NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY (EU) č. 661/2014
ze dne 15. května 2014,
kterým se mění nařízení Rady (ES) č. 2012/2002 o zřízení Fondu solidarity Evropské unie
EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 175 třetí pododstavec a čl. 212 odst. 2 této smlouvy,
s ohledem na návrh Evropské komise,
po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru (1),
s ohledem na stanovisko Výboru regionů (2),
v souladu s řádným legislativním postupem (3),
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízením Rady (ES) č. 2012/2002 (4) byl zřízen Fond solidarity Evropské unie (dále jen „fond“).
(2)
Pro Unii je důležité, aby měla k dispozici spolehlivý a pružný nástroj, který jí umožní projevovat solidaritu, vydávat jasné politické signály, jakož i poskytovat skutečnou pomoc občanům postiženým závažnými přírodními katastrofami, které mají závažné důsledky pro hospodářský a sociální vývoj.
(3)
Záměru pomáhat kandidátským zemím na cestě k stabilitě a udržitelnému hospodářskému a politickému rozvoji prostřednictvím jasné evropské perspektivy, který Unie vyjádřila, by neměly bránit nepříznivé dopady závažných přírodních katastrof. Unie by tedy měla i nadále projevovat solidaritu s těmi třetími zeměmi, které jednají o přistoupení k Unii a s nimiž byla zahájena mezivládní konference o přistoupení. Zahrnutí těchto zemí do působnosti uvedeného nařízení v důsledku toho vyžaduje jako dodatečný právní základ použití článku 212 Smlouvy o fungování Evropské unie.
(4)
Komise by měla být schopna rychle rozhodnout o přidělení zvláštních finančních prostředků a jejich co nejrychlejším uvolnění. Správní postupy by měly být odpovídajícím způsobem upraveny a omezeny na nezbytné minimum. Za tímto účelem uzavřely Evropský parlament, Rada a Komise interinstitucionální dohodu ze dne 2. prosince 2013 o rozpočtové kázni, spolupráci v rozpočtových záležitostech a řádném finančním řízení (5).
(5)
Terminologie a postupy podle nařízení (ES) č. 2012/2002 by měly být uvedeny v soulad s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 966/2012 (6).
(6)
Definice přírodní katastrofy, která určuje oblast působnosti nařízení (ES) č. 2012/2002, by měla být jednoznačná.
(7)
Škoda způsobená jinými typy katastrof, které jsou prostřednictvím kaskádového efektu přímým následkem přírodní katastrofy, by měla být pro účely nařízení (ES) č. 2012/2002 považována za součást přímých škod způsobených danou přírodní katastrofou.
(8)
Aby byla kodifikována zavedená praxe a zajištěno rovné zacházení se žádostmi, měly by být finanční příspěvky z fondu udělovány pouze v případě přímých škod.
(9)
Závažná přírodní katastrofa ve smyslu nařízení (ES) č. 2012/2002 by měla být dále definována jako katastrofa, která způsobila přímé škody nad prahovou hodnotu vyčíslenou finančně. Tyto škody by měly být vyjádřeny v cenách referenčního roku nebo jako procento hrubého národního důchodu (HND) dotčeného státu.
(10)
Aby se lépe zohlednila zvláštní povaha přírodních katastrof, jež sice mají závažné důsledky pro hospodářský a sociální vývoj dotčených regionů, avšak nedosahují požadované minimální prahové hodnoty nutné pro čerpání finančního příspěvku z fondu, měla by být kritéria pro regionální přírodní katastrofy určena na základě škod, které lze vypočíst jako podíl regionálního hrubého domácího produktu (HDP), přičemž specifická strukturální sociální a hospodářská situace Guadeloupu, Francouzské Guayany, Martiniku, Réunionu, Svatého Bartoloměje, Svatého Martina, Azor, Madeiry a Kanárských ostrovů jakožto nejvzdálenějších regionů ve smyslu článku 349 Smlouvy o fungování EU, která je prohlubována jejich zvláštními rysy, odůvodňuje zavedení zvláštní prahové hodnoty ve výši 1 % HDP jako odchylky pro tyto regiony. Tato kritéria by měla být určena jasným a jednoduchým způsobem, aby se tak snížila možnost, že budou podány žádosti, které nesplňují požadavky stanovené v nařízení (ES) č. 2012/2002.
(11)
Aby mohly být žádosti posouzeny spravedlivě, měly by být pro účely určení přímých škod používány harmonizované údaje Eurostatu.
(12)
Fond by měl přispívat k obnově funkčního stavu infrastruktury, k vyčištění oblastí zasažených katastrofou a k uhrazení nákladů na záchranné práce a dočasné ubytování postiženého obyvatelstva během celého prováděcího období. Mělo by být vymezeno, co lze považovat za obnovu funkčního stavu infrastruktury a do jaké míry může fond přispět na související náklady. Je také nutné vymezit období, během něhož lze ubytování pro osoby, které v důsledku přírodní katastrofy ztratily domov, považovat za dočasné.
(13)
Ustanovení nařízení (ES) č. 2012/2002 by měla být přizpůsobena obecné politice financování Unií ve vztahu k dani z přidané hodnoty.
(14)
Mělo by být také stanoveno, do jaké míry mohou způsobilá opatření zahrnovat výdaje na technickou pomoc.
(15)
Aby se vyloučilo, že přijímající státy budou mít ze zásahu fondu čistý zisk, měly by být stanoveny podmínky, za nichž mohou opatření financovaná fondem vytvářet příjmy.
(16)
Určité typy přírodních katastrof, jako jsou sucha a podobně, se vyvíjejí po delší dobu, než se projeví jejich katastrofické důsledky. Je třeba stanovit, že je možné fond využít i v těchto případech.
(17)
Je důležité zajistit, aby způsobilé státy vynaložily nezbytné úsilí na předcházení vzniku přírodních katastrof a na zmírňování jejich dopadů, včetně plného uplatňování příslušných právních předpisů Unie týkajících se předcházení rizikům přírodních katastrof a jejich zvládání a používání dostupných finančních prostředků Unie na příslušné investice. Proto je třeba stanovit, že pokud podle pravomocného rozsudku Soudního dvora Evropské unie členský stát nesplnil požadavky příslušných právních předpisů Unie týkajících se předcházení rizikům přírodních katastrof a jejich zvládání poté, co obdržel finanční příspěvek z fondu na předešlou přírodní katastrofu, může být v případě další žádosti týkající se přírodní katastrofy stejné povahy žádost zamítnuta nebo výše finančního příspěvku snížena.
(18)
Členské státy mají možnost v reakci na přírodní katastrofu potřebovat finanční podporu rychleji, než jak umožňují běžné postupy. Pro tento účel je vhodné umožnit, aby byla na žádost dotčeného členského státu záloha uvolněna krátce poté, co byla žádost o finanční příspěvek z fondu podána Komisi. Záloha by neměla překročit určitou částku a její výše by měla být zaúčtována při vyplácení konečného finančního příspěvku. Členské státy by měly vrátit neoprávněně vyplacené zálohy zpět ve stanovené krátké lhůtě. Vyplacení zálohy by nemělo předjímat konečné rozhodnutí o uvolnění prostředků z fondu.
(19)
Správní postupy vedoucí k vyplacení finančního příspěvku by měly být co nejjednodušší a časově nejúspornější. Pro členské státy by proto podrobná ustanovení týkající se provádění finančního příspěvku z fondu měla být obsažena v prováděcích aktech o přidělení příspěvku. Pro přijímající státy, které dosud nejsou členskými státy, by měly být z právních důvodů zachovány samostatné prováděcí dohody.
(20)
Komise by měla vydat pokyny pro členské státy o tom, jak fond efektivně využívat a uplatňovat a jak co nejjednodušším způsobem podat žádost o pomoc z fondu.
(21)
Nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012 zavedlo změny ve sdíleném a nepřímém řízení, včetně zvláštních požadavků na předkládání zpráv, které by měly být zohledněny. Povinnost předkládat zprávy by měla zohledňovat krátké období pro uskutečnění opatření v rámci fondu. Postupy určování subjektů odpovědných za řízení a kontrolu unijních fondů by měly odpovídat povaze nástroje a nezpožďovat vyplácení finančních příspěvků z fondu. Je proto nezbytné odchýlit se od nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012.
(22)
Je třeba stanovit opatření, aby se zabránilo dvojímu financování opatření financovaných fondem a současně z jiných finančních nástrojů Unie nebo mezinárodních právních nástrojů sloužících ke kompenzaci konkrétních škod.
(23)
Prohlášení o výdajích, které státy uhradily z finančního příspěvku fondu, by mělo být co nejjednodušší. Během provádění finančního příspěvku by měl proto být pro země, které nejsou členy eurozóny, používán jeden směnný kurz.
(24)
Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení nařízení (ES) č. 2012/2002 by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci, pokud jde o rozhodnutí o konkrétním finančním příspěvku z fondu nebo o vyplacení jakékoli zálohy z fondu způsobilým státům.
