NAŘÍZENÍ KOMISE (EU) 2015/9
ze dne 6. ledna 2015,
kterým se mění nařízení (EU) č. 142/2011, kterým se provádí nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1069/2009 o hygienických pravidlech pro vedlejší produkty živočišného původu a získané produkty, které nejsou určeny k lidské spotřebě, a provádí směrnice Rady 97/78/ES, pokud jde o určité vzorky a předměty osvobozené od veterinárních kontrol na hranici podle uvedené směrnice
(Text s významem pro EHP)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na akt o přistoupení Chorvatska, a zejména na článek 50 uvedeného aktu,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1069/2009 ze dne 21. října 2009 o hygienických pravidlech pro vedlejší produkty živočišného původu a získané produkty, které nejsou určeny k lidské spotřebě, a o zrušení nařízení (ES) č. 1774/2002 (nařízení o vedlejších produktech živočišného původu) (1), a zejména na čl. 15 odst. 1 písm. b), c), d) a g), čl. 18 odst. 3 písm. b) bod i), čl. 19 odst. 4 písm. c), čl. 20 odst. 11, čl. 21 odst. 6 písm. d), čl. 23 odst. 3, čl. 27 písm. c), čl. 31 odst. 2, čl. 40 písm. f), čl. 41 odst. 3 a čl. 42 odst. 2 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (ES) č. 1069/2009 stanoví hygienická a veterinární pravidla pro vedlejší produkty živočišného původu a získané produkty s cílem zabraňovat rizikům pro zdraví lidí a zvířat, která v souvislosti s těmito produkty vznikají, a snižovat je na minimum. Uvedené nařízení rovněž stanoví konečný bod výrobního řetězce určitých získaných produktů, po kterém se na ně již nevztahují požadavky zmíněného nařízení.
(2)
Nařízení Komise (EU) č. 142/2011 (2) stanoví prováděcí pravidla pro nařízení (ES) č. 1069/2009, včetně pravidel o přijímání alternativních metod pro využívání nebo neškodné odstranění vedlejších produktů živočišného původu nebo získaných produktů a požadavků pro uvádění organických hnojiv a některých dalších vedlejších produktů živočišného původu na trh.
(3)
V souladu s čl. 19 odst. 1 písm. d) nařízení (ES) č. 1069/2009 mohou členské státy povolit sběr, přepravu a neškodné odstraňování materiálu kategorie 3 uvedeného v čl. 10 písm. f) zmíněného nařízení jinými prostředky stanovenými v kapitole IV přílohy VI nařízení (EU) č. 142/2011. V souladu s čl. 36 odst. 3 nařízení (EU) č. 142/2011 byla tato možnost omezena na přechodné období do 31. prosince 2014. Sběr, přepravu a neškodné odstranění jinými prostředky stanovenými v kapitole IV přílohy VI nařízení (EU) č. 142/2011 povolují některé členské státy v případě malých množství zmetkových potravin do 20 kg za týden.
(4)
Nejsou-li hlášeny žádné negativní důsledky pro zdraví zvířat a s ohledem na skutečnost, že v některých případech by neškodné odstranění v souladu s článkem 14 nařízení (ES) č. 1069/2009 bylo ve srovnání s neškodným odstraněním v místě nepřijatelně obtížné, jeví se jako odůvodněné stanovit dočasnou odchylku jako trvalé řešení, pokud takové neškodné odstranění nezpůsobí nepřijatelné zdravotní riziko. Článek 15 nařízení (EU) č. 142/2011, kterým se stanoví zvláštní pravidla pro použití ustanovení čl. 19 odst. 1 písm. a), b), c), e) a f) nařízení (ES) č. 1069/2009, by proto měl být doplněn o odkaz na opatření stanovená v kapitole IV přílohy VI nařízení (EU) č. 142/2011, jež by rovněž měla být odpovídajícím způsobem změněna. Po konzultaci s členskými státy a organizacemi zúčastněných stran by možnost, že členské státy mohou rozhodnout, že zvýší objem na nejvýše 50 kg týdně, měla být zrušena, jestliže se dočasná odchylka stane trvalým řešením. Kromě toho by mělo být zrušeno ustanovení čl. 36 odst. 3 nařízení (EU) č. 142/2011.
(5)
Vzhledem k nízkému riziku možného styku hospodářských zvířat s organickými hnojivy a půdními přídavky, s nimiž manipulují někteří provozovatelé a uživatelé, zejména pokud působí mimo potravinový a krmivový řetězec, by příslušné orgány měly mít možnost osvobodit tyto provozovatele a uživatele od registrační povinnosti podle článku 23 nařízení (ES) č. 1069/2009. Tito provozovatelé a uživatelé by měli být doplněni na seznam provozovatelů osvobozených od ohlašovací povinnosti ve vztahu k příslušným orgánům v souladu s čl. 20 odst. 4 nařízení (EU) č. 142/2011. Ustanovení čl. 20 odst. 4 nařízení (EU) č. 142/2011 by mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(6)
U pěstebních substrátů, včetně zahrádkářské zeminy, s nízkým obsahem vedlejších produktů živočišného původu nebo získaných produktů, jež jsou balené k použití konečným spotřebitelem, nehrozí riziko, že budou používány jako krmivo pro hospodářská zvířata. Omezení obsahu získaných produktů materiálů kategorie 2 nebo 3 v pěstebních substrátech, včetně zahrádkářské zeminy, na méně než 5 % objemových snižuje riziko použití jako krmiva pro hospodářská zvířata, neboť vysoký obsah půdy a jiných materiálů činí tyto produkty nepoživatelnými pro hospodářská zvířata. Při výrobě pěstebních substrátů se smí používat zpracovaný hnůj. Nesmí však být jedinou složkou pěstebních substrátů. Jeho obsah v pěstebních substrátech by neměl činit více než 50 % objemových. Zpracovaný hnůj se nesmí používat k výrobě pěstebních substrátů v případě, kdy místo původu podléhá zákazu z důvodu podezření na ohnisko nebo potvrzeného ohniska závažného přenosného onemocnění postihujícího hospodářská zvířata. Proto tyto produkty mohou být osvobozeny od veterinárních kontrol pro uvádění na trh jinak než dovozem. Ustanovení čl. 22 odst. 2 nařízení (EU) č. 142/2011 by mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(7)
Definice „meziproduktů“ v bodě 35 a „vzorků zboží“ v bodě 39 přílohy I nařízení (EU) č. 142/2011 by měly být upřesněny, aby se zabránilo neopodstatněným překážkám obchodu. Definice „meziproduktů“ zahrnuje rovněž místo určení meziproduktů. Je vhodné rozšířit stávající definici o možná další použití v kosmetickém průmyslu. Získané produkty, jež splňují požadavky směrnice Rady 76/768/EHS (3), mohou být v souladu s čl. 5 odst. 1 nařízení (ES) č. 1069/2009 prohlášeny za konečný bod výrobního řetězce. Kromě toho je třeba ujasnit, že krmivo pro zvířata v zájmovém chovu může do EU vstoupit jako vzorek zboží pro účely krmných pokusů, zkoušení strojů nebo zařízení. Definice „meziproduktů“ v bodě 35 a „vzorků zboží“ v bodě 39 přílohy I nařízení (EU) č. 142/2011 by měla být odpovídajícím způsobem změněna.
