PROVÁDĚCÍ NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) č. 710/2014
ze dne 23. června 2014,
kterým se stanoví prováděcí technické normy, pokud jde o podmínky uplatňování postupu společného rozhodování o požadavcích obezřetnosti pro konkrétní instituce podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2013/36/EU
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na směrnici Evropského parlamentu a Rady 2013/36/EU ze dne 26. června 2013 o přístupu k činnosti úvěrových institucí a o obezřetnostním dohledu nad úvěrovými institucemi a investičními podniky, o změně směrnice 2002/87/ES a zrušení směrnic 2006/48/ES a 2006/49/ES (1), a zejména na čl. 113 odst. 5 třetí pododstavec uvedené směrnice,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Efektivní výměna náležitých informací má zásadní význam pro dosažení společného rozhodnutí o kapitálové přiměřenosti, o opatřeních dohledu ve vztahu k likviditě, o úrovni požadavků na likviditu a kapitál pro jednotlivé instituce skupiny a skupinu jako celek.
(2)
K tomu, aby byl postup společného rozhodování uplatňován jednotně, je důležité přesně vymezit jednotlivé kroky. Přesně vymezený postup též zjednodušuje výměnu informací, napomáhá vzájemnému porozumění, rozvíjí vztahy mezi orgány dohledu a podporuje účinný dohled.
(3)
Za účelem posouzení rizik a profilu rizika likvidity skupiny institucí by orgán vykonávající dohled na konsolidovaném základě (dále jen „konsolidující orgán dohledu“) měl mít přehled o činnostech vykonávaných všemi institucemi v rámci této skupiny, včetně institucí působících mimo Unii. K tomu, aby příslušné orgány v Unii mohly posoudit globální rizika dané skupiny, by proto měla být podporována součinnost mezi nimi a orgány dohledu z třetích zemí.
(4)
Velmi důležité je včas a realisticky naplánovat postup společného rozhodování. Každý zúčastněný příslušný orgán by měl konsolidujícímu orgánu dohledu včas poskytnout relevantní údaje. K tomu, aby byla individuální posouzení prezentována a interpretována konzistentním a jednotným způsobem, je nezbytné zavést společný vzor, podle nějž budou předkládány výsledky procesu dohledu a hodnocení týkající se konkrétních institucí.
(5)
V zájmu jednotnosti uplatňování by měly být určeny kroky, které je nutno při společném posuzování rizik a společném rozhodování provést, s tím, že některé úkoly lze v rámci těchto postupů provádět současně a některé postupně.
(6)
K usnadnění přijímání společných rozhodnutí je důležité, aby spolu příslušné orgány zapojené do rozhodovacího procesu vedly dialog, a to zejména před dokončením zpráv o hodnocení rizik a přijetím společných rozhodnutí.
(7)
Konsolidující orgán dohledu by měl poskytnout příslušným orgánům všechny relevantní informace, které jsou nezbytné pro přípravu jejich individuálního posouzení rizik a dosažení společného rozhodnutí o kapitálové přiměřenosti a požadavcích na likviditu.
(8)
Základním dokumentem, jenž příslušným orgánům umožňuje udělat si obrázek o celkovém rizikovém profilu bankovní skupiny a zaznamenat výsledek jeho posouzení, tak aby mohly dospět ke společnému rozhodnutí o kapitálové přiměřenosti a o požadované úrovni kapitálu, kterou má skupina udržovat, je zpráva o posouzení rizik. Důležitým dokumentem, jenž příslušným orgánům umožňuje udělat si obrázek o celkovém profilu likvidity skupiny a zaznamenat výsledek jeho posouzení, je zpráva o posouzení profilu rizika likvidity, jemuž je skupina vystavena. Má-li být posouzení celkového rizika a rizika likvidity skupiny prezentováno jednotným způsobem, který by napomohl smysluplným jednáním mezi příslušnými orgány a umožnil spolehlivé posouzení rizik, jimž čelí bankovní skupiny působící v přeshraničním měřítku, měly by být vypracovány společné vzory těchto zpráv.
(9)
Výsledky procesu dohledu a hodnocení podle článku 97 směrnice 2013/36/EU lze v členských státech dokumentovat odlišně v závislosti na provedení daného článku do vnitrostátních právních předpisů s tím, že je současně nutno brát v úvahu obecné pokyny Evropského orgánu dohledu (Evropského orgánu pro bankovnictví, „EBA“) vydané v souladu s čl. 107 odst. 2 směrnice 2013/36/EU; standardní vzory by nicméně měly stanovit jednotný formát, v kterém budou zjištění a výsledky procesu dohledu oznamovány pro účely dosažení společného rozhodnutí.
(10)
Zpráva o hodnocení skupinového rizika ani zpráva o hodnocení skupinového rizika likvidity by se neměly omezovat na pouhou sumarizaci individuálních posouzení, jež provádějí příslušné orgány. Obě zprávy by měly sloužit jako nástroj k provedení společného posouzení rizik celé skupiny a k analýze interakcí uvnitř skupiny.
(11)
Budou-li nastaveny přesné postupy, jimiž se bude řídit strukturování obsahu a formulace společného rozhodnutí, mělo by tím být zajištěno, že společná rozhodnutí budou podrobně odůvodněna, a mělo by se tím zjednodušit jejich monitorování a vymáhání.
(12)
S cílem zpřesnit postup, jenž má následovat po dosažení společného rozhodnutí, a s cílem zajistit transparentnost při zpracování výsledků rozhodování, a případně též zjednodušit vhodná navazující opatření by měly být zavedeny standardy, jimiž se bude řídit oznamování podrobně odůvodněného společného rozhodnutí a monitoring jeho uplatňování.
(13)
V zájmu jednotného a transparentního přístupu, náležitého zapojení příslušných orgánů a oznamování výsledků by měl být zaveden postup, jímž se bude řídit aktualizace společných rozhodnutí.
(14)
Součástí postupu společného rozhodování podle článku 113 směrnice 2013/36/EU je postup pro případ, že společného rozhodnutí není dosaženo. K tomu, aby byla tato část postupu uplatňována jednotně, aby byla formulována podrobně odůvodněná rozhodnutí a zohledňovány názory a výhrady, jež vyjádří hostitelský orgán dohledu, měly by být zavedeny standardy, jimiž se budou řídit jednak lhůty přijímání rozhodnutí v případě nedosažení společného rozhodnutí, jednak oznamování podrobností z těchto rozhodnutí.
(15)
Toto nařízení vychází z návrhu prováděcích technických norem předložených Komisi orgánem EBA.
(16)
Orgán EBA uskutečnil o těchto návrzích prováděcích technických norem, z nichž toto nařízení vychází, otevřené veřejné konzultace, analyzoval potenciální související náklady a přínosy a vyžádal si stanovisko skupiny subjektů působících v bankovnictví zřízenou podle článku 37 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1093/2010 (2),
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
KAPITOLA I
PŘEDMĚT A DEFINICE
Článek 1
Předmět
Toto nařízení specifikuje následující postupy společného rozhodování uvedené v článku 113 směrnice 2013/36/EU:
a)
postup přijetí společného rozhodnutí o záležitostech uvedených v čl. 113 odst. 1 písm. a) s přihlédnutím k výjimkám podle článků 7, 10 nebo 15 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 575/2013 (3),
b)
postup přijetí společného rozhodnutí o záležitostech uvedených v čl. 113 odst. 1 písm. b) s přihlédnutím k výjimkám podle článků 6, 8 nebo 10 nařízení (EU) č. 575/2013 a k uplatňování požadavků na konsolidovaném základě podle čl. 11 odst. 3 uvedeného nařízení.
Článek 2
Definice
Pro účely tohoto nařízení se použijí tyto definice:
1)
„dotčenými příslušnými orgány“ se rozumí orgány příslušné k dohledu nad dceřinými podniky mateřské instituce v EU, mateřské finanční holdingové společnosti v EU nebo mateřské smíšené finanční holdingové společnosti v EU v členském státě;
2)
„dalšími příslušnými orgány“ se rozumí jakékoli z těchto orgánů:
a)
příslušné orgány, jež nejsou dotčenými příslušnými orgány,
b)
veřejné orgány nebo subjekty oficiálně uznané vnitrostátními právními předpisy, jež jsou vnitrostátními právními předpisy oprávněny k dohledu nad subjekty finančního sektoru definovanými v čl. 4 odst. 1 bodu 27 nařízení (EU) č. 575/2013, které působí v dotčeném členském státě a nejsou úvěrovou institucí ani investičním podnikem;
3)
„zprávou o dohledu a hodnocení“ se rozumí zpráva, jež zachycuje výsledek procesu dohledu a hodnocení podle článku 97 směrnice 2013/36/EU;
4)
„zprávou o hodnocení rizika likvidity“ se rozumí zpráva, jež zachycuje výsledek části procesu dohledu a hodnocení podle článku 97 směrnice 2013/36/EU týkající se rizika likvidity;
5)
„zprávou o hodnocení skupinového rizika“ se rozumí zpráva obsahující posouzení rizika skupiny institucí uvedená v čl. 113 odst. 2 písm. a) směrnice 2013/36/EU;
6)
„zprávou o hodnocení skupinového rizika likvidity“ se rozumí zpráva obsahující posouzení profilu rizika likvidity skupiny institucí uvedená v čl. 113 odst. 2 písm. b) směrnice 2013/36/EU;
7)
„společným rozhodnutím o kapitálu“ se rozumí společné rozhodnutí o záležitostech uvedených v čl. 1 písm. a);
8)
„společným rozhodnutím o likviditě“ se rozumí společné rozhodnutí o záležitostech uvedených v čl. 1 písm. b).
KAPITOLA II
POSTUP SPOLEČNÉHO ROZHODOVÁNÍ
Článek 3
Plánování jednotlivých kroků postupu společného rozhodování
1. Před zahájením postupu společného rozhodování se konsolidující orgán dohledu a dotčené příslušné orgány dohodnou na harmonogramu kroků, podle něhož se má postupovat (dále jen „harmonogram společného rozhodnutí“). Není-li dosaženo dohody, stanoví tento harmonogram konsolidující orgán dohledu poté, co posoudí stanoviska a výhrady dotčených příslušných orgánů.
2. Harmonogram společného rozhodnutí musí být alespoň jednou ročně aktualizován a musí obsahovat tyto kroky:
a)
dohoda o účasti dalších příslušných orgánů a příslušných orgánů ze třetích zemí podle článku 4;
b)
předložení zpráv o dohledu a hodnocení a zpráv o hodnocení rizika likvidity dotčenými příslušnými orgány podle článku 5 a dodání příspěvků dalšími příslušnými orgány a zúčastněnými příslušnými orgány ze třetích zemí podle čl. 4 odst. 2;
c)
předložení návrhu zprávy o hodnocení skupinového rizika a návrhu zprávy o hodnocení skupinového rizika likvidity konsolidujícím orgánem dohledu dotčeným příslušným orgánům podle čl. 6 odst. 6 a dalším příslušným orgánům a příslušným orgánům ze třetích zemí podle čl. 4 odst. 3 a čl. 6 odst. 7;
d)
dialog podle článku 7, jenž probíhá mezi konsolidujícím orgánem dohledu a dotčenými příslušnými orgány a jehož předmětem jsou návrhy zpráv o hodnocení skupinového rizika a o hodnocení skupinového rizika likvidity;
e)
předložení zpráv o hodnocení skupinového rizika a o hodnocení skupinového rizika likvidity konsolidujícím orgánem dohledu dotčeným příslušným orgánům podle čl. 8 odst. 2 a dalším příslušným orgánům a příslušným orgánům ze třetích zemí podle čl. 4 odst. 3 a čl. 8 odst. 5;
f)
předložení příspěvků k návrhu společného rozhodnutí o kapitálu a k návrhu společného rozhodnutí o likviditě dotčenými příslušnými orgány konsolidujícímu orgánu dohledu podle čl. 9 odst. 1;
g)
předložení návrhů společných rozhodnutí o kapitálu a o likviditě konsolidujícím orgánem dohledu dotčeným příslušným orgánům podle čl. 10 odst. 6 a čl. 11 odst. 5;
h)
konzultace o návrzích společných rozhodnutí o kapitálu a o likviditě s mateřskou institucí v EU a institucemi skupiny v případě, že tak stanoví právní předpisy členského státu;
i)
dialog mezi konsolidujícím orgánem dohledu a dotčenými příslušnými orgány, jehož předmětem jsou návrhy společných rozhodnutí o kapitálu a o likviditě;
j)
přijetí společných rozhodnutí o kapitálu a o likviditě podle článku 12;
k)
oznámení společných rozhodnutí o kapitálu a o likviditě konsolidujícím orgánem dohledu a dotčenými příslušnými orgány mateřské instituci v EU a institucím skupiny podle článku 13;
l)
dohoda o harmonogramu plánování společného rozhodování na příští rok.