(25)
Je vhodné upřesnit ustanovení nařízení (ES) č. 2012/2002 o ochraně finančních zájmů Unie, aby bylo možné jasně určit opatření pro prevenci, zjišťování a vyšetřování nesrovnalostí a osobami provádějícími statutární audit účtů zpětné získávání ztracených, neoprávněně vyplacených nebo nesprávně použitých prostředků.
(26)
Jelikož cíle tohoto nařízení, totiž zajistit na úrovni Unie solidární opatření na podporu přírodní katastrofou postižených států, nemůže být dosaženo uspokojivě členskými státy ad hoc, ale spíše jej, z důvodu použití systematické, řádné a nestranné metody poskytování finanční podpory za účasti všech členských států podle jejich kapacity, může být lépe dosaženo na úrovni Unie, může Unie přijmout opatření v souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii. V souladu se zásadou proporcionality stanovenou v uvedeném článku nepřekračuje toto nařízení rámec toho, co je nezbytné pro dosažení tohoto cíle.
(27)
Nařízení (ES) č. 2012/2002 by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno,
PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Změny
Nařízení (ES) č. 2012/2002 se mění takto:
1)
Článek 2 se nahrazuje tímto:
„Článek 2
1. Na žádost členského státu nebo země jednající o přistoupení k Unii (dále jen „způsobilý stát“) může být pomoc z fondu uvolněna, pokud má závažná nebo regionální přírodní katastrofa, k níž došlo na území daného způsobilého státu nebo sousedního způsobilého státu, vážné následky pro životní podmínky, životní prostředí nebo hospodářství v jednom nebo více regionech daného způsobilého státu. Přímé škody vzniklé jako přímý důsledek přírodní katastrofy se považují za součást škod způsobených danou přírodní katastrofou.
2. Pro účely tohoto nařízení se „závažnou přírodní katastrofou“ rozumí jakákoli přírodní katastrofa, jež má ve způsobilém státě za následek přímé škody v odhadované výši přesahující 3 000 000 000 EUR v cenách roku 2011 nebo škody vyšší než 0,6 % jeho HND.
3. Pro účely tohoto nařízení se „regionální přírodní katastrofou“ rozumí jakákoli přírodní katastrofa, jež má v regionu na úrovni NUTS 2 některého způsobilého státu za následek přímé škody přesahující 1,5 % hrubého domácího produktu daného regionu (HDP).
Odchylně od prvního pododstavce, je-li dotčený region, ve kterém došlo k přírodní katastrofě, nejvzdálenějším regionem ve smyslu článku 349 Smlouvy o fungování Evropské unie, rozumí se „regionální přírodní katastrofou“ jakákoli přírodní katastrofa, jež má za následek přímé škody přesahující 1 % HDP uvedeného regionu.
Pokud se přírodní katastrofa týká více regionů na úrovni NUTS 2, určí se prahová hodnota z průměru HDP těchto regionů váženého podle podílu každého regionu na celkové škodě.
4. Pomoc z fondu může být rovněž uvolněna v případě jakékoli přírodní katastrofy ve způsobilém státě, která představuje také závažnou přírodní katastrofu v sousedním způsobilém státě.
5. Pro účely tohoto článku se použijí harmonizované statistické údaje Eurostatu.“
2)
Článek 3 se mění takto:
a)
odstavce 1, 2 a 3 se nahrazují tímto:
„1. Pomoc se poskytuje ve formě finančního příspěvku z fondu. Na každou přírodní katastrofu obdrží způsobilý stát jeden finanční příspěvek.
2. Cílem fondu je doplnit úsilí dotčených států a uhradit část jejich veřejných výdajů za účelem pomoci způsobilému státu při provádění těchto základních záchranných opatření a opatření na obnovu, podle typu přírodní katastrofy:
a)
obnova funkčního stavu infrastruktury a provozů v odvětví energetiky, vodohospodářství a odpadních vod, telekomunikací, dopravy, zdravotnictví a vzdělávání;
b)
poskytnutí dočasného ubytování a financování záchranných prací k zajištění potřeb postiženého obyvatelstva;
c)
zajištění ochranných zařízení a opatření na ochranu kulturního dědictví;
d)
vyčištění oblastí postižených katastrofou včetně přírodních oblastí, je-li to vhodné, v souladu s přístupy založenými na ekosystému, jakož i okamžitá obnova postižených přírodních oblastí, aby se zabránilo bezprostředním účinkům eroze půdy.
Pro účely prvního pododstavce písm. a) se „obnovou funkčního stavu“ rozumí obnova infrastruktury a provozů do stavu před přírodní katastrofou. Není-li právně možné nebo ekonomicky opodstatněné obnovit stav před přírodní katastrofou nebo rozhodne-li se přijímající stát postiženou infrastrukturu či provoz přesunout na jiné místo nebo vylepšit jejich funkčnost za účelem posílení jejich schopnosti odolávat budoucím přírodním katastrofám, může fond přispět na náklady na obnovu pouze do výše odhadovaných nákladů spojených s návratem do původního stavu.
Náklady přesahující výši nákladů uvedenou v druhém pododstavci financuje přijímající stát z vlastních finančních prostředků nebo případně z jiných finančních prostředků Unie.
Pro účely prvního pododstavce písm. b) se „dočasným ubytováním“ rozumí ubytování trvající do doby, než se postižené obyvatelstvo může vrátit do svých původních domovů po jejich opravě nebo rekonstrukci.
3. Platby z fondu jsou omezeny na financování opatření na zmírnění nepojistitelných škod a získají se zpět, jestliže náklady na nápravu škody následně uhradí třetí osoba v souladu s čl. 8 odst. 4.“;
b)
doplňují se nové odstavce, které znějí:
„4. Daň z přidané hodnoty (DPH) představuje způsobilý výdaj opatření, pouze pokud je podle vnitrostátních právních předpisů týkajících se DPH nevratná.
5. Technická pomoc pro účely řízení, monitorování, informování a komunikace, řešení stížností, kontroly a auditu není způsobilá pro finanční příspěvek z fondu.
Náklady související s přípravou a prováděním opatření uvedených v odstavci 2, včetně nákladů na nezbytné technické poradenství, jsou způsobilé jakožto součást nákladů na projekt.
6. Jestliže opatření uvedená v odstavci 2 s finančním příspěvkem z fondu vytvářejí příjmy, nesmí celkový finanční příspěvek z fondu přesáhnout celkové čisté náklady přijímajícího státu na záchranná opatření a opatření na obnovu. Přijímající stát zahrne prohlášení v tomto smyslu do zprávy o provádění finančního příspěvku z fondu předložené podle čl. 8 odst. 3.
7. K 1. říjnu každého roku by měla zůstat k dispozici alespoň jedna čtvrtina roční částky fondu na pokrytí potřeb, které vzniknou do konce roku.“
3)
Článek 4 se mění takto:
a)
odstavec 1 se nahrazuje tímto:
„1. Příslušné vnitrostátní orgány způsobilého státu mohou co nejdříve, nejpozději však do dvanácti týdnů od vzniku první škody způsobené přírodní katastrofou, podat Komisi žádost o finanční příspěvek z fondu, přičemž uvede veškeré dostupné informace alespoň:
a)
o celkových přímých škodách způsobených přírodní katastrofou a jejím dopadu na postižené obyvatelstvo, hospodářství a životní prostředí;
b)
o odhadované výši nákladů na opatření uvedená v čl. 3 odst. 2;
c)
o jakýchkoli jiných zdrojích financování Unií;
d)
o jakýchkoli jiných vnitrostátních nebo mezinárodních zdrojích financování, včetně veřejného a soukromého pojistného plnění, jež by mohlo přispět k vyrovnání nákladů na nápravu škod;
e)
formou stručného popisu, o provádění právních předpisů Unie týkajících se předcházení rizikům katastrof a jejich zvládání v souvislosti s povahou přírodní katastrofy.“;
b)
vkládají se nové odstavce, které znějí:
„1a. V odůvodněných případech mohou odpovědné vnitrostátní orgány po uplynutí lhůty uvedené v odstavci 1poskytnout další informace za účelem doplnění či aktualizace své žádosti.
1b. Komise vypracuje pokyny o tom, jak využívat a uplatňovat příspěvky z fondu efektivně. Tyto pokyny vypracuje do 30. září 2014 a uvede v nich podrobné informace o postupech přípravy žádostí, včetně požadavků na údaje, které jí mají být poskytnuty. Tyto pokyny se zveřejní na internetových stránkách příslušných generálních ředitelství Komise, která zajistí jejich další šíření do způsobilých států.
1c. V případě postupně se rozvíjející přírodní katastrofy se lhůta uvedená v odstavci 1 počítá ode dne, kdy orgány veřejné moci způsobilého státu poprvé učinily oficiální kroky proti následkům přírodní katastrofy nebo vyhlásily stav pohotovosti.“;
c)
odstavce 2 až 5 se nahrazují tímto:
„2. Na základě informací uvedených v odstavci 1 a veškerých vysvětlení poskytnutých způsobilým státem Komise posoudí, zda jsou splněny podmínky pro uvolnění prostředků z fondu, a určí v mezích dostupných prostředků částku případného finančního příspěvku z fondu; učiní tak co nejdříve a nejpozději šest týdnů po obdržení žádosti, přičemž za počátek této lhůty se považuje den obdržení úplné žádosti a nezapočítává se do ní čas potřebný k vypracování překladu.