(8)
Ačkoli v souladu s čl. 3 odst. 6 nařízení (ES) č. 1069/2009 jsou koňovití považováni za hospodářská zvířata, existuje mezi některými konkrétními zvířaty této čeledi a jejich chovateli zvláště úzký vztah. Je proto odůvodněné, aby bylo umožněno spalovat těla mrtvých koňovitých ve spalovnách schválených za tímto účelem příslušným orgánem, a to za podmínky, že dané zvíře pochází z hospodářství, jež nepodléhá zákazům v souvislosti s nákazami podléhajícími povinnému hlášení. Směrnice Rady 2009/156/ES (4) stanoví veterinární pravidla mimo jiné pro přesun koňovitých, včetně podmínek pro identifikaci koňovitých. Individuální spalování v nízkokapacitních spalovnách je možné pouze v případě mrtvých koňovitých, kteří splňují ustanovení uvedené směrnice. Kapitola III přílohy III nařízení (EU) č. 142/2011 by měla být odpovídajícím způsobem změněna.
(9)
Podle čl. 13 písm. g) nařízení (ES) č. 1069/2009 mohou být vedlejší produkty živočišného původu pocházející z vodních živočichů materiálu kategorie 2 zesilážovány, zkompostovány nebo přeměněny na bioplyn. Evropský úřad pro bezpečnost potravin (dále jen „EFSA“) zveřejnil vědecké stanovisko týkající se hodnocení nové zpracovatelské metody pro vedlejší produkty živočišného původu materiálů kategorie 2 rybího původu (5). Podle stanoviska EFSA jsou rizika, jež způsobují materiály kategorie 2 rybího původu, díky této zpracovatelské metodě přiměřeně snížena, což umožňuje použití získaných produktů k výrobě organických hnojiv, jejich zkompostování nebo přeměnu na bioplyn nebo použití k výrobě krmiva pro kožešinová zvířata nebo jiná zvířata, která nejsou určena k lidské spotřebě. EFSA ve svém stanovisku dospěl k závěru, že nedojde ke zvýšení rizika, pokud se tato zpracovatelská metoda uplatní i v případě zpracování vedlejších produktů pocházejících z vodních živočichů materiálů kategorie 3. Materiál kategorie 3 získaný z vodních živočichů proto může být určen pro účely uvedené v článku 14 nařízení (ES) č. 1069/2009.
(10)
S ohledem na úspěšný výsledek posouzení rizik, jež EFSA provedl, by zesilážování materiálu z ryb mělo být přidáno na seznam alternativních zpracovatelských metod v kapitole IV přílohy IV nařízení (EU) č. 142/2011. Příloha IV nařízení (EU) č. 142/2011 by měla být odpovídajícím způsobem změněna.
(11)
Zbytky rozkladu a kompost živočišného původu mohou být v praxi smíchány s materiály, které nejsou živočišného původu. Provozovatelé by měli vědět, jaké předpisy se vztahují na neškodné odstraňování takových zbytků rozkladu a kompostu. Kromě toho je třeba vyjasnit, ve kterých případech mohou být kompost a zbytky rozkladu získané z odpadu ze stravovacích zařízení neškodně odstraněny na povolené skládce. Kapitola III přílohy V nařízení (EU) č. 142/2011 by měla být odpovídajícím způsobem změněna.
(12)
Chorvatsko oznámilo seznam druhů divokých mrchožravých ptáků, na něž by se měla vztahovat odchylka týkající se zvláštních krmných účelů stanovená v článku 18 nařízení (ES) č. 1069/2009. Seznam druhů mrchožravých ptáků v příloze VI nařízení (EU) č. 142/2011 by měl být odpovídajícím způsobem změněn.
(13)
EFSA provedl posouzení rizika spojeného s kompostováním v uzavřených boxech a následným spalováním prasat uhynulých v hospodářství (6) a dospěl k závěru, že kompostování v uzavřených boxech, na něž je odkazováno v rámci alternativních parametrů stanovených v příloze V kapitole III oddíle 2 nařízení (EU) č. 142/2011, není dostatečným ošetřením pro bezpečné odstranění materiálu kategorie 2, a nemůže být tudíž uvedeno v kapitole IV přílohy IV uvedeného nařízení jako alternativní zpracovatelská metoda. Na základě výše zmíněného posouzení, jež EFSA provedl, by „aerobní fermentace a skladování prasat uhynulých v hospodářství s následným spalováním nebo spoluspalováním“ měly být považovány za specifickou metodu uchovávání v uzavřených prostorách pro účely skladování vedlejších produktů živočišného původu až do jejich následného neškodného odstranění v souladu s nařízením (ES) č. 1069/2009. Aby bylo možné rozlišit tuto metodu od schválených metod kompostování a aby nebylo nutné absolvovat postup schválení požadovaný pro zařízení na kompostování podle přílohy V nařízení (EU) č. 142/2011, je vhodné zahrnout tuto metodu do nové kapitoly v příloze IX uvedeného nařízení, společně s metodou „hydrolýza s následným neškodným odstraněním“, jež je v současné době uvedena v příloze IV kapitole IV oddíle 2 bodě H a která je založena na stejných principech. Kromě toho by odkaz na přílohu IV v příloze XVI kapitole II oddíle 11 měl být odpovídajícím způsobem upraven. Přílohy IV, IX a XVI nařízení (EU) č. 142/2011 by proto měly být odpovídajícím způsobem změněny.
