PROVÁDĚCÍ ROZHODNUTÍ KOMISE
ze dne 30. září 2013,
kterým se stanoví třetí a poslední skupina regionů pro zahájení provozu Vízového operačního systému (VIS)
(oznámeno pod číslem C(2013) 5914)
(Pouze bulharské, chorvatské, české, estonské, finské, francouzské, italské, litevské, lotyšské, maďarské, maltské, německé, nizozemské, polské, portugalské, rumunské, řecké, slovenské, slovinské, španělské a švédské znění je závazné)
(2013/493/EU)
EVROPSKÁ KOMISE,
s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie,
s ohledem na nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 767/2008 ze dne 9. července 2008 o Vízovém informačním systému (VIS) a o výměně údajů o krátkodobých vízech mezi členskými státy (nařízení o VIS) (1), a zejména na čl. 48 odst. 4 tohoto nařízení,
vzhledem k těmto důvodům:
(1)
Článek 48 nařízení (ES) č. 767/2008 stanoví postupné uvádění VIS do provozu. Rozhodnutím 2010/49/ES (2) a prováděcím rozhodnutím 2012/274/EU (3) stanovila Komise první a druhou skupinu regionů pro zahájení provozu VIS. Nyní je nutné stanovit třetí a poslední skupinu regionů, kde budou údaje, které mají být zpracovávány ve VIS, včetně fotografií a daktyloskopických údajů, shromažďovány a přenášeny do VIS v případě všech žádostí o víza předložených v dotčeném regionu.
(2)
Podle ustanovení čl. 48 odst. 4 nařízení (ES) č. 767/2008 se pořadí regionů pro zavádění VIS stanoví na základě těchto kritérií: nebezpečí nedovoleného přistěhovalectví, ohrožení vnitřní bezpečnosti členských států a proveditelnost shromažďování biometrických údajů ze všech míst v daném regionu.
(3)
Komise posoudila regiony, na které se nevztahují rozhodnutí 2010/49/ES a prováděcí rozhodnutí 2012/274/EU, s přihlédnutím k těmto třem kritériím: v případě prvního kritéria zohlednila průměrnou míru zamítnutých žádostí o víza a odepření vstupu a podílu státních příslušníků třetí země, u nichž byl odhalen neoprávněný pobyt na území členských států; u druhého kritéria zohlednila posouzení provedené Europolem a týkající se ohrožení a u třetího kritéria skutečnost, že součástí některých regionů, na něž se mají rozhodnutí vztahovat, jsou třetí země s rozsáhlými územími nebo s velkým počtem žadatelů o víza.
(4)
Datum zahájení provozu v každém z regionů, jež jsou určeny tímto rozhodnutím, stanoví Komise podle čl. 48 odst. 3 nařízení (ES) č. 767/2008.
(5)
Protože nařízení o VIS navazuje na schengenské acquis, Dánsko oznámilo provedení nařízení o VIS ve svém vnitrostátním právu v souladu s článkem 5 Protokolu o postavení Dánska připojeného ke Smlouvě o Evropské unii a ke Smlouvě o založení Evropského společenství. Ve smyslu mezinárodního práva je proto toto rozhodnutí pro Dánsko závazné.
(6)
Toto rozhodnutí rozvíjí ta ustanovení schengenského acquis, kterých se neúčastní Spojené království v souladu s rozhodnutím Rady 2000/365/ES ze dne 29. května 2000 o žádosti Spojeného království Velké Británie a Severního Irska, aby se na ně vztahovala některá ustanovení schengenského acquis (4). Rozhodnutí proto není pro Spojené království závazné ani použitelné.
(7)
Toto rozhodnutí rozvíjí ustanovení schengenského acquis, kterých se neúčastní Irsko v souladu s rozhodnutím Rady 2002/192/ES ze dne 28. února 2002 o žádosti Irska, aby se na ně vztahovala některá ustanovení schengenského acquis (5). Rozhodnutí proto není pro Irsko závazné ani použitelné.
(8)
Pokud jde o Island a Norsko, rozvíjí toto rozhodnutí ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu Dohody uzavřené mezi Radou Evropské unie a Islandskou republikou a Norským královstvím o přidružení těchto dvou států k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (6), která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodě B rozhodnutí Rady 1999/437/ES (7) o některých opatřeních pro uplatňování uvedené dohody.
(9)
Pokud jde o Švýcarsko, rozvíjí toto rozhodnutí ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu Dohody mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o přidružení Švýcarské konfederace k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis (8), která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodě B rozhodnutí 1999/437/ES ve spojení s článkem 3 rozhodnutí Rady 2008/146/ES (9).
