která byla zaslána ECB i relevantnímu vnitrostátnímu příslušnému orgánu, a koordinovat činnost a b) zjistit výsledek opatření přijatých v návaznosti na oznámení, která byla předána vnitrostátním příslušným orgánům.
4. Při určování toho, jak posuzovat přijatá oznámení a jaká přijmout opatření, postupuje ECB na základě rozumného uvážení.
5. V případě údajného porušení pravidel ze strany dohlížených subjektů poskytne příslušný dohlížený subjekt ECB veškeré informace a dokumenty, které ECB vyžaduje za účelem posouzení přijatých oznámení.
6. V případě údajného porušení pravidel ze strany příslušných orgánů (s výjimkou ECB), požádá ECB příslušný orgán, aby se vyjádřil k oznámeným skutečnostem.
7. Ve své každoroční zprávě ve smyslu čl. 20 odst. 2 nařízení o jednotném mechanismu dohledu ECB ve zkrácené nebo souhrnné formě poskytuje informace o přijatých oznámeních tak, aby nebylo možné identifikovat jednotlivé dohlížené subjekty nebo osoby.
ČÁST IV
URČOVÁNÍ POSTAVENÍ DOHLÍŽENÉHO SUBJEKTU JAKO VÝZNAMNÉHO NEBO MÉNĚ VÝZNAMNÉHO
HLAVA 1
OBECNÁ USTANOVENÍ O KLASIFIKACI SUBJEKTU JAKO VÝZNAMNÉHO NEBO MÉNĚ VÝZNAMNÉHO
Článek 39
Klasifikace dohlíženého subjektu jako významného na individuálním základě
1. Dohlížený subjekt se považuje za významný dohlížený subjekt, pokud tak ECB stanoví v rozhodnutí ECB, které je určeno příslušnému dohlíženému subjektu podle článků 43 až 49, přičemž toto rozhodnutí odůvodní.
2. Dohlížený subjekt není nadále klasifikován jako významný dohlížený subjekt, pokud ECB v rozhodnutí ECB, které je určeno danému dohlíženému subjektu a které odůvodní, stanoví, že se jedná o méně významný dohlížený subjekt, nebo že se již nadále nejedná o dohlížený subjekt.
3. Dohlížený subjekt může být klasifikován jako významný dohlížený subjekt na základě některého z těchto kritérií:
a)
jeho velikosti stanovené podle článků 50 až 55 (dále jen „kritérium velikosti“);
b)
jeho důležitosti pro hospodářství Unie nebo kteréhokoli zúčastněného členského státu stanovené v souladu s články 56 až 58 (dále jen „kritérium ekonomické důležitosti“);
c)
jeho významu ve vztahu k přeshraniční činnosti stanoveného v souladu s články 59 a 60 (dále jen „kritérium přeshraniční činnosti“);
d)
žádosti o přímou veřejnou finanční pomoc z Evropského mechanismu stability (ESM) nebo přijetí takové pomoci, jak je stanoveno v souladu s články 61 až 64 (dále jen „kritérium přímé veřejné finanční pomoci“);
e)
skutečnosti, že dohlížený subjekt je jednou ze tří nejvýznamnějších úvěrových institucí v zúčastněném členském státě, jak je stanoveno v souladu s článkem 65 a 66.
4. Nad významnými dohlíženými subjekty vykonává dohled přímo ECB, pokud zvláštní okolnosti neodůvodňují dohled ze strany relevantního vnitrostátního příslušného orgánu v souladu hlavou 9 této části.
5. ECB rovněž vykonává přímý dohled nad méně významným dohlíženým subjektem nebo nad méně významnou dohlíženou skupinou na základě rozhodnutí ECB, které ECB přijala podle čl. 6 odst. 5 písm. b) nařízení o jednotném mechanismu dohledu a na jehož základě bude ECB přímo vykonávat veškeré příslušné pravomoci uvedené v čl. 6 odst. 4 nařízení o jednotném mechanismu dohledu. Pro účely jednotného mechanismu dohledu se tento méně významný dohlížený subjekt nebo méně významná dohlížená skupina klasifikují jako významné.
6. Před přijetím rozhodnutí ECB uvedených v tomto článku ECB konzultuje relevantní vnitrostátní příslušné orgány. Každé rozhodnutí ECB uvedené v tomto článku se rovněž oznámí relevantním vnitrostátním příslušným orgánům.
Článek 40
Klasifikace dohlížených subjektů, které jsou součástí skupiny, jako významných
1. Je-li jeden či více dohlížených subjektů součástí dohlížené skupiny, stanoví se kritéria pro stanovení významu na nejvyšší úrovni konsolidace v rámci zúčastněných členských států v souladu s ustanoveními obsaženými v hlavě 3 až 7 v části IV.
2. Každý dohlížený subjekt, který je součástí dohlížené skupiny, se považuje za významný dohlížený subjekt za kterékoli z těchto okolností:
a)
pokud dohlížená skupina na nejvyšší úrovni konsolidace v rámci zúčastněných členských států splňuje kritérium velikosti, kritérium ekonomického významu nebo kritérium přeshraniční činnosti;
b)
pokud jeden z dohlížených subjektů, které jsou součástí dohlížené skupiny, splňuje kritérium přímé veřejné finanční pomoci;
c)
je-li jeden z dohlížených subjektů, které jsou součástí dohlížené skupiny, jednou ze tří nejvýznamnějších úvěrových institucí v zúčastněném členském státě.
3. Je-li stanoveno, že dohlížená skupina je významná nebo je-li stanoveno, že již významná není, přijme ECB rozhodnutí ECB o klasifikaci dohlíženého subjektu jako významného nebo o ukončení jeho klasifikace jako významného dohlíženého subjektu a každému dohlíženému subjektu, který je součástí dotčené dohlížené skupiny, v souladu s kritérii a postupy vymezenými v článku 39 poskytne data zahájení a ukončení přímého dohledu ze strany ECB.
Článek 41
Zvláštní ustanovení pro pobočky úvěrových institucí usazených v nezúčastněných členských státech
1. Všechny pobočky, které úvěrová instituce, která je usazena v nezúčastněném členském státě, otevřela v témže zúčastněném členském státě, se pro účely tohoto nařízení považují za jediný dohlížený subjekt.
2. S pobočkami, které úvěrová instituce, která je usazena v nezúčastněném členském státě, otevřela v různých zúčastněných členských státech, se pro účely tohoto nařízení jednotlivě zachází jako se samostatnými dohlíženými subjekty.
3. Aniž je dotčen odstavec 1, pobočky úvěrové instituce, která je usazena v nezúčastněném členském státě, se při určování, zda je splněno některé z kritérií vymezených v čl. 6 odst. 4 nařízení o jednotném mechanismu dohledu, posuzují jednotlivě jako samostatné dohlížené subjekty a odděleně od dceřiných společností téže úvěrové instituce.
Článek 42
Zvláštní ustanovení pro dceřiné společnosti úvěrových institucí usazených v nezúčastněných členských státech a ve třetích zemích
1. Dceřiné společnosti, které v jednom či více zúčastněných členských státech zřídila úvěrová instituce, která má ústředí v nezúčastněném členském státě nebo ve třetí zemi, se při určování, zda je splněno některé z kritérií vymezených v čl. 6 odst. 4 nařízení o jednotném mechanismu dohledu, posuzují odděleně od poboček této úvěrové instituce.
2. Při určování, zda je splněno některé z kritérií vymezených v čl. 6 odst. 4 nařízení o jednotném mechanismu dohledu, se posuzují samostatně ty dceřiné společnosti, které:
a)
jsou usazeny v zúčastněném členském státě;
b)
patří do skupiny, jejíž mateřský podnik má ústředí v nezúčastněném členském státě nebo ve třetí zemi, a
c)
nepatří do dohlížené skupiny v rámci zúčastněných členských států.
HLAVA 2
POSTUP PRO KLASIFIKACI DOHLÍŽENÝCH SUBJEKTŮ JAKO VÝZNAMNÝCH DOHLÍŽENÝCH SUBJEKTŮ
KAPITOLA 1
Klasifikace dohlíženého subjektu jako významného
Článek 43
Přezkum postavení dohlíženého subjektu
1. Nestanoví-li toto nařízení jinak, ECB alespoň jednou ročně přezkoumává, zda významný dohlížený subjekt nebo významná dohlížená skupina i nadále splňuje některé z kritérií stanovených v čl. 6 odst. 4 nařízení o jednotném mechanismu dohledu.
2. Nestanoví-li toto nařízení jinak, každý vnitrostátní příslušný orgán alespoň jednou ročně přezkoumává, zda méně významný dohlížený subjekt nebo méně významná dohlížená skupina splňuje některé z kritérií stanovených v čl. 6 odst. 4 nařízení o jednotném mechanismu dohledu. V případě méně významné dohlížené skupiny provádí tento přezkum relevantní vnitrostátní příslušný orgán zúčastněného členského státu, v němž je usazen mateřský podnik určený na nejvyšší úrovni konsolidace v rámci zúčastněných členských států.
3. Kdykoli poté, co obdrží relevantní informace, a zejména v případech uvedených v článku 52, může ECB přezkoumat a) zda dohlížený subjekt splňuje některé z kritérií stanovených v čl. 6 odst. 4 nařízení o jednotném mechanismu dohledu a b) zda významný dohlížený subjekt již nesplňuje některé z kritérií stanovených v čl. 6 odst. 4 nařízení o jednotném mechanismu dohledu.
4. Pokud vnitrostátní příslušný orgán usoudí, že méně významný dohlížený subjekt nebo méně významná dohlížená skupina splňuje některé z kritérií stanovených v čl. 6 odst. 4 nařízení o jednotném mechanismu dohledu, informuje o tom relevantní vnitrostátní příslušný orgán bez zbytečného odkladu ECB.
5. Na žádost ECB nebo vnitrostátního příslušného orgánu ECB a relevantní vnitrostátní příslušný orgán spolupracují při určení, zda je ve vztahu k dohlíženému subjektu nebo dohlížené skupině splněno některé z kritérií stanovených v čl. 6 odst. 4 nařízení o jednotném mechanismu dohledu.
6. Pokud ECB a) rozhodne, že převezme přímý dohled nad dohlíženým subjektem nebo nad dohlíženou skupinou nebo b) rozhodne o ukončení přímého dohledu nad dohlíženým subjektem nebo nad dohlíženou skupinou ze strany ECB, ECB a relevantní vnitrostátní příslušný orgán spolupracují s cílem zajistit plynulý přechod pravomocí v oblasti dohledu. Když ECB přebírá přímý dohled nad dohlíženým subjektem, připraví relevantní vnitrostátní příslušný orgán zejména zprávu, v níž uvede historii v oblasti dohledu a rizikový profil dohlíženého subjektu; když se relevantní vnitrostátní příslušný orgán stane příslušným k dohledu nad dotčeným subjektem, připraví takovou zprávu ECB.
7. ECB určí, zda jsou dohlížený subjekt nebo dohlížená skupina významné, přičemž použije kritéria stanovená v čl. 6 odst. 4 nařízení o jednotném mechanismu dohledu v pořadí stanoveném v tomto článku, a to: a) velikost; b) důležitost pro hospodářství Unie nebo kteréhokoli zúčastněného členského státu; c) význam přeshraniční činnosti; d) žádost o přímou veřejnou finanční pomoc z ESM či přijetí takové pomoci; e) skutečnost, že se jedná o jednu ze tří nejvýznamnějších úvěrových institucí v zúčastněném členském státě.
Článek 44
Postup, který se použije při určení významu dohlíženého subjektu
1. Při přijímání rozhodnutí o klasifikaci dohlíženého subjektu nebo dohlížené skupiny jako významných v souladu s touto hlavou ECB použije, není-li stanoveno jinak, procesní pravidla stanovená v hlavě 2 části III tohoto nařízení.
2. V časovém rámci vymezeném v článku 45 ECB každému dotčenému dohlíženému subjektu písemně oznámí rozhodnutí ECB o klasifikaci dohlíženého subjektu nebo dohlížené skupiny jako významných; toto rozhodnutí rovněž sdělí relevantnímu vnitrostátnímu příslušnému orgánu. V případě dohlížených subjektů, které jsou součástí významné dohlížené skupiny, ECB oznámí rozhodnutí ECB dohlíženému subjektu na nejvyšší úrovni konsolidace v rámci zúčastněných členských států a zajistí, aby byly všechny dohlížené subjekty v rámci významné dohlížené skupiny řádně informovány.
3. Dohlíženým subjektům, jimž ECB nezaslala oznámení ve smyslu odstavce 1, slouží seznam uvedený v čl. 49 odst. 2 jako oznámení jejich klasifikace jako méně významných.
4. ECB každému relevantnímu dohlíženému subjektu umožní, aby před přijetím rozhodnutí ECB podle odstavce 1 činil písemná podání.
5. Kromě toho ECB v souladu s čl. 39 odst. 6 relevantnímu vnitrostátnímu příslušnému orgánu umožní, aby činil písemné připomínky a vyjádření, které ECB náležitě vezme v úvahu.
6. Dohlížený subjekt nebo dohlížená skupina se klasifikují jako významný dohlížený subjekt nebo jako významná dohlížená skupina ode dne oznámení rozhodnutí ECB, které stanoví, že se jedná o významný dohlížený subjekt nebo o významnou dohlíženou skupinu.
KAPITOLA 2
Začátek a konec přímého dohledu ze strany ECB
Článek 45
Začátek přímého dohledu ze strany ECB
1. ECB v rozhodnutí ECB stanoví den, kdy převezme přímý dohled nad dohlíženým subjektem nebo dohlíženou skupinou, které byly klasifikovány jako významný dohlížený subjekt nebo významná dohlížená skupina. Toto rozhodnutí ECB může být stejné jako rozhodnutí podle čl. 44 odst. 2. S výhradou odstavce 2 ECB toto rozhodnutí ECB oznámí každému dotčenému dohlíženému subjektu alespoň jeden měsíc přede dnem, kdy převezme přímý dohled.
2. Pokud ECB přebírá přímý dohled nad dohlíženým subjektem nebo dohlíženou skupinou na základě žádosti o přímou veřejnou finanční pomoc z ESM, nebo na základě přijetí této pomoci, oznámí ECB rozhodnutí uvedené v odstavci 1 každému dotčenému dohlíženému subjektu včas alespoň jeden týden přede dnem, kdy převezme přímý dohled.
3. ECB poskytne kopie rozhodnutí ECB uvedených v odstavci 1 relevantním vnitrostátním příslušným orgánům.
4. ECB převezme přímý dohled nad dohlíženým subjektem nebo dohlíženou skupinou nejpozději 12 měsíců po dni, kdy ECB dohlíženému subjektu nebo dohlížené skupině oznámí rozhodnutí ECB podle čl. 44 odst. 2.
5. Pro účely tohoto článku ECB v případě dohlížené skupiny oznámí rozhodnutí ECB dohlíženému subjektu na nejvyšší úrovni konsolidace v rámci zúčastněných členských států a zajistí, aby byly všechny dohlížené subjekty v rámci této významné skupiny v příslušné lhůtě řádně informovány.
Článek 46
Konec přímého dohledu ze strany ECB
1. Pokud ECB rozhodne o tom, že přímý dohled nad dohlíženým subjektem nebo dohlíženou skupinou ze strany ECB skončí, vydá ECB rozhodnutí ECB adresované každému dotčenému dohlíženému subjektu, v němž uvede den a důvody, pro které bude přímý dohled ukončen. ECB přijme toto rozhodnutí alespoň jeden měsíc přede dnem, kdy přímý dohled ze strany ECB skončí. ECB rovněž poskytne kopii tohoto rozhodnutí ECB relevantním vnitrostátním příslušným orgánům. Čl. 45 odst. 5 se použije obdobně
2. ECB každému relevantnímu dohlíženému subjektu umožní, aby před přijetím rozhodnutí ECB podle odstavce 1 činil písemná podání.
3. Rozhodnutí ECB, které stanoví den, kdy skončí přímý dohled nad dohlíženým subjektem ze strany ECB, může být vydáno společně s rozhodnutím, na jehož základě je dohlížený subjekt klasifikován jako méně významný.
Článek 47
Důvody pro ukončení přímého dohledu ze strany ECB
1. V případě významného dohlíženého subjektu, který je takto klasifikován na základě a) své velikosti, b) své důležitosti pro hospodářství Unie nebo kteréhokoli zúčastněného členského státu nebo c) významu jeho přeshraniční činnosti, nebo proto, že je součástí dohlížené skupiny, která splňuje alespoň jedno z těchto kritérií, přijme ECB rozhodnutí ECB, v němž ukončí klasifikaci tohoto subjektu jako významného dohlíženého subjektu, jakož i přímý dohled nad ním, není-li po tři po sobě jdoucí kalendářní roky splněno žádné z kritérií uvedených v čl. 6 odst. 4 nařízení o jednotném mechanismu dohledu bud na individuálním základě, nebo ze strany dohlížené skupiny, k níž dohlížený subjekt patří.
2. V případě dohlíženého subjektu, který je klasifikován jako významný, protože bylo požádáno o přímou veřejnou finanční pomoc z ESM ve vztahu a) k němu, b) dohlížené skupině, k níž dohlížený subjekt patří, nebo c) dohlíženému subjektu, který patří do této skupiny a který není významný z jiných důvodů, přijme ECB rozhodnutí ECB, v němž ukončí klasifikaci tohoto subjektu jako významného dohlíženého subjektu, jakož i přímý dohled, pokud byla přímá veřejná finanční pomoc odepřena, zcela vrácena nebo ukončena. V případě vrácení či ukončení přímé veřejné finanční pomoci může být toto rozhodnutí přijato jen tři kalendářní roky po úplném vrácení nebo ukončení přímé veřejné finanční pomoci.
3. V případě dohlíženého subjektu, který je klasifikován jako významný, neboť je jednou ze tří nejvýznamnějších úvěrových institucí v zúčastněném členském státě, jak je stanoveno v článcích 65 až 66, nebo patří do dohlížené skupiny takové úvěrové instituce a který není významný z jiných důvodů, přijme ECB rozhodnutí ECB, v němž ukončí klasifikaci tohoto subjektu jako významného dohlíženého subjektu, jakož i přímý dohled, pokud příslušný dohlížený subjekt nebyl po tři po sobě jdoucí kalendářní roky jednou ze tří nejvýznamnějších úvěrových institucí v zúčastněném členském státě.
4. V případě dohlíženého subjektu, nad kterým vykonává přímý dohled ECB na základě rozhodnutí ECB přijatého podle čl. 6 odst. 5 písm. b) nařízení o jednotném mechanismu dohledu a který není významný z jiných důvodů, přijme ECB rozhodnutí ECB, v němž ukončí přímý dohled ze strany ECB, pokud přímý dohled není na základě odůvodněného uvážení ECB nadále nezbytný k zajištění důsledného používání vysokých standardů dohledu.
Článek 48
Probíhající řízení
1. Má-li dojít ke změně působnosti mezi ECB a vnitrostátním příslušným orgánem, orgán, jehož působnost má skončit (dále jen „orgán, jehož působnost končí“), informuje orgán, který se má stát příslušným (dále jen „orgán přebírající dohled“), o jakémkoli řízení v oblasti dohledu, které bylo formálně zahájeno a které vyžaduje rozhodnutí. Orgán, jehož působnost končí, poskytne tyto informace ihned poté, co se dozví o bezprostřední změně působnosti. Orgán, jehož působnost končí, tyto informace aktualizuje průběžně, a je-li třeba oznámit nové informace o řízení v oblasti dohledu, pravidelně každý měsíc. Orgán přebírající dohled může v řádně odůvodněných případech umožnit, aby oznámení bylo podáváno méně často. Pro účely článků 48 a 49 se řízením v oblasti dohledu rozumí řízení ECB nebo vnitrostátního příslušného orgánu v oblasti dohledu.
Před změnou působnosti spolupracuje orgán, jehož působnost končí, s orgánem přebírajícím dohled bez zbytečného odkladu po formálním zahájení jakéhokoli nového řízení v oblasti dohledu, které vyžaduje rozhodnutí.
2. Mění-li se působnost v oblasti dohledu, podnikne orgán, jehož působnost končí, kroky k ukončení jakéhokoli probíhajícího řízení v oblasti dohledu, které vyžaduje rozhodnutí, přede dnem, kdy má dojít ke změně působnosti v oblasti dohledu.
3. Pokud není možné formálně zahájené řízení v oblasti dohledu, které vyžaduje rozhodnutí, ukončit přede dnem, kdy dochází ke změně působnosti v oblasti dohledu, je orgánem příslušným k ukončení takového probíhajícího řízení v oblasti dohledu orgán, jehož působnost končí. Za tímto účelem si orgán, jehož působnost končí, ponechá veškeré příslušné pravomoci až do ukončení řízení v oblasti dohledu. Orgán, jehož působnost končí, dokončí dané probíhající řízení v oblasti dohledu v souladu s příslušnými právními předpisy na základě ponechaných pravomocí. Orgán, jehož působnost končí, informuje orgán přebírající dohled před tím, než přijme rozhodnutí v řízení v oblasti dohledu, které probíhalo před změnou působnosti. Orgánu přebírajícímu dohled poskytne kopii přijatého rozhodnutí a všechny relevantní dokumenty, které s rozhodnutím souvisejí.
4. Odchylně od odstavce 3 může ECB do jednoho měsíce poté, kdy obdrží informace nezbytné k dokončení svého hodnocení příslušného formálně zahájeného řízení v oblasti dohledu, po konzultaci s relevantním vnitrostátním příslušným orgánem rozhodnout, že přebírá dotčené řízení v oblasti dohledu. Pokud je z důvodů vnitrostátního práva rozhodnutí ECB vyžadováno před koncem období pro hodnocení řízení uvedeného v předchozí větě, poskytne vnitrostátní příslušný orgán ECB nezbytné informace a zejména upřesní časový rámec, v němž musí ECB rozhodnout, zda hodlá řízení převzít či nikoli. Pokud ECB řízení v oblasti dohledu převezme, oznámí své rozhodnutí převzít dané řízení v oblasti dohledu relevantnímu vnitrostátnímu příslušnému orgánu a stranám. ECB ve svém rozhodnutí ECB uvede důsledky převzetí takového řízení v oblasti dohledu.
5. ECB a relevantní vnitrostátní příslušný orgán spolupracují, pokud se týká dokončení jakéhokoli probíhajícího řízení, a mohou si za tímto účelem vyměňovat veškeré relevantní informace.
6. Tento článek se nevztahuje na společná řízení.
KAPITOLA 3
Seznam dohlížených subjektů
Článek 49
Zveřejnění
1. ECB zveřejní seznam, který obsahuje název každého dohlíženého subjektu a každé dohlížené skupiny, nad nimiž vykonává přímý dohled ECB, přičemž u příslušných dohlížených subjektů uvede také dohlíženou skupinu, do níž náleží, a konkrétní právní základ pro tento přímý dohled. V případě klasifikace subjektu jako významného na základě kritéria velikosti obsahuje seznam celkovou hodnotu aktiv dohlíženého subjektu nebo dohlížené skupiny. ECB rovněž zveřejní název dohlížených subjektů, které ačkoli splňují jedno z kritérií uvedených v čl. 6 odst. 4 nařízení o jednotném mechanismu dohledu, a byly by proto kvalifikovány jako významné, ECB přesto považuje za méně významné z důvodu zvláštních okolností podle hlavy 9 části IV, a ECB nad nimi proto nevykonává přímý dohled.
2. ECB zveřejní seznam, který obsahuje název každého dohlíženého subjektu, nad nímž vykonává dohled vnitrostátní příslušný orgán, a název relevantního vnitrostátního příslušného orgánu.
3. Seznamy uvedené v odstavcích 1 a 2 se zveřejňují elektronicky a jsou přístupné na internetových stránkách ECB.
4. Seznamy uvedené v odstavcích 1 a 2 se pravidelně aktualizují.
HLAVA 3
URČENÍ VÝZNAMU NA ZÁKLADĚ VELIKOSTI
Článek 50
Určení významu na základě velikosti
1. Zda jsou dohlížený subjekt nebo dohlížená skupina významné na základě kritéria velikost či nikoli, se určí s ohledem na celkovou hodnotu jejich aktiv.
2. Dohlížený subjekt nebo dohlížená skupina se klasifikují jako významné, je-li celková hodnota jejich aktiv vyšší než 30 miliard EUR (dále jen „práh velikosti“).
Článek 51
Základ pro určení, zda je dohlížený subjekt významný na základě velikosti či nikoli
1. Je-li dohlížený subjekt součástí dohlížené skupiny, celková hodnota jeho aktiv se určí na základě obezřetnostních konsolidovaných výkazů za dohlíženou skupinu ke konci roku v souladu s příslušnými právními předpisy.
2. Nelze-li celková aktiva určit na základě údajů uvedených v odstavci 1, určí se celková hodnota aktiv na základě poslední aktuální auditované konsolidované účetní závěrky vypracované v souladu s mezinárodními standardy účetního výkaznictví (IFRS), které jsou v Unii použitelné v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1606/2002 (12), a pokud tato účetní závěrka není k dispozici, na základě konsolidované roční závěrky vypracované v souladu s příslušnými vnitrostátními účetními právními předpisy.
3. Pokud dohlížený subjekt není součástí dohlížené skupiny, celková hodnota aktiv se určí na základě obezřetnostních individuálních výkazů ke konci roku v souladu s příslušnými právními předpisy.
4. Pokud celková aktiva nelze určit za použití údajů uvedených v odstavci 3, celková hodnota aktiv se určí na základě poslední aktuální auditované roční účetní závěrky vypracované v souladu s IFRS, které jsou v Unii použitelné v souladu s nařízením (ES) č. 1606/2002, a pokud tato roční závěrka není k dispozici, na základě roční závěrky vypracované v souladu s příslušnými vnitrostátními účetními právními předpisy.
5. Je-li dohlížený subjekt pobočkou úvěrové instituce, která je usazena v nezúčastněném členském státě, celková hodnota jeho aktiv se určuje na základě statistických údajů vykazovaných v souladu s nařízením Evropské centrální banky (ES) č. 25/2009 (ECB/2008/32) (13).
Článek 52
Základ pro určení významu na základě velikosti za zvláštních či výjimečných okolností
1. Dojde-li ve vztahu k méně významnému dohlíženému subjektu k výjimečné zásadní změně okolností, které jsou relevantní pro určení významu na základě kritéria velikosti, přezkoumá relevantní vnitrostátní příslušný orgán, zda je i nadále splněn práh velikosti či nikoli.
Dojde-li k takové změně ve vztahu k významnému dohlíženému subjektu, přezkoumá ECB, zda je i nadále splněn práh velikosti či nikoli.
Mezi výjimečnou zásadní změnu okolností, která je relevantní pro určení významu na základě kritéria velikosti, se řadí jakákoli z těchto skutečností: a) sloučení dvou či více úvěrových institucí, b) prodej nebo převod zásadní obchodní divize, c) převod akcií úvěrové instituce, kdy tato instituce již není součástí dohlížené skupiny, jejíž součástí byla před prodejem, d) konečné rozhodnutí provést řádnou likvidaci dohlíženého subjektu (nebo skupiny), e) srovnatelné faktické situace.
2. Méně významný dohlížený subjekt a v případě méně významné dohlížené skupiny méně významný dohlížený subjekt na nejvyšší úrovni konsolidace v rámci zúčastněných členských států informuje relevantní vnitrostátní příslušný orgán o všech změnách uvedených v odstavci 1.
Významný dohlížený subjekt a v případě dohlížené skupiny dohlížený subjekt na nejvyšší úrovni konsolidace v rámci zúčastněných členských států informuje ECB o všech změnách uvedených v odstavci 1.
3. Odchylně od pravidla tří let uvedeného v čl. 47 odst. 1 až 3 a v případě výjimečných okolností včetně těch uvedených v odstavci 1 ECB po konzultaci s vnitrostátními příslušnými orgány rozhodne, zda dotčené dohlížené subjekty jsou významné nebo méně významné, a určí datum, od něhož bude dohled vykonávat ECB nebo vnitrostátní příslušné orgány.
Článek 53
Skupiny konsolidovaných podniků
1. Pro účely určení významu na základě kritéria velikosti sestává dohlížená skupina konsolidovaných podniků z podniků, které musí být konsolidovány pro obezřetnostní účely v souladu s právními předpisy Unie.
2. Pro účely určení významu na základě kritéria velikosti dohlížená skupina konsolidovaných podniků zahrnuje rovněž dceřiné společnosti a pobočky v nezúčastněných členských státech a třetích zemích.
Článek 54
Metoda konsolidace
Metodou konsolidace je metoda konsolidace použitelná v souladu s právními předpisy Unie pro obezřetnostní účely.
Článek 55
Metoda pro výpočet celkových aktiv
Pro účely určení významu úvěrové instituce na základě kritéria velikosti se „celková hodnota aktiv“ odvozuje z řádky „celková aktiva“ v rozvaze vypracované v souladu s právními předpisy Unie pro obezřetnostní účely.
HLAVA 4
URČENÍ VÝZNAMU NA ZÁKLADĚ DŮLEŽITOSTI PRO HOSPODÁŘSTVÍ UNIE NEBO JAKÉHOKOLI ZÚČASTNĚNÉHO ČLENSKÉHO STÁTU
Článek 56
Práh významu pro národní hospodářství
Dohlížený subjekt usazený v zúčastněném členském státě nebo dohlížená skupina, jejíž mateřský podnik je usazen v zúčastněném členském státě, se klasifikují jako významné na základě jejich důležitosti pro ekonomiku příslušného zúčastněného členského státu, pokud:
(práh významu pro národní ekonomiku)
a
A ≥ EUR 5 miliard,
přičemž
A
je celková hodnota aktiv určená v souladu s články 51 až 55 pro daný kalendářní rok a
B
je hrubý domácí produkt v tržních cenách, jak je definován v bodě 8.89 přílohy A nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 549/2013 (14) (ESA 2010) a zveřejněn Eurostatem na daný kalendářní rok.
Článek 57
Kritéria pro určení významu na základě důležitosti pro ekonomiku Unie nebo kteréhokoli zúčastněného členského státu
1. ECB zejména při posuzování toho, zda dohlížený subjekt nebo dohlížená skupina jsou důležité pro ekonomiku Unie nebo zúčastněného členského státu z důvodů jiných než uvedených v článku 56, zohlední tato kritéria:
a)
význam dohlíženého subjektu nebo dohlížené skupiny pro konkrétní ekonomické sektory Unie nebo zúčastněného členského státu;
b)
vzájemnou propojenost dohlíženého subjektu nebo dohlížené skupiny s ekonomikou Unie nebo zúčastněného členského státu;
c)
nahraditelnost dohlíženého subjektu nebo dohlížené skupiny jako účastníka trhu i poskytovatele služeb klientům;
d)
obchodní, strukturální a operační složitost dohlíženého subjektu nebo dohlížené skupiny.
2. Čl. 52 odst. 3 se použije obdobně.
Článek 58
Určení významu na základě důležitosti pro ekonomiku kteréhokoli zúčastněného členského státu na žádost vnitrostátního příslušného orgánu
1. Vnitrostátní příslušný orgán může ECB oznámit, že dohlížený subjekt považuje za významný ve vztahu ke své tuzemské ekonomice.
2. ECB posoudí oznámení vnitrostátního příslušného orgánu na základě kritérií uvedených v čl. 57 odst. 1.
3. Článek 57 se použije obdobně.
HLAVA 5
URČENÍ VÝZNAMU NA ZÁKLADĚ DŮLEŽITOSTI PŘESHRANIČNÍ ČINNOSTI
Článek 59
Kritéria pro určení významu na základě významu přeshraniční činnosti dohlížené skupiny
1. ECB může dohlíženou skupinu považovat za významnou na základě její přeshraniční činnosti, pouze pokud mateřský podnik dohlížené skupiny zřídil dceřiné společnosti, které jsou samy úvěrovými institucemi, ve více než jednom jiném zúčastněném členském státě.
2. ECB může dohlíženou skupinu považovat za významnou na základě její přeshraniční činnosti, pouze pokud celková hodnota jejích aktiv přesahuje 5 miliard EUR a:
a)
poměr jejích přeshraničních aktiv k celkovým aktivům je vyšší než 20 % nebo
b)
poměr jejích přeshraničních pasiv k celkovým pasivům je vyšší než 20 %.
3. Čl. 52 odst. 3 se použije obdobně.
Článek 60
Přeshraniční aktiva a pasiva
1. „Přeshraničními aktivy“ se v kontextu dohlížené skupiny rozumí část celkových aktiv, ve vztahu k nimž je protistranou úvěrová instituce nebo jiná fyzická či právnická osoba, která se nachází v zúčastněném členském státě, který není členským státem, v němž má mateřský podnik příslušné dohlížené skupiny své ústředí.
2. „Přeshraničními pasivy“ se v kontextu dohlížené skupiny rozumí část celkových pasiv, ve vztahu k nimž je protistranou úvěrová instituce nebo jiná fyzická či právnická osoba, která se nachází v zúčastněném členském státě, který není členským státem, v němž má mateřský podnik příslušné dohlížené skupiny své ústředí.
HLAVA 6
URČENÍ VÝZNAMU NA ZÁKLADĚ ŽÁDOSTI O VEŘEJNOU FINANČNÍ POMOC Z ESM NEBO NA ZÁKLADĚ PŘIJETÍ TÉTO POMOCI
Článek 61
Žádost o přímou veřejnou finanční pomoc z ESM nebo přijetí této pomoci
1. O přímou veřejnou finanční pomoc pro dohlížený subjekt je požádáno, pokud člen ESM podá žádost o poskytnutí finanční pomoci ze strany ESM tomuto subjektu v souladu s rozhodnutím přijatým Radou guvernérů ESM v souladu s článkem 19 Smlouvy o zřízení Evropského mechanismu stability, pokud se týká přímé rekapitalizace úvěrové instituce, a s nástroji přijatými na základě tohoto rozhodnutí.
2. K přijetí přímé veřejné finanční pomoci ze strany úvěrové instituce dochází, když tuto finanční pomoc úvěrová instituce obdržela podle rozhodnutí a nástrojů uvedených v odstavci 1.
Článek 62
Povinnost vnitrostátních příslušných orgánů informovat ECB o možné žádosti méně významného dohlíženého subjektu o veřejnou finanční pomoc nebo o jejím přijetí ze strany tohoto subjektu
1. Aniž by byla dotčena povinnost informovat ECB o zhoršení finančního stavu méně významného dohlíženého subjektu vymezená v článku 96, vnitrostátní příslušný orgán informuje ECB, jakmile se dozví o možné potřebě veřejné finanční pomoci pro méně významný dohlížený subjekt, jež by měla být poskytnuta na vnitrostátní úrovni nepřímo z ESM a/nebo ze strany ESM.
2. S výjimkou řádně odůvodněných naléhavých případů předloží vnitrostátní příslušný orgán své posouzení finančního stavu méně významného dohlíženého subjektu ke zvážení ECB před tím, než jej předloží ESM.
Článek 63
Začátek a konec přímého dohledu
1. Dohlížený subjekt, v jehož případě bylo požádáno o přímou veřejnou finanční pomoc z ESM nebo který obdržel přímou veřejnou finanční pomoc z ESM, se klasifikuje jako významný dohlížený subjekt ode dne, kdy bylo jeho jménem požádáno o přímou veřejnou finanční pomoc.
2. ECB v rozhodnutí ECB v souladu s hlavou 2 stanoví den, kdy ECB převezme přímý dohled.
3. Čl. 52 odst. 3 se použije obdobně.
Článek 64
Rozsah
Je-li požádáno o přímou veřejnou finanční pomoc ve vztahu k dohlíženému subjektu, který je součástí dohlížené skupiny, klasifikují se jako významné všechny dohlížené subjekty, které jsou součástí dohlížené skupiny.
HLAVA 7
URČENÍ VÝZNAMU NA ZÁKLADĚ SKUTEČNOSTI, ŽE DOHLÍŽENÝ SUBJEKT JE JEDNOU ZE TŘÍ NEJVÝZNAMNĚJŠÍCH ÚVĚROVÝCH INSTITUCÍ V ZÚČASTNĚNÉM ČLENSKÉM STÁTĚ
Článek 65
Kritéria pro určení tří nejvýznamnějších úvěrových institucí v zúčastněném členském státě
1. Úvěrová instituce nebo dohlížená skupina se klasifikuje jako významná, je-li jednou ze tří nejvýznamnějších úvěrových institucí nebo dohlížených skupin v zúčastněném členském státě.
2. Pro účely určení tří nejvýznamnějších úvěrových institucí nebo dohlížených skupin v zúčastněném členském státě ECB a relevantní vnitrostátní příslušný orgán zohlední velikost dohlíženého subjektu, resp. dohlížené skupiny určenou podle článků 50 až 55.
Článek 66
Přezkum
1. Ve vztahu ke každému zúčastněnému členskému státu ECB do 1. října každého kalendářního roku určí, zda by tři úvěrové instituce nebo dohlížené skupiny s mateřským podnikem usazeným v takovém zúčastněném členském státě měly být klasifikovány jako významné dohlížené subjekty či nikoli.
2. Na žádost ECB vnitrostátní příslušné orgány ECB informují o třech nejvýznamnějších úvěrových institucích nebo dohlížených skupinách usazených v jejich příslušných zúčastněných členských státech do 1. října daného kalendářního roku. Vnitrostátní příslušné orgány určí tři nejvýznamnější úvěrové instituce nebo dohlížené skupiny na základě kritérií uvedených v článcích 50 až 55.
3. Za každou ze tří nejvýznamnějších úvěrových institucí nebo dohlížených skupin v zúčastněných členských státech předloží relevantní vnitrostátní příslušný orgán ECB zprávu, v níž uvede historii v oblasti dohledu a rizikový profil v jednotlivých případech, pokud úvěrová instituce nebo dohlížená skupina ještě není klasifikována jako významná.
Po přijetí informací uvedených v odstavci 2 provede ECB vlastní hodnocení. ECB může za tímto účelem relevantní vnitrostátní příslušný orgán požádat, aby poskytl příslušné informace.
4. Pokud dne 1. října každého roku není jedna či více ze tří nejvýznamnějších úvěrových institucí nebo dohlížených skupin v zúčastněném členském státě klasifikována jako významný dohlížený subjekt, přijme ECB v souladu s hlavou 2 rozhodnutí ve vztahu ke kterékoli ze tří nejvýznamnějších úvěrových institucí nebo dohlížených skupin, které nejsou klasifikovány jako významné.
5. Čl. 52 odst. 3 se uplatňují obdobně.
HLAVA 8
ROZHODNUTÍ ECB VYKONÁVAT PŘÍMÝ DOHLED NAD MÉNĚ VÝZNAMNÝMI DOHLÍŽENÝMI SUBJEKTY PODLE ČL. 6 ODST. 5 PÍSM. B) NAŘÍZENÍ O JEDNOTNÉM MECHANISMU DOHLEDU
Článek 67
Kritéria pro rozhodnutí ECB podle čl. 6 odst. 5 písm. b) nařízení o jednotném mechanismu dohledu
1. Podle čl. 6 odst. 5 písm. b) nařízení o jednotném mechanismu dohledu může ECB kdykoli na základě rozhodnutí ECB rozhodnout, že bude přímo vykonávat dohled nad méně významným dohlíženým subjektem nebo nad méně významnou dohlíženou skupinou, je-li to nezbytné k zajištění důsledného uplatňování vysokých standardů dohledu.
2. Před přijetím rozhodnutí ECB uvedeného v odstavci 1 ECB zohlední mimo jiné kterýkoli z těchto faktorů:
a)
zda je méně významný dohlížený subjekt nebo méně významná dohlížená skupina blízko ke splnění jednoho z kritérií uvedených v čl. 6 odst. 4 nařízení o jednotném mechanismu dohledu;
b)
vzájemnou propojenost méně významného dohlíženého subjektu nebo méně významné dohlížené skupiny s jinými úvěrovými institucemi;
c)
zda dotčený méně významný dohlížený subjekt je či není dceřinou společností dohlíženého subjektu, který má ústředí v nezúčastněném členském státě nebo ve třetí zemi a který zřídil jednu či více dceřiných společností, které jsou rovněž úvěrovými institucemi, nebo jednu či více poboček v zúčastněných členských státech, z nichž jedna či více jsou významné;
d)
skutečnost, že vnitrostátní příslušný orgán nepostupoval podle pokynů ECB;
e)
skutečnost, že vnitrostátní příslušný orgán nedodržuje akty uvedené v čl. 4 odst. 3 první pododstavec nařízení o jednotném mechanismu dohledu;
f)
skutečnost, že méně významný dohlížený subjekt požádal nebo nepřímo přijal finanční pomoc z EFSF nebo ESM.
Článek 68
Postup pro přípravu rozhodnutí ECB podle čl. 6 odst. 5 písm. b) nařízení o jednotném mechanismu dohledu na žádost vnitrostátního příslušného orgánu
1. ECB na žádost vnitrostátního příslušného orgánu posoudí, zda je třeba v souladu s nařízením o jednotném mechanismu dohledu přímo vykonávat dohled nad méně významným dohlíženým subjektem nebo nad méně významnou dohlíženou skupinou s cílem zajistit důsledné uplatňování vysokých standardů dohledu.
2. Vnitrostátní příslušný orgán ve své žádosti: a) identifikuje méně významný dohlížený subjekt nebo méně významnou dohlíženou skupinu, o které se vnitrostátní příslušný orgán domnívá, že by nad ní měla převzít přímý dohled ECB, a b) uvede, proč je dohled nad méně významným dohlíženým subjektem nebo méně významnou dohlíženou skupinou ze strany ECB nezbytný s cílem zajistit důsledné uplatňování vysokých standardů dohledu.