(14)
Na tavené/škvařené tuky z materiálu kategorie 3 se vztahují zvláštní požadavky podle přílohy X kapitoly II oddílu 3 nařízení (EU) č. 142/2011. Neexistují však žádné veterinární důvody pro zákaz zpracování materiálu kategorie 3 z vodních živočichů a vedlejších produktů živočišného původu z vodních živočichů podle čl. 10 písm. i) a j) nařízení (ES) č. 1069/2009 spolu s vedlejšími produkty živočišného původu získanými ze suchozemských zvířat na smíchané tavené/škvařené tuky. Proto by mělo být možné použít materiály kategorie 3 z vodních živočichů a vedlejších produktů živočišného původu z vodních živočichů podle čl. 10 písm. i) a j) nařízení (ES) č. 1069/2009 k výrobě taveného/škvařeného tuku. Ustanovení přílohy X kapitoly II oddílu 3 bodu A podbodu 1 nařízení (EU) č. 142/2011 by mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(15)
Požadavky na tepelné ošetření kalu z odstředivky nebo separátoru, jenž může být později použit jako organické hnojivo nebo k výrobě organických hnojiv a uveden na trh, jsou stanoveny v příloze X kapitole II oddíle 4 části III nařízení (EU) č. 142/2011. Je vhodné zavést odchylku, aby příslušný orgán mohl povolit alternativní parametry pro tepelné ošetření kalu z odstředivky nebo separátoru určeného pro použití v rámci členských států, pokud provozovatelé mohou prokázat, že tepelné ošetření provedené podle alternativních parametrů zaručuje přinejmenším stejné snížení rizika jako ošetření provedené podle již zavedených parametrů použitelných pro uvádění na trh. Ustanovení přílohy X kapitoly II oddílu 4 části III nařízení (EU) č. 142/2011 by mělo být odpovídajícím způsobem změněno.
(16)
Meziprodukty mohou být použity mimo jiné k výrobě laboratorních činidel nebo diagnostických zdravotnických prostředků in vitro pro zvířata. Po kontrolách na stanovišti hraniční kontroly v souladu s článkem 4 směrnice Rady 97/78/ES (7) musí být produkt přepraven přímo do registrovaného zařízení nebo podniku určení. Aby byly objasněny požadavky na dovoz meziproduktů, měla by být odpovídajícím způsobem změněna příloha XII nařízení (EU) č. 142/2011.
(17)
Krevní výrobky určené k výrobě krmiva pro hospodářská zvířata, včetně sprejově sušené krve a krevní plazmy prasat, musí být vyrobeny v souladu s přílohou X kapitolou II oddílem 2 nařízení Komise (EU) č. 142/2011. S odkazem na bod B uvedeného oddílu musí být krevní výrobky podrobeny některé ze zpracovatelských metod č. 1 až 5 nebo zpracovatelské metodě č. 7, které jsou stanoveny v příloze IV kapitole III uvedeného nařízení, nebo jiné metodě, která zaručuje, že krevní výrobky splňují mikrobiologické normy pro získané produkty stanovené v příloze X kapitole I nařízení Komise (EU) č. 142/2011. Nařízení (EU) č. 142/2011 rovněž stanoví, konkrétně ve druhém řádku šestého sloupce tabulky 1 v příloze XIV kapitole I oddíle 1, že krevní výrobky, které nejsou určeny k lidské spotřebě a které lze použít jako krmivo, musí být provázeny veterinárním osvědčením v souladu se vzorem veterinárního osvědčení stanoveným v příloze XV kapitole 4 bodě B, pokud jsou určeny k odeslání do Unie nebo k tranzitu přes Unii.
(18)
V Asii, Severní Americe, Karibiku a ve Střední a Jižní Americe byla nahlášena epizootická diarrhoea prasat, včetně infekce prasat virem epizootické diarrhoey prasat a deltakoronavirem prasat. Na území Unie nebyl deltakoronavirus prasat ještě nikdy zjištěn. Za příčinu šíření viru se považuje nevhodné tepelné ošetření nebo kontaminace po tepelném ošetření sprejově sušené krve a krevní plazmy prasat, což je tradiční složka krmiva pro selata.
(19)
Komise, jednajíce z vlastního podnětu, přijala prováděcí nařízení Komise (EU) č. 483/2014 (8) jako prozatímní ochranné opatření s ohledem na bezpečnost sprejově sušené krve a krevní plazmy prasat určené k výrobě krmiva pro prasata. Vzhledem k tomu, že riziko pro zdraví zvířat přetrvá, je třeba přezkoumat požadavky na dovoz sprejově sušené krve a krevní plazmy prasat určené k výrobě krmiva pro prasata a prozatímní opatření uplatnit jako trvalý požadavek.
(20)
Vědecká pozorování ukazují, že prasečí koronaviry se ve výkalech prasat inaktivují při zahřátí na teplotu 71 °C, kterou je nutné udržovat po dobu 10 minut, nebo jsou-li ponechány při pokojové teplotě 20 °C po dobu 7 dnů. Virus nepřežil v experimentálně infikovaném suchém krmivu skladovaném při pokojové teplotě 24 °C déle než 2 týdny. V Unii a ve třetích zemích se pro sprejově sušenou krev a krevní plazmu obecně používá teplota 80 °C, a to zahřátím celé hmoty.