3. Harmonogram společného rozhodnutí splňuje všechny tyto požadavky:
a)
zohledňuje rozsah a složitost jednotlivých úkolů, přičemž přihlíží k velikosti, systémovému významu, povaze, rozsahu a složitosti aktivit skupiny, jakož i profilu jejího rizika;
b)
přihlíží co nejvíce k závazkům, jež konsolidující orgán dohledu a dotčené příslušné orgány přijmou v rámci programu dohledových šetření uvedeného v čl. 116 odst. 1 třetím pododstavci písm. c) směrnice 2013/36/EU.
4. V případě potřeby, zejména s ohledem na naléhavou mimořádnou aktualizaci podle článků 20 a 21, musí být harmonogram společného rozhodnutí revidován.
5. Konsolidující orgán dohledu a dotčené příslušné orgány sdělí institucím skupiny, za něž jsou odpovědné, orientační termín konzultace podle odst. 2 písm. h) o aspektech návrhů společných rozhodnutí, jestliže se konzultace těchto institucí týká.
Konsolidující orgán dohledu a dotčené příslušné orgány sdělí institucím skupiny, za něž jsou odpovědné, předpokládaný termín sdělení podle odst. 2 písm. k).
Článek 4
Účast dalších příslušných orgánů a příslušných orgánů ze třetích zemí v procesu posouzení skupinového rizika
1. Konsolidující orgán dohledu se může rozhodnout, že k účasti na přípravě zprávy o hodnocení skupinového rizika a zprávy o hodnocení skupinového rizika likvidity přizve další příslušné orgány a příslušné orgány ze třetích zemí. Toto rozhodnutí se odvíjí od významu pobočky či instituce v rámci skupiny a od jejího významu na místním trhu.
Účast uvedených orgánů podléhá požadavkům na důvěrnost rovnocenným požadavkům hlavy VII kapitoly 1 oddílu II směrnice 2013/36/EU, popřípadě článků 54 a 58 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/39/ES (4).
Rovnocennost posuzují konsolidující orgán dohledu a všechny dotčené příslušné orgány.
2. Pokud se konsolidující orgán dohledu rozhodne přizvat k účasti další příslušný orgán ve smyslu definice v čl. 2 odst. 2 nebo příslušný orgán ze třetí země, oba orgány se dohodnou o míře účasti tohoto dalšího příslušného orgánu nebo příslušného orgánu ze třetí země. Jsou povoleny dohody pro následující účely:
a)
předání příspěvků k přípravě zprávy o hodnocení skupinového rizika nebo o hodnocení skupinového rizika likvidity konsolidujícímu orgánu dohledu;
b)
připojení příspěvků uvedených v písmenu a) tohoto odstavce formou příloh k návrhu nebo konečné verzi zprávy o hodnocení skupinového rizika nebo o hodnocení skupinového rizika likvidity.
3. Pokud se konsolidující orgán dohledu rozhodne přizvat k účasti další příslušné orgány nebo příslušné orgány ze třetích zemí, neposkytne těmto orgánům návrh ani konečnou verzi zprávy o hodnocení skupinového rizika a o hodnocení skupinového rizika likvidity bez souhlasu všech dotčených příslušných orgánů.
4. Konsolidující orgán dohledu je povinen dotčené příslušné orgány v plném rozsahu informovat o tom, v jakém rozsahu, na jaké úrovni a jakou formou se další příslušné orgány a příslušné orgány ze třetích zemí účastní procesu hodnocení skupinového rizika a do jaké míry byly ve zprávě o hodnocení skupinového rizika zohledněny jejich příspěvky.
Článek 5
Příprava zprávy o dohledu a hodnocení a zprávy o hodnocení rizika likvidity
1. S cílem napomoci tomu, aby bylo ve společném rozhodnutí náležitě zohledněno posouzení rizik dceřiných podniků v souladu s čl. 113 odst. 2 směrnice 2013/36/EU, jsou dotčené příslušné orgány povinny konsolidujícímu orgánu dohledu předložit svou zprávu o dohledu a hodnocení a zprávu o hodnocení rizika likvidity včas, nejpozději však před uplynutím lhůty uvedené v harmonogramu společného rozhodnutí podle čl. 3 odst. 2 písm. b).
2. Zprávy o dohledu a hodnocení musí být připraveny podle vzoru v příloze I. Musí být doplněny souhrnným hodnocením podle tabulky 1 přílohy II a souhrnným posouzením kapitálové přiměřenosti podle tabulky 2 přílohy II.
Zprávy o hodnocení rizika likvidity musí být připraveny podle vzoru v příloze V. Musí být doplněny souhrnným hodnocením podle tabulky 1 přílohy VI a souhrnným posouzením likvidity podle tabulky 2 přílohy VI.
Zprávy o dohledu a hodnocení a zprávy o hodnocení rizika likvidity mohou obsahovat doplňující relevantní informace.
Článek 6
Příprava návrhů zpráv o hodnocení skupinového rizika a o hodnocení skupinového rizika likvidity
1. Návrhy zpráv o hodnocení skupinového rizika a o hodnocení skupinového rizika likvidity připravuje konsolidující orgán dohledu za použití všech níže uvedených vstupů:
a)
své vlastní zprávy o dohledu a hodnocení nebo zprávy o hodnocení rizika likvidity, jejímž předmětem je mateřská instituce v EU a daná skupina;
b)
zpráv o dohledu a hodnocení nebo zpráv o hodnocení rizika likvidity, jejichž předmětem jsou dceřiné podniky a jež předložily dotčené příslušné orgány podle článku 5;
c)
příspěvků dalších příslušných orgánů a příslušných orgánů ze třetích zemí podle čl. 4 odst. 2.
2. Zprávy o dohledu a hodnocení a zprávy o hodnocení rizika likvidity podle odst. 1 písm. a) a b) spolu s příspěvky uvedenými v písmenu c) téhož odstavce jsou k návrhům zpráv o hodnocení skupinového rizika nebo o hodnocení skupinového rizika likvidity připojeny formou příloh.
3. Návrhy zpráv o hodnocení skupinového rizika a o hodnocení skupinového rizika likvidity musí uvádět, s jakým výsledkem skončilo posouzení, zdali opatření, strategie, postupy a mechanismy zavedené skupinou a jejími institucemi, jakož i kapitál a likvidita, které tato skupina a její instituce drží, zajišťují řádné řízení a pokrytí těchto rizik.
4. Návrh zprávy o hodnocení skupinového rizika musí být připraven podle vzoru v příloze III. Musí být doplněn souhrnným hodnocením podle tabulky 1 přílohy IV a souhrnným posouzením kapitálové přiměřenosti podle tabulky 2 přílohy IV.
Návrh zprávy o hodnocení skupinového rizika likvidity musí být připraven podle vzoru v příloze VII. Musí být doplněn souhrnným hodnocením podle tabulky 1 přílohy VIII a souhrnným posouzením likvidity podle tabulky 2 přílohy VIII.
5. Konsolidující orgán dohledu je povinen v souladu se zásadou proporcionality zajistit:
a)
aby společné posouzení odráželo význam institucí v rámci skupiny a jejich význam na místním trhu a
b)
aby v návrhu zprávy o hodnocení skupinového rizika a v návrhu zprávy o hodnocení skupinového rizika likvidity bylo uvedeno, jak byl význam institucí zohledněn.
6. Návrhy zpráv předkládá konsolidující orgán dohledu dotčeným příslušným orgánům včas, nejpozději však před uplynutím lhůty uvedené v harmonogramu společného rozhodnutí podle čl. 3 odst. 2 písm. c).
7. Pod podmínkou dohody podle čl. 4 odst. 3 je konsolidující orgán dohledu oprávněn předložit návrhy zpráv o hodnocení skupinového rizika a o hodnocení skupinového rizika likvidity dalším příslušným orgánům a příslušným orgánům ze třetích zemí.
Článek 7
Dialog o návrzích zpráv o hodnocení skupinového rizika a o hodnocení skupinového rizika likvidity
1. O formě a rozsahu dialogu s dotčenými příslušnými orgány, který má být veden o návrzích zpráv o hodnocení skupinového rizika a o hodnocení skupinového rizika likvidity, rozhoduje konsolidující orgán dohledu.
2. Konsolidující orgán dohledu a dotčené příslušné orgány prodiskutují, jak mají být kvantitativní návrhy uvedené v individuálních zprávách o dohledu a hodnocení a zprávách o hodnocení rizika likvidity podle čl. 6 odst. 1 sesouhlaseny s kvantitativními návrhy, jež jsou uvedeny v návrhu zprávy o hodnocení skupinového rizika, resp. v návrhu zprávy o hodnocení skupinového rizika likvidity.
3. Kvantitativní návrhy uvedené v odstavci 2 obsahují alespoň tyto údaje:
a)
navrhovanou úroveň kapitálu, kterou mají skupina institucí na konsolidované úrovni a všechny instituce této skupiny na individuální úrovni povinnost držet podle čl. 104 odst. 1 písm. a) směrnice 2013/36/EU;
b)
navrhovanou úroveň zvláštních požadavků na likviditu, které mají skupina institucí na konsolidované úrovni a všechny instituce této skupiny na individuální úrovni povinnost splnit podle článku 105 směrnice 2013/36/EU.
Článek 8
Finalizace zpráv o hodnocení skupinového rizika a o hodnocení skupinového rizika likvidity
1. Na základě dialogu podle článku 7 a s využitím formátu a obsahu návrhů zpráv o hodnocení skupinového rizika a o hodnocení skupinového rizika likvidity podle článku 6 provede konsolidující orgán dohledu finalizaci těchto zpráv. Případné významné změny, které provede ve zprávě o hodnocení skupinového rizika nebo o hodnocení skupinového rizika likvidity, je povinen vysvětlit. Změny musí odrážet výsledek dialogu a náležitě aktualizovat přílohy zpráv o hodnocení skupinového rizika a o hodnocení skupinového rizika likvidity.
2. Zprávy o hodnocení skupinového rizika a o hodnocení skupinového rizika likvidity předkládá konsolidující orgán dohledu dotčeným příslušným orgánům včas, nejpozději však před uplynutím lhůty uvedené v harmonogramu společného rozhodnutí podle čl. 3 odst. 2 písm. e).
3. V souladu s čl. 113 odst. 2 písm. a) směrnice 2013/36/EU počíná dnem, kdy je zpráva o hodnocení skupinového rizika předložena dotčeným příslušným orgánům, běžet čtyřměsíční lhůta k dosažení společného rozhodnutí o kapitálu.
4. V souladu s čl. 113 odst. 2 písm. b) směrnice 2013/36/EU počíná dnem, kdy je zpráva o hodnocení skupinového rizika likvidity předložena dotčeným příslušným orgánům, běžet jednoměsíční lhůta k dosažení společného rozhodnutí o likviditě.
5. Pod podmínkou dohody podle čl. 4 odst. 3 je konsolidující orgán dohledu oprávněn předložit zprávy o hodnocení skupinového rizika a o hodnocení skupinového rizika likvidity dalším příslušným orgánům a příslušným orgánům ze třetích zemí.
Článek 9
Příprava příspěvků k návrhům společných rozhodnutí o kapitálu a o likviditě
1. Dotčené příslušné orgány jsou povinny své příspěvky k návrhům společných rozhodnutí o kapitálu a o likviditě dodat konsolidujícímu orgánu dohledu včas, nejpozději však před uplynutím lhůty uvedené v harmonogramu společného rozhodnutí podle čl. 3 odst. 2 písm. f). Příspěvky musí být věnovány všem institucím v dané skupině, na něž se vztahuje postup společného rozhodování.
2. Konsolidující orgán dohledu se podílí na přípravě návrhu společného rozhodnutí o kapitálu. Jeho příspěvky se týkají všech těchto subjektů:
a)
všech institucí ve skupině na individuální úrovni, které mají povolení v jurisdikci konsolidujícího orgánu dohledu a na něž se vztahuje postup společného rozhodování;
b)
skupiny institucí na konsolidované úrovni.
3. Konsolidující orgán dohledu se podílí na přípravě návrhu společného rozhodnutí o likviditě. Jeho příspěvky se týkají všech těchto subjektů:
a)
všech institucí ve skupině na individuální úrovni, pokud tyto instituce mají povolení v jurisdikci konsolidujícího orgánu dohledu a vztahuje se na ně postup společného rozhodování;
b)
skupiny institucí na konsolidované úrovni.