Pokud Komise rozhodne o finančním příspěvku z fondu na základě žádosti přijaté po 28. červnu 2014 v souvislosti s přírodní katastrofou spadající do oblasti působnosti tohoto nařízení, může další žádosti o finanční příspěvek týkající se přírodní katastrofy stejné povahy zamítnout nebo může snížit uvolňovanou částku v případě, že dotčený členský stát je předmětem řízení pro neplnění povinností a Soudní dvůr Evropské unie vydal pravomocný rozsudek, podle něhož dotčený členský stát neprovedl právní předpisy Unie týkající se předcházení rizikům katastrof a jejich zvládání, které se přímo vztahují k povaze utrpěné přírodní katastrofy.
Všechny žádosti o finanční příspěvek z fondu Komise posuzuje spravedlivě.
3. Dospěje-li Komise k závěru, že podmínky pro poskytnutí finančního příspěvku z fondu jsou splněny, neprodleně předloží Evropskému parlamentu a Radě návrhy potřebné pro uvolnění prostředků z fondu a schválení jejich odpovídající výše. Tyto návrhy obsahují
a)
veškeré dostupné informace uvedené v odstavci 1;
b)
veškeré další relevantní informace, jež má Komise k dispozici;
c)
důkaz splnění podmínek uvedených v článku 2 a
d)
odůvodnění navrhovaných částek.
Rozhodnutí o uvolnění prostředků z fondu společně přijmou Evropský parlament a Rada co nejdříve poté, co jim Komise předloží svůj návrh.
Komise na jedné straně i Evropský parlament a Rada na straně druhé usilují o to, aby doba potřebná pro uvolnění prostředků z fondu, byla co nejkratší.
4. Jakmile Evropský parlament a Rada prostředky uvolní, přijme Komise prostřednictvím prováděcího aktu rozhodnutí o přidělení finančního příspěvku z fondu a bezodkladně finanční příspěvek vyplatí v jediné splátce přijímajícímu státu. Pokud byla podle článku 4a vyplacena záloha, vyplatí se pouze zbývající částka.
5. Výdaj je způsobilý pro finanční příspěvek ode dne vzniku prvních škod uvedeného v odstavci 1. V případě postupně se rozvíjející přírodní katastrofy je výdaj způsobilý pro finanční příspěvek ode dne, kdy orgány veřejné moci způsobilého státu poprvé učinily oficiální kroky proti následkům přírodní katastrofy nebo vyhlásily stav pohotovosti podle odstavce 1c.“
4)
Vkládá se nový článek, který zní:
„Článek 4a
1. Členský stát může při podání žádosti o finanční příspěvek z fondu určené Komisi požádat o vyplacení zálohy. Komise předběžně posoudí, zda žádost splňuje podmínky stanovené v čl. 4 odst. 1, a ověří dostupnost rozpočtových zdrojů. Pokud jsou tyto podmínky splněny a jsou dostupné dostatečné zdroje, může Komise prostřednictvím prováděcího aktu přijmout rozhodnutí přidělující zálohu a neprodleně ji vyplatit dříve, než je přijato rozhodnutí uvedené v čl. 4 odst. 4. Vyplacení zálohy nepředjímá konečné rozhodnutí o uvolnění prostředků z fondu.
2. Výše zálohy nesmí překročit 10 % předpokládané výše finančního příspěvku a v žádném případě nesmí překročit 30 000 000 EUR. Jakmile je určena konečná výše finančního příspěvku, vezme Komise před vyplacením zůstatku finančního příspěvku v úvahu celkovou výši zálohy. Komise získá zpět neoprávněně vyplacené zálohy.
3. Každá částka, která má být vrácena do souhrnného rozpočtu Unie, se uhrazuje přede dnem splatnosti uvedeným v inkasním příkazu vydaném v souladu s článkem 78 nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 966/2012 (7). Dnem splatnosti je poslední den druhého měsíce po vydání příkazu.
4. Při přijímání návrhu souhrnného rozpočtu Unie na daný rozpočtový rok navrhne Komise, kdykoli je to nutné pro zajištění včasné dostupnosti rozpočtových zdrojů, Evropskému parlamentu a Radě, aby byla z fondu uvolněna částka do maximální výše 50 milionů EUR na výplaty záloh a aby byly odpovídající prostředky zapsány do souhrnného rozpočtu Unie.
Rozpočtová opatření musí být v souladu se stropy uvedenými v čl. 10 odst. 1 nařízení Rady (EU, Euratom) č. 1311/2013 (8).
(7) Nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 966/2012 ze dne 25. října 2012, kterým se stanoví finanční pravidla o souhrnném rozpočtu Unie a zrušuje nařízení Rady (ES, Euratom) č. 1605/2002 (Úř. věst. L 298, 26.10.2012, s. 1)." 						
(8) Nařízení Rady (EU, Euratom) č. 1311/2013 ze dne 2. prosince 2013, kterým se stanoví víceletý finanční rámec na období 2014-2020 (Úř. věst. L 347, 20.12.2013, s. 884).“" 						
5)
Článek 5 se nahrazuje tímto:
„Článek 5
1. Prováděcí akt přijatý podle čl. 4 odst. 4 obsahuje v příloze podrobná ustanovení o provádění finančního příspěvku z fondu.
Tato ustanovení obsahují zejména údaje o druhu a místě opatření, jež mají být na návrh způsobilého státu z fondu financována.
2. Před vyplacením finančního příspěvku z fondu způsobilému státu, který není členským státem, uzavře Komise s tímto státem dohodu o přenesení pravomocí, v níž stanoví podrobná ustanovení o provádění finančního příspěvku z fondu uvedená v odstavci 1 v souladu s nařízením (EU, Euratom) č. 966/2012 a nařízením Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 1268/2012 (9), jakož i závazky týkající se předcházení rizikům přírodních katastrof a jejich zvládání.
3. Odpovědnost za volbu jednotlivých opatření a provádění finančního příspěvku z fondu má přijímající stát v souladu s tímto nařízením, zejména s čl. 3 odst. 2 a 3, s prováděcím aktem uvedeným v čl. 4 odst. 4 a případně s dohodou o přenesení pravomocí uvedenou v odstavci 2 tohoto článku.
4. Finanční příspěvek z fondu určený členskému státu je prováděn v rámci sdíleného řízení v souladu s nařízením (EU, Euratom) č. 966/2012. Finanční příspěvek z fondu určený způsobilému státu, který není členským státem, je prováděn v rámci nepřímého řízení v souladu s uvedeným nařízením.
5. Aniž je dotčena odpovědnost Komise za plnění souhrnného rozpočtu Unie, odpovídají za řízení a finanční kontrolu opatření, na něž se vztahuje podpora z fondu, přijímající státy. Mezi kroky, které přijmou, patří:
a)
ověření, že byly nastaveny řídící a kontrolní mechanismy a že jsou prováděny způsobem, který zajišťuje účinné a správné využívání finančních prostředků Unie v souladu se zásadami řádného finančního řízení;
b)
ověření, že financované akce byly řádně provedeny;
c)
zajištění, aby se financované výdaje zakládaly na ověřitelných podkladech a aby byly správné a řádné;
d)
prevence, zjištění a náprava nedostatků a zpětné získání neoprávněně vyplacených částek s případnými úroky z prodlení. Veškeré takové nesrovnalosti oznámí Komisi a průběžně ji informují o vývoji správních a soudních řízení.
6. Přijímající státy určí subjekty odpovědné za řízení a kontrolu opatření podporovaných fondem v souladu s články 59 a 60 nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012. Zohlední přitom kritéria pro vnitřní prostředí, kontrolní činnosti, informace a komunikaci a monitorování. Členské státy mohou určit subjekty, které již byly určeny podle nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1303/2013 (10).
Při předkládání zprávy a příslušného prohlášení podle čl. 8 odst. 3 tohoto nařízení takto určené orgány poskytnou Komisi informace uvedené v čl. 59 odst. 5 nebo čl. 60 odst. 5 nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012 za celé prováděcí období.
7. Pokud je zjištěna nesrovnalost, provede přijímající stát požadované finanční opravy. Tyto opravy provedené přijímacím státem spočívají ve zrušení celého finančního příspěvku z fondu nebo jeho části. Přijímající stát získá zpět veškeré částky ztracené v důsledku zjištěné nesrovnalosti.
8. Aniž jsou dotčeny pravomoci Účetního dvora nebo kontroly prováděné přijímajícím státem podle vnitrostátních právních a správních předpisů, může Komise u opatření financovaných z fondu provádět kontroly na místě. Komise uvědomí dotyčný přijímající stát, který jí poskytne veškerou nezbytnou pomoc. Úředníci nebo jiní zaměstnanci dotyčného členského státu se mohou těchto kontrol účastnit.
9. Přijímající stát zajistí, aby všechny podklady týkající se vynaložených výdajů byly k dispozici Komisi a Účetnímu dvoru po dobu tří let následujících po ukončení pomoci obdržené z fondu.