(21)
Na základě těchto dostupných informací se jeví jako vhodné požadovat, aby sprejově sušená krev a krevní plazma prasat dovezená ze třetích zemí a určená ke krmení prasat byla podrobena ošetření vysokou teplotou a následnému skladování po určitou dobu při pokojové teplotě, aby se tak zmírnilo riziko kontaminace po ošetření.
(22)
Dovoz kostí a výrobků z nich (kromě kostní moučky), rohů a výrobků z nich (kromě rohové moučky) a kopyt a paznehtů a výrobků z nich (kromě moučky z kopyt a paznehtů), které nejsou určeny k použití jako krmná surovina, organická hnojiva nebo půdní přídavky, by rovněž měl být povolen, pokud jsou tyto materiály přepravovány letadlem a jestliže splňují požadavky stanovené v článku 41 nařízení (ES) č. 1069/2009. Příloha XIV nařízení (EU) č. 142/2011 by měla být odpovídajícím způsobem změněna.
(23)
S ohledem na změnu definice „meziproduktů“ a dodatečné požadavky týkající se dovozu krevních výrobků by měl být odpovídajícím způsobem změněn vzor prohlášení o dovozu ze třetích zemí týkajícího se meziproduktů a vzor veterinárního osvědčení pro dovoz krevních výrobků určených jako krmná surovina. Ustanovení přílohy XV kapitoly 4 bodu B a kapitoly 20 nařízení (EU) č. 142/2011 by měla být odpovídajícím způsobem změněna.
(24)
Aby se zabránilo narušení obchodu, mělo by být stanoveno přechodné období, během nějž by měl být dovoz meziproduktů, na něž se použijí ustanovení nařízení (EU) č. 142/2011 ve znění tohoto nařízení, přijímán členskými státy v souladu s pravidly platnými před vstupem tohoto nařízení v platnost.
(25)
Opatření stanovená tímto nařízením jsou v souladu se stanoviskem Stálého výboru pro potravinový řetězec a zdraví zvířat,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Nařízení (EU) č. 142/2011 se mění takto:
1)
V článku 15 se doplňuje nový pododstavec, který zní:
„Odchylně od článku 14 nařízení (ES) č. 1069/2009 mohou členské státy povolit sběr, přepravu a neškodné odstraňování malých množství materiálů kategorie 3 podle čl. 10 písm. f) uvedeného nařízení prostředky uvedenými v čl. 19 odst. 1 písm. d) uvedeného nařízení, pokud jsou splněny požadavky pro neškodné odstranění jinými prostředky stanovené v kapitole IV přílohy VI tohoto nařízení.“
2)
V článku 19 se písmeno c) nahrazuje tímto:
„c)
v kapitole III, pokud skladují získané produkty pro určitá plánovaná použití podle čl. 24 odst. 1 písm. j) uvedeného nařízení;
d)
v kapitole V, pokud v hospodářství skladují vedlejší produkty živočišného původu určené k následnému neškodnému odstranění podle článku 4 uvedeného nařízení.“
3)
Ustanovení čl. 20 odst. 4 se mění takto:
a)
písmeno d) se nahrazuje tímto:
„d)
provozovatele, kteří používají malá množství materiálů kategorie 2 a 3 uvedených v článcích 9 a 10 nařízení (ES) č. 1069/2009 nebo produktů z nich získaných za účelem přímé dodávky produktů v rámci regionu konečnému spotřebiteli, na místní trh nebo místním maloobchodním zařízením, pokud se příslušný orgán domnívá, že taková činnost nepředstavuje riziko rozšíření žádného závažného přenosného onemocnění na člověka nebo zvířata; toto písmeno se nepoužije, pokud se tyto materiály používají jako krmivo pro hospodářská zvířata jiná než kožešinová;“
b)
doplňují se nová písmena e) a f), která znějí:
„e)
uživatele organických hnojiv nebo půdních přídavků v místech, kde nejsou držena hospodářská zvířata;
f)
provozovatele, kteří manipulují s organickými hnojivy nebo půdními přídavky a distribuují je, a to výhradně v maloobchodním balení připraveném k prodeji o váze nejvýše 50 kg pro použití mimo krmivový a potravinový řetězec.“
4)
V článku 22 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. Na uvádění těchto produktů na trh se nevztahují žádné veterinární podmínky:
a)
guáno z volně žijících mořských ptáků, posbírané v Unii nebo dovezené ze třetích zemí;
b)
pěstební substráty připravené k prodeji, jiné než dovezené pěstební substráty, obsahující méně než:
i)
5 % objemových získaných produktů materiálu kategorie 3 nebo materiálu kategorie 2 jiných než zpracovaný hnůj,
ii)
50 % objemových zpracovaného hnoje.“
5)
V článku 23 se odstavec 3 nahrazuje tímto:
„3. Provozovatel nebo vlastník zařízení nebo podniku v místě určení meziproduktů nebo jeho zástupce musí meziprodukty používat a/nebo odesílat výhradně k použití ve výrobě v souladu s definicí meziproduktů podle přílohy I bodu 35.“
6)
V článku 36 se zrušuje odstavec 3.
7)
Přílohy I, III, IV, V, VI, IX, X, XI, XII, XIV, XV a XVI se mění v souladu s přílohou tohoto nařízení.
Článek 2
Během přechodného období do 27. září 2015 se zásilky vedlejších produktů živočišného původu a získaných produktů doprovázené formulářem prohlášení vyplněného a podepsaného podle vzoru, který je stanoven v příloze XV kapitole 20 nařízení (EU) č. 142/2011 ve verzi před datem vstupu tohoto nařízení v platnost, nadále přijímají pro dovoz do Unie, pokud byla tato prohlášení vyplněna a podepsána před 27. červencem 2015.