4. Příspěvky k návrhu společného rozhodnutí o kapitálu musí uvádět všechny údaje podle článku 10.
5. Příspěvky k návrhu společného rozhodnutí o likviditě musí uvádět všechny údaje podle článku 11.
Článek 10
Příprava návrhu společného rozhodnutí o kapitálu
1. Konsolidující orgán dohledu připraví podrobně odůvodněný návrh společného rozhodnutí o kapitálu, jehož předmětem je skupina a instituce této skupiny. Návrh společného rozhodnutí o kapitálu uvádí všechny tyto údaje:
a)
název konsolidujícího orgánu dohledu a dotčených příslušných orgánů, jež se účastní postupu společného rozhodování o kapitálu;
b)
název dané skupiny institucí a seznam všech institucí, jež do ní patří a jichž se návrh společného rozhodnutí o kapitálu týká a na něž se použije;
c)
odkazy na použitelné právní předpisy Unie a členských států, jež se týkají přípravy, finalizace a použití společných rozhodnutí o kapitálu;
d)
datum přijetí návrhu společného rozhodnutí o kapitálu a jeho případných relevantních aktualizací;
e)
závěr o použití článků 73 a 97 směrnice 2013/36/EU;
f)
závěr o přiměřenosti kapitálu, jejž drží skupina institucí na konsolidované úrovni;
g)
závěr o přiměřenosti kapitálu, jejž drží jednotlivé instituce dané skupiny na individuální úrovni;
h)
závěr o úrovni kapitálu, kterou je každá instituce skupiny povinna držet na individuální úrovni podle čl. 104 odst. 1 písm. a) směrnice 2013/36/EU;
i)
závěr o úrovni kapitálu, kterou je skupina povinna držet na konsolidované úrovni podle čl. 104 odst. 1 písm. a) směrnice 2013/36/EU;
j)
informace o minimálních obezřetnostních požadavcích, které se použijí na jednotlivé instituce podle článku 92 nařízení (EU) č. 575/2013 a článků 103, 129, 130, 131 a 133 směrnice 2013/36/EU, a informace o případných dalších relevantních obezřetnostních či makroobezřetnostních požadavcích, pokynech, doporučeních či varováních;
k)
rozhodný den, k němuž byly učiněny závěry podle písmen e) až i);
l)
případně lhůtu ke splnění závěrů podle písmen h) a i).
2. Závěr podle odst. 1 písm. e) musí obsahovat všechny tyto údaje:
a)
posouzení, zdali mají instituce skupiny zavedeny spolehlivé, efektivní a komplexní strategie a postupy pro stanovení, udržování a rozdělení vnitřně stanoveného kapitálu a zdali jsou tyto strategie a postupy aktuální;
b)
posouzení, zdali hodnota, typy a rozdělení vnitřně stanoveného kapitálu jsou odpovídající k pokrytí povahy a úrovně rizik, kterým instituce skupiny jsou nebo mohou být vystaveny;
c)
posouzení, zdali instituce skupiny uplatnily náležitá opatření, strategie, postupy a mechanismy, aby splnily všechny požadavky směrnice 2013/36/EU a nařízení (EU) č. 575/2013;
d)
posouzení, zdali tato opatření, strategie, postupy a mechanismy, jež instituce skupiny uplatnily, zajišťují řádné řízení a pokrytí jejich rizik;
e)
údaj o uplatnění opatření a pravomocí v oblasti dohledu podle článku 102 a čl. 104 odst. 1 písm. b) až l) směrnice 2013/36/EU, jejichž smyslem je řešit nedostatky zjištěné podle písmen a) až d).
3. Závěry podle odst. 1 písm. f) a g) musí být dány do souvislosti se závěrem podle odst. 1 písm. e), který je musí potvrzovat.
4. Závěry podle odst. 1 písm. h) a i) musí splňovat všechny tyto požadavky:
a)
musí být formulovány v podobě částky, poměru nebo jejich kombinace;
b)
musí uvádět podrobnosti ke kvalitě požadovaného dodatečného kapitálu;
c)
musí být dány do souvislosti se závěrem podle odst. 1 písm. e), který je musí potvrzovat.
5. V návrhu společného rozhodnutí o kapitálu musí být jednoznačně identifikovatelné závěry ke každé jednotlivé instituci skupiny na individuální úrovni a ke skupině institucí na konsolidované úrovni.
6. Návrh společného rozhodnutí o kapitálu předkládá konsolidující orgán dohledu dotčeným příslušným orgánům včas, nejpozději však před uplynutím lhůty uvedené v harmonogramu společného rozhodnutí podle čl. 3 odst. 2 písm. g).
Článek 11
Příprava návrhu společného rozhodnutí o likviditě
1. Konsolidující orgán dohledu připraví podrobně odůvodněný návrh společného rozhodnutí o likviditě, jehož předmětem je skupina a instituce skupiny. Návrh společného rozhodnutí o likviditě uvádí všechny tyto údaje:
a)
název konsolidujícího orgánu dohledu a dotčených příslušných orgánů, jež se účastní postupu společného rozhodování o likviditě;
b)
název dané skupiny institucí a seznam všech institucí, jež do ní patří a jichž se návrh společného rozhodnutí o likviditě týká a na něž se použije;
c)
odkazy na použitelné právní předpisy Unie a členských států, jež se týkají přípravy, finalizace a použití společných rozhodnutí o likviditě;
d)
datum přijetí návrhu společného rozhodnutí o likviditě a jeho případných relevantních aktualizací;
e)
závěr o přiměřenosti likvidity ve vztahu ke skupině na konsolidované úrovni;
f)
závěr o přiměřenosti likvidity ve vztahu ke každé instituci ve skupině na individuální úrovni;
g)
závěr ke každé instituci ve skupině na individuální úrovni a ke skupině na konsolidované úrovni o opatřeních přijatých k řešení významných záležitostí a závažných zjištění týkajících se dohledu nad likviditou včetně těch, které se týkají přiměřenosti organizace a řízení rizik, jak vyžaduje článek 86 směrnice 2013/36/EU, a těch, které se týkají potřeby uložení zvláštních požadavků na likviditu v souladu s článkem 105 uvedené směrnice;
h)
informace o případných dalších relevantních obezřetnostních či makroobezřetnostních požadavcích, pokynech, doporučeních či varováních;
i)
rozhodný den, k němuž byly učiněny závěry podle písmen e) až g);
j)
případně lhůtu ke splnění závěru podle písmene g).
2. Závěr podle odst. 1 písm. e) a f) musí obsahovat všechny tyto údaje:
a)
posouzení, zdali instituce skupiny uplatnily důkladné strategie, zásady, postupy a systémy pro účely identifikace, měření, řízení a sledování rizika likvidity pro vhodný soubor časových horizontů;
b)
posouzení, zdali likvidita držená institucemi skupiny na individuální úrovni a skupinou na konsolidované úrovni dostatečně pokrývá rizika likvidity;
c)
posouzení, zdali instituce skupiny uplatnily náležitá opatření, strategie, postupy a mechanismy, aby splnily všechny požadavky směrnice 2013/36/EU a nařízení (EU) č. 575/2013.
3. Závěr podle odst. 1 písm. g) musí uvádět podrobnosti k povaze přijatých opatření. Souvisejí-li tato opatření s potřebou uložení zvláštních požadavků na likviditu v souladu s článkem 105 směrnice 2013/36/EU, musí závěr uvádět podrobnosti k formulaci těchto zvláštních požadavků na likviditu.
4. V návrhu společného rozhodnutí o likviditě musí být jednoznačně identifikovatelné závěry ke každé jednotlivé instituci skupiny na individuální úrovni a ke skupině institucí na konsolidované úrovni.
5. Návrh společného rozhodnutí o likviditě předkládá konsolidující orgán dohledu dotčeným příslušným orgánům včas, nejpozději však před uplynutím lhůty uvedené v harmonogramu společného rozhodnutí podle čl. 3 odst. 2 písm. g).
Článek 12
Dosahování společných rozhodnutí o kapitálu a o likviditě
1. V návaznosti na dialog podle čl. 3 odst. 2 písm. i), který probíhá s dotčenými příslušnými orgány a jehož předmětem jsou návrhy společných rozhodnutí o kapitálu a o likviditě, provede konsolidující orgán dohledu v potřebném rozsahu revizi těchto návrhů, aby mohla být rozhodnutí finalizována.
2. Na společných rozhodnutích o kapitálu a o likviditě se musí dohodnout konsolidující orgán dohledu a všechny dotčené příslušné orgány.
3. Tuto dohodu musí písemně stvrdit zástupci konsolidujícího orgánu dohledu a dotčených příslušných orgánů, kteří jsou k provádění právních úkonů jménem těchto orgánů náležitě zmocněni.
Článek 13
Oznamování společných rozhodnutí o kapitálu a o likviditě
1. Společná rozhodnutí o kapitálu a o likviditě předkládá konsolidující orgán dohledu řídícímu orgánu mateřské instituce v EU včas, nejpozději však před uplynutím lhůty uvedené v harmonogramu společného rozhodnutí podle čl. 3 odst. 2 písm. k). Konsolidující orgán dohledu dotčeným příslušným orgánům potvrdí, že k tomuto oznámení došlo.
2. Dotčené příslušné orgány v členském státě postoupí řídícím orgánům institucí, jež mají v daném členském státě povolení, ty části společných rozhodnutí o kapitálu a o likviditě, které jsou pro každou z těchto institucí relevantní, přičemž je postoupí včas, nejpozději však před uplynutím lhůty uvedené v harmonogramu společného rozhodnutí podle čl. 3 odst. 2 písm. k).
3. Konsolidující orgán dohledu v případě potřeby projedná společná rozhodnutí o kapitálu a o likviditě s mateřskou institucí v EU a objasní jejich podrobnosti a použití.
4. Dotčené příslušné orgány v členském státě v případě potřeby projednají s institucemi usazenými v tomto členském státě ty části společných rozhodnutí o kapitálu a o likviditě, které jsou pro každou z těchto institucí relevantní, a objasní jejich podrobnosti a použití.
Článek 14
Monitoring uplatňování společných rozhodnutí o kapitálu a o likviditě
1. Konsolidující orgán dohledu oznamuje výsledek jednání podle čl. 13 odst. 3 dotčeným příslušným orgánům v případě, je-li mateřská instituce v EU povinna přijmout některé z těchto opatření:
a)
splnit dodatečné požadavky na kapitál podle čl. 104 odst. 1 písm. a) směrnice 2013/36/EU na individuální nebo konsolidované úrovni,
b)
vyřešit významné záležitosti či závažná zjištění týkající se dohledu nad likviditou nebo splnit zvláštní požadavky na likviditu podle článku 105 směrnice 2013/36/EU na individuální nebo konsolidované úrovni.
2. Dotčené příslušné orgány v členském státě oznamují výsledek jednání podle čl. 13 odst. 4 konsolidujícímu orgánu dohledu v případě, je-li instituce povolená v daném členském státě povinna přijmout některé z těchto opatření:
a)
splnit dodatečné požadavky na kapitál podle čl. 104 odst. 1 písm. a) směrnice 2013/36/EU na individuální úrovni,
b)
vyřešit významné záležitosti či závažná zjištění týkající se dohledu nad likviditou nebo splnit zvláštní požadavky na likviditu podle článku 105 směrnice 2013/36/EU na individuální úrovni.
3. Konsolidující orgán dohledu postoupí výsledek jednání uvedený v odstavci 2 ostatním dotčeným příslušným orgánům.
4. Konsolidující orgán dohledu a dotčené příslušné orgány monitorují uplatňování společných rozhodnutí o kapitálu a o likviditě, která jsou relevantní pro jednotlivé instituce skupiny, za něž jsou tyto orgány odpovědné.
KAPITOLA III
ROZPORY A ROZHODNUTÍ PŘIJATÁ V PŘÍPADĚ NEEXISTENCE SPOLEČNÉHO ROZHODNUTÍ
Článek 15
Postup rozhodování v případě neexistence společného rozhodnutí
1. Nedosáhnou-li konsolidující orgán dohledu a dotčené příslušné orgány ve lhůtě podle čl. 8 odst. 3 nebo 4 společného rozhodnutí o kapitálu, resp. o likviditě, pak rozhodnutí přijatá podle čl. 113 odst. 3 směrnice 2013/36/EU musí být písemně zdokumentována a musí být přijata do toho z níže uvedených termínů, který nastane nejpozději:
a)
jeden měsíc od uplynutí lhůty podle čl. 8 odst. 3, příp. 4;
b)
jeden měsíc ode dne, kdy orgán EBA na žádost o konzultaci podle čl. 113 odst. 2 třetího pododstavce směrnice 2013/36/EU vydá doporučení;
c)
jeden měsíc ode dne, kdy orgán EBA vydá rozhodnutí podle čl. 113 odst. 3 prvního nebo druhého pododstavce směrnice 2013/36/EU, nebo jiný termín, který orgán EBA v tomto rozhodnutí stanoví.
2. Dotčené příslušné orgány oznámí konsolidujícímu orgánu dohledu svá rozhodnutí, která z důvodu neexistence společného rozhodnutí přijaly na individuální úrovni.
3. Konsolidující orgán dohledu začlení rozhodnutí uvedená v odstavci 2 spolu s rozhodnutími, jež přijímá sám na individuální a konsolidované úrovni, do jednoho dokumentu a tento dokument předloží všem dotčeným příslušným orgánům.
4. Byl-li konzultován orgán EBA, musí dokument podle odstavce 3 obsahovat vysvětlení případných odchylek od doporučení orgánu EBA.
