NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 513/2013
ze dne 4. června 2013
o uložení prozatímního antidumpingového cla na dovoz krystalických křemíkových fotovoltaických modulů a jejich klíčových komponentů (tj. článků a destiček) pocházejících nebo odesílaných z Čínské lidové republiky a o změně nařízení (EU) č. 182/2013, kterým se zavádí celní evidence tohoto dovozu pocházejícího nebo odesílaného z Čínské lidové republiky
EVROPSKÁ KOMISE,
S ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 1225/2009 ze dne 30. listopadu 2009 o ochraně před dumpingovým dovozem ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (1) (dále jen „základní nařízení“), a zejména na článek 7 a čl. 14 odst. 5 uvedeného nařízení,
po konzultaci s poradním výborem,
vzhledem k těmto důvodům:
A. POSTUP
1. Zahájení řízení
(1)
Oznámením zveřejněným v Úředním věstníku Evropské unie (2) (dále jen „oznámení o zahájení řízení“) informovala Evropská komise (dále jen „Komise“) dne 6. září 2012 o zahájení antidumpingového řízení týkajícího se dovozu krystalických křemíkových fotovoltaických modulů a jejich klíčových komponentů (tj. článků a destiček) pocházejících z Čínské lidové republiky (dále jen „ČLR“ nebo „dotčená země“) do Evropské Unie (dále jen „Unie“).
(2)
Šetření bylo zahájeno na základě podnětu, který dne 25. července 2012 podala iniciativa EU ProSun (dále jen „žadatel“) jménem výrobců představujících více než 25 % celkové výroby krystalických křemíkových fotovoltaických modulů a jejich klíčových komponentů v Unii. Podnět obsahoval důkazy prima facie o dumpingu uvedeného výrobku a o podstatné újmě z něj vyplývající, což bylo považováno za dostačující pro zahájení šetření.
2. Celní evidence
(3)
Na základě podnětu žadatele podporovaného požadovanými důkazy přijala Komise dne 1. března 2013 nařízení (EU) č. 182/2013 (3), kterým se zavádí celní evidence dovozu krystalických křemíkových fotovoltaických modulů a jejich klíčových komponentů (tj. článků a destiček) pocházejících nebo odesílaných z Čínské lidové republiky, a to počínaje dnem 6. března 2013.
3. Strany dotčené řízením
(4)
O zahájení šetření Komise oficiálně vyrozuměla žadatele, další známé výrobce v Unii, známé vyvážející výrobce, orgány ČLR a známé dovozce. Komise o zahájení šetření vyrozuměla také výrobce v USA, jelikož se s touto zemí počítalo jako s možnou srovnatelnou zemí.
(5)
Zúčastněné strany dostaly možnost, aby ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení řízení předložily svá písemná stanoviska a požádaly o slyšení. Všechny zúčastněné strany, které o to požádaly a které prokázaly, že mají závažné důvody ke slyšení, byly vyslechnuty.
(6)
S ohledem na velký počet vyvážejících výrobců v dotčené zemi, dovozců, kteří nejsou ve spojení, a výrobců v Unii zahrnutých do tohoto šetření a za účelem dokončení šetření v předepsaných lhůtách Komise v oznámení o zahájení řízení oznámila, že se rozhodla omezit okruh vyvážejících výrobců v dotčené zemi, dovozců, kteří nejsou ve spojení, a výrobců v Unii, kteří budou podrobeni šetření, na přiměřený počet, a to výběrem vzorku v souladu s článkem 17 základního nařízení.
a) Výběr vzorku výrobců v Unii
(7)
Komise v oznámení o zahájení řízení uvedla, že předběžně vybrala vzorek výrobců v Unii. O výběru tohoto předběžného vzorku výrobců v Unii byli informováni všichni známí výrobci a známá sdružení výrobců v Unii. Tento předběžný vzorek sestával z devíti výrobců z celkového počtu asi 220 výrobců v Unii, o nichž bylo před zahájením šetření známo, že vyrábějí obdobný výrobek (viz 26. bod odůvodnění níže), a již byli vybráni na základě největšího reprezentativního objemu výroby, s přihlédnutím k objemu prodeje a zeměpisné poloze, aby mohl být v době, která je k dispozici, přiměřeně přezkoumán. Bylo zajištěno, aby tento vzorek zahrnoval vertikálně integrované i neintegrované výrobce v Unii. Rovněž zúčastněné strany byly vyzvány, aby se k předběžnému vzorku vyjádřily. Několik zúčastněných stran vyjádřilo k předběžnému vzoru připomínky a jedna strana požádala o slyšení u úředníka pro slyšení.
(8)
Některé zúčastněné strany vznesly proti předběžnému vzorku výrobců v Unii následující námitky:
i)
Některé strany uvedly, že omezené informace poskytnuté k předběžně vybranému vzorku nebyly dostačující a neumožnily jim vznést smysluplné připomínky k navrženému vzorku. Kritizovaly zejména to, že totožnost výrobců v Unii byla považována za důvěrný údaj, a požadovaly, aby bylo zveřejněno, ve kterých členských státech se nacházejí výrobci v Unii zařazení do vzorku a jaký je podíl těchto vybraných výrobců v Unii na celkovém objemu výroby fotovoltaických modulů, článků a destiček a jaký podíl na výrobě a prodeji představují jednotlivé společnosti zařazené do vzorku i vzorek jako celek.
ii)
Způsob výběru vzorku byl zpochybňován s poukazem na to, že „směšuje tři různé kroky“, a sice podporu pro zahájení šetření, definici výrobního odvětví Unie a výběr vzorku. Bylo uváděno, že proto není jasné, zda v době výběru vzorku bylo již vymezeno výrobní odvětví Unie, a zda tedy tento vzorek lze považovat za reprezentativní. Nebylo-li ve fázi výběru vzorku vymezeno výrobní odvětví Unie, nedostaly zúčastněné strany možnost si ověřit, zda je tento předběžný vzorek reprezentativní, a zda tedy na základě tohoto vzorku lze správně posoudit situaci v tomto výrobním odvětví Unie v období šetření stanoveném v 19. bodě odůvodnění níže. Dále bylo uváděno, že není vhodné, aby byl předběžný vzorek vybírán na základě odpovědí výrobců v Unii na zjišťování podpory pro zahájení šetření.
iii)
Bylo též uváděno, že předběžný vzorek byl vybrán pouze ze společností, jež vyjádřily podporu pro stávající šetření.
iv)
Jedna strana tvrdila, že vzhledem k tomu, že do předběžného vzorku byly zařazeny i vertikálně integrované společnosti, může být objem výroby destiček a článků započítán dvojmo nebo trojmo, což vyvolává pochyby o celkové reprezentativnosti tohoto vzorku. Bylo požadováno, aby u vertikálně integrovaných výrobců byl započítáván pouze objem výroby modulů, ale nikoli objem výroby článků a destiček.
v)
Stejná strana tvrdila, že údaje, z nichž se při výběru vzorků vycházelo, jsou přinejmenším zčásti nespolehlivé, což může mít dopad na reprezentativnost předběžného vzorku jako celku.
vi)
Jedna strana předložila seznam, který údajně obsahoval přibližně 150 dalších výrobců obdobného výrobku v Unii, a tvrdila, že by i oni měli být vzati v úvahu za účelem výběru vzorku výrobců v Unii.
(9)
Na uvedené argumenty vznesené stranami bylo reagováno následujícím způsobem:
i)
Výrobci v Unii požádali, aby byly údaje o jejich totožnosti považovány za důvěrné, vzhledem k hrozícímu riziku odvety. Výrobci totiž skutečně čelili hrozbám, že dojde k poškození jejich obchodů v Unii i mimo ni. Komise byla toho názoru, že tyto žádosti jsou dostatečně opodstatněné pro to, aby jim bylo vyhověno. Zveřejnění lokality nebo podílu na výrobě a prodeji jednotlivých výrobců v Unii zařazených do vzorku by snadno mohlo vést ke zjištění totožnosti dotčeného výrobce, a uvedené požadavky v tomto smyslu musely být zamítnuty.
ii)
Komise „nesměšovala“ zjišťování podpory pro zahájení šetření, vymezení výrobního odvětví Unie a výběr předběžného vzorku, protože tyto kroky zůstaly navzájem nezávislé a o každém z nich bylo rozhodováno odděleně. Nebylo prokázáno, v jaké míře použití údajů o výrobě a prodeji poskytnutých výrobci v rámci zjišťování podpory pro zahájení šetření ovlivnilo reprezentativnost vzorku. Na počátku bylo výrobní odvětví Unie skutečně vymezeno jen předběžně. Pro předběžné stanovení celkové výroby Unie v období šetření, které je stanoveno v 19. bodě odůvodnění níže, byly použity veškeré dostupné informace o výrobcích v Unii, včetně informací obsažených v podnětu a údajů shromážděných od výrobců v Unii a jiných stran před zahájením šetření.
iii)
Pro zařazení do vzorku byli vzati v úvahu všichni výrobci v Unii, kteří odpověděli na otázky týkající se podpory pro zahájení šetření, bez ohledu na to, zda šetření podpořili, vyslovili se proti němu nebo nevyjádřili žádné stanovisko; proto bylo toto tvrzení zamítnuto.
iv)
Otázka dvojího/trojího započítávání byla při výběru prozatímního vzorku zvážena. Bylo zřejmé, že vyloučením výroby a prodeje destiček a článků vyráběných vertikálně integrovanými výrobci v Unii by nebyla vzata v úvahu část výroby destiček a článků prodávaných na volném trhu. Proto byl učiněn závěr, že vyloučení prodejů destiček a článků z celkového objemu výroby by nezbytně nevedlo k reprezentativnějšímu vzorku. Ostatně reprezentativnost vzorku byla zajištěna nejen na základě objemu výroby, ale i na základě zeměpisného rozmístění a vyváženého zastoupení vertikálně integrovaných a neintegrovaných výrobců. Relativní reprezentativnost objemu výroby byla vypočítána na úrovni každého typu obdobného výrobku. Na základě toho se mělo za to, že metoda výběru prozatímního vzorku byla přiměřená, a vzorek je proto považován za reprezentativní pro celé výrobní odvětví Unie vyrábějící výrobek, který je předmětem šetření. Proto bylo toto tvrzení zamítnuto.
v)
Pokud jde o spolehlivost údajů, byl vzorek vybrán na základě informací dostupných v době výběru vzorku, jak stanoví čl. 17 odst. 1 základního nařízení. Pokud jde o spolehlivost údajů použitých na podporu zahájení šetření, při šetření se neprokázalo, že by údaje shromážděné před zahájením vykazovaly značné nedostatky. Proto lze důvodně předpokládat, že základ, z něhož vycházel výběr předběžného vzorku, byl dostatečně spolehlivý. Proto bylo toto tvrzení zamítnuto.
vi)
Pokud jde o seznam přibližně 150 dalších výrobců v Unii, je nutno poznamenat, že tato informace byla předložena dávno po vypršení lhůty stanovené pro zúčastněné strany, aby se vyjádřily k výběru prozatímního vzorku, a pro výrobce v Unii, aby se přihlásili a požádali o zařazení do vzorku. Mimoto přibližně 30 výrobců v Unii obsažených v tomto seznamu bylo ve skutečnosti v době výběru vzorku Komisi známo. Při výběru vzorku byli zvažováni všichni výrobci v Unii, kteří se po zveřejnění oznámení o zahájení šetření přihlásili. Vzhledem k tomu nebyla reprezentativnost vzorku ovlivněna. Proto bylo toto tvrzení zamítnuto.
(10)
Po obdržení připomínek bylo složení vzorku přezkoumáno, neboť existovaly náznaky, že jedna z vybraných společností by nebyla schopna plně spolupracovat. V zájmu zachování míry reprezentativnosti vzorku byl vybrán další výrobce v Unii. Tento revidovaný vzorek tedy tvořilo deset společností vybraných na základě největšího reprezentativního objemu na každé úrovni výroby, s přihlédnutím k objemu prodejů na trhu EU a k zeměpisné poloze, který by mohl být v době, která je k dispozici, přiměřené přezkoumán. V důsledku toho revidovaný vzorek výrobců v Unii představoval, vyjádřeno procentním podílem na celkové výrobě Unie, u modulů mezi 18 % a 21 %, u článků mezi 17 % a 24 % a u destiček mezi 28 % a 35 % a zahrnoval výrobce vertikálně integrované i neintegrované. Přesné podíly nemohly být uvedeny vzhledem k tomu, že přesný podíl by umožnil vypočítat objem výroby dalšího výrobce v Unii uvedeného výše, a mohla by tak být zjištěna jeho totožnost.
b) Výběr vzorku dovozců, kteří nejsou ve spojení
(11)
S ohledem na potenciálně velký počet dovozců, kteří nejsou ve spojení, se v oznámení o zahájení řízení v souladu s článkem 17 základního nařízení předpokládal výběr vzorku. Aby mohla Komise rozhodnout, zda je výběr vzorku nutný, a pokud ano, vzorek vybrat, byli všichni dovozci požádáni, aby se Komisi přihlásili a aby v souladu s oznámením o zahájení řízení uvedli základní údaje o svých činnostech souvisejících s výrobkem, který je předmětem šetření, během období šetření, které je stanoveno v 19. bodě odůvodnění níže.
(12)
Z přibližně 250 dovozců, kteří nejsou ve spojení, uvedených žadatelem a kontaktovaných Komisí zaslalo odpovědi na formulář pro výběr vzorku, který byl přiložen k oznámení o zahájení řízení, 36 stran, z toho 35 odpovědí se týkalo modulů, pouze jedna odpověď se týkala článků, a ohledně destiček nepřišla žádná odpověď. Vzorek byl vybrán v souladu s článkem 17 základního nařízení tak, aby pokrýval co největší reprezentativní objem dovozu, který by mohl být v době, která je k dispozici, přiměřeně přezkoumán. Na základě toho vybrala Komise vzorek složený ze tří dovozců modulů, kteří nejsou ve spojení, a jednoho dovozce článků, který není ve spojení. V návaznosti na obdržené připomínky se Komise rozhodla do vzorku zařadit ještě jednoho dovozce modulů, který není ve spojení. Tato společnost se sama přihlásila a tvrdila, že úroveň její činnosti ji opravňuje k tomu, aby byla zařazena do vzorku. Proto byly znovu přezkoumány údaje, které dříve předložila, a ukázalo se, že došlo k administrativní chybě, pokud jde o objem dovozu oznámený dotčeným dovozcem. Na základě těchto skutečností byla dotčená společnost zařazena do vzorku dovozců, kteří nejsou ve spojení. Kromě toho dvě společnosti, které byly původně do vzorku vybrány, neodpověděly na dotazník, a byly proto pokládány za nespolupracující v šetření a ze vzorku dovozců, kteří nejsou ve spojení, byly vyřazeny. Vzorek dovozců, kteří nejsou ve spojení, tedy tvořili dva dovozci modulů a jeden dovozce článků, představující přibližně 2 %-5 % celkového dovozu z dotčené země. Po obdržení odpovědí na dotazník však vyšlo najevo, že hlavní činností dvou ze tří těchto dovozců jsou ve skutečnosti solární zařízení, a nikoliv obchodování s dotčenými výrobky. Šetření ukázalo, že většina dovozu dotčeného výrobku je na trh Unie uváděna prostřednictvím společností, které jsou ve spojení s vyvážejícími výrobci v ČLR, nebo prostřednictvím montážních organizací nebo navrhovatelů projektů. Za těchto okolností byl vzorek prozatímně považován za reprezentativní. Komise však bude během dalšího šetření kontaktovat další spolupracující dovozce, kteří nejsou ve spojení, aby ověřila, zda splňují kritéria kladená na dovozce, a zjistila, zda je velikost vzorku možné zvětšit.
c) Výběr vzorku vyvážejících výrobců
(13)
S ohledem na zjevně velký počet vyvážejících výrobců se v oznámení o zahájení řízení v souladu s článkem 17 základního nařízení pro stanovení dumpingu předpokládal výběr vzorku. Aby mohla Komise rozhodnout, zda je výběr vzorku nutný, a pokud ano, vzorek vybrat, byli všichni vyvážející výrobci požádáni, aby se Komisi přihlásili a aby v souladu s oznámením o zahájení řízení uvedli základní údaje o svých činnostech souvisejících s výrobkem, který je předmětem šetření, během období šetření, které je stanoveno v 19. bodě odůvodnění níže. Proběhly rovněž konzultace s orgány dotčené země.
(14)
V souvislosti s výběrem vzorku se přihlásilo ne méně než 135 vyvážejících čínských výrobců (často skupiny sestávající z několika společností). Tyto spolupracující společnosti představují 80 % celkové hodnoty čínského vývozu. Vybraný vzorek složený ze sedmi skupin společností tvoří tři spolupracující vývozci s největším objemem vývozu modulů, dva spolupracující vývozci s největším objemem vývozu článků a dva spolupracující vývozci s největším objemem vývozu destiček.
d) Odpovědi na dotazník a ověřování
(15)
Komise rozeslala dotazníky všem čínským vyvážejícím výrobcům zařazeným do vzorku, výrobcům v Unii zařazeným do vzorku, dovozcům, kteří nejsou ve spojení, zařazeným do vzorku a hospodářským subjektům na počátku výrobního řetězce i navazujícím hospodářským subjektům a jejich sdružením, jež se přihlásily ve lhůtě stanovené v oznámení o zahájení řízení. Komise kontaktovala také jedno reprezentativní sdružení spotřebitelů.
(16)
Odpovědi na dotazník zaslali všichni čínští vyvážející výrobci zařazení do vzorku, všichni výrobci v Unii zařazení do vzorku, tři dovozci do Unie, kteří nejsou ve spojení, a 21 hospodářských subjektů na počátku výrobního řetězce a hospodářských subjektů navazujících na výrobní odvětví Unie a tři jejich sdružení.
(17)
Komise si vyžádala a ověřila veškeré informace, které považovala za nezbytné pro účely předběžného stanovení dumpingu, výsledné újmy a zájmu Unie. Inspekce na místě se uskutečnily v prostorách těchto (skupin) společností:
a)
výrobci v Unii
-
inspekce na místě se uskutečnily v prostorách deseti výrobců v Unii zařazených do vzorku
b)
vyvážející výrobci v ČLR
-
Changzhou Trina Solar Energy Co Ltd, ČLR
-
Delsolar (Wujiang) Co Ltd, ČLR
-
Jiangxi LDK Solar Hi-Tech Co Ltd, ČLR
-
JingAo Group, ČLR
-
Jinzhou Yangguang Energy, ČLR
-
Wuxi Suntech Power Co Ltd, ČLR
-
Yingli Green Energy Holding Company, ČLR
c)
dovozci ve spojení v Unii
-
Yingli Green Energy Greece Sales GmbH, Mnichov, Německo
-
LDK Solar Italia S.r.l., San Zenone degli Ezzelini (TV), Itálie
-
Delta Energy Systems S.r.l., Řím, Itálie
-
Sunways AG, Konstanz, Německo
-
JA Solar GmbH, Mnichov, Německo
d)
obchodníci/dovozci ve spojení mimo Unii
-
Delsolar Co Ltd, Zhunan City, Tchaj-wan
-
JA Solar Hong Kong Ltd, Zvláštní administrativní oblast ČLR Hongkong
-
Wealthy Rise International Ltd, Zvláštní administrativní oblast ČLR Hongkong
-
Suntech Power International Ltd, Schaffhausen, Švýcarsko
-
Trina Solar (Schweiz) AG, Wallisellen, Švýcarsko
e)
dovozce v Unii, který není ve spojení
-
IBC AG, Bad Staffelstein, Německo
f)
hospodářské subjekty na počátku výrobního řetězce
-
Roth & Rau AG, Hohenstein-Ernsthal, Německo
-
WACKER Chemie AG, Burghausen, Německo
g)
hospodářské subjekty navazující na výrobní odvětví Unie
-
Juwi Solar GmbH, Worrstadt, Německo
-
ValSolar SL, Badajoz, Španělsko
h)
sdružení
-
EPIA, Brusel, Belgie
(18)
S ohledem na potřebu stanovit běžnou hodnotu pro vyvážející výrobce v ČLR v případě, že jim nebude přiznáno zacházení jako v tržním hospodářství, proběhla inspekce na místě s cílem stanovit běžnou hodnotu na základě údajů ze srovnatelné země, Indie, a to v prostorách těchto společností:
-
EMMVEE Photovoltaic Power Private Limited, Bengaluru, Indie
-
Tata Power Solar Systems Limited, Bengaluru, Indie
4. Období šetření a posuzované období
(19)
Šetření o dumpingu a újmě se týkalo období od 1. července 2011 do 30. června 2012 (dále jen „období šetření“ nebo „OŠ“). Zkoumání vývojových tendencí významných pro posouzení újmy se týkalo období od roku 2009 do konce období šetření (dále jen „posuzované období“).
B. DOTČENÝ VÝROBEK A OBDOBNÝ VÝROBEK
1. Dotčený výrobek
(20)
Dotčeným výrobkem jsou krystalické křemíkové fotovoltaické moduly nebo panely a články a destičky typů používaných v krystalických křemíkových fotovoltaických modulech nebo panelech pocházející nebo odesílané z Čínské lidové republiky. Tloušťka článků a destiček nepřesahuje 400 mikrometrů. Tento výrobek v současnosti spadá pod kódy KN ex 3818 00 10, ex 8501 31 00, ex 8501 32 00, ex 8501 33 00, ex 8501 34 00, ex 8501 61 20, ex 8501 61 80, ex 8501 62 00, ex 8501 63 00, ex 8501 64 00 a ex 8541 40 90 (dále jen „dotčený výrobek“).
(21)
Z definice dotčeného výrobku jsou vyloučeny tyto typy výrobků:
-
přenosné solární nabíječky skládající se z méně než šesti článků a napájející přístroje elektřinou nebo sloužící k nabití baterií,
-
produkty z tenkého fotovoltaického filmu,
-
krystalické křemíkové fotovoltaické výrobky, jež jsou trvale zabudovány do elektrických spotřebičů, jež mají jinou funkci než výrobu elektrické energie a které spotřebovávají elektřinu vyrobenou zabudovaným(i) krystalickým(i) křemíkovým(i) fotovoltaickým(i) článkem (články).
(22)
Fotovoltaické moduly, články a destičky přeměňují sluneční záření na elektřinu. K přeměně dochází v článcích, které pohlcují světlo a přeměňují ho pomocí krystalického křemíku na elektrický proud.
(23)
Prvním krokem výrobního procesu je výroba destiček. Vyrábějí se z krystalického křemíku a jsou klíčovým komponentem pro výrobu článků.
(24)
Krystalický křemík se nejprve musí roztavit, čímž vznikají ingoty krystalického křemíku, které jsou rozřezávány na destičky. Destičky jsou podrobeny technologicky náročnému postupu zpracování polovodičů, jehož výsledkem jsou funkční solární články. Články jsou druhým krokem výrobního procesu. Mají přechod mezi kladně a záporně dotovanou vrstvou, který slouží ke sběru a odvádění článkem vyráběné elektřiny.
(25)
Třetím krokem výrobního procesu jsou moduly. Při montáži modulů se články pomocí plochých drátů nebo kovových pásek spájejí dohromady a vzniká řetězec článků. Tyto články jsou laminovány mezi jednotlivé vrstvy. Navrchu je většinou používáno sklo a vespod polymerová krycí vrstva. Rámy jsou obvykle zhotoveny tak, aby umožňovaly montáž v terénu (např. na střechách). Modul může, ale nemusí mít invertor.
2. Obdobný výrobek
(26)
Šetření ukázalo, že dotčený výrobek a výrobek vyráběný a prodávaný na domácím trhu v Indii, která posloužila jako srovnatelná země za účelem stanovení běžné hodnoty, jakož i výrobek vyráběný a prodávaný v Unii výrobním odvětvím Unie, mají stejné základní fyzikální, chemické a technické vlastnosti a stejné základní konečné použití. Proto se tyto výrobky prozatímně považují za obdobné ve smyslu čl. 1 odst. 4 základního nařízení.
3. Tvrzení týkající se definice výrobku
i) Fyzikální, chemické a technické vlastnosti a konečné použití
(27)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že šetření se nemůže týkat tří výrobků s různými fyzikálními, chemickými a technickými vlastnostmi, a že moduly, články a destičky by proto měly být podrobeny třem samostatným šetřením. Dále tvrdily, že není jasné, zda se šetření týká jediného výrobku nebo tří samostatných výrobků, a že proto nemají plnou možnost hájit své zájmy. Bylo rovněž požadováno alternativně vyloučit ze šetření destičky, pokud by nebyly vyloučeny monokrystalické destičky (viz 42. až 44. bod odůvodnění níže).
(28)
Navazující výroba destiček, článků a modulů je jediný výrobní proces s různými výrobními kroky. Moduly, články a destičky společně určují vlastnosti hotového výrobků (tj. modulů). Šetření ukázalo, že přímým a výlučným cílem výroby destiček a článků je výroba modulů; moduly, články a destičky mají stejné fyzikální, chemické a technické vlastnosti (které určují použité suroviny) a stejné konečné použití, tj. jsou prodávány za účelem jejich integrace do fotovoltaických solárních systémů. Výkon modulů bezprostředně souvisí s výkonem destiček a článků.
(29)
V oznámení o zahájení řízení bylo jasně vyjádřeno, že výrobek, který je předmětem šetření, představují moduly, články a destičky. Zúčastněné strany proto měly plnou možnost hájit své zájmy na základě dotčeného výrobku, tak jak byl vymezen. Na základě těchto skutečností byly tyto argumenty zamítnuty.
ii) Odlišná nomenklatura
(30)
Dále bylo uváděno, že moduly, články a destičky by neměly být považovány za jediný výrobek, jelikož mají různé osmimístné kódy KN, šestimístné položky, čtyřmístná čísla HS a dvoumístné úrovně kapitol a vyskytují se také v různých oddílech nomenklatury HS. Pro účely stanovení definice výrobku v rámci antidumpingového šetření, které vychází z fyzikálních vlastností dotčeného výrobku, je toto tvrzení irelevantní.
iii) Přidaná hodnota článků
(31)
Některé strany tvrdily, že největší část hodnoty modulu tvoří přidaná hodnota v procesu přeměny článků, a že články musí být tudíž považovány za samostatný výrobek.
(32)
Ze šetření vyplynulo, že výroba článků je technologicky nejnáročnější částí výrobního procesu. Ukázalo se však i to, že uvedené tři výrobní kroky spolu navzájem souvisejí a že přidaná hodnota není soustředěna v jedné konkrétní fázi výrobního procesu, ale je rozprostřena v celém výrobním procesu. Na základě těchto skutečností bylo toto tvrzení zamítnuto.
iv) Samostatné velkoobchodní trhy
(33)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že moduly, články a destičky mají samostatné velkoobchodní trhy, a že by proto měly být považovány za různé výrobky, čemuž by nasvědčovala i skutečnost, že u velkého počtu výrobců se nejedná o výrobce vertikálně integrované.
(34)
Moduly, články a destičky nelze považovat za samostatné výrobky, jejichž ceny kolísají výlučně v závislosti na tržních faktorech. Ve skutečnosti jsou jejich ceny navzájem úzce provázány a jsou ovlivňovány cenou polykrystalického křemíku. Dotčený výrobek, jak bylo vysvětleno ve 23. až 25. bodě odůvodnění výše, se rovněž vyrábí v rámci jediného výrobního procesu s různými kroky. Skutečnost, že někteří výrobci nejsou vertikálně integrovaní, je pouze výsledkem podnikatelského rozhodnutí a je určována ekonomickými měřítky a nic na tomto závěru nemění. Na základě těchto skutečností musel být tento argument zamítnut.
v) Konečné použití a vzájemná zaměnitelnost
(35)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že k modulům, článkům a destičkám musí být přistupováno jako k různým výrobkům vzhledem k tomu, že mají různé konečné použití a nejsou vzájemně zaměnitelné.
(36)
Jak bylo již zmíněno výše, šetření ukázalo, že navazující výrobní proces destiček, článků a modulů je jediný výrobní proces, a otázku vzájemné zaměnitelnosti mezi různými kroky jediného výrobního procesu nelze uplatnit. Moduly, články a destičky mají mimoto stejné konečné použití, přeměňovat sluneční světlo na elektřinu, a nemohou být používány jiným způsobem.
vi) Distribuční kanály
(37)
Jedna zúčastněná strana tvrdila, že moduly, články a destičky nemají stejné distribuční kanály, a že je proto nelze považovat za jediný výrobek. Šetření ukázalo, že moduly, články a destičky mohou být distribuovány různými nebo obdobnými distribučními kanály. Hlavním kritériem pro definici jediného výrobku jsou stejné fyzikální, chemické a technické vlastnosti a konečné použití. S ohledem na 27. až 29. bod odůvodnění výše se dospělo k závěru, že různé distribuční kanály proto nejsou považovány za určující prvek. Tento argument je proto třeba zamítnout.
vii) Vnímání spotřebiteli
(38)
Bylo uváděno, že moduly, články a destičky se podstatně liší z hlediska jejich vnímání spotřebiteli, a že by proto neměly být považovány za jediný výrobek.
(39)
Jak bylo rovněž uvedeno výše, hlavním kritériem pro definici jediného výrobku jsou stejné fyzikální, chemické a technické vlastnosti a konečné použití. S ohledem na 27. až 29. bod odůvodnění výše se dospělo k závěru, že různé vnímání spotřebiteli proto není považováno za určující prvek. Tento argument je proto třeba zamítnout.
viii) Produkty z tenkého filmu
(40)
Jedna zúčastněná strana tvrdila, že do definice dotčeného výrobku by měly být zahrnuty i produkty z tenkého fotovoltaického filmu, přičemž argumentovala tím, že mají stejné základní fyzikální, chemické a technické vlastnosti a stejné základní konečné použití.
(41)
Produkty z tenkého fotovoltaického filmu jsou z definice výrobku výslovně vyloučeny, viz 21. bod odůvodnění výše. Produkty z tenkého fotovoltaického filmu mají totiž v porovnání s dotčeným produktem odlišné fyzikální, chemické a technické vlastnosti. Jsou vyráběny odlišným výrobním procesem a nejsou vyráběny z krystalického křemíku, který je hlavní surovinou pro výrobu modulů, článků a destiček. Mají nižší účinnost přeměny a nižší výkon ve wattech, a proto nejsou vhodné pro stejné druhy použití, jako jsou druhy použití dotčeného výrobku. Na základě těchto skutečností musely být tyto argumenty zamítnuty.
ix) Vyloučení monokrystalických destiček
(42)
Jedna zúčastněná strana tvrdila, že z definice dotčeného produktu by měly být vyloučeny monokrystalické destičky, jelikož mají odlišné fyzikální, chemické a technické vlastnosti. Tvrdila, že vykazují rozdíly v krystalické struktuře, tvaru a vzhledu. Navíc tvrdila, že v Unii se monokrystalické destičky nevyrábí.
(43)
Šetřením se zjistilo, že monokrystalické destičky jsou kvalitnější než polykrystalické, ačkoli jsou produktem podobných výrobních procesů, ve kterých se používá stejná hlavní surovina (polykrystalický křemík). Proto se dospělo k závěru, že monokrystalické a polykrystalické destičky mají stejné fyzikální, chemické a technické vlastnosti.
(44)
Šetření ukázalo, že jejich základní konečné použití je stejné, neboť monokrystalické i polykrystalické destičky jsou určeny výlučně k výrobě solárních článků (monokrystalických a polykrystalických článků) a následně k výrobě solárních modulů (monokrystalických a polykrystalických modulů). Mezi oběma typy destiček neexistují žádné podstatné rozdíly a jsou vzájemně zaměnitelné, oba typy mohou být použity k výrobě článků. Kromě toho pokud jde o tvrzení, že se v Unii monokrystalické destičky vůbec nevyrábí, šetření ukázalo, že v Unii jsou vyráběny jak monokrystalické, tak polykrystalické destičky. Na základě těchto skutečností musel být tento argument zamítnut.
x) Polotovary
(45)
Bylo rovněž uváděno, že destičky a články by měly být považovány za dva polotovary používané jako vstupní suroviny, zatímco moduly jsou konečné výrobky, a neměly by proto být považovány za jediný výrobek.
(46)
Jak bylo uvedeno výše, hlavním kritériem pro definici jediného výrobku jsou stejné fyzikální, chemické a technické vlastnosti a konečné použití. S ohledem na 27. až 29. bod odůvodnění výše se dospělo k závěru, že rozdíl mezi polotovary a hotovými výrobky proto není považován za určující prvek. Tento argument je proto třeba zamítnout.
xi) Solární nabíječky
(47)
Jedna zúčastněná strana požadovala vyloučit solární panely určené výlučně k nabití 12 V baterií na základě toho, že mají odlišné konečné použití než moduly pro zapojení do elektrické sítě, neboť vyrábějí elektrický proud o mnohem nižším napětí, a proto se nehodí pro zapojení do elektrické sítě.
(48)
V souladu s oznámením o zahájení řízení jsou ze šetřeného výrobku vyloučeny přenosné solární nabíječky skládající se z méně než šesti článků a napájející přístroje elektřinou nebo sloužící k nabití baterií. Moduly skládající se z více než šesti článků určené pouze k nabití baterií mají stejné základní vlastnosti a stejný výkon jako moduly pro připojení do elektrické sítě. Je v nich použit obvod s napětím naprázdno, který má nižší napětí než obvod používaný v modulech pro připojení k síti. I přes tento rozdíl z šetření vyplynulo, že tento typ modulů lze připojit k elektrické síti. Nižší napětí může být snadno kompenzováno zvětšením rozměru článků a/nebo zvýšením počtu článků. Proto moduly určené k nabíjení baterií a skládající se z více než šesti článků spadají do definice dotčeného výrobku.
xii) Závěr
(49)
Na základě výše uvedeného byl prozatímně učiněn závěr, že krystalické křemíkové fotovoltaické moduly nebo panely a články a destičky typu užívaného v krystalických křemíkových fotovoltaických modulech, jak byly popsány výše, představují jediný výrobek. Komise však bude dál zkoumat otázku, zda moduly, články a destičky představují jediný výrobek, anebo dva nebo tři samostatné výrobky. S ohledem na tento prozatímní závěr učiněný v této fázi Komisí proto Komise vyzývá všechny zúčastněné strany, aby se k této otázce vyjádřily. V každém případě, i kdyby se nakonec zjistilo, že se jedná o dva nebo tři různé výrobky, bude se stávající šetření týkat všech těchto různých výrobků, a konečná opatření by mohla být uložena pro moduly, články a destičky nezávisle na tom, zda představují jeden či více výrobků.
C. DUMPING
1. Čínská lidová republika
1.1 Zacházení jako v tržním hospodářství
(50)
Podle čl. 2 odst. 7 písm. b) základního nařízení se běžná hodnota v rámci antidumpingových šetření dovozu pocházejícího z ČLR určuje v souladu s čl. 2 odst. 1 až 6 u těch výrobců, kteří splňují kritéria uvedená v čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení.
(51)
Zmíněná kritéria jsou ve stručné podobě a pouze pro orientaci uvedena níže:
1.
obchodní rozhodnutí reagují na tržní podmínky bez výrazných státních zásahů; náklady se zakládají na tržní hodnotě;
2.
společnosti vedou jednoznačné a jasné účetnictví ověřené nezávislými auditory v souladu s mezinárodními účetními standardy a používané pro všechny účely;
3.
nedochází k podstatnému zkreslení způsobenému bývalým systémem netržního hospodářství;
4.
právní úprava úpadku a vlastnictví zaručuje právní jistotu a stabilitu;
5.
měnové přepočty se provádějí podle tržních směnných kursů.
(52)
V tomto šetření všichni vyvážející výrobci zařazení do vzorku požádali o zacházení jako v tržním hospodářství podle čl. 2 odst. 7 písm. b) základního nařízení a ve stanovených lhůtách zaslali vyplněný formulář žádosti o přiznání zacházení jako v tržním hospodářství.
(53)
Komise si vyžádala všechny informace, které považovala za nezbytné, a všechny informace uvedené v žádosti o zacházení jako v tržním hospodářství ověřila v prostorách dotčených společností.
(54)
Ověřením bylo zjištěno, že žádný ze sedmi vyvážejících výrobců (skupin společností), kteří požádali o zacházení jako v tržním hospodářství, nesplňuje kritéria pro přiznání zacházení jako v tržním hospodářství stanovená v čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení.
(55)
Všech sedm skupin společností využívalo výhod režimu (režimů) preferenčního daňového zacházení a grantů a následně neprokázaly, že u nich nedochází ke zkreslení způsobenému bývalým systémem netržního hospodářství, a nesplnily tak požadavky kritéria 3 pro posuzování zacházení jako v tržním hospodářství.
(56)
Šest skupin společností neprokázalo, že jejich účetnictví je ověřeno nezávislými auditory v souladu s mezinárodními účetními standardy, a nesplnily tak požadavky kritéria 2 pro posuzování zacházení jako v tržním hospodářství.
(57)
Jedna skupina společností neprokázala, že všechny její společnosti podléhají právním předpisům o úpadku, a nesplnila tak požadavky kritéria 4 pro posuzování zacházení jako v tržním hospodářství.
(58)
Tři skupiny společností navíc nebyly schopny prokázat, že nepodléhají výrazným státním zásahům, a nesplnily tak požadavky kritéria 1 pro posuzování zacházení jako v tržním hospodářství.
(59)
Po zveřejnění zjištění týkajících se zacházení jako v tržním hospodářství zaslaly všechny společnosti zařazené do vzorku své připomínky.
(60)
Dvě skupiny společností vznesly procesní připomínku a tvrdily, že rozhodnutí o zacházení jako v tržním hospodářství bylo učiněno opožděně, tj. po uplynutí tříměsíční lhůty stanovené v čl. 2 odst. 7 písm. c) základního nařízení, a že šetření proto mělo být neprodleně zastaveno. Na podporu svého tvrzení se dovolávaly rozsudků Soudního dvora v právních věcech Brosmann (4) a Aokang (5) týkajících se obuvi.
(61)
Především je třeba připomenout, že právní věci Brosmann a Aokang se nehodí pro posouzení legality analýzy o zacházení jako v tržním hospodářství v daném šetření, neboť tyto případy se, na rozdíl od tohoto šetření, týkají situací, kde se zacházení jako v tržním hospodářství vůbec neposuzovalo.
(62)
Právní věci Brosmann a Aokang dále nejsou relevantní pro posuzování legality daného šetření proto, že základní nařízení bylo mezitím změněno. Ustanovení čl. 2 odst. 7 základního nařízení v platném znění stanoví, že Komise rozhodne o zacházení jako v tržním hospodářství pouze u společností zařazených do vzorku podle článku 17 základního nařízení a že toto rozhodnutí přijme do sedmi měsíců, avšak v každém případě nejpozději osm měsíců od zahájení šetření. Ustanovení tohoto pozměněného článku se vztahují na všechna nová a probíhající šetření od 15. prosince 2012, a tudíž i na toto šetření.
(63)
V každém případě je nutno potvrdit výklad ustálené judikatury, tj. že nedošlo k porušení jako takovému práva na rozhodnutí zacházení jako v tržním hospodářství, bez ohledu na skutečnost, že nebyla dodržena tříměsíční lhůta.
(64)
Hlavní obdržené podstatné připomínky se týkaly režimu preferenčního daňového zacházení a grantů. Vývozci nenapadali zjištěná fakta, ale zpochybňovali jejich význam pro splnění kritéria 3 pro posuzování zacházení jako v tržním hospodářství. Argumentovali především tím, že výhody poskytované státem se významnou měrou neprojevují v jejich obratu.
(65)
V této souvislosti se podotýká, že systém daně z příjmu, který zvýhodňuje určité společnosti, jež vláda považuje za strategické, zjevně není systémem tržního hospodářství. Takový systém je stále silně ovlivněn státním plánováním. Podotýká se rovněž, že zkreslení způsobená snižováním daně z příjmu jsou podstatná, neboť zcela mění výši zisků před zdaněním, jichž společnost musí dosáhnout, aby byla přitažlivá pro investory. Tato zkreslení jsou také stálá a absolutní výše výhody získaná v období šetření je, vzhledem k povaze tohoto zvýhodnění, pro posouzení, zda se jedná o „podstatné“ zkreslení, irelevantní. Posouzení podstatnosti musí být spíše založeno na celkovém dopadu tohoto opatření na finanční a hospodářskou situaci společnosti.
(66)
Pokud jde o kritérium 2, tři skupiny společností tvrdily, že příslušná pravidla mezinárodních účetních standardů splňují, neboť jejich konsolidovaná účetní závěrka v USA je plně v souladu s těmito standardy. Některé společnosti rovněž tvrdily, že obecně vzato je jejich účetnictví v souladu s čínskými účetními standardy, jež považují za rovnocenné mezinárodním standardům. Daná otázka však nespočívá v tom, zda čínské účetní standardy odpovídají mezinárodním účetním standardům. Daná otázka spočívá v tom, zda je toto účetnictví v souladu s platnými účetními standardy, či nikoliv. Tyto připomínky se zejména nezabývaly skutečností, že pokud jde o finanční výkazy jednotlivých dotčených čínských společností, bylo zjištěno, že řada mezinárodních účetních standardů (a odpovídající čínský ekvivalent), včetně zejména odpisů a uvedení transakcí stran ve spojení, je porušována.
(67)
Pokud jde o kritérium 1, s ohledem na obdržené připomínky stran a na rozsudek v právní věci C-337/09 P (6) bylo konstatováno, že toto kritérium splňují všechny společnosti. Celkové rozhodnutí o zacházení jako v tržním hospodářství týkající se všech vývozců zařazených do vzorku však zůstává nezměněno, neboť stále nesplňují požadavky kritérií 2 a 3.
(68)
Pokud jde o kritérium 4, skupina společností uvedená v 57. bodě odůvodnění byla schopna prokázat, že vůči hlavní společnosti této čínské skupiny bylo mezitím zahájeno řízení o úpadku. Byl proto učiněn závěr, že tato skupina společností uvedené kritérium splňuje. Avšak celkové rozhodnutí o zacházení jako v tržním hospodářství týkající se této skupiny společností zůstává nezměněno, neboť nesplňují požadavky kritérií 2 a 3.
(69)
Ve výsledku tedy nebylo zjištěno, že by kritéria 2 a/nebo 3 zacházení jako v tržním hospodářství splňoval kterýkoli z vyvážejících výrobců zařazených do vzorku. Zacházení jako v tržním hospodářství proto nemůže být uděleno žádné z těchto společností.
1.2 Individuální zjišťování
(70)
Žádosti o individuální zjišťování podle čl. 17 odst. 3 základního nařízení předložilo osmnáct spolupracujících vyvážejících výrobců nebo skupin vyvážejících výrobců nezařazených do vzorku.
(71)
S ohledem na velký počet obdržených žádostí Komise došla k prozatímnímu závěru, že individuální zjišťování by představovalo nadměrnou zátěž a bránilo by dokončení šetření v rozumné době. Proto bylo prozatím rozhodnuto, že žádné žádosti o individuální zjišťování nebudou přijaty.
1.3 Srovnatelná země
(72)
Podle čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení musí být běžná hodnota pro vyvážející výrobce, jimž nebylo přiznáno zacházení jako v tržním hospodářství, stanovena na základě ceny nebo početně zjištěné hodnoty ve třetí zemi s tržním hospodářstvím (dále jen „srovnatelná země“).
(73)
V oznámení o zahájení řízení uvedla Komise záměr použít pro účely stanovení běžné hodnoty pro ČLR jako vhodnou srovnatelnou zemi USA a vyzvala všechny zúčastněné strany, aby se k tomu vyjádřily.
(74)
Někteří vývozci a dovozci k této volbě srovnatelné země vyjádřili připomínky a tvrdili, že USA nejsou vhodnou srovnatelnou zemí, zejména vzhledem k tomu, že trh USA je po část období šetření před čínským dovozem chráněn antidumpingovými a antisubvenčními opatřeními.
(75)
Zúčastněné strany navrhly jako vhodnější srovnatelné země Tchaj-wan, Indii a Jižní Koreu. Na základě těchto připomínek bylo rozhodnuto analýzu pro určení vhodné srovnatelné země rozšířit. V důsledku toho byli osloveni všichni významní výrobci solárních panelů. Celkově bylo kontaktováno 34 společností v Indii, devět společností v Japonsku, 15 společností v Malajsii, dvě společnosti v Mexiku, 34 společností v Koreji, devět společností v Singapuru, 43 společností na Tchaj-wanu a 21 společností v USA.
(76)
Odpovědi zaslaly dvě společnosti z Indie, dvě z Tchaj-wanu a dvě z USA. Vzhledem k tomu, že společnosti z Tchaj-wanu vyráběly téměř výlučně fotovoltaické články, zatímco čínský vývoz je převážně ve formě modulů, a USA byly s ohledem na obdržené připomínky považovány za nevhodné, bylo prozatímně rozhodnuto použít jako srovnatelnou zemi Indii. Je třeba poznamenat, že Komise se může k této otázce znovu vrátit, jestliže z dalšího šetření vyplyne, že moduly, články a destičky představují dva nebo tři různé výrobky. Zejména vzhledem tomu, že Indie destičky nevyrábí, možná bude muset být pro oblast destiček vybrána jiná srovnatelná země.
