NAŘÍZENÍ KOMISE V PŘENESENÉ PRAVOMOCI (EU) č. 665/2014
ze dne 11. března 2014,
kterým se doplňuje nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1151/2012, pokud jde o podmínky používání nepovinného údaje o jakosti „horský produkt“
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 1151/2012 ze dne 21. listopadu 2012 o režimech jakosti zemědělských produktů a potravin (1), a zejména na čl. 31 odst. 3 a 4 uvedeného nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Nařízení (EU) č. 1151/2012 zavedlo režim nepovinných údajů o jakosti s cílem usnadnit producentům zemědělských produktů s vlastnostmi nebo charakteristikami představujícími přidanou hodnotu, aby o takových vlastnostech a charakteristikách informovali v rámci vnitřního trhu. Stanovilo podmínky pro používání nepovinného údaje o jakosti „horský produkt“ a zmocnilo Komisi přijímat akty v přenesené pravomoci, které stanoví odchylky od těchto podmínek používání v náležitě odůvodněných případech a s cílem zohlednit přírodní omezení ovlivňující zemědělskou produkci v horských oblastech. Uvedené nařízení rovněž zmocňuje Komisi přijímat akty v přenesené pravomoci, pokud jde o stanovení metod produkce a dalších kritérií týkajících se používání uvedeného výrazu.
(2)
Aby se předešlo uvádění spotřebitelů v omyl, bylo by třeba vysvětlit používání výrazu „horský produkt“ u produktů živočišného původu. U produktů produkovaných zvířaty, jako jsou mléko a vejce, by mělo v horských oblastech docházet k produkci. U produktů ze zvířat, jako je maso, by měla být v horských oblastech chována zvířata. Protože zemědělci často nakupují mladá zvířata, měla by tato zvířata v horských oblastech strávit nejméně poslední dvě třetiny svého života.
(3)
V mnoha částech Unie dochází z důvodu využívání sezónní dostupnosti pastvy k sezónnímu přesunu zvířat na jiné pastviny, včetně přesunu mezi pastvinami v horských a nehorských oblastech. Přesun zajišťuje zachování pastvin ve vyšší nadmořské výšce, které nejsou vhodné pro celoroční pastvu, a tradiční kulturní krajiny v horských oblastech. Přesun má rovněž přímé přínosy pro životní prostředí, například snižuje riziko eroze a lavin. S cílem podpořit pokračování sezónního přesunu zvířat by proto mělo být rovněž povoleno používat pojem „horský produkt“ na produkty ze zvířat, které se sezónně přesouvají a které stráví na pastvinách v horských oblastech alespoň čtvrtinu svého života.
(4)
Aby bylo zajištěno, že krmivo pro hospodářská zvířata pochází v zásadě z horských oblastí, mělo by být upřesněno, že krmivo pocházející z horských oblastí by mělo tvořit v podstatě alespoň polovinu roční stravy zvířat, vyjádřeno jako procentní podíl sušiny.
(5)
Vzhledem k tomu, že v horských oblastech představuje krmivo dostupné pro přežvýkavce více než polovinu jejich roční stravy, měl by být v tomto případě tento procentní podíl vyšší.
(6)
Kvůli přírodním překážkám a skutečnosti, že krmivo vyprodukované v horských oblastech je určeno převážně pro přežvýkavce, jsou v současnosti horské oblasti zdrojem jen malé části krmiva pro prasata. S cílem dosáhnout potřebné rovnováhy mezi oběma cíli, pokud jde o výraz „horský produkt“, jak je stanoví 45. bod odůvodnění nařízení (EU) č. 1151/2012, zajistit, že produkce prasat v horských oblastech může pokračovat, a přispět tak k zachování venkovské struktury, by měl podíl krmiv pro prasata, která musí pocházet z těchto oblastí, tvořit méně než polovinu roční stravy zvířat.
(7)
Omezení týkající se krmiv by se měla uplatňovat na zvířata, která se sezónně přesouvají, po dobu, kdy jsou v horských oblastech.