Článek 3
Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Použije se od 23. února 2015.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 6. ledna 2015.
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2015/9
z dnia 6 stycznia 2015 r.
zmieniające rozporządzenie (UE) nr 142/2011 w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz w sprawie wykonania dyrektywy Rady 97/78/WE w odniesieniu do niektórych próbek i przedmiotów zwolnionych z kontroli weterynaryjnych na granicach w myśl tej dyrektywy
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając akt przystąpienia Chorwacji, w szczególności jego art. 50,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (1), w szczególności jego art. 15 ust. 1 lit. b), c), d) i g), art. 18 ust. 3 lit. b) ppkt (i), art. 19 ust. 4 lit. c), art. 20 ust. 11, art. 21 ust. 6 lit. d), art. 23 ust. 3, art. 27 lit. c), art. 31 ust. 2, art. 40 lit. f), art. 41 ust. 3 i art. 42 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009 ustanowiono przepisy dotyczące ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt w zakresie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych w celu zapobieżenia zagrożeniu stwarzanemu przez te produkty dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz zminimalizowania tego zagrożenia. W rozporządzeniu określono także punkt końcowy łańcucha produkcyjnego w odniesieniu do niektórych produktów pochodnych, po osiągnięciu którego produkty te nie podlegają już wymogom tego rozporządzenia.
(2)
Rozporządzenie Komisji (UE) nr 142/2011 (2) ustanawia przepisy wykonawcze do rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, w tym przepisy dotyczące przyjęcia alternatywnych metod stosowania lub usuwania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych i wymogi w zakresie wprowadzania do obrotu nawozów organicznych i niektórych innych produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego.
(3)
Zgodnie z art. 19 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 państwa członkowskie mogą zezwolić na gromadzenie, transport i usuwanie materiałów kategorii 3, o których mowa w art. 10 lit. f) tego rozporządzenia, innymi sposobami określonymi w rozdziale IV załącznika VI do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. Zgodnie z art. 36 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 142/2011 możliwość ta była ograniczona do okresu przejściowego trwającego do dnia 31 grudnia 2014 r. Niektóre państwa członkowskie zezwalają na gromadzenie, transport i usuwanie innymi sposobami określonymi w rozdziale IV załącznika VI do rozporządzenia (UE) nr 142/2011 małych ilości wycofanych środków spożywczych do 20 kg na tydzień.
(4)
W przypadku braku zgłoszonych negatywnych skutków dla zdrowia zwierząt i biorąc pod uwagę, że w niektórych przypadkach usuwanie zgodnie z art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 byłoby niezwykle uciążliwe w porównaniu do lokalnego usuwania, ustanowienie przejściowego odstępstwa jako stałej możliwości wydaje się uzasadnione, o ile takie usuwanie nie powoduje niedopuszczalnych zagrożeń dla zdrowia. Art. 15 rozporządzenia (UE) nr 142/2011 przewidujący szczegółowe zasady dotyczące stosowania art. 19 ust. 1 lit. a), b), c), e) i f) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 powinien zatem zostać uzupełniony w odniesieniu do środków przewidzianych w rozdziale IV załącznika VI do rozporządzenia (UE) nr 142/2011, który również powinien zostać odpowiednio zmieniony. Po konsultacji z państwami członkowskimi i organizacjami zrzeszającymi zainteresowane strony należy zlikwidować możliwość zwiększania przez państwa członkowskie wielkości do maksymalnie 50 kg na tydzień, kiedy przejściowe odstępstwo stanie się stałym rozwiązaniem. Ponadto należy skreślić art. 36 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 142/2011.
(5)
Biorąc pod uwagę niewielkie ryzyko możliwych kontaktów zwierząt gospodarskich z nawozami organicznymi i polepszaczami gleby stosowanymi przez niektóre podmioty i użytkowników, w szczególności kiedy działają oni poza łańcuchem żywnościowym i paszowym, właściwe organy powinny mieć możliwość zwolnienia tych podmiotów i użytkowników z obowiązku rejestracji określonego w art. 23 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009. Wspomniane podmioty i użytkownicy powinni zostać dodani do listy podmiotów zwolnionych z obowiązku powiadamiania właściwych organów zgodnie z art. 20 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 142/2011. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 20 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 142/2011.
(6)
Podłoża uprawowe, w tym ziemia doniczkowa, o niewielkiej zawartości produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych w opakowaniach do użycia przez konsumenta końcowego nie stwarzają ryzyka, że zostaną wykorzystane jako pasza dla zwierząt gospodarskich. Ograniczenie zawartości produktów pochodnych materiałów kategorii 2 lub 3 do mniej niż 5 % objętości podłoży uprawowych, w tym ziemi doniczkowej, ogranicza ryzyko ich wykorzystania jako paszy dla zwierząt gospodarskich, ponieważ wysoka zawartość gleby i innych materiałów powoduje, że są one niesmaczne dla zwierząt gospodarskich. Do produkcji podłoży uprawowych można wykorzystywać przetworzony obornik. Przetworzony obornik nie może być jednak jedynym składnikiem podłoży uprawowych. Powinien on stanowić nie więcej niż 50 % objętości podłoży uprawowych. Przetworzony obornik nie powinien być wykorzystywany do produkcji podłoży uprawowych, jeśli miejsce jego pochodzenia jest objęte zakazem ze względu na podejrzenie lub stwierdzenie ogniska poważnej choroby zakaźnej zwierząt gospodarskich. W związku z tym takie produkty mogą być zwolnione z kontroli weterynaryjnych w celu wprowadzania do obrotu innego niż przywóz. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 22 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 142/2011.