(77)
Jeden indický výrobce poskytl neúplnou odpověď. Informace poskytnuté touto společností proto pro stanovení běžné hodnoty nemohly být použity. Informace uvedené zmíněnou společností by však po ověření mohly být využity k potvrzení toho, že informace uvedené plně spolupracujícím výrobcem ze srovnatelné země jsou pro indický trh skutečně reprezentativní.
1.4 Běžná hodnota
(78)
Vzhledem k tomu, že žádnému z čínských vývozců nebylo uděleno zacházení jako v tržním hospodářství, byla běžná hodnota stanovena podle čl. 2 odst. 7 písm. a) základního nařízení na základě porovnání se srovnatelnou třetí zemí s tržním hospodářstvím, v tomto případě Indií.
(79)
Nejprve byly určeny typy výrobku prodávané výrobcem ze srovnatelné země na domácím trhu, které jsou totožné nebo přímo srovnatelné s typy prodávanými na vývoz do Unie.
(80)
Komise následně ve vztahu k výrobci ze srovnatelné země přezkoumala, zda je možné domácí prodej každého typu obdobného výrobku prodávaného na domácím trhu považovat za prodej uskutečněný v běžném obchodním styku. Toto ověření proběhlo na základě stanovení podílu ziskového prodeje každého typu výrobku nezávislým odběratelům na domácím trhu v období šetření.
(81)
Pokud objem prodeje určitého typu výrobku prodávaného za čistou prodejní cenu odpovídající vypočteným výrobním nákladům nebo vyšší představoval více než 80 % celkového objemu prodeje tohoto typu výrobku a pokud se vážená průměrná prodejní cena tohoto typu rovnala výrobním nákladům nebo byla vyšší, byla běžná hodnota stanovena na základě skutečné ceny na domácím trhu. Tato cena byla vypočítána jako vážený průměr cen veškerých tuzemských prodejů daného typu uskutečněných během období šetření.
(82)
Jestliže objem ziskového prodeje určitého typu výrobku představoval 80 % nebo méně z celkového objemu prodeje tohoto typu nebo pokud vážený průměr ceny daného typu nedosahoval jednotkových výrobních nákladů, vycházela běžná hodnota ze skutečné ceny na domácím trhu vypočtené jako vážený průměr ceny pouze ziskového prodeje daného typu.
(83)
Pokud byly všechny typy výrobku prodávány se ztrátou, mělo se za to, že nebyly prodány v běžném obchodním styku.
(84)
Pro prodej těch typů výrobku, který se neuskutečnil v běžném obchodním styku, i u typů výrobku, které nebyly prodány na domácím trhu, bylo třeba běžnou hodnotu vypočítat.
(85)
Za účelem početního zjištění běžné hodnoty byly k vlastním průměrným výrobním nákladům v průběhu období šetření připočteny vynaložené prodejní, správní a režijní náklady a vážený průměrný zisk dosažený v období šetření jediným spolupracujícím výrobcem ze srovnatelné země při domácím prodeji obdobného výrobku v běžném obchodním styku. V případě potřeby byly výrobní náklady a prodejní, správní a režijní náklady před posouzením běžného obchodního styku a při početním zjištění běžné hodnoty upraveny.
(86)
U solárních destiček nemohla být metodou popsanou v 79. až 85. bodě odůvodnění výše běžná hodnota stanovena, neboť žádný ze spolupracujících indických výrobců solární destičky nevyrábí. Bylo ověřováno, zda by bylo možné běžnou hodnotu stanovit na základě velmi podobného výrobku, s případnými nezbytnými úpravami s ohledem na rozdíly ve fyzikálních vlastnostech. V případě solárních destiček by nejvíce podobným výrobkem byl solární článek. Než se však z destiček stanou články, musí projít podstatným zpracováním. Použití této metody by si kromě toho vyžádalo podstatné úpravy, které není možné spolehlivě kvantifikovat. Běžnou hodnotu článku proto nelze použít jako základ pro výpočet běžné hodnoty destičky. Alternativně bylo uvažováno použít ceny destiček prodávaných výrobci ze zemí s tržním hospodářstvím na indickém trhu, neboť tyto ceny jsou reprezentativní pro tržní podmínky převládající na trhu destiček v Indii. Jelikož největším dodavatelem destiček ze zemí s tržním hospodářstvím výrobcům ve srovnatelné zemi je Jižní Korea, byla běžná hodnota stanovena na základě cen jihokorejských destiček na indickém trhu.
1.5 Vývozní cena
(87)
Vyvážející výrobci uskutečňovali prodej na vývoz do Unie přímo nezávislým odběratelům, nebo prostřednictvím společností ve spojení se sídlem v Unii.
(88)
Pokud se vývoz do Unie uskutečnil přímo nezávislým odběratelům v Unii, byly vývozní ceny v souladu s čl. 2 odst. 8 základního nařízení stanoveny na základě cen, které byly skutečně zaplaceny za dotčený výrobek, nebo cen, které je třeba zaplatit.
(89)
Pokud se vývoz do Unie uskutečnil prostřednictvím společností ve spojení se sídlem v Unii, byly vývozní ceny v souladu s čl. 2 odst. 9 základního nařízení stanoveny na základě cen, za něž byl dovezený výrobek poprvé těmito společnostmi ve spojení znovu prodán nezávislým odběratelům v Unii. Výpočet byl upraven o veškeré náklady vzniklé za období mezi dovozem a novým prodejem včetně prodejních, správních a režijních nákladů a o zisk. Pokud jde o ziskové rozpětí, byl použit zisk, kterého dosáhl spolupracující dovozce dotčeného výrobku, který není ve spojení, neboť skutečný zisk dovozce ve spojení nebyl kvůli vztahu mezi vyvážejícím výrobcem a dovozcem ve spojení považován za spolehlivý.
1.6 Srovnání
(90)
Srovnání mezi běžnou hodnotou a vývozní cenou bylo provedeno na základě ceny ze závodu.
(91)
Za účelem zajištění spravedlivého srovnání běžné hodnoty a vývozní ceny byly podle čl. 2 odst. 10 základního nařízení provedeny náležité individuální úpravy o rozdíly ovlivňující ceny a srovnatelnost cen.
(92)
Příslušné úpravy týkající se fyzikálních vlastností, nepřímých daní, dopravy, pojištění, nakládky, manipulačních a vedlejších nákladů, balení, provizí, úvěrových a bankovních poplatků byly provedeny ve všech případech, kdy byly považovány za přiměřené, přesné a podložené ověřenými podklady.
1.7 Dumpingová rozpětí
(93)
U společností zařazených do vzorku byla vážená průměrná běžná hodnota každého typu obdobného výrobku stanovená pro srovnatelnou zemi srovnána s váženou průměrnou vývozní cenou odpovídajícího typu dotčeného výrobku, jak je stanoveno v čl. 2 odst. 11 a 12 základního nařízení.
(94)
Vážené průměrné dumpingové rozpětí spolupracujících vyvážejících výrobců, kteří nebyli zařazeni do vzorku, bylo vypočítáno podle ustanovení čl. 9 odst. 6 základního nařízení. Toto rozpětí bylo stanoveno jako vážený průměr rozpětí stanovených pro vyvážející výrobce zařazené do vzorku.
(95)
Pokud jde o všechny ostatní vyvážející výrobce v ČLR, byla dumpingová rozpětí stanovena na základě dostupných skutečností v souladu s článkem 18 základního nařízení. Za tímto účelem byla nejprve stanovena úroveň spolupráce srovnáním objemu vývozu spolupracujících vyvážejících výrobců do Unie s celkovým objemem čínského dovozu do Unie.
(96)
Vzhledem k tomu, že spolupráce se prokázala u více než 80 % celkového čínského vývozu do Unie, lze její míru považovat za vysokou. Jelikož nebyl žádný důvod se domnívat, že by se některý vyvážející výrobce spolupráce neúčastnil, bylo zbývající dumpingové rozpětí stanoveno na úrovni společnosti zařazené do vzorku s nejvyšším dumpingovým rozpětím. Vzhledem k tomu, že nebyly k dispozici žádné indicie, které by nasvědčovaly, že se dumping společností, které nespolupracovaly, pohybuje na nižší úrovni, a rovněž tak v zájmu zajištění účinnosti jakýchkoli opatření, bylo takové stanovení rozpětí považováno za odpovídající
(97)
Na tomto základě prozatímní vážená průměrná dumpingová rozpětí vyjádřená jako procentní podíl z ceny CIF s dodáním na hranice Unie před proclením činí:
Společnost
Dumpingové rozpětí
Changzhou Trina Solar Energy Co., Ltd.;
Trina Solar (Changzhou) Science and Technology Co., Ltd.,
93,3 %
Delsolar (Wujiang) Co., Ltd.,
112,6 %
Jiangxi LDK Solar Hi-Tech Co. Ltd.;
LDK Solar Hi-Tech (Hefei) Co. Ltd.;
LDK Solar Hi-Tech (Nanchang) Co., Ltd.;
LDK Solar Hi-Tech (Suzhou) Co Ltd.,
88,4 %
JingAo Solar Co. Ltd.;
Shanghai JA Solar Technology Co. Ltd.,
JA Solar Technology Yangzhou Co. Ltd.;
Shanghai Jinglong Solar Energy Technology Co. Ltd.;
Hefei JA Solar Technology Co. Ltd.,
99,0 %
Jinzhou Yangguang Energy Co., Ltd.;
Jinzhou Rixin Silicon Materials Co., Ltd.;
Jinzhou Youhua Silicon Materials Co., Ltd.;
Jinzhou Huachang Photovoltaic Technology Co., Ltd.;
Jinzhou Jinmao Photovoltaic Technology Co., Ltd.,
48,1 %
Wuxi Suntech Power Co., Ltd.;
Luoyang Suntech Power Co. Ltd.;
Suntech Power Co., Ltd.;
Wuxi Sun-Shine Power Co., Ltd.;
Zhenjiang Ren De New Energy Science Technology Co., Ltd.;
Zhenjiang Rietech New Energy Science Technology Co., Ltd.
71,5 %
Yingli Energy (China) Co. Ltd;
Hainan Yingli New Energy Resources Co. Ltd.;
Baoding Tianwei Yingli New Energy Resources Co. Ltd.,
96,2 %
Jiné spolupracující společnosti (Příloha I)
88,5 %
Všechny ostatní společnosti
112,6 %
D. ÚJMA
1. Definice výrobního odvětví Unie a výroby v Unii
(98)
Obdobný výrobek vyrábělo přibližně 220 výrobců v Unii. Představují výrobní odvětví Unie ve smyslu čl. 4 odst. 1 základního nařízení, a jsou dále souhrnně označováni jako „výrobní odvětví Unie“.
(99)
Jelikož úplné veřejné informace o výrobě nebyly dostupné, byly ke zjištění celkové výroby v Unii v období šetření použity veškeré dostupné informace týkající se dotčeného výrobního odvětví Unie, včetně informací uvedených v podnětu, makroekonomických údajů poskytnutých službou Europressedienst, nezávislou konzultační společností (dále jen „konzultant“) a ověřených odpovědí na dotazník, které poskytli výrobci v Unii zařazení do vzorku. Vzhledem k tomu, že moduly, články a destičky jsou do Unie dováženy pod položkami zahrnujícími i další výrobky, jež netvoří předmět tohoto šetření, nebylo možné k určení objemu a hodnoty dovozu využít údaje Eurostatu. Údaje o objemu dovozu a hodnotách vycházely z dat poskytnutých konzultantem. Pokud to bylo možné, byly údaje poskytnuté konzultantem porovnány s veřejnými zdroji a s ověřenými odpověďmi na dotazník.
(100)
Na tomto základě byla celková výroba v Unii v období šetření odhadnuta na přibližně 4 GW u modulů, 2 GW u článků a 2 GW u destiček.
(101)
Jak bylo uvedeno v 10. bodě odůvodnění, bylo do vzorku vybráno deset výrobců v Unii představujících 18 %-21 % celkové výroby modulů v Unii, 17 %-24 % celkové výroby článků v Unii a 28 %-35 % celkové výroby destiček v Unii.
2. Určení příslušného trhu Unie
(102)
Část výrobního odvětví Unie je vertikálně integrována a podstatná část jeho výroby, zejména výroba článků a destiček, byla určena k využití pro vlastní spotřebu.
(103)
Pro stanovení toho, zda výrobnímu odvětví Unie byla způsobena podstatná újma, a za účelem stanovení spotřeby a dalších ekonomických ukazatelů se zkoumalo, zda a do jaké míry musí být vzato v úvahu následné využití obdobného výrobku vyráběného výrobním odvětvím Unie (dále jen „využití pro vlastní spotřebu“).
(104)
V zájmu získání co nejúplnějšího obrazu o situaci ve výrobním odvětví Unie byly analyzovány údaje o veškeré činnosti v souvislosti s obdobným výrobkem a následně bylo stanoveno, zda je výroba určena k využití pro vlastní spotřebu, nebo pro volný trh.
(105)
Bylo zjištěno, že následující ekonomické ukazatele týkající se výrobního odvětví Unie by měly být zkoumány s ohledem na veškerou činnost výrobního odvětví Unie (včetně využití pro vlastní spotřebu výrobního odvětví): spotřeba, objem prodeje, výroba, výrobní kapacita, využití kapacity, růst, investice, zásoby, zaměstnanost, produktivita, peněžní tok, návratnost investic, schopnost získat kapitál a rozsah dumpingových rozpětí. Šetření totiž ukázalo, že tyto ukazatele by bylo oprávněné zkoumat s ohledem na veškerou činnost, neboť výroba určená k využití pro vlastní spotřebu je ve stejné míře ovlivněna konkurenčním dovozem z dotyčné země. Závislý trh a volný trh jsou dále společně označovány jako „celkový trh“.
(106)
Pokud jde o ziskovost, analýza se zaměřila na volný trh, neboť bylo zjištěno, že ceny na závislém trhu ne vždy odrážejí tržní ceny a mají dopad na tento ukazatel.
3. Spotřeba v Unii
(107)
Spotřeba v Unii sestávala z celkového objemu dovozu dotčeného výrobku a objemu celkového prodeje obdobného výrobku v Unii včetně výrobků určených k využití pro vlastní spotřebu. Úplné údaje o celkovém prodeji výrobního odvětví Unie na trhu Unie nebyly dostupné. Dovoz do Unie byl navíc evidován pod položkami zahrnujícími i další výrobky, jež nejsou předmětem tohoto šetření. Z těchto důvodů nebylo možné k určení objemu dovozu a jeho hodnoty využít údajů Eurostatu. Při stanovení spotřeby v Unii se proto vycházelo z údajů poskytnutých konzultantem zmíněným v 99. bodu odůvodnění, které byly porovnány s veřejnými zdroji, jako jsou průzkumy trhu a veřejně dostupné studie, a s ověřenými odpověďmi na dotazník.
(108)
Spotřeba v Unii se vyvíjela takto:
Tabulka 1-a
Spotřeba modulů v Unii (v MW)
2009
2010
2011
OŠ
Celkový trh
5 465
12 198
19 878
17 538
Index (2009 = 100)
100
223
364
321
Zdroj:
Europressedienst.
Tabulka 1-b
Spotřeba článků v Unii (v MW)
2009
2010
2011
OŠ
Celkový trh
2 155
3 327
4 315
4 021
Index (2009 = 100)
100
154
200
187
Zdroj:
Europressedienst.
Tabulka 1-c
Spotřeba destiček v Unii (v MW)
2009
2010
2011
OŠ
Celkový trh
1 683
2 376
2 723
2 163
Index (2009 = 100)
100
141
162
129
Zdroj:
Europressedienst.
(109)
V posuzovaném období mezi rokem 2009 a obdobím šetření se celková spotřeba zvýšila u modulů o 221 %, článků o 87 % a destiček o 29 %, avšak v období šetření se oproti roku 2011 snížila. Celkově spotřeba výrobku, který je předmětem šetření, v Unii oproti úrovni roku 2009 podstatně vzrostla.
4. Dovoz z dotčené země
4.1 Objem dovozu z dotčené země a jeho podíl na trhu
(110)
Dovoz z dotčené země do Unie se vyvíjel takto:
Tabulka 2-a
Dovoz modulů z ČLR (v MW)
2009
2010
2011
OŠ
Objem dovozu z ČLR
3 425
8 606
15 810
13 986
Index (2009 = 100)
100
251
462
408
Podíl na celkovém trhu
63 %
71 %
80 %
80 %
Zdroj:
Europressedienst.
Tabulka 2-b
Dovoz článků z ČLR (v MW)
2009
2010
2011
OŠ
Objem dovozu z ČLR
175
530
970
1 019
Index (2009 = 100)
100
303
554
582
Podíl na celkovém trhu
8 %
16 %
22 %
25 %
Zdroj:
Europressedienst.
Tabulka 2-c
Dovoz destiček z ČLR (v MW)
2009
2010
2011
OŠ
Objem dovozu z ČLR
95
523
880
711
Index (2009 = 100)
100
551
926
748
Podíl na celkovém trhu
6 %
22 %
32 %
33 %
Zdroj:
Europressedienst.
(111)
V posuzovaném období se objem dovozu z dotčené země do Unie značně zvýšil, u modulů o 308 %, článků o 482 % a destiček o 648 %. To vedlo k podstatnému růstu podílu dovozu z dotčené země do Unie na trhu. Konkrétněji, podíl dovozu z dotčené země na trhu se zvýšil u modulů ze 63 % na 80 %, u článků z 8 % na 25 % a u destiček ze 6 % na 33 %. Celkově se dovoz dotčeného výrobku z ČLR mezi rokem 2009 a obdobím šetření objemově i z hlediska podílu na trhu značně zvýšil.
(112)
Je třeba podotknout, že růst dovozu z dotčené země byl mnohem vyšší než růst spotřeby dotčeného výrobku v Unii. Vyvážející výrobci tudíž mohli těžit z rostoucí spotřeby v Unii a jejich pozice trhu v důsledku většího podílu na trhu zesílila.
4.2 Ceny dovozu a cenové podbízení
(113)
Průměrná cena dovozu z dotčené země do Unie se vyvíjela takto:
Tabulka 3-a
Dovozní cena modulů z ČLR (v EUR/kW)
2009
2010
2011
OŠ
Dovozní ceny
2 100
1 660
1 350
764
Index (2009 = 100)
100
79
64
36
Zdroj:
Europressedienst a ověřené odpovědi na dotazník v rámci vzorku
Tabulka 3-b
Dovozní cena článků z ČLR (v EUR/kW)
2009
2010
2011
OŠ
Dovozní ceny
890
650
620
516
Index (2009 = 100)
100
73
70
58
Zdroj:
Europressedienst a ověřené odpovědi na dotazník
Tabulka 3-c
Dovozní cena destiček z ČLR (v EUR/kW)
2009
2010
2011
OŠ
Dovozní ceny
550
400
400
333
Index (2009 = 100)
100
73
73
60
Zdroj:
Europressedienst a ověřené odpovědi na dotazník
(114)
Průměrná dovozní cena modulů, článků a destiček z ČLR se za posuzované období výrazně snížila. U modulů průměrná dovozní cena poklesla o 64 %, z 2 100 EUR/kW v roce 2009 na 764 EUR/kW v období šetření. Podobně i průměrná dovozní cena článků z ČLR poklesla o 42 %, z 890 EUR/kW na 516 EUR/kW. Průměrná dovozní cena destiček se v posuzovaném období snížila o 40 %, z 550 EUR/kW na 333 EUR/kW.
(115)
Celkově se cena dotčeného výrobku mezi rokem 2009 a obdobím šetření značně snížila.
(116)
S cílem určit cenové podbízení během období šetření bylo provedeno porovnání vážených průměrných prodejních cen jednotlivých typů výrobku prodávaných výrobci v Unii zařazenými do vzorku účtovaných odběratelům na trhu Unie, kteří nejsou ve spojení, a upravených na úroveň cen ze závodu a odpovídajících vážených průměrných cen jednotlivých typů výrobku z dovozu spolupracujících čínských vyvážejících výrobců účtovaných prvnímu nezávislému odběrateli na trhu Unie, stanovených na základě cen CIF s příslušnou úpravou o náklady po dovozu, tj. náklady na celní odbavení, manipulaci a nakládku. Použity byly průměrné náklady po dovozu u dvou dovozců modulů zařazených do vzorku. Skutečnost, že hlavní činností těchto dvou subjektů nebyl dovoz, ale montáž modulů, nemá za následek, že by měly být tyto údaje pokládány za nereprezentativní.
(117)
Toto srovnání cen bylo provedeno podle druhu u transakcí na stejné úrovni obchodní činnosti, v případě potřeby s náležitou úpravou a po odečtení rabatů a slev z cen. Výsledek srovnání vyjádřený jako procentní podíl obratu výrobců v Unii zařazených do vzorku v období šetření poukázal na vážené průměrné rozpětí cenového podbízení v rozmezí 17,5 %-30,7 % u modulů, 4 %-24,2 % u článků, 16,6 %-21,6 % u destiček a 11,2 %-27,5 % u dotčeného výrobku celkově.
5. Hospodářská situace výrobního odvětví Unie
5.1 Obecně
(118)
V souladu s čl. 3 odst. 5 základního nařízení Komise posoudila veškeré hospodářské činitele a ukazatele, které ovlivňují situaci výrobního odvětví Unie.
(119)
Jak je uvedeno v 7. až 10. bodě odůvodnění výše, za účelem posouzení možné újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie byl proveden výběr vzorku.
(120)
Pro účely analýzy újmy Komise rozlišovala mezi makroekonomickými a mikroekonomickými ukazateli újmy. Makroekonomické ukazatele za posuzované období analyzovala Komise na základě údajů získaných od nezávislého konzultanta zmíněného v 99. bodě odůvodnění výše, které se týkaly všech výrobců v Unii. Mikroekonomické ukazatele analyzovala Komise na základě ověřených odpovědí na dotazník ze strany výrobců v Unii zařazených do vzorku.
(121)
Na základě informací týkajících se všech výrobců obdobného výrobku v Unii byly za účelem tohoto šetření posouzeny tyto makroekonomické ukazatele: výroba, výrobní kapacita, využití kapacity, objem prodeje, podíl na trhu, růst, zaměstnanost, produktivita, velikost dumpingových rozpětí a překonání účinků dřívějšího dumpingu.
(122)
Na základě informací týkajících se výrobců obdobného výrobku v Unii zařazených do vzorku byly posouzeny tyto mikroekonomické ukazatele: průměrné jednotkové ceny, jednotkové náklady, náklady práce, zásoby, ziskovost, peněžní tok, investice, návratnost investic a schopnost získat kapitál.
(123)
Jedna zúčastněná strana tvrdila, že podmínky na trhu dotčeného výrobku v jednotlivých členských státech jsou různé, a že by proto analýza újmy měla být provedena odděleně na úrovni každého členského státu. Toto tvrzení nebylo doloženo. V rámci šetření navíc nebyly zjištěny žádné zvláštní okolnosti, které by opodstatňovaly k analýze podle členských států. Toto tvrzení bylo proto zamítnuto.
5.2 Makroekonomické ukazatele
5.2.1 Výroba, výrobní kapacita a využití kapacity
(124)
Celková výroba, výrobní kapacita a využití kapacity v Unii se v průběhu posuzovaného období vyvíjely takto:
Tabulka 4-a
Moduly - výroba, výrobní kapacita a využití kapacity (MW)
2009
2010
2011
OŠ
Objem výroby
2 155
3 327
4 315
4 021
Index (2009 = 100)
100
154
200
187
Výrobní kapacita
4 739
6 983
9 500
9 740
Index (2009 = 100)
100
147
200
206
Využití kapacity
45 %
48 %
45 %
41 %
Zdroj:
Europressedienst.
Tabulka 4-b
Články - výroba, výrobní kapacita a využití kapacity (MW)
2009
2010
2011
OŠ
Objem výroby
1 683
2 376
2 723
2 024
Index (2009 = 100)
100
141
162
120
Výrobní kapacita
2 324
3 264
3 498
3 231
Index (2009 = 100)
100
140
151
139
Využití kapacity
72 %
73 %
78 %
63 %
Zdroj:
Europressedienst.
Tabulka 4-c
Destičky - výroba, výrobní kapacita a využití kapacity (MW)
2009
2010
2011
OŠ
Objem výroby
1 600
2 677
2 553
2 017
Index (2009 = 100)
100
167
160
126
Výrobní kapacita
2 600
3 410
3 945
3 636
Index (2009 = 100)
100
131
152
140
Využití kapacity
62 %
79 %
65 %
55 %
Zdroj:
Europressedienst.
(125)
Celková výroba modulů v Unii se v průběhu posuzovaného období zvýšila o 87 %. Výroba dosáhla svého vrcholu v roce 2011 a poté, v období šetření, klesala. Výroba modulů v Unii rostla mnohem pomaleji oproti růstu spotřeby, která se za stejné období více než ztrojnásobila. Vzhledem k značnému růstu spotřeby výrobci v Unii během posuzovaného období zdvojnásobili svou výrobní kapacitu pro výrobu modulů. Navzdory vyšším úrovním výroby se však míra využití kapacit v tomto výrobním odvětví Unie v průběhu období šetření snížila o čtyři procentní body a dosáhla pouze 41 %.
(126)
Výroba článků v Unii se v průběhu posuzovaného období zvýšila o 20 %. Dosáhla svého vrcholu v roce 2011 a poté, v období šetření, klesala. Výroba článků v Unii sledovala vývoj spotřeby v Unii, s pomalejším růstem až do roku 2011 a s výraznějším poklesem v období šetření. V souladu s vývojem spotřeby v Unii výrobní odvětví Unie nejprve zvýšilo svou kapacitu o 51 % do roku 2011, a poté, v období šetření, se tato kapacita snižovala. Celkově se kapacita v průběhu posuzovaného období zvýšila o 39 %. Míra využití kapacity rostla do roku 2011, kdy dosáhla svého vrcholu na úrovni 78 %, a poté, během období šetření, se o 15 procentních bodů snížila. Využití kapacity výrobního odvětví Unie pro výrobu článků se v posuzovaném období celkově snižovalo a v období šetření dosáhlo 63 %.
(127)
Výroba destiček v Unii se za posuzované období celkově zvýšila o 26 %. Výroba v Unii dosáhla svého vrcholu v roce 2010, poté v roce 2011 postupně klesala až na ještě nižší úrovně v období šetření. V reakci na zvýšenou spotřebu v Unii výrobci destiček v Unii rozšířili do roku 2011 svou výrobní kapacitu o 52 %, a poté, v období šetření, jejich kapacita klesala. Nicméně celkově za posuzované období vzrostla výrobní kapacita výrobního odvětví Unie pro výrobu destiček o 40 %. Nehledě na růst výroby míra využití kapacity výrobního odvětví Unie pro destičky do roku 2010 rostla, a po tomto období se postupně snižovala, což v posuzovaném období vedlo k celkovému poklesu o 7 procentních bodů, a v období šetření dosahovala 55 %.
(128)
Výrobní odvětví Unie tedy v reakci na zvýšenou spotřebu rozšiřovalo svou kapacitu. Úroveň výroby výrobního odvětví Unie však rostla mnohem pomalejším tempem než spotřeba, což v průběhu posuzovaného období vedlo k poklesu míry využití kapacity pro výrobu dotčeného výrobku.
5.2.2 Objem prodeje a podíl na trhu
(129)
Objem prodeje výrobního odvětví Unie a jeho podíl na trhu se v průběhu posuzovaného období vyvíjel takto:
Tabulka 5-a
Moduly - objem prodeje a podíl na trhu (v MW)
2009
2010
2011
OŠ
Objem prodeje na trhu Unie
1 037
1 890
2 683
2 357
Index (2009 = 100)
100
182
259
227
Podíl na trhu
19 %
15 %
13 %
13 %
Zdroj:
Europressedienst.
Tabulka 5-b
Články - objem prodeje a podíl na trhu (v MW)
2009
2010
2011
OŠ
Objem prodeje na celkovém trhu
1 470
1 913
2 245
1 545
Index (2009 = 100)
100
130
153
105
Podíl na trhu
68 %
57 %
52 %
38 %
Zdroj:
Europressedienst.
Tabulka 5-c
Destičky - objem prodeje a podíl na trhu (v MW)
2009
2010
2011
OŠ
Objem prodeje na celkovém trhu
1 363
1 520
1 608
1 269
Index (2009 = 100)
100
112
118
93
Podíl na trhu
81 %
64 %
59 %
59 %
Zdroj:
Europressedienst.
(130)
V průběhu posuzovaného období vzrostl objem prodeje modulů o 127 %. S ohledem na zvýšení spotřeby o 221 % to však vedlo k poklesu podílu výrobního odvětví Unie na trhu z 19 % v roce 2009 na 13 % v období šetření. Pokud jde o články, prodej výrobního odvětví Unie se zvýšil o zanedbatelných 5 %, zatímco spotřeba vzrostla o 87 %, což mělo za následek pokles podílu na trhu ze 68 % v roce 2009 na 38 % v období šetření. Pokud jde o destičky, celkový objem prodeje poklesl o 7 % navzdory zvýšené spotřebě, což vedlo k poklesu podílu na trhu destiček z 81 % v roce 2009 na 59 % v období šetření.
(131)
V reakci na rostoucí spotřebu prodej modulů a článků výrobního odvětví Unie rostl mnohem méně než dovoz z dotčené země a prodej destiček se snížil. Výrobní odvětví Unie tak nemohlo těžit z rostoucí spotřeby. V důsledku toho se v posuzovaném období podíl na trhu u všech tří segmentů snížil.
5.2.3 Zaměstnanost a produktivita
(132)
Zaměstnanost a produktivita se v průběhu posuzovaného období vyvíjely takto:
Tabulka 6-a
Moduly - zaměstnanost a produktivita
2009
2010
2011
OŠ
Počet zaměstnanců
11 779
15 792
17 505
16 419
(Index 2009 = 100)
100
134
149
139
Produktivita (kW/zaměstnanec)
183
211
247
245
(Index 2009 = 100)
100
115
135
134
Zdroj:
Europressedienst.
Tabulka 6-b
Články - zaměstnanost a produktivita
2009
2010
2011
OŠ
Počet zaměstnanců
5 281
5 937
5 641
4 782
(Index 2009 = 100)
100
112
107
91
Produktivita (kW/zaměstnanec)
319
400
483
423
(Index 2009 = 100)
100
126
151
133
Zdroj:
Europressedienst.
Tabulka 6-c
Destičky - zaměstnanost a produktivita
2009
2010
2011
OŠ
Počet zaměstnanců
1 944
3 853
4 291
3 920
(Index 2009 = 100)
100
198
221
202
Produktivita (kW/zaměstnanec)
823
695
595
515
(Index 2009 = 100)
100
84
72
63
Zdroj:
Europressedienst.
(133)
Zaměstnanost mezi rokem 2009 a obdobím šetření vzrostla ve výrobě modulů o 39 %, ve výrobě destiček o 102 % a ve výrobě článků poklesla o 9 %. Avšak podotýká se, že do roku 2011 zaměstnanost rostla, a poté, v období šetření, ve výrobě modulů a destiček klesala. V případě článků zaměstnanost rostla do roku 2010, a poté, v roce 2011 a v období šetření, klesala. Celková produktivita výroby modulů a článků vykazovala pozitivní trendy a zvýšila se u modulů o 34 % a u článků o 33 %. Jde zčásti o důsledek snahy výrobního odvětví Unie reagovat na tlak dumpingového dovozu z ČLR. Celková produktivita u destiček se však za posuzované období snížila o 37 %.
(134)
V souladu s poklesem výroby modulů a destiček v Unii mezi rokem 2011 a obdobím šetření se ve stejném období snížila také zaměstnanost ve výrobě modulů a destiček. Ve výrobě článků zaměstnanost rostla do roku 2010, a poté, v roce 2011 a v období šetření, se snížila, zatímco výroba článků v Unii stále rostla až do roku 2011, a poté začala klesat.
5.2.3.1 Velikost dumpingového rozpětí a překonání účinků dřívějšího dumpingu
(135)
Všechna dumpingová rozpětí jsou podstatně vyšší než nepatrná. Pokud jde o dopad velikosti skutečných dumpingových rozpětí na výrobní odvětví Unie, nelze ho vzhledem k objemu a cenám dovozu z dotčené země považovat za zanedbatelný.
(136)
Jelikož se jedná o první antidumpingové šetření ohledně dotčeného výrobku, není překonání účinků dřívějšího dumpingu relevantní.
5.3 Mikroekonomické ukazatele
5.3.1 Ceny a faktory ovlivňující ceny
(137)
Průměrné prodejní ceny výrobců v Unii zařazených do vzorku účtované odběratelům v Unii, kteří nejsou ve spojení, se v posuzovaném období vyvíjely takto:
Tabulka 7-a
Moduly - průměrné prodejní ceny v Unii
2009
2010
2011
OŠ
Průměrné prodejní ceny na volném trhu Unie (EUR/kW)
2 198,75
1 777,15
1 359,35
1 030,83
(Index 2009 = 100)
100
81
62
47
Výrobní náklady (EUR/kW)
2 155,02
1 599,44
1 400,13
1 123,60
(Index 2009 = 100)
100
74
65
52
Zdroj:
ověřené odpovědi na dotazník.
Tabulka 7-b
Články - průměrné prodejní ceny v Unii
2009
2010
2011
OŠ
Průměrné prodejní ceny na volném trhu v Unii (EUR/kW)
1 525,09
1 160,99
777,62
474,91
(Index 2009 = 100)
100
76
51
31
Výrobní náklady (EUR/kW)
1 647,10
1 021,67
1 057,56
745,61
(Index 2009 = 100)
100
62
64
45
Zdroj:
ověřené odpovědi na dotazník.
Tabulka 7-c
Destičky - průměrné prodejní ceny v Unii
2009
2010
2011
OŠ
Průměrné prodejní ceny na volném trhu v Unii (EUR/kW)
709
564
515
426
(Index 2009 = 100)
100
80
73
60
Výrobní náklady (EUR/kW)
631
496
520
648
(Index 2009 = 100)
100
78
82
103
Zdroj:
ověřené odpovědi na dotazník.
(138)
Prodejní ceny v posuzovaném období zaznamenaly prudký pokles, tj. u modulů o 53 %, u článků o 69 % a u destiček o 40 %. V průběhu posuzovaného období se prodejní ceny trvale snižovaly, ale tento pokles cen byl zvlášť výrazný v období šetření, kdy se propadly na neudržitelnou úroveň. Za posuzované období poklesly výrobní náklady u modulů o 48 % a u článků o 55 %. U destiček výrobní náklady v roce 2010 oproti roku 2009 klesly, ale v roce 2011 se zvýšily, ačkoli stále zůstávaly pod úrovní roku 2009. V období šetření náklady dále rostly a dosáhly poněkud vyšších úrovní než v roce 2009, což lze vysvětlit hlavně zastavením výroby v období šetření. Výrobní odvětví Unie nemohlo mít prospěch ani ze svého trvalého úsilí o zvýšení své nákladové účinnosti, ani z dopadu poklesu nákladů na hlavní surovinu, polykrystalický křemík. Bylo tomu tak především v důsledku rostoucího tlaku dumpingového dovozu na ceny, což mělo negativní dopad na prodejní ceny výrobního odvětví Unie, jejichž pokles přesáhl výši výtěžku nákladové účinnosti. Je to patrné v negativním trendu ziskovosti výrobního odvětví Unie popsaném v 144. bodě odůvodnění níže. Celkově došlo k značnému poklesu průměrné ceny a výrobních nákladů obdobného výrobku (kromě destiček) se zničujícím účinkem na ziskovost výrobního odvětví Unie.
5.3.2 Náklady práce
(139)
Průměrné náklady práce výrobců v Unii zařazených do vzorku se v posuzovaném období vyvíjely takto:
Tabulka 8-a
Moduly - průměrné náklady práce na zaměstnance
2009
2010
2011
OŠ
Průměrné náklady práce na zaměstnance (EUR)
38 194
40 793
41 781
42 977
(Index 2009 = 100)
100
107
110
113
Zdroj:
ověřené odpovědi na dotazník.
Tabulka 8-b
Články - průměrné náklady práce na zaměstnance
2009
2010
2011
OŠ
Průměrné náklady práce na zaměstnance (EUR)
49 677
49 357
49 140
49 350
(Index 2009 = 100)
100
99
99
99
Zdroj:
ověřené odpovědi na dotazník.
Tabulka 8-c
Destičky - průměrné náklady práce na zaměstnance
2009
2010
2011
OŠ
Průměrné náklady práce na zaměstnance (EUR)
39 409
40 933
39 323
46 060
(Index 2009 = 100)
100
104
100
117
Zdroj:
ověřené odpovědi na dotazník.
(140)
Mezi rokem 2009 a obdobím šetření průměrné náklady práce na zaměstnance v případě modulů průběžně rostly, a to celkem o 13 %. Pokud jde o články, zůstávaly průměrné náklady práce v posuzovaném období stabilní a mezi roky 2009 a 2010 mírně poklesly o 1 %, ale poté až do období šetření zůstaly stabilní. Pokud jde o destičky, průměrné náklady práce kolísaly, mezi roky 2009 a 2010 se zvýšily, v roce 2011 se snížily, ale v průběhu posuzovaného období celkově vzrostly o 17 %. Celkový růst mzdových nákladů lze zčásti vysvětlit současným růstem produktivity (moduly), vývojem inflace a sociálních nákladů některých výrobců v Unii (destičky) souvisejících s oslabením výrobního odvětví Unie mezi rokem 2011 a obdobím šetření.
5.3.3 Zásoby
(141)
Úroveň zásob výrobců v Unii zařazených do vzorku se v posuzovaném období vyvíjela takto:
Tabulka 9-a
Moduly - zásoby
2009
2010
2011
OŠ
Konečný stav zásob (v kW)
28 612
40 479
74 502
65 415
(Index 2009 = 100)
100
141
260
229
Zdroj:
ověřené odpovědi na dotazník.
Tabulka 9-b
Články - zásoby
2009
2010
2011
OŠ
Konečný stav zásob (v kW)
16 995
23 829
76 889
68 236
(Index 2009 = 100)
100
140
452
402
Zdroj:
ověřené odpovědi na dotazník.
Tabulka 9-c
Destičky - zásoby
2009
2010
2011
OŠ
Konečný stav zásob (v kW)
34 891
5 601
36 697
59 340
(Index 2009 = 100)
100
16
105
170
Zdroj:
ověřené odpovědi na dotazník.
(142)
Zásoby v posuzovaném období výrazně rostly, tj. u modulů o 129 %, u článků o 302 % a u destiček o 70 %. Pokud jde o moduly, zásoby průběžně rostly, dosáhly velmi vysoké úrovně v roce 2011 (nárůst o 160 %), v období šetření se snížily, ale v porovnání se stavem na počátku posuzovaného období stále zůstávaly na velmi vysoké úrovni. V případě článků byl vývoj ještě výraznější, s růstem zásob mezi rokem 2009 a rokem 2011 o více než 350 %. I zde došlo v období šetření k poklesu zásob, ale ty v porovnání se stavem na počátku posuzovaného období zůstávaly na velmi vysoké úrovni. Pokud jde o destičky, výrobní odvětví Unie mezi lety 2009 a 2010 v důsledku zvýšení jejich prodeje sice snížilo jejich zásoby o více než 80 %, avšak poté konečný stav zásob rychle vzrostl a dosáhl úrovně vyšší, než byla úroveň z roku 2009, a v období šetření došlo k jeho zvýšení o 65 procentních bodů.
(143)
Šetření ukázalo, že vzhledem k nepříznivé současné situaci měli výrobci v Unii tendenci udržovat pouze omezené zásoby obdobného výrobku a vyrábět na základě objednávek. Růst zásob obdobného výrobku v průběhu posuzovaného období je proto významným faktorem pro stanovení, zda byla výrobnímu odvětví Unie způsobena podstatná újma.
5.3.4 Ziskovost, peněžní tok, investice a návratnost investic a schopnost získat kapitál
(144)
Ziskovost a peněžní tok se v posuzovaném období vyvíjely takto:
Tabulka 10-a
Moduly - ziskovost a peněžní tok
2009
2010
2011
OŠ
Ziskovost prodeje v Unii odběratelům, kteří nejsou ve spojení (procentní podíl na obratu z prodeje)
2 %
10 %
-3 %
-9 %
Peněžní tok
13 %
10 %
12 %
3 %
Zdroj:
ověřené odpovědi na dotazník.
Tabulka 10-b
Články - ziskovost a peněžní tok
2009
2010
2011
OŠ
Ziskovost prodeje v Unii odběratelům, kteří nejsou ve spojení (procentní podíl na obratu z prodeje)
-8 %
12 %
-36 %
-57 %
Peněžní tok
75 %
52 %
-0,3 %
-46 %
Zdroj:
ověřené odpovědi na dotazník.
Tabulka 10-c
Destičky - ziskovost a peněžní tok
2009
2010
2011
OŠ
Ziskovost prodeje v Unii odběratelům, kteří nejsou ve spojení (procentní podíl na obratu z prodeje)
11 %
12 %
-1 %
-52 %
Peněžní tok
39 %
47 %
32 %
-19 %
Zdroj:
ověřené odpovědi na dotazník.
(145)
Ziskovost výrobců v Unii zařazených do vzorku byla stanovena tak, že čistý zisk z prodeje obdobného výrobku odběratelům v Unii, kteří nejsou ve spojení, byl vyjádřen jako procentní podíl z obratu z tohoto prodeje.
(146)
Ziskovost u obdobného výrobku se v průběhu posuzovaného období prudce snížila a přešla ve ztrátu. U modulů ziskovost poklesla o 11 procentních bodů, u článků o 49 procentních bodů a u destiček o 63 procentních bodů.
(147)
Ziskovost u obdobného výrobku se mezi roky 2009 a 2010 zvýšila, ale v roce 2011, kdy výrobní odvětví Unie zaznamenalo ztráty, značně klesla, a v období šetření se snížila ještě více. Zvlášť vysoké ztráty byly ve výrobě článků a destiček.
(148)
Podobně sledoval narůstající negativní trend mezi rokem 2009 a obdobím šetření i vývoj čistého peněžního toku, což je schopnost výrobců v Unii zařazených do vzorku samofinancovat svoji činnost. U modulů poklesl o 10 procentních bodů s lehkým růstem v roce 2011, přičemž k největšímu poklesu peněžního toku došlo mezi rokem 2011 a obdobím šetření. U článků a destiček bylo snížení peněžního toku výraznější než u modulů a během období šetření dosáhl tento faktor značně negativní úrovně. Peněžní tok u obdobného výrobku tedy v průběhu posuzovaného období poklesl.
(149)
Dále uvedené údaje představují vývoj investic a návratnosti investic výrobců v Unii zařazených do vzorku za posuzované období v poměru k celkovému trhu.
Tabulka 11-a
Moduly - investice a návratnost investic
2009
2010
2011
OŠ
Investice (EUR)
12 081 999
50 105 017
64 643 322
32 730 559
(Index 2009 = 100)
100
415
535
271
Návratnost investic
-15 %
19 %
-15 %
-17 %
Zdroj:
ověřené odpovědi na dotazník.
Tabulka 11-b
Články - investice a návratnost investic
2009
2010
2011
OŠ
Investice (EUR)
31 448 407
34 451 675
10 234 050
6 986 347
(Index 2009 = 100)
100
110
33
22
Návratnost investic
-4 %
10 %
-20 %
-19 %
Zdroj:
ověřené odpovědi na dotazník.
Tabulka 11-c
Destičky - investice a návratnost investic
2009
2010
2011
OŠ
Investice (EUR)
201 911 346
83 802 212
74 166 331
39 938 349
(Index 2009 = 100)
100
42
37
20
Návratnost investic
10 %
8 %
0 %
-7 %
Zdroj:
ověřené odpovědi na dotazník.
(150)
Z výše uvedené tabulky je patrné, že výrobní odvětví Unie mezi rokem 2009 a obdobím šetření zvýšilo své investice do výroby modulů o 171 %. Souviselo to hlavně se značnými přírůstky kapacity. Ve stejném období však výrobní odvětví Unie snížilo své investice do výroby článků o 78 % a do výroby destiček o 80 %; uskutečněné investice směřovaly hlavně do výzkumu a vývoje a do zlepšování a údržby výrobní techniky a výrobního procesu s cílem zlepšit efektivitu. Jelikož si výrobní odvětví Unie v posuzovaném období další investice do článků a destiček nemohlo dovolit, byla v období šetření úroveň investic dosti nízká. Vzhledem k tomu, že investice byly financovány především peněžním tokem a vnitropodnikovými úvěry, mělo snížení peněžního toku okamžitý dopad na výši investovaných prostředků.
(151)
Návratnost investic byla vyjádřena jako zisk v procentech vztažený k čisté účetní hodnotě investic. Návratnost investic u obdobného výrobku mezi rokem 2009 a obdobím šetření sledovala podobný negativní vývoj jako ostatní ukazatele finanční výkonnosti, a to pro všechny tři typy výrobku. U článků a destiček došlo v letech 2009 a 2010 k růstu, avšak v roce 2011 se návratnost investic značně zhoršila a dosáhla záporné úrovně. U modulů byla návratnost investic na záporné úrovni po celé období šetření kromě roku 2010, kdy dosáhla 19 %. Celkově se v průběhu posuzovaného období snižovala a v období šetření dosahovala u článků -17 %, tj. snížení o 1 %, avšak stále zůstávala na značně záporné úrovni -19 %. Pokud jde o destičky, sledovala návratnost investic trvale negativní vývoj a v období šetření dosáhla -7 %. Celkově se návratnost investic u obdobného výrobku během posuzovaného období vyvíjela negativně.