(9) Nařízení Komise v přenesené pravomoci (EU) č. 1268/2012 ze dne 29. října 2012 o prováděcích pravidlech k nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 966/2012, kterým se stanoví finanční pravidla o souhrnném rozpočtu Unie (Úř. věst. L 362, 31.12.2012, s. 1)." 						
(10) Nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1303/2013 ze dne 17. prosince 2013 o společných ustanoveních o Evropském fondu pro regionální rozvoj, Evropském sociálním fondu, Fondu soudržnosti, Evropském zemědělském fondu pro rozvoj venkova a Evropském námořním a rybářském fondu, o obecných ustanoveních o Evropském fondu pro regionální rozvoj, Evropském sociálním fondu, Fondu soudržnosti a Evropském námořním a rybářském fondu a o zrušení nařízení Rady (ES) č. 1083/2006 (Úř. věst. L 347, 20.12.2013, s. 320).“" 						
6)
Článek 6 se nahrazuje tímto:
„Článek 6
1. Přijímající stát odpovídá za koordinaci finančního příspěvku z fondu na opatření uvedená v článku 3 s pomocí z evropských strukturálních a investičních fondů, od Evropské investiční banky na jedné straně a z jiných finančních nástrojů Unie na straně druhé.
2. Přijímající stát zajistí, aby výdaje proplacené v souladu s tímto nařízením nebyly proplaceny z jiných finančních nástrojů Unie, zejména nástrojů politiky soudržnosti, zemědělské politiky nebo rybářské politiky.
3. Škody, jež byly nahrazeny na základě unijních nebo mezinárodních nástrojů, jimiž se řídí náhrada zvláštních škod, nemohou být zároveň způsobilé pro pomoc z fondu.“
7)
Článek 7 se nahrazuje tímto:
„Článek 7
Opatření financovaná fondem musí být slučitelná s ustanoveními Smlouvy a akty přijatými na jejím základě, s politikami a opatřeními Unie, zejména v oblastech finančního řízení, veřejných zakázek, ochrany životního prostředí, předcházení rizikům přírodních katastrof a jejich zvládání, přizpůsobení se změně klimatu, je-li to vhodné, včetně přístupů založených na ekosystému, a s nástroji předvstupní pomoci. Kde je to vhodné, přispívají opatření financovaná fondem k dosažení cílů Unie v daných oblastech.“
8)
Články 8 a 9 se nahrazují tímto:
„Článek 8
1. Finanční příspěvek z fondu se použije do osmnácti měsíců ode dne, kdy Komise vyplatila celou částku pomoci. Jakoukoli část finančního příspěvku, která nebyla použita v této lhůtě, nebo u níž se zjistilo, že byla použita pro nezpůsobilá opatření, vrátí přijímající stát Komisi.
2. Přijímající státy usilují o získání jakékoli možné náhrady od třetích osob.
3. Do šesti měsíců po uplynutí lhůty osmnácti měsíců uvedené v odstavci 1 předloží přijímající stát zprávu o provádění finančního příspěvku z fondu s prohlášením odůvodňujícím výdaje, ve kterém jsou uvedeny ostatní zdroje finanční pomoci pro dotyčná opatření, včetně vyplaceného pojistného krytí a náhrad od třetích osob.
Ve zprávě o provádění jsou podrobně popsány:
a)
preventivní opatření přijatá nebo navržená přijímajícím státem s cílem omezit budoucí škody a co nejúčinnějším způsobem zamezit opakování podobných přírodních katastrof, včetně použití strukturálních a investičních fondů Unie k tomuto účelu;
b)
stav provádění příslušných právních předpisů Unie týkajících se předcházení rizikům katastrof a jejich zvládání;
c)
zkušenosti získané při přírodní katastrofě a přijatá nebo navržená opatření na zajištění ochrany životního prostředí a odolnosti vůči změně klimatu a přírodním katastrofám a
d)
jakékoli jiné relevantní informace o přijatých preventivních a zmírňujících opatřeních v souvislosti s povahou přírodní katastrofy.
Ke zprávě o provádění musí být přiloženo stanovisko nezávislého auditorského subjektu vypracované v souladu s mezinárodně uznávanými auditorskými standardy, o tom, že prohlášení odůvodňující výdaje podává věrný a poctivý obraz a že finanční příspěvek z fondu je legální a správný v souladu s čl. 59 odst. 5 a čl. 60 odst. 5 nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012.
Na konci postupu uvedeného v prvním pododstavci ukončí Komise pomoc z fondu.
4. Pokud jsou náklady na nápravu škod následně uhrazeny třetí osobou, Komise požaduje na přijímajícím státu náhradu odpovídající částky finančního příspěvku z fondu.
Článek 9
Všechny finanční částky uvedené v žádostech o finanční příspěvek z fondu, prováděcích aktech uvedených v čl. 4 odst. 4, dohodách o přenesení pravomocí, zprávách a jakýchkoli jiných souvisejících dokumentech se vyjadřují v eurech.
Částky výdajů vzniklých v národních měnách se přepočítají na eura s použitím směnných kurzů zveřejněných v řadě C Úředního věstníku Evropské unie ke dni přijetí souvisejícího prováděcího aktu Komisí. Jestliže v Úředním věstníku Evropské unie nebyl ke dni přijetí souvisejícího prováděcího aktu Komisí žádný směnný kurz zveřejněn, provede se přepočet na základě průměru měsíčních účetních kurzů stanovených Komisí pro dané období. V průběhu provádění finančního příspěvku z fondu se použije tento jediný směnný kurz, který poslouží i jako základ pro závěrečnou zprávu o provádění a prohlášení o provádění a prvky uvedeného finančního příspěvku požadované podle čl. 59 odst. 5 nebo čl. 60 odst. 5 nařízení (EU, Euratom) č. 966/2012.“
9)
V článku 10 se odstavec 2 nahrazuje tímto:
„2. V případě výrazně nižšího ohodnocení vzniklých škod zjištěného na základě nových skutečností přijímající stát vrátí odpovídající částku finančního příspěvku z fondu Komisi.“
10)
Článek 11 se nahrazuje tímto:
„Článek 11
1. Komise přijme vhodná opatření k zajištění toho, aby byly při provádění akcí financovaných podle tohoto nařízení finanční zájmy Unie chráněny preventivními opatřeními proti podvodům, korupci a jiným nedovoleným činnostem, a to pomocí účinných kontrol, a v případě zjištění nesrovnalostí zpětným získáním neoprávněně vyplacených částek a případně pomocí účinných, přiměřených a odrazujících správních a finančních sankcí.
2. Komise nebo její zástupci a Účetní dvůr mají pravomoc provádět na základě kontroly dokumentů a na místě audit u všech příjemců financování, dodavatelů nebo subdodavatelů, kteří podle tohoto nařízení obdrželi finanční prostředky Unie.
3. Evropský úřad pro boj proti podvodům (OLAF) může provádět šetření včetně kontrol a inspekcí na místě v souladu s předpisy a postupy stanovenými v nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 883/2013 (11) a nařízení Rady (Euratom, ES) č. 2185/96 (12) s cílem stanovit, zda v souvislosti se smlouvou o financování Unií nedošlo k podvodu, korupci nebo jiné protiprávní činnosti poškozující finanční zájmy Unie.
4. Aniž jsou dotčeny odstavce 1, 2 a 3, musí dohody o přenesení pravomocí se třetími zeměmi, smlouvy a rozhodnutí přidělující finanční příspěvky z fondu vyplývající z provádění tohoto nařízení obsahovat ustanovení, která Komisi, Účetní dvůr a OLAF výslovně zmocňují k provádění těchto auditů či šetření v souladu s jejich pravomocemi.
(11) Nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU, Euratom) č. 883/2013 ze dne 11. září 2013 o vyšetřování prováděném Evropským úřadem pro boj proti podvodům (OLAF) a o zrušení nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1073/1999 a nařízení Rady (Euratom) č. 1074/1999 (Úř. věst. L 248, 18.9.2013, s. 1)." 						
(12) Nařízení Rady (Euratom, ES) č. 2185/96 ze dne 11. listopadu 1996 o kontrolách a inspekcích na místě prováděných Komisí za účelem ochrany finančních zájmů Evropských společenství proti podvodům a jiným nesrovnalostem (Úř. věst. L 292, 15.11.1996, s. 2).“" 						
11)
Články 13 a 14 se zrušují.
Článek 2
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 15. května 2014.
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 661/2014
z dnia 15 maja 2014 r.
zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 2012/2002 ustanawiające Fundusz Solidarności Unii Europejskiej
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 175 akapit trzeci i art. 212 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),
uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (3),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Fundusz Solidarności Unii Europejskiej („Fundusz”) został ustanowiony rozporządzeniem Rady (WE) nr 2012/2002 (4).
(2)
Ważne jest, by Unia dysponowała silnym i elastycznym instrumentem, który pozwoliłby jej okazać solidarność, dać jednoznaczny sygnał polityczny oraz zapewnić rzeczywiste wsparcie obywatelom, których dotknęły poważne klęski żywiołowe mające istotne skutki dla rozwoju gospodarczego i społecznego.