(7)
Definicje „produktów pośrednich” i „próbek handlowych”, odpowiednio w pkt 35 i 39 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 142/2011, powinny zostać wyjaśnione w celu uniknięcia nieuzasadnionych barier w handlu. Definicja „produktów pośrednich” obejmuje również przeznaczenie tych produktów pośrednich. Uzasadnione jest rozszerzenie obecnej definicji o ewentualne dodatkowe zastosowania w branży kosmetycznej. Produkty pochodne, które są zgodne z wymogami dyrektywy Rady 76/768/EWG (3) mogą zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 zostać uznane za produkty, które osiągnęły punkt końcowy na etapie łańcucha produkcyjnego. Ponadto konieczne jest wyjaśnienie, że karma dla zwierząt domowych może być wprowadzana na terytorium UE w charakterze próbki handlowej do celów badań żywieniowych, testowania maszyn i sprzętu. Należy odpowiednio zmienić definicje „produktów pośrednich” i „próbek handlowych” w pkt 35 i 39 załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 142/2011.
(8)
Chociaż zgodnie z art. 3 pkt 6 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 koniowate są uznawane za zwierzęta gospodarskie, niektóre poszczególne osobniki zwierząt z rodziny koniowatych mają szczególnie bliskie relacje ze swoimi właścicielami. Jest zatem uzasadnione, aby zapewnić możliwość kremacji martwych zwierząt z rodziny koniowatych w spalarniach zatwierdzonych do tego celu przez właściwy organ, pod warunkiem że zwierzęta te pochodzą z gospodarstw, które nie zostały objęte zakazami w odniesieniu do chorób podlegających obowiązkowi zgłoszenia. Dyrektywa Rady 2009/156/WE (4) określa warunki zdrowotne zwierząt regulujące między innymi przemieszczanie zwierząt z rodziny koniowatych, w tym warunki identyfikacji koniowatych. Jedynie zgodne z tą dyrektywą martwe koniowate mogą być indywidualnie poddawane kremacji w spalarniach o niskiej wydajności. Należy zatem odpowiednio zmienić rozdział III załącznika III do rozporządzenia (UE) nr 142/2011.
(9)
Art. 13 lit. g) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 przewiduje, że produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego pochodzące od zwierząt wodnych materiału kategorii 2 mogą być kiszone, kompostowane lub przekształcane w biogaz. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („EFSA”) opublikował opinię naukową w sprawie oceny nowej metody przetwarzania dla produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego kategorii 2 materiałów pochodzenia rybnego (5). Według opinii EFSA zagrożenia wynikające z materiałów kategorii 2 pochodzenia rybnego są odpowiednio ograniczane przez metody przetwarzania, a zatem produkty pochodne mogą być wykorzystywane do produkcji nawozów organicznych, kompostowane, przekształcane w biogaz lub stosowane do produkcji paszy dla zwierząt futerkowych lub innych zwierząt, które nie są przeznaczone do spożycia przez ludzi. W swojej opinii EFSA stwierdza, że stosowanie metody przetwarzania do przetwarzania produktów ubocznych pochodzących od zwierząt wodnych materiałów kategorii 3 nie prowadzi do zwiększenia ryzyka. Materiał kategorii 3 uzyskany od zwierząt wodnych może zatem zostać przeznaczony do celów wymienionych w art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009.
(10)
W następstwie pozytywnego wyniku oceny ryzyka EFSA należy dodać kiszenie materiału rybnego do wykazu alternatywnych metod przetwarzania w rozdziale IV załącznika IV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. Należy odpowiednio zmienić załącznik IV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011.
(11)
Pozostałości fermentacyjne i kompost pochodzenia zwierzęcego mogą w praktyce być mieszane z materiałami pochodzenia niezwierzęcego. Podmioty powinny wiedzieć, jakie przepisy mają zastosowanie do takich pozostałości fermentacyjnych i kompostu. Ponadto konieczne jest doprecyzowanie, w jakich przypadkach kompost i pozostałości fermentacyjne pochodzące z odpadów gastronomicznych mogą być usuwane na zatwierdzone składowisko odpadów. Należy zatem odpowiednio zmienić rozdział III załącznika V do rozporządzenia (UE) nr 142/2011.
(12)
Chorwacja zgłosiła wykaz gatunków dzikich ptaków padlinożernych, które powinny podlegać odstępstwu od szczególnych celów paszowych określonych w art. 18 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009. Należy zatem odpowiednio zmienić wykaz ptaków padlinożernych w załączniku VI do rozporządzenia (UE) nr 142/2011.
(13)
EFSA dokonał oceny ryzyka, które powoduje kompostowanie kontenerowe i późniejsze spalanie padłych w gospodarstwie świń (6), i stwierdził, że kompostowanie kontenerowe, o którym mowa w alternatywnych parametrach określonych w rozdziale III sekcja 2 załącznika V do rozporządzenia (UE) nr 142/2011, nie jest wystarczającym sposobem bezpiecznego usuwania materiału kategorii 2 i dlatego nie może być opisane jako alternatywna metoda przetwarzania w rozdziale IV załącznika IV do tego rozporządzenia. W następstwie wyżej wymienionej oceny EFSA „maceracja tlenowa i przechowywanie padłych w gospodarstwie świń, a następnie ich spalanie lub współspalanie” należy postrzegać jako specyficzną metodę kontenerową do celów przechowywania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego do czasu ich usunięcia zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009. W celu odróżnienia tej metody od zatwierdzonych metod kompostowania i aby uniknąć procedury zatwierdzania wymaganej dla kompostowni, określonej w załączniku V do rozporządzenia (UE) nr 142/2011, należy włączyć tę metodę do nowego rozdziału w załączniku IX do tego rozporządzenia wraz z metodą „hydroliza przed usunięciem materiału”, o której obecnie mowa w pkt H sekcji II rozdziału IV załącznika IV, opierającą się na tych samych zasadach. Ponadto należy odpowiednio dostosować odesłanie do załącznika IV w załączniku XVI rozdział II sekcja 11. Należy zatem odpowiednio zmienić załączniki IV, IX i XVI do rozporządzenia (UE) nr 142/2011.