(152)
Schopnost získat kapitál byla analyzována v souvislosti s celkovým trhem a byla zjištěna trvale klesající schopnost výrobního odvětví Unie přinášet hotovost pro výrobu obdobného výrobku a následné zhoršování finanční situace výrobního odvětví Unie.
5.3.5 Závěr ohledně újmy
(153)
Analýza situace ve výrobním odvětví Unie ukázala jednoznačně klesající vývoj všech hlavních ukazatelů újmy. Kvůli celkově rostoucí spotřebě celková výroba v posuzovaném období u modulů a článků vzrostla. Ačkoli se objem prodeje zvýšil, podíl výrobního odvětví Unie na trhu se v období šetření zmenšil v důsledku vyššího růstu spotřeby během posuzovaného období. Průměrná prodejní cena po celé posuzované období prudce klesala, což mělo negativní dopad na všechny ukazatele finanční výkonnosti, jako je ziskovost, peněžní tok, návratnost investic a schopnost získat kapitál.
(154)
V posuzovaném období došlo ke zvýšení celkového objemu prodeje výrobního odvětví Unie. Růst objemu prodejů výrobního odvětví Unie však byl doprovázen obrovským snížením průměrné prodejní ceny.
(155)
Během posuzovaného období rostl dovoz zúčastněných stran z ČLR co do objemu i podílu na trhu. Zároveň trvale klesaly dovozní ceny, které byly výrazně nižší než průměrná cena výrobního odvětví Unie na trhu Unie.
(156)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že výrobní odvětví Unie, a zejména výrobci v Unii zařazení do vzorku, si vedou dobře. Vyskytlo se tvrzení, že vývoj určitých ukazatelů újmy, a sice objemu výroby, výrobní kapacity, prodeje a zaměstnanosti, ale i ziskovosti některých výrobců zařazených do vzorku byl vzrůstající a nepředstavoval by podstatnou újmu. Tato tvrzení nebyla potvrzena výsledky šetření, které ukázaly jasné sestupné vývojové tendence mnohých ukazatelů újmy významných pro vyvození závěru, že výrobnímu odvětví Unie byla způsobena podstatná újma.
(157)
S ohledem na výše uvedené skutečnosti šetření zejména potvrdilo, že prodejní ceny jsou nižší než výrobní náklady, a mají tak negativní účinek na ziskovost výrobního odvětví Unie, která během období šetření dosáhla záporné úrovně. Byl učiněn závěr, že pokud bude dumpingový dovoz na trh Unie pokračovat, přeruší pravděpodobně výrobní odvětví Unie v důsledku ztrát zaznamenaných v průběhu šetření trvale rozsáhlejší výrobu obdobného výrobku v Unii. Jak se zdá, potvrdil tento závěr i vývoj během období šetření a po něm, tj. některé společnosti vyhlásily platební neschopnost a/nebo dočasně či trvale zastavily výrobu.
(158)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem se vyvozuje předběžný závěr, že výrobnímu odvětví Unie byla způsobena podstatná újma ve smyslu čl. 3 odst. 5 základního nařízení.
E. PŘÍČINNÉ SOUVISLOSTI
1. Úvod
(159)
V souladu s čl. 3 odst. 6 a 7 základního nařízení se zkoumalo, zda byla podstatná újma, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie, způsobena dumpingovým dovozem z dotčené země. Dále byly vedle dumpingového dovozu zkoumány i jiné známé činitele, které by mohly výrobnímu odvětví Unie způsobit újmu, aby bylo zajištěno, že jakákoliv újma způsobená těmito jinými činiteli není přičítána dumpingovému dovozu.
(160)
Jedna zúčastněná strana tvrdila, že podmínky na trhu dotčeného výrobku v jednotlivých členských státech jsou různé, a že by proto analýza příčinných souvislostí měla být provedena na úrovni každého členského státu odděleně. Velikost trhu v členských státech do určité míry určují vnitrostátní režimy podpory. Šetřením však také bylo zjištěno, že poptávka nezávisí výlučně na režimech podpory. Jak se zdá dosáhly solární panely - v závislosti na zeměpisné poloze (míra slunečního záření) a ceně elektrické energie v daném místě - cenové parity nebo k ní mají blízko, což znamená, že k určitým investicím dochází nezávisle na režimech podpory. Proto nemohlo být prokázáno, že podmínky na trhu závisí výlučně na režimech podpory, a toto tvrzení bylo tudíž zamítnuto.
2. Účinek dumpingového dovozu
(161)
Šetření prokázalo, že dumpingový dovoz z ČLR se během posuzovaného období dramaticky zvýšil a jeho objem značně vzrostl, u modulů o více než 300 %, u článků o 482 % a u destiček o 648 %, a jeho podíl na trhu vzrostl u modulů o 17 procentních bodů, u článků o 17 procentních bodů a u destiček o 27 procentních bodů. Je proto potvrzeno, že objem dovozu dotčeného výrobku a jeho podíl na trhu během posuzovaného období dramaticky vzrostl. Mezi nárůstem dumpingového dovozu a ztrátou podílu výrobního odvětví Unie na trhu existuje zjevná časová souvislost. Šetření rovněž prokázalo, že - jak je uvedeno ve 117. bodě odůvodnění výše - ceny dumpingového dovozu během období šetření byly nižší než ceny výrobního odvětví Unie.
(162)
Šetření ukázalo, že ceny dumpingového dovozu během posuzovaného období klesly u modulů o 64 %, u článků o 42 % a u destiček o 40 % a vedly k nárůstu cenového podbízení. Výrobní odvětví Unie kvůli tomuto cenovému tlaku vyvinulo značné úsilí zaměřené na snížení výrobních nákladů. I přes toto úsilí však mimořádně nízká úroveň čínských dovozních cen donutila výrobní odvětví Unie k dalšímu snižování jeho prodejní ceny, a to až na neziskovou úroveň. Ziskovost výrobního odvětví Unie se tak během daného období dramaticky snížila, a v období šetření vykazovala ztráty.
(163)
Z výše uvedeného vyplývá, že existence čínského dovozu a růst podílu dumpingového dovozu z Číny na trhu za ceny, které byly trvale nižší než ceny výrobního odvětví Unie, byly pro podstatnou újmu způsobenou výrobnímu odvětví Unie určující, což se promítlo zejména do jeho špatné finanční situace a zhoršení většiny ukazatelů újmy.
3. Účinky jiných činitelů
3.1 Dovoz z jiných třetích zemí
(164)
Objem dovozu z jiných třetích zemí v posuzovaném období vzrostl u modulů o 19 %, a podíl na trhu během posuzovaného období klesl z 18,4 % na 6,8 %. Druhým největším vývozcem po ČLR je Tchaj-wan.
(165)
Objem dovozu článků z jiných třetích zemí se v posuzovaném období zvýšil o 186 %, což se promítlo ve zvýšení podílu na trhu z přibližně 24 % v roce 2009 na přibližně 36 % v období šetření. V případě článků je druhým největším vývozcem po ČLR Tchaj-wan, na který připadá mnohem větší dovezená množství a podíl na trhu oproti ostatním třetím zemí, ale stále zaostává za ČLR.
(166)
Objem dovozu destiček z jiných třetích zemí v posuzovaném období klesl o 19 % a podíl na trhu se snížil ze 13,4 % v roce 2009 na 8,5 % v období šetření. Stejně jako ve výše uvedeném případě, také u destiček je druhým největším vývozcem po ČLR Tchaj-wan. Úroveň dovozu z Tchaj-wanu a jeho podíl na trhu však nezaznamenal významný růst a během posuzovaného období zůstávaly na nízké úrovni.
(167)
Dovozní ceny modulů, článků a destiček z třetích zemí byly v průměru vyšší než průměrná cena za jednotku dovozu z Číny. Dostupné informace o dovozu z Tchaj-wanu ukazují, že průměrná dovozní cena modulů a destiček byla vyšší než průměrná dovozní cena modulů a destiček z Číny, avšak průměrná dovozní cena článků byla ve stejném rozmezí jako průměrná čínská dovozní cena článků. Jelikož však nebyly dostupné podrobné informace o cenách podle typu výrobku, mohlo být porovnání cen na základě průměrných hodnot použito pouze orientačně, avšak nelze na tomto základě vyvozovat žádné spolehlivé závěry. Objem dovozu článků z Tchaj-wanu po celé posuzované období trvale rostl, což vedlo ke zvýšení podílu na trhu přibližně o 14 procentních bodů. Avšak i přes zvýšení podílu na trhu byly u výrobku, který je předmětem šetření, celkově objemy nižší než v případě ČLR a úroveň jejich cen v období šetření byla, s výjimkou článků, obecně vyšší. Na základě těchto skutečností, zejména s ohledem na objem dovozu z jiných třetích zemí a jejich podíly na trhu a s ohledem na úroveň jejich cen, které jsou v průměru podobné nebo vyšší než ceny výrobního odvětví Unie, lze vyvodit předběžný závěr, že dovoz ze třetích zemí nenarušil příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem a újmou způsobenou výrobními odvětví Unie.
Tabulka 12
Dovoz z jiných třetích zemí a jeho podíl na trhu
Moduly
2009
2010
2011
OŠ
Objem dovozu ze všech ostatních třetích zemí (MW)
1 003
1 702
1 385
1 195
(Index 2009 = 100)
100
169
138
119
Podíl dovozu ze všech ostatních třetích zemí na trhu
18,4 %
14,0 %
7,0 %
6,8 %
Průměrná dovozní cena EUR/kW
2 385,34
1 852,23
1 430,90
1 218,41
(Index 2009 = 100)
100
78
60
51
Objem dovozu z Tchaj-wanu (MW)
49
144
140
135
(Index 2009 = 100)
100
294
286
276
Podíl dovozu z Tchaj-wanu na trhu
0,9 %
1,2 %
0,7 %
0,8 %
Průměrná dovozní cena EUR/kW
2 102,04
1 659,72
1 350,00
1 125,93
(Index 2009 = 100)
100
79
64
54
Objem dovozu z USA (MW)
140
180
51
60
(Index 2009 = 100)
100
129
36
43
Podíl dovozu z USA na trhu
2,6 %
1,5 %
0,3 %
0,3 %
Průměrná dovozní cena EUR/kW
2 400,00
1 872,22
1 431,37
1 233,33
(Index 2009 = 100)
100
78
60
51
Objem dovozu z ostatních zemí Asie (MW)
720
1 140
1 029
879
(Index 2009 = 100)
100
158
143
122
Podíl dovozu z ostatních zemí Asie na trhu
13,2 %
9,3 %
5,2 %
5,0 %
Průměrná dovozní cena EUR/kW
2 400,00
1 870,18
1 440,23
1 229,81
(Index 2009 = 100)
100
78
60
51
Objem dovozu z ostatních zemí světa (MW)
94
238
165
121
(Index 2009 = 100)
100
253
176
129
Podíl dovozu z ostatních zemí světa na trhu
1,7 %
2,0 %
0,8 %
0,7 %
Průměrná dovozní cena EUR/kW
2 404,26
1 869,75
1 442,42
1 231,40
(Index 2009 = 100)
100
78
60
51
Zdroj:
Europressedienst.
Články
2009
2010
2011
OŠ
Objem dovozu ze všech ostatních třetích zemí (MW)
510
884
1 100
1 457
(Index 2009 = 100)
100
173
216
286
Podíl dovozu ze všech ostatních třetích zemí na trhu
23,7 %
26,6 %
25,5 %
36,2 %
Průměrná dovozní cena EUR/kW
1 166,67
1 072,40
751,82
553,88
(Index 2009 = 100)
100
92
64
47
Objem dovozu z Tchaj-wanu (MW)
235
400
540
997
(Index 2009 = 100)
100
170
230
424
Podíl dovozu z Tchaj-wanu na trhu
10,9 %
12,0 %
12,5 %
24,8 %
Průměrná dovozní cena EUR/kW
948,94
1 100,00
670,37
514,54
(Index 2009 = 100)
100
116
71
54
Objem dovozu z USA (MW)
40
40
40
33
(Index 2009 = 100)
100
100
100
83
Podíl dovozu z USA na trhu
1,9 %
1,2 %
0,9 %
0,8 %
Průměrná dovozní cena EUR/kW
1 350,00
1 050,00
825,00
636,36
(Index 2009 = 100)
100
78
61
47
Objem dovozu z Japonska (MW)
60
154
170
145
(Index 2009 = 100)
100
257
283
242
Podíl dovozu z Japonska na trhu
2,8 %
4,6 %
3,9 %
3,6 %
Průměrná dovozní cena EUR/kW
1 350,00
1 051,95
829,41
641,38
(Index 2009 = 100)
100
78
61
48
Objem dovozu z ostatních zemí světa (MW)
175
290
350
282
(Index 2009 = 100)
100
166
200
161
Podíl dovozu z ostatních zemí světa na trhu
8,1 %
8,7 %
8,1 %
7,0 %
Průměrná dovozní cena EUR/kW
1 348,57
1 051,72
831,43
638,30
(Index 2009 = 100)
100
78
62
47
Zdroj:
Europressedienst.
Destičky
2009
2010
2011
OŠ
Objem dovozu ze všech ostatních třetích zemí (MW)
225
333
235
183
(Index 2009 = 100)
100
148
104
81
Podíl dovozu ze všech ostatních třetích zemí na trhu
13,4 %
14,0 %
8,6 %
8,5 %
Průměrná dovozní cena EUR/kW
800,00
588,59
43,30
420,77
(Index 2009 = 100)
100
74
55
52
Objem dovozu z Tchaj-wanu (MW)
20
50
50
36
(Index 2009 = 100)
100
250
250
180
Podíl dovozu z Tchaj-wanu na trhu
1,2 %
2,1 %
1,8 %
1,7 %
Průměrná dovozní cena EUR/kW
800,00
580,00
440,00
416,67
(Index 2009 = 100)
100
73
55
52
Objem dovozu z USA (MW)
50
55
40
28
(Index 2009 = 100)
100
110
80
56
Podíl dovozu z USA na trhu
3,0 %
2,3 %
1,5 %
1,3 %
Průměrná dovozní cena EUR/kW
800,00
581,82
450,00
428,57
(Index 2009 = 100)
100
73
56
54
Objem dovozu z Japonska (MW)
55
50
30
26
(Index 2009 = 100)
100
91
55
47
Podíl dovozu z Japonska na trhu
3,3 %
2,1 %
1,1 %
1,2 %
Průměrná dovozní cena EUR/kW
800,00
580,00
433,33
423,08
(Index 2009 = 100)
100
73
54
53
Objem dovozu z ostatních zemí světa (MW)
100
178
115
93
(Index 2009 = 100)
100
178
115
93
Podíl dovozu z ostatních zemí světa na trhu
5,9 %
7,5 %
4,2 %
4,3 %
Průměrná dovozní cena EUR/kW
800,00
589,89
434,78
419,35
(Index 2009 = 100)
100
74
54
52
Zdroj:
Europressedienst.
(168)
Jak je uvedeno v 108. bodě odůvodnění výše, spotřeba v Unii během posuzovaného období vzrostla u modulů o 221 %, u článků o 87 % a u destiček o 29 %. Svého vrcholu dosáhla spotřeba v roce 2011 a v období šetření klesala, avšak stále byla mnohem vyšší než na počátku posuzovaného období, v roce 2009. Výrobní odvětví Unie z tohoto růstu spotřeby nemohlo profitovat, neboť jeho podíl na trhu ve stejném období klesl u modulů z 19 % na 13 %, u článků z 68 % na 38 % a u destiček z 81 % na 59 %. Současně prudce rostl podíl ČLR na trhu, a to až do roku 2011, a zůstával stabilní na značně vysoké úrovni i poté, v období šetření, kdy spotřeba klesala. Vzhledem ke skutečnosti, že i přes pokles spotřeby v Unii v období šetření si dumpingový dovoz z ČLR během posuzovaného období svůj podíl na trhu udržel (moduly), nebo ho zvýšil (články a destičky) na úkor výrobního odvětví Unie, nelze proto učinit závěr, že pokles spotřeby byl takový, aby narušil příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem a újmou, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie.
(169)
Na základě dostupných informací je obtížné stanovit, do jaké míry poptávka závisí na režimech podpory v členských státech. Ovšem, jak bylo uvedeno v 171. bodě odůvodnění výše, existují různé režimy podpory a interakce mezi nimi a poptávkou je velmi složitá, a jejich přesný dopad lze proto obtížně kvantifikovat. Dostupná fakta však také ukazují, že i při neexistenci režimů podpory bude poptávka po solární energii existovat i nadále a časem dále poroste, i když v menší míře než v podmínkách režimů podpory. V souvislosti s tím některé strany tvrdily, že v některých regionech Unie již bylo dosaženo nebo téměř dosaženo „cenové parity“ (tj. stavu, kdy se náklady na výrobu solární energie rovnají nákladům na výrobu z konvenčních zdrojů energie). Tato tvrzení dosud nebylo možné šetřením potvrdit a šetření v tomto směru bude pokračovat.
3.2 Zaručené výkupní ceny jako hlavní příklad režimů podpory
(170)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že příčina újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie souvisí se snižováním zaručených výkupních cen solární energie, jež členské státy zavedly. Toto snižování údajně vedlo k poklesu počtu solárních zařízení a snížilo poptávku po výrobku, který je předmětem šetření, na trhu Unie, a tím způsobilo podstatnou újmu výrobnímu odvětví Unie.
(171)
Členské státy zavedly zaručené výkupní ceny, povinné plnění kvót s obchodovatelnými zelenými osvědčeními, investiční dotace a daňové pobídky, aby podpořily výrobu energie z obnovitelných zdrojů. V určitých členských státech je rovněž poskytována podpora ze strukturálních fondů EU. Nejčastěji používaným nástrojem na podporu solární energie byly zaručené výkupní ceny. Analýza Komise se v této fázi zaměřila na tento druh režimu podpory.
(172)
Zaručené výkupní ceny jsou nástrojem finanční podpory zaměřeným na dosažení závazných vnitrostátních cílů pro využívání energie z obnovitelných zdrojů, jak předepisuje směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/28/ES (7) o podpoře využívání energie z obnovitelných zdrojů. Úroveň podpory a způsob fungování zaručených výkupních cen jsou v jednotlivých členských státech různé. Díky zaručeným výkupním cenám jsou provozovatelé elektrických sítí povinni nakupovat solární energii za ceny, jež zajišťují, že se výrobcům solární energie (obvykle vlastníci solárních zařízení) vrátí náklady a že dosáhnou přiměřeného zisku. Zaručené výkupní ceny, stejně jako jiné režimy podpory, ve většině případů také podléhají kontrole státní podpory podle článků 107 a 108 Smlouvy o fungování Evropské unie, což zajišťuje, že náhrady poskytované výrobcům elektrické energie nebudou neúměrně vysoké.
(173)
I přes rozdíly mezi členskými státy je třeba, pokud jde o vývoj zaručených výkupních cen v Unii, poukázat na tři jevy: i) snižování úrovně zaručených výkupních cen, ii) pozastavení režimu zaručených výkupních cen jako celku (Španělsko), iii) zavedení horních hranic kapacity pro zařízení způsobilá pro podporu a také celkových horních hranic pro novou kapacitu instalovanou v daném roce, na kterou je poskytována podpora na úrovni členských států. Pokud jde o horní hranice, zdá se, že byly zaváděny hlavně v roce 2012, a s největší pravděpodobnosti proto nemají žádný vliv na spotřebu v období šetření. Analýza se proto zaměřila na nedávné pozastavení zaručených výkupních cen ve Španělsku a na snižování úrovně zaručených výkupních cen ve většině členských států. Bylo analyzováno, zda měly dopad na poptávku na trhu Unie a zda to mohlo způsobit podstatnou újmu, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie. V této souvislosti se mělo za to, že dopad vývoje zaručených výkupních cen na poptávku v oblasti modulů byl reprezentativní také pro situaci v oblasti článků a destiček. Vzhledem k tomu, že články a destičky jsou nezbytně nutné pro výrobu modulů a v jiných výrobních procesech se nepoužívají, pokles poptávky po modulech ovšem automaticky vyvolá pokles poptávky po článcích a destičkách.
(174)
Šetření potvrdilo souvislost mezi vývojem zaručené výkupní ceny a spotřebou, avšak ukázalo, že pokles spotřeby mezi rokem 2011 a obdobím šetření nepřispěl k narušení příčinné souvislosti mezi dumpingovým dovozem z ČLR a podstatnou újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie, jak je podrobně popsána v 163. bodě odůvodnění výše. Šetření totiž ukázalo, že ačkoliv se situace výrobního odvětví Unie zhoršovala, vyvážející výrobci si dokázali udržet vysoký podíl na trhu u modulů (80 %), a ještě mírně zvýšili svůj podíl na trhu u článků (z 22 % v roce 2011 na 25 % v období šetření) a destiček (z 32 % v roce 2011 na 33 % v období šetření). Navíc je třeba poznamenat, že průměrná cena modulů účtovaná výrobním odvětvím Unie během posuzovaného období klesla o 53 %, zejména v důsledku značného růstu dumpingového dovozu a jeho výrazného tlaku na ceny na trhu Unie. Ztrátu ziskovosti, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie, proto nelze přičítat hlavně snižování zaručených výkupních cen.
(175)
Uznává se tedy, že zaručené výkupní ceny vyvolaly poptávku po solární energii a že nedávné pozastavení zaručených výkupních cen (jako ve Španělsku) a jejich snižování v jiných členských státech v období šetření spotřebu šetřeného výrobku snížilo, a mohlo tak přispět k újmě způsobené výrobnímu odvětví Unie. Avšak pokles spotřeby během období šetření nebyl takový, aby narušil příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem a újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie.
(176)
Některé strany tvrdily, že snižování zaručených výkupních cen způsobilo, že investiční příležitosti v oblasti solární energie přestaly být přitažlivé pro investory, a snížilo tak v Unii poptávku po dotčeném výrobku.
(177)
Šetření potvrdilo souvislost mezi úrovní zaručených výkupních cen a úrovní investic do odvětví výroby solárních zařízení, avšak ukázalo také, že v oblastech s vysokou mírou slunečního záření, kde je výroba solární energie účinnější, a v oblastech s vysokými cenami elektřiny jsou investice do solární energie na těchto cenách méně závislé. Šetření totiž ukázalo, že dochází (např. ve Španělsku) k stále novým investicím, a to nehledě na pozastavení režimu zaručených výkupních cen. Šetření dále ukázalo, že investiční příležitosti v oblasti solární energie si zachovaly svou přitažlivost i při nižší úrovni zaručených výkupních cen.
(178)
Na základě výše uvedených skutečností nemohl být učiněn jednoznačný závěr, že snižování zaručených výkupních cen způsobilo, že investiční příležitosti v oblasti solární energie přestaly být pro investory přitažlivé, a přispělo tak k újmě způsobené výrobnímu odvětví Unie.
(179)
Jedna zúčastněná strana tvrdila, že pokles zaručených výkupních cen donutil výrobce v Unii ke snižování cen, aby udrželi zájem investorů o investice do fotovoltaické energie a udrželi vzestupný trend poptávky a růstu.
(180)
Šetření ukázalo, že výrobní odvětví Unie bylo nuceno snižovat své ceny hlavně kvůli tlaku ze strany dumpingového dovozu, a nikoli kvůli snižování zaručených výkupních cen. Nasvědčuje tomu skutečnost, že k nejvýraznějšímu poklesu cen výrobního odvětví Unie došlo v letech 2010 a 2011, tj. ještě před větším snižováním zaručených výkupních cen. Ve skutečnosti to byl růst dumpingového dovozu z ČLR za ceny výrazně nižší než ceny výrobního odvětví Unie, který donutil výrobní odvětví Unie stále více snižovat své ceny.
(181)
Na základě těchto skutečností bylo uvedené tvrzení zamítnuto.
(182)
Souhrnně řečeno, zaručené výkupní ceny byly důležitým činitelem ovlivňujícím vývoj na fotovoltaickém trhu Unie a vývoj spotřeby šetřeného výrobku byl existencí zaručených výkupních cen ovlivněn. Šetření však ukázalo, že i přes značné snižování zaručených výkupních cen nedošlo k výraznému poklesu spotřeby. Byl proto vyvozen předběžný závěr, že vývoj zaručených výkupních cen nebyl takový, aby narušil příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem a podstatnou újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie.
3.3 Jiná finanční podpora poskytovaná výrobnímu odvětví Unie
(183)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že podstatnou újmu, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie, způsobilo snížení finanční podpory poskytované tomuto výrobnímu odvětví Unie. Na podporu tohoto tvrzení byly předloženy informace založené na subvencích, jež byly jednomu z výrobců v Unii poskytnuty před posuzovaným obdobím (mezi lety 2003 a 2006).
(184)
Předložené důkazy neprokázaly žádnou souvislost mezi podstatnou újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie a údajnou subvencí, kterou obdržel jeden z výrobců v Unii v období předcházejícím posuzovanému období. Ostatně tato informace se jeví jako irelevantní, neboť pochází z doby před posuzovaným obdobím. Proto nemohla být prokázána žádná souvislost mezi jakoukoli údajnou subvencí poskytnutou výrobnímu odvětví Unie a újmou, již toto odvětví utrpělo. Na základě toho bylo uvedené tvrzení zamítnuto.
3.4 Nadbytečná kapacita
(185)
Bylo uváděno, že příčinou podstatné újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie byla nadbytečná kapacita na trhu Unie a světovém trhu celkově. Bylo také uváděno, že nadbytečná kapacita na světovém trhu vedla k oživení výrobního odvětví Unie, ke kterému v současnosti dochází, a že jakákoli způsobená újma byla důsledkem příliš velkého počtu výrobních zařízení. Některé zúčastněné strany dále tvrdily, že podstatná újma způsobená výrobnímu odvětví unie souvisela s přílišným zvyšováním kapacity výrobního odvětví Unie, kterou toto odvětví samo způsobilo. Některé strany naopak tvrdily, že újmu výrobnímu odvětví Unie způsobilo to, že výrobní odvětví Unie neuskutečnilo nezbytné investice do zvýšení kapacity.
(186)
Výrobní odvětví Unie skutečně zvyšovalo svou výrobní kapacitu, avšak celkový objem jeho výroby během posuzovaného období nepokrýval rostoucí úroveň spotřeby na trhu Unie. Růst výrobní kapacity výrobního odvětví Unie proto byl odůvodněný a sledoval vývoj trhu, tj. zvýšenou spotřebu. Nelze jej tudíž považovat za příčinu způsobené újmy.
(187)
Podobně se na základě těchto skutečností během šetření nepotvrdilo ani tvrzení, že výrobní odvětví Unie neinvestovalo do rozšíření kapacity. Právě naopak, jak je uvedeno výše, výrobní odvětví Unie v celém průběhu posuzovaného období postupně zvyšovalo kapacitu a v celém průběhu posuzovaného období mělo k dispozici nadbytečnou kapacitu, což nasvědčuje tomu, že bylo schopné uspokojit i další poptávku. Tento argument proto musel být zamítnut.
(188)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že v obtížné situaci vyvolané nadbytečnou kapacitou světového trhu a následnou změnou trhu se ocitly všechny hospodářské subjekty na trhu, včetně subjektů působících v odvětvích navazujících na výrobní odvětví Unie a v odvětvích na počátku výrobního řetězce. V této souvislosti se uvádělo, že výrobek, který je předmětem šetření, se stal komoditou, kdy jednotliví výrobci již nejsou schopni stanovit ceny, ale kdy se ceny řídí celosvětovou poptávkou a nabídkou. Bylo uváděno, že podstatnou újmu výrobnímu odvětví Unie způsobila právě tato situace, a nikoli dumpingový dovoz.
(189)
Šetření potvrdilo existenci nadbytečné kapacity na světovém trhu, která měla původ hlavně v ČLR. Pokud jde o změnu na trhu, která by údajně vedla k tomu, že se výrobek, který je předmětem šetření, stal komoditou, toto by neospravedlňovalo nekalé chování v oblasti cen a nekalé obchodní praktiky. V souvislosti s tím je třeba podotknout, že výrobní odvětví Unie vyrábí a prodává šetřený produkt již více než 20 let, zatímco odvětví vyrábějící dotčený výrobek v ČLR se rozvinulo teprve nedávno (přibližně v polovině posledního desetiletí), přitahováno hlavně zaručenými výkupními cenami a dalšími politickými pobídkami Unie a následným růstem poptávky.
(190)
Na základě těchto skutečností byly uvedené argumenty zamítnuty.
3.5 Dopad cen surovin
(191)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že podstatná újma způsobená výrobnímu odvětví Unie souvisela s vývojem cen polykrystalického křemíku, hlavní suroviny pro výrobu destiček. Bylo uváděno, že výrobní odvětví Unie uzavřelo dlouhodobé dodavatelské smlouvy s pevnými cenami, a proto nemohlo mít prospěch z poklesu cen polykrystalického křemíku v posuzovaném období.
(192)
Šetření odhalilo, že ceny polykrystalického křemíku v roce 2008 vzrostly, avšak v roce 2009 opět klesly, s pouze mírně stoupající tendencí v roce 2010 a počátkem roku 2011. V období šetření ceny značně klesly.
(193)
Šetření ukázalo, že výrobní odvětví Unie má uzavřeny dlouhodobé smlouvy na dodávky polykrystalického křemíku, avšak na základě vývoje cen polykrystalického křemíku byly podmínky těchto smluv sjednány znovu a smluvní ceny se přiblížily cenám na okamžitém trhu, nebo byly ještě nižší.
(194)
Na základě těchto skutečností byl učiněn závěr, že i když někteří konkrétní výrobci v Unii mohli být ovlivněni dlouhodobými smlouvami na dodávky polykrystalického křemíku, výrobní odvětví Unie celkově těmito dlouhodobými smlouvami neutrpělo a bylo schopno plně využít poklesu cen polykrystalického křemíku. Nebylo proto zjištěno, že by tyto dlouhodobé smlouvy přispěly k podstatné újmě způsobené výrobnímu odvětví Unie.
3.6 Újma, kterou si výrobní odvětví Unie způsobilo samo: dopad automatizace, velikost, úspory z rozsahu, konsolidace, inovace, nákladová efektivnost
(195)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že příčinou újmy, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie, byl vysoký stupeň automatizace výrobního procesu. Bylo uváděno, že menší výrobci jsou oproti větším, vertikálně integrovaným výrobcům v nevýhodě, a jakoukoli újmu, kterou tito výrobci utrpěli, nelze přičítat dumpingovému dovozu. V této souvislosti bylo rovněž uváděno, že výrobní odvětví Unie je v každém případě celkově malé, a proto nemohlo využívat úspor z rozsahu.
(196)
Šetření ukázalo, že i u malých výrobců na trhu Unie je výrobní proces vysoce automatizovaný, což se pozitivně promítá do jejich výrobních nákladů. Většina výrobců v Unii je specializována v jedné části výrobního procesu (destičky, články nebo moduly) a díky této specializaci se zvýšila jejich konkurenceschopnost v konkrétním jimi vyráběném typu výrobku. Tvrzení, že újmu, kterou utrpělo výrobní odvětví Unie, způsobil dopad vysokého stupně automatizace, bylo proto zamítnuto.
(197)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že tlak cen vedl ke konsolidaci výrobního odvětví Unie a že právě tato konsolidace je příčinou podstatné újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie. Šetření však ukázalo, že tato konsolidace byla spíše důsledkem dumpingového dovozu. Navíc tato strana nedoložila žádnými důkazy, do jaké míry mohl být tento proces konsolidace příčinou způsobené újmy.
(198)
Dále bylo uváděno, že příčinou způsobené újmy je nedostatečná vertikální integrace výrobního odvětví Unie. Vertikálně integrovaní výrobci by za normálních tržních podmínek měli mít svůj dodavatelský řetězec celkově lépe zabezpečený. Šetření však ukázalo, že výhoda vyplývající z vertikální integrace té části výrobního odvětví Unie, která je vertikálně integrována, nemohla být plně využita, neboť tlak dumpingového dovozu na ceny byl mimořádně silný. Kromě toho výrobní odvětví Unie, a to i vertikálně integrovaní výrobci v Unii, nemohli v důsledku dumpingového dovozu plně využít vysoké míry využití kapacity k dosažení úspor z rozsahu. Šetření dále neprokázalo jakoukoli souvislost mezi vertikální integrací a vyšší mírou ziskovosti, neboť silný tlak na ceny tuto vzájemnou souvislost změnil.
(199)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že výrobní odvětví Unie v dostatečné míře technicky neinovuje a neinvestuje do nových technologií. Šetření však nedospělo k žádným věcným důkazům, které by tato tvrzení potvrzovaly. Šetření naopak ukázalo, že většina investic uskutečněných výrobním odvětvím Unie směřovala do nových strojů a do výzkumu a vývoje a že celosvětově neexistují mezi těmito výrobky žádné významné rozdíly v technologii.
(200)
Jedna zúčastněná strana kromě toho tvrdila, že příčinou podstatné způsobené újmy je slabá realizace projektů (neúspěšné projekty). V této souvislosti je třeba podotknout, že uvedené tvrzení nebylo ničím podložené. Každý neúspěšný projekt by navíc bylo možné považovat spíše za důsledek dumpingového dovozu. Uvedený argument proto musel být zamítnut.
(201)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že výrobní odvětví Unie není schopno včas racionalizovat své náklady tak, aby dokázalo reagovat na vývoj na světovém trhu. Jiné strany tvrdily, že v Unii jsou vyšší náklady práce a režijní náklady než v ČLR.
(202)
Šetření ukázalo, že výrobní náklady výrobního odvětví Unie během posuzovaného období neustále klesaly s výjimkou výroby destiček, kde v roce 2010 došlo k poklesu nákladů, ale v roce 2011 a dále v období šetření k jejich růstu na úroveň poněkud vyšší než na počátku posuzovaného období (viz 138. bod odůvodnění výše). Produktivita u modulů a destiček vzrostla, ale u destiček se snížila. Jak bylo uvedeno výše, v důsledku prudkého růstu dumpingového dovozu z ČLR a následného silného tlaku na ceny na trhu Unie nemohlo výrobní odvětví Unie z tohoto snižování nákladů mít prospěch.
(203)
Je třeba poukázat na to, že vyvážející výrobci v ČLR nemají žádné komparativní výhody, pokud jde o používané suroviny (polykrystalický křemík) a stroje, jelikož obojí se většinou dováží z Unie. Pokud jde o náklady práce a režijní náklady, tyto náklady v období šetření představovaly v průměru necelých 10 % celkových nákladů na výrobu modulů a jejich vliv není považován za významný.
(204)
Dále bylo uváděno, že někteří výrobci v Unii si pořizovali destičky, články a/nebo moduly v dotčené zemi a přeprodávali tyto výrobky na trhu Unie jako své vlastní. Šetření odhalilo, že dovoz dotčeného výrobku uskutečňovaný výrobním odvětvím Unie byl svou povahou doplňkový a z hlediska objemu omezený ve srovnání s výrobou v Unii, a proto nelze mít za to, že by narušil příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem a újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie.
(205)
Aby mohlo výrobní odvětví Unie čelit trendu klesajících cen dovozu z ČLR, muselo vyvíjet značné úsilí zaměřené na racionalizaci svých výrobních nákladů. Navzdory úsilí výrobního odvětví Unie se tato racionalizace nákladů nemohla promítnout do prodejní ceny kvůli značnému cenovému podbízení ze strany dumpingového dovozu.
(206)
Na základě těchto skutečností musely být všechny uvedené argumenty zamítnuty.
3.7 Konkurence produktů z tenkého fotovoltaického filmu a jiných fotovoltaických technologií
(207)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že příčinou újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie je konkurence produktů z tenkého fotovoltaického filmu a jiných fotovoltaických technologií, neboť tyto technologie jsou vzájemně zaměnitelné a mají stejné konečné použití.
(208)
Šetření ukázalo, že produkty z tenkého fotovoltaického filmu se vyrábějí z jiných surovin a nejsou v nich používány krystalické křemíkové destičky. Mají celkově nižší účinnost přeměny a nižší výkon ve wattech než krystalické křemíkové moduly. Vzhledem k tomu nemohou být používány na omezených plochách, jako jsou střechy, tj. nejsou plně vzájemně zaměnitelné s dotčeným výrobkem. A proto, ačkoliv mezi produkty z tenkého filmu a dotčeným výrobkem může existovat určitá konkurence, je tato konkurence považována za okrajovou.
(209)
Šetření tedy neshledalo žádnou spojitost mezi újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie a konkurencí produktů z tenkého fotovoltaického filmu a jiných fotovoltaických technologií.
(210)
Na základě těchto skutečností musel být tento argument zamítnut.
3.8 Finanční krize a její důsledky
(211)
Bylo uváděno, že příčinou újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie je finanční krize a hospodářská recese, jež nepříznivě ovlivnily jeho přístup k financím.
(212)
Schopnost výrobního odvětví Unie získat kapitál se během posuzovaného období značně snížila. Jelikož odvětví solární energie je kapitálově náročné, má schopnost získat kapitál klíčový význam. Hospodářská recese měla určitý dopad na situaci výrobního odvětví Unie. Šetření však ukázalo, že i přes růst trhu Unie mezi lety 2009 a 2011 se v důsledku dumpingového dovozu z ČLR za výrazně nižší ceny, než byly prodejní ceny výrobního odvětví Unie, situace výrobního odvětví Unie zhoršovala. Byl proto učiněn závěr, že možný vliv finanční krize se prohloubil vlivem růstu dumpingového dovozu z ČLR a že omezení přístupu k financím bylo z větší části způsobeno nepříznivým vývojem na trhu, nepříznivou situací a nepříznivými vyhlídkami výrobního odvětví Unie v důsledku dumpingového dovozu. Ačkoliv tedy finanční krize měla určitý dopad na situaci výrobního odvětví Unie, nemohla narušit příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem a újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie. Toto tvrzení bylo proto zamítnuto.
3.9 Vývozní výkonnost výrobního odvětví Unie
(213)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že prodej výrobního odvětví Unie na vývoz během posuzovaného období značně poklesl, v případě modulů zejména mezi lety 2009 a 2011 a v případě článků zejména mezi rokem 2009 a prvním čtvrtletím roku 2012, a že toto bylo příčinou podstatné újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie.
(214)
Jak však ukazuje následující tabulka, objem vývozu modulů, i přes mírný pokles v období šetření, zůstával značný a průměrná úroveň cen v období šetření byla vyšší než průměrné náklady na výrobu modulů po celé posuzované období. Toto tedy nemohlo být příčinou, která způsobila újmu výrobnímu odvětví Unie. V případě článků objem vývozu představoval jen přibližně 12 % celkového objemu jejich výroby. Na situaci výrobního odvětví Unie to tedy, i přes nízké ceny během období šetření, mohlo mít jen omezený dopad. A konečně, pokud jde o destičky, jejich vývoz představoval přibližně 24 % celkového objemu výroby, a i přes nízké vývozní ceny dosahované během období šetření to mohlo i v tomto případě mít jen omezený dopad na situaci výrobního odvětví Unie. Argumenty v tomto ohledu proto musely být zamítnuty.
Tabulka 13-a
Moduly
2009
2010
2011
OŠ
Objem vývozu modulů v MW
989
1 279
1 157
1 148
(Index 2009 = 100)
100
129
117
116
Průměrná vývozní cena (EUR/kW)
2 500
1 900
1 470
1 230
(Index 2009 = 100)
100
76
59
49
Zdroj:
Europressedienst.
Tabulka 13-b
Články
2009
2010
2011
OŠ
Objem vývozu článků v MW
62
320
315
238
(Index 2009 = 100)
100
516
508
384
Průměrná vývozní cena (EUR/kW)
1 350
1 050
830
640
(Index 2009 = 100)
100
78
61
47
Zdroj:
Europressedienst.
Tabulka 13-c
Destičky
2009
2010
2011
OŠ
Objem vývozu destiček v MW
93
916
750
486
(Index 2009 = 100)
100
985
806
523
Průměrná vývozní cena (EUR/kW)
850
590
530
480
(Index 2009 = 100)
100
70
63
57
Zdroj:
Europressedienst.
(215)
Na základě těchto skutečností bylo shledáno, že dopad vývozní výkonnosti výrobního odvětví Unie nebyl takový, aby přispěl k podstatné újmě způsobené výrobnímu odvětví Unie. Argumenty v tomto ohledu proto musely být zamítnuty.
3.10 Objev ložisek plynu z plynonosných břidlic v Evropské unii
(216)
Jedna zúčastněná strana tvrdila, že příčinou újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie byl objev ložisek plynu z břidlic v Evropské unii a že vyhlídka na zvýšení výroby levného plynu z břidlic vedla ke snížení veřejných a soukromých investic do projektů v oblasti obnovitelných zdrojů energie.
(217)
Šetření zjistilo, že spotřeba výrobku, který je předmětem šetření, během posuzovaného období se podstatně zvýšila, jak bylo již uvedeno ve 108. bodě odůvodnění výše. Šetření mimoto nepřineslo žádné věcné důkazy, které by nasvědčovaly tomu, že příčinou újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie byl objev ložisek plynu z břidlic v Evropské unii. Toto tvrzení bylo proto zamítnuto.
3.11 Systém Evropské unie pro obchodování s emisemi (ETS)
(218)
Stejná strana tvrdila, že příčinou újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie byly nízké investice do výroby solární energie v důsledku nízkých tržních cen povolenek na emise CO2 v rámci systému Evropské unie pro obchodování s emisemi.
(219)
Nebyly však předloženy žádné důkazy a šetření nezjistilo žádné věcné okolnosti, které by tato tvrzení dokládaly. Šetření naopak ukázalo, že spotřeba výrobku, který je předmětem šetření, během posuzovaného období výrazně rostla. Na základě těchto skutečností bylo toto tvrzení zamítnuto.
3.12 Rozhodnutí v oblasti řízení
(220)
Některé zúčastněné strany tvrdily, že příčinou způsobené podstatné újmy byla nejméně u jednoho z výrobců v Unii nesprávná rozhodnutí v oblasti řízení. Tato tvrzení vycházela z účetní závěrky a z některých informací, jež byly obsaženy v dopise jednoho z akcionářů této společnosti adresovaném ostatním akcionářům.
(221)
Žádná z informací v uvedené složce nenasvědčovala tomu, že by jakékoli z rozhodnutí v oblasti řízení dotčené společnosti bylo neobvyklé nebo neopatrné nebo že by mělo dopad na celé výrobní odvětví Unie. Argumenty v tomto ohledu proto byly zamítnuty.
3.13 Jiné vládní politiky
(222)
Jedna zúčastněná strana tvrdila, že příčinou podstatné újmy způsobené výrobnímu odvětví Unie byly jiné vládní politiky, jako jsou politiky v oblasti obnovitelných zdrojů energie, politiky zaměřené na podporu inovací a na snižování byrokracie, politiky usnadňování obchodu a regulace přístupu do distribuční soustavy, neboť tyto politiky poskytují výhody vyvážejícím výrobcům. Avšak i kdyby bylo pravdou, že některé z těchto politik mohou usnadňovat dovoz z jiných třetích zemí a celkový růst odvětví solární energie, poskytovaly by tyto politiky výhody také výrobnímu odvětví Unie. Ostatně tyto politiky by neměly být chápány tak, že by se takový dovoz do Unie měl realizovat za dumpingové ceny působící újmu. Argumenty v tomto ohledu proto byly zamítnuty.
3.14 Závěr ohledně příčinné souvislosti
(223)
Šetření prokázalo příčinnou souvislost mezi podstatnou újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie, a dumpingovým dovozem z ČLR. Byly analyzovány i jiné možné příčiny újmy, jako je dovoz z jiných třetích zemí, spotřeba, zaručené výkupní ceny, jiná finanční podpora poskytovaná výrobnímu odvětví Unie, nadbytečná kapacita, dopad cen surovin, újma, kterou si výrobní odvětví Unie způsobilo samo, konkurence produktů z tenkého fotovoltaického filmu, finanční krize a její důsledky, vývozní výkonnost výrobního odvětví Unie, objev ložisek plynu z břidlic v Evropské unii, rozhodnutí v oblasti řízení, systémy obchodování s emisemi v Evropské unii a jiné vládní politiky, a bylo zjištěno, že žádná z nich nebyla taková, aby narušila prokázanou příčinnou souvislost mezi dumpingovým dovozem z ČLR a podstatnou újmou způsobenou výrobnímu odvětví Unie.
(224)
Na základě výše uvedené analýzy, v jejímž rámci byly účinky všech známých činitelů na situaci výrobního odvětví Unie náležitě rozlišeny a odděleny od účinků dumpingového dovozu působícího újmu, byl vyvozen předběžný závěr, že v období šetření existovala příčinná souvislost mezi dumpingovým dovozem z ČLR a podstatnou újmou, jež byla způsobena výrobnímu odvětví Unie.
F. ZÁJEM UNIE
1. Úvodní poznámky
(225)
V souladu s článkem 21 základního nařízení Komise zkoumala, zda navzdory předběžnému závěru o dumpingu působícím újmu neexistují přesvědčivé důvody pro závěr, že v tomto konkrétním případě není v zájmu Unie přijímat prozatímní antidumpingová opatření. Analýza zájmu Unie vycházela z posouzení všech různých relevantních zájmů, včetně zájmů výrobního odvětví Unie, společností působících na trzích, které odvětví výroby fotovoltaických zařízení předcházejí a které na ně navazují, dovozců, uživatelů a spotřebitelů dotčeného výrobku.