(8)
Vzhledem k tomu, že se sezónní přesun týká také včelích úlů, bylo by třeba upřesnit používání výrazu „horský produkt“ u včelařských produktů. Jelikož však cukr ke krmení včel obvykle nepochází z horských oblastí, neměla by se omezení týkající se krmiv vztahovat na včely.
(9)
Aby se předešlo uvádění spotřebitelů v omyl, měl by se výraz „horský produkt“ používat na produkty rostlinného původu, pouze pokud se dané rostliny pěstují v horských oblastech.
(10)
Mělo by být povoleno, aby zpracované produkty obsahovaly jako přísady suroviny, jako je cukr, sůl nebo bylinky, které nemohou být vyprodukovány v horských oblastech, za předpokladu, že netvoří více než 50 % celkové hmotnosti složek.
(11)
V horských oblastech v některých částech Unie není dostatek zařízení, která by vyráběla mléko a mléčné výrobky ze syrového mléka, porážela zvířata, bourala a vykosťovala jatečně upravená těla a lisovala olivový olej. Přírodní omezení ovlivňují v horských oblastech dostupnost vhodných zpracovatelských zařízení, a zpracování je proto ztížené a není ekonomicky životaschopné. Zpracování na jiném místě v blízkosti horské oblasti nemění povahu takto zpracovaných výrobků, pokud jde o jejich horský původ. Mělo by být proto u těchto produktů, pokud jsou zpracovány mimo horské oblasti, umožněno používat výraz „horský produkt“. Vzhledem k umístění zpracovatelských zařízení v některých členských státech a k potřebě splnit očekávání spotřebitelů by mělo zpracování probíhat ve vzdálenosti do 30 km od dané horské oblasti.
(12)
Aby navíc mohla stávající zařízení na výrobu mléka a mléčných výrobků pokračovat ve své činnosti, mělo by být povoleno používat výraz „horský produkt“ pouze těm zařízením, která fungují ke dni vstupu nařízení (EU) č. 1151/2012 v platnost. Vzhledem k tomu, že se dostupnost těchto zařízení v horských oblastech liší, měly by být členské státy oprávněny stanovit přísnější požadavek ohledně vzdálenosti nebo tuto možnost vůbec nepovolit,
PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:
Článek 1
Produkty živočišného původu
1. Výraz „horský produkt“ lze používat u produktů vyprodukovaných zvířaty v horských oblastech podle definice v čl. 31 odst. 2 nařízení (EU) č. 1151/2012 a zpracovaných v těchto oblastech.
2. Výraz „horský produkt“ lze používat u produktů vyrobených ze zvířat, která jsou chována alespoň po dobu posledních dvou třetin svého života v těchto horských oblastech, pokud jsou tyto produkty v těchto oblastech zpracovány.
3. Odchylně od odstavce 2 lze výraz „horský produkt“ používat u produktů získaných ze zvířat, která se sezónně přesouvají a která byla chována v horských oblastech na sezónních pastvinách po dobu alespoň jedné čtvrtiny svého života.
Článek 2
Krmiva
1. Pro účely čl. 31 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1151/2012 se má za to, že krmivo pro hospodářská zvířata pochází v zásadě z horských oblastí, jestliže podíl roční stravy zvířat, která nemůže být vyprodukována v horských oblastech, vyjádřený jako procentuální podíl sušiny, nepřekročí 50 % (v případě přežvýkavců 40 %).
2. Pokud jde o prasata, odchylně od odstavce 1 nepřekročí podíl krmiva, které nemůže být vyprodukováno v horských oblastech, vyjádřený jako procentní podíl sušiny, 75 % roční stravy zvířat.
3. Odstavec 1 se nepoužije na krmiva pro zvířata, která se sezónně přesouvají podle čl. 1 odst. 3, jestliže jsou chována mimo horské oblasti.
Článek 3
Včelařské produkty
1. Výraz „horský produkt“ lze používat u včelařských produktů, pokud včely sbíraly nektar a pyl pouze v horských oblastech.
2. Odchylně od čl. 31 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1151/2012 nemusí cukr ke krmení včel pocházet z horských oblastí.