Článek 16
Příprava rozhodnutí o kapitálu přijímaných v případě neexistence společného rozhodnutí o kapitálu
1. Rozhodnutí o kapitálu, která jsou přijímána v případě neexistence společného rozhodnutí o kapitálu, mají podobu dokumentu, jenž obsahuje všechny tyto údaje:
a)
název konsolidujícího orgánu dohledu nebo dotčeného příslušného orgánu, jenž rozhodnutí o kapitálu přijímá;
b)
název skupiny institucí nebo instituce ze skupiny, jíž se rozhodnutí o kapitálu týká a na niž se použije;
c)
odkazy na použitelné právní předpisy Unie a členských států, jež se týkají přípravy, finalizace a použití rozhodnutí o kapitálu;
d)
datum přijetí rozhodnutí o kapitálu;
e)
závěr o použití článků 73 a 97 směrnice 2013/36/EU;
f)
jsou-li rozhodnutí o kapitálu přijímána pro konsolidovanou úroveň, závěr o přiměřenosti kapitálu, jejž daná skupina institucí drží na konsolidované úrovni;
g)
jsou-li rozhodnutí o kapitálu přijímána pro individuální úroveň, závěr o přiměřenosti kapitálu, jejž daná instituce drží na individuální úrovni;
h)
jsou-li rozhodnutí o kapitálu přijímána pro konsolidovanou úroveň, závěr o úrovni kapitálu, kterou je skupina institucí povinna držet na konsolidované úrovni podle čl. 104 odst. 1 písm. a) směrnice 2013/36/EU;
i)
jsou-li rozhodnutí o kapitálu přijímána pro individuální úroveň, závěr o úrovni kapitálu, kterou je daná instituce povinna držet na individuální úrovni podle čl. 104 odst. 1 písm. a) směrnice 2013/36/EU;
j)
informace o minimálních obezřetnostních požadavcích, které se použijí na dané instituce podle článku 92 nařízení (EU) č. 575/2013 a článků 103, 129, 130, 131 a 133 směrnice 2013/36/EU, a informace o případných dalších relevantních obezřetnostních či makroobezřetnostních požadavcích, pokynech, doporučeních či varováních;
k)
rozhodný den, k němuž byly učiněny závěry podle písmen e) až i);
l)
případně popis způsobu, jakým bylo zohledněno posouzení rizika, názory a výhrady, jež vyjádřily ostatní dotčené příslušné orgány či konsolidující orgán dohledu;
m)
případně lhůtu ke splnění závěrů podle písmen h) a i).
2. Rozhodnutí o kapitálu přijímaná v případě neexistence společného rozhodnutí o kapitálu na individuální nebo konsolidované úrovni musí splňovat relevantní požadavky stanovené v čl. 10 odst. 2 až 4.
Článek 17
Příprava rozhodnutí o likviditě přijímaných v případě neexistence společného rozhodnutí o likviditě
1. Rozhodnutí o likviditě, která jsou přijímána v případě neexistence společného rozhodnutí o likviditě, mají podobu dokumentu, jenž obsahuje všechny tyto údaje:
a)
název konsolidujícího orgánu dohledu nebo dotčeného příslušného orgánu, jenž rozhodnutí o likviditě přijímá;
b)
název skupiny institucí nebo instituce ze skupiny, jíž se rozhodnutí o likviditě týká a na niž se použije;
c)
odkazy na použitelné právní předpisy Unie a členských států, jež se týkají přípravy, finalizace a použití rozhodnutí o likviditě;
d)
datum přijetí rozhodnutí o likviditě;
e)
jsou-li rozhodnutí o likviditě přijímána pro konsolidovanou úroveň, závěr o přiměřenosti likvidity ve vztahu ke skupině institucí na konsolidované úrovni;
f)
jsou-li rozhodnutí o likviditě přijímána pro individuální úroveň, závěr o přiměřenosti likvidity ve vztahu k dané instituci na individuální úrovni;
g)
jsou-li rozhodnutí o likviditě přijímána pro konsolidovanou úroveň, závěr o opatřeních přijatých k řešení významných záležitostí a závažných zjištění týkajících se dohledu nad likviditou včetně těch, které se týkají přiměřenosti organizace a řízení rizik, jak vyžaduje článek 86 směrnice 2013/36/EU, a těch, které se týkají potřeby uložení zvláštních požadavků na likviditu v souladu s článkem 105 uvedené směrnice, pro danou skupinu na konsolidované úrovni;
h)
jsou-li rozhodnutí o likviditě přijímána pro individuální úroveň, závěr o opatřeních přijatých k řešení významných záležitostí a závažných zjištění týkajících se dohledu nad likviditou včetně těch, které se týkají přiměřenosti organizace a řízení rizik, jak vyžaduje článek 86 směrnice 2013/36/EU, a těch, které se týkají potřeby uložení požadavků na likviditu konkrétně pro danou instituci na individuální úrovni v souladu s článkem 105 uvedené směrnice;
i)
rozhodný den, k němuž byly učiněny závěry podle písmen e) až h);
j)
informace o případných dalších relevantních obezřetnostních či makroobezřetnostních požadavcích, pokynech, doporučeních či varováních;
k)
případně popis způsobu, jakým bylo zohledněno posouzení rizika, názory a výhrady, jež vyjádřily ostatní dotčené příslušné orgány či konsolidující orgán dohledu;
l)
případně lhůtu ke splnění závěrů podle písmen e) až h).
2. Rozhodnutí o likviditě přijímaná v případě neexistence společného rozhodnutí o likviditě na individuální nebo konsolidované úrovni musí splňovat požadavky stanovené v čl. 11 odst. 2 až 3.
Článek 18
Oznamování rozhodnutí o kapitálu a o likviditě přijatých v případě neexistence společných rozhodnutí o kapitálu a o likviditě
1. Rozhodnutí podle čl. 15 odst. 3 předloží konsolidující orgán dohledu řídícímu orgánu mateřské instituce v EU.
2. Dotčené příslušné orgány v členském státě postoupí řídícím orgánům institucí, které mají v daném členském státě povolení, ty části rozhodnutí uvedeného v odstavci 1, které jsou pro jednotlivé instituce relevantní.
3. Konsolidující orgán dohledu v případě potřeby projedná rozhodnutí o kapitálu nebo o likviditě, jež bylo přijato v případě neexistence společného rozhodnutí o kapitálu nebo o likviditě, s mateřskou institucí v EU a objasní jeho podrobnosti a použití.
4. Dotčené příslušné orgány v členském státě v případě potřeby projednají s institucemi usazenými v tomto členském státě ty části rozhodnutí o kapitálu a o likviditě, jež bylo přijato v případě neexistence společného rozhodnutí o kapitálu nebo o likviditě, které jsou pro každou z těchto institucí relevantní, a objasní jeho podrobnosti a použití.
Článek 19
Monitoring uplatňování rozhodnutí o kapitálu a o likviditě přijatých v případě neexistence společných rozhodnutí o kapitálu a o likviditě
Konsolidující orgán dohledu a dotčené příslušné orgány monitorují uplatňování těch rozhodnutí o kapitálu a o likviditě přijatých v případě neexistence společných rozhodnutí o kapitálu a o likviditě, která jsou relevantní pro jednotlivé instituce skupiny, za něž jsou tyto orgány odpovědné.
KAPITOLA IV
AKTUALIZACE A MIMOŘÁDNÁ AKTUALIZACE SPOLEČNÝCH ROZHODNUTÍ A ROZHODNUTÍ PŘIJATÝCH V PŘÍPADĚ NEEXISTENCE SPOLEČNÉHO ROZHODNUTÍ
Článek 20
Mimořádná aktualizace společných rozhodnutí
1. Podá-li konsolidující orgán dohledu nebo dotčený příslušný orgán podle čl. 113 odst. 4 směrnice 2013/36/EU žádost o mimořádnou aktualizaci společného rozhodnutí o kapitálu nebo o likviditě, pak konsolidující orgán dohledu o této žádosti vyrozumí všechny dotčené příslušné orgány. Tato mimořádná aktualizace probíhá postupem podle článků 9 až 14.
2. Podá-li dotčený příslušný orgán žádost o aktualizaci společného rozhodnutí ve vztahu k instituci, jež není mateřskou institucí v EU, mateřskou finanční holdingovou společností v EU ani mateřskou smíšenou finanční holdingovou společností v EU, přičemž žádá o aktualizaci na dvoustranné bázi s konsolidujícím orgánem dohledu, musí být žádost podána písemně a obsahovat podrobné odůvodnění.
Konsolidující orgán dohledu o žádosti uvedené v prvním pododstavci vyrozumí všechny dotčené příslušné orgány. Žádost obsahuje návrh společného rozhodnutí o kapitálu, které splňuje požadavky stanovené v článku 10, nebo návrh společného rozhodnutí o likviditě, které splňuje požadavky stanovené v článku 11. Konsolidující orgán dohledu stanoví lhůtu, v níž se mohou dotčené příslušné orgány vyjádřit k tomu, zdali by měla aktualizace proběhnout na dvoustranné bázi.
Nepožádá-li žádný z dotčených příslušných orgánů v určené lhůtě o to, aby aktualizace proběhla na jiné bázi než dvoustranné, pak se konsolidující orgán dohledu a dotčený příslušný orgán, jenž o mimořádnou aktualizaci požádal, podílejí na poskytnutí příspěvků ke společnému rozhodnutí a dohodě na tomto rozhodnutí na dvoustranné bázi.
3. Pokud si dotčený příslušný orgán nepřeje podat příspěvek k aktualizaci společného rozhodnutí podle článku 9, pak konsolidující orgán dohledu tuto aktualizaci připraví na základě posledního příspěvku, jejž tento dotčený příslušný orgán podal pro účely přípravy společného rozhodnutí.
Článek 21
Roční a mimořádná aktualizace rozhodnutí přijatých v případě neexistence společného rozhodnutí
1. Rozhodnutí přijatá v případě neexistence společného rozhodnutí jsou každoročně aktualizována postupem podle čl. 3 odst. 2, jestliže jsou jednotlivé kroky tohoto postupu relevantní pro uplatnění čl. 97 odst. 4 směrnice 2013/36/EU.
2. Mimořádná aktualizace rozhodnutí přijatých podle čl. 113 odst. 4 směrnice 2013/36/EU v případě neexistence společného rozhodnutí se řídí postupem podle článků 9 až 14.
KAPITOLA V
ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍ
Článek 22
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 23. června 2014.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 710/2014
z dnia 23 czerwca 2014 r.
ustanawiające wykonawcze standardy techniczne dotyczące warunków stosowania procedury wspólnej decyzji na temat wymogów ostrożnościowych dostosowanych do konkretnych instytucji zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniającą dyrektywę 2002/87/WE i uchylającą dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (1), w szczególności jej art. 113 ust. 5 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Efektywna wymiana odpowiednich informacji jest niezbędna, by zapewnić podjęcie wspólnej decyzji w sprawie adekwatności funduszy własnych, środków nadzorczych dotyczących nadzoru płynnościowego, poziomu wymogów płynnościowych i kapitałowych stosowanych wobec każdej instytucji wchodzącej w skład grupy i całej grupy.
(2)
Aby zapewnić jednolite stosowanie procedury podejmowania wspólnej decyzji, ważne jest dokładne zdefiniowanie każdej czynności. Jasna procedura ułatwia również wymianę informacji, wspiera wzajemne zrozumienie, rozwija relacje między organami nadzoru oraz wspiera skuteczny nadzór.
(3)
W celu przeprowadzenia oceny ryzyka i oceny profilu ryzyka płynności dla grupy instytucji organ sprawujący nadzór skonsolidowany powinien mieć ogląd działalności prowadzonej przez wszystkie instytucje wchodzące w skład grupy, w tym instytucje działające poza Unią. Należy zatem wspierać interakcje między właściwymi organami w Unii a organami sprawującymi nadzór w państwach trzecich w celu umożliwienia tym pierwszym oceny globalnych zagrożeń, z jakimi zmaga się grupa.
(4)
Niezbędne jest terminowe i realistyczne planowanie procedury wspólnej decyzji. Każdy zaangażowany właściwy organ powinien w odpowiednim terminie przekazywać organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany stosowne informacje. Aby możliwe było przedstawianie indywidualnych ocen i interpretowanie ich w sposób spójny i jednolity, konieczne jest wprowadzenie wspólnego wzoru do celów przedstawiania wyników przeglądu i oceny nadzorczej dostosowanych do konkretnych instytucji.
(5)
Aby zapewnić jednolite warunki stosowania, należy określić czynności, jakie powinno się podjąć w celu wykonania wspólnej oceny ryzyka i podjęcia wspólnej decyzji, uznając, że niektóre zadania prowadzone w ramach wspólnej oceny ryzyka i procedury wspólnej decyzji można wykonywać równolegle, a inne po kolei.