(226)
Po zahájení šetření se přihlásilo přibližně 150 hospodářských subjektů. Zvláštní dotazníky byly rozeslány dovozcům, kteří nejsou ve spojení, hospodářským subjektům na počátku výrobního řetězce (včetně jednoho výrobce surovin a dodavatelů výrobního zařízení na výrobu šetřeného výrobku), hospodářským subjektům navazujícím na výrobní odvětví Unie (včetně společností připravujících projekty a montážních organizací) a BEUC - organizaci spotřebitelů. Informace předložila tři sdružení představující různé hospodářské subjekty (výrobní odvětví Unie, hospodářské subjekty na počátku výrobního řetězce a hospodářské subjekty navazující na výrobní odvětví Unie) v odvětví výroby fotovoltaických zařízení.
2. Zájem výrobního odvětví Unie
(227)
Výrobní odvětví Unie v období šetření přímo zaměstnávalo ve výrobě a prodeji obdobného výrobku přibližně 25 000 osob.
(228)
Šetření prokázalo, že výrobní odvětví Unie utrpělo v období šetření podstatnou újmu způsobenou dumpingovým dovozem z ČLR. Je třeba připomenout, že řada ukazatelů újmy vykazovala během posuzovaného období záporný trend. Významně byly dotčeny zejména ukazatele újmy týkající se finanční situace spolupracujících výrobců v Unii, jako je ziskovost, peněžní tok a návratnost investic. Výrobci modulů, článků a destiček v Unii byli v roce 2011 a v období šetření fakticky ztrátoví. V důsledku toho byli někteří výrobci v Unii již nuceni uzavřít svá výrobní zařízení, a ostatní se potýkali s platební neschopností. Pokud by opatření nebyla uložena, jeví se další zhoršení situace výrobního odvětví Unie jako velmi pravděpodobné.
(229)
Očekává se, že uložení prozatímních antidumpingových cel obnoví spravedlivé obchodní podmínky na trhu Unie a výrobnímu odvětví Unie umožní přizpůsobit ceny obdobného výrobku tak, aby zohledňovaly výrobní náklady, a zlepší tak jeho ziskovost. Lze rovněž očekávat, že uložení prozatímních opatření umožní výrobnímu odvětví Unie získat zpět alespoň část podílu na trhu, o nějž přišlo v průběhu posuzovaného období, což bude mít kladný dopad na jeho celkovou finanční situaci. Výrobnímu odvětví Unie by rovněž měl být umožněn lepší přístup ke kapitálu a další investice do výzkumu, vývoje a inovací na fotovoltaickém trhu. A konečně, šetření také poukázalo na možné obnovení podnikatelské činnosti výrobců v Unii, kteří byli v důsledku tlaku ze strany čínského dovozu nuceni zastavit výrobu. Celkově by podle tohoto scénáře bylo zajištěno nejen stávajících 25 000 pracovních míst ve výrobním odvětví Unie (v období šetření), ale existovala by i reálná vyhlídka na další rozšíření výroby a zvýšení zaměstnanosti.
(230)
Pokud by opatření uložena nebyla, lze očekávat, že dojde k další ztrátě podílu na trhu s dalším zhoršením ziskovosti výrobního odvětví Unie. To by bylo z krátkodobého a střednědobého hlediska neudržitelné. V důsledku toho by kromě velkého počtu výrobců v Unii, kteří byli již z trhu vytlačeni, jak je popsáno v 157. bodě odůvodnění výše, i další výrobci mohli být vystaveni platební neschopnosti, což by z krátkodobého a střednědobého hlediska vedlo k pravděpodobnému zániku výrobního odvětví Unie s následným závažným dopadem na stávající pracovní místa.
(231)
Vyvozuje se proto předběžný závěr, že uložení antidumpingových cel by bylo v zájmu výrobního odvětví Unie.
3. Zájem dovozců, kteří nejsou ve spojení
(232)
Jak bylo uvedeno ve 12. bodě odůvodnění výše, pouze u jednoho ze tří dovozců zařazených do vzorku spočívala hlavní podnikatelská činnost v obchodování s dotčeným produktem.
(233)
Bylo předloženo tvrzení, že uložení opatření týkajících se dotčeného výrobku negativně ovlivní podnikatelskou činnost dovozců. Za prvé by uložení cel nevedlo k vyloučení veškerého dovozu z ČLR. Za druhé, i když lze očekávat, že uvalení opatření se může negativně odrazit na finanční situaci dovozců dovážejících pouze z ČLR, vzhledem k pravděpodobnému růstu dovozu z jiných třetích zemí by dovozci, kteří čerpají ze zdrojů v různých zemích, měli být schopni své dodavatelské zdroje změnit.
(234)
Proto se vyvozuje předběžný závěr, že uložení opatření na navržené úrovni může mít určitý negativní dopad na situaci dovozců dotčeného výrobku, kteří nejsou ve spojení.
4. Zájem hospodářských subjektů na počátku výrobního řetězce
(235)
Hospodářské subjekty na počátku výrobního řetězce působí hlavně v oblasti výroby surovin a výroby a montáže výrobních zařízení pro výrobu výrobku, který je předmětem šetření. Od hospodářských subjektů na počátku výrobního řetězce bylo obdrženo osm odpovědí na dotazníky. Uskutečnily se dvě inspekce na místě, a to u jednoho výrobce surovin a jednoho výrobce výrobních zařízení.
(236)
Podíl činnosti těchto osmi spolupracujících hospodářských subjektů na počátku výrobního řetězce, jež souvisela s výrobkem, který je předmětem šetření, na jejich celkové činnosti byl během období šetření celkově různý a pouze u jedné z těchto spolupracujících společností představoval 100 % její podnikatelské činnosti, zatímco u ostatních se pohyboval mezi 6 % a 80 %. V průměru činnost související s dotčeným výrobkem během období šetření představovala přibližně 41 % celkové činnosti spolupracujících hospodářských subjektů na počátku výrobního řetězce. Pokud jde o pracovní místa, zaměstnávalo těchto osm spolupracujících hospodářských subjektů na počátku výrobního řetězce v období šetření přibližně 4 200 osob. Ziskovost byla různá podle segmentu a podle jednotlivých společností, od vysoké míry až po mírně zápornou míru ziskovosti. Šetření ukázalo, že tyto hospodářské subjekty se zápornou ziskovostí byly negativně dotčeny zhoršenou situací výrobního odvětví Unie, neboť někteří z odběratelů, které ztratily, byli výrobci výrobku, který je předmětem šetření, v Unii, a poklesem spotřeby.
(237)
Prodeje hospodářských subjektů na počátku výrobního řetězce v Unii se uskutečňovaly v rámci Unie, do ČLR a jiných třetích zemí. Teritoriální rozdělení objemu prodeje v období šetření v průměru odpovídalo přibližně 20 % prodeje v rámci Unie, téměř 50 % směřovalo do Číny a přibližně 30 % do jiných třetích zemí.
(238)
Některé strany z odvětví na počátku výrobního řetězce tvrdily, že uložení antidumpingových opatření by negativně ovlivnilo jejich podnikatelské činnosti, neboť ČLR je jejich hlavním vývozním trhem. Bylo uváděno, že cla by výrazně omezila dovoz dotčeného výrobku z ČLR do Unie, a v důsledku toho by ČLR omezila dovoz polykrystalického křemíku a výrobního zařízení z Unie. V důsledku toho by hospodářské subjekty na počátku výrobního řetězce z Unie údajně musely omezit rozsah svých podnikatelských činností a snížit zaměstnanost.
(239)
Především je třeba podotknout, že cílem cla není vyloučit čínský dovoz dotčeného výrobku, ale obnovit spravedlivé podmínky na trhu. Čínský dovoz by tak měl i nadále v určité míře zásobovat trh Unie, ale za přiměřené ceny. Ostatně šetření ukázalo, že hospodářské subjekty na počátku výrobního řetězce z Unie působí celosvětově na různých vnitrostátních trzích, a proto nejsou závislí výlučně na svém vývozu do ČLR. Lze tedy důvodně předpokládat, že na globálním fotovoltaickém trhu budou hospodářské subjekty na počátku výrobního řetězce z Unie pravděpodobně schopny případný pokles vývozu do ČLR nahradit vývozem na ostatní trhy, které v souladu s očekáváními veřejně dostupných studií o trzích mají růst. V každém případě se na čínském fotovoltaickém trhu již nyní projevuje značný nadbytek výrobní kapacity, a proto je sporné, zda by výrobci strojních zařízení v Unii z krátkodobého a střednědobého hlediska byli schopni prodávat mnohem více výrobního zařízení.
(240)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem se vyvozuje předběžný závěr, že dopad antidumpingových cel na výrobce strojního zařízení by nebyl významný, avšak dopad na dodavatele surovin, s ohledem na možné snížení jejich prodeje do Číny, z krátkodobého hlediska negativní být může.
5. Zájem hospodářských subjektů navazujících na výrobní odvětví Unie
(241)
Hospodářské subjekty navazující na výrobní odvětví Unie působí hlavně v oblasti přípravy projektů, odbytu, komunikací a montáže fotovoltaických zařízení Od hospodářských subjektů navazujících na výrobní odvětví Unie přišlo 13 odpovědí na dotazník pro hospodářské subjekty navazující na výrobní odvětví Unie, ale pouze sedm bylo dostatečně úplných a umožňovalo smysluplné posouzení. Byly provedeny dvě inspekce na místě, které se zaměřily na přípravu projektů v oblasti fotovoltaických zařízení a montáž tohoto zařízení. Při analýze odpovědí na dotazník obdržených od 36 spolupracujících dovozců, kteří nejsou ve spojení, se ukázalo, že určitý počet z nich musí být ve skutečnosti zařazen do kategorie hospodářských subjektů navazujících na výrobní odvětví Unie, neboť jejich hlavní činností je montáž. Tato otázka bude ještě zkoumána v dalším průběhu šetření.
(242)
Podíl činnosti hospodářských subjektů navazujících na výrobní odvětví Unie, která souvisí s výrobkem, který je předmětem šetření, na jejich celkové činnosti je celkově různý. V průměru v šetřeném období představoval tento podíl 41 %. Ziskovost spolupracujících hospodářských subjektů v souvislosti s výrobkem, který je předmětem šetření, v období šetření činila v průměru 11 %. Pokud jde o pracovní místa, v období šetření zaměstnávalo těchto sedm spolupracujících hospodářských subjektů navazujících na výrobní odvětví Unie přibližně 550 osob.
(243)
Bylo vzneseno tvrzení, že antidumpingová opatření nejsou v zájmu Unie, neboť zvýší cenu modulů, což odradí konečné uživatele/spotřebitele od toho, aby si tato zařízení pořizovali. Vzhledem k tomu by hospodářské subjekty navazující na výrobní odvětví Unie měly mnohem méně zakázek a musely by činnost svých podniků omezit. Toto hodnocení vycházelo ze studie zveřejněné výzkumným ústavem Prognos o možné ztrátě pracovních míst, jež byla předložena v průběhu šetření. Uvedená studie předpovídá, že v případě uložení cel bude ohrožena velká většina pracovních míst na fotovoltaickém trhu EU. Studie používá odhad Evropské asociace fotovoltaického průmyslu (EPIA), podle něhož celkový počet přímých pracovních míst existujících na všech úrovních fotovoltaického trhu Unie včetně výrobců v Unii, dovozců, hospodářských subjektů na počátku výrobního řetězce a hospodářských subjektů navazujících na výrobní odvětví Unie činí 265 000 pracovních míst. Studie ústavu Prognos, která jako výchozí bod používá odhad celkového počtu přímých pracovních míst v oblasti fotovoltaiky z roku 2011, dochází k závěru, že v závislosti na výši cla bude během tří let ztraceno až 242 000 pracovních míst z celkového počtu 265 000 pracovních míst. K většině ztrát pracovních míst údajně dojde na navazujícím trhu, který podle údajů ústavu Prognos v roce 2011 zaměstnával přibližně 220 000 osob.
(244)
Šetření výše uvedený scénář nepotvrdilo a poukázalo na to, že na fotovoltaickém trhu Unie existoval v roce 2011, během období šetření a v roce 2012 mnohem menší počet přímých pracovních míst.
(245)
Šetření v první řadě vyvolalo pochybnosti o správnosti celkového počtu přímých pracovních míst v oblasti fotovoltaiky odhadovaného evropskou fotovoltaickou asociací. Zejména při inspekci na místě provedené v EPIA se ukázalo, že podklady, jež vedly k závěru o 265 000 pracovních místech, byly nepřesné a takový závěr neumožňovaly. Informace získané při inspekci na místě ve skutečnosti ukazují, že počet přímých pracovních míst v oblasti fotovoltaiky vypočítaný pro rok 2011 by vykazoval statistickou odchylku až 20 %. Uvedený odhad navíc zahrnuje zaměstnanost v jiných evropských zemích mimo Evropskou unii a zaměstnanost související s produktem z tenkého filmu, na který se toto šetření nevztahuje.
(246)
Nehledě na tyto pochybnosti, i kdyby byl pro účely analýzy dopadu navržených opatření použit původní odhad, je nutno poznamenat toto: odhad se týká pracovních míst v oblasti evropské fotovoltaiky v roce 2011, kteréžto období odpovídalo velmi vysokému počtu fotovoltaických zařízení instalovaných v uvedeném roce v EU (přibližně 20 GW). Lze tedy předpokládat, že vzhledem ke snížení počtu instalovaných zařízení, který v období šetření dosáhl přibližně 17,5 GW a v roce 2012 dosáhl 15 GW, klesl odpovídajícím způsobem i počet pracovních míst, zejména v navazujících odvětvích, který je přímo úměrný úrovni instalací. Veřejně dostupný odborný tisk v této souvislosti poukázal na to, že v Německu, které je největším vnitrostátním trhem, zaměstnanost v odvětví fotovoltaiky mezi lety 2011 a 2012 klesla ze 128 000 na 100 000 osob, včetně pracovních míst u výrobců. Šetření dále vyvolalo vážné pochyby ohledně toho, zda tento počet zahrnoval pouze pracovní místa s plným úvazkem vyčleněná výlučně pro výrobu fotovoltaických zařízení. V této souvislosti šetření odhalilo, že zejména na navazujícím trhu (montáž) představuje činnost v oblasti fotovoltaiky zpravidla pouze část mnohem širší podnikatelské aktivity, přičemž hlavní činností bývá montáž v oblasti topení nebo elektřiny, instalatérství atd.
(247)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem je pravděpodobné, že uložení opatření může vést ke zvýšení cen výrobku, který je předmětem šetření, v Unii, a z krátkodobého hlediska tak může vést ke snížení instalace fotovoltaických zařízení. Nicméně pracovní místa v této části trhu mohou být negativně ovlivněna jen v omezeném rozsahu, a to vzhledem k následujícím skutečnostem. Za prvé činnost související s fotovoltaikou přinejmenším v některých montážních organizacích představuje pouze část jejich podnikatelských činností a je také sezonní. Montážní organizace by proto za situace snížené poptávky po fovoltaických zařízeních měly být schopny vykonávat jiné činnosti. Jelikož cíle v oblasti obnovitelných zdrojů a energetické účinnosti stanovené na úrovni EU jsou pro členské státy právně závazné, je třeba očekávat, že snížená poptávka po solárních zařízeních bude mít za následek zvýšení poptávky po jiných formách elektrické energie z obnovitelných zdrojů a v oblasti energetické účinnosti. Mnozí zaměstnanci v odvětví navazujícím na výrobní odvětví Unie pravděpodobně disponují potřebnými dovednostmi, aby zvýšení poptávky v těchto blízkých odvětvích dokázali využít. Za druhé vzhledem ke stávajícím ziskům na navazujícím trhu (viz 242. bod odůvodnění výše) by subjekty zabývající se montáží měly být schopny část růstu cen absorbovat, a omezit tak dopad na konečné ceny a na poptávku po fotovoltaických zařízeních.
(248)
Nezávisle na uložení cel veřejně dostupné prognózy poptávky po fotovoltaických zařízeních uvádějí, že v roce 2013 pravděpodobně dojde ke snížení poptávky, s výkonem instalovaným v roce 2013 mezi 9,8 GW a 16,5 GW, což by pravděpodobně mělo v každém případě negativní dopad na počet pracovních míst na navazujícím trhu.
(249)
A konečně je třeba podotknout, že k tomuto růstu cen fotovoltaických zařízení by pravděpodobně došlo v každém případě, neboť výroba v ČLR pro dodávky na trh Unie je, jak se zdá, do značné míry ztrátová, což je neudržitelná situace.
(250)
Vzhledem k výše uvedeným skutečnostem se vyvozuje předběžný závěr, že dopad antidumpingových cel na hospodářské subjekty navazující na výrobní odvětví Unie by z krátkodobého hlediska byl omezeně negativní, s ohledem na vyšší počet smluvně zajištěných montáží než v opačném (kontrafaktuálním) scénáři, který předpovídají významná výzkumná střediska, a v míře, v jaké tato cla nemohou být hospodářskými subjekty navazujícími na výrobní odvětví Unie absorbována. I přes možné snížení poptávky po fotovoltaických zařízeních by montážní organizace měly být schopny provádět jiné činnosti související buď s jinými obnovitelnými zdroji energie, nebo s primární podnikatelskou činností, jak je uvedeno výše.
6. Zájem konečných uživatelů (spotřebitelů)
(251)
Žádná strana přímo zastupující konečné uživatele, jako sdružení spotřebitelů, nepodala připomínky. V daném případě se odkazuje na dva druhy konečných uživatelů: spotřebitele (domácnosti) a další konečné uživatele (např. instituce, společnosti). Šetření zjistilo, že pouze přibližně jedna čtvrtina stávajících fotovoltaických zařízení v Unii (takzvaná střešní, menší zařízení) byla objednána spotřebiteli. Ostatní zařízení (montovaná na zemi, průmyslová a komerční zařízení, která jsou mnohem větší) byla objednána jinými konečnými spotřebiteli.
(252)
Některé strany tvrdily, že v případě uložení antidumpingových cel by spotřebitele postihlo zvýšení cen fotovoltaických modulů. Lze očekávat, že v důsledku cel by ceny fotovoltaických modulů na trhu EU poněkud vzrostly, avšak je pravděpodobné, že spotřebitelů a jiných konečných uživatelů by se to dotklo jen v omezené míře, protože šetření ukázalo, že cena modulu představuje nanejvýš 50 % z celkových nákladů na pořízení fotovoltaického zařízení. Vzhledem k ziskovým rozpětím společností připravujících projekty a montážních organizací lze důvodně předpokládat, že případný růst cen modulů pro uživatele může být přinejmenším zčásti absorbován, a tedy zmírněn. Na základě dostupných údajů se vyvozuje předběžný závěr, že dodavatelský řetězec přinejmenším zčásti absorbuje opatření s navrhovanou výší cla, a opatření tudíž nemusí mít nutně za následek vyšší maloobchodní ceny pro spotřebitele.
(253)
Dále je třeba podotknout, že pokud by cla nebyla uložena, pravděpodobný zánik výrobního odvětví Unie by mohl vést k tomu, že spotřebitelé budou mít do budoucna k dispozici pouze jeden zdroj dodávek modulů. V rámci tohoto scénáře by čínští vyvážející výrobci byli schopni dále posilovat svou, již tak velmi silnou, pozici na trhu a to by také v krátkodobém výhledu mohlo vést ke zvýšeným cenám ke škodě spotřebitelů/konečných uživatelů. Ovšem vzhledem ke skutečnosti, že výroba v ČLR je ztrátová, by ke zvýšení cen, jak je uvedeno výše, pravděpodobně došlo v každém případě.
(254)
Na základě výše uvedených skutečností se vyvozuje předběžný závěr, že celkově by uložení opatření mělo omezený dopad na spotřebitele a konečné uživatele. A to bez ohledu na vliv vnitrostátních režimů podpory k povzbuzení poptávky po fotovoltaických zařízeních, jak je uvedeno v 182. bodě odůvodnění výše. Budou-li vnitrostátní režimy podpory přizpůsobeny vyšším cenám solárních panelů (prostřednictvím vyšších zaručených výkupních cen), může byt dopad na spotřebitele nulový.
7. Jiná tvrzení
(255)
Některé strany tvrdily, že výrobní odvětví Unie není schopno zásobovat trh EU v požadovaném množství, a budou-li uložena antidumpingová cla, existuje vážné riziko nedostatku v EU, což může vést k dalšímu růstu cen dotčeného výrobku.
(256)
Šetření shledalo, že toto tvrzení není opodstatněné. Výrobní odvětví Unie má od roku 2009 nedostatečně využívané výrobní kapacity. V období šetření činila míra využití výrobní kapacity Unie pro výrobu modulů 41 %, s další rezervní kapacitou přibližně ve výši 5,7 GW; míra využití výrobní kapacity Unie pro výrobu článků činila 63 %, s další rezervní kapacitou přibližně ve výši 1,2 GW, a míra využití výrobní kapacity Unie pro výrobu destiček činila 55 %, s další rezervní kapacitou přibližně ve výši 1,6 GW. Díky této rezervní kapacitě by proto výrobní odvětví Unie z krátkodobého hlediska bylo schopno soutěžit o další část trhu. Také ze střednědobého hlediska lze důvodně předpokládat, že výrobní odvětví Unie bude rozšiřovat svou výrobní kapacitu, aby mohlo dosáhnout větších úspor z rozsahu a zajistit další snižování cen. Ostatně ve světě existují i další zdroje dodávek, které působí na trhu Unie a které v případě poklesu dovozu čínských výrobků budou schopny soutěžit o trh Unie. Šetření odhalilo, že stávající rezervní kapacita jiné než čínské výroby mimo EU činila v období šetření u modulů 5,6 GW, u článků 6 GW a u destiček 6 GW. Lze proto dospět k závěru, že vzhledem k prognózám poptávky po fotovoltaických zařízeních v EU v roce 2013 (mezi 9,8 GW a 16,5 GW) a v roce 2014 (mezi 9 GW a 17,1 GW) zveřejněným významnými výzkumnými středisky, jako EPIA, je celková rezervní kapacita EU a třetích výrobců mimo EU dostačující, aby v krátkodobém výhledu nahradila případný výpadek čínských dovozů.
(257)
Některé strany rovněž tvrdily, že uložení antidumpingových cel na dotčený výrobek poškodí rozvoj fotovoltaického trhu v Evropě, a že tudíž nebudou dosaženy cíle strategie Evropa 2020 týkající se obnovitelných zdrojů energie a snížení emisí skleníkových plynů v EU.
(258)
Především je třeba uvést, že splnění cílů stanovených pro rok 2020 nezávisí výlučně na solární energii. Stejně důležité jsou i další ekologické zdroje energie, jako např.: energie získávaná pomocí větru, biomasy, vodní energie atd. Jelikož cíle pro rok 2020 nestanoví žádný konkrétní podíl solární energie, nepředpokládá se, že poněkud nižší počet fotovoltaických zařízení zvýší celkové náklady spojené s realizací strategie Evropa 2020. Kromě toho je cena solárních panelů pouze jedním z mnoha činitelů, které jsou podstatné pro rozvoj evropského odvětví výroby fotovoltaických zařízení. Stejně důležité jsou: příznivé právní a finanční podmínky na evropské úrovni a na úrovni členských států, lepší přístup k financování projektů v oblasti energie z obnovitelných zdrojů a investice do výzkumu a vývoje. Pokud jde o financování investic do solárních energií, dojde díky uložení cla ke zlepšení situace výrobního odvětví Unie i odvětví fotovoltaiky jako celku. Ve svém důsledku to pravděpodobně podpoří přístup výrobního odvětví Unie a investorů v odvětví fotovoltaiky ke kapitálu. A konečně je třeba znovu připomenout, že cílem tohoto cla není vyloučit čínský dovoz, ale obnovit korektní hospodářskou soutěž. Pokud by se cena dotčeného výrobku zvýšila, údaje o zisku dosahovaném na navazujícím trhu umožňují předpokládat, že tento růst cen by byl zčásti absorbován hospodářskými subjekty působícími na navazujícím trhu. Cena modulů pro konečné uživatele/spotřebitele by se proto neměla výrazně zvýšit, a poptávka po solárních zařízeních by mohla zůstat v předpovězeném rozmezí.
(259)
Na základě výše uvedených skutečností se vyvozuje předběžný závěr, že uložení opatření by celkově nemělo výrazný nepříznivý dopad na jiné politiky EU.
8. Závěr ohledně zájmu Unie
(260)
Celkové pozitivní důsledky pro výrobní odvětví Unie převažují nad pravděpodobným negativním dopadem na jiné subjekty na fotovoltaickém trhu, včetně spotřebitelů/jiných konečných uživatelů.
(261)
Vzhledem k výše uvedené skutečnosti byl učiněn předběžný závěr, že na základě dostupných informací o zájmu Unie neexistují přesvědčivé důvody proti uložení prozatímních opatření na dovoz dotčeného výrobku pocházejícího z ČLR.
G. PROZATÍMNÍ ANTIDUMPINGOVÁ OPATŘENÍ
(262)
Vzhledem k dosaženým závěrům ohledně dumpingu, újmy, příčinných souvislostí a zájmu Unie by měla být uložena prozatímní antidumpingová opatření, aby se předešlo vzniku další újmy, kterou výrobnímu odvětví Unie způsobuje dumpingový dovoz.
1. Úroveň pro odstranění újmy
(263)
Za účelem stanovení výše těchto opatření byla vzata v úvahu zjištěná dumpingová rozpětí a výše cla nezbytná pro odstranění újmy, která je působena výrobcům v Unii, aniž by přitom byla překročena zjištěná dumpingová rozpětí.
(264)
Při výpočtu výše cla nezbytného k odstranění účinků dumpingu působícího újmu se mělo za to, že by případná opatření měla výrobnímu odvětví Unie umožnit pokrýt výrobní náklady a dosáhnout zisku před zdaněním, kterého může přiměřeně dosáhnout toto výrobní odvětví u prodeje obdobného výrobku v Unii za běžných podmínek hospodářské soutěže, tj. bez dumpingového dovozu. Má se tedy za to, že ziskové rozpětí 10 % z obratu lze na základě informací uvedených v podnětu chápat jako přiměřené minimum, kterého by mohlo výrobní odvětví Unie pravděpodobně dosáhnout, pokud by neexistoval dumping působící újmu.
(265)
Na tomto základě byla vypočtena cena obdobného výrobku nepůsobící újmu výrobnímu odvětví Unie. Cena nepůsobící újmu byla získána připočtením výše uvedeného ziskového rozpětí 10 % k výrobním nákladům výrobců v Unii zařazených do vzorku během období šetření.
(266)
Nezbytné zvýšení ceny pak bylo určeno na základě porovnání vážené průměrné dovozní ceny spolupracujících vyvážejících výrobců v ČLR zařazených do vzorku, jež byla stanovena pro účely výpočtů v souvislosti s cenovým podbízením, náležitě upravené o náklady na dovoz a celní poplatky, s váženou průměrnou cenou obdobného výrobku prodávaného výrobci z Unie zařazenými do vzorku na trhu Unie v období šetření nepůsobící újmu. Veškeré rozdíly, jež byly výsledkem tohoto srovnání, pak byly vyjádřeny jako procento vážené průměrné hodnoty CIF dovozu.
2. Prozatímní opatření
(267)
Vzhledem k výše uvedenému a v souladu s čl. 7 odst. 2 základního nařízení se má za to, že by se měla uložit prozatímní antidumpingová opatření ohledně dovozu krystalických křemíkových fotovoltaických modulů a jejich klíčových komponentů (tj. článků a destiček) pocházejících nebo odesílaných z Čínské lidové republiky, a to na úrovni nižší z hodnot odpovídajících dumpingovému rozpětí a rozpětí újmy podle pravidla nižšího cla.
(268)
Vzhledem k vysoké úrovni spolupráce od vyvážejících výrobců z ČLR bylo clo pro „všechny ostatní společnosti“ stanoveno na úrovni nejvyššího cla, jež má být uloženo společnostem, které byly buď zařazeny do vzorku, nebo během šetření spolupracovaly. Clo pro „všechny ostatní společnosti“ bude použito na společnosti, které v rámci šetření nespolupracovaly.
(269)
Pro spolupracující čínské společnosti nezařazené do vzorku, které jsou uvedeny v příloze, je prozatímní sazba cla stanovena jako vážený průměr sazeb pro společnosti zařazené do vzorku.
(270)
Navrhují se proto tyto sazby prozatímního antidumpingového cla:
Společnost
Dumpingové rozpětí
Rozpětí újmy
Celní sazba
Changzhou Trina Solar Energy Co., Ltd.;
Trina Solar (Changzhou) Science and Technology Co., Ltd.,
93,3 %
51,5 %
51,5 %
Delsolar (Wujiang) Co., Ltd.,
112,6 %
67,9 %
67,9 %
Jiangxi LDK Solar Hi-Tech Co. Ltd.;
LDK Solar Hi-Tech (Hefei) Co. Ltd.;
LDK Solar Hi-Tech (Nanchang) Co., Ltd.;
LDK Solar Hi-Tech (Suzhou) Co Ltd.,
88,4 %
55,9 %
55,9 %
JingAo Solar Co. Ltd.;
Shanghai JA Solar Technology Co. Ltd.,
JA Solar Technology Yangzhou Co. Ltd.;
Shanghai Jinglong Solar Energy Technology Co. Ltd.;
Hefei JA Solar Technology Co. Ltd.,
99,0 %
58,7 %
58,7 %
Jinzhou Yangguang Energy Co., Ltd.;
Jinzhou Rixin Silicon Materials Co., Ltd.;
Jinzhou Youhua Silicon Materials Co., Ltd.;
Jinzhou Huachang Photovoltaic Technology Co., Ltd.;
Jinzhou Jinmao Photovoltaic Technology Co., Ltd.,
48,1 %
38,3 %
38,3 %
Wuxi Suntech Power Co., Ltd.;
Luoyang Suntech Power Co. Ltd.;
Suntech Power Co., Ltd.;
Wuxi Sun-Shine Power Co., Ltd.;
Zhenjiang Ren De New Energy Science Technology Co., Ltd.;
Zhenjiang Rietech New Energy Science Technology Co., Ltd.
71,5 %
48,6 %
48,6 %
Yingli Energy (China) Co. Ltd;
Hainan Yingli New Energy Resources Co. Ltd.;
Baoding Tianwei Yingli New Energy Resources Co. Ltd.,
96,2 %
37,3 %
37,3 %
Jiné spolupracující společnosti (příloha I)
88,5 %
47,6 %
47,6 %
Všechny ostatní společnosti
112,6 %
67,9 %
67,9 %
(271)
Výše uvedená antidumpingová opatření se prozatímně stanoví ve formě valorických cel.
(272)
Individuální sazby antidumpingového cla pro společnosti uvedené v tomto nařízení byly stanoveny na základě zjištění současného šetření. Odrážejí tedy stav zjištěný během šetření, pokud jde o tyto společnosti. Tyto celní sazby (oproti celostátnímu clu použitelnému na „všechny ostatní společnosti“) jsou proto výlučně použitelné na dovoz výrobků pocházejících z Čínské lidové republiky a vyrobených těmito společnostmi, tedy konkrétními uvedenými právnickými osobami. Na dovážené výrobky vyrobené jakoukoli jinou společností, která není konkrétně uvedena v normativní části tohoto nařízení spolu se svým názvem, včetně subjektů ve spojení se společnostmi konkrétně uvedenými, se tyto sazby nevztahují a tyto výrobky podléhají celní sazbě použitelné pro „všechny ostatní společnosti“.
(273)
Každou žádost o použití těchto individuálních sazeb antidumpingového cla pro jednotlivé společnosti (například po změně názvu subjektu nebo po vytvoření nových výrobních nebo obchodních subjektů) je třeba předložit Komisi (8) spolu se všemi příslušnými informacemi, zejména pokud jde o jakékoli změny v činnostech příslušné společnosti v souvislosti s výrobou, domácím prodejem a prodejem na vývoz, např. spojených s takovou změnou názvu nebo změnou týkající se výrobních a obchodních subjektů. Bude-li to vhodné, bude nařízení odpovídajícím způsobem změněno formou aktualizace seznamu společností, na něž se vztahují individuální celní sazby.
(274)
Aby bylo zajištěno řádné vymáhání antidumpingového cla, neměla by se výše cla stanovená pro všechny ostatní společnosti vztahovat pouze na nespolupracující vyvážející výrobce, ale i na ty výrobce, kteří v období šetření neuskutečnili žádný vývoz do Unie.
(275)
Jak je uvedeno v oddíle 5 oznámení o zahájení řízení, Komise nyní zjišťuje, zda lze veškerý dovoz dotčeného výrobku z ČLR považovat za pocházející z ČLR. To je zvlášť důležité v případě modulů, které mohou obsahovat komponenty a části z různých zemí. Podle čl. 1 odst. 3 základního antidumpingového nařízení může být země vývozu dumpingového výrobku zemí jednající jako prostředník. Je třeba rovněž poznamenat, že podnět se týká dovozu z Číny, aniž by byl blíže určen původ takových zásilek. A konečně v rámci antidumpingových šetření a šetření o vyrovnávacích clech, která provedly USA a která se týkala téhož výrobku dováženého z ČLR, byla zdůrazněna složitost výrobních a montážních operací, které mohou či nemusí být dostačující pro určení původu (9). S ohledem na tyto úvahy, a aniž je dotčen závěr, který bude v této záležitosti s definitivní platností učiněn, se považuje za vhodné, aby výrobek, který je předmětem šetření, pocházející nebo odesílaný z Číny podléhal prozatímním opatřením, pokud se nejedná o výrobek v tranzitu ve smyslu článku V dohody GATT.
(276)
Jak je uvedeno ve 3. bodě odůvodnění výše, Komise zavedla nařízením (EU) č. 182/2013 celní evidenci dovozu dotčeného výrobku pocházejícího nebo odesílaného z ČLR. Cílem bylo umožnit zpětné uplatnění antidumpingových opatření podle čl. 10 odst. 4 základního nařízení a vyrovnávacích opatření podle čl. 16 odst. 4 nařízení Rady (ES) č. 597/2009 ze dne 11. června 2009 o ochraně před dovozem subvencovaných výrobků ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství (dále jen „základní antisubvenční nařízení“) (10).
(277)
Pokud jde o současné antidumpingové šetření, a vzhledem k výše uvedeným zjištěním by celní evidence dovozu za účelem antidumpingového šetření v souladu s čl. 14 odst. 5 základního nařízení měla být zastavena.
(278)
Co se týká souběžného antisubvenčního šetření, jež v souladu s článkem 10 základního antisubvenčního nařízení zahájila Komise prostřednictvím oznámení zveřejněného dne 8. listopadu 2012 v Úředním věstníku Evropské unie (11), měla by celní evidence dovozu podle čl. 24 odst. 5 základního antisubvenčního nařízení pokračovat.
(279)
V této fázi řízení nelze přijmout žádné rozhodnutí o možném zpětném uplatnění antidumpingových opatření.
(280)
Vzhledem k výjimečným okolnostem stávajícího řízení, zvláště tedy proto, že se vztahuje na výrobek určený pro trh, jenž vyžaduje stabilitu dodávek v krátkodobém horizontu, považuje se za vhodné zavést prozatímní antidumpingová opatření postupně. Jelikož zvláště výrobní odvětví Unie utrpělo újmu v důsledku nekalých obchodních praktik dotčené země v období šetření, výrobci v Unii nemohou okamžitě dodat nezbytná množství, pokud v důsledku zavedení opatření dojde ke snížení úrovně dovozu. Postupné zavedení antidumpingového cla umožní výrobnímu odvětví Unie v krátkodobém horizontu zvýšit nabídku. Kromě toho tím, že se výrobnímu odvětví Unie poskytne dostatečná doba ke zvýšení úrovně výroby, dostupnost dotčeného výrobku zůstane na přiměřené úrovni, aby mohla uspokojit poptávku. Proto se považuje za vhodné zavést clo ve dvou krocích.
I. ZÁVĚREČNÉ USTANOVENÍ
(281)
V zájmu řádného úředního postupu se stanoví lhůta, ve které mohou zúčastněné strany, jež se samy přihlásily ve lhůtě uvedené v nařízení, písemně předložit svá stanoviska a požádat o slyšení. Dále je třeba uvést, že závěry o uložení cla učiněné pro účely tohoto nařízení jsou prozatímní a mohou být přezkoumány za účelem uložení jakéhokoliv konečného cla,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
1. Ukládá se prozatímní dumpingové clo na dovoz krystalických křemíkových fotovoltaických modulů nebo panelů a článků a destiček typů používaných v krystalických křemíkových fotovoltaických modulech nebo panelech (tloušťka článků a destiček nepřesahuje 400 mikrometrů), v současnosti kódů KN ex 3818 00 10, ex 8501 31 00, ex 8501 32 00, ex 8501 33 00, ex 8501 34 00, ex 8501 61 20, ex 8501 61 80, ex 8501 62 00, ex 8501 63 00, ex 8501 64 00 a ex 8541 40 90 (kódy TARIC 3818001011, 3818001019, 8501310081, 8501310089, 8501320041, 8501320049, 8501330061, 8501330069, 8501340041, 8501340049, 8501612041, 8501612049, 8501618041, 8501618049, 8501620061, 8501620069, 8501630041, 8501630049, 8501640041, 8501640049, 8541409021, 8541409029, 8541409031 a 8541409039) pocházejících nebo odesílaných z Čínské lidové republiky, ledaže by byly v tranzitu ve smyslu článku V GATT.
Z definice dotčeného výrobku jsou vyloučeny tyto typy výrobků:
-
přenosné solární nabíječky skládající se z méně než šesti článků a napájející přístroje elektřinou nebo sloužící k nabití baterií,
-
produkty z tenkého fotovoltaického filmu,
-
krystalické křemíkové fotovoltaické výrobky, jež jsou trvale zabudovány do elektrických spotřebičů, jež mají jinou funkci než výrobu elektrické energie a které spotřebovávají elektřinu vyrobenou zabudovaným(i) krystalickým(i) křemíkovým(i) fotovoltaickým(i) článkem (články).
2. Sazba prozatímního antidumpingového cla, která se použije na čistou cenu s dodáním na hranice Unie, před proclením, je pro výrobek popsaný v odstavci 1 a vyrobený níže uvedenými společnostmi stanovena takto:
i)
od vstupu tohoto nařízení v platnost do 5. srpna 2013:
Společnost
Celní sazba
Všechny společnosti
11,8 %
ii)
od 6. srpna 2013:
Společnost
Celní sazba
Doplňkový kód TARIC
Changzhou Trina Solar Energy Co Ltd.;
Trina Solar (Changzhou) Science and Technology Co., Ltd.,
51,5 %
B791
Delsolar (Wujiang) Co., Ltd.,
67,9 %
B792
Jiangxi LDK Solar Hi-Tech Co. Ltd.;
LDK Solar Hi-Tech (Hefei) Co. Ltd.;
LDK Solar Hi-Tech (Nanchang) Co., Ltd.;
LDK Solar Hi-Tech (Suzhou) Co Ltd.,
55,9 %
B793
JingAo Solar Co. Ltd.;
Shanghai JA Solar Technology Co. Ltd.,
JA Solar Technology Yangzhou Co. Ltd.;
Shanghai Jinglong Solar Energy Technology Co. Ltd.;
Hefei JA Solar Technology Co. Ltd.,
58,7 %
B794
Jinzhou Yangguang Energy Co., Ltd.;
Jinzhou Rixin Silicon Materials Co., Ltd.;
Jinzhou Youhua Silicon Materials Co., Ltd.;
Jinzhou Huachang Photovoltaic Technology Co., Ltd.;
Jinzhou Jinmao Photovoltaic Technology Co., Ltd.,
38,3 %
B795
Wuxi Suntech Power Co., Ltd.;
Luoyang Suntech Power Co. Ltd.;
Suntech Power Co., Ltd.;
Wuxi Sun-Shine Power Co., Ltd.;
Zhenjiang Ren De New Energy Science Technology Co., Ltd.;
Zhenjiang Rietech New Energy Science Technology Co., Ltd.
48,6 %
B796
Yingli Energy (China) Co. Ltd;
Hainan Yingli New Energy Resources Co. Ltd.;
Baoding Tianwei Yingli New Energy Resources Co. Ltd.,
37,3 %
B797
Společnosti uvedené v příloze
47,6 %
Všechny ostatní společnosti
67,9 %
B999
3. Propuštění výrobku uvedeného v odstavci 1 do volného oběhu v Unii je podmíněno složením jistoty odpovídající výši prozatímního cla.
4. Není-li stanoveno jinak, použijí se platné celní předpisy.
Článek 2
Aniž je dotčen článek 20 nařízení (ES) č. 1225/2009, mohou zúčastněné strany požádat o poskytnutí informací o nejdůležitějších skutečnostech a úvahách, na jejichž základě bylo toto nařízení přijato, předložit písemně svá stanoviska a požádat o ústní slyšení před Komisí ve lhůtě jednoho měsíce ode dne vstupu tohoto nařízení v platnost.
Podle čl. 21 odst. 4 nařízení (ES) č. 1225/2009 se mohou zúčastněné strany vyjádřit k uplatňování tohoto nařízení ve lhůtě jednoho měsíce ode dne jeho vstupu v platnost.
Článek 3
Nařízení (EU) č. 182/2013 se mění takto:
1)
Vkládá se nový nadpis G a nový 22. bod odůvodnění, které znějí:
„G. UKONČENÍ CELNÍ EVIDENCE PRO ÚČELY OCHRANY PŘED DUMPINGOVÝM DOVOZEM
(22)
Od 6. června 2013 je ochrana před dumpingovým dovozem zajištěna prozatímním antidumpingovým clem. Celní evidence dovozu pro účely ochrany před dumpingovým dovozem proto již není nutná.“
2)
V článku 1 se zrušují slova „čl. 14 odst. 5 nařízení (ES) č. 1225/2009 a“.
Článek 4
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Článek 1 se použije po dobu šesti měsíců.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 4. června 2013.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 513/2013
z dnia 4 czerwca 2013 r.
nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw i płytek) pochodzących lub wysyłanych z Chińskiej Republiki Ludowej i zmieniające rozporządzenie (UE) nr 182/2013 poddające rejestracji przywóz tych produktów pochodzących lub wysyłanych z Chińskiej Republiki Ludowej
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 7 i art. 14 ust. 5,
po konsultacji z Komitetem Doradczym,
a także mając na uwadze, co następuje:
A. PROCEDURA
1. Wszczęcie postępowania
(1)
W dniu 6 września 2012 r. Komisja Europejska („Komisja”) ogłosiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2) („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”) wszczęcie postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu do Unii modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw i płytek) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL” lub „państwo, którego dotyczy postępowanie”).
(2)
Postępowanie wszczęto w następstwie skargi złożonej w dniu 25 lipca 2012 r. przez EU ProSun („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących ponad 25 % całkowitej unijnej produkcji modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów. Skarga zawierała dowody prima facie wskazujące na dumping wymienionego produktu oraz wynikającą z niego istotną szkodę, które uznano za wystarczające uzasadnienie do wszczęcia postępowania.
2. Rejestracja
(3)
W następstwie wniosku skarżącego popartego wymaganymi dowodami Komisja przyjęła w dniu 1 marca 2013 r. rozporządzenie (UE) nr 182/2013 (3) poddające rejestracji przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw i płytek) pochodzących lub wysyłanych z Chińskiej Republiki Ludowej z dniem 6 marca 2013 r.
3. Strony, których dotyczy postępowanie
(4)
Komisja oficjalnie powiadomiła o wszczęciu postępowania skarżącego innych znanych producentów unijnych, innych znanych producentów eksportujących, władze ChRL i znanych importerów. Komisja powiadomiła również producentów w Stanach Zjednoczonych, które wskazano jako ewentualne państwo analogiczne.
(5)
Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Wszystkie zainteresowane strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały istnienie szczególnych powodów, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.
(6)
Ze względu na dużą liczbę producentów eksportujących w państwie, którego dotyczy postępowanie, importerów niepowiązanych i producentów unijnych uczestniczących w dochodzeniu oraz w celu zakończenia dochodzenia w terminie określonym prawem Komisja powiadomiła w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, że podjęła decyzję o ograniczeniu postępowania do uzasadnionej liczby producentów eksportujących w państwie, którego dotyczy postępowanie, importerów niepowiązanych i producentów unijnych objętych dochodzeniem poprzez dobór próby zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego (proces ten zwany jest także „kontrolą wyrywkową”).
a) Kontrola wyrywkowa producentów unijnych
(7)
W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja powiadomiła, że dokonała tymczasowego doboru próby producentów unijnych. O doborze tymczasowej próby producentów unijnych poinformowano wszystkich znanych producentów unijnych i znane stowarzyszenie producentów. Próba ta składała się z dziewięciu producentów unijnych wybranych spośród około 220 producentów unijnych, o których Komisja wiedziała przed wszczęciem postępowania, że wytwarzają produkt podobny (zob. motyw 26 poniżej); wyboru dokonano na podstawie największej reprezentatywnej wielkości produkcji, z uwzględnieniem wielkości sprzedaży i lokalizacji geograficznej, którą można właściwie zbadać w dostępnym czasie. Zapewniono objęcie próbą zarówno producentów unijnych zintegrowanych, jak i niezintegrowanych pionowo. Zwrócono się także do zainteresowanych stron o przedstawienie opinii w sprawie tymczasowej próby. Szereg zainteresowanych stron zgłosiło uwagi dotyczące tymczasowej próby, a jedna strona złożyła wniosek o przesłuchanie z udziałem rzecznika praw stron.