3. Spolu se svou žádostí předloží vnitrostátní příslušný orgán zprávu, v níž uvede historii v oblasti dohledu a rizikový profil méně významného dohlíženého subjektu nebo méně významné dohlížené skupiny.
4. Pokud ECB nesouhlasí s žádostí vnitrostátního příslušného orgánu, konzultuje s dotčeným vnitrostátním příslušným orgánem před provedením konečného posouzení, zda je dohled nad méně významným dohlíženým subjektem nebo nad méně významnou dohlíženou skupinou ze strany ECB nezbytný s cílem zajistit důsledné uplatňování vysokých standardů dohledu.
5. Pokud ECB rozhodne, že přímý dohled nad méně významným dohlíženým subjektem nebo nad méně významnou dohlíženou skupinou ze strany ECB je nezbytný s cílem zajistit důsledné uplatňování vysokých standardů dohledu, přijme rozhodnutí ECB v souladu s hlavou 2.
Článek 69
Postup pro přípravu rozhodnutí ECB podle čl. 6 odst. 5 písm. b) nařízení o jednotném mechanismu dohledu na základě vlastní iniciativy ECB
1. ECB může vnitrostátní příslušný orgán požádat, aby jí předložil zprávu, v níž uvede historii v oblasti dohledu a rizikový profil méně významného dohlíženého subjektu nebo méně významné dohlížené skupiny. ECB určí termín, do kterého by jí tato zpráva měla být předložena.
2. ECB konzultuje vnitrostátní příslušný orgán před provedením konečného posouzení, zda je dohled nad méně významným dohlíženým subjektem nebo nad méně významnou dohlíženou skupinou ze strany ECB nezbytný s cílem zajistit důsledné uplatňování vysokých standardů dohledu.
3. Dojde-li ECB k závěru, že přímý dohled nad méně významným dohlíženým subjektem nebo nad méně významnou dohlíženou skupinou ze strany ECB je nezbytný s cílem zajistit důsledné uplatňování vysokých standardů dohledu, přijme rozhodnutí ECB v souladu s hlavou 2.
HLAVA 9
ZVLÁŠTNÍ OKOLNOSTI, KTERÉ MOHOU ODŮVODNIT KLASIFIKACI DOHLÍŽENÉHO SUBJEKTU JAKO MÉNĚ VÝZNAMNÉHO, AČKOLI JSOU SPLNĚNA KRITÉRIA PRO JEHO KLASIFIKACI JAKO VÝZNAMNÉHO
Článek 70
Zvláštní okolnosti, které vedou ke klasifikaci významného dohlíženého subjektu jako méně významného
1. Zvláštní okolnosti ve smyslu druhého a pátého pododstavce čl. 6 odst. 4 nařízení o jednotném mechanismu dohledu (dále jen „zvláštní okolnosti“) jsou dány, nastanou-li zvláštní a skutkové okolnosti, kvůli nimž je klasifikace subjektu jako významného nepřiměřená s ohledem na cíle a zásady nařízení o jednotném mechanismu dohledu, a zejména s ohledem na nezbytnost zajistit důsledné uplatňování vysokých standardů dohledu.
2. Pojem „zvláštní okolnosti“ se vykládá úzce.
Článek 71
Posuzování výskytu zvláštních okolností
1. Zda jsou dány zvláštní okolnosti, které odůvodňují klasifikaci subjektu, který by jinak byl významným dohlíženým subjektem, jako méně významného, se určí v každém jednotlivém případě a konkrétně pro dotčený dohlížený subjekt nebo dohlíženou skupinu, nikoli však pro kategorie dohlížených subjektů.
2. Článek 40 se použije obdobně.
3. Články 44 až 46 a články 48 a 49 se použijí obdobně. ECB uvede v rozhodnutí ECB důvody, které ji vedly k závěru, že jsou zvláštní okolnosti dány.
Článek 72
Přezkum
1. ECB za podpory relevantních vnitrostátních příslušných orgánů alespoň jednou ročně přezkoumá, zda jsou ve vztahu k dohlíženému subjektu nebo dohlížené skupině, jež jsou klasifikovány jako méně významné z důvodu zvláštních okolností, i nadále zvláštní okolnosti dány.
2. Dotčený dohlížený subjekt poskytne veškeré informace a dokumenty, které si ECB vyžádá k provedení přezkumu uvedeného v odstavci 1.
3. Má-li ECB za to, že zvláštní okolnosti již nejsou dány, přijme rozhodnutí ECB, které je určeno příslušnému dohlíženému subjektu a které stanoví, že je klasifikován jako významný a že již nejsou dány zvláštní okolnosti.
4. Hlava 2 části IV se použije obdobně.
ČÁST V
SPOLEČNÁ ŘÍZENÍ
HLAVA 1
SPOLUPRÁCE PŘI ŽÁDOSTI O POVOLENÍ K PŘÍSTUPU K ČINNOSTI ÚVĚROVÉ INSTITUCE
Článek 73
Oznámení žádosti o povolení k přístupu k činnosti úvěrové instituce ECB
1. Vnitrostátní příslušný orgán, který obdrží žádost o povolení k přístupu k činnosti úvěrové instituce, která má být usazena v zúčastněném členském státě, vyrozumí ECB o přijetí této žádosti do 15 pracovních dnů.
2. Vnitrostátní příslušný orgán rovněž ECB informuje o lhůtě, ve které musí být rozhodnutí o žádosti vydáno a oznámeno žadateli v souladu s příslušnými vnitrostátními právními předpisy.
3. Není-li žádost úplná, vnitrostátní příslušný orgán na základě své vlastní inciativy nebo na žádost ECB požádá žadatele o poskytnutí požadovaných dodatečných informací. Veškeré dodatečné informace, které vnitrostátní příslušný orgán obdrží, zašle ECB do 15 pracovních dnů ode dne, kdy je tento orgán přijal.
Článek 74
Posouzení žádostí ze strany vnitrostátních příslušných orgánů
Vnitrostátní příslušný orgán, ke kterému byla žádost podána, posoudí, zda žadatel splňuje všechny podmínky pro vydání povolení uvedené v příslušných vnitrostátních právních předpisech členského státu vnitrostátního příslušného orgánu.
Článek 75
Rozhodnutí vnitrostátních příslušných orgánů o zamítnutí žádosti
Vnitrostátní příslušné orgány zamítnou žádosti, které nesplňují podmínky pro vydání povolení uvedené v příslušných vnitrostátních právních předpisech, a zašlou kopii svého rozhodnutí ECB.
Článek 76
Návrhy rozhodnutí vnitrostátních příslušných orgánů o povolení k přístupu k činnosti úvěrové instituce
1. Je-li vnitrostátní příslušný orgán přesvědčen, že žádost splňuje všechny podmínky pro vydání povolení uvedené v příslušných vnitrostátních právních předpisech, vypracuje návrh rozhodnutí, v němž navrhuje, aby ECB žadateli udělila povolení k přístupu k činnosti úvěrové instituce (dále jen „návrh rozhodnutí o povolení“).
2. Vnitrostátní příslušný orgán zajistí, aby návrh rozhodnutí o povolení byl ECB a žadateli oznámen alespoň 20 pracovních dnů před koncem maximálního období pro posouzení, které stanoví příslušné vnitrostátní právní předpisy.
3. Vnitrostátní příslušný orgán může navrhovat, aby byla k návrhu rozhodnutí o povolení připojena doporučení, podmínky nebo omezení v souladu s vnitrostátními a unijními právními předpisy. V těchto případech je za dodržování souladu s těmito podmínkami nebo omezeními zodpovědný vnitrostátní příslušný orgán.
Článek 77
Posouzení žádostí ze strany ECB a jednání se žadateli
1. ECB posoudí žádost na základě podmínek pro vydání povolení uvedených v příslušných právních předpisech Unie. Má-li ECB za to, že tyto podmínky nejsou splněny, dá žadateli možnost, aby se v souladu s článkem 31 písemně vyjádřil ke skutečnostem a námitkám, které jsou relevantní pro toto posouzení.
2. Je-li jednání považováno za nezbytné a ve všech ostatních případech, které jsou řádně odůvodněny, může ECB prodloužit maximální lhůtu pro rozhodování o žádosti v souladu s čl. 14 odst. 3 nařízení o jednotném mechanismu dohledu. Prodloužení lhůty žadateli oznámí v souladu s článkem 35 tohoto nařízení.
Článek 78
Rozhodnutí ECB o žádostech
1. ECB rozhodne o návrhu rozhodnutí o povolení, který obdrží od vnitrostátního příslušného orgánu, do 10 pracovních dnů, pokud nerozhodne o prodloužení maximální lhůty v souladu s čl. 77 odst. 2. ECB může návrh rozhodnutí o povolení podpořit, a vyjádřit tak svůj souhlas s povolením, nebo k návrhu rozhodnutí o povolení předložit námitky.
2. ECB své rozhodnutí založí na posouzení žádosti, návrhu rozhodnutí o povolení a připomínkách poskytnutých žadatelem podle článku 77.
3. Nerozhodne-li ECB ve lhůtě uvedené v odstavci 1, považuje se návrh rozhodnutí o povolení vypracovaný příslušným vnitrostátním orgánem za přijatý.
4. ECB přijme rozhodnutí, kterým udělí povolení, pokud žadatel splňuje všechny podmínky pro vydání povolení v souladu s příslušnými právními předpisy Unie a vnitrostátními právními předpisy členského státu, v němž je žadatel usazen.
5. Rozhodnutí, kterým se uděluje povolení, zahrnuje činnost žadatele jako úvěrové instituce ve smyslu příslušných vnitrostátních právních předpisů, aniž by byly dotčeny jakékoli dodatečné požadavky pro vydání povolení pro činnost, která nespočívá v přijímání vkladů či jiných splatných prostředků od veřejnosti a poskytování úvěrů na svůj vlastní účet, které vyplývají z příslušných vnitrostátních právních předpisů.
Článek 79
Postup při zániku povolení
Povolení zaniká v situacích uvedených v čl. 18 písm. a) směrnice 2013/36/EU, pokud tak stanoví příslušné vnitrostátní právní předpisy. Vnitrostátní příslušné orgány informují ECB o jednotlivých případech zániku povolení. ECB následně - poté, co uvědomí relevantní vnitrostátní příslušný orgán a dotčený dohlížený subjekt, - zveřejní zánik povolení v souladu s příslušnými vnitrostátními právními předpisy.
HLAVA 2
SPOLUPRÁCE PŘI ODNĚTÍ POVOLENÍ
Článek 80
Návrh vnitrostátních příslušných orgánů na odnětí povolení
1. Má-li relevantní vnitrostátní příslušný orgán za to, že povolení úvěrové instituce by mělo být zcela nebo částečně odňato v souladu s příslušnými unijními nebo vnitrostátními právními předpisy, včetně odnětí na žádost úvěrové instituce, předloží ECB návrh rozhodnutí, v němž navrhne odnětí povolení (dále jen „návrh rozhodnutí o odnětí“) spolu se všemi příslušnými podpůrnými dokumenty.
2. Vnitrostátní příslušný orgán v případě každého návrhu rozhodnutí o odnětí, které je významné pro vnitrostátní orgán příslušný pro řešení problémů úvěrových institucí (dále jen „vnitrostátní orgán pro řešení problémů“), koordinuje s vnitrostátním orgánem pro řešení problémů.
Článek 81
Posouzení návrhu rozhodnutí o odnětí ze strany ECB
1. ECB bezodkladně posoudí návrh rozhodnutí o odnětí. Zejména zohlední naléhavé důvody, které uvede vnitrostátní příslušný orgán.
2. Použije se právo být vyslechnut ve smyslu článku 31.
Článek 82
Posouzení z vlastní iniciativy ECB a konzultace s vnitrostátními příslušnými orgány
1. Dozví-li se ECB o okolnostech, které mohou odůvodňovat odnětí povolení, ECB z vlastní iniciativy posoudí, zda by povolení mělo být odňato v souladu s příslušnými právními předpisy Unie.
2. ECB může kdykoli konzultovat relevantní vnitrostátní příslušné orgány. Pokud ECB hodlá odejmout povolení, konzultuje vnitrostátní příslušný orgán členského státu, v němž je úvěrová instituce usazena, alespoň 25 pracovních dnů přede dnem, kdy zamýšlí učinit své rozhodnutí. V řádně odůvodněných naléhavých případech může být lhůta pro konzultaci zkrácena na pět pracovních dnů.
3. Pokud ECB hodlá odejmout povolení, informuje relevantní vnitrostátní příslušné orgány o všech připomínkách předložených úvěrovou institucí. Použije se právo úvěrové instituce být vyslechnuta ve smyslu článku 31.
4. Pokud se týká návrhu na odnětí povolení v souladu s čl. 14 odst. 5 nařízení o jednotném mechanismu dohledu, koordinuje ECB s vnitrostátním orgánem pro řešení problémů. ECB informuje vnitrostátní příslušný orgán okamžitě po kontaktování vnitrostátního orgánu pro řešení problémů.
Článek 83
Rozhodnutí ECB o odnětí povolení
1. ECB bezodkladně přijme rozhodnutí o odnětí povolení. Při tom může přijmout nebo odmítnout příslušný návrh rozhodnutí o odnětí.
2. Při přijímání svého rozhodnutí ECB zohlední všechny tyto skutečnosti: a) své posouzení okolností, které odůvodňují odnětí; b) případný návrh rozhodnutí vnitrostátního příslušného orgánu o odnětí; c) konzultaci s relevantním vnitrostátním příslušným orgánem, a pokud vnitrostátní příslušný orgán není vnitrostátním orgánem pro řešení problémů, s vnitrostátním orgánem pro řešení problémů (spolu s vnitrostátním příslušným orgánem dále jen „vnitrostátní orgány“); d) všechny připomínky předložené úvěrovou institucí podle čl. 81 odst. 2 a čl. 82 odst. 3.
3. ECB přijme rozhodnutí rovněž v případech popsaných v článku 84, pokud relevantní vnitrostátní orgán pro řešení problémů nemá námitky proti odnětí povolení nebo pokud ECB rozhodne, že vnitrostátní orgány neprovedly řádná opatření nezbytná k udržení finanční stability.
Článek 84
Postup v případě možných opatření k řešení problémů přijatých vnitrostátními orgány
1. Pokud vnitrostátní orgán pro řešení problémů oznámí svou námitku vůči záměru ECB odejmout povolení, ECB a vnitrostátní orgán pro řešení problémů si dohodnou lhůtu, po kterou ECB nepřistoupí k odnětí povolení. ECB informuje vnitrostátní příslušný orgán okamžitě po kontaktování vnitrostátního orgánu pro řešení problémů s cílem dosáhnout dohody.
2. Po uplynutí dohodnuté lhůty ECB s ohledem na dosažený pokrok posoudí, zda hodlá přistoupit k odnětí povolení, nebo zda hodlá prodloužit dohodnutou lhůtu v souladu s čl. 14 odst. 6 nařízení o jednotném mechanismu dohledu. ECB konzultuje jak s relevantním vnitrostátním příslušným orgánem, tak s vnitrostátním orgánem pro řešení problémů, není-li vnitrostátním příslušným orgánem. Vnitrostátní příslušný orgán informuje ECB o opatřeních přijatých těmito orgány a o svém posouzení důsledků odnětí.
3. Pokud vnitrostátní orgán pro řešení problémů nemá námitky vůči odnětí povolení nebo pokud ECB rozhodne, že vnitrostátní orgány neprovedly řádná opatření nezbytná k udržení finanční stability, použije se článek 83.
HLAVA 3
SPOLUPRÁCE PŘI NABYTÍ KVALIFIKOVANÝCH ÚČASTÍ
Článek 85
Oznámení nabytí kvalifikované účasti vnitrostátním příslušným orgánům
1. Vnitrostátní příslušný orgán, který obdrží oznámení o záměru nabýt kvalifikovanou účast v úvěrové instituci usazené v daném zúčastněném členském státě, toto oznámení oznámí ECB nejpozději pět pracovních dnů od potvrzení jeho přijetí v souladu s čl. 22 odst. 2. směrnice 2013/36/EU.
2. Pokud musí vnitrostátní příslušný orgán přerušit období pro posouzení z důvodu vyžádání dodatečných informací, oznámí tuto skutečnost ECB. Vnitrostátní příslušný orgán zašle veškeré takové dodatečné informace ECB do pěti pracovních dnů ode dne, kdy je obdržel.
3. Vnitrostátní příslušný orgán rovněž ECB informuje o datu, do kterého je třeba rozhodnutí o nesouhlasu nebo souhlasu s nabytím kvalifikované účasti oznámit žadateli podle příslušných vnitrostátních právních předpisů.
Článek 86
Posouzení možných nabytí
1. Vnitrostátní příslušný orgán, kterému byl oznámen záměr nabýt kvalifikovanou účast v úvěrové instituci, posoudí, zda možné nabytí splňuje veškeré podmínky uvedené v příslušných unijních a vnitrostátních právních předpisech. Po provedení tohoto posouzení vypracuje vnitrostátní příslušný orgán pro ECB návrh rozhodnutí o nesouhlasu nebo souhlasu s nabytím.
2. Vnitrostátní příslušný orgán předloží ECB návrh rozhodnutí o nesouhlasu nebo souhlasu s nabytím nejméně 15 pracovních dnů před uplynutím lhůty pro posouzení ve smyslu příslušných právních předpisů Unie.
Článek 87
Rozhodnutí ECB o nabytí
ECB rozhodne o souhlasu nebo nesouhlasu s nabytím na základě svého posouzení navrhovaného nabytí a návrhu rozhodnutí vnitrostátního příslušného orgánu. Použije se právo být vyslechnut ve smyslu článku 31.
HLAVA 4
OZNÁMENÍ ROZHODNUTÍ O SPOLEČNÉM ŘÍZENÍ
Článek 88
Postupy pro oznamování rozhodnutí
1. ECB bez zbytečného odkladu v souladu s článkem 35 oznámí stranám tato rozhodnutí:
a)
rozhodnutí ECB o odnětí povolení působit jako úvěrová instituce;
b)
rozhodnutí ECB o nabytí kvalifikované účasti v úvěrové instituci.
2. ECB bez zbytečného odkladu oznámí relevantnímu vnitrostátnímu příslušnému orgánu tato rozhodnutí:
a)
rozhodnutí ECB o žádosti o povolení působit jako úvěrová instituce;
b)
rozhodnutí ECB o odnětí povolení působit jako úvěrová instituce;
c)
rozhodnutí ECB o nabytí kvalifikované účasti v úvěrové instituci.
3. Vnitrostátní příslušný orgán oznámí žadateli o vydání povolení tato rozhodnutí:
a)
návrh rozhodnutí o povolení;
b)
rozhodnutí vnitrostátního příslušného orgánu o zamítnutí žádosti o povolení, pokud žadatel nesplňuje podmínky pro vydání povolení uvedené v příslušných vnitrostátních právních předpisech;
c)
rozhodnutí ECB o nesouhlasu s návrhem rozhodnutí o povolení uvedeným v písm. a);
d)
rozhodnutí ECB o povolení.
4. Vnitrostátní příslušný orgán oznámí příslušnému vnitrostátnímu orgánu pro řešení problémů rozhodnutí ECB o odnětí povolení působit jako úvěrová instituce.
5. ECB oznámí Evropskému orgánu pro bankovnictví (EBA) každé rozhodnutí ECB o udělení nebo odnětí povolení působit jako úvěrová instituce a každý zánik povolení. ECB v oznámení uvede důvody pro přijetí rozhodnutí o odnětí povolení nebo důvody zániku povolení.
ČÁST VI
POSTUPY PRO DOHLED NAD VÝZNAMNÝMI DOHLÍŽENÝMI SUBJEKTY
HLAVA 1
DOHLED NAD VÝZNAMNÝMI DOHLÍŽENÝMI SUBJEKTY A POMOC ZE STRANY VNITROSTÁTNÍCH PŘÍSLUŠNÝCH ORGÁNŮ
Článek 89
Dohled nad významnými dohlíženými subjekty
ECB vykonává přímý dohled nad významnými dohlíženými subjekty v souladu s postupy vymezenými v části II, zejména pokud se týká úkolů a složení společných týmů dohledu.
Článek 90
Úloha vnitrostátních příslušných orgánů při pomoci ECB
1. Vnitrostátní příslušný orgán napomáhá ECB při plnění jejích úkolů za podmínek vymezených v nařízení o jednotném mechanismu dohledu a v tomto nařízení a vykonává zejména tyto činnosti:
a)
v souladu s článkem 91 předkládá ECB návrhy rozhodnutí týkajících se významných dohlížených subjektů usazených v jeho zúčastněném členském státě;
b)
napomáhá ECB při přípravě a provádění aktů souvisejících s plněním úkolů svěřených ECB na základě nařízení o jednotném mechanismu dohledu včetně pomoci při činnostech ověřování a každodenního posuzování stavu významného dohlíženého subjektu;
c)
napomáhá ECB při vynucování jejích rozhodnutí za případného použití pravomocí uvedených v třetím pododstavci čl. 9 odst. 1 a čl. 11 odst. 2 nařízení o jednotném mechanismu dohledu.
2. Při poskytování pomoci ECB postupují vnitrostátní příslušné orgány ve vztahu k významným dohlíženým subjektům v souladu s pokyny ECB.
Článek 91
Návrhy rozhodnutí, které mají vypracovat vnitrostátní příslušné orgány pro účely uvážení ze strany ECB
1. V souladu s čl. 6 odst. 3 a čl. 6 odst. 7 písm. b) nařízení o jednotném mechanismu dohledu může ECB vnitrostátní příslušný orgán požádat, aby tento orgán pro účely uvážení ze strany ECB vypracoval návrh rozhodnutí týkajícího se plnění úkolů uvedených v článku 4 nařízení o jednotném mechanismu dohledu.
V žádosti je stanovena lhůta pro zaslání návrhu rozhodnutí ECB.
2. Vnitrostátní příslušný orgán může návrh rozhodnutí týkajícího se významného dohlíženého subjektu ECB k uvážení předložit rovněž na základě své vlastní iniciativy prostřednictvím společného týmu dohledu.
Článek 92
Výměna informací
ECB a vnitrostátní příslušné orgány si bez zbytečného odkladu vyměňují informace o významných dohlížených subjektech, existují-li závažné náznaky toho, že významné dohlížené subjekty nadále nejsou schopny plnit své závazky vůči svým věřitelům, a zejména zajišťovat bezpečnost majetkových hodnot, které jim byly svěřeny jejich vkladateli, nebo existují-li závažné náznaky toho, že došlo k výskytu okolností, které by mohly vést k závěru, že dotčená úvěrová instituce není schopna vyplatit vklady ve smyslu čl. 1 odst. 3 písm. i) směrnice Evropského parlamentu a Rady 94/19/ES (15). ECB a vnitrostátní příslušné orgány tak učiní před přijetím rozhodnutí o tomto závěru.
HLAVA 2
SPLNĚNÍ POŽADAVKŮ NA ZPŮSOBILOST A BEZÚHONNOST OSOB ODPOVĚDNÝCH ZA ŘÍZENÍ ÚVĚROVÝCH INSTITUCÍ
Článek 93
Posouzení vhodnosti členů řídících orgánů významných dohlížených subjektů
1. S cílem zajistit, aby instituce zavedly spolehlivé systémy správy a řízení, a aniž by byly dotčeny příslušné unijní a vnitrostátní právní předpisy a část V, významný dohlížený subjekt vyrozumí relevantní vnitrostátní příslušný orgán o všech změnách členů svých řídících orgánů v řídících funkcích a ve funkcích dohledu (dále jen „manažeři“) ve smyslu čl. 3 odst. 1 bod 7) a čl. 3 odst. 2 směrnice 2013/36/EU, včetně opakovaného jmenování manažerů na další funkční období. Relevantní vnitrostátní příslušný orgán bezodkladně oznámí ECB všechny tyto změny, přičemž uvede lhůtu, ve které musí být vydáno a oznámeno rozhodnutí v souladu s příslušnými vnitrostátními právními předpisy.
2. K posouzení vhodnosti manažerů významných dohlížených subjektů má ECB pravomoci v oblasti dohledu, které mají příslušné orgány na základě příslušných unijních a vnitrostátních právních předpisů.
Článek 94
Průběžný přezkum vhodnosti manažerů
1. Významný dohlížený subjekt informuje relevantní vnitrostátní příslušný orgán o všech nových skutečnostech, které mohou ovlivnit původní posouzení vhodnosti, nebo o všech dalších otázkách, které by mohly ovlivnit vhodnost manažera, bezodkladně, jakmile se dohlížený subjekt nebo příslušný manažer o těchto skutečnostech nebo otázkách dozví. Relevantní vnitrostátní příslušný orgán informuje ECB o všech nových skutečnostech nebo otázkách bezodkladně.
2. Na základě nových skutečností nebo otázek uvedených v odstavci 1 nebo pokud se ECB dozví o nových skutečnostech, které mohou ovlivnit původní posouzení příslušného manažera, nebo o jakýchkoli jiných otázkách, které by mohly ovlivnit vhodnost manažera, může ECB zahájit nové posouzení. ECB potom rozhodne o přijetí vhodného opatření v souladu s příslušnými unijními a vnitrostátními právními předpisy a o tomto opatření bezodkladně informuje relevantní vnitrostátní příslušný orgán.
HLAVA 3
OSTATNÍ POSTUPY PRO VÝZNAMNÉ DOHLÍŽENÉ SUBJEKTY
Článek 95
Požadavky, oznámení či žádosti ze strany významných dohlížených subjektů
1. Aniž by byla dotčena konkrétní řízení zakotvená zejména v části V a jeho běžná spolupráce s vnitrostátním příslušným orgánem, významný dohlížený subjekt zasílá ECB všechny své požadavky, oznámení či žádosti, které se týkají plnění úkolů svěřených ECB.
2. ECB dá takový požadavek, oznámení či žádost k dispozici relevantnímu vnitrostátnímu příslušnému orgánu a může požádat, aby vnitrostátní příslušný orgán vypracoval návrh rozhodnutí podle článku 91.
3. V případě podstatných změn v porovnání s povolením uděleným na základě původního požadavku, oznámení nebo žádosti významný dohlížený subjekt zašle ECB nový požadavek, oznámení či žádost v souladu s postupem uvedeným v odstavci 1.
ČÁST VII
POSTUPY PRO DOHLED NA MÉNĚ VÝZNAMNÝMI DOHLÍŽENÝMI SUBJEKTY
HLAVA 1
VYROZUMĚNÍ ECB VNITROSTÁTNÍMI PŘÍSLUŠNÝMI ORGÁNY O PODSTATNÝCH ŘÍZENÍCH VNITROSTÁTNÍHO PŘÍSLUŠNÉHO ORGÁNU V OBLASTI DOHLEDU A O PODSTATNÝCH NÁVRZÍCH ROZHODNUTÍ V OBLASTI DOHLEDU
Článek 96
Zhoršení finančního stavu méně významného dohlíženého subjektu
Aniž by bylo dotčeno použití článku 62, informují vnitrostátní příslušné orgány ECB, pokud dojde k rychlému a podstatnému zhoršení stavu jakéhokoli méně významného dohlíženého subjektu, zejména pokud by toto zhoršení mohlo vést k žádosti o přímou či nepřímou finanční pomoc z ESM.
Článek 97
Vyrozumění ECB vnitrostátními příslušnými orgány o podstatných řízeních vnitrostátního příslušného orgánu v oblasti dohledu
1. S cílem umožnit ECB výkon dohledu nad fungováním systému, jak je uvedeno v čl. 6 odst. 5 písm. c) nařízení o jednotném mechanismu dohledu, poskytují vnitrostátní příslušné orgány ECB informace o podstatných řízeních vnitrostátního příslušného orgánu v oblasti dohledu, jež se týkají méně významných dohlížených subjektů. ECB vymezí obecná kritéria, která stanoví, které informace je třeba oznámit pro konkrétní méně významné dohlížené subjekty; při tom zohlední zejména rizikový stav a možný dopad na tuzemský finanční systém dotčeného méně významného dohlíženého subjektu. Vnitrostátní příslušné orgány poskytnou tyto informace předem nebo v řádně odůvodněných naléhavých případech současně se zahájením řízení.
2. Mezi podstatná řízení vnitrostátního příslušného orgánu v oblasti dohledu uvedená v odstavci 1 se řadí:
a)
odvolání členů řídících orgánů méně významných dohlížených subjektů a jmenování zvláštních správců, kteří převezmou řízení méně významných dohlížených subjektů, a
b)
postupy, které mají významný dopad na méně významný dohlížený subjekt.
3. Kromě požadavků ECB na informace podle tohoto článku může si ECB od vnitrostátních příslušných orgánů kdykoli vyžádat informace o plnění jejich úkolů ve vztahu k méně významným dohlíženým subjektům.
4. Kromě požadavků ECB na informace podle tohoto článku vyrozumí vnitrostátní příslušné orgány ze své vlastní iniciativy ECB o všech dalších řízeních vnitrostátního příslušného orgánu v oblasti dohledu:
a)
která považují za podstatná nebo
b)
která mohou negativně ovlivnit dobrou pověst jednotného mechanismu dohledu.
5. Požaduje-li ECB, aby vnitrostátní příslušný orgán dále posoudil určité aspekty podstatného řízení vnitrostátního příslušného orgánu v oblasti dohledu, uvede ve své žádosti, o které aspekty se jedná. ECB a vnitrostátní příslušný orgán zajistí, aby druhá strana měla dostatek času na to, aby tento postup a jednotný mechanismus dohledu jako celek mohly účinně fungovat.
Článek 98
Vyrozumění ECB vnitrostátními příslušnými orgány o podstatných návrzích rozhodnutí v oblasti dohledu
1. S cílem umožnit ECB výkon dohledu nad fungováním systému, jak je uvedeno v čl. 6 odst. 5 písm. c) nařízení o jednotném mechanismu dohledu, zasílají vnitrostátní příslušné orgány ECB návrhy rozhodnutí v oblasti dohledu, která splňují kritéria uvedená v odstavcích 2 a 3 a která se týkají méně významných dohlížených subjektů, v jejichž případě se ECB na základě obecných kritérií, která ve vztahu k rizikovému stavu a možnému dopadu na tuzemský finanční systém ECB stanoví, domnívá, že by jí měly být informace sděleny.
2. S výhradou odstavce 1 by návrhy rozhodnutí v oblasti dohledu měly být ECB zasílány před tím, než budou zaslány méně významným dohlíženým subjektům, pokud tato rozhodnutí:
a)
se týkají odvolání členů řídících orgánů méně významných dohlížených subjektů a jmenování zvláštních správců; nebo
b)
mají významný dopad na méně významný dohlížený subjekt.
3. Kromě požadavků na informace uvedených v odstavcích 1 a 2 předávají vnitrostátní příslušné orgány ECB všechny další návrhy rozhodnutí v oblasti dohledu:
a)
k nimž je třeba stanovisko ECB; nebo
b)
které mohou negativně ovlivnit dobrou pověst jednotného mechanismu dohledu.
4. Vnitrostátní příslušné orgány zašlou návrhy rozhodnutí, jež splňují kritéria uvedená v odstavcích 1, 2 a 3, a jež se tedy považují za podstatné návrhy rozhodnutí v oblasti dohledu, ECB nejpozději 10 dnů před plánovaným dnem přijetí daného rozhodnutí. ECB k návrhu rozhodnutí zaujme stanovisko v přiměřené lhůtě před plánovaným přijetím daného rozhodnutí. V naléhavých případech vymezí relevantní vnitrostátní příslušný orgán přiměřenou lhůtu pro zaslání návrhu rozhodnutí, které splňuje kritéria uvedená v odstavcích 1, 2 a 3, ECB.
HLAVA 2
NÁSLEDNÉ VYROZUMĚNÍ ECB VNITROSTÁTNÍMI PŘÍSLUŠNÝMI ORGÁNY, POKUD SE TÝKÁ MÉNĚ VÝZNAMNÝCH DOHLÍŽENÝCH SUBJEKTŮ
Článek 99
Obecná informační povinnost vnitrostátních příslušných orgánů vůči ECB
1. S cílem umožnit ECB výkon dohledu nad fungováním systému, jak je uvedeno v čl. 6 odst. 5 písm. c) nařízení o jednotném mechanismu dohledu, a aniž by byla dotčena kapitola 1, může ECB vyžadovat, aby jí vnitrostátní příslušné orgány pravidelně informovaly o přijatých opatřeních a o plnění úkolů, jež mají vykonávat podle čl. 6 odst. 6 nařízení o jednotném mechanismu dohledu. ECB každoročně informuje vnitrostátní příslušné orgány o kategoriích méně významných dohlížených subjektů a o povaze požadovaných informací.
2. Požadavky vymezenými v odstavci 1 není dotčeno právo ECB využít v případě méně významných dohlížených subjektů pravomocí uvedených v článcích 10 až 13 nařízení o jednotném mechanismu dohledu.
Článek 100
Četnost a rozsah zpráv, které vnitrostátní příslušné orgány předkládají ECB
Vnitrostátní příslušné orgány v souladu s požadavky ECB předkládají ECB výroční zprávu o méně významných dohlížených subjektech, méně významných dohlížených skupinách nebo o kategoriích méně významných dohlížených subjektů.
ČÁST VIII
SPOLUPRÁCE MEZI ECB, VNITROSTÁTNÍMI PŘÍSLUŠNÝMI ORGÁNY A VNITROSTÁTNÍMI POVEŘENÝMI ORGÁNY, POKUD SE TÝKÁ MAKROOBEZŘETNOSTNÍCH ÚKOLŮ A NÁSTROJŮ
HLAVA 1
DEFINICE MAKROOBEZŘETNOSTNÍCH NÁSTROJŮ
Článek 101
Obecná ustanovení
1. Pro účely této části se makroobezřetnostními nástroji rozumí kterýkoli z těchto nástrojů:
a)
kapitálové rezervy ve smyslu článku 130 až 142 směrnice 2013/36/EU;
b)
opatření pro úvěrové instituce s vnitrostátním povolením nebo dílčí soubor těchto úvěrových institucí podle článku 458 nařízení (EU) č. 575/2013;
c)
jakákoli jiná opatření, která v konkrétních případech vymezených v příslušných právních předpisech Unie přijmou vnitrostátní pověřené orgány nebo vnitrostátní příslušné orgány s cílem řešit systémová nebo makroobezřetnostní rizika a která jsou zakotvena a vztahují se na ně postupy vymezené v nařízení (EU) č. 575/2013 a směrnici 2013/36/EU.
2. Makroobezřetnostní postupy uvedené v čl. 5 odst. 1 a 2 nařízení o jednotném mechanismu dohledu nejsou řízeními ECB nebo vnitrostátního příslušného orgánu v oblasti dohledu ve smyslu tohoto nařízení, aniž by tím byl dotčen článek 22 nařízení o jednotném mechanismu dohledu, pokud se týká rozhodnutí určených jednotlivým dohlíženým subjektům.
Článek 102
Používání makroobezřetnostních nástrojů ze strany ECB
ECB používá makroobezřetnostní nástroje uvedené v článku 101 v souladu s tímto nařízením a v souladu s čl. 5 odst. 2 a čl. 9 odst. 2 nařízení o jednotném mechanismu dohledu a pokud jsou makroobezřetnostní nástroje zakotveny ve směrnici, za předpokladu provedení této směrnice do vnitrostátního práva. Pokud vnitrostátní pověřený orgán nestanoví sazbu kapitálových rezerv, nezabraňuje to ECB, aby stanovila požadavek na kapitálové rezervy v souladu s tímto nařízením a čl. 5 odst. 2 nařízení o jednotném mechanismu dohledu.
HLAVA 2
PROCESNÍ USTANOVENÍ PRO POUŽÍVÁNÍ MAKROOBEZŘETNOSTNÍCH NÁSTROJŮ
Článek 103
Seznam vnitrostátních příslušných orgánů a vnitrostátních pověřených orgánů odpovědných za makroobezřetnostní nástroje
ECB shromažďuje od vnitrostátních příslušných orgánů a vnitrostátních pověřených orgánů zúčastněných členských států informace o totožnosti orgánů pověřených pro účely příslušných makroobezřetnostních nástrojů uvedených v článku 101, jakož i o makroobezřetnostních nástrojích, které tyto orgány mohou používat.
Článek 104
Výměna informací a spolupráce, pokud se týká použití makroobezřetnostních nástrojů vnitrostátním příslušným orgánem nebo vnitrostátním pověřeným orgánem
1. V souladu s čl. 5 odst. 1 nařízení o jednotném mechanismu dohledu vnitrostátní příslušný orgán nebo vnitrostátní pověřený orgán, který hodlá použít tyto nástroje, oznámí svůj záměr ECB deset pracovních dnů před přijetím tohoto rozhodnutí. Bez ohledu na toto ustanovení, pokud vnitrostátní příslušný orgán nebo vnitrostátní pověřený orgán hodlají použít makroobezřetnostní nástroj, informují ECB co nejdříve o tom, že identifikovaly makroobezřetnostní nebo systémové riziko pro finanční systém, a pokud možno o podrobnostech zamýšleného nástroje. Tato informace v nejvyšší možné míře obsahuje specifika zamýšleného opatření včetně zamýšleného data použití.
2. Vnitrostátní příslušný orgán nebo vnitrostátní pověřený orgán předloží oznámení o záměru ECB.
3. Má-li ECB námitky proti zamýšlenému opatření ze strany vnitrostátního příslušného orgánu nebo vnitrostátního pověřeného orgánu, uvede ECB své důvody pro tyto námitky do pěti pracovních dnů po přijetí oznámení záměru. Tyto námitky jsou písemné a obsahují odůvodnění. Vnitrostátní příslušný orgán nebo vnitrostátní pověřený orgán tyto důvody ECB řádně zváží předtím, než přikročí k případnému rozhodnutí.
Článek 105
Výměna informací a spolupráce, pokud se týká použití makroobezřetnostních nástrojů ze strany ECB
1. Pokud ECB hodlá v souladu s čl. 5 odst. 2 nařízení o jednotném mechanismu dohledu ze své vlastní iniciativy nebo na návrh vnitrostátního příslušného orgánu nebo vnitrostátního pověřeného orgánu uplatnit vyšší požadavky na kapitálové rezervy nebo pokud hodlá uplatnit přísnější opatření zaměřená na řešení systémových nebo makroobezřetnostních rizik, úzce spolupracuje s vnitrostátními pověřenými orgány v dotčených členských státech, a zejména oznámí svůj záměr vnitrostátnímu pověřenému orgánu nebo vnitrostátnímu příslušnému orgánu 10 pracovních dnů před přijetím tohoto rozhodnutí. Bez ohledu na toto ustanovení, pokud ECB hodlá uplatnit vyšší požadavky na kapitálové rezervy nebo pokud hodlá uplatnit přísnější opatření zaměřená na řešení systémových nebo makroobezřetnostních rizik na úrovni úvěrových institucí postupem podle nařízení (EU) č. 575/2013 a směrnice 2013/36/EU v případech konkrétně stanovených v právních předpisech Unie, informuje relevantní vnitrostátní příslušné orgány nebo vnitrostátní pověřené orgány co nejdříve o tom, že identifikovala makroobezřetnostní nebo systémové riziko pro finanční systém, a pokud možno o podrobnostech zamýšleného nástroje. Tato informace v nejvyšší možné míře obsahuje specifika zamýšleného opatření včetně zamýšleného data použití.
2. Má-li kterýkoli z dotčených vnitrostátních příslušných orgánů nebo vnitrostátních pověřených orgánů námitky proti zamýšlenému opatření ze strany ECB, oznámí ECB své důvody pro tyto námitky do pěti pracovních dnů po přijetí oznámení záměru ECB. Tyto námitky jsou písemné a obsahují odůvodnění. ECB tyto důvody řádně zváží předtím, než přikročí k případnému rozhodnutí.
ČÁST IX
POSTUPY PRO ÚZKOU SPOLUPRÁCI
HLAVA 1
OBECNÉ ZÁSADY A SPOLEČNÁ USTANOVENÍ
Článek 106
Postup pro navázání úzké spolupráce
ECB posoudí žádosti členských států mimo eurozónu o navázání úzké spolupráce v souladu s postupem vymezeným v rozhodnutí ECB/2014/5 (16).
Článek 107
Zásady platné po navázání úzké spolupráce
1. Ode dne, od něhož se uplatňuje rozhodnutí ECB podle čl. 7 odst. 2 nařízení o jednotném mechanismu dohledu, kterým se navazuje úzká spolupráce mezi ECB a vnitrostátním příslušným orgánem členského státu mimo eurozónu, až do ukončení či přerušení této úzké spolupráce plní ECB v souladu s článkem 6 nařízení o jednotném mechanismu dohledu úkoly uvedené v čl. 4 odst. 1 a odst. 2 a v článku 5 nařízení o jednotném mechanismu dohledu ve vztahu k dohlíženým subjektům a skupinám usazeným v příslušném zúčastněném členském státě v úzké spolupráci.
2. Byla-li navázána úzká spolupráce podle čl. 7 odst. 2 nařízení o jednotném mechanismu dohledu, mají ECB a vnitrostátní příslušný orgán v úzké spolupráci ve vztahu k významným dohlíženým subjektům a skupinám a méně významným dohlíženým subjektům a skupinám usazeným v zúčastněném členském státě v úzké spolupráci postavení srovnatelné s postavením vůči významným dohlíženým subjektům a skupinám a méně významným dohlíženým subjektům a skupinám usazeným v členských státech eurozóny, přičemž je třeba zohlednit skutečnost, že ve vztahu k významným dohlíženým subjektům a skupinám a méně významným dohlíženým subjektům a skupinám usazeným v zúčastněném členském státě v úzké spolupráci nemá ECB přímo použitelné pravomoci.