(3)
Deklarowany przez Unię zamiar wspierania państw kandydujących na ścieżce prowadzącej do stabilności oraz trwałego rozwoju gospodarczego i politycznego za pomocą wyraźnej perspektywy europejskiej nie powinien zostać pokrzyżowany z powodu niekorzystnych skutków wywołanych poważnymi klęskami żywiołowymi. Unia powinna zatem w dalszym ciągu okazywać solidarność z państwami trzecimi, które prowadzą negocjacje w sprawie przystąpienia do Unii i z którymi otwarto międzyrządową konferencję akcesyjną. Objęcie takich państw zakresem niniejszego rozporządzenia wiąże się zatem z odwołaniem do art. 212 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) jako dodatkowej podstawy prawnej.
(4)
Komisja powinna mieć możliwość podjęcia szybkiej decyzji w sprawie przyznania środków finansowych na konkretny cel i możliwie najszybszego ich uruchomienia. Procedury administracyjne powinny być odpowiednio dostosowane i ograniczone do niezbędnego minimum. W tym celu Parlament Europejski, Rada i Komisja zawarły porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (5).
(5)
Terminologię i procedury zawarte w rozporządzeniu (WE) nr 2012/2002 należy dostosować do przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (6).
(6)
Definicja klęski żywiołowej, która wyznacza zakres rozporządzenia (WE) nr 2012/2002, powinna być jednoznaczna.
(7)
Szkody spowodowane przez inne rodzaje klęsk, które w wyniku reakcji łańcuchowej są bezpośrednią konsekwencją klęski żywiołowej, należy uznawać do celów rozporządzenia (WE) nr 2012/2002 za część szkód bezpośrednich spowodowanych przez klęskę żywiołową.
(8)
W celu skodyfikowania ustalonej praktyki i zapewnienia równego traktowania wniosków wkłady finansowe z Funduszu powinny być przyznawane wyłącznie z tytułu szkody bezpośredniej.
(9)
„Poważna klęska żywiołowa” w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 2012/2002 powinna zostać doprecyzowana jako klęska, która spowodowała szkody bezpośrednie powyżej progu wyrażonego w kategoriach finansowych. Taka klęska powinna być wyrażona w cenach w roku referencyjnym lub jako część procentowa dochodu narodowego brutto (DNB) danego państwa.
(10)
Aby lepiej uwzględnić specyficzny charakter klęsk żywiołowych, które - choć mają poważne skutki dla rozwoju gospodarczego i społecznego dotkniętych nimi regionów - nie osiągają minimalnej skali wymaganej, aby skorzystać z wkładu finansowego z Funduszu, należy ustalić kryteria dla klęsk żywiołowych o zasięgu regionalnym w oparciu o szkodę, której wielkość oblicza się poprzez odniesienie do produktu krajowego brutto (PKB) w regionie, przy czym specyficzna strukturalna sytuacja społeczna i gospodarcza oraz charakterystyczne cechy: Gwadelupy, Gujany Francuskiej, Martyniki, Reunionu, Majotty, Saint-Martin, Azorów, Madery i Wysp Kanaryjskich będących regionami najbardziej oddalonymi w rozumieniu art. 349 TFUE stanowią uzasadnienie dla ustalenia dla tych regionów - na zasadzie odstępstwa - szczególnego progu w wysokości 1 % PKB. Takie kryteria należy ustalić w jasny i prosty sposób, aby ograniczyć możliwość składania wniosków, które nie spełniają wymogów określonych w rozporządzeniu (WE) nr 2012/2002.
(11)
W celu ustalenia szkody bezpośredniej należy korzystać z danych w zharmonizowanym formacie, przekazanym przez Eurostat, aby umożliwić równe traktowanie wniosków.
(12)
Fundusz powinien wnosić wkład w przywrócenie infrastruktury do sprawnego stanu technicznego, uporządkowanie obszarów dotkniętych klęską oraz pokrycie kosztów służb ratownictwa i czasowego zakwaterowania dotkniętej klęską żywiołową ludności w całym okresie realizacji. Należy zdefiniować pojęcie przywracania infrastruktury do sprawnego stanu technicznego oraz sprecyzować zakres, w jakim Fundusz będzie mógł wnosić wkład w pokrywanie związanych z tym kosztów. Należy również ustalić długość okresu, w którym zakwaterowanie osób pozbawionych dachu nad głową wskutek klęski żywiołowej można uznać za czasowe.
(13)
Należy dostosować przepisy rozporządzenia (WE) nr 2012/2002 do ogólnej polityki Unii w zakresie finansowania w odniesieniu do podatku od wartości dodanej.
(14)
Należy również sprecyzować, w jakim zakresie kwalifikujące się działania mogą obejmować wydatki na pomoc techniczną.
(15)
Aby wykluczyć sytuację, w której państwa beneficjenci osiągają zysk netto z interwencji podjętej w ramach Funduszu, należy określić warunki, na jakich działania finansowane przez Fundusz mogą generować dochód.
(16)
Niektóre rodzaje klęsk żywiołowych, takie jak między innymi susza, rozwijają się przez dłuższy okres czasu, zanim ich skutki stają się odczuwalne. Należy ustanowić przepisy, które umożliwią korzystanie z Funduszu również w takich przypadkach.
(17)
Należy zapewnić, aby kwalifikujące się państwa podejmowały wymagane wysiłki w celu zapobiegania wystąpieniu klęsk żywiołowych i łagodzenia ich skutków, w tym poprzez pełne wdrażanie stosownych przepisów Unii dotyczących zapobiegania ryzyku wystąpienia klęsk żywiołowych i zarządzania nim oraz wykorzystywanie dostępnych środków unijnych na rzecz stosownych instrumentów. Należy zatem ustanowić przepisy stanowiące, że niedopełnienie przez państwo członkowskie - stwierdzone ostatecznym orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej - obowiązku przestrzegania stosownych przepisów Unii dotyczących zapobiegania ryzyku wystąpienia klęsk żywiołowych i zarządzania nim, po otrzymaniu wkładu finansowego z Funduszu w związku z wcześniejszą klęską żywiołową, może skutkować odrzuceniem wniosku lub zmniejszeniem kwoty wkładu finansowego w przypadku kolejnego wniosku w odniesieniu do klęski żywiołowej o tym samym charakterze.
(18)
W związku z wystąpieniem klęski żywiołowej państwa członkowskie mogą wymagać wsparcia finansowego w trybie szybszym niż umożliwia to zwykła procedura. W tym celu należy zapewnić możliwość dokonania wypłaty zaliczki na wniosek dotkniętego klęską żywiołową państwa członkowskiego krótko po przedłożeniu Komisji wniosku o wkład finansowy z Funduszu. Zaliczka nie powinna przekraczać określonej kwoty i powinna zostać uwzględniona przy wypłacaniu ostatecznej kwoty wkładu finansowego. Nienależnie wypłacone zaliczki powinny być zwracane przez państwo członkowskie w określonym, krótkim terminie. Wypłata zaliczki nie powinna przesądzać o ostatecznej decyzji w sprawie uruchomienia Funduszu.
(19)
Procedury administracyjne dotyczące wypłaty wkładu finansowego powinny być możliwie proste i szybkie. W odniesieniu do państw członkowskich szczegółowe przepisy dotyczące realizacji wkładu finansowego z Funduszu powinny zatem być zawarte w aktach wykonawczych przyznających taki wkład finansowy. Jednakże w przypadku państw beneficjentów, które nie są jeszcze państwami członkowskimi, należy z powodów prawnych utrzymać odrębne porozumienia wykonawcze.
(20)
Komisja powinna wydać wskazówki w celu wsparcia państw członkowskich w uzyskaniu skutecznego dostępu do środków Funduszu i efektywnego korzystaniu z nich oraz przedstawienia najprostszego sposobu uzyskania pomocy z Funduszu.
(21)
Rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 966/2012 wprowadzono zmiany w zarządzaniu dzielonym i pośrednim, między innymi szczególne wymogi dotyczące sprawozdawczości, które należy uwzględnić. Obowiązki sprawozdawcze powinny odzwierciedlać krótki okres realizacji działań w ramach Funduszu. Procedury wyznaczania organów odpowiedzialnych za zarządzanie środkami finansowymi Unii i kontrolę nad nimi powinny odzwierciedlać charakter instrumentu i nie powinny opóźniać wypłaty wkładu finansowego z Funduszu. Niezbędne jest zatem odstępstwo od rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012.
(22)
Należy ustanowić przepisy w celu uniknięcia podwójnego finansowania działań: ze środków Funduszu i ze środków innych instrumentów finansowych Unii lub międzynarodowych instrumentów prawnych służących do wypłacania rekompensat za szczególne szkody.
(23)
Należy w miarę możliwości uprościć proces zgłaszania wydatków, jakie państwa poczyniły z wkładu finansowego z Funduszu. W przypadku państw, które nie należą do strefy euro należy zatem stosować jeden kurs wymiany walut przez cały okres realizowania wkładu finansowego.
(24)
W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania rozporządzenia (WE) nr 2012/2002 należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do decyzji w sprawie konkretnego wkładu finansowego z Funduszu lub w sprawie każdej zaliczki dla kwalifikujących się państw.