(8)
Kilka zainteresowanych stron zgłosiło następujące zastrzeżenia dotyczące tymczasowej próby producentów unijnych:
(i)
niektóre strony zgłosiły, że ograniczona ilość informacji dostarczanych w odniesieniu do tymczasowej próby była niewystarczająca i uniemożliwiła im zgłoszenie konstruktywnych uwag do proponowanej próby. W szczególności krytykowały one fakt, że tożsamość producentów unijnych była traktowana jako poufna, i złożyły wniosek o ujawnienie państw członkowskich, w których zlokalizowani są objęci próbą producenci unijni, jak również udziału produkcji wybranych producentów unijnych w łącznej wielkości produkcji modułów, ogniw i płytek fotowoltaicznych oraz odsetka produkcji i sprzedaży, jaki stanowią objęte próbą przedsiębiorstwa indywidualnie i łącznie;
(ii)
zakwestionowano metodę doboru próby ze względu na „pomieszanie trzech różnych etapów”, mianowicie poparcia dla wszczęcia dochodzenia, definicji przemysłu unijnego i doboru próby. Stwierdzono zatem, że jest niejasne, czy przemysł unijny został już określony w czasie doboru próby, a w związku z tym czy próbę można uznać za reprezentatywną. Brak definicji przemysłu unijnego na etapie doboru próby uniemożliwił zainteresowanym stronom sprawdzenie, czy tymczasowa próba była reprezentatywna, a w związku z tym czy na podstawie próby można prawidłowo ocenić sytuację przemysłu unijnego w okresie objętym dochodzeniem określonym w motywie 19 poniżej. Ponadto stwierdzono, że dokonanie doboru tymczasowej próby na podstawie odpowiedzi producentów unijnych na badanie poparcia dla wszczęcia postępowania było niewłaściwe;
(iii)
stwierdzono również, że doboru tymczasowej próby dokonano jedynie na podstawie przedsiębiorstw, które wyraziły swoje poparcie dla niniejszego dochodzenia;
(iv)
jedna ze stron twierdziła, że ponieważ tymczasowa próba obejmuje przedsiębiorstwa zintegrowane pionowo, wielkość produkcji płytek i ogniw może być liczona podwójnie lub potrójnie, co podaje w wątpliwość ogólną reprezentatywność próby. Strona zwróciła się z wnioskiem, aby w odniesieniu do producentów zintegrowanych pionowo liczono wyłącznie wielkość produkcji modułów, a nie wielkość produkcji ogniw i płytek;
(v)
ta sama strona podniosła, że dane, na podstawie których dokonano doboru próby, były co najmniej częściowo niewiarygodne, co mogło wpłynąć na reprezentatywność całej tymczasowej próby;
(vi)
jedna ze stron przedstawiła listę mającą zawierać około 150 dodatkowych unijnych producentów produktu podobnego, którzy twierdzili, że powinno się ich uwzględnić przy doborze próby producentów unijnych.
(9)
Do argumentów przedstawionych przez strony ustosunkowano się w następujący sposób:
(i)
producenci unijni zwrócili się o poufne traktowanie ich nazw z obawy przed retorsjami handlowymi. Producenci unijni istotnie spotkali się z groźbami wyrządzenia im szkody zarówno na terytorium Unii, jak i poza nią. Komisja uznała te wnioski za wystarczająco uzasadnione, aby je przyjąć. Ujawnienie lokalizacji lub udziału w produkcji i sprzedaży poszczególnych producentów unijnych wybranych do próby mogłoby z łatwością spowodować ujawnienie tożsamości danego producenta, dlatego też należało odrzuć wnioski w tym zakresie;
(ii)
Komisja nie „pomieszała” ustalenia poparcia dla wszczęcia dochodzenia, definicji przemysłu unijnego i doboru tymczasowej próby, ponieważ etapy te pozostały niezależne i decyzje ich dotyczące podejmowano oddzielnie. Nie wykazano, w jakim stopniu wykorzystanie danych dotyczących produkcji i sprzedaży przedstawionych przez producentów unijnych w kontekście badania poparcia dla wszczęcia dochodzenia wpłynęło na reprezentatywność próby. W momencie wszczęcia dochodzenia przemysł unijny był istotnie zdefiniowany tymczasowo. W celu tymczasowego ustalenia całkowitej produkcji unijnej w okresie objętym dochodzeniem, określonym w motywie 19 poniżej, wykorzystano wszystkie dostępne informacje dotyczące producentów unijnych, w tym informacje zawarte w skardze oraz dane zebrane od producentów unijnych i innych stron przed wszczęciem dochodzenia;
(iii)
przy doborze próby uwzględniono wszystkich producentów unijnych, którzy udzielili odpowiedzi na pytania dotyczące poparcia dla wszczęcia dochodzenia, niezależnie od tego, czy opowiedzieli się oni za dochodzeniem, przeciwko dochodzeniu czy nie wyrazili żadnej opinii na jego temat; argument ten został zatem odrzucony;
(iv)
przy doborze tymczasowej próby uwzględniono kwestię podwójnego/potrójnego liczenia. Okazało się, że przy wyłączeniu produkcji i sprzedaży płytek i ogniw producentów unijnych zintegrowanych pionowo nie uwzględniono by części produkcji płytek i ogniw sprzedawanych na wolnym rynku. Uznano zatem, że wyłączenie sprzedaży płytek i ogniw z całkowitej wielkości produkcji niekoniecznie doprowadziłoby do wzrostu reprezentatywności próby. Ponadto reprezentatywność próby ustalono nie tylko na podstawie wielkości produkcji, ale również na podstawie rozkładu geograficznego i zrównoważonej reprezentacji producentów zintegrowanych i niezintegrowanych pionowo. Względną reprezentatywność wielkości produkcji obliczono na poziomie każdego rodzaju produktu podobnego. Na tej podstawie uznano metodykę doboru tymczasowej próby za racjonalną, w związku z czym otrzymaną próbę uznaje się za reprezentatywną dla całego przemysłu unijnego produktu objętego dochodzeniem. W związku z powyższym argument ten został odrzucony;
(v)
jeżeli chodzi o wiarygodność danych, doboru próby dokonano na podstawie informacji dostępnych w czasie doboru próby, jak określono w art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Jeżeli chodzi o wiarygodność danych wykorzystanych na poparcie wszczęcia dochodzenia, w ramach dochodzenia nie znaleziono żadnych dowodów świadczących o znacznych brakach w danych zgromadzonych przez jego wszczęciem. Można zatem rozsądnie przyjąć, że podstawa doboru tymczasowej próby była wystarczająco wiarygodna. W związku z powyższym argument ten został odrzucony;
(vi)
w odniesieniu do listy około 150 dodatkowych producentów unijnych należy zauważyć, że informacje te przedstawiono długo po upływie terminu wyznaczonego dla zainteresowanych stron na przekazywanie uwag dotyczących doboru tymczasowej próby oraz dla producentów unijnych na zgłaszanie się i składanie wniosku o wybranie do próby. Ponadto w momencie doboru próby Komisja w gruncie rzeczy wiedziała o około 30 producentach unijnych znajdujących się na liście. Ponadto wszyscy producenci unijni, którzy zgłosili się po publikacji zawiadomienia o wszczęciu postępowania, zostali wzięci pod uwagę przy doborze próby. Dlatego też nie można mówić o wpływie na reprezentatywność próby. W związku z powyższym argument ten został odrzucony.
(10)
Po otrzymaniu uwag dokonano przeglądu składu próby, ponieważ istniały przesłanki, że jedno z wybranych przedsiębiorstw nie będzie w stanie w pełni współpracować. W celu utrzymania poziomu reprezentatywności próby wybrano dodatkowego producenta unijnego. Zmieniona próba składała się zatem z dziesięciu przedsiębiorstw wybranych na podstawie największej reprezentatywnej wielkości dla każdego poziomu produkcji, z uwzględnieniem wielkości sprzedaży na rynku UE oraz lokalizacji geograficznej, które można właściwie zbadać w dostępnym czasie. W rezultacie zmieniona próba producentów unijnych obejmowała następujące wielkości produkcji wyrażone jako odsetek całkowitej produkcji unijnej: 18-21 % dla modułów, 17-24 % dla ogniw i 28-35 % dla płytek oraz obejmowała producentów zintegrowanych i niezintegrowanych pionowo. Z uwagi na to, że dokładna wartość procentowa umożliwiłaby obliczenie wielkości produkcji wyżej wymienionego dodatkowego producenta unijnego, co pozwoliłoby na ustalenie jego tożsamości, nie można było ujawnić dokładnych wartości procentowych.
b) Kontrola wyrywkowa importerów niepowiązanych
(11)
Ze względu na potencjalnie dużą liczbę importerów niepowiązanych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania przewidziano kontrolę wyrywkową importerów zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego. Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji o konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej, a jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, poproszono wszystkich importerów unijnych o zgłoszenie się do Komisji i przedstawienie określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania podstawowych informacji na temat prowadzonej działalności związanej z produktem objętym dochodzeniem w okresie objętym dochodzeniem, określonym w motywie 19 poniżej.
(12)
Spośród około 250 importerów niepowiązanych zgłoszonych przez skarżącego, z którymi skontaktowała się Komisja, trzydzieści sześć stron odpowiedziało na formularz kontrolny dołączony do zawiadomienia o wszczęciu postępowania, z czego trzydzieści pięć - w odniesieniu do modułów i tylko jedna - w odniesieniu do ogniw; nie uzyskano żadnej odpowiedzi w odniesieniu do płytek. Próbę dobrano zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego, aby objąć największą reprezentatywną wielkość przywozu, którą można właściwie zbadać w dostępnym czasie. Na tej podstawie Komisja dobrała próbę złożoną z trzech importerów niepowiązanych w odniesieniu do modułów i jednego w odniesieniu do ogniw. W następstwie otrzymanych uwag Komisja postanowiła objąć próbą jeszcze jednego importera niepowiązanego w odniesieniu do modułów. Przedsiębiorstwo to zgłosiło się, argumentując, że jego poziom działalności uzasadnia włączenie do próby. Ponownie zbadano zatem pierwotne zgłoszenie tego przedsiębiorstwa i okazało się, że popełniono błąd pisarski w odniesieniu do wielkości przywozu zgłoszonej przez danego importera. Z tych względów przedmiotowe przedsiębiorstwo włączono do próby importerów niepowiązanych. Ponadto dwa przedsiębiorstwa, które pierwotnie wybrano do próby, nie odpowiedziały na kwestionariusze, w związku z czym uznano je za niewspółpracujące w ramach dochodzenia i wyłączono je z próby importerów niepowiązanych. Próba importerów niepowiązanych składała się zatem z dwóch importerów w odniesieniu do modułów i jednego importera w odniesieniu do ogniw, na których przypada około 2-5 % całkowitego przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie. Po otrzymaniu odpowiedzi na kwestionariusz stało się jednak jasne, że podstawową działalnością dwóch z trzech importerów były w gruncie rzeczy instalacje wykorzystujące energię słoneczną, a nie handel produktem objętym postępowaniem. Dochodzenie wykazało, że większość przywozu produktu objętego postępowaniem trafia na rynek unijny za pośrednictwem przedsiębiorstw powiązanych z producentami eksportującymi w ChRL lub za pośrednictwem instalatorów bądź podmiotów realizujących projekty. W takich okolicznościach próbę tymczasowo uznano za reprezentatywną. W trakcie dalszego dochodzenia Komisja skontaktuje się jednak z dodatkowymi współpracującymi importerami niepowiązanymi w celu sprawdzenia, czy kwalifikują się oni jako importerzy i czy można poszerzyć próbę.
c) Kontrola wyrywkowa producentów eksportujących
(13)
Ze względu na najwyraźniej znaczną liczbę producentów eksportujących w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania przewidziano kontrolę wyrywkową w celu ustalenia dumpingu zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego. Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji o konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej, a jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, poproszono wszystkich producentów eksportujących o zgłoszenie się do Komisji i przedstawienie określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania podstawowych informacji na temat prowadzonej działalności związanej z produktem objętym dochodzeniem w okresie objętym dochodzeniem, określonym w motywie 19 poniżej. Skonsultowano się również z władzami państwa, którego dotyczy postępowanie.
(14)
Podczas doboru próby zgłosiło się aż 135 chińskich producentów eksportujących (często grupy kilku przedsiębiorstw). Współpracujące przedsiębiorstwa stanowią 80 % całkowitej wartości wywozu z Chin. Wybrana próba siedmiu grup przedsiębiorstw składa się z trzech współpracujących eksporterów z największą wielkością wywozu modułów, dwóch współpracujących eksporterów z największą wielkością wywozu ogniw i dwóch współpracujących eksporterów z największą wielkością wywozu płytek.
d) Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i weryfikacja
(15)
Komisja wysłała kwestionariusze do wszystkich objętych próbą chińskich producentów eksportujących, jak również do objętych próbą producentów unijnych, objętych próbą importerów niepowiązanych, podmiotów działających na rynkach wyższego i niższego szczebla oraz ich stowarzyszeń, które zgłosiły się w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Komisja skontaktowała się również z reprezentatywnym stowarzyszeniem konsumentów.
(16)
Odpowiedzi na kwestionariusz otrzymano od wszystkich objętych próbą chińskich producentów eksportujących, wszystkich objętych próbą producentów unijnych, trzech objętych próbą unijnych importerów niepowiązanych, jak również dwudziestu jeden podmiotów działających na rynkach wyższego i niższego szczebla oraz trzech ich stowarzyszeń.
(17)
Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do celów wstępnego określenia dumpingu, wynikającej z niego szkody oraz interesu Unii. Komisja złożyła wizyty weryfikacyjne w siedzibach następujących (grup) przedsiębiorstw.
a)
producenci unijni
-
wizyty weryfikacyjne przeprowadzono w siedzibach dziesięciu producentów unijnych objętych próbą;
b)
producenci eksportujący z ChRL
-
Changzhou Trina Solar Energy Co Ltd, ChRL
-
Delsolar (Wujiang) Co Ltd, ChRL
-
Jiangxi LDK Solar Hi-Tech Co Ltd, ChRL
-
JingAo Group, ChRL
-
Jinzhou Yangguang Energy, ChRL
-
Wuxi Suntech Power Co Ltd, ChRL
-
Yingli Green Energy Holding Company, ChRL;
c)
importerzy powiązani w Unii
-
Yingli Green Energy Greece Sales GmbH, Monachium, Niemcy
-
LDK Solar Italia S.r.l., San Zenone degli Ezzelini (TV), Włochy
-
Delta Energy Systems S.r.l., Rzym, Włochy
-
Sunways AG, Konstancja, Niemcy
-
JA Solar GmbH, Monachium, Niemcy;
d)
powiązani handlowcy/importerzy poza Unią
-
Delsolar Co Ltd, Zhunan, Tajwan
-
JA Solar Hong Kong Ltd, Specjalny Region Administracyjny Hongkong
-
Wealthy Rise International Ltd, Specjalny Region Administracyjny Hongkong
-
Suntech Power International Ltd, Schaffhausen, Szwajcaria
-
Trina Solar (Schweiz) AG, Wallisellen, Szwajcaria;
e)
importer powiązany w Unii
-
IBC AG, Bad Staffelstein, Niemcy;
f)
podmioty działające na rynku wyższego szczebla
-
Roth & Rau AG, Hohenstein-Ernsthal, Niemcy
-
WACKER Chemie AG, Burghausen, Niemcy;
g)
podmioty działające na rynku niższego szczebla
-
Juwi Solar GmbH, Worrstadt, Niemcy
-
ValSolar SL, Badajoz, Hiszpania;
h)
stowarzyszenia
-
EPIA, Bruksela, Belgia.
(18)
Wobec konieczności ustalenia wartości normalnej dla producentów eksportujących z ChRL, którym nie przyznano MET, przeprowadzono weryfikację w celu ustalenia wartości normalnej na podstawie danych z Indii jako państwa analogicznego w siedzibie następujących przedsiębiorstw:
-
EMMVEE Photovoltaic Power Private Limited, Bengaluru, Indie
-
Tata Power Solar Systems Limited, Bengaluru, Indie.
4. Okres objęty dochodzeniem i okres badany
(19)
Dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 lipca 2011 r. do dnia 30 czerwca 2012 r. („okres objęty dochodzeniem”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od 2009 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).
B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
1. Produkt objęty postępowaniem
(20)
Produktem objętym postępowaniem są moduły lub panele fotowoltaiczne z krzemu krystalicznego oraz ogniwa i płytki w rodzaju stosowanych w modułach lub panelach fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego, pochodzące lub wysyłane z Chińskiej Republiki Ludowej. Grubość ogniw i płytek nie przekracza 400 mikrometrów. Produkt ten jest obecnie objęty kodami CN 3818 00 10, ex 8501 31 00, ex 8501 32 00, ex 8501 33 00, ex 8501 34 00, ex 8501 61 20, ex 8501 61 80, ex 8501 62 00, ex 8501 63 00, ex 8501 64 00 i ex 8541 40 90 („produkt objęty postępowaniem”).
(21)
Z definicji produktu objętego postępowaniem wyklucza się następujące rodzaje produktów:
-
przenośne ładowarki solarne składające się z mniej niż sześciu ogniw, dostarczające energię elektryczną do urządzeń lub ładujące akumulatory,
-
cienkowarstwowe produkty fotowoltaiczne,
-
produkty fotowoltaiczne z krzemu krystalicznego trwale wbudowane do urządzeń elektrycznych spełniających inną funkcję niż wytwarzanie energii elektrycznej i wykorzystujących energię elektryczną wytwarzaną przez wbudowane ogniwo lub ogniwa fotowoltaiczne z krzemu krystalicznego.
(22)
Moduły, ogniwa i płytki fotowoltaiczne przetwarzają światło słoneczne na energię elektryczną. Proces przemiany następuje w ogniwach, które absorbują światło i przetwarzają je na energię elektryczną za pomocą krzemu krystalicznego.
(23)
Płytki stanowią pierwszy etap procesu produkcji. Wytwarza się je z krzemu krystalicznego i są one kluczowym elementem w produkcji ogniw.
(24)
Proces produkcji rozpoczyna się od stopienia krzemu krystalicznego w celu uzyskania sztabek krzemowych, ciętych następnie na płytki. Płytki poddawane są zaawansowanej technologicznie wieloetapowej obróbce z zastosowaniem materiału półprzewodnikowego w celu wytworzenia działających ogniw słonecznych. Ogniwa to drugi etap procesu produkcji. Posiadają one złącze p-n w celu gromadzenia i przesyłania energii elektrycznej generowanej przez ogniwo.
(25)
Moduły stanowią trzeci etap procesu produkcji. Aby otrzymać moduły, lutuje się ogniwa w łańcuchy za pomocą drutu płaskiego lub taśm metalowych. Umieszcza się je warstwowo pomiędzy płytami. Zazwyczaj na wierzchu stosuje się szkło, a od spodu podkład z polimeru. Moduły z reguły umieszcza się w ramach, aby umożliwić ich montowanie w terenie (np. na dachach). Moduł może, ale nie musi, być wyposażony w falownik.
2. Produkt podobny
(26)
Dochodzenie wykazało, że produkt objęty dochodzeniem oraz produkt objęty dochodzeniem wytwarzany i sprzedawany na rynku krajowym w Indiach, które wykorzystano jako państwo analogiczne na potrzeby ustalenia wartości normalnej, a także produkt objęty dochodzeniem wytwarzany i sprzedawany w Unii przez przemysł unijny mają takie same podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne oraz takie same zastosowania końcowe. Produkty te uznaje się zatem tymczasowo za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
3. Argumenty dotyczące zakresu definicji produktu
(i) Właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne oraz zastosowania końcowe
(27)
Kilka zainteresowanych stron twierdziło, że dochodzenie nie może obejmować trzech produktów o różnych właściwościach fizycznych, chemicznych i technicznych, a zatem moduły, ogniwa i płytki powinny być objęte trzema odrębnymi dochodzeniami. Ponadto twierdziły one, że nie jest jasne, czy dochodzenie obejmuje pojedynczy produkt czy trzy odrębne produkty, a zatem nie mają one możliwości pełnej obrony swoich interesów. Argumentowano również, że należy wyłączyć z zakresu dochodzenia płytki w przypadku, gdyby nie zostały wyłączone płytki monokrystaliczne (zob. motywy 42-44 poniżej).
(28)
Produkcja płytek-ogniw-modułów jest pojedynczym procesem produkcji, który składa się z różnych etapów. Moduły, ogniwa i płytki łącznie stanowią o charakterystyce produktu końcowego (tj. modułów). Dochodzenie wykazało, że produkcja płytek i ogniw jest ukierunkowana bezpośrednio i wyłącznie na produkcję modułów; moduły, ogniwa i płytki mają takie same właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne (zdeterminowane przez zastosowany surowiec) i mają takie same podstawowe zastosowania końcowe, tj. są sprzedawane do celów wbudowania w systemy fotowoltaiczne. Wydajność modułów jest bezpośrednio związana z wydajnością płytek i ogniw.
(29)
W zawiadomieniu o wszczęciu dochodzenia jasno określono, że moduły, ogniwa i płytki stanowią produkt objęty dochodzeniem. Zainteresowane strony miały zatem możliwość pełnej obrony swoich interesów na podstawie definicji produktu objętego postępowaniem. Z tych względów argumenty te zostały odrzucone.
(ii) Różna nomenklatura
(30)
Podnoszono ponadto argument, że modułów, ogniw i płytek nie można uznać za jeden produkt, ponieważ mają kilka różnych ośmiocyfrowych kodów CN, sześciocyfrowych poddziałów, czterocyfrowych działów HS i dwucyfrowych sekcji, a także znajdują się w czterech różnych sekcjach nomenklatury HS. Argument ten jako taki nie ma znaczenia dla określenia zakresu definicji produktu w dochodzeniu antydumpingowym, która opiera się na właściwościach fizycznych produktu objętego postępowaniem.
(iii) Wartość dodana ogniw
(31)
Kilka stron twierdziło, że wartość dodana w ramach procesu przetwarzania ogniw stanowi największą część wartości modułu, a zatem ogniwa należy uznać za oddzielny produkt.
(32)
Dochodzenie wykazało, że produkcja ogniw jest najbardziej złożoną technologicznie częścią procesu produkcji. Wykazano jednak również, że trzy etapy procesu są wzajemnie powiązane i że wartość dodana nie koncentruje się na jednym konkretnym etapie procesu produkcji, ale jest rozłożona na cały proces produkcji. Z tych względów argument ten został odrzucony.
(iv) Odrębne rynki sprzedaży
(33)
Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że moduły, ogniwa i płytki mają odrębne rynki sprzedaży i w związku z tym należy je traktować jako różne produkty, na co wskazuje również fakt, że wielu producentów nie jest zintegrowanych pionowo.
(34)
Modułów, ogniw i płytek nie można uznać za odrębne produkty, których ceny zmieniają się tylko w zależności od czynników rynkowych. Ich ceny są bowiem ściśle ze sobą powiązane i wpływa na nie cena polikrzemu. Podobnie, jak wyjaśniono powyżej w motywach 23-25, produkt objęty postępowaniem jest wytwarzany w ramach jednego procesu produkcji, który składa się z różnych etapów. Fakt, że niektórzy producenci nie są zintegrowani pionowo, wynika wyłącznie z decyzji biznesowej i korzyści skali i nie przeczy temu wnioskowi. Na tej podstawie argument ten musiał zostać odrzucony.
(v) Zastosowanie końcowe i zamienność
(35)
Kilka zainteresowanych stron twierdziło, że moduły, ogniwa i płytki muszą być traktowane jako różne produkty z uwagi na to, że mają różne zastosowania końcowe i nie są zamienne.
(36)
Jak wspomniano powyżej, dochodzenie wykazało, że proces produkcji płytek-ogniw-modułów jest jednym procesem produkcji i dlatego nie dotyczy go kwestia zamienności między różnymi etapami jednego procesu produkcji. Ponadto moduły, ogniwa i płytki mają takie samo zastosowanie końcowe, tj. przetwarzanie światła słonecznego na energię elektryczną, i dlatego nie mogą być wykorzystywane do innych zastosowań.
(vi) Kanały dystrybucji
(37)
Jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że rozpowszechnianie modułów, ogniw i płytek nie odbywa się za pomocą tych samych kanałów dystrybucyjnych, w związku z czym nie należy ich uznawać za jeden produkt. Dochodzenie wykazało, że moduły, ogniwa i płytki można rozpowszechniać różnymi lub podobnymi kanałami dystrybucji. Niemniej głównym kryterium definiowania jednego produktu są takie same właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne oraz zastosowania końcowe. Biorąc pod uwagę powyższe motywy 27-29, stwierdza się zatem, że różne kanały dystrybucji nie są traktowane jako element decydujący. W związku z powyższym argument ten należy odrzucić.
(vii) Postrzeganie przez konsumentów
(38)
Podniesiono argument, że moduły, ogniwa i płytki różnią się znacznie, jeżeli chodzi o postrzeganie przez konsumentów, w związku z czym nie należy ich uznawać za jeden produkt.
(39)
Podobnie jak powyżej głównym kryterium definiowania jednego produktu są takie same właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne oraz zastosowania końcowe. Biorąc pod uwagę powyższe motywy 27-29, stwierdza się zatem, że różne postrzeganie przez konsumentów nie jest traktowane jako element decydujący. W związku z powyższym argument ten należy odrzucić.
(viii) Produkty cienkowarstwowe
(40)
Jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że zakres definicji produktu objętego postępowaniem należy rozszerzyć na cienkowarstwowe produkty fotowoltaiczne, argumentując, że mają one takie same właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne i takie same podstawowe zastosowania końcowe.
(41)
Cienkowarstwowe produkty fotowoltaiczne są wyraźnie wyłączone z zakresu definicji produktu, zobacz motyw 21 powyżej. Mają one bowiem odmienne właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne od produktu objętego postępowaniem. Wytwarza się je w ramach innego procesu produkcji bez wykorzystania krzemu krystalicznego, który jest głównym surowcem stosowanym do wytwarzania modułów, ogniw i płytek. Mają one niższą sprawność przetwarzania i niższą moc wyjściową mierzoną w watach, dlatego też nie są odpowiednie do takich samych rodzajów zastosowań, jak produkt objęty postępowaniem. Z tych względów argumenty te musiały zostać odrzucone.
(ix) Wyłączenie płytek monokrystalicznych
(42)
Jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że płytki monokrystaliczne należy wyłączyć z definicji produktu objętego postępowaniem, ponieważ ich właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne różnią się od właściwości płytek polikrystalicznych. Strona argumentowała, że różnią się one strukturą kryształu, kształtem i wyglądem. Ponadto twierdzono, że w Unii nie produkuje się płytek monokrystalicznych.
(43)
Dochodzenie wykazało, że płytki monokrystaliczne mają wyższą jakość niż płytki polikrystaliczne, mimo że powstają w ramach podobnych procesów produkcji przy wykorzystaniu tego samego surowca (polikrzemu). Stwierdza się zatem, że płytki mono- i polikrystaliczne mają takie same właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne.
(44)
Dochodzenie wykazało, że podstawowe zastosowania końcowe są takie same, ponieważ zarówno płytki monokrystaliczne, jak i polikrystaliczne są przeznaczone wyłącznie do produkcji ogniw słonecznych (odpowiednio mono- i polikrystalicznych), które są używane do produkcji modułów fotowoltaicznych (odpowiednio mono- i polikrystalicznych). Nie ma istotnych różnic między tymi dwoma rodzajami płytek i są one zamienne; oba rodzaje można stosować do wytwarzania ogniw. Ponadto w odniesieniu do argumentu, jakoby w Unii nie produkowało się płytek monokrystalicznych, dochodzenie wykazało, że zarówno płytki monokrystaliczne, jak i polikrystaliczne są wytwarzane w Unii. Z tych względów argument ten musi zostać odrzucony.
(x) Półprodukty
(45)
Ponadto twierdzono, że płytki i ogniwa należy uznać za dwa półprodukty, podczas gdy moduły to produkty końcowe, w związku z czym nie należy ich traktować jako jeden produkt.
(46)
Jak wspomniano powyżej, głównymi kryteriami służącymi do definiowania jednego produktu są takie same właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne oraz zastosowania końcowe. Biorąc pod uwagę powyższe motywy 27-29, stwierdza się zatem, że różnica między półproduktami a produktami końcowymi nie jest traktowana jako element decydujący. W związku z powyższym argument ten należy odrzucić.
(xi) Ładowarki solarne
(47)
Jedna z zainteresowanych stron wnioskowała o wyłączenie paneli fotowoltaicznych przeznaczonych wyłącznie do ładowania akumulatorów 12 V ze względu na fakt, że mają one inne zastosowanie końcowe niż moduły do przyłączania do sieci, ponieważ generują znacznie niższe napięcie i w związku z tym nie są odpowiednie do przyłączania do sieci.
(48)
Zgodnie z zawiadomieniem o wszczęciu postępowania przenośne ładowarki solarne składające się z mniej niż sześciu ogniw, dostarczające energię elektryczną do urządzeń lub ładujące akumulatory są wyłączone z definicji produktu objętego postępowaniem. Moduły składające się z więcej niż sześciu ogniw przeznaczone wyłącznie do ładowania akumulatorów mają takie same właściwości podstawowe i taką samą wydajność jak moduły do podłączania do sieci. Korzystają one z otwartego obwodu napięciowego, w którym jest znacznie niższe napięcie niż w obwodzie stosowanym w modułach przeznaczonych do podłączania do sieci. Pomimo tej różnicy dochodzenie wykazało, że ten rodzaj modułów może być podłączany do sieci. Niższe napięcie można łatwo zrównoważyć, zwiększając wielkość lub liczbę ogniw. W związku z powyższym moduły przeznaczone do ładowania akumulatorów, które składają się z więcej niż sześciu ogniw, wchodzą w zakres definicji produktu objętego postępowaniem.
(xii) Wniosek
(49)
Na podstawie powyższego tymczasowo stwierdza się, że moduły lub panele fotowoltaiczne z krzemu krystalicznego oraz ogniwa i płytki w rodzaju stosowanych w modułach lub panelach fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego, opisane powyżej, stanowią jeden produkt. Komisja zbada jednak dokładniej kwestię, czy moduły, ogniwa i płytki stanowią jeden produkt, dwa czy może trzy odrębne produkty. Wzywa zatem wszystkie zainteresowane strony do przedstawienia opinii w przedmiotowej kwestii, biorąc pod uwagę tymczasowy wniosek wypracowany przez Komisję na tym etapie. W każdym przypadku, nawet gdyby ostatecznie ustalono, że przedmiotowe produkty stanowią dwa lub trzy różne produkty, obecne dochodzenie objęłoby wszystkie te różne produkty, zaś ostateczne środki można by nałożyć na moduły, ogniwa i płytki niezależnie od tego, czy stanowią one jeden produkt czy kilka.
C. DUMPING
1. Chińska Republika Ludowa
1.1. Traktowanie na zasadach rynkowych
(50)
Na mocy art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego w dochodzeniu antydumpingowym dotyczącym przywozu z ChRL wartość normalną ustala się zgodnie z art. 2 ust. 1-6 w odniesieniu do producentów, wobec których stwierdzono, że spełniają kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego.
(51)
W skrócie i wyłącznie w celu ułatwienia wyszukiwania informacji, kryteria te są podsumowane poniżej:
1)
decyzje gospodarcze są odpowiedzią na warunki panujące na rynku, bez znacznej ingerencji ze strony państwa, a koszty odzwierciedlają wartości rynkowe;
2)
przedsiębiorstwa posiadają jeden wyraźny zestaw dokumentacji księgowej, która jest poddawana niezależnemu audytowi, spełnia międzynarodowe standardy rachunkowości oraz jest stosowana do wszystkich celów;
3)
nie występują wahania, wynikające z przejścia od nierynkowego systemu gospodarki;
4)
prawo upadłościowe i prawo rzeczowe gwarantują stabilność i pewność prawną; oraz
5)
wymiana walut odbywa się po kursie rynkowym.
(52)
W niniejszym dochodzeniu wszystkie objęte próbą grupy eksporterów złożyły wniosek o traktowanie na zasadach rynkowych („MET”) na podstawie art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego i w wyznaczonym terminie udzieliły odpowiedzi na pytania zawarte w formularzu wniosku w sprawie MET.
(53)
Komisja zgromadziła wszelkie informacje, które uznała za potrzebne, i zweryfikowała wszelkie informacje dostarczone we wnioskach w sprawie MET w siedzibach zainteresowanych przedsiębiorstw.
(54)
Na podstawie weryfikacji ustalono, że żaden z siedmiu producentów eksportujących (grup przedsiębiorstw) wnioskujących o MET nie spełnił wymogów kryteriów określonych w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego.
(55)
Wszystkie siedem grup przedsiębiorstw korzystało z preferencyjnego systemu podatkowego lub preferencyjnych systemów podatkowych i dotacji, w związku z czym nie zdołało wykazać, że nie podlega istotnym wahaniom wynikającym z przejścia od nierynkowego systemu gospodarki, a zatem nie spełniło wymogów kryterium 3 oceny MET.
(56)
Sześć grup przedsiębiorstw nie wykazało, że ich dokumentacja księgowa jest poddawana niezależnemu audytowi zgodnie z międzynarodowymi standardami rachunkowości, a zatem nie spełniło wymogów kryterium 2 oceny MET.
(57)
Jedna grupa przedsiębiorstw nie wykazała, że wszystkie należące do niej przedsiębiorstwa podlegałyby prawu upadłościowemu, zatem nie spełniła wymogów kryterium 4 oceny MET.
(58)
Ponadto trzy grupy przedsiębiorstw nie były w stanie wykazać, że nie obejmuje ich znaczna interwencja ze strony państwa, zatem nie spełniły wymogów kryterium 1 oceny MET.
(59)
W następstwie ujawnienia ustaleń MET otrzymano uwagi od wszystkich objętych próbą przedsiębiorstw.
(60)
Dwie grupy przedsiębiorstw zgłosiły uwagę proceduralną, twierdząc, że rozstrzygnięcie w sprawie MET nastąpiło za późno, tj. po upływie trzech miesięcy określonych w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego i że w związku z tym dochodzenie należy niezwłocznie zakończyć. Na poparcie swojego argumentu powołały się one na wyroki Trybunału Sprawiedliwości w sprawach obuwia Brosmann (4) i Aokang (5).
(61)
Po pierwsze, przypomina się, że sprawy Brosmann i Aokang nie dotyczą kwestii oceny legalności analizy MET w przedmiotowym dochodzeniu, ponieważ sprawy te, w odróżnieniu od niniejszego dochodzenia, dotyczą sytuacji, w których w ogóle nie przeprowadzono ocen MET.
(62)
Ponadto sprawy Brosmann i Aokang nie mają znaczenia dla oceny legalności przedmiotowego dochodzenia, ponieważ przez ten czas zmieniono rozporządzenie podstawowe. Zmieniony art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego stanowi, że Komisja rozstrzyga w sprawie MET wyłącznie w odniesieniu do przedsiębiorstw objętych próbą zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego oraz dokonuje takich rozstrzygnięć w terminie siedmiu miesięcy, lecz w żadnym wypadku nie później niż w terminie ośmiu miesięcy, od daty wszczęcia postępowania. Ten zmieniony artykuł ma zastosowanie do wszystkich nowych i toczących się dochodzeń, począwszy od dnia 15 grudnia 2012 r., w tym również do niniejszego dochodzenia.
(63)
Wykładnia obowiązującego orzecznictwa, według której nie doszło do naruszenia jako takiego prawa do rozstrzygnięcia w sprawie MET niezależnie od faktu, że nie został dotrzymany termin trzech miesięcy, musi zostać podtrzymana.
(64)
Główne otrzymane uwagi merytoryczne dotyczyły preferencyjnego systemu podatkowego i dotacji. Eksporterzy nie kwestionowali ustalonych faktów, ale ich znaczenie dla spełnienia kryterium 3 MET. W szczególności twierdzili oni, że korzyści otrzymane ze strony państwa nie stanowią znacznego odsetka ich obrotów.
(65)
Jeżeli chodzi o tę kwestię, należy zauważyć, że system podatku dochodowego, który faworyzuje niektóre przedsiębiorstwa uznane przez rząd za strategiczne, ewidentnie nie jest systemem gospodarki rynkowej. Taki system nadal znajduje się pod silnym wpływem planowania gospodarki narodowej. Należy również zaznaczyć, że zakłócenia spowodowane ulgami w zakresie podatku dochodowego są znaczne, ponieważ całkowicie zmieniają wysokość zysków przed opodatkowaniem, jaką przedsiębiorstwo musi osiągnąć, aby być atrakcyjnym dla inwestorów. Zakłócenia mają również charakter stały, zaś całkowita korzyść odniesiona w okresie objętym dochodzeniem - z uwagi na charakter przewagi - nie ma znaczenia dla oceny, czy zakłócenie jest „znaczne”. Ocenę taką należy raczej oprzeć na ogólnym wpływie środka na sytuację finansową i gospodarczą przedsiębiorstwa.
(66)
W odniesieniu do kryterium 2 trzy grupy przedsiębiorstw twierdziły, że spełniają odpowiednie przepisy międzynarodowych standardów rachunkowości, ponieważ ich skonsolidowana amerykańska dokumentacja księgowa jest w pełni zgodna z tymi normami. Niektóre przedsiębiorstwa twierdziły również, że zasadniczo ich dokumentacja księgowa jest zgodna z chińskimi standardami rachunkowości, które uważają one za równoważne z międzynarodowymi standardami. Przedmiotowa kwestia nie dotyczy jednak zgodności chińskich standardów rachunkowości z międzynarodowymi standardami rachunkowości. Dotyczy ona bowiem kwestii zgodności lub braku zgodności dokumentacji księgowej z mającymi zastosowaniem standardami rachunkowości. W szczególności w przedstawionych uwagach nie odniesiono się do faktu, że w przypadku poszczególnych sprawozdań finansowych przedmiotowych chińskich przedsiębiorstw stwierdzono naruszenie wielu międzynarodowych standardów rachunkowości (i ich chińskich odpowiedników), dotyczących w szczególności obniżenia wartości zapasów i ujawniania transakcji powiązanych stron.
(67)
W odniesieniu do kryterium 1, uwzględniając uwagi otrzymane od stron oraz w świetle wyroku w sprawie C-337/09 P (6), stwierdza się, że kryterium to spełniają wszystkie przedsiębiorstwa. Ogólne rozstrzygnięcie w sprawie MET w odniesieniu do wszystkich objętych próbą eksporterów pozostaje jednak bez zmian, ponieważ wciąż nie spełniają oni wymogów kryteriów 2 i 3.
(68)
W odniesieniu do kryterium 4, grupa przedsiębiorstw, o której mowa w motywie 57 powyżej, zdołała wykazać, że przez ten czas wszczęto postępowanie upadłościowe wobec głównej chińskiej grupy przedsiębiorstw. W związku z tym stwierdza się, że wspomniana grupa przedsiębiorstw spełnia to kryterium. Ogólne rozstrzygnięcie w sprawie MET w odniesieniu do tej grupy przedsiębiorstw pozostaje jednak bez zmian, ponieważ wciąż nie spełnia ona wymogów kryteriów 2 i 3.
(69)
Podsumowując, nie wykazano, że którykolwiek z objętych próbą producentów eksportujących spełnił kryteria 2 lub 3 MET. W związku z powyższym nie można zatem przyznać MET żadnemu z tych przedsiębiorstw.
1.2. Indywidualne badanie
(70)
Wnioski o indywidualne badanie zgodnie z art. 17 ust. 3 rozporządzenia podstawowego zostały złożone przez osiemnastu współpracujących producentów eksportujących lub grupy producentów eksportujących nieobjętych próbą.
(71)
Z uwagi na dużą liczbę otrzymanych wniosków Komisja tymczasowo stwierdziła, że indywidualne badania byłyby nadmiernie uciążliwe i uniemożliwiłyby zakończenie dochodzenia w odpowiednim czasie. W związku z tym tymczasowo postanowiła nie przyjmować żadnych wniosków o indywidualne badanie.
1.3. Państwo analogiczne
(72)
Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego wartość normalną dla producentów eksportujących, którym nie przyznano MET, ustala się na podstawie ceny lub wartości skonstruowanej w państwie trzecim o gospodarce rynkowej („państwo analogiczne”).
(73)
W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja poinformowała o swoim zamiarze uznania Stanów Zjednoczonych za odpowiednie państwo analogiczne do celów ustalenia wartości normalnej dla ChRL i zwróciła się do wszystkich zainteresowanych stron o przedstawienie uwag w tej sprawie.
(74)
Uwagi odnośnie do wyboru państwa analogicznego zgłosiło szereg eksporterów i importerów. Argumentowali oni, że Stany Zjednoczone nie są odpowiednim państwem analogicznym, głównie z uwagi na fakt, że rynek Stanów Zjednoczonych był chroniony przed przywozem z Chin przez część okresu objętego dochodzeniem w drodze zastosowania środków antydumpingowych i antysubsydyjnych.
(75)
Zainteresowane strony zaproponowały Tajwan, Indie i Koreę Południową jako bardziej odpowiednie państwa analogiczne. W następstwie tych uwag postanowiono poszerzyć zakres analizy dotyczącej identyfikacji odpowiedniego państwa analogicznego. W rezultacie zwrócono się do wszystkich głównych producentów paneli fotowoltaicznych. Skontaktowano się ogółem z 34 przedsiębiorstwami w Indiach, 9 przedsiębiorstwami w Japonii, 15 przedsiębiorstwami w Malezji, 2 przedsiębiorstwami w Meksyku, 34 przedsiębiorstwami w Korei, 9 przedsiębiorstwami w Singapurze, 43 przedsiębiorstwami w Tajwanie oraz 21 przedsiębiorstwami w Stanach Zjednoczonych.
(76)
Otrzymano odpowiedzi od dwóch przedsiębiorstw z Indii, dwóch z Tajwanu i dwóch ze Stanów Zjednoczonych. Z uwagi na fakt, że przedsiębiorstwa z Tajwanu produkowały niemal wyłącznie ogniwa fotowoltaiczne, a wywozy z Chin dotyczą głównie modułów, zaś Stany Zjednoczone uznano za nieodpowiednie państwo w świetle otrzymanych uwag, podjęto tymczasową decyzję o uznaniu Indii za państwo analogiczne. Należy zauważyć, że Komisja może powrócić do tej kwestii, jeżeli dalsze dochodzenie wykaże, że moduły, ogniwa i płytki stanowią dwa lub trzy różne produkty. W szczególności ponieważ Indie nie produkują płytek, może zajść potrzeba wyboru innego państwa analogicznego w odniesieniu do tego produktu.
(77)
Jeden z indyjskich producentów przedstawił niekompletną odpowiedź. Nie można było zatem wykorzystać informacji przedstawionych przez to przedsiębiorstwo do ustalenia wartości normalnej. Informacje dostarczone przez to przedsiębiorstwo można jednak po zweryfikowaniu wykorzystać do potwierdzenia, czy informacje dostarczone przez w pełni współpracujące państwo analogiczne są faktycznie reprezentatywne dla rynku indyjskiego.
1.4. Wartość normalna
(78)
W związku z tym, że żadnemu z objętych próbą eksporterów chińskich nie przyznano MET, wartość normalną ustalono na podstawie przepisów art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego, przy czym za analogiczne państwo trzecie o gospodarce rynkowej uznano Indie.
(79)
Najpierw zidentyfikowano typy produktu sprzedawane na rynku krajowym, które były identyczne lub bezpośrednio porównywalne z typami produktu sprzedawanymi na wywóz do Unii.
(80)
Następnie Komisja sprawdziła w odniesieniu do producenta z państwa analogicznego, czy każdy rodzaj produktu podobnego sprzedawanego na rynku krajowym można uznać za sprzedawany w zwykłym obrocie handlowym. Dokonano tego poprzez ustalenie dla każdego rodzaju produktu proporcji sprzedaży z zyskiem niezależnym klientom na rynku krajowym w okresie objętym dochodzeniem.
(81)
W przypadkach gdy wielkość sprzedaży danego rodzaju produktu, sprzedawanego po cenie sprzedaży netto równej lub wyższej od obliczonych kosztów produkcji, przekraczała 80 % całkowitej wielkości sprzedaży produktu tego rodzaju, a średnia ważona ceny sprzedaży tego rodzaju była równa kosztom produkcji lub wyższa od nich, wartość normalną oparto na rzeczywistej cenie krajowej. Cena ta została ustalona jako średnia ważona cen całej sprzedaży krajowej produktu tego rodzaju w okresie objętym dochodzeniem.
(82)
W przypadkach gdy wielkość sprzedaży z zyskiem danego rodzaju produktu stanowiła 80 % lub mniej całkowitej wielkości sprzedaży tego rodzaju lub gdy średnia ważona ceny danego rodzaju była niższa od kosztów produkcji, wartość normalną oparto na rzeczywistej cenie krajowej, obliczonej jako średnia ważona sprzedaży z zyskiem wyłącznie dla danego rodzaju produktu.
(83)
Jeżeli dane typy produktu były sprzedawane ze stratą, uznawano, że nie były one sprzedawane w zwykłym obrocie handlowym.
(84)
W odniesieniu do typów produktu, które nie były sprzedawane w zwykłym obrocie handlowym, a także tych, które nie były sprzedawane na rynku krajowym, zastosowano skonstruowaną wartość normalną.