(14)
Tłuszcze wytopione otrzymane z materiału kategorii 3 podlegają szczególnym wymogom na podstawie rozdziału II sekcja 3 załącznika X do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. Nie ma jednak podstaw w zakresie zdrowia zwierząt do wprowadzenia zakazu przetwarzania materiału kategorii 3 otrzymanego ze zwierząt wodnych i produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego ze zwierząt wodnych, o których mowa w art. 10 lit. i) i j) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, wraz z produktami ubocznymi pochodzenia zwierzęcego kategorii 3 otrzymanymi od zwierząt lądowych na mieszane tłuszcze wytopione. Należy zatem umożliwić wykorzystywanie materiałów kategorii 3 otrzymanych ze zwierząt wodnych i produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego ze zwierząt wodnych, o których mowa w art. 10 lit. i) i j) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 do wytwarzania tłuszczu wytopionego. Należy zatem odpowiednio zmienić rozdział II sekcja 3 pkt A(1) załącznika X do rozporządzenia (UE) nr 142/2011.
(15)
Wymogi dotyczące obróbki cieplnej osadu z centryfug lub separatorów, który może być później wykorzystywany w charakterze nawozów organicznych lub do ich produkcji i wprowadzany do obrotu, określone są w rozdziale II sekcja 4 część III załącznika X do rozporządzenia (UE) nr 142/2011. Należy wprowadzić odstępstwo, aby właściwy organ mógł udzielić zezwolenia na alternatywne parametry dla obróbki cieplnej osadu z centryfug lub separatorów przeznaczonego do zastosowań w państwach członkowskich pod warunkiem, że podmioty gospodarcze będą w stanie wykazać, że obróbka cieplna przeprowadzona zgodnie z alternatywnymi parametrami gwarantuje przynajmniej takie samo ograniczenie ryzyka, jak obróbka przeprowadzona zgodnie z już ustalonymi parametrami mającymi zastosowanie do wprowadzania do obrotu. Należy zatem odpowiednio zmienić rozdział II sekcja 4 część III załącznika X do rozporządzenia (UE) nr 142/2011.
(16)
Produkty pośrednie mogą być wykorzystywane między innymi do produkcji odczynników laboratoryjnych lub do diagnostyki in vitro w odniesieniu do zwierząt. Po kontrolach przeprowadzonych w granicznym posterunku kontroli zgodnie z art. 4 dyrektywy Rady 97/78/WE (7) produkt musi być przewieziony bezpośrednio do zarejestrowanego przedsiębiorstwa lub zakładu przeznaczenia. W celu wyjaśnienia wymagań dotyczących przywozu produktów pośrednich należy odpowiednio zmienić załącznik XII do rozporządzenia (UE) nr 142/2011.
(17)
Produkty z krwi przeznaczone do produkcji paszy dla zwierząt utrzymywanych w warunkach fermowych, w tym pochodzące od świń krew i osocze krwi suszone rozpyłowo, muszą być wyprodukowane zgodnie z rozdziałem II sekcja 2 załącznika X do rozporządzenia Komisji (UE) nr 142/2011. W odniesieniu do punktu B tej sekcji produkty z krwi muszą być poddane którejkolwiek z metod przetwarzania od 1 do 5 lub metodzie przetwarzania 7, określonych w rozdziale III załącznika IV do tego rozporządzenia, lub innej metodzie gwarantującej, że dany produkt z krwi jest zgodny z normami mikrobiologicznymi odnoszącymi się do produktów pochodnych określonymi w rozdziale I załącznika X do rozporządzenia Komisji (UE) nr 142/2011. Rozporządzenie (UE) nr 142/2011 przewiduje również, w szczególności w kolumnie 6 wiersz 2 w tabeli 1 w załączniku XIV rozdział I sekcja 1, że produktom z krwi, nieprzeznaczonym do spożycia przez ludzi, które można wykorzystać jako materiał paszowy, musi towarzyszyć świadectwo zdrowia zgodne ze wzorem świadectwa zdrowia określonym w załączniku XV rozdział 4(B), jeżeli są one przeznaczone do wysyłki do Unii Europejskiej lub przewozu tranzytowego przez jej terytorium.
(18)
Przypadki epidemicznej biegunki świń, w tym zakażenia świń wirusem epidemicznej biegunki świń oraz deltakoronawirusem świń odnotowano w Azji, Ameryce Północnej, na Karaibach oraz w Ameryce Środkowej i Południowej. Deltakoronawirusa świń nie wykryto nigdy na terytorium Unii. Rozprzestrzenianie się tego wirusa spowodowane jest niewłaściwą obróbką cieplną lub skażeniem po obróbce cieplnej pochodzących od świń krwi i osocza krwi suszonych rozpyłowo, tradycyjnego składnika pasz dla prosiąt.
(19)
Komisja, działając z własnej inicjatywy, przyjęła rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 483/2014 (8) jako tymczasowy środek ochronny w odniesieniu do bezpieczeństwa pochodzących od świń krwi i osocza krwi suszonych rozpyłowo przeznaczonych do produkcji paszy dla trzody chlewnej. W związku z tym, że zagrożenie dla zdrowia zwierząt będzie się utrzymywać, konieczne jest dokonanie przeglądu wymogów dotyczących przywozu pochodzących od świń krwi i osocza krwi suszonych rozpyłowo przeznaczonych do produkcji paszy dla trzody chlewnej i wdrożenie tymczasowych środków ochronnych jako stałego wymogu.
(20)
Obserwacje naukowe wskazują, że koronawirusy świń inaktywują się w kale świń przy podgrzaniu do temperatury 71 °C i utrzymywaniu w tej temperaturze przez 10 minut lub przy pozostawieniu w temperaturze pokojowej wynoszącej 20 °C przez 7 dni. Wirus nie przetrwał w eksperymentalnie zakażonej suchej paszy przechowywanej w temperaturze pokojowej 24 °C przez przynajmniej dwa tygodnie. Temperatura stosowana powszechnie w Unii i państwach trzecich w procesie suszenia krwi i osocza krwi metodą rozpyłową wynosi 80 °C w całej substancji.