(25)
Należy sprecyzować przepisy ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 2012/2002 regulujące ochronę interesów finansowych Unii, tak aby jednoznacznie określić działania w zakresie zapobiegania nieprawidłowościom, ich wykrywania i analizy, odzyskiwania środków finansowych utraconych, nienależnie wypłaconych lub nieodpowiednio wykorzystanych.
(26)
Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, a mianowicie zapewnienie działań na rzecz solidarności obejmujących całą Unię w celu wsparcia państw dotkniętych klęską żywiołową, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający na podstawie działań realizowanych doraźnie przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na zastosowanie systematycznej, stałej i sprawiedliwej metody udzielania wsparcia finansowego angażującego wszystkie państwa członkowskie według ich możliwości, możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.
(27)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2012/2002,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zmiany
W rozporządzeniu (WE) nr 2012/2002 wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 2 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 2
1. Na wniosek państwa członkowskiego lub państwa prowadzącego negocjacje w sprawie przystąpienia do Unii, zwanego dalej »kwalifikującym się państwem«, pomoc z Funduszu może zostać uruchomiona, jeżeli w jednym lub większej liczbie regionów kwalifikującego się państwa wystąpią poważne skutki dla warunków życia, środowiska lub gospodarki jako konsekwencja poważnej lub regionalnej klęski żywiołowej mającej miejsce na terytorium tego samego kwalifikującego się państwa lub ościennego kwalifikującego się państwa. Szkoda bezpośrednia, która jest bezpośrednią konsekwencją klęski żywiołowej, traktowana jest jako szkoda spowodowana przez tę klęskę żywiołową.
2. Do celów niniejszego rozporządzenia »poważna klęska żywiołowa« oznacza każdą klęskę żywiołową skutkującą, w kwalifikującym się państwie, bezpośrednią szkodą szacowaną na ponad 3 000 000 000 EUR w cenach z 2011 r. albo powyżej 0,6 % jego DNB.
3. Do celów niniejszego rozporządzenia »regionalna klęska żywiołowa« oznacza każdą klęskę żywiołową skutkującą, w regionie na poziomie NUTS 2 kwalifikującego się państwa, bezpośrednią szkodą przekraczającą 1,5 % produktu krajowego brutto (PKB) tego regionu.
W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego, w przypadku gdy dany region, w którym nastąpiła klęska żywiołowa, jest regionem najbardziej oddalonym w rozumieniu art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, »regionalna klęska żywiołowa« oznacza każdą klęskę żywiołową skutkującą bezpośrednią szkodą przekraczającą 1 % PKB tego regionu.
W przypadku gdy klęska żywiołowa dotyczy kilku regionów na poziomie NUTS 2, próg ten stosuje się do uśrednionego PKB tych regionów, ważonego według udziału poszczególnych regionów w szkodach ogółem.
4. Pomoc z Funduszu może również zostać uruchomiona w związku z każdą klęską żywiołową w kwalifikującym się państwie, która stanowi również poważną klęskę żywiołową w ościennym kwalifikującym się państwie.
5. Do celów niniejszego artykułu stosuje się zharmonizowane dane statystyczne dostarczone przez Eurostat.”;
2)
w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1, 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„1. Pomoc ma formę wkładu finansowego z Funduszu. W przypadku każdej klęski żywiołowej kwalifikującemu się państwu zostaje przyznany jeden wkład finansowy.
2. Celem Funduszu jest uzupełnienie wysiłków zainteresowanych państw i pokrycie części ich wydatków publicznych w celu pomocy kwalifikującemu się państwu w przeprowadzeniu, w zależności od rodzaju klęski żywiołowej, następujących zasadniczych działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie, w zależności od rodzaju klęski żywiołowej:
a)
przywrócenie do sprawnego stanu technicznego infrastruktury i zakładów w obszarach energii, wodociągów i kanalizacji, telekomunikacji, transportu, zdrowia i szkolnictwa;
b)
zapewnienie czasowego zakwaterowania i finansowanie służb ratownictwa w celu zaspokojenia potrzeb dotkniętej klęską żywiołową ludności;
c)
zabezpieczenie infrastruktury prewencyjnej i środków ochrony dziedzictwa kulturowego;
d)
oczyszczenie obszarów dotkniętych katastrofą, w tym stref przyrodniczych, w stosownych przypadkach zgodnie z podejściem ekosystemowym, a także natychmiastowe odtworzenie stref przyrodniczych dotkniętych klęską żywiołową, aby uniknąć natychmiastowych skutków erozji gleby.
Do celów lit. a) »przywrócenie do sprawnego stanu technicznego« oznacza przywrócenie infrastruktury i zakładów do stanu sprzed klęski żywiołowej. W przypadku gdy przywrócenie stanu sprzed wystąpienia klęski żywiołowej nie jest możliwe ze względów prawnych lub gdy nie jest to uzasadnione względami ekonomicznymi, lub w przypadku gdy państwo beneficjent postanawia przenieść infrastrukturę lub zakład, które dotknęła klęska żywiołowa, bądź poprawić ich funkcjonalność, aby zwiększyć ich odporność na przyszłe klęski żywiołowe, Fundusz może wnieść wkład w pokrycie kosztów tych działań jedynie do wysokości szacowanych kosztów przywrócenia stanu poprzedniego.
Koszty przekraczające poziom kosztów, o którym mowa w akapicie drugim, finansowane są przez państwo beneficjenta z jego własnych środków lub, tam gdzie jest to możliwe, z innych środków finansowych Unii.
Do celów lit. b) »czasowe zakwaterowanie« oznacza zakwaterowanie trwające do czasu, gdy dotknięta klęską żywiołową ludność będzie mogła powrócić do swoich domów po ich remoncie lub odbudowie.
3. Wypłaty z Funduszu ograniczają się do finansowania środków zmniejszających szkody niepodlegające ubezpieczeniu i są odzyskiwane, jeżeli koszt naprawy szkód jest następnie pokryty przez osobę trzecią zgodnie z art. 8 ust. 4.”;
b)
dodaje się ustępy w brzmieniu:
„4. Podatek od wartości dodanej (VAT) nie stanowi kwalifikowalnych wydatków danego działania, chyba że nie podlega zwrotowi w świetle krajowych przepisów dotyczących VAT.
5. Do wkładu finansowego z Funduszu nie kwalifikuje się pomoc techniczna przeznaczona na zarządzanie, monitoring, informację i komunikację, rozstrzyganie skarg, a także kontrole i audyt.
Koszty związane z przygotowaniem i realizacją działań, o których mowa w ust. 2, w tym koszty związane z niezbędną fachową wiedzą techniczną, kwalifikują się jako część kosztów projektu.
6. W przypadku gdy działania, o których mowa w ust. 2, z udziałem wkładu finansowego z Funduszu prowadzą do wypracowania dochodu, łączny wkład finansowy z Funduszu nie może przekraczać całkowitych kosztów netto działań nadzwyczajnych i działań służących odbudowie poniesionych przez państwo dotknięte klęską żywiołową. Państwo beneficjent dołącza oświadczenie w tej sprawie do sprawozdania z realizacji wkładu finansowego z Funduszu zgodnie z art. 8 ust. 3.
7. W dniu 1 października każdego roku co najmniej jedna czwarta kwoty rocznej powinna pozostać dostępna w celu pokrycia potrzeb powstających do końca roku.”;
3)
w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Możliwie szybko i nie później niż dwanaście tygodni po pierwszym wystąpieniu szkód w wyniku klęski żywiołowej właściwe organy krajowe kwalifikującego się państwa mogą złożyć do Komisji wniosek o przyznanie wkładu finansowego z Funduszu, dostarczając wszystkich dostępnych informacji dotyczących przynajmniej:
a)
łącznych bezpośrednich szkód spowodowanych przez klęskę żywiołową oraz ich wpływu na ludność, gospodarkę i środowisko dotknięte klęską żywiołową;
b)
szacowanego kosztu działań, o których mowa w art. 3 ust. 2;
c)
wszelkich innych źródeł finansowania unijnego;
d)
wszelkich innych źródeł finansowania krajowego lub międzynarodowego, włącznie z pokryciem z publicznego i prywatnego ubezpieczenia, które mogą przyczynić się do pokrycia kosztów naprawy szkód;
e)
krótkiego opisu wdrażania przepisów Unii dotyczących zapobiegania ryzyku klęsk żywiołowych i zarządzania nim w odniesieniu do charakteru klęski żywiołowej;”;
b)
dodaje się ustępy w brzmieniu:
„1a. W uzasadnionych przypadkach właściwe organy krajowe mogą przekazywać, po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, dodatkowe informacje w celu uzupełnienia lub zaktualizowania swojego wniosku.
1b. Komisja przygotowuje wskazówki dotyczące skutecznego dostępu do Funduszu i realizacji przekazanych z niego środków finansowych. Wskazówki zostaną opracowane do dnia 30 września 2014 r. i dostarczą szczegółowych informacji na temat procedur dotyczących redagowania wniosku, w tym wymogów dotyczących informacji, jakie mają być przekazywane Komisji. Wskazówki podaje się do publicznej wiadomości na stronach internetowych odpowiednich Dyrekcji Generalnych Komisji, a Komisja zapewnia ich szersze rozpowszechnienie wśród kwalifikujących się państw.