(10)
Pokud jde o Lichtenštejnsko, toto rozhodnutí rozvíjí ta ustanovení schengenského acquis ve smyslu protokolu mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím, Švýcarskou konfederací a Lichtenštejnským knížectvím o přistoupení Lichtenštejnského knížectví k Dohodě mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o přidružení Švýcarské konfederace k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis, která spadají do oblasti uvedené v čl. 1 bodě B rozhodnutí 1999/437/ES ve spojení s článkem 3 rozhodnutí Rady 2011/350/EU (10).
(11)
Pokud jde o Kypr, představuje toto rozhodnutí akt navazující na schengenské acquis nebo s ním jinak související ve smyslu čl. 3 odst. 2 aktu o přistoupení z roku 2003.
(12)
Pokud jde o Bulharsko a Rumunsko, je toto rozhodnutí aktem navazujícím na schengenské acquis nebo s ním jinak souvisejícím ve smyslu čl. 4 odst. 2 aktu o přistoupení z roku 2005.
(13)
Pokud jde o Chorvatsko, představuje toto rozhodnutí akt navazující na schengenské acquis nebo s ním jinak související ve smyslu čl. 4 odst. 2 aktu o přistoupení z roku 2011.
(14)
Opatření upravená tímto rozhodnutím jsou v souladu se stanoviskem výboru zřízeného podle čl. 51 odst. 1 nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1987/2006 ze dne 20. prosince 2006 o zřízení, provozu a využívání Schengenského informačního systému druhé generace (SIS II) (11),
PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
Článek 1
Regiony, v nichž má být v návaznosti na regiony určené prováděcím rozhodnutím 2012/274/EU zahájeno shromažďování a přenos údajů do Vízového informačního systému (VIS) podle čl. 48 odst. 3 nařízení (ES) č. 767/2008, jsou následující:
-
Dvanáctý region:
-
Kostarika,
-
Salvador,
-
Guatemala,
-
Honduras,
-
Nikaragua,
-
Panama.
-
Třináctý region:
-
Kanada,
-
Mexiko,
-
Spojené státy americké.
-
Čtrnáctý region:
-
Antigua a Barbuda,
-
Bahamy,
-
Barbados,
-
Belize,
-
Kuba,
-
Dominika,
-
Dominikánská republika,
-
Grenada,
-
Guyana,
-
Haiti,
-
Jamajka,
-
Svatý Kryštof a Nevis,
-
Svatá Lucie,
-
Svatý Vincenc a Grenadiny,
-
Surinam,
-
Trinidad a Tobago
-
Patnáctý region:
-
Austrálie,
-
Fidži,
-
Kiribati,
-
Marshallovy ostrovy,
-
Mikronésie,
-
Nauru,
-
Nový Zéland,
-
Palau,
-
Papua Nová Guinea,
-
Samoa,
-
Šalamounovy ostrovy,
-
Východní Timor,
-
Tonga,
-
Tuvalu,
-
Vanuatu.
-
Šestnáctý region:
-
Albánie
-
Bosna a Hercegovina,
-
Bývalá jugoslávská republika Makedonie (FYROM),
-
Kosovo (12),
-
Černá Hora,
-
Srbsko,
-
Turecko.
-
Sedmnáctý region:
-
Arménie,
-
Ázerbájdžán,
-
Bělorusko,
-
Gruzie,
-
Moldavská republika,
-
Ukrajina.
-
Osmnáctý region:
Rusko.
-
Devatenáctý region:
-
Čína,
-
Japonsko,
-
Mongolsko,
-
Severní Korea,
-
Jižní Korea,
-
Tchaj-wan.
-
Dvacátý region:
-
Bangladéš,
-
Bhútán,
-
Indie,
-
Maledivy,
-
Nepál,
-
Pákistán,
-
Srí Lanka.
-
Dvacátý první region:
-
Andorra,
-
Vatikánský městský stát,
-
Monako,
-
San Marino.
-
Dvacátý druhý region:
-
Irsko,
-
Spojené království.