(6)
W celu ułatwienia podejmowania wspólnych decyzji jest ważne, aby właściwe organy uczestniczące w procesie decyzyjnym komunikowały się ze sobą, w szczególności przed sfinalizowaniem sprawozdań z oceny ryzyka i wspólnych decyzji.
(7)
Organ sprawujący nadzór skonsolidowany powinien zapewnić zaangażowanym właściwym organom wszystkie odpowiednie informacje konieczne im do przygotowania indywidualnej oceny ryzyka i podjęcia wspólnych decyzji w sprawie kapitału i płynności.
(8)
Sprawozdanie zawierające ocenę ryzyka grupy stanowi główny dokument, który umożliwia właściwym organom zrozumienie i odnotowanie oceny ogólnego profilu ryzyka grupy bankowej w celu podjęcia wspólnej decyzji w sprawie adekwatności funduszy własnych i wymaganego poziomu funduszy własnych, które grupa ta musi posiadać. Sprawozdanie zawierające ocenę profilu ryzyka płynności grupy stanowi ważny dokument, który umożliwia właściwym organom zrozumienie i odnotowanie oceny ogólnego profilu płynności grupy. Aby przedstawić ogólną ocenę ryzyka i ocenę ryzyka płynności grupy w sposób spójny, wspierać konstruktywne dyskusje między właściwymi organami i umożliwiać solidną ocenę zagrożeń transgranicznych, z jakimi zmaga się grupa bankowa, należy stworzyć wspólne wzory na potrzeby tych sprawozdań.
(9)
Uznając, że wyniki przeglądu i oceny nadzorczej określonych w art. 97 dyrektywy 2013/36/UE mogą być udokumentowane w różny sposób w poszczególnych państwach członkowskich w zależności od wdrożenia tego artykułu w przepisach krajowych, oraz uwzględniając wytyczne wydane przez Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, EUNB) zgodnie z art. 107 ust. 2 dyrektywy 2013/36/UE, standardowe wzory powinny zawierać spójne formaty na potrzeby przekazywania ustaleń i wyników przeglądu nadzorczego w celu podjęcia wspólnych decyzji.
(10)
Sprawozdanie z oceny ryzyka grupy ani sprawozdanie zawierające ocenę profilu ryzyka płynności grupy nie powinno ograniczać się do agregacji indywidualnych uwag otrzymanych od właściwych organów. Oba sprawozdania należy wykorzystywać jako narzędzie służące do przeprowadzenia wspólnej oceny ryzyka całej grupy i analizy interakcji między elementami wewnątrz grupy.
(11)
Ustanowienie jasnych procedur w odniesieniu do określania treści oraz formułowania wspólnej decyzji powinno zapewnić pełne uzasadnienie wspólnych decyzji oraz ułatwić ich monitorowanie i egzekwowanie.
(12)
W celu wyjaśnienia procedury, którą należy stosować po podjęciu wspólnej decyzji, zapewnienia przejrzystości postępowania z wynikami decyzji oraz w razie potrzeby ułatwienia odpowiednich działań następczych, należy ustanowić standardy dotyczące przekazywania w pełni uzasadnionej wspólnej decyzji i monitorowania jej wdrażania.
(13)
Należy ustanowić procedurę, która będzie stosowana w celu aktualizowania wspólnych decyzji, aby zapewnić spójne i przejrzyste podejście, a także odpowiednie zaangażowanie właściwych organów i przekazywanie wyników.
(14)
Procedura wspólnej decyzji na podstawie art. 113 dyrektywy 2013/36/UE obejmuje procedurę postępowania w przypadku niepodjęcia wspólnej decyzji. Aby zapewnić jednolite warunki stosowania w odniesieniu do tego aspektu procedury, sformułowania w pełni uzasadnionych decyzji oraz sposobu postępowania z wszelkimi opiniami i zastrzeżeniami przekazanymi przez przyjmujące organy sprawujące nadzór, należy ustanowić standardy obejmujące ramy czasowe na podjęcie decyzji w przypadku braku wspólnej decyzji i sposób przekazania szczegółowych informacji dotyczących takich decyzji.
(15)
Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt wykonawczych standardów technicznych przedłożony Komisji przez EUNB.
(16)
EUNB przeprowadził otwarte konsultacje społeczne na temat projektu wykonawczych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zwrócił się o wydanie opinii do Bankowej Grupy Interesariuszy powołanej na podstawie art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (2),
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
ROZDZIAŁ I
PRZEDMIOT I DEFINICJE
Artykuł 1
Przedmiot
W niniejszym rozporządzeniu określono następujące procedury wspólnej decyzji, o której mowa w art. 113 dyrektywy 2013/36/UE:
a)
procedura podejmowania wspólnej decyzji w sprawach, o których mowa w art. 113 ust. 1 lit. a), z uwzględnieniem wszelkich odstępstw przyznanych na podstawie art. 7, 10 lub 15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (3);
b)
procedura podejmowania wspólnej decyzji w sprawach, o których mowa w art. 113 ust. 1 lit. b), z uwzględnieniem wszelkich odstępstw przyznanych na podstawie art. 6, 8 lub 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 oraz wszelkiego stosowania na zasadzie skonsolidowanej na podstawie art. 11 ust. 3 tego rozporządzenia.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1)
„odpowiednie właściwe organy” oznaczają właściwe organy odpowiedzialne za nadzór nad jednostkami zależnymi unijnej instytucji dominującej, unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej w państwie członkowskim;
2)
„inne właściwe organy” oznaczają:
a)
właściwe organy inne niż odpowiedni właściwy organ;
b)
organy lub podmioty publiczne oficjalnie uznane na mocy prawa krajowego, które na podstawie tego prawa są upoważnione do sprawowania nadzoru nad podmiotami sektora finansowego w rozumieniu definicji w art. 4 ust. 1 pkt 27 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, prowadzącymi działalność w danym państwie członkowskim i niebędącymi instytucją kredytową ani firmą inwestycyjną;
3)
„sprawozdanie z przeglądu i oceny nadzorczej” oznacza sprawozdanie zawierające wyniki przeglądu i oceny nadzorczej, o których mowa w art. 97 dyrektywy 2013/36/UE;
4)
„sprawozdanie z oceny ryzyka płynności” oznacza sprawozdanie zawierające wyniki części przeglądu i oceny nadzorczej, o których mowa w art. 97 dyrektywy 2013/36/UE, dotyczącej ryzyka płynności;
5)
„sprawozdanie z oceny ryzyka grupy” oznacza sprawozdanie zawierające ocenę ryzyka grupy instytucji, o którym mowa w art. 113 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE;
6)
„sprawozdanie z oceny ryzyka płynności grupy” oznacza sprawozdanie zawierające ocenę profilu ryzyka płynności grupy instytucji, o którym mowa w art. 113 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2013/36/UE;
7)
„wspólna decyzja w sprawie kapitału” oznacza wspólną decyzję dotyczącą kwestii, o których mowa w art. 1 lit. a);
8)
„wspólna decyzja w sprawie płynności” oznacza wspólną decyzję dotyczącą kwestii, o których mowa w art. 1 lit. b).
ROZDZIAŁ II
PROCEDURA WSPÓLNEJ DECYZJI
Artykuł 3
Planowanie procedury wspólnej decyzji
1. Przed rozpoczęciem procedury wspólnej decyzji organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiednie właściwe organy uzgadniają harmonogram czynności, które należy podjąć w ramach tej procedury (dalej „harmonogram wspólnej decyzji”). W przypadku braku porozumienia organ sprawujący nadzór skonsolidowany ustanawia harmonogram wspólnej decyzji po rozpatrzeniu opinii i zastrzeżeń wyrażonych przez odpowiednie właściwe organy.
2. Harmonogram wspólnej decyzji jest aktualizowany co najmniej raz w roku i obejmuje następujące czynności:
a)
porozumienie w sprawie zaangażowania innych właściwych organów i właściwych organów państw trzecich zgodnie z art. 4;
b)
przedłożenie sprawozdań z przeglądu i oceny nadzorczej i sprawozdań z oceny ryzyka płynności przez odpowiednie właściwe organy zgodnie z art. 5 oraz uwag przez inne właściwe organy i właściwe organy zainteresowanych państw trzecich zgodnie z art. 4 ust. 2;
c)
przedłożenie przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany projektu sprawozdania z oceny ryzyka grupy i projektu sprawozdania z oceny ryzyka płynności grupy odpowiednim właściwym organom zgodnie z art. 6 ust. 6 oraz innym właściwym organom i właściwym organom państw trzecich zgodnie z art. 4 ust. 3 i art. 6 ust. 7;
d)
dialog między organem sprawującym nadzór skonsolidowany a odpowiednimi właściwymi organami na temat projektu sprawozdania z oceny ryzyka grupy i projektu sprawozdania z oceny ryzyka płynności grupy zgodnie z art. 7;
e)
przedłożenie przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany sprawozdania z oceny ryzyka grupy i sprawozdania z oceny ryzyka płynności grupy odpowiednim właściwym organom zgodnie z art. 8 ust. 2 oraz innym właściwym organom i właściwym organom państw trzecich zgodnie z art. 4 ust. 3 i art. 8 ust. 5;
f)
przedłożenie przez odpowiednie właściwe organy uwag dotyczących projektu wspólnej decyzji w sprawie kapitału i projektu wspólnej decyzji w sprawie płynności organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany zgodnie z art. 9 ust. 1;
g)
przedłożenie przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany projektu dokumentu wspólnej decyzji w sprawie kapitału i projektu dokumentu wspólnej decyzji w sprawie płynności odpowiednim właściwym organom zgodnie z art. 10 ust. 6 i art. 11 ust. 5;
h)
konsultacje na temat projektu dokumentu wspólnej decyzji w sprawie kapitału i projektu dokumentu wspólnej decyzji w sprawie płynności prowadzone z unijną instytucją dominującą i instytucjami wchodzącymi w skład grupy, gdy wymaga tego prawodawstwo państwa członkowskiego;
i)
dialog między organem sprawującym nadzór skonsolidowany a odpowiednimi właściwymi organami na temat projektu wspólnej decyzji w sprawie kapitału i projektu wspólnej decyzji w sprawie płynności;
j)
podjęcie wspólnej decyzji w sprawie kapitału i wspólnej decyzji w sprawie płynności zgodnie z art. 12;
k)
przekazanie przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiednie właściwe organy wspólnej decyzji w sprawie kapitału i wspólnej decyzji w sprawie płynności unijnej instytucji dominującej i instytucjom wchodzącym w skład grupy zgodnie z art. 13;
l)
porozumienie w sprawie harmonogramu planowania procedury wspólnej decyzji na następny rok.
3. Harmonogram wspólnej decyzji musi spełniać wszystkie następujące wymogi:
a)
odzwierciedla zakres i złożoność każdego zadania, uwzględniając wielkość, znaczenie systemowe, charakter, skalę i złożoność działalności grupy oraz jej profil ryzyka;
b)
uwzględnia w miarę możliwości zobowiązania organu sprawującego nadzór skonsolidowany i odpowiednich właściwych organów w ramach programu oceny nadzorczej, o którym mowa w art. 116 ust. 1 akapit trzeci lit. c) dyrektywy 2013/36/UE.
4. W stosownych przypadkach harmonogram wspólnej decyzji podlega przeglądowi, w szczególności, aby uwzględnić konieczność przeprowadzenia jakiejkolwiek nadzwyczajnej aktualizacji zgodnie z art. 20 i 21.
5. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiednie właściwe organy wskazują instytucjom wchodzącym w skład grupy, za nadzór nad którymi organ ten i odpowiednie właściwe organy są odpowiedzialne, przybliżony termin konsultacji, o której mowa w ust. 2 lit. h), na temat aspektów projektu dokumentu wspólnej decyzji dotyczących tych instytucji.
Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiednie właściwe organy wskazują instytucjom wchodzącym w skład grupy, za nadzór nad którymi organ ten i odpowiednie właściwe organy są odpowiedzialne, przewidywany termin przekazania wspólnych decyzji, o którym mowa w ust. 2 lit. k).
Artykuł 4
Zaangażowanie innych właściwych organów i właściwych organów państw trzecich w proces oceny ryzyka grupy
1. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany może zdecydować o zaangażowaniu innych właściwych organów i właściwych organów państw trzecich w sporządzenie sprawozdania z oceny ryzyka grupy lub sprawozdania z oceny ryzyka płynności grupy. Podstawą tej decyzji jest znaczenie oddziału lub instytucji w ramach grupy i na rynku lokalnym.
Zaangażowanie to podlega wymogom poufności równoważnym z wymogami określonymi w tytule VII rozdział 1 sekcja II dyrektywy 2013/36/UE oraz, w stosownych przypadkach, w art. 54 i 58 dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (4).
Równoważność jest oceniana przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany i wszystkie odpowiednie właściwe organy.