1c. W przypadku stopniowo postępującej klęski żywiołowej termin, o którym mowa w ust. 1, zaczyna bieg od dnia, w którym organy publiczne kwalifikującego się państwa po raz pierwszy podejmą oficjalne działania przeciwko skutkom klęski żywiołowej lub od dnia, w którym ogłoszą one stan wyjątkowy.”;
c)
ust. 2-5 otrzymują brzmienie:
„2. Na podstawie informacji, o których mowa w ust. 1, oraz wszelkich wyjaśnień, których dostarczać ma kwalifikujące się państwo, Komisja ocenia, czy zostały spełnione warunki uruchomienia Funduszu i niezwłocznie ustala kwotę ewentualnego wkładu finansowego z Funduszu - nie później niż sześć tygodni po otrzymaniu wniosku, licząc od daty otrzymania kompletnego wniosku i z wyłączeniem czasu potrzebnego na dokonanie tłumaczenia, w granicach dostępnych zasobów finansowych.
Jeśli Komisja podejmie decyzję w sprawie wkładu finansowego z Funduszu na podstawie wniosku otrzymanego po dniu 28 czerwca 2014 r. w związku z klęską żywiołową objętą zakresem niniejszego rozporządzenia, może odrzucić kolejny wniosek o wkład finansowy w związku z klęską żywiołową o tym samym charakterze lub może obniżyć kwotę, która ma zostać udostępniona, w przypadku gdy państwo członkowskie jest przedmiotem postępowania w sprawie uchybienia obowiązkom państwa członkowskiego, a Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał ostateczne orzeczenie stwierdzające, że dane państwo członkowskie nie wdrożyło przepisów Unii dotyczących zapobiegania ryzyku klęsk żywiołowych i zarządzania nim, które to przepisy są bezpośrednio związane z charakterem danej klęski żywiołowej.
Komisja traktuje wszystkie wnioski o wkład finansowy z Funduszu w sposób sprawiedliwy.
3. Gdy Komisja stwierdzi, że zostały spełnione warunki udzielenia wkładu finansowego z Funduszu, niezwłocznie przesyła Parlamentowi Europejskiemu i Radzie niezbędne wnioski dotyczące uruchomienia Funduszu i zatwierdzenia odpowiednich środków. Wnioski te zawierają:
a)
wszystkie dostępne informacje, o których mowa w ust. 1;
b)
wszystkie inne istotne informacje będące w posiadaniu Komisji;
c)
dowody na spełnienie warunków określonych w art. 2; oraz
d)
uzasadnienie proponowanych kwot.
Decyzja o uruchomieniu Funduszu jest podejmowania wspólnie przez Parlament Europejski i Radę niezwłocznie po przedłożeniu wniosku przez Komisję.
Zarówno Komisja, z jednej strony, jak i Parlament Europejski i Rada, z drugiej strony, podejmują starania, aby do minimum skrócić czas potrzebny na uruchomienie Funduszu.
4. Po udostępnieniu środków przez Parlament Europejski i Radę Komisja przyjmuje decyzję, w drodze aktu wykonawczego, przyznającą wkład finansowy z Funduszu oraz niezwłocznie wypłaca taki wkład finansowy w formie jednej transzy państwu beneficjentowi. Jeśli wypłacona została zaliczka zgodnie z art. 4a, wypłacana jest tylko pozostała kwota.
5. Termin kwalifikowalności wydatków rozpoczyna się w dniu wystąpienia pierwszej szkody, o której mowa w ust. 1. W przypadku klęski żywiołowej postępującej stopniowo termin kwalifikowalności wydatków rozpoczyna się w dniu, w którym organy publiczne kwalifikującego się państwa po raz pierwszy podejmą działania lub od dnia, w którym ogłoszą one stan wyjątkowy, o czym mowa w ust. 1c.”;
4)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł 4a
1. Składając do Komisji wniosek o wkład finansowy z Funduszu, państwo członkowskie może zwrócić się o wypłatę zaliczki. Komisja dokonuje wstępnej oceny, czy taki wniosek spełnia warunki określone w art. 4 ust. 1, oraz sprawdza dostępność zasobów budżetowych. W przypadku gdy warunki te zostały spełnione i dostępne są wystarczające zasoby, Komisja może przyjąć decyzję, w drodze aktu wykonawczego, o przyznaniu zaliczki i wypłacić ją niezwłocznie przed podjęciem decyzji, o której mowa w art. 4 ust. 4. Wypłata zaliczki następuje bez uszczerbku dla ostatecznej decyzji w sprawie uruchomienia Funduszu.
2. Kwota zaliczki nie może przekraczać 10 % kwoty zakładanego wkładu finansowego i w żadnym przypadku nie może przekraczać 30 000 000 EUR. Po ustaleniu ostatecznej kwoty wkładu finansowego Komisja uwzględnia sumę zaliczki przed wypłatą pozostałej części wkładu finansowego. Komisja odzyskuje nienależnie wypłacone zaliczki.
3. Każdego zwrotu środków należnych do budżetu ogólnego Unii dokonuje się przed terminem płatności wymienionym w nakazie odzyskania środków sporządzonym zgodnie z art. 78 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (7). Termin płatności przypada na ostatni dzień drugiego miesiąca po dacie sporządzenia nakazu.
4. Przyjmując projekt budżetu ogólnego Unii na dany rok budżetowy, Komisja, o ile jest to niezbędne w celu zapewnienia na czas dostępu do zasobów budżetowych, proponuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie uruchomienie Funduszu w kwocie do 50 000 000 EUR na wypłatę zaliczek i proponuje zapisanie w budżecie ogólnym Unii odpowiednich środków.
Uzgodnienia budżetowe muszą odpowiadać pułapom, o których mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 (8).
(7) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1)." 						
(8) Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014-2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).”;" 						
5)
art. 5 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 5
1. Akt wykonawczy przyjęty zgodnie z art. 4 ust. 4, zawiera w załączniku szczegółowe przepisy dotyczące realizacji wkładu finansowego z Funduszu.
Te przepisy określają w szczególności rodzaj i miejsce działań, które mają być finansowane przez Fundusz na wniosek kwalifikującego się państwa.
2. Przed wypłatą wkładu finansowego z Funduszu na rzecz kwalifikującego się państwa, które nie jest państwem członkowskim, Komisja zawiera z tym państwem umowę o delegowaniu zadań, określającą szczegółowe przepisy dotyczące realizacji wkładu finansowego z Funduszu, o których mowa w ust. 1, zgodnie z rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 966/2012 oraz rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 1268/2012 (9), jak również obowiązki dotyczące zapobiegania ryzyku klęsk żywiołowych i zarządzania nim.
3. Odpowiedzialność za wybór poszczególnych działań i realizację wkładu finansowego z Funduszu spoczywa na państwie beneficjencie, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności art. 3 ust. 2 i 3, aktem wykonawczym, o którym mowa w art. 4 ust. 4, oraz w stosownych przypadkach umową o delegowaniu zadań, o której mowa w ust. 2 niniejszego artykułu.
4. Wkład finansowy z Funduszu na rzecz państwa członkowskiego jest realizowany w ramach zarządzania dzielonego zgodnie z rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 966/2012. Wkład finansowy z Funduszu na rzecz kwalifikującego się państwa, które nie jest państwem członkowskim, jest realizowany w ramach zarządzania pośredniego zgodnie z tym rozporządzeniem.
5. Bez uszczerbku dla odpowiedzialności Komisji za wykonanie budżetu ogólnego Unii, państwa beneficjenci przyjmują odpowiedzialność za zarządzanie działaniami wspieranymi przez Fundusz i za kontrolę finansową tych działań. Podejmowane przez nie środki obejmują:
a)
sprawdzenie, czy zasady zarządzania i kontroli zostały ustanowione i są realizowane w sposób zapewniający efektywne i prawidłowe wykorzystywanie środków finansowych Unii, zgodnie z zasadami należytego zarządzania finansami;
b)
sprawdzenie, czy finansowane działania zostały właściwie przeprowadzone;
c)
zapewnienie, aby finansowane wydatki były oparte na wiarygodnych dokumentach potwierdzających, a także były prawidłowe i zgodne z przepisami;
d)
zapobieganie nieprawidłowościom, ich wykrywanie i korygowanie oraz w stosownych przypadkach odzyskiwanie nienależnie wypłaconych kwot wraz z odsetkami z tytułu zaległych płatności. Państwa powiadamiają Komisję o wszelkich tego rodzaju nieprawidłowościach i informują ją na bieżąco o przebiegu postępowań administracyjnych i prawnych.
6. Państwa beneficjenci wyznaczają - zgodnie z art. 59 i 60 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 - organy odpowiedzialne za zarządzanie działaniami wspieranymi przez Fundusz i za kontrolę tych działań. Biorą przy tym pod uwagę kryteria dotyczące środowiska wewnętrznego, działań kontrolnych, informacji i komunikacji oraz monitoringu. Państwa członkowskie mogą wyznaczyć instytucje już wyznaczone na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 (10).