3. V souladu s článkem 6 nařízení o jednotném mechanismu dohledu může ECB vnitrostátnímu příslušnému orgánu v úzké spolupráci vydávat pokyny ve vztahu k významným dohlíženým subjektům a skupinám a pouze obecné pokyny ve vztahu k méně významným dohlíženým subjektům a skupinám.
4. Úzká spolupráce skončí v den, kdy dojde ke zrušení výjimky podle článku 139 SFEU pro zúčastněný členský stát v úzké spolupráci v souladu s čl. 140 odst. 2 SFEU; od tohoto okamžiku se přestanou uplatňovat ustanovení této části.
Článek 108
Právní nástroje týkající se dohledu v souvislosti s úzkou spoluprací
1. Ve vztahu k úkolům uvedeným v čl. 4 odst. 1 a odst. 2 a v článku 5 nařízení o jednotném mechanismu dohledu může ECB udílet pokyny, uplatňovat požadavky nebo vydávat obecné zásady.
2. Má-li ECB za to, že vnitrostátní příslušný orgán v úzké spolupráci by ve vztahu k dohlíženému subjektu nebo skupině měl přijmout opatření týkající se úkolů uvedených v čl. 4 odst. 1 a 2 nařízení o jednotném mechanismu dohledu, obrátí se na tento vnitrostátní příslušný orgán:
a)
ve vztahu k významnému dohlíženému subjektu nebo významné dohlížené skupině s obecným nebo konkrétním pokynem, požadavkem nebo obecnými zásadami, které vyžadují vydání rozhodnutí v oblasti dohledu ve vztahu k tomuto významnému dohlíženému subjektu nebo významné dohlížené skupině v zúčastněném členském státě v úzké spolupráci, nebo
b)
ve vztahu k méně významnému dohlíženému subjektu nebo méně významné dohlížené skupině s obecným pokynem nebo obecnými zásadami.
3. Má-li ECB za to, že vnitrostátní příslušný orgán nebo vnitrostátní pověřený orgán v úzké spolupráci by měl přijmout opatření týkající se úkolů uvedených v článku 5 nařízení o jednotném mechanismu dohledu, může se na tento vnitrostátní příslušný orgán nebo vnitrostátní pověřený orgán obrátit s obecným nebo konkrétním pokynem, požadavkem nebo obecnými zásadami, které vyžadují uplatnění vyšších požadavků na kapitálové rezervy nebo uplatnění přísnějších opatření zaměřených na řešení systémových nebo makroobezřetnostních rizik.
4. ECB v pokynu, požadavku nebo obecných zásadách upřesní příslušnou lhůtu pro přijetí opatření ze strany vnitrostátního příslušného orgánu v úzké spolupráci, která nesmí být kratší než 48 hodin, ledaže by dřívější přijetí bylo nezbytné k zabránění nenapravitelné škody. Při stanovení této lhůty ECB zohlední správní a procesní právní předpisy, podle kterých musí relevantní vnitrostátní příslušný orgán v úzké spolupráci postupovat.
5. Vnitrostátní příslušný orgán v úzké spolupráci přijme veškerá opatření nezbytná k tomu, aby splnil pokyny, požadavky a obecné zásady ECB, přičemž o přijatých opatřeních bez zbytečného odkladu informuje ECB.
HLAVA 2
ÚZKÁ SPOLUPRÁCE VE VZTAHU K ČÁSTEM III, IV, V, VIII, X A XI
Článek 109
Jazykový režim a režim úzké spolupráce
Ustanovení článku 23 se uplatňují obdobně i v případě vnitrostátních příslušných orgánů v úzké spolupráci.
Článek 110
Posouzení významu úvěrové instituce v režimu úzké spolupráce
1. Ustanovení části IV o určování postavení dohlížených subjektů nebo dohlížených skupin jako významných nebo méně významných se uplatňují obdobně v případě dohlížených subjektů a dohlížených skupin v zúčastněných členských státech v úzké spolupráci v souladu s ustanoveními tohoto článku.
2. Vnitrostátní příslušný orgán v úzké spolupráci zajistí, aby postupy vymezené v části IV mohly být uplatňovány ve vztahu k dohlíženým subjektům a dohlíženým skupinám usazeným v jeho členském státě.
3. Pokud část IV stanoví, že ECB zašle rozhodnutí dohlíženému subjektu nebo dohlížené skupině, ECB namísto zaslání rozhodnutí dohlíženému subjektu nebo dohlížené skupině vydá pokyny vnitrostátnímu příslušnému orgánu v úzké spolupráci a tento vnitrostátní příslušný orgán v souladu s těmito pokyny zašle rozhodnutí dohlíženému subjektu nebo dohlížené skupině.
Článek 111
Společná řízení v režimu úzké spolupráce
1. Ustanovení části V o společných řízeních se s výhradou ustanovení tohoto článku uplatňují obdobně ve vztahu k dohlíženým subjektům a dohlíženým skupinám v zúčastněných členských státech v úzké spolupráci.
2. Vnitrostátní příslušný orgán v úzké spolupráci zajistí, aby postupy vymezené v části V mohly být uplatňovány ve vztahu k dohlíženým subjektům usazeným v jeho členském státě. Vnitrostátní příslušný orgán v úzké spolupráci zejména zajistí, aby ECB obdržela veškeré informace a dokumentaci nezbytnou pro plnění úkolů, které jí byly svěřeny nařízením o jednotném mechanismu dohledu.
3. Pokud část V stanoví, že ECB zašle rozhodnutí dohlíženému subjektu nebo dohlížené skupině, ECB namísto zaslání rozhodnutí dohlíženému subjektu nebo dohlížené skupině vydá pokyny vnitrostátnímu příslušnému orgánu v úzké spolupráci a tento vnitrostátní příslušný orgán v souladu s těmito pokyny zašle rozhodnutí dohlíženému subjektu nebo dohlížené skupině.
4. Pokud část V stanoví, že relevantní vnitrostátní příslušný orgán vypracuje návrh rozhodnutí, vnitrostátní příslušný orgán v úzké spolupráci předloží návrh rozhodnutí ECB a vyžádá si pokyny.
Článek 112
Makroobezřetnostní nástroje v režimu úzké spolupráce
Ustanovení části VIII o spolupráci mezi ECB, vnitrostátními příslušnými orgány a vnitrostátními pověřenými orgány, pokud se týká makroobezřetnostních úkolů a nástrojů, se uplatňují obdobně ve vztahu k dohlíženým subjektům a dohlíženým skupinám v zúčastněných členských státech v úzké spolupráci.
Článek 113
Správní sankce v režimu úzké spolupráce
1. Ustanovení části X o správních sankcích se uplatňují obdobně ve vztahu k dohlíženým subjektům a dohlíženým skupinám v zúčastněných členských státech v úzké spolupráci.
2. Pokud článek 18 nařízení o jednotném mechanismu dohledu ve spojení s částí X tohoto nařízení stanoví, že ECB zašle rozhodnutí dohlíženému subjektu nebo dohlížené skupině, ECB namísto zaslání rozhodnutí dohlíženému subjektu nebo dohlížené skupině vydá pokyny vnitrostátnímu příslušnému orgánu v úzké spolupráci a tento vnitrostátní příslušný orgán v souladu s těmito pokyny zašle rozhodnutí dohlíženému subjektu nebo dohlížené skupině.
3. Pokud článek 18 nařízení o jednotném mechanismu dohledu nebo část X tohoto nařízení stanoví, že relevantní vnitrostátní příslušný orgán zašle rozhodnutí významnému dohlíženému subjektu nebo významné dohlížené skupině, vnitrostátní příslušný orgán v úzké spolupráci zahájí řízení s cílem přijmout opatření v zájmu zajištění toho, aby byly uloženy přiměřené správní sankce pouze na základě pokynů ECB. Vnitrostátní příslušný orgán v úzké spolupráci informuje ECB o přijetí rozhodnutí.
Článek 114
Vyšetřovací pravomoci podle článků 10 až 13 nařízení o jednotném mechanismu dohledu v režimu úzké spolupráce
1. Ustanovení části XI, která se týkají spolupráce ve vztahu k článkům 10 až 13 nařízení o jednotném mechanismu dohledu, se uplatňují obdobně ve vztahu k dohlíženým subjektům a dohlíženým skupinám v zúčastněných členských státech v úzké spolupráci.
2. Vnitrostátní příslušný orgán v úzké spolupráci využívá vyšetřovací pravomoci podle článku 10 až 13 nařízení o jednotném mechanismu dohledu v souladu s pokyny ECB.
3. Vnitrostátní příslušný orgán v úzké spolupráci poskytne ECB zjištění, která vyplývají z použití vyšetřovacích pravomocí podle článku 10 až 13 nařízení o jednotném mechanismu dohledu.
4. Vnitrostátní příslušný orgán v úzké spolupráci zajistí, aby se pověřený zaměstnanec ECB mohl jako pozorovatel účastnit jakéhokoli šetření podle článků 10 až 13 nařízení o jednotném mechanismu dohledu.
HLAVA 3
ÚZKÁ SPOLUPRÁCE VE VZTAHU K VÝZNAMNÝM DOHLÍŽENÝM SUBJEKTŮM
Článek 115
Dohled nad významnými dohlíženými subjekty v zúčastněném členském státě v úzké spolupráci
1. Části II a VI se v souladu s ustanoveními tohoto článku uplatňují obdobně ve vztahu k významným dohlíženým subjektům a významným dohlíženým skupinám usazeným v zúčastněných členských státech v úzké spolupráci.
2. Vnitrostátní příslušný orgán v úzké spolupráci zajistí, aby ECB obdržela všechny informace a oznámení od významných dohlížených subjektů a významných dohlížených skupin a ve vztahu k nim, jež vnitrostátní příslušný orgán v úzké spolupráci sám obdržel a jež jsou nezbytné k plnění úkolů, které byly ECB svěřeny nařízením o jednotném mechanismu dohledu.
3. Pro dohled nad každým významným dohlíženým subjektem nebo významnou dohlíženou skupinou usazenou v zúčastněném členském státě v úzké spolupráci se ustaví společný tým dohledu. Členové společného týmu dohledu jsou jmenováni v souladu s článkem 4. Vnitrostátní příslušný orgán v úzké spolupráci jmenuje dílčího koordinátora z vnitrostátního příslušného orgánu, aby v souladu s pokyny vydanými koordinátorem společného týmu dohledu jednal přímo ve vztahu k významnému dohlíženému subjektu nebo významné dohlížené skupině.
4. Vnitrostátní příslušný orgán v úzké spolupráci zajistí, aby pověření zaměstnanci ECB byli zváni k účasti na kontrole na místě prováděné ve vztahu k významnému dohlíženému subjektu nebo významné dohlížené skupině. ECB může určit počet zaměstnanců ECB, kteří se budou účastnit jako pozorovatelé.
5. Pokud je mateřský podnik v kontextu konsolidovaného dohledu a kolegií orgánů dohledu usazen v členském státě eurozóny nebo zúčastněném členském státě mimo eurozónu, ECB jako příslušný orgán vykonává dohled na konsolidovaném základě a předsedá kolegiu orgánů dohledu. ECB vyzve relevantní vnitrostátní příslušný orgán v úzké spolupráci, aby jmenoval zaměstnance vnitrostátního příslušného orgánu jako pozorovatele. ECB může jednat pomocí pokynů udílených relevantnímu vnitrostátnímu příslušnému orgánu v úzké spolupráci.
Článek 116
Rozhodnutí ve vztahu k významným dohlíženým subjektům a významným dohlíženým skupinám
1. Aniž by byly dotčeny pravomoci vnitrostátních příslušných orgánů ve vztahu k úkolům, které nebyly na základě nařízení o jednotném mechanismu dohledu svěřeny ECB, vnitrostátní příslušný orgán v úzké spolupráci přijímá rozhodnutí ve vztahu k významným dohlíženým subjektům a významným dohlíženým skupinám ve svém členském státě jen na základě pokynů ECB. Pokyny ECB si může vnitrostátní příslušný orgán v úzké spolupráci rovněž vyžádat.
2. Vnitrostátní příslušný orgán v úzké spolupráci zpřístupní veškerá rozhodnutí ve vztahu k významnému dohlíženému subjektu nebo významné dohlížené skupině neprodleně ECB.
3. Vnitrostátní příslušný orgán v úzké spolupráci informuje ECB, pokud se týká: a) rozhodnutí, která přijímá ve své pravomoci ve vztahu k úkolům, které nebyly nařízením o jednotném mechanismu dohledu svěřeny ECB; a b) rozhodnutí, která přijímá podle pokynů ECB, nebo jak je stanoveno v této části.
HLAVA 4
ÚZKÁ SPOLUPRÁCE VE VZTAHU K MÉNĚ VÝZNAMNÝM DOHLÍŽENÝM SUBJEKTŮM A MÉNĚ VÝZNAMNÝM DOHLÍŽENÝM SKUPINÁM
Článek 117
Dohled nad méně významnými dohlíženými subjekty a méně významnými dohlíženými skupinami
1. Část VII se v souladu s následujícími ustanoveními uplatňuje obdobně ve vztahu k méně významným dohlíženým subjektům a méně významným dohlíženým skupinám v zúčastněných členských státech v úzké spolupráci.
2. Pro účely zajištění konzistentnosti výsledků dohledu v rámci jednotného mechanismu dohledu může ECB vydávat obecné pokyny a obecné zásady a ukládat požadavky vnitrostátním příslušným orgánům v úzké spolupráci, kterými vyžaduje, aby tyto orgány přijaly rozhodnutí v oblasti dohledu ve vztahu k méně významným dohlíženým subjektům nebo méně významným dohlíženým skupinám usazeným v zúčastněných členských státech v úzké spolupráci. Tyto obecné pokyny, obecné zásady nebo požadavky se mohou týkat skupin nebo kategorií úvěrových institucí.
3. ECB může rovněž vnitrostátnímu příslušnému orgánu v úzké spolupráci uložit požadavek na podrobnější vyhodnocení aspektů podstatného řízení vnitrostátního příslušného orgánu ve smyslu čl. 6 odst. 7 písm. c) odrážka ii) nařízení o jednotném mechanismu dohledu.
HLAVA 5
POSTUP PŘI NESOUHLASU ZÚČASTNĚNÉHO ČLENSKÉHO STÁTU V ÚZKÉ SPOLUPRÁCI
Článek 118
Postup při nesouhlasu s návrhem rozhodnutí Rady dohledu podle čl. 7 odst. 8 nařízení o jednotném mechanismu dohledu
1. Při dodržení požadavků v oblasti důvěrnosti podle právních předpisů Unie informuje ECB vnitrostátní příslušný orgán v úzké spolupráci o konečném návrhu rozhodnutí Rady dohledu ve vztahu k dohlíženému subjektu nebo dohlížené skupině, jež se nachází v zúčastněném členském státě v úzké spolupráci.
2. Pokud vnitrostátní příslušný orgán v úzké spolupráci nesouhlasí s konečným návrhem rozhodnutí Rady dohledu, do pěti pracovních dnů od obdržení konečného návrhu rozhodnutí písemně oznámí důvody svého nesouhlasu Radě guvernérů.
3. Rada guvernérů o dané věci rozhodne do pěti pracovních dnů od obdržení tohoto oznámení, přičemž plně zohlední uvedené důvody nesouhlasu, a své rozhodnutí vnitrostátnímu příslušnému orgánu v úzké spolupráci písemně vysvětlí.
4. Zúčastněný členský stát v úzké spolupráci může ECB požádat o okamžité ukončení úzké spolupráce a nebude následným rozhodnutím Rady guvernérů vázán.
Článek 119
Postup při nesouhlasu s námitkou Rady guvernérů k návrhu rozhodnutí Rady dohledu podle čl. 7 odst. 7 nařízení o jednotném mechanismu dohledu
1. ECB informuje vnitrostátní příslušný orgán v úzké spolupráci o všech námitkách Rady guvernérů vůči úplnému návrhu rozhodnutí Rady dohledu.
2. Pokud vnitrostátní příslušný orgán v úzké spolupráci nesouhlasí s námitkou Rady guvernérů vůči konečnému návrhu rozhodnutí Rady dohledu, do pěti pracovních dnů od obdržení námitky Rady guvernérů písemně oznámí důvody svého nesouhlasu ECB.
3. Rada guvernérů do 30 dní od přijetí odůvodněného nesouhlasu předloží své písemné stanovisko k odůvodněnému nesouhlasu vyjádřenému vnitrostátním příslušným orgánem v úzké spolupráci a svou námitku potvrdí nebo ji vezme zpět, přičemž uvede své důvody. ECB o tom informuje vnitrostátní příslušný orgán v úzké spolupráci.
4. V případě, že Rada guvernérů svou námitku potvrdí, vnitrostátní příslušný orgán v úzké spolupráci může do pěti dnů od okamžiku, kdy byl informován o tom, že Rada guvernérů svou námitku potvrdila, informovat ECB, že rozhodnutím přijatým v návaznosti na pozměněný původní konečný návrh rozhodnutí, vůči němuž má Rada guvernérů námitku, nebude vázán.
ECB poté s náležitým ohledem na účinnost dohledu zváží možné pozastavení nebo ukončení úzké spolupráce s vnitrostátním příslušným orgánem v úzké spolupráci a v tomto ohledu přijme rozhodnutí. ECB zohlední zejména faktory uvedené v čl. 7 odst. 7 nařízení o jednotném mechanismu dohledu.
ČÁST X
SPRÁVNÍ SANKCE
HLAVA 1
DEFINICE A VZTAH K NAŘÍZENÍ RADY (ES) Č. 2532/98 (17)
Článek 120
Definice správních sankcí
Pro účely této části se výrazem „správní sankce“ rozumí buď:
a)
správní peněžité sankce stanovené a ukládané na základě čl. 18 odst. 1 nařízení o jednotném mechanismu dohledu, nebo
b)
pokuty a penále vymezené v článku 2 nařízení (ES) č. 2532/98 a ukládané na základě čl. 18 odst. 7 nařízení o jednotném mechanismu dohledu.
Článek 121
Vztah k nařízení (ES) č. 2532/98
1. Pro účely postupů stanovených v čl. 18 odst. 1 nařízení o jednotném mechanismu dohledu se v souladu s čl. 18 odst. 4 nařízení o jednotném mechanismu dohledu uplatňují procesní pravidla obsažená v tomto nařízení.
2. Pro účely postupů stanovených v čl. 18 odst. 7 nařízení o jednotném mechanismu dohledu doplňují procesní pravidla obsažená v tomto nařízení procesní pravidla vymezená v nařízení (ES) č. 2532/98 a uplatňují se v souladu s články 25 a 26 nařízení o jednotném mechanismu dohledu.
Článek 122
Pravomoc ECB ukládat správní sankce podle čl. 18 odst. 7 nařízení o jednotném mechanismu dohledu
ECB ukládá správní sankce ve smyslu čl. 120 písm. b), nejsou-li plněny povinnosti na základě nařízení nebo rozhodnutí ECB, která se týkají:
a)
významných dohlížených subjektů nebo
b)
méně významných dohlížených subjektů, pokud příslušná nařízení nebo rozhodnutí ECB ukládají méně významným dohlíženým subjektům povinnosti vůči ECB.
HLAVA 2
PROCESNÍ PRAVIDLA PRO UKLÁDÁNÍ SPRÁVNÍCH SANKCÍ S VÝJIMKOU PENÁLE DOHLÍŽENÝM SUBJEKTŮM V ČLENSKÝCH STÁTECH EUROZÓNY
Článek 123
Zřízení nezávislé vyšetřovací jednotky
1. ECB zřídí vnitřní nezávislou vyšetřovací jednotku (dále jen „vyšetřovací jednotka“), která se skládá z vyšetřujících úředníků jmenovaných ECB.
2. Vyšetřující úředníci se nesmějí účastnit na přímém či nepřímém dohledu nad příslušným dohlíženým subjektem, ani na vydávání povolení tomuto subjektu, a to již po dva roky před tím, než se stali vyšetřujícími úředníky.
3. Vyšetřující úředníci vykonávají své vyšetřovací funkce nezávisle na Radě dohledu i Radě guvernérů a neúčastní se jednání Rady dohledu a Rady guvernérů.
Článek 124
Postoupení údajných porušení vyšetřovací jednotce
Má-li ECB při plnění svých úkolů na základě nařízení o jednotném mechanismu dohledu za to, že existuje důvodné podezření, že:
a)
významný dohlížený subjekt s ústředím v členském státě eurozóny jednou či vícekrát porušuje či porušil příslušné přímo použitelné právní předpisy Unie ve smyslu čl. 18 odst. 1 nařízení o jednotném mechanismu dohledu, nebo
b)
dohlížený subjekt s ústředím v členském státě eurozóny jednou či vícekrát porušuje či porušil nařízení či rozhodnutí ECB ve smyslu čl. 18 odst. 7 nařízení o jednotném mechanismu dohledu,
postoupí ECB záležitost vyšetřovací jednotce.
Článek 125
Pravomoci vyšetřovací jednotky
1. Pro účely vyšetřování údajných porušení ve smyslu článku 124 může vyšetřovací jednotka využít pravomoci, které byly ECB svěřeny na základě nařízení o jednotném mechanismu dohledu.
2. Je-li vůči dotčenému dohlíženému subjektu v kontextu vyšetřování uplatněn požadavek na základě pravomocí, které byly ECB svěřeny na základě nařízení o jednotném mechanismu dohledu, upřesní vyšetřovací jednotka předmět a účel vyšetřování.
3. Při plnění svých úkolů má vyšetřovací jednotka přístup ke všem dokumentům a informacím, které během své činnosti v oblasti dohledu shromáždila ECB, případně relevantní vnitrostátní příslušný orgán.
Článek 126
Procesní práva
1. Po skončení vyšetřování a před tím, než je předloha konečného návrhu rozhodnutí vypracována a předložena Radě dohledu, vyšetřovací jednotka písemně vyrozumí dotčený dohlížený subjekt o zjištěních provedeného vyšetřování a o námitkách vznesených vůči těmto zjištěním.
2. V oznámení podle odstavce 1 vyšetřovací jednotka dotčený dohlížený subjekt informuje o právu předložit vyšetřovací jednotce písemná podání týkající se skutkových závěrů a námitek, které byly proti tomuto subjektu vzneseny a které jsou v tomto oznámení uvedeny, včetně jednotlivých ustanovení, jež byla údajně porušena, a stanoví přiměřenou lhůtu pro přijetí těchto podání. ECB není povinna zohlednit písemná podání, která přijala po uplynutí lhůty stanovené vyšetřovací jednotkou.
3. V návaznosti na oznámení ve smyslu odstavce 1 může vyšetřovací jednotka dotčený dohlížený subjekt rovněž pozvat na ústní jednání. Strany, které jsou vyšetřovány, mohou být na jednání zastoupeny právníkem nebo jinými kvalifikovanými osobami nebo jim může právník nebo tyto osoby pomáhat. Ústní jednání nejsou veřejná.
4. Právo dohlíženého subjektu, který je vyšetřován, na přístup do spisu vyšetřovací jednotky je vymezeno v souladu s článkem 32.
Článek 127
Přezkum spisu Radou dohledu
1. Má-li vyšetřovací jednotka za to, že dohlíženému subjektu by měla být uložena správní sankce, vyšetřovací jednotka předloží předlohu konečného návrhu rozhodnutí Radě dohledu, který stanoví, že dotčený dohlížený subjekt se dopustil porušení, a uvede správní sankci, která má být uložena. Vyšetřovací jednotka rovněž předloží vyšetřovací spis Radě dohledu.
2. Vyšetřovací jednotka svou předlohu konečného návrhu rozhodnutí založí pouze na skutečnostech a námitkách, k nimž měl dohlížený subjekt možnost se vyjádřit.
3. Má-li Rada dohledu za to, že spis předložený vyšetřovací jednotkou je neúplný, může spis vyšetřovací jednotce vrátit spolu s odůvodněnou žádostí o dodatečné informace. Článek 125 se uplatňuje přiměřeně.
4. Pokud Rada dohledu na základě úplného spisu souhlasí s předlohou konečného návrhu rozhodnutí vyšetřovací jednotky, pokud se týká jednoho či více porušení a skutkového základu tohoto rozhodnutí, přijme konečný návrh rozhodnutí navrhovaný vyšetřovací jednotkou, pokud se týká porušení, v jejichž případě souhlasí s tím, že k nim došlo. V rozsahu, v němž Rada dohledu s předlohou nesouhlasí, bude přijato rozhodnutí podle příslušných ustanovení tohoto článku.
5. Má-li Rada dohledu na základě úplného spisu za to, že skutečnosti popsané v předloze konečného návrhu rozhodnutí ve smyslu článku 1 zřejmě nepředstavují dostatečný důkaz porušení ve smyslu článku 124, může přijmout konečný návrh rozhodnutí, kterým se případ uzavře.
6. Pokud Rada dohledu na základě úplného spisu souhlasí s předlohou konečného návrhu rozhodnutí vyšetřovací jednotky, který stanoví, že dotčený dohlížený subjekt se dopustil porušení, avšak nesouhlasí s navrhovaným doporučením týkajícím se správních sankcí, přijme konečný návrh rozhodnutí, v němž uvede správní sankce, které považuje za přiměřené.
7. Pokud Rada dohledu na základě úplného spisu nesouhlasí s návrhem vyšetřovací jednotky, avšak dojde k závěru, že dohlížený subjekt se dopustil jiného porušení nebo že návrh vyšetřovací jednotky vychází z jiných skutečností, písemně vyrozumí dotčený dohlížený subjekt o svých zjištěních a o námitkách, které byly vůči dotčenému dohlíženému subjektu uplatněny. Čl. 126 odst. 2 až 4 se pro Radu dohledu uplatňuje přiměřeně.
8. Rada dohledu vypracuje konečný návrh rozhodnutí, který stanoví, zda se dotčený dohlížený subjekt dopustil porušení či nikoli, a uvede správní sankce, které mají být případně uloženy.
9. Konečný návrh rozhodnutí, který byl přijat Radou dohledu a který bude předložen Radě guvernérů, je založen pouze na skutečnostech a námitkách, k nimž měl dohlížený subjekt možnost se vyjádřit.
Článek 128
Definice celkového ročního obratu pro účely stanovení horní hranice pro uložení správní peněžité sankce
Celkovým ročním obratem ve smyslu čl. 18 odst. 1 nařízení o jednotném mechanismu dohledu se rozumí roční obrat dohlíženého subjektu ve smyslu článku 67 směrnice 2013/36/EU podle poslední aktuální dostupné roční účetní závěrky tohoto dohlíženého subjektu. Pokud dohlížený subjekt, který se dopustil porušení, patří do dohlížené skupiny, je relevantním celkovým ročním obratem celkový roční obrat vyplývající z poslední aktuální dostupné konsolidované roční účetní závěrky dohlížené skupiny.
HLAVA 3
PENÁLE
Článek 129
Procesní pravidla platná pro penále
1. V případě pokračujícího porušování nařízení nebo rozhodnutí ECB v oblasti dohledu může ECB uložit penále s cílem přimět dotčené osoby k plnění nařízení nebo rozhodnutí v oblasti dohledu. ECB uplatňuje procesní pravidla v článku 22 nařízení o jednotném mechanismu dohledu a hlavu 2 části III tohoto nařízení.
2. Penále musí být účinné a přiměřené. Penále se vypočítává za každý den porušení, dokud dotčená osoba nesplní dané nařízení nebo rozhodnutí ECB v oblasti dohledu.
3. Horní hranice penále je stanovena v nařízení (ES) č. 2532/98. Příslušné období začne běžet v den stanovený v rozhodnutí o uložení penále. Dnem stanoveným v rozhodnutí může být nejdříve den, kdy je dotčená osoba písemně vyrozuměna o důvodech ECB pro uložení penále.
4. Penále lze uložit po dobu, která nepřesahuje šest měsíců ode dne stanoveného v rozhodnutí ve smyslu odstavce 3.
HLAVA 4
LHŮTY
Článek 130
Promlčecí doba pro ukládání správních sankcí
1. Na pravomoc ECB ukládat správní sankce dohlíženým subjektům se vztahuje promlčecí doba v délce pěti let, která počíná běžet v den, kdy došlo k porušení. V případě trvajících nebo opakujících se porušení začne promlčecí doba běžet v den, kdy porušení zanikne.
2. Promlčecí dobu pro ukládání správních peněžitých pokut přerušuje jakýkoli úkon ECB pro účely vyšetřování nebo řízení, pokud se týká porušení podle článku 124. Promlčecí doba se přerušuje s účinkem ode dne, kdy je úkon oznámen dotčenému dohlíženému subjektu.
3. Po každém přerušení začne běžet nová promlčecí doba. Promlčecí doba však uplyne nejpozději v den, kdy uběhne období v délce trvání dvou promlčecích dob, aniž by ECB uložila správní sankci. Toto období se prodlužuje o dobu, po kterou dochází ke stavení promlčecí doby v souladu s odstavcem 5.
4. Promlčecí doba pro ukládání správních sankcí se staví po dobu, po kterou je rozhodnutí Rady guvernérů ECB předmětem přezkumu před správní revizní komisí nebo odvolacího řízení před Soudním dvorem.
5. Promlčecí doba se rovněž staví po dobu trvání trestního řízení vedeného vůči dohlíženému subjektu v souvislosti se stejnými skutečnostmi.
Článek 131
Promlčecí doba pro vymáhání správních sankcí
1. Na pravomoc ECB vynutit rozhodnutí přijaté podle čl. 18 odst. 1 a 7 nařízení o jednotném mechanismu dohledu se vztahuje promlčecí doba v délce pěti let, která počíná běžet ode dne přijetí daného rozhodnutí.
2. Promlčecí dobu pro vymáhání správních sankcí přerušuje jakýkoli úkon ECB určený k vynucení platby nebo platebních podmínek dotčené správní sankce.
3. Po každém přerušení začne běžet nová promlčecí doba.
4. Promlčecí doba pro vynucení správních sankcí se přerušuje po dobu:
a)
lhůty pro zaplacení;
b)
po kterou je vynucení platby přerušeno na základě rozhodnutí Rady guvernérů ECB, nebo Soudního dvora.
HLAVA 5
ZVEŘEJŇOVÁNÍ ROZHODNUTÍ A VÝMĚNA INFORMACÍ
Článek 132
Zveřejňování rozhodnutí o správních sankcích
1. ECB na svých internetových stránkách bez zbytečného odkladu a poté, co bylo rozhodnutí oznámeno dotčenému dohlíženému subjektu, zveřejní každé rozhodnutí o uložení správní sankce ve smyslu článku 120 dohlíženému subjektu v zúčastněném členském státě včetně informace o druhu a povaze porušení a totožnosti dotčeného dohlíženého subjektu, ledaže by zveřejnění tímto způsobem:
a)
ohrožovalo stabilitu finančních trhů nebo probíhající trestní vyšetřování, nebo
b)
pokud to lze zjistit, způsobilo dotčenému dohlíženému subjektu nepřiměřenou škodu.
Za těchto okolností se rozhodnutí o správních sankcích zveřejňují anonymně. Je-li pravděpodobné, že tyto okolnosti v přiměřené lhůtě zaniknou, lze zveřejnění na základě tohoto odstavce eventuálně po tuto dobu odložit.
2. Bylo-li podáno odvolání proti rozhodnutí podle odstavce 1 k Soudnímu dvoru, ECB bez zbytečného odkladu na svých úředních internetových stránkách rovněž zveřejní informace o stavu předmětného odvolání a jeho výsledek.
3. ECB zajistí, aby informace zveřejněné podle odstavců 1 a 2 byly na jejích úředních internetových stránkách po dobu alespoň pěti let.
Článek 133
Informování Evropského orgánu pro bankovnictví (EBA)
S výhradou požadavků na služební tajemství ve smyslu článku 27 nařízení o jednotném mechanismu dohledu ECB informuje EBA o všech správních sankcích ve smyslu článku 120, které byly dohlíženému subjektu uloženy v členském státě eurozóny, včetně všech odvolání proti těmto sankcím a jejich výsledků.
HLAVA 6
SPOLUPRÁCE ECB S VNITROSTÁTNÍMI PŘÍSLUŠNÝMI ORGÁNY V ČLENSKÝCH STÁTECH EUROZÓNY PODLE ČL. 18 ODST. 5 NAŘÍZENÍ O JEDNOTNÉM MECHANISMU DOHLEDU
Článek 134
Významné dohlížené subjekty
1. Vnitrostátní příslušný orgán ve vztahu k významným dohlíženým subjektům zahájí řízení pouze na žádost ECB, pokud je to nezbytné pro účely plnění úkolů, které byly ECB svěřeny nařízením o jednotném mechanismu dohledu, s cílem přijmout opatření k zajištění toho, aby byly uloženy přiměřené sankce v případech, na které se nevztahuje čl. 18 odst. 1 nařízení o jednotném mechanismu dohledu. Tyto případy zahrnují uplatňování:
a)
nepeněžitých sankcí v případě porušení přímo použitelných právních předpisů Unie ze strany právnických nebo fyzických osob, jakož i všech peněžitých sankcí v případě porušení přímo použitelných právních předpisů Unie za strany fyzických osob;
b)
všech peněžitých nebo nepeněžitých sankcí v případě porušení vnitrostátních právních předpisů, kterými se provádějí příslušné směrnice Unie, ze strany právnických nebo fyzických osob;
c)
všech peněžitých nebo nepeněžitých sankcí, které mají být uloženy v souladu s příslušnými vnitrostátními právními předpisy, které svěřují určité pravomoci vnitrostátním příslušným orgánům v členských státech eurozóny, jež nejsou příslušnými právními předpisy Unie v současné době vyžadovány.
Ustanoveními tohoto odstavce není dotčena možnost vnitrostátního příslušného orgánu zahájit řízení z vlastní iniciativy, pokud se týká uplatňování vnitrostátních právních předpisů ve vztahu k úkolům, které nebyly svěřeny ECB.
2. Vnitrostátní příslušný orgán může ECB vyzvat, aby jej požádala o zahájení řízení v případech uvedených v odstavci 1.
3. Vnitrostátní příslušný orgán zúčastněného členského státu vyrozumí ECB o ukončení řízení o uložení sankce, které bylo zahájeno na žádost ECB v souladu s odstavcem 1. ECB je zejména informována o případných uložených sankcích.
Článek 135
Oznamování ve vztahu k méně významným dohlíženým subjektům
Relevantní vnitrostátní příslušný orgán ECB pravidelně informuje o všech správních sankcích uložených méně významným dohlíženým subjektům v souvislosti s plněním svých úkolů v oblasti dohledu.
HLAVA 7
TRESTNÉ ČINY
Článek 136
Důkazy o skutečnostech, které by mohly případně zakládat trestný čin
Má-li ECB při plnění svých úkolů na základě nařízení o jednotném mechanismu dohledu důvod domnívat se, že mohlo dojít ke spáchání trestného činu, požádá relevantní vnitrostátní příslušný orgán, aby věc postoupil příslušným orgánům za účelem vyšetřování a případného trestního stíhání v souladu s vnitrostátními právními předpisy.
HLAVA 8
VÝNOS ZE SANKCÍ
Článek 137
Výnos ze sankcí
Výnos ze správních sankcí, které ECB uložila na základě čl. 18 odst. 1 a 7 nařízení o jednotném mechanismu dohledu, je majetkem ECB.
ČÁST XI
PŘÍSTUP K INFORMACÍM, VYKAZOVÁNÍ, ŠETŘENÍ A KONTROLY NA MÍSTĚ
HLAVA 1
OBECNÉ ZÁSADY
Článek 138
Spolupráce ECB s vnitrostátními příslušnými orgány, pokud se týká pravomocí ve smyslu článků 10 až 13 nařízení o jednotném mechanismu dohledu
Ustanovení zakotvená v této části platí pro významné dohlížené subjekty. Platí rovněž pro méně významné dohlížené subjekty, pokud ECB v souladu s čl. 6 odst. 5 písm. d) nařízení o jednotném mechanismu dohledu rozhodne, že ve vztahu k méně významnému dohlíženému subjektu využije pravomoci uvedené v článcích 10 až 13 nařízení o jednotném mechanismu dohledu. Tím však není dotčena pravomoc vnitrostátních příslušných orgánů vykonávat přímý dohled nad méně významnými dohlíženými subjekty podle čl. 6 odst. 6 nařízení o jednotném mechanismu dohledu.
HLAVA 2
SPOLUPRÁCE V PŘÍPADĚ ŽÁDOSTÍ O INFORMACE
Článek 139
Ad-hoc žádosti o informace podle článku 10 nařízení o jednotném mechanismu dohledu
1. V souladu s článkem 10 nařízení o jednotném mechanismu dohledu a s výhradou příslušných právních předpisů Unie a v souladu s těmito předpisy může ECB od právnických nebo fyzických osob ve smyslu čl. 10 odst. 1 uvedeného nařízení vyžadovat, aby poskytly veškeré informace, které jsou nezbytné k plnění úkolů, které byly ECB svěřeny nařízením o jednotném mechanismu dohledu. ECB vymezí požadované informace a přiměřenou lhůtu, ve které mají být poskytnuty ECB.
2. Před tím, než si vyžádá informace v souladu s čl. 10 odst. 1 nařízení o jednotném mechanismu dohledu, ECB nejprve zohlední informace, které již mají k dispozici vnitrostátní příslušné orgány.
3. ECB poskytne relevantnímu vnitrostátnímu příslušnému orgánu kopii jakékoli informace, kterou obdržela od právnické nebo fyzické osoby, které byla žádost o informace určena.
HLAVA 3
VYKAZOVÁNÍ
Článek 140
Úkoly týkající se vykazování v oblasti dohledu příslušným orgánům
1. ECB odpovídá za zajištění souladu s příslušnými právními předpisy Unie, které úvěrovým institucím ukládají požadavky v oblasti vykazování příslušným orgánům.
2. Za tímto účelem má ECB ve vztahu k významným dohlíženým subjektům úkoly a pravomoci, které stanoví příslušné právní předpisy Unie týkající se vykazování v oblasti dohledu. Vnitrostátní příslušné orgány mají ve vztahu k méně významným dohlíženým subjektům úkoly a pravomoci, které stanoví příslušné právní předpisy Unie týkající se vykazování příslušným orgánům.
3. Bez ohledu na odstavec 2 a není-li stanoveno jinak, dohlížený subjekt svému relevantnímu vnitrostátnímu příslušnému orgánu sděluje informace, které mají být pravidelně vykazovány v souladu s příslušnými právními předpisy Unie. Není-li výslovně stanoveno jinak, všechny informace vykázané dohlíženými subjekty se předkládají vnitrostátním příslušným orgánům. Tyto orgány provedou úvodní kontroly údajů a informace dají k dispozici ECB.
4. ECB uspořádá postupy týkající se shromažďování a přezkumu kvality údajů vykazovaných dohlíženými subjekty s výhradou a v souladu s příslušnými právními předpisy Unie a prováděcími technickými standardy EBA.
Článek 141
Žádosti o informace v opakovaných intervalech podle článku 10 nařízení o jednotném mechanismu dohledu
1. V souladu s článkem 10 nařízení o jednotném mechanismu dohledu, zejména s pravomocí ECB vyžadovat pro účely dohledu a pro související statistické účely informace, které mají být poskytovány v opakovaných intervalech a v konkrétních formátech, a s výhradou a v souladu s příslušnými právními předpisy Unie, může ECB od dohlížených subjektů vyžadovat, aby vykazovaly další informace v oblasti dohledu, kdykoli jsou tyto informace pro ECB nezbytné k plnění úkolů, které jí byly svěřeny nařízením o jednotném mechanismu dohledu. S výhradou podmínek vymezených v příslušných právních předpisech Unie ECB může stanovit zejména kategorie informací, které mají být vykazovány, jakož i postupy, formáty, četnost a lhůty týkající se dotčených informací.
2. Pokud ECB vyžaduje, aby právnické nebo fyzické osoby ve smyslu čl. 10 odst. 1 nařízení o jednotném mechanismu dohledu poskytovaly informace v opakovaných intervalech, použijí se přiměřeně čl. 140 odst. 3 a 4 tohoto nařízení.
HLAVA 4
SPOLUPRÁCE V OBLASTI OBECNÝCH ŠETŘENÍ
Článek 142
Zahájení obecného šetření na základě článku 11 nařízení o jednotném mechanismu dohledu
ECB provádí šetření jakékoli právnické nebo fyzické osoby ve smyslu čl. 10 odst. 1 nařízení o jednotném mechanismu dohledu na základě rozhodnutí ECB. V tomto rozhodnutí se vymezí všechny tyto skutečnosti:
a)
právní základ a účel rozhodnutí;
b)
záměr vykonat pravomoci vymezené v čl. 11 odst. 1 nařízení o jednotném mechanismu dohledu;
c)
skutečnost, že jakékoli bránění šetření ze strany vyšetřované osoby představuje porušení rozhodnutí ECB ve smyslu čl. 18 odst. 7 nařízení o jednotném mechanismu dohledu, aniž by byly dotčeny vnitrostátní právní předpisy, jak je stanoveno v čl. 11 odst. 2 nařízení o jednotném mechanismu dohledu.
HLAVA 5
KONTROLY NA MÍSTĚ
Článek 143
Rozhodnutí ECB provést kontrolu na místě podle článku 12 nařízení o jednotném mechanismu dohledu
1. Na základě článku 12 nařízení o jednotném mechanismu dohledu ECB za účelem plnění úkolů, které jí byly svěřeny nařízením o jednotném mechanismu dohledu, ustanoví týmy pro provádění kontrol na místě, jak je uvedeno v článku 144, s cílem provést všechny nezbytné kontroly na místě v prostorách právnické osoby ve smyslu čl. 10 odst. 1 nařízení o jednotném mechanismu dohledu.