2. W przypadku gdy organ sprawujący nadzór skonsolidowany zdecyduje się zaangażować inny właściwy organ w rozumieniu definicji w art. 2 pkt 2 lub właściwy organ państwa trzeciego, oba te organy uzgadniają zakres zaangażowania innego właściwego organu lub właściwego organu państwa trzeciego. Takie uzgodnienia są dozwolone w następujących celach:
a)
przedstawienia organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany uwag dotyczących sprawozdania z oceny ryzyka grupy lub sprawozdania z oceny ryzyka płynności grupy;
b)
dołączenia uwag, o których mowa w lit. a) niniejszego ustępu, do projektu lub ostatecznej wersji sprawozdania z oceny ryzyka grupy lub sprawozdania z oceny ryzyka płynności grupy, w formie załączników.
3. W przypadku gdy organ sprawujący nadzór skonsolidowany zdecyduje się zaangażować inne właściwe organy lub właściwe organy państw trzecich, organ sprawujący nadzór skonsolidowany nie przekazuje innym właściwym organom ani właściwym organom państw trzecich projektów i ostatecznych wersji sprawozdań z oceny ryzyka grupy oraz sprawozdań z oceny ryzyka płynności grupy bez zgody wszystkich odpowiednich właściwych organów.
4. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany informuje w pełni odpowiednie właściwe organy o zakresie, poziomie i charakterze zaangażowania innych właściwych organów i właściwych organów państw trzecich w proces oceny ryzyka grupy i o stopniu, w jakim sprawozdanie z oceny ryzyka grupy wykorzystało ich wkłady.
Artykuł 5
Przygotowanie sprawozdań z przeglądu i oceny nadzorczej oraz sprawozdań z oceny ryzyka płynności
1. Aby ułatwić należyte rozpatrzenie oceny ryzyka jednostek zależnych we wspólnej decyzji zgodnie z art. 113 ust. 2 dyrektywy 2013/36/UE, odpowiednie właściwe organy przedstawiają organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany swoje sprawozdania z przeglądu i oceny nadzorczej oraz sprawozdania z oceny ryzyka płynności w odpowiednim czasie, a w każdym razie w terminie określonym w harmonogramie wspólnej decyzji zgodnie z art. 3 ust. 2 lit. b).
2. Sprawozdania z przeglądu i oceny nadzorczej są przygotowywane z wykorzystaniem wzoru określonego w załączniku I. Sprawozdania te uzupełnia się podsumowaniami wyników przygotowanymi z wykorzystaniem tabeli 1 z załącznika II i podsumowaniem oceny adekwatności kapitałowej przygotowanym z wykorzystaniem tabeli 2 z załącznika II.
Sprawozdania z oceny ryzyka płynności są przygotowywane z wykorzystaniem wzoru określonego w załączniku V. Sprawozdania te uzupełnia się podsumowaniami wyników przygotowanymi z wykorzystaniem tabeli 1 z załącznika VI i podsumowaniem oceny ryzyka płynności przygotowanym z wykorzystaniem tabeli 2 z załącznika VI.
Sprawozdania z przeglądu i oceny nadzorczej oraz sprawozdania z oceny ryzyka płynności mogą zawierać dodatkowe istotne informacje.
Artykuł 6
Przygotowanie projektu sprawozdania z oceny ryzyka grupy i projektu sprawozdania z oceny ryzyka płynności grupy
1. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przygotowuje projekt sprawozdania z oceny ryzyka grupy i projekt sprawozdania z oceny ryzyka płynności grupy w oparciu o wszystkie następujące elementy:
a)
jego własne sprawozdanie z przeglądu i oceny nadzorczej lub sprawozdanie z oceny ryzyka płynności dotyczące unijnej instytucji dominującej i grupy;
b)
sprawozdania z przeglądu i oceny nadzorczej lub sprawozdania z oceny ryzyka płynności dotyczące jednostek zależnych przedstawione przez odpowiednie właściwe organy zgodnie z art. 5;
c)
uwagi innych właściwych organów i właściwych organów państw trzecich zgodnie z art. 4 ust. 2.
2. Sprawozdania z przeglądu i oceny nadzorczej oraz sprawozdania z oceny ryzyka płynności, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b), oraz uwagi, o których mowa w lit. c) tego ustępu, dołącza się do projektu sprawozdania z oceny ryzyka grupy lub projektu sprawozdania z oceny ryzyka płynności grupy w formie załączników.
3. Projekt sprawozdania z oceny ryzyka grupy i projekt sprawozdania z oceny ryzyka płynności grupy zawierają wyniki oceny przeprowadzonej, aby ustalić, czy uregulowania, strategie, procesy i mechanizmy wdrożone przez grupę i jej instytucje, a także fundusze własne i płynność grupy i jej instytucji zapewniają należyte zarządzanie ryzykiem i ochronę przed nim.
4. Projekt sprawozdania z oceny ryzyka grupy jest przygotowywany z wykorzystaniem wzoru określonego w załączniku III. Sprawozdanie to uzupełnia się podsumowaniami wyników przygotowanymi z wykorzystaniem tabeli 1 z załącznika IV i podsumowaniem oceny adekwatności kapitałowej przygotowanym z wykorzystaniem tabeli 2 z załącznika IV.
Projekt sprawozdania z oceny ryzyka płynności grupy jest przygotowywany z wykorzystaniem wzoru określonego w załączniku VII. Sprawozdanie to uzupełnia się podsumowaniami wyników przygotowanymi z wykorzystaniem tabeli 1 z załącznika VIII i podsumowaniem oceny płynności przygotowanym z wykorzystaniem tabeli 2 z załącznika VIII.
5. Zgodnie z zasadą proporcjonalności organ sprawujący nadzór skonsolidowany zapewnia spełnienie wszystkich następujących warunków:
a)
wspólna ocena odzwierciedla znaczenie instytucji w ramach grupy i na rynku lokalnym;
b)
projekty sprawozdania z oceny ryzyka grupy oraz sprawozdania z oceny ryzyka płynności grupy wskazują, w jaki sposób znaczenie to zostało uwzględnione.
6. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przedstawia odpowiednim właściwym organom projekty sprawozdań w odpowiednim czasie, a w każdym razie w terminie określonym w harmonogramie wspólnej decyzji zgodnie z art. 3 ust. 2 lit. c).
7. Z zastrzeżeniem uzgodnienia, o którym mowa w art. 4 ust. 3, organ sprawujący nadzór skonsolidowany może przedstawić projekty sprawozdania z oceny ryzyka grupy i sprawozdania z oceny ryzyka płynności grupy innym właściwym organom i właściwym organom państw trzecich.
Artykuł 7
Dialog na temat projektu sprawozdania z oceny ryzyka grupy i projektu sprawozdania z oceny ryzyka płynności grupy
1. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany decyduje o formie i zakresie dialogu z odpowiednimi właściwymi organami na temat projektu sprawozdania z oceny ryzyka grupy i projektu sprawozdania z oceny ryzyka płynności grupy.
2. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiednie właściwe organy omawiają uzgodnienie wniosków ilościowych zawartych w poszczególnych sprawozdaniach z przeglądu i oceny nadzorczej oraz sprawozdaniach z oceny ryzyka płynności, o których mowa w art. 6 ust. 1, z wnioskami ilościowymi zawartymi, odpowiednio, w projekcie sprawozdania z oceny ryzyka grupy i projekcie sprawozdania z oceny ryzyka płynności grupy.
3. Wnioski ilościowe, o których mowa w ust. 2, obejmują co najmniej:
a)
proponowane poziomy funduszy własnych, które muszą posiadać, zgodnie z art. 104 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE, grupa instytucji na poziomie skonsolidowanym i wszystkie instytucje tej grupy na poziomie indywidualnym;
b)
proponowane poziomy szczególnych wymogów w zakresie płynności, które zgodnie z art. 105 dyrektywy 2013/36/UE muszą spełniać grupa instytucji na poziomie skonsolidowanym i wszystkie instytucje tej grupy na poziomie indywidualnym.
Artykuł 8
Finalizacja sprawozdania z oceny ryzyka grupy i sprawozdania z oceny ryzyka płynności grupy
1. W oparciu o dialog, o którym mowa w art. 7, organ sprawujący nadzór skonsolidowany finalizuje sprawozdanie z oceny ryzyka grupy i sprawozdanie z oceny ryzyka płynności grupy wykorzystując do tego celu format i treść projektu sprawozdania z oceny ryzyka grupy i projektu sprawozdania z oceny ryzyka płynności grupy, zgodnie z art. 6. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany wyjaśnia wszelkie istotne zmiany wprowadzone do sprawozdania z oceny ryzyka grupy i sprawozdania z oceny ryzyka płynności grupy. Zmiany muszą odzwierciedlać wyniki dialogu oraz obejmować odpowiednie aktualizacje wprowadzone w załącznikach do sprawozdania z oceny ryzyka grupy lub sprawozdania z oceny ryzyka płynności grupy.
2. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przedkłada odpowiednim właściwym organom sprawozdanie z oceny ryzyka grupy i sprawozdanie z oceny ryzyka płynności grup w odpowiednim czasie, a w każdym razie w terminie określonym w harmonogramie wspólnej decyzji zgodnie z art. 3 ust. 2 lit. e).
3. Zgodnie z art. 113 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE wspólna decyzja w sprawie kapitału jest podejmowana w terminie czterech miesięcy po przedłożeniu odpowiednim właściwym organom sprawozdania z oceny ryzyka grupy.
4. Zgodnie z art. 113 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2013/36/UE wspólna decyzja w sprawie płynności jest podejmowana w terminie jednego miesiąca po przedłożeniu odpowiednim właściwym organom sprawozdania z oceny ryzyka płynności grupy.
5. Z zastrzeżeniem uzgodnienia, o którym mowa w art. 4 ust. 3, organ sprawujący nadzór skonsolidowany może przedstawić innym właściwym organom i właściwym organom państw trzecich sprawozdanie z oceny ryzyka grupy i sprawozdanie z oceny ryzyka płynności grupy.
Artykuł 9
Przygotowanie uwag dotyczących projektu wspólnej decyzji w sprawie kapitału i projektu wspólnej decyzji w sprawie płynności
1. Odpowiednie właściwe organy przedstawiają organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany uwagi dotyczące projektu decyzji w sprawie kapitału i projektu decyzji w sprawie płynności w odpowiednim czasie, a w każdym razie w terminie określonym w harmonogramie wspólnej decyzji, zgodnie z art. 3 ust. 2 lit. f). Uwagi dotyczą wszystkich instytucji w ramach grupy instytucji objętych zakresem procedury wspólnej decyzji.
2. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przedstawia uwagi do projektu wspólnej decyzji w sprawie kapitału. Uwagi te muszą obejmować wszystkie następujące aspekty:
a)
wszystkie wchodzące w skład grupy instytucje, na poziomie indywidualnym, które działają na podstawie zezwolenia udzielonego na obszarze jurysdykcji organu sprawującego nadzór skonsolidowany i które są objęte zakresem procedury wspólnej decyzji;
b)
grupę instytucji na poziomie skonsolidowanym.
3. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przedstawia uwagi do projektu wspólnej decyzji w sprawie płynności. Uwagi te muszą obejmować wszystkie następujące aspekty:
a)
wszystkie wchodzące w skład grupy instytucje, na poziomie indywidualnym, w przypadku gdy działają one na podstawie zezwolenia udzielonego na obszarze jurysdykcji organu sprawującego nadzór skonsolidowany i są objęte zakresem procedury wspólnej decyzji;
b)
grupę instytucji na poziomie skonsolidowanym.
4. W uwagach dotyczących projektu wspólnej decyzji w sprawie kapitału określa się każdą z pozycji, o których mowa w art. 10.
5. W uwagach dotyczących projektu wspólnej decyzji w sprawie płynności określa się każdą z pozycji, o których mowa w art. 11.
Artykuł 10
Przygotowanie projektu wspólnej decyzji w sprawie kapitału
1. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przygotowuje w pełni uzasadniony projekt wspólnej decyzji w sprawie kapitału obejmującej grupę i instytucje wchodzące w skład tej grupy: W projekcie wspólnej decyzji w sprawie kapitału podaje się każdą z następujących informacji:
a)
nazwy organu sprawującego nadzór skonsolidowany i odpowiednich właściwych organów, które uczestniczą w procedurze wspólnej decyzji w sprawie kapitału;
b)
nazwę grupy instytucji i wykaz wszystkich instytucji w ramach grupy, do których odnosi się i ma zastosowanie projekt wspólnej decyzji w sprawie kapitału;
c)
odniesienia do obowiązującego prawa unijnego i krajowego dotyczące przygotowania, finalizacji i stosowania wspólnych decyzji w sprawie kapitału;
d)
datę projektu wspólnej decyzji w sprawie kapitału i jego wszelkich istotnych aktualizacji;
e)
wniosek dotyczący stosowania art. 73 i 97 dyrektywy 2013/36/UE;
f)
wniosek dotyczący adekwatności funduszy własnych grupy instytucji na poziomie skonsolidowanym;
g)
wniosek dotyczący adekwatności funduszy własnych każdej instytucji wchodzącej w skład grupy, na poziomie indywidualnym;
h)
wniosek dotyczący poziomu funduszy własnych, które każda instytucja wchodząca w skład grupy musi posiadać na poziomie indywidualnym zgodnie z art. 104 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE;
i)
wniosek dotyczący poziomu funduszy własnych, które grupa instytucji musi posiadać na poziomie skonsolidowanym zgodnie z art. 104 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE;
j)
informacje na temat minimalnych wymogów ostrożnościowych, które mają zastosowanie do każdej instytucji zgodnie z art. 92 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz art. 103, 129, 130, 131 i 133 dyrektywy 2013/36/UE, a także informacje na temat wszelkich innych istotnych ostrożnościowych lub makroostrożnościowych wymogów, wytycznych, zaleceń lub ostrzeżeń;
k)
datę odniesienia, której dotyczą wnioski, o których mowa w lit. e)-i);
l)
harmonogram wdrażania wniosków, o których mowa w lit. h) oraz i), stosownie do przypadku.