-
Dvacátý třetí region:
-
Rakousko,
-
Belgie,
-
Bulharsko,
-
Chorvatsko,
-
Kypr,
-
Česká republika,
-
Dánsko,
-
Estonsko,
-
Finsko,
-
Francie,
-
Německo,
-
Řecko,
-
Maďarsko,
-
Itálie,
-
Island,
-
Lotyšsko,
-
Lichtenštejnsko,
-
Litva,
-
Lucembursko,
-
Malta,
-
Nizozemsko,
-
Norsko,
-
Polsko,
-
Portugalsko,
-
Rumunsko,
-
Slovensko,
-
Slovinsko,
-
Španělsko,
-
Švédsko,
-
Švýcarsko.
Článek 2
Toto rozhodnutí je určeno Belgickému království, Bulharské republice, České republice, Spolkové republice Německo, Estonské republice, Řecké republice, Španělskému království, Francouzské republice, Chorvatské republice, Italské republice, Kyperské republice, Lotyšské republice, Litevské republice, Lucemburskému velkovévodství, Maďarské republice, Republice Malta, Nizozemskému království, Rakouské republice, Polské republice, Portugalské republice, Rumunsku, Republice Slovinsko, Slovenské republice, Finské republice a Švédskému království.
V Bruselu dne 30. září 2013.
DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI
z dnia 30 września 2013 r.
określająca trzecią i ostatnią grupę regionów, w których uruchomiony zostanie wizowy system informacyjny (VIS)
(notyfikowana jako dokument nr C(2013) 5914)
(Jedynie teksty w języku bułgarskim, chorwackim, czeskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim oraz włoskim są autentyczne)
(2013/493/UE)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie wizowego systemu informacyjnego (VIS) oraz wymiany danych pomiędzy państwami członkowskimi na temat wiz krótkoterminowych (rozporządzenie w sprawie VIS) (1), w szczególności jego art. 48 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Artykuł 48 rozporządzenia (WE) nr 767/2008 przewiduje stopniowe uruchamianie systemu VIS. W decyzji 2010/49/WE (2) oraz decyzji wykonawczej 2012/274/UE (3) Komisja określiła odpowiednio pierwszą i drugą grupę regionów, w których uruchomiony zostanie system VIS. Konieczne jest obecnie określenie trzeciej i ostatniej grupy regionów, w których gromadzi się dane przeznaczone do przetwarzania w VIS, w tym zdjęcia i dane daktyloskopijne, a następnie przekazuje je do VIS w odniesieniu do wszystkich wniosków wizowych w danym regionie.
(2)
Art. 48 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 767/2008 przewiduje określenie kolejności regionów, w których uruchamiany będzie system VIS, w oparciu o następujące kryteria: ryzyko nielegalnej imigracji, zagrożenie bezpieczeństwa wewnętrznego państw członkowskich oraz wykonalność gromadzenia danych biometrycznych ze wszystkich miejscowości danego regionu.
(3)
Komisja dokonała oceny regionów nieobjętych decyzją 2010/49/WE oraz decyzją wykonawczą 2012/274/UE w świetle tych trzech kryteriów, uwzględniając, w kontekście pierwszego kryterium, elementy takie, jak średni wskaźnik procentowy odmowy wydania wizy, wskaźnik odmowy wjazdu i wskaźnik dotyczący liczby obywateli państw trzecich uznanych za nielegalnie przebywających na terytorium państw członkowskich; w odniesieniu do drugiego kryterium - ocenę zagrożenia przeprowadzoną przez Europol; a w odniesieniu do trzeciego kryterium - fakt, że część regionów wchodzących w zakres tej grupy obejmuje państwa trzecie o znacznej powierzchni lub państwa, z których pochodzi bardzo duża liczba osób ubiegających się o wizę.
(4)
Zgodnie z art. 48 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 767/2008 Komisja określi datę rozpoczęcia funkcjonowania systemu w każdym z regionów określonych w niniejszej decyzji.
(5)
Ze względu na to, że rozporządzenie w sprawie VIS stanowi rozwinięcie dorobku Schengen, Dania poinformowała o wdrożeniu rozporządzenia w sprawie VIS do swojego ustawodawstwa krajowego zgodnie z art. 5 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. W związku z powyższym na mocy prawa międzynarodowego Dania ma obowiązek wprowadzenia w życie przepisów niniejszej decyzji.
(6)
Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (4). Zjednoczone Królestwo nie jest zatem związane przepisami niniejszej decyzji ani nie ma ona do niego zastosowania.
(7)
Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Irlandia nie uczestniczy zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (5). Irlandia nie jest zatem związana przepisami niniejszej decyzji ani nie ma ona do niej zastosowania.
(8)
W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (6), które wchodzą w zakres obszaru określonego w art. 1 pkt B decyzji Rady 1999/437/WE (7) w sprawie niektórych warunków stosowania tej umowy.