Článek 4
Produkty rostlinného původu
Odchylně od čl. 31 odst. 1 písm. a) nařízení (EU) č. 1151/2012 lze výraz „horský produkt“ používat u produktů rostlinného původu, pouze pokud se rostlina pěstuje v horských oblastech podle definice v čl. 31 odst. 2 nařízení (EU) č. 1151/2012.
Článek 5
Složky
Pokud jsou použity v produktech uvedených v článcích 1 a 4, nemusí tyto složky pocházet z horských oblastí za předpokladu, že netvoří více než 50 % celkové hmotnosti složek:
a)
produkty neuvedené v příloze I Smlouvy a
b)
bylinky, koření a cukr.
Článek 6
Zpracování mimo horské oblasti
1. Odchylně od čl. 31 odst. 1 písm. b) nařízení (EU) č. 1151/2012 a čl. 1 odst. 1 a 2 tohoto nařízení může být následující zpracování prováděno mimo horské oblasti za předpokladu, že vzdálenost od dané horské oblasti nepřesahuje 30 km:
a)
zpracování za účelem výroby mléka a mléčných výrobků ve zpracovatelských zařízeních, která jsou v provozu ke dni 3. ledna 2013;
b)
porážka zvířat, bourání a vykosťování jatečně upravených těl;
c)
lisování olivového oleje.
2. Co se týče produktů zpracovaných na jejich území, mohou členské státy stanovit, že se výjimka podle odst. 1 písm. a) nepoužije nebo že zpracovatelské zařízení musí být umístěno v určité vzdálenosti menší než 30 km od dané horské oblasti, kterou stanoví.
Článek 7
Vstup v platnost
Toto nařízení vstupuje v platnost sedmým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
V Bruselu dne 11. března 2014.
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 665/2014
z dnia 11 marca 2014 r.
uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w odniesieniu do warunków używania stosowanego fakultatywnie określenia jakościowego „produkt górski”
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 31 ust. 3 i 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
W rozporządzeniu (UE) nr 1151/2012 ustanawia się system określeń jakościowych stosowanych fakultatywnie, którego celem jest ułatwienie przekazywania przez producentów na rynku wewnętrznym informacji o cechach i właściwościach stanowiących wartość dodaną produktów rolnych. We wspomnianym rozporządzeniu ustanawia się warunki używania stosowanego fakultatywnie określenia jakościowego „produkt górski” oraz uprawnia się Komisję do przyjęcia aktów delegowanych ustanawiających odstępstwa od tych warunków używania w należycie uzasadnionych przypadkach i w celu uwzględnienia naturalnych ograniczeń dotyczących produkcji rolnej na obszarach górskich. W rozporządzeniu tym uprawnia się również Komisję do przyjęcia aktów delegowanych dotyczących określania metod produkcji i innych kryteriów istotnych dla stosowania tego określenia.
(2)
Aby uniknąć wprowadzania konsumentów w błąd, użycie określenia „produkt górski” dla produktów pochodzenia zwierzęcego powinno zostać wyjaśnione. Dla produktów wytwarzanych przez zwierzęta, takich jak mleko i jaja, produkcja powinna odbywać się na obszarach górskich. W przypadku produktów otrzymanych ze zwierząt, takich jak mięso, zwierzęta powinny być hodowane na obszarach górskich. Jako że rolnicy często kupują zwierzęta młode, takie zwierzęta powinny spędzić co najmniej dwie trzecie życia na obszarach górskich.
(3)
Sezonowy wypas zwierząt, w tym wypas między pastwiskami na obszarach górskich i na obszarach innych niż górskie, jest praktykowany na wielu obszarach Unii w celu wykorzystania dostępnych pastwisk sezonowych. Zapewnia to utrzymanie nienadających się do całorocznego wypasu pastwisk na większych wysokościach oraz tradycyjnych krajobrazów kulturowych na obszarach górskich. Istnieją również bezpośrednie korzyści sezonowego wypasu zwierząt dla środowiska, na przykład ograniczenie ryzyka erozji i lawin. Aby zachęcić do dalszego praktykowania sezonowego wypasu zwierząt, należy w związku z tym zezwolić na stosowanie określenia „produkt górski” w odniesieniu do produktów otrzymywanych ze zwierząt wypasanych sezonowo, które co najmniej jedną czwartą życia spędziły na pastwiskach na obszarach górskich.