(85)
W celu określenia wartości normalnej poniesione średnie ważone koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne (SG&A) oraz średni ważony zysk osiągnięty przez jedynego współpracującego producenta z państwa analogicznego z krajowej sprzedaży produktu podobnego dokonanej w zwykłym obrocie handlowym w okresie objętym dochodzeniem dodano do średnich kosztów produkcji tego producenta w okresie objętym dochodzeniem. W razie konieczności koszty produkcji, koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne zostały odpowiednio dostosowane przed wykorzystaniem ich do badania zwykłego obrotu handlowego i określania wartości normalnych.
(86)
W odniesieniu do płytek słonecznych nie można było ustalić wartości normalnej przy zastosowaniu metodyki opisanej w motywach 79-85 powyżej, ponieważ żaden ze współpracujących indyjskich producentów nie wytwarza płytek słonecznych. Sprawdzono, czy wartość normalną można ustalić na podstawie najbardziej podobnego produktu przy dokonaniu, w stosownych przypadkach, koniecznych dostosowań ze względu na różnice we właściwościach fizycznych. W przypadku płytek słonecznych najbardziej podobnym produktem byłoby ogniwo słoneczne. Płytki muszą jednak zostać poddane znacznej obróbce, aby stać się ogniwami. Ponadto zastosowanie tej metody wymagałoby istotnych dostosowań, których nie można określić ilościowo w sposób wiarygodny. Nie można zatem zastosować wartości normalnej ogniwa jako podstawy do obliczenia wartości normalnej płytki. Jako alternatywę rozważano zastosowanie cen płytek sprzedawanych przez producentów z państw o gospodarce rynkowej na rynku indyjskim, ponieważ ceny te są reprezentatywne dla warunków rynkowych panujących na rynku płytek w Indiach. Ponieważ Korea Południowa jest największym państwem o gospodarce rynkowej będącym dostawcą płytek dla producentów w państwie analogicznym, wartość normalną ustala się na podstawie cen płytek z Korei Południowej na rynku indyjskim.
1.5. Cena eksportowa
(87)
Producenci eksportujący prowadzili sprzedaż eksportową do Unii bezpośrednio na rzecz niezależnych klientów albo za pośrednictwem powiązanych przedsiębiorstw zlokalizowanych w Unii.
(88)
W przypadku bezpośredniej sprzedaży do Unii niezależnym nabywcom w Unii ceny eksportowe ustalono na podstawie faktycznych cen sprzedaży lub cen należnych za produkt objęty postępowaniem zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.
(89)
W przypadku gdy sprzedaż eksportowa do Unii odbywała się za pośrednictwem przedsiębiorstw powiązanych, ceny eksportowe ustalano na podstawie cen, po których produkty przywożone odsprzedano po raz pierwszy niezależnym klientom w Unii zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego. Dostosowano wszystkie koszty poniesione między przywozem a odsprzedażą, włącznie z kosztami sprzedaży, kosztami ogólnymi i administracyjnymi oraz zyskiem. W odniesieniu do marży zysku użyto zysku osiągniętego przez niepowiązanego współpracującego importera produktu objętego postępowaniem, gdyż rzeczywisty zysk importera powiązanego uznano za niewiarygodny ze względu na powiązania między producentem eksportującym a powiązanym importerem.
1.6. Porównanie
(90)
Skonstruowaną wartość normalną i cenę eksportową porównano na podstawie ceny ex-works.
(91)
Aby zapewnić rzetelne porównanie między wartością normalną ex-works a ceną eksportową, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego wzięto pod uwagę, w formie dostosowania, różnice wpływające na ceny i porównywalność cen.
(92)
Odpowiednich dostosowań w odniesieniu do właściwości fizycznych, podatków pośrednich, transportu, ubezpieczenia, kosztów ładowania, przeładunku i kosztów dodatkowych, kosztów opakowania, kredytu, zleceń i opłat bankowych dokonano we wszystkich przypadkach, w których uznano je za rozsądne, prawidłowe i poparte potwierdzonymi dowodami.
1.7. Margines dumpingu
(93)
W przypadku przedsiębiorstw objętych próbą, średnią ważoną wartość normalną każdego rodzaju produktu podobnego ustaloną dla państwa analogicznego porównano ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiadającego rodzaju produktu objętego postępowaniem zgodnie z art. 2 ust. 11 i art. 2 ust. 12 rozporządzenia podstawowego.
(94)
Średni ważony margines dumpingu współpracujących producentów eksportujących nieobjętych próbą obliczono zgodnie z przepisami art. 9 ust. 6 rozporządzenia podstawowego. Margines ten został określony jako średnia ważona marginesu ustalonego dla producentów eksportujących objętych próbą.
(95)
W odniesieniu do wszystkich pozostałych producentów eksportujących w ChRL marginesy dumpingu ustalono na podstawie dostępnych faktów zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. W tym celu ustalono najpierw poziom współpracy przez porównanie wielkości wywozu do Unii zgłoszonego przez współpracujących producentów eksportujących z łączną wielkością przywozu z Chin do Unii.
(96)
W związku z tym, że współpraca stanowiła ponad 80 % chińskiego wywozu do Unii, poziom współpracy można uznać za wysoki. Ponieważ nie ma powodu, aby uznać, że jakikolwiek producent eksportujący celowo odstąpił od współpracy, rezydualny margines dumpingu ustalono na poziomie objętego próbą przedsiębiorstwa o najwyższym marginesie dumpingu. Uznano to za stosowne, ponieważ nie istniały wskazania, iż przedsiębiorstwa niewspółpracujące stosowały dumping na niższym poziomie, a także w celu zapewnienia skuteczności wszelkich środków.
(97)
Na tej podstawie tymczasowe średnie ważone marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:
Przedsiębiorstwo
Margines dumpingu
Changzhou Trina Solar Energy Co., Ltd.
Trina Solar (Changzhou) Science and Technology Co., Ltd.
93,3 %
Delsolar (Wujiang) Co., Ltd.
112,6 %
Jiangxi LDK Solar Hi-Tech Co., Ltd.
LDK Solar Hi-Tech (Heifei) Co., Ltd.
LDK Solar Hi-Tech (Nanchang) Co., Ltd.
LDK Solar Hi-Tech (Suzhou) Co., Ltd.
88,4 %
JingAo Solar Co. Ltd.
Shanghai JA Solar Technology Co. Ltd.
JA Solar Technology Yangzhou Co. Ltd.
Shanghai Jinglong Solar Energy Technology Co. Ltd.
Hefei JA Solar Technology Co. Ltd.
99,0 %
Jinzhou Yangguang Energy Co. Ltd.
Jinzhou Rixin Silicon Materials Co., Ltd.
Jinzhou Youhua Silicon Materials Co., Ltd.
Jinzhou Huachang Photovoltaic Technology Co., Ltd.
Jinzhou Jinmao Photovoltaic Technology Co., Ltd.
48,1 %
Wuxi Suntech Power Co., Ltd.
Luoyang Suntech Power Co. Ltd.
Suntech Power Co., Ltd.
Wuxi Sun-Shine Power Co., Ltd.
Zhenjiang Ren De New Energy Science Technology Co., Ltd.
Zhenjiang Rietech New Energy Science Technology Co., Ltd.
71,5 %
Yingli Energy (China) Co. Ltd.
Hainan Yingli New Energy Resources Co. Ltd.
Baoding Tianwei Yingli New Energy Resources Co. Ltd.
96,2 %
Inne przedsiębiorstwa współpracujące (załącznik)
88,5 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
112,6 %
D. SZKODA
1. Definicja przemysłu unijnego i produkcji unijnej
(98)
Produkt podobny był wytwarzany przez około 220 producentów w Unii. Stanowią oni przemysł unijny w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego i będą zwani dalej „przemysłem unijnym”.
(99)
Ponieważ kompletne informacje publiczne na temat produkcji były niedostępne, w celu ustalenia całkowitej produkcji unijnej w okresie objętym dochodzeniem wykorzystano wszystkie dostępne informacje dotyczące przemysłu unijnego, w tym informacje zawarte w skardze, dane makroekonomiczne dostarczone przez Europressedienst, niezależny podmiot zajmujący się konsultingiem („konsultant”), oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielone przez producentów unijnych objętych próbą. Z uwagi na to, że moduły, ogniwa i płytki są przywożone do Unii pod pozycjami taryfowymi obejmującymi inne produkty nieobjęte niniejszym postępowaniem, nie można było wykorzystać danych Eurostatu do określenia wielkości i wartości przywozu. Wielkość i wartość przywozu oparto na danych przedstawionych przez konsultanta. W miarę możliwości dane otrzymane od konsultanta porównywano ze ogólnodostępnymi źródłami i zweryfikowanymi odpowiedziami na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(100)
Na tej podstawie całkowitą produkcję unijną oszacowano na około 4 GW dla modułów, 2 GW dla ogniw i 2 GW dla płytek w okresie objętym dochodzeniem.
(101)
Jak wskazano w motywie 10 powyżej, na dziesięciu producentów unijnych wybranych do próby przypada 18-21 % całkowitej unijnej produkcji modułów, 17-24 % całkowitej unijnej produkcji ogniw oraz 28-35 % całkowitej unijnej produkcji płytek.
2. Określenie właściwego rynku unijnego
(102)
Część przemysłu unijnego jest zintegrowana pionowo, a znacząca część produkcji przemysłu unijnego była przeznaczona na użytek własny, w szczególności produkcja ogniw i płytek.
(103)
W celu ustalenia, czy przemysł Unii poniósł istotną szkodę, oraz w celu określenia konsumpcji i innych wskaźników ekonomicznych zbadano, czy i w jakim stopniu późniejsze wykorzystanie produktu podobnego, wytwarzanego przez przemysł unijny (na użytek „własny”), powinno było być uwzględnione w analizie.
(104)
Aby przedstawić możliwie najpełniejszy obraz sytuacji w przemyśle unijnym, przeanalizowano dane dotyczące całej działalności w zakresie produktu podobnego, a następnie określono, czy produkcja była przeznaczona na użytek własny czy na wolny rynek.
(105)
Stwierdzono, że następujące wskaźniki ekonomiczne dotyczące przemysłu unijnego należy zbadać w odniesieniu do całkowitej działalności (w tym użytku własnego przemysłu): konsumpcja, wielkość sprzedaży, produkcja, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wzrost, inwestycje, zapasy, zatrudnienie, wydajność, przepływy pieniężne, zwrot z inwestycji, zdolność do pozyskania kapitału oraz rozmiar marginesu dumpingu. Wynika to z faktu, że dochodzenie wykazało, iż wskaźniki te można rzetelnie zbadać w odniesieniu do całkowitej działalności, ponieważ konkurencja ze strony przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, w równym stopniu wpłynęła na produkcję przeznaczoną na użytek własny. Rynek sprzedaży wewnętrznej i wolny rynek będą dalej określane jedną nazwą „rynek całkowity”.
(106)
Jeżeli chodzi o rentowność, analiza koncentrowała się na wolnym rynku, ponieważ stwierdzono, że ceny na rynku sprzedaży wewnętrznej nie zawsze odzwierciedlały ceny rynkowe i miały wpływ na ten wskaźnik.
3. Konsumpcja w Unii
(107)
Konsumpcja unijna obejmowała całkowitą wielkość przywozu produktu objętego postępowaniem oraz całkowitą wielkość sprzedaży produktu podobnego w Unii, w tym produktów przeznaczonych na użytek własny. Nie udostępniono pełnych danych dotyczących całkowitej sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym. Ponadto przywóz do Unii rejestrowano pod pozycjami taryfowymi obejmującymi inne produkty, których nie są objęte niniejszym postępowaniem. W rezultacie nie można było wykorzystać danych Eurostatu do określenia wielkości i wartości przywozu. Konsumpcję unijną oparto zatem na danych dostarczonych przez konsultanta, o którym mowa w motywie 99 powyżej, i porównano z ogólnodostępnymi źródłami, takimi jak badania rynku i publicznie dostępne badania, oraz ze zweryfikowanymi odpowiedziami na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(108)
Konsumpcja unijna kształtowała się w następujący sposób:
Tabela 1-a
Konsumpcja unijna w odniesieniu do modułów (w MW)
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Rynek całkowity
5 465
12 198
19 878
17 538
Wskaźnik (2009 = 100)
100
223
364
321
Źródło:
Europressedienst
Tabela 1-b
Konsumpcja w unijna w odniesieniu do ogniw (w MW)
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Rynek całkowity
2 155
3 327
4 315
4 021
Wskaźnik (2009 = 100)
100
154
200
187
Źródło:
Europressedienst
Tabela 1-c
Konsumpcja unijna w odniesieniu do płytek (w MW)
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Rynek całkowity
1 683
2 376
2 723
2 163
Wskaźnik (2009 = 100)
100
141
162
129
Źródło:
Europressedienst
(109)
W okresie badanym całkowita konsumpcja unijna wzrosła o 221 % w odniesieniu do modułów, o 87 % w odniesieniu do ogniw i o 29 % w odniesieniu do płytek między 2009 r. a okresie objętym dochodzeniem, ale spadła w nim w porównaniu do 2011 r. W ujęciu ogólnym konsumpcja unijna produktu objętego postępowaniem znacznie wzrosła w porównaniu do poziomu konsumpcji z 2009 r.
4. Przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie
4.1. Wielkość i udział w rynku przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie
(110)
Przywóz do Unii z państwa, którego dotyczy postępowanie, kształtował się w następujący sposób:
Tabela 2-a
Przywóz modułów z ChRL (w MW)
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Wielkość przywozu z ChRL
3 425
8 606
15 810
13 986
Wskaźnik (2009 = 100)
100
251
462
408
Udział w rynku całkowitym
63 %
71 %
80 %
80 %
Źródło:
Europressedienst
Tabela 2-b
Przywóz ogniw z ChRL (w MW)
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Wielkość przywozu z ChRL
175
530
970
1 019
Wskaźnik (2009 = 100)
100
303
554
582
Udział w rynku całkowitym
8 %
16 %
22 %
25 %
Źródło:
Europressedienst
Tabela 2-c
Przywóz płytek z ChRL (w MW)
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Wielkość przywozu z ChRL
95
523
880
711
Wskaźnik (2009 = 100)
100
551
926
748
Udział w rynku całkowitym
6 %
22 %
32 %
33 %
Źródło:
Europressedienst
(111)
W okresie badanym wielkość przywozu do Unii z państwa, którego dotyczy postępowanie, wzrosła znacząco o 308 % w zakresie modułów, 482 % w zakresie ogniw i 648 % w zakresie płytek. Doprowadziło to do znacznego wzrostu udziału w rynku przywozu do Unii z państwa, którego dotyczy postępowanie. Mówiąc bardziej szczegółowo, udział w rynku przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, wzrósł z 63 % do 80 % w zakresie modułów, z 8 % do 25 % w zakresie ogniw i z 6 % do 33 % w zakresie płytek. W ujęciu ogólnym przywóz produktu objętego postępowaniem z ChRL wzrósł znacznie w zakresie wielkości i udziału w rynku między 2009 r. a okresem objętym dochodzeniem.
(112)
Należy zauważyć, że wzrost przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, był dużo wyższy niż wzrost konsumpcji unijnej produktu objętego postępowaniem. W związku z tym producenci eksportujący mogli skorzystać z rosnącej konsumpcji unijnej, a ich pozycja na rynku stała się silniejsza ze względu na większe udziały w rynku.
4.2. Ceny przywozu i podcięcie cenowe
(113)
Średnia cena przywozu do Unii z państwa, którego dotyczy postępowanie, kształtuje się w następujący sposób:
Tabela 3-a
Ceny importowe modułów z ChRL (w EUR/kW)
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Ceny importowe
2 100
1 660
1 350
764
Wskaźnik (2009 = 100)
100
79
64
36
Źródło:
Europressedienst oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, udzielone przez objętych próbą producentów unijnych
Tabela 3-b
Ceny importowe ogniw z ChRL (w EUR/kW)
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Ceny importowe
890
650
620
516
Wskaźnik (2009 = 100)
100
73
70
58
Źródło:
Europressedienst oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
Tabela 3-c
Ceny importowe płytek z ChRL (w EUR/kW)
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Ceny importowe
550
400
400
333
Wskaźnik (2009 = 100)
100
73
73
60
Źródło:
Europressedienst oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
(114)
W okresie badanym nastąpił znaczny spadek średniej ceny przywozu modułów, ogniw i płytek z ChRL. W przypadku modułów średnia cena importowa w okresie objętym dochodzeniem spadła o 64 %, z 2 100 EUR/kW w 2009 r. do 764 EUR/kW. Podobnie średnia cena przywozu ogniw z ChRL spadła o 42 %, z 890 EUR/kW do 516 EUR/kW. W okresie badanym średnia cena przywozu płytek zmniejszyła się o 40 %, z 550 EUR/kW do 333 EUR/kW.
(115)
W ujęciu ogólnym cena produktu objętego postępowaniem znacznie spadła między 2009 r. a okresem objętym dochodzeniem.
(116)
W celu określenia podcięcia cenowego w okresie objętym dochodzeniem porównano średnie ważone ceny sprzedaży poszczególnych rodzajów produktu wytwarzanych przez objętych próbą producentów unijnych stosowane wobec niepowiązanych klientów na rynku unijnym, dostosowane do poziomu cen ex-works, z odpowiadającymi średnimi ważonymi cenami przywozu analogicznych rodzajów produktu, stosowanymi przez chińskich współpracujących producentów eksportujących przy sprzedaży pierwszemu niepowiązanemu klientowi na rynku unijnym, ustalonymi na podstawie CIF z zastrzeżeniem odpowiednich dostosowań uwzględniających koszty ponoszone po przywozie, tj. koszty odprawy celnej, przeładunku i załadunku. Zastosowano średnią kosztów ponoszonych po przywozie dwóch objętych próbą importerów modułów. Fakt, iż główną działalnością tych dwóch importerów nie był przywóz, lecz instalacja modułów, nie musiał oznaczać, że dane są niereprezentatywne.
(117)
Porównania cen dokonano z rozróżnieniem na rodzaje produktu w odniesieniu do transakcji na tym samym poziomie handlu, w razie konieczności odpowiednio dostosowanych oraz po odliczeniu bonifikat i rabatów. Wynik porównania, wyrażony jako wartość procentowa obrotów objętych próbą producentów unijnych w okresie objętym dochodzeniem, wykazał średnie ważone marginesy podcięcia cenowego w wysokości 17,5-30,7 % dla modułów, 4-24,2 % dla ogniw, 16,6-21,6 % dla płytek oraz 11,2-27,5 % w ujęciu ogólnym dla produktu objętego postępowaniem.
5. Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego
5.1. Uwagi ogólne
(118)
Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała wszystkie istotne czynniki i wskaźniki gospodarcze mające wpływ na sytuację przemysłu unijnego.
(119)
Jak wspomniano w motywach 7-10 powyżej, w celu oceny szkody poniesionej przez przemysł unijny zastosowano kontrolę wyrywkową.
(120)
Do celów analizy szkody Komisja dokonała rozróżnienia pomiędzy makroekonomicznymi i mikroekonomicznymi wskaźnikami szkody. Komisja przeanalizowała wskaźniki makroekonomiczne za okres badany na podstawie danych uzyskanych od niezależnego konsultanta, o którym mowa w motywie 99 powyżej, dotyczących wszystkich producentów unijnych. Komisja dokonała analizy wskaźników mikroekonomicznych na podstawie zweryfikowanych odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, udzielonych przez objętych próbą producentów unijnych.
(121)
Do celów niniejszego dochodzenia ocenie poddano następujące wskaźniki makroekonomiczne na podstawie informacji dotyczących wszystkich producentów produktu podobnego w Unii: produkcję, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wzrost, zatrudnienie, wydajność, rozmiar marginesu dumpingu oraz poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu.
(122)
Następujące wskaźniki mikroekonomiczne oceniono na podstawie informacji dotyczących wszystkich objętych próbą producentów produktu podobnego w Unii: mianowicie średnią cenę jednostkową, koszty jednostkowe, koszty pracy, zapasy, rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału.
(123)
Jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że w przypadku produktu objętego postępowaniem warunki rynkowe są różne w poszczególnych państwach członkowskich, a zatem analizę szkody należy przeprowadzić na poziomie każdego państwa członkowskiego osobno. Twierdzenie to było bezpodstawne. Ponadto w toku dochodzenia nie ujawniono żadnych szczególnych okoliczności uzasadniających przeprowadzenie analizy szkody na poziomie poszczególnych państw członkowskich. Argument ten został zatem odrzucony.
5.2. Wskaźniki makroekonomiczne
5.2.1. Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
(124)
Całkowita produkcja unijna, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych kształtowały się w okresie badanym w następujący sposób:
Tabela 4-a
Moduły - produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych (MW)
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Wielkość produkcji
2 155
3 327
4 315
4 021
Wskaźnik (2009 = 100)
100
154
200
187
Moce produkcyjne
4 739
6 983
9 500
9 740
Wskaźnik (2009 = 100)
100
147
200
206
Wykorzystanie mocy produkcyjnych
45 %
48 %
45 %
41 %
Źródło:
Europressedienst
Tabela 4-b
Ogniwa - produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych (MW)
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Wielkość produkcji
1 683
2 376
2 723
2 024
Wskaźnik (2009 = 100)
100
141
162
120
Moce produkcyjne
2 324
3 264
3 498
3 231
Wskaźnik (2009 = 100)
100
140
151
139
Wykorzystanie mocy produkcyjnych
72 %
73 %
78 %
63 %
Źródło:
Europressedienst
Tabela 4-c
Płytki - produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych (MW)
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Wielkość produkcji
1 600
2 677
2 553
2 017
Wskaźnik (2009 = 100)
100
167
160
126
Moce produkcyjne
2 600
3 410
3 945
3 636
Wskaźnik (2009 = 100)
100
131
152
140
Wykorzystanie mocy produkcyjnych
62 %
79 %
65 %
55 %
Źródło:
Europressedienst
(125)
W okresie badanym całkowita unijna produkcja modułów wzrosła o 87 %. Produkcja osiągnęła najwyższą wartość w 2011 r., po czym w okresie objętym dochodzeniem nastąpił spadek. Wzrost unijnej produkcji modułów następował znacznie wolniej niż wzrost konsumpcji, która w tym samym okresie uległa ponad trzykrotnemu zwiększeniu. W obliczu znacznego wzrostu konsumpcji w okresie badanym producenci unijni podwoili swoje moce produkcyjne w zakresie modułów. Pomimo wysokich poziomów produkcji stopień wykorzystania mocy produkcyjnych przemysłu unijnego zmniejszył się jednak o 4 punkty procentowe, osiągając w okresie objętym dochodzeniem poziom zaledwie 41 %.
(126)
W okresie badanym unijna produkcja ogniw wzrosła w ujęciu ogólnym o 20 %. Produkcja ogniw osiągnęła najwyższą wartość w 2011 r., po czym w okresie objętym dochodzeniem nastąpił spadek. Unijna produkcja ogniw odpowiadała tendencjom w zakresie konsumpcji unijnej, odnotowując wolniejszy wzrost do 2011 r., a następnie w okresie objętym dochodzeniem bardziej widoczny spadek. Zgodnie ze zmianami w zakresie konsumpcji unijnej przemysł unijny najpierw zwiększył swoje moce o 51 % do 2011 r., po czym w okresie objętym dochodzeniem nastąpił spadek. W okresie badanym moce produkcyjne wzrosły o 39 % w ujęciu ogólnym. Stopień wykorzystania mocy produkcyjnych wzrastał do 2011 r., osiągając najwyższą wartość równą 78 %, a następnie spadł o 15 punktów procentowych w okresie objętym dochodzeniem. W ogólnym rozrachunku w okresie badanym nastąpił spadek wykorzystania mocy produkcyjnych unijnego przemysłu w zakresie ogniw do 63 % w okresie objętym dochodzeniem.
(127)
W okresie badanym unijna produkcja płytek wzrosła o 26 % w ujęciu ogólnym. Produkcja unijna osiągnęła najwyższą wartość w 2010 r., po czym stale spadała w 2011 r. i w okresie objętym dochodzeniem osiągnęła jeszcze niższy poziom. W odpowiedzi na wzrost konsumpcji unijnej unijni producenci płytek zwiększyli swoje moce produkcyjne o 52 % do 2011 r., po czym w okresie objętym dochodzeniem nastąpił ich spadek. W okresie badanym moce produkcyjne przemysłu unijnego w zakresie płytek wzrosły jednak o 40 % w ujęciu ogólnym. Pomimo wzrostu produkcji stopień wykorzystania mocy unijnego przemysłu w zakresie płytek wzrastał do 2010 r., po czym stale spadał, co przełożyło się w okresie badanym na ogólny spadek w wysokości 7 punktów procentowych do poziomu 55 % w okresie objętym dochodzeniem.
(128)
Przemysł unijny zwiększył zatem swoje moce w odpowiedzi na wzrost konsumpcji. Tempo wzrostu poziomów produkcji przemysłu unijnego było jednak znacznie wolniejsze niż tempo wzrostu konsumpcji, co doprowadziło do spadku wykorzystania mocy produkcyjnych w zakresie produktu objętego postępowaniem w okresie badanym.
5.2.2. Wielkość sprzedaży i udział w rynku
(129)
Wielkość sprzedaży i udział w rynku przemysłu unijnego kształtowały się w okresie badanym w następujący sposób:
Tabela 5-a
Moduły - wielkość sprzedaży i udział w rynku (w MW)
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Wielkość sprzedaży na rynku unijnym
1 037
1 890
2 683
2 357
Wskaźnik (2009 = 100)
100
182
259
227
Udział w rynku
19 %
15 %
13 %
13 %
Źródło:
Europressedienst
Tabela 5-b
Ogniwa - wielkość sprzedaży i udział w rynku (w MW)
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Wielkość sprzedaży na całym rynku
1 470
1 913
2 245
1 545
Wskaźnik (2009 = 100)
100
130
153
105
Udział w rynku
68 %
57 %
52 %
38 %
Źródło:
Europressedienst
Tabela 5-c
Płytki - wielkość sprzedaży i udział w rynku (w MW)
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Wielkość sprzedaży na całym rynku
1 363
1 520
1 608
1 269
Wskaźnik (2009 = 100)
100
112
118
93
Udział w rynku
81 %
64 %
59 %
59 %
Źródło:
Europressedienst
(130)
W okresie badanym nastąpił wzrost sprzedaży modułów o 127 %. W świetle wzrostu konsumpcji o 221 % przełożyło się to jednak na spadek udziału w rynku przemysłu unijnego z 19 % w 2009 r. do 13 % w okresie objętym dochodzeniem. Jeżeli chodzi o ogniwa, nastąpił jedynie minimalny wzrost w sprzedaży przemysłu unijnego o 5 %, natomiast konsumpcja wzrosła o 87 %, w skutek czego udział w rynku spadł z 68 % w 2009 r. do 38 % w okresie objętym dochodzeniem. Jeżeli chodzi o płytki, całkowita wielkość sprzedaży spadła o 7 % przy wzroście konsumpcji, co przełożyło się na spadek udziału w rynku płytek z 81 % w 2009 r. do 59 % w okresie objętym dochodzeniem.
(131)
W odpowiedzi na rosnącą konsumpcję wzrost sprzedaży modułów i ogniw przemysłu unijnego był znacznie mniejszy niż wzrost przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, natomiast sprzedaż płytek spadła. W związku z tym przemysł unijny nie mógł odnieść korzyści z rosnącej konsumpcji. W rezultacie udziały w rynku w przypadku wszystkich trzech segmentów spadły w okresie badanym.
5.2.3. Zatrudnienie i wydajność
(132)
Zatrudnienie i wydajność kształtowały się w okresie badanym w następujący sposób:
Tabela 6-a
Moduły - zatrudnienie i wydajność
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Liczba zatrudnionych
11 779
15 792
17 505
16 419
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
134
149
139
Wydajność (w kW/pracownika)
183
211
247
245
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
115
135
134
Źródło:
Europressedienst
Tabela 6-b
Ogniwa - zatrudnienie i wydajność
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Liczba zatrudnionych
5 281
5 937
5 641
4 782
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
112
107
91
Wydajność (w kW/pracownika)
319
400
483
423
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
126
151
133
Źródło:
Europressedienst
Tabela 6-c
Płytki - zatrudnienie i wydajność
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Liczba zatrudnionych
1 944
3 853
4 291
3 920
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
198
221
202
Wydajność (w kW/pracownika)
823
695
595
515
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
84
72
63
Źródło:
Europressedienst
(133)
Między 2009 r. a okresem objętym dochodzeniem zatrudnienie w zakresie modułów i płytek zwiększyło się odpowiednio o 39 % i 102 %, natomiast w zakresie ogniw spadło o 9 %. Należy jedna zauważyć, że zatrudnienie rosło do 2011 r., a następnie w okresie objętym dochodzeniem spadło w odniesieniu do modułów i płytek. W przypadku ogniw zatrudnienie rosło do 2010 r., a następnie spadło w 2011 r. i w okresie objętym dochodzeniem. Odnotowano pozytywną tendencję w zakresie całkowitej wydajności w zakresie modułów i ogniw, która wzrosła o 34 % i 33 %. Jest to częściowo wynik starań przemysłu unijnego chcącego sprostać presji wywieranej przez przywóz towarów z ChRL po cenach dumpingowych. W okresie badanym całkowita wydajność w zakresie płytek zmniejszyła się jednak o 37 %.
(134)
Dlatego też wraz ze spadkiem unijnej produkcji modułów i płytek między 2011 r. a okresem objętym dochodzeniem, w tym samym okresie spadło również zatrudnienie w zakresie modułów i płytek. W przypadku ogniw zatrudnienie rosło do 2010 r., a następnie spadło w 2011 r. i w okresie objętym dochodzeniem, natomiast unijna produkcja ogniw systematycznie rosła do 2011 r., po czym zaczęła spadać.
5.2.3.1. Rozmiar marginesu dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu
(135)
Wszystkie marginesy dumpingu znacznie przekraczają poziom de minimis. Jeżeli chodzi o wpływ rozmiaru faktycznych marginesów dumpingu na przemysł unijny, biorąc pod uwagę wielkość i ceny przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, można go uznać za istotny.
(136)
Ponieważ jest to pierwsze dochodzenie antydumpingowe dotyczące produktu objętego postępowaniem, omawianego przypadku nie dotyczy poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu.
5.3. Wskaźniki mikroekonomiczne
5.3.1. Ceny i czynniki oddziałujące na ceny
(137)
Średnie ceny sprzedaży objętych próbą producentów unijnych klientom niepowiązanym w Unii kształtowały się w okresie badanym w następujący sposób:
Tabela 7-a
Moduły - średnie ceny sprzedaży w Unii
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Średnie ceny sprzedaży w Unii na wolnym rynku (EUR/kW)
2 198,75
1 777,15
1 359,35
1 030,83
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
81
62
47
Koszty produkcji (EUR/kW)
2 155,02
1 599,44
1 400,13
1 123,60
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
74
65
52
Źródło:
Zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
Tabela 7-b
Ogniwa - średnie ceny sprzedaży w Unii
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Średnie ceny sprzedaży w Unii na wolnym rynku (EUR/kW)
1 525,09
1 160,99
777,62
474,91
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
76
51
31
Koszty produkcji (EUR/kW)
1 647,10
1 021,67
1 057,56
745,61
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
62
64
45
Źródło:
Zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
Tabela 7-c
Płytki - średnie ceny sprzedaży w Unii
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Średnie ceny sprzedaży w Unii na wolnym rynku (EUR/kW)
709
564
515
426
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
80
73
60
Koszty produkcji (EUR/kW)
631
496
520
648
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
78
82
103
Źródło:
Zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
(138)
W okresie badanym nastąpił gwałtowny spadek cen sprzedaży, tj. o 53 % w przypadku modułów, o 69 % w przypadku ogniw i o 40 % w przypadku płytek. Ceny sprzedaży systematycznie spadały w całym okresie badanym, przy czym największy spadek cen nastąpił w okresie objętym dochodzeniem, w którym spadły do poziomów niemożliwych do utrzymania w dłuższej perspektywie. W okresie badanym koszty produkcji spadły o 48 % w odniesieniu do modułów i o 55 % w odniesieniu do ogniw. W przypadku płytek koszty produkcji spadły w 2010 r. w porównaniu z rokiem 2009, po czym wzrosły w 2011 r., nadal nie osiągając jednak poziomu z 2009 r. W okresie objętym dochodzeniem koszty nadal rosły i nieznacznie przekroczyły poziom z 2009 r., co zasadniczo można tłumaczyć wstrzymaniem produkcji w tym okresie. Przemysł unijny nie mógł odnieść korzyści ani ze swoich ciągłych starań na rzecz zwiększenia oszczędności kosztowej, ani z wpływu zmniejszenia kosztu głównego surowca, tj. polikrzemu. Sytuacja ta wynikała głównie ze wzrostu presji cenowej związanej z przywozem towarów po cenach dumpingowych, co miało niekorzystny wpływ na ceny sprzedaży przemysłu unijnego, które spadły jeszcze bardziej niż przyrost wydajności. Ilustruje to tendencja spadkowa w zakresie rentowności przemysłu unijnego przedstawionej w motywie 144 poniżej. Ogólnie rzecz ujmując, nastąpił znaczny spadek średniej ceny sprzedaży i kosztów produkcji produktu podobnego (z wyjątkiem płytek), co miało druzgocący wpływ na rentowność przemysłu unijnego.
5.3.2. Koszty pracy
(139)
Średnie koszty pracy producentów unijnych objętych próbą kształtowały się w okresie badanym w następujący sposób:
Tabela 8-a
Moduły - średnie koszty pracy na pracownika
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Średnie koszty pracy na pracownika (w EUR)
38 194
40 793
41 781
42 977
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
107
110
113
Źródło:
Zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
Tabela 8-b
Ogniwa - średnie koszty pracy na pracownika
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Średnie koszty pracy na pracownika (w EUR)
49 677
49 357
49 140
49 350
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
99
99
99
Źródło:
Zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
Tabela 8-c
Płytki - średnie koszty pracy na pracownika
2009
2010
2011
OD
Średnie koszty pracy na pracownika (w EUR)
39 409
40 933
39 323
46 060
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
104
100
117
Źródło:
Zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
(140)
Między 2009 r. a okresem objętym dochodzeniem średnie koszty pracy na pracownika w zakresie modułów systematycznie rosły; łącznie wzrosły o 13 %. Jeżeli chodzi o ogniwa, średnie koszty pracy w okresie badanym pozostawały na tym samym poziomie i uległy nieznacznemu obniżeniu o 1 % w latach 2009 i 2010, po czym nadal utrzymywały się bez zmian do okresu objętego dochodzeniem. Jeżeli chodzi o płytki, średnie koszty pracy były różne - w latach 2009 i 2010 wzrosły, w 2011 r. spadły, ale łącznie wzrosły w okresie badanym o 17 %. Ogólny wzrost kosztów pracy można częściowo wyjaśnić jednoczesnym wzrostem wydajności (w przypadku modułów), zmianą inflacji oraz kosztami społecznymi niektórych producentów unijnych (w przypadku płytek) związanymi ze zmniejszeniem się wielkości przemysłu między 2011 r. a okresem objętym dochodzeniem.
5.3.3. Zapasy
(141)
Poziomy zapasów producentów unijnych objętych próbą kształtowały się w okresie badanym w następujący sposób:
Tabela 9-a
Moduły - zapasy
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego (w kW)
28 612
40 479
74 502
65 415
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
141
260
229
Źródło:
Zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
Tabela 9-b
Ogniwa - zapasy
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego (w kW)
16 995
23 829
76 889
68 236
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
140
452
402
Źródło:
Zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
Tabela 9-c
Płytki - zapasy
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego (w kW)
34 891
5 601
36 697
59 340
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
16
105
170
Źródło:
Zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
(142)
W okresie badanym zapasy znacznie wzrosły, tj. o 129 % w odniesieniu do modułów, o 302 % w odniesieniu do ogniw oraz o 70 % w odniesieniu do płytek. Jeżeli chodzi o moduły, zapasy systematycznie rosły, osiągając bardzo wysokie poziomy w 2011 r. (wzrost o 160 %), natomiast w okresie objętym dochodzeniem uległy zmniejszeniu, nadal pozostawały jednak na bardzo wysokich poziomach w porównaniu ze stanem z początku okresu badanego. Jeżeli chodzi o ogniwa, nastąpiła jeszcze wyraźniejsza zmiana ilości zapasów, które w latach 2009-2011 wzrosły o ponad 350 %. Podobnie jak w przypadku modułów zapasy zmniejszyły się w okresie objętym dochodzeniem, nadal pozostawały jednak na wysokim poziomie w porównaniu ze stanem z początku okresu badanego. Jeżeli chodzi o płytki, chociaż w przemyśle unijnym zapasy zmniejszyły się w latach 2009 i 2010 o ponad 80 % ze względu na wzrost sprzedaży płytek, stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego szybko wzrósł i osiągnął poziom przekraczający poziom z 2009 r., by w okresie objętym dochodzeniem dalej wzrosnąć o 65 punktów procentowych.
(143)
W toku dochodzenia wykazano, że ze względu na obecną niekorzystną sytuację producenci unijni będą się skłaniać ku przechowywaniu ograniczonych zapasów produktu podobnego, opierając swoją produkcję na zamówieniach. W związku z tym wzrost zapasów produktu podobnego w okresie badanym jest czynnikiem istotnym dla ustalenia, czy przemysł unijny poniósł istotną szkodę.
5.3.4. Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje i zwrot z inwestycji, zdolność do pozyskiwania kapitału
(144)
Rentowność i przepływy pieniężne kształtowały się w okresie badanym w następujący sposób:
Tabela 10-a
Moduły - rentowność i przepływy pieniężne
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Rentowność sprzedaży klientom niepowiązanym w Unii (% obrotu ze sprzedaży)
2 %
10 %
-3 %
-9 %
Przepływy pieniężne
13 %
10 %
12 %
3 %
Źródło:
Zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
Tabela 10-b
Ogniwa - rentowność i przepływy pieniężne
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Rentowność sprzedaży klientom niepowiązanym w Unii (% obrotu ze sprzedaży)
-8 %
12 %
-36 %
-57 %
Przepływy pieniężne
75 %
52 %
-0,3 %
-46 %
Źródło:
Zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
Tabela 10-c
Płytki - rentowność i przepływy pieniężne
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Rentowność sprzedaży klientom niepowiązanym w Unii (% obrotu ze sprzedaży)
11 %
12 %
-1 %
-52 %
Przepływy pieniężne
39 %
47 %
32 %
-19 %
Źródło:
Zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
(145)
Rentowność producentów unijnych objętych próbą ustalono, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego klientom niepowiązanym w Unii jako odsetek obrotów w ramach tej sprzedaży.
(146)
W okresie badanym rentowność w zakresie produktu podobnego zmniejszyła się gwałtownie, doprowadzając do strat. Rentowność spadła o 11 punktów procentowych w odniesieniu do modułów, o 49 punktów procentowych w odniesieniu do ogniw oraz o 63 punkty procentowe w odniesieniu do płytek.
(147)
Rentowność w zakresie produktu podobnego wzrosła w latach 2009 i 2010, po czym znacznie spadła w roku 2011, w którym przemysł unijny poniósł straty, a następnie w okresie objętym dochodzeniem nastąpił jej dalszy znaczny spadek. Szczególnie duże straty dotyczyły ogniw i płytek.
(148)
Tendencje w przepływach pieniężnych netto, które stanowią zdolność producentów unijnych objętych próbą do samofinansowania swojej działalności, między 2009 r. a okresem objętym dochodzeniem były również spadkowe. Jeżeli chodzi o moduły, po spadku o 10 punktów procentowych i nieznacznym wzroście w 2011 r. między 2011 r. a okresem objętym dochodzeniem nastąpił największy spadek przepływów pieniężnych. Spadek przepływów pieniężnych w zakresie ogniw i płytek był wyraźniejszy niż w przypadku modułów, osiągając w okresie objętym dochodzeniem znacząco ujemne wartości. Dlatego też w okresie badanym przepływy pieniężne w zakresie produktu podobnego uległy zmniejszeniu.
(149)
Poniższe wartości liczbowe przedstawiają kształtowanie się inwestycji i zwrotu z inwestycji producentów unijnych objętych próbą w okresie badanym w odniesieniu do rynku całkowitego:
Tabela 11-a
Moduły - inwestycje i zwrot z inwestycji
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Inwestycje (EUR)
12 081 999
50 105 017
64 643 322
32 730 559
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
415
535
271
Zwrot z inwestycji
-15 %
19 %
-15 %
-17 %
Źródło:
Zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
Tabela 11-b
Ogniwa - inwestycje i zwrot z inwestycji
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Inwestycje (EUR)
31 448 407
34 451 675
10 234 050
6 986 347
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
110
33
22
Zwrot z inwestycji
-4 %
10 %
-20 %
-19 %
Źródło:
Zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
Tabela 11-c
Płytki - inwestycje i zwrot z inwestycji
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Inwestycje (EUR)
201 911 346
83 802 212
74 166 331
39 938 349
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
42
37
20
Zwrot z inwestycji
10 %
8 %
0 %
-7 %
Źródło:
Zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
(150)
Z powyższej tabeli wynika, że między 2009 r. a okresem objętym dochodzeniem przemysł unijny zwiększył swoje inwestycje o 171 % w zakresie modułów. Było to przede wszystkim związane ze znacznym zwiększeniem mocy produkcyjnej. W tym samym okresie przemysł unijny ograniczył jednak swoje inwestycje o 78 % w przypadku ogniw i o 80 % w przypadku płytek. Przeprowadzone inwestycje wiązały się głównie z badaniami i rozwojem oraz z poprawą i utrzymaniem technologii i procesu produkcji na rzecz poprawy wydajności. Ponieważ przemysł unijny w okresie badanym nie mógł sobie pozwolić na dodatkowe inwestycje przeznaczone na ogniwa i płytki poziom inwestycji w okresie objętym dochodzeniem był stosunkowo niski. W związku z tym, że inwestycje zasadniczo finansowano z przepływów pieniężnych i pożyczek wewnętrznych, spadek przepływów pieniężnych miał bezpośredni wpływ na poziom realizowanych inwestycji.
(151)
Zwrot z inwestycji został wyrażony jako procentowy stosunek zysku do wartości księgowej netto inwestycji. Między 2009 r. a okresem objętym dochodzeniem podobnie jak pozostałe wskaźniki wyników finansowych dla wszystkich trzech rodzajów produktów zwrot z inwestycji dla produktu podobnego wykazywał zasadniczo tendencję spadkową. Jeżeli chodzi o ogniwa i płytki, o ile w latach 2009 i 2010 odnotowano wzrost, w 2011 r. nastąpił znaczny spadek zwrotu z inwestycji, który osiągnął wartości ujemne. W odniesieniu do modułów utrzymywał się on na poziomach ujemnych w całym okresie badanym, z wyjątkiem roku 2010, w którym to osiągnął poziom 19 %. Ogólnie rzecz ujmując, w okresie badanym zwrot z inwestycji spadł, osiągając w okresie objętym dochodzeniem wartość -17 % w odniesieniu do ogniw, tj. o 1 %, pozostając jednak na znacznych poziomach ujemnych, tj. -19 %. Jeżeli chodzi o płytki, zwrot z inwestycji wykazywał stałą tendencję spadkową, osiągając poziom -7 % w okresie objętym dochodzeniem. W ujęciu ogólnym zwrot z inwestycji dla produktu podobnego wykazywał w okresie badanym tendencje spadkowe.
(152)
Zdolność do pozyskania kapitału zbadano w odniesieniu do rynku całkowitego i ustalono, że zdolności przemysłu unijnego do generowania środków pieniężnych w zakresie produktu podobnego stale pogarszała się, co spowodowało osłabienie sytuacji finansowej przemysłu unijnego.
5.3.5. Wnioski dotyczące szkody
(153)
Analiza sytuacji przemysłu unijnego wykazała wyraźne tendencje spadkowe w odniesieniu do wszystkich głównych wskaźników szkody. W kontekście ogólnego wzrostu konsumpcji całkowita produkcja modułów i ogniw zwiększyła się w okresie badanym. Pomimo wzrostu wielkości sprzedaży w okresie objętym dochodzeniem udział w rynku przemysłu unijnego zmniejszył się, ponieważ w okresie badanym nastąpił większy wzrost konsumpcji. W całym okresie badanym średnia cena sprzedaży gwałtownie spadła, co miało niekorzystny wpływ na wszystkie wskaźniki wyników finansowych, takie jak rentowność, przepływy pieniężne, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału.
(154)
W okresie badanym nastąpił wzrost całkowitej wielkości sprzedaży przemysłu unijnego. Wzrostowi wielkości sprzedaży przemysłu unijnego towarzyszył jednak ogromny spadek średniej ceny sprzedaży.
(155)
W okresie badanym przywóz przez zainteresowane strony z ChRL zwiększył się pod względem wielkości i udziału w rynku. Jednocześnie ceny importowe stale spadały, powodując znaczne podcięcie średniej ceny przemysłu unijnego na rynku unijnym.