2. We wniosku, o którym mowa w ust. 1 lit. e), podaje się każdą z następujących informacji:
a)
ocenę przeprowadzoną, aby ustalić, czy instytucje wchodzące w skład grupy posiadają należyte, skuteczne i kompletne strategie i procedury służące do oceny, stałego utrzymania i podziału kapitału wewnętrznego oraz czy takie strategie i procedury są aktualne;
b)
ocenę przeprowadzoną, aby ustalić, czy kwota, rodzaj i struktura kapitału wewnętrznego są odpowiednie do zabezpieczenia rodzaju i skali ryzyka, na które instytucje wchodzące w skład grupy są lub mogą być narażone;
c)
ocenę przeprowadzoną, aby ustalić, czy instytucje wchodzące w skład grupy wdrożyły odpowiednie uregulowania, strategie, procesy i mechanizmy w celu spełnienia wszystkich wymogów dyrektywy 2013/36/UE i rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
d)
ocenę przeprowadzoną, aby ustalić, czy uregulowania, strategie, procesy i mechanizmy wdrożone przez instytucje wchodzące w skład grupy zapewniają należyte zarządzanie ich ryzykiem i ochronę przed tym ryzykiem;
e)
informacje na temat stosowania środków i uprawnień nadzorczych na podstawie art. 102 i art. 104 ust. 1 lit. b)-l) dyrektywy 2013/36/UE w celu naprawienia niedociągnięć wskazanych w ramach lit. a)-d).
3. Wnioski, o których mowa w ust. 1 lit. f) i g), muszą być powiązane z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1 lit. e), i opierać się na nim.
4. Wnioski, o których mowa w ust. 1 lit. h) oraz i), muszą spełniać wszystkie następujące wymogi:
a)
przedstawia się je w postaci kwoty lub stosunku lub jako kombinację kwoty i stosunku;
b)
dostarczają szczegółowych informacji na temat jakości wymaganych dodatkowych funduszy własnych;
c)
są powiązane z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1 lit. e), i opierają się na nim.
5. Wnioski dotyczące każdej instytucji wchodzącej w skład grupy na poziomie indywidualnym i grupy instytucji na poziomie skonsolidowanym są wyraźnie rozpoznawalne w projekcie dokumentu wspólnej decyzji w sprawie kapitału.
6. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przedstawia odpowiednim właściwym organom projekt dokumentu wspólnej decyzji w sprawie kapitału w odpowiednim czasie, a w każdym razie w terminie określonym w harmonogramie wspólnej decyzji zgodnie z art. 3 ust. 2 lit. g).
Artykuł 11
Przygotowanie projektu wspólnej decyzji w sprawie płynności
1. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przygotowuje w pełni uzasadniony projekt wspólnej decyzji w sprawie płynności obejmującej grupę i instytucje wchodzące w skład tej grupy. W projekcie wspólnej decyzji w sprawie płynności podaje się każdą z następujących informacji:
a)
nazwy organu sprawującego nadzór skonsolidowany i odpowiednich właściwych organów, które uczestniczą w procedurze wspólnej decyzji w sprawie płynności;
b)
nazwę grupy instytucji i wykaz wszystkich instytucji w ramach grupy, do których odnosi się i ma zastosowanie projekt wspólnej decyzji w sprawie płynności;
c)
odniesienia do obowiązującego prawa unijnego i krajowego dotyczące przygotowania, finalizacji i stosowania wspólnych decyzji w sprawie płynności;
d)
datę projektu wspólnej decyzji w sprawie płynności i jego wszelkich istotnych aktualizacji;
e)
wniosek dotyczący adekwatności płynności w odniesieniu do grupy na poziomie skonsolidowanym;
f)
wniosek dotyczący adekwatności płynności w odniesieniu do każdej instytucji w ramach grupy, na poziomie indywidualnym;
g)
wniosek dotyczący środków podjętych w odniesieniu do wszelkich ważnych kwestii i istotnych ustaleń związanych z nadzorem nad płynnością, w tym związanych z prawidłowością organizacji i traktowania ryzyka zgodnie z wymogami art. 86 dyrektywy 2013/36/UE i związanych z potrzebą określenia szczególnych wymogów w zakresie płynności, zgodnie z art. 105 przedmiotowej dyrektywy, w odniesieniu do każdej instytucji w ramach grupy na poziomie indywidualnym i w odniesieniu do grupy na poziomie skonsolidowanym;
h)
informacje na temat wszelkich innych istotnych ostrożnościowych lub makroostrożnościowych wymogów, wytycznych, zaleceń lub ostrzeżeń;
i)
datę odniesienia, której dotyczą wnioski, o których mowa w lit. e)-g);
j)
w stosownych przypadkach harmonogram wdrażania wniosku, o którym mowa w lit. g).
2. We wniosku, o którym mowa w ust. 1 lit. e) i f), podaje się każdą z następujących informacji:
a)
ocenę przeprowadzoną, aby ustalić, czy instytucje wchodzące w skład grupy wdrożyły solidne strategie, polityki, procedury i systemy identyfikacji i pomiaru ryzyka płynności oraz zarządzania takim ryzykiem i monitorowania go w różnych odpowiednich horyzontach czasowych;
b)
ocenę przeprowadzoną, aby ustalić, czy płynność instytucji wchodzących w skład grupy na poziomie indywidualnym i płynność grupy na poziomie skonsolidowanym zapewniają wystarczające zabezpieczenie przed ryzykiem płynności;
c)
ocenę przeprowadzoną, aby ustalić, czy instytucje wchodzące w skład grupy wdrożyły odpowiednie uregulowania, strategie, procesy i mechanizmy w celu spełnienia wszystkich wymogów dyrektywy 2013/36/UE i rozporządzenia (UE) nr 575/2013.
3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1 lit. g), zawiera szczegółowe informacje na temat charakteru podjętych środków. W przypadku gdy środki dotyczą potrzeby określenia szczególnych wymogów w zakresie płynności zgodnie z art. 105 dyrektywy 2013/36/UE, wniosek zawiera szczegółowe informacje na temat sformułowania tych szczególnych wymogów w zakresie płynności.
4. Wnioski dotyczące każdej instytucji wchodzącej w skład grupy na poziomie indywidualnym i grupy instytucji na poziomie skonsolidowanym są wyraźnie rozpoznawalne w projekcie dokumentu wspólnej decyzji w sprawie płynności.
5. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przedstawia odpowiednim właściwym organom projekt dokumentu wspólnej decyzji w sprawie płynności w odpowiednim czasie, a w każdym razie w terminie określonym w harmonogramie wspólnej decyzji zgodnie z art. 3 ust. 2 lit. g).
Artykuł 12
Podjęcie wspólnej decyzji w sprawie kapitału i wspólnej decyzji w sprawie płynności
1. W wyniku dialogu z odpowiednimi właściwymi organami na temat projektu wspólnej decyzji w sprawie kapitału i projektu wspólnej decyzji w sprawie płynności, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. i), organ sprawujący nadzór skonsolidowany dokonuje w razie potrzeby zmian w projekcie wspólnej decyzji w sprawie kapitału i w projekcie wspólnej decyzji w sprawie płynności w celu sfinalizowania tych decyzji.
2. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i wszystkie odpowiednie właściwe organy osiągają porozumienie w kwestii wspólnej decyzji w sprawie kapitału i wspólnej decyzji w sprawie płynności.
3. Porozumienie jest potwierdzane na piśmie przez przedstawicieli organu sprawującego nadzór skonsolidowany i odpowiednich właściwych organów, przy czym przedstawiciele ci są należycie upoważnieni do zobowiązania swoich stosownych właściwych organów.
Artykuł 13
Przekazanie wspólnej decyzji w sprawie kapitału i wspólnej decyzji w sprawie płynności
1. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przekazuje organowi zarządzającemu unijnej instytucji dominującej dokument wspólnej decyzji w sprawie kapitału i dokument wspólnej decyzji w sprawie płynności w odpowiednim czasie, a w każdym razie w terminie określonym w harmonogramie wspólnej decyzji zgodnie z art. 3 ust. 2 lit. k). Organ sprawujący nadzór skonsolidowany potwierdza odpowiednim właściwym organom, że dokonał wspomnianego przekazania.
2. Odpowiednie właściwe organy w państwie członkowskim przekazują organom zarządzającym instytucji, które działają na podstawie zezwolenia udzielonego w tym państwie członkowskim, odpowiednie części dokumentu wspólnej decyzji w sprawie kapitału i dokumentu wspólnej decyzji w sprawie płynności, które są istotne dla każdej z tych instytucji, w odpowiednim czasie, a w każdym razie w terminie określonym w harmonogramie wspólnej decyzji zgodnie z art. 3 ust. 2 lit. k).
3. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany w stosownych przypadkach omawia dokument wspólnej decyzji w sprawie kapitału i dokument wspólnej decyzji w sprawie płynności z unijną instytucją dominującą, aby wyjaśnić szczegóły tych decyzji oraz ich zastosowanie.
4. W stosownych przypadkach odpowiednie właściwe organy w państwie członkowskim omawiają z instytucjami mającymi siedzibę w tym państwie członkowskim odpowiednie części dokumentu wspólnej decyzji w sprawie kapitału i dokumentu wspólnej decyzji w sprawie płynności, które są istotne dla każdej z tych instytucji, aby wyjaśnić szczegóły tych decyzji oraz ich zastosowanie.
Artykuł 14
Monitorowanie stosowania wspólnej decyzji w sprawie kapitału i wspólnej decyzji w sprawie płynności
1. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przekazuje wyniki dyskusji, o której mowa w art. 13 ust. 3, odpowiednim właściwym organom, jeżeli unijna instytucja dominująca jest zobowiązana do podjęcia któregokolwiek z następujących działań:
a)
spełnienia wymogów dotyczących dodatkowych funduszy własnych zgodnie z art. 104 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE na poziomie indywidualnym lub skonsolidowanym;
b)
zajęcia się ważnymi kwestiami lub istotnymi ustaleniami związanymi z nadzorem nad płynnością lub spełnienia szczególnych wymogów w zakresie płynności zgodnie z art. 105 dyrektywy 2013/36/UE, na poziomie indywidualnym lub skonsolidowanym.
2. Odpowiednie właściwe organy w państwie członkowskim przekazują wyniki dyskusji, o której mowa w art. 13 ust. 4, organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany, jeżeli instytucja działająca na podstawie zezwolenia udzielonego w tym państwie członkowskim jest zobowiązana do podjęcia któregokolwiek z następujących działań:
a)
spełnienia wymogów dotyczących dodatkowych funduszy własnych zgodnie z art. 104 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE na poziomie indywidualnym;
b)
zajęcia się ważnymi kwestiami lub istotnymi ustaleniami związanymi z nadzorem nad płynnością lub spełnienia szczególnych wymogów w zakresie płynności zgodnie z art. 105 dyrektywy 2013/36/UE, na poziomie indywidualnym.
3. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przekazuje wyniki dyskusji, o której mowa w ust. 2, innym odpowiednim właściwym organom.
4. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiednie właściwe organy monitorują stosowanie wspólnych decyzji w sprawie kapitału i wspólnych decyzji w sprawie płynności, które mają znaczenie dla każdej instytucji wchodzącej w skład grupy, za nadzór nad którą organ ten i odpowiednie właściwe organy są odpowiedzialne.
ROZDZIAŁ III
BRAK POROZUMIENIA I DECYZJE PODJĘTE W PRZYPADKU BRAKU WSPÓLNEJ DECYZJI
Artykuł 15
Decyzje podjęte w przypadku braku wspólnej decyzji
1. W przypadku niepodjęcia wspólnej decyzji w sprawie kapitału lub wspólnej decyzji w sprawie płynności przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiednie właściwe organy w terminach, o których mowa, odpowiednio, w art. 8 ust. 3 lub art. 8 ust. 4, decyzje, o których mowa w art. 113 ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE potwierdza się na piśmie i podejmuje w najpóźniejszym z następujących terminów:
a)
po upływie miesiąca od wygaśnięcia terminu, o którym mowa w art. 8 ust. 3 lub 4, stosownie do przypadku;
b)
po upływie miesiąca od zapewnienia doradztwa przez EUNB w następstwie wniosku dotyczącego konsultacji zgodnie z art. 113 ust. 2 akapit trzeci dyrektywy 2013/36/UE;
c)
po upływie miesiąca od podjęcia przez EUNB jakiejkolwiek decyzji zgodnie z art. 113 ust. 3 akapit pierwszy lub drugi dyrektywy 2013/36/UE bądź w innym terminie określonym przez EUNB w tego rodzaju decyzji.