(4)
W celu zagwarantowania, że pasze dla zwierząt gospodarskich pochodzą przede wszystkim z obszarów górskich, należy wyjaśnić, że w zasadzie co najmniej połowa rocznie spożywanego przez zwierzęta pożywienia, wyrażona jako procent suchej masy, powinna składać się z pasz pochodzących z obszarów górskich.
(5)
Jako że pasze dostępne dla przeżuwaczy na obszarach górskich stanowią ponad połowę ich rocznego pożywienia, w ich przypadku procent ten powinien być wyższy.
(6)
W związku z ograniczeniami naturalnymi oraz faktem, że pasze produkowane na obszarach górskich to przede wszystkim pasze dla przeżuwaczy, jedynie niewielka część pasz dla trzody chlewnej pochodzi obecnie z obszarów górskich. Aby wymagana równowaga między dwoma celami określenia „produkt górski”, jak ustanowiono w motywie 45 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, gwarantowała, że produkcja trzody chlewnej na obszarach górskich może być kontynuowana, a tym samym utrzymuje charakter obszarów wiejskich, odsetek pasz dla trzody chlewnej, który musi pochodzić z takich obszarów, powinien być mniejszy niż połowa rocznego pożywienia zwierząt.
(7)
Ograniczenia dotyczące pasz powinny mieć zastosowanie do zwierząt wypasanych sezonowo, dopóki przebywają one na obszarach górskich.
(8)
Jako że sezonowy wypas zwierząt stosuje się również w odniesieniu do uli, należy wyjaśnić stosowanie określenia „produkt górski” w odniesieniu do produktów pszczelarstwa. Ponieważ jednak cukier do karmienia pszczół zwykle nie pochodzi z obszarów górskich, ograniczenia dotyczące pasz nie powinny mieć zastosowania w odniesieniu do pszczół.
(9)
Aby uniknąć wprowadzania konsumentów w błąd, określenie „produkt górski” powinno być używane do produktów pochodzenia roślinnego tylko wtedy, gdy rośliny uprawiane są na obszarach górskich.
(10)
Należy zezwolić na to, aby produkty przetworzone zawierały, jako składniki, takie surowce jak cukier, sól lub zioła, które nie mogą być produkowane na obszarach górskich, pod warunkiem że nie stanowią one więcej niż 50 % całkowitej masy składników.
(11)
Na obszarach górskich w niektórych częściach Unii nie ma zakładów odpowiednich do produkcji mleka i przetworów mlecznych z surowego mleka, uboju zwierząt oraz rozbioru i odkostniania tusz a także tłoczenia oliwy z oliwek. Ograniczenia naturalne mają wpływ na dostępność odpowiednich zakładów przetwórczych na obszarach górskich oraz utrudniają przetwórstwo i powodują, że jest ono nieopłacalne. Przetwarzanie w innym miejscu w pobliżu obszarów górskich nie zmienia charakteru produktów takiego przetwarzania pod względem ich górskiego pochodzenia. Należy zatem zezwolić na stosowanie określenia „produkt górski” w odniesieniu do takich produktów, jeżeli są one przetwarzane poza obszarami górskimi. Ze względu na lokalizację zakładów przetwórczych w niektórych państwach członkowskich oraz konieczność zaspokojenia oczekiwań konsumentów, operacje przetwarzania powinny odbywać się w promieniu 30 km od odnośnych obszarów górskich.