2. Aniž by byl dotčen článek 142 a podle čl. 12 odst. 3 nařízení o jednotném mechanismu dohledu jsou kontroly na místě prováděny na základě rozhodnutí ECB, které stanoví alespoň tyto skutečnosti:
a)
předmět a účel kontroly na místě a
b)
skutečnost, že jakékoli bránění kontrole na místě ze strany právnické osoby, která kontrole na místě podléhá, představuje porušení rozhodnutí ECB ve smyslu čl. 18 odst. 7 nařízení o jednotném mechanismu dohledu, aniž by byly dotčeny vnitrostátní právní předpisy, jak je stanoveno v čl. 11 odst. 2 nařízení o jednotném mechanismu dohledu.
3. Je-li kontrola na místě prováděna v návaznosti na šetření vedené na základě rozhodnutí ECB ve smyslu článku 142 a za předpokladu, že kontrola na místě má tentýž účel a rozsah jako šetření, úředníkům a jiným osobám pověřeným ECB a vnitrostátním příslušným orgánem bude umožněn přístup do obchodních prostor a na pozemky právnické osoby, která podléhá šetření na základě téhož rozhodnutí v souladu s čl. 12 odst. 2 a 4 nařízení o jednotném mechanismu dohledu a aniž by byl dotčen článek 13 uvedeného nařízení.
Článek 144
Ustavení a složení týmů pro provádění kontrol na místě
1. ECB je pověřena ustavením a složením týmů pro provádění kontrol na místě se zapojením vnitrostátních příslušných orgánů v souladu s článkem 12 nařízení o jednotném mechanismu dohledu.
2. ECB jmenuje vedoucího týmu pro provádění kontrol na místě z řad zaměstnanců ECB a vnitrostátního příslušného orgánu.
3. ECB a vnitrostátní příslušné orgány vzájemně konzultují a dohodnou se na využití zdrojů vnitrostátních příslušných orgánů v souvislosti s týmy pro provádění kontrol na místě.
Článek 145
Postup pro provádění kontroly na místě a oznámení této kontroly
1. ECB oznámí právnické osobě, která podléhá kontrole na místě, rozhodnutí ECB ve smyslu čl. 143 odst. 2, jakož i totožnost členů týmu pro provádění kontroly na místě alespoň pět pracovních dnů před zahájením kontroly na místě. ECB o této kontrole vyrozumí rovněž vnitrostátní příslušný orgán členského státu, kde má být kontrola na místě prováděna, alespoň jeden týden před tím, než vyrozumí právnickou osobu, která podléhá kontrole na místě.
2. Je-li to třeba k řádnému provedení a účinnosti kontroly, může ECB provést kontrolu na místě, aniž by dotčený subjekt předem vyrozuměla. Vnitrostátní příslušný orgán bude vyrozuměn co nejdříve před zahájením této kontroly na místě.
Článek 146
Provádění kontrol na místě
1. Ti, kdo provádějí kontrolu na místě, se řídí pokyny vedoucího týmu pro provádění kontroly na místě.
2. Je-li subjekt, který podléhá kontrole na místě, významným dohlíženým subjektem, odpovídá vedoucí týmu pro provádění kontroly na místě za koordinaci mezi týmem pro provádění kontroly na místě a společným týmem dohledu, který je pověřen dohledem nad významným dohlíženým subjektem.
ČÁST XII
PŘECHODNÁ A ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 147
Zahájení přímého dohledu ze strany ECB, když ECB poprvé převezme své úkoly
1. Alespoň dva měsíce přede dnem 4. listopadu 2014 zašle ECB každému dohlíženému subjektu, v jehož případě přebírá úkoly, které jí byly svěřeny nařízením o jednotném mechanismu dohledu, rozhodnutí, v němž potvrzuje, že tento subjekt je významným dohlíženým subjektem. V případě subjektů, které jsou členy významné dohlížené skupiny, ECB oznámí rozhodnutí ECB dohlíženému subjektu na nejvyšší úrovni konsolidace v rámci zúčastněných členských států a zajistí, aby byly všechny dohlížené subjekty v rámci významné dohlížené skupiny řádně informovány. Tato rozhodnutí nabývají účinnosti dnem 4. listopadu 2014.
2. Bez ohledu na odstavec 1, pokud ECB započne s plněním úkolů, které jí byly svěřeny, přede dnem 4. listopadu 2014, zašle rozhodnutí dotčenému subjektu a relevantním vnitrostátním příslušným orgánům. Nestanoví-li toto rozhodnutí jinak, nabývá toto rozhodnutí účinnosti oznámením. Relevantní vnitrostátní příslušné orgány budou o záměru vydat takové rozhodnutí předem vyrozuměny co možná nejdříve.
3. Před přijetím rozhodnutí podle odstavce 1 poskytne ECB příslušnému dohlíženému subjektu možnost činit písemná podání.
Článek 148
Vymezení formátu zprávy o historii v oblasti dohledu a rizikovém profilu, kterou vnitrostátní příslušné orgány poskytují ECB
1. Vnitrostátní příslušné orgány nejpozději do 4. srpna 2014 ECB sdělí totožnost úvěrových institucí, kterým vydaly povolení, a předloží jí zprávu o těchto úvěrových institucích ve formátu stanoveném ECB.
2. Pokud ECB bez ohledu na odstavec 1 započne plnit úkoly, které jí byly svěřeny, před 4. listopadem 2014, může vnitrostátní příslušné orgány požádat, aby v přiměřené lhůtě, která bude uvedena v žádosti, ECB sdělily totožnost příslušných úvěrových institucí a aby jí předložily zprávu ve formátu stanoveném ECB.
Článek 149
Kontinuita stávajících řízení
1. Nerozhodne-li ECB jinak, pokud vnitrostátní příslušný orgán zahájil řízení v oblasti dohledu, pro které na základě nařízení o jednotném mechanismu dohledu převezme působnost ECB, a to přede dnem 4. listopadu 2014, použijí se postupy vymezené v článku 48.
2. Odchylně od článku 48 se tento článek vztahuje na společná řízení.
Článek 150
Rozhodnutí v oblasti dohledu přijatá vnitrostátními příslušnými orgány
Aniž by byl dotčen výkon pravomocí, které byly ECB svěřeny nařízením o jednotném mechanismu dohledu, zůstávají rozhodnutí v oblasti dohledu přijatá vnitrostátními příslušnými orgány přede dnem 4. listopadu 2014 nedotčena.
Článek 151
Členské státy, jejichž měnou se stane euro
1. Dojde-li v případě členského státu v souladu s čl. 140 odst. 2 SFEU ke zrušení výjimky podle článku 139 SFEU, použijí se články 148 až 150 s výhradou odstavce 2 přiměřeně ve vztahu k řízením v oblasti dohledu zahájeným či rozhodnutím přijatým vnitrostátním příslušným orgánem tohoto členského státu.
2. Odkaz na den 4. listopadu 2014 v článcích 149 a 150 se považuje za odkaz na den, kdy příslušný členský stát přijme euro.
Článek 152
Kontinuita stávajících ujednání
Veškerá stávající ujednání o spolupráci s jinými orgány, která vnitrostátní příslušný orgán uzavře před 4. listopadem 2014 a která se alespoň částečně týkají úkolů, které byly na ECB přeneseny nařízením o jednotném mechanismu dohledu, se uplatňují i nadále. ECB může rozhodnout, že se na těchto stávajících ujednáních o spolupráci bude účastnit v souladu s postupem použitelným pro daná ujednání nebo že zavede nová ujednání o spolupráci s třetími stranami, pokud se týká úkolů, které byly na ECB přeneseny nařízením o jednotném mechanismu dohledu. Vnitrostátní orgán dohledu i nadále postupuje podle stávajících ujednání o spolupráci, pouze pokud nebyla nahrazena ujednáními o spolupráci s ECB. Je-li to nezbytné pro provedení stávajících ujednání o spolupráci, odpovídá vnitrostátní příslušný orgán za pomoc ECB, zejména tím, že vykonává svá práva a plní své povinnosti na základě ujednání ve spolupráci s ECB.
Článek 153
Závěrečná ustanovení
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné v členských státech v souladu se Smlouvami.
Ve Frankfurtu nad Mohanem dne 16. dubna 2014.
ROZPORZĄDZENIE UE NR 468/2014 Europejskiego Banku Centralnego
z dnia 16 kwietnia 2014 r.
ustanawiające ramy współpracy pomiędzy Europejskim Bankiem Centralnym a właściwymi organami krajowymi oraz wyznaczonymi organami krajowymi w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego (rozporządzenie ramowe w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego)
(EBC/2014/17)
RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 127 ust. 6 oraz art. 132,
uwzględniając statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 34,
uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (1), w szczególności art. 4 ust. 3, art. 6 oraz art. 33 ust. 2,
uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne między Parlamentem Europejskim a Europejskim Bankiem Centralnym w sprawie praktycznych zasad egzekwowania demokratycznej odpowiedzialności i sprawowania nadzoru nad wykonywaniem zadań powierzonych EBC w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego (2),
uwzględniając konsultacje społeczne i analizy przeprowadzone zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013,
uwzględniając propozycje Rady ds. Nadzoru oraz w porozumieniu z właściwymi organami krajowymi,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzenie (UE) nr 1024/2013 (zwane dalej „rozporządzeniem w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego”) ustanawia Jednolity Mechanizm Nadzorczy, w którego skład wchodzą EBC i właściwe organy krajowe uczestniczących państw członkowskich.
(2)
W ramach określonych w art. 6 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego EBC posiada wyłączną kompetencję w zakresie wykonywania zadań mikroostrożnościowych powierzonych mu na mocy art. 4 tego rozporządzenia w odniesieniu do instytucji kredytowych mających siedzibę w uczestniczących państwach członkowskich. EBC odpowiada za skuteczne i spójne funkcjonowanie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego oraz za sprawowanie nadzoru nad jego funkcjonowaniem, w oparciu o obowiązki i procedury określone w art. 6 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.
(3)
W stosownych przypadkach i bez uszczerbku dla odpowiedzialności i rozliczalności EBC w zakresie wykonywania zadań powierzonych mu na mocy rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego właściwe organy krajowe odpowiadają za udzielanie EBC pomocy - na warunkach określonych w rozporządzeniu w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego oraz w niniejszym rozporządzeniu - w zakresie przygotowywania i wdrażania wszelkich aktów dotyczących zadań, o których mowa w art. 4 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, w odniesieniu do wszystkich instytucji kredytowych, w tym pomocy w zakresie działań weryfikacyjnych. W tym celu przy wykonywaniu zadań określonych w art. 4 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego właściwe organy krajowe stosują się do instrukcji EBC.
(4)
EBC, właściwe organy krajowe i wyznaczone organy krajowe muszą wykonywać zadania makroostrożnościowe, o których mowa w art. 5 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, i przestrzegać procedur koordynacji przewidzianych w tym rozporządzeniu, w niniejszym rozporządzeniu oraz w stosownym prawie Unii, bez uszczerbku dla roli Eurosystemu i Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego.
(5)
W ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego przydzielanie odpowiednich obowiązków nadzorczych EBC i właściwym organom krajowym dokonywane jest na podstawie istotności podmiotów, które są objęte zakresem Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego. Niniejsze rozporządzenie określa w szczególności szczególną metodologię oceny tej istotności, zgodnie z wymogami zawartymi w art. 6 ust. 7 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego. EBC przysługują bezpośrednie uprawnienia nadzorcze w odniesieniu do instytucji kredytowych, finansowych spółek holdingowych, finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej mających siedzibę w uczestniczących państwach członkowskich, a także oddziałów w uczestniczących państwach członkowskich, ustanowionych przez instytucje kredytowe mające siedzibę w nieuczestniczącym państwie członkowskim, które są istotne. Za bezpośredni nadzór nad podmiotami, które są mniej istotne, odpowiedzialne są właściwe organy krajowe, bez uszczerbku dla uprawnienia EBC do decydowania w szczególnych przypadkach o objęciu takich podmiotów swoim bezpośrednim nadzorem, gdy jest to niezbędne dla zapewnienia spójnego stosowania standardów nadzoru.
(6)
W celu uwzględnienia najnowszych zmian w ustawodawstwie Unii w dziedzinie sankcji oraz orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka dotyczącego zasady oddzielenia prowadzenia dochodzenia od fazy podejmowania decyzji EBC ustanowi niezależną jednostkę, która w sposób autonomiczny prowadziła będzie dochodzenia w sprawach naruszeń zasad prowadzenia nadzoru i decyzji nadzorczych.
(7)
Art. 6 ust. 7 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego stanowi, że EBC musi, w porozumieniu z właściwymi organami krajowymi i na podstawie propozycji Rady ds. Nadzoru, przyjąć i podać do publicznej wiadomości ramy porządkujące praktyczne ustalenia dotyczące współpracy pomiędzy EBC a właściwymi organami krajowymi w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.
(8)
Art. 33 ust. 2 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego stanowi, że EBC musi opublikować - w drodze rozporządzeń i decyzji - szczegółowe ustalenia operacyjne dotyczące wykonywania zadań powierzonych mu na mocy rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego. Niniejsze rozporządzenie zawiera przepisy wykonujące art. 33 ust. 2, dotyczące współpracy pomiędzy EBC a właściwymi organami krajowymi w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.
(9)
W konsekwencji niniejsze rozporządzenie rozwija i doprecyzowuje ustanowione w rozporządzeniu w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego procedury współpracy w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego między EBC a właściwymi organami krajowymi oraz, w odpowiednich przypadkach, wyznaczonymi organami krajowymi, a poprzez to zapewnia efektywne i spójne funkcjonowanie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.
(10)
EBC przywiązuje wielką wagę do wszechstronnej oceny instytucji kredytowych, której musi dokonać przed podjęciem swoich zadań, w tym oceny ich bilansów. Dotyczy to także państw członkowskich przystępujących do strefy euro, a zatem przystępujących również do Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego po rozpoczęciu nadzoru zgodnie z art. 33 ust. 2 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.
(11)
Sprawne funkcjonowanie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego wymaga pełnej współpracy pomiędzy EBC a właściwymi organami krajowymi oraz wymiany wszelkich informacji, które mogą mieć wpływ na ich odpowiednie zadania, w szczególności wszelkich informacji, z których właściwe organy krajowe korzystają w związku z procedurami mogącymi wpływać na bezpieczeństwo i dobrą kondycję nadzorowanego podmiotu lub które są powiązane z procedurami nadzorczymi dotyczącymi takich podmiotów,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
CZĘŚĆ I
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 1
Przedmiot i cel
1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia przepisy dotyczące:
a)
ram, o których mowa w art. 6 ust. 7 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, a mianowicie ram porządkujących praktyczne ustalenia wdrażające art. 6 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, dotyczące współpracy w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego; ramy te obejmują:
(i)
szczególną metodologię oceny i kontroli tego, czy nadzorowany podmiot sklasyfikowany jest jako istotny bądź mniej istotny w rozumieniu kryteriów określonych w art. 6 ust. 4 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, oraz ustalenia wynikające z tej oceny;
(ii)
określenie procedur, w tym terminów, również w odniesieniu do możliwości przygotowania przez właściwe organy krajowe projektów decyzji do analizy EBC, dotyczących relacji między EBC a właściwymi organami krajowymi w odniesieniu do nadzoru nad istotnymi nadzorowanymi podmiotami;
(iii)
określenie procedur, w tym terminów, dotyczących relacji między EBC a właściwymi organami krajowymi w odniesieniu do nadzoru nad mniej istotnymi nadzorowanymi podmiotami. W zależności od przypadków określonych w niniejszym rozporządzeniu procedury takie wymagają od właściwych organów krajowych w szczególności:
-
powiadamiania EBC o każdej istotnej procedurze nadzorczej,
-
na wniosek EBC - bardziej szczegółowej oceny konkretnych aspektów procedury,
-
przekazywania EBC projektów istotnych decyzji nadzorczych, które EBC może zaopiniować;
b)
współpracy i wymiany informacji pomiędzy EBC a właściwymi organami krajowymi w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego w odniesieniu do procedur dotyczących istotnych nadzorowanych podmiotów oraz mniej istotnych nadzorowanych podmiotów, w tym wspólnych procedur mających zastosowanie przy udzielaniu zezwoleń na podjęcie działalności instytucji kredytowej, cofaniu takich zezwoleń i ocenie transakcji nabywania i zbywania znacznych pakietów akcji;
c)
procedur dotyczących współpracy pomiędzy EBC, właściwymi organami krajowymi i wyznaczonymi organami krajowymi w odniesieniu do zadań i instrumentów makroostrożnościowych w rozumieniu art. 5 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego;
d)
procedur dotyczących funkcjonowania bliskiej współpracy w rozumieniu art. 7 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, mających zastosowanie w relacjach pomiędzy EBC, właściwymi organami krajowymi i wyznaczonymi organami krajowymi;
e)
procedur dotyczących współpracy pomiędzy EBC a właściwymi organami krajowymi w odniesieniu do art. 10-13 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, w tym dotyczących niektórych aspektów związanych ze sprawozdawczością nadzorczą;
f)
procedur dotyczących podejmowania decyzji nadzorczych skierowanych do nadzorowanych podmiotów i innych osób;
g)
ustaleń dotyczących reżimu językowego w stosunkach pomiędzy EBC a właściwymi organami krajowymi oraz pomiędzy EBC a podmiotami oraz innymi osobami podlegającymi nadzorowi w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego;
h)
procedur mających zastosowanie do realizacji uprawnień EBC i właściwych organów krajowych do nakładania sankcji w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego w odniesieniu do zadań powierzonych EBC na mocy rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego;
i)
przepisów przejściowych.
2. Niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na zadania nadzorcze, które nie zostały powierzone EBC w drodze rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, a zatem pozostają w kompetencjach organów krajowych.
3. Niniejsze rozporządzenie należy interpretować w szczególności łącznie z decyzją EBC/2004/2 (3) i regulaminem Rady ds. Nadzoru Europejskiego Banku Centralnego (4), w szczególności w odniesieniu do procesu decyzyjnego w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, w tym do procedury mającej zastosowanie w relacjach pomiędzy Radą ds. Nadzoru a Radą Prezesów w odniesieniu do braku sprzeciwu Rady Prezesów, o którym mowa w art. 26 ust. 8 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, oraz innymi właściwymi aktami prawnymi EBC, w tym decyzją EBC/2014/16 (5).
Artykuł 2
Definicje
O ile w niniejszym rozporządzeniu nie postanowiono inaczej, na potrzeby niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje zawarte w rozporządzeniu w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego wraz z następującymi definicjami:
1)
„zezwolenie” oznacza zezwolenie w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 42 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (6);
2)
„oddział” oznacza oddział w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
3)
„wspólne procedury” oznaczają procedury, o których mowa w części V w odniesieniu do zezwolenia na podjęcie działalności instytucji kredytowej, cofnięcia zezwolenia na prowadzenie takiej działalności oraz decyzji dotyczących znacznych pakietów akcji;
4)
„państwo członkowskie strefy euro” oznacza państwa członkowskie, którego walutą jest euro;
5)
„grupa” oznacza grupę przedsiębiorstw, z których przynajmniej jedno jest instytucją kredytową, składającą się z jednostki dominującej i jej jednostek zależnych, lub przedsiębiorstwa powiązane ze sobą w rozumieniu art. 22 dyrektywy 2013/34/UE Parlamentu Europejskiego i Rady (7), w tym wszelkie podgrupy;
6)
„wspólny zespół nadzorczy” oznacza zespół organów nadzoru odpowiedzialnych za nadzór nad istotnym nadzorowanym podmiotem lub istotną nadzorowaną grupą;
7)
„mniej istotny nadzorowany podmiot” oznacza a) mniej istotny nadzorowany podmiot w państwie członkowskim strefy euro; oraz b) mniej istotny nadzorowany podmiot w państwie członkowskim spoza strefy euro, które jest uczestniczącym państwem członkowskim;
8)
„mniej istotny nadzorowany podmiot w państwie członkowskim strefy euro” oznacza nadzorowany podmiot mający siedzibę w państwie członkowskim strefy euro, który nie został uznany za istotny nadzorowany podmiot w rozumieniu art. 6 ust. 4 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego;
9)
„właściwy organ krajowy” oznacza właściwy organ krajowy w rozumieniu art. 2 pkt 2 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego. Definicja ta pozostaje bez uszczerbku dla rozwiązań przyjętych w prawie krajowym, powierzających określone zadania nadzorcze krajowemu bankowi centralnemu (KBC), który nie został wyznaczony jako właściwy organ krajowy. W takim przypadku KBC wykonuje te zadania w ramach określonych w prawie krajowym oraz w niniejszym rozporządzeniu. Odniesienia do właściwych organów krajowych w niniejszym rozporządzeniu w takim przypadku mają zastosowanie do KBC w zakresie zadań powierzonych im przez prawo krajowe;
10)
„blisko współpracujący właściwy organ krajowy” oznacza właściwy organ krajowy wyznaczony przez blisko współpracujące uczestniczące państwo członkowskie zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (8);
11)
„wyznaczony organ krajowy” oznacza wyznaczony organ krajowy w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego;
12)
„blisko współpracujący wyznaczony organ krajowy” oznacza wyznaczony organ krajowy spoza strefy euro wyznaczony przez blisko współpracujące uczestniczące państwo członkowskie do celów realizacji zadań związanych z art. 5 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego;
13)
„państwo członkowskie spoza strefy euro” oznacza państwo członkowskie, którego walutą nie jest euro;
14)
„jednostka dominująca” oznacza jednostkę dominującą w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
15)
„blisko współpracujące uczestniczące państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie spoza strefy euro, które nawiązało bliską współpracę z EBC zgodnie z art. 7 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego;
16)
„istotny nadzorowany podmiot” oznacza zarówno a) istotny nadzorowany podmiot w państwie członkowskim strefy euro, jak i b) istotny nadzorowany podmiot w uczestniczącym państwie członkowskim spoza strefy euro;
17)
„istotny nadzorowany podmiot w państwie członkowskim strefy euro” oznacza nadzorowany podmiot mający siedzibę w państwie członkowskim strefy euro, mający status istotnego podmiotu nadzorowanego zgodnie z decyzją EBC wydaną na podstawie art. 6 ust. 4 lub art. 6 ust. 5 lit. b) rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego;
18)
„istotny nadzorowany podmiot w uczestniczącym państwie członkowskim spoza strefy euro” oznacza nadzorowany podmiot mający siedzibę w uczestniczącym państwie członkowskim spoza strefy euro, mający status istotnego nadzorowanego podmiotu zgodnie z decyzją EBC wydaną na podstawie art. 6 ust. 4 lub art. 6 ust. 5 lit. b) rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego;
19)
„jednostka zależna” oznacza jednostkę zależną w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
20)
„nadzorowany podmiot” oznacza: a) instytucję kredytową mającą siedzibę w uczestniczącym państwie członkowskim; b) finansową spółkę holdingową mającą siedzibę w uczestniczącym państwie członkowskim; c) finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej mającą siedzibę w uczestniczącym państwie członkowskim, jeśli spełnia ona warunki określone w pkt 21 lit. b); lub d) oddział ustanowiony w uczestniczącym państwie członkowskim przez instytucję kredytową mającą siedzibę w nieuczestniczącym państwie członkowskim.
Partner centralny (CCP) w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 (9), który w myśl dyrektywy 2013/36/UE stanowi instytucję kredytową, uważany jest za nadzorowany podmiot zgodnie z rozporządzeniem w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, niniejszym rozporządzeniem i właściwym prawie unijnym, bez uszczerbku dla nadzoru nad partnerami centralnymi prowadzonego przez odpowiednie właściwe organy krajowe zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 648/2012;
21)
„nadzorowana grupa” oznacza:
a)
grupę, której jednostka dominująca jest instytucją kredytową lub finansową spółką holdingową mającą siedzibę w uczestniczącym państwie członkowskim;
b)
grupę, której jednostka dominująca jest finansową spółką holdingową o działalności mieszanej mającą siedzibę w uczestniczącym państwie członkowskim, jeśli koordynator konglomeratu finansowego w rozumieniu dyrektywy 2002/87/WE (10) jest organem właściwym do spraw nadzoru nad instytucjami kredytowymi oraz jest koordynatorem w ramach swojej funkcji jako organ nadzoru nad instytucjami kredytowymi;
c)
nadzorowane podmioty, z których każdy ma siedzibę w tym samym uczestniczącym państwie członkowskim, jeśli są one trwale powiązane z organem centralnym, który nadzoruje je na warunkach określonych w art. 10 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i który ma siedzibę w tym samym uczestniczącym państwie członkowskim;
22)
„istotna nadzorowana grupa” oznacza nadzorowaną grupę mającą status istotnej nadzorowanej grupy zgodnie z decyzją EBC wydaną na podstawie art. 6 ust. 4 lub art. 6 ust. 5 lit. b) rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego;
23)
„mniej istotna nadzorowana grupa” oznacza nadzorowaną grupę niemającą statusu istotnej nadzorowanej grupy w rozumieniu art. 6 ust. 4 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego;
24)
„procedura nadzorcza EBC” oznacza wszelkie działania EBC zmierzające do wydania decyzji nadzorczej EBC, w tym wspólne procedury i nakładanie administracyjnych sankcji finansowych. Wszelkie procedury nadzorcze EBC podlegają przepisom części III. Część III ma także zastosowanie do nakładania administracyjnych sankcji finansowych, jeżeli przepisy części X nie stanowią inaczej;
25)
„procedura nadzorcza właściwych organów krajowych” oznacza wszelkie działania właściwych organów krajowych zmierzające do wydania decyzji nadzorczej właściwych organów krajowych, skierowanej do jednego lub większej liczby nadzorowanych podmiotów, nadzorowanych grup albo do jednej lub większej liczby innych osób, w tym nakładanie sankcji administracyjnych;
26)
„decyzja nadzorcza EBC” oznacza akt prawny wydany przez EBC w ramach wykonywania zadań i uprawnień powierzonych mu na mocy rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, który ma formę decyzji EBC, jest skierowany do jednego lub większej liczby nadzorowanych podmiotów, nadzorowanych grup albo do jednej lub większej liczby innych osób i który nie jest aktem prawnym powszechnie obowiązującym;
27)
„państwo trzecie” oznacza państwo, które nie jest państwem członkowskim, ani nie należy do Europejskiego Obszaru Gospodarczego;
28)
„dzień roboczy” oznacza dzień, który - zgodnie z kalendarzem obowiązującym w EBC (11) - nie jest sobotą, niedzielą, ani dniem wolnym od pracy w EBC.
CZĘŚĆ II
ORGANIZACJA JEDNOLITEGO MECHANIZMU NADZORCZEGO
TYTUŁ 1
STRUKTURY NADZORU NAD ISTOTNYMI I MNIEJ ISTOTNYMI NADZOROWANYMI PODMIOTAMI
ROZDZIAŁ 1
Nadzór nad istotnymi nadzorowanymi podmiotami
Artykuł 3
Wspólne zespoły nadzorcze
1. W celu prowadzenia nadzoru nad każdym istotnym nadzorowanym podmiotem lub istotną nadzorowaną grupą w uczestniczących państwach członkowskich tworzy się wspólny zespół nadzorczy. Każdy wspólny zespół nadzorczy składa się z personelu EBC i właściwych organów krajowych, wyznaczonego zgodnie z art. 4 i koordynowanego przez wyznaczonego członka personelu EBC (zwanego dalej „koordynatorem wspólnego zespołu nadzorczego”) oraz przez jednego lub większą ilość subkoordynatorów ze strony właściwego organu krajowego, zgodnie z zasadami określonymi w art. 6.
2. Bez uszczerbku dla pozostałych przepisów niniejszego rozporządzenia zadania wspólnego zespołu nadzorczego obejmują między innymi:
a)
proces przeglądu i oceny nadzorczej, o którym mowa w art. 97 dyrektywy 2013/36/UE w odniesieniu do istotnego nadzorowanego podmiotu lub istotnej nadzorowanej grupy podlegających jego nadzorowi;
b)
uczestniczenie w przygotowaniu programu oceny nadzorczej, który ma zostać przedstawiony Radzie ds. Nadzoru, uwzględnia przegląd i ocenę nadzorczą i obejmuje plan czynności kontrolnych na miejscu, zgodnie z art. 99 dyrektywy 2013/36/UE, w odniesieniu do istotnego nadzorowanego podmiotu lub istotnej nadzorowanej grupy;
c)
wdrażanie programu oceny nadzorczej zatwierdzonego przez EBC i wszelkich decyzji nadzorczych EBC w odniesieniu do istotnego nadzorowanego podmiotu lub istotnej nadzorowanej grupy;
d)
zapewnienie koordynacji z zespołem prowadzącym czynności kontrolne na miejscu, o którym mowa w części XI, w odniesieniu do wdrażania planu czynności kontrolnych na miejscu;
e)
w odpowiednich przypadkach kontakt z właściwymi organami krajowymi.
Artykuł 4
Tworzenie i skład wspólnych zespołów nadzorczych
1. Za tworzenie i skład wspólnych zespołów nadzorczych odpowiedzialny jest EBC. Członków personelu wspólnych zespołów nadzorczych ze strony właściwych organów krajowych wyznaczają odpowiednie właściwe organy krajowe zgodnie z ust. 2.
2. Zgodnie z zasadami określonymi w art. 6 ust. 8 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego i bez uszczerbku dla art. 31 tego rozporządzenia właściwe organy krajowe wyznaczają jedną lub więcej osób spośród swojego personelu jako członków wspólnego zespołu nadzorczego. Członek personelu właściwego organu krajowego może zostać wyznaczony do składu więcej niż jednego wspólnego zespołu nadzorczego.
3. Niezależnie od ust. 2 EBC może zażądać od właściwych organów krajowych dokonania zmian w wyznaczonym przez nie personelu, jeśli jest to wskazane ze względu na skład wspólnego zespołu nadzorczego.
4. W przypadkach gdy w uczestniczącym państwie członkowskim zadania nadzorcze wykonuje więcej niż jeden właściwy organ krajowy oraz w przypadkach, gdy prawo krajowe uczestniczącego państwa członkowskiego przyznaje KBC szczególne uprawnienia nadzorcze, ale KBC nie jest właściwym organem krajowym, organy te koordynują swój udział we wspólnych zespołach nadzorczych.
5. EBC i właściwe organy krajowe konsultują się ze sobą nawzajem i uzgadniają sposób wykorzystania zasobów właściwego organu krajowego w odniesieniu do wspólnych zespołów nadzorczych.
Artykuł 5
Udział członków personelu KBC uczestniczących państw członkowskich
1. KBC uczestniczących państw członkowskich, które wykonują zadania związane z nadzorem ostrożnościowym nad istotnymi nadzorowanymi podmiotami lub istotnymi nadzorowanymi grupami zgodnie z prawem krajowym, lecz nie są właściwymi organami krajowymi, mogą również wyznaczyć jedną lub więcej osób spośród swojego personelu jako członków wspólnego zespołu nadzorczego.
2. O takim wyznaczeniu należy informować EBC. Artykuł 4 stosuje się odpowiednio.
3. W przypadku gdy członkowie personelu KBC uczestniczących państw członkowskich zostaną wyznaczeni do wspólnego zespołu nadzorczego, odniesienia do właściwych organów krajowych w kontekście wspólnych zespołów nadzorczych należy interpretować jako dotyczące również tych KBC.
Artykuł 6
Koordynator i subkoordynatorzy wspólnego zespołu nadzorczego
1. Koordynator wspólnego zespołu nadzorczego, przy pomocy subkoordynatorów ze strony właściwych organów krajowych w rozumieniu ust. 2, zapewnia koordynację prac wspólnego zespołu nadzorczego. W tym celu członkowie wspólnego zespołu nadzorczego stosują się do poleceń koordynatora dotyczących ich zadań w ramach wspólnego zespołu nadzorczego. Pozostaje to bez uszczerbku dla ich zadań i obowiązków w ramach odpowiedniego właściwego organu krajowego.
2. Każdy właściwy organ krajowy, który deleguje więcej niż jednego członka personelu do wspólnego zespołu nadzorczego, wyznacza jedną z tych osób jako subkoordynatora (dalej zwanego „subkoordynatorem ze strony właściwego organu krajowego”). Subkoordynatorzy ze strony właściwych organów krajowych pomagają koordynatorowi w koordynacji i organizacji zadań wspólnego zespołu nadzorczego, w szczególności w odniesieniu do członków personelu delegowanych przez ten właściwy organ krajowy, który delegował danego subkoordynatora. Subkoordynator ze strony właściwego organu krajowego może wydawać polecenia członkom wspólnego zespołu nadzorczego delegowanym przez ten sam właściwy organ krajowy, pod warunkiem jednak, że nie będą one sprzeczne z poleceniami wydanymi przez koordynatora wspólnego zespołu nadzorczego.
ROZDZIAŁ 2
Nadzór nad mniej istotnymi nadzorowanymi podmiotami
Artykuł 7
Udział personelu innego właściwego organu krajowego w zespole nadzorczym właściwego organu krajowego
Bez uszczerbku dla art. 31 ust. 1 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, w przypadkach gdy w odniesieniu do nadzoru nad mniej istotnymi nadzorowanymi podmiotami EBC stwierdzi, że korzystne jest włączenie do prac danego zespołu nadzorczego właściwego organu krajowego personelu jednego lub większej ilości innych właściwych organów krajowych, może zażądać od tego właściwego organu krajowego włączenia personelu takich innych organów.
TYTUŁ 2
NADZÓR SKONSOLIDOWANY I UDZIAŁ EBC ORAZ WŁAŚCIWYCH ORGANÓW KRAJOWYCH W KOLEGIACH ORGANÓW NADZORU
Artykuł 8
Nadzór skonsolidowany
1. EBC sprawuje nadzór skonsolidowany w rozumieniu art. 111 dyrektywy 2013/36/UE nad instytucjami kredytowymi, finansowymi spółkami holdingowymi i finansowymi spółkami holdingowymi o działalności mieszanej, które są istotne w ujęciu skonsolidowanym, gdzie jednostka dominująca jest albo instytucją dominującą w uczestniczącym państwie członkowskim, albo unijną instytucją dominującą z siedzibą w uczestniczącym państwie członkowskim.
2. Odpowiedni właściwy organ krajowy sprawuje nadzór skonsolidowany nad instytucjami kredytowymi, finansowymi spółkami holdingowymi i finansowymi spółkami holdingowymi o działalności mieszanej, które są mniej istotne w ujęciu skonsolidowanym.
Artykuł 9
EBC jako przewodniczący kolegium organów nadzoru
1. W przypadkach gdy EBC jest organem sprawującym nadzór skonsolidowany, przewodniczy kolegium ustanowionemu zgodnie z art. 116 dyrektywy 2013/36/UE. Właściwe organy krajowe uczestniczącego państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę jednostki dominujące, jednostki zależne i istotne oddziały w rozumieniu art. 51 dyrektywy 2013/36/UE, jeśli takie istnieją, powinny mieć prawo uczestnictwa w kolegium w charakterze obserwatorów.
2. Jeśli nie zostało ustanowione kolegium zgodnie z art. 116 dyrektywy 2013/36/UE a istotny nadzorowany podmiot posiada w nieuczestniczącym państwie członkowskim oddziały, które zgodnie z art. 51 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE zostały uznane za istotne, EBC ustanawia kolegium organów nadzoru z właściwymi organami krajowymi przyjmującego państwa członkowskiego.
Artykuł 10
EBC i właściwe organy krajowe jako członkowie kolegium organów nadzoru
Jeśli organ sprawujący nadzór skonsolidowany nie znajduje się w uczestniczącym państwie członkowskim, EBC i właściwe organy krajowe uczestniczą w kolegium organów nadzoru zgodnie z następującymi zasadami oraz odpowiednimi przepisami prawa unijnego:
a)
jeśli wszystkie nadzorowane podmioty w uczestniczących państwach członkowskich są istotnymi nadzorowanymi podmiotami, EBC bierze udział w kolegium organów nadzoru jako jego członek, natomiast właściwe organy krajowe mają prawo uczestniczyć w kolegium w charakterze obserwatorów;
b)
jeśli wszystkie nadzorowane podmioty w uczestniczących państwach członkowskich są mniej istotnymi nadzorowanymi podmiotami, właściwe organy krajowe biorą udział w kolegium organów nadzoru jako jego członkowie;
c)
jeśli nadzorowane podmioty w uczestniczących państwach członkowskich są zarówno mniej istotnymi nadzorowanymi podmiotami jak i istotnymi nadzorowanymi podmiotami, EBC i właściwe organy krajowe biorą udział w kolegium organów nadzoru jako jego członkowie. Właściwe organy krajowe z uczestniczących państw członkowskich, w których istotne nadzorowane podmioty mają swoje siedziby, mają prawo uczestniczyć w kolegium w charakterze obserwatorów.
TYTUŁ 3
PROCEDURY DOTYCZĄCE SWOBODY PRZEDSIĘBIORCZOŚCI I SWOBODY ŚWIADCZENIA USŁUG
ROZDZIAŁ 1
Procedury dotyczące swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług w ramach wspólnego mechanizmu nadzorczego
Artykuł 11
Swoboda przedsiębiorczości instytucji kredytowych w ramach wspólnego mechanizmu nadzorczego
1. Istotny nadzorowany podmiot zamierzający założyć oddział na terytorium innego uczestniczącego państwa członkowskiego powiadamia o tym właściwe organy krajowe państwa członkowskiego, w którym ma siedzibę. Wymogi dotyczące informacji określa art. 35 ust. 2 dyrektywy 2013/36/UE. O otrzymaniu takiego powiadomienia właściwy organ krajowy niezwłocznie informuje EBC.
2. Mniej istotny nadzorowany podmiot zamierzający założyć oddział na terytorium innego uczestniczącego państwa członkowskiego powiadamia o tym swój właściwy organ krajowy zgodnie z wymogami określonymi w art. 35 ust. 2 dyrektywy 2013/36/UE.
3. Jeśli w terminie dwóch miesięcy od otrzymania powiadomienia EBC nie wyda decyzji sprzeciwiającej się temu, oddział, o którym mowa w ust. 1, może zostać utworzony i rozpocząć działalność. EBC przekazuje informację o tym właściwemu organowi krajowemu uczestniczącego państwa członkowskiego, w którym oddział będzie miał siedzibę.
4. Jeśli w terminie dwóch miesięcy od otrzymania powiadomienia właściwy organ krajowy państwa członkowskiego pochodzenia nie wyda decyzji sprzeciwiającej się temu, oddział, o którym mowa w ust. 2, może zostać utworzony i rozpocząć działalność. Właściwy organ krajowy przekazuje informację w tej sprawie EBC oraz właściwemu organowi krajowemu uczestniczącego państwa członkowskiego, w którym oddział będzie miał siedzibę.
5. W przypadku zmiany jakichkolwiek danych przekazywanych zgodnie z ust. 1 i 2 nadzorowany podmiot pisemnie powiadamia o zmianie organ, do którego skierował pierwszą informację, najpóźniej miesiąc przed wprowadzeniem zmiany. Organ ten powiadamia właściwy organ krajowy państwa członkowskiego, w którym oddział ma swoją siedzibę.
Artykuł 12
Korzystanie ze swobody świadczenia usług przez instytucje kredytowe w ramach wspólnego mechanizmu nadzorczego
1. Każdy istotny nadzorowany podmiot zamierzający skorzystać ze swobody świadczenia usług poprzez prowadzenie działalności po raz pierwszy na terytorium innego uczestniczącego państwa członkowskiego powiadamia o swoim zamiarze właściwy organ krajowy uczestniczącego państwa członkowskiego, w którym istotny nadzorowany podmiot ma siedzibę. Informacje te przekazuje się zgodnie z wymogami określonymi w art. 39 ust. 1 dyrektywy 2013/36/UE. Właściwy organ krajowy niezwłocznie informuje EBC o otrzymaniu takiego powiadomienia. Właściwy organ krajowy przekazuje to powiadomienie również właściwemu organowi krajowemu uczestniczącego państwa członkowskiego, w którym usługi mają być świadczone.
2. Każdy mniej istotny nadzorowany podmiot zamierzający skorzystać ze swobody świadczenia usług poprzez prowadzenie działalności po raz pierwszy na terytorium innego uczestniczącego państwa członkowskiego powiadamia właściwy organ krajowy zgodnie z wymogami określonymi w art. 39 ust. 1 w dyrektywy 2013/36/UE. Powiadomienie to przekazuje się EBC oraz właściwemu organowi krajowemu uczestniczącego państwa członkowskiego, w którym usługi mają być świadczone.
ROZDZIAŁ 2
Procedury dotyczące swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług w ramach wspólnego mechanizmu nadzorczego przez instytucje kredytowe mające siedzibę w nieuczestniczących państwach członkowskich
Artykuł 13
Powiadomienie o korzystaniu ze swobody przedsiębiorczości w ramach wspólnego mechanizmu nadzorczego przez instytucje kredytowe mające siedzibę w nieuczestniczących państwach członkowskich
1. W przypadkach, gdy organ właściwy nieuczestniczącego państwa członkowskiego przekazuje informacje, o których mowa w art. 35 ust. 2 dyrektywy 2013/36/UE, zgodnie z procedurą określoną w art. 35 ust. 3 tej dyrektywy właściwemu organowi krajowemu uczestniczącego państwa członkowskiego, w którym oddział ma zostać utworzony, taki właściwy organ krajowy niezwłocznie zawiadamia EBC o otrzymaniu tej informacji.