(156)
Kilka zainteresowanych stron argumentowało, że przemysł unijny, w szczególności producenci unijni objęci próbą, dobrze sobie radził. Argumentowano, że niektóre wskaźniki szkody, mianowicie wielkość produkcji, moce produkcyjne, sprzedaż i zatrudnienie, a nawet rentowność w przypadku niektórych producentów objętych próbą, wykazywały tendencję wzrostową i nie wykazywały istotnej szkody. Argumenty te nie zostały potwierdzone przez wyniki niniejszego dochodzenia, które wykazało wyraźne tendencje spadkowe wielu wskaźników szkody istotnych dla ustalenia, czy przemysł unijny poniósł istotną szkodę.
(157)
W świetle powyższego w ramach dochodzenia potwierdzono w szczególności, że ceny sprzedaży są niższe niż koszty produkcji, co niekorzystnie wpływa na rentowność przemysłu unijnego, która w okresie objętym dochodzeniem osiągnęła wartości ujemne. Stwierdza się, że jeżeli przywóz towarów po cenach dumpingowych nadal będzie napływał na rynek unijny, straty poniesione przez przemysł unijny na jego skutek prawdopodobnie doprowadziłyby do stałego zaprzestania jakiejkolwiek znacznej unijnej produkcji produktu podobnego. Wydaje się, że powyższe potwierdzają zmiany zachodzące w okresie objętym dochodzeniem i po jego zakończeniu, mianowicie niektóre przedsiębiorstwa ogłosiły niewypłacalność lub tymczasowo czy na stałe wstrzymały produkcję.
(158)
W świetle powyższego tymczasowo stwierdza się, że przemysł unijny odniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
E. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
1. Wprowadzenie
(159)
Zgodnie z art. 3 ust. 6 i 7 rozporządzenia podstawowego sprawdzono, czy istotna szkoda poniesiona przez przemysł unijny była spowodowana przywozem towarów po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie. Ponadto zbadano znane czynniki, inne niż przywóz towarów po cenach dumpingowych, które mogły spowodować jakąkolwiek szkodę przemysłu unijnego, aby zagwarantować, że jakiekolwiek szkody spowodowane przez te czynniki nie zostały przypisane przywozowi towarów po cenach dumpingowych.
(160)
Jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że w przypadku produktu objętego postępowaniem warunki rynkowe są różne w poszczególnych państwach członkowskich, a zatem analizę związku przyczynowego należy przeprowadzić na poziomie każdego państwa członkowskiego osobno. Krajowe systemy wsparcia w pewnym stopniu określają wielkość rynków państw członkowskich. W ramach dochodzenia ujawniono jednak również, że popyt nie zależy wyłącznie od systemów wsparcia. Wydaje się, że w zależności od położenia geograficznego (nasłonecznienie) oraz ceny elektryczności na danym obszarze osiągnięto lub prawie osiągnięto parytet sieci w zakresie paneli słonecznych, co oznacza, że określonych inwestycji dokonuje się niezależnie od systemów wsparcia. Dlatego też nie można było stwierdzić, że warunki rynkowe zależą wyłącznie od systemów wsparcia, a zatem argument ten został odrzucony.
2. Skutki przywozu towarów po cenach dumpingowych
(161)
W toku dochodzenia wykazano, że przywóz towarów po cenach dumpingowych z ChRL uległ w okresie badanym zdecydowanemu zwiększeniu, osiągając wzrost o ponad 300 % w odniesieniu do modułów, o 482 % w odniesieniu do ogniw oraz o 648 % w odniesieniu do płytek, a jego udział w rynku zwiększył się o 17 punktów procentowych w odniesieniu do modułów, o 17 punktów procentowych w odniesieniu do ogniw oraz o 27 punktów procentowych w odniesieniu do płytek. Stanowi to zatem potwierdzenie, że w okresie badanym wielkość przywozu i udziału w rynku produktu objętego postępowaniem uległa znacznemu wzrostowi. Istniała wyraźna zbieżność w czasie pomiędzy zwiększeniem przywozu towarów po cenach dumpingowych i utratą udziału w rynku przez przemysł unijny. W ramach dochodzenia ustalono również, że jak wspomniano w motywie 117 powyżej, przywóz towarów po cenach dumpingowych doprowadził w okresie objętym dochodzeniem do podcięcia cen stosowanych przez przemysł unijny.
(162)
W toku dochodzenia wykazano, że w okresie badanym ceny przywożonych towarów dumpingowych spadły o 64 % w przypadku modułów, o 42 % w przypadku ogniw oraz o 40 % w przypadku płytek i doprowadziły do zwiększenia podcięcia cenowego. Na skutek tej presji cenowej przemysł unijny dołożył znacznych starań, aby ograniczyć swoje koszty produkcji. Pomimo podjętych starań ze względu na wyjątkowo niski poziom cen przywozu z Chin przemysł unijny musiał jeszcze bardziej obniżyć swoje ceny sprzedaży do nierentownych poziomów. Spowodowało to w okresie badanym drastyczny spadek rentowności przemysłu unijnego oraz poniesienie strat w okresie objętym dochodzeniem.
(163)
Na podstawie powyższego stwierdzono, że obecność przywozu z Chin oraz wzrost udziału w rynku przywozu towarów dumpingowych z Chin po cenach stale podcinających ceny oferowane przez przemysł unijny odegrały decydującą rolę w poniesieniu istotnej szkody przez przemysł unijny, co znajduje szczególne odzwierciedlenie w jego słabej kondycji finansowej oraz pogorszeniu większości wskaźników szkody.
3. Wpływ innych czynników
3.1. Przywóz z innych państw trzecich
(164)
W okresie badanym wielkość przywozu z innych państw trzecich w odniesieniu do modułów wzrosła o 19 %, natomiast udział w rynku spadł w okresie badanym z 18,4 % do 6,8 %. Tajwan jest drugim co do wielkości eksporterem po ChRL.
(165)
W okresie badanym wielkość przywozu z innych państw trzecich w odniesieniu do ogniw wzrosła o 186 %, co przełożyło się na wzrost udziału w rynku z około 24 % w 2009 r. do około 36 % w okresie objętym dochodzeniem. Jeżeli chodzi o ogniwa, drugim co do wielkości eksporterem po ChRL jest Tajwan, który ma znacznie większe wielkości przywozu i udziały w rynku niż inne państwa trzecie, nadal nie osiąga jednak wielkości ChRL.
(166)
W okresie badanym wielkość przywozu z innych państw trzecich w odniesieniu do płytek spadła o 19 %, a udział w rynku - z 13,4 % w 2009 r. do 8,5 % w okresie objętym dochodzeniem. Podobnie jak powyżej, Tajwan jest drugim co do wielkości eksporterem płytek po ChRL. Poziom przywozu i udział w rynku Tajwanu nie wykazywały jednak znacznego wzrostu i utrzymały się na niskich poziomach w okresie badanym.
(167)
Oferowane przez państwa trzecie ceny importowe modułów, ogniw i płytek były średnio wyższe od średniej ceny jednostkowej przywozu z Chin. Z dostępnych informacji na temat przywozu z Tajwanu wynika, że średnia cena importowa modułów i płytek przewyższała średnią cenę przywozu z Chin modułów i płytek, natomiast średnia cena przywozu ogniw mieściła się w tym samym zakresie co średnia cena przywozu ogniw z Chin. Ponieważ jednak żadne szczegółowe informacje dotyczące cen dla poszczególnych rodzajów produktów nie były dostępne, porównanie średnich cen można stosować jedynie jako wskaźnik i nie można na tej podstawie wyciągnąć żadnych konkretnych wniosków. W całym okresie badanym wielkość przywozu ogniw z Tajwanu stale rosła, czego wynikiem był wzrost udziału w rynku o około 14 punktów procentowych. Wielkości dla produktu objętego dochodzeniem w ujęciu ogólnym były jednak niższe, mimo wzrostu udziału w rynku, niż wielkości osiągane przez ChRL, a poziomy ich cen w okresie objętym dochodzeniem były zasadniczo wyższe, z wyjątkiem cen ogniw. Na tej podstawie, w szczególności w świetle wielkości przywozu i udziałów w rynku z innych państw trzecich oraz poziomów ich cen, które średnio utrzymywały się na podobnym lub wyższym poziomie w porównaniu do cen przemysłu unijnego, można wstępnie stwierdzić, że przywóz z państw trzecich nie spowodował zerwania związku przyczynowego między przywozem towarów po cenach dumpingowych a istotną szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
Tabela 12
Przywóz z innych państw trzecich oraz ich udział w rynku
Moduły
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Wielkość przywozu ze wszystkich innych państw trzecich (MW)
1 003
1 702
1 385
1 195
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
169
138
119
Udział przywozu ze wszystkich innych państw trzecich w rynku
18,4 %
14,0 %
7,0 %
6,8 %
Średnia cena importowa EUR/kW
2 385,34
1 852,23
1 430,90
1 218,41
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
78
60
51
Wielkość przywozu z Tajwanu (MW)
49
144
140
135
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
294
286
276
Udział przywozu z Tajwanu w rynku
0,9 %
1,2 %
0,7 %
0,8 %
Średnia cena importowa EUR/kW
2 102,04
1 659,72
1 350,00
1 125,93
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
79
64
54
Wielkość przywozu z USA (MW)
140
180
51
60
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
129
36
43
Udział przywozu z USA w rynku
2,6 %
1,5 %
0,3 %
0,3 %
Średnia cena importowa EUR/kW
2 400,00
1 872,22
1 431,37
1 233,33
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
78
60
51
Wielkość przywozu z pozostałej części Azji (MW)
720
1 140
1 029
879
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
158
143
122
Udział przywozu z pozostałej części Azji w rynku
13,2 %
9,3 %
5,2 %
5,0 %
Średnia cena importowa EUR/kW
2 400,00
1 870,18
1 440,23
1 229,81
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
78
60
51
Wielkość przywozu z reszty świata (MW)
94
238
165
121
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
253
176
129
Udział przywozu z reszty świata w rynku
1,7 %
2,0 %
0,8 %
0,7 %
Średnia cena importowa EUR/kW
2 404,26
1 869,75
1 442,42
1 231,40
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
78
60
51
Źródło:
Europressedienst
Ogniwa
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Wielkość przywozu ze wszystkich innych państw trzecich (MW)
510
884
1 100
1 457
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
173
216
286
Udział przywozu ze wszystkich innych państw trzecich w rynku
23,7 %
26,6 %
25,5 %
36,2 %
Średnia cena importowa EUR/kW
1 166,67
1 072,40
751,82
553,88
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
92
64
47
Wielkość przywozu z Tajwanu (MW)
235
400
540
997
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
170
230
424
Udział przywozu z Tajwanu w rynku
10,9 %
12,0 %
12,5 %
24,8 %
Średnia cena importowa EUR/kW
948,94
1 100,00
670,37
514,54
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
116
71
54
Wielkość przywozu z USA (MW)
40
40
40
33
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
100
100
83
Udział przywozu z USA w rynku
1,9 %
1,2 %
0,9 %
0,8 %
Średnia cena importowa EUR/kW
1 350,00
1 050,00
825,00
636,36
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
78
61
47
Wielkość przywozu z Japonii (MW)
60
154
170
145
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
257
283
242
Udział przywozu z Japonii w rynku
2,8 %
4,6 %
3,9 %
3,6 %
Średnia cena importowa EUR/kW
1 350,00
1 051,95
829,41
641,38
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
78
61
48
Wielkość przywozu z reszty świata (MW)
175
290
350
282
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
166
200
161
Udział przywozu z reszty świata w rynku
8,1 %
8,7 %
8,1 %
7,0 %
Średnia cena importowa EUR/kW
1 348,57
1 051,72
831,43
638,30
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
78
62
47
Źródło:
Europressedienst
Płytki
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Wielkość przywozu ze wszystkich innych państw trzecich (MW)
225
333
235
183
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
148
104
81
Udział przywozu ze wszystkich innych państw trzecich w rynku
13,4 %
14,0 %
8,6 %
8,5 %
Średnia cena importowa EUR/kW
800,00
588,59
43,30
420,77
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
74
55
52
Wielkość przywozu z Tajwanu (MW)
20
50
50
36
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
250
250
180
Udział przywozu z Tajwanu w rynku
1,2 %
2,1 %
1,8 %
1,7 %
Średnia cena importowa EUR/kW
800,00
580,00
440,00
416,67
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
73
55
52
Wielkość przywozu z USA (MW)
50
55
40
28
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
110
80
56
Udział przywozu z USA w rynku
3,0 %
2,3 %
1,5 %
1,3 %
Średnia cena importowa EUR/kW
800,00
581,82
450,00
428,57
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
73
56
54
Wielkość przywozu z Japonii (MW)
55
50
30
26
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
91
55
47
Udział przywozu z Japonii w rynku
3,3 %
2,1 %
1,1 %
1,2 %
Średnia cena importowa EUR/kW
800,00
580,00
433,33
423,08
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
73
54
53
Wielkość przywozu z reszty świata (MW)
100
178
115
93
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
178
115
93
Udział przywozu z reszty świata w rynku
5,9 %
7,5 %
4,2 %
4,3 %
Średnia cena importowa EUR/kW
800,00
589,89
434,78
419,35
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
74
54
52
Źródło:
Europressedienst
(168)
Jak wspomniano w motywie 108 powyżej, w okresie badanym konsumpcja unijna wzrosła o 221 % w odniesieniu do modułów, 87 % w odniesieniu do ogniw oraz 29 % w odniesieniu do płytek. Konsumpcja osiągnęła najwyższą wartość w 2011 r. i spadła w okresie objętym dochodzeniem, utrzymując się jednak na poziomie znacznie przewyższającym stan z początku okresu badanego w 2009 r. Przemysł unijny nie mógł odnieść korzyści z tego wzrostu konsumpcji, ponieważ w tym samym okresie jego udział w rynku spadł z 19 % do 13 % w odniesieniu do modułów, z 68 % do 38 % w odniesieniu do ogniw oraz z 81 % do 59 % w odniesieniu do płytek. Jednocześnie udział ChRL w rynku gwałtownie zwiększał się do 2011 r., a następnie utrzymywał się na wysokim poziomie w okresie objętym dochodzeniem, kiedy to nastąpił spadek konsumpcji. Dlatego też, ponieważ pomimo spadku konsumpcji unijnej w okresie objętym dochodzeniem udział przywozu towarów po cenach dumpingowych z ChRL w rynku utrzymał się na tym samym poziomie (moduły) lub wzrósł (ogniwa i płytki) ze szkodą dla przemysłu unijnego w okresie badanym, nie można stwierdzić, że przedmiotowy spadek konsumpcji był na tyle znaczący, aby spowodować zerwanie związku przyczynowego między przywozem towarów po cenach dumpingowych a szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
(169)
Na podstawie dostępnych informacji trudno jest ustalić, w jakim stopniu popyt wynika z systemów wsparcia państw członkowskich. W praktyce, jak stwierdzono w motywie 171 poniżej, istnieje wiele różnych systemów wsparcia, a wzajemne zależności między nimi a popytem są niezwykle skomplikowane, przez co trudno jest określić ilościowo ich dokładny wpływ. Z dostępnych dowodów wynika jednak również, że nawet w przypadku braku systemów wsparcia popyt na energię słoneczną nadal będzie występować, a z czasem nawet wzrośnie, chociaż jego poziom będzie niższy niż w kontekście systemów wsparcia. W związku z tym kilka stron argumentowało, że „parytet sieci” (tj. sytuacja, w której koszt wytworzenia energii słonecznej jest równy kosztowi wytworzenia energii z konwencjonalnych źródeł) już osiągnięto lub prawie osiągnięto w niektórych regionach Unii. Do tej pory w toku dochodzenia nie można było potwierdzić tych argumentów i kwestia ta będzie dalej badana.
3.2. Taryfy gwarantowane jako główny przykład systemów wsparcia
(170)
Szereg zainteresowanych stron twierdziło, że przyczyna szkody poniesionej przez przemysł unijny jest powiązana z ograniczeniami taryf gwarantowanych wdrożonymi przez państwa członkowskie. Przedmiotowe cięcia miały doprowadzić do zmniejszenia liczby instalacji wykorzystujących energię słoneczną oraz do ograniczenia popytu na produkt objęty dochodzeniem na rynku unijnym, powodując tym samym istotną szkodę dla przemysłu unijnego.
(171)
Państwa członkowskie wprowadziły taryfy gwarantowane, zobowiązania kwotowe z uwzględnieniem zbywalnych zielonych certyfikatów, dotacje na inwestycje i bodźce podatkowe w celu wsparcia wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych. W niektórych państwach członkowskich udzielane jest również wsparcie z funduszy strukturalnych UE. Najczęściej wdrażanym instrumentem wsparcia na rzecz energii słonecznej były taryfy gwarantowane. Na tym etapie analizy Komisja skoncentrowała się na tym rodzaju systemu wsparcia.
(172)
Taryfy gwarantowane stanowią instrument wsparcia finansowego, którego celem jest osiągnięcie obowiązkowych celów krajowych w zakresie stosowania energii ze źródeł odnawialnych, jak określono w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE (7) w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych. Poziom wsparcia oraz sposób funkcjonowania taryf gwarantowanych są różne w poszczególnych państwach członkowskich. Ze względu na taryfy gwarantowane operatorzy sieci są zobowiązani do nabywania energii słonecznej po cenach zapewniających producentom energii słonecznej (którymi zazwyczaj są właściciele instalacji wykorzystujących energię słoneczną) odzyskanie poniesionych kosztów i uzyskanie rozsądnych stóp zwrotu. Podobnie jak inne systemy wsparcia taryfy gwarantowane w większości przypadków podlegają kontroli pomocy państwa na podstawie art. 107 i 108 TFUE, co zapewnia brak nadwyżki rekompensaty dla producentów elektryczności.
(173)
Pomimo różnic między państwami można zaobserwować trzy tendencje w kształtowaniu się taryf gwarantowanych w Unii: (i) zmniejszenie stawek taryf gwarantowanych; (ii) zawieszenie systemu taryf gwarantowanych w całości (Hiszpania); oraz (iii) wprowadzenie wartości progowych w zakresie mocy produkcyjnych („pułapy”) dla instalacji kwalifikujących się do finansowania oraz ogólnych pułapów dla corocznie instalowanych nowych mocy objętych wsparciem na poziomie państwa członkowskiego. Jeżeli chodzi o pułapy, najwyraźniej zostały one wprowadzone przede wszystkim w 2012 r. a zatem najprawdopodobniej nie mają żadnego wpływu na konsumpcję w okresie objętym dochodzeniem. W związku z tym analiza koncentruje się na niedawnym zawieszeniu taryf gwarantowanych w Hiszpanii oraz ograniczeniu stawek taryf gwarantowanych w większości państw członkowskich. Przeanalizowano, czy działania te miały wpływ na popyt na rynku unijnym oraz czy mogły spowodować istotną szkodę poniesioną przez przemysł unijny. Jeżeli chodzi o tę kwestię, uznano, że wpływ zmian w zakresie taryf gwarantowanych na popyt na moduły był również reprezentatywny dla sytuacji w zakresie ogniw i płytek. W praktyce, ponieważ ogniwa i płytki są niezbędne do produkcji modułów oraz nie wykorzystuje się ich w innych procesach produkcyjnych, spadek popytu na moduły automatycznie przekłada się na spadek popytu na ogniwa i płytki.
(174)
Chociaż w toku dochodzenia potwierdzono związek między zmianami w zakresie taryf gwarantowanych a konsumpcją, w ramach dochodzenia ustalono, że spadek konsumpcji między 2011 r. a okresem objętym dochodzeniem nie przyczynił się do zerwania związku przyczynowego między przywozem towarów po cenach dumpingowych z ChRL a istotną szkodą poniesioną przez przemysł unijny, co zostało szczegółowo opisane w motywie 163 powyżej. Dochodzenie pokazało, że mimo pogarszającej się sytuacji przemysłu unijnego producenci eksportujący zdołali utrzymać swoje wysokie udziały w rynku w zakresie modułów (80 %), a nawet nieznacznie zwiększyli swoje udziały w rynku w zakresie ogniw (z 22 % w 2011 r. do 25 % w okresie objętym dochodzeniem) i płytek (z 32 % w 2011 r. do 33 % w okresie objętym dochodzeniem). Ponadto należy zauważyć, że średnia cena modułów stosowana przez przemysł unijny spadła w okresie badanym o 53 %, głównie ze względu na znaczny wzrost przywozu towarów po cenach dumpingowych oraz znaczną presję cenową wywieraną na rynek unijny wskutek takiego przywozu. Dlatego też utraty rentowności poniesionej przez przemysł unijny nie można przypisywać głównie cięciom taryf gwarantowanych.
(175)
W rezultacie uznaje się, że taryfy gwarantowane generowały popyt na energię słoneczną oraz że niedawne zawieszenia taryf gwarantowanych (jak np. w Hiszpanii) i ich ograniczenia w innych państwach członkowskich obniżyły konsumpcję produktu objętego dochodzeniem w okresie objętym dochodzeniem, co mogło przyczynić się do szkody poniesionej przez przemysł unijny. Spadek konsumpcji w okresie objętym dochodzeniem nie był jednak na tyle znaczący, aby spowodować zerwanie związku przyczynowego między przywozem towarów po cenach dumpingowych a szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
(176)
Kilka stron twierdziło, że wskutek cięć taryf gwarantowanych możliwości inwestycji w energię słoneczną stały się nieatrakcyjne dla inwestorów, przez co zmniejszeniu uległ popyt na produkt objęty postępowaniem w Unii.
(177)
Chociaż wyniki dochodzenia potwierdziły związek między stawkami taryf gwarantowanych a poziomem inwestycji przeznaczonych na sektor energetyki słonecznej, wykazały również, że inwestycje w energię słoneczną są w mniejszym stopniu zależne od tych stawek w regionach o dużym nasłonecznieniu, w których wytwarzanie energii słonecznej jest bardziej wydajne, oraz w regionach, w których ceny elektryczności są wysokie. Jak wykazano w toku dochodzenia, pomimo zawieszenia systemu taryf gwarantowanych nadal dokonuje się inwestycji (na przykład w Hiszpanii). Ponadto dochodzenie pokazało, że możliwości inwestycji w energię słoneczną pozostają atrakcyjne nawet przy niższych stawkach taryf gwarantowanych.
(178)
Na podstawie powyższego nie można było jednoznacznie stwierdzić, że wskutek cięć taryf gwarantowanych możliwości inwestycji w energię słoneczną stały się nieatrakcyjne dla inwestorów, przez co przyczyniły się do szkody poniesionej przez przemysł unijny.
(179)
Jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że zmniejszenie taryf gwarantowanych zmusiło producentów unijnych do obniżenia oferowanych cen w celu utrzymania zainteresowania inwestorów energią fotowoltaiczną oraz dalszego rozwoju popytu i wzrostu.
(180)
Dochodzenie wykazało, że przemysł unijny był zmuszony ograniczyć swoje ceny głównie z powodu presji wynikającej z przywozu towarów po cenach dumpingowych, a nie ze względu na cięcia taryf gwarantowanych. Świadczy o tym fakt, że największa obniżka cen oferowanych przez przemysł unijny miała miejsce w latach 2010 i 2011, czyli zanim dokonano znacznych cięć taryf gwarantowanych. Wzrost przywozu towarów po cenach dumpingowych z ChRL znacznie podcinającego ceny przemysłu unijnego zmusiło przemysł unijny do obniżania oferowanych cen do coraz niższych poziomów.
(181)
Na tej podstawie argument ten został zatem odrzucony.
(182)
Podsumowując, taryfy gwarantowane stanowią istotny czynnik przyczyniający się do rozwoju rynku energii fotowoltaicznej w Unii, a ich istnienie miało wpływ na rozwój konsumpcji produktu objętego dochodzeniem. W toku dochodzenia wykazano jednak, że pomimo ważnych cięć taryf gwarantowanych nie doszło do znacznego spadku konsumpcji. Dlatego też wstępnie stwierdza się, że zmiany w zakresie taryf gwarantowanych nie były na tyle znaczące, aby spowodować zerwanie związku przyczynowego między przywozem towarów po cenach dumpingowych a istotną szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
3.3. Inne wsparcie finansowe udzielone przemysłowi unijnemu
(183)
Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że istotna szkoda poniesiona przez przemysł unijny była spowodowana ograniczeniem wsparcia finansowego udzielonego przemysłowi unijnemu. Na poparcie tego argumentu przedstawiono informacje dotyczące subsydiów przyznanych jednemu z producentów unijnych przed okresem badanym (w latach 2003-2006).
(184)
Przedstawione dowody nie ujawniły żadnego związku między istotną szkodą poniesioną przez przemysł unijny a domniemanym subsydium otrzymanym przez jednego z producentów unijnych w okresie poprzedzającym badany okres. Ponadto, ponieważ przedstawione informacje dotyczą okresu poprzedzającego badany okres, wydaje się, że nie mają one znaczenia. W związku z tym niemożliwe było ustalenie związku między domniemanym subsydium otrzymanym przez przemysł unijny a poniesioną istotną szkodą. Na tej podstawie argument ten został odrzucony.
3.4. Nadwyżka mocy produkcyjnych
(185)
Twierdzono, że istotna szkoda poniesiona przez przemysł unijny była spowodowana nadwyżką mocy produkcyjnych na rynku unijnym, a także ogólnie na rynku światowym. Argumentowano także, że nadwyżka mocy produkcyjnych na rynku światowym doprowadziła do obecnej konsolidacji przemysłu unijnego, a wszelkie poniesione szkody wynikają ze zbyt dużej liczby zakładów produkcyjnych. Ponadto kilka zainteresowanych stron twierdziło, że istotna szkoda poniesiona przez przemysł unijny jest związana z nadmiernym rozwojem mocy produkcyjnych przemysłu unijnego wynikającym z jego własnych działań. Z kolei inne zainteresowane strony utrzymywały, że szkoda poniesiona przez przemysł unijny wynika z faktu, że przemysł unijny nie dokonał niezbędnych inwestycji w zakresie zwiększenia mocy produkcyjnych.
(186)
Chociaż przemysł unijny faktycznie zwiększył swoje moce produkcyjne, całkowita wielkość jego produkcji nie pokrywała jednak w okresie badanym rosnącego poziomu konsumpcji na rynku unijnym. Dlatego też zwiększenie mocy produkcyjnych przemysłu unijnego było uzasadnione i podyktowane zmianami na rynku, tj. wzrostem konsumpcji. Nie można zatem uznać, że zwiększenie mocy produkcyjnych przemysłu unijnego było przyczyną poniesionej szkody.
(187)
Podobnie w toku dochodzenia nie potwierdzono na tej podstawie twierdzenia, że przemysł unijny nie inwestował w zwiększenie mocy produkcyjnych. Wręcz przeciwnie, jak stwierdzono powyżej, w całym okresie badanym przemysł unijny stopniowo zwiększał moce produkcyjne i dysponował ich nadwyżką w całym okresie badanym, co wskazuje, że był w stanie zaspokoić dodatkowy popyt. W związku z tym argument ten musiał zostać odrzucony.
(188)
Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że wszyscy uczestnicy rynku, w tym podmioty działające na rynkach niższego i wyższego szczebla, znajdowali się w trudnej sytuacji, co było spowodowane nadwyżką mocy produkcyjnych na rynku światowym i wynikającą z tego zmianą rynku. Jeżeli chodzi o tę kwestię, argumentowano, że produkt objęty dochodzeniem stał się towarem, w odniesieniu do którego poszczególni producenci nie mogą już sami ustalać cen, są one bowiem uzależnione od podaży i popytu na świecie. Utrzymywano, że istotną szkodę przemysłu unijnego spowodowała właśnie ta sytuacja, a nie przywóz towarów po cenach dumpingowych.
(189)
W toku dochodzenia potwierdzono istnienie nadwyżki mocy produkcyjnych na rynku światowym, głównie pochodzących z ChRL. Jeżeli chodzi o zmianę na rynku, która rzekomo spowodowała, że produkt objęty dochodzeniem jest uważany za towar, nie uzasadniałaby ona nieuczciwej polityki cenowej i nieuczciwych praktyk handlowych. W odniesieniu do tego należy zauważyć, że przemysł unijny wytwarza i sprzedaje produkt objęty dochodzeniem od ponad 20 lat, natomiast przemysł ChRL w zakresie produktu objętego postępowaniem rozwinął się stosunkowo niedawno (mniej więcej w połowie ostatniego dziesięciolecia), do czego przyczyniły się przede wszystkim taryfy gwarantowane i inne zachęty polityczne w Unii oraz późniejszy wzrost popytu.
(190)
Na tej podstawie argumenty te zostały odrzucone.
3.5. Wpływ cen surowca
(191)
Kilka zainteresowanych stron twierdziło, że istotna szkoda poniesiona przez przemysł unijny jest związana ze zmianą cen polikrzemu, czyli głównego surowca stosowanego do produkcji płytek. Argumentowano, że przemysł unijny zawarł długoterminowe umowy na dostawę po cenach stałych, i dlatego w okresie badanym nie mógł odnieść korzyści ze spadku cen polikrzemu.
(192)
Dochodzenie ujawniło, że ceny polikrzemu wzrosły w 2008 r., lecz w 2009 r. ponownie nastąpił spadek, a w 2010 r. i na początku 2011 r. wykazywały jedynie nieznaczną tendencję zwyżkową. W okresie objętym dochodzeniem odnotowano znaczny spadek cen.
(193)
Dochodzenie wykazało, że mimo iż przemysł unijny posiadał długoterminowe umowy na dostawy polikrzemu, w większości przypadków warunki tych umów renegocjowano na podstawie zmian cen polikrzemu, a ceny umowne osiągały poziomy bliskie cenom na rynku kasowym, a czasem nawet niższe od takich cen.
(194)
Na tej podstawie stwierdza się, że jeżeli nawet długoterminowe umowy na dostawy polikrzemu mogły mieć wpływ na niektórych określonych producentów unijnych, przemysł unijny jako całość nie poniósł szkody w wyniku takich długoterminowych umów i mógł w pełni korzystać z obniżki cen polikrzemu. Ustalono zatem, że długoterminowe umowy nie przyczyniły się do istotnej szkody poniesionej przez przemysł unijny.
3.6. Szkoda powstała z własnej winy: wpływ automatyzacji, rozmiaru, korzyści skali, konsolidacji, innowacji, oszczędności kosztowej
(195)
Kilka zainteresowanych stron twierdziło, że szkoda poniesiona przez przemysł unijny jest spowodowana wysokim poziomem automatyzacji procesu produkcji. Utrzymywano, że drobni producenci byli w gorszej sytuacji niż więksi producenci zintegrowani pionowo, a zatem żadnej szkody poniesionej przez takich producentów nie można przypisać przywozowi towarów po cenach dumpingowych. W tym kontekście twierdzono również, że przemysł unijny jest stosunkowo niewielki, a zatem nie jest w stanie stosować korzyści skali.
(196)
Dochodzenie wykazało, że drobni producenci na rynku unijnym również wykazywali wysoki poziom automatyzacji swojego procesu produkcji, co miało pozytywny wpływ na ich koszty produkcji. Większość producentów unijnych wyspecjalizowała się w jednej części procesu produkcji (płytek, ogniw lub modułów), co zwiększyło ich konkurencyjność w zakresie danego rodzaju produktu, który wytwarzali. Argument, jakoby wysoki poziom automatyzacji spowodował szkodę poniesioną przez przemysł unijny, musiał zatem zostać odrzucony.
(197)
Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że wynikiem presji cenowej była konsolidacja przemysłu unijnego, która spowodowała istotną szkodę poniesioną przez przemysł unijny. Dochodzenie wykazało jednak, że to konsolidacja była wynikiem przywozu towarów po cenach dumpingowych. Ponadto strona nie przedstawiła żadnych dowodów świadczących o tym, w jakim stopniu proces konsolidacji mógł spowodować poniesioną szkodę.
(198)
Twierdzono również, że przyczyną poniesionej szkody jest brak integracji pionowej przemysłu unijnego. W normalnych warunkach rynkowych producenci zintegrowani pionowo zasadniczo powinni być lepiej zabezpieczeni na całej długości łańcucha dostaw. Dochodzenie wykazało jednak, że ta część przemysłu unijnego, która była zintegrowana pionowo, nie mogła w pełni czerpać korzyści z integracji pionowej ze względu na ogromną presję cenową wynikającą z przywozu towarów po cenach dumpingowych. Ponadto ze względu na przywóz towarów po cenach dumpingowych przemysł unijny, w tym nawet producenci unijni zintegrowani pionowo, nie mógł w pełni czerpać korzyści z wysokiego stopnia wykorzystania mocy produkcyjnych w celu osiągnięcia korzyści skali. Ponadto dochodzenie nie ujawniło żadnej korelacji między integracją pionową a lepszymi wskaźnikami rentowności, ponieważ wysoka presja cenowa spowodowała zmianę tej korelacji.
(199)
Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że przemysłowi unijnemu brak innowacyjności technicznej oraz inwestycji przeznaczonych na nowe technologie. W trakcie dochodzenia nie wyszły jednak na jaw żadne udokumentowane informacje potwierdzające te zarzuty. Wręcz przeciwnie, dochodzenie wykazało, że większość inwestycji dokonanych przez przemysł unijny było przeznaczonych na nowe maszyny oraz badania i rozwój, a także że na świecie nie występują znaczne różnice technologiczne między przedmiotowymi produktami.
(200)
Ponadto jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że poniesiona istotna szkoda wynika z niskiego poziomu realizacji projektów (projekty zakończone niepowodzeniem). W odniesieniu do tego argumentu należy zauważyć, że nie został on uzasadniony. Ponadto każdy projekt zakończony niepowodzeniem można uznać raczej za konsekwencję przywozu towarów po cenach dumpingowych. Argument ten musiał zatem zostać odrzucony.
(201)
Kilka zainteresowanych stron twierdziło, że przemysł unijny nie zdołał w odpowiednim momencie zracjonalizować swoich kosztów w odpowiedzi na zmiany na rynku światowym. Inne strony twierdziły, że koszty pracy i koszty ogólne są w Unii wyższe niż w ChRL.
(202)
Dochodzenie wykazało, że w okresie badanym koszty produkcji przemysłu unijnego stopniowo się zmniejszały, z wyjątkiem płytek, w przypadku których koszty spadały w 2010 r., ale wzrosły w 2011 r. i nadal rosły w okresie objętym dochodzeniem do poziomu nieznacznie przewyższającego stan z początku okresu badanego (zob. motyw 138 powyżej). Wydajność wzrosła w przypadku modułów i ogniw, lecz spadła w przypadku płytek. Jak wspomniano powyżej, ze względu na napływ przywozu towarów po cenach dumpingowych z ChRL i wynikającej z niego znacznej presji cenowej na rynek unijny przemysł unijny nie mógł czerpać korzyści z obniżenia kosztów.
(203)
Należy zauważyć, że producenci eksportujący w ChRL nie posiadają żadnej przewagi komparatywnej w zakresie wykorzystywanych surowców (polikrzemu) i maszyn, ponieważ zarówno surowce, jak i maszyny są w większości przywożone z Unii. Jeżeli chodzi o koszty pracy i koszty ogólne, w okresie objętym dochodzeniem stanowiły one średnio mniej niż 10 % całkowitego kosztu modułu i nie uznaje się, aby odgrywały one jakąkolwiek istotną rolę.
(204)
Ponadto twierdzono, że niektórzy producenci unijni pozyskiwali płytki, ogniwa lub moduły z państwa, którego dotyczy postępowanie, a następnie odsprzedawali te produkty jako własne na rynku unijnym. Dochodzenie wykazało, że przywóz produktu objętego postępowaniem przez przemysł unijny miał charakter uzupełniający oraz ograniczony pod względem wielkości w porównaniu z produkcją unijną, a zatem nie można uznać, że spowodował zerwanie związku przyczynowego między przywozem towarów po cenach dumpingowych a szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
(205)
Dlatego też, aby dostosować się do spadkowej tendencji cenowej przywozu z ChRL, przemysł unijny musiał dołożyć starań na rzecz racjonalizacji swoich kosztów produkcji. Pomimo starań przemysłu unijnego ceny sprzedaży nie mogły odzwierciedlać racjonalizacji kosztów ze względu na znaczne podcięcie cenowe spowodowane przywozem towarów po cenach dumpingowych.
(206)
Na tej podstawie wszystkie powyższe argumenty musiały zostać odrzucone.
3.7. Konkurencja ze strony cienkowarstwowych produktów fotowoltaicznych i innych technologii fotowoltaicznych
(207)
Kilka zainteresowanych stron twierdziło, że szkoda poniesiona przez przemysł unijny była spowodowana konkurencją ze strony cienkowarstwowych produktów fotowoltaicznych oraz innych technologii fotowoltaicznych, ponieważ technologie te są zamienne i mają to samo zastosowanie końcowe.
(208)
Dochodzenie wykazało, że cienkowarstwowe produkty fotowoltaiczne są wytwarzane z innego surowca i nie wykorzystuje się w nich płytek z krzemu krystalicznego. Produkty te charakteryzują się zasadniczo znacznie niższą sprawnością przetwarzania i niższą mocą wyjściową mierzoną w watach niż moduły z krzemu krystalicznego. W rezultacie nie można ich stosować na obszarach o ograniczonej powierzchni, takich jak dachy, tj. nie są one w pełni zamienne z produktem objętym postępowaniem. W związku z tym, mimo że produkty cienkowarstwowe i produkt objęty postępowaniem mogą w pewnym zakresie być produktami konkurencyjnymi, konkurencję taką uznaje się jednak za marginalną.
(209)
Dlatego też w toku dochodzenia nie ustalono żadnego związku między szkodą poniesioną przez przemysł unijny a konkurencją ze strony cienkowarstwowych produktów fotowoltaicznych i innych technologii fotowoltaicznych.
(210)
Na tej podstawie argument ten musiał zostać odrzucony.
3.8. Kryzys finansowy i jego skutki
(211)
Twierdzono, że kryzys finansowy i recesja gospodarcza miały niekorzystny wpływ na dostęp do finansowania dla przemysłu unijnego, a zatem spowodowały szkodę poniesioną przez przemysł unijny.
(212)
W okresie badanym zdolność przemysłu unijnego do pozyskania kapitału znacznie spadła. Ze względu na kapitałochłonność sektora energetyki słonecznej zdolność pozyskania kapitału ma podstawowe znaczenie. Recesja gospodarcza wywarła pewien wpływ na sytuację przemysłu unijnego. Dochodzenie wykazało jednak, że pomimo wzrostu rynku unijnego w latach 2009-2011 sytuacja przemysłu unijnego pogorszyła się wskutek znaczącego podcięcia cenowego cen sprzedaży przemysłu unijnego przez przywóz towarów po cenach dumpingowych z ChRL. Stwierdzono zatem, że wzrost przywozu towarów po cenach dumpingowych z Chin spowodował pogorszenie potencjalnych skutków kryzysu finansowego oraz że ograniczony dostęp do finansowania był w dużej mierze wynikiem niekorzystnych warunków rynkowych, a sytuacja i perspektywy przemysłu unijnego były wynikiem przywozu towarów po cenach dumpingowych. W związku z tym, chociaż kryzys finansowy w pewnym stopniu wpłynął na sytuację przemysłu unijnego, nie mógł on spowodować zerwania związku przyczynowego między przywozem towarów po cenach dumpingowych a szkodą poniesioną przez przemysł unijny. Argument ten został zatem odrzucony.
3.9. Wyniki wywozowe przemysłu unijnego
(213)
Niektóre zainteresowane strony argumentowały, że powodem, dla którego przemysł unijny poniósł istotną szkodę, był w okresie badanym znaczny spadek sprzedaży eksportowej przemysłu unijnego, w szczególności w latach 2009-2011 w odniesieniu do modułów oraz między 2009 r. a pierwszym kwartałem 2012 r. w odniesieniu do ogniw.
(214)
Jak przedstawiono w poniższej tabeli, wielkość wywozu w przypadku modułów pozostała jednak znaczna pomimo nieznacznego spadku w okresie objętym dochodzeniem, a średnie poziomy cen w tym okresie przewyższały średnie koszty modułów w całym okresie badanym. Nie mogło to zatem spowodować szkody poniesionej przez przemysł unijny. Jeżeli chodzi o ogniwa, wielkość wywozu stanowiła jedynie około 12 % całkowitej wielkości produkcji ogniw. Dlatego też pomimo niskich cen w okresie objętym dochodzeniem fakt ten mógł mieć jedynie ograniczony wpływ na sytuację przemysłu unijnego. Jeżeli chodzi o płytki, wywóz stanowił około 24 % całkowitej wielkości produkcji i, podobnie jak poprzednio, pomimo niskich cen eksportowych w okresie objętym dochodzeniem fakt ten również mógł mieć jedynie ograniczony wpływ na sytuację przemysłu unijnego. Argumenty w tej kwestii musiały zatem zostać odrzucone.
Tabela 13-a
Moduły
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Wielkość wywozu modułów MW
989
1 279
1 157
1 148
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
129
117
116
Średnia cena eksportowa (EUR/kW)
2 500
1 900
1 470
1 230
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
76
59
49
Źródło:
Europressedienst
Tabela 13-b
Ogniwa
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Wielkość wywozu ogniw w MW
62
320
315
238
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
516
508
384
Średnia cena eksportowa (EUR/kW)
1 350
1 050
830
640
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
78
61
47
Źródło:
Europressedienst
Tabela 13-c
Płytki
2009
2010
2011
Okres objęty dochodzeniem
Wielkość wywozu płytek w MW
93
916
750
486
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
985
806
523
Średnia cena eksportowa (EUR/kW)
850
590
530
480
(Wskaźnik 2009 = 100)
100
70
63
57
Źródło:
Europressedienst
(215)
Na tej podstawie stwierdzono, że wpływ wyników eksportowych przemysłu unijnego nie był na tyle znaczący, by przyczynić się do istotnej szkody poniesionej przez przemysł unijny. Z tego powodu argumenty stron w tym zakresie musiały zostać odrzucone.
3.10. Odkrycie złóż gazu łupkowego w Unii Europejskiej
(216)
Jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że szkoda poniesiona przez przemysł unijny była spowodowana odkryciem złóż gazu łupkowego w Unii oraz że perspektywa wzrostu produkcji taniego gazu łupkowego w Unii doprowadziła do ograniczenia inwestycji publicznych i prywatnych w projekty z zakresu energii odnawialnej.
(217)
W toku dochodzenia ustalono, że w okresie badanym konsumpcja produktu objętego dochodzeniem uległa znacznemu zwiększeniu, o czym już wspomniano w motywie 108 powyżej. Ponadto dochodzenie nie ujawniło żadnych udokumentowanych informacji potwierdzających, że szkoda poniesiona przez przemysł unijny była spowodowana odkryciem złóż gazu łupkowego w Unii Europejskiej. Argument ten został zatem odrzucony.
3.11. Unijny system handlu uprawnieniami do emisji (ETS)
(218)
Ta sama strona twierdziła, że szkoda poniesiona przez przemysł unijny była spowodowana niskim poziomem inwestycji przeznaczonych na wytwarzanie energii słonecznej wynikającym z niskich cen rynkowych uprawnień do emisji CO2 w ramach unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji.
(219)
Nie przedstawiono jednak żadnych dowodów, a dochodzenie nie ujawniło żadnych okoliczności faktycznych potwierdzających te zarzuty. Wręcz przeciwnie, w toku dochodzenia wykazano, że w okresie badanym konsumpcja produktu objętego dochodzeniem znacznie rosła. Na tej podstawie argument został odrzucony.
3.12. Decyzje w zakresie zarządzania
(220)
Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że istotna szkoda poniesiona przez co najmniej jednego producenta unijnego była spowodowana złymi decyzjami w zakresie zarządzania. Zarzuty te oparto na rocznych sprawozdaniach finansowych i informacjach zawartych w piśmie przesłanym przez udziałowca przedsiębiorstwa do pozostałych udziałowców.
(221)
Z żadnych informacji zawartych w tych dokumentach nie wynikało, aby którakolwiek z decyzji przedsiębiorstwa objętego postępowaniem w zakresie zarządzania była nietypowa czy nierozsądna ani aby miała wpływ na cały przemysł unijny. Argumenty w tym zakresie zostały zatem odrzucone.
3.13. Inne strategie rządowe
(222)
Jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że istotna szkoda poniesiona przez przemysł unijny była spowodowana innymi strategiami rządowymi, takimi jak strategie dotyczące energii odnawialnej, strategie na rzecz pobudzenia innowacji, strategie na rzecz zmniejszenia formalności administracyjnych, strategie na rzecz ułatwień w handlu oraz regulacje dostępu do sieci, jako że strategie te przynoszą korzyść producentom eksportującym. Jeżeli nawet jest prawdą, że niektóre ze strategii, których dotyczą zarzuty, mogą ułatwiać przywóz z innych państw trzecich i ogólny wzrost sektora energetyki słonecznej, strategie te działają również na korzyść przemysłu unijnego. Ponadto strategie te nie powinny oznaczać, że przywozu do Unii można dokonywać po cenach dumpingowych przyczyniających się do powstania szkody. Argumenty w tym zakresie zostały zatem odrzucone.
3.14. Wnioski w sprawie związku przyczynowego
(223)
W ramach dochodzenia ustalono związek przyczynowy między istotną szkodą poniesioną przez przemysł unijny a przywozem towarów po cenach dumpingowych z ChRL. Przeanalizowano inne możliwe przyczyny szkody, takie jak przywóz z innych państw trzecich, konsumpcja, taryfy gwarantowane, inne wsparcie finansowe udzielone przemysłowi unijnemu, nadwyżka mocy produkcyjnych, wpływ cen surowców, szkoda poniesiona z własnej winy, konkurencja ze strony produktów cienkowarstwowych, kryzys finansowy i jego skutki, wyniki eksportowe przemysłu unijnego, odkrycie złóż gazu łupkowego w Unii Europejskiej, decyzje w zakresie zarządzania, unijny system handlu uprawnieniami do emisji, inne strategie rządowe. Żadna z przeanalizowanych przyczyn nie została uznana za na tyle znaczącą, by zerwać związek przyczynowy między przywozem towarów po cenach dumpingowych z ChRL a istotną szkodą poniesioną przez przemysł unijny.