(12)
Ponadto, aby umożliwić istniejącym zakładom produkcji mleka i przetworów mlecznych kontynuowanie działalności, należy zezwolić na używanie określenia „produkt górski” jedynie zakładom istniejącym w momencie wejścia w życie rozporządzenie (UE) nr 1151/2012. Jako że dostępność tego rodzaju zakładów na obszarach górskich jest zróżnicowana, państwa członkowskie powinny być upoważnione do nakładania bardziej rygorystycznego wymogu dotyczącego odległości lub całkowitego wyeliminowania tej możliwości,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Produkty pochodzenia zwierzęcego
1. Określenie „produkt górski” może być stosowane w odniesieniu do produktów wytwarzanych przez zwierzęta na obszarach górskich w rozumieniu art. 31 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 i przetwarzanych na takich obszarach.
2. Określenie „produkt górski” może być stosowane w odniesieniu do produktów wytwarzanych przez zwierzęta hodowane przez co najmniej ostatnie dwie trzecie ich życia na tych obszarach górskich, jeżeli produkty są przetwarzane na takich obszarach.
3. W drodze odstępstwa od ust. 2 określenie „produkt górski” może być stosowane w odniesieniu do produktów wytwarzanych przez zwierzęta wypasane sezonowo, które były hodowane przez co najmniej jedną czwartą życia w ramach wypasu sezonowego na pastwiskach na obszarach górskich.
Artykuł 2
Pasze
1. Do celów art. 31 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 pasze dla zwierząt gospodarskich uznaje się za pochodzące zasadniczo z obszarów górskich, jeżeli proporcja spożywanego przez zwierzęta rocznie pożywienia, które nie może być produkowane na obszarach górskich, wyrażona jako procent suchej masy, nie przekracza 50 %, a w przypadku przeżuwaczy, 40 %.
2. W drodze odstępstwa od ust. 1, w odniesieniu do trzody chlewnej, proporcja pasz, które nie mogą być produkowane na obszarach górskich, wyrażona jako procent suchej masy, nie przekracza 75 % rocznie spożywanego pożywienia zwierząt.
3. Ustępu 1 nie stosuje się do pasz dla zwierząt wypasanych sezonowo, o których mowa w art. 1 ust. 3, gdy są one hodowane poza obszarami górskimi.
Artykuł 3
Produkty pszczelarstwa
1. Określenie „produkt górski” może być stosowane w odniesieniu do produktów pszczelarstwa, jeżeli pszczoły zebrały nektar i pyłek wyłącznie na obszarach górskich.
2. W drodze odstępstwa od art. 31 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, cukier do karmienia pszczół nie musi pochodzić z obszarów górskich.
Artykuł 4
Produkty pochodzenia roślinnego
W drodze odstępstwa od art. 31 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 określenie „produkt górski” może być stosowane w odniesieniu do produktów pochodzenia roślinnego tylko wtedy, gdy roślina jest uprawiana na obszarach górskich, jak określono w art. 31 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.
Artykuł 5
Składniki
Przy zastosowaniu w produktach, o których mowa w art. 1 i 4, następujące składniki mogą pochodzić spoza obszarów górskich, pod warunkiem że nie stanowią one więcej niż 50 % łącznej wagi składników:
a)
produkty niewymienione w załączniku I do Traktatu; oraz
b)
zioła, przyprawy i cukier.
Artykuł 6
Operacje przetwarzania dokonywane poza obszarami górskimi
1. W drodze odstępstwa od art. 31 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 oraz art. 1 ust. 1 i 2 niniejszego rozporządzenia, następujące operacje przetwarzania mogą odbywać się poza obszarami górskimi, pod warunkiem że odległość od obszarów górskich nie przekracza 30 km:
a)
operacje przetwarzania dotyczące produkcji mleka i przetworów mlecznych w zakładach przetwórczych istniejących w dniu 3 stycznia 2013 r.;
b)
ubój zwierząt oraz rozbiór i odkostnianie tusz;
c)
tłoczenie oliwy z oliwek.
2. W odniesieniu do produktów przetworzonych na ich własnym terytorium państwa członkowskie mogą określić, że odstępstwo w ust. 1 lit. a) nie będzie mieć zastosowania lub że zakłady przetwórcze muszą znajdować się w odległości, którą należy określić, mniejszej niż 30 km od odnośnych obszarów górskich.
Artykuł 7
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 11 marca 2014 r.