2. W terminie dwóch miesięcy od otrzymania powiadomienia od właściwego organu krajowego nieuczestniczącego państwa członkowskiego, EBC - w przypadku oddziału o istotnym znaczeniu zgodnie z kryteriami określonymi w art. 6 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego oraz w części IV niniejszego rozporządzenia, lub właściwy organ krajowy - w przypadku oddziału o mniej istotnym znaczeniu zgodnie z kryteriami określonymi w art. 6 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego oraz w części IV niniejszego rozporządzenia, przygotowują się do prowadzenia nadzoru nad tym oddziałem zgodnie z art. 40-46 dyrektywy 2013/36/UE, a jeśli jest to konieczne, wskazują warunki, na jakich - w interesie dobra ogólnego - oddział może prowadzić działalność w przyjmującym państwie członkowskim.
3. Właściwe organy krajowe informują EBC o warunkach, na jakich - zgodnie z prawem krajowym i w interesie dobra ogólnego - oddział może prowadzić działalność w ich państwie członkowskim.
4. O wszelkich zmianach informacji przekazanych zgodnie z art. 35 ust. 2 lit. b), c) oraz d) dyrektywy 2013/36/UE przez instytucję kredytową zamierzającą utworzyć oddział powiadamia się właściwy organ krajowy, o którym mowa w ust. 1.
Artykuł 14
Organ właściwy przyjmującego państwa członkowskiego dla oddziałów
1. Zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego EBC wykonuje uprawnienia organu właściwego państwa członkowskiego przyjmującego państwa członkowskiego, w którym oddział jest istotny w rozumieniu art. 6 ust. 4 tego rozporządzenia.
2. W przypadkach gdy oddział jest mniej istotny w rozumieniu art. 6 ust. 4 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, uprawnienia organu właściwego przyjmującego państwa członkowskiego wykonuje właściwy organ krajowy uczestniczącego państwa członkowskiego, w którym oddział ma siedzibę.
Artykuł 15
Powiadomienie o korzystaniu ze swobody świadczenia usług w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego przez instytucję kredytową mającą siedzibę w nieuczestniczącym państwie członkowskim
W przypadkach gdy organ właściwy nieuczestniczącego państwa członkowskiego przedstawia powiadomienie, o którym mowa w art. 39 ust. 2 dyrektywy 2013/36/UE, właściwemu organowi krajowemu uczestniczącego państwa członkowskiego, w którym ma być realizowana swoboda świadczenia usług, taki właściwy organ krajowy niezwłocznie informuje EBC o otrzymaniu tego powiadomienia.
Artykuł 16
Organ właściwy przyjmującego państwa członkowskiego w sprawach swobody świadczenia usług
1. Zgodnie z art. 4 ust. 2 i w zakresie art. 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego EBC wykonuje obowiązki organu właściwego przyjmującego państwa członkowskiego w odniesieniu do instytucji kredytowych mających siedzibę w nieuczestniczącym państwie członkowskim, które korzystają ze swobody świadczenia usług w uczestniczących państwach członkowskich.
2. Jeśli korzystanie ze swobody świadczenia usług jest w interesie dobra ogólnego i podlega określonym warunkom na mocy prawa krajowego uczestniczących państw członkowskich, właściwe organy krajowe informują o tych warunkach EBC.
ROZDZIAŁ 3
Procedury dotyczące swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług w odniesieniu do nieuczestniczących państw członkowskich
Artykuł 17
Swoboda przedsiębiorczości i korzystanie ze swobody świadczenia usług w odniesieniu do nieuczestniczących państw członkowskich
1. Istotny nadzorowany podmiot zamierzający utworzyć oddział lub korzystać ze swobody świadczenia usług na terytorium nieuczestniczącego państwa członkowskiego powiadamia o tym odpowiedni właściwy organ krajowy zgodnie z wymogami odpowiednich przepisów prawa unijnego. Właściwy organ krajowy niezwłocznie informuje EBC o otrzymaniu takiego powiadomienia. EBC wykonuje uprawnienia organu właściwego państwa członkowskiego pochodzenia.
2. Mniej istotny nadzorowany podmiot zamierzający założyć oddział lub korzystać ze swobody świadczenia usług na terytorium nieuczestniczącego państwa członkowskiego powiadamia o tym odpowiedni właściwy organ krajowy zgodnie z wymogami odpowiednich przepisów prawa unijnego. Odpowiedni właściwy organ krajowy wykonuje uprawnienia organu właściwego państwa członkowskiego pochodzenia.
TYTUŁ 4
NADZÓR DODATKOWY NAD KONGLOMERATAMI FINANSOWYMI
Artykuł 18
Koordynator
1. EBC pełni zadania koordynatora konglomeratu finansowego zgodnie z kryteriami określonymi we właściwych przepisach prawa unijnego w odniesieniu do istotnych nadzorowanych podmiotów.
2. Właściwy organ krajowy pełni zadania koordynatora konglomeratu finansowego zgodnie z kryteriami określonymi we właściwych przepisach prawa unijnego w odniesieniu do mniej istotnych nadzorowanych podmiotów.
CZĘŚĆ III
PRZEPISY OGÓLNE DOTYCZĄCE DZIAŁANIA JEDNOLITEGO MECHANIZMU NADZORCZEGO
TYTUŁ 1
ZASADY I OBOWIĄZKI
Artykuł 19
Charakterystyka ogólna
Niniejsza część określa: a) ogólne zasady działania EBC i krajowych organów właściwych w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego; oraz b) przepisy stosowane przez EBC w ramach procedury nadzorczej EBC.
Ogólne zasady i przepisy regulujące bliską współpracę pomiędzy EBC a blisko współpracującymi właściwymi organami krajowymi zawarte są w części IX.
Artykuł 20
Obowiązek współpracy w dobrej wierze
EBC i właściwe organy krajowe podlegają obowiązkowi współpracy w dobrej wierze i obowiązkowi wymiany informacji.
Artykuł 21
Ogólny obowiązek wymiany informacji
1. Bez uszczerbku dla uprawnienia EBC do bezpośredniego otrzymywania informacji zgłaszanych regularnie przez nadzorowane podmioty lub do posiadania bezpośredniego dostępu do takich informacji, właściwe organy krajowe w szczególności przekazują EBC terminowo i dokładnie wszystkie informacje niezbędne do celów wykonywania zadań powierzonych EBC na mocy rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego. Informacje te obejmują również wyniki weryfikacji i działań na miejscu prowadzonych przez właściwe organy krajowe.
2. Informacje uzyskane bezpośrednio od osób prawnych lub fizycznych, o których mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, EBC udostępnia terminowo i dokładnie odpowiednim właściwym organom krajowym. Informacje te obejmują w szczególności wszelkie informacje niezbędne dla wykonywania funkcji związanej z udzielaniem przez właściwe organy krajowe pomocy EBC.
3. Bez uszczerbku dla ust. 2 EBC regularnie udostępnia właściwym organom krajowym uaktualnione informacje niezbędne do wykonywania przez te organy zadań dotyczących nadzoru ostrożnościowego.
Artykuł 22
Prawo EBC do wydawania właściwym organom krajowym oraz wyznaczonym organom krajowym instrukcji skorzystania z uprawnień i podjęcia działań w przypadkach gdy zadaniom nadzorczym EBC nie towarzyszą związane z nimi uprawnienia
1. W zakresie, w jakim jest to konieczne do wykonywania zadań powierzonych mu na mocy rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, EBC może, w drodze instrukcji, zobowiązać właściwe organy krajowe, wyznaczone organy krajowe, bądź jedne i drugie organy, do skorzystania z uprawnień przysługujących im na mocy prawa krajowego i na warunkach w nim przewidzianych oraz zgodnie z art. 9 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, w przypadku gdy rozporządzenie to nie powierza takich uprawnień EBC.
2. Właściwe organy krajowe lub - w odniesieniu do art. 5 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego - wyznaczone organy krajowe bezzwłocznie informują EBC o skorzystaniu z tych uprawnień.
Artykuł 23
Reżim językowy w kontaktach pomiędzy EBC a właściwymi organami krajowymi
EBC i właściwe organy krajowe przyjmują postanowienia dotyczące ich wzajemnej komunikacji w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, w tym co do używanego języka lub języków.
Artykuł 24
Reżim językowy w kontaktach pomiędzy EBC a osobami fizycznymi i prawnymi, w tym nadzorowanymi podmiotami
1. Wszelkie dokumenty przesyłane do EBC przez nadzorowane podmioty lub indywidualnie inne osoby fizyczne lub prawne podlegające procedurom nadzorczym EBC mogą być sporządzone w każdym z języków urzędowych Unii, wybranym przez nadzorowany podmiot lub osobę.
2. EBC, nadzorowane podmioty i inne osoby fizyczne lub prawne indywidualnie podlegające procedurom nadzorczym EBC mogą zgodzić się na wyłączne używanie w komunikacji pisemnej jednego z języków urzędowych Unii, w tym także w odniesieniu do decyzji nadzorczych EBC.
Odwołanie zgody na używanie jednego języka dotyczy jedynie tych aspektów procedury nadzorczej EBC, które jeszcze nie zostały przeprowadzone.
Jeżeli uczestnicy przesłuchania zażądają przesłuchania w innym języku urzędowym Unii niż język procedury nadzorczej EBC, należy o tym żądaniu powiadomić EBC z odpowiednim wyprzedzeniem, tak aby umożliwić EBC dokonanie niezbędnych ustaleń.
TYTUŁ 2
PRZEPISY OGÓLNE REGULUJĄCE WŁAŚCIWY TRYB PODEJMOWANIA DECYZJI NADZORCZYCH EBC
ROZDZIAŁ 1
Procedury nadzorcze EBC
Artykuł 25
Zasady ogólne
1. Wszelkie procedury nadzorcze EBC wszczęte zgodnie z art. 4 i sekcją 2 rozdziału III rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego prowadzone są zgodnie z art. 22 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego oraz przepisami niniejszego tytułu.
2. Przepisy niniejszego tytułu nie mają zastosowania do procedur prowadzonych przez Administracyjną Radę Odwoławczą.
Artykuł 26
Strony
1. Stronami procedury nadzorczej EBC są:
a)
wnioskodawcy;
b)
podmioty, do których EBC kieruje lub zamierza skierować decyzję nadzorczą EBC.
2. Właściwych organów krajowych nie uważa się za strony.
Artykuł 27
Reprezentowanie stron
1. Strona może być reprezentowana przez swoich przedstawicieli prawnych lub ustawowych lub przez jakiegokolwiek pełnomocnika pisemnie upoważnionego do wszelkich czynności dotyczących procedury nadzorczej EBC.
2. Odwołanie pełnomocnictwa jest skuteczne dopiero z chwilą otrzymania przez EBC odwołania pełnomocnictwa na piśmie. EBC potwierdza otrzymanie odwołania pełnomocnictwa.
3. W przypadku gdy strona wyznaczyła pełnomocnika na potrzeby procedury nadzorczej EBC, EBC w trakcie postępowania kontaktuje się wyłącznie z pełnomocnikiem, z wyjątkiem sytuacji gdy szczególne okoliczności wymagają bezpośredniego kontaktu ze stroną. W takim przypadku EBC informuje o tym pełnomocnika.
Artykuł 28
Ogólne obowiązki EBC i stron procedury nadzorczej EBC
1. Procedura nadzorcza EBC może być wszczęta z urzędu lub na żądanie strony. Z zastrzeżeniem ust. 3 EBC określa, jakie fakty będzie brać pod uwagę przy przyjmowaniu ostatecznej decyzji w każdej procedurze nadzorczej EBC wszczynanej z urzędu.
2. W swoich ocenach EBC bierze pod uwagę wszystkie istotne okoliczności.
3. Bez uszczerbku dla prawa unijnego EBC może żądać od strony wzięcia udziału w procedurze nadzorczej EBC oraz współdziałania w wyjaśnieniu stanu faktycznego. W procedurze nadzorczej EBC wszczętej na żądanie strony EBC może ograniczyć swoje ustalenia co do stanu faktycznego do zażądania od strony przedstawienia odpowiednich informacji dotyczących stanu faktycznego.
Artykuł 29
Dowody w procedurze nadzorczej EBC
1. W celu dokonania ustaleń co do stanu faktycznego EBC korzysta z dowodów, jakie po należytym rozważeniu uzna za właściwe.
2. Z zastrzeżeniem przepisów prawa Unii strony współdziałają z EBC przy ustalaniu okoliczności faktycznych sprawy. W szczególności, z zastrzeżeniem ograniczeń wynikających z procedur nakładania sankcji w prawie unijnym, strony zgodnie z prawdą zeznają o faktach, które są im znane.
3. EBC może określić termin, w jakim strony zobowiązane są przedstawić dowody.
Artykuł 30
Udział świadków i ekspertów w procedurach nadzorczych EBC
1. EBC może wysłuchać świadków lub ekspertów, jeśli uzna to za niezbędne.
2. Powołując eksperta, EBC w umowie określa jego zadanie oraz termin, w jakim ekspert ma przedstawić swoją opinię.
3. Świadkom i ekspertom wysłuchiwanym przez EBC przysługuje, na ich wniosek, zwrot kosztów podróży i utrzymania. Świadkowie uprawnieni są do wyrównania utraconego zarobku, natomiast eksperci do umówionego wynagrodzenia po przedstawieniu swojej opinii. Powyższe uprawnienia realizuje się zgodnie z przepisami dotyczącymi, odpowiednio, rekompensat dla świadków oraz wynagrodzeń dla biegłych Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
4. EBC może żądać, aby osoby wymienione w art. 11 ust. 1 lit. c) rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego stawiły się w charakterze świadków w biurach EBC lub w innym wyznaczonym przez EBC miejscu na terytorium uczestniczącego państwa członkowskiego. Jeżeli osobą określoną w art. 11 ust. 1 lit. c) rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego jest osoba prawna, do stawiennictwa zgodnie ze zdaniem poprzedzającym zobowiązane są osoby fizyczne ją reprezentujące.
Artykuł 31
Prawo do bycia wysłuchanym
1. Przed przyjęciem decyzji nadzorczej EBC skierowanej do strony, dla której praw decyzja ta może mieć bezpośrednie i niekorzystne skutki, EBC musi umożliwić stronie tej wypowiedzenie się na piśmie co do stanu faktycznego, zarzutów i podstaw prawnych mających znaczenie dla decyzji nadzorczej EBC. Jeśli EBC uzna to za stosowne, może umożliwić stronom wypowiedzenie się co do stanu faktycznego, zarzutów i podstaw prawnych mających znaczenie dla decyzji nadzorczej EBC podczas posiedzenia. Zawiadomienie, w drodze którego EBC umożliwia stronie wypowiedzenie się, powinno wskazywać istotną treść decyzji nadzorczej EBC, jaka ma zostać wydana, oraz stan faktyczny, zarzuty i podstawy prawne, na jakich oparta jest ta decyzja. Przepisy niniejszego artykułu nie mają zastosowania do sekcji 1 rozdziału III rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.
2. Jeśli EBC umożliwia stronie wypowiedzenie się co do stanu faktycznego, zarzutów i podstaw prawnych mających znaczenie dla decyzji nadzorczej EBC podczas posiedzenia, nieobecność strony, jeśli nie jest należycie usprawiedliwiona, nie stanowi przeszkody dla odbycia posiedzenia. Jeśli strona należycie usprawiedliwi swoją nieobecność, EBC może odroczyć posiedzenie lub umożliwić stronie wypowiedzenie się co do stanu faktycznego, zarzutów i podstaw prawnych mających znaczenie dla decyzji nadzorczej EBC na piśmie. EBC sporządza protokół posiedzenia, który podpisują strony. Każda ze stron otrzymuje egzemplarz protokołu.
3. Strona co do zasady powinna otrzymać możliwość wypowiedzenia się na piśmie w terminie dwóch tygodni od dnia otrzymania powiadomienia zawierającego stan faktyczny, zarzuty i podstawy prawne, na jakich ma być oparta decyzja nadzorcza EBC.
Na wniosek strony EBC może stosownie przedłużyć ten termin.
W szczególnych okolicznościach EBC może skrócić ten termin do trzech dni roboczych. Termin ulega także skróceniu do trzech dni roboczych w sytuacjach, o których mowa w art. 14 i 15 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.
4. Niezależnie od ust. 3 i z zastrzeżeniem ust. 5 EBC może przyjąć decyzję nadzorczą EBC skierowaną do strony, dla której decyzja ta może mieć niekorzystne skutki, bez uprzedniego umożliwienia jej wypowiedzenia się co do stanu faktycznego, zarzutów i podstaw prawnych mających znaczenie dla tej decyzji nadzorczej EBC, jeśli pilne wydanie decyzji jest niezbędne dla zapobieżenia istotnym szkodom dla systemu finansowego.
5. Jeśli pilna decyzja nadzorcza EBC zostanie przyjęta zgodnie z ust. 4, stronie należy umożliwić wypowiedzenie się co do stanu faktycznego, zarzutów i podstaw prawnych mających znaczenie dla tej decyzji nadzorczej EBC na piśmie bez zbędnej zwłoki po przyjęciu decyzji nadzorczej EBC. Strona co do zasady powinna otrzymać możliwość wypowiedzenia się na piśmie w terminie dwóch tygodni od dnia otrzymania decyzji nadzorczej EBC. Na wniosek strony EBC może przedłużyć ten termin, nie powinien on jednak przekroczyć sześciu miesięcy. EBC po dokonaniu przeglądu decyzji nadzorczej EBC w świetle komentarzy przedstawionych przez stronę utrzymuje decyzję w mocy, uchyla ją, zmienia lub uchyla i zastępuje ją nową decyzję nadzorczą EBC.
6. Ustępy 4 i 5 nie mają zastosowania do procedur nadzorczych EBC odnoszących się do sankcji na podstawie art. 18 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego oraz części X niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 32
Dostęp do dokumentacji w procedurze nadzorczej EBC
1. EBC w pełni respektuje prawo do obrony przysługujące zainteresowanym stronom procedur nadzorczych EBC. W tym celu po wszczęciu procedury nadzorczej EBC strony mają prawo dostępu do gromadzonych przez EBC akt sprawy, z zastrzeżeniem uzasadnionego interesu innych osób fizycznych i prawnych w zakresie ochrony ich tajemnicy handlowej. Prawo dostępu do dokumentacji nie obejmuje informacji poufnych. Właściwe organy krajowe przekazują EBC bez zbędnej zwłoki wszelkie otrzymane żądania dotyczące dostępu do dokumentacji związanej z procedurą nadzorczą EBC.
2. Akta zawierają wszystkie dokumenty otrzymane, wytworzone lub zgromadzone przez EBC podczas prowadzenia procedury nadzorczej EBC, niezależnie od formatu, w jakim są one przechowywane.
3. Żaden przepis niniejszego artykułu nie powinien przeszkodzić EBC lub właściwym organom krajowym w ujawnieniu i wykorzystaniu informacji potrzebnych do udowodnienia naruszenia.
4. EBC, należycie uwzględniając możliwości techniczne stron, może określić, że dostęp do akt udzielany będzie w sposób określony w jednym lub kilku poniższych formatach:
a)
na CD-ROM lub innym elektronicznym nośniku danych, w tym również takim, który może być dostępny w przyszłości;
b)
w postaci kopii dostępnych dokumentów papierowych, wysłanych pocztą elektroniczną;
c)
poprzez osobiste zbadanie dostępnych akt w biurach EBC.
5. Na potrzeby niniejszego artykułu informacje poufne mogą obejmować wewnętrzne dokumenty EBC i właściwych organów krajowych a także korespondencję pomiędzy EBC a właściwymi organami krajowymi oraz korespondencję pomiędzy właściwymi organami krajowymi.
ROZDZIAŁ 2
Decyzje nadzorcze EBC
Artykuł 33
Uzasadnienie decyzji nadzorczych EBC
1. Z zastrzeżeniem ust. 2 decyzji nadzorczej EBC towarzyszy uzasadnienie.
2. Uzasadnienie zawiera ustalenie stanu faktycznego oraz uzasadnienie prawne, na których oparta jest decyzja nadzorcza EBC.
3. Z zastrzeżeniem art. 31 ust. 4 EBC opiera decyzje nadzorcze EBC wyłącznie na stanie faktycznym i zarzutach, co do których strona miała możliwość wypowiedzenia się.
Artykuł 34
Skutek zawieszający
Bez uszczerbku dla art. 278 TFUE oraz art. 24 ust. 8 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego EBC może postanowić, że stosowanie decyzji nadzorczej EBC zostaje zawieszone: a) zamieszczając to stwierdzenie w decyzji nadzorczej EBC; lub b) w przypadkach innych niż wniosek o przegląd przez Administracyjną Radę Odwoławczą, na wniosek adresata decyzji nadzorczej EBC.
Artykuł 35
Powiadamianie o decyzjach nadzorczych EBC
1. EBC może powiadomić stronę o decyzji nadzorczej EBC: a) ustnie; b) poprzez przesłanie lub doręczenie egzemplarza decyzji; c) poprzez przesłanie listem poleconym za potwierdzeniem odbioru; d) pocztą kurierską; e) faksem; lub f) elektronicznie, zgodnie z ust. 10.
2. Jeżeli w drodze pisemnego upoważnienia został wyznaczony pełnomocnik, EBC może powiadomić o decyzji nadzorczej EBC pełnomocnika. W takim przypadku EBC nie ma obowiązku dodatkowo powiadamiać o decyzji nadzorczej EBC nadzorowanego podmiotu reprezentowanego przez pełnomocnika.
3. W przypadku ustnego powiadomienia o decyzji nadzorczej EBC uważa się powiadomienie adresata za dokonane, jeżeli członek personelu EBC poinformował o decyzji nadzorczej EBC: a) w przypadku osoby fizycznej, właściwą osobę fizyczną; lub b) w przypadku osoby prawnej, osobę upoważnioną do odbioru korespondencji. W takim przypadku niezwłocznie po ustnym powiadomieniu należy adresatowi decyzji nadzorczej EBC doręczyć egzemplarz decyzji na piśmie.
4. W przypadku powiadomienia o decyzji nadzorczej EBC listem poleconym za potwierdzeniem odbioru uważa się powiadomienie adresata decyzji za dokonane dziesiątego dnia od przekazania listu operatorowi usług pocztowych, chyba że z dokumentu potwierdzenia odbioru wynika inna data odbioru.
5. W przypadku powiadomienia o decyzji nadzorczej EBC za pomocą poczty kurierskiej uważa się powiadomienie adresata decyzji za dokonane dziesiątego dnia od przekazania listu firmie kurierskiej, chyba że z dokumentu doręczenia przesyłki wynika inna data odbioru.
6. Na potrzeby ust. 4 i 5 decyzja nadzorcza EBC musi być skierowana pod adres odpowiedni dla skutecznego doręczenia (właściwy adres). Właściwym adresem jest:
a)
w przypadku procedury nadzorczej EBC wszczętej na żądanie lub wniosek adresata decyzji nadzorczej EBC adres podany w żądaniu lub we wniosku;
b)
w przypadku nadzorowanego podmiotu ostatni adres biura zarządu podany EBC przez nadzorowany podmiot;
c)
w przypadku osoby fizycznej ostatni adres podany EBC, a jeśli nie został podany, a osoba fizyczna jest pracownikiem, kierownikiem lub udziałowcem nadzorowanego podmiotu, adres prowadzenia działalności przez ten podmiot, ustalony zgodnie z lit. b).
7. Każda osoba będąca stroną procedury nadzorczej EBC powinna na żądanie EBC podać właściwy adres.
8. EBC może żądać od osoby mającej siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwie niebędącym państwem członkowskim podania w rozsądnym terminie adresu osoby uprawnionej do odbioru w jej imieniu korespondencji, zamieszkałej lub prowadzącej działalność gospodarczą na terytorium jednego z państw członkowskich. W przypadku gdy na takie żądanie taka osoba uprawniona do odbioru korespondencji nie zostanie wskazana, oraz do czasu wskazania takiej osoby, wszelka korespondencja może być kierowana zgodnie z ust. 3-5 i 9 pod adres strony znany EBC.
9. Jeżeli strona będąca adresatem decyzji nadzorczej EBC podała EBC numer faksu, EBC może powiadomić ją o decyzji nadzorczej EBC przekazując kopię decyzji nadzorczej EBC telefaksem. Powiadomienie adresata decyzji nadzorczej EBC uważa się za dokonane z chwilą otrzymania przez EBC raportu o prawidłowym doręczeniu telefaksu.
10. EBC może określić kryteria, zgodnie z którymi decyzja nadzorcza EBC może zostać doręczona drogą elektroniczną lub przy użyciu innych podobnych środków komunikacji.
TYTUŁ 3
ZGŁASZANIE NARUSZEŃ
Artykuł 36
Zgłaszanie naruszeń
Każda osoba może, w dobrej wierze, złożyć bezpośrednio w EBC zgłoszenie, jeśli ma uzasadnione podstawy, aby przypuszczać, że informacje zawarte w zgłoszeniu wykazują naruszenie aktów prawnych, o jakich mowa w art. 4 ust. 3 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, popełnione przez instytucję kredytową, finansową spółkę holdingową, finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej lub właściwe organy (w tym również EBC).
Artykuł 37
Odpowiednia ochrona zgłoszeń naruszenia przepisów
1. W przypadku złożenia w dobrej wierze zgłoszenia o domniemanym naruszeniu przepisów, o jakich mowa w art. 4 ust. 3 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, popełnionego przez nadzorowane podmioty lub właściwe organy, zgłoszenie to traktowane jest jako dokument chroniony.
2. Wszelkie dane osobowe dotyczące zarówno osoby zgłaszającej naruszenie, jak i osoby, której zarzuca się popełnienie naruszenia, podlegają ochronie zgodnie z unijnymi ramami ochrony danych.
3. EBC nie może wyjawić tożsamości osoby, która złożyła chronione zgłoszenie o popełnieniu naruszenia bez uprzedniego uzyskania jej wyraźnej zgody, chyba że takie ujawnienie jest wymagane na podstawie żądania sądu związanego z prowadzeniem dalszego dochodzenia lub kolejnych postępowań sądowych.
Artykuł 38
Procedury dotyczące działań podejmowanych w związku ze zgłoszeniem naruszenia
1. EBC dokonuje oceny zgłoszeń dotyczących istotnych nadzorowanych podmiotów oraz zgłoszeń dotyczących mniej istotnych nadzorowanych podmiotów, jeśli związane są one z naruszeniami rozporządzeń i decyzji EBC. W tym drugim przypadku właściwe organy krajowe, które otrzymają zgłoszenie, przekazują je EBC bez ujawniania tożsamości osoby składającej zgłoszenie, chyba że uzyskają jej wyraźną zgodę.
2. Bez uszczerbku dla ust. 1 EBC przekazuje zgłoszenia dotyczące mniej istotnych nadzorowanych podmiotów odpowiedniemu właściwemu organowi krajowemu, bez ujawniania tożsamości osoby składającej zgłoszenie, chyba że uzyska jej wyraźną zgodę.
3. EBC wymienia informacje z właściwymi organami krajowymi: a) w celu dokonania oceny, czy zgłoszenia zostały przesłane zarówno do EBC, jak i do odpowiedniego właściwego organu krajowego oraz koordynacji działań; oraz b) w celu poznania wyników działań podejmowanych w związku ze zgłoszeniami naruszenia przekazanymi do właściwych organów krajowych.
4. EBC korzysta z rozsądnej swobody uznania przy dokonywaniu oceny zgłoszeń i działań, które mają zostać podjęte.
5. W przypadku domniemanych naruszeń popełnionych przez nadzorowane organy, odpowiedni nadzorowany organ przedstawia na wniosek EBC wszelkie informacje i dokumenty potrzebne do dokonania oceny otrzymanego zgłoszenia.
6. W przypadku domniemanych naruszeń popełnionych przez właściwe organy (inne niż EBC), EBC żąda złożenia przez odpowiedni właściwy organ wyjaśnień co do zgłoszonych faktów.
7. W rocznym sprawozdaniu, o którym mowa w art. 20 ust. 2 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, EBC przedstawia informacje o otrzymanych zgłoszeniach w formie skróconej lub zbiorczej w taki sposób, aby poszczególne nadzorowane podmioty lub osoby nie były możliwe do zidentyfikowania.
CZĘŚĆ IV
OKREŚLANIE STATUSU NADZOROWANYCH PODMIOTÓW JAKO ISTOTNYCH LUB MNIEJ ISTOTNYCH
TYTUŁ 1
PRZEPISY OGÓLNE DOTYCZĄCE KLASYFIKACJI PODMIOTU JAKO ISTOTNEGO LUB MNIEJ ISTOTNEGO
Artykuł 39
Klasyfikacja nadzorowanego podmiotu jako istotnego na zasadzie indywidualnej
1. Nadzorowany podmiot uważa się za istotny, jeżeli stwierdzi tak EBC w decyzji EBC skierowanej do właściwego nadzorowanego podmiotu zgodnie z art. 43-49, zawierającej uzasadnienie.
2. Nadzorowany podmiot przestaje być sklasyfikowany jako istotny, jeżeli EBC w decyzji EBC skierowanej do tego nadzorowanego podmiotu, zawierającej uzasadnienie, stwierdzi, że jest on mniej istotnym nadzorowanym podmiotem albo nie jest już nadzorowanym podmiotem.
3. Nadzorowany podmiot może być sklasyfikowany jako istotny nadzorowany podmiot na podstawie któregokolwiek z poniższych kryteriów:
a)
wielkości, określanej zgodnie z art. 50-55 (zwanego dalej „kryterium wielkości”);
b)
znaczenia dla gospodarki Unii lub dowolnego uczestniczącego państwa członkowskiego, określanego zgodnie z art. 56-58 (zwanego dalej „kryterium znaczenia dla gospodarki”);
c)
jego istotności w odniesieniu do działalności transgranicznej, określanej zgodnie z art. 59 i 60 (zwanego dalej „kryterium działalności transgranicznej”);
d)
wnioskowania o bezpośrednią publiczną pomoc finansową lub otrzymania takiej pomocy od Europejskiego Mechanizmu Stabilności (EMS), określanego zgodnie z art. 61-64 (zwanego dalej „kryterium bezpośredniej publicznej pomocy finansowej”);
e)
faktu, że nadzorowany podmiot jest jedną z trzech najistotniejszych instytucji kredytowych w uczestniczącym państwie członkowskim, stwierdzonego zgodnie z art. 65 i 66.
4. Istotne nadzorowane podmioty są bezpośrednio nadzorowane przez EBC, chyba że szczególne okoliczności uzasadniają prowadzenie nadzoru przez odpowiedni właściwy organ zgodnie z tytułem 9 niniejszej części.
5. EBC prowadzi również bezpośredni nadzór nad mniej istotnym nadzorowanym podmiotem lub mniej istotną nadzorowaną grupą na mocy decyzji EBC przyjętej zgodnie z art. 6 ust. 5 lit. b) rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, na podstawie której EBC sam bezpośrednio wykonuje wszelkie stosowne uprawnienia, o których mowa w art. 6 ust. 4 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego. Dla celów rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego taki mniej istotny nadzorowany podmiot lub mniej istotna nadzorowana grupa sklasyfikowane są jako istotne.
6. Przed podjęciem decyzji EBC, o których mowa w niniejszym artykule, EBC konsultuje się z właściwymi organami krajowymi. EBC informuje odpowiednie właściwe organy krajowe o wszystkich decyzjach EBC, o których mowa w niniejszym artykule.
Artykuł 40
Sklasyfikowanie nadzorowanych podmiotów stanowiących część grupy jako istotnych
1. Jeśli jeden lub kilka nadzorowanych pomiotów stanowi część nadzorowanej grupy, kryteria definiowania istotności określa się na najwyższym szczeblu konsolidacji w uczestniczących państwach członkowskich zgodnie z przepisami tytułów 3-7 części IV.
2. Każdy nadzorowany podmiot stanowiący część nadzorowanej grupy uważa się za istotny nadzorowany podmiot, jeśli zachodzi którakolwiek z poniższych okoliczności:
a)
nadzorowana grupa na najwyższym szczeblu konsolidacji w uczestniczących państwach członkowskich spełnia kryterium wielkości, kryterium znaczenia dla gospodarki lub kryterium działalności transgranicznej;
b)
jeden z nadzorowanych podmiotów tworzących nadzorowaną grupę spełnia kryterium bezpośredniej publicznej pomocy finansowej;
c)
jeden z nadzorowanych podmiotów tworzących nadzorowaną grupę jest jedną z trzech najistotniejszych instytucji kredytowych w uczestniczącym państwie członkowskim.
3. W przypadkach gdy nadzorowana grupa zostanie uznana za istotną lub zostanie uznane, że przestała ona być grupą istotną, EBC przyjmuje decyzję EBC w sprawie klasyfikacji jako istotnego nadzorowanego podmiotu lub uchylenia klasyfikacji jako istotnego nadzorowanego podmiotu, podając daty rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia bezpośredniego nadzoru przez EBC wobec każdego nadzorowanego podmiotu stanowiącego część przedmiotowej nadzorowanej grupy zgodnie z kryteriami i procedurami, o których mowa w art. 39.
Artykuł 41
Przepisy szczególne dotyczące oddziałów instytucji kredytowych mających siedziby w nieuczestniczących państwach członkowskich
1. Wszystkie oddziały instytucji kredytowej mającej siedzibę w nieuczestniczącym państwie członkowskim, utworzone w tym samym uczestniczącym państwie członkowskim, dla celów niniejszego rozporządzenia uważa się za pojedynczy nadzorowany podmiot.
2. Oddziały instytucji kredytowej mającej siedzibę w nieuczestniczącym państwie członkowskim, utworzone w różnych uczestniczących państwach członkowskich, dla celów niniejszego rozporządzenia traktuje się indywidualnie jako oddzielne nadzorowane podmioty.
3. Bez uszczerbku dla ust. 1, przy ustalaniu, czy spełnione jest którekolwiek z kryteriów określonych w art. 6 ust. 4 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, oddziały instytucji kredytowej mającej siedzibę w nieuczestniczącym państwie członkowskim ocenia się indywidualnie jako oddzielne nadzorowane podmioty oraz oddzielnie od jednostek zależnych tej samej instytucji kredytowej.
Artykuł 42
Przepisy szczególne dotyczące jednostek zależnych instytucji kredytowych mających siedziby w nieuczestniczących państwach członkowskich i państwach trzecich
1. Przy ustalaniu, czy spełnione jest którekolwiek z kryteriów określonych w art. 6 ust. 4 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, mające siedzibę w jednym lub kilku państwach członkowskich jednostki zależne instytucji kredytowej mającej siedzibę w nieuczestniczącym państwie członkowskim lub w państwie trzecim, ocenia się oddzielnie od oddziałów tej instytucji kredytowej.
2. Przy ustalaniu, czy spełnione jest którekolwiek z kryteriów określonych w art. 6 ust. 4 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, oddzielnie ocenia się:
a)
podmioty zależne mające siedzibę w uczestniczącym państwie członkowskim;
b)
podmioty zależne należące do grupy, której jednostka dominująca ma siedzibę w nieuczestniczącym państwie członkowskim lub państwie trzecim; oraz
c)
podmioty zależne nienależące do nadzorowanej grupy w uczestniczącym państwie członkowskim.
TYTUŁ 2
PROCEDURA KLASYFIKACJI NADZOROWANYCH PODMIOTÓW JAKO ISTOTNYCH NADZOROWANYCH PODMIOTÓW
ROZDZIAŁ 1
Klasyfikacja nadzorowanego podmiotu jako istotnego
Artykuł 43
Przegląd statusu nadzorowanego podmiotu
1. Jeżeli w niniejszym rozporządzeniu nie postanowiono inaczej, EBC przynajmniej raz w roku dokonuje przeglądu mającego na celu stwierdzenie, czy istotny nadzorowany podmiot lub istotna nadzorowana grupa nadal spełnia którekolwiek z kryteriów określonych w art. 6 ust. 4 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.
2. Jeżeli w niniejszym rozporządzeniu nie postanowiono inaczej, każdy właściwy organ krajowy przynajmniej raz w roku dokonuje przeglądu mającego na celu stwierdzenie, czy mniej istotny nadzorowany podmiot lub mniej istotna nadzorowana grupa spełnia którekolwiek z kryteriów określonych w art. 6 ust. 4 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego. W przypadku mniej istotnej nadzorowanej grupy przegląd ten prowadzi odpowiedni właściwy organ krajowy uczestniczącego państwa członkowskiego, w którym jednostka dominująca określona na najwyższym szczeblu konsolidacji w uczestniczących państwach członkowskich ma swoją siedzibę.
3. EBC, w każdym czasie po otrzymaniu właściwych informacji, w szczególności w przypadkach określonych w art. 52, może dokonać przeglądu: a) tego czy istotny nadzorowany podmiot spełnia którekolwiek z kryteriów określonych w art. 6 ust. 4 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego; oraz b) czy istotny nadzorowany podmiot przestał spełniać którekolwiek z kryteriów określonych w art. 6 ust. 4 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.
4. Jeżeli właściwy organ krajowy stwierdzi, że mniej istotny nadzorowany podmiot lub mniej istotna nadzorowana grupa spełnia którekolwiek z kryteriów określonych w art. 6 ust. 4 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, bez zbędnej zwłoki zawiadomi o tym EBC.
5. Na żądanie EBC lub właściwego organu krajowego, EBC i odpowiedni właściwy organ krajowy współpracują przy określaniu, czy którekolwiek z kryteriów określonych w art. 6 ust. 4 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego jest spełnione w odniesieniu do nadzorowanego podmiotu lub nadzorowanej grupy.
6. Jeżeli EBC a) postanowi przejąć bezpośredni nadzór nad nadzorowanym podmiotem lub nadzorowaną grupą lub b) postanowi o zakończeniu bezpośredniego nadzoru nad nadzorowanym podmiotem lub nadzorowaną grupą, EBC i właściwy organ krajowy współpracują w celu zapewnienia sprawnego przeniesienia kompetencji nadzorczych. W szczególności odpowiedni właściwy organ krajowy, w przypadku gdy bezpośredni nadzór nad nadzorowanym podmiotem przejmuje EBC, oraz EBC, w przypadku gdy bezpośredni nadzór nad nadzorowanym podmiotem przejmuje odpowiedni właściwy organ krajowy, przygotują sprawozdanie opisujące historię nadzoru nad tym podmiotem i jego profil ryzyka.
7. EBC określa, czy nadzorowany podmiot lub nadzorowana grupa są istotne, korzystając z kryteriów, o których mowa w art. 6 ust. 4 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, w kolejności, w jakiej są one wymienione w tym przepisie, a więc: a) wielkości; b) znaczenia dla gospodarki Unii lub dowolnego uczestniczącego państwa członkowskiego; c) istotności w odniesieniu do działalności transgranicznej; d) wnioskowania o bezpośrednią publiczną pomoc finansową lub otrzymania takiej pomocy od EMS; e) faktu, że nadzorowany podmiot jest jedną z trzech najistotniejszych instytucji kredytowych w uczestniczącym państwie członkowskim.
Artykuł 44
Procedura stosowana przy określaniu istotności nadzorowanego podmiotu
1. Podejmujące decyzje w sprawie sklasyfikowania nadzorowanego podmiotu lub nadzorowanej grupy jako istotnych na podstawie niniejszego tytułu, w braku odmiennych postanowień, EBC stosuje zasady proceduralne zawarte w tytule 2 części III niniejszego rozporządzenia.
2. EBC w terminie określonym w art. 45 powiadamia na piśmie każdy zainteresowany nadzorowany podmiot o decyzji nadzorczej EBC w sprawie klasyfikacji nadzorowanego podmiotu lub nadzorowanej grupy jako istotnych. EBC informuje o tej decyzji także odpowiedni właściwy organ krajowy. W przypadku nadzorowanych podmiotów będących częścią istotnej nadzorowanej grupy EBC powiadamia o swojej decyzji nadzorowany podmiot na najwyższym szczeblu konsolidacji w uczestniczących państwach członkowskich oraz zapewnia odpowiednie poinformowanie wszystkich nadzorowanych podmiotów w ramach istotnej nadzorowanej grupy.
3. Lista, o której mowa w art. 49 ust. 2, służy jako powiadomienie nadzorowanych podmiotów, które nie zostały powiadomione przez EBC zgodnie z ust. 1, że są one sklasyfikowane jako mniej istotne.
4. EBC umożliwia każdemu właściwemu nadzorowanemu podmiotowi wypowiedzenie się na piśmie przed przyjęciem decyzji EBC, o której mowa w ust. 1.
5. Ponadto EBC umożliwia odpowiednim właściwym organom krajowym zgodnie z art. 39 ust. 6 przedstawienie na piśmie uwag i komentarzy, które należycie uwzględnia.
6. Nadzorowany podmiot lub nadzorowaną grupę klasyfikuje się jako istotny nadzorowany podmiot lub istotną nadzorowaną grupę od dnia powiadomienia przez EBC o decyzji EBC, zgodnie z którą podmiot lub grupę uznaje się za istotny.
ROZDZIAŁ 2
Rozpoczęcie i zakończenie prowadzenia bezpośredniego nadzoru przez EBC
Artykuł 45
Rozpoczęcie prowadzenia bezpośredniego nadzoru przez EBC
1. EBC określa w drodze decyzji EBC datę objęcia bezpośredniego nadzoru nad nadzorowanym podmiotem, który został sklasyfikowany jako istotny nadzorowany podmiot, lub nadzorowaną grupą, która została sklasyfikowana jako istotna nadzorowana grupa. Taka decyzja EBC może być tożsama z decyzją, o której mowa w art. 44 ust. 2. Z zastrzeżeniem ust. 2 EBC powiadamia o takiej decyzji EBC każdy zainteresowany nadzorowany podmiot przynajmniej na miesiąc przed objęciem bezpośredniego nadzoru.
2. Obejmując bezpośredni nadzór nad nadzorowanym podmiotem lub nadzorowaną grupą na podstawie wniosku lub otrzymania bezpośredniej publicznej pomocy finansowej od EMS, EBC powiadamia o decyzji EBC, o której mowa w ust. 1, każdy zainteresowany nadzorowany podmiot w odpowiednim czasie, ale przynajmniej na tydzień przed objęciem bezpośredniego nadzoru.
3. EBC przekazuje odpowiednim właściwym organom krajowym egzemplarze decyzji, o których mowa w ust. 1.
4. EBC przejmuje bezpośredni nadzór nad nadzorowanym podmiotem lub nadzorowaną grupą najpóźniej 12 miesięcy po powiadomieniu tego nadzorowanego podmiotu lub nadzorowanej grupy o decyzji EBC zgodnie z art. 44 ust. 2.
5. Na potrzeby niniejszego artykułu, w przypadku nadzorowanej grupy, EBC powiadamia o decyzji EBC nadzorowany podmiot na najwyższym szczeblu konsolidacji w uczestniczących państwach członkowskich oraz zapewnia odpowiednie poinformowanie w stosownym terminie wszystkich nadzorowanych podmiotów w ramach tej grupy.
Artykuł 46
Zakończenie prowadzenia bezpośredniego nadzoru przez EBC
1. Jeżeli EBC stwierdzi, że bezpośredni nadzór nad nadzorowanym podmiotem lub nadzorowaną grupą powinien zostać zakończony, wydaje decyzję EBC kierowaną do każdego zainteresowanego nadzorowanego podmiotu, w której określa datę i przyczyny zakończenia bezpośredniego nadzoru. EBC przyjmuje taką decyzję przynajmniej na miesiąc przed dniem zakończenia prowadzenia bezpośredniego nadzoru. EBC przekazuje także odpowiednim właściwym organom krajowym egzemplarze takiej decyzji EBC. Art. 45 ust. 5 stosuje się odpowiednio.
2. Przed przyjęciem decyzji EBC zgodnie z ust. 1 EBC umożliwia każdemu odpowiedniemu nadzorowanemu podmiotowi wypowiedzenie się na piśmie.
3. Wszelkie decyzje EBC określające datę zakończenia prowadzenia przez EBC bezpośredniego nadzoru nad nadzorowanym podmiotem mogą być wydawane wraz z decyzją o sklasyfikowaniu nadzorowanego pomiotu jako mniej istotnego.
Artykuł 47
Przyczyny zakończenia prowadzenia bezpośredniego nadzoru przez EBC
1. W przypadku istotnego nadzorowanego podmiotu, który został sklasyfikowany jako taki na podstawie: a) wielkości; b) znaczenia dla gospodarki Unii lub dowolnego uczestniczącego państwa członkowskiego; lub c) istotności w odniesieniu do działalności transgranicznej albo ze względu na to, że stanowi część grupy, która spełnia przynajmniej jedno z powyższych kryteriów, EBC przyjmuje decyzję EBC o odstąpieniu od sklasyfikowania tego podmiotu jako istotnego i zakończeniu bezpośredniego nadzoru, jeżeli przez trzy kolejne lata kalendarzowe podmiot ten nie spełniał żadnego z powyższych kryteriów, określonych w art. 6 ust. 4 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, ani na zasadzie indywidualnej, ani w grupie, do której nadzorowany podmiot należy.
2. W przypadku istotnego nadzorowanego podmiotu, który został sklasyfikowany jako istotny na podstawie wnioskowania o bezpośrednią publiczną pomoc finansową od EMS dla: a) tego podmiotu; b) nadzorowanej grupy, do której nadzorowany podmiot należy; lub c) któregokolwiek nadzorowanego podmiotu należącego do tej grupy, oraz który nie jest istotny na podstawie innych kryteriów, EBC przyjmuje decyzję EBC o odstąpieniu od sklasyfikowania tego podmiotu jako istotnego i zakończeniu bezpośredniego nadzoru, jeżeli pomocy finansowej odmówiono, została ona w pełni zwrócona lub jej udzielanie zostało zakończone. W przypadku zwrotu lub zakończenia udzielania bezpośredniej publicznej pomocy finansowej decyzja taka może być podjęta jedynie po upływie trzech lat kalendarzowych po całkowitym zwrocie lub zakończeniu udzielania bezpośredniej publicznej pomocy finansowej.
3. W przypadku istotnego nadzorowanego podmiotu, który został sklasyfikowany jako istotny na podstawie faktu, że jest on jedną z trzech najistotniejszych instytucji kredytowych w uczestniczącym państwie członkowskim, stwierdzonego zgodnie z art. 65 i 66, lub należy do nadzorowanej grupy takiej instytucji kredytowej, oraz jeżeli podmiot ten nie jest istotny na podstawie innych kryteriów, EBC przyjmuje decyzję EBC o odstąpieniu od sklasyfikowania tego podmiotu jako istotnego i zakończeniu bezpośredniego nadzoru, jeżeli przez trzy kolejne lata kalendarzowe nie jest on jedną z trzech najistotniejszych instytucji kredytowych w uczestniczącym państwie członkowskim.
4. W przypadku nadzorowanego podmiotu, który podlega bezpośredniemu nadzorowi EBC na podstawie decyzji EBC przyjętej zgodnie z art. 6 ust. 5 lit. b) rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego i który nie jest istotny na podstawie innych kryteriów, EBC przyjmuje decyzję EBC o zakończeniu bezpośredniego nadzoru, jeżeli w ramach przysługującej mu uznaniowości stwierdzi, że bezpośredni nadzór nie jest konieczny do zapewnienia spójnego stosowania wysokich standardów nadzoru.
Artykuł 48
Procedury w toku
1. Jeżeli ma nastąpić zmiana kompetencji pomiędzy EBC a właściwym organem krajowym, organ, którego kompetencje nadzorcze mają ulec zakończeniu (zwany dalej „organem przekazującym kompetencje”) informuje organ, który ma przejąć kompetencje (zwany dalej „organem przejmującym nadzór”) o wszelkich procedurach nadzorczych formalnie wszczętych, które wymagają wydania decyzji. Organ przekazujący kompetencje podaje te informacje natychmiast po uzyskaniu wiadomości o mającej nastąpić zmianie kompetencji. Organ przekazujący kompetencje uaktualnia te informacje na bieżąco, co do zasady raz na miesiąc, gdy zajdzie potrzeba przekazania nowych informacji dotyczących procedury nadzorczej. Organ przejmujący nadzór może, w odpowiednio uzasadnionych przypadkach, zezwolić na składanie sprawozdania z mniejszą częstotliwością. Dla celów art. 48 i 49 procedura nadzorcza oznacza procedurę nadzorczą EBC lub procedurę nadzorczą właściwego organu krajowego.
Przed zmianą kompetencji organ przekazujący kompetencje skontaktuje się z organem przejmującym nadzór bez zbędnej zwłoki po formalnym wszczęciu jakiejkolwiek nowej procedury nadzorczej wymagającej zakończenia w formie decyzji.
2. W przypadku zmiany kompetencji nadzorczych organ przekazujący kompetencje podejmie starania zmierzające do zakończenia wszelkich procedur nadzorczych będących w toku wymagających wydania decyzji w terminie wcześniejszym niż data przekazania kompetencji nadzorczych.
3. Jeżeli formalnie wszczęta procedura nadzorcza wymagająca wydania decyzji nie może zostać zakończona w terminie wcześniejszym niż data przekazania kompetencji nadzorczych, organ przekazujący kompetencje pozostaje uprawniony do zakończenia będącej w toku procedury nadzorczej. W tym celu organ przekazujący kompetencje zachowuje także wszelkie właściwe uprawnienia do czasu zakończenia procedury nadzorczej. Organ przekazujący kompetencje doprowadza będącą w toku procedurę nadzorczą do końca zgodnie z właściwymi przepisami na podstawie zachowanych przez siebie uprawnień. Organ przekazujący kompetencje informuje organ przejmujący nadzór przed podjęciem jakiejkolwiek decyzji w ramach procedury nadzorczej, która pozostaje w toku przed zmianą kompetencji. Przekazuje on organowi przejmującemu nadzór egzemplarz decyzji oraz wszelkie dokumenty z nią związane.
4. W drodze odstępstwa od ust. 3 EBC może w terminie miesiąca od otrzymania informacji niezbędnych dla dokonania oceny odpowiedniej formalnie wszczętej procedury nadzorczej, po konsultacji z odpowiednim właściwym organem krajowym, zdecydować o przejęciu takiej procedury nadzorczej. Jeżeli ze względu na wymogi prawa krajowego niezbędne jest wydanie decyzji EBC przed upływem terminu oceny określonym w zdaniu poprzedzającym, właściwy organ krajowy przekaże EBC wszelkie niezbędne informacje oraz w szczególności określi termin, w jakim EBC musi zdecydować, czy zamierza przejąć procedurę. W przypadku gdy EBC przejmuje procedurę nadzorczą, powiadomi odpowiedni właściwy organ krajowy oraz strony o swojej decyzji dotyczącej przejęcia procedury. EBC określa w drodze decyzji EBC konsekwencje przejęcia takiej procedury nadzorczej.
5. EBC i odpowiednie właściwe organy krajowe współpracują w związku z ukończeniem każdej będącej w toku procedury i w tym celu mogą wymieniać wszelkie odpowiednie informacje.
6. Niniejszego artykułu nie stosuje się do procedur wspólnych.
ROZDZIAŁ 3
Lista nadzorowanych podmiotów
Artykuł 49
Publikacja
1. EBC publikuje listę zawierającą nazwy wszystkich nadzorowanych pomiotów oraz grup nadzorowanych bezpośrednio przez EBC, wskazując w odpowiednich przypadkach nadzorowaną grupę, do której należy dany nadzorowany podmiot, oraz dokładną podstawę prawną dla prowadzenia bezpośredniego nadzoru. W przypadku sklasyfikowania podmiotu jako istotnego na podstawie kryterium wielkości, lista zawiera całkowitą wartość aktywów nadzorowanego podmiotu lub nadzorowanej grupy. EBC publikuje także nazwy nadzorowanych podmiotów, które pomimo spełniania jednego z kryteriów określonych w art. 6 ust. 4 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, a zatem możliwości kwalifikowania ich jako istotne, zostały jednak uznane przez EBC za mniej istotne w szczególności zgodnie z tytułem 9 części IV, wobec czego nie podlegają bezpośredniemu nadzorowi EBC.
2. EBC publikuje listę zawierającą nazwy wszystkich podmiotów nadzorowanych przez właściwe organy krajowe wraz z nazwami odpowiednich właściwych organów krajowych.
3. Listy, o których mowa w ust. 1 i 2, publikuje się w postaci elektronicznej i są one dostępne na stronie internetowej EBC.
4. Listy, o których mowa w ust. 1 i 2, podlegają regularnej aktualizacji.
TYTUŁ 3
OKREŚLANIE ISTOTNOŚCI NA PODSTAWIE WIELKOŚCI
Artykuł 50
Określanie istotności na podstawie wielkości
1. Istotność nadzorowanego podmiotu na podstawie kryterium wielkości określa się w oparciu o całkowitą wartość jego aktywów.
2. Nadzorowany podmiot lub nadzorowaną grupę klasyfikuje się jako istotną, jeżeli całkowita wartość ich aktywów przekracza kwotę 30 mld EUR (dalej zwaną „progiem wielkości”).
Artykuł 51
Podstawy określenia, czy nadzorowany podmiot jest istotny w oparciu o kryterium wielkości
1. Jeżeli nadzorowany podmiot stanowi część nadzorowanej grupy, całkowitą wartość jego aktywów określa się na podstawie skonsolidowanej sprawozdawczości ostrożnościowej na zakończenie roku finansowego dla nadzorowanej grupy zgodnie z właściwym prawem.
2. Jeżeli nie można określić całkowitej wartości aktywów na podstawie danych, o których mowa w ust. 1, całkowitą wartość aktywów określa się na podstawie najnowszego poddanego badaniu skonsolidowanego rocznego sprawozdania finansowego, sporządzonego zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej (MSSF), stosowanymi w Unii zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1606/2002 (12) albo, w przypadku gdy takie roczne sprawozdania nie są dostępne, na podstawie skonsolidowanego rocznego sprawozdania finansowego sporządzonego zgodnie z krajowymi przepisami dotyczącymi rachunkowości.
3. Jeżeli nadzorowany podmiot nie stanowi części nadzorowanej grupy, całkowitą wartość jego aktywów określa się na podstawie indywidualnej sprawozdawczości ostrożnościowej na zakończenie roku finansowego zgodnie z właściwym prawem.
4. Jeżeli nie można określić całkowitej wartości aktywów przy wykorzystaniu danych, o których mowa w ust. 3, całkowitą wartość aktywów określa się na podstawie najnowszego poddanego badaniu rocznego sprawozdania, sporządzonego zgodnie z MSSF stosowanymi w Unii na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1606/2002 albo, w przypadku gdy takie sprawozdania nie są dostępne, na podstawie rocznych sprawozdań sporządzonych zgodnie z krajowymi przepisami dotyczącymi rachunkowości.
5. Jeżeli nadzorowany podmiot jest oddziałem instytucji kredytowej mającej siedzibę w uczestniczącym państwie członkowskim spoza strefy euro, całkowitą wartość aktywów tego podmiotu określa się na podstawie danych statystycznych przekazywanych zgodnie z rozporządzeniem Europejskiego Banku Centralnego (WE) nr 25/2009 (EBC/2008/32) (13).
Artykuł 52
Podstawa określania istotności w oparciu o kryterium wielkości w szczególnych lub wyjątkowych okolicznościach
1. Jeżeli w odniesieniu do mniej istotnego nadzorowanego podmiotu nastąpi wyjątkowa istotna zmiana okoliczności mających znaczenie dla określenia istotności w oparciu o kryterium wielkości, odpowiedni właściwy organ krajowy zbada, czy próg wielkości jest zachowany.
Jeżeli taka zmiana nastąpi w przypadku istotnego nadzorowanego podmiotu, EBC zbada, czy próg wielkości jest zachowany.
Wyjątkowe istotne zmiany okoliczności mających znaczenie dla określania istotności na podstawie kryterium wielkości obejmują którekolwiek z następujących sytuacji: a) połączenie dwóch lub kilku instytucji kredytowych; b) sprzedaż lub przeniesienie istotnego obszaru działalności; c) przeniesienie udziałów w instytucji kredytowej powodujące, że przestaje ona należeć do istotnej nadzorowanej grupy, do której należała przed sprzedażą; d) ostateczna decyzja o przeprowadzeniu uporządkowanej likwidacji nadzorowanego podmiotu (lub grupy); e) podobne sytuacje.
2. Mniej istotny nadzorowany podmiot, a w przypadku nadzorowanej grupy - mniej istotny nadzorowany podmiot na najwyższym szczeblu konsolidacji w uczestniczących państwach członkowskich - informuje odpowiedni właściwy organ krajowy o wszelkich zmianach, o jakich mowa w ust. 1.
Istotny nadzorowany podmiot, a w przypadku istotnej nadzorowanej grupy - nadzorowany podmiot na najwyższym szczeblu konsolidacji w uczestniczących państwach członkowskich - informuje EBC o wszelkich zmianach, o jakich mowa w ust. 1.
3. W drodze odstępstwa od trzyletniego terminu określonego w art. 47 ust. 1-3, w przypadku wyjątkowych okoliczności, w tym opisanych w ust. 1, EBC po konsultacji z właściwymi organami krajowymi podejmie decyzję, czy nadzorowane podmioty, których dotyczą zmiany, należy kwalifikować jako istotne, czy mniej istotne, oraz określi datę podjęcia nadzoru przez EBC lub właściwe organy krajowe.
Artykuł 53
Grupy skonsolidowanych przedsiębiorstw
1. Dla celów określania istotności na podstawie kryterium wielkości nadzorowana grupa skonsolidowanych przedsiębiorstw obejmuje przedsiębiorstwa, które zgodnie z prawem unijnym muszą być skonsolidowane do celów regulacji ostrożnościowych.
2. Dla celów określania istotności na podstawie kryterium wielkości nadzorowana grupa skonsolidowanych przedsiębiorstw obejmuje również jednostki zależne i oddziały w nieuczestniczących państwach członkowskich oraz państwach trzecich.
Artykuł 54
Metoda konsolidacji
Metodą konsolidacji jest metoda konsolidacji mająca zastosowanie zgodnie z unijnymi regulacjami prawnymi do celów ostrożnościowych.
Artykuł 55
Metoda obliczania całkowitej wartości aktywów
Dla celów określania istotności instytucji kredytowej na podstawie kryterium wielkości „całkowita wartość aktywów” odpowiada pozycji „całkowite aktywa” w bilansie sporządzonym zgodnie z unijnymi regulacjami prawnymi do celów ostrożnościowych.
TYTUŁ 4
OKREŚLANIE ISTOTNOŚCI NA PODSTAWIE ZNACZENIA DLA GOSPODARKI UNII LUB DOWOLNEGO UCZESTNICZĄCEGO PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO
Artykuł 56
Krajowy próg znaczenia dla gospodarki
Nadzorowany podmiot mający siedzibę w uczestniczącym państwie członkowskim lub nadzorowana grupa, której jednostka dominująca ma siedzibę w uczestniczącym państwie członkowskim, sklasyfikowane są jako istotne na podstawie swojego znaczenia dla gospodarki właściwego uczestniczącego państwa członkowskiego, jeżeli:
(krajowy próg znaczenia dla gospodarki)
oraz
A ≥ 5 mld EUR
gdzie
A
oznacza całkowitą wartość aktywów określoną zgodnie z art. 51-55 w danym roku kalendarzowym, i
B
oznacza produkt krajowy brutto w cenach rynkowych w rozumieniu pkt 8.89 załącznika A do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 549/2013 (14) (ESA 2010) publikowany przez Eurostat za dany rok kalendarzowy.
Artykuł 57
Kryteria dla określania istotności na podstawie znaczenia dla gospodarki Unii lub dowolnego uczestniczącego państwa członkowskiego
1. EBC bierze pod uwagę poniższe kryteria w szczególności przy dokonywaniu oceny, czy nadzorowany podmiot albo nadzorowana grupa są istotne dla gospodarki Unii lub dowolnego uczestniczącego państwa członkowskiego z powodów innych niż wymienione w art. 56:
a)
istotność nadzorowanego podmiotu lub nadzorowanej grupy dla poszczególnych sektorów gospodarki Unii lub uczestniczącego państwa członkowskiego;
b)
wzajemne powiązania nadzorowanego podmiotu lub nadzorowanej grupy z gospodarką Unii lub uczestniczącego państwa członkowskiego;
c)
zastępowalność nadzorowanego podmiotu lub nadzorowanej grupy zarówno jako uczestnika rynku, jak i dostawcy usług dla klientów;
d)
biznesową, strukturalną i operacyjną złożoność nadzorowanego podmiotu lub nadzorowanej grupy.
2. Artykuł 52 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
Artykuł 58
Określanie istotności na podstawie znaczenia dla gospodarki dowolnego uczestniczącego państwa członkowskiego na żądanie właściwego organu krajowego
1. Właściwy organ krajowy może powiadomić EBC, że uważa określony nadzorowany podmiot za istotny ze względu na jego znaczenie dla krajowej gospodarki.
2. EBC dokona oceny informacji właściwego organu krajowego w oparciu o kryteria wymienione w art. 57 ust. 1.
3. Artykuł 57 stosuje się odpowiednio.
TYTUŁ 5
OKREŚLANIE ISTOTNOŚCI NA PODSTAWIE ZNACZENIA DZIAŁALNOŚCI TRANSGRANICZNEJ
Artykuł 59
Kryteria dla określania istotności na podstawie znaczenia działalności transgranicznej nadzorowanej grupy
1. Nadzorowana grupa może zostać przez EBC uznana za istotną na podstawie jej działalności transgranicznej jedynie w przypadku, gdy jej jednostka dominująca utworzyła jednostki zależne, będące również instytucjami kredytowymi, w więcej niż jednym innym uczestniczącym państwie członkowskim.
2. Nadzorowana grupa może zostać przez EBC uznana za istotną na podstawie jej działalności transgranicznej jedynie wtedy, gdy całkowita wartość jej aktywów przekracza 5 mld EUR oraz:
a)
stosunek jej transgranicznych aktywów do całkowitej wartości jej aktywów przekracza 20 %;
b)
stosunek jej transgranicznych pasywów do całkowitej wartości jej pasywów przekracza 20 %.
3. Artykuł 52 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
Artykuł 60
Transgraniczne aktywa i pasywa
1. „Transgraniczne aktywa”, w kontekście nadzorowanej grupy, oznaczają część całkowitej wartości aktywów, w odniesieniu do której kontrahent jest instytucją kredytową albo inną osobą prawną lub fizyczną zlokalizowaną w uczestniczącym państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie, w którym jednostka dominująca przedmiotowej nadzorowanej grupy ma swoją siedzibę.
2. „Transgraniczne pasywa”, w kontekście nadzorowanej grupy, oznaczają część całkowitej wartości pasywów, w odniesieniu do której kontrahent jest instytucją kredytową albo inną osobą prawną lub fizyczną zlokalizowaną w uczestniczącym państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie, w którym jednostka dominująca przedmiotowej nadzorowanej grupy ma swoją siedzibę.
TYTUŁ 6
OKREŚLANIE ISTOTNOŚCI NA PODSTAWIE WNIOSKOWANIA O PUBLICZNĄ POMOC FINANSOWĄ LUB OTRZYMANIA TAKIEJ POMOCY OD EMS
Artykuł 61
Wnioskowanie lub otrzymanie bezpośredniej publicznej pomocy finansowej od EMS
1. Wnioskowanie przez nadzorowany podmiot o bezpośrednią publiczną pomoc finansową ma miejsce wtedy, gdy przez członka EMS złożony został wniosek o udzielenie pomocy finansowej temu podmiotowi zgodnie z decyzją podjętą przez radę zarządzającą EMS na podstawie art. 19 Porozumienia ustanawiającego Europejski Mechanizm Stabilności w odniesieniu do bezpośredniego dokapitalizowania, oraz z instrumentami przyjętymi w ramach tej decyzji.
2. Bezpośrednią publiczną pomoc finansową uważa się za otrzymaną przez instytucję kredytową, gdy otrzymała ona tę pomoc zgodnie z decyzją i instrumentami, o których mowa w ust. 1.
Artykuł 62
Obowiązek informowania EBC przez właściwe organy krajowe o możliwym wnioskowaniu o publiczną pomoc finansową lub otrzymaniu takiej pomocy przez mniej istotny nadzorowany podmiot
1. Bez uszczerbku dla obowiązku określonego w art. 96 w zakresie informowania EBC o pogorszeniu sytuacji finansowej mniej istotnego nadzorowanego podmiotu właściwy organ krajowy informuje EBC bezzwłocznie po uzyskaniu wiadomości o możliwej konieczności udzielenia publicznej pomocy finansowej mniej istotnemu nadzorowanemu podmiotowi pośrednio z EMS na szczeblu krajowym lub od EMS.
2. Właściwy organ krajowy przedkłada EBC do rozważanie swoją ocenę sytuacji finansowej mniej istotnego nadzorowanego podmiotu przed przesłaniem jej do EMS, z wyjątkiem odpowiednio uzasadnionych, szczególnie pilnych przypadków.
Artykuł 63
Rozpoczęcie i zakończenie bezpośredniego nadzoru
1. Nadzorowany podmiot, w stosunku do którego wnioskuje się o bezpośrednią publiczną pomoc finansową z EMS lub który otrzymał bezpośrednią publiczną pomoc finansową z EMS sklasyfikowany jest jako istotny nadzorowany podmiot od dnia, w którym złożony został wniosek o bezpośrednią publiczną pomoc finansową na jego rzecz.
2. Datę przejęcia przez EBC bezpośredniego nadzoru określa decyzja EBC wydana zgodnie z tytułem 2.
3. Artykuł 52 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
Artykuł 64
Zakres
Jeśli złożony został wniosek o bezpośrednią publiczną pomoc finansową w odniesieniu do nadzorowanego podmiotu, który jest częścią nadzorowanej grupy, wszystkie nadzorowane podmioty należące do tej nadzorowanej grupy uznaje się za istotne.
TYTUŁ 7
OKREŚLANIE ISTOTNOŚCI NA PODSTAWIE FAKTU, ŻE NADZOROWANY PODMIOT JEST JEDNĄ Z TRZECH NAJISTOTNIEJSZYCH INSTYTUCJI KREDYTOWYCH W UCZESTNICZĄCYM PAŃSTWIE CZŁONKOWSKIM
Artykuł 65
Kryteria określania trzech najistotniejszych instytucji kredytowych w uczestniczącym państwie członkowskim
1. Instytucja kredytowa lub nadzorowana grupa sklasyfikowane są jako istotne, jeśli są jedną z trzech najistotniejszych instytucji kredytowych lub nadzorowanych grup w uczestniczącym państwie członkowskim.
2. Dla celów określenia trzech najistotniejszych instytucji kredytowych lub nadzorowanych grup w uczestniczącym państwie członkowskim EBC i odpowiedni właściwy organ krajowy biorą pod uwagę odpowiednio wielkość nadzorowanego podmiotu i nadzorowanej grupy, określoną zgodnie z art. 50-55.
Artykuł 66
Procedura przeglądu
1. W odniesieniu do każdego państwa członkowskiego EBC ustali do dnia 1 października każdego roku kalendarzowego, czy trzy instytucje kredytowe lub nadzorowane grupy, których jednostka dominująca ma siedzibę w takim uczestniczącym państwie członkowskim, powinny być sklasyfikowane jako istotne nadzorowane podmioty.
2. Na żądanie EBC właściwe organy krajowe informują EBC o trzech najbardziej istotnych instytucjach kredytowych lub nadzorowanych grupach mających siedziby w ich odpowiednich państwach członkowskich do dnia 1 października danego roku kalendarzowego. Trzy najbardziej istotne instytucje kredytowe lub nadzorowane grupy właściwe organy krajowe ustalają na podstawie kryteriów wskazanych w art. 50-55.
3. Dla każdej z trzech najbardziej istotnych instytucji kredytowych lub nadzorowanych grup w uczestniczących państwach członkowskich odpowiednie właściwe organy krajowe przedstawiają EBC sprawozdanie opisujące historię nadzoru nad tymi instytucjami i ich profil ryzyka, chyba że dana instytucja kredytowa lub nadzorowana grupa są już sklasyfikowane jako istotne.
Po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust. 2, EBC przeprowadza własną ocenę. W tym celu EBC może zwrócić się do odpowiedniego właściwego organu krajowego o udzielenie wszelkich odpowiednich informacji.
4. Jeżeli w dniu 1 października danego roku jedna lub więcej najbardziej istotnych instytucji kredytowych lub nadzorowanych grup w uczestniczącym państwie członkowskim nie została sklasyfikowana jako istotny nadzorowany podmiot, EBC przyjmie decyzję zgodnie z tytułem 2 w odniesieniu do dowolnej z trzech instytucji kredytowych lub nadzorowanych grup, które nie są sklasyfikowane jako istotne.
5. Artykuł 52 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
TYTUŁ 8
DECYZJA EBC O OBJĘCIU BEZPOŚREDNIM NADZOREM MNIEJ ISTOTNYCH NADZOROWANYCH PODMIOTÓW NA PODSTAWIE ART. 6 UST. 5 LIT. B) ROZPORZĄDZENIA W SPRAWIE JEDNOLITEGO MECHANIZMU NADZORCZEGO
Artykuł 67
Kryteria podejmowania decyzji EBC na podstawie art. 6 ust. 5 lit. b) rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego
1. EBC może, zgodnie z art. 6 ust. 5 lit. b) rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, w każdej chwili postanowić, w drodze decyzji EBC, o bezpośrednim prowadzeniu nadzoru nad mniej istotnym nadzorowanym podmiotem lub mniej istotną nadzorowaną grupą, jeżeli jest to konieczne dla zapewnienia spójnego stosowania wysokich standardów nadzoru.
2. Przed podjęciem decyzji EBC, o której mowa w ust. 1, EBC weźmie pod uwagę między innymi następujące czynniki:
a)
czy mniej istotny nadzorowany podmiot albo mniej istotna nadzorowana grupa są bliskie spełnienia jednego z kryteriów wymienionych w art. 6 ust. 4 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego;
b)
wzajemne powiązania mniej istotnego nadzorowanego podmiotu albo mniej istotnej nadzorowanej grupy z innymi instytucjami kredytowymi;
c)
czy dany mniej istotny nadzorowany podmiot jest jednostką zależną nadzorowanego podmiotu, który ma siedzibę w nieuczestniczącym państwie członkowskim albo w państwie trzecim i utworzył jedną lub kilka jednostek zależnych, które także są instytucjami kredytowymi, albo jeden lub kilka oddziałów w uczestniczących państwach członkowskich, z których przynajmniej jeden jest istotny;
d)
fakt, że właściwy organ krajowy nie postępował zgodnie z instrukcjami EBC;
e)
fakt, że właściwy organ krajowy nie postępował zgodnie z przepisami wymienionymi w pierwszym akapicie art. 4 ust. 3 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego;
f)
fakt, że mniej istotny nadzorowany podmiot zawnioskował o lub otrzymał pośrednio pomoc finansową z EFSF lub EMS.
Artykuł 68
Procedura przygotowania decyzji EBC na podstawie art. 6 ust. 5 lit. b) rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego na wniosek właściwego organu krajowego
1. EBC, na wniosek właściwego organu krajowego, ocenia, czy zachodzi potrzeba sprawowania bezpośredniego nadzoru zgodnie z rozporządzeniem w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego w odniesieniu do mniej istotnego nadzorowanego podmiotu lub mniej istotnej nadzorowanej grupy w celu zapewnienia spójnego stosowania wysokich standardów nadzoru.
2. Wniosek właściwego organu krajowego: a) określa mniej istotny nadzorowany podmiot lub mniej istotną nadzorowaną grupę, w stosunku do których właściwy organ krajowy uważa, że EBC powinien przejąć bezpośredni nadzór; oraz b) określa, dlaczego bezpośredni nadzór EBC nad mniej istotnym nadzorowanym podmiotem lub mniej istotną nadzorowaną grupą jest niezbędny dla zapewnienia spójnego stosowania wysokich standardów nadzoru.
3. Do wniosku właściwy organ krajowy załącza raport przedstawiający historię nadzoru nad tym nadzorowanym podmiotem lub nadzorowaną grupą i profil ryzyka tego podmiotu lub grupy.
4. Jeżeli EBC nie zgadza się z wnioskiem właściwego organu krajowego, przed dokonaniem ostatecznej oceny, czy sprawowanie przez EBC nadzoru nad mniej istotnym nadzorowanym podmiotem lub mniej istotną nadzorowaną grupą jest niezbędne dla zapewnienia spójnego stosowania wysokich standardów nadzoru, konsultuje się z zainteresowanym właściwym organem krajowym.
5. Jeżeli EBC stwierdzi, że sprawowanie bezpośredniego nadzoru przez EBC nad mniej istotnym nadzorowanym podmiotem lub mniej istotną nadzorowaną grupą jest niezbędne dla zapewnienia spójnego stosowania wysokich standardów nadzoru, przyjmie decyzję EBC zgodnie z tytułem 2.
Artykuł 69
Procedura przygotowania decyzji EBC na podstawie art. 6 ust. 5 lit. b) rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego z własnej inicjatywy EBC
1. EBC może zwrócić się do właściwego organu krajowego o przedłożenie raportu przedstawiającego historię nadzoru nad mniej istotnym nadzorowanym podmiotem lub mniej istotną nadzorowaną grupą i profil ryzyka tego podmiotu lub grupy. EBC określa termin przedstawienia tego raportu.
2. EBC przed dokonaniem ostatecznej oceny, czy sprawowanie przez EBC nadzoru nad mniej istotnym nadzorowanym podmiotem lub mniej istotną nadzorowaną grupą jest niezbędne dla zapewnienia spójnego stosowania wysokich standardów nadzoru, skonsultuje się z właściwym organem krajowym.
3. Jeżeli EBC stwierdzi, że sprawowanie bezpośredniego nadzoru przez EBC nad mniej istotnym nadzorowanym podmiotem lub mniej istotną nadzorowaną grupą jest niezbędne dla zapewnienia spójnego stosowania wysokich standardów nadzoru, przyjmie decyzję EBC zgodnie z tytułem 2.
TYTUŁ 9
SZCZEGÓLNE OKOLICZNOŚCI UZASADNIAJĄCE KLASYFIKACJĘ NADZOROWANEGO PODMIOTU JAKO MNIEJ ISTOTNEGO POMIMO SPEŁNIANIA KRYTERIÓW SKLASYFIKOWANIA JAKO ISTOTNEGO
Artykuł 70
Szczególne okoliczności powodujące klasyfikację istotnego nadzorowanego podmiotu jako mniej istotnego
1. Szczególne okoliczności, o jakich mowa w drugim i piątym akapicie art. 6 ust. 4 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego (dalej zwane „szczególnymi okolicznościami”) mają miejsce, jeżeli istnieją specyficzne i faktyczne okoliczności, ze względu na które klasyfikacja nadzorowanego podmiotu jako istotnego jest nieuzasadniona w świetle celów i zasad rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, a w szczególności potrzeby zapewnienia spójnego stosowania wysokich standardów nadzoru.
2. Termin „szczególne okoliczności” podlega ścisłej wykładni.
Artykuł 71
Ocena istnienia szczególnych okoliczności
1. Istnienie szczególnych okoliczności, uzasadniających klasyfikację jako mniej istotnego podmiotu, który w innych okolicznościach byłby istotny, określa się oddzielnie dla każdego przypadku oraz konkretnie w odniesieniu do danego nadzorowanego podmiotu lub nadzorowanej grupy, nie zaś dla całych kategorii nadzorowanych podmiotów.
2. Artykuł 40 stosuje się odpowiednio.
3. Artykuły 44-46 oraz 48 i 49 stosuje się odpowiednio. EBC w drodze decyzji EBC wymienia powody uzasadniające istnienie szczególnych okoliczności.
Artykuł 72
Przegląd
1. EBC, przy pomocy odpowiednich właściwych organów krajowych, przynajmniej raz w roku dokonuje przeglądu, mającego na celu stwierdzenie, czy nadal istnieją szczególne okoliczności, na podstawie których nadzorowany podmiot lub nadzorowana grupa zostały uznane za mniej istotne.
2. Nadzorowany podmiot przedkłada wszelkie żądane przez EBC informacje i dokumenty potrzebne dla przeprowadzenia przeglądu, o którym mowa w ust. 1.
3. Jeżeli EBC stwierdzi, że szczególne okoliczności przestały istnieć, przyjmuje decyzję EBC skierowaną do właściwego nadzorowanego podmiotu, określającą, że został on sklasyfikowany jako istotny i nie zachodzą szczególne okoliczności.
4. Tytuł 2 części IV stosuje się odpowiednio.
CZĘŚĆ V
WSPÓLNE PROCEDURY
TYTUŁ 1
WSPÓŁPRACA W ODNIESIENIU DO WNIOSKU O UDZIELENIE ZEZWOLENIA NA PODJĘCIE DZIAŁALNOŚCI INSTYTUCJI KREDYTOWEJ
Artykuł 73
Powiadomienie EBC o wniosku o udzielenie zezwolenia na podjęcie działalności instytucji kredytowej
1. Właściwy organ krajowy, do którego wpłynął wniosek o udzielenie zezwolenia na podjęcie działalności instytucji kredytowej, która ma mieć siedzibę w uczestniczącym państwie członkowskim, powiadamia EBC o otrzymaniu tego wniosku w terminie 15 dni roboczych.
2. Właściwy organ krajowy informuje również EBC o terminie, w jakim zgodnie z prawem krajowym należy podjąć decyzję i powiadomić wnioskodawcę.
3. Jeżeli wniosek jest niekompletny, właściwy organ krajowy, z własnej inicjatywy lub na wniosek EBC, zwróci się do wnioskodawcy o przedłożenie niezbędnych dodatkowych informacji. Właściwy organ krajowy przekazuje te dodatkowe informacje EBC w terminie 15 dni roboczych od ich otrzymania.
Artykuł 74
Ocena wniosku przez właściwy organ krajowy
Właściwy organ krajowy, do którego wpłynął wniosek, ocenia, czy wnioskodawca spełnia wszystkie warunki określone w prawie krajowym właściwego państwa członkowskiego.
Artykuł 75
Decyzja właściwego organu krajowego o odrzuceniu wniosku
Właściwe organy krajowe odrzucają wnioski, które nie spełniają warunków dla udzielenia zezwolenia określonych w stosownym prawie krajowym, a egzemplarz decyzji w tej sprawie przesyłają EBC.
Artykuł 76
Projekt decyzji właściwych organów krajowych w sprawie zezwolenia na podjęcie działalności instytucji kredytowej
1. Po upewnieniu się, że wnioskodawca spełnia warunki dla udzielenia zezwolenia określone w prawie krajowym, właściwy organ krajowy przygotowuje projekt decyzji w sprawie udzielenia przez EBC zezwolenia wnioskodawcy na podjęcie działalności instytucji kredytowej (zwany dalej „projektem decyzji w sprawie zezwolenia”).
2. Właściwy organ krajowy zapewni powiadomienie EBC i wnioskodawcy o projekcie decyzji w sprawie zezwolenia przynajmniej na 20 dni roboczych przed upływem maksymalnego terminu zakończenia okresu oceny określonego w stosownym prawie krajowym.
3. Właściwy organ krajowy może zaproponować załączenie do projektu decyzji w sprawie zezwolenia zaleceń, warunków lub ograniczeń zgodnie z prawem krajowym i unijnym. W takim przypadku właściwy organ krajowy jest odpowiedzialny za ocenę spełniania warunków lub ograniczeń.
Artykuł 77
Ocena wniosków przez EBC i wysłuchanie wnioskodawców
1. EBC dokonuje oceny wniosku w oparciu warunki udzielenia zezwolenia określone w stosownym prawie unijnym. Jeżeli EBC uzna, że warunki te nie są spełnione, umożliwi wnioskodawcy wypowiedzenie się na piśmie co do stanu faktycznego i zarzutów, które mają znaczenie dla oceny, zgodnie z art. 31.
2. Jeżeli niezbędne jest odbycie posiedzenia oraz w innych odpowiednio uzasadnionych sytuacjach EBC może przedłużyć maksymalny termin dla podjęcia decyzji zgodnie z art. 14 ust. 3 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego. O przedłużeniu terminu należy zawiadomić wnioskodawcę zgodnie z art. 35 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 78
Decyzje EBC w sprawie wniosku
1. EBC podejmuje decyzje na podstawie projektu decyzji w sprawie zezwolenia otrzymanego od właściwego organu krajowego w terminie 10 dni roboczych, chyba że zgodnie z art. 77 ust. 2 podjęta została decyzja o przedłużeniu maksymalnego terminu. EBC może podtrzymać projekt decyzji w sprawie zezwolenia, wyrażając w ten sposób zgodę na zezwolenie, lub wyrazić sprzeciw wobec projektu decyzji w sprawie zezwolenia.
2. EBC opiera swoją decyzję na ocenie wniosku, projektu decyzji w sprawie zezwolenia oraz ewentualnych uwag wnioskodawcy, przedstawionych zgodnie z art. 77.
3. Jeżeli EBC nie podejmie decyzji w terminie wskazanym w ust. 1, projektu decyzji w sprawie zezwolenia przygotowany przez właściwy organ krajowy uważa się za przyjęty.
4. EBC przyjmuje decyzję o udzieleniu zezwolenia, jeśli wnioskodawca spełnia wszystkie warunki udzielenia zezwolenia zgodnie z odpowiednim prawem unijnym i prawem krajowym państwa członkowskiego, w którym wnioskodawca ma siedzibę.
5. Decyzja o udzieleniu zezwolenia obejmuje działalność wnioskodawcy jako instytucji kredytowej zgodnie z przepisami właściwego prawa krajowego, bez uszczerbku dla ewentualnych dodatkowych wymogów określonych we właściwym prawie krajowym dotyczących zezwolenia na działalność inną niż polegająca na przyjmowaniu depozytów lub innych środków podlegających zwrotowi i udzielaniu kredytów na własny rachunek.
Artykuł 79
Procedura dotycząca wygaśnięcia zezwolenia
Zezwolenie wygasa w sytuacjach, o których mowa w art. 18 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE, jeśli stanowi tak prawo krajowe. Właściwe organy krajowe informują EBC o indywidualnych przypadkach wygaśnięcia zezwolenia. EBC następnie upublicznia informację o wygaśnięciu zezwolenia zgodnie z odpowiednim prawem krajowym, uprzednio informując odpowiedni właściwy organ krajowy oraz zainteresowany nadzorowany podmiot.
TYTUŁ 2
WSPÓŁPRACA W ODNIESIENIU DO COFNIĘCIA ZEZWOLENIA
Artykuł 80
Propozycja właściwych organów krajowych w sprawie cofnięcia zezwolenia
1. Jeżeli właściwy organ krajowy uzna, że zezwolenie udzielone instytucji kredytowej powinno zostać w całości lub w części cofnięte zgodnie ze stosownym prawem unijnym lub krajowym, w tym na wniosek samej instytucji kredytowej, przedkłada EBC projekt decyzji w sprawie proponowanego cofnięcia zezwolenia (dalej zwany „projektem decyzji w sprawie cofnięcia zezwolenia”) wraz z ewentualnymi dokumentami na jej poparcie.
2. Właściwy organ krajowy powinien skoordynować swoje działania w odniesieniu do projektu decyzji w sprawie zezwolenia z krajowym właściwym organem ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (dalej zwanym „krajowym organem ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji”).
Artykuł 81
Ocena projektu decyzji w sprawie cofnięcia zezwolenia przez EBC
1. EBC bez zbędnej zwłoki dokonuje oceny projektu decyzji w sprawie cofnięcia zezwolenia. W szczególności bierze pod uwagę uzasadnienie dla potraktowania sprawy jako pilnej, przedstawione przez właściwy organ krajowy.
2. Prawo do bycia wysłuchanym, określone w art. 31, stosuje się.
Artykuł 82
Ocena z własnej inicjatywy EBC i konsultacja z właściwymi organami krajowymi
1. Jeżeli EBC uzyska wiadomość o okolicznościach, które mogą być podstawą cofnięcia zezwolenia, dokona z własnej inicjatywy oceny, czy zgodnie ze stosownym prawem unijnym zezwolenie powinno zostać cofnięte.
2. EBC może w każdym czasie konsultować się z odpowiednimi właściwymi organami krajowymi. Jeżeli EBC zamierza cofnąć zezwolenie, konsultuje się z właściwym organem krajowym państwa członkowskiego, w którym instytucja kredytowa ma siedzibę, przynajmniej 25 dni roboczych przed datą planowanego wydania decyzji. W odpowiednio uzasadnionych pilnych przypadkach termin przeznaczony na konsultacje może zostać skrócony do pięciu dni roboczych.
3. Jeżeli EBC zamierza cofnąć zezwolenie, informuje właściwy organ krajowy o wszelkich uwagach zgłoszonych przez instytucją kredytową. Prawo instytucji kredytowej do bycia wysłuchaną, określone w art. 31, stosuje się.
4. EBC koordynuje swoje działania w odniesieniu do propozycji w sprawie cofnięcia zezwolenia z krajowym organem ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego oraz informuje właściwy organ krajowy natychmiast po podjęciu kontaktu z krajowym organem ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.
Artykuł 83
Decyzja EBC o cofnięciu zezwolenia
1. EBC podejmuje decyzję o cofnięciu zezwolenia bez zbędnej zwłoki. Podejmując decyzję, może zaakceptować lub odrzucić przedstawiony projekt decyzji w sprawie cofnięcia zezwolenia.
2. Przy podejmowaniu decyzji EBC bierze pod uwagę wszystkie następujące okoliczności: a) swoją ocenę okoliczności uzasadniających cofnięcie zezwolenia; b) projekt decyzji w sprawie cofnięcia zezwolenia, jeśli ma to zastosowanie; c) konsultacje z odpowiednim właściwym organem krajowym oraz, w sytuacjach gdy właściwy organ krajowy nie jest krajowym organem ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, z krajowym organem ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (wraz z właściwym organem krajowym zwanym dalej „organami krajowymi”); d) uwagi przedstawione przez instytucję kredytową zgodnie z art. 81 ust. 2 i art. 82 ust. 3.
3. EBC podejmuje także decyzję w sytuacjach opisanych w art. 84, jeśli odpowiedni krajowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nie sprzeciwia się cofnięciu zezwolenia lub jeśli EBC stwierdzi, że organy krajowe nie wdrożyły właściwych działań niezbędnych dla utrzymania stabilności finansowej.
Artykuł 84
Procedura w przypadku ewentualnego podjęcia środków restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przez organy krajowe
1. Jeżeli krajowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgłosi sprzeciw wobec planowanego przez EBC cofnięcia zezwolenia, EBC i krajowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji ustalą wspólnie okres, przez który EBC wstrzyma procedurę cofnięcia zezwolenia. EBC powiadomi właściwy organ krajowy bezzwłocznie po podjęciu kontaktu z krajowym organem ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w celu dokonania powyższych ustaleń.
2. Po upływie ustalonego okresu EBC dokona oceny, czy zamierza kontynuować procedurę cofnięcia zezwolenia, czy też przedłużyć uzgodniony termin zgodnie z art. 14 ust. 6 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, biorąc pod uwagę poczyniony postęp. EBC konsultuje się z właściwym organem krajowym i krajowym organem ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, jeżeli nie jest on właściwym organem krajowym. Właściwy organ krajowy informuje EBC o środkach podjętych przez te organy oraz o swojej ocenie skutków cofnięcia zezwolenia.
3. Jeżeli krajowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nie sprzeciwia się cofnięciu zezwolenia lub jeżeli EBC stwierdzi, że organy krajowe nie wdrożyły właściwych działań niezbędnych dla utrzymania stabilności finansowej, stosuje się art. 83.
TYTUŁ 3
WSPÓŁPRACA DOTYCZĄCA NABYCIA ZNACZNYCH PAKIETÓW AKCJI
Artykuł 85
Powiadomienie właściwego organu krajowego o nabyciu znacznego pakietu akcji
1. Właściwy organ krajowy, który otrzymał powiadomienie o zamiarze nabycia znacznego pakietu akcji instytucji kredytowej w danym uczestniczącym państwie członkowskim, powiadamia o tym EBC nie później niż pięć dni roboczych od potwierdzenie odbioru powiadomienia zgodnie z art. 22 ust. 2 dyrektywy 2013/36/UE.
2. Właściwy organ krajowy powiadamia EBC, jeżeli niezbędne jest zawieszenie okresu przeznaczonego na dokonanie oceny ze względu na konieczność zwrócenia się o dodatkowe informacje. Właściwy organ krajowy przesyła do EBC takie dodatkowe informacje w ciągu pięciu dni roboczych od ich otrzymania.
3. Właściwy organ krajowy powiadamia także EBC o terminie, w jakim zgodnie z odpowiednim prawem krajowym wnioskodawca powinien zostać powiadomiony o decyzji w sprawie sprzeciwu wobec nabycia znacznego pakietu akcji lub braku takiego sprzeciwu.
Artykuł 86
Ocena planowanego nabycia
1. Właściwy organ krajowy, który został powiadomiony o zamiarze nabycia znacznego pakietu akcji instytucji kredytowej, ocenia, czy planowane nabycie jest zgodne ze wszystkimi warunkami określonymi we właściwym prawie unijnym i krajowym. Po dokonaniu tej oceny właściwy organ krajowy sporządza dla EBC projekt decyzji w sprawie sprzeciwu wobec nabycia znacznego pakietu akcji lub braku takiego sprzeciwu.
2. Właściwy organ krajowy przedkłada EBC projekt decyzji w sprawie sprzeciwu wobec nabycia znacznego pakietu akcji lub braku takiego sprzeciwu przynajmniej 15 dni roboczych przed upływem okresu oceny określonego w stosownym unijnym prawie.
Artykuł 87
Decyzja EBC w sprawie nabycia
EBC podejmuje decyzję w sprawie sprzeciwu wobec nabycia lub braku takiego sprzeciwu w oparciu o swoją ocenę planowanego nabycia oraz projekt decyzji przedłożony przez właściwy organ krajowy. Prawo do bycia wysłuchanym, określone w art. 31, stosuje się.
TYTUŁ 4
POWIADAMIANIE O DECYZJACH WE WSPÓLNYCH PROCEDURACH
Artykuł 88
Procedury powiadamiania o decyzjach
1. EBC bez zbędnej zwłoki powiadamia strony zgodnie z art. 35 o następujących decyzjach:
a)
decyzji EBC o cofnięciu zezwolenia instytucji kredytowej;
b)
decyzji EBC w sprawie nabycia znacznego pakietu akcji instytucji kredytowej.
2. EBC bez zbędnej zwłoki powiadamia odpowiedni właściwy organ krajowy o następujących decyzjach:
a)
decyzji EBC w sprawie wniosku o zezwolenie dla instytucji kredytowej;
b)
decyzji EBC o cofnięciu zezwolenia instytucji kredytowej;
c)
decyzji EBC w sprawie nabycia znacznego pakietu akcji instytucji kredytowej.
3. Właściwy organ krajowy powiadamia wnioskodawcę ubiegającego się o zezwolenie o następujących decyzjach:
a)
projekcie decyzji w sprawie zezwolenia;
b)
decyzji właściwego organu krajowego o odrzuceniu wniosku o udzielenie zezwolenia w przypadkach, gdy wnioskodawca nie spełnia warunków udzielenia zezwolenia określonych w odpowiednim prawie krajowym;
c)
decyzji EBC o zgłoszeniu sprzeciwu wobec projektu decyzji w sprawie zezwolenia, o którym mowa w lit. a);
d)
decyzji EBC w sprawie zezwolenia.
4. Właściwy organ krajowy powiadamia krajowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji o decyzji EBC o cofnięciu zezwolenia instytucji kredytowej.
5. EBC powiadamia Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EUNB) o każdej decyzji o udzieleniu lub cofnięciu zezwolenia instytucji kredytowej oraz o każdym przypadku wygaśnięcia zezwolenia. Powiadamiając EUNB, EBC określa przesłanki decyzji o cofnięciu zezwolenia oraz wygaśnięcia zezwolenia.
CZĘŚĆ VI
PROCEDURY NADZORU NAD ISTOTNYMI NADZOROWANYMI PODMIOTAMI
TYTUŁ 1
NADZÓR NAD ISTOTNYMI NADZOROWANYMI PODMIOTAMI I POMOC WŁAŚCIWYCH ORGANÓW KRAJOWYCH
Artykuł 89
Nadzór nad istotnymi nadzorowanymi podmiotami
EBC prowadzi bezpośredni nadzór nad istotnymi nadzorowanymi podmiotami zgodnie z procedurami określonymi w części II, w szczególności w odniesieniu do zadań i składu wspólnych zespołów nadzorczych.
Artykuł 90
Funkcja właściwych organów krajowych związana z udzielaniem pomocy EBC
1. Właściwy organ krajowy udziela EBC pomocy w wykonywaniu zadań na warunkach określonych w rozporządzeniu w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego i w niniejszym rozporządzeniu, a w szczególności wykonuje następujące działania:
a)
przedkłada EBC projekty decyzji w odniesieniu do istotnych nadzorowanych podmiotów mających siedzibę w swoim uczestniczącym państwie członkowskim, zgodnie z art. 91;
b)
udziela EBC pomocy przy sporządzaniu i wdrażaniu wszelkich aktów związanych z wykonywaniem zadań powierzonych EBC przez rozporządzenie w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, w tym udziela pomocy w zakresie działań weryfikacyjnych i bieżącej oceny sytuacji istotnego nadzorowanego podmiotu;
c)
udziela EBC pomocy w zakresie egzekwowania jego decyzji, w razie konieczności korzystając z uprawnień, o których mowa w trzecim akapicie art. 9 ust. 1 i art. 11 ust. 2 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.
2. Przy udzielaniu pomocy EBC, właściwy organ krajowy stosuje się do instrukcji EBC w odniesieniu do istotnych nadzorowanych podmiotów.
Artykuł 91
Projekty decyzji sporządzane przez właściwe organy krajowe do analizy przez EBC
1. Zgodnie z art. 6 ust. 3 i art. 6 ust. 7 lit. b) rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego EBC może zwrócić się do właściwego organu krajowego o sporządzenie projektu decyzji dotyczącej wykonywania zadań, o których mowa w art. 4 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, do analizy przez EBC.
We wniosku EBC określa termin przesłania EBC projektu decyzji.
2. Właściwy organ krajowy może także z własnej inicjatywy przedłożyć EBC projekt decyzji dotyczącej istotnego nadzorowanego podmiotu do analizy poprzez wspólny zespół nadzorczy.
Artykuł 92
Wymiana informacji
EBC i właściwe organy krajowe bez zbędnej zwłoki wymieniają informacje dotyczące istotnych nadzorowanych podmiotów, jeżeli istnieją poważne przesłanki, aby przypuszczać, że istotne nadzorowane podmioty nie gwarantują już zdolności wywiązywania się ze zobowiązań wobec swoich wierzycieli, a w szczególności nie zapewniają już bezpieczeństwa aktywom powierzonym im przez deponentów, lub jeżeli istnieją poważne przesłanki, aby stwierdzić, że dana instytucja kredytowa nie jest w stanie zwrócić powierzonych jej depozytów, o jakich mowa w art. 1 ust. 3 lit. i) dyrektywy 94/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (15). Wymiana informacji następuje przed wydaniem decyzji dotyczącej takiego stwierdzenia.
TYTUŁ 2
SPEŁNIANIE WYMOGÓW DOTYCZĄCYCH KOMPETENCJI I REPUTACJI ODNOSZĄCYCH SIĘ DO OSÓB ODPOWIADAJĄCYCH ZA ZARZĄDZANIE INSTYTUCJAMI KREDYTOWYMI
Artykuł 93
Ocena odpowiedniości członków zarządu istotnych nadzorowanych podmiotów
1. W celu zapewnienia, aby instytucje posiadały solidne zasady zarządzania, oraz bez uszczerbku dla stosownego prawa unijnego i krajowego oraz przepisów części V, istotny nadzorowany podmiot powiadamia odpowiedni właściwy organ krajowy o każdej zmianie członków organów zarządzających pełniących funkcje zarządcze i nadzorcze (dalej zwanych „kadrą kierowniczą”) w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 7 oraz art. 3 ust. 2 dyrektywy 2013/36/UE, w tym o odnowieniu kadencji kadry kierowniczej. Odpowiedni właściwy organ krajowy bez zbędnej zwłoki powiadamia EBC o każdej takiej zmianie, informując jednocześnie o terminie podjęcia decyzji i powiadomienia o niej zgodnie ze stosownym prawem krajowym.
2. W celu oceny odpowiedniości kadry kierowniczej istotnych nadzorowanych podmiotów EBC przysługują te same uprawnienia nadzorcze, jakie zgodnie ze stosownym prawem unijnym i krajowym przysługują właściwym organom krajowym.
Artykuł 94
Bieżąca kontrola odpowiedniości kadry kierowniczej
1. Istotny nadzorowany podmiot informuje odpowiedni właściwy organ krajowy o wszelkich nowych okolicznościach, które mogą mieć wpływ na początkową ocenę odpowiedniości lub wszelkich innych kwestiach, które mogą mieć wpływ na odpowiedniość członka kadry kierowniczej bez zbędnej zwłoki po uzyskaniu wiadomości o takich okolicznościach lub kwestiach przez nadzorowany podmiot lub odpowiedniego członka kadry kierowniczej. Odpowiedni właściwy organ krajowy bez zbędnej zwłoki informuje EBC o takich nowych okolicznościach lub kwestiach.
2. EBC może przeprowadzić nową ocenę w oparciu o nowe okoliczności lub kwestie, o których mowa w ust. 1, lub jeśli uzyska wiadomość o nowych okolicznościach, które mogą mieć wpływ na odpowiedniość członka kadry kierowniczej. W takim przypadku EBC decyduje o podjęciu właściwych działań zgodnie z odpowiednim prawem unijnym i krajowym oraz bez zbędnej zwłoki informuje odpowiedni właściwy organ krajowy o podjętych działaniach.
TYTUŁ 3
INNE PROCEDURY STOSOWANE PRZEZ ISTOTNE NADZOROWANE PODMIOTY
Artykuł 95
Zapytania, powiadomienia lub wnioski składane przez istotne nadzorowane podmioty
1. Bez uszczerbku dla szczególnych procedur, o których mowa w szczególności w części V, oraz dla zwykłych kontaktów z nadzorującym go właściwym organem krajowym, istotny nadzorowany podmiot kieruje do EBC wszelkie zapytania, powiadomienia lub wnioski związane z wykonywaniem zadań powierzonych EBC.
2. EBC wszelkie takie zapytania, powiadomienia lub wnioski udostępnia właściwemu organowi krajowemu oraz może zwrócić się do właściwego organu krajowego o sporządzenie projektu decyzji zgodnie z art. 91.
3. W przypadku istotnych zmian w porównaniu do stanu objętego zezwoleniem udzielonym w związku z początkowym zapytaniem, powiadomieniem lub wnioskiem, istotny nadzorowany podmiot kieruje do EBC nowe zapytanie, powiadomienie lub wniosek zgodnie z procedurą określoną w ust. 1.
CZĘŚĆ VII
PROCEDURY DOTYCZĄCE NADZORU NAD MNIEJ ISTOTNYMI NADZOROWANYMI PODMIOTAMI
TYTUŁ 1
POWIADAMIANIE EBC PRZEZ WŁAŚCIWE ORGANY KRAJOWE O ISTOTNYCH PROCEDURACH NADZORCZYCH WŁAŚCIWYCH ORGANÓW KRAJOWYCH ORAZ O PROJEKTACH ISTOTNYCH DECYZJI NADZORCZYCH
Artykuł 96
Pogorszenie sytuacji finansowej mniej istotnego nadzorowanego podmiotu
Właściwy organ krajowy informuje EBC, jeżeli sytuacja finansowa któregokolwiek mniej istotnego nadzorowanego podmiotu ulegnie nagłemu i znacznemu pogorszeniu, zwłaszcza gdy takie pogorszenie mogłoby prowadzić do wnioskowania o bezpośrednią lub pośrednią publiczną pomoc finansową od EMS, bez uszczerbku dla stosowania art. 62.
Artykuł 97
Powiadamianie EBC przez właściwe organy krajowe o istotnych procedurach nadzorczych właściwych organów krajowych
1. W celu umożliwienia EBC sprawowania nadzoru nad funkcjonowaniem Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, zgodnie z art. 6 ust. 5 lit. c) rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, właściwe organy krajowe przekazują EBC informacje dotyczące istotnych procedur nadzorczych właściwych organów krajowych odnoszących się do mniej istotnych nadzorowanych podmiotów. EBC określi ogólne kryteria - w szczególności biorąc pod uwagę sytuacje, w których może wystąpić ryzyko oraz potencjalny wpływ danego mniej istotnego podmiotu na krajowy system finansowy - dla ustalania, jakie informacje w odniesieniu do których mniej istotnych nadzorowanych podmiotów mają być mu przekazywane. Informacje te właściwe organy krajowe przekazują przed rozpoczęciem procedury, a w odpowiednio uzasadnionych przypadkach jednocześnie z jej rozpoczęciem.
2. Istotne procedury nadzorcze właściwych organów krajowych, o których mowa w ust. 1, obejmują:
a)
odwołanie członków organów zarządzających mniej istotnych nadzorowanych podmiotów i powołanie nadzwyczajnego zarządcy w celu przejęcia zarządu mniej istotnych nadzorowanych podmiotów; oraz
b)
procedury mające znaczny wpływ na mniej istotny nadzorowany podmiot.
3. Poza wymogami dotyczącymi informowania określonymi przez EBC zgodnie z niniejszym artykułem, EBC może w każdym czasie zażądać od właściwych organów krajowych o dodatkowych informacji dotyczących wykonywanych przez nie zadań w odniesieniu do mniej istotnych nadzorowanych podmiotów.
4. Poza wymogami dotyczącymi informowania określonymi przez EBC zgodnie z niniejszym artykułem, właściwe organy krajowe z własnej inicjatywy powiadamiają EBC o każdej innej procedurze nadzorczej właściwych organów krajowych:
a)
którą uważają za istotną; lub
b)
która może negatywnie wpłynąć na reputację Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.
5. Jeżeli EBC zwraca się do właściwego organu krajowego o dalszą ocenę poszczególnych aspektów istotnej procedury nadzorczej właściwego organu krajowego, w swoim żądaniu precyzuje, których aspektów ono dotyczy. EBC i właściwy organ krajowy zapewnią drugiej stronie odpowiedni czas umożliwiający sprawne funkcjonowanie procedury i Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego jako całości.
Artykuł 98
Powiadamianie EBC przez właściwe organy krajowe o projektach istotnych decyzji nadzorczych
1. W celu umożliwienia EBC wykonywania nadzoru nad funkcjonowaniem Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, zgodnie z art. 6 ust. 5 lit. c) rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, właściwe organy krajowe przesyłają EBC projekty decyzji nadzorczych, które spełniają kryteria określone w ust. 2 i 3 w przypadkach, gdy projekt decyzji dotyczy mniej istotnych nadzorowanych podmiotów, co do których EBC uznał, że w oparciu o ogólne kryteria określone przez EBC w odniesieniu do ryzyka, na jakie narażony jest dany podmiot oraz potencjalny wpływ tego podmiotu na krajowy system finansowy, informacje takie mają być przekazywane EBC.
2. Z zastrzeżeniem ust. 1 projekty decyzji nadzorczych przesyła się do EBC przed skierowaniem ich do mniej istotnych nadzorowanych podmiotów, jeżeli decyzje te:
a)
dotyczą odwołania członków organów zarządzających mniej istotnych nadzorowanych podmiotów i powołania nadzwyczajnych zarządców; lub
b)
mają znaczny wpływ na mniej istotny nadzorowany podmiot.
3. Poza wymogami dotyczącymi informowania, określonymi w ust. 1 i 2, właściwe organy krajowe przekazują EBC wszystkie inne projekty decyzji nadzorczych:
a)
co do których pragną uzyskać pogląd EBC; lub
b)
które mogą negatywnie wpłynąć na reputację Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.
4. Właściwe organy krajowe przesyłają EBC projekty decyzji spełniających kryteria określone w ust. 1, 2 i 3, które wobec tego uważane są za istotne projekty decyzji nadzorczych, przynajmniej 10 dni przed planowaną datą przyjęcia tych decyzji. EBC wyraża swoją opinię w rozsądnym terminie przed planowanym przyjęciem decyzji. W nagłych sytuacjach odpowiedni właściwy organ krajowy określa rozsądny termin na przesłanie EBC projektu decyzji spełniającej kryteria wskazane w ust. 1, 2 i 3.
TYTUŁ 2
PRZEDSTAWIANIE EBC SPRAWOZDAŃ EX POST PRZEZ WŁAŚCIWE ORGANY KRAJOWE W ODNIESIENIU DO MNIEJ ISTOTNYCH NADZOROWANYCH PODMIOTÓW
Artykuł 99
Ogólny obowiązek właściwych organów krajowych składania sprawozdań EBC
1. W celu umożliwienia EBC wykonywania nadzoru nad funkcjonowaniem Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, zgodnie z art. 6 ust. 5 lit. c) rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, i bez uszczerbku dla rozdziału 1, EBC może żądać od właściwych organów krajowych regularnego składania sprawozdań dotyczących podjętych środków oraz realizacji zadań powierzonych im zgodnie z art. 6 ust. 6 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego. EBC corocznie informuje właściwe organy krajowe o kategoriach mniej istotnych nadzorowanych podmiotów i rodzaju wymaganych informacji.
2. Wymogi określone w ust. 1 pozostają bez uszczerbku dla możliwości skorzystania przez EBC z uprawnień, o których mowa w art. 10-13 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego w odniesieniu do mniej istotnych nadzorowanych podmiotów.
Artykuł 100
Częstotliwość i zakres składania sprawozdań EBC przez właściwe organy krajowe
Właściwe organy krajowe składają EBC roczne sprawozdanie dotyczące mniej istotnych nadzorowanych podmiotów, mniej istotnych nadzorowanych grup lub kategorii mniej istotnych nadzorowanych podmiotów zgodnie z wymogami EBC.
CZĘŚĆ VIII
WSPÓŁPRACA POMIĘDZY EBC, WŁAŚCIWYMI ORGANAMI KRAJOWYMI I WYZNACZONYMI ORGANAMI KRAJOWYMI W ODNIESIENIU DO ZADAŃ I INSTRUMENTÓW MAKROOSTROŻNOŚCIOWYCH
TYTUŁ 1
DEFINICJA INSTRUMENTÓW MAKROOSTROŻNOŚCIOWYCH
Artykuł 101
Przepisy ogólne
1. Dla celów niniejszej części instrumenty makroostrożnościowe oznaczają którykolwiek z poniższych instrumentów:
a)
bufory kapitałowe w rozumieniu art. 130-142 dyrektywy 2013/36/UE;
b)
środki w odniesieniu do instytucji kredytowych działających na podstawie zezwolenia udzielonego w danym państwie lub podgrupy takich instytucji, zgodnie z art. 458 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
c)
wszelkie inne środki, które powinny zostać podjęte przez właściwe organy krajowe lub wyznaczone organy krajowe mające na celu zaradzenie ryzyku systemowemu lub makroostrożnościowemu, przewidziane i podlegające procedurom wskazanym w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 oraz dyrektywie 2013/36/UE w sytuacjach określonych szczegółowo w stosowanym prawie unijnym.
2. Procedury makroostrożnościowe, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, nie stanowią procedur nadzorczych EBC lub procedur nadzorczych właściwych organów krajowych w rozumieniu niniejszego rozporządzenia, bez uszczerbku dla art. 22 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego w odniesieniu do decyzji kierowanych do poszczególnych nadzorowanych podmiotów.
Artykuł 102
Stosowanie instrumentów makroostrożnościowych przez EBC
EBC stosuje instrumenty makroostrożnościowe, o których mowa w art. 101, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem oraz z art. 5 ust. 2 i art. 9 ust. 2 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, a w przypadku gdy instrumenty makroostrożnościowe przewidziane są w dyrektywie, zgodnie z przepisami wdrażającymi tę dyrektywę do prawa krajowego. Jeżeli wyznaczony organ krajowy nie ustali wskaźnika bufora, nie ma to wpływu na możliwość określenia wymogów dotyczących buforów przez EBC zgodnie z niniejszym rozporządzeniem oraz art. 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.
TYTUŁ 2
PRZEPISY PROCEDURALNE DOTYCZĄCE KORZYSTANIA Z INSTRUMENTÓW MAKROOSTROŻNOŚCIOWYCH
Artykuł 103
Lista właściwych organów krajowych i wyznaczonych organów krajowych odpowiedzialnych za stosowanie instrumentów makroostrożnościowych
EBC gromadzi informacje przekazywane przez właściwe organy krajowe i wyznaczone organy krajowe uczestniczących państw członkowskich o nazwach organów wyznaczonych do stosowania odpowiednich instrumentów makroostrożnościowych, o jakich mowa w art. 101, oraz o instrumentach makroostrożnościowych, jakie organy te mogą stosować.
Artykuł 104
Wymiana informacji i współpraca w odniesieniu do stosowania instrumentów makroostrożnościowych przez właściwy organ krajowy lub wyznaczony organ krajowy
1. Zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego właściwy organ krajowy lub wyznaczony organ krajowy, który zamierza stosować takie instrumenty, informuje o tym EBC 10 dni roboczych przed podjęciem decyzji w tej sprawie. Niezależnie od powyższego, jeśli właściwy organ krajowy lub wyznaczony organ krajowy zamierza stosować instrumenty makroostrożnościowe, informuje EBC najwcześniej jak to możliwe o zidentyfikowanym przez siebie ryzyku makroostrożnościowym lub systemowym oraz w miarę możności o szczegółach instrumentu, który ma zostać zastosowany. Informacje te w miarę możności powinny obejmować specyfikę planowanego środka, w tym planowaną datę jego zastosowania.
2. Powiadomienie właściwy organ krajowy lub wyznaczony organ krajowy przekazuje EBC.
3. Jeżeli EBC sprzeciwia się stosowaniu przez właściwy organ krajowy lub wyznaczony organ krajowy planowanego środka, przedstawi uzasadnienie swojego sprzeciwu w terminie pięciu dni roboczych od dnia otrzymania powiadomienia o zamiarze jego zastosowania. Sprzeciw wraz z uzasadnieniem sporządza się na piśmie. Właściwy organ krajowy lub wyznaczony organ krajowy należycie uwzględnia to uzasadnienie, zanim podejmie kolejne stosowne działania w związku z decyzją.
Artykuł 105
Wymiana informacji i współpraca w odniesieniu do stosowania instrumentów makroostrożnościowych przez EBC
1. Zgodnie z art. 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, EBC, jeśli z własnej inicjatywy lub na wniosek właściwych organów krajowych albo wyznaczonych organów krajowych zamierza zastosować wyższe wymogi dotyczące buforów kapitałowych lub zastosować surowsze środki mające zaradzić ryzykom systemowym lub makroostrożnościowym, blisko współpracuje z wyznaczonymi organami krajowymi w danych państwach członkowskich, a w szczególności powiadamia o swoim zamiarze dane właściwe organy krajowe lub wyznaczone organy krajowe dziesięć dni roboczych przed podjęciem takiej decyzji. Niezależnie od powyższego, jeżeli EBC zamierza zastosować wyższe wymogi dotyczące buforów kapitałowych lub zastosować surowsze środki mające zaradzić ryzykom systemowym lub makroostrożnościowym na szczeblu instytucji kredytowych z zastrzeżeniem procedur ustanowionych w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 oraz dyrektywie 2013/36/UE w przypadkach szczegółowo określonych w stosownym prawie unijnym, informuje właściwy organ krajowy lub wyznaczony organ krajowy najwcześniej jak to możliwe o zidentyfikowanym przez siebie ryzyku makroostrożnościowym lub systemowym dla systemu finansowego oraz w miarę możności o szczegółach narzędzia, które ma zostać zastosowane. Informacje te w miarę możności powinny obejmować specyfikę planowanego środka, w tym planowana datę jego zastosowania.
2. Jeżeli dany właściwy organ krajowy lub wyznaczony organ krajowy sprzeciwia się stosowaniu przez EBC planowanego środka, przedstawi EBC uzasadnienie swojego sprzeciwu w terminie pięciu dni roboczych od dnia otrzymania powiadomienia o zamiarze jego zastosowania. Sprzeciw wraz z uzasadnieniem sporządza się na piśmie. EBC należycie uwzględnia to uzasadnienie, zanim podejmie kolejne stosowne działania w związku z decyzją.
CZĘŚĆ IX
PROCEDURY DOTYCZĄCE BLISKIEJ WSPÓŁPRACY
TYTUŁ 1
ZASADY OGÓLNE I WSPÓLNE PRZEPISY
Artykuł 106
Procedura ustanowienia bliskiej współpracy
EBC dokonuje oceny wniosków państw członkowskich, których walutą nie jest euro, o ustanowienie bliskiej współpracy zgodnie z procedurą określoną w decyzji EBC/2014/5 (16).
Artykuł 107
Zasady mające zastosowanie po ustanowieniu bliskiej współpracy
1. Począwszy od dnia, od którego stosuje się decyzję EBC ustanawiająca bliską współpracę pomiędzy EBC a właściwym organem krajowym państwa członkowskiego spoza strefy euro, wydaną na podstawie art. 7 ust. 2 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, oraz do czasu zakończenia lub zawieszenia takiej bliskiej współpracy, EBC wykonuje zadania, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2 oraz art. 5 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego w odniesieniu do nadzorowanych podmiotów i nadzorowanych grup mających siedzibę we właściwym blisko współpracującym uczestniczącym państwie członkowskim, zgodnie z art. 6 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.
2. Jeżeli zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego ustanowiono bliską współpracę, EBC i blisko współpracujący właściwy organ krajowy mają - w odniesieniu do istotnych nadzorowanych podmiotów i grup oraz mniej istotnych nadzorowanych podmiotów i grup mających siedzibę w danym blisko współpracującym uczestniczącym państwie członkowskim - pozycję porównywalną z istotnymi nadzorowanymi podmiotami i grupami oraz mniej istotnymi nadzorowanymi podmiotami i grupami mającymi siedzibę w państwach członkowskich strefy euro, przy uwzględnieniu, że EBC nie przysługują bezpośrednio stosowane uprawnienia wobec istotnych nadzorowanych podmiotów i grup oraz mniej istotnych nadzorowanych podmiotów i grup mających siedzibę w blisko współpracującym uczestniczącym państwie członkowskim.
3. Zgodnie z art. 6 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego EBC może kierować do blisko współpracującego właściwego organu krajowego instrukcje w odniesieniu do istotnych nadzorowanych podmiotów i grup oraz jedynie ogólne instrukcje w odniesieniu do mniej istotnych nadzorowanych podmiotów i grup.
4. Bliska współpraca kończy się z dniem, w którym - na podstawie art. 140 ust. 2 TFUE - w stosunku do blisko współpracującego państwa członkowskiego uchylona zostanie derogacja, którą to państwo członkowskie jest objęte zgodnie z art. 139 TFUE; w takiej sytuacji przestają mieć zastosowanie przepisy niniejszej części.
Artykuł 108
Instrumenty prawne dotyczące nadzoru w kontekście bliskiej współpracy
1. W odniesieniu do zadań, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2 oraz art. 5 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, EBC może wydawać instrukcje, kierować wnioski lub przyjmować wytyczne.
2. Jeżeli EBC uważa, że blisko współpracujący właściwy organ krajowy powinien przyjąć środek odnoszący się do zadań, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego w odniesieniu do nadzorowanego podmiotu lub grupy, kieruje do tego właściwego organu krajowego:
a)
w odniesieniu do istotnego nadzorowanego podmiotu lub istotnej nadzorowanej grupy - ogólną lub szczegółową instrukcję, wniosek lub wytyczne zobowiązujące do wydania decyzji nadzorczej w odniesieniu do tego istotnego nadzorowanego podmiotu lub istotnej nadzorowanej grupy w blisko współpracującym uczestniczącym państwie członkowskim; lub
b)
w odniesieniu do mniej istotnego nadzorowanego podmiotu lub mniej istotnej nadzorowanej grupy - ogólną instrukcję lub wytyczne.
3. Jeżeli EBC uważa, że blisko współpracujący właściwy organ krajowy lub wyznaczony organ krajowy powinny przyjąć środek odnoszący się do zadań, o jakich mowa w art. 5 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, kieruje do właściwego organu krajowego lub wyznaczonego organu krajowego ogólną lub szczegółową instrukcję, wniosek lub wytyczne zobowiązujące do stosowania wyższych wymogów dotyczących buforów kapitałowych lub stosowania surowszych środków służących ograniczaniu ryzyka systemowego lub makroostrożnościowego.
4. W instrukcji, we wniosku lub w wytycznych EBC określa odpowiedni termin na przyjęcie tego środka przez blisko współpracujący właściwy organ krajowy, wynoszący nie mniej niż 48 godzin, chyba że wcześniejsze przyjęcie środka jest niezbędne, by zapobiec nieodwracalnej szkodzie. Przy określaniu terminu EBC bierze pod uwagę prawo i procedury administracyjne, których odpowiedni blisko współpracujący właściwy organ krajowy musi przestrzegać.
5. Blisko współpracujący właściwy organ krajowy podejmuje wszelkie niezbędne środki w celu wykonania instrukcji, wniosków i zaleceń EBC oraz bez zbędnej zwłoki informuje EBC o podjętych środkach.
TYTUŁ 2
BLISKA WSPÓŁPRACA W ODNIESIENIU DO CZĘŚCI III, IV, V, VIII, X I XI
Artykuł 109
Reżim językowy w ramach bliskiej współpracy
Ustalenia zawarte w art. 23 stosuje się odpowiednio do blisko współpracujących właściwych organów krajowych.
Artykuł 110
Ocena istotności instytucji kredytowych w ramach bliskiej współpracy
1. Przepisy części IV dotyczące określania statusu nadzorowanych podmiotów lub nadzorowanych grup jako istotnych lub mniej istotnych stosuje się odpowiednio do nadzorowanych podmiotów i nadzorowanych grup w blisko współpracujących uczestniczących państwach członkowskich zgodnie z przepisami niniejszego artykułu.
2. Blisko współpracujący właściwy organ krajowy zapewnia możliwość stosowania procedur określonych w części IV w odniesieniu do nadzorowanych podmiotów i nadzorowanych grup mających siedzibę w jego państwie członkowskim.
3. W sytuacjach, gdy przepisy części IV stanowią, że EBC kieruje decyzję do nadzorowanego podmiotu lub nadzorowanej grupy, EBC, zamiast skierować decyzję do nadzorowanego podmiotu lub nadzorowanej grupy, wydaje instrukcję blisko współpracującemu właściwemu organowi krajowemu, który kieruje decyzję do nadzorowanego podmiotu lub nadzorowanej grupy zgodnie z tą instrukcją.
Artykuł 111
Wspólne procedury w systemie bliskiej współpracy
1. Przepisy części V dotyczące wspólnych procedur stosuje się odpowiednio do nadzorowanych podmiotów i nadzorowanych grup w blisko współpracujących uczestniczących państwach członkowskich zgodnie z przepisami niniejszego artykułu.
2. Blisko współpracujący właściwy organ krajowy zapewnia możliwość stosowania procedur określonych w części V w odniesieniu do nadzorowanych podmiotów mających siedzibę w jego państwie członkowskim. W szczególności blisko współpracujący właściwy organ krajowy zapewnia, aby EBC otrzymywał wszelkie informacje i dokumentację niezbędne do wykonywania zadań powierzonych mu na mocy rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.
3. W sytuacjach gdy przepisy części V stanowią, że EBC kieruje decyzję do nadzorowanego podmiotu lub nadzorowanej grupy, EBC, zamiast skierować decyzję do nadzorowanego podmiotu lub nadzorowanej grupy, wydaje instrukcję blisko współpracującemu właściwemu organowi krajowemu, który kieruje decyzję do nadzorowanego podmiotu lub nadzorowanej grupy zgodnie z tą instrukcją.
4. W sytuacjach, gdy przepisy części V stanowią, że odpowiedni właściwy organ krajowy sporządza projekt decyzji, blisko współpracujący właściwy organ krajowy przedkłada EBC projekt decyzji i zwraca się o instrukcje.
Artykuł 112
Instrumenty makroostrożnościowe w systemie bliskiej współpracy
Przepisy części VIII dotyczące współpracy pomiędzy EBC, właściwymi organami krajowymi i wyznaczonymi organami krajowymi w odniesieniu do zadań i instrumentów makroostrożnościowych stosuje się odpowiednio do nadzorowanych podmiotów i nadzorowanych grup w blisko współpracujących uczestniczących państwach członkowskich.
Artykuł 113
Sankcje administracyjne w systemie bliskiej współpracy
1. Przepisy części X dotyczące sankcji administracyjnych stosuje się odpowiednio w odniesieniu do nadzorowanych podmiotów i nadzorowanych grup w blisko współpracujących uczestniczących państwach członkowskich.
2. W sytuacjach, gdy art. 18 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego w związku z częścią X niniejszego rozporządzenia stanowią, że EBC kieruje decyzję do nadzorowanego podmiotu lub nadzorowanej grupy, EBC, zamiast skierować decyzję do nadzorowanego podmiotu lub nadzorowanej grupy, wydaje instrukcję blisko współpracującemu właściwemu organowi krajowemu, który kieruje decyzję do nadzorowanego podmiotu lub nadzorowanej grupy zgodnie z tą instrukcją.
3. W sytuacjach, gdy art. 18 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego lub część X niniejszego rozporządzenia stanowią, że odpowiedni właściwy organ krajowy kieruje decyzję do istotnego nadzorowanego podmiotu lub istotnej nadzorowanej grupy, blisko współpracujący właściwy organ krajowy wszczyna postępowanie mające na celu zapewnienie nałożenia odpowiednich sankcji administracyjnych jedynie zgodnie z instrukcjami EBC. Blisko współpracujący właściwy organ krajowy informuje EBC o podjęciu decyzji.
Artykuł 114
Uprawnienia dochodzeniowe zgodnie z art. 10-13 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego w systemie bliskiej współpracy
1. Przepisy części XI dotyczące współpracy w odniesieniu do art. 10-13 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego stosuje się odpowiednio w odniesieniu do nadzorowanych podmiotów i nadzorowanych grup w blisko współpracujących uczestniczących państwach członkowskich.
2. Blisko współpracujący właściwy organ krajowy korzysta ze swoich uprawnień dochodzeniowych na podstawie art. 10-13 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego zgodnie z instrukcjami EBC.
3. Blisko współpracujący właściwy organ krajowy przekazuje EBC ustalenia wynikające z korzystania przez niego z uprawnień dochodzeniowych na podstawie art. 10-13 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.
4. Blisko współpracujący właściwy organ krajowy zapewnia wyznaczonym członkom personelu EBC możliwość brania udziału w charakterze obserwatorów we wszelkich dochodzeniach prowadzonych na podstawie art. 10-13 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.
TYTUŁ 3
BLISKA WSPÓŁPRACA W ODNIESIENIU DO ISTOTNYCH NADZOROWANYCH PODMIOTÓW
Artykuł 115
Nadzór nad istotnymi nadzorowanymi podmiotami w blisko współpracującym uczestniczącym państwie członkowskim
1. Przepisy części II i VI stosuje się odpowiednio do istotnych nadzorowanych podmiotów i istotnych nadzorowanych grup mających siedziby w blisko współpracujących uczestniczących państwach członkowskich zgodnie z przepisami niniejszego artykułu.
2. Blisko współpracujący właściwy organ krajowy zapewnia, aby EBC otrzymywał wszelkie informacje i sprawozdania od istotnych nadzorowanych podmiotów i istotnych nadzorowanych grup oraz ich dotyczące, które sam otrzymuje, a które są niezbędne do wykonywania zadań powierzonych EBC na mocy rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.
3. W celu prowadzenia nadzoru nad każdym istotnym nadzorowanym podmiotem lub istotną nadzorowaną grupą z siedzibą w blisko współpracującym państwie członkowskim ustanawia się wspólny zespół nadzorczy. Członkowie wspólnego zespołu nadzorczego wyznaczani są zgodnie z art. 4. Blisko współpracujący właściwy organ krajowy wyznacza subkoordynatora ze strony właściwego organu krajowego, który wykonuje czynności w bezpośrednim kontakcie z istotnym nadzorowanym podmiotem lub istotną nadzorowaną grupą, zgodnie z instrukcjami koordynatora wspólnego zespołu nadzorczego.