2. Odpowiednie właściwe organy przekazują organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany decyzje, które podjęły na poziomie indywidualnym w przypadku braku wspólnej decyzji.
3. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany włącza decyzje, o których mowa w ust. 2, do swoich decyzji podjętych na poziomach indywidualnym i skonsolidowanym, w formie jednolitego dokumentu, i przedstawia ten dokument wszystkim odpowiednim właściwym organom.
4. W przypadku, gdy przeprowadzono konsultacje z EUNB, dokument, o którym mowa w ust. 3, zawiera wyjaśnienie wszelkich odstępstw od porad udzielonych przez EUNB.
Artykuł 16
Sporządzanie decyzji w sprawie kapitału podjętych w przypadku braku wspólnej decyzji w sprawie kapitału
1. Decyzję w sprawie kapitału podjętą w przypadku braku wspólnej decyzji w sprawie kapitału określa się w dokumencie, który zawiera wszystkie następujące pozycje:
a)
nazwę organu sprawującego nadzór skonsolidowany lub odpowiedniego właściwego organu, który podejmuje decyzję w sprawie kapitału;
b)
nazwę grupy instytucji lub instytucji wchodzącej w skład grupy, do której odnosi się i ma zastosowanie decyzja w sprawie kapitału;
c)
odniesienia do obowiązującego prawa unijnego i krajowego dotyczące przygotowania, finalizacji i stosowania decyzji w sprawie kapitału;
d)
datę podjęcia decyzji w sprawie kapitału;
e)
wniosek dotyczący stosowania art. 73 i 97 dyrektywy 2013/36/UE;
f)
w przypadku decyzji w sprawie kapitału podjętych na zasadzie skonsolidowanej - wniosek dotyczący adekwatności funduszy własnych grupy instytucji na poziomie skonsolidowanym;
g)
w przypadku decyzji w sprawie kapitału podjętych na zasadzie indywidualnej - wniosek dotyczący adekwatności funduszy własnych odpowiedniej instytucji na poziomie indywidualnym;
h)
w przypadku decyzji w sprawie kapitału podjętych na zasadzie skonsolidowanej - wniosek dotyczący poziomu funduszy własnych, które grupa instytucji musi posiadać na poziomie skonsolidowanym zgodnie z art. 104 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE;
i)
w przypadku decyzji w sprawie kapitału podjętych na zasadzie indywidualnej - wniosek dotyczący poziomu funduszy własnych, które odpowiednia instytucja musi posiadać na poziomie indywidualnym zgodnie z art. 104 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2013/36/UE;
j)
informacje na temat minimalnych wymogów ostrożnościowych, które mają zastosowanie do odpowiednich instytucji zgodnie z art. 92 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i art. 103, 129, 130, 131 i 133 dyrektywy 2013/36/UE, a także informacje na temat wszelkich innych istotnych ostrożnościowych lub makroostrożnościowych wymogów, wytycznych, zaleceń lub ostrzeżeń;
k)
datę odniesienia, której dotyczą wnioski, o których mowa w lit. e)-i);
l)
opis sposobu, w jaki rozpatrzono ocenę ryzyka, opinie i zastrzeżenia przekazane przez inne odpowiednie właściwe organy lub organ sprawujący nadzór skonsolidowany, stosownie do przypadku;
m)
harmonogram wdrażania wniosków, o których mowa w lit. h) oraz i), stosownie do przypadku.
2. Decyzje w sprawie kapitału podjęte w przypadku braku wspólnej decyzji w sprawie kapitału na poziomie indywidualnym lub skonsolidowanym muszą spełniać wymogi określone w art. 10 ust. 2-4, w stosownych przypadkach.
Artykuł 17
Sporządzanie decyzji w sprawie płynności podjętych w przypadku braku wspólnej decyzji w sprawie płynności
1. Decyzję w sprawie płynności podjętą w przypadku braku wspólnej decyzji w sprawie płynności określa się w dokumencie, który zawiera wszystkie następujące pozycje:
a)
nazwę organu sprawującego nadzór skonsolidowany lub odpowiedniego właściwego organu, który podejmuje decyzję w sprawie płynności;
b)
nazwę grupy instytucji lub instytucji wchodzącej w skład grupy, do której odnosi się i ma zastosowanie decyzja w sprawie płynności;
c)
odniesienia do obowiązującego prawa unijnego i krajowego dotyczące przygotowania, finalizacji i stosowania decyzji w sprawie płynności;
d)
datę podjęcia decyzji w sprawie płynności;
e)
w przypadku decyzji w sprawie płynności podjętych na zasadzie skonsolidowanej - wniosek dotyczący adekwatności płynności w odniesieniu do grupy instytucji na poziomie skonsolidowanym;
f)
w przypadku decyzji w sprawie płynności podjętych na zasadzie indywidualnej - wniosek dotyczący adekwatności płynności w odniesieniu do odpowiedniej instytucji na poziomie indywidualnym;
g)
w przypadku decyzji w sprawie płynności podjętych na zasadzie skonsolidowanej - wniosek dotyczący środków podjętych w odniesieniu do wszelkich ważnych kwestii i istotnych ustaleń związanych z nadzorem nad płynnością, w tym związanych z prawidłowością organizacji i traktowania ryzyka zgodnie z wymogami art. 86 dyrektywy 2013/36/UE i związanych z potrzebą szczególnych wymogów w zakresie płynności zgodnie z art. 105 przedmiotowej dyrektywy w odniesieniu do grupy na poziomie skonsolidowanym;
h)
w przypadku decyzji w sprawie płynności podjętych na zasadzie indywidualnej - wniosek dotyczący środków podjętych w odniesieniu do wszelkich ważnych kwestii i istotnych ustaleń związanych z nadzorem nad płynnością, w tym związanych z prawidłowością organizacji i traktowania ryzyka zgodnie z wymogami art. 86 dyrektywy 2013/36/UE i związanych z potrzebą określenia dostosowanych do odpowiedniej instytucji wymogów w zakresie płynności na poziomie indywidualnym zgodnie z art. 105 tej dyrektywy;
i)
datę odniesienia, której dotyczą wnioski, o których mowa w lit. e)-h);
j)
informacje na temat wszelkich innych istotnych ostrożnościowych lub makroostrożnościowych wymogów, wytycznych, zaleceń lub ostrzeżeń;
k)
opis sposobu, w jaki rozpatrzono ocenę ryzyka, opinie i zastrzeżenia przekazane przez inne odpowiednie właściwe organy lub organ sprawujący nadzór skonsolidowany, stosownie do przypadku;
l)
harmonogram wdrażania wniosków, o których mowa w lit. g)-h), stosownie do przypadku.
2. Decyzje w sprawie płynności podjęte w przypadku braku wspólnej decyzji w sprawie płynności na poziomie indywidualnym lub skonsolidowanym muszą spełniać wymogi określone w art. 11 ust. 2-3, w stosownych przypadkach.
Artykuł 18
Przekazanie decyzji w sprawie kapitału i decyzji w sprawie płynności podjętych w przypadku braku wspólnej decyzji w sprawie kapitału lub wspólnej decyzji w sprawie płynności
1. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przekazuje organowi zarządzającemu unijnej instytucji dominującej dokument decyzji, o którym mowa w art. 15 ust. 3.
2. Odpowiednie właściwe organy w państwie członkowskim przekazują organom zarządzającym instytucji, która działają na podstawie zezwolenia udzielonego w tym państwie członkowskim, odpowiednie części dokumentu decyzji wspomnianego w ust. 1, które są istotne dla każdej z tych instytucji.
3. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany w stosownych przypadkach omawia dokument decyzji z unijną instytucją dominującą, aby wyjaśnić szczegóły decyzji w sprawie kapitału lub decyzji w sprawie płynności, które zostały podjęte w przypadku braku wspólnej decyzji w sprawie kapitału lub wspólnej decyzji w sprawie płynności, oraz ich zastosowanie.
4. W stosownych przypadkach odpowiednie właściwe organy w państwie członkowskim omawiają z instytucjami mającymi siedzibę w tym państwie członkowskim odpowiednie części dokumentu decyzji, które są istotne dla każdej z tych instytucji, aby wyjaśnić szczegóły decyzji w sprawie kapitału lub decyzji w sprawie płynności, które zostały podjęte w przypadku braku wspólnej decyzji w sprawie kapitału lub wspólnej decyzji w sprawie płynności, oraz ich zastosowanie.
Artykuł 19
Monitorowanie stosowania decyzji w sprawie kapitału i decyzji w sprawie płynności podjętych w przypadku braku wspólnej decyzji w sprawie kapitału lub wspólnej decyzji w sprawie płynności
Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiednie właściwe organy monitorują stosowanie decyzji w sprawie kapitału i decyzji w sprawie płynności, które zostały podjęte w przypadku braku wspólnej decyzji w sprawie kapitału lub wspólnej decyzji w sprawie płynności i które mają znaczenie dla każdej instytucji wchodzącej w skład grupy, za nadzór nad którą organ ten i odpowiednie właściwe organy są odpowiedzialne.
ROZDZIAŁ IV
AKTUALIZACJA I NADZWYCZAJNA AKTUALIZACJA WSPÓLNYCH DECYZJI I DECYZJI PODJĘTYCH W PRZYPADKU BRAKU WSPÓLNEJ DECYZJI
Artykuł 20
Nadzwyczajna aktualizacja wspólnych decyzji
1. W przypadku gdy organ sprawujący nadzór skonsolidowany lub odpowiedni właściwy organ składa wniosek w sprawie nadzwyczajnej aktualizacji wspólnej decyzji w sprawie kapitału lub wspólnej decyzji w sprawie płynności zgodnie z art. 113 ust. 4 dyrektywy 2013/36/UE, organ sprawujący nadzór skonsolidowany powiadamia o tym wniosku wszystkie odpowiednie właściwe organy. Nadzwyczajnej aktualizacji dokonuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 9-14.
2. W przypadku gdy odpowiedni właściwy organ kieruje do organu sprawującego nadzór skonsolidowany wniosek o dokonanie na zasadzie dwustronnej aktualizacji wspólnej decyzji w odniesieniu do instytucji innej niż unijna instytucja dominująca, unijna dominująca finansowa spółka holdingowa lub unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, wniosek ten jest sporządzany w formie pisemnej i zawiera pełne uzasadnienie.
Organ sprawujący nadzór skonsolidowany powiadamia wszystkie odpowiednie właściwe organy o wniosku, o którym mowa w akapicie pierwszym. Wniosek zawiera projekt dokumentu wspólnej decyzji w sprawie kapitału, który spełnia wymogi określone w art. 10, lub projekt dokumentu wspólnej decyzji w sprawie płynności, który spełnia wymogi określone w art. 11. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany określa termin dla odpowiednich właściwych organów na wypowiedzenie się, czy aktualizacji należy dokonać na zasadzie dwustronnej.
Jeśli żaden z odpowiednich właściwych organów nie zgłosi we wskazanym terminie wniosku o dokonanie aktualizacji na zasadzie innej niż dwustronna, organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiedni właściwy organ, który zwrócił się o nadzwyczajną aktualizację, przedstawiają uwagi do projektu wspólnej decyzji i uzgadniają wspólną decyzję na zasadzie dwustronnej.
3. W przypadku, gdy odpowiedni właściwy organ nie wyraża zamiaru przedstawienia uwag dotyczących zaktualizowanej wspólnej decyzji zgodnie z art. 9, organ sprawujący nadzór skonsolidowany przygotowuje zaktualizowaną wspólną decyzję na podstawie najnowszych uwag dotyczących dokumentu wspólnej decyzji otrzymanych od odpowiedniego właściwego organu.
Artykuł 21
Roczna i nadzwyczajna aktualizacja decyzji podjętych w przypadku braku wspólnej decyzji
1. Corocznej aktualizacji decyzji podjętych w przypadku braku wspólnej decyzji dokonuje się, podejmując czynności określone w art. 3 ust. 2, w zakresie w jakim każda z czynności ma znaczenie dla stosowania art. 97 ust. 4 dyrektywy 2013/36/UE.
2. Jakiejkolwiek nadzwyczajnej aktualizacji decyzji podjętych w przypadku braku wspólnej decyzji zgodnie z art. 113 ust. 4 dyrektywy 2013/36/UE dokonuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 9-14.
ROZDZIAŁ V
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 22
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 23 czerwca 2014 r.