(21)
W oparciu o dostępne informacje wydaje się właściwe, by ustanowić wymóg, zgodnie z którym pochodzące od świń krew i osocze krwi suszone rozpyłowo, wprowadzane z państw trzecich i przeznaczone do karmienia świń, były poddawane obróbce w wysokiej temperaturze, a następnie przechowywane przez określony okres w temperaturze pokojowej w celu zmniejszenia ryzyka skażenia po obróbce.
(22)
Przywóz kości i produktów z kości (z wyjątkiem mączki kostnej), rogów i produktów z rogów (z wyjątkiem mączki z rogu) oraz kopyt i produktów z kopyt (z wyjątkiem mączki z kopyt) do zastosowań innych niż jako materiał paszowy, nawozy organiczne lub polepszacze gleby powinien również być dozwolony w przypadku, gdy materiały te są przewożone samolotem, pod warunkiem że są one zgodne z wymogami określonymi w art. 41 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009. Należy odpowiednio zmienić załącznik XIV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011.
(23)
W następstwie zmian definicji „produktów pośrednich” oraz dodatkowych wymogów dotyczących przywozu produktów z krwi należy odpowiednio zmienić wzór deklaracji stosowanej przy przywozie z państw trzecich produktów pośrednich oraz wzór świadectwa zdrowia dla przywozu produktów z krwi przeznaczonych na materiał paszowy. Należy odpowiednio zmienić rozdział 4(B) i rozdział 20 w załączniku XV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011.
(24)
W celu uniknięcia zakłóceń w handlu należy ustanowić okres przejściowy, podczas którego państwa członkowskie powinny akceptować przywóz produktów pośrednich, do których odnoszą się przepisy rozporządzenia (UE) nr 142/2011 zmienione niniejszym rozporządzeniem, zgodny z przepisami obowiązującymi przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
(25)
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (UE) nr 142/2011 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 15 dodaje się akapit w brzmieniu:
„Na zasadzie odstępstwa od art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 państwa członkowskie mogą zezwolić na gromadzenie, transport i usuwanie niewielkich ilości materiału kategorii 3, o którym mowa w art. 10 lit. f) tego rozporządzenia, środkami, o których mowa w art. 19 ust. 1 lit. d) wspomnianego rozporządzenia, pod warunkiem przestrzegania wymogów dotyczących usuwania innymi środkami określonych w rozdziale IV załącznika VI do niniejszego rozporządzenia.”
;
2)
w art. 19 lit. c) otrzymuje brzmienie:
„c)
rozdział III, o ile wspomniane przedsiębiorstwa lub zakłady przechowują (składują) produkty pochodne przeznaczone do określonych celów, w rozumieniu art. 24 ust. 1 lit. j) wspomnianego rozporządzenia;
d)
rozdział V, o ile wspomniane przedsiębiorstwa lub zakłady przechowują (składują) w gospodarstwie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego przeznaczone do usunięcia, o którym mowa w art. 4 tego rozporządzenia.”
;
3)
w art. 20 ust. 4 wprowadza się następujące zmiany:
a)
lit. d) otrzymuje brzmienie:
„d)
podmioty wykorzystujące niewielkie ilości materiałów kategorii 2 i 3, o których mowa w art. 9 i 10 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, lub ich produktów pochodnych, w celu bezpośredniej dostawy produktów w obrębie regionu do użytkowników końcowych, na rynku lokalnym lub do lokalnych zakładów detalicznych, jeżeli właściwy organ uzna, że taka działalność nie powoduje zagrożenia rozprzestrzenianiem poważnej choroby zakaźnej na ludzi lub zwierzęta; przepisy niniejszej litery nie mają zastosowania w przypadku, gdy materiały te są wykorzystywane do karmienia zwierząt innych niż zwierzęta futerkowe.”
;
b)
dodaje się lit. e) i f) w brzmieniu:
„e)
użytkowników nawozów organicznych lub polepszaczy gleby w miejscach, w których nie trzyma się zwierząt gospodarskich;
f)
podmioty zajmujące się nawozami organicznymi lub polepszaczami gleby i ich dystrybucją wyłącznie w opakowaniach detalicznych gotowych do sprzedaży, o wadze nieprzekraczającej 50 kg, do zastosowań poza łańcuchem żywnościowym i paszowym.”
;
4)
art. 22 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Nie podlega żadnym warunkom dotyczącym zdrowia zwierząt wprowadzanie do obrotu:
a)
guana dzikich ptaków morskich, zebranego w Unii lub przywiezionego z państw trzecich;
b)
gotowych do sprzedaży podłoży uprawowych, innych niż przywiezione o zawartości mniej niż:
(i)
5 % objętości produktów pochodnych materiału kategorii 3 lub materiału kategorii 2 innego niż przetworzony obornik;
(ii)
50 % objętości przetworzonego obornika.”
;
5)
art. 23 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Podmiot prowadzący przedsiębiorstwo lub zakład przeznaczenia produktów pośrednich bądź jego właściciel, lub ich przedstawiciel, stosuje lub wysyła produkty pośrednie wyłącznie w celu ich stosowania do wytwarzania zgodnie z definicją produktów pośrednich w pkt 35 załącznika I.”
;
6)
w art. 36 skreśla się ust. 3;
7)
w załącznikach I, III, IV, V, VI, IX, X, XI, XII, XIV, XV i XVI wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
W okresie przejściowym do dnia 27 września 2015 r., w przywozie do Unii nadal akceptuje się przesyłki produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych, którym towarzyszy standardowa deklaracja wypełniona i podpisana zgodnie ze wzorem określonym w rozdziale 20 załącznika XV do rozporządzenia (UE) nr 142/2011 w jego wersji przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że te standardowe deklaracje zostały wypełnione i podpisane do dnia 27 lipca 2015 r.
Artykuł 3
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 23 lutego 2015 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 6 stycznia 2015 r.