Przy składaniu sprawozdania i oświadczenia, o których mowa w art. 8 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, te wyznaczone organy przekazują Komisji informacje określone w art. 59 ust. 5 lub art. 60 ust. 5 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 obejmujące cały okres realizacji.
7. Państwa beneficjenci dokonują korekt finansowych wymaganych w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości. Korekty dokonane przez państwo beneficjenta polegają na anulowaniu, w całości lub części, wkładu finansowego z Funduszu. Państwo beneficjent odzyskuje wszelkie kwoty utracone w wyniku wykrytej nieprawidłowości.
8. Bez uszczerbku dla uprawnień Trybunału Obrachunkowego lub kontroli prowadzonych przez państwo beneficjenta zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi, wykonawczymi i administracyjnymi, Komisja może prowadzić kontrole na miejscu dotyczące działań finansowanych przez Fundusz. Komisja zawiadamia państwo beneficjenta w celu uzyskania wszelkiej niezbędnej pomocy. W takich kontrolach mogą uczestniczyć urzędnicy lub inny personel danego państwa członkowskiego.
9. Państwo beneficjent zapewnia, aby wszystkie dokumenty potwierdzające dotyczące poniesionych wydatków były dostępne dla Komisji i Trybunału Obrachunkowego przez okres trzech lat po zamknięciu pomocy w ramach Funduszu.
(9) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1268/2012 z dnia 29 października 2012 r. w sprawie zasad stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. L 362 z 31.12.2012, s. 1)." 						
(10) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 320).”;" 						
6)
art. 6 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 6
1. Państwo beneficjent jest odpowiedzialne za koordynację wkładu finansowego z Funduszu w działaniach, o których mowa w art. 3, z jednej strony, z pomocą europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych, Europejskiego Banku Inwestycyjnego i innych instrumentów finansowania Unii, z drugiej strony.
2. Państwo beneficjent zapewnia, aby wydatki zwrócone zgodnie z niniejszym rozporządzeniem nie były zwracane za pomocą innych instrumentów finansowych Unii, w szczególności instrumentów polityki spójności, polityki rolnej lub polityki rybołówstwa.
3. Szkody naprawione w ramach unijnych lub międzynarodowych instrumentów służących do wypłacania rekompensat za szczególne szkody nie kwalifikują się, dla tego samego celu, do pomocy z Funduszu.”;
7)
art. 7 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 7
Działania finansowane przez Fundusz muszą być zgodne z postanowieniami Traktatu i instrumentami przyjętymi na jego mocy, z politykami i środkami unijnymi, w szczególności w dziedzinie zarządzania finansowego, zamówień publicznych, ochrony środowiska, zapobiegania ryzyku klęsk żywiołowych i zarządzania nim, przystosowania się do zmiany klimatu, w tym, w razie potrzeby, z uwzględnieniem podejścia ekosystemowego, oraz z instrumentami pomocy przedakcesyjnej. W stosownych przypadkach finansowane z Funduszu działania przyczyniają się do osiągania celów polityki Unii w tych dziedzinach.”;
8)
art. 8 i 9 otrzymują brzmienie:
„Artykuł 8
1. Wkład finansowy z Funduszu wykorzystuje się w terminie osiemnastu miesięcy od dnia, w którym Komisja wypłaciła pełną kwotę pomocy. Każda część wkładu finansowego niewykorzystana w tym terminie lub przeznaczona, jak stwierdzono, na niekwalifikowalne działania jest przez Komisję odzyskiwana od państwa beneficjenta.
2. Państwa beneficjenci dochodzą wszelkiej możliwej rekompensaty od osób trzecich.
3. Nie później niż sześć miesięcy po wygaśnięciu osiemnastomiesięcznego okresu, o którym mowa w ust. 1, państwo beneficjent przedstawia sprawozdanie z realizacji wkładu finansowego z Funduszu wraz z oświadczeniem zawierającym uzasadnienie takich wydatków, wskazując wszelkie inne źródła finansowania uzyskanego na dane działania, w tym zwrot z tytułu ubezpieczenia i odszkodowania od osób trzecich.
Sprawozdanie z realizacji zawiera szczegółowe informacje na temat:
a)
środków zaradczych podjętych lub zaproponowanych przez państwo beneficjenta w celu ograniczenia przyszłych szkód i uniknięcia, w możliwie największym stopniu, ponownego wystąpienia podobnych klęsk żywiołowych, w tym informacje na temat wykorzystania w tym celu unijnych funduszy strukturalnych i inwestycyjnych;
b)
stanu wdrożenia stosownych przepisów Unii dotyczących zapobiegania ryzyku klęsk żywiołowych i zarządzania nim;
c)
doświadczeń wyniesionych z danej klęski żywiołowej oraz środków podjętych lub zaproponowanych w celu zapewnienia ochrony środowiska i odporności na zmianę klimatu lub klęski żywiołowe; oraz
d)
wszelkich innych stosownych informacji na temat środków zapobiegawczych i zmniejszających ryzyko podjętych w związku z charakterem klęski żywiołowej.
Do sprawozdania z realizacji dołącza się opinię niezależnej instytucji kontrolnej, sporządzoną zgodnie z międzynarodowymi standardami kontroli, stwierdzającą, że oświadczenie zawierające uzasadnienie wydatków daje prawdziwy i rzetelny obraz oraz że wkład finansowy z Funduszu jest zgodny z prawem i prawidłowy zgodnie z art. 59 ust. 5 oraz art. 60 ust. 5 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012.
Na koniec procedury, o której mowa w akapicie pierwszym, Komisja zamyka udzielanie pomocy z Funduszu.
4. W przypadku gdy koszt naprawy szkód jest następnie pokrywany przez osobę trzecią, Komisja żąda od państwa beneficjenta zwrotu odpowiedniej kwoty wkładu finansowego z Funduszu.
Artykuł 9
Wszelkie kwoty podane we wnioskach o wkład finansowy z Funduszu oraz decyzjach, o których mowa w art. 4 ust. 4, a także w umowach o delegowaniu zadań, sprawozdaniach i wszelkich innych odnośnych dokumentach, są wyrażone w euro.
Kwoty wydatków poniesionych w walutach krajowych są przeliczane na euro na podstawie kursów wymiany publikowanych w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej w dniu przyjęcia przez Komisję związanego z tym aktu wykonawczego. W przypadku gdy nie opublikowano kursu wymiany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu przyjęcia przez Komisję związanego z tym aktu wykonawczego, przeliczenia dokonuje się po średnim kursie obliczonym na podstawie miesięcznych kursów księgowych ustalanych przez Komisję i określonych w danym okresie. Taki jednolity kurs wymiany stosuje się przez cały okres realizacji wkładu finansowego z Funduszu i stanowi on podstawę końcowego sprawozdania z realizacji oraz oświadczenia na temat realizacji wkładu finansowego i dokumentów wymaganych zgodnie z art. 59 ust. 5 lub art. 60 ust. 5 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012.”;
9)
art. 10 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Jeżeli w świetle nowych informacji okaże się, że wycena poniesionych szkód jest znacząco niższa, państwo beneficjent zwraca Komisji odpowiednią kwotę wkładu finansowego z Funduszu.”;
10)
art. 11 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 11
1. Komisja podejmuje odpowiednie środki zapewniające, w trakcie realizacji działań finansowanych na mocy niniejszego rozporządzenia, ochronę interesów finansowych Unii poprzez stosowanie środków zapobiegających nadużyciom finansowym, korupcji i innym nielegalnym działaniom, poprzez skuteczne kontrole oraz, w razie wykrycia nieprawidłowości, przez odzyskiwanie kwot nienależnie wypłaconych, a także, w stosownych przypadkach, poprzez skuteczne, proporcjonalne i odstraszające sankcje administracyjne i finansowe.
2. Komisja lub jej przedstawiciele oraz Trybunał Obrachunkowy dysponują uprawnieniami do kontroli na podstawie dokumentacji i kontroli na miejscu wobec wszystkich beneficjentów finansowania, wykonawców, podwykonawców, którzy otrzymują od Unii środki na podstawie niniejszego rozporządzenia.
3. Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) może prowadzić dochodzenia, w tym kontrole i inspekcje na miejscu, zgodnie z przepisami i procedurami określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 (11) oraz w rozporządzeniu Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 (12) w celu ustalenia, czy doszło do nadużycia finansowego, korupcji lub innego nielegalnego działania ze skutkiem dla interesów finansowych Unii w związku z umową dotyczącą finansowania z Unii.
4. Bez uszczerbku dla ust. 1, 2 i 3, umowy o delegowaniu zadań z państwami trzecimi, umowy i decyzje o udzieleniu wkładu finansowego z Funduszu w wyniku wykonania niniejszego rozporządzenia muszą zawierać przepisy wyraźnie uprawniające Komisję, Trybunał Obrachunkowy i OLAF do przeprowadzania tego rodzaju kontroli i dochodzeń, zgodnie z ich odpowiednimi kompetencjami.
(11) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U. L 248 z 18.9.2013, s. 1)." 						
(12) Rozporządzenie Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2).”;" 						
11)
skreśla się art. 13 i 14.
Artykuł 2
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 15 maja 2014 r.