(224)
Na podstawie powyższej analizy, w ramach której we właściwy sposób wyodrębniono i oddzielono oddziaływanie wszystkich znanych czynników na sytuację przemysłu unijnego od szkodliwych skutków przywozu towarów po cenach dumpingowych, uznano tymczasowo, że istnieje związek przyczynowy między przywozem towarów po cenach dumpingowych z ChRL a istotną szkodą poniesioną przez przemysł unijny w okresie objętym dochodzeniem.
F. INTERES UNII
1. Uwagi wstępne
(225)
Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego Komisja sprawdziła, czy pomimo wstępnego stwierdzenia wystąpienia dumpingu wyrządzającego szkodę istnieją przekonujące powody dla stwierdzenia, że wprowadzenie środków tymczasowych w tym szczególnym przypadku nie leży w interesie Unii. W analizie interesu Unii uwzględniono wszystkie interesy mające związek z niniejszym postępowaniem, w tym interes przemysłu unijnego, przedsiębiorstw działających na rynkach wyższego i niższego szczebla sektora energii fotowoltaicznej, importerów, użytkowników i konsumentów produktu objętego postępowaniem.
(226)
Po wszczęciu dochodzenia zgłosiło się około 150 podmiotów gospodarczych. Specjalne kwestionariusze wysłano do niepowiązanych importerów, podmiotów działających na rynku wyższego szczebla (m.in. producentów surowców i dostawców maszyn do wytwarzania produktu objętego dochodzeniem), podmiotów działających na rynku niższego szczebla (m.in. podmiotów realizujących projekty i instalatorów) oraz do Europejskiej Organizacji Konsumentów. Informacje przekazały trzy stowarzyszenia reprezentujące różne podmioty gospodarcze (przemysł unijny, podmioty działające na rynkach wyższego i niższego szczebla) w sektorze energii fotowoltaicznej.
2. Interes przemysłu unijnego
(227)
W okresie objętym dochodzeniem w przemyśle unijnym przy produkcji i sprzedaży produktu podobnego bezpośrednio zatrudnionych było około 25 000 osób.
(228)
W toku dochodzenia ustalono, że przemysł unijny poniósł istotną szkodę spowodowaną przywozem towarów po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie, w okresie objętym dochodzeniem. Należy przypomnieć, że szereg wskaźników szkody wskazywało w okresie badanym na tendencję spadkową. W szczególności znacznemu pogorszeniu uległy wskaźniki szkody związane z wynikami finansowymi współpracujących producentów unijnych, takie jak rentowność, przepływy pieniężne i zwrot z inwestycji. Unijni producenci modułów, ogniw i płytek ponosili straty w 2011 r. i w okresie objętym dochodzeniem. W rezultacie niektórzy producenci unijni byli już zmuszeni zamknąć swoje zakłady produkcyjne, podczas gdy inni ogłosili niewypłacalność. Jeżeli nie zostaną wprowadzone żadne środki, bardzo prawdopodobne jest dalsze pogarszanie się sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego.
(229)
Oczekuje się, że nałożenie tymczasowych ceł antydumpingowych przywróci uczciwe warunki handlu na rynku unijnym, dzięki czemu przemysł unijny będzie mógł odpowiednio dostosować ceny produktu podobnego, tak by odzwierciedlały koszty produkcji, poprawiając tym samym swoją rentowność. Można również oczekiwać, że wprowadzenie środków tymczasowych umożliwi przemysłowi unijnemu odzyskanie przynajmniej części udziału w rynku utraconego w okresie badanym i będzie mieć pozytywny wpływ na ogólną sytuację finansową przemysłu unijnego. Ponadto przemysł unijny powinien mieć możliwość lepszego dostępu do kapitału oraz dalszych inwestycji na badania, rozwój technologiczny i innowacje na rynku energii fotowoltaicznej. Ponadto dochodzenie wskazało również na możliwość wznowienia działalności gospodarczej producentów unijnych, którzy byli zmuszeni wstrzymać produkcję w wyniku presji ze strony przywozu z Chin. Ogólnie rzecz ujmując, w rozważanym scenariuszu nie tylko zabezpieczono by 25 000 miejsc pracy istniejących w przemyśle unijnym (w okresie objętym dochodzeniem), ale istniałaby również realna perspektywa dalszego zwiększenia produkcji i wzrostu zatrudnienia.
(230)
Oczekuje się, że, jeżeli środki nie zostaną nałożone, dojdzie do dalszej utraty udziału w rynku oraz pogarszania się rentowności przemysłu unijnego. Sytuacji tej nie da się utrzymywać w perspektywie krótko- lub średnioterminowej. W konsekwencji oprócz dużej liczby producentów unijnych, którzy już zostali wyparci z rynku, jak opisano w motywie 157 powyżej, inni producenci mogliby stanąć w obliczu niewypłacalności, co w perspektywie krótko- lub średnioterminowej prawdopodobnie doprowadziłoby do zniknięcia przemysłu unijnego, co z kolei miałoby znaczny wpływ na istniejące miejsca pracy.
(231)
W związku z powyższym wstępnie stwierdza się, że wprowadzenie ceł antydumpingowych leżałoby w interesie przemysłu unijnego.
3. Interes niepowiązanych importerów
(232)
Jak wspomniano w motywie 12 powyżej, jedynie w przypadku jednego z trzech importerów objętych próbą podstawową działalnością gospodarczą był handel produktem objętym postępowaniem.
(233)
Argumentowano, że nałożenie środków na produkt objęty postępowaniem będzie miało negatywny wpływ na działalność gospodarczą importerów. Po pierwsze, nałożenie ceł nie powinno skutkować wyeliminowaniem całego przywozu z ChRL. Po drugie, o ile można oczekiwać, że nałożenie środków może mieć negatywny wpływ na sytuację finansową importerów przywożących wyłącznie z ChRL, w świetle prawdopodobnego wzrostu przywozu z innych państw trzecich, importerzy zaopatrujący się w różnych państwach powinni być w stanie zmienić swoje źródła dostaw.
(234)
W związku z tym wstępnie stwierdza się, że nałożenie środków na proponowanym poziomie może wywierać pewien negatywny wpływ na sytuację niepowiązanych importerów produktu objętego postępowaniem.
4. Interes podmiotów działających na rynku wyższego szczebla
(235)
Działalność podmiotów działających na rynku wyższego szczebla zasadniczo sprowadza się do produkcji surowców oraz produkcji i konstrukcji maszyn do wytwarzania produktu objętego dochodzeniem. Ze strony podmiotów działających na rynku wyższego szczebla wpłynęło osiem odpowiedzi na kwestionariusz. Przeprowadzono dwie wizyty weryfikacyjne obejmujące producenta surowców i producenta maszyn produkcyjnych.
(236)
W ujęciu ogólnym w okresie objętym dochodzeniem działalność ośmiu współpracujących podmiotów działających na rynku wyższego szczebla dotycząca produktu objętego dochodzeniem stanowiła różny odsetek ich działalności ogółem i tylko w przypadku jednego przedsiębiorstwa współpracującego stanowiła 100 % jego działalności gospodarczej, natomiast w przypadku pozostałych udział ten wahał się od 6 % do 80 %. Średnio w okresie objętym dochodzeniem działalność dotycząca produktu objętego postępowaniem stanowiła około 41 % działalności ogółem współpracujących podmiotów działających na rynku wyższego szczebla. Pod względem miejsc pracy osiem współpracujących podmiotów działających na rynku wyższego szczebla zatrudniało w okresie objętym dochodzeniem około 4 200 osób. Rentowność była zróżnicowana w zależności od segmentu i poszczególnych przedsiębiorstw i wahała się od wysokich wartości dodatnich aż po wartości nieznacznie ujemne. Dochodzenie wykazało, że podmioty o ujemnej rentowności ucierpiały na skutek pogorszonej sytuacji przemysłu unijnego, ponieważ niektórymi z utraconych przez nich klientów byli producenci unijni produktu objętego dochodzeniem, a także na skutek spadku konsumpcji.
(237)
Unijne podmioty działające na rynku wyższego szczebla realizowały sprzedaż na terytorium Unii, ChRL i innych państw trzecich. W okresie objętym dochodzeniem średni rozkład sprzedaży przedstawiał się następująco: około 20 % w Unii, niemal 50 % do ChRL oraz około 30 % do innych państw trzecich.
(238)
Niektóre strony należące do sektora wyższego szczebla twierdziły, że nałożenie środków antydumpingowych niekorzystnie wpłynęłoby na ich działalność gospodarczą, ponieważ ChRL jest ich głównym rynkiem eksportowym. Argumentowano, że cła spowodowałyby znaczne ograniczenie przywozu produktu objętego postępowaniem z ChRL do Unii, co pociągnęłoby za sobą ograniczenie przywozu polikrzemu i maszyn produkcyjnych przez ChRL z Unii. W rezultacie unijne podmioty działające na rynku wyższego szczebla w Unii musiałyby rzekomo ograniczyć swoją działalność gospodarczą i zmniejszyć zatrudnienie.
(239)
Po pierwsze, należy zauważyć, że celem cła nie jest wyeliminowanie przywozu produktu objętego postępowaniem z Chin, lecz przywrócenie równych warunków działania. Dlatego też przywóz z Chin powinien nadal do pewnego stopnia zaopatrywać rynek unijny, z tym że po sprawiedliwych cenach. Ponadto dochodzenie wykazało, że unijne podmioty działające na rynku wyższego szczebla są obecne na całym świecie na różnych rynkach krajowych, a zatem nie są uzależnione wyłącznie od swojego wywozu do ChRL. Uzasadnione jest zatem założenie, że na światowym rynku energii fotowoltaicznej unijne podmioty działające na rynku wyższego szczebla prawdopodobnie byłyby w stanie zrównoważyć ewentualny spadek wywozu do ChRL wywozem na inne rynki, których wzrostu można oczekiwać zgodnie z ogólnodostępnymi badaniami rynku. Chiński rynek energii fotowoltaicznej już teraz doświadcza bowiem znacznej nadwyżki mocy produkcyjnych, a zatem nie ma pewności, czy unijni producenci maszyn będą w stanie sprzedać dużo więcej maszyn produkcyjnych w perspektywie krótko- lub średnioterminowej.
(240)
W świetle powyższego wstępnie stwierdza się, że cła antydumpingowe nie miałyby znacznego wpływu na producentów maszyn, natomiast wpływ na dostawcę surowców może być negatywny w perspektywie krótkoterminowej w świetle ewentualnego ograniczenia jego sprzedaży do Chin.
5. Interes podmiotów działających na rynku niższego szczebla
(241)
Działalność podmiotów działających na rynku niższego szczebla zasadniczo sprowadza się do realizacji projektów, działań marketingowych i komunikacyjnych oraz instalacji fotowoltaicznych. Chociaż ze strony podmiotów działających na rynku niższego szczebla wpłynęło 13 odpowiedzi na kwestionariusze dotyczące tego rynku, tylko siedem z nich zawierało wystarczająco dużo informacji, aby umożliwić dokonanie wnikliwej oceny. Przeprowadzono dwie wizyty weryfikacyjne obejmujące realizację projektu dotyczącego energii fotowoltaicznej i instalacje fotowoltaiczne. Na etapie analizy odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymanych od 36 współpracujących importerów niepowiązanych okazało się, że pewną liczbę tych importerów należałoby w praktyce zakwalifikować jako operatorów działających na rynku niższego szczebla, ponieważ ich główną działalnością jest instalacja. Kwestia ta będzie przedmiotem analizy w toku dalszego dochodzenia.
(242)
Ogólnie rzecz ujmując, udział działalności podmiotów działających na rynku niższego szczebla dotyczącej produktu objętego dochodzeniem w ich działalności ogółem jest zróżnicowany. W okresie objętym dochodzeniem udział ten wynosił średnio 41 %. Rentowność podmiotów współpracujących związana z produktem objętym dochodzeniem w tym okresie kształtowała się średnio na poziomie około 11 %. Pod względem miejsc pracy w okresie objętym dochodzeniem siedem współpracujących podmiotów działających na rynku niższego szczebla zatrudniało około 550 osób.
(243)
Podniesiono argument, że środki antydumpingowe nie są zgodne z interesem Unii, ponieważ spowodują wzrost ceny modułów, zniechęcając tym samym użytkowników końcowych/konsumentów do dokonywania instalacji. W rezultacie nastąpiłby znaczny spadek liczby zamówień składanych u operatorów działających na rynku niższego szczebla, którzy musieliby ograniczyć swoją działalność. Oceny tej dokonano na podstawie badania przeprowadzonego przez Prognos w zakresie potencjalnej utraty miejsc pracy, a przedstawionego w toku dochodzenia. W badaniu przewiduje się, że jeżeli zostaną nałożone cła, ogromna większość miejsc pracy na unijnym rynku energii fotowoltaicznej będzie zagrożona. Badanie opiera się na szacunkach Europejskiego Stowarzyszenia Przemysłu Fotowoltaicznego (EPIA - European Photovoltaic Industry Association), z których wynika, że w 2011 r. całkowita liczba bezpośrednich miejsc pracy na wszystkich etapach unijnego rynku energii fotowoltaicznej, uwzględniając unijnych producentów, importerów, operatorów działających na rynkach wyższego i niższego szczebla wynosiła 265 000. Przyjmując za punkt wyjścia szacunek z 2011 r. dotyczący całkowitej liczby miejsc pracy bezpośrednio w sektorze energii fotowoltaicznej, w badaniu Prognos stwierdzono, że w ciągu trzech lat, w zależności od poziomu ceł, utraconych zostanie do 242 000 z 265 000 miejsc pracy. W większości przypadków utrata miejsc pracy ma dotyczyć rynku niższego szczebla, który w 2011 r. według Prognos zatrudniał około 220 000 osób.
(244)
W toku dochodzenia nie potwierdzono powyższego scenariusza i ustalono, że w 2011 r., w okresie objętym dochodzeniem i w 2012 r. istniało znacznie mniej miejsc pracy bezpośrednio na unijnym rynku energii fotowoltaicznej.
(245)
Po pierwsze, w dochodzeniu wyrażono wątpliwości co do dokładności szacunków Europejskiego Stowarzyszenia Przemysłu Fotowoltaicznego dotyczących całkowitej liczby miejsc pracy bezpośrednio w sektorze energii fotowoltaicznej. W szczególności w trakcie wizyty weryfikacyjnej w EPIA okazało się, że dane, na podstawie których stwierdzono istnienie 265 000 miejsc pracy, były nieprecyzyjne i nie pozwalały na wyciągnięcie takiego wniosku. Informacje uzyskane w trakcie wizyty weryfikacyjnej wskazują bowiem, że liczba miejsc pracy bezpośrednio w sektorze energii fotowoltaicznej obliczona dla 2011 r. charakteryzowałaby się marginesem błędu do 20 %. Ponadto w szacunkach uwzględniono zatrudnienie w innych państwach europejskich poza Unią Europejską oraz zatrudnienie związane z produktem cienkowarstwowym, który nie wchodzi w zakres przedmiotowego dochodzenia.
(246)
Pomimo przedstawionych wątpliwości, jeżeli nawet do analizy wpływu środków zastosowano wyjściowe szacunki, należy przedstawić następujące uwagi. Szacunki obejmują miejsca pracy w europejskim sektorze energii fotowoltaicznej w 2011 r., co wiązało się z bardzo dużą liczbą instalacji fotowoltaicznych w EU w tym roku (około 20 GW). Można racjonalnie przyjąć, że w świetle spadku liczby instalacji, które osiągnęły około 17,5 GW w okresie objętym dochodzeniem oraz 15 GW w 2012 r., odpowiednio spadła liczba miejsc pracy szczególnie na rynku niższego szczebla, ponieważ są one bezpośrednio powiązane z poziomem instalacji. W tym kontekście w ogólnodostępnej prasie specjalistycznej wskazano, że w Niemczech, będących największym rynkiem krajowym, zatrudnienie w sektorze energii fotowoltaicznej w latach 2011-2012 spadło z 128 000 do 100 000 miejsc pracy, z uwzględnieniem miejsc pracy po stronie producentów. Ponadto w dochodzeniu pojawiły się poważne wątpliwości dotyczące tego, czy podane wartości liczbowe dotyczyły wyłącznie etatów w pełnym wymiarze godzin związanych jedynie z przemysłem fotowoltaicznym. Jeżeli chodzi o tę kwestię, w toku dochodzenia ujawniono, że szczególnie na rynku niższego szczebla (instalacje) działalność fotowoltaiczna stanowi zasadniczo jedynie element znacznie szerszej działalności gospodarczej, a taka podstawowa działalność gospodarcza obejmuje zwykle instalacje grzewcze lub instalacje wytwarzające energię elektryczną, instalacje wodno-kanalizacyjne itp.
(247)
W świetle powyższego prawdopodobne jest, że nałożenie środków może doprowadzić do wzrostu cen produktu objętego dochodzeniem w Unii, co w perspektywie krótkoterminowej może generować mniejszą liczbę instalacji fotowoltaicznych. Negatywny wpływ na miejsca pracy w tej części rynku może nastąpić jedynie w ograniczonym stopniu, co wynika z poniższych informacji. Po pierwsze, w przypadku przynajmniej niektórych instalatorów działalność związana z energią fotowoltaiczną stanowi jedynie część prowadzonej przez nich działalności gospodarczej, a poza tym ma charakter sezonowy. Dlatego też instalatorzy powinni być w stanie kontynuować pozostałą działalność w przypadku ograniczonego popytu na instalacje fotowoltaiczne. Ponieważ cele dotyczące energii odnawialnej i efektywności energetycznej uzgodnione na poziomie UE są prawnie wiążące dla państw członkowskich, należy oczekiwać, że ograniczony popyt na instalacje wykorzystujące energię słoneczną przełoży się na wzrost popytu na inne formy odnawialnej energii elektrycznej i efektywności energetycznej. Wielu pracowników w sektorze niższego szczebla prawdopodobnie posiada umiejętności niezbędne do korzystania ze wzrostu popytu w takich pokrewnych sektorach. Po drugie, w świetle istniejących zysków na rynku niższego szczebla (zob. motyw 242 powyżej) instalatorzy powinni być w stanie pokryć część podwyżki cen, ograniczając w ten sposób wpływ na ceny końcowe oraz na popyt na instalacje fotowoltaiczne.
(248)
Niezależnie od nałożenia ceł, w ogólnodostępnych prognozach dotyczących popytu na instalacje fotowoltaiczne wskazuje się na możliwe zmniejszenie popytu w 2013 r. z rocznymi instalacjami rzędu 9,8 GW-16,5 GW w 2013 r., co prawdopodobnie będzie miało negatywny wpływ na wiele miejsc pracy na rynku niższego szczebla.
(249)
Należy wreszcie zauważyć, że taki wzrost cen produktów fotowoltaicznych prawdopodobnie nastąpiłby niezależnie od okoliczności, ponieważ wydaje się, że produkcja ChRL zaopatrująca rynek unijny przynosi stosunkowo duże straty, a sytuacja taka jest nie do utrzymania w dłużej perspektywie.
(250)
W świetle powyższego wstępnie stwierdza się, że wpływ ceł antydumpingowych na podmioty działające na rynku niższego szczebla byłby w ograniczonym stopniu negatywny w perspektywie krótkoterminowej ze względu na większy spadek liczby instalacji niż w przypadku przeciwnego scenariusza nieprzewidującego ceł, opracowanego przez ważne ośrodki badawcze, oraz w stopniu, w jakim cło nie może zostać pokryte przez operatorów działających na rynku niższego szczebla. Pomimo możliwego spadku popytu na instalacje fotowoltaiczne instalatorzy powinni być w stanie kontynuować pozostałą część działalności, niezależnie od tego, czy dotyczy ona innych źródeł czystej energii czy głównej działalności gospodarczej instalatorów, o której mowa powyżej.
6. Interes użytkowników końcowych (konsumentów)
(251)
Nie otrzymano uwag od żadnych stron bezpośrednio reprezentujących interesy użytkowników końcowych, takich jak stowarzyszenia konsumentów. W tym przypadku rozróżnia się dwa rodzaje użytkowników końcowych: konsumenci (gospodarstwa domowe) i pozostali użytkownicy końcowi (np. instytucje, przedsiębiorstwa). W toku dochodzenia wykazano, że jedynie około jedna czwarta istniejących w Unii instalacji fotowoltaicznych (mniejsze instalacje montowane na dachach) została zamówiona przez konsumentów. Pozostałe instalacje (znacznie większe, umieszczane na ziemi instalacje przemysłowe i komercyjne) zostały zamówione przez pozostałych użytkowników końcowych.
(252)
Niektóre strony twierdziły, że w przypadku nałożenia ceł antydumpingowych konsumenci odczuliby wzrost cen modułów fotowoltaicznych. Chociaż można spodziewać się pewnego wzrostu cen modułów fotowoltaicznych na rynku UE wskutek nałożenia ceł, wpływ na konsumentów i pozostałych użytkowników końcowych prawdopodobnie byłby jedynie ograniczony, ponieważ dochodzenie wykazało, że cena modułu stanowi do 50 % całkowitych kosztów instalacji fotowoltaicznej. W świetle marż zysku pobieranych przez podmioty realizujące projekty i instalatorów można racjonalnie przyjąć, że ewentualny wzrost ceny modułów dla konsumenta może zostać przynajmniej częściowo pokryty, a tym samym złagodzony. Na podstawie dostępnych danych wstępnie stwierdza się, że środki na proponowanym poziomie cła zostaną przynajmniej częściowo wchłonięte przez łańcuch dostaw, a zatem nie muszą doprowadzić do wzrostu cen detalicznych dla konsumentów.
(253)
Należy ponadto zauważyć że jeżeli cła nie zostaną nałożone, konsumentom może pozostać tylko jedno źródło dostaw modułów ze względu na prawdopodobne zniknięcie przemysłu unijnego. W takim scenariuszu chińscy producenci eksportujący mogliby jeszcze bardzie wzmocnić swoją i tak bardzo silną pozycję na rynku, co mogłoby również spowodować wzrost cen w perspektywie krótko- lub średnioterminowej ze szkodą dla konsumentów/użytkowników końcowych. W każdym przypadku, jak stwierdzono powyżej, wzrost cen prawdopodobnie nastąpiłby niezależnie od okoliczności, ponieważ produkcja ChRL przynosi straty.
(254)
Na podstawie powyższego wstępnie stwierdza się, że nałożenie środków miałoby zasadniczo ograniczony wpływ na konsumentów i użytkowników końcowych. Powyższe stwierdza się niezależnie od znaczenia krajowych systemów wsparcia dla stymulowania popytu na instalacje fotowoltaiczne, o czym mowa w motywie 182 powyżej. Jeżeli krajowe systemy wsparcia zostaną dostosowane do wyższych cen paneli fotowoltaicznych (za pomocą wyższych taryf gwarantowanych), konsumenci mogą nie odczuć żadnych skutków.
7. Inne argumenty
(255)
Niektóre strony twierdziły, że przemysł unijny nie jest w stanie zapewnić dostaw ilości niezbędnych na potrzeby rynku UE, a zatem, jeżeli cła antydumpingowe zostaną nałożone, powstanie poważne ryzyko wystąpienia niedoborów w UE, co może spowodować dalszą podwyżkę cen produktu objętego postępowaniem.
(256)
W toku dochodzenia ustalono, że argument ten jest bezpodstawny. Od 2009 r. przemysł unijny nie wykorzystuje w pełni swoich mocy produkcyjnych. W okresie objętym dochodzeniem wykorzystanie unijnych mocy produkcyjnych w zakresie modułów osiągnęło poziom 41 %, przy czym dostępne były dodatkowe niewykorzystane moce o wartości około 5,7 GW; wykorzystanie unijnych mocy produkcyjnych w zakresie ogniw osiągnęło poziom 63 %, przy czym dostępne były dodatkowe niewykorzystane moce o wartości około 1,2 GW, natomiast wykorzystanie unijnej mocy produkcyjnej w zakresie płytek osiągnęło poziom 55 %, przy czym dostępne były dodatkowe niewykorzystane moce o wartości około 1,6 GW. Dzięki niewykorzystanym mocom produkcyjnym przemysł unijny byłby zatem w stanie konkurować o dodatkową część rynku w perspektywie krótkoterminowej. Ponadto można racjonalnie przyjąć, że w perspektywie średnioterminowej przemysł unijny zwiększy swoje moce produkcyjne, aby móc osiągnąć lepsze korzyści skali i umożliwić dalsze obniżki cen. Ponadto na świecie istnieją również inne źródła dostaw, które są dostępne na rynku unijnym i które będą w stanie konkurować na rynku unijnym w przypadku spadku przywozu chińskich produktów. Dochodzenie wykazało, że istniejące wolne moce produkcyjne w przypadku produkcji pozaunijnej, innej niż chińska, wyniosły w okresie objętym dochodzeniem 5,6 GW w przypadku modułów, 6 GW w przypadku ogniw i 6 GW w przypadku płytek. Stwierdza się zatem, że całkowite niewykorzystane moce produkcyjne UE i producentów trzecich spoza UE są wystarczające, aby w perspektywie krótkoterminowej uzupełnić braki powstałe w wyniku ewentualnego spadku przywozu z Chin w świetle popytu na instalacje fotowoltaiczne w UE przewidywane na 2013 r. (9,8 GW-16,5 GW) i 2014 r. (9 GW-17,1 GW) przez główne ośrodki badawcze, takie jak EPIA.
(257)
Niektóre strony twierdziły również, że nałożenie ceł antydumpingowych na produkt objęty postępowaniem będzie szkodliwe dla rozwoju rynku energii fotowoltaicznej w Europie, przez co nie zostaną osiągnięte cele strategii „Europa 2020” dotyczące odnawialnych źródeł energii i redukcji emisji gazów cieplarnianych w EU.
(258)
Po pierwsze, cele wyznaczone na 2020 r. nie opierają się wyłącznie na energii słonecznej. Równie istotne są inne rodzaje czystej energii, takie jak: energia wiatrowa, energia z biomasy, energia wodna itp. Ponieważ w celach wyznaczonych na 2020 r. nie przewiduje się żadnych konkretnych wartości procentowych w odniesieniu do energii słonecznej, oczekuje się, że nieznacznie mniejsza liczba instalacji fotowoltaicznych nie spowoduje wzrostu ogólnych kosztów realizacji strategii „Europa 2020”. Ponadto cena paneli słonecznych stanowi jedynie jeden z wielu czynników o podstawowym znaczeniu dla rozwoju przemysłu energii fotowoltaicznej w Europie. Równie ważne są: korzystne ramy prawne i finansowe na poziomie europejskim i krajowym, lepszy dostęp do finansowania projektów dotyczących energii odnawialnej oraz inwestycje przeznaczone na badania i rozwój. Jeżeli chodzi o finansowanie inwestycji w energię słoneczną, nałożenie ceł poprawi sytuację przemysłu unijnego i sektora energii fotowoltaicznej ogółem. W rezultacie prawdopodobnie nastąpi również zwiększenie dostępu do kapitału zarówno dla przemysłu unijnego, jak i inwestorów w sektorze energii fotowoltaicznej. Ponadto przypomina się, że celem cła nie jest wyeliminowanie przywozu z Chin, lecz przywrócenie uczciwej konkurencji. Jeżeli cena produktu objętego postępowaniem wzrośnie, w świetle dowodów dotyczących zysków osiąganych na rynku niższego szczebla można założyć, że wzrost cen zostanie częściowo pokryty przez podmioty działające na rynku niższego szczebla. Cena modułów nie powinna zatem znacznie wzrosnąć dla użytkowników końcowych/konsumentów i możliwe jest utrzymanie przewidywanego zakresu popytu na instalacje fotowoltaiczne.
(259)
Na podstawie powyższego wstępnie stwierdza się, że nałożenie środków zasadniczo nie wywarłoby znaczącego negatywnego wpływu na inne strategie UE.
8. Wniosek dotyczący interesu Unii
(260)
Ogólny pozytywny wpływ na przemysł unijny przeważa nad możliwymi negatywnymi skutkami dla innych podmiotów na rynku energii fotowoltaicznej, w tym dla konsumentów/innych użytkowników końcowych.
(261)
W świetle powyższego wstępnie stwierdza się, na podstawie dostępnych informacji dotyczących interesu Unii, że nie ma istotnych argumentów przeciwko wprowadzeniu środków tymczasowych w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z ChRL.
G. TYMCZASOWE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
(262)
Biorąc pod uwagę wnioski dotyczące dumpingu, szkody, związku przyczynowego i interesu Unii, należy wprowadzić tymczasowe środki antydumpingowe, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi unijnemu przez przywóz towarów po cenach dumpingowych.
1. Poziom usuwający szkodę
(263)
Do celów określenia poziomu wspomnianych środków pod uwagę wzięto ustalone marginesy dumpingu oraz kwotę należności celnych niezbędną do usunięcia szkody poniesionej przez producentów unijnych, jednak nie przekraczając ustalonych marginesów dumpingu.
(264)
Przy obliczaniu kwoty należności celnych niezbędnych do usunięcia skutków dumpingu wyrządzającego szkodę uznano, że środki powinny umożliwić przemysłowi unijnemu pokrycie kosztów produkcji oraz osiągnięcie ze sprzedaży produktu podobnego w Unii takiego zysku przed opodatkowaniem, jaki byłby możliwy do osiągnięcia dla tego rodzaju przemysłu w normalnych warunkach konkurencji, czyli gdyby nie istniał przywóz towarów po cenach dumpingowych. Na podstawie informacji przedstawionych w skardze za odpowiednie minimum, jakiego mógłby spodziewać się przemysł unijny, gdyby nie istniał dumping wyrządzający szkodę, można zatem uznać marżę zysku w wysokości 10 % obrotu.
(265)
Na tej podstawie obliczono cenę produktu podobnego niewyrządzającą szkody przemysłowi unijnemu. Cenę niewyrządzającą szkody otrzymano poprzez dodanie wyżej wspomnianego marginesu zysku wynoszącego 10 % do kosztów produkcji poniesionych w okresie objętym dochodzeniem przez producentów unijnych objętych próbą.
(266)
Niezbędną podwyżkę cen ustalono następnie na podstawie porównania średniej ważonej ceny importowej objętych próbą współpracujących producentów eksportujących w ChRL, ustalonej na potrzeby obliczenia podcięcia cenowego i należycie dostosowanej do kosztów przywozu i cła przywozowego, ze średnią ważoną niewyrządzającą szkody ceną produktu podobnego sprzedawanego przez producentów unijnych objętych próbą na rynku unijnym w okresie objętym dochodzeniem. Wszelkie różnice wynikające z tego porównania zostały następnie wyrażone w postaci odsetka średniej ważonej wartości importowej CIF.
2. Środki tymczasowe
(267)
W świetle powyższych wniosków i zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego stwierdza się, że należy wprowadzić tymczasowe środki antydumpingowe w odniesieniu do przywozu modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw i płytek) pochodzących lub wysyłanych z ChRL na poziomie ustalonego marginesu dumpingu lub marginesu szkody, w zależności od tego, która wartość jest niższa, zgodnie z zasadą niższego cła.
(268)
Biorąc pod uwagę wysoki poziom współpracy chińskich producentów eksportujących, cło dla „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw” ustalono na poziomie najwyższego cła, jakie ma być nałożone na przedsiębiorstwa odpowiednio objęte próbą lub współpracujące w ramach dochodzenia. Cło dla „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw” będzie miało zastosowanie w odniesieniu do tych przedsiębiorstw, które nie współpracowały w ramach dochodzenia.
(269)
Dla wymienionych w załączniku chińskich przedsiębiorstw współpracujących nieobjętych próbą ustala się stawkę cła tymczasowego na poziomie średniej ważonej stawek dla przedsiębiorstw objętych próbą.
(270)
Proponowane stawki tymczasowych ceł antydumpingowych są następujące:
Przedsiębiorstwo
Margines dumpingu
Margines szkody
Stawka celna
Changzhou Trina Solar Energy Co., Ltd.
Trina Solar (Changzhou) Science and Technology Co., Ltd.
93,3 %
51,5 %
51,5 %
Delsolar (Wujiang) Co., Ltd.
112,6 %
67,9 %
67,9 %
Jiangxi LDK Solar Hi-Tech Co. Ltd.
LDK Solar Hi-Tech (Hefei) Co. Ltd.
LDK Solar Hi-Tech (Nanchang) Co., Ltd.
LDK Solar Hi-Tech (Suzhou) Co Ltd.
88,4 %
55,9 %
55,9 %
JingAo Solar Co. Ltd.
Shanghai JA Solar Technology Co. Ltd.
JA Solar Technology Yangzhou Co. Ltd.
Shanghai Jinglong Solar Energy Technology Co. Ltd.
Hefei JA Solar Technology Co. Ltd.
99,0 %
58,7 %
58,7 %
Jinzhou Yangguang Energy Co., Ltd.
Jinzhou Rixin Silicon Materials Co., Ltd.
Jinzhou Youhua Silicon Materials Co., Ltd.
Jinzhou Huachang Photovoltaic Technology Co., Ltd.
Jinzhou Jinmao Photovoltaic Technology Co., Ltd.
48,1 %
38,3 %
38,3 %
Wuxi Suntech Power Co., Ltd.
Luoyang Suntech Power Co. Ltd.
Suntech Power Co., Ltd.
Wuxi Sun-Shine Power Co., Ltd.
Zhenjiang Ren De New Energy Science Technology Co., Ltd.
Zhenjiang Rietech New Energy Science Technology Co., Ltd.
71,5 %
48,6 %
48,6 %
Yingli Energy (China) Co. Ltd.
Hainan Yingli New Energy Resources Co. Ltd.
Baoding Tianwei Yingli New Energy Resources Co. Ltd.
96,2 %
37,3 %
37,3 %
Inne przedsiębiorstwa współpracujące (załącznik)
88,5 %
47,6 %
47,6 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
112,6 %
67,9 %
67,9 %
(271)
Powyższe środki antydumpingowe ustala się tymczasowo w postaci stawek celnych ad valorem.
(272)
Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały określone na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną w toku dochodzenia w odniesieniu do tych przedsiębiorstw. Wspomniane stawki celne (w odróżnieniu od ogólnokrajowego cła mającego zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”) mają zatem wyłączne zastosowanie do przywozu produktów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i wyprodukowanych przez dane przedsiębiorstwa, tj. przez konkretne wymienione podmioty prawne. Przywożone produkty wytworzone przez inne przedsiębiorstwa, których nazwa i adres nie zostały wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, łącznie z podmiotami powiązanymi z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, nie mogą korzystać z tych stawek i podlegają stawce cła stosowanej względem „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.
(273)
Wszelkie wnioski o zastosowanie wspomnianych indywidualnych stawek cła antydumpingowego dla przedsiębiorstw (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po utworzeniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) należy kierować do Komisji (8) wraz ze wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności dotyczącymi wszelkich zmian w zakresie działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją, sprzedażą krajową i eksportową, wynikających np. z wyżej wspomnianej zmiany nazwy lub zmiany podmiotu zajmującego się produkcją lub sprzedażą. W razie potrzeby rozporządzenie zostanie odpowiednio zmienione poprzez uaktualnienie wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek cła.
(274)
Aby zapewnić należyte egzekwowanie cła antydumpingowego, poziom cła dla wszystkich pozostałych przedsiębiorstw powinien mieć zastosowanie nie tylko do niewspółpracujących producentów eksportujących, lecz również do tych producentów, którzy nie dokonywali żadnego wywozu do Unii w okresie objętym dochodzeniem.
(275)
Jak wspomniano w sekcji 5 zawiadomienia o wszczęciu postępowania, Komisja jest w trakcie ustalania, czy cały przywóz produktu objętego postępowaniem może być uważany za pochodzący z ChRL. Ma to szczególne znaczenie w przypadku modułów, które mogą zawierać komponenty i części pochodzące z innych państw. Zgodnie z art. 1 ust. 3 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego za państwo wywozu można uznać także kraj pośredni. Należy również zauważyć, że skarga dotyczy przywozu z ChRL, bez podania jego pochodzenia. Poza tym przeprowadzone przez Stany Zjednoczone dochodzenia antydumpingowe i związane z nakładaniem środków wyrównawczych, dotyczące tego samego produktu wywożonego z Chin, ujawniły złożoność operacji związanych z produkcją i montażem, które czasem mogą, lecz nie muszą nadawać pochodzenie (9). W świetle powyższych rozważań i bez uszczerbku dla ustaleń, które zostaną dokonane w tej sprawie na końcowym etapie, uważa się za właściwe, aby środki tymczasowe obejmowały produkt objęty dochodzeniem pochodzący lub wysyłany z ChRL, chyba że dany produkt stanowi produkt przewożony w tranzycie w rozumieniu art. V GATT.
(276)
Jak wspomniano powyżej w motywie 3, rozporządzeniem (UE) nr 182/2013 Komisja objęła rejestracją przywóz produktu objętego postępowaniem pochodzącego i wysyłanego z ChRL. Uczyniono to z uwagi na możliwe stosowanie środków antydumpingowych i wyrównawczych z mocą wsteczną na mocy art. 10 ust. 4 rozporządzenia podstawowego i art. 16 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej („podstawowe rozporządzenie antysubsydyjne”) (10).
(277)
Jeżeli chodzi o niniejsze dochodzenie antydumpingowe oraz w świetle powyższych ustaleń, należy znieść rejestrację przywozu do celów dochodzenia antydumpingowego zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
(278)
Jeżeli chodzi o równoległe postępowanie antysubsydyjne wszczęte przez Komisję na podstawie art. 10 podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego w drodze zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 8 listopada 2012 r. (11), należy kontynuować rejestrację przywozu zgodnie z art. 24 ust. 5 podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego.
(279)
Na tym etapie postępowania nie można podjąć żadnej decyzji w sprawie ewentualnego stosowania środków antydumpingowych z mocą wsteczną.
(280)
Biorąc pod uwagę wyjątkowe okoliczności niniejszego postępowania, a zwłaszcza, że dotyczy ono produktu skierowanego na rynek, który potrzebuje stabilności dostaw w krótkim okresie, uznaje się za odpowiednie stopniowe wprowadzanie tymczasowych środków antydumpingowych. Ponieważ przemysł unijny poniósł szkodę szczególnie w następstwie nieuczciwych praktyk handlowych ze strony przedmiotowego kraju w okresie objętym dochodzeniem, producenci unijni nie mogą natychmiast zapewnić niezbędnych dostaw, jeżeli w następstwie środków spadnie poziom przywozu. Stopniowe wprowadzanie środków antydumpingowych pozwoli przemysłowi unijnemu na podwyższenie dostaw w krótkim okresie. Również dzięki wystarczającej ilości czasu na zwiększenie wielkości produkcji przez przemysł unijny, dostępność produktu objętego postępowaniem pozostałaby na odpowiednim poziomie umożliwiającym zaspokojenie popytu konsumentów. Za stosowne uznaje się zatem wprowadzenie stawki celnej w dwóch etapach.
I. PRZEPISY KOŃCOWE
(281)
Aby zapewnić dobre zarządzanie, należy ustalić okres, w którym zainteresowane strony, które zgłosiły się w terminie określonym w rozporządzeniu, mogłyby przedstawić swoje opinie na piśmie oraz złożyć wniosek o przesłuchanie. Ponadto należy podkreślić, iż ustalenia w sprawie nałożenia cła dokonane na potrzeby niniejszego rozporządzenia mają charakter tymczasowy i mogą zostać ponownie rozważone do celów wszelkich ostatecznych ceł,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Niniejszym nakłada się tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz modułów lub paneli fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego oraz ogniw i płytek w rodzaju stosowanych w modułach lub panelach fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego (ogniwa i płytki o grubości nieprzekraczającej 400 mikrometrów), objętych obecnie kodami CN ex 3818 00 10, ex 8501 31 00, ex 8501 32 00, ex 8501 33 00, ex 8501 34 00, ex 8501 61 20, ex 8501 61 80, ex 8501 62 00, ex 8501 63 00, ex 8501 64 00 i ex 8541 40 90 (kody TARIC 3818001011, 3818001019, 8501310081, 8501310089, 8501320041, 8501320049, 8501330061, 8501330069, 8501340041, 8501340049, 8501612041, 8501612049, 8501618041, 8501618049, 8501620061, 8501620069, 8501630041, 8501630049, 8501640041, 8501640049, 8541409021, 8541409029, 8541409031 i 8541409039), pochodzących lub wysyłanych z Chińskiej Republiki Ludowej, chyba że stanowią one produkt przewożony w tranzycie w rozumieniu art. V GATT.
Z definicji produktu objętego postępowaniem wyklucza się następujące rodzaje produktów:
-
przenośne ładowarki solarne składające się z mniej niż sześciu ogniw, dostarczające energię elektryczną do urządzeń lub ładujące akumulatory,
-
cienkowarstwowe produkty fotowoltaiczne,
-
produkty fotowoltaiczne z krzemu krystalicznego trwale wbudowane do urządzeń elektrycznych spełniających inną funkcję niż wytwarzanie energii elektrycznej i wykorzystujących energię elektryczną wytwarzaną przez wbudowane ogniwo lub ogniwa fotowoltaiczne z krzemu krystalicznego.
2. Stawka tymczasowego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, jest następująca dla produktów opisanych w ust. 1 i wytworzonych przez poniższe przedsiębiorstwa:
(i)
od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia do 5 sierpnia 2013 r.:
Przedsiębiorstwo
Stawka celna
Wszystkie przedsiębiorstwa
11,8 %
(ii)
od 6 sierpnia 2013 r.:
Przedsiębiorstwo
Stawka celna
Dodatkowy kod TARIC
Changzhou Trina Solar Energy Co., Ltd.
Trina Solar (Changzhou) Science and Technology Co., Ltd.
51,5 %
B791
Delsolar (Wujiang) Co., Ltd.
67,9 %
B792
Jiangxi LDK Solar Hi-Tech Co. Ltd.
LDK Solar Hi-Tech (Hefei) Co. Ltd.
LDK Solar Hi-Tech (Nanchang) Co., Ltd.
LDK Solar Hi-Tech (Suzhou) Co Ltd.
55,9 %
B793
JingAo Solar Co. Ltd.
Shanghai JA Solar Technology Co. Ltd.
JA Solar Technology Yangzhou Co. Ltd.
Shanghai Jinglong Solar Energy Technology Co. Ltd.
Hefei JA Solar Technology Co. Ltd.
58,7 %
B794
Jinzhou Yangguang Energy Co., Ltd.
Jinzhou Rixin Silicon Materials Co., Ltd.
Jinzhou Youhua Silicon Materials Co., Ltd.
Jinzhou Huachang Photovoltaic Technology Co., Ltd.
Jinzhou Jinmao Photovoltaic Technology Co., Ltd.
38,3 %
B795
Wuxi Suntech Power Co., Ltd.
Luoyang Suntech Power Co. Ltd.
Suntech Power Co., Ltd.
Wuxi Sun-Shine Power Co., Ltd.
Zhenjiang Ren De New Energy Science Technology Co., Ltd.
Zhenjiang Rietech New Energy Science Technology Co., Ltd.
48,6 %
B796
Yingli Energy (China) Co. Ltd
Hainan Yingli New Energy Resources Co. Ltd.
Baoding Tianwei Yingli New Energy Resources Co. Ltd.
37,3 %
B797
Przedsiębiorstwa wymienione w załączniku
47,6 %
Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
67,9 %
B999
3. Dopuszczenie do swobodnego obrotu na terenie Unii produktu, o którym mowa w ust. 1, uwarunkowane jest wpłaceniem zabezpieczenia w wysokości kwoty cła tymczasowego.
4. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
Artykuł 2
Nie naruszając przepisów art. 20 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009, zainteresowane strony mogą zwrócić się o ujawnienie szczegółowych informacji leżących u podstawy istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których przyjęto niniejsze rozporządzenie, przedstawić swoje opinie na piśmie i wystąpić o możliwość złożenia przed Komisją ustnych wyjaśnień w ciągu jednego miesiąca od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Zgodnie z art. 21 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 zainteresowane strony mogą przedstawiać uwagi dotyczące zastosowania niniejszego rozporządzenia przez okres jednego miesiąca od daty jego wejścia w życie.
Artykuł 3
W rozporządzeniu (UE) nr 182/2013 wprowadza się następujące zmiany:
1)
dodaje się nową część G i nowy motyw 22 w brzmieniu:
„G. ZAPRZESTANIE REJESTRACJI DO CELÓW OCHRONY PRZED PRZYWOZEM TOWARÓW PO CENACH DUMPINGOWYCH;
(22)
Z dniem 6 czerwca 2013 r. tymczasowe cło antydumpingowe zapewnia ochronę przed przywozem towarów po cenach dumpingowych. Nie ma już zatem konieczności rejestrowania przywozu do celów ochrony przed przywozem towarów po cenach dumpingowych.”;
2)
w art. 1 ust. 1 skreśla się słowa „art. 14 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 i”.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 1 obowiązuje przez okres sześciu miesięcy.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 4 czerwca 2013 r.