(9)
W odniesieniu do Szwajcarii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu umowy zawartej między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (8), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt B decyzji Rady 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE (9).
(10)
W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu protokołu podpisanego przez Unię Europejską, Wspólnotę Europejską, Konfederację Szwajcarską i Księstwo Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt B decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE (10).
(11)
W odniesieniu do Cypru niniejsza decyzja stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany w rozumieniu art. 3 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2003 r.
(12)
W odniesieniu do Bułgarii i Rumunii niniejsza decyzja stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany w rozumieniu art. 4 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2005 r.
(13)
W odniesieniu do Chorwacji niniejsza decyzja stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany w rozumieniu art. 4 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2011 r.
(14)
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 51 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (11),
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Zgodnie z art. 48 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 767/2008, po regionach określonych w decyzji wykonawczej 2012/274/UE gromadzenie i przekazywanie danych do wizowego systemu informacyjnego (VIS) rozpoczyna się w następujących regionach:
-
region dwunasty:
-
Kostaryka,
-
Salwador,
-
Gwatemala,
-
Honduras,
-
Nikaragua,
-
Panama,
-
region trzynasty:
-
Kanada,
-
Meksyk,
-
Stany Zjednoczone,
-
region czternasty:
-
Antigua i Barbuda,
-
Bahamy,
-
Barbados,
-
Belize,
-
Kuba,
-
Dominika,
-
Dominikana,
-
Grenada,
-
Gujana,
-
Haiti,
-
Jamajka,
-
Saint Kitts i Nevis,
-
Saint Lucia,
-
Saint Vincent i Grenadyny,
-
Surinam,
-
Trynidad i Tobago,
-
region piętnasty:
-
Australia,
-
Fidżi,
-
Kiribati,
-
Wyspy Marshalla,
-
Mikronezja,
-
Nauru,
-
Nowa Zelandia,
-
Palau,
-
Papua-Nowa Gwinea,
-
Samoa,
-
Wyspy Salomona,
-
Timor Wschodni,
-
Tonga,
-
Tuvalu,
-
Vanuatu,
-
region szesnasty:
-
Albania,
-
Bośnia i Hercegowina,
-
była jugosłowiańska Republika Macedonii (FYROM),
-
Kosowo (12),
-
Czarnogóra,
-
Serbia,
-
Turcja,
-
region siedemnasty:
-
Armenia,
-
Azerbejdżan,
-
Białoruś,
-
Gruzja,
-
Republika Mołdawii,
-
Ukraina,
-
region osiemnasty:
Rosja,
-
region dziewiętnasty:
-
Chiny,
-
Japonia,
-
Mongolia,
-
Korea Północna,
-
Korea Południowa,
-
Tajwan,
-
region dwudziesty:
-
Bangladesz,
-
Bhutan,
-
Indie,
-
Malediwy,
-
Nepal,
-
Pakistan,
-
Sri-Lanka,
-
region dwudziesty pierwszy:
-
Andora,
-
Stolica Apostolska,
-
Monako,
-
San Marino,
-
region dwudziesty drugi:
-
Irlandia,
-
Zjednoczone Królestwo,
-
region dwudziesty trzeci:
-
Austria,
-
Belgia,
-
Bułgaria,
-
Chorwacja,
-
Cypr,
-
Republika Czeska,
-
Dania,
-
Estonia,
-
Finlandia,
-
Francja,
-
Niemcy,
-
Grecja,
-
Węgry,
-
Włochy,
-
Islandia,
-
Łotwa,
-
Liechtenstein,
-
Litwa,
-
Luksemburg,
-
Malta,
-
Niderlandy,
-
Norwegia,
-
Polska,
-
Portugalia,
-
Rumunia,
-
Słowacja,
-
Słowenia,
-
Hiszpania,
-
Szwecja,
-
Szwajcaria.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Belgii, Republiki Bułgarii, Republiki Czeskiej, Republiki Federalnej Niemiec, Republiki Estońskiej, Republiki Greckiej, Królestwa Hiszpanii, Republiki Francuskiej, Republiki Chorwacji, Republiki Włoskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Wielkiego Księstwa Luksemburga, Węgier, Republiki Malty, Królestwa Niderlandów, Republiki Austrii, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Portugalskiej, Rumunii, Republiki Słowenii, Republiki Słowackiej, Republiki Finlandii oraz Królestwa Szwecji.
Sporządzono w Brukseli dnia 30 września 2013 r.