4. Blisko współpracujący właściwy organ krajowy zapewnia, aby wyznaczeni członkowie personelu EBC byli zapraszani do udziału we wszelkich kontrolach na miejscu prowadzonych w odniesieniu do istotnego nadzorowanego podmiotu lub istotnej nadzorowanej grupy. EBC może określić liczbę członków swojego personelu, którzy uczestniczą w takich czynnościach w charakterze obserwatorów.
5. W kontekście skonsolidowanego nadzoru i kolegiów organów nadzoru, w sytuacji gdy jednostka dominująca ma siedzibę w państwie członkowskim strefy euro lub uczestniczącym państwie członkowskim spoza strefy euro, EBC jako właściwy organ jest konsolidującym organem nadzoru i przewodniczy kolegium organów nadzoru. EBC zaprasza odpowiedni blisko współpracujący właściwy organ krajowy do wyznaczenia członka swojego personelu w charakterze obserwatora. EBC może działać poprzez wydawanie instrukcji odpowiedniemu blisko współpracującemu właściwemu organowi krajowemu.
Artykuł 116
Decyzje w odniesieniu do istotnych nadzorowanych podmiotów i istotnych nadzorowanych grup
1. Bez uszczerbku dla uprawnień właściwych organów krajowych w odniesieniu do zadań nie powierzonych EBC na mocy rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego blisko współpracujący właściwy organ krajowy przyjmuje decyzje w odniesieniu do istotnych nadzorowanych podmiotów lub istotnych nadzorowanych grup w swoim państwie członkowskim jedynie na podstawie instrukcji EBC. Blisko współpracujący właściwy organ krajowy może także zwracać się do EBC o instrukcje.
2. Blisko współpracujący właściwy organ krajowy natychmiast udostępnia EBC wszelkie decyzje dotyczące istotnych nadzorowanych podmiotów lub istotnych nadzorowanych grup.
3. Blisko współpracujący właściwy organ krajowy informuje EBC: a) o decyzjach przez siebie przyjmowanych na podstawie uprawnień w odniesieniu do zadań nie powierzonych EBC na podstawie rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego; oraz b) o decyzjach, które przyjmuje zgodnie z instrukcjami EBC, lub z przepisami niniejszej części.
TYTUŁ 4
BLISKA WSPÓŁPRACA W ODNIESIENIU DO MNIEJ ISTOTNYCH NADZOROWANYCH PODMIOTÓW I MNIEJ ISTOTNYCH NADZOROWANYCH GRUP
Artykuł 117
Nadzór nad mniej istotnymi nadzorowanymi podmiotami i mniej istotnymi nadzorowanymi grupami
1. Przepisy części VII stosuje się odpowiednio do mniej istotnych nadzorowanych podmiotów i mniej istotnych nadzorowanych grup w blisko współpracujących uczestniczących państwach członkowskich zgodnie z poniższymi przepisami.
2. W celu zapewnienia spójności rezultatów działania Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego EBC może wydawać ogólne instrukcje i wytyczne oraz kierować wnioski do blisko współpracującego właściwego organu krajowego, aby ten przyjął decyzje nadzorcze w odniesieniu do mniej istotnych nadzorowanych podmiotów i mniej istotnych nadzorowanych grup mających siedziby w blisko współpracującym uczestniczącym państwie członkowskim. Takie ogólne instrukcje, wytyczne i wnioski mogą odnosić się do grup lub kategorii instytucji kredytowych.
3. EBC może także zwracać się do blisko współpracującego właściwego organu krajowego z wnioskiem o dokonanie bardziej szczegółowej oceny konkretnych aspektów istotnej procedury właściwego organu krajowego, zgodnie z art. 6 ust. 7 lit. c) ppkt (ii) rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.
TYTUŁ 5
PROCEDURA W PRZYPADKU BRAKU ZGODY BLISKO WSPÓŁPRACUJĄCEGO UCZESTNICZĄCEGO PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO
Artykuł 118
Procedura w przypadku braku zgody z projektem decyzji Rady ds. Nadzoru w myśl art. 7 ust. 8 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego
1. EBC informuje blisko współpracujący właściwy organ krajowy o kompletnym projekcie decyzji Rady ds. Nadzoru dotyczącej nadzorowanych podmiotów lub nadzorowanych grup zlokalizowanych w blisko współpracującym uczestniczącym państwie członkowskim, z zastrzeżeniem wymogów prawa unijnego dotyczących poufności.
2. Jeżeli blisko współpracujący właściwy organ krajowy nie zgadza się z kompletnym projektem decyzji Rady ds. Nadzoru, zawiadamia Radę Prezesów o uzasadnieniu swojego braku zgody w ciągu pięciu dni roboczych od otrzymania kompletnego projektu decyzji.
3. Rada Prezesów podejmuje decyzję w sprawie w terminie pięciu dni roboczych od dnia otrzymania takiego zawiadomienia, uwzględniając w pełni podane uzasadnienie braku zgody, i przedstawia blisko współpracującemu właściwemu organowi krajowemu pisemne uzasadnienie swojej decyzji.
4. Blisko współpracujące uczestniczące państwo członkowskie może zwrócić się do EBC o zakończenie bliskiej współpracy ze skutkiem natychmiastowym. W takim przypadku blisko współpracujące uczestniczące państwo członkowskie nie będzie związane przedmiotową decyzją Rady Prezesów.
Artykuł 119
Procedura w przypadku braku zgody ze sprzeciwem Rady Prezesów wobec projektu decyzji Rady ds. Nadzoru w myśl art. 7 ust. 7 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego
1. EBC informuje blisko współpracujący właściwy organ krajowy o sprzeciwie Rady Prezesów wobec kompletnego projektu decyzji Rady ds. Nadzoru.
2. Jeżeli blisko współpracujący właściwy organ krajowy nie zgadza się ze sprzeciwem Rady Prezesów wobec kompletnego projektu decyzji Rady ds. Nadzoru, zawiadamia EBC o uzasadnieniu swojego braku zgody w ciągu pięciu dni roboczych od otrzymania sprzeciwu Rady Prezesów.
3. W terminie 30 dni od otrzymania od blisko współpracującego właściwego organu krajowego zawiadomienia o jego braku zgody wraz z uzasadnieniem, Rada Prezesów przedstawia pisemną opinię dotyczącą tego braku zgody, w której, podając uzasadnienie, podtrzymuje lub wycofuje swój sprzeciw. EBC informuje o tym blisko współpracujący właściwy organ krajowy.
4. Jeżeli Rada Prezesów podtrzyma swój sprzeciw, blisko współpracujący właściwy organ krajowy może, w terminie pięciu dni od otrzymania informacji o podtrzymaniu sprzeciwu przez Radę Prezesów, powiadomić EBC o tym, że nie będzie związany żadną decyzją podjętą po zmianie wstępnego kompletnego projektu decyzji, wobec którego Rada Prezesów wyraża sprzeciw.
EBC rozważa wówczas ewentualne zawieszenie lub zakończenie bliskiej współpracy z blisko współpracującym właściwym organem krajowym, należycie uwzględniając skuteczność nadzoru, i podejmuje decyzję w sprawie. W szczególności EBC bierze pod uwagę względy określone w art. 7 ust. 7 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.
CZĘŚĆ X
SANKCJE ADMINISTRACYJNE
TYTUŁ 1
DEFINICJE I STOSUNEK DO ROZPORZĄDZENIA RADY (WE) NR 2532/98 (17)
Artykuł 120
Definicja sankcji administracyjnych
W rozumieniu niniejszej części „sankcje administracyjne” oznaczają którekolwiek z poniższych:
a)
administracyjne sankcje finansowe zdefiniowane i nakładane zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego;
b)
grzywny lub okresowe kary pieniężne, o których mowa w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 2532/98, nakładane zgodnie z art. 18 ust. 7 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.
Artykuł 121
Stosunek do rozporządzenia (WE) nr 2532/98
1. Dla celów procedur, o których mowa w art. 18 ust. 1 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, zastosowanie mają tylko przepisy proceduralne zawarte w niniejszym rozporządzeniu, zgodnie z art. 18 ust. 4 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.
2. Dla celów procedur, o których mowa w art. 18 ust. 7 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, przepisy proceduralne zawarte w niniejszym rozporządzeniu uzupełniają przepisy rozporządzenia (WE) nr 2532/98 i są stosowane zgodnie z art. 25 i 26 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.
Artykuł 122
Uprawnienia EBC do nakładania sankcji administracyjnych zgodnie z art. 18 ust. 7 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego
EBC nakłada sankcje administracyjne w rozumieniu art. 120 lit. b) w przypadku nieprzestrzegania obowiązków wynikających z rozporządzeń i decyzji EBC dotyczących:
a)
istotnych nadzorowanych podmiotów; lub
b)
mniej istotnych nadzorowanych podmiotów w przypadkach, gdy rozporządzenia lub decyzje EBC nakładają na mniej istotne nadzorowane podmioty obowiązki wobec EBC.
TYTUŁ 2
PRZEPISY PROCEDURALNE DOTYCZĄCE NAKŁADANIA SANKCJI ADMINISTRACYJNYCH INNYCH NIŻ OKRESOWE KARY PIENIĘŻNE, NA NADZOROWANE PODMIOTY W PAŃSTWACH CZŁONKOWSKICH STREFY EURO
Artykuł 123
Ustanowienie niezależnej jednostki dochodzeniowej
1. EBC ustanowi wewnętrzną niezależną jednostkę dochodzeniową (dalej zwaną „jednostką dochodzeniową”) złożoną z funkcjonariuszy dochodzeniowych.
2. Funkcjonariusze dochodzeniowi nie mogą w czasie wykonywania tej funkcji, ani w okresie dwóch lat przed jej objęciem, bezpośrednio ani pośrednio brać udziału w sprawowaniu nadzoru nad danym nadzorowanym podmiotem ani udzielaniu temu podmiotowi zezwolenia.
3. Funkcjonariusze dochodzeniowi wykonują swoje funkcje dochodzeniowe w sposób niezależny od Rady ds. Nadzoru i Rady Prezesów i nie biorą udziału w posiedzeniach Rady ds. Nadzoru i Rady Prezesów.
Artykuł 124
Przekazanie domniemanego naruszenia jednostce dochodzeniowej
W przypadkach gdy EBC przy wykonywaniu swoich obowiązków na podstawie rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego stwierdzi, że istnieją podstawy aby przypuszczać, że doszło do popełnienia jednego lub większej ilości naruszeń
a)
odpowiedniego bezpośrednio obowiązującego prawa unijnego, w myśl art. 18 ust. 1 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, jeśli naruszenie takie popełnia lub popełnił istotny nadzorowany podmiot mający siedzibę w państwie członkowskim strefy euro; lub
b)
rozporządzenia lub decyzji EBC, o jakich mowa w art. 18 ust. 7 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego przez nadzorowany podmiot mający siedzibę w państwie członkowskim strefy euro;
EBC przekaże sprawę jednostce dochodzeniowej.
Artykuł 125
Uprawnienia jednostki dochodzeniowej
1. Dla celów prowadzenia dochodzeń dotyczących domniemanych naruszeń, o jakich mowa w art. 124, jednostka dochodzeniowa może korzystać z uprawnień przysługujących EBC na mocy rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.
2. W przypadku kierowania wniosków do danego nadzorowanego podmiotu na podstawie uprawnień przysługujących EBC zgodnie z rozporządzeniem w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego w związku z prowadzonym dochodzeniem, jednostka dochodzeniowa wskazuje przedmiot i cel dochodzenia.
3. Jednostka dochodzeniowa przy wykonywaniu swoich zadań ma prawo wglądu do wszelkich dokumentów i informacji zgromadzonych przez EBC, oraz w stosownych przypadkach, przez odpowiednie właściwe organy krajowe, w ramach ich działalności nadzorczej.
Artykuł 126
Prawa związane z procedurą
1. Po zakończeniu dochodzenia, a przed sporządzeniem i przedłożeniem Radzie ds. Nadzoru kompletnego projektu decyzji, jednostka dochodzeniowa pisemnie powiadamia zainteresowany nadzorowany podmiot o dokonanych ustaleniach i ewentualnych zgłoszonych zarzutach.
2. W powiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, jednostka dochodzeniowa informuje zainteresowany nadzorowany podmiot, że przysługuje mu uprawnienie do przedstawienia na piśmie stanowiska dotyczącego ustaleń faktycznych i zarzutów zgłoszonych wobec podmiotu, przedstawionych w powiadomieniu, w tym wskazując poszczególne przepisy, które miały zostać naruszone, jednocześnie wyznaczając rozsądny termin na przedłożenie takiego pisemnego stanowiska. EBC nie jest zobowiązany uwzględnić pisemnego stanowiska złożonego po upływie terminu wyznaczonego przez jednostkę dochodzeniową.
3. Jednostka dochodzeniowa może także, po dokonaniu powiadomienia zgodnie z ust. 1, zaprosić zainteresowany nadzorowany podmiot do uczestnictwa w ustnym przesłuchaniu. Strony podlegające dochodzeniu mogą podczas przesłuchania być reprezentowane lub korzystać z pomocy prawników lub innych specjalistów. Ustne przesłuchania nie są otwarte dla publiczności.
4. Prawo dostępu do dokumentacji zgromadzonej przez jednostkę dochodzeniową określa się zgodnie z art. 32.
Artykuł 127
Badanie dokumentacji przez Radę ds. Nadzoru
1. W przypadku stwierdzenia, że na nadzorowany podmiot należy nałożyć sankcję administracyjną, jednostka dochodzeniowa przedkłada Radzie ds. Nadzoru kompletny projekt decyzji stwierdzającej, że zainteresowany nadzorowany podmiot popełnił naruszenie i określającej sankcję administracyjną, jaka ma zostać nałożona. Jednostka dochodzeniowa przedkłada Radzie ds. Nadzoru także dokumentację prowadzonego dochodzenia.
2. Jednostka dochodzeniowa opiera swoją propozycję kompletnego projektu decyzji jedynie na stanie faktycznym i zarzutach, co do których nadzorowany podmiot miał możliwość się wypowiedzieć.
3. Jeżeli Rada ds. Nadzoru stwierdzi, że dokumentacja przedłożona przez jednostkę dochodzeniową jest niekompletna, może zwrócić akta jednostce dochodzeniowej, wraz z uzasadnionym wnioskiem o dodatkowe informacje. Artykuł 125 stosuje się odpowiednio.
4. Jeżeli Rada ds. Nadzoru na podstawie kompletnej dokumentacji zgadza się z propozycją kompletnego projektu decyzji przedłożonego przez jednostkę dochodzeniową w odniesieniu do jednego lub większej liczby naruszeń oraz uzasadnienia faktycznego dla takiej decyzji, przyjmuje kompletny projekt decyzji przedłożony przez jednostkę dochodzeniową w odniesieniu do naruszenia bądź naruszeń, co do których zgadza się, że zostały popełnione. W zakresie, w jakim Rada ds. Nadzoru nie zgadza się z propozycją, decyzję podejmuje się zgodnie z właściwymi ustępami niniejszego artykułu.
5. Jeżeli Rada ds. Nadzoru na podstawie kompletnej dokumentacji stwierdzi, że stan faktyczny opisany w propozycji kompletnego projektu decyzji, o jakim mowa w ust. 1, nie przedstawia dostatecznych dowodów popełnienia naruszenia, o jakim mowa w art. 124, może przyjąć kompletny projekt decyzji zamykającej sprawę.
6. Jeżeli Rada ds. Nadzoru na podstawie kompletnej dokumentacji zgadza się z ustaleniem jednostki dochodzeniowej, zawartym w propozycji kompletnego projektu decyzji, że nadzorowany podmiot popełnił naruszenie, lecz nie zgadza się z propozycją dotyczącą sankcji administracyjnej, przyjmuje kompletny projekt decyzji określającej sankcję administracyjną, jaką uważa za właściwą.
7. Jeżeli Rada ds. Nadzoru na podstawie kompletnej dokumentacji nie zgadza się z propozycją jednostki dochodzeniowej, lecz stwierdza popełnienie przez nadzorowany podmiot innego naruszenia lub inną podstawę faktyczną dla propozycji jednostki dochodzeniowej, informuje na piśmie nadzorowany podmiot o swoich ustaleniach i zarzutach zgłoszonych przeciwko niemu. Artykuł 126 ust. 2-4 stosuje się odpowiednio w odniesieniu do Rady ds. Nadzoru.
8. Rada ds. Nadzoru przygotowuje kompletny projekt decyzji określającej, czy zainteresowany nadzorowany podmiot popełnił naruszenie i określającej sankcje administracyjne, jeśli takie mają zostać zastosowane.
9. Kompletne projekty decyzji przyjęte przez Radę ds. Nadzoru, które mają zostać zaproponowane Radzie Prezesów, mogą być oparte jedynie na stanie faktycznym i zarzutach, co do których nadzorowany podmiot miał możliwość się wypowiedzieć.
Artykuł 128
Definicja całkowitego rocznego obrotu jako górnej granicy administracyjnych sankcji finansowych
Całkowity roczny obrót, o jakim mowa w art. 18 ust. 1 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, oznacza roczny obrót nadzorowanego podmiotu w rozumieniu art. 67 dyrektywy 2013/36/UE według najnowszego dostępnego rocznego sprawozdania finansowego tego podmiotu. Jeżeli nadzorowany podmiot, który popełnił naruszenie, należy do istotnej nadzorowanej grupy, odpowiedni całkowity roczny obrót stanowi całkowity roczny obrót wynikający z najnowszego dostępnego rocznego sprawozdania finansowego nadzorowanej grupy.
TYTUŁ 3
OKRESOWE KARY PIENIĘŻNE
Artykuł 129
Przepisy proceduralne dotyczące okresowych kar pieniężnych
1. W przypadku naruszenia o charakterze ciągłym rozporządzenia lub decyzji nadzorczej EBC, EBC może nałożyć okresową karę pieniężną w celu zmuszenia zainteresowanych osób do stosowania się do rozporządzenia lub decyzji nadzorczej. EBC stosuje przepisy proceduralne określone w art. 22 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego i tytule 2 części III niniejszego rozporządzenia.
2. Okresowa kara pieniężna musi być skuteczna i proporcjonalna. Okresową karę pieniężną oblicza się za każdy dzień trwania naruszenia do czasu, aż zainteresowana osoba zastosuje się do rozporządzenia lub decyzji nadzorczej EBC.
3. Górną granicę okresowej kary pieniężnej określa się zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2532/98. Właściwy okres rozpoczyna bieg w dniu określonym w decyzji nakładającej okresową karę pieniężną. Najwcześniejszą datą wyznaczoną w decyzji jest dzień powiadomienia zainteresowanej osoby przez EBC na piśmie o uzasadnieniu nałożenia okresowej kary pieniężnej.
4. Okresowa kara pieniężna może zostać nałożona na okres nie dłuższy niż sześć miesięcy od daty określonej w decyzji, o jakiej mowa w ust. 3.
TYTUŁ 4
TERMINY
Artykuł 130
Termin przedawnienia w odniesieniu do nałożenia sankcji administracyjnych
1. Uprawnienie EBC do nałożenia sankcji administracyjnych na nadzorowane podmioty ulega przedawnieniu z upływem pięciu lat od dnia popełnienia naruszenia. W przypadku trwających lub powtarzanych naruszeń termin przedawnienia biegnie od dnia ustania naruszenia.
2. Wszelkie działania podjęte przez EBC w celu dochodzenia lub wszczęcia postępowania w odniesieniu do naruszeń na podstawie art. 124 przerywają bieg terminu przedawnienia w odniesieniu do nałożenia sankcji administracyjnych. Bieg przedawnienia ulega przerwaniu z chwilą powiadomienia zainteresowanego nadzorowanego podmiotu o czynności.
3. Każde przerwanie przedawnienia powoduje, że biegnie ono na nowo. Jednakże termin przedawnienia upływa najpóźniej w dniu zakończenia okresu równego dwukrotności terminu przedawnienia, jeżeli w tym czasie EBC nie nałożył sankcji administracyjnej. Okres ten może ulec przedłużeniu o okresy zawieszenia biegu przedawnienia zgodnie z ust. 5.
4. Termin przedawnienia w odniesieniu do nałożenia sankcji administracyjnych ulega zawieszeniu przez okres, w czasie którego decyzja Rady Prezesów EBC jest przedmiotem przeglądu dokonywanego przez Administracyjną Radę Odwoławczą lub postępowania odwoławczego przed Trybunałem Sprawiedliwości.
5. Termin przedawnienia ulega także zawieszeniu na czas trwania postępowania karnego przeciwko nadzorowanemu podmiotowi w związku z tymi samymi okolicznościami.
Artykuł 131
Termin przedawnienia dla egzekwowania sankcji administracyjnych
1. Uprawnienie EBC do egzekwowania decyzji podjętej zgodnie z art. 18 ust. 1 i 7 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego ulega przedawnieniu po upływie pięciu lat począwszy od dnia podjęcia przedmiotowej decyzji.
2. Wszelkie działania EBC zmierzające do wyegzekwowania płatności lub warunków zapłaty sankcji administracyjnych powodują przerwanie biegu przedawnienia egzekwowania sankcji administracyjnych.
3. Każde przerwanie przedawnienia powoduje, że biegnie ono na nowo.
4. Przedawnienie egzekwowania sankcji administracyjnych ulega zawieszeniu na okres:
a)
przyznanego czasu na zapłatę;
b)
zawieszenia egzekucji płatności na podstawie decyzji Rady Prezesów EBC lub Trybunału Sprawiedliwości.
TYTUŁ 5
PUBLIKACJA DECYZJI I WYMIANA INFORMACJI
Artykuł 132
Publikacja decyzji dotyczących sankcji administracyjnych
1. EBC publikuje na swojej stronie internetowej, bez zbędnej zwłoki i po uprzednim powiadomieniu o decyzji zainteresowanego nadzorowanego podmiotu, decyzje nakładające sankcje administracyjne w rozumieniu art. 120 na nadzorowane podmioty w uczestniczących państwach członkowskich, w tym informacje dotyczące rodzaju i charakteru naruszenia oraz tożsamości osoby fizycznej lub prawnej, na którą nałożono sankcje, chyba że taka publikacja mogłaby:
a)
zagrozić stabilności rynków finansowych lub toczącemu się dochodzeniu w sprawie karnej; lub
b)
spowodować, na ile można to ustalić, niewspółmierną szkodę dla zainteresowanych nadzorowanych podmiotów.
W takich sytuacjach decyzje dotyczące sankcji administracyjnych publikuje się z zachowaniem anonimowości. Ewentualnie, jeżeli okoliczności, o których mowa powyżej, prawdopodobnie przestaną występować w przeciągu rozsądnego okresu, opublikowanie tego rodzaju danych można opóźnić o taki okres.
2. Jeżeli od decyzji, o której mowa w ust. 1, wniesiono odwołanie do Trybunału Sprawiedliwości, EBC bez zbędnej zwłoki publikuje na swojej urzędowej stronie internetowej informację o statusie i wyniku postępowania odwoławczego.
3. EBC zapewni, aby informacje publikowane zgodnie z ust. 1 i 2 pozostawały na jego urzędowej stronie internetowej przynajmniej przez pięć lat.
Artykuł 133
Informowanie EBA
Bez uszczerbku dla wymogów dotyczących zachowania tajemnicy służbowej, o której mowa w art. 27 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, EBC informuje EUNB o wszystkich sankcjach administracyjnych w rozumieniu art. 120, nałożonych na nadzorowane podmioty w państwach członkowskich strefy euro, w tym również o odwołaniach w odniesieniu do takich sankcji i wyniku tych odwołań.
TYTUŁ 6
WSPÓŁPRACA POMIĘDZY EBC A WŁAŚCIWYMI ORGANAMI KRAJOWYMI PAŃSTW CZŁONKOWSKICH STREFY EURO W ODNIESIENIU DO ART. 18 UST. 5 ROZPORZĄDZENIA W SPRAWIE JEDNOLITEGO MECHANIZMU NADZORCZEGO
Artykuł 134
Istotne nadzorowane podmioty
1. W odniesieniu do istotnych nadzorowanych podmiotów właściwy organ krajowy może wszcząć postępowanie jedynie na żądanie EBC, gdy jest to niezbędne ze względu na wykonywanie zadań powierzonych EBC na mocy rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego w celu podjęcia działań zmierzających do zapewnienia nałożenia odpowiednich sankcji w sytuacjach nieobjętych art. 18 ust. 1 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego. Przypadki takie obejmują stosowanie:
a)
sankcji o charakterze niepieniężnym w przypadku naruszenia bezpośrednio obowiązujących przepisów prawa unijnego, a także sankcji finansowych w przypadku naruszenia bezpośrednio obowiązujących przepisów prawa unijnego przez osoby fizyczne;
b)
sankcji finansowych lub sankcji o charakterze niepieniężnym w przypadku naruszenia przez osoby prawne lub fizyczne przepisów prawa krajowego transponującego odpowiednie dyrektywy Unii;
c)
sankcji finansowych lub sankcji o charakterze niepieniężnym nakładanych zgodnie z właściwym prawem krajowym przyznającym właściwym organom krajowym państw członkowskich strefy euro szczególne uprawnienia, które nie są obecnie wymagane na mocy prawa unijnego.
Postanowienia niniejszego ustępu nie naruszają możliwości wszczęcia przez właściwy organ krajowy postępowania z własnej inicjatywy w zakresie stosowania prawa krajowego w odniesieniu do zadań niepowierzonych EBC.
2. Właściwy organ krajowy może zwrócić się do EBC o wszczęcie postępowania w przypadkach, o których mowa w ust. 1.
3. Właściwy organ krajowy uczestniczącego państwa członkowskiego powiadamia EBC o zakończeniu procedury zmierzającej do nałożenia sankcji, rozpoczętej na żądanie EBC zgodnie z ust. 1. W szczególności właściwy organ krajowy poinformuje EBC w razie nałożenia sankcji.
Artykuł 135
Sprawozdawczość w odniesieniu do mniej istotnych nadzorowanych podmiotów
Właściwy organ krajowy regularnie powiadamia EBC o wszelkich sankcjach administracyjnych nałożonych na mniej istotne nadzorowane podmioty w związku z wykonywaniem jego zadań nadzorczych.
TYTUŁ 7
PRZESTĘPSTWA
Artykuł 136
Stan faktyczny wskazujący na możliwość popełnienia przestępstwa
W sytuacjach, gdy w związku z wykonywaniem zadań wynikających z rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego EBC ma podstawy, aby podejrzewać, że popełniono przestępstwo, wnioskuje do odpowiedniego właściwego organu krajowego, aby przekazał sprawę odnośnym organom w celu przeprowadzenia dochodzenia i ewentualnego śledztwa zgodnie z prawem krajowym.
TYTUŁ 8
WPŁYWY Z OPŁAT
Artykuł 137
Wpływy z sankcji
Wpływy pochodzące z sankcji administracyjnych nałożonych przez EBC zgodnie z art. 18 ust. 1 i 7 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego stanowią własność EBC.
CZĘŚĆ XI
DOSTĘP DO INFORMACJI, SPRAWOZDAWCZOŚĆ, DOCHODZENIA I KONTROLE NA MIEJSCU
TYTUŁ 1
PRZEPISY OGÓLNE
Artykuł 138
Współpraca pomiędzy EBC i właściwymi organami krajowymi w odniesieniu do uprawnień, o których mowa w art. 10-13 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego
Przepisy niniejszej części mają zastosowanie wobec istotnych nadzorowanych podmiotów. Stosuje się je także wobec mniej istotnych nadzorowanych podmiotów, jeżeli EBC zdecyduje, zgodnie z art. 6 ust. 5 lit. d) rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, skorzystać z uprawnień określonych w art. 10-13 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego w odniesieniu do mniej istotnego nadzorowanego podmiotu. Pozostaje to jednakże bez uszczerbku dla uprawnień właściwych organów krajowych do bezpośredniego nadzorowania mniej istotnych nadzorowanych podmiotów na podstawie art. 6 ust. 6 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.
TYTUŁ 2
WSPÓŁPRACA DOTYCZĄCA WEZWAŃ DO UDZIELENIA INFORMACJI
Artykuł 139
Wezwanie do udzielenia informacji ad hoc na podstawie art. 10 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego
1. Zgodnie z art. 10 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego oraz z zastrzeżeniem stosownego prawa unijnego i zgodnie z nim, EBC może wezwać osobę prawną lub fizyczną określoną w art. 10 ust. 1 do udzielenia wszelkich informacji niezbędnych do wykonywania zadań powierzonych mu na mocy rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego. EBC określa odnośne informacje oraz rozsądny termin, w jakim mają zostać udzielone.
2. Przed wezwaniem do udzielenia informacji w trybie art. 10 ust. 1 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, EBC wykorzystuje informacje, które już są mu dostępne.
3. EBC udostępnia odpowiedniemu właściwemu organowi krajowemu kopie informacji uzyskanych od osoby prawnej lub fizycznej, do której skierowane było wezwanie do udzielenia informacji.
TYTUŁ 3
SPRAWOZDAWCZOŚĆ
Artykuł 140
Zadania związane ze sprawozdawczością nadzorczą wobec właściwych organów
1. EBC jest odpowiedzialny za zapewnienie przestrzegania właściwych przepisów prawa unijnego, które nakładają na instytucje kredytowe zobowiązania w zakresie sprawozdawczości wobec właściwych organów.
2. W tym celu EBC ma zobowiązania i uprawnienia w odniesieniu do istotnych nadzorowanych podmiotów określone we właściwych przepisach prawa unijnego dotyczących sprawozdawczości nadzorczej. Właściwe organy krajowe mają zobowiązania i uprawnienia w odniesieniu do mniej istotnych nadzorowanych podmiotów określone w odpowiednich przepisach prawa unijnego dotyczących sprawozdawczości wobec właściwych organów.
3. Niezależnie od przepisów ust. 2 i jeżeli nie postanowiono inaczej, każdy nadzorowany podmiot przekazuje swojemu odpowiedniemu właściwemu organowi krajowemu informacje, które zgodnie z właściwym prawem unijnym należy przekazywać regularnie. Jeżeli wyraźnie nie postanowiono inaczej, wszelkie informacje objęte sprawozdawczością nadzorowanych podmiotów przekazują one do właściwych organów krajowych. Właściwe organy krajowe dokonują wstępnego sprawdzenia danych i udostępniają informacje EBC.
4. EBC organizuje proces zbierania i kontroli jakości danych przekazywanych przez nadzorowane podmioty z zastrzeżeniem stosownego prawa unijnego oraz wykonawczych standardów technicznych EUNB i zgodnie z nimi.
Artykuł 141
Wezwanie do udzielenia informacji, które powinny być przekazywane w regularnych odstępach w myśl art. 10 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego
1. Na podstawie art. 10 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, a w szczególności uprawnienia EBC do wezwania do udzielenia informacji, które powinny być przekazywane w regularnych odstępach i w określonych formatach do celów nadzorczych i związanych z nimi celów statystycznych, oraz z zastrzeżeniem stosownego prawa unijnego i zgodnie z nim, EBC może wezwać nadzorowane podmioty do przekazania dodatkowych informacji nadzorczych kiedykolwiek informacje takie okażą się niezbędne dla wykonywania przez EBC zadań powierzonych mu przez rozporządzenie w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego. Z zastrzeżeniem warunków określonych w stosownym prawie unijnym, EBC może określić w szczególności kategorie przekazywanych informacji, a także procesy, formaty, częstotliwość oraz terminy przekazywania tych informacji.
2. Jeżeli EBC wzywa osoby prawne lub fizyczne, jak zostało to określone w art. 10 ust. 1 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, do udzielenia informacji, które powinny być przekazywane w regularnych odstępach, art. 140 ust. 3 i 4 niniejszego rozporządzenia stosuje się odpowiednio.
TYTUŁ 4
WSPÓŁPRACA W ODNIESIENIU DO OGÓLNYCH CZYNNOŚCI WYJAŚNIAJĄCYCH
Artykuł 142
Wszczęcie ogólnych czynności wyjaśniających zgodnie z art. 11 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego
EBC prowadzi dochodzenie dotyczące jakichkolwiek osób prawnych lub fizycznych, o jakich mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego na podstawie decyzji EBC. Decyzja ta zawiera:
a)
podstawę prawną i cel decyzji;
b)
wyrażenie zamiaru realizacji uprawnień określonych w art. 11 ust. 1 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego;
c)
stwierdzenie, że utrudnianie dochodzenia przez osobę, wobec której prowadzone jest dochodzenie, stanowi naruszenie decyzji EBC w rozumieniu art. 18 ust. 7 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, bez uszczerbku dla prawa krajowego, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.
TYTUŁ 5
KONTROLE NA MIEJSCU
Artykuł 143
Decyzja EBC o przeprowadzeniu kontroli na miejscu zgodnie z art. 12 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego
1. Zgodnie z art. 12 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, w celu wykonania zadań powierzonych mu na mocy rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, EBC wyznacza zespoły ds. kontroli na miejscu, zgodnie z art. 144, dla prowadzenia wszelkich niezbędnych kontroli w lokalach osób prawnych, o jakich mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.
2. Bez uszczerbku dla art. 142 i zgodnie z art. 12 ust. 3 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, kontrole na miejscu prowadzone są w oparciu o decyzję EBC, która zawiera co najmniej:
a)
podstawę prawną i cel kontroli na miejscu; oraz
b)
stwierdzenie, że wszelkie utrudnianie dochodzenia przez osobę prawną, wobec której prowadzona jest kontrola, stanowi naruszenie decyzji EBC w rozumieniu art. 18 ust. 7 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, bez uszczerbku dla prawa krajowego, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.
3. Jeżeli kontrola na miejscu następuje po dochodzeniu prowadzonym na podstawie decyzji EBC, o jakiej mowa w art. 142, oraz pod warunkiem że kontrola na miejscu ma ten sam cel i zakres, co dochodzenie, urzędnicy i inne osoby upoważnione przez EBC i właściwy organ krajowy do przeprowadzenia kontroli na miejscu mogą wejść do wszelkich lokali i na teren, które stanowią miejsce prowadzenia działalności gospodarczej osób prawnych, wobec których prowadzone jest dochodzenie na podstawie tej samej decyzji zgodnie z art. 12 ust. 2 i 4 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego i bez uszczerbku dla art. 13 tego rozporządzenia.
Artykuł 144
Ustanowienie i skład zespołów ds. kontroli na miejscu
1. Do obowiązków EBC należy ustanowienie i wyznaczenie składu zespołów ds. kontroli na miejscu, przy udziale właściwych organów krajowych, zgodnie z art. 12 rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.
2. EBC wyznacza przewodniczącego zespołu ds. kontroli na miejscu spośród członków personelu EBC i właściwego organu krajowego.
3. EBC i właściwe organy krajowe konsultują się ze sobą nawzajem i uzgadniają sposób wykorzystania zasobów właściwego organu krajowego w odniesieniu do zespołów ds. kontroli na miejscu.
Artykuł 145
Procedura i powiadomienie o kontroli na miejscu
1. EBC powiadamia osobę prawną, wobec której prowadzona jest kontrola, o decyzji EBC, o której mowa w art. 143 ust. 2 oraz o osobach członków zespołu ds. kontroli na miejscu przynajmniej 5 dni roboczych przed rozpoczęciem kontroli na miejscu. Powiadamia także właściwy organ krajowy państwa członkowskiego, w którym ma być przeprowadzona kontrola na miejscu przynajmniej tydzień przed powiadomieniem osoby prawnej, wobec której prowadzona jest ta kontrola.
2. Jeżeli wymaga tego właściwe i skuteczne przeprowadzenie kontroli, EBC może przeprowadzić kontrolę na miejscu bez uprzedniego powiadomienia nadzorowanego podmiotu. EBC zawiadamia właściwy organ krajowy najwcześniej jak to możliwe przed rozpoczęciem takiej kontroli na miejscu.
Artykuł 146
Prowadzenie kontroli na miejscu
1. Osoby biorące udział w prowadzeniu kontroli na miejscu stosują się do poleceń przewodniczącego zespołu ds. kontroli na miejscu.
2. W przypadku gdy kontrola prowadzona jest wobec istotnego nadzorowanego podmiotu, przewodniczący zespołu ds. kontroli na miejscu jest odpowiedzialny za koordynację działań pomiędzy zespołem ds. kontroli na miejscu a wspólnym zespołem nadzorczym prowadzącym nadzór nad tym istotnym nadzorowanym podmiotem.
CZĘŚĆ XII
PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE
Artykuł 147
Rozpoczęcie prowadzenia bezpośredniego nadzoru przez EBC w przypadkach gdy EBC obejmuje obowiązki po raz pierwszy
1. Przynajmniej na dwa miesiące przed dniem 4 listopada 2014 r. EBC skieruje decyzję do każdego nadzorowanego podmiotu, w stosunku do którego obejmuje obowiązki powierzone mu na mocy rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, potwierdzając, że podmiot ten jest istotnym nadzorowanym podmiotem. W przypadku podmiotów będących członkami istotnej nadzorowanej grupy EBC powiadamia o decyzji EBC nadzorowany podmiot na najwyższym szczeblu konsolidacji w uczestniczących państwach członkowskich oraz zapewnia odpowiednie poinformowanie wszystkich nadzorowanych podmiotów w ramach tej istotnej nadzorowanej grupy. Decyzje te są skuteczne od dnia 4 listopada 2014 r.
2. Niezależnie od przepisów ust. 1, jeżeli EBC rozpoczyna wykonywanie powierzonych mu zadań przed dniem 4 listopada 2014 r., kieruje decyzję do zainteresowanego podmiotu oraz do właściwego organu krajowego. Jeżeli w decyzji nie postanowiono inaczej, jest on skuteczna od momentu powiadomienia o niej. Odpowiedni właściwy organ krajowy należy poinformować o zamiarze podjęcia takiej decyzji najwcześniej jak to możliwe.
3. Przed przyjęciem decyzji zgodnie z ust. 1 EBC umożliwia właściwemu nadzorowanemu podmiotowi przedstawienie stanowiska na piśmie.
Artykuł 148
Określenie formatu sprawozdania opisującego historię nadzoru i profil ryzyka podmiotu, jakie właściwe organy krajowe przekazują EBC
1. Właściwe organy krajowe najpóźniej do dnia 4 sierpnia 2014 r. przekazują EBC nazwy instytucji kredytowych, którym wydały zezwolenia, wraz ze sprawozdaniem ich dotyczącym w formacie określonym przez EBC.
2. Niezależnie od przepisu ust. 1, jeżeli EBC rozpoczyna wykonywanie powierzonych mu zadań przed dniem 4 listopada 2014 r., może zwrócić się do właściwego organu krajowego o przekazanie nazw właściwych instytucji kredytowych wraz ze sprawozdaniem ich dotyczącym w formacie określonym przez EBC w rozsądnym terminie wskazanym w wezwaniu.
Artykuł 149
Ciągłość trwających procedur
1. Jeżeli EBC nie zdecyduje inaczej, w przypadkach, gdy właściwy organ krajowy wszczął procedury nadzorcze, w tym wspólne procedury, w stosunku do których na podstawie rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego EBC staje się kompetentny przed dniem 4 listopada 2014 r., zastosowanie mają procedury określone w art. 48.
2. Na zasadzie odstępstwa od art. 48 niniejszy artykuł stosuje się do wspólnych procedur.
Artykuł 150
Decyzje nadzorcze właściwych organów krajowych
Bez uszczerbku dla wykonywania przez EBC uprawnień na podstawie rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, decyzje nadzorcze podjęte przez właściwe organy krajowe przed dniem 4 listopada 2014 r. pozostają bez zmian.
Artykuł 151
Państwa członkowskie, których walutą stanie się euro
1. Z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli na podstawie art. 140 ust. 2 TFUE w stosunku do państwa członkowskiego uchylona zostanie derogacja, którą to państwo członkowskie jest objęte zgodnie z art. 139 TFUE, do procedur nadzorczych lub decyzji planowanych lub już podjętych przez właściwy organ krajowy tego państwa członkowskiego stosuje się odpowiednio art. 148-150.
2. Odniesienie do dnia 4 listopada 2014 r. zawarte w art. 149 i 150 należy interpretować jako odniesienie do dnia przyjęcia euro przez właściwe państwo członkowskie.
Artykuł 152
Kontynuacja istniejących ustaleń
Wszelkie istniejące ustalenia dotyczące współpracy zawarte przez właściwe organy krajowe z innymi organami przed dniem 4 listopada 2014 r., obejmujące przynajmniej w części zadania przekazane EBC na podstawie rozporządzenia w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego, pozostają w mocy. EBC może zdecydować o uczestniczeniu w takich istniejących ustaleniach dotyczących współpracy zgodnie z procedurą mającą zastosowanie do przedmiotowych ustaleń lub ustanowić nowe porozumienia o współpracy z osobami trzecimi, dotyczące zadań przekazanych EBC rozporządzeniem w sprawie Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego. Właściwy organ krajowy nadal stosuje istniejące ustalenia dotyczące współpracy jedynie w zakresie, w jakim nie zostaną one zastąpione ustaleniami dokonanymi przez EBC. W sytuacjach, gdy jest to niezbędne dla wykonywania istniejących ustaleń dotyczących współpracy, właściwy organ krajowy jest odpowiedzialny za udzielanie EBC pomocy, w szczególności poprzez wykonywanie swoich uprawnień i realizację swoich zobowiązań w koordynacji z EBC.
Artykuł 153
Przepisy końcowe
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.
Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 16 kwietnia 2014 r.