PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ RADY (EU) č. 1269/2012
ze dne 21. prosince 2012,
kterým se na základě částečného prozatímního přezkumu podle čl. 11 odst. 3 nařízení (ES) č. 1225/2009 mění prováděcí nařízení (EU) č. 585/2012, kterým se ukládá konečné antidumpingové clo na dovoz určitých bezešvých trubek a dutých profilů ze železa nebo oceli pocházejících mimo jiné z Ruska
RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na čl. 9 odst. 4 a čl. 11 odst. 3, 5 a 6 uvedeného nařízení,
s ohledem na návrh předložený Evropskou komisí (dále jen „Komise“) po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
1. POSTUP
1.1 Platná opatření
(1)
Nařízením (ES) č. 954/2006 (2) Rada v návaznosti na šetření (dále jen „původní šetření“) uložila konečné antidumpingové clo na dovoz určitých bezešvých trubek a dutých profilů ze železa nebo oceli pocházejících z Chorvatska, Rumunska, Ruska a Ukrajiny. Opatření měla podobu valorického antidumpingového cla v sazbě 24,1 % uloženého na dovoz od jednotlivě vyjmenovaných vyvážejících výrobců z Ruska, se zbytkovou celní sazbou 35,8 % na dovoz od všech ostatních společností z Ruska. Konečné antidumpingové clo pro skupinu, která je předmětem tohoto přezkumného šetření, OAO TMK (dále jen „skupina TMK“ nebo „žadatel“), složenou ze společností OAO Volzhsky Pipe Plant, OAO Taganrog Metallurgical Works, OAO Sinarsky Pipe Plant a OAO Seversky Tube Works, bylo uloženo v sazbě 35,8 %, což odpovídá zbytkové celní sazbě.
(2)
Nařízením (ES) č. 812/2008 (3) Rada po zahájení prozatímního přezkumu, o které požádala skupina TMK podle čl. 11 odst. 3 základního nařízení, (dále jen „přezkumné šetření“) změnila konečné antidumpingové clo na dovoz určitých bezešvých trubek a dutých profilů ze železa nebo oceli pro skupinu TMK na 27,2 %.
(3)
Prováděcím nařízením (EU) č. 585/2012 (4) Rada na základě přezkumu před pozbytím platnosti (dále jen „šetření v rámci přezkumu před pozbytím platnosti“) zachovala opatření uložená nařízením (ES) č. 954/2006 na dovoz bezešvých trubek a dutých profilů ze železa nebo oceli pocházejících z Ruska a Ukrajiny.
(4)
Opatřeními platnými v současné době jsou proto opatření uložená prováděcím nařízením (EU) č. 585/2012. Na skupinu TMK složenou ze společností OAO Volzhsky Pipe Plant, OAO Taganrog Metallurgical Works, OAO Sinarsky Pipe Plant a OAO Seversky Tube Works se vztahuje antidumpingové clo v sazbě 27,2 %.
1.2 Zahájení částečného prozatímního přezkumu
(5)
Oznámením zveřejněným v Úředním věstníku Evropské unie (dále jen „oznámení o zahájení přezkumu“) (5) Komise dne 14. října 2011 informovala o zahájení částečného prozatímního přezkumu antidumpingových opatření vztahujících se na dovoz určitých bezešvých trubek a dutých profilů ze železa nebo oceli pocházejících z Ruska podle čl. 11 odst. 3 základního nařízení.
(6)
Přezkum, jehož rozsah je omezen na posouzení dumpingu, byl zahájen na základě odůvodněné žádosti podané skupinou TMK. V žádosti poskytl žadatel důkazy prima facie o tom, že k vyrovnání účinků dumpingu působícího újmu není nutno nadále zachovávat současnou úroveň opatření.
1.3 Dotčené strany
(7)
Komise o zahájení částečného prozatímního přezkumu oficiálně informovala žadatele, orgány země vývozu a výrobní odvětví v Unii. Zúčastněné strany dostaly možnost předložit písemně svá stanoviska a požádat o slyšení ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení přezkumu.
(8)
Aby Komise získala informace potřebné pro své šetření, zaslala žadateli dotazník, na který odpověděl v dané lhůtě.
(9)
Komise si opatřila a ověřila veškeré informace, které považovala za nezbytné pro zjištění úrovně dumpingu. V prostorách žadatele a jeho obchodních společností ve spojení ZAO TMK Trade House (Moskva), TMK Warehouse Complex LLC (Lytkarino), TMK Europe GmbH (Kolín nad Rýnem), TMK Italia s.r.l. (Lecco) a TMK Global S.A. (Ženeva) byly provedeny inspekce.
1.4 Období přezkumného šetření
(10)
Šetření úrovně dumpingu se týkalo období od 1. října 2010 do 30. září 2011 (dále jen „období přezkumného šetření“).
2. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
2.1 Dotčený výrobek
(11)
Dotčený výrobek je tentýž jako výrobek vymezený v prováděcím nařízení (EU) č. 585/2012, jímž byla uložena v současnosti platná opatření, tj. bezešvé trubky a duté profily ze železa nebo oceli, kruhového průřezu, s vnějším průměrem nejvýše 406,4 mm, s hodnotou uhlíkového ekvivalentu (CEV) nejvýše 0,86 podle vzorce a chemického rozboru Světového svářečského institutu (IIW) (6), pocházející z Ruska, v současnosti kódů KN ex 7304 11 00, ex 7304 19 10, ex 7304 19 30, ex 7304 22 00, ex 7304 23 00, ex 7304 24 00, ex 7304 29 10, ex 7304 29 30, ex 7304 31 80, ex 7304 39 58, ex 7304 39 92, ex 7304 39 93, ex 7304 51 89, ex 7304 59 92 a ex 7304 59 93 (dále jen „dotčený výrobek“ nebo „bezešvé trubky a duté profily“).
2.2 Obdobný výrobek
(12)
Shodně s tím, co bylo zjištěno během původního šetření, jakož i během šetření v rámci přezkumu před pozbytím platnosti, potvrdilo stávající šetření, že výrobek vyráběný v Rusku a vyvážený do Unie, výrobek vyráběný a prodávaný na domácím trhu Ruska a výrobek, který v Unii vyrábějí a prodávají výrobci z Unie, má stejné základní fyzikální a technické vlastnosti a stejná konečná použití. Proto se tyto výrobky považují za obdobné ve smyslu čl. 1 odst. 4 základního nařízení.
3. DUMPING
3.1 Dumping dovozu během období přezkumného šetření
3.1.1 Běžná hodnota
(13)
Prodej na domácím trhu se uskutečňoval prostřednictvím společností ve spojení, ZAO TMK Trade House a TMK Warehouse, které bezešvé trubky a duté profily následně dále prodávaly nezávislým odběratelům v Rusku.
(14)
V souladu s čl. 2 odst. 2 základního nařízení bylo nejdříve u každého vyvážejícího výrobce posuzováno, zda byl celkový objem jeho domácího prodeje obdobného výrobku nezávislým odběratelům reprezentativní ve srovnání s celkovým objemem jeho vývozu do Unie, tj. zda celkový objem tohoto prodeje představoval alespoň 5 % celkového objemu vývozu dotčeného výrobku do Unie. Šetření prokázalo, že domácí prodeje byly u všech vyvážejících výrobců reprezentativní.
(15)
Dále bylo posuzováno, zda byl prodej každého typu obdobného výrobku prodávaného vyvážejícím výrobcem na jeho domácím trhu dostatečně reprezentativní pro účely čl. 2 odst. 2 základního nařízení. Prodej konkrétního typu výrobku na domácím trhu byl považován za dostatečně reprezentativní, pokud celkový objem tohoto typu výrobku prodaného žadatelem na domácím trhu nezávislým odběratelům v období přezkumného šetření představoval alespoň 5 % celkového objemu jeho prodeje srovnatelného typu výrobku na vývoz do Unie.
(16)
Podle čl. 2 odst. 4 základního nařízení bylo následně posuzováno, zda lze domácí prodej každého typu výrobku, jenž byl prodáván v reprezentativním množství, považovat za prodej uskutečněný v běžném obchodním styku. Za tímto účelem se u každého vyváženého typu výrobku určil podíl ziskového prodeje nezávislým odběratelům na domácím trhu za období přezkumného šetření.
(17)
V případě těch typů výrobku, u nichž se více než 80 % objemu prodeje na domácím trhu uskutečnilo za cenu vyšší než náklady a jejichž vážená průměrná prodejní cena byla rovna výrobním nákladům na jednotku nebo vyšší, byla běžná hodnota jednotlivých typů výrobku určena jako vážený průměr skutečných cen veškerého prodeje daného typu na domácím trhu bez ohledu na to, zda šlo o prodej ziskový, či nikoli.
(18)
Pokud objem ziskového prodeje určitého typu výrobku nepřesahoval 80 % celkového objemu prodeje daného typu výrobku nebo pokud vážená průměrná cena daného typu výrobku nedosahovala výrobních nákladů na jednotku, byla běžná hodnota založena na skutečné ceně na domácím trhu, která byla určena jako vážená průměrná cena pouze ziskového domácího prodeje daného typu výrobku uskutečněného během období přezkumného šetření.
(19)
Běžná hodnota pro nereprezentativní typy (tj. ty, jejichž domácí prodej představoval méně než 5 % prodeje na vývoz do Unie, nebo ty, jež nebyly na domácím trhu prodávány vůbec) byla vypočtena na základě výrobních nákladů na typ výrobku, k nimž byla přičtena částka za prodejní, správní a režijní náklady a za zisky. V případě existence domácího prodeje byl pro dotčené typy výrobků použit zisk z běžných obchodních transakcí na domácím trhu pro daný typ výrobku. V případě, že se domácí prodej neuskutečnil, byl použit průměrný zisk.
(20)
Pokud jde o výrobní náklady, a zejména o náklady na energii, bylo přezkoumáno, zda ceny plynu placené vyvážejícími výrobci přiměřeně odrážejí náklady spojené s výrobou a distribucí plynu.
(21)
Bylo zjištěno, že domácí cena plynu placená vyvážejícími výrobci tvořila zhruba jednu třetinu vývozní ceny zemního plynu z Ruska. V tomto ohledu nasvědčují všechny dostupné údaje tomu, že domácí ceny plynu v Rusku jsou regulované a jsou výrazně nižší než tržní ceny zemního plynu na neregulovaných trzích. Vzhledem k tomu, že náklady na plyn nebyly podle čl. 2 odst. 5 základního nařízení v záznamech vyvážejících výrobců přiměřeně zohledněny, musely být odpovídajícím způsobem upraveny. Jelikož nebyly k dispozici žádné dostatečně reprezentativní nezkreslené ceny plynu týkající se ruského domácího trhu, bylo uznáno za vhodné, aby se při úpravě vycházelo v souladu s čl. 2 odst. 5 z informací z jiných reprezentativních trhů. Upravená cena byla založena na průměrné ceně ruského plynu při prodeji na vývoz na německo-české hranici (Waidhaus), upravené s přihlédnutím k místním distribučním nákladům. Waidhaus, hlavní centrum prodeje ruského plynu do Unie, která je největším trhem pro ruský plyn a zároveň má ceny přiměřeně odrážející náklady, lze považovat za reprezentativní trh ve smyslu čl. 2 odst. 5 základního nařízení.
(22)
Po zveřejnění konečných závěrů skupina TMK tvrdila, že úprava na základě ceny plynu byla v rozporu s čl. 2 odst. 5 základního nařízení a s bodem 2.2.1.1 antidumpingové dohody WTO. Jak je uvedeno v 21. bodě odůvodnění, bylo zjištěno, že domácí cena plynu placená skupinou TMK tvořila zhruba jednu třetinu vývozní ceny zemního plynu z Ruska. Jelikož v záznamech vyvážejících výrobců nebyly přiměřeně zohledněny náklady na zemní plyn, jak stanoví čl. 2 odst. 5 základního nařízení, musely být odpovídajícím způsobem upraveny. Tvrzení skupiny TMK se považuje za nepodložené a jelikož pro ně neexistují žádné důkazy, bylo zamítnuto.
3.1.2 Vývozní cena
(23)
Je třeba poznamenat, že určitý objem vývozu dotčeného výrobku nebyl skupinou TMK uveden, protože se domnívala, že tyto ocelové trubky a duté profily nespadají do oblasti působnosti šetření. Během inspekcí na místě byly útvarům Komise předloženy vzorky ve formě příčných průřezů výrobku, který údajně nespadá do definice výrobku, před jeho dalším zpracováním a po něm, nelze je však považovat za přesvědčivý důkaz.
(24)
Po přezkoumání této otázky byl učiněn závěr, že tyto ocelové trubky a duté profily do definice výrobku spadají. Při výpočtu dumpingu bylo proto přihlédnuto k odpovídajícím vývozním transakcím.
(25)
Během slyšení, které proběhlo dne 9. listopadu 2012 a jemuž předsedal úředník pro slyšení, skupina TMK tvrdila, že by chtěla řešit zejména problém celního zařazení, který byl zmíněn při zveřejnění konečných závěrů a jehož důsledkem bylo podle ní zvýšení jejího dumpingového rozpětí asi o 13-14 %. Skupina TMK vyjádřila překvapení nad skutečností, že tyto výrobky jsou považovány za výrobky spadající do oblasti působnosti šetření, a zopakovala, že tento objem vývozu nebyl uveden z toho důvodu, že tyto výrobky jsou „polotovary“ („blanks“, rovněž nazývané „duté prvky“), a nikoli trubky, a proto podle ní nespadají do definice výrobku. Dále uvedla, že ve skutečnosti tuto záležitost řešily útvary Komise během inspekce na místě jen velmi zběžně. V tomto ohledu je třeba uvést, že samotná skupina TMK v jednom svém podání ze dne 31. srpna 2012 uvedla, že „otázka týkající se toho, zda by ‚duté prvky‘ kódu KN 7304 59 10 měly být zařazeny do oblasti působnosti tohoto šetření, či nikoli, byla během šetření důkladně projednávána“. Ve skutečnosti měly Evropský svaz pro ocelové trubky („ESTA“) i skupina TMK několikrát příležitost vyjádřit k této otázce své připomínky. Kromě toho je třeba uvést, že útvary Komise požádaly dovozce, kteří jsou ve spojení s TMK, aby vyplnili přílohu dotazníku, a získané informace během inspekce na místě ověřily, aby shromáždily veškeré příslušné informace. Tvrzení, že tuto otázku řešily útvary Komise během šetření jen velmi „zběžně“ a že tyto výrobky byly považovány za výrobky spadající do definice výrobku, bylo nesprávné, a proto bylo odmítnuto.
(26)
Skupina TMK kromě toho uvedla, že zahrnutí tohoto objemu vývozu bylo protiprávní a neodůvodněné, jelikož útvary Komise neprokázaly, že tyto trubky nebyly „neopracované“, a že závěry ve smyslu, že tyto „polotovary“ jsou „meziprodukty“ (nebo částečně opracovanými produkty), jsou neopodstatněné.
(27)
Zaprvé je třeba připomenout, že výrobky spadající do kódů KN 7304 39 10 a 7304 59 10 jsou „trouby, trubky a duté profily“, bezešvé, ze železa (jiného než litiny) nebo z oceli, „neopracované, rovné a s rovnoměrnou tloušťkou stěny, výhradně pro výrobu trub a trubek o jiném průřezu a tloušťce stěny“. Vysvětlivka k podpoložkám 7304 39 10 a 7304 59 10 uvádí, že zahrnují „ocelové bezešvé trubky vyrobené zpravidla protažením a válcováním za tepla nebo protažením a tažením za tepla; jsou zpravidla nazývány polotovar (‚blanks‘). Jsou určeny k dalšímu přepracování na trubky jiného tvaru a jiné tloušťky stěny s přesnějšími rozměrovými tolerancemi. Předkládají se s hrubě odstřiženými konci a s odstraněnými otřepy, ale jinak jsou nedokončené. Jejich vnější i vnitřní povrch je hrubý a nejsou na nich odstraněny okuje. Nejsou naolejovány, pozinkovány ani barveny“. Po zvážení argumentů předložených ze strany skupiny TMK a ESTA se dospělo k názoru, že na základě různých dokumentů shromážděných během inspekcí na místě (objednávek odběratele a specifikací, smluv mezi společnostmi, faktur vystavených dovozci ve spojení, popisu normy ISO 9809-1) jsou tyto trubky skutečně „meziprodukty“ v tom smyslu, že musí odpovídat určitým požadavkům a specifikacím, jako je „vysoká kvalita trubek válcovaných za tepla pro válce, typu oceli 34CrMo4 podle UNI EN 10083-1 a DIN 1629 ‚žíhané za surova‘ a ‚ohlazené na koncích‘ a rozměrů specifikovaných v objednávce“. Kromě toho i další požadavky, které jsou uvedeny v objednávce odběratele a specifikacích, jako je „ultrazvukové zkoušení za účelem odhalení přípustných závad, kontroly tloušťky, ovalizace a rovnosti“, dokládají další zpracování těchto trubek, což není případ tzv. polotovarů („blanks“).
(28)
Skupina TMK tvrdila, že vlastnosti „žíhané za surova“ a „ohlazené na koncích“ se nevyskytují mezi kritérii uvedenými ve znění příslušných kódů KN ani ve znění vysvětlivky za účelem určení toho, zda je trubka „neopracovaná“. V této souvislosti je třeba uvést, že znění položek a příslušných vysvětlivek neobsahují vždy vyčerpávající seznam všech vlastností dotčeného výrobku. Zařazení výrobků, jako jsou dotčené výrobky, které sdílejí vlastnosti různých druhů zboží, závisí na nejdůležitějších vlastnostech dováženého zboží. I když tedy tyto vlastnosti nejsou mezi kritérii uvedenými ve znění příslušných kódů KN a ve znění vysvětlivky, zůstávají přesto skutečnostmi, které mají význam pro posouzení toho, zda určité typy výrobků lze považovat za „neopracované“, či nikoli, a tedy zda spadají do kódů KN 7304 39 10 a 7304 59 10.
(29)
Skupina TMK rovněž tvrdila, že tyto trubky nebyly žíhané, jelikož nebyly tepelně opracovány, jak bylo uvedeno v certifikátech o továrních zkouškách. V tomto ohledu je třeba poznamenat, že v kupních specifikacích odběratele jsou uvedeny rozporné informace, jelikož je v nich zmíněno tepelné opracování tohoto výrobku. Odkaz na tyto kupní specifikace je učiněn v jiných dokumentech, jako je prohlášení výrobce vydané skupinou TMK a specifikace ke smlouvám podepsaným skupinou TMK a jeho odběratelem, který není ve spojení.
(30)
Dále bylo uvedeno, že ve výše zmíněných smlouvách mezi společnostmi, které poskytla skupina TMK během inspekcí na místě, byly tyto výrobky původně zařazeny pod jiný kód KN (na nějž se vztahují opatření) a jejich zařazení bylo poté změněno na kód KN, na nějž se opatření nevztahují (i během období šetření), i když na základě dostupných informací nedošlo k žádným změnám v objednávce odběratele ani ve specifikacích výrobku. Skupina TMK tvrdila, že tato změna kódu KN nebyla relevantní, jelikož podle platných pravidel celního zařazení hrají roli objektivní vlastnosti zboží v době jejich dovozu do Unie. Objektivní vlastnosti zboží v době jejich dovozu do Unie jsou sice významným hlediskem, ale skupina TMK nepopírá, že zařadila tyto typy výrobků jako výrobky, na něž se vztahují opatření, předtím, než uvedené zařazení změnila, aniž by došlo k jakékoli změně ve specifikacích výrobků. Tato skutečnost se považuje za jednu ze skutečností, na jejichž základě se dospělo k závěru, že dotčené typy výrobků spadají do oblasti působnosti šetření.
(31)
Rovněž bylo uvedeno, že specifikace objednávky odběratele, který není ve spojení, jasně odkazovaly na „meziprodukty“, a nikoli na polotovary („blanks“) nebo „duté prvky“. Pokud jde o tento bod, tvrdila skupina TMK, že pro účely celního zařazení je zcela bezpředmětné, jakým způsobem výrobek popisuje kupující. V reakci na to je třeba uvést, že popis výrobku kupujícím má svůj význam v tom smyslu, že kupující si je v době objednávky zjevně vědom požadavků na výrobek. Tvrdit tedy, že popis kupujícího je „zcela bezpředmětný“, je pochybné.
(32)
Závěrem je třeba říci, že bezešvé ocelové trubky jako meziprodukty vyrobené tepelným zpracováním koupené pro účely výroby válců musí splňovat velmi podrobné technické požadavky a požadavky na kvalitu a rozměry. Tyto vlastnosti zjevně nejsou v souladu s pojmem „neopracovaný“, jak je uveden ve vysvětlivce ke kódům KN 7304 39 10 a 7304 59 10, a proto bylo nutné připomínky skupiny TMK, pokud jde o údajný nesprávný výklad pojmu „neopracovaný“ Komisí, odmítnout.
(33)
V rozporu s některými předchozími tvrzeními skupina TMK rovněž argumentovala, že tyto výrobky prodávané odběrateli, který není ve spojení, nejsou určeny výhradně pro totéž použití, tj. pro výrobu válců, ale je možné je rovněž přepracovat na tzv. přesné trubky („precision pipes“). Skupina tvrdila, že odběratel, který není ve spojení, nejprve přepracuje polotovary na trubky válcované za studena (neboli „precision pipes“), které poté zpracuje na tlakové lahve na plyn. Je třeba uvést, že toto tvrzení je v rozporu s tím, co skupina TMK tvrdila během předchozích podání, i s tím, co bylo zjištěno v dokumentech shromážděných během inspekcí na místě. Nehledě k výše zmíněným skutečnostem je třeba uvést, že toto dodatečné tvrzení je nové, bylo předloženo v pozdní fázi a nebylo podloženo důkazy. Kromě toho předložila tato skupina důkazy, které údajně prokazují, že odběratel, který není ve spojení, prodával rovněž tzv. „precision pipes“. Kromě toho, že tyto důkazy byly předloženy ve velmi pozdní fázi šetření, bylo rovněž uvedeno, že se týkaly období dlouho po skončení období přezkumného šetření a dokumenty se týkaly možných prodejů jakýchkoli typů (nebo průřezů) výrobků válcovaných za studena (trubek). Tyto argumenty byly proto odmítnuty.
(34)
Většina vývozu dotčeného výrobku ze strany vyvážejících výrobců do Unie byla určena nezávislým odběratelům v Unii, a to prostřednictvím dvou obchodních společností ve spojení, tj. TMK Europe GmbH se sídlem v Německu a TMK Italia s.r.l. se sídlem v Itálii. Vývozní cena u výše uvedeného vývozu byla stanovena na základě vývozních cen, které byly skutečně uhrazeny nebo jsou splatné, podle čl. 2 odst. 9 základního nařízení, tj. za použití cen při dalším prodeji, které byly skutečně uhrazeny nebo jsou splatné společnosti ve spojení prvním nezávislým kupujícím v Unii během období přezkumného šetření, upravených tak, aby byly zohledněny všechny náklady vzniklé mezi dovozem a dalším prodejem a zisky.
(35)
Určitá omezená množství byla vyvezena přímo nezávislým odběratelům v Unii. Vývozní cena pro tato množství byla stanovena na základě skutečně zaplacených nebo splatných vývozních cen v souladu s čl. 2 odst. 8 základního nařízení.
3.1.3 Srovnání
(36)
Běžná hodnota a vývozní cena vyvážejících výrobců byly srovnány na základě ceny ze závodu. V zájmu zajištění spravedlivého srovnání běžné hodnoty a vývozní ceny byly podle čl. 2 odst. 10 základního nařízení provedeny náležité úpravy o rozdíly ovlivňující ceny a srovnatelnost cen. Na tomto základě byly provedeny úpravy v případě nákladů na balení, přepravu, poskytnutí úvěru a antidumpingová cla.
(37)
Skupina TMK požádala, aby bylo přihlédnuto k některým vlastnostem týkajícím se třídy oceli, typu řezání závitů a povrchové úpravy ocelových trubek a dutých profilů v zájmu zajištění spravedlivého srovnání ocelových trubek a dutých profilů prodávaných na domácím trhu a na vývoz.
(38)
Výbor na obranu odvětví Evropské unie vyrábějícího bezešvé ocelové trubky (ESTA) prohlásil, že jakákoli žádost o změnu definice výrobku nebo metodiky použité v původním šetření nebo v následném přezkumu je v rozporu s čl. 11 odst. 9 základního nařízení a nemělo by se k ní přihlížet.
(39)
V tomto ohledu šetření ukázalo, že tato žádost skupiny TMK nemá vliv na definici výrobku, ale spíše umožňuje určit další vlastnosti, které zajišťují spravedlivé srovnání ocelových trubek a dutých profilů, které sdílejí stejné vlastnosti. Dále bylo zjištěno, že tyto další vlastnosti ovlivňují ceny a srovnatelnost cen.
(40)
Na základě výše uvedených skutečností byl učiněn závěr, že žádost je opodstatněná, a k výše uvedeným vlastnostem tedy bylo přihlédnuto.
(41)
Skupina TMK tvrdila, že v souladu s čl. 11 odst. 10 základního nařízení by nemělo být clo zaplacené za transakce DDP („delivered duty paid“, „s dodáním, clo placeno“) odečteno za účelem výpočtu vývozní ceny. Tvrdí, že ve srovnání s posledním úplným dvanáctiměsíčním obdobím před uložením antidumpingového cla na vývoz ocelových trubek a dutých profilů společnosti TMK do Unie (1. července 2005-30. června 2006 nebo „referenční období“) bylo toto clo řádně zohledněno v cenách účtovaných v období přezkumného šetření a v pozdějších kupních cenách v Unii.
(42)
V tomto ohledu bylo zjištěno, že ceny DDP účtované prvním nezávislým odběratelům nezahrnovaly ani náklady, natož antidumpingové clo, tj. tyto transakce byly celkově ztrátové. Dále je třeba uvést, že i když se ceny podobných výrobků po skončení referenčního období zvýšily přibližně o 30 %, ceny surovin, které představují v průměru více než 50 % nákladů na výrobu, se v tomtéž období zvýšily o více než 70 %. Na základě výše uvedených skutečností se usuzuje, že nebyly poskytnuty žádné přesvědčivé důkazy o tom, že clo je řádně zohledněno v účtovaných cenách.
(43)
Rovněž je třeba poznamenat, že i kdyby byla přijata skutečnost, že clo je zohledněno v pozdějších kupních cenách (quod non), čl. 11 odst. 10 základního nařízení požaduje, aby clo bylo zohledněno v cenách dalšího prodeje i v pozdějších kupních cenách.
(44)
Po zveřejnění konečných zjištění skupina TMK nadále vznášela námitky proti odečtení cla z vývozních cen a dále tvrdila, že provedená úprava na základě nákladů na plyn způsobila ztráty, které byly podle jejího názoru jistě nižšího rozsahu, aniž však poskytla jakékoli další důkazy. Skupina TMK stále zastávala názor, že skutečnost, že vývozní ceny ze závodu by měly být vyšší než výrobní náklady, je z právního hlediska nesprávná, a zopakovala, že má být posuzováno pouze kritérium, zda bylo zaplacené antidumpingové clo řádně zohledněno v ceně dalšího prodeje účtované odběrateli, kteří nejsou ve spojení, kteří zboží nakoupili na základě DDP („s dodáním clo placeno“). Jelikož však ceny DDP účtované prvním odběratelům, kteří nejsou ve spojení, nepokrývaly ani náklady, natož antidumpingové clo, dokonce i bez úpravy o náklady na plyn, a jelikož cena surovin, která představuje více než 50 % nákladů na výrobu, se v témže období zvýšila o více než 70 %, jak je uvedeno ve 42. bodě odůvodnění, má se za to, že skupina TMK neposkytla nezvratné důkazy, které by prokázaly, že clo bylo řádně zohledněno v účtovaných cenách nebo v pozdějších kupních cenách.
(45)
Na základě výše uvedeného bylo proto třeba toto tvrzení zamítnout.
3.1.4 Dumpingové rozpětí
(46)
Podle čl. 2 odst. 11 a 12 základního nařízení byl srovnán vážený průměr běžné hodnoty a vážený průměr vývozní ceny podle typu výrobku na základě ceny ze závodu odděleně pro každého z vyvážejících výrobců. Pro skupinu TMK je stanoveno jedno společné dumpingové rozpětí výpočtem jako jediný vážený průměr sazby dumpingu pro vyvážející výrobce v rámci skupiny TMK.
(47)
Na základě toho dumpingové rozpětí, vyjádřené jako procentní podíl z ceny CIF na hranice Unie před proclením, činilo 29,6 %. Po zveřejnění konečných zjištění poukázala skupina TMK na některé administrativní chyby ve výpočtu dumpingu v případě dvou jejích výrobních subjektů. Tyto administrativní chyby byly opraveny a bylo zjištěno, že vážené průměrné dumpingové rozpětí pro skupinu TMK činí 28,7 %, a nikoli 29,6 %.
(48)
Je třeba poznamenat, že toto dumpingové rozpětí je navzdory důkazům prima facie poskytnutým v žádosti o přezkum vyšší než clo v současnosti platné pro dovoz skupiny TMK. Toto zvýšení je důsledkem několika faktorů: za prvé, důkazy předložené v žádosti o přezkum se vztahovaly pouze na určité transakce jednoho ze tří vyvážejících výrobců. Bylo zjištěno, že některé z těchto transakcí se netýkají dotčeného výrobku. Za druhé, jak je uvedeno ve 23. bodě odůvodnění, některé vývozní transakce týkající se dotčeného výrobku nebyly v průběhu šetření skupinou uvedeny. Kromě toho bylo tvrzení skupiny, pokud jde o clo jako náklad (viz 41. až 45. bod odůvodnění), zamítnuto. Kombinace těchto skutečností s jinými skutečnostmi ověřenými v průběhu šetření vedla ke zvýšení dumpingového rozpětí.
4. TRVALÁ POVAHA ZMĚNĚNÝCH OKOLNOSTÍ
(49)
V souladu s čl. 11 odst. 3 základního nařízení se posuzovalo, zda lze změněné okolnosti týkající se dumpingu důvodně považovat za okolnosti trvalé povahy.
(50)
Skupina TMK ve své žádosti o přezkum uvedla, že došlo ke změně okolností trvalé povahy, jelikož byly provedeny významné změny vnitřní struktury této skupiny a její výrobní zařízení bylo zásadně zdokonaleno, což mělo přímý dopad na strukturu jejích nákladů.
(51)
Šetření odhalilo, že skupina TMK skutečně provedla významné investice, díky nimž se zvýšila účinnost a kapacita. Avšak vzhledem ke zvýšení cen surovin a vývoji skladby výrobků směrem k většímu množství výrobků s přidanou hodnotou nelze prokázat pokles výrobních nákladů. Bylo zjištěno, že zdokonalení uvedená v 50. bodě odůvodnění jsou strukturální povahy a pravděpodobně se v blízké budoucnosti nezmění.
(52)
Kromě toho bylo přihlédnuto i k vývoji vývozních cen do zemí mimi Unii v průběhu období přezkumného šetření a do Unie po skončení období přezkumného šetření. Bylo zjištěno, že ceny u vývozu totožných výrobků do zemí mimo Unii byly srovnatelné s cenami u prodeje na vývoz do Unie za totéž období. Pokud jde o období po skončení období přezkumného šetření, bylo zjištěno, že se tento vývoz uskutečňoval za mírně vyšší ceny než v období přezkumného šetření, což je v souladu s vývojem cen na mezinárodní úrovni. Neexistuje proto žádný náznak toho, že by vývozní ceny v dohledné budoucnosti výrazně kolísaly.
5. ZMĚNA ANTIDUMPINGOVÝCH OPATŘENÍ
(53)
S ohledem na výsledky tohoto šetření se považuje za vhodné změnit antidumpingové clo platné pro dovoz dotčeného výrobku skupiny TMK na 28,7 %. Změněné antidumpingové clo by mělo být uloženo na úrovni zjištěného dumpingového rozpětí, jelikož je nižší než rozpětí újmy stanovené v původním šetření.
(54)
Zúčastněné strany byly informovány o hlavních skutečnostech a úvahách, na jejichž základě má být doporučena změna prováděcího nařízení (EU) č. 585/2012, a bylo jim umožněno vyjádřit připomínky,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Položka týkající se společností OAO Volzhsky Pipe Plant,
OAO Taganrog Metallurgical Works, OAO Sinarsky Pipe Plant a OAO Seversky Tube Works v tabulce v čl. 1 odst. 2 prováděcího nařízení (EU) č. 585/2012 se nahrazuje tímto:
„OAO Volzhsky Pipe Plant, OAO Taganrog Metallurgical Works,
OAO Sinarsky Pipe Plant a OAO Seversky Tube Works
28,7 %
A859“
Článek 2
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 21. prosince 2012.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 1269/2012
z dnia 21 grudnia 2012 r.
w sprawie zmiany rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 585/2012 nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub stali,pochodzących m.in. z Rosji w następstwie przeglądu wygaśnięcia, zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9 ust. 4 oraz art. 11 ust. 3, 5 i 6,
uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską („Komisja”) po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
1. PROCEDURA
1.1. Obowiązujące środki
(1)
W następstwie dochodzenia („dochodzenie pierwotne”) Rada nałożyła, rozporządzeniem (WE) nr 954/2006 (2), ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub stali, pochodzących z Chorwacji, Rumunii, Rosji i Ukrainy. Środki przyjęły formę cła antydumpingowego ad valorem wynoszącego 24,1 % nałożonego na przywóz pochodzący od indywidualnie wskazanych producentów eksportujących w Rosji, ze stawką cła rezydualnego w wysokości 35,8 % na przywóz od wszystkich innych przedsiębiorstw w Rosji. Ostateczne cło antydumpingowe nałożone na grupę objętą obecnym dochodzeniem przeglądowym - OAO TMK („grupa TMK” lub „wnioskodawca”), w której skład wchodzą OAO Volzhsky Pipe Plant, OAO Taganrog Metallurgical Works, OAO Sinarsky Pipe Plant oraz OAO Seversky Tube Works, wynosiło 35,8 %, tj. było ono cłem rezydualnym.
(2)
W następstwie wszczęcia przeglądu okresowego, o który wystąpiła grupa TMK zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego („dochodzenie przeglądowe”), Rada zmieniła, rozporządzeniem (WE) nr 812/2008 (3), ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub stali, wobec grupy TMK na 27,2 %.
(3)
W następstwie przeglądu wygaśnięcia („dochodzenie w ramach przeglądu wygaśnięcia”) Rada utrzymała, rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 585/2012 (4), środki wprowadzone rozporządzeniem (WE) nr 954/2006 względem przywozu rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub ze stali, pochodzących z Rosji i Ukrainy.
(4)
W związku z tym obowiązującymi środkami są środki wprowadzone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 585/2012. Grupa TMK, w której skład wchodzą OAO Volzhsky Pipe Plant, OAO Taganrog Metallurgical Works, OAO Sinarsky Pipe Plant oraz OAO Seversky Tube Works, podlega cłu antydumpingowemu w wysokości 27,2 %.
1.2. Wszczęcie częściowego przeglądu okresowego
(5)
W dniu 14 października 2011 r. Komisja ogłosiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej („zawiadomienie o wszczęciu”) (5) wszczęcie częściowego przeglądu okresowego, zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu niektórych rur i przewodów bez szwu, z żelaza lub ze stali, pochodzących z Rosji.
(6)
Przegląd ten, którego zakres ograniczony jest do zbadania dumpingu, został wszczęty po złożeniu uzasadnionego wniosku przez grupę TMK. Wnioskodawca przedstawił we wniosku dowody prima facie świadczące o tym, iż utrzymywanie środków na dotychczasowym poziomie nie jest już konieczne do zrównoważenia skutków dumpingu wyrządzającego szkodę.
1.3. Zainteresowane strony
(7)
Komisja oficjalnie powiadomiła wnioskodawcę, władze państwa wywozu oraz przemysł unijny o wszczęciu częściowego przeglądu okresowego. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu.
(8)
W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla dochodzenia Komisja przesłała kwestionariusz do wnioskodawcy, który udzielił odpowiedzi w wyznaczonym terminie.
(9)
Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do celów określenia poziomu dumpingu. Wizyty weryfikacyjne przeprowadzono na terenie wnioskodawcy i jego powiązanych przedsiębiorstw handlowych - ZAO TMK Trade House (Moskwa), TMK Warehouse Complex LLC (Lytkaryno), TMK Europe GmbH (Kolonia), TMK Italia s.r.l. (Lecco) i TMK Global SA (Genewa).
1.4. Okres objęty dochodzeniem przeglądowym
(10)
Dochodzenie w sprawie poziomu dumpingu obejmowało okres od dnia 1 października 2010 r. do dnia 30 września 2011 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”).
2. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
2.1. Produkt objęty postępowaniem
(11)
Produkt objęty postępowaniem jest taki sam jak produkt zdefiniowany w rozporządzeniu (UE) nr 585/2012, którym wprowadzono obecnie obowiązujące środki, tzn. są to rury i przewody bez szwu (seamless pipes and tubes - SPT) z żelaza lub stali o okrągłym przekroju poprzecznym, o średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 406,4 mm, w których wartość ekwiwalentu węgla (Carbon Equivalent Value - CEV) nie przekracza 0,86 zgodnie ze wzorem oraz analizą chemiczną Międzynarodowego Instytutu Spawalnictwa (6), obecnie objęte kodami CN ex 7304 11 00, ex 7304 19 10, ex 7304 19 30, ex 7304 22 00, ex 7304 23 00, ex 7304 24 00, ex 7304 29 10, ex 7304 29 30, ex 7304 31 80, ex 7304 39 58, ex 7304 39 92, ex 7304 39 93, ex 7304 51 89, ex 7304 59 92 oraz ex 7304 59 93, pochodzące z Rosji („produkt objęty postępowaniem”).
2.2. Produkt podobny
(12)
Zgodnie z tym, co wskazano w dochodzeniu pierwotnym oraz w dochodzeniu w ramach przeglądu wygaśnięcia, również w toku obecnego dochodzenia potwierdzono, że produkt wytwarzany w Rosji i wywożony do Unii, produkt wytwarzany i sprzedawany na rynku krajowym Rosji oraz produkt wytwarzany i sprzedawany w Unii przez producentów unijnych mają takie same podstawowe cechy fizyczne i techniczne oraz końcowe zastosowania. Produkty te uznaje się zatem za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
3. DUMPING
3.1. Przywóz dumpingowy w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym
3.1.1. Wartość normalna
(13)
Sprzedaż na rynku krajowym dokonywana była poprzez przedsiębiorstwa powiązane - ZAO TMK Trade House i TMK Warehouse, które następnie odsprzedawały produkt objęty postępowaniem niezależnym klientom w Rosji.
(14)
Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego w pierwszej kolejności zbadano, czy całkowita wielkość sprzedaży produktu podobnego dokonywana przez każdego producenta eksportującego na rynku krajowym na rzecz klientów niezależnych była reprezentatywna w porównaniu z całkowitą wielkością jego sprzedaży eksportowej do Unii, tzn. czy całkowita wielkość takiej sprzedaży wynosiła przynajmniej 5 % całkowitej wielkości sprzedaży eksportowej produktu objętego postępowaniem do Unii. W wyniku badania ustalono, że sprzedaż krajowa była reprezentatywna w odniesieniu do wszystkich producentów eksportujących.
(15)
Zbadano następnie, czy każdy typ produktu podobnego sprzedawany przez producentów eksportujących na ich rynku krajowym był wystarczająco reprezentatywny do celów art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajowa danego typu produktu uznawana była za wystarczająco reprezentatywną, jeśli całkowita wielkość sprzedaży danego typu produktu na rzecz klientów niezależnych dokonana na rynku krajowym przez wnioskodawcę w ODP wynosiła co najmniej 5 % całkowitej wielkości sprzedaży porównywalnego typu produktu wywożonego do Unii.
(16)
Zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego zbadano następnie, czy sprzedaż krajowa każdego typu produktu, który był sprzedawany w ilościach reprezentatywnych, mogła być uznana za sprzedaż dokonaną w zwykłym obrocie handlowym. Badanie to przeprowadzono poprzez ustalenie odsetka krajowej sprzedaży z zyskiem każdego wywożonego typu produktu objętego postępowaniem na rzecz klientów niezależnych na rynku krajowym w ODP.
(17)
W odniesieniu do tych typów produktu, w przypadku których ponad 80 % wielkości sprzedaży danego typu produktu na rynku krajowym dokonano powyżej kosztów, a średnia ważona cena sprzedaży danego typu była równa jednostkowemu kosztowi produkcji lub od niego wyższa, wartość normalną dla każdego typu produktu obliczono jako średnią ważoną rzeczywistych cen krajowych całej sprzedaży rozpatrywanego typu, bez względu na to, czy była to sprzedaż z zyskiem.
(18)
W przypadkach gdy wielkość sprzedaży danego typu produktu z zyskiem stanowiła 80 % lub mniej całkowitej wielkości sprzedaży danego typu lub gdy średnia ważona ceny danego typu była niższa niż jednostkowy koszt produkcji, wartość normalna oparta była na rzeczywistej cenie krajowej, obliczonej jako średnia ważona ceny wyłącznie w krajowej sprzedaży z zyskiem dla danego typu w ODP.
(19)
Wartość normalna dla niereprezentatywnych typów (tj. tych, których sprzedaż na rynku krajowym stanowiła mniej niż 5 % sprzedaży eksportowej do Unii lub które nie były w ogóle sprzedawane na rynku krajowym) została obliczona na podstawie kosztu wytworzenia przypadającego na typ produktu, powiększonego o koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz o zyski. W przypadku istniejącej sprzedaży krajowej wykorzystano zysk z transakcji dokonywanych w zwykłym obrocie handlowym na rynku krajowym w podziale na typy produktu objętego postępowaniem. W przypadku braku sprzedaży krajowej zastosowano średni zysk ze sprzedaży.
(20)
W odniesieniu do kosztów produkcji, w szczególności do kosztów energii, jeśli chodzi o gaz, zbadano, czy ceny gazu płacone przez producentów eksportujących odzwierciedlały wystarczająco koszty związane z produkcją i dystrybucją gazu.
(21)
Ustalono, że cena gazu na rynku krajowym płacona przez producentów eksportujących wynosiła około jednej trzeciej ceny eksportowej gazu ziemnego z Rosji. W tej kwestii wszystkie dostępne dane wskazują, że krajowe ceny gazu w Rosji są cenami regulowanymi i znajdują się na znacznie niższym poziomie niż ceny rynkowe płacone na nieregulowanych rynkach gazu ziemnego. Dlatego też, ponieważ koszty gazu nie zostały odpowiednio odzwierciedlone w dokumentacji księgowej producentów eksportujących zgodnie z art. 2 ust. 5, konieczne było ich odpowiednie dostosowanie. Wobec braku wystarczająco reprezentatywnych i niezniekształconych cen gazu na rosyjskim rynku krajowym uznano za właściwe dokonanie dostosowania, zgodnie z art. 2 ust. 5, na podstawie informacji pochodzących z innych reprezentatywnych rynków. Dostosowana cena oparta została na postawie średniej ceny gazu rosyjskiego sprzedawanego na wywóz na granicy niemiecko-czeskiej (Waidhaus), dostosowanej w odniesieniu do lokalnych kosztów dystrybucji. Waidhaus jako główny punkt sprzedaży gazu rosyjskiego do UE, będącej największym rynkiem zbytu gazu rosyjskiego, na którym ceny odpowiednio odzwierciedlają koszty, może być uznany za rynek reprezentatywny w rozumieniu art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
(22)
Po ujawnieniu ustaleń grupa TMK twierdziła, że dostosowanie ceny gazu było niezgodne z art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego oraz pkt 2.2.1.1 Porozumienia antydumpingowego WTO. Jak wspomniano w motywie 21, ustalono, że cena gazu na rynku krajowym płacona przez grupę TMK wynosiła około jednej trzeciej ceny eksportowej gazu ziemnego z Rosji. Dlatego też, ponieważ koszty gazu nie zostały odpowiednio odzwierciedlone w dokumentacji księgowej producentów eksportujących zgodnie z art. 2 ust. 5, konieczne było ich odpowiednie dostosowanie. Argument grupy TMK został uznany za nieuzasadniony i w związku z tym - z uwagi na brak jakichkolwiek dowodów - został on odrzucony.
3.1.2. Cena eksportowa
(23)
Należy zauważyć, że pewne ilości wywozowe produktu objętego postępowaniem nie zostały zgłoszone przez grupę TMK, gdyż była ona zdania, że te SPT nie są objęte zakresem dochodzenia. Podczas wizyt weryfikacyjnych na miejscu przedstawiono służbom Komisji próbki w postaci przekrojów poprzecznych produktu, który rzekomo nie jest objęty zakresem definicji produktu, i to przed i po jego dalszym przetworzeniu, co nie może jednak być traktowane jako rozstrzygający dowód.
(24)
Po zbadaniu tej kwestii stwierdzono, że omawiane SPT wchodzą w zakres definicji produktu. Odpowiednie transakcje wywozowe zostały zatem uwzględnione przy obliczaniu dumpingu.
(25)
Podczas spotkania wyjaśniającego w dniu 9 listopada 2012 r., któremu przewodniczył rzecznik praw stron, grupa TMK oświadczyła, że chciałaby przede wszystkim odnieść się do kwestii klasyfikacji w dokumencie zawierającym ustalenia, która jej zdaniem była przyczyną podniesienia marginesu dumpingu dotyczącego tej grupy z poziomu ok. 13-14 %. Grupa TMK wyraziła pewne zdziwienie faktem, że produkty te zostały uznane za wchodzące w zakres dochodzenia, i podkreśliła ponownie, że wspomniane wywiezione ilości nie zostały zgłoszone, gdyż produkty te są „tulejami rurowymi” (zwanymi również „profilami drążonymi”), a nie rurami, i w związku z tym jej zdaniem nie wchodzą one w zakres definicji produktu. Grupa wskazała ponadto, że kwestia ta została w istocie bardzo pobieżnie poruszona przez służby Komisji podczas wizyty weryfikacyjnej. W tym względzie należy zauważyć, że grupa TMK w informacji przekazanej w dniu 31 sierpnia 2012 r. sama stwierdziła, że „kwestia tego, czy »profile drążone« objęte kodem CN 7304 59 10 powinny wchodzić w zakres dochodzenia, została obszernie omówiona w ramach dochodzenia”. W istocie zarówno Komitet Ochrony Przemysłu Stalowych Rur Bez Szwu Unii Europejskiej („ESTA”), jak i grupa TMK miały wystarczająco dużo okazji do wyrażenia swojej opinii w tej kwestii. Ponadto należy zauważyć, że służby Komisji poprosiły importerów powiązanych z TMK o wypełnienie załącznika do formularza i sprawdziły uzyskane dane podczas wizyty weryfikacyjnej na miejscu w celu zebrania wszystkich istotnych informacji. Stwierdzenie, że kwestia ta została przez służby Komisji podczas dochodzenia potraktowana „bardzo pobieżnie” i że uznano, iż produkty te wchodzą w zakres definicji produktu, było błędne i w związku z tym zostało ono odrzucone.
(26)
Grupa TMK wskazała ponadto, że włączenie tych ilości wywozowych było niezgodne z prawem i nieuzasadnione, gdyż służby Komisji nie mogły udowodnić, że rury nie były „nieobrobione”, a więc wniosek, że te „tuleje rurowe” były „półproduktem” (lub produktem częściowo obrobionym), jest nieuzasadniony.
(27)
Po pierwsze, należy przypomnieć, że produkty objęte kodami CN 7304 39 10 oraz 7304 59 10 to „rury, przewody rurowe i profile drążone”, bez szwu, żelazne (inne niż żeliwne) lub ze stali, „nieobrobione, proste i o jednolitej grubości ścianki, wyłącznie do stosowania do produkcji rur i przewodów rurowych o innych przekrojach poprzecznych i grubościach ścianki”. W notach wyjaśniających do podpozycji 7304 39 10 oraz 7304 59 10 stwierdza się, że obejmują one „bezszwowe rury stalowe, otrzymywane zwykle metodą przebijania (kucia) i walcowania na gorąco lub metodą przebijania i ciągnienia na gorąco; są one zwykle nazywane »półfabrykatami«. Przeznaczone są do przerobienia na rury o innych kształtach i grubości ścianki, z bardziej obniżonymi tolerancjami wymiarów. Są one prezentowane ze zgrubnie obciętymi końcami i stępionymi ostrymi krawędziami, ale nie są wykończone w inny sposób. Ich zewnętrzne i wewnętrzne powierzchnie są chropowate i z nieusuniętą zgorzeliną. Nie są one naoliwione, powleczone cynkiem lub pomalowane”. Po rozpatrzeniu argumentów przedstawionych przez grupę TMK i przez ESTA uznaje się, że na podstawie różnych dokumentów zebranych podczas wizyt weryfikacyjnych na miejscu (zamówienia i specyfikacje od klientów, umowy między przedsiębiorstwami, faktury wystawione przez powiązanych importerów, opis normy ISO 9809-1) rury te są faktycznie „półproduktami”, gdyż muszą one odpowiadać pewnym wymogom i specyfikacjom, takim jak „wysokiej jakości rury ze stali nierdzewnej wytwarzane na gorąco do produkcji cylindrów, ze stali typu 34CrMo4 zgodnie z UNI EN 10083-1 i DIN 1629, »wyżarzone surowe« i »stępione na końcach«, o wymiarach odpowiadających wymiarom podanym w zamówieniu”. Ponadto także inne wymogi wyszczególnione w zamówieniach od klientów i specyfikacjach, takie jak „ultradźwiękowe wykrywanie ewentualnych wad, badanie grubości, geometrii i prostości”, wskazują na dalszą obróbkę tych przewodów rurowych, co w przypadku tzw. „profili drążonych” nie ma miejsca.
(28)
Grupa TMK twierdziła, że cechy, takie jak „wyżarzone surowe” i „stępione na końcach” nie należą do kryteriów wymienionych w tekście właściwego kodu CN ani not wyjaśniających, na podstawie których określa się, czy rura jest „nieobrobiona”. W tym względzie należy zauważyć, że teksty pozycji oraz odpowiednich not wyjaśniających nie zawsze zawierają wyczerpujący wykaz cech produktów objętych danym kodem. W odniesieniu do produktów, takich jak przedmiotowe, które dzielą właściwości z różnymi rodzajami towarów, klasyfikacja odbywa się według najważniejszych cech wwożonych towarów. A zatem mimo iż cechy te nie znajdują się wśród kryteriów wyszczególnionych w tekście właściwych kodów CN i not wyjaśniających, są one jednak nadal istotnymi elementami w celu ustalenia, czy dany rodzaj produktu może zostać uznany za „nieobrobiony” i w związku z tym czy powinien być objęty kodem 7304 39 10 oraz 7304 59 10.
(29)
Grupa TMK twierdziła ponadto, że rury te nie były wyżarzone, gdyż nie były one poddawane obróbce cieplnej, jak wynika to z atestu składu chemicznego i właściwości mechanicznych. W tym względzie należy zauważyć, że specyfikacje zamówień od klientów zawierają sprzeczne informacje, gdyż wspomina się w nich o obróbce cieplnej produktu. Odniesienie do tych specyfikacji zamówień znajduje się w innych dokumentach, takich jak oświadczenie producenta wydane przez grupę TMK oraz specyfikacja do umowy podpisanej przez grupę TMK i niepowiązanego z nią klienta.
(30)
Komisja stwierdziła ponadto, że we wspomnianych wyżej umowach między przedsiębiorstwami, które grupa TMK przedstawiła podczas wizyty weryfikacyjnej na miejscu, produkty te były początkowo klasyfikowane w ramach innego kodu CN (objętego środkami), a następnie (również w trakcie ODP) ich klasyfikacja została zmieniona na inny kod, który nie jest objęty środkami, mimo iż - zgodnie z dostępnymi informacjami - w zamówieniach od klientów i specyfikacjach produktów nie nastąpiły żadne zmiany. Grupa TMK argumentowała, że ta zmiana kodu CN jest bez znaczenia, gdyż zgodnie z obowiązującymi zasadami klasyfikacji celnej istotne są tylko obiektywne cechy towarów w chwili ich wwozu do Unii. Obiektywne cechy towarów w chwili ich wwozu do Unii są co prawda ważnym elementem, jednak grupa TMK nie zaprzecza, że klasyfikowała te rodzaje produktów w ramach kodów objętych zakresem środków, zanim zmieniła tę klasyfikację, mimo iż nie zmieniła się specyfikacja produktów. Jest to jeden z elementów, na podstawie których wyciągnięto wniosek, że przedmiotowe rodzaje produktów są objęte zakresem definicji produktu.
(31)
Należy również zauważyć, że w specyfikacjach zamówień od klientów niepowiązanych mowa jest jednoznacznie o „półproduktach”, a nie o „tulejach rurowych” ani „profilach drążonych”. W tej ostatniej kwestii grupa TMK argumentowała, że dla celów klasyfikacji celnej jest całkowicie bez znaczenia, jakimi słowami nabywca opisuje produkt. W odpowiedzi na tę argumentację należy stwierdzić, że opis produktu przez nabywcę ma pewną wartość w tym sensie, że nabywca w chwili zamówienia najwyraźniej wie, jakie wymogi stawia wobec produktu. W związku z tym twierdzenie, jakoby opis nabywcy był „całkowicie bez znaczenia”, jest wątpliwe.
(32)
Podsumowując, należy stwierdzić, że będące półproduktem przewody rurowe bez szwu wytwarzane na gorąco, nabywane na potrzeby produkcji takich cylindrów, muszą odpowiadać bardzo szczegółowym wymogom technicznym, jakościowym i wymiarowym. Cechy te jednoznacznie nie odpowiadają pojęciu „nieobrobione” zawartemu w notach wyjaśniających do kodów CN 7304 39 10 oraz 7304 59 10, a zatem uwagi przedstawione przez grupę TMK w odniesieniu do rzekomej błędnej interpretacji terminu „nieobrobione” przez Komisję należało odrzucić.
(33)
Wbrew kilku wcześniejszym oświadczeniom grupa TMK twierdziła również, że przedmiotowe produkty sprzedawane klientom niepowiązanym nie były przeznaczone tylko i wyłącznie do jednego zastosowania, tj. produkcji cylindrów, lecz mogły być również przekształcane w tzw. „rury precyzyjne”. Według grupy TMK niepowiązany klient przekształcał najpierw te tuleje rurowe w rury walcowane na zimno (lub rury precyzyjne), by je następnie przetworzyć w cylindry gazowe. Należy zauważyć, że twierdzenie to jest sprzeczne zarówno ze wcześniejszymi oświadczeniami grupy TMK, jak i z tym, co wynika z dokumentów zebranych podczas wizyt weryfikacyjnych. Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że to dodatkowe twierdzenie było nowe, zostało przedstawione na późniejszym etapie dochodzenia i nie zostało poparte dowodami. Ponadto grupa TMK przedłożyła dowody, z których rzekomo wynika, jakoby nabywca niezależny również sprzedawał rury precyzyjne. Poza tym, że dowody te zostały przedłożone na bardzo późnym etapie dochodzenia, należy również zauważyć, że dowody te dotyczą okresu długo po zakończeniu ODP i że w dokumentach tych jest mowa o ewentualnej sprzedaży wszelkich rodzajów (lub sekcji) produktów (rur) walcowanych na zimno. W związku z tym argumenty te zostały odrzucone.
(34)
Większość wywozu produktu objętego postępowaniem przez producentów eksportujących do Unii była dokonywana na rzecz niezależnych klientów w Unii za pośrednictwem dwóch powiązanych przedsiębiorstw handlowych, tj. TMK Europe GmbH z siedzibą w Niemczech i TMK Italia s.r.l. z siedzibą we Włoszech. Cenę eksportową w odniesieniu do wyżej wymienionego wywozu ustalono na podstawie ceny eksportowej faktycznie zapłaconej lub należnej zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, tj. na podstawie ceny odsprzedaży faktycznie zapłaconej lub należnej przedsiębiorstwu powiązanemu przez pierwszego niezależnego nabywcę w Unii podczas ODP, skorygowanej o koszty poniesione od momentu przywozu towaru do chwili jego odsprzedaży i o marżę zysku.
(35)
Pewne niewielkie ilości wywieziono bezpośrednio do niezależnych klientów w Unii. Cenę eksportową tych dostaw określono zatem na podstawie faktycznie zapłaconych lub należnych cen eksportowych zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.
3.1.3. Porównanie
(36)
Porównanie wartości normalnej z ceną eksportową producentów eksportujących zostało dokonane na podstawie ceny ex-works. Aby zapewnić rzetelne porównanie wartości normalnej z ceną eksportową, wzięto pod uwagę, w formie korekt, różnice wpływające na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Na tej podstawie wprowadzono korekty dotyczące opakowania, kosztów transportu, kosztów kredytu i ceł antydumpingowych.
(37)
Grupa TMK złożyła wniosek, by wzięto pod uwagę niektóre cechy dotyczące gatunku stali, rodzaju gwintowania i powlekania rur i przewodów bez szwu, tak by zapewnić rzetelne porównanie między SPT sprzedawanymi na rynku krajowym, a tymi przeznaczonymi na wywóz.
(38)
Zdaniem Komitetu Ochrony Przemysłu Stalowych Rur Bez Szwu Unii Europejskiej („ESTA”) wszelkie wnioski o zmianę definicji produktu lub metodyki stosowanej w dochodzeniu pierwotnym lub późniejszym dochodzeniu przeglądowym stanowią naruszenie art. 11 ust. 9 rozporządzenia podstawowego i nie powinny być uwzględniane.
(39)
W tym względzie dochodzenie wykazało, że wniosek złożony przez grupę TMK nie narusza definicji produktu, lecz umożliwia określenie dodatkowych cech, które zapewniają rzetelne porównanie rur i przewodów stalowych bez szwu posiadających te same cechy. Ponadto stwierdzono, że te dodatkowe cechy wpływają na ceny i ich porównywalność.
(40)
Na podstawie powyższego uznano, że wniosek był uzasadniony, i w związku z tym wyżej wymienione cechy zostały wzięte pod uwagę.
(41)
Grupa TMK twierdziła, że zgodnie z art. 11 ust. 10 rozporządzenia podstawowego przy konstruowaniu ceny eksportowej nie powinno się odejmować ceł zapłaconych w ramach transakcji typu DDP („dostarczone, cło opłacone”). Twierdzi ona, że w porównaniu z ostatnim pełnym 12-miesięcznym okresem przed nałożeniem ceł antydumpingowych na dokonywane przez TMK wywozy rur i przewodów bez szwu do Unii (1 lipca 2005 r. - 30 czerwca 2006 r. lub „okres odniesienia”) kwoty ceł były należycie odzwierciedlone w cenach pobieranych podczas ODP i dalszych cenach sprzedaży w Unii.
(42)
W tym względzie ustalono jednak, że ceny DDP pobierane od pierwszych niepowiązanych klientów nie pokrywały kosztów, nie wspominając już o cłach antydumpingowych; tj. transakcje te generowały ogólnie straty. Ponadto stwierdzono, że mimo iż ceny produktów podobnych zwiększyły się od okresu odniesienia o ok. 30 %, ceny surowców, które stanowią średnio ponad 50 % kosztów produkcji, wzrosły w tym samym okresie o ponad 70 %. Na podstawie powyższych ustaleń uznano, iż nie zostały przedstawione dowody wskazujące na to, by przedmiotowe cła były należycie odzwierciedlone w pobieranych cenach.
(43)
Należy również zauważyć, że nawet gdyby przyjąć, iż cła te są odzwierciedlone w dalszych cenach sprzedaży (quod non), art. 11 ust. 10 rozporządzenia podstawowego zawiera wymóg, by cła te były odzwierciedlone zarówno w cenach odsprzedaży, jak i dalszych cenach sprzedaży.
(44)
Po ujawnieniu ustaleń grupa TMK nadal podtrzymywała zastrzeżenia co do odjęcia ceł od cen eksportowych i twierdziła ponadto, że dokonane dostosowanie kosztów gazu prowadzi co prawda do strat, ale jej zdaniem raczej niewielkich; nie przedstawiła jednak na to dowodów. Grupa TMK podtrzymywała swoje stanowisko, że założenie, iż ceny eksportowe ex-works powinny kształtować się powyżej kosztów produkcji, jest błędne z prawnego punktu widzenia, i podkreśliła, że kwestią do zbadania jest jedynie to, czy zapłacone cła antydumpingowe były należycie odzwierciedlone w cenach odsprzedaży pobieranych przez klientów niepowiązanych, dokonujących zakupu na bazie cen DDP. Ponieważ ceny DDP pobierane od pierwszych niepowiązanych klientów nie pokrywały jednak kosztów, nie wspominając już o cłach antydumpingowych, nawet bez uwzględnienia dostosowania cen gazu, a ceny surowców, które stanowią średnio ponad 50 % kosztów produkcji, wzrosły w tym samym okresie o ponad 70 %, jak wspomniano w motywie 42 powyżej, uznaje się, że grupa TMK nie przedłożyła niezbitych dowodów na to, że cła są należycie odzwierciedlone w pobieranych cenach ani dalszych cenach sprzedaży.
(45)
W związku z powyższym wniosek należało odrzucić.
3.1.4. Margines dumpingu
(46)
Zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego średnia ważona wartość normalna została porównana ze średnią ważoną ceną eksportową każdego typu produktu na podstawie ceny ex-works osobno dla każdego z przedsiębiorstw eksportujących. Ustalono jeden wspólny margines dumpingu dla grupy TMK poprzez obliczenie jednej średniej ważonej stawki dumpingu dla producentów eksportujących w ramach grupy TMK.
(47)
Na tej podstawie margines dumpingu wyrażony jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem wyniósł 29,6 %. Po ujawnieniu ustaleń grupa TMK wskazała na kilka błędów pisarskich w obliczeniach dumpingu w odniesieniu do jej dwóch jednostek produkcyjnych. Po skorygowaniu tych błędów pisarskich średni ważony margines dumpingu dla grupy TMK wynosi nie 29,6 %, a 28,7 %.
(48)
Należy zauważyć, że ten margines dumpingu jest, wbrew dowodom prima facie przedstawionym we wniosku o wszczęcie dochodzenia przeglądowego, wyższy niż cło stosowane w odniesieniu do przywozów dokonywanych przez grupę TMK. Wzrost wynika z szeregu czynników. Po pierwsze, dowody przedstawione we wniosku o wszczęcie dochodzenia przeglądowego odnoszą się wyłącznie do niektórych transakcji jednego z trzech producentów eksportujących. Stwierdzono, że niektóre z tych transakcji nie odnosiły się do produktu objętego postępowaniem. Po drugie, w toku dochodzenia, jak wspomniano w motywie 23 powyżej, niektóre transakcje wywozowe dotyczące produktu objętego postępowaniem nie zostały zgłoszone przez grupę. I wreszcie, wniosek grupy w odniesieniu do uznania cła jako koszt (zob. motywy 41-45) został odrzucony. Połączenie tych elementów, wraz z innymi elementami zweryfikowanymi w trakcie dochodzenia, spowodowało zwiększenie marginesu dumpingu.
4. TRWAŁY CHARAKTER ZMIENIONYCH OKOLICZNOŚCI
(49)
Zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego zbadano również, czy zmianę okoliczności w zakresie dumpingu można w sposób uzasadniony uznać za trwałą.
(50)
Grupa TMK wskazała w swoim wniosku o wszczęcie dochodzenia przeglądowego na to, iż istnieją zmienione okoliczności o trwałym charakterze, gdyż dokonała ona znaczących zmian w swojej strukturze wewnętrznej i zasadniczych udoskonaleń w swoim wyposażeniu produkcyjnym, co ma bezpośredni wpływ na strukturę kosztów.
(51)
Dochodzenie wykazało, że grupa TMK faktycznie dokonała znaczących inwestycji, które doprowadziły do zwiększenia efektywności i poprawy zdolności produkcyjnej. Biorąc jednak pod uwagę wzrost cen surowców i zmianę asortymentu produktów w kierunku produktów o większej wartości dodanej, nie można było stwierdzić zmniejszenia kosztów produkcji. Uznano, że udoskonalenia, o których mowa w motywie 50, mają charakter strukturalny i że jest mało prawdopodobne, by zmieniły się one w najbliższej przyszłości.
(52)
Ponadto zbadano również zmiany cen eksportowych w wywozie do państw spoza UE podczas ODP oraz w wywozie do UE po ODP. Stwierdzono, że wywóz identycznych produktów do państw spoza UE odbywał się po cenach na poziomie porównywalnym do cen sprzedaży eksportowej do UE w tym samym okresie. W odniesieniu do okresu po ODP stwierdzono, że wywóz ten odbywał się w oparciu o nieco wyższe ceny niż podczas ODP, co jest zgodne z międzynarodowymi trendami zmian poziomu cen. Nic zatem nie wskazuje na to, by ceny eksportowe ulegały znacznym wahaniom w przewidywalnej przyszłości.
5. ZMIANA ŚRODKÓW ANTYDUMPINGOWYCH
(53)
W świetle wyników dochodzenia uznaje się za stosowne zmienić stawkę cła antydumpingowego, jaka ma zastosowanie do przywozu produktu grupy TMK objętego postępowaniem, na 28,7 %. Zmienioną stawkę cła antydumpingowego należy ustanowić na poziomie wykazanego marginesu dumpingu, ponieważ jest on niższy od marginesu szkody określonego w ramach pierwotnego dochodzenia.
(54)
Zainteresowane strony zostały poinformowane o zasadniczych faktach i okolicznościach, na podstawie których zamierza się zalecić zmianę rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 585/2012; umożliwiono im także przedstawienie swoich uwag,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wpis dotyczący OAO Volzhsky Pipe Plant,
OAO Taganrog Metallurgical Works, OAO Sinarsky Pipe Plant oraz OAO Seversky Tube Works w tabeli w art. 1 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 585/2012 otrzymuje brzmienie:
„OAO Volzhsky Pipe Plant, OAO Taganrog Metallurgical Works,
OAO Sinarsky Pipe Plant oraz OAO Seversky Tube Works
28,7 %
A859”
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 21 grudnia